અઢી અક્ષર વિશે વધુ તો શું લખાય? – નેહા રાવલ | Aksharnaad.com\nHome » સ્તંભ » વાયા લેટરબૉક્સ » અઢી અક્ષર વિશે વધુ તો શું લખાય? – નેહા રાવલ\nપ્રેમ, ખૂબ વિશાળ અર્થને પોતાનામાં સમાવી લેતા અઢી અક્ષર! એના વિશે શું લખાય તો પુરતું થઇ રહે? શું ગમે તેટલું લખાણ એ સમજાવી શકે? પણ મારે તો આજે તમારી સાથે ફક્ત વાત જ કરવી છે ને, કશુય કહેવું કે સમજાવવું ક્યાં છે?\nજીવનમાં ઘણુંખરું ત્યારે જ મળે છે જ્યારે આપણે એના વળગણોથી મુક્ત થઇ જઈએ. પણ પ્રેમથી કોઇ મુક્ત થઇ શકે? હા, પ્રેમથી નહી, એની પ્રતીક્ષાથી… એની વિહવળતાથી.! રણમાં રખડીને ઝાંઝવા પાછળ દોડતા દોડતા પોતાની પાણી માટેની યાત્રા ચાલુ રાખતા પથિકને એક સમયે તરસ પણ નથી લાગતી. એવા અનુભવે પહોંચીને પાણી મળે છે, ત્યારે એને શું કહી શકાય? ગમે તે કહો, પાણી તો પાણી જ રહે છે ને! એમ પ્રેમ તો પ્રેમ જ…\nહા, મેં પ્રતીક્ષા કરવાની છોડી ભલે દીધી હતી, પણ અંદર એક વિશ્વાસની જ્યોત ઝળહળતી હતી. એવો વિશ્વાસ કે,\nએક દિવસ એવો આવશે મારા જીવનમાં કે એ પ્રેમ મારી મીઠી ચાનું વધારાનું ગળપણ બની જશે, અને પછી લોકો જેને માપની કહે છે, એવી ચા મને ભાવતી થઇ જશે.\nએક દિવસ એવો આવશે મારા જીવનમાં જ્યારે મારા શબ્દોને એના રણકારની ક્ષિતિજ મળી જશે, પછી મને બોલવા કહેવાની જરૂર જ નહિ પડે!\nએક દિવસ એવો આવશે મારા જીવનમાં જેની એક પળ માટે હું વર્ષોની પ્રતીક્ષા કે જન્મોની પીડાની મઝા લઇ શકીશ.\nએક દિવસ આવશે મારા જીવનમાં, જ્યારે એ પ્રેમ સવારે આંખ ખુલ્યા પહેલાનો વિચાર બની બંધ આંખોમાં ઝબકશે., જે ઊંઘમાં સરી જતા પહેલાનો વિચાર બની સાથે રાત ભર સાથે રહેશે…\nઅને એ એક દિવસ એટલે જ્યારે પ્રેમનો પગરવ થયો એ દિવસ. પછી તો મારી આખી દુનિયા જ બદલાઈ ગઈ. એ એક નામ, એ એક ચહેરો.. એ નામ જે હૃદયના ધબકારા સાથે સતત ધબકતું રહેતું હોય, એનો રવ ગુંજતો રહેતો હોય અને બોલવાની ય જરૂર ન પડે છતાં સામે સંભળાઈ જતું હોય…. એવા મૌનરવની આપ લે હૃદય અને મન વચ્ચે થયા કરે છે. મને ક્યારેક ખબર ન હતી કે કોઈ એક નામ પણ એટલું સુરીલું હોઈ શકે છે! જેના ગુંજનથી બધુજ બદલાઈ જાય..એવું કોઈ… એવું કોઈ છે મારો પ્રેમ!\nહું એના વિશે વિચારતા ભાવુક થઈ જાઉં છું. એનું નામ લખી હજુ ય આંગળીઓ અટકી જાય છે. શબ્દોની પાછળ એનો ચહેરો એકીટશે જોઈ રહું છું. સ્થિર થઈ જાઉં છું. જાણે ટ્રાન્સ…! અને પછી શબ્દો પાછળથી દેખાતા એ ચહેરાની સંમોહિત કરતી જાદુઈ આંખો મને બહાર લાવે છે આ સંમોહનમાંથી… જે સતત મને પૂછતી હોય છે, એય, શું જોયા કરે છે?\nખરેખર આવામાં કોઈ કશું જોતું હોય? જોઈ શકે? અને જોવા માંગે તો પણ શું દેખાય? એજ નામ, એ જ ચહેરો…. અને ફરી એ જ વાતો! હવે તમે જ કહો, આવામાં હું શું કહું? કયો જવાબ સાચો હોઈ શકે? એની સાથે થતી વાતો ન જાણે કેટલીય વાર વાગોળતી રહુ છું. એનો અવાજ મનમાં ઓટોસેવ મોડ પર હોય, આંખ બંધ કરતા જ ઓટો પ્લે પણ થવા માંડે! એના અસ્તિત્વના કોઈ પણ પાસાને, — એની તસ્વીર, એના વિચાર કે પછી એના અક્ષરો — માત્ર આંખોથી સ્પર્શવું ઓછું પડે છે, ક્યારેક આંગળી તો કયારેક હોઠથી પણ સ્પર્શી લઉં છું. એને વિચારું ને…તો..આ સભરતા આંખમાંથી પણ છલકી પડે છે..! વધારે શું કહું? ક્યારેક મારી જ ઈર્ષ્યા કરી ન બેસું, એવો ય વિચાર આવે!\nહવે કાર્ડ્સની આપ-લે કે પછી ‘લવ યુ’ જેવા શબ્દોથી તો ઉપર ઉઠી ગયા, પણ ગુડ મોર્નિંગ જેવા સાદા શબ્દો પણ આટલો આનંદ આપે એ અનુભવો હવે થઇ રહ્યા છે. ઊંઘતા પહેલા ગુડનાઈટ ન કહેવાયું હોય તો રાત ટુકડામાં વિખરાઈ જતી હોય છે. ક્યારેક કહી દેવાયું હોય કે વ્હાઈટમાં તું બહુ મસ્ત દેખાય, પછી એ જ રંગનો મોહ વધી જતો અનુભવાય. ક્યારેક એનો ફોટો ખોલી ક્યાય સુધી મૌન મૌન રમીને ય કેટલી બધી વાતો કરી લીધા જેવું લાગે. ક્યારેક ડર લાગે, ક્યારેક અનહદ સભરતા….\nપણ આજ તો છે પ્રેમ!\nતમે સહુ મિત્રો છો તો કોઈને લખેલો પત્ર તમને શું વંચાવવો! લખવું તો એવું કે દરેક વાંચનારને પોતાનું લાગે. બસ, એટલેજ એક સંબોધન કરી જે વાતો ફક્ત એને કહેતા કદાચ શબ્દ સાથ ન આપે, કે પછી પાંપણ ઝુકી જાય, એ તમારી સામે કહી રહી છું. તમને કહી રહી છું. વાત ભલે ‘એ’ ની છે, મને વિશ્વાસ છે, તમને પહોંચી છે.\nહું એને બહુ પ્રેમ કરું છું. ચાહું છું એને… અને જ્યારે જયારે આ કહું, વિચારું કે અનુભવું… આ ઝળઝળિયાં…\nબસ, આટલી સીધી વાત છે.\nઅઢી અક્ષર વિશે વધુ તો શું લખાય?\n11 thoughts on “અઢી અક્ષર વિશે વધુ તો શું લખાય? – નેહા રાવલ”\nDr Manisha patel January 9, 2021 at 7:08 AM\nWanted to read just beginning. But when Started to read, couldn’t stop myself to read it completely. Very nice article.\nDr Manisha Patel January 8, 2021 at 9:20 PM\nKhub j saras peen ni paribhasha\nNill February 16, 2021 at 2:26 PM\nLekhako mate fakat sabdo ni gothavni.\nDeepa Shah January 7, 2021 at 11:27 PM\nBeautiful expression and interpretation of love and its tender feeling.\nDeepa Shah January 7, 2021 at 11:19 PM\nSwati Shah January 7, 2021 at 1:29 PM\nShabnam khoja January 7, 2021 at 11:24 AM\nSuperb… Lot’s of love\nBhartiben Gohil January 7, 2021 at 10:44 AM\nNatwar KANJIBHAI Tank January 7, 2021 at 10:37 AM\n” આ અઢી અક્ષર એટલા જોરદાર છે કે તેના વિશે તો અઢીસો પાના લખી શકાય!\nShraddha Bhatt January 7, 2021 at 10:05 AM\nઅઢી અક્ષર! ખૂબ સરસ.\nHiral Vyas January 7, 2021 at 9:18 AM\nખૂબ જ સરસ. સાચે અઢી અક્ષર વિશે અનુભવી શકાય લખી ન શકાય.\n← સંસારનો આદિસ્વર : નાદબ્રહ્મ – શ્રદ્ધા ભટ્ટ\nખરી પડે છે પીંછું : રીના મહેતા – હીરલ વ્યાસ →


\tસરળ કરચલો કેક - વાનગીઓ\nકેટલી રાંધેલા ચોખા એક કપ રાંધેલા ચોખા બનાવે છે\nમાઇક્રોવેવ ચોકલેટ મગફળીના માખણ લવારો રેસીપી\nસરળ કરચલો કેક\nઆ સરળ કરચલો કેક રેસીપીનું પાલન કરવું માત્ર સરળ નથી, તે સૌથી આકર્ષક કરચલા કેક બનાવે છે. રસાળ, માંસવાળા કરચલા ભરેલા ભરેલા અને સુંદર તાજા સ્વાદ સાથે.\nઆ સરળ કરચલા કેકને નાસ્તા અથવા ભૂખ માટે અથવા સરસ તાજા સાથે મુખ્ય વાનગી તરીકે પણ આપી શકાય છે લીંબુ વિનાઇગ્રેટ સાથે કાકડી ડિલ સલાડ !\nજો તમે તમારા મહેમાનોને પ્રભાવિત કરવા માટે એક સરળ અને સ્વાદિષ્ટ રેસીપી શોધી રહ્યા છો, તો આગળ ન જોશો, આ કરચલો કેક રેસીપી હંમેશા વિજેતા રહે છે.\nઆ કરચલા કેક એટલા રસદાર અને લીંબુના ઝાટકો અને તાજી વનસ્પતિ (સુંગધી પાનવાળી એક વિલાયતી વનસ્પતિ અથવા પીસેલા) ના તાજા સ્વાદથી ભરેલા છે, તે અનિવાર્ય છે. જ્યારે તમે કોઈ રેસ્ટોરન્ટમાં જાઓ છો ત્યારે, કરચલા કેકની એક મોંઘી પ્લેટ મંગાવશો, ત્યારે તમે તેને ધિક્કારશો નહીં, ફક્ત તે ખ્યાલ માટે કે તેઓ સંભવત c કરચલા માંસ કરતા બ્રેડના ટુકડાઓનો ઉપયોગ કરે છે?! આ કરચલો કેક રેસીપી સાથે, તમે નિશ્ચિત થઈ શકો છો કે તમારી કરચલો કેક મીઠી કરચલા સ્વાદ અને રચનાથી છલકાશે.\nકેવી રીતે કરચલો કેક બનાવવા માટે\nશ્રેષ્ઠ ભાગ એ છે કે તમે જોશો કે આ એક સરળ કરચલો કેક રેસીપી છે. પ્રથમ, તમારે ફક્ત તે સુનિશ્ચિત કરવું પડશે કે તમે ઉચ્ચ ગુણવત્તાવાળા કરચલા માંસ અને તાજી સામગ્રીનો ઉપયોગ કરી રહ્યાં છો. તે પછી, તમે બાઉલમાં તમામ ઘટકોને ઉમેરો, ભેગા કરવા માટે જગાડવો, અને કરચલા કેકને આકાર આપો, જેમ કે નાના કરચલા પેટીઝ. જો તમારી પાસે સમય હોય, તો તમે રાંધવા પહેલાં તેને રેફ્રિજરેટર કરી શકો છો. આ રસોઈ કરતી વખતે તેમનો હિસ્સો જાળવવામાં મદદ કરશે. તૈયાર થાય ત્યારે તેને દરેક બાજુ ગોલ્ડન બ્રાઉન થાય ત્યાં સુધી સર્ચ કરો અને તારારની ચટણી અને લીંબુનો રસ પીરસો.\nએક કરચલો કેક શું છે?\nકરચલો કેક એ વિવિધ પ્રકારની ફિશકેક છે જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં ખૂબ જ પ્રખ્યાત છે, કરચલા માંસ અને અન્ય ઘટકો જેવી કે બ્રેડ ક્રમ્બ્સ, મેયોનેઝ, ઇંડા અને સીઝનીંગ્સથી બને છે.\nકરચલા કેક માટે સારી ચટણી શું છે?\nમને તારારની ચટણીમાં કરચલા કેક ડૂબવું ગમે છે! આ સરળ તારારની ચટણી રેસીપી તૈયાર કરવામાં થોડી મિનિટો લે છે અને કરચલો કેક માટે પણ તમારી પાસેની અન્ય માછલીની વાનગી માટે પણ આદર્શ છે!\nટારટાર ચટણી રેસીપી\n1 કપસંપૂર્ણ ચરબીમેયોનેઝ\n2 ચમચી મીઠું અથાણું સ્વાદ\n1 ચમચી ડીજોન અથવા સ્ટોન ગ્રાઉન્ડ સરસવ\n1 ચમચી નાજુકાઈના મીઠી ડુંગળી\n2 ચમચી લીંબુનો રસ, અથવા સ્વાદ\n1 ચમચી અદલાબદલી સુંગધી પાનવાળી એક વિલાયતી વનસ્પતિ\nસ્વાદ માટે મીઠું અને તાજી ગ્રાઉન્ડ કાળી મરી\nતારારની ચટણી બનાવવા માટે, સંપૂર્ણ ઘટ્ટ થાય ત્યાં સુધી બધી ઘટકોને મધ્યમ બાઉલમાં ભળી દો. કરચલા કેક સાથે સેવા આપે છે.\nકરચલા કેક સાથે બાજુની ડીશ કઈ બાજુ જાય છે?\nહું અંગત રીતે તેમને ટામેટાં અને કાકડીઓ સાથે એક સરળ લીલા કચુંબર સાથે સેવા આપવા માંગું છું. અહીં કેટલાક વધુ સૂચનો આપ્યાં છે:\nબાફેલા લીલા કઠોળ\nકરચલો કેક રેસીપી\nપ્રેપ સમયપંદર મિનિટ કૂક સમય10 મિનિટ રેફ્રિજરેશન સમય (પ્રેપ). કલાક કુલ સમય. કલાક 25 મિનિટ પિરસવાનું8 ક્રેબકેક્સ લેખકકેથરિન કાસ્ટ્રાવેટ એક કરચલો કેક રેસીપી કે જેનું પાલન કરવું સરળ છે અને તે ખૂબ જ આકર્ષક કરચલા કેક બનાવે છે. રસાળ, માંસવાળા કરચલા ભરેલા ભરેલા અને સુંદર તાજા સ્વાદ સાથે. છાપો પિન\n▢. પાઉન્ડ જમ્બો ગઠ્ઠો કરચલો માંસ\n▢. મોટા ઇંડા કોઈ રન નોંધાયો નહીં\n▢. ચમચી ડીજોન અથવા સ્ટોન ગ્રાઉન્ડ સરસવ\n▢. ચમચી ઓલ્ડ બે સીઝનીંગ\n▢4 આડંબર ગરમ ચટણી અથવા સ્વાદ\n▢½ કપ panko બ્રેડ crumbs બેભાન\n▢બે ચમચી ઉડી અદલાબદલી તાજા સુંગધી પાનવાળી એક વિલાયતી વનસ્પતિ\n▢. ચમચી કોશેર મીઠું અથવા સ્વાદ\n▢. ચમચી સફેદ જમીન મરી અથવા સ્વાદ\n▢¼ કપ કેનોલા તેલ\n▢લીંબુ ફાચર સેવા આપવા માટે\nકોઈપણ સખત અને તીક્ષ્ણ કોમલાસ્થિ માટે માંસ તપાસો, તેમને કા removeી નાખો.\nનાના બાઉલમાં મેયોનેઝ, ઇંડા, સરસવ, વર્સેસ્ટરશાયર સોસ, હોટ સોસ અને ઓલ્ડ બે સીઝનિંગ ભેગા કરો.\nવાટકીમાં કરચલો માંસ, બ્રેડના ટુકડા, સમારેલા સુંગધી પાનવાળી એક વિલાયતી વનસ્પતિ, લીંબુ ઝાટકો, મીઠું અને મરી ઉમેરો. હમણાં જ સંયુક્ત થાય ત્યાં સુધી તમારા હાથથી મિશ્રણ નરમાશથી. હવેથી કરચલા માંસને કાપવામાં ન આવે તેની કાળજી લો.\n6-8 કરચલા કેકમાં આકાર આપો, લગભગ ½ કપ અને દરેક પ્લેટ અથવા બેકિંગ શીટ પર મૂકો. ઓછામાં ઓછા 1 કલાક માટે કવર અને રેફ્રિજરેટર કરો.\nમોટી નોનસ્ટિક પ panનમાં2ચમચી તેલ ઉમેરો અને મધ્યમ તાપ પર ગરમ કરો. લગભગ 3-5 મિનિટ, થોડું બ્રાઉન થાય ત્યાં સુધી કરચલા કેકને રાંધવા. જો જરૂર હોય તો વધુ તેલ ઉમેરો અને નરમાશથી. 3-5 મિનિટ રાંધવા.\nતારારની ચટણી અને લીંબુના ફાચર સાથે તરત પીરસો.\nપ્રેપ ટાઇમમાં 60 મિનિટ રેફ્રિજરેશન શામેલ છે.\nકેલરી:232,કાર્બોહાઇડ્રેટ:3જી,પ્રોટીન:અગિયારજી,ચરબી:18જી,સંતૃપ્ત ચરબી:બેજી,કોલેસ્ટરોલ:પચાસમિલિગ્રામ,સોડિયમ:938 પર રાખવામાં આવી છેમિલિગ્રામ,પોટેશિયમ:153મિલિગ્રામ,વિટામિન એ:145આઈ.યુ.,વિટામિન સી:6.8મિલિગ્રામ,કેલ્શિયમ:42મિલિગ્રામ,લોખંડ:.મિલિગ્રામ\nકીવર્ડકરચલો કેક કોર્સમુખ્ય અભ્યાસક્રમ રાંધેલઅમેરિકન© સ્પેન્ડવિથપેનિઝ.કોમ. સામગ્રી અને ફોટોગ્રાફ્સ ક copyrightપિરાઇટથી સુરક્ષિત છે. આ રેસીપીને શેર કરવાનું પ્રોત્સાહન અને પ્રશંસા બંને છે. કોઈપણ સોશિયલ મીડિયા પર સંપૂર્ણ વાનગીઓની કyingપિ બનાવવી અને / અથવા પેસ્ટ કરવા સખત પ્રતિબંધિત છે. કૃપા કરીને મારી ફોટો ઉપયોગની નીતિ અહીં જુઓ .\nભૂમધ્ય સાલમન વરખ પેકેટ્સ\nચીઝી કરચલો રંગૂન ડૂબ (ગરમ કરચલો ડૂબવું)\nઓવન શેકેલા સ્પેનિશ મkeકરેલ


સ્ત્રી અને પુરુષ વચ્ચેનું આકર્ષણ | Attraction nu solutions | How to deal with the attraction between Man and Woman\nસ્ત્રી અને પુરુષ વચ્ચેનું આકર્ષણ\nજાતીય આકર્ષણ એટલે શું?\nપરમાણુઓના સામસામી હિસાબના કારણે પુરુષ અને સ્ત્રી વચ્ચે આકર્ષણ થાય છે !\nસ્ત્રી અને પુરુષ વચ્ચેનું આકર્ષણ એ લોહચુંબક અને ટાંકણીના વચ્ચેના આકર્ષણ જેવું છે. આ લોહચુંબક અને ટાંકણી હોય, તે લોહચુંબક આમ ફેરવે તો ટાંકણી આઘી પાછી થાય. તે બન્નેમાં કંઈ જીવ નથી. છતાં લોહચુંબકના ગુણને લીધે બન્નેને ખાલી આકર્ષણ રહે છે.\nએવું આ દેહને સરખા પરમાણુ હોય ને, ત્યારે તેની જ જોડે એને આકર્ષણ થાય. પેલામાં લોહચુંબક છે. આમાં ઇલેક્ટ્રિકલ બોડી છે ! પણ જેમ લોહચુંબક લોખંડને ખેંચે, બીજી કોઈ ધાતુને ખેંચતું નથી. આ તો ઈલેક્ટ્રિસિટીને લીધે પરમાણુ બધા એ થાય છે અને તેથી પરમાણુ ખેંચાય છે. જેમ ટાંકણી અને લોહચૂંબકમાં કશું કોઈ વચ્ચે પેઠું મહીં ? ટાંકણીને આપણે શીખવાડ્યું'તું ? તું ઊંચી નીચી થજે ?\nએટલે આ દેહ તો આખું વિજ્ઞાન છે. વિજ્ઞાનથી આ બધું ચાલે છે.\nઆપણે શા માટે ચોક્કસ વ્યકિતઓ તરફ આકર્ષિત થઈ છીએ તેની હકીકત:\nકંઈ બધી સ્ત્રીઓ/પુરુષો જોડે આકર્ષણ ના થાય, કારણ કે પરમાણુ મળતા આવતા હોય તો એ સ્ત્રી/પુરુષ ઉપર આકર્ષણ થાય. જો પરમાણુ મળતા ના આવે તો આકર્ષણ ના થાય. જો પરમાણુઓ મળતા આવે તો આકર્ષણ થાય છે, પછી પોતે નક્કી કર્યુ હોય કે મારે નથી ખેંચાવું તોય એકબીજા તરફ ખેંચાઈ જાય.\nજયારે સામી વ્યકિતનો સ્વભાવ અને વિચારો આપણને ગમતા આવે તો આપણે તેના તરફ ખેંચાઈએ છીએ.\nનાની વયમાં જ આપણે આદર્શ જીવનસાથીના દેખાવ વિશેની કલ્પના કરી હોય, એટલે પછી જ્યારે આપણે કોઈ એવી વ્યકિત ને જોઈએ કે જે આ ‘ડીઝાઈન’ ને મેચ થતું હોય તો તુરંતજ આપણે તેના તરફ આકર્ષિત થઈએ છીએ.\nએવી માન્યતા થઇ ગઈ છે કે સ્ત્રી/પુરુષના સાનિધ્યમાં સુખ છે.\nઆકર્ષણ શા માટે રહે છે? આકર્ષણ પાછળનું વિજ્ઞાન શું છે?\nએક તો પોતાના સ્વરૂપનું અજ્ઞાન અને વર્તમાનકાળનું જ્ઞાન તે પછી એને રાગ ઉત્પન્ન થાય. તમને જે સ્ત્રી પ્રત્યે આકર્ષણ થતું હોય એના વિષે માત્ર એના આખા જીવનની અવસ્થાઓની કલ્પના કરશો, તો પછી તમે તેની લાગણીઓ અને આકર્ષણમાંથી મુક્ત થઇ જશો. બાકી જો એને એમ સમજાય કે આ ગર્ભમાં હતી તો આવી દેખાતી હતી, જન્મી ત્યારે આવી દેખાતી હતી, નાની બેબી થઈ ત્યારે આવી દેખાતી હતી, પછી આવી દેખાતી હતી, અત્યારે આવી દેખાય છે, પછી આવી દેખાશે, ઘૈડી થશે ત્યારે આવી દેખાશે, પક્ષાઘાત થશે ત્યારે આવી દેખાશે, નનામી કાઢશે ત્યારે આવી દેખાશે, આવી બધી અવસ્થાઓ જેને લક્ષમાં છે, એને વૈરાગ શીખવવાનો ના હોય ! આ તો જે આજનું દેખાય છે તે દેખીને જ મૂર્છિત થઈ જાય છે.


ભારતીય શિક્ષણ સિસ્ટમ પર લેખ: સ્વાસ્થ્ય (ફિટનેસ) શિક્ષણનો મહત્વનો હેતુ છે\nસ્વાસ્થ્ય (ફિટનેસ) શિક્ષણનો મહત્વનો હેતુ છે\nઓલ્મિપિક ટાસ્ક કોન્ફરન્સમાં મારો સમાવેશ કરાયો તે મારું સદ્ભાગ્ય છે. ઓલ્મિપિક મેડલ મેળવવું તે કેન્દ્રિત વિચાર છે પણ બીજો હેતુ ઓલ્મિપિક રમતને પ્રોત્સાહન આપવું અને જાગૃતિ ફેલાવવી તેવો છે. આપણે આ ફેરફારને નમૂનારૂપ બનાવીએ અને આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે રમતગમતમાં સિદ્વિ પ્રાપ્ત કરવાનું લક્ષ્યાંક નિર્ધારિત કરીએ તે પહેલા આપણે જે બાબત પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવાની જરૂરિયાત છે તે છે યુવાવર્ગની ફિટનેસ.\nબાળકોનું સ્વાસ્થ્ય એ ચિંતાનું કારણ બન્યું છે અને આ સમસ્યા ઝડપી વેગે પ્રસરી રહી છે. તાજેતરમાં, CBSE દ્વારા સ્કૂલોને પરીક્ષામાં બાળકોને વધુ બ્રેક આપવા માટે કહેવામાં આવ્યું હતું જેથી કરીને ડાયાબિટીસથી પીડિત બાળકો તેના શરીરમાં સુગરનું બેલેન્સ જાળવી રાખવા માટે સમયાંતરે કશુક ખાઇ શકે. તે સ્પષ્ટપણે દર્શાવે છે કે સ્થૂળતા અને બિમારી નિરંકુશ બની રહી છે. મારા મંતવ્ય મુજબ આપણે રાજ્ય બોર્ડથી લઇને સીબીએસઇ સુધીના શૈક્ષણિક બોર્ડને અભ્યાસમાં રમતગમતને એક પ્રેક્ટિકલ વિષય તરીકે આવરી લેવા તેમજ ઉંમર અનુસાર અભ્યાસક્રમ બનાવીને નિયમીતપણે મૂલ્યાંકન કરવાની પદ્વતિનો અમલ કરવા માટે કહેવું જોઇએ. રમતગમતને માત્ર મનોરંજનની દૃષ્ટિએ જોવા કરતા વિદ્યાર્થીઓ જે રીતે વિજ્ઞાન અને ગણિતની પરીક્ષા આપે છે તે રીતે રમતગમતની પણ પરીક્ષા હોવી અનિવાર્ય છે. તેના માર્ક્સ અને ગ્રેડની અંતિમ પરિણામમાં પણ ગંભીર અસર જોવા મળશે.\nસામાન્યપણે, ઓલ્મિપિકમાં ભાગ લઇને મેડલ જીતવા માટે વધુ ભાગ લેનાર લોકોની જરૂરિયાત રહે છે. જો કે જ્યાં સુધી બાળકો ફિટ ના હોય તથા બાળપણથી રમતગમત પ્રત્યે સજાગ ના હોય તો આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરની રમતગમતમાં ક્વોલિફાય થવાની શક્યતા ખૂબ જ આંશિક રહે છે. આ અભ્યાસક્રમ બાળકો માટે ભારણરૂપ ના બની રહે તે ધ્યાન રાખવું પણ ખૂબ જ આવશ્યક છે. રમતગમતના અભ્યાસક્રમમાં તેઓની ઉંમરને આધારે કેટલીક સરળ પ્રવૃત્તિઓ જેવી કે દોડ, સંતુલન, દોરડાકૂદને સામેલ કરી શકાય છે તેમજ માર્કશીટમાં બાળકોને તેના માર્કસ અપાય તે આવશ્યક છે. શૈક્ષણિક સંસ્થાઓએ તેના માટે જરૂરી આંતરમાળખુ સ્થાપિત કરવાની જરૂરિયાત રહે છે અને સ્કૂલના ટાઇમ ટેબલમાં પણ સમય સેટ કરવો જોઇએ. તદુપરાંત, જે માતાપિતા તેના સંતાનોની આ કાબેલિયતને વધુ સારી બનાવવા માગતા હોય તેઓ ખાસ કોચિંગ પણ પસંદ કરી શકે છે. તે માટે કોચ અને સુવિધાઓ પાછળ ખાનગી ભંડોળ આપવામાં આવશે. વર્તમાન સમયમાં આપણી વિચારધારા પણ માર્ક્સલક્ષી હોવાથી સ્પોર્ટ્સને ઓછુ મહત્વ અપાય છે. તેથી સ્પોર્ટ્સને અન્ય વિષયોની જેમ સમાન મહત્વ આપવાથી નિશ્વિતપણે ઓથોરિટી, માતાપિતા અને વિદ્યાર્થીઓ તેને ગંભીરતાપૂર્વક ધ્યાનમાં લેશે.\nસ્કૂલ પ્રતિભાસંપન્ન વિદ્યાર્થીઓને પ્રોત્સાહિત કરવા માટે ખાસ સ્કોલરશિપની સુવિધા પૂરી પાડી શકે છે તેમજ આ વિદ્યાર્થીઓ અભ્યાસની સાથોસાથ તેની આવડતને વધુ ધારદાર બનાવી શકે તે હેતુસર સ્કૂલ ખાસ જોગવાઇઓ પણ બનાવી શકે છે. નોંધનીય છે કે હાયર ક્લાસમાં અભ્યાસ કરતા ઓછા પ્રતિભાસંપન્ન વિદ્યાર્થીઓ પરિણામમાં અન્ય વિદ્યાર્થીઓની સરખામણી કરવા માટે તેની રૂચિનો ત્યાગ કરે છે. વિકાસાત્મક વર્ષો બાદ વિદ્યાર્થીઓ પર અભ્યાસનું દબાણ વધતા તેઓ શારીરિક કસરત પાછળ ઓછો સમય ખર્ચે છે જેના કારણે તેઓ આગળ જતા મેદસ્વી બને છે.\nહકીકતમાં, કોલેજમાં પ્રવેશ અને અભ્યાસક્રમમાં પણ તેને સામેલ કરીને સ્પોર્ટ્સને વધુ મહત્વ આપી શકાય છે. આંતરરાષ્ટ્રીય યુનિવર્સિટીમાં સ્પોર્ટ્સને ખાસ માન્યતા આપવામાં આવી છે અને સ્પોર્ટ્સમાં જે વિદ્યાર્થીઓ ચડિયાતા સાબિત થાય છે તેઓને જગ્યા માટે પસંદગી થવાના વધુ ચાન્સ રહે છે. જો IIT તેની પ્રવેશ પ્રક્રિયામાં આ પ્રકારના માપદંડો નક્કી કરે તો તેનાથી ચોક્કસપણે અડધુ કામ સફળતાપૂર્વક પૂર્ણ થઇ જશે. દર વર્ષે 10 લાખ વિદ્યાર્થીઓ IIT JEEની પરીક્ષા આપે છે અને સ્કૂલના મધ્ય સમયગાળાથી તેની તૈયારી શરૂ કરે છે. તેથી જો આ વિદ્યાર્થીઓ ગણિત અને વિજ્ઞાનની સાથોસાથ સારી ફિટનેસ માટે પણ સજાગ થાય તો નિશ્વિતપણે તેઓ કુદરતી રીતે વધુ સ્વસ્થ રહેશે. જે રીતે તેઓ પ્રવેશ પરીક્ષાની તૈયારી માટે જાગૃત રહે છે તે રીતે વિદ્યાર્થીઓ ક્વોલિફાય થવાના માપદંડ તરીકે સ્પોર્ટ્સને પણ ગંભીરતાપૂર્વક લેશે. IIT ઉપરાંત અન્ય કોલેજ પણ પ્રવેશ માટે સ્પોર્ટ્સને એક મહત્વના માપદંડ તરીકે રજૂ કરી શકે છે. તેનાથી પ્રત્યેક બાળક વધુ ચુસ્ત અને તંદુરસ્ત રહેવાનો લક્ષ્યાંક નિર્ધારિત કરશે અને દર વર્ષે ફિટનેસમાં સુધારો પણ જોવા મળશે. એક વાર આ પગલાના અમલીકરણ બાદ માતાપિતા પણ ફિટનેસને (સ્વાસ્થ્ય) વધુ મહત્વ આપશે.\nતેથી, સ્કૂલમાં એક મહત્વના વિષયની સાથોસાથ કોલેજમાં પ્રવેશ માટેના અગત્યના માપદંડ તરીકે સ્પોર્ટ્સને માન્યતા આપ્યા બાદ બાળકોમાં ફિટનેસના સ્તરમાં સુધારો આવશે તેમજ ઓલ્મિપિક માટેના જરૂરી કૌશલ્યને પણ તેઓ ધારદાર બનાવી શકશે.\nPosted by Manan Choksi at 00:04\nશું બોર્ડની પરીક્ષાએ તેની સુસંગતતા ખોઇ દીધી છે? ત્...\nવિદ્યાર્થીનીઓ બોર્ડની ટોપર્સ યાદીમાં પ્રભુત્વ ધરાવ...\nસ્કૂલમાં ફીનું નિયમન: શું તેનાથી શૈક્ષણિક ક્ષેત્રન...


જીજુએ પટાવી લીધી પરિણીત સાળી, રોજ બેડરૂમમાં જલસા કરતા....પછી ખૌફનાક રહ્યો અંજામ\nજીજુએ પટાવી લીધી પરિણીત સાળી, રોજ બેડરૂમમાં જલસા કરતા….પછી ખૌફનાક રહ્યો અંજામ\nPosted on 3:31 pm March 31, 2022 3:55 pm March 31, 2022 Author Shah JinaComments Off on જીજુએ પટાવી લીધી પરિણીત સાળી, રોજ બેડરૂમમાં જલસા કરતા….પછી ખૌફનાક રહ્યો અંજામ\nબાળકોની સંભાળ માટે પરિણીત સાળી આવી ઘરે, સાળીએ જીજુ સાથે શરીરની ભૂખ મિટાવવા માણ્યું શરીર સુખ, છેલ્લે મગજ બેન્ડ મારી જાય એવો અંજામ આવ્યો\nગુજરાત સહિત દેશભરમાંથી અવાર નવાર હત્યાના કિસ્સાઓ સામે આવતા રહે છે. ઘણીવાર હત્યાનું કારણ અંગત અદાવત હોય છે તો ઘણીવાર પ્રેમ સંબંધ કે અવૈદ્ય સંબંધ. હાલ જે હત્યાનો કિસ્સો સામે આવ્યો છે તે અવૈદ્ય સંબંધોમાં કરવામાં આવી છે. સાળી સાથે અવૈદ્ય સંબંધોને કારણે જીજાજીએ તેના જ સાઢુ એટલે કે સાળીના પતિને મોતને ઘાટ ઉથારી દીધો. પોલિસે આ મામલે કાર્યવાહી કરતા આરોપીની ધરપકડ પણ કરી છે. થોડા સમય પહેલા મધ્યપ્રદેશના રીવા જિલ્લાના પનવાર પોલીસ સ્ટેશન હેઠળના બરહુલા ગામમાં હત્યાનો ખુલાસો કર્યો છે. મૃતકની પત્નીના સાઢુ જ હત્યારા નીકળ્યા હતા.\nઆરોપીની પત્નીનું કોરોનાની બીજી લહેરમાં મોત થયું હતું. સાસરિયાઓની સંમતિથી બાળકોની સંભાળ રાખવા માટે સાળીને7મહિના અમદાવાદમાં રાખી. આ દરમિયાન બંનેની નિકટતા વધી.7મહિના વીતી ગયા બાદ પરિવારજનોએ સાળીને ગામમાં બોલાવી હતી. સાળીના પ્રેમમાં પડી ગયેલા જીજાજી તેને રોજ અમદાવાદ લઈ જવાના બહાના શોધતા હતા. દરેક વખતે સાઢુ મધ્યમાં અવરોધ બનતા હતા. આવી સ્થિતિમાં આરોપીએ રસ્તામાં જ તેનુ મોઢું દબાવીને હત્યા કરી નાખી.\nમધ્યપ્રદેશના રીવા જિલ્લાના પનવાર પોલીસ સ્ટેશન હેઠળના બારહુલા ગામમાં રવિકાંત મિશ્રાની હત્યાના કેસમાં પોલીસે સનસનીખેજ ખુલાસો કર્યો છે, સાળી સાથેના અવૈધ સંબંધોના કારણે જીજા રામ અભિલાષ મિશ્રાએ હત્યા કરી નાખી હતી. આ હત્યામાં મૃતકની પત્નીએ જીજા સાથે મળીને કાવતરું ઘડ્યું હતું. આ હત્યાકાંડમાં રામ અભિલાષ મિશ્રાએ તેમના નાના ભાઈ ધનરાજ મિશ્રાનો પણ સમાવેશ કર્યો હતો. પોલીસે આરોપીની પણ ધરપકડ કરી છે. આરોપીઓને પકડવા માટે પાંચ પોલીસ સ્ટેશનની પોલીસ બોલાવવી પડી હતી.\nરેવાના પનવાર પોલીસ સ્ટેશન વિસ્તારમાં થયેલી હત્યાનો ઘટસ્ફોટ કરતા પોલીસ ટીમે ચાર આરોપીઓની ધરપકડ કરી છે, મૃતક અમદાવાદથી પરત ફરેલા તેના સાઢુને લેવા ડભોરા રેલવે સ્ટેશન ગયો હતો, જ્યાંથી પરત ફરતી વખતે તેની ઘાતકી હત્યા કરવામાં આવી હતી. આ પછી તેના સાઢુ ભાઈએ પનવાર પોલીસ સ્ટેશનને આ અંગે જાણ કરી. ત્યારપછી ચાર આરોપીઓની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી, જેની પોલીસ હવે પૂછપરછ કરી રહી છે.અનૈતિક સંબંધો અને મિલકતના લોભમાં સાળીના પતિને જ આરોપીએ મોતને ઘાટ ઉતારી દીધો હતો.\nઆ ઘટનામાં મૃતકની પત્નીએ પણ તેનો સાથ આપ્યો હતો અને પત્નીએ પોતે તેના જીજા સાથે મળીને પતિની હત્યાનું કાવતરું ઘડ્યું હતું. પોલીસના જણાવ્યા અનુસાર, આરોપીની પત્નીનું અવસાન થયું હતું, જેના કારણે તેણે તેના બાળકોની સંભાળ રાખવા માટે તેની સાળીનો સહારો લીધો હતો. પોલીસનું કહેવું છે કે આરોપીએ પહેલાથી જ આ હત્યાની યોજના ઘડી હતી, જેના કારણે તેણે અમદાવાદથી પરત ફરતી વખતે તેની સાળીના પતિને રેલ્વે સ્ટેશન પર બોલાવ્યો હતો. આ પછી, ઘરે જતી વખતે, તેણે તેને પથ્થરથી કચડી નાખ્યો અને તેની હત્યા કરી.


Lockdown માં શાળાઓ બંધ હોય ત્યારે વાલીઓએ કેટલી ફી ભરવી પડે ? સુપ્રીમનો મહત્વનો ચુકાદો - RDRATHOD.IN\nLockdown માં શાળાઓ બંધ હોય ત્યારે વાલીઓએ કેટલી ફી ભરવી પડે ? સુપ્રીમનો મહત્વનો ચુકાદો\nઅત્યારે COVID-19ની કોરોના મહામારીના કપરા સમયમાં દરેક વ્યક્તિ એક મુશક્લીનો સામનો કરી રહ્યો છે. દેશમાં શાળાઓ પણ ઘણા લાંબા સમયથી બંધ છે. ત્યારે બાળકોના શિક્ષણ અને શાળા ફીને લઇને વાલીઓ પણ મુશ્કેલીમાં છે. શાળાઓમાં ભરવાની ફી બાબતે તેમની પોતાની કેટલીક મૂંઝવણો અને દલીલો છે, તો તેની સામે વાલીઓની પણ પોતાની દલીલો છે. દેશના ઘણા રાજ્યોમાં શાળાઓની ફી મુદ્દે ગયા વર્ષે પણ હાઇકોર્ટમાં આ બાબત પહોંચી હતી. ત્યાર પછી આજે આ વિવાદ અંગે સુપ્રિમકોર્ટે પોતાનો નિર્ણય આપ્યો છે અને તે અંગેના નિર્દેશો પણ આપ્યા છે. સુપ્રિમ કોર્ટે જણાવ્યું છે કે, Lockdown દરમિયાન જ્યારે શાળાઓ બંધ હોય ત્યારે કોઇપણ શાળાઓ પુરી ફી ના વસૂલી શકે.\nHow much do parents have to pay when schools are closed inalockdown? An important judgment of the Supreme\nસુપ્રીમ કોર્ટ દ્વારા રાજસ્થાનમાં 36,000 નોન ગ્રાન્ટેડ શાળાઓને નિર્દેશ આપ્યા છે, જેમાં શૈક્ષણિક સત્ર 2020-21 માટે વિદ્યાર્થીઓની 15% ફી ઓછી લેવાની રહેશે. તેની સાથે એવી સ્પષ્ટ સૂચના પણ આપવામાં આવી છે કે કોઈ સંજોગોમાં ફી ના ભરી શકનાર વિદ્યાર્થીઓને વર્ચ્યુઅલ ક્લાસમાં જોડાતા ના રોકવા તેમજ તેમનું પરિણામ પણ રોકી શકશે નહીં.\nરાજસ્થાન હાઇકોર્ટે દ્વારા આપવામાં આવેલા ચુકાદાને સુપ્રિમકોર્ટ દ્વારા પણ માન્ય રાખવામાં આવ્યો છે. જે પ્રમાણે રાજસ્થાન વિદ્યાલય (Fee Rules) કાનૂન 2016 શાળાઓની ફી નક્કી કરવાના કાયદા અન્વયે નક્કી કરવામાં આવેલ નિયમોની મુદતના પડકારને ફગાવી દેવામાં આવ્યો હતો. જસ્ટિસ એમ. ખાનવિલકર અને દિનેશ માહેશ્વરી બેચ દ્વારા 128 પેજનો ચુકાદો આપી તેમાં સ્પષ્ટ કરવામાં આવ્યું છે કે, વર્ષ 2020-21 માટે ચુકવણી કરવાની થતી ફી વાલીઓ દ્વારા6હપ્તામાં ચૂકવી શકશે. તેમાં એ પણ કહ્યું હતું કે વર્તમાન સમય મુજબ તેનાથી કોઈ સંસ્થા ઇનકાર કરી શકાશે નહીં. જ્યારે પરિસ્થિતિની લોકો / સમાજ પર ગંભીર અસર વર્તાય છે.\nજસ્ટિસ ખાનવિલકર દ્વારા અપાયેલ ચુકાદામાં ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે કે, વર્તમાન લોકડાઉન ના કારણે તેમજ ઉદ્યોગ ધંધા નિષ્ક્રિય બન્યા છે અને ઘણા લોકોએ પોતાની નોકરી ગુમાવી છે. ત્યારે આવા આર્થિક સંકટના સમયે શાળા પોતાના વિદ્યાર્થીઓ પાસેથી શૈક્ષણિક વર્ષ 2019-20 માટે કાયદાકીય નિયમો મુજબ ફી વસૂલી શકે છે પરંતુ વર્ષ 2020-21 માટે વિદ્યાર્થીઓ દ્વારા શાળા કક્ષાએ જે સુવિધાઓ ઉપયોગ કરાઈ નથી તે ધ્યાનમાં લઈને 15% ફી ઓછી લેવામાં આવશે. એ સિવાય શાળા પોતાની રીતે વિદ્યાર્થીઓને છુટ આપવા માંગે તો આપી શકે છે, એ તેમના પોતાના પર નિર્ભર છે.\nNews Source : sandesh.com


know this five point before buying used car|જો સેકન્ડ હેન્ડ કારમાં જોવા મળે આ5વસ્તું, તો સમજો કે છેતરાયા\nknow this five point before buying used car\nFeb 25, 2018, 11:46 AM IST\nકારની બહારનો લુક\nતમારે કારના એક્સ્ટિરિયર લુકને ધ્યાનથી જોવો પડશે. જો કારમાં એક સમાન પેઇન્ટ છે અને પેઇન્ટની ચમક સારી છે તો તમે કહી શકો છો કે કારને સારી રીતે મેઇન્ટેઇન રાખવામાં આવી છે. હંમેશા ચેક કરો કે કારની અલગ-અલગ બોડી પેનલના પેઇન્ટ કલરમાં કેટલો તફાવત છે.\nજો તમને કોઇપણ ભાગમાં પેઇન્ટના કલરમાં અંતર જોવા મળે તો સમજી જાઓ કે ત્યાં સ્ક્રેચ કે પછી ડેંટને છૂપાવવા માટે કલર કરવામાં આવ્યો છે. ડોરની નીચે અને ઉપરમાં રહેલી જગ્યાની વચ્ચે આંગળીઓથી ચેક કરો કે કોઇ ગેપ તો નથીને. જો એવું છે તો તે દુર્ઘટના અથવા રિપેર પેઇન્ટના કામના સંકેત આપે છે.


કેમેરા સામે સેક્સી સ્ટાર શમા સિકંદરે આવી હરકત કરી, હંગામો | Havealook TV Superstar actress Shama Sikander Viral pic - Gujarati Oneindia\n| Published: Thursday, February 21, 2019, 13:27 [IST]\nશમા સિકંદર વર્ષ 2018 દરમિયાન પોતાની હોટ ફોટોને કારણે ચર્ચામાં રહી હતી. હાલમાં શમા લાંબા સમયથી ટીવી અને વેબ સિરીઝથી દૂર છે પરંતુ ખુબ જ જલ્દી શમા સિકંદર વેબ સિરીઝ ઘ્વારા કમબેક કરવાની તૈયારી કરી રહી છે.\nશમા સિકંદર સોશ્યિલ મીડિયા પર પોતાની બોલ્ડ ફોટો શેર કરતી જ રહે છે. આ કારણે ઇન્સ્ટાગ્રામ પર તેના ફોલોવર્સ પણ ખુબ જ ઝડપથી વધી રહ્યા છે. આ વખતે પણ શમા સિકંદરે ઘણી ફોટો શેર કરી છે.\nશમાએ 'સેક્સોહોલિક' નામની એક શોર્ટ ફિલ્મ અને 'માયા' નામની વેબ સીરિઝમાં ઘણા બોલ્ડ સિન આપ્યા છે. આ સિવાય પણ તે અવાર નવાર પોતાના હોટ ફોટો ઇન્સ્ટાગ્રામ પર શેર કરતી રહે છે. જો તેના ઇન્સ્ટાગ્રામની મુલાકાત લેવામાં આવે તો તેમા ઘણા બિકિની ફોટો જોવા મળે છે.\nશમા સિકંદર પોતાના મંગેતર સાથે પણ સેક્સી ફોટો પોસ્ટ કરી ચુકી છે\nshama sikander bikini babes hot pics hot photoshoot viral photo શમા સિકંદર ઇન્સ્ટાગ્રામ\nHavealook TV Superstar actress Shama Sikander Viral pic


ગઝલો વાંચજો | શબ્દો છે શ્વાસ મારા\nPosted on April 5, 2008 by વિવેક\n(પીળું સોનું…. …સાંગલા, કિન્નૂર, નવે-૨૦૦૭)\nદુન્યવી અંધેર વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો,\nખુદનું થોડું તેજ વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nશબ્દમાં માઈ શકે એવી બધી પીડા નથી,\nઆંગળી બે શે’ર વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nખુરશી-ટેબલ, પેન-કાગળ લઈ ગઝલ લખતો નથી,\n‘છું સતત રણભેર’- વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nજાતરા વૃંદાવને જઈ કરવી જો મુમકિન ન હોય,\nમોરપીંછું એક વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nલાગે પોતીકો એ ખાતર શે’ર આ અડધો મૂક્યો…\nજે ગમે તે બહેર વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nસૂર ના જન્મે હવા પોલાણમાંથી ગુજરે પણ,\nદૃષ્ટિમાં બે છેદ વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nજોજનો આઘે થયાનું દર્દ જાગે જે ઘડી,\nમનનું ઈન્ટર-નેટ વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nશબ્દની ઈંટો મૂકી બાંધ્યું છે આ ગઝલોનું ઘર,\nશ્વાસની સિમેન્ટ વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nછંદ-વિધાન : ગાલગાગા | ગાલગાગા | ગાલગાગા | ગાલગા\n56 thoughts on “ગઝલો વાંચજો”\njayshree on April 5, 2008 at 9:43 am said:\nમને તો આ છેલ્લો શેર બહુ જ ગમી ગયો….\nઅને ડોક્ટર સાહેબ..\nતમારુ આ prescription બહુ જ ગમ્યું. ચોક્કસ એના પર અમલ કરીશું.\njayshree on April 5, 2008 at 9:44 am said:\nતમારુ આ prescription બહુ જ ગમ્યું. ચોક્કસ એના પર અમલ કરીશું. 🙂\nRajeshwari Shukla on April 5, 2008 at 10:57 am said:\nમને આ ખૂબ ગમી\nજોજનો દૂર થઈ ગયાનું દર્દ જાગે જે ઘડી,\nNiraj on April 5, 2008 at 12:05 pm said:\nખૂબ સરસ વિવેકભાઈ દમદાર ગઝલ..\nશબ્દમાં માઈ શકે એવી નથી પીડા બધી,\nઆ અને મક્તાનો શેર ખૂબ જ ગમ્યા..\nહેમંત પુણેકર on April 5, 2008 at 1:01 pm said:\nસુંદર ગઝલ વિવેકભાઈ! “વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો” જેવા “બંધનકર્તા” રદીફને સહજતા ચલાવવો ખરેખર અઘરુ કામ છે.\nઆ અશઆર ખૂબ ગમ્યાં:\nયાત્રા વૃંદાવનની કરવી કે ગઝલના ગામની ?\nમોરપિંછ બસ, એક વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nપોતીકો લાગે એ ખાતર અડધા છોડ્યા શે’રમાં,\n“જોજનો દૂર..” વાળા શેરમાં દૂર ને એક ગુરુમાં સમાવી નિર્વાહ્ય છૂટ જ લીધી છે. પણ પઠન વખતે “દૂર”નું જ્યારે “દુર” કરીને વાંચવું પડે છે ત્યારે થોડુંક તો કઠે છે. એવો જ એક શબ્દ “પીડા” છે જેનું “પિડા” કરવાથી ઉચ્ચારની સહાજીકતા તુટતી હોય એમ લાગે છે. ઘણા શબ્દોના પઠનમાં આ ફરક ધ્યાનમાં આવતો નથી. જેમકે વીજળીનું વિજળી, બીમાર નું બિમાર વગેરે વગેરે. ઉચ્ચારની આ માથાકૂટમાં છૂટછાટો અંગે ફેરવિચાર કરવાની ઈચ્છા થઈ આવે છે.\nઆ બધું અહીં લખું છું કારણ કે આપની site એક e-મુશાયરાથી કમ નથી. અહીં વાત કાઢીએ તો ઘણા ભાવકો અને શિક્ષકો પાસે સહજતાથી પહોંચી જવાય છે.\ndr. j.k.Nanavati on April 5, 2008 at 2:49 pm said:\nજાતરા કાશીની કરવી કે ગઝલના ગામની……બહેર જાળવવા કેમ રહેશે?\nજોજનો આઘા ગયાનું દર્દ જાગે જે ઘડી……..સરળ, પણ ગાવા મટે જરુરી ફેરફાર…!!\nએક મિત્ર તરીકે ટિપ્પણી…….ડો. જગદિપ\nDr N N Dhruv on April 5, 2008 at 4:46 pm said:\nકેટલુ સચોટ છે! કંઈ પણ સમજવા-માણવા માટે શ્વસતા આત્માની જરૂર છે. અભિનન્દન!\nડૉ. નિશીથ ધ્રુવ.\nDr N N Dhruv on April 5, 2008 at 4:55 pm said:\nશ્રી પુણેકરની ટિપ્પણી વિષે એટલું જ કહીશ કે કાવ્યના કોઈ પણ પ્રકારમાં જોડણીની છૂટ વૈધ છે. ઉચ્ચાર તો ગાવાની અનુકૂળતા પ્રમાણે કરાય એ જ અપેક્ષિત છે. મરાઠી ભાષામાં પદ્યમાં ગાવાને છન્દ કે ગાવાને અનુકૂળ જોડણી કરાય છે.\nવિવેક on April 5, 2008 at 6:29 pm said:\nઆપની સહૃદય ટિપ્પણી બદલ આભાર… હું પણ આવી જ તકોની રાહ જોતો હોઉં છું. ગુજરાતી ગઝલની છંદપ્રણાલિકા બૃહદ્-અંશે ઉચ્ચાર આધારિત છે. દૂર શબ્દને એક ગુરુ તરીકે લેવામાં નજીવો છંદ-દોષ જ કહેવાય. એને ઉચ્ચારશાસ્ત્રીઓ કે ગઝલજ્ઞો બહાલી આપે છે કે નહીં એ મારે પણ જાણવું પડશે.\nપીડા, બીમારી જેવા શબ્દોમાં આવતા દીર્ઘ-ઈ અક્ષરોને લઘુ કે એ રીતે દીર્ઘ-ઊ અક્ષરોને પણ લઘુ લેવાની પ્રણાલી શરૂઆતથી જ અસ્તિત્વમાં છે એટલે એમાં હું કોઈ દોષ જોતો નથી. ફક્ત પીડા શબ્દમાં જ ‘પી’ ને લઘુ ગણ્યો હોય એવા ઢગલાબંધ ઉદાહરણો મળી શકે એમ છે… એજ પ્રમાને ઘણીવાર લઘુ અક્ષરો (હ્રસ્વ-ઇ કે હ્રસ્વ-ઉને પણ ગુરુ તરીકે વપરાતા જોવા મળે છે) આ બાબતમાં કોઈ જાણકાર માહિતી આપે તો ગમશે…\nઅને પ્રિય ડૉ.નાણાવટીસાહેબ,\nવૃંદાવનની જગ્યાએ કાશી કરી દેવાથી મોરપિંછમાં આવતો કૃષ્ણનો સંદર્ભ જ હટી જાય છે. ગોકુળ લઈ શકાય પણ ગોકુળની યાત્રા કરવા આપણે જતા નથી. મારી દૃષ્ટિએ આ પંક્તિનું છંદ-વિધાન યોગ્ય જ છે…\npragnaju on April 5, 2008 at 6:33 pm said:\nઆ પંક્તી વધુ ગમી\nમનગણ ગણવા લાગ્યું\nફક્ત વાંચવું? ના હું તો ગાઈશ\nવડીલ કહે ધગેડા ગણશે!\nઆ શેર પર તો નાચીસ!\nતો કહે ગઝલ મરતા મૃગની ચીસ.હઝલ પર નચાય\nઆ તો અમારી વાત-\nબધાને મઝા આવી\nભાષાની ભરમાળ મહીં હું\nગીતો, ગઝલો પેશ કરું છું.\nનીસ્પ્રુહ બનવાની વાતો\n…સૌ વાગોળીને બેઠી છું.\nચેતન ફ્રેમવાલા on April 5, 2008 at 6:54 pm said:\nઆપનાં બહુ ગમેલા શે’ર ફરીથી માણું છું………………..\nજડ બધી ઈંટો વચાળે જીવતી રાખી ગઝલ\nશ્વાસ ને સીમેન્ટ વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nછે બધે અંધાર તેથી બાળું છું હું જાતને,\nશબ્દમાં ગાઈ લઉં છું હું હવે પીડા બધી,\nઆંસુઓની સેર વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.\nSHABAN on April 6, 2008 at 12:15 am said:\nશેર આને કહેવાય છેલ્લા શેર નો તો જવાબ નથી !\nવાહ વાહ મજા આવી ગઈ\nChirag Patel on April 6, 2008 at 4:47 am said:\nવાહ વાહ! પ્રતીકપુજા માટે એક અતીસુન્દર ઉદાહરણ મળ્યું.\nઊર્મિ on April 6, 2008 at 9:31 am said:\nપહેલા ગઝલ વાંચી ગઈ ત્યારે મને પણ તરત ‘દૂર’ શબ્દને એક ગુરુ તરીકે અને ‘પોતીકો’ નો ‘તી’ ને લઘુ લીધેલો જોઈને મનમાં તરત જ સવાલ ઉઠ્યો… (એમ પણ ગુરુ અક્ષરોને શબ્દોની મધ્યમાં સ્વીકારીત-લઘુ તરીકે ક્યારે લેવાય એની ગડમથલમાં હું કાયમ હજી અટવાઉ જ છું) પછી નીચે કોમેન્ટ જોઈ ત્યારે હેમંતે ચાલુ કરેલી ચર્ચા જોઈને મજા જ આવી ગઈ… 🙂\nવૃંદાવનવાળો શેર તો સરસ જ થયો છે… પણ એક સવાલ ઉઠ્યો છે:\n‘મોરપિંછ’ ની સાચી જોડણી ‘મોરપિચ્છ’ કે ‘મોરપીછ’ નથી? અને માથે અનુસ્વાર પણ નથી આવતો કદાચ… મોરપીછું બોલીએ તો જ ‘છુ’ ને માથે અનુસ્વાર આવે છે… યોગ્ય જાણકારી મને પણ કામ આવશે.\nરદીફ બરાબર હોવા છતાં ‘ગઝ’ ને દરેક શેરમાં વારંવાર ગા તરીકે લઈને ગાવાનું મને બહુ ગમ્યું નહીં… ‘[આ] ગઝલને વાંચજો’ જેવું બોલવાનું જેટલું સરળ અને સહજ લાગે એટલું ‘ગઝલો વાંચજો’ નથી લાગતું… અને આ વાત કદાચ દરેક શેરમાં થતાં રદીફનાં આવર્તનને લીધે મને વધારે હોઈ એવું લાગે છે.\nછેલ્લા બે શેર તો ખૂબ જ ગમ્યાં…\nએમાંય મનનાં ઈન્ટર-નેટ હોવાવાળી વાત તો ખૂબ જ ગમી ગઈ.\nઊર્મિ on April 6, 2008 at 9:34 am said:\n… મને વધારે કઠી* હોઈ એવું …\nPinki on April 6, 2008 at 9:50 am said:\nઆ શબ્દયાત્રા પણ સાચે જ\nતીર્થધામની યાત્રા સમાન જ છે……..\nઆત્મસાત્ પણ કરવી પડે, તપશ્ચર્યા પણ કરવી પડે\nઅને કપરી પણ ખરી …….?!!\nMehul Shrimali on April 6, 2008 at 1:23 pm said:\nDiff. kafiya like “internet” & “cement” r really nice…lt’s time to do something new,out of box,ahead from the old way….bye…tc…\nMukund Desai on April 6, 2008 at 10:08 pm said:\nસુનીલ શાહ on April 6, 2008 at 11:08 pm said:\nહેમંતભાઈ, ઉર્મિબેને સરસ મુદ્દે ચર્ચા ઉપાડી છે. વિવેકભાઈની સ્પષ્ટતા ગમી. જાણકારો દ્વારા વધુ ચર્ચાને અવકાશ છે. મારા જેવાને નવું જાણવા મળશે.\nmannvantpatel on April 7, 2008 at 5:01 am said:\nમોરપિચ્છ્ બસ એક વચ્ચે મૂકીને તમારેી આ ગઝલ વાઁચી !\nઆભારસહ અભિનદન !\nnilamhdoshi on April 7, 2008 at 4:58 pm said:\nમને તો પ્રથમ બે શેર વધારે ગમ્યા.\nએનો ભાવ સ્પર્શેી ગયો.\nDr N N Dhruv on April 7, 2008 at 6:26 pm said:\nપિચ્છ એ મૂળ સંસ્કૃત શબ્દ છે અને એનું ગુજરાતીકરણ થતાં પીંછ કે પીંછું રૂપો થયાં. મોરપિંછ-મોરપીછ-મોરપીછું ત્રણેય ખોટી જોડણી છે. પિચ્છ અનાસિક્ય છે, પીંછમાં પ્-વ્યંજન જોડે અનુનાસિક દીર્ઘ ઈ છે અને પીંછું શબ્દમાં પ્-વ્યંજન જોડે નાસિક્ય દીર્ઘ-ઈ છે અને છ્-વ્યંજન જોડે નાસિક્ય હ્રસ્વ-ઉ છે. કોશનો નિયમ ૩૨ સાફ છે કે કવિતામાં નિયમાનુસાર જોડણી વાપરી હ્ર્સ્વ દીર્ઘ બતાવનારાં ચિહ્નો વાપરવાં. એટલે વિવાદને સ્થાન જ ક્યાં છે? ઈન્ટર-નેટ પણ ખોટી જોડણી છે – ઇન્ટર-નેટ શુદ્ધ છે. પુનરુક્તિનો દોષ વહોરીને કહું છું કે પદ્ય-લેખનમાં જોડણીની છૂટ લેવાની ન હોય તોય લેખનદીર્ઘ સ્વરોને લઘુ તરીકે અથવા લેખનહ્રસ્વ સ્વરોને ગુરુ તરીકે વાપરવાની સમ્પૂર્ણ છૂટ છે જ અને એને દોષ ગણી શકાય નહિ.\nવિવેક on April 7, 2008 at 6:52 pm said:\nઆપ જે ચીવટાઈથી શીખવો છો એ જોતા વારંવાર ભૂલો કરવાનો લોભ થાય છે. મોરપીંછની જોડણી વિશે ઊર્મિએ પ્રશ્ન ઊઠાવ્યો ત્યારે જ સાચો શબ્દ કયો છે એ જોઈ લીધો હતો. એ શેરમાં ન માત્ર જોડણી-દોષ રહી ગયો છે, છંદ-દોષ પણ છે જ. એ શેર આજે બપોરે જ મેં બદલ્યો પણ છે પણ બ્લૉગ પર અપડેટ હજી કરી શક્યો નથી:\nજાતરા વૃંદાવને જઈ કરવી કે ગઝલોને ગામ ?\nઇન્ટર-નેટ વાળી જોડણી પણ ધ્યાન બહાર જ હતી…\nભાવના શુક્લ on April 7, 2008 at 8:07 pm said:\nભાવનાઓના અનેક જાળા રચતા શબ્દો જાણે શબ્દો નથી રહ્યા..\nઅકથ્ય વેદનાને સાત્વિકતાનો સૌમ્ય સ્પર્શ મળ્યો આ શબ્દોથી,\n‘મોરપિંછ બસ, એક વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો.’\nchetna Bhagat on April 7, 2008 at 8:58 pm said:\nખબર ચ્હે મને તારિ યાદો માથ્હેી ભુસઐઇ ગયો ચ્હુ..પન્હ મારુ નામ વચ્ચે મુકિ ગઝલો વન્ચ્જો\nPinki on April 7, 2008 at 9:36 pm said:\nસુંદર માહિતી અને માર્ગદર્શન માટે આભાર……\nઊર્મિ on April 8, 2008 at 2:15 am said:\nઆભાર નિશિથભાઈ… સરસ રીતે જાણકારી આપવા બદલ !\nનવો શેર સાચે જ વધુ સુંદર થયો છે વિવેક… અભિનંદન !\nDr N N Dhruv on April 8, 2008 at 8:16 pm said:\nમાહિતી ગમી માટે આભાર. પણ મોરપીંછું શબ્દ કાનમાં જચતો નથી, મોરપીંછ સામાન્ય વપરાશમાં છે. ઊર્મિબહેને વળી મારા નામની જોડણી ખોટી કરી! નિશીથ ખરી જોડણી છે. અત્રે જોડણીની વાત થા છે માટે આ લખ્યું બાકી હું તો અનાગ્રહી છું!\nDr N N Dhruv on April 9, 2008 at 12:16 am said:\nઅત્રે પત્ર લખતી વેળા નિજી કી-બૉર્ડ વાપરવું હોય તો શું કરવું? આ કી-બૉર્ડ વડે ઓઙ્કાર, અવગ્રહ વગેરે કેમ બતાડાય?\nDr N N Dhruv on April 9, 2008 at 9:31 am said:\nગઝલ પઠન કરતી વખતે ‘મૂકી’ ધ્યાનથી સાંભળજો. કી ભલે લેખનમાં દીર્ઘ હોય, પ્રસ્તુત ગઝલ માટે તો લઘુ જ છે કે નહિ? પણ પઠનમાં ક્યાંય બાધા આવે છે? જોડણીમાંનાં હ્રસ્વ-દીર્ઘત્વ અને કાવ્યમાંનાં લઘુત્વ-ગુરુત્વ વચ્ચે સંગતિ સદા-સર્વદા શક્ય પણ નથી, આવશ્યક પણ નથી. પઠનમાં ક્યાંય લય-તાલ ખટકે નહિ અને શબ્દો અને ભાવ મનને સ્પર્શે એ જ બધુ મહત્ત્વનું છે.\ngaurang thaker on April 10, 2008 at 4:57 pm said:\nવાહ મને તો મઝા આવી\nNatver Mehta, Lake Hopatcong, NJ, USA on April 10, 2008 at 5:43 pm said:\nગઝલનો આનંદ લેવા લખી ગઝલો\nએ આનંદથી માણી ગઝલો વાચંજો…..\nતમે ગઝલના જાદુગર છો!!!\nતમારા પેશન્ટ થવાનું મન થઈ આવે છે!!\nVISHWADEEP on April 10, 2008 at 6:23 pm said:\nક્યાં બાત હૈ! સુંદર\nChiman Patel "CHAMAN" on April 10, 2008 at 6:36 pm said:\nકોમેન્ટ મૂકનારાઓની એક જ દિશામાંથી થયેલ વળાંક ગમ્યો. એટલેજ, નવું જાણવા પણ મળ્યું.\nગઝલમાંના પ્રેમ રસમાંથી વિવેકભાઈનો વળાંક પણ ગમ્યો.\nએમની ગઝલોમાં નવી દિશાઓ મને જોવા મળે છે.\nArvind Upadhyay on April 10, 2008 at 9:29 pm said:\npradIp Brahmbhatt on April 10, 2008 at 10:03 pm said:\nહ્યુસ્ટનથી પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ ના જય જલારામ.\nગઝલની યાત્રાએ નિકળ્યા છો જેમાં મનની શાન્તિ, આત્માનો આનંદ અને પ્રેરણાના\nસાગરમાં ડુબતા હો તેમ લાગે છે. સુંદર ગઝલ છે એવું મારે લખવાનું ન હોય, કારણ મોરના ઇંડા\nચિતરવાના ના હોય એતો કુદરતની કૃપા છે\nRajendra Trivedi, M.D. on April 10, 2008 at 10:29 pm said:\nDear Vivek Taylor (Doctor),\nKeep sending to Boston,\nI love to read your Gazals and Poems.\nI wish You can put in this in the brail.\nMany who can not read will enjoy too.\nDo cotact our school.\njjugalkishor on April 11, 2008 at 10:14 am said:\nસૂર ના જન્મે હવા પોલાણમાંથી ગુજરે તોય\nમારા મતે હ્રસ્વ-દીર્ઘ ઈ કે ઉ ને લઘુ કે ગુરુ બનાવવામાઁ એટલો દોષ નથી જેટલો આ /એ / ઓ વગેરેને હ્રસ્વ કરવામાઁ દોષ છે.\nઉપરની ચર્ચાઓના દાખલાઓમાં મને કોઈ જ દોષ જણાતો નથી.જે જણાય છે તે ફક્ત યાત્રામાંનો ‘ત્રા’ ; પોતીકો લાગે એ ખાતર માંનો ‘એ’ અને અડધા માંનો ‘ધા’; ગુજરેમાંનો ‘રે’ આટલા ગુરુઓને બળજબરીથી લઘુ કરાયા જણાય છે. આને હું દોષ જ સમજું છું પરંતુ ગઝલકારો એની છુટ આપતા હોવાનું કહેવાય છે.\nબાકી તો ગઝલની મસ્તી જ માણો – એ તો કોઈ ઑર જ છે !! ધન્યવાદની જ અધીકારીણી છે આ ગઝલ.\nDR.GURUDATT THAKKAR. on April 11, 2008 at 1:29 pm said:\n-આ શેર માટે –ખાસ અભિનંદન..\nsanjay pandya on April 11, 2008 at 2:39 pm said:\nઉત્તમ રચના ….ઉત્તમ શેર્……પણ મેીટ્ર્ના દોષ દૂર થાય તો સારુ.\nSur na janme share ma ગા લ ગા ગા , ગા લ ગા gujare પાસે પૂર્ણ થાય છે અને ” તોય” વધારાના છે .\nvrindavan શબદ બદ્લાય તો બેહ્તર ….વજન તુટે છે\nંરદિફ ના શબ્દો “મૂકી ગઝ્લો” ગા લ ગા ગા ના વજન્મા નથી\nવિવેકભાઈનુ ભાવ્વિશ્વા વધુ strong છે !\nSanjay Pandya , mumbai .\nparshuram chauhan on April 11, 2008 at 3:30 pm said:\nઘણા કવિમિત્રો અને જાણકારમિત્રો તમારી આ ગઝલના બંધારણ વિશે જે ત્રુટિઓ અંગે વાત કહે છે તે જ હું પણ કહીશ.\nજરા વધારે પડતી જ છૂટ લીધી છે.બાકી તો બાની બરાબર છે.અભિનંદન !!\nવિવેક on April 11, 2008 at 7:08 pm said:\nગઝલના છંદમાં લેવાતી છૂટ-છાટ અંગે કોઈ સર્વમાન્ય નિયમો આપણે ત્યાં કોઈએ કરવાનું હજી સુધી ઉચિત ગણ્યું નથી. ગઝલ પર મોટા પુસ્તકો લખનાર પણ લઘુ-ગુરૂની ચર્ચા સદંતર અવગણીને ચાલે છે… રઈશભાઈ જેવા ગણ્યા-ગાંઠ્યા માંડ એકાદ-બે જણે જ ગઝલને પાયાના પથ્થરથી જોવાનો વૈજ્ઞાનિક અભિગમ કેળવ્યો છે પરિણામે ગઝલના છંદ વિશે આપણે ત્યાં એકમત પ્રવર્તતો નથી…\nપ્રસ્તુત ગઝલમાં ચારેક જગ્યાએ જે છંદ-દોષ છે એ હજી નવી પોસ્ટ મૂકવાની બાકી હોઈ અને પ્રસ્તુત ગઝલ પર ચર્ચા ચાલી રહી હોવાથી હજી મઠાર્યા નથી. આવતા અઠવાડિયે એ કામ થઈ જશે એટલે કવિ-મિત્રોને ફરીથી આ ગઝલ ચકાસી જવાનો આગ્રહ રાખીશ…\nફરી એકવાર સહુ મિત્રોને મારો ખુલ્લા દિલનો અનુરોધ છે કે જ્યારે જ્યાં કોઈ ભૂલ જણાય, મારો કાન ચોક્કસ પકડજો… હું અહીં ખોટું લગાડવા નહીં, આગળ જવા આવ્યો છું…\nkavita Maurya on April 11, 2008 at 11:58 pm said:\njjugalkishor on April 13, 2008 at 8:33 am said:\nવિવેક અને ટેઈલર બન્ને શબ્દો જાણે કે કાવ્યના આંતર-બાહ્ય કલેવરના સુચક હોય તેવું જણાય છે. વ્યવસાયે ડૉક્ટર અને શોખે કાવ્યસર્જક એવા વિવેક ડૉક્ટર-‘સર્જન’ અને સર્જક છે !!\nએમનું આંતરજગત વિવેકસભર છે અને કાવ્યોનું બાહ્ય કલેવર ટેલરીંગની કુશળતા અને કારીગીરીથી શોભે છે. એમનો કાવ્ય સાથેનો જ નહીં, ભાવકો સાથેનો સંબંધ પણ વિવેકપુર્ણ છે.\nએમનાં સર્જનોને “મોરપીંછું એક વચ્ચે મૂકી” આપણ માણીશું…..\nDr N N Dhruv on April 14, 2008 at 12:27 am said:\nગુજરાતી ભાષામાં આ, એ અને ઓ એ ત્રણેય સ્વરોનાં પણ હ્રસ્વ તથા દીર્ઘ બન્ને રૂપો સ્વીકૃત છે જ, ભલે લિપિમાં એવી વ્યવસ્થા ન હોય. માટે એમનો લઘુ-ગુરુ બન્ને રીતનો પ્રયોગ વૈધ ગણાય.\ndixita patel on April 16, 2008 at 11:51 am said:\nગઝ્ લ વાચવા ની શુ મજા આવી ગઈ*\nપંચમ શુક્લ on April 16, 2008 at 10:03 pm said:\nબહુઆયામી ગઝલ અને એવાં જ વૈવિદ્યપૂર્ણ મતમતાંતરો. કાવ્ય/વિવેચન સત્ર માણવાની મજા આવી વિવેકભાઈ.\nક્યાં, કેટલી છૂટ, કેવી રીતે નભે, એ જ તો કવિકૌશલ છે ને? (રીઢા રસોયાની રસોઈ અને લોકભોગ્ય રૅસિપીની રસોઈના તફાવત જેવું ક્શું કાવ્યસર્જનમાં પણ પરખાય ખરું?).\nઉપસંહારમાં આટલું કહું?\nછંદબંધારણ રહે, વૈયક્તિક ઉચ્ચારણ સહે અને પ્રિય! કર્ણધારણ કહે એ રીતે ગઝલો વાંચજો!\nnirlep on April 18, 2008 at 8:29 pm said:\nઉત્તમ રચના ….ઉત્તમ શેર્……\nNeela on April 20, 2008 at 9:30 pm said:\nDivya Modi on May 3, 2008 at 8:07 pm said:\nઆ ફલક પર નિષ્પક્ષ ચર્ચાને ખુલ્લા દિલનો આવકાર, વેબસાઈટની ગરિમા સૂચવે છે.. દરેક અભ્યાસુ માટે નિઃશંક બહુમૂલ્ય ખજાનો !! રહી વાત ગઝલની , તો વૃંદાવન , વાંસળી ને મોરપિચ્છ થી ગઝલનાં મંડાણ કરી ઈન્ટરનેટ ને સિમેન્ટ સુધીનું ખેડાણ ડોક્ટર કવિનાં ભાવવિશ્વનું વિશાળ ફલક સૂચવે છે.. દરેક શેર અર્થસભર , મર્મવેધી અને બોલકો… આખરે તો અનુભૂતિ એ જ સાચો આનંદ !!\nsurati vishal , sonsak on September 5, 2008 at 5:29 pm said:\nખુબ સરસ , આગળ લખતા રહો.\nk on October 7, 2009 at 2:53 pm said:\nગઝલ વાંચુ હું કેમ કરિ?આહિં તો લાગણિઓ ના પુર વહિ ગયા નેશબ્દો ઠે બા ખાતા રહિ ગયા……\nRina on May 4, 2012 at 10:26 am said:\nઆંગળી બે શે’ર વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો\nશ્વાસની સિમેન્ટ વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો….awesome..beautiful…..:)\nHetal on May 4, 2012 at 2:42 pm said:\nબહુ સરસ ગઝલ સે\ngaurang jani on May 4, 2012 at 9:49 pm said:\nજે ગમે તે બહેર વચ્ચે મૂકી ગઝલો વાંચજો\nbhaskar patel on May 29, 2012 at 12:13 am said:\nવિવેક્ભૈ, જ્યરે તમરિ ગઝલ વન્ચુચ્હો ત્યરે જોદનિ ક બિજિ કોઇ પન્ચત મ પદતો નથિ અને મને બહુ મજા આવે સે.ખરો અન્નન્દ મેલાવાનો આ અએક્જ મારગ સે.


હોળી-ધૂળેટીના પર્વને લઇ ઇમરજન્સી સેવા ૧૦૯એ એક્શન પ્લાન તૈયાર કર્યો – City Watch News\nBy CITY WATCH NEWS March 24, 2021 87\nહોળી અને ધુળેટીનો તહેવાર એટલે રંગ અને ઉલ્લાસનો તહેવાર. પણ છેલ્લા કેટલાક વર્ષોથી આ તહેવાર પણ ક્યારેક અનેક લોકો માટે પીડાદાયક બને છે. ત્યારે દર વર્ષની જેમ આ વર્ષે પણ ૧૦૮ દ્વારા એક્શન પ્લાન તૈયાર કરાયો છે. રાજ્યમાં મોટા શહેરો માટે આ એક્શન પ્લાનને અમલમાં મુક્યો છે.\nગુજરાતમાં હોળીનો તહેવાર ઉજવાય છે ત્યારે કોઈ મોટી ઘટના કે ઇમર્જન્સીના આવી પડે તે માટે ૧૦૮ દ્વારા આગોતરું આયોજન કરાયું છે. રાજ્યભરમાં ૬૦૦ જેટલી ૧૦૮ એમ્બ્યુલન્સ તૈનાત રહેશે. આ સમય દરમ્યાન ખાનગી હોસ્પિટલમાં પણ રજા હોય છે જેથી વધારે સ્થળોએ ૧૦૮ ઉપલબ્ધ કરાવીએ છીએ. ખાસ કરીને રાજ્યના ટ્રાઇબલ વિસ્તારોમાંથી હોળી અને ધુળેટીના દિવસ દરમ્યાન વધારે કોલ આવતા હોય છે. તેના માટે અમે અત્યારથી તૈયારી કરી છે.\nસામાન્ય દિવસોમાં ૧૦૮ સેવા માટે અંદાજે ૨૭૦૦ જેટલા કોલ્સ આવતા હોય છે જેમાં હોળીના દિવસે ૧૦ ટકા જેટલો વધારો થાય છે કોલની સંખ્યા અંદાજે ૩૦૦૦ કરતા વધુ જઈ પહોંચે છે જ્યારે ધુળેટીના દિવસે સામાન્ય દિવસની તુલનાએ કોલમાં ૪૩ ટકા જેટલો વધારો થાય છે અને કોલ્સ ૪૦૦૦ ની આસપાસ નોંધાતા હોય છે. પડવાથી વાગવાના કેસો હોળી અને ધુળેટીના દિવસે વધારે આવતા હોય છે. આણંદ, સુરત, નવસારી, ભરૂચ, નર્મદા, મહીસાગર, સુરત, વલસાડ, દાહોદ, સાબરકાંઠા, ખેડા, મહિસાગરમાંથી વધુ કેસો આવતા હોય છે.\nતલોદ મામલતદાર કચેરીમાં એક સાથે ૫ કર્મચારીઓ થયા કોરોના સંક્રમિત\nગુજરાત યુથ કોંગ્રેસને દિલ્હીનું તેડું નવા સંગઠન મુદ્દે ચર્ચા


મહારાષ્ટ્રની રાજધાની મુંબઇના રહેણાંક વિસ્તારના સર્વોદય નગરમાં ગુરૂવારે બપોરે એક ચાર્ટડ વિમાન ક્રેશ થયું ગયું છે. આ દૂર્ઘટનામાં એક વ્યક્તિનું મોત થયું છે. આ વિમાન મુંબઇના ઘાટકોપરના સર્વોદય નગર વિસ્તારમાં ક્રેશ થયું છે. આ ઘટના સ્થળ પર ફાયર બ્રિગેડની ટીમ પહોંચી છે. આ વિમાનમાં સવાર5લોકોના ઘટનાસ્થળે મોત થયા છે. વિમાન પાંચ લોકો સવાર હતા.\nઉલ્લેખનીય છે કે જે જગ્યા પર વિમાન ક્રેશ થયું છે તે રહેણાંક વિસ્તાર છે. આ વિમાન બપોરે 1.13 કલાકે ક્રેશ થયું છે. જો કે પહેલા એવા સમાચાર મળ્યાં હતા કે આ વિમાન ઉત્તર પ્રદેશ સરકારનું VT-UPZ કિંગ એર C90 છે.\nજો કે હાલમાં મળતા અહેવાલ મુજબ પહેલા એવા સમાચાર આવ્યા હતા કે આ હેલિકોપ્ટર ઉત્તર પ્રદેશ સરકારનું છે, પરંતુ ત્યારબાદ સરકાર તરફથી નિવેદન આવ્યું છે કે આ વિમાન યૂપી સરકારનું નથી. યુપી સરકારે જણાવ્યું છે કે આ વિમાન મુંબઇની એક કંપની UY U Y Aviation Pvt Ltd. ને વહેંચી દીધું હતું.


મારી પાસે પિઝા-કદના સ્કાર છે: ધ મેડ એડવેન્ચર્સ Bફ રીંછ ગ્રીલ્સ -\nમારી પાસે પિઝા-કદના સ્કાર છે: ધ મેડ એડવેન્ચર્સ Bફ રીંછ ગ્રીલ્સ\nરીંછ ગ્રીલ્સને યોગ્ય રીતે વિશ્વનો સૌથી પ્રખ્યાત આત્યંતિક મુસાફર માનવામાં આવે છે. પરંતુ, જેમ તમે જાણો છો, કોઈપણ આત્યંતિક હંમેશા ઇજાને ઘેરી લે છે. આજે આપણે બ્રિટીશ ટીવી પ્રસ્તુતકર્તા અને લેખકના યુદ્ધના નિશાન વિશે વાત કરી રહ્યા છીએ.\n1. આઇસ ખભા\nતે એન્ટાર્કટિકામાં 2008 માં બન્યું હતું. રીંછ સ્કિઝ પર હતું અને પતંગ તેને બરફની સાથે ખેંચી રહ્યો હતો. અચાનક પવનનો જોરદાર ઝાપટુ મુસાફરને ખેંચીને તેની ઉપર ફેંકી દીધો. તે હવામાં ઉભો થયો, અને ઉતરતા જ તેણે તેનો ખભા તોડી નાખ્યો. રીંછ ગ્રીલ્સ જે પરિસ્થિતિમાં હતી તે જોતાં, તેણે પેરાસીટામોલની ઘટતી સપ્લાય સાથે તંબૂમાં બચાવકર્તાઓની રાહ જોતા ઘણા દિવસો જીવવું પડ્યું. તેના ખભાથી તે આજની એન્ટાર્કટિક રજાઓની યાદ અપાવે છે.\nબહુ ઓછા લોકો જાણે છે, પરંતુ રીંછે આફ્રિકામાં સેનામાં સેવા આપી હતી. એકવાર રજા પર આવ્યા પછી, ગ્રીલ્સ નિયમિત પેરાશૂટ જમ્પ કરવા માંગતા હતા. જ્યારે કૂદવાનું જરૂરી હતું, ત્યારે વિમાન 14 હજાર ફૂટ (લગભગ 4300 મીટર) ની atંચાઇએ હતું. રીંછના પેરાશૂટની છત્ર ખોટી રીતે ખોલી, પરિણામે તે ખૂબ જ ઝડપે પડવા લાગ્યો. પતન ફક્ત રિઝર્વ પેરાશૂટ સાથેના બેકપેકથી નરમ પડ્યું હતું, જેના પર ગ્રીલ્સ પડી હતી.\nમુસાફરને અસ્પષ્ટપણે યાદ આવે છે કે તેને કેવી રીતે હોસ્પિટલમાં લઈ જવામાં આવ્યો. ત્યાં ડોકટરે તેની પીઠમાં એક મોટી સોય અટકી અને તે બહાર આવ્યું કે યુવકને ત્રણ તૂટેલા વર્ટેબ્રે હતા. કોઈક સમયે, ગ્રિલ્સને ખૂબ ખરાબ લાગ્યું. પરંતુ તેણે તેની પુન recoveryપ્રાપ્તિને એક ચોક્કસ ધ્યેય પર કેન્દ્રિત કરી: એવરેસ્ટ પર ચડતા. 18 મહિના પછી, તેણે ટોચનું સ્થાન મેળવ્યું.\n3. સ્તન પીત્ઝા\nરસપ્રદ વાત એ છે કે, એક્સ્ટ્રામાલની છાતી પર એક અભદ્ર ડાઘ છે. જે જુએ છે તે હંમેશાં રસ લે છે કે તે ક્યાંથી આવે છે. ધારણાઓ જુદી જુદી છે: કદાચ તેણે હાથમાં મગર અથવા તેવું કંઈક લડવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો. રીંછ ગ્રીલ્સએ પાંચ વર્ષ પહેલાં તે કમાવ્યું હતું, જ્યારે તે પકાવવાની નાની ભઠ્ઠીમાંથી પીત્ઝા ખેંચવાની ઉતાવળમાં હતો અને એક પ્રકારનો કલંક છોડતો હતો.\n4. ફેફસાં અને એવરેસ્ટ\nગ્રીલ્સ એવરેસ્ટથી પાછા આવ્યા પછી તરત જ, તેણે અને તેના મિત્રોએ સફરમાં જવાનું નક્કી કર્યું. તેઓએ મુક્તિ માટે ઘણો સમય ફાળવ્યો. સ્વાભાવિક રીતે, દરેક વ્યક્તિએ શક્ય તેટલું deepંડા ડાઇવ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. પાછળથી, જ્યારે રીંછ ગ્રીલ્સ બ્રિટન પાછા ફર્યા, ત્યારે તેમણે જોયું કે તેમને લોહીનું ઉધરસ આવવાનું શરૂ થયું. કોઈ કેમ સમજી શક્યું નહીં. પાછળથી, ડ doctorક્ટરએ આત્યંતિક મુસાફરને સમજાવ્યું કે આ એવરેસ્ટથી theંડાણો સુધી heંચાઈના ધરમૂળથી પરિવર્તનનું પરિણામ છે. રીંછે હોસ્પિટલમાં ક્રિસમસ વિતાવ્યો.\n5. કરાટે નાક\nઅને અહીં મુસાફરે પોતાને અલગ પાડ્યો. રૂ steિપ્રયોગોથી વિપરિત, તેણે જીવનમાં ફક્ત એક જ વાર નાક તોડ્યું. તે ચાલુ હતુંકરાટે વર્ગો જ્યારે તેમણે બ્લેક બેલ્ટ પરીક્ષા આપી હતી. ત્યારે રીંછ લગભગ 16 વર્ષનો હતો. તેણે લડત જીતી લીધી, પરંતુ ત્યારબાદ તેનું નાક ડાબી તરફ થોડું કુટિલ થઈ ગયું છે.\n6. ક Cameraમેરો અને પગ\nવિચિત્ર રીતે, ગ્રિલ્સ કોઈપણ કિંમતે બચેલા શ્રેણીના સેટ પર પણ ઘાયલ થવામાં સફળ થઈ. કેનેડિયન ખડકોમાં, ક holdingમેરો અને તેને ધારણ કરેલી તમામ ધાતુની રચના સીધા જ અભિનેતાના માથા પર પર્વતની નીચે ઉડી હતી, જે તેના પાયા પર જ રોકાઈ હતી. આ તકનીકે ગ્રીલ્સના કપાળથી એક મિલીમીટર ઉડાન ભરી અને તેના ડાબા પગ પર ઉતર્યો. હેમેટોમાસ તેના પગ પર બે સોકર બોલનો કદ દેખાયો, અને અમારા સહનશીલ હીરોને હેલિકોપ્ટર દ્વારા સ્થળાંતર કરવાની જરૂર હતી. પરંતુ, જો કેમેરો રીંછના માથા પર પડે, તો તેણીએ નિશ્ચિતપણે તેને ખીલી પર નાખી હોત. પ્રખ્યાત મુસાફરની કારકીર્દિમાં તે સૌથી ખતરનાક અને મૃત્યુની નજીકની ઘટના હતી.\n7. વીંછીની ડ્રમસ્ટિક\nસારું, ક્લાસિક્સ અનુસાર - બધા આત્યંતિક પ્રેમીઓને વીંછી દ્વારા કરડવામાં આવે છે. તે 2004 માં ફ્રેન્ચ વિદેશી લશ્કરની સાથે સહારામાં બન્યું હતું. ત્યારથી, આ ડંખ એક ભયાનક કાળા ડાઘમાં પરિવર્તિત થઈ ગયું છે, જેવું લાગે છે કે કોઈ વ્યક્તિ ત્વચા હેઠળ બરછટ દાળો મૂકે છે, - રીંછ ગ્રીલ્સએ તેના એક ઇન્ટરવ્યુમાં શેર કર્યું છે. - પરંતુ બાળકોને આ ડાઘને સ્પર્શ કરવો ગમે છે.\nગત પોસ્ટ હું ત્યાં જવા માંગુ છું: વિશ્વના 8 સૌથી સુંદર રમતના મેદાન\nઆગળની પોસ્ટ મોસ્કો વિ ન્યૂ યોર્ક: કોની મેરેથોન ઠંડી છે?\nહેમોક માં દરેક! હવા યોગ કરવાના5કારણો\nએર યોગા શું છે? એર યોગા અથવા એન્ટીગ્રેવીટી યોગા એ એક માવજત કાર્યક્રમ છે જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં 90 ના દાયકાની શરૂઆતમાં વિકસાવવામાં આવ્યો હતો. એન્...\nબેઠાડુ જીવનશૈલી માટે તમારા ચયાપચયને વેગ આપવા માટે6કસરતો\nસ્વ-અલગતાએ ઘણાને દૂરથી કામ કરવાની ફરજ પાડવી, જીમમાં જવાનો ઇનકાર પણ કર્યો. ઘણા લોકો ઇચ્છા વિના બેઠાડુ જીવનશૈલી જીવવાનું શરૂ કર્યું. તે સામાન્ય રીતે...\nસફરજનના ઝાડમાંથી એક સફરજન: પ્રખ્યાત રમતવીરોના બાળકો હવે જેવું દેખાય છે\nહસ્તીઓનાં અંગત જીવન પર હંમેશાં પત્રકારો અને ચાહકો બંને દ્વારા નજર રાખવામાં આવે છે. રમતગમતના ચાહકો કુટુંબિક જીવન અને રમતગમતની કારકીર્દિને જોડવા માટ...\nઅમારા પતનની શરૂઆત બે આકર્ષક ઇવેન્ટ્સથી થઈ - ગોર્કી પાર્કમાં એડિદાસ બેસમોસ્કો પર લાઇવ વર્કઆઉટ પાર્ટી અને લુઝનીકીમાં એડિડાસ રનબેઝ પર અપડેટ થયેલ રન્ટ...\nઇલેક્ટિવ વિટામિન, જે સેન્ટ પીટર્સબર્ગ કરતા ક્રિસ્નોડરમાં વધારે છેતંદુરસ્તી\nભૂખ લાગ્યા વિના વજન ગુમાવો. સ્કર્ટફૂડ આહાર કેવી રીતે કાર્ય કરે છેવલણો\nબાળકોના વિભાગો વિશે 10 બે વિચિત્ર પ્રશ્નો અને જવાબોબાળકો\n40 પછી લાંબી માંદગી ટાળવા માટે4સારી ટેવોઆરોગ્ય\nજમણા ખૂણામાં. એક્સ્ટ્રીમ ફોટોગ્રાફી માટે ફોટો ટ્યુટોરિયલ્સવલણો\nસ્વ-અલગતા: હવે ઘરે રહેવું કેમ મહત્વપૂર્ણ છેવલણો\nતકનીકી ડોપિંગ: નાઇકી સ્નીકર્સમાં કોઈ મેરેથોન ચલાવી શકાતી નથીચલાવો\nતાલીમ વિના વજન ગુમાવો:7સરળ જીવન હેક્સ, સંશોધન દ્વારા પુષ્ટિઆરોગ્ય\nવસંતના આગલા દિવસે. નજીકના ભવિષ્યમાં રમતોની ઇવેન્ટ્સવલણો\n2017 ના સૌથી મોટા સ્પોર્ટ્સ લગ્નવલણો\n49 પર પણ આદર્શ પરિમાણો: કેવી રીતે ક્લાઉડિયા શિફ્ફર પોતાને આકારમાં રાખે છેવલણો\nઇન્સ્ટાગ્રામ દ્વારા પ્રેરણા. તમે કોણ onlineનલાઇન સબ્સ્ક્રાઇબ કરો છો?તંદુરસ્તી\nહાનિકારક નિયમો: તમારે માસ્કમાં કેમ ન ચલાવવું જોઈએચલાવો\nસોમવાર સવારે: રસપ્રદ ઇવેન્ટ્સ, નવા ઉત્પાદનો અને ઉપયોગી ગેજેટ્સનું ક calendarલેન્ડરતંદુરસ્તી\nદોડશો નહીં: ઓગસ્ટનો મુખ્ય અંતરચલાવો


જયપુરમાં મહિલા મિત્રની હત્યા કરી એટીએસના એએસપીનો આપઘાત | ATS Additional SP woman found dead in car in Jaipur - Sambhaav News\nજયપુરમાં મહિલા મિત્રની હત્યા કરી એટીએસના એએસપીનો આપઘાત\nજયપુર: જયપુરમાં એટીએસમાં એએસપી તરીકે ફરજ બજાવતા આશિષ પ્રભાકરે ગઈ કાલે રાતે તેની સાથે કારમાં બેઠેલી મહિલા મિત્રની હત્યા કર્યા બાદ તેણે પણ તેની સર્વિસ રિવોલ્વરથી આપઘાત કરી લીધો હતો. સ્યુસાઈડ નોટમાં આશિષે તેની પત્નીને સંબોધી જણાવ્યું હતું કે આ મહિલા તેને બ્લેકમેલ કરતી હતી.\nગઈ કાલે પ્રભાકર દરોરજની જેમ ઓફિસ ગયા હતા. અને સાંજે સાડા પાંચ કલાકે ઓફિસમાંથી નીકળ્યા હતા. અને બાદમાં તે તેમની મહિલા મિત્ર સાથે મોડી સાંજ સુધી ફર્યા હતા. અને રાતે આઠ કલાકે તેમણે ફોન કર્યો હતો કે જગતપુર રોડ પર બાંધકામ સાઈટ પરની બિલ્ડિંગ પડી ગઈ છે. ત્યાર બાદ સાથી એએસપીને ફોન કરી થોડી વારમાં આપઘાત કરી લીધો હતો. જોકે આ ઘટનામાં એવું જાણવા મળ્યું હતું કે કારમાં પ્રભાકરે જેવી આપઘાત માટે રિવોલ્વર કાઢી હશે ત્યારે તેમને મહિલા સાથે ઝગડો થયો હશે. કારણ કારમાં થયેલા ફાયરિંગમાંથી બે ગોળી કારના દરવાજા સાથે અને એક ગોળી કારની છત સાથે લાગી હતી. જેના પરથી સાબિત થાય છે કે મહિલાએ પ્રભાકરનો હાથ પકડી લીધો હશે. અને તેના કારણે ગોળી કારના દરવાજા સાથે ટકરાઈ હતી. પોલીસનું માનવું છે કે પ્રભાકરે આપઘાત પહેલાં સ્યુસાઈડ નોટ લખી હશે.\nઆશિષે તેની સ્યુસાઈડ નોટમાં પત્નીને સંબોધી લખ્યું હતું કે મને માફ કરી દેજે હું ખોટા માર્ગે ચાલ્યો ગયો હતો. આ મહિલા મને બ્લેકમેલ કરતી હતી. જોકે પતિ અને પત્ની વચ્ચેના વિવાદથી આશિષની પત્ની અનીતા તેના પિયર ચાલી ગઈ હતી. આ અગાઉ એક માસ પહેલા પણ આશિષ લાપતા થઈ ગયો હતો. પોલીસે ઘટના બાદ કારમાંથી પ્રભાકર અને મહિલાના મૃતદેહ બહાર કાઢ્યા હતા. કારમાંથી સર્વિસ રિવોલ્વર પણ મળી આવી છે. અને તેથી માનવામાં આવે છે કે આ રિવોલ્વરથી જ બંનેને ગોળી વાગી હશે.\nજાણીતા હાસ્ય સમ્રાટ વિનોદ ભટ્ટનું નિધન, CMએ દુઃખ વ્યક્ત કર્યું\nજિલ્લા-તાલુકા પંચાયતની ચૂંટણીની મતગણતરીઃ જાણો ક્યાં થઈ ભાજપ-કોગ્રેસની જીત?\nશું ટાટા નેનો કાર થશે બંધ…! જૂનમાં માત્ર એક કારનું ઉત્પાદન….\nગુજરાતમાં પેટ્રોલ પંપ રવિવારે બંધ રાખવા કે નહીં તેનો ૬ મેએ નિર્ણય\nજરૂરિયાત લાગશે તો રામ મંદિરને લઇ 1992 જેવું આંદોલન કરીશું: RSS


લેબ સપ્લાય્સ ઉત્પાદકો - ચાઇના લેબ સપ્લાય ફેક્ટરી અને સપ્લાયર્સ\n100% કપાસ swab\nસસ્ટેનેબલ કપાસ સ્વેબ, બા ...\nચહેરો કેન્દ્રિત ઓક્સિજન મા ...\nમેડિકલ ફેસ માસ્ક મશીન\n1.5 મીમી પ્લાસ્ટિક સ્ક્રુ કેપ સેન્ટ્રિફ્યુજ ટ્યુબ્સ વી-તળિયે એસસીટી 150-સી-ટી-એન\nશ્રેષ્ઠ સેફલોકર ડિઝાઇન. ઉચ્ચ ગુણવત્તાની વર્જિન રેઝિન, આર એન્ડ આર જીઇબી રીટેન્સલેસ રીકવરી ટેક્નિક, વગેરે, તમને તમારા નમૂનાને સોંપવામાં optimપ્ટિમાઇઝ કરવામાં મદદ કરશે. ગ્લાસ જેવી પારદર્શક નળીઓ સાત પરંપરાગત રંગોમાં પણ ઉપલબ્ધ છે અનન્ય ઓ-રીંગ ઇન્ટિગ્રેટેડ આઇડ્સાઇન યુ રીએજન્ટ્સ માટે વધુ સારી સુરક્ષાની ખાતરી આપે છે.\n10ul સામાન્ય ફિલ્ટર મદદ FT0010\nસુવિધાઓ 10ul સામાન્ય ફિલ્ટર ટિફ FT0010 ઉત્પાદન સામગ્રી: પીપી પોલીપ્રોપીલિન; ઉત્પાદનનો રંગ: પારદર્શક; પાઇપિટિંગ રેન્જ: 0.5-10ul; સ્કેલ ચિહ્ન: 2ul, 10ul; ગુણવત્તાની ખાતરી: ઉત્પાદન ડીએનએ, આરએનઝ અને પિરોજેન્સથી મુક્ત છે; સિસ્ટમ પ્રમાણપત્ર: આઇએસઓ 9001/13485, આઇએસઓ 14001, વગેરે; મુખ્ય બજારો: ...\n1.2 એમએલ 96 સ્ક્વેર વેલ પ્લેટ્સ ટ્રાન્સપરન્ટ્સ ડીપ વેલ પ્લેટ ડીપી 12 વીએસ -9-એન\nસુવિધાઓ: 1. પોલિપ્રોપીલિન 121 aut પર autટોક્લેબલ થઈ શકે છે અને તે લાંબા ગાળાના સ્થિર પણ છે -80 ℃ 2. યુ આકારની અને વી-આકારની તળિયાની આઉટલેટ શ્રેણીની મ mixસ્ટિંગ મિશ્રણ અને નમૂનાના સંગ્રહ માટે યોગ્ય છે. આલ્ફાબેટીકલ\n1.3 એમએલ 96 રાઉન્ડ ડીપ વેલ પ્લેટ્સ વી-આકારની ડીપી 13 યુઆર -9 આઇ-એન\n330ul બ્લુ ડીપ વેલ પ્લેટ DP33VR-9-B\n330ul 96 રાઉન્ડ ડીપ વેલ પ્લેટ DP33VR-9-N\n350ul96 ડીપ વેલ પ્લેટેડ DP35UR-9-B\n350ul રેડ ડીપ વેલ પ્લેટ DP35UR-9-R\n0.8 એમ.એલ. ડીપ વેલ પ્લેટ ડી.પી .08 વીઆર -9 આઇ-એન\n350ul ડીપ વેલ પ્લેટ DP35UR-9-N\n1.2 મિલી રાઉન્ડ ડીપ વેલ પ્લેટ ડીપી 12 યુઆર -9-એન\n2 એમએલ ડીપ વેલ પ્લેટો ડીપી 20 યુઆર -9-એન


રાશિફળ ૧૬ જુલાઈ : માં લક્ષ્મીની કૃપાથી ૭ રાશિઓ બનશે ધનવાન, આર્થિક મામલામાં થશે પ્રગતિ - Adhuri Lagani\nઆજે તમે નોકરી અથવા વેપાર સંબંધિત કોઇ મોટો નિર્ણય લઈ શકો છો. ખર્ચ વધારે થઈ શકે છે. પોતાને વાદ-વિવાદમાં પડવાથી રોકવા. ધર્મના કાર્યમાં રુચિ લેશો, તો ફાયદો થશે. અધિકારીઓ સાથે અને વડીલો સાથે તાલમેલ રાખવો. તમે અમુક નવી ચીજો ખરીદી શકો છો. તમારા માર્ગમાં આવનારી અડચણો સમાપ્ત થશે. તમે આજે પોતાના હૃદયનો અવાજ સાંભળશો. જીવનસાથી દ્વારા આપવામાં આવેલ ઉપહાર તમને પ્રેમથી ભરી દેશે. આજે તમારો આવનારો સમય ખૂબ જ આનંદમય રહેશે.\nઆજે અમુક નજીકના લોકો સાથે મતભેદ થઈ શકે છે. સ્વાસ્થ્ય સામાન્ય રહેશે અને ઉત્સાહ તથા ઉર્જાનો અનુભવ કરશો. ઘરનું વાતાવરણ આજે શાંત અને સામાન્ય રહેશે. સંભવ છે કે દિવસની શરૂઆતમાં જીવનસાથી તરફથી તમને ઓછું ધ્યાન મળે પરંતુ સાંજ સુધીમાં તમારા સંબંધોમાં સુધારો આવશે. ઘણા દિવસોથી થઈ રહેલી સમસ્યાઓ દૂર થશે. વ્યવસાયમાં પણ ઘણા દિવસોથી અટવાયેલું કાર્ય સફળ બની શકે છે. મહિલા અધિકારી તરફથી સહયોગ મળશે.\nઆજે તમને વધારે ધનની પ્રાપ્તિ થશે. વિદ્યાર્થીઓ માટે સમય મધ્યમ રહેશે. પોતાના સાથીની સાથે મહત્ત્વપૂર્ણ વાતચીત થશે. પોતાનાથી વધારે અનુભવી અને ભરોસા લાયક વ્યક્તિની સલાહ લેવામાં જ સમજદારી છે. આજે પોતાની વાણી પર સંયમ રાખવો અને વાદ-વિવાદથી બચવું. પારિવારિક બાબતોમાં મતભેદ થઈ શકે છે. અજ્ઞાત જગ્યાએથી ધનનું આગમન થઈ શકે છે. તમારી લવ લાઇફ ખૂબ જ સારી રહેશે. દાંપત્યજીવનમાં પોતાના જીવનસાથીને સમય આપવો. આર્થિક મામલાઓમાં પ્રગતિ થશે, પરંતુ સ્વાસ્થ્ય પ્રત્યે સચેત રહેવું.\nઆજે કર્ક રાશિવાળા લોકોને પ્રયાસ કરવા છતાં પણ નિરાશા હાથ લાગી શકે છે. કોઈ સારા સમાચાર પણ મળવાના યોગ બની રહ્યા છે. તમારા ખરાબ મુડથી પરિવારનું વાતાવરણ બગડી શકે છે. જેથી સમજદારી પૂર્વક કામ લેવું. કાર્ય ક્ષેત્રમાં રુચિ પૂર્વક કામ કરશો. તમારા કાર્યની પ્રશંસા થશે. જીવનસાથીને યોગ્ય મહત્વ આપશો, તો તેનાથી જીવન સુખમય બનશે. વ્યાવસાયિક પ્રતિષ્ઠા વધશે. ધન, યશ અને કીર્તીમાં વૃદ્ધિ થશે. સંબંધોમાં મધુરતા આવશે. પારિવારિક કાર્યમાં વ્યસ્ત રહેશો.\nજો તમે સાવધાની નહીં રાખો તો આજે તમને વ્યાપારમાં વિશ્વાસઘાતનો સામનો કરવો પડી શકે છે. પત્નીની ભાવનાઓનું સન્માન કરવું. સર્જનાત્મક કાર્યમાં ધન લગાવી શકો છો. આજે તમે પોતાની જવાબદારીથી દૂર રહી શકો છો, પરંતુ મન વિચલિત ન કરવું. જુના અને અધૂરા અટવાયેલા કાર્યોનો આજે પુર્ણ થઈ જશે. મહેનતનું પરિણામ આજે તમારા પક્ષમાં રહી શકે છે. વૈવાહિક જીવનમાં થોડો તણાવ પણ ઉત્પન્ન થઈ શકે છે. સ્વાસ્થ્યની બાબતમાં તમારો આજનો દિવસ સારો રહેશે. રચનાત્મક અને વ્યવસાયિક પ્રયાસ ફળીભૂત થશે.\nઆજે મિત્રોની સાથે રમણીય સ્થળ પર જવાનું આયોજન થઇ શકે છે. નાની-નાની વાતોને લઈને વધારે ચિંતામગ્ન રહેવું નહીં. આજે કોઈ નજીકનો વ્યક્તિ તમને દગો આપી શકે છે, જેથી સાવધાની રાખવી. અમુક બાબતોમાં અધિકારીઓ તરફથી સહયોગ મળશે નહીં, જેના કારણે તમારું મુડ ખરાબ રહી શકે છે. શ્વાસ રોગથી કષ્ટ સંભવ છે. કોઈ સંતનું સાનિધ્ય તમને ઊર્જાથી ભરપૂર કરી દેશે.\nશાસન-સત્તાનો સહયોગ મળશે. પારિવારિક જીવન સુખમય રહેશે. તમને કોઈ વડીલ વ્યક્તિ આજે સલાહ આપી શકે છે, જેનાથી તમને લાભ થશે. આજે સામાજિક સ્તર પર તમે વધારે વ્યસ્ત રહેશો. પરંતુ આ વ્યસ્તતાને કારણે તમારા કામ પર વધારે અસર પડે નહીં તેનું ધ્યાન રાખવું. સંતાનની સફળતાથી ખુશ રહેશો. ધનનાં આગમનની સંભાવના રહેશે આઈટી અને બેન્કિંગ માં જોબ કરવા વાળા લોકોએ સંઘર્ષ કરવો પડી શકે છે. યુવાનોને કોઈ કારણવશ તણાવ રહી શકે છે.\nનોકરીની સ્થિતિ સામાન્ય રહેવાના યોગ છે. આજે તમારો આત્મવિશ્વાસ શિખર પર રહેશે, જેનો તમે પૂરો લાભ ઉઠાવી શકશો. પોતાના ઉત્સાહ અને આત્મબળથી તમે અઘરા કાર્યને પણ પૂર્ણ કરી શકશો. કાર્યસ્થળમાં સ્થિતિ તમારા અનુકૂળ રહેશે. તમે પોતાના આત્મવિશ્વાસ તથા સકારાત્મક વિચારસરણીને કારણે આસપાસના લોકોને પ્રભાવિત કરશે. આજે વધારે વાદ-વિવાદમાં પડવું નહીં અને કોઈપણ કાર્ય માટે વધારે આતુર રહેવું નહીં. વાહન ચલાવતા સમયે સાવધાની રાખવી.\nજો પરિવારમાં કોઈ સ્વાસ્થ્ય સંબંધી યુગ ચાલી રહ્યો છે, તો આજે તમારે વિશેષ સાવધાની રાખવી જોઈએ. ધન રોકાણની યોજનાઓ વિશે વિચાર કરી શકો છો. નવા વસ્ત્રોની ખરીદીના યોગ બની રહ્યા છે. આજે તમને વરિષ્ઠ લોકો તરફથી સમર્થન મળશે. પરિવારમાં ઘરના વડીલનો સાથ મળી શકે છે. માન-સન્માનની પ્રાપ્તિ થશે. કોઈ આધ્યાત્મિક ગુરૂ અથવા વડીલ વ્યક્તિ તમારી સહાયતા કરી શકે છે. તમારી ઓફીસનું વાતાવરણ સારું રહેશે.\nપૈસા રોકાણ કરવા વાળા લોકો માટે ખૂબ જ લાભદાયી સમય છે. ક્રોધ તથા આવેશમાં આવવું નહીં, નહીંતર નુકસાન થઈ શકે છે. મનમાં વિચારેલું કોઈ કાર્ય આજે પૂર્ણ થઇ શકે છે. કાર્યાલયમાં અધિકારી તરફથી ઠપકો મળી શકે છે. ધન અને યશની હાનિ થવાની પણ સંભાવના છે. આજે અચાનક વધારે ધનની પ્રાપ્તિ થાય તે આશામાં કોઈ જોખમનું કામ કરવું નહીં. સંઘર્ષ અને ઘણી ઊથલપાથલ બાદ આજનો દિવસ તમારા માટે શુભ રહેશે.\nઆજે તમને અસફળતાનો ડર સતાવતો રહેશે. ફક્ત વ્યવહારિક યોજના જ બનાવવી. મારા ઉપર કોઈપણ પ્રકારના આરોપ પણ લાગી શકે છે. આજનો દિવસ શુભ રહેશે. ધાર્મિક અને માંગલિક કાર્યોમાં વ્યસ્ત રહી શકો છો. જ્યાં સુધી બની શકે એ મનમાં નકારાત્મક વિચારો આવવા દેવા નહીં. કોઈ ખોટા વચન આપવા નહીં, નહીંતર તમને નુકસાન ઉઠાવવું પડી શકે છે. આજે જીવનસાથી તરફથી સહયોગ મળશે અને લાભની પણ સંભાવના રહેલી છે, છતાં પણ અમુક બાબતોમાં વિવાદ ઉત્પન્ન થઇ શકે છે.\nઆજે તમે પોતાને સમજદારીથી કાર્ય કરશો. મહેનતનું ફળ અવશ્ય મળશે. પરાક્રમમાં વૃદ્ધિનો દિવસ છે. અટવાયેલા કાર્ય ગતિ પકડશે. ભાઈઓ તરફથી પૂર્ણ સહયોગ પ્રાપ્ત થશે. કાર્યક્ષેત્રમાં પદાધિકારી તમારા કામથી ખુશ રહેશે અને તમારો પ્રભાવ વધશે. નવું કામ પણ શરૂ કરી શકો છો. ઘરના વડીલોના આશીર્વાદ પ્રાપ્ત થઇ શકે છે. આજે તમારે પોતાની ખાણીપીણીમાં નિયંત્રણ રાખવાની જરૂરિયાત છે. બહારના ભોજનનું વધારે પડતું સેવન ન કરવું.


જીવનમાં સાદગીનું મહત્વ નિબંધ | essay on simple life in gujarati - Competitive Gujarat\nજીવનમાં સાદગીનું મહત્વ નિબંધ | essay on simple life in gujarati\nAugust 6, 2021 July 14, 2021 by competitivegujarat\nજીવનમાં સાદગીનું મહત્વ નિબંધ-પ્રસ્તાવના\nસાદગી અને આધુનિક જીવનશૈલી :\nજીવનમાં સાદગીનું મહત્વ :\n“જેની જિંદગી સાદી એનાથી દૂર રહે બરબાદી.”\n‘સાદું જીવન અને ઉચ્ચ વિચાર ‘ આવી કહેવતો આજના સમયમાં માત્ર નામની જ રહી છે. દેખાદેખી અને સ્પર્ધાના યુગમાં સાદગીભર્યું જીવન માત્ર કલ્પના કે વિચારોમાં જ રહી ગયું છે. ‘બધા કરે છે તો હું કેમ નહિ ‘ એવા વિચારમાં લોકો પોતાની આવક કરતાં વધુ ખર્ચ કરતાં પણ ખવકાતા નથી. સાદું જીવન , સાદું ભોજન , સાદો પોષક આજે કોઈને ગમતો નથી. વ્યસન અને ફેશનએ મોટાભાગના લોકોના જીવનમાં ઘર કરી ગયાં છે. સાદું જીવન જીવવાના વિચારો કોઈને મોજ શોખ કરતા જોઈને જ ક્ષણભરમાં ગયાબ થઈ જાય છે. દેખાદેખી ખાતર આવક કરતા વધુ ખર્ચ વ્યક્તિની બરબાદીનું કારણ બની જાય છે.\n‘પરિવર્તન જગતનો નિયમ છે ‘ એ ન્યાય જગતની દરેક ઘટના માટે લાગુ પડે છે. લોકોના મોજ – શોખ અને વ્યવહાર તેમજ ખાણી – અને રહેણીકરણીમાં સમયે સમયે પરિવર્તન આવતું રહે છે. એના માટે વ્યક્તિ જ જવાબદાર છે એવુંના કહી શકાય પણ સમયે સમયે પરિવર્તન પણ જરૂરી હોય છે. જેમ મોબાઈલની શોધ થતાં ટપાલ અને ટેલિફોન ગાયબ થઈ ગયા , યાતાયતનાં સાધનોની શોધ થતાં બળદગાડું અને ઘોડાગાડી ગાયબ થઈ ગયા , મોબાઈલમાં નવી સિસ્ટમ આવતા જૂનું સોફ્ટવેર તરત બદલાઈ જાય છે એમ જ જીવનમાં પણ પરિવર્તન આવતું રહે છે.\nકોઈપણ માણસને જીવનમાં ક્યારેય સંતોષ થતો નથી. ઝુંપડીમાં રહેતો માણસ પાકા મકાનમાં રહેવાનાં સપનાં સેવતો હોય છે, પણ પાકું મકાન મળી જતાં જ બહુમાળી ભવ્ય મકાનમાં રહેવાનાં સપનાં સેવતો થઈ જાય છે.બધું મળી ગયા પછી પણ એનાથી વિશેષ મેળવવાની લાલસા હોય છે.\nઆજના સમયમાં દેખાદેખી ખાતર લોકો આવક કરતાં વધુ ખર્ચ કરતા ખચકાતા નથી. વિદ્યાર્થી જીવનથી જ આ આદત પડી જાય છે. કોઈના સારા કપડાં જોઇને એના કરતાં પણ વધુ સારા કપડાં ખરીદવાની જીદ આજ કાલ સામાન્ય બનતી જાય છે. પોતાને શું જરૂરિયાત છે એના કરતા પડોસી પાસે આપણા કરતા શું વિશેષ છે એ વસ્તુની ખરીદીને પ્રાધાન્ય અપાય છે. ઓછી આવક હોવા છતાંપણ લોન ઉપર મોંઘી ગાડીઓને મકાનો ખરીદી લેતા હોય છે. અને હપ્તાઓ ના ભરાતાં તણાવયુક્ત જીવન જીવતા હોય છે. સાદગીથી જીવનારને કંજૂસ , લોભી , બિચારો , ગરીબ , લાચાર માનવામાં આવે છે અને એમને ઉપેક્ષાની નજરે જોવાય છે.\nઆજના સમયમાં જીવનલક્ષી મૂલ્યશિક્ષણના પાઠ ભણાવતી સરકારી શાળાની હરીફાઈના નામે ખાનગી શાળાઓ આવું જ કરતી નજરે પડે છે. બાળકોને શૂટ – બુટમાં સજ્જ કરીને ખાનગી વાહનમાં લઈ જઈ , અદ્યતન સુવિધાઓથી સજજ મકાનોવાળી ખોખલું શિક્ષણ આપવામાં આવે છે. વાલીઓ આ બહ્ય દેખાદેખીથી આકર્ષાઈને પોતાની આવક કરતાં પણ વધુ ખર્ચ કરીને પોતાનાં બાળકોને આવી શાળાઓમાં ભણાવવા મોકલતા હોય છે.\nસામાજિક પ્રસંગો અને વ્યવહારોમાં પણ આજ કાલ સમાજનાં નામ બનાવવું ચલણ વધતું જાય છે. લગ્ન પ્રસંગમાં દેખાવ ખાતર પોતાની પહોંચ કરતા વધુ ખર્ચ કરતા હોય છે અને પછી દેવાંમાં ડૂબી જતા હોય છે. બે દિવસ લોકોની વાહવાહી સાંભળવા ખાતર પોતાના જીવનની આખી કમાણી દાવ પર લગાવી દેતા હોય છે. મૃત્યુ જેવા દુઃખદ પ્રસંગોએ પણ સમાજમાં પ્રતિષ્ઠા મેલાવવા ખોટા ખર્ચાઓ કરવામાં આવે છે.\nજન્મદિવસ અને બીજી નાની મોટી ખુશીઓ ખુશીઓ ના રહેતાં માત્ર દેખાવની સપર્ધાઓ બની ગઈ છે.કોણ કેટલી આત્મીયતાથી કે સ્નેહથી ખુશીઓમાં સામેલ થયું એના કરતાં કોણ કેટલી મોંઘી ભેટ લાવ્યું એના આધારે માણસની કદર કરવામાં આવે છે. સોશિયલ મીડિયા પર માત્ર લોકનું ધ્યાન આકર્ષવા જ મોંઘી હોટેલનાં બિલ ભરાય છે. ભોજનના સ્વાદ કરતાં ફોટોમાંની કૉમેન્ટ અને લાઈકમાં વધુ ધ્યાન હોય છે\nયુવાનો કોલેજકાળમાં શિક્ષણ કરતાં મોજશોખ ઉપર વધુ ધ્યાન આપતા હોય છે. ફિલ્મો , પાર્ટીઓ અને જલસા પાછળ સમય અને નાણાંનો વ્યય કરતા નજરે પડે છે. ફિલ્મ અભિનેતાઓના વ્યસની અને ઉડાઉ ચરિત્રો નિહાળીને વ્યસનના રવાડે ચડતા હોય છે. દારૂની મહેફિલ અને સિગારેટના ધુમાડાના ગોટા ઉડાડવા એજ હીરોગીરી છે એમ સમજીને વ્યસનના દુષણનો ભોગ બનતા હોય છે.ઘડીભરના મનોરંજનને વાસ્તવિક જીવન સમજી ખોટી પ્રશંસા મેળવવા માટે યુવાનો આમ અનુકરણ કરતા હોય છે.\nજલસાથી જીવતા લોકો ખોટી સદગીનો દેખાવ કરતા પણ નજરે પડતા હોય છે. બે ટાઇમ માંડ ખાવાનું મળે છે , અમે તો સાદગીથી જીવવાવાળા , અમે તો ભાઈ ગરીબ માણસ આવું કહીને પોતાની વાસ્તવિકતા છુપાવતા હોય છે. વાસ્તવિક મોજ શોખવાળી જિંદગી જીવતા લોકો પોતાના તરફ લોકોને આકર્ષવાની લાલચમાં જાત સાથે છેતરપિંડી કરતા હોય છે. જેમ જરૂરિયાત કરતા વધારે ખર્ચ એ સાદગી નથી તેમ જરૂરિયાત કરતાં ઓછો ખર્ચ પણ સાદગી નથી. બે જોડી કપડાં એ માણસની સામાન્ય જરૂરિયાત છે , પણ એકજ કપડામાં સતત નજરે પડતો માણસ સાદગીથી જીવે છે એમ ના કહી શકાય.\nસાદગી જ જીવનને નિખારે છે. માણસ પોતાના કપડાથી નહિ પણ વિચારોથી જ મહાન બને છે. મોંઘા કપડાં કે મોંઘી ગાડીઓ થોડા સમય માટે જ વાહવાહી કરાવશે , પણ સાદગી જ હમેશા માટે યાદગાર બની જતી હોય છે. જરૂરિયાત અને આવક પ્રમાણે ખર્ચ કરવો એજ સાચી સાદગી છે.જરૂરી હોય એટલો જ ખર્ચ કરવાથી જીવન તણાવમુક્ત બને છે. બીજાને ગમશે કે નહિ ગમે એ પરવાહના કરતાં પોટનાથી શક્ય છે એટલું જ કરવાની આદત માણસને મહાન બનાવે છે. સાદગીથી સંતોષ અને સંતોષથી માનસિક શાંતિ મળે છે.બીજાને દેખાડવા માટે કંઈ કરવા માટે પોતાના માટે કંઈ કરવાથી પોતાની જાતને ખુશ રાખી શકાય છે.\nમહા પુરુષોની મહાનતાનું કારણ પણ સાદગી અને ઉચ્ચ વિચારો જ છે. આપણે ખૂબ જ વૈભવી જીવન જીવનાર ઉધોગપતિઓને નહિ પણ સાદગીથી જીવીને જીવનના આદર્શો શીખવી જનાર મહાપુરુષોને જ હમેશા યાદ કરીએ છીએ. રવિશંકર મહારાજ , વિનોબા ભાવે , મહાત્મા ગાંધીજી જેવા દેશસેવકોને આજે પણ એમના વિચારો અને મહાન કાર્યો માટે જ યાદ કરવામાં આવે છે.\nખરેખર જીવનમાં સાદગી ખૂબ જ જરૂરી છે. આપણી જરૂરિયાત અને પરિસ્થિતિ પ્રમાણેનું જીવન એ જ સાચી સાદગી છે. વધુ પડતી દેખાદેખી અને મોજ શોખ આપણને ક્યાંય ઊંડી ખાઈમાં ના ધકેલી દે એ ધ્યાન રાખીને જીવનમાં મોજ શોખ કરી લેવા જોઈએ . બીજાને દેખાડવા માટે નહિ પણ નિજાનંદ માટે જીવી લેવું એનું નામ જ જિંદગી છે.\nહુ આશા રાખુ છું કે તમને અમારો જીવનમાં સાદગીનું મહત્વ નિબંધ (essay on simple life in gujarati) લેખ ખુબ જ ગમ્યો હશે. આવા અનેક ગુજરાતી નિબંધ અમે અમારા બ્લોગ ૫ર મુકેલ છે તે વાંચવાનું ચુકતા નહી. જો તમને ખરેખર આ લેખ ઉ૫યોગી બન્યો હોય તો તમારા મિત્રો સાથે શેયર કરવાનુ ભુલશો નહી. તમારી એક કોમેન્ટ, લાઇક અને શેયર અમને અવનવી માહિતી પ્રકાસિત કરવા માટે પ્રેરકબળ પુરૂ પાડે છે.


માલદીવનો ભારતને વધુ એક આંચકો, પાકિસ્તાન સાથે કરી પાવર ડીલ - GSTV\nમાલદીવનો ભારતને વધુ એક આંચકો, પાકિસ્તાન સાથે કરી પાવર ડીલ\nJuly 7, 2018 July 23, 2019\nમાલદીવમાં રાજકીય સંકટ બાદ ભારત માટે સુરક્ષાની દ્રષ્ટિએ વ્યૂહાત્મક પડકારોમાં વધારો થઈ રહ્યો છે. ગત મહિને વર્ક પરમિટ અને ભેંટમાં આપવામાં આવેલા હેલિકોપ્ટરને પાછું આપીને ભારતને આંચકો આપ્યો છે. તાજેતરમાં માલદીવે પાકિસ્તાન સાથે કરાર કરીને ભારત માટે વધુ એક અસહજ સ્થિતિ પેદા કરી છે.\nમાલદીવે પાકિસ્તાન સાથે પાવર સેક્ટરમાં મજબૂત ક્ષમતાવાળા બિલ્ડિંગના નિર્માણ માટેનો કરાર કર્યો છે. માલદીવની સ્ટેટ ઈલેક્ટ્રિસિટી કંપની સ્ટેલકોના પ્રતિનિધિઓએ ગત સપ્તાહે પાકિસ્તાન જઈને એમઓયૂ પર હસ્તાક્ષર કર્યા છે. માલદીવે ભારતીયોને વર્ક પરમિટ આપવાનું બંધ કર્યું છે અને ભારતના સહયોગથી થનારા પ્રોજેક્ટને પૂર્ણ કરવામાં ઈરાદાપૂર્વકનો વિલંબ થઈ રહ્યો છે.\nત્યારે પાકિસ્તાન સાથેનો માલદીવનોકરાર ભારત માટે વધુ એક ચિંતાનું કારણ છે. માલદીવમાં ભારતના સહયોગથી એક પોલીસ એકેડમીનું નિર્માણ થઈ રહ્યું છે. પરંતુ આમા ઈરાદાપૂર્વક માલદીવ દ્વારા વિલંબ થઈ રહ્યો છે. મહત્વપૂર્ણ છે કે માલદીવના રાષ્ટ્રપ્રમુખ અબ્દુલ્લા યામીન દેશમાં રાજકીય સંકટ બાદ ભારતથી અંતર રાખી રહ્યા છે. માલદીવની ચીન અને પાકિસ્તાન સાથેની ઘનિષ્ઠતા ભારત માટે નવા વ્યૂહાત્મક પડકારોનું કારણ બની શકે તેવી સંભાવનાઓ આકાર લઈ રહી હોવાનું માનવામાં આવે છે.\nMaldivesPakistanpower dealshock to India\nકેન્દ્ર સરકારે નીટ, જેઈઈ, નેટ પ્રવેશ પરીક્ષાઓમાં કર્યા મોટા અને મહત્વના ફેરફાર\nદક્ષિણ ગુજરાતમાં ભારે વરસાદ : અંબિકા નદી ગાંડીતુર , ડોસવાડા ડેમ ઓવરફ્લો


તમારા શરીરમાં દરેક તલ નું હોય છે એક મહત્વ , જાણો તેનો વૈજ્ઞાનિક અર્થ - Dharma Darshan\nતમારા શરીરમાં દરેક તલ નું હોય છે એક મહત્વ , જાણો તેનો વૈજ્ઞાનિક અર્થ\nજો કે માનવ શરીર પર ઘણી જગ્યાએ તલ છે, પરંતુ કેટલાક ખાસ ભાગો છે જ્યાં તલ ને શુભ માનવામાં આવે છે. ચાલો આપણે તમને જણાવી દઈએ કે શરીરના આ ભાગો પર તલ હોય તે ખૂબ જ શુભ અને ફાયદાકારક માનવામાં આવે છે. હા, આ તમારા શ્રીમંત બનવાની નિશાની છે. એટલે કે, જો તમારા શરીરના આ સ્થળોએ તમારી પાસે તલ છે, તો પછી કોઈ તમને ધનિક બનતા રોકી શકશે નહીં. તો ચાલો હવે તમને આ ભાગો વિશે વિગતવાર જણાવીશું.\nશરીરના આ સ્થળોએ તલ હોવાનો અર્થ છે:\nકપાળ પર તલ હોવા: એ નોંધવું મહત્વપૂર્ણ છે કે આગળના ભાગની જમણી બાજુ એટલે કે જમણી તરફ તલ હોવાનો અર્થ એ છે કે તમને કોઈ ખાસ કલામાં રસ છે અને તમને આ કલાથી ઘણી પ્રસિદ્ધિ મળી શકે છે. જ્યારે, જો તમારી ડાબી બાજુ પર તલ છે, એટલે કે, વિરુદ્ધ બાજુ છે, તો પછી આ તલ બિનજરૂરી ખર્ચ સૂચવે છે.\nઆઇબ્રો પર તલ : તમને જણાવી દઈએ કે જો તમારી ભમર પર તલ છે, તો તેનો અર્થ એ છે કે તમે કોઈ મહાન સફર પર જઈ શકો છો. આ સિવાય જમણી ભમરની જમણી બાજુ તલ હોવાનો અર્થ એ છે કે તમારું વિવાહિત જીવન ખૂબ જ સુખી રહેશે. તેથી એક જ ડાબી બાજુ ભમર રાખવાનો અર્થ એ છે કે તમારું પરિણીત જીવન ઉદાસી હોઈ શકે છે.\nઆંખ પર તલ: તે મહત્વનું છે કે જો તમારી જમણી આંખ પર તલ છે, તો તેનો અર્થ એ છે કે તમે કોઈ ખાસ છોકરીને મળવા જઇ રહ્યા છો અને જો તમારી ડાબી આંખ પર તલ છે, તો તેનો અર્થ એ છે કે તમારી પાસે એક છોકરી સાથે અણબનાવ શક્ય છે. તેથી બચાવી શકાય.આ અવયવો પર તલ હોય તે શ્રીમંત બનવાની નિશાની છે:\nકાન પર તલ હોવા: કહો કે કાન પર તલ હોવાનો અર્થ એ છે કે તમારું જીવન ખૂબ જ લાંબું રહેશે અને તમે લાંબા સમય સુધી જીવન જીવી શકશો.\nહોઠ પર તલ: જે લોકોના હોઠ પર તલ હોય છે, તે ખૂબ જ પ્રેમાળ હૃદય હોય છે અને જેમના હોઠ નીચે તલ હોય છે, તેમના જીવનમાં ઘણી વાર ગરીબી પ્રવર્તે છે.\nગાલ પર તલ: કહો કે જે વ્યક્તિની જમણી ગાલ પર તલ છે, તે વ્યક્તિ ભવિષ્યમાં ખૂબ શ્રીમંત બને છે.\nરિંગ આંગળી પર તલ: જે વ્યક્તિના હાથની રિંગ આંગળી પર તલ છે, તે વ્યક્તિ માત્ર જ્ઞાની અને સફળ જ નહીં, પણ ખૂબ જ ધનિક અને શકિતશાળી પણ છે.\nતો મિત્રો, જો તમારા શરીરના આ ભાગો પર તલ છે, તો પછી તમારું જીવન પણ જલ્દી બદલાઈ શકે છે અને તમારું ઉદાસ જીવન પણ સુખી થઈ શકે છે.


article by mayank raval|સમાન ઘરમાં પણ વાસ્તુદોષ હોઈ શકે!\nસમાન ઘરમાં પણ વાસ્તુદોષ હોઈ શકે!\nનવા વરસમાં બોણી જ નથી થઇ અને ખર્ચા તો મારા ભાઈ થોડા જ બંધ થવાના છે? આવું સાંભળ્યા પછી જરૂર વિચાર આવે કે દિવાળી પહેલાં કઈ ફેરફાર કરાવ્યા હતા? તહેવાર આવે એટલે ઘરમાં નાના-મોટા ફેરફાર તો થયા જ હોય ને? પણ જો એમાંથી કોઈ એવો ફેરફાર થઇ જાય કે જે ઘરની ઊર્જા માટે નકારાત્મક હોય તો તે વાતાવરણ બદલી શકે છે. આમને ત્યાં નવો પલંગ આવ્યો એટલે જગ્યા ઓછી પડવાથી તિજોરીનું સ્થાન બદલાઈ ગયું હતું.\nવળી તે ઉપરાંત દુકાનમાં પણ નવું વોટર ડિસ્પેન્સર આવતા તે તિજોરીની ઉપર મૂકવામાં આવેલું હતું અને નૈઋત્યમાં આવેલ વડવાઓના ફોટા જગ્યા ઓછી પડતા દેવસ્થાનમાં મૂકી દીધા હતા. આમ સામાન્ય લાગતા ફેરફારોથી પણ તેમના જીવનમાં ફેરફાર તો આવ્યા જ. આપણે ત્યાં એવું કહેવાય છે કે શાંત પાણીમાં પથરા ન નંખાય. જો તમે સુખી છો તો તમારે કોઈ પણ વાસ્તુ નિષ્ણાતની જરૂર નથી. અમુક એવા લોકોને હું મળેલો છુ કે જેઓનાં ઘર મ્યુઝિયમ જેવાં બની ગયાં હોય. જ્યાંથી જે મળ્યું તે લાવીને રાખી દીધું હોય અને તો પણ સમસ્યા તો હોય જ.\nભારતીય વાસ્તુને વિજ્ઞાનની રીતે સમજવું જરૂરી છે. વિવિધ મંત્ર જો સાચા ઉચ્ચારણથી કરવામાં આવે તો ચોક્કસ ઊર્જામાં વધારો થાય છે. આ જ રીતે દરેક ઘરને અનુરૂપ આંતરિક વ્યવસ્થા કરવામાં આવે તો તે લાભપ્રદ રહે છે\nદરેક ઘરની પરિસ્થિતિ અલગ હોય તો પછી તેના માટેની સલાહ પણ અલગ હોય ને? જેમ ડોક્ટર અલગ અલગ બીમારી માટે અલગ દવા આપે છે અને તેના માટે જરૂરી પરેજી પણ સમજાવે તેવું જ વાસ્તુના નિયમોમાં બની શકે. આનું મુખ્ય કારણ છે વાસ્તુનું ગણિત. એક મકાનમાં ઇશાનનો ભાગ માત્ર લંબાઈના નવમા ભાગ સુધી જ બહાર હોય અને અન્યમાં લંબાઈના ત્રીજા ભાગ સુધીનો ભાગ બહાર હોય તો તે બંનેની અસર અલગ હોઈ શકે. બે સરખાં લાગતાં મકાન પણ તેની આંતરિક વ્યવસ્થાના લીધે અલગ હોઈ શકે.\nઆર્થિક સમસ્યા કોઈ માત્ર એક કારણથી જ આવે તેવું પણ ન કહી શકાય. તેથી જ જે તે મકાનનો બારીકાઇપૂર્વકનો અભ્યાસ જરૂરી છે. બેંગ્લોરમાં બે ભાઈઓના મકાન એક સમાન બનાવવામાં આવેલાં હતાં. બંને ઘરમાં ગયા પછી એકને ઘર ફળ્યું અને બીજાને સમસ્યાઓ વધી. એક સમાન લાગતા આ ઘરમાં એક દીવાલ કોમન હતી. જેને ઘર ફળ્યું તેની દક્ષિણની દીવાલ બીજા ભાઈની ઉત્તરની દીવાલ બનતી હતી. નકશો બનાવતી વખતે સામાન્ય લાગતી બાબત હતી, પણ તેની અસર થયા બાદ તે સમજાયું. આ જ ઘરમાં એકના રસોડામાં ક્રોસ વેન્ટિલેસન મળતું હતું અને અન્યના ઘરમાં નહોતું મળતું. તેથી નારીને પણ રસોઈમાં મજા નહોતી આવતી. સારા હવા-ઉજાસ પણ ઘરની ઊર્જાનો ભાગ છે. ઉત્તર મધ્યનો દોષ પણ સમસ્યા આપે છે.\nભારતીય વાસ્તુને માત્ર ધર્મની રીતે ન જોતા વિજ્ઞાનની રીતે સમજવું જરૂરી છે. મેનુમાં ફોટા જોઈને આપણું પેટ ભરાઈ નથી જતું કે પૈસાના ફોટોગ્રાફ લગાવવાથી લક્ષ્મી પ્રાપ્ત નથી થતી તેવો મારો મત છે. હા વિવિધ મંત્ર જો સાચા ઉચ્ચારણથી કરવામાં આવે તો ચોક્કસ ઊર્જામાં વધારો થાય છે. આ જ રીતે દરેક ઘરને અનુરૂપ આંતરિક વ્યવસ્થા કરવામાં આવે તો તે લાભપ્રદ રહે છે. આ ઉપરાંત યોગ્ય રંગો અને વનસ્પતિ પણ ઘર અને વ્યક્તિની ઊર્જા વધારવામાં મદદરૂપ થાય છે.


ભ્રમણા - ભેળપુરી\nDr. Shailesh Upadhyay December 3, 2015\n“એ.હાંભળો બધા’ય…..હ.વે…આ બસ..આગળ જાય ઈમ નથી…..આ…આંય ખબર પડી સે, કે …આગળ ઉપર નદીમાં પૂર આયુ સે…અ.ને..ખાસ્સું બે–તઈણ માથાળું પાણી ભરાયું સે….માટે…હવે…આં’ય થી આગળની વ્યવસ્થા..હઉ..એ પોત પોતાની રીતે.. કરવી પડશે…હું ?…… એ હામ્ભ્ળ્યું બધાઈ એ ક…નઈ..? આ બસ..હ વે..આગળ નહિ જાય..!”, અમારા બધાનાં આશ્ચર્ય વચ્ચે, એસ. ટી. બસનાં કંડકટરે આવીને બીડીનો ચસ્કો લેતાં લેતાં આ જાહેર એલાન કર્યું.\nએટલો, હેબતાઈ ગયો હતો હું એ પ્રસંગ થી, કે આજે લગભગ બે મહીને આ વાત લખવાની હિમ્મત કરું છું.\nદર વખતની જેમ, આ વખતે પણ મુંબઈ થી વહેલી સવારે પહોંચતી ‘ગુજરાત મેલ’ માં હું અમદાવાદ પહોંચ્યો. ત્યાં મારી બેનનું ઘર છે. દિવસ આખો ત્યાં, બેન-બનેવી અને તેમના પરિવાર સાથે પસાર કરીને સાંજે સાડા પાંચની બસમાં હું દર વખતે મારે ગામ – ‘ઘડી’ જાઉં. આમ તો ‘ઘડી’ જવા માટે એક વાર હિમતનગર કે પ્રાંતિજ પહોચી જૈયે તો ત્યાંથી બસો, રિક્ષા, કે છકડા જેવા ઘણા સાધનો મળે, પણ, ગીતા-મંદિર થી ઉપડતી આ સાડા પાંચની બસની ખાસિયત એ કે, આ બસ સીધી ગામમાં જ લઇ જાય, એટલે બસ કે વાહન બદલવાની માથાકૂટ જ નહિ. રાત આખી બસ ગામમાં જ પડી રહે, અને સવારે પાછી એ જ બસ ગામના લોકો ને અમદાવાદ પણ લઇ જાય. અમારા ગામ માટે તો જાણે એ બસની સેવા એક વરદાન સમાન જ છે. ચોમાસાને કે કોઈ તકનીકી ખરાબીને બાદ કરતાં, બસ સેવા લગભગ નિયમિત પણ ખરી. મને પણ આ બસની સેવા અને તેનો સમય ફાવી ગયો છે, એટલે દર વખતે હું આમ જ આ સમયે પ્રવાસ કરવા ટેવાઈ ગયો છું.\nભાદરવો મહીનો ગણતાં, એ દિવસે મોસમ કાંઈક વધુ અજબની હતી. બપોર થી જ ઠંડી હવા, જોરદાર સુસવાટા મારતો પવન, અને કાળા વાદળોથી ઘેરાએલ આકાશ. વરસાદ જાણે પડું પડું થતો હોય તેમ વરતાતું હતું.\n“જો જે…આ વરસાદ નો કાઈ ભરોસો નથી હોં… અને જો ત્રાટકયો, તો તારી બસ ગામે પહોંચશે કે કેમ એનું પુરૂ જોખમ છે …એના કરતા સવારે નીકળ્યો હોત તો ?” તેના ઘરે થી નીકળવાની તૈયારી કરતો હતો ત્યારે જ બેને મને ચેતવ્યો હતો. “આ બધી એસ. ટી. બસો તો ખખડધજ હોય છે… ભરોસો ના કરાય…હજુ’ય મારી વાત માન…! આમેય આપણે ક્યાં ત્યાં ઘરે ખબર આપ્યા છે, કે તું આજે જ ત્યાં પહોચવાનો છે…રાત રોકાઈ જા અહિંયા જ, . .જ જે સવારે.. અને હા… આજે પાછી અમાસ પણ છે…હોં..”!\n“અરે.. તું ફિકર ના કર…ક્યાં બહુ દૂર જવાનું છે? અઢિ કલાકમાં તો ઘેર…અને આમેં’ય તે હું ક્યાં અજાણ્યો છું આ પ્રદેશ થી, એકલા જીવને વળી શાની ફિકર! અને વળી મારી પાસે તો આ બગલ-થેલા શિવાય કોઈ બીજો સામાન પણ નથી…”.. મારા માટે બનાવેલ મસાલેદાર ચા ની ચૂસકીઓ લેતા મેં કહ્યું.\nબેનને ઘેર થી નીકળીને લગભગ સવા-પાંચ વાગે હું, અમદાવાદનાં ગીતા-મંદિર બસ સ્ટેશને પહોચ્યો. ત્યાં નાં છ નમ્બરનાં મેદાનમાંનાં બસ સ્ટોપ પર, બસ જાણે મારી રાહ જોતી ઉભી જ હતી. તિકિટબારીએ થી મારી ટીકીટ ખરીદીને, સરખી બારીવાળી સિટ ગોતીને, મેં મારો બગલ-થેલો ઉપરની છાજલીએ મુક્યો. અને સિટ સાફ કરીને બેઠો નિરાંતે. બેત્રણ જોડી કપડાં, મુંબઈ થી લાવેલ ‘માહિમ હલવા’ નું પેકેટ, બે પુસ્તકો, સવારનું વર્તમાન પત્ર, અને બાપુજી માટેની થોડી દવાઓ હતાં એ થેલામાં. સમય જતાં બીજા પ્રવાસીઓ આવતાં ગયા, અને પોત પોતાને અનુકુળ જગ્યાઓ ગોતીને ગોઠવાતાં ગયા. તેમાંના ઘણાખારાઓની વાતો ઉપર થી લાગતું હતું, કે એ લોકોતો રોજિંદા “અપ-ડાઉન” કરવાવાળા હતાં. એક મગફળી વેંચવાવાળા પાસે થી, ખારી શીંગ લઈને હું એક એક ફાકવા લાગ્યો. મુંબઈ ની ભાષા માં કહું તો “ ટાઇમમ્પાસ” !\nમોઢાંમાંની સિટી વગાડતાં બસ કંડકટરનું આગમન થયું, આદત મુજબ, તેણે જોરથી ધબાક કરીને બસનો દરવાજો બંધ કર્યો, અને અમારી યાત્રા શરુ થઇ. સાંજના સમયનો ભરચક ટ્રાફિક અને લોકોની ભીડ, અમદાવાદનાં રસ્તાઓ પાર કરતાં કરતાં, ગોકળગાયની ગતિએ બસ આગળ વધી રહી હતી. નરોડા ફાટક પહોંચતા લગભગ એક કલાક થયો. ત્યાર પછી કાંઈક ઝડપ પકડી બસે. રુચી મુજબ વચમાં એકાદ જોકું ખાવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ ખખડધજ બસના દરેકે દરેક પૂર્જાઓનો ઢોલ-નાદ અને અન્ય યાત્રીઓની વાતોનો કોલાહલ, મને જંપવા દે તો ને !! એક તરફ અંધારું પસરતું જતું હતું, અને બીજી તરફ વાદળો વધુ ઘટ્ટ બનતા લાગતા હતા. વચ્ચે વચ્ચે ગડગડાટ પણ ચાલુ જ હતો.\n‘નાના ચિલોડા’ આવતામાં તો ઝરમર ઝરમર વરસાદ શરુ થયો, સાથે જોરદાર પવન અને વાદળોનો ગડગડાટ પણ વધવા લાગ્યાં. એક તો વરસતો વરસાદ અને બીજા અંધારાને કારણે બસની આગળ પચાસેક ફૂટ થી વધુ દેખાતું પણ નહોતું. સ્વાભાવિક રીતે બસના ડ્રાઈવરે ઝડપ પણ ઓછી કારી નાખી. વાતાવરણ ની અસર હવે મારા ઉપર પણ થવા લાગી. વરસાદ ની વાછટો થી બચવા મેં મહામહેનતે મારી બારીનો કાચ નીચે ખેંચ્યો, તો’ય વચલી જગ્યામાં થી થોડું પાણી તો ટપકતું જ હતું. મારે ખસી ને થોડા દૂર બેસવું પડ્યું. નસીબે બાજુમાં બીજો કોઈ કોઈ મુસાફર ન હતો.\nલગભગ આઠ વાગે બસ પ્રાંતિજ બસ સ્ટેશને પહોચી. અહી લગભગ દસ-પંદર મિનિટનો વિરામ હોય છે એ હું જાણું. પ્રાંતિજ થી આગળ, બસ, ઘોરી માર્ગ ત્યજીને અંદરના ગામડાઓ તરફ વળે છે, જ્યાંનો રસ્તો કાચો-પાકો છે. ઘણાખરા મુસાફરો અહી ઉતરી જાય અને ફક્ત ગામડાઓમાં જનારાઓ જ હવે બસમાં આગળ મુસાફરી કરે. નીચે ઉતરીને મોસમની પરસ્થિતિને પહોચી વળવા અન્ય યાત્રાળુઓની જેમ મેં પણ એક મસ્ત આદુંવાળી મસાલેદાર ચા પીધી. એ ગરમા ગરમ ચાએ જાણે ખરેખર જરુરી ગરમાવો તો આપ્યો, સાથે સાથે ચુસ્તી અને સતર્કતા પણ પીરસી. હવે અહિંથી આગળ નીકળીએ એટલે લગભગ કલાકમાં તો ઘેર. સહુ પાછા બેઠા બસમાં. હવે તો માત્ર ગણ્યા ગાઠયા સાત-આઠ જણ જ રહ્યા હતાં.\nગાજવીજ સાથે વરસતા વરસાદમાં, કાચે રસ્તે, હાલક-ડોલક થતી બસ, ધીમે ધીમે ‘ઘડી’ ગામ તરફ નીકળી. વચમાં આવતાં ગામડાઓમાં એક પછી એક મુસાફરો ઉતરતા ગયા. વરસાદ થી બચવા કોઈ એ પોતાનો થેલો માથે લીધો, તો વળી કોઈ બિચારા એમ ને એમ જ ભીંજાતા નીકળી પડયા.\n“આ માવઠું, માં’ળૂ .. જબરું પડ્યું હો…આ….આ… જૂઓ..ને….ક્યારર નો’ય માંડ્યો સે….તે…” ! બીડીનો કશ લેતાં લેતાં, કંડકટરે મને સંબોધીને કહ્યું. બસમાં હવે મને બાદ કરતા બીજા ત્રણ જણાઓ જ હતા. એમાના બે તો પ્રાંતિજ થી ચઢ્યા હતા, અને તેમની વાતો ઉપરથી; કોલેજનાં વિદ્યાર્થીઓ જેવાં લાગ્યાં, જયારે ત્રીજો જણ, ભરવાડ જેવો લાગ્યો. પડછંદ અને ભરાવદાર કદ, કાળો અને જાડી મૂછો વાળો ચહેરો, જીણી આંખો, માથે પાઘડી અને શરીરે પહેરણ અને ચોરણો, ઉપર થી ઓઢેલો એનો કાળો ધાબળો, અને બાજુમાં છ ફૂટની ડાંગ. એના ચહેરા ઉપર, વાતાવરણ, વરસાદ, કે મોસમની કોઈ અસર જણાતી નહોતી.\n“હો..વ…આ..હાન્જ થી જામ્યો સે…આ…તો….”! ચહેરા ઉપર કોઈ પણ જાત નાં ભાવ વગર, પેલા ભરવાડે કંડકટરની વાતને ટેકો આપ્યો. “હું થાઓય તઈ’એ….જે…થાય ઈ બીજું હું ?”! પોતાનો ધાબળો, તેણે છાતી સરસો ભીંસીને કહ્યું.\nધીમે ધીમે..બસ..’છાપરા’ ગામે પહોંચી. પેલા બેમાંથી એક વિદ્યાર્થી જેવો છોકરો ત્યાં ઉતર્યો.\n“એ.. ઉભા રે.. જો…એ….”…કંડકટર દરવાજો બંધ કરે એટલામાં જ પેલા ઉતરેલા છોકરાએ બૂમ પાડીને કંડકટરને બસ ઉભી રાખવા જણાવ્યું. સિટી વગાડીને કંડકટરે બસ ઉભી કરાવી. દરવાજો ખોલીને જોયું તો એક માણસ પેલા છોકરા સાથે નીચે ઉભો હતો…એમના ઈશારે, કંડકટર વરસાદ થી બચવા માથે હાથ રાખીને નીચે ઉતર્યો, અને ત્રણ ચાર મિનીટની વાતો પછી, પાછો ઉપર આવ્યો, અને તેણે શરૂઆતમાં જણાવ્યા પ્રમાણેનું ઉપર મુજબનું એલાન કર્યું.\n“એ.હાંભળો બધા’ય…..હ.વે…આ બસ..આગળ જાય ઈમ નથી…..આ…આંય ખબર પડી સે, કે …આગળ ઉપર નદીમાં પૂર આયુ સે…અ.ને..ખાસ્સું બે –તઈણ માથાળું પાણી ભરાયું સે….માટે…હવે…આં’ય થી આગળની વ્યવસ્થા..હઉ..એ પોત પોતાની રી તે.. કરવી પડશે…હું ?…… એ હામ્ભ્ળ્યું બધાઈ એ ક…નઈ..? આ બસ.. હ વે..આગળ નહિ જાય..!”,\nબધામાં તો હવે, હું, પેલો વિદ્યાર્થી જેવો છોકરો અને પેલો ભરવાડ જ બચ્યા હતા.\n“મારા…દિયો.ર…..આ માળું.. જબરું થયું હો…..” . ઉભો રે…લ્યા…. મહેશ… મુ.. એ.. તારી જોડે જ..તારે ત્યો આવું સુ… .તાણ… બીજું હું થોય ?” કહેતાંકને એ વિદ્યાર્થી પહેલાનાં વિદ્યાર્થીની જોડે જતો રહ્યો.\n“હ..વ.. ? કેમ નું કરવું ?“.. પેલા ભરવાડે કંડકટરને પૂછ્યું.\n“ભાઈ તમાર તો હવ….હેડી ને જ જવું પડશે…હો…..હું થાય ત્યારે…..કો…! આવા વરસાદમાં ..બસ લઇ જવી જોખમ નઈ? અને ઓમે’ય તમારું ગામ કયાં આઘું સે.. આ’ઈથી …હેડવા મોન્ડો તો.. અબઘડી એ ઘેર..ભલા માંણસ…” કંડકટરે તેને સમજાવ્યો. નાં છૂટકે તે ઉઠ્યો, અને પોતાનો ધાબળો માથે ઓઢી લિધો, લાઠી ઉપાડી ને ઉતારવા લાગ્યો, અને ત્યારે જ તેનું અને કંડકટરનું ધ્યાન મારા તરફ ગયું.\n“આ સાહેબ ને ક્યાં જવું સે ?” પેલા ભરવાડે કંડકટરને પ્રશ્ન કર્યો.\n“એ તો ‘ઘડી’ જવાના હતા…પણ હ..વ…” !” કંડકટરે જવાબ આપ્યો. પણ ત્યાં સુધીમાં તો પેલો ઉતરીને ઝડપભેર અંધારામાં ખોવાઈ ગયો.\n“તો હવે શું…કરીશું…ભાઈ….આગળ રસ્તો….કાઈ ઉપાય છે કે નહિ….અહી થી નીકળવાનો….?”. થોડા ચિંતિત થઇને મેં કંડકટરને પ્રશ્ન કર્યો. ત્યાં સુધીમાં, બસના ડ્રાઈવરે ધીમે ધીમે બસ, આગળ લઈને ગામનાં ચબુતરા પાસે લીધી. અને ત્યાં થોભાવી, જેથી સાંકડા રસ્તામાંનાં બીજા વાહનોને અવરોધ ના નડે,\n“શા’હેબ.. અ..મ.. તો અ.ટાણે..તો કોઈ એ ઉપાય નથી.. હો..આગળ જવાનો….આજ રાતમાં તો નહિ જ..!”, થોડા વ્યવારિક થતા તેણે કહ્યું.\n“તો હવે આ બસ, અને તમે બેન્ને હવે શું કરશો..?” મેં પૂછ્યું.\n“જુઓ શા’હેબ,,અમારે તો એવું સે… કે…ઓમ તો.. રોજ રાતી અમે.. ‘ઘડી’માં મુકામ કરીએ સીએ….તે વળી આજ…ઓય કરીહું…બીજું શું….હવાર પડે..ક.મારા ભય….ફેરવી ને બસ..પાછી અમદા’દ લઇ જાહુ બીજું હું..તારે…!” તેને ખુલાસો કર્યો.\n“હમમ… પણ હવે હું શું કરું…..આમ અધ-વચ્ચે.. ક્યા જવું….” ! મેં મારી ચિંતા જાહેર કરી. ત્યાં સુધીમાં તો બસ નો ડ્રાઈવર પણ બીડી સળગાવતો અમારી સાથે આવીને બેઠો અને મારા માટે કંડકટરને જોઈ ને બોલ્યો “આ ઓમ ને.. આપણી હંગાથે જ..રાખવા પડસી….બીજો કોઈ ઉપાય જ ચ્યો સ ?”\n“હોવ..જુઓ શા’હેબ….તમતમારે..અમારી જ હ્ન્ગાથી…ઓય,..પેલું મંદિર સે ને…ત્યો…જ રાતવાસો કરો…ત્યો, એક ઓયડી સે… હુઈ જહું આપણે ત્રણેય,….હવારી..તમ તમારે…જ જો…’ઘડી’ જેમ રસ્તો ખુલ એમ…” ! કંડકટરે ખુલાસો કર્યો. “પુજારી માં’રાજ ખાવા-રેવાની વ્યવસ્થા કરી આલ હે… આલી દે જો.. જે આલવું હોય તે ઈન….” !\nવાત સાંભળીને મને થોડી નિરાંત થઇ, કાંઈક તો વ્યવસ્થા છે, આ વરસતા વરસાદમાં રાત કાઢવાની. મેં તો ઉઠીને મારો બગલ થેલો નીચે ઉતાર્યો, અને રાહ જોતો બેઠો, કે હવે એ બંને ક્યારે બીડી પૂરી કરે અને અમે નીકળીએ પે’લા મંદિરે જવા માટે. થોડી જ વારે, પેલા બંનેની પાછળ પાછળ લગભગ દોડતા દોડતા, હું મંદિરે પહોચ્યો. નાના ગામનું નાનું મંદિર. અત્યારે તો ત્યાંની બત્તી પણ બુજએલી હતી. બાજુમાં જ એક નાનો ઓરડો હતો, જ્યાં નાનું ટમ-ટમીયું બળતું દેખાણું. અમને ત્રણેયને દોડતા આવતાં દેખ્યા, કે તરત જ પુજારી પોતાના એ ઓરડાની બહાર , ટમ-ટમીયું લઇને આવ્યો. ડ્રાઈવર અને કંડકટરને ઓળખતા તેને વાર ના લાગી. “રામ.. રામ….ભાય…કેમ સો… આવો…આવો…” કહેતાંક ને પરીસ્થીતી સમજીને તેણે પરસાળમાં જ એક ખાટલો પાથર્યો. અમે બેઠા. અંદરથી એ એક લોટામાં પીવાનું પાણી લઇ આવ્યો. એક પછી એક , અમે લોટો મોઠે લગાડ્યા વગર ઉપરથીજ પાણી પીધું.\n“આ, તો જબરું થયું સ હો….આ…અ….આટલું જામશે…એ…તો..જાણે…કોઈ અલગ જ સે….જુઓ ને..ચેવો જામ્યો સે…એ…”! વરસાદ પર જાણે ફરિયાદ કરતા હોય તેમ પુજારી બોલ્યા. “તમારું તો ઠીક, પણ આ સા’હેબ નું હું…ચ્યો જવા નીકળ્યા છે તો એ ?” તેમણે પૃછા કરી.\n“આ.. ઈઓન…’ઘડી’ જવાનું હતું….પણ..હ…વ….તો…આજ રાતી ઓય..જ રે’વાના હો…!” કંડકટરે ઉત્તર આપ્યો. “હવારી.. જેમ થાય એમ…જોયું જ શે..” !\n“હા… હા…કશો.. વોંધો નહિ હો….અબ ઘડી..આ પાછળનો ઓયડો..ખોલું સુ…અને તમોને ખાટલો બનાઈ આલું હો…!”, કહેતાંક ને પુજારી નીકળ્યો અને મંદિરની પાછળનો રૂમ ખોલ્યો. પાછા આવીને પોતાના ઓરડામાંથી ઓઢવા-પાથરવાના ગોદડા લઇ આવ્યો, અને બોલ્યો “લ્યો હાલો ર…. ત્યાં પાથરી આલું..”, ત્યારે મને સમજાયું કે તમની પાસે આ એકજ ખાટલો હતો…ઝડપ થી હું ઉઠ્યો અને બાજુએ ખસી ગયો. તેણે ખાટલો પેલા ઓરડામાં પાથર્યો, તેના ઉપર એક ગોદડું નાખ્યું, એક તકિયો મુક્યો અને એક ઓઢવાનું ગોદડું પણ ગોઠવ્યું. “લો હાલો…શા’હેબ…આઈ..જાઓ…પેલા ઓય્ડા મો…” .ફરી પાછા પોતાના ઓરડામાં જઈને એક નાનું પ્રગટાવેલ ટમ-ટમીયું અને પાણીનો એક લોટો લઇ આવ્યો અને મને પેલા ઓરડામાં જઈ ને સુઈ જવાનું કહ્યું. તેની પાછળ પાછળ હું મારો બગલ-થેલો લઈને પેલા ઓરડામાં ગયો. “કશું જોઈતું-કરતું હોય તો કે’જો હો….હું ત્યોં…પેલા ઓયડામાં જ સુ…અન, બૌ પવન આવતો હોય તો આ બાયર્ણ્યું વાંકી દેજો..શા’હેબ હો..!” મને નિરાંતે ખાટ્લા ઉપર બેસતા જોઇને પુજારીએ જતા જતા મને કહ્યું. મેં ફક્ત હા-કાર માં માથું હલાવ્યું. સમજાતું નહોતું, કે એ ત્રણેય માંથી કોની સાથે, એ સમયે હું શું બોલું. શું બોલી શકું ? પરિસ્થિતિ જ એવી હતી કે સાવ અવાક જ થઇ ગયો હતો.\n“શા’હેબ.. ત્યાં..’ઘડી’ મો…કી’ ન.. ઘેર જવાના હતા…તમે….ત્યો.. ફોન.. બોન.. કરવો સ…?” કંડકટરે આવી ને મને પૂછ્યું.\n“નાં…રે નાં…તેમને તો ખબર જ નથી કે હું આવવાનો છું…..અને અત્ય્રારે ફોન કરી ને એ લોકોની ચિંતા નથી વધારવી મારે….એટલે જ.. હું તમને પણ નથી કહેતો.. કે હું કોને ઘેર જવાનો છું….નાહકનાં તમે કદાચ પેલા લોકોને જણાવો અને નાંહ્કનો તેમનો જીવ અધ્ધર થઇ જાય એનો મતલબ જ નથી ને ..અને હું તો છું એકલો જીવ… કોઈ ચિંતા નથી મને….સવારે..જોઈશું….અત્યારે તો આરામ કરીએ અને આ અનરાધાર મેઘ બંધ થાય એની રાહ જોઈએ..બીજું શું…તમે મારી ચિંતા નાં કરતા હો…આઈ એમ ઓ કે.!:” મેં તેને સમજાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો.\n“ઠીક સે તારે…જાપો તમ તમારે… અમે…ગામમાં આંટો મારી ન આઈએ સિયે…થોડી વારમાં….કશું જુ’ વ’ સ તમો’ન…?” ડ્રાઈવરે મને પૂછ્યું.\n“નાં..નાં…મારે કાંઈ ના જોઈએ…તમ તમારે જાઓ…ખુશી થી..”. મેં ઉત્તર આપ્યો. વરસતો વરસાદ, ઠંડીનું વાતાવરણ, અને એકલા જીવ, “છાંટા-પાણી” વગર એમનો દિવસ પૂરો ન થાય એની મને જાણ હતી. તેઓ નીકળ્યા અને મેં સુવાની કોશિશ કરી. કોશિશ તો ઘણી કરી, પડખા ફેરવ્યા, આમ થી તેમ માથું અને પગ પણ ફેરવતો રહયો, પણ ઉપર આકાશમાં ગડગડાટ, મુસળધાર વરસાદ, વીજળીના ચમકારા અને ઠંડું વાતાવરણ, આજે તો ઊંઘ પણ પકડદાવ ખેલી ને મારા વિરુદ્ધ જીતતી જ હતી, કેમે કર્યે હાથ આવતી જ નહોતી. એમ જ તંદ્રા માં આંખ બંધ કરી ને, ટૂટીયું વાળીને પડ્યો રહ્યો.\n“કોણ છે ?” સહસા જબકીને મેં એક ચીસ પાડી. ખબર નથી, કેટલો સમય નીકેળી ગયો હતો, પણ અચાનક એ કાચી ઊંઘમાં મને ભાસ થયો કે એવા અંધારામાં પણ મારા ખાટ્લા પાસે, નીચે બેસીને મને કોઈ નિહારી રહ્યું હતું. પેલું ટમ-ટમીયું, તો ક્યારનું‘ય સુસવાતા પવનનો શિકાર થઇ ગયું હતું. કાળું ભમ્મર અંધારું. આંખો ચોળીને હું વધુ સ્પષ્ટ રીતે જોવાની કોશિશ કરું તોય કાંઈ જ ન દેખાય. પણ મને ખાતરી હતી કે કોઈ અથવા કાંઈ તો હતું, જે મારી ઉપર એકીટશે નજર નાખતું હતું. શું હશે એ, કોઈ માણસ, કોઈ અન્ય પ્રાણી, કે પછી……. ?!\nએવી કડક ઠંડીમાં પણ કપાળે આવેલા પસીનાને ઓઢવાના ગોદડા થી જ લુછીને હું, પાછો આડો પડ્યો. પાણી પીવા ખાટ્લાની નીચે રાખેલ પેલો પાણીનો લોટો કાઢવા હાથ નીચે કર્યો, તો ત્યાં થી લોટો ગાયબ ! આમ તેમ હાથ પણ હલાવી જોયો, કદાચ થોડૉ આઘો પાછો થયો હોય, પણ નાં… એ લોટો ત્યાં હતો જ નહિ. મને બરાબર યાદ છે, કે આડા પડતાં પહેલા, મેં એમાંથી પાણી પીધું હતું. લોટો નીચે મુકીને, તેના ઉપર એક છીબલી પણ ઢાંકી હતી, અને હવે..?! એ ભય હતો કે ઠંડીની અસર, ખબર નહિ, પણ મારું તો અંગે અંગ ધ્રુજવા લાગ્યું. પસીનો ફરી છૂટવા લાગ્યો. બંને પગ ખાટ્લા ઉપર લઈને, ટૂટીયું વાળીને, અને મારી ચારે તરફ ગોદડું વીટાળીને હું તો સુન-મુન બેઠો રહ્યો. કદાચ મેં જે અનુભવ્યું એ એક સ્વપ્ન તો નહિ હોય ને ? શી ખબર, પણ વડીલોની શિખામણ પ્રમાણે મેં તો મનમાં હનુમાન ચાલીસા’ય ભણવાના ચાલુ કરી ધીધા. ઈચ્છા થઇ કે પેલા પુજારી ને ઉઠાડું, પણ પછી વિચાર આવ્યો, કે શા કારણે? તેણે જો આવી ને પૂછ્યું કે શું થયું, તો શો જવાબ આપવો ? નાહક હાંસી ને પાત્ર થવાય અને પેલા ની ઊંઘ ખરાબ થાય એ અલગ.\n“જે માતા’જી શા’હેબ, આ હું ક’ઉં, વરસાદ તો ક્યારનોય રહી ગ્યો છે હોં…..અને પરોઢ થઇ ગ્યું છે. હાલો..મોઢું ધોઈ લ્યો… અડારી અડારી ચા ‘પી આપડે બધા’ય.” .. ઓચિંતા મારા કાને શબ્દો પડ્યા. જાણે ભૂગર્ભમાં થી આવતો અવાજ, શબ્દે શબ્દે ઉંચો થતો હોય તેમ, મારા કાનોમાં રેડાયો. સફાળો હું જાગી ગયો. જોઉં તો સામે પેલો પૂજારી બુઝાઈ ગયેલ ટમ-ટમીયું ફરીથી પ્રગટાવતો હતો.\n“ઓહ.. તમે… છો? …કેટલા વાગ્યા ?”, બીજું કાઈ સુજે એ પહેલા મારા મોઢામાંથી શબ્દો સારી પડ્યા.\n“પોણા છ જેવું થાય છે શા’હેબ.. ક’ઉ છું, હાથ મોઢું ધુઓ તો ચા ની અડારી અડારી ‘પી, આપડે બધાય. ઓલા એસ. ટી. વાળા’વ ને હોત હવે નીકળવું સે, અમદાવાદ. છ નો ટેમ સે ઈવડા એમ નો.” મને સવાર થઇ ગઈ છે તેનું ભાન કરાવતાં પૂજારીએ ચા નું આમન્ત્રણ આપ્યુ. “ઓલો કળશ્યો હતો ને આ’ઈ રાતમાં એમાં પાણી હશે, એનાથી જ મોઢું ધોઈ લો શા’હેબ .એ…આ ર્યો,..લ્યો”, ખાટલા નીચે થી પેલો લોટો કાઢતાં અને મને આપતાં તે બોલ્યો. મારા આશ્ચર્યનો તો પાર જ ના રહ્યો. રાત્રે જ્યારે મારે પાણી પીવું હતું, ત્યારે એ લોટો ત્યાં ન હતો, અને અત્ય્રારે ફરી ત્યાંનો ત્યાં જ હતો.\n“એ હાલો, માં’રાજ, જટ, મોડું થાય છે હો..હવે..”, તેવામાં બહાર થી બસ કંડકટરનો સાદ આવ્યો.\n“એ..આ આઇવો..બાપલા…આ શા’બ હોત ઉઠી ગ્યા છે… લ્યો, બેહો બધાય, હું લાવું ચા” !. બોલતાં બોલતાં પૂજારી પોતાના ઓરડામાં ગયો. પેલો કંડકટર અને ડ્રાઈવર પણ મારા ઓરડામાં જ આવ્યા, તેમને આવતાં જોઇને હું મારા ખાટ્લા ને ખૂણે ખસક્યો, અને એ બંને પણ ખાટલે જ ગોઠવાણા.\n“મધરાત પછી, ખમૈયા કરી છે હો, આ વરસાદે….પણ, રાતે તો જબરૂ આકાશ ફાટ્યું હતું.” ! ડ્રાઈવરે બીડી સળગાવતા સમાચાર આપ્યા. “હમણાં જ સામે કાંઠે થી એક ટ્રેક્ટર આયું, કે છે કે હવે પાણી ઉતરી ગ્યા છે, એટલે હવે કોઈ ભો નથ.”! એની વાત સાંભળતા જ મેં બારણાની બહાર નજર નાખી, અંધારું આજ ની રાત ને અલવિદા કરીને બસ હવે થોડી જ પળોમાં વિદાય લેવાનું હોય એમ પ્રતીત થતું હતું. હું ઉઠ્યો, પેલા લોટામાં થી પાણી લઇને ચહેરા અને માથા ઉપર પાણી છાટીને મોઢું ધોયું,\n“હા, શા’હેબ, ચા પીને તમ-તમારે, થાવ વે’તા, આગળ ચાલતા જા’હો ને તો કોઈ ને કોઈ વાહન તમને ‘ઘડી’ જવા માટે મળી જ જાહે…હું..?” ચા ની ભરેલી રકાબી મારા હાથમાં આપતાં પૂજારી એ મને કહ્યું. મારા પછી વારા ફરથી એક લોટામાં થી બીજી બે રકાબીમાં ચા કાઢી ને તેણે ડ્રાઈવર અને કંડકટરને પણ આપી.\n“હા, ભાઈ, હા…અને આમેય, ચાલવા માંડો ને, તો ક્યાં છેટું છે, તમારું ગામ….કલાકે’ક માં તો પુગી જાહો…શા’હેબ. લ્યો, હાલો.. ત’ઈ એ… રામે…રામ…” કહેતાંકને ઝડપથી ચા પી ને કંડકટર ઉઠ્યો, તેની પાછળ ડ્રાઈવર પણ બીડી ફૂંકતા ઉઠ્યો.\n“એ.. રામ રામ…”, બોલતાં મેં પણ, સુસ્તી ઉડાડી દે એવી ગરમા ગરમ ચા ત્રણ ચાર ઘૂંટડામાં પૂરી કરી, રકાબી પાછી પૂજારીનાં હાથમાં મૂકી. ખાટ્લા ઉપર પાથરેલા અને રાતે તકીયાની ગરજ સારતા મારા થેલામાં થી મારું પાકીટ કાઢિને પચાસ રૂપિયાની નોટ પૂજારીનાં હાથમાં મુકી, ખાટ્લા નીચે થી મારા ચપ્પલ કાઢી પહેર્યા, અને ‘જાય માતા જી’ કહેતા, હું પણ મારે રસ્તે પડ્યો.\nમનનાં પટલ ઉપર ગઈ સાંજ થી અત્યાર સુધીના અનુભવો જાણે હું વાગોળતો હોઉં એમ એક પછી એક દ્રશ્યો મારી નજર સામે આવતા ગયા. રાતનાં વરસાદને લીધે, જમીન પોચી પડી ગઈ હતી, અને આતો રેતાળ કાચી જમીન, એટલે માપી તોલી ને પગ માંડતા માંડતા, હું ધીરે ધીરે ચાલતો ગયો. પરોઢનું આકાશ, વાદળો હોવા છતાં અજવાળુ પ્રસારતું હતું. મંદ વહેતો પવન, ગુલાબી ઠંડું વાતાવરણ, પંખીઓનો કલરવ, અને રસ્તે આવતા પાણીના નાનાં નાનાં ખાબોચિયા, એ બધાનો અનુભવ કરતાં કરતાં, રસ્તાની આજુ બાજુ ની ભીની અને પોચી જમીન છોડીને રસ્તાની વચ્ચો વચ ચાલતો હું આગળ વધ્યો. લગભગ વીસ-પચ્ચીસ મીનીટ થઇ હશે, કે પાછળ થી આવતી એક મોટરનાં ‘ભોપૂ..ભોપૂ..” વાળા હોર્નને કારણે, હું એક તરફ ખસી ગયો, જેથી એ મોટર આગળ નીકળી જાય. મેં ધાર્યું હતું તેમજ, થોડો કાદવ ઉડાળ તી એ મોટર આગળ નીકળી ગઈ, અને હું પાછો રસ્તાની વચ્ચે ચાલવા લાગ્યો. પણ.. આગળ જઈને લગભગ ૧૦૦ ફૂટ ને અંતરે, એ મોટર જોરદાર બ્રેક મારીને ઉભી રહી ગઈ. જાણે મારા આવવાની રાહ ન જોતી હોય!\n“ક્યા જવું છે, કા કા…”? જેવો હું મોટર ની નજીક પહોચ્યો કે તરત જ એક સ્ત્રીએ મને પૂછ્યું. એ પાછળની સીટ ઉપર બેઠિ હતી. તેણે સફેદ સાડી, ગુજરાતી ઢબે, પહેરી હતી, અને એક કાળો ધાબળો ઓઢ્યો હતો. ધાબળાને કારણે તેનો ચહેરો તો સ્પષ્ટ દેખાયો નહિ, અને એ જોવાની મેં તેવી કોશિશ પણ ન કરી.\n“આ.. બસ.. ‘ઘડી’ જવું છે…!”.. મેં તરત જ જવાબ આપ્યો. કહેવાય છે ને કે “ગાડું જોઈ ને ગુડાઓ ગળે”! આશા હતી, કે સવારી મળી જાય તો ગંગા ન્હાયાં.\n“બેસી જાવ…ગાડીમાં….”! તેણે આગળની સીટ તરફ ઈશારો કરતાં મને કહ્યું. “ઠાકોર”!… પછી ગાડીના ડ્રાઈવર તરફ જોઈને તેણે ઈશારો કર્યો. એને પણ સફેદ ચોયણો અને પહેરણ પહેરેલા, અને શરીરના ઉપરના ભાગને એક કાળા ધાબળા થી વીટી રાખેલો. તેનો ચહેરો પણ કાંઈ સ્પષ્ટ દેખાતો નહોતો. તરત જ પોતા તરફનો દરવાજો ખોલીને ડ્રાઈવર મારી પાસે આવ્યો, મારા ખભા ઉપરનો થેલો લઇને ગાડીની પાછળ ની ‘ડેકી’ માં મૂકીને મને આગળનો ડાબી તરફનો દરવાજો ખોલીને આગળ ની સીટ ઉપર બેસવાનો ઈશારો કર્યો. ફરીને પોતાની જગ્યાએ બેસીને તેણે ગાડી ચાલુ કરી. હરખભેર, હું પણ ઝડપભેર તેમના સૂચન પ્રમાણે ગાડીમાં બેસી ગયો. તે પછી, વરસાદને કારણે પોચા થઇ ગયેલ રસ્તે, અને ઠેર ઠેર ભરાએલ નાના મોટા ખાબોચિયામાં થઇને, લગભગ ત્રીસ-ચાલીસ મિનિટ ગાડી ચાલતી રહી. આખે રસ્તે, કોઈ કાંઈ પણ બોલ્યું નહિ. એકદમ જાણે સ્મશાન શાંતિ. અવાજ આવે તે કફત ચાલતી ગાડીનાં એન્જીનનો, અને બહારથી પંખીઓનાં કલરવનો, બસ. મને એવો ભ્રમ જરૂર થયો, કે વચ્ચે વચ્ચે ડ્રાઈવર પોતાની સામેવાળા કાચમાં થી પેલી પાછળ બેઠેલી સ્ત્રી સાથે આંખો મિલાવવાની ચેષ્ટા જરૂર કરતો હતો, પણ, મારે એ બાબતે દખલ લેવાનું કોઈ કારણ ન હતું, તેથી હું, તો મારી બારીની બહાર નજર ફેરવીને રાતનાં વરસાદની તબાહીને લીધે પ્રભાવિત આજુ બાજુનાં ખેતરો અને વૃક્ષોનું અવલોકન કરતો રહ્યો. કાચા રસ્તાને અંતે, પાકી સડક, નદીનો પટ, જે ઠેઠ ઉપર સુધી છલોછલ વહેતા પાણીથી ભરાએલ હતો, આગળ ઉપર નદી ઉપરનો પૂલ, જ્યાં, પાણી લગભગ પૂલની નીચેની સપાટીને અડીને વહેતું હતું, અને પછી, અમારા ગામની પાકી સડક. બધું, જાણે એક પછી એક, નિર્ધારિત સ્વરૂપે આવતું ગયું અને નીકળતું ગયું.\nઅચાનક, ‘ઘડી’ ગામમાં પ્રવેશતાં જ, ગાડી થોડી ધીમી પડી. ડ્રાઈવરે ગાડી રસ્તો છોડીને એક તરફ એક ઝાડીની પડખે, ઉભી કરી. “કા કા…ગાડી અહિં થી આગળ નહિ જાય, તમે અહિ જ ઉતરી જાઓ, હવે તો તમ તમારે રસ્તે હોં…!”, પાછળ બેઠેલી સ્ત્રીએ મને કહ્યું. એ આમ બોલતી હતી, તેવામાં તો ડ્રાઈવર નીચે ઉતર્યો અને પાછળની બાજુએ ગયો. મેં એમ ધારી લીધું કે તે ડેકીમાં થી મારો થેલો કાઢવા ગયો છે.\n“ભલે.. ભલે..”, કહેતાંક, હું પણ નીચે ઉતરવાની તૈયારી કરવા લાગ્યો. ગાડીના દરવાજાનું હેન્ડલ થોડું અવળું સવળું ઉપર નીચે કરવું પડ્યું, ત્યારે માંડ માંડ દરવાજો જોરદાર “ચૂ…ચૂ..ઊઊઊઉ” નાં અવાજ સાથે ખૂલ્યો. થેલો આવે એની રાહ જોતો હું પહેલા તો બેઠો જ રહ્યો, પણ ખાસ્સી વારે પેલો ડ્રાઈવર ન દેખાણો, એટલે હું નીચે ઉતરીને પાછળ ની તરફ ગયો. જોઉં તો ડ્રાઈવર ત્યાં ન હતો. ‘હશે, એ કોઈ અન્ય કામે ગયો હશે,’ એમ માની ને હું ડેકી ખોલવા માટે ગાડીની ડેકીનો હાથો આમથી તેમ ફેરવવા લાગ્યો, પણ ડેકી કાંઈ ખુલે નહિ. મેં જોર લગાવ્યું. નીચા વળીને જોયું પણ ખરું, આમ તેમ હાથો આમળ્યો પણ, પરિણામ શૂન્ય. મારા આ પ્રયાસને હવે ખાસ્સી દસે’ક મિનીટ થઇ હોય એવું લાગ્યું.\n“હું કરો સો…કા..કા…. હું જોઈ સી ?” ,, ત્યાં તો એક અવાજ મારા ખભાની પાછલી તરફ થી આવ્યો. જાણે કોઈ બરાબર મારી પાછળ જ ન ઉભું હોય !\n“આ જુઓ ને…આ…”!.. એ ને સમજાવતાં હું પાછળ ફર્યો અને એકદમ હેબતાઈ જ ગયો. અરે.. આ તો પેલો રાતવાળો બસમાં હતો તે ભરવાડ જ, પણ, અત્યારે અહી ક્યાંથી…? નવાઈ પણ લાગી અને થોડો અકળાઈ પણ ગયો હું.\n“આ.. ખખડધજ.. ખટારા ગાડીમાં થી હું ગોતો સો ?”, તેણે ગાડી તરફ ઈશારો કરતા પૂછ્યું.\n“અરે.. ભાઈ..આ ગાડી તો…” ! બોલતા બોલતા હું ફરી ગાડી તરફ ફર્યો, તો શું જોઉં છું. મારી સામે તો એક જૂની પુરાણી ‘ડોજ’ ગાડીનો ખખડધજ થઇ ગયેલ ભંગાર જ હતો. ચોમેર થી કટાઈ ગયેલ એ ભંગારમાં થી તો કાંઈ કેટલીય વનસ્પતિ અને ઘાંસ ચારેય બાજુએ ફેલાતું હતું. અંદર માખીઓ ગણ-ગણતી હતી, અને કેટલોય ગંધાતો કચરો’ય હતો એ બધાની વચ્ચે. “અરે..હજી હમણા તો હું આ ગાડીમાં..અહી સુધી…આ.આ…અ.અ.”, ફરી પાછો, પાછળ ફરી ને હું પેલા ભરવાડ ને કાંઈ કહેવા જાઉં છું, તો ત્યાં એ હતો જ નહિ. કાપો તો’ય લોહી પણ ન નીકળે એવી મારી હાલત થઇ ગઈ. પસીને થી રેબ-ઝેબ થતાં થતા હું જરાય વિચાર કરવાની સ્થિતિમાં નહતો. કઈ આગળ વિચારું એ પહેલા તો નિશાળે જતા ૧૦-૧૨ વર્ષના લગભગ છ સાત છોકરાઓ મારા તરફ જોઈને જોર જોર થી હસવા લાગ્યા, અને મારી મજાક કરવા લાગ્યા. અંદરો અંદર એ લોકો કાંઈ બોલતા હતા, પણ હું એમની વાત જરાય સમજી શકતો નહોતો. એક વાર મેં તેમને ફરી થી કહેવાનો પ્રયત્ન કર્યો કે ‘સાચે જ હું હમણાજ આ મોટર માં બેસી ને અહી સુધી આવ્યો છું.’, જે સાંભળીને તેઓ હજી વધુ અને વધુ જોર થી અને એક-મેકને તાળીઓ ઠોકીને હસવા લાગ્યા.\nઆગળ, કાંઈ ન સમજાતાં, મેં મારા થેલાને ભૂલી જવાનું નકી કરીને, અમારા ઘર તરફ જવા માટે ચાલવા માંડ્યું. પે’લા છોકરાઓ પણ, મારી પાછળ પાછળ હસતાં, હાંસી ઉડાવતા અને મારી મશ્કરી કરતાં કરતાં મારી પાછળ પાછળ આવવા લાગ્યા. એ લોકો મારો પીછો કરે છે, એ જાણીને, મેં ઝડપભેર ચાલવાનું શરુ કર્યું, અને પછી તો લગભગ દોડવા જ લાગ્યો, તો એ છોકરાઓનું ટોળું પણ મારી સાથે સાથે જ મારો પીછો કરતું રહ્યું. આગળ હું, અને પાછળ આ ટોળું. હવે તો ગામના રખડું કુતરા પણ આ સરઘસ માં જોડાયા અને જોર જોર થી મારી વિરુદ્ધ ભસવા લાગ્યા. વહેલી સવારે ગામને રસ્તા આવતા જતા લોકો માટે તો આ એક હાસ્યાસ્સ્પ્દ અને મનોરંજક નજારો બની ગયો. એ લોકો પણ આ દ્રશ્યની મજા માણતા હોય એમ ભેગા થઇને ખીખીયાટા કરવા લાગ્યા.\nજેમ તેમ, દોડતો દોડતો; આખરે હું, અમારા ફળિયામાં થઇને મારે ઘરને અંગણે પહોંચ્યો. હવે થોડી ધરપત થઇ. અને પાછળ આવતાં ટોળાનો મુકાબલો કરવાની હિમ્મત પણ આવી. પહેલી વાર, મેં પાછળ જોવાની કોશિશ કરી. હવે, મને ઘર પાસે જોઈને; એ તમાગીરોનું ટોળું જાણે, ધીરે ધીરે વિખેરાતું જતું હોય એવું લાગ્યું. ઘરનો દરવાજો ખુલ્લો જ હતો. નીરાંતે શ્વાસ લઇને, માથે ચડેલ પસીનો મારા જ ખમીસ ની બાંઈઓ થી લૂછતો; હું તો ઘરની પરસાળ માં જ ખાટ્લા ઉપર બેસી પડ્યો. મનમાં વિચાર જ કરતો હતો, કે ઘરનાઓ ને ક્યાં ખબર જ છે કે હું આવવાનો છું, જેથી મને અત્યારે કોઈ આવકાર આપવા’ય ક્યાંથી આવે. હશે, થોડો શ્વાસ તો લઉં, પછી, અંદર જાઉં, એમ વિચારે હું આરામ થી બન્ને હાથનો ટેકો લઇને ખાટલે ગોઠવાણો. ગઈ સાંજ થી અત્યાર સુદ્ધિનાં તમામ દ્રશ્યો ફરી એક વાર, એક પછી એક મને યાદ આવતાં ગયાં, અને અનાયાસે જ મને વિચિત્ર અનુભવોનું પુનરાવર્તન કરાવતા ગયા., અને તેમાં’ય આ છેલ્લો વિચિત્ર અનુભવ,! હે ભગવાન !!\n“લો, કાકા.. પાણી…”. એકદમ મારી સામે પાણીનો ગ્લાસ આવતાં, ફરી હું વર્તમાનમાં આવ્યો. રીવાજ મુજબ અમારા ઘરની કામવાળી બાઈ જ પાણી લાવી હશે, એ વિચારે તેના તરફ નજર પણ ન નાખતાં; ગ્લાસ તેના હાથમાં થી લઇને હું. પાણી પીવા લાગ્યો, અને પળ ભરમાં તો આખો ગ્લાસ ભરીને પાણી પી ગયો. એના પાયલનાં છમ છમનાં અવાજ થી મને ભાન થયું કે મને પાણીનો ગ્લાસ આપીને એ તો પાછી ઘરમાં અંદર જતી રહી. મેં અનુમાન કરી લીધું, કે અબઘડી એ અંદર જઈને બધાને મારા આગમનનાં સમાચાર આપશે, અને બધા મને વધાવવા એકદમ દોડતાં હમણા જ આવી પહોંચશે. એ સહુના આગમનની હું રાહ જોવા લાગ્યો.\n‘પણ….આટલી બધી વાર કેમ લાગી? અને ઘરનાઓ માટે અંદર થી આવતાં આટલો લાંબો સમય તો લાગે નહી….શું ગડબડ છે…?’ એમ વિચારતો, પાણીનો ખાલી ગ્લાસ લઇને હું ઘરમાં દાખલ થયો. અમારા ઘરમાં દાખલ થતાં જ ડાબી તરફ એક મોટો અરીસો છે. અનાયાસે જ એ અરીસામાં મેં જોયું. અને મારા હાથમાંનો ગ્લાસ જમીન ઉપર સરી પડ્યો, અને એક જોરદાર અવાજ સાથે એ ગ્લાસ જમીન ઉપર સરકીને રળી પડ્યો. અરીસા માં જોઈ ને હું તો ડઘાઈ જ ગયો, ભયભીત થઇ ગયો, અરે, અવાક જ જાણે…!!\nકારણ કે મારી સામેનાં એ અરીસામાં જે મારું પોતાનું જ પ્રતિબિંબ દેખાતું હતું, એમાંનો અતિશય ભયંકર, કદરૂપો, અતિવૃદ્ધ, લઘર-વઘર અને ડરામણો એ વિચિત્ર ચહેરો; મારો હતો જ નહિ. !!\n– ડો. શૈલેષ ઉપાધ્યાય.


7 મહિના ના ગર્ભ સાથે એકે-47 લઈને નિભાવી રહી હતી ફરજ, હવે બની માતા આપ્યો પુત્રી ને જન્મ\nHomeખબર7 મહિના ના ગર્ભ સાથે એકે-47 લઈને નિભાવી રહી હતી ફરજ, હવે બની માતા આપ્યો પુત્રી ને જન્મ\nbyગુજરાતી માહિતી June 09, 2020\nભારે કામ પણ સગર્ભા માટેનું જોખમ માનવામાં આવે છે, પરંતુ આ લેડી કમાન્ડો ખભા પર એકે -47 લઈને તેવા દુર્ગમ જંગલમાં ફરતી હતી. તે એવા ખતરનાક જંગલોમાં છે, જેને નક્સલવાદીઓનો ગઢ માનવામાં આવે છે. આ છે દંતેશ્વરી ફાઇટર્સના કમાન્ડો સુનૈના પટેલ. તે હવે માતા બની ગઈ છે. સુનૈનાએ એક પુત્રીને જન્મ આપ્યો છે. તેનુ કહેવુ છે કે તે પહેલા પોતાની ફરજ ને સારી રીતે નિભાવતી હતી અને હવે તે એક પુત્રી થયા બાદ પણ નિભાવશે. કહી દઈએ કે ગર્ભવતી હોવા છતાં સુનૈના પટેલ7મહિના પેટ્રોલિંગ કરતી રહી. એસપી ડો અભિષેક પલ્લવાએ સુનૈનાની પ્રશંસા કરી છે. આ કમાન્ડો પર કોઈ દબાણ નહોતું.\nહકીકત એ છે કે પોલીસ વિભાગને ખબર નહોતી કે તેની કમાન્ડિંગ લેડી કમાન્ડો ગર્ભવતી છે. કારણ કે તેમણે પોતે આ માહિતી વિભાગને આપી ન હતી. આની પાછળ આવું જ કારણ હતું. કારણ કે તેણી પોતાની ફરજ પરથી પીછેહઠ કરવા માંગતી ન હતી. હવે જ્યારે આ બાબત પ્રકાશમાં આવી છે, તો પોલીસ વિભાગ, જ્યારે તેના લેડી કમાન્ડોના સાહસ અને સેલ્યુટ કરતા ફિલ્ડ ડ્યુટી થી અલગ કરી છે. દાંતેવાડાના એસપી અભિષેક પલ્લવાએ કહ્યું કે આ લોકો પોલીસની શક્તિ છે. જે દરેક પરિસ્થિતિમાં પોતાની ફરજ બજાવે છે.\nકમાન્ડો સુનૈના પટેલે ક્યારેય બોજ તરીકેની ફરજ લીધી નથી. તેઓ માને છે કે અમે પોલીસ પાસે સમજી વિચારીને આવ્યા છીએ. તેથી આ ફરજ છે કે તેઓને સંપૂર્ણ પ્રામાણિકતા, ઉત્સાહ અને જુસ્સા સાથે નિભાવવા માં આવે. કહી દઈએ કે 'દંતેશ્વરી ફાઇટર્સ' ની રચના મે 2019 માં બસ્તરમાં કરવામાં આવી હતી. મહિલા પોલીસકર્મીઓ ઉપરાંત સરેન્ડર આપનારી મહિલા નક્સલવાદીઓને પણ આમાં સામેલ કરવામાં આવ્યા છે.\n'દંતેશ્વરી ફાઇટર્સ' માં 30 લેડી કમાન્ડો છે. આ ટીમ જિલ્લા રિઝર્વ ગાર્ડ્સ (ડીઆરજી) હેઠળ નિયંત્રણમાં છે. આ ટીમે સખત તાલીમ લેવી પડે છે. સુનૈના પટેલ આ ટીમનું નેતૃત્વ કરી રહ્યા છે. (સુનૈના તેની પુત્રી સાથે)\nતમને જણાવી દઇએ કે જ્યારે સુનૈના પટેલ આ ટીમનો ભાગ બની હતી, ત્યારે તેને તેની ગર્ભાવસ્થા વિશે થોડા મહિના પછી જ ખબર પડી હતી. પરંતુ તેણે આ અંગે પોતાના અધિકારીઓને જણાવ્યું ન હતું. સુનૈના કહે છે કે તે પોતાનું 'ઓપરેશન' અધૂરું છોડવા માંગતી નહોતી. તેમણે ગામડાઓમાં જોયું છે કે લોકો કેવા પ્રકારનું જીવન જીવે છે. તે લાચાર અને બીમાર લોકોને આપણી જરૂર છે. તેથી હું કોઈને કહ્યા વિના મારી ફરજ નિભાવતી રહી. જો કે મેં મારી અને મારા બાળકની સંપૂર્ણ કાળજી લીધી.\nપેટ્રોલીંગ દરમિયાન સુનાઇનાએ જણાવ્યું હતું કે તેની ટીમ હંમેશાં આવા ગામોમાં પહોંચી હતી, જ્યાં સામાન્ય માણસ સરળતાથી પહોંચી શકતો નથી. ઘણા સ્થળોએ નદી પાર કરવી પડે છે, તો ઘણા સ્થળોએ પર્વતો પાર કરવો પડે છે. આ ગાઢ જંગલોમાં નક્સલવાદીઓનો ખતરો છે. આ હોવા છતાં, કમાન્ડોએ એકે 47 રાઇફલ તેમના ખભા પર રાખવાની છે અને આશરે 25 કિલો વજનની બેગ દવાઓ અને જરૂરી ચીજોથી ભરેલી છે. આ ગામોમાં પહોંચવા માટે કોઈ ટ્રેન વગેરે ઉપલબ્ધ નથી. તમારે પગપાળા જવું પડે છે.\nસુનૈનાએ અધિકારીઓને તેની ગર્ભાવસ્થા વિશે માહિતી આપી ન હતી. તેના કહેવા પ્રમાણે, જો તેણીએ આવું કર્યું હોત, તો તેને ફિલ્ડ ડ્યુટી પર જવા પર પ્રતિબંધ મૂકવામાં આવ્યો હોત. તે આ કરવા માંગતી નહોતી. સુનૈના કહે છે કે તેણે તેના પતિને જ આ વિશે જણાવ્યું હતું. તેણે હંમેશાં મને સપોર્ટ આપ્યો.\nજોકે, હવે અધિકારીઓને આ અંગેની જાણ થઈ ગઈ છે. તેથી, સુનાઇના અને તેના બાળકની તબિયત7મહિનાની ગર્ભવતી હતી તે જોતાં જ તેને ફીલ્ડ ડ્યુટીથી રોકવામાં આવી હતી. હવે સુનાઇના ફરીથી બાળકના જન્મ પછી ફીલ્ડ ડ્યુટી માંગશે.\nડીઆરજી ટીમનો હવાલો સંભાળતા ડીએસપી શિલ્પા સાહુએ મીડિયાને જણાવ્યું હતું કે સુનૈના જેવા કમાન્ડો જ 'દંતેશ્વરી ફાઇટર્સ'નું જીવન છે. આને કારણે અમે આપણી કામગીરીને સફળ કરવામાં સમર્થ છીએ.\nતમને જણાવી દઇએ કે ડીઆરજીની ટીમ જ્યારે નક્સલવાદીઓના ગઢમાં મોકલવામાં આવી હતી, ત્યારે સુનાઇના 45 દિવસ સુધી દુર્ગમ ગામોમાં તેની ટીમ સાથે હાજર હતી.\nઆ લેડી કમાન્ડો માત્ર નક્સલવાદીઓ સામેજ નથી પરંતુ ગામ માં હેલ્થ કેમ્પ ચલાવીને લોકોને મદદ કરે છે. લોકોને નક્સલવાદીઓ વિશે જાગૃત કરવા માટે નું કામ પણ કરે છે.\nલેડી કમાન્ડો બે પ્રકારની જવાબદારીઓ નિભાવે છે. પ્રથમ નક્સલવાદીઓની પ્રવૃત્તિઓ બંધ કરવા, બીજું ગામલોકોને મદદ કરવા.\nસુનૈના મીડિયા મીડિયા ની ચર્ચા માં આવી હતી.


Gujarati News » Videos » Monkey opened the business, first pulls the glasses, returns it only after giving 20 rupees prasad!\nલો બોલો ! આ વાંદરાએ તો ધંધો માંડ્યો, લોકોના ચશ્મા ખેંચી જઈ માગે છે 20 રૂપિયાનો પ્રસાદ\nmonkey opened the business, first pulls the glasses, returns it only after giving 20 rupees prasad!\nવાંદરા બહુ તોફાની હોય છે. તેના તોફાન એવા છે કે માત્ર માણસ જ તેની સાથે ડિલ કરી શકે છે,આવો જ એક વીડિયો વાયરલ થઇ રહ્યો તમે જોશો તો ખુશ થઇ જશો\nMar 02, 2022 | 1:47 PM\nMonkey attack on woman: વાંદરા બહુ તોફાની હોય છે. તેના તોફાન એવા છે કે માત્ર માણસ જ તેની સાથે ડિલ કરી શકે છે. આપણે અવારનવાર વાંદરાના પરાક્રમો વિશે સાંભળતા હોય છીએ.લોકો વાંદરાઓને ખાવા માટે કંઇને કંઇ આપે છે. જોકે તેને જે ખાવા માટે આપવામાં આવે છે, તે માટે પ્રાણી નિષ્ણાતો કહે છે કે આમ કરવું તેમની મૂળભૂત આદતને બદલવા બરાબર છે જે તેમના ડીએનએ માટે યોગ્ય નથી. તાજેતરમાં એક તોફાની વાંદરા (Monkey) નો વીડિયો વાયરલ થઇ રહ્યો છે. વીડિયોમાં તે પહેલા એક મહિલા (woman)ને નિશાન બનાવે છે. તેનો સામાન ચોરી કરે છે. પરંતુ બદલામાં એક વસ્તુ લઈને તે મહિલાનો સામાન પણ પરત કરે છે.\nવાંદરો મંદિર પરિસરમાં ફરતો રહે છે\nટ્વિટર પર શેર કરાયેલા આ વીડિયોમાં એક વાંદરો મંદિર પરિસરમાં ફરતો જોઈ શકાય છે. આ વિડીયોમાં એક મહિલા અને એક પુરૂષ હાથમાં કંઇક લઇ રહ્યા છે. વાંદરો તેમને નિશાન બનાવે છે. મહિલા ખૂબ જ આરામથી વીડિયો શૂટ કરી રહી છે. દરમિયાન, તે તેના પર હુમલો કરે છે અને તેના ચશ્મા લઈને ભાગી જાય છે. પહેલા તમે તેનો વીડિયો જુઓ\nCute crook! A monkey in India carefully plans and steals eyeglass from passerby and returns it for food! They are evolving folks! pic.twitter.com/EulPyxdqHz\n— Channa Prakash (@AgBioWorld) March 1, 2022\nબાદ તેને પ્રસાદ આપવામાં આવે છે.\nઆ પછી નીચેથી એક વ્યક્તિ તેને 20 રૂપિયાનો પ્રસાદ આપે છે. તે પ્રસાદ વાંદરા તરફ ફેંકે છે અને વાંદરો ચશ્મા નીચે ફેંકી દે છે. આમ વાંદરો પોતાની ચાલાકી દર્શાવે છે. જુઓ… વાંદરાઓ કેટલા બુદ્ધિશાળી બની રહ્યા છે.\nઆ પણ વાંચો :Women’s World Cup 2022 Squads: મહિલા વિશ્વકપમાં 8 દેશ વચ્ચે જામશે જંગ, ખેલાડીઓ તૈયાર, જાણો અહીં દરેક ટીમ વિશે\nઆ પણ વાંચો :Constipation Remedies : જો તમે કબજિયાતની સમસ્યાથી પરેશાન છો, તો આ ખોરાકથી મળશે તરત રાહત\nઆ પણ વાંચો :Russia Ukraine War: રશિયા પર રમત ગમત સંસ્થાઓના પ્રતિબંધોની યાદી થઇ લાંબી, શૂટીંગ, ટેનિસ, ફોર્મ્યૂલા વન સહિત અનેક સ્પર્ધાઓ પર રોક\nBusinessMONKEYmonkey opened the businessPRASADTemple


પિતાએ શું કરવું? તમારા દીકરા ને ખરાબ રસ્તે જતા કઈ રીતે અટકાવવો - Gujaratidayro\nએક પિતા ક્યારેય ન કરે આ ભૂલ નહિ તો તે કરી દેશે પુત્રનો વિનાશ…\nમિત્રો આચાર્ય ચાણક્ય એક મહાન જ્ઞાની તો હતા જ પરંતુ સાથે સાથે એક કુશળ નીતિકાર પણ હતા. તેમણે પોતાની નીતિમાં મનુષ્ય જીવનને સુખમય બનાવવા માટે ઘણી બધી મહત્વની વાતો જણાવી છે. જે વ્યક્તિ તેમની જણાવેલી નીતિઓનું સારી રીતે પાલન કરે છે તે જીવનમાં અવશ્ય સફળતાને પ્રાપ્ત કરે છે.\nઆજે અમે આચાર્ય ચાણક્ય દ્વારા જણાવેલી મહત્વ પૂર્ણ વાત જણાવવા જઇ રહ્યા છીએ જે વાતને દરેક પિતાએ ધ્યાનમાં રાખવી જોઈએ. તો ચાલો જાણીએ કે એવી કંઈ ખાસ વાત છે.\nઆચાર્ય ચાણક્ય પોતાના એક શ્ર્લોકમાં કહે છે કે ..\nએકેન શુષ્કવૃક્ષેળ દહ્યમાનેન વહીનના,\nદહ્યતે તદ્વ્નમ સર્વં કુપુત્રેળ કુલં યથા.\nઆ શ્ર્લોકમાં ચાણક્યએ દરેક પિતાને સાવધાન થવાનું કહ્યું છે અને જે પિતા આ વાત પર ધ્યાન નથી આપતા તેનું કુળ નષ્ટ થઇ જાય છે. તેઓ કહે છે કે જંગલમાં ઘણા પ્રકારના વૃક્ષ અને પ્રાણીઓ રહે છે અને તે બધા જંગલમાં એક પરિવારની જેમ રહે છે. પરંતુ મિત્રો તે વનમાં એક સુકાઈ ગયેલું વૃક્ષ હોય છે તે સમગ્ર જંગલનો વિનાશ કરી શકે છે. જો તે વૃક્ષમાં આગ લાગી જાય તો તેના કારણે આખા જંગલમાં પણ આગ લાગી જાય છે અને સંપૂર્ણ જંગલનો જોત જોતામાં વિનાશ સર્જાય છે.\nતેવી જ રીતે જો એક કુળમાં પણ કોઈ પૂત્ર મુર્ખ હોય તો તે પૂત્ર સમગ્ર કુળનો વિનાશ કરી શકે છે. ચાણક્ય કહે છે કે મનુષ્ય જન્મતા પહેલા પોતે કેવો છે તે લખાવીને નથી આવતો. પરંતુ તેના જન્મ બાદ તેની આસપાસ રહેલા લોકો અને વાતાવરણ તેમજ ગતિવિધીઓના પ્રમાણે તેનો વિકાસ થાય છે.\nઆજના સમયમાં લોકો આ વાતને ભૂલતા જાય છે. એક પિતા પોતાના પુત્રને યોગ્ય સમય આપીને તેમાં સંસ્કારનું સિંચન કરવાનું ભૂલતા જાય છે. કારણ કે આ સમયમાં પૈસાનું અત્યંત મહત્વ છે જેના કારણે દરેક પિતા પૈસા કમાવવામાં વ્યસ્ત હોય છે. તે એવું વિચારે છે કે હું ખુબ પૈસા કમાયને મારા બાળકનું ભવિષ્ય સુધારું અને તે પૈસા કમાવવાના ચક્કરમાં તેનું પુત્ર પર ઓછું ધ્યાન રહે છે.\nપરંતુ મિત્રો એક પિતાએ આવું ક્યારેય ન કરવું જોઈએ. તેણે પોતાના પુત્ર પર ધ્યાન આપવું જોઈએ અને તેનામાં સંસ્કારો અને સદગુણોનું સિંચન કરવું જોઈએ. જો પુત્ર કોઈ ખરાબ આચરણ કરતો હોય તો તેને રોકવો જોઈએ. નહિ તો મોટા થતા તે પુત્ર એટલો દુરાચારી બની જાય છે પછી તે આગળ જતા સમગ્ર કુળનો નાશ સર્જી શકે છે.\nઆ ઉપરાંત અમુક પિતા પોતાના પુત્રને હદથી વધારે લાડ લડાવતા હોય છે, તે માંગે તે બધું જ તેને હાજર કરી દેતા હોય છે. જો તેની દરેકે દરેકે જીદને પૂરી કરવામાં આવે તો તે પુત્ર મોટો થતા ઉદંડ સ્વભાવનો બની જાય છે અને તે પોતાના પિતાની આજ્ઞાનું પાલન પણ ન કરે તેવું પણ બની શકે છે. માટે તેવું ક્યારેય ન કરવું જોઈએ. હંમેશા એક પિતાએ પોતાના પુત્રને ખામીઓનો અહેસાસ કરાવવો જોઈએ. કારણ કે જ્યાં સુધી ખામીઓ નહિ ખબર પડે ત્યાં સુધી તે પ્રયત્ન નહિ કરે.\nપુત્રની દરેક વસ્તુ હાજર કરવા લાગે તો તે આળસું બની જાય છે અને એક ખાસ વાત કે પુત્ર કોઈ વસ્તુ માંગે તો હંમેશા તેના ઉપયોગ વિશે જાણી લેવું જોઈએ. તે વસ્તુના નુકશાન પણ પુત્રને સમજાવી દેવા જોઈએ. ત્યાર બાદ ભલે તમને ઉચિત લાગે તે વસ્તુને ખરીદીને આપો.\nઅને અંતે તો એટલુ જ કહેવાનું કે પ્રેમથી અથવા તો કઠોરતાથી પરંતુ તેની ભૂલો અને ખરાબ વ્યવહારને ટોકતા રહેવું જોઈએ અને તેના સારા કામની પ્રસંશા કરવી જોઈએ. કારણ કે તે પ્રસંશા જ તમારા પુત્રને આગળ વધારશે.\nમાત્ર આ નાની બાબતનું જ ધ્યાન આપવામાં આવે તો તે પુત્રનું અને પિતાનું બંનેનું ભવિષ્ય સુધરે છે.\nCategories Inspiration, True Story, ટૂંકી વાર્તાઓ, તથ્યો અને હકીકતો Tags FATHER, father responsibility for her son, how to cantrol your son, SON Post navigation


સદ્ગુરુ આનંદસ્વામી પાસે. શ્રી નગરમાં રે.૨/૪\nસદ્‌ગુરુ આનંદસ્વામી પાસે. શ્રીનગરમાં રે.\nમંદિર કરાવ્યું ઉલાસે. શ્રીનગરમાં રે. ૧\nસંવત અઢાર સુખકારી. શ્રીનગરમાં રે.\nઅઠોતેરની સાલ સારી. શ્રીનગરમાં રે. ૨\nફાગણ સુદની તૃતીયા ભાવિ. શ્રીનગરમાં રે.\nતે દિ મૂરતિયું પધરાવી. શ્રીનગરમાં રે. ૩\nજોઇને નરનારાયણ નાથ. શ્રીનગરમાં રે.\nહેતે મલ્યા ભરીને બાથ. શ્રીનગરમાં રે. ૪\nમધ્યના મંદિરમાં બેસારી. શ્રીનગરમાં રે.\nપોતે આરતી ઉતારી. શ્રીનગરમાં રે. ૫\nપૂર્વ મંદિરમાં મોરારી. શ્રીનગરમાં રે.\nથાપ્યા કૃષ્ણ રાધા પ્યારી. શ્રીનગરમાં રે. ૬\nપશ્ચિમ મંદિરમાં મન ભાવ્યા. શ્રીનગરમાં રે.\nહેતે હરિકૃષ્ણ પધરાવ્યા. શ્રીનગરમાં રે. ૭\nપિતા ધર્મને ભક્તિમાત. શ્રીનગરમાં રે.\nપોતે પધરાવ્યા સાક્ષાત. શ્રીનગરમાં રે. ૮\nરૂડા ગણપતિ ને કપિનાથ. શ્રીનગરમાં રે.\nતે પણ સ્થાપ્યા પોતે હાથ. શ્રીનગરમાં રે. ૯\nથયો સમૈયો તે ભારી. શ્રીનગરમાં રે.\nઆવ્યા લાખું નર ને નારી. શ્રીનગરમાં રે. ૧૦\nજોઇને બોલ્યા હરિ તે વાર. શ્રીનગરમાં રે.\nચાલો સરવે શહેરની બાર. શ્રીનગરમાં રે. ૧૧\nસંત હરિજન સંગે લીધા. શ્રીનગરમાં રે.\nડેરાં કાંકરીયે જઇ દીધા. શ્રીનગરમાં રે. ૧૨\nતેની શોભા શી કહી દાખું. શ્રીનગરમાં રે.\nતિહાં વિપ્ર જમાડ્યા લાખું. શ્રીનગરમાં રે. ૧૩\nઆપી દક્ષિણા બહુ ઝાઝી. શ્રીનગરમાં રે.\nલઇને દ્વિજ થયા બહુ રાજી. શ્રીનગરમાં રે. ૧૪\nકરી લીલા અનંત અપાર. શ્રીનગરમાં રે.\nકેતાં શેષ ન પામે પાર. શ્રીનગરમાં રે. ૧૫\nધન ધન કહીએ નવો વાસ. શ્રીનગરમાં રે.\nજેમાં રહ્યા ઘણું અવિનાશ. શ્રીનગરમાં રે. ૧૬\nતેમાં લીંબ વૃક્ષ એક ભારી. શ્રીનગરમાં રે.\nતિહાં સભા કરે સુખકારી. શ્રીનગરમાં રે. ૧૭\nઘરોઘર જઇને શ્રી ભગવાન. શ્રીનગરમાં રે.\nજમતા વિધવિધના પકવાન. શ્રીનગરમાં રે. ૧૮\nજેવું કહીએ ગોકુલ ગામ. શ્રીનગરમાં રે.\nતેવો નવો વાસ સુખધામ. શ્રીનગરમાં રે. ૧૯\nતેની ધૂળ ચઢાવું માથ. શ્રીનગરમાં રે.\nદાસ કહે છે બદ્રીનાથ. શ્રીનગરમાં રે. ૨૦\nઆવ્યા સહજાનંદ સુખકારી. અમદાવાદમાં રે