૭૨ ત્યાંથી પાછા મછીઆવ થઈ દદુકા, મછીઆવ, શિયાળ, રોઝકા, ગઢડા પધાર્યા, ત્યાં ફાગણ વદી ૩ ના રાજે શ્રીવાસુદેવનારાયણની મૂર્તિ પધરાવીને સારંગપુર પધાર્યા, ત્યાં ઝાંપડીની વાત, ત્યાંથી ડભાણ, ત્યાં સંતો ગોળા જમતા ત્યાંથી વિજાપુર પધાર્યા. | SwaminarayanWorld.net\nSubmitted by swaminarayanworld on Thu, 20/10/2016 - 10:07pm\nઅમદાવાદમાં શ્રીજીમહારાજ નવાવાસમાં લીંબડા તળે સભામાં બેસીને અનેક પ્રકારની વાર્તાઓ કરીને હરિભક્તોને સુખ આપતા અને ક્યારેક સંતો અને હરિભક્તોને સાથે લઇને કાંકરીઆ સરોવરમાં સ્નાન કરવા પધારતા અને ક્યારેક નારાયણ ઘાટે અને ક્યારેક દુધેશ્વર અને ક્યારેક સપ્તઋષિને આરે સ્નાન કરવા પધારતા. ક્યારેક દામોદર ભક્તને ઘેર જમવા પધારતા. એવી રીતે ઘણાક દિવસ શ્રીનગરમાં રહીને ઘણાક ચમત્કારો બતાવતા. પછી મહારાજે સભામાં વાત કરીજે, આપણે મછીઆવ જવું છે માટે સંતો અને હરિભક્તો તથા બ્રહ્મચારી અને પાર્ષદો સર્વે ચાલો. એમ કહીને ચાલ્યા તે આગળ જઇને અમદાવાદના હરિભક્તો વળાવવા આવેલા હતા તેને પાછા વાળીને જય સચ્ચિદાનંદ કહીને ચાલ્યા. તે ફરતા ફરતા મછીઆવ પધાર્યા અને ત્યાં રહીને ઘણીક લીલા કરીને ત્યાંથી ચાલ્યા તે પોતાના ભક્તજન ઉપર દયા કરીને ગામ દદુકા પધાર્યા અને ત્યાંના હરિભક્તોએ બહુ સારી રસોઇઓ કરાવીને સર્વ સંત મંડળીઓને જમાડી. મહારાજ પોતાના હસ્ત વડે બહુ હેતે કરીને સર્વ સંતોને પીરસતા. એવી રીતે સંતને ઘણાંક સુખ આપીને પછી દેશાન્તરમાં ફરવા જવાની આજ્ઞા કરી.\nત્યાર પછી ત્યાંથી પોતે પાછા મછીઆવ પધાર્યા, ત્યાં ચારથી પાંચ દિવસ રહીને પછી શ્રીજીમહારાજે સત્સંગીઓ આગળ વાત કરી જે, અમારે ગઢપુર જવું છે અને દાદાખાચરને ત્યાં જઇને વાસુદેવનારાયણની મૂર્તિ પધરાવીને આગળ અન્નકૂટ ધરવો છે. ત્યારે હરિભક્તોએ સૌ મળીને રાખવાની ઘણી તાણ કરી પણ મહારાજે કહ્યું જે, અન્નકૂટતો ત્યાંજ કરવો છે. પછી ત્યાંથી ચાલ્યા તે ગામ શિયાળ ગયા અને ત્યાં ભક્ત તુલાધાર જેને મહારાજનો આશરો છે તેને ઘેર પધાર્યા. તે ભક્તે નાના પ્રકારની રસોઇ બનાવીને મહારાજને તથા પાર્ષદોને જમાડ્યા. ત્યાર પછી ચાલ્યા તે ગામ રોઝકા પધાર્યા.\nત્યાંથી ગઢડા પધાર્યા અને ત્યાં વાસુદેવ નારાયણનો જે ઓરડો છે ત્યાં ઢોલિયા ઉપર પોઢીને, સવારે વહેલા જાગીને, નિત્યવિધિ કરીને, ઉષ્ણ જલથી સ્નાન કરીને, કોરાં વસ્ત્રથી શરીર લૂઇને, ખેસ પહેરીને, ઉપરણી ઓઢીને, ચાખડીએ ચઢીને, લાડુબાઇને રસોડે રામબાઇ આદિક બ્રાહ્મણ બાઇઓ રસોઇ કરાવતાં હતાં ત્યાં જમવા પધાર્યા. પછી જમીને ચળુ કરીને જલપાન કરીને મુખવાસ લઇને અક્ષર ઓરડીએ પધાર્યા અને ત્યાં ઢોલિયા ઉપર પોઢ્યા. અને કોઇક સમયે બ્રહ્મચારી પાસે રસોઇની સામગ્રી માગે અને પોતાને હાથે રસોઇ કરીને પોતે જમે અને પોતાના એકાન્તિક ભક્તોને જમાડતા. એવી રીતે અક્ષરધામના ધામી અને પ્રગટ પુરુષોત્તમ શ્રી સહજાનંદસ્વામી ભક્તિ ધર્મના પુત્ર પોતાના એકાન્તિક ભક્ત એવા શ્રી દુર્ગપુરના હરિભક્તો તેમનો પ્રેમ સહિત ભક્તિભાવ જોઇને ત્યાં નિવાસ કરીને રહ્યા. બીજાં ગામોમાં જ્યાં જ્યાં ઉત્સવ સમૈયા કરવા હોય ત્યાં ત્યાં જઇને ત્યાંના સત્સંગીજનોને દર્શન તથા વાર્તાઓ કરીને સુખી કરીને પાછા ગઢપુર આવીને રહેતા અને ત્યાં પોતાની મૂર્તિનું સત્સંગીજનોને સ્મરણ તથા ધ્યાન થાય અને તે મૂર્તિ અખંડ અંતરમાં સાંભરે તે માટે એવાં અનેક ચરિત્ર કરતા.\nતે સમયે ડુંગરપુરથી મૂર્તિઓ લેવા પ્રથમ સંતો અને પાળાઓને મોકલ્યા હતા તે મૂર્તિઓ લઇને આવ્યા. તે ગાડાં જ્યારે દરબારમાં આવ્યાં ત્યારે મહારાજને કહેવરાવ્યું જે, ‘મહારાજ’ ! ડુંગરપુરથી મૂર્તિઓનાં ગાડાં આવ્યાં છે. ત્યારે મહારાજ તે સંતોને તથા પાળાઓને ઊઠીને મળ્યા અને તેમના માટે રસોઇ કરાવવા માંડી અને મૂર્તિઓ ગાડામાંથી ઉતારીને તેને ઓપાવવા માંડી. તેમાં વાસુદેવજીની જે મૂર્તિ હતી તેને ઓપાવી. પછી ઉતરાદા બારના ઓરડામાં સિંહાસન કરાવ્યું પછી વેદિકાઓ ઓસરીથી હેઠે કરાવીને વરુણીમાં બ્રાહ્મણોને વરાવ્યા અને તે સમયે સંત ઝાંઝ મૃદંગ લઇને ઓચ્છવ કરવા લાગ્યા. અને સોનીએ પણ ઘરેણાં ઘડીને તૈયાર કર્યાં અને બ્રાહ્મણો જવ, તલ હોમવા લાગ્યા. તે સમયમાં મહારાજ પૂર્વ મુખે ઊભા રહ્યા. અને પાછળ દાદા ખાચર હાથમાં નાળીએરને અગ્નિમાં હોમવા ઊભા હતા. પછી તે અગ્નિના કુંડમાંથી જ્વાળા નીકળી તે દાદા ખાચરના હાથમાંથી નાળીયેર લઇને પાછી અગ્નિના કુંડમાં સમાઇ ગઇ. પછી ધીરે ધીરે ઊભી જ્વાળા ચાલી ત્યારે મહારાજ બોલ્યા જે, અગ્નિએ મૂર્તિમાન આવીને નાળિયેર લીધું. પછી મૂર્તિ ઉપાડીને ચાલ્યા તે ફાગણ વદી ત્રીજને શુક્રવારના દિવસે સિંહાસન ઉપર પધરાવી. તે સમયે ચાર વેદ મૂર્તિમાન બ્રાહ્મણને વેષે આવીને વેદને શ્રુતિઓનું ઉચ્ચારણ કરવા લાગ્યા.\nપછી મૂર્તિઓને વસ્ત્ર, ઘરેણાં પહેરાવ્યાં તથા પુષ્પના હાર પહેરાવી આરતી ઉતારી. સત્સંગીઓ ભેટ મૂકતા જાય અને મહારાજ પાસે બેસતા જાય. પછી મહારાજ બોલ્યા જે, ‘બ્રાહ્મણોને તેડાવો અને ચોરાસી કરાવો. અને સત્સંગીઓ બહારના આવ્યા હોય તેને અને ગામના સત્સંગીઓને જમાડજો. ત્યારે નિત્યાનંદ સ્વામી બોલ્યા જે, હે મહારાજ !’ અમારે ચોકે કામ આવે તેને જમાડશું. બ્રહ્મચારીને ચોકે જેને ખપે તેને બ્રહ્મચારી જમાડશે અને બ્રાહ્મણને ચોકે બ્રાહ્મણ જમાડશે. ત્યારે મહારાજ બોલ્યા જે, ‘જીવાખાચરના દરબારમાં જઇને સંભળાવો જે, તમે સર્વે જમવા આવજો. પછી ઠાકોરજી જમી રહ્યા તે સમયે આરતી થઇ, પછી મહારાજ ઉતારે પધાર્યા. ત્યાં પોશાક ઉતારીને જળના કોગળા કરીને બિરાજ્યા. તે જમીને જળપાન કરીને મુખવાસ લઇ ઓરડાની ઓસરીમાં સંતોની પંક્તિ થઇ હતી ત્યાં પીરસવા પધાર્યા. તે પીરસતા જાય અને લાડવાની તાણ કરતા જાય. પછી જળ વડે હાથ ધોઇને ઢોલિયે બિરાજ્યા.\nપછી ગામ તથા પરગામનાં બાઇ-ભાઇ સર્વે સત્સંગીઓ અને સર્વ બ્રાહ્મણો જમી રહ્યા તેમને તે સમયે શેલાં, પાઘડી અને દક્ષિણા મનમાની અપાવી અને પછી ઉતારે પધાર્યા. તે સમયમાં દિવાળી આવી. ત્યારે જયાબા અને લલીતા બા અન્નકૂટનો સામાન કરવા લાગ્યાં અને નિષ્કુલાનંદ સ્વામી આદિ સંતો અને પાર્ષદો સહુ મળીને દીપમાળા કરવા લાગ્યા એ ઓરડાની જે ઓસરી તેનો જે મોતીયો હતો તેની નીચે વાંસની ખપાટ બાંધીને તેમાં કોડિયાં મેલાવ્યાં. પછી દીવા કરાવ્યા. ત્યાર પછી મહારાજે ભારે પોશાક જે નરનારાયણ સ્વામિનારાયણ નામે હતો તે સુરવાળ પહેર્યો અને ભારે રેંટો મસ્તકે બાંધ્યો અને કાળા કિનખાબની ડગલી પહેરીને બિરાજમાન થયા. તે સમયે કોઇ વડોદરાનાં બાઇએ નાથ ભક્ત સાથે મહારાજને માટે શાલ જોટો મોકલ્યો હતો તે નાથભક્તે મહારાજને ઓઢાડ્યો અને મહારાજ ઢોલિયા ઉપર આવીને બિરાજ્યા. અને ચારે બાજુ દીવા અને મશાલો થઇ તેનો અલૌકિક પ્રકાશ થઇ રહ્યો.\nત્યાર પછી આરતી ધૂન્ય બોલીને સંતો મહારાજને પગે લાગીને બેઠા. તે સમયમાં સંત મંડળ મહારાજની આગળ ગાવણું કરવા લાગ્યા. અને મહારાજ પણ ઘેરે સાદે ભેળા ગાતા જાય અને રમુજ કરતા જાય અને સાથે ચપટી પણ વગાડતા જાય. ત્યાર પછી જે ગવૈયા સંતો હતા તેમને મહારાજે પુષ્પના હાર આપ્યા અને નાથભક્તને પણ પુષ્પનો હાર આપ્યો. પછી તરત જ ઊઠ્યા અને ઉતારે જઇને પોતાનો પોશાક ઉતારીને જ્યાં જલપાન કરીને પોઢવાનો સંકલ્પ કરે છે ત્યાં તો નાથ ભક્ત હેતે કરીને દૂધ-પૌંવાનો થાળ લઇને આવ્યા. તેને જોઇને મહારાજ ઢોલિયાથી ઉતરીને જળના કોગળા કરીને દૂધ-પૌંવા જમવા બેઠા. તે જમીને પછી નારુપંત નાના તથા રામચંદ્ર વૈદ્ય એ આદિ હરિભક્તોની ખબર પૂછી અને દૂધ-પૌંવાનો થાળ હતો તે મુક્તાનંદ સ્વામી આદિ સંતોને મોકલાવ્યો. પછી પોતે મુખવાસ લઇને ઢોલિયા ઉપર પોઢ્યા.\nપછી સવારે વહેલા જાગીને નિત્યવિધિ કરીને પોશાક પહેરીને શાલ ઓઢી અને ચાખડીએ ચઢીને ઓરડાની ઓસરીએ ઢોલિયા ઉપર બિરાજમાન થયા અને તે સમયમાં વાસુદેવ નારાયણની આગળ અન્નકૂટ પૂર્યો અને હરિભક્તે મહારાજને કહ્યું જે આંહી ઢૂકડા આવો. પછી મહારાજ આવીને ઊભા. પછી નિત્યાનંદ સ્વામીએ અન્નકૂટની આરતી ઉતારી અને હરિભક્તો સર્વે ભેટ મૂક્તા જાય, અને પગે લાગતા જાય. મહારાજે તે સમયે જે પોશાક પહેર્યો હતો તે ઉતારીને જમવા બિરાજમાન થયા અને ભોજન જમતા જાય અને મંદમંદ હાસ્ય કરતા જાય. એવી રીતે જમીને પછી ચળુ કરીને જલપાન કર્યું પછી મુખવાસ લઇને સંતોની પંક્તિમાં પીરસવા પધાર્યા. તે મોતીયા લાડુ, જલેબી તથા દૂધ-પેંડા, તે ઉપરાંત ભાતભાતનાં અનેક પકવાનો લઇને સંતોની પંક્તિમાં પીરસતા જાય અને રમુજ કરતા જાય અને બોલ્યા જે મહાપુરુષો ! લ્યો લાડુ, લ્યો જલેબી, લ્યો પેંડા, એવી રીતે સંતો અને હરિભક્તો જમવા આવ્યા હતા તે સર્વને જમાડીને પછી મહારાજ બોલ્યા જે, અન્નકૂટનો સામાન જે પાછળ વધે તે ગામના તથા પરગામના હરિભક્તો આવ્યા હોય તેમને રસ્તામાં જમવા માટે આપી દેજો. એટલી આજ્ઞા કરીને પછી પોતે હાથ ધોઇને જ્યાં અન્નકૂટ પૂર્યો હતો તે સામું જોઇને મહારાજ બોલ્યા જે, અન્નકૂટ બહુ સારો ભરાણો છે. એમ કહીને મહારાજે બદ્રિકાશ્રમના મુક્તોને તેડાવ્યા અને પોતે ખુરશી ઉપર વિરાજ્યા. તે મુક્તો પણ મહારાજને જોઇને સમાધિને પામ્યા.\nત્યારે મહારાજે સચ્ચિદાનંદ મુનિને નેત્રની સાને કરીને કહ્યું જે તે મુક્તોને જગાડો. ત્યારે સચ્ચિદાનંદ સ્વામીએ તે સર્વ મુક્તોને જગાડ્યા. પછી મહારાજ ત્યાંથી ચાલ્યા તે ગામ સારંગપુર પધાર્યા. અને જીવા ખાચરના દરબારમાં રાત રહ્યા. સવારમાં સર્વે સંત હરિભક્તોને સંગાથે લઇને નદીમાં ઝાડીએ ધ્રોએ નાહ્વા પધાર્યા. અને તે પુરના ભક્તજનોને જલક્રીડા કરીને ઘણોક આનંદ પમાડ્યા. તે લીલાનાં દર્શન કરવા સારુ અગણિત દેવો વિમાને બેસીને આવ્યા હતા. એવી રીતે ઘણીક જળક્રીડા કરીને જળથી બહાર નીસર્યા પછી કોરાં વસ્ત્ર પહેરીને ઊભા રહ્યા. તે સમયમાં છેટે ઊભીને જે બાઇઓ સ્નાન કરતાં હતાં તેમાંથી એક બાઇએ જળનો ઘડો શ્રીજીમહારાજ ઉપર રેડ્યો તે જોઇને શ્રીજીમહારાજ બોલ્યા જે જુવો, આ બાઇનો ગાંડો પ્રેમ. એમ કહીને વસ્ત્ર ઉતારીને બીજાં કોરાં વસ્ત્રો પહેર્યાં.\nપછી માણકીએ સવાર થઇને ગામમાં ચાલ્યા, તે સંતો અને હરિભક્તો કીર્તન ગાતા જાય અને વાજાં વગાડતા જાય. એવી રીતે ઓચ્છવ કરીને તે ગામની ભાગોળમાં પેઠા. ત્યારે એક ઝાંપડી કાષ્ટનો ભારો વેચવા માટે જતી હતી, તેણે મહારાજ સામું હેતે કરીને જોયું. એટલામાં અધોર્ધ્વ પ્રમાણે રહિત એવો તેજનો સમૂહ દીઠો તેથી તેને સમાધિ થઇ ગઇ અને પૃથ્વી ઉપર તે બાઇ પડી ગઇ. મહારાજ તો ચાલ્યા ગયા, તે ગામની ભાગોળે ગયા ત્યારે તે બાઇ સમાધિમાંથી જાગી.\nત્યારે ગામના લોકો તે બાઇને પૂછવા લાગ્યા જે, આ તું પડી તે તને શું થઇ ગયું ? ત્યારે તે બાઇ બોલી જે, અધોઉર્ધ્વ જે તેજનો સમૂહ તેમાં અનંત મુક્તે સહિત આ સ્વામિનારાયણનાં મને દર્શન થયાં. તે સાંભળીને જે મનુષ્યો ઊભાં હતાં તે ઘણાં આશ્ચર્યને પામ્યાં. મહારાજ તો જીવા ખાચરના ઉતરાદા બારની ઓસરીએ ઢોલિઓ ઢળાવીને તેના ઉપર બેઠા. અને સંતો તથા હરિભક્તો અને પાર્ષદો પણ ચારેકોર હાથ જોડીને બેઠા અને પૂછવા લાગ્યા જે, અહો હો ! કૃપાનાથ ! આ ઝાંપડીને તમે સમાધિ કરાવીને તમારાં મુક્તોએ સહિત દર્શન કરાવ્યું, તે તેણીએ જપ, તપ, પુણ્ય આદિક શું સાધન કર્યા હશે કે જે સાધને કરીને અક્ષરધામને જોઇને અક્ષરધામની વાત કરી, જેને સાંભળીને સર્વે લોક આશ્ચર્ય પામ્યાં ? માટે તમો કહી સમજાવો જેથી આ લોકોના સંશય ટળી જાય.\nતે સાંભળીને મહારાજ બોલ્યા જે, તે પૂર્વ જન્મમાં શેઠાણી હતી અને પરોક્ષ રીતે ભગવાનની ભક્તિ કરતી હતી, તેમજ વ્રત, દાન અને પુણ્ય પણ કાંઇ વિશેષ કરતી. પણ એક સમયે તે બાઇ ઘરની બારીમાં બેઠી હતી ત્યારે તેણે નીચે નજર કરીને જોયું. ત્યાં એક અધર્મી ઝાંપડો વાંસળી વગાડતો જતો હતો. વળી તે સમયે વર્ષાઋતુ પણ હતી. તેણે કરીને વાંસળીનો સ્વર તે બાઇને બહુ પ્રિય લાગ્યો. અને ઝાંપડો પણ રૂપાળો હતો તેણે કરીને તે બાઇની વૃત્તિ ઝાંપડામાં ખેંચાઇ ગઇ. તેથી તે બાઇને અંતકાળે સાંભળી આવ્યો તે કારણથી તેને ઝાંપડીનો દેહ આવ્યો છે. માટે ચિત્તનો ચોટવાનો સ્વભાવ છે તે જે જે વસ્તુ કોઇ આસક્તિપૂર્વક જો જુવે તો તે તે વસ્તુમાં તરત જ ચિત્ત ચોટી જાય પણ આ અસાર છે કે સાર છે તેને જીવ વિચારીને જોતો નથી તેથી જીવને બંધન થાય છે, અને સંસાર સાગરને વિષે ભટકવું પડે છે. માટે ભગવાનના ભક્તને ભગવાનની મૂર્તિ તથા ભગવાનની પ્રસાદીની વસ્તુ તે સિવાય બીજાં પદાર્થો હવેલી બાગ, બગીચા, પલંગ, ગાદી, તકીઆ, ગાલીચા એ આદિ વસ્તુ નજરે જોવામાં આવે તો ભગવાનના ભક્તોને તરતજ દૃષ્ટિ પાછી ખેંચી લેવી. કારણકે નારદજીએ અંબરીષ રાજાની પુત્રીને આસક્તિથી જો જોઇ તો બંધન થયું. તેમજ સૌભરી પણ મચ્છને આસક્તિપૂર્વક જોવાથી બંધન પામ્યા. મોહિની સ્વરૂપ જોવાથી શંકર પણ છેતરાણા. માટે તમોએ માર્ગે ચાલતાં આસક્તિપૂર્વક કોઇ વસ્તુ જોવી નહીં. અને જો આસક્તિથી જોશે તો જેમ શેઠાણી ઝાંપડી થઇ તેમ આસક્તિથી જોનારને પણ બંધન થશે. અને શબ્દ સાંભળવાથી મૃગલાં બંધનને પામે છે.\nવળી પતંગિયું અગ્નિ જોવાથી બળી મરે છે. માટે અમારા ધામમાં જેને જાવું હોય તેને કોઇપણ ઇન્દ્રિયને વશ થવું નહીં. આપણે ભગવાનનો આશરો કર્યો છે તે ઇંદ્રિયોને જીતવા માટે કર્યો છે. અને સર્વ વાસના તોડીને શુધ્ધ બ્રહ્મરૂપ થવું. અને હવે જો ઇંદ્રિયોને વશ થઇને વર્તશું તો જે કાંઇ સાધન કર્યાં હશે તે સર્વે સાધન વૃથા થઇ જશે. કારણકે સારી જાતની વાણિયાણી હતી પણ વાસનાથી તેણીને શ્વપચ થવું પડ્યું. માટે ભગવાનનાં ભક્તને સમજી વિચારી ક્યાંય પણ વિષયમાં આસક્ત થવું નહીં એ અમારો અને સત્શાસ્ત્રોનો સિધ્ધાંત છે તે તમોને કહ્યો. એટલી વાતો કરીને જમીને ચાલ્યા તે ગામ ડભાણ પધાર્યા. અને સર્વે સંતો જે ત્યાં હતા તે મહારાજને મળ્યા, અને મહારાજની સેવામાં રહ્યા. અને તે સમયમાં સંત ગામ ડભાણમાં રોટલાના ટુકડા માગવા જતા તે ઝોળીમાં ટુકડા આદિક આવે તે પથ્થરથી ભાંગીને ભૂકો કરીને ગોળા વાળીને જમતા. અને મહારાજ તે સમયે ભગુ ખાંટના ફળિયામાં રાત્રિ એક પહોર વીતે ત્યાં સુધી સભા ભરીને જ્ઞાનવાર્તા કરતા. તેમાં નિયમ પાળવાની અતિ આકરી-કડક વાતો કરતા.\nપછી સંતો ગામ બહાર રાત્રિમાં સૂઇ જતા, અને મહારાજ પણ પોઢતા. તે જ્યારે પાછલી પહોર રાત્રિ રહે ત્યારે મહારાજ પાર્ષદ પાસે મશાલ કરાવીને સૌ સંતોની પાસે જતા અને સૌ સંતોના સંકલ્પની વાતો કરતા. તે સાંભળીને સૌ સંતોને તીવ્ર વૈરાગ્ય ઉત્પન્ન થતો. પછી મહારાજે કહ્યું જે, આ દેહ મિથ્યા છે. તથા આ લોક અને ભોગ તે પણ મિથ્યા છે. એવાં મહારાજનાં ઉપદેશનાં તીવ્ર વચનોને સાંભળીને એક સંતને તીવ્ર તપ કરવાની ઇચ્છાથી તીવ્ર વૈરાગ્ય ઉત્પન્ન થયો. તેથી તે સંત એક વનમાં જઇને અન્ન પાણીનો ત્યાગ કરીને બેઠા અને મહારાજે અતિ તપ કરવાની વાત કહી તેથી સર્વ સંતને પણ તપ ઉપર ઘણી રુચી થઇ તેથી આ દેહને તુચ્છ ગણીને વર્તવા લાગ્યા.\nપછી કોઇક દિવસ મહારાજ ગામ ધોવાળે જમવા પધાર્યા ત્યારે રસ્તામાં ચાલતાં તીવ્ર તપ કરતા જે સંત તેમને જોયા. અને તે સંત ત્રણ દિવસ સુધી અન્ન-જલનો ત્યાગ કરીને ધ્યાનમાં બેઠા હતા તેમણે માર્ગમાં જતા શ્રીજીમહારાજનો સાદ સાંભળ્યો અને ધ્યાનમાંથી જાગ્યા. અને ઊભા થઇને મહારાજની પાસે આવીને સાષ્ટાંગ દંડવત્ કર્યાં. ત્યારે મહારાજે તે સંતને કહ્યું જે, આવું આકરું તપ કળિયુગમાં ન કરવું. કાંઇક દેહનું રક્ષણ થાય તેવું તપ કરવું; કારણ કે મનુષ્યનો દેહ આવો અમૂલ્ય અને વળી ભગવાનની ભક્તિ કરવામાં ઉપયોગી છે, તે દેહનું નિયમ પ્રમાણે રક્ષણ કરવું. તપે કરીને દેહનો ત્યાગ ન કરવો. અને જો તપે કરીને દેહનો ત્યાગ કરે છે તો તે જન આત્મઘાતી કહેવાય છે. વળી ભગવાનને રાજી કરવા તપ કરવા જાય અને તેથી દેહ પડી જાય તેથી ભગવાન ઊલટા કુરાજી થાય છે.\nયુગ યુગના ધર્મ જુદા હોય છે. માટે શાસ્ત્રમાંથી સાંભળીને આ કળિયુગમાં જે તપ કરે છે તે તપસ્વી અંતે નરકે પડે છે. અને વળી મહાપાપ કદાપિ થઇ ગયું હોય અને દેહનો ત્યાગ કરે છે તો તે આ દેહને અંતે નિશ્ચય અસદ્‌ગતિને પામે છે. અને સચ્છાસ્ત્રનો તથા અમારો આવો અભિપ્રાય છે. માટે સૌએ સંતના મંડળથી જુદા ન પડવું અને તપ પણ સૌના નિયમ પ્રમાણે કરવું. અને જો સૌમાંથી એકલો જો વિશેષ તપ કરે તો અંતે પાર પડે નહીં. અને વિશેષ તપ કરવાની ઇચ્છા તો હોય પણ તેમાંથી માંદુ પડી જવાય કે દેહ પડી જાય. માટે જેમ કોળીએ કોળીએ જમાય તો શાન્તિ થાય પણ જો આખો લાડુ મોઢામાં લે તો તેમાંથી મૃત્યું થાય છે, કેમકે કોઇ લડવા નીકળ્યો તે જો સેનાથી આઘો જાય તો સામલા શત્રુઓ મારી નાખે છે અને સેનામાં રહીને જો શત્રુઓ સાથે લડે તો પૂર્ણ વિજયને મેળવે છે. તેમજ જો સંતોને અમને રાજી કરવા હોય તો તેમણે સૌ સૌના મંડળમાં રહીને નિયમ પ્રમાણે જો તપ કરશો અને કથા-વાર્તા સાંભળીને સૌ સેવા કરશો તો અમારો રાજીપો છે અને સર્વ શાસ્ત્રો અને પુરાણોમાં સત્સંગનો જ મહિમા અપાર રહ્યો છે. અને સંતની સેવા કરવાનું કહેલ છે.\nઅને તે સેવાએ કરીને જ્ઞાન તથા વિજ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય છે. પણ સૌથી મોટો થાવા અને પોતાનો પ્રેમ જણાવવા એકાન્તે બેસીને કઠણ તપ કરે છે, તો તેના માથે વિઘ્ન છે. એમ શ્રીજી મહારાજે સહુ સંતોને ઉપદેશ દઇને સર્વ સંતને પેંડા અપાવ્યા. ત્યારે તે સંતે પેંડા જમીને પાણી પીધું. અને મહારાજ પણ તેના માથે બહુ રાજી થયા. પછી સૌ સંતો ત્યાં રહ્યા, મહારાજ ત્યાંથી ચાલ્યા તે ગામોગામ ફરતા અને સત્સંગીઓને આનંદ પમાડતા થકા ગામ વિજાપુર પધાર્યા.\nઇતિ શ્રીસહજાનંદસ્વામી શિષ્ય અચ્યુતદાસવિરચિતે શ્રીપુરુષોત્તમલીલામૃતસુખસાગર મધ્યે મહારાજે ગઢડામાં વાસુદેવનારાયણ પધરાવ્યા અને અન્નકૂટ કર્યો, ત્યાંથી સારંગપુર પધાર્યા અને ત્યાં શેઠાણી શ્વપચના દેહને પામી તથા નિયમ પ્રમાણે તપ કરવાની વાત કરીને ત્યાંથી વિજાપુર પધાર્યા એ નામે બોત્તેરમો અધ્યાય. ૭૨\nBook traversal links for ૭૨ ત્યાંથી પાછા મછીઆવ થઈ દદુકા, મછીઆવ, શિયાળ, રોઝકા, ગઢડા પધાર્યા, ત્યાં ફાગણ વદી ૩ ના રાજે શ્રીવાસુદેવનારાયણની મૂર્તિ પધરાવીને સારંગપુર પધાર્યા, ત્યાં ઝાંપડીની વાત, ત્યાંથી ડભાણ, ત્યાં સંતો ગોળા જમતા ત્યાંથી વિજાપુર પધાર્યા.\n‹ ૭૧ ગોવિંદરામ વિશામણનો વેશ લઈને આવ્યો, ને ધુણ્યો, વાંકાનેરના જીવરામવિપ્રને મદદ કરી, ૧૮૭૬ ના ફૂલડોળની લીલા મછીયાવ કરી અમદાવાદ પધાર્યા.\n૭૩ વજીબાની વાત, ત્યાંથી મછીઆવ પધાર્યા, સ્ત્રીના સ્વભાવની વાત. ›


Mumbai Malvan Building Accident Ground Report; As Nine People, Including Children Killed | મુંબઈની બિલ્ડીંગ દુર્ઘટનામાં મૃત્યુ પામેલા 11માંથી9સભ્યો એક જ પરિવારના; એકમાત્ર જીવીત સદસ્ય કાટમાળમાં પરિવારના અંશ શોધી રહ્યો છે - Divya Bhaskar\nએક ક્ષણમાં પરિવાર વિખેરાયો:મુંબઈની બિલ્ડીંગ દુર્ઘટનામાં મૃત્યુ પામેલા 11માંથી9સભ્યો એક જ પરિવારના; એકમાત્ર જીવીત સદસ્ય કાટમાળમાં પરિવારના અંશ શોધી રહ્યો છે\nઆ દુર્ઘટના પછી રફીએ 1 ઘૂંટ પાણી પણ નથી પીધું.\nમુંબઈમાં પ્રચંડ વેગે મેઘરાજાનું આગમન થતા, મુંબઈવાસીઓની મુસીબતોમાં વધારો થયો છે. બુધવારે સવારથી ધોધમાર વરસાદ વરસવાને કારણે મોડી રાત્રે મલાડ વેસ્ટના માલવાની વિસ્તારમાં એક ચાર માળની બિલ્ડીંગ ધરાશાયી થઈ હતી. આ બિલ્ડીંગનો કાટમાળ એક ઘર પર ત્રાટક્યો હતો, જેમા પરિણામે 11 લોકોના મૃત્યુ નીપજ્યાં હતા. જેમાં 43 વર્ષીય મોહમ્મદ રફીના પરિવારના9સભ્યોના મૃત્યુ નીપજ્યાં હતા. દુર્ઘટનામાં 8 લોકોને ઈજા પહોંચી હતી, જેમાંથી 3ની સ્થિતિ ગંભીર છે. રફી હવે પોતાના પરિવારના9સભ્યોના અંશ આ કાટમાળમાં શોધી રહ્યો છે.\nઆસપાસના લોકો ઘટનાસ્થળ પર એકઠા થઈ ગયા હતા\nદૂધ લેવા માટે બહાર ગયો, પરત આવ્યા ત્યારે બિલ્ડીંગ ધરાશાયી\nરફીએ જણાવ્યું હતું કે રાત્રે 10 વાગ્યાની આસપાસ દૂધ લેવા માટે એ બહાર ગયો હતો. થોડા સમય પછી એ પરત ફર્યો તો બિલ્ડીંગ ધરાશાયી થઈ ગઈ હતી. પહેલા તો એમને આંખોદેખી તસવીર પર ભરોસો થયો નહોતો, તેમ છતાં એમને હિમ્મત દાખવીને ધૂળની ડમરીઓ વચ્ચે કાટમાળને દૂર કરવાના પ્રયાસો હાથ ધર્યા હતા. જોકે, એમનો આ પ્રયાસ નિષ્ફળ રહ્યો હતો, કારણ કે સવાર થતા-થતા એમની આંખોની સામે પરિવારના9લોકોના શબ નજરે પડ્યા હતા.\nમૃત્યુ પામનાર 9માંથી6બાળકો\nરફીના પરિવારના જે9લોકોના મોત નીપજ્યાં હતા, જેમાં રફીની પત્ની, ભાઈ-ભાભી અને એમના6બાળકો મોતને ભેટ્યા હતા. રફીનો ભત્રીજો તો માત્ર દોઢ વર્ષનો હતો. તેઓ આખી રાત બેઠા રહ્યા અને પરિવારના એકપછી એક મૃતદેહોને કાટમાળની બહાર નીકાળવામાં આવતા જોતા રહ્યા હતા.\nરફીએ જણાવ્યું હતું કે મને નહોતું લાગ્યું કે આ બિલ્ડીંગ જર્જરિત થઈ ગઈ છે, નહીંતર અમે આને ક્યારની છોડીને જતા રહ્યા હોત. રફી અને એનો ભાઈ સમગ્ર પરિવાર સાથે બિલ્ડીંગના ત્રીજા માળના3અલગ-અલગ રૂમમાં હતા.\nરફીએ દુર્ઘટનામાં આમને ગુમાવ્યા\nશફીક મોહમ્મદ સલીમ સિદ્દીકી (45)\nતૌસીફ શફીક સિદ્દીકી (15)\nઅલીશા શફીક સિદ્દીકી (10)\nઆલિફશા શફીક સિદ્દીકી (1.5)\nહસીના શફીક સિદ્દીકી (6)\nઈશરત બાનો રફી સિદ્દીકી (40)\nરહીશા બાનો શફીક સિદ્દીકી (40)\nતાહિસ શફીક સિદ્દીકી (12)\nજૉન ઈર્રાનન્ન (13)\nBMCએ બિલ્ડીંગને જોખમી જાહેર નહોતી કરી\nઆ બિલ્ડીંગમાં 3-4 પરિવાર વસવાટ કરી રહ્યા હતા. જોકે, બે પરિવાર કેટલા દિવસો પહેલા જ બીજી જગ્યાએ સ્થળાંતરિત થયા હતા. BMCના સૂત્રોનું માન્ય રાખીએ તો અબ્દુલ હમીદ રોડના ન્યૂ કલેક્ટર કંપાઉન્ડમાં નિર્માણ પામેલી આ બિલ્ડીંગ બુધવારના રોજ વરસાદ પહેલા 'તાઉ-તે' વાવાઝોડા દરમિયાન જ જર્જરિત થઈ ગઈ હતી. BMCએ કેટલાક દિવસો પહેલાજ સેંકડો બિલ્ડીંગોનું સ્ટ્રક્ચરલ ઑડિટ કરીને 21ને જોખમી જાહેર કરી હતી. જોકે, એ યાદીમાં આ બિલ્ડીંગનો સમાવેશ થયો નહોતો. આનું પણ જો ઑડિત હાથ ધરાયું હોત તો આ મોટી દુર્ઘટનાથી બચી શકાયું હોત.\nભાજપે કહ્યું- આ દુર્ઘટના નથી હત્યા છે\nભાજપના નેતા રામ કદમે આ દુર્ઘટનાના પગલે શિવસેનાને જવાબદાર ઠેરવી છે. એણે કહ્યું કે, આ દુર્ઘટના શિવસેના શાસિત BMCની બેદરકારીને પરિણામે થઈ હતી. આ હત્યા છે. દુર્ઘટના પછી પીડિતોને સરકાર 5-5 લાખ રૂપિયાની રાશિ પ્રદાન કરશે એની જાહેરાત કરવામાં આવી છે. CM ઉદ્ધવ ઠાકરે એના પુત્ર સાથે મુંબઈની શતાબ્દી હોસ્પિટલમાં ઈજાગ્રસ્તોની મુલાકાતે પહોંચ્યા હતા. જ્યાં ઈજાગ્રસ્તોએ આક્રંદ કરતા-કરતા આપવીતી કહી.


કાંચન અને ગેરુ/નવલિકામાંથી એક પાન - વિકિસ્રોત\nકાંચન અને ગેરુ/નવલિકામાંથી એક પાન\n< કાંચન અને ગેરુ\nકાંચન અને ગેરુ રમણલાલ દેસાઈ\n← નિશ્ચય કાંચન અને ગેરુ\nનવલિકામાંથી એક પાન\nરમણલાલ દેસાઈ વેરભાવે ઈશ્વર →\nનવલિકામાંથી એક પાન ૧\nમારી વાત તમારે જાણવી છે? સાધારણ જીવન સહુ જીવે છે એવું મારું જીવન. એમાં રોમાંચક કશું ન જ હોય. હા, હું મારી પત્નીને એક વખત ચાહતો ન હતો એ વાત સાચી છે. પ્રેમ અને પ્રેમલગ્ન ભાવનામાં ઊછરેલા યુગને માબાપે નક્કી કરી આપેલાં જીવનસાથી કેમ કરીને ગમે? મારો વિવાહ મારાં માબાપે જ નક્કી કર્યો હતો. મારા પત્ની-પસંદગીના અધિકારનું માતાપિતાએ અતિક્રમણ કર્યું હતું એમ માની હું મારી પત્ની પ્રત્યે ઉદાસીન રહેતો હતો, એ પણ સાચું.\nમારી પત્નીનો દેખાવ ખરાબ હતો એમ હું ન કહી શકુ ; એનો દેખાવ સારો હતો. મને લાગે છે કે સ્ત્રીઓ મોટે ભાગે સારી જ દેખાય છે. પરંતુ એ બહુ ભણેલી ન હતી, અને અત્યંત જૂની ઢબમાં ઊછરેલી હતી. મને, ભણેલા યુવકને રમતગમતના શોખીન ખેલાડીને સુંદર કાવ્યોના લખનાર કવિને જૂની ઢબની પત્ની ન ગમે એમાં મારો પણ શો વાંક? માતાપિતાની સામે થવાની તાકાત હું ખીલવું તે પહેલાં મારું લગ્ન તો થઈ જ ગયું ! અણગમો હું કોની પાસે જાહેર કરું ? પત્ની પાસે જ ને? ઠંડી ક્રૂરતાપૂર્વક હું પત્નીને વિવિધ રીતે જણાવી શક્યો કે એ મારે લાયક પત્ની ન હતી. એને ન ચબરાકીભર્યું બોલતાં આવડે, ન સફાઈબંધ કપડાં પહેરતાં આવડે, ન એ મારી સાથે કલા કે સામ્યવાદ સંબંધી ચર્ચા કરી શકે ! હું તેને કદી કદી કહેતો : 'તું પચાસ વર્ષ પહેલાં જન્મી હોત તો આદર્શ પત્ની તરીકે પુજાત.'\nએ રિસાતી પણ નહિ, ચિઢાતી પણ નહિ, છણકાતી પણ નહિ. મારાથી કદી કહેવાઈ જતું : 'તારા કરતાં હું કોઈ પથ્થરની પૂતળીને પરણ્યો હોત તો વધારે સારું થાત !'\nકોઈ વાર તેની આંખમાં પાણી ચમકી ઊઠતું. પણ...હું શું કરું? મારું જીવન નીરસ બનાવવાનો મારી પત્નીને શું હક્ક ? એનું નામ પણ 'સુશીલા, હતું –જૂની ઢબનું ! એ કેમ ગમે ? એનું નામ 'શીલા' હોત તો પણ મને જરા ગમત. એક અક્ષર વધારે મૂકી એનું નામ પાડનારે એના નામની નવીનતા પણ ખોવરાવી હતી. સુશીલા ! એ તે કાંઈ નામ છે?\nમને ગમે પેલી ખડખડ હસી શકતી અલક ! હું વાત કરું પેલી ચબરાક ચપલા સાથે ! કદી નીરસ વાત જ નહિ ને? હું ફરવા જાઉં પેલી સોહાગી સાથે ! સૌંદર્યના સઢ ઉડાડતી હોય એવાં જ કાંઈ કપડાં એ વીંટી લાવતી. કનુ દેસાઈએ ચીતરેલાં વસ્ત્રવર્તુલ બરાબર સોહાગીની આસપાસ રચાતાં ! અને શીર્ષ ઉપર પુષ્પવાડી સદા ય પાથરતી પેલી પ્રણયિની? આહ ! એની સાથે તો હું એકબે વાર નૃત્ય પણ કરી ચૂક્યો છું. નૃત્ય ! વળી પેલી પુરુષોનાં વસ્ત્ર પહેરી ફરતી નદી–સરવરમાં તરવાની શોખીન તરંગિણી? નવીનતાનો જાણે અવતાર ! નખ અને હોઠ છો બધાં ય રંગે; અને ગાલ ઉપર લાલી સૌ કોઈ છાંટે પણ તરંગિણી તો એવી સફાઈથી 'સ્મોક' કરતી\nહતી ! કહો તો તેનું નામ ધુમ્રસેરમાં ઉપસાવે ! ૨\nએવાં નામ, એવી એવી ચબરાકી, એવી એવી આવડતવાળી યુવતીઓની મૈત્રી માણનારને સુશીલા સરખા નામવાળી, સુશીલા જેટલું અર્ધ ભણેલી, અનાકર્ષક જૂની ઢબની યુવતી પત્ની તરીકે ન જ ગમે એ સ્વાભાવિક કહેવાય. મને મારું જીવન ઘણું અધૂરું, રસહીન વેઠ સરખું લાગતું હતું. હું ઘરમાં તો બહુ રહેતો જ નહિ. મારા પિતાની જમીનમાંથી સારું ઉત્પન્ન આવતું, એટલે મને આર્થિક સંકડામણ અનુભવવી પડી ન હતી. અભ્યાસયુગમાં હું ક્રિકેટ, ટેનીસ, બેડમિન્ટન રમતો. મિત્રોને અને ખાસ કરી યુવતીઓને સારા પ્રમાણમાં નાટક-સિનેમા બતાવતો. હોટેલ રેસ્ટોરામાં તેમને આમંત્રણ આપતો અને કદી કદી દૂર એકાંત મેદાનો અને વૃક્ષકુંજોમાં તેમને સાથમાં લઈ જઈ સૃષ્ટિસૌંદર્ય નીરખતો અને નિરખાવતો.\nઆમાંની ગમે તે યુવતી મારી સાથે લગ્ન કરી લેત અને હું મારું જીવન મારી કલ્પનાએ ઊભી કરેલી સ્વર્ગ કેડીએ વિતાવી શક્યો હોત. પરંતુ મારું લગ્ન થઈ ચૂક્યું હતું એક એવી સ્ત્રી સાથે, કે જેનામાં તલભાર પણ નવીનતા ન હતી. ઘરમાં મને આનંદ ન હતો. હુ ભણી રહ્યો અને પછી 'ક્લબ'માં મારું અર્ધ જીવન વિતાવવા લાગ્યો. બીજું શું કરું?\nમારી મિત્રયુવતીઓ પણ પરણી જવા લાગી ! અને તે પણ મારી સલાહ લઈને ! દાઝેલો તો હતો જ; હવે દાઝ્યા ઉપર ડામ દેવાવા લાગ્યા. એક દિવસ અલકે આવી હસતાં હસતાં મને પૂછ્યું :\n'તું શેન્કી વિષે શું ધારે છે ?'\n'પેલો સાંકળચંદ? શેની “શેન્કી શેન્કી” કરે છે? નોકરી ઠીક મળી છે એ સાચું. પણ બીજું શું ધારવાનું ?'\n'ધાર કે હું એની સાથે લગ્ન કરું, તો ?'  'સાંકાની સાથે? શું તું યે અલક ! મશ્કરી તો નથી કરતી ને? “શેન્કી” નામ ઉચ્ચારવાથી “સાંકો ” બદલાઈ નહિ જાય. તને તો એ નામ જ નહિ ગમે.'\n‘માટે તો હું એને “શેન્કી” કહું છું. અને તેણે પિતાનું સાંકળચંદ નામ ફેરવીને “શંકરન્" કરવાનું કબૂલ કર્યું છે.'\nઅને ઘાવ વાગે એવી મારી અજાયબીની લાગણી વચ્ચે અલક સાંકાભાઈ સાથે પરણી ગઈ !\nચપલાની તો કંકોત્રી જ આવીને પડી. ચિનમુલંગડ નામના મદ્રાસ બાજુના કોઈ ટેનીસસ્ટાર સાથે તેણે લાગલી જ લગ્નવ્યવસ્થા કોઈને પૂછ્યા વગર કરી જ દીધી. કડવું મુખ કરીને પણ મારે એને સારી લગ્નભેટ આપવી પડી.\nશો કદરૂપો આ મદ્રાસી ! ચિનમુલંગડ ! કાળો...\n'અને જ્યારે પ્રણયિનીએ એક છોકરી જેવા દેખાતા નૃત્યકાર સાથે લગ્ન કર્યું ત્યારે તો મારી છાતી બેસી ગઈ, અને તરંગિણીને ખાસ એકાંત સ્થળે ફરવા લઈ જઈ મારે પૂછવું પડ્યું : 'તરગિણી એક સ્પષ્ટ વાત કહું? '\n'જરૂર !' પુરુષની અદાથી સિગરેટ સળગાવતાં તરંગિણીએ જવાબ આપ્યો.\n'હું તને ચાહું છું.'\n'એ હું સમજી શકું છું.' એક ધુમ્રસેર ઉપજાવતાં તેણે કહ્યું.\n'ચાહવાનું શું પરિણામ હોય તે તો જાણે છે ને?'\n'હા. ચાહ્યા કરવું.'\n'એ બરાબર. પરંતુ એની સ્પષ્ટતા લગ્નમાં પ્રગટ થવી જોઈએ.'\n'પણ તું તો પરણેલો છે !'\n'એ સ્નેહલગ્ન નથી, રૂઢિલગ્ન છે.'\n'જે હોય છે. પણ હવે શું થાય ?'\n'હું તને મારી સાથેના લગ્નનું આમંત્રણ આપું ?'  'તારી પત્ની છે છતાં ?'\n‘હા, એમાં શું ? જો ને પેલી ડૉકટર મન્થિનીએ પત્નીવાળા પતિ સાથે લગ્ન કર્યું જ છે ને ?'\nમેં દાખલો આપ્યો તે સમયે એકપત્નીવ્રતનો આગ્રહ કાયદાએ સ્વીકાર્યો ન હતો; અને ખાસ ભણેલી છોકરીઓ સપત્નીત્વથી ભય પામતી ન હતી.\nતરંગિણી જરા વાર શાંત રહી અને એકાએક ધૂમ્ર-ઢગલો મારા મુખ ઉપર ફેંકી બોલી : ‘હું જોઈશ; વિચાર કરીશ.'\nપરંતુ એણે કશું જોયું કે નહિ અને કશો વિચાર કર્યો નહિ. ઊલટી તે અમેરિકા અભ્યાસ વધારવા ગઈ અને ત્યાં અભ્યાસ કરતા એક યુવકની સાથે પરણી ગઈ.\nપત્ની પ્રત્યેનો મારો અભાવ હવે વધી ગયો. મારા સુખમાં શૂળરૂપ બની બેઠેલી સુશીલાને છૂટાછેડા અપાતા હોત તો હું આપી ચૂક્યો હતો. પરંતુ હિંદુ વિધિમાં એ શક્ય ન હતું. અને...અને તેનો દોષ..? આમ તો કશો જ દોષ દેખાય નહિ. પરંતુ મને એ બિલકુલ ગમતી ન હતી, એટલો દોષ શું પૂરતો ન હતો? મારી આંખ ઉપર અસર કરે એવું પહેરવું, મારા દિલને હુલાવી નાખે એવું બાલવું, ચારે પાસથી નજર ખેંચાય એવી ઢબે ફરવું, એમાંનું કાંઈ જ તેને આવડે નહિ. સારી રસોઈ કરે, આજ્ઞા પાળે, હું લડું ત્યારે એક શબ્દ પણ સામે ન ફેંકે, પગે લાગે, દેવદર્શને જાય, કદાચ વ્રત કરે, અને આખો જૂનો જમાનો મારી આસપાસ રચ્ચે જાય. મારે કહેવું જોઈએ કે મારા એ અણગમાથી પ્રેરાઈ હું કદી સુશીલાને ધોલ ઝાપટ પણ કરતો. પરંતુ એની કશી ફરિયાદ એણે કોઈ સ્થળે કરી જ નહિ. એનો કયો દોષ આગળ કરી હું અદાલતે જાઉં? ખાસ આગળ કરવા જેવો દોષ તેનામાં દેખાતો નહિ એથી તો હું વધારે રીસે બળતો હતો.\nહું કહેવું ભૂલી ગયો કે મારાં માતાપિતા મૃત્યુ પામી ચૂક્યાં હતાં, અને હું આખી મિલકતનો માલિક બની ચૂક્યો હતો. માતાપિતા જીવતાં ત્યારે તેમનો ડર મને લાગતા ખરો, પરંતુ તેમના ગુજર્યા પછી કોઈના પણ દબાણ કે અંકુશ વગર હું જીવી શકું એમ હતું. શા માટે હું એ સ્થિતિનો લાભ ન લઉં? અણગમતી પત્ની ઘર સંભાળતી હતી. મારો મોટા ભાગનો સમય મિત્રોમાં, ક્લબમાં સિનેમામાં અને મારી જૂની સ્ત્રીમિત્રોના સાથમાં ડુંગર કે દરિયે ફરવામાં જતો હતો. એક વર્ષ હું પ્રણયિની અને તેના પતિને લઈ ઊટી ગયો. બીજી વખત અલક મારી પાછળ પડી અને મને એના પતિ સાથે મસૂરી ખેંચી ગઈ. ચપલાને હિંદનાં નૃત્યનો અભ્યાસ કરવો હતો, એટલે એની સાથે કાશ્મીર, મણિપુર, કથ્થકી, લખનૌ, ડાંગ અને કર્ણાટક પણ હું જઈ આવ્યો. મારી સ્થિતિ સારી હતી, અને મિત્રો પાછળ ખર્ચ કરવામાં મને આનંદ આવતો હતો. હું સૌનો ખર્ચ ઉપાડી લેતો. અને પેલી સોહાગી ? શું લટકાથી મારો આભાર માનતી ! મારી આખી ઉદારતા હું તેમના પર ઓવારી દેતો છતાં મને એમ લાગતું કે મારાથી કાંઈ જ બની શકતું નથી.\nજમીનદાર તરીકે ક્લબના મિત્રોમાં પણ મારા પ્રત્યે ભારે સદ્દભાવ હતો. 'બુઝીંગ.'—ઓછા વધતા મદ્યપાન વગર ક્લબમાં જવું એ મૂર્ખાઈ છે અને 'સ્ટેક'-હોડ વગર પત્તાં રમવાં એ લવણહીન ભોજન લેવા સરખું છે; એ બને આનંદસાધનો 'ક્લબ'ને મારું સ્વર્ગ બનાવી રહ્યાં હતાં. ભલભલા અમલદારો પણ મારે ગળે હાથ નાખીને ફરતા, અને મારી ઉદારતામાંથી ઉત્પન્ન થતી પ્યાલી અને પ્યાલા પીતા. રમવામાં ભારે હોડ મારી જ હોય. કોઈ વાર હારનાર મિજબાની આપે, કોઈ વાર જીતનાર મિજબાની આપે. અઠવાડિતામાં શનિ-રવિવાર તો 'ક્લબ'ના મિત્રો રાતદિવસ મારે ઘેર જ હોય. જમવું, પીવું, પત્તાં રમતાં, હોડ બકવી, વચ્ચે વચ્ચે નાસ્તો લેવો, વળી પાછું ખાવું પીવું, આઈસક્રીમ-ચા ફેરવવાં, કોઈને પૈસા ખૂટતા હોય તો આપવાઃ આ બધું 'ક્લબ' જીવનવાળાને સાધારણ જ ગણાય.\nનવાઈ જેવું તો એ હતું કે મારી પત્ની ઘર આગળ આ બધી વ્યવસ્થા કરતી પરંતુ એ કોઈની દ્રષ્ટિએ સહેજ પણ પડતી નહિ. મારી અને મારી પત્ની વચ્ચે કેવો સંબંધ હતો તે સૌ કોઈ જાણતા હતા. અને જો એ કદાચ સામે દેખાય તો બધા વચ્ચે એની ધૂળ કાઢી નાખવામાં હું જરા ય સંકોચાતો નહિ. આછો પાતળો જે નશો મને ચઢતો તે મારી પત્ની ઉપર જ હું ઉતારતો હતો. અણગમતી પત્ની પુરુષની મર્દાઈનું પ્રદર્શન કરવામાં કામ લાગે ખરી !\nએક વાર હોડમાં હું ભારે રકમ હારી ગયો. જુગારનું લેણું દેવું એ પ્રતિષ્ઠિત લેણું દેવું છે. ઘરનું ભાડું ન અપાય તો હરકત નહિ; ડૉક્ટરનું બિલ ન ચૂકવાય તો ચાલે; દરજીધોબીને ધક્કા ખવરાવાય. પરંતુ હારીએ એ રકમ તત્કાળ આપવી જ જોઈએ. એનું નામ ગૃહસ્થાઈ–જો જુગારમાં ગૃહસ્થાઈ હોય તો. પાંચે પાંડવો દ્રૌપદીને હોડમાં મૂકી હાર્યા અને તેનું વસ્ત્રહરણ ખુલ્લી આંખે જોઈ રહ્યા હતા ને? એ જ 'સ્પિરિટ’–એ જ રમતનું હાર્દ ! નશામાં રાજપાટ પણ હોડમાં મૂકી દેવાય. પણ હારીએ એટલે રાજપાટ મૂકી ચાલ્યા જઈએ એવું અમારું દિલ ! એક હર્ફ પણ ઉચ્ચારીએ નહિ.\nઘેર આવી મારા મુનીમને મેં હુકમ કર્યો કે એ રકમ મારા વિજેતાને ઘેર અત્યારે જ મોકલી દેવી.\nમુનીમે કહ્યું: 'હવે એટલી રકમ ઊભી થઈ શકે એમ નથી, સાહેબ !'\n'શું તમે આવી વ્યવસ્થા કરો છો? તમને મારે છૂટા કરવા પડશે.' મેં મુનીમને ધમકાવ્યા.\n'પણ મને છુટા કરવાથી કાંઈ રકમ મળે એમ લાગતું નથી.' મુનિમે સ્થિરતાથી કહ્યું.\n'જમીન વેચો, મકાન વેચો, ઘરેણું ગીરે મૂકો, ફાવે તે કરો; પરંતુ એટલી રકમ અત્યારે જોઈએ જ.'\n'બાપુજીએ વીલમાં કાંઈ પણ વેચવાની મના કરી છે. સહુ જાણે છે, એટલે કોઈ લેશે પણ નહિ.' નફ્ફટ મુનીમે કહ્યું.\nપણ એની વાત સાચી હતી. પિતાની એ સઘળી મિલકત સ્વઉપાર્જિત હતી. અને કદાચ મારા સ્વભાવને પરખી તેમણે મિલકતના ગીરો વેચાણની વસિયતનામામાં જ મના કરી હતી. એ સત્તા મારા પુત્રની લાયક ઉંમર થયે મારા પુત્રને આપવામાં આવી હતી; અને મને તો હજી પુત્ર કે પુત્રી કશું જ હતું નહિ. હતી માત્ર સુશીલા, અણગમતી પત્ની ! કેવાં વિચિત્ર વસિયતનામાં થાય છે?\n'બાઈનાં ઘરેણાંબરેણાં છે કે નહિ?' મેં પૂછ્યું. જુગારનું દેવું જાત વેચીને પણ ભરપાઈ કરી આપવું જોઈએ. પરંતુ મને ખ્યાલ આવ્યો કે મારી જાત કરતાં મારી પત્નીનાં ઘરેણાંની કિંમત બજારમાં વધારે ઊપજશે.\n'એ તો, સાહેબ ! આપ પૂછી જુઓ. આપે કરાવ્યાં હશે ને ઘરેણાં?' નિષ્ઠુર મુનીમ બોલ્યો. એ જાણતો હતો કે સુશીલા મારી અણમાનીતી પત્ની હતી, અને મેં એને ઘરેણાની કે બીજી કશી ભેટ કદી આપી ન હતી. મારી ઘરેણાંની ભેટ તો મારી સ્ત્રીમિત્રોમાં વહેંચાતી હતી.\nમુનીમને બાજુએ મૂકી હું મારી પત્ની પાસે પહોંચ્યો. ધમકાવવા, રોષ ઠાલવવા માટે મુનીમ કરતાં પણ પત્ની વધારે સારું સાધન બની રહે છે.\n'સુશીલા?' રુઆબમાં મેં કહ્યું.\n'જી !' સુશીલા ઊભી થઈ બોલી.  ' જી જી ન કરીશ; સીધો જવાબ આપ. તારી પાસે ઘરેણાં કેટલાં ?'\n'આ આખું વર્ષ મારાં ઘરેણાં ઉપર ખર્ચ ચાલ્યો છે.' સુશીલાએ બહુ લાંબું વાક્ય કહ્યું.\n‘ઘરેણાં તારાં છે એમ કહેતાં તારે શરમાવું જોઈએ. એ તારી કે તારા બાપની કમાણીનાં ન હોય. કેટલાં છે એટલું કહે એટલે બસ.'\n'મુનીમજીને ખબર છે. કુંચી પણ એમની પાસે છે.'\n'એ કમબખ્તને કેમ ઘરેણાં સોંપ્યાં ? તારામાં અક્કલ ન હોય; પણ તને મારી અક્કલમાં પણ વિશ્વાસ નથી શું?,\nસુશીલાએ તાબડતોબ મુનીમને બોલાવી એનાં ઘરેણાં મને સોંપી દેવા કહ્યું. મુનીમ પોતાને ઘેર કુંચી લેવા ગયો, તે ફરી દેખયોય જ નહિ: એક દિવસ નહિ, બે દિવસ નહિ, ત્રણ દિવસ સુધી નહિ !\nહું તો શરમનો માર્યો ઘરમાં જ ભરાઈ રહ્યો. પૈસા વગર 'કલબ'માં મુખ બતાવાય જ કેમ? એ શરમની લાગણીમાં મને તાવ આવી ગયો. મારી તબિયત સારી ન હોય ત્યારે સુશીલા રાતદિવસ આંખ મીંચ્યા વગર મારી પાસે બેસી રહેતી એ સાચું. પરંતુ એથી તો મને વધારે ચીડ ચઢતી. સુશીલા કરતાં વધારે ચપળ 'નર્સ ' મને વધારે ગમતી અને હું નર્સને જ સારવાર કરવા દેતો.\nત્રીજે દિવસે મારો તાવ તો ઊતર્યો. ક્લબમાં જવાની તલપ મને થઈ આવી. પરંતુ મારાથી ત્યાં જવાય કેમ? Debt of honour – નાક સમું માનવંત દેવું હજી અપાયું ન હતું.\nઅને મારો લેણદાર મિત્ર જાતે જ મારા ઓરડામાં આવી ઊભો ! મારી પાસે પિસ્તોલ પડી હોત તો હું જરૂર આપઘાત કરત !\n'તું માંદો છે એની મને ખબર જ ન હતી.' મિત્રે આવતાં બરોબર વાત શરૂ કરી.  'તેથી તો તારી રકમ બાકી રહી ગઈ છે.' મેં તેને પાસે પડેલી ખુરશી ઉપર બેસાડતાં કહ્યું,\n'રકમ બાકી ? તાવ સાથે તારું ભાન પણ ગયું લાગે છે ! આ રહી તારી રકમ; હું પાછી આપવા આવ્યો છું. ક્લબમાં હો હો થઈ ગઈ છે જરા નશામાં આપણે હોડ બકી ગયા; પણ આવડી મોટી રકમ તે મોકલાય ! ક્લબનો કાયદો પણ મના કરે છે.'\n'તને પહોંચી ગઈ એ રકમ? હવે પાછી ન લેવાય,’ મેં કહ્યું તો ખરું, પરંતુ હું યે ચમકી ગયો.\nકોણે એ રકમ મોકલી હશે? મુનીમે ? સુશીલાએ ? ક્યાંથી એમને ખબર પડી ? કેવી રીતે મોકલાવી ?\n'પાછી શું ન લેવાય ! મારી આબરૂના કાંકરા થઈ જાય. મારે અને તારે ક્લબ છોડવી પડે !'\n'અત્યારે એ વાત જ નહિ. કાલે મને જરા ઠીક થાય એટલે આવજે. તું ન લે તો મારે એ રકમ દાનમાં કાઢવી પડશે. હું જરા વિચારી લઉં.' કહી મેં તત્કાળ મિત્રને વિદાય આપી પરંતુ મારું મન મને કોરવા લાગ્યું. વર્ષ બે વર્ષથી નિષ્ઠુર બનતો જતો મુનીમ આટલી ભારે રકમ લાવી આપે ખરો? મુનીમ ન લાવ્યો હોય તો સુશીલા આટલી ભારે રકમ ક્યાંથી લાવી? હું ગણકારતો ન હતો છતાં જાણો તો હતો જ કે આવી ભારે રકમની સગવડ એકાએક થવી મુશ્કેલ હતી. સુશીલાને કોણે એ રકમ આપી હશે ?\nઅને..અને... સુશીલાને એ રકમ આપનાર કોણ? આ શાંત સૌમ્ય, આજ્ઞાધારી દેખાતી સ્ત્રીનું કાંઈ બીજુ ચરિત્ર છે કે શું ?\nહું મારું પુરુષચરિત્ર ભૂલી ગયો, પરંતુ મારી સ્ત્રીનું ચરિત્ર મને ચમકાવી રહ્યું. મને મારી પત્ની ગમતી ન હતી એ સાચું; છતાં અણગમતી પત્ની પણ મારી જ પત્ની હતી ને? મને મૂકી એ બીજા કોઈનો પણ વિચાર કરતી હોય એ મારાથી સહન થાય ખરું ? સુશીલાની શાંતિમાં, સુશીલાના માર્દવમાં, સુશીલાના આજ્ઞા પાલનમાં કોઈ પડદા નીચેની રમત રમાતી હોય એમ મને એકદમ લાગ્યું. હું શું કરતો હતો, હું શું કરવા ઈચ્છતો હતો, એ બધું વિસરાઈ ગયું અને મારી આંખો અને મારો દેહ સુશીલાને શોધતાં ચાલ્યાં. મારા પગમાં મોરની ચપળતા અને નાગની નિઃશબ્દતા પ્રવેશ પામ્યાં. હું સુશીલાના ખંડની બહાર આવી ઊભો રહ્યો. રાત્રીના દીવા બધે થઈ ચૂક્યા હતા.\nજાસૂસની માફક મેં બારણાના કાણામાં નજર કરી ! સુશીલા એક છબીની આસપાસ પુષ્પ ગોઠવતી હતી. અણગમતી સુશીલાના ઓરડા ભણી મેં આજે જ દ્રષ્ટિ કરી એમ કહું તો ચાલે. અને દ્રષ્ટિ કરતાં હું નિહાળું છું? મારી જ પત્ની પરમ પ્રેમભરી નજરે એ છબીને નિહાળતી હતી, અને પુષ્પોની સુંદર ગોઠવણી એની પ્રીતિપાત્ર વ્યક્તિની આસપાસ કરતી હતી.\nમારું પતિત્વ ઝબકી ઊઠ્યું. ન ગમતી પત્નીને તેનો પતિ તો ગમતો જ હોવો જોઈએ એવી સર્વ પતિઓની માન્યતા હોય છે. ધક્કો મારી મેં બંધ બારણું ખોલી નાખ્યું અને મારી પત્ની પાછળ જઈ હું ઊભો રહ્યો.\nચમકીને સુશીલાએ પાછળ જોયું અને મને જોતાં બરાબર તે એકદમ ઊભી થઈ.\n'કોની છબી જોયા કરે છે ? કોને ફૂલ ચઢાવે છે? આની કરતાં વધારે ખરાબ શબ્દોમાં આ ભાવનાપ્રશ્નો મેં તેને કર્યા.\n‘મારા પ્રભુની છબીને !' ટૂંકો જવાબ આપી નીચું જોઈ સુશીલા ઊભી રહી.\n'કોણ છે વળી તારા પ્રભુ?' મેં વધારે બળ કરી પ્રશ્ન પૂછ્યો. મને ડર લાગે કે કોઈ એના વહાલા પરાયા પુરુષની છબીને બદલે કૃષ્ણની કે સ્વામી વિવેકાનંદની છબી કદાચ એ હોય તો મારો ક્રોધ નિરર્થક નીવડે.\nશબ્દથી જવાબ ન આપતાં સુશીલાએ અત્યંત ભાવપૂર્વક છબી ઉપાડી મારા હાથમાં મૂકી દીધી, અને મારી જિંદગીમાં નહિ લાગ્યો હોય એવો ધક્કો મને લાગ્યો.\nએ છબી તો મારી જ હતી ! મેં સ્વપ્ન પણ ધાર્યું ન હતું કે મારા સરખા ક્રૂર, નિષ્ઠુર, બેજવાબદાર પતિની છબી એ આટલા સદ્ભાવથી પૂજતી હશે. થોડી ક્ષણ સુધી મારી વાચા બંધ થઈ ગઈ. મને મારા ઉપર ભયંકર તિરસ્કાર આવી ગયો. અંતે બળ કરી મેં પૂછ્યું : 'સુશીલા ! ક્યારથી તું આ છબીને પૂજે છે?'\n'હું પરણી તે દિવસથી.'\n'આજ પણ તું એ છબીમાં પ્રભુ જુએ છે?'\n'હા.' નીચું નિહાળી સુશીલાએ જવાબ આપ્યો.\n'તારી ભયંકર ભૂલ થાય છે એમ તને નથી લાગતું ?' આછા તિરસ્કારપૂર્વક મેં પૂછ્યું.\n'ના; મને ખાતરી છે કે એક દિવસ મારા પ્રભુ મારી સેવા ઉપર પ્રસન્ન થશે જ.'\nહું સુશીલા સામે જોઈ રહ્યો. એના સૌંદર્ય સામે મેં આજ સુધી કેમ આંખ બંધ કરી હતી? એની પવિત્રતાને આજ સુધી હું કેમ ઓળખી શક્યો ન હતો ? એની સહિષ્ણુતા ને એની ઉદારતા નિહાળવાની દષ્ટિ આજ સુધી હું કેમ ગુમાવી બેઠો હતો ?\n'સુશીલા ! પ્રભુ તો કોણ જાણે, પણ તું મને પશુને માણસ જરૂર બનાવી રહી છે!'\nસુશીલાની આંખમાંથી આંસુની સેર વહી રહી. એનાં ઝળઝળિયાં મેં ઘણી વાર જોયાં હતાં, પરંતુ એનાં આંસુની સેર મેં આજ નિહાળી. મને બહુ ઈચ્છા થઈ કે સુશીલાને હું મારા બાહુમાં લઈ લઉં. પણ મારી એ હિંમત ચાલી નહિ; હજી હુ સુશીલાને લાયક બન્યો ન હતો.\nમેં માત્ર તેનાં આંસુ મારી આંગળી વડે લૂછ્યાં ! ૬\nત્યારથી મને સુશીલા વગર બીજું નામ પણ ગમતું નથી. સુશીલા સિવાયની બીજી કોઈ સ્ત્રી પણ ગમતી નથી. મારા મિત્રો મારી મશ્કરી પણ કરે છે કે હું મારી પરણેતરનો પ્રેમી છું. હું એ કથનને સંમતિ આપું છું. હું ખરેખર મારી પત્નીનો પ્રેમી છું. આ હકીકતને વર્ષો વીત્યાં; છતાં એક ઘેલછાભર્યા યુવાનની લાગણીથી હું હજી સુશીલાને ચાહું છું.\nએને હું કટુ શબ્દ કહીશ તે દિવસે હું આપઘાત કરીશ... બસ. હું એના સંબંધમાં વધારે વાત કરીશ તો સહુ મને ઘેલો ગણી કાઢશે. માત્ર એટલું જ કે... હું હવે સુશીલાની છબી આસપાસ પુષ્પ ગોઠવ્યા વગર જમતો જ નથી : એ મને હસે છે, ઠપકો દે છે તોપણ !\nઆ કાંઈ મોટી વાર્તા નથી. પણ..પણ...હું જ્યારે આખો આ પ્રસંગ વિચારું છું ત્યારે જાણે એકાદ નવલકથાનું – નવલિકાનું પાનું વાંચતો હોઉં એમ તો જરૂર લાગે છે.\nસહુના જીવનમાંથી આવું એકાદ પાનું લખાયેલું જરૂર નીકળી આવે ! નહિ ?\n"https://gu.wikisource.org/w/index.php?title=કાંચન_અને_ગેરુ/નવલિકામાંથી_એક_પાન&oldid=81886" થી મેળવેલ\nઆ પાનામાં છેલ્લો ફેરફાર ૨૧ જૂન ૨૦૧૮ના રોજ ૦૭:૧૮ વાગ્યે થયો.


બજારમાં ચારેય તરફ થઈ રહી છે ખરીદી સેન્સેક્સમાં અને નિફ્ટી માં ઉછાળો.. – Gujarat 24 News\nHome/ટ્રેડિંગ/બજારમાં ચારેય તરફ થઈ રહી છે ખરીદી સેન્સેક્સમાં અને નિફ્ટી માં ઉછાળો..\nઆજે, સપ્તાહના ચોથા વેપારના દિવસે એટલે કે ગુરુવારે, સ્થાનિક શેરબજાર ધારથી શરૂ થયું. બોમ્બે સ્ટોક એક્સચેંજનો મુખ્ય સૂચકાંક સેન્સેક્સ 285.67 અંક (0.59 ટકા) વધીને 48459.73 પર ખુલ્યો છે. તે જ સમયે, નેશનલ સ્ટોક એક્સચેંજનો નિફ્ટી 83.70 પોઇન્ટ (0.59 ટકા) 14230 ના સ્તર પર ખુલ્યો. વિશ્લેષકોના મતે માર્કેટમાં આગળ વધઘટ થવાનું ચાલુ રહેશે. આથી રોકાણકારોએ સાવધ રહેવું જોઈએ.\nબીએસઈની માર્કેટ કેપ 194 લાખ કરોડને વટાવી ગઈ છે\nબજારની સર્વાંગી ખરીદીને લીધે બીએસઈ પર લિસ્ટેડ કંપનીઓની કુલ માર્કેટ કેપ રૂ. 194.02 લાખ કરોડને વટાવી ગઈ છે. આજે જાપાનનો નિક્કી ઇન્ડેક્સ એશિયન બજારોમાં 485 અંક સાથે 27,541 પર કારોબાર કરી રહ્યો છે. ચીનનો શાંઘાઈ કમ્પોઝિટ ઈન્ડેક્સ 12 અંકનો ટ્રેડિંગ 3,563 પર છે. હોંગકોંગનું હેંગસેંગ ઈન્ડેક્સ 64 અંક નીચે 27,628 પર છે.\nમોટા શેરોની વાત કરીએ તો આજે પ્રારંભિક કારોબાર દરમિયાન ભારતી એરટેલ, બીપીસીએલ, ગ્રાસિમ, રિલાયન્સ અને ડિવીઝ લેબના શેર લીલા નિશાન પર ખુલ્યા છે. તે જ સમયે, એમ એન્ડ એમ, ઈન્ડસઇન્ડ બેન્ક, એક્સિસ બેન્ક અને એસબીઆઈના શેર લાલ નિશાન પર ખુલ્યા.\nજો આપણે ક્ષેત્રીય અનુક્રમણિકા જોઈએ, તો પછી બધા ક્ષેત્રો લીલા નિશાન પર ખુલ્યાં. આમાં ફાર્મા, આઈટી, એફએમસીજી, મેટલ, ફાઇનાન્સ સેવાઓ, રિયલ્ટી, પીએસયુ બેંકો, બેંકો, ખાનગી બેન્કો, મીડિયા અને ઑટોનો સમાવેશ થાય છે.\nસવારે 9.01 વાગ્યે પ્રી-ઓપન દરમિયાન સેન્સેક્સ 272.14 પોઇન્ટ એટલે કે 0.56 ટકા વધીને 48446.20 પર હતો. નિફ્ટી 76.10 પોઇન્ટ એટલે કે 0.54 ટકા વધીને 14222.40 પર હતો.\nપાછલા ટ્રેડિંગ દિવસે બજાર રેકોર્ડ સ્તરે ખુલ્યું હતું\nબીએસઈ સેન્સેક્સ પાછલા ટ્રેડિંગ દિવસના પ્રારંભિક કારોબારમાં વધારા સાથે ખુલ્યો હતો. 48,616.66 ના રેકોર્ડ સ્તરે ખુલ્યા પછી, સેન્સેક્સ 113.07 પોઇન્ટ વધીને 48,550.85 પર અને નિફ્ટી 38.95 પોઇન્ટ વધીને 14,238.45 પર ટ્રેડ થયા છે.\nબુધવારે બજાર લાલ નિશાન પર બંધ રહ્યો હતો\nસ્થાનિક શેરબજાર બુધવારે રેકોર્ડ સ્તરે ખુલ્યા પછી લાલ નિશાન પર બંધ થયું. આ પહેલા સેન્સેક્સ-નિફ્ટી ઘણા દિવસોથી તેજીમાં હતા. સેન્સેક્સ 263.72 પોઇન્ટ ઘટીને 0.517 ટકાની સાથે 48174.06 પર બંધ રહ્યો હતો. નિફ્ટી 53.25 પોઇન્ટ (0.38 ટકા) ઘટીને 14146.25 ની સપાટીએ બંધ રહ્યો હતો.


Gujarati News » Sports » Cricket news » IND vs SA Virat Kohli declines commenting on Pujara and Rahane's Future says it's for selector to decide Indian Cricket Team\nIND vs SA: ચેતેશ્વર પુજારા અને અજિંક્ય રહાણેની ટીમ ઇન્ડિયા સાથે ‘સફર’ રહેશે કે કેમ? વિરાટ કોહલીએ હાથ ઉંચા કર્યા!\nપૂજારા અને રહાણે (Pujara and Rahane) માટે પણ આ સિરીઝ ખાસ રહી ન હતી અને બંને બેટ્સમેન માત્ર 20ની એવરેજથી જ રન બનાવી શક્યા હતા, જે બાદ તેમના સ્થાનને લઈને ફરીથી સવાલો ઉભા થયા છે.\nUpdated On - 10:03 pm, Fri, 14 January 22 Edited By: Avnish Goswami Follow us -\nPujara-Rahane બંને બેટ્સમેન માત્ર 20ની એવરેજથી જ રન બનાવી શક્યા\nદક્ષિણ આફ્રિકામાં પ્રથમ ટેસ્ટ શ્રેણી જીતવા માટે ભારતની 29 વર્ષ લાંબી રાહ વધુ લંબાઇ ગઈ છે. વિરાટ કોહલી (Virat Kohli) ની કેપ્ટન્સીમાં ભારતીય ટીમ સાઉથ આફ્રિકામાં સતત બીજી વખત ટેસ્ટ સિરીઝ હારી છે. ટીમ ઈન્ડિયાની નબળી બેટિંગ ફરી એકવાર તેના કેન્દ્રમાં રહી હતી. ખાસ કરીને ટીમના અનુભવી મિડલ ઓર્ડર બેટ્સમેન ચેતેશ્વર પુજારા (Cheteshwar Pujara) અને અજિંક્ય રહાણે (Ajinkya Rahane) એ આ વખતે પણ નિરાશ કર્યા હતા. આવી સ્થિતિમાં હાર બાદ કેપ્ટન વિરાટ કોહલી તરફથી બંનેના સ્થાનને લઈને સવાલો ઉઠ્યા હતા, પરંતુ ભારતીય કેપ્ટને કહ્યું કે આ નિર્ણય પસંદગીકારોના હાથમાં છે અને તેઓ જ ફેરફાર અંગે વાત કરી શકે છે.\nદક્ષિણ આફ્રિકા પહોંચતા પહેલા ટીમ ઈન્ડિયાને શ્રેણી જીતવાની દાવેદાર માનવામાં આવતી હતી અને સેન્ચુરિયન ટેસ્ટ જીતીને ભારતે આ જ રીતે શરૂઆત કરી હતી. પરંતુ પછીના બે અઠવાડિયામાં વસ્તુઓ બદલાઈ ગઈ અને પરિણામ નિરાશાજનક રહ્યુ હતું.\nટીમની હાર બાદ પ્રેઝન્ટેશન સેરેમની અને પ્રેસ કોન્ફરન્સમાં કોહલીએ ખુલીને વાત કરતા હાર માટે બેટિંગને જવાબદાર ઠેરવી હતી. પરંતુ આવનારા સમયમાં બદલાવના પ્રશ્ન પર કંઈપણ કહેવાનો ઈન્કાર કર્યો હતો. બદલાવ અંગે ઉઠાવવામાં આવેલા પ્રશ્ન પર કોહલીએ કહ્યું, “બેટિંગ ચોક્કસપણે અમને નિરાશ કરે છે, ખાસ કરીને છેલ્લી બે મેચોમાં, જ્યારે અમને તેની સૌથી વધુ જરૂર હતી. હું અહીં બેસીને કહી શકતો નથી કે ભવિષ્યમાં શું થશે. તે પસંદગીકારોનો નિર્ણય છે. આમાં મારો કોઈ હાથ નથી.”\nહંમેશા પૂજારા-રહાણેને સપોર્ટ કર્યો\nટીમમાં પૂજારા અને રહાણેના ભવિષ્ય અંગેના પ્રશ્ન પર કોહલીએ કહ્યું કે બંને દિગ્ગજ બેટ્સમેનોએ તેમના યોગદાન માટે ટીમને સતત સમર્થન આપ્યું છે. ભારતીય કેપ્ટને કહ્યું, “જ્યાં સુધી રહાણે અને પૂજારાનો સંબંધ છે, મેં તે પહેલા પણ કહ્યું છે અને કહીશ કે અમે ચેતેશ્વર અને અજિંક્યને સતત સમર્થન આપ્યું છે કારણ કે તેઓ જે પ્રકારના બેટ્સમેન છે અને તેઓ જે પ્રકારની ઇનિંગ્સ રમ્યા છે. બીજી ટેસ્ટની બીજી ઈનિંગમાં તેની ઈનિંગ અમને સારા સ્કોર સુધી લઈ ગઈ. એક ટીમ તરીકે અમે આવી ઇનિંગ્સને મહત્વ આપીએ છીએ. પસંદગીકારો શું કરે છે અને તેમના મગજમાં શું છે તે વિશે કંઈ કહી શકતો નથી.”\nઆમ રહ્યું પૂજારા-રહાણેનું પ્રદર્શન\nઆ ટેસ્ટ સિરીઝ પહેલા પણ રહાણે અને પૂજારાના પ્લેઈંગ ઈલેવનમાં સ્થાન અંગે પ્રશ્નો રહ્યા હતા. પ્લેઈંગ ઈલેવનમાં તેમની જગ્યાએ શ્રેયસ અય્યર અને હનુમા વિહારી જેવા બેટ્સમેનને સામેલ કરવાની માંગ કરવામાં આવી હતી, પરંતુ તેમ થયું નહીં. બંને બેટ્સમેનોએ ત્રણેય મેચ રમી અને માત્ર એક જ અડધી સદી ફટકારી શક્યા. રહાણેએ6ઇનિંગ્સમાં 136 રન બનાવ્યા હતા, જ્યારે પૂજારાએ આ જ ઇનિંગમાં માત્ર 124 રન બનાવ્યા હતા. કોહલીની ઈજાને કારણે વિહારીને બીજી ટેસ્ટમાં જ તક મળી હતી, જેમાં તેણે 60 રન બનાવ્યા હતા. પરંતુ છેલ્લી ટેસ્ટમાં તેણે પોતાનું સ્થાન ખાલી કરવું પડ્યું હતું.\nઆ પણ વાંચોઃ Badminton U19: પોલીસ કર્મીની પુત્રીનો વિશ્વ સ્તરે કમાલ, પિતાએ શિખવી રમત અને પુત્રીએ નેહવાલ-સિંધૂને પાછળ છોડી બની નંબર 1\nઆ પણ વાંચોઃ Sport: નાઓમી ઓસાકા વિશ્વની સૌથી વધુ કમાણી કરનારી મહિલા એથ્લેટ બની, ફોર્બ્સે જારી કરી નવી યાદી\nPublished On - 9:58 pm, Fri, 14 January 22\nFootball મેદાન પર મહાભારત, મેચ પુરી થયા બાદ ટીમો વચ્ચે ઉગ્ર બોલાચાલી થઈ, જુઓ :VIDEO\nGood News : આફ્રિકામાં અટકી ઓમિક્રોનથી આવેલી ચોથી લહેર, ઝડપથી ઘટી રહ્યા છે કોરોના કેસ\nફોટો ગેલેરી4 mins ago\nગોવા વિધાનસભા ચૂંટણી 2022 LIVE6 hours ago


સેલવાસની સોરઠીયા મસાલા મીલમાં ભીષણ આગ, પાંચ જણાનું રેસ્ક્યૂ કરાયું, આગ બૂઝાવવા આવી રહેલું ફાયર ફાઇટર પલટી જતાં ત્રણ કર્મી ઇજાગ્રસ્ત | Fire at Sorkhiya Masala Mill in Tokarkhada of Selvas, five rescued - Divya Bhaskar\nFire At Sorkhiya Masala Mill In Tokarkhada Of Selvas, Five Rescued\nમીલમાં વિકરાળ આગ ભભૂકી:સેલવાસની સોરઠીયા મસાલા મીલમાં ભીષણ આગ, પાંચ જણાનું રેસ્ક્યૂ કરાયું, આગ બૂઝાવવા આવી રહેલું ફાયર ફાઇટર પલટી જતાં ત્રણ કર્મી ઇજાગ્રસ્ત\nફાયર વિભાગની ટીમે આગ પર કાબૂ મેળવવાની કામગીરી હાથ ધરી\nઆગ લાગવાનું કારણ હજુ સુધી જાણી શકાયું નથી\nદમણના ફાયર વિભાગની ટીમનું ફાઇટર લવાછા પાસે પલ્ટી જતાં ત્રણ ઇજાગ્રસ્ત\nવલસાડ જિલ્લાને અડીને આવેલા સંઘ પ્રદેશ દાદરાનગર હવેલીના સેલવાસ ટોકરખાડા વિસ્તારમાં આવેલી સોરઠીયા મસાલા મીલમાં અગમ્ય કારણસર આગ લાગતા દોડધામ મચી ગઇ હતી. સેલવાસ ફાયર ફાઈટરની ટીમને ઘટનાની જાણ થતાં ફાયર ફાઈટરની ટીમોએ ઘટનાસ્થળે પહોંચી આગ ઉપર કાબૂ મેળવવાનો પ્રયાસ હાથ ધરાયો હતો. આગ લાગવાનું ચોક્કસ કારણ હજુ સુધી જાણી શકાયું નથી. પરંતુ સાથે સાથે આગ બૂઝાવવા આવી રહેલું દમણ ફાયર વિભાગનું ફાયર ફાઇટર લવાછા પાસે અચાનક પલટીખાઇ જતાં ફરજ બજાવતા ત્રણ કર્મચારીઓ ઇજાગ્રસ્ત થયા હતા.\nમીલમાં ભીષણ આગ લાગતાં પાંચનું રેસ્ક્યું કરાયું\nકામદારોમાં દોડધામ મચી\nમળતી માહિતી પ્રમાણે, વલસાડ જિલ્લાને અડીને આવેલા સંઘપ્રદેશ દાદરાનગર હવેલીના સેલવાસના ST ડેપોની નજીક આવેલી પ્રખ્યાત મસાલા મીલમાં બુધવારે મોડી રાત્રે અચાનક આગ ભભૂકી ઉઠી હતી. મસાલા મીલના માલિકનો પરિવાર પણ મીલની ઉપર બનાવેલા મકાનમાં રહેતા હતા. ત્યારે રાત્રે દસ વાગ્યાના સુમારે અચાનક મીલમાંથી ધુમાડા સાથે આગ પકડી લીધી હતી. જેથી અંદર કામ કરતા કામદારોમાં દોડધામ મચી ગઇ હતી.\nપાંચનું સુરક્ષિત રેસ્ક્યૂ કરાયું\nમીલના મેનેજરે સમયસૂચકતા વાપરીને કામદારોને લઈને તાત્કાલિક મિલની બહાર નીકળી ગયા હતા. ત્યારબાદ સેલવાસના નગરપાલિકાના ફાયર ફાઈટરની ટીમને ફોન કરી ઘટનાની જાણ કરી હતી. આ ઘટનાની જાણ થતા જ ફાયર વિભાગની ટીમ ઘટનાસ્થળે પહોંચી હતી અને આગ પર કાબૂ લેવાનો પ્રયાસ હાથ ધર્યો હતો. આ ઉપરાંત મીલ માલિકના પરિવારનું રેસ્ક્યૂ ઓપરેશન હાથ ધરવામાં આવ્યું હતું. જેમાં પાંચ સભ્યોને હેમખેમ બહાર કાઢવામાં આવ્યા હતા. વાપી સને સરીગામની ફાયર ફાઈટરની ટીમ ઘટનાસ્થળે પહોંચીને આગ ઉપર કાબૂ મેળવવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. મસાલા કંપનીમાં આગે જોતજોતામાં વિકરાળ રૂપ ધારણ કર્યું હતું જેને કારણે ધુમાડાના ગોટેગોટા જોવા મળ્યા હતા.\nફાયર ફાઇટર પલ્ટી ગયું\nલવાછા પાસે ફાયર ફાઇટર પલટી ગયું\nઆગ ઉપર કાબુ મેળવવા આવી રહેલા દમણના ફાયર વિભાગની ટીમનું ફાયર ફાઇટર લવાછા પાસે અચાનક પલ્ટી ગયું હતું. દમણ ફાયર ફાઇટર નં. DD-30-L-0102 2018 અચાનક પલટી જવાથી ફરજ બજાવતા3ફાયર વિભાગના કર્મચારીઓ ઇજાગ્રસ્ત થયા હતા. સ્થાનિક લોકો અને રાહદારીઓએ 108ની ટીમની મદદ મેળવી ફાઈયર ફાઈટરમાં ઇજા પામેલા ફાયર વિભાગના જવાનોની બચાવ કામગીરી સ્થાનિક લોકોએ હાથ ધરી હતી 108 ની ટીમલી મદદ મેળવી ફાયરના ઇજાગ્રસ્ત ત્રણ જવાનોને નજીકની હોસ્પિટલમાં સારવાર માટે ખસેડ્યા હતા.


પ્રકરણ – 41 : ખાનની પીછેહઠ | સૂરસાધના\n3 ટિપ્પણીઓ Posted by સુરેશ on ઓક્ટોબર 31, 2009\nચાર દીવસ પછી સવારના પહોરમાં …..\nકાળુનો સાથી સફાળો દોડતો ગોવાના વાડામાં પ્રવેશ્યો. “ભાગી ગયા … ભાગી ગયા..” ચઢેલા શ્વાસે તે માંડ માંડ બોલી શક્યો.\nબીજા હુમલામાં ખાનના આક્રમણને બુરી રીતે પરાસ્ત કરવા છતાં, ગોવાને નદીકીનારો સાવ રેઢો મુકવાનું યોગ્ય લાગ્યું ન હતું. આથી દુરંદેશી વાપરી, બે માણસોને તેણે દીવસ રાત, સામે કીનારે ચાલી રહેલી હીલચાલની ઉપર સતત નજર રાખવા રોક્યા હતા. દીવસની ચોકી પતે ત્યારે નવા બે જણ નદીકીનારે આવી જતા. પણ આ ચાર દીવસ સામે કાંઠે ભેદી નીષ્ક્રીયતા વર્તાતી હતી. નવા કોઈ તરાપા બનાવવામાં આવ્યા હોય, તો પણ તે નદીકીનારે લવાયા ન હતા. દેખીતી રીતે મોરચો ઠંડો પડી ગયો જણાતો હતો.\nતે દીવસે સવારે કાળુ અને બીજો જણ આ રીતે ચોકી કરતા હતા; ત્યારે કાળુએ તેના સાથીને આ ખબર આપવા દોડાવ્યો હતો. આ ખબર જાણી બધા નદીકીનારે દોડી ગયા.\nઅને સાચે સાચ સામેનું માનવ કીડીયારું જે રસ્તે આવ્યું હતું, તે રસ્તે નદીના કીનારે કીનારે પાછું જઈ રહેલું દેખાયું. દેખીતી રીતે ખાને પીછેહઠ કરવાનો નીર્ણય લીધો હોય તેમ જણાતું હતું. ગોવા અને તેના સાથીઓ, સ્ત્રીઓ અને બાળકો આ નવતર ઘટના જાણીને હર્ષોલ્લાસમાં આવી ગયા. ભય હવે દુર થયેલો જણાતો હતો. લાખો તો ઢોલ વગાડી નાચવા લાગ્યો.\nપણ ગોવાના મનમાં હજી ચેન ન હતું. તેણે કહ્યું ,” આપણે બે બંદીઓ પાસેથી મળેલી માહીતીને ભુલવી ન જોઈએ. ખાન પાસે હજુ તો ઝડપથી દોડતા નવતર પ્રાણીઓ પર સવાર થયેલી સેના અકબંધ છે; જે હજુ સુધી આપણે જોઈ જ નથી. આટલી બધી તાકાત હોવા છતાં ખાન ખાલી હાથે પાછો જાય , તે મારા મનમાં બેસતું નથી. જરુર આમાં તેની કોઈ ચાલ હોવી જોઈએ.”\nવીહા અને પાંચાએ આમાં સાદ પુરાવ્યો.\nપાંચો કહે ,” ગોવા , આપણે એમ કરીએ. બે જણ આપણી બાજુએ નદીના કીનારે કીનારે આ સેના શું કરે છે; તે જાણવા તેમની ઉપર નજર રાખતા રહે; અને કાંઈ ભયજનક લાગે તો એક જણ આવીને આપણને ખબર આપી જાય. “\nબધાએ સમ્મતીમાં ડોકાં ધુણાવ્યાં. લાખો અને બીજો એક જણ આ કામ માટે તૈયાર થઈ ગયા; અને નદીકીનારે ખાનની સેનાની સાથે સાથે ચાલવા માંડ્યા.\nકલાકેક પસાર થયો અને મોટા ભાગની સેના સામેથી અદ્રશ્ય થઈ ગઈ. માંડ પચાસેક માણસો જ હવે સામે કીનારે રહ્યા હતા. ખાને નવા તરાપા બનાવ્યા હોય તેમ જણાતું ન હતું. દેખીતી રીતે ત્રીજો હુમલો થવાના કોઈ ચીહ્ન જણાતાં ન હતાં. જોગમાયાના સતે મેદાનવાસીઓને મદદ કરી હતી. હવે શાંતીથી જીવન પુર્વવત બની જશે તેવી આશા બંધાઈ હતી.\nવળી આ ચાર દીવસમાં ધીમે ધીમે, સરવરીયા ગામ અને બીજા ત્રણ ચાર નેસમાંથી વધારાની મદદ પણ આવી પહોંચી હતી. ઘુમતા ફરતા ડફેર લોકોમાંથી પણ થોડાક, ગોવાને મદદ કરવા આવી પહોંચ્યા હતા. ગોવાના સાથીઓની બે અદભુત જીતના સમાચાર બધે પહોંચી ગયા હતા. આ સમાચાર જાણી, ગોવાના મનમાં ઉપજેલો અવીશ્વાસ દુર કરવાનું એમને મુનાસીબ લાગ્યું હતું. ગોવાની પ્રતીષ્ઠામાં વધારો થયો હતો. હવે ગોવા પાસે પચાસેક માણસો ભેગા થયા હતા.\nતાબડતોબ આ નવી કુમકને ધનુષ બાણ ચલાવવાની તાલીમ આપવાનું કામ પાંચાએ હાથમાં લીધું હતું. રુપલી અને બીજી સ્ત્રીઓએ એમને જરુરી નવાં હથીયારો બનાવવાનું કામ ઝડપથી આટોપવા માંડ્યું. બધાંને માટે વાંસની સોટીઓનાં બખ્તર અને શીરસ્ત્રાણ પણ બની રહ્યાં હતાં. વીજયના કેફે ગોવાના નેસને પ્રમાદી બનાવ્યો ન હતો. કોઈ પણ નવા આક્રમણને પહોંચી વળવા બધા એકસુરે, એકતાલે કામગરા બન્યા હતા. નવા આવનારાઓ મોડા પડ્યાની ભોંઠપ દુર કરવા બમણો ઉત્સાહ પ્રદર્શીત કરી રહ્યા હતા.\nપણ ટોળાંથી સ્વભાવવશ દુર રહેતો વીહો કોઈક જુદા જ અણસાર અનુભવી રહ્યો હતો. પહેલા હુમલા પછીની રાતમાં એને મળેલ ભવીષ્ય દર્શનને એ વીસરી શકે તેમ ન હતું. બે બંદીઓ ઉપર હવે સતત ચોકી રાખવામાં આવતી હતી; અને આ ચાર દીવસમાં એમની પાસેથી તેણે બેળે બેળે ઘણી માહીતી મેળવી હતી. ખાનના પ્રદેશની લાક્ષણીકતા, એમના રીવાજો, એમની રહેણી કરણી, આદતો, ધાર્મીક માન્યતાઓ, એ બધાં વીશે એને આછો આછો ખ્યાલ આવવા માંડ્યો હતો. એ લોકોનાં શીથીલ ચારીત્ર્ય સ્ત્રીઓ માટે બહુ મોટો ભય નીવડે તેમ વીહાને ખબર પડી ગઈ. એના જાતભાઈ બહેનો માટે આ નવતર વીદેશીઓ બહુ ભયંકર ખતરા રુપ નીવડી શકે તેમ જણાતું હતું. ઘોડા નામના અત્યંત ઝડપથી દોડી શકતા જાનવર પર એ લોકો સવાર થઈ શકતા હશે; અને પગપાળા ચાલનાર કરતાં ઘણી ઝડપે અંતર કાપી શકતા હશે; એ વાત નીશ્ચીત જણાતી હતી. જો એ ઝડપી સેના નદી પાર કરી આ બાજુ આવી જાય તો કોઈ સંજોગોમાં ગોવાના આ પચાસ જણ તો શું; પણ બધી વસ્તી ભેગી થઈ જાય તો પણ ખાનની જીત નક્કી હતી.\nફરી વીહાએ ઉંડો નીસાસો મુક્યો અને જોગમાયાને અંતરથી અરજ કરી કે, વસ્તીમાં પ્રવર્તમાન ઉત્સાહ અને હર્ષ ટકેલાં રહે; અને લાખો એવા સમાચાર સાથે પાછો ફરે કે, ખાને ખરેખર પીછેહઠ કરી છે.\n← ઝાંપો અને પક્ષી – એક લઘુકથા\tવાણીયાનો અવાજ – એક લઘુકથા →\n3 responses to “પ્રકરણ – 41 : ખાનની પીછેહઠ”\npragnaju ઓક્ટોબર 31, 2009 પર 4:26 એ એમ (am)\nIt’s like 20th Century war …\nસુરેશ જાની ઓક્ટોબર 31, 2009 પર 8:00 એ એમ (am)\nઈતીહાસ કમભાગ્યે યુધ્ધોથી ભરપુર છે/ લોહી, આંસુ, અનાથો, આગ, લુંટ, અત્યાચારો …\nપણ યુદ્ધોથી જ નવા ઈતાહાસો, નવા પલટા, નવી શોધો , નવી જીજીવીષાઓ, સંસ્કૃતીઓનું વીલીનીકરણ અને ફ્યુઝન સરજાતાં નથી હોતાં?\nમાનવ સમાજની આ એક કરુણ વીશીષ્ઠતા નથી?\nCapt. Narendra ઓક્ટોબર 31, 2009 પર 6:00 પી એમ(pm)\nWithdrawal by Khan and its aftermath is described well. You seem to have studied battle tactics, as they are clearly reflected in this chapter.\nMy compliments to Pragnaju for the detailed comments on cavalry tactics. The Hussars’ role is so well described that it can lead your readers to the Charge of the Light Brigade, how Lancers operated and well! Pragnaju has led us to understand he history of cavalry regiments and their transformation into Armored regiments. Thanks to both of you, Sureshbhai and Pragnaju, for letting me re-live my military history days!


જામજોધપુર પંથકમાં જંગલનો સોથ વાળતી પવનચક્કી - Daily Gujarati News\nપવનચક્કીના કારણે પશુ-પક્ષીઓનો વસવાટ ઘટ્યો: સ્થાનિક લોકોનો વિરોધ ઘોળીને પી જતાં અધિકારીઓ\nજામજોધપુર:-જામનગર જિલ્લામાં ખાનગી કંપનીઓ દ્વારા ઠેક-ઠેકાણે પવનચક્કીઓ ફીટ કરી પર્યાવરણનો સોથ વાળવામાં આવીરહ્યો છે ત્યારે જામજોધપુર પંથકમાં આવેલા જંગલ વિસ્તારમાં પણ હવે પવનચક્કીવાળાઓએ પગપેસારો કરી ગાઢ જંગલોનો સોથ બોલાવી નાખતા સ્થાનિક લોકોમાં રોષ વ્યાપી ગયો છે. પવનચક્કીના પાપે જામજોધર પંથકના જંગલ વિસ્તારમાંથી પશુ-પંખીઓ પણ ઊચાળા ભરી ગયાં હોવાનું બહાર આવ્યું છે.\nજામજોધપુર પંથકમાં વરવાળા, પરવાળા, ચુર વગેરે વિસ્તારોમાં ખાનગી કંપની દ્વારા પવન ચક્કીનું કામ પુર જોશમાં ચાલી રહ્યું છે. આ વિસ્તારોમાં ખાનગી કંપનીના પવન ચકકીના કામને કારણે વૃક્ષોનો નાશ થઇ ગયો છે. પશુ-પક્ષીઓનો વસવાટ ઓછો થઇ ગયો છે. કંપનીના ભારે ઓવરલોડ વાહનોની અવર-જવરને કારણે રોડ-રસ્તાની પથારી ફરી ગઇ છે. આ વિસ્તારમાં ચાલતી પવન ચક્કીને કારણે રહી શકાય તેમ નથી. અન્ય બીજી જગ્યાએ જવું પડે તેવી પરિસ્થિતિ છે. આ વિસ્તારમાં ગેરકાયદેસર ખરાબામાં ખોદકામ થઇ રહ્યું છે. અનેક વિસ્તારોમાં દબાણ કરતી ખાનગી કંપની દ્વારા રોડ કરવામાં આવ્યા છે. બોમ્બબ્લાસ્ટને કારણે આજુબાજુના વિસ્તારના લોકોને તકલીફ પડી રહી છે. ત્યારે સરકારી બાબુઓને અનેક વખત રજૂઆતો કરતાં પોતાને લેખિતમાં રજૂઆત થાય તો કાર્યવાહી કરશું તેમ જણાવે છે. શું સરકારી બાબુઓને આ બધી બાબતોની જાત તપાસ ન કરવી જોઇએ? ત્યારે સરકારી બાબુઓ ગ્રામ પંચાયતના સરકારી બાબુઓ વગેરેને ખાનગી કંપની દ્વારા મલાઇ આપી દીધાનું ચચાર્ય છે. ત્યારે અનેક રાજકીય લોકો આ ખાનગી કંપની આવતા ‘તાજા’ થઇ ગયા છે અને થોડા સમય પહેલાં પાટલા પંથકમાં રાજકીય વ્યકિત પર થયેલ હુમલો પણ આ કંપનીના દેવાણીયોના કામને થઇને હોવાનું ચર્ચાય છે. ત્યારે આગામી દિવસોમાં આવા રાજકીય હુમલા ન થાય અને પ્રજાનું હિત જોવાય તે માટે સરકારી બાબુઓએ તાત્કાલિક પગલાં લેવા જોઇએ તેવી માંગ ઉઠવા પામી છે.\nભાટિયામાં પૂનમબેન માડમના સમર્થનમાં અઢારે સમાજના આગેવાનોની બેઠક\nકોરોના ત્રેવડી સદી ભણી:6કેસ\nલાલપુર ગ્રામ પંચાયતનો ઐતિહાસિક નિર્ણય: પાણી વેરો આજીવન માફ\nNawanagar Time 27/07/2020


શેર કરેલી હોસ્ટિંગ મોનિટરિંગમાં નવા યુગ માટે HRANK લક્ષ્યો - WHSR\nમુખ્ય પૃષ્ઠ » WHSR બ્લોગ » શેર કરેલી હોસ્ટિંગ મોનિટરિંગમાં નવા યુગ માટે HRANK એઇમ્સ\nસુધારાશે: ઑક્ટો 24, 2019\nHRANK એક સાઇટ છે જે વેબ હોસ્ટિંગ કંપનીઓ પર માહિતી પ્રદાન કરે છે. તેમાં પારદર્શક પદ્ધતિ અને કંઈક કે જે મોટાભાગની સમીક્ષા સાઇટ્સ ઓફર કરતી નથી તેની સાથે એકદમ મોટી સંખ્યામાં સમીક્ષાઓ છે - વેબ હોસ્ટિંગ કંપની અપટાઇમ અને પ્રભાવ વિશેનો વ્યાપક ડેટા.\nમને તાજેતરમાં HRANK ના માલિક વિક્ટર સાથે વાત કરવાની તક મળી. તેના દ્વારા મને જાણવા મળ્યું કે HRANK ની વાર્તા કદાચ વધુ અનોખા છે જેમાંથી હું અત્યાર સુધી આવી છું. સ્પર્ધાત્મક વિશિષ્ટ ઉદ્યોગોને ખાસ કરીને એસઇઓ સેવાઓ પ્રદાન કરવામાં તેમના મૂળિયા સાથે, એચઆરએનએકને વેબ હોસ્ટિંગ કંપનીઓ સાથે નોંધપાત્ર વ્યક્તિગત અનુભવ હતો.\nઅમે અહીં એક કે બે નાના ઉદ્યોગોને મદદ કરવા વિશે વાત કરી રહ્યા નથી - અમે એસઇઓ અને હોસ્ટિંગ આવશ્યકતાઓ સાથે શાબ્દિક સેંકડો કંપનીઓને મદદ કરવા વિશે વાત કરી રહ્યા છીએ. જેમ જેમ તેઓ કહે છે તેમ, શીખવાની શ્રેષ્ઠ રીત એ અનુભવ દ્વારા છે.\nઅમે 200 હોસ્ટિંગ કંપનીઓ સાથે અમારી બધી સાઇટ્સ હોસ્ટ કરી. ઘણા વર્ષો પછી અમે સમજી ગયા કે તેઓ ખરેખર કેવી રીતે કાર્ય કરે છે અને જો તમે નવા છો, તો શ્રેષ્ઠ કેવી રીતે મેળવવી મુશ્કેલ છે.\nHRANK ડેટાને મદદરૂપ માહિતીમાં ફેરવી રહ્યું છે\nકેટલાક ખૂબ ઓળખી શકાય તેવા નામો ટોચ પર છે HRANK ડેટા ટેબલ.\nતેઓ જે સાઇટ્સને સંચાલિત કરવામાં મદદ કરે છે અને તેઓ સાથે કામ કરેલી હોસ્ટિંગ કંપનીઓનો વ્યાપક પ્રસાર હોવાને કારણે, HRANK એ પોતાને મોટા પ્રમાણમાં ડેટા સાથે મળી. આનાથી તેમને બધાં ગીક્સ તેની સાથે શું કરવા પ્રેરણા આપે છે - અર્થહીન ડેટાને મૂલ્યવાન માહિતીમાં ફેરવો.\nએચઆરએનકે વેબ હોસ્ટિંગ કંપનીઓ પાસેથી પ્રાપ્ત ડેટાને કંઈક એવી વસ્તુમાં ફેરવવાની દરખાસ્તની આસપાસ બનાવવામાં આવ્યો હતો કે જે ઉદ્યોગમાં નવી પેઠે મદદ કરશે. તે 'સહાય' વેબ હોસ્ટિંગ સેવા પ્રદાતાઓના તેમના અપટાઇમ અને સ્પીડ જેવી જટિલ માહિતીની સાથે એક વિશાળ રેન્કિંગ ટેબલ હોવાનો અંત આવ્યો.\nઅમારું લક્ષ્ય સરળ છે; વેબ હોસ્ટિંગ માર્કેટમાં થોડી પારદર્શિતા લાવવા અને લોકોને જમીન પર તથ્યો બતાવવા માટે. - વિક્ટર ક્લુચેનીયા, સહ-સ્થાપક, એચઆરએનકે\nતેમાં અન્ય માહિતી શામેલ હતી જે કેટલાક દૃશ્યોમાં મદદરૂપ થઈ શકે છે જેમ કે શેર કરેલા આઇપીની સંખ્યા કે જેણે વેબ હોસ્ટ્સને ઓળખાવી તે સાઇટ્સની સંખ્યા સાથે ચલાવવાની ઓળખ આપી હતી જેણે આઇપી સંબોધિત કરી હતી.\n“અમારા માટે આ માર્કેટમાં કંઈક નવું અને ઉપયોગી બનાવવાનું ઉત્તેજક છે કે જે પહેલાં કોઈએ કર્યું ન હોય. વિક્ટર કહે છે કે, ભૂતકાળમાં ઘણા બધા પડકારોનો સામનો કરીને શ્રેષ્ઠ હોસ્ટિંગ મેળવવા માટે, અમે જાણીએ છીએ કે માહિતી અન્ય લોકોને પણ મદદ કરશે.\nHRANK હાલમાં ફક્ત વહેંચાયેલ વેબ હોસ્ટિંગને મોનિટર કરે છે કારણ કે તેમના મતે મોટાભાગના ગ્રાહકો તેનો ઉપયોગ કરે છે. સ્પષ્ટ કરવા માટે, વિક્ટે ઉલ્લેખ કર્યો છે કે આ શબ્દ “વહેંચાયેલ”થોડું lyીલું વપરાય છે. આનું કારણ એ છે કે વેબ હોસ્ટ્સ તેમના તકનીકી માળખાંને કેવી રીતે ગોઠવે છે તેની વાસ્તવિક રચના પારદર્શક નથી અને આપણે આગળના ભાગમાં જોઈએ છીએ તે ફક્ત માર્કેટિંગ સ્પીક હોઈ શકે છે.\n“અમને ક્યારેય ખબર નથી હોતી કે તેમાંથી ખરેખર કેવી રીતે ગોઠવેલ છે અને કેટલા વર્ચુઅલ મશીનો ખરેખર આ ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચરને ફ્રન્ટ-એન્ડ પર પ્રસ્તુત કરવા માટે કાર્યરત છે. જેમ કે અમે વાજબી ધારણા પર કામ કરીએ છીએ કે એક જ શેર કરેલા સર્વરને એક જ આઇપી સરનામાં દ્વારા રજૂ કરવામાં આવે છે, જેમાંથી પ્રત્યેક એક્સએન્યુએમએક્સ વેબસાઇટ્સની સરેરાશ હોસ્ટ કરે છે. કંઈપણ ઓછું તે વીપીએસ અથવા સમર્પિત સર્વર હોવાના ક્ષેત્રમાં આવી જશે, "તેમણે કહ્યું.\nHRANK સ્કોરિંગ સિસ્ટમ કેવી રીતે કાર્ય કરે છે\nHRANK સ્કોરિંગ સિસ્ટમની ઝાંખી\nએચઆરએનએક સ્કોરનો ખુલાસો કરતા, વિક્ટોરે કહ્યું કે તેઓએ લગભગ 150 મિલિયન ડોમેન્સનું વિશ્લેષણ શરૂ કર્યું. તે જ સમયે, તેઓએ દરેક હોસ્ટિંગ સર્વરને તેના અપટાઇમનો રેકોર્ડ બનાવવા માટે પણ દેખરેખ રાખવાનું શરૂ કર્યું. હમણાં સુધી, HRANK ફક્ત શેર કરેલી હોસ્ટિંગ સેવાઓનાં રેકોર્ડોને જ ટ્ર .ક કરે છે.\nએકવાર તે તમામ ડેટા આવી ગયા પછી, તેઓએ તે દરેક કંપનીની સમીક્ષા કરી અને તેમના પોતાના વિચારો પણ ફેંકી દીધા. પરિણામ એ એક વિશિષ્ટ HRANK સ્કોર હતું જે વિક્ટર મુજબ હાલમાં કંઈક એવું છે જે ઉદ્યોગ માટે એકદમ અનોખું છે.\nઆખરે, HRANK સ્કોર એ વિવિધ પરિબળોનું એકંદર છે જેમાં અપટાઇમ, પ્રતિભાવ સમય, હોસ્ટ તેના ગ્રાહકોને કેટલો સારો આધાર આપે છે, વ્યવસાયમાંનો સમય, ઇતિહાસ અને અનુભવનો સમાવેશ કરે છે. તેઓ એકંદર દેખાવ અને ઉપયોગીતાના આકારણી માટે પ્રદાતાઓ પર હોસ્ટ કરેલી વ્યક્તિગત વેબસાઇટ્સ પણ જુએ છે.\nએચઆરએનકે દ્વારા હાથ ધરવામાં આવેલ ડેટા રેકોર્ડિંગ જૂન 2018 માં શરૂ થઈ હતી અને ત્યારથી તે ચાલુ છે. આ સમયે, તેઓ 40,000 કરતાં વધુ સર્વિસ પ્રોવાઇડર્સના 300 શેર કરેલા IP સરનામાંઓ પર નજર રાખી રહ્યાં છે. તે અનુમાનિત 11.8 મિલિયન વેબસાઇટ્સ અને ગણતરી છે.\nશું ટીમ ચલાવે છે\nતેમ છતાં HRANK એફિલિએટ પ્રોગ્રામ્સથી નાણાં કમાય છે, વિક્ટર મક્કમ છે કે તે જ ટીમને પ્રેરણા આપતું નથી. તેમનો અભિપ્રાય એ છે કે તેમની સફળતા તરફની સફર વપરાશકર્તાઓને ખરેખર ઉપયોગી ઉત્પાદન, દ્રeતા, પારદર્શિતા અને ઉદ્યોગમાં વાસ્તવિક રસ પ્રદાન કરવા પર આધારિત હશે.\nજ્યારે કંપની સામાન્ય કરેલા બહાના જેવા લાગે છે, ત્યાં HRANK સિસ્ટમ વિશે કંઈક નોંધવું છે. પ્રથમ તે છે કે તે મુખ્યત્વે ડેટા પર આધારિત છે અને તે વિશ્વસનીય છે. બીજો તે છે કે તે વપરાશકર્તાઓને મફતમાં સિસ્ટમની offeringફર કરે છે,\nઆનો અર્થ એ છે કે સામાન્ય જનતા, જેને કોઈની પણ મદદની જરૂર હોય છે, પાસે વેબ હોસ્ટ પસંદ કરવા વિશેની માહિતી માટે વિશ્વસનીય માહિતીનો મફત સ્રોત છે. ખર્ચ અને મુશ્કેલીની કલ્પના કરો જે આ રમતમાં ઘણા નવા બાળકો માટે બચાવી શકે છે!\nહું હમણાં વર્ષોથી વેબ હોસ્ટિંગ અને તકનીકીઓ વિશે લખી રહ્યો છું અને હજી પણ હું મારા પ્રારંભિક દિવસોને યાદ કરી શકું છું જ્યારે તેઓની વેબસાઇટ્સ પર લોગો ન હોય તો હું હોસ્ટ બીથી હોસ્ટ A ને કહી શકતો ન હતો.\nHRANK માટે આગળ શું છે?\nએસઇઓ માર્કેટમાં તેની મૂળ ધરાવતી કંપની તરીકે, વિક્ટોરે બે જગ્યાએ અપેક્ષિત બાબતોનો ઉલ્લેખ કર્યો છે. પહેલી એ કે હવે તેમની આશા વધુ સારી માન્યતા માટેની છે. છેવટે, તેઓ એકદમ વ્યાપારીકૃત બજારમાં કંઈક નવું અને તેના બદલે અજોડ ઓફર કરી રહ્યાં છે.\nબીજું તે છે કે તેઓ સર્ચ એન્જિનના ટ્રાફિક પર આધાર રાખે છે, જે તેમની અંતર્ગત કુશળતાને કારણે મને કોઈ શંકા નથી કે તેમને સમયનો યોગ્ય સમય મળશે.\nહમણાં, તેઓ હજી માર્કેટમાં standભા છે ત્યાં ગેજ માટેનો પોતાનો માર્ગ અનુભવે છે. તેઓ વેબ હોસ્ટિંગ ઉદ્યોગના પરંપરાગત બલવાર્ક્સ - ઘણાં વર્ષોથી સફળતાપૂર્વક ચલાવવામાં આવતા મોટા પાયે એફિલિએટ સાઇટ્સની સામે સ્પર્ધા કરી રહ્યા છે તે હકીકતને ધ્યાનમાં રાખીને એક સરળ વસ્તુ નહીં.\nહજી, ઉદ્દેશ વિક્ટરને સ્પષ્ટ છે; લોકો જે સેવા આવે છે વેબ હોસ્ટિંગ મૂલ્યાંકન માટે અને તેમની તેમની વેબસાઇટ માટે શ્રેષ્ઠ તુલના કરવામાં અને પસંદ કરવામાં સહાય માટે.


April 2013 – "દાદીમા ની પોટલી"….\nબાળકોમાં મૂલ્યશિક્ષણ આપવાનો અભિગમ …\nશાળામાં કેવી રીતે મૂલ્યશિક્ષણ આપવું ?\nવર્તમાન શિક્ષણપદ્ધતિ ભલે ઊણપોભરી હોય અને મૂલ્યલક્ષી શિક્ષણ માટે અનુચિત પણ લાગે; વળી તે સાવ ઔપચારિક અને પરીક્ષાલક્ષી પણ હોય તોયે મૂલ્યોનું વિધાર્થીઓમાં સંક્રમણ કરવું એ શૈક્ષણિક સંસ્થાઓની વર્તમાન વિષમ પરિસ્થિતમાં પણ શક્ય છે. વિહંગાવલોક્નકરતાં મૂલ્ય શીક્ષણ આપવામાં નડતી મુશ્કેલીઓના નિરાકરણ માટે ગુરુચાવી જેવી કેટલીક સંકલ્પનાઓ આપણી નજર સમક્ષ રાખવી રહી :\n૧. એકાગ્રતા એ સર્વ જ્ઞાનનો સાર છે, તેના વિના કંઈ થઇ શકે નહિ. સામાન્ય માણસમાં તેની વિચાર શક્તિનો નેવું ટકા ભાગ વ્યર્થ જાય છે, અને તેથી તે સતત ભૂલો કર્યા કરે છે; કેળવાયેલું મન અથવા માણસ કદી ભૂલો કરે નહિ (૭.૬૪)\n… ધન મેળવવામાં કે ઈશ્વરની આરાધના કરવામાં કે કોઈ કાર્યમાં એકાગ્રતાની શક્તિ જેટલી વધારે તેટલું તે કાર્ય વધારે સારું થશે. (૫.૧૧૨) … મનને એક વસ્તુ પર એકાગ્રકર્યા પછી આપણી મરજી મુજબ તેને તેમાંથી અલગ પાડી દઈ શકાતું નથી. આ અવસ્થા બહુ દુઃખદાયક નીવડે છે … તેથી એકાગ્રતાની શક્તિ સાથે જ અલગ થવાની શક્તિ પણ કેળવવી જોઈએ. આપણે મનને એક જ વસ્તુ પર પૂરેપૂરું કેન્દ્રિત કરતાં શીખવું જોઈએ, એટલું જ નહિ: પણ એક ક્ષણમાં જ તેને તેનાથી વેગળું કરી દઈને બીજે વસ્તુ પર પણ લગાડતાં આપણને આવડવું જોઈએ. (૮.૭૫) … બાલ્યાવસ્થામાં જ એકાગ્રતાની તેમજ અલિપ્તતાની શક્તિ સાથોસાથ કેળવવી જોઈએ. (૮.૭૫)\n૨. આપણું દુર્ભાગ્ય એ છે કે એકાગ્રતાની \_અને અલિપ્તતાની શક્તિ કેળવવા અને સાર્વત્રિક વિકાસ સાધવા આપણે આપણી ઈચ્છાશક્તિને સમૃદ્ધ કરી નથી. એટલે જ સફળ થવા માટે તમારામાં જબરદસ્ત ખંત હોવો જોઈએ, પ્રબળ ઇચ્છાશક્તિ હોવી જોઈએ, ‘હું સાગર આખો પી જઈશ, મારી ઈચ્છાશક્તિના જોરે પર્વતોના ચૂરા થઇ જશે,’ ખંતીલો જીવ તો એમ બોલે. એ પ્રકારનો ઉત્સાહ રાખો, એ જાતની ઈચ્છાશક્તિ કેળવો, તો રમે ધ્યેયે પહોંચશો જ. (૩.૧૪૧)\nઆવી પ્રબળ ઈચ્છાશક્તિ વિના કોઇપણ વ્યક્તિ પોતાના નિશ્ચિત ધ્યેય સુધી પહોંચી શક્તિ નથી; કેળવણી એટલે માત્ર પરીક્ષામાં ઉત્તમ ગુણે સફળ થવું એ નથી પણ કેળવણીમાં તો એક એવી તાલીમ મળે છે કે જેના દ્વારા ઈચ્છાના પ્રબળ પ્રવાહ અને તેની અભિવ્યક્તિને સંયમ-નિયમમાં રાખી શકાય અને સર્વજનહિતાય સર્વજનસુખાયના ઉદાત્ત અને ઉમદા હેતુ માટે એનો ઉપયોગ થાય.\nજો ઉપર્યુક્ત ભૂમિકા પર સારી રીતે કેળવણી અપાય તો વિધાર્થીના ચારિત્ર્યઘડતરનું કાર્ય સહજ-સરળ બની જાય અને વિધાર્થી પોતાના પગ પર ઊભા રહેવાની શક્તિ કેળવી શકે છે. એ દ્વારા એ પોતાને અને સમાજને બંનેને ઉપયોગી બની શકે છે.\nમૂલ્યશિક્ષણ માટેનાં કેટલાંક આવશ્યક સૂચનો …\n• પહેલાં તો બાળકો સમક્ષ કોઈ અનુસરણીય આદર્શ હોવો જોઈએ. આ આદર્શ વિધાર્થી પોતાની જ મેળે પસંદ કરે એ જ હિતાવહ છે.\n• માતાપિતા કે શિક્ષકો બાળકોને પોતાની સ્વપ્નની દુનિયામાં જ જકડી રાખે એ નાદુરસ્ત વાત છે. બાળકોને પોતાના અભ્યાસ, કારકિર્દી વગેરેની પસંદગી એમની મેળેજ કરવા દો. જ્યારે જરૂર લાગે ત્યારે એમને માર્ગદર્શન આપો કે સહાય કરતા રહો.\n• માણસ જ પોતાનું ભાગ્ય પોતાના હાથે ઘડે છે. એટલે કે દરેક વિધાર્થી પોતાનો ભાગ્યવિધાતા છે. એ વાત બાળકના ગળે ઉતારવી મુશ્કેલ છે પણ અશક્ય નથી. આપણી સામાજિક પરિસ્થિતિ એવી છે કે નાનપણથી જ બાળકને ચોતરફ નબળાઈ અને નિરાશાભર્યું વાતાવરણ જોવા મળે છે. પોતાનું ભાગ્ય ઘડવા માટે બાળકમાં સૌ પ્રથમ તો શ્રદ્ધા અને આત્મવિશ્વાસ હોવા જોઈએ. તેનામાં શ્રદ્ધા અને આત્મવિશ્વાસની ધીમે ધીમે ક્રમશ: સંવૃદ્ધિ થતી રહે એ માટે શાળામાં કે ઘરમાં શિક્ષકો કે માતાપિતાએ અનુકૂળ વાતાવરણ ઊભું કરવું પડે.\n• મૂલ્યલક્ષી કેળવણી એ કોઈ ‘આવું કરો’ અને ‘આવું ન કરો’ ની માત્ર આદેશાત્મક પ્રક્રિયા નથી.\n• જ્ઞાન અને પોતાના સદાચરણના ઉદાહરણ દ્વારા શિક્ષકો કે માબાપે બાળકોને પ્રેરવાં જોઈએ.\n• બાળકના સર્વાંગી ઘડતર માટે બાદ, કિશોર અને તરુનોના મનોવિજ્ઞાનના જ્ઞાનની પ્રબળ ભૂમિકા શિક્ષકો અને માબાપમાં હોવી જોઈએ. બાળક પર પ્રભાવ પાડતા વાતાવરણનાં વિવિધ પરિબળો વિશેની સાચી સમજણ પણ એમણે કેળવવી જોઈએ.\n• બાળકના ક્રિયાવર્તનોનું વ્યક્તિગત સુક્ષ્મ નિરીક્ષણ અને બાળકોને જરૂરી તથા સુયોગ્ય માર્ગદર્શન આ બંને વસ્તુ એમના સાચા વિકાસ માટે જરૂરી છે.\n• જે બાળકને કોઈપણ પરિશ્રમ કરવામાં શરમ ન નડે એ જ ખરેખર પરિશ્રમના મહિમાને જાણે છે. બાળપણથી જ એનામાં પરિશ્રમ પ્રત્યેનો પ્રેમભાવ જાગવો જોઈએ. જેથી આ સંસારની વાસ્તવિકતા વચ્ચે, અનેક વિષમતાઓ વચ્ચે પણ એ બાળક અડીખમ યોદ્ધાની જેમ મંડ્યો રહે.\n• દરેક નાના બાળકનું મન નિર્દોષ નિર્મળ હોય છે. એમનામાં સત્યમ્ શિવમ્ સુંદરમ્ પ્રેમભાવ હોય છે. આ ઉદાત્તભાવ જીવનભર રહે એવી કાળજી લેવી જોઈએ.\n• માતાપિતા અને શિક્ષકોએ હંમેશાં બાળકમાં રહેલ ઉમદા ગુણોને જાણવા જોઈએ અને એની પ્રશંસા પણ કરવી જોઈએ. એમની ઊણપો પર જ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું ન જોઈએ. અલબત્ત, એને અપરોક્ષ રીતે સુધારવા માટેનો પ્રયત્ન કરવો જોઈએ.\n• ક્યારેક બાળકો અણછાજતું વર્તન કરે છે કે એવી કુટેવો પાડી બેસે છે ત્યારે બાળકો પ્રત્યે કઠોર વર્તન ન રાખવું જોઈએ. વિનમ્રતા અને વિવેકથી એને દૂર કરવાનો પ્રયત્ન કરવો જોઈએ. બાળકો ખરેખર સૂક્ષ્મ નિરીક્ષણ કરતાં હોય છે. તેઓ માતાપિતા અને શિક્ષકોના દોષોને પણ જોઈ શકે છે.\n• જો ઈરાદો સારો હોય તો ક્યારેક સજા પણ એક સારો ઈલાજ છે. પણ એમાં બાળકની સાર્વત્રિક સુધારણા અને એના કલ્યાણની ખેવના તેમજ સદિચ્છા હોવાં જોઈએ. ખરેખર તો સાચો પ્રેમ હોય તો આ થાય. આટલું યાદ રાખવું જોઈએ કે તમારા ઈરાદાઓ વિશે બાળકમાં સ્વાભાવિક સમજણ હોય છે.\n• માતાપિતાએ આટલું યાદ રાખવું જોઈએ કે ઉદ્ધતાઈ ભરેલું વર્તન કે અવડચંડિલાઈ સાથેના તોફાન-ટિખળ એ બાળકમાં રહેલી વધારાની શક્તિ કે ઉર્જાનું પરિણામ છે. એ ઉર્જાને કે શક્તિને યોગ્ય દિશામાં વાળવામાં જ સાર છે.\n• અતિપ્રેમ એ બાળકને બગાડે છે, એને બીચારો બાપડો બનાવી દે છે. બાળકને કોઈ પણ કાર્ય માટે તમારી પાસે કે બીજા પાસે સહાય માટે દોડી જવું પડે એવું ન કરો. એટલે કે માતાપિતા અથવા શિક્ષકે બાળક પ્રત્યે પ્રેમ કે હૂંફ રાખવામાં થોડી આવશ્યક દ્રઢતા પણ રાખવી જરૂરી છે.\n• માતાપિતા અને શિક્ષકોએ હંમેશાં બાળકને શાંત, શક્તિવાન, સ્થિર, ધીર અને નિષ્ઠાવાન બનતાં શીખવવું જોઈએ. બાકીનું બીજું બધું તો એની મેળે થઇ રહેશે.\n• બાળકોને બધુંય વગરવિચાર્યે આંખ મીંચીને ‘સ્વીકારી લેવાનું છે’ એવું કરતાં બનાવી ન દેશો. એને ગળે આટલી વાત માતાપિતા અને શિક્ષકોએ ઉતારવી જોઈએ કે જ્યારે એને કોઈ પણ બાબતમાં પાકી ખાતરી થાય કે એમના માટે અને બીજા માટે એ સારું છે ત્યારે જ એને અનુસરવા કહેવું.\n• બાળકમાં નિખાલસતા નીખરી આવે એ માટે હંમેશાં પ્રેરવા જોઈએ. બાળક પોતાનાં દોષ-ખામી છુપાવે નહી એવું વલણ કેળવે એ જોવું જોઈએ.\n• નાનાં બાળકો માટે શિક્ષકો અને માબાપ પોતે જ એમના આદર્શ અને અનુસરણીય વ્યક્તિ છે. એમનાં શિક્ષકો કે માતાપિતા જે કંઈ કહે- કરે એને તેઓ હંમેશાં અનુસરવાના અને એમાં શ્રદ્ધાવિશ્વાસ પણ રાખવાનો.\n• ભય એ જ બધાં દુઃખપીડાનું મૂળ છે એટલે બાળકો નિર્ભય બને અને હિંમતવાન બને તે રીતે તેમને કેળવવાં જોઈએ.\n• શિક્ષકો કે માતાપિતા માટે બાળકો એ જ એમની સાચી અને કીંમતી મૂડી છે. એટલે સમય કાઢીને એમની સાથે ગાળો.\n• બાળકોની બીજા સાથે સરખામણી ન કરો. દરેક બાળકનું એક અનન્ય વ્યક્તિત્વ છે. બધા બાળકોમાં વિશિષ્ઠ ગુણવત્તા હોય છે કે જેને લીધે તે બીજાથી અલગ પડે છે. એમની ભીતર પણ અનંત શક્યતાઓ સુષુપ્ત અવસ્થામાં રહેલી છે, આટલું તો માતાપિતા અને શિક્ષકોએ જાણવું જ જોઈએ.\n• વ્યક્તિના જીવનમાં શિસ્તનું મહત્વ શું છે એ એમને સ્પષ્ટપણે સમજાવવું જોઈએ અને સમય સૂચકતા તેમજ સમયની ઉપયોગીતા વિશે પણ એને કેળવવું જોઈએ.\n• માતાપિતા અને શિક્ષકોએ એ જોવું જોઈએ કે બાળકો પોતાની મેળે, પોતેજ પોતાને ખભે જવાબદારીઓ ઉપાડતા શીખે. ભલે એ ભૂલો કરે પણ એમણે ભૂલોમાંથી જીવનની સાચી કેળવણી મેળવવા દો. એમને સતત અને બિનજરૂરી બાબતોમાં રક્ષવા કે બચાવવા દોડી ન જવું.\n• માતાપિતા અને શિક્ષકોએ દરેક બાળક સંબંધોની જાળવણી કેવી રીતે કેળવે છે એ શીખવવું જોઈએ. જ્યાં જ્યાં જરૂર ત્યાં વિનયવિવેક અને માનાદર જાળવે તે રીતે તેને કેળવવું જોઈએ.\n• સારું સાહિત્ય વાંચવા માટે એ પ્રેરાય એટલે એનામાં સદ્દવાચનની વિવેકબુદ્ધિ વિકસાવવી જોઈએ.\n• શરીરને સુદ્રઢ રાખવા નિયમિત આસન કે વ્યાયામ કરવા જરૂરી છે, તેમજ ધ્યાન-પ્રાણાયામનો અભ્યાસ એટલો જ આવશ્યક છે એ વાત એને ગળે ઉતારવી જોઈએ.\n• બાળકો સમક્ષ હંમેશાં સમાજની કે રાષ્ટ્રની મહાન વ્યક્તિઓનો જીવન=આદર્શ મૂકો કે એમના વિશે એમને અવાર-નવાર કહેતા રહો.\n• બાળક આત્મનિરીક્ષ્ણ કરવાની ટેવ કેળવે અને આત્મ સુધારણા કે વિકાસ માટે ઈચ્છા સેવતો થાય તેવું વાતાવરણ માતાપિતા અને શિક્ષકોએ રચવું જોઈએ.\n• બાળકની સાર્વત્રિક સુધારણા માટે શિક્ષકોએ અવાર-નવાર બાળકના માતાપિતાના સંપર્કમાં રહેવું જોઈએ અને એમની પાસેથી અનુપૂર્તિનાં સૂચનો મેળવવાં જોઈએ.\n• વર્તમાનપત્રોના એહવાલો કે સમાચાર અને ટીવી પર બતાવવામાં આવતી સિરયલો કે ફિલ્મો નકારત્મક વલણવાળા હોવા છતાં એના દુષ્પ્રભાવથી બાળકોને બચાવવા માટે શક્ય તેટલો પ્રયાસ કરવો જોઈએ. આવા કાર્યક્રમોમાં રહેલી શક્ય તેટલી સારી કે સકારાત્મક બાબતોને તારવીને અને દૈનંદિન પરિસ્થિતિઓ સાથે એની સરખામણી કરીને મૂલ્યોની ચર્ચા કરવાનો પ્રયત્ન કરી શકાય છે. આવી સાચી ચર્ચાને લીધે બાળકોમાં જીવનની વાસ્તવિક પરિસ્થિતિઓ માટેની સાચી માનસિકતા કેળવાય છે. સાથે ને સાથે તેઓ જીવનમાં ભૂતકાળના કે વર્તમાન કાળના પ્રેરક ઘટનાપ્રસંગોને પોતાના વાસ્તવિક જીવન સાથે સરખાવતાં શીખે છે. એને લીધે જીવનમાં આવનારી ભવિષ્યની સમસ્યાઓ અને તેના શક્ય નિરાકરણો માટેની પુખ્ત સમજણ એમનામાં કેળવાય છે.\n• ઉપરોક્ત બાબતો પર માતાપિતા તેમજ શિક્ષકો ગંભીરતાથી વિચાર કરીને પોતપોતાના કાર્યક્ષેત્રમાં બાળકોમાં મૂલ્યોનું સિંચન કરી શકે છે. આ પરિશ્રમ પોતાના કુટુંબ, સમાજ, દેશ માટે જ નહિ પણ સમગ્રવિશ્વ માટે અત્યંત ફળદાયી નીવડશે એમાં કોઈ શંકા નથી.\nPosted on April 29, 2013 April 29, 2013 Categories 'દાદીમાનું ચિંતન જગત', ટૂંકીવાર્તા-બોધકથાઓ - પ્રેરકવાતો, વીણેલા મોતી1 Comment on બાળકોમાં મૂલ્યશિક્ષણ આપવાનો અભિગમ …\nઉકેલ વિનાની કોઈ સમસ્યા હોતી નથી …\nઉકેલ વિનાની કોઈ સમસ્યા હોતી નથી. સમસ્યાઓ અનેક પ્રકારની હોય છે અને એ પ્રમાણે એના ઉકેલ પણ હોય છે. મોટાભાગનાં ઉકેલ ત્વરિત ઉપાય જેવા હોય છે અને આ ત્વરિત ઉપાય વાસ્તવિક રીતે સમસ્યાઓનું સમાધાન કરતા નથી. પણ એ માત્ર એને દબાવી દે છે કે થોડા સમય પૂરતાં મુલતવી રાખે છે. કોઈ એવો ઉકેલ કે એવું સમાધાન છે કે જે સમસ્યાના મૂળમાં ઘા કરે અને તેને અફર – અટલ રહીને સમૂળગી દૂર કરે ? હા, એ છે; અને તે છે આધ્યાત્મિક ઉકેલ કે સમાધાન.\nદરેક સમસ્યાનો આધ્યાત્મિક ઉકેલ હોય છે; કારણ કે દરેક સમસ્યા મૂળભૂત રીતે આધ્યાત્મિક સમસ્યા હોય છે. વેદો જેને સત્ – ચિત્ત્ – આનંદ કહે છે, તે જ બધું છે અને સર્વમાં તેનું અસ્તિત્વ રહેલું છે. એટલે જ કોઈ પણ જાતનો પ્રશ્ન નથી. કોઈ પણ એ જાણતું નથી કે આ તત્વ કેવી રીતે અર્દશ્ય થાય છે અને કેવી રીતે ઘણામાં પ્રતિબિંબત થાય છે. આ અનંત –અર્દશ્ય તત્વમાંથી આ ભૌતિક અને દેખીતું બ્રહ્માંડ ઊભર્યું છે. એટલે જ બધા પ્રકારની અને અસ્તિત્વની બધી કક્ષાઓની સમસ્યાઓ ઊભી થઇ. એટલે કે પાયાની સમસ્યા એ તત્વને ભૌતિક માની લેવામાંથી જન્મે છે. જો આ સમસ્યાનું સમાધાન મળી શકે તો બીજી બધી સમસ્યાઓનું સમાધાન શોધવાની જરાય આવશ્યકતા રહેશે નહિ. એ તો કાયમને માટે ઓગળી-પીગળી જશે.\nવેદાંત આ સમસ્યાના કારણને આપણા આધ્યાત્મિક સ્વરૂપની વિસ્મૃતિ કે એના અજ્ઞાનને નામે ઓળખાવે છે. માત્ર આત્મજ્ઞાનનો પ્રકાશ જ સ્વસ્વરૂપના અજ્ઞાનના અંધકારને દૂર કરી શકે.\nભૂખ્યે પેટે ધર્મનાં પીરસણા ન ચાલે\nજો કે પોતાના અસલ સ્વરૂપનું જ્ઞાન એટલે કે આત્મજ્ઞાનની જ સૈથી વધારે આવશ્યકતા છે. અને સર્વપ્રથમ તો એ જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરવા માટે પોતાના સ્વભાવને અને પ્રકૃતિને હિતકર એવી કેટલીક આવશ્યકતાઓ પણ પૂરી થવી જોઈએ. આ આવશ્યકતાઓ કઈ છે ? મૂળભૂત રીતે ત્રણ આવશ્યકતાઓ છે – અન્ન, વસ્ત્ર, આશ્રય. જ્યારે કોઈ પણ માણસ માટે પોતાના શરીરને ટકાવવા માટે આ પ્રાથમિક જરૂરિયાતો પ્રાપ્ય બને ત્યારે તે માણસ આત્મજ્ઞાન મેળવવાની ઈચ્છા કેળવી શકે અને એ માટેનો સમય પણ કાઢી શકે.\nપણ શરીરને ટકાવવાથી બધું પતી જતું નથી. તંદુરસ્તીભર્યા વિકાસ માટે માતાપિતાનો પ્રેમ, કાળજીપૂર્વકનો ઉછેર, સારા મિત્રો-સાથીઓ અને આરોગ્યપ્રદ ટેવોની કોઈ પણ વ્યક્તિને આવશ્યકતા રહે છે. આ બધું સાથે મળે તો એક આદર્શ ભૂમિ તૈયાર થાય છે કે જેમાં જ્ઞાનનાં બીજ અંકુરિત થઇ શકે.\nવિશ્વ કંઈ એમ તત્કાલ રચાયું ન હતું. એને ઉત્ક્રાંત થતાં અબજો વર્ષ લાગ્યાં છે. જો કે આપણે બધા પ્રગતી, સભ્યતા અને એવી બધી વાતો તો કરીએ છીએ, પણ ઉપરછલ્લી સપાટી સિવાય આ વિશ્વ વાસ્તવિક રીતે જરાય બદલ્યું નથી. આપણે જરાક ખોદીએ કે એ જ જૂની દુનિયા દેખાશે અને એ ભય, ધૃણા, અસલામતી, ગૂંચવણો, ગુન્હાખોરી, લોભથી છલોછલ ભરેલી છે. અલબત્ત, કેટલેક અંશે આ બધાં દૂષણોનું હિંમત, પ્રેમ, શ્રદ્ધા, શક્તિ, પવિત્રતા અને શાંતિના ઘટનાપ્રસંગો દ્વારા સમતુલન થય છે ખરું.\nસમસ્યાઓ તો મોટે ભાગે એવી ને એવી રહી છે. અલબત્ત સમયે સમયે મહોરાં બદલ્યાં છે, બસ આટલું જ. પણ મૂળભૂત સમસ્યાઓએ તો પોતાનો આ ચહેરો – મહોરોય બદલ્યો નથી. ઉદાહરણ તરીકે પ્રારબ્ધ અને મૃત્યુની સમસ્યા, ખાલીપાની અને નિરર્થક્તાની સમસ્યા, ગુન્હાખોરી અને દોષારોપણની વાત લો.\nઆ વિશ્વના અપરિવર્તિત સ્વરૂપમાં એક અંતર દ્રષ્ટિ કરવાને લીધે એને કૂતરાની પૂંછડી સાથે સરખાવી છે. ભલે ને આપણે ગમે એટલીવાર એને સીધી કરવાનો પ્રયત્ન કરીએ પણ એ તો વાંકી ને વાંકી જ રહેવાની. તો પછી આ દુનિયાને સુધારવાના પ્રયત્નનો કોઈ ઉર્દેશ્ય ખરો ? આનો જવાબ ‘ના’ અને ‘હા’ બંને છે. ‘ના’ નું કારણ એ છે કે આ દુનિયા પોતાની મૂળ પ્રકૃતિ બદલાવી શકે તેમ નથી. ‘હા’ નું કારણ એ છે કે આ દુનિયાને સુધારવા જતાં આપણે પોતે જ ખરેખર સુધરી જઈએ છીએ. આ દુનિયા સારા – નરસાનું મિશ્રણ થવાનું જ ચાલુ રાખશે. જો આપણે ગહન નિરક્ષણ કરીને જોઈએ તો આપણને જાણવા મળશે કે આ દુનિયાને આપણી સહાયની જરાય જરૂર નથી. આપણા વિના પણ તે બહુ સારી રીતે ચાલી શકે તેમ છે. આમ છતાં પણ આપણે આ દુનિયાને સહાય કરવાનો પ્રયત્ન કરવો જોઈએ, કારણ કે ‘આ દુનિયાને મદદ કરીને વાસ્તવિક રીતે તો આપણે આપણી જાતને જ સહાય કરીએ છીએ.’\nજાણે આ દુનિયાને જરાય સુધારી ન શકાય, એવું નથી, એ થઇ શકે તેમ છે; પણ એક તો આવી સુધારણા હંમેશાં અલ્પકાલીન હોય છે અને બીજું આ સુધારણા હંમેશાં અલ્પકાલીન હોય છે અને બીજું આ સુધારણા હંમેશાં થોડા ચોક્કસ પ્રદેશો કે લોકો પૂરતી જ મર્યાદિત રહે છે. આપણે પેલી પૂંછડીને સીધી નહિ કરી શકીએ પણ સમયે સમયે એને સુડોળ રાખવાનું પણ કંઈક મૂલ્ય છે ખરું. ઓછામાં ઓછી તે પૂંછડીને વત્તાઓછા પ્રમાણમાં સુડોળ, તંદુરસ્ત રાખી શકે છે, એટલે એના વાંકાપણાને નજરઅંદાજ કરવું જોઈએ.\nજેમ કૂતરાની પૂંછડીને આપણે સીધી કરી શકતા નથી, કારણ કે તે કૂતરાની પૂંછડી છે; તેવી જ રીતે આ દુનિયાને પણ એ જ કારણે નિર્દોષ બનાવી શકતા નથી. જો આપણે માત્ર પૂંછડી તરફ જ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરીએ તો આપણે કૂતરાને જરાય ન જોઈ શકીએ; અને આ પૂંછડી તો એ કૂતરાનો નાનો એવો એક અવયવ છે; અને એ તે કંઈ એટલો બધો મહત્વનો ભાગ પણ નથી. આવી જ રીતે જો આપણે દુનિયાને એકલીને જ ધ્યાનમાં રાખીએ તો આપણે ઈશ્વરને જોવાનું ગુમાવીશું. વેદો આપણને કહે છે કે આ વિશ્વ તો ઈશ્વરનો એક અંશ, અરે ઘણો નાનો અંશમાત્ર છે.\nઆપણી વર્તમાન બુદ્ધિશક્તિ કે સમજણને માટે ઈશ્વર ઘણો વિરાટ અને સૂક્ષ્મ પણ છે. આપણે પ્રતિસંકલ્પનાઓ અને પ્રતિમાઓ દ્વારા ઈશ્વર વિશેનો થોડોક ખ્યાલ કરવાનો પ્રયત્ન કરીએ છીએ. પ્રાર્થના, પૂજા, ધ્યાન દ્વારા એમની સાથે તાદાત્મ્ય સાધવાનો પ્રયત્ન કરી શકીએ. આ બધું ઉપયોગી તો છે છતાં પણ જો આપણે એને પાર્થિવ દ્રષ્ટિએ જોઈ શકીએ, કંઈક વાસ્તવિક રૂપે જોઈ શકીએ કે આપણા મન અને ઇન્દ્રિયોથી ગોચર થઈ શકે એવું બનાવી ન શકીએ તો એ બધું અમૂર્ત અને અવાસ્તવિક જેવું બની રહે છે.\nસદ્દભાગ્યે અહીં અને અત્યારે જ આપણા માટે ઈશ્વરનો સાક્ષાત્કાર કરવો શક્ય છે. આ બ્રહ્માંડને વિસ્તારીએ તો ઈશ્વર તો તેના અણુયે અણુમાં પ્રવેશેલો છે એમ કહી શકાય. તે આપણા બધામાં પણ છે અને આપણી આજુબાજુ આપણે જે કંઈ જોઈએ છીએ તેમાં પણ તે જ છે. આપણે બધા દરેકેદરેક મૂર્તિ-છબિમાં નિર્જીવ પ્રભુને જોવા મથીએ છીએ કે પુસ્તકો દ્વારા એને સમજવા પ્રયત્ન કરીએ છીએ. પણ વાસ્તવિક રીતે જોતાં માનવરૂપે દરેકેદરેક વ્યક્તિ ‘જીવંત ઈશ્વર’ છે.\nસૌની ભીતર અને બહાર આ જીવંત પ્રભુને જોવાથી આપણું ભીતરનું જીવન અને બાહ્ય જીવન અદ્દભુત પરિવર્તન પામે છે. સાથે ને સાથે આપણા પોતા પ્રત્યેના વલણ અને બીજા પ્રત્યેના વલણમાં પણ સુચારુ પરિવર્તન આવે છે. આથી આપણું દૈનંદિન જીવન આધ્યાત્મિકતાવાળું બની રહે છે. પરિણામે દરેકેદરેક શ્વાસ પ્રાર્થનામાં અને દરેક કાર્ય પૂજામાં ફેરવાઈ જાય છે. દરેકને ઈશ્વરનું મૂર્તિમંત સ્વરૂપ ગણવું અને જોવું એ આદર્શને પુનર્જીવિત કરનાર અને એને મહત્વ આપનાર હતા શ્રીરામકૃષ્ણ પરમહંસ. આ આદર્શ આપણા સૌના આધ્યાત્મિક અને વૈશ્વિક જીવન વચ્ચેના, સાચી પ્રભુપૂજા અને કર્મ વચ્ચેના, આ દુનિયા અને પેલે પારના જગત વિશેના અનાવશ્યક ભેદભાવને દૂર કરે છે.\nઆપણે મહત્વનાં ચાર આધ્યાત્મિક સત્યો જોયાં. આ સત્યો – એમાંનું પહેલું છે – દરેકેદરેક સમસ્યાનો અંતે તો એક આધ્યાત્મિક ઉકેલ છે જ. બીજું – આ આધ્યાત્મિક ઉકેલ શોધવા આપણે શક્તિમાન બની શકીએ તે પહેલાં આપણું શારીરિક જીવન ટકાવવાની અને તંદુરસ્ત માનસિક વિકાસ માટેની કેટલીક મૂળભૂત આવશ્યકતાઓની પૂર્તિ કરવી જોઈએ. ત્રીજું – આ દુનિયાની સુધારણા લાવે છે. ચોથું – ઈશ્વરને અહીં અને અત્યારે દરેક જીવમાં જોઈ શકાય છે અને નિ:સ્વાર્થ સેવા દ્વારા એમની પૂજા પણ કરી શકાય.\nPosted on April 25, 2013 April 25, 2013 Categories 'દાદીમાનું ચિંતન જગત', ટૂંકીવાર્તા-બોધકથાઓ - પ્રેરકવાતો, વીણેલા મોતી1 Comment on ઉકેલ વિનાની કોઈ સમસ્યા હોતી નથી …\nશ્રી મહાવીરની અહિંસા …\n– મુનિશ્રી ભાનુચંદ્રવિજયજી\nવર્ધમાનનો સંસારપરિત્યાગ …\nવર્ધમાનવીરે દેશ-વેશને છોડીને, નગર અને નાગરીકોની અંતિમ વિદાય લઈને, રાજપાટનાં સુંવાળાં સુખો ત્યજી દીધાં અને ‘સંસારી’ મટી જઈને ‘સાધુ’ બન્યા. મોંઘેરા શણગાર ત્યજી અણગાર બન્યા. દીક્ષા લીધા પૂર્વે એક વર્ષ સુધી એમણે લાખો સોનૈયાનું – હાથી, ઘોડા, હીરા, માણેકનું – ટૂંકમાં જેને જે જોઈએ એનું –છૂટે હાથે દાન દીધું. બધું મળીને એ દાન સાડાત્રણ કરોડ સોનામહોર જેટલું થયું.\nવર્ધમાન સાધુ બન્યા. સંસાર છોડ્યો, ઘરબાર, કુટુંબ –પરિવાર, સુખ-શણગાર, બેસુમાર ધન-દોલત અને માલ-મિલકતનો ત્યાગ કરીને એમણે કર્યો વનવગડાની વાટે વિહાર ! જિંદગીભર નાનામાં નાની હિંસા નહિ કરવાનું વ્રત લીધું, જૂથ, પ્રપંચ કે માયા, ચોરી, મૈથુન ને પરિગ્રહ નહિ કરવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી. એ પૂર્વે જ પાંચ મુઠ્ઠી વડે માથાના બધા વાદનું લુંચન કર્યું. ત્યારે ઇન્દ્ર મહારાજાએ ભગવાનના ખભે દેવહુષ્ય-દૈવી વસ્ત્ર – મૂક્યું, હૈયામાં ભક્તિના દરિયાને ભરીને ‘સ્તો.\nશૂલપાણિના પ્રાણઘાતક ઉપસર્ગો …\nસાધુ બનલા વર્ધમાન – સ્વામી હવે ગામોગામ વિહરવા લાગ્યા. દેશ અને દુનિયાની દિલ્લગીથી એમનું દિલ ઊઠી ગયું. વિહરતા વિભુ –વીર એક ગામમાં જઈ ચઢ્યા. ગામને પાદરે યક્ષનું મંદિર હતું. અતિક્રૂર અને કઠોર દિલનો એ શૂલપાણિ યક્ષ, ગામની પ્રજાને રંજાડવામાં પાછી પાની કરતો નહિ. પ્રભુ મહાવીર આ યક્ષના મંદિરમાં રાત્રિગુજારો કરવાની અભિલાષા સેવતા હતા. ગ્રામજનોએ પ્રભુને ખૂબઆ આર્દ્રભાવે અરજી કરી: ‘પ્રભો, આ દેવ મહાદુષ્ટ છે. આપને રાત્રિમાં ભયંકર દુઃખના દાવાનળમાં ઝીંકી દેશે. આપ આ મંદિરમાં ન પધારો.’\nપણ મહાવીર જેનું નામ ! એને ડરવાનું શું કામ ? વીરનું નામ સાંભળીને ભય તો બિચારો ભૂત બનીને ભાગી જતો. નીડરતા અને નિર્ભયતાના સ્વામી મહાવીરદેવે યક્ષમંદિરમાં રાત-નિવાસ કર્યો.\nએક રાતમાં ઝંઝાવત ફૂંકાઈ ગયો. બ્રહ્માંડના વિસ્ફોટ કરી નાખે એવું અટ્ટહાસ્ય શૂલપાણિએ વેરવા માંડ્યું. જાતજાતનાં જાનવરો છોડ્યાં, લાંબી લાંબી જીભવાળા સપો છોડ્યાં, ક્રૂર કદાવર કુંજરો (હાથીઓને) છૂટા મૂક્યા, પિશાચોના ભયાનક-ભીષણ ઉપદ્રવો અને આંખ, નાક, દાંત, નાખ આદિ અતિકોમળ અંગઉપાંગોમાં તીવ્ર વેદનાઓ ઉત્પન્ન કરી.\nપણ માહાવીરદેવ એટલ રહ્યા. દુઃખોની ઝડીઓ ઝીંકાઈ જાય કે સુખોના સમન્દર સીમા ઓળંગે તો ય મહાવીરદેવ તો સમતાના શિખર ઉપર સંરોહણ કરતાં, એમના હૃદય-તળ ઉપર સમત્વની શીતળ સરિતા ખળખળ નાદ રેલાવતી વહ્યે જતી. ઘોર દુઃખો અને દર્દોમાંય મહાવીરદેવની આ અડોલ દેહ-મૂર્તિ જોઇને શૂલપાણિ પાણી પાણી થઇ ગયો. એક એક ઉપસર્ગમાં મૃત્યુ અટ્ટહાસ્ય વેરી રહ્યું હતું. પણ તો ય ક્ષમામૂર્તિ મહાવીર મનથી પણ કુદ્ધ ન બન્યા. મહાવીરદેવના હૃદયમાં ક્ષમાની આ સરસર વહી જતી નદીમાં નાહીને શૂલપાણિ પવિત્ર બની ગયો. એણે ભગવાનનાં ચરણોમાં પડીને પુન:પુન: માફી માગી.\nચણ્ડકૌશિકને પ્રતિબોધ …\nગામ-નગરને પોતાનાં ચરણ-કમળથી દેવાધિદેવ મહાવીર એકવાર ઘોર જંગલમાં આવી ચઢ્યા જ્યાં એક ભયંકર સર્પ પોતાના રાફડામાં અડ્ડો જમાવીને બેઠો હતો. આ સર્પ તો એવો કાતીલ કે એની દ્રષ્ટિ જ્યાં પડે ત્યાંની સૃષ્ટિ સંહાર થઇ જાય. એની દ્રષ્ટિમાં જ એવું ઝેર પડેલું. એથી ‘દૃષ્ટિવિષ સર્પ’ તરીકે ઓળખાતો. આ સર્પ જે વનમાં રહેતો હતો ત્યાં માનવ તો શું પશુ-પંખી કે ઢોર – ઢાંખર પણ ભૂલેચૂકે ન આવતાં ! જો આવ્યાં અને સર્પની નજરે ચઢ્યાં તો ખેલ ખતમ ! સોએ વર્ષ ત્યાં ને ત્યાં જ પૂરાં ! મનના બધા ય કોડ રહી જાય અધૂરા ! શૂરા અને પૂરા મલ્લો પણ એની પાસે બની જાય બેસૂરા !\nઆવા આ વન – વગડે મહાવીરદેવ શું ભૂલા પડ્યા ? ના …. ભૂલા તો નહોતા પડ્યા, પણ ભૂલા પડેલા એક ભાવુક આત્માને ઊંઘમાંથી ઉઠાડવા જાણી જોઇને આવ્યા’તા.\nસર્પનું નામ હતું ચણ્ડકૌશિક ! એ ‘ચણ્ડ’ એવા ટૂંકા નામે ય જાણીતો ! ક્ષમા અને ધૈર્યની સાક્ષાત જ્યોતિસમા મહાવીરદેવ જ્યાં આ સર્પના રાફડા પાસે આવી ઊભા ત્યાં તો પેલો ચંડ, પ્રચંડ બની ગયો, ભાન ભૂલીને ફુત્કાર કરવા લાગ્યો. પણ આ તે ડરે ? આ કાંઈ માનવ થડો હતો ? આ તો મહામાનવ પણ નહિ, પરન્તુ સર્વોત્તમ કોટિનો આત્મા-તીર્થંકર પરમાત્મા હતો. ફૂંફાડાથી એ સ્હેજ પણ મૂંઝાણો નહિ, પરન્તુ સ્થિર નયનોથી સાપને નીરખી રહ્યો. મહાવીરદેવની આ સમતાને જોઇને સાપ તો ચોંકી જ ઊઠ્યો. એણે ગુસ્સાના જુસ્સામાં આવીને જોરથી મહાવીરદેવને ચરણ-અંગૂઠે ડંખ દીધો કે અંગૂઠેથી દૂધની ધવલ-ધાર જેવું લોહી નીકળ્યું. આ શું ? ચંડ તો વિચારમાં જ પડ્યો. લાલ લોહીને બદલે આ સફેદ દૂધ’ શું લોહી કેમ ? એને લાગ્યું કે આ કોઈ સામાન્ય માનવી નથી, પણ આ તો કોઈ દૈવી પુરુષ જણાય છે ! અને …. સ્થિર નયને ‘ચણ્ડ’ મહાવીરદેવના મુખકમળની પરાગ પીવા માંડ્યો.\nઆત્માની અંદર રહેલી અફાટ શક્તિનો વિસ્ફોટ કરી બેઠેલા મહાવીરદેવે ‘બુઝ્ઝ બુઝ્ઝ ચણ્ડકોસિયા’ (અલ્યા ચણ્ડકૌશિક ! હવે તો બોધ પામ, બોધ પામ !) એવા બે જ અમૃતવેણ ઉચ્ચાર્યા અને સાપ તો સુધરી જ ગયો. એને તો એવું અમૃતથી અધિકું મીઠું વચન સાંભળવાનું આજે જ મળ્યું અને સાપને પોતાના ત્રણ ત્રણ પૂર્વભવો નજર સામે દેખાવા લાગ્યા.\nએ ખરેખર બોધ પામી ગયો હતો. એણે હવે પોતાની દૃષ્ટિના ઝેરથી કોઈને કદી ન મારવાનો આખરી અને અફર નિર્ણય લઇ લીધો હતો. અંતે સાપ મરીને સદ્દગતિ પામ્યો.\nકાનમાં ખીલા ઠોક્યા ગોવાળે …\nએક પ્રભાતને પહોરે ભગવાન મહાવીરદેવ ધ્યાનમુદ્રામાં (કાઉસગ્ગ) ઊભા હતા …. ત્યાં એક ગોવાળ આવી ચઢ્યો, સાથે બે બળદો લઈને. ગાયોને દોહવા કાજે એને પોતાને ઘેર જવું’તું. એણે વિચાર્યું : ‘આ બળદોને સાચવવાનું કામ આ મુંડિયા સાધુને સોંપી દઉં. ઊભો શું મારું એટલુંય કામ નહિ કરે ?’ – ઘરે જતાં જતાં એણે ભગવાનને ઉદ્દેશીને ‘અરે એય મુંડિયા ! હું સાંજ સારો ઘરે જઈને આવું છું. ત્યાં સુધી તું મારા આ બળદિયાઓને સાચવજે, હોં કે !’\nગીતાના સ્થિતપ્રજ્ઞને ય ટપી જાય એવા મહાસ્થિતપ્રજ્ઞ સ્થિર મુદ્રામાં ઊભેલા મહાવીરદેવ મૌન જ રહ્યા. એમણે તો સંસારની આધી, વ્યાધિ અને ઉપાધિના જાળ-જંજાળ છોડીને આધ્યાત્મની અદ્દભુત સમાધિ લગાવી’તી. એમને ઉત્તર આપવો ક્યાં પરવડે એમ હતો ?\nપેલો ગામડિયો ગોવાળ તો કહીને ચાલી નીકળ્યો. કાર્ય પતાવીને સાંજના સુમારે પાછો મહાવીરદેવની પાસે આવી પહોંચ્યો ત્યારે ત્યાં પોતાના બે બળવાન બળદો એણે ન ભાળ્યા. એથી એ એકદમ બરાડી ઊઠ્યો : ‘અલ્યા એ ધ્યાની ! સાધુડા ! મારા બળદો મેં તને સંભાળવા સોંપેલા, એ ક્યાં ગયા ?’\nપરંતુ બહુધા મૌની મહાવીરદેવ કાંઈ જ ન બોલ્યા ત્યારે આ ગામડિયા ગોવાળનો પિત્તો આસમાનને આંબી ગયો.\nએ છંછેડાઈને અન્તે બળદોની શોધમાં ચાલી નીકળ્યો. શોધી શોધીને થાકી ગયો તો ય એને બળદોનો પત્તો ન લાગ્યો, એટલે એ પાછો ભગવાન મહાવીરદેવ પાસે આવી ઊભો ત્યારે તો આખી રાત ચારો ચરીને બંને બળદો પ્રભુના ચરણોમાં જ જોઇને ગોવાળ અત્યંત આક્રોશમાં આવી ગયો.\n‘રે ! ઢોંગી ! ધૂતારા ! તને ખબર હતી, તો ય તે મને આખી રાત બળદો શોધવા ભટકાવ ભટકાવ કાર્ય ? હવે તો હું તને એવી સખ્ત સજા કરીશ કે આખી જિન્દગી તું આવું કરવાની ખો ભૂલી જાય.’\nએટલું બોલીને એ પાસેના વૃક્ષની ડાળીઓમાંથી બેલામ્બી લાંબી લાકડીઓ કાપી લાવ્યો અને ધ્યાનમગ્ન મહાવીરપ્રભુના બન્ને કાનમાં ખીલાઓ એવા સજ્જડ ઠોકી દીધાં કે બેય ખીલા અન્દર એકબીજાને અડી ગયા. ઉસ્તાદ ગોવાળે ખીલાઓનો બહારનો વધેલો ભાગ કાપી નાખ્યો … છતાં ય … પ્રભુએ પોતાના મોંમાંથી ઉહ્કાર સરખો ય ન કર્યો. એટલું જ નહિ, ગોવાળનું મનથીયે બૂરું ન ચિંતવ્યું. જગત-માત્રને એકાન્ત સુખી કરવાની તીવ્ર તમન્નાનો સ્વામી, પોતાના અપકારીનું પણ બુરું ઝંખે ખરો ? વિશ્વવાત્સલ્યના પરમાણુઓથી એનું ચિત્ત સદા પવિત્ર !\nએક દી’ ‘ખરક’ નામના વૈધે જ્યારે પ્રભુ મહાવીરનું મુખ-કમળ નિહાળ્યું ત્યારે પ્રભુના કાનમાં ખીલા છે એ વાત એણે પકડી પાડી અને એક જૈન શ્રાવકનો સાથ લીને એ ખીલાઓને એણે ખેંચી કાઢ્યા, ત્યારે …! ત્યારે તો દુઃખની ભયંકર સંવેદનાને કારણે પ્રભુના મુખમાંથી અચાનક એવી જબરી ચીસ નીકળી પડી કે બાજુમાં રહેલા પર્વતના બે ટુકડા થઇ ગયા. શરીર શરીરનો ધર્મ તો બજાવે ને ? પણ પ્રભુનો આત્મા તો ચિદાનંદની મસ્તીમાં જ ઓળઘોળ બનેલો છે. ન એને ગોવાળ પર રોષ છે, ખીલા ઠોક્યા બદલ ! ન એને વૈધ પર રાગ છે, ખીલા કાઢ્યા બદલ !\nઆ તો નિન્દક – પ્રશંસકને સમ ગણતરી સમત્વમૂર્તિ !\nકેવળજ્ઞાન – પ્રાપ્તિ …\nઅન્તે, સાડાબાર વર્ષની ઘોર તાપ:સાધનાની સિદ્ધિરૂપે ભગવાન શ્રી મહાવીરદેવને વૈશાખ સુદ દશમના પુણ્યદિને મહાન જ્ઞાન પ્રાપ્ત થયું. એ જ્ઞાનનું નામ કેવળજ્ઞાન ! આ જ્ઞાનથી દૂરદૂરના, દુનિયાની પેલે પારના, કોઈના પણ તન-મન-વચન કે જીવનમાં રહેલા, બધાય પદાર્થો અહીં બેઠા બેઠા જોઈ શકાય. તમે તમારા હાથમાં રહેલી આ પુસ્તિકાને જુઓ છો ને, એમ જ ! ભગવાન શ્રી મહાવીર ત્રણ – લોકના ગુરુ બન્યા, સર્વણ અને સર્વદર્શી (સર્વ વસ્તુને જાણનાર અને જોનાર) બન્યા.\nસૌજન્ય : બાલભારતી ટ્રસ્ટ, કર્ણાવતી દ્વારા પ્રકાશિત ‘તીર્થંકર ભગવાન શ્રીમહાવીરદેવ’ માંથી સાભાર )\nPosted on April 23, 2013 April 23, 2013 Categories 'દાદીમાનું ચિંતન જગત', ટૂંકીવાર્તા-બોધકથાઓ - પ્રેરકવાતો, વીણેલા મોતી1 Comment on શ્રી મહાવીરની અહિંસા …\n(૧) મૃત્યુનો વેપારી બન્યો સંજીવની દાતા ! … (પ્રેરકકથાઓ) …\n૧૦૦ વર્ષ પહેલાં સવારના પહોરમાં એક માણસે સમાચાર પત્ર જોયું. આશ્ચર્ય અને ભય સાથે એણે પોતાની અવસાન નોંધ વાંચી. સમાચારપત્રોમાં ભૂલથી ખોટી વ્યક્તિના અવસાનની વાત હતી. એ વાંચીને એણે આઘાત અનુભવ્યો. વાંચનાર માણસ બોલી ઊઠ્યો : ‘ હું અહીં છું કે ત્યાં ? આઘાતમાંથી બહાર આવીને લોકો એમના વિશે શું કહે છે કે ધારે છે એનો બીજો વિચાર આવ્યો. એ અવસાનનોધમાં આમ લખ્યું હતું : ‘સૂરંગનો રાજા મૃત્યુ પામે છે.’ એમાં આ શબ્દો પણ ઉમેરવામાં આવ્યા હતા. ‘તે તો મૃત્યુનો વેપારી હતો.’ આ વાંચનાર સૂરંગનો શોધક હતો અને જ્યારે એણે ‘મોતનો વેપારી’ એ શબ્દો વાંચ્યા ત્યારે એણે મનોમન પ્રશ્ન કર્યો : ‘શું હું આવી જ રીતે લોક્યાદ રહેવાનો છું ?’ એના હૃદયમાં એક લાગણીનો સ્પર્શ થયો અને તેણે નિર્ધાર કર્યો કે તે પોતે આવી રીતે લોક્યાદમાં રહેવા માગતો નથી. તે જ દિવસથી માંડીને એણે શાંતિ માટેનું કાર્ય આરંભ્યું. આ, માનવીનું નામ હતું આલ્ફ્રેડ નોબલ અને આજે તે મહાન પારિતોષિક નોબલ પ્રાઈસના નામથી જગતમાં ઓળખાય છે. જેમ આલ્ફ્રેડ નોબલના હૃદયમાં સંસંવેદનાની વીજળી ચમકી ગઈ અને પોતાના જીવનનાં મૂલ્યોમાં મહાન પરિવર્તન લાવી શક્યા. મૃત્યુનો વેપારી બન્યો સંજીવનીનો દાતા ! તેવી જ રીતે આપણે પણ આપણા ગઈકાલના જીવનમાં ડોકિયું કરીને આવું નવું રચનાત્મક પરિવર્તન લાવી શકીએ.\n(૨) લોભ પાપનું મૂળ છે …\nએક માણસે એક ડૂંગળીના કોથળાની ચોરી કરી. એ પકડાઈ ગયો અને તેને ન્યાયધીશ સામે ઊભો કર્યો. ન્યાયધીશે બધી હકીકત સાંભળી. એમણે સજા માટે ત્રણ વિકલ્પ ડૂંગળીચોરને આપ્યા. પહેલો વિકલ્પ હતો – એક જ બેઠક પર એક કોથળો ડૂંગળી ખાઈ જવી; બીજો વિકલ્પ હતો – સો ફટકા માર ખાવાનો; ત્રીજો વિકલ્પ હતો – દંડની રકમ ભરી દેવી.\nપેલા માણસે એક જ બેઠકે ડૂંગળી ખાઈ જવાની સજા સ્વીકારી. ડૂંગળી ખાતી વખતે એને પૂરતો આત્મ વિશ્વાસ હતો કે – એ બધી ડૂંગળી ખાઈ જશે. પણ એણે બે – પાંચ ખાધી અને એની આંખમાંથી કાળી બળતરા સાથે આંસું વહેવાં માંડ્યાં, નાક વહેવા લાગ્યું અને મોંમાંયે લાય લાગી.\nઆ દશા જોઇને ચોરે વિનંતી કરી : ‘સાહેબ, બધી ડૂંગળી હું નહિ ખાઈ શકું. એમ કરો એને બદલે મને સો ફટકા મારો.’ એટલે સિપાઈએ સોટી લીધી અને મંડ્યો સબોડવા. દસ-બાર ફટકા પડ્યા અને પછી એક ફટકોયે સહન કરવો અશક્ય બન્યો. વળી પાછા ન્યાયધીશને વિનંતી કરી : ‘સાહેબ, આ ફટકાયે મારાથી સહન થતા નથી ! એમ કરો, આપ કહો તો બધો દંડ ભરી દઈશ.’ આ બિચારા – બાપડા ચોરે, નબળા મનના અને સ્થિર ચિત્તે વિચાર ન કરનારા ચોરે દંડ ભરી દીધો. દંડ ભરીને અને ત્રણેય સજાનો સ્વાદ ચાખીને આખા શહેરમાં એ હાંસીનું પાત્ર બની ગયો. અસ્થિર અને લોભી માનવીઓ ઘણું બધું સહન કરે છે. આણું મૂળ કારણ છે લોભ. લોભ બધા બધા પાપનું મૂળ છે.\nPosted on April 22, 2013 April 22, 2013 Categories 'દાદીમાનું ચિંતન જગત', ટૂંકીવાર્તા-બોધકથાઓ - પ્રેરકવાતો, વીણેલા મોતી8 Comments on (૧) મૃત્યુનો વેપારી બન્યો સંજીવની દાતા ! … (પ્રેરકકથાઓ) …


ચીન જૂન મહીનાના અંત સુધીમાં લાગુ કરી શકે છે હોંગકોંગ સુરક્ષા કાયદો, લોકોમાં ડરનો માહોલ – GUJARATI NEWS – Read breaking informative\nચીન જૂન મહીનાના અંત સુધીમાં લાગુ કરી શકે છે હોંગકોંગ સુરક્ષા કાયદો, લોકોમાં ડરનો માહોલ\nનવી દિલ્હી, તા. 22 જૂન 2020, સોમવાર\nચીનમાં કાયદો બનાવતી ટોચની સંસ્થા આ મહીનાના અંત સુધીમાં ત્રણ દિવસના એક સત્રનું આયોજન કરશે. આ સાથે જ હોંગકોંગ માટે બનાવવામાં આવેલા રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા કાયદાને લાગુ કરવાની સંભાવના વધી ગઈ છે. ચીનના આ પ્રસ્તાવિત કાયદાના કારણે અર્ધ સ્વાયત્ત ક્ષેત્રમાં તણાવની સાથે ભયનો માહોલ સર્જાયો છે.\nએક અહેવાલ પ્રમાણે આગામી 28થી 30 જૂન દરમિયાન બેઈજિંગ ખાતે નેશનલ પીપલ્સ કોંગ્રેસની સ્થાયી સમિતિની બેઠક યોજાશે. આ બેઠક શનિવારે સમાપ્ત થયેલા ત્રણ દિવસીય સત્રના માત્ર એક સપ્તાહ બાદ યોજાઈ રહી છે જે એક અસામાન્ય વાત છે કારણ કે એનપીસીની સ્થાયી સમિતિ સામાન્ય રીતે દર બે મહીને બેઠક યોજે છે.\nઆ તરફ ચીને રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા માટે ખતરારૂપ ગણાતા ગુનાઓની તપાસ કરવા અને કેસ ચલાવવા હોંગકોંગમાં એક વિશેષ બ્યુરો સ્થાપિત કરવાની યોજના બનાવી છે. શનિવારના રોજ સરકારી મીડિયામાં જાહેર કરવામાં આવેલા સમાચારોમાં હોંગકોંગમાં લાગુ થનારા નવા વિવાદિત રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા કાયદા અંગે કેટલીક જાણકારી આપવામાં આવી છે જેના દ્વારા આ વાતની ખબર પડી છે.\nએક અહેવાલ પ્રમાણે હોંગકોંગમાં ફાઈનાન્સથી લઈને ઈમિગ્રેશન સુધીની તમામ સરકારી વિભાગોની સંસ્થાઓ સીધી બેઈજિંગની કેન્દ્ર સરકાર પ્રત્યે જવાબદાર રહેશે.\nચીનની વિધાનસભાએ ગુરૂવારે હોંગકોંગ માટેના રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા બિલના ડ્રાફ્ટને પસાર કર્યો હતો. આ કાયદાને લઈ ચીન પર અર્ધ સ્વાયત્ત હોંગકોંગના કાયદા અને રાજકીય સંસ્થાઓને નબળા પાડવાનો આરોપ લાગેલો છે.\nચીનની નેશનલ પીપલ્સ કોંગ્રેસની સ્થાયી સમિતિએ ગુનાની ચાર શ્રેણી સંબંધિત આ બિલની સમીક્ષા કરી હતી. તેમાં ઉત્તરાધિકાર, રાજ્યની શક્તિની સમાપ્તિ, સ્થાનિક આતંકવાદી ગતિવિધિ અને વિદેશી કે બાહ્ય શક્તિ સાથે મળીને રાષ્ટ્રીય સુરક્ષાને જોખમમાં મુકવાનો સમાવેશ થાય છે.\nCategories Gujarati Tags અત, કયદ, કર, ચન, છ, જન, ડરન, મહનન, મહલ, લકમ, લગ, શક, સધમ, સરકષ, હગકગ Post navigation


J&Kના બારામૂલામાં4આતંકી ઠાર,સર્ચ ઓપરેશન ચાલુ– News18 Gujarati\nJ&Kના બારામૂલામાં4આતંકી ઠાર,સર્ચ ઓપરેશન ચાલુ\nUpdated: May 27, 2017, 10:06 AM IST\nજમ્મુ-કશ્મીરના બારામૂલાના રામપુરા સેક્ટરમાં ઘુસણખોરીનો પ્રયાસ કરતા ચાર આતંકીઓને સેનાએ ઠાર કર્યા છે. સેનાનું સર્ચ ઓપરેશન ચાલુ છે. મનાય છે કે, જેમ બરફ પીગળી રહ્યો છે તેમ પાકિસ્તાન તરફથી ઘુસણખોરીનો પ્રયાસ વધુ થઇ રહ્યો છે. શુક્રવારે સેનાએ ઘુસણખોરીનો પ્રયાસ કરતા પાકિસ્તાન બોર્ડર એક્શન ટીમે ત્રમને પકડ્યા હતા.\nબીજી બાજુ સેનાએ ગઇકાલે રાતે જમ્મુ-કશ્મીરના પુલવા જિલ્લામાં ત્રાલક્ષેત્રમાં આતંકિયો સાથે એન્કાઉન્ટરમાં ત્રણ આતંકીને ઠાર કર્યા છે. આ પહેલા 21મેના કુપવાડાના નૌગામા આતંકીઓ સાથે અથડામણમાં ત્રમ જવાન શહીદ થયા હતા. જ્યારે જવાબમાં ચાર આતંકી માર્યા ગયા હતા.


Gujarati News » Dhartiputra agriculture » Crop investigation of farmers started in organic corridor excited government and preparing to include districts\nકૃષિ વિભાગ હેઠળ કાર્યરત બિહાર સ્ટેટ સીડ એન્ડ ઓર્ગેનિક સર્ટિફિકેશન એજન્સી દ્વારા રાજ્યમાં ઓર્ગેનિક ખેતીની સાથે સાથે પશ્ચિમ બંગાળ અને મહારાષ્ટ્ર જેવા રાજ્યની બહાર પણ ઓર્ગેનિક સર્ટિફિકેશનની કામગીરી કરવામાં આવી રહી છે.\nPublish Date - 5:24 pm, Tue,7December 21 Edited By: Bhavesh Bhatti Follow us -\nબિહારના કૃષિ મંત્રી અમરેન્દ્ર પ્રતાપ સિંહે ઓર્ગેનિક કોરિડોરની સમીક્ષા કરી હતી. જેમાં ખેડૂતોની ઓર્ગેનિક ખેતીની (Organic Farming) તપાસ કરવામાં આવી હતી. પ્રથમ સર્ટિફિકેશન બાદ બીજા રાજ્યમાંથી એક ટીમ બીજા સર્ટિફિકેટ માટે આવી છે. રાજ્ય સરકાર દ્વારા સજીવ ખેતીને પ્રોત્સાહિત કરવા માટે 13 જિલ્લામાં તેનો પ્રચાર કરવામાં આવી રહ્યો છે.\nસમસ્તીપુર, નાલંદા, ખગડિયા, સારણ, લખીસરાય, બેગુસરાય, વૈશાલી, ભાગલપુર, મુંગેર, ભોજપુર, બક્સર, પટના અને કટિહારની કુલ 188 ખેડૂત ઉત્પાદક સંસ્થાઓ તેના પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરી રહી છે. 21,185 ખેડૂતો 18036.61 એકર વિસ્તારમાં જૈવિક ખેતી કરી રહ્યા છે.\n40 હજાર ખેડૂતો સજીવ ખેતી કરે છે બિહાર સ્ટેટ સીડ એન્ડ ઓર્ગેનિક સર્ટિફિકેશન એજન્સી એટલે કે બાસોકા (Bihar State Seed and Organic Certification Agency) દ્વારા આ તમામ ખેડૂતોને પ્રથમ વર્ષનું સી-1 પ્રમાણપત્ર આપવામાં આવ્યું છે. આ યોજના ઉપરાંત, રાજ્યના 94 ઇચ્છુક વ્યક્તિગત ખેડૂતો (Farmers) દ્વારા 174.25 એકર વિસ્તારમાં જૈવિક ખેતી કરવામાં આવી રહી છે. આ ખેડૂતોને બિહાર સ્ટેટ સીડ એન્ડ ઓર્ગેનિક સર્ટિફિકેશન એજન્સી દ્વારા પ્રથમ વર્ષનું સી-1 પ્રમાણપત્ર પણ આપવામાં આવ્યું છે.\nઆ ઉપરાંત કેન્દ્ર પ્રાયોજિત પરંપરાગત કૃષિ વિકાસ યોજના હેઠળ રાજ્યના કુલ 18,315 ખેડૂતો દ્વારા 27152.4 એકર વિસ્તારમાં જૈવિક ખેતી કરવામાં આવી રહી છે. સહભાગી ગેરંટી સિસ્ટમ પ્રક્રિયા હેઠળ, પ્રમાણપત્ર સંસ્થા દ્વારા આ ખેડૂતોને પ્રથમ વર્ષનું C-1 પ્રમાણપત્ર આપવામાં આવ્યું છે. આ રીતે રાજ્યમાં કુલ 39594 ખેડૂતો 45363.26 એકરમાં જૈવિક ખેતી કરી રહ્યા છે.\nતમામ ખેડૂતોને બીજા વર્ષ માટે C-2 પ્રમાણપત્ર આપવાની પ્રક્રિયા ચાલી રહી છે. કૃષિ વિભાગ હેઠળ કાર્યરત બિહાર સ્ટેટ સીડ એન્ડ ઓર્ગેનિક સર્ટિફિકેશન એજન્સી દ્વારા રાજ્યમાં ઓર્ગેનિક ખેતીની સાથે સાથે પશ્ચિમ બંગાળ અને મહારાષ્ટ્ર જેવા રાજ્યની બહાર પણ ઓર્ગેનિક સર્ટિફિકેશનની કામગીરી કરવામાં આવી રહી છે. અન્ય રાજ્યોમાં પણ બાસોકા દ્વારા ઓર્ગેનિક સર્ટિફિકેશન માટે વાટાઘાટો ચાલી રહી છે.\nઆ પણ વાંચો : Mushroom cultivation: ડબલ કમાણીની તક ! ખેડૂત તમારા ઘરે આવીને તૈયાર કરશે મશરૂમ, જાણો કેવી રીતે શું કરવું


USની મહિલા પતંગબાજ ઉંધા માથે પટકાતા ઘાયલ\nગુરુવાર, જુલાઈ 19 2018, 03:26 Hrs(IST)\nનવગુજરાત સમય | Publish Date: Jan 8 2018 11:57PM\nડાકોરમાં અંતરરાષ્ટ્રીય પતંગ મહોત્સવના મેદાનની સરફેસ યોગ્ય રીતે કરવામાં ના આવતા એક યુએસની મહિલા પતંગબાજ ઉંધા માથે જમીન પર પટકાયા હતા. જેથી તેઓને તાકિદે હોસ્પિટલમાં ખસેડાયા હતા. તેમજ હાથમાં ફેકચર થયું હોવાથી તેઓની સારવાર કરવમાં આવી હતી. આ પતંગ મહોત્સવમાં દેશ-વિદેશના પતંગરસિકોએ ભાગ લઇને આકાશને રંગબેરંગી પતંગોથી ભરી દીધુ હતું. આ પતંમહોત્સવમાં મોટી સંખ્યામાં સ્થાનિક પ્રજાજનોએ લાભ લીધો હતો.\nડાકોર ખાતે ભવન્સ કોલેજના પટાંગણમાં આંતરરાષ્ટ્રીય પતંગ મહોત્સવ યોજાયો હતો. ખેડાના સાંસદ દેવુંસિંહ ચૌહાણ અને મહાનુભાવોએ દિપ પ્રાગટ્ય કરી કાર્યક્રમને ખુલ્લો મુક્યો હતો. શાળાની વિધાર્થીનીઓ દ્ધારા પતંગથીમ આધારિત સાંસ્કૃતિક કાર્યક્રમો રજુ કરાયા હતા. જેને નિહાળી વિદેશથી આવેલા પતંગબાજો પણ ઝુમી ઉઠ્યા હતા. ગુજરાતમાં ૨૦૦થી પણ વધુ ઉત્સવો વર્ષ દરમિયાન ઉજવવામાં આવે છે, તેમાં પણ પતંગોત્સવના માધ્યમથી ગુજરાતની સંસ્કૃતિનું નામ દેશ અને દુનિયામાં રોશન થયું છે. આંતરરાષ્ટ્રાય પતંગોત્સવ અને રણોત્સવ જેવા ઉત્સવ ઉજવવાના કારણે દેશ-વિદેશના પર્યટકો ગુજરાત તરફ આવે છે. તેમ ખેડાના સાંસદ દેવુંસિંહ ચૌહાણએ જણાવ્યું હતું. ગુજરાત પ્રવાસન નિગમ ગાંધીનગરના ડેપ્યુટી મેનેજર સુભાષભાઇ જોષીએ સૌનો આવકાર કરી છેલ્લા ૨૯ વર્ષથી ગુજરાતમાં આંતરરાષ્ટ્રીય પતંગ મહોત્સવ ઉજવવામાં આવે છે. જેના કારણે પ્રવાસીઓની સંખ્યામાં વધારો થયો છે.\nઆ પતંગ મહોત્વના મેદાનને તંત્ર દ્વારા સર્ફેસ ના કરવામાં આવતા કેટલાક દેશી અને વિદેશી પતંગબાજો ઠોકર ખાઈ પડી જવાના બનાવો બન્યા હતા. તો અમેરિકાની ૬૭ વર્ષની બાર્બરા પી. મેયર પતંગ ચગાવતા ઉંધા માથે પડી ગઈ હતી. જ્યાં બાર્બરાને ડાબા હાથે ફેકચર થયું હતું.\nગુજરાતના લોકોએ મારૂ દિલ જીતી લીધું\nઆંતરરાષ્ટ્રીય પતંગ મહોત્સવમાં ડાકોરના આંગણે આવેલા અને ભારતમાં પહેલીવાર પતંગ મહોત્સવમાં ભાગ લેનાર ન્યુઝીલેન્ડના રોબર્ટ વાનવીરે જણાવ્યું હતુ કે, મને આનંદ થયો, બહુ ગમ્યું, મઝા માણી. ગુજરાતના લોકોએ મારૂં દિલ જીત્યું છે હું ફરી આવીશ.\nપતંગોત્સવમાં મઝા આવે છે : રી એન્ડ્રુ, સ્કોટલેન્ડ\nસ્કોટલેન્ડના રી એન્ડ્રુ માર્ટીનએ જણાવ્યું હતું કે, પતંગ મહોત્સવમાં અમે મઝા માણીએ છીએ. ગુજરાતમાં આંતરરાષ્ટ્રીય પતંગ મહોત્સવમાં પવન સારો હોવાના કારણે અમે ખુબ જ મઝાથી પતંગો ઉડાડી શકીએ છીએ. જેનો ખુબ જ આનંદ અનુભવીએ છીએ.\nતામિલનાડુમાં પ્રતિબંધ હોઈ ગુજરાતમાં આવું છું\nતામિલનાડુના સુંદરમૂર્તિએ જણાવ્યું હતું કે, તામિલનાડુમાં પતંગ ચગાવવા પર પ્રતિબંધ છે. હું મારો પતંગ ચગાવવાનો શોખ પુરો કરવા છેલ્લા ૧૫ વર્ષથી ગુજરાત આવું છું અને આંતરરાષ્ટ્રીય પતંગ મહોત્સવમાં ભાગ લવું છું. દેશ-વિદેશના પતંગબાજો સાથે રહું છું સાથે ફરીએ છીએ, મઝા માણીએ છીએ. મેં વિદેશોમાં ઉજવતા પતંગ મહોત્સવમાં પણ ભાગ લીધો છે. ગુજરાત સરકાર દ્ધારા યોજવામાં આવતા પતંગ મહોત્સવ એ સારી કામગીરી છે.


સુરતમાં આપનો અનોખો વિરોધ, ભાજપી નેતા અને મેયરના ફોટા ખાડી પર લગાવી થઈ સફાઈ - Gujarat Network\nવરસાદની સીઝનમાં શહેરમાં ખાડી પૂરને (Bay floods) કારણે હજારો લોકોનું સ્થળાંતર કરવું પડે છે. એટલું જ નહીં ખાડી કિનારે રહેતા લોકોનું નુકસાન પણ થાય છે. એવામાં શહેરમાં ખાડી પૂર ન આવે તે માટે શહેરની વિવિધ ખાડી સફાઈના મુદ્દે આમ આદમી પાર્ટી (AAP) દ્વારા છેલ્લા કેટલાય દિવસોથી વિરોધ કરવામાં આવી રહ્યો છે. જેમાં આપ દ્વારા ખાડી કિનારે સુરત મનપાના શાસકોના ફોટો લગાવી દેવાતા વિવાદ સર્જાયો છે.\nસુરતમાં આમ આદમી પાર્ટી દ્વારા સતત છેલ્લા ત્રણ દિવસથી ખાડી સાફ કરવામાં આવી રહી છે. આજે તેનો ચોથો દિવસ શરૂ થઈ ગયો છે. કોર્પોરેશનના સત્તાધીશોના પાપે ખાડીની આવી દયનિય સ્થિતિ છે. જેનો શ્રેય પણ શહેરના મેયર, ડેપ્યુટી મેયર, સમિતિના અધ્યક્ષ અને શાસક પક્ષના નેતાને આપવો જરૂરી છે. જેથી આમ આદમી પાર્ટીએ અનોખો વિરોધ કરતા ત્રણેયના ફોટા ખાડી પાસે લગાવી દીધા છે.\nખાડી સાફ કરવા મશીનરી માગી પણ ન આપી\nખાડી સાફ કરવાનો આજે ચોથો દિવસ છે. જેમાં આમ આદમી પાર્ટીના કોર્પોરેટરો-નેતાઓ તમામ કામે લાગ્યા છે. આમ આદમી પાર્ટી દ્વારા ખાડી સાફ કરવા માટે મશીનરી માગવામાં આવી રહી છે તેમજ કોર્પોરેશનનો જે સ્ટાફ કામ કરતો હોય છે.તે સ્ટાફના કેટલાક માણસોની પણ માંગ કરવામાં આવી છે. પરંતુ શાસક પક્ષ દ્વારા તેમને કોઈપણ પ્રકારની મદદ કરવામાં આવી ન હોવાની વાત આમ આદમી પાર્ટીના નેતા કરી રહ્યા છે.\nચોમાસું આવવાની તૈયારી છે ત્યારે ખાડી સફાઈ થઈ નથી. અને શહેરમાં દર વર્ષે ખાડીકિનારા વિસ્તારોમાં ખાડીપુર આવે છે. આ વર્ષે પણ તંત્ર દ્વારા ખાડીની સફાઈ યોગ્ય રીતે કરવામાં આવી રહ્યું છે. જેથી આપ દ્વારા જાતે જ ખાડી સફાઈ શરૂ કરી દેવામાં આવી હતી. ત્યારબાદ મેયર, ડે.મેયરને પણ પુરતા સાધનો સાથે ખાડી સફાઈ શરૂ કરાવવા માટે તેઓ દ્વારા રજુઆત કરવામાં આવી હતી. જેના જવાબમાં મનપા તંત્રએ જણાવ્યું હતું કે, વરાછા ઝોન દ્વારા ખાડીની સફાઈ કરવામાં આવી રહી છે. આપ દ્વારા તંત્રની કામગીરી પર ખોટા આક્ષેપો કરવામાં આવી રહ્યા છે. અને સતત ચોથા દિવસે આપ દ્વારા શાસકોના ફોટા જ ખાડીમાં લગાવી ગોબરદાસ મેયર (Mayor), ગોબરદાસ ડે.મેયરના ફોટા લગાવી વિરોધ કર્યો હતો.\nસુરત: બારડોલી ના કડોદ ખાતે 71માં જિલ્લા કક્ષા ના વનમહોત્સવ ની ઉજવણી મંત્રી ગણપત વસાવા ની ઉપસ્થિત માં કરાઈ!!\nGujarat Network August 7, 2020 August 7, 2020\nસુરત: શહેર માં છેલ્લા બે દિવસ થી વરસાદી માહોલ: જાણો કયાં કયાં વિસ્તારો માં ભરાયા વરસાદી પાણી!!\nસુરત: કોરોના કાળમાં સુગર મિલો ની ચૂંટણી યોજવા અંગે સભાસદ દ્વારા વાંધો દર્શાવવામાં આવ્યો!!\nGujarat Network July 11, 2020 July 11, 2020\nસુરત:ઓલપાડ ના ટકારમા ગામ નું ATM તોડી તસ્કરો અંદાજીત ૭ લાખ રૂપિયા તાફડાવી ગયા!\nGujarat Network September 16, 2020 September 16, 2020\nજાણો ડ્રાઇવિંગ લાઈનસન્સ સહિત ના તમામ દસ્તાવેજો ની વેલીડિટી ક્યાં સુધી માન્ય ગણાશે!!\nસુરત: જાણો શા માટે માંડવી APMC ના કર્મચારીઓ એ કાળી પેટ્ટી ધારણ કરી વિરોધ નોંધાવ્યો!!\nGujarat Network July 22, 2020 July 22, 2020