Το Γκρίζο Κασκόλ – VIII – Diasporic Literature Spot\nStandard / by Alekos Agelidis / January 3, 2012 / No Comments\nΚάνοντας, λοιπόν, χρήση κάποιου ‘’κεκτημένου’’ δικαιώματος, οι κύριοι εκείνοι, ‘’τα παιδιά της διαχείρισης’’, μας έγδυναν κυριολεκτικά. Έτσι αποκτήσαμε ετούτα τα κουρέλια, που έχουμε τώρα επάνω μας . . .\nΚαι λέγοντας αυτά, έπιασε με τα δυο του δάχτυλα του δεξιού του χεριού το μανίκι του χιτωνίου του στο αριστερό του μπράτσο και το τίναξε ελαφρά μια-δυο φορές με αηδία, σα να ήθελε να δείξει την ελεεινότητα των ρούχων που φορούσε αλλά και να τινάξει από πάνω του και τη σιχαμάρα που ένιωθε για τους απάνθρωπους και ασυνείδητους συναδέλφους του Εφοδιασμού.\nΈκανε ένα αρκετά εκδηλωτικό μορφασμό αποστροφής και συνέχισε.\n– Την άλλη μέρα το πρωί, η απλόχωρη και περιποιημένη αυλή του Διοικητηρίου ήταν γεμάτη άοπλους και κακοντυμένους στρατιώτες. Οι καμπυλωτοί και καλοασβεστωμένοι διάδρομοι και τα προσεχτικά στοιχισμένα και ζυγισμένα ωραία διαδρομάκια κλείστηκαν από διπλά ασουλούπωτους φαντάρους. Ένα, γιατί ήμασταν νεοσύλλεκτοι και όχι καλά συμβιβασμένοι ακόμη με το χακί και δεύτερο, γιατί μας είχαν ξαφρίσει, όπως είπαμε, οι εφοδιασμοί απ’ ό,τι καλό και εμφανίσιμο είχαμε στα υπάρχοντά μας. Φαινόμασταν όλοι σαν τάφοι συλημένοι.\nΤα κηπάκια με το φρεσκοσκαμμένο καφετί χώμα τους και τα λιγοστά αλλά όμορφα και πολύχρωμα λουλούδια τους, που πολλά απ’ αυτά εδώ στην Αλεξανδρούπολη τα έβλεπα για πρώτη φορά, είχαν κρυφτεί απ’ την πληθώρα των ξεθωριασμένων χιτωνίων και των φαρδιών, τριμμένων και τρύπιων παντελονιών. Η ομορφιά και η χάρη της ολοκάθαρης κι ανθόσπαρτης αυλής, που, παρά το προχωρημένο της εποχής, διατηρούσε το σφρίγος της, είχε σκεπαστεί απ’ την ασχήμια των αποκρουστικών μπερέδων και την κατήφεια των περιφρονημένων στρατιωτών.\nΜέσα στην ξεθωριασμένη απεραντοσύνη της ασχήμιας, που σάλευε άκεφη σα βρόμικη λίμνη, μια μόνο μικρή διμοιρία στρατιωτών με δίκοχα ξεχώριζε παραταγμένη επιδεικτικά, μπροστά-μπροστά, κοντά στη μεγάλη κεντρική είσοδο του Διοικητηρίου. Όλοι οι άντρες της ήταν περιποιημένοι, φρεσκοσιδερωμένοι, με καινούρια ρούχα και ολοκαίνουρια σακίδια. Απ’ τη θέση που βρισκόμουνα έβλεπα μόνο τις πρώτες τριάδες. Ήταν όλοι τους σχολαστικά προσεγμένοι και η διμοιρία τους έμοιαζε ανάμεσα στους άλλους εμάς, σαν τη μύγα μες στο γάλα, με αντιστραμμένη την έννοια. Όλοι εμείς, σοκαρισμένοι απ’ τη χτυπητή αντίθεση των συναδέλφων μας αυτών, κρυφοψιθυρίζαμε μονόλογα και καυτούς χαρακτηρισμούς σε βάρος τους και ο καθένας μας κάτι έλεγε πειραχτικό στο διπλανό του γι’ αυτούς.\nΤους ψίθυρους και το σούσουρο διέκοψε ο θόρυβος μιας φάλαγγας αυτοκινήτων που πλησίαζε. Τα μάτια όλων στράφηκαν προς την κατεύθυνση απ’ όπου έρχονταν ο κρότος των μηχανών. Σχεδόν αμέσως φάνηκαν τα πρώτα τζέημς στη στροφή του δρόμου και γρήγορα έφτασαν στην πύλη και σταμάτησαν στη σειρά έξω απ’ αυτή και κατά μήκος του μεγάλου δρόμου. Ένα μόνο πέρασε κάτω απ’ την αψίδα της πύλης, προχώρησε λίγο μέσα στο ανοιχτό προαύλιο κι αφού έκανε μια-δυο μανούβρες, γύρισε αντίθετα και σταμάτησε κοντά στα γραφεία του Κέντρου, με πρόσοψη και πάλι προς την πύλη.\nΌλη την ώρα, οι αξιωματικοί πηγαινοέρχονταν μπροστά στην αυλή κι όλο μπαινόβγαιναν βιαστικοί στο Διοικητήριο. Ένας αντισυνταγματάρχης φαινόταν πως είχε το γενικό πρόσταγμα. Αυτός που είναι εδώ μαζί μας στο αρματαγωγό κι έχει και τα χαρτιά του Στρατή μαζί του, πρόσθεσε κάπως πειραχτικά.\nΑυτό το πήγαινε-έλα των αξιωματικών και η ορθοστασία η δική μας κράτησε ώρες. Είχε περάσει το μεσημέρι. Ο ουρανός καθαρός, με λίγα μόνο ανάλαφρα συννεφάκια σκόρπια εδώ κι εκεί, έδινε στη φύση όψη καλοκαιριού. Ο ήλιος, πότε ολοξάστερος και πότε πλαισιωμένος απ’ τ’ αραιά και ανεπαίσθητα πέπλα των φθινοπωρινών υδρατμών, είχε από ώρα ξεφύγει απ’ την κατακόρυφη θέση του μεσημεριού και είχε πάρει μια ελαφριά κλίση προς τη δύση. Έμεινε εκεί ακίνητος σαν καρφωμένος και παιχνίδιζε ξέγνοιαστος με τα συννεφάκια που τον τριγύριζαν, αλλάζοντας κι αυτά κάθε τόσο σχήματα. Άλλα τον απόφευγαν και άλλα τον πλησίαζαν, πότε αργά και αδιάφορα και πότε γρήγορα και βιαστικά. Μπερδεύονταν μαζί του στην πορεία τους και τον προσπερνούσαν με την ίδια ταχύτητα που τον είχαν πλησιάσει. Κι εκείνος, αψηφώντας τα πουπουλένια προσπεράσματά τους, έστελνε παντού τις ζωηρές του ακτίνες, που βιαστικές κι ολόθερμες τρυπούσαν και ζέσταιναν τα πάντα. Αντανακλούσαν αστραφτερά στα κεραμίδια και στα παράθυρα των κτιρίων, στα τζάμια και στα καμπυλώματα των αυτοκινήτων, στα γυαλισμένα κουμπιά και στ’ αστέρια των αξιωματικών και στα χαρούμενα πρόσωπα των καλοντυμένων στρατιωτών της πρώτης διμοιρίας.\nΠαρά την προχωρημένη εποχή, ο καιρός τις τελευταίες μέρες ήταν ζεστός κι ευχάριστος και νόμιζες πως ξαναγύρισε η άνοιξη ή το καλοκαίρι.\n– Σαν πολύ τσούζει ο ήλιος πάλι σήμερα, είπε ένας συνάδελφος με λεπτοκαμωμένα γυαλιά, που στεκόταν δυο τριάδες μπροστά από μένα και τράβηξε τον πλατύγυρο του τσαλακωμένου εγγλέζικου μπερέ του χαμηλότερα στο μέτωπο.\n– Ναι. Περίεργο πράγμα, πρόσθεσε ένα ψηλό γεροδεμένο παιδί με κοντό ξανθωπό μουστάκι, που στεκόταν στην επόμενη τριάδα. Λες και ξαναπάμε πίσω στο καλοκαίρι.\n– Προειδοποίηση στους κεχαγιάδες και στους τσομπάνηδες, είπε ένας διπλανός του μελαχρινός με φαρδύ μουστάκι και αδρά χαρακτηριστικά. Τους στέλνει μήνυμα να βιαστούν στο δρόμο τους, όσοι τυχόν έμειναν καθυστερημένοι. Να κατεβάσουν τα κοπάδια τους στα χειμαδιά, όσο μπορούν γρηγορότερα.\n– Γιατί; Ρώτησε περίεργος ο στρατιώτης με τα λεπτά γυαλιά, που έδειχνε πως δεν είχε ιδέα από στάνες και κοπάδια.\n– Γιατί οι ασυνήθιστες για τούτη την εποχή αχτίνες του ήλιου μιλούν από μόνες τους, απάντησε ο άλλος με το φαρδύ μουστάκι. Ο καιρός θα χαλάσει όπου νά ‘ναι. Και, αν χαλάσει τώρα, θα χαλάσει πλέον για καλά.\n– Έτσι ε; Είπε κάπως περίεργα κι ο ψηλός και γεροδεμένος συνάδελφος.\n– Δεν ξέρετε τίποτα απ’ τα σημάδια του καιρού; Ρώτησε με απορία ο μελαχρινός με το μουστάκι και τους κοίταξε ερωτηματικά και τους δυο, ζαρώνοντας λίγο τα πυκνά του φρύδια.\n– Όχι, απάντησαν ταυτόχρονα και οι δυο μαζί.\n– Πού ζείτε βρε παιδιά; Τι επαγγέλεσθε και δεν έχετε καθόλου ιδέα για τη φύση; Ξαναρώρησε πιο περίεργα τώρα ο συνομιλητής τους.\n– Φοιτητής μαθηματικών, είπε ο γυαλάκιας. Στο τρίτο έτος, πρόσθεσε λίγο βιαστικά, σα να συστήνονταν.\n– Της Γυμναστικής Ακαδημίας, είπε ο άλλος με το ξανθό μουστάκι, παρασυρμένος κάπως απ’ τον προηγούμενο. Δεύτερο έτος, συμπλήρωσε με τον ίδιο ρυθμό.\n– Α! Γι’ αυτό δεν γνωρίζετε τίποτα από ήλιους και φεγγάρια, σύννεφα και αέρηδες, είπε απορημένος ο μουστάκιας. Και σας πέρασα και τους δυο για ναυτικούς. Εσείς, όμως, φαίνεστε για αρχιμανδρίτες, για ιερείς του μαντείου των Δελφών, πρόσθεσε πειραχτικά κι έσπρωξε ελαφρά τους διπλανούς του. Όλοι γέλασαν γύρω του.\n– Και συ τι επαγγέλεσαι στον πολιτικό σου βίο συνάδελφε και γνωρίζεις τόσα πολλά για τις μελλούμενες αλλαγές του καιρού; Ρώτησε ο μαθηματικός.\n– Τριτοετής της Νομικής, είπε με τη βαριά του φωνή ο μελαχρινός συνάδελφος. Θεσσαλός, όμως κι από γονείς κτηνοτρόφους, πρόσθεσε με κάποια περηφάνια και συνέχισε. Βλέπετε, η κυβέρνηση έβαλε τέρμα στην αναβολή των σπουδαστών κι έτσι, αντί για βιβλία και μελέτες, έχουμε μπερέδες και θεωρίες για τα καθήκοντα του θαλαμοφύλακα, του σκοπού και του σταυλάρχη. Κι είχα δυο μαθήματα να . . .\nΤη συζήτηση διέκοψε το παράγγελμα ‘’προσοχή’’, που έδωσε ένας μεγαλόσωμος λοχαγός πάνω απ’ τα σκαλοπάτια της μεγάλης εισόδου του Διοικητηρίου.\nΈνα βουητό ακούστηκε ξαφνικά κι όλοι μείναμε ακίνητοι. Αμέσως επικράτησε απόλυτη σιωπή παντού. Ο λοχαγός ξαναφώναξε δυνατά. ‘’Η διμοιρία των υποψηφίων εφέδρων αξιωματικών να προχωρήσει στο πρώτο αυτοκίνητο και να αναχωρήσει για το σιδηροδρομικό σταθμό’’. Κάτι είπε ακόμη στη διμοιρία αυτή, που ήταν παραταγμένη σχεδόν μπροστά του, χωρίς η φωνή του να ακουστεί σε μας. Μετά, οι καλοσιδερωμένοι συνάδελφοι, με τα καινούρια ρούχα και τα κολλαριστά δίκοχα, στο παράγγελμα ενός υπολοχαγού που ήταν επικεφαλής τους και τους συνόδευε, προχώρησαν και κατευθύνθηκαν προς το αυτοκίνητο που είχε περάσει πριν από λίγο μέσα στο στρατόπεδο και τους περίμενε με τη μούρη στραμμένη προς την πύλη. Ένας-ένας άρχισαν να ανεβαίνουν στην καρότσα του. Ο υπολοχαγός στεκόταν δίπλα τους, ώσπου ανέβηκε κι ο τελευταίος στρατιώτης. Μετά, ανέβηκε κι εκείνος μπροστά και κάθισε δίπλα στον οδηγό.\nΦανταστείτε την έκπληξή μου, όταν, ανάμεσα στους διαλεχτούς αυτούς στρατιώτες μέσα στην επιλεγμένη ομάδα, που υποτίθεται πως συγκέντρωνε ό,τι καλύτερο είχε να υποδείξει ολόκληρο το ΚΕΝ της Αλεξανδρούπολης, είδα και το Λουλούδια. Μάλιστα, το Λουλούδια. Ανέβηκε κι αυτός καμαρωτός στο τζέημς και πήρε επιδεικτικά θέση στο δεξιό κάθισμα της καρότσας. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Ο Λουλούδιας πήγαινε για αξιωματικός! Ο κύριος ‘’Κοτσάνογλου ο Βους‘’ θα ήταν ο αυριανός αξιωματικός του στρατού μας; Διοικητής μονάδας;\nΈμεινα κατάπληκτος και συλλογισμένος. Κοίταξα τους τρεις φοιτητές, που έτυχε να γνωρίσω έτσι τυχαία πριν από λίγα λεπτά και που εκείνη τη στιγμή στεκόταν μπροστά μου προσοχή, όπως κι εγώ και όλοι μας, σα να τιμούσαμε αυτούς που ανέβαιναν στο πρώτο αυτοκίνητο και μού ‘ρθε να δακρύσω. Πραγματικά λυπήθηκα, ράγισε η καρδιά μου για όσα έβλεπα γύρω μου.\nΓια μια στιγμή, σκέφτηκα πως, αν και οι άλλοι λόχοι έκριναν όπως ο δικός μας κι έστελναν κι αυτοί το δικό τους ‘’Λουλούδια’’ να πάρει μέρος σε τούτη τη διμοιρία των επιλέκτων, τότε, βάλτε με το νου σας, τι μπουκέτο με λουλούδια θα έχουμε αύριο για να μας κάνει κουμάντο! Έφριξα . . .\nΠροσπάθησα, όμως, γρήγορα να διώξω τη σκέψη αυτή απ’ το μυαλό μου. Προσπάθησα να σκεφτώ κάτι άλλο. Κάτι ανακουφιστικό. Δεν τα κατάφερα, όμως, απόλυτα. Ο νους μου είχε κολλήσει σα μαγνήτης στη ζοφερή πραγματικότητα. Κι ο λοχαγός δεν έλεγε να δώσει το παράγγελμα της ‘’ανάπαυσης’’.\nΘυμήθηκα τον ταχυδρόμο, το ντόμινο, τον ‘’άριστο λοχαγό’’, το λοχία Μαρώνη, τον ανθυπολοχαγό Μανούση . . . Κοίταξα το θλιβερό θέαμα των συναδέλφων που με περικύκλωναν από παντού στην ανοιχτή πλατεία του Διοικητηρίου κι έμεινα σαν απολιθωμένος. Χωρίς να το θέλω, γύρισα τα μάτια μου κυκλικά κι είδα τους συναδέλφους μου, που στέκονταν γύρω μου ακίνητοι όπως κι εγώ. Μού φάνηκαν όλοι τους μεγάλοι σα γίγαντες, που όλο και μεγάλωναν και ογκώνονταν περισσότερο και μ’ έσφιγγαν. Μ’ έσφιγγαν από παντού. Το βλέμμα μου σταμάτησε και καρφώθηκε πάνω στους τρεις φοιτητές. Τους αγκάλιασε και τους έσφιξε ζεστά. Ένιωθα ένα αβάσταχτο πόνο να πιέζει την καρδιά μου. Οι στιγμές μου φάνηκαν αιώνες. Ο πόνος με συνέθλιβε. Δεν άντεχα άλλο. Γεμάτος απόγνωση, γύρισα το κεφάλι μου αλλού. Πέρα προς την πύλη. Μισογύρισα και το κορμί μου, χαλώντας κάπως τη στάση της προσοχής. Ξαναείδα το Λουλούδια καθισμένο στο τζέημς, έτοιμο να φύγει για το σταθμό και μού ‘ρθε να βγάλω μια φωνή. Συγκρατήθηκα. Δεν ξέρω πώς τα κατάφερα. Τι ωφελεί η δική μου η κραυγή σκέφτηκα και ξανάπεσα σε συλλογισμούς εκεί κάτω απ’ τις καυτές ακτίνες του ήλιου και σε στάση προσοχής. Ήθελα να βρω μια εξήγηση. Να δώσω κάποια απάντηση στον εαυτό μου.\nΠολλές θλιβερές σκέψεις πέρασαν σαν αστραπή η μια πίσω απ’ την άλλη απ’ το μυαλό μου. Ξαναμπερδεύτηκαν στους συλλογισμούς μου οι τρεις φοιτητές που στέκονταν στη γραμμή εκεί μπροστά μου. Γύρισα το βλέμμα μου κι αυτό σταμάτησε επάνω τους. Τους κοίταξα με συμπόνια. Στεκόταν και οι τρεις τους ακόμη προσοχή. Τελείως ακίνητοι. Η στενοχώρια μου, αντί να υποχωρεί, φούντωνε περισσότερο. Και οι στιγμές ήταν τόσο βραδυκίνητες!!\nΓια να ανακουφίσω και να απαλύνω τη θλίψη μου, παραδέχτηκα για μια στιγμή, πως κάποιο αθώο και τελείως άδολο λάθος θα έγινε απ’ τους αρμόδιους κατά την κρίση των υποψηφίων. Δεν ήθελα να παραδεχτώ, πως το τερατώδες αυτό λάθος έγινε εσκεμμένα, από υστεροβουλία και προμελέτη. Θα έγινε, έλεγα, από κάποια απροσεξία. Ίσως εκ παραδρομής ή από επιπολαιότητα. Πιθανόν από έλλειψη στοιχειώδους προσοχής κάποιου αρμόδιου στην κλίμακα της διαδικασίας της επιλογής. Έτσι πέρασε κατά λάθος κι ένας ανάξιος εκεί που δεν του ταίριαζε. Άλλωστε, πάντοτε γίνονται λάθη, ξανασκέφτηκα κάπως συμβιβαστικά. Και στο κάτω-κάτω, είπα μέσα μου, δε χάλασε ο κόσμος, αν ένας ‘’Λουλούδιας’’ ξεγλίστρησε και ξέφυγε απ’ τα πρώτα κόσκινα της επιλογής. Υπάρχουν κι άλλα παρακάτω.\nΠαρ’ ότι, όμως, προσπαθούσα με κάθε τρόπο να παραδεχτώ την ασυμβίβαστη αυτή περίπτωση, σαν κάτι το όχι και τόσο σπουδαίο και να την συμβιβάσω στο μυαλό μου, επιστρατεύοντας με βιασύνη διάφορα ελαφρυντικά, δεν το κατάφερνα. Δεν μπορούσα να ηρεμήσω έστω και για λίγο και μου ήταν αδύνατο να παραδεχτώ, πως όλοι αυτοί οι κακοντυμένοι συνάδελφοι που περίμεναν στην αυλή, θάλασσα ολόκληρη, για να ανεβούν στα αυτοκίνητα ήταν χειρότεροι απ’ το ‘’Λουλούδια’’. Μου ήταν αδύνατο να πιστέψω, πως όλοι εκείνοι, που ώρες τώρα με περικύκλωναν όρθιοι, ήταν κατώτεροί του και γι’ αυτό το λόγο πήγαιναν ομαδικά για άλλες ‘’ειδικότητες’’, ενώ ο ακατονόμαστος εκείνος χαρακτήρας κρίθηκε ανώτερός τους και πήγαινε για αξιωματικός! Μήπως προϊστάμενος της Επιτροπής είναι ο Γραβός; Αναρωτήθηκα.\nΓιατί, είναι αλήθεια πως μέχρι προ λίγου, αν και είχα ορισμένες αντιρρήσεις, στην ουσία πίστευα πραγματικά πως, όσους ξεχώρισα χθες στην αυλή του Διοικητηρίου και όσοι είμαστε σήμερα εδώ μέσα στο αμπάρι του ΧΙΟΣ, προοριζόμαστε όλοι μας για διάφορες ειδικότητες και πάμε σε κατάλληλα Κέντρα της Αττικής για ειδίκευση.\nΕκεί, όρθιος μέσα στον ήλιο και σε στάση προσοχής, αναρωτήθηκα αρκετές φορές. Γιατί, άραγε, να φεύγουμε μόνο εμείς, ενώ οι άλλοι συνάδελφοί μας παραμένουν στους λόχους και συνεχίζουν τα γυμνάσια; Είμαστε τόσο έξυπνοι εμείς και τόσο καθυστερημένοι εκείνοι; Για μια στιγμή, επικράτησε κάπως στη σκέψη μου η άποψη αυτή. Δικαιολόγησα, δηλαδή, λίγο-πολύ την υπεροχή μας, γιατί όλοι σχεδόν οι φοιτητές και τα εγγράμματα παιδιά των λόχων ήταν μαζί μας. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, με κολάκεψε ενδόμυχα το βιαστικό μου αυτό συμπέρασμα, το απέρριψα σχεδόν αμέσως σαν απαράδεχτο και εγωιστικό κι άλλαξα γνώμη. Τι ξέρεις, είπα, τι γίνεται; Εδώ υπάρχει σωστή οργάνωση και άριστη πειθαρχία. Τι θέλεις και σχολιάζεις τέτοια ζητήματα; Εδώ είναι στρατός. Εδώ ισχύει κάτι περίπου σαν το ‘’πίστευε και μη ερεύνα’’. Δηλαδή, στάσου προσοχή και μη ζητάς να μάθεις πώς και γιατί.\nΤις σκέψεις μου αυτές διέκοψε και πάλι η δυνατή φωνή του μεγαλόσωμου λοχαγού, που, ανεβασμένος πάνω στο ψηλότερο σκαλοπάτι της εισόδου του κτιρίου, έδωσε το παράγγελμα ‘’ημιανάπαυσις’’ και άρχισε ονομαστικό προσκλητήριο που κράτησε κάμποση ώρα.\nΉμασταν, βλέπεις, πάρα πολλοί. Μετά, διέταξε να αρχίσει η επιβίβασή μας στα αυτοκίνητα.\nΜια-μια οι παράξενες διμοιρίες μας άρχισαν να περνούν την πύλη, να βγαίνουν στο δρόμο και να επιβιβάζονται στα τζέημς, που ήταν εκεί σταματημένα κοντά στην αψίδα της κεντικής εισόδου, κατά μήκος του δρόμου, σε μακριά σειρά το ένα πίσω απ’ το άλλο και μας περίμεναν.\nΔεν είχαμε διμοιρίτες, λοχίες ή άλλους επικεφαλής. Ήμασταν μόνοι μας. Σαν ορφανοί και έρημοι. Σαν διωγμένοι.\nPrevious Διάταξέ με…\nΈλληνες – Ξενιτιά (856)\nΤης γρίπης (446)


ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ: Το Τάγμα των Φυλάκων της Εύκολης Συγχώρεσης\nΤο Τάγμα των Φυλάκων της Εύκολης Συγχώρεσης\nΣε μια έκρηξη ανειλικρίνειας προς τον εαυτό του, αισθάνθηκε ότι κρατούσε τη ζωή στα χέρια του και μπορούσε να την διαχειριστεί όπως ήθελε…. όπως τον βόλευε; Πορεύτηκε έτσι για αρκετό καιρό, σε ματαιόδοξα μονοπάτια που τα διέσχιζε άκοπα, σχηματίζοντας λανθασμένες εντυπώσεις για τη ζωή. Όχι μόνο τη δική του, αλλά και τη ζωή των άλλων.\n«Ο θάνατος είναι μια τρομερή υπενθύμιση του μέλλοντος» γράφει ο Aldous Huxley στην “Αντίστιξη”. Καμία τέτοιου είδους υπενθύμιση δεν έλαβε υπ’ όψιν του και συνέχισε να υπερτιμά την αξία της ανθρώπινης ζωής του.\nΟ αυτοθαυμασμός για τις αντοχές και τη δημιουργικότητα που επιδείκνυε τον έκανε να αισθάνεται ότι “όλα έβαιναν καλώς”. Ενοχλητικά αντισυμβατικός στην αρχή, όσο περνούσε ο καιρός βυθιζόταν στις συμβατικές επιταγές ενός συστήματος που αισθανόταν ότι απεχθάνεται. Το σύστημα όμως αυτό, τον έτρεφε τόσα χρόνια και αυτό δεν έπρεπε να τα ξεχνάει. Θαμπωμένος από το όραμα του επιτυχημένου εαυτού του, μπορούσε να επιδεικνύει απέχθεια σε παχείς, αμόρφωτους ανθρώπους που, στη δική του συνείδηση δε θα έπρεπε να έχουν στον ήλιο μοίρα, αλλά στο σύστημα που τον στήριζε τόσο καιρό, βρέθηκαν αναπότρεπτα σε θέση ισχύος και πλέον έπρεπε, αν μη τι άλλο, να ανέχεται την ύπαρξή τους ολόγυρα. Κι όχι μόνο αυτό: αυτοί που κάποτε θεωρούσε μηδενικά, είχαν πλέον δικαίωμα όχι μόνο να εκφέρουν την άποψή τους αλλά -άκουσον, άκουσον!- να την επιβάλλουν κι όλας. Αλλά την κρίσιμη στιγμή, σκέφτεται: δε μπορεί, κάτι θα συμβεί που θα δώσει λύση σε αυτό το αδιέξοδο. Δεν είναι δυνατόν να βρίσκονται πάνω στο σκηνή του θεάτρου ανάξιοι, μόνο και μόνο επειδή και οι συντελεστές των προηγούμενων παραστάσεων φάνηκαν ανάξιοι επίσης και πρόδωσαν τις ελπίδες του. Αλλά πάλι, δεν θα ήταν σκόπιμο να καλομάθει σε από μηχανής θεούς που επιδαψιλεύουν με ελαφριά καρδιά λύσεις στα ανθρώπινα προβλήματα. Έπρεπε να εγκαταλείψει το\nΤάγμα των Φυλάκων της Εύκολης Συγχώρεσης.\nΔεν πρέπει οι άνθρωποι να συνηθίσουν στη λύση της εύκολης ελπίδας…


Αναδρομικά συνταξιούχων: Οι δικαιούχοι και το χρονοδιάγραμμα των πληρωμών - Now24.gr\nΑναδρομικά συνταξιούχων: Οι δικαιούχοι και το χρονοδιάγραμμα των πληρωμών\nΌπως υπογραμμίζουν πηγές του ΕΦΚΑ η διαδικασία του επανυπολογισμού των συντάξεων είναι μια εξαιρετικά σύνθετη και, ως εκ τούτου, χρονοβόρα διαδικασία. Είναι ενδεικτικό πως στην Ελλάδα υπάρχουν πάνω από 1.000 διαφορετικοί τρόποι ασφάλισης των μισθωτών, με αποτέλεσμα αυτό να αντανακλάται τόσο στη διαδικασία έκδοσης των συντάξεων όσο και στον υπολογισμό των αναδρομικών και των αυξήσεων, διευκρινίζουν.\nΠαρά τις δυσκολίες, σημειώνουν οι ίδιες πηγές οι υπηρεσίες του ΕΦΚΑ έχουν ήδη προχωρήσει σε πληρωμές χιλιάδων συνταξιούχων.\nTags #Αναδρομικά συνταξιούχων\nΣυγκλονισμένη η Κέρκυρα από τον θάνατο 55χρονου επιχειρηματία – Το ασθενοφόρο άργησε 40 λεπτά\nΉ γραπτές εγγυήσεις ή αλλιώς δεν έχει πακέτο βοήθειας 130 δις\nΟ Ερντογάν ζήτησε νέα καταμέτρηση όλων των ψήφων στην Κωνσταντινούπολη!\nΗΠΑ: Προσγείωση τρόμου! Boeing με 136 επιβάτες κατέληξε σε ποτάμι (ΒΙΝΤΕΟ)\nΣαπέν: Το σχέδιο της Ελλάδας δημιουργήθηκε για να επιτύχει


Επίσκεψη του Δημοτικού Σχολείου Ολύνθου στο Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου – ΤΥΠΟΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ\n20 Δεκεμβρίου 2019 - 14:20\nΤο Δημοτικό Σχολείο Ολύνθου, το οποίο συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα “NEMESIS”, επισκέφτηκε το Κοινωνικό Παντοπωλείο του δήμου Νέας Προποντίδας. Οι μαθητές της τρίτης, τετάρτης, πέμπτης και έκτης τάξης είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τον χώρο του Κοινωνικού Παντοπωλείου.\nΣτη συνέχεια, οι μαθητές απηύθυναν ερωτήσεις στην Κοινωνική Λειτουργό της δομής για το σκοπό, τη λειτουργία της δομής, τον αριθμό των δικαιούχων κ.ά. Τέλος, όλοι μαζί επισκέφθηκαν στο Δημαρχείο τον Δήμαρχο Μ. Καρρά και αντάλλαξαν ευχές για τα Χριστούγεννα.\nΥπενθυμίζουμε ότι το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Ν. Προποντίδας έχει ενταχθεί στο Ε.Π. “ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 2014-2020” (Απόφαση ένταξης πράξης 6879/10.10.2016) και συγχρηματοδοτείται από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα: 2373024524, 2373350266.\nΠροηγούμενο Ανοίγει ο δρόμος για τη Διεπαγγελματική Οργάνωση της Φέτας\nΕπόμενο Στέλιος Βαλιάνος: Η σωστή σειρά είναι δράση, αποτέλεσμα, λόγος!


Δίκη για το θάνατο της 4χρονης Μελίνας: «Πάλεψα με όλες μου τις δυνάμεις να σώσω το παιδί» - Latest News GR\nΑρχική ΚΟΙΝΩΝΙΑ Δίκη για το θάνατο της 4χρονης Μελίνας: «Πάλεψα με όλες μου τις...\nΕνώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου η αναισθησιολόγος, εν μέσω συναισθηματικής φόρτισης, περιέγραψε λεπτό προς λεπτό πώς χειρίστηκε το περιστατικό της μικρής καθώς – όπως είπε – έχει φωτογραφική μνήμη και θυμάται τα πάντα.\nΤο παραπάνω σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν ιδιαίτερα σχολαστικός και ρωτούσε βήμα-βήμα για το τί συνέβη, είχε σαν αποτέλεσμα η αναισθησιολόγος να περιγράψει με κάθε λεπτομέρεια τι έγινε, πως χειρίστηκε το περιστατικό ακόμα και με ποιον μίλησε ή συμβουλεύτηκε για την διαχείρισή του.\n«Πάλεψα με όλες μου τις δυνάμεις να σώσω το παιδί» είπε σύμφωνα με το cretalive.gr, υποστηρίζοντας ότι αυτό που παρουσίασε η 4χρονη ήταν μια εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή, μία σοβαρή διφασική αλλεργική αντίδραση σε χορηγούμενο φάρμακο 4ου βαθμού με επικείμενη ανακοπή.\nΥποστήριξε ότι εφάρμοσε όλα τα πρωτόκολλα που προβλέπονται για την αντιμετώπιση αλλεργικών αντιδράσεων και σε σχέση με την αδρεναλίνη που χορήγησε είπε ότι έκανε ό,τι έπρεπε.\nΜε βάσει τα πρωτόκολλα η αδρεναλίνη χορηγείται ενδοφλέβια και με συγκεκριμένο τρόπο σε εξαιρετικά σπάνιες δηλαδή περιπτώσεις και η αναισθησιολόγος είπε ότι «είχα να αντιμετωπίσω σοκ. Ήταν διαφορετική συνθήκη από αυτό που περιγράφεται όταν η αλλεργική αντίδραση είναι 3ου βαθμού και όχι 4ου, που είχα σε αυτή την περίπτωση».\n«Έκανα τα πάντα»\nΕπανέλαβε ότι «έκανε τα πάντα, όλες τις απαιτούμενες ενέργειες», ρώτησε τους πάντες για το πως θα κινηθεί και μάλιστα – όπως ανέφερε – υπήρξαν και διαφωνίες.\n«Είναι ένα γεγονός που με έχει σημαδέψει. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει κοινωνική ευαισθησία γιατί χάθηκε ένα παιδί» είπε και υποστήριξε ότι στοχοποιήθηκε λόγω της συγγενικής σχέσης που έχει με πολιτικό πρόσωπο.\nΕπανερχόμενη πολλές φορές στο θέμα της σπανιότητας της περίπτωσης, ανέφερε ότι και η ίδια επιζήσει το 1996 από ένα χειρουργείο με μία σπάνια επιπλοκή. Όπως είπε, από το 1996 20 άτομα έχουν ανάλογο βίωμα με εκείνη και έχουν επιζήσει μόλις τα 4, μεταξύ των οποίων και εκείνη. «Μπορώ να καταλάβω και να νιώσω τον πόνο» είπε η ίδια επαναλαμβάνοντας ότι πάλεψε με νύχια και με δόντια για να σώσει τη μικρή. Το δικαστήριο διέκοψε για τις 16 Δεκεμβρίου οπότε και αναμένεται η αγόρευση του εισαγγελέα.\nΠροηγούμενο άρθροΑΕΚ: Στα Σπάτα ο Μελισσανίδης για να μιλήσει με Καρέρα και παίκτες


Το Στοίχημα - [Φουλ MLS!]\nTο Μουντιάλ άρχισε, αλλά και τα πρωταθλήματα στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αρχικά πάω με τον συνδυασμό άσου και over στο Νέα Υόρκη-Σιάτλ. Πολυβόλο πραγματικό οι Ρεντ Μπουλς μπροστά στο κοινό τους, όπου σε έξι ματς έχουν πετύχει 15 γκολ. Φύσει επιθετική ομάδα, μετρώντας δέκα over σε 13 αγωνιστικές και αναμένεται ακόμη ένα κόντρα στο προβληματικό φέτος Σιάτλ. Οι Σάουντερς μπορεί να αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο σκοράρισμα φέτος, αλλά σταδιακά θεωρώ πως θα βρουν τα πατήματά τους και έστω ένα γκολ μπορούν να το πετύχουν εδώ.\nΜε ανεβασμένη ψυχολογία μετά το νικηφόρο πέρασμα από την έδρα της Φιλαδέλφεια, το Τορόντο υποδέχεται την Ουάσινγκτον αναζητώντας νέα νίκη που θα του επιτρέψει να πλησιάσει περαιτέρω τις θέσεις πλέι οφ της Ανατολής. Οι πρωταθλητές έχουν πραγματοποιήσει προβληματικό ξεκίνημα στη σεζόν, ωστόσο δεν τίθεται θέμα σύγκρισής τους με την Ουάσινγκτον που είναι μία από τις πιο αδύναμες –αν όχι η ασθενέστερη- ομάδες του πρωταθλήματος. Γκραν φαβορί οι Καναδοί, με τον άσο να προσφέρεται αναμενόμενα χαμηλά κι έτσι θα τον επιλέξω από το πρώτο ημίχρονο.\nΤρίτη επιλογή από την MLS, η νίκη του Σαν Χοσέ απέναντι στη Νιου Ινγκλαντ. Ομάδες με χτυπητές αδυναμίες και οι δύο, πάντως η έδρα αναμένεται να παίξει σημαντικό ρόλο εδώ κι έτσι θα κρατήσω τον καλοπληρωμένο άσο. Οι Ερθκουέικς άλλωστε έχουν το εύκολο γκολ και μπορεί να αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα στα μετόπισθεν, αλλά απέναντι στον εν λόγω αντίπαλο (που έχει μόνο δύο νίκες στα επτά τελευταία) μπορούν να πάρουν αυτό που χρειάζονται.\n741. Νέα Υόρκη-Σιάτλ 1&O 2.05\n2384. Τορόντο-Ουάσινγκτον 1/1 2.05\n749. Σαν Χοσέ-Νιου Ινγκλαντ 1 2.20


Ήλιος και καρκινικές εκδηλώσεις του δέρματος\nΕίστε εδώ:ΑΡΧΙΚΗ>Υγεία>Ήλιος και καρκινικές εκδηλώσεις του δέρματος\nΠαρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018 13:18\nAπό την αρχαιότητα είναι γνωστή και αδιαμφισβήτητη η ευεργετική επίδραση του ήλιου στον ανθρώπινο οργανισμό. Η ηλιακή ακτινοβολία επιδρά θετικά στη σωματική και συναισθηματική μας ευεξία, στη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος και στη σύνθεση της βιταμίνης D στο δέρμα. Λόγω, όμως, των περιβαλλοντικών αλλαγών που έχουν επέλθει, ο ήλιος μπορεί να μετατραπεί από πηγή ζωής και σύμμαχός μας, σε εχθρό.\nΗ υπερβολική έκθεση στον ήλιο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στην υγεία μας, ιδίως εάν ανήκουμε σε ομάδες «υψηλού κινδύνου», όπως όσοι έχουν ανοιχτόχρωμο δέρμα που δε μαυρίζει εύκολα ή παθαίνει εύκολα εγκαύματα, όσοι έχουν φακίδες στην παιδική ηλικία, κόκκινα ή ξανθά μαλλιά, ανοιχτόχρωμα μάτια και οικογενειακό ιστορικό με καρκίνο του δέρματος - μελάνωμα.\nΤο βασικοκυτταρικό καρκίνωμα είναι ο συχνότερος τύπος καρκίνου του δέρματος και εμφανίζεται συνήθως κατά την πέμπτη δεκαετία της ζωής μας. Προκαλεί τοπική βλάβη που μεθίσταται σπάνια. Εντοπίζεται κυρίως στις ηλιοεκτεθειμένες περιοχές του σώματος.\nΤο ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα εμφανίζεται συχνότερα τα τελευταία χρόνια, κυρίως στη λευκή φυλή, και μπορεί να μεθίσταται στους λεμφαδένες.\nΤο δερματικό μελάνωμα αποτελεί επιθετικότερο όγκο και μπορεί να εμφανίζεται οπουδήποτε στο δέρμα και στο υπονύχιο. Μια «ύποπτη» μελαγχρωματική βλάβη παρουσιάζει ασυμμετρία, ασαφή και ακανόνιστα όρια, χρωματικές αλλαγές, πολυχρωμία ή και αύξηση της διαμέτρου της.\nΈνας αρχόμενος βασικοκυτταρικός ή ακανθοκυτταρικός όγκος αντιμετωπίζεται με κρυοθεραπεία, διαθερμοπηξία και χρήση διαφόρων τοπικών παραγόντων. Όταν η βλάβη εντοπίζεται σε «ειδική» θέση (βλέφαρα, ρίνα, χείλη, πτερύγιο ωτός, τριχωτό κεφαλής), καθώς και σε μεγαλύτερους ή υποτροπιάζοντες όγκους, η χειρουργική αφαίρεση με ιστολογική εξέταση της αφαιρεθείσας βλάβης, αποτελεί τη μέθοδο εκλογής.\nΌσον αφορά το μελάνωμα του δέρματος, η αντιμετώπισή του περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση και, ανάλογα με την περίπτωση, έλεγχο των λεμφαδένων, λεμφαδενεκτομή και συμπληρωματική θεραπεία.\nΑκολουθεί παρακολούθηση του ασθενούς για μικρό έως μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.\nΕίναι σημαντική η αυτοπροστασία μας με τη σωστή χρήση των κατάλληλων αντηλιακών, η προσεκτική και για μικρό χρόνο έκθεσή μας στον ήλιο, καθώς και η επίσκεψή μας στον κατάλληλο ιατρό, προκειμένου να γίνει χαρτογράφηση των σπίλων μας για καλύτερη παρακολούθηση.\nΙδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να επιδεικνύεται όταν διαπιστώσουμε αλλαγή σε μια δερματική βλάβη. Δε θα πρέπει να καθυστερήσουμε καθόλου να αναζητήσουμε τη γνώμη του ειδικού, καθώς η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη αντιμετώπιση σώζουν!\nMD, PhD, MSc, FEBOPRAS


"GrevenaLive 24" - Vatolakkiotis: Ποιο ζευγάρι Ελλήνων πολιτικών θα παντρευτεί τον Ιούλιο (φωτο)\nΣύντομα θα έχουμε ευχάριστα για ζευγάρι Ελλήνων πολιτικών.\nΟ έρωτάς τους περνά στο επόμενο στάδιο και οι δύο τους αναμένεται να πραγματοποιήσουν...\nπολιτικό γάμο σε ιδιαίτερα στενό κύκλο.\nΟ λόγος για τη βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Κατερίνα Μάρκου και τον σύντροφό της και πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Θανάση Οικονόμου. Το ζευγάρι όπως αναφέρει το ρεπορτάζ έζησε ένα θυελλώδη έρωτα και τώρα ετοιμάζονται να ανέβουν μαζί τα σκαλιά του δημαρχείου.\nΣύμφωνα με δημοσίευμα της Espresso, ο γάμος θα πραγματοποιηθεί στα μέσα του Ιούλη σε πολύ κλειστό κύκλο.


ύπνος | e-steki • Συζητήσεις, απόψεις, διαξιφισμοί και κυρίως ...fresh ideas!\nΤο e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 65,325 εγγεγραμμένα μέλη και 2,551,786 μηνύματα σε 81,741 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 514 άτομα.\nΎπνος μαζί ή χώρια;\nΑντρες και γυναίκες έχουν συνήθως γύρω στους 3-5 βαθμούς διαφορά προτίμησης στην θερμοκρασία ύπνου. Αντρες και γυναίκες ενίοτε ροχαλίζουν, στριφογυρίζουν, έχουν αυπνίες, μιλάνε στον ύπνο τους ή κλανουν. Μερικοί, και μερικές, ευτυχώς εςλάχιστοι, υπνοβατούν. Πολλοί και πολλές σηκώνονται για...\nΈχουμε δύο περιπτώσεις: Εμού και του φίλου μου. Εγώ, αν ξενυχτήσω μια φορά (πχ κοιμηθώ στις 7 το πρωί), θα ξυπνήσω (αν δεν παρεμβάλλεται ξυπνητήρι) μετά απο 10 περίπου ώρες και απο την ώρα που θα ξυπνήσω θα νυστάξω σε 14 ώρες. Οπότε, αν μια μέρα κοιμηθώ 7 το πρωί, θα συνεχίσω να κοιμάμαι 7 το...\nΑλήθεια πόσες φορές πιάσατε τον εαυτό σας να παραμηλάει; ή να ξυπνήσετε και να βρείτε πράγματα στο κρεββάτι ή στο γραφείο σας μέσα στο υπνοδωμάτιο που τα βλέπατε το βράδυ; Πόσες φορές σας είπε ο σύντροφός σας ότι σηκωνόσασταν απο το κρεβάτι; Εγώ άπειρες :whistle: Πείτε μας τις ιστορείες με...\nΝομίζω οτι θα ήταν ενδιαφέρον να γράφουμε εδώ τα όνειρα που είδαμε όποτε τα θυμόμαστε. Έτσι θα μπορούμε ίσως με τον καιρό να παρατηρήσουμε και κάποιο pattern στα όνειρα μας και να βγάλουμε και κάποιο συμπέρασμα για το υποσυνείδητο μας! :clapup:


Όμιλος ΕΛΠΕ: Εκπληρώνει τις ευχές των παιδιών και αυτά τα Χριστούγεννα! - Green Business\nΣε συνεργασία με τον οργανισμό Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος (Make-A-Wish), βοηθά στο να γίνουν πραγματικότητα οι ευχές των παιδιών με σοβαρές ασθένειες.\nΠολυτίμη, 16 ετών, Θεσσαλονίκη: Εύχομαι να πάω στο χωριό του Άη Βασίλη, στο Ροβανιέμι, τα Χριστούγεννα.\nΝεφέλη, 7 ετών, Θεσσαλονίκη: Εύχομαι να αποκτήσω ένα δεντρόσπιτο-κάστρο.\nΚατά τις παραδόσεις των Αστεριών, η Διευθύντρια Εταιρικής Ευθύνης του Ομίλου ΕΛΠΕ, Γεωργία Λασανιάνου, σημείωσε: «Σε μια περίοδο συνυφασμένη με την αλληλεγγύη και την αγάπη, ο Όμιλός μας προσφέρει μέσα από μια συλλογική προσπάθεια την ευκαιρία σε 6 παιδιά να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα. Μαζί δίνουμε δύναμη στις ευχές των παιδιών που δοκιμάζονται, για να αισθανθούν αγάπη και να πάρουν ακόμα περισσότερη δύναμη για να συνεχίσουν».\nΗ Γενική Διευθύντρια του Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος, Σάντρα Ζαφειρακοπούλου, δήλωσε: «Τα Ελληνικά Πετρέλαια παραμένοντας αφοσιωμένα στην στήριξη της κοινωνίας, υποστηρίζουν το έργο μας, υιοθετώντας ευχές έξι παιδιών των περιοχών όπου δραστηριοποιούνται. Αυτό είναι πολύ συγκινητικό. Η αφοσίωση τους στο κοινωνικό έργο, η σταθερότητα της υποστήριξης και η καρδιά που «βάζουν» σε κάθε ενέργεια, είναι αυτή που μας αγγίζει τόσο πολύ, τόσο βαθιά!»\nMake-A-WishΑστέρια της ΕυχήςΕυχέςΚάνε-Μια-Ευχή ΕλλάδοςΌμιλος ΕΛΠΕΌμιλος ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑπαιδιάΧριστούγεννα


ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΖΩΗ: Απριλίου 2013\n"Η μάχη των Κενταύρων" 1491-1492\nΟ Φιτσίνο συνδύαζε παγανιστικούς μύθους με χριστιανικά θέματα και δάνεια από τον ιουδαϊκό ερμητισμό σ’ ένα φιλοσοφικό σύστημα όπου ο υλικός κόσμος αποτελεί αντανάκλαση του κόσμου των ιδεών και οι δυνάμεις της φύσης της συμπαντικής και αιώνιας αγάπης. Αυτή την επιρροή στη δουλειά του Μιχαήλ Αγγέλου θα τη δούμε στα έργα του στην Καπέλα Σιξτίνα αλλά και γενικότερα. Οι ιδέες του Νεοπλατωνισμού τον καθόρισαν. Αγαπούσε τον Παγανισμό και ήταν πια ξεκάθαρος ο δρόμος του. Αυτή τη περίοδο της ζωής του ζούσε στον παράδεισο!! Τότε φιλοτέχνησε 2 μαρμάρινα ανάγλυφα, την «Παναγία της Σκάλας» (1490-1492) και την «Μάχη των Κενταύρων» (1491-1492), έργο κατά παραγγελία του προστάτη του Λορέντσο.\nΤότε ξεκινά και η κόλαση του που θα κρατήσει σε όλη του τη ζωή. Συγκρούεται εσωτερικά με δυο κόσμους αντίθετων αξιών. Της ύλης και του πνεύματος. Από τη μια η ομορφιά και οι παγανιστικές μορφές που τον έλκυαν σαν μαγνήτης, όπως τη φωτιά μια πεταλούδα, σε βαθμό που όταν μελετούσε τα πτώματα άντεχε την απαίσια δυσοσμία τους και από την άλλη ο πατέρας του «άνθρωπος που φοβόταν τον Θεό», ο μεγάλος του αδελφός Λεονάρντο που είχε μπει στο Τάγμα των Δομινικανών στη Πίζα και ο κοκκαλιάρης μοναχός Τζιρολάμο Σαβοναρόλα. Αυτός ο τελευταίος επιδρά πολύ πάνω του. Είναι άνθρωπος που υποστηρίζει με πάθος τις πνευματικές αξίες της ζωής. Έβγαζε πύρινους λόγους όπου βρισκόταν καλώντας τον Θεό να τιμωρήσει τον Πάπα και όλους τους ισχυρούς της γής που κοιτούσαν την εξουσία, τα λεφτά και τους πολέμους αντί την ισότητα και την αδελφότητα που πρέσβευε η πίστη που έλεγαν ότι υπηρετούσαν. Ο μοναχός βρήκε μεγάλη ανταπόκριση στη Φλωρεντία και ο Μικελάντζελο φεύγει για τη Βενετία γιατί η παρουσία του μοναχού υπογραμμίζει τον διχασμό της ψυχής του και δεν το άντεχε αλλά μπορεί και γιατί φοβόταν αντίποινα μιας και ήταν ευνοούμενος των Μεδίκων. Παρόλο το φευγιό του, ο Μιχαήλ Άγγελος επηρεάστηκε τόσο έντονα από τα κηρύγματα του μοναχού που αυτά έγιναν το κύριο συστατικό της θρησκευτικής του συγκρότησης, που προς το τέλος της ζωής του θα εξελιχθεί σε έντονη ευλάβεια. Αυτό αποτυπώνεται και στο έργο του, στο ριζοσπαστισμό των καλλιτεχνικών επιλογών του: Εμμονή στην αναπαράσταση της ανθρώπινης μορφής, γυμνό ως απελευθέρωσης από την ύλη, απόρριψη της εξωραϊσμένης προσωπογραφίας, απόρριψη της προοπτικής, αδιαφορία για την αναπαράσταση τοπίων (έλεγε για το τοπίο ότι είναι «ασχολίες για γέρους και ευσεβείς πόρνες»).\nΜετά το θάνατο του Λορέντσο (8/4/1492) επιστρέφει για λίγο διάστημα στο πατρικό του. Έπειτα φιλοξενήθηκε στο μοναστήρι του Santo Spirito. Εκεί του δόθηκε η μεγάλη δυνατότητα να αποκτήσει γνώσεις ανατομίας με το να μελετά τα πτώματα του γειτονικού νοσοκομείου. Ο Μιχαήλ Άγγελος φιλοτεχνεί έναν ξυλόγλυπτο Εσταυρωμένο (1493), και το δωρίζει στο μοναστήρι.\nΤο 1496 βρίσκεται στη Ρώμη. Είχε φιλοτεχνήσει ένα μικρό μαρμάρινο ερωτιδέα που δεν μπορούσε λόγο του θέματος του να το πουλήσει στη Φλωρεντία που επικρατούσε ο μοναχός. Τελικά το πουλάει μέσω τρίτου προσώπου στον καρδινάλιο Ριάριο (ανιψιό του πάπα Σίξτου Δ΄) σαν αρχαίο άγαλμα. Όταν αποκαλύφθηκε η απάτη του Μικελάντζελο, ο καρδινάλιος ζητά τα χρήματα του πίσω αλλά και να τον γνωρίσει προσωπικά γιατί θεώρησε το έργο του εξαιρετικής απόδοσης. Έτσι μετέβηκε στη Ρώμη. Εκεί ο Ριάριο θα του παραγγείλει ένα μεγάλο γλυπτό με θέμα τον Βάκχο (1486- 1497)- βλέπε στις φώτο κάτω. Αυτό το έργο παντρεύει θαυμαστά τον παγανισμό και τον χριστιανισμό.\nΗ δεύτερη μεγάλη παραγγελία που αναλαμβάνει στη Ρώμη είναι η Πιετά.\nΗ Πιετά (Pietà = Έλεος) Μαρμάρινο γλυπτό. Φιλοτεχνήθηκε στα 1498 με 1499. Αυτό το έργο το ξεκίνησε την ίδια χρονιά του βίαιου θανάτου του Σαβοναρόλα. Μετά το θάνατο του μοναχού στην πυρά, το 1498, η Φλωρεντία ζει μέσα σε μια χαοτική ευφορία: οι αριστοκράτες ανακτούν μέρος της ισχύος τους και δίνεται έμφαση στις υλικές και σωματικές απολαύσεις. Ο Σαβοναρόλα πίστευε στην αξία της τέχνης μόνο όταν αυτή έχει θρησκευτική κατήχηση. Αυτήν την αξία την περιφρονούσε ο Μικελάντζελο. Δεν ένοιωθε πως έβρισκε τον Θεό μέσα από την ηθική στάση αλλά μόνο μέσα από την ομορφιά, τις ωραίες αναλογίες του προσώπου και του σώματος. Η σύνθεση της Πιετά είναι στην ουσία η Αποκαθήλωση του Χριστού από τον σταυρό. Θρησκευτικό θέμα. Δεν θυμίζει καθόλου όμως τον τρόπο παρουσίασης του ίδιου θέματος από άλλους καλλιτέχνες της εποχής και προηγούμενα (Ντονατέλο,. Σινιορέλι κτλ).\nΟ Μικελάντζελο εστιάζεται στην ήρεμη ομορφιά των μορφών αντί για τον πόνο και την οδύνη. Κλασική ομορφιά και νατουραλισμός. Η δημιουργία του αγάλματος, του ανατέθηκε από τον καρδινάλιο Ζαν ντε Μπιλέρ, αντιπρόσωπο της εκκλησίας της Γαλλίας στη Ρώμη. Κατασκευάστηκε για το ταφικό μνημείο του καρδινάλιου. Η σύνθεση του είναι πυραμοειδής. Το κεφάλι της Παναγίας είναι η κορυφή της νοητής πυραμίδας.\nΗ Παναγία απεικονίζεται σε πολύ νεαρή ηλικία (ακόμη και πιο νέα από τον Χριστό) και για αυτό υπάρχουν σχετικές ερμηνείες. Μια απ' αυτές είναι πως η νιότη της συμβολίζει την αγνότητά της, καθώς είπε και ο ίδιος ο Μικελάντζελο στον Κοντίβι “Δεν ξέρεις ότι οι αγνές γυναίκες μένουν φρέσκες για πολύ περισσότερο χρόνο από αυτές που δεν είναι αγνές; Πόσο μάλλον στην περίπτωση της Παρθένου, που ποτέ δεν είχε βιώσει το παραμικρό λάγνο πάθος που μπορεί να άλλαζε το σώμα της;”\nΜιαν άλλη ερμηνεία, από τον Κοντίβι μετά τα άνωθεν λόγια του Μικελάντζελο, είναι πως "τέτοια φρεσκάδα και άνθος νιότης, πέρα από τη συντήρηση με φυσικά μέσα, βοηθιέται από τη Θεία Πρόνοια".\nΤέλος υποστηρίζεται ότι στην πραγματικότητα παριστάνεται η Παναγία να κρατά το βρέφος Ιησού. Η νεανική της εμφάνιση και η ήρεμη έκφραση του προσώπου, σε συνδυασμό με τη θέση των χεριών, υπαινίσσεται ότι βλέπει το παιδί της, ενώ οι θεατές βλέπουν μια εικόνα από το μέλλον.\nΤο έργο τοποθετήθηκε αρχικά στο παρεκκλήσι της Σάντα Πετρονίλλα, ένα ρωμαϊκό μαυσωλείο κοντά στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου. Ο Μικελάντζελο άκουσε κάποιον να λέει ότι το γλυπτό ήταν έργο κάποιο άλλου γλύπτη. Τότε χάραξε τη φράση MICHAELA[N]GELUS BONAROTUS FLORENTIN[US] FACIEBA[T] (Μικελάντζελο Μπουοναρόττι, Φλωρεντία, εποίησε) στη ζώνη που διατρέχει το στήθος της Μαρίας. Αυτό ήταν και το μόνο έργο που υπέγραψε ποτέ: αργότερα το μετάνιωσε και ορκίστηκε να μην υπογράψει ποτέ ξανά κανένα από τα έργα του.\nΣτους αιώνες που ακολούθησαν η Πιετά έπαθε αρκετές φθορές. Η σημαντικότερη έγινε στις 21/5/1972 όταν ο ψυχικά διαταραγμένος γεωλόγος Λάζλο Τοθ μπήκε στο παρεκκλήσι και επιτέθηκε στην Παναγία με σφυρί, φωνάζοντας "Είμαι ο Ιησούς Χριστός". Μετά την επίθεση, το έργο αποκαταστάθηκε με πολύ κόπο. Στις μέρες μας προστατεύεται με αλεξίσφαιρο γυαλί. Το έργο βρίσκεται στο Βατικανό, στη Βασιλική του Αγ. Πέτρου.\n"Πιετά" 1498- 1499, ύψος 1,74 και βάση 1,95\nΠάντως αυτό το έργο του έδωσε μεγάλη φήμη στη Ρώμη τότε. Το 1501 που επιστρέφει στην Φλωρεντία έπρεπε να ξαναβάλει τη δύναμη του για να καθιερωθεί ξανά από την αρχή. Εκεί, δέχθηκε να ασχοληθεί με ένα κομμάτι πολύ ακριβού μαρμάρου που προσπαθούσαν άλλοι καλλιτέχνες ανα καιρούς να δουλέψουν αλλά δεν τα κατάφερναν γιατί ήταν πολύ ρηχό. Το 1464 το ξεκίνησε ο Ντι Ντούτσιο. Σταμάτησε όμως όταν πέθανε ο Ντονατέλο το 1466. Ειχε σχηματίσει κάπως τα πόδια και το στέρνο της μορφής και λίγες λεπτομέρειες από το ένδυμα και ίσως και το κενό ανάμεσα στα πόδια. Συνεχίζει ο Αντόνιο Ροσσελίνο. Το συμβόλαιό του όμως ακυρώθηκε λίγο μετά και το μάρμαρο έμεινε παρατημένο για 25 χρ. Η βροχή και ο αέρας το έφθειραν τόσο ώστε τελικά θα αξιοποιούνταν μικρότερο μέρος του απ' ότι αρχικά σχεδιαζόταν.\nΧωρίς να κάνει λάθη, ο Μικελάντζελο δημιουργεί τον «Δαυίδ»!! Και όταν το ξεκίνησε ήταν μόλις 26 χρ. Ο βιβλικός Δαβίδ (που αναμετρήθηκε με τον Γολιάθ) φιλοτεχνήθηκε από το 1501 ως το 1504, είναι ένα από τα αριστουργήματα στην Αναγεννησιακή γλυπτική τέχνη. Σύμβολο δύναμης και νεανικής ομορφιάς. Τότε είχε θεωρηθεί από την δημοκρατία της Φλωρεντίας ,που ήταν ανεξάρτητη πόλη κράτος, σαν σύμβολο της ανεξαρτησίας της αφού την απειλούσαν πολύ πιο ισχυρά αντίπαλα κράτη. Η δημιουργία του στο τεχνικό κομμάτι βασιζόταν στην τέλεια γνώση του αντρικού σώματος. Όπως σε όλα τα γλυπτά του, έτσι και εδώ, ο Μιχαήλ Άγγελος το δούλευε με σκοπό να απελευθερώσει τη μορφή από αυτό το κομμάτι μαρμάρου που την φυλακίζει, όπως έλεγε. Όπως δέσμια είναι η ψυχή στο σώμα.\n"Δαυίδ" 1501-1504, το ύψος του είναι 4,34 μ.\nΟ Δαυίδ είναι παράδειγμα στην πόζα ονόματι κόντρα πόστο. Το σώμα του είναι γεμάτο ένταση αν και η γενική του αίσθηση είναι ότι εμπνέει μια σιγουριά. Ένας γυμνός Δαυίδ, ένας φαινομενικά ανυπεράσπιστος.\nΌμως η αποφασιστικότητα του φαίνεται από το ύφος του και από το πλάγιο βλέμμα του δείχνουν μεγάλη δύναμη. Ίσως να απεικονίζει έναν Δαυίδ πριν την μεγάλη μάχη με τον Γολιάθ ή έναν Δαβίδ που σκέφτεται ήρεμα τη νίκη του. Ο Μιχαήλ Άγγελος, τηρώντας μια μεσαιωνική σύμβαση στη τέχνη, παίζει με την αντίθεση ανάμεσα στην αριστερή πλευρά που είναι ευάλωτη στις δυνάμεις του κακού και στην δεξιά που απολαμβάνει θεϊκής προστασίας και ασφάλειας και για αυτό είναι ήρεμη. Έτσι επινοεί ένα σύμβολο που συνδυάζει ηρεμία με δύναμη αλλά και οργή. Οι φλέβες ξεπετάγονται στο δεξί του χέρι, και ο στραμμένος του κορμός δίνει την αίσθηση της κίνησης. Οι αναλογίες του αγάλματος διαφέρουν από αυτές ενός μέσου ανθρώπου· το κεφάλι, τα χέρια και το πάνω μέρος του σώματος είναι μεγαλύτερα σε σχέση με το κάτω μέρος. Αυτό έγινε ίσως γιατί το άγαλμα προορίζονταν να τοποθετηθεί σε κάποιο ψηλό σημείο, και οι αναλογίες θα φαίνονταν σωστές αν κάποιος κοίταζε από χαμηλά. Όμως υπάρχει και ένα άλλο θέμα για το άγαλμα!\nΟ Δαυίδ εδώ δεν έχει κάνει περιτομή όπως έκαναν τότε όλα τα πραγματικά πρόσωπα της Βίβλου! Λέγεται ότι ο καλλιτέχνης το έκανε συνειδητά γιατί σκοπός του ήταν να παραπέμψει στην αρχαία ελληνική αισθητική που θεωρούσαν την περιτομή σαν ακρωτηριασμό. «Ακόμα, το μικρό μέγεθος των γεννητικών οργάνων της μορφής -που γίνεται μερικές φορές αντικείμενο αστεϊσμού ανάμεσα στους Φλωρεντίνους- αποδίδεται στην απεικόνιση του Δαβίδ πριν από τη μάχη, σε στιγμή έντασης και φόβου, καθώς σε τέτοιες καταστάσεις τα αντρικά γεννητικά όργανα συστέλλονται».\nΚαι τώρα ήρθε η ώρα για την μάχη των μαχών στο καλλιτεχνικό κόσμο της εποχής!!\nΑντίγραφο μέρους της «Μάχη της Κασίνας» απο Σανγκάλο\nΦθινόπωρο του 1504 η γερουσία της Φλωρεντίας καλεί και αναθέτει στον Μιχαήλ Άγγελο (που είχε κύρος λόγο του Δαυίδ) να ζωγραφίσει με τη τεχνική της νωπογραφίας τη Μεγάλη Αίθουσα του Συμβουλίου. Το ίδιο κάνουν και με τον Λεονάρντο Ντα βίντσι!! Ο Μιχαήλ Άγγελος θα ζωγράφισε την «Μάχη της Κασίνας» μια μάχη που βρισκόταν σε εξέλιξη και ο Ντα Βίντσι τη «Μάχη του Ανκιάρι». Όλη η πόλη χωρίστηκε σε δύο στρατόπεδα!! Η γερουσία πίστευε πως αν ανέθετε και στους δυο από ένα κομμάτι δουλειάς, λόγω της τεράστιας αντιζηλίας τους, θα ανταγωνιζόταν μεταξύ τους και στην απόδοση των θεμάτων που τους δόθηκαν αλλά και στο χρόνο εκτέλεσης των έργων και αυτό θα είχε θετικό αντίκτυπο και στο στρατό που πολεμούσε.\nΑντίγραφο της «Μάχη του Ανκιάρι» απο Ρούμπενς\nΚαι η ειρωνεία της τύχης είναι πως κανένα από τα δύο έργα δεν είχε μεγάλη ζωή. Ο Λεονάρντο χρησιμοποίησε μια τεχνική σαν την εγκαυστική αλλά κατέστρεψε άθελα του την νωπογραφία του χρησιμοποιώντας ένα βερνίκι που ο ίδιος είχε φτιάξει. Όσο για τον Μικελάντζελο, το προσχέδιο που είχε φτιάξει χάθηκε το 1512 σε μιαν εμφύλια σύγκρουση. Όμως, αυτό που έχει τεράστια σημασία είναι ότι και οι δυο μεγάλοι καλλιτέχνες, έρχονται σε ρήξη με την παράδοση της Φλωρεντίας και υιοθέτησαν διαφορετικές μορφολογικές λύσεις ο καθένας. Ο Ντα Βίντσι διάλεξε την υπερβολικά αναλυτική προσέγγιση, ενώ ο Μιχαήλ Άγγελος την τάση του για αφαίρεση. Μάλιστα, ο Μικελάντζελο αντι για μάχη στο θέμα του όπως ο Ντα Βίντσι, παρουσιάζει τους στρατιώτες της Φλωρεντίας γυμνούς να κάνουν μπάνιο όταν μαθαίνουν ότι πλησιάζει ο εχθρός. Τους βλέπουμε να βάζουν γρήγορα τα ρούχα τους και να παίρνουν τα όπλα για να ριχθούν στη μάχη. Έργο με εκφραστική ένταση, γυμνό και έντονες χειρονομίες.\nΞέρουμε για αυτά τα έργα, παρόλο που χάθηκαν με τον έναν ή άλλο τρόπο επειδή είχαν εκτεθεί σαν προσχέδια και πολλοί καλλιτέχνες τα μελετούσαν και τα αντέγραφαν. Ανάμεσα τους ο Ρούμπενς που έκανε ένα σχέδιο βασισμένο στο έργο του Ντα Βίντσι και ο Αριστοτίλε ντα Σαγκαλο που με βάση το έργο του Μιχαήλ Αγγέλου έφτιαξε την Μάχη της Κασίνας.\n(Τα έργα δεξιά και αριστερά είναι 2 σπουδές του Μικελάντζελο γύρω στο 1504 που το πιο πιθανό είναι να απεικονίζει στρατιώτες απο την "Μάχη στη Κασίνα".\n1505: Ο Μιχαήλ Άγγελος επιστρέφει στη Ρώμη μετά από πρόσκληση του νέου πολεμοχαρή Πάπα Ιούλιο Β που του ανέθεσε τη δημιουργία ενός επιβλητικού μαυσωλείου (Τάφος του Ιούλιου Β). Ο Μικελάντζελο πηγαίνει στη Καράκα όπου κάθεται 8 μήνες για να διαλέξει τα καλύτερα και πιο κατάλληλα μάρμαρα. Επιστρέφοντας στη Ρώμη, το ενδιαφέρον του Πάπα ήταν στην ανοικοδόμηση του Αγίου Πέτρου. Εντωμεταξύ, τα κομμάτια μαρμάρου που βρισκόταν πια έξω από τον Άγιο Πέτρο ήταν τόσα πολλά και τόσο μεγάλα που ο κόσμος όλος είχε μείνει άναυδος.\nΌλα ήταν έτοιμα για να αρχίσει το έργο από τη μεριά του καλλιτέχνη. Ο Πάπας όμως αρνείται να τον δεχθεί. Εξοργισμένος ο Μικελάντζελο φεύγει για τη Φλωρεντία. Σειρά του Πάπα να τον κυνηγήσει! Μετά από 3 επιστολές του Πάπα και μεσολάβηση τρίτων, ο Μιχαήλ Άγγελος ηρεμεί. Θα συναντηθούν σε ουδέτερο έδαφος, στην Μπολόνια. Γράφει «Αναγκάστηκα με τη θηλιά στο λαιμό μου να πάω να ζητήσω συγνώμη». Για να εξευμενίσει την οργή του Μικελάντζελο ο Πάπας του παραγγέλνει τον ανδριάντα του από μπρούντζο. Τελικά το έργο του τάφου του Ιούλιου Β έμεινε ημιτελές, ωστόσο κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του, ο Μικελάντζελο αναλάμβανε παράλληλα και άλλες παραγγελίες.\nΕπιστρέφοντας ο Μικελάντζελο στη Ρώμη, παίρνει διαταγή από τον Πάπα να κάνει αυτό που σιχαινόταν: Να ζωγραφίσει με την τεχνική της νωπογραφίας την οροφή της Καπέλα Σιξτίνα. «Η ζωγραφική είναι κατάλληλη για τις γυναίκες.. και τους αργόσχολους» έγραφε. Απεχθανόταν το ότι η ζωγραφική επιβράβευε το χρώμα έναντι της ιδέας (κάτι που λάτρευαν οι ιμπρεσιονιστές). Όπως και ο Πλάτωνας που είχε διαβάσει κείμενα του, πίστευε και αυτός πως η ζωγραφική είναι κατώτερη σε αρρενωπότητα και αγνότητα από ότι η γλυπτική. Από την άλλη, μισούσε και τις προσωπογραφίες ακόμη περισσότερο γιατί όπως γράφει ήταν «κολακεία στην αργόσχολη περιέργεια και τις ατελείς αυταπάτες των αισθήσεων». Σε μια επιστολή του το 1547 έγραφε «Όσο περισσότερο η ζωγραφική μοιάζει με τη γλυπτική, τόσο περισσότερο μου αρέσει».\nΠιθανώς σχέδιο μορφής για την Καπέλα Σιξτίνα\nΚαι όμως, τώρα, έπρεπε να ζωγραφίσει περίπου χίλια τετραγωνικά!!! Πώς θα το άντεχε; Ήταν μια ολοκάθαρη παγίδα που του είχε στήσει ο αντίπαλος του καλλιτέχνης Μπραμάντε που ήταν σύμβουλος του Πάπα. Αν αρνιόταν να δεχθεί την παραγγελία θα ερχόταν ξανά σε σύγκρουση με τον Πάπα και αυτή τη φορά ίσως και μεγαλύτερη. Αν από την άλλη δεχόταν, ήταν σίγουρος πως το αποτέλεσμα θα ήταν τραγικό αν συγκρινόταν η δουλειά του με εκείνη του Ραφαήλ που ήταν μοναδικός τεχνίτης στη νωπογραφία. Θα έπρεπε να τον ξεπεράσει σε δεξιότητα και μάλιστα στη ζωγραφική που σιχαινόταν!! Ήθελε να αποφύγει την ανάθεση πάση θυσία. Διαμαρτυρήθηκε λέγοντας πως η ζωγραφική δεν είναι τέχνη και το ότι θα αποτύγχανε ήταν το μόνο σίγουρο. Πρότεινε να την αναλάβει ο Ραφαήλ μα ο Πάπας δεν δεχόταν αντίρρηση. Αδιέξοδο!! Αρνούμενος τη βοήθεια έμπειρων ζωγράφων που του είχαν φέρει για να τον συμβουλέψουν και μόνο με μερικούς τεχνίτες, το παίρνει απόφαση. Κλειδώνεται στο παρεκκλήσι και γεμάτος ένταση και υποφέροντας μέσα του, ξεκινά στις 10 Μαϊου του 1508. Η πικρία του μεγάλη. Έγραφε όσο δούλευε «Αυτή δεν έιναι η δουλειά μου» και «Σπαταλάω το χρόνο μου για το τίποτα. Βοήθα με Θεέ μου!!!!»\nΠιθανώς, σχέδιο μορφή για την Καπέλα Σιξτίνα\nΚαι όμως, από αυτό το έργο ο Μιχαήλ Άγγελος εξασφάλισε αιώνια δόξα!! Ζωγράφισε περίπου 300 μορφές ως το 1512. Σε ένα σονέτο του έγραφε το 1509 «Σε αυτή τη δύσκολη στάση έχω πάθει κήλη σαν αυτή που έχουν συνήθως οι αγρότες.. αφού το στομάχι μου ακουμπάει το πηγούνι μου!.. Η γενειάδα μου κοιτάει τον Παράδεισο και νιώθω το σβέρκο μου να κολλάει στην καμπούρα μου. Διπλώνω το στήθος μου σαν μέγαιρα και καθώς δεν σταματώ, να στάζει το πινέλο μου, το πρόσωπο μου μοιάζει με διακοσμημένο δάπεδο.. Προφύλαξε Τζιοβάνι από εδώ και πέρα το νεκρό έργο μου και τη τιμή μου, γιατί η θέση μου δεν είναι καλή, και δεν είμαι και ζωγράφος» (Για τον Τζιοβάνι Πιστόια). Όταν τον ρώτησε ο Βαζάρι αν θεωρούσε ανώτερη τέχνη τη ζωγραφική ή τη γλυπτική, απάντησε ότι η γλυπτική σε μάρμαρο υπερείχε ως τέχνη, επειδή στηριζόταν στην αφαίρεση, ενώ η ζωγραφική στην πρόσθεση.\nΝα πω πληροφοριακά μόνο πως, κοιτίδα της τεχνικής της νωπογραφίας είναι πολύ πιθανόν να είναι η Μινωική Κρήτη. Δηλ. επί εποχής του Χαλκού.\nΣχέδιο που απεικονίζει τον Αδάμ στην δημιουργία του απο τον Θεό (η γνωστή εικόνα που δεν τον ακουμπά)\nΓια την ανάλυση του έργου του Μικελάντζελο στη δημιουργία της οροφής της Καπέλα Σιξτίνα πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο. Έχει απίστευτο ενδιαφέρον γιατί είναι έργο μοναδικής αξίας!!! http://texni-zoi.blogspot.gr/2013/04/blog-post.html\nΦεβρουάριο του 1513 ο Πάπας Ιούλιος Β΄ πεθαίνει. Τον διαδέχεται ο Λέων Ι’ με τον οποίο είχαν φιλική σχέση από την εποχή που ο Μιχαήλ Άγγελος ήταν έφηβος και ζούσε στο σπίτι των Μεδίκων. Ο Λέων Ι΄ ήταν μόλις 37 χρ τότε, ήρεμος, σπάταλος, χαρισματικός, σωματώδης, μύωπας και γνώστης της πολιτικής. Μια έκπληξη η εκλογή του. Ήταν ο δεύτερος Πάπας που ήθελε να χρησιμοποιήσει τα συγχωροχάρτια και ο πρώτος που είχε να αντιμετωπίσει την αντίδραση σε αυτό με πρώτο και καλύτερο τον Λούθηρο. Όμως ο νέος Πάπας ενδιαφερόταν περισσότερο για την τέχνη του Ραφαήλ παρά του Μικελάντζελο.\nΕκείνη τη περίοδο, δόθηκε άδεια στον Μιχαήλ Άγγελο και μετέφερε κάποιους από τους όγκους μαρμάρου στο εργαστήριο του που ήταν δίπλα στον Άγιο Πέτρο. Αυτά τα μάρμαρα που είχε φέρει παλαιότερα από το ταξίδι του που είχαν σκοπό να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ενός επιβλητικού μαυσωλείου , του Τάφου του Ιούλιου Β. Τώρα, θα έβαζε μπροστά την υλοποίηση κάποιων γλυπτών που θα χρησιμοποιούταν για αυτό το σκοπό. Με τρείς βοηθούς από την Φλωρεντία, από τον Μάιο του 1513 ως τον Ιούλιο του 1516, δουλεύει 3 αγάλματα: Τον «Μωυσή» και τους δυο «Σκλάβους».\nΚαι οι τρείς μορφές είναι επηρεασμένες από μορφές της Καπέλα Σιξτίνα: Ο Μωυσής από τους Προφήτες και οι Σκλάβοι από τους ignudi. Οι δύο Σκλάβοι είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους! «Ο εξεγερμένος σκλάβος» δείχνει μια βίαιη και απελπισμένη πάλη (όπως και στο γλυπτό με τον «Λαοκόωντα») . Είναι δυνατός. Σκοπός του είναι να καταφέρει να σπάσει τα δεσμά του και να ελευθερωθεί. Να αλλάξει τη μοίρα του. Από την άλλη, ο «Σκλάβος που πεθαίνει» είναι ένας ύμνος για το αντρικό γυμνό σώμα! Φαίνεται το πάθος του Μικελάντζελο για αυτή την ομορφιά! Είναι νωχελικός και αισθαντικός. Τέλειος σε όλες του τις λεπτομέρειες.\nΤο τρίτο άγαλμα, ο Μωυσής έχει πάνω από 2 μ. ύψος, όπου είναι η επιτομή σε όλο το μνημείο, αλλά και «ένας καθρέφτης στη ψυχή του καλλιτέχνη». Έτσι ο Μωυσής αποδίδεται γεμάτος ένταση και οργή, ίσως για την παρέκκλιση των Εβραίων στην έρημο, επιβλητικός με έντονη έκφραση στο πρόσωπο του και τις φλέβες στα χέρια του να δείχνουν την ένταση του. Το 1504 αναλαμβάνει να κάνει ένα γλυπτό για τη Ρώμη, τον «Αναστημένο Χριστό». Ο Χριστός κρατά τον σταυρό του, ένα σφουγγάρι που το είχε βρέξει ένας στρατιώτης με ξύδι και του το έβαλε στα χείλη και το καλάμι που τον τρύπησαν στο στήθος. Αποδίδεται με οφιοειδή κίνηση.\n"Σκλάβος που πεθαίνει"\nΤο 1515 ο Πάπας θέλοντας να αποσπάσει την προσοχή του Μικελάντζελο από την υλοποίηση του τάφου του προηγούμενου Πάπα, του ζητά να σχεδιάσει την πρόσοψη του Σαν Λορέντζο στη Φλωρεντία. Και για να τον καλοπιάσει, έδωσε στον αδελφό του τιμές και σε όλη του την οικογένεια του το δικαίωμα να έχει το δικό της οικόσημο στους Μεδίκους!! Ο Μικελάντζελο δέχεται. Σκοπεύει να το ολοκληρώσει μέσα σε 6 χρόνια. Οι κληρονόμοι του Ιούλιου Β΄ όμως για να μην χάσουν τον καλλιτέχνη, του προσφέρουν ένα πολύ καλύτερο συμβόλαιο από πριν ώστε να το συνεχίσει. Θα έπαιρνε περισσότερα χρήματα, θα είχε περισσότερα χρόνια για να το δουλέψει και θα ήταν πολύ μικρότερο σε μέγεθος. Ο Μικελάντζελο δέχεται αμέσως. Όμως τελικά ο Πάπας Λέων Ι΄ του το απαγορεύει φανερά πια και ο καλλιτέχνης δεν ήξερε τι να κάνει. Έμεινε άπραγος και ως προς τις δυο παραγγελίες. Τελικά ο Πάπας τον αποδεσμεύει από την δική του παραγγελία. Το 1521 ο Λέων Ι πεθαίνει σε ηλικία μόλις 46 ετών.\n«Ο τάφος του Τζουλιάνο των Μεδίκων»\nΉρθε νέος Πάπας και νέες παραγγελίες. Ο Πάπας ήταν ο Κλήμης Ζ΄ και η παραγγελία του ήταν το Νέο Σκευοφυλάκιο του Σαν Λορέντζο. Και μάλιστα, για να μην χάσει ο νέος Πάπας τον οξύθυμο και ταλαντούχο Μιχαήλ Άγγελο, του προσφέρει το σπίτι- παλάτι του στο Σαν Λορέντζο και τριπλάσιο μισθό από ότι είχε ζητήσει! Έβαλε μπροστά τη δουλειά. Δυο από τα πολύ ωραία έργα του είναι «Ο τάφος του Τζουλιάνο των Μεδίκων» που η κεντρική φιγούρα μοιάζει με τη στάση του Μωυσή και «Ο τάφος του Λορέντζο των Μεδίκων» που η κεντρική φιγούρα θυμίζει την χειρονομία του Ιερεμία. Έμελε όμως και αυτή η δουλειά να μην ολοκληρωθεί. Ξεσπά επανάσταση στη Φλωρεντία και ο Μιχαήλ Άγγελος παίρνει μέρος στην εξέγερση. Οι Φλωρεντινοί του εμπιστεύονται τον πολύ σημαντικό ρόλο της υπεράσπιση της πόλης, και του δίνουν τον τίτλο του γενικού επόπτη των οχυρωματικών έργων. Τελικά η Φλωρεντία παραδόθηκε, ο Πάπας τον συγχωρεί, αν και είχε πάει από την άλλη πλευρά, και συνεχίζει να τον έχει στη δούλεψη του (Λαυρεντιανή βιβλιοθήκη). Πάντως η συγκεκριμένη παραγγελία δεν ολοκληρώθηκε.\n«Ο τάφος του Λορέντζο των Μεδίκων»\nΚάνοντας μια μικρή παρένθεση να σημειώσω πως ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι πέθανε το 1519 και ο Ραφαήλ το 1520 με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον Μικελάντζελο! Ίσως να ήταν ο μόνος εν ζωή καλλιτέχνης που ήταν τόσο ικανός και διάσημος και για αυτό και να τον συγχώρησε ο Πάπας.\nΗ δυνατή εμπειρία της πολιορκίας της Φλωρεντίας είχε σημαδέψει ανεξίτηλα τον Μικελάντζελο. Στα 4 ακόμη χρόνια που θα παραμείνει εκεί, θα τελειώσει τις παραγγελίες που του έχουν ανατεθεί και θα ωριμάσει θρησκευτικά.\nΤο 1534 ο πατέρας του Μικελάντζελο πεθαίνει και πηγαίνει στην Φλωρεντία. Μένει για 3 μήνες. Όταν ο Μικελάντζελο θα φύγει από εκεί, θα είναι και η τελευταία φορά που θα δει την πατρίδα του. Μια από τις αιτίες που ανάγκασαν να φύγει για τη Ρώμη ήταν η αντιπάθεια του για το νέο καθεστώς της Φλωρεντίας που ήταν επί της ουσίας κάτω από τυραννικά πρόσωπα.\nΑπο τους τρείς άθλους του Ηρακλή σχέδιο του 1530\nΣχέδιο του 1530 (με κόκκινη κιμωλία)\nΌπως βλέπουμε από τα ποιήματά του Μικελάντζελο, είχε γνωρίσει στην Ρώμη το 1532 τον όμορφο και μορφωμένο νεαρό, Tommaso de Cavalieri. Από το 1534 του αφιερώνει μια σειρά ερωτικών σονέτων. Αυτά έχουν έντονη επιρροή από τον νεοπλατωνισμό (η ενατένιση του ωραίου ταυτίζεται με την προσέγγιση του θεϊκού) Έγραφε: «Το όνομα σου τρέφει την καρδιά και την ψυχή μου, γεμίζοντας τες με τέτοια γλύκα ώστε δεν νοιώθω τα βάσανα μου, ούτε φοβάμαι τον θάνατο. Αν και τα μάτια μου είχαν το μερτικό τους από σένα, σκέψου πόσο ευτυχισμένος θα μπορούσα να ήμουν» και αλλού «Μες στη μορφή σου τη γλυκιά κι αγαπημένη/ βλέπω το κάτι που ’ναι στη ζωή ετούτη/ αδύνατο να ιστορηθεί: η ψυχή με του κορμιού τα πλούτη/ χίλιες φορές ως το Θεό ανεβαίνει». Η ποιητική του δραστηριότητα εκείνη την εποχή εντείνεται. Σχεδιάζει την έκδοση ενός τόμου με Ρίμες (θα εκδοθεί το 1546).Το πάθος του Μικελάντζελο γίνεται αντικείμενο κουτσομπολιών. Κανείς δεν ενδιαφερόταν να μάθει πόσο μόνος του ήταν τελικά και πόσο υπέφερε η ψυχή του από αυτή τη μοναξιά. Σε όλα τα γεγονότα της ζωής του, ποίον είχε κοντά του αληθινά να τον παρηγορήσει και να τον ενθαρρύνει; Κανέναν. Ας το σκεφτούμε αυτό.\nΣτη Ρώμη συναναστρεφόταν κυρίως φλωρεντινούς πολιτικούς εξόριστους που πίστευαν στη δημοκρατία όπως και αυτός. Γι αυτό και αρνιόταν τις προσκλήσεις του δούκα Κόζιμο, με πρόσχημα την μεγάλη ηλικία του και τις πολλές υποχρεώσεις του. Η αλήθεια ήταν άλλη: Τον απωθούσε η εικόνα του αυλικού καλλιτέχνη που εξυμνεί το μεγαλείο του ηγεμόνα. Και είναι πολύ σημαντικό αυτό. Επιλέγει να δουλεύει μόνο για τον πάπα, θέλοντας να πιστεύει ότι έτσι τουλάχιστον δουλεύει, κατά έναν τρόπο, για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν δεν το έκανε και αυτό θα έχανε τη φήμη του και δεν θα είχε τρόπο να επικοινωνήσει το έργο του. Θα ήταν έξω από την ζωή.\nΕκείνη την εποχή περνάει μια βαθιά θρησκευτική κρίση, από την οποία κατορθώνει να γαληνέψει χάρη στη Βιτόρια Κολόνα. Η Βιτόρια ήταν η μοναδική γυναίκα φίλη του, πνευματική σύντροφος του. Ήταν μαρκησία της Περσκάρα, αλλά ποιος νοιαζόταν για αυτό μεταξύ τους; Ήταν ποιήτρια και η μούσα του. Χάρη σε αυτήν, ο Μικελάντζελο φιλοτέχνησε πολλά σκίτσα με θρησκευτικό περιεχόμενο. Χήρα η ίδια με ένα αυστηρό και αρρενωπό πρόσωπο.\n"Η πτώση του Φαέθοντα" 1533\nΟ Μικελάντζελο την περιγράφει «Ένας άντρας μέσα σε μία γυναίκα». Και ο Κοντίβι γράφει σχετικά πως: «Ο Μικελάντζελο ήταν ερωτευμένος με το μυαλό της». Βασανιζόταν και αυτή με υπαρξιακά θέματα και αποφασίζει να αποσυρθεί από την κοινωνική ζωή και να μπει σε μοναστήρι.\nΟ Μιχαήλ Άγγελος, βουτηγμένος στις πνευματικές του ανησυχίες που εκφραζόταν με τη μορφή θρησκευτικών αμφιβολιών, δεν μπορούσε να εργαστεί. Φοβόταν τον θάνατο. Η Βιτόρια όμως τον επισκεπτόταν αρκετά συχνά. Δεν τον άφησε μόνο του με τον εσωτερικό του πόλεμο να απελπίζεται. Τον ηρεμούσε και τον προέτρεπε να εργαστεί. Και τα κατάφερε. Ο Μιχαήλ Άγγελος δεν έχασε ποτέ ξανά την πίστη του χάρη στην παρουσία της τότε που την χρειαζόταν. Ήταν ένας άγγελος για αυτόν! Έγραφε για την Βιτόρια: «Πραγματική μεσολαβήτρια ανάμεσα στον ίδιον και τον ουρανό»!\nΟ Πάπας Κλήμης Ζ’ του αναθέτει να κάνει τα νέα σχέδια για τον τοίχο πίσω από το Ιερό στην Καπέλα Σιξτίνα παράλληλα με τον τάφο του Ιούλιου Β΄. Έπειτα από λίγο πεθαίνει, και ο νέος Πάπας δεν του επιτρέπει να συνεχίσει την εργασία του για τον τάφο αλλά μόνο με το έργο του στην Καπέλα Σιξτίνα. Το θέμα ήταν η «Δευτέρα Παρουσία». Η επιφάνεια του έργου είναι 13,7 Χ 17 μ. ύψος . 1 Σεπτεμβρίου του 1535, ο Πάπας για να εξασφαλίσει την απόλυτη συνεργασία του Μικελάντζελο, εκδίδει διάταγμα και ορίζει τον Μιχαήλ Άγγελο ως τον βασικό αρχιτέκτονα, γλύπτη και ζωγράφο της Αγίας Έδρας! Η ετήσια αμοιβή του είναι 1.200 σκούδα.\n"Δευτέρα Παρουσία" 1536 - 1541, Μιχαήλ Άγγελος\nΓια την «Δευτέρα Παρουσία» ο Μιχαήλ Άγγελος εργάστηκε από το 1536 ως τα Χριστούγεννα του 1541. Πολύ επίπονη δουλειά και ριψοκίνδυνη. Ήταν και μεγάλης ηλικίας. Κάποια στιγμή έπεσε από την σκαλωσιά και χτύπησε σοβαρά το πόδι του. Επανήλθε όμως πολύ σύντομα. Σχεδόν αμέσως. Σεπτέμβρη του 1537, ο Αρετίνος υποδεικνύει στον Μικελάντζελο με επιστολή του για το ποιες σκηνές θα βάλει στην σύνθεση του. Ο Μικελάντζελο του απαντά πως είναι ήδη αργά για αυτή του την παρέμβαση γιατί το έργο του ήταν στα τελευταία στάδια. Αναληθές βέβαια! Ο Αρετίνος (συγγραφέας του «Υποκριτή»), αντιπαθούσε απίστευτα τον Μικελάντζελο και οργάνωνε μυστική ομάδα για να πείσει τον Πάπα να καταστρέψει το έργο. Φαίνεται πως ήταν άνθρωπος που αρέσκονταν στις συνομωσίες. Σε μερικούς ανθρώπους η καταστροφή δίνει μεγάλη εσωτερική χαρά.\nΌταν Σεπτέμβρη του 1540 φεύγουν οι πρώτες σκαλωσιές, ο τελετάρχης του Πάπα Biagio da Cesena διαμαρτύρεται στον προϊστάμενο του για τις γυμνές μορφές αποκαλώντας τις άσεμνες και ασεβείς «Πράξη μεγίστης ατιμίας.. σε ένα τόσο σεβάσμιο μέρος. Αυτό δεν είναι έργο για παρεκκλήσι, αλλά για το λουτρό κακόφημου σπιτιού». Ο Μιχαήλ Άγγελος για να τον εκδικηθεί, δίνει τα χαρακτηριστικά του προσώπου του σε ένα πρόσωπο που ζωγραφίζει στην μεριά των κολασμένων, τον Μίνωα. Μορφή που αποδίδεται τρομαγμένη, με φυσικό και πνευματικό εκμηδενισμό και με ένα τεράστιο φίδι τυλιγμένο πάνω του και γύρω του διαβόλους!! (φώτο δίπλα) Όταν ο Biagio παραπονέθηκε στον Πάπα ζητώντας του να αναγκάσει τον Μικελάντζελο να αλλάξει τη μορφή του Μίνωα, ο Πάπας απάντησε ότι: Η εξουσία του περιλαμβάνει την γη και τον Παράδεισο. Δεν φθάνει μέχρι και την Κόλαση!\nΟι προηγούμενες αναπαραστάσεις της Δευτέρας Παρουσίας από προγενέστερους καλλιτέχνες, έδειχναν έναν Χριστό επιβλητικό, δοξασμένο, πάνω στον λαμπερό θρόνο του. Στο έργο του Μιχαήλ Αγγέλου, ο Χριστός είναι ένας όμορφος και γυμνασμένος νέος άντρας, σαν αρχαίος Θεός. Δεν έχει λαμπερό θρόνο, και με το χέρι του υψωμένο δίνει έμφαση στην ειρήνη που έρχεται με το πλήρωμα του χρόνου, παρά όπως περίμεναν όλοι να δουν, δηλ. μια κίνηση που θα δίνει έμφαση στην καταδίκη. Δίπλα Του και λίγο πιο πίσω η Παναγία, με νεανική παρουσία (έχουμε εξηγήσει ότι την Παναγία την απεικόνιζε πολύ νέα λόγο της αγνότητας της) που με την εσωτερική κίνηση των χεριών της αλλά και την γενικότερη κίνηση της που την βοηθά να αποστρέψει το βλέμμα της από τις τραγωδίες που εξελίσσονται, παρουσιάζεται αδύναμη να παρέμβει. Γύρω τους οι άγιοι και οι μάρτυρες που κρατούν τα εργαλεία του βασανιστηρίου τους. Ξεχωρίζουμε στα δεξιά τον Άγιο Πέτρο που κάνει να δώσει 2 μεγάλα κλειδιά στο Χριστό, αριστερά τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, κάτω από τον Χριστό στα δεξιά Του τον Άγιο Βαρθολομαίο που κρατά το δέρμα του (τον είχαν γδάρει ζωντανό) και κάτω αριστερά τον Άγιο Λαυρέντιο που κρατά και αυτός την σκάρα του μαρτυρίου του. Για το δέρμα- σάρκα που κρατά ο άγιος Βαρθολομαίος, αν τον προσέξουμε καλά στο πρόσωπο, θα δούμε ότι μοιάζει αρκετά με του Μιχαήλ Αγγέλου. Αυτό αποδίδεται σαν μια επιπλέον ένδειξη του τρόμου του καλλιτέχνη απέναντι στην σάρκα δηλ στην αμαρτία, και την μεγάλη του ανάγκη για πνευματική ζωή!!\nΌλη η σύνθεση του έργου σφύζει από μια κυκλική κίνηση! Έντονα περιγράμματα και προοπτικές βραχύνσεις. Κυριαρχούν ο τρόμος και ο θάνατος. Όλες οι επιμέρους ομάδες μοιάζουν να στροβιλίζονται γύρω από τον Χριστό – την κεντρική μορφή. Μια πραγματική μάχη ψυχών, αγγέλων και δαιμόνων (οι δαίμονες παρουσιάζονται ανθρωπόμορφοι και όχι σαν τέρατα) Ο Ρόμαν Ρολάν έγραφε πως «Σε ένα τέτοιο έργο υπάρχει συσσώρευση οργής, εκδίκησης και μίσους. Εάν αυτά τα συναισθήματα δεν εξαγνίζονταν από μια τεράστια, σχεδόν στοιχειακή ενέργεια, θα ήταν ανυπόφορα. Όμως, αυτό δεν περίμεναν οι Προφήτες και οι Σίβυλλες (στην οροφή); .. Όμως, ο τρόπος με τον οποίο εκφράστηκε ήταν τόσο τολμηρός, τόσο απροκάλυπτος, ώστε οι περισσότεροι πιστοί ένοιωσαν αποστροφή». Υπάρχει όμως εκτός από την κυκλική κίνηση και μια κίνηση των μορφών σε όλα τα επίπεδα της σκηνής προς τα πάνω. Ακόμη και των πιο κάτω μορφών. Αλλά υπάρχει ένα νοητό όριο μέχρι το πόσο ψηλά μπορούν και αυτά να φθάσουν.\nΌλες οι μορφές στη σκηνή φαίνεται να έχουν συνείδηση. Αυτή τη συνείδηση που πολλοί από αυτούς προσπαθούσαν να την κάνουν να σωπάσει ή δεν την άκουγαν ως τότε. Αυτή είναι τώρα η κατάληξη αυτής της ανυπακοής στην συνείδηση. Ίσως αυτό να είναι και το τραγικότερο μήνυμα αυτής της σύνθεσης.\nΟι μορφές που φιλοτεχνεί ο Μικελάντζελο είναι κάπως πιο διαφορετικές από ότι στην οροφή: Πιο μυώδεις, πιο γεροδεμένες, πιο συμπαγείς. Τα περισσότερα γυναικεία σώματα, ειδικά εδώ, σχεδιάζονται με βάση αντρικά μοντέλα ή βάση κλασικών αγαλμάτων.\nΑπό την πρώτη κιόλας παρουσίαση του έργου στο κοινό, πλήθος κόσμου από την Ιταλία αλλά και όλη την Ευρώπη συνέρρευσε για να δει το έργο. Καλλιτέχνες από παντού ήρθαν για να αντιγράψουν ένα- ένα τα κομμάτια από την σκηνή. Η φήμη πια του Μικελάντζελο άγγιξε τον ουρανό!\nΗ εποχή της καλλιτεχνικής ελευθερίας όμως είχε περάσει. Οι νέοι κανόνες απέκλειαν το γυμνό. Ο νέος Πάπας Παύλος Δ’ (αυτός είχε αναδείξει την Ιερά Εξέταση σε κριτή πάντων. Τόσο μισητός από όλο τον κόσμο που όταν πέθανε ο κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους και κατέστρεψαν ότι τον αφορούσε) παραγγέλνει το 1555 στον Μικελάντζελο να «συμμορφώσει» τη σκηνή καλύπτοντας επίμαχα μέρη. Ο Μικελάντζελο του απαντά με οργή: «Αυτό είναι ένα μικρό ζήτημα που μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί. Ας συμμορφώσει ο Πάπας τον κόσμο, και η ζωγραφική θα ακολουθήσει»!!\n21 Ιανουαρίου του 1564, η Σύνοδος του Τριδέντου αποφασίζει να καλυφθούν τα γυμνά σώματα των μορφών στη σκηνή της Δευτέρας Παρουσίας. Ο Μικελάντζελο λίγες μέρες μετά, στις 18 Φεβρουαρίου θα πεθάνει. Οι παρεμβάσεις στο έργο ανατέθηκαν στον Ντανιέλε ντα Βολτέρα, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία με το όνομα «Ο βρακωτής»!!\nΣε τι ενοχλούσε στα αλήθεια η σκηνή της Δευτέρας Παρουσίας;\nΣτο ότι άφηνε στην άκρη κάθε φύλο συκής. Έδειχνε μια πραγματικότητα: Την αποτυχία ενός ολόκληρου πολιτισμού.\nΣχέδιο για την Δευτέρα Παρουσία\nΌταν τελείωσε ο Μικελάντζελο την Δευτέρα Παρουσία ήταν το 1541. Με διαταγή του Πάπα Παύλου Γ’ , ο Μικελάντζελο ζωγραφίζει 2 παραστάσεις, με την τεχνική πάλι της νωπογραφίας, στο προσωπικό παρεκκλήσι του Πάπα, στην Καπέλα Παολίνα.\n«Η μεταστροφή του Αγ. Παύλου»\nΤα θέματα είναι : «Η μεταστροφή του Αγ. Παύλου» και «Η σταύρωση του Αγ. Πέτρου». Πανέμορφα έργα! Ο Μιχαήλ Άγγελος ήταν πια 70 χρ.! Ταλαιπωρήθηκε πάρα πολύ σωματικά για να τα τελειώσει. Σε αυτά τα έργα κάνουν εντύπωση τα απαλά και φωτεινά χρώματα! Επίσης το γυμνό είναι μετριασμένο και δεν υπάρχει προοπτική. Αυτά ήταν τα τελευταία του ζωγραφικά έργα. Στην «Στάυρωση του Αγ. Πέτρου», ο Μικελάντζελο απεικονίζεται στο έργο του, φορώντας μια κουκούλα, όπως και ο Νικόδημος. Τα χέρια του είναι σταυρωμένα, δείχνοντας την αφοσίωση του.\n«Η σταύρωση του Αγ. Πέτρου»\nΤο 1547 πεθαίνει η Βιτόρια Κολόνα. Ο πόνος που ένοιωθε ο Μιχαήλ Άγγελος από αυτόν τον χαμό δεν μπορεί να περιγραφεί. Δεν μπορούσε να βρει παρηγοριά και έκανε σαν τρελός. Η υγεία του χειροτέρευε. Είχε πέτρα στη χολή και πονούσε. Από εδώ και πέρα ένας ήταν ο σκοπός της ζωής του: Να τον δεχθεί στην αγκαλιά του ο Θεός. Σε Αυτόν εναπόθετε όλες του τις ελπίδες, όλη του την ύπαρξη. Τα τελευταία 20 χρ. της ζωής του, ότι έργο και να έκανε, είτε γλυπτό, είτε με τα αρχιτεκτονικά του σχέδια για τον ναό του Αγ. Πέτρου της Ρώμης, είτε μέσα από τα ποιήματα του, το αφιέρωνε στον Θεό.\nΔεν πίστευε πια ότι η όμορφη σάρκα και η μελέτη της μπορούσε να οδηγήσει στον Θεό. Αντίθετα, έφθασε στο σημείο να την καταδικάζει!\nΠαρά την προχωρημένη του ηλικία και τις πολλές ευθύνες για τα σχέδια του ναού, ο Μιχαήλ Άγγελος συνέχισε την γλυπτική του. Αισθανόταν υγιής δουλεύοντας. Εργαζόταν μέρα νύχτα και κοιμόταν πολύ λίγο. Έγραφε ο Βαζάρι: «Είχε φτιάξει ένα καπέλο από χαρτί και στη μέση του έβαζε αναμμένο ένα κερί , ώστε να μπορεί ταυτόχρονα να βλέπει τι κάνει αλλά και να έχει τα χέρια του ελεύθερα».\nΤο 1550 φιλοτεχνεί άλλη μια «Πιετά» (φώτο αριστερά 2,26μ ύψος). Σε αυτό το έργο έχει αξία η όρθια μορφή πίσω από τον Χριστό. Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια είναι ο Νικόδημος. Αυτός έχει αναλάβει να υποβαστάζει τον νεκρό αλλά και να βρίσκεται προστατευτικά δίπλα στην Παναγία εδώ στην σκηνή. Για άλλη μια φορά, ο Μιχαήλ Άγγελος απεικονίζει τον εαυτό του σαν τον ηλικιωμένο άντρα με την κουκούλα. Παίρνει ξανά τον ρόλο του Νικόδημου! Η έκφραση του βγάζει μελαγχολία και τρυφεράδα. Γιατί άραγε ταυτιζόταν τόσο με τον Νικόδημο; Ο Νικόδημος έκρυβε την πραγματική του πίστη από τους παπάδες της εποχής και πίστευε τον Χριστό ως γιο Θεού. Ίσως σε αυτή μου την απορία απαντά ο ίδιος ο Μιχαήλ Άγγελος σε ένα σονέτο του το 1555.\nΓράφει: «Τα ψέματα αυτού του κόσμου μου πήραν το χρόνο που μου δόθηκε για να λατρέψω τον Θεό..\nΑυτό που άλλους τους κάνει σοφούς, εμένα με κάνει τυφλό και αργώ στο να αναγνωρίσω το λάθος μου. Η ελπίδα σβήνει, και όμως, ο πόθος μου αυξάνεται ότι μπορεί και να ελευθερωθώ από την εγωιστική αγάπη.\nΚάνε για μένα μισό από ότι είναι το δρόμο που ανεβαίνει στον ουρανό Θεέ μου! Αλλά και αυτό το μισό για να τον ανέβω, και πάλι θέλω την βοήθεια Σου.\nΚάνε με να μισήσω τις αξίες αυτού του κόσμου, και όλες τις τιμές του που αγαπώ και λατρεύω, ώστε πριν πεθάνω να μπορέσω να αγγίξω την αιώνια ζωή».\n"Πιετά" 1555- 1564 , ημιτελής\nΚαι λίγο πριν πεθάνει έγραφε: « Ούτε η ζωγραφική, ούτε η γλυπτική μπορεί να ηρεμήσει πια την ψυχή μου. Στρέφομαι τώρα σε αυτή τη θεία αγάπη, η οποία πάνω στον Σταυρό, άνοιξε διάπλατα τα χέρια της για να με αγκαλιάσει».\n12 Φεβρουαρίου 1564, περνάει όλη τη μέρα του δουλεύοντας την Πιετά. Δυο μέρες μετά τον πιάνει πυρετός και παρότι ήταν άρρωστος, βγαίνει στη βροχή για να κάνει ιππασία. Γυρνώντας σπίτι του, αρνείται να πέσει στο κρεβάτι για να συνέλθει. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1564 πέθανε. Ήταν 89 ετών!\nΣύμφωνα με τον Βαζάρι (βιογράφος του καλλιτέχνη ενώ αυτός ζούσε), ο Μιχαήλ Άγγελος διατύπωσε τη διαθήκη του λέγοντας πως αφήνει "την ψυχή του στο Θεό, το σώμα του στη γη και τα υλικά αγαθά στους πιο κοντινούς συγγενείς". Η περιουσία που άφησε ήταν αμύθητη.\nΜικελάντζελο: Γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας, πρόδρομος του Μπαρόκ. Άνθρωπος με πάθος για τη δουλειά του, μοναχικός, επίμονος, νευρικός, υπερήφανος, μελαγχολικός, οικονόμος, γενναιόδωρος, αφοσιωμένος. Η εσωτερική του πάλη ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό και καθοριστικό του γνώρισμα που εκφράστηκε και στο έργο του. Από την μία η ομορφιά του σώματος, η ωραία σάρκα και από την άλλη η ομορφιά της ψυχής. Από τη μία ο παγανισμός και ο νεοπλατωνισμός και από την άλλη ο χριστιανισμός. Δεν μπορούσε να αποφασίσει σε ποιά μεριά να σταθεί για να γαληνέψει η ψυχή του. Και μη μπορώντας να αποφασίσει το ένα ή το άλλο, συνδύασε στη ψυχή του και στο έργο του και το ένα και το άλλο. Και τον παγανισμό και τον χριστιανισμό! Αυτό στο έργο του είχε εκπληκτικά αποτελέσματα. Η ψυχή του όμως κοβόταν στην μέση μη μπορώντας να τα συνταιριάξει μέσα της. Μόνο στο τέλος της ζωής του είχε βρει το ουσιαστικότερο για αυτόν που ήταν η επικράτηση του πνεύματος πάνω στην ύλη και να γαληνεύσει!\nΑν θέλουμε να δούμε τη ζωή του και το έργο του απλά σαν μια τυπική γνώση, έχουμε τελειώσει.\n"Εσταυρωμένος ανάμεσα σε Παναγία & Νικόδημο"\nΑυτό που κρατάω εγώ από τη ζωή και το έργο του Μιχαήλ Άγγελου είναι ότι: Παρόλο που δεν του άρεσε η δουλεία που του δόθηκε στην Καπέλα Σιξτίνα - το να ζωγραφίσει δηλαδή (γιατί θεωρούσε τον εαυτό του γλύπτη) εφόσον αναγκάστηκε να την κάνει παρόλο που την απεχθανόταν, ζήτησε την βοήθεια του Θεού και με υπομονή και επιμονή συγκέντρωσε όλες του τις δυνάμεις στην προσπάθεια του να το καταφέρει. Και το κατάφερε. Έκανε θαύματα! Έγινε γνωστός από μια δουλειά που απεχθανόταν επειδή της αφοσιώθηκε. Όλοι μας κάποτε ίσως υποχρεωνόμαστε να κάνουμε μια δουλειά που δεν την θέλουμε. Αν της αφοσιωθούμε όμως, μπορεί να μας βγει σε καλό με κάποιον άλλο τρόπο που δεν φανταζόμαστε.\nΆλλο που κρατάω από τον Μιχαήλ Άγγελο είναι η εσωτερική πάλη του ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα. Το έργο του δεν θα ήταν τόσο αξιόλογο αν η αισθητική του δεν συμπεριλάμβανε και μια πνευματική αναζήτηση. Αυτή την πνευματική διάσταση, δεν του τη ζήτησε κανείς όταν του έδωσε την δουλειά. Ήταν μια εσωτερική του ανάγκη. Γι 'αυτό το έργο του έχει ψυχή.\nΚαι κάτι ακόμα: Η παρουσία της Κολόνα στην ζωή του την ώρα της απελπισίας του από την μοναξιά του, μας δείχνει ότι: ο Θεός δεν αφήνει μόνο του κανέναν όταν αυτός τον επικαλείται.\nΑυτά κυρίως κράτησα εγώ από τον καλλιτέχνη και το έργο του για προβληματισμό. Εσείς;\nΟ Μικελάντζελο άφηνε ανολοκλήρωτα κάποια έργα του. Αυτό ήταν μια συνειδητή του επιλογή. Αφοσιωνόταν στο γλυπτό του τόσο όσο αυτό του έδινε απαντήσεις στα εσωτερικά του ερωτηματικά. Πριν το τέλος του συνειδητοποίησε πως: Η ανολοκλήρωτη τέχνη είναι άλλη μια έκφραση της ανολοκλήρωτης ζωής.\n"Η δημιουργία του Αδάμ" (στην ουσία του Ανθρώπου) απο Καπέλα Σιξτίνα\nΑναρτήθηκε από ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΖΩΗ στις 3:40 π.μ.\nΕτικέτες ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ MICHELANGELO


Ιπποκράτης Κω - Παλικαρίσια νίκη του Ιπποκράτη! - - Μπάσκετ - www.12sports.gr\n16:47 | Κυρ 10 Απρ, 2016\nΕκτύπωση θέματος  1299 αναγνώσεις\nΠαλικαρίσια νίκη του Ιπποκράτη!\nΑυτή ήταν ανατροπή… Παλικαρίσια νίκη πέτυχε ο Ιπποκράτης Κω κόντρα στον Πανναξιακό με 65-53 και συνεχίζει να ελπίζει στην κατάκτηση της 3ης θέσης στον 2ο όμιλο νότου της Γ’ Εθνικής. Αυτή ήταν η Πέμπτη συνεχόμενη νίκη για την ομάδα του Ρούλη Αλμπάνη, η οποία αποκτά μεγαλύτερη αξία, αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επιτεύχθηκε. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Πανναξιακός προηγήθηκε με διαφορά 17 πόντων (26-43 στο 24’)… Άρα αυτό σημαίνει ότι ο Ιπποκράτης στα υπόλοιπα 16 λεπτά έκανε επιμέρους σκορ 39-10 (!!!) και πήρε πανηγυρικά τη νίκη με κορυφαίο τον Γιώργο Σκούφη και τον συγκινητικό Αντώνη Ασημακόπουλο, που έπαιξε με πυρετό. Επίσης, ο Βαγγέλης Κουκουράβας δεν αγωνίστηκε καθόλου στο β’ ημίχρονο λόγω τραυματισμού, ενώ φυσικά δεν υπολογίζονται εδώ και καιρό οι Τσατάλας και Γκοράτσας, καθώς και ο τραυματίας Πλευράκης. Με όλα αυτά μπορείτε να καταλάβετε την εικόνα του αγώνα στο κλειστό γυμναστήριο της Κω και το πόσο σημαντική νίκη πέτυχε ο Ιπποκράτης κόντρα σε όλους και σε όλα.\nΓια δυόμισι δεκάλεπτα πάντως… Ιπποκράτης δεν υπήρχε στο γήπεδο. Το μαρτυρά αυτό το 6-9 του α’ δεκαλέπτου και το γεγονός ότι ο Πανναξιακός είχε συνεχώς το προβάδισμα στο σκορ (12-17 στο 13’, 18-26 στο 16’ και 22-32 στο ημίχρονο). Μάλιστα, οι Ναξιώτες προηγήθηκαν με 26-43 (24’), κάνοντας πολλούς να πιστέψουν ότι «καθάρισαν» τη νίκη. Υπολόγιζαν όμως χωρίς τον… ξενοδόχο και στην προκειμένη περίπτωση τους παίκτες του Ιπποκράτη, οι οποίοι απάντησαν με σερί 15-3 (!) και έκλεισαν τη ψαλίδα στο -5 (41-46) με τη λήξη του γ’ δεκαλέπτου. Όπως είναι εύλογο η ψυχολογία ήταν με το μέρος των Κώων, οι οποίοι πήραν μπροστά για τα καλά και δεν τους σταματούσε τίποτα. Μα μαέστρο τον Σκούφη και παίκτη- κλειδί τον Μελεούνη (στην καλύτερη φετινή του εμφάνιση), ο Ιπποκράτης ισοφάρισε 53-53 (36’) και αφήνοντας συνολικά χωρίς πόντο για οκτώ λεπτά τον Πανναξιακό, έκανε νέο σερί 12-0, παίρνοντας το ροζ φύλλο αγώνα. Στο τελευταίο δεκάλεπτο το επιμέρους σκορ ήταν 24-7 (!), με τον Ιπποκράτη να κάνει την απίστευτη ανατροπή και να παίρνει την παλικαρίσια νίκη.\nΤα δεκάλεπτα ήταν: 6-9, 22-32 (ημ.), 41-46, 65-53\nΔιαιτητές: Χρηστίδης Π.- Ορφανός Ε.\nΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΚΩ (Αλμπάνης): Κουκουράβας 5(1), Σκούφης 14(3), Μελεούνης 9, Ασημακόπουλος 16(1), Ψάλτου 9(1), Τσιλιγκίρης 2, Χαρίσης 10, Χρήστου, Κανταρέγια, Δημητρίεβιτς.\nΠΑΝΝΑΞΙΑΚΟΣ (Δαμιανίδης): Καρβούνης 15(5), Χριστόδουλος 7, Μάκαρης 9(3), Καλαβρός 3(1), Πολίτης 9(3), Μαγιτόμπε, Καζακίδης, Αρτσάνος, Αχτύπης 9(1), Μυλωνάς 1.


Δελτίο των 11: Φοβού του τραπεζίτες και δώρα φέροντες\nΟ Ρούσβελτ, στην ομιλία του, ενώπιον του Κογκρέσου αναφέρθηκε στην απειλή για τις δημοκρατίες από τον παγκόσμιο πόλεμο και περιέγραψε το ρόλο των ΗΠΑ να βοηθήσουν τους συμμάχους.\nΟ Ρούσβελτ αναφέρθηκε στα «οφέλη της Δημοκρατίας», τα οποία περιλαμβάνουν τις οικονομικές ευκαιρίες, (κάντε την κρίση ευκαιρία), την απασχόληση, την κοινωνική ασφάλιση και την υπόσχεση μιας «επαρκούς υγειονομικής περίθαλψης». Αυτή ήταν η αμοιβή των "Πολλών" που θα έχυναν το αίμα τους για την... Ελευθερία.\n«Στις προσεχείς ημέρες, επιδιώκουμε να εξασφαλίσουμε, ότι θα προσβλέπουμε σε έναν κόσμο που θα βασίζεται σε τέσσερις θεμελιώδεις ανθρώπινες ελευθερίες. Η πρώτη είναι η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, παντού στον κόσμο.\nΗ δεύτερη είναι η ελευθερία κάθε ατόμου να λατρεύει τον Θεό με τον δικό του τρόπο, παντού στον κόσμο. Η τρίτη είναι η ελευθερία από την ανάγκη, η οποία, μεταφρασμένη σε παγκόσμιο επίπεδο, σημαίνει οικονομικές αντιλήψεις που θα διασφαλίσουν σε κάθε έθνος μια υγιή ζωή σε περίοδο ειρήνης για τους κατοίκους του, παντού στον κόσμο. Η τέταρτη είναι η ελευθερία από τον φόβο, η οποία, μεταφρασμένη σε παγκόσμιο επίπεδο, σημαίνει μια παγκόσμια μείωση των εξοπλισμών σε ένα τέτοιο σημείο ώστε κανένα έθνος δεν θα είναι σε θέση να διαπράξει μια πράξη επίθεσης εναντίον οποιουδήποτε γείτονα, οπουδήποτε στο Κόσμο. Αυτό δεν είναι όραμα μιας μακρινής χιλιετίας. Είναι μια συγκεκριμένη βάση για ένα είδος κόσμου που επιτυγχάνεται στην δική μας εποχή και γενιά. Αυτού του είδους ο κόσμος είναι το αντίθετο της αποκαλούμενης νέας τάξης τυραννίας που οι δικτάτορες προσπαθούν να δημιουργήσουν με τις βόμβες».\nΤο σενάριο του πολέμου, όπως έχω εξηγήσει στην Κόκκινη Συμφωνία προέβλεπε, την συμμαχία του Στάλιν με τον Χίτλερ, την επίθεση του Χίτλερ στην Πολωνία, και την κήρυξη πολέμου από τους αγγλογάλλους , μόνο κατά των Γερμανών. Κανείς δεν θα επιτίθετο στην ΕΣΣΔ. Ούτε οι Ιάπωνες.\nΜετά, θα έμπαινε στον χορό η Αμερική, η Γερμανία θα μετατρεπόταν σε σωρό ερειπίων προς ανοικοδόμηση, και ο κόσμος θα μοιραζόταν μεταξύ των «Κομμουνιστών» της Μόσχας, και των Κομμουνιστών της Νέας Υόρκης, με διαιτητή τον Τσόρτσιλ, στην Γιάλτα. Ακριβώς έτσι έγιναν τα πράγματα.\nΗ επιβεβαίωση αυτού «σεναρίου» των «Αθέατων» βρίσκεται στο πολυσυζητημένο εδάφιο από το ημερολόγιο του «αυτοκτονημένου» Τζέιμς Φόρεσταλ που τον έκαναν αεροπλανοφόρο. Στις 27 Δεκεμβρίου 1945 έγραψε ότι οι ΗΠΑ, πίεσαν τους άγγλους να κηρύξουν τον πόλεμο στον Χίτλερ.\n«Έπαιξα γκολφ σήμερα με τον Τζο Κέννεντυ. Τον ρώτησα για τις συνομιλίες του με τον Ρούζβελτ και τον Νέβιλ Τσάμπερλεν από το 1938 και μετά . Ανέφερε ότι η θέση του Τσάμπερλεν το 1938 ήταν ότι η Αγγλία δεν είχε τα μέσα για να πολεμήσει και ότι δεν θα διακινδύνευε έναν πόλεμο με τον Χίτλερ. Η άποψη του Κέννεντυ ήταν ότι ο Χίτλερ θα επιτίθετο στη Ρωσία χωρίς οποιαδήποτε μεταγενέστερη σύγκρουση με την Αγγλία, αν δεν ήταν υπήρχαν οι παροτρύνσεις του πρέσβη στο Παρίσι Μπούλιτ στον Ρούζβελτ το καλοκαίρι του 1939, ότι οι Γερμανοί θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στο θέμα της Πολωνίας. Ούτε η Γάλλοι ούτε οι Βρετανοί θα άρχιζαν τον πόλεμο με αφορμή την Πολωνία , αν δεν υπήρχε το συνεχές «τσίγκλησμα» από την Ουάσιγκτον. Ο Μπούλιτ έλεγε συνεχώς στον Ρούζβελτ ότι οι Γερμανοί δεν θα πάνε σε πόλεμο, ενώ ο Κέννεντι του έλεγε ότι θα πολεμήσουν και ότι θα καταλάβουν την Ευρώπη. Ο Τσάμπερλεν μου είπε ο Κέννεντυ , του είχε δηλώσει ότι η Αμερική και οι Εβραίοι του Κόσμου εξανάγκασαν την Αγγλία να πάει στον πόλεμο. Σε τηλεφωνική του συνομιλία με τον Ρούζβελτ το καλοκαίρι του 1939, ο Πρόεδρος του έλεγε να πιέσει τον Τσάμπερλεν, και να του φορέσει σιδεριά». Ο Μπούλιτ, στις 4 Σεπτεμβρίου του 1938, εν μέσω της μεγάλης κρίσης για τη Σουδητία που κατέληξε στη συμφωνία του Μονάχου, σε μια εκδήλωση γαλλο-αμερικανικής φιλίας, δήλωσε ότι «η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι μαζί στον πόλεμο και την ειρήνη», προαναγγέλλοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συμμετείχαν στο πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων».\nΠάντως όταν άρχισε ο πόλεμος, η μεγάλη αναπτυξιακή του διάσταση , ήταν η αμερικανική «βοήθεια», που την εμπνεύσθηκε ο «ουδέτερος» Ρούζβελτ. Έτσι οι Ηνωμένες Πολιτείες έδωσαν δωρεάν βοήθεια στην ελεύθερη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δημοκρατία της Κίνας, και αργότερα την ΕΣΣΔ καθώς και άτοκα δάνεια για την αγορά τροφίμων , πετρελαίου, πρώτων υλών και πολεμικού υλικού από το 1941 μέχρι και τον Αύγουστο του 1945. Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ απέκτησαν στρατιωτικές και ναυτικές βάσεις στο έδαφος των Συμμάχων.\nΗ «αναπτυξιακή» βοήθεια έφτασε τα 50,1 δις δολάρια , που ισοδυναμούν με 1000 δισεκατομμύρια σήμερα. Συνολικά, 31.400 εκατομμύρια πήγαν στη Μεγάλη Βρετανία, 11,3 στη Σοβιετική Ένωση, 3,2 δις στη Γαλλία, 1,6 δισεκατομμύρια στην Κίνα, και τα υπόλοιπα 2,6 δις στους άλλους Συμμάχους .\nΗ λήξη του Πολέμου βρήκε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης κατεστραμμένο. Περίπου 36,5 εκατομμύρια Ευρωπαίοι είχαν σκοτωθεί από τους οποίους 19 εκατομμύρια άμαχοι. Και εκατομμύρια ήσαν οι άνεργοι και οι άστεγοι. Υπήρχαν δηλαδή όλες οι προϋποθέσεις για την σοσιαλδημοκρατία και την «ανάπτυξη». Για αυτό, μετά τον πόλεμο, το πρόγραμμα αμυντικής βοήθειας μεταμορφώθηκε στο Σχέδιο Μάρσαλ , το οποίο διέθεσε κεφάλαια για την αναζωογόνηση των «φιλικών» δημοκρατικών εθνών, ακόμη και αν ήταν πρώην εχθροί.\nΟι πόλεμοι, τα εκατομμύρια των νεκρών, η φτώχεια, η ανεργία, και η δυστυχία δεν είναι τυχαία, μοιραία, ή αναπόφευκτα , συμβάντα, δεν είναι αποτέλεσμα των «εθνικισμών», αλλά προϊόν των κακόβουλων σχεδιασμών, της «αθέατης Παγκόσμιας Χούντας».\nH ανθρωπότητα, είναι πράγματι θύμα, των σχεδιασμών και των επιδιώξεων της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, των Περιούσιων Παρασίτων. Όπως είπε ο Ρακόφσκι στην «κατάθεση» του στην Λιουμπιάνκα: «Πείνα και ανεργία, και για τους νικητές και για τους νικημένους»\nτο μοναστηρι ναναι καλα και απο αθεατους βρισκουμε παντου.\nΣερ Ροτσιλντ καλημερα σας.\nΔευ Ιαν 13, 09:25:00 π.μ.\nΟλα ειναι γραμμενα, χαρτι και καλαμαρι, στα "Πρωτοκολλα των Σοφων της Σιων".\nΔευ Ιαν 13, 03:47:00 μ.μ.


AN YΠΑΡΕΙ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ FYROM ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΙΝΗΘΟΥΜΕ...ΛΕΩ ΑΝ... | Ambassadors at Large\n1)ΑΜΕΣΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΙΕΘΝΕΣ ΤΗΣ ΠΡΕΣΠΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΔΟΙΡΑΝΗ.ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΦΑΣΗ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΩΝ ΚΝΤΑ ΣΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ ΠΡΕΣΠΕΣ. ΕΚΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.\n2)ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ “ΣΚΕΛΕΤΩΝ-ΜΟΝΑΔΩΝ” ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΟΣΚΟΠΙΑΝΗ ΜΕΘΟΡΙΟ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΕΜΦΑΣΗ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΩΣ ΚΑΙ 71ΗΣ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑΣ ΠΕΖΙΚΟΥ ΑΠΟ ΝΕΑΣΑΝΤΑ ΚΙΛΚΙΣ.ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΚΑΙ ΒΙΑΣΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ Α ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ.\n3)ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΜΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ FYRΟM. ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΠΗΓΕΣ/HUMAN INTELLIGENCE. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΕΙΔΙΚΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΓΕΥΓΕΛΗ.\n4ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝ ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΜΙΚΡΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ.\n5)ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟΥ NRDC-GR/Γ ΣΩΜΑ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΣ/ΚΗ. ΠΕΡΑΝ ΤΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗΣ ΝΑ ‘ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΤΕΙ’ ΤΟΤΕ ΑΠΟ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝΕ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΕΙΤΕ ΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ, ΕΙΤΕ ΩΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΣΕ ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΕ, ΟΠΩΣ ΟΙ PROXIMA, CONCORDIA, ESSENTIAL HARVEST KAI ΑMBER FOX.\n7)ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ΤΟΥ Γ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΛΑΒΙΚΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΩΝ ΕΔΩ ΚΥΚΛΩΝ ΤΩΝ “ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ”.(ΑΣ ΜΗΝ ΑΝΑΦΕΡΘΩ ΣΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ…).ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ FYRΟM. ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ.ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ 3-4%.\n8)ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ 2001 ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΛΑΒΩΝ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ . ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΤΟΒΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ LESSONS LEARNED. (ΑΠΟ 3 ΧΩΡΕΣ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΟΛΛΑΝΔΙΑ-ΓΑΛΛΙΑ0\n9)ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ ΣΤΗΝ FYRΟM ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΥΝΑΜΗ/ΛΕΩ ΑΝ…./ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΜΟΡΦΗΣ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΜΕΣΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ…ΕΝΝΟΩ ΔΥΝΑΜΗ ΤΥ ΝΑΤΟ-ΕΕ.\n10)ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΦΘΑΣΟΥΜΕ ΣΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΣΗ. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩ. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΑ. ΔΕΝ ΑΠΕΙΛΟΥΜΑΣΤΕ ΑΣΦΑΛΩΣ . ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ.ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΕΚΠΗΓΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ-ΜΗ ΣΥΜΒΑΤΙΚΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ.


De Siris: Ντίκος Βυζάντιος\nΟ Ντίκος (Κωνσταντίνος) Βυζάντιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924 και πέθανε στην Μαγιόρκα Ισπανίας στις 11 Αυγούστου 2007, ήταν κορυφαίος Έλληνας ζωγράφος και εκπρόσωπος της Σχολής του Παρισιού.\nΓεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Περικλή Βυζάντιου, γνωστού ζωγράφου της εποχής, και της Ευφροσύνης Σκουμπουρδή. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά φαναριώτικη οικογένεια ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Κουντουριώτη. Συγκεκριμένα ήταν δισέγγονος του Δημητρίου Πατρινού, δημάρχου Πατρέων και βουλευτή, τρισέγγονος του Δημήτριου Βούλγαρη, πρωθυπουργού της Ελλάδας, και τετρασέγγονος του Λάζαρου Κουντουριώτη, γερουσιαστή και πλοιοκτήτη. Σε νεαρή ηλικία έγινε δεκτός στην σχολή καλών τεχνών του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1945 στάλθηκε με υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου στο Παρίσι για σπουδές. Εκεί γνωρίστηκε και συνεργάστηκε με τον ζωγράφο Δημήτρη Γαλάνη, με τον καλλιτέχνη Αρόν καθώς και με τον κορυφαίο γλύπτη Τζακομέτι, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία.\nΑπό νωρίς αναγνωρίστηκε καλλιτεχνικά στη Γαλλία λαμβάνοντας καλές κριτικές. Έργα του πουλήθηκαν σε μουσεία ανά τον κόσμο μεταξύ των οποίων στο μουσείο του Λουξεμβούργου, στο μουσείο σύγχρονης τέχνης του Ντάλας, στην Εθνική Πινακοθήκη "Αλέξανδρος Σούτσος", στο Μουσείο Μπενάκη κ.α. Οι κύκλοι στους οποίους χωρίζεται το έργο του είναι τρείς: η Αφαίρεση (1945 - 1972), η οποία έκλεισε με την αναδρομική έκθεση στο μουσείο «Galliera», την οποία είχε προλογίσει ο Ευγένιος Ιονέσκο, τα Σχέδια (1972 - 1981), τα οποία σχολίασε ο Μισέλ Φουκώ, και οι Μορφές (1981 - 2007), ανθρωποκεντρικές συνθέσεις και νεκρές φύσεις. Ουσιαστικά με την πρώτη του πορεία εισέρχεται σε έργα αφηρημένης ζωγραφικής ενώ με την δεύτερη επιστρέφει στην παραστατικότητα των ασπρόμαύρων σχεδίων. Η τρίτη πορεία βρίθει από νεοπαραστατικές τάσεις με θέμα την νεκρή φύση.\nΚατά τη διάρκεια της ζωής του τιμήθηκε πολλάκις. Το 1990 η γαλλική κυβέρνηση του απένειμε τον τίτλο του ιππότη και στη συνέχεια του «Αξιωματούχου των Τεχνών και των Γραμμάτων» (Officier des Arts et des Lettres). Επτά χρόνια αργότερα (1997) διοργανώθηκε από την γαλλική κυβέρνηση μεγάλη αναδρομική έκθεση στο μουσείο «Espace des Arts, Chalon sur Saone». Έργα του επίσης εκτίθενται στο Αρχοντικό Λάζαρου Κουντουριώτη, τα οποία έχουν δωρηθεί από την Μαρίνα Λιακοπούλου, αδερφή του καλλιτέχνη. Για την ζωή του είναι αφιερωμένο το ντοκυμαντέρ «Ντίκος Βυζάντιος – στα ίχνη της χαμένης ματιάς» σε σκηνοθεσία της Πανδώρας Μουρίκη.\nΑπεβίωσε στην Μαγιόρκα της Ισπανίας στις 11 Αυγούστου 2007 και ήταν παντρεμένος με την ποιήτρια Marie - Laure David. Από το 1946 διέμενε μόνιμα στο Παρίσι.


Ξεκινούν τη δευτέρα οι επαναληπτικές εξετάσεις για την είσοδο στη τριτοβάθμια εκπαίδευση | Είμαι Φοιτητής\nΌσοι δε κατάφεραν να παρευρεθούν τον Ιούνιο σε κάποιο μάθημα των πανελλαδικών εξετάσεων λόγω κάποιου προβλήματος ή θέματος υγείας θα έχει τη δυνατότητα να επαναξεταστεί ώστε να διεκδικήσει μια θέση σε πανεπιστήμιο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.\nΟι επαναληπτικές εξετάσεις ξεκινούν τη δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου και τελειώνουν στις 9. Είναι γνωστό πως όσοι επιθυμούν να εξεταστούν θα εξεταστούν σε όλα τα μαθήματα και όχι μόνο σε αυτό που απουσίαζαν.\nΤο υπουργείο παιδείας ανακοίνωσε πως ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται για όλα τα μαθήματα η 16.00 μ.μ. Η προσέλευση των υποψηφίων στις αίθουσες εξέτασης γίνεται 30 λεπτά τουλάχιστον πριν από την έναρξη των εξετάσεων. Η διάρκεια εξέτασης κάθε μαθήματος ορίζεται σε τρεις ώρες.\nΕπισημαίνεται ακόμα, πως οι υποψήφιοι εσπερινών λυκείων θα διαγωνιστούν μαζί με τους υποψηφίους των ημερησίων λυκείων, ανεξάρτητα με την κατηγορία που επέλεξαν να εξεταστούν. Η ύλη και τα θέματα θα είναι ίδια και θα διεκδικούν τις ίδιες θέσεις εισαγωγής.\nΟι εξεταζόμενοι υποχρεούνται να έχουν μαζί τους το δελτίο εξεταζόμενου και την ταυτότητα η το διαβατήριο τους.\nπανελληνιες επαναληπτικες εξετασεις\nΣτην Μπαμπουλόπολη, μια πόλη όπου όλοι οι κάτοικοι της είναι μπαμπούλες, εδρεύει η εταιρία Monsters Inc, η μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής ενέργειας για την πόλη. Ο αξιαγάπητος, έμπιστος, γερός και τριχωτός γιγάντιος μπαμπούλας James P. Sullivan, γνωστός και ως Sulley και ο φίλος του ο κύκλωπας Mike Wazowski ανακαλύπτουν τι συμβαίνει όταν ο πραγματικός κόσμος αλληλεπιδρά με τον δικό τους. Αφορμή έδωσε ένα 2χρονο κοριτσάκι, ή Boo, όταν εισέβαλε στην Μπαμπουλόπολη με τον Sulley ένα βράδυ. Πλέον είναι στο χέρι του Sulley και του Mike να επιστρέψουν την Boo πίσω στην πόρτα της χωρίς να καταλάβει κανείς τίποτα.


ΕΘΝΟ - ΛΟΓΙΚΑ: Δίνουν 3 δισ. ευρώ στην Τουρκία, κανένα μέτρο για τις προκλήσεις...\nΟι "εταίροι" μας στην Ε.Ε. και οι ιθαγενείς καρπαζοεισπράκτορες...\nΔίνουν 3 δισ. ευρώ στην Τουρκία,\nκανένα μέτρο για τις προκλήσεις\nΗ Ευρωπαϊκή Ένωση νίπτει τας χείρας της\nΌσοι είχαν ψευδαισθήσεις ότι η ΕΕ θα λάμβανε μέτρα κατά της Τουρκίας μετά τις προκλήσεις της στο Αιγαίο (εμβολισμός σκάφους Λιμενικού στα Ίμια, σύλληψη Ελλήνων στρατιωτικών, προκλήσεις στην ΑΟΖ Κύπρου) ή ότι θα ανέβαλε τη Διάσκεψη της Βάρνας, σίγουρα απογοητεύτηκαν.\nΚαι τούτο γιατί έρχεται δεύτερο πακέτο στήριξης της Τουρκίας, ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, για τη διαχείριση του προσφυγικού και δη των Σύρων προσφύγων που φιλοξενούνται σε τουρκικό έδαφος. Την ευρωπαϊκή αυτή απόφαση αναμένεται να δημοσιοποιήσει σήμερα η Κομισιόν, ενόψει της ευρωτουρκικής συνάντησης ηγετών, στη Βάρνα, στις 26 Μαρτίου.\nΠληροφορίες που δημοσιεύει η κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος» (και επιβεβαιώνονται από κοινοτικές πηγές) αναφέρουν ότι σύμφωνα με την απόφαση της Κομισιόν, τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ θα παραχωρηθούν από δύο δεξαμενές:\nΑ. Ποσό 1 δισεκατομμυρίου ευρώ θα παραχωρηθεί από τον υφιστάμενο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, στον οποίο συμμετέχουν αναλογικά όλα τα κράτη-μέλη και συνεπώς, ούτε η Ελλάδα, αλλά ούτε και η Κύπρος μπορούν να εξαιρεθούν\nΒ. Ποσό 2 δισεκατομμυρίων ευρώ θα διατεθεί από τους εθνικούς προϋπολογισμούς των 28 κρατών-μελών, κάτι όμως που η Αθήνα και η Λευκωσία μπορούν (εάν το θελήσουν) να αποφύγουν. Πληροφορίες επιμένουν ότι η Κύπρος αναμένεται να ζητήσει όπως η δική της αναλογική συμβολή διατεθεί για τους πρόσφυγες της Ιορδανίας και του Λιβάνου, πρακτική που είχε ακολουθηθεί και κατά το πρώτο πακέτο στήριξης της Τουρκίας.\nΑναρτήθηκε από Βιβλιόφιλος στις Τετάρτη, Μαρτίου 14, 2018\nΕτικέτες Εθνικές μειοδοσίες, Ευρωπαϊκά θέματα, Τουρκικές προκλήσεις


Το 12ωρο της Αυστρίας και ο ήχος των αλυσίδων | Τέταρτο\nHome / ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ / Το 12ωρο της Αυστρίας και ο ήχος των αλυσίδων\n4 Σεπτεμβρίου 2018, 06:45 Δεν υπάρχουν σχόλια 333 Προβολές\nΓράφει: Πάνος Πετρόπουλος\nΗ οικονομία είναι όπλο. Πολιτική είναι να ξέρεις πότε θα τραβήξεις την σκανδάλη. Όσο περνάει ο καιρός όλο και πιο δυνατός και βαρύς ακούγεται ο ήχος των αλυσίδων. Η Ευρώπη της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπάρχει μόνο στα χαρτιά και στα λόγια των τεχνοκρατών. Είναι φιλόξενη μόνο για μια ελίτ που διαχειρίζεται την οικονομία και χρησιμοποιεί την πολιτική ως εργαλείο, κάνοντας τον χειρότερο μεσαίωνα να φαντάζει αναγκαίος, με ένα κουστούμι, μια γραβάτα και λίγη αστική ευγένεια. Αλλά επειδή πνίγεται μέσα στα αδιέξοδα που η ίδια δημιούργησε τώρα θα πρέπει να θέσει τα νέα όρια και τους νέους κανόνες με τα παλιά υλικά. Το όπλο της είναι οι αγορές και η σκανδάλη της είναι ο φασισμός. Όπλα δοκιμασμένα και σίγουρα.\nΣτην Αυστρία πριν από καιρό έγιναν εκλογές και οι ψηφοφόροι ανέδειξαν την ακροδεξιά σε πρώτη δύναμη στο πολιτικό σκηνικό. Όταν λοιπόν απέκτησαν εξουσία έκαναν αυτό που ξέρει να κάνει η ακροδεξιά και αυτό το οποίο είναι ο στρατηγικός της στόχος. Να κλείνει το μάτι στα αφεντικά και να επιτίθεται στην εργατική τάξη. Έτσι, έβαλαν μπροστά την ψήφιση του 12ωρου με σκοπό να γίνει νόμος του κράτους. Έτσι και έγινε. Το αντικοινωνικό νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε σε αγαστή συνεργασία συντηρητικών, ακροδεξιών και νεοφιλελεύθερων ενώ απορρίφθηκε πρόταση των σοσιαλδημοκρατών για δημοψήφισμα όπως φυσικά ήταν αναμενόμενο. Να σημειωθεί ότι το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με ηγέτη τον Κρίστιαν Κερν, μπορεί να είναι η πιο ισχυρή αντιπολίτευση στην Αυστρία, αλλά δεν μπορεί ουσιαστικά να βάλει κανένα εμπόδιο στην επέλαση των φασιστών.\nΤις μέρες που ψηφιζόταν το 12ωρο, λίγο πριν, στους δρόμους της Βιέννης διαδήλωναν 100.000 άνθρωποι ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο αλλά και στην ακροδεξιά χωρίς όμως να μπορέσουν να ασκήσουν κάποια επιρροή επάνω στα πράγματα καθώς η εργατική τάξη ήταν και είναι μουδιασμένη και αμήχανη από τις εκλογές και την ανάδειξη της ακροδεξιάς σε κυβερνητικό παίκτη, πράγμα που ίσως σε έναν βαθμό δεν το περίμενε άλλα και από την ψήφιση αυτού του εκτρώματος που γυρνάει την χώρα αρκετές δεκαετίες πίσω.\nΕίναι κοινό μυστικό ότι αυτό το νομοσχέδιο ήταν μια εξυπηρέτηση της ακροδεξιάς και των νεοφιλελεύθερων προς τους μεγαλοεπιχειρηματίες, που από την 1η Σεπτεμβρίου που θα ισχύσει ο νόμος θα έχουν ένα ακόμα όπλο ενάντια στους εργαζόμενους. Θα μπορούν να τους εκβιάζουν,να τους απειλούν και να τους αναγκάζουν να υποκύπτουν σε αυτούς τους εκβιασμούς υπό τον φόβο της απόλυσης καθώς αυτό είναι ένα καθεστώς που προϋπήρχε του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, πόσο μάλλον τώρα. Και όλα αυτά χάρη στην ακροδεξιά. Έτσι λοιπόν οι ισχυροί της Αυστρίας έχουν πολλούς λόγους να πανηγυρίζουν και οι εργαζόμενοι έχουν άλλους τόσους λόγους για να αγωνιστούν, πιο σκληρά και πιο δυναμικά.\nΤο αφήγημα της φασιστικής εξουσίας είναι ότι θα συνεχίσει να ισχύει το 8ωρο και ότι οι παραπάνω ώρες δεν θα είναι κάτι υποχρεωτικό που θα δεσμεύει τον εργαζόμενο. Ακριβώς εδώ είναι και το μεγάλο ψεύδος γιατί το νομικό πλαίσιο περιγράφει ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή ότι ο εργαζόμενος είναι υποχρεωμένος να το δεχτεί και κάθε αντίδραση θα σημαίνει απόλυση. Έτσι, με αυτόν τον τρόπο και την πολύτιμη βοήθεια της ακροδεξιάς, η εκμετάλλευση και ο εργασιακός μεσαίωνας γίνεται νόμος του κράτους. Άλλωστε, αυτό το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά και από την ελληνική εμπειρία των τελευταίων χρόνων και τη δοσιλογική πολιτική τάξη, μια τάξη χρηματοδοτούμενη και κατευθυνόμενη από τους βιομηχάνους και τους εφοπλιστές οι οποίοι έχουν στα χέρια τους τα κλειδιά της οικονομίας την οποία διαχειρίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση.\nΘα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, ως φορέας της αντίθετης άποψης, ότι αν ο εργαζόμενος θα πληρώνεται για τις παραπάνω ώρες πέραν του 8ωρου, τότε δεν υπάρχει και ιδιαίτερο πρόβλημα.Αυτό όμως θα ήταν κοινωνικός στρουθοκαμηλισμός και προσβολή ενάντια στην εργατική τάξη, αφενός γιατί παραβλέπει την εργοδοτική βία και την αντίληψη της επιβολής και αφετέρου εθελοτυφλεί μπροστά στις κατακτήσεις δεκαετιών για τις οποίες χύθηκε πολύ αίμα. Και όλο αυτό, το αποδέχεται με αντάλλαγμα μερικά χρήματα, μπαίνοντας έτσι στις καθεστωτικές αντιλήψεις και στα καλούπια του «κυρίαρχου». Δυστυχώς μέσα στις τάξεις των εργαζομένων αναπτύσσονται τέτοιες αντιλήψεις οι οποίες εδράζονται στην απόγνωση, στην ανέχεια και στον φόβο της ανεργίας και της επόμενης μέρας και αυτό ακριβώς είναι που εκμεταλλεύονται οι ισχυροί.\nΔεν θα πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η μεγαλοαστική τάξη της Ευρώπης δεν θα χάσει την ευκαιρία να μεταδώσει και να εξαπλώσει το φαινόμενο της Αυστρίας και στις υπόλοιπες χώρες. Στην Γερμανία και στην Ολλανδία ισχύει ήδη. Πάντως η ελληνική κοινωνία δεν θα πρέπει να εκπλήσσεται από αυτό που συμβαίνει στην Αυστρία καθώς η νομοθεσία που ισχύει στην Ελλάδα είναι παρόμοια με της Αυστρίας με τη διαφορά ότι εδώ επιδεινώνεται συνεχώς από τους εφαρμοστικούς νόμους των μνημονιακών συμβάσεων. Το 12ωρο ως το ανώτατο ωράριο επιτρέπεται κατόπιν συμφωνίας εργοδότη-εργαζόμενου. Στην Αυστρία μέχρι πριν λίγο καιρό ίσχυε η 10ωρη επέκταση και το 12ωρο κατ εξαίρεση και κατόπιν συμφωνίας μετά από συλλογική σύμβαση και βεβαίωση γιατρού. Αυτά ακριβώς είναι που καταργεί ο νέος αυστριακός νόμος αφήνοντας εκτεθειμένο τον εργαζόμενο στις ορέξεις του κάθε αφεντικού. Ακόμα και η διαδικασία της συμφωνίας εργοδότη-εργαζόμενου είναι κάτι εντελώς επίπλαστο που καταργείται στην πράξη, αφού ο καθένας μπορεί να κατανοήσει τι θα συμβεί στον εργαζόμενο που δεν θα αποδεχτεί το 12ωρο. Στην Ελλάδα το κόστος υπερωρίας έχει μειωθεί κατά 20 τοις εκατό ενώ το 8ωρο μπορεί πολύ εύκολα να καταλήξει σε 10ωρο η 12ωρο χωρίς να πληρωθεί υπερωρία.\nΌλοι γνωρίζουν λίγο πολύ ότι οι εργασιακοί νόμοι καταργούνται ουσιαστικά στην πράξη αφού δεν γίνεται να υπάρξει ισότιμη σχέση μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου. Όλοι γνωρίζουμε ποιος έχει το πάνω χέρι. Η «Ισότητα μεταξύ ανίσων» είναι η προέκταση του νόμου της ζούγκλας. Είναι η κυριαρχία του ισχυρού σε βάρος του αδύναμου. Η συσσώρευση κεφαλαίων περνάει μέσα από τη θεσμοθέτηση της εκμετάλλευσης, πράγμα το οποίο το βλέπουμε να ξετυλίγεται μπροστά μας και πρέπει όλοι να αγωνιστούμε όχι κάποια στιγμή στο αόριστο μέλλον αλλά σήμερα, τώρα. Ας κάνει ο καθένας αυτό που του επιβάλει η συνείδηση του. Γιατί αν θεωρήσουμε πως ότι χειρότερο ήταν να γίνει, έγινε, τότε ίσως τα επόμενα χρόνια να διαψευστούμε με οδυνηρό τρόπο. Ίσως η Αυστρία να μην είναι το τέλος μιας εφιαλτικής εποχής αλλά η αρχή μιας άλλης.\nΣχετικά με τον αρθρογράφο: Πάνος Πετρόπουλος\nΟ Πάνος Πετρόπουλος γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα, γράφει μουσική, στίχους, ποιήματα και κείμενα. Έχει ασχοληθεί με τη μουσικολογία, την ηχοληψία και τη δημιουργική γραφή. Εκτιμάει κάθε μορφή τέχνης και δημιουργίας αν και είναι της σχολής κακών τεχνών και πάει γυρεύοντας. Πιστεύει πως οι θεωρητικοί που δεν ζουν μια εξεγερτική ζωή δεν λένε τίποτα που να αξίζει να λεχθεί και οι ακτιβιστές που αρνούνται να σκεφτούν κριτικά δεν πράττουν τίποτα που να αξίζει να γίνει | isovios1981@gmail.com