Ασφαλής χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΦΠΠ)\nΤρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017 23:38\nΜε ένα ιδιαίτερα κατατοπιστικό άρθρο στην Εύφορη Γη, ο Σύλλογος Γεωπόνων Ελεύθερων Επαγγελματιών Μεσσηνίας, δίνει οδηγίες και διευκρινίσεις για την ασφαλή χρήση των φυτοπροστατευτικών προϊόντων:\nΕίναι διαρκής και διαχρονική η αναφορά στα φυτοφάρμακα ή φυτοπροστατευτικά προϊόντα, όπως έχει συνηθίσει να είναι ο επικρατέστερος όρος για τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για τη φυτοπροστασία των καλλιεργειών.\nΘέλοντας να δώσουμε την πραγματική διάσταση στο τι πραγματικά είναι τα φυτοφάρμακα, θα θέλαμε επιγραμματικά να πούμε ότι είναι ένα επαγγελματικό εργαλείο στα χέρια ενός επαγγελματία αγρότη παραγωγού.\nΣτην παγκόσμια ιστορία έχουν καταγραφεί πολλά γεγονότα ολικής καταστροφής της φυτικής παραγωγής όπως: Στην Ιρλανδία από τον περονόσπορο στην πατάτα, λόγω μείωσης παραγωγής από το 1845-1857 πέθαναν 1.000.000 άνθρωποι από την πείνα και 2.000.000 έφυγαν μετανάστες στις Η.Π.Α. Το 1859-1865 καταστράφηκε η Γαλλία από την φυλλοξήρα και έπεσε η παραγωγή στο 1/3. Η οικονομική καταστροφή στη Γαλλία ήταν μεγαλύτερη από ό,τι στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Συμπερασματικά, η σωστή διαχείριση των ΦΠΠ οδηγεί στην προστασία της παραγωγής, του χρήστη, του καταναλωτή και του περιβάλλοντος.\nΠροϋπόθεση είναι να γίνεται σωστή αποθήκευση, προετοιμασία, χρήση και απορρύπανση των μέσων που χρησιμοποιήθηκαν.\nΗ σημερινή αναφορά μας δίνει οδηγίες για τη σωστή διαχείριση των ΦΠΠ, που βασίζεται στο φυλλάδιο του Ελληνικού Συνδέσμου Φυτοπροστασίας (ΕΣΥΦ) και στους κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής (ΚΟΓΠ). Οι γεωπόνοι δίνουν τις απαραίτητες ειδικές οδηγίες κατά περίπτωση, αλλά μέρος της διαδικασίας είναι σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και η απόκτηση του πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης ΦΠΠ από τους επαγγελματίες χρήστες.\nΠριν ξεκινήσετε την εργασία ελέγξτε ότι έχετε μαζί σας όλα τα απαραίτητα μέσα ατομικής προστασίας (μάσκα – γάντια – φόρμα - μπότες):\nΚαθορίστε από πριν από πού θα ξεκινήσετε την εργασία σας και πού θα τελειώσετε. Φροντίστε να μην βρεθείτε στη θέση να περάσετε ξανά από ψεκασμένο τμήμα του αγρού.\nΕάν χρησιμοποιείτε μάνικα ή τουρμπίνα φροντίστε να «λούζετε» καλά την καλλιέργεια. Εάν χρησιμοποιείτε ψεκαστικό εφαρμόστε τον ακριβή όγκο ψεκαστικού διαλύματος που αναγράφεται στην οδηγία εργασίας που σας έχει δοθεί.\nΤόσο κατά την εφαρμογή, όσο και μετά από αυτή να μη τρώτε, να μη πίνετε και να μη καπνίζετε.\nΜε το πέρας του ψεκασμού πλυθείτε με άφθονο νερό και σαπούνι, αλλάξτε και πλύνετε τον ρουχισμό σας.\nΜετά την εφαρμογή τοποθετήστε ειδική σήμανση που ενημερώνει ότι το χωράφι είναι ψεκασμένο και μην επιτρέπετε την είσοδο σε εργάτες, περαστικούς και ζώα για βόσκηση.\nΣε τυχόν περίσσευμα του ψεκαστικού υγρού αραιώστε το και ξαναψεκάστε μέχρι εξάντλησής του σε ακαλλιέργητη έκταση.\nΣε όσα χωράφια γειτνιάζουν με ποτάμια ή λίμνες και γενικά επιφανειακά ύδατα, ο ψεκασμός θα πρέπει να γίνεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 2 μέτρων από αυτά.\nΟ χρόνος αναμονής καθορίζεται από τη σωστή δόση εφαρμογής. Σε μεγαλύτερη δόση, ο χρόνος αναμονής είναι απροσδιόριστα μεγαλύτερος.\nΝα λαμβάνεται πάντα υπόψη το χρονικό όριο της τελευταίας επέμβασης πριν τη συγκομιδή.\nΔιαβάστε επίσης στο e-magazine Εύφορη Γη: https://goo.gl/T8abZ6\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Διαδικασία έκδοσης άδειας διατήρησης κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων Όσα πρέπει να γνωρίζουμε για να παράγουμε άριστο ελαιόλοδο »


Εισιτήριο για έναν περίπατο στον Όλυμπο - Προσεχώς χαράτσι και σε άλλους δρυμούς | Ειδησεις\n19/08 / 2021 10:55\nΤο εισιτήριο που αναμένεται να θεσπιστεί με την εν λόγο υπουργική απόφαση θα καλείται να πληρώσει ο οποιοσδήποτε πολίτης και για οποιαδήποτε δραστηριότητα θέλει να ακολουθήσει ακόμα και για μία απλή διέλευση.\nΑπό το εισιτήριο στον δρυμό του Ολύμπου θα εξαιρούνται συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, όπως τα ΑμεΑ, οι πολίτες άνω των 67 ετών, οι επαγγελματίες του πρωτογενούς τομέα και άλλες κατηγορίες εργαζόμενων, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην περιοχή.\nΣύμφωνα με την απόφαση που αναμένεται να εκδοθεί τις επόμενες ημέρες και προς το παρόν έχει την μορφή του προσχεδίου εφόσον εντοπίζονται πολίτες χωρίς να έχουν πληρώσει το απαραίτητο αντίτιμο, τότε θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο το οποίο αντιστοιχεί στο 20πλάσιο της τιμής του εισιτηρίου.\nΤο μέτρο αυτό εφαρμόζεται ήδη στην χώρα μας στο φαράγγι της Σαμαριάς ενώ επρόκειτο να ισχύσει και στο θαλάσσιο πάρκο της Αλοννήσου αλλά αναβλήθηκε λόγω των αντιδράσεων.\nΣχετικά με τις τιμές του εισιτηρίου, θα διαμορφώνονται ως εξής:\nΟμαδικό εισιτήριο, άνω των δέκα ατόμων, 5,0 ευρώ ανά ημέρα\nΜειωμένο εισιτήριο, 3,0 ευρώ την ημέρα.\nΣτο προσχέδιο της απόφασης προβλέπεται και η έκδοση ετήσιου εκπτωτικού ετήσιου εισιτηρίου.\nΗ απόφαση θα εκδοθεί μετά την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος για τον Όλυμπο το οποίο έχει ήδη σταλεί προς υπογραφή στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το υπουργείο Περιβάλλοντος σκοπεύει να επεκτείνει το μέτρο και σε άλλες περιοχές με σκοπό όχι μόνο τα έσοδα αλλά και τον έλεγχο της πρόσβασης.\nΟ αρμόδιος φορέας εξέδωσε μετά τις αντιδράσεις, ανακοίνωση με την οποία διευκρινίζει πως όσα είδαν το φως της δημοσιότητας αποτελούν συζητήσεις που γίνονται μεταξύ αρμόδιων φορέων και όχι τελεσίδικη απόφαση.\nΕιδικότερα, στην ανακοίνωση τονίζεται πως το σχέδιο αποτελεί εσωτερική διαδικασία του Οργανισμού και η διαβούλευση μεταξύ φορέων βρίσκεται σε εξέλιξη. Στην ίδια ανακοίνωση υπογραμμίζεται πως η κάθε σχετική απόφαση για τη θέσπιση εισιτηρίου εισόδου σε προστατευόμενες περιοχές προϋποθέτει πρώτα την έγκριση από το Διοικητικό Συμβούλιο του αρμόδιου Φορέα Διαχείρισης.\nΗ ανακοίνωση του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής:\nΤελευταία τροποποίηση στις 19/08/2021 - 11:15


Δ. Λιαντίνης – Η Ωραία Ελένη, ως νοητική εποπτεία, από τον Όμηρο, μέχρι τον Ελύτη. – Αντικλείδι\nΜάθημα του Δημήτρη Λιαντίνη, προς τους μετεκπαιδευόμενους δασκάλους του Μαράσλειου Διδασκαλείου.\n…….Ο γερο-Πρίαμος, ο πιό φρόνιμος, ανάμεσα στους Τρώες, ο εκατοχρονίτης, εκείνος ο βασιλιάς Πρίαμος, από την πλευρά των Τρώων ο Πρίαμος, από την πλευρά των Ελλήνων, σαν φρόνιμος άνθρωπος, ο γερο-Νέστορας, όπως ξέρετε.Λοιπόν, εκεί είναι κάποιοι που γνωρίζουνε και λέει, αυτός εκεί μακρυά που βλέπεις είναι ο Αγαμέμνονας, αυτός είναι ο Μενέλαος, αυτός είναι ο Αίαντας, με το επταβόηον κέρας, την ασπίδα με τα εφτά δέρματα βοδιού…Τούτος είναι.. γι’αυτό λέγεται τοιχοσκοπία ονομάστηκε η ραψωδία από τους Αλεξανδρινούς φιλολόγους.\nη ωραία Ελένη – πίνακας των Φρίντριχ και Γιοχάνες Ρϊπενχάουζεν\nΕκείνη τη στιγμή, έρχεται και ανεβαίνει επάνω στις επάλξεις, στο τείχος, η Ελένη. Συνοδεύεται από δύο κυρίες των τιμών, θα λέγαμε, που κρατάνε το λευκό της πέπλο που φοράει κι ανεβαίνει, προφανώς, θέλοντας να μεταφέρει κάποιο μήνυμα στον πεθερό της, γιατί ήταν νόμιμη και ευλογητή γυναίκα του Πάρη, του Αλέξανδρου-Πάρη, στο πεθερό της να μεταφέρει ένα μήνυμα, δηλαδή κάποια ικετήρια παράκληση, έ… να γίνουν σπονδές και θυσίες στο ναό της θεάς Αθηνάς, για να εξευμενιστεί η θεά διότι έχει στραφεί με ιδιαίτερη οργή εναντίον των Τρώων, εκείνη τη στιγμή, και τα λοιπά.\nΟυ νέμεσις τοιήδ’ αμφί γυναικί Τρώας και εϋκνήμιδας Αχαιούς χρόνον πολύν άλγεα πάσχειν: αινώς αθανάτησι θεής εις ώπα έοικεν\n(Γ, 156 – 8 ) .\nΑυτή είναι όλη, η μόνη και η όλη περιγραφή που γίνεται της Ελένης από τον Όμηρο. Τα σημεία στα οποία σταματάμε εδώ, είναι πρώτον: αυτή η λέξη, η φοβερή λέξη, φρικτά, μοιάζει στην όψη, θα το πούμε, – πού είναι η κιμωλία μου; – αινώς, λέει ο Όμηρος, έτσι, αυτό θα πει φρικτά, αινώς, φρικτά μοιάζει στην όψη με τις αθάνατες θεές.\nΚαι από δω κάνοντας μιά προέκταση με μία μεγάλη… έτσι να πούμε ένα άλμα, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί όλοι οι μεγάλοι έρωτες μέσα στην ιστορία ή όπως τους έζησαν οι ποιητές, έχουνε την καταστροφή. Θυμάστε, λέγαμε κάποια μέρα σε άλλες συναρτήσεις ότι δεν υπάρχει μεγάλος έρωτας, που να μην έχει μέσα του την καταστροφή. Εκείνο είναι που τον δικαιώνει και τον οδηγεί σε ακραία ακμή, που τον κάνει αρχέτυπο.\nΛοιπόν, η ομορφιά σκοτώνει. Αυτό το μεγάλαιο κεφάλαιο, ν’ αρχίσουμε να πούμε γιατί σκοτώνει και τί είναι η ομορφιά, να δώσουμε δηλαδή την κατηγορία του ωραίου, όπως λέμε στην αισθητική, σ’ αυτό τον κλάδο της φιλοσοφίας.\nΟμορφιάς έχουμε δύο είδη: έχουμε το ωραίο, το pulchrum, λατινικός όρος, ωραίο, κανονικές μορφές, έ; – αναλογίες, τομές, το όρισε ο Fechner, πρέπει να υπάρχουν ωρισμένες αναλογίες στη μορφή, στην όψη. Αυτό που λέμε ένα ωραίο τριαντάφυλλο, μία ωραία μορφή, μία ωραία γυναίκα, ένα ωραίο πρόσωπο, ένας ωραίος άντρας, μιά ωραία δύση του ηλίου, μιά ωραία ανατολή, έ; – ένα ωραίο…. η θάλασσα, απλές μορφές, αυτή είναι η κατηγορία του ωραίου.\nΑλλά υπάρχει και το υπέροχο, σαν κατηγορία ομορφιάς, μας λέει ο Καντ, στην Κριτική του καθαρού λόγου, Kritik der Urtheilskraft στην αισθητική του δηλαδή, το υπέροχο είναι εκείνο που είναι μιά ανώτερη μορφή, από αυτό το αυτό….. και να πει το pulchrum, το ωραίο που έχει μέσα της τον κίνδυνο. Δηλαδή, ένας κεραυνός, όταν σκάζει δίπλα μας και καταλάβει ο τόπος και μας πιάνει αυτή η φρίκη στον ήχο του, έ; – Τι ομορφιά που έχει! Αλλά σκοτώνει. Μιά τρικυμία, μιά άγρια τρικυμία! Έχει ομορφιά μέσα της. Με κίνδυνο. Ένας σεισμός! Αυτό είναι το υπέροχο! Das Erhabene.\nΌταν λέει λοιπόν, φρικτά μοιάζει στην όψη με τις αθάνατες θεές, θέλει να βάλει κι’αυτή την κατηγορία του υπέροχου. Εντάξει. Όλα αυτά τα πράγματα δεν δικαιολογούν το γεγονός ότι η Ελένη είναι η πιό όμορφη γυναίκα και θα είναι και στο μέλλον.\nΚάποια άλλα στοιχεία που πρέπει εδώ να προσέξουμε, θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε τί σημαίνει αυτή η κρίση του Πριάμου, αυτή η περιγραφή δηλαδή.\nΤο πρώτο είναι ότι … ποιός μιλάει για ποιόν; Μιλάει ένας γέροντας εκατό χρονών, γεμάτος φρόνηση, γεμάτος ανθρώπινη σοφία, γεμάτος ανθρώπινη πείρα, έ; – Δε μιλάει ένα τζόβενο, ένας έφηβος που είδε μιά ωραία γυναίκα και ξαφνικά κόπηκε στα δύο, έρωτας κεραυνός και δεν ξέρει τί λέει. Μιλάει ένας φρόνιμος άνθρωπος. Έτσι. Να πάθουμε όσα πάθαμε, έ; – δέκα χρόνια τώρα, σφαγή, λοιμός, πείνα, καταστροφή, αγωνία, να πάθουμε όσα πάθαμε, κι’άλλα γι’αυτή τη γυναίκα. Ένας φρόνιμος το λέει.\nΚαι δεύτερον: ποιός είναι αυτός ο φρόνιμος; Είναι εκείνος που θάχε κάθε λόγο να μιλήσει με σκυλίσιο τρόπο, να βρίσει δηλαδή, και να ελεεινολογήσει και να ατιμάσει την Ελένη. Γιατί; Γιατί αυτή είναι η αιτία της συμφοράς του λαού του. Απλά και μόνο να θυμήσουμε το γεγονός ότι ως τη στιγμή εκείνη, στο δέκατο χρόνο του πολέμου που γίνονται αυτά, ως τη στιγμή εκείνη, ο Αχιλλέας του είχε σκοτώσει είκοσι παιδιά, του Πριάμου. Είκοσι παιδιά. Επομένως, τι γνώμη εξ’αντικειμένου, θα λέγαμε, έπρεπε νάχει γι’αυτή τη γυναίκα, που είναι η πέτρα του σκανδάλου, που λέμε. Και όμως. Έ; Έμμεσα πιά συνάγεται το τί γυναίκα πρέπει να ήτανε, για να μιλάει αυτός ο φρόνιμος και ο πολύπαθος, έτσι, για την Ελένη. Αλλά, παρά ταύτα, δε φτάνουμε στο σημείο να πούμε ότι είναι η γυναίκα που προεξόφλησε την ομορφιά του αιώνια θηλυκού, όπως μας λέει ο Γκαίτε, και στο μέλλον. Μία γυναίκα μπορεί να γεννηθεί πιό ωραία.\nΕδώ, για να κατανοήσουμε αυτό το σημείο, θα πρέπει πάλι να σκεφτούμε κάτι άλλο. Τί; Πως ήτανε αυτή η Ελένη; Για να πούμε ότι είναι η γυναίκα, η αξεπέραστη ομορφιά. Ήταν ψιλή, ήταν λιγνή, ηταν καμαροφρύδα; έ; Είχε ψιλό λαιμό, είχε ωραίες κνήμες, τί μέση; Τα στήθη της; Ήταν πλούσιο το στήθος της; “Με το βαθύ στηθόδεσμο, τον ήλιο στα μαλλιά”, θα πει ο Σεφέρης στη δική του Ελένη. Ρούσα ήταν; Τα κινήματά της, τα μάτια της, πως ήταν γαλανά, μαύρα; Για κοιτάξτε. Κανένα απ’αυτά τα στοιχεία. Δεν μας δίνει κανένα συγκεκριμένο φυσιογνωμικό χαρακτηριστικό. Τι σημαίνει αυτό; Εδώ είναι η επίνοια και η εφεύρεση του Ομήρου. Την άφησε την Ελένη να την πλάσει ο καθένας μας όπως θέλει, κι όσο μπορεί κι όπου μπορεί και φτάνει με τη φαντασία του. Διότι αν μούλεγε ότι είχε μεγάλα στήθη, θάλεγα, ξέρεις εμένα μου αρέσουν οι μικροβύζες. Αν μούλεγε ότι είναι ξανθιά, η Μέριλιν Μονρόε, να πούμε, θάλεγα, ξέρεις, εμένα μ’αρέσει η Ρόμυ Σνάϊντερ, πούναι καστανή. Αν μούλεγε τούτο, εκείνο, περιόριζε δηλαδή την ομορφιά, καταλάβατε; Την περιόριζε, την έκανε πεπερασμένη, που σημαίνει ότι της αφαιρούσε το στοιχείο του απείρου. Ενώ τώρα, έτσι όπως την έδωσε, η Ελένη είναι το σύμβολο που έχουμε, η ιδέα που έχουμε, η αισθητική καλλιέργεια, σε τελική ανάλυση, που έχει ο καθένας μας, που τον οδηγεί πού; Για την ομορφιά.\nΓια να το πούμε πολύ απλά, θα σας θυμίσω ένα στίχο, έναν ωραίο στίχο του Ναζίμ Χικμέτ, του ωραίου αυτού τούρκου …………….. πάνω από σωβινιστικές μερικότητες, που λέει σ’ένα τραγούδι του, οι πιό ωραίοι έρωτες, είναι εκείνοι που δε ζήσαμε. Αυτό το πράγμα κάνει ο Όμηρος εδώ. Είναι εκείνο που, δεν μιλάμε για κορυφές πιά, είναι μία ακραία μορφή ομορφιάς. Μιλάμε γιά ύψος. Και στο ύψος δε βρίσκουμε άκρη. Ανοιγόμαστε σε μιά άπειρη διάσταση. Είναι δηλαδή μια εφεύρεση, ένα τρικ, αν θέλετε, που επινόησε ο Όμηρος, αν και είναι συνηθισμένο και γιά άλλες μορφές αυτό, αλλά χαρακτηριστικά με την Ελένη,που προεξοφλεί ότι και στο μέλλον δε θα γεννηθεί γυναίκα καλύτερη από την Ελένη. Ωραιότερη, η Belle Ellene.\nΠάει καλά λοιπόν ως εδώ. Ερχόμαστε στο δεύτερο τώρα σημείο. Γιατί αυτή την υπέροχη γυναίκα, το αρχέτυπο του θηλυκού, οι Έλληνες τη θελήσανε μοιχαλίδα και άπιστη; Ρε αδερφέ, ήταν ανάγκη μ’αυτή τη ρετσινιά τη φοβερή; Εδώ, αγαπητή φίλοι, έχουμε ένα από τα πιό σημαντικά σημεία της ελληνικής φιλοσοφίας, της ελληνικής κοσμοθεωρίας και της ελληνικής ηθικής. Είναι μεγάλο το κεφάλαιο αυτό. Γιατί τη θελήσανε πόρνη αυτή τη γυναίκα και άπιστη. Ξελογιάστηκε με τον ωραίο αυτό Πάρη, κάτω εκεί, στους πορτοκαλεώνες της Λακεδαίμονας και στους καλαμιώνες του Ευρώτα και σηκώθηκε και έφυγε. Μα μιά γυναίκα, το αρχέτυπο του θηλυκού, επιτρέπεται να τη θέλουμε άπιστη και μοιχαλίδα;\nΤο κεφάλαιο είναι πολύ μεγάλο, θάπρεπε να γίνει ειδική ανάλυση επάνω σ’αυτό, γιατί κατεβάζει ολόκληρη την ψυχολογία κι ολόκληρη τη φιλοσοφική ανθρωπολογία κάτω, και θέτει μπροστά στα πόδια μας..Θα σας το πω πολύ συνεπτυγμένα όμως. Πολύ συνοπτικά. Και είναι και η ουσία, το κεντρικό σημείο της ελληνικής ηθικής. Δεν είναι αυτό που λένε, που ακούμε στην τρέχουσα να λένε, ότι μία ωραία γυναίκα δεν ανήκει, δεν μπορεί να ανήκει ποτέ σε ένα μόνο άντρα. Έτσι λέει ο κόσμος, η αρβύλα και τα λοιπά. Μιά ωραία γυναίκα δεν μπορεί να ανήκει σε έναν άντρα. Το πιό ισχυρό αρσενικό, είναι προορισμένο από τη φύση να την κατακτά. Και κατά τούτο είναι δραματική αυτή η γυναίκα. Δε λέω τραγική φύση, αλλά είναι δραματική. Το πιό; Αν κάτι ασυνείδητα από τη φύση της τη φέρνει, να θέλει, ίσως πληρώνει τα λύτρα της στην ευδοκία, στην εύνοια που της έδωσε η φύση να την κάνει τόσο όμορφη. Πληρώνει τα λύ… Είναι προορισμένη δηλαδή να κατακτιέται από το πιό ισχυρό, όταν λέμε πιό ισχυρό εννοούμε πιό ωραίο, αλλά ωραίο, έχουμε πει κι άλλη φορά, είναι βασικά κατηγορία δύναμης και νόησης η ομορφιά, έ; Μην τα λέμε αυτά, τα έχουμε ξαναπεί. Να κατακτιέται από το πιό ισχυρό αρσενικό γι’αυτό δε μπορεί να ανήκει σε έναν άντρα, που σημαίνει κάπου, μοιχαλίς ή άπιστη. Αυτή η ερμηνεία, είναι μιά ερμηνεία που μπορεί να φτάσει μέχρι σ’ένα σημείο, αλλά δεν είναι εκείνο το βαθύτερο που εκφράζει τους Έλληνες. Το βαθύτερο που εκφράζει τους Έλληνες…και γι’αυτό θέλησαν να πλάσουν έτσι την Ελένη, δηλαδή μοιχαλίδα, είναι το γεγονός ότι την ανθρώπινη φύση μέσα στον ορίζοντα της ηθικής, έτσι; μέσα στην κατηγορία της ηθικής, την είδανε οι Έλληνες σαν μία φυσική απορροή, μέσα από τη φυσική πραγματικότητα.Εάν φύγουμε από την ηθική και πάμε στη φύση, εκεί δεν υπάρχει πίστη και απιστία ανάμεσα στα φύλλα, στο αρσενικό και στο θηλυκό. Δεν υπάρχει πίστη. Είναι άλλοι οι νόμοι που λειτουργούν. Και βέβαια το σωστό, το ακέραιο, το αληθινό, δεν είναι η παράσταση που σχηματίζουμε από την οποιαδήποτε ηθική μιάς εποχής ή ενός πολιτισμού και τα λοιπά, αλλά είναι η παράσταση που σχηματίζουμε από τη φυσική οδηγία. Και η φυσική οδηγία, εν προκειμένω, όταν θέλουμε να φτάσουμε πιά σ’αυτά τα βάθη, σ’αυτούς τους μυχούς, σ’αυτό το βαθύτερο κοίτασμα της φυσικής πραγματικότητας, των φυσικών νόμων, μας λέει ότι είναι μέσα στους κανόνες του παιχνιδιού, να μην ανήκει αυτή η έννοια της κατοχής και της κτήσης που έχουμε, σε παντρεύτηκα, με παντρεύτηκες, είσαι κτήμα μου, είμαι κτήμα σου.. Η ιδιοκτησία είναι κλοπή, είπε ο Pouldot, από τους τοπικούς σοσιαλιστές, τον περασμένο αιώνα. Λοιπόν. Κι’αυτό είναι που σκοτώνει τον έρωτα, γιατί τον περιορίζουμε, τον εγκλωβίζουμε και τα λοιπά.\nΕν πάσει περιπτώσει, αυτές οι απόψεις πάνε κάπως κόντρα, έ; – Εναντιώνονται στις τρέχουσες ηθικές αντιλήψεις και μάλιστα σε μία αστική, μικροαστική ή μεσοαστική αντίληψη.Θα ιδούμε, από την άλλη πλευρά, για να κατανοήσουμε αυτό το πράγμα, ότι και μέσα στην ιστορία, ποτέ δεν εφαρμόστηκε ο νόμος της μονογαμίας, γι’αυτό σας έλεγα κάποτε, το ου μοιχεύσεις, η όγδοη εντολή του Μωσαϊκού Νόμου, είναι, ό,τι το πιό απάνθρωπο, επινόησε, καθιέρωσε και επέβαλλε η Ιστορία, στην Ηθική. Είναι μιά δαμόκλειος… είναι μιά σπάθα, που κατεβαίνει και κόβει κεφαλές. Γι’αυτό το μόνο νόημα που έχει αυτή η εντολή, έχουμε ξαναπεί, είναι σταθερά, μέσα στην Ιστορία, να παραβαίνεται. Γιατί παραγνωρίζει την ανθρώπινη φύση. Εκείνο που θα λέγαμε, στην έσχατη και πιό επιεική περίπτωση, για το γεγονός ότι θέλησαν οι Έλληνες την Ελένη μοιχαλίδα, είναι ότι είδανε αυτό το βάθος της ανθρώπινης φύσης που δε σημαίνει ότι εισάγει την ερωτική αναρχία ή την ηθική αναρχία.\nΤο πρόβλημα αυτό, μας δόθηκε η ευκαιρία, νομίζω, και το θίξαμε προχθές, που μιλήσαμε για Πλατωνικό Έρωτα, θυμάστε; Το πρόβλημα είναι, νάσαι πάντα ηθικά εγρήγορος και να αγωνίζεσαι. Κι αν πέσεις, να μπορέσεις να ξανασηκωθείς. Εκεί είναι η ομορφιά και η δραματικότητα, αν θέλετε, και το μεγαλείο, ο πόνος και η οδύνη, που έχει η ηθική, σα ζωντανή ηθική, που λειτουργεί με αίμα και με οστά και όχι με σχηματοποιημένες λύσεις και συνταγές και εντολές και σχήματα, να δίνουμε αυτόν τον περιορισμό, ο οποίος – εδώ θα συμφωνήσετε μαζί μου – εγώ επιχειρώ… δεν οικειοποιούμαι αυτές τις θέσεις, μην τα αποδίδετε σ’εμένα, προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε τον Όμηρο, έτσι; Θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι από την άποψη της ιστορικής εξέλιξης και της ιστορικής πείρας, το δίκιο είναι με τους Έλληνες και όχι με τους Εβραίους, με το ου μοιχεύσεις, δηλαδή. Η απιστία είναι μέσα στους κανόνες και πάντα … Απόδειξη το γεγονός, που έχουμε πει πολλές φορές, ότι σήμερα στους τρεις ο ένας χωρίζει. Τι θα πει χωρίζει; Έχει προηγηθεί απιστία. Έχει προηγηθεί μοιχεία ας το πούμε. Έχει προηγηθεί, το γνήσιο αυτό φυσικό κοίτασμα της Ελένης, όπως τη θελήσανε οι Έλληνες. Αλλά. Για νάχουμε και ολοκληρωμένη την εικόνα, πρέπει να πούμε και κάτι άλλο. Εάν ο Όμηρος μας έδωσε την Ελένη μοιχαλίδα, μ’αυτό το στίγμα, μ’αυτή τη ρετσινιά, και στεκόμαστε κριτικά και με επιφυλάξεις απέναντί του, μιά περιορισμένη ηθική αντίληψη, εν πάσει περιπτώσει, αν δώσουμε τα νόμιμα του δικαίου, του δικαιώματος αυτής της αντίληψης, μη ξεχνάμε από την άλλη μεριά ότι ο Όμηρος μας έδωσε και το αντίθετο, τον άλλο πόλο. Η Ελένη άπιστη, αλλά μας έδωσε και την Πηνελόπη, την πιστή. Την Πηνελόπη την πιστή. Και δεν έχουμε σταθεί στην προσπάθεια να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε τί σημαίνει Πηνελόπη πιστή, στην Οδύσσεια. Κοιτάξτε να δείτε. Απλοποιούμε, αγαπητοί μου φίλοι. Για φανταστείτε μιά ωραία γυναίκα, στα είκοσι, εικοσιπέντε της χρόνια, που φεύγει, που έχει πλήρη ερωτική εμπειρία και ερωτική λειτουργία. Όμορφη, θηλυκό, βρυαρό, πλούσιο, τρυφερό, γεμάτο, που θέλει και διψάει το αρσενικό, να το’χει και να το χαίρεται, κάθε μέρα. Φανταστείτε ξαφνικά να μένει μόνη της, μέσα στα δώματα, και να περιμένει είκοσι χρόνια να γυρίσει ο άντρας της. Φέρτε στο μυαλό σας, κάντε μία ψυχική μετάθεση, και φέρτε το σε μία σύγχρονη γυναίκα. Μία, από σας, που είσαστε όλες ζωντανές. Λοιπόν. Τι σημαίνει είκοσι χρόνια να καίγεται και να σταυρώνεται και να πεθαίνει το θάνατο μέσα σ’αυτή τη στέρηση, τη θεία στέρηση, την πενία, που λέει ο Πλάτων. Και να μπορέσει να αντέξει αυτό το πράγμα. Ποιά θα το άντεχε; Κάποιες θα το αντέχανε, αλλά ποιές; Με την έννοια αυτή, η Πηνελόπη είναι μία νοητική εποπτεία, όπως λέμε, ένας τύπος που έχει πλάσει η παγκόσμια λογοτεχνία, άκρως δραματική. Εγώ δε λέω, καθόλου λιγότερο δραματική από τον Οδυσσέα, που πλέει στις θάλασσες και ταξιδεύει, αυτός γνώρισε και τον έρωτα σε όλα του τα μεγαλεία, έ; ………… ofurk (?) στον έρωτα.\nΟ δεύτερος, αγαπητοί μου φίλοι, που δούλεψε αυτό το μοτίβο, αυτό το θέμα, το θέμα Ελένη, μετά τον Όμηρο, είναι ο Στησίχορος. Ο Στησίχορος είναι ένας λυρικός ποιητής, της χορικής ποίησης μάλιστα, δωρικής καταγωγής, δωριαίας, κάτω από τα δωρικά φύλλα της Πελοποννήσου, ο οποίος λέγεται και Στησίχορος διότι, κατά μία εκδοχή, έστησε χορόν, καθώς άρχιζε ο χορός, η λυρική έγινε μελική, και η μελική, έγινε χορική ποίηση. Λυρική με λύρα, μέλος τραγουδούσανε κιόλας, χορική χορεύανε. Εκεί λοιπόν, είχανε κάποιες κινήσεις που κάνανε και σε μιά στιγμή κάνανε τέσσερα-πέντε βήματα και στεκόντουσαν, ας πούμε. Έστησε χορόν. Και μετά, αυτό που λέμε στροφή-αντιστροφή, μετά στην Τραγωδία και λοιπά. Λοιπόν. Ο Στησίχορος, αναφέρεται μία υπέροχη ιστορία από τους Έλληνες για το Στησίχορο. Σκέφτηκε μιά μέρα την Ελένη σα μοιχαλίδα και τον έπιασε οργή. Και πιάνει και γράφει ένα pamflet, ένα λίβελλο. Πιάνει μιά ωδή και της ψέλνει τα εξ’αμάξης, που λέμε. Άτιμη, πόρνη, ελεεινή, φόνισσα, τούτα κείνα, με αφορμή τη μοιχεία της δηλαδή, ποιός είδε το Θεό και δεν τόνε φοβήθηκε! Τί της καταμαρτύρησε, που λέμε… Εκείνη λοιπόν, όταν τελείωσε την ωδή, και το ευχαριστήθηκε κι’όλας, τάψαλλε, ξέρουμε, κι’΄άλλους ποιητές που ήταν και μισογύνηδες, έτσι; Κάποιοι λυρικοί, σπουδαίοι, ένας Σιμωνίδης Αμοργίνος, και λοιπά. Όταν λοιπόν τελείωσε αυτή την ωδή, – αχ, της τάψαλλα και ησύχασα, είπε. Ηρέμησε ο άνθρωπος! Εκείνη τη στιγμή, τυφλώθηκε, κατά την παράδοση. Έχασε το φως του. Χωρίς να υπάρχει λόγος. Δεν ήταν καταρράκτης, δεν ήταν γλαύκωμα. Έχασε το φως, τυφλώθηκε. Βρε τι έπαθα, στα καλά καθούμενα, το φως του… Έμεινε μερικές μέρες εκεί τυφλός, και τότε, εκεί του ήρθε ολίγο ο νους και αρχίνησε να λέει: Βρε, ποιός είμαι εγώ, που έβρισα την Ελένη; Την Ελένη! Τη Διογέννητη Ελένη! Την κόρη του Δία! Τη θεά! Που τη γέννησε σαν ωραίος κύκνος με τη λύρα, κάτω εκεί στον Ευρώτα. Αυτή την υπέροχη γυναίκα, το αξεπέραστο πρότυπο της ομορφιάς και της θηλυκότητας. Ποιός είμαι εγώ ο άθλιος, ο ελεεινός, που έβρισα την Ελένη; Τούρθαν οι τύψεις. Κι αμέσως πιάνει, αγαπητοί μου φίλοι, και γράφει μία πάλιν ωδή, μία άλλη ωδή, ωδή γράφει πάλιν, στην οποία ωδή, πέφτει εκεί, ένδακρυς και ικέτης και ζητάει συγγνώμη και λέει: συγχώρεσέ με, μεγάλη Θεά. Βρέθηκα σε μιά στιγμή ανθρώπινης αδυναμίας, σε μιά στιγμή ποιητικής και καλλιτεχνικής και ηθικής έκπτωσης, και σε έβρισα. Εσένα, το πιό αγνό, το πιό υπέροχο, το πιό όμορφο πλάσμα που αξιώθηκε να γεννήσει η φύση. Συγχώρεσέ με, αν έχεις τη μεγαλοψυχία. Και αμέσως, ξαναβρήκε το φως του. Απ’αυτό το πάλιν ωδή, σώθηκε σε όλες τις γλώσσες, ελληνικά πρώτα, και μετά και στις ευρωπαϊκές και τα λοιπά, η λέξη παλινωδία. Έτσι; Που λέμε μην παλινωδείς, λέω και ξελέω. Έτσι; Η λέξη παλινωδία, να ξέρετε ότι έχει την καταγωγή της εδώ, από το Στησίχορο.\nΑυτή η ιστορία παραδίδεται και μάλιστα εκεί μας λέει πιά ο… εισηγείται, δε θυμάμαι αν το κάνει εδώ, ή, εάν πιά παίρνει την αφορμή, εδώ να φτάσουμε στο τρίτο μεγάλο σημείο, στον τρίτο κόμβο της επεξεργασίας της Ελένης, στον Ευρυπίδη. Αλλά ας το κατηγορήσουμε στον Ευρυπίδη, γιατί δε θυμάμαι εάν λέει ο Στησίχορος ότι δεν πήγε ποτέ στην Τροία. Ο τρίτος μεγάλος που ασχολήθηκε με την Ελένη και Απαία η τιμή πάλι εδώ, είναι ο τρίτος τη τάξει μεγάλος τραγικός, ο Ευρυπίδης. (να μου σβύνει κάποιος τον πίνακα, θα σας χαλάσω τις αυτές… γελάει ) Ο Ευρυπίδης, στις δεκαεπτά σωσμένες, από τις ογδόντα περίπου τραγωδίες που έγραψε, μας έγραψε και μιά Ελένη. Που τύχη αγαθή, θα λέγαμε, πολύ καλότυχοι είμαστε, σώθηκε αυτή η Τραγωδία του. Έχει τον τίτλο Ελένη. Εκεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Ευρυπίδης εισηγείται, εισάγει και επεξεργάζεται μία νέα εκδοχή για την Ελένη, η οποία δεν υπάρχει στον Όμηρο. Τι μας λέει; Μας λέει ότι η Ελένη της Σπάρτης δεν πήγε ποτέ στην Τροία. Στον Όμηρο δεν υπάρχει αυτό. Τι θα πει δεν πήγε ποτέ στην Τροία; Μας λέει ότι όταν πήγε να την αρπάξει ο Πάρης, ο Αλέξανδρος- Πάρης και την έβαλε κει κάτω, στο νησάκι Κρανάη, – ποιόν έχουμε από το Γύθειο; – στο νησάκι Κρανάη, από κει την πήρε, στο Γύθειο, στο Μαραθονήσι, που λένε, στο Λακωνικό κόλπο, στο μυχό, είναι ένα μικρό νησάκι κι από κει την έβαλε στο πλοίο και την πήρε. Όταν λοιπόν την έβαλε στο πλοίο, την αγκάλιασε, στα χέρια του αγκαλιά και την πήρε στο πλοίο για να φύγει, να πάει στα Πέργαμα, στην Τροία δηλαδή, εκείνη τη στιγμή επενέβη η θεά Ήρα, η οποία αγαπούσε εξεχόντως, ευνοούσε δηλαδή τους Δωριείς και μάλιστα το βασιλιά της Σπάρτης, το Μενέλαο, και δε θέλησε να του κάνει τέτοια ατιμία και έβαλε στην αγκαλιά του άρπαγος, του Πάρη, το είδωλο της Ελένης. Το είδωλο. Πως γίνεται αυτό;Έ, με λίγη ποιητική ελευθερία, φανταστείτε, κοιτάζουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και τον βλέπουμε εκεί. Αυτό είναι είδωλο, δεν είναι υλικό πράγμα.\nΠέστε ότι τό κανε η θεά, τού δωσε, έτσι, υλική υπόσταση, και του βάζει το είδωλο της Ελένης και την αληθινή Ελένη την παίρνει, την έβαλε σ’ένα άλλο πλοίο και την έστειλε στην Αίγυπτο, στα παλάτια του βασιλιά Νηρέα, νομίζω. Εκεί, στις εκβολές, στο Δέλτα του Νείλου. Την έστειλε και της λέει… Ανάθεσε στο βασιλιά εκεί, να τη φυλάει στο παλάτι, ωσότου μια μέρα θα ρθεί ο σύζυγός της και θα την πάρει. Και περίμενε εκεί, αγνή, – έ; – πιστή, καθαρή, αμόλυντη, η Ελένη, δέκα ολόκληρους χρόνους. Και στην Τροία πήγε, ποιος Πήγε το είδωλο της Ελένης. Αυτή είναι η ιστορία, και μας λέει μετά πώς, ύστερα, η Τραγωδία αυτή, ύστερα από μύριες περιπέτειες, κατάφερε και ανακάλυψε ο Μενέλαος ότι είναι εκεί κάτω και την έφερε στη Σπάρτη. Έτσι λήγει, δεν είναι Τραγωδία, είναι… δεν είναι τραγική υπόθεση, είναι δραματική, όπως λέγαμε, κάθε φορά που κάναμε τη διάκριση ανάμεσα σε τραγικό και δραματικό, γιατί λήγει καλά, δε λήγει με καταστροφή.\nΜας λέει λοιπόν.. Τώρα δε βρίσκει κανείς πού είναι η ουσία σ’αυτό το ποίημα που έπλασε ο Ευρυπίδης. Εντάξει, μας λέει μιά διαφορετική ιστορία. Υπάρχει μιά φοβερή ουσία! Υπάρχει μιά ουσία που θα μας κάνει, θα μας αφήσει άναυδους! Δε θα σας την πω αυτή τη στιγμή, θα σας την πω, μην αγωνιάτε, σήμερα θα σας το πω, αλλά θα σας το πω στην κατάλληλη θέση, όταν θα μιλήσουμε για την Ελένη του Γιώργου Σεφέρη.\nΣαν κατακλείδα κλείνοντας, διότι ο Γιώργος Σεφέρης, τη δική του Ελένη που έπλασε, στην τελευταία περίοδο της ποιητικής του δημιουργίας, την ενεπνεύσθη από την Ελένη του Ευριπίδη Εκεί λοιπόν θα πούμε πού είναι η ουσία και τί φοβερή πάλι ιδέα έπιασε ο Ευριπίδης μ’αυτή την Ελένη! Για να’ρθούμε στην τέταρτη μεγάλη κορφή, μετά τον Ευριπίδη, ώχ! εδώ θέλω λίγο γερά νεύρα, έ; – στον Πλάτωνα. Πώς ο ωραίος αυτός αρσενοκοίτης, επεξεργάστηκε αυτό το υπέροχο πρότυπο, την Ελένη, Ο Πλάτων λοιπόν. Λέμε: Όμηρος, έτσι; Στησίχορος, Ευριπίδης, Πλάτων. Kαι θα σταματήσουμε εκεί, να μην πάμε… ο Γοργίας έχει πλέξει, ο περίφημος αυτός σοφιστής, ένα ωραίο εγκώμιο στην Ελένη, την ύμνησε, αλλά έχουν σωθεί λίγα, δεν έχει σωθεί,νομίζω, ολόκληρο το αυτό… και είναι μάλλον ένα γύμνασμα ρητορικό, οι σοφιστές ήταν και ρήτορες, αλλά εκεί τους πλέκει ωραία το εγκώμιο ο Γοργίας.\nΠάμε λοιπόν στον Πλάτωνα. Στον Πλάτωνα έχουμε μία κορυφή, στην επεξεργασία του ειδώλου, που είναι αυτόχρημα της ίδιας ποιότητας με τον Ευρυπίδη και με τον Όμηρο, θάλεγα. Κοιτάξτε τί γίνεται: την Ελένη, του δίνει αφορμές για επεξεργασίες και ορθώματα καλλιτεχνικά, του Πλάτωνα, η Ελένη, στο διάλογο Φαίδρος.Ο Φαίδρος, ο Πλατωνικός Φαίδρος. Σας έχω πει πολλές φορές και τόχετε εντυπώσει πιά. Ο Πλατωνικός Φαίδρος είναι το ωραιότερο ερωτικό ποίημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Στο βαθμό, αγαπητοί φίλοι, που είναι ένας επαρκής αναγνώστης, δε βρίσκω πιό ΟΜΟΡΦΟ και πιό μεγάλο κατόρθωμα, στο χώρο της ερωτικής ποίησης, από τον Πλατωνικό Φαίδρο. Σας έλεγα κάποτε μάλιστα, ότι εδώ αναπτύσσει και τη θεωρία των Ιδεών, στοιχειωδώς. Καθώς επίσης και πολλά άλλα πράγματα λέει εδώ, ποιός είναι ο συγγραφέας, αυτά που λέμε που ψάχνουμε να βρούμε ο μεγάλος συγγραφέας, τα κριτήρια και τα λοιπά, υπέροχο!Μας λέει τους υπέροχους μύθους των Τεττίγων, του Θεύθ, του Θαμούζ, τις ανακαλύψεις, τις εφευρέσεις, τι κακό φέρνουν οι εφευρέσεις, χίλια δύο υπέροχα πράγματα, αλλά είναι ο κατ’εξοχήν ερωτικός διάλογος.\nΓια να δείτε, θα σας πω λίγα λόγια, είμαστε υποχρεωμένοι, να σας δώσω την εικόνα, έτσι; – τη σκηνογραφία του διαλόγου, για να ιδούμε πώς φτάνει στην Ελένη. Ένα πρωϊ, έτσι αρχίζει ο Φαίδρος, ένα πρωϊ, ένας ωραίος έφηβος, ο Φαίδρος, βρίσκει στην Αγορά, στην Αρχαία Αγορά, εκεί που την είδαμε προχθές, που είχαμε πάει στην Ακρόπολη, κάτω, να περιφέρεται ο Σωκράτης. Πάντα σε στοές, σε κρήνες, ο Σωκράτης, έ; – σε άλση και τα λοιπά. Πήγε λοιπόν και τον παίρνει από κοντά. – Καλημέρα, Σωκράτη. – Καλώς τον ωραίο, τον πάγκαλο!Τον Σωκράτη τον ετρέλαινε η ομορφιά, μας λέει σε πολλούς Διαλόγους ο Πλάτων, στο Θεαίτητο, κυρίως, όπου έβλεπε ωραίο αγόρι, ωραίο έφηβο… Του λέει: ξέρεις, ο Φαίδρος, θέλω να σου πω κάτι. – Πες το μου Χθες, του λέει, μού στειλε ένα γράμμα ερωτικό ο Λυσίας, ο ρήτορας Λυσίας. Θυμάστε, στο Γυμνάσιο μαθαίναμε Λυσίου Υπέρ Αδυνάτου , που μαθαίναμε. Μού στειλε ένα γράμμα, λέει, και μου τα ρίχνει κατευθείαν, μου την έριξε (γελάει) που λέτε σεις, στη γλώσσα σας, η νέα γε … (μου την έπεσε), μου την έπεσε, που λέτε στη γλώσσα σας, η νέα γενεά. Λοιπόν. Μού χει γράψει ένα γράμμα, μ’έχει ζαλίσει. Σαν το κοτόπουλο είμαι, του λέει. Δεν ξέρω, είμαι έτοιμος να εν δώσω – Και τί κάθεσαι; του λέει ο Σωκράτης. Άμα σούχει γράψει τέτοια πράγματα…- Κοίταξε, του λέει, προτού πάρω τις όποιες αποφάσεις, ο Φαίδρος, μιλάμε τώρα, ερχόμαστε, κάνουμε μία πολύ συνοπτική αναφορά στο φαινόμενο ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα, είναι τεράστιο το πρόβλημα, δεν μπορούμε να το επεξεργαστούμε σήμερα, η σχέση, ως γνωστόν, ήτανε ανάμεσα στον έφηβο από δεκαπέντε έως είκοσι, εικοσιδύο χρονών και στον ώριμο άντρα, από σαράντα έως πενήντα χρονών. Ο ώριμος ήταν ο εραστής, που έπαιζε το ρόλο του παιδαγωγού, έκανε “καλόν καγαθόν”, έφτανε μιά στιβαρή και ρωμαλέα προσωπικότητα εξωτερικά και εσωτερικά, από γυμνάσματα μέχρι καλλιέργειες πνευματικές, το ρόλο του παιδαγωγού, και ο ερώμενος, ήταν το αγόρι, ο ωραίος αυτός έφηβος, που η ομορφιά του, η ομορφιά του και η δροσιά του, το ίουλον και το χνούδι και τα τούτα και τα κείνα, ενέπνεε, διότι υπάρχει μιά ιδιότυπη αντίληψη στους Έλληνες, και όχι μόνο στους Έλληνες, για την ομορφιά, πώς μπορούσε ένα αγόρι, άντρας, να συγκινεί άντρα, από την άλλη μεριά έχουμε το ανάλογο φαινόμενο του λεσβιακού έρωτα, έτσι; Η Σαπφώ και τα λοιπά, γυναίκα με γυναίκα, αυτό που λέμε σήμερα… αχ, σήμερα πού έχουμε φτάσει… σε τι εκπεσμούς… Λοιπόν. Είναι μεγάλο το κεφάλαιο αυτό, η απλή εκδοχή που μας λένε οι καλλιτέχνες, οι γλύπτες, οι ζωγράφοι, οι ποιητές, και τα λοιπά, είναι ότι από πλευράς καθαρά αντικειμενικής, ένα αντρικό σώμα, σαν ομορφιά, αισθητικά, είναι πολύ πιό άρτιο, πολύ πιό τέλειο, από ένα γυναικείο, έστω και αν αυτή η γυναίκα είναι η Ελένη, το σώμα.\nΛοιπόν.Πολύ συνοπτικά, πολύ γενικά, σας λέω, να μην αρχίσω την ιστορία, πώς άρχισε το φαινόμενο, πώς εξελίχθηκε, πώς τους λέγανε, ονοματολογίες, είναι ολόκληρη φιλολογία, σας λέω. Σας παραπέμπω εκεί. Ελπίζω να σας δώσω και βιβλιογραφία καμιά φορά, κάπου έχω, μου είχε στείλει πέρσι, ένας μετεκπαιδευόμενος, μία άρτια βιβλιογραφία! Χάζεψα όταν την είδα! Απ’όλους τους αρχαίους, δηλαδή, τί λένε γι’αυτό το … τους μεγάλους συγγραφείς. Λοιπόν. Του λέει, αυτό κι αυτό, είμαι ζαλισμένος με το γράμμα που μούστειλε. –\nΕντάξει, του λέει ο Σωκράτης.- Όχι, λέει, θέλω πρώτα να στο διαβάσω. Και να μου πεις η γνώμη σου. Να μου πεις, αν πράγματι είναι σωστή η κρίση μου. – Να μου το διαβάσεις του λέει ο Σωκράτης. Πάμε, του λέει, από δω, από την Αγορά. – Πού να πάμε; – Πάμε να καθίσουμε εκει πέρα, στο ποταμάκι, στον Ιλισσό, εκεί στα πόδια του Αρδηττού λόφου, που είναι το Καλλιμάρμαρο, που λέμε σήμερα, έρεε το ποταμάκι τότε, μέσα σε πλατάνια, δροσιές, (δεν ξέρω τα βάρβαρα….. ) εκεί που είναι η οδός Καλλιρόης σήμερα, απέναντι από τις στήλες. Πήγαν λοιπόν, καθίσαν εκεί, ξυποληθήκανε, βάλανε και τα πόδια τους να τα βρέχει το νεράκι, και πιάνει και του διαβάζει το γράμμα, του Λυσία. – Πές μου, του λέει, δεν είναι πράγματι ωραίο γράμμα;Του λέει ο Σωκράτης:\n– Απορώ πώς κάθεσαι! Αυτό δεν είναι γράμμα, παιδί μου. Αυτό, του λέει, κόβει κεφαλές. Ωραιότερο γράμμα, δεν θα μπορούσα να ακούσω να μου διαβάζουν.\n– Είδες που στά λεγα, του λέει ο Φαίδρος, είδες που στά λεγα;\n– Έχεις δίκιο, του λέει, όρμα του!\n-Δε μου λες, του λέει, του κάνει μιά επίθεση ο Φαίδρος. Εσύ, τάχα, του λέει, δεν θα μπορούσες να γράψεις ένα τέτοιο γράμμα;\n-στο Σωκράτη. Τον κοιτάζει ο Σωκράτης, μ’ εκείνη την ειρωνία, την τραγική ειρωνία.\n– Καϋμένε μου, του λέει. Σου γράψω γω, σου γράψω γράμμα μόνο τέτοιο; Σου καλουπώσω άγαλμα εγώ! Άγαλμα! Εκατό φορές καλύτερο!\n– Γράφτο! του λέει ο Φαίδρος.\n– Πάρε χαρτί και μολύβι και γράφε, του λέει ο Σωκράτης.\nΚαι πιάνει λοιπόν και του υπαγορεύει ένα γράμμα, ερωτικό. Που παίζει το ρόλο ο Σωκράτης εδώ του εραστή, που προσπαθεί να πείσει τον ερώμενο ότι πρέπει να δεχτεί να γίνει ο ερώμενός του, να δημιουργήσουν αυτό το δεσμό. Όταν λοιπόν τελειώνει το γράμμα, διάβασε, τώρα, του λέει, στο Φαίδρο. Και πες μου αν σ’αρέσει.\nΤο διαβάζει ο Φαίδρος και λέει: έχεις δίκιο, Σωκράτη. Ωχριά το γράμμα του Λυσία, μπροστά σ’αυτό το γράμμα που μού γραψες εσύ. Κανείς δε μπορεί να γράψει καλύτερο!Είδες που στάλεγα; – του λέει ο Σωκράτης. Εκείνο που πρέπει να ειπωθεί όμως εδώ, είναι ότι η όλη επεξεργασία του προβλήματος, ήτανε απάνω σε μία τακτική ή σε ένα επίπεδο μηχανιστικό. Δηλαδή. Το ερωτικό γράμμα πού χε γράψει ο Λυσίας στο Φαίδρο, τού λεγε ότι οφείλεις να διαλέξεις απ’όλους τους ώριμους άντρες, τους επίδοξους εραστές, εμένα για εραστή σου. Διότι θα είναι η καλύτερη επιλογή που έχεις να κάνεις διότι εάν διαλέξεις εμένα έχεις να πάρεις αυτό, κι αυτό, κι αυτό, κι αυτό, κι αυτό. Θα κερδίσεις όλα αυτά τα πράγματα. Χίλια δύο! Φερεγγυότητα, πλούτο, ιδέες, καλλιέργεια, παιδαγωγική, αξιοπιστία, ότι δεν θα τον προδώσει, ότι δεν θα τον διαβάλλει, θα τον κατασυκοφαντήσει, θα τον εξευτελίσει, χίλια δυό πράγματα! Και συ θα μου δώσεις, λέει, αυτό, που θα μου δώσεις. Ήτανε δηλαδή ένα ερωτικό γράμμα, απάνω σε μιά… στη διαδικασία του do ut des, που λέμε. Σου δίνω, για να μου δώσεις. Σου δίνω για να μου δώσεις. Αυτό είναι έρωτας. Αυτό πράγματι γίνεται. Στην πιό χυδαία, στην πιό απλή, έτσι; – στην πιό εμπράγματη εκδοχή, αυτό γίνεται.Σου δίνω για να μου δώσεις. Όταν συναντιούνται δύο, να πούμε, και… σ’αυτή την οαριστήν, την ερωτική συνάντηση, o ένας δίνει στον άλλον και παίρνει από τον άλλον, είναι δηλαδή μία εμπορική σύμβαση. Ένα είδος τέτοιας, μηχανιστικής, συμπεριφοράς, – καταλάβατε; Κι απάνω σ’αυτό το μοτίβο είχε γράψει το γράμμα ο Λυσίας. Και βεβαίως ο Σωκράτης, ήταν υποχρεωμένος να του απαντήσει στο ίδιο ύφος. Στην ίδια προβληματική και στην ίδια …\nΕκεί λοιπόν ήταν που υπερείχε το γράμμα του Σωκράτη. Εκείνη τη στιγμή, που έχει μείνει εκστατικός ο Φαίδρος, μπροστά στην ανάγνωση του γράμματος του Σωκράτη, γίνεται κάτι παράξενο! Κάτι αλλόκοτο, αγαπητοί μου φίλοι.\nΞαφνικά αναποδογυρίζει το μάτι του Σωκράτη, να φανεί το ασπράδι. Μιά ταραχή και μιά σύγχυση, σαν τις αυτές .. τις.. κρίσεις ή τις εκστάσεις που πάθαινε ο Βοναπάρτης πριν απ’τις μεγάλες μάχες, όταν έπιανε τα σχέδια, πώς θα την κάνω, εκεί γινότανε τέρας! Γύριζε το μάτι του ανάποδα! Γιατί αυτό ήταν η φοβερή σύλληψη, εκείνο που δεν το πήρε κανένας άλλος, έτσι; Αναποδογυρίζει το μάτι του Σωκράτη, πέφτει κάτω σε μιά κατάσταση υστερίας, σελληνιασμός! Τον έπιασε μιά κρίση…\n– Τί έπαθες του λέει ο..\n– Ι……. Φαίδρε, του λέει, ω, Φαίδρε καλέ, ώ ρε Φαίδρε, τι κόντεψα να πάθω!\n– Τι έπαθες Σωκράτη; – του λέει\n– Δεν έπαθα αλλά θα το πάθω, του λέει. Θα πάθω εκείνο που έπαθε ο Στησίχορος. Θα τυφλωθώ! Θα με τυφλώσει ο έρωτας! Γιατί; Γιατί τον ύβρισα! Τί είναι αυτά τα πράγματα που έπιασε ….. αυτό είναι ο έρωτας; Ντετερμινιστική διαλεκτική, εμπόριο, συναλλαγή, τέτοια αισχρή και ωμή, να πάρω για να πάρεις, σα να πουλάμε κρομμύδια και σκόρδα;\n– Ι……Και πέφτει κάτω και ικετεύει, Ω, θείε έρωτα συγχώρεσέ με,που πρόφτασα την τελευταία στιγμή και γλύτωσα γιατί τώρα θα περιγράψω τον αληθινό έρωτα. Τώρα θα πω ποιός είναι ο έρωτας! Κάνει δηλαδή την παλινωδία του ο Σωκράτης προτού τυφλωθεί. Κάνει την παλινωδία του, με την έννοια ότι περιγράφοντας μ’αυτό τον χυδαίο τρόπο τον αυτόν.. και περιγράφει πιά τον έρωτα σαν ουσία, σα βάθος, σαν πέμπτη ουσία, σαν την ομορφιά, σαν τον βαθύτερο κοσμικό Νόμο που κυβερνάει ολόκληρο το σύμπαν. Η αγάπη που τον ήλιο κινάει και τάλλα τ’αστέρια. Έτσι τελειώνει πάντοτε τα τρία μέρη της Κωμωδίας του ο Δάντης. Κι ο Αριστοτέλης θα μας πει, ο Θεός είναι αγάπη, έρωτας δηλαδή με την έννοια του κινούντος-ακινήτου, ως ερωμένου.\nΣας τόχω πει ποτέ αυτό; Αυτό είναι συγκλονιστικό! Τι λέει; Ο Αριστοτέλης μας λέει ότι ο Θεός είναι.. από έρωτα έπλασε τον κόσμο και ο έρωτας είναι αυτός που κινεί τον κόσμο, κατά την εξής έννοια: είναι το κινούν ακίνητον ο Θεός που έπλασε και όλα γυρίζουν γύρω, γύρω του, από μία ερωτική αναζήτηση. Τι σημαίνει αυτό, πολύ απλά; Φέρτε στο μυαλό σας την εξής εικόνα: ένας έφηβος ερωτεύεται ένα κορίτσι, μία κόρη, στα δεκαοχτώ της χρόνια. Έρωτας σφοδρότατος! Η κόρη δεν το ξέρει. Και κάθεται μες το σπίτι της, διαβάζει τα μαθήματά της, κεντάει σαν την Αρετή του Ερωτόκριτου, κάνει τις αυτές της… , είναι χαρούμενη, τραγουδάει, γελάει, και τα λοιπά. Ο νέος όμως έχει άγριο έρωτα! Και δεν της έχει πει ακόμη τίποτα. Και όλη η σκέψη του είναι κολλημένη απάνω της. Τι κάνει τώρα,πού είναι, τρέχει στο σπίτι της μήπως τη δει από το παράθυρο, γυρίζει γύρω-γύρω, κάνει κύκλους, ό,τι κάνει το κάνει για να σταθεί μιά μέρα άξιος όταν θα την ζητήσει, – να τι έκανα εγώ και τα λοιπά, εμπνέεται, εργασι … όλες οι κινήσεις, όλες οι δράσεις, όλες οι σκέψεις, εμπνέονται δηλαδή από το αντικείμενο του έρωτά του. Έτσι μας λέει ο Αριστοτέλης είναι και ο Θεός. Έπλασε τα πλάσματά του κι από ένα φοβερό έρωτα, όλα γυρίζουν γύρω από αυτόν κι αυτός δεν ξέρει τίποτα! Όπως η κόρη δεν ξέρει τίποτα! Κι αυτό, λέει, είναι το κινούν ακίνητον, ως ερώμενον, ο Αριστοτέλης, – ο έρωτας. Κάτι ανάλογο λοιπόν, αυτόν τον έρωτα, με όλο αυτό το βάθος και όλη την ουσία και όλη την ευγένεια, αυτό το άρωμα, τώρα, λέει, θα το περιγράψω, ο Σωκράτης. Κι αρχίζει λοιπόν να μας περιγράφει την εικόνα του αυθεντικού έρωτα.\nΕδώ θα σταματήσω. Δεν θα πω πώς περιέγραψε την εικόνα του αυθεντικού έρωτα γιατί τα ξέρουμε. Είναι εκείνο το άρμα της ψυχής, που λέγαμε προχθές, με τα δύο κακά άλογα, έ; – Ο Ηνίοχος στη μέση, η άγρια πάλη που γίνεται, – έ; – Οι δυνάμεις, από τη μία να συναντηθούν τα κακά άλογα, επιπηδάν, να ζευγαρώσουν, και τούτα, από την άλλη το σεμνό άλογο, με την αιδώ και τα λοιπά, που αντιστέκεται, η βούληση, ο Ηνίοχος που δεν αφήνει, και όοολη αυτή η ιστορία που είδαμε, αυτά τα υπέροχα πράγματα, αυτό το βάθος και η ομορφιά, η μαγεία και η δραματικότητα της ελληνικής ηθικής, όπως λέγαμε, είναι πιά αυτό το πράγμα που μας λέει ο Σωκράτης κι εκεί δίνεται και η λύση, από μία οπτική, η λύση αυτή, που την έχει αποσιωπήσει η σεμνότυφη παιδεία μας, ότι δεν αποκλείεται ο Σωκράτης να είχε και ερωτική, -πώς το λένε; – σωματική επαφή με τους μαθητές του, ή και όπως τα είπαμε τότε, “την υπό των πολλών μακαριστήν αίρεσιν ειλέσθειν τε και διεπραξάσθην”, “και διαπραξαμένω”, άπαξ, θα το ξανακάνουν, πλην “σπανία δε”, που λέγαμε, όλα αυτά τα πράγματα. Αυτή λοιπόν είναι η Ελένη στον Πλάτωνα. H περίφημη παλινωδία μέσα, που του δίνει αφορμή δηλαδή να περιγράψει μ’αυτόν τον υπέροχο τρόπο, το ερωτικό φαινόμενο.\nΘα αφήσω τους αρχαίους, για να πάμε σε μία πιά νεώτερη, πολύ μεγάλη μορφή, που δούλεψε την Ελένη… λίγο-πολύ, όλους τους ποιητές, και στην ευρωπαϊκή μέσα λογοτεχνία, η Ελένη τους έχει απασχολήσει, αλλά θα πάμε σε ένα ακραίο μέγεθος, που έχει τις αξιώσεις, της ίδιας ποιότητας, όπως είναι ο Πλάτων, όπως είναι ο Ευρυπίδης και τα λοιπά. Θα σας πω μόνο πώς είδε ο Γκαίτε την Ελένη, ο μεγάλος αυτός γερμανός ποιητής, ο Ολύμπιος Γκαίτε, όταν λέμε Γκαίτε εννοούμε ο Ευρωπαίος καλλιτέχνης,ποιητής, θεωρητικός, και όλα αυτά τα πράγματα. Πώς την είδε λοιπόν ο Γκαίτε την Ελένη και θα τελειώσουμε, ύστερα, θα κάνουμε μία σύντομη επισκόπηση, πώς την είδανε πιά οι Νεοέλληνες μεγάλοι ποιητές, τέσσερα-πέντε αναστήματα, πολύ μεγάλα, να τελειώσουμε την εισήγησή μας.\nΟ Γκαίτε, όπως ξέρετε αγαπητοί μου φίλοι, το μεγάλο του αυτό έργο, η Τραγωδία είναι ο Φάουστ, δούλεψε όπως λέγαμε πενήντα χρόνια, είχαμε μιλήσει, στην ερώτηση της Μαργαρίτας, να μην τα ξανα-υπενθυμίζουμε και τα λοιπά. Ο Φάουστ έχει δύο μέρη: πρώτον και δεύτερον. Φάουστ eins και Φάουστ zwei. Το πρώτο μέρος είναι τέσσερεις, τεσσερσίμισυ περίπου χιλιάδες στίχοι κα το δεύτερο μέρος είναι επτά χιλιάδες στίχοι.Και τα δύο δηλαδή, μας δίνουν μία Ηλιάδα σχεδόν. Το έργο αυτό το δούλευε σε πενήντα χρόνια και εκεί υπάρχει, να πούμε, όλη η σοφία του.. όλες οι δεξαμενές του ευρωπαϊκού πνεύματος. Το δεύτερο μέρος, ο Γκαίτε, του δίνει υπότιτλο Die Tragedie vom Helena. H Tραγωδία της Ελένης. Αυτή η Ελένη, είναι η Ελένη της Σπάρτης. Και μας λέει εκεί, βέβαια ακολουθεί τη ροή, την υπόθεση, την πλοκή του μύθου του, με το Φάουστ, με το Μεφιστοφελή, όλες αυτές οι ιστορίες, η γνώση του κόσμου, η εμπλοκή με την πείρα και την πίκρα και τη μαγεία του κόσμου, όλα αυτά τα σημεία και τα τέρατα που λέει, αλλά συνεχώς παρουσιάζεται η Ελένη, είναι δηλαδή η διοίκουσα γραμμή, η σπονδυλική στήλη, θάλεγε κανείς, ε…. με πολλούς τρόπους την ανασταίνει, δηλαδή, την Ελένη, αυτός την ανάστησε – κάτι ανάλογο θα επιχειρήσει να κάνει και ο Καζαντζάκης στην Οδύσσεια, αλλά αυτουνού… θα πάθει νεκροφάνεια, θα βγει βρυκόλακας η Ελένη, δε θα αναστηθεί, όπως και ο Οδυσσέας του, του Καζαντζάκη δυστυχώς δε θα αναστηθεί στην Οδύσσειά του, γι’αυτό δε διαβάζεται – έχει διαβάσει κανείς σας την Οδύσσεια ολόκληρη, του Καζαντζάκη; Να κάνουμε και εφαρμογές, έ; Να κάνουμε και εφαρμογές.\nΛοιπόν. Του Γκαίτε η Ελένη αναστήθηκε όμως. Ζωοδοτήθηκε και ξαναπερπάτησε, σαν την Ελένη του Ομήρου. Λοιπόν. Στο τέλος, η όλη του ιδέα είναι, για να μη τα πολυλογώ, αν θέλετε να μάθετε ελληνική ιστορία, ελληνική γεωγραφία, κλασσική εννοώ, ελληνική μυθολογία, θα πάτε να διαβάσετε το δεύτερο Φάουστ του Γκαίτε. Δεν ξέρετε τι λέει για την Ελλάδα εκεί! Ολα τα λέει και τα περιγράφει λεπτομερώς. Από κοντά του θα τον ακολουθήσει ο Χέλντερλιν, την ίδια εποχή, παρ’ότι αυτοί οι δύο μεγάλοι ευρωπαίοι ποιητές δεν ήρθαν ποτέ στην Ελλάδα. Δεν ήρθαν, δεν την είδαν, δεν την επισκεφθήκανε, όπως ο Μπάϋρον, παραδείγματος χάριν, ενώ ζήσαν και την επανάσταση, και τα λοιπά. Ο Γκαίτε, μάλιστα, έχει προφητεύσει και τη δολοφονία του Καποδίστρια, σας τόχω πει, από τους Μαυρομηχαλαίους, ένα-δυό χρόνια προτού πεθάνει.\nΛοιπόν. Γιατί μας βάζει την Ελένη, μέσα στο Φάουστ ο Γκαίτε; Την Ελένη τη βάζει σαν σύμβολο της κλασσικής ιδέας. Αυτό που λέμε το κλασσικόν, όχι το κλασσικιστικόν. Το κλασσικόν. Η κλασσική αντίληψη ζωής και Τέχνης, έτσι; Κλασσική Ελλάδα, Κλασσικός κόσμος, Κλασσική Γραμματεία, Κλασσική Τέχνη. Το Κλασσικό. Το κλασσικό είναι μία τεχνοτροπία, όπως λέμε το ρομαντικό, ο παρνασσισμός, ο συμβολισμός – έ; , ο υπερρεαλισμός, τούτα-κείνα, ο ιμπρεσσιονισμός, εξπρεσσιονισμός, όλα αυτά τα πράγματα, είναι μία τεχνοτροπία, ένας τρόπος δηλαδή με τον οποίον γράφεις, και στους αντίποδές του έχει το ρομαντικό, το ρομαντισμό,αλλά εδώ κάνουμε μία πρώτη βασική παρατήρηση. Είναι οι δύο μόνες τεχνοτροπίες που συνιστούν και ολοκληρωμένους τρόπους ζωής. Δεν είναι απλώς τεχνοτροπία το κλασσικό. Σύμφωνα μ’αυτή την αντίληψη, μπορείς να ζήσεις από το Α ως το Ω, ολοκληρωμένη κοσμοθεωρία. Το ίδιο και το ρομαντικό. Πράγμα που δεν μπορούμε να ισχυριστούμε με τις άλλες αυτές… αισθητικές κατηγορίες, παραδείγματος χάριν με τον υπερρεαλισμό. Δεν μπορείς να ζήσεις με τον υπερρεαλισμό. Υπερρεαλιστικά δεν μπορείς να ζήσεις. Μπορείς να γράψεις Τέχνη, να συγκινείς και τα λοιπά, αλλά να ζήσεις, όχι. Γι’αυτό ακριβώς είναι και μερικότερα αυτά τα φαινόμενα και κάποτε εξαντλούνται ενώ το κλασσικό και το ρομαντικό είναι ανεξάντλητα.\nΛοιπόν. Μας παίρνει λοιπόν την Ελένη και τη βάζει στο δεύτερο Φάουστ, με την έννοια ότι πίσω από αυτό το σύμβολο, υπάρχει η κλασσική Ελλάδα. Και η αντίληψη που είχαν οι Έλληνες για τη ζωή, η κοσμοθεωρία τους και η αντίληψη αυτή, όπως ήρθε στη νεώτερη εποχή και επηρέασε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, μετά την Αναγέννηση. Από την άλλη μεριά όμως, υπάρχει το ρομαντικό. Το άλλο μισό. Ο ρομαντισμός είναι αντίθετο πράγμα. Δεν είναι τώρα της στιγμής, να πιάσουμε να δώσουμε τα βασικά γνωρίσματα, τι είναι κλασσικό, τι είναι ρομαντικό, απλώς σας δίνω την εικόνα και αφορμές για προβληματικές προσωπικές. Δυστυχώς, πολλά πράγματα θα τελειώσουμε και δε θα προφθάσουμε να τα πούμε.\nΛοιπόν. Ο ρομαντισμός είναι η Ευρώπη. Το ρομαντικό πνεύμα. Γι’αυτό η Ευρώπη, ο Ρομαντισμός, αρχίζει με τον Οсean, μας λέει ο Σολωμός μας, τον 3ο μ.Χ. αιώνα, αυτόν τον Σκώτο αοιδό και φτάνει, αποκορυφώνεται την εποχή, στα τέλη του 18ου αιώνα – έτσι; Λαμαρτίνος, θυμηθείτε εκεί, όλος…. Ουγκώ, όλος αυτός ο αγώνας, ο ρομαντισμός στην Ευρώπη, η εποχή της Schturm und Drang, oρμής και θύελλας, που λένε στη Γερμανία, ρομαντικοί, και φτάνει στην Ελλάδα, έρχεται καθυστερημένος και πιά όταν έχει περάσει η ακμή του στην Ευρώπη, άρρωστος δηλαδή, και πολύ καθυστερημένος, η ρομαντική σχολή των Αθηνών, που λέμε, οι Φαναριώτες, μετά το 1830, όλα αυτά τα κινήματα, αντίθετα από τη σχολή του Σολωμού, τους Επτανησιώτες, που έχουνε περισσότερο κλασσικίζοντα χαρακτήρα. Λοιπόν.\nΤο μεγάλο ερώτημα λοιπόν για τον Γκαίτε ήταν: μπορούν αυτά τα δύο ρεύματα, που είναι αντίθετα, το κλασσικό και το ρομαντικό ή η Αρχαία Ελλάδα και η Ευρώπη, ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός, μπορούν αυτά τα δύο να συνδυαστούν, να αποτελέσουν μία εύκρατη, μία οργανική σύνθεση και να μας δώσουν το τέλειο; Εκεί είναι τα δύο μισά, που εάν είναι δυνατόν να τους γίνει η σύνθεση η σωστή, θα μας δώσουν το τέλειο. Κι’αυτό το πρόβλημα ερευνά εισάγοντας την Ελένη. Ρομαντισμός, θα πρέπει ίσως να πούμε δυό-τρία στοιχεία για να καταλάβετε, σαν εντελώς βασικές πληροφορίες, Α-Β, που λέμε η Ευρώπη είναι ρομαντική, ο σκοτεινός μεσαίωνας, που είναι η μήτρα, δέκα αιώνες κείται ο νέος άνθρωπος, ο Ευρωπαίος, στο Μεσαίωνα, για να τον τινάξει η Αναγέννηση και ναρθεί σαν σύνθεση κλασσικών, ελληνικών και λατινικών στοιχείων και από την άλλη μεριά χριστιανικών στοιχείων. Ο ρομαντισμός λοιπόν, είναι αυτό το σκοτεινό, το ομιχλώδες, τα δάση εκεί της Βόρειας Ευρώπης, με τις μάγισσες, φέρτε στο μυαλό σας τον Μακμπέθ, του Σαίξπηρ, το ακαθόριστο, αυτή η φαντασία, να δουλεύει έτσι τα πάθη, το συναίσθημα. Συναίσθημα, αυτό είναι ρομαντικό. Ενώ το κλασσικό, είναι λογική περισσότερο, είναι καθαρότητα, είναι επιστήμη, είναι εμπειρία, πιστεύω πρώτα στα μάτια μου και μετά προχωρώ. Εδώ είναι και η αντίθεση που σας λέω, υπάρχει πολύ μεγάλη αντίθεση ανάμεσα στην Αρχαία Ελλάδα και στο Χριστιανισμό, στη Χριστιανική διδασκαλία. Αυτά τα πράγματα είναι ασυμβίβαστα, είναι η φωτιά με το νερό. Γι’αυτό πολεμήσανε με τόση μανία οι Χριστιανοί τους πρώτους αιώνες και τα σπάσανε όλα τα κλασσικά, δεν αφήσαν τίποτα, έ; Κι ήρθε ο Θεοδόσιος και δεν άφησε ούτε σχολές, έκλεισε τις σχολές, ούτε θέατρα, ούτε αγώνες γυμναστικούς, υπάρχει μιά φοβερή σύγκρουση εδώ η οποία δεν είναι φαινομενική, είναι από τις μεγάλες κοσμικές αντινομίες, που μας λεει ο Καντ. Δεν συμπληρώνονται (?) ποτέ αυτά τα πράγματα.\nΛοιπόν. Η ιδέα του Γκαίτε ήταν, μπορούν να συνδυαστούν αυτά τα πράγματα και να μας δώσουν το τρίτο, το τέλειο πιά; Και πάνω σ’αυτό δούλεψε την παράστασή του με την Ελένη. Μας παρουσιάζει λοιπόν την Ελένη, την οποίαν, τη φέρνει στη Σπάρτη, την ανεβάζει απάνω στο Μυστρά, όχι κλασσική Σπάρτη πιά αλλά ο ρομαντικός Μυστράς, με το Μεσαίωνα, οι Βιλλεαρδουίνοι, τα Κάστρα, το Χρονικό του Μωρέως, θυμάστε, η πρώτη κατάκτηση της πόλης … την ανεβάζει απάνω στο ρομαντικό Μυστρά, φέρνει και το Φάουστ από την Ευρώπη, το ρομαντικό Φάουστ, και τους παντρεύει. Τους παντρεύει λοιπόν, τον Ιππότη, αυτό το Φάουστ, την έκφραση του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και την Ελένη, την κλασσική μορφή με το ρομαντικό. Τους παντρεύει, τους φέρνει εις γάμου κοινωνίαν, που λέμε, προσπαθώντας να ιδεί εάν από τη σύνδεση αυτή θα βγεί το τέλειο,που θάναι οργανικό, θάναι …..\nΛοιπόν. Πράγματι. Μετά από εννέα μήνες, αυτός ο γάμος δίνει έναν υπέροχο καρπό. Γεννιέται ένα αγοράκι, ο Εyphoreon: Ευφορίων. Ο Ευφορίων. Eyphoreon, το λέει ο Γκαίτε. Ένα υπέροχο αγοράκι, το οποίον από μικρό είναι θαυματουργό και τί δεν κάνει, αυτό το αγοράκι! Πίσω από αυτό το σύμβολο ο Γκαίτε θα σαρκώσει την εικόνα του Μπάϋρον, που την εποχή εκείνη κατεβαίνει στην Ελλάδα. Βλέπετε υπάρχουν εσωτερικοί οιρμοί, που την εποχή εκείνη κατεβαίνει στην Ελλάδα ο Μπάϋρον και μάλιστα, όπως ξέρουμε θα πεθάνει στην Ελλάδα, ο ρομαντικός Μπάϋρον. Μας δίνει λοιπόν… γεννιέται αυτό το παιδάκι, από τον καρπό του έρωτα του Φάουστ και της Ελένης, του κλασσικού και του ρομαντικού, αλλά το παιδάκι αυτό είναι θνησιγέννητο. Όταν θα γεννηθεί, μετά από λίγο θα πεθάνει. Η ιδέα, δηλαδή, του Γκαίτε, είναι πιά ότι αυτά τα δύο πράγματα δεν μπορούν να οδηγηθούν σε οργανική σύνθεση, να δέσουν. Έχουνε τέτοιες αντίθετες δυνάμεις μέσα τους, εσωτερικές και διαλυτικές, που ποτέ δε θα φτάσουν στη χρυσή σύνθεση. Εκεί θα καταλήξει όλη η σοφία του Γκαίτε. Ότι πιά ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από τον ελληνικό πολιτισμό. Μπορεί να πήρε πολλά στοιχεία, να τα αφομοίωσε, κάτω από την οδηγία και την επίδραση της χριστιανικής διδασκαλίας, γιατί η Ευρώπη είναι χριστιανισμός, έτσι; Μην το ξεχνάμε. Η Ευρώπη είναι τα πεντακόσια εκατομμύρια του Πάππα. Τα εφτακόσια εκατομμύρια του Πάππα, Ευρώπη και Αμερική. Ο Πάππας κυβερνάει, δεν κυβερνάνε οι Βοstpon πώς τους λέτε; Και Major. Πώς τον λένε το Γάλλο; Ντεμιρέλ. Το Γάλλο το… Μιτεράν, Μιραμπώ, παρολίγο να πω… Μιραμπώ. Λοιπόν. O Πάππας είναι αυτός που κυβερνάει. H Eυρώπη είναι χριστιανική και ο Νίτσε λέει κάπου, τέσσερι άνθρωποι τη χτίσαν την Ευρώπη, σας τόχω ξαναπεί, έ; Ένας ωραίος ποιητής πάναγνος, ένας φοβερά πονηρός οργανωτής, ο Παύλος, που την έκανε κοσμικό σύστημα, η Μαρία, αυτή η πάναγνη κόρη και ο Πέτρος, που είναι η βάση, η πέτρα, πάνω στην οποία χτίστηκε, είναι η συνέχεια των αποστόλων, ο Πέτρος, το Βατικανό, δηλαδή.\nΜεγάλες ιστορίες, τα αφήνουμε αυτά. Η ιδέα του Γκαίτε είναι ότι αυτά τα δύο πράγματα δε μπορούν να συνδεθούν και θα μείνουν, γι’αυτό δίνει να πεθαίνει ο καρπός. Εδώ θέλω να κάνω τώρα μία σύνδεση, μιά σύνδεση με τον μεγάλο μας Σολωμό. Σας λέω πολλές φορές, σας έλεγα όλο το χρόνο πολλές φορές, τι γίγαντας ποιητής είναι ο Σολωμός! Και μου λέγατε, σας έβλεπα να αμφιβάλλετε, στα μάτια σας τόβλεπα, τί μας λέει τώρα… ο Σολωμός.. Αυτή η φοβερή πρόταση του Ελύτη στο “Άξιον Εστί” , ο Σολωμός είναι ένας από τους πέντε ή δέκα μεγαλύτερους ποιητές όλων των αιώνων και όλων των λαών. Πάσχα των Ελλήνων, έλεγε ο … – είχαμε Πάσχα προχθές, λέει ο Σικελιανός. Ημέρα της Λαμπρής, θα πει ο Σολωμός. Δε θα πει Πάσχα, εβραϊκή λέξη. Λαμπρή! Όπως βγήκε μέσα από τη λαχτάρα και την ομορφιά και την ευσέβεια του Έλληνα. Λαμπρή! Ξέρετε πόσο χάος αισθητικό και χάος μεγαλοσύνης, υπάρχει ανάμεσα στους δύο ποιητές ; Απ’αυτή μόνο τη λέξη! Ημέρα της Λαμπρής! Και θα μας δώσει τις περίφημες αυτές τρεις οκτάβες, που είναι ίσως από τα καλύτερα ελληνικά ποιήματα.\nΛοιπόν ο Σολωμός, όλη του τη ζωή, από τη στιγμή που άρχισε να γράφει και συνειδητοποιήθηκε, την πέρασε μέσα σε μία φρικτή αγωνία, συμπληγάδες πέτρες, να ενώσει το ρομαντικό με το κλασσικό. Για να βρει το τρίτο είδος, μικτό, αλλά νόμιμο, όπως το λέει, το τρίτο είδος, το μικτό, αλλά νόμιμο, η σύνθεση η μεγάλη, με το οποίον αυτό ύφος να επιχειρήσει να κάνει την Τέχνη του. Αυτό, μας τόχει πει μ’εκατό φωνές, θα το βρείτε στα γράμματά του, στα γράμματα προς τον πατέρα του Γεράσιμου Μαρκορά, θα το βρείτε μέσα στο… πέστε το…. μέσα στους στοχασμούς του ποιητή, στους Ελεύθερους Πολιορκημένους, ότι, άχ, λέει, στους φίλους του, πόσο χαίρομαι που δεν σας βασανίζει αυτό που με βασανίζει εμένα, να συνθέσω το ρομαντικό με το κλασσικό, και να φέρει σαν άκρα παραδείγματα του κλασσικού, τον Όμηρο. Και σαν άκρα παραδείγματα του ρομαντικού, του ρομαντισμού, τρεις Ευρωπαίους ποιητές, το Δάντη, τον Σαίξπηρ και τον Γκαίτε. Εδώ πάει, τον Γκαίτε λιγώτερο. Τον Δάντη και τον Σαίξπηρ. κυρίως. Και όλος του ο αγώνας είναι να συνθέσει αυτά τα δύο πράγματα και να μπορέσει να δώσει ποίηση. Ποιό ήταν το αποτέλεσμα; Ότι ο Σολωμός δεν μας έδωσε ποίηση. Γιατί δεν μας έδωσε ποίηση, αγαπητοί μου φίλοι; Γιατί συντρίφτηκε μέσα σ’αυτά τα χασματικά του μετέωρα. Σ’αυτή την αδυνατότητα. Ο Σολωμός δεν το επεξεργάστηκε θεωρητικά το πρόβλημα σαν τον Γκαίτε. Ο Γκαίτε το επεξεργάζεται θεωρητικά, γι’αυτό μας καταλήγει με τον Ευφορίωνα, ότι θα πεθάνει ο Ευφορίωνας. Ο Σολωμός, τόζησε στην πράξη, όχι σαν θεωρητικός. Αλλά σαν αγωνιστής, με την έννοια ότι προσπάθησε να κάνει ποίηση. Μ’αυτή τη σύνθεση και αυτό, επειδή δεν μπορεί να γίνει αυτή η σύνθεση, το τρίτο είδος το μικτό αλλά νόμιμο, όπως το λέει, τρίτο είδος μικτό αλλά νόμιμο, επειδή δε μπορεί να γίνει η σύνθεση αυτών των πραγμάτων, γι’αυτό δε μας έγραψε ο Σολωμός και δεν μας άφησε ποίηση, αλλά μας άφησε αποσπάσματα, μόνο φραγκμέντα, στίχους, που κάθε ένα απόσπασμα όμως, κάθε ένας στίχος, αγαπητοί μου φίλοι, ιδιαίτερα στα τελευταία χρόνια, στην τελευταία φάση του Σολωμού, – ξέρετε πόσο βαραίνει; Για δέκα τόμους. Πάτε να διαβάσετε, εκείνος που κατανοεί βαθειά ποίηση και τέχνη, ένα… όταν λέει ο στίχος… ο Σολωμός, το στίχο: “ολίγο φως και μακρινό, σε μέγα σκότος κι’έρμο” .. , να μπορέσει να αναγνώσει κανείς και να ερμηνεύσει αυτό το στίχο. Θέλει να γράψει δέκα τόμους! Όταν λέει ο Σολωμός στα Τελικά του, “αχ, πού είν’ο ύπνος ο γλυκός και τ’όμορφο όνειρό του”… ένας στίχος, δέκα τόμους θα γράψει! Όταν λέει ο Σολωμός “άγγελε, μόνο στ’όνειρο, μου δίνεις τα φτερά σου”, δέκα τόμους θα γράψεις! Και για να φτάσεις σε μιά τέτοια αυτή… μπορεί να βασανιζότανε ένα, δυό, τρία χρόνια, αυτό που λέγαμε.. Ποιές είναι οι κατηγορίες της Τέχνης; Ο Σολωμός λοιπόν δεν μας έδωσε ποίηση διότι στην πράξη επεχείρησε να κάνει, γιαυτό συντρίφτηκε, αυτό που θεωρητικά το έκανε ο Γκαίτε την ίδια εποχή και το δούλεψε. Ο μεγάλος Γκαίτε. Κάπου, ο Ελύτης, σε μιά στιγμή του ευνοημένη, τόπιασε αυτό, και μας τόπε σε δύο ωραίους στίχους, έλα δω Γιώργη, που έχεις κοντά σου το “Άξιον Εστί”, πούν’ο Γιώργης; Πες τους ωραίους αυτούς στίχους, που λέει … μετά.. θα σας τους πω εγώ. Θα μας τους σχολιάσει ο Γιώργος.\nΠρώτον. Οι περίφημοι εκείνοι στίχοι, που λέει, κάπου: “Όπου και να σας βρίσκει το κακό αδερφοί, όπου και να θολώνει ο νούς σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη“. Αλλά έχει δύο στίχους θεωρητικούς, που δεν τους κατάλαβε και ο Ελύτης. Είμαι βέβαιος, την ώρα που τους έγραφε, δεν ήξερε τί γράφει. Λέει: – δεν ήξερε, δηλαδή αυτό κάνουν οι μεγάλοι ποιητές, ο poete vates που λένε, ο μάντης ποιητής (η μούσα, η έμπνευση) η μούσα είναι αυτή, ναι, η μανία, δηλαδή. Γιά κοιτάξτε δύο στίχους, λέει: “Ποιητής”, – στο Δοξαστικό, το τρίτο μέρος στο ” Άξιον Εστί“, “Ποιητής, που δουλεύει το μαχαίρι, στο ανεξήτηλο τρίτο του χέρι“. Για κοιτάξτε, τί θέλει να πει ο Ελύτης. “Ποιητής, που δουλεύει το μαχαίρι, στο ανεξήτηλο τρίτο του χέρι”. Ποιό είναι το τρίτο χέρι; Δύο χέρια έχουμε. Ετούτο και κείνο. Ποιό είναι το τρίτο χέρι; Που είναι και το ανεξίτηλο, το πραγματικό; Ήτανε αυτό το ύφος που αναζήτησε ο Σολωμός, σε όλη του τη ζωή. Τον πρόφτασε δηλαδή τον Γκαίτε, στην ίδια εποχή, ο Γκαίτε προηγήθηκε, όπως πρόφτασε και τη φοβερή σφαγή που έγινε ανάμεσα στον Νίτσε και το Βιλαμόβιτς, που σας έλεγα, που περιέγραψε, που κατηγορεί τον Ευρυπίδη, γιατί σκότωσε την αρχαία τραγωδία, που λέει ότι ο μεγαλότολμος Αισχύλος, την υποψιάστηκε, το ρομαντισμό, που θαρθεί μετά από οκτώ αιώνες στην Ευρώπη, αυτά όλα στους στοχασμούς του ποιητή, χίλια δύο άλλα πράγματα, και, όπως προέβλεψε λοιπόν αυτή τη φοβερή σύγκρουση ανάμεσα στο Νίτσε και στο Βιλαμόβιτς, έτσι δούλεψε και στα επίπεδα του Γκαίτε, πολύ πιό αγνός όμως, γιατί αυτός έσπασε και τα μούτρα του κι έπεσε μέσα και συντρίφτηκε, εκεί που ο Γκαίτε, μακριά από την Ευρώπη, αυτό το πράγμα το είδε σαν θεωρητικός και το επεξεργάστηκε με τον τρόπο που επεξεργάστηκε. Θα μου πείτε: Αυτά βγαίνουν εμμέσως. Με την ίδια την Ελένη, έχει καμιά σχέση ο Σολωμός; Όπως θα ιδούμε έχει ο Ελύτης, έχει ο Σεφέρης, έχει, ξέρω εγώ, ο Σικελιανός, έχει ο Καβάφης. Για την Ελένη μας έχει δώσει ένα μόνο στίχο, ο οποίος δεν υπάρχει στην κλασσική έκδοση του Λίνου Πολίτη, που έχει κάνει ο “Ίκαρος”, θα τον βρείτε στα αυτόγραφα έργα του, τις φωτοτυπίες δηλαδή, που τις φωτοτυπήσανε, τα χειρόγραφα που τα φωτοτύπησε ο Λίνος Πολίτης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ο οποίος όμως αυτός στίχος, είναι από εκείνους τους στίχους που λέμε βαραίνει, βαραίνει, όσο ένα κυβικό εκατοστό από μάζα μελανής οπής. (γελάει)\nΘυμάστε που σας έλεγα πόσο βαραίνει, ένα κυβικό εκατοστό μάζα, ένα ζάρι δηλαδή, δέκα εις την δεκάτην πέμπτη γραμμάρια, ένα δισεκατομμύριο τόνους δηλαδή. Ποιός είναι ο στίχος; “και την Ελένη αστόχησα κι έλεγα, μνήσθητί μου“. Το “μνήσθητί μου” ο παπάς το λέει για να τον ακούσουμε, τη φριχτή ώρα του θανάτου, που πεθαίνουμε, “και την Ελένη αστόχησα κι έλεγα, μνήσθητί μου”. Για μιά στιγμή την έχασα, δηλαδή, την Ελένη, και χάνομαι. Αυτός ο στίχος είναι από τον “Κρητικό“, το απόσπασμα, το περίφημο εκείνο ποίημα, το απόσπασμα ο “Κρητικός” και θα σας πω, είναι αξιόλογο, ότι αυτό το “μνήσθητί μου”, θα σας δώσω τη γραφή για να δείτε, στο “Σολωμό” μου τόχω βάλει, στο βιβλίο που είχα γράψει παλαιότερα στα νιάτα μου για το Σολωμό, τόχω βάλει μετωπίδα, όταν γρα…συμπεριλαμβάνω τον “Κρητικό” γιατί πιστεύω ότι είναι το καλύτερο κομμάτι του, το γράφει ως εξής: “μνί-σθι-τί μου” , όλα γιώτα, μία λέξη, φωνητική γραφή. Φωνητική, ούτε ορθογραφίες, ούτε τίποτα. Άλλωστε η γραφή του Σολωμού ξέρετε ότι είναι τέτοια, έ; Δεν υπάρχουν ούτε ορθογραφίες, τίποτα, από τα αυτά… Πόσο μακριά έβλεπε, δηλαδή, ή πόσο βλέπει, σε δύο αιώνες, γιατί δε θα γίνουμαι ποτέ, θα εξαφανιστούμε…\nBy Sir Edward Poynter – 1881\nΈχω την ιδέα, θα σας πω κάτι πολύ μελαγχολικό, εάν εισαγάγουμε το λατινικό αλφάβητο και μεις, όπως τόκανε ο Ατατούρκ με τους Τούρκους, θα εξαφανιστούμε μέσα στην Ευρώπη. Είναι φοβερό αυτό που σας λέω. Και σαν υπόθεση ακόμη. Αλλά δεν μπορεί να φανταστεί κανείς, τί τραγική μοίρα που έχουμε εμείς, ο μόνος λαός, μέσα στα εκατόν ογδόντα έθνη του ΟΗΕ, που έχουμε μία γλωσσική παράδοση τόσο ισχυρή, με τέτοιο πλούτο και με τέτοια δύναμη και που ζουν στις εκατό οι πενήντα λέξεις, όπως τις έλεγε ο λαός μας την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα, και είμαστε τόσο απομονωμένοι από την Ευρώπη με το αλφάβητο αυτό, γιατί τα γράμματά μας τα βλέπουνε όπως βλέπουμε εμείς… , – σταματήσατε ποτέ σε Κινέζικα; σταματήσατε ποτέ σε Γιαπωνέζικα; σταματήσατε ποτέ στη γραφή του Ισραήλ; ‘Ετσι τα βλέπουνε. Δέκα Γερμανοί μούχαν πει, κατά καιρούς που έκανα στη Γερμανία, πότε, τέλος πάντων, θα βάλετε το λατινικό αλφάβητο, να σας διαβάσουμε και εμείς. Αντιμετωπίζουμε ένα δίλημμα φοβερό, απάνω σ’αυτό, γιατί ένας λόγος είναι να βάλεις το λατινικό αλφάβητο! Ένα δίλημμα φοβερό, σαν αυτό που αντιμετώπισε ο Σολωμός, με το κλασσικό και το ρομαντικό και συντρίφτηκε. Είναι μεγάλη ιστορία, θα μας πάει σε άλλα νερά…\nΛοιπόν, τελειώνω με το Σολωμό και κάνω, πολύ, σε τρία λεπτά τελειώνω, πολύ σύντομες αναφορές. Σικελιανός, δεν έπιασε η Ελένη του, όπως δεν έπιασε τίποτα του Σικελιανού, έχει κάτι ωραίους στίχους, πολλά έχει γράψει για την Ελένη, την περίφημη εκείνη “κι ανάμεσα στ’αδέρφια της,που ακροποδίζουν το βουνό, σκυμμένη μέσα σε πέπλο αθάνατο, κατηφοράει σαν το νερό η Ελένη“, – από τον Ταϋγετο που κατεβαίνει, ανάμεσα στους Διοσκούρους, – ε; στον Κάστορα και στον Πολυδεύκη, Δυοσκούροι, οι κούροι του Διός, τα αδέρφια της, οι δύο αστερισμοί που βλέπουμε πάνω τώρα να μεσουρανούν, το βράδυ, στις δέκα η ώρα, έντεκα, οι Δίδυμοι, που λέμε, και είναι, νομίζω, και τώρα η εποχή των Διδύμων, έ; Τα ζώδιά σας και οι βλακείες τους. Οι Δίδυμοι δεν είναι τώρα; Το ζώδιο των Διδύμων είναι. Λοιπόν. Ο Ταύρος είναι. Μετά είναι οι Δίδυμοι. Τώρα είναι ο Αλντεμπαράν! Ω, τι έχουμε να πούμε αύριο για το Αλντεμπαράν του Εμπειρίκου ! Λοιπόν. Τίποτα, δε στάθηκε τίποτα για το (Σικελιανό) , είπε, αλλά δεν την άγγιξε την Ελένη. Την Ελένη την άγγιξε ο Καβάφης. Προσέξτε! Με την εξής ιδιοτυπία. Ο Καβάφης δεν έχει γυναίκες μές την ποίησή του. Το ξέρουμε αυτό. Τέσσερεις,πέντε μορφές, αλλά αυτές σεβάσμιες γυναίκες, η Κρατησίκλεια, αυτή η ωραία Σπαρτιάτισσα, η μάνα του Κλεομένη του Β’ και δυό-τρεις άλλες, να πούμε, Αλεξάνδρα και Ιαναίος, και τέτοια, δεν έχει γυναίκα γιατί έχει τους εφήβους, είχε τη γνωστή αυτή… ωραία , τον ελληνικό έρωτα, ομοφυλοφιλική συμπεριφορά του, αλλά το σύμβολο της Ελένης, θα μπορούσε να πει κανείς, το πέρασε μέσα στο ιδεώδες ζεύγος του Πατρόκλου και του Αχιλλέα, οι οποίοι ήτανε ερωτικό ζευγάρι, όπως ξέρετε, έτσι; Ερώμενος ο Αχιλλέας και εραστής ο Πάτροκλος. Αυτά μας τα λέει.. θα τα διαβάσετε στο Συμπόσιο του Πλάτωνα. Αλλά και άλλες \_ μαρτυρίες… , όπως επίσης ερωτικό ζευγάρι ήτανε ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων, οι δύο αυτοί τυραννοκτόνοι που παραδίδονται, πηγαίνετε στο Θουκυδίδη να τα βρείτε αυτά. Και βέβαια για τον…. είπαμε ομοφυλοφιλικό έρωτα στην Ελλάδα, δεν έχουμε καιρό.. να ιδείτε τί .. λέει ο Πίνδαρος, έβλεπε ένα αγοράκι δώδεκα χρονών και λέει “λυώνω, όπως λυώνει το κερί της κερύθρας τον Ιούλιο”, ή τι λέει ο Φειδίας ή τι λέει ο Σοφοκλής, είναι άλλα πράγματα, μας στέλνουνε μακριά. Τώρα απλώς, έτσι, αφορμές σας δίνω, αλλά μετά φόβου Θεού τα πλησιάζουμε αυτά.\nΛοιπόν. Το ζευγάρι αυτό, ο Αχιλλέας και Πάτροκλος, οι περίφημοι, είτε “Η Κηδεία του Σαρπηδόνος” είτε τα περίφημα ” Άλογα του Αχιλλέως”, θάλεγε κανείς, μέσα από την ομοφυλική του ιδιαιτερότητα την ερωτική, συμπε… Εκείνος που πολλά έχει να πει για την Ελένη, αλλά όχι βέβαια στα βάθη του Σολωμού, – για το Θεό δηλαδή! – , μη μας ακούσουνε, είναι ο Ελύτης που όπως σας έχω πει και άλλοτε, το όνομά του το πήρε από το ΕΛ – της Ελένης, Ελ, Ελένη, Ελευθερία, Ελλάδα, και λοιπά, το Υ grecum, το μόνο ελληνικό γράμμα, παγκόσμια, το Υ grecum, το υ το ποτηράκι, που λέτε, και η αρχαιοπρεπής κατάληξη – ΤΗΣ. Μας έχει δώσει και δύο-τρία ωραία ποιήματα για την Ελένη ο Ελύτης, ήδη από τους Προσανατολισμούς, έτσι; “κι όταν σε πήρε το φιλί γυναίκα“, “με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι“, και άλλα μετά, “η Ελένη με το πρόσωπο και με το πλάι, “κάτασπρο γιασεμί και μυ και μυ και μυστικέ μου Αποσπερίτη, φέρτε με, φέρτε με στη Κρήτη και μη και μη ρωτάτε το γιατί ” . “Ελένη, σελήνη, σελήνη, Ελένη σελήνη αναβρυτή, Ελένη χώρα του Ήδυπνου, πόρπη ασημένια Ελένη“…. , μας έχει δώσει πολλά ωραία, ο Ελύτης, και σταματάμε στο Γιώργο Σεφέρη.\nΤρία λεπτά και τελειώνουμε. Η περίφημη Ελένη του Σεφέρη, είναι της ύστερης ποιητικής δημιουργίας του Γιώργου Σεφέρη, μετά το 1950, είναι στο “Ημερολόγιον Καταστρώματος Γ’“, …Κύπρον, ου μ’ εθέσπισεν…», στα ποιήματα για την Κύπρο, την ενεπνεύσθη από κει, και εδω, σαν πηγή, δεν λαβαίνει πιά τον Όμηρο, αλλά λαβαίνει τον Ευρυπίδη. Μας λέει ότι – θυμάστε, εκεί, ότι πήγανε και πολεμούσαν δέκα χρόνια, οι Έλληνες, στην Τροία, και σκοτωνόντουσαν και γέμισε ο Σκάμανδρος κουφάρια, “και τα κορμιά μας σαν τα σταρόσπυρα στις μυλόπετρες”, που τ’αλωνίζανε, γιατί; “Γιά ένα πουκάμισο αδειανό, για μιάν Ελένη“. Ο κλασσικός στίχος. Για κάτι που δεν υπήρχε, δηλαδή, για ένα στόχο που δεν υπήρχε, τούτα και κείνα. Αυτή είναι η ιδέα του Ευρυπίδη, βέβαια, στην Τραγωδία, αυτό που σας είπα τώρα, ξαναγυρίζουμε στον Ευριπίδη, γι’αυτό έχει και μετωπίδα στο ποίημά του αυτό ο Σεφέρης, τους στίχους αυτούς του Ευρυπίδη, κάποιους στίχους από την Ελένη,που λέει “ουκ εύα εις Πέργαμα Τροίας”, δεν πήγε ποτέ στην Τροία, ούτε μπήκε στα “γαλαζόπλωρα καράβια”, “αλλ’είδωλον ην”, το είδωλό της ήταν αυτό που πήγε. Το ερώτημα, εδώ απάνω, αγαπητοί μου φίλοι, είναι το εξής: από τον Ευρυπίδη ο Σεφέρης απλά το μιμήθηκε και θέλησε να του δώσει και μιά πολιτική απόχρωση, με την ασβολερή μοίρα της Κύπρου, τώρα με την κατοχή από τους Άγγλους, την εποχή εκείνη που τόγραφε, και τα λοιπά.\nΜήπως, μήπως και όλοι αυτοί οι στόχοι που έχουμε και εμείς στη ζωή μας, δεν έχουνε ένα αντίκρυσμα, δεν έχουνε ένα κοίτασμα; Δεν έχουν μιά πραγματικότητα; Είναι μία απάτη; Και την παθαίνουμε και εμεις, όπως εκείνοι που πολεμούσαν για το τίποτα και πεθαίνανε; Μήπως όλη η ζωή μας είναι χωρίς λόγο; Που εισάγεται πιά ένας πεσσιμισμός, μιά απαισιοδοξία, μιά …\nΑυτό το πρόβλημα από την αρχαία εποχή απασχολεί τους έλληνες στοχαστές, και μάλιστα την εποχή που, έγραφε, είχε προηγηθεί του Ευρυπίδη, το είχανε επεξεργαστεί οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι και το είχαν κλείσει κάτω από τη φοβερή αυτή στέγη, στην ιστορία της φιλοσοφίας που λέμε γιγαντομαχία της “περί της ουσίας”. Εδώ γίνεται γιγαντομαχία, ουσία υπάρχει ή δεν υπάρχει;\nΤην απομαγνητοφώνηση την βρήκαμε εδώ: http://educandus.forumotion.com/t614-topic\nΤους πίνακες στο διαδίκτυο\nΑρχαία ελλάδα Λιαντίνης


Γουότφορντ - Αρσεναλ 0-1 | Premier League | gazzetta.gr\nFollow @twitterΓουότφορντ - Αρσεναλ 0-1\nΓουότφορντ - Αρσεναλ 0-1\n0 - 1Διαβάστε ξανά τη Live Περιγραφή του αγώναΓουότφορντ - Αρσεναλ\nΗ Αρσεναλ είχε... τύχη, αριθμητικό πλεονέκτημα και με το 1-0 εκτός έδρας κόντρα στη Γουότφορντ βρέθηκε στην 4η θέση της Premier League. Βασικός ο Μαυροπάνος.\nΟ Ομπαμεγιάνγκ είχε επιμονή, η Γουότφορντ ήταν άτυχη με αριθμητικό μειονέκτημα και οι Λονδρέζοι πήραν τεράστιο διπλό (1-0). Η Αρσεναλ κράτησε για πρώτη φορά εκτός έδρας την εστία της ανέπαφη, έφτασε την Τσέλσι στην 4η θέση και με ματς λιγότερο. Βασικός ο... αγχωμένος Μαυροπάνος, αντικαταστάθηκε στο 58', μιας και ο Εμερι άλλαξε σύστημα.\nΜέσα σε δώδεκα λεπτά έγιναν τα πάντα που έκριναν τη μοίρα της αναμέτρησης! Η Αρσεναλ στην πρώτη φάση της πέτυχε ένα... ανέλπιστο γκολ! Ο Ομπαμεγιάνγκ πίεσε τον Γιάνμαατ, εκμεταλλεύθηκε τη γκάφα του Φόστερ και χάρη στην επιμονή του έφτασε τα 18 τέρματα στη σεζόν! Παράλληλα, ήταν το πρώτο εκτός έδρας τέρμα στην Premier League από την Boxing Day κι έπειτα... Δυο λεπτά αργότερα ο Ντίνι έδωσε αγκωνιά εκτός φάσης στον Τορέιρα και ο διαιτητής τον απέβαλε. Μάλιστα, στο 17' γι ακόμα μια φορά ο Ομπαμεγιάνγκ βρέθηκε σε θέση βολής, αλλά δεν μπόρεσε να σφραγίσει το τρίποντο.\nΗ Γουότφορντ αντέδρασε και στο 20ο λεπτό ο Λένο νίκησε τον Κάθκαρτ. Οι γηπεδούχοι είχαν λύσεις, εκμεταλλεύθηκαν τη χαλαρότητα των Λονδρέζων και προσπάθησαν να απειλήσουν. Στο 31' οι Χόρνετς κέρδισαν φάουλ σε καλή θέση, αλλά ο Λένο με εντυπωσιακή επέμβαση νίκησε τον Καπού! Η Αρσεναλ είχε τον έλεγχο, η κατοχή ξεπέρασε το 60%, αλλά δεν υπήρχε ο τρόπος για ένα δεύτερο γκολ. Στην επανάληψη, οι Λονδρέζοι μπήκαν για να «καθαρίσουν» το παιχνίδι και στο 56' έχασαν τεράστια ευκαιρία. Ο Ιβόμπι έβγαλε σε θέση βολής τον Μχιταριάν, αλλά ο Φόστερ με μεγάλη επέμβαση κράτησε την ομάδα του στο κόλπο.\nΟ Εμερι στη συμπλήρωση μιας ώρας έβγαλε από το ματς τον Μαυροπάνο, άλλαξε σύστημα σε 3-4-3 και έκανε την Αρσεναλ πιο επιθετική. Βέβαια, η φάση του ματς ήρθε από τη Γουότοφορντ στο 62', αλλά η σουτάρα του Μασίνα τράνταξε το δοκάρι! Οι Κανονιέρηδες συνέχισαν την πίεση, η κατοχή άγγιξε το 80%, αλλά οι γηπεδούχοι ήταν εξαιρετικά στημένοι. Οσο περνούσε ο χρόνος, οι Χόρνετς ρίσκαραν και στο 80ο λεπτό άγγιξαν την ισοφάριση. Ο Γκρέι πέρασε τον Λένο, ωστόσο η τοποθέτηση του Νάιλς ήταν σωτήρια και κράτησε το μηδέν! Η Γουότφορντ έκλεισε την Αρσεναλ στην εστία της, αλλά δεν μπόρεσε να αποσπάσει κάτι θετικό!\nΓουότφορντ: Φόστερ, Γιάνμαατ, Καμπασέλε, Κάθκαρτ, Μασίνα (86' Σεμά), Ντουκουρέ, Καπού, Φεμένια (59' Σαξές), Χιουζ, Ντίνεϊ, Γκρέι\nΆρσεναλ: Λένο, Μουστάφι, Κοσιελνί, Μαυροπάνος (59' Γκεντουζί), Μονρεάλ, Τορέιρα (46' Οζίλ), Τσάκα, Μχιταριάν, Ράμσεϊ (68' Νάιλς), Ιβόμπι, Ομπαμεγιάνγκ


Εφαρμογή κινητού κατά της παρενόχλησης κάνει θραύση στην Ιαπωνία – 🆂🅼🅰🆁🆃🅿🅷🅾🅽🅴🅶🆁🅴🅴🅲🅴\nΕφαρμογή κινητού κατά της παρενόχλησης κάνει θραύση στην Ιαπωνία\nΕφαρμογή κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης στα ΜΜΜ σαρώνει στην Ιαπωνία, όπου πολλές γυναίκες πέφτουν θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης, κυρίως στο μετρό.\nΑφού απέτυχαν μέτρα όπως, ξεχωριστά βαγόνια για γυναίκες ή ένας αστυνομικός ανά βαγόνι, μία εφαρμογή για smartphone, την οποία δημιούργησε η αστυνομία της Ιαπωνίας, είναι το νέο όπλο των γυναικών που προσπαθούν να αποφύγουν τη σεξουαλική παρενόχληση στους κατάμεστους συρμούς του μετρό τις ώρες αιχμής.\nΤο φαινόμενο είναι δυστυχώς πολύ συχνό στην Ιαπωνία. Είτε στους συρμούς του μετρό είτε σε άλλους δημόσιους χώρους, καθημερινά μια γυναίκα κινδυνεύει να πέσει θύμα ενός εφαψία. Ομως, παρά το γεγονός ότι δέχονται σεξουαλική παρενόχληση, οι περισσότερες γυναίκες, φοβούνται ή ντρέπονται να αντιδράσουν ή να ζητήσουν βοήθεια. Σε αυτό έρχεται να τις βοηθήσει η συγκεκριμένη εφαρμογή.\nΤο «Digi Police», όπως είναι το όνομα του app για «smartphones», δημιουργήθηκε από την αστυνομία, η οποία πρόσθεσε μια λειτουργία που μπορεί να «διώξει» τον εφαψία. Αυτή η προσθήκη έκανε εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες να «κατεβάσουν» στα τηλέφωνά τους την εφαρμογή.\nΠώς λειτουργεί η εφαρμογή; Το θύμα της παρενόχλησης, έχει ένα εικονίδιο της εφαρμογής στο κινητό και το πατάει αν γίνει κάτι. Αμέσως εμφανίζεται ένα γραπτό μήνυμα που λέει: «Υπάρχει ένας εφαψίας εδώ. Παρακαλώ βοηθήστε» που αποστέλλεται στην Αστυνομία μαζί με το σημείο του συμβάντος. Με δεύτερο κλικ, το μήνυμα γίνεται κόκκινο και μια φωνή ακούγεται να λέει επαναλαμβανόμενα και δυνατά «Παρακαλώ σταμάτα!».\nΗ ίδια εφαρμογή περιλαμβάνει και λειτουργία συναγερμού που μπορεί να στείλει μήνυμα σε συγκεκριμένο email που έχει επιλεγεί. Κάτι που μπορεί να βοηθήσει παιδιά που χρησιμοποιούν το app και τους γονείς τους. Επίσης, οι χρήστες έχουν στη διάθεσή τους έναν χάρτη στον οποίο επισημαίνονται οι περιοχές στην οποία έχουν καταγραφεί εγκλήματα, αλλά και πού βρίσκονται τα πλησιέστερα αστυνομικά τμήματα.\nΠροηγούμενο Previous post: Δίωξη γιατί φωτογράφιζε κρυφά γυναίκες και ανήλικα κορίτσια και τις ανέβαζε στα social media\nΕπόμενη Next post: Μετεωρίτης έπεσε στην Αυστραλία και η νύχτα έγινε… μέρα!


Η μαστολογία και η χειρουργική μαστού άλλαξαν ριζικά τα τελευταία 20 χρόνια. Ποιές είναι οι κύριες εξελίξεις στη σύγχρονη χειρουργική μαστού;\n1. Η πολύ μεγάλη πρόοδος των ακτινοδιαγνωστικών τεχνικών (ψηφιακή μαστογραφία, σύγχρονοι υπέρηχοι μαστού και ελαστογραφία μαστού, μαγνητική τομογραφία μαστού, τομοσύνθεση μαστού) που μας παρέχουν τη δυνατότητα να βρούμε έγκαιρα και να εντοπίσουμε τους όγκους, συχνά σε μη διηθητικά στάδια, καλυτερεύοντας έτσι κατά πολύ την πρόγνωση των γυναικών.\n2. Καταργήθηκε στα σύγχρονα κέντρα μαστού η ανοιχτή βιοψία μαστού στο χειρουργείο υπό γενική αναισθησία. Η βιοψία μαστού με κόπτουσα βελόνη (Core biopsy) γίνεται γρήγορα και ανώδυνα στο ιατρείο με υπερηχογραφική καθοδήγηση. Παίρνουμε με ένα ειδικό πιστολάκι ιστό και όχι μόνο κύτταρα, όπως γινόταν παλαιότερα που κάναμε κυτταρολογική δια λεπτής βελόνης (FNA).\n3. Μειώθηκαν ριζικά οι ενδείξεις της μαστεκτομής. Αρχικά απεδείχθη από πολλές προοπτικές πολυκεντρικές μελέτες ότι η μαστεκτομή δεν προσφέρει τίποτε στην επιβίωση ενώ επηρεάζει πολύ την ποιότητα ζωής. Στη συνέχεια οι ενδείξεις της περιορίστηκαν όλο και περισσότερο.\n4. Τα τελευταία 15 χρόνια η σταδιακή επικράτηση της ογκοπλαστικής χειρουργικής κατέστησε τη διατήρηση του μαστού εφικτή σε όλο και περισσότερες άσθενείς. Η ογκοπλαστική χειρουργική συνδυάζει την ορθή ογκολογική χειρουργική με πλαστικές τεχνικές που επιτρέπουν ένα καλό αισθητικό αποτέλεσμα, άμεσο και απώτερο, ακόμα και εάν ο όγκος βρίσκεται σε δυσμενή θέση. Δε γίνεται χρήση ξένων υλικών. Αντιθέτως, εάν ένας χειρουργός δεν γνωρίζει σε βάθος αυτές τις τεχνικές καταλήγει αναγκαστικά πολύ πιο συχνά σε μαστεκτομή για να αποφύγει ένα άσχημο αισθητικό αποτέλεσμα. Αυτό επηρρεάζει δραματικά τη ζωή και την ψυχολογία της γυναίκας που νοσεί και την οδηγεί σε περαιτέρω επεμβάσεις και συνήθως στη χρήση ξένων υλικών, με χειρότερο απώτερο αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα και πιθανές επιπλοκές. Η δύσκολη θέση του όγκου δεν αποτελεί πλέον ένδειξη μαστεκτομής.\n5. Η επικράτηση της τεχνικής του λεμφαδένα φρουρού (sentinel lymph node) κατέστησε περιττό το λεμφαδενικό καθαρισμό της μασχάλης στα 2/3 των ασθενών. Η τεχνική αυτή που εφαρμόζεται πλέον υποχρεωτικά σε όλα τα διαπιστευμένα κέντρου μαστού του εξωτερικού ανιχνεύει τον πρώτο λεμφαδένα στον οποίο θα πήγαιναν τα καρκινικά κύτταρα. Αυτός αποστέλλεται κατά τη διάρκεια του χειρουργείου για ταχεία βιοψία. Αν αυτή είναι αρνητική, δηλαδή ο λεμφαδένας δεν περιέχει καρκινικά κύτταρα, τότε δεν υπάρχει λόγος να αφαιρεθούν άλλοι λεμφαδένες από τη περιοχή της μασχάλη. Ο χειρουργός που εφαρμόζει τη μέθοδο του λεμφαδένα φρουρού πρέπει να έχει εκπαιδευθεί σε αυτή σε διαπιστευμένα κέντρα για να είναι έγκυρη η τεχνική.\nΜε αυτά τα δεδομένα μπορούμε να πούμε το εξής για το ιατρείο μας:\nΣτην προσέγγιση των ασθενών το ιατρείο ακολουθεί τις Ευρωπαϊκές Κατευθυντήριες για τη Διάγνωση και τη Θεραπεία του Καρκίνου του Μαστού και παρακολουθεί συνεχώς τις διεθνείς ερευνητικές εξελίξεις. Υπάρχει συνεργασία με διακεκριμένους ακτινοδιαγνωστές μαστού, παθολογοανατόμους, ακτινοθεραπευτές, ογκολόγους και πλαστικούς χειρουργούς. Επίσης παρέχεται η δυνατότητα υποστήριξης από ειδική ψυχολόγο, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο. Στο ιατρείο μας αναλαμβάνουμε τα εξής:\nΕτήσιο προληπτικό μαστολογικό έλεγχο για όλες τις γυναίκες (λήψη ιστορικού, τήρηση λεπτομερούς ηλεκτρονικού αρχείου, στάθμιση οικογενειακού και ατομικού κινδύνου, κλινική εξέταση που περιλαμβάνει υπερηχογραφικό έλεγχο, εκτίμηση μαστογραφίας, μαγνητικής ή τομοσύνθεσης).\nΣυμβουλευτική και παρακολούθηση ομάδων υψηλού κινδύνου. Στις γυναίκες που ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου παρακολούνται πιο στενά. Σε ορισμένες γυναίκες μπορεί να συστηθεί ο γονιδιακός έλεγχος για καρκίνο μαστού ή μαστού και ωοθηκών και η αντίστοιχη στενή παρακολούθηση ή προφυλακτική αντιμετώπιση μετά τη σύσταση οικογενειακού δέντρου.\nΠροεγχειρητικές βιοψίες ύποπτων αλλοιώσεων στο μαστό υπό υπερηχογραφικό έλεγχο με κόπτουσα βελόνη ή στερεοτακτικές βιοψίες όταν υπάρχει ένδειξη. Οι βιοψίες γίνονται για ταυτοποίηση βλαβών και λήψη αποφάσεων (χρειάζεται χειρουργείο και αν ναι τι χειρουργείο). Επίσης γίνονται σε προχωρημένους καρκίνους για να ταυτοποιηθεί ο όγκος και να προχωρήσει η ασθενής στην ανάλογη χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία.\nΌλη τη γκάμα των χειρουργικών επεμβάσεων στο μαστό με έμφαση στις ογκοπλαστικές τεχνικές στον καρκίνο του μαστού, στις οποίες η κ. Αναστασάκου έχει εξειδικευθεί. Ο σκοπός των τεχνικών αυτών είναι η ασφαλής αφαίρεση του καρκίνου από ογκολογικής απόψεως και η σύγχρονη επίτευξη ενός καλού αισθητικού αποτελέσματος χωρίς ξένα υλικά. Οι σύνθετες αυτές τεχνικές μας βοηθούν σημαντικά στην αποφυγή της μαστεκτομής όταν ο όγκος βρίσκεται σε δυσμενή θέση. Σε κάποιες περιπτώσεις ενδείκνυται να γίνεται θερπευτική μαμμοπλαστική κατά την οποία αφαιρείται ο όγκος ενώ γίνεται ταυτόχρονη εγχείρηση ανόρθωσης από τη μία μεριά και επέμβαση συμμετρίας από την άλλη.\nΤεχνική λεμφαδένα φρουρού στον καρκίνο του μαστού (βλέπε φυλλάδιο). Η τεχνική αυτή πρέπει να εφαρμόζεται με βάση τις Ευρωπαικές Κατευθυντήριες αντί για το λεμφαδενικό καθαρισμό της μασχάλης στον καρκίνο του μαστού ώστε να αποφύγουμε τις επιπλοκές του λεμφαδένικου καθαρισμού της μασχάλης, ο οποίος δεν είναι απαραίτητος στα 2/3 των ασθενών. Για να είναι φερέγγυα αυτή η μέθοδος πρέπει ο γιατρός να έχει εκπαιδευθεί σε ειδικό Διαπιστευμένο Κέντρο Μαστού στο οποίο να υπάρχει καταγραφή των ποσοστών τους.\nΣύγχρονη ή απώτερη αποκατάσταση όταν η μαστεκτομή είναι απαραίτητη σε συνεργασία με πλαστικούς χειρουργούς εξειδικευμένους στον καρκίνο του μαστού. Γίνονται σύγχρονες επεμβάσεις μαστεκτομής με δυνατότητα διατήρησης του δέρματος και της θηλής όπου υπάρχει ένδειξη.\nΛήψη εξατομικευμένων προεγχειρητικών και μετεγχειρητικών θεραπευτικών αποφάσεων (tailored therapy) σε συνεργασία με όλους τους ειδικούς μετά από διεπιστημονικό ογκολογικό συμβούλιο (IDC- Interdisciplinary Conference) στο οποίο παρουσιάζονται όλα τα περιστατικά μας με κακοήθεια.\nΜακροχρόνια μετεγχειρητική και απώτερη παρακολούθηση (follow-up) στον καρκίνο του μαστού σε συνεργασία με ειδικούς ογκολόγους.\nΣυνεργασία με διαπιστευμένα κέντρα του εξωτερικού για λήψη δύσκολων θεραπευτικών αποφάσεων ή χορήγηση νέων θεραπειών στα πλάισια κλινικών μελετών\nΣυνεργασία με Ομάδες και Συλλόγους Υποστήριξης Ασθενών με Καρκίνο του Μαστού.\nΣυνέντευξη για το καρκίνο του Μαστού στο κανάλι 9\nΣυνέντευξη για το καρκίνο του Μαστού στο Star Channel Κεντρικής Ελλάδος


Κτηνίατρος Aπελευθερώνει Aγριο Aλογο που Hταν Xρόνια αλυσοδεμένο!! Θα Δακρύσετε όλοι, Μόλις Δείτε ΑΥΤΟ που Εγινε στη συνέχεια\nΔεν θα πιστεύεται στα μάτια σας- Δείτε φωτό & Videο…\nΠως αντέδρασε τελικά το Aγριο Aλογο όταν απελευθερώθηκε?\nΚάποια πράγματα, απλά δεν μπορείς να τα περιγράψεις με λόγια.\nΟι αλυσίδες το είχαν πληγώσει και έκαναν τη κατάστασή του χειρότερη.\nΑιχμάλωτο με αλυσίδες, χωρίς να μπορεί να τρέξει στο λιβάδι αγέρωχο και ελεύθερο, αυτό το άλογο ήταν σε απόγνωση. Χρειαζόταν επειγόντως προσοχή και αγάπη.\nΤο είχαν δέσει επίτηδες σε εκείνο το σημείο στη Ρουμανία, όπου είναι η συνήθης τακτική να δένουν τα άλογα αβοήθητα, χωρίς καν να μπορούν να κινηθούν.\nΟι αλυσίδες είχαν πληγώσει το δέρμα του και έκαναν την κατάστασή του ακόμα χειρότερη.\nΌταν ένας κτηνίατρος από τον οργανισμό Four Paws είδε σε τι κατάσταση βρισκόταν το δύσμοιρο ζωάκι δεν χρειαζόταν να το σκεφτεί δεύτερη φορά.\nΟ Ovidiu Rosu αποφάσισε να το βοηθήσει να ανακτήσει την ελευθερία του. Είχε όλη τη ζωή και την ενέργεια για να τρέχει χαρούμενο στη φύση, αλλά δεμένο ήταν καταδικασμένο να πέσει σε κατάθλιψη και να μαραζώσει.\nΌταν έφερε τα απαραίτητα εργαλεία για να απελευθερώσει το ζώο από τα δεσμά του συνειδητοποίησε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.\nΚάτω από τις αλυσίδες το δέρμα του ζώου είχε πληγωθεί πολύ, αλλά επειδή δεν ήταν δεμένο πολύ καιρό ο κτηνίατρος μπορούσε να διορθώσει την κατάσταση και να το θεραπεύσει.\nΤο άλογο αναγνώρισε στο πρόσωπο του κτηνιάτρου τον σωτήρα του και έκατσε φρόνιμο όσο εκείνος προσπαθούσε να το βοηθήσει, αλλά δεν σταμάτησε εκεί και του έδειξε την ευγνωμοσύνη του με τον πιο απίθανο τρόπο.\nΔεν θα μπορέσετε παρά να αναρωτηθείτε γιατί μια τέτοια επώδυνη και σκληρή τακτική είναι αναγκαία για ένα τόσο περήφανο ζώο, που μόνο ελεύθερο θα έπρεπε να το θαυμάζουμε. diaforetiko\nΓια να το ανακαλύψετε, δείτε το βίντεο που ακολουθεί:\n«Ετσι ξυπνάω τον κωφό και τυφλό σκύλο μου για να μην τρομάξει»\nΖέβρα ζευγάρωσε με γάιδαρο και γεννήθηκε πουλάρι με ρίγες στα πόδια\nΦωτογράφος απαθανατίζει την τέλεια συμμετρική φωτογραφία αετού πάνω από λίμνη\n«Αναμένω τις εντολές σας Υψηλότατε»! Τηλεφωνικές υποκλοπές «καίνε» τον Ερντογάν\nViralPage - 28 Μαρτίου, 2018 0\nΚαιρός Έκτακτη προειδοποίηση Αρναούτογλου : «Προσοχή το βράδυ σε αυτές τις...\nViralPage - 4 Ιουλίου, 2019 0\nΠανεύκολη συνταγή για Κολοκυθόπιτα με ζύμη Κουρού, που θα την φτιάχνεις...\nViralPage - 9 Αυγούστου, 2018 0


Καραβίας: Έρχεται η μεγαλύτερη ανάπτυξη που έχει δει η Ελλάδα από τη δεκαετία του ’60 | Business Daily\n07 Οκτ 2021 19:47 Ανανεώθηκε: 19:52\nΤην αισιοδοξία του για τις προοπτικές και τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας υπογράμμισε ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank, Φωκίων Καραβίας, μιλώντας κατά την τελετή απονομής των βραβείων Growth Awards που διοργανώνουν η Eurobank και η Grant Thornton.\nΌπως τόνισε: «Βρισκόμαστε ένα σημείο ορόσημο, γιατί δεν περιμένουμε απλώς τη μετάβαση σε μια αναπτυξιακή φάση. Περιμένουμε τους υψηλότερους ρυθμούς μεγέθυνσης της οικονομίας που έχει δει η Ελλάδα από τη δεκαετία του ’60 – και μάλιστα σταθερούς και διατηρήσιμους για πολλά, συνεχή έτη».\nΟ επικεφαλής της Eurobank υπογράμμισε το ιδιαίτερα θετικό κλίμα για την οικονομία, την εξυγίανση των τραπεζών και την αφθονία διαθέσιμων κεφαλαίων για επενδύσεις.\nΑναλυτικότερα σε ότι αφορά τις τράπεζες σημείωσε ότι το σύνολο του τραπεζικού συστήματος θα έχει μονοψήφιο δείκτη εντός του 2022, γεγονός που θα οδηγήσει, μαζί με άλλους παράγοντες, στην πιστοληπτική αναβάθμιση της χώρας στην επενδυτική βαθμίδα τους επόμενους 18 μήνες. «Στην Eurobank, είμαστε ευτυχείς που πρώτοι εμείς ανοίξαμε το δρόμο και όλοι ακολούθησαν. Και πρώτοι εμείς έχουμε ήδη φτάσει στο 3ο τρίμηνο του 2021 σε μονοψήφιο δείκτη NPLs, στο 7.5%», σημείωσε.\nΗ ομιλία του κ. Καραβία\nΕδώ και χρόνια έχουμε δηλώσει πως η Eurobank είναι Τράπεζα της Ανάπτυξης. Το πρώτο μέλημά μας σήμερα, είναι να στηρίξουμε και να επιταχύνουμε την αναπτυξιακή πορεία της χώρας και της οικονομίας, χέρι-χέρι με εσάς, τις πρωτοπόρες ελληνικές επιχειρήσεις. Γιατί η ευημερία χρειάζεται πρωτοπόρους. Πρωτοπόρους, όπως οι επιχειρήσεις που θα βραβεύσουμε σε λίγο και τις οποίες θα ήθελα να συγχαρώ προκαταβολικά.»


Οι παλιοί κινηματογράφοι της Θεσσαλονίκης...\nΑν και τα σημαντικά κινηματογραφικά δρώμενα συμβαίνουν σχεδόν πάντα στις πρωτεύουσες, η Θεσσαλονίκη έχει το προνόμιο σε πολλές «πρωτιές», όχι μόνο σε εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο. Και μάλιστα εν μέσω θυελλωδών κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών (Βαλκανικοί πόλεμοι, πρώτος και δεύτερος παγκόσμιος, η μεγάλη πυρκαγιά του 1917, Μικρασιατική καταστροφή, τα επαναστατικά γεγονότα του 1936, η εξόντωση της πολυπληθούς εβραϊκής κοινότητας). Ο κινηματογράφος, για μια ακόμη φορά, απόδειξε ότι διέθετε μια χωριστή δυναμική κι αυτό τον έκανε να αποκτήσει μια κυριαρχική θέση έναντι των άλλων τεχνών.\nΟ κινηματογράφος στην άκρη δεξιά\nΗ μοναδικότητα του Κουρσάλ από Theodosiou\nΜε εξαιρετικά θορυβώδη τρόπο ξεκινά τη λειτουργία του, το Νοέμβριο του 1930, ο κινηματογράφος “Ηλύσια”αφού για την επιλογή του ονόματός του οργανώθηκε δημοψήφισμα! Είναι για πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο στην Ελλάδα.\nΑι εξωτερικαί εμφανίσεις του νεόδμητου κτιρίου είναι ανώτεραι πολλών μεγάλων κινηματογράφων της Ευρώπης, ο εσωτερικός διάκοσμος πλουσιώτατος τελείως μοντέρνος. Η ηλεκτρική εγκατάστασις του τόσον της προσόψεως όσον και η εσωτερική, χάρμα οφθαλμών, πρωτοφανής δια την Ελλάδα.\nΑπ όλους ξεχωρίζει το ΑΤΤΙΚΟΝ στην περιοχή του Βαρδάρη, ένας κλασσικός λαϊκός κινηματογράφος. Και τι δεν είδε η οθόνη του καθώς ήταν σχεδόν μόνιμος χώρος συγκεντρώσεων και αφετηρία διαδηλώσεων κυρίως των καπνεργατών (εκεί δίπλα ήταν τα καπνεργοστάσια), του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης αλλά και του ΚΚΕ και άλλων αριστερών οργανώσεων.\nΑχίλλειον (Ι. Σαμαράς), Αλκαζάρ (Μπ. Σεγούρα και Σια), Απόλλων (Μπενβενίστε), Αττικόν (Μπ. Σεγούρα και Σια), Διονύσια (Γ. Δαρβερης), Ηλύσια (Θ. Χατζηνάκος), Κυβέλεια ( Λ. Σεγούρα), Νέον Εθνικόν (Γ. Θεοφιλάκος), Ολύμπια (Ι. Ναχμίας), Πάλας(Χρ. Μουτσόπουλος), Πάνθεον (Π. Τζιρίτης), Πατέ (Π. Τζιρίτης), Φοίνιξ (Κ. Χατζημήτης).


Το Booze Cooperativa, όπως μας έχει συνηθίσει, φιλοξενεί και πάλι μία ιδιαίτερα αξιόλογη φωτογραφική έκθεση, με ιστορικές αναφορές, καθώς κινείται γύρω από το πρόσωπο του Γεώργιου Καραϊσκάκη. Το Booze Cooperativa, όπως μας έχει συνηθίσει, φιλοξενεί και πάλι μία ιδιαίτερα αξιόλογη φωτογραφική έκθεση, με ιστορικές αναφορές, καθώς κινείται γύρω από το πρόσωπο του Γεώργιου Καραϊσκάκη.\nΣτην ομαδική αυτή έκθεση ο Καραϊσκάκης παρουσιάζεται αποκλεισμένος κοινωνικά, στιγματισμένος ως «ο μούλος», «γιος της καλογριάς» που βρήκε διέξοδο, για να ξεπεράσει την οργή του και να επιβληθεί σ' ένα δύσκολο γι’ αυτόν περιβάλλον , στον παραληρηματικό Βωμολοχικό λόγο.\nΤο ιστορικό γεγονός που προβάλλεται μέσα από την έκθεση είναι η Βωμολοχία του, που ήταν τόσο συνεχής και έντονη που οι συναγωνιστές του χρειάστηκε να αποδεχθούν το ελάττωμα του αυτό ως «χούι», προκειμένου να μπορέσουν να συνυπάρχουν και να συμπολεμούν μαζί του.\nΊσως, κάτι τέτοιο να φαντάζει ξένο και απόμακρο από τις συνηθισμένες απόψεις γύρω από τον απελευθερωτικό πόλεμο του 1821, όπως διδάσκονται στα σχολεία (σε αναθεωρημένες ή μη εκδοχές).\nΌμως, μέσα από την εκ νέου ανακάλυψη αυτής της βωμολοχικής πλευράς ο νεοέλληνας βρίσκει απρόσμενες συγγένειες με τους ιστορικούς «προγόνούς» του.\nInfoΓεώργιος Καραϊσκάκης, ομαδική έκθεση Aργυρή ΑγκαβανάκηΑνδρέας Βούσουρας Δημήτρης Γκιζίνος Περικλής Μπούτος Νίκος ΠαναγιωτόπουλοςΠηνελόπη ΠετσίνηΈλενα Πανούλη Λάμπρος Στέμνης Πάνος Χαραλάμπους Ελένη Χούμου Επιμέλεια: Θανάσης Μουτσόπουλος Booze Cooperativa, Κολοκοτρώνη 57, Τηλ.: 210 3240944 Διάρκεια: Από 21 Οκτωβρίου έως 4 Νοεμβρίου


Γεωργαντά Φωτεινή Archives - Nassos Blog\nBrowse: Home / Γεωργαντά Φωτεινή\n17 Σεπ 2017 15:00\nΖόρια στο Έψιλον. Αδιάφορες Γεωργαντά -Ένεζλη, χωρίς καν ανταγωνισμό\nTags: Γεωργαντά Φωτεινή | Μαρία Ένεζλη\nΕίναι κούκλες, διαφορετικής γενιάς βέβαια και πολύ εντυπωσιακές. Η ιδέα ήταν να ενώσουν την ομορφιά τους. Όμως φαίνεται πως δεν φτάνει μόνο αυτό. Ειδικά όταν απευθύνονται σε γυναικείο κοινό που δεν νοιάζεται και τόσο αν αυτή που τα λέει είναι…\tπερισσότερα


φορτηγό πλοίο Archives - Pentapostagma.gr : Pentapostagma.gr\nΣτην Σκύρο το πλήρωμα του ακυβέρνητου πλοίου\nΣτο αεροδρόμιο της Σκύρου παραμένει μέχρι στιγμής το πλήρωμα από το ακυβέρνητο φορτηγό πλοίο λιβεριανής σημαίας. Το πλοίο έχει πάρει μία μικρή κλίση και βρίσκεται 65 μίλια από το λιμάνι της Κύμης. Τα άτομα του πληρώματος είναι 14, ουκρανικής καταγωγής...1:13 μμ\nΦορτηγό πλοίο βυθίστηκε ανοικτά της Τουρκίας – Τουλάχιστον δύο μέλη του πληρώματος νεκρά\nΣε εξέλιξη επιχείρηση διάσωσης Ένα φορτηγό πλοίο βυθίστηκε στη Μαύρη Θάλασσα, 80 χιλιόμετρα από τις ακτές της Τουρκίας. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, τουλάχιστον δύο μέλη του πληρώματος πνίγηκαν, ενώ γίνεται επιχείρηση για τη διάσωση των υπολοίπων. Άλλες αναφορές κάνουν...2:48 μμ\nΚύπρος: Έκρηξη και φωτιά σε φορτηγό πλοίο (βίντεο)\nΈκρηξη φέρεται να σημειώθηκε σε φορτηγό πλοίο το οποίο βρισκόταν αγκυροβολημένο στη θάλασσα κοντά στο Μαρώνι, στη περιοχή Ζύγίου. Σύμφωνα με την Αστυνομία, πρώτα ακούστηκε η έκρηξη και αργότερα μαύροι καπνοί έκαναν την εμφάνιση τους. Στο σημείο έπσευσε η Πυροσβεστική...10:15 πμ\nΦλέγεται τουρκικό φορτηγό πλοίο με 20 τόνους ντίζελ ανοιχτά από το ακρωτήριο Ταίναρο\nEίκοσι τόνους ντίζελ έχει στις δεξαμενές του το φορτηγό πλοίο με σημαία Τουρκίας Kilic 1, στο οποίο πριν τα μεσάνυχτα της Τρίτης εκδηλώθηκε πυρκαγιά, ενώ έπλεε χωρίς φορτίο στη θαλάσσια περιοχή νοτιανατολικά του Ακρωτηρίου Ταίναρου. Το 11μελές πλήρωμα, όλοι τούρκοι...6:50 πμ


Αν και αν δεν είναι μετεωρολόγος, η κοινή γνώμη έχει συνδέσει τον Σάκη Αρναούτογλου όσο κανέναν άλλον με την πρόβλεψη του καιρού. Σαφώς, τα μαθήματα Γενικής Μετεωρολογίας σε προπτυχιακό επίπεδο και μαθήματα Συνοπτικής Μετεωρολογίας στο πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Μετεωρολογία και Κλιματολογία στο ΑΠΘ τον βοήθησαν, αλλά αυτό που τον καταξίωσε και του χάρισε διακρίσεις και βραβεύσεις ήταν η αγάπη του για την πρόβλεψη του καιρού.\nΣε μικρή ηλικία, κολλημένος στο παράθυρο προσπαθούσε να καταλάβει πώς γίνεται να χιονίζει συχνά στο χωριό του -τη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής- και όχι στη Θεσσαλονίκη. Έτσι ξεκίνησε να ανάβει η φλόγα μέσα του για την ερμηνεία των φυσικών φαινομένων. «Δεν ήταν απλά μια ανησυχία για το χιόνι, αλλά μια επιθυμία να κατανοήσω γενικά τα καιρικά φαινόμενα και τον τρόπο εκδήλωσής τους. Αυτή η επιθυμία έγινε στόχος ζωής και παρόλα τα εμπόδια που βρέθηκαν στο δρόμο μου είχα πάντα μια σαφή εικόνα στο μυαλό μου για το τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου!\nΣτο ξεκίνημα αλλά και στα βήματα της όλης μου πορείας στην τηλεόραση αλλά και γενικότερα στη ζωή θεωρούσα αλλά και συνεχίζω να θεωρώ τρία πράγματα πολύ σημαντικά: την υπομονή, την επιμονή και την αυτοπειθαρχία».\nΗ επιθυμία που είχε από μικρό παιδί μετατράπηκε σε εικοσαετή επαγγελματική ενασχόληση, γράφοντας σε ΜΜΕ και παρουσιάζοντας δελτία καιρού στην τηλεόραση. «Σε καιρικές καταστάσεις με μεγάλο ενδιαφέρον μπορεί να ‘κλείσω’ και 20ωρο δουλειάς» αναφέρει για τον χρόνο που ξοδεύει για μελέτη, «σε περιπτώσεις όμως που ο καιρός είναι γενικά καλός, η κατανόηση και η μεταφορά των προγνωστικών στοιχείων σε εικόνα μαζί με την όλη προετοιμασία για το στούντιο θέλει γεμάτο ένα οχτάωρο». Ως ύψιστη τιμή έχει χαρακτηρίσει τη στιγμή που το 2008 η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή του ζήτησε πρόβλεψη καιρού για την Τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνο και λόγω της πρόβλεψής του άλλαξαν την ώρα διεξαγωγής της τελετής. Έχει συνεργαστεί με ιδιωτικά κανάλια, αλλά οι περισσότεροι τον γνωρίζουμε από τα δελτία καιρού στη δημόσια τηλεόραση.\nΠώς αποφάσισε να κατέβει για ευρωβουλευτής\nΟ Σάκης Αρναούτογλου με την πολιτική δεν είχε ουδέποτε σχέση, ακόμα και στο σχολείο δεν είχε υποβάλει ποτέ υποψηφιότητα ούτε για το 15μελές. Ωστόσο, πριν λίγους μήνες ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για ευρωβουλευτής με το Κίνημα Αλλαγής. Ως κινητήρια δύναμη για να αποδεχθεί την πρόταση της Φώφης Γεννηματά, λειτούργησε η ανησυχία του για την κλιματική αλλαγή.\nΟι πρώτες ιδέες για την ενεργοποίησή του σε διαφορετικό επίπεδο, ήρθαν από μια συζήτηση που είχε με τον 18χρονο γιο του. «Με ρώτησε αν θα έκανα κάτι περισσότερο όσον αφορά το θέμα της κλιματικής αλλαγής στην περίπτωση που μου δινόταν μια τέτοια ευκαιρία, και του είπα ότι θα το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά και θα το προσπαθούσα. Λίγους μόνο μήνες μετά ακολούθησε η πρόταση της κυρίας Γεννηματά. Μετά από αυτή την τιμητική πρόταση της κυρίας Γεννηματά συνειδησιακά και μόνο σκέφτηκα ότι θα ήθελα να έχω μια πιο ενεργή συμμετοχή πάνω στο θέμα της κλιματικής αλλαγής, καθώς η ενασχόλησή μου με την πρόγνωση και την παρουσίαση των δελτίων καιρού τα τελευταία 20 χρόνια μ’ έκανε να διαπιστώσω πολλά όσον αφορά το κομμάτι της κλιματικής αλλαγής και τη χώρα μας. Στα 49 μου και με τον γιο μου πλέον στα 18, θεωρώ πως είμαι και στην κατάλληλη ηλικία για να ανταπεξέλθω και στις απαιτήσεις του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και να βοηθήσω στην άμβλυνση της δυσκολίας προσέγγισης και επικοινωνίας μεταξύ των γενεών» δηλώνει στη «ΜτΚ» για την απόφασή του να είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής. Για τους λόγους που συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο του ΚΙΝΑΛ, ο ίδιος απαντάει: «Το ΚΙΝΑΛ μπορεί να εξασφαλίσει δυνατή μεσαία τάξη και θεωρώ πως και οι πολίτες είναι πιο ευτυχισμένοι και πιο παραγωγικοί. Αν οι συμπολίτες μου είναι καλά οικονομικά και ψυχολογικά θα είμαι κι εγώ καλά».\n«Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι αισθητές σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είναι πλέον μόνο μια παγκόσμια πρόκληση αλλά άρχισε να γίνεται πλέον αντιληπτή από τους ανθρώπους ως αλλαγή του τρόπου ζωής τους» επισημαίνει ο υποψήφιος ευρωβουλευτής, υποστηρίζοντας πως η κλιματική αλλαγή φέρνει νέες ευκαιρίες για την χώρα μας.\n«Η έγκαιρη εφαρμογή των στρατηγικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή φαίνεται να είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία, καθώς απαιτείται ο απαραίτητος χρόνος για την προσαρμογή στα νέα κλιματικά δεδομένα, έτσι ώστε όχι μόνο να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι αλλά και να χρησιμοποιηθούν ενεργά οι όποιες ευκαιρίες ανάπτυξης που αναμένεται να υπάρξουν από την κλιματική αλλαγή κυρίως στον αγροτικό τομέα, καθώς μια μετατόπιση, π.χ. των ζωνών ανάπτυξης ορισμένων καλλιεργειών θα αποβεί θετική για νέα είδη και ποικιλίες σε ανταγωνιστικές τιμές». Εκτός από την κλιματική αλλαγή που τον παρακίνησε για να διεκδικήσει μια θέση στην ευρωβουλή, επίσης στην ατζέντα του είναι το μεταναστευτικό, καθώς και η ενίσχυση της συνεργασίας σε θέματα ασφάλειας και άμυνας.\nΠρόβλεψη καιρού και από τις Βρυξέλλες\nΔεν θα σταματήσει ποτέ να ασχολείται και να μελετά τον καιρό, ακόμα κι αν εκλεγεί ευρωβουλευτής. Ο λόγος είναι ένας και απλός: «Ο καιρός είναι η ζωή μου! Δεν πρόκειται να εγκαταλείψω την ενασχόλησή μου με τον καιρό. Το υποσχέθηκα άλλωστε και στους 210.000 φίλους της σελίδας μου στο Facebook. Η κλιματική αλλαγή εξάλλου, έχει άμεση σχέση και με τα καιρικά φαινόμενα. Η πρόγνωση και η παρουσίαση του καιρού τα τελευταία χρόνια, με βοήθησαν άλλωστε να κατανοήσω ο ίδιος την κλιματική αλλαγή, για την ύπαρξη της οποίας συμφωνεί πλέον το 96% των επιστημόνων παγκοσμίως».\nΑκόμα και τώρα, που βρίσκεται διαρκώς σε περιοδείες και επισκέπτεται πολλές πόλεις λόγω της υποψηφιότητάς του, βρίσκει τον χρόνο να ασχοληθεί με τον καιρό. Προσπαθήσαμε να μάθουμε τον τρόπο που μελετά και τα εργαλεία που χρησιμοποιεί, διαπιστώνοντας ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά απ’ ότι τα σκεφτόμαστε, χωρίς τηλεσκόπια και ειδικά μηχανήματα. «Η τεχνολογία σήμερα σου δίνει απεριόριστες δυνατότητες. Δεν υπάρχουν κάποια μηχανήματα όσον αφορά την πρόγνωση του καιρού. Υπάρχουν όμως συνδρομητικά προγνωστικά μοντέλα με δεκάδες μετεοστοιχεία, τα οποία χρειάζεται κάποιος να μπορεί να τα ερμηνεύσει» αναφέρει.\nΟι χιλιάδες ακόλουθοι μετατρέπονται σε ψηφοφόρους;\nΟ παρουσιαστής δελτίων καιρού έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να είναι ιδιαίτερα αγαπητός και στους χρήστες του διαδικτύου. Η σελίδα του στο Facebook σήμερα αριθμεί περισσότερους από 210.000 ακόλουθους, που περιμένουν την πρόγνωσή του για να ενημερωθούν αν πρέπει να πάρουν ομπρέλα όταν φύγουν από το σπίτι ή πρέπει να φορέσουν κοντομάνικα. Στη σελίδα του βέβαια όμως ανέβασε και αναρτήσεις για την υποψηφιότητά του. «Η αντίδραση από τους περισσότερους ήταν και είναι πολύ θετική» αναφέρει για τους ακόλουθούς του που είδαν μια πολιτική ανάρτηση, ενώ είχαν συνηθίσει σε καιρικές προβλέψεις.\nΠολλοί θα μπορούσαν να πουν πως οι χιλιάδες υποψήφιοι θα μπορούν να είναι και πιθανοί ψηφοφόροι. «Δεν γνωρίζω αν η απήχησή μου στο διαδίκτυο θα ωφελήσει και την υποψηφιότητά μου, καθώς δεν έχω υπάρξει επαγγελματίας πολιτικός έτσι ώστε να μπορώ να συγκρίνω παρόμοιες καταστάσεις στο παρελθόν.\nΗ σελίδα είναι αμιγώς καιρική και σέβομαι καθέναν ξεχωριστά τις φίλες και τους φίλους. Δεν την έχω χρησιμοποιήσει για καμία κομματική εκστρατεία, ούτε καν την έχω χρωματίσει, όμως νομίζω πως έχω κάθε δικαίωμα, εφόσον είναι δική μου σελίδα και δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα, να αναρτώ και πράγματα τα οποία θεωρώ πως κάποιους θα μπορούσαν να τους ενδιαφέρουν, ειδικά μετά την υποψηφιότητά μου για ευρωβουλευτής. Το θεωρώ μάλιστα και υποχρέωσή μου». Η προεκλογική περίοδος τον έφερε πρώτη φορά σε επαφή με την πολιτική και σημειώνει πως «δεν φανταζόμουνα ποτέ την πολυπλοκότητα των οδών της».


Με αφορμή το Πέραμα: Με βάση ποια δεδομένα θα κριθούν αυτοί που διακινούν τα fake news; - ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ\n9 Αυγούστου 2018 | Editorial |\nΟταν έρθει η ώρα η κυβέρνηση θα κριθεί, θετικά ή αρνητικά, από τους πολίτες με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Όμως με βάση ποια δεδομένα θα κριθούν αυτοί που διακινούν όλες αυτές τις φήμες, όταν γρήγορα θα φανεί ότι, αυτές, δεν έχουν καμία βάση;\nΣτο Πέραμα δεν θα γίνει χοτ σποτ. Ούτε στο εργοστάσιο του Σουρλάγκα, ούτε πουθενά αλλού. Οπως δεν έγινε στην Πέτρα, όπως δεν έγινε στις άλλες περιοχές που κατά καιρούς ακούγονται και από ότι φαίνεται θα συνεχίσει να ακούγονται.\nΑυτό είναι κάτι που έχει ειπωθεί πολλές φορές και από τα πλέον αρμόδια χείλη. Προφανώς κάποιοι έχουν όλο το δικαίωμα να πιστέψουν ή να μην πιστέψουν αυτές τις διαβεβαιώσεις. Σύντομα, πολύ σύντομα, η ζωή θα αποδείξει το δίκαιο ή το άδικο των επιφυλάξεων τους\nΟ Δ. Βίτσας έχει θέσει, επιπλέον, ανοιχτά ένα ορόσημο: Τον Σεπτέμβρη να έχει μειωθεί, κάτω από το μισό, ο πληθυσμός του κάμπ της Μόριας. Στο συγκεκριμένο ζήτημα από αυτό θα κριθεί και ό ίδιος και η κυβέρνηση. Από το αν δηλαδή, αυτό γίνει πράξη.\nΑπό τι όμως θα κριθούν οι άλλοι; Όλοι αυτοί που τις τελευταίες μέρες έχουν εξαπολύσει ένα όργιο φημών;\nΔιάλογος στο fb σχετικά με «περιπολίες» στην περιοχή της Γέρας\nΈχουμε ακούσει τα πάντα. Από του Σουρλάγκα, μέχρι ξενοδοχεία που νοικιάζονται στη γύρω περιοχή, μέχρι ΜΚΟ «που ψάχνουν για σπίτια». Εχει γραφτεί για «περίπολα». Έχουμε ακούσει τερατώδη νούμερα για χιλιάδες πρόσφυγες που θα εγκατασταθούν στη Γέρα.\nΠου στηρίζονται όλες αυτές οι φήμες; Στο ότι αυτοί που τις διακινούν «είδαν κάτι, άκουσαν κάτι;» Απλά τις έβγαλαν από το κεφάλι τους; Κάποιοι τους τις «πάσαραν», αλλά με ποιο στόχο;\nΤι επιζητούν όλοι αυτοί που τις διακινούν; Ολοι αυτοί που παίζουν, με τις δικαιολογημένες ή αδικαιολόγητες ανησυχίες της κοινωνίας μας; Να εμφανιστούν μετά, έτσι και αλλιώς, «δικαιωμένοι»; Να εξαργυρώσουν «τους αγώνες τους» με μια θέση προέδρου κοινότητας ή δημοτικού συμβούλου ή δημάρχου; Μήπως, αυτός είναι τελικά ο στόχος, όπως καθαρά τον περιέγραψε ο πρώην πρόεδρος της τοπικής ΝΟΔΕ, μπροστά στους συγκεντρωμένους στο Πέραμα;\nΟταν έρθει η ώρα η κυβέρνηση θα κριθεί, θετικά ή αρνητικά, από τους πολίτες με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Θα την ψηφίσουν ή θα την καταψηφίσουν. Όμως με βάση ποια δεδομένα θα κριθούν αυτοί που διακινούν όλες αυτές τις φήμες, όταν γρήγορα θα φανεί ότι, αυτές, δεν έχουν καμία βάση;\nΘα τους ζητηθεί ο λογαριασμός για το κακό που κάνουν; Για τον διχασμό που φέρνουν; Για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν στον τουρισμό;\nΘα τους ζητήσει λογαριασμό, όχι η δικαιοσύνη, αυτό είναι το τελευταίο που μας ενδιαφέρει, αλλά η τοπική μας κοινωνία;


1991 Γερμανία !\nΓερμανία Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ\nΤσεχοσλοβακία Γίρι Ντίνσμπιρ (μέχρι 2 Ιουλίου)\n1993 Σουηδία !\nΣουηδία Μαργκαρέτα αφ Ούγκλας\n1994 Ιταλία !\nΙταλία Μπενιαμίνο Αντρεάτα (μέχρι 11 Μαΐου)\n1995 Ουγγαρία !\nΟυγγαρία Λάζλο Κόβατς\n1996 Ελβετία !\nΕλβετία Φλάβιο Κόττι\n1997 Δανία !\nΔανία Νίλς Χέλβεγκ Πίτερσεν\n1998 Πολωνία !\nΠολωνία Μπρόνισλαβ Γκέρεμεκ\n1999 Νορβηγία !\nΝορβηγία Κνούτ Βόλεμπεκ\n2000 Αυστρία !\nΑυστρία Βόλφγκαγκ Σύσελ (μέχρι 4 Φεβρουαρίου)\n2001 Ρουμανία !\nΡουμανία Μιρκέα Γκοάνα\n2002 Πορτογαλία !\nΠορτογαλία Τζέιμ Γκάνα (μέχρι 6 Απριλίου)\nΟλλανδία Γιάαπ ντε Χόπ Σέφερ (μέχρι 3 Δεκεμβρίου)\n2004 Βουλγαρία !\nΒουλγαρία Σολομών Πάσσυ\n2005 Σλοβενία !\nΣλοβενία Ντιμίτριγ Ρούμπελ\n2006 Βέλγιο !\nΒέλγιο Κάρελ ντε Γκούχτ\nΙσπανία Μίκουελ Έγκελ Μορατίνος\n2008 Φινλανδία !\nΦινλανδία Λίκα Καρνέβα (μέχρι 4 Απριλίου)\nΕλλάδα Ντόρα Μπακογιάννη (μέχρι 5 Οκτωβρίου)\n2010 Καζακστάν !\nΚαζακστάν Κάνατ Σανταμπάγεφ\n2011 Λιθουανία !\nΛιθουανία Αουντρόνιους Αζουμπάλις\n2012 Δημοκρατία της Ιρλανδίας !\nΔημοκρατία της Ιρλανδίας Αίμον Γκίλμορ\n2013 Ουκρανία !\nΟυκρανία Λεονίντ Κοσχάρα\n2014 Ελβετία !\nΕλβετία Ντιντιέ Μπουρκχάλτερ\n2015 Σερβία !\nΣερβία Ίβιτσα Ντάσιτς\n2016 Γερμανία !\nΓερμανία Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ\nΑυστρία Σεμπάστιαν Κουρτς (ως τις 18 Δεκεμβρίου), Καρίν Νάισλ (από 18-31 Δεκεμβρίου)\n2018 Ιταλία !\nΙταλία Αντζελίνο Αλφάνο\n2019 Σλοβακία !\nΣλοβακία Μίροσλαβ Λάιτσακ\n2020 Αλβανία !\n2021 Σουηδία !\nΣουηδία Αν Λίντε\n2022 Πολωνία !\nΠολωνία Ζμπίγκνιου Ράου\nΤελευταία επεξεργασία στις 2 Ιανουαρίου 2022, στις 00:01