Σειρές και σίριαλ « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Γιατί βασιλεύει ο ήλιος;\nΠροοκτωβριανά μεζεδάκια »\nΣειρά στα αρχαία ελληνικά ήταν το σκοινί, η χορδή. Στο Ψ της Ιλιάδας, οι Αχαιοί κόβουν ξύλα για την πυρά του Πάτροκλου, κρατώντας τσεκούρια και «σειράς ευπλέκτους», καλόπλεχτα σχοινιά όπως μεταφράζουν τόσο ο Καζαντζάκης όσο και ο Πολυλάς.\nΣτο ετυμολογικό του Μπαμπινιώτη επισημαίνεται ότι στα χριστιανικά ιδίως χρόνια η λέξη πήρε τη σημασία «δεσμά» με τον όρο «σειρά των αμαρτιών» (δηλ. τα δεσμά των αμαρτιών), και ότι οι εκφράσεις αυτές έχουν ως αφετηρία το χωρίο από τις Παροιμίες της ΠΔιαθήκης «σειραῖς δὲ τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται» στη μετάφραση των Εβδομήκοντα. Στα επόμενα χρόνια εμφανίστηκε και η σημασία «γραμμή, σύνολο διαδοχικών προσώπων ή πραγμάτων», που είναι περίπου η σημερινή.\nΤα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε ένα δίλημμα ορολογίας σχετικό με τη σειρά. Δηλαδή, ενώ το serial το είπαμε σίριαλ, πώς θα πούμε το επίθετο serial πχ στον όρο serial number που έγινε πολύ συχνός στα χρόνια της πληροφορικής; Θα πούμε «σειριακός» ή «σειραϊκός»; Ο κανονικός σχηματισμός, λέει πάλι ο Μπαμπινιώτης, είναι σειραϊκός, αν και δεν υπάρχουν αναλογίες παρά μόνο το αρχή/αρχά που δίνει αρχαϊκός. Το «σειριακός» κανονικά θα προερχόταν από ονόματα σε -ιο/-ια, π.χ. αρτηρία -> αρτηριακός. Ωστόσο, τόσο υπό την επίδραση του serial, όσο και επειδή είναι συχνότερα τα επίθετα σε -ιακός, στην πράξη επικρατεί ο τύπος «σειριακός» και λέμε για «σειριακό αριθμό».\nΝα ξαναέρθουμε στα σίριαλ της τηλεόρασης. Τα είπαμε «τηλεοπτική σειρά» ή σκέτο «σειρά». Ο Μπαμπινιώτης, περιέργως, υποστηρίζει στο λεξικό του ότι η απόδοση του «σίριαλ» στα ελληνικά είναι «σειρά συνεχείας» ή «συνεχιζόμενη σειρά», δυο όροι που προσωπικά δεν τους έχω ακούσει ποτέ αλλά που βλέπω ότι χρησιμοποιείται έστω και σπάνια. Βλέπω δηλαδή να λένε για «σειρά συνεχείας» όταν τα επεισόδια δεν είναι αυτοτελή, όταν υπάρχει συνέχεια στην πλοκή, όπως π.χ. στο Παρά Πέντε ή στη Γη της Ελιάς, και όχι όπως π.χ. στο «Κωνσταντίνου και Ελένης» όπου δεν υπάρχει σχέση ανάμεσα σε ένα επεισόδιο και στο επόμενο. Ωστόσο, νομίζω ότι και τα μεν και τα δε τα λέμε «σίριαλ».\nΟι νεότεροι πάλι, όπως οι κόρες μου, διακρίνουν συχνά το σίριαλ από τη σειρά. Σίριαλ είναι αυτό που βλέπουν στην τηλεόραση ή έστω που προβάλλεται καταρχήν στην τηλεόραση: Οι άγριες μέλισσες, ο Σασμός, η Γη της Ελιάς. Τον όρο «σειρά» τον χρησιμοποιούν για τις σειρές που βλέπουν ή κατεβάζουν από το Νέτφλιξ και αλλού, όχι απαραίτητα στην τηλεόραση αλλά πολύ συχνά σε προσωπικούς υπολογιστές ή σε κινητές συσκευές.\nΔιότι βέβαια το φαινόμενο των τελευταίων 10-20 χρόνων είναι η εκπληκτική αύξηση του αριθμού των σειρών και η αποδέσμευσή τους από την τηλεόραση ως αποκλειστικό ή έστω βασικό μέσο προβολής. Τα σίριαλ της ΕΡΤ ή του Μέγκα ή του Αντένα προβάλλονται από κανάλια της τηλεόρασης, άσχετο αν στις μέρες μας μπορεί κανείς να τα παρακολουθήσει και στον υπολογιστή ή την ταμπλέτα του κι αν μπορεί κανείς να δει συγκεντρωμένα όλα τα παλιά επεισόδια. Όμως οι σειρές του Νέτφλιξ δεν προβάλλονται καταρχήν σε τηλεοπτικά κανάλια. Διαδίδονται διαδικτυακά και θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται ουσιαστικά για ένα νέο είδος που εμφανίστηκε μόνο αφού κατέστη δυνατή η διαδικτυακή μετάδοση.\nΑυτές οι σειρές νέου τύπου διαφέρουν επίσης από το σίριαλ κατά το ότι το σίριαλ το βλέπουμε μια συγκεκριμένη ώρα και μέρα, ενώ τις σειρές μπορεί κανείς να τις δει όποτε θέλει -και είναι αρκετά συνηθισμένο, ιδίως τα σαββατοκύριακα, να βλέπει κάποιος, μόνος ή με παρέα, πολλά επεισόδια μιας σειράς, το ένα μετά το άλλο, π.χ. για 3, 4 ή 5 ώρες. Για εκείνον που παρακολουθεί φανατικά σειρές υπάρχει ο νεολογισμός «σειράκιας», φυσικά στην καθομιλουμένη.\nΠολλές άλλωστε σειρές νέου τύπου δεν διαρκούν «επ’ αόριστον» όπως τα παλιά σίριαλ (αν και υπάρχουν και τέτοιες) αλλά ολοκληρώνονται σε σχετικά σύντομο αριθμό επεισοδίων -ας πούμε, το Γκαμπί της βασίλισσας, για το οποίο είχαμε γράψει παλιότερα, είχε 7 επεισόδια, διάρκειας από 46 έως 67 λεπτά το καθένα, με συνολική διάρκεια κάπου 6 ώρες και 34 λεπτά. Σε δυο-τρεις καθισιές το έβλεπε κανείς άνετα, αντί να δει τρεις ταινίες, αν και έχω ακούσει ότι πολλοί το είδαν μονορούφι σε μια καθισιά. Οι σειρές αυτές συχνά λέγονται μίνι-σειρές, mini series, αλλά η διάκριση δεν γίνεται πάντοτε.\nΕπειδή διαρκεί περισσότερο, η σειρά των 4 με 7 επεισοδίων, μπορεί να δώσει περισσότερα από πλευράς ατμόσφαιρας απ’ ό,τι ένα δίωρο φιλμ. Αλλά εγώ σειράκιας δεν είμαι και η μοναδική σειρά νέου τύπου που έχω παρακολουθήσει είναι το Γκαμπί της βασίλισσας, οπότε δεν έχω να πω περισσότερα για το είδος.\nΜε ενδιαφέρει θεωρητικά το είδος, ακούω νεότερους φίλους να συστήνουν τη μια ή την άλλη σειρά, αλλά προς το παρόν δεν αποφασίζω να κάνω το βήμα και να μπω σε αυτό το σύμπαν. Είδα κι έπαθα ν’ αρχίσω να βλέπω ταινίες στο πισί· μέχρι πρόσφατα μου ήταν αδύνατο, αλλά από φέτος τον Γενάρη το ξεπέρασα και βλέπω συχνότατα. Οπότε, δεν αποκλείεται και με τις σειρές να κάνω το ίδιο, αργότερα.\nΑλλά ως τότε, περιμένω τα δικά σας σχόλια.\nThis entry was posted on 24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 08:40\tand is filed under Γλωσσικά δάνεια, Διαδίκτυο, Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων, Τηλεοπτικά. Με ετικέτα: σίριαλ, σειρά, Ιλιάδα, γκαμπί της Βασίλισσας. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n230 Σχόλια προς “Σειρές και σίριαλ”\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 08:49\nΑλκολίκι είναι Νικοκύρη, μην το κάνεις. Εγώ είμαι σε απεξάρτηση 🙂\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 08:55\nΚαλημέρα ! Πρώτος ;\n2 Όχι 🙂\nUninteresting Tweets (@ChrisMaGR) said\nΤον όρο «σειρά συνεχείας» τον έβλεπα πολύ συχνά στη δεκαετία του 90, και σχεδόν αποκλειστικά αναφέρονταν σε καθημερινές σειρές (πχ Λάμψη, Καλημέρα Ζωή, Απαγορευμένη Αγάπη)\nΣτα Αγγλικά ο όρος serial είναι αρκετά παλιός και προηγείται της τηλεόρασης, αφού τα πρώτα σίριαλ τα έβλεπαν στους κινηματογράφους.\nΟ διαχωρισμός των όρων series και serial είναι σαφής, μια σειρά μπορεί να είναι σίριαλ, μπορεί και όχι. Στην τηλεοπτική ορολογία υπάρχει και ο όρος procedural, που αναφέρεται σε σειρές με αυτοτελή επεισόδια, συνήθως αστυνομικές ή δικαστικές (πιο σπάνια ιατρικές). Ελληνικός όρος για αυτήν την κατηγορία σειρών δεν υπάρχει.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:02\n«Υπάρχουν οι σειρές των Μαθηματικών, που κάποτε τις ήξερα καλά»\n(Αντιγραφή με μικρή διόρθωση…)\nΚάθε φορά που γίνεται λόγος για τις (μαθηματικές) σειρές εγώ θυμάμαι μια φράση ενός καθηγητή μου: «Οι σειρές έσωσαν τα Μαθηματικά από την χρεοκοπία».\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:06\nΜε κέρδισε ολοκληρωτικά το διαδίκτυο και κατά πλειονότητα ο γραπτός λόγος. Επομένως δεν βλέπω σειρές στην τηλεόραση.\nΕξ άλλου πως να δω αφού εδώ και εννέα χρόνια έβγαλα την τηλεόραση από τη ζωή μου.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:07\nΚάτι μου διαφεύγει ή χρειάζομαι τον δεύτερο καφέ από τώρα: το λατινικό series τι σήμαινε; Κάτι διαφορετικό από την ελληνική σειρά;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:10\nΟι νεότεροι πάλι, όπως οι κόρες μου, διακρίνουν συχνά το σίριαλ από τη σειρά.\nΚαλημέρα! Συμφωνώ ότι το σίριαλ παραπέμπει στην τηλεόραση, ωστόσο νομίζω ότι ο όρος σειρά αναφέρεται τοσο στις κλασικές τηλεοπτικές όσο και στις ιντερνετικές.\nΑν και έχω ελάχιστη (τείνει προς το μηδέν) εμπειρία ως τηλεθεατής, συμπεριλ και του Νέτφλιξ, έχω την αίσθηση ότι δε θα έλεγα «σίριαλ» για σειρά αυτοτελών επεισοδίων. Θα έλεγα «σειρά αυτοτελών επεισοδίων», «σειρά με αυτοτελή επεισόδια» και, αν δεν υπάρχει ανάγκη διευκρίνισης, «σειρά». Ενώ για τα συνεχιζόμενα θα έλεγα εξίσου «σειρά» και «σίριαλ».\nΣε κάποιο βιβλίο (που ατυχώς το διάβασα σε μετάφραση και το αστείο καταστράφηκε) υπήρχε και κάποιος φονιάς δημητριακών…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:11\nσκοινί κορδόνι το σίριαλ!\nΚι ο Σείριος πόθεν;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:12\nΝομίζω ότι κι εγώ δεν χρησιμοποιώ πια τον όρο σίριαλ για τις τηλεοπτικές σειρές, ίσως επειδή τα τελευταία χρόνια η λέξη έχει συνδεθεί με τους σίριαλ κίλερ και φέρνει αρνητικούς συνειρμούς.\nΜεζεδάκι για αύριο:\nΜε την έναρξη της νέας φοιτητικής χρονιάς, πολλοί φοιτητές κινούνται με αυτό το μέσο κάτι που ελλοχεύει κινδύνους για τους ίδιους όπως και για τους άλλους οδηγούς,\n(Ο ιστότοπος είναι κυπριακός. Αναρωτιέμαι μήπως στην Κύπρο συνηθίζεται αυτή η σύνταξη του ελλοχεύω; )\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:14\n7 Σήμαινε αλυσίδα, σειρά.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:18\n#9: Συμφωνώ. Κι εγώ την ίδια διάκριση κάνω.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:20\nΠιστεύω πως για τους Έλληνες οι πρώτες χρονικά δημοφιλείς σειρές που μας έστρεψαν στο ίντερνετ ήταν το prison break και το 24.\nΝομίζω ότι ο ανταγωνισμός με τις εύκολα προσβάσιμες ξένες σειρές ανάγκασε και τις ελληνικές τηλεοπτικές να ανέβουν επίπεδο αισθητικά, κάτι που φαίνεται μόνο βέβαια που ανέβηκαν κάπως τα μπάτζετ, επί κρίσης μόνο τουρκικά και μουρμούρα (ωραία σειρά, απλά με χαμηλό μπάτζετ και καθόλου εξωτερικά γυρίσματα κλπ)\nΜια τρίτη παρατήρηση, η επέλαση των ιντερνετικών σειρών έφερε και καλύτερη γνώση των αγγλικών στις τελευταίες γενιές. Σίγουρα στην Ελλάδα αλλά νομίζω και στο εξωτερικό.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:21\nΕίδα κι έπαθα ν’ αρχίσω να βλέπω ταινίες στο πισί• μέχρι πρόσφατα μου ήταν αδύνατο, αλλά από φέτος τον Γενάρη το ξεπέρασα και βλέπω συχνότατα.\nΔεν καταλαβαίνω γιατί υφίστασαι αυτή την ταλαιπωρία. Ότι έχεις στο πισι το μεταφέρεις σε ένα στικάκι και είτε έχει η τηλεόραση σου είτε με ένα πρόσθετο media player μπορείς να τις δεις πολύ καλύτερα στην τηλεόραση σου ξαπλωμένος στην πολυθρόνα σου.\nΘα προσέθετα δε πως τα τελευταία χρόνια πολλά μίνι σήριαλ, αλλά και σειρές, είναι πολύ καλύτερα από πολλές κινηματογραφικές ταινίες.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:22\nΝα προσθέσουμε ότι μερικές φορές οι τηλεοπτικές σειρές λέγονται και τηλεσειρές.\nΠροσωπικά, μόνον αυτοτελή επεισόδια σειρών μπορεί να παρακολουθήσω, αριά και πού.\nΚαι μία μικρή διευκρίνιση:\nΝομίζω ότι πολλά μπορεί να είναι τα επίθετα σε (ι)-ακός, όπως ηλικι-ακός, κτιρι-ακός, ολυμπι-ακός, αλλά πολύ λίγα τα σε -ιακός (όπως τα πληθυσμ-ιακός, παρακμ-ιακός, εποχ-ιακός) στα οποία μπορεί να συγκαταλεχθεί και το σειρ-ιακός.\nξεπέρασα και βλέπω συχνότατα.\n15 Οπότε η ελληνική λέξη (που σήμαινε σχοινί) πήρε τη σημασία τη σημερινή ανεξάρτητα από την πορεία της λατινικής, ή παρετυμολογικά ας πούμε επηρεάστηκε; Αν συμβαίνει το πρώτο, μιλάμε για φοβερή σύμπτωση!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:28\nΧτες έχασα το καλύτερο στρινγκ που θα έλεγε και ο Ιατρού\nΕννοώ το στρινγκ των σχολίων του άρθρου για το ηλιοβασίλεμα\nΑλλά θα περιμένω άλλο γλωσσικό άρθρο\nΦωτεινής κι εκδρομής επιτρεπουσών\nΔιευκρινίζω: Φωτεινής επιτρεπούσης κι εκδρομής επιτρεπούσης = Φωτεινής κι εκδρομής επιτρεπουσών\nΜη μας κάνουν παρατήρηση οι από πάνω\nκαι μας πουν: Εδώ σε θέλω κουνελάκι να μασήσεις το σουβλάκι\nεδώ σε θέλω ερωδιέ να χωθείς στον ΩΔΙΕ\nΟ ΩΔΙΕ ή κάπως έτσι είναι μια υπηρεσία και την αναφέρει η Φωτεινή. Δεν έχω καταλάβει τι κάνει, όπως και καμιά άλλη\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:31\nΤα τηλεοπτικά σήριαλ ή σίριαλ ή σειρές ή όπως λέγονται, κατά κανόνα αποτελούν την παρακμή της τέχνης (υπάρχουν βεβαίως και εξαιρέσεις). Ο λόγος είναι απλός: γράφονται και παράγονται κατά το διάστημα στο οποίο προβάλλονται στην τηλεόραση. Δεν υπάρχει ολοκληρωμένη δομή αρχής – μέσης – τέλους στην σκέψη των δημιουργών τους, αλλά η διαμόρφωση των επόμενων επεισοδίων εξαρτάται από την τηλεθέαση. Οι δε σαπουνόπερες μέσα στα χρόνια συχνά αλλάζουν και ηθοποιούς (αφού στο μεταξύ κάποιοι αποσύρονται). Πρόκειται περί απολύτου γελοιότητος.\nΌσον αφορά τις λίγες ελληνικές τηλεοπτικές σειρές που γράφηκαν με καλλιτεχνικό και όχι εμπορικό τρόπο, πού βρίσκεται άραγε ο Πατούχας του Δαμιανού; Τι τον έχει κάνει η ΕΡΤ; Γιατί δεν τον προβάλλει ποτέ; Τον κρύβει;\nΑντώνης Ρασούλης said\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:33\nΠολύ παλιότερα προβάλλονταν στα σινεμά ταινίες με συνέχεια στη δράση. Τις ονόμαζαν επεισοδιακές, και το κοινό τις περίμενε με μεγάλη ανυπομονησία.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:34\nΝα προσθέσω, για την πληρότητα του θέματος, και ένα είδος «σειράς» εξαφανισμένο βέβαια σήμερα, τα περίφημα φωτορομάντζα.\nΜεσουρανούσαν τις δεκαετίες ’60-’70 στα λεγόμενα «περιοδικά ποικίλης ύλης», και κατά κάποιον τρόπο (με πολλή φαντασία) μπορούν να θεωρηθούν οι πρόγονοι των τηλεοπτικών σίριαλ.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:35\n…να βλέπω ταινίες στο πισί· μέχρι πρόσφατα μου ήταν αδύνατο, αλλά από φέτος τον Γενάρη το ξεπέρασα και βλέπω συχνότατα…\nΕγώ δεν χρειάστηκε να ξεπεράσω τίποτα. Βρήκα την άχρηστη 32άρα που δεν πιάνει μεν τα καινούρια ψηφιακά αλλά έχει πόρτα HDMI και έτσι βλέπω ακόμα τηλεόραση\n23 Θα σου πει κάποιος ότι και ο Μπαλζάκ έτσι έγραφε πολλά του μυθιστορήματα, για δημοσίευση σε εφημερίδα σε συνέχειες.\n21 Δεν το ξέρω αυτό. Ίσως η σημασία «δεσμά» να έπαιξε ρόλο.\n19 Ο παρακμιακός είναι καλό παράδειγμα.\n18 ΚΙ όμως, προτιμώ το λάπτοπ.\n17 Καιρια η επισήμανση για την αγγλομάθεια.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:40\nΑποκλείεται η κυπριακή να έχει το ελλοχεύω τόσο ζωντανό που να έχει και ιδιωματική χρήση. Ελληνικουρα ημιμαθούς είναι, εντί του εγκυμονεί.\nΤο ελλοχεύω είναι αμετάβατο\nΕντούτοις, χωρίς αυτό ν’ αφορά το ‘ελλοχεύω’ που δεν ανήκει ουσιαστικά στην ΝΚΕ και ας είναι κατανοητό από πολλούς,\nτο πρόβλημα με τη διάκριση μεταβατικών αμετάβατων που είναι σε κοινή χρήση είναι όντως πρόβλημα\nαν το βλέπουμε σαν πρόβλημα. αλλιώς τους αφήνουμε να λένε, και οτι βγει.\nΈκανα προχτές μια πλάκα με τη Φωτεινή. Τη ρώτησα αν το ρήμα ‘καθαρίζω’ έχει αμετάβατη χρήση\nΔεν βρήκε καμιά, μολονότι γυναίκα\nΚαι όμως πολλές γυναικες λένε ‘καθάρισα’ κι εννοούν ότι τελείωσε η περίοδός τους.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:43\nΑπό τηλεοραση βλέπω το Στην Υγειά μας και το Μουσικό Κουτί (επειδή μου αρέσει η Μάρφη) και σπάνια το Στα τραγούδια λέμε ναι, επειδή τα βλέπει και η Φωτεινή και μου τα επιβάλλει\nΟπότε δεν μπορώ να έχω γνώμη για την ορολογία των σειρών\nπου δν με νοιάζει κι όλας. Απ’ ότ κατάλαβα, ο καθένας λέει ό,τι του γουστάρει\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:45\nΠολύ σωστός. Απαραίτητη η επισήμανση\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:46\nΕγώ δεν ξέρω από ταινίες σειρές και serial. Μόνο από όπερες και… cereal !!!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:48\nΗ λεπτή διάκριση που υποφώσκει, είναι ότι το σίριαλ ήσουν αναγκασμένος να το δεις ανά συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (καθημερινό, εβδομαδιαίο, δις την εβδομάδα κλπ. -βλέπε Άγνωστος Πόλεμος, ερήμωμα δρόμων κλπ.), ενώ τη σειρά, όπως και τη σειρά των λαχείων, μπορείς να κάνεις έτσι το χέρι, να την αρπάξεις όλη και να τη δεις μονορούφι.\nΔεν είναι πάντα έτσι ίσως, γιατί είναι και «συνδρομητικές» σειρές που βγάζουν τα επεισόδιά τους λάου-λάου, αλλά τις περισσότερες φορές ανεβαίνουν ολόκληροι κύκλοι.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:49\nσειρά > σειριακός ή > σειραϊκός\nΌταν δούλευα τα σουμερικά κείμενα, χρησιμοποιούσα το επίθετο ‘σουμεριακός’ από το αγγλικό sumerian.\nΤελικά κατέλιξα ότι ήταν λάθος. Το αγγλικό sumerian βγαίνει από το Sumer. Επομένως το ελληνικό πρέπει να είναι ‘σουμερικος’ κι έτσι πλέον το γράφω.\n18 Σωστό καταρχάς αλλά δεν μπαίνουν όλα τα ιντερνετικά σε στικάκι. Μια άλλη λύση είναι ένα κουτάκι που κάνει την παλιά τηλεόραση έξυπνη (smart). Π.χ. μ’ ένα TV Box (το δικό μου είναι το H96 Max) κι έτοιμο.\n20 Παμπάλαια απορία 🙂\n23 Αλήθεια, ένα είδος σίριαλ (ή τηλεσειρών) ονομάστηκαν σαπουνόπερες. Κι αυτές θάπρεπε να έχουν μια θέση στο άρθρο κι ας μην έχουν τις επίμαχες λέξεις στο νέο τους όνομα. Κόσμος και κοσμάκης έχει στηθεί (και στέκεται) μπροστά στην οθόνη για να τις δει!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:50\nΤο γνωρίζω, αλλά δεν είναι το ίδιο. Και ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ ανέστησε τον Σέρλοκ Χολμς λόγω ζήτησης από το αναγνωστικό κοινό και πάει λέγοντας. Όμως σε γενικές γραμμές οι συγγραφείς που δημοσίευαν σε εφημερίδες είχαν στο μυαλό τους την βασική δομή του έργου. Επιπλέον το γραπτό κείμενο, έστω και αν είναι γραμμένο σταδιακά, δεν εξαρτάται από την εξωτερική εμφάνιση ή την ερμηνεία των πρωταγωνιστών. Αντιθέτως στην τηλεόραση, εάν η τάδε στάρλετ διαφημισθεί στον Τύπο ως σούπερ γκόμενα, οι δημιουργοί της σειράς θα αναβαθμίσουν τον ρόλο της κ.ο.κ.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:51\n21.15. κ.σ. +1 στον προβληματισμό του Δύτη. Η σειρά (και στα μαθηματικά!) δε σημαίνει απλά μια ακολουθία όρων/στοιχείων , αλλα ένα σύνδεσμο (bond που είπε ωραία κι ο Νικ.) ένα ΑΘΡΟΙΣΜΑ . Κι όπως η αλυσίδα είναι μια ακολουθία συνδεδεμένων στοιχείων , το ίδιο είναι και το σκοινί επί της ουσίας. Μια ακολουθία διαπεπλεγμενων κόμπων.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:52\nBεβαια δεν ξέρω αν μπορείς να πεις λεσβικός από τη Λέσβο, και οπωσδήποτε δεν θα πεις αθηνικός από την Αθηνα.\nΑλλά η Αθήνα δεν είναι Αθην. Είναι Αθήνα\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:53\nΔεν νομίζω ότι το Αθήνι έναντιι του Αθήνα παίζει ρόλο\n32 Σωστή διάκριση. Το Γκαμπί της Βασίλισσας, ας πούμε, ανέβασε και τα 7 επεισόδια την ίδια μέρα.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:54\nΝα σας πω κάτι; Δε νομίζω ότι έχει βελτιωθεί η αγγλομάθεια του κοινού, αλλά μάλλον ότι έχει αρχίσει να δουλεύει κάποια ιδιαίτερη ιδιότητα της αγγλικής να γίνεται εύκολα κατανοητή. Υπάρχουν εκφράσεις όπως catch up που ακόμη κι αν τις ακούς πρώτη φορά στη ζωή σου, με μια γενική γνώση αγγλικών και ένα σαφές συμφραζόμενο τις αρπάζεις τόσο άμεσα ώστε τη δεύτερη-τρίτη φορά τις πετάς και μέσα στα ελληνικά σου. Αλλά αυτό είναι μαγκιά της ίδιας της γλώσσας, όχι εκείνου που τη μιλάει (σαν ξένη εννοώ). Διότι αυτό είναι σε θέση να το κάνουν και άνθρωποι που αντικειμενικά δεν ξέρουν πολλά αγγλικά, δεν είναι σε θέση να πουν πολλά απ’ όσα θα ήθελαν και μάλιστα σωστά και κατανοητά.\nΊσως είναι νοηματική γλώσσα τελικά. Δεν πειράζει, εμείς είμαστε με τα πολλά μύρια τύπους.\nΠαρόμοιο φαινόμενο μου έχουν επισημάνει οι καθηγητές της πληροφορικής: βλέπεις έναν έφηβο να κάνει παπάδες με το κινητό του ή το πισί, και δε σου πάει ο νους ότι στην ουσία είναι ηλεκτρονικά αναλφάβητος! (Αν δεν είσαι ο καθηγητής της πληροφορικής, μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιστάσεις θα έχεις την ευκαιρία να το διαπιστώσεις αυτό.)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:56\n34γ: Ένα κάρο σειρές της τελευταίας δεκαετίας είναι στην πραγματικότητα σαπουνόπερες πολυτελείας (με εξωτερικά πλάνα δηλαδή) και τίποτα διαφορετικό.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:58\nΑς δούμε και τον «σειράκια» από τον χώρο του τζόγου. Πάμε στα στοιχήματα.\nΈστω η αυριανή Τσάμπιονσιπ:\nα. «σειράκιας» λέγεται αυτός που θα παίξει, «με τη σειρά» την αύξουσα των κωδικών ΟΛΟΥΣ τους αγώνες μιας κατηγορίας που εντάσσονται στην αυτή χρονική ζώνη.\nβ. «σειράκιας» είναι επίσης εκείνος ο παίκτης ο οποίος θα πάρει το περιοδικό και, σε μία κατηγορία, θα αντιγράψει όλες τις προβλέψεις του συντάκτη και θα τις παίξει, μη μελετώντας λεπτομέρειες κ.λπ. Απλή αντιγραφή πρότασης στοιχηματικού συντάκτη. Οι διαφορές: o δεύτερος σειράκιας ποτέ δεν μελετά στατιστικά κ.λπ. Το μήκος της σειράς προβλέψεων του συντάκτη είναι μεγαλύτερο από την περίπτωση α. Γιατί, φέρ’ ειπείν, κάποιοι αγώνες της Τσάμπιονσιπ θα διεξαχθούν και την Κυριακή.\nΟ εν λόγω «σειράκιας» δεν πολυκυκλοφορεί ως λέξη στον εκτός εντύπων χώρο. Πλάστηκε στα γραφεία του αντίστοιχου Τύπου, παρατηρώντας ασφαλώς τι γίνεται στα προπάδικα. Αναφερόμενος ο διευθυντής του περιοδικού στους αγοραστές, λέει στη συντακτική ομάδα: «Ρε σεις, ξέρετε πόσους σειράκηδες έχει το περιοδικό; Να τους ευγνωμονείτε!»\nΈχουμε τώρα και τον «σειράκια Βασιλόπουλο», ή, αργότερα, «Βασιλόπουλο». Ο παίκτης αυτός παίζει με τη σειρά γύρω στους 15 αγώνες, ή και περισσότερους, με αποτέλεσμα το δελτίο συμμετοχής που παίρνει στα χέρια του από τη μηχανή του ΟΠΑΠ να θυμίζει λογαριασμό ταμειακής μηχανής από τα ΑΒ Βασιλόπουλος. Ο «σειράκιας Βασιλόπουλος» πλάστηκε επίσης μέσα στα γραφεία, αλλά επεκτάθηκε και στον τζογαδόκοσμο, ως, απλά, «Βασιλόπουλος», για εκείνους που θα παίξουν, ανεξαρτήτως σειράς, πλήθος αγώνων. Να σημειωθεί δε ότι ο Βασιλόπουλος είναι το μόνο γνωστό επώνυμο της αλυσίδας σουπερμάρκετ που ακούγεται. Ακόμα κι ένας σειράκιας που ψωνίζει από του Σκλαβενίτη, θα πει «έπαιξα Βασιλόπουλο», κρατώντας με καμάρι το «σεντόνι» προβλέψεων.\n-Πω, ρε μαν, τι έπαιξες; Τρελός είσαι;\n-Βασιλόπουλο, δικέ μου!\nΚαι μια κι είπαμε για σουπερμάρκετ, αξέχαστο το… μήκος χαρτιού του λογαριασμού του σπλαχνικού Παπαδημούλη τον Μάρτιο του 2020, τα καρότσια του οποίου θύμιζαν αμερικανικούς σιδηροδρόμους, τα δε χαρτιά υγείας ξεπερνούσαν σε ύψος τα κόκκινα λεωφορεία του Λονδίνου. Μάλλον θα τα μοίραζε φιλόστοργα στα ενοικιαζόμενα ακίνητά του. Τέτοιον σειράκια ωνίων θα κάνουμε χρόνια να ματαδούμε.\nΣίριαλ η ζωή…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:01\nΠριν ακόμη κόψω την τιβή, θυμάμαι είχα αρχίσει να φρικάρω με τα σίριαλ όταν αντιλήφθηκα ότι όλα , «ποιοτικά» (τάχαμου) και σκουπίδια μαζί, προφανώς, με τις τηλενοβέλες) φτιάχνονται με την ίδια συνταγή. Μπρρρ.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:04\nΚαι μόλις πήγα στη Βίκη να δω περισσότερα για τις σαπουνόπερες μου ξεφύτρωσε καινούριος σχετικό όρος: οι τηλενουβέλες\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:11\nΠοια ιντερνετικά δεν μπαίνουν σε στικάκι;\nΑυτή την στιγμή έχω σε στικάκι 34 ταινίες και 4 επεισόδια μιας μίνι σειράς και επιλέγω τι θα δω κάθε βράδυ. Τα τελευταία χρόνια μόνο 2-3 φορές δεν μπορούσα να δω κάτι γιατί το media player δεν είχε το φορμά που ήταν γραμμένη η ταινία είτε το σήριαλ και δεν το έπαιζε, ενώ μπορούσες να τα δεις στο λαπτοπ.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:12\nΚαλημέρα. Παλιά έβλεπα και μεγάλες σειρές, αλλά τώρα θα δω μίνι σειρές (σαν το Γκαμπί) και αν. Ο λόγος είναι πως οι σειρές, και κυρίως αυτές που τραβάνε, πολύ συχνά δεν ενδιαφέρονται τόσο να πουν απλώς μια ιστορία όσο να τραβήξουν την ιστορία που θέλουν να πουν όσο πιο κομψά και ανώδυνα γίνεται. Και όσο περνάνε οι σεζόν, τόσο λιγότερο κομψά και ανώδυνα μπορεί αυτό να γίνει.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:13\nΟι έννοιες series (σειρά) και serial (σίριαλ) προηγούνται κατά πολύ της τηλεόρασης αλλά και του κινηματογράφου. Ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε η λέξη π.χ. για τα έργα του Ντίκενς που εμφανίζονταν στα περιοδικά κεφάλαιο-κεφάλαιο σε διάκριση από την σειρά που ήταν βιβλία με το ίδιο, γενικά, αντικείμενο που έχουν μεν εκδοθεί με χρονική σειρά αλλά μπορούσαν να διαβαστούν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Το etymoline βρίσκει αυτή τη χρήση το 1711.\nΈτσι ενώ οι Μεγάλες Προσδοκίες ήταν σίριαλ, οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χόλμς ήταν σειρά.\n(Το παράδειγμα το διάλεξα για να πω: Στοιχειώδες αγαπητέ Γουότσον. Αλλά δεν θα το κάνω για να μη πείτε: Άσε μας ρε εξυπνάκια)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:14\n#33: Τα των Σουμερίων λέγονται Σουμεριακά. Αν ήταν Σουμέροι θα λέγονταν Σουμερικά.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:20\n43 Μωρέ μπράβο ορολογία!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:24\n41. Πέπε, με το μπαρδόν αλλά ούτε «κάποια ιδιαίτερη ιδιότητα της αγγλικής…» έχει αρχίσει να «δουλεύει» , ούτε οι φίλοι σου Η/Υ ανακάλυψαν καμιά Αμερική!\nΤο φαινόμενο λέγεται «χρησικτησία» και είναι ταυτόχρονο με τις ομαδικές κοινωνίες στο ανθρώπινο είδος.\nΚανείς δε θα ισχυριζόταν ότι για να εκτιμήσεις την καλή μουσική θα πρέπει να έχεις γνώσεις μουσικής ενός Μπαχ ή ενός Βέρντι ή ενός Μακκάρτνεϋ. Ή ότι για να λατρεύεις τα εικαστικά πρέπει να ζωγραφίζεις σαν Γκρέκο ή σαν Πικάσο. Ή για να σ αρέσει το θέατρο πρέπει να μπορείς να γράψεις σαν Σαίξπηρ ή Τενεσή Γουίλιαμς…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:25\n@32 Αυτό το ξεκίνησε η νετφλιξ αν θυμάμαι καλά με το house of cards και το orange is the new black. Αναρωτιόμασταν τότε πως είναι δυνατόν να βγαίνουν όλα τα επεισόδια μαζί, δίνοντας τη δυνατότητα στον καθένα να σε προλάβει και να σου σποϊλάρει το τέλος! Τελικά έπιασε το πείραμα τους.\nΕπίσης έδωσε τη δυνατότητα σε κριτικούς και αρθρογράφους να αξιολογήσουν σειρές έχοντας δει ολόκληρους κύκλους, κι όχι μόνο ένα δύο επεισόδια που δεν είναι πάντα αντιπροσωπευτικά. (Το πρώτο επεισόδιο στην Αμερική είναι ο λεγόμενος πιλότος)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:26\nΝα πούμε επίσης ότι υπήρχαν κάποτε και τα ραδιοφωνικά σίριαλ που είχαν προηγηθεί βέβαια των τηλεοπτικών.\nΚάποια από αυτά είχαν αφήσει εποχή, όπως και οι χαρακτηριστικές «ραδιοφωνικές» φωνές του Βύρωνα Πάλλη, του Γιώργου Βελέντζα, του Στέφανου Ληναίου, της Βέρας Κρούσκα, της Αφροδίτης Γρηγοριάδου, της Ξένιας Καλογεροπούλου και άλλων καλών ηθοποιών.\nΕίχα προλάβει στα τελειώματα του είδους, τέλος ’70ς, ένα από αυτά, που δεν ήταν ακριβώς σίριαλ αλλά μικρά αυτοτελή σκετσάκια με τον Θύμιο Καρακατσάνη, και με τίτλο «Ιορδάνης ο ΄Ελληνας» (έπαιζε τον «ανατολίτη», «Κωνσταντινουπολίτη», κάτι τέτοιο τέλος πάντων)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:30\nΝομίζω ότι χάνετε πολλά. Επίσης, η γενικότερη άρνηση που φαίνεται σε πολλά σχόλια, τολμώ να πω, είναι άδικη γιατί μάλλον άγνοια υποδηλώνει. Με συγχωρείτε αν ακούγομαι εριστικός, αλλά σειρές όπως το «The Wire» ή το «Breaking Bad» δεν τραβάνε απλά μια ιστορία (plot), αλλά αποτελούν πραγματικά αριστουργήματα της αφήγησης και της ανατομής της κοινωνίας. Ας μην συγχέουμε τις σαπουνόπερες σαν την τουρκική Ελίφ με το καταπληκτικό, επίσης τουρκικό, Ethos. Και σειρές που «τραβάνε» για πολλές σεζόν και με πολλά επεισόδια, ας πούμε για παράδειγμα το «The Office», μπορεί ίσως να κουράσουν κάποιους, είναι όμως τόσο ευφυή και, με τον καιρό, μεγεθύνεται τόσο η απόλαυση, τα συνηθίζεις (μάλλον ανεπιτυχής μεταφορά του «they grow on you», συγνώμη…) τόσο που σου λείπουν απίστευτα όταν τελειώσουν.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:36\n@41 Θα έβαζα τα αγγλικά σε μια κατηγορία γλωσσών (για μένα μαζί με τα ιταλικά και τα ισπανικά) που σχεδόν μαθαίνονται από μόνες τους με την έκθεση, αν έχεις κάποιος μια πρώτη βάση. Δε θα έβαζα στην κατηγορία αυτή πχ τα γερμανικά, που θέλουν πολλή δουλειά με τους κανόνες πριν αρχίσεις να αποκωδικοποιείς σωστά αυτά που ακούς.\nΓια τα phrasal verbs τείνω προς το να μη συμφωνήσω, συχνά δεν είναι καθόλου αυτονόητα οταν τα πρωτακούς ούτε σε σχέση με το αρχικό ρήμα ούτε μεταξύ τους, πχ pass out και pass away.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:38\nΑφού ξέρω ότι σου αρέσουν όλοι οι γλωσσικοί μαίανδροι 🙂\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:51\n46 Εννοούσα πως δεν κατεβαίνουν όλα. Με τα περισσότερα γίνεται δουλειά αλλά μούχουν τύχει και κάποια σκληρά καρύδια που δεν τα κατάφερα (και τα παράτησα). Του Νετφλιξ δεν ξέρω τι γίνεται, δεν τόχω χρησιμοποιήσει. Αν το κατεβάσεις, το να το παίξεις στην τηλεόραση είναι εύκολο (κι αν ένα φορμά δεν το παίζει το πλέιερ σου – όπως στην δικιά μου πούναι παλιά – μπορείς να το αλλάξεις στον Η/Υ).\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 10:54\n54 Περιγράψατε 3 σειρές που κατά κοινή ομολογία αποτελούν λαμπρές εξαιρέσεις. Μιλάω για το Breaking Bad (και το spin-off του, το Better Call Saul, του οποίου τον τελευταίο κύκλο περιμένουμε), το The Wire, το οποίο είναι μια σχετικά μεγάλη σειρά που παρά το σχόλιό μου θα δω κάποια στιγμή, και το The Office. Γι’ αυτό, πολύ προσεκτικά, διατύπωσα τη γνώμη μου δίχως να είμαι απόλυτος. Εριστικός δεν είστε, αλλά εύκολα καταλήξατε σε συμπεράσματα.\nΖαφ. Πετρ. said\nΈχοντας ήδη διαβάσει κάνα δυο εντελώς απαξιωτικά σχόλια, τάχα ξεχειλίσματος κουλτούρας κι υψηλής μενταλιτέ (σικ!) αναρωτιέμαι πόσο νόημα έχει να γράψω τη δική μου εμπειρία.\nΣε συνέχεια λοιπόν των «24» «Prison Break» έχω να προσθέσω και το «Lost» που λόγω του ότι δεν είχε…δουλέψει το dvd για να γίνει η εγγραφή το μακρινό 2009 μιας και το πρόβαλε η ΕΡΤ2, δεν το ολοκλήρωσα ποτέ.\nΕν πάση περιπτώσει, ήδη έχει δοθεί η απάντηση περί της ποιότητας που θυμίζει κινηματογράφο από την «ίδια τη ζωή» (που θα έλεγε κι η Αλέκα).\nΕιδικά κάποιες Αγγλικές σειρές (στο BBC δίνεται έμφαση στις μίνι σειρές), όπως π.χ. το Broadchurch ή το Dowtown Abbey (αυτό τράβηξε), δεν έχουν να φοβηθούν καμία απαξίωση.\nΌπως επίσης και κάποιες «κλασσικές» εκ του ΗΒΟ όπως οι Deadwood, Treme και φυσικά το Wire (που έχει συμμετάσχει κι ο Τζορτζ Πελεκάνος).\nΉ να γράψουμε π.χ. για το Game of Thrones που μας έκανε παρέα στα χρόνια των Μνημονίων ή το «σπλάτερ» Walking Dead που συνεχίζει και προβάλλεται – σε ένα πιο ειδικό κοινό που σχετίζεται βασικά με τα κόμιξ.\nΉδη έγραψα ελάχιστα δείγματα, αξεπέραστης παραγωγής δίχως ν΄ασχοληθώ και με ευρωπαϊκές (π.χ. Δανία).\nυ.γ. νομίζω πως πλέον το «serial» έχει ήδη εξοριστεί κι από το λεξιλόγιο των…boomers.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 11:23\nΜια εμπειρική παρατήρηση σχετικά με την αγγλομάθεια: όταν δίναμε εξετάσεις για διάφορα πτυχία στα αγγλικά, θεωρούσαμε ότι η πιο δύσκολη ενότητα ήταν το listening comprehension. Θυμάμαι ότι ακούγαμε κάτι κασέτες με αρκετά παράσιτα, που σε συνδυασμό με την προφορά των ομιλητών δυσκόλευαν πολύ την κατανόηση και έτσι η βαθμολογία μας στο listening ήταν πάντα χαμηλότερη απ’ ότι στο reading. Πριν λίγα χρόνια, όταν έδιναν τις αντίστοιχες εξετάσεις τα παιδιά μου και οι συμμαθητές τους, πρόσεξα ότι συνέβαινε το αντίστροφο και έπαιρναν πλέον μεγαλύτερους βαθμούς στο listening από το reading, που σημαίνει ότι μάλλον βελτιώθηκε η ικανότητά τους να κατανοούν προφορικά τη γλώσσα κι όχι η αγγλομάθειά τους γενικότερα.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 11:29\nΑν και βλέπω σειρές, θα συμφωνήσω με τον Κόρτο. Σειρές εφάμιλλες των ταινιών θεωρώ μόνο αυτές με αυτοτελή επεισόδια, όπως π.χ. το Black Mirror, και μίνι σειρές. Οι υπόλοιπες, όσο καλές και να είναι, ξεχειλώνονται. Ακόμα και το Breaking Bad, που μου άρεσε, είχε πολλά γεμίσματα που δεν ήταν αναγκαία, και είχα διαβάσει ότι ο συμπρωταγωνιστής, ο Τζέσε, ήταν να «σκοτωθεί» από την πρώτη σεζόν, αλλά, επειδή άρεσε στο κοινό, τον κρατήσανε.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 11:35\n58 Οι τρεις που ανέφερα, αρχετυπικές εννοείται γι’αυτό και το παράδειγμα, είναι από έναν κατάλογο περίπου 100 ακόμη που βρίσκω εξαιρετικές, το ένα τρίτο των οποίων θεωρώ ότι είναι σχεδόν εξίσου καλές με αυτές. Άρα ξεπερνάμε τις εξαιρέσεις και μιλάμε για μια συνεχιζόμενα αξιόλογη παραγωγή πολιτιστικών προϊόντων. Θα μπορούσα να παραθέσω ολόκληρο κατάλογο (και το Γκαμπί, συγνώμη νοικοκύρη, το θεωρώ απλά ευχάριστο…). Οι σειρές σήμερα\nΔεν αναφερόμουν επίσης σε σας συγκεκριμένα, να το ξεκαθαρίσω (αν και χαίρομαι πολύ που δεν εκλάβατε ως επιθετική τη στάση μου – απλά, κι εγώ με πολύ σκεπτικισμό ξεκίνησα να βλέπω σειρές, και μάλιστα με μία που τη βρήκα πολύ μέτρια παρόλο που την εκθειάζουν, και καταλήγω να τις υπερασπίζομαι γιατί πράγματι πιστεύω ότι κυκλοφορούν αριστουργήματα που αξίζει να τα δει κανείς).\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 11:37\n58 Οι τρεις που ανέφερα, αρχετυπικές εννοείται γι’αυτό και το παράδειγμα, είναι από έναν κατάλογο περίπου 100 ακόμη αξιόλογων, το ένα τρίτο των οποίων θεωρώ σχεδόν εξίσου καλές με αυτές. Άρα ξεπερνάμε τις εξαιρέσεις και μιλάμε για μια συνεχιζόμενα αξιόλογη παραγωγή πολιτιστικών προϊόντων. Θα μπορούσα να παραθέσω ολόκληρο κατάλογο (και το Γκαμπί, συγνώμη νοικοκύρη, το θεωρώ από τις κάπως μέτριες, ευχάριστη απλά…)\nΔεν αναφερόμουν επίσης σε σας συγκεκριμένα, να το ξεκαθαρίσω (αν και χαίρομαι πολύ που δεν εκλάβατε ως επιθετική τη στάση μου – απλά, κι εγώ με πολύ σκεπτικισμό ξεκίνησα να βλέπω σειρές, και μάλιστα με μία που τη βρήκα πολύ μέτρια παρόλο που την εκθειάζουν, και πιστεύω ότι υπάρχουν αριστουργήματα που είναι κρίμα να τα χάνει κανείς νομίζοντας ότι είναι βαρετά και μακρόσυρτα)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 11:43\n#57: Επειδή και σ’ αυτά που κατεβαίνουν μπορεί να έχεις πρόβλημα με τους υπότιτλους, η καλύτερη λύση είναι να βάλεις το λάπτοπ να παίζει δίπλα στην τηλεόραση και να το συνδέσεις με καλώδιο HDMI.\nΒέβαια άλλη ευκολία και άλλη «χάρη» έχει το αποθηκευμένο, που το έχεις στο αρχείο σου, το βλέπεις όποτε θέλεις κλπ.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 11:48\nΜια και μιλάμε για σίριαλ, υπάρχει το χαριτωμένο βιβλιαράκι “La vie commence à 20h10” του Thomas Raphaël που παρωδεί γουστόζικα την παραγωγή του “Plus belle la vie”, ενός (πραγματικού) γαλλικού σίριαλ που συνεχίζεται αδιάκοπα εδώ και 17 χρόνια!\nΞέρει κανείς ποιο σίριαλ κατέχει το ρεκόρ μακροζωίας;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 11:56\n53 Άκουγα το Σπίτι των ανέμων (τον Λαμπίρη, που λένε)\n54 Το Ethos το έχω κατεβάσει -δεν το είδα όμως.\n63 και πριν. Σε πειρασμό θέλετε να μας βάλετε 🙂\nΑπό ιντερνετικές σειρές έχω πλήρη μεσάνυχτα γιατί η μοναδική που έχω δει είναι η μίνι σειρά Unorthodox από το Netflix.\nΟυσιαστικά δεν την λες και σειρά, σαν μια μεγάλη ταινία είναι, αφού πρόκειται για τέσσερα 55λεπτα επεισόδια.\nΚαλογυρισμένη και με ενδιαφέρον θέμα, μπορώ να πω ότι μου άρεσε…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 12:04\nSpriridione, έπιασες το πνεύμα μου ακριβώς.\nΝα προσθέσω ότι στην συνείδηση του κόσμου διεθνώς υπάρχουν δεκάδες σκηνοθέτες κινηματογράφου οι οποίοι έχουν καθιερωθεί ως κεφάλαια του παγκόσμιου πνεύματος (αντίστοιχη καταξίωση υπάρχει και στην Ελλάδα για ορισμένους Έλληνες σκηνοθέτες, έστω σε εθνικό επίπεδο). Αντιστοίχως πόσοι σκηνοθέτες τηλεοπτικών σειρών είναι αναγνωρισμένοι από το πλατύ κοινό; Ελάχιστοι και μάλλον από τον κινηματογράφο προερχόμενοι.\nΗ ΕΡΤ πέρυσι έπαιξε την ενδιαφέρουσας θεματολογίας σειρά «Βινύλιο» (Vinyl), την οποία παραπλανητικώς την παρουσίασε ως σκηνοθετημένη από τον Μάρτιν Σκορσέζε. Όμως στην πραγματικότητα ο Σκορσέζε σκηνοθέτησε μόνο το πρώτο επεισόδιο και τα υπόλοιπα εννέα σκηνοθετήθηκαν από διάφορους άλλους. Ποιος τους θυμάται αυτούς; Επισκιάστηκαν όλοι.\nΑργησες πολύ να το καταλάβεις. περίπου το ίδιο γίνεται με τα βιβλία. Εκτός από καμιά 50ρια που έχεις ξεχωρίσει στην ζωή σου,(όπως και ταινίες κ.λ.π) και μπορείς ευχάριστα να επαναλάβεις, είναι αστείο να διαβάζεις άλλα 100 μήπως βρεις το 51ο, ε΄τε κοροϊδεύοντας τον εαυτόν σου πως είναι «καλά»\nΤο Ethos (Bir başkadır) είναι πάρα πολύ καλό. Συν τοις άλλοις βλέπεις πόσο απίστευτα καλοί είναι οι Τούρκοι ηθοποιοί, στο μεταξύ από το καστ οι περισσότεροι νομίζω είναι κανονικά γνωστοί από σαπουνόπερες στη γείτονα. Ο χειρότερός τους είναι στο επίπεδο των πολύ καλών δικών μας.\n(Κάτι τέτοιο είχε πει κάποτε και ο Ρος Ντέιλι για τους Τούρκους μουσικούς και είχαν πέσει να τον φάνε).\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 12:08\nΔεν έχω αντιληφθεί στα ελληνικά διάκριση ανάμεσα στη σειρά και το σίριαλ, προσωπικά τα αντιλαμβάνομαι ως συνώνυμα. Αυτό που συνειδητοποίησα τώρα είναι ότι δεν χρησιμοποιώ καθόλου τη λέξη «σίριαλ» και δεν την ακούω και στον κύκλο μου.\nΣτα αγγλικά αντίθετα υπάρχει διάκριση, «(TV) series» είναι με αυτοτελή επεισόδια ενώ «(TV) serial» είναι ιστορία που συνεχίζεται.\nΓια την ποιότητα, που κουβεντιάστηκε αρκετά στα σχόλια, δεν υπάρχει κάποιος εγγενής λόγος να είναι οι σειρές χειρότερες από τις ταινίες.\nΑπλά παλιότερα αντιμετωπιζόταν η τηλεόραση ως φτηνότερη διασκέδαση (εννοώ από την πλευρά της παραγωγής). Αυτό έχει αλλάξει, ίσως και λόγω του Νέτφλιξ αλλά και της Άμαζον, που μπήκαν δυναμικά στην παραγωγή με φιλόδοξα σχέδια. Για παράδειγμα ξεκινάει το Νοέμβριο μια παραγωγή της ‘Αμαζον, το «The Wheel of Time» (Τροχός του χρόνου). Βασίζεται σε μια σειρά 14 βιβλίων που ουσιαστικά λένε μία ιστορία από την αρχή μέχρι το τέλος. Δεν γνωρίζω φυσικά αν θα είναι καλή ή όχι, αλλά δεν υπάρχει a priori λόγος να ξεχειλώσει ακόμα κι αν τραβήξει 14 σεζόν – το υλικό υπάρχει ήδη.\nΤη δυνατότητα παρακολούθησης ολόκληρων κύκλων με ταυτόχρονο ανέβασμα όλων των επεισοδίων την ίδια μέρα την ξεκίνησε όντως το Νέτφλιξ, αλλά πρέπει να έπαιξε ρόλο ότι ήδη γινόταν αυτό με σειρές που κατεβάζαμε πειρατικά. Μια πλατφόρμα που είχε στόχο την ιντερνετική διανομή έπρεπε να βρει απάντηση και σε αυτό το πλεονέκτημα της πειρατείας.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 12:10\nΣηριαλάκι, θυμήθηκα, αποκαλούσε ο Διογένης Καμμένος το καθημερινό στριπάκι στην Ελευθεροτυπία («Μήτσος και Κατινάκι»), αν το θυμάται κανείς.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 12:13\n68. Στις σειρές απόλυτα κυρίαρχο ρόλο έχει ο παραγωγός. Οι σκηνοθέτες είναι δευτερεύοντες και εναλλάσσονται.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 12:26\nΜα αυτός που εκτιμά την καλή μουσική / θέατρο κλπ. είναι μόνο αποδέκτης. Εδώ με τη γλώσσα (που έτσι κι αλλιώς δεν είναι τελείως συγκρίσιμη) μιλάμε ταυτόχρονα και για πομπούς. Αλλά και στον ρόλο του δέκτη ακόμη, το να καταλάβεις κάτι προϋποθέτει γνώση του κώδικα, ή να είναι ο κώδικας εύκολος στα όρια του αυτονόητου. Ακόμη και στο υψηλότερο θέατρο του κόσμου, αν χρησιμοποιούνται κώδικες που ούτε γνωρίζεις ούτε είναι προφανείς, κάτι θα σου διαφύγει, κι ας μη μειώσει αυτό την απόλαυσή σου.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 12:27\nΑκριβώς. Γιαυτό κατά κανόνα είναι βιομηχανικό και όχι καλλιτεχνικό είδος θεάματος. Το αυτό ισχύει συχνότατα και στις ταινίες του Χόλυγουντ, όπου ο παραγωγός παρεμβαίνει στα πάντα και ουσιαστικά παραγγέλνει συγκεκριμένη ταινία στον τάδε σκηνοθέτη -ο οποίος από δημιουργός καταλήγει απλός εκτελεστής.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 12:46\nΤα τελευταία χρόνια που με διάφορους τρόπους βλέπουμε «συνεχόμενα», νομίζω πως κυρίως οι νέοι χρησιμοποιούν μόνο τους τίτλους. Όταν ρωτηθούν τι ειναι αυτό, λένε σειρά στο-στη-στον. Το σηριαλ όσο μικραίνουν οι ηλικίες τόσο και χάνεται ως λέξη.\nΧάθηκε ο ΣΠ;\nΣαν να μην τον ξαναδιάβασα από την γιορτή του.\nΞέρουμε αν είναι οκ;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 12:55\nΝομίζω πως το «σειρές», όσο κι αν είναι το πλέον συνηθισμένο για αυτού του είδους τα φιλμ/παραστάσεις κλπ. ιδίως στην τηλεόραση, δεν αποδίδει τόσο κυριολεκτικά την έννοια. Περισσότερο το «ακολουθίες» (εξ ού και το σίκουελ στην επικυριαρχική) τα χαρακτηρίζει. Η «σειρά» δίνει μεν κάπως την εντύπωση του «ένα μετά το άλλο» (ίσως και σε «ευθεία γραμμή»), αλλά χωρίς να παρεμβαίνει κάτι μεταξύ των μερών, φυσικά ή χρονικά. Το «ακολουθία» εκφράζει μόνο πως κάτι έρχεται, ακολουθεί, μετά.\nΤώρα να πως και την αμαρτία μου, κι εγώ «σειρές» λέω γι αυτά τα φιλμάκια/παραστάσεις κλπ.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 13:00\n# 73 – Στις σειρές απόλυτα κυρίαρχο ρόλο έχει ο παραγωγός.\nΣτην κινηματογραφική βιομηχανία, όχι;\n[Στο Χόλυγουντ ο σκηνοθέτης δεν πατάει το πόδι του στο μοντάζ (εκτός εξαιρέσεων). Ο παραγωγός δε τού έχει γύρω δικούς του έμπιστους σκηνοθέτες δια παν ενδεχόμενον κοκ]\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 13:04\n78. Γι’ αυτό έγραψα απόλυτα κυρίαρχο ρόλο.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 13:11\n#66: Να το δεις το Ethos, ειναι πολυ καλο.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 13:17\nΕγώ ανεκαθεν βλέπω σειρές, με χαλαρώνουν. Και ξένες και ελληνικές. Από τις τρέχουσες ελληνικές εχω ξεχωρίσει τον «Σασμό», σαφώς πιο σοβαρή σειρά από το αντίπαλο δέος, «Τη γη της ελιάς», όπου οι «Μανιατες» μιλούν με κυπριακή προφορά.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 13:25\nΑυτό ακριβώς έκανα και εγώ!\nΘα προσθέσω σε όσες έχετε γράψει μερικές σειρές επίσης που ήσαν εξαιρετικές.\nΚαι μερικές μίνι σειρές\nThe Morning Show (συνεχίζεται)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 13:31\nΠάντως δεν με παραξενεύει που οι βάζελοι ασχολούνται με σειρές, είναι κι αυτό μια παρηγοριά από τα ατυχή αλλεπάλληλα αθλητικά σήριαλ\n(τα αντίστοιχα πέτρινα χρόνι του ΠΑΟΚ η ασχολία μου με τις όπερες βελτίωσε την απόδοση όλων των αθλητικών του τμημάτων !! )\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 13:33\nΩ, αφού εκεί θα καταλήγαμε, να προτείνω κι εγώ αυτά που μου άρεσαν\n-Το Casa de papel δεν είδα ακόμη, ή μου ξέφυγε; Η ληστεία ως επανάσταση,\n-Το La embarcadera, νομίζω του ίδιου σκηνοθέτη/παραγωγού και με τον ίδιο πρωταγωνιστή, το είχε το ερτφλιξ\n-Το The Expanse, για όσους γουστάρουν sci-fi με πολύ καλή τεκμηρίωση\n(οι άλλες έχουν λίγο-πολύ αναφερθεί)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 13:51\nΤο «serial killer» το λέμε «κατά συρροήν δολοφόνος». Είχα βρει και μια άλλη αντιστοιχία, θα την ψάξω.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:08\nΑ μπράβο, θα θυμηθούμε και διάφορα σίριαλ όπως :\n– το σίριαλ της μεταγραφής….\n– το σίριαλ με τα εγκαίνια….\n– το σίριαλ με την ψήφιση…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:14\nΥπήρξε και ένα σίριαλ το 1972 που είχε παραγωγό το ελληνικό Δημόσιο. Η σειρά «Απόρρητος Φάκελλος 27» ήταν παραγωγή της ΅Ελληνικής Αστυνομίας, με εικονολήπτες, τεχνικούς αστυνομικούς αλλά και ως ηθοποιούς:\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:21\nΝα θυμηθούμε στο διαδίκτυο των 90’s την εμφάνιση ιστοσελίδων με «Serialz», δηλ. ολόκληρα κατεβατά από κωδικούς με τους οποίους μπορούσες να ξεκλειδώσεις πλήθος προγραμμάτων για PC.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:22\nΝομίζω ότι δεν αναφέρθηκε ήδη, υπάρχει και η σειρά ως είδος υπομνηματισμού της Βίβλου σχεδόν στίχο προς στίχο που αποτελείται από αποσπάσματα Πατέρων την σχολίασαν. Είναι η λεγόμενη catena, αλυσίδα ή σειρά. Έχω δει αρκετές ανέκδοτες ακόμη σε χειρόγραφα, πολλές φορές μάλιστα τυχαίνει μία τέτοια σειρά να διασώζει άγνωστα αποσπάσματα από χαμένα πλέον έργα.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:24\n82 Eυχαριστώ (πάλι πειρασμός)\n81 Και έχουν και όλοι εξωτικά ονόματα -μα, να μην υπάρχει ένας Γιώργος;!\nΤο ποιο γνωστό εξάρτημα, πρωτόκολλο, θύρα επικοινωνίας έως και φόρτισης για PC που εμπεριέχει τον όρο «Serial»: USB (Universal Serial Bus)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:25\nΣτα βιομηχανικα προιοντα υπαρχει το serial defect και το serial number.\nΕπισης υπαρψουν οι δοκιμες σειρας (σε ολα τα προιοντα που βγαινουν απο τη γραμμη παραγωγης, σε αντιθεση με τις δοκιμες τυπου που ειναι σε καποια κομματια).\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:27\n85: serial killer = καθ’ έξιν δολοφόνος.\nΤις παλιές ταινίες που είχαν και δεύτερη ή τρίτη συνέχεια τις λέγαμε «έργον εις δύο εποχάς» και «έργον εις τρις εποχάς» (σπάνια).\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:28\nΝα προσθέσω ‘Dexter’ (φοβερά έξυπνα σενάρια, όλες οι σεζόν)\nΚαι το άριστο ελληνικό ‘Έτερος εγώ’.\nΑυτό μάλιστα ξεκίνησε ως ταινία, διακόπηκε από ευθιξία του σκηνοθέτη (Σωτήρης Τσαφούλιας) η προβολή στους κινηματογράφους λίγο μετά την πρεμιέρα και ακολούθως την έβαλε δωρεάν στο γιουτιουμπ (υπάρχει εκεί ακόμα). Εκεί βρήκε μεγάλη αποδοχή και φανατικούς οπαδούς, μεταξύ τους κι ένας παραγωγός του cosmote tv που λένε ότι έδωσε στον Τσαφούλια γη και ύδωρ για να την συνεχίσει ως σειρά. Η οποία όντως γυρίστηκε, είναι καταπληκτική και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα. Προσπάθησε να αγοράσει τα δικαιώματα της και η νετφλιξ για την υποτιτλισει και να τη διαθέσει παγκοσμίως και δυστυχώς δεν τα βρήκαν στο οικονομικό και τους όρους με την κόσμους, αλλιώς θα ήταν σήμερα ένα ελληνικό casa del papel…\n61 Κι εμένα μου τη δίνει όταν κάνουν κοιλιά οι σεζόν από καλές σειρές, γιατί πρέπει να βγει υποχρεωτικά ένας συγκριμένος αριθμός επεισοδίων κι έτσι έχουμε τα fillers. Μερικές φορές μπορεί να έχουν χώρο οι δημιουργοί να κάνουν ενδιαφέροντα πράγματα, π.χ. crossovers, μουσικά επεισόδια κλπ., αλλά συνήθως τις περισσότερες είναι για να τα προσπερνάς.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:40\nTo «Breaking Bad» είναι από τα καλύτερα που έχω δει, ουδέποτε κούρασε, αλλά θυμάμαι ότι είχε το πιο άχρηστο επεισόδιο στην ιστορία των καλών σίριαλ, εκεί που ο πρωταγωνιστής είχε φάει κόλλημα και κυνηγούσε σε όλο το επεισόδιο μια μύγα.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:42\n95 Είδα στην τηλεόραση τις προάλλες ένα επεισόδιο, ίσως το πρώτο της σεζόν και μου άρεσε πολύ.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:44\n99 Λάθος, ήταν επανάληψη του «Κάθαρσις»\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:47\nΠαλιά σίριαλ που θυμάμαι αχνά ως παιδάκι ήταν ο «Ονειροπαρμένος» με τον Βουτσά, το «Τζίνι», η «Λούσι», η Μπονάτσα και πιο αμυδρά απ’ όλα το Πέιτον Πλέις. Επίσης, αν και δεν ανήκει στα σίριαλ, θυμάμαι τη μητέρα μου να παρακολουθεί μια εκπομπή που την έλεγαν «Η Σύγχρονη Εύα». Επίσης θυμάμαι με δόση βαρεμάρας κάποια την κα Αλίκη Νικολαΐδου σε μια εκπομπή που μιλούσε εκείνη διαρκώς.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:48\nΌπως έχω πει δεν είμαι του αθλήματος, αλλά κατόπιν συστάσεως του Μπετατζή (πού είσαι Μπέτα?) είδα τη μίνι σειρά γουέστερν Godless και μου άρεσε πολύ. 6-7 επεισόδια ήτανε.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:49\n101 Τη θυμάμαι την Α.Ν. Τη λέγαμε, πιτσιρίκια τώρα, «η σπλήνα».\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:50\n101: Και φυσικά η «Μάχη», όπου με τους φίλους που παίζαμε πόλεμο, μαλώναμε για το ποιος θα είναι ο λοχίας Σόντερς.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:51\n103: Πώς προέκυψε αυτό; Στο στιλ, «μας έφαγε την σπλήνα» με το μπλα μπλα;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:54\n105# Δεν ξέρω, το είχαμε βρει ταιριαστό για κάποιο λόγο.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:58\n104: Ξέχασα τους αγαπημένους «Κλούβιο και Σουβλίτσα»…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:01\n107: Θα γεμίσω τα σχόλια… Ξέχασα το ραδιοφωνικό ραντεβού με τη «Θεία Λένα»: «Καλημέρα σας παιδιά / τραλαλά / τραλαλά»\nΣειρές, σειράδες σειριές σιριάλ\nΗ σειριά, η (ευγενής) καταγωγή. Και σειρά (από καλή σειριά κι από μεγάλη σκλέτη)\nΕίδε ο γύφτος τη σειριά του κι αναγάλλιασε η καρδιά του.\nΈχω το σειρά μου ,λέει η θεια μου αλλά και οι παλιοί μου, (ο σειράς),\nτο δε σίριαλ το λέει σιριάλ, (τρισύλλαβο και στη λήγουσα-από παλιά).\nΈνας ιδιαίτερος πληθυντικός που μ΄αρέσει γιατί μου θυμίζει πολύ τον παππού μου, είναι οι σειράδες (δυο σειράδες ντοματιές).\nΑντισιριαλίστρια εξ απόψεως, δεν έχω καν τηλεόραση. Το τελευταίο που είδα,μετά το θόρυβό του ήταν Το Νησί.\n81 >>Από τις τρέχουσες ελληνικές εχω ξεχωρίσει τον «Σασμό»\nκαι ο Χατζηδάκης! Τον είχαν σε κάποιο κανάλι λέει και έβραζε το θέμα της ιφούντ και της ΔΕΗ κι αυτοί τον ρώτησαν για το …Σασμό !\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:04\nΑυτή δεν ήταν με τα νταντελέ γιακαδάκια;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:09\n@100 ‘Κάθαρσις’ ονομάζεται όντως ο δεύτερος κύκλος της σειράς του έτερος εγώ, ‘χαμενες ψυχες’ ο πρώτος, ενώ γυρίζεται ο τρίτος με τίτλο ‘νέμεσις’\nΚάθε φορά ανεβαίνει κι ένα σκαλί το μπάτζετ και μαζί και το επίπεδο, αλλά νομίζω ότι αξίζει να αρχίσει κανείς από την ταινία, όπως είπα είναι δωρεάν στο γιουτιουμπ:\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:10\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:15\n110: Ναι, το ρούχο μέχρι το λαιμό και τη θυμάμαι πολύ αδύνατη, ξερακιανό πρόσωπο και ηλικιωμένη. Βεβαίως, όταν είσαι τόσο μικρός, τους μεγάλους τους βλέπεις μαθουσάλες.\nΔεν βρήκα κάποια εκπομπή της ούτε φωτογραφία της.\nΑπό τη «Σύγχρονη Εύα» υπάρχει ένα επεισόδιο, και είναι απίστευτο πώς αποτυπώθηκε στο μυαλό μου η μουσική των τίτλων της εκπομπής.\nΟ λατρεμένος λοχίας Σόντερς, που τώρα είδα στη βίκι ότι είχε τραγικό θάνατο μόλις 53 ετών:\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:19\nΓια να νοσταλγήσουν οι παλιοί και να μάθουν οι νεότεροι… Με αυτή τη μουσική κάποτε ανατριχιάζαμε…\n(a propos, στους τίτλους λέει «τηλεοπτική σειρά», παρά την έλευση της ΠΑΣΟΚικής λαίλαπας…)\nΥπάρχουν άπειρα ακόμα χαρακτηριστικά μουσικά σήματα από σίριαλ, δεν επεκτείνομαι…\nΣυνεχίζω ακάθεκτος με μνήμες από τις σειρές «Μεθοριακός Σταθμός» και «Λούνα Παρκ» («πέντε κρίκοι ένα τάληρο, για περάστε παρακαλώ» έλεγε η Ρένα Παγκράτη νομίζω).\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:39\nΤο Νέτφλιξ έκανε ένα πολύ έξυπνο κόλπο, εμπέδωσε την έννοια του streaming ταυτόχρονα με το binge watching με μια χαμηλή μηνιαία συνδρομή αφήνοντας πολύ πίσω τον ανταγωνισμό και τα τόρεντ να έχουν πλέον… αναδουλειά, ειδικά τώρα που μπαίνουν δυναμικά στο παιχνίδι Amazon, HBO, Apple. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τον πλέον τεράστιο όγκο παραγωγών που έχουν στα χέρια τους και να κάνει τη σύγκριση με τα σαραντάρικα που δίνουμε στους δικούς παρόχους με το φτωχό περιεχόμενο – οι αποκλειστικές αθλητικές μεταδόσεις είναι κοροϊδία στην παρούσα φάση. Ήδη με το Νέφτλιξ με 11 ευρώ σαν τη δική μου συνδρομή έχετε μπόλικο υλικό για τα δικά μας δεδομένα αλλά δεν θα έλεγα όχι να φτάσω στα 40 όταν έρθουν σύντομα στην Ελλάδα και οι υπόλοιποι. Προτεραιότητα έχει το ΗΒΟ για να ξαναδώ το αγαπημένο The Wire γιατί παλιά μόνο σκόρπια το είχα παρακολουθήσει.\nΓια την αγγλομάθεια που συζητάτε πιο πάνω, συνειδητοποιώ ότι τώρα προσέχω καλύτερα τους διαλόγους ακόμα και σε άλλες γλώσσες πχ το φαινόμενο La casa de papel. Για την δεύτερη πατρίδα του Νικοκύρη μας, ρίξτε και μια ματιά στο Capitano, ακόμα και μικρό Δουκάτο έχει αποκτήσει διεθνή στάνταρ παραγωγής, πάντα στο Νέτφλιξ. Προσέχω επίσης ωραίες σκανδιναβικές σειρές και για να αντιληφθώ καλύτερα τις προφορές τους, δύσκολες γλώσσες.\nHijo de puta ελληνικοί «πάροχοι»!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:41\nΈκανε ομιλίες και έγραφε άρθρα εθνοπατριωτικού χαρακτήρα. Ήταν και σε λογοτεχνικούς κύκλους:\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 15:42\n#101 κ.ά.: να μην ξεχάσουμε κ τις δημοφιλέστατες σειρές ιατρικό-νοσοκομειακού περιεχομένου, από το Δρ Κιλντερ μέχρι τον Χάους κ το Grey’s Anatomy. Κατά τη γνώμη μου, πάντως, στις περισσότερες σειρές αυτοτελών επεισοδίων που εχω κατα καιρούς παρακολουθήσει, ο βασικός κορμός κ η διάρθρωση κάθε επεισοδίου είναι ίδια κ αλλάζει το «περιτύλιγμα» με ονόματα, τοποθεσίες, συγκεκριμένο θέμα, κ.λπ. Καλή συνέχεια κ καλό Σ/Κ σε όλες κ όλους 😎\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 16:03\nΠριν μια ώρα έγραψα το 109 και βγήκα. Πέφτω πάνω σε φίλο κρητικό και με το γεια και καλό ΣουΚου μου λέει «Κομάντα και Δράκοι» το νέο σίριαλ του Παπαδουλάκη, δες το!\nΜα τί σύμπτωση!\nΙδέα δεν έχω αν του βγήκε του (καλού) σκηνοθέτη -το είχα διαβάσει όταν ξεκίνησε γυρίσματα αλλά το ξέχασα μες τα σουρωτήρια του μυαλού/ κορονιού. Εγώ ταινίες ξετρέχω. Όλο και βρίσκω να δω ή ξαναδώ στο ερτφλιξ ή ελεύθερες στο Υ.Τ (εκεί πέτυχα και το Έτερος Εγώ που με εξέπληξε απρόοπτα ευχάριστα).\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 16:42\n@ 119 ΕΦΗ – ΕΦΗ\n«Κομάντα» τι είναι; Θηλυκό ή μάλλον ουδ. πληθ.;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 16:44\n101-103-110-117 Tη θυμάμαι καλά την Αλικη Νικολαϊδου. Την κοροϊδεύαμε για το στιλ που μιλούσε και για τα εθνικοπατριωτικά που έλεγε. Είχε μια εκπομπή, όπως είπε και ο Μπλογκ, με τίτλο Μορφές και θέματα. Οπότε στη γυμνασιακή μου παρέα λέγαμε για κάποιον «αυτός είναι μορφή και θέμα».\n111-2 Λοιπόν, ενώ μου άρεσε το πρώτο διπλό επεισόδιο από την Κάθαρση, η ταινία, που την έχω δει, την είχαν φέρει εδώ στο Λουξ (έχουμε μια κινηματογραφική λέσχη που φέρνει μια ελληνική ταινία το μήνα) δεν μου άρεσε και τόσο -δηλαδή όλα καλά, αλλά βρήκα πολύ μπλεγμένο και τραβηγμένο από τα μαλλιά το μαθηματικό κλειδί.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 16:46\nΣτην αναπαράσταση της «μάχης» ήταν πολύ σημαντικό να πετάς τις χειροβομβίδες (πέτρες) όπως ο λοχίας Σόντερς.\nΕίχαν ανοίξει κεφάλια.\nΕπίσης εκπλήσσομαι που κανένας δεν ανάφερε την μητέρα όλων των αστυνομικών σειρών. Τον Μαγκάρετ (Χαβάη 5-0).\nΜε τον Τζακ Λoρντ και το ατσαλάκωτο κοστούμι του.\nΚάθε Πέμπτη βράδυ ήταν; Και παρακάλια στον πατέρα μου να με αφήσει να το δω γιατί ήταν αργά και την επόμενη είχε σχολείο.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 16:52\nΒλέπω στο IMDB ότι ο Τζακ Λορντ είχε παίξει σε ένα επεισόδιο της Μάχης.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 16:53\nΣκοπός της ετυμολογίας είναι η αποκάλυψη του θέματος και κατ’ επέκταση η αποκάλυψη της έννοιας αυτού του θέματος.\nΗ συνεκδοχικές σημασίες που θα ακολουθήσουν από τόπο σε τόπο και από χρόνο σε χρόνο δεν έχουν σχέση με την ετυμολογία.\nΠού πάτε ορέ, χωρίς τον Παράξενο Ταξιδιώτη και τον Άνθρωπο Δίχως Πρόσωπο, χωρίς τον Γεωργαλά με το «Πώς θα επιζήσεις», χωρίς τη Σκίπι το καγκουρώ και την Ιπτάμενη Καλόγρια; [χωρίς το πεντάλεπτο (ή δεκάλεπτο) του Ζάχου Χατζηφωτίου;]\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:06\n120 >>Κομάντα, τί είναι\nΜάλλον τα μέλη της “Κομάντο”, μιας παρέας ντόπιων παιδιών, λέει στα συμπαρομαρτούντα :\n«Κομάντα»: Γιώργος, Ζαχαρένια, Κωνσταντίνος, Αλέξανδρος.\nΟ Παπαδουλ. τα πήγε θαυμάσια στο Νησί που όμως ήταν βασισμένο στο βιβλίο της Χίσλοπ, εδώ γράφει ο ίδιος το σενάριο και είναι μεταφυσικό θρίλερ. Ίδομεν, μάλλον ίδετε… 🙂\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:11\n125 >>Πού πάτε ορέ, χωρίς τον Παράξενο Ταξιδιώτη και τον Άνθρωπο Δίχως Πρόσωπο\nΚι ένα …αστρικό με τον Σποκ , α! οι «Παράξενες Αποστολές»! 🙂\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:14\nΚαλησπέρα… οι περισσότεροι εδώ (50+ έως 60+), θυμόμαστε τις ίδιες πάνω κάτω σειρές, καθώς δυό τρεις ήταν όλες κι όλες. Οι νεότεροι θα γελάνε και μόνο με αυτό το γεγονός, όπως πάνω κάτω εγώ με έναν παππού εδώ δίπλα που ακούει μόνο ό,τι παίξει στο Β’ πρόγραμμα.\nΝα προσθέσουμε ότι πριν το Νετφλιξ, και πριν το 2010 που ήμουν στο εξωτερικό, πράγματι υπήρχαν συνδρομητικά μπουκέτα στα κανάλια, όπου μπορούσες να δεις πλειάδα ταινιών. Τη διαφορά την έκανε το Νετφλιξ που πρόβαλε σειρές και μάλιστα «ξαπλωμένα» όλα τα επεισόδια να διαλέξεις. Η ταινία σαφώς θα συνεχίσει να υπάρχει ως είδος, αλλά μήπως και εδώ ο κιν/φος κάνει μια κοιλιά; Δεν λέω ότι δεν βγαίνουν και δεν θα συνεχίσουν να βγαίνουν καλές ταινίες. Λέω πως η «κλειστή» πια διανομή, τι θα αφήνει σε αυτές ως υπόλοιπο; Λίγα πράγματα.\nΧαβάη 5-0, η πιο αγαπημένη των παιδικών μου χρόνων, με διαφορά.\nΚαι η πιο καλτ ήταν το «Χαμένοι στο διάστημα» με τον κακό Ντόκτορ Σμιθ. 🙂\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:17\nΣτα λεξιλογικά να προσθέσουμε και την μεταφορική έννοια του σήριαλ, όταν ένα επεισόδιο έχει και συνέχειες ή κάποιος υπερβάλει για αυτό.\n-έλα ρε μεγάλε! σήριαλ το έκανες! σιγά πια δεν έγινε και τίποτε.\n«σε σήριαλ εξελίχθηκε η υπόθεση Νάσιουζικ!»\n«Νέες αποκαλύψεις στο σήριαλ της υπόθεσης των Γλυκών νερών. Φίλος του μπάμπη μιλάει για την Καρολάϊν»\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:19\n#115: Η Κάτια Αθανασίου ήταν\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:22\n127τέλος Επικίνδυνες Αποστολές μάλλον\nΝομίζω πως το Έτερος εγώ είναι υπερτιμημένο. Είναι προσεγμένη σειρά, βεβαια, και αυτό είναι αρκετό για να την κάνει να ξεχωρίζει στη μέτρια έως κάκιστη ελληνική τηλεόραση. Όταν π. χ. ακούς Μανιάτισσα νοικοκυρά με τσεμπέρι να λέει τη σουρεαλιστική φράση «Ίσως η συζήτηση ήταν πριβέ, βρε κορώνι μου» στη «Γη της ελιάς» και βλέπεις συσσίτια απόρων και αστέγων στο Οίτυλο των 200 κατοίκων, ε, ναι, τότε το «Έτερος εγώ» φαντάζει σειρά αμερικανικού επιπέδου.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:24\nΣόρρυ Άλεξ ντήαρ, αλλά η πιο καλτ σειρά ήταν ο Ντόκτορ Χού! 😀\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:25\nΔεν τό’χω και πολύ με τις σειρές ούτε με την τηλεόραση. Στην περσινή καραντίνα που ήταν και η πρώτη μου χρονιά στη σύνταξη είδα πού και πού «τα καλύτερά μας χρόνια» και την «τούρτα της μαμάς» που βλέπονταν χωρίς σειρά και που ήταν πολύ αξιοπρεπείς. «Τα καλύτερά μας χρόνια» έδενε με την παιδική μου ηλικία και φέτος συνεχίζεται οπότε πάμε για εφηβεία. Η τούρτα απ’ την άλλη είχε φοβερές ατάκες και πολλά σύγχρονα θέματα, ίσως υπερβολικά πολλά, δοσμένα με ανθρωπιά και χιούμορ.\n126 και πριν. Είδα το πρώτο από το «Κομάντα και δράκοι» ακριβώς γιατί ήταν του Παπαδουλάκη. Εκτός από το εξαιρετικό «Νησί», μου είχε αρέσει και άλλο ένα «Η λέξη που δε λες» για τον αυτισμό, από ειδικούς συναδέλφους στο σχολείο το είχα μάθει και έτσι το πρόσεξα. Λοιπόν αυτό το καινούριο είναι υβριδικό είδος που ελπίζω να το πάει καλά. Για αρχή θα έλεγα εντυπωσιακή φωτογραφία, ταινίας με μεξικάνικο ύφος κάπου, αλλού αλλιώς, καταπληκτικοί ηθοποιοί, κάποιοι άνθρωποι σε δεύτερους, τρίτους ρόλους που φαίνονται ερασιτέχνες με κρητική ντοπιολαλιά απίστευτοι. Ο πιτσιρικάς πρωταγωνιστής είναι το αυτιστικό παιδάκι από το προηγούμενο. Το σενάριο θέλει να είναι μεταφυσικό θρίλερ με κωμικές και δραματικές πινελιές, θα δούμε πού θα κάτσει αργότερα. Αξίζει την προσοχή!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:26\n130 Kάτι λέει και το άρθρο επ’ αυτού 🙂\n133 Αμαρτία ξεμολογημένη: εγώ έβλεπα πάντως ευχάριστα τις Αγριες μέλισσες.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:28\n#127: «Αστρικό» οι «Επικίνδυνες Αποστολές»; 🤔\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:33\n#134: Α, μιλάς για τον ιδιόρρυθμο γιατρό-ξερόλα;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:34\nΑυτό το έχεις ξαναπεί. Είναι οριστικό λοιπόν, χάνω πάσα ιδέα και δεν ξανασχολιάζω στο ιστολόγιο. Α μα πιά 😜 🤪\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:37\n-Η Μάχη με τον Λοχία Σώντερς. Την βλέπαμε όλα τα παιδιά στη γειτονιά στο καφενείο. Ο καφετζής μας έδιωχνε με τη σαρωματίνα, όταν επιτέλους τελείωνε.\n-Χαβάη 5-0 χωρίς να μάθουμε ποτέ ποιά ομάδα νίκησε, αλλά ο Μαγκάρετ, ατσαλάκωτος και καλοχτενισμένος ακόμη κι όταν έπεφτε από το αεροπλάνο, με τον δυσπρόφερτο βοηθό του Γουοτζοχόγουϊτς, είχαν έλξει τα παιδικά μου χρόνια. Φυσικά και Χριστός Ξανασταυρώνεται.\nΟι συμμαθήτριές μου, ιδίως εκείνη η ευειδέστατη Δέσποινα, ήτο κυρίως της Δυναστείας. Οι γονείς μου του Ντάλας. Αλλά εμένα και τα δυό αυτά με απωθούσαν γιατί είχα μεγαλώσει και δεν με ήλκαν πλέον τα «καλά παιδιά». Αντίθετα με ήλξαν για αρκετό καιρό οι Δούκες (The Dukes of Hazzard) της συμφοράς. Τόσο ως μικροί που βάζαμε σανίδες για άλματα με τα ποδήλατα, όσο και μεγαλύτεροι για την Ντέζη την ξαδέρφη ντε! Ταυτιζόμασταν περισσότερο στην Ελλάδα, καθώς ήταν η μόνη σειρά που οι σερίφηδες εμφανίζονταν ως διεφθαρμένοι (λες και δεν το ξέραμε), ηλίθιοι και την πατούσαν συνεχώς από τους δαιμόνιους Μπο και Λουκ. Τι δουλειά έκαναν οι Μπο και Λουκ? Μα έφτιαχναν παράνομο ουίσκι!\nΣαφώς βλέπαμε και ΜπαρμπαΓιώργη του Λούνα Παρκ με την Τούλα (aka Κάτια Αθανασίου @112) που τελείωνε με το «όξω ρε!».\nΣτα φοιτητικά χρόνια βλέπαμε Τόλμη και Γοητεία, κυρίως για να πλευρίσουμε καμία συμφοιτήτρια. Μετά φανατικά Friends κι από ελληνικές το Κωνσταντίνου και Ελένης που ακόμη το βλέπω όπως και τους Δύο Ξένους. Να προσθέσω και τους Αυθαίρετους μαζί με τους Απαράδεκτους αρχές της ιδιωτικής τιβή, καθώς και τα «βαμμένα κόκκινα μαλλιά» με τον Λούη.\nΣτη διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας, στο καψιμί είχα πάθει πολιτισμικό σοκ, όταν οι νεότεροι μου ζήτησαν να δούμε τον Θεοχάρη από το καλημέρα ζωή αντί του ποδοσφαίρου που είχε σε άλλο κανάλι. Η μητέρα μου τότε έβλεπε φανατικά την Εσμεράλδα με τον κακό γιατρό Μαλαβέρ και αναγκαστικά την έβλεπα κι εγώ. Λίγο πριν φύγω για έξω, η Αλβανίδα που μου καθάριζε το σπίτι την ώρα του σιδερώματος, έβλεπε το Χουάνα η Παρθένα, που αναγκαστικά το έβλεπα κι εγώ…\nΕίδα το Big Bang Theory και φυσικά το Παραπέντε και το εμβληματικό two and a half men. Μετά είδα το Downton Abbey και στο Borgen προσωπικά σταμάτησα να βλέπω…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:39\n138. Και το blackadder βέβαια . Κι εκείνο το άλλο το εγγλέζικο με τον πρωθυπουργό καλό ήταν. Κι ο Μπενυ Χιλ σε λόουερ επίπεδο.\nΤελικά το καλό χιούμορ θέλει Εγγλέζους , και το κακό χιούμορ γίνεται υποφερτότερο όταν προέρχεται από Εγγλέζους… 🤪\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:47\nΚαι η μοναδική φωτογραφία της Αλίκης Νικολαϊδου από δημοσίευμα του 1952\nΤην παρακολουθούσε με μανία η μάνα μου, όπως επίσης και την εκπομπή του Κωστή Μεραναίου, που μιλούσε με στομφώδη τρόπο και ο πατέρας μου κάθε φορά που τον άκουγε έλεγε: πάλι ο μεγαλοπρεπής μπούρδας!\nΈχεις δίκιο για την ταινία, γιατί και μένα δεν μου άρεσε. Η κόρη μου όμως επιμένει πως το σήριαλ είναι πολύ καλό.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:49\nΚάποτε οι τηλεοπτικές σειρές ήταν το αποπαίδι του θεάματος. Οι κινηματογραφικοί αστέρες θα έπαιζαν σε στην τηλεόραση μόνο στην παρακμή τους. Ακόμα και τότε, πού και πού υπήρχε σπουδαία τηλεόραση. Τα πράγματα άλλαξαν. Το τεράστιο άνοιγμα της αγοράς που δημιουργήθηκε με το προσιτό streaming άνοιξε μαζικά τις πόρτες σε τολμηρά θέματα, εύρος ιδεών, πολλά μεγάλα ταλέντα. Εδώ και κάποια χρόνια το Χόλιγουντ έχει εγκλωβιστεί σε αυτο-επανάληψη και συνητηρητισμό και συνήθως δεν τολμά να αγγίξει θεματολογία και αισθητικές που ξεπερνούν τα στενά όριά του. Οι σειρές το κάνουν και έχουν κερδίσει το κοινό -και τους αστέρες, που πλέον τρέχουν εκεί να βρουν και επιτυχία αλλά και κανά σενάριο της προκοπής. Επίσης διαθέτουν άφθονο χρόνο να δώσουν όσο βάθος θέλουν σε ένα ρόλο ή μια ιστορία, κι ας είναι δίκοπο μαχαίρι αυτό για τους λιγότερο ικανούς δημιουργούς.\nΜεγάλο ρόλο έπαιξε και η ποιότητα και ευκολία/μικρό κόστος που έφεραν οι ψηφιακές κάμερες και το ψηφιακό post production -μοντάζ, ειδικά εφέ, ήχος. Την εποχή του (ακριβού) φιλμ μόνο ο κινηματογράφος είχε δυνατότητα για υπέροχη ή θαυμαστή εικόνα, η τιβί συνήθως είχε μικρό προϋπολογισμό και την χαρακτηριστική «βιντεϊλα». Τώρα μια σειρά μπορεί να είναι πιο εντυπωσιακή από ταινία γιατί αυτό είναι εφικτό τεχνικά, οικονομικά αλλά και χρονικά. Οπότε εκτοξεύτηκε σε ποιότητα θεάματος.\nProcedural είναι μια σειρά που περιγράφει/βασίζεται σε κάποιο procedure (=στάνταρ διαδικασία, τρόπο συνήθους λειτουργίας) σε συγκεκριμένους χώρους: συνήθως δικαστικό, ιατρικό ή αστυνομικό. Συνήθως είναι μεν αυτοτελή αλλά αυτό δεν είναι μονόδρομος. Ας πούμε, το The Good Wife που αναφέρθηκε στα σχόλια είναι σήριαλ αλλά είναι και procedural σε νομικό και πολιτικό χώρο.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 17:59\n136β) Καλή σειρά και συνεχίζεται. Καμία σχέση με σειρές που παίζονται(-αν) στον Σκάει και βρίσκουν την ευκαιρία να περνάνε φιλοκυβερνητική γραμμή. Σε μια από αυτές ηθοποιός που υποδύεται αντιπολιτευόμενο βουλευτή λέει: Πρέπει να κάνουμε υπεύθυνη αντιπολίτευση, όχι όπως μερικοί – μερικοί. Πρέπει να δώσουμε χρόνο στην κυβέρνηση να δείξει το έργο της. 😊\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:09\nΑυτά δεν τα βλέπατε;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:21\nΣυγκεντρωμένες αναμνήσεις από τότε!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:23\n143 Ωραίο σχόλιο\n145 Τον Άγιο οπωσδήποτε, το άλλο δεν το θυμάμαι. Μάλιστα όταν o Ρότζερ Μουρ άρχισε να παίζει τον Τζέιμς Μποντ, λέγαμε «ο Άγιος έγινε 007»\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:30\nΤον «Μάνιξ» τον θυμάται κανείς;\nΑν όχι, θα απογοητευτώ παντελώς και θα το πάρω απόφαση ότι είμαι πολύ-πολύ αρχαίος (τηλεοπτικά εννοώ, να είμαστε ξηγημένοι 😆)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:32\n147β: Ο επίσημος ελληνικός τίτλος ήταν «Ο άνθρωπος που στοίχισε πολλά», αλλά το λέγαμε μεταξύ μας και «ο βιονικός άνθρωπος».\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:35\n122: Περιστασιακά μου έρχονται στο μυαλό εκείνοι οι ομαδικοί πετροπόλεμοι. Προσωπικά ήμουν μικρότερος και δεν συμμετείχα, αλλά θυμάμαι τις φωνές των μεγάλων που έτρεχαν για παιδιά που είχαν χτυπήσει. Μια εικόνα που μου έχει εντυπωθεί είναι μεγαλύτερα παιδιά να έχουν βρει μια παλιά βαλίτσα και να την γεμίζουν πέτρες για να έχουν «πολεμοφόδια». Τώρα που το σκέφτομαι λέω τι άλλ’ αντ’ άλλων παιχνίδι ήταν αυτό…\nΗ «Μάχη» που εμείς ως μικρότεροι παίζαμε ήταν με τα πλαστικά όπλα που έπαιρναν καψούλια και κρυβόμασταν με σκοπό να αιφνδιάσουμε τον «εχθρό».\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:43\n@ 126 ΕΦΗ – ΕΦΗ\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:44\n148:Τι ναορωτοθυμηθούμε, βρε Αλέξη; 😊Θυμάσαι τον χοντρό ντετέκτιβ «Κάνον» και τον ανάπηρο ντετέκτιβ «Σιδερένιο άνθρωπο» καθώς και τον δικηγόρο «Μάτλοκ»;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:45\n146: Ωραίο. Διαβάζοντας, θυμήθηκα και την «Αναδυομένη», αλλά μου έχει εντυπωθεί μόνο ως λέξη, δεν θυμάμαι τίποτα άλλο. Επίσης το «Να η Ευκαιρία» το θυμάμαι καλά.\n142: Καμία σχέση με τη γερασμένη φάτσα που θυμάμαι πάντως, καθώς εγώ μιλάω περίπου για 1975-1977, άρα 25 χρόνια μετά από το 1952.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:46\nΠαρόμοιο φαινόμενο μου έχουν επισημάνει οι καθηγητές της πληροφορικής: βλέπεις έναν έφηβο να κάνει παπάδες με το κινητό του ή το πισί, και δε σου πάει ο νους ότι στην ουσία είναι ηλεκτρονικά αναλφάβητος!\nΕγώ είμαι στο λάπτοπ πολλές ώρες το 24-ωρο (ρωτήστε τη Φωτινή περί αυτού), δεν κάνω παπάδες, δεν είμαι έφηβος βλέπεις,\nαλλά δεν ξέρω τίποτα πέρα από το πληκτρολόγιο (εννοώ τα γράμματα) και λίγα περί τα άλλα.\nΘέλει να φας τη ζωή σου μ’ αυτά\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:50\n131: Κάτια Αθανασίου λοιπόν, και οι κρίκοι ήταν τελικά δέκα!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:52\nΤώρα που ο Νίκος έγραψα «βιονικός», θυμήθηκα την «Βιονική γυναίκα» που τους νικούσε όλους. Φεμινιστικό το μήνυμα.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:55\n… μέχρι που ένα πιτσιρίκι παραλίγο (;) να σκοτωθεί γιατί πήδηξε απ’ το παράθυρο, θέλοντας να πετάξει σαν τη Βιονική γυναίκα. Θυμάμαι που το κουβεντιάζαμε, Ε΄ δημοτικού.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 18:57\n122: Χαβάη 5-0. Πολύ ωραίος ο Μαγκάρετ. Αναρωτιέμαι αν η απόδοση με ελληνικούς στίχους της μουσικής των τίτλων ήταν πανελλαδικής εμβέλειας. Πάντως θυμάμαι σαν παιδάκια να τραγουδάμε:\nΝάτος ο Μαγκάρετ\nΈχει και κορίτσια\nΜόνο τους τρεις πρώτους στίχους θυμάμαι.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:00\n157: Δεν το αποκλείω. Όλοι ζηλεύαμε τις δυνάμεις που είχε και αν προσθέσεις την παιδική άγνοια κινδύνου…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:08\n133: Κι εγώ ξεκίνησα να δω το «Γη της ελιάς» αλλά είχε πολλά τέτοια ζητήματα. Τι να πω για τα νέα κορίτσια-εργάτριες του 2021 με τα… τσεμπέρια δεμένα στο κεφάλι σαν τις γιαγιάδες του 1930 στον ελαιώνα; Τι να πω για τους πελάτες του καφενείου που φοράνε όλοι τραγιάσκες λες και είναι στο 1950; Και ο νεαρός πρωταγωνιστής, θέλει δουλειά, ό,τι και να λέει, μιλάει σφιγμένα και βαριανασαίνοντας λες και απειλεί κάποιον.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:12\n159 Την ίδια εποχή δεν είχε κρεμαστεί ένα παιδάκι σε μια αποθήκη, προσπαθώντας να αναπαραστήσει μια σκηνή από το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται»;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:14\nνα όσο θυμάμαι εγώ:\nΠάμε στη Χαβάη, στ’ όμορφο νησί\nμε τις Χαβανέζες και τη μουσική\n(ή έχει και κορίτσια και γλυκό κρασί)\nέγινε ένας φόνος, φόνος τρομερός\nκι ήρθε ο Μαγκάιβερ, ο αστυνομικός\nήρθε και ο Ντάνο, τ’όμορφο παιδί…\nτο παρακάτω το ξέχασα…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:27\n128α Α, στη γειτονιά μου μένεις και μ’ ακούς 🙂\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:29\nΚαι ο συμπατριώτης\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:31\nΝα πω πως πριν λίγο έπεσα πάνω στο Μικρό σπίτι στο λιβάδι. Παρόλο που εγώ δεν το είχα δει τότενες (τηλεόραση δεν είχαμε στο χωριό – ή μπορεί να ήταν κι όταν υπήρχαν κάποιες σε καφενεία, τοπική καλωδιακή!) επειδή η ΕΡΤ τη βάζει σε τακτά χρονικά διαστήματα, με το που είδα μια σκηνή την αναγνώρισα κατευθείαν. Απ’ αυτές που κράτησαν χρόνια αλλά και ξαναπαίζεται χρόνια.\nΚαι μιας και ανέφερα σειρές που ξαναπαίζονται, ίσως η πιο πολυπαιγμένη στην ελληνική τηλεόραση είναι το Κωνσταντίνου και Ελένης. Με το που τελειώνει, ξαναρχίζει.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:33\nΤο Λεμονοδάσος/Τηλεοπτική σειρά\n«Η σειρά βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Κοσμά Πολίτη και είναι αισθηματικό δράμα. Αποτελείται από 9 επεισόδια και γυρίστηκε ασπρόμαυρη. Επίσης, γυρίστηκε σε φιλμ, που είναι το μέσο εγγραφής των κινηματογραφικών ταινιών, αντί σε τηλεοπτική βιντεοταινία. Στην 1η προβολή, το 1ο επεισόδιο μεταδόθηκε το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 1978 και το 9ο και τελευταίο το Σάββατο 23 Δεκεμβρίου, μόλις λίγες μέρες πριν την επίσημη εισαγωγή της έγχρωμης τηλεόρασης στην Ελλάδα. Έκτοτε, έχει επαναπροβληθεί συνολικά 8 φορές μέχρι σήμερα. Τέλος, το σενάριο το έχει γράψει ο Κωστής Λειβαδέας και τη σκηνοθεσία έχει κάνει η Τώνια Μαρκετάκη.»\nΒλέπω ότι στους συντελεστές ξέχασαν την ωραία μουσική της Ελένης Καραϊνδρου\nσσ Στο λινκ έχει τις όλες τις σειρές τις ΕΡΤ από το 1970\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:34\nΓια τους αρχαιοτηλεθεατές στις πολύ πολύ πρώτες μέρες της ελληνικής τηλεόρασης,\nManix και Six Million Dollar Man και The Saint που ήδη αναφέρθηκαν, αλλά και Bonanza και Lassie και για λίσενινγκ αγγλικά, προετοιμασία για σπουδές Αγγλία, το Coronation Street…\nΠρόσφατα το αγγλικής ποιότητας Poldark και για εξάσκηση στα ισπανικά την σειρά\nEl tiempo entre costuras και την La Otra mirada.\nΕπίσης εξαιρετικό ήταν το αγγλικό House of Cards.\n161: Τι είπες τώρα;… Δεν είχε τύχει να το ακούσω αυτό.\n136: «Αγριες μέλισσες». Αυτό ήταν καλοδουλεμένο. Όπως και το «Τα καλύτερα μας χρόνια». Το πρόβλημα είναι ότι τα καθημερινά, μετά από ένα διάστημα κουράζουν γιατί αναγκαστικά πρέπει να γεννιέται νέα πλοκή μέχρι που ανακατεύονται όλα υπερβολικά. Από την άλλη, τα εβδομαδιαία ξεχνάω να κάτσω να τα δω και χάνω επεισόδια.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:40\n162: Ωραίο 🙂 Από το «έγινε ένας φόνος» και κάτω δεν μου έρχεται τίποτα στο μυαλό. Μέχρι εκεί με τις αλλαγές που ανέφερα, θα πρέπει να ήταν κάπως έτσι. Αλλά πώς γίνεται να ήρθε σε όλα τα παιδάκια η ιδέα να βάλουν λόγια στη μουσική αυτή; Κοιτάω και στο ίντερνετ, και όλοι υπερηφανεύονται ότι είχαν βάλει ελληνικούς στίχους αν και οι στίχοι διαφέρουν κάπως. Μήπως είχε γραφτεί κανένα σχετικό τραγούδι και παιζόταν στο ραδιόφωνο ή την tv και από εκεί πήραν την ιδέα τα πιτσιρίκια;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:43\n167: Κι εγώ ξέχασα «το Μικρό σπίτι στο Λιβάδι» με το σπαστικό κοριτσάκι του εμπόρου και το σκυλάκι τη «Λάσι» με τα κατορθώματα της.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:44\nΚαληνυυύχτα Τζον μπόι!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:45\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 19:52\nΠάμε στη Χαβάη, στ΄ όμορφο νησί,\nμε τον Στιβ Μαγκάρετ πρωταγωνιστή\nέγινε ένας φόνος,φόνος τρομερός\nήρθε κι ο Μαγκάιβερ ο αστυνομικός\nείχε μία κόρη όμορφη πολύ\nπου την κυνηγούσαν 10 νεαροί\nείχε και μια κόρη άσχημη πολύ\nπου την κυνηγούσαν 10 καραφλοί\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:09\nΣτα τραγουδάκια και λαχνίσματα βρήκα ένα ακόμη\nΘα πάμε στη Χαβάη στ’ όμορφο νησί (δις)\nΜε τις Χαβανέζες και τη μουσική (δις)\nΝα δούμε και τον αστυνομικό αστυνομικό\nΠου ‘χει και μια κούρσα 5Χ7 (δις)\nΚαι ‘χει μια γυναίκα σγουρομάλλα πολύ (δις)\nΚαι ‘χει κι μια κόρη άσχημη πολύ (δις)\nΠου την κυνηγάνε 5 ποντικοί, 5 καραφλοί\nΚι έχει και ένα γιό όμορφο πολύ(δις)\nΠου τον κυνηγάει σχεδόν όλη η γη (δις)\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:18\nΤο «πάμε στη Χαβάη, τ’ όμορφο νησί» (ο συγκεκρ στίχος) πρέπει να είναι από υπαρκτό τραγούδι. Βέβαια μόνο προφορικά θυμάμαι κι εγώ να το έχω ακούσει, οπότε λες…;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:24\n#164: Ω, ευχαριστώ Χαρούλα!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:25\nΚούρσα 5Χ7, δηλαδή πιο δυνατή κι από 4Χ4;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:27\nΑφήγημα, γραμμένο με αρκετή δόση Σιφνέικης ντοπιολαλιάς το Νοέμβρη του 2020, για την επίδραση των σειρών και γενικότερα της τηλεόρασης σε παιδιά μεγαλωμένα στη Σίφνο στις αρχές της δεκαετίας του 70\n«Άμα ηβλέπαμε Ζορό ηβγαίναμε όξο ηκόβγαμε από ένα κλαδί ο καθένας άλλος αρμυρίκι, άλλος φυλλάδα* και άλλος αληαριά** και ηκινούσαμε τις ξιφομαχίες. Αφού εν ηβγάλαμε καένα μάτθι, πάλι καλά.»\n«Και άμα είχε Λάση (αυτός ο σκύλος ήκανε όλο κατορθώματα) ηπαίρναμε το σκύλο του πατέρα μου και οι πιο πολλοί ηκρυβγούμαστε κάπου, ένας ηνέβαινε απάνω σε ένα αρμυρίκι και ήκανε πως ήπεφτε χάμω και ησπούσε τα ποδάρια του. Ο σκύλος ήπρεπε να πάει να ειδοποιήσει τις άλλοι τις κρυμμένοι να πάνε να τονε σώσουνε το γκρεμνοβολισμένο. Ποτθές εν ηπήε, αλλά εμείς εκεί….να επιμένουμε και να ελπίτζουμε…»\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:39\nΚανάγκια τα κανάλια!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:40\nΧάλαγε κόσμο το 1972 η «τηλεοπτική παραγωγή συνεχείας» Στα Δίχτυα της Αράχνης με Δανδουλάκη\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:47\nΑυτά τα σκαρώναμε με πολλές παραλλαγές, οι περισσότερες «ακατάλληλες», στο κατηχητικό.\nΣε μελωδίες υπαρκτών τραγουδιών του κατηχητικού.\nΘυμάμαι άλλο ένα πάνω στο «Τα Χριστιανόπουλα»\nΤα χριστιανόπουλα θα πάνε σινεμά\nτα φώτα σβήνουνε και βγαίνει ο Τζέημς Μποντ\nμε τη γυναίκα του χωρίς κομπινεζόν..\nΚάπου εκεί σταματάει η μνήμη μου.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:52\nΟχι αυτό τραγουδιόταν στη μουσική του Χαβάη 5-0.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 20:53\nΜοιχέους ουπς… Πανθέους, Κίτσο, Μάρμω… δεν έβλεπε κανένας, ε; 😉\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:05\n175: Βλέπω ότι το σίριαλ Χαβάη 5-0 παίχτηκε από το 1968 έως το 1980. Η μνήμη μου από το τραγουδάκι είναι από τα τέλη των 70’ς. Να φτιάχτηκε από κάποια παιδάκια και να εξαπλώθηκε προφορικά; Πάντως η εκδοχή που βλέπω να περιλαμβάνει και τον Μαγκάιβερ είναι απόδειξη μεταγενέστερης δημιουργίας, διότι το σίριαλ αυτό το θυμάμαι καλά, ήμουν μεγαλύτερος. Δεν υπάρχει περίπτωση να τραγουδούσα τότε για Μαγκάιβερ. Δυστυχώς είναι δύσκολο να θυμηθεί κανείς.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:06\nΡε παιδιά, άλλο σήριαλ ο Μαγκάιβερ άλλο το Χαβάη 5-0, ή τόχω χάσει τελείως;\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:15\n180 Τον ίδιο τίτλο είχε, αν δεν πέφτω έξω, και ένα αντικομμουνιστικό ραδιοφωνικό σίριαλ, επί χούντας, με τον Γεωργαλά. Εκτός αν λεγόταν «Στον ιστό της αράχνης».\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:17\n#185: Ναι, άλλο, καμία σχέση…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:19\nΑξέχαστες οι μεγάλες παραγωγές του Χόλυγουντ, ποιές σειρές κλπ. τώρα…\nΌπως λέει ο Αεροζόλης, «…μόνο ο κινηματογράφος είχε δυνατότητα για υπέροχη ή θαυμαστή εικόνα»😍\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:22\nΠάμε στη Χαβάη\nτ’ όμορφο νησί\nμε το Στηβ Μαγκάρετ\n…θυμάμαι εγώ, αλλά πέραν αυτού ουδέν…\nΜαγκάιβερ δεν θυμάμαι να είχε το τραγούδι, άλλωστε δεν είχε κάν παιχτεί ο Μαγκάιβερ τότε.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:24\n#188: Η Κουλοπάτρα! 😆\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:29\n186:»Στον ιστό της αράχνης» ήταν η εκπομπή του Γεωργαλά. Η εισαγωγή :\n«Στον ιστό της αράχνης. Αμοιρος όποιος πιαστεί στους αόρατους ιστούς της αράχνης. Τίμημα της απροσεξίας του ο θάνατος. Αργός. Φρικτός Απαίσιος. Ενας θάνατος χωρίς δικαίωση». 😊\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:38\n191 Kαλά λες Γιάννη!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:40\n177 Ο,τι νάναι για «να τα βγάλουν»\n181 με μια χανούμισσα χωρίς κομπινεζόν..\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:41\nΟυπς, εγώ τα μπέρδεψα. Μαγκάρετ σκεφτόμουν, Μαγκάιβερ έγραψα και, αν και το ξαναδιάβασα πριν πατήσω δημοσίευση, δεν συνειδητοποίησα το λάθος.\nΟ Μαγκάιβερ ο πολυμήχανος τυχοδιώκτης ήταν πολύ μεταγενέστερος, προβαλλόταν γύρω στο 1985 νομίζω. Το τραγουδάκι πάνω στη μουσική της Χαβάης 5-0 έλεγε βέβαια Μαγκάρετ.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:44\n…με τρεις χανούμισσες χωρίς κομπινεζόν.\nΤα σάλια τρέχουνε βροχή στο σινεμά,\nγιατί οι χανούμισσες δεν φόραγαν βρακιά!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:45\n#158/162 κλπ: Επίσης στη μουσική του Χαβάη πέντε μηδέν:\nΟ Μαγκάρετ είναι αστυνομικός\nέχει μαύρη κούρσα, είναι κι αρχηγός\n#179. Ναι. Ενικός: κανάλι (το λ διπλό). Πληθυντικός: Το «κανάλια» γίνεται είτε «κανάγια» (ήπια) είτε «κανάγκια» (πιο έντονα). Παρομοίως: Στέλιος -> Στέγιος, Στέγκιος\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:47\nΠάρα πολλά λογοτεχνικά βιβλία έγιναν περισσότερο ή λιγότερο επιτυχημένα σίριαλ :η Αναδυομένη, η Κερένια κούκλα, το τρίτο στεφάνι, το Δέκα, το Φάντασμα, η μαντάμ Σουσού, το Λεμονόδασος, Αναδυομένη, Αστροφεγγιά, το φως του Αυγερινού, η αίθουσα του θρόνου, Γιούγκερμαν, Μεθοριακός σταθμός, η αγάπη άργησε μια μέρα, το Δέκα, ο Κίτρινος φάκελος, ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν, τα Ψάθινα καπέλα, Ασθενείς και οδοιπόροι, η Δασκάλα με τα χρυσά μάτια, ο Χριστός ξανασταυρώνεται, η μαντάμ Σουσού, η κυρία Ντορεμί, Βαμμένα κόκκινα μαλλιά, η Αστροφεγγιά, η Εκτέλεση, η Λωξάντρα, η Αργώ, ο Συμβολαιογράφος, ο Χατζημανουήλ και πολλά ακόμα…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:50\nΔυστυχώς το καινούριο Μαγκάιβερ δε βλέπεται με τίποτα, ειδικά στις τελευταίες σεζόν πριν το κόψουν\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:54\nΜετά τη συγκλονιστική αποκάλυψη του σχολίου 181, ότι δηλαδή ο Spyridos πήγαινε κατηχητικό, το μόνο που μας απομένει πλέον σ’ αυτή τη ζωή είναι να μάθουμε ότι ο Pedis και ο Χτήνος μικροί ήτανε παπαδάκια!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:57\nΝα συνεισφέρω στο μπούμερ τιβί πάρτι το Διάστημα 1999 και το Μπακ Ρότζερς, που τα ξεχάσατε.\nΚαι το Γκαλάκτικα. Και το πρώτο στα ογδόνταζ, αλλά και το ε-ξαι-ρε-τι-κό ριμέικ που ξεπέρασε… έτη φωτός το πρωτότυπο.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 22:01\nΤον Μαγκάιβερ δεν πρέπει να τον έχω δει ποτέ, ούτε παλιά και σίγουρα ούτε πρόσφατα, αλλά είναι από τις σειρές που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους. Όταν λέω «μαγκαϊβεριές» ή «μαγκαβεριλήκια» για τις πρόχειρες ευρηματικές πατέντες, δε σκέφτομαι «κάτσε, αφού δεν το ‘χω δει, όντως τέτοια έκανε ο Μαγκάιβερ ή μήπως όχι;», σκέφτομαι απλώς ότι λέω μια λέξη που ο άλλος θα την καταλάβει γιατί είναι κοινή.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 22:03\nΆντε σιγά σιγά να θυμηθούμε και τους Κεραυνούς του Διαστήματος!\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 22:04\nΤου Καραγάτση οι πιο πολλές ελληνικές σειρές,\nΚι ένα καλό τραγούδι από το μπουρίνι\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 22:15\n#197: Κάτσε… ο «Μεθοριακός σταθμός» είναι βιβλίο;\nΕπίσης «Οι έμποροι των εθνών» και «Η Γυφτοπούλα» μια και το ιστολόγιο είναι Παπαδιαμαντόφιλο 🙂\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 22:55\n204:Όχι, δεν είναι, έχεις δίκιο, μπήκε εκ παραδρομής. Να προσθέσω στα παπαδιαμαντικά και τη «Φόνισσα», μίνι σίριαλ 3 επεισοδίων. Και βέβαια ο νυν «Βαρδιάνος στα σπόρκα».\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 23:09\nΚαι βέβαια από τις καλύτερες ελληνικές σειρές τα εγκλήματα. Απίθανο σενάριο και ακόμα πιο απίθανοι, όλοι τους, ηθοποιοί.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 23:36\nΑυτό το βάζω σήμερα, αν και κανονικά είναι για την αυριανή ύλη. Να αρχίσετε από τώρα το χόμγουορκ της μετάφρασης (και να βρείτε τα μεζεδάκια 😎 που αποκλείεται να μην έχει τουλάχιστον πεντ’ έξι.)\nΧαρά ο Άδωνις pic.twitter.com/wBrFl4VBVp\n— Drone (@spigaro) September 24, 2021\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 23:38\nΤηλεόραση πήραμε αρχές του 1972, οι επιλογές ελάχιστες φυσικά αλλά στην παιδική μας φαντασία ήταν πολλές. Οι σειρές που με είχαν εντυπωσιάσει, ήταν οι Χαμένοι στο διάστημα, και το Σταρ Τρεκ, μου άρεσαν επίσης η Μάχη, η Μπονάντσα, o Άγιος και πιο πολύ από αυτά οι Αντίζηλοι.\nΑπό το 78 και μετά η σχέση μου με την τηλεόραση είχε φθίνουσα πορεία, είχα άλλα ενδιαφέροντα πιο σημαντικά (που συνεχίζουν μέχρι σήμερα) από την τηλεοπτική αδράνεια, μέχρι που το 92 όταν γεννήθηκε η πρώτη μου κόρη, ουσιαστικά σχεδόν σταμάτησα να παρακολουθώ οτιδήποτε πλήν μερικών ντοκυμαντέρ και κάνα αθλητικό γεγονός.\nΑπό τα σύγχρονα (δηλαδή από την ιδιωτική και μετά) μου άρεσαν οι Απαράδεκτοι, οι Δέκα μικροί μήτσοι, κι οι παντρεμένοι έχουν ψυχή (μέχρι ενός σημείου γιατί στο τέλος πλάτιασε πολύ) ο μίστερ μπίν, και το σ΄αγαπώ μ΄αγαπάς. Τα τελευταία δέκα χρόνια βλέπω αποσμασματικά κάποια επεισόδια από μερικές σειρές όπως π.χ το 50 – 50 αλλά ποτέ πάνω από δυό τρείς ώρες την εβδομάδα, μέσα σ΄αυτές, είναι και τα αθλητικά γεγονότα.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 23:40\nΚαι που να μάθαινες για τον παπά Γιώργη που με βάφτισε.\nΜου είχε κάνει εντύπωση γιατί τις Κυριακές τα μεσημέρια καθόταν στο καφενείο με τους κομμουνιστές\nΑμ το άλλο εκπληκτικό.\nΑπό το κατηχητικό μας έστειλε στη χορωδία του κυρίου Κανάρη (πέθανε πριν ακριβώς τρία χρόνια) και αυτός μας έβαλε να τραγουδάμε με μαέστρο έναν κομμουνιστή.\nΤότε βέβαια εκείνος ήταν συνταξιούχος και ο αδελφός του ήταν ο πρώτος εκλεγμένος δήμαρχος στο Πέραμα μετά την χούντα Μιχάλης Δημητριάδης και ο παπαΓιώργης απλώς ερχόταν επισκέπτης στο κατηχητικό.\nΕφημέριος στην ενορία μας ήταν ο επόμενος παπά Γιώργης που ο αδελφός του ήταν ο πρώην δήμαρχος, ο διορισμένος από την χούντα Κωττάκης. Σε αυτόν ήμουν 2-3 χρόνια παπαδάκι.\nΕνώ το είδα, δεν το έβαλα στο αυριανό άρθρο.\nΈχει σίγουρα ένα λαθάκι.\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 23:54\nστ’ όμορφο νησί\nπου ‘χει ωραία κορίτσια\nμε χωρίς βρακί\nτραγουδάγαμε λυσσασμένοι στο 1ο Δημοτικό Αμαρουσίου κατά το 1979…\nΝαι, Αλίκη Νικολαΐδου, βαριά μπούκλα, στην ΥΕΝΕΔ, βαρύς μπερντές στο… υπόβαθρο, ύφος μονότονο αγιαστουρέ, ακολουθούσαν ειδήσεις στο χουντοκάναλο με τον Νίκο Μπουγά.\nΕίχαμε επίσης το «Μήπως γνωρίζετε;», με τις ερωτήσεις να τις διατυπώνει ο Ίκαρος (Κανελλόπουλος) διαβάζοντας κάρτες που του τις έδινε η Ρένα Καπιτσαλά. Λίγο μετά ήρθε και ο Χρήστος Οικονόμου, με ποντικομούστακο παπαδημουλέ, ψιλοενισχυμένο ντεϊβιντνιβενικό.\nΔεν μνημονεύσαμε θαρρώ στο χουντοκάναλο την επίσης, παρά τις γερές σπουδές της, μονοτονέγκω Ευγενία Περιορή, με τις «Ρίζες της φυλής μας».\nΟ Νάσος Αθανασίου με το «Κάθε μεσημέρι», χωρίστρα λαδοπόντικο και γιακάς που κάλυπτε ακόμη και ευρύνωτο.\nΤαυτόχρονα, ξεκίναγε να μυεί τον κόσμο στον κόσμο του σινεμά ο βαριογυάλης Τάσος Μπακογιαννόπουλος που με ύφος μανιαμούνια προλόγιζε το έργο της «Κινηματογραφικής βραδιάς» και σε έφτανε στον επίλογο. Η Θεσσαλονίκη, θέλοντας, τρομάρα της, να δείξει ότι κι εκείνη κατέχει από τέχνη, πλην μπουγάτσας (είδε η αλεπού να καλιγώνουν το άλογο, σήκωσε κι αυτή το πόδι!), αντεπιτέθηκε με τον θλιβερομπουκλάκια Ζήση Τσιριγκούλη.\nΚλείνουμε με τη «Σύγχρονη Εύα», που την παρουσίαζε η Έλλη Ευαγγελίδου.\nΛοιπά ποντικομούστακα λευκοκούστουμα γίδια «Ευτυχείτε» Άλκης Στέας, τραγικομούρηδες Μαστοράκηδες, Ντάνους Λυγίζους στο πρώτο Μουσικόραμα της ΥΕΝΕΔ και λοιπή σαπίλα αγωνιζόμαστε να την ξεχάσουμε…\n24 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 23:59\nΤο Ethos δεν είναι κακό, αλλά με ξενέρωσαν οι συμπτώσεις παλιάς ελληνικής κωμωδίας (ενώ δεν είναι κωμωδία). Όμως πράγματι, ζηλεύω τους ηθοποιούς τους.\nΩραίο σαπούνι είναι το Crown. Επί τη ευκαιρία δεν ξέρω αν είπαμε πως λέγονται σαπουνόπερες επειδή λόγω της επιτυχίας τους κυρίως στις νοικοκυρές, οι διαφημίσεις που έμπαιναν ήταν ως επι το πλείστον διαφημίσεις απορρυπαντικών και συναφών (ή Νατσουλίζω;).\nΓια τα πολύ παλιά δεν θα πω τίποτα, τα έχετε πει σχεδόν όλα. Σχετικά παλιά έχω να προσθέσω το Rome, τους Spooks τον Poirot και γενικά όλες τις Εγγλέζικες σειρές.\nΟι Sopranos έχουν το καλό οτι είναι πολλά επεισόδια και θυμίζουν μεγάλο μυθιστόρημα (όπου καταλήγεις να ζεις μέσα). Από την άλλη εάν μία σειρά λόγω τηλεθέασης τραβάει πολύ, ξεχειλώνει και με απωθεί. Όπως το breaking bad που στην αρχή μου ψιλοάρεσε, το Peaky Blinders που έγινε βαρετό, η δεύτερη σεζόν του Downton Abbey κ.ά. Εδώ κοτζάμ Blackadder και έβγαλε μόνο 4 σεζόν από 6 επεισόδια.\nΤώρα, βλέπω με μεγάλη ευχαρίστηση Montalbano γιατί έχει ωραίο φαΐ και μιλάνε Ιταλικά (Σιτσιλιάνικα ως επί το πλείστον).\nΠράγματι, τώρα που το λες, συνειδητοποιώ πως όταν λέω σήριαλ εννοώ μάλλον τις σειρές με μη αυτοτελή επεισόδια. Μπορεί να πω σειρά το σήριαλ αλλά ποτέ δεν θα πω σήριαλ μια σειρά.\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 00:03\n207:Τι άσχημη γλώσσα… Απορώ με αυτούς που τη λιγουρεύονται.\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 00:11\n# 210 – Μόνο ένα? Μωρέ μπράβο, είδες έχουν γερούς φιλόλογους ΔΕΠ στο ΕΚΠΑ, το πήραν ζεστά το πράμα.\nΝα δεις ότι θα βάζουν διδάκτορες να ακουμπάν το χέρι τους στο ευαγγέλιο …\nπήρε το μάτι μου και κάτι παπάτζες για Θεό (με κεφαλαίο! άρα πρόκειται για το θεό της Ελλάδος) αρωγό … Χάλια, μαύρα, σα ράσα. 😩\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 00:13\nΤι κάνει ο Δον Μαρτίνος; Έχω καιρό να διαβάσω γραπτό ή σχόλιό του. Έχει κανείς νέα του;\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 00:24\nΈχει να εμφανιστεί πάρα πολύ καιρό. Από τις 23.09.2021, 14:16, #95…\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 00:36\n216: 🙂 🙂 🙂\nΜε τσάκωσες. Δεν προσέχω στο μάθημα.\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 00:55\nΓνωστές μελωδίες (και από τηλεοπτικές σειρές αλλά και απλώς τραγούδια σουξέ) με εναλλακτικούς στίχους ξεκινούσανε συχνά από επιθεωρήσεις, ή σόου (π.χ. Πανούσης, Χάρυ Κλυν, Σεφερλής, Ζαχαράτος, Γιώργος Μαρίνος).\nΤο Θέατρο της Δευτέρας δεν μας έρχεται στο μυαλό ως σειρά, αλλά στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ και αλλού είναι καταχωρημένο ως σειρά (προφανώς όχι σίριαλ). Ίσως η σειρά με την μεγάλύτερη επίδραση στα πολιτιστικά μας.\nTo Nteflix έχει πλέον τόσες πολλές παραγωγές που σίγουρα θα βρεις ανάμεσα τους και αριστουργήματα και μετριότητες. Μιλώντας γενικά όμως θα έλεγα οτι συνήθως τα «Netflix Original» είναι μεν τεχνικά άρτιa αλλά δεν έχουν ψυχή. Σαν να υπάρχει ένα είδος τυποποίησης. Το πρόσεξα αυτό καταρχήν στα Nordic Noir, που τα «Netflix Original» ήταν σαν απομιμήσεις. Το είδος βασίζεται στο έντονο κοντράστ μεταξύ της τάξης και γαλήνης στο κοινωνικό περιβάλλον και του χάους και αναβρασμού στην ψυχή του ατόμου. Πολλές φορές αυτό έλειπε εντελώς και έβλεπες μια αμερικάνικη σειρά δράσης και μυστηρίου γυρισμένη στην Σκανδιναβία.\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 01:12\n207# Πρώτον κάτι λέει να μη χρησιμοποιούν την επιστήμη για κονόμα και όταν πιαστούν με τη γίδα στην πλάτη θα μπορούν να ισχυριστούν πως δεν ήξεραν τι ορκίστηκαν ένεκα που δεν καταλάβαιναν τα αρχαία. Δεύτερον, μ’ αυτή τη γλώσσα κανονικά για Θεούς στον πληθυντικό δεν θα έπρεπε να λέει?\n199# Α, εγώ είμαι ακόμα. Καθημερινά προσεύχομαι (στη χριστοπαναγία, δύο σε ένα για εξοικονόμηση χρόνου).\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 01:20\n# 219 – … για Θεούς στον πληθυντικό δεν θα έπρεπε να λέει?\nΑκριβώς, αλλά με μικρό θού.\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 01:27\n220# Είμαι σχολαστικός τύπος, το έγραψα όπως νομίζω ότι θα έπρεπε να εμφανίζεται στο κείμενο 🙂\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:56\n186, 191, 192 «Ιστορίες ανθρώπων που πιάστηκαν στον ιστό της αράχνης» ο πλήρης τίτλος. Και μετά άρχιζε το κήρυγμα!\n197 Την Αναδυομένη και τη μαντάμ Σουσού ξέχασες 🙂\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:21\nΤουλάχιστον τις μισές από τις σειρές που λέτε δεν τις έχω καν ακουστά. Σε ποιο κανάλι ήταν/είναι αυτό το Breaking Bad, που τόσο παινεύεται;\nΑπό ιατρικά θυμάμαι τον Βen Casey, και από παιδικά τον Φιούρυ, μ´ενα άλογο. Η γιαγιά μου μάλιστα έλεγε τον πρώτο καιρό Φιούρυ την τηλεόραση.\nΝα πω του Νικοκύρη (136β) ότι κι εγώ έβλεπα ανελλιπώς τις Άγριες Μέλισσες, και ελπίζω να μπορέσω να το βλέπω όταν ξαναρχίσει.\nΑλλά έχω ένα παράπονο. Κανένας δεν ανέφερε τις Υποψίες (1972-73) του πατέρα μου; Ή τις Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα;\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:28\nΤο πρόσεξα κι εγώ. Είναι η απόδειξη ότι όλο αυτό τον απίθανο αριθμό από σειρές τον θυμόταν καθώς τον έγραφε, χωρίς βοηθήματα. Προσωπικά εντυπωσιάστηκα (και μιλάμε μόνο για σειρές από βιβλία!!)\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:43\n180. Εκεί δεν έπαιζε και ο …Σονόρας; [Μιλάμε πως από χτες έσπαγα το κεφάλι μου να τον θυμηθώ]\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 14:57\nΞεχάσαμε και τους δύο κλασικούς «Ρωμιούς», που προσπαθούσαν να καταλάβουν την κοινωνία των τελευταίων χρόνων της Χούντας.\nΤον Λουκά (Βασίλης Διαμαντόπουλος) και τον Σόλωνα (Γιώργος Μιχαλακόπουλος) !\n25 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 16:57\n3000 είναι, γ με τον τόνο κάτω αριστερά.\nΠαρντόν, σε άλλο νήμα πήγαινε αυτό.\n26 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 09:59\nὙπάρχει καὶ τὸ τραγουδάκι τοῦ Чайф :\n“ Какая боль! Какая боль!\nАргентина – Ямайка 5-0 “\n[ Τὶ πόνος , τὶ πόνος , Ἀργεντινή -Τζαμάϊκα 5-0 ( κάνει ρίμα ρωσσιστί) ]\nΜπὸλ στὰ ρώσσικα ὁ πόνος , καὶ ἀξιοπρόσεκτο σημειολογικῶς πώς μιὰ παρόμοια λέξη (ποὺ ἒχει καὶ μιὰ κεραία) ἒχει προκάλεσει\nστὴν ἀνθρωπότητα , τεράστιο πόνο .\n26 Σεπτεμβρίου, 2021 στις 21:49\nΚαλά «Άγρια Δύση» δεν έβλεπε κανείς ;


My Style Rocks 3: Η Κιάρα Μαρκέζη έβαλε τα κλάματα κι έκανε έξαλλο τον Γαβαλά – «Μας εκμηδενίζεις όλους με αυτό που κάνεις» - Unique By Ermes\nΤην ημέρα της μαρμότας ζουν στο My Style Rocks 3, αφού κάθε φορά προκαλείται μια αναταραχή με 2-3 πολύ συγκεκριμένες αιτίες. Η στυλιστική εξέλιξη της Κιάρας Μαρκέζη είναι με διαφορά το ζήτημα που έχει απασχολήσει περισσότερο, καθώς οι κριτές δεν πιστεύουν πως οφείλεται σε δικά της κριτήρια, αλλά κάποιος την ντύνει.\nΣτο επεισόδιο της Πέμπτης είχε πάλι ένα πολύ καλό σύνολο που αν πίστευαν ότι το διάλεξε μόνη της, θα της έβαζαν και οι τρεις από 4 και πάνω. Τουλάχιστον αυτό της έβαλε ο κύριος Κουδουνάρης, αλλά με έντονο θυμό, και η κυρία Χριστοπούλου.\nΑπό την άλλη, ο Λάκης Γαβαλάς δεν ήταν αυτή τη φορά ο πιο κατευναστικός της υπόθεσης, αλλά εκείνος που εξερράγη, ιδίως από τη στιγμή που η Κιάρα Μαρκέζη χαρακτήρισε «λόγια του αέρα» τις μομφές του Κουδουνάρη.\nΓια άλλη μια φορά της εξήγησε ότι πρέπει κάποια στιγμή να μάθει να υποστηρίζει την άποψή της, αν θέλει οι κριτές να πιστέψουν ότι εκείνη διαλέγει το ντύσιμό της και της ανέφερε χαρακτηριστικά «δεν μπορείς να προσβάλλεις, εσύ εκμηδενίζεις όλους τους ανθρώπους γύρω σου».\nΗ κατάληξη σε όλο αυτό ήταν η Κιάρα να βάλει τα κλάματα, όπως και τις προηγούμενες φορές.\nMY STYLE ROCKS 3ΚΙΑΡΑ ΜΑΡΚΕΖΗΚΛΑΜΑΤΑΛΑΚΗΣ ΓΑΒΑΛΑΣ


Ο έμπορας δεν δίνει άρση παρακράτησης - Σελίδα 3 - Auto & Moto - Insomnia.gr\nαν απλά πάει στο αστυνομικό τμήμα και περιγράψει το περιστατικό δε μπορούνε να τον μαντρώσουνε με προσημειωμένα χαρτονομίσματα. Ο τύπος εκβιάζει κανονικά.\nΔε στέκει αυτό που λέω;\nΟ ιδιοκτήτης ζηµιογόνου αυτοκινήτου φέρει αντικειµενική ευθύνη περί αυτού (άρθρο 4 του Ν.ΓπΝ/4-5 ∆εκ. 1911)\nΗ συμφωνία πώλησης με τον όρο της παρακράτησης κυριότητας (ΑΚ 532) συνίσταται στην αυτοδίκαιη μεταβίβαση της κυριότητας εφόσον εξοφληθεί ολοσχερώς\nΕιμαστε πρακτικα σε γκριζα ζωνη,αλλα τυπικα δεν ειμαστε,το αυτοκινητο ανηκει στον εμπορο.\nΠας με 1.000€ σε 5€ χαραγμένα, και την αστυνομία.\nΝομίζω ότι για την περίπτωση σου αρμόδια είναι η αστυνομία. Ο τύπος εκτός από μαυραγορίτης είναι και κλινικά ηλίθιος.\nΥπαρχουν απατεωνες δυστυχως...\nΘα πρεπει ισως να συμβιβαστεις με την ιδεα οτι δεν θα παρεις την αρση κυριοτητας,δεν ειναι τραγικο,μαλιστα για τον απατεωνα εχει και ενα βαθμο ρισκου το οτι εσυ εχεις το αυτοκινητο και μπορει να προκαλεσεις καποιο ατυχημα στο ονομα του\nΕντωμεταξυ τον κανεις ρομπα και βουκινο σε ολα τα social εφοσον εισαι τυπικα ΟΚ απο καθε αποψη\nποια άρση κυριότητας; ποιο βαθμό ρίσκου; ποίο όνομα του και ποιο ατύχημα;\nσταματήστε μωρε. Όχι άλλο κάρβουνο!!!\nΚάπου έχεις μπερδευτεί, μόνο αν το αυτοκίνητο μεταβιβάστηκε από το όνομα της τράπεζας στο δικό σου (άρα η τράπεζα ήταν αυτή που σου παρακράτησε την κυριότητα) χρειάζεσαι βεβαίωση από την τράπεζα.\nΚαι μάλιστα όχι βεβαίωση ότι έχεις εξοφλήσει κάποιο δάνειο, αλλά βεβαίωση ότι δεν έχεις κάποια εκκρεμότητα για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο.\nΠουθενά δεν μπερδεύτηκα. Το αυτοκίνητο αγοράστηκε από αντιπροσωπεία της Citroen με χρηματοδότηση μέσω εθνικής. Η παρακράτηση ήταν από την Citroen Hellas και οι ίδιοι μου ζήτησαν τη βεβαίωση της εθνικής για να κάνουν άρση. Αλλά και στο μεταφορών μου είπαν ξεκάθαρα ότι ακόμα κι αν δεν πάρω την άρση από την αντιπροσωπεία αρκεί η βεβαίωση της εθνικής για να γίνει η μεταβίβαση.\nΤι λες;Ποια γκρίζα ζώνη;\nτι λεει τώρα ρε ο απατεώνας !!! τρέξτον οσο δεν παει\nβασικά, εκβιασμος ξεκάθαρος είναι.\nαστυνομία, συμαδεμένα χαρτονομίσματα κανουν την συναλλαγή και τον τσιμπανε μετα απο μισό μέτρο.\nΑν σε κάποιους ακουγετε "που να τρέχω" "που να μπλέκω" , sorry αλλα για αυτο φτάσαμε εδω και υπάρχουν τετοια ΛΑΜΟΓΙΑ !!!!!!!!!\nΕπεξ/σία 16 Ιουλίου από great\nΤελικά μπορεί ο μαντράς να μπλοκάρει τη μεταβίβαση ή όχι ?\nΑν δεν σου δωσει την παρακρατηση ωστε να πας και να βγαλεις την αδεια στο ονομα σου ναι. Γιαυτο και εγω θα ελεγα αστυνομια και να τον πιασουν στα πρασα.\n11 ώρες πριν, Malthador είπε\nΈχω αγοράσει ένα αυτοκίνητο από έμπορα και τον έχω εξοφλήσει μέσω τράπεζας. Τώρα θέλω να το μεταβιβάσω, αλλά δεν μου δίνει χαρτί με την άρση της παρακράτησης.\nΥπάρχει άλλη οδός πέραν της δικαστικής; Αν δώσω στο υπουργείο το τιμολόγιο και το καταθετηριο για παράδειγμα μπορεί να γίνει κάτι;\nΑν σου πω οτι το σκεφτόμουν και εγώ πρόσφατα αυτό για ένα αμάξι που εξοφλούμε σε λίγους μήνες...\nΝα έρθω μια βόλτα από κεί να γίνει η μάντρα καινούρια;😂\nΈχετε αγοράσει ένα αυτοκίνητο από έμπορα , με ποιον ακριβώς τρόπο , με γραμμάτια , με εγκεκριμένο δάνειο από τράπεζα , με ιδιωτικό συμφωνητικό ........... όταν αγοράζατε το αυτοκίνητο δεν ρωτήσατε αν υπάρχει παρακράτηση κυριότητας και από ποιον , δεν ρωτήσατε με ποιον τρόπο θα αρθεί η παρακράτηση κυριότητας ώστε να πάρετε άδεια κυκλοφορίας στο όνομα σας , όταν αγοράζατε το αυτοκίνητο δεν ρωτήσατε αν έχετε υποχρέωση πλήρους ασφάλισης εξαιτίας της δανειοδότησης .\nΤώρα θέλετε να το μεταβιβάσετε σε ποιόν , άρα είστε κάποιο χρονικό διάστημα χωρίς να έχετε άρει την παρακράτηση κυριότητας και θέλετε τώρα να το μεταπουλησετε , οπότε δεν μπορείτε να προχωρήσετε χωρίς άδεια κυκλοφορίας στο όνομα σας .\nΜήπως αν μας δίνατε περισσότερες λεπτομέρειες ώστε να καταλάβουμε και βρούμε κάτι που μπορεί να σας βοηθήσει ?\n5 ώρες πριν, Burgos είπε\nΑυτό στα bold δεν ισχύει, αν θα έκαναν άρση χωρίς βεβαίωση του πωλητή θα ήταν παράνομο, εκτός βέβαια αν πωλητής ήταν η Εθνική, για αυτό είπα πως κάπου μπερδεύτηκες.\nΚι όμως αυτό ακριβώς συνέβη. Παρακράτηση η Citroen Hellas, χρηματοδότηση από εθνική και η άρση μπορούσε να γίνει και με τη βεβαίωση της εθνικής ότι το δάνειο έχει εξοφληθεί. Όλο το φθινόπωρο έφαγα στα τηλέφωνα με τη Citroen και περιμένοντας το εξοφλητηριο από την εθνική γιατί το δάνειο ήταν εξοφλημένο πριν από 10 χρόνια. Απλά άσχετα με το τι μου είπαν στο μεταφορών εγώ έστειλα το εξοφλητηριο στη Citroen για να μου δώσουν αυτοί την άρση. Αν πχ η εταιρία είχε κλείσει θα γινόταν άρση με τη βεβαίωση.


Γκίκας: «Πολύ καλή χρονιά με τον Άρη» - Onsports.gr\nΑλεξάνδρα Λούτση\t29 Οκτωβρίου 2013, 18:24\nΓκίκας: «Πολύ καλή χρονιά με τον Άρη»\nΤην αισιοδοξία του πως η φετινή αγωνιστική περίοδος θα συνοδευτεί με επιτυχίες του Άρη εξέφρασε ο Νίκος Γκίκας.\nΟ 22άχρονος γκαρντ, με δηλώσεις του στην επίσημη ιστοσελίδα του ΠΣΑΚ, παραδέχθηκε πως στόχος τους είναι να τερματίσουν το δυνατόν υψηλότερα, αν και δεν θέλησε να μιλήσει για είσοδό τους στην 4άδα. Μίλησε, επίσης, για την προσωπική απόδοσή του, τον τελευταίο αγώνα τους με την Κηφισιά αλλά και τον επόμενο κόντρα στο Ρέθυμνο. Αναλυτικά τα όσα είπε…\n-Νίκο, πραγματοποιείς εξαιρετικές εμφανίσεις. Φέτος θεωρείς πως είναι η χρονιά σου;\n«Δεν ξέρω εάν θα είναι η χρονιά μου. Θεωρώ όμως και θέλω να πιστεύω ότι θα κάνουμε πολύ καλή χρονιά σαν ομάδα και οτιδήποτε προσωπικό μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Είμαστε νεανική ομάδα που προσπαθεί σε όλα τα παιχνίδια, όποιον αντίπαλο κι αν έχει απέναντί της».\n-Προηγηθήκατε ακόμα και με οκτώ πόντους διαφορά, οκτώ λεπτά πριν από το τέλος του αγώνα, αλλά η Κηφισιά ξαναμπήκε στο παιχνίδι και λίγο έλειψε να σας κάνει τη ζημιά. Τι δεν πήγε καλά και αλλάξατε την εικόνα σας;\n«Θεωρώ ότι ο Λιακόπουλος μας έκανε στο τέλος τη ζημιά. Πήρε πολλές προσπάθειες και είτε με προσωπικά καλάθια είτε δημιουργικά κατάφερε να ξαναβάλει την ομάδα του στο παιχνίδι. Η ομάδα της Κηφισιάς έχει αρκετούς έμπειρους παίκτες κι αυτό φάνηκε στα τελευταία λεπτά».\n-Ο Άρης φέτος έχει νέα ομάδα. Πιστεύεις θα βρίσκεστε στην 4άδα; Τι στόχους έχετε βάλει;\n«Ο στόχος που έχουμε βάλει είναι να τερματίσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε. Δεν ξέρω εάν θα είμαστε στην 4άδα, αλλά θα προσπαθήσουμε για όσο το δυνατόν ψηλότερα».\n-Ποια είναι η γνώμη σου για την ομάδα του Ρεθύμνου, την οποία θα αντιμετωπίσετε την επόμενη αγωνιστική;\n«Θεωρώ ότι το Ρέθυμνο τα τελευταία χρόνια έχει πάρα πολύ καλή ομάδα και τερματίζει ψηλά. Έχουμε ποιοτικούς παίκτες, όχι μόνο ξένους αλλά και Έλληνες. Το παιχνίδι θα είναι πάρα πολύ δύσκολο και το γεγονός ότι το Ρέθυμνο προέρχεται από εντός έδρας ήττα το κάνει ακόμη δυσκολότερο».\n28 λεπτά πριν Γιαννούτσος: «Ιδιαίτερο το ματς με την Καλαμάτα»\n57 λεπτά πριν Προσωρινές συντάξεις: Ξεκινούν εντός των ημερών οι πληρωμές