Πρωτονοτάριος και Σκληράκης υποψήφιοι με τον Γ. Μαρκόπουλο\nΤα ονόματα δύο ακόμα υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, οι οποίοι θα στελεχώσουν το ψηφοδέλτιό του για τις εκλογές του Μαΐου, ανακοίνωσε ο Γιώργος Μαρκόπουλος και είναι οι Πρωτονάριος Μανώλης και Σκληράκης Γιάννης. Ο πρώτος είχε οριστεί από τον δήμαρχο εδώ και καιρό υπεύθυνος των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου και ο δεύτερος ως Πρόεδρος της Πρωτοβάθμιας Σχολικής Επιτροπής. Μετά την ανακοίνωση των ονομάτων τους, οι δύο υποψήφιοι δήλωσαν:\n«Μέσα στα χρόνια είδα το Γαλάτσι πολλές φορές να αλλάζει. Από μια συνοικία με χωματόδρομους και αλάνες, έγινε μια σύγχρονη πόλη που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα. Η αξιοποίηση του χώρου της ΛΑΤΩ και η ένταξη του λατομείου στο μητροπολιτικό πάρκο Τουρκοβουνίων θα είναι μια μεγάλη κληρονομιά για τα παιδιά μας όπως επίσης και οι αθλητικές μας εγκαταστάσεις οι οποίες αναβαθμίζονται συνεχώς. Στόχος μας είναι να εγκατασταθούν κι άλλα υπαίθρια αθλητικά όργανα στις γειτονιές της πόλης, που θα προάγουν το επίπεδο διαβίωσης.\nΕπιλέγω τον Γιώργο Μαρκόπουλο γιατί είναι Άνθρωπος που αγαπάει και νοιάζεται για τον τόπο του. Δουλεύει, προσπαθεί, πασχίζει και εργάζεται σκληρά! Έχει όλα τα χαρακτηριστικά του Δημάρχου που θέλει να προσφέρει τα μέγιστα στου πολίτες και είμαι σίγουρος πως ο κόσμος έχει αναγνωρίσει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που συνέθεσαν την επιτυχημένη πορεία της θητείας του.»\n«Το Γαλάτσι γίνεται σύγχρονο, εξελίσσεται και δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν Δήμο «πρότυπο», με άριστες προδιαγραφές. Στόχος μου είναι η πόλη μας να συνεχίσει να αναπτύσσεται οικονομικά ούτως ώστε το 20% του προϋπολογισμού του Δήμου να προέρχεται από τα Ευρωπαϊκά ταμεία. Μια κίνηση που θα ανακουφίσει του δημότες και ταυτόχρονα θα κατατάξει το Γαλάτσι ανάμεσα στους καλύτερους Δήμους της Ευρώπης.\nΕπιλέγω να συμπορευτώ με τον Γιώργο Μαρκόπουλο γιατί είναι ένας Δήμαρχος που εργάζεται ακατάπαυστα και με αγάπη τόσο για την πόλη όσο και για τους πολίτες της πόλης μας. Είναι ένας αεικίνητος άνθρωπος, με έντονη δραστηριότητα που όσο και αν προσπάθησα να αντιγράψω την καθημερινότητά του, δεν τα κατάφερα. Μαζί, θέλω να πάμε το Γαλάτσι ένα βήμα, μπροστά.»


Πανγυθεατικός: Ξεκίνησε ο σχεδιασμός της νέας χρονιάς - Ανανέωσαν Μπουρελάκος Λ. και Αναστασάκος - Githio-Click\nΠανγυθεατικός: Ξεκίνησε ο σχεδιασμός της νέας χρονιάς - Ανανέωσαν Μπουρελάκος Λ. και Αναστασάκος Featured\nΣτην ιστορική ομάδα της πόλης, τον Πανγυθεατικό έχει ξεκινήσει ήδη ο σχεδιασμός για τη νέα αγωνιστική περίοδο.\nΜετά την ανανέωση συνεργασίας του τεχνικού επιτελείου της ομάδας σειρά πήραν οι συζητήσεις για ανανεώσεις αλλά και νέα πρόσωπα στο έμψυχο δυναμικό.\nΣύμφωνα με την ανακοίνωση του συλλόγου στην ομάδα του Γυθείου θα αγωνίζονται και τη νέα χρονιά ο εμβληματικός αρχηγός της ομάδας Λάζαρος Μπουρελάκος και ο στυλοβάτης της μεσαίας γραμμής Γιώργος Αναστασάκος.\nMore in this category: « Με Μανιάτη στον πάγκο και την νέα χρόνια ο Πανγυεθατικός. Συνεχίζουν και οι Μαχαίρας, Ρεσμπίθας.\tΠανγυθεατικός: Συνεχίζουν Πράστος και Γιαννόπουλος - Νέο απόκτημα ο Σπηλιοτόπουλος »


ΤΑΞΙΔΙΑ Archives - Allconnected.gr\nΗ Σαντορίνη είναι ένας από τους αγαπημένους μας ταξιδιωτικούς προορισμούς και ένα ιδανικό μέρος για διακοπές όλο τον χρόνο. Παρακάτω βρίσκονται 10 πράγματα να κάνετε στη Σαντορίνη για να κάνετε τις διακοπές σας ξεχωριστές και να τις θυμάστε σε όλη σας τη ζωή. Για να είστε απολύτως άνετοι και να μην εξαρτάστε από τα λεωφορεία,… Read More »\n5 εμπειρίες που πρέπει να ζήσετε στη Σαντορίνη Οι καλύτερες παραλίες, διαδρομές, χωριά, ηλιοβασίλεμα, εκλεκτό κρασί, λιχουδιές και όλη η μαγεία της Σαντορίνης –Santorini private tour! Επισκεφτείτε τους όλες σε 10 “must” εμπειρίες περιήγησης στη Σαντορίνη. Το πιο όμορφο νησί του πλανήτη. Η γη της χαμένης Ατλαντίδας. Ο πιο μαγικός καλοκαιρινός προορισμός της Ευρώπης. Οι… Read More »


Πώς θα γίνεις ο καλύτερος sommelier στον κόσμο: O θρυλικός Gerard Basset εξηγεί! | oinos\nΒΡΙΣΚΕΤΕ ΕΔΩ : oinos » Αρθρα » Πώς θα γίνεις ο καλύτερος sommelier στον κόσμο: O θρυλικός Gerard Basset εξηγεί!\nΕλάχιστες προσωπικότητες στο χώρο του κρασιού είναι τόσο αξιοθαύμαστες και σεβάσμιες σαν τον Gerard Basset. Είναι ο μοναδικός στον κόσμο που κατέχει τους τίτλους MW, MS, MBA και ακόμη και OBE. Η επιτυχία βέβαια δεν ήλθε εύκολα. Ο ίδιος χρειάστηκε 25 χρόνια για να μπορέσει επιτέλους να νικήσει στον διαγωνισμό World Sommelier Championship το 2010. Σε αυτή την συνέντευξη που έδωσε στον Richard Siddle εξηγεί στους sommeliers τι χρειάζεται για να φτάσουν στην κορυφή του κόσμου!\nΑυτό που έδωσε το έναυσμα στον Basset να ασχοληθεί με το κρασί δεν ήταν ένα ρομαντικό απόγευμα σε κάποιον γαλλικό αμπελώνα, όπως μπορεί να φαντάζεστε, αλλά ένα κρύο βράδυ του 1977 στη Λίβερπουλ, όταν είδε την ομώνυμη ομάδα να κάνει το ακατόρθωτο στα ημιτελικά του Ευρωπαϊκού Κυπέλου και να νικάει την αγαπημένη του ομάδα St Etienne. Το ταξίδι που έκανε τότε για την ομάδα του ήταν η αφορμή για να γνωρίσει τη χώρα της Μεγάλης Βρετανίας και να αποφασίσει να μείνει εκεί. Γρήγορα έγινε ένας από τους κορυφαίους εστιατόρες της χώρας. Ξεκίνησε το 1994 με το Hotel du Vin, που δημιούργησε στο Winchester, με τον πρώην συνάδελφό του Robin Huston. To boutique hotel έγινε γρήγορα ένα ισχυρό brand με έξι ξενοδοχεία, πριν πουληθεί το 2004. Στη συνέχεια ο ίδιος και η γυναίκα του Nina, άνοιξαν το Hotel TerraVina , το οποίο τα τελευταία 10 χρόνια ηγείται του κλάδου.\nΓια τον Basset η έμπνευση για το TerraVina βρίσκεται στην Καλιφόρνια και το είδος της φιλοξενίας που συνηθίζεται εκεί, σε ξενοδοχεία και εστιατόρια. Τα χαρακτηριστικά των Καλιφορνέζων (η γοητεία, η ζεστή προσωπικότητα, ο επαγγελματισμός και η προσοχή στη λεπτομέρεια) είναι επίσης χαρακτηριστικά της φιλοξενίας που προσφέρει ο Basset και τον έχουν κάνει γνωστό σε όλο τον κόσμο. Το ξενοδοχείο έχει περάσει πλέον κυρίως στα χέρια της γυναίκας του αφού ο Basset ξοδεύει περίπου πέντε μήνες το χρόνο στο να ταξιδεύει ανά τον κόσμο, να επισκέπτεται οινοποιεία, να συναντά νέους παραγωγούς και να μοιράζεται το όραμά του για το κρασί. Επίσης, έχει σχεδιάσει την δικιά του σειρά ποτηριών κρασιού, σε συνεργασία με την Lehman Glass, συνεργάζεται με περιοδικά κρασιού, διοργανώνει οινοτουριστικά ταξίδια αλλά και γευσιγνωσίες. Το σημαντικότερο όλων όμως είναι ότι λειτουργεί ως μέντορας σε σομελιέ, ως επικεφαλής της τεχνικής επιτροπής και master of ceremonies, στο διαγωνισμό Καλύτερος Sommelier στο κόσμο.\n"Είναι μια μεγάλη ευθύνη, είναι συναρπαστικό, αλλά μπορεί επίσης να είναι αγχωτικό γιατί δεν θέλουμε τα πράγματα να πάνε στραβά και να μειονεκτεί ένας υποψήφιος έναντι άλλου, ακόμη και κατά λάθος. Δεν είναι εύκολο.", λέει ο ίδιος.\nΟ Basset είναι εξειδικευμένος για να έχει τέτοιο ρόλο. Η αποφασιστικότητα και η επιθυμία του Basset να διεγείρει συνεχώς τον εαυτό του συμμετέχοντας σε περισσότερους διαγωνισμούς και κερδίζοντας όλο και περισσότερα επαγγελματικά προσόντα είναι αυτό που τον ξεχωρίζει από τους συνομηλίκους του. Η ιστορία για το πώς έγινε τελικά ο Παγκόσμιος Sommelier της χρονιάς, τόσο πρόσφατα όσο το 2010 είναι συναρπαστική!\nΣτην πραγματικότητα, ο Basset χρειάστηκε 25 χρόνια σκληρού αγώνα για να κερδίσει τελικά το προσωπικό του χρυσό. "Ξεκίνησα τον πρώτο μου διαγωνισμό το 1985 και τελείωσα το 2010", θυμάται. Κάθε χρόνο γινόταν πιο δύσκολο, γιατί το επίπεδο αυξανόταν. "Είναι σαν το ποδόσφαιρο της Premiership. Το επίπεδο τώρα είναι πιθανώς λίγο υψηλότερο από ό, τι ήταν πριν από 20 χρόνια. Το να είσαι Master of Wine είναι πιο δύσκολο από πριν. Υπάρχουν περισσότερες χώρες που συμμετέχουν, υπάρχουν περισσότερα κρασιά, περισσότερες ετικέτες, περισσότεροι αμπελώνες που πρέπει να μάθει κανείς. "\nΌταν άρχισε να συμμετέχει στο διαγωνισμό στα μέσα της δεκαετίας του ’80 υπήρχαν αναμφισβήτητα τρεις ή τέσσερις χώρες από όπου θα μπορούσε να προέλθει ο νικητής. "Όταν ήμουν στη Χιλή (το 2010) υπήρχαν περίπου 10 με 12 χώρες που θα μπορούσαν να κερδίσουν και τώρα υπάρχουν 15 χώρες με πολύ καλούς υποψηφίους. Είναι σαν το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου. Στη δεκαετία του 1970 μόνο λίγες ομάδες θα μπορούσαν να το κερδίσουν - σε σύγκριση με τώρα ».\nΟ σημερινός κάτοχος των βραβείων Best Sommelier in the World είναι ο Σουηδός Arvid Rosengren, ένας από τους ισχυρούς διεκδικητές από όλη τη Σκανδιναβία. (Διαβάστε για αυτόν εδώ: Αυτός είναι ο καλύτερος σομελιέ στην Ευρώπη)\nΣτην πραγματικότητα, ο διαγωνισμός πλέον είναι τόσο σοβαρός που οι συμμετέχοντες συμμετέχουν σε ειδικά camps πριν πάνε στο διαγωνισμό, για να ακονίσουν τις δεξιότητες και την ψυχική τους δύναμη.\nΑυτός είναι ο λόγος που η παγκόσμια κοινότητα sommeliers προσέχει ευλαβικά τον Basset όταν μπαίνει στη διαδικασία να ετοιμάζει τους τελευταίους παγκόσμιους αγώνες σομελιέ. Γιατί βρισκόταν εκεί, αγωνίστηκε, απέτυχε, πολέμησε ξανά και τελικά βγήκε στην κορυφή ως ο νούμερο ένα στον κόσμο. Ξέρει ακριβώς τι περνούν οι διαγωνιζόμενοι και αντί να κάνει τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα είναι αποφασισμένος να βοηθήσει, να υποστηρίξει και να είναι απολύτως δίκαιος για όλους τους υποψηφίους.\nO συντάκτης του άρθρου είχε το προνόμιο να δει τον Basset σε δράση στους τελευταίους τελικούς που έλαβαν χώρα στην γεμάτη αίθουσα με έντονη ατμόσφαιρα, στο μεγάλο θέατρο της Mendoza στην Αργεντινή. Ένα κοινό που ήταν απογοητευμένο που δεν είδε τον τοπικό ήρωα του, Paz Levinson, να φτάνει στους τελευταίους τρεις αλλά σύντομα μαγεύτηκε από τον Basset, καθώς σύστησε τους φιναλίστ και τους έβαλε να συμμετάσχουν σε μια σειράς δοκιμασιών που έμοιαζαν με θεατρική παράσταση. Ο Basset ήταν σχολαστικός. Προσεκτικά διάβαζε τις οδηγίες σε κάθε υποψήφιου όσο το δυνατόν σαφέστερα. Πάντα ρώταγε αν θέλουν να τους επαναλάβει. Η προσοχή του στη λεπτομέρεια και τον επαγγελματισμό σίγουρα τους ενέπνευσε να κάνουν τη δοκιμασία πέρα από τις προσδοκίες. «Είναι απολύτως σημαντικό να το κάνουμε σωστό και να το κάνουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να μην βάζουμε επιπλέον δουλειά στον υποψήφιο».\nΕίναι συναρπαστικό να ακούσετε την εκτίμηση του Basset για το τι χρειάζεται για να γίνει κανείς κορυφαίος sommelier. «Δεν αρκεί, λέει, απλά να γνωρίζετε το αντικείμενο για να γίνετε ο κορυφαίος του κόσμου. Πρέπει να είστε σε θέση να διδάξετε το σώμα σας να πάει σε άλλο επίπεδο απόδοσης κάτω από έντονες πιέσεις.»\n"Είναι λίγο σαν το σκάκι", λέει ο Basset. "Δεν χρειάζεται πραγματικά να είστε αθλητής για να κερδίσετε το παγκόσμιο πρωτάθλημα σκακιού και να περάσετε ώρες στο γυμναστήριο, αλλά πρέπει να είστε σε φόρμα. Όταν κέρδισα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (το 2010), πρόσεχα το βάρος μου και βεβαιώθηκα ότι ήμουν σε καλή φυσική κατάσταση. Πρέπει να αισθάνεστε καλά με τον εαυτό σας "\nΠέρασε επίσης πολύ χρόνο με τον εαυτό του κάνοντας ψυχική προπόνηση. Παράλληλα με την ανάγνωση πολλών motivation books, δούλεψε επίσης με αθλητικό ψυχολόγο. Αυτό που δεν θα ξεχάσει ήταν οι τελικοί του 2000 στο Μόντρεαλ, όταν απέτυχε να φτάσει στη τελική τριάδα. Δεν είχε το χρόνο να προετοιμαστεί πλήρως, καθώς ο γιος του είχε μόλις γεννηθεί και παράλληλα έγραφε ένα βιβλίο, ενώ είχε και τις συνηθισμένες υποχρεώσεις της δουλειάς. « Ήμουν ψυχικά εξουθενωμένος και δεν είχα προετοιμαστεί όπως θα έπρεπε, γι΄αυτό απέτυχα», θυμάται. Έτσι έκατσε και ανέλυσε την αποτυχία του, για να είναι σίγουρος ότι δεν θα ξανασυμβεί.\nΌταν διάβασε πώς ο νέος προπονητής της Αγγλίας (τότε), ο Sven Gőran Eriksson, είχε χρησιμοποιήσει αθλητικούς ψυχολόγους για να χαλαρώσει τους παίκτες και να τους κάνει να συνεργαστούν με την ομάδα - με εκπληκτικά αποτελέσματα όταν γύρισαν το σκορ στη Γερμανία και νίκησαν με το περίφημο 5-1 στον προκριματικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μόναχο - αποφάσισε να προσλάβει και ο ίδιος έναν αθλητικό ψυχολόγο.\n"Συνειδητοποίησα ότι αν ήθελα να κερδίσω αυτόν τον διαγωνισμό, δεν έπρεπε απλά να συμμετάσχω ξανά και ξανά. Έτσι, μίλησα με έναν ψυχολόγο του αθλητισμού για την απεικόνιση και την πρόβλεψη συγκεκριμένων καταστάσεων στο κεφάλι μας. Κάνοντας εικόνα κάποιες καταστάσεις είναι σαν να τις έχεις ζήσει πολλές φορές πριν. Σε κάνει να σκεφτείς με διαφορετικό τρόπο. Μου άρεσε. Ήταν πολύ ενδιαφέρον."\nΣτις επόμενες χρονιές ο Basset κατάφερε σταδιακά να προσεγγίσει την κορυφή. Ήρθε δεύτερος το 2004 και το 2007 πριν τελικά στεφτεί Καλύτερος Sommelier στον Κόσμο!\nΗ εκπαίδευση έχει επίσης διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη ζωή του και εξακολουθεί να είναι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που είναι Master of Wine, Master Sommelier και να έχει MBA στο κρασί. Νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι πήγε ένα βήμα παραπέρα και ολοκλήρωσε το MSc στη διαχείριση οίνου από το OIV (Οργανισμός de la Vigne at du Vin). Με αυτό το πτυχίο έχει, προς το παρόν, ολοκληρώσει καθώς λέει τις σπουδές του.\nΒέβαια, γρήγορα διευκρινίζει ότι σχεδιάζει να συνεχίσει να κάνει περισσότερες προσομοιώσεις στο πλαίσιο του προγράμματος OIV και μάλιστα έχει στο νου του να κάνει τη σειρά μαθημάτων σάκε στο WSET. Επιμένει επίσης ότι το γεγονός ότι έχει πτυχία δεν σημαίνει ότι είναι ειδικός σε οποιαδήποτε περιοχή του κρασιού, αλλά προτιμά να θεωρεί τον εαυτό του ως έναν «well rounded generalist»\nΠώς ο Basset ηγείται της δικής του ομάδας sommeliers\nΤο πώς θα ήθελε να δουλεύει η επόμενη γενιά των σομελιέ, έχει σχέση με το πώς ηγείται της δικής του ομάδας, στο TerraVina. Είναι λίγο περίεργο, λαμβάνοντας υπόψη το προφίλ του και τη γνώση του ότι αφήνει την πραγματική αγορά κρασιού στα τρία άτομα της ισχυρής ομάδας του, συμπεριλαμβανομένου και του επικεφαλής σομελιέ. Η μόνη εισήγησή του είναι να του δώσει κατευθυντήριες γραμμές και ένα πλαίσιο επιλογής. Είναι σαφές ότι εξακολουθεί να εμπλέκεται από τα παρασκήνια, αλλά ότι η αποστολή καθηκόντων και ευθύνης που λέει είναι ζωτικής σημασίας.\n«Πάντα αφήνω τους σομελιέ να κάνουν τη δική τους επιλογή. Το ίδιο και στο Hotel du Vin. Συνεργαζόμαστε με περίπου 10 προμηθευτές, έξι ή επτά φορές τακτικά και στη συνέχεια χρησιμοποιούμε ειδικούς από τους οποίους μπορεί να παραγγείλουμε μία φορά το χρόνο. Προμηθευτές όπως οι Liberty, Enotria, George Barbier, Thorman Hunt και Boutintot χρησιμοποιούνται τακτικά.»\n«Αν θέλεις να δουλέψεις με ανθρώπους που είναι σοβαροί, πρέπει να οικοδομήσεις σχέσεις μαζί τους. Εάν αλλάζαμε προμηθευτές όλη την ώρα θα χάναμε τη σχέση και την υποστηριξή τους. Τώρα που αγοράζουμε κρασί από έναν προμηθευτή σε τακτική βάση, είναι λογικό να μας βοηθήσει όταν θέλουμε, για παράδειγμα, να παραγγείλουμε κρασί για ένα ειδικό δείπνο.»\nΌσον αφορά τη σχέση ποιότητας και τιμής, ο Basset θα επιλέξει με βάση την ποιότητα. Αλλά όταν τρια εξίσου ποιοτικά κρασιά έχουν την ίδια τιμή, τότε θα επιλέξει βάσει τιμής. Όταν θέλει να αλλάξει συγκεκριμένα μέρη της λίστας κρασιού θα βάλει όλη την ομάδα του να κάνει τυφλή δοκιμή μιας σειράς κρασιών και μετά θα επιλέξει την καλύτερη ποιότητα που μπορεί να βρει. Παροτρύνει την ομάδα του να επιλέξει το κρασί που μπορεί να είναι δεύτερο ή τρίτο στη λίστα αλλά έχει καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής. Επίσης, δεν έχει εμμονή με τις χρονιές. Αν ο προμηθευτής ξεμείνει από την καλύτερη χρονιά μιας ετικέτας, θα το καταλάβει και θα είναι ευέλικτος.\nΕπίσης, φροντίζει ώστε ο κατάλογος κρασιών να βρίσκεται στο κατάλληλο επίπεδο για να είναι προσιτός σε όλους τους επισκέπτες του. Συνήθως, όπως εκτιμά, περίπου το ένα τέταρτο των επισκεπτών του θα είναι λάτρεις του κρασιού αλλά η πλειοψηφία τους αναζητά απλά ένα ποιοτικό δείπνο και εμπιστεύεται τους σομελιέ για την επιλογή του κρασιού. Σημαίνει ότι η μέση τιμή πώλησης ενός κρασιού είναι περίπου £ 30 έως £ 45 και φτάνει μέχρι περίπου £ 80 έως £ 90 το Σάββατο, όταν οι πελάτες αγοράζουν περισσότερο κρασί σε μπουκάλι και όχι σε ποτήρι.\n«Θέλουμε να πουλάμε κρασί σε προσιτές τιμές, που να κάνουν τους άλλους να επιστρέφουν», εξηγεί. Και όντως επιστρέφουν!\nΟλοκληρώθηκε ο παγκόσμιος διαγωνισμός sommelier\nΑναρτήθηκε Τρίτη, 29 Αύγουστος 2017, 0:34. Κατηγορία Αρθρα\n« Ο ράπερ Mike D των Beastie Boys άλλαξε επάγγελμα και έγινε sommelier\nΟι Hipsters έφεραν το sherry ξανά στη μόδα στην Αγγλία »


Odontovourtsa: Περίεργα κυβερνητικά μυστικά\nΣτον κολοφώνα του Ψυχρού Πολέμου, η CIA διεξήγε μια σειρά από μυστικά και παράνομα «επιστημονικά» πειράματα σε ανθρώπινα υποκείμενα, γνωστά ως Project MK-ULTRA. Το απόρρητο πρόγραμμα περιλάμβανε πειραματικές δοκιμασίες με ναρκωτικά -όπως LSD- και βαρβιτουρικά, ύπνωση και υποβολή σε ακτινοβολία και βιολογικούς παράγοντες. Το 1973, ο διευθυντής της CIA, Richard Helms, παρήγγειλε την καταστροφή όλων των ντοκουμέντων του προγράμματος MK-ULTRA. Παρόλα αυτά, κάποια εξ αυτών διέρρευσαν και αργότερα την ίδια χρονιά θα βρουν το δρόμο τους για την εφημερίδα New York Times, η οποία κατηγόρησε τη CIA για παράνομες δραστηριότητες. Το 1975, η ομοσπονδιακή επιτροπή Church Committee θα ερευνούσε τις καταγγελίες και θα κατέληγε στην αποτρόπαιη πραγματικότητα: για περισσότερες από δύο δεκαετίες, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ θα ξόδευαν πάνω από 20 εκατ. δολάρια, στρατολογώντας επιστήμονες και ερευνητές από 30 και πλέον πανεπιστήμια της χώρας, και θα έκαναν αντιδεοντολογικά πειράματα σε ανθρώπους κάτω από τη μύτη της κυβέρνησης. Ο τελικός προσδοκώμενος στόχος των δοκιμασιών ήταν η δημιουργία ενός συστήματος ελέγχου του μυαλού, το οποίο και θα χρησιμοποιούσε η CIA για να προγραμματίζει ανυποψίαστους ανθρώπους να εκτελούν δολοφονίες υπέρ της...\nΔεν θα μπορούσαμε να αφήναμε έξω τη διαβόητη Area 51 και τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν εκεί. Η δράση της μυστικής στρατιωτικής βάσης 120 χλμ βορειοδυτικά του Λας Βέγκας έχει συνδεθεί με τον μύθο του εξωγήινου που μεταφέρθηκε υποτίθεται εκεί. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Όταν βετεράνοι της CIA απαλλάχθηκαν από τους όρκους εχεμύθειας και ανακάλεσαν τις στιγμές τους στην Area 51, ξεκαθάρισαν ότι η εξωγήινη ζωή δεν περιλαμβανόταν στις δραστηριότητες της βάσης. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '60, το μέρος χρησιμοποιούταν για δοκιμές κατασκοπευτικών αεροσκαφών, όπως το A-12 και τον ξακουστό επίγονό του SR-71 Blackbird, που είχε σπάσει κάθε ρεκόρ ταχύτητας. Τα μέλη της ομάδας που δούλευε στα απόρρητα αυτά πειράματα και αποκαλούνταν «Roadrunners» ήταν μάλιστα πανευτυχή με την υπόθεση του εξωγήινου, καθώς αυτό τραβούσε τα φώτα της δημοσιότητας και έμεναν ανενόχλητοι να δοκιμάζουν τα μυστικά τους όπλα. Η βάση στην Area 51 λειτουργεί πιθανότατα ακόμα και σήμερα ως τόπος δοκιμής απόρρητης στρατιωτικής τεχνολογίας...\nΤο 1934, ένας γιατρός από τη Σκοτία τράβηξε την περίφημη φωτογραφία του τέρατος του Λοχ Νες, γνωστή ως «surgeon's photograph». Μια σκούρα φιγούρα ενός πλάσματος που παραπέμπει σε βροντόσαυρο κολυμπούσε αμέριμνα στα νερά. Το φωτογραφικό γεγονός ήταν από μόνο του ικανό να προκαλέσει τον πανικό στους κατοίκους και έκτοτε χιλιάδες άνθρωποι ορκίζονται ότι εντόπισαν το θαλάσσιο τέρας. Ήταν όλοι τους θύματα της φαντασίας τους; Σύμφωνα με μέλη της κυβέρνησης της Σκοτίας, όχι ολότελα! Ντοκουμέντα που ήρθαν στο φως σχετικά πρόσφατα αποκαλύπτουν πως ο πρώην αστυνομικός διευθυντής της χώρας William Fraser αποφάνθηκε πως «το γεγονός ότι υπάρχει ένα παράξενο πλάσμα στο Λοχ Νες είναι πλέον αληθές πέραν πάσης αμφιβολίας, το αν μπορεί ωστόσο η αστυνομία να προστατεύσει τον κόσμο, αυτό είναι το αμφίβολο». Κι ενώ η κυβέρνηση της Σκοτίας μένει να αποδείξει την ύπαρξη ή όχι της Νέσι, το νέο ντοκουμέντο έδωσε ελπίδες σε όλους τους κυνηγούς τεράτων της οικουμένης...\nΗ CIA σχεδιάζει να σκοτώσει τον Φιντέλ Κάστρο με... κοχύλια\nΑπό το 1960 ως το 1965, η CIA «εμπνεύστηκε» τουλάχιστον 8 τρόπους για τη δολοφονία του ηγέτη της Κούβας! Σύμφωνα με αναφορά του 1967 που αποχαρακτηρίστηκε από απόρρητη 36 χρόνια αργότερα, η CIA σκεφτόταν ως δολοφονικά μέσα από πούρα και τοξικό αέρα μέχρι μολυσμένα χάπια και δηλητηριώδεις μύκητες. Κι αν δεν μπορούσαν να τον εκτελέσουν, θα προσπαθούσαν να διαλύσουν τη δημόσια εικόνα του: το σχέδιο περιλάμβανε άλας θαλλίου στα παπούτσια του κομμουνιστή ηγέτη με την ελπίδα να μη μείνει τρίχα για τρίχα στο περίφημο μούσι του! Μία ωστόσο ήταν η ιδέα που επικράτησε, το σχέδιο δολοφονίας του Κάστρο με παγιδευμένο με εκρηκτικά κοχύλι. Ο Κάστρο ήταν λάτρης του γυναικείου φύλου, έτσι ανέφερε η αναφορά της CIA(!), ένα εκπληκτικό λοιπόν κοχύλι πάνω στο γυμνό γυναικείο στήθος θα του τραβούσε το ενδιαφέρον, κι όταν θα το έπιανε στο χέρι του θα πυροδοτούσε τον εκρηκτικό μηχανισμό. Ο επικεφαλής της CIA στις επιχειρήσεις της Κούβας μάλιστα, Desmond Fitzgerald, άρχισε να μελετά μανιωδώς βιβλία με τα μαλάκια της Καραϊβικής. Το «σοφιστικέ» σχέδιο εγκαταλείφθηκε ωστόσο ως πρακτικά ανεφάρμοστο...\nΤον Αύγουστο του 2008, τα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ δημοσίευσαν δεκάδες χιλιάδες αρχεία του προσωπικού που δούλευε στο Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών, μια από τις «βιτρίνες» της CIA. Ανάμεσα στους πρώην υπαλλήλους ήταν και η Julia McWilliams, η μελλοντική μαγείρισσα Julia Child! Το παρελθόν της διάσημης σεφ της γαλλικής κουζίνας δεν ήταν μυστικό, μετά τη δημοσιοποίηση ωστόσο όλος ο κόσμος έμαθε για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: μια πραγματικά ιντριγκαδόρικη συνταγή. Πριν λοιπόν κατακτήσει τη γαλλική γαστριμαργία, η Child κατασκεύαζε απωθητικά καρχαριών για τα υποβρύχια εκρηκτικά των ΗΠΑ...\nΟ Grigory Potyomkin ήταν ένας τολμηρός ρώσος ευγενής του 18ου αιώνα που μπαινόβγαινε στις δικαστικές αίθουσες, πάτασσε τους αντιπάλους του και πολιορκούσε ερωτικά τη Μεγάλη Αικατερίνη. Ήταν λοιπόν κατά τη διάρκεια του φορτικού του κόρτε στην τσαρίνα που το όνομά του θα γινόταν θρύλος. Όταν η Αικατερίνη περιόδευε στις νέες κτήσεις της Ρωσίας στην Κριμαία το 1783, ο Potyomkin προσφέρθηκε να την ξεναγήσει στα καλύτερα μέρη της αυτοκρατορίας. Έστησε λοιπόν χάρτινες μακέτες ολόκληρων χωριών και πόλεων στο φόντο, κατά μήκος των ποταμών, ολοκληρώνοντας το μεγαλεπήβολο σκηνικό με συντάγματα στρατιωτών που τη χαιρετούσαν χαρμόσυνα και πυροτεχνήματα που σχημάτιζαν τα αρχικά του ονόματός της! Πληθυσμοί δουλοπάροικων και κολίγων επιστρατεύτηκαν για τα θεατρικά του νούμερα, ντυμένοι σαν ευγενείς και ιππότες, για να φανεί η ευημερία της αυτοκρατορίας – η οποία βέβαια στην πράξη δεν υπήρχε, με τον λιμό να μαστίζει την περιοχή. Η έκφραση «χωριό Ποτέμκιν» πέρασε στη ρωσική γλώσσα και σηματοδοτεί πλέον κάθε παραπλανητικό ή ψευδές κατασκεύασμα, δημιουργημένο από ολοκληρωτικά καθεστώτα, που σκοπό έχει να εξαπατήσει τόσο αυτούς που το βλέπουν στη γη τους όσο και εκείνους που το παρατηρούν από μακριά...


Πώς έγραφε ο Μακρυγιάννης « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Χθόνια Οδύσσεια (διήγημα του Δημήτρη Σαραντάκου) – 5\nΘα μπορούσε το Στόουνχετζ να το έχουν κατασκευάσει αρχαίοι Έλληνες; »\nThis entry was posted on 22 Ιανουαρίου, 2020 στις 09:40\tand is filed under 1821, χειρόγραφα, Μεταγραφές κειμένων, Παρουσίαση βιβλίου. Με ετικέτα: Άγγελος Παπακώστας, Γιάννης Βλαχογιάννης, Κϊτσος Μακρυγιάννης, Μακρυγιάννης, Σπύρος Ασδραχάς. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n164 Σχόλια προς “Πώς έγραφε ο Μακρυγιάννης”\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 09:53\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:00\nΕνδιαφέρον το σημερινό. Και πολύ πετυχημένη η παρατήρηση στο τέλος, περί τρόπων εορτασμού επετείου/τίμησις κλπ. του 1821, εκτός των γνωστών κοσμικών 😂😏🤐 (προφανώς των Αγγελοπούλειων…) ενεργειών.\n…πως μέσα σε έναν τενεκέ … είχε βρει μισοσαπισμένο ένα χειρόγραφο του στρατηγού…\nΑυτό κι άν ήταν «κονσέρβα».. 👍\nΕπίσης Χρόνια Πολλά στους Ανέστηδες, Τασίες, Νατάσες κλπ. που γιορτάζουν σήμερα (εκ του υπογείου ημερολογίου) 🤗😍🙄😊😎\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:01\nΜόνο που οι φιέστες και το γκλάμορους, είναι που ενδιαφέρει το δίκτυο των αφεντάδων μας που μας κυβερνάει από το παρασκήνιο και μη…Ποιός δίνει δεκάρα τώρα στο τι έλεγε ένας ημιπαράφρων στρατηγός? Άσε που εκεί μπορείς να κόψεις και πίτα (τη κοπή τη πίτα) με 12.000€ λάρζικα… και από τα δημόσια ταμεία πάντοτε…\nΠώς έγραφε ο Μακρυγιάννης « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία – Kon/Spira[l] said\n[…] Καθώς πλησιάζει η επέτειος των 200 χρόνων από την επανάσταση του 1821 είναι επόμενο να αναζωπυρώνεται το ενδιαφέρον για κείμενα της εποχής -και ανάμεσά τους αναγκαστικά ξεχωριστή θέση έχουν τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, που είναι ίσως το μοναδικό εκτενές δείγμα κειμένου αγωνιστή του 1821 που μας έχει έρθει χωρίς να περάσει από το φίλτρο κάποιου… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/01/22/makrygiannis-2/ […]\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:32\nΕνδιαφέρον! Η δυσκολία για τα μπ, γκ, ντ είναι πολύ χαρακτηριστική της κυπριακής. Ακόμα και σε επίσημες επιγραφές υπάρχει η τάση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στη Λεμεσό η περίφημη αμμώδης πλαζ lady’s mile στο έδαφος των βρετανικών βάσεων ( ο μύθος/αλήθεια λέει ότι ήταν ένας Εγγλέζος φιλιππος που είχε μια φοράδα ονόματι Ladie και η Λέιτι έτρεχε ένα μίλι για προπόνηση) που όλοι τηνε λένε Λέιτις μάιλ και μάλιστα έτσι είναι γραμμένο και στην επίσημη οδοπινακίδα που σε κατευθύνει προς τα κει. Λέιτις μάιλ!\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:35\nΕγώ πάντως αν είχα τα χειρόγραφα του Μακρυγιάννη θα τα έβγαζα σε ώκσιον στην Αγκλαιτέρα! Τρελό κονόμι! ( ενώ σε μουσείο, ποιος τσομπανος θα τα προβάλει και σε ποιον τσομπάνη στο Ελλαδιστάν; Πφφ…)\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:36\nΜε τα 200 χρόνια πολλά θα έρθουν στην επικαιρότητα, ίσως και οι επιστολές των ευρωπαίων φιλελλήνων που πολέμησαν εδώ, του Σονιέρου σίγουρα, είχα παρακολουθήσει μια παρουσίαση τους στην έδρα Γαλλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.\nΔεν είδα να σχολιάζεται η ενεργοποίηση της εισαγγελέως Σακελλαροπούλου κατά Τσίπρα βασιζόμενη στην συνέντευξη Κοντονή στο Open\nΒρε Γιάννη σήμερα γιορτάζουν στα κρυφά όσοι Αναστάσιοι δεν θέλουν να κεράσουν το Πάσχα. Το ίδιο κόλπο κάνουνε οι Διονύσηδες, λίγες Μαρίες και ελάχιστοι Γιάννηδες που το παίζουνε θεολόγοι ( 26 Σεπτεμβρίου)\nΌσο «παρηγορητικά» είναι τα Απομνημονεύματα, τόσο ανησυχητικά είναι τα Οράματα και Θάματα: αγγίζουν όσα δέν ομολογούμε αλλά μας κινούν, μέσα στην σεμνότυφη πατριδολατρία μας (που συχνά αγγίζει την πατριδοκαπηλία, με τα τόσα μας ψέμματα και τις τόσες αποκρύψεις) σε ελληνοφθόρους χειρισμούς\nΔέν ξέρω – δέν το έχω διαβάσει με προσοχή αλλά και δέν έχω/δέν υπάρχει επαρκές υλικό – κατά πόσο τα Οράματα… είναι προϊόν τραυμάτων στο κεφάλι, όπως έχω δει να υποστηρίζουν κάποιοι – αλλά έχω την εντύπωση πως τα, ας τα πούμε έτσι, εθνικά μας τραύματα βρίσκονται εκεί μέσα πλάι σε ανομολόγητες πεποιθήσεις μας\nΒρε αμαρτωλέ σήμερα εορτάζει ο Τιμόθεος ο Απόστολος. Κάπου 400 άλλοι άγιοι και μάρτυρες, εκ των οποίων οι 377 αναφέρονται συλλογικά ως «και 377 άλλοι μάρτυρες» και όχι ονομαστικά, απλώς τιμώνται.\nΜεταξύ των ονομαστικά αναφερομένων είναι και ο Αναστάσιος ο Διάκονος.\nΕίναι τοις πάσιν γνωστόν ότι οι Αναστάσιοι εορτάζουν ανήμερα του Πάσχα και οι Αναστασίες την 22 Δεκεμβρίου (Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας)\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:42\nΝικοκύρη, πολύ επιτυχημένη η ιδέα σου να τιμήσουμε τον ξεσηκωμό.\nΣυμβατή με το παρόν λεξιλόγιο που ασχολείται με τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και όλα τα άλλα.\nΗ σημερινή ανάρτηση τα έχει όλα και τα σχόλια που θα ακολουθήσουν ελπίζω να την…απογειώσουν ως προς την πληρότητα.\nΤιτάνιο το έργο του Βλαχογιάννη!\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:47\nΑπό τα πολύ ενδιαφέροντα που περνάνε ντούκου, η δουλειά που χρειάζεται για να γίνει το χειρόγραφο αναγνώσιμο. Ακόμη και για ένα καινούριο βιβλίο είναι (ήταν, ποιος γράφει με το χέρι πια) πολλές φορές άθλος, πόσο μάλλον για ένα φθαρμένο, δυσανάγνωστο* (για τους αμύητους τουλάχιστον) και ανορθόγραφο κείμενο.\n*Βρέθηκα κάποτε σε μια παρουσίαση ενός πολύ καλού παλαιογράφου, που παρουσίαζε σαν «ξεκάθαρα» κάτι σκουλίκια ενός παλαιοβυζαντινού χειρογράφου, που με δυσκολία καταλάβαινα πως ήταν γράμματα.\n6 Κι αν βρεθεί κάποιος, στο διαρκώς απαξιούμενο ΕΙΕ πχ, θα έχει τη δυσκολία του σε μέσα και πόρους, θα τον λένε και τσομπάνη….\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:52\nΚαλημέρα και χρόνια πολλά στους Ανέστηδες από την Περσία! Θα ήθελα απλώς να καταθέσω την άποψή μου ότι ο Μακρυγιάννης δυσκολευόταν με την καταγραφή των δίψηφων είτε φωνηέντων είτε συμφώνων. Γι’αυτό έγραφε μόνο το «βασικό» ψηφίο του συμπλέγματος, ήτοι:\nου > ο\nμπ, ντ, γκ/γγ > π, τ, κ\nΦυσικά, υπήρχε μεγάλη ασυνέπεια στην γραφή του. Αντιθέτως δεν είχε πρόβλημα με τα διπλά σύμφωνα ξ και ψ που, θεωρώ, είναι ευκολότερο για έναν όχι γραμματιζούμενο να συγκρατήσει.\nΑπό την άλλη, δεν ξέρω καλά κυπριακά, αλλά είμαι της γνώμης ότι στη γλώσσα της Μεγαλονήσου υπάρχει άλλη σχέση μεταξύ π/μπ και λοιπών από ό,τι στα ελλαδικά. Τα κυπριακά π, κ, τ διαφέρουν φωνητικά από το ελλαδικό, νομίζω. Ας μας πουν όσοι γνωρίζουν.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:53\nΤην τοποθετηση του γ ανάμεσα σε δυο φωνήεντα την ειχα εντοπίσει, και μου έκανε εντύπωση, σε μια θεια μου θρακιωτισσα, γεννηθείσα στις αρχες του 1900.\nΕτσι έλεγε αγερόπλανο, αγεροπόρος, φυσικά αγερας, και τα παρομοια.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:07\nΥπάρχει άνθρωπος που δε μπορεί να διαβάσει το χειρόγραφο;\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:13\nΘαυμάσιες πληροφορίες κι ενδιαφέρουσα πρόταση.\n[Αν έλειπε, μάλιστα, αυτό με τον Λεωνίδα και την θρησκεία του θα είχε περισσότερες βρει στήριξη από την Κεραμέως]\nΕίναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε πως ξεκίνησε αυτή η σημερινή γλώσσα. Δεν ήταν μόνο Κοραής και Ρήγας, ήταν και Μακρυγιάννης και Κασομούλης.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:15\n«…να γίνει προσπάθεια να βρεθεί το χειρόγραφο»\nΤον… Βελόπουλο τον ρωτήσατε;\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:18\nᾨδὴ στὸ Μακρυγιάννη (του Άγγελου Σικελιανού)\nάσχετο με το ωραιότατο σημερινό αυτό που θέλω να σας ρωτήσω:\nκοροναϊός ή κορονοϊός;\nΤο Λεξικό της κοινής νεοελληνικής δεν επiστρέφει κανένα αποτέλεσμα.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:27\nΕπίσης παρεμβάλλει ένα ι ανάμεσα σε ορισμένα συμφωνικά συμπλέγματα: βιλαβον (βλάβουν), αναπιλι (Ανάπλι), γιμινος (γυμνός), τιπιτι (τύπτει)\nΑυτό ακουγόταν και στη Δ. Πελοπόννησο.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:28\n18 Είχα σκοπό να το συζητήσουμε, μεταξύ άλλων, το Σάββατο.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:32\nΤι να συζητήσουμε; Κορόνα+ιός (corona+virus)\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:36\n9: Για τους προτρέχοντες άπιστους (σαν τον Lands κλπ.😂): ρίξτε μια ματιά στον σύνδεσμο στο #2, γιορτάζουν και παραγιορτάζουν, αλλά δεν προσέχετε στο μάθημα (…Είναι τοις πάσιν γνωστόν…: κι απουσιάζατε, έστω και δικαιολογημένα, στα προηγούμενα μαθήματα «κατηχητικού»..).\nΓια κάτι άλλους (που δίνουν βάση στο κέρασμα, 7β), το κέρασμα είναι κέρασμα, όποτε κι αν γίνει (άλλοι έχουν τ΄όνομα του κακόψυχου κι άλλοι την χάρη, ε;😂😂).\nΜαλώνετε ρε σεις; Αν μαλώνετε, η συνέχεια στα μεζεδάκια της εβδομάδας, όχι εδώ😎, να μην το κάψουμε το ωραίο νήμα…\n22 Κολυμπήθρα+ξύλο = κολυμπηθράξυλο;\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:53\nσχόλιο 18: https://www.flash.gr/world/1569953/koronoios-i-koronaios\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:23\nΜήπως από το λεβέντης+μαλάκας βγαίνει λεβεντημαλάκας;;\nΌχι βέβαια! Λεβεντομαλάκας.\nΠαρομοίως, μαλάκας+πίτουρας= μαλακΟπίτουρας κι όχι μαλακαπίτουρας\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:25\nτιθικα (ντύθηκα), πατο (παντού)\nΠροφανώς είχε μελετήσει Γραμμική Β Μυκηναϊκές επιγραφές\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:26\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:28\nΈφτιαξα και τη Γραμμική Β του Έκτορα στο Paint αλλά δεν ξέρω πώς να την αναρτήσω εδώ. Και στο βιβλίο που θα τη βάλω φαίνεται πολύ αχνά. Από το paint πρεπει να μικράνει πολύ για να μπει στην αράδα. Δεν ξέρω πώς έχουν φτιάξει τα σφηνογράμματα, και τα σουμερικά μπαίνουν ωραιότατα\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:31\n25 Κάπως έτσι\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:38\nΝομιζω οτι αναφέρεστε στο 2021, εκτός κι αν κάνου φέτος την ίδια πατάτα με τις δεκαετίες και τους αιώνες, της πρωτοχρονιάς του 2.000.\nΆσε να δούμε τι θα δούμε μέχρι τότε. Γιά να δούμε τι θα γιορτάζουμε σε 14 μήνες ακριβώς.\nΕγώ πάντως, αν ζω, Μάης-Ιούνης 2020 Πόλη Οκτώβρης-Νοέμβρης 2020 Άγκυρα, Μάρτης Απρίλης 2021 Πόλη, Μάης -Ιούνης 2021 Αττάλεια.\nΝα γίνει πρώτα, και μετά θα σας πω το γιατί\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:40\nΟ στρατηγός γράφει με πολύ κόπο, στρογγυλά μεγάλα γράμματα, αλλά χωρίς τόνους και στίξη.\nΧαμένα πήγαν τα ταλέντα του, έτσι και υπήρχε το διαδίκτυο στην εποχή του… 😉\nΈχει μια δική του γοητεία 🙂\n(Πίσω στο διαδίκτυο: πολλοί που γράφουν την αποψάρα τους χύμα, με ορθογραφικά και χωρίς στίξη, και τους κράζουν μετά, ‘μάθε ορθογραφία, ρε, μας έβγαλες το μάτι!‘, απαντούν τσατισμένοι ‘σόρυ που δεν πρόλαβα να μορφωθώ φίλος, εγώ δούλευα!‘. Ε λοιπόν, ίσως μόνο ο Μακρυγιάννης θα μπορούσε να το πει αυτό και να ‘χει δίκιο 🙂 )\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:51\nΑν σας έπαιρνε χαμπάρι ο Σμερδαλαίος, θα σας έλεγε κάτι για το ΙΕ συνδετικό – ο – π.χ. Ελληνο-τουρκική φιλία, παραγοντο-κατάσταση\nΕντούτοις, οι παλιοί χειρουργοί, αυτού που πρόλαβα εγώ μεγάλους, όχι εγώ που πάλιωσα επίσης, έλεγαν εμφαντικά Λαπαρατομία κρατώντας το -α- της λαπάρας και το αρχαϊζον τομία < to-mi-ya. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αν και πάντα αναρωτιόμουν σιωπηλά. Το θεωρούσαμε κατεστημένο ή κατακτημένο δικαίωμα Σήμερα λέμε λαπαροτομή\nΥΓ Το τομία < to-mi-ya το έγραψα για πλάκα\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:52\nΠεριλαμβάνεσαι στο 33\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:53\nΜόνο που οι φιέστες και το γκλάμορους, είναι που ενδιαφέρει το δίκτυο των αφεντάδων\nΓιά να δούμε πού θα βρίσκονται την 25.3.2021\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:57\nΜπήκα μια στιγμή και φύγατε;\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:59\n31 Ετσι μπράβο!\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 13:14\nΑνεξεταστέος στην πρακτική αριθμητική, τον Σεπτέμβρη με τον (την ) κηδεμόνα σου !!\nΓια να κεράσει κάποιος πρέπει να του πούνε χρόνια πολλά, ποιός θα πει σήμερα χρόνια πολλά σε Αναστάση πλην μεριμνόντων και τυρβαζόντων εις υπόγεια ημερολόγια ;;; Ασε πόσα κεράσματα γλυτώνει πασχαλιάτικα όταν του λένε χρόνια πολλά κι αυτός τους λέει πως γιορτάζει μαζί με τον Μαγουνδάν τον Πέρση και παραπέμπει σε υπόγεια !!!\nΕντάξει, το πιασα(με) το υπονοούμενο\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 13:19\n(Αν είναι δυνατόν!… https://www.sport24.gr/genika/stoiximan/poios-tha-fugei-prwtos-ta-stoixhmata-gia-toys-big-4.5672740.html)\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 13:56\nΓια όσες και όσους τυχόν επιθυμούν να εμβαθύνουν, θα συνιστούσα και το βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου: «Η γλώσσα και το εικοσιένα – Λογιώτατοι, φαναριώτες, κοτζαμπάσηδες, τίτλοι, αξιώματα και προσαγορεύσεις».\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 14:26\nΤεράστια προσπάθεια του Βλαχογιάννη. Είχε βοηθούς, τίιμ πώς το λετε;\nΑπό μια ματιά, ωραία η λαικιά δημοτικιά του Μακρυγιάννη, ωραία και η δημοτική του Βλαχογιάννη, αλλά πολύ διαφορετικές. Νομίζω;\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 14:34\nΔεν θα φύγει κανείς το πιθανότερο, θα υποσχεθούν πράγματα που φυσικά δεν θα τηρήσουν. Πιο πολλή σημασία έχει η αυριανή σύσκεψη με τους μικρούς που αποκλείσθηκαν από την σημερινή για να υπάρχει πλειοψηφία 3-1 κι αν βάλεις και τον Αυγενάκη στην εξίσωση 4-1\nΚι επειδή μερικοί (κάνουν πως) δεν καταλαβαίνουν να το αναλύσουμε :\nΟ τίγρης ξέρει πως είναι η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ του χρονιά που μπορεί να παίξει προκριματικά τσουλου σαν δεύτερος- από του χρόνου μόνο ο πρωταθλητής και οι άλλοι ούτε καν στο Γιουρόπαλιγκ αλλά σε τρίτη οργάνωση της πλάκας, κάτι σαν το τσουλου του…μπάσκετ (εκεί που η ΑΕΚ όχι μόνο το πήρε, πήρε και….Διηπειροτικό, τρομάρα της !!) Το πως ο Μέντες θέλει να πάρει τον Ολιβέϊρα με 6,5 εκ. και να τους δώσει τον Αραούχο με 3 να το θυμηθείτε σε λίγες μέρες που θα παίξουν ΑΕΚ-ΟΣΦΠ σε συνδυασμό με την υπόθεση Ξάνθης-ΠΑΟΚ\nΛογικά προσεγγίζει Μαρινάκη ευχόμενος αφαίρεση βαθμών του ΠΑΟΚ γιατί στο γήπεδο πολύ δύσκολα να τα καταφέρει. Αν τεθεί θέμα αφαίρεσης βαθμών από ΟΣΦΠ θα θυμηθεί την ποντιακή καταγωγή του και θα πάει αμέσως με τον ΠΑΟΚ !!\nΟ Αλαφούζος είναι ελεγχόμενος από την ΝουΔούλα η οποία ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τον Βαγγέλα.\nΟ Αυγενάκης προτιμά τον υπαλληλικό του ρόλο από τον υφυπουργικό…\nΟ Σαββίδης τα ξέρει αλλά δεν θα τους δώσει πάτημα με το να μην έρθει ή να φύγει, οι συμφωνίες για να μην τηρούνται γίνονται και το έχει μάθει από τότε που «πήγαν μαζί του» οι Αλαφούζος-Μελισσανίδης μέχρι τα μισά του δρόμου …\nΟ Μαρινάκης κάνει μεταγραφικές προτάσεις σε όποιον τον αντιμετωπίζει εκτός έδρας (επισήμως ψάχνεται για εξτρεμ του ΟΦΗ για αντιΠοτένσε), και μέσω Μέντες για τον Ολβέιρα. Τυχαίο ;; Δεν νομίζω, ο καλύτερος τρόπος συνλλαγής και νόμιμος είναι οι μεταγραφές σε απίστευτες τιμές π.χ. το καλοκαίρι ο ΟΣΦΠ αγόρασε με 300 000 ευρώ έναν παίκτη από τον Αρη τον οποίον καμιά ομάδα Β και Γ εθνικής δεν θεώρησε πως της είναι χρήσιμος για τζάμπα δανεικός και κατέληξε κάπου στην Ικαρία !! Νομίζω πως κι ο ΠΑΟΚ πήρε κάποιον αναλόγων προσόντων από την Ξάνθη αλλά μπορεί να ήταν για να ρίξουν λίγο τις τιμές στις μεταγραφές Μελιόπουλου και Ζίφκοβιτς\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 14:35\nΔιάβασα (ή μάλλον μελέτησα) τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη προ πάρα πολλών ετών. Είναι ένα πραγματικό λογοτεχνικό κείμενο, φυσικά όπως το διαμόρφωσε ο Βλαχογιάννης. Κάπου πρέπει να έχω το βιβλίο. Από το διαδίκτυο έχω κατεβάσει και μια έκδοση του 1947 σε δυο τόμους. Θα δω και το λινκ που βάζει ο Νοικοκύρης και ίσως το κατεβάσω.\nΣε ότι αφορά τα αναφερθέντα «ενθυμήματα» του Κασομούλη, μολονότι περιέχουν πολύτιμες ιστορικέε πληροφορίες είναι εξαιρετικά δυσκολοδιάβαστα. Τα έχει γράψει σε μια «λόγια γλώσσα»-μη χειρότερα. Καλλίτερα να διαβάσεις τον Μακρυγιάννη από το πρωτότυπο (που μας χάθηκε;;). Αναρωτιέμαι γιατί συμπατριώτης μου Κασομούλης έγραψε σε τέτοια δυσνόητη-δυσκολοδιάβαστη γλώσσα και όχι στα Μακεδονικά, που υποθέτω ότι τα ήξερε καλλίτερα από μένα!\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 14:41\nΠοιος το περίμενε από έναν «τσομπάνη» ;!\nκαι όπως λέει ο Βλαχογιάννης , μήπως το περίμενε κανείς από τον Καραϊσκάκη που δεν τον ήξερε μητε η μάνα και τόσους άλλους παντελώς άγνωστους μέχρι το 1821 …. που γίναν στρατηγοί !\nΡε σηκωθήκαν σου λέω τα ποδάρια να βαρέσουν το κεφάλι, ήρθαν τα πάνω κάτω. Επαναστατικά πράγματα . Επικίνδυνα. Θα σας τα πει και η Αγγελοπούλου. Τι όχι ; Δεν μπορεί ! 🙂\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 14:42\nΠριν 25 χρόνια Πελοπόννησια κουμπαρα μας τσακωνόταν και διόρθωνε το γιο της ( τότε δημοτικό) «όχι Πέμπτη, Πέμιτη»\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 14:48\nΣτα «ψιλά γράμματα της ιστορίας» και στο «όλα στο φως» ο συγγραφέας βασισμένος σε πηγές παρουσιάζει το Μακρυγιαννη τοκογλύφο οικοπεδοφάγο καταπατητή καταχραστή κλπ κλπ. Επίσης εικάζει ότι τα οράματα κλπ προς το τέλος (και τα γραμμένα αλλά και η συμπεριφορά όπως μαρτυρείται από τρίτους) ήταν κόλπο για να γλιτώσει από την εξουσια(έκανε τον παλαβό,δεν ήταν)\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 15:05\n41α Άμα είχε επιτελείο, το πράγμα θα άλλαζε 🙂\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 15:11\nΠρωτοσέλιδο, «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ», 28/6/1904\nΔείγμα του χειρογράφου των «Οραμάτων»:\nΤο 1926 παραχώρησε ο Κίτσος Μακρυγιάννης στην Εθνολογική Εταιρεία διάφορα αντικείμενα, μεταξύ άλλων τον ταμπουρά του Μακρυγιάννη, και τις 8 εικόνες του Παναγιώτη Ζωγράφου. Είναι δυνατόν για 100 κοντά χρόνια να υπάρχει στα αρχεία της Εταιρείας το χειρόγραφο του Μακρυγιάννη και να μην έχει βρεθεί και να μην το έχει αναζητήσει κανείς;\nΟ Αλέξιος Πολίτης γράφει σκόπευε να δώσει το κείμενο του σε κάποιον, προφανώς μορφωμένο, για να του το διορθώσει προτού εκδοθεί,παραπέμποντας στην έκδοση του απομνημονευμάτων του που αναφέρει και ο Νικοκύρης στο άρθρο, αλλά για άγνωστους λόγους δεν το έκανε ή δεν πρόλαβε να το κάνει.\nClick to access C11_Makrygiannis.pdf\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 15:12\nΓια το παλαιοβιβλιοπωλείο Σπανού:\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 15:24\n#40 Spook : Νομίζω πως για όσους θέλουν να εμβαθύνουν, πολύ σημαντικό είναι και το άλλο βιβλίο του Σιμόπουλου, που αναφέρεται μόνο στον Μακρυγιάννη «Ιδεολογία και αξιοπιστία του Μακρυγιάννη»\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 15:33\nΓια το ποιοι γιορτάζουν σήμερα: https://www.eortologio.net/\nΓια τον ιό, το καλύτερο είναι να τον λέμε κορονιό. Ούτε α, ούτε ο.\nΚαλημέρα και χρόνια πολλά, έστω και αργά.\nΜε φωνητική γραφή και η μαρτυρία του Μήτσου Καρατζά. Αγράμματος κι αυτός από τα ίδια μέρη περίπου με τον Μακρυγιάννη αλλά έναν αιώνα αργότερα.\nφωτιά – φωτγιά\nβαθιά – βαθχιά\nγιαούρτη – διαούρτη\nλόγγος – λόνκος\nΓκιώνα – Νκιόνα\nαπάγκειο – απάνκιο\nξανά – κσανά\nΤα μπ, γκ, ντ είναι τα δύσκολα τελικά. Όπως και το ξ και ψ.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 15:36\n46: Τα συγκεκριμένα βιβλία, απευθύνονται σε ψεκασμένους. Ούτε ο Λιακόπουλος δεν θα τα διάβαζε και φυσικά ουδεμία σχέση με τις πηγές έχει ο ουφολόγος συγγραφέας. Όσα γράφει μόνο στο «freeinquiry.gr» θα μπορούσαν να δημοσιευτούν.\nΞαναείπαμε εδώ ότι τίποτα στη ζωή του Μακρυγιάννη δεν συνάδει με την εικόνα που δημιουργεί ο όρος «τοκογλύφος». Ούτε τα τραύματα του ταιριάζουν σε εικόνα «τοκογλύφου», ούτε οι μάχες που έδωσε, ούτε το γεγονός ότι πλήρωνε μόνος τους μισθούς των πολεμιστών του και ούτε φυσικά το ότι πέθανε πάμφτωχος με πολυμελή οικογένεια, ζώντας με ελεημοσύνες, αρνούμενος μάλιστα μέσα στη Βουλή προσφορά αποζημίωσης.\nΟ φαιδρός συγγραφέας των βιβλίων αυτών που η μοναδική τους χρησιμότητα είναι να τα βάλουμε για να ισορροπήσουμε κανένα τραπεζάκι που γέρνει, ζήλεψε τη δόξα του Σιμόπουλου με τα γνωστά του βιβλία του στιλ, «πάμε να αφοδεύσουμε σε ότι βρούμε». Τουλάχιστον όμως ο Σιμόπουλος μας άφησε και έργο μοναδικό και αξιοσέβαστο, το «Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα», που είναι και το μοναδικό φυσικά που θα δει κάποιος να αναφέρεται σε κάποια βιβλιογραφία. Τα υπόλοιπα βιβλία, όπου απλώς συλλέγει ανθρώπινες αδυναμίες, ή κάνει αναχρονισμούς αξιολογώντας πολιτισμούς και συμπεριφορές σύμφωνα με το σημερινό προσωπικό του γούστο όπως τα ήθη της Αρχαίας Ελλάδας κ.λπ., κανείς δεν τα πήρε ποτέ στα σοβαρά.\nΩς γνωστόν, κάτι τέτοιο θέλησε να κάνει και ο Γεράσιμος Κακλαμάνης και γι’ αυτό έμεινε στην ιστορία ως γραφικός.\nΚαλό είναι οι μπάρμπηδες, όταν έχουν νεύρα, να πίνουν κανένα τίλιο και να μην γράφουν βιβλία, καθώς ο καθένας άμα δώσει λεφτά μπορεί να κάνει εκδόσεις και παρασέρνει κόσμο όπως ο Αρτέμης Σώρρας.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 15:45\n54. >…με τα γνωστά του βιβλία του στιλ, «πάμε να αφοδεύσουμε σε ό,τι βρούμε»\nΟ πολυώνυμος γράφει και βιβλία; (πλήν της γνωστής βιογραφίας)\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 15:57\n50 Ο ισχυρισμός του Σπανού, που τον έχεις κιτρινίσει, είναι προφανώς αστήρικτος αφού τα Απομνημ. είχαν βρεθεί και εκδοθεί πολύ νωρίτερα, στις αρχές του αιώνα. Ο Σπανός βρήκε και πούλησε στον Βλαχογιάννη τα Οράματα και θάματα.\nΠρόσφατα διάβασα τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη και μπορώ να πω ότι αυτά που γράφει είναι απίστευτα. Οι απανωτοί εμφύλιοι, οι διχασμοί πριν και μετά την απελευθέρωση, η δράση των πρωταγωνιστών της επανάστασης και οι περιπέτειες των πρώτων χρόνων του νέου ελληνικού κράτους περιγράφονται με τρόπο άμεσο και γλαφυρό. Έμαθα πολλά που δεν τα ήξερα από όσα μας διδάσκανε στο σχολείο…\nΔεν ξέρω πόσοι από σας τα έχετε διαβάσει αλλά ίσως λόγω της επετείου των 200 χρόνων είναι «επίκαιρα».\nΓια τη γλώσσα του Μακρυγιάννη αξιοσημείωτη είναι η ομιλία του Σεφέρη που περιλαμβάνεται και στον πρώτο τόμο των Δοκιμών του και το κείμενό της μπορείτε να το διαβάσετε και εδώ:\nΓια να έχετε μια εικόνα διαβάστε το ακόλουθο απόσπασμα:\nΑκόμα μια ιστορία που όμως αυτή την κάναμε και στο σχολείο:\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:11\n#0, #50 Διαβάζουμε ότι ο Βλαχογιάννης αγόρασε το 1936 από τον Σπανό το «Οράματα και θάματα», αλλά και ότι ο «Σπανός» της Μαυρομιχάλη εμφανίστηκε το 1937. Ο Βλαχογιάννης αγόρασε από τον Σπανό (ως πρόσωπο) λοιπόν; Ήταν αλλού παλαιότερα; (O «Σπανός» δίνει έτος ίδρυσης το 1929). Πάντως, στο λήμμα «Μακρυγιάννης» της ΠLB, το οποίο υπογράφει ο Βασίλης Σφυρόερας, διαβάζουμε ότι το ανεπίγραφο «Οράματα και θάματα» αποκτήθηκε από τον Βλαχογιάννη «το 1936 ή 1937».\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:13\nΕντυπωσιάστηκα διαβάζοντας ότι τα Οράματα βρέθηκαν μέσω του Σπανού.\nΕίχα δουλέψει ένα φεγγάρι εκεί, επί Κώστα Σπανού – ο Χαράλαμπος ήταν μακαρίτης, δεν τον έχω γνωρίσει. Το σημαντικότερο αντικείμενο που πέρασε από τις δημοπρασίες όσο ήμουν εκεί ήταν ένα αντίτυπο της Χάρτας του Ρήγα. Βέβαια δεν τίθεται σύγκριση, η ύπαρξη της Χάρτας ήταν απολύτως γνωστή τότε, δεν ήταν ανακάλυψη όπως με τα Οράματα.\nΤέλος πάντων το θέμα είναι ότι, προκειμένου να μπορέσει να γίνει μια κάπως αντικειμενική εκτίμηση της χρηματικής αξίας της Χάρτας, μου ανατέθηκε να μάθω ποια άλλα αντίτυπα σώζονται και έχουν εντοπιστεί και, ει δυνατόν, να κάνω αυτοψία και να περιγράψω την κατάστασή τους, ώστε να υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Ήμουν φοιτητής, δεν είχα ξανακάνει τέτοιου είδους έρευνα, και αναδρομικά δεν έχω ιδέα πώς την έκανα σε εποχές προ ίντερνετ. Πάντως τελικά την παρουσίασα και στο πρώτο μου συνέδριο (στο Βελεστίνο φυσικά).\n(Ο κύριος όγκος του τιράζ της Χάρτας είχε κατασχεθεί από τις αυστριακές αρχές πριν κυκλοφορήσει ολωσδιόλου και, τουλάχιστον τότε που σας λέω, η τύχη του αγνοούνταν. Ένας μικρός αλλά απροσδιόριστος αριθμός αντιτύπων είχε προλάβει να κυκλοφορήσει.)\nΓενικά όσον καιρό έκατσα στα Σπάνια Βιβλία Σπανός είδα πολλά συναρπαστικά. Πράγματα και ανθρώπους.\nΜετά τον υιό Κώστα ανέλαβε ο εγγονός Γιώργος. Δυστυχώς δεν ξέρω αν ο οίκος συνεχίζει ακόμη (μια φορά που το ‘ψαξα, όχι πολύ πρόσφατα, κατάλαβα ότι μάλλον δεν έχουν σάιτ).\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:17\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:20\nΑν ο οίκος Σπανού δούλευε τότε όπως όταν τον πρόλαβα, τότε δεν τίθεται θέμα να είχαν ανακαλύψει οτιδήποτε. Ο Σπανός δημοπρατούσε βιβλία για λογαριασμό των κτητόρων: πεθαίνει ο παππούς μου, δεν έχω πού να βάλω τα βιβλία του, πηγαίνω στον Σπανό, κι εκείνος τα δημοπρατεί μαζί με άλλα, με τα κέρδη να μοιράζονται ανάμεσά μας σύμφωνα με κάποια πάγια πολιτική.\nΦυσικά, όταν είσαι μια ζωή μέσα στο παλιό βιβλίο, ξέρεις τα κατατόπια. Ξέρεις να ψάχνεις και να βρίσκεις. Αλλά ο Σπανός (τουλάχιστον ο Κώστας) δεν ήταν ερευνητής, άλλη δουλειά έκανε.\nΚατά τα άλλα, προφανώς στο άρθρο μπέρδεψαν τα Οράματα με τα Απομνημονεύματα.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:22\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:26\n56: Κι εγώ κακώς το επισήμανα, αφού αναφέρεις πώς βρέθηκε το χειρόγραφο. Φαντάζομαι θα μπερδεύτηκε ο συντάκτης του ΔΙΑΒΑΖΩ και έγραψε «Απομνημονεύματα» ή θα διάβασε κι αυτός, αυτό που αναφέρεται στον Πρόλογο και στην Εισαγωγή των «Οραμάτων», όπου γίνεται και λόγος για λάθος του Σπανού:\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:30\n65 Αυτό ακριβώς.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:35\nΕπειδή αυτές οι ιστορίες είναι οι πιο ωραίες, βάζω και τις 4 σελίδες τις σχετικές με το χειρόγραφο των «Οραμάτων:\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:39\nΕλπίζω να μην έμπλεξα τον κόσμο… Για το χειρόγραφο των «Απομνημονευμάτων»…\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 17:06\nΔεν έχω ασχοληθεί και δεν ξέρω κατά πόσο υπήρξε τοκογλύφος και, ξερωγώ, οικοπεδοφάγος ο Μακρυγιάννης (ξέρω ότι το έχουν υποστηρίξει άνθρωποι σοβαρότεροι του Καμπουράκη [αυτός δεν είναι που λέτε στο #46]). Θυμάμαι πάντως ότι όταν διάβασα τα Απομνημονεύματα, το δεύτερο μέρος κάπως μου φάνηκε να βγάζει μια κάποια μικροπρέπεια κατά τόπους. Το πρώτο μέρος, αντίθετα, είναι συναρπαστικό ανάγνωσμα.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 17:12\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 17:41\n# 70 – το έργο (το ύφος και οι προοπτικές του συγγραφέα) δεν θα έπρεπε να κριθεί στη βάση (και δεν έχω την παραμικρή ιδέα ποια θα μπορούσε να είναι αυτή) ότι δεν προοριζόταν για δημοσίευση και ήταν κάτι σαν αρχικό ντραφτ αν δεν επρόκειτο για προσωπικές σημειώσεις;\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 17:46\nΠιο αναλυτικά εδώ ο τρόπος γραψίματος του Μακρυγιάννη σύμφωνα με τον Βλαχογιάννη\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 17:56\nΕυχαριστούμε για το αποκαλυπτικό άρθρο. Το ότι ήταν τόσο μεγάλος απατεώνας ο Βλαχογιάννης (έφτασε στο σημείο να καταστρέψει το χειρόγραφο των Απομνημονευμάτων για να μή βρούν οι επόμενες γενιές τις πλαστογραφίες του) το είχα υποψιαστεί από την «Ιστορική Ανθολογία» του, όπου βάζει σε εισαγωγικά τα λόγια του Καραϊσκάκη και των άλλων αγωνιστών, λές και είχε μαγνητόφωνο και τα μαγνητοφωνούσε. Πολλές από τις «ατάκες» των Αγωνιστών του 21 που βλέπουμε σε ακροδεξιές ιστοσελίδες προέρχονται από την «Ιστορική Ανθολογία» του Βλαχογιάννη, είναι δηλαδή πλαστογραφημένες από τον ιστοριοδίφη.\nΓενικά πιστεύω ότι ο Ρουμελιώτης Βλαχογιάννης πλαστογράφησε τα «Απομνημονεύματα» του Μακρυγιάννη για να συκοφαντήσει τους Πελοποννήσιους Αγωνιστές, στα πλαίσια του γνωστού εμφύλιου πόλεμου Ρουμελιωτών και Πελοποννησίων. Για παράδειγμα, τα δύο πιό ωραία που γράφει ο Μακρυγιάννης για τον απόλεμο χασάπη Θεόδωρο Κολοκοτρώνη είναι τα εξής:\n1) «…και είπαν αυτά του αρχηγού Κολοκοτρώνη και διόρισε τα φουσάτα του αναντίον μας, και τους\nείπε με θέλει ζωντανό να με γδάρη σαν πρόβατο. (Ότ’ ήταν χασάπης εις την Ζάκυθο και γνώριζε την τέχνη αυτείνη, κι’ αφού ήρθε γυμνός εις την Ελλάδα και πλούτηναν κ’ έγιναν Κιαμιλμπέηδες αυτός και οι συντρόφοι του, καθημερινώς δουλεύουν την πατρίδα μ’ εφύλιους πολέμους και νέες φατρίες.)…»\n2) «…Ήταν ο άγιος Φλέσιας εκεί και οι συντρόφοι, τους είπα όσα τους τύχαιναν, και δια νυχτός\nαναχωρήσαμε από ’κεί, από τα Σαμπάσικα μέσα των βουνών τον δρόμον, και πέσαμε εις τα Καλύβια της Τροπολιτζάς. Εκεί άφησα τους ανθρώπους μου, ήταν ο Βάσιος εκεί. Θέλησε να τους πολεμήση ο Πάνος ο Κολοκοτρώνης και τον σκότωσαν. Αυτό είναι το αίμα οπού χύθηκε Κολοκοτρωναίικον δια την λευτεριά της Ελλάδος…»\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 18:19\nΒατ αλέρτ 🙂\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 18:21\nΑπό πλευράς γραφικού χαρακτήρα, η γραφή του είναι μία κανονικότατη καθημερινή γραφή του 19ου αι.\nΑν εξαιρέσει κανείς το ότι είναι ανορθόγραφος και δεν τα πάει καλά με τον συλλαβισμό των λέξεων, η γραφή του αυτή καθ εαυτήν είναι ομαλή και κανονική, ούτε κόπο δείχνει ούτε αδεξιότητα, αλλά ξεκάθαρα κάποιον με ασκημένο γραφικό χαρακτήρα. Σίγουρα δεν είναι καλλιγράφος, όμως τα γράμματα έχουν τα απολύτως κανονικά σχήματα του ductus της εποχής\nconstantin irodotou said\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 18:38\nΑν δεν φυλάσσεται ακόμη στα κιβώτια, είναι πιθανό το χειρόγραφο να βρίσκεται σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Πρέπει να υπάρχουν πολύ σημαντικές ιδιωτικές συλλογές, οι οποίες παραμένουν και ίσως παραμείνουν άγνωστες. Αυτό τουλάχιστον μπορεί να υποθέσει κανείς αν λάβει υπόψη του τους καταλόγους των κατά καιρούς δημοπρασιών. Κάπου-κάπου εμφανίζονται ιδιαίτερα σημαντικά τεκμήρια, τα οποία βρίσκονταν σε χέρια ιδιωτών και συχνά καταλήγουν πάλι σε χέρια ιδιωτών.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 18:41\n72 Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι δεν προοριζόταν για δημοσίευση, το αντίθετο. Και μέσα στο κείμενο έχει μερικά σημεία όπου απευθύνεται σε αναγνώστες, αν θυμάμαι καλά.\n74 Μπαν, μπαν.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 18:54\n# 78 α – πάσο.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 19:30\nΟλόκληρο προλογικό σημείωμα υπάρχει προς τους Αδελφούς αναγνώστες που τελειώνει ως εξής: Όταν λοιπόν βγει το χειρόγραφον εις φως, διαβάζοντάς το όλο οι τίμιοι αναγνώστες, αρχή και τέλος, τότες έχουν το δικαίωμα να κάμει ο καθείς των την κρίση του είτε υπέρ είτε κατά.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 19:49\n70: Ξέρουμε ότι εκτός άλλων, αγόραζε φόρους για να τους εισπράττει με τόκο, το αναφέρει και ο Μακρυγιάννης. Όμως, όπως είδαμε εδώ σε επιστολές που έστελναν τρίτοι υπέρ του Μακρυγιάννη, αναφερόταν ότι ήταν πολύτεκνος και δεν είχε χρήματα να μεγαλώσει τα παιδιά του.\nΆλλο πράγμα ο τοκογλύφος και άλλο πράγμα αυτός που ασκεί μια μορφή οικονομικής συναλλαγής της εποχής. Ο Μακρυγιάννης αναφέρει πολλές φορές άμεσα ή έμμεσα τις οικονομικές του συναλλαγές. Δεν ντρεπόταν γι’ αυτές και ταυτόχρονα πολλές φορές κατηγορούσε το παράνομο κέρδος.\nΟ χαρακτηρισμός όμως «τοκογλύφος» σήμερα είναι ιδιαιτέρως φορτισμένος διότι αναφέρεται σε παράνομη συναλλαγή. Οι συναλλαγές όμως του Μακρυγιάννη ήταν νόμιμες.\nΕκτός αυτού όμως, δεν δείχνει πουθενά τον χαρακτήρα ενός «τοκογλύφου». Παίζει διαρκώς τη ζωή του κορώνα γράμματα, και ενώ ο ίδιος αναφέρει πολλές φορές ότι μάζευε χαρτιά για όσα δαπανούσε, όμως δεν περίμενε να πάρει τα λεφτά του για να παίξει τη ζωή του κορώνα-γράμματα. Αυτό, δείχνει τον πατριώτη και όχι τον «τοκογλύφο». Άλλωστε και οι πολεμιστές που εγκατέλειπαν οικογένειες, περίμεναν χρήματα για να τις ζήσουν και παρ’ όλο που πέθαιναν σε μάχες συχνά αδιέξοδες,με τους αριθμούς των εχθρών να είναι πάντα πολλαπλάσιοι, ταυτόχρονα μάλωναν με τους οπλαρχηγούς για τα χρήματα τους.\nΞέρουμε καλά τι σημαίνει αναχρονισμός στην ιστορία και το παιχνίδι με την αξιολόγηση ηθών και πρακτικών με σημερινά δεδομένα. Αλλά για το γεγονός ότι ο δάσκαλος στην Αρχαία Ελλάδα είχε στη διάθεση του δούλο για να κρατάει το παιδί όταν το χτυπούσε, δεν θα αξιολογηθεί με τα σημερινά δεδομένα.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 19:57\n81: Λάθος, δεν είμαι σίγουρος αν αγόραζε φόρους. Δάνειζε πάντως τους αγρότες τα αναγκαία για να βγάλουν την παραγωγή και πληρωνόταν μετά με τον νόμιμο τόκο.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 20:06\nΟπωσδήποτε αν είχε κεφάλαιο να αγοράσει φόρους ή να δανείσει τους αγρότες, κάπως υπερβολικός φαίνεται ο ισχυρισμός ότι δεν είχε να μεγαλώσει τα παιδιά του.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 20:52\nΜεζεκλίκι για Σάββατο: στο λινκ που ακολουθεί (https://www.protothema.gr/sports/article/967390/sunadisi-big-4-gia-fiasko-milaei-o-olubiakos-eipothikan-pragmata-prosvlitika-apokalupse-o-houbel/), βλέπουμε στις φωτό τις ιδιόχειρες σημειώσεις Αλαφούζου και Σαββίδη, στην BIG4 μάζωξη (όπως λέμε G7). Παρατηρήστε την αράδα 2 στο αλαφουζόχαρτο. Διαβάζουμε «επικΗρωση»… Φέρτε μώλυ να αντέξουμε…\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 20:53\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 20:56\n84 Να δούμε τι λέει και το VAR, μήπως είναι κακογραμμένο ύψιλον 🙂\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:02\nΓια το «νόμιμο τόκο» μέχρι το 1821. Αρχεία της ελληνικής παλιγγενεσίας, τόμος Δ, σ. 260. https://paligenesia.parliament.gr/anazitisi.php#\nΤα έχουμε συζητήσει αυτά και παλιότερα. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει το βιβλίο του Νίκου Θεοτοκά, Ο βίος του στρατηγού Μακρυγιάννη, Βιβλιόραμα 2012. Εκεί είδα μεταξύ άλλων και την παραπάνω παραπομπή.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:04\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:07\n75,78β: Έτσι, παλαιόθεν… γνωστός. Προσπάθησε πάλι να ρίξει με τον γνωστό ανεμιστήρα του λάσπη του… για τον δημοτικιστή Βλαχογιάννη😎, του οποίου οι προσπάθειες για τη διάσωση αρχείων, εγγραφων για την επανάσταση του ’21 και απομνημονευμάτων αγωνιστών στηρίχθηκαν οικονομικά (π.χ. μέσω συνδρομών για τις εκδόσεις ‘αρχείων Βλαχογιάννη’) από την οικογένεια Μπενάκη, αλλά κι από άλλους οικονομικά ισχυρούς παράγοντες (εμπόρους κλπ., πάντως όχι εφοπλιστές 🤔🙄)\nΟ Νίκος Καραπιδάκης, καθηγητής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και Διευθυντής και μετά Πρόεδρος της Εφορίας των Γενικών Αρχείων του Κράτους, γράφει για τον Βλαχογιάννη:\n«…Τον (Βλαχογιάννη) κυριαρχούν άνδρες και γυναίκες της Ιστορίας, που τον γοητεύουν από το χαρακτήρα τους, όσο αυτός δεν υπακούει σε στενές κομματικές αντιλήψεις, σε μικροσυμφέροντα, σε ψέματα. Τον απασχολεί πολύ και την αναδεικνύει διαρκώς με τα έργα του, η πλευρά εκείνη των ανθρώπων, που από απλούς και καθημερινούς μπορεί να τους μετατρέψει σε ήρωες ξεχωριστούς, γοητευτικούς αλλά και μαρτυρικούς, αφού συχνά τους περιμένει ο θάνατος ή η προδοσία. Φαίνεται να είναι πεισμένος πως σ’ αυτές τις εξαιρετικές συμπεριφορές κρύβεται η παράδοση και η αλήθεια, η ουσία της ελληνικής Ιστορίας, η ταυτότητα του πραγματικού Έλληνα. Η απόσταση δε κυρίως της καθημερινής ζωής από τέτοιες εξαιρετικές στιγμές, που του επεφύλασσαν οι εθνικοί μας άγιοι, έκαναν τον Βλαχογιάννη πιο μελαγχολικό αλλά ταυτόχρονα και πιο υπερήφανο στο πείσμα του να διαφυλάξει αξίες που η καθημερινότητα φαινόταν να απορρίπτει…»\n#86 Γραφή VARβαρη, ξεκάθαρος ο ακρέμονας του Η, παραδίπλα γράφει βιαστικά «σΥμβαση», πού να βρουν χρόνο οι άνθρωποι κύρους να μάθουν να σπελάρουν… 🙂\nΆσε που σίγουρα δεν αντιλαμβάνεται την «κήρωση» (έλξη από την «κλήρωση»)\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:31\n87 Εδώ τα κουβεντιάζαμε: https://sarantakos.wordpress.com/2016/03/24/1821-6/ (κάντε ctrl+F και αναζητήστε Μακρυγιάννη). Τα ίδια Παντελάκη μου. Εγώ θα επαναλάβω αυτό που είδα ότι είχα πει εκεί:\nΠρονομιακό πεδίο ο Μακρυγιάννης για να προβάλλουμε οποιαδήποτε άποψη θέλουμε για το σήμερα! Άμα θες, καταγγέλλει την «καλπάζουσα αναξιοκρατία και «ημετεροκρατία»»[…] · τελευταία επικρατεί αυτή η ξερωγώ «αιρετική» άποψη […] ότι είναι χαρακτηριστικό προϊόν της «προ-νεωτερικής κατακερματισμένης κοινωνίας, η οποία λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά, εχθρεύεται κάθε φορέα νεωτερισμού και εκσυγχρονισμού» και πάει λέγοντας […] Θέλω να πω, καλό να τον χρησιμοποιούμε για να μελετήσουμε την εποχή του, όχι για να καταλάβουμε τη δική μας.\nΚαι θα προσθέσω ότι δεν έχει και νόημα να τον εξετάσουμε με όρους καλού/κακού. Πριν βιαστεί ο Μπλογκ να πει, το βιβλίο του Θεοτοκά ΔΕΝ έχει τέτοια προσέγγιση. Κάποιες γεύσεις εδώ:\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:55\nΑπό χαρτί όμως, ε;\n(Το η πάντως μου φαίνεται ακριβώς ίδιο με το επόμενο η της ίδιας λέξης.)\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:57\n#92 Πρόκειται όντως για… luxury collection, και ελπίζουμε ότι, στο μέλλον, όταν το αλαφούζειο ιδιόγραφο θα έχει στερρή αξία, οι αναδιφηταί να σκύψουν με σεβασμό απέναντι σε αυτό το γλωσσικό αγλάισμα.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 22:11\nΔηλαδή εσύ τι απαιτείς από έναν Αλαφούζο; Να ξέρει καλή ορθογραφία ή να μένει στη Μεγάλη Βρετανία; Για φαντάσου να το έγραφε με υ πάνω σε χαρτί με λογότυπο «Γιουθ Χόστελ Ο Τσίπης»;\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 22:13\n# 80 – και τόχε κρυμμένο σε ντενεκέ που ούτε ο γιος του ήξερε που ήταν και τον βρήκε τυχαία;\nΤέλος πάντων. Δεν είναι σημαντικό ζήτημα.\nΕπιτρέπεται να τρολλάρω;\nΠόση βάση ιν πρίνσιπλ θα μπορούσε να δώσει κάποιος στις ιστορικές λεπτομέρειες χειρόγραφου λ.χ του 1960, που δεν είναι και στην τελική μορφή του για δημοσίευση, αναφέρεται, δε, σε γεγονότα του 1920 και δημοσιεύεται για πρώτη φορά το 2010 από επιμελητή που το μεταγράφει ολόκληρο και με το πρωτότυπο χαμένο;\n70. Οχι Ο Παναγοπουλος ειναι.\nΜπρεδεψατε και εσεις «τα ψιλα γραμματα της Ιστορίας» με το «Μια σταγονα Ιστορία» του Καμπουράκη.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 22:16\n#95 🙂 🙂 🙂\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 22:24\nΟ Μακρυγιάννης πάντως στην έκδοση του Φωτιάδη (σελ. 427) το 3% το λέει «τοκολγυφία» και το κατηγορεί. Στη σελίδα 343 επικαλείται τους «ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ» (άρα προοριζόταν να διαβαστεί) για το γεγονός ότι ποτέ δεν αδίκησε\nκανέναν. Γνωρίζουμε επίσης ότι δεν δέχτηκε να κλέψει κτήματα από τους Αθηναίους παρά τις προτροπές συναγωνιστών του, δεν δέχτηκε να δωροδοκηθεί στον εμφύλιο.\nΞέρουμε ότι και ο Βλαχογιάννης έκανε προσπάθεια να υπολογίσει την περιουσία του. Μόνο που μεσολάβησε η Επανάσταση και τα πράγματα ήταν ρευστά. Το γεγονός ότι διέσωσε χρεόγραφα, δεν μας βεβαιώνουν για τίποτα στο μέλλον, αφού ο ίδιος λέει καθαρά ότι δεν έχει ελπίδα να πάρει τίποτα από αυτά.\nΖητώντας βοήθεια από τον Καποδίστρια, λέει ότι λεηλατήθηκε η περιουσία του από τους Τούρκους και για την φτώχεια του υπογράφει και ο Επίτροπος Αρκαδίας με συνοδευτική επιστολή. Επίσης και σε εφημερίδες της εποχής αναφέρεται η δύσκολη οικονομική του κατάσταση που δεν του αξίζει. Το λέει και ο ίδιος ο Μακρυγιάννης στην έκδοση του Φωτιάδη (σελ. 454) όπου ένας Γάλλος περιηγητής τον βρήκε σε «τούτη την αχλιότη».\nΤο γεγονός ότι ο Θεοτοκάς κάνει οικονομικές προσθαφαιρέσεις, δεν εξηγεί τον λόγο για τον οποίο δεν τεκμηριώνεται ο Μακρυγιάννης ως άτιμος, κλέφτης, παλιάνθρωπος κ.λπ., σε αντίθεση με άλλους, και η ιστορία κανέναν δεν «λυπάται».\nΚαι πώς συνάδουν δημοσιοποιημένες αναφορές στον τύπο, είτε του ίδιου του Μακρυγιάννη, είτε συντακτών, ότι δεν έχει περιουσία; Και να λέει δημοσίως τόσο χοντρά ψέματα ο Μακρυγιάννης σε ανοιχτές δημοσιεύσεις, την ώρα που ο ένας γνωρίζει τον άλλον αν είναι πλούσιος ή όχι; Να λέει ψέματα στο κοινό του ο Τύπος; Και αν δεχτούμε ότι υπερβάλλει στην έκθεση του προς τον Καποδίστρια, να λέει ψέματα και ο Επίτροπος; Και ταυτόχρονα η ιστορία να μην έχει διασώσει το προφίλ του αιμοβόρου τοκογλύφου και να πάει εκ των υστέρων ο καθένας να κάνει βαφτίσεις;\nΠαραείναι πολλές οι κοινοποιημένες ομολογίες για την οικονομική του κατάσταση, για να ισχυρισθεί κάποιος ότι όλα είναι ψέματα. Κι αν δεχτούμε ότι υπερέβαλλε, θα ήταν όμως τρελό να μιλήσουμε για έναν πάμπλουτο άνθρωπο που απευθύνεται ανοιχτά σε δημόσια ομολογία ότι δεν έχει περιουσία.\nΔηλαδή, ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ο Μακρυγιάννης κλαιγόταν επειδή πίστευε πως αξίζει να λάβει περισσότερα, δεν μπορεί να είχε την τεράστια περιουσία που υποθέτουν κάποιοι και να μην είχε κανείς γύρω του συναίσθηση ότι ο Μακρυγιάννης είχε πάρα πολλά λεφτά, και κανείς γύρω του να να μην ήξερε ότι ζούσε σαν πάμπλουτος, στέλνοντας με τόση ευκολία υπόμνημα στον Καποδίστρια με την υπογραφή του Επιτρόπου.\nΌσο για το «τοκογλύφος», ακούγεται γελοίο διότι παραπέμπει τον αναγνώστη σε έναν χυδαίο χαρακτήρα με κύριο γνώρισμα του την δολιότητα και την αισχροκέρδεια. Τίποτα τέτοιο όμως δεν προκύπτει από την ιστορία του Μακρυγιάννη. Πόσο μάλλον που αρνήθηκε τις μεγάλες δωροδοκίες στον εμφύλιο ή τις κλοπές ξένων κτημάτων που άλλοι αγωνιστές ήταν πρόθυμοι να κάνουν.\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 22:41\n#70 Μπορεί και γράφει ο Καμπουράκης ή παίζει κάνας γκοστ ράιτερ;!\n22 Ιανουαρίου, 2020 στις 23:50\n100 Έχει εκδώσει δυο-τρία «ιστορικά» βιβλία. Αυτό για τον Παπουλάκο το είχα διαβάσει, δεν λεει και τίποτα.\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 02:58\n#101 Ναι, βρε 🙂 , το ξέρω, αλλά εδώ η καλτίλα ταβανοβαρεί. Μου θυμίζει τον ΓΛ, στον «Λιβάνη», γκώσαμε απ’ την ιστορίλα…\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 03:35\n(Αλλά επειδή εδώ λεξιλογούμε), πάμε στα φρέσκα κουλούρια…\nΚι αφού πορεύομαι αγριοτρύφερο καλτ ρεμάλι, είπα να ξηγηθώ Πλατεία Αϊ-Γιώργη, ξημερώματα απόψε, ώρα 01:42 (τάιμτεϊμπλ αεροδρομίου, για απογείωση γεύσης)\nΚαι μπαίνω, για συνειδητά ολλανδοκρέατα, τα οποία, για όσους γνωρίζουν, σφάζονται σε νομικά κατοχυρωμένες πλατφόρμες-πλοία όξω από την… υφαλοκρηπίδα του Κιμ Γιονγκ Ουν, για να προωθούνται στας Ευρώπας, και ζητάω και μια «παγωμένη». Το γατόνι ντιλιβέρι, που με ακούει, και που με πάει, αγνώστω λόγω, μου εξηγεί ότι «εμείς στο Αγρίνιο τη ζητάμε ‘τσαφωτή'». Και δεν το πιάνω με την πρώ(τη), ρε μπρο(thers), και, όπως μισοκρεμάω σαγόνι, ενεός να ‘ούμ’, γυρίζει και μου εξηγεί: «H μπἰρα πρέπει να βρίσκεται στο ‘τσαφ’, λίγο πριν γίνει κρύσταλλο, λίγο πριν, όχι λίγο μετά, αυτή είναι η ‘τσαφωτή'». Και καταθέτω τη χαρά μου που πολύ δυνατά πλαστουργήματα, λεκτικά ευρήματα, έχουν μήτρα τα λίγα γράμματα, ενώ, όταν περνάς σε περισσότερα γράμματα, παίζουν κλισέδια καθωσπρεπίλας. Αλλά επειδή «εδωμέσα» έχουμε και mathkids (τι φωλιά έχεις φτιάξει, ρε Σαραντάκο 🙂 ), δεν μπορώ παρά να ωμο_λογήσω ότι, με βάση το αγρινιώτικο θερμοκρασιακό κριτήριο, βίωσα νυχτιάτικα «οριακές συνθήκες» συνάρτησης, κι ότι αυτό που παραγγέλλω πρέπει να είναι σε «σαγματικό σημείο», το προϊόν να κάθηται οριακά (όχι επί πώλον όνου βεβαίως βεβαίως), και τι ωραία είναι να βλέπουμε τα μαθηματικά πίσω από τη γλώσσα, και τι ωραία είναι να βλέπουμε τη γλώσσα πίσω από τα μαθηματικά, αλλά ας βάλω μια τελεία τέτοια ώρα που είναι.\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 07:03\nΈχω μπροστά μου ένα αντίγραφο μηνιαίου λογαριασμού και πάνω-πάνω προς ενημέρωσή μας; για να μας προειδοποιήσει; για να μας προφυλάξει από απερισκεψίες; γράφει: Συμβατικό επιτόκιο 17,5%. Επιτόκιο ανάληψης μετρητών 17,5%. Μεταφοράς υπολοίπου 9%. Υπερημερίας 2,5%.\nΤο 17,5% είναι νόμιμο. Οπότε μπαίνει το ερώτημα: Πότε ένα επιτόκιο θεωρείται τοκογλυφικό;\nΠολλές φορές η στάση που έχουμε απέναντι σε διάφορα κοινωνικά φαινόμενα ακολουθεί κάποιον δημοσιογραφικό ή πολιτικό συρμό και στον καιρό μας, διαδικτυακό.\nΜέσα λοιπόν στην ασάφεια του τι είναι τοκογλυφία και τι όχι η λέξη αποτελεί έκφραση αρνητικών συναισθημάτων απέναντι στον κάθε…Μακρυγιάννη, παρόλο που βοούν οι αριθμοί όπως οι παραπάνω.\n#103: Το «τσαφ» είναι όντως «αγρινιώτικη» λέξη για τον ελαφρύ παγετό, την πάχνη που λέμε στα …ελληνικά 😊\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 08:09\nΟταν το μήκος της γραβάτας υπολείπεται της γεωδοσιακής γραμμής, προτιμοτέρα η σαλιάρα !!\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 08:42\nΕ, όχι κι αγρινιωτικο το τσαφ! Πανρουμελιακό!\nΓια μπύρες όμως είναι γεγονός ότι δεν το είχα ξανακούσει .\nΤο αντίστοιχο κυπριακό για το μπούζι είναι: μια μπύρα τσακρί!\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 08:45\n106. Ε όχι και γεωδοσιακή! Γεωδαισιακή\n#107: Οκ, είπα να μην επεκταθώ εκτός των …χωρικών μου υδάτων και γίνει κανένα θερμό επεισόδιο! 😊\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 09:33\nΠριν τον καφέ αυτά συμβαίνουν…το σωστό πάντως για το δέσιμο της γραβάτας είναι γεωδεσιακή\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:16\n#54 BLOG_OTI_NANAI (λίγο καθυστερημένη αντίδραση αλλά τώρα το είδα)\n«Τουλάχιστον όμως ο Σιμόπουλος μας άφησε και έργο μοναδικό και αξιοσέβαστο, το «Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα», που είναι και το μοναδικό φυσικά που θα δει κάποιος να αναφέρεται σε κάποια βιβλιογραφία. Τα υπόλοιπα βιβλία, όπου απλώς συλλέγει ανθρώπινες αδυναμίες, ή κάνει αναχρονισμούς αξιολογώντας πολιτισμούς και συμπεριφορές σύμφωνα με το σημερινό προσωπικό του γούστο όπως τα ήθη της Αρχαίας Ελλάδας κ.λπ., κανείς δεν τα πήρε ποτέ στα σοβαρά.»\nΔεν γνωρίζω το σύνολο του έργου του Σιμόπουλου, παρά μόνο τους «Ξένους ταξιδιώτες» και το “Ιδεολογία και αξιοπιστία του Μακρυγιάννη”. Ούτε είχε πέσει ποτέ στην αντίληψή μου ότι σαν συγγραφέας είναι απαξιωμένος και θεωρείται ότι ανήκει στην κατηγορία Λιακόπουλου. Αυτό είναι γενικότερη άποψη ή προσωπική; Για το συγκεκριμμένο βιβλίο θεωρείται ότι είναι αναξιόπιστο και ότι δεν έχει καμία αξία; Δεν μπόρεσα να εντοπίσω στο διαδίκτυο κάτι σχετικό λίγο που το έψαξα, ίσως το αντίθετο θα έλεγα. Θα μπορούσατε ίσως να βοηθήσετε, ή ο Νικοκύρης ή όποιος άλλος γνωρίζει, δεν το γράφω ειρωνικά, για να ανασκευάσω την άποψή μου για τον Σιμόπουλο με κάποια παραπομπή ή οτιδήποτε (βέβαια σήμερα που το γράφω δεν έχει και πολλές πιθανότητες να το δουν πολλοί).\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:24\n111 Ούτε ο Μπλογκ είπε πως είναι απαξιωμένος. Κάποια από τα ελάσσονα (και νεότερα) έργα του είναι πάντως εντυπωσιοθηρικά.\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:26\nΈκφραση στην περιοχή της Κόνιτσας:\n«Τα (κραμβο)λάχανα πρέπει να τσαφιστούν για να νοστιμέψουν».\nΤο τσάφισμα το προκαλεί η πρωινή πάχνη.\n#99 ‘Ο Μακρυγιάννης πάντως στην έκδοση του Φωτιάδη (σελ. 427) το 3% το λέει «τοκολγυφία» και το κατηγορεί‘\nΛάβε υπ’ όψιν σου πως στα δάνεια τέτοιου τύπου το επιτόκιο που αναφέρεται είναι μηνιαίο (στην καλή περίπτωση). Όπου πράγματι το 3% είναι τοκογλυφικό, ιδίως αν ο τόκος κεφαλοποιείται (τόκος στον τόκο που λένε).\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:54\nΈχω στη βιβλιοθήκη μου το βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου » Η διαφθορά της εξουσίας». Ως φιλαναγνώστης και βλέποντας την τεκμηρίωση των όσων παραθέτει δεν σχημάτισα την εντύπωση ότι πρόκειται για ήσσονος σημασίας συγγραφέα. Το αντίθετο θα μπορούσα να πω.\nΚαι επειδή μιλάμε για τον Μακρυγιάννη ας αναφέρουμε και το βιβλίο του Γιώργου Γιαννουλόπουλου με τίτλο «διαβάζοντας Μακρυγιάννη».\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 11:32\n114: «το 3% είναι τοκογλυφικό»\nΝαι, αυτό λέει και ο Μακρυγιάννης που γνώριζε το οικονομικό σύστημα της εποχής και διαχωρίζει τη θέση του.\nΕγώ το παρέθεσα διότι η παραπομπή στο σχ. 87 αφήνει να εννοηθεί ότι ο Μακρυγιάννης πιθανόν να ζητούσε 10% τόκο.\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 12:09\n111: Μελετώντας τα ειδικά έργα, υπάρχουν δύο τρόποι να διαπιστώσει κάποιος την απαξίωση κάποιου έργου. Είτε να συναντήσει βιβλιοπαρουσίαση ή βιβλιοκριτική που αναφέρει τα προβλήματα του έργου, είτε να μην το συναντάει… πουθενά, σε έργα που άπτονται του αντικειμένου και θα έπρεπε πιθανώς να το συναντήσει.\nΣτα επιστημονικά έργα υπάρχει συχνά το επιθετικό επιχείρημα ενάντια στις απόψεις κάποιου: «ποιες είναι οι ερευνητικές εργασίες του τάδε που λέει αυτό;»\nΑλλά ακόμα πιο συχνά παρουσιάζεται η βιβλιογραφία ως μια σειρά συνεκτική στον τρόπο έρευνας: παίρνεις το βασικό εγχειρίδιο, αυτό σε στέλνει σε κάποια βιβλιογραφία, αυτή με τη σειρά της σε στέλνει αλλού κ.λπ.\nΌποιος λοιπόν θέλει να μάθει για τον Μακρυγιάννη, θα ξεκινήσει από τα σχόλια του Βλαχογιάννη. Δεν νομίζω να υπάρχει έργο σχετικό που να μην επικαλείται πρωτίστως αυτόν. Βεβαίως και ο Θεοτόκας έχει σημαντική θέση στη βιβλιογραφία. Όχι όμως το έργο του Σιμόπουλου για τον Μακρυγιάννη. Εάν κατείχε σεβαστή θέση, δεν θα ήταν κρυμμένο.\nΑντιθέτως, κυρίως το «Ξένοι ταξιδιώτες» του Σιμόπουλου, αλλά και το «Πως είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ’21», έχουν μια σημαντική θέση στη βιβλιογραφία. Αλλά τα υπόλοιπα έργα του δεν έχουν την ίδια τύχη σε καμία περίπτωση. Προφανώς, στα περισσότερα εξ αυτών το παράκανε με τον μηδενιστικό λαϊκισμό. Άλλο πράγμα οι εντάσεις με λαϊκισμούς σε ένα φόρουμ, και άλλο πράγμα όταν αυτά μπαίνουν σε βιβλία. Δηλαδή όταν ο Σιμόπουλος βάζει 10 απαξιωτικά θαυμαστικά στον Μέγα Αλέξανδρο που δέχτηκε να τον θεοποιήσουν ή βρίζει την «κτηνωδία» σε κάποια αγωνίσματα στους ολυμπιακούς αγώνες κ.λπ., κ.λπ., αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα για να μπαίνουν με αναχρονισμούς και λαϊκισμούς σε σοβαρά βιβλία.\nΣτα Απομνημονεύματα του ο Μακρυγιάννης αναφέρει τη συνήθεια μετά από μια νικηφόρα μάχη, οι νικητές έπαιρναν μαζί τους τα κεφάλια των αντίπαλων πολεμιστών που είχαν κόψει για να τα δείξουν στον αρχηγό τους και αυτός τους έδινε δώρα για τη γενναιότητα τους.\nΦυσικά, αυτό με τα σημερινά δεδομένα είναι κτηνωδία, αλλά δεν πάει έτσι το πράγμα.\nΝα αναφέρω παρενθετικά ότι ο Μακρυγιάννης αναφέρει ότι οι Ευρωπαίοι στρατιωτικοί θεωρούσαν «βάρβαρο» το έθιμο αυτό, αλλά το «αστείο» αυτής της αφ’ υψηλού αντιμετώπισης είναι ότι όλοι οι Ευρωπαίοι ανήκαν σε αποικιοκρατικούς στρατούς και είχαν εξολοθρεύσει στρατιές «αθώων» και «αμάχων», μην αναφέρουμε και το δουλεμπόριο.\nΤέλος πάντων, δεν νομίζω ότι με έναν τέτοιο μηδενιστικό αναχρονισμό κατάφερε να γράψει κάτι σοβαρό ο Σιμόπουλος και αυτό φαίνεται από τα δύο πολύτομα έργα του που έχουν αναδειχθεί πάνω απ’ όλα.\nΝα προσθέσω ότι ειδικά το βιβλίο του για τον Μακρυγιάννη δεν γνωρίζω αν ανήκει στην κατηγορία της πλήρους απαξίωσης, αλλά ισχύει ότι δεν έχει λάβει κάποια ουσιαστική θέση στη βιβλιογραφία.\nΑπό την παραμορφωτική ιδεολογία, κανείς δεν γλυτώνει εύκολα. Και ο χαρακτηρισμός «τοκογλύφος» είναι τέτοιο προϊόν, αλλά και η απαξίωση του Βλαχογιάννη για τα «Οράματα». Όποιος διαβάσει το έργο αυτό του Μακρυγιάννη, θα δει εκεί πολύ γνώριμα σχήματα που υπάρχουν σε όλη την χριστιανική παράδοση 2.000 χρόνων. Το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τον χριστιανισμό είναι άλλο ζήτημα, και είναι άλλο ζήτημα να ισχυρίζεσαι έμμεσα ότι ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Χρυσόστομος, ο Γρηγόριος Νύσσης, ο Μάξιμος Ομολογητής, ο Ιωάννης Δαμασκηνός, ο Μέγας Φώτιος και τόσα άλλα εξέχοντα πνεύματα της ιστορίας, έγραφαν ή αποδέχονταν διηγήσεις με θαύματα σαν αυτά που διηγείται ο Μακρυγιάννης επειδή… είχαν τραυματιστεί στις μάχες.\n23 Ιανουαρίου, 2020 στις 14:32\n112, 117: Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις.\nΠολύ ενδιαφέρον άρθρο και σχόλια.\nΔεν έχω να προσθέσω κάτι σημαντικό, γράφω απλά για τη χαρά της συμμετοχής!\n– σχ. 65- 67 και σχετικά , ιδιαίτερα το σχ. 73\nΘαυμάσια η παράθεση κειμένων και πηγών.\nΑξίζει να διαβάσει κανείς την εκτενέστατη εισαγωγή του Βλαχογιάννη (στην Ανέμη – σχόλιο 73)\nΑπίστευτη η προσπάθειά του , έργο ζωής θα τόλεγε κανείς, αν και δεν ήταν το μόνο.\nΚαι ένας τόσο αξιόλογος ερευνητής μοιάζει απίθανο να κατέστρεψε το χειρόγραφο, την αναμφισβήτητη απόδειξη της δυσκολίας και του εύρους της έρευνάς του, ακόμα κι αν δεν ήθελε να εντοπίσουν οι επικριτές του αναπόφευκτες αυθαιρεσίες.\nΜια μικρή προσωπική συμπλήρωση:\n–Στη σελ. 50 /93 αναφέρεται και η οικογένεια του Στρατηγού :\n«…Και παρά ταύτα όμως και αν έτι ο εκδότης εξ αυστηράς επιστημονικής ακριβείας επεθύμει να παραδώσει αυτούσιον το χειρόγραφον του έργου του Στρατηγού Μακρυγιάννη εις το κοινόν, δε θα ηδύνατο να πράξη τούτο και δια την σεβαστήν επιθυμίαν και αξίωσιν της οικογενείας αυτού, προς ήν άλλως και η ιδία αυτού γνώμη συνεφώνει ως ανωτέρω είρηται…»\n(Ζήλεψα την παράθεση ντοκουμέντων! – κρίμα που δε μπορώ να ποστάρω εικόνα κειμένου!)\nΕκτός όμως από την περιπέτεια του χειρόγραφου, έχει πολύ ενδιαφέρον το κομμάτι που αναφέρεται στη γλώσσα του Μακρυγιάννη, αναλύοντας την παραφθορά λέξεων, την προφορά, τη λεξιπλασία, την ετυμολογία και την ορθογραφία – π.χ. συναντάμε λέξεις όπως : Πρωτοϋπουργός, πολυτίμητες στιμές, πολυψηφία κλπ ( σελ. 45 περίπου).\nΌπως αναφέρθηκε και στο άρθρο, πραγματικά η αφοσίωση του Βλαχογιάννη , η έρευνα σε βάθος, η μεθοδικότητα ,\nη αναλυτική παράθεση και διασταύρωση πηγών , η σημασία στην ακρίβεια λεπτομερειών , φαίνονται πολύ καθαρά στις εκτενέστατες σημειώσεις του (συχνά καταλαμβάνουν τα 2/3 της σελίδας) στα «Ενθυμήματα» του Κασομούλη..\nΠροσωπικά τις απολάμβανα σε πολλά σημεία περισσότερο από το κείμενο, έχει δίκιο ο κ.Μπαρτζούδης, η γλώσσα του Κασομούλη δυσκολεύει τον αναγνώστη.\nΑκόμα και στους διαλόγους που παραθέτει φαίνεται καθαρά ρετουσαρισμένη πχ όταν ο Καραϊσκάκης υπαγορεύει τη διαθήκη του :\n«-Τας θυγατέρας μου αι οποίαι είναι ανήλικαι και αδύναται να κυβερνηθούν…»\n(Β΄τόμος Στρ.Ενθυμήματα –σελ. 508, Σημ. Νο 2 :\n« Ο συγγρ.φαντάζεται πώς έγραψε τα κορίτσια, ο Καραϊσκάκης υπαγόρεψε ( sic Sir!!) «ταις τσούπαις μου».\nΣτη συνέχεια – σελ. 509, ο Καραϊσκάκης συνεχίζει με τις τελευταίες του επιθυμίες. Στο κείμενο γράφει :\n« …εις τους Δημητρίους» ενώ στη σημείωση Νο 3\nο Βλαχογιάννης το σχολιάζει διακριτικά ! :\n» Μήτρηδες, όπως ο ίδιος ο ΚαραΪσκάκης τους ονομάζει στη διαθήκη του. Για το συγγραφέα θα ήταν ιεροσυλία να μη βάλη κι εδώ την άνοστην ελληνικούρα του.»\nΝα προσθέσω μερικά ακόμα παραδείγματα στον προβληματισμό σας:\nΜπουζικλειδί ή μπουζόκλειδο;\nΣταφιδαψωμί ή σταφιδόψωμο;\nΠλάκα-πλάκα, πιο σωστό είναι «κορονόιος», με τον σχετικό αναβιβασμό του τόνου. (Ίσως και κορωνόιος.)\nΒέβαια, το να μιλάς σωστά Ελληνικά δεν είναι αρκετά χαϊλίδικο. Κάτι σε στυλ «σόρρυ φίλος, εγώ σπούδαζα στο Κολάμπια και δεν είχα καιρό να μάθω καλά ελληνικά».\nΤιμής ένεκεν, να αναφέρω και μια φίλη μου Ουκρανορουμάνα (και όχι Ουκρανηρουμάνα) που μου είπε μια μέρα σαν κι αυτή(!) «κάνει πεντάκρυο». Ναι μεν δε λέγεται, αλλά είναι απόλυτα σωστό. Αυτή το είχε πιάσει ότι ο τόνος ανεβαίνει στη σύνθεση. Οι άλλοι… σπούδαζαν στο Κολάμπια…\n(Γιατί ο τόνος δεν ανεβαίνει πάντα και γιατί λέμε πεντάμορφος και όχι πεντόμορφος, στο επόμενο μάθημα.)\nΉταν τυχαία η επιλογή ξεφυλλίζοντας το βιβλίο – τούβλο, οι περισσότερες σημειώσεις του Βλαχογιάννη έχουν ουσιαστικές επεξηγήσεις και σημαντικές λεπτομέρειες , ενώ συνεχώς γίνεται αναφορά άλλων πηγών.\n– ενδ. σελ.502 – 503 που αναφέρει τους «Ταλλαρίσιους» και το διάλογο με το Μακρυγιάννη,\nή όταν σχολιάζει τα λόγια του ΚαραΪσκάκη :\nΣτο κείμενο :» Η πατρίς είναι μία, παντού είναι ο αυτός αγών. Ή Ρούμελη, ή Πελοπόννησος το ίδιον (κάμνει)»\nΣημείωση Βλαχ. : «Αυτά τα λόγια, κρινόμενα με το εμπαθέστατο πνεύμα της εποχής, φαίνονται σήμερα τεράστια.»\nΣελ 510 – σημ. 3\n«Πέθανε, αφού τ’ ανήσυχο πέλαγο της ζωής του το πέρασε παλεύοντας με του κακού τ΄ανήμερα θεριά, ως που να βγη, να ξενερώση στην κορφή, να δείξη περίλαμπρο το πνεύμα του, καθάρια την ψυχή του, την καρδιά του ηρωική ανάμεσα στις καρδιές τις πιο φλογισμένες από τη θεία πνοή του ηρωισμού. Ας είναι αχάλαστος ο ύπνος του μες΄την αμάραντη γαλήνη που τα έργα του την ψηλώσανε, ναό θεμελιωμένο στον αιθέρα, κάστρο της δόξας άπαρτο από το Φθόνο το μικρόχαρο, το Μίσος τ’ άναντρο, το Δόλο τον ανήμερο, εχθρούς που στάχτη γίνονται μπροστά στο Θάνατο το δυνατό. Ας είναι αχάλαστος ο ύπνος του αδικημένου, κατατρεγμένου, δικαιωμένου ‘Ηρωα.\nΗ Ιστορία φυλάει τον τάφο του, παραστάτης άγρυπνος, αλάθευτος κριτής. »\nΕιλικρινά θαυμάζω τη δουλειά του.\nΚαι κάνω μια αιρετική σκέψη :\nΑναρωτιέμαι τι είναι πιο πολύ θαυμαστό :\nένας χαρισματικός ολιγογράμματος να αφήσει τόσο σημαντικό έργο ή ένας χαρισματικός ιστοριοδίφης να δημιουργήσει έναν εθνικό μύθο?\nΚι αν τα παραληρηματικά οράματα και θάματα είναι το πραγματικό έργο του Μακρυγιάννη κι υπάρχουν εκτενέστατες σημειώσεις – «τα ‘στορικά» , μια βάση που ο Βλαχογιάννης ανέπτυξε ?\nΤο έγγραφο στο 87 απαντάει στον ισχυρισμό σου για νόμιμο τόκο. Όπως θα διάβασες, ο τούρκικος νόμος απαγόρευε τον τόκο και επέτρεπε ένα 10% μόνο αν το κεφάλαιο ανήκε σε ορφανά. Αναφέρεται και στα κόλπα των δανειστών για να ξεφύγουν απ’ τους δικαστές.\n120 Έτσι ακριβώς\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 00:59\nΕκτός από τους Ξένους Ταξιδιώτες στην Ελλάδα του Κ.Σιμόπουλου και το «Πώς είδαν οι ξένοι την Ελλάδα», που πραγματικά μου άρεσαν, έχω το «Βασανιστήρια και εξουσία» – άλλο δικό του δε διάβασα.\nΣ΄αυτά λοιπόν βρίσκω ότι έχει κάνει ενδιαφέρουσα έρευνα και παραθέτει πολλές αξιοπρόσεκτες πηγές.\nΒέβαια δεν είμαι ειδική, αλλά είμαι φαν των σημειώσεων σε βαθμό λόξας.\n123: Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Θεοτοκάς δεν γνώριζε ότι υπήρχε και εθιμικό δίκαιο το οποίο φαίνεται στα εκατοντάδες συμβόλαια επί Τουρκοκρατίας που γνωρίζουμε, όπου οι τόκοι κυμαίνονται σε διάφορα ύψη. Επίσης δεν γνώριζε ότι υπήρχαν τουρκικά δάνεια με τόκο αλλά και φιρμάνια που προσδιορίζουν το ύψος του τόκου;\nΌσο δε για το πιθανό υπονοούμενο του Θεοτοκά ή οποιουδήποτε άλλου, ότι προκύπτει κάποια «σεβαστή νομιμότητα» από το Οθωμανικό δίκαιο που όσοι δεν την ακολουθούν είναι οι… «παράνομοι», το αφήνουμε στην κρίση της κοινής λογικής, καθώς ακόμα κι αν προέβλεπε το δίκαιο αυτό κάποιες διατάξεις, ακόμα κι αν αυτές γίνονταν σεβαστές κατά καιρούς και κατά περιοχές, εντούτοις τα παραδείγματα των αυθαιρεσιών κατά της ζωής και της περιουσίας των υπόδουλων από τους Οθωμανούς είναι αμέτρητα και αναφέρονται ξεκάθαρα και στα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας αλλά και σε χιλιάδες άλλα τεκμήρια…\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 08:33\n126: Αν και εντελώς περιττό, απορώ τι είδους συλλογιστική είναι αυτή του Θεοτοκά, αν είναι δική του, που τον ενδιαφέρει η «νομιμότητα» του τόκου, τη στιγμή που οι έκτακτοι φόροι των Οθωμανών ρουφούσαν το αίμα των χριστιανών σε τέτοιο βαθμό που ολόκληρες οικογένειες υποχρεώνονταν να απαρνηθούν την ίδια τους τη θρησκευτική ταυτότητα και να ασπαστούν το Ισλάμ(!) , μη μπορώντας να αντέξουν την πείνα και την εξαθλίωση!\nΑυτό, δεν τον ενόχλησε τον Θεοτοκά;!\nΜη φωνάζεις, δεν ενδιαφέρονται όλοι (σίγουρα όχι ο Θεοτοκάς) να βγάλουν ντε και καλά καλό ή κακό τον Μακρυγιάννη όπως εσύ. Η ιστορία είναι η επιστήμη του γκρίζου (δεν ακούγεται πολύ ωραίο αυτό, αλλά με πιάνετε ελπίζω).\nΣε τελευταία ανάλυση, τι σημασία έχει αν ο Μακρυγιάννης ήταν ή δεν ήταν τοκογλύφος; Δεν τον τιμούμε σαν άγιο αλλά σαν έναν από τους απελευθερωτές μας. Ισχύει αυτό που είπε ο Καζαντζάκης: Οι ήρωες του ’21 δεν ήταν καθαρές ψυχές, ήταν μεγάλες ψυχές.\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 08:59\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 09:13\n129 Όχι δα! Έχει τη σημασία του, η ιστορική αλήθεια πρέπει να είναι ακέραιη, και η κρίση του καθενός να βασίζεται στα κατά το δυνατόν τεκμηριωμένα γεγονότα.\nΔεν αναφέρομαι στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν και η άποψη που έχω ακούσει από σχετικούς και σεβαστούς ανθρώπους ταιριάζει με όσα αναφέρονται εδώ, αλλά άλλο να έχει πολεμήσει κανένας για την ελευθερία της πατρίδας για να κάνει τον κόσμο καλύτερο, άλλο για να έχει το περιθώριο να κονομήσει ο ίδιος, κι άλλο να ακολουθεί το πνεύμα της εποχής του στην οικονομική δραστηριότητα.\nΗ νηφάλια κρίση, όπως το καταλαβαίνω εγώ, βάζει σε τάξη τα γεγονότα, και βγάζει συμπεράσματα.\nΗ πολωτική στάση, εν προκειμένω με τους μακρυγιαννικούς από τη μία και τους αντιμακρυγιαννικούς από την άλλη, περισότερο με συναισθηματικά παρά με άλλα κριτήρια, κάνει την αντιπαράθεση λίγο ποδοσφαιρική.\nΑς δούμε προσωπικότητες (γιατί όχι και τον εαυτό μας) και τον τρόπο σκέψης ή τα έργα τους στα 20, στα 30 και στα 60. Αλλού θα δούμε συνέπεια, αλλού όχι· αλλού θα δούμε εξέλιξη κι αλλού κόλλημα. Τις ταμπέλες μπορεί να τις βάλει ο καθένας και να τις υποστηρίξει.\nΌταν η αντιπαράθεση δε διδάσκει κάτι, είναι κτγμ άχρηστη, αντιπαραγωγική (πρβ «κι εσείς βαράτε τους μαύρους»)\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 09:37\n129: Δεν μίλησα για την ιστορική αλήθεια, που πρέπει να διερευνάται εμπεριστατωμένα και όσο το επιτρέπουν τα υπάρχοντα ντοκουμέντα. Μίλησα (ή, μάλλον, υπονόησα) για το γιατί πρέπει να υποστηρίζουμε ή να απεχθανόμαστε τις ιστορικές μορφές δίκην ποδοσφαιρικών οπαδών. Το βλέπουμε να συμβαίνει συνέχεια σε ανάλογες συζητήσεις.\n1) Δεν έχει υπάρξει ποτέ πλήρως αποϊδεολογικοποιημένος ιστορικός, διότι δεν υπάρχουν ακόμα ιστορικοί ρομπότ. Υπάρχουν δε μερικοί που δεν κρύβουν καν την ασθένεια τους αυτή, όπως ο Λιάκος με τους «κατασκευασμένους» Έλληνες.\n2) Εμένα δεν με ενδιαφέρει να βγάλω λάδι κανέναν. Όταν όμως πάρω χαμπάρι πονηριές και τάχαμου-τάχαμου «αμεροληψίες» από άτομα που έχουν εκδηλώσει τις ιδεολογικές τους προτιμήσεις, ξέρω πολύ καλά να τους αντιμετωπίζω θέλουν δεν θέλουν κάποιοι. Οι επαναστάτες ήταν σκληροί, ήταν πλιατσικολόγοι, έκλεβαν και από Έλληνες, έδιναν δάνεια, έπαιρναν τόκους, έπαιρναν και κεφάλια. Εμένα δεν με απασχολεί ουδόλως κάποιου τύπου τυποποιημένη ηθική για τους επαναστάτες. Όταν όμως βλέπω πονηριές, μηδενισμούς, μονόπλευρες αναφορές που υπονοούν μηδενισμούς, τότε δεν θα κάτσω να ακούω αλλά θα απαντήσω.\nΞέρουμε καλά που πατάνε πολλοί από τους διαλόγους που γίνονται εδώ. Γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και οι συζητήσεις με λαϊκισμούς είναι αμέτρητες. Όταν λοιπόν θα μου φέρει κάποιος λαϊκιστής π.χ. τον Θέμο Κορνάρο σαν κριτή του ορθόδοξου μοναχισμού, θα σου εξηγήσω εγώ ποιος ήταν ο Κορνάρος και ποια ήταν η ιδεολογία του και τι έπραξαν στην ιστορία όσοι την ασπάζονταν, που μου παριστάνει τον τιμητή των πάντων.\nΌταν λοιπόν σου επιτίθεται ο ιδεοληψίας σαν τον δολοφόνο με το πριόνι, δηλ. με λαϊκισμό, αναχρονισμούς, μηδενισμούς και ισοπεδώσεις, δεν τον αντιμετωπίζεις με το σαβουάρ βίβρ αλλά τον καταχερίζεις ανάλογα και τεκμηριωμένα για να του φύγουν οι ψευδαισθήσεις…\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:25\nΈνας μόνο (από τις φίρμες, δηλαδή ) αγνός αγωνιστής του 21 υπήρξε. Ο Θανάσης ο Διάκος. Και δεύτερος σε αγνότητα ο Νικηταράς.\nΚαι ο Μάρκος Μπότσαρης.\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:55\n131: Μόνο που στην περίπτωση του Μακρυγιάννη υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα: μόνο σε μια άρρωστη ιδεολογικά χώρα, θα μπορούσε να χαρακτηρίζεται με τόση μιζέρια ως «τοκογλύφος» ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές που σταμάτησαν τον Ιμπραήμ στους Μύλους, σε μια μάχη που όσες φορές και να διαβάσεις γι’ αυτή, νομίζεις ότι μόνο σε μυθιστόρημα θα μπορούσε να βρεθεί τέτοιο φρόνημα.\nΕίναι μια μορφή ιδεολογικής κτηνωδίας να υπονοεί κάποιος ότι ο ένας πεποιθήσεως τοκογλύφος πετάει τη ζωή του με έναν τέτοιο τρόπο. Με άλλους όρους είναι απλώς στρατευμένη ιστοριογραφία να λέει κάποιος ότι ο Μακρυγιάννης μπήκε στην επανάσταση για να πλουτίσει όταν ξέρουμε ότι θα μπορούσε να είχε πεθάνει όχι μία, αλλά 10 φορές στις μάχες που συμμετείχε.\nΑλλά μια που τελικά έζησε, βγαίνει… αναδρομικά «τοκογλύφος». Αυτό λοιπόν, είναι κατάντια, είναι μια ελληνική ιδεολογική αρρώστια.\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 10:58\nΑλήθεια, Μπλογκ, έχεις διαβάσει το βιβλίο του Θεοτοκά; Αν ναι, αυτή την εντύπωση αποκόμισες;\n137: Ξέρω την ιδεολογία σου, κι εσύ τη δικιά μου. Ο Θεοτοκάς μόνος του δηλώνει τον σκοπό του να αποδομήσει «εθνικούς μύθους» που κατασκεύασαν οι «εθνικιστές» και καταφέρεται με ειρωνείες κατά όσων έγραψαν πριν από αυτόν και δημιούργησαν τον «μύθο του Μακρυγιάννη», υπονοώντας εκτός άλλων ότι απέκρυψαν τις «τοκογλυφικές του δραστηριότητες». Δεν μπορώ να βλέπω πανεπιστημιακό να ειρωνεύεται το «παραλήρημα» του Μακρυγιάννη στα «Οράματα», κουράζομαι από το υπεροπτικό ύφος και το λεξιλόγιο σαν αυτά που συναντάμε σε φυλλάδια που τυπώνουν αναρχικές συλλογικότητες για τους «μύθους του 1821». Δεν μπορώ να διαβάζω τέτοια από μια γενιά αριστερών διανοούμενων που σακάτεψαν την ελληνική ιστορία λόγω ιδεολογικής εθνοφοβίας.\nΓι’ αυτό σου λέω, δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε.\n138: Τι δεν πρόκειται να συμφωνήσετε, ε;\nΔύτα, γι αυτό σου λέω.. 🙂 .\n@138 Πολύ λιγόψυχο το σχόλιο σου τσουβαλιάζοντας κόσμο και κοσμάκη. Άκου να συγκρίνεται ο Θεοτοκάς με τους «αναρχικούς» και ότι «οι αριστεροί διανοούμενοι σακάτεψαν την ελληνική ιστορία λόγω ιδεολογικής εθνοφοβίας»!! Μπορεί τον κάθε «διανοούμενο» να αγαπάς τόσο να μισείς (μόνο ένα συγκεκριμένο πολιτικό χώρο ξέρουμε όλοι ότι τους μισεί τόσο ανερυθρίαστα) αλλά σε είχα για πιο έξυπνο και πιο προσεκτικό ομιλητή και σχολιαστή. Εν τω μεταξύ τόσα χρόνια που παίζεις τον «σκαφτιά των πηγών» έχω διαπιστώσει πως είσαι αποσπασματικός χρήστης των πηγών, στην ουσία ό,τι καθήσει από το Google Books, μόνο διαδικτυακά αρχεία εφημερίδων, άντε και καμιά Ανέμη. Αυτά είναι όλα και όλα τα εφόδια σου; Δική σου βιβλιοθήκη δεν έχεις να αναδιφείς σε πηγές, απόψεις, αναλύσεις και συμπεράσματα, μόνο παρουσιάζεις μια εικόνα τουρλού τουρλού μόνο από γκούγκλισμα και όποιον πάρει ο χάρος γιατί οι άλλοι είναι «αριστεροί διανοούμενοι που σακάτεψαν την ελληνική ιστορία λόγω ιδεολογικής εθνοφοβίας»!! Κακομοίρη, αν είχες ιδέα πχ από Κορδάτο ή ακόμα καλύτερα από Γιάννη Ζέβγο (έχω την πρώτη δίτομη έκδοση της «Σύντομης μελέτης της νεοελληνικής ιστορίας») μόνο για «εθνοφοβία» δεν θα τους κατηγορούσες ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς με τα πορίσματά τους διότι ανήκουν στην εποχή τους και τις αντιλήψεις τους. Καλά σε ρώτησε πιο πάνω ο Δύτης, όντως έχεις διαβάσει Θεοτοκά; Για ψάξε στο Google Books μπας και μας βρεις «τεκμήρια» που να «επιβεβαιώνουν» την «άποψή» σου. Κούρασες.\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:23\nΥΓ. Και μην μου αρχίσει αρχίσει κανείς την υβριστική κόντρα μεταξύ Κορδάτου – Ζέβγου για το ποιος είναι ο πιο «πατριώτης», είναι πολύ γνωστή. Την έχω από το κλασικό τεύχος του ΑΝΤΙ.\n140: περί πηγών/τεκμηρίων\nΚατ΄εμέ διαθέτει και αρκετές φορές παρουσιάζει και εκτός google books τεκμήρια. Κι αυτά των γουγλοβιβλίων (κα9ι γενικά) σε πολύ καλή, προφανώς επεξεργασμένη μορφή. Αποσπασματικά βέβαια, κανένα ολόκληρο, με σύνδεσμο κλπ., δεν θυμάμαι νά ΄βαλε.\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:49\n@142 Μα αυτό είναι το βασικό πρόβλημα. ΔΕΝ ξέρει τι γράφουν ΟΛΟΚΛΗΡΑ βιβλία, μόνο εντοπίζει αποσπάσματα που κι εμείς δεν βλέπουμε τη γενική εικόνα γιατί τόσο επιτρέπουν από περιορισμένη προεπισκόπηση τα google books. Για μένα αυτό είναι μεγάλο ατόπημα. Υπάρχουν και οι δημόσιες βιβλιοθήκες γμτ…\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 17:08\nΤρωγόμαστε για τις πηγές και τις ερμηνείες τους και συμβαίνουν αυτά ακριβώς δίπλα μας\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 17:16\n@144 Δεν το καταλαβαίνω αυτό το σχόλιο. Δηλαδή που εξόχως μας μετέφρασες τις προάλλες τον Όλιβερ Σκας θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο.\n144, 145: Όντως έτερον-εκάτερον. Εμείς δεν μπορούμε, εξάλλου, να κάνουμε τίποτα για τον εν λόγω συμβάν. Μόνο οι άμεσα εμπλεκόμενοι και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι μαθητές και εκπαιδευτικοί του σχολείου καθώς και οι γονείς μπορούν να δώσουν (ή, τουλάχιστον, να προσπαθήσουν) να βρουν λύση και να εμποδίσουν την επανάληψη παρόμοιων αποτρόπαιων γεγονότων. Όταν η ευθύνη διαχέεται σε όλη την κοινωνία, πρακτικά σε εκατομμύρια ανθρώπους, λύση δεν μπορεί να βρεθεί, αφού η αυτονόητη και γενικόλογη καταδίκη δεν συνιστά λύση. Ως εκπαιδευτικός ξέρω ότι τέτοια ακραίας βαναυσότητας γεγονότα δεν συμβαίνουν σε όλα τα σχολεία, ούτε καν σε πολλά, και επιβάλλεται οι αρμόδιοι να επιληφθούν.\n143: …ΔΕΝ ξέρει τι γράφουν ΟΛΟΚΛΗΡΑ βιβλία, μόνο εντοπίζει αποσπάσματα που κι εμείς δεν βλέπουμε τη γενική εικόνα…\nΓιάγκο, δεν ξέρω αν γνωρίζει ο Μπλογκ_Ο_Ν το πλήρες περιεχόμενο των βιβλίων ή όχι, ή αν τα έχει ολόκληρα τα βιβλία (και δεν μας τα προσφέρει, δηλ. πρόκειται περί κλασσικής περίπτωσης μοναχοφάη 😋) ή έχει μόνο περιορισμένες γνώσεις επί του περιεχομένου τους ή.και κάποια αποσπάσματα μόμο που τον ενδιαφέρουν και τα έχει ευπρεπίσει, είτε προερχόμενα από τον γούγλη είτε από άλλες πηγές\nΠάντως δηλώνω πως δεν προτίθεμαι να αναλάβω την υπεράσπιση κανενός ή να κάνω τον εισαγγελέα για κανένα. Ούτε και μου ζητήθηκε κάτι τέτοιο 🙂 🙂\nΘέλω μόνο να παρατηρήσω γενικά δυό πράγματα επί του θέματος (προσωπική γνώμη):\nΗ προσφορά των γουγλοβιβλίων, (δυστυχώς 🙄) δεν αποσκοπεί στην διάθεση ολόκληρων των βιβλίων σ΄εμάς. Αφ΄ενός είναι ένας τρόπος διαφήμισης με σκοπό να σου κινήσει το ενδιαφέρον και να το αγοράσεις, αφ΄ ετέρου, αν έχεις τύχη, μπορεί να βρεις π,χ, μιά αναφορά, μια παραπομπή, ένα όνομα ή μια υποσημείωση κλπ., εν ολίγοις ένα απόσπασμα που σε ενδιαφέρει, χωρίς να ξοδευτείς να αγοράσεις ολόκληρο το βιβλίο, οπότε όντως είναι μια βοήθεια για πολλούς.\nΕπίσης σημειωτέον πως πολλά (κυρίως παλαιά, δυσεύρετα πλέον) έργα, βιβλία, τεκμήρια που έχει σκανάρει ο γούγλης βρίσκονται σε βιβλιοθήκες πανεπιστημίων ή άλλων ιδρυμάτων/οργανισμών (π.χ. Κογκρέσου ΗΠΑ) κλπ. και δεν έχεις πρακτικά (τουλάχιστον εύκολη) πρόσβαση και που συνήθως δεν δανείζονται ή αιτιολογημένη πρόσβαση έχουν μόνο οι επιστήμονες/ερευνητές κλπ. Επομένως η δημοσίευσή τους, έστω με περιορισμένη πρόσβαση, από τον γούγλη ή άλλους, είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη…\nΟλόκληρα βιβλία/έργα σε ηλεκτρονική μορφή για θέματα που τον ενδιαφέρουν το καθένα, βρίσκει/αγοράζει κανείς από αλλού (συνήθως παραπέμπει ο γούγλης σε συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία ή στο μαγαζί του Μπέζου 😉) ή τα έχει δημιουργήσει ο καθένας και τά ‘χει σε μια προσωπική βιβλιοθήκη σε κανένα υπόγειο 😂😂.\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:08\nΑυτό που κάνει ο Μακρυγιάννης στα 1815-1816 είναι το λεγόμενο προστίχι ή σελέμι, που ο Ασδραχάς το χαρακτηρίζει ιδιοποίηση της αγροτικής παραγωγής. Αλλιώς θα το λέγαμε και αισχροκέρδεια και κερδοσκοπία. Εδώ άρθρο, και σχόλια.\nΑπό το άρθρο αυτό και σχόλιο για τον τόκο και τους Οθωμανούς στην Κρήτη, που φαντάζομαι παρόμοια θα γίνονταν και αλλού:\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:11\nΔηλαδή το έργο του Θεοτοκά είναι προσβάσιμο πχ από τη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Έχετε ώρες ώρες πλάκα μερικοί.\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:18\n148 Μπα! Πού ήμουν εγώ σ’ αυτή τη συζήτηση;\nΕίναι όμως riba ο τόκος και όχι riha.\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:34\n150. Ναι, έγινε λάθος κατά την κοπυπάστωση. Από εδώ\nΓιώργος Προγουλάκης «Οικονομία και φόβος: από την αφορία στην καταχρέωση»\n24 Ιανουαρίου, 2020 στις 21:55\nΝαι, είναι γνωστό οτι ήταν πρόστυχος. Ο ίδιος γράφει:\n«Την άλλη χρονιά τον χειμώνα τα πιάνω αραποσίτι απο έντεκα γρόσια το ξάι (1/5 δράμι), το συνάζω εις τ’ αλώνια, το πουλώ εις την Άρτα τριάντα τρία. Ότ’ ήταν πανούκλα εις την Άρτα και ήταν έλλειψη το ψωμί.»\nΑσδραχάς για προστύχι: Καθρεφτίζει την οριακότητα της αυτάρκειας, την οριακότητα του εγχρηματισμού και της εμπορευματοποίησης που είναι η προϋπόθεσή του. Με απλές φράσεις ο Μακρ. μας εισάγει σε ένα πάγιο μηχανισμό της αγροτικής οικονομίας.\n25 Ιανουαρίου, 2020 στις 00:33\n# 152 – πού είναι το παράξενο;\nΠου το μολογάει;\nΕυτυχώς που είχα γράψει το σχόλιο 136 και δεν χρειάζεται να γράψω κάτι άλλο για τα νήπια που πείσμωσαν και… βρίζουν τον πεθαμένο.\n# 155 – E, τότε, καλά.\nΑγίους θέλουν οι χριστιανοί (και οι) στόκοι.\n25 Ιανουαρίου, 2020 στις 01:06\n140: Ενώ παριστάνεις τον πονηρό, σε περίπου 200 συζητήσεις που έχω κάνει εδώ, προφανώς κοιμόσουν, ή αυτά που έλεγα δεν τα έγραφε το.. δίτομο του Κορδάτου, γιατί δεν σε θυμάμαι!\nΑλλά ξέρουμε ότι μόνο ένας παντελώς άσχετος, θα ερχόταν να μου μιλήσει με τον Κορδάτο παραμάσχαλα. Δεν έχω δει στη ζωή μου πιο κωμικό επιχείρημα από αυτό.\nΑλλά η ασχετοσύνη σου φαίνεται από το γεγονός ότι δεν μπορείς να καταλάβεις καν αν οι παραθέσεις μου είναι από βιβλία στο Google Books. Ποιος άνθρωπος που έχει σχέση είτε με το βιβλίο, είτε με το Google Books, δεν θα ήξερε να ξεχωρίσει από που προέρχεται το κάθε τι που παρατίθεται;!\nΚαι τα αντικείμενα με τα οποία ασχολούμαι, δεν είναι ο… Κορδάτος! Γι’ αυτό είναι μερικές χιλιάδες τα βιβλία που έχω, και θα έλεγα ότι πολλές εκατοντάδες από αυτά δεν θα τα βρεις πουθενά στο διαδίκτυο.\nΑλλά ξέρεις ότι άσχετους σαν κι εσένα έχω συναντήσει πολλούς.\nΚαι να προσθέσω για να δείξω ακόμα περισσότερο πόσο ασόβαρα είναι όσα γράφεις, ότι εγώ είμαι αυτός που έχω αναφέρει τα φυλλάδια του ΕΑΜ με τις ελληνικές σημαίες και τα φέρνω ως παράδειγμα προς μίμηση στους σημερινούς αριστερούς που έχουν γίνει εθνοφοβικοί.\nΆρα, και ο πιο άσχετος, κατάλαβε ότι αναφέρομαι στους αριστερούς μετά την μεταπολίτευση, τους Λιάκους και ΣΙΑ όπως λέω συνήθως.\nΌχι βεβαίως ότι και οι παλιοί αριστεροί δεν έγραψαν κουταμάρες. Εδώ συζητάγαμε για τα περί… «εκατοντάδων χιλιάδων προδοτών μοναχών» στο Βυζάντιο που δεν το προστάτεψαν από τους Τούρκους, την εποχή που Βυζάντιο ήταν πια μόνο η Κων/πολη με μερικές δεκάδες χιλιάδες κατοίκους και όπως ξέρουμε οι ελάχιστοι μοναχοί που ήταν μέσα πήραν μέρος στην άμυνα.\nΚαι ο Κορδάτος βέβαια, αν και έχει μια άποψη για το έθνος που δεν δημιουργεί προβλήματα στο γεγονός ότι τα υλικά που δημιούργησαν το έθνος υπήρχαν ήδη στην Τουρκοκρατία, εντούτοις έχει γράψει κοτσάνες, όπως π.χ. για τον ιμπεριαλιστή Ρήγα ή χωρίς να κάνει καν λόγο για Ζάλογγο και Κούγκι, δοξολογεί τον Αλή Πασά που απάλλαξε τον τόπο από τους Σουλιώτες(!) αντί να λάβει τουλάχιστον υπόψη είτε τη συμμετοχή τους στο ναυτικό με τον Κατσώνη είτε ότι στις επαφές τους με την Αικατερίνη δήλωναν ξεκάθαρα μέρος ενός κοινού αγώνα για την ελευθερία των ορθοδόξων. Βεβαίως, για τον Ρήγα μετά από καμιά 20ρια χρόνια άλλαξε θέση, πιθανόν κατά πώς τα έλεγε και το κόμμα.\n25 Ιανουαρίου, 2020 στις 01:29\n143: Γράφει ο ανεκδιήγητος:\n«μόνο εντοπίζει αποσπάσματα που κι εμείς δεν βλέπουμε τη γενική εικόνα γιατί τόσο επιτρέπουν από περιορισμένη προεπισκόπηση τα google books»\nΕάν δεν τα βλέπεις εσύ άνθρωπε, τότε εγώ πώς τα βλέπω;! Θες να πεις δηλ. ότι σε όλες τις συζητήσεις εντοπίζω αποσπάσματα των δύο προτάσεων που ανήκουν σε ευρύτερες ενότητες που ούτε καν εγώ δεν μπορώ να δω;! Και πώς καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάνε αφού δεν μπορεί κανείς να τα δει ολοκληρωμένα; Και γιατί δεν ζητάς να δεις ολόκληρο το απόσπασμα για να σου φύγει η απορία;\nΠρώτον λοιπόν και κύριον, εκατοντάδες είναι οι φορές που δηλώνω την πηγή και την σελίδα ακόμα, είτε χωριστά, είτε μέσα στην εικόνα. Και πολλές άλλες φορές δεν το κάνω είτε γιατί βαριέμαι, είτε γιατί πιστεύω ότι δεν έχει σημασία (επισημαίνω μια λέξη ή μια ερμηνεία της). Αλλά πολλές φορές π.χ. με ρωτάει ο Νίκος, «από που είναι αυτό» και του λέω.\nΕσύ γιατί δεν ρωτάς; Για να παριστάνεις τον πονηρό κατόπιν εορτής;\nΚαι φυσικά, οι ψηφιακές πηγές που συλλέγω ασταμάτητα με έχουν γλυτώσει από τεράστια ποσά, και στις μέρες μας μόνο οι αναλφάβητοι δεν συλλέγουν ψηφιακές πηγές. Γι’ αυτό δεν υπάρχει σοβαρό ακαδημαϊκό ίδρυμα χωρίς ψηφιακή βιβλιοθήκη.\nΑλλά εσύ νομίζεις ότι θα βάλεις λεξούλες στα πιντιέφια (που έλεγε κάποιος) και θα πέσει το Μάννα εξ ουρανού; Αν δεν στρωθείς να διαβάσεις, επί ώρες, ημέρες, και χρόνια, κρατώντας σημειώσεις για χιλιάδες γεγονότα που συναντάς, δεν πρόκειται να σε σώσουν οι ψηφιακές πηγές. θα τις έχεις εκεί να κάθονται και να σε κοιτάνε. Οι ψηφιακές πηγές δίνουν πληροφορίες επειδή τις μελετάω.\nΓενικά, η μελέτη είναι για μένα μια απόλαυση, οπότε αν με προκαλείς να ξεκινήσουμε κάποια συζήτηση για τον Κορδάτο ή για οτιδήποτε άλλο θες, ακόμα και ο ύπνος μου είναι αδιάφορος. Έτσι κι αλλιώς, τώρα με τα Google Books, εσύ τουλάχιστον δεν θα έχεις πρόβλημα.\n25 Ιανουαρίου, 2020 στις 08:39\n140: Τώρα παρατήρησα πιο ξεκάθαρα ότι έγραψες ψέματα διότι η διατύπωση μου στο σχ. 138 δεν επέτρεπε παρεξήγηση.\n«διαβάζω τέτοια από μια γενιά αριστερών διανοούμενων»\nΚι εσύ γράφεις ψέματα μέσα σε εισαγωγικά σαν να το είπα εγώ:\n«οι αριστεροί διανοούμενοι σακάτεψαν την ελληνική ιστορία»\nΓια να βλέπουμε περί τίνος πρόκειται.\nΞαναδιάβασε τον εαυτό σου στο σχόλιο 138 να (ξανα)δεις πόσο προσβλητικός είσαι. Δεν προσδιόρισες τη «γενιά διανοούμενων», άφησες τις σαφείς ακροδεξιάς προέλευσης αιχμές σου και άφησες εμάς τους υπόλοιπους να υποθέσουμε ό,τι θέλουμε για το ποιον σου. Αντίο κι ευχαριστώ για τα ψάρια, Πρετεντέρη τη κακιάς ώρας.\n25 Ιανουαρίου, 2020 στις 18:21\n«ακροδεξιάς προέλευσης αιχμές σου»\nΕυτυχώς που το έγραψες αυτό και καταλάβαμε πόσο μικροσκοπικός είσαι, ανύπαρκτος, σχεδόν ένα τίποτα.\n25 Ιανουαρίου, 2020 στις 22:31\nΤι θα γίνει; Αργούε; Έχουμε πάρει πατατάκια, ξηρούς καρπούς, ποπ κορν κλπ. και περιμένουμε… 😎😇😏🤩😂\n25 Ιανουαρίου, 2020 στις 22:54\nΠοιος Έλληνας πιστεύει ότι ο Μακρυγιάννης, ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Παπαφλέσσας και όλοι οι υπόλοιποι ήσαν απελευθερωτές μας; Τι διδάσκονται τα παιδιά σε ξένες χώρες για την ελληνική επανάσταση; Όχι πολλά. «Οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσισαν να ελευθερώσουν την Ελλάδα». Μόνο αυτό διδάσκονται.\nΜεγάλες ψυχές και καθαρές ψυχές υπήρχαν καθ’ όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, αλλά «Ο Ζευς δεν είχε κατανεύσει».\n31 Ιανουαρίου, 2020 στις 16:02\nΣτη Θράκη οι Αναστασίες γιορτάζουμε ανήμερα του Πάσχα πάντως.


ΠΟΛΙΤΗΣ NEWS, 21/09/2020 (τελευταία ενημέρωση 21:18)\nΤέσσερα νέα κρούσματα κορωνοϊού ανακοινώθηκαν σήμερα στα κατεχόμενα.\nΟ “υπουργός υγείας” Αλί Πιλλί σε γραπτή του δήλωση ανέφερε πως έγιναν 1485 εξετάσεις τις τελευταίες 24 ώρες και πως εντοπίστηκαν τέσσερα νέα κρούσματα.\nΕίπε πως όλα τα κρούσματα είναι επαφές άλλων επιβεβαιωμένων κρουσμάτων.\nΔύο άτομα νοσηλεύεται σε μονάδα εντατικής φροντίδας. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 704 και οι θάνατοι στους 4.\nΠτΔ προς γγ ΟΗΕ: Η Κύπρος υφίσταται μια δεύτερη εισβολή από την ΤουρκίαΣAPΔAM εξ᾽ αποστάσεως


ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΟΡΓΟΝΕΣ!!! Και για του λόγου το αληθές... κάνε κλικ και δες!!! (PHOTOS+VIDEO) - Περίεργα-Funny - Athens Magazine\nΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΟΡΓΟΝΕΣ!!! Και για του λόγου το αληθές... κάνε κλικ και δες!!! (PHOTOS+VIDEO)\nΗ 29χρονη Linden Wolbert ειναι μια αληθινή, σχεδόν, γοργόνα. Φορώντας μια προσθετική ουρά αξίας 10,000 λιρών ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και προσφέρει ένα μοναδικό θέαμα χρησιμοποιώντας τις δεξιότητες της για την διατήρηση των ωκεανών και της εκπαίδευσηςΗ ουρά που ζυγίζει 16 κιλά κόστισε 10.000 λίρες και χρειάστηκαν 7 μήνες για να φτιαχτεί.Η Linden μπορεί να θεωρηθεί μια πραγματική γοργόνα αφού μπορεί να κρατήσει την αναπνοή της για 5 ολόκληρα λεπτά κάτω από το νερό..\nΓια περισσότερα Περίεργα νέα κάντε κλικ εδώ Εκτύπωση Στείλτο σ' ένα φίλο loading...\nΤι κάνει σήμερα η "γοργόνα" του Περού;(PHOTOS)\nΑυτό το κοριτσάκι από το Περού είναι γνωστό ως “Η Μικρή Γοργόνα”, καθώς γεννήθηκε με μια σπάνια γενετική ανωμαλία.\nΓιατί έβγαλε ανακοίνωση για τις γοργόνες η υπηρεσία Ωκεανών στην Αμερική; Ολη η αλήθεια...\nH NOAA εξέδωσε την ανακοίνωση ως απάντηση στον κατακλυσμό επιστολών που δέχτηκε από πολίτες, οι οποίοι απαιτούσαν να μάθουν την αλήθεια για τις γοργόνες ...\nΠερίεργα-Funny\tΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΟΡΓΟΝΕΣ!!! Και για του λόγου το αληθές... κάνε κλικ και δες!!! (PHOTOS+VIDEO)


Spiegel: O Τσίπρας κινδυνεύει να καταρρεύσει – Η μοίρα της Ελλάδας εξαρτάται από τον Σόιμπλε – 24ωρο\nSpiegel: O Τσίπρας κινδυνεύει να καταρρεύσει – Η μοίρα της Ελλάδας εξαρτάται από τον Σόιμπλε\nΣτην κατακόρυφη… πτώση και μάλιστα χωρίς αλεξίπτωτο του Αλέξη Τσίπρα στις δημοσκοπήσεις εστιάζει δημοσίευμα του Spiegel, στο οποίο γίνεται λόγος και για το κρίσιμο Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου – «Από τον Σόιμπλε εξαρτάται πλέον η δημοσιονομική μοίρα της Ελλάδας», επισημαίνεται χαρακτηριστικά.\nΕνώ πλησιάζει η καίρια Δευτέρα και το Eurogroup, στο οποίο θα κριθεί αν έχει ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος στήριξης, αλλά και αν θα ληφθούν πρώτες αποφάσεις για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, το περιοδικό Spiegel δημοσιεύει στη διαδικτυακή του έκδοση σχετική ανταπόκριση από την Αθήνα με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Και άφες ημίν τα χρέη ημών».\nΌπως αναμεταδίδει η Deutsche Welle, «η συνεδρίαση του Eurogroup κρύβει έναν τεράστιο κίνδυνο για τον Αλέξη Τσίπρα. Εάν αναβληθεί μια ελάφρυνση του χρέους ή ακόμα χειρότερα ζητηθεί από την Αθήνα αυστηρότερη λιτότητα, τότε ο Έλληνας πρωθυπουργός κινδυνεύει να καταρρεύσει πολιτικά. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα στο Eurogroup θα αναζωπύρωνε τις εικοτολογίες για πρόωρες εκλογές που πιέζουν ήδη τον Τσίπρα. Η οργή των ψηφοφόρων για την κυβέρνηση θεριεύει όλο και περισσότερο μπροστά σε μια κρίση που έχει γίνει από καιρό μόνιμη κατάσταση. Στις δημοσκοπήσεις ο Τσίπρας χάνει».\nΚαι συνεχίζει: «Για το Spiegel πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα θα ήταν ό, τι χειρότερο ενόψει άλλων, αποφασιστικών αναμετρήσεων σε μεγάλες χώρες, λόγω του ανερχόμενου λαϊκισμού, λόγω της επίφοβης συμφωνίας με την Τουρκία που μπορεί να οδηγήσει σε νέα έξαρση του προσφυγικού, λόγω του νέου Αμερικανού προέδρου Τραμπ. Και άλλοι στην Ευρώπη θα προτιμούσαν μια ικανοποίηση των ελληνικών προσδοκιών».\n«Η Κομισιόν ωστόσο», τονίζει το γερμανικό περιοδικό, «έχει μόνο περιορισμένο λόγο στο ζήτημα αυτό, το δε Eurogroup είναι μόνο στα χαρτιά μια συνάθροιση ίσων. Τον λόγο έχει πρωτίστως ένας, από τον οποίο εξαρτάται πλέον η δημοσιονομική μοίρα της Ελλάδας: ο Γερμανός υπ. Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Που όμως δεν βλέπει γιατί είναι επείγοντα τα ζητήματα που επισημαίνει η Αθήνα. Και φυσικά, με το βλέμμα στραμμένο στις γερμανικές εκλογές του 2017, ο Σόιμπλε δεν θα γίνει πιο γενναιόδωρος».\nΩς γνωστόν το ΔΝΤ ζητά επίσης την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους για να γίνει διαχειρίσιμο. «Υπάρχει όμως και ένας ακόμα δρόμος για το ΔΝΤ», καταλήγει το Spiegel, που θα έκανε ευτυχισμένο και το Βερολίνο, αλλά θα προκαλούσε στην Ελλάδα πολιτική καταστροφή. Εάν ελαφρύνσεις του χρέους δεν τίθενται πλέον επί τάπητος, τότε περισσότερη λιτότητα και υψηλότεροι φόροι θα διασφάλιζαν τα αναγκαία πλεονάσματα στην Ελλάδα, διαμηνύεται από την Ουάσιγκτον. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία για την ελληνική κυβέρνηση».