Τι φοβάται περισσότερο η εκάστοτε εξουσία; ”Τον ΕΡΩΤΑ… Τον έρωτα με την ευρύτερη έννοια… Ο έρωτας με την ευρύτερη έννοια δημιουργεί οράματα. Ο έρωτας βοηθάει τους ανθρώπους να υπερβούν τους φόβους τους…» | PSYCHEandLIFE\nΤι φοβάται περισσότερο η εκάστοτε εξουσία; ”Τον ΕΡΩΤΑ… Τον έρωτα με την ευρύτερη έννοια… Ο έρωτας με την ευρύτερη έννοια δημιουργεί οράματα. Ο έρωτας βοηθάει τους ανθρώπους να υπερβούν τους φόβους τους…»\nPosted: Αύγουστος 6, 2013 in άρθρα εφημερίδας, διαδικτύου\nΕτικέτες: πολιτική, συναισθήματα, ψυχολογία, εαυτός, κοινότητα-κοινωνία\nΜια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Seymour Papert, που ονοματίζεται ως ο γκουρού της εκπαίδευσης (και όχι μόνο με όλα αυτά που καταθέτει)\n…η άλλη Αμερική… κι όμως υπήρχε πάντα και θα συνεχίσει να υπάρχει… ευτυχώς!!\nΠιστεύετε ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ επιφάνειας και βάθους;\n«Βεβαίως. Νομίζω όμως ότι γίνεται μεγάλη μάχη για να γεφυρώσουμε τη διαφορά αυτή και για να μπορέσουμε αυτά τα δύο να τα συμβιβάσουμε».\nΠιστεύετε ότι είμαστε σε θέση να γεφυρώσουμε τη διαφορά αυτή;\n«Είναι δύσκολο και γι’ αυτό, ότι και αν κάνουμε, η διαφορά αυτή είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσει να υπάρχει».\n«Γιατί είναι πολύ εύκολο να παρασυρθείς και να δώσεις έμφαση σε κάτι που σου συνέβη πριν από λίγο ή σε κάτι που έκανες χθες, με αποτέλεσμα να μην ασχοληθείς με πράγματα που είναι σημαντικότερα και πιο ουσιαστικά για τη ζωή. Η καθημερινότητα παίρνει αξία κλέβοντας τη ματιά μας από την ουσία».\nΠώς εξηγείτε τη δύναμη αυτή της επιφάνειας να κλέβει τη ματιά μας από την ουσία, από το βάθος;\n«Εγώ πιστεύω ότι όλα τα πράγματα που κάνουμε στην καθημερινότητά μας τα υπαγορεύουν οι βαθύτερες πεποιθήσεις που έχουμε ως άνθρωποι. Συχνά όμως ξεχνάμε τις βαθύτερες πεποιθήσεις μας, αμελούμε να ασχοληθούμε με τα κίνητρα των πράξεών μας και έτσι χάνουμε την ισορροπία ανάμεσα στο άμεσο, στο εύκολο και στο θεμελιώδες».\nΑυτό είναι ένα κύριο σύμπτωμα του αμερικανικού τρόπου ζωής που δεν συμβαίνει τόσο έντονα αλλού…\n«Δεν θα διαφωνήσω μαζί σας. Η αμερικανική κουλτούρα πιστεύω ότι ευνοεί το άμεσο. Εγώ το ζω αυτό σε ό,τι έχει να κάνει με την εκπαίδευση  ένα χώρο που τον γνωρίζω καλά γιατί τελευταία με έχει απασχολήσει πάρα πολύ και από επαγγελματικής άποψης. Στην Αμερική όλες οι συζητήσεις γύρω από την εκπαίδευση π.χ. είναι πολύ εύκολο να στραφούν σε θέματα όπως η βαθμολογία των μαθητών ή το πρόβλημα της βίας στα σχολεία. Όχι ότι και αυτά δεν είναι σημαντικά θέματα αλλά με το να επικεντρώνουν οι άνθρωποι όλο το ενδιαφέρον τους εκεί χάνουν την ουσία.\nΤον Απρίλιο είχα πάει στη Βραζιλία για να παρευρεθώ ως ομιλητής σε μια διάσκεψη με θέμα «Πώς μπορεί να αλλάξει μια χώρα μέσα από αλλαγές στην εκπαίδευσή της». Αυτή είναι μια συζήτηση που στην Αμερική, ας πούμε, δεν πρόκειται ποτέ να ακούσεις να γίνεται».\nΕπ’ ευκαιρία, εσείς πιστεύετε ότι είναι δυνατόν να αλλάξει μια χώρα με την αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματός της;\n«Κατ’ αρχάς δεν πιστεύω ότι η εκπαίδευση από μόνη της μπορεί να αλλάξει μια χώρα. Οταν όμως τη σκεφθείς ως βασικό κομμάτι ενός ευρύτερου σχεδίου αλλαγών που θέλεις να προκαλέσεις, τότε αυτόματα αλλάζει όλο το σκεπτικό γύρω από αυτήν. Εχεις, δηλαδή, μια άλλη αντίληψη για το πώς πρέπει να είναι η εκπαίδευση. Αυτό είναι κάτι που συναντάς συχνότερα στις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες. Επειδή οι χώρες αυτές θέλουν να αναπτυχθούν, έχουν και τη βούληση να ασχοληθούν με σοβαρά θέματα».\nΑλήθεια, ποια πιστεύετε ότι είναι η κατάσταση της εκπαίδευσης στις ΗΠΑ;\n«Την Αμερική θα τη χαρακτήριζα αυτοϊκανοποιούμενη χώρα και, επειδή είναι ήδη ανεπτυγμένη, θεωρεί ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για να πάει ακόμη μακρύτερα στον χώρο της εκπαίδευσης  έτσι κάθεται και ασχολείται με λεπτομέρειες. Προσωπικά πιστεύω ότι μια χώρα αλλάζει μόνο όταν αλλάξει το εκπαιδευτικό σύστημά της, με την προϋπόθεση όμως ότι θα είναι αυτή η αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημά της βασικό κομμάτι μιας γενικότερης αλλαγής που θα αφορά και άλλα, εξίσου σημαντικά θέματα».\nΓιατί τα εκπαιδευτικά συστήματα επιλέγουν να μην αξιολογούν τους μαθητές με βάση το ουσιαστικό;\n«Από τη στιγμή που η εκπαίδευση αρχίζει να λειτουργεί ως θεσμός, μετατρέπεται αυτομάτως σε όργανο της συντήρησης. Ειδικά σήμερα, σε μια εποχή όπου ο κόσμος αλλάζει πολύ γρήγορα, βλέπεις τις εκπαιδευτικές δομές στις περισσότερες χώρες να αποτελούν πάνω από όλα ένα είδος γραφειοκρατίας. Και ποιο είναι το βασικό χαρακτηριστικό κάθε γραφειοκρατίας; Το γεγονός ότι δεν είναι ευέλικτη, δεν μπορεί δηλαδή να αλλάζει γρήγορα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα τεράστιο κενό ανάμεσα στην κοινωνία και στον θεσμό του σχολείου».\nΔυστυχώς τα εκπαιδευτικά συστήματα δημιουργούνται από τη μεριά της εξουσίας, επομένως είναι συστήματα καταστολής και όχι αφύπνισης…\n«Συμφωνώ απολύτως με αυτό που λέτε, απλώς θεωρώ ότι σήμερα η κατάσταση έχει γίνει ακόμη χειρότερη. Τα εκπαιδευτικά συστήματα σήμερα δεν υπηρετούν ούτε τις ανάγκες της σύγχρονης εξουσίας… Οι ανάγκες της εξουσίας και της κοινωνίας σήμερα έχουν αλλάξει πολύ και τα εκπαιδευτικά συστήματα κάθε άλλο παρά δείχνουν να τις υπηρετούν. Θυμίζουν δεινόσαυρους που υπάρχουν μόνο για να υπηρετούν τις δικές τους ανάγκες και κανενός άλλου, εκτός ίσως από αυτές που είχε η εξουσία τον περασμένο αιώνα.\nΊσως να αποτελεί φαινόμενο του 20ού αιώνα το γεγονός ότι δημιουργήθηκε ένας τεράστιος γραφειοκρατικός μηχανισμός ο οποίος για να λειτουργήσει απαιτεί μια συγκεκριμένη λογική η οποία δεν έχει κανένα απολύτως νόημα πια».\nΟι άνθρωποι έχουν τρόπο να μάθουν σήμερα;\n«Πρώτα από όλα, το σίγουρο είναι ότι οι άνθρωποι δεν θα πάψουν ποτέ να μαθαίνουν… Και πιστεύω ότι τα περισσότερα πράγματα τα μαθαίνουν ερήμην του επίσημου εκπαιδευτικού συστήματος, έξω δηλαδή από τη λογική με την οποία αυτό λειτουργεί. Σήμερα μία από τις βασικές λειτουργίες του σχολείου είναι να διδάσκει στους μαθητές να είναι υπάκουοι παρά δημιουργικοί. Πιστεύω ότι αυτό είναι ο σύγχρονος κόσμος και αυτό δεν θα συνεχίσει να το ανέχεται για πολύ.\nΣήμερα τι γίνεται; Υπάρχουν πλέον για τους νέους ανθρώπους καινούργια κανάλια μέσα από τα οποία μπορούν να προσεγγίζουν τη γνώση. Εννοώ μέσα από την ψηφιακή τεχνολογία, μέσω του Internet… Ισως το πιο σημαντικό φαινόμενο που χαρακτηρίζει σήμερα την εκπαίδευση είναι η πρόσβαση που μπορούν να έχουν ακόμη και τα μικρά παιδιά σε άπειρες πηγές γνώσης, φαινόμενο που τα κάνει πνευματικά πολύ πιο ανεξάρτητα από όσο μπορούσαν να είναι στο παρελθόν. Γιατί πάντα τα παιδιά έβρισκαν τρόπους να μαθαίνουν πράγματα ανεξάρτητα από το σχολείο, απλώς σήμερα αυτό έχει πάρει μεγαλύτερη έκταση.\nΝομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο αλλάζει πλέον ριζικά όλη η προοπτική της εκπαίδευσης σε τέτοιο βαθμό που σε 10 ή 20 χρόνια από τώρα το πιο πιθανόν είναι το υπάρχον σχολικό σύστημα να έχει καταρρεύσει εντελώς. Είναι φυσικό να συμβεί κάτι τέτοιο όταν σε μια χώρα όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες τα παιδιά ολοένα και περισσότερο αποκτούν γνώσεις ανεξάρτητα από το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα. Οι εμπειρίες τους έξω από το σχολείο είναι τόσο σημαντικές που θα τους είναι πλέον πολύ δύσκολο να αντέξουν αυτό που τους προσφέρεται μέσα από το σχολείο. Για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία της εκπαίδευσης τα παιδιά αρχίζουν να αποτελούν μια πανίσχυρη δύναμη που θα πιέσει προς την κατεύθυνση της αλλαγής του συστήματος».\nΠώς όμως το σύστημα επέτρεψε στην τεχνολογία να εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμόώστε να αποτελέσει απειλή εναντίον του;\n«Μα η αλλαγή αυτή συνέβη ερήμην της εξουσίας, έξω από το δικό της πλαίσιο. Μπορεί να είμαστε ακόμη στην αρχή αλλά η αρχή αυτή είναι πια γεγονός… Βλέπεις σήμερα ολοένα και περισσότερα παιδιά να δουλεύουν με κομπιούτερ έξω από το σχολείο, είτε στο σπίτι τους είτε σε ειδικά κέντρα, αλλά πάντως σίγουρα εκτός σχολείου. Ολοένα και περισσότερα παιδιά μαθαίνουν σήμερα να χειρίζονται αυτά τα μηχανήματα».\nΘέλετε, δηλαδή, να πείτε ότι το σύστημα δεν διέκρινε την απειλή αυτή εν τηγενέσει της;\n«Οχι, δεν τη διέκρινε».\n«Απλό. Ολα τα συστήματα στην ουσία είναι κουτά… (γέλια) Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως μπορούν τα ίδια τα συστήματα να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ενα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί. Οπότε πώς να λειτουργήσει το μυαλό του εφόσον ουσιαστικά το κρατάει κλειστό; Νομίζω ότι θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ασχοληθεί κανείς με τη μελέτη του φαινομένου και τη λογική της γραφειοκρατίας.\nΠροσωπικά έχω μελετήσει πολύ τη δημιουργία της Σοβιετικής Ενωσης και τον τρόπο με τον οποίον τελικά κατέρρευσε. Μιλάμε για αντιπροσωπευτικό παράδειγμα συστήματος το οποίο βασίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στη γραφειοκρατία, σε μια γραφειοκρατία η οποία ήταν εντελώς ανίκανη να κατανοήσει τα ίδια τα προβλήματά της. Το σοβιετικό σύστημα πίστεψε κάποια στιγμή στην ίδια την προπαγάνδα του. Οταν άρχισε κάπως να κατανοεί την παγίδα όπου είχε πέσει  επί Γκορμπατσόφ, στη δεκαετία του ’80 , δεν μπόρεσε να δει την πηγή αυτών των προβλημάτων, γι’ αυτό και βάλθηκε να διορθώνει πράγματα τα οποία ουσιαστικά ήταν λεπτομέρειες. Η αδυναμία αυτή τελικά οδήγησε στην κατάρρευση».\nΤο αμερικανικό σύστημα, όπως είπατε και εσείς πριν, έχει αναπτύξει και αυτό μια γραφειοκρατία πολύ κραταιά. Κινδυνεύει από τη γραφειοκρατική αυτή διόγκωση το αμερικανικό σύστημα;\n«Οπουδήποτε και αν μιλάμε για γραφειοκρατία, πιστεύω ότι, λόγω της φύσης του φαινομένου, υπάρχουν εγγενή προβλήματα τα οποία μοιραία κάποια στιγμή οδηγούν στην κατάρρευση. Στις ΗΠΑ, επειδή είναι ομοσπονδιακό κράτος, το γραφειοκρατικό σύστημα δεν έχει ομοιογένεια και αυτό λειτουργεί ανασταλτικά στην επερχόμενη κατάρρευση. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι έχει αποφευχθεί ο κίνδυνος. Ο μεγαλύτερος και πιο έξυπνος γραφειοκρατικός μηχανισμός στον κόσμο είναι αυτός της CIA.\nΤελευταία κάνω μια προσπάθεια να μελετήσω τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς αυτού του έξυπνου συστήματος που λέγεται CIA. Οσο προχωράω τόσο περισσότερο εντυπωσιάζομαι από τον τρόπο λειτουργίας του. Εχω καταλήξει ότι τα πάντα είναι υπό τον πλήρη έλεγχο αυτού του μηχανισμού, ώσπου έρχεται το περιστατικό με τις πρόσφατες πυρηνικές δοκιμές στην Ινδία… Τα σαΐνια της CIA δεν πήραν χαμπάρι… Οι αμερικανοί πράκτορες δεν πήραν χαμπάρι τι επρόκειτο να συμβεί στην Ινδία. Το πιο ενδιαφέρον από όλα, το οποίο τώρα τελευταία ήρθε στο φως, είναι το γεγονός ότι αυτοί είχαν στα χέρια τους όλες τις πληροφορίες που τους χρειάζονταν ώστε να μπορέσουν να κάνουν μια τέτοια πρόβλεψη  δορυφορικές φωτογραφίες, έλεγχος της προετοιμασίας που γινόταν  και όμως, παρ’ όλα αυτά, δεν προέβλεψαν το γεγονός.\nΝομίζω ότι είναι ένα παράδειγμα απολύτως αντιπροσωπευτικό για το πώς λειτουργεί από μέσα η γραφειοκρατία. Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».\nΆρα η πληροφορία θέλει το καθαρό και ευέλικτο μυαλό μας για να αποκτήσει την αξία που περιέχει.\n«Αυτό που θέλω εγώ να τονίσω είναι το γεγονός ότι το γραφειοκρατικό σύστημα ενισχύει αυτή την πιθανή αδυναμία καθαρής και ευέλικτης σκέψης αντί να την καλύπτει. Γι’ αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα στην ιδανική μορφή του θα έπρεπε να προσπαθεί να ελαχιστοποιήσει αυτή την αδυναμία και να προετοιμάσει τους ανθρώπους έτσι ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν το απροσδόκητο, να ξέρουν ότι στην επόμενη γωνία της ζωής τους το πιο πιθανόν να συμβεί είναι να συναντηθούν με αυτό που δεν είχαν προβλέψει.\nΟ μεγαλύτερος στόχος σε έναν κόσμο που αλλάζει αστραπιαία θα έπρεπε να είναι η προετοιμασία των παιδιών στην αλλαγή, ώστε να θεωρούν δεδομένο ότι τα πράγματα μπορεί και να εξελιχθούν διαφορετικά από ό,τι είχαν προβλέψει και να είναι σε θέση να λειτουργούν αναλόγως. Δυστυχώς το σχολείο σήμερα προσπαθεί να μας βάλει σε έναν τρόπο σκέψης που έχει να κάνει με το πώς πρέπει να αντιδράμε σε συγκεκριμένες προβλεπόμενες καταστάσεις…\nΣου βάζουν, ας πούμε, κάποια τεστ για να ελέγξουν αν έχεις μάθει τι πρέπει να κάνεις σε συγκεκριμένες καταστάσεις που σου έχουν υποδείξει. Το σημαντικό όμως δεν είναι αυτό: να ξέρεις δηλαδή, εκ των προτέρων πώς θα αντιδράσεις σε μια κατάσταση η οποία είναι αναμενόμενη. Το θέμα είναι να μπορείς να λειτουργήσεις κάτω από συνθήκες για τις οποίες κανένας δεν σε έχει προετοιμάσει».\nΑκριβώς. Πράγμα όμως το οποίο δεν συμβαίνει γιατί το σύστημα συνήθως προσπαθεί να νεκρώσει τον τρόπο που έχει ο καθένας να αντιδρά απέναντι στο απρόοπτο. Οπότε, αν δεν μπορείς να αντιδράσεις, τι νόημα έχει να είσαι καλά πληροφορημένος;\n«Κοιτάξτε, όντως ακούω να γίνεται πολύς λόγος για την αξία που έχει η πληροφορία στην εποχή μας. Το θέμα είναι ότι από μόνη της αυτή καθαυτή η πληροφορία δεν έχει καμία δύναμη. Εξαρτάται, όταν σου δίνεται, από το πώς μπορείς εσύ να την αξιοποιήσεις. Και ειδικά όταν μιλάμε για παιδιά, εκείνο που έχει σημασία δεν είναι να τα φορτώνεις με ένα κάρο πληροφορίες αλλά να τα ενθαρρύνεις προς την κατεύθυνση της δράσης, να τους δίνεις τόσες πληροφορίες όσες τους χρειάζονται για να δημιουργούν πράγματα από μόνα τους».\nΤο σύστημα πάντως έχει κάνει σημαία του την πληροφορία και δεν λέει κουβέντα για δημιουργικότητα και ελεύθερη έκφραση…\n«Εγώ έχω ταχθεί πολλές φορές εναντίον του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούμε σήμερα την τεχνολογία, τη βασική, δηλαδή, πηγή πληροφόρησης. Τα κομπιούτερ δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μία πλευρά του νομίσματος. Οντως αποτελούν πηγή από την οποία αντλούμε πληροφορίες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι και η πιο σημαντική, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει και κάτι άλλο που λέγεται αξιοποίηση της πληροφορίας και σε ό,τι αφορά τα παιδιά και την εκπαίδευσή τους αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό.\nΧρησιμοποιώντας σήμερα την ψηφιακή τεχνολογία μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα με προγράμματα πολύ πιο δύσκολα και περίπλοκα. Εγώ αυτό που προσπάθησα να κάνω με τα παιδιά είναι να τους προσφέρω την τεχνολογία ως υλικό με το οποίο στη συνέχεια θα μπορούσαν να χτίσουν, να φτιάξουν πράγματα μόνα τους. Τα παιδιά έτσι μαθαίνουν σιγά σιγά να τα βγάζουν πέρα με όλο και πιο δύσκολα προγράμματα, το μυαλό τους μαθαίνει να κατεβάζει ιδέες και αποκτούν εμπειρία η οποία αργότερα θα τους φανεί πολύ χρήσιμη. Θα σας πω κάτι πολύ απλό για να μπορέσετε να καταλάβετε ποιο είναι το ζητούμενο για μένα.\nΠάρτε για παράδειγμα τα video-games. Παρ’ όλο που όλα σχεδόν τα παιδιά ξέρουν να τα παίζουν, είναι πολύ λίγα αυτά που μπορούν να δημιουργήσουν μόνα τους ένα παιχνίδι. Ωστόσο, φτιάχνοντας μόνα τους το παιχνίδι που θα βάλουν μετά στο κομπιούτερ για να παίξουν, μαθαίνουν πολύ περισσότερα από ό,τι αν τους είχε δοθεί έτοιμο. Εκτός αυτού, αποκτούν έτσι την ψυχολογία ανθρώπων που όχι μόνο καταναλώνουν αλλά κυρίως παράγουν και απέναντι σε αυτά που καταναλώνουν αποκτούν μια κριτική στάση. Πάντως το πιο σημαντικό από όλα είναι η αυτοπεποίθηση που τους δίνει η αίσθηση ότι μπορούν να τα βγάλουν πέρα με δύσκολα πράγματα».\nΓια σας ποιος είναι ο ρόλος του δασκάλου σήμερα;\n«Ο ρόλος του είναι να βοηθάει τα παιδιά να κάνουν την πληροφορία πράξη, δημιουργία».\nΟ καλός μαθητής είναι δημιούργημα ενός καλού δασκάλου ή μήπως είναι ο καλός μαθητής που κάνει τον καλό δάσκαλο;\n«Ο καλός δάσκαλος δεν λειτουργεί καν ως δάσκαλος αλλά ως ένας άνθρωπος ο οποίος εξακολουθεί να μαθαίνει μαζί με τους μαθητές του. Αν μεγάλοι και μικροί, δάσκαλοι και παιδιά, μάθαιναν ο ένας από τον άλλον, η κατάσταση στα σχολεία θα ήταν ιδανική. Προσέξτε, αν θέλεις να γίνεις καλός ξυλουργός, θα ψάξεις να βρεις κάποιον ο οποίος είναι καλός στο είδος του και θα πας να δουλέψεις μαζί του. Με αυτόν τον τρόπο θα μάθεις σωστά την τέχνη και θα γίνεις και εσύ καλός ξυλουργός.\nΤα παιδιά θέλουν να γίνουν καλοί μαθητές, έτσι δεν είναι; Αυτό είναι το ζητούμενο. Καλός μαθητής είναι αυτός που είναι καλός στο να μαθαίνει… Αν λοιπόν βάλεις ένα παιδί κοντά σε έναν άνθρωπο ο οποίος ξέρει να μαθαίνει, θα μάθει και το παιδί να μαθαίνει. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε…».\n«Οι δάσκαλοι που συναντά κανείς στα σχολεία συνήθως δεν δίνουν την εντύπωση ότι εξακολουθούν να μαθαίνουν. Η νοοτροπία που επικρατεί είναι ότι ο δάσκαλος είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ό,τι είχε να μάθει το έμαθε εδώ και πολύ καιρό και βρίσκεται τώρα εδώ για να μας πει αυτά που έμαθε κάποτε. (γέλια). Μη μου πείτε ότι δεν είναι παράδοξο αυτό. Με αυτό το πείραμα που σας έλεγα πριν, με τα video-games, προσπαθήσαμε να τα αλλάξουμε λίγο τα πράγματα. Αφήσαμε τα παιδιά ελεύθερα, να δουλέψουν μόνα τους και να φτιάξουν το καθένα από ένα παιχνίδι.\nΣυνήθως την ώρα που δουλεύουν βρίσκουν μπροστά τους προβλήματα τα οποία τα αντιμετωπίζουν εκείνη την ώρα για πρώτη φορά. Ο δάσκαλος ως μεγαλύτερος έχει την εμπειρία και την ωριμότητα που χρειάζεται για να μπορεί να τα βοηθήσει, όχι όμως ότι έχει έτοιμη και τη λύση τους. Για να βρεθεί η λύση πρέπει δάσκαλος και μαθητής να συνεργασθούν και να ψάξουν από κοινού».\nΜαθαίνουμε καλύτερα παρέα από ό,τι μόνοι;\n«Η μάθηση, όπως και ο χορός, είναι υπόθεση για δύο, είναι μια εμπειρία η οποία βασίζεται στην αμοιβαιότητα».\nΗ δυσκολία μάς κάνει πιο δημιουργικούς από την ευκολία;\n«Για ανεξήγητους λόγους ό,τι είναι εύκολο είναι συγχρόνως και βαρετό. Κανένας δημιουργικός άνθρωπος δεν θέλει να ασχολείται με βαρετά πράγματα».\nΓιατί ό,τι είναι εύκολο είναι και πληκτικό;\n«Μα δεν το λέω ως δεδομένο, το λέω επειδή το διαπιστώνω. Ως εκπαιδευτικός θεωρώ ότι αυτό που ισχύει για μένα ισχύει και για τα παιδιά. Δεν νιώθω ότι έχω το δικαίωμα να επιβάλλω στους άλλους να κάνουν πράγματα που εγώ δεν θα ‘θελα να τα κάνω. Θα σας πω άλλο ένα παράδοξο που έχω εντοπίσει στην εκπαίδευση και ειδικά στην Αμερική.\nΑκούς τελευταία να μιλούν όλοι για το πόσο τα κομπιούτερ έχουν κάνει πιο εύκολο το μάθημα των μαθηματικών. Αν όμως ρωτήσεις τα παιδιά, δεν θα σου πουν ότι τα μαθηματικά πριν ήταν δύσκολα αλλά βαρετά και ότι πολύ απλά δεν τους άρεσαν. Στα παιδιά, είπαμε, αρέσουν τα δύσκολα πράγματα. Και επειδή οι σχεδιαστές των video-games το γνωρίζουν καλά αυτό, προσπαθούν να κατασκευάζουν παιχνίδια τα οποία είναι δύσκολα. Τα video-games με τη μεγαλύτερη δυσκολία είναι αυτά που συνήθως έχουν και τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Αν έχει τύχει να παίξετε, θα ξέρετε ότι μερικά είναι πραγματικά πολύ δύσκολα και τα παιδιά αυτά λατρεύουν».\nΕσείς ως παιδί είχατε καλούς δασκάλους;\n«Νομίζω ότι ο καθένας έχει να θυμηθεί έναν-δυο καλούς δασκάλους στη ζωή του, γιατί εγώ να αποτελώ εξαίρεση; (γέλια) Πάντως όλοι οι δάσκαλοι που τους θυμάμαι ως καλούς είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δεν κόλλαγαν με το σύστημα». (γέλια)\nΆρα ο καλός δάσκαλος, λέτε, είναι αυτός που ξέρει να κρατάει αποστάσεις απότο σύστημα…\n«Ναι, νομίζω ότι αυτό προσπαθούν να το κάνουν οι καλοί δάσκαλοι. Ξέρουν, δηλαδή, ότι το σύστημα δεν είναι καλό και κάνουν ό,τι μπορούν για να μην το σιγοντάρουν».\nΠώς ήταν το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώσατε;\n«Τα πρώτα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας τα έζησα μέσα σε μια κατάσταση εντελώς αντισυμβατική. Ο πατέρας μου ήταν εντομολόγος και είχε πάει στην Αφρική για να κάνει εκεί μελέτες. Η δουλειά του απαιτούσε να περνάει μεγάλα διαστήματα μέσα στη ζούγκλα, οπότε μας έπαιρνε μαζί του και μπορεί να περνούσαμε και τρεις μήνες ζώντας σε σκηνές. Τους πρώτους χειμώνες της ζωής μου τους πέρασα κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες».\nΠοιο είναι το πιο ενδιαφέρον πράγμα που έχετε συγκρατήσει από εκείνη την περίοδο;\n«Το γεγονός ότι μας περιέβαλλε ένας μικρόκοσμος πολύ οικείος, τον οποίο ήταν εύκολο να τον γνωρίσουμε και να τον καταλάβουμε καλύτερα».\nΤο περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας;\nΜεγαλύτερη σημασία στη ζωή ενός ανθρώπου έχουν οι επιρροές ή οι επιλογές;\n«Πολύ δύσκολη ερώτηση. Μάλλον το πιο σημαντικό είναι οι επιλογές. Αν πάρετε, για παράδειγμα, ένα μωρό, θα δείτε ότι αρχίζει να εξερευνά τον κόσμο μέσω των προσωπικών του αποφάσεων ή επιλογών. Υπάρχουν πράγματα τα οποία τραβούν την προσοχή του και θέλει να τα πιάσει στα χέρια του και να προσπαθήσει να καταλάβει τι είναι και πώς λειτουργούν. Αυτό είναι μια επιλογή. Στη συνέχεια, όσο μεγαλώνει, η μάθηση όλο και περισσότερο γίνεται υπόθεση των άλλων· αντί να επιλέγει το ίδιο το παιδί τι το ενδιαφέρει να μάθει, αποφασίζουν οι άλλοι για αυτό.\nΌταν έρθει η ώρα να πάει στο σχολείο, εκεί τα πράγματα αντιστρέφονται εντελώς· εκεί πλέον μαθαίνεις αυτά που σου λένε οι άλλοι ότι πρέπει να μάθεις, η εξερεύνηση σταματά. Νομίζω ότι αυτή η μετάβαση από την εξερεύνηση στον κατευθυνόμενο τρόπο μάθησης, όπου ουσιαστικά άλλοι επιλέγουν για σένα, είναι ό,τι χειρότερο μας επιφυλάσσει από ένα σημείο και μετά το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Φυσικά η επιρροή που ασκούν επάνω μας κάποιοι άνθρωποι είναι επίσης πολύ σημαντική, αλλά πιστεύω ότι θα έπρεπε να παίζει δευτερεύοντα ρόλο.\nΔεν θέλω να πω με όλα αυτά ότι δεν θα υπάρξουν και κάποιες επιλογές οι οποίες θα είναι παράλογες ή κακές, κάποιες επιλογές που θα ‘χουν άσχημες συνέπειες για τη ζωή μας. Εξελισσόμενοι όμως με έναν υγιή τρόπο, νομίζω ότι μπορούμε να μάθουμε να κάνουμε τις επιλογές μας πιο έξυπνα ή σε συνεργασία με άλλους ανθρώπους. Εκείνο που δεν πρέπει να χάσουμε  και είναι ίσως το πιο σημαντικό  είναι η μοναδικότητα που έχουμε ως άνθρωποι και η δυνατότητα αυτό που θα κάνουμε να μπορούμε να το επιλέγουμε μόνοι μας».\nΗ κριτική στάση ορισμένων ανθρώπων έναντι του όποιου συστήματος πού οφείλεται; στις επιρροές τους ή στις επιλογές τους; Γεννιέται κάποιος κριτικός ή δημιουργείται;\n«Γνωρίζουμε πολύ λίγα για τον τρόπο με τον οποίο η γενετική επηρεάζει την πνευματική ανάπτυξη ενός ανθρώπου. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι το περιβάλλον αποτελεί σημαντικό παράγοντα άσκησης επιρροής. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό γιατί για ό,τι έζησα ως παιδί δεν ευθύνονταν μόνο τα γονίδιά μου. Μεγάλωσα με έναν τρόπο που πιστεύω ότι με ενεθάρρυνε στο να μάθω να λειτουργώ ανεξάρτητα. Βλέπω περιπτώσεις παιδιών που, ενώ προτού πάνε σχολείο είναι πολύ δραστήρια, το σχολείο είναι σαν να τα αποκόπτει από τον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό τους, διακόπτει κατά κάποιον τρόπο τη συνέχεια που είχε η πνευματική τους ανάπτυξη ως εκείνη τη στιγμή. Ο,τι γενετικές διαφορές και αν υπάρχουν λοιπόν είναι ολοφάνερο ότι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η κοινωνία απέναντι στα παιδιά τούς κάνει πολύ κακό.\nΠαλαιότερα, ίσως η κοινωνία να χρειαζόταν λιγότερους ανθρώπους που να μπορούν να σταθούν κριτικά απέναντί της. Δεν ξέρω τι γινόταν τότε· εκείνο που ξέρω είναι ότι σήμερα δεν έχουμε το περιθώριο να αφήσουμε τις δυνατότητες που έχουμε ως άνθρωποι να πάνε χαμένες. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα σχετικά με τη γενετική, για το οποίο έχω γράψει κιόλας. Ο κόσμος της εκπαίδευσης θεωρεί ότι υπάρχουν διαβαθμίσεις στην ικανότητα που έχει ένας άνθρωπος σε κάποιον τομέα. Π.χ., στα μαθηματικά πιστεύουν ότι άλλος είναι καλός και άλλος δεν είναι. Δεν ξέρω… πιθανόν να υπάρχουν διαφορές. Ισως η διαφορά ανάμεσα στον Αϊνστάιν και σ’ αυτά που μπορούν να κάνουν άλλοι άνθρωποι να έχει σχέση με τις έμφυτες ικανότητες που κάνουν έναν άνθρωπο ιδιοφυΐα.\nΤα μαθηματικά όμως που κάνουν τα παιδιά στο σχολείο δεν είναι κάτι που απαιτεί να είσαι ιδιοφυΐα. Δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να γίνουν Αϊνστάιν· εκείνο που ξέρω είναι ότι πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να ασχοληθούν με τα μαθηματικά σε ένα πολύ υψηλότερο επίπεδο από αυτό που επικρατεί σήμερα στα σχολεία. Θέλω να πω δηλαδή ότι οι διαφορές του στυλ «αυτός είναι καλός στα μαθηματικά, ενώ ο άλλος δεν είναι» δεν έχουν να κάνουν με τη γενετική αλλά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ένα παιδί διδάσκεται τα μαθηματικά».\nΕσείς πιστεύετε στην ιδιοφυΐα;\n«Κατ’ αρχάς έχω πειστεί πια ότι ιδιοφυΐες υπάρχουν, είναι κάθε εποχή ανάμεσά μας. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε ο καθένας να είναι ιδιοφυΐα, ξέρω όμως πολλούς που μπορούσαν να είναι αλλά τους εμπόδισε το εκπαιδευτικό σύστημα. Γενικά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σχεδόν όλοι, θα έλεγα  που το σύστημα τους βάζει περιορισμούς σε ό,τι δημιουργικό θα μπορούσαν να κάνουν».\nΗ ιδιοφυΐα είναι πολύ κοντά σ’ αυτό που λέει ο κοινός άνθρωπος «ταλέντο»;\n«Φαντάζομαι πως ναι».\nΕσείς γιατί επιλέξατε να κάνετε αυτό που κάνετε και όχι κάτι άλλο;\n«Από έρωτα… Βλέπω απέναντι τη γυναίκα μου που χαμογελάει. Είμαι σίγουρος ότι την ίδια απάντηση θα σας έδινε κι εκείνη… «Ο έρωτας είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιλέξουμε το τι θα κάνουμε τελικά στη ζωή μας»».\n(Η σύζυγός του παρεμβαίνει) «Οντως, αυτό θα σας έλεγα. Δεν εννοώ όμως τον προσωπικό έρωτα, εννοώ αυτόν που κάνει τη δημιουργικότητα ενός ανθρώπου να φθάνει στην υψηλότερη μορφή της. Ολοι όταν τους συμβαίνει αυτό ξέρουν ότι είναι το σημαντικότερο πράγμα που θα μπορούσε να τους συμβεί, αλλά δεν έχουν τον τρόπο να το εξηγήσουν. Μια που είμαστε στην Ελλάδα, ας υποθέσουμε ότι «ο έρωτας είναι η φωτιά που μας κάνουν δώρο οι θεοί»». (γέλια)\nΕίστε άνθρωπος του καθήκοντος;\n«Ο Αϊνστάιν σε μια συζήτηση γύρω από την εκπαίδευση είχε πει κάποτε ότι «η αγάπη είναι καλύτερος δάσκαλος από το καθήκον» και ότι «όλα τα πράγματα πρέπει να τα ερωτευόμαστε»».\nΤελικά ποιος είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης;\n«Όταν σκέφτομαι καμιά φορά ποιος είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης, λέω ότι θα έπρεπε να είναι το να δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να γνωρίσουν πράγματα τα οποία θα μπορούσαν να ερωτευτούν, να τους εξοικειώνει με ενδιαφέροντα που θα μπορούσαν να γεμίσουν τη ζωή τους».\nΕσείς πώς συναντηθήκατε με το ενδιαφέρον σας και το ερωτευθήκατε; Πώς ανακαλύψατε αυτόν τον έρωτα της ζωής σας; Ήταν κάτι που ήρθε σε σύγκρουση με αυτό που είχατε στο μυαλό σας ως τότε να κάνετε; Ήταν κάτι που άλλαξε την πορεία σας;\n«Μάλλον… κάπως έτσι πρέπει να έγινε. (γέλια) Αλλά δεν ήταν ένα πράγμα μόνο, ήταν πολλά επί μέρους πράγματα  συστατικά ίσως αυτού που ερωτεύθηκα, εξαρτήματα, θα μπορούσα να πω, ενός ολόκληρου μηχανισμού».\n«Δηλαδή νομίζω ότι κάποια στιγμή ερωτεύθηκα την τεχνολογία, ως κάτι που θα μπορούσε να τεθεί στην υπηρεσία των παιδιών. Οταν πήγα για πρώτη φορά στο ΜΙΤ, οι υπολογιστές έκαναν ακόμη τα πρώτα τους βήματα. Ηταν η πρώτη φορά που μου δόθηκε η ευκαιρία να έχω δικό μου κομπιούτερ και αρκετό χρόνο μπροστά μου για να μπορώ να «παίξω» μαζί του. Εκείνη την εποχή βρήκα τη λύση σε πολλά προβλήματα τα οποία με είχαν ταλαιπωρήσει για καιρό αλλά δεν κατάφερνα να τα λύσω επειδή δεν είχα χρόνο. Αυτό μου δημιούργησε μια μεγάλη ευφορία, με έκανε να αισθανθώ δυνατός. Ξαφνικά μπόρεσα να δω καθαρά  σαν να φωτίστηκε το μυαλό μου από μια λάμψη  ότι τα παιδιά ήταν αυτά που περισσότερο από τον καθένα θα μπορούσαν να ωφεληθούν από τη χρήση των κομπιούτερ. Και έτσι, από εκείνη τη στιγμή, άρχισα την προσπάθεια να ενισχύσω αυτή τη δυνατότητα, να τα φέρω δηλαδή πιο κοντά στη δύναμη που θα μπορούσαν να κατακτήσουν».\n(Η σύζυγός του παρεμβαίνει) «Συγγνώμη που σας διακόπτω, αλλά θα ήθελα να προσθέσω στο σημείο αυτό δύο πράγματα, που τα αναφέρεις κι εσύ συχνά στα βιβλία σου, Σίμουρ. Πρώτον, ότι ως παιδί σού άρεσαν πάρα πολύ τα γρανάζια και, δεύτερον, ότι στο κολέγιο είχες συναρμολογήσει έναν από τους πρώτους υπολογιστές που φτιάχτηκαν εκείνη την εποχή».\n«Η Σούζαν αναφέρεται σε μια ιστορία που έχω αφηγηθεί σε κάποιο από τα βιβλία μου, η οποία συνέβη όταν ήμουν λιγότερο από δύο ετών. Συνέβη στον μικρόκοσμο της ζούγκλας που σας ανέφερα… Είχε έρθει μια φορά εκεί που μέναμε στις σκηνές ένα φορτηγάκι και εγώ είχα βγει έξω και το κοίταζα. Ετσι όπως προχωρούσε, έβλεπα τους τροχούς να γυρίζουν και είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό. Με είχε εντυπωσιάσει το πώς με το άναμμα της μηχανής άρχιζαν να γυρίζουν και οι τροχοί. Υποθέτω ότι αυτός ήταν ο πρώτος μου έρωτας.\nΕκτοτε τα γρανάζια έχουν για μένα μια συμβολική σημασία, είναι το κλειδί που με βοηθάει να καταλάβω πολλά πράγματα αυτού του κόσμου. Δεν είναι ότι ερωτεύθηκα το σχήμα τους, τα γρανάζια δηλαδή αυτά καθαυτά· με μάγεψε η ιδέα τού πώς λειτουργεί ένα πράγμα. Τα σύγχρονα παιδιά νομίζω ότι έχουν λιγότερες ευκαιρίες να τους συμβεί κάτι παρόμοιο γιατί, παρ’ όλο που σήμερα υπάρχουν άπειρες μηχανές, οι περισσότερες είναι κλειστές, αδιαφανείς. Είναι σαν να βλέπεις ένα κουτί  ούτε γρανάζια βλέπουμε σήμερα ούτε τίποτε… (γέλια).\nΓι’ αυτό προσωπικά αφιερώνω πολύ χρόνο στο να προσπαθώ να δώσω στα παιδιά την ευκαιρία να δουν πώς δουλεύει ένα πράγμα. Οταν πιάνουν στα χέρια τους πράγματα αδιαφανή, ευνόητο είναι να μην μπορούν να δουν πώς είναι φτιαγμένα από μέσα. Αν όμως τους δίνουμε υλικά με τα οποία θα μπορούν να δημιουργούν τις δικές τους κατασκευές, αυτομάτως τα εξοικειώνουμε και με τον τρόπο λειτουργίας ενός πράγματος. Για παράδειγμα, γνωρίζετε την εταιρεία Lego, έτσι δεν είναι; Είναι η εταιρεία που φτιάχνει υλικά για παιδικές κατασκευές, τα περίφημα Lego. Εδώ και αρκετό καιρό συνεργαζόμαστε προς την κατεύθυνση του να δώσουμε στα παιχνίδια μια άλλη δυναμική, βάζοντάς τους μοτεράκια, μηχανισμούς λειτουργίας, ακόμη και μικροϋπολογιστές που θα μπορούν σ’ αυτά που θα κατασκευάζουν τα παιδιά να προσθέτουν και κίνηση».\nΜε την ίδια λογική, αν και τα συστήματα διακυβέρνησης λειτουργούσαν μεμεγαλύτερη διαφάνεια ίσως να ήταν πιο ανθρώπινα. Τι φοβάται η εξουσία και δενείναι διαφανής;\n(γέλια) «Δυστυχώς η εξουσία ξέρει ότι δεν νομιμοποιείται να εξουσιάζει, γι’ αυτό και προτιμά τις κινήσεις της να τις κάνει καλυμμένα… Το κάλυμμα της εξουσίας είναι η εκάστοτε γραφειοκρατία… Νομίζω ότι η γραφειοκρατία ουσιαστικά είναι το αντίθετο της διαφάνειας».\nΤι φοβάται περισσότερο η εκάστοτε εξουσία;\n(γέλια) «Τον έρωτα… Τον έρωτα με την ευρύτερη έννοια… Ο έρωτας με την ευρύτερη έννοια δημιουργεί οράματα. Ο έρωτας βοηθάει τους ανθρώπους να υπερβούν τους φόβους τους… Και άνθρωποι που δεν φοβούνται είναι επικίνδυνοι για την οποιαδήποτε εξουσία. Ο φόβος είναι το γενικό όπλο καταστολής των μαζών από την εκάστοτε εξουσία, όποιου χρώματος κι αν είναι αυτή».\nΔεν υπάρχει εξουσία και «εξουσία»; Όλες οι εξουσίες είναι ίδιες;\n«Φοβάμαι ότι η εξουσία όπου εμφανίζεται είναι ίδια… Βέβαια οι εξουσίες προσπαθούν να πείσουν ότι δεν είναι μεταξύ τους ίδιες και απαράλλακτες… ότι διαφέρουν. Γι’ αυτό και ντύνονται με διάφορα χρώματα. (γέλια) Ετσι  διά των χρωμάτων δηλαδή  προσπαθούν να υποκαταστήσουν την ανάγκη ενός οράματος που έχει κάθε άνθρωπος, ο οποίος καλείται να τις πιστέψει και να τις ακολουθήσει ώσπου να ξεσκεπαστεί το ψευδο-όραμα της εκάστοτε εξουσίας και να οδηγηθούμε για μία ακόμη φορά στο συμπέρασμα ότι η εξουσία, όποιο χρώμα κι αν έχει, είναι ίδια».\nΤο οποιοδήποτε σύστημα διακυβέρνησης είναι απαραίτητο να στηριχθεί σε ένα σύστημα εξουσίας;\n«Αυτή τη συζήτηση είχαμε χθες το βράδυ με έναν φίλο μας καθηγητή: «Εξουσία ή συναίσθηση της ευθύνης;». Νομίζω ότι οι Ελληνες ανέκαθεν γνώριζαν καλύτερα από τον καθένα την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα. Λέγαμε ότι το σύστημα λειτουργεί διά της επιβολής της εξουσίας του, ενώ το καλύτερο για την κοινωνία θα ήταν να καλλιεργεί στους πολίτες το αίσθημα της ευθύνης και με βάση αυτό να προχωρεί».\nΟ αυταρχισμός είναι σύμφυτος με την έννοια της εξουσίας;\nΗ κοινωνία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως δομή απουσία της εξουσίας;\n«Νομίζω ότι σε όλα τα πράγματα χρειάζεται να υπάρχει ισορροπία. Η ισορροπία για να μπορέσει να λειτουργήσει χρειάζεται ως έναν βαθμό να υπάρχει συγκέντρωση κάποιων λειτουργιών. Δεν ξέρω να σας πω με σιγουριά ως ποιο σημείο είναι καλό να συμβαίνει αυτό, αλλά έχω την αίσθηση ότι αυτή τη στιγμή έχουμε ξεπεράσει το όριο. Αυτή τη στιγμή θα έπρεπε πρώτα να μειώσουμε τη γραφειοκρατική εξουσία και μετά, αν δούμε ότι μπορούμε να λειτουργήσουμε και με ακόμη λιγότερη, να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα… Ολα αυτά όμως είναι θεωρητικά…\nΟλα αυτά ανατρέπονται από τον φόβο της ίδιας της εξουσίας μη χάσει την εξουσία από μια άλλη ομάδα εξουσίας… Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε, η εξουσία φοβάται πάνω απ’ όλα από την εξουσία… Φοβάται και τους ανθρώπους, γιατί ξέρει ότι οι άνθρωποι δεν είναι ανεξάρτητοι… δεν τους βοηθάει να είναι ανεξάρτητοι. Αρα επηρεάζονται και επομένως μπορούν να επηρεαστούν ανά πάσα στιγμή από κάποιους άλλους διεκδικητές της εξουσίας. Δεν μπορεί κανείς να πείσει την εξουσία να μη φοβάται την ανατροπή της…».\nΕπομένως συζητάμε για να συζητάμε… Τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει.\n«Η αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο από την αλλαγή του τρόπου μάθησης. Εγώ ελπίζω πολύ σε αυτή την αλλαγή. Το ξέρω ότι όλοι οι κακόβουλοι θα πουν: «Για ποια αλλαγή στη μάθηση μας μιλάς; Αφού κάθε αλλαγή ελέγχεται και καθορίζεται από την εξουσία». Εγώ πιστεύω στην αλλαγή της μάθησης γιατί τα τελευταία χρόνια βλέπω τη μάθηση να ξεφεύγει από τα χέρια της εξουσίας. Ένα αντίπαλον δέος εμφανίζεται στον τρόπο της ως σήμερα κατευθυνόμενης μάθησης και εκπαίδευσης. Βλέπω ότι η τρελή ανάπτυξη της τεχνολογίας δημιούργησε μια νέα δύναμη… τα παιδιά που μαθαίνουν περισσότερα εκτός του καθιερωμένου συστήματος με τη βοήθεια της τεχνολογίας.\nΔεν το έχουμε αντιληφθεί επαρκώς: η νέα δύναμη είναι τα ίδια τα παιδιά που μαθαίνουν χωρίς το σύστημα να μπορεί να ελέγξει πώς, από πού και τι μαθαίνουν. Ημέρα με την ημέρα το βλέπω όλο και περισσότερο να πηγαίνει προς τα εκεί το πράγμα… γιατί τα παιδιά καταλαβαίνουν από μόνα τους με ποιον τρόπο θα μάθουν καλύτερα. Καταλαβαίνουν ότι έχουν τη δύναμη να πουν «όχι» στην εκπαίδευσή τους μέσω του σχολείου, και εκτός αυτού έχουν και εναλλακτικές πηγές απ’ όπου μπορούν πλέον να αντλήσουν τη γνώση. Ολα αυτά με κάνουν ιδιαίτερα αισιόδοξο, γιατί πιστεύω ότι θα συμβάλουν στο να δούμε επιτέλους μια αληθινή αλλαγή».\nΤι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους μεγαλώνοντας να χάνουν τη δύναμη που είχαν ως παιδιά;\n«Το σχολείο είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για να χάσουμε τη δύναμη με την οποία γεννιόμαστε. Αυτός άλλωστε είναι ο κυρίαρχος λόγος ύπαρξης του σχολείου και ο μοναδικός του στόχος. Εχει δηλαδή τη βούληση να κάνει τους ανθρώπους να χάσουν αυτό που λέτε… την παιδικότητά τους, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο αυθορμητισμός, η ανεξαρτησία και η δυνατότητα της επιλογής με κριτήρια προσωπικά και όχι ψευτοκοινωνικά. Ενας άλλος παράγοντας που μας κάνει να χάσουμε την παιδική μας δύναμη είναι οι γονείς, μερικοί από τους οποίους πάνε, αυτό που έμαθαν οι ίδιοι στο σχολείο τους, να το περάσουν και στα παιδιά τους.\nΣυνήθως οι γονείς είναι οι προπαγανδιστές του συστήματος μέσα στο σπίτι… Αν οι γονείς παίζουν αυτόν τον ρόλο μέσα στο σπίτι, το παιδί δεν έχει σωτηρία. Φεύγει από το σχολείο  εκεί όπου το σύστημα είναι κυρίαρχο  και γυρίζει στο σπίτι όπου οι γονείς έχουν φορέσει τη σκέψη του συστήματος… Αυτός είναι ο λόγος που τώρα τελευταία προσπαθώ να γράφω βιβλία τόσο για γονείς όσο και για δασκάλους  επειδή υπάρχουν ορισμένα πράγματα τα οποία οφείλουν να καταλάβουν. Πρέπει να μπουν στη λογική του παραδείγματος που σας ανέφερα πριν με τους χορευτές: «Η μάθηση θέλει δύο».\nΣήμερα οι περισσότεροι ενήλικοι δεν μαθαίνουν από τα παιδιά τους, με εξαίρεση κάποιες υγιείς οικογένειες όπου όλοι μικροί και μεγάλοι μαθαίνουν ο ένας από τον άλλον. Στη σύγχρονη κοινωνία τα παιδιά θα γίνουν πιο ανεξάρτητα. Η εξέλιξη και οι νέες μορφές της τεχνολογίας θα πιέσουν τους γονείς να καταλάβουν ότι πρέπει να αλλάξουν τη στάση τους και την αντιμετώπιση που έχουν απέναντί τους».\nΕσείς πιστεύετε ότι σκέφτεστε έτσι επειδή έχετε διατηρήσει μέσα σας κάτι απ’αυτό που είχατε ως παιδί;\n«Κοιτάξτε, αυτό δεν το πιστεύω μόνο για τον εαυτό μου. Αν δείτε, π.χ., πώς λειτουργούν οι αληθινά δημιουργικοί άνθρωποι  είτε μιλάμε για επιστήμονες είτε για καλλιτέχνες ή ακόμη και για επιχειρηματίες… γενικά, για δημιουργικούς ανθρώπους  θα δείτε ότι η συμπεριφορά τους θυμίζει περισσότερο παιδιά παρά ενηλίκους».\nΠάντως είναι πολύ περίεργο όλα αυτά να τα λέει ένας άνθρωπος που βρίσκεται και υπηρετεί το σύστημα… Εσείς είστε καθηγητής στην καρδιά του εκπαιδευτικού συστήματος των ΗΠΑ, στο ΜΙΤ Lab… Πώς σας επιτρέπει το σύστημα να σκέφτεστε έτσι και να εκφράζεστε έτσι για αυτό; Πώς δεν προσπαθεί να σας απομονώσει; Με συγχωρείτε για αυτό που θα σας πω: μου φαίνεται ύποπτο που σας αφήνουν να λέτε ό,τι λέτε… Ή σας θεωρούν ακίνδυνο ή ελέγχουν καλύτερα τα πράγματα αφήνοντας για άλλοθι και μερικές σκέψεις σαν τις δικές σας να εκφράζονται…\n«Κοιτάξτε, δεν είναι απλό αυτό που με ρωτάτε· για την ακρίβεια, είναι πολύ πιο σύνθετο από αυτό που φαντάζεται κανείς. Αυτό που κάνει πανεπιστήμια σαν το ΜΙΤ να ξεχωρίζουν είναι το γεγονός ότι εκεί μέσα δεν γίνεται μόνο διδασκαλία αλλά και έρευνα. Οι επιστήμονες που κάνουν δημιουργική δουλειά κανονικά θα έπρεπε να είναι ελεύθεροι από κάθε είδους γραφειοκρατικές δεσμεύσεις. Το ΜΙΤ είναι ένας χώρος που το επιτρέπει αυτό· νομίζω ότι η μεγαλύτερη αρετή του είναι το ότι οι φοιτητές του μπορούν να συμμετέχουν στην έρευνα. Άρα είναι πιο ανοιχτό στην ιδέα της μάθησης απ’ ό,τι ίσως άλλα πανεπιστήμια. Εννοείται, φυσικά, ότι δεν είναι το μόνο».\nΕξακολουθεί  παρά την απάντησή σας  να μου φαίνεται περίεργο πώς το ίδιο το σύστημα παράγει τους ανθρώπους οι οποίοι θα σταθούν κριτικά απέναντί του…\n«Είμαι σίγουρος ότι, αν το σύστημα είχε περιθώρια επιλογής, δεν θα το επέτρεπε. (γέλια) Κανένα σύστημα όμως δεν είναι τέλειο. Θα έλεγα ότι άνθρωποι σαν εσάς, σαν εμένα… είμαστε το αποτέλεσμα της αδυναμίας του συστήματος να είναι τέλειο». (γέλια\nΌλα τα συστήματα περιέχουν την ανατροπή τους;\n«Φυσικά. «Μέσα σε κάθε σύστημα υπάρχει ο σπόρος της αυτοκαταστροφής του» έλεγε ο Καρλ Μαρξ».\nΕσείς νιώθετε επαναστάτης μέσα σ’ αυτή τη διαδικασία;\n«Ναι… Φυσικό δεν είναι;». (γέλια)\nΠοια είναι η σημασία της επανάστασης  αν σκεφθούμε ότι όλες οι επαναστάσεις οδηγούν σε έναν καινούργιο τύπο συστήματος;\n«Είπαμε, υπάρχουν πολλά παράδοξα σ’ αυτή τη ζωή. Το να είναι κανείς επαναστάτης είναι ένας τρόπος για να συνεχίσει να είναι δημιουργικός. Αν εκλείψουν αυτά ενάντια στα όποια μπορούμε να επαναστατούμε, πιθανόν να σταματήσει να υπάρχει και δημιουργικότητα. Ένας ρώσος ποιητής  αυτά τα ξέρει καλύτερα η γυναίκα μου  λέει κάπου ότι «η τελειότητα είναι θάνατος». Αν ζούσαμε σε μια τέλεια κοινωνία που δεν θα είχε ανάγκη τους επαναστάτες, θα ήταν σαν να ήμασταν νεκροί εν ζωή». (γέλια)\n(Η σύζυγός του παρεμβαίνει) «Ο συγκεκριμένος ρώσος ποιητής υποστηρίζει ότι «η έλλειψη τελειότητας είναι το ενδιαφέρον της ζωής» και στηρίζει τη διαπίστωσή του αυτή στην ιστορία της τέχνης.\nΛέει ότι όλοι οι αιώνες σε ό,τι αφορά την τέχνη προσπάθησαν να φθάσουν στην τελειότητα και κάθε φορά, ένα βήμα προτού φθάσουν ως εκεί, κατέστρεφαν ό,τι είχε δημιουργηθεί, για να μπορέσουν να δουν τι υπάρχει πιο πέρα. Σήμερα, όταν λέμε για κάποιον ότι είναι επαναστάτης εννοούμε συνήθως ότι κάνει μια πολιτική επανάσταση. Η κοινωνία δηλαδή βλέπει την επανάσταση κυρίως από τη σκοπιά της πολιτικής. Εδώ όμως δεν μιλάμε για αυτό, νομίζω ότι αναφερόμαστε σε επαναστάσεις που έχουν να κάνουν με καινούργιες ιδέες, ιδέες άλλες από αυτές που έχει ο πολύς κόσμος και που σκοπό έχουν να οδηγήσουν σε ένα άνοιγμα.\nΑντίθετα, οι πολιτικές επαναστάσεις συνήθως έχουν άσχημη κατάληξη. Είναι αυτό που λέγατε και πριν· όταν από την επανάσταση χαθεί η έννοια της ευθύνης, τότε μετατρέπεται σε εξουσία. Εγώ τον άνθρωπο αυτόν  εννοώ τον ρώσο ποιητή που σας έλεγα πριν τον θεωρώ οραματιστή».\n«Ίσως όχι και τόσο, γιατί ένας οραματιστής δεν θα σταματούσε στην πρόβλεψη· θα δρούσε κιόλας απέναντι σ’ αυτό που θα ‘βλεπε να ‘ρχεται». (γέλια)\nΟ τρόπος που σκέφτεστε πάντως είναι πολιτικός, δεν είναι απλώς επιστημονικός…\n«Μα και βέβαια, δεν προσπάθησα να πω το αντίθετο… Νομίζω ότι γενικά οι πολιτικές πεποιθήσεις ενός ανθρώπου αποτελούν κομμάτι της σκέψης του. Εγώ, όπως σας είπα, μεγάλωσα στην Αφρική. Σχολείο πήγα στο Γιοχάνεσμπουργκ, σε μια εποχή που οι πολιτικές αντιθέσεις ήταν ιδιαίτερα έντονες. Τα πάντα λειτουργούσαν μέσα σε κλίμα οξύτατης πολιτικής πόλωσης. Την αντιπαράθεση λοιπόν με το υπάρχον σήμερα πολιτικό σύστημα στις ΗΠΑ την έζησα σε όλο της το μεγαλείο από πολύ μικρή ηλικία… Ενιωσα όλον αυτόν τον αγώνα για δημοκρατία μέσα σε μια κοινωνία καταπιεστική. Ουσιαστικά ήταν η ίδια μάχη μ’ αυτήν που πιστεύω ότι δίνουμε σήμερα στην εκπαίδευση».\nΑναρωτιέμαι πάντως πώς αντιδρούν οι άνθρωποι της εξουσίας όταν συζητάτε μαζίτους τέτοια θέματα… Φαντάζομαι ότι θα συναντάτε αρκετούς απ’ αυτούς.\n«Κατ’ αρχάς να πούμε ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι της εξουσίας ίδιοι. Οι καλύτερες σχέσεις που είχα ως σήμερα με πολιτικούς ήταν σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπου αν όχι όλα τα περισσότερα από τα πολιτικά κόμματα τίθενται υπέρ των ριζοσπαστικών αλλαγών και αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση ως μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας πολιτικής απελευθέρωσης της εκάστοτε χώρας.\nΓια παράδειγμα, μια από τις χώρες του Τρίτου Κόσμου όπου πιστεύω ότι η δουλειά μου βρήκε μεγάλη απήχηση είναι η Κόστα Ρίκα, και αυτό επειδή ένας πολύ αξιόλογος άνθρωπος, ο πρόεδρος της χώρας, πίστεψε σ’ αυτό το εκπαιδευτικό όραμα· πίστεψε ότι οι καινούργιες μορφές τεχνολογίας θα ενισχύσουν τη θέση των παιδιών μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα και θα τα βοηθήσουν στο να αποκτήσουν σταδιακά μια καινούργια νοοτροπία, μέσα από την οποία θα μπορέσει μακροπρόθεσμα να συντελεσθεί μια γενικότερη αλλαγή σε όλους τους επί μέρους τομείς που θα αφορούν την εξέλιξη της χώρας.\nΣτην περίπτωση της Κόστα Ρίκα υπήρξε πολύ καλή και στενή συνεργασία, επειδή υπήρχε ταυτότητα στόχων και απόψεων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτή τη στιγμή συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο και ναι μεν οι άνθρωποι που κινούνται στα υψηλότερα κλιμάκια της εξουσίας έχουν πει κατά καιρούς ότι τους ενδιαφέρει να προχωρήσουν σε ουσιαστικές αλλαγές, αλλά φως δεν έχω δει ακόμη».\n«Γιατί πιστεύω ότι τα υπουργεία και οι κυβερνήσεις στην Αμερική δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι υπηρέτες του βιομηχανικού κατεστημένου, φερέφωνα των ανθρώπων του χρήματος. Και είναι φυσικό από τη στιγμή που υπάρχει ένα διεφθαρμένο σύστημα το οποίο για να εκλεγούν τους υποχρεώνει να ξοδέψουν εκατομμύρια δολάρια. Από πού θα τα βρουν αυτά τα λεφτά; Από τους ανθρώπους του κατεστημένου που μπορούν να τους τα προσφέρουν. Γι’ αυτό και ειδικά σε θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής θεωρώ ότι τα περισσότερα από αυτά που λένε ή κάνουν είναι μια σκέτη μπλόφα».\nΣτους ίδιους τα λέτε αυτά που λέτε σ’ εμένα όταν τους συναντάτε;\n«Στον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, π.χ., τον Αλ Γκορ, που τον βλέπω, τα λέω όλη την ώρα».\nΚαι ποια είναι η πιο συχνή αντίδρασή του;\n«»Σας ευχαριστώ πολύ»… (γέλια) Το χειρότερο ξέρετε ποιο είναι; Οτι αυτοί οι άνθρωποι της εξουσίας ακούν αυτά που έχεις να τους πεις και μετά τα παραποιούν… στην πράξη κάνουν άλλα αντ’ άλλων. Για παράδειγμα, τόσον καιρό φωνάζω ότι η ψηφιακή τεχνολογία θα δώσει στα παιδιά μια νέα δύναμη και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το ενισχύσουμε· όλα τα παιδιά θα έπρεπε να έχουν από έναν κομπιούτερ. Οπότε τι κάνει το υπουργείο, ξέρετε;».\n«Βγαίνει και λέει ακριβώς τα ίδια, μεταφράζοντάς τα όμως με το σκεπτικό «ας βάλουμε από έναν κομπιούτερ σε κάθε σχολείο». Σίγουρα, από το να μην υπάρχουν καθόλου κομπιούτερ είναι καλύτερο να υπάρχει έστω και ένας σε κάθε σχολείο. Μόνο που εγώ δεν λέω ότι αυτό θα φέρει την αλλαγή… Η αλλαγή θα έρθει όταν κάθε παιδί θα έχει έναν κομπιούτερ εκτός σχολείου. Υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο απόψεις, δεν νομίζετε;».\nΠιστεύετε ότι η γνώση οδηγεί στην ευτυχία;\n(γέλια) «Αυτό μου θυμίζει το ερώτημα του Βολταίρου: «Είναι καλύτερα να γνωρίζει κανείς ή να αγνοεί;». Αν αυτό είναι το ερώτημα, προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να γνωρίζεις και ας μην ευτυχήσεις στη ζωή σου  γιατί η γνώση μπορεί να σε οδηγήσει και στη δυστυχία».\nΑν το ζητούμενο της ζωής δεν είναι το κυνήγι της ευτυχίας, τότε ποιο είναι;\n«Δεν ξέρω να απαντήσω με βεβαιότητα σε αυτό σας το ερώτημα… Πάντως όσοι νομίζουν ότι ο μόνος σκοπός στη ζωή ενός ανθρώπου είναι η ευτυχία γελιούνται. Ειδικά αυτοί που κυνηγούν την προσωπική ευτυχία αγνοώντας τι θα πει απογοήτευση ή πόνος».\nΑλήθεια, υπάρχει για σας ευτυχία; Τι είναι η ευτυχία που λένε οι άνθρωποι γύρωμας;\n«Μερικές φορές η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια κούφια λέξη. Είναι σαν αυτό που λέγαμε πριν για την ευκολία και τη δυσκολία. Η ευτυχία, όπως και η ευκολία, μας κάνει να βαριόμαστε· από τη δυσκολία και τη δυστυχία μαθαίνουμε περισσότερα πράγματα… Θα έλεγα  όσο τραγικό κι αν ακουστεί  ότι στη δυστυχία το διασκεδάζουμε περισσότερο το πράγμα και σε τελική ανάλυση ολοκληρωνόμαστε περισσότερο και ως άνθρωποι μέσα από τη μάχη για να την αντιπαρέλθουμε. Αρα τη στιγμή που μάχεσαι μπορείς να λες ότι αυτό είναι ένα είδος ευτυχίας… Δεν ξέρω… ειλικρινά δύσκολη ερώτηση και ακόμη δυσκολότερη η απάντηση».\nΣας βασανίζει η αγωνία ότι κάποια στιγμή θα φύγουμε από τη ζωή;\n«Τι θέλετε να σας πω, ότι δεν με βασανίζει; Φυσικά. Οπως όλους τους ανθρώπους, νομίζω».\nΕίναι μεγαλύτερη αυτή η αγωνία σε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει αγγίξει με το έργο του την ουσία της ζωής;\n«Υποθέτω ναι, αλλά τι μπορούμε να κάνουμε; Επανερχόμαστε και πάλι στο ερώτημά σας για την ευτυχία· δεν πιστεύω ότι όλη η φασαρία σ’ αυτή τη ζωή γίνεται για την ευτυχία… ότι είναι το μόνο πράγμα που μετράει. Σε τελική ανάλυση, δεν ξέρουμε καν τι σημαίνει. Εγώ, ας πούμε, θα θεωρούσα ιδιαίτερα δυστυχισμένο έναν άνθρωπο ο οποίος δεν έχει συστηθεί με τον πόνο και αγνοεί την ύπαρξή του ή από πού προέρχεται».\nΕδώ θα αναγκαστώ να συμφωνήσω απολύτως μαζί σας. Θεωρώ ότι ο πόνος είναι το πιο δημιουργικό πράγμα σ’ αυτή τη ζωή.\n«Εγώ θα έλεγα ότι είναι μέρος της ουσιαστικής δυνατότητας ενός ανθρώπου να επιλέγει. Στην Αμερική συναντάς ανθρώπους που νομίζουν ότι κυνηγάνε την ευτυχία αλλά εκείνο που προσπαθούν ουσιαστικά να κάνουν είναι το να μη σκέφτονται· δεν θέλουν να ξέρουν τίποτε άλλο παρά μόνο ό,τι είναι εύκολο και χαριτωμένο».\nΠάντως, αν ζούσατε στην Ευρώπη, βάσει του τρόπου που σκέφτεστε θα σαςθεωρούσαν «αριστερό».\n«Κι αυτό τι είναι; καλό ή κακό;».\nΜάλλον είναι κακό στην Αμερική όπου ζείτε. (γέλια)\n«Κακό; Και τι σημαίνει «κακό»; Κακό είναι ό,τι σε φέρνει σε σύγκρουση με τους ανθρώπους που βρίσκονται στην εξουσία; Αν ναι, τότε το κακό είναι σημαντικό για μένα. Τελικά, αν «αριστερός» είναι αυτός που πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα, είμαι κι εγώ «αριστερός»… περιφρονώντας τις συνέπειες που ακολουθούν την αποδοχή αυτού του χαρακτηρισμού. Αλλωστε από τη στιγμή που θα πας κόντρα σε κάτι που είναι καθεστώς, επόμενο είναι να έρθεις σε σύγκρουση με τους ανθρώπους της εξουσίας. Όχι ότι θα πάθεις τίποτε, ότι θα σου κάνουν κάτι το ιδιαίτερο· απλώς δεν θα σε αποδεχθούν ποτέ, αυτό είν’ όλο…\nΕπίσης νιώθω την ανάγκη να δηλώσω ότι εγώ δεν αποδέχομαι αυτόν τον κοινωνικό διαχωρισμό σε «δεξιούς» και «αριστερούς»… Αλλά αν τη «Δεξιά» την αποτελούν άνθρωποι που θέλουν να διατηρήσουν τα πράγματα ως έχουν και την «Αριστερά» αυτοί που θέλουν να τα αλλάξουν, τότε μάλλον ανήκω στην «άκρα Αριστερά»… (γέλια) Το πρόβλημα με όλην αυτή την ορολογία είναι ότι από τότε που κατέρρευσε η πρώην Σοβιετική Ενωση οι λέξεις αυτές έχασαν το νόημά τους ή, για να είμαι πιο ακριβής, θα έλεγα ότι το νόημά τους διαστρεβλώθηκε. Άνθρωποι οι οποίοι όχι μόνο δεν εναντιώθηκαν στην εξουσία αλλά τη στήριξαν κιόλας, φέρουν σήμερα την ταμπέλα του αριστερού. Όλοι έχουν μπει στο ίδιο τσουβάλι και έχει μπερδευτεί πολύ το πράγμα».\nΥπάρχουν τρία-τέσσερα μυαλά που έχετε θαυμάσει πολύ στη ζωή σας;\n«Ναι, βέβαια… Ο Αϊνστάιν, ο Πιαζέ, ο Καρλ Μαρξ, ο Σαίξπηρ…».\nΑς πάρουμε στην τύχη έναν από όλους αυτούς που είπατε… Τον Πιάζε για ποιον λόγο τον θαυμάζετε;\n«Επειδή κατάλαβε πόσο σοβαροί πρέπει να είμαστε στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε το μυαλό ενός παιδιού. Είναι ίσως ο μόνος άνθρωπος που είχε συνειδητοποιήσει ότι στη δυνατότητα αντίληψης του κόσμου από ένα παιδί και από έναν ιδιοφυή ενήλικο ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία διαφορά. Είτε μιλάμε για μικρά παιδιά είτε για τους ανθρώπους που έγραψαν την ιστορία των μαθηματικών, και στις δύο περιπτώσεις ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος είναι ο ίδιος.\nΧρειάζεται μεγάλη ευαισθησία για να κατανοήσεις πράγματα τόσο βαθιά και τόσο απλά από την άλλη. Υπήρξαν πολλοί ψυχολόγοι που προσπάθησαν να μας πείσουν ότι ήταν συνεχιστές της θεωρίας του Πιαζέ, αλλά στην πράξη αντιμετώπιζαν τα παιδιά ως ικανά να μαθαίνουν μόνο τα πολύ απλά πράγματα».\n(Η σύζυγός του παρεμβαίνει) «Τον Καρλ Μαρξ που ανέφερες πριν, δεν πιστεύω ότι τον θαυμάζεις».\n«Λάθος σου… Και βέβαια τον θαυμάζω».\nΓιατί τον θαυμάζετε;\n«Επειδή είναι ο πρώτος που άρθρωσε την ιδέα ότι μια κοινωνία που προσανατολίζεται στο εμπόριο βολεύεται πάνω στα υλικά αγαθά τα οποία παράγει και καταναλώνει, και οι άνθρωποι που την αποτελούν αρχίζουν να αποξενώνονται μεταξύ τους. Είναι ο πρώτος που έθιξε ένα τέτοιο ζήτημα. Το θέμα είναι ότι όλες οι θεωρίες του Μαρξ υιοθετήθηκαν από αυταρχικά και ολοκληρωτικά συστήματα τα οποία τις εκμεταλλεύτηκαν για να δικαιολογήσουν τον τρόπο με τον οποίο ασκούσαν την εξουσία. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι ο Μαρξ ήταν ένας στοχαστής και όχι ένας πολιτικός».\n(Η σύζυγός του παρεμβαίνει) «Πάντως δεν σε άκουσα να αναφέρεις καμιά γυναίκα ανάμεσα στα μυαλά που σε έχουν συγκινήσει. Εσύ, ένας άνθρωπος που συνηθίζει να λέει ότι ο γυναικείος τρόπος σκέψης έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον τρόπο που σκέφτονται οι άνδρες;». (γέλια)\n«Οι γυναίκες είναι πολλές  ποια να πρωτοπείς; (γέλια) Οχι, απλώς πιστεύω ότι αυτοί που κατάφεραν να ξεφύγουν από το σύστημα είναι ως επί το πλείστον περιπτώσεις ανδρών, όπως, για παράδειγμα, ο Αϊνστάιν και ο Σαίξπηρ. Οι γυναίκες ίσως δεν είχαν και λόγο να ξεφύγουν, γιατί ούτως ή άλλως από την αρχή είχαν λιγότερα πάρε-δώσε με το σύστημα απ’ ό,τι οι άνδρες· δεν αποτελούσαν δηλαδή όσο οι άνδρες μέρος του συστήματος, εκτός από κάποιες εξαιρέσεις, όπως η Κιουρί για παράδειγμα».\nΟ Σαίξπηρ γιατί σας συγκινεί;\n«Μου βάζετε συνεχώς δύσκολα. (γέλια) Ξέρω ‘γώ; Για ποιον λόγο μάς συγκινεί ένα ηλιοβασίλεμα; Νομίζω ότι ο Σαίξπηρ μπορούσε να «διαβάζει» καλύτερα από τον καθένα τόσο τις συγκρούσεις που συμβαίνουν μέσα στις ψυχές των ανθρώπων όσο και αυτές που δημιουργούνται στην κοινωνία. Πέρα απ’ αυτό όμως διέθετε αυτή τη μαγική ικανότητα να μπορεί αυτά τα πράγματα να τα πει με λόγια. Γιατί και άλλοι έχουν το χάρισμα να «διαβάζουν» τις ψυχές των ανθρώπων αλλά τους «λείπουν» οι λέξεις για να πουν αυτό που βλέπουν και αισθάνονται. Και συχνά ισχύει και το αντίστροφο: έχουν το ταλέντο των λέξεων αλλά τους λείπει η ικανότητα να δίνουν στις λέξεις ένα νόημα».\nΠιστεύετε ότι όλοι αυτοί που θα είχαν ενδιαφέρον ως σκέψεις για σας, αν συμμετείχαν ταυτοχρόνως σε μια φανταστική παρέα θα μπορούσαν να συνυπάρξουν; Αν τους καλούσατε, ας πούμε, σπίτι σας, θα συζητούσαν ή θα τσακώνονταν; Μόνον ο Πιαζέ νομίζω ότι θα καταλάβαινε τους υπόλοιπους…(γέλια)\n«Ο Αϊνστάιν τι λέτε να έκανε;».\nΟ Αϊνστάιν θα προσπαθούσε να λύσει την εξίσωση της ελαφρότητας… (γέλια)\n«Θυμήθηκα τώρα ένα ρωσικό ανέκδοτο: Ρωτήθηκαν, λέει, διάφοροι διάσημοι Εβραίοι οι οποίοι σημάδεψαν την ιστορία ποιο είναι γι’ αυτούς το νόημα της ζωής. Ο Χριστός απάντησε ότι το κουβαλάει κανείς μέσα στην καρδιά του, ο Μαρξ είπε ότι το νόημα της ζωής βρίσκεται στην κοιλιά, ο Φρόιντ έδειξε από τη μέση και κάτω και ο Αϊνστάιν είπε «στο κεφάλι, άρα όλα είναι σχετικά»… (γέλια) Νομίζω ότι με αυτό το ανέκδοτο απάντησα στην ερώτησή σας για το τι θα γινόταν αν βρίσκονταν όλοι στην ίδια φανταστική παρέα». (γέλια)\nΓενικότερα νομίζω ότι μου απαντήσατε στις ερωτήσεις μου, και σας ευχαριστώ πολύ.\npsycheandlife: Υπάρχει στον σύνδεσμο http://antikleidi.com/2013/05/06/seymour-papert/\nΠηγή: tovima.gr, ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ – 26/7/1998 (όταν ακόμα οι εφημερίδες υπηρετούσαν ΚΑΙ τον ουσιαστικό τους ρόλο… της ουσιαστικής ευρύτερης πληροφόρησης και ενημέρωσης)\n«…το αίμα είναι τόσο πολύ που κυλάει σε ποτάμια»\n«… το ‘μαζί’ είναι ένας τρόπος να βγούμε απ΄ τον φόβο»


Λευτέρης Παυλίδης Δημοσιεύτηκε 20 Απριλίου 2020 - 13:41\nΣε περίπτωση, που ο Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, αποδεχτεί την εισήγηση του Δήμου Θεσσαλονίκης και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, τότε οι ώρες που η νέα παραλία της πόλης θα είναι ανοιχτή για το κοινό θα αυξηθούν.\nΣήμερα το βράδυ λήγει η παράταση απαγόρευσης κυκλοφορίας στο παραλιακό μέτωπο της πόλης, από το Μέγαρο Μουσικής μέχρι την προτομή του Ναυάρχου Βότση, που είχε δοθεί πριν από μία εβδομάδα. Σύμφωνα με πληροφορίες του thestival.gr, η δημοτική αρχή και η ΠΚΜ εισηγήθηκαν προς τον κ. Χαρδαλιά την χαλάρωση του περιορισμού κυκλοφορίας.\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ – Drone απειλεί: «Κρεμάστε ένα κοψίδι για να μην σας καρφώσω που ψήνετε»! (vid)\nΣυγκεκριμένα, πρότεινε μέχρι τις 27 Απριλίου η νέα παραλία να κλείνει για το κοινό από τις 14:00 έως τις 22:00 τις καθημερινές και από τις 10:00 μέχρι τις 22:00 το Σαββατοκύριακο.\nΗ απόφαση του κ. Χαρδαλιά θα ανακοινωθεί σήμερα στις 18:00.\nΘεσσαλονίκηΚορονοϊόςΕλλάδα κορονοϊόςΝέα Παραλία\nΚακοκαιρία Ελπίς: Ανέτοιμος ξανά στα χιόνια ο κρατικός μηχανισμός\n« Μαραντόνα: Ευχήθηκε στον Ριβάλντο με φανέλα Ολυμπιακού και «Γ. Καραϊσκάκης» (pic)\nΚούγιας σε Θωμαΐδη: Σαγόνια με κυτταρίτιδα στην πλάτη! »


NEEΣ αποκαλύψεις ΦΩΤΙΑ του Γκάλμπρεϊθ: Μας ανησυχούσε η... - Star.gr\nΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016, 18:32\nNEEΣ αποκαλύψεις ΦΩΤΙΑ του Γκάλμπρεϊθ: Μας ανησυχούσε η εμπλοκή του στρατού στο Plan X\n«Το ζήτημα της σχέσης με την Ε.Ε. ήταν νομικά αβέβαιο»\nΣτη σελίδα 218 του βιβλίου του "Kαλώς όρισες στη μαρτυρική αρένα" ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ παραθέτει ένα εμπιστευτικό μήνυμα στον Γιάνη Βαρουφάκη, με το οποίο περιέγραφε με κάθε λεπτομέρεια πως θα γινόταν η μετάβαση στη δραχμή. Όπως ο ίδιος εκτιμούσε δεν ήταν ανάγκη να δημιουργηθεί ένα νέο νόμισμα όπως στο Ιράκ, γιατί στην Ελλάδα υπήρχε ασφαλές δίκτυο διανομής που απέτρεπε την παραχάραξή του.\n«Η λύση ήταν ολοφάνερη μπροστά μας ολο αυτό το διάστημα: σφραγισμένα χαρτονομίσματα ευρώ. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια σφραγιδομηχανή. Θα μπορούσε να γίνει με το χέρι, η σφραγίδα δεν χρειάζεται να είναι περίτεχνη. Κανείς δεν θα πλαστογραφούσε μια νέα δραχμή σφ��αγίζοντας ένα γνήσιο χαρτονόμισμα ευρώ».\nΣυνέντευξη Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ\n«Βαθιά προβληματισμένος» από τις συνέπειες της εμπλοκής του στρατού σε περίπτωση μετάβασης στη δραχμή δηλώνει ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ σε συνέντευξή του στην Καθημερινή.\nΑφού τονίζει ότι «μας ανησυχούσαν βαθύτατα οι πιθανές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες του εγχειρήματος», παραδέχεται ότι αβεβαιότητα υπήρχε -και από νομικής άποψης- ως προς το μέλλον της Ελλάδας στην ΕΕ.\n«Ο Γιάννης μου ζήτησε να βοηθήσω στο συντονισμό μιας ομάδας που θα μελετούσε το θέμα αυτό στα μέσα Μαρτίου» λέει στην εφημερίδα. «Είχα καταλάβει ότι εφάρμοζε εντολή του πρωθυπουργού» σημειώνει. «Θέσαμ�� το ζήτημα της σχέσης με την Ε.Ε. στους νομικούς μας. Η απάντησή τους ήταν ότι το ζήτημα ήταν νομικά αβέβαιο» προσθέτει.\n«Όλες οι προσπάθειες του υπουργείου Οικονομικών είχαν στόχο την επίτευξη συμφωνίας εντός του ευρώ και εντός της ΕΕ. Η κυβέρνηση ήταν -και παραμένει- φιλοευρωπαϊκή» λέει ο οικονομολόγος.\nΔιαψεύδει μάλιστα ότι ο κ. Βαρουφάκης σε συνεννόηση με τον κ. Τσίπρα απειλούσε τους Ευρωπαίους με έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ στις συνεδριάσεις του Eurogroup -κάτι που ο ίδιος ο πρώην υπουργός είχε πει τ��ν περασμένο Μάιο σε συνέντευξή του σε ελληνικό διαδικτυακό μέσο.\nΑντιθέτως, ο Αμερικανός καθηγητής ήταν παρών στη συνάντηση Βαρουφάκη - Σόιμπλε στις 8 Ιουνίου στο Βερολίνο, όπου η πρόταση για Grexit προήλθε -όχι για πρώτη φ��ρά- από την άλλη πλευρά.\nΜάρδας: «Σενάρια τύπου Plan X δεν συζητήθηκαν ποτέ σε κυβερνητικό επίπεδο»


Όπως και πέρσι ο Ατρόμητος πρώτος και αήττητος!\nΚάποιες φορές οι συμπτώσεις και οι επαναλήψεις στο ποδόσφαιρο μπορεί να είναι εντυπωσιακές. Η προηγούμενη Κυριακή που ο Ατρόμητος διανυκτέρευσε μόνος στην κορυφή της βαθμολογίας ήταν πάλι η τελευταία του Οκτωβρίου πέρσι!\nΉταν 29 Οκτωβρίου 2017 και ο Ατρόμητος νίκησε στην Ξάνθη 2-0 για την 9η αγωνιστική και πέρασε αήττητος στην κορυφή της βαθμολογίας με 19 βαθμούς. Άφηνε την ΑΕΚ στους 17 και τον ΠΑΟΚ στους 15. Την Δευτέρα ο ΠΑΟΚ έπαιρνε άλλους τρεις βαθμούς, αλλά ο Ατρόμητος έκλεισε στην κορυφή την 9η αγωνιστική.\nΤώρα την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου είχαμε την 8η αγωνιστική. Ο Ατρόμητος ισοφάρισε στο τέλος τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη, πήρε τον βαθμό, κράτησε το αήττητο και βρέθηκε μόνος στην κορυφή με 20 βαθμούς, ενώ ο ΠΑΟΚ έχει 19 και η ΑΕΚ 16. Η διαφορά βέβαια είναι, ότι αν ο ΠΑΟΚ νικήσει τον Παναθηναϊκό την Δευτέρα το βράδυ, ο Ατρόμητος θα έχει διανυκτερεύσει την Κυριακή πρώτος, αλλά δεν θα είναι και στο τέλος του Οκτώβρη πρώτος, όπως πέρσι.\nΌπως και να έχει, Ατρόμητος και ΠΑΟΚ θα βρεθούν αντίπαλοι στην 9η αγωνιστική, το ερχόμενο Σάββατο στο Περιστέρι με το αήττητο και των δύο να απειλείται (εφόσον το κρατήσει και ο ΠΑΟΚ με τον Παναθηναϊκό). Πέρσι οι δύο ομάδες είχαν παίξει στην Τούμπα στην 11η αγωνιστική, όπου ο ΠΑΟΚ, που είχε ήδη δύο ήττες, σταμάτησε το αήττητο του Ατρόμητου στα 10 παιχνίδια!


Σύλλογος Εκπαιδευτικών A'Βάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου Δομήνικος Θεοτοκόπουλος - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΧΟΡΩΔΙΩΝ\nΑρχικήΟμάδες ΕργασίαςΜουσικοπαιδαγωγική ΟμάδαΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΧΟΡΩΔΙΩΝ\nΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΧΟΡΩΔΙΩΝ\nΓράφτηκε από τον/την Σύλλογος Δομήνικος Θεοτοκόπουλος on 24 Φεβρουαρίου 2015 . Posted in Mουσικοπαιδαγωγική ομάδα\nΕνημέρωση για το Φεστιβάλ Σχολικών Χορωδιών\nO Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ν. Ηρακλείου «Δ. Θεοτοκόπουλος» και η Μουσικοπαιδαγωγική Ομάδα «Τζαμ τζαμ» του Συλλόγου μας, οργανώνει για δεύτερη συνεχή χρονιά το Φεστιβάλ Σχολικών Χορωδιών.\nΜετά τη μεγάλη επιτυχία του 1ου Φεστιβάλ Σχολικών Χορωδιών τον Ιούνιο 2014, η προετοιμασία για το 2ο Φεστιβάλ Σχολικών Χορωδιών με θέμα: «Έλληνες συνθέτες» ξεκίνησε. Σχολικές χορωδίες, τάξεις ή ομάδες παιδιών Δημοτικών σχολείων και Νηπιαγωγείων ετοιμαστείτε! Κάθε μουσικός, δάσκαλος ή νηπιαγωγός μπορεί να προετοιμάσει την ομάδα του και να δηλώσει συμμετοχή.\nΤο φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 10 Μαΐου 2015 στο κινηματοθέατρο «ΑΣΤΟΡΙΑ». Κάθε ομάδα επιλέγει έναν συγκεκριμένο συνθέτη και παρουσιάζει 3 τραγούδια του.\nΟι δηλώσεις συμμετοχής έχουν καταληκτική ημερομηνία το Σάββατο 21 Μαρτίου 2015. Μαζί με την δήλωση συμμετοχής καλό θα ήταν να δηλώσετε και τον συνθέτη αλλά και τα τραγούδια (αν αυτό είναι εφικτό). Μέχρι την Παρασκευή 3 Απριλίου 2015 θα πρέπει να έχουν κατατεθεί οι συνθέτες και τα τραγούδια.\nΠερισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: 6945588675 Σταυρίδη Αργυρώ, 6976439487 Αναγνωστάκη Μαρία - Γραφείο Συλλόγου 2810 227341.


Αντίγραφο του Λευκού Οίκου πωλείται για 25 εκατ. δολάρια\nΈνα αντίγραφο του Λευκού Οίκου που κάποτε άνηκε στον Τζορτζ Χιρστ, μεγαλύτερο γιο του μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης Γουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ, και χρονολογείται από το 1878, διατίθεται αυτή την στιγμή προς πώληση έναντι 25 εκατ. δολαρίων.\nΣύμφωνα με αναφορές, το 1930 ο Χιρστ στράφηκε στην διάσημη αρχιτέκτονα Τζούλια Μόργκαν, ζητώντας της να επανασχεδιάσει πλήρως την κατοικία του στην Καλιφόρνια, καθώς είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από πυρκαγιές. Η Μόργκαν, η οποία ήταν η πρώτη γυναίκα αρχιτέκτονας με άδεια στην Καλιφόρνια και η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στο περίφημο πρόγραμμα αρχιτεκτονικής l’École des Beaux-Arts στο Παρίσι, δημιούργησε ένα μίνι αντίγραφο του Λευκού Οίκου, καθώς ο Χιρστ ήθελε να καλοσωρίσει τους προέδρους των ΗΠΑ στο νέο σπίτι του. Δυστυχώς κανένας πρόεδρος δεν πάτησε το πόδι του στην κατοικία, και ο Χιρστ την πούλησε χωρίς να περάσει ούτε μια βραδιά σε αυτήν.\nΑπό τότε το αρχοντικό είχε πολλούς διάσημους ιδιοκτήτες, ενώ φημολογείται ότι ο Τζόν Λένον και η Γιόκο Όνο θέλησαν να το αγοράσουν την δεκαετία του 1970, αλλά έκαναν πίσω την τελευταία στιγμή. Σήμερα ανήκει στον Shailesh Mehta, πρώην Πρόεδρο και Διευθύνων Σύμβουλο της κορυφαίας εταιρείας έκδοσης πιστωτικών καρτών Providian Financial, ο οποίος το αγόρασε το 1997 για 6,05 εκατομμύρια δολάρια και έχει επενδύσει πολλά εκατομύρια σε ανακαινίσεις.\nΣτο ισόγειο του σπιτιού των 2.072 τετραγωνικών μέτρων υπάρχει ένα εντυπωσιακό σαλόνι, πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα, τραπεζαρία και ένα καθιστικό, οι γαλλικές πόρτες του οποίου οδηγούν σε ένα μεγάλο αίθριο και την πισίνα. Σε αυτό το επίπεδο, υπάρχει επίσης ένας πολυτελής κινηματογράφος, μια αίθουσα κρασιού, γυμναστήριο και ένα επιβλητικό “Οβάλ γραφείο”.\nΣτον δεύτερο όροφο υπάρχουν 10 υπνοδωμάτια και 11 μπάνια. Η κυρίως σουίτα, η οποία βρίσκεται στο ημικύκλιο που σχηματίζεται στο πίσω μέρος του σπιτιού, έχει θέα στην πισίνα και στους πανέμορφους ανθισμένους κήπους.


Ο Χρυσοχοΐδης ακυρώνει τους ειδικούς και τον ..εαυτό του για τους χιλιάδες αστυνομικούς στους δρόμους: Ο ιός δεν κολλάει στην ατμόσφαιρα! - Press Publica | Δημοσιογραφία για το δημόσιο συμφέρον\nΑρχική Pressroom Πολιτική Ο Χρυσοχοΐδης ακυρώνει τους ειδικούς και τον ..εαυτό του για τους χιλιάδες...\nΟποιος δεν τηρεί τα μέτρα σκάβει τάφους», έλεγε πριν μέρες ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, επιβάλλοντας απαγορεύσεις συναθροίσεων για το Πολυτεχνείο και τώρα για τον Αλ. Γρηγορόπουλο. Αλλά όπως φαίνεται αυτό δεν ισχύει για τους αστυνομικούς. Στην προσοάθεια του να δικαιολογήσει την παρουσία χιλιάδων αστυνομικών στο κέντρο της Αθήνας στις 17 Νοέμβρη, και μάλιστα χωρίς μέτρα προστασίας, έφτασε στο σημείο να πει ότι ο ιός δεν κολλάει σε..ανοικτούς χώρους!!\nΟ κ. υπουργός έκανε με την δήλωσή του αυτή, επικίνδυνο λάθος, καθώς αγνοεί τις οδηγίες των ειδικών και αναιρεί ουσιαστικά τον εαυτό του. Προφανώς θα έχει πληροφορίες, ότι οι εκδηλώσεις για το Πολτεχνείο, μεταδίδουν τον ιό!\nΟ υπουργός Προστασίας του Πολίτη, σε μία προσπάθεια να καλύψει τους αστυνομικούς που αποτελούσαν υγειονομική βόμβα στους δρόμους της Αθήνας ανήμερα της 17ης Νοέμβρη, ανέφερε ότι ο κορωνοϊός δε μεταδίδεται σε εξωτερικούς χώρους.\n«Οι 5.000 άνθρωποι (σ.σ. αστυνομικοί) που αναπτύχθηκαν στο Πολυτεχνείο, φορούσαν όλοι μάσκες, ήταν αραιά ο ένας από τον άλλον βάσει οδηγίας που δόθηκε και ήταν έξω. Δεν μεταδίδεται έξω ο ιός στην ατμόσφαιρα. Ο ιός μεταδίδεται σε κλειστούς χώρους» ισχυρίστηκε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης μιλώντας στον Real Fm.\nΩστόσο, δεκάδες αστυνομικοί ανήμερα της επετείου μνήμης του Πολυτεχνείου, ήταν συνωστισμένοι, χωρίς καν να φορούν μάσκα.\nΑλλα αν ο κορωνοϊος δεν μεταδίδεται στους εξωτερικούς χώρους, περιορίζεται στους αστυνομικούς; Γιατί τότε απαγορεύθηκαν όλες οι συγκεντρώσεις της επετείου του Πολυτεχνείου, που όπως αποδείχθηκε, τηρούσαν πλήρως τα υγειονομικά μέτρα, σε αντίθεση με τους χιλιάδες αστυνομικούς;\nΕπίσης, αν ο κορωνοϊός δε μεταδίδεται σε ανοικτούς χώρους, για ποιο λόγο έχει επιβληθεί – και σωστά – καθολική χρήση μάσκας στους εξωτερικούς χώρους; Για ποιο λόγο έχουν επιβληθεί εκατοντάδες πρόστιμα στους παραβάτες; Γιατί υπάρχει καθολικό lockdown, το οποίο μάλιστα επεκτάθηκε μέχρι τουλάχιστον τις 7 Δεκεμβρίου;\nΆραγε η κυβέρνηση και η επιτροπή των λοιμωξιολόγων υιοθετεί τους παραπάνω ισχυρισμούς;\nΑκούστε το ηχητικό (μετά τις 17.00)\nΠροηγούμενο άρθροΤώρα βάζουν πλαφόν στα 40 ευρώ για τον μοριακό έλεγχο και στα 10 ευρώ για το Rapid test\nΕπόμενο άρθροΚ.Αρσένης: Ασυνεπής ο πρωθυπουργός απέναντι την εκλογική του περιφέρεια


το Κείμενο: 25 λέξεις #1... Βράβευση.\nHengeo 25 Οκτωβρίου 2015 - 6:36 μ.μ.\nΣυγχαρητήρια στη νικήτρια, Κρίμα που δεν κέρδισε το 9 που με μάγεψε από την πρώτη στιγμή και πήρα ασυζητητί το 3άρι μου. Όπως και να έχει μπράβο σε όλους και εσύ Μαρία συνέχισε την καλή δουλειά!\nΥ.Γ. Όσο για το δικό μου, για πλάκα το έστειλα πιο πολύ, έλεγε καλά θα είναι και 1-2 ψήφους να πάρει, αλλά δεν πειράζει..\nΚατια Μαρκουϊζου 25 Οκτωβρίου 2015 - 7:53 μ.μ.\nσυγχαρητηρια ση νικήτρια , αξια νίκη σε εαν υπέροχο διαγωνισμό ενα μεγαλο μπραβο σε ολους και καλο μας ανταμωμα στις επομενες 25 λέξεις Σας ευχαριστω ολους που με τιμησατε με την ψήφο σας και πιο πολύ την Μαρια μας για την αψογη διοργάνωση της !!!!\nΥΓ πως να το κανουμε που λεει και η Ποιω- Ελενη μας μου παει πολυ τουτο το δρωμενο !!!!! φιλι\nairis 25 Οκτωβρίου 2015 - 8:55 μ.μ.\nΧαίρομαι πολύ που πίσω από το 3 μου ήταν η αγαπημένη μου Ελένη και πίσω από το 2 μου η Κάτια!\nΈχουν και οι δύο εξαιρετικές γραφές ( χωρίς να θέλω να μειώσω στο ελάχιστο τους υπόλοιπους φίλους και φίλες!)\nΜαρία μου μπράβο για την ιδέα σου!\nΦυσικά και θα σου στείλω μέιλ για τα υπόλοιπα!\nΕλένη Φλογερά 25 Οκτωβρίου 2015 - 10:04 μ.μ.\nΣυγχαρητήρια στην νικήτρια. Μπράβο και σε όλους όσους συμμετείχαν γιατί όλες οι συμμετοχές ήταν πολύ καλές.\nChristi Petaloti 25 Οκτωβρίου 2015 - 10:08 μ.μ.\nΜπράβο παιδιά! Μπράβο στη Μαριάτζελα! Ήταν ένας πανέμορφος διαγωνισμός! Τον απολαύσαμε όλοι!\nΜαρία Κανελλάκη 25 Οκτωβρίου 2015 - 11:14 μ.μ.\nΔεν κατάλαβα τι έγινε... αλλά εμπιστεύομαι την κρίση σου και θαυμάζω τον τρόπο που υπερασπίζεσαι το χώρο σου.\nΣυγχαρητήρια στην νικήτρια αλλά και σε όλες ανεξαιρέτως τις συμμετοχές!\nΣημασία έχει η προσπάθεια και η διάθεση για άμιλλα και ανταλλαγή σκέψεων.\nMarina 25 Οκτωβρίου 2015 - 11:18 μ.μ.\nΜπράβο στην Μαριάτζελα!!! Ένας ακόμα διαγωνισμός που απόλαυσα τη συμμετοχή μου και την όλη διαδικασία. Ήταν η πρώτη φορά, που μια πολυλογού σαν και μένα προσπάθησε να πει κάτι σε 25 λέξεις... κι αυτό το θεωρώ από μόνο του επίτευγμα!\nΜαρία, ευχαριστούμε για την ευκαιρία\nGeorge Kontogiannis 26 Οκτωβρίου 2015 - 9:27 π.μ.\nΑξιέπαινη η πρωτοβουλία σου Μαρία για τον μίνι διαγωνισμό, πολύ το ευχαριστήθηκα! Χάρηκα που ψηφίστηκε η συμμετοχή μου παρότι που δε προσπάθησα καν να είμαι εντός θέματος.\nΚική Κωνσταντίνου 26 Οκτωβρίου 2015 - 9:53 π.μ.\nΣυγχαρητήρια στη νικητρια και σε ολες τις συμμετοχες\nΕυχαριστουμε πολυ για τη φωτο και το εναυσμα!\nποιώ - ελένη 26 Οκτωβρίου 2015 - 11:56 π.μ.\nΤραβάμε μπροστά...χωρίς σκιές\nΑνώνυμος 26 Οκτωβρίου 2015 - 3:50 μ.μ.\nΜαρία μου μπράβο σου και συγχαρητήρια για τον τρόπο που χειρίστηκες το θέμα που προέκυψε... Είναι μια στήλη τόσο αγαπημένη!!! Με το καλό στα επόμενα λοιπόν και συγχαρητήρια σε όσους το αξίζουν!!!\nFunky Monkey 26 Οκτωβρίου 2015 - 6:32 μ.μ.\nΣυγχαρητήρια σε όλους για τις πολύ όμορφες συμμετοχές!\nΜαρία Νικολάου 26 Οκτωβρίου 2015 - 6:43 μ.μ.\nΤραβάμε μπροστά... που λέει και η Ελένη. Σας ευχαριστώ πολύ για όλα.\nMemaria 26 Οκτωβρίου 2015 - 11:05 μ.μ.\nΈνα μεγάλο μπράβο κι ένα μεγάλο ευχαριστώ θέλω να πω!!\nΏπα...φρενάρω για λίγο για να κάνω το δικηγόρο του διαβόλου!\nΟ Γιώργος ρώτησε τι σχέση έχουν τα 12,15 και 17 με την εικόνα!\nΤο 15 έτυχε να είναι δικό μου, μα πάλι θα απαντούσα!\nΤο 12 παίρνει την κόκκινη γέφυρα και την κάνει καιόμενη άβυσσο!!!..Εξαιρετική σύλληψη!\nΤο δικό μου το 15 ξέρω πως εννοεί από τη μια άκρη της γέφυρας στην άλλη...μια πορεία μάταιη, δε χρειάζεται να το αναλύσω παραπάνω.\nΜεταφορικά χρησιμοποιήθηκε η γέφυρα, δηλώνοντας πορεία και στο 17 μόνο που ο δημιουργός επιθυμεί να γνωρίζει από πριν πως η δική του πορεία δε θα είναι μάταιη.\nΜπορώ να τα αναλύσω και τα τρία πολύ παραπάνω, αλλά δε θέλω να κουράσω!\nUnknown 28 Οκτωβρίου 2015 - 2:50 μ.μ.\nΜαρία, σ' ευχαριστώ πολύ που με τις 25 λέξεις σου, δίνεις τέτοιου είδους διέξοδο στη σκέψη μας!\nΣυνέχισε να μας βοηθάς, ώστε να έχουμε υγιή, δημιουργική σκέψη. Όλα τα άλλα είναι δευτερευούσης σημασίας...


ΜΥΤΙΚΑΣ PRESS: Η μηχανή του χρόνου: Ποζάροντας στους χωμάτινους δρόμους του Μύτικα.\nΜία παλιά φωτογραφία έγχρωμη από τα τέλη της δεκαετίας του '70 σας παρουσιάζουμε σήμερα. Είναι ο δρόμος που περνά σήμερα μπροστά από το λιμάνι του Μύτικα, στο ύψος του εγκαταλειμμένου σπιτιού του Καραβία. Φυσικά μιλάμε για χωμάτινο δρόμο και αντί για το σημερινό λιμάνι, από κάτω είχαμε την παραλία με άσπρο βότσαλο.\nΕυχαριστούμε θερμά την κα Σταθούλα Μουρελά για την παραχώρηση της φωτογραφίας, η οποία απαθανατίζει την ίδια σε μικρή ηλικία και τον αδελφό της.\nΑναρτήθηκε: Κυριακή, Μαρτίου 28, 2021


Πως φτιαχνω λαμπα λαδιου – Λυκαων\nΠως φτιαχνω λαμπα λαδιου\nΣιγουρα θα εχετε δει ολοι καποιο καντηλακι πως ειναι και πως αναβει. Αυτο το καντηλακι, ειναι ενας τυπος λαμπας λαδιου. Αλλος τυπος λαμπας λαδιου, ειναι το γνωστο και παλι, λυχναρι και σιγουρα θα εχετε δει τις πιο εξελιγμενες λαμπες λαδιου ή παραφινελαιου. Αν ομως δεν εχουμε τιποτα απο τα παραπανω και σε μια διακοπη ρευματος δεν εχουμε φως, τι μπορουμε να κανουμε ευκολα και γρηγορα;\nΠερνουμε ενα μπουκαλι μπυρας ή αναψυκτικου (αρκει να ειναι γυαλινο) ή ενα βαζακι με μεταλικο καπακι, ανοιγουμε μια τρυπα στο καπακι, απ’ οπου περναμε ενα χοντρο κομματι υφασμα το οποιο θα φτανει μεχρι τον πατο του μπουκαλιου. Αν το μπουκαλι μας ειναι πολυ ψηλο και το υφασμα/φιτιλι δεν φτανει μεχρι τον πατο, κανουμε το εξεις. Γεμιζουμε το μπουκαλι με νερο, μεχρι να φτασει στο φιτιλι, αλλα οχι να το ακουμπαει και μετα συμπληρωνουμε με λαδι μεχρι επανω. Το φιτιλι μας πρεπει ισα-ισα να εξεχει απο το καπακι και πριν το αναψουμε βεβαιωθειτε οτι εχει τραβηξει λαδι. Ετοιμο.\nΔεν ειναι αναγκη να βαλουμε αχρησιμοποιειτο/φρεσκο λαδι. Αν εχουμε χρησιμοποιειμενο λαδι απο τηγανισμα, κανει και αυτο. Ετσι ανακυκλωνουμε και υλικα.\nΕπιβίωση, Κάπως, Κάποτε..., Κατασκευες, Οικονομία, Πως να..., Σπιτι


ΤΟΥ ΠΑΝΟΥΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ! | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση\nΠοιός τελικά ακολούθησε το δρόμο του Σόιμπλε;\tΘαυμάστε μεταρρυθμιστές και μεταρρυθμίσεις\nΤΟΥ ΠΑΝΟΥΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ!\nΕλευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση\tΑρθρογραφία, Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική\tπανούσης, Καρτέσιος\tLeave a comment\nΈγραψε ένα άρθρο ο υπουργός Αστυνομίας, Γιάννης Πανούσης. Δεν είναι από μόνο του τόσο εξοργιστικό, όσο ότι γράφτηκε από έναν υπουργό που συμμετέχει σε μία κυβέρνηση η οποία πλασάρεται ως Αριστερή. Και δέρνει.. και ρίχνει χημικά…. και ξεπουλάει τα πάντα.\nΚαι γράφει ο υπουργός Αστυνομίας και σχολιάζω με πλάγια εγώ…\nΤι άλλο να μείνει\nαπό τη γεύση του αίματος στο στόμα\nτου δικού σου αίματος\nαπό τα χέρια ασφαλιτών. «Προοδευτικών».\nΝα φεύγουμε, αποφεύγοντας λέξεις με σίγμα.\nΠώς να τις πεις με δύο δόντια λειψά από τα χτυπήματα;\nΑντώνης μετά από προσαγωγή. Το σκισμένο μπλουζάκι.\nΗ δαμόκλεια «πολιτική ηθική» και «καθαρότητα» των μη-ευρωπαϊστών αριστερών μελών του ΣΥΡΙΖΑ σκόρπισε εν μία νυκτί σε μια προφανώς αντι-δεοντολογική, αντι-ηγετική και εν τέλει τυφλή ανυπακοή στην ίδια τη λαϊκή εντολή (που τόσο την επικαλούνται όταν τους βολεύει). Το 80% του ελληνικού λαού θέλει να μείνει στο ευρώ αλλά κάποιοι λουδίτες σχεδιάζουν «επανάσταση» επί άλλου πλανήτη.\nΔεν αντιλαμβάνομαι που ανακάλυψε το 80% ο υπουργός Αστυνομίας. Ίσως έτσι του είπαν. Ίσως του άρεσε το ποσοστό. Ίσως το διάβασε σε μία δημοσκόπηση της οκάς. Όμως το τελευταίο ποσοστό που εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό ήταν το 62%. Βέβαια, για τον υπουργό Αστυνομίας, για τη Δημοκρατία ΤΟΥ, μια δημοσκόπηση είναι ισχυρότερη ενός δημοψηφίσματος. Οι βασιλιάδες δεν ντρέπονται πια που είναι ολόγυμνοι.\nΑν ο υπουργός Αστυνομίας εκπροσωπεί το «νέο», το αρνούμαι μετά σιχασιάς. Βρωμάει ομογενοποίηση ιδεών και ιδεολογιών. Σάπιος βάλτος ακίνητης σκέψης και υποταγής. Κι όσο για την «υφέρπουσα κατάθλιψη ενός λαού» αποτέλεσμα των πολιτικών που υπερασπίζεται είναι. Το επιδιωκόμενο που οδηγεί στην αδυναμία και της παραμικρής αντίδρασης. Υπνωτισμένοι πολίτες, ναι, όμως μπροστά σε μια φωτιά θα ξυπνήσουν. Κι όταν συμβεί, θα προσπαθεί ο υπουργός Αστυνομίας να μας πείσει ότι είμαστε ο περιούσιος λαός, ο καθαρά ευρωπαϊκός και «οι πολιτισμένοι δεν καίνε».\nΗ «αριστερή» εκδοχή του παγκαλικού «όλοι μαζί τα φάγαμε». Όμως και μια ομολογία ότι εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια οι ένοχοι.\nΜε τη φωνή του Σημίτη ακουγόταν σαφώς καλύτερα η ίδια φράση.\nΔείγμα του φασισμού της γενίκευσης σε μια προσπάθεια απενοχοποίησης των ισχυρών. Το αυθαίρετο με λαμαρίνες, το καταφύγιο του τρομαγμένου μπαίνει στο ίδιο τσουβάλι με την αυθαίρετη βίλα στα καμένα. Τόσα χρόνια με τα ίδια λειψά επιχειρήματα στο στόμα. Πως το είπε πριν ο υπουργός Αστυνομίας; Α ναι. Σαν μπαμπούσκες. Το ένα επιχείρημα βγαίνει από το άλλο μέχρι που ανακαλύπτεις την ασημαντότητα του μεγέθους τους.\nΤόσο γρήγορα που να μην καταλάβουμε ότι η «Δημοκρατία» απέκτησε νέους κανόνες και στενότερα όρια για να βολεύει τους λίγους και ισχυρούς. Τόσο γρήγορα όσο κρατάει ένα σοκ με κλειστές τράπεζες, εκβιασμούς για καταστροφή, πείνα και θάνατο. Τόσο γρήγορα όσο να μην προλάβει να πει έστω μια γνώμη εκείνος που ψάχνει κάθε μέρα λίγο φαγητό για να αντέξει.\nΓιατί πίσω από την πόρτα της Ιστορίας δεν κρύβεται κάποιος «δόλιος αλλοδαπός» αλλά η εθνική καταστροφή. Αν κάτι τέτοιο αφήσουμε να γίνει τότε πια δεν θα υπάρχουν νικητές και νικημένοι, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί αλλά μόνον το Χάος. Ένα Χάος για το βάθος και το σκότος του οποίου θα είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι, αλλά αυτό δεν θά χει καμία σημασία.\nΓι’ αυτό και για τον υπουργό Αστυνομίας πρέπει να διατηρηθεί η Ησυχία, η Τάξη και η Ασφάλεια. Στην κοινωνία. Διότι το Χάος στη λεηλασία των ζωών μας είναι θεμιτό, επιτρεπτό και πάντα ευρωπαϊκό.\nΤότε που οι Δεξιοί θα σταματήσουν να δηλώνουν «Αριστεροί» για να τη μπασταρδέψουν στη συνείδηση των πολιτών.\nΜέλος του καθηγητικού κατεστημένου που επί δεκαετίες «ρουφάει το Κράτος» και εσχάτως σιτιζόμενος πλουσιοπάροχα από το κυβερνοκομείο .


Nightrition 3in1 | Θρεπτική νυκτός με μαστίχα Χίου & ελαιόλαδο - Mastic Spa\nΑρχική Προϊόντα NIGHTRITION\nΚρέμα νυκτός τριπλής δράσης. Ο συνδυασμός μαστίχας και ελαιόλαδου δίνει στο δέρμα την απαραίτητη προστασία αλλά και την τροφή που χρειάζεται για να αναπληρώσει τα χαμένα -κατά την διάρκεια της ημέρας- στοιχεία. H Ριβόζη επανενεργοποιεί τον μεταβολισμό των κυττάρων, επιτυγχάνοντας ολική αντιρυτιδική δράση. To φυτικό εκχύλισμα liftessence, πλούσιο σε πολυσακχάριδες, επιτυγχάνει άμεση δράση λίφτινγκ, ενώ το έλαιο jojoba έχει υψηλές ενυδατικές ιδιότητες.\nΚάθε βράδυ μετά τον καθαρισμό σου άπλωσε μία ποσότητα nightrition σε πρόσωπο και λαιμό, αποφεύγοντας την περιοχή γύρω από τα μάτια με απαλές κυκλικές κινήσεις. Η αίσθηση θα σου γίνει αναγκαία.\nΜαστίχα Χίου, μαστιχέλαιο, ελαιόλαδο, λεκιθίνη, shea butter, αμυγδαλέλαιο, αγριο τριαντάφυλλο, ριβόζη, φωσφολιπίδια, liftessence, delta rosa, έλαιο jojoba golden*,tea tree oil*, αιθέριο ελαιο βερίκοκου*.\nΔεν πρεσβεύει ό,τι υπόσχεται\nΚαθόλου καλό προϊόν. Η βάση κρέμα, απαράδεκτη. Μου προκάλεσε μεγάλη χαλάρωση στο πρόσωπο και τον λαιμό\nΚρίμα τα χρήματα και την χαρά που είχα για να την αποκτήσω. ΄ισως, μπώ στην διαδικασία να ζητήσω αποζημίωση\nΕίμαι 52 ετών μοιάζω μικρότερη αρκετά και μετά από χρήση 2ημερών έμοιαζα σαν κακοβαλμενη πενηνταπενταρα. Ολα σουρωμενα, αίσχος .Ακόμα δεν μπορώ να συνεφερω το πρόσωπό μου στα ίσια του\nΕυχαριστούμε για το σχόλιο και λυπούμαστε που δεν κατάφερε η συγκεκριμένη κρέμα να καλύψει τις ανάγκες σας παρότι βρίσκεται χρόνια στην αγορά με υψηλές κριτικές. Θα θέλαμε να επικοινωνήσουμε και τηλεφωνικά για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τι μπορεί να πήγε λάθος κάθως η κάθε επιδερμίδα είναι διαφορετική και έχει άλλες ανάγκες. Έτσι, θα μπορέσουμε να καταλάβουμε και να σας προτείνουμε μία κρέμα ιδανική για εσάς και να σας αντικαταστήσουμε το προϊόν. Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω πως τα προϊόντα μας διαθέτουν συστήματα διαχείρησης ποιότητας ISO 9001:2015 καθώς και ISO 22716:2007 και οι φόρμουλες είναι υψηλής ποιότητας. Σε κάθε περίπτωση είμαστε εδώ για την καλύτερη εξυπηρέτηση σας\nτέλειο προϊόν ωραία υφή


Το Borderlands 3 ήταν το δεύτερο παιχνίδι με τα υψηλότερα κέρδη στον κόσμο για τον Σεπτέμβριο - Borderlands 3\nborderlands 3 was second highest grossing pc game world\n22 Οκτωβρίου 2019Το Borderlands 3 χτυπά αριθμούς πωλήσεων που τα περισσότερα παιχνίδια triple-A δεν το κάνουν.\nΟι πρώτες αναφορές για τις πωλήσεις Borderlands 3 ήταν ισχυρές, καθώς η κυκλοφορία του Σεπτεμβρίου έθεσε ρεκόρ τόσο για τη σειρά όσο και για τον εκδότη 2K. Όμως, ενώ η εταιρεία είπε ότι το παιχνίδι είδε «απίστευτα ισχυρές» πωλήσεις σε υπολογιστή, δεν είχαμε πολύ πλαίσιο για το πόσο καλά έκανε στην πλατφόρμα - και δεδομένου ότι το Borderlands 3 είναι το μεγαλύτερο αποκλειστικό Epic Store ακόμα, η βιομηχανία και οι θαυμαστές ήταν Ιδιαίτερα περίεργος να δω πώς πήρε τον τίτλο.\nΤο Borderlands 3 ήταν το δεύτερο παιχνίδι με τα υψηλότερα κέρδη για υπολογιστές τον Σεπτέμβριο, όπως βαθμολογείται από SuperData Το παγκόσμιο γράφημα κερδών. Αυτό το βάζει ακριβώς πάνω από το αξιοσέβαστο MOBA της Riot, το League of Legends, και ακριβώς πίσω από το δωρεάν παιχνίδι της Νότιας Κορέας, το Dungeon Fighter Online. Το Borderlands 3 πούλησε 3,3 ψηφιακές μονάδες όλο τον Σεπτέμβριο, αν και δεν γνωρίζουμε πώς διασπάται σε κονσόλες και υπολογιστές.\nΕίναι εξαιρετικά σπάνιο να βλέπει κανείς μια παραδοσιακή, τριπλή έκδοση A να χτυπά καθόλου αυτό το γράφημα κερδών υπολογιστή - η λίστα κυριαρχείται συνήθως από τίτλους δωρεάν παιχνιδιού με αστρονομική παγκόσμια δημοτικότητα. Αυτό είναι λίγο χαμηλότερο για τις ψηφιακές δαπάνες, αν και τα αποτελέσματα ήταν μεγαλύτερα στην κονσόλα από τον υπολογιστή. Είτε έτσι είτε αλλιώς, το Borderlands 3 είναι η μόνη παραδοσιακή έκδοση $ 60 για υπολογιστές που κατατάσσεται στο νούμερο δύο φέτος - εάν οι επικριτές του Epic Store επιβραδύνουν τη δυναμική του παιχνιδιού, δεν ήταν πολύ.\nΣε ένα δελτίο τύπου λίγο μετά την κυκλοφορία, ο εκδότης 2K ανακοίνωσε ότι το Borderlands 3 είχε πουλήσει περισσότερα από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα τις πρώτες πέντε ημέρες του, τα οποία διασκορπίστηκαν σε ψηφιακές και φυσικές κονσόλες και πωλήσεις υπολογιστών. Εκείνη την περίοδο, το νέο sequel είχε πουλήσει 50% περισσότερο από τον προκάτοχό του 2012, Borderlands 2.\nΑυτά τα στοιχεία καθιστούν το Borderlands 3 τον τίτλο με τις ταχύτερες πωλήσεις στην ιστορία των 2Κ, καθώς και την κυκλοφορία PC της εταιρείας με τις υψηλότερες πωλήσεις σε ένα δεδομένο παράθυρο πέντε ημερών. Δεδομένου ότι η 2K δημοσίευσε επίσης το GTA V, αυτό είναι αρκετά εντυπωσιακό, ειδικά όταν θεωρείτε ότι η κυκλοφορία του παιχνιδιού κάνει το δεύτερο franchise της Borderlands 2K να κερδίσει περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο δολάρια.\nΔεν αποτελεί έκπληξη σε αυτήν την εποχή και σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των αντιγράφων του παιχνιδιού πωλήθηκε ψηφιακά. Το πιο απροσδόκητο είναι η επιτυχία του παιχνιδιού στο κατάστημα Epic Games - η 2K λέει ότι το Borderlands 3 έσπασε τα ρεκόρ προπαραγγελίας της πλατφόρμας, ότι οι συνολικές πωλήσεις ξεπέρασαν τις προσδοκίες και ότι «οι πωλήσεις του τίτλου μέσω PC μέσω του Epic Games Store ήταν απίστευτα δυνατές».\nΌμως, το Borderlands 3 δεν σπάει μόνο την τράπεζα. Η 2K επιβεβαιώνει επίσης ότι η προβολή του Twitch για το λανσάρισμα του παιχνιδιού είναι πολύ υψηλότερη από αυτήν που έχει επιτύχει η σειρά στο παρελθόν. Εκτός από την κορυφαία θέση της υπηρεσίας ροής κατά την ημέρα έναρξης, το παιχνίδι έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 14 εκατομμύρια ώρες παρακολούθησης, κάτι που είναι περισσότερο από το ήμισυ αυτού που κατάφερε τα Borderlands 2 τα τελευταία επτά χρόνια.\nΩστόσο, αυτή η επιτυχία δεν αποτελεί έκπληξη. Χάρη στον CEO της Gearbox, Randy Pitchford, το γνωρίζαμε ήδη Αριθμός υπολογιστών Borderlands 3 PC ήταν η κορυφή του Double Borderlands 2. Μπορείτε να σκάψετε στο καλύτερα παιχνίδια συνεργασίας στον υπολογιστή αν ψάχνετε για περισσότερους λεηλασίες και ή γυρίσματα να κάνετε με τους φίλους σας.\nΤο Borderlands 3 είχε ένα τεράστιο λανσάρισμα, ωθώντας το franchise πέρα από 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε έσοδα\nάφησε 4 dead 3 ημερομηνία κυκλοφορίας\nουράνιο τόξο έξι πολιορκητές σκοπευτές\nοδηγός ισοπέδωσης ffxiv


Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2020, 20:44\nΧειροποίητα σκίτσα που αναπαριστούν αγώνες, έλικες και κινητήρες, φανταχτερά χρώματα και ειδικά λογότυπα. Η σπέσιαλ έκδοση της Chiron αποτελεί φόρο τιμής στους σπουδαιότερους πιλότους αεροσκαφών.\nΗ νέα ειδική έκδοση Chiron Sport Les Légendes du Ciel τιμά ορισμένους από τους διασημότερους Γάλλους ιπτάμενους άσους, τους ατρόμητους και άψογα τεχνικά καταρτισμένους Albert Divo, Robert Benoist, Bartolomeo Costantini και Roland Garros.\nΟι συγκεκριμένοι διακρίθηκαν τόσο στον αέρα όσο και στη γη, καθώς εκτός από εξαίρετοι πιλότοι ήταν και ταλαντούχοι οδηγοί αγώνων της Bugatti.\nΓια να τους τιμήσει, η γαλλική φίρμα κατασκεύασε αυτό το υπέροχο hypercar. Το αυτοκίνητο είναι βαμμένο σε ένα αποκλειστικό ματ γκρι χρώμα, φέρει τα χρώματα της γαλλικής σημαίας στο πλάι, το λογότυπο «Les Légendes du Ciel» στα φτερά, γυαλισμένα μαύρα διακοσμητικά, φουλ carbon και εξάτμιση από κράμα νικελίου-χρωμίου.\nΣτο εσωτερικό, οι επιφάνειες καλύπτονται από ανώτερης ποιότητας δέρμα σε καφέ απόχρωση «Gaucho» και αλουμινένια διακοσμητικά. Επίσης, δεν λείπουν η πλακέτα με τον αριθμό παραγωγής και τα φινιρίσματα ανθρακονημάτων.\nΗ πανοραμική οροφή Sky View προσφέρει άπλετο φως στην καμπίνα, ωστόσο, τη διαφορά κάνουν τα χειροποίητα σκίτσα του αεροσκάφους Nieuport 17 και της Bugatti Type 13 στα πλαϊνά των θυρών, το ένθετο στην κεντρική κονσόλα που παραπέμπει σε αγωνιστικό όχημα και ο έλικας στα προσκέφαλα των καθισμάτων.\nΓια την κίνηση φροντίζει ο γνωστός W16 8.0 λίτρων κινητήρας απόδοσης 1.500 ίππων και 1.600 Nm ροπής, με την τελική ταχύτητα του οχήματος να περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 420 χλμ./ώρα.\nΗ παραγωγή της Chiron Sport Les Légendes du Ciel θα περιοριστεί αυστηρά στις 20 μονάδες, με την τιμή της να ανέρχεται στα 2,88 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς τους φόρους κάθε χώρας.\nΤελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2020, 20:44


Πανελευσινιακός - σελίδα 1 - Novasports.gr\n08/05/2017 • 22:40\nΠαρελθόν από τον Πανελευσινιακό ο Βαζάκας\nΧωριστούς δρόμους ακολουθούν πλέον η ΠΑΕ Πανελευσινιακός και ο Γιώργος Βαζάκας. Μετά την εκτός έδρας ήττα από τον Απόλλωνα Σμύρνης με 3-0, οι διοικούντες τους «σταχυοφόρους» αποφάσισαν να λύσουν την συνεργασία τους με τον έμπειρο τεχνικό.\n13/04/2017 • 20:32\nΧαμένη ευκαιρία για Αιγινιακό\nΑιγινιακός και Πανελευσινιακός «κόλλησαν» στο μηδέν για την 26η αγωνιστική της Football League, με την ομάδα της Πιερίας να χάνει σημαντική ευκαιρία να πάρει βαθμολογική «ανάσα».\n21/03/2017 • 09:12\nΠαραλίγο τραγωδία (video)\nΔείτε την παραλίγο τραγωδία στο γήπεδο της Ελευσίνας, στην αναμέτρηση μεταξύ του Πανελευσινιακού και του ΟΦΗ.\n07/02/2017 • 12:17\nΜετράει αντίστροφα ο Δημόπουλος\nΣτη λύση της συνεργασίας του με τον Πανελευσινιακό οδεύει ο Θανάσης Δημόπουλος, καθώς δεν έχουν ικανοποιήσει τα τελευταία αποτελέσματα τους ιθύνοντες της ομάδας.\n14/12/2016 • 22:56\nΠαντιώρας: «Στόχος μας το πρωτάθλημα»\nΟ Χρήστος Παντιώρας υποστήριξε ότι στόχος του Πανελευσινιακού ήταν και παραμένει η σωτηρία στη Φούτμπολ Λιγκ και το Κύπελλο ήταν σε δεύτερη μοίρα για την ομάδα του.\n14/12/2016 • 21:21\nΟ ΠΑΟΚ «ξεμπούκωσε» στο δεύτερο ημίχρονο, διάστημα στο οποίο πέτυχε όλα τα γκολ του επιβλητικού εκτός έδρας 7-0 επί του Πανελευσινιακού.\n14/12/2016 • 11:56\nΤο Πανελευσινιακός - ΠΑΟΚ με αριθμούς\nΣτατιστικά στοιχεία από την ιστοσελίδα του ΠΑΟΚ εν' όψει του σημερινού ματς Κυπέλλου απέναντι στον Πανελευσινιακό.\n30/11/2016 • 16:57\nΈκανε σεφτέ η ΑΕΛ\nΤους πρώτους της βαθμούς στον 1ο όμιλο του Κυπέλλου Ελλάδας πήρε η ΑΕΛ με το 2-1 επί του Πανελευσινιακού.\n27/10/2016 • 16:48\nΈκαναν πάρτι τα Τρίκαλα\nΜε το ευρύ 5-0 πέρασαν από την Ελευσίνα κόντρα στον Πανελευσινιακό τα Τρίκαλα, στο πλαίσιο της πρώτης αγωνιστικής του πρώτου ομίλου του Κυπέλλου Ελλάδας.\n26/10/2016 • 13:20\nΠαραμένει στη Football League ο Πανελευσινιακός\nΑθωώθηκε ο Πανελευσινιακός για την υπόθεση της μετοχικής σύνθεσης και ύστερα από καταγγελία της Ζακύνθου.\n11/10/2016 • 22:09\nΣε απολογία ο Πανελευσινιακός\nΤην Πέμπτη 13 Οκτωβρίου θα εκδικαστεί από τον αθλητικό δικαστή της Football League η καταγγελία της Ζακύνθου εις βάρος του Πανελευσινιακού.\n09/10/2016 • 20:57\nΕλευσίνια μυστήρια! (video)\nΟ Παναθηναϊκός, έχοντας πολλά νέα πρόσωπα στην αποστολή του, έμεινε στο 2-2 κόντρα στον Πανελευσινιακό στην Ελευσίνα, με τον Αντρέα Στραματσόνι να βγάζει χρήσιμα συμπεράσματα ενόψει της δύσκολης συνέχειας σε Ελλάδα και Ευρώπη.\n06/05/2016 • 21:05\nΝίκη σπουδαίας σημασίας πέτυχε ο Πανελευσινιακός με σκορ 1-0 επί του Αγροτικού Αστέρα για την 31η αγωνιστική της Football League και διατήρησε ζωντανές τις ελπίδες του για παραμονή στην κατηγορία.\n24/04/2016 • 18:52\nΠανελευσινιακός και Κισσαμικός έμειναν στο 0-0 σε ματς για την 29η αγωνιστική της Φούτμπολ Λιγκ. Ανώτεροι στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα οι γηπεδούχοι, οι οποίοι βλέπουν την προσπάθειά τους για παραμονή να δυσκολεύει.\n03/04/2016 • 18:39\nΤσίμπησε βαθμό ο Πανελευσινιακός\nΣημαντικό βαθμό στην προσπάθεια παραμονής του πήρε ο Πανελευσινιακός που έφυγε με 2-2 από τις Σέρρες κόντρα στον Πανσερραϊκό για την 26η αγωνιστική της Football League.\n21/03/2017 • 08:15\n09/10/2016 • 21:28\nΠανελευσινιακός - Παναθηναϊκός: 2-2 (HL)\n09/10/2016 • 21:10\nΠανελευσινιακός - Παναθηναϊκός: 2-2 (91')\n09/10/2016 • 20:31\nΠανελευσινιακός - Παναθηναϊκός: 1-2 (63')


Δίολκος: Οι ηγέτες της Ευρωζώνης πρέπει κάποτε να πιάσουν τον ταύρο από τα κέρατα\nΑυτό που φοβούνται είναι πως η δημοσιονομική σύσφιξη στραγγαλίζει τις χρονίως αδύναμες οικονομίας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ανταγωνιστικότητας και που δεν μπορούν να προχωρήσουν σε νομισματική υποτίμηση προκειμένου να τα ξεπεράσουν. Η πολιτική της λιτότητας αυξάνει συνεπώς τον κίνδυνο των εθνικών χρεοστασίων, ενώ παράλληλα υπόσχεται πολλά έτη αποπληθωρισμού στις υπερχρεωμένες χώρες.\nΟι επενδυτές συνειδητοποιούν επίσης τον φαύλο κύκλο που βρίσκεται στην καρδιά της Ευρωζώνης. Τράπεζες με μεγάλες τρύπες στην κεφαλαιακή τους βάση υποστηρίζουν υπερχρεωμένες κυβερνήσεις αγοράζοντας και διακρατώντας κρατικούς τίτλους, ενώ υπερχρεωμένες κυβερνήσεις στηρίζουν προβληματικές τράπεζες. Και δεν υπάρχουν επαρκή ίδια κεφάλαια στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα προκειμένου να απορροφήσουν τις ζημιές που ενέχονται στο πρόβλημα αφερεγγυότητας του Νότου. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καταλήγει να παρέχει ατελείωτη ρευστότητα στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας προκειμένου να κρατήσει στη ζωή τα τραπεζικά τους συστήματα με το κόστος ενός ακόμη πιο αδύναμου ισολογισμού. Το μόνο που θα πρέπει να μας εκπλήσσει σε όλα αυτά είναι ότι οι καταθέτες της Νότιας Ευρώπης δεν έχουν ακόμη αποσύρει μαζικά τις καταθέσεις τους.\nΗ αισιόδοξη προοπτική λέει πως η Ιταλία έχει μια πλούσια οικονομία που είναι αλυσοδεμένη σε ένα μη αποδοτικό κράτος, επομένως οι ανησυχίες της αγοράς για τον σκυλοκαβγά των πολιτικών σχετικά με την εφαρμογή μιας σφιχτής δημοσιονομικής πολιτικής θα ξεπεραστούν. Μια άλλη αιτία ελπίδας είναι ότι οι υπουργοί της Ευρωζώνης στη συνάντηση της Δευτέρας επεξεργάστηκαν μια πρόταση με στόχο την ενίσχυση της ευελιξίας και της εμβέλειας του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, την επιμήκυνση της διάρκειας λήξης των δανείων και τη μείωση των επιτοκίων. Όλα αυτά δηλώνουν την έναρξη μιας θετικής αλλαγής στη στάση των Ευρωπαίων σε ό,τι αφορά τη μείωση του χρέους. Θα μπορούσαν επίσης να ανοίξουν το δρόμο ώστε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός να έχει τη δυνατότητα να αγοράζει κρατικά ομόλογα από τις δευτερογενείς αγορές, εξέλιξη που θα βοηθήσει στην αποτροπή της μόλυνσης στις αγορές ομολόγων.\nΑλλά με το σοκ και το δέος τίποτα δεν πρόκειται να γίνει. Και το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της διαχείρισης της κρίσης της Ευρωζώνης παραμένει η τάση των Ευρωπαίων ηγετών να μεταθέτουν αλλού τις ευθύνες. Η απόφαση της Moody’s να υποβαθμίσει την Πορτογαλία στην κατηγορία των ‘σκουπιδιών’ την περασμένη εβδομάδα οδήγησε τους Υπουργούς Οικονομικών και τους κεντρικούς τραπεζίτες της Ευρώπης να ξεσπάσουν σε οργισμένες διαμαρτυρίες. Μα πώς θα μπορούσε ένας οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης να αποδίδει με καλή πίστη επενδυτική βαθμολογία σε μια χώρα που εξαρτάται από τα πακέτα διάσωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου; Η σοβαρή ερώτηση θα ήταν γιατί η υποβάθμιση δεν έγινε νωρίτερα.\nΗ κριτική των Ευρωπαίων είναι, συν τοις άλλοις, χρωματισμένη με τόνους μπόλικης ξενοφοβίας και εχθρότητας που στρέφεται ενάντια στην αμερικανική ιδιοκτησία των οίκων, παραβλέποντας το γεγονός ότι ο τρίτος οίκος, η Fitch, είναι γαλλικής ιδιοκτησίας. Εξ ου και η πρόταση ότι η ΕΕ πρέπει να ενθαρρύνει την ανάπτυξη ευρωπαϊκών οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης, πιθανότατα για να έχει πιο ‘πολιτικά σωστές’ βαθμολογίες, τις οποίες όμως κανένας δεν θα εμπιστεύεται. Η ιδέα αυτή συμβαδίζει μάλιστα με την τάση των Ευρωπαίων πολιτικών να αναγορεύουν τα hedge funds σε αποδιοπομπαίους τράγους για τη χρηματοπιστωτική κρίση για την οποία όμως αυτά καθόλου δεν ευθύνονται. Όσο για την σύσταση των Ευρωπαίων Υπουργών Οικονομικών ότι η Ευρώπη θα έπρεπε να απαγορέψει την βαθμολόγηση των κρατών που βρίσκονται σε προγράμματα επίσημης χρηματοδότησης, γιατί κανείς δεν σκέφτεται ότι αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να οδηγήσει στη δημιουργία ενός σκιώδους συστήματος αξιολόγησης;\nΕξίσου ανησυχητικές ήταν και οι εκκλήσεις των εποπτικών αρχών της Γερμανίας και των τραπεζών της Ισπανίας για … λιγότερη αυστηρότητα στα τεστ αντοχής των τραπεζών. Ό,τι αξίζει λοιπόν στη νέα προσέγγιση της κρίσης, εξανεμίζεται, αφού υπάγεται ξανά στη λογική της εξαγοράς χρόνου έως ότου, ανάμεσα στ’ άλλα, οι αδύναμες τράπεζες μπορέσουν να ολοκληρώσουν την αποκατάσταση της κεφαλαιακής τους βάσης. Όμως η έκπτωση της διαφάνειας των τεστ αντοχής δεν θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των επενδυτών που θα κληθούν να προσφέρουν στις τράπεζες νέα κεφάλαια. Αλλά από τη στιγμή που η αξιοπιστία της νέας Ευρωπαϊκής Αρχής του Τραπεζικού τομέα εξαρτάται από την αυστηρότητα των τεστ – των οποίων τα αποτελέσματα θα δημοσιευτούν την Παρασκευή – μάλλον η Αρχή δεν θα υποχωρήσει στις γερμανικές και οι ισπανικές πιέσεις.\nΚάτω από όλα αυτά βρίσκουμε πολλές τάσεις που είναι μεταξύ τους ασυμβίβαστες. Καταρχήν οι πολιτικοί δεν εμπιστεύονται τις αγορές ενώ οι αγορές θεωρούν ότι οι πολιτικοί δεν έχουν καταφέρει να αντιληφθούν τη φύση της κρίσης. Κατά δεύτερον, οι φορολογούμενοι του ευρωπαϊκού Βορρά δεν θέλουν να χρηματοδοτήσουν τη διάσωση εκείνων που θεωρούν ως σπάταλους και τεμπέληδες Ευρωπαίους του Νότου, όμως οι εκλεγμένοι πολιτικοί τους αρνούνται ακόμη και να σκεφτούν την εναλλακτική λύση των εθνικών χρεοστασίων επειδή κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο το συνολικό ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Αυτές οι αντιφάσεις καταλήγουν σε έναν τύπο διαχείρισης κρίσεων που η χρηματοπιστωτική κοινότητα έχει ονομάσει ‘παίρνω κι άλλο χρόνο και προσποιούμαι’. Η Ευρώπη θα αγοράσει πολύ ακόμα χρόνο και θα συνεχίσει με τακτικές προσποίησης μέχρις ότου οι Ευρωπαίοι πολιτικοί καταλήξουν κάποτε να πιάσουν τον ταύρο από τα κέρατα. SOFOKLEOUS 10\nΑναρτήθηκε από aoratos στις 7/14/2011 08:04:00 μ.μ.