Σρνα, παιδί του πολέμου και της ελπίδας! | Weekend & Κροατία | gazzetta.gr\nΝτάριο Σρνα, ένας μεγάλος αρχηγός, ένας τεράστιος άνθρωπος. Η μοίρα παίζει παιχνίδια, αλλά μέσα σε ένα 90λεπτο ήταν ίσως το πιο εφιαλτικό που μπορούσε να παρουσιάσει. Ο Καπετάνιος της Κροατίας ήταν εντυπωσιακός κόντρα στους Τούρκους, έβγαλε τον καλύτερό του, πανηγύρισε με την ψυχή του τη γκολάρα του Μόντριτς και για λίγα λεπτά ήταν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο! Οπως είπαμε όμως, η μοίρα τον ξεγέλασε και οι Κροάτες πάγωσαν στην είδηση «Ντάριο πρέπει να γυρίσεις, ο πατέρας σου δεν είναι πια μαζί μας» Ο Σρνα ξέσπασε σε κλάματα θάνατο του πατέρα του, στον οποίο πάντα έλεγε το πόσα οφείλει για την ζωή του και την καριέρα του. Με τζετ άφησε την αποστολή και επέστρεψε στην πατρίδα του για να αποχαιρετήσει ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα της ζωής του!\nΟ Κάτσιτς αναγκάστηκε να βγάλει τα πλάνα του χωρίς τον αρχηγό στο αριστερό άκρο, αλλά το βράδυ της Τετάρτης δέχθηκε ένα απίθανο τηλεφώνημα «Γυρίζω για να παίξω για τον πατέρα μου! Να τα δώσω όλα για να πάμε καλά στο ματς!» είπε ο Σρνα! Αλλωστε, ο πατέρας του δεν έχασε ποτέ παιχνίδι και δεν θα ήθελε να ξέρει ποτέ πως σε ένα τόσο μεγάλο ραντεβού ο γιος του δεν θα ήταν εκεί!\n«Ξέρω πως είναι αδύνατο να επιστρέψω το χρέος στον πατέρα μου για όλα όσα έχει κάνει για μένα. Ενα καλό αυτοκίνητο και χρήματα για να ζήσει μια φυσιολογική ζωή είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω» είχε τονίσει ο Κροάτης και η ζωή του Ουζέιρ Σρνα μόνο... φυσιολογική δεν ήταν. Παιδί του πολέμου, ο πατέρας του σκοτώθηκε από μια αδέσποτη σφαίρα σε διασταυρούμενα πυρά, Παράτησε το σχολείο, βρήκε δουλειά σε ένα αρτοποιείο, αλλά μόλις πήρε τον πρώτο του μισθό, αγόρασε ένα εισιτήριο τρένου στο Σεράγεβο, όπου είχε συγγενείς. Η καριέρα του ως γκολκίπερ δεν ήταν αυτή που θα ήθελε, άλλωστε οι συνθήκες στην πατρίδα του ήταν άσχημες.\nΟ ίδιος πέρασε δύσκολα στην Κροατία, αφού ένας μουσουλμάνος δεν είχε τις ευκαιρίες που θα έπρεπε και ειδικότερα στην περίοδο του πολέμου! Ο Ντάριο γεννήθηκε ταλαντούχος, ήταν εξαιρετικός στα πρώτα του βήματα, αλλά στο Σπλιτ ζητούσαν χρήματα από τον πατέρα του για να τον βάλουν στις Ακαδημίες. Η οικογένεια πέρασε δύσκολα, ο πατέρας έκανε αρκετές δουλειές, ώστε να ζήσουν. Ο Σρνα πήρε τη μαχητικότητα των γονιών του, ήταν ένας ώριμος ποδοσφαιριστής και η Χάιντουκ έτρεξε να διορθώσει το λάθος άλλων συλλόγων! Μόλις τέσσερα χρόνια αγωνίστηκε εκεί, αφού η Σαχτάρ τον έφερε στο Ντόνετσκ. Ο πατέρας του δεν του ζήτησε κάτι, δεν έφυγε ποτέ από το διαμέρισμά του στο Μέτκοβιτς, αλλά στο γκαράζ είδε δυο πολυτελή αυτοκίνητα. Το ένα ήταν Mercedes και ήταν ειδικά αφιερωμένο από τον γιο του!\nΣρνα, ένα παιδί του πολέμου, έζησε δυο πολέμους και ξέρει καλά τη φρίκη του. Στην Κροατία έχασε τα παιδικά του χρόνια, στην Ουκρανία το σπίτι του, την ηρεμία του και πολλά από τα όνειρά του... «Ηταν 16 ΙΜαΐου 2014. Μας έπρεπε να φύγουμε γρήγορα από το σπίτι και δεν πρόλαβα να πάρω τίποτα. Μπήκαμε στα δυο αυτοκίνητά μας, και φύγαμε, άφησα πολλά ρούχα μου εκεί. Ημουν σίγουρος πως όλα θα τελειώσουν γρήγορα, αλλά.... Είχα πει πως θα επιστρέψουμε σε έξι μήνες. Εχω ζήσει ήδη ένα πόλεμο και ξέρω καλά τη φρίκη του. Στο Ντόνετσκ ήταν το σπίτι μου...Ηταν μια πόλη του μέλλοντος. Είχα πει όταν έφευγα πως αν γυρίσουμε πίσω θα φιλήσω τον δρόμο. Τώρα που το σκέφτομαι θα φιλήσω όλους τους δρόμους της πόλης. Η πόλη είναι έρημη, δεν υπάρχει τίποτα, ειδικά για τους συνταξιούχους. Αν δεν πάει βοήθεια ο κόσμος δεν μπορεί να ζήσει» τονίζει συγκλονισμένος ο Σρνα, το οποίου το σπίτι γλίτωσε από τους βομβαρδισμούς, όχι όμως και το γήπεδο της ομάδας του.\nΛατρεύει την Ουκρανία, αλλά και τα παιδιά, είναι συνεργάτης του ιδρύματος «Let’s Help Children» και κανείς δεν θα ξεχάσει την συγκλονιστική του κίνηση. Ο Σρνα προμηθεύτηκε 20 τόνους μανταρίνια από το Metkovic, απ’ όπου και κατάγεται και τα έστειλε σε 23.143 μαθητές που «παγιδεύτηκαν» στη ζώνη του πολέμου.\nΟ Ντάριο Σρνα έμαθε από τον πατέρα του να παίζει... μεγάλη μπάλα κι εκτός γηπέδων! Ο αρχηγός της Σαχτάρ συνεχίζει να φροντίζει παιδιά που κατοικούν στη ζώνη του πολέμου ή επηρεάζονται από τις εχθροπραξίες. Ο Κροάτης αγόρασε 100 φορητούς υπολογιστές για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ορφανοτροφεία της περιφέρειας του Ντόνετσκ! Μάλιστα, οι συγκεκριμένοι υπολογιστές θα διαθέτουν λογισμικό, το οποίο θα παρέχει τα απαραίτητα διδακτικά βοηθήματα και σε παιδιά με ειδικές ικανότητες, ώστε να μάθουν νέες δεξιότητες. «Το κάνω από τα βάθη της καρδιάς μου, τα παιδιά είναι το μέλλον μας!» σχολίασε ο Σρνα.\nΟ αδελφός του, Ιγκόρ πάσχει από σύνδρομο Down και η αγάπη του Ντάριο είναι τεράστια. Του αφιερώνει όλα τα γκολ του, έχει τατουάζ στην καρδιά του με το όνομά του, ενώ πολλές φορές έχει φορέσει μπλουζάκι «Ιγκόρ, είμαστε όλοι εδώ για σένα». Ο ίδιος είναι ευαισθητοποιημένος και προσπαθεί να κινητοποιήσει ανθρώπους να στηρίξουν τις οργανώσεις για παιδιά και ενήλικες με σύνδρομο Down «Αξίζουν κάθε ευτυχία, πρέπει να πηγαίνουν σχολείο και να έχουν περίθαλψη» τονίζει κι εκτός από χρήματα, δωρίζει φανέλες για να συγκεντρωθούν χρήματα.\nTo κέντρο αποκατάστασης στο Ντόνετσκ είχε δεχθεί αρκετές επισκέψεις του, με τον ίδιο να στηρίζει προσπάθειες και να βοηθά οικονομικά. Ο ίδιος συνομιλούσε με τους ασθενείς και τους στήριζε ψυχολογικά. Ο ίδιος είχε εισηγηθεί την παρουσία πολλών ατόμων με ειδικές ικανότητες στο γήπεδο, άλλωστε ο ίδιος πίστευε πως ένας καλός παίκτης, πρέπει να είναι και καλός άνθρωπος. Πολλές χιλιάδες εισιτήρια έχουν φύγει από τα χέρια του για παιδιά και οικογένειες που δεν είχαν χρήματα, ενώ η φιλανθρωπική του δράση του παραμένει πλούσια, χωρίς να έρχεται στο φως!\nΤο καλοκαίρι ήρθε και τα σχέδια των διακοπών αρχίζουν. Το Gazzetta Weekend Journal θα σας βοηθήσει να επιλέξετε νησί με τον πιο... καυτό τρόπο!


Το 2018 καταγράφονται 11.606 επιστημονικές δημοσιεύσεις στα διεθνή επιστημονικά περιοδικά που ευρετηριάζει το Web of Science. Αυτή η επίδοση είναι η υψηλότερη κατ’ έτος επίδοση σε όλη την περίοδο 2004-2018 (Διάγραμμα 2.1.1).\nΜια πρώτη προσέγγιση για την «παραγωγικότητα» του ελληνικού ερευνητικού συστήματος Ε&Α όσον αφορά τον αριθμό των επιστημονικών δημοσιεύσεων που παράγονται, δίνουν τα Διαγράμματα 2.1.2 και 2.1.3. Το Διάγραμμα 2.1.2 αποτυπώνει τον αριθμό των δημοσιεύσεων για κάθε εκατομμύριο νομισματικής μονάδας που δαπανάται για Ε&Α στις χώρες της ΕΕ. Η Ελλάδα βρίσκεται στην ένατη θέση της σχετικής κατάταξης. Το Διάγραμμα 2.1.3 αποτυπώνει τον αριθμό των δημοσιεύσεων ανά ισοδύναμο πλήρους απασχόλησης ερευνητή για κάθε χώρα. Η Ελλάδα εμφανίζεται στην δέκατη όγδοη θέση.\nΑπό το 2013 ως και το 2015, ο αριθμός των παραγόμενων δημοσιεύσεων των ελληνικών φορέων μειώνεται –σε αντίθεση με ό,τι σημειωνόταν σε όλη την περίοδο 2003-2012. Το 2016 και το 2018, ο αριθμός των δημοσιεύσεων ανακάμπτει, με τον ρυθμό μεταβολής να είναι υψηλότερος από εκείνους που καταγράφονται κατά μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ και της ΕΕ (Διάγραμμα 2.1.4).\nΤο 2018, η Ελλάδα συμμετέχει στο 2,05% των επιστημονικών δημοσιεύσεων της ΕΕ, και στο 1,04% των χωρών μελών του ΟΟΣΑ. Όπως καταγράφεται στο Διάγραμμα 2.1.5, μετά το 2007 και μία περίοδο συνεχούς αύξησης, τα μερίδια των δημοσιεύσεων των ελληνικών φορέων και η θέση της Ελλάδας μειώνονται ελαφρά, τόσο στην ΕΕ όσο και στον ΟΟΣΑ.\nΜε βάση το μερίδιο δημοσιεύσεων, το 2018 η Ελλάδα βρίσκεται στην 25η θέση μεταξύ των χωρών μελών του ΟΟΣΑ με 1,04% (Διάγραμμα 2.1.6). Οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή δημοσιεύσεων στον ΟΟΣΑ είναι οι ΗΠΑ, με ποσοστό 38,9%, και ακολουθούν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία με ποσοστά πάνω από το 10%.\nΣε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας, η Ελλάδα παράγει 1.081 δημοσιεύσεις ανά κάτοικο και κατατάσσεται στην 25η θέση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ (Διάγραμμα 2.1.7).\nΔεδομένα: Eurostat, United Nations, Web of Science, 2002-2016. Δεν εμφανίζονται δεδομένα για την Ισλανδία και το Λουξεμβούργο λόγω του πολύ μικρού αριθμού των δημοσιεύσεών τους (λιγότερες από 1.500).\n‹ 2. Επιστημονικές Δημοσιεύσεις Ελληνικών Φορέων: Συνολικοί Δείκτες


Τριάδα - «φωτιά» απογειώνει τη Ρόδο! | Η ΡΟΔΙΑΚΗ\nΤριάδα - «φωτιά» απογειώνει τη Ρόδο!\nΜε νέα πρόσωπα τους Μουσταφά Μπανγκούρα, Θανάση Πινδώνη και Βασίλη Πάλλα, πραγματοποιήθηκε η χθεσινή προπόνηση των «ελαφιών»\nΗμερομηνία 30/08/17 14:15\nΜετά το τέλος του φιλικού με το Διαγόρα, την προηγούμενη Τετάρτη, ο Πάρης Ανδράλας είχε επισημάνει την ανάγκη ενίσχυσης της Ρόδου με τρεις ακόμα ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, με τη διαπίστωση των κενών να επιβεβαιώνεται και στον αγώνα με τον Ιάλυσο, την περασμένη Κυριακή. Η διοίκηση των «ελαφιών» αξιολόγησε την εισήγηση του προπονητή στη βάση και της δικής της εικόνας, συμφώνησε απόλυτα και με αστραπιαίες κινήσεις, ετοίμασε το «πακέτο» που και τις ανάγκες θα καλύψει, και τον κόσμο θα ενθουσιάσει!\nΗ άφιξη στο νησί του διεθνή επιτελικού μέσου από τη Σιέρα Λεόνε, Μουσταφά Μανγκούρα, είχε προαναγγελθεί από προχθές. Ο 28χρονος ποδοσφαιριστής αποδείχθηκε συνεπής και… διψασμένος για δράση, καθώς μετά τη συζήτησή του με τους παράγοντες της διοίκησης δεν έχασε χρόνο και έσπευσε στο γήπεδο, λαμβάνοντας μέρος στη χθεσινή απογευματινή προπόνηση.\nΟι πρώτες εντυπώσεις που άφησε ήταν εξαιρετικές και σύντομα θα είναι έτοιμος, δεδομένου πως «κουβαλάει» στα πόδια του ένα μήνα προετοιμασίας με τον Άρη Λεμεσού. Η μεταγραφή θα κλείσει και τυπικά, μόλις διευθετηθεί το γραφειοκρατικό σκέλος της υπόθεσης, με τους ανθρώπους της Ρόδου να έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου προκειμένου να προλάβουν τις προθεσμίες. Ο Μπανγκούρα δεν είναι το μοναδικό νέο πρόσωπο που εμφανίστηκε στη χθεσινή προπόνηση.\nΤο παρών έδωσαν επίσης ο 31χρονος πρώην αμυντικός μέσος του Ολυμπιακού Βόλου, της Λάρισας, της Παναχαϊκής και της Δόξας Δράμας, Θανάσης Πινδώνης, καθώς και ο 26χρονος περιφερειακός επιθετικός Βασίλης Πάλλας, ο οποίος είχε φορέσει στο παρελθόν τη φανέλα ομάδων όπως η Καβάλα, ο Φωστήρας, ο Εθνικός Σερρών, η Επισκοπή και εσχάτως, του Αγροτικού Αστέρα. Εξαιρετικά στοιχεία παρουσίασαν και οι παραπάνω δύο ποδοσφαιριστές, οι οποίοι φέρονται να έχουν συμφωνήσει και να είναι έτοιμοι να υπογράψουν.\nΤελειώνει ο Γεωργίου\nΠαρελθόν θα πρέπει να θεωρείται από τη Ρόδο ο τερματοφύλακας Θανάσης Γεωργίου. Οι δύο πλευρές αποφάσισαν να χωρίσουν δρόμους τους, με τα «ελάφια» να βρίσκονται ήδη σε αναζήτηση νέου γκολκίπερ, που θα μπορέσει να σηκώσει το βάρος μίας πορείας πρωταθλητισμού.\nΠαρασκευή με φιλικό στην Αρχίπολη\nΧωρίς το παραμικρό πρόβλημα συνεχίστηκε χθες η προετοιμασία των ποδοσφαιριστών της Ρόδου. Ο Πάρης Ανδράλας θα δει τους παίκτες του αγωνιζόμενους την ερχόμενη Παρασκευή στο γήπεδο της Αρχίπολης, στο πλαίσιο του φιλικού αγώνα με τον ΑΕΡΑ (ξεκινάει στις 6 το απόγευμα).\nΟ Βασίλης Πάλλας θα ενισχύσει την επιθετική γραμμή της Ρόδου


Δημήτρης Γάκης: «Ο αγώνας για το νησιωτικό Φ.Π.Α. συνεχίζεται!» – Notosnews\nΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΑ\n27/06/2019 NOTOS MEDIA TD 0 Σχόλια ΕΚΛΟΓΕΣ 2019\nΟ υποψήφιος βουλευτής Δωδεκανήσου Δημήτρης Γάκης, αναφερόμενος στην παράταση στους μειωμένους συντελεστές Φ.Π.Α., που ισχύουν στα πέντε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που βιώνουν πιο έντονα το μεταναστευτικό και συγκεκριμένα σε Κω, Λέρο, Λέσβο, Σάμο και Χίο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019, που προβλέπει η κοινή απόφαση του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου και της υφυπουργού Κατερίνας Παπανάτσιου, δήλωσε:\n«Ο διάλογος για τους μειωμένους συντελεστές Φ.Π.Α. στις λιγότερο ευνοημένες απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές του Αιγαίου, που με αγώνα, συνέπεια στη στόχευση και αποφασιστική διαπραγμάτευση διατηρούμε στα πέντε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, συνεχίζεται. Το Κράτος, όπως εμείς το θέλουμε, δεν παύει στιγμή να λειτουργεί προς όφελος του πολίτη. Το «νησιωτικό Φ.Π.Α.» δεν αποτελεί για εμάς, ένα ακόμα σύνθημα. Είναι και θα συνεχίζει να αποτελεί ένα «όπλο» στη «φαρέτρα» των προγραμμάτων και των έργων που υλοποιούμε στη νησιωτική χώρα (και είναι αρκετά αυτά τα έργα, όπως το Μ.Ι., η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ στα μικρά νησιά, τα ειδικά αναπτυξιακά προγράμματα, τα κίνητρα και οι επιδοτήσεις που δίνονται στην παραγωγή, τα κοινωνικά μέτρα στήριξης των νησιωτών, η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, κ.ά., ας μην ξεχνάμε τι καταφέραμε αυτά τα τέσσερα χρόνια με διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ). Είναι, ένα ακόμα εργαλείο για να μειώσουμε τις ενδοπεριφερειακές ανισότητες. Ένα μέσο, για τη βελτίωση των αναπτυξιακών δεικτών στα νησιά, για τη μεγέθυνση της τοπικής οικονομίας. Είναι τέλος, όπως αναφέρθηκε και ο πρωθυπουργός, μια δέσμευση της Αριστεράς, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ότι οι μειωμένοι συντελεστές Φ.Π.Α. στα πέντε νησιά δεν θα καταργηθούν. Αυτή είναι και η ουσία και της σημερινής κοινής υπουργικής απόφασης.\nΕμείς, και αυτό θα είναι το δικό μας καθήκον ως βουλευτές στην επόμενη περίοδο, θα πρέπει να κρατάμε κάθε «παράθυρο» ανοιχτό. Έτσι τουλάχιστον νιώθω προσωπικά τη δική μου ευθύνη, ακολουθώντας μια συνεπή πιστεύω πρακτική που εφάρμοζα ως πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής νησιωτικών περιοχών τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια στο Κοινοβούλιο. Η διεκδίκηση των μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α. έχει αντικείμενο και θα πρέπει με έναν κατάλληλο συντονισμό και επιχειρησιακό σχεδιασμό να πετύχουμε – ει δυνατόν – την ολική επαναφορά τους. Η μάχη του «νησιωτικού Φ.Π.Α.», συνεχίζεται!»\n← Καματερός: Υπάρχουν λύσεις για την αντιμετώπιση του all inclusive.\nΣτις 22 Ιουλίου ξεκινά προετοιμασία ο Διαγόρας →\nΝεκρές και χτυπημένες θαλάσσιες χελώνες στο Κατάκολο\n02/05/2019 NOTOS MEDIA TD 0\nΜε υπογραφή της Υπουργού Τουρισμού Έλενας Κουντουρά αναγνωρίστηκαν δύο ιαματικές πηγές στην Καρδίτσα\n06/02/2019 NOTOS MEDIA TD 0\nΕπιστολή Πολάκη σε Στουρνάρα: Ζητά να παρευρεθεί στο επόμενο ΔΣ της ΤτΕ\n27/02/2019 NOTOS MEDIA TD 0\nΚαματερός: Υπάρχουν λύσεις για την αντιμετώπιση του all inclusive.\nΣτις περιοδείες που είχε ο βουλευτής Δωδεκανήσου και υποψήφιος βουλευτής Ηλίας Καματερός στα χωριά της Κω, αλλά και στην πόλη


Μάνος Γρυπάρης September 17, 2021\n[Αρχική δημοσίευση: 21/8/12] Τα video games από το ξεκίνημα τους είχαν ως στόχο να μας προσφέρουν άφθονες ώρες ξέγνοιαστης διασκέδασης. Βέβαια κατά το παρελθόν το μονοπάτι των gamers δεν ήταν στρωμένο με...ροδοπέταλα όπως είναι στις μέρες μας. Αναφερόμαστε στα δεκάδες walkthroughs που κατακλύζουν το internet, στους οδηγούς στρατηγικής, στα cheats ή ακόμα -όσο κι' αν ακούγεται παράξενο- στα checkpoints. Πολλά από τα games-μπαστούνια που θα αναφέρουμε παρακάτω, όφειλαν τον υψηλό βαθμό πρόκλησής τους στην απουσία όλων των παραπάνω εφοδίων που έχει στη διάθεσή του ο σύγχρονος gamer. Άλλωστε, την τότε εποχή τα games είχαν τον χαρακτήρα των arcade. Αν ξεμένατε από ζωές τότε βλέπατε τα ραδίκια ανάποδα και θα έπρεπε να ξεκινήσετε από την αρχή.\n[UPDATE: 17/9/21 - Το βίντεο του Top 10] Μόλις βγάλαμε βίντεο και ανανεώσαμε πλήρως την παρακάτω λίστα με τα games που κυκλοφόρησαν όλα αυτά τα χρόνια.\nΠριν περάσουμε στο Top 10, ας αναφέρουμε ορισμένα games που είναι άξια αναφοράς και δεν κατάφεραν να μπουν στη δεκάδα.\n1001 Spikes (3/6/2014)\n8bits Fanatics, Nicalis\nPC, PS4, PS Vita, Xbox One, Wii U\nΟι περισσότεροι δεν το γνωρίζετε. Είναι ένα 2D Platform που μας θυμίζει το παλιό 2D Platform Rick Dangerous (κρατήστε το όνομα). Κυκλοφόρησε το 2014 και εδώ θα πρέπει να περάσετε μέσα από παγίδες, τις οποίες θα πρέπει να απομνημονεύσετε καλά.\nΠλατφόρμες εμφανίζονται και εξαφανίζονται, βέλη σκάνε μέσα από τους τοίχους, ευτυχώς το μαρτύριο διαρκεί κανένα μισάωρο καθαρό χρόνο, αλλά ουσιαστικά θα χρειαστείτε πολλές ώρες την πρώτη φορά.\nAlien vs. Predator (21/10/1994)\nΤο Atari Jaguar ήταν μια από τις πιο αποτυχημένες κονσόλες όλων των εποχών. Ένας από τους λόγους που το θυμούνται κάποιοι είναι το Alien vs. Predator και αρκετός κόσμος αγόρασε τότε το Jaguar μόνο και μόνο για να παίξει το συγκεκριμένο παιχνίδι. Πρόκειται για ένα FPS που σας επιτρέπει να παίξετε ως Marine, Predator ή Alien.\nΚάθε φυλή έχει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, αλλά ο κοινός παρανομαστής είναι ότι κάθε φορά που κάνετε save οι αντίπαλοί σας κάνουν respawn. Ως εκ τούτου ο καλύτερος τρόπος να ολοκληρώσετε το παιχνίδι είναι να το παίξετε “μια και έξω”. Στην περίπτωση που επιλέξετε το Alien, θα πρέπει να σώσετε την βασίλισσα σας από τα χέρια των Predators. Το Alien έχει ελάχιστα hit points, αλλά μπορεί να κάνει κουκούλια όποτε σκοτώνει κάποιον Marine, ώστε αν πεθάνει να γεννηθεί ξανά μέσα από το σώμα του άτυχου στρατιώτη.\nΟ Predator αντίθετα είχε τον καλύτερο εξοπλισμό, αλλά υπήρχε και το ανάλογο scaling στους αντιπάλους, αφού θα έπρεπε να αντιμετωπίσετε πολύ περισσότερους εχθρούς από τις δυο άλλες φυλές. Ως Alien ή Predator υπάρχουν κάποιες ελάχιστες ελπίδες να ολοκληρώσετε το παιχνίδι.\nΣτην περίπτωση που κάνετε το λάθος να επιλέξετε τον Marine η μοίρα σας προδιαγράφεται ζοφερή. Τα πυρομαχικά δεν θα φτάνουν για να αντιμετωπίσετε τις ορδές των Aliens, ενώ χάρις στις αδυναμίες του hardware δεν υπάρχουν τα ανάλογα ηχητικά εφέ για να καταλάβετε πότε οι εχθροί σας πλησιάζουν. Υπάρχει βέβαια ένας motion sensor, ο οποίος σας κάνει να αισθάνεστε σαν τον William Hudson στην ταινία Aliens, αφού οι ενδείξεις του το μόνο που καταφέρνουν είναι να σας αγχώσουν και όχι να σας βοηθήσουν. Τα θεραπευτικά items είναι και αυτά λιγοστά και σαν να μην έφτανε αυτό, δεν μπορείτε να τα αποθηκεύσετε αλλά τα καταναλώνετε αυτόματα.\nΤο Bloodborne είναι ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι, αλλά ταυτόχρονα το πιο εύκολο από τα Soulsgames της FromSoftware για διάφορους λόγους. Καταρχήν σας επιτρέπει να μάθετε το παιχνίδι σταδιακά. Στην αρχή, οι εχθροί δεν είναι ιδιαίτερα απειλητικοί και η δυσκολία κλιμακώνει στην πορεία. Υπάρχει επίσης πληθώρα όπλων για κάθε περίπτωση, η μάχη είναι πιο εύκολη και κατανοητή, ενώ υπάρχουν και τρόποι για να φαρμάρετε potions.\nΤα bosses είναι το δυσκολότερο σημείο του παιχνιδιού, αλλά κατά μέσο όρο είναι λίγο πιο εύκολα σε σχέση με τα άλλα Soulsgames. Πάντως, ένας μέσος gamer, θα δυσκολευτεί πάρα πολύ να το τερματίσει. Απευθύνεται σε λίγους, αλλά...τόσα games της FromSoftware έχει το Top 10, ας βγάλουμε το πιο εύκολο απ' έξω.\nH σειρά Castlevania\nΌλα τα Castlevania games έχουν αξιοσημείωτη δυσκολία, λιγότερη ωστόσο σε σχέση με τα games της λίστας μας. Λίγο πιο δύσκολο θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το Castlevania III. Η μεσαιωνική 2D Platform σειρά σας βάζει να πολεμήσετε ελέγχοντας την Vampire Clan των Belmont. Θα βρεθείτε μέσα σε κάστρα με δαίμονες, τους οποίους συνήθως στέλνει ο μοχθηρός Δράκουλας.\nΤα όπλα σας είναι ένα μαστίγιο, που ενίοτε γίνεται αλυσίδα, ενώ ενίοτε υπάρχουν και ελάχιστα power-ups, όπως σακιά με αγιασμούς, αστεράκια κτλ. Οι απλοί εχθροί έχουν συνήθως προβλέψιμο A.I. Η μεγαλύτερη δυσκολία έγκειται στις παγίδες που θα αντιμετωπίσετε, τις αιωρούμενες πλατφόρμες και τα bosses που εξαπολύουν ξαφνικές επιθέσεις από το πουθενά.\nΈνα γοητευτικό Puzzle Platform που εμπλουτίζεται από αρκετά Adventure και Survival Horror στοιχεία. Ο κεντρικός πρωταγωνιστής ζει κάθε βράδυ έναν εφιάλτη οπού βρίσκεται στην βάση μιας σκάλας, της οποίας τα σκαλοπάτια γκρεμίζονται σιγά-σιγά και θα πρέπει να αναρριχηθεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα προς την κορυφή. Θα πρέπει να μετακινήσετε, να σπρώξετε και να σκαρφαλώσετε σε αυτά τα σκαλοπάτια για να τα καταφέρετε. Καθώς περνάτε όμως τα διάφορα levels ο βαθμός δυσκολίας αυξάνεται κατακόρυφα, αφού σας επιτίθενται διάφοροι εχθροί με σκοπό να σας ρίξουν από τις σκάλες, διάφορες επιφάνειες γλιστράνε και γενικά ο χρόνος αρχίζει να κυλά πιο γρήγορα οπότε τα σκαλοπάτια γκρεμίζονται με πιο γοργό ρυθμό.\nΣτο Catherine υπάρχουν μέχρι και boss fights, όπως για παράδειγμα όταν σας κυνηγά μια τεράστια δαιμονική φιγούρα γυναίκας για να σας καρφώσει με ένα γιγάντιο πιρούνι. Σε αυτά είναι σίγουρο ότι θα καταναλώσετε αρκετά continue. Η πρόκληση είναι τεράστια καθώς απαιτείται να σκεφτείτε σε κλάσματα δευτερόλεπτου ποια θα είναι η επόμενη κίνηση σας, ενώ πολλές φορές αν μετακινήσετε λανθασμένα ένα σκαλοπάτι θα είναι αδύνατον να συνεχίσετε παρακάτω. Για όσους παίζουν puzzle games, το Catherine αποτελεί μια ευχαρίστηση. Για όλους τους υπόλοιπους είναι απλά άλλος ένας πονοκέφαλος.\nDevil May Cry 3: Dante's Awakening (1/3/2005)\nPC, PS2, PS3, Xbox 360, PS4, Xbox One, Switch\nΗ τρίτη έκδοση της σειράς ήταν κατά πολλούς και η πιο δύσκολη. Σε αυτή ελέγχετε τον Dante και πρέπει να τα βάλετε με ορδές δαιμόνων. Οι μάχες απαιτούν σωστά combos και dodge, δηλαδή αποφυγή επιθέσεων την κατάλληλη στιγμή. Τα bosses είναι αδίστακτα και διαθέτουν μεγαλύτερη μπάρα health.\nΕυτυχώς έχετε για βοήθεια το Devil Trigger, μηχανισμό που αυξάνει attack, defense, αναπληρώνει το health και ενεργοποιεί τις ειδικές επιθέσεις. Το Devil Trigger διαρκεί όσο έχετε ενέργεια στην αντίστοιχη μπάρα, η οποία ενέργεια ανεβαίνει όσο επιτίθεστε. Δυστυχώς το power-up αυτό δεν το έχετε εξ εαρχής αλλά το αποκτάτε στην πορεία.\nΤο πιο σπασικό, το πιο εκνευριστικό παιχνίδι του σημερινού βίντεο! Ελέγχετε ένα αεροσκάφος που ονομάζεται 6802 και απεικονίζεται με κάτι σαν ρακέτα στην οθόνη και θα πρέπει να αναπηδήσετε στην οθόνη. να ενεργοποιήσετε τους διακόπτες με το σωστό χρώμα και να φτάσετε στην τελική έξοδο χωρίς να ακουμπήσετε τα τοιχώματα ή τις παγίδες λέιζερ. Αν γίνει αυτό τότε χάνετε και ξεκινάτε το κάθε level από την αρχή.\nΕυτυχώς τα levels είναι μικρά καθώς διαρκούν για λίγα δευτερόλεπτα αλλά το θέμα είναι ότι χρειάζεται χειρουργική ακρίβεια στις κινήσεις σας.\nMega Man 9 (26/9/2008)\nΤο δυσκολότερο παιχνίδι της σειράς σας δίνει ζόρικους εχθρούς, πολλές παγίδες για να χάσετε ενέργεια και βέβαια boss fights τα οποία εξαπολύουν επιθέσεις από τις οποίες πολύ δύσκολα θα καταφέρετε να ξεφύγετε.\nΣτο Platform Shooter της Capcom ξεκινάτε με αρχικό όπλο ένα κανόνι και όσο κερδίζετε κάθε boss τόσο αποκτάτε ένα ακόμη επιπλέον όπλο. Ανάλογα με την επιλογή όπλου, ο Mega Man αλλάζει αντίστοιχα και χρώμα. Με τον οπλισμό σας μπορείτε να κάνετε μεγαλύτερο damage, να αποκτήσετε ασπίδα, να δημιουργήσετε επιπλέον τουβλάκια για να ακουμπήσετε πάνω τους και να προχωρήσετε κ.ο.κ.\nΣκεφτείτε ότι το Mega Man 9 είχε και achievement με το οποίο έπρεπε να το τερματίσετε χωρίς να χάσετε ούτε μία ζωή, να τερματίσετε το παιχνίδι 5 φορές σε μία μέρα ή να το τερματίσετε σε κάτω από μία ώρα. Ποιος άρρωστος θα κάνει κάτι τέτοιο;\nNinja Gaiden Black (21/10/2005)\nΜια από τις αρτιότερες κυκλοφορίες για το αρχικό Xbox, χάρις στο στιλιζαρισμένο και διασκεδαστικό σύστημα μάχης του. Ο Ryu Hayabusa πρωταγωνιστεί σ' ένα εκρηκτικό Αction-Adventure, στο οποίο θα πρέπει να εκδικηθεί τους δολοφόνους της clan του και να καταστρέψει το Dark Dragon Blade.\nH έκδοση Black προσφέρει ένα ακόμα επίπεδο δυσκολίας, το Master Ninja, που απευθύνεται ξεκάθαρα στους hardcore παίχτες, καθώς η πρόκληση ακόμα και στο normal επίπεδο είναι κάτι παραπάνω από υψηλή. Για να ολοκληρώσετε το παιχνίδι θα πρέπει να εξοικειωθείτε σε απόλυτο βαθμό με το σύστημα μάχης του, κάτι που απαιτεί να ξοδέψετε αρκετές ώρες μπροστά από τις οθόνες σας.\nTeam Ninja, Sony\nΗ δυσκολία του Nioh είναι κάπως παράδοξη. Στο Action RPG της Team Ninja, που θέλησε να κοπιάρει το Dark Souls, τα πρώτα levels είναι δύσκολα συγκριτικά με τα Dark Souls. Αλλά αν κάνετε όλα τα side quests που βρίσκετε μπροστά σας τότε ευτυχώς το παιχνίδι γίνεται πιο εύκολο. Στην αρχή δηλαδή θα πεθάνετε αρκετές φορές, αλλά αν ψαχτείτε και δυναμώσετε φτιάχνοντας ένα καλό build τότε θα τα πάτε σχετικά καλά.\nΕννοείται ότι ο μέσος όρος δυσκολίας του Nioh είναι υψηλός και δεν προτείνεται για έναν μέσο gamer. Τα boss fights του έχουν υψηλή δυσκολία και θα πρέπει να κάνετε σωστά block και dodge πριν αντεπιτεθείτε.\nPrince of Persia (3/10/1989)\nPC, Amiga, Amstrad, Apple II, NES, Master System κ.α.\nΠως θα σας φαινόταν αν είχατε μόλις μία ώρα να τερματίσετε ένα παιχνίδι; Η εταιρεία ανάπτυξης Broderbund δημιούργησε το 1989 κάτι καινοτόμο που έχουμε δει σε απειροελάχιστες περιπτώσεις στην gaming βιομηχανία. Στο Prince of Persia, ο κακός μάγος Jaffar εξαφανίζει τον πρίγκιπα της Περσίας και απαγάγει την κόρη του, η οποία είναι ταυτόχρονα και αγαπημένη σας. Της δίνει μία ώρα για να τον παντρευτεί αλλιώς θα την σκοτώσει. Εσείς είστε φυλακισμένος στα dungeons, αποδράτε και πρέπει μέσα σε αυτή την ώρα να την σώσετε.\nΤο Prince of Persia ήταν ένα από τα πιο δύσκολα Platform για την εποχή του για πολλούς λόγους. Καταρχήν θα έπρεπε να περάσετε μέσα από παγίδες, όπως πόρτες ή καρφιά, που σας πετσόκοβαν μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Επίσης, ορισμένα πατώματα από το δάπεδο ή το ταβάνι έπεφταν. Θα έπρεπε να εκτελέσετε σωστά ακόμα και parkour καθώς αν πέφτατε στο κενό τότε χάνατε ακαριαία. Υπήρχαν και ξιφομαχίες, ενώ η λιγοστή ενέργειά σας αναπληρωνόταν με potions. Κάποια potions βέβαια ήταν ψεύτικα και σας αφαιρούσαν ενέργεια οπότε θα έπρεπε να το σημειώνετε και αυτό.\nΤο πιο δύσκολο μέρος σε ορισμένα σημεία ήταν να μαντέψετε τον δρόμο! Θα έπρεπε για παράδειγμα να περπατήσετε στο κενό γνωρίζοντας ότι θα δημιουργηθούν πλακάκια ή να...πηδήξετε στο κενό γνωρίζοντας σε ποιο σημείο θα αιωρηθείτε. Είχατε άπειρες ζωές αλλά μόλις μία ώρα περιθώριο και όλα αυτά όταν το ταχύτερο speedrun είναι στα 15 λεπτά και ένα playthrough κάποιου που ξέρει το παιχνίδι στα 35-45 λεπτά. Το είχα τερματίσει μία φορά και είμαι περήφανος.\nΤο Returnal είναι επίσης κάπως δύσκολο και αποτελεί ένα από τα λίγα 3D Third-Person Shooter Roguelike Games. Είναι πολύ πιο δύσκολο Roguelike από το Hades. Τα boss fights εξαπολύουν μαζικές επιθέσεις κατά πάνω σας και είναι εξαιρετικά δύσκολο να τα νικήσετε. Αν πεθάνετε ξεκινάτε και εδώ ολόκληρο το παιχνίδι από την αρχή. Η μόνη περίπτωση να γίνει save είναι όταν ολοκληρώσετε ένα ολόκληρο biome. Έτσι, σημειώνεται ότι έχετε σκοτώσει ένα boss και κρατάτε μόνιμα αντικείμενα.\nΜία καλή τακτική εδώ είναι να τελειώσετε το παιχνίδι σερί. Μένετε σε ένα δωμάτιο που έχετε καθαρίσει από τους εχθρούς και αφήνετε το PS5 ανοιχτό χωρίς rest mode. Τα checkpoints έρχονται με την μορφή των Reconstructions τα οποία δουλεύουν μόνο μία φορά σε κάθε playthrough σας. Αν πρόκειται να χρησιμοποιήσετε κάποιο τότε κάντε το όταν πρέπει.\nPC, Amiga, Amstrad, Atari ST και άλλοι υπολογιστές της εποχής\nΟ ήρωάς του θύμιζε Indiana Jones. Ένα 2D Platform που είναι από τα πρώτα games της Core Design, δημιουργού του θρυλικού Tomb Raider. Το τερμάτισα πολύ λίγες φορές. Το αεροπλάνο του είχε πέσει στη ζούγκλα και θα έπρεπε να αποδράσει από ιθαγενείς και στη συνέχεια στρατιώτες. Χρησιμοποιούσατε πιστόλι με ελάχιστες σφαίρες τις οποίες βρίσκατε σε κουτιά πυρομαχικών, βάζατε δυναμίτη, αποφεύγατε φρουρούς και σκυλιά, σώζατε ομήρους και κυρίως αποφεύγατε αυτές τις εκνευριστικές παγίδες.\nΣτο Rick Dangerous τόσο εσείς όσο και οι εχθροί χρειαζόσασταν μόλις μία σφαίρα για να πεθάνετε. Αν σας τελείωναν οι ζωές ξεκινούσατε από την αρχή. Το χειρότερο ήταν οι κρυφές παγίδες που εμφανίζονταν μέσα από τους τοίχους ή σε σημεία όπου δεν βλέπατε που θα πέσετε και σας σκότωναν ακαριαία οπότε θα έπρεπε να θυμάστε απ' έξω την διαδρομή που θα ακολουθήσετε. Ευτυχώς το παιχνίδι είχε καθαρή διάρκεια 35 λεπτά και θα χρειαζόσασταν ώρες για να το μάθετε. Άλλο ένα παιχνίδι που επίσης είχα τερματίσει λίγες φορές και τότε στην Amiga δεν είχαμε και άπειρα continue.\nZelda II: Adventure of Link (26/9/1988)\nΣτο δεύτερο Zelda για το NES, ο Link ζήλεψε λίγο τον Super Mario, μιας και το παιχνίδι άλλαξε gameplay και έγινε 2D Platform με στοιχεία RPG. Η top-down κάμερα διατηρούνταν μόνο στο χάρτη. Η δυσκολία ανέβηκε καθώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσετε εχθρούς που ο καθένας απαιτούσε διαφορετική τακτική αντιμετώπισης. Το ίδιο ίσχυε και για τα bosses. Τα όπλα σας ήταν το σπαθί και η ασπίδα, ενώ υπήρχαν κάποια συμπληρωματικά αντικείμενα που σας επέτρεπαν π.χ. να σπάσετε πέτρες, να περπατήσετε πάνω σε νερό, να αποκαλύψετε κρυφές περιοχές κτλ.\nΣτο Zelda II θα έπρεπε να αντιμετωπίσετε παγίδες, πλατφόρμες που απαιτούσαν ισορροπία, να ανεβείτε ορόφους με ασανσέρ βρίσκοντας τον σωστό όροφο και την κατάλληλη έξοδο και κυρίως να περάσετε τον χρόνο σας σε dungeons. Οι εχθροί συνήθως εντοπίζονταν σε μικρές ομάδες. Όμως όπου σας επιτίθονταν μαζικά, ε εκεί την είχατε άσχημα. Το ενδιαφέρον είναι τα RPG στοιχεία, αφού εδώ αποκτούσατε πόντους xp και κάνατε upgrade τα attack, damage και life νικώντας εχθρούς.\nPC, PS4, PS Vita, 3DS, Switch, iOS, Android\nΤο VVVVVV (ΒιβιβιΒιβιβι) εκτός από το ότι έχει ένα από τα πιο αστεία ονόματα όλων των εποχών, μας δείχνει πως θα μπορούσε να είναι ένα Platform game υψηλότατης δυσκολίας αν θα κυκλοφορούσε στη δύση του Atari 2600. Ελέγχετε τον Captain Viridian, ένα χαμογελαστό ανθρωπάκι που θα πρέπει να εκκενώσει το αεροσκάφος μαζί με τους συναδέλφους του. Το ιδιαίτερο στοιχείο στο gameplay είναι ότι ο ήρωάς σας δεν μπορεί να πηδήξει όπως οι χαρακτήρες των games, αλλά αντίθετα με το κουμπί του άλματος φτάνει στο ταβάνι ή σε άλλο level εκτός οθόνης.\nΣτο παιχνίδι θα πρέπει να περάσετε μέσα από παγίδες, η λογική των οποίων απαιτεί πειραματισμό. Θα χρειαστείτε πολύ καλά αντακλαστικά, ενώ σε πολλά σημεία θα πρέπει να μαντέψετε πως θα κινηθείτε και η λύση μπορεί κάποιες φορές να βρίσκεται και εκτός οθόνης σε κάποιο άλλο level. Επίσης, θα ενεργοποιήσετε αντικείμενα για να προχωρήσετε παρακάτω, υπάρχει ένα υποτυπώδες σενάριο και σε κάθε level υπάρχει μία μίνι επεξήγηση στην οθόνη. Παρά τα φτωχά γραφικά του, υπάρχουν εύστοχα puzzles, ενώ το παιχνίδι διακρίνεται και για τις επιρροές του soundtrack από άλλα retro games.\nWorld's Hardest game (2008)\nΟ τίτλος από μόνος του είναι cringe. Εδώ θα πρέπει απλά να οδηγήσετε μία τελεία στο τέλος του level. Υπάρχουν 30 levels η δυσκολία των οποίων κλιμακώνει επικίνδυνα. Για να το τερματίσεις θέλεις απλά αντανακλαστικά και τεράστια επιμονή μέχρι να μάθεις τα ακριβή σημεία από όπου θα πρέπει να περάσεις.\nΣε ορισμένα levels καλείσαι να μαζέψεις κίτρινες τελείες ώστε να ανοίξει η έξοδος. Ευτυχώς εδώ έχεις άπειρες ζωές. Οριακά το λες παιχνίδι αφού κάποια στιγμή όλο και κάποιος developer θα σκεφτόταν να φτιάξει κάτι τέτοιο.\nΣτην τελευταία θέση έχουμε ισοβαθμία.\n10: Shadow of the Beast (1989)\n(Amiga, Atari ST, Atari Lynx, Amstrad CPC, Commodore 64, ZX Spectrum, SNES, Mega Drive, Master System)\nTo Shadow of the Beast ήταν ένα 2D Platform με έντονα Horror στοιχεία. Ήταν ένας από τους λόγους που πολλοί αγορασαν Amiga 500, καθώς τα γραφικά του, το πρωτοποριακό (τότε) parallax scrolling, η ατμόσφαιρά του, η ποικιλία εχθρών και οι απρόσμενες παγίδες του, το έκαναν τόσο εντυπωσιακό και τρομακτικό ώστε ελάχιστοι το έπαιζαν με τα φώτα σβησμένα.\nΟ Aarbron, τον οποίο και ελέγχατε, ήταν ένας άντρας ο οποίος έπεσε θύμα απαγωγής όταν ήταν παιδί και μετετράπει μέσω μαγείας σε έναν τερατώδη υπηρέτη του δαιμόνιου Maletoth. Οι μνήμες σας για την ανθρώπινη φύση σας όμως επέστρεψαν και αποφασίσατε να αποδράσετε. Το αποτέλεσμα ήταν να έχετε να αντιμετωπίσετε ορδές εχθρών, όπως δαίμονες, τερατώδη ζώα, πνεύματα, σκελετούς και κάθε είδους μυθικά τέρατα που προκαλούσαν τρόμο και μόνο με την όψη τους. Κι όλα αυτά με μόλις 12 hit points τα οποία έπεφταν ασταμάτητα και χωρίς cooldown εάν δεν ήσασταν προσεκτικοί. To health αναπληρωνόταν με δόσεις και μόνο σε συγκεκριμένα σημεία. Είχατε μία ζωή, κανένα save και αν χάνατε θα έπρεπε να ξεκινήσετε το παιχνίδι από την αρχή.\nΤο Shadow of the Beast απαιτούσε από εσάς να μάθετε όλα τα κρυφά περάσματα, τις παγίδες και τις αδυναμίες των εχθρών σας. Aπαιτούσε ιδιαίτερη δεξιοτεχνία, αντανακλαστικά, σωστό timing και στρατηγική αξιοποίησης της ενέργειάς σας ώστε να καταφέρετε να επιβιώσετε με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Έπρεπε να μάθετε ακριβώς που θα κινηθεί κάθε εχθρός σας και τι παγίδες θα εμφανιστούν μπροστά σας. Υπήρχαν δεκάδες είδη εχθρών, ένας αριθμός από τους μεγαλύτερους για την εποχή εκείνη, άρα διαφορετική τακτική για τον καθένα κι είχατε μόνο τις γροθιές σας και σε κάποια σημεία αποκτούσατε κι ορισμένα όπλα για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Τα boss fights είχαν συγκεκριμένο μοτίβο το οποίο θα έπρεπε επίσης να μάθετε. Το πιο δύσκολο πράγμα στο παιχνίδι ήταν οι αιφνίδιες παγίδες, όπως αιχμηρά αντικείμενα που έβγαιναν από το έδαφος ή το ταβάνι ή αντικείμενα διαφόρων μεγεθών που πετιούνταν από διάφορα σημεία και που θα έπρεπε να τα γρονθοκοπήσετε ή να τα αποφύγετε. Το έχω τερματίσει μόλις μία φορά και ούρλιαζα από ικανοποίηση.\n10: Contra: Hard Corps (8/8/1994)\nΗ σειρά Contra αποτελεί ένα 2D Shoot 'Em Up. Η πρώτη έκδοση που κυκλοφόρησε το 1987 για Arcade, NES και υπολογιστές της εποχής, δεν ήταν τόσο δύσκολη όσο διαφημίζεται. Το Contra Hard Corps που κυκλοφόρησε για Mega Drive όμως και το οποίο θα εξετάσουμε εδώ, βελτιώθηκε στον τεχνικό τομέα και πήγε την δυσκολία ένα επίπεδο πιο πάνω, αφού έκρυβε πολύ πιο δύσκολα boss fights, περισσότερες σφαίρες στην οθόνη και απότομες παγίδες που σας αιφνιδίαζαν.\nΟι εξωγήινοι αποδεικνύονται σκληροί καριόληδες, ωστόσο ευτυχώς το παιχνίδι ήταν μικρό σε διάρκεια. Στο Contra Hard Corps η δυσκολία είναι μεγάλη, αλλά εάν γνωρίζετε ποια όπλα να χρησιμοποιήσετε κάθε φορά, τα bosses θα είναι πολύ πιο εύκολα. Στην αρχή επιλέγετε χαρακτήρα και ο καθένας έχει το δικό του ρεπερτόριο όπλων. Στην πορεία μπορείτε να συλλέξετε διάφορα power-ups που αυξάνουν την μαχητική σας ικανότητα. Κάθε φορά που δέχεστε κάποια σφαίρα από τους εχθρούς σας πεθαίνετε και παράλληλα χάνετε τα power ups που είχατε μαζέψει. Πάντως ειδικά στα bosses, που ήταν υπερβολικά δύσκολα, θα έπρεπε να γνωρίζετε πότε να πυροβολήσετε και πότε να τρέξετε ή να πηδήξετε.\nΤο Contra ξεχώριζε επίσης χάρις στο άκρως εθιστικό co-op που προσέφερε, εντούτοις ο βαθμός δυσκολίας ανέβαινε κατακόρυφα στο εν λόγω mode, καθώς εμφανίζονταν ακόμα περισσότεροι εχθροί στην οθόνη και θα έπρεπε να αποφύγετε εκατοντάδες σφαίρες για να επιβιώσετε. Συν τις άλλοις, τα bosses γινόντουσαν ακόμη πιο δύσκολα και δεν ψοφάγανε με τίποτα!\n9: Cuphead (29/9/2017)\nStudioMDHR Entertainment, Microsoft\nPC, PS4, Xbox One, Switch, Mac\nΤο Cuphead είναι ένα 2D Platform με retro αισθητική που θυμίζει τα πρώτα καρτούν την δεκαετία του '30. Είναι πολύ δύσκολο τόσο στις πίστες, όσο ειδικά και στα boss fights, τα οποία εξαπολύουν για παράδειγμα σφαίρες, λέιζερ και κεραυνούς από το πουθενά και σας εξολοθρεύουν. Στο ρεπερτόριό σας έχετε διάφορα όπλα, σκύψιμο, αποφυγή και διπλό άλμα. Αν έχετε καλό όπλο στην κατοχή σας τότε διατηρείτε πλεονέκτημα. Επομένως θα πρέπει να προσέξετε ώστε να μην πεθάνετε εκεί που δεν πρέπει.\nΤο καλό με το Cuphead είναι ότι ξοδεύετε νομίσματα μετά από κάθε level για να αναβαθμίσετε τα όπλα σας. Πέρα από την αναβάθμισή τους μπορείτε να αγοράσετε και charms, τα οποια σας προσδίδουν επιπλέον ικανότητες. Τα πιο σωτήρια είναι οι hearts και το smoke bomb, που σας δίνουν ενέργεια και μια δυνατότητα τηλεμεταφοράς αντίστοιχα. Τέλος, το Cuphead μπορεί να παιχτεί και Co-op από δύο παίκτες, αλλά σε αυτή την περίπτωση τα bosses έχουν μεγαλύτερο health και μπορεί να σας φανούν πιο δύσκολα.\n8: Ghosts 'n Goblins Resurrection (25/2/2021)\nGhouls 'n Goblins Resurrection: Το 2D Platform της Capcom που άφησε εποχή με την δυσκολία του. Δεν αναφέρομαι φυσικά μόνο στην πρώτη έκδοση, το Ghosts and Goblins του 1985. Το Ghouls and Goblins του 1988 ήταν τεχνικά καλύτερο και ακόμη πιο δύσκολο, ενώ το Ghosts 'n Goblins Resurrection είχε τέσσερα επίπεδα δυσκολίας και στο επίπεδο Legend, έσπαγε νεύρα ακόμη και σε speedrunners, καθώς έκανε διαρκώς spawn εχθρούς. Ελέγχετε έναν ιππότη, ο οποίος σκοτώνεται με ένα hit ή αποκτάει πανοπλοία κι έτσι οι εχθροί χρειάζονται δύο hits για να σας σκοτώσουν.\nΤο πιο σπαστικό πράγμα εδώ είναι ότι σε ορισμένα σημεία το παιχνίδι σας κάνει διαρκώς spawn τέρατα μέχρι να τελειώσετε το εκάστοτε level. Στην έκδοση Resurrection η δυσκολία ξέφευγε σε ακόμη μεγαλύτερα επίπεδα από τις αρχικές εκδόσεις, αφού θα έπρεπε να πολεμήσετε ακόμη ισχυρότερα bosses και να αποφύγετε περισσότερα είδη παγίδων και αιωρούμενες πλατφόρμες που απαιτούσαν καλό υπολογισμό για να μην βρεθείτε στο κενό. Τα δε bosses ήταν πραγματικά τεράστια και ικανά να σας κάνουν να σπάσετε το χειριστήριό σας.\nΤην πρώτη φορά που θα ολοκληρώσετε το παιχνίδι (ή θα νομίζετε ότι το έχετε ολοκληρώσει για να είμαστε πιο ακριβείς) θα ενημερωθείτε ότι η μάχη σας ήταν μια παγίδα κατασκευασμένη από τον Σατανά. Στη συνέχεια θα πρέπει να επαναλάβετε την όλη διαδικασία από το πρώτο level και μάλιστα με αυξημένο επίπεδο δυσκολίας (πόσο μαζοχισμός πια) ώστε να δείτε το πραγματικό ending! Αν είχατε παίξει το Ghosts 'N Goblins στα coin-op, το πιθανότερο μετά απ' όλα αυτά ήταν να χάσετε όσα κέρματα είχατε πάνω σας ή να μην προλάβετε να πάτε για ψιλά μέχρι την λήξη του Continue. Επικές εποχές. Να σημειώνω ότι έχω τερματίσει μόνο το πρώτο Ghosts 'n' Goblins λίγες φορές, στον Amstrad και το θεωρώ πιο εύκολο σε σχέση με τα επόμενα.\n7. I Wanna Be The Guy, The Movie, The Game (2007)\nPC (Δωρεάν Download)\nΤο Scary Movie των video games! Ένα άκρως υποτιμημένο 2D Platform, το οποίο έχει τεράστια δυσκολία! Πρωταγωνιστής είναι ο The Kid, ο οποίος περνάει από levels που αποτελούν ωδή σε όλα τα δύσκολα video games, όπως τα Ghost 'n' Goblins, Castlevania, Tetris, αλλά και λιγότερο δύσκολα όπως τα Super Mario Bros. και Street Fighter. Έχει δύο κύρια στοιχεία. Παγίδες και boss fights. Ο χαρακτήρας έχει double jump και τις περισσότερες φορές θα πρέπει να...προβλέψεις που θα κάνεις double jump ώστε να εμφανιστεί το αμέσως επόμενο block και να πηδήξεις πάνω του. Διαφορετικά απλά θα πέσεις στο κενό.\nΤο παιχνίδι είναι διαθέσιμο για να το παίξετε δωρεάν, σας έχουμε link στην περιγραφή, αφού λόγω δικαιωμάτων ο δημιουργός του δεν μπορούσε να το πουλήσει. Είναι απείρως δύσκολο, αλλά ταυτόχρονα είναι και το μικρότερο σε διάρκεια αυτής της λίστας, αφού κρατάει κάτι λιγότερο από μία ώρα καθαρού χρόνου (στην πραγματικότητα πολλές ώρες μέχρι να το μάθετε). Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να "βασανιστείτε" λιγότερες ώρες για να το μάθετε (αν τα καταφέρετε).\n6. Celeste (26/2/2018)\nΈνα 2D Platform το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο εκνευριστικά δύσκολα games. Σας ζητάει να αιωρείστε διαρκώς για να γλιτώσετε από το κενό ή από παγίδες που βρίσκονται παντού διάσπαρτες. Με ένα χτύπημα πεθαίνετε. Θα πρέπει να πηδάτε στο σωστό χρόνο και σε ορισμένα σημεία να μαντεύετε που βρίσκεται η λύση διαφυγής ή η εκάστοτε πλατφόρμα. Ενίοτε το περιβάλλον θα σας μπερδέψει κιόλας λόγω της ιδιαίτερης χρωματικής παλέτας του.\nΤα pixel art γραφικά είναι χαριτωμένα, αλλά δεν ισχύει το ίδιο για τους ελάχιστους εχθρούς που έχει το παιχνίδι. Μετά από μόλις 1-2 ώρες η δυσκολία ανεβαίνει κατακόρυφα, με τα τελευταία levels να είναι απλά ένας οργασμός παγίδων.\n5: Dark Souls (07/10/2011)\nΗ συνέχεια του Demon's Souls αποτέλεσε μια από τις καλύτερες προτάσεις στον χώρο των Action RPG. Ο πυρήνας του gameplay έμεινε σχεδόν αμετάλλαχτος με την βασικότερη διαφορά να έγκειται στον τομέα των healing potions. Ο μόνος τρόπος για να ανακτήσετε τα hit points σας είναι να χρησιμοποιήσετε τα Estus Flasks, τα οποία όμως είναι περιορισμένα και αν θέλετε να τα αναπληρώσετε θα πρέπει να κάνετε rest.\nΟι εχθροί σας όμως κάνουν respawn κάθε φορά που μπαίνετε στην παραπάνω διαδικασία και θα πρέπει να τους αντιμετωπίσετε ξανά μέχρι να φτάσετε με ασφάλεια στο επόμενο rest point. Υπάρχουν διαφωνίες για το ποιο Action RPG της FromSoftware είναι πιο δύσκολο. Τα bosses στο Dark Souls πιστεύουμε ότι είναι τα πιο δύσκολα σε όλη την σειρά, σε αντίθεση με το Demon's Souls όπου οι απλοί εχθροί παρουσιάζουν μεγαλύτερη δυσκολία από τους αντίστοιχους απλούς του Dark Souls.\n4: Demon's Souls (25/6/2010)\nFrom Software-Japan Studio, Bandai Namco Games\nO πνευματικός απόγονος της σειράς King's Field έσκασε σαν βόμβα μεγατόνων όταν κυκλοφόρησε σε Ιαπωνία και Αμερική το 2009 και η εμπορική επιτυχία του ώθησε την Namco Bandai να το μεταφέρει ένα χρόνο αργότερα και στα μέρη μας.\nΟ θάνατος παραμονεύει παντού, αφού ακόμα και οι πιο απλοί εχθροί μπορούν να σας κομματιάσουν με μερικά χτυπήματα. Το δε ξεκίνημά του είναι απίστευτα δύσκολο και αν δεν έχετε εμπειρία από Souls games καλύτερα να παίξετε με μαγεία που είναι πιο εύκολο και να κρατάτε τους εχθρούς σας σε απόσταση. Οι ψυχές των πεσόντων αντιπάλων είναι το μοναδικό νόμισμα στο παιχνίδι ώστε να ανεβείτε level, να αγοράσετε αντικείμενα ή να επιδιορθώσετε τις ζημιές που έχει υποστεί ο εξοπλισμός σας.\nΣτο Demon's Souls, κάθε φορά που θα πεθάνετε θα πρέπει να “μαζέψετε” το πτώμα σας και τις ψυχές που είχατε συγκεντρώσει ως τότε, οι οποίες εάν δεν τα καταφέρετε χάνονται. Τόσο απλά, τόσο σαδιστικά. Βέβαια, αξίζει να αναφέρουμε ότι ο θάνατος του χαρακτήρα σας αποτελεί μέρος της trial-and-error τακτικής που απαιτείται για να προχωρήσετε στο παιχνίδι. Το ανησυχητικό είναι ότι από το πουθενά μπορούν να εισβάλλουν άλλοι παίκτες στον κόσμο σας και να σας σκοτώσουν. Παρά την τεράστια δυσκολία του, το Demon's Souls είναι ιδιαίτερα εθιστικό και όσες φορές και αν αντικρίσετε...τον Χάρο, είναι σίγουρο ότι δεν θα τα παρατήσετε, αλλά θα πεισμώσετε ακόμα περισσότερο μέχρι να τα καταφέρετε.\n3: Super Meat Boy (20/10/2010)\nPC, Xbox 360, PS4, Mac, Switch, Wii U, Vita\nΣε αυτό το 2D Platform retro αισθητικής, κεντρικός πρωταγωνιστής είναι ο Meat Boy, ο οποίος θα πρέπει να σώσει την αγαπημένη του από τα νύχια του Dr. Fetus. Κάπως έτσι ξεκινά ένα από τα διασκεδαστικότερα και συνάμα δυσκολότερα games των τελευταίων ετών.\nΤο σενάριο δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά αυτό έχει ελάχιστη σημασία καθώς ο κόσμος του παιχνιδιού αποτελείται από 300 και πλέον levels που είναι ικανά να σας κρατήσουν για πολλές ώρες μπροστά από τις οθόνες σας. Κάθε πίστα έχει διάφορες παγίδες και θανατηφόρες συσκευές, όπως πριονοκορδέλες τις οποίες θα πρέπει να αποφύγετε με υπομονή και μεθοδικότητα. Θα χρειαστείτε τέλεια αντανακλαστικά για να μπορείτε να πηδάτε από την μία πλατφόρμα στην άλλη, να ξεφεύγετε από πολλές παγίδες μαζί, να πιάνετε κλειδιά στον αέρα, να ισορροπείτε πάνω από το κενό με ακρίβεια εκατοστών και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Θα καταλήγετε να πεθάνετε αμέτρητες φορές μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτων, μιας και το gameplay είναι πολύ γρήγορο, άρα θα πρέπει να έχετε πολύ υπομονή και επιμονή.\nΣτα του gameplay με ένα χτύπημα πεθαίνετε, ενώ ενάλογα με τον χρόνο που ολοκληρώνετε την κάθε πίστα βαθμολογείστε με το ανάλογο rating. Στην περίπτωση που πετύχετε το Α+ ranking σας δίνεται η δυνατότητα να παίξετε μια “Dark” έκδοση του level που είναι σαφώς δυσκολότερη.\n2. Sekiro: Shadows Die Twice (22/3/2019)\nΤο Sekiro δεν έχει τα RPG στοιχεία των Soulsgames και σε θάβει με το καλημέρα! Είναι το πιο δύσκολο παιχνίδι για να το μάθεις, δεν έχεις τα upgrades των Soulsgames, όπως π.χ. το να χτίσεις τον χαρακτήρα σου με μαγεία από την αρχή και να παίζεις με απόσταση και θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις το stealth και μεγάλη ακρίβεια κινήσεων στη μάχη για να επιβιώσεις.\nΤα boss fights είναι τα πιο δύσκολα που έχουμε δει ποτέ, αφού από την αρχή κιόλας του παιχνιδιού θα σας θερίσουν. Δεν έχουν ένα στάνταρ μοτίβο κινήσεων, αλλά έχουν υψηλό A.I. και αλλάζουν στρατηγική στη μάχη. Υπάρχουν ακόμα και mini bosses τα οποία είναι ικανά να σας συνθλίψουν με λίγα χτυπήματα. Υπάρχουν ασάφειες μέχρι και στο pathfinding και στο πως εξελίσσονται τα skill trees, λες και η FromSoftware προσπάθησε επίτηδες να μας βγάλει το λάδι. Αν πεθάνετε τότε μπορείτε είτε να επιστρέψετε στο προηγούμενο checkpoint, είτε να αναστηθείτε -όταν η λειτουργία αυτή είναι διαθέσιμη- με επιβάρυνση όμως το να ασθενήσουν οι NPCs και οι βοήθειες στο health σας να γίνουν πιο σπάνιες. Ευτυχώς που σε ορισμένα σημεία μπορείτε να παίξετε με stealth, μήπως και γλιτώσετε καμία μάχη.\nNES, Amiga, Mega Drive, Game Gear, Game Boy, Amiga CD32, Xbox One\nΤην κορυφή στην ανασκόπηση μας με τα δυσκολότερα video games κατακτά με χαρακτηριστική ευκολία το Battletoads. Η εν λόγω δημιουργία κυκλοφόρησε στα τέλη των 8-bit κονσολών και ήταν μια εκ των κορυφαίων από τεχνικής άποψης για το NES. To gameplay αναμιγνύει στοιχεία των Side-scroller Beat 'em up εκείνης της εποχής -όπως για παράδειγμα το Streets of Rage- με αρκετές δόσεις Platform.\nΗ κόμικ αισθητική και το χιούμορ δεσπόζουν, αφού κάθε φορά που πραγματοποιείτε διάφορες finishing moves, οι γροθιές και οι κλωτσιές σας αποκτούν εξωπραγματικό μέγεθος, εκσφενδονίζοντας με αυτόν τον τρόπο τους εχθρούς σας στην άλλη άκρη της οθόνης (πολλές φορές χτυπώντας παράλληλα τον συμπαίχτη σας στο co-op). Πέρα από το υψηλό A.I. των εχθρών, το βασικότερο πρόβλημα με το Battletoads είναι οι παγίδες. Θα πρέπει να μάθετε απ' έξω ολόκληρα μοτίβα για να περάσετε ένα level και να αποφύγετε εμπόδια και παγίδες, καθώς αν αποτύχετε θα χάνετε ακαριαία από μία ζωή.\nΣε ορισμένα μοτίβα μάλιστα θα πρέπει να βρίσκεστε σε συγκεκριμένο σημείο της οθόνης. Αυτό ισχύει τόσο όταν καβαλάτε ένα από τα οχήματα, όσο και σε περίπτωση που σας καταδιώκουν. Οι παγίδες του παιχνιδιού είναι πιο OP από τους εχθρούς, ακόμη και από τα boss fights, τα οποία ακολουθούν συγκεκριμένο τρόπο επίθεσης και αν τα χτυπάτε με σπρωξίδι πριν προσγειωθούν τότε θα τα περνάτε σχετικά εύκολα.\nΣτο Battletoads έχετε τρία continues για να ολοκληρώσετε το παιχνίδι και δεν υπάρχει απολύτως κανένα save point ή έστω κάποιο password για να μπορείτε να αποθηκεύσετε την πρόοδό σας. Παράλληλα, αν επιχειρήσετε να παίξετε co-op ώστε να αυξήσετε τις πιθανότητές σας για να τα καταφέρετε, θα καταλήξετε να χτυπάτε άθελα σας τον σύμμαχό σας εξαιτίας του "δύστροπου" συστήματος μάχης που έχει friendly fire. Ελάχιστοι είναι αυτοί που το έχουν τερματίσει, αλλά η ηθική ανταμοιβή τους ήταν σε κάθε περίπτωση τεράστια.\nΓια τα επόμενα Best of κάντε κλικ εδώ για να ψηφίσετε την δική σας επιλογή στο forum του GameWorld!


Άρση τηλεφωνικού απορρήτου - Τα τελευταία νεά & ειδήσεις\nΦονικό στα Γλυκά Νερά – Τα αποτελέσματα των ερευνών. Τα στοιχεία που καίνε τον συζυγοκτόνο\nΗ οικογένεια του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου δεν θα διεκδικήσει την επιμέλεια της μικρής Λυδίας τόνισε στο Χαμογέλα και Πάλι ο δικηγόρος του συζυγοκτόνου, Αλέξανδρος Παπαϊωανννίδης. «Η διάθεση της οικογένειας του εντολέα μου δεν είναι να μπει σε οποιαδήποτε διεκδίκηση ή διαμάχη. Αναμένει την απόφαση του δικαστηρίου. Θεωρώ ότι οι όροι θα είναι πάνω κάτω αυτοί που ισχύουν σήμερα και οι οποίοι τηρούνται ευλαβικά. Δημιουργήθηκε γέφυρα μεταξύ των δύο οικογενειών για να είναι καλό το κλίμα για το παιδί κυρίως» σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Παπαϊωαννίδης. Ακόμα, όπως είπε, οι γονείς του θύματος και του συζυγοκτόνου έχουν συχνή επικοινωνία, με τους τελευταίους μάλιστα να μένουν στην Αλόννησο πλέον. «Και οι γονείς του εντολέα μετακόμισαν στο νησί για ένα διάστημα για να είναι κοντά και να παρέχουν την οποιαδήποτε βοήθεια και στην άλλη οικογένεια που θα μεγαλώσει το παιδί» πρόσθεσε. Τέλος, όσον αφορά στα της έρευνας, είπε ότι αναμένονται οι άρσεις του τηλεφωνικού και του τραπεζικού απορρήτου του συζυγοκτόνου, αλλά και οι απαντήσεις από εταιρεία στην Κίνα για να διαπιστωθεί πότε έκλεισε η κάμερα την βραδιά του εγκλήματος. Αναδημοσίευση άρθορυ από το nassosblog


Η LG Signature συνεργάζεται με το Studio Fuksas στην IFA 2019 - XBLOG.GR\nΓια να δείξουν τη σημασία του σχεδιασμού στη δημιουργία και την εξέλιξη της σειράς LG SIGNATURE, η LG Electronics (LG) και η διεθνής εταιρεία αρχιτεκτονικής Studio Fuksas συνεργάστηκαν για να παρουσιάσουν το έργο “Infinity” στην IFA 2019 που θα πραγματοποιηθεί αρχές Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο. Το Infinity που θα βρίσκεται στο περίπτερο της LG αναδεικνύει την έμφαση που δίνει η LG SIGNATURE στο design, καθώς ο εκθεσιακός χώρος, που έχει σχεδιαστεί από την Fuksas, αντικατοπτρίζει το απόλυτο στυλ και τις δυνατότητες των εξαιρετικά premium προϊόντων της LG.\nΜε βάση τη φιλοσοφία «Η τέχνη εμπνέει την τεχνολογία, η τεχνολογία συμπληρώνει την τέχνη», οι επισκέπτες θα δουν μέσω αυτής της συνεργασίας τη σχέση μεταξύ τέχνης και τεχνολογίας και πώς οι δύο έννοιες είναι συνυφασμένες στο έργο. Το Studio Fuksas, με επικεφαλής τους Massimiliano και Doriana Fuksas, είναι μια διεθνώς βραβευμένη αρχιτεκτονική εταιρεία της οποίας τα ξεχωριστά, σύγχρονα έργα έχουν τοποθετηθεί σε αεροδρόμια, μουσεία, πολιτιστικά κέντρα, εκκλησίες και εσωτερικούς χώρους κτιρίων σε όλο τον κόσμο. Ενδεχομένως η πιο γνωστή δημιουργία τους είναι το νέο συνεδριακό κέντρο και ξενοδοχείο Roma Convention Center and Hotel, μια γυάλινη και ατσάλινη κατασκευή που φιλοξενεί ένα τεράστιο ημιδιαφανές γλυπτό, το Cloud, που καλύπτεται από μεμβράνη 15.000 τετραγωνικών μέτρων.\nΓια το έργο Infinity στην IFA, το γραφείο Fuksas εισάγει ένα σχέδιο με καλειδοσκόπιο και το συνδυάζει με το κομψό αλλά απλό εξάγωνο – ένα γνωστό σχήμα στα έργα των Fuksas – για να εκφράσει την ποιότητα και τις πολλές δυνατότητες της τεχνολογίας και του σχεδιασμού της LG SIGNATURE. Η τέλεια γεωμετρία χρησιμεύει ως γέφυρα μεταξύ του μοτίβου του καλειδοσκοπίου και των προϊόντων της LG SIGNATURE, υπογραμμίζοντας περαιτέρω την ποιότητα και το φουτουριστικό μοντέρνο στυλ που ενσωματώνει η μάρκα.\n«Για μένα, η πολυτέλεια είναι ένα μινιμαλιστικό μέρος χωρίς περιορισμούς όπου οι άνθρωποι μπορούν να αναπνεύσουν ελεύθερα, να ξεκουραστούν, να τρώνε και να αγαπήσουν», δήλωσε ο Massimiliano Fuksas. «Η LG SIGNATURE ενσωματώνει ακριβώς αυτό και γι’ αυτό είμαι υπερήφανος που συνεργάζομαι με την LG στην IFA 2019. Η LG SIGNATURE είναι η αλληλεπίδραση της τέχνης και της τεχνολογίας στην καθαρότερη μορφή της καθορίζοντας την πολυτέλεια στο σπίτι».\n«Είμαστε ενθουσιασμένοι που παρουσιάζουμε αυτή τη μοναδική συνεργασία που δείχνει την ουσία της LG SIGNATURE μέσω ενός από τα πιο αξιοσέβαστα ονόματα της αρχιτεκτονικής», δήλωσε ο Brian Na, Αντιπρόεδρος και Επικεφαλής της LG Europe. «Το Infinity υπογραμμίζει την ασυμβίβαστη αισθητική και την τεχνολογία αιχμής των προϊόντων μας με τρόπο που πιστεύω ότι θα έχει απήχηση στους επισκέπτες της IFA».\nΑπό τις 6 έως 11 Σεπτεμβρίου, οι επισκέπτες του εκθεσιακού χώρου της LG στην IFA 2019 στο Messe Berlin Hall 18 θα μπορούν να απολαύσουν το έργο Infinity με την πλήρη σειρά LG SIGNATURE των τηλεοράσεων OLED R και OLED W, ψυγείων και ψυγειοκαταψυκτών, κάβας κρασιού, πλυντηρίων TWINWash, ιονιστή αέρα και κλιματιστικών. Ακολουθήστε τις δραστηριότητες της LG στην IFA στα κοινωνικά μέσα με το hashtag #LGIFA2019.\nPrevΠροηγουμενοIFA 2019: Η LG παρουσιάζει τα νέα smartphones LG K50S και K40 S\nΝεοτεροLG: Η νέα εφαρμογή ThinQ για έξυπνες συσκευές υποστηρίζει φωνητικές εντολέςNext\nIFA 2019, LG, LG SIGNATURE, Studio Fuksas


25Η ΜΑΡΤΙΟΥ : Εντυπωσιάζει ο Ιερός Ναός Περιβλέπτου! - ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE\nΠέμπτη, 25 Μαρτίου 2021 11:38\nΑρχική » ΝΕΑ » 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ : Εντυπωσιάζει ο Ιερός Ναός Περιβλέπτου!\nΕντυπωσιακό είναι το αποτέλεσμα του φωτισμού στον Ιερό Ναό της Περιβλέπτου. Ο ναός το βράδυ της Τετάρτης ντύθηκε στα χρώματα της γαλανόλευκης μετέχοντας με αυτό τον τρόπο στον εορτασμό της 25ης Μαρτίου.\nΑλλαγή ώρας θερινή: Πώς αλλάζουμε τα ρολόγια- Κτηματολόγιο - ΟΠΕΚΕΠΕ ΠληρωμέςΕορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 25η Μαρτίου-Ευαγγελισμός της Θεοτόκου


Το βατερλό του ΛεΜπρόν είναι οι φετινοί Λέικερς %\nΤο βατερλό του ΛεΜπρόν είναι οι φετινοί Λέικερς\nΟι Λέικερς βρίσκονται πολύ κοντά στην αποτυχία, καθώς πολύ δύσκολα θα καταφέρουν να κλέψουν τη 10η θέση από τους Σπερς για να μπουν στo Play In tournament της σεζόν\nΟι Λος Άντζελες Λέικερς βρίσκονται πολύ κοντά στο να μην καταφέρουν να μπουν στo Play In tournament του ΝΒΑ, καθώς πλέον η κατάσταση δε βρίσκεται στα χέρια τους και έτσι θα πρόκειται για μια από τις χειρότερες χρονιές της ομάδας στο ΝΒΑ.\nΜεγάλο φαβορί για τη δέκατη θέση της Δύσης, που οδηγεί σε play in, είναι οι Σπερς απέναντι στους Λέικερς. Η ομάδα του Γκρεγκ Πόποβιτς με ρεκόρ 33-45 έχει πλέον αποκτήσει σαφές προβάδισμα κόντρα στην παρέα του ΛεΜπρόν Τζέιμς, που ακολουθεί με 31-47.\nΗ ομάδα του Λος Άντζελες στα δέκα τελευταία παιχνίδια μετρά έξι συνεχόμενες ήττες, ενώ στα τελευταία δώδεκα ματς έχει καταφέρει να πάρει μόνο δύο νίκες.\nΈτσι, με τα τωρινά δεδομένα μοιάζει απίθανο να καταφέρει να κλέψει τη 10η θέση από τους Σαν Αντόνιο Σπερς και να διεκδικήσει μια θέση στα πλέι-οφ της διοργάνωσης.\nΠλέον απομένουν τέσσερις αγωνιστικές και για τις δύο ομάδες και για τους Λος Άντζελες Λέικερς μόνο ένα θαύμα μπορεί να τους σώσει, αν και πάλι όλα εξαρτώνται από τους Σαν Αντόνιο Σπερς για το ποια ομάδα θα πάρει το εισιτήριο για την είσοδο στo Play In tournament του ΝΒΑ.\nΣτα παιχνίδια που απομένουν οι Λέικερς θα αντιμετωπίσουν τους Φοίνιξ Σανς εκτός έδρας, τους Γουόριορς εκτός, τους Θάντερ εκτός, ενώ θα έχουν μόνο ένα εντός έδρας παιχνίδι, αυτό κόντρα στους Νάγκετς. Η ομάδα του Λος Άντζελες θέλει μόνο νίκη και στα τέσσερα αυτά παιχνίδια ειδάλλως αποχαιρετά όποια πιθανότητα έχει για να πάρει το εισιτήριο για τo Play In tournament του ΝΒΑ. Από εκεί και πέρα, αν καταφέρει να πάρει και τα τέσσερα παιχνίδια, η τύχη της κρίνεται αποκλειστικά από τα αποτελέσματα των Σπερς.\nΑπό την άλλη πλευρά, η ομάδα του Σαν Αντόνιο στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια έχει να αντιμετωπίσει τους Νάγκετς εκτός έδρας, τους Τίμπεργουλβς πάλι εκτός και έχει και δύο παιχνίδια εντός έδρας απέναντι στους Γουόριορς και τους Μάβερικς. Αν το Σαν Αντόνιο νικήσει σε δύο από αυτά τα ματς, τότε θα είναι και η ομάδα που θα πάρει το εισιτήριο για το Play In tournament. Αν πάρει δύο νίκες στα τέσσερα παιχνίδια θα ανέβει στο 35-47 και θα έχει το ίδιο ρεκόρ με τους Λέικερς υπό την προϋπόθεση να κάνουν αυτοί το 4/4, ωστόσο υπερτερεί στη μεταξύ τους ισοβαθμία.\nΗ μοναδική περίπτωση να πάρουν οι Λέικερς το εισιτήριο για το Play In tournament του ΝΒΑ είναι η ομάδα του Λος Άντζελες να κάνει το 4/4 στα παιχνίδια που απομένουν και οι Σπερς το 1/4, ώστε να έχουν μία νίκη περισσότερη, δηλαδή ρεκόρ 35-47 έναντι 34-48. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οι Λέικερς πρέπει να κάνουν τρεις νίκες περισσότερες από τους Σπερς για να βρεθούν στο Play In tournament.\nΤο πρόγραμμα των Λέικερς\nΤο πρόγραμμα των Σπερς


Πλάτων Ριβέλλης - Τα άριστα και τα μέτρια\nΤα άριστα και τα μέτρια\nΕίναι σωστό και δίκαιο στη ζωή να θεωρούμε φάρους-οδηγητές τους υψηλόφρονες και τους άριστους. Στην Τέχνη, ειδικά, άγιοι πολλοί έχουν ανακηρυχθεί μέσα από τη γνώμη των ειδικών, από τη λατρεία των πιστών ή από τον ίδιο τον χρόνο που ξέρει όσο κανείς να μοιράζει σωστά τα εύσημα. Σ’ αυτούς τους μεγάλους της Τέχνης προσβλέπει ο νέος και άβγαλτος δημιουργός, για να δώσει περιεχόμενο στα όνειρά του και να τροφοδοτήσει τη φιλοδοξία του. Από αυτούς εμπνέεται ο καλλιτέχνης και τις δικές τους μεθόδους μελετά. Αυτοί οι μεγάλοι συνιστούν την παράδοση στην Τέχνη, που οι επίγονοι με σεβασμό ακολουθούν ή με εικονοκλαστική ιεροσυλία παραβιάζουν.\nΣυχνά όμως ο θαυμασμός, ο σεβασμός και η λατρεία για τα μέγιστα μας περιορίζουν το εύρος της ανοχής, και με μία περίεργη αλλά συνήθη διαδικασία σπαρτιάτικης επιλογής, που εγγίζει τα όρια του φανατισμού και της υστερίας, μας οδηγούν στην απόρριψη όσων υπολείπονται έστω και λίγο, στην κλίμακα των αξιών.\nΞεχνάμε έτσι πως οι διαδρομές στην Τέχνη είναι στρωμένες με προσπάθειες και πως οι βέλτιστοι είναι το ελάχιστο ποσοστό των μετρίων. Αν λατρεύουμε τους μεγάλους ας αγαπάμε τους μέτριους. Στα έργα τους για την απουσία του «Ύψους» μας παρηγορούν τα ίχνη του πάθους, της αγάπης, της γνώσης και κυρίως της ειλικρίνειας που τα γέννησε.\nΆλλωστε, ακόμα και οι μεγάλοι και σπουδαίοι κατέλαβαν τη θέση που τους άξιζε χάρη σε ένα μέρος του έργου τους και όχι στο σύνολό του.\nΟι εκατό σπουδαίες φωτογραφίες του Καρτιέ-Μπρεσόν είναι η ουσία και η κορυφή του έργου του και όχι οι χιλιάδες μέτριες (ποτέ αδιάφορες) που τις συνοδεύουν. Εκατό φωτογραφίες που συνιστούν ένα λεπτό ζωής σε διάρκεια λήψεως. Χωρίς τα κουαρτέτα, ο Μπετόβεν ίσως να μην κατείχε την ίδια θέση. Ο Φελίνι του «Καζανόβα» πιθανόν να υπολείπεται εκείνου του «81/2». Τι αμαρτία όμως και τι αδικία θα αποτελούσε η περιφρόνησή μας προς τα λιγότερο υψηλά τους έργα. Αφού όλα έχουν κάτι να διδάξουν.\nΟ Βαν Γκογκ έλεγε ότι πρέπει κανείς να δείχνει σεβασμό για τον μέτριο και να καταλάβει ότι αυτό είναι ήδη κάτι, κι ότι δεν φτάνει κανείς σε αυτήν την μετριότητα παρά με τίμημα μια μεγάλη προσπάθεια.\nΑγαπώ τα μέτρια έργα, γιατί με βοηθούν να μετρηθώ με τα σπουδαία. Γιατί μου δίνουν την αναλογία των μεγεθών που με ξεπερνούν. Γιατί με ζεσταίνουν με τα όριά τους. Απεχθάνομαι μονάχα το κατασκευασμένο, το ψεύτικο, το εμπορικό, αυτό που έγινε με στόχο τον έξω κόσμο. Τότε, ανεξάρτητα από την ευφυία που κρύβει, το έργο δεν είναι ούτε μέτριο ούτε σπουδαίο αλλά κακό έως μη γνήσιο.


Να πιέσει για την ολοκλήρωση του Περιφερειακού δρόμου του Βόλου ζητά το ΤΕΕ από τη Μ. Χρυσοβελώνη - e-thessalia.gr\nΝα πιέσει για την ολοκλήρωση του Περιφερειακού δρόμου του Βόλου ζητά το ΤΕΕ από τη Μ. Χρυσοβελώνη\n12 Ιουλίου 2016, 14:39 12 Ιουλίου 2016\nΕπιστολή προς την υφυπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Μαρίνα Χρυσοβελώνη, με την οποία ζητείται η ολοκλήρωση της Περιφερειακής οδού του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Βόλου, απέστειλε η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ Μαγνησίας, μετά από απόφαση που έλαβε στη χθεσινή της συνεδρίαση (11-7-2016). Μεταξύ άλλων, στην επιστολή επισημαίνεται το πρόβλημα συμφόρησης του αστικού ιστού που παρατηρείται κατά τους θερινούς μήνες, εξαιτίας της απόφασης του Δήμου Βόλου να μονοδρομήσει τη σήραγγα της Γορίτσας, με αποτέλεσμα να μεταφέρεται το πρόβλημα της κυκλοφορίας εντός του αστικού ιστού σε κεντρικούς δρόμους της πόλης.\nΕιδικότερα, στην επιστολή που κοινοποιείται στον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Κωνσταντίνο Αγοραστό και την Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε Μαγνησίας κ. Δωροθέα Κολυνδρίνη, αναφέρονται τα εξής:\nΠροηγούμενο ΆρθροΔέκα νεκροί σε σύγκρουση τρένων στη νότια ΙταλίαΕπόμενο ΆρθροΑγρότες εισέβαλαν και αποδοκίμασαν τον Bαγγέλη Αποστόλου στη Λάρισα (video)


Βρισκόμαστε στο 1994 και ο Jeff Bezos κάθεται στο τραπέζι με τους γονείς του, Mike και Jackie, και τους εξηγεί την ιδέα του, που αφορά στη δημιουργία μιας υπηρεσίας ηλεκτρονικού εμπορίου στο διαδίκτυο. Και κάπου εκεί, ο Mike θα γυρίσει προς τον Jeff και θα τον ρωτήσει με απορία: «Jeff, τι είναι το διαδίκτυο;»\nΗ ιστορία ξεκινά λίγους μήνες πριν, όταν ο Jeff δουλεύει στην Wall Street. Στα 30 του χρόνια, έχει αρχίσει να βλέπει τα πρώτα βήματα της επανάστασης που θα φέρει το διαδίκτυο και αποφασίζει να εγκαταλείψει την δουλειά του για να ξεκινήσει μια διαδικτυακή εταιρεία και να κάνει τον... «μάγο». Το όνομα που έχει «καρφωθεί» στο μυαλό του είναι το Cadabra, μια ιδέα που έχει προέλθει από τη γνωστή φράση «abracadabra».\nΟ Jeff κάνει μια λίστα με τα κορυφαία 20 προϊόντα που είναι διαθέσιμα μέσω ταχυδρομικών παραγγελιών και καταλόγων και που θα μπορούσε ενδεχομένως να πουλήσει μέσω του διαδικτύου. Τελικά, καταλήγει στα βιβλία, λόγω του χαμηλού κόστους και της καθολικής ζήτησης που παρουσιάζουν. Κανένας κατάλογος δεν μπορεί να χωρέσει όλα τα βιβλία, κάτι που μπορεί να κάνει μια ιστοσελίδα - βάσει και των σχετικών λιστών που έχουν ήδη οι εκδότες.\nΣε κάθε περίπτωση πάντως, οι γονείς του δεν έχουν πειστεί ότι πρέπει να εγκαταλείψει την «καλή δουλειά» του στην Wall Street, όπου κατέχει διάφορες θέσεις γύρω από την αναδυόμενη επιστήμη των υπολογιστών. «Μην αφήσεις την δουλειά σου» του λέει η μητέρα του. «Μπορείς να το κάνεις αυτό τα σαββατοκύριακα;» Αν και οι γονείς του έχουν μελετήσει το επιχειρηματικό σχέδιο του Jeff, δεν μπορούν να κατανοήσουν τι ακριβώς έχει στο μυαλό του ο γιος τους. «Όπως κι αν ακούγεται, στοιχηματίσαμε στον ίδιο » θα πει ο πατέρας του.


Βασίλης Ζαγκότας: Διδακτήρια Αστακού: τι μέλλει γενέσθαι;\nΔιδακτήρια Αστακού: τι μέλλει γενέσθαι;\nΠαρακολουθώντας τον τελευταίο καιρό τα τεκταινόμενα γύρω από τις ελλείψεις στις κτιριακές υποδομές των διδακτηρίων του Αστακού (ιδιαίτερα αυτών του Γυμνασίου και του Νηπιαγωγείου), αναρωτιέμαι πραγματικά αν όλη αυτή η φιλολογία και η παραφιλολογία οδεύει τελικά προς τη σωστή κατεύθυνση. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.\nΤα διδακτήρια του Δημοτικού Σχολείου και του Γυμνασίου Αστακού είναι τα παλαιότερα στην πόλη. Χτισμένα τη δεκαετία του 1960, μετρούν πλέον πάνω από μισό αιώνα ζωής. Το διδακτήριο του Δημοτικού Σχολείου δημιουργήθηκε για να στεγάσει εξαθέσιο έως οκταθέσιο σχολείο, ενώ λίγο αργότερα, τη δεκαετία του 1970 (επί δικτατορίας) εγκαινιάστηκε το 2ο Δημοτικό Σχολείο στη συνοικία Χοβολιό. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1990 τα δύο σχολεία συγχωνεύτηκαν σε ένα, κάτι που από παιδαγωγική άποψη μπορεί να υποστηριχθεί αλλά πρακτικά γέννησε πολλά προβλήματα: μαθητικό δυναμικό χωρισμένο στα δύο, εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων περιφερόμενους, εποπτικό υλικό μετακινούμενο, ακαμψία στην εκτέλεση προγραμμάτων-πρωτοβουλιών, διοικητικές δυσχέρειες και επιπλέον δαπάνες. Ταυτόχρονα, το Νηπιαγωγείο στεγάστηκε σε διάφορα μέρη μέσα στην πόλη, για να καταλήξει τελικά στο σημερινό του κτίριο. Επίσης, το Καραμούζειο Γυμνάσιο ακολούθησε τη δική του πορεία μέχρι να φτάσει στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Μόνο το Λύκειο Αστακού κατά τη δεκαετία του 1990 (αν δεν κάνω λάθος) απέκτησε τη δική του στέγη στο οικόπεδο απέναντι από το δασύλλιο.\nΗ πραγματικότητα σήμερα μιλάει από μόνη της. Δεν είναι δικός μου ρόλος να αναζητήσω και να αποδώσω ευθύνες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτές δεν πρέπει να αναζητηθούν και να αποδοθούν. Ωστόσο, ως εκπαιδευτικός εν ενεργεία, ζώντας καθημερινά την κατάσταση των εκπαιδευτηρίων μας, αλλά και ως επιστήμων-παιδαγωγός, δεν μπορώ να μένω αμέτοχος στο διάλογο. Πέρα από το οφθαλμοφανές του πράγματος, η επιτακτικότητα της ανάγκης για άμεση λήψη δράσης τεκμηριώνεται και παιδαγωγικά. Ένα σχολείο-δυναμικό κύτταρο της τοπικής κοινωνίας σηματοδοτεί και προϋποθέτει μια ανοικτή διαδικασία μάθησης. Ανοικτή στο περιβάλλον, στους ανθρώπους, στη γειτονιά, στην πόλη αλλά και στη διαφορετικότητα και στην ιδιαιτερότητα του καθενός. Δράσεις που θα ενθαρρύνουν τη συμμετοχικότητα, την αλληλεγγύη, τη δημιουργικότητα, την ανάληψη πρωτοβουλιών και την ομαδικότητα μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο σε έναν σχολικό χώρο υψηλής ποιότητας όσον αφορά τη λειτουργικότητα και την αισθητική. Τέτοιου είδους σχολικοί χώροι δεν υπάρχουν στον Αστακό -με εξαίρεση ίσως το κτίριο του Λυκείου.\nΗ μέχρι πρότινος εμπειρία υποδεικνύει ότι κινήσεις καλής θέλησης και δυναμικές πρωτοβουλίες εθελοντισμού έχουν ήδη ληφθεί και μετριάσει κάπως το πρόβλημα. Δεν φτάνει όμως. Με τα μπαλώματα και τις μικροεπισκευές (κάθε χρόνο τις ίδιες και τις ίδιες), το πρόβλημα δεν πρόκειται ποτέ να λυθεί. Ο Αστακός έχει ανάγκη από ένα νέο μεγάλο σχολικό συγκρότημα που θα φιλοξενήσει περισσότερες από μια σχολικές μονάδες. Το έργο αυτό είναι ίσως μεγαλόπνοο και πιθανόν η υλοποίηση του να συναντήσει πολλές δυσχέρειες και κωλύματα αλλά η νεολαία μας το αξίζει και το χρειάζεται. Είναι επιτακτική ανάγκη, όλοι μαζί, Δήμος, κοινωνία, μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς, να διεκδικήσουμε αυτό το καλύτερο αύριο. Αρκεί να το πιστέψουμε.\nΥ.Γ.: Υπάρχουν ανά την Ελλάδα αλήτες -και αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να τους χαρακτηρίσω- που κλέβουν πετρέλαιο από τα σχολεία, στερώντας έτσι τη θέρμανση από τα παιδάκια και τους δασκάλους τους. Εσχάτως μάλιστα χτύπησαν στην ενδοχώρα της περιοχής μας. Ας έχουμε όλοι αυτιά-μάτια ανοικτά και ας μην έχουμε ενδοιασμούς να καταγγείλουμε αμέσως ό,τι ύποπτο υποπίπτει στην αντίληψή μας.\nΑναρτήθηκε από Βασίλης Ζαγκότας στις 5:51 μ.μ.\nΕτικέτες Αστακός, Εκπαίδευση


Στο Φώς του Φεγγαριού και στην Σκιά του Ηλιου: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ\nΚάθε σχόλιο απαντάται. Χωρίς φόβο, με πολύ πάθος και διάθεση διαλόγου. Οι απαντήσεις βρίσκονται κάτω απο τα δικά σας μηνύματα. Μ' ένα απλό κλικάρισμα θα βρίσκετε την γνώμη μου, που δεν πιστεύω οτι έχει το αλάθητο του Πάπα. Απλά να ξέρετε οτι οι υποχρεώσεις οι ηλικιακές διαφέρουν, και μερικές φορές η εμπειρία διαφοροποιεί τοποθετήσεις.\nΑλλιώς τα έβλεπα στα 18 μου στο πέταλο κι αλλιώς σήμερα που κουβαλάω και δυο παιδιά στο γήπεδο και μ' ενδιαφέρει και η ασφάλεια. Δεν μπορώ να ξαναγίνω όπως τότε που με κυνηγάγανε οι αντίπαλοι διότι μου είχε ξεφύγει μια κουβέντα υποστήριξης για την ομάδα μας, ούτε και να σέρνω για την τρέλα μου και δυο ανήλικα, που για να υποστηρίξουν την ΑΕΚ θα γυρίσουν σπίτι με ανοιγμένο κεφάλι. Αν είμαι μόνος, τότε εντάξει.\nΚαι ναι για την ΑΕΚ, ΟΤΑΝ ΑΔΙΚΕΙΤΑΙ, δεν έχω κανένα πρόβλημα να μπουκάρω και να κάνω χαμό, για να απαντήσω και σε μήνυμα γάβρου της χθεσινής ραδιοφωνικής εκπομπής. Και θα σου πω εγώ πόσο μετράει η αστυνομία ή η ασφάλεια του γηπέδου, όταν βλέπουν τον Τσουκαλά και χέζονται επάνω τους. Καλά παιδιά θέλουν; Γιατί; Είναι αυτοί; Κι εμείς τι είμαστε; Τα κορόϊδα; Που θα σκύψουν στους λαχαναγορίτες του Ρέντη;\nΤελειώσανε αυτά. Ο λαός της ΑΕΚ πρέπει να συσπειρωθεί και να δείχνει την δύναμη του μαζικά, οργανωμένα και με επιχειρήματα. Τελείωσε ο χουλιγκάνος με το κανάλι που απειλεί θεούς και δαίμονες και όλοι κάθονται σαν κότες κι υμνούν την παλληκαριά του στρατού που έκανε εγκλήματα στη λεωφόρο Λαυρίου κι όπου τον παίρνει. Εντάξει; Ένας προς έναν και πολύ του είναι, της μισοριξιάς.\nΠροχωράμε δυνατά. Και στις αμερικάνικες διαπραγματεύσεις και στα διαιτητικά κυκλώματα. Ακόμα ονόματα δεν θα πω. Τα ξέρω και μπαίνουμε σε δρόμο καλό. Συνεχίζουμε την προσπάθεια.\n****** Προς ανώνυμο (προφανώς): Εγώ συμβουλάτορας για την οικογένεια σου, την πολυκατοικία σου ή το ψυχολογικό σου, δεν θα γίνω. Υπάρχουν συμβουλευτικά προγράμματα στήριξης που παρέχονται δωρεάν απο την ΕΟΚ και το μπουρδέλο που ζεις. Ο μεγάλος σου ο γιός είχε δίκιο που έδειρε τον μικρό διότι πρώτη φορά τον αποκάλυψε οικογενειακώς. Κι απο μικρό κι απο τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Φυσικά δεν πιστεύω τίποτα αλλά σου απαντώ, διότι τη λιμανίσια πλάκα την γουστάρω κι όταν κατεβαίνω εκεί σαν επιχειρηματίας, όλοι κάθονται σούζα γιατί ο ΟΣΦΠ είναι τίποτα μπροστά στη μίζα. Αβραμιδικός αποκλείεται να είσαι. Φαίνεται απο τα ορθογραφικά σου λάθη που δείχνει και τη λινάτσα του πνεύματος σου. Τώρα για το πετρέλαιο μπορώ να συνδράμω. Η ελεημοσύνη είναι καλή διότι φτιάχνει μουτζαχεντίν. Γουστάρω υπηκόους, ειδικά αν με φοβούνται. Γουστάρω να δέιχνω την ανυπαρξία της ισότητας. Φιλάκια αδερφάρα μου.\n****** Προς polsemannen: Να κάνω πλάκα για ποιό λόγο και για τι θέμα; Βεβαίως και ξέρω καλό NFL διότι είναι το πιο αντρικό σπορ και το πιο τίμιο σαν απόδοση δικαιοσύνης. Οι διαιτητές είναι executives σε τεράστιες πολυεθνικές κι όχι τραπεζικοί υπάλληλοι ή λαμόγια του κερατά όπως εδώ. Ο δε αμερικανός χτυπιέται στα ίσα, κι όχι πισωγλεντζέδικα όπως εδώ οι ομάδες των παραγοντίσκων. Η καλύτερη ομάδα που έχουμε είναι ο ΠΑΟ του μπάσκετ που απέχει τουλάχιστον σαράντα πόντους απο την αντίστοιχη αμερικάνικη πρωταθλήτρια. Φυσικά football δεν έχουμε εδώ. Εδώ έχουμε μαγκιά ναφθαλινέ και χρέος τριπλάσιο του ΑΕΠ. Είμαστε η Κούβα της Ευρώπης. Για τους Vikings δεν είμαι σίγουρος. Για τον τελικό σε καλώ σπίτι μου, όταν θα εγκαινιάσω και την μπύρα μου.\n***** Ερμή, σου έχω απαντήσει κάτω απο το σχόλιο σου. Διάβασε και σε περιμένω. Είσαι σωστός.\n***** Μάνο, στα σχ'ολια πήγαινε. Ώρα καλή.\npølsemannen 24 Οκτωβρίου, 2009 03:46\nΑ! Το "Σίγουρα δεν κάνεις πλάκα;" απευθυνόταν στον Ανώνυμο 24 Οκτώβρίου 2009 12:33 πμ.\nsteven 24 Οκτωβρίου, 2009 17:44\nAπάντησα στον polsemannen όπως μου φέρνει τα στοιχεία το σύστημα. Για ποιόν ανώνυμο μου μιλάς; Η ερώτηση αν κάνω πλάκα είναι η τελευταία γραμμή του μηνύματος σου. Aν θέλεις ξαναπέσμου. Ώρα καλη.\nsteven 24 Οκτωβρίου, 2009 21:47\nΠρος polsemannen: Μπήκα στο blog σου και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Πριν μπερδεύτηκα κι ενώ απαντούσα σε σένα, πήγε στον ανώνυμο στον οποίον είχες απαντήσει ρωτώντας. Καλό χιούμορ προσαρμοσμένο στο γαργάλα με κι ας κλαίω. Τύπου Κόκαλη στην διακοπή της μπιρίμπας με τον Γαβαλά. Του φέρνει γελοτοποιούς η Ελένη νάναι χαρούμενος κι οι γάβροι παραπάνω που νομίζουν οτι ασχολείται μαζί τους. Δεν μιλάμε για αδερφές. Διότι αυτές κάτι ψάχνουν. Μιλάμε για αυθεντικούς ηλίθιους που σήμερα νομίζανε οτι ο ΟΣΦΠ φορούσε κίτρινα. Και φύγανε γελώντας, ευτυχισμένοι οτι ο Ζίκο θα κάνει τους λεμβούχους να ψαρεύουν καρχαρίες αντί για τα σπαράκια τα ημίνεκρα λόγω της μόλυνσης του λιμανιού.


Τα πάντα για Razor - Digital Life!\nΚερδίστε το πιο "γκαζιάρικο" δώρο: Ένα ηλεκτρικό scooter Razor PowerRider 360 προσφορά των Public\nby digicontest Αυτός ο διαγωνισμός πατάει γκάζι και ζητά τη συμμετοχή σας! Το δώρο μας; Το καλύτερο πρωτοχρονιάτικο δώρο για το παιδί σας. Ένα ηλεκτρικό scooter Razor PowerRider 360 προσφορά των καταστημάτων Public που σας προσφέρει το digitallife.gr και το xmaslife.gr. Το ολοκαίνουριο ηλεκτροκίνητο τρίκυκλο της Razor είναι πραγματικά το απόλυτο δώρο για τις φετινές γιορτές που σας εκτοξεύει στο μέλλον. […] 22 Δεκεμβρίου 2016 at 12:02 μμ\nΤα πατίνια της Razor ήρθαν αποκλειστικά στα Public!\nby Γιάννης Νικολάου Από τα απλά παιδικά μέχρι τα επαγγελματικά & τα ηλεκτροκίνητα, τα ποιοτικά και αξιόπιστα πατίνια της κορυφαίας αμερικανικής εταιρείας Razor περιμένουν στα Public μικρούς & μεγάλους. Τα Public εκπλήσσουν για ακόμη μία φορά ευχάριστα τους καταναλωτές και υποδέχονται την κορυφαία αμερικανική εταιρεία scooter, Razor διαθέτοντας κατ’ αποκλειστικότητα στα καταστήματά τους μια μεγάλη γκάμα πατινιών κατάλληλα για […] 31 Οκτωβρίου 2016 at 04:19 μμ


Artcore magazine :: Η νύχτα πριν την ημέρα που τέλειωσε το φως, της Μηλέβας Αναστασιάδου (2ος Νικητής – Διαγωνισμός Short Story 2) (Writer's Corner, Λόγος + Τέχνη)\nΕκείνο το τελευταίο βράδυ, αφού μαζέψαμε όλοι μαζί τα πιάτα και καθαρίσαμε το τραπέζι, όπως συνέβαινε μετά από κάθε γεύμα, αφού βεβαιωθήκαμε ότι δεν έμεινε ούτε ψίχουλο στο τραπέζι, μου πρότεινε να πάμε μια βόλτα. Το είχαμε συνήθεια να μην αφήνουμε ψίχουλα ή άπλυτα πιάτα για την επόμενη μέρα, ούτε εκκρεμότητες αφήναμε ατακτοποίητες σαν οικογένεια, οπότε αμέσως υποπτεύθηκα ότι η βόλτα αυτή δεν θα ήταν τόσο αθώα όσο ήθελε ο πατέρας μου να ακουστεί. Προσποιήθηκα τον κουρασμένο, αλλά ο μπαμπάς επέμενε. Σιγουρεύτηκα τότε. Άλλη μια εκκρεμότητα έπρεπε να τακτοποιηθεί και μάλιστα άμεσα, πριν πάμε για ύπνο.\nΜετά από μια στάση στο περίπτερο για παγωτό – οπότε με έζωσαν τα φίδια, αφού ποτέ δεν με άφηνε να φάω παγωτό πριν μπει για τα καλά το καλοκαίρι - φτάσαμε στην αγαπημένη του γωνιά στην παραλία, εκεί που παλιότερα παίζαμε μπάλα ή έκανε ότι με κυνηγούσε όταν εγώ έτρεχα με το πατίνι, μέχρι που το πατίνι χάλασε, ή ίσως εγώ μεγάλωσα αρκετά ώστε να το εγκαταλείψω. Ξεκίνησε να μιλάει αμέσως μόλις ξεφορτώθηκα την συσκευασία που έκρυβε τον πολύτιμο θησαυρό μου, σαν να ήθελε να εκμεταλλευτεί τον χρόνο που θα έμενα θαμπωμένος από τις πολύχρωμες παγωμένες μπάλες, για να μου εκμυστηρευτεί πράγματα που ίσως δεν ήθελε πραγματικά να ακούσω.\nΓια αρκετή ώρα, δεν τον άκουγα καθώς μονολογούσε. Ασυναρτησίες μου φαίνονταν τα λόγια του, αλλά ίσως και να μην ήταν, αν είχα προσέξει αρκετά. Μόλις τέλειωσα με το παγωτό, αναγκάστηκα να τον ακούσω λίγο πιο προσεκτικά.\n«Μου πήρε καιρό για να το καταλάβω, αλλά τα κομμάτια του εαυτού σου στα οποία δεν έχεις δώσει σημασία, δεν σου επιτρέπουν για πολύ να τα αγνοήσεις. Δηλαδή, εσύ μπορεί να έχεις την διάθεση να τα αγνοήσεις για πάντα, αλλά αυτά κάτι θα κάνουν για να στο θυμίσουν. Καταλαβαίνεις; » με ρώτησε με αγωνία.\nΔεν καταλάβαινα, γιατί ακόμα δεν υπήρχαν κομμάτια του εαυτού μου στερημένα από την προσοχή μου. Αλλά θυμήθηκα το παλιό μας σπίτι εκείνη την στιγμή. Το σπίτι που μέναμε παλιά, με τα πολλά δωμάτια, τα οποία η μαμά μου κρατούσε κλειδωμένα, γιατί δεν τα χρειαζόμασταν. Το σπίτι εκείνο, κληροδότημα από την γιαγιά, ποτέ δεν μας χώρεσε, όσο μεγάλο κι αν ήταν. Όταν μετακομίσαμε στο μικρό διαμέρισμα της πόλης, όπου γρήγορα έμαθα κάθε γωνιά του, όπου δεν κρύβονταν μυστικά, γιατί δεν υπήρχε χώρος να κρυφτούν, αμέσως ένιωσα πιο άνετα. Έτσι το εξήγησα τότε και μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι δεν έπεσα και πολύ έξω. Οι ανεξερεύνητοι χώροι δεν σ’αφήνουν να ησυχάσεις κι όταν είναι κομμάτι σου πονάνε ακόμα περισσότερο.\nΜια ανεξερεύνητη ήπειρο, μέσα του κι έξω του, είχε αποφασίσει ο μπαμπάς να εξερευνήσει και μου το έφερνε σιγά σιγά. Σε δυο μέρες πετούσε για Αυστραλία, όπου είχε εξασφαλίσει μια καλή θέση με καλά λεφτά, απαραίτητα για τις μετέπειτα σπουδές μου, όπως τόνισε.\n«Δεν θέλω σπουδές. Προτιμώ να μην φύγεις,» του είπα διστακτικά. Δεν ήξερα τι περιθώρια είχα για να τον μεταπείσω, αλλά εκείνη την στιγμή ήμουν αποφασισμένος να βάλω τα δυνατά μου για να του αλλάξω γνώμη. Αργότερα έμαθα ότι οι γονείς μου είχαν ήδη χωρίσει από το καλοκαίρι. Ότι όλα αυτά είχαν ήδη αποφασιστεί ερήμην μου πολύ νωρίτερα. Ο μπαμπάς θα έφευγε έτσι κι αλλιώς, να βρει δουλειά αλλού, αφού εδώ δουλειά δεν έβρισκε. Έβγαλε ένα χαρτομάντιλο από την τσέπη του και μου σκούπισε τα χείλια, που ήταν ακόμα υγρά από το παγωτό. Κι εκείνη την στιγμή, καθώς μου στέγνωνε τα χείλη, μου πέρασαν χιλιάδες εικόνες από το μυαλό, από τις παλιές μας βόλτες στην ίδια παραλία, οι οποίες είχαν ήδη σταματήσει εδώ και πολύ καιρό, αλλά δεν είχε αυτό σημασία στο παιδικό μου μυαλό, γιατί θα μπορούσαν να επαναληφθούν, ενώ αν τον άφηνα να φύγει, οι βόλτες στην παραλία, σαν αυτή την βόλτα το τελευταίο βράδυ, θα ήταν παρελθόν. Για πάντα.\n«Μας έχει δοθεί μπόλικος αλλά πάνω κάτω συγκεκριμένος χρόνος σε τούτη την γη. Εσύ έχεις όλον τον χρόνο μπροστά σου, αλλά εμένα ο χρόνος μου τελειώνει,» μου είπε, παίρνοντας από τα χέρια μου ό,τι είχε απομείνει από το παγωτό, για να το πετάξει στα σκουπίδια. Ένιωθε στ’αλήθεια ότι είχε πετάξει τον χρόνο του στα σκουπίδια, μένοντας μαζί μου; Γι’αυτό ήθελε να φύγει; Χρειαζόμουν μια δυνατή απάντηση και την βρήκα αμέσως, δεν έχω ιδέα πώς.\n«Μην το λες,» του είπα. «Μπορεί να περάσει ένα αυτοκίνητο αυτή την στιγμή που μιλάμε και να με χτυπήσει κι εσύ να ζήσεις τελικά πολλά περισσότερα χρόνια από μένα.» Δεν ξέρω πώς μου ήρθε αυτή η σκέψη εκείνη την στιγμή. Δεν είναι λόγια δεκατριάχρονου αυτά. Από την άλλη, μόνο ένας δεκατριάχρονος μπορεί ίσως να μιλήσει έτσι, δίχως να φοβάται, πιθανότατα γιατί δεν μπορεί να καταλάβει τι λέει. Ο θάνατος σε τέτοιες ηλικίες είναι πια μεν βεβαιότητα, αλλά πολύ μακρινή, τόσο μακρινή, που μοιάζει σχεδόν ασήμαντη. Στην αρχή ο πατέρας μου παραξενεύτηκε. Μετά ο πανικός στα μάτια του γινόταν όλο και πιο προφανής. Με αγκάλιασε σφιχτά, σαν να έβαζε όλη του την δύναμη, για να διώξει την κακή σκέψη από το μυαλό του.\n«Αυτή την περίπτωση δεν θέλω ούτε να την σκέφτομαι. Το φυσιολογικό είναι ότι μας έχουν δοθεί κάποια χρόνια ζωής σ’αυτόν τον πλανήτη και οφείλουμε να τα εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.»\nΕκείνη την στιγμή δεν απάντησα. Προτίμησα να απολαύσω αυτή την αγκαλιά, σαν να ήταν η τελευταία αγκαλιά μας, γιατί πιθανότατα θα ήταν μέσα στο παιδικό μου μυαλό, όσο κι αν ο πατέρας μου επέμενε ότι θα επέστρεφε σπίτι κάθε τόσο για να με βλέπει.\nΌσο κρατούσε η αγκαλιά, ή ίσως επειδή κρατούσε παραπάνω από το συνηθισμένο, εγώ θύμωνα. Δεν ήξερα ακόμα γιατί, μου πήρε χρόνια για να το εξηγήσω. Ακόμα δεν είμαι σίγουρος γιατί θύμωνα, ενώ ο μπαμπάς μου μ’αγκάλιαζε. Θα μπορούσα να έχω θυμώσει νωρίτερα ή αργότερα, όταν μου σύστησε την γυναίκα, με την οποία θα ζούσε στην μακρινή ήπειρο όπου ετοιμαζόταν να ταξιδέψει. Εγώ όμως θύμωσα εκείνη ακριβώς την στιγμή της τελευταίας αγκαλιάς και παρέμεινα παγωμένος και θυμωμένος, μέχρι την στιγμή που το πυρωμένο συναίσθημα ξεπήδησε πια ανεξέλεγκτο από μέσα μου σαν λάβα. Βαθιά μέσα μου μπορεί και να κατάλαβα εκείνη την στιγμή την οριστική απόφασή του και να ήρθα αντιμέτωπος με την πιθανότητα μιας συνειδητής επιλογής, μιας από αυτές που σου αλλάζουν την ζωή δίχως γυρισμό. Θα τον άφηνα να φύγει; Είχα στ’αλήθεια επιλογή; Το μπερδεμένο αυτό κουβάρι μου πήρε πολλά χρόνια να το ξεμπλέξω. Οι επιλογές, η στάση απέναντι σ’αυτές, η πιθανότητα εγκλωβισμού σε έναν από τους πιθανούς δρόμους, η αποδοχή του αναπόφευκτου σχηματίζονταν μόλις σαν ιδέες στο ανυποψίαστο μυαλό μου και σήμαναν την αρχή του τέλους της αθωότητας.\nΕμφανίστηκε ξαφνικά λίγα λεπτά αργότερα, όταν ο μπαμπάς μου της έκανε νόημα. Πλησίασε διστακτικά και μου χαμογέλασε. Με αγκάλιασε και μ’έσφιξε στην αγκαλιά της σαν να με ήξερε από καιρό. Αγωνιούσε για την αποδοχή μου. Το έβλεπα αυτό στα μάτια της, μαζί με τον φόβο που προσπαθούσε να κρύψει, αλλά εγώ μπορούσα να διακρίνω. Φοβόταν την αντίδρασή μου. Φοβόταν ότι ένα κομμάτι του πατέρα μου θα έμενε για πάντα πίσω εξαιτίας μου. Πως θα ήμουν ένα ανεξερεύνητο δωμάτιο που θα στοίχειωνε την ευτυχία της.\nΔεν είχα το κουράγιο να ξεφύγω από την αγκαλιά της, την οποία περισσότερο σαν θηλιά γύρω από το λαιμό μου ένιωθα, παρά σαν έκφραση αγάπης. Καθώς στάθηκε απέναντι μου με βλέμμα στοργικό, το οποίο όλο και δυνάμωνε απέναντι στο ανέκφραστο, παγωμένο πρόσωπό μου, το οποίο εκείνη πρέπει να παρεξηγούσε ως ένδειξη αποδοχής, τόσο ο θυμός μέσα μου έψαχνε διέξοδο για να ξεσπάσει. Πιθανότατα κανείς δεν περίμενε την αντίδρασή μου. Ούτε εγώ τη περίμενα. Μέχρι εκείνη την στιγμή, ήμουν πάντα ένα ήσυχο και υπάκουο παιδί, που δεν ξάφνιαζε ποτέ κανέναν.\nΕκείνη την στιγμή ήμουν σίγουρος ότι όλα αυτά δεν ήταν επιλογή του πατέρα μου. Ο πατέρας μου δεν ήθελε να με αφήσει. Δεν γίνεται να ήθελε. Νομίζω ότι αυτό που με πείραξε περισσότερο είναι ότι παρουσίασε την φυγή ως επιλογή του. Ήταν ο άνθρωπος που δικαιολογούσε πάντα τις αποφάσεις των άλλων προκειμένου να τις παρουσιάσει σαν δικές του. Πάντα, μα πάντα υπάρχει το περιθώριο να κάνουμε επιλογές, ήθελα να του φωνάξω. Απόλυτα ελεύθεροι δεν είμαστε ποτέ, αλλά μέσα στο πλαίσιο που είμαστε εγκλωβισμένοι η επιλογή συνεχίζει να υπάρχει. Κι εκείνος δεν διάλεξε εμένα.\nΜετά η νύχτα εξελίχτηκε σαν όνειρο, από εκείνα τα όνειρα μιας καλοκαιρινής νύχτας, τα οποία πνιγμένα από την ζέστη, μετατρέπονται σύντομα σε εφιάλτες, από τους οποίους δεν μπορείς να ξυπνήσεις εύκολα, ακόμα κι αν ξέρεις ότι ονειρεύεσαι. Σαν ελατήριο πετάχτηκα και έτρεξα με όλη μου την δύναμη όσο πιο μακριά τους μπορούσα. Πετάχτηκαν κι οι δυο τους κι άρχισαν να με κυνηγούν και για λίγο ήταν σαν να είχαμε γυρίσει στα παλιά κι εγώ έτρεχα πάλι με το πατίνι κι εκείνος έκανε ότι με κυνηγούσε, αλλά τελευταία στιγμή, όταν ήθελα να υπακούσω στην εντολή του να σταματήσω, να τον αφήσω να με πιάσει και να αφεθώ στην αγκαλιά του, έβλεπα εκείνη να πλησιάζει αγκομαχώντας, και διέκρινα το μίσος στο βλέμμα της, που ήθελε να μασκαρέψει σε αγωνία, αλλά εγώ ήμουν αρκετά μικρός, ώστε να καταλαβαίνω τις λεπτές αποχρώσεις στο βλέμμα των άλλων. Κι έτρεχα ξανά, δεν σταματούσα πια να κοιτάξω πίσω, με την αντοχή του δεκατριάχρονου που δεν εξαντλείται από το τρέξιμο, αλλά από συναισθήματα που δεν μπορεί να διαχειριστεί και θα συνέχιζα να τρέχω μέχρι να σβήσει το φως μου, μέχρι να με εγκαταλείψει το κορμί μου, πριν με εγκαταλείψει ο πατέρας μου, μέχρι που έσβησε το φως ξαφνικά, ενώ κανονικά έφτανε η ώρα να ξημερώσει, σκοτείνιασαν τα πάντα σε μια στιγμή και πέρασε πολύς καιρός μέχρι να ξημερώσει τελικά ξανά.\nΤον άκουσα τον θόρυβο. Είναι ο πιο δυνατός θόρυβος που έχω ακούσει στην ζωή μου. Για καιρό πολύ τον άκουγα ξανά και ξανά στα αυτιά μου, από την ώρα που ξυπνούσα μέχρι να με πάρει ο ύπνος. Γύρισα και είδα τον πατέρα μου στην άσφαλτο, ξαπλωμένο, να μην με κυνηγάει πια. Το παιχνίδι σταμάτησε απότομα. Τελικά δεν πρόλαβε να το εξερευνήσει το ανεξερεύνητο δωμάτιο ο πατέρας μου. Έπεσε και τον πλάκωσε πριν καν προλάβει να ανοίξει την πόρτα. Το γκρέμισα εγώ.\nΠέρασε καιρός μέχρι να ξημερώσει ξανά. Μέχρι να ξυπνήσω από το κακό όνειρο. Μέχρι να ξαναδώ το φως. Την θλίψη την νιώθεις στην αρχή να σε τρυπάει σαν μαχαίρι, σαν να σου κόβει την ανάσα και να σε σκοτώνει. Με τον καιρό ο πόνος μαλακώνει και δίχως να το καταλάβεις έρχονται στιγμές που δεν τον νιώθεις πια. Από ένα σημείο και μετά τον συνηθίζεις. Δεν εξαφανίζεται, ξέρεις ότι είναι κάπου μέσα σου, σαν να ένα υπόκωφο βουητό που πρέπει να προσέξεις για να το ακούσεις. Είναι όμως σχεδόν βουβός, αποδυναμωμένος, και δεν σου τρώει πια τα σωθικά.\nΑυτό που εννοούσε εκείνο το βράδυ ο πατέρας μου, αυτό που μου ζητούσε να καταλάβω, είναι πως όταν είσαι δέκα, είκοσι ή ακόμα και τριάντα χρονών, δεκάρα τσακιστή δεν δίνεις αν δεν μπορείς να ταξιδέψεις σε όλο τον κόσμο. Υποτιμάς τις επιλογές γιατί είναι όλες ανοιχτές ακόμα. Γιατί έχεις όλο τον χρόνο μπροστά σου να αλλάξεις γνώμη. Στα σαράντα πια, που μόλις έφτασα κι εγώ, αρχίζει και σε νοιάζει.\nΈχω καταλήξει ότι τελικά μας έχει δοθεί κάποιος χρόνος στον πλανήτη, όπως μου είπε εκείνο το βράδυ ο πατέρας μου, με την διαφορά ότι αυτός ο χρόνος δεν είναι συγκεκριμένος. Οφείλουμε από την πρώτη στιγμή να τιμάμε τις επιλογές μας κι όχι από ένα σημείο και μετά. Το υπάκουο, ήσυχο παιδί, πέθανε εκείνο το βράδυ, μαζί με τον πατέρα μου κι αυτό είναι το τελευταίο δώρο που μου έκανε ο πατέρας μου πριν φύγει για πάντα.


Μικρές ιστορίες, καθημερινών ανθρώπων | Vivlioniki\n← Ιστορία της Θεσσαλονίκης, μέσα από λογοτεχνικές και άλλες αναφορές\nΈνας περίπατος στην Αρετσού και τη Νέα Κρήνη →\n20/11/2014 · 20:16\nΜικρές ιστορίες, καθημερινών ανθρώπων\nΤίτλος: Περιπολών περί πολλών τυρβάζω\nΈκδοση: Πατάκη (2011)\nΤον Γιώργο Σκαμπαρδώνη τον είχαμε γνωρίσει στην Vivlioniki μέσα από το μυθιστόρημά του για την ζωή του Βασίλη Τσιτσάνη στην Θεσσαλονίκη, το πολύ γνωστό «Ουζερί Τσιτσάνης«. Το δεύτερο βιβλίο του για το οποίο θα μιλήσουμε είναι μια συλλογή διηγημάτων, 26 στο σύνολο, στα οποία η Θεσσαλονίκη είναι το σκηνικό στα περισσότερα.\nΗ έκδοση είναι καλή, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο, συμπαθητική θα την έλεγα. Χαρτί chamois χρησιμοποιήθηκε για την εκτύπωση, ενώ οι γραφικοί χαρακτήρες το κάνουν ευκολοδιάβαστο.\nΠρόκειται για ιστορίες μικρές, που άλλες μοιάζουν να είναι αυτοβιογραφικές, άλλες όχι. Τα άτομα που είναι πρωταγωνιστές, είναι οι καθημερινοί άνθρωποι, αυτοί που για κάποιον λόγο αποκαλούμε «της διπλανής πόρτας», λες και οι γείτονες όλων δεν κουβαλάνε την δική τους τρέλα ο καθένας. Ιστορίες από το σήμερα οι περισσότερες, γραμμένες με απλό και ευφυή τρόπο. Στο διήγημα «Κλαψόδεντρος» υπάρχει και ιδιαίτερα έντονο το στοιχείο του λυρισμού. Δεν λείπει το χιούμορ, πολύ έξυπνο (όπως για παράδειγμα στο διήγημα «Αν το ξανακάνεις»), ενώ σε κάποια είναι έντονο το νοσταλγικό ύφος (όπως για παράδειγμα στο «Συνταγή λουκουμιών» και στο «Ο άνθρωπος που έφτιαχνε καπάντζες»).\nΟι εικόνες που μου σχημάτισαν πολλά από τα διηγήματα αυτά, είναι σαν να βγήκαν από κάποιες παλιές σειρές τηλεόρασης της Κρατικής Τηλεόρασης. Οι διάλογοι όπου υπάρχουν είναι απολύτως φυσικοί και ο συγγραφέας δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με περίεργες και πολύπλοκες συζητήσεις. Πρόκειται για ιστορίες καθημερινές, που μπορεί κάποιος να στις διηγηθεί στην κουβέντα με τον καφέ. Δεν υπάρχει παρόλα αυτά προχειρότητα, αμεσότητα θέλει να πετύχει νομίζω ο Σκαμπαρδώνης και πιστεύω ότι το καταφέρνει.\nΔεν υπάρχουν τοπογραφικά ή ιστορικά στοιχεία για την πόλη, η Θεσσαλονίκη εδώ αποτελεί τον τόπο όπου εξελίσσονται τα πράγματα, χωρίς όμως να παρεμβαίνει στην πλοκή. Η μόνη ένσταση που έχω, είναι για το διήγημα «Συνταγή λουκουμιών», όπου ο συγγραφέας λέει ότι ανεβαίνει την Χαλκέων και από εκεί στρίβει στην Σκρα. Στην σημερινή Θεσσαλονίκη αυτές οι δύο οδοί δεν συναντά η μία την άλλη, δεν ξέρω αν παλαιότερα ήταν διαφορετικά τα ονόματα των δρόμων.\nΠροσωπικά το βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, το οποίο ξεκουράζει το μυαλό, όχι επειδή είναι ανάλαφρο ή απλοϊκό, αλλά επειδή η ροή των γεγονότων είναι τέτοια, που καταφέρνει να παρουσιάζει στον αναγνώστη εικόνες, παρά λέξεις. Νομίζω ότι για συντροφιά ενός Σαββατοκύριακου, αποτελεί μια πολύ καλή πρόταση.\nTagged as Θεσσαλονίκη, Σκαμπαρδώνης, διηγήματα\n2 responses to “Μικρές ιστορίες, καθημερινών ανθρώπων”


Μαζική πορεία στο Βόλο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ | Μ-Λ ΚΚΕ\nΑρχική Μόνιμες Στήλες Ανταποκρίσεις Μαζική πορεία στο Βόλο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ\nΜαζική πορεία στο Βόλο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ\nΤο Σάββατο 16 Μαρτίου, με μια ογκώδη πορεία – διαδήλωση διατράνωσαν οι πολίτες του Βόλου την αντίθεσή τους στη συνεχιζόμενη από την ΑΓΕΤ – LAFARGE καύση σκουπιδιών και ενάντια στο δήμο του Βόλου, που θέλει να δημιουργήσει εργοστάσιο για να μετατρέπει τα σκουπίδια της πόλης σε καύσιμη ύλη, SPF –RDF.\nΤην πορεία οργάνωσε η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών Βόλου. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία Ρήγα Φεραίου στο δημαρχείο του Βόλου και κατέληξε στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ, το οποίο εφάπτεται σχεδόν με το πολεοδομικό συγκρότημα της πόλης του Βόλου.\nΣτη συγκέντρωση του Σαββάτου συμμετείχαν χιλιάδες κόσμου από οργανώσεις συνταξιούχων, εργατικά σωματεία, σύλλογοι, πολιτικές οργανώσεις και κόμματα.\nΤα μέλη του Μ-Λ ΚΚΕ και της ΕΡΓΑΣ συμμετείχαν με το μπλοκ της ΛΑ-ΑΑΣ. Στο κενό φαίνεται να έπεσαν οι προσπάθειες εφησυχασμού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – Ε.Ε. – LAFARGE ότι οι μετρήσεις τις οποίες πραγματοποιεί η ίδια, για τις τοξίνες από την συγκεκριμένη δράση, δεν είναι ανησυχητικές. Το φυσικό χημείο, όμως, των ανθρώπων που λέγεται οσμή και γεύση, άλλα λέει, αφού η μυρωδιά καμένου πλαστικού είναι έντονη και η πίκρα στη γεύση, επίσης. Η ραγδαία αύξηση θανάτων από καρκίνο, οι αυξήσεις αναπνευστικών προβλημάτων και καρδιακών παθήσεων έχουν άμεση σχέση με τη μόλυνση του αέρα και του περιβάλλοντος. Τώρα φαίνεται καθαρά ότι κυβέρνηση – Ε.Ε., ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, αδιαφορούν για τη μόλυνση του αέρα και την υγεία των ανθρώπων.\nΗ ΑΓΕΤ από τότε που πέρασε στην ιδιοκτησία LAFARGE, ακολούθησε πολιτική εκατοντάδων απολύσεων και (οικειοθελών) αποχωρήσεων, χωρίς να κάνει προσλήψεις, και επιβάλλει περικοπές μισθών φορτώνοντας την κρίση στους εργαζόμενους.\nΗ ζωή μας καθώς και των παιδιών μας είναι πάνω από τα κέρδη κάθε κεφαλαιοκράτη, γι’ αυτό ο αγώνας αυτός πρέπει να είναι μαζικός, ενωτικός και διαρκείας έως τη νίκη του Bολιώτικου λαού.\n• Όχι στην καύση σκουπιδιών\n• Κάτω η πολιτική των φόρων, της φτώχειας και της ανεργίας


Δυο αδελφια με… δαιμονικο ταλεντο στη μουσικη – “Πρώτο Θέμα” | StringDemons.gr\nΔυο αδελφια με… δαιμονικο ταλεντο στη μουσικη – “Πρώτο Θέμα”\nΕλίσσονται από την κλασική μουσική στη heavy metal, το ρεμπέτικο ή την παραδοσιακή μουσική με συγκλονιστική ευκολία και αφοπλιστική φαντασία. Η πορεία τους ξεκίνησε από την ηλικία των πεντέμισι και έξι ετών, σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με μεγάλη μουσική παιδεία. Στο σπίτι τους ακούγονταν τα πάντα, «αρκεί να ήταν καλά»: από Βιβάλντι, Μπαχ, Pink Floyd, Rolling Stones μέχρι Μανώλη Χιώτη, Τσιτσάνη, Σαββόπουλο, Θεοδωράκη, Χατζιδάκι και άλλους πολλούς δημιουργούς. Έχουν παίξει σε Ελλάδα και εξωτερικό, έχουν βραβευτεί, έχουν ηχογραφήσει ως σολίστ αλλά και ως String Demons σε επτά δίσκους και τώρα ετοιμάζουν το δεύτερο προσωπικό τους άλμπουμ.\nΗ βραδιά, που οι ίδιοι είχαν χαρακτηρίσει ως ένα «Συμφωνικό Πανηγύρι», ήταν βασικά το κλείσιμο μιας σειράς καλοκαιρινών εμφανίσεών τους σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Θα έχουμε πάλι την τύχη να τους απολαύσουμε σε μία μεγάλη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 24 Οκτωβρίου, με τίτλο «200 κιθάρες παίζουν Χατζιδάκι’», υπό τον Βαγγέλη Μπουντούνη και τη Μάρω Ραζή, για ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι.\nΔημοσίευση στο “Πρώτο Θέμα” – Κείμενο, φωτογραφίες: Νικήτας Καραγιάννης


Ελλειψη ρευστού, χρέος «φρενάρουν» τις αλλαγές | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n8 Μαΐου, 2014 08.05.2014 • 13:10\nΔύο εμπόδια αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία ώστε να επιτευχθεί η μετάβαση στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών Γ. Στουρνάρα. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην ετήσια σύνοδο του ΟΟΣΑ στο Παρίσι, ο υπουργός προσδιόρισε ως εμπόδια την έλλειψη ρευστότητας και το υψηλό χρέος. Στο πλαίσιο αυτό, κάλεσε να προσέλθουν όσο το δυνατόν περισσότεροι επενδυτές στην ελληνική οικονομία για να χρηματοδοτήσουν «έργα υψηλών προδιαγραφών σε διάφορους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας». Για το θέμα του χρέους, ο κ. Στουρνάρας αναφέρθηκε στη δέσμευση της Ευρωζώνης να ξεκινήσει τη σχετική συζήτηση «για το ελληνικό χρέος μετά την επόμενη αξιολόγηση της τρόικας και τα stress tests των τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα».\nΝωρίς σήμερα το πρωί (8.30 π.μ.) ανακοινώνουν αποτελέσματα α΄ τριμήνου 2014 οι εισηγμένες ΟΤΕ και Frigoglass, που συγκαταλέγονται στον δείκτη της υψηλής κεφαλαιοποίησης. H Frigoglass θα παραμείνει στον δείκτη μέχρι τη συνεδρίαση της Παρασκευής 30 Μαΐου 2014 καθώς μετά διαγράφεται και θα αντικατασταθεί από τη Eurobank. Η Alpha Finance προβλέπει πτώση πωλήσεων αλλά και ζημίες στα αποτελέσματα της θυγατρικής της Coca-Cola HBC. Συγκεκριμένα, εκτιμά πως η εταιρεία θα εμφανίσει πτώση πωλήσεων 12% στα 124 εκατ. ευρώ, αλλά και καθαρές ζημίες 2 εκατ. ευρώ. Για τη λειτουργική κερδοφορία εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 16 εκατ. ευρώ, καταγράφοντας πτώση 22%.\nΣτην ελβετική UBS o Στ. Παπαπαναγιώτου\nΗ δυναμική επιστροφή της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές αναθερμαίνει το ενδιαφέρον των μεγάλων επενδυτικών τραπεζών για την εγχώρια αγορά. Στο πλαίσιο αυτό η UBS ενέταξε στο δυναμικό της τον κ. Στέφανο Παπαπαναγιώτου, ο οποίος ανέλαβε επικεφαλής του τμήματος Corporate Client Solutions, υπεύθυνος για την Ελλάδα και την Κύπρο. Πριν από την UBS εργάστηκε επί 9 χρόνια στην Credit Suisse, όπου πιο πρόσφατα κατείχε τη θέση του Managing Director και επικεφαλής για το Investment Banking για την Ελλάδα και την Κύπρο. Υπενθυμίζεται ότι η UBS συνεργάστηκε πρόσφατα με την Τράπεζα Πειραιώς και την Eurobank, στο πλαίσιο των αυξήσεων κεφαλαίου που πραγματοποίησαν οι δύο τράπεζες.\nΤο προφίλ των επενδυτών ικανοποιεί την Εθνική\nΙκανοποίηση επικρατεί, όπως μαθαίνουμε, στη διοικητική ομάδα της Εθνικής για την πορεία της αύξησης κεφαλαίου ύψους 2,5 δισ. Η διοίκηση της ΕΤΕ δεν εστιάζει τόσο στην υπερκάλυψη της αύξησης -η έκδοση υπερκαλύφθηκε από την 1η ημέρα- αλλά στην ποιότητα των επενδυτών που θα συμμετάσχουν. Φαίνεται ότι μεγάλο μέρος των νέων επενδυτών θα είναι παραδοσιακοί μακροπρόθεσμοι θεσμικοί επενδυτές, εξέλιξη που θα αναβαθμίσει τη μετοχική βάση του ομίλου. Σημειώνεται ότι αύριο το απόγευμα θα «κλείσει» το βιβλίο προσφορών και θα καθοριστεί η τιμή διάθεσης των νέων μετοχών.\nΠειραματική ρύθμιση για οφειλές ιδρυμάτων\nΡύθμιση-πιλότο για Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με συσσωρευμένες οφειλές σε ΙΚΑ, Δημόσιο, εργαζόμενους και προμηθευτές προωθεί το υπουργείο Εργασίας. Η ρύθμιση, μεταξύ άλλων, αφορά το Γηροκομείο Αθηνών, το Ασυλο Ανιάτων, το Γηροκομείο Βόλου και άλλα ιδρύματα. Στο πλαίσιο του νέου πειραματικού σχεδίου για τη ρύθμιση οφειλών προωθείται η αναστολή της ποινικής δίωξης και της εκδίκασης ποινικών υποθέσεων για το αδίκημα της μη καταβολής χρεών προς το ελληνικό Δημόσιο. Η ρύθμιση των οφειλών θα γίνει σε δόσεις, ο αριθμός των οποίων δεν έχει αποφασιστεί ακόμα. Για τα Ταμεία θα εφαρμοστεί ρύθμιση για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές ανάλογη με αυτή που εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις που εντάσσονται στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα.


Η Ιερά Επισκοπή Μπελκύ στο πλευρό γιατρών και ασθενών - Ορθοδοξία News Agency\nHome \_ Πατριαρχεία \_ Πατριαρχείο Ρουμανίας \_ Η Ιερά Επισκοπή Μπελκύ στο πλευρό γιατρών και ασθενών\n11/04/2021 12/04/2021 Στο πλαίσιο της στήριξης γιατρών και ασθενών ενάντια στην πανδημία, ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Μπελκύ κ. Αντώνιος, συνοδευόμενος από ιερείς της Ιεράς Επισκοπής, πραγματοποίησε επίσκεψη σε κλινική της πόλης Μπάλτσι στην Μολδαβία την Παρασκευή 9 Απριλίου 2021, όπου και προέβη στην διανομή τροφίμων και νερού προς το ιατρικό προσωπικό και τους ασθενείς. Ο Θεοφιλεστάτος τόνισε ότι...\n11 Απριλίου, 2021 - 18:10\nΤελευταία ενημέρωση: 12/04/2021 - 0:06\nΕτικέτες: Covid-19, COVID19, διανομη τροφιμων, διανομή τροφίμων από την Εκκλησία, Δωρεά Τροφίμων, εκκλησία ρουμανίας, επίσκοπος μπελκύ κ. Αντώνιος, Ιερά Επισκοπή Μπελκύ, πανδημια, πατριαρχείο Ρουμανίας, φιλανθρωπικη δραση πατριαρχειου ρουμανιας, φιλανθρωπικο εργο πατριαρχειου ρουμανιας


91 ΠΟΛ 1222 28/12/2017 Τροποποίηση - συμπλήρωση των αποφάσεων του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων ΠΟΛ 1274 και ΠΟΛ 1275/27.12.2013 (ΦΕΚ Β΄ 3398) περί Αποδεικτικού Ενημερότητας και βεβαίωσης οφειλής, άρθρου 12 Ν.4174/2013 (ΦΕΚ Α΄ 170), όπως ισχύουν.\n92 ΠΟΛ 1215 27/12/2017 Τροποποίηση της ΠΟΛ 1189/14-12-2016 (ΦΕΚ Β΄ 4076/2016) απόφασης του Υπουργού Οικονομικών, του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών και της Υφυπουργού Οικονομικών «Χορήγηση επιδόματος πετρελαίου θέρμανσης και καθορισμός του ύψους, των δικαιούχων, των προϋποθέσεων και της διαδικασίας χορήγησης αυτού».\n93 ΠΟΛ 1212 21/12/2017 Θέση σε φορολογική ακινησία επιβατικού οχήματος αποβιώσαντος προσώπου.\n94 ΠΟΛ 1213 21/12/2017 Παροχή διευκρινίσεων επί των ΠΟΛ 1133/2015, 1147/2015 και 1136/2017 για τη θέση σε αναγκαστική ακινησία οχημάτων για τα οποία δεν ολοκληρώθηκε η διαδικασία της μεταβίβασης.\n95 ΠΟΛ 1207 20/12/2017 Συμπληρωματικές διευκρινίσεις επί της ΠΟΛ.1172/2017 εγκυκλίου και παροχή οδηγιών για την αντιμετώπιση εκκρεμών υποθέσεων.\n96 ΠΟΛ 1208 20/12/2017 Παροχή οδηγιών για την ομοιόμορφη εφαρμογή της με αριθ. ΔΕΛ Β 1181829 ΕΞ 2017/5.12.2017 (Β΄4314) Απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων.\n97 ΠΟΛ 1209 20/12/2017 Παροχή συμπληρωματικών οδηγιών σχετικά με την υποβολή μηνυτήριων αναφορών για τα εγκλήματα φοροδιαφυγής στη φορολογία εισοδήματος.\n98 ΠΟΛ 1211 20/12/2017 Παροχή οδηγιών για την αναγραφή του επιβαλλόμενου, στη διάθεση λεπτών πλαστικών σακουλών, περιβαλλοντικού τέλους επί των εκδιδόμενων παραστατικών πωλήσεων.\n99 ΠΟΛ 1196 08/12/2017 Απόσυρση από την χρήση μοντέλων ΦΗΜ που έλαβαν άδεια καταλληλότητας με βάση την ΑΥΟ Σ.1659/104/1988(ΦΕΚ 497Β) και ΑΥΟ ΠΟΛ.1314/1998 (ΦΕΚ 1338Β).\n100 ΠΟΛ 1195 06/12/2017 Παροχή οδηγιών αναφορικά με την καταχώριση της φορολογικής οφειλής ή της απαίτησης του φορολογουμένου (της συζύγου ) όπως προκύπτει κατόπιν έκδοσης πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου.


“Βρώμικα” και συναφή εδέσματα στη Θεσσαλονίκη! at Wiggler\n“Βρώμικα” και συναφή εδέσματα στη Θεσσαλονίκη!\nΌσοι σκοπεύετε να κάνετε κάποιο trip στη Θεσσαλονίκη και είστε από ..χάμου, πρέπει σίγουρα να δοκιμάσετε κάποια κλασικά βρώμικα της συμπρωτεύουσας. Μιας και πέρασα τα Χριστούγεννα στη Θεσσαλονίκη μετά από αρκετό καιρό και του έδωσα και κατάλαβε στο φαγητό, έχω να προτείνω τις εξής …γευστικές προτάσεις για after καταστάσεις κυρίως:\nΑρχικά, μετά από κάποιο κλαμπάκι ή ρεμπετάδικο κτλ οφείλετε να κάνετε μια στάση στην καντίνα του Μαύρου στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για μία από τις πιο ιστορικές καντίνες της Βόρειας Ελλάδας με ιστορία 30+ χρόνων. Εκεί μπορείτε να δοκιμάσετε τα ιδιαίτερα στη γεύση σουβλάκια,κεμπαπ κτλ με το μοναδικό μπούκοβο και φυσικά μπόλικο ajax! To ajax πρόκειται για μια ουσία το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί μυστικό του ιδιοκτήτη της καντίνας και κάνει τα σαντουιτσάκια μοναδικά στο είδος τους! Οφείλετε λοιπόν να τα δοκιμάσετε… άλλωστε σε αυτά έδειχνε προτίμηση ακόμα και ο ίδιος ο Καζαντζίδης αλλά και ο Ανδρέας Παπανδρέου!\nΈνα ακόμη παρακμιακό after που πρέπει να δοκιμάσετε είναι η Αιμιλία στη Μητροπόλεως! Αποτελεί ένα από τα καλύτερα μπουγατσατζίδικα όσον αφορά την ποιότητα της γεύσης. (σε αντίθεση με το …γενικό ντεκόρ του μαγαζιού!) Ο συμπαθής ιδιοκτήτης προσφέρει ιδιαίτερα γευστικά εδέσματα, με ιδιαίτερες σπεσιαλιτέ την μπουγάτσα με σοκολάτα αλλά και την απίστευτη πίτσα του που έχει ιδιαίτερα γλυκιά γεύση! Μπορείτε μάλιστα να τη δοκιμάστε με συνοδεία γλυκιάς μπουγάτσας, πηγαίνει απίστευτα! (Wiggler πατέντα!!!) Για του λόγου το αληθές υπάρχει και φωτογραφία του εν λόγω συνδυασμού!\nTags: aimilia, black, dirty food, fast food, mavros, thessaloniki, vromiko, vrwmiko, wiggler\nΑιμιλία for the win\nΣαν το zapping δεν έχει :D\nΒρε, ήρθατε απέναντι από το σπίτι μου και δεν χτυπήσατε το κουδούνι; :-)\nΑν είχε μιλιά το στομάχι μου θα έκλαιγε από το πολύ μπούκοβο που το έχει “ποτίσει” ο Μαύρος!\nκαρντασια εχετε δοκιμασει πιτσα με μερεντα; (η νουτελα, απλα πρωτιμαμε την μερεντα)\nπατεντα του orck\nΥΓ Σιγα μην εχετε δοκιμασει, τι ξερετε εσεις τα καρντασια απο φαγητο :)\nΠρέπει να διαβάσετε το review και τα σχόλια στο tavernoxoro ( http://www.tavernoxoros.gr/#p=t666 )\nΣτομαχική βία, εντερική αιμορραγία!! @dali εκεί μένεις; Πρέπει να έχεις αποκτήσει ανοσία στο μπούκοβο..\nΠίτσα με μερέντα;;; Μόνο πίτσα με μπουγάτσα (με κρέμα) μέχρι στιγμής..\nΤο zapping θα το δοκιμάσω αν είναι, σύντομα!\n1) Περί Καζαντίδη και Παπανδρέου, είναι κλασικές φήμες που προωθεί ο Μαύρος ο ίδιος. Μου έχει εξιστορήσει τα σκηνικά αλλά είμαι τρομερά επιφυλακτικός. Τα μισά που λέει είναι ποζεριές! Δεν είναι τυχαίο που και οι δυο έχουν απεβιώσει και δεν μπορούμε να το επαληθεύσουμε!\n2) Η Wiggler πατέντα του ispofacto στην τελευταία φωτό με έχει τρελάνει. Είμαι σίγουρος ότι ήταν θεία έμπνευση. Ρεσπέκτ\n@ταβερνοαλάνι η πατέντα δεν ήταν του ispo αλλά του Μίτσου (του αδερφού του gp.. ξέρεις ποιον λέω ;-) )\nΞεκίνησε αρχικά ως πείραγμα του στυλ.. Δεν παίζει να φας πίτσα με άχνη από τη μπουγάτσα δίπλα… Τελικά τσιμπάει 2 κομμάτια και ήταν καλό.. Και μετά δοκιμάσαμε και εμείς πιο διστακτικά! Και πλέον παραγγέλνουμε στο ίδιο φύλο και μπουγάτσα και πίτσα. Και να ακουμπήσει λίγο η μία στην άλλη κατά τη μεταφορά στο τραπέζι ακόμα καλύτερα!!\norck, σε πρόλαβαν, buena pizza στη Μενεμένη ( 2310501333 ) παίρνεις και παραγγέλνεις πίτσα με μερέντα XD\nΦέτος δοκιμάσαμε μπουγάτσα με κρέμα , μπουγάτσα με μερέντα και φυσικά.. πίτσα!


Λίγα λόγια για το βιβλίο των «Παροιμιών» της Παλαιάς Διαθήκης | Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Αλίμου\nΛίγα λόγια για το βιβλίο των «Παροιμιών» της Παλαιάς Διαθήκης\nΑνέβηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2020 Κατηγορίες: Αναρτήσεις, Άρθρα\nΗ αλήθεια για την παντοδυναμία του Θεού μέσα σε όλο το σύμπαν και την κυριαρχία Του πάνω σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις είναι απόλυτη και αναντίρρητη. Εξίσου όμως αληθινό είναι το γεγονός πως ο άνθρωπος φέρει ευθύνη για όλες τις προσωπικές του σχέσεις καθώς και για τον καθοριστικό και κυριαρχικό του ρόλο σε θέματα που αφορούν τον πλανήτη.\nΜέσα στη Παλαιά Διαθήκη, υπάρχει το βιβλίο των «Παροιμιών», όπου τονίζεται αυτός ο πράγματι αποφασιστικός ρόλος που κάθε άνθρωπος έχει στα ζητήματα της ζωής. Κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί από την προσωπική του ευθύνη ρίχνοντας ταυτόχρονα την ευθύνη κάθε αποτυχίας στον Θεό.\nΟ Σολομών, βασιλιάς του Ισραήλ, ήταν γιος του Δαβίδ και κυβέρνησε για σαράντα χρόνια, από το 971 έως το 931 π.Χ. αναλαμβάνοντας τον θρόνο στην ηλικία περίπου των είκοσι χρόνων. Διακρίθηκε όχι στα πεδία των μαχών, αλλά στο πεδίο της σκέψης, του σχεδιασμού, των διαπραγματεύσεων και της οργάνωσης.\nΣτο βιβλίο «Α΄ Βασιλέων» και πιο συγκεκριμένα στον στίχο 3, 12, ο Θεός λέει για τον Σολομώντα: «Έχω κάνει σύμφωνα με τα λόγια σου. Κοίτα, σου έχω δώσει μια σοφή και φρόνιμη καρδιά, έτσι ώστε δεν έχει υπάρξει κανείς σαν κι εσένα στο παρελθόν και μετά από σένα δεν θα υπάρξει κανείς σαν και εσένα».\nΤο βιβλίο λοιπόν των «Παροιμιών» αποτελεί μια συλλογή γραπτών του Σολομώντα, με τον κύριο όγκο πιθανότατα γραμμένο γύρω στο 950 π.Χ. Μέσα στο βιβλίο αυτό μπορούμε να βρούμε αλήθειες όπως:\n-Η σοφία (η δυνατότητα να κρίνεις και να ενεργείς σύμφωνα με τις οδηγίες του Θεού) είναι το πολυτιμότερο πράγμα.\n-Η σοφία είναι διαθέσιμη στον καθένα, αλλά το κόστος είναι υψηλό.\n-Πηγή της σοφίας είναι ο Θεός και όχι ο εαυτός μας και η σοφία έρχεται με προσοχή στις οδηγίες Του.\n-Η σοφία και η δικαιοσύνη πηγαίνουν μαζί. Είναι καλό να είναι κανείς σοφός και είναι σοφό να είναι κανείς καλός.\n-Οι κακοί άνθρωποι υποφέρουν τις συνέπειες των κακών τους έργων.\n-Ο ανόητος, ο τεμπέλης, αυτός που έχει άγνοια, ο υπερήφανος, ο ανήθικος και ο αμαρτωλός δεν πρέπει ποτέ να αποτελούν πρότυπα.\nΣτη ζωή μας χρειαζόμαστε πολλή προσοχή και σοφία (λέξη κλειδί στις «Παροιμίες»). Η ανοησία, ως έλλειψη σοφίας, είναι καταστρεπτική. Μέσα στις «Παροιμίες» θα συναντήσουμε τις λέξεις γνώση, παιδεία και σοφία. Δεν είναι συνώνυμες. Κάθε μία είναι ένα τμήμα της διαδικασίας που οδηγεί στην επιτυχία και στις επιτυχημένες σχέσεις.\nΥπάρχουν δύο στάδια σ’ αυτή τη διαδικασία. Στο πρώτο στάδιο πρέπει να δούμε πως η γνώση (απόκτηση πληροφοριών) και η παιδεία (την ερμηνεία αυτής της πληροφορίας) πρέπει να αποκτηθούν. Γι’ αυτό, χρειάζεται μια δεκτική, ανοιχτή καρδιά, όπως αυτή ενός παιδιού. Στο δεύτερο στάδιο θα πρέπει να δούμε πως μπορούμε να ενεργούμε με σοφία, γιατί η σοφία δεν είναι ούτε πληροφορία (γνώση) αλλά ούτε και επεξήγηση (ερμηνεία).\nΗ σοφία είναι, επίσης, φανερή όχι μόνο στην επιλογή της σωστής πράξης αλλά και στον τρόπο εφαρμογής της. Η σοφία ενεργεί χωρίς υπερηφάνεια, με δικαιοσύνη, ευαισθησία και διακριτικότητα.\nΣτις «Παροιμίες» αναφέρεται ο δίκαιος σαν σοφός, ενώ ο άδικος και διεστραμμένος σαν ανόητος. Ο ανόητος στις «Παροιμίες» δεν είναι απαραιτήτως κάποιος χωρίς γνώση, έτσι αυτός ο όρος δεν θα πρέπει να εκληφθεί σαν προσβολή. Αντιθέτως σαν ανόητος αναφέρεται αυτός που δεν έχει σεβασμό για τον Θεό, ή γι’ αυτά που ο Θεός κάνει, επιδεικνύοντας έτσι κενότητα σοφίας.\nΓια μας σήμερα η σοφία που περιέχεται στο βιβλίο των «Παροιμιών» είναι τόσο σημαντική, όσο ήταν και την εποχή που γράφτηκε. Δεν αποτελεί βέβαια ένα εγχειρίδιο επιτυχίας ή ευημερίας με μια ελαφρά θεώρηση. Αυτό που κάνει είναι να μας λέει πώς να αξιολογούμε τις αξίες μας, πού μας οδηγεί στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας, που με τη σειρά του μας οδηγεί στην πληρότητα, που επίσης οδηγεί στην ικανοποίηση.