Τι έμαθα στα χρόνια που έκανα Καράτε, (εκτός από Καράτε). Αφιερωμένο στον Tatsuo Suzuki sensei - Γιώργος Πιντέρης Ph.D.\nΞεκινώντας να γράψω για τις Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες, έχω ανάμεικτα συναισθήματα: Ένα κομμάτι μου χαίρεται, που μου δίνεται μια ευκαιρία να δώσω μια αναφορά στον εαυτό μου για το Καράτε με το οποίο ασχολήθηκα για περίπου 40 χρόνια. Ένα άλλο κομμάτι μου αισθάνεται άβολα, διότι η τελευταία φορά που έγραψα κάτι συναφές είναι πριν από 45 χρόνια! Βλέπω λοιπόν αυτό το κείμενο, σαν μια ευκαιρία να απαντήσω στον εαυτό μου στην εξής ερώτηση: «Ξεκίνησες να ασχολείσαι με τις πολεμικές τέχνες από 14 ετών όταν μάθαινες Τζούντο στον Εθνικό Γυμναστικό σύλλογο. Στα 16 ξεκίνησες το Καράτε. Σταμάτησες ν’ ασχολείσαι συστηματικά, γύρω στα 50. Τελικά, από το Καράτε, εκτός από …Καράτε, τι έμαθες»; Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:\nΤα πρώτα κέρδη\nΣτα 10 ήμουν ένα μικρόσωμο παιδί, από της πιο κοντούς της τάξης. Θυμάμαι το ψυχικό «τραύμα» που έπαθα όταν επιστέψαμε στο σχολείο μετά από της καλοκαιρινές διακοπές ανάμεσα στη 3α και στην 4η Γυμνασίου: Οι περισσότεροι συμμαθητές μου είχαν ψηλώσει μισό ή ένα κεφάλι κι εγώ είχα μείνει στο … ισόγειο. Κάπως έπρεπε ν’ αντισταθμίσω αυτή τη σωματική διαφορά. Έτσι, έπεσα με τα μούτρα στο στίβο. Από 10 χρονών ο πατέρας μου (παλιός διεθνής στο Βόλεϊ) με είχε εξοπλίσει πλήρως με αθλητικά ρούχα. Μέχρι και παπούτσια με καρφιά (spikes) διέθετα! Τ’ αγαπημένα μου αγωνίσματα ήταν το άλμα εις μήκος και (παραδόξως για το ύψος μου) τα 80 μέτρα με εμπόδια.\nΟμολογώ πως στο σχολείο σαν μαθητής δεν ήμουν και πολύ μελετηρός. Τα μαθήματα τα έπιανα από την παράδοση. Όταν δεν είχαμε μάθημα, περισσότερο διάβαζα περιοδικά της εποχής (Μικρός Ήρωας, Μάσκα, Ταρζάν, Ζορό κ.λπ.). Παράλληλα, ήμουν καλός στο θέατρο και στα θεατρικά δρώμενα του σχολείου κατείχα πρωταγωνιστικούς ρόλους. Έτσι, μου είχε δημιουργηθεί η εντύπωση πως τα πράγματα στη ζωή λειτουργούν κάπως μαγικά. Νόμιζα πως ήταν όλα θέμα ταλέντου. Νόμιζα ότι μπορούσα να μαθαίνω χωρίς να διαβάζω και να ξεχωρίζω από τους άλλους παίρνοντας πρώτους ρόλους στο θέατρο χωρίς να κοπιάζω.\nΟ αθλητισμός άρχισε να μου διαλύει αυτές της ψευδαισθήσεις. Στον αθλητισμό «ό,τι σπείρεις θα θερίσεις». Έτσι, έβγαλα από νωρίς ένα συμπέρασμα που βοήθησε πολύ στη μετέπειτα ζωή μου: Για να πας μπροστά σε οτιδήποτε δεν αρκεί το «ταλέντο». Πρέπει να της κι ένα χάρισμα: Την επιμονή να δουλέψεις πάνω στο «ταλέντο» που έχεις. Στα 12 χρόνια που δίδασκα Καράτε, έμαθα πως χωρίς «ταλέντο» αλλά με επιμονή κάπου φτάνεις. (Αλλιώς δεν θα έπαιζα κιθάρα…). Με «ταλέντο» αλλά χωρίς επιμονή δεν φτάνεις πουθενά. Κατάλαβα λοιπόν, πως για να πετύχω στον αθλητισμό, χρειάζεται να βάλω ένα πρόγραμμα. Εκτός από το ν’ αναγνωρίζω την αξία της συστηματικής προσπάθειας, από τον αθλητισμό είχα ένα ακόμα κέρδος:\nΈνα παιδί μέχρι τα 8-10 όταν σκέφτεται «ο εαυτός μου» έχει κυρίως στο νου του την εικόνα που βλέπει στον καθρέφτη. Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας σ’ εκείνες της ηλικίες είναι από το σώμα μας και την εμφάνισή μας. Μ’ άλλα λόγια, η αυτοπεποίθησή αρχικά χτίζεται με βάση τις σωματικές μας ιδιότητες, όπως είναι η ομορφιά και τις ικανότητες που έχουμε, όπως η δύναμη, η εξυπνάδα και η ταχύτητα. Όταν ένα παιδί βλέπει οι προσπάθειές του στον αθλητισμό να οδηγούν σε θετικά αποτελέσματα αποκτά μια αίσθηση ότι «τα καταφέρνει», κάτι που το βοηθά με οποιαδήποτε δραστηριότητα κι αν καταπιαστεί στο μέλλον. Για παράδειγμα, να μάθει ένα μουσικό όργανο ή ν’ ασχοληθεί με τα μαθηματικά. Μάλιστα είχα δύο τρόπος να μετράω της επιδόσεις μου: Ο ένας ήταν σε σύγκριση με τους άλλους. Τι έβγαινα; 5ος, 3ος ή 1ος; Ο άλλος ήταν σε σύγκριση με τα προσωπικά μου ρεκόρ. Υπήρχαν φορές που είχε σχεδόν νυχτώσει, κι εγώ πάλευα στο σκάμμα του άλματος εις μήκος να ξεπεράσω το ρεκόρ της προηγούμενης προπόνησης, έστω κατά ένα εκατοστό. Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήδηξα 5 μέτρα. Δεν κοιμήθηκα όλη νύχτα από τον ενθουσιασμό μου και την άλλη μέρα στο σχολείο …κουτούλαγα.\nΔεν έχει ιδιαίτερη σημασία με ποιο άθλημα θα καταπιαστεί ένα παιδί. Αυτό που έχει σημασία, είναι το άθλημα αυτό να του αρέσει και να γίνει κίνητρο ώστε να το κάνει να γυμνάζεται. Μέσα από το άθλημα αυτό, θ’ αγαπήσει τον αθλητισμό. Από εκεί και πέρα, οι βασικές αρχές της σωστής άθλησης είναι οι ίδιες με οποιοδήποτε άθλημα και να καταπιαστεί.\nΣε μια συζήτηση που είχαμε κάποτε με το δάσκαλό μου στο Καράτε τον αείμνηστο Tatsuo Suzuki sensei, μου είχε πει πως κατά τη γνώμη του, για να κάνει ένα παιδί Καράτε, καλό θα ήταν από 6 έως 12 ετών να κάνει κολύμβηση, ώστε το σώμα του να γυμναστεί συμμετρικά. Από τα 12 μέχρι τα 16 να κάνει Τζούντο που κι αυτό γυμνάζει συμμετρικά, αλλά ταυτόχρονα εξοικειώνει το παιδί με τη σωματική επαφή. Παράλληλα του διδάσκει βασικές αρχές πειθαρχίας γύρω από τον ανταγωνισμό και τους κανόνες του. Από τα 16 και πέρα, με μια τέτοια σωματική υποδομή, μπορεί πια ν’ ασχοληθεί με το Καράτε (που κι αυτό σημειωτέον, γυμνάζει συμμετρικά). Εγώ μάλιστα το αποκαλώ «κολύμβηση ξηράς».\nΒέβαια, στη ζωή δεν έρχονται όλα όπως τα θέλουμε. Εκείνη την εποχή (1973) ο γιός του Suzuki ήταν 6 ετών. Όπως είναι φυσικό, όλοι στο περιβάλλον του δασκάλου περίμεναν «το μήλο να πέσει κάτω από τη μηλιά». Έτσι, ο μικρός βρέθηκε στο Dojo (χώρος εξάσκησης) και φυσικά όσοι τον περιτριγύριζαν ήταν πολύ ενθαρρυντικοί και υποστηρικτικοί απέναντι στο …Suzuκάκι.\nΟ δάσκαλος τα παρακάτω μου τα διηγήθηκε γελώντας: « Μετά το μάθημα ήρθε και μου είπε: Sorry daddy (συγνώμη μπαμπά)». Το γέλιο του, έδειχνε πως ο άνθρωπος δεχότανε το παιδί του όπως είναι. Δεν είχε τις προσδοκίες ο γιός του να γίνει οπωσδήποτε Καρατέκα. Ούτε στεναχωρήθηκε που ο πιτσιρικάς δεν ενδιαφερόταν …να κληρονομήσει τη δουλειά. Καταλάβαινε ότι ο ρόλος του σαν πατέρας, ήταν να διευκολύνει το παιδί του να βρει το δρόμο του και όχι να το καπελώσει.\nΔυστυχώς, στην Ελλάδα αυτό το κάνουν κατά κόρον οι περισσότεροι «αυτοδημιούργητοι» γονείς: Επιμένουν τα παιδιά τους να συνεχίσουν το επάγγελμα είτε αυτό είναι γιατρός είτε μανάβης, κι έτσι και το παιδί αρνηθεί, πέφτουν να πεθάνουν. Οι αυτοδημιούργητοι πατεράδες είναι συνήθως αντιφατικοί προς τα παιδιά τους: Από τη μια τα πιέζουν να πετύχουν ενώ, κατά βάθος, πιστεύουν πως κανένας δεν μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα απ’ όσο τα καταφέρνουν εκείνοι.\nΤο Κάρα του Καράτε\nΌμως, το σημαντικότερο που έμαθα από το Καράτε, είναι αυτό από το οποίο παίρνει στα Ιαπωνικά το όνομά του: Λέξη σύνθετη. «Κάρα» στα Ιαπωνικά σημαίνει δύο πράγματα: Σημαίνει «άδειο», σημαίνει όμως και «κενό». «Τε» θα πει «χέρι». Είναι εύκολο λοιπόν, κάποιος να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι Καράτε θα πει «άδειο χέρι». Όμως η λέξη «κενό» στα Ιαπωνικά, γράφεται αλλιώς από τη λέξη «άδειο». Έτσι, στην πραγματικότητα η λέξη Καράτε σημαίνει «κενό χέρι» με την έννοια που έχει η λέξη «κενό» στο Zen. «Κενό» δεν θα πει «χέρι κενό από όπλα», αλλά «κενό από προκαταλήψεις». Στην ουσία είναι «νους κενός από προκαταλήψεις». Είμαι μια πνευματική κατάσταση που την πετυχαίνεις κατά τη διάρκεια που γυμνάζεσαι.\nΟ ιδρυτής της σχολής του Shotokan Καράτε, Gichin Funakoshi (1868-1957) έγραψε: «Όπως η καλογυαλισμένη πλευρά ενός καθρέφτη αντανακλά οτιδήποτε στέκεται μπροστά της, και σε μια ήσυχη κοιλάδα ακούγονται ακόμα και οι παραμικροί ήχοι, έτσι και ο μαθητής του Καράτε πρέπει ν’ αδειάσει το νου του από τον εγωισμό και την κακεντρέχεια σε μια προσπάθεια ν’ αντιδρά κατάλληλα προς οτιδήποτε μπορεί να συναντήσει» .\nΜια άλλη περιγραφή για την αυτή κατάσταση του νου είναι η έκφραση Mizu no kokoro, που θα πει «νους σαν το ήρεμο νερό μιας λίμνης». Σε μια ήρεμη λίμνη, αν ρίξεις ένα μικρό πετραδάκι, θ’ ακουστεί αμέσως ο ανάλογος ήχος στο νερό και θα δημιουργηθούν τ’ ανάλογα κυκλάκια από τα απόνερα. Σε μια ταραγμένη λίμνη, ακόμα κι ένα βράχο να ρίξεις ούτε «μπλουμ» θ’ ακούσεις, ούτε δαχτυλίδια νερού θα δεις.\nΜια από τις βασικές αρχές του Καράτε λέει Karate ni sentenashi. «Το Καράτε δεν επιτίθεται πρώτο». Η αρχή αυτή πηγάζει από την προηγούμενη: Για να επιτεθείς πρώτος, θα πει ότι είσαι προκατειλημμένος. Γι’ αυτό και στις προπονήσεις ο δάσκαλος τονίζει συνέχεια στους μαθητές οι κινήσεις τους να έχουν αποφασιστικότητα και όχι θυμό. Ο θυμός δεν προσθέτει δύναμη. Απλά στο κάνει πιο δύσκολο να κουμαντάρεις τις κινήσεις σου.\nΤο Κάρα (κενό) στην πράξη\nΗ αρχή αυτή, δεν έχει τόσο φιλοσοφική, όσο πρακτική αξία. Πηγάζει από τις βασικές αρχές των πολεμικών τεχνών που αναφέρει ο Miyamoto Musashi (1584 – 1645) στο «Βιβλίο των 5 κύκλων» (Gorin No Sho): «Όταν δύο αντίπαλοι στέκονται ο ένας απέναντι από τον άλλο, εκείνος που έχει περισσότερο άγχος, θα κινηθεί πρώτος. Έτσι, ο άλλος υπερτερεί διότι γνωρίζει τις προθέσεις του». Την ίδια ακριβώς αρχή χρησιμοποιούν σήμερα οι Ιάπωνες στις επιχειρηματικές διαπραγματεύσεις!:\nΌταν δύο άνθρωποι πάνε να κλείσουν μια συμφωνία, εκείνος που ενδιαφέρεται περισσότερο, θα μιλήσει πρώτος. Σε μια τέτοια περίπτωση, η άλλη πλευρά βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση, διότι γνωρίζει ότι ο άλλος επιθυμεί να κλείσει τη συμφωνία. Στις πρώτες εμπορικές συμφωνίες που έγιναν ανάμεσα σε Ιάπωνες και Δυτικούς, οι Ιάπωνες έβαζαν ένα τσάι στον υποψήφιο συνεργάτη και τον κοίταζαν σιωπηλοί μ’ ένα χαμόγελο. Το πολύ, να έλεγαν κάτι για …τον καιρό ή κάτι άλλο άσχετο και περίμεναν, μέχρι ο Δυτικός να πει «ας έρθουμε στο θέμα μας». Αυτό ήταν. Από κει και πέρα είχαν σιγουρευτεί για τις προθέσεις του.\nΘα μου πεις: «Καλά στις διαπραγματεύσεις. Όταν όμως σου επιτίθεται ο άλλος μ’ ένα σπαθί με αστραπιαία ταχύτητα, πού να προλάβεις να εκμεταλλευτείς το γεγονός ότι γνωρίζεις τις προθέσεις του; Μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι έχει …κακό σκοπό θα σου έχει πάρει το κεφάλι! Ο χρόνος είναι ελάχιστος. Πού να προλάβεις σκεφτείς; Πόσο δε μάλλον, ν’ αντιδράσεις;\nΚι όμως: Εδώ είναι που μπαίνει το «κάρα» του Καράτε. Δηλαδή η διανοητική κατάσταση όπου ο νους αντιδρά κατάλληλα προς αυτό που αντιμετωπίζει, χωρίς να σκεφτεί. Όπως ακριβώς αντιδρά το ήρεμο νερό της λίμνης, αν ρίξεις ένα πετραδάκι. Αυτός είναι ο απώτατος σκοπός του Καράτε: Να φτάσεις σ’ αυτό το πνευματικό στάδιο. Βέβαια είναι απαραίτητο να έχεις και ανάλογες σωματικές ικανότητες και ανακλαστικά. Το μέσο για να φτάσεις σ’ αυτό το επίπεδο είναι η τεχνική.\nΗ τεχνική δεν πρέπει να είναι απαραίτητα μέρος κάποιας πολεμικής τέχνης. Σ’ αυτή την πνευματική κατάσταση μπορείς να φτάσεις με πολλούς τρόπους. Η κατάσταση «κάρα» είναι μια κατάσταση ροής. Λειτουργείς χωρίς να έχεις συνείδηση της λειτουργίας σου. Για παράδειγμα, ενώ ο Myamoto Musashi θεωρείται ο μεγαλύτερος ξιφομάχος όλων των εποχών, ταυτόχρονα είναι γνωστός και για τη ζωγραφική του με την τεχνική Sumi E που είναι ζωγραφική με βουρτσάκι και Σινική μελάνη. Μάλιστα, λένε πως αν δεις τις γραμμές του με μεγεθυντικό φακό, είναι ολόισιες χωρίς να τρεμοπαίζει καθόλου το χέρι του. Είναι η ίδια ιδιότητα που του επέτρεπε να μπορεί να διχοτομήσει ένα στάχι με το σπαθί του. Και στην ιδιότητα αυτή φτάνεις κάποια μέρα με το Κάρα. Η κατάσταση Κάρα μοιάζει πολύ με το διαλογισμό.. Την ώρα εκείνη, ο εγκέφαλος λειτουργεί σε μία συχνότητα από 8 έως 12 κύκλους το δευτερόλεπτο, γνωστή και σαν άλφα κύματα. Στο σημείο αυτό χρειάζεται να κάνουμε έναν διαχωρισμό ανάμεσα στον παθητικό και τον ενεργητικό διαλογισμό.\nΠαθητικός και ενεργητικός διαλογισμός\nΟ παθητικός διαλογισμός είναι αυτός που γίνεται σε κατάσταση ακινησίας και ηρεμίας όπως, στη Γιόγκα, το Ζεν, τον οραματισμό και τα συναφή. Άλλοι χρησιμοποιούν σα μέσο την αναπνοή τους, άλλοι κάποιον ήχο που επαναλαμβάνουν κι άλλοι πάλι καρφώνοντας το βλέμμα σ᾽ ένα σημείο ή ατενίζοντας το άπειρο. Σημειωτέον πως, μετά από πολλά χρόνια Γιόγκα, αν καταφέρεις να φέρνεις το νου σου σε κατάσταση διαλογισμού και να τον διατηρήσεις εκεί για δύο λεπτά, είναι μεγάλο επίτευγμα!\nΟ ενεργητικός διαλογισμός χρησιμοποιεί σα μέσο το σώμα και την κίνηση. Είσαι σε κατάσταση διαλογισμού όταν:\n•\tΠερπατάς χωρίς να σκέφτεσαι «τώρα περπατάω».\n•\tΤρέχεις χωρίς να σκέφτεσαι «τώρα τρέχω».\n•\tΚολυμπάς χωρίς να σκέφτεσαι «τώρα κολυμπάω».\n•\tΧορεύεις χωρίς να σκέφτεσαι «τώρα χορεύω».\n•\tΖωγραφίζεις χωρίς να σκέφτεσαι «τώρα ζωγραφίζω».\nΒέβαια, όλα αυτά τα παραδείγματα προέρχονται από ατομικές δραστηριότητες. αφού η εξάσκηση είναι το μέσον για να συγκεντρωθείς και να κάνεις διαλογισμό. Ο ενεργητικός διαλογισμός απαιτεί ατομική εξάσκηση. Στο Καράτε η συγκέντρωση γίνεται με προπόνηση στις βασικές τεχνικές. Κάνεις μια τεχνική ξανά και ξανά μέχρι που φτάνεις στο σημείο όπου γυμνάζεσαι χωρίς να σκέφτεσαι «τώρα γυμνάζομαι». Το ίδιο κάνει και μια χορεύτρια που επαναλαμβάνει ατέλειωτες φορές την ίδια κίνηση. Μια τέτοια κατάσταση ροής (δηλαδή «κάρα») για έναν που κάνει πολλά χρόνια Καράτε μπορεί να κρατήσει μέχρι και 5 με 7 λεπτά.\nΜικρή παρένθεση: Ο Tatsuo Suzuki sensei μου είχε πει μια ιστορία από την εποχή που μαθήτευε κοντά στο ιδρυτή του Wado Ryu Karate (Σχολή της Ειρήνης) Hironori Otsuka. Ήταν ένα πολύ βροχερό απόγευμα, και ο μόνος μαθητής που παρουσιάστηκε στη σχολή ήταν ο Suzuki. Μια από τις πιο βασικές τεχνικές στο Καράτε είναι το Junzuki (το λένε Oi zuki, στο Shotokan) που είναι μια γροθιά με ταυτόχρονο βηματισμό εμπρός. Ο Otsuka sensei τον έβαλε να κάνει αυτή την τεχνική επί 3 συνεχείς ώρες! «Στο τέλος, νόμιζα ότι περπατούσα στον αέρα» μου είπε. Ήταν σαδιστής ο Otsuka sensei; Όχι βέβαια. Απλά ήθελε να βεβαιωθεί ότι ο μαθητής του θα βίωνε την κατάσταση «κάρα». Την κατάσταση του ενεργητικού διαλογισμού που σου επιτρέπει ν’ αντιδράς όπως το νερό της λίμνης.\nΤο «κάρα» κι εγώ\nΤα πρώτα χρόνια που έκανα Καράτε, εκείνο που μ’ ενδιέφερε ήταν η σωματική μου διάπλαση και η τεχνική μου. Το πρώτο Dan το πήρα από την AJKF (All Japan Karate Do Federation) το Σεπτέμβριο του 1970, μετά από 6 χρόνια με 3 προπονήσεις των 90’ την εβδομάδα. Μέχρι τότε η έννοια του «κάρα», δηλαδή του διανοητικού διαλογισμού, ήταν κάτι θεωρητικό που ήταν ζήτημα αν το είχα βιώσει 5-6 φορές για λίγα δευτερόλεπτα. Εκείνη την ώρα, καταλάβαινα ότι ένιωθα «διαφορετικά» αλλά δεν είχα την ικανότητα να «μπαίνω» σ’ αυτή την κατάσταση κατά βούληση. Άρχισα να έχω κάποιο έλεγχο στο «κάρα» του Καράτε πέντε χρόνια μετά το 2ο Dan και μετά από αρκετά χρόνια 3 ώρες προπόνηση την ημέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα. Θα έλεγα πως, προς το τέλος της «καριέρας» μου, είχα φτάσει στο επίπεδο να μπορώ να είμαι στην προπόνηση σε κατάσταση «κάρα» μέχρι και 3-5 λεπτά! Σ’ αυτό είχε συντείνει και το γεγονός ότι είχα ήδη Master στην Συμβουλευτική Ψυχολογία. Είχε αυξηθεί η αυτογνωσία μου, αλλά και είχα αρχίσει να εξοικειώνομαι με τα άλφα κύματα που ανέφερα πιο πριν, μέσα από την εκπαίδευσή μου στην κλινική ύπνωση.\nΑλλά όλα αυτά, τα κατάφερνα μόνον στην ατομική προπόνηση. Στις προπονήσεις με αντίπαλο, δεν θυμάμαι να έζησα έστω και μια φορά αυτή την πνευματική κατάσταση. Όσο για αγώνα με αντίπαλο, θυμάμαι να το κατάφερα τέσσερεις φορές: Μία με τον Τάκη Θεοδωρακόπουλο (1ο Dan, Shotokan), μία με τον Takaatsu Nishimura (3ο Dan, Shotokan) στο γυμναστήριο του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, και μία με το Tatsuo Suzuki Sensei σε μια υπαίθρια προπόνηση.\nΠροπόνηση με το Γ. Πιντέρη, στο κτίριο των Μηχανολόγων το Ε.Μ. Πολυτεχνείο το 1971.\nΗ τέταρτη, ήταν όταν κάποιος μου επετέθη με μαχαίρι και μάλιστα πισώπλατα. Κατέληξε στο νοσοκομείο. Ειλικρινά ποτέ δεν μπόρεσα να θυμηθώ τι ακριβώς τι έγινε. Λειτούργησε το «Κάρα». Αλλά, τι να θυμάμαι από ένα «κενό»; …\nΠέρα από αυτές τις τέσσερεις φορές, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, μέσα στο κεφάλι μου «έκανα πρόβες». Όσο για το τρακ, έφτανε στα ύψη. Όπως έμαθα αργότερα, το άγχος είναι μια μορφή τρακ που δημιουργείται όποτε κάνουμε «πρόβες» στο κεφάλι μας, και (όπως ο ηθοποιός) φοβόμαστε μην ξεχάσουμε τα λόγια! Προσπαθούσα να μαντέψω τι θα μου κάνει ο αντίπαλος, κι έχανα την ευκαιρία να επιτεθώ όταν υπήρχε κάποιο άνοιγμα. Σχεδίαζα πώς να του επιτεθώ, κι αν εκείνη την ώρα επιτίθονταν εκείνος, έμενα χαμογελαστός… Αυτό δεν σημαίνει ότι έχανα συνέχεια. Όμως, όποτε κέρδιζα ήταν από τεχνική και τακτική, όχι από το Κάρα. Με δυο λόγια, στα 40 χρόνια που ασχολήθηκα με το Καράτε, δεν κατάφερα να πετύχω το σκοπό του Καράτε που, όπως είπαμε, είναι «νους σαν το ήρεμο νερό μιας λίμνης». Είμαι πραγματικά περίεργος: Οι σημερινοί προχωρημένοι δάσκαλοι πολεμικών τεχνών, τι έχουν να πουν για τον εαυτό τους πάνω στο θέμα αυτό.\nΚαράτε και ψυχολογία\nΞεκίνησα να εργάζομαι σαν ψυχολόγος στην Ελλάδα το Δεκέμβριο του 1976. Είχα ήδη ένα μεταπτυχιακό (Master) και είχα εστιάσει στην Ψυχομετρία, δηλαδή ψυχολογικά ερωτηματολόγια και τεστ. Ήθελα, πριν φύγω για το Διδακτορικό μου στις Η.Π.Α, να έχω μια ιδέα για την Ελληνική πραγματικότητα στον τομέα της ψυχολογίας. Μόλις άνοιξα το γραφείο, όλοι με είχαν πάρει για τρελό. (Πρώτη απ’ όλους η μάνα μου). Εφτά χρόνια πριν, το 1968 όταν ένα τσούρμο φοιτητών ιδρύσαμε την AKDA (Athens Karate Do Association) πάλι «τρελούς» μας είπαν. Όμως, η AKDA έμεινε ζωντανή περίπου 30 χρόνια! Καλό είναι οι νέοι να κυνηγάν τα όνειρά τους.\nΣτο επάγγελμα του ψυχολόγου, η ζωή μου έστρωσε κόκκινο χαλί: Από τα μέσα του 1977 είχα μια φορά την εβδομάδα μια ραδιοφωνική εκπομπή διάρκειας 50’ λεπτών στο Πρώτο Πρόγραμμα. Την έλεγαν «Γνώρισε τον εαυτό σου» και την παραγωγή είχε η Μαρία Παξινού. Μια φορά την εβδομάδα, ένας άνθρωπος που τον έβλεπα για πρώτη φορά, κουβέντιαζε μαζί μου ένα πρόβλημά του, μπροστά στο μικρόφωνο. Οι ταξιτζήδες πιάνανε δεξιά για ν’ ακούσουν την εκπομπή. Μέσα σε 3 μήνες είχε γίνει σάλος. Το τηλέφωνό μου χτυπούσε συνέχεια. «Κουτσοί στραβοί, στον Άγιο Παντελεήμονα». Πανικοβλήθηκα. Μπορεί στο ραδιόφωνο να είχα αμεσότητα, αυτό όμως δεν σημαίνει πως είχα τις γνώσεις ν’ ανταπεξέλθω σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που ζητούσαν τη βοήθειά μου. Τι έκανα λοιπόν; Τον Ιούλιο του 1978, έκλεισα το γραφείο και έφυγα για το διδακτορικό μου στην Αμερική. Αυτό το ονομάζω «πανικός της επιτυχίας».\nΜέρος των υποχρεώσεών μου σαν πρωτοετής του διδακτορικού, ήταν 20 ώρες την εβδομάδα να βλέπω «ασθενείς» στο Πανεπιστημιακό Συμβουλευτικό Κέντρο. Το Πανεπιστήμιο παρείχε δωρεάν ψυχολογική βοήθεια στους κατοίκους της πόλης, με αντάλλαγμα να επιτρέπουν, να παρακολουθούν εν γνώσει τους τη συζήτηση πίσω από έναν καθρέφτη μιας όψης, φοιτητές του Master, του διδακτορικού καθώς και καθηγητές. Υπήρχαν δέκα τέτοια δωμάτια στο Κέντρο. Κάθε δωμάτιο είχε μικρές διαστάσεις και γι’ αυτό το παρατσούκλι τους ήταν «τα κυβικά». Πίσω από κάθε καθρέφτη μιας όψης, υπήρχαν 4 υποδοχές για ακουστικά, που σημαίνει ότι μια συζήτηση μπορούσαν να την παρακολουθήσουν ταυτόχρονα μέχρι 4 άτομα.\nΜετά από ένα μήνα εμπειρίας στα «κυβικά» με κάλεσε ο τότε καθηγητής και επόπτης μου και με ρώτησε: «Γνωρίζεις ότι τις τελευταίες δύο εβδομάδες, κάθε φορά που έχεις συνεδρία, μαζεύονται πίσω σου πάνω από τέσσερα άτομα»; Δεν είχα ιδέα. «Γνωρίζεις επίσης, ότι μέχρι τώρα σ’ έχουν παρακολουθήσει τρεις διαφορετικοί καθηγητές και μάλιστα μια καθηγήτρια δύο φορές»; Είχα μείνει έκπληκτος. «Έχεις καμιά ιδέα, γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Δεν θυμάμαι να έχει συμβεί κάτι ανάλογο με πρωτοετή, τουλάχιστον στα χρόνια που είμαι εδώ».\nΗ ερώτηση αυτή, με προβλημάτισε πολύ. Σε τι να διέφερα από τους άλλους ψυχολόγους, που δούλευαν την ίδια ώρα στα υπόλοιπα 9 «κυβικά» δωμάτια, και μαζευόντουσαν τόσοι πίσω από το δικό μου; Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι είχα ήδη 1,5 χρόνο επαγγελματική εμπειρία από το γραφείο μου στην Αθήνα, καθώς και μία τονισμένη αυτοπεποίθηση από τη ραδιοφωνική μου επιτυχία. Όμως, αμέσως σκέφτηκα πως ανάμεσα στους υπόλοιπους 9 πρωτοετείς συμφοιτητές μου, υπήρχαν και έμπειροι ψυχολόγοι 40 και 45 ετών που είχαν πολύ περισσότερη επαγγελματική εμπειρία από εμένα και απλά αποφάσισαν να κάνουν το διδακτορικό τους αργά.\nΣτο μεταξύ, συνέχισα να έχω όλο και περισσότερους να με παρατηρούν την ώρα που είχα συνεδρία. Ένα μεσημέρι, με πλησίασε μια καθηγήτρια και μου ζήτησε να πάμε για μεσημεριανό. Με είχε ήδη παρακολουθήσει τρεις φορές με τρία διαφορετικά άτομα και μου είπε: «Θέλω το ερχόμενο τρίμηνο να διαλέξεις εμένα για επόπτριά σου. (Κάθε τρίμηνο αλλάζαμε επόπτη). Δεν ξέρω τι είναι αυτό πού κάνεις, αλλά έχω την αίσθηση ότι έχω να μάθω πολλά από σένα». Περιττό να πω ότι την κοίταζα σαν χαζός. Το κατάλαβε, αλλά συνέχισε. Κοίταξα το βιογραφικό σου. Ήσουν για κάποια χρόνια εκπαιδευτής του Καράτε. Είχες πολλούς μαθητές σ’ εκείνο το διάστημα»; Της είπα ότι στο σύνολο (λόγω και του Πολυτεχνείου) πρέπει να ήταν γύρω στις δύο με τρεις χιλιάδες. «Τόσους βλέπει ένας ψυχολόγος με 20 χρόνια καριέρα! Αν λάβουμε υπόψη μας ότι όλοι οι μαθητές, συνήθως μιλάνε στο δάσκαλο για τα προβλήματά τους, έχεις μια τεράστια εμπειρία. Γι’ αυτό το λόγο τα πας καλύτερα με τους άντρες. Διότι οι περισσότεροι μαθητές σου ήταν άντρες»! Σκέφτηκα ότι είχε δίκιο. Λύθηκε λοιπόν το «μυστήριο» της …επιτυχίας μου. Έτσι νόμιζα μέχρι που, μετά από ένα λεπτό σιωπή συνέχισε: «Όμως, δεν είναι αυτό που σε κάνει διαφορετικό. Γι’ αυτό θέλω να γίνω επόπτριά σου, για να το ανακαλύψουμε».\nΤο γρίφο τον έλυσα μόνος μου, πριν καν αρχίσει η εποπτεία με την Dr. Jane Duckworth (έτσι την έλεγαν). Την αφορμή, μου την έδωσε μια κουβέντα από έναν ψυχίατρο, τον Milton H. Erickson. Όταν τον ρώτησαν ποια είναι η θεωρία του, απάντησε: «Η θεωρία μου είναι ότι δεν υπάρχει θεωρία». Όλοι αυτοί οι ψυχολόγοι που έμπαιναν καθημερινά στα «κυβικά» δωμάτια, έμπαιναν στη συνάντηση κουβαλώντας ο καθένας και μια θεωρία. Ο ένας ήταν καπελωμένος από τον Φρόιντ, ο άλλος από τον Άντλερ, ο τρίτος από τον Ρότζερς και πάει λέγοντας. Μ’ άλλα λόγια, ξεκινούσαν τη συνάντηση όχι με αυτόν που είχαν απέναντί τους, αλλά με αυτό που έβλεπαν μέσα από τις προκαταλήψεις τους. Ήταν όλοι τόσο ψεύτικοι, μονότονοι και βαρετοί, που σπάνια άντεχα να παρακολουθήσω έναν από αυτούς για πάνω από 20 λεπτά. Αλλά και τους καθηγητές που παρακολουθούσα (ήταν υποχρεωτικό) τις περισσότερες φορές απογοητευόμουν.\nΣε τι διέφερα εγώ; Εγώ ήμουν σε θέση να καταλάβω καλά τι θα πει «η θεωρία μου είναι ότι δεν υπάρχει θεωρία». Ας θυμηθούμε ξανά τα λόγια του Gichin Funakoshi: : «Όπως η καλογυαλισμένη πλευρά ενός καθρέφτη αντανακλά οτιδήποτε στέκεται μπροστά της και σε μια ήσυχη κοιλάδα ακούγονται ακόμα και οι παραμικροί ήχοι, έτσι και ο μαθητής του Καράτε πρέπει ν’ αδειάσει το νου του από τον εγωισμό και την υστεροβουλία σε μια προσπάθεια ν’ αντιδρά κατάλληλα προς οτιδήποτε μπορεί να συναντήσει» . Δηλαδή, από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα αυτό το επάγγελμα, λειτούργησα με αυτόν ακριβώς τον τρόπο. Δεχόμουν τον άλλον όπως ήταν, και μέσα από αυτή τη συνδιαλλαγή καταλήγαμε στη θεωρία που ταίριαζε σ’ αυτόν και μόνον σ’ αυτόν τον άνθρωπο. Γι αυτό είχα τέτοιο αντίχτυπο από το ραδιόφωνο. Διότι αυτό που άκουγε ο άλλος δεν ήταν μόνο ενδιαφέρον. Ήταν αληθινό.\nΜπορεί το «κάρα» στο Καράτε να το έζησα μόνον 4 φορές, έχοντας απέναντί μου αντίπαλο. Ούτε τ’ ανακλαστικά μου είχαν την ταχύτητα ένας σπαθιού. Όμως με τις ατέλειωτες ώρες προπόνησης, η προσπάθεια να φτάσω στην πνευματική κατάσταση «κάρα» με πότισε τόσο βαθιά, ώστε τώρα, που δεν είχα απέναντί μου έναν αντίπαλο, αλλά έναν άνθρωπο που έρχεται να τον βοηθήσω, το «κάρα» έρρεε από παντού. Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα στη ζωή μου, και το έμαθα από το Καράτε.\nΟι σχολές Ιαπωνικών πολεμικών τεχνών και τα παιδιά\nΑρκετοί από τους ανθρώπους που μ’ επισκέπτονται σαν ψυχολόγο έχουν παιδιά. Είναι λοιπόν φυσικό, γνωρίζοντας ότι έχω ασχοληθεί με το Καράτε, να ζητάν να τους προτείνω κάποια σχολή για το παιδί τους. Πάνω στο θέμα αυτό, έχω να πω μερικά πράγματα όχι μόνο σαν τέως εκπαιδευτής Καράτε, αλλά και σαν ψυχολόγος. Δεν θα περιοριστώ μόνον στο Καράτε. Αυτά που θα γράψω ισχύουν για κάθε σχολή που λειτουργεί σ’ έναν κλειστό χώρο είτε αυτή είναι Τζούντο είτε είναι …Μπαλέτο.\nΤο πρώτο που θα λάβεις υπόψη σου είναι η οσμή του χώρου. Αν σ’ ενοχλεί, καλύτερα να φύγεις. Την ώρα της γυμναστικής παίρνουμε βαθύτερες εισπνοές. Δεν θέλεις το παιδί σου να εισπνέει έναν ακάθαρτο αέρα. Το αμέσως επόμενο είναι η καθαριότητα. Δες αποδυτήρια και τουαλέτες.\nΤο επόμενο βήμα, και το πιο σημαντικό είναι ν’ αξιολογήσεις την προσωπικότητα του ή της δασκάλας. Αυτό θα το κάνεις παρακολουθώντας τον τρόπο που διδάσκει. Η ερώτηση που καλείσαι ν’ απαντήσεις είναι: « Θέλω ένας τέτοιος άνθρωπος να έχει επιρροή πάνω στο παιδί μου»; Μην παρασύρεσαι από την τεχνική του. Η τεχνική μπορεί να είναι εντυπωσιακή. Αυτό που σ’ ενδιαφέρει όμως, είναι ο τρόπος που συμπεριφέρεται στους μαθητές του. Αν μιλάει αυταρχικά ή έχει μπερδέψει την «παλικαριά» με την αγένεια, δεν θα αποτελέσει ένα καλό παράδειγμα για το παιδί σου. Αυτή τη συμπεριφορά κάποια μέρα θα τη βρεις μπροστά σου.\nΚάποτε πήγα μ’ ένα φίλο μου να δούμε έναν αγώνα μπάσκετ στον οποίο έπαιζε ο έφηβος γιός του. Μου έκανε εντύπωση η συμπεριφορά του 45άρη «προπονητή» της αντίπαλης ομάδας ο οποίος μάλιστα, ήταν παλιός … ποδοσφαιριστής. Ούρλιαζε, έβριζε, όταν άλλαζε κάποιον γιατί δεν έπαιζε καλά, πριν καθίσει στον πάγκο, του έριχνε μια δυνατή σφαλιάρα, γενικώς «λουλούδι» ο «προπονητής». Μετά τον αγώνα, τον πλησίασα, του είπα την ιδιότητά μου (και ότι έχω υπάρξει επίσης εκπαιδευτής στο Καράτε) και τον ρώτησα για την φιλοσοφία του σαν προπονητής. Ο άνθρωπος είχε ενστερνιστεί εντελώς αυταρχικές απόψεις όπως οι αντίπαλοι είναι «εχθροί», η επιθετικότητα και η βία είναι «αρετές» και διάφορα τέτοια. Περιττό να πω ότι μετά τον αγώνα, ο φίλος μου πήγε τον γιό του σε άλλη ομάδα. Γιατί δεν αντιδρούσαν έτσι και οι υπόλοιποι γονείς; Πιθανόν διότι δεν είχαν χρόνο να πάνε να δουν πού είχαν εμπιστευτεί τα παιδιά τους.\nΟ Suzuki κι εμείς\nΟ Suzuki sensei εξέδωσε το τελευταίο του βιβλίο το 2005. Ο τίτλος είναι «Suzuki. The Fullness of a life in Karate» που μεταφράζεται « Η Πληρότητα μιας Ζωής στο Καράτε». Αναφέρεται στις εμπειρίες που είχε από τη συνεργασία του με τις χώρες στις οποίες διέδωσε το Wado Ryu. Για τη συνεργασία του μαζί μας, στη σελίδα 108 γράφει:\n«Ανακάλυψα την Ελλάδα μέσα από έναν Έλληνα φοιτητή (εγώ ήμουν αυτός) που σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και ξεκίνησε προπονήσεις στο Dojo μου. Μετά από τις σπουδές του γύρισε στην Ελλάδα όπου ξεκίνησε ένα σύλλογο Καράτε στο Πανεπιστήμιο. Σύντομα άρχισε να με προσκαλεί για προπονήσεις και η ομάδα των μαθητών άρχισε να μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Σταδιακά το Wado Ryu απλώθηκε και έγινε δημοφιλές στην Ελλάδα. Ανακάλυψα εν τούτοις. ότι δεν ήταν πάντα εύκολο να εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους εκεί. Βέβαια, εκείνοι που γνώρισα στον πανεπιστημιακό σύλλογο ήταν καλοί, βάσιμοι άνθρωποι, αλλά σιγά – σιγά , σταμάτησαν να έρχονται στο σύλλογο. Αντικαταστάθηκαν από ένα νέο σύνολο που δεν ήταν φοιτητές πανεπιστημίου και η ποιότητα της σχέσης μας άλλαξε. Συνεχίζω να διδάσκω Wado Ryu σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας».\nΤο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1970\nΌταν πρωτογνώρισα τον Suzuki sensei το Σεπτέμβριο του 1966 στη London Central YMCA (Κεντρική ΧΑΝ του Λονδίνου), κατείχα μπλε ζώνη στο Kempo Karate το οποίο είχα διδαχθεί στην Αμερικάνικη Βάση από το Μάιο του 1964 μέχρι το Μάιο του 1966 από τον J. Hobard 4o Dan. Τότε o Suzuki sensei κατείχε 7ο Dan στο Wado Ryu Karate. Όταν τον πρωτοείδα να κινείται μ’ έπιασε …νευρικό γέλιο. Η ταχύτητά του θύμιζε βουβό κινηματογράφο. Δεν πίστευα στα μάτια μου αυτό που έβλεπα!\nΈχω «ερωτευτεί» πέντε δραστηριότητες στη ζωή μου. Η πρώτη ήταν στα 18 μου το Καράτε, όταν πρωτοείδα και βίωσα αυτό που εξέπεμπε η παρουσία και η τεχνική του Suzuki sensei. Η δεύτερη ήταν η κιθάρα στα 20 μου, η τρίτη και μεγαλύτερη η Ψυχολογία στα 21. Ακολούθησαν η φωτογραφία στα 34 και τα πολυμέσα (multimedia) στα 42.\nΣτο σημείο αυτό να εξηγήσω δυο πράγματα για τους «αμύητους»: Στο Καράτε (και στις Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες γενικά) υπάρχουν οι Τάξεις (Kyu) και οι Βαθμοί (Dan). Οι Τάξεις πάνε ανάποδα: Για παράδειγμα, στο Τζούντο ξεκινάς από την 6η Τάξη και φτάνεις μέχρι την 1η Τάξη. Όσο «κατεβαίνεις» Τάξεις, το χρώμα της ζώνης σκουραίνει. Έτσι, ξεκινά από το άσπρο και καταλήγει στο καφέ σκούρο. Το επόμενο βήμα είναι ο 1ος Βαθμός και η ζώνη γίνεται μαύρη. Σημειωτέον ότι το 1ο Dan στα Γιαπωνέζικα ονομάζεται Sho Dan που θα πει «Βαθμός αρχαρίου». Από κει και πέρα ανεβαίνεις βαθμούς, αλλά η ζώνη παραμένει μαύρη. Κάποιοι Αμερικάνοι χαράζουν άσπρες γραμμές πάνω στη ζώνη τους για να δείχνουν τα νταν. Πάνω σ’ αυτό ο Suzuki sensei μου είχε πει: «Αν δεν μπορείς με μια ματιά να ξεχωρίσεις έναν που έχει 2 Dan από έναν που έχει 1Dan, τότε τα 2Dan δεν του αξίζουν, όσες γραμμές και να τραβήξει στη ζώνη του».\nΣτο Kempo Karate, όπως ανέφερα, ήμουν μπλε ζώνη, δηλαδή 2η Τάξη από 6 Τάξεις.. Στο Wado Ryu υπήρχαν τότε 9 Τάξεις. Στην 9η ανήκες με του συμμετείχες στην πρώτη προπόνηση. Ήσουν δηλαδή 9ο Kyu και την άσπρη ζώνη τη φορούσες διότι …ήταν μέρος της στολής. Δεν την κατείχες. Η ζώνη παρέμενε τότε άσπρη στο Wado Ryu μέχρι και την 7η Τάξη. Από την 6η μέχρι την 4η ήταν πράσινη και από 3η μέχρι 1η Τάξη ήταν καφέ. Όταν πρωτοείδε την τεχνική μου, με κατέταξε στην 5η Τάξη κι έτσι, φορούσα πράσινη ζώνη. Στο διάστημα 1966 – 1968 όπου προπονούμουν εντατικά έβλεπα το δάσκαλο σχεδόν καθημερινά μια και τον ακολουθούσα μαζί με 5-6 άλλους τα Σάββατα το πρωί στην προσωπική του προπόνηση στο Hyde Park. Μάλιστα, μερικές φορές, μου έλεγε μ’ ένα πονηρό χαμόγελο με τα σπασμένα Αγγλικά του: « Κλειστό το Πανεπιστήμιο σήμερα, ε;». Υπήρχε από τότε ανάμεσά μας μια οικειότητα, διότι συμπαθούσε όσους σπουδάζαμε, αλλά δεν είχε αναπτυχθεί ακόμα μεταξύ μας κάποια σχέση έξω από το Dojo και το Hyde Park.\nΗ πρώτη φορά που βρεθήκαμε εκτός Dojo ήταν όταν με προσκάλεσε στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Wado Ryu που έγινε το φθινόπωρο του 1970 στο Royal Albert Hall του Λονδίνου (3.500 θεατές). Τότε ήμουν ακόμα 1η Τάξη (καφέ ζώνη). Η συμμετοχή μου στο Πρωτάθλημα ήταν πολύ σημαντική για τον Suzuki sensei, διότι έτσι θα προσέθετε τη σημαία ενός ακόμα κράτους και μάλιστα τι κράτους; Σύμβολο του αθλητισμού. Έτσι, την παραμονή των αγώνων με προσκάλεσε για γεύμα με τους άλλους δασκάλους του Καράτε σ’ ένα Γιαπωνέζικο εστιατόριο. Μάλιστα με είχε καθίσει δίπλα του ως τιμώμενο πρόσωπο και με τάιζε με τα ξυλάκια.\nΑπό την ημέρα που θυμάμαι τον εαυτό μου συχαίνομαι το ξύδι. Καταλαβαίνω τη μυρωδιά του από πέντε μέτρα. Όταν περνάω από τις ελιές στο σουπερμάρκετ επιταχύνω το βήμα μου. Τουρσιά; Ούτε να τα βλέπω. Ο Suzuki μου έδινε κι έτρωγα κάτι γλοιώδη πράσινα τουρσιά που βρομοκοπάγανε ξύδι και μέσα στο στόμα μου ακουγόντουσαν σα να μασάω βρεμένα λάστιχα. Ήταν μια από τις πιο δραματικές στιγμές της ζωής μου. Έλεγα συνέχεια ένα arigato (ευχαριστώ) μ’ ένα ηλίθιο χαμόγελο, κι όσο έλεγα εγώ arigato και thank you, τόσο αυτός με στούμπωνε. Μέχρι τότε είχα μεγάλο άγχος για τους αυριανούς αγώνες; Ποιο άγχος; Πάει, εξαφανίστηκε. Ο αγώνας ήταν πώς θα βγάλω τη βραδιά. Κάποια στιγμή πρέπει να κατάλαβε το δράμα μου γιατί μου έφερε γαρίδες κι έτσι το άγχος των αυριανών αγώνων επανήλθε. Μετά από 23 χρόνια του θύμισα αυτή την ιστορία και γελάσαμε πολύ.\nΌπως είπαμε το Royal Albert Hall χωρούσε 3.500 θεατές. Μια και συμμετείχαν κάπου 10 χώρες και θα έκανε και επίδειξη αντιμετώπισης σπαθιού (katana) ο ιδρυτής του Wado Ryu Hironori Otsuka sensei (τότε 78 ετών) ο χώρος ήταν γεμάτος. Για όσους δεν το γνωρίζουν είναι κυκλικό με τρία επίπεδα. Δηλαδή, αν σταθείς στη μέση, είναι σα να βρίσκεσαι στην αρένα του Κολοσσαίου. Έτσι ακριβώς ένιωσα όταν στάθηκα απέναντι από τον πρώτο μου αντίπαλο τον Σκωτσέζο H. Adams. Ξεκίνησε ο αγώνας και το ευγενές κοινό φώναζε «kill him» (σκότωσέ τον). Μέχρι να καταλάβω τι γίνεται άρπαξα το πρώτο λάκτισμα το κεφάλι. Μετά από λίγο ένα δεύτερο λάκτισμα στο στομάχι έχασα σε λιγότερο από 1’ λεπτό!\nΠήρα καταντροπιασμένος και περίλυπος το δρόμο για τ’ αποδυτήρια. Μπροστά μου στεκόταν o Suzuki. «Λυπάμαι δάσκαλε» του είπα. «Μη λυπάσαι. Αυτός από τον οποίο έχασες βγαίνει κάθε χρόνο πρωταθλητής Wado Ryu. Θα συνεχίσεις στον όμιλο στων ηττημένων. Δεν θα ξανασυναντήσεις τέτοιο αντίπαλο. Ήσουν άτυχος στη κλήρωση. Αλλά, ακόμα κι αν χάσεις πάλι, θα έχεις μια τρίτη ευκαιρία: Θα σου δώσω 4 μαθητές μου και θα κατεβείτε στο ομαδικό σαν Ελλάδα».\nΣτο δεύτερο αγώνα, είχα απέναντί μου έναν τεράστιο Paul Hoglund από τη Σουηδία. Ευτυχώς αυτή τη φορά οι φωνές είχαν σταματήσει. Μάλιστα, αν κρίνω από το θερμό χειροκρότημα στο τέλος, μάλλον σαν πιο μικρόσωμος είχα κερδίσει τη συμπάθεια του κοινού. Στην αρχή όλο τον απέφευγα. Πήρε θάρρος κι άρχισε να ορμάει κατά πάνω μου με τον όγκο του. Τελικά, έπεσε στην παγίδα και τον κέρδισα με μια γροθιά στο στέρνο (guakuzuki) που του έκοψε την ανάσα. Στη συνέχεια, είχα για αντίπαλο μια πράσινη ζώνη από την Πορτογαλία τον Luis (θυμάμαι μόνο το μικρό του ονόματα). Εκεί έγινε ατύχημα κι αποκλείστηκα άδοξα με φάουλ. Είχα κάνει ένα οπίσθιο λάκτισμα και τον βρήκα τον δύστυχο στο λαρύγγι. Μάλιστα το ίδιο βράδυ στο γεύμα ο άνθρωπος μου χαμογελούσε, αλλά δεν έβγαινε η φωνή του.\nΣτο ομαδικό, έπεσε απέναντί μας με την πρώτη η Αγγλία, δηλαδή οι επίλεκτοι του Suzuki. Χάσαμε 4 -1, αλλά το 1 ήταν από μένα. Αυτό πρέπει να μέτρησε, διότι είχα κερδίσει έναν μαθητή του Suzuki sensei με 2Dan! Έτσι, το 1ο Dan το πήρα από αυτή μου τη συμμετοχή.\nΗ πρώτη φορά που είδα τον Otsuka sensei ήταν στο Samuel Lithgow Club του Λονδίνου, το χειμώνα του 1970. Ήταν τότε 78 ετών. Ίδιος ακριβώς σωματότυπος με τον Suzuki. Είχε έρθει μαζί του και όλη η διοίκηση της Ιαπωνικής Ομοσπονδίας (AJKF) για το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Επί τη ευκαιρία θα έκανε και μια επίδειξη αντιμετώπισης Ιαπωνικού σπαθιού (Katana). Πριν τους αγώνες συμμετείχα σε μια προπόνηση για καφέ και μαύρες ζώνες με τον Ostuka sensei. Ήταν το ίδιο γρήγορος με τον Suzuki, με μία διαφορά: Ο Suzuki σφιγγότανε. Ο Ostuka ό,τι έκανε το έκανε χαμογελαστός. Στα πλαίσια της προπόνησης μας έκανε και σύντομη διάλεξη. Αφού μίλησε δύο λεπτά ό μεταφραστής ( τον έλεγαν Sagagami) είπε: «Πρέπει να εστιάζετε». Όταν ο Otsuka είδε ότι η …μετάφραση είχε τελειώσει, μίλησε για ακόμα 5’ λεπτά. Ο μεταφραστής, μετέφρασε: «Κι αυτό είναι πολύ λάθος».\nΟ Otsuka με τον Suzuki, Λονδίνο 1970.\nΤην ώρα που ήταν να φύγει τον περίμενε στην είσοδο ο πρόεδρος της AJKF ονόματι Hideo Bo. Θυμάμαι τ’ όνομά του διότι είναι πάνω στα διπλώματα των Dan που κατέχω. Εκεί υπήρχε ένας στόχος και μερικοί μαθητές παίζανε βελάκια. Πήρε ένα βελάκι. Στάθηκε σε διπλάσια απόσταση από το στόχο απ’ ότι στεκόντουσαν οι άλλοι, γύρισε την πλάτη του κι έριξε το βελάκι. Κέντρο! Μας χαμογέλασε, χαιρέτισε και έφυγε.\nΣε λίγο κατέφθασε και ο Otsuka κι ένας μαθητής, του κράτησε το παλτό για να το φορέσει. Ο Otsuka άπλωσε τα χέρια προς τα πίσω και μόλις άγγιξαν τα μανίκια, έκανε ένα τίναγμα και βρέθηκε να φοράει το παλτό! Βέβαια αυτό δεν ήταν τίποτα μπροστά στην τρίλεπτη επίδειξη αντιμετώπισης της Katana. Μετά από χρόνια ρώτησα το Suzuki sensei αν σε καμία από αυτές τις επιδείξεις είχε γίνει κανένα ατύχημα: «Εγώ έχω δει δύο: Την πρώτη φορά, το σπαθί τον είχε κόψει ανάμεσα στον αντίχειρα και το δείκτη. Έκλεισε τον αντίχειρα στην παλάμη του, τέλειωσε την επίδειξη, υποκλίθηκε στον αντίπαλο και έφυγε τρέχοντας για το νοσοκομείο. Τη δεύτερη φορά, τον βρήκε στην πλάτη όπου ακούστηκε από το κοινό μια κραυγή όταν είδαν το αίμα. Ευτυχώς ήταν στο τέλος. Τέλειωσε την επίδειξη, υποκλίθηκε στον αντίπαλο και έφυγε πάλι τρέχοντας για το νοσοκομείο».\nΤο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα\nΗ πρώτη φορά που ήρθε ο Suzuki στην Ελλάδα ήταν το 1971 όπου, η μόνη του αμοιβή, ήταν η φιλοξενία (Ελληνική βέβαια, που τον κέρδισε με τη μία). Τότε, εγώ και οι πιο κοντινοί μου μαθητές αρχίσαμε να έχουμε μια πιο προσωπική επαφή μαζί του. «Μπίρα ή κρασί Suzuki sensei;» τον ρωτούσαμε στο γεύμα μετά το μάθημα. «Πρώτα μπίρα γιατί διψάω, μετά κρασί».\nΣτο σημείο αυτό αξίζει ν’ αναφέρω ότι κατείχε 2ο Dan στο Tenshin Horyu Bojutsu (ξύλινο μπαστούνι μήκους 6 ποδών) και 1ο Dan στο Judo. Είχε επίσης ξοδέψει αρκετό χρόνο σε μοναστήρια Βουδιστικού Ζεν με τους μεγάλους μοναχούς Gempo Yamamoto και Soyen Nakagawa.\nΤο 1973 έξι σχολές Καράτε οργανώσαμε στο Μίλωνα της Ν. Σμύρνης το 1ο Ανοιχτό Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καράτε. Ήταν το Budokan του Γ. Βερώνη (Shotokan), η ομάδα της Αμερικάνικης Βάσης του G. Page (Tang Soo Do), η Σχολή Θ. Μεγαρίτη (Shotokan …Φραγκολεβαντίνο), η σχολή του Β. Ζαχόπουλου (Okinawate), η σχολή του Σ. Σαργού ( άλλο Okinawate) και η AKDA (Wado Ryu).\nΤο ατομικό το κέρδισε ο Μάντζαρης, από το Shotokan. Στο ομαδικό, πρώτη ήταν η ομάδα του Tang Soo Do από την Αμερικάνικη Βάση υπό τον G. Page. H A.K.D.A ήρθε δεύτερη, αλλά πρώτη από τις 5 Ελληνικές σχολές που συμμετείχαν.\nΠρωτάθλημα 1970. Η AKDA δεύτερη. Διακρίνονται, Γ. Πιντέρης, Κ. Λαγός, Κ. Παγωνάκης, Η. Μοσχονάς, Γιάννης. Στο βάθος ο Bill Ζαχόπουλος\nΕννοείται ότι είχαμε προσκαλέσει τον Suzuki sensei μέρες πριν για να μας προετοιμάσει. Εκείνο που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν το εξής: Παρόλο που διόρθωνα συνέχεια και πολύ φιλότιμα τους μαθητές μου, όποτε έκαναν μια εβδομάδα προπόνηση με τον Suzuki η τεχνική τους ανέβαινε μια τάξη! Πού οφειλόταν η διαφορά; Εγώ έβλεπα σ’ ένα μαθητή τρία λάθη. Του τα διόρθωνα και τα τρία. Μέχρι να προσέξει το ένα έχανε το άλλο. Μέχρι να διορθώσει και τα τρία ήθελε ένα μήνα. Ο Suzuki έβλεπε δέκα λάθη σ’ έναν μαθητή. Του διόρθωνε ένα. Το ίδιο έκανε και με κάθε άλλο μαθητή, μέχρι που ερχόταν πάλι η σειρά του πρώτου. Είχε διορθώσει το λάθος; Αν ναι, του διόρθωνε το επόμενο. Αν όχι, το ξαναδιόρθωνε και συνέχιζε έτσι μέχρι το λάθος να διορθωθεί. Το σημαντικό ήταν ότι, δίδασκε 20 άτομα και θυμόταν τι διόρθωνε στον καθένα χωριστά! Η αγαπημένη του απάντηση όποτε τον ρώταγε κάποιος αν θα του μάθει Καράτε, ήταν: «Εγώ μπορώ μόνο να σε διδάξω Καράτε. Καράτε μαθαίνεις μόνος σου».\nΗ ομάδα αγώνων της AKDA του 1973\nΠάνω, από αριστερά: Κ. Λαγός, Θ. Παπαγεωργακόπουλος, άγνωστος, T. Suzuki, Κ. Παγωνάκης, Γ. Πιντέρης, Γ. Σιδηρόπουλος, Η. Μοσχονάς. Κάτω: Γιάννης ?, Β. Κουτσόβολος, Γ. Τούσιας κι ένας άγνωστος.\nΣτα πλαίσια του Πρωταθλήματος είχε έρθει στην Ελλάδα και ο τότε διευθύνων εκπαιδευτής για την Ευρώπη του Shotokan , Kienotsuke Enoeda, 7ο Dan. Έβλεπα τη συμπεριφορά των Ιαπώνων μαυροζωνάδων του Shotokan που περιέβαλαν τον Enoeda: Οι άνθρωποι είχαν μπερδέψει το σεβασμό και την πειθαρχία με τη δουλοπρέπεια! Συνέχεια υποκλίσεις και Hai! «Καλημέρα» τους έλεγε, Hai και υπόκλιση αυτοί. «Τηλεφωνήστε στο Τάδε, τους έλεγε» Hai και υπόκλιση και πάλι. Με το παραμικρό Hai και υπόκλιση. Το πράγμα μου φαινόταν αστείο. Μου θύμιζε τους Ιάπωνες που βλέπουμε στις ταινίες του B’ Παγκοσμίου Πολέμου: Πολεμοχαρείς φαντάροι έτοιμοι να πεθάνουν για την πατρίδα τους.\nΕίχα δει τη κατ’ επανάληψη την συμπεριφορά των Ιαπώνων που περιέβαλαν το Suzuki στο Λονδίνο την εποχή εκείνη. Και ήταν μπόλικοι: Fuji 5 Dan, Shiomitsu 5 Dan, Sakagami 5 Dan, Maeda 4 Dan, Koboyashi 4 Dan, Takamizawa, 3 Dan. Όλοι οι αυτοί οι άνθρωποι φερόντουσαν στον Suzuki sensei με σεβασμό, αλλά όχι με τεμενάδες και δουλοπρέπεια. Υπόκλιση μόνον στην αρχή της προπόνησης και πριν από κάποια κοινή άσκηση, που άλλωστε το απαιτούσε το πρωτόκολλο.\nΈτσι, ένα βράδυ την ώρα που τρώγαμε του ανέφερα την παρατήρησή μου. Χαμογέλασε κι έμεινε για λίγο σιωπηλός. Μέτραγε τα λόγια του ή έψαχνε την Αγγλική διατύπωση αυτών που ήθελε να πει; Δεν ξέρω. Πάντως, μετά από λίγο μου είπε με τα σπαστά Αγγλικά του: « Ο Otsuka sensei έβλεπε πολύ πριν το 1943 που θα οδηγήσουν όλ’ αυτά. Γι’ αυτό το 1934 ονόμασε τη Σχολή του Wa Do Ryu που θα πει Η Σχολή του Δρόμου της Ειρήνης. Μερικοί, ζουν ακόμα σε άλλες εποχές». Πάνω στο θέμα αυτό έχω να πω πολλά και θα τα πω στο τέλος.\nΗ συμφωνία με τον Suzuki sensei ήταν ότι μετά τους αγώνες θα κάναμε το γύρο της Πελοποννήσου μαζί με την τότε σύντροφό του Jumana και τον φίλο και μαθητή μου Κώστα Μαθιό που δεν ζει πιασ. Ένα από τα όνειρά του ήταν να πάει στη αρχαία Ολυμπία. Εκτός από την Ολυμπία, την οποία κυριολεκτικά «ρούφηξε» τον ενθουσίασε και το ανέβασμα του Μυστρά με τα πόδια.\nΟ Suzuki sensei στο Μυστρά το 1973\nΟ Suzuki κι εγώ στα μετέπειτα χρόνια.\nΌμως, η ουσιαστική σχέση ανάμεσά μας ξεκίνησε αφού επέστρεψα από την Αμερική το 1982. Τι είχε αλλάξει; Ο Suzuki Sensei είχε προαχθεί σε 8ο Dan και την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε από την (AJKF) ο τίτλος Hanshi που έχει πολλές ερμηνείες: Είναι τίτλος ευγενείας ανάλογος του Samurai, αλλά περιέχει και την έννοια του λόγιου. Από την άλλη, το αντίστροφο, δηλαδή Shihan, θα πει “Διευθύνων εκπαιδευτής¨.\nΕγώ δεν ήμουν πια ο 23χρονος καρατέκα του 2ου Dan. Την επόμενη φορά που βρεθήκαμε ήμουν 35 χρονών και είχα 5ο Dan. Όχι στο Καράτε. Στην ψυχολογία. (Κάπου εκεί πρέπει να είναι κατ’ αντιστοιχία το Αμερικάνικο διδακτορικό το γνωστό και ως Ph. D.).\nΣτο Καράτε είχα σταματήσει ηθελημένα στο δεύτερο Dan. Ο λόγος ήταν ότι, κάποιοι μαθητές μου είχαν ήδη το 1ο Dan και με το δίκιο τους προσέβλεπαν στο 2ο. Παράλληλα στο χώρο είχαν μπει και επαγγελματίες που γι’ αυτούς, τα πολλά Dan έφερναν περισσότερους μαθητές. Βέβαια όλοι, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, συμφωνούσαν ότι κανείς δεν δικαιούτο 2ο Dan όσο εγώ ήμουν 2ο. Η διαφορά μου στο επίπεδο τεχνικής δεν τους επέτρεπε να τολμήσουν κάτι τέτοιο.\nΠροπόνηση με τον Ηλία Μοσχονά, 1ο Dan στο Διακοφτό\nΈτσι, ο Suzuki sensei άρχισε να μου κάνει νύξεις να δώσω εξετάσεις για το 3ο. Τότε του είπα: «Αν είναι να το πάρω για πολιτικούς λόγους, να μου λείπει. Θα το πάρω όχι αν περάσω τις εξετάσεις, αλλά αν εσύ μου πεις ότι για τα δικά σου κριτήρια αξίζω 3ο Dan. Προφανώς δεν το άξιζα, γι’ αυτό ο άνθρωπος δεν επέμενε. Έμεινα λοιπόν στο 2ο προς μεγάλη απογοήτευση των υπόλοιπων μαυροζωνάδων. Δεύτερο Dan στο Wado Ryu δόθηκε σε Έλληνα, αφού πλέον είχα αποχωρήσει σαν διευθύνων εκπαιδευτής.\nΤα Χριστούγεννα του 1993 θυμάμαι ότι τα περάσαμε με την οικογένειά μου και τον Suzuki sensei. Μάλιστα, έχω φωτογραφία του να χορεύουν με τη μητέρα μου Καλαματιανό! Σημειωτέον, ότι εκείνη την εποχή, ήμουν στο προσκήνιο σαν ψυχολόγος. Είχα ήδη στο ενεργητικό μου μια εβδομαδιαία δική μου τηλεοπτική εκπομπή στην τότε ΥΕΝΕΔ (ΕΡΤ 2) . Είχα μια σειρά από εβδομαδιαίες ραδιοφωνικές εκπομπές στο Α’ και Β’ Πρόγραμμα της ΕΡΤ. Επίσης, κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή ήδη κάπου 10 βιβλία μου, με πολλές επανεκδόσεις.\nΟ δάσκαλος τα γνώριζε όλ’ αυτά. Με καμάρωνε και είχα ανέβει κι άλλο στην εκτίμησή του. Παράλληλα, ήταν σε θέση από την επαφή μας να «νιώσει» τα … Dan της ψυχολογίας που είχε απέναντί του κι έτσι άρχισε να μου ξανοίγεται. Σ’ αυτό συνέτεινε και η πολύ σημαντική βελτίωση στα Αγγλικά του. Όταν έφυγα στην Αμερική το 1978, η ομιλία του στ’ Αγγλικά ήταν …πράσινη ζώνη. Η κατανόηση όταν του μιλούσες ήταν σκάρτο 1ο Dan, μισό Dan για την ακρίβεια. Τώρα στην ομιλία είχε φτάσει στην καφέ ζώνη αλλά η κατανόησή του είχε φτάσει στο 3ο Dan.\nΤο πρώτο βήμα το έκανα εγώ. Τον θυμάμαι ακόμα αυτόν το διάλογο, σαν να γράφτηκε σ’ ένα εσωτερικό μαγνητόφωνο:\n–\tSuzuki sensei, πραγματικά λυπάμαι, που φεύγοντας έπαψα πια να ενδιαφέρομαι ενεργά με το Wado Ryu στην Ελλάδα. Όμως, ήμουν πολύ μακρυά.\n–\tΑυτό το καταλαβαίνω. (Χαμογέλασε). Όταν ο γιος μου ήταν 6 χρονών μου είχε πει sorry daddy. Θυμάσαι;\n–\tΚαι βέβαια θυμάμαι.\n–\tΕσύ έφυγες στα 30.\n–\tΚαι δεν είπα sorry sensei.\n–\tΤο λες τώρα. Δεν ήταν αυτό το λάθος σου.\n–\tΠοιο ήταν το λάθος μου;\n–\tΈνας ηγέτης φροντίζει από νωρίς για τη διαδοχή του, ιδιαίτερα όταν γνωρίζει εκ των προτέρων ότι θ΄ αφήσει τη θέση κενή.\n–\tΔεν είχα διάδοχο sensei! Όλοι είμασταν φοιτητές και πήραμε το δρόμο μας. Αυτοί που μας διαδέχθηκαν ήταν άλλο είδος. Ήταν άνθρωποι ρεαλιστές και προσγειωμένοι. Όλοι πριν γίνουν εκπαιδευτές Καράτε έκαναν τεχνικές και χειρονακτικές δουλειές. Ο ένας κατασκεύαζε αλτήρες για άρση βαρών, ο άλλος ήταν μηχανικός και πάει λέγοντας. Η μόρφωση αλλά και το επίπεδό τους ήταν πολύ διαφορετικό από εκείνο που γνώρισες για 8 χρόνια με την AKDA. Εμείς ήμασταν ερασιτέχνες. Δεν υπήρξαν ποτέ ανάμεσά μας οικονομικές διαφορές.\n–\tΑυτή η αλλαγή έφερε προβλήματα. Συνεχίζω να έρχομαι στην Ελλάδα, αλλά δεν είναι όπως παλιά.\n–\tΝαι, αλλά αυτοί οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες.\n–\tΕπαγγελματίες είναι όλοι με τους οποίους συναλλάσσομαι. Μόνο εσείς ήσασταν ερασιτέχνες. Αυτοί είναι επαγγελματίες που κάποιοι απ΄ αυτούς δεν μ’ εμπιστεύονται.\nΗ τελευταία φορά που προπονήθηκα με τον Suzuki sensei ήταν το 1993 στο Dojo του Γιάννη Κανέλη. Η αίθουσα ήταν γεμάτη μαύρες ζώνες. Ακόμα και πιτσιρικάδες φορούσαν μαύρη ζώνη! Δεν γνώριζα σχεδόν κανέναν. Η διδασκαλία του ήταν πιο …θεωρητική. Μιλούσε περισσότερο. Εκινείτο λιγότερο. Τον είχε επηρεάσει πολύ ένα ταξίδι στη Κίνα. Ένα παλιός μαθητής του από την Ιαπωνία ήταν Πρόξενος σε μια μεγάλη Κινέζικη πόλη. Τον προσκάλεσε για μία εβδομάδα και του είχε οργανώσει μια ιδιωτική επίδειξη πολλών Κινέζικων πολεμικών τεχνών. Εκείνο που μου είπε (με ασυνήθιστη για κείνον ένταση) για αυτό το ταξίδι ήταν: «Δεν ξέρουμε τίποτα»!\nΗ τελευταία φορά που συναντηθήκαμε, ήταν στα γενέθλιά του, 27 Απριλίου του 2009. Είχε έρθει για κάποια εκπαίδευση και το βράδυ τον έβγαλαν οι αρχαιότεροι εκπαιδευτές το Wado Ryu για δείπνο. Όταν έμαθε ότι το σπίτι μου ήταν δίπλα, έβαλε και μου τηλεφώνησαν. Σε δέκα λεπτά ήμουν εκεί. Τον συνόδευε η 2η σύζυγός του Ελένη που είναι Ελληνίδα. Πέθανε 2 χρόνια μετά, στις 21 Ιουλίου του 2011. Ήταν ο άνθρωπος που με βοήθησε να βάλω θεμέλια στο χαρακτήρα μου και να εδραιώσω την προσωπικότητά μου. Εύχομαι σε κάθε άνθρωπο να βρεθεί κάποτε στο δρόμο του ένας Suzuki.\nΓενέθλια του Suzuki sensei 2009, στη Γλυφάδα\nΓ. Κανέλης, Γ. Βόβλας, Γ. Πιντέρης, Τ. Suzuki, Χ. Μπουλούμπασης\nΕπίλογος: Το Bushido υπό επανεξέταση\nΟ ψυχίατρος Alfred Adler (1870-1973) έλεγε: « Να πετάξουμε το βρώμικο νερό από το μπάνιο του μωρού, αλλά να μην πετάξουμε μαζί και το μωρό»! Κλείνοντας αυτή την εξιστόρηση ήρθε η ώρα να πετάξω και το «βρώμικο νερό» από το μπάνιο του μωρού. Είναι κάποιες ιδέες και πρακτικές στο χώρο των Ιαπωνικών πολεμικών τεχνών που μου έχουν καθίσει στο στομάχι. Εξηγώ αμέσως:\nΌσοι έχουμε ασχοληθεί με Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες γνωρίζουμε τη λέξη Bushido. Είναι ένας κώδικας τιμής που συνέταξαν κάποτε οι πολεμιστές (και σωματοφύλακες) της Ιαπωνικής ανωτέρας τάξης. Μιας και θαυμάζαμε τους μεγάλους δασκάλους του Τζούντο, του Καράτε, του Αϊκίντο και τους λοιπούς, θαυμάζαμε και το Bushido. « Ο κώδικας τιμής του πολεμιστή», σκεφτόμασταν. «Άρα, θα είναι κάτι καλό».\nΑς δούμε όμως ποιο είναι αυτό το «καλό». Η βασικότερη αξία του Bushido είναι η Ιεραρχία και συνεπώς η τυφλή υποταγή στην εξουσία. Ο υπέρτατος αρχηγός είναι ο Αυτοκράτορας διότι είναι απευθείας απόγονος …του θεού ήλιου. Αμέσως από κάτω είναι, άλλες εποχές το παπαδαριό, κι άλλες οι στρατιωτικοί. Η σειρά λοιπόν πηγαίνει ως εξής: Αυτοκράτορας – Στρατιωτικοί – Παπαδαριό (ή αντίστροφα) – Βιομήχανοι – Πολιτικοί. Από κει και πέρα φτάνουμε στο λαό, αλλά κι εδώ πάλι συναντάμε το «ανώτερος-κατώτερος». Ο στρατιώτης υποκλίνεται στον γραφειοκράτη, αλλά ο αγρότης υποκλίνεται στο στρατιώτη. Η αγρότισσα υποκλίνεται στον αγρότη. Αυτή η φουκαριάρα υποκλίνεται σε όλους μέχρι που ξεχαρβαλώνεται η μέση της.\nΤο πράγμα όμως δεν σταματάει εκεί. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έφτασε μέχρι τον Ειρηνικό, διότι η τότε Ιαπωνική κρατούσα τάξη, πίστευε ότι όλος ο υπόλοιπος κόσμος πρέπει να υποκλίνεται στους Ιάπωνες! Οι μη Ιάπωνες είναι «κατώτερα» όντα και γι’ αυτούς δεν ισχύουν οι κανόνες που ισχύουν για τους Ιάπωνες. (Άριοι δηλαδή κι αυτοί). Εξ ου και ο Ιαπωνικός ιμπεριαλισμός του 20ου αιώνα που κατέληξε στη Χιροσίμα.\nΟ κώδικας τιμής που ονομάζεται Bushido έχει να κάνει με ισότιμους. Όμως, η βασική του αρχή είναι το χρέος για τυφλή υποταγή στους ανωτέρους. Μ’ άλλα λόγια, αφού αυτή είναι η ύψιστη αξία, το Bushido είναι μια συμφωνία των ισότιμων για υποταγή στους ανωτέρους – οι οποίοι καμιά φορά τους έβαζαν να σκοτωθούν μεταξύ τους …για ν’ αποδείξουν ότι είναι αφοσιωμένοι. Έχω δει Ιαπωνικές ταινίες εποχής, όπου οι φουκαράδες οι Samurai αλληλοσφαζόντουσαν ζητώντας συγγνώμη ο ένας από άλλον!\nΥπάρχουν Αρχές και Αξίες. Οι Αρχές είναι νόμοι της ζωής, ανεξάρτητοι από κοινωνίες και χρόνο. Ισχύουν όπως ο κανόνας της βαρύτητας στη φυσική. Ν’ αναφέρω μερικές αρχές: Κάθε ζωντανός οργανισμός είναι προγραμματισμένος τόσο να διατηρηθεί στη ζωή, όσο και να πεθάνει. Η εξέλιξη περνάει από στάδια. Πρώτα μπουσουλάς, μετά περπατάς, μετά τρέχεις και μετά πηδάς. Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις. Όλα τα ζωντανά όντα έχουν μια έμφυτη αίσθηση δικαίου. Αυτές είναι αρχές.\nΟι Αξίες είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα. Η Μαφία έχει αξίες (όπως η «Ομερτά»), όμως οι αξίες αυτές παραβιάζουν τις αρχές για τις οποίες μιλήσαμε πιο πάνω. Οι Ναζιστική Γερμανία κι αν είχε αξίες. Όλες παραβίαζαν αυτές τις αρχές: Οι Εβραίοι, οι νέγροι και οι ομοφυλόφιλοι δεν δικαιούνται να ζουν. Οι Αρία φυλή είναι ανώτερη από όλες τις άλλες. Το οικοδόμημα κατέρρευσε. Ανάλογες αξίες είχε τότε και η Ιαπωνία και μάλιστα πολύ πριν εμφανιστεί ο Χίτλερ. «Οι Ιάπωνες είναι παιδιά του θεού ήλιου και πρέπει να κατακτήσουν όλη την οικουμένη».\nΠάνω σ’ αυτές τις αξίες έρχεται και το Bushido για να εξασφαλίσει το status quo: Τυφλή υπακοή στην εξουσία. Σου λέει, «βάλε τους Εβραίους στο φούρνο» κι εσύ τους βάζεις. Σου λέει, «σφάξε τους αμάχους» κι εσύ τους σφάζεις. Διότι η υπακοή στην εξουσία είναι πάνω από την ανθρώπινη ζωή ! Αυτή η φιλοσοφία παραμορφώνει την έννοια της λέξης «πειθαρχία». «Πειθαρχία, θα πει ότι πείθομαι να τηρώ κάποιες αρχές». Τονίζω: Πείθομαι δεν εξαναγκάζομαι ! Για τους οπαδούς κάθε μορφής ολοκληρωτισμού, «πειθαρχία» θα πει «τυφλή υπακοή στην εξουσία». Οι γονείς και οι δάσκαλοι που πιστεύουν κάτι τέτοιο, μεγαλώνουν αυριανούς Φασίστες και Νεοναζί.\nΧύθηκε πολύ αίμα σε όλο τον πλανήτη μέχρι να καταλάβουμε ότι η ανθρώπινη ζωή κάθε όντος είναι η υπέρτατη αξία. Χωρίς ζωή δεν υπάρχει τίποτα, ούτε φυσικά και αξίες. Αυτός που μέσω της υπεροχής δύναμης, θέλει να μου επιβάλει κάποια αξία που υπερβαίνει τη ζωή, δεν είναι αντίπαλος, αλλά εχθρός μου. Δημοκρατία και πάλι Δημοκρατία! Όσοι εξυπηρετούν αξίες που παραβιάζουν αυτή την αρχή, είναι όπως λέει ο Stephen Covey «σα να ευθυγραμμίζουν τις σεζλόνγκ πάνω στον Τιτανικό».\nPrevious Post Αντιμετωπίζοντας την Ανεργία\nNext Post Ο πεθερός


ΣΥΡΙΖΑ ΝΑΞΟΥ: Η 6η ΜΑΪΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ «ΣΤΑΘΜΟΣ», ΟΧΙ ΤΟ ΤΕΡΜΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ\nΗ 6η ΜΑΪΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ «ΣΤΑΘΜΟΣ», ΟΧΙ ΤΟ ΤΕΡΜΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ\nΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΑΠΟΨΗ» 28/4/2012.\nΕρ.: Το Μνημόνιο και οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα «δένουν» τα χέρια της επόμενης κυβέρνησης ή υπάρχει εναλλακτική λύση;\nΓ. Τ.: Πάντα υπάρχει εναλλακτική λύση, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για τη σωτηρία ενός λαού. Η ιστορική εμπειρία όλων των χωρών και της Ελλάδας δείχνει ότι συμφωνίες που καταδυναστεύουν λαούς, αργά ή γρήγορα ανατρέπονται μέσα από αγώνες αξιοποιώντας και τις δυνατότητες που προσφέρει το διεθνές δίκαιο. Είναι τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και όλων των αστικών δυνάμεων που στηρίζουν νέο «Μνημόνιο» και νέα δανειακή σύμβαση. Ειδικότερα αντί να επικαλεστούν την «κατάσταση ανάγκης» του διεθνούς δικαίου και να προχωρήσουν σε «αθέτηση πληρωμών» με διαγραφή μεγαλύτερου μέρους του χρέους (πάνω από 80%), έπραξαν\nεντελώς αντίθετα. Δέχτηκαν το αγγλικό δίκαιο στα νέα ομόλογα (PSI) σε όφελος των τραπεζιτών-τοκογλύφων. Πρόκειται για συνειδητή επιλογή με προφανή στόχο τη λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος και δημόσιας περιουσίας, υπέρ των πιστωτών. Γι' αυτό στις επικείμενες εκλογές πρέπει να αποδοκιμαστούν με ήττα και συντριβή!\nΕρ.: Μια «αθέτηση πληρωμών» όπως περιγράφεται σε πρόσφατο βιβλίο σας δεν οδηγεί σε έξοδο από την Ευρώπη και το ευρώ;\nΓ. Τ.: Η αθέτηση πληρωμών αποτελεί μόνη εναλλακτική λύση στην «πολιτική δήμευσης» του ελληνικού λαού και αναγκαία προϋπόθεση αναζωογόνησης της οικονομίας, αύξηση απασχόλησης και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Φυσικά απαιτεί μια κυβέρνηση που θα εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα. Ασφαλώς οι τραπεζίτες και οι κυρίαρχες ελίτ της Ευρωζώνης, θα αντιδράσουν, θα πιέσουν, θα απειλήσουν, κλπ. Ωστόσο με βάση τα λεγόμενα τους η πιθανή αποδέσμευση της Ελλάδας θα τους κοστίσει πάνω από 1 τρισεκατομμύριο ευρώ και ίσως γίνει αφετηρία κατάρρευσης της. Δυστυχώς αποδείχτηκε ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη ήταν τραγικό λάθος. Επίσης αποδείχτηκε ότι το οικοδόμημα της Οικονομικής Νομισματικής Ενοποίησης ήταν σαθρό και λειτουργεί ως ενδογενής παράγοντας της κρίσης. Αυτό δεν μειώνει τις ευθύνες του δικομματισμού και της οικονομικής ελίτ που έφεραν τη χώρα σε αυτό το χάλι. Από την άλλη τα αδιέξοδα της ευρωζώνης, περά από Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία, αγγίζουν Ιταλία και Ισπανία και πλησιάζουν το σκληρό πυρήνα (Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία). Κατά συνέπεια το ζητούμενο είναι πως θα απεγκλωβιστούμε με τις μικρότερες δυνατές συνέπειες. Μια λύση θα ήταν η «συντεταγμένη» επιστροφή όλων στα «σπίτια» τους (στα νομίσματα τους). Το ζήτημα παραμένει ανοικτό και δεν είναι χώρος για εκτεταμένες αναλύσεις. Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ θέτοντας ως προτεραιότητα την ανατροπή του «Μνημονίου», διαγραφή μεγαλύτερου μέρους του χρέους, εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση τραπεζών κ.α., έχει θέσει τις «κόκκινες γραμμές» και δεν είναι διατεθειμένος να δεχθεί θυσίες «χάριν του ευρώ» και των καπιταλιστικών κερδών.\nΕρ.: Γιατί εκτιμάτε ότι τα υπόλοιπα κόμματα της Αριστεράς αρνούνται τη μετεκλογική συνεργασία που μετ’ επιτάσεως προτείνει ο Αλέξης Τσίπρας;\nΓ. Τ.: Μεταξύ των κομμάτων της ευρύτερης Αριστεράς υπάρχουν πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές. Υπάρχουν όμως και πολλά κοινά σημεία. Στη βάση αυτή θεωρούμε ρεαλιστική και «ιστορικά αναγκαία» την προώθηση κατ’ αρχήν της κοινής δράσης και παραπέρα την επεξεργασία κοινού προγράμματος διακυβέρνησης της χώρας. Δυστυχώς σε επίπεδο ηγεσιών (ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.α.) κυριαρχούν ακόμα απολυτότητες. Ωστόσο οι εξελίξεις θα επωάσουν αναστοχασμούς και διεργασίες. «Ανάγκα και θεοί πείθονται»! Γι' αυτό όσο πιο ισχυρός αναδειχτεί ο ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερα η Αριστερά στις εκλογές, τόσο και πιο επιτακτικά θα τεθεί το ζήτημα της «συμπαράταξης», ώστε να ανοίξει ο δρόμος για μια ελπιδοφόρα πορεία της ελληνικής κοινωνίας στο μέλλον. Κατά συνέπεια η 6η Μαΐου είναι ένας σταθμός όχι το τέρμα του δρόμου!!!\n* Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ οικονομικών επιστημών και υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθήνας.\nΑναρτήθηκε από syriza naxou στις 7:37 μ.μ.


Καρκίνος θυρεοειδούς - Emedi.gr - Πρόληψη Υγείας\nΑρχικήΧωρίς κατηγορίαΚαρκίνος θυρεοειδούς\nΟ καρκίνος του θυρεοειδούς, ICD – 10 C73, είναι σχετικά σπάνια νόσος και αντιστοιχεί στο 0,6% και 1,6% όλων του καρκίνων στους άνδρες και στις γυναίκες, αντίστοιχα. Η αναλογία εμφάνισης σε γυναίκες και άνδρες είναι 2,5 προς 1 αντίστοιχα.\nΤέλος, για να επιτευχθεί μια οριστική διάγνωση, πριν αποφασιστεί η θεραπεία, γίνεται κυτταρολογική μετά από βιοψία με βελόνα. (καλύτερα να μη γίνεται)\nΑνίχνευση τυχόν μεταστάσεων του καρκίνου του θυρεοειδούς μπορεί να πραγματοποιηθεί με ένα σπινθηρογράφημα χρησιμοποιώντας ιώδιο. (καλύτερα να μη γίνεται)\n• Η εξωτερική ακτινοβολία στην περιοχή του κεφαλιού ή του λαιμού, κυρίως κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Ενοχοποιείται για το θηλώδες ή τη θηλακιώδη ποικιλία του θηλώδους. Οι παρατηρήσεις έγιναν σε ενήλικες επιζήσαντες από τις ατομικές βόμβες στην Ιαπωνία και από πυρηνικές δοκιμές στη Νεβάδα (ΗΠΑ) και στα νησιά Marshall.\n• Καρκίνος θυρεοειδούς παρατηρείται μετά από ιχνηθέτιδα δόση 131Ι ή 99Τ για σπινθηρογράφημα και μετά από θεραπευτική δόση 131Ι για θεραπεία της νόσου Graves ή του τοξικού αδενώματος.\n• Το φυσιολογικό γονίδιο RET εκφράζεται στα κύτταρα C, στα βραχέα σκέλη του χρωμοσώματος 10 και κωδικοποιεί έναν υποδοχέα τυροσινικής κινάσης. Μεταλλάξεις το μετατρέπουν σε ογκογονίδιο που προκαλεί οικογενή μυελοειδή καρκίνο. Μεταλλάξεις στην εξωκυττάρια περιοχή του υποδοχέα προκαλεί οικογενή μυελοειδή καρκίνο και τον καρκίνο του συνδρόμου ΜΕΝ-2Α (μυελοειδής καρκίνος θυρεοειδούς, φαιοχρωμoκύττωμα, υπερπαραθυρεοειδισμός ενός στην ενδοκυττάρια περιοχή οικογενή μυελοειδή καρκίνο και ΜΕΝ 2Β μυελοειδής καρκίνος θυρεοειδούς, φαιοχρωμοκύττωμα, όγκοι νευρικού συστήματος).\nΧειρουργική συντηρητική θεραπεία με διατήρηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς μπορεί να εφαρμοστεί σε περιπτώσεις, όταν ο καρκίνος του θυρεοειδούς εμφανίζει χαμηλή βιολογική επιθετικότητα (π.χ. καλά διαφοροποιημένος καρκίνος, κανένα αποδεικτικό στοιχείο για λεμφαδενικές μεταστάσεις, χαμηλός MIB – 1 δείκτης, χωρίς σημαντικές γενετικές αλλοιώσεις, όπως BRAF μεταλλάξεις, RET/PTC αναδιατάξεις, μεταλλάξεις p53 κ.λπ.) σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 45 ετών. Αν η διάγνωση καλά διαφοροποιημένου καρκίνου του θυρεοειδούς (θηλώδες καρκίνος του θυρεοειδούς) είναι σίγουρη από την FNA η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται. Ραδιενεργό ιώδιο – 131 χρησιμοποιείται σε ασθενείς με θηλώδες ή θυλακιώδη καρκίνο του θυρεοειδούς για την κατάλυση υπολειμματικού ιστού του θυρεοειδούς μετά από χειρουργική επέμβαση και για τη θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς. Οι ασθενείς με μυελοειδές, αναπλαστικό, και καρκίνο των κυττάρων Hurthle δεν επωφελούνται από αυτή τη θεραπεία.\nΑπαιτούνται ριζικές αλλαγές στη θεραπεία του καρκίνου θυρεοειδούς!!!\nΝα προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του θυρεοειδούς αδένα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου\nΜάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα, πατώντας εδώ.\nΤα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο θυρεοειδούς αδένα\nΠατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο θυρεοειδούς αδένα\nαδιαφοροποίητος καρκίνος θυρεοειδούς αδένα\nθηλώδες μικροκαρκίνωμα θυρεοειδούς αδένα\nθυλακιώδη κύτταρα θυρεοειδούς\nθυλακιώδης καρκίνος θυρεοειδούς αδένα\nκαλοήθης υπερπλαστική αμυγδαλίτιδα\nκύτταρα C θυρεοειδούς\nμεικτοί όγκοι θυρεοειδούς αδένα\nοικογενές θηλώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς\nοικογενής μυελοειδής καρκίνος θυρεοειδούς αδένα\nπολυεστιακό θηλώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς αδένα\nσπινθηρογράφημα με ιώδιο\nυποδοχείς αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα\nΠροηγούμενο άρθροΤι είναι ο αθηρωματικός δείκτης;\nΕπόμενο άρθροΟ καφές χαρίζει χρόνια ζωής


Τι κρύβεται πίσω από την ερωτική τραγωδία στο Κιλκίς; | Karatzova.com\nHome / Ελλάδα / Κιλκίς / Τι κρύβεται πίσω από την ερωτική τραγωδία στο Κιλκίς;\nΟι γονείς του νεαρού αποχαιρέτησαν το μοναχοπαίδι τους και δεν μπορούν να πιστέψουν πως έφθασε σε αυτό το σημείο να δώσει τέλος στη ζωή του. Με δάκρυα στα μάτια και αναφιλητά πατέρας και μητέρα του 26χρονου στέκονταν πάνω από το φέρετρο του παιδιού τους φωνάζοντας ένα «γιατί».\nΚάτοικοι του Κιλκίς που μίλησαν στο protothema.gr είπαν πως η κοπέλα, η οποία είναι δασκάλα γυμναστικής, προφανώς του ζήτησε να χωρίσουν και εκείνος θολωμένος την πυροβόλησε στο κεφάλι. Όλοι μιλούν με τα καλύτερα λόγια και για τα δυο παιδιά.\nΤην 26χρονη την χαρακτηρίζουν ως ένα κοινωνικό άτομο και πολύ αγαπητή στους μαθητές της.΄Οσο για τον 26χρονο αστυνομικό που υπηρετούσε στην Αθήνα, οι συνάδελφοί του που μίλησαν στο protothema .gr είπαν ότι ήταν ένα καλό παιδί, δεν είχε δώσει κανένα δικαίωμα στη δουλειά και γενικότερα δεν είχε δείξει καμία παραβατική συμπεριφορά.\nΧτες μίλησε o πατέρας της 26 χρονης, Παναγιώτης Κανακάκης που υποστήριξε πως οι ώρες είναι δύσκολες και για τις δυο οικογένειες.\n«Τόσο η δική μου οικογένεια όσο και εκείνη του Πάτρικ περνούν πολύ δύσκολες στιγμές. Το παιδί το γνώριζα, συμπονώ τον πόνο των γονιών του, αλλά και ένας αξιωματικός της αστυνομίας όπως ήταν ο Πάτρικ, δεν γίνεται να κυκλοφορεί με το όπλο εκτός υπηρεσίας και να πυροβολεί. Αυτό που θέλω μόνο είναι να γίνει καλά η κόρη μου και τίποτε άλλο».


Αν θέλετε πιστούς πελάτες χτίστε μακρόπνοες σχέσεις μαζί τους Featured\nPosted On Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2021 01:00\tWritten by\tΓιάννης Τζώρτζος\nΤα επιτυχημένα brands και γενικότερα οι επιτυχημένες εταιρείες δημιουργούν μακρόπνοες σχέσεις με τους πελάτες τους. Αυτή η στρατηγική είναι κρίσιμη στην ανάπτυξη μιας εταιρείας. Όμως, εκτός από ειδικές προσφορές και ειδική μεταχείριση, πρέπει να γίνουν πολλά περισσότερα. Απαιτείται σωστή υποστήριξη, διαφάνεια και επικοινωνία. Η αξία του κύκλου ζωής ενός πελάτη (πιθανώς έχετε συναντήσει το όρο ως LTV ή CLV) είναι μια σημαντική μέτρηση για τις επιχειρήσεις και αντικατοπτρίζει το μέσο χρηματικό ποσό που ένας καταναλωτής ξοδεύει σε μια εταιρεία, για όσο αγοράζει από εκείνη.\nΑυτό που συμβαίνει μετά την πρώτη του αγορά, η εμπειρία του, καθορίζει εάν ένας πελάτης θα γίνει αφοσιωμένος αγοραστής. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να "κερδίσετε" έναν πελάτη, ξεκινώντας από το πακέτο που θα παραλάβει το προϊόν που αγόρασε, αλλά κυρίως, κατά τη διάρκεια χρήσης του προϊόντος ή της υπηρεσίας.\nΔείτε παρακάτω επτά τρόπους για την ανάπτυξη μακροχρόνιων σχέσεων με τους πελάτες. Μεταξύ αυτών, σίγουρα θα βρείτε κάποιους που ταιριάζουν με τη δική σας επιχείρηση.\nΔημιουργήστε ροές περιεχομένου μέσω e-mail, βίντεο ή δημοσιεύσεων\nΓια παράδειγμα, εταιρείες στο χώρο των έξυπνων προϊόντων fitness όπως η Fitbit και η Withings έχουν πιστούς πελάτες, γιατί, μεταξύ άλλων, τους ενημερώνουν και τους ενθαρρύνουν διαρκώς. Είτε μέσω των app τους, όταν π.χ. επιτευχθεί ένας στόχος εκγύμνασης, είτε μέσω e-mail στατιστικών που στέλνουν σε εβδομαδιαία βάση.\nΣημαντική είναι και η ενεργοποίηση της κοινότητας των χρηστών, κυρίως μέσω της προβολής του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούν τα προϊόντα σας. Ενθαρρύντε τους, για παράδειγμα, να ανεβάσουν βίντεο με χρήση των προϊόντων που αγόρασαν.\nΕνημερώστε για λύσεις σε κοινά προβλήματα\nΜην περιμένετε τους πελάτες να ζητήσουν υποστήριξη! Ενημερώστε τους και δώστε τους λύσεις εκ των προτέρων, σε κοινά παράπονα ή προβλήματα ενός προϊόντος, ή μιας υπηρεσίας. Ένα ενημερωτικό e-mail με μια σύντομη επισκόπηση και μια παραπομπή σε άρθρα με περισσότερες πληροφορίες και λύσεις, δημιουργεί εμπιστοσύνη, ενώ βοηθά και στη μείωση δημόσιων αρνητικών σχολίων, σε μέσα κοινωνικά δικτύωσης κ.λπ.\nΑναφέρετε χαρακτηριστικά προϊόντων που έχουν καταργηθεί\nΗ "διαφήμιση" προϊόντων με αναφορές σε αρνητικά χαρακτηριστικά ακούγεται περίεργα, αλλά μερικές φορές βοηθά στην πώληση και τη διατήρηση πελατών, κερδίζοντας εμπιστοσύνη. Πριν από χρόνια, όλοι οι εκτυπωτές είχαν στη συσκευασία τους ένα καλώδιο USB για τη σύνδεσή τους στους υπολογιστές. Κάποια στιγμή οι κατασκευαστές σταμάτησαν να το συμπεριλαμβάνουν, απογοητεύοντας και εκνευρίζοντας όσους δεν το γνώριζαν και δεν το έβρισκαν στη συσκευασία. Οι έμποροι που διευκρίνιζαν αυτή την (αρνητική) αλλαγή, μείωσε τον αριθμό των αγοραστών που είχαν εκτυπωτή αλλά δεν μπορούσαν να τον χρησιμοποιήσουν. Και βέβαια, κέρδισαν πελάτες.\nΒάλτε προσωπικά σημειώματα στα πακέτα\nΜε την πάροδο του χρόνου, τα προσωπικά μηνύματα συμβάλλουν σημαντικά στη δημιουργία πιστότητας, μπορούν όμως να κερδίσουν έναν πελάτη ακόμα και από την πρώτη του αγορά. Ένα απλό σημείωμα "Ευχαριστούμε για την αγορά σας" ή σε πιστούς πελάτες, "Ευχαριστούμε για τα χρόνια υποστήριξής σας!" - μπορεί να δημιουργήσει μια πολύ θετική εικόνα και να βελτιώσει την αγοραστική εμπειρία. Επιπλέον, στο σημείωμα μπορείτε να συμπεριλάβετε και κάποιον κωδικό έκπτωσης για επόμενη παραγγελία.\nΠροσεγγίστε τα προβλήματα με κατανόηση\nΌταν τα πράγματα πάνε στραβά, αξιολογείστε και περιστάσεις που είναι εκτός ελέγχου της εταιρείας σας. Ακόμα κι αν δεν φταίτε εσείς, δείξτε κατανόηση στις ανάγκες και τα παράπονα του πελάτη. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από τις μεγάλες καθυστερήσεις στις παραδόσεις των δεμάτων εν μέσω πανδημίας, δε θα μπορούσε να υπάρξει!\nΠολλές φορές, οι πελάτες θέλουν απλώς να ακουστούν, ή και να τους ζητήσουν συγνώμη όταν έχουν συμβεί λάθη. Βέβαια, να είστε προετοιμασμένοι για να διαχειριστείτε και αγενείς συμπεριφορές...\nΔημιουργήστε ένα "πακέτο συγγνώμης"\nΛάθη συμβαίνουν! Αλλά η επιστροφή χρημάτων ή η έκπτωση, δεν είναι πάντα η πιο εύστοχη αντιμετώπιση. Για ζητήματα όπου το "Συγγνώμη" δε φτάνει, στείλτε στον πελάτη κάτι ξεχωριστό. Δημιουργήστε ένα "πακέτο συγγνώμης", που θα περιέχει μια σειρά από καλούδια, όπως γλυκίσματα. Δε χρειάζεται να περιλαμβάνει αντικείμενα που πουλάτε εσείς. Εξετάστε το ενδεχόμενο να συνεργαστείτε με κάποιον άλλο λιανοπωλητή, για να στείλετε κάτι μοναδικό.\nΠαρακολουθείστε την επίλυση ζητημάτων\nΜην είστε σίγουροι ότι όταν επιλύονται ζητήματα από την πλευρά σας, πως έχετε ικανοποιήσει και τους πελάτες σας! Χρειάζεται παρακολούθηση και ενέργειες και σε δεύτερο χρόνο. Ένα e-mail σας μπορεί να τους προσκαλέσει να επιβεβαιώσουν ότι έχει ολοκληρωθεί το θέμα που προέκυψε, ή να σας ενημερώσουν εάν υπάρχουν ακόμα εκκρεμότητες ή παράπονα. Αποφύγετε εκφράσεις όπως, "Θεωρούμε ότι αυτό το ζήτημα έχει επιλυθεί", ή "Πείτε μας πόσο καλά τα καταφέραμε." Αφήστε τον πελάτη να εκφραστεί και να περιγράψει την εμπειρία του.


SKIN-S ΑΣΗΜΙ (ζεύγος)\nSKIN-S ΧΡΥΣΟΙ (ζεύγος)\nΟι καθρέπτες SKIN-S διαθέτουν πιστοποίηση E-Marked και είναι κατασκευασμένοι εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο. Αποτελούν μέρος της νέας σειράς προϊόντων SKIN της Barracuda και χαρακτηρίζονται από το εκλεπτυσμένο design και το Hi-Tech look. Διατίθενται σε τρεις χρωματικούς συνδυασμούς: μαύρο, χρυσό και ασημί. Πωλούνται σε ζεύγος και διαθέτουν universal δεξιόστροφο σπείρωμα Μ10 x 1,25. Με την υπογραφή BARRACUDA.\nΑπό: 158,00 € με Φ.Π.Α.


ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ, ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΚΑΛΗ... ΚΑΡΔΙΑ\nΒρίσκεστε εδώ: Home Επιστήμη ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ, ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΚΑΛΗ... ΚΑΡΔΙΑ\nΔημοσιεύτηκε στις Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016 12:53\n«Ο συνδυασμός της σωστής διατροφής πλούσιας σε καλά λιπαρά, όπως είναι το ελαιόλαδο, με έναν υγιεινό τρόπο ζωής με σωματική άσκηση και χωρίς κάπνισμα είναι πιο ισχυρός έναντι των καρδιαγγειακών παθήσεων από το πιο δυνατό φαρμακευτικό σχήμα. Μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο κατά 80%, όταν τα καλύτερα φάρμακα τον μειώνουν κατά 25%-30%». Ο δρ Walter Willet είναι καθηγητής και διευθυντής του τμήματος Διατροφής του Πανεπιστημίου του Harvard. Είναι λάτρης του ελαιολάδου και μάλιστα στο σπίτι του στη Βοστώνη έχει φυτέψει ένα ελαιόδεντρο. Τρώει ελάχιστο κόκκινο κρέας, μόνο σε κοινωνικές εκδηλώσεις.\nΠΕΝΝΥ ΜΠΟΥΛΟΥΤΖΑ - kathimerini.gr - 08/10/2016\n«Δεν μου λείπει, γιατί αυτό που έμαθα από τη μεσογειακή διατροφή είναι ότι υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη φαγητού και υπέροχες γεύσεις που δεν είχα δοκιμάσει», αναφέρει στην «Κ». Ο δρ Willet εστίασε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του, για τουλάχιστον 40 χρόνια, στην ανάπτυξη μελετών (ήταν επικεφαλής σε ορισμένες από τις πιο γνωστές διεθνώς) για τη σχέση των λιπαρών στην ανάπτυξη ασθενειών. Και συνέβαλε στην «απενοχοποίηση» της πλούσιας σε λιπαρά διατροφής. Οπως άλλωστε αναφέρει, μια δίαιτα πλούσια σε καλά λιπαρά (κυρίως υγρά φυτικά έλαια) όχι μόνον δεν είναι επιβλαβής, αλλά μειώνει τον κίνδυνο για καρδιακές παθήσεις, καρκίνο, εγκεφαλικά, ακόμη και άνοια.


Υπόσχεση Καραμανλή για εργοτάξιο του μετρό μέσα στο «άβατο» της πλατείας Εξαρχείων! | newsbreak\nΥπόσχεση Καραμανλή για εργοτάξιο του μετρό μέσα στο «άβατο» της πλατείας Εξαρχείων!\n19-02-2021 - 9:15πμ\n«Η κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να αφήσει την πλατεία στο ημίφως της γκετοποίησης»\nΆμεσα αρχίζουν οι πρόδρομες εργασίες για τη Γραμμή 4 Άλσους Βεΐκου – Γουδή του μετρό, όπως δεσμεύτηκε στη Βουλή ο Κώστας Καραμανλής.\nΕνημερώνοντας την αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, ο υπουργός Υποδομών ανέφερε πως, στο επόμενο τρίμηνο θα στηθούν τα πρώτα συνεργεία σε πολλές περιοχές της Αθήνας, όπως η Βεΐκου, η Κατεχάκη και τα Εξάρχεια.\nΣτάθηκε δε ιδιαίτερα στην περιοχή των Εξαρχείων, διαμηνύοντας πως η κυβέρνηση «δεν θα κάνει πίσω. Θα στήσουμε εργοτάξιο στην πλατεία Εξαρχείων. Δεν έχουμε δικαίωμα να μη δώσουμε στην περιοχή ευκαιρία για ανάπτυξη, ούτε να την αφήσουμε στο ημίφως της γκετοποίησης», όπως είπε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος ενημέρωσε πως το συνολικό κόστος της σύμβασης με την ΕΡΕΤΒΟ που αφορά τις πρόδρομες εργασίες είναι 39.000.000 χωρίς ΦΠΑ και θα διαρκέσει 30 μήνες για την πλήρη περάτωσή του.\nΣημειωτέον, η Γραμμή 4 του Μετρό θα έχει μήκος 13 χλμ. και θα περιλαμβάνει 15 νέους σταθμούς, με προοπτική ενσωμάτωσης και των Γραμμών 1, 2 και 3.


Παιδικές χαρές μέσα στη χλίδα!!!!! – Περισκόπηση\nΠαιδικές χαρές μέσα στη χλίδα!!!!!\nΟ εισαγγελέας Β. Φλωρίδης, αρμόδιος για τον έλεγχο των συμβάσεων, βρήκε ένα έγγραφο από Δήμο της Αιτωλοακαρνανίας, που σχετίζεται με την κατασκευή παιδικών χαρών.\nΑπό τις μέχρι τώρα ανακαλύψεις του κρατικού λειτουργού φαίνεται πως κάθε παιδική χαρά “έπιανε” κοντά στα 300 χιλιάρικα ενώ μια κούνια με καραβάκι κοντά στα 9000 εκάστη.\nΠροφανώς γίνονταν καλή δουλειά, αφού έχουμε αποκλειστική φωτογραφία από μια από τις παιδικές χαρές. Δείτε χλίδα και θα πάθετε, που καθόμαστε και βάζουμε τα παιδιά μας επάνω σε μαδέρια και ποταπά καραβάκια:\n← Κλείνουν (πεζοί) την Εγνατία οι αγρότες για μια ώρα → Λόττο: η κλήρωση της 2ας Φεβρουαρίου 2013


Piazza Trilussa (Ρώμη, Ιταλία) - Κριτικές - TripAdvisor\nΞενοδοχεία κοντά σε: Piazza Trilussa\nΞενοδοχεία κοντά σε: Rome-Limousines\nΞενοδοχεία κοντά σε: San Lorenzo in Lucina\nΞενοδοχεία κοντά σε: Vicus Caprarius – the City of Water\nPiazza Trilussa: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Piazza Trilussa\nPiazza Trilussa, Ρώμη - Κριτικές\nΝο 289 από 1.965 δραστηριότητες - Ρώμη\nΜικρή Πλατεία που ήταν γεμάτο με κόσμο το Σάββατο βράδυ. Ένα καλό μέρος για να ξεκινήσετε την εξερεύνηση της Trastevere, κοντά σε πολλά μπαρ και εστιατόρια.\nΠρόκειται για ένα υπέροχο μέρος για να ξεκουραστείτε τη νύχτα, ειδικά καθισμένοι στα σκαλιά της εκκλησίας και να ακούσετε τους πολλούς λεωφορείους που έχουν 30 - 60 λεπτά σύνολα. Φορτία ανθρώπων που αναρωτιούνται γύρω, σπουδαίοι άνθρωποι που παρακολουθούν!\nΒρίσκεται στην πλευρά Trastevere του Ponte Sisto, είναι αυτή η όμορφη πλατεία που έχει πολλούς πλαϊνούς δρόμους γεμάτους εστιατόρια και αρκούδες για τις νυχτερινές κουκουβάγιες. Τα σκαλιά που οδηγούν κάτω, από το σιντριβάνι είναι ένα αγαπημένο μέρος για (νεαρούς) ντόπιους να κρεμάσουν έξω. Αφού ήταν...στα πόδια μας για πολύ καιρό, αυτό ήταν ένα ιδανικό μέρος για ξεκούραση (για τον κουρασμένο τουρίστα).Περισσότερα\nΣταματήσαμε εδώ, πριν εξερευνήσετε το Trastevere. Μια μικρή πλατεία αλλά γεμάτη με χαρακτήρα και συνορεύει με μερικά υπέροχα κτίρια. Το μικρό στενοί δρόμοι που έφυγε από την πλατεία, καλούνται να εξετάσουν περαιτέρω.\nΜόλις επέστρεψα μετά από 10 ημέρες στην Ιταλία. Piazza Trilussa είναι μια πλατεία με βήματα, όπου οι πολίτες όλων των ηλικιών συγκεντρώνονται για να ακούσετε ζωντανή μουσική συχνά που παίζεται εκεί. Όλα αυτά είναι εξαιρετικά σπα σημείο για να ξεκινήσετε την αναζήτηση στους δρόμους, πέρα...από το οποίο προσφέρουν πολλές κρυφές καταστήματα και καφετέριες στο δρόμο. Αξίζει να το επισκεφθείτεΠερισσότερα\nΑυτό είναι ένα εξαιρετικό square, σε μία από τις πιο διάσημες πλατείες σε αυτό το τμήμα της πόλης, είναι ένα τετράγωνο με μερικά υπέροχα αρχιτεκτονικής και υπέροχη παμπ, μπαρ και εστιατόρια. Η πλατεία είναι εξαιρετικά δημοφιλής τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους τουρίστες..., το συντριβάνι φαίνεται εκπληκτικό και με την εκπληκτική τοποθεσία στην περιοχή Trastevere πάντα ένα καλό μέρος για να επισκεφθείτε. Από τη βραδιά αυτό square είναι ζωντανή και γεμάτη με την έντονη νυχτερινή ζωή και διασκεδαστές και είναι σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη.Περισσότερα\nΈνα τετράγωνο, δίπλα στο Ponte Sisto\nΕμείς στο τριήμερης επίσκεψής μας Trastevere ένα απόγευμα και τον τρόπο με τον οποίο φτάσαμε σε αυτό το μικρό τετράγωνο. Προφανώς, μπορείτε να πάρετε ένα καταπληκτικό πίτσα σε ένα κοντινό Taverna Trilussa αλλά δεν ήμασταν πλέον πεινασμένα στο σημείο αυτό. Βάζω στοίχημα ότι αυτή η...piazza πραγματικά ζωντανεύει το βράδυ.Περισσότερα\nΑυτό το σχετικά μικρό Piazza Trilussa περιβάλλεται από όμορφα κτίρια και μνημεία. Το όνομα προέρχεται από την ιταλική διάλεκτο ποιητής, Carlo Alberto Salustri (1873-1950), καλύτερα γνωστός ο πένα όνομα Trilussa. Μπορείτε'l βρείτε ένα μνημείο για να αποτίσω φόρο τιμής του κοντά στο Πλατεία. Επίσης υπάρχει...ευρεία σκαλιά μέχρι ένα μνημειακό σιντριβάνι. Συνεδρίασης στις σκάλες θα στραφούμε προς το ποτάμι και το Ponte Sisto. Οι σκάλες είναι ένα δημοφιλές μέρος το βράδυ για τους ντόπιους και τουρίστες, με ή χωρίς ένα μπουκάλι κρασί.Περισσότερα\nΈνα χαλαρωτικό square\nΗ πλατεία είναι ένα αγαπημένο μέρος συγκέντρωσης για τους νέους οι ντόπιοι και τουρίστες, οι οποίοι συνήθως υπόλοιπο σχετικά με τα βήματα του σιντριβανιού. Το βράδυ, ο τομέας αυτός είναι ένα ιδανικό μέρος για να απολαύσετε ένα γεύμα ή απλά να πιείτε ένα ποτό σε...ένα από τα πολλά μπαρ, εστιατόρια και πιτσαρίες...Περισσότερα\nΤο ενδεχόμενο μέρος στη Ρώμη!\nΕάν είστε νέοι ταξιδιώτη ή με μια παρέα φίλων και ψάχνουν για την ιταλική Camden της Ρώμης εδώ είναι το σημείο όπου θέλετε να είστε. Από την piazza υπάρχουν μπαράκια και πίτσα μέρη καθ' όλη τη διάρκεια κάθε γωνία. Υπάρχουν πάγκοι πάνω μέρα και νύχτα...και αυτό το μέρος πραγματικά ζωντανεύει το βράδυ! Τυχαία παραστάσεις στην Piazza για να ξεκινήσετε ή να ολοκληρώσετε το βράδυ σας. Παρασκευή υπάρχουν ορισμένα διασκεδαστικά και καταπληκτικό πάγκους που συστάθηκε από την πλευρά του ποταμού περιλαμβάνει μπαρ και διασκεδαστικά παιχνίδια τύπου κόμιστρο όπου μπορείτε να κερδίσετε teddies κλπ! Εάν είστε στη Ρώμη διασχίζουν τον ποταμό και ελέγξτε το! Είναι ακόμα τουριστικό αλλά όχι το ενοχλητικό είδη τουριστών! (Υ)Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Piazza Trilussa και από προηγούμενους επισκέπτες.


Ελένη Βιτάλη: Ο Ρέμος δεν είναι καλός τραγουδιστής, δεν είναι τίποτα - Η Πάολα βγάζει τον πισινό της! - Opinion Post\nΜαΐου 31, 2017 - 22:49\n«Δεν έχω τίποτα με το παλικάρι, αλλά, κακά τα ψέματα, ούτε καλός τραγουδιστής είναι. Τίποτα δεν είναι» ήταν η δήλωση της Ελένης Βιτάλη για τον Αντώνη Ρέμο.\nΕκφράζοντας την απαρέσκειά της για τη λαϊκή σκηνή, η ερμηνεύτρια αποδόμησε και την Πάολα, για την οποία σχολίασε: «Η Πάολα βγάζει τον πισινό της, η άλλη βγάζει το εκείνο της… Αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα, αλλά πάντα υπήρχαν τα παρατράγουδα!» παραλληλίζοντάς την εμμέσως πλην σαφώς με τους ιδιότυπους καλεσμένους της Αννίτας Πάνια…\nΗ Ελένη Βιτάλη άσκησε αιχμηρή κριτική στη σύγχρονη λαϊκή σκηνή, μιλώντας στην κάμερα του «Φτιάξε Καφέ να στα Πω». «Δεν μου αρέσει καθόλου η σημερινή λαϊκή σκηνή, που είναι λίγο ποπ, δεν είναι τίποτα! Δεν μου αρέσει, γιατί έχει ένα μεγάλο κίνδυνο, να χαθεί η λαϊκή μουσική τελείως. Πες μου τι σφυρίζεις, να σου πω τι ψηφίζεις! Το λέω χρόνια αυτό! Έχει μεγάλη σχέση τι ακούμε! Ακούμε θεά από εδώ, θεά από εκεί, η Πάολα βγάζει τον πισινό της, η άλλη βγάζει το εκείνο της… Αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα, αλλά πάντα υπήρχαν τα παρατράγουδα!» είπε συγκεκριμένα.\nΠιστεύει ότι μουσικές πορείες όπως η δική της μπορούν να καταγραφούν ξανά; «Βεβαίως. Είναι εξαιρετικά ταλέντα. Σχήματα. Γκρουπάκια. Απλά μέσα στη φασαρία αυτή δεν ακούγονται. Και βγαίνουν τώρα ο Ρέμος με τα Ρεμάκια του. Δεν είναι όλα μια πλασματική πραγματικότητα που λέγεται Ρέμος, δεν έχω τίποτα με το παλικάρι, αλλά, κακά τα ψέματα, ούτε καλός τραγουδιστής είναι. Τίποτα δεν είναι. Λέω δεν είναι καλός τραγουδιστής. Δεν λέω ότι δεν είναι καλός άνθρωπος» τόνισε η Ελένη Βιτάλη.\nTags:nowΑντώνης Ρέμοςβγάζει τον πισινό τηςδεν είναι καλός τραγουδιστήςΕλένη Βιτάληλαϊκή σκηνήΠάολατίποτα\nTime limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA. + = δεκαέξι


Αυτά είναι τα ζώδια που έχουν γαϊδουρινή υπομονή - OFF Magazine - Η ΧΑΛΚΙΔΑ ΣΤΟ INTERNET\nΚάνουν υπομονή ο ουρανός να γίνει πιο γαλανός, αντέχουν να περνούν δια πυρός και σιδήρου, θα είναι δίπλα σου μέχρι να τους βαρεθείς. Η υπομονή είναι αρετή λένε και τα παρακάτω ζώδια διακρίνονται για την υπομονή τους και την ψυχραιμία τους που ό,τι και αν συμβεί δεν χάνουν.\nΜπορεί οι Ταύροι να δείχνουν εξωστρεφείς και σπάταλοι, αλλά κατά βάθος είναι ήσυχα, προσεκτικά και υπομονετικά ζώδια. Τα ζώδια αυτά έχουν μεγάλη υπομονή, γεγονός που τους επιτρέπει να ελέγχουν πλήρως κάποιον πριν ξεκινήσουν μια σχέση μαζί του ή πριν τον/την εμπιστευτούν. Δεν βιάζονται να θυμώσουν ή να νιώσουν οποιοδήποτε συναίσθημα. Πρέπει πρώτα να το «χτίσουν», όσος χρόνος κι αν τους χρειαστεί. Είναι πεισματάρηδες και αν μπει θέμα για το ποιος μπορεί να αντέξει περισσότερο σε οποιαδήποτε κατάσταση, θα κερδίσουν οπωσδήποτε. Η υπομονή τους επιτρέπει να είναι επίμονοι και ανθεκτικοί. Απλώς δεν πρόκειται να κάνουν πίσω ή να σταματήσουν οτιδήποτε κάνουν, για κανένα λόγο.\nΚαρκίνος (στα ζώδια με ευαισθησία και υπομονή)\nΤο κυριότερο χαρακτηριστικό των Καρκίνων είναι η ικανότητά τους να «ακούνε» τους άλλους με την καρδιά τους. Είναι από τα ζώδια που η υπομονή τους καθιστά πολύ καλούς ακροατές. Στον τομέα του έρωτα και της αγάπης, οι Καρκίνοι είναι πρόθυμοι να περιμένουν τον τέλειο σύντροφο να εμφανιστεί στη ζωή τους. Αν πάλι, επιθυμούν την επιστροφή κάποιου/ας πρώην, θα περιμένουν μέχρι να έρθει με τα νερά τους και να καταλάβει ότι ο/η Καρκίνος μας είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να μοιραστεί τη ζωή του. Όταν πληγωθεί ένας Καρκίνος, θα προτιμήσει να κλειστεί για απεριόριστο χρόνο στο καβούκι του και να περιμένει να περάσει ο πόνος, παρά να επιτεθεί απευθείας σε κάποιον για να τον βλάψει.\nΈνας από τους λόγους που οι Παρθένοι είναι τόσο υπομονετικοί είναι επειδή τείνουν στην τελειομανία. Και βέβαια η τελειότητα δεν είναι κάτι που επιτυγχάνεται αμέσως. Αν κάποιος προσπαθήσει να την φτάσει, πρέπει να είναι σε θέση να διαθέσει τον χρόνο που χρειάζεται. Οι Παρθένοι κάνουν ό,τι πρέπει να κάνουν για να επιτύχουν τους στόχους τους, κάτι που συνήθως περιλαμβάνει την έρευνα και την εκτέλεση των απαραίτητων εργασιών. Είναι τα άτομα που θα κάνουν τη λεπτομερή και βαρετή δουλειά, που οι άλλοι συνήθως αποφεύγουν. Αν δεν ήταν υπομονετικοί, θα απογοητεύονταν πολύ ψάχνοντας λύσεις και δεν είναι στη φύση τους να τα παρατάνε.\nΟι Ζυγοί προτιμούν να φανούν υπομονετικοί, παρά να κάνουν κάποιον να νιώσει άβολα ή να προκαλέσουν μια σύγκρουση. Ο Ζυγός, έστω κι αν βαριέται, μπορεί να κολλήσει σε μια συζήτηση με έναν ηλικιωμένο άνθρωπο, επειδή σκέφτεται ότι θα ήταν αγενές ή άδικο να τον διακόψει. Μισούν τους αχρείαστους καυγάδες και, αν αυτό σημαίνει ότι θα «καταπιούν» την ενόχληση ή τον εκνευρισμό τους, δεν πειράζει. Με κάποιο τρόπο, η ευγένεια και η ευπρέπειά τους πηγάζει από την ικανότητά τους να είναι υπομονετικοί. Θα αφιερώσουν χρόνο για να ακούσουν και τις δύο πλευρές σε μια υπάρχουσα διαφωνία, πράγμα που εξηγεί γιατί, διαπιστωμένα, είναι οι καλύτεροι διπλωμάτες\nΣκορπιός (και αυτός στα ζώδια με γαϊδουρινή υπομονή)\nΟι Σκορπιοί είναι καλοί στο να παίζουν το παιχνίδι της αναμονής και αυτό απαιτεί να είναι εξαιρετικά υπομονετικοί. Είναι καλοί επίσης στο να συνωμοτούν, να καταστρώνουν σχέδια ή να προγραμματίζουν, ειδικά όταν πρόκειται να αποκομίσουν κέρδος, να ανταποδώσουν χτυπήματα ή να εκδικηθούν. Φανταστείτε τον Σκορπιό σαν ένα αρπακτικό της άγριας φύσης πριν ορμήσει στη λεία του, και θα έχετε μια καλή εικόνα για το εύρος της υπομονής τους. Όταν περιμένουν να συμβεί κάτι που έχουν σχεδιάσει προσεκτικά, μπορεί να μη φαίνεται ότι βρίσκονται σε ένταση ή ανησυχία. Όμως, αυτό σημαίνει Σκορπιός: ανταπόδοση και εκδίκηση. Ποτέ δεν κάνουν κίνηση μέχρι να έχουν πλήρη εικόνα μιας κατάστασης. Και είναι αποφασισμένοι να περιμένουν μέχρι να βρεθούν όλα στη θέση που τα θέλουν, πριν χτυπήσουν τον αντίπαλο με το «δηλητηριώδες κεντρί» τους.\nΚανείς δεν μπορεί να καταλάβει καλύτερα από τον Αιγόκερω ότι όλα τα πράγματα χρειάζονται τον χρόνο τους. Πάντα προτιμούν να περιμένουν, παρά να βιαστούν και να τα θαλασσώσουν. Είναι από τα ζώδια που δεν τους αρέσει να κάνουν λάθη που με λίγη υπομονή θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Είναι προσεκτικοί και σίγουρα όχι βιαστικοί. Για παράδειγμα, θα προτιμήσουν να περιμένουν πότε θα ξαναπαιχτεί μια παράσταση ή μια ταινία, παρά να ξοδέψουν χρόνο και χρήμα για να το δουν «εδώ και τώρα». Ένας Αιγόκερως θα επιδείξει τεράστια ικανότητα και επιμονή μέχρι να φέρει τα οικονομικά του σε μια ικανοποιητική κατάσταση. Επίσης, θα περιμένει όσο χρειαστεί για να συναντήσει το σωστό άτομο, πριν εμπλακεί σε μακροχρόνια σχέση. Θέλει τα πάντα να είναι όσο το δυνατόν πιο τακτοποιημένα, πριν προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια.


Αστρολογικές προβλέψεις τριημέρου! Ποια θα είναι η πιο ευνοϊκή ημέρα σύμφωνα με το ζώδιο σου; | Showbiz\nΑστρολογικές προβλέψεις τριημέρου! Ποια θα είναι η πιο ευνοϊκή ημέρα σύμφωνα με το ζώδιο σου;\nΈνα τριήμερο γεμάτο επικοινωνίες και συναντήσεις – Για όλους και όλα από 11-13/06/2022!\nΣίγουρα είναι ο μήνας, που οι ευκαιρίες στο ζώδιο σας και θα σας δώσουν ότι σας έχει λείψει τόσο πολύ. Εσείς που είστε σε φάση για επανασύνδεση, θα έχετε καλές ειδήσεις που θα σας ανεβάσουν την διάθεση.\nΕυνοϊκή Ημέρα: ΔΕΥΤΕΡΑ\nΌλος ο μήνας του Ιουνίου, θα δώσει μια άκρως ευχάριστη νότα στην ζωή σας. Οι σχέσεις σας με τους ανθρώπους που αγαπάτε, σίγουρα θα γίνουν ποιοτικότερες. Οι εργένηδες, πιθανόν και να μπουν σε νέα σχέση.\nΌτι και να έχει συμβεί στο παρελθόν, απλά ξεχάστε το! Οι ημέρες του Διδύμου, θα σας δίνουν αυτά που ζητάτε. Πιθανόν και κάποιοι μέσα στο επόμενο διάστημα να κάνουν και έναν γάμο ή έστω μια συγκατοίκηση. Χρήματα από την εργασία, έρχονται.


Πολιτική Επιθεώρηση: Μπερδεμένη και επικίνδυνη προσέγγιση\nευρώ προκειμένου να υποστηριχθεί ένα νέο πακέτο λιτότητας, οι αξιωματούχοι πήγαν πέρα από το ελληνικό προηγούμενο της αναδιάρθρωσης των κρατικών ομολόγων -και σε μεμονωμένες περιπτώσεις της εξάλειψης των ομολογιούχων μειωμένης εξασφάλισης (junior και subordinated)- και «άπλωσαν» ακόμα περισσότερο το μοίρασμα του βάρους.\nΜπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον τέσσερις λόγους που οδήγησαν τις ευρωπαϊκές χώρες με μεγάλη επιρροή στο να επιβάλλουν στην Κύπρο αυτό που προηγουμένως χαρακτήριζαναπίθανο, αν όχι αδιανόητο.\nΤο μέγεθος του προβλήματος και επικέντρωσή του στο τραπεζικό σύστημα:\nΌπως η Ιρλανδία πριν από λίγα χρόνια, η Κύπρος «γονάτισε» από την ανεύθυνη τραπεζική. Εμπιστευόμενοι κεφάλαια στα κυπριακά ιδρύματα, οι καταθέτες (και ιδιαίτερα οι ξένοι καταθέτες) άθελά τους χρηματοδότησαν την υπερ-επέκταση του τραπεζικού συστήματος, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό. Τώρα εξαναγκάζονται να συνεισφέρουν στην διάσωση.\nΤην χαλαρότητα των τραπεζικών κανονισμών:\nΣε μια περίοδο όπου παγκοσμίως δίνεται ανανεωμένη έμφαση στην ορθή τραπεζική, οι αξιωματούχοι έχουν ρωτήσει δημοσίως αν οι κυπριακές τράπεζες διαθέτουν ενδιάμεσα κεφάλαια αμφίβολης προέλευσης. «Σκοτώνοντας» μια και καλή την αντίληψη ότι η Κύπρος είναι ένας ασφαλής και χαλαρός offshore παράδεισος, η εισφορά που επιβλήθηκε χρησιμεύει ώστε να περιορίσει τέτοιου είδους διαμεσολάβηση στο μέλλον.\nΟι εναλλακτικές φαίνονταν χειρότερες:\nΌπως εξηγήθηκε σε μια ειλικρινή ανακοίνωση της κυπριακής κυβέρνησης, η χώρα είχε ξεμείνει από εύκολες επιλογές. Απίθανα δύσκολες αποφάσεις έπρεπε να ληφθούν από τους τοπικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων των συνταξιούχων, των μισθωτών, των εταιρειών και, φυσικά, των καταθετών.\nΗ αντιστάθμιση του ηθικού κινδύνου:\nΟι «σκληροί» της Ευρώπης ήταν όλο και πιο ανήσυχοι για την «χαλαρότητα» στις προβληματικές χώρες μετά την δραματική εμπλοκή της ΕΚΤ που θα έκανε «ότι χρειαστεί». Η απόφαση αυτού του Σαββατοκύριακου λειτουργεί ως αφύπνιση για τις άλλες προβληματικές οικονομίες της Ευρώπης, που πιστεύουν πως η λύση των προβλημάτων τους βρίσκεται στα χέρια της ΕΚΤ.\nΌλα αυτά είναι βάσιμοι λόγοι. Και για αυτόν τον λόγο, με προβληματίζει λιγότερο η απόφαση για επέκταση του PSI στους καταθέτες και περισσότερο το πώς ελήφθη. Συγκεκριμένα:\nΕπιλέγοντας να συμπεριλάβουν όλες τις καταθέσεις και όχι μόνο τις μεγάλες, τιμωρώντας έτσι όλα τα τμήματα του πληθυσμού, οι αξιωματούχοι επέλεξαν μια πολύ οπισθοδρομική προσέγγιση που υπονομεύει παράλληλα την παραδοσιακή δομή των προγραμμάτων εξασφάλισης των καταθέσεων ανά τον κόσμο.\nΠεριορίζοντας την εισφορά στις μεγάλες καταθέσεις σε μόλις 9,9%, οι αξιωματούχοι θα αντλήσουν ανεπαρκή κεφάλαια για την Κύπρο, ενώ παράλληλα θα ενθαρρύνουν τις εναπομένουσες καταθέσεις να φύγουν από τη χώρα, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα ενός δεύτερου PSI μελλοντικά.\nΑν αυτό είναι σωστό, οι λεπτομέρειες της συμφωνίας αυτού του Σαββατοκύριακου κινδυνεύουν να γίνουν μέρος του προβλήματος, αντί για λύση για την Κύπρο.\nΣτην Κύπρο, θα πυροδοτήσουν μια «ενδόρηξη» της ιδιωτικής. Θα μπορούσαν επίσης να πυροδοτήσουν μια διασπαστική πολιτική αντίδραση και μια κοινωνική αναταραχή.\nΣτην Ευρώπη, θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την πρόσφατη ήρεμη συμπεριφορά των καταθετών και των πιστωτών σε άλλες ευάλωτες ευρωπαϊκές οικονομίες –και συγκεκριμένα στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Παρά τις διαβεβαιώσεις από τους ευρωπαίους αξιωματούχους ότι η Κύπρος είναι «ειδική περίπτωση» και πως τα μέτρα είναι «μοναδικά», οι ενέργειες αυτού του σαββατοκύριακου έχουν αυξήσει το premium ρίσκου. Θα εντείνουν επίσης την απογοήτευση όλο και περισσότερων ευρωπαίων απέναντι στην παραδοσιακή πολιτική τάξη και τα κόμματα.\nΠιο γενικά, οι ενέργειες θα δοκιμάσουν την πίστη που έχουν οι παγκόσμιοι επενδυτές σε ότι αφορά την ικανότητα των κεντρικών τραπεζών να αντισταθμίζουν τις πολιτικές εκπλήξεις και, συνεπώς, να ενεργοποιήσουν και να προστατεύσουν μια ενδογενή διαδικασία οικονομικής και χρηματοοικονομικής ίασης. Αφού αυτό έρχεται σε μια περίοδο όπου πολλοί τίτλοι στις αγορές φαίνονται υπερ-αγορασμένοι, θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε υποχώρηση των τιμών των assets.\nΟι ευρωπαίοι αξιωματούχοι είχαν δίκιο να επιδιώξουν μια τολμηρή προσέγγιση για την Κύπρο. Όμως, κάνοντας υπερβολικές υποχωρήσεις σε κρίσιμα στοιχεία του σχεδιασμού, κινδυνεύουν να καταλήξουν να μην πάνε αρκετά μακριά ώστε να λύσουν τα προβλήματα της χώρας και να μην είναι αρκετά προσεκτικοί ώστε να περιορίσουν τις πιθανές αρνητικές επιδράσεις στο εξωτερικό.


ΣΚΑΚΙ «SIMULTANE» στην πλατεία Ελασσόνας «Dolihi On Line Dolihi On Line\nΣΚΑΚΙ «SIMULTANE» στην πλατεία Ελασσόνας Παρασκευή, Σεπτ. 21 2012\nΟ Σκακιστικός Σύλλογος Ελασσόνας «Ο ΠΟΛΥΠΟΙΤΗΣ» σε συνεργασία με την Κοινωφελή Επιχείρηση Δήμου Ελασσόνας (Κ.Ε.Δ.Ε.) διοργανώνει ΣΙΜΟΥΛΤΑΝΕ σκάκι με τον Grandmaster Σπύρο Σκέμπρη, αύριο Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου, στις 10.30 το πρωί, στην Κεντρική πλατεία της Ελασσόνας.\nΟ Grandmaster Σπύρος Σκέμπρης επισκέπτεται την πόλη της Ελασσόνας από σήμερα έως και μεθαύριο, προσκεκλημένος του Σκακιστικού Συλλόγου Ελασσόνας. Θα παραδώσει μαθήματα σκάκι και σιμουλτανέ στην Κεντρική πλατεία Ελασσόνας. Περισσότερες πληροφορίες για την παρουσία του Σπύρου Σκέμπρη στην Ελασσόνα, από τους κ. Ευάγγελο Γκουκουμάτη (τηλ. 6975- 260391) και κ. Ιωάννη Ζαρκαδη (6945 -851060).\nΛίγα λόγια για τον Σπύρο Σκέμπρη\nΓεννήθηκε το 1958 στην Κέρκυρα. Σε ηλικία 8 ετών είχε την πρώτη του επαφή με το σκάκι. Σε ηλικία 15 ετών κέρδισε το πρωτάθλημα Ελλάδος κάτω των 20 ετών και το 1977 ισοβάθμησε στην 3η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών στον Ίνσμπρουκ της Αυστρίας. Τέσσερις φορές Πρωταθλητής Ελλάδας Ανδρών στα κλειστά τουρνουά και τρεις φορές Πρωταθλητής Ελλάδας Ανδρών σε ανοιχτά πολλά ομαδικά κύπελλα με την ομάδα του, τον Σ.Ο. Καβάλας, απονομή του ανώτατου σκακιστικού τίτλου του Grandmaster το 1988 στην Κων/πολη. Με πάμπολλες συμμετοχές σε διεθνή τουρνουά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, 1ος στις Κάνες, 1ος στην Νορβηγία, στις πρώτες θέσεις σε τουρνουά στην Ιταλία στην Γερμανία. Το 1980 έγινε μέλος της Εθνικής Ομάδας των Ανδρών, συμμετείχε στην 1η Ολυμπιάδα σκάκι και το 1996 προπονητής της Εθνικής Ομάδας των Ανδρών. Στην Ουγγαρία στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα χρυσό μετάλλιο στην σκακιέρα του. Σεμινάρια και άρθρα, συνεργάτης του ιστότοπου CHESS BASE & INFORMATOR


ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ – 1 – Agni Yoga Hellas\nΣήμερα ο λόγος περί κουλτούρας. Της κουλτούρας όμως όπως την αντιλαμβάνεται η Άγκνι Γιόγκα.\nΤο ζήτημα δεν είναι απλώς σημαντικό, είναι ζωτικό για το μέλλον αυτού του πλανήτη και της ανθρωπότητάς του. Γιατί ο Νέος Κόσμος, αν έρθει τελικά, θα είναι Κόσμος της Κουλτούρας, αφού χωρίς κουλτούρα δεν υπάρχει ανθρωπιά, και χωρίς ανθρωπιά δεν θα υπάρξει μέλλον γι΄αυτή την ανθρωπότητα.\nΠρώτα απ΄όλα όμως, μια αναγκαία διάκριση. Δεν πρέπει να συγχέουμε την Κουλτούρα με τον Πολιτισμό. Ο Πολιτισμός αφορά τον τρόπο ζωής μιας συγκεκριμένης εποχής και μιας συγκεκριμένης κοινωνίας. Για παράδειγμα, η τεχνολογία (όποιου βαθμού), τα έθιμα, το ντύσιμο, οι κρατικές δομές έχουν να κάνουν με τον πολιτισμό. Η Κουλτούρα όμως είναι μια πολύ υψηλότερη έννοια γιατί αφορά όχι τους εξωτερικούς τρόπους μιας κοινωνίας, αλλά την ίδια την ψυχή της, την εσωτερική της ποιότητα.\nΗ λέξη cultura είναι λατινική, και σύμφωνα με το λεξικό σημαίνει: θεραπεία (λατρεία), επιμέλεια, εργασία, καλλιέργεια, γεωργία, παιδεία. Στην πραγματικότητα, η λέξη είναι σύνθετη: cult-ur. Cult: λατρεία, Ur: φως. Έτσι Cultura σημαίνει Λατρεία του Φωτός. Και πάλι, η λέξη Λατρεία σημαίνει υπηρεσία, φροντίδα, επιμέλεια, αφιέρωση. Ενώ η λέξη Ur, ανατολικής προέλευσης, Φως ή Πυρ, ακτινοβολία, είναι το ζωτικό πανδιαπεραστικό στοιχείο, και στην ανώτατη έκφρασή του εκείνο που ονομάσαμε Ψυχική Ενέργεια, την εκδήλωση της ανώτερης συνειδητότητας.\nΑυτό που συμβαίνει στην εποχή μας, η οποία σηματοδοτείται από το κλείσιμο ενός σκοτεινού κύκλου και την κατιούσα μιας φυλής που σέρνει τα ασθμαίνοντα βήματά της προς την έξοδο, είναι η λατρεία (αφιέρωση – υπηρεσία) στον Πολιτισμό και η παραμέληση, ακόμα και περιφρόνηση, προς το Φως.\nΠολύ εύστοχα παρομοιάστηκε η Κουλτούρα με την Σταχτοπούτα, περιφρονημένη και φτωχή υπηρέτρια της φαντασμένης πλούσιας αδελφής –του Πολιτισμού. Καθένας μπορεί να σκεφτεί τι ρόλο παίζει στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου η έννοια της Κουλτούρας, τόσο σαν λέξη όσο και σαν περιεχόμενο. Άλλωστε, ενδεικτική του πράγματος είναι και η επινόηση του όρου «κουλτουριάρης (-α)» που ενέχει τη σημασία του «ψωνισμένου»! Και μπορεί όντως ο «κουλτουριάρης» να είναι ψωνισμένος, είναι πάντως θλιβερή όσο και αποκαλυπτική η έλλειψη παράγωγων επιθέτων και ουσιαστικών για ορθή χρήση.\nΑλλά η πνευματική παρακμή της αποχωρούσας φυλής είναι προφανέστατη. Το θέμα είναι πού θα βρεθεί ο πρίγκιπας, ο οποίος θα ανακαλύψει την ομορφιά της Σταχτοπούτας – Κουλτούρας; Ένας Νίκολας Ρέριχ δεν αρκεί. Ας ανδρωθεί γρήγορα ο Νέος Άνθρωπος, η Νέα Φυλή, που θα υπηρετήσει το Φως, που θα φτιάξει έναν καινούργιο, ωραιότερο κόσμο. Και οι παλιοί «τω πνεύματι» ας «επαίρονται για τα ψίχουλα του πολιτισμού τους», όπως παρατηρεί Εκείνος που το άστρο Του γνώρισε τους αιώνες. Στο Νέο Κόσμο θα αποκατασταθεί η ορθή τάξη των πραγμάτων και ο πολιτισμός θα γίνει η θεραπαινίδα της Κουλτούρας και όχι το ανάποδο, όπως συμβαίνει τώρα.\nΕίναι ανάγκη να αναπτυχθεί ένα κίνημα υπέρ της Κουλτούρας. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο εάν κατανοηθεί η αληθινή σημασία της. Ότι μόνον αυτή θα εξασφαλίσει την ανθρωπιά, προϋπόθεση της συνεννόησης και της ειρήνης. Γιατί, χωρίς ειρήνη δεν μπορεί να υπάρξει κανενός είδους ευημερία. Η Κουλτούρα ενσωματώνει όλα τα πιο ευγενικά όνειρα της ανθρωπότητας. Είναι φως, είναι ομορφιά, είναι εκδήλωση του αθάνατου στοιχείου μέσα στον άνθρωπο.\nΣτον εικοστό αιώνα, η Ιεραρχία του Φωτός άνοιξε αυτό το Δρόμο, εγκαινιάζοντας το Κατώφλι του Νέου Κόσμου, του Κόσμου της Κουλτούρας, και μέσω των δύο αφοσιωμένων Συνεργατών Της, του Νίκολας και της Έλενας Ρέριχ ύψωσε το Λάβαρο της Ειρήνης και της Κουλτούρας πάνω από τον Κόσμο, για τη σωτηρία του Κόσμου.


Pew Research Center: Το 82% των Ελλήνων λέει «όχι» στην είσοδο μεταναστών\n«Όχι» στην είσοδο μεταναστών στη χώρα τους λένε αρκετοί λαοί! Αυτό προκύπτει από τα συμπεράσματα της έρευνας του Pew Research Center\n«Όχι» στην είσοδο μεταναστών στη χώρα τους λένε αρκετοί λαοί! Αυτό προκύπτει από τα συμπεράσματα της έρευνας του Pew Research Center, η οποία διεξήχθη την Άνοιξη του 2018 μεταξύ 27 λαών διεθνώς και δημοσιεύθηκε χθες. Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να απαντήσουν εάν επιθυμούν την φιλοξενία περισσότερων μεταναστών στο έδαφος των κρατών τους. Η Ελλάδα έρχεται πρώτη στη λίστα, με το 82% του πληθυσμού να έχει αρνητική άποψη.\nΣε όλες τις χώρες που ερωτήθηκαν, ένας μέσος όρος της τάξεως του 45% ανέφερε ότι θα ήθελε λιγότερους ή και καθόλου μετανάστες να μετακομίσουν στη χώρα τους. Μόλις το 14% απάντησε ότι η χώρα καταγωγής του θα πρέπει να επιτρέψει την είσοδο περισσότερων μεταναστών.\nΣτην Ευρώπη, μετά το υψηλό ποσοστό της Ελλάδας κατά της μετακίνησης μεταναστών στη χώρα, εξίσου υψηλά ποσοστά καταγράφηκαν στην Ουγγαρία (72%), στην Ιταλία (71%) και στη Γερμανία (58%), όπου οι ερωτηθέντες δεν βλέπουν με καθόλου θετικό μάτι τις μεταναστευτικές ροές.\nΌμως, η παραπάνω άποψη κυριαρχεί και σε άλλες χώρες του κόσμου. Η πλειοψηφία στο Ισραήλ (73%), τη Ρωσία (67%), τη Νότια Αφρική (65%) και την Αργεντινή (61%) υποστήριξε ότι θα πρέπει να επιτραπεί η είσοδος μικρότερου αριθμού μεταναστών.\nΣε παγκόσμιο επίπεδο το 2017, 258 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν εκτός της χώρας καταγωγής τους. Αριθμός ιδιαίτερα αυξημένος αν αναλογιστεί κανείς ότι το 1990 ήταν 153 εκατομμύρια. Το μερίδιό τους στον παγκόσμιο πληθυσμό είναι επίσης αυξημένο, φθάνοντας το 3,4% το 2017 από 2,9% το 1990.\nΜαζί, οι 27 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα έχουν περισσότερους από τους μισούς διεθνείς μετανάστες παγκοσμίως. Οι ΗΠΑ, με 44,5 εκατομμύρια μετανάστες το 2017, έχουν τον μεγαλύτερο πληθυσμό που γεννήθηκε στο εξωτερικό στον κόσμο, ακολουθούμενο από τη Σαουδική Αραβία (12,2 εκατομμύρια), τη Γερμανία (12,2 εκατομμύρια) και τη Ρωσία (11,7 εκατομμύρια).\nΣτο μεταξύ, αξιολογώντας τις χώρες που ερευνήθηκαν, οι μετανάστες αποτελούν το μεγαλύτερο μερίδιο των εθνικών πληθυσμών στην Αυστραλία (29%), το Ισραήλ (24%), τον Καναδά (22%) και τη Σουηδία (18%). Περίπου 14% του πληθυσμού των ΗΠΑ είναι ξένοι, μερίδιο συγκρίσιμο με αυτό της Γερμανίας (15%), του Ηνωμένου Βασιλείου (13%) και της Ισπανίας (13%).\nΤαυτόχρονα, οι πολίτες σε πολλές χώρες ανησυχούν για το γεγονός ότι οι άνθρωποι εγκαταλείπουν το σπίτι τους για εργασία σε άλλες χώρες. Μεταξύ των ερωτηθέντων χωρών, η Ελλάδα και η Ισπανία - δύο χώρες που έχουν δει μεγάλο αριθμό ανθρώπων να μετακινούνται στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια - έχουν τα υψηλότερα ποσοστά στην έκφραση της άποψης ότι πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα (89% και 88% αντίστοιχα).


ΟΔΗΓΟΣ ΠΙΕΡΙΑΣ: Δύο ορειβάτες απεγκλώβισαν δυνάμεις της 8ης ΕΜΑΚ από τον Όλυμπο.\nΔύο ορειβάτες απεγκλώβισαν δυνάμεις της 8ης ΕΜΑΚ από τον Όλυμπο.\nΣε επιχείρηση διάσωσης και απεγκλωβισμού δύο ορειβατών που βρίσκονταν στο καταφύγιο του Αγίου Αντωνίου στον Όλυμπο προχώρησαν δυνάμεις της 8ης ΕΜΑΚ....\nΣε επιχείρηση διάσωσης και απεγκλωβισμού δύο ορειβατών που βρίσκονταν στο καταφύγιο του Αγίου Αντωνίου στον Όλυμπο προχώρησαν δυνάμεις της 8ης ΕΜΑΚ το βράδυ της Τρίτης. Οι δύο ορειβάτες ζήτησαν την συνδρομή της ΕΜΑΚ το απόγευμα της Τρίτης διότι είχαν εγκλωβιστεί από τον πάγο και το χιόνι στην περιοχή.\nΚαι οι δυο ορειβάτες είναι καλά στην υγεία τους. Σωστικά συνεργεία κατάφεραν και κατέβασαν τους δύο ορειβάτες από το βουνό γύρω στις 22:10 το βράδυ της Τρίτης. Στην επιχείρηση συμμετείχαν 9 άνδρες της ΕΜΑΚ με 4 οχήματα.


Με σπασμένα δόντια κατέληξε αεροσυνοδός μετά από ομηρικό καβγά με επιβάτη | Linenet News\nMια αεροσυνοδός των Southwest Airlines έχασε δυο δόντια από την επίθεση που της έκανε μαινόμενη επιβάτισσα, σύμφωνα με τις καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας.\nΗ Lyn Montgomery, πρόεδρος της ένωσης TWU Local 556, μίλησε για την άγρια επίθεση σε μια επιστολή που έστειλε στον γενικό διευθυντή της αεροπορικής, όπου αναφέρει μεταξύ άλλων πως η αεροσυνοδός «δέχτηκε άγρια επίθεση, καταλήγοντας σε τραύματα στο πρόσωπο και την απώλεια δύο δοντιών».\nΤο περιστατικό έλαβε χώρα την Κυριακή το πρωί, όταν η πτήση της Southwest από το Σακραμέντο προσγειώθηκε στο Σαν Ντιέγκο.\nΜια επιβάτισσα «αγνοούσε επανειλημμένα τις τυπικές οδηγίες πτήσης και έγινε λεκτικά και σωματικά προκλητική μετά την προσγείωση», δήλωσε την Τρίτη ο εκπρόσωπος της εταιρίας, Chris Mainz.\nΤην επιβάτισσα έβγαλε έξω από το αεροπλάνο η αστυνομία. Η Susan Marie Stidham, που ανέβασε το βίντεο στα κοινωνικά μέσα, είπε πως η γυναίκα εξοργίστηκε όταν της ζήτησαν να παραμείνει δεμένη όσο το αεροπλάνο ήταν ακόμα σε κίνηση.\nΑυτόπτες μάρτυρες μίλησαν για άγριο ξύλο, η επιβάτισσα χτυπούσε την αεροσυνοδό στο κεφάλι.


5ήμερο Πήλιο | Seretis Travel Google+\n5ήμερο Πήλιο5 ημέρες\n1η ημέρα: Αθήνα | Μακρυνίτσα – Πορταριά – Χόρτο Πηλίου\nΑναχώρηση νωρίς το πρωί και με ενδιάμεσες στάσεις για καφέ και ξεκούραση θα φτάσουμε στη Μακρινίτσα το «μπαλκόνι του Πηλίου» όπου πανοραμικά θα απολαύσουμε την πόλη του Βόλου και τα ασημένια νερά του Παγασητικού.\nΕλεύθερος χρόνος για καφέ και περίπατο και στη συνέχεια αναχώρηση για την Πορταριά, ένα όμορφο χωριό με υπέροχη θέα. Παλιά αρχοντικά, υπέροχοι ξενώνες και βρύσες με γάργαρα νερά συνθέτουν το πανέμορφο τοπίο. Χρόνος για αγορά τοπικών προϊόντων και φαγητό και εκ νέου αναχώρηση για το ξενοδοχείο διαμονής μας στο παραθαλάσσιο Χόρτο Πηλίου και τακτοποίηση στα δωμάτια.\nΤο βράδυ μας ελεύθερο, δείπνο σε μπουφέ με τοπικές γεύσεις και διανυκτέρευση.\nΜετά το πλούσιο πρωινό μας θα επισκεφτούμε ένα όμορφο, παραδοσιακό χωριό, την Ζαγορά. Η Ζαγορά, ίσως, έχει την απόλυτη γοητεία του πιο αυθεντικά ζωντανού χωριού του Πηλίου.\nΣτάση για καφέ και αναχώρηση για ένα από τα πιο γνωστά θέρετρα του Πηλίου, τον Άγιο Ιωάννη όπου θα έχουμε ελεύθερο χρόνο για μπάνιο. Τέλος θα επισκεφτούμε ακόμα ένα όμορφο χωριό, την Τσαγκαράδα.\nΠαραδοσιακά αρχοντικά στολίζουν τα πετρόχτιστα καλντερίμια της, αιωνόβια πλατάνια σκεπάζουν την πλατεία της και τρεχούμενα νερά προσφέρουν το ιδανικό θέαμα. Στάση για φαγητό με αυθεντική πηλιορείτικη κουζίνα και επιστροφή στο ξενοδοχείο μας.\nΜετά το πρωινό θα αναχωρήσουμε για το χωριό Πλατανιά όπου θα επιβιβαστούμε στο καράβι μας για να πραγματοποιήσουμε κρουαζιέρα στο πιο κοσμοπολίτικο νησί των Σποράδων, την Σκιάθο.\nΠρώτη στάση θα πραγματοποιηθεί στις Κουκουναριές όπου θα θαυμάσουμε την πασίγνωστη παραλία και θα απολαύσουμε τα καταγάλανα νερά. Στη συνέχεια θα ρίξουμε άγκυρα στο γραφικό παλιό λιμάνι για να επισκεφτούμε την πόλη της Σκιάθου, την λεγόμενη Χώρα έχοντας αρκετό ελεύθερο χρόνο. Σεργιανίζοντας στα στενά σοκάκια στο παλιό κέντρο της πόλης θα θαυμάσουμε τα κατάλευκα σπίτια χτισμένα σε τυπικό νησιωτικό στυλ, διακοσμημένα με φανταχτερά χρώματα και στολισμένα με ανθισμένες μπουκαμβίλιες.\nΘα δούμε επίσης το Μπούρτζι, το παλιό κάστρο που κυριαρχεί στο λιμάνι και την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην κορυφή του λόφου. Μετά το μεσημεριανό μας φαγητό θα επιβιβαστούμε στο πλοίο για την επιστροφή μας στο ξενοδοχείο.\nΠρωινό και η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στην ξεκούραση. Έτσι, σε ελεύθερο πρόγραμμα θα απολαύσουμε τους υπέροχους χώρους του ξενοδοχείου και το μπάνιο μας στην πισίνα ή στην παραλία.\n5η ημέρα: Χόρτο Πηλίου – Μηλιές – Βυζίτσα – Βόλος | Αθήνα\nΠρωινό και αναχώρηση για ένα από τα πιο γραφικά χωριά του Πηλίου τις Μηλιές, ένα μέρος αξεπέραστης φυσικής ομορφιάς το οποίο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους κατά την επανάσταση.\nΈπειτα θα συναντήσουμε την Βυζίτσα, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μ. και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο χωριό, ζωντανό μουσείο παραδοσιακής πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής που εντυπωσιάζει από την πρώτη στιγμή τους επισκέπτες. Η μεγάλη πλακόστρωτη πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια, προσφέρεται για να απολαύσουμε τον καφέ μας.\nΣτη συνέχεια θα επισκεφτούμε την πόλη του Βόλου όπου θα απολαύσουμε την υπέροχη παραλία με τα αναρίθμητα τσιπουράδικα.\nΜετά το μεσημεριανό μας φαγητό θα αναχωρήσουμε για την Αθήνα με ενδιάμεσες στάσεις για ξεκούραση.\n€ 225€ 175€ 295