Στόχος για το 2021 αγώνες σαν το Hockenheim | F1fan.gr\nAlfa RomeoFIARed Bull\nΑγώνες σαν και το δραματικό και συναρπαστικό γερμανικό Grand Prix αναμένεται να συμβαίνουν πιο τακτικά από το 2021, σύμφωνα με τους επικεφαλής των ομάδων.\nΗ δυνατή βροχή πριν τον αγώνα οδήγησε σε μια εκκίνηση με βρεγμένο οδόστρωμα στο Hockenheim. Οι εναλλασσόμενες συνθήκες του αγώνα στην πορεία, έκαναν τα πράγματα χαώδη.\nΟι Charles Leclerc, Valtteri Bottas και Nico Hulkenberg είχαν όλοι επαφή με τα προστατευτικά, με τον Lewis Hamilton να έχει δύο φορές τετακέ.\nΟ Daniil Kvyat βρέθηκε με την Toro Rosso στο βάθρο, ενώ ο Robert Kubica πέτυχε τον πρώτο βαθμό της Williams για φέτος (αναμένεται ωστόσο η απόφαση της έφεσης της Alfa Romeo για τον μηδενισμό των μονοθεσίων της).\nΤέτοιου είδους εκπλήξεις και απρόβλεπτα είναι ο στόχος για το 2021, υπό την αναθεώρηση των κανονισμών της F1, για στεγνές συνθήκες όμως.\nΜιλώντας πάνω στο θέμα, ο επικεφαλής της Alfa Romeo, Frederic Vasseur, δήλωσε: “Εάν μηχανικά μειώσουν τη διαφορά μεταξύ του midfield και των κορυφαίων ομάδων, θα υπάρχουν κάποιοι αγώνες, ίσως όχι στο 50%, αλλά αρκετοί αγώνες μέσα στη σεζόν όπου θα μπορεί να συμβεί κάτι αντίστοιχο με το γερμανικό GP”.\n“Αυτό το αίσθημα θα ήταν πολύ σημαντικό για τις ομάδες, τους θεατές, τους οδηγούς. Θα έχουν τη δυνατότητα να παλέψουν για τις πρώτες έξι θέσεις επάξια και ισότιμα”.\n“Μέχρι τώρα αυτό δε συμβαίνει. Οι πρώτοι έξι θα μπορούσαν να έχουν κάποιο ατύχημα στον πρώτο γύρο, να μπουν στα pit για αλλαγές, να αλλάξουν την εμπρός πτέρυγα ή την πίσω, να επιστρέψουν στην πίστα και να μπορούν και πάλι να μας ρίξουν γύρο”.\n“Δεν έχεις παραπάνω προσδοκίες πέραν της 7ης θέσης. Ωστόσο, νιώθω πως αυτό δε θα συμβαίνει πολύ πλέον”.\nΟ Max Verstappen της Red Bull αναδείχτηκε νικητής στη Γερμανία, ανεξάρτητα από το τετακέ που είχε. Ο επικεφαλής των κόκκινων ταύρων, Christian Horner, πιστεύει πως ο συνδυασμός νέων κανονισμών και ελαστικών θα κάνει τη Formula 1 πολύ καλύτερο θέαμα.\nΕρωτώμενος εάν μια έκβαση σαν αυτή του GP στη Γερμανία είναι πιθανή και το 2021, ο Horner σχολίασε: “Έτσι νομίζω. Είδαμε ωραίους αγώνες σε Αυστρία και στο Silverstone. Τα ελαστικά παίζουν κομβικό ρόλο σε όλο αυτό. Έτσι, το να διαχειρίζεσαι σωστά τα ελαστικά και την αεροδυναμική θα είναι σημαντικό, ώστε οι οδηγοί να μπορούν να ακολουθούν ο ένας τον άλλον και να ανταγωνίζονται έντονα μεταξύ τους”.\nΎστερα από ένα πολύ βαρετό γαλλικό GP, το οποίο προκάλεσε δριμεία κριτική της Formula 1, οι αγώνες σε Αυστρία, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία και Ουγγαρία έδωσαν πολλές συγκινήσεις και πνοή στη φετινή σεζόν.\nΠιο σημαντικό είναι το γεγονός πως, σύμφωνα με τον Horner, είναι κατανοητοί οι λόγοι που έκαναν αυτούς τους αγώνες τόσο ωραίους.\n“Κατανοούμε τί ήταν αυτό που έκανε πολύ καλούς τους αγώνες”, επιβεβαίωσε. “Σε μερικούς ήταν η χάραξη και σε μερικούς τα ελαστικά. Τα μονοθέσια είναι απίστευτα περίπλοκα και πιστεύουμε πως σίγουρα μπορούμε να τα απλοποιήσουμε. Νομίζω πως αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι να έχουμε περισσότερους αγώνες σαν και αυτούς που είδαμε μετά τη Γαλλία”.\nCategories: Alfa Romeo, FIA, Red BullBy Γιώργος Φραντζής 26 Αυγούστου 2019\nPreviousPrevious post:Εγκεφαλική διάσειση για Andrea Dovizioso και Fabio QuartararoNextNext post:Vasseur – Ο Κimi είναι αφοσιωμένος και χαρούμενος στην ομάδα


Φακέλωμα χωρίς χαρτιά και συνδεθείτε με ένα κλικ απαιτούν οι Ελληνικές τράπεζες! - taxvoice.gr\nYποχρεωτικό «Συστηθείτε» με ένα κλικ ζητούν οι Ελληνικές Τράπεζες.\nΓια εξακρίβωση και διασταύρωση στοιχείων οι τράπεζες πλέον μέσω της ψηφιακής διασύνδεσης των υπηρεσιών του Δημοσίου που έγινε με νόμο, γνωρίζουν πλήρως και ενημερώνονται μέσω διαβίβασης για όλα τα απαραίτητα προσωπικά και οικονομικά στοιχεία του κάθε καταθέτη.\nΩς ημερομηνία έναρξης της παραγωγικής λειτουργίας της ηλεκτρονικής υπηρεσίας eGov-KYC ορίζεται η 12η.4.2021, και είναι ενσωματωμένη στο e-banking της κάθε τράπεζας με ένα απλό υποχρεωτικό κλικ και δεν ζητούνται πλέον χαρτιά και έγγραφα.\nΤα απαιτούμενα στοιχεία των φορολογουμένων , με αυστηρά μέτρα ασφάλειας του πληροφοριακού συστήματος, με τίτλο «Συστηθείτε» και στην αγγλική γλώσσα «Know Your Costumer» («eGov-KYC») θα γνωρίζουν οι τράπεζες, θα αντλούν και θα διαβιβάζονται οι εξής πληροφορίες :\nγ) Στοιχεία εισοδήματος (εκκαθαριστικό)\nTip: Εάν υπάρχουν λάθη στα στοιχεία, τότε δίνεται η δυνατότητα online ενημέρωσης μέσω ειδικών συνδέσμων.\nΠροηγούμενο άρθροΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΕΛΟ-ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ(ενημερωτικό newsletter).\nΕπόμενο άρθροΦορολογικές συμβουλές για Μισθωτές και Εκμισθωτές!


Στατιστικός Έλεγχος Ποιότητας - sqc\nΗ μεταβλητότητα είναι ένα φαινόμενο που εμφανίζεται συνέχεια σε μια παραγωγική διαδικασία. Προϊόντα που παράγονται φαινομενικά με τις ίδιες συνθήκες, στην ίδια διαδικασία παραγωγής, παρουσιάζουν μεταξύ τους σημαντικές αποκλίσεις ως προς ένα σημαντικό χαρακτηριστικό τους, όπως για παράδειγμα μια διάσταση τους ή τη σύσταση τους, την ανθεκτικότητα, το βάρος κ.α.\nΗ δυνατότητα να ελαχιστοποιηθούν οι αποκλίσεις στις τιμές αυτών των χαρακτηριστικών καθορίζει σε σημαντικό βαθμό και την ποιότητα των προϊόντων. Η χρήση στατιστικών μεθόδων ελέγχου της ποιότητας κατασκευής είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση.\nΥπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες αιτιών που προκαλούν τις αποκλίσεις. Η πρώτη κατηγορία είναι οι τυχαίες αιτίες (random causes), οι οποίες δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν και να σταθεροποιηθούν στα επιθυμητά επίπεδα κατά τη διάρκεια της παραγωγής όπως για παράδειγμα οι μεταβολές του εξωτερικού περιβάλλοντος.\nΗ δεύτερη κατηγορία είναι οι συστηματικές αιτίες (assignable causes) οι οποίες μπορούν να ελεγχθούν και στην περίπτωση που εμφανιστούν αποκλίσεις να ρυθμιστούν ή να διορθωθούν οι αιτίες που τις προκαλούν. Παράδειγμα συστηματικών αιτιών είναι η φθορά κάποιου εξαρτήματος ή η μεταβολή στη σύσταση ενός διαλύματος.\nΟι επιδιώξεις του στατιστικού ελέγχου ποιότητας είναι κυρίως δύο, η ορθότητα και η πιστότητα. Με την ορθότητα επιδιώκουμε οι μέση τιμή της διεργασίας να βρίσκεται στο κέντρο των ορίων της προδιαγραφής, ενώ με την πιστότητα επιδιώκουμε να μειώσουμε τις αποκλίσεις από το κέντρο των προδιαγραφών, δηλαδή από την επιθυμητή τιμή.\nΔεν αρκεί η μέση τιμή της διεργασίας να ταυτίζεται με την επιθυμητή τιμή θα πρέπει και η διακύμανση των τιμών να είναι μικρή ώστε να μην έχουμε προϊόντα τα οποία θα βρίσκονται εκτός των ορίων προδιαγραφών.\nΣτη διαχρονική εξέλιξη των στατιστικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της ποιότητας, παρατηρούμε την δημιουργία τριών βασικών εργαλείων, τον έλεγχο αποδοχής, τον έλεγχο της παραγωγικής διαδικασίας και τα στατιστικά πειράματα.\nΟ έλεγχος αποδοχής ήταν το πρώτο εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε και έχει υιοθετηθεί από μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων. Εφαρμόζεται στο τέλος της παραγωγικής διαδικασίας και περιορίζεται στο διαχωρισμό των ελαττωματικών προϊόντων από τα μη ελαττωματικά.\nΤο μειονέκτημα αυτού του εργαλείου είναι ότι δεν επιφέρει καμία βελτίωση στην ποιότητα του προϊόντος, απλά πετυχαίνει να μην προωθηθούν στην αγορά τα ελαττωματικά προϊόντα.\nΣτην συνέχεια το ενδιαφέρων μετατοπίστηκε ένα βήμα πριν, στη διαδικασία παραγωγής. Σε αυτή τη φάση εφαρμόστηκε ο στατιστικός έλεγχο της παραγωγικής διαδικασίας.\nΜε τη χρήση αυτού του εργαλείου επιβλέπουμε την ομαλή λειτουργεία της διαδικασίας και εντοπίζουμε τις συστηματικές αιτίες που προκαλούν αποκλίσεις από τις επιθυμητές τιμές, όποτε μπορούμε να τις εξαλείψουμε.\nΜε το στατιστικό έλεγχο της διαδικασίας εφαρμόζουμε ουσιαστικά της πρώτες τεχνικές που οδηγούν στην βελτίωση της ποιότητας και της παραγωγικότητας και μειώνουμε το συνολικό κόστος της ποιότητας.\nΤα δύο προηγούμενα εργαλεία, ωστόσο εντάσσονται στο πλαίσιο της αντιμετώπισης αιτιών που προκαλούν μεταβλητότητα. Έτσι στην τρίτη φάση της εξέλιξης των στατιστικών εργαλείων κυριάρχησε η λογική της πρόβλεψης των αιτιών, ώστε αυτές να μην εμφανίζονται στην παραγωγική διαδικασία.\nΜέσα σε αυτό το πλαίσιο προέκυψαν τα στατιστικά πειράματα. Ο σχεδιασμός των πειραμάτων και η διενέργεια τους μας οδηγούν στο βέλτιστο συνδυασμό των τιμών των παραγόντων που προκαλούν τη μεταβλητότητα, αποδίδουν σε κάθε παράγοντα το βαθμό που επηρεάζει τη μεταβλητότητα και πετυχαίνουν την ελάχιστη απόκλιση των τιμών από την επιθυμητή μέση τιμή.\nΤα στατιστικά πειράματα εφαρμόζονται τόσο στη φάση του σχεδιασμού της παραγωγής, όσο και κατά τη διάρκεια της παραγωγής ενός προϊόντος.\nΠοια τα οφέλη του Στατιστικού Ελέγχου Ποιότητας;\nΘα μπορούσαμε ως όφελος να αναφέρουμε μόνο την αξιοπιστία της επιχείρησης που προκύπτει από την παραγωγή προϊόντων που ικανοποιούν τις προδιαγραφές, τις επιθυμίες και τις απαιτήσεις των πελατών. Γεγονός που βελτιώνει την καλή φήμη της επιχείρησης και δημιουργεί προϋποθέσεις για να αναδειχθεί περαιτέρω η θέση της στις αγορές.


αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που οι άνθρωποι χάνουν το ενδιαφέρον για το σεξ - Σεξουαλική Υγεία, Ενδέχεται 2021\nΑυτός είναι ο πραγματικός λόγος που οι άνθρωποι χάνουν το ενδιαφέρον για το σεξ\nΥπάρχει ένας αιφνιδιαστικός λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι χάνουν το ενδιαφέρον για το σεξ - και ίσως να μην είναι αυτό που νομίζετε.\nΈτσι, η σεξουαλική σας κίνηση πήρε μόνο ένα σοβαρό νεύμα - ή ίσως ένα μικρό catnap. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε! Παρόλο που η χαμηλή λίμπιντο μπορεί να προέρχεται από διάφορες πηγές, η εξήγηση μπορεί να είναι τόσο απλή όσο το πόσο καιρό έχετε καταρρεύσει, λέει νέα έρευνα.\nΜια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Ανοίξτε το BMJ ανέλυσε μια διετή έρευνα σχετικά με τη σεξουαλική ζωή των ανθρώπων. Τα δεδομένα περιελάμβαναν απαντήσεις από 4.839 άνδρες και 6.669 γυναίκες ηλικίας 16 έως 74 ετών που είχαν τουλάχιστον έναν σεξουαλικό σύντροφο τον προηγούμενο χρόνο. Εκείνοι που δεν είχαν σεξουαλική επαφή δεν συμπεριλήφθηκαν στην έρευνα, αλλά μάλλον έζησαν μερικά από τα 9 πράγματα που συμβαίνουν στο σώμα σου όταν σταματάς να κάνεις σεξ.\nΑφού έσπρωξαν τους αριθμούς, οι ερευνητές έφυγαν με κάποια ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Συνολικά, το 15% των ανδρών και περισσότερο από το 34% των γυναικών ανέφεραν έλλειψη ενδιαφέροντος για σεξ. Πολλοί ξεχωριστοί παράγοντες συνέβαλαν στη μείωση του φύλου μεταξύ των ανδρών και των γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του σεξουαλικού ιστορικού και της σωματικής και ψυχικής υγείας. Αλλά για τις γυναίκες, ιδιαίτερα, η έλλειψη ενδιαφέροντος για το σεξ ήταν υψηλότερη μεταξύ εκείνων που ανέφεραν ότι ήταν σε μακροχρόνια σχέση για τουλάχιστον ένα χρόνο.\nΈχει νόημα, έτσι; Οι μακροχρόνιες σχέσεις παρέχουν πολλά προνόμια, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας, της υποστήριξης και της απλής συντροφικότητας. Το ένα αρνητικό: Μόλις η φάση του μήνα του μέλιτος πεθαίνει, το σεξ μπορεί συχνά να περάσει από το δρόμο. Πολλά ζευγάρια αγωνίζονται όταν η σεξουαλική τους ζωή γίνει πολύ συνηθισμένη, δήλωσε ο David Klow, LMFT και ιδιοκτήτης του Skylight Counseling Center στο Σικάγο Πρόληψη . Δεν χρειάζεται να πάτε εντελώς από το σενάριο, ακόμη και μικροσκοπικές αλλαγές όπως το σεξ στην καλύτερη στιγμή της ημέρας μπορεί να βοηθήσει.\nΕυτυχώς, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σας βοηθήσουμε να αναζωπυρώσετε τη σπίθα. Ο πειραματισμός με νέες θέσεις και τοποθεσίες, επικοινωνία μέσα και έξω από την κρεβατοκάμαρα και θεραπεία με ζευγάρια είναι όλες βιώσιμες επιλογές, ανάλογα με εσάς και τις προτιμήσεις του συντρόφου σας. Μπορείτε επίσης να προσπαθήσετε να ξεγελάσετε κατά τη διάρκεια της καλύτερης ημέρας για να κάνετε σεξ, το οποίο είναι αργά το απόγευμα.\nΣοβαρά, όμως, καμία πίεση! Θυμηθείτε ότι το ευτυχές, υγιές σεξ αρχίζει όταν και τα δύο μέρη έχουν το mojo τους. Επιπλέον, είναι καλό να χρειαστείτε μια ώθηση και σε αυτό το τμήμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έχουμε αυτά τα 31 φυσικά ενισχυτικά λίμπιντο που μπορούν να σας βοηθήσουν να έχετε καλύτερο σεξ.\nμεγάλη λιπαρή και σχεδόν νεκρή συνταγή χυμού\nγιατί οι βιταμίνες κάνουν το κατούρημα μου φωτεινό κίτρινο


Ελληνικό χαστούκι μετέφερε ο Νίμιτς στα Σκόπια – εξοργίστηκε ο Σκοπιανός ΥΠΕΞ! – netakias\nΕλληνικό χαστούκι μετέφερε ο Νίμιτς στα Σκόπια – εξοργίστηκε ο Σκοπιανός ΥΠΕΞ!\nΞΕΧΑΣΤΕ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ» ΕΘΝΟΣ\nΞΕΧΑΣΤΕ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ» ΓΛΩΣΣΑ!\nΔύο απόλυτους όρους για να συνεχιστούν οι συζητήσεις με τους Σκοπιανούς, έθεσε η ελληνική πλευρά στον Μάθιου Νίμιτς. Αυτό αποκαλύφθηκε από την οργισμένη αντίδραση του σκοπιανού υπουργού εξωτερικών αμέσως μετά τη συνάντηση του με τον διαπραγματευτή των ΗΕ. Οι δύο απαράβατοι όροι λοιπόν που έθεσε ο Νίκος Κοτζιάς για να συνεχιστεί η οποιαδήποτε συζήτηση, ήταν η άμεση διαγραφή των όρων του «μακεδονικού έθνος και η μακεδονική γλώσσα» από το Σύνταγμα των Σκοπίων. Αυτό φυσικά πλέον του αλυτρωτισμού. Η εξέλιξη αυτή εξόργισε τους Σκοπιανούς.\nPosted in ΕλλάςTagged ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ,ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ,ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ,ΣΚΟΠΙΑ\nΠροηγούμενο Γραμμή ΣΚΑΪ «Αφού όλοι την λένε ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» Π.Τσίμας | Στ.Μαλέλης | Α.Πορτοσάλτε #Συλλαλητήριο\nΕπόμενη ΒΟΜΒΕΣ του ευπατρίδη Νικήτα Κακλαμάνη «Δεν θέλω το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ για τα Σκόπια, αλλά είμαι μειοψηφία στην Νεα Δημοκρατία» ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ; #Συλλαλητήριο


Category: κοσμημα - alashop\nΚαι με το ένα και με το τρία σφιχταγκαλιασμένα ο γνωστός σχεδιαστής κοσμημάτων Σάββας Δήμος υλοποιεί σε ασημένιο μενταγιόν ευχές για μια ευτυχισμένη καινούργια χρονιά!\nΕπειδή η δημιουργία είναι “βάλσαμο ψυχής” και μια συνεργασία δημιουργίας μόνο καλό αποτέλεσμα μπορεί να έχει, στις 22 Ιανουαρίου θα παρακολουθήσετε σεμινάριο κοσμήματος για αρχάριους και όχι μόνο, με εναλλακτικό, οικολογικό, οικονομικό και ανακυκλώσιμο κόσμημα από την Μαριάννα Κοντοέ και την σχεδιάστρια Trash Art, Αγγελοπούλου Χριστίνα από τις Στρίγκλες!\n- Κατασκευή στοιχείων κοσμήματος (από ύφασμα, χαρτί, κορδέλες, πηλό (Powertex και StoneArt) με τεχνική κρακελέ, σημύδα κλπ).\n-Βραχιόλι από σημύδα διακοσμημένο με ύφασμα.\nΦέρνετε μαζί σας, ψαλίδι, πένσα και πιστολάκι και πολύ κέφι για δημιουργία.\nΠερισσότερες πληροφορίες στα τηλέφωνα : 6944911104, info@powertex.gr (Μαριάννα) ή bystrigles@ yahoo.gr , www.strigles.blogspot.com, 6987611515 (Αγγελοπούλου Χριστίνα).


Απολίτιστο Στέκι: Επεισόδιο με το Θ. Πάγκαλο έξω από τη Βουλή\n30 χρονια εξουσια σε κανει χουντα!\n15 Σεπτεμβρίου 2011 - 4:57 μ.μ.\nπουτανας γιε χοντρε\n17 Σεπτεμβρίου 2011 - 5:31 μ.μ.\nΑΝΤΩΝΗΣ ΚΡΗΤΗ είπε...\nΛόγω λιτότητας παροπλήσθηκε κινητή μονάδα του ΕΚΑΒ με απινιδωτή στο σταδιο Ειρληνης και Φιλίας, έτσι έμεινε αβοήθητο το παιδί μου την 14 Σεπτ 2011 που πέθανε δίπλα στο ΕΚΑΒ εκεί που έκανε τζόκιν στο στάδιο.\nΔολοφονοι ποιός θα μου δώσει πισω το παιδί μου εσείς μόνο λεφτά θέλετε, δεν έχετε αισθήματα, ΑΙΣΧΟΣ !!!!!\n28 Σεπτεμβρίου 2011 - 2:21 μ.μ.\nPAGALE MALAKA PRODOTH GYFTO EXEIS AFTO TO TSOYLI DYPLA ALLA VEVAIA EXEIS FAEI MIA STANI ARNIA GIA NA VALEIS AMORFOTES KARIOLES STO Υ.Π.Ε.Ξ OTAN EISOUN OIPOURGOS SE TAISANE KALA TOTE ALLA THA ERTHEI H WRA SOY POYSTH KAI ESENA KAI AYTHN NHS.\n15 Σεπτεμβρίου 2012 - 4:37 π.μ.\nΔιαγωνισμός Miss 50 χρονών στο Las Vegas! κορμάρες…\n10 Σεπτεμβρίου 2014 - 3:50 μ.μ.


Καρλ Κάουτσκι: Από τον Μαρξ στο Χίτλερ | Νόστιμον ήμαρ\nΑπό N. στις\t 17/10/2016 0 Σχόλια\nΤου Πάουλ Μάτικ\nΤο φθινόπωρο του 1938, ο Καρλ Κάουτσκι, 84 ετών, πέθανε στο Άμστερνταμ. Θεωρούνταν ο σημαντικότερος θεωρητικός του μαρξιστικού εργατικού κινήματος μετά το θάνατο των ιδρυτών του και ίσως η πιο αντιπροσωπευτική του προσωπικότητα. Σ’ αυτόν βρίσκει κανείς πολύ καθαρά τόσο τις επαναστατικές όσο και τις αντιδραστικές πλευρές αυτού του κινήματος. Αλλά ενώ ο Φ. Ένγκελς μπορούσε να γράφει στον τάφο του Μαρξ ότι ο φίλος του «ήταν πρώτα απ’ όλα ένας επαναστάτης», δύκολα θα μπορούσε κανείς να χαράξει το ίδιο στον τάφο του πιο διάσημου μαθητή του. «Ως θεωρητικός και πολιτικός, θα είναι πάντα αντικείμενο κριτικής», έγραφε ο Φρίντριχ Άντλερ εις μνήμην του Κάουτσκι, «αλλά ο χαρακτήρας του είναι διαυγής, παρέμεινε σε όλη του τη ζωή πιστός στην υψηλότερη αρχή, την συνείδησή του.»1\nΗ συνείδηση του Κάουτσκι διαμορφώθηκε την περίοδο της ανόδου της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας. Γεννήθηκε στην Αυστρία, γιος σκηνογράφου του αυτοκρατορικού θεάτρου στη Βιέννη. Από το 1875, αν και δεν ήταν ακόμη μαρξιστής, συμμετείχε σε γερμανικές και αυστριακές εργατικές εφημερίδες. Έγινε μέλος του γερμανικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος το 1880 και «μόνο τώρα», έλεγε για τον εαυτό του, «άρχισε η εξέλιξή μου στην κατεύθυνση ενός συνεκτικού και μεθοδικού μαρξισμού».2 Όπως πολλοί άλλοι, εμπνεύστηκε από το Αντι-Ντύρινγκ του Ένγκελς. Τον βοήθησε στον προσνατολισμό του ο Έντουαρντ Μπερνστάιν, γραμματέας τότε του εκατομμυριούχου σοσιαλιστή Χόχμπεργκ. Τα πρώτα του έργα εκδόθηκαν με τη βοήθεια του Χόχμπεργκ και αναγνωρίστηκε απ’ το εργατικό κίνημα από την επιμέλεια σειράς εκδόσεων σοσιαλιστικών κειμένων. Το 1883 ίδρυσε το περιοδικό NeueZeit, που έγινε, υπό τη διεύθυνσή του, το σημαντικότερο θεωρητικό όργανο της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας.\nΗ συγγραφική και επιστημονική δουλειά του Κάουτσκι είναι εντυπωσιακή όχι μόνο λόγω της ευρύτητας των ενδιαφερόντων του αλλά και εξ αιτίας του όγκου της. Ακόμα και μία επιλεκτική βιβλιογραφία του θα γέμιζε πολλές σελίδες. Στο έργο του αναδεικνύεται ό,τι φαινόταν και ό,τι ήταν σημαντικό για το εργατικό κίνημα επί 60 χρόνια. Αποκαλύπτεται ότι ο Κάουτσκι ήταν δάσκαλος πάνω απ’ όλα και, καθώς έβλεπε την κοινωνία με τη ματιά σχολάρχη, ταίριαζε στο ρόλο του πρωτοπόρου πνεύματος ενός κινήματος που σκόπευε να εκπαιδεύσει τόσο τους εργάτες όσο και τους καπιταλιστές. Όντας ένας παιδαγωγός ασχολούμενος με την θεωρητική πλευρά του μαρξισμού, είχε την δυνατότητα να φαίνεται επαναστατικότερος από το ρεύμα που υπηρετούσε. Παρουσιαζόταν ως ορθόδοξος μαρξιστής που επιχειρούσε να διαφυλάξει τη μαρξική κληρονομιά όπως ένας θησαυροφύλακας συντηρεί τους πόρους του οργανισμού που υπηρετεί. Και όμως, ό,τι το «επαναστατικό» βρίσκουμε στον Κάουτσκι φαινόταν τέτοιο μόνο σε αντιπαράθεση με την καπιταλιστική ιδεολογία πριν τον πόλεμο. Σε αντίθεση με την επαναστατική θεωρία, όπως αυτή θεμελιώθηκε από τον Μαρξ και τον Ένγκελς, το έργο του συνιστούσε μια οπισθοχώρηση σε περισσότερο ανεπεξέργαστες μορφές σκέψης και σε μια ρηχότερη συναίσθηση των συνεπειών της συγκρότησης της αστικής κοινωνίας. Αν και φρουρούσε το θησαυροφυλάκιο του μαρξισμού, δεν είχε πραγματική εποπτεία όλων όσων αυτό περιείχε.\nΟ Μαρξ, σε ένα γράμμα του στον Κούγκελμαν το 1862, εξέφραζε την ελπίδα ότι τα λιγότερο δημοφιλή έργα του, με τα οποία επιχειρούσε να επαναστατικοποιήσει την οικονομική επιστήμη, θα εκλαϊκεύονταν με το χρόνο επαρκώς, δουλειά η οποία ήταν σχετικά εύκολη με την επιστημονική βάση που είχε διαμορφωθεί. «Το έργο της ζωής μου ήταν πλέον σαφές το 1883», έγραφε ο Κάουτσκι, «ήταν η προπαγάνδιση και η εκλαΐκευση και, στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, η ανάπτυξη των επιστημονικών συμπερασμάτων της σκέψης και της έρευνας του Μαρξ»3. Βέβαια ούτε κι αυτός, ο μέγιστος εκλαϊκευτής του μαρξικού έργου, δεν εκπλήρωσε την προσδοκία του ίδιου του Μαρξ. Οι απλουστεύσεις του αποδείχθηκαν νέα σκοτεινά σημεία που αδυνατούσαν να αποτελέσουν εργαλεία κατανόησης του πραγματικού χαρακτήρα της καπιταλιστικής κοινωνίας. Παρ’ όλα αυτά η μαρξική θεωρία, ακόμη και στην νερωμένη της μορφή, παρέμενε ανώτερη από όλες τις αστικές κοινωνικές και οικονομικές αντιλήψεις και τα κείμενα του Κάουτσκι ήταν δύναμη για εκατοντάδες χιλιάδων ταξικά συνειδητοποιημένων εργατών. Εξέφραζε τις ίδιες τις σκέψεις τους και μάλιστα σε μια γλώσσα πολύ κοντινότερη στη δική τους από τον περισσότερο ανεξάρτητο διανοητή Μαρξ. Γιατί παρά το ότι ο τελευταίος αναδείκνυε κατ’ επανάληψη χαρισματική πειστικότητα και διαύγεια, δεν είχε αρκετά την νοοτροπία του σχολάρχη ώστε να θυσιάσει στην προπαγάνδα την απόλαυση της διανοητικής του ιδιαιτερότητας.\nΌταν ισχυριστήκαμε ότι ο Κάουτσκι αντιπροσώπευε επίσης ότι το αντιδραστικό στο παλιό εργατικό κίνημα, χρησιμοποιήσαμε τον όρο απολύτως συγκεκριμένα. Τα αντιδραστικά στοιχεία καί στον Κάουτσκι καί στο παλιό εργατικό κίνημα διαμορφώθηκαν αντικειμενικά στην πράξη και μόνο μετά από μια μακρά περίοδο τριβής με την εχθρική πραγματικότητα διαμορφώθηκε η υποκειμενική δυνατότητα για πλήρη μεταστροφή στην κατεύθυνση της υπεράσπισης της καπιταλιστικής κοινωνίας. Στο Κεφάλαιο ο Μαρξ επισήμανε ότι «μια άυξηση της αξίας της εργατικής δύναμης, σαν συνέπεια της συσσώρευσης του κεφαλαίου, σημαίνει, στην πραγματικότητα, μόνο ότι το μήκος και το βάρος της χρυσής αλυσίδας που ο μισθωτός εργάτης έχει ήδη φτιάξει για τον εαυτό του, επιτρέπουν μια χαλάρωση της πίεσής που αυτή ασκεί»4. Η πιθανότητα, σε συνθήκες ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας, της βελτίωσης των όρων δουλειάς και της αύξησης της τιμής της εργατικής δύναμης μετέτρεψε τους εργατικούς αγώνες σε μια δύναμη ενισχυτική για την καπιταλιστική ανάπτυξη. Όπως ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός, οι εργατικοί αγώνες έδωσαν ώθηση στην περαιτέρω συσσώρευση του κεφαλαίου. Επέτειναν την καπιταλιστική «πρόοδο». Όλες οι εργατικές κατακτήσεις αντισταθμίζονταν από την εντεινόμενη εκμετάλλευση, η οποία με τη σειρά της επέτρεπε την ακόμη εντονότερη επέκταση του κεφαλαίου.\nΑκόμη και οι ταξικοί αγώνες των εργατών μπορούσαν να εξυπηρετήσουν όχι τα συμφέροντα του κάθε μεμονωμένου αστού αλλά του κεφαλαίου συνολικά. Οι νίκες των εργατών στρέφονταν πάντα ενάντιά τους. Όσο περισσότερα κατακτούσαν οι εργάτες, τόσο πλουσιότεροι γίνονταν οι καπιταλιστές. Η ψαλίδα ανάμεσα στους μισθούς και τα κέρδη διευρυνόταν με κάθε αύξηση του «μεριδίου των εργατών». Η φαινομενική διαρκής αύξηση της δύναμης της εργασίας ήταν στην πραγματικότητα η διαρκής υποχώρηση της θέσης της σε σχέση με το κεφάλαιο. Οι «επιτυχίες» των εργατών, που χαιρετίζονταν από τον Μπερνστάιν ως μια νέα εποχή του καπιταλισμού, μπορούσαν σε αυτά τα πλαίσια κοινωνικής δράσης να οδηγήσουν μόνο στην τελική ήττα της εργατικής τάξης μόλις η ανάπτυξη έδινε τη θέση της στη στασιμότητα. Στην καταστροφή του παλιού εργατικού κινήματος, από την εμπειρία της οποίας ο Κάουτσκι δε γλίτωσε, ολοκληρώθηκαν οι χιλιάδες ήττες της περιόδου της ανοδικής πορείας του καπιταλισμού. Και αν και αυτές οι ήττες είχαν εξυμνηθεί ως νίκες της αντίληψης για την σταδιακή αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων, ήταν στην πραγματικότητα απλά η σταδιακή ήττα των εργατών σε ένα πεδίο δράσης όπου η αστική τάξη έχει πάντα το πλεονέκτημα. Παρ’ όλα αυτά ο αναθεωρητισμός του Μπερνστάιν, που βασιζόταν στην αποδοχή των φαινομένων ως πραγματικότητα και είχε εισαχθεί από τον αστικό εμπειρισμό, αν και αρχικά αποκυρήχθηκε από τον Κάουτσκι, έδωσε την βάση για την μεταγενέστερη επιτυχία του ίδιου. Γιατί χωρίς τις αντεπαναστατικές πρακτικές του παλιού εργατικού κινήματος, του οποίου η θεωρητική πλευρά είχε διαμορφωθεί από τον Μπερνστάιν, ο Κάουτσκι δεν θα συναντιόταν με το κίνημα και την υλική βάση που αποτέλεσαν εφαλτήριο για την αναγνώρισή του ως σημαντικού μαρξιστή θεωρητικού.\nΑυτή η αντικειμενική κατάσταση, η οποία, όπως είδαμε, μετέτρεψε τις νίκες του εργατικού κινήματος σε βήματα για την καταστροφή του, δημιούργησε μια αντεπαναστατική ιδεολογία πιο κοντά στην φαινομενική πραγματικότητα και η οποία αργότερα αποκυρήχθηκε ως σοσιαλρεφορμισμός, οπορτουνισμός, σοσιαλσωβινισμός και ευθεία προδοσία. Όμως αυτή η «προδοσία» δεν ενοχλούσε και πολύ αυτούς οι οποίοι προδόθηκαν. Αντίθετα, η πλειοψηφία των οργανωμένων εργατών επικροτούσε την αλλαγή αντίληψης στο σοσιαλιστικό κίνημα, αφού συναντούσε τις δικές τους φιλοδοξίες σε έναν αναπτυσσόμενο καπιταλισμό. Οι μάζες ήταν τόσο λίγο επαναστατικές όσο και η ηγεσία και από κοινού ικανοποιούνταν με την συμμετοχή τους στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Οργανώνονταν όχι μόνο για ένα μεγαλύτερο μερίδιο από τον παραγόμενο πλούτο αλλά και για μια ισχυρότερη φωνή στο πολιτικό πεδίο. Έμαθαν να σκέφτονται με όρους αστικής δημοκρατίας, έμαθαν να αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους ως καταναλωτές, ήθελαν να είναι μέρος σε ό,τι το καλό συμπεριλάμβανε η κυρίαρχη κουλτούρα.\nΧαρακτηριστικά η «Ιστορία της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας» του Φραντς Μέρινγκ τελειώνει με ένα κεφάλαιο για την «Τέχνη και το προλεταριάτο». Επιστήμη για τους εργάτες, λογοτεχνία για τους εργάτες, συμμετοχή σε όλους τους θεσμούς της καπιταλιστικής κοινωνίας – αυτοί, και τίποτα περισσότερο, ήταν οι στόχοι του κινήματος. Αντί να διεκδικούν το τέλος της αστικής επιστήμης, απαιτούσαν «εργατικούς» επιστήμονες. Αντί να καταλύουν την αστική νομιμότητα, εκπαίδευαν «εργατικούς» δικηγόρους. Στον αυξανόμενο αριθμό των «εργατικών» ιστορικών, ποιητών, οικονομολόγων, δημοσιογράφων, γιατρών και οδοντίατρων, μαζί με τους κοινοβουλευτικούς εργατικούς αντιπροσώπους και την γραφειοκρατία των συνδικάτων, έβλεπαν μια τάση κοινωνικοποίησης της κοινωνίας, που βαθμιαία την καθιστούσε δική τους κοινωνία. Άλλωστε αυτό στο οποίο κανείς έχει ολοένα μεγαλύτερο μερίδιο, τελικά θα καταλήξει να το υπερασπίζεται. Συνειδητά και αυθόρμητα, το παλιό εργατικό κίνημα είδε στην καπιαλιστική ανάπτυξη το δικό του δρόμο για μεγαλύτερη ευημερία και αναγνώριση. Όσο άκμαζε το κεφάλαιο, τόσο βελτιώνονταν οι όροι εργασίας. Ικανοποιημένες με τη δράση τους στο πλαίσιο του καπιταλισμού, οι εργατικές οργανώσεις άρχισαν να ανησυχούν για την κερδοφορία του κεφαλαίου. Οι εθνικές αντιπαραθέσεις στα πλαίσια του διεθνούς καπιταλιστικού ανταγωνισμού καταγγέλονταν μόνο φραστικά. Ενώ το κίνημα αρχικά διεκδικούσε μόνο μια «καλύτερη πατρίδα», και αργότερα φαινόταν διατεθειμένο να υπερασπιστεί ό,τι είχε ήδη κατακτηθεί στα πλαίσιά της, τελικά κατέληξε στην ετοιμότητα να υπερασπιστεί την πατρίδα «ως είχε».\nΗ ανοχή των «οπαδών» του Μαρξ στην αστική κοινωνία δεν ήταν μονόπλευρη. Η ίδια η αστική τάξη είχε μάθει στα πλαίσια της ταξικής πάλης να κατανοεί το κοινωνικό ζήτημα. Η ανάλυσή της για τα κοινωνικά φαινόμενα γινόταν ολοένα περισσότερο υλιστική και σύντομα εμφανίστηκε μια κοινή ιδεολογική ζώνη, συνθήκη που ενέτεινε περαιτέρω την «αρμονία» που βασιζόταν στην πραγματική δυσαρμονία των ταξικών εντάσεων σε έναν αναπτυσσόμενο καπιταλισμό. Οι «μαρξιστές» βέβαια ήταν ακόμη περισσότερο πρόθυμοι από τους αστούς να μάθουν από τον εχθρό. Οι αναθεωρητικές τάσεις είχαν αναπτυχθεί πολύ πριν το θάνατο του Ένγκελς. Τόσο αυτός, όσο και ο ίδιος ο Μαρξ, είχαν ταλαντευθεί και είχαν κατά στιγμές παρασυρθεί από τις επιτυχίες του κινήματος. Αλλά αυτό που στους ίδιους ήταν μια προσωρινή τροποποίηση της στην ουσία συνεκτικής σκέψης τους έγινε «πίστη» και «επιστήμη» για εκείνο το κίνημα που έμαθε να βλέπει την πρόοδο στην ενίσχυση των ταμείων των συνδικάτων και τις εκλογικές ανόδους.\nΜετά το 1910 η γερμανική σοσιαλδημοκρατία χωρίστηκε σε τρεις ουσιαστικα πτέρυγες. Υπήρχαν οι ρεφορμιστές που ανοιχτά υποστήριζαν τον γερμανικό ιμπεριαλισμό. Υπήρχε η αριστερά που συμπεριλάμβανε ονόματα όπως η Λούξεμπουργκ, ο Λίμπκνεχτ, ο Μέρινγκ και ο Πάνεκουκ. Και υπήρχε και το κέντρο, που προσπαθούσε να ακολουθήσει τις παραδόσεις, μόνο βέβαια στη θεωρία, γιατί στην πράξη όλη η γερμανική σοσιαλδημοκρατία μπορούσε να κάνει μόνο ό,τι ήταν εφικτό, ό,τι δηλαδή ήθελε ο Μπερνστάιν. Το να αντιπαρατεθεί κανείς με τον Μπερνστάιν σήμαινε αναγκαστικά να αντιπαρατεθεί με το σύνολο των πρακτικών της σοσιαλδημοκρατίας. Η αριστερά λειτούργησε με τέτοιο τρόπο μόνο από τη στιγμή που άρχισε να επιτίθεται συνολικά στη σοσιαλδημοκρατία χαρακτηρίζοντάς την τμήμα της καπιταλιστικής κοινωνίας. Οι διαφορές των δύο στρατοπέδων δεν μπορούσαν να λυθούν ιδεολογικά. Λύθηκαν όταν η τρομοκρατία του Νόσκε εξόντωσε τους Σπαρτακιστές το 1919.\nΜε την έναρξη του πολέμου, η αριστερά βρέθηκε στις καπιταλιστικές φυλακές και η δεξιά στο Γενικό Επιτελείο του Κάιζερ. Το κέντρο, με ηγέτη τον Κάουτσκι, ξεμπέρδεψε με όλα τα προβλήματα του σοσιαλιστικού κινήματος διακυρήσσοντας ότι ούτε η σοσιαλδημοκρατία, ούτε η Διεθνής της μπορούσαν να λειτουργήσουν σε περίοδο πολέμου αφού ήταν εργαλεία της ειρήνης. «Αυτή η θέση», έγραφε η Λούξεμπουργκ, «είναι η θέση ενός ευνούχου. Αφού ο Κάουτσκι συμπλήρωσε το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, αυτό τώρα γράφει: Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε σε καιρό ειρήνης και σε καιρό πολέμου κόφτε ο ένας το λαρύγγι του άλλου»5.\nΟ πόλεμος και τα επακόλουθά του κατέστρεψαν το μύθο της ορθοδοξίας του Κάουτσκι. Ακόμη και ο πιο ενθουσιώδης μαθητής του, ο Λένιν, απομακρύνθηκε από τον διδάσκαλο. Τον Οκτώβρη του 1914 παραδεχόταν ότι, σε ό,τι αφορά τον Κάουτσκυ, η Ρόζα Λούξεμπουργκ είχε δίκιο. Έγραφε, σε ένα γράμμα στον Σλιάπνικοφ6: «Εκείνη είδε πολύ καιρό πριν ότι ο Κάουτσκι, ο δουλοπρεπής θεωρητικός, στρεφόταν στην πλειοψηφία του κόμματος, στον οπορτουνισμό. Αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει στον κόσμο τίποτα πιο επικίνδυνο και επιβλαβές για την ιδεολογική ανεξαρτησία του προλεταριάτου από αυτήν τη βρωμερή, αυτάρεσκη και αηδιαστική υποκρισία του Κάουτσκι. Προσπαθεί να συγκαλύψει και να κρύψει τα πάντα και με σοφιστείες και μια ψευτοπολυμαθή ρητορική να αποκοιμίσει τους αφυπνισμένους εργάτες».\nΈνα πράγμα διαχώριζε τον Κάουτσκι από το συρμό των διανοούμενων που συνέρρεαν στο εργατικό κίνημα όταν έγινε περισσότερο αξιοσέβαστο και ήταν ιδιαίτερα πρόθυμοι να στηρίξουν την τάση της ταξικής συνεργασίας. Ήταν η μεγαλύτερη αγάπη του για τη θεωρία, μια αγάπη που αρνούνταν να αντιπαραβάλλει τη θεωρία στην πραγματικότητα, σαν την αγάπη μιας μάνας που προσπαθεί να αποτρέψει το παιδί της απ’ το να μάθει την «πραγματικότητα της ζωής» από πολύ νωρίς. Μόνο ως θεωρητικός μπορούσε ο Κάουτσκι να παραμείνει επαναστάτης και με μεγάλη προθυμία άφηνε σε άλλους τα πολιτικά ζητήματα του κινήματος. Κορόιδευε όμως τον εαυτό του. Ως απλός «θεωρητικός» έπαψε να είναι επαναστάτης. Αμέσως μετά τον πόλεμο, όταν δημιουργήθηκαν οι όροι για μια πραγματική μάχη ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό, η θεωρία του κατέρρευσε απλά γιατί είχε ήδη πάρει διαζύγιο από την πρακτική του κινήματος που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε.\nΑν και ο Κάουτσκι είχε αντιπαρατεθεί στον περιττά ενθουσιώδη σωβινισμό του κόμματός του, αν και δίσταζε να απολαύσει τον πόλεμο όσο ο Έμπερτ, ο Σάιντεμαν και ο Χίντενμπουργκ, αν και δεν υποστήριζε τις χωρίς όρους πολεμικές πιστώσεις, υποχρεώθηκε μέχρι τέλους να καταστρέψει με τα ίδια του τα χέρια το μύθο της μαρξιστικής του ορθοδοξίας, αυτόν που είχε χτίσει με τριάντα χρόνια συγγραφής. Αυτός που το 1902(7) προανείγγειλε μια περίοδο εργατικών αγώνων για την κρατική εξουσία, δήλωσε ότι τέτοιες απόπειρες είναι σκέτη τρέλα αμέσως μόλις οι εργάτες τον πήραν σοβαρά. Αυτός που πολέμησε γενναία ενάντια στη λογική συμμετοχής σε αστικές κυβερνήσεις των Μιλεράντ και Ζωρές στη Γαλλία ήταν μετά από είκοσι χρόνια υπέρμαχος των επιχειρημάτων τους σε ό,τι αφορούσε τη μετωπική πολιτική της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας. Αυτός που από το 1909 καταπιανόταν με το «Δρόμο για την Εξουσία», μετά τον πόλεμο ονειρευόταν έναν καπιταλιστικό «υπεριμπεριαλισμό» ως το δρόμο για την παγκόσμια ειρήνη και πέρασε την υπόλοιπη ζωή του επανερμηνεύοντας τον εαυτό του για να δικαιολογήσει το ιδεολογικό πλαίσιο της ταξικής συνεργασίας που πλέον υπερασπιζόταν. «Στην πορεία της ταξικής πάλης», έγραφε στο τελευταίο του έργο, «το προλεταριάτο γίνεται ολοένα η πρωτοπορία της αναδόμησης της κοινωνίας, διαδικασία η οποία έλκει επίσης διευρυνόμενα μη-προλεταριακά στρώματα. Αυτό δεν είναι προδοσία της ιδέας της ταξικής πάλης. Αυτή τη θέση τη διατύπωνα ήδη πριν να εμφανιστεί ο μπολσεβικισμός, όπως για παράδειγμα το 1903 στο άρθρο μου «Τάξη – Ιδιαίτερα και κοινά συμφέροντα» στη NeueZeit, όπου έφτανα στο συμπέρασμα ότι οι ταξικοί αγώνες του προλεταριάτου δεν αναγνωρίζουν την ταξική αλληλεγγύη αλλά μόνο την αλληλεγγύη ανθρώπου προς άνθρωπο»8.\nΠραγματικά, δεν έχει νόημα να χαρακτηρίσουμε τον Κάουτσκι αποστάτη. Μόνο η πλήρης παρανόηση της θεωρίας και της πρακτικής του σοσιαλδημοκρατικού κινήματος και της δραστηριότητας του ίδιου θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάτι τέτοιο. Ο Κάουτσκι φιλοδοξούσε να γίνει ένας καλός υπηρέτης του μαρξισμού. Στην πραγματικότητα, το να ικανοποιήσει τον Ένγκελς και τον Μαρξ φαινόταν να είναι ο σκοπός της ζωής του. Στο δεύτερο αναφερόταν πάντα με τον τυπικό σοσιαλδημοκρατικό, φιλισταϊκό τρόπο ως «μεγάλο δάσκαλο», «Ολύμπιο», «Θεό του κεραυνού» κλπ. Ένιωθε εξαιρετικά κολακευμένος επειδή ο Μαρξ «δεν τον δέχτηκε με τον ίδιο ψυχρό τρόπο που ο Γκαίτε αντιμετώπιζε τον νεαρό συνεργάτη του, Χάινε»9. Είχε μάλλον ορκιστεί να μην απογοητεύσει τον Ένγκελς όταν αυτός άρχισε να τον χαρακτηρίζει, μαζί με τον Μπερνστάιν, ως «αξιόπιστους αντιπροσώπους της μαρξικής θεωρίας» και στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ήταν ο φλογερότερος υπερασπιστής «των γραφών». Είναι απόλυτα ειλικρινής όταν παραπονιέται στον Ένγκελς ότι «οι περισσότεροι διανούμενοι στο κόμμα … κραυγάζουν για αποικίες, για την εθνική σκέψη, για μια αναγέννηση της Τευτονικής αρχαιότητας, για εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, για την αντικατάσταση της ταξικής πάλης από τη δικαιοσύνη και αποστρέφονται την υλιστική ερμηνεία της ιστορίας, το μαρξικό δόγμα όπως το αποκαλούν»10. Ήθελε να επιχειρηματολογήσει εναντίον τους, να υπερασπιστεί αυτά που τα είδωλά του είχαν θεμελιώσει. Εκτός από καλός δάσκαλος, ήταν επίσης εξαιρετικός μαθητής.\nΟ Ένγκελς καταλάβαινε πολύ καλά αυτήν την παρακμή του κινήματος. Απαντώντας στα παράπονα του Κάουτσκι έλεγε ότι «η ανάπτυξη του καπιταλισμού αποδείχτηκε δυνατότερη από την αντίρροπη επαναστατική τάση. Ένας νέος ξεσηκωμός εναντίον του καπιταλισμού απαιτούσε ένα βίαιο σοκ, όπως π.χ. η απώλεια της Αγγλικής κυριαρχίας στην παγκόσμια αγορά ή μια ξαφνική επαναστατική ευκαιρία στη Γαλλία»11. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο έγινε. Οι σοσιαλιστές δεν περίμεναν πια την επανάσταση. Αντίθετα ο Μπερνστάιν περίμενε το θάνατο του Ένγκελς, ώστε, χωρίς να απογοητεύσει τον άνθρωπο στον οποίο χρωστούσε τόσο πολλά, να διακυρήξει ότι «ο στόχος δεν σημαίνει τίποτα και το κίνημα τα πάντα». Είναι αλήθεια επίσης ότι ο ίδιος Ένγκελς, στο τέλος της ζωής του, είχε ενισχύσει τις δυνάμεις του ρεφορμισμού. Όμως, αυτό που στην περίπτωσή του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αποδυνάμωση του ατόμου στη στάση του απέναντι στον κόσμο, για τους επιγόνους του έγινε η πηγή της δύναμής τους. Ξανά και ξανά ο Μαρξ και ο Ένγκελς επέστρεφαν στην ασυμβίβαστη στάση του Κομμουνιστικού Μανιφέστου και του Κεφαλαίου, όπως για παράδειγμα στην Κριτική του Προγράμματος της Γκότα, η έκδοση της οποίας καθυστέρησε για να μην ενοχληθούν οι «συμβιβαστικοί» στο κίνημα. Η έκδοσή της πραγματοποιήθηκε μόνο μετά από τη σύγκρουση με τη γραφειοκρατία του κόμματος. Και αυτές οι περιστάσεις οδήγησαν τον Ένγκελς στην παρατήρηση ότι «είναι στην πραγματικότητα θαυμάσια η σκέψη, η γερμανική σοσιαλιστική επιστήμη, μετά την χειραφέτησή της από τους Βισμαρκιανούς σοσιαλιστικούς νόμους, να παρουσιάσει τους δικούς της σοσιαλιστικούς νόμους, όπως διαμορφώθηκαν από την ηγεσία του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος»12.\nΟ Κάουτσκι υπερασπιζόταν έναν ήδη ευνουχισμένο μαρξισμό. Ο ριζοσπαστικός, επαναστατικός, αντικαπιταλιστικός μαρξισμός είχε ήδη ηττηθεί από την καπιταλιστική ανάπτυξη. Στο συνέδριο της Εργατικής Διεθνούς το 1872 στη Χάγη, ο ίδιος ο Μαρξ είχε δηλώσει: «Κάποια μέρα οι εργάτες πρέπει να κατακτήσουν την πολιτική εξουσία για να θεμελιώσουν μια νέα οργάνωση της εργασίας … φυσικά, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι εννοώ πως τα μέσα για αυτόν το σκοπό θα είναι παντού τα ίδια … και δεν αρνούμαστε ότι υπάρχουν συκεκριμένες χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αγγλία, στις οποίες οι εργάτες μπορούν να ελπίζουν στην κατάκτηση του στόχου με ειρηνικά μέσα». Αυτή η δήλωση επέτρεπε ακόμη και στους αναθεωρητές να δηλώνουν μαρξιστές και το μόνο επιχείρημα που έβρισκε ο Κάουτσκι εναντίον τους, όπως για παράδειγμα στο συνέδριο του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος στη Στουτγάρδη το 1898, ήταν ότι η διαδικασία εκδημοκρατισμού και κοινωνικοποίησης που έβλεπαν οι αναθεωρητές στην Αγγλία και τις ΗΠΑ δεν ίσχυε και για τη Γερμανία. Επαναλάμβανε τη θέση του Μαρξ για ένα ενδεχόμενο ειρηνικό μετασχηματισμό της κοινωνίας σε κάποιες χώρες και απλά παρατηρούσε ότι και ο ίδιος «επιθυμούσε την κατάκτηση του σοσιαλισμού χωρίς κάποια καταστροφή». Το θεωρούσε όμως αμφίβολο.\nΣε αυτή τη βάση ήταν κατανοητό ο Κάουτσκι να υποθέσει μετά τον πόλεμο ότι με την ανάπτυξη των δημοκρατικών θεσμών στη Γερμανία και τη Ρωσία να είναι πλέον εφικτή, ο ειρηνικός δρόμος για το σοσιαλισμό μπορούσε και εδώ να υλοποιηθεί. Ο ειρηνικός δρόμος φαινόταν ως ο πιο σίγουρος δρόμος, εκείνος που εξυπηρετούσε καλύτερα την «ανθρώπινη αλληλεγγύη» που προσδοκούσε. Οι σοσιαλιστές διανοούμενοι ήθελαν πια να ανταποκριθούν στην κοσμιότητα με την οποία τους αντιμετώπιζε η αστική τάξη. Στο κάτω-κάτω είμαστε όλοι κύριοι! Χάρη στην τακτοποιημένη μικροαστική ζωή της διανόησης, διασφαλισμένη από ένα ρωμαλέο σοσιαλιστικό κίνημα, η έμφαση στρεφόταν στην ηθική και πολιτιστική πλευρά των πραγμάτων. Έτσι, ο Κάουτσκι μισούσε τις μεθόδους των μπολσεβίκων όσο και των λευκών συντηρητικών, αν και συμφωνούσε πλήρως με τους στόχους του μπολσεβίκικου ρεύματος. Πίσω από την εργατική επανάσταση οι ηγέτες του σοσιαλιστικού κινήματος σωστά διέκριναν ένα χάος μέσα στο οποίο η δική τους θέση θα κλονιζόταν τόσο όσο και των αστών. Το μίσος τους για την «αναρχία» ήταν η υπεράσπιση της δικής τους υλικής, κοινωνικής και διανοητικής θέσης. Ο σοσιαλισμός έπρεπε να αναπτυχθεί νόμιμα και όχι παράνομα και έτσι οι υπάρχοντες θεσμοί θα μπορούσαν να συνεχίσουν να κυριαρχούν στο κίνημα. Και τελικά η πραγματική ανακοπή της επικείμενης εργατικής επανάστασης από αυτή την ηγεσία απέδειξε ότι όχι μόνο οι «κατακτήσεις» των εργατών στο οικονομικό πεδίο στρέφονταν ενάντια στους ίδιους αλλά και η «επιτυχία» τους στο πολιτικό πεδίο επίσης γινόταν όπλο ενάντια στη χειραφέτησή τους. Το ισχυρότερο προπύργιο ενάντια σε μια ριζοσπαστική λύση του κοινωνικού ζητήματος ήταν η σοσιαλδημοκρατία, στην ανάπτυξη της οποίας οι εργάτες κάποτε μετρούσαν τη δική τους αυξανόμενη δύναμη.\nΑυτό που αποδεικνύει περισσότερο τον επαναστατικό χαρακτήρα της μαρξικής θεωρίας είναι η δυσκολία να διατηρηθεί σε αντεπαναστατικές περιόδους. Υπήρχε ένα ψήγμα αλήθειας στην δήλωση του Κάουτσκι ότι το σοσιαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να λειτουργήσει σε καιρό πολέμου γιατί ο πόλεμος δημιουργεί προσωρινά μια μή επαναστατική κατάσταση. Ο επαναστάτης απομονώνεται και καταγράφει μια προσωρινή ήττα. Πρέπει να περιμένει μέχρι να αλλάξει η κατάσταση, μέχρι η υποκειμενική προθυμία για συμμετοχή στον πόλεμο να τσακιστεί από την αντικειμενική αδυναμία να υπηρετηθεί αυτή η προθυμία. Ο επαναστάτης είναι ενίοτε αναγκασμένος να στέκεται έξω από τον κόσμο. Το να πιστεύει ότι η επαναστατική πρακτική, εκδηλωμένη ως ανεξάρτητη εργατική δράση, είναι πάντα εφικτή σημαίνει διολίσθηση σε δημοκρατικές αυταπάτες. Αλλά είναι πολύ δυσκολότερο να στέκεσαι έξω από τον κόσμο γιατί κανείς δεν ξέρει πότε θα αλλάξει η κατάσταση και κανείς δεν θέλει να απουσιάζει όταν αυτό συμβεί. Συνέπεια μπορεί να υπάρχει μόνο στη θεωρία.\nΔεν ισχύει ότι η θεωρία του Μαρξ ήταν ασυνεπής. Μπορεί κανείς όμως να ισχυριστεί ότι ο Μαρξ δεν ήταν συνεπής με την έννοια ότι και αυτός έπρεπε να αντιμετωπίσει μια μεταβαλλόμενη πραγματικότητα και σε μή επαναστατικές περιόδους ήταν υποχρεωμένος να λειτουργήσει με ένα μή επαναστατικό τρόπο. Η θεωρία του περιοριζόταν στα ουσιώδη της ταξικής πάλης ανάμεσα στην αστική και την εργατική τάξη αλλά η πρακτική ήταν συνεχής, αντιμετωπίζοντας ζητήματα καθώς προέκυπταν, ζητήματα που δεν μπορούσαν πάντα να λυθούν με θεωρητικές αρχές. Αρνούμενος να αποσυρθεί κατά την περίοδο ανάκαμψης του καπιταλισμού, ο μαρξισμός αναπόδραστα λειτούργησε με τρόπο αντίθετο σε μια θεωρία που βασιζόταν στην αντίληψη μιας πραγματικής και διαρκούς επαναστατικής ταξικής πάλης. Αυτή η αντίληψη μπορεί να αιτιολογηθεί τόσο, όσο η αστική έννοια της προόδου. Δεν υπάρχει κάποιος αυτοματισμός που να εγγυάται την ανοδική πορεία των πραγμάτων. Αντίθετα πρόκειται για μάχη με μεταβαλλόμενο συσχετισμό. Υπάρχει η ισορροπία δυνάμεων, υπάρχει και η απόλυτη ήττα. Οι μάζες των εργατών που αντιτίθενται στο αστικό κράτος σε εποχές που η ιστορία ευνοεί τον καπιταλισμό δεν θυμίζουν τόσο τον γίγαντα στου οποίου την πλάτη ζουν τα καπιταλιστικά παράσιτα όσο τον ταύρο που τον σέρνουν απ’ τη μύτη. Τη μή επαναστατική περίοδο του ανερχόμενου καπιταλισμού, ο μαρξισμός μπορούσε να υπάρξει μόνο ως ιδεολογία που ταυτόχρονα υπηρετεί μια εντελώς διαφορετική πρακτική. Και ακόμη και σε αυτή τη μορφή είχε ως όριο τα πραγματικά γεγονότα. Ως απλή ιδεολογία έπρεπε να πάψει πλέον εντελώς να υπάρχει όταν οι κοινωνικές ανακατατάξεις κατέστησαν αναγκαίο το πέρασμα από την έμμεση στην άμεση ταξική συνεργασία προς όφελος των αστικών συμφερόντων.\nΟ Μαρξ ανέπτυξε τη θεωρία του σε επαναστατική περίοδο. Ο πιο προχωρημένος από τους αστούς επαναστάτες, ήταν ο κοντινότερος στην εργατική τάξη. Η ήττα της αστικής τάξης ως επαναστατικής τάξης και η νίκη της μέσω της αντεπανάστασης έπεισαν το Μαρξ ότι μόνο η εργατική τάξη μπορούσε να είναι η νέα επαναστατική τάξη και ανέπτυξε την οικονομικοκοινωνική θεωρία της επανάστασής της. Όπως πολλοί σύγχρονοί του, υποτίμησε τη ζωτικότητα και την ευελιξία του καπιταλισμού και έβλεπε υπερβολικά κοντά το τέλος της αστικής κοινωνίας. Δύο εναλλακτικές ανοίγονταν πλέον μπροστά του: μπορούσε είτε να σταθεί έξω από τις πραγματικές εξελίξεις, περιορίζοντας τον εαυτό του σε ανεφάρμοστες ριζοσπαστικές θεωρητικές αναλύσεις, είτε να συμμετάσχει υπό τις δεδομένες συνθήκες στους πραγματικούς αγώνες και να κρατήσει την επαναστατική θεωρία για «καλύτερες εποχές». Η δεύτερη εναλλακτική εκλογικεύτηκε στην «σωστή ισορροπία θεωρίας και πράξης» και η νίκη ή η ήττα της εργατικής δράσης έγινε πλέον το αποτέλεσμα της «σωστής» ή «λάθος» τακτικής, της κατάλληλης οργάνωσης και της επαρκούς ηγεσίας. Αυτό που τελικά ενίσχυσε την ανάπτυξη της γιακωβίνικης πλευράς του εργατικού κινήματος δεν ήταν η πρότερη σύνδεση του Μαρξ με τις αστικές επαναστατικές τάσεις αλλά η μή επαναστατική πρακτική του κινήματος, λόγω της μή επαναστατικής περιόδου.\nΚατά συνέπεια, ο μαρξισμός του Κάουτσκι ήταν μαρξισμός με τη μορφή απλής ιδεολογίας και άρα καταδικασμένος να στραφεί με το χρόνο σε ιδεαλιστική κατεύθυνση. Στην πραγματικότητα, η ορθοδοξία του Κάουτσκι ήταν η τεχνητή συντήρηση ιδεών αντιτιθέμενων με την τρέχουσα πρακτική και εκ των πραγμάτων υποχώρησε απέναντι στην πραγματικότητα που είναι πάντα ισχυρότερη από την ιδεολογία. Μια πραγματική μαρξική ορθοδοξία θα έστεκε μόνο μαζί με την επανεμφάνιση πραγματικής επαναστατικής κατάστασης και τότε ακόμη δεν θα καταπιανόταν με τις «γραφές» αλλά με την εφαρμογή της αρχής της ταξικής πάλης στις νέες συνθήκες. Η υποχώρηση της θεωρίας απέναντι στην πράξη αποτυπώνεται γλαφυρότατα στα κείμενα του Κάουτσκι.\nΤα βιβλία και άρθρα που έγραψε ο Κάουτσκι αφορούν όλα σχεδόν τα κοινωνικά ζητήματα, επιπρόσθετα σε συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούσαν το εργατικό κίνημα. Μπορούν όμως να ταξινομηθούν σε Οικονομία, Ιστορία και Φιλοσοφία. Στο πεδίο της πολιτικής οικονομίας η συμβολή του δεν υπήρξε ιδιαίτερα αξιόλογη. Εκλαΐκευσε τον πρώτο τόμο του Κεφαλαίου και ήταν ο επιμελητής του «Θεωρίες για την Υπεραξία» του Μαρξ που δημοσιεύτηκε από το 1904 ως το 1910. Η εκλαϊκευτική του δουλειά δεν ξεχωρίζει από τη γενικά αποδεκτή ερμηνεία των οικονομικών φαινομένων στο σοσιαλιστικό κίνημα, συμπεριλαμβανομένων των αναθεωρητών. Παρεπιμπτόντως, τμήματα και του πιο διάσημου έργου του «Η Οικονομική Θεωρία του Καρλ Μαρξ» γράφτηκαν από τον Έντουαρντ Μπερνστάιν. Πολύ λίγο πήρε μέρος στη φλογερή συζήτηση για την ερμηνεία των μαρξικών θεωριών του δεύτερου και τρίτου τόμο του κεφαλαίου. Γι’ αυτόν, ο πρώτος τόμος του Κεφαλαίου περιείχε ό,τι ήταν σημαντικό για τους εργάτες και το κίνημά τους. Πραγματευόταν την παραγωγική διαδικασία, το εργοστάσιο και την εκμετάλλευση και περιείχε ό,τι ήταν αναγκαίο για την υποστήριξη του εργατικού κινήματος ενάντια στον καπιταλισμό. Οι δύο άλλοι τόμοι που αφορούσαν λεπτομερέστερα τις καπιταλιστικές τάσεις για κρίση και κατάρρευση δεν συνέπιπταν με την τρέχουσα πραγματικότητα και απασχόλησαν ελάχιστα όχι μόνο τον Κάουτσκι αλλά και όλους τους μαρξιστές θεωρητικούς της περιόδου ανόδου του καπιταλισμού. Σε μια ανασκόπηση του δεύτερου τόμου του Κεφαλαίου, που έγραψε το 1886, ο Κάουτσκι σημείωνε ότι αυτός ο τόμος αφορά λιγότερο τους εργάτες καθώς καταπιάνεται κυρίως με το ζήτημα της πραγματοποίησης της υπεραξίας το οποίο τελικά θα έπρεπε να ενδιαφέρει περισσότερο τους αστούς.\nΌταν ο Μπερνστάιν, στα πλαίσια της επίθεσής του στη μαρξική οικονομική θεωρία, απέρριπτε την αντίληψή τού Μαρξ για την κατάρρευση, ο Κάουτσκι τον υπερασπίστηκε ισχυριζόμενος ότι ο Μαρξ ουδέποτε είχε διατυπώσει κάποια ιδιαίτερη θεωρία που να υποδεικνύει ένα αντικειμενικό τέλος του καπιταλισμού και ότι αυτό ήταν εφεύρεση του Μπερνστάιν και μόνο. Τις δυσκολίες και τις αντιθέσεις του καπιταλισμού τις αναζητούσε μόνο στη σφαίρα της κυκλοφορίας. Ενάντια στη θεωρία του Τουγκάν-Μπαρανόφσκι για την απρόσκοπτη καπιταλιστική ανάπτυξη χάρη στη δυνατότητα του καπιταλισμού να δημιουργεί νέες αγορές και να ξεπερνά τις αναπτυσσόμενες ανισομετρίες, θεωρία που επηρέασε όλο το ρεφορμιστικό κίνημα, αντιπαράθεσε τη θεωρία του της υποκατανάλωσης13 για να αποδείξει το αναπόδραστο των καπιταλιστικών κρίσεων, κρίσεις που συνέβαλαν στην δημιουργία των υποκειμενικών προϋποθέσεων για την μετάβαση από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό. Κι όμως, 25 χρόνια μετά, παραδεχόταν ανοιχτά ότι είχε κάνει λάθος ως προς τις οικονομικές δυνατότητες του καπιταλισμού καθώς «από οικονομική σκοπιά, το κεφάλαιο εμφανίζει σήμερα μεγαλύτερη ζωτικότητα απ’ ότι πριν 50 χρόνια»14.\nΗ θεωρητική ασάφεια και ασυνέπεια που διέκρινε τις θέσεις του Κάουτσκι στα ζητήματα της οικονομίας κορυφώθηκε με την αποδοχή των θέσεων του Τουγκάν-Μπαρανόφσκυ που παλιότερα αποκύρησσε. Και αυτό ήταν απλά μια πλευρά της γενικότερης μεταστροφής του απέναντι στην αστική σκέψη και την καπιταλιστική κοινωνία. Στο βιβλίο του «Η Υλιστική Αντίληψη της Ιστορίας», το οποίο ο ίδιος χαρακτήριζε ως το κορυφαίο και τελικό προϊόν όλου του έργου του, πραγματεύεται σε περίπου 2000 σελίδες την εξέλιξη της φύσης, της κοινωνίας και του κράτους και αναδεικνύει όχι μόνο τη σχολαστική μεθοδολογία του και την ευρύτατη γνώση του για θεωρητικά ρεύματα και ιστορικά γεγονότα αλλά και τις πολλές παρανοήσεις του γύρω από το μαρξισμό και τελικά την οριστική ρήξη του με τη μαρξική επιστήμη.\nΠλέον διακυρήττει ανοιχτά ότι «υπάρχουν στιγμές όπου οι αναθεωρήσεις του μαρξισμού είναι αναπόφευκτες»16. Πλέον αποδέχεται όσα φαινομενικά αντιπάλευε σε όλη του τη ζωή. Δεν ενδιαφέρεται πια μόνο για την ερμηνεία του μαρξικού έργου αλλά αναλαμβάνει την ευθύνη για τις δική του σκέψη, παρουσιάζοντας το κυρίως έργο του ως τη δική του αντίληψη για την ιστορία, όχι απολύτως αποκομμένη αλλά ανεξάρτητη από τον Μαρξ και τον Ένγκελς. Τώρα ισχυρίζεται ότι οι δάσκαλοί του περιόρισαν την υλιστική αντίληψη της ιστορίας παραγνωρίζοντας τους φυσικούς παράγοντες διαμόρφωσής της. Αυτός, με αφετηρία όχι τον Χέγκελ αλλά το Δαρβίνο, «θα επεκτείνει την οπτική του ιστορικού υλισμού ώσπου αυτός να συνενωθεί με τη βιολογία»17. Αυτή όμως η διεύρυνση του ιστορικού υλισμού καταλήγει σε μια επιστροφή στον ακατέργαστο φυσιοκρατικό υλισμό των πρόδρομων του Μαρξ, μια επιστροφή στις θέσεις της επαναστατικής αστικής τάξης την οποία ο Μαρξ είχε υπερβεί με την απόρριψη του Φώυερμπαχ. Με βάση έναν τέτοιο φυσιοκρατικό υλισμό, ο Κάουτσκι, όπως και οι αστοί φιλόσοφοι πριν από αυτόν, υιοθετεί αναγκαστικά μια ιδεαλιστική σύλληψη της κοινωνικής εξέλιξης, η οποία στο ζήτημα του κράτους στρέφεται ανοιχτά στις παλιές αστικές αντιλήψεις που διάβαζαν την ιστορία της ανθρωπότητας ως ιστορία των κρατών. Καταλήγοντας στο αστικό δημοκρατικό κράτος ο Κάουτσκυ συμπεραίνει ότι «δεν υπάρχει πλέον έδαφος για βίαιη ταξική σύγκρουση. Ειρηνικά, μέσω της προπαγάνδας και των εκλογών, μπορούν να λήξουν οι συγκρούσεις και να παίρνονται οι αποφάσεις»18.\nΠαρά το γεγονός ότι είναι αδύνατο να αναλύσουμε εδώ λεπτομερώς αυτό το τρομερό βιβλίο του Κάουτσκυ19, οφείλουμε να πούμε ότι συνολικά αναδεικνύει τον αμφίβολο χαρακτήρα του «μαρξισμού» του Κάουτσκι. Η σύνδεσή του με το εργατικό κίνημα, αναδρομικά φανερώνεται σαν μια αστικού τύπου κοινωνική εργασία. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ποτέ δεν κατάλαβε την πραγματική θέση του Μαρξ και του Ένγκελς ή τουλάχιστο ποτέ δεν οραματίστηκε ότι η θεωρία θα μπορούσε να συνδεθεί άμεσα με την πραγματικότητα. Αυτός ο φαινομενικά σοβαρός μαρξιστής μαθητής στην πραγματικότητα δεν πήρε ποτέ το Μαρξ στα σοβαρά. Όπως πολλοί ευσεβείς ιερείς που πράττουν σε αντίθεση με τη διδασκαλία τους, ίσως δεν είχε ποτέ συναίσθηση του διχασμού της δικής του σκέψης και πράξης. Αναμφίβολα θα ήθελε να είναι πραγματικά ο αστός για τον οποίο ο Μαρξ κάποτε είπε ότι «είναι καπιταλιστής αποκλειστικά για το συμφέρον της εργατικής τάξης». Αλλά ακόμη και μια τέτοιου τύπου αλλαγή θα την απέρριπτε, εκτός και αν ήταν εφικτή με «ειρηνικό», αστικό, δημοκρατικό τρόπο. Ο Κάουτσκι «αποκυρήσσει την μπολσεβίκικη μελωδία που χτυπάει άσχημα στο αυτί του», έγραφε ο Τρότσκυ, «αλλά δεν αναζητά μια άλλη. Η λύση είναι απλή: ο παλιός μουσικός αρνείται ολοσδιόλου να παίξει με το όργανο της επανάστασης»20.\nΣτο τέλος της ζωής του, έχοντας αντιληφθεί ότι οι μεταρρυθμίσεις του καπιταλισμού που επιθυμούσε δεν μπορούσαν να επιτευχθούν με ειρηνικά, δημοκρατικά μέσα, στράφηκε εναντίον της ίδιας της πολιτικής του. Όπως όταν υπερασπιζόταν μια εκδοχή του μαρξισμού που, πλήρως αποκομμένη από την πραγματικότητα, μπορούσε να αξιοποιηθεί μόνο από τους αντιπάλους της, έτσι και τώρα έγινε υποστηρικτής της αστικής φιλελεύθερης ιδεολογίας, που ήταν αποκομμένη από τις πραγματικές συνθήκες της φασιστικής καπιταλιστικής κοινωνίας και τόσο χρήσιμη όσο παλιότερα ο μαρξισμός του στη δημοκρατική φάση του καπιταλισμού. «Οι άνθρωποι σήμερα απαξιώνουν τη φιλελεύθερη οικονομία», έγραφε στο τελευταίο έργο του, «όμως, οι θεωρίες του Κεναί, του Άνταμ Σμιθ και του Ρικάρντο δεν είναι σε καμία περίπτωση ανεπίκαιρες. Ο Μαρξ τις είχε αποδεχτεί ως προς την ουσία τους και τις προχώρησε παραπέρα. Και ποτέ δεν αρνήθηκε ότι η ελεύθερη εμπορευματική παραγωγή συνιστούσε την καλύτερη βάση για την ανάπτυξή της παραγωγής. Ο Μαρξ διέφερε από τους κλασσικούς οικονομολόγους στο ότι όταν εκείνοι έβλεπαν στην εμπορευματική παραγωγή από ιδιώτες την μόνη δυνατή οργάνωση της παραγωγής, εκείνος έβλεπε την υψηλότερη μορφή οργάνωσης αυτής να οδηγεί μέσα από την ίδια την ανάπτυξή της σε συνθήκες που επιτρέπουν μια ακόμη ανώτερη μορφή οργάνωσης, την κοινωνική παραγωγή, στην οποία η κοινωνία, ταυτισμένη με το σύνολο των εργαζόμενων ανθρώπων, ελέγχει τα μέσα παραγωγής και παράγει όχι για το κέρδος αλλά για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Η σοσιαλιστική οργάνωση της παραγωγής έχει τους δικούς της κανόνες, σε μεγάλο βαθμό διαφορετικούς από εκείνους της εμπορευματικής παραγωγής. Όμως, όσο επικρατεί η εμπορευματική παραγωγή, λειτουργεί καλύτερα όταν γίνονται σεβαστοί οι νόμοι κίνησής της που ανακαλύφθηκαν την εποχή του φιλελευθερισμού»21.\nΑρκετά αναπάντεχες ιδέες για τον άνθρωπο που επιμελήθηκε την έκδοση του «Θεωρίες για την Υπεραξία» του Μαρξ, ένα έργο που αποδείκνυε ολοκληρωτικά ότι «ο Μαρξ ποτέ δεν επικρότησε την άποψη ότι το περιεχόμενο της σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής θεωρίας του μπορούσε να προκύψει ως απλή λογική προέκταση των απολύτως αστικών θεωριών του Κεναί, του Σμιθ και του Ρικάρντο»22. Αυτή, όμως, η θέση του Κάουτσκι επιβεβαιώνει την προηγούμενη εκτίμησή μας ότι ήταν ένας εξαιρετικός μαθητής του Μαρξ και του Ένγκελς. Ήταν ακριβώς αυτό, μόνο όμως στο βαθμό που ο μαρξισμός μπορούσε να χωρέσει στη δική του περιορισμένη σύλληψη της κοινωνικής εξέλιξης και της καπιταλιστικής κοινωνίας. Στον Κάουτσκι, η «σοσιαλιστική κοινωνία», ή το λογικό συμπέρασμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης της εμπορευματικής παραγωγής, είναι στην πραγματικότητα ένα κρατικο-καπιταλιστικό σύστημα. Όταν κάποτε μπέρδεψε τη θεωρία της αξίας με νόμο της σοσιαλιστικής οικονομίας όταν απλά πραγματοποιείται συνειδητά αντί για το τυφλό χέρι της αγοράς, ο Ένγκελς του επισήμανε23 ότι στο Μαρξ η αξία είναι αυστηρά ιστορική κατηγορία. Ότι ούτε πριν, ούτε μετά τον καπιταλισμό υπήρξε ή θα υπάρξει παραγωγή αξίας διαφορετική από τον καπιταλισμό μόνο ως προς τη μορφή. Και ο Κάουτσκι αποδέχτηκε τη θέση του Ένγκελς, όπως φαίνεται στο έργο του «Η οικονομική θεωρία του Καρλ Μαρξ» (1887), όπου επίσης προσεγγίζει την αξία ως ιστορική κατηγορία. Απαντώντας, όμως, αργότερα στην αστική κριτική της σοσιαλιστικής οικονομικής θεωρίας επανέφερε, στο βιβλίο του «Η Εργατική Επανάσταση και το Πρόγραμμά της» (1922) τη θεωρία της αξίας, την αγορά, το χρήμα και την εμπορευματική παραγωγή στο σχέδιο του για μια σοσιαλιστική κοινωνία. Αυτό που κάποτε ήταν ιστορικά προσδιορισμένο έγινε αιώνιο.\nΜάταια είχε παρέμβει ο Ένγκελς. Ο Κάουτσκι είχε επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησε, στους μικροαστούς, που μισούν εξίσου τα μονοπώλια και το σοσιαλισμό, που ελπίζουν για μια καθαρά ποσοτική αλλαγή στην κοινωνία, μια μεγενθυμένη αναπαραγωγή του υπάρχοντος, ένα μεγαλύτερο και καλύτερο καπιταλισμό, μια καλύτερη και πληρέστερη δημοκρατία – αντί για τον καπιταλισμό που κλιμακώνεται στο φασισμό ή μετασχηματίζεται στον κομμουνισμό.\nΟ Κάουτσκι προτιμούσε τη διατήρηση της ελεύθερης εμπορευματικής παραγωγής και της πολιτικής της έκφρασης αντί για τα «οικονομικά» του φασισμού επειδή το πρώτο σύστημα καθόρισε το μακρόχρονο μεγαλείο και τη σύντομη μιζέρια του. Όπως ακριβώς είχε προστατέψει την αστική δημοκρατία με μαρξική φρασεολογία, έτσι και τώρα συσκότιζε τη φασιστική πραγματικότητα χρησιμοποιώντας δημοκρατική φρασεολογία. Γιατί τώρα, με το να στρέφει το βλέμμα όσων τον άκουγαν στο παρελθόν αντί για το μέλλον, τους καθιστούσε ανίκανους να δράσουν επαναστατικά. Ο άνθρωπος που λίγο πριν το θάνατό του διώχθηκε από το Βερολίνο στη Βιέννη, από τη Βιέννη στην Πράγα και από την Πράγα στο Άμστερνταμ, δημοσίευσε το 1937 ένα βιβλίο24 που αποδεικνύει ρητά ότι μόλις ένας «μαρξιστής» κάνει το βήμα από την υλιστική στην ιδεαλιστική αντίληψη της κοινωνικής εξέλιξης, φτάνει με βεβαιότητα σε εκείνο το μεταιχμιακό σημείο σκέψης όπου ο ιδεαλισμός μετατρέπεται σε τρέλα. Υπάρχει μια τρέχουσα αναφορά στη Γερμανία ότι ο Χίντερμπουργκ, παρακολουθώντας μια ναζιστική επίδειξη ταγμάτων εφόδου είπε σε ένα στρατηγό που στεκόταν δίπλα του ότι «δεν είχα ιδέα ότι έχουμε τόσους Ρώσους αιχμαλώτους». Το ίδιο και ο Κάουτσκι, στο τελευταίο του βιβλίο, διανοητικά βρίσκεται ακόμα στο «Τάννενμπεργκ». Η δουλειά του είναι μια πιστή καταγραφή των διαφορετικών στάσεων που πήραν οι σοσιαλιστές και οι πρόδρομοί τους απέναντι στο ζήτημα του πολέμου από τον 15ο αιώνα και μετά. Αποδεικνύει, αν και όχι στον Κάουτσκι, το πόσο γελοίος μπορεί να γίνει ο μαρξισμός όταν συνδέει την εργατική τάξη με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της αστικής τάξης.\nΟ Κάουτσκι έγραψε το τελευταίο του βιβλίο, όπως έλεγε ο ίδιος, «για να καθορίσει ποια θέση έπρεπε να πάρουν οι σοσιαλιστές και δημοκράτες σε περίπτωση που ξεσπάσει ένας νέος πόλεμος παρά τις προσπάθειές μας να τον εμποδίσουμε»25. Βέβαια, συνέχιζε, «δεν υπάρχει καμία άμεση απάντηση πριν ο πόλεμος όντως ξεσπάσει και μπορέσουμε να διακρίουμε ποιος τον προκάλεσε και ποιος είναι ο σκοπός του». Υποστηρίζει ότι «αν ξεσπάσει πόλεμος, οι σοσιαλιστές πρέπει να προσπαθήσουν να διατηρήσουν την ενότητά τους, να περισώσουν την οργάνωσή τους κατά τη διάρκεια του πολέμου ώστε να μπορέσουν να δρέψουν τους καρπούς της κατάρρευσης αντιλαϊκών καθεστώτων όπου αυτό προκύψει. Το 1914 αυτή η ενότητα χάθηκε και υποφέρουμε ακόμα από αυτήν την καταστροφή. Τα πράγματα όμως σήμερα είναι πολύ πιο καθαρά από τότε. Η αντιπαράθεση μεταξύ δημοκρατικών και αντιδημοκρατικών καθεστώτων είναι πολύ οξύτερη. Και είναι αναμενόμενο ότι αν υπάρξει ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος, όλοι οι σοσιαλιστές θα βρεθούν στο πλευρό της δημοκρατίας».\nΜετά τις εμπειρίες του τελευταίου πολέμου και των ιστορικών εξελίξεων που ακολούθησαν, δεν υπάρχει καμιά ιδιαίτερη ανάγκη αναζήτησης του μαύρου πρόβατου που προκαλεί τους πολέμους, ούτε είναι κανένα μυστικό το γιατί γίνονται οι πόλεμοι. Το να θέτει όμως κανείς τέτοια ερωτήματα δεν είναι απλή βλακεία όπως θα μπορούσε να υποθέσει κανείς. Πίσω από τη φαινομενική αφέλεια κρύβεται η πρόθεση να υπηρετηθεί η μία μορφή του καπιταλισμού πολεμώντας μία άλλη. Εξυπηρετεί το να προετοιμάζονται οι εργάτες για τον επερχόμενο πόλεμο, με αντάλλαγμα το δικαίωμα να οργανώνονται σε εργατικές οργανώσεις, να ψηφίζουν στις εκλογές και να συσπειρώνονται σε σχηματισμούς που να εξυπηρετούν τόσο το κεφάλαιο όσο και τις καπιταλιστικές εργατικές ενώσεις. Είναι η παλιά πολιτική του Κάουτσκι, που απαιτεί παραχωρήσεις από το κεφάλαιο, με αντάλλαγμα εκατομμύρια νεκρούς εργάτες στις επερχόμενες καπιταλιστικές συγκρούσεις. Στην πραγματικότητα, ακριβώς όπως οι πόλεμοι του κεφαλαίου, ανεξάρτητα από τις πολιτικές διαφοροποιήσεις των κρατών και τη συνθαμοτολογία που χρησιμοποιείται, είναι πόλεμοι για τα καπιταλιστικά κέρδη και ενάντια στην εργατική τάξη, δεν υπάρχει επιλογή συμμετοχής των εργατών στον πόλεμο μέ ή χωρίς προϋποθέσεις. Αντίθετα, ο πόλεμος, και ακόμα και η προπολεμική περίοδος, θα σφραγιστούν από μια γενικευμένη και πλήρη στρατιωτική δικτατορία τόσο στις φασιστικές όσο και στις αντιφασιστικές χώρες. Ο πόλεμος μπορεί να σβήσει τις τελευταίες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στα δημοκρατικά και τα αντιδημοκρατικά έθνη. Και οι εργάτες θα υπηρετήσουν το Χίτλερ, όπως υπηρέτησαν τον Κάιζερ. Θα υπηρετήσουν το Ρούσβελτ, όπως υπηρέτησαν τον Ουίλσον. Θα πεθάνουν για το Στάλιν, όπως πέθαναν για τον Τσάρο.\nΟ Κάουτσκι δεν ταραζόταν με την φασιστική πραγματικότητα, αφού για αυτόν η δημοκρατία ήταν η φυσική κατάσταση του καπιταλισμού. Η νέα κατάσταση ήταν απλά μια ασθένεια, μια προσωρινή τρέλα, κάτι το ξένο στον καπιταλισμό. Πίστευε πραγματικά σε έναν πόλεμο για τη δημοκρατία, για να επιτραπεί στον καπιταλισμό να προχωρήσει στη λογική του πορεία προς μια πραγματική κοινοπολιτεία. Το 1937 οι προβλέψεις του περιλάμβαναν φράσεις όπως η ακόλουθη: «Έχει έρθει πλέον ο καιρός όπου είναι εφικτό να ξεμπερδέψουμε με τον πόλεμο ως μέσο επίλυσης των πολιτικών συγκρούσεων ανάμεσα στα κράτη»26. Ή, «η επεκτατική πολιτική των Ιαπώνων στην Κίνα, των Ιταλών στην Αιθιοπία, είναι η τελευταία ηχώ του παρελθόντος, της περιόδου του ιμπεριαλισμού. Δύσκολα θα επαναληφθούν τέτοιου είδους πόλεμοι»27. Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιες φράσεις στο βιβλίο του Κάουτσκι και κατά στιγμές φαίνεται σαν όλος ο κόσμος του να περιοριζόταν στους τέσσερις τοίχους της βιβλιοθήκης του, στην οποία είχε ξεχάσει να προσθέσει τους τόμους της πρόσφατης ιστορίας. Ο Κάουτσκυ είναι πεπεισμένος ότι ο φασισμός θα ηττηθεί ακόμα και χωρίς πόλεμο, η δημοκρατία θα επανέλθει, όπως και μια περίοδος ειρηνικής προόδου προς το σοσιαλισμό, αντίστοιχη με αυτήν πριν το φασισμό. Περιέγραφε την ουσιαστική αδυναμία του φασισμού με τη φράση «ο προσωπικός χαρακτήρας των δικτατοριών αποδεικνύει ήδη ότι περιορίζουν την ίδια την ύπαρξή τους στη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής»28. Πίστευε ότι το φασισμό θα ακολουθούσε μια επιστροφή στην «κανονική» ζωή σε μια ολοένα σοσιαλιστικότερη αφηρημένη δημοκρατία και στη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων που είχαν ξεκινήσει την ένδοξη περίοδο της σοσιαλδημοκρατικής μετωπικής πολιτικής.\nΤώρα όμως είναι οφθαλμοφανές ότι η μόνη σήμερα εφικτή καπιταλιστική μεταρρύθμιση είναι η φασιστική μεταρρύθμιση. Και, στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο μέρος του «προγράμματος κοινωνικοποίησης» της σοσιαλδημοκρατίας, που ποτέ δεν τόλμησε να εφαρμόσει, έχει εφαρμοστεί από το φασισμό. Όπως οι απαιτήσεις της γερμανικής αστικής τάξης δεν ικανοποιήθηκαν το 1848 αλλά στην αντεπαναστατική περίοδο που ακολούθησε, έτσι και το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της σοσιαλδημοκρατίας, το οποίο η ίδια δεν μπόρεσε να εγκαινιάσει την περίοδο της κυριαρχίας της, βρήκε πρακτική εφαρμογή από το Χίτλερ. Απλά για να αναφέρουμε μερικά γεγονότα, ο Χίτλερ και όχι η σοσιαλδημοκρατία υλοποίησε την μακρόχρονη επιθυμία των σοσιαλιστών για προσάρτηση της Αυστρίας. Ο φασισμός και όχι η σοσιαλδημοκρατία θεμελίωσε τον κρατικό έλεγχο στη βιομηχανία και τις τράπεζες. Ο Χίτλερ και όχι η σοσιαλδημοκρατία καθιέρωσε την πρωτομαγιά ως νόμιμη αργία. Μια προσεκτική ανάλυση όσων οι σοσιαλιστές ήθελαν να κάνουν και ποτέ δεν έκαναν, σε σύγκριση με τις πολιτικές από το 1933, αναδεικνύει σε οποιονδήποτε αντικειμενικό παρατηρητή ότι ο Χίτλερ υλοποίησε το πρόγραμμα της σοσιαλδημακρατίας, χωρίς όμως τους σοσιαλιστές. Όπως ο Χίτλερ, η σοσιαλδημοκρατία και ο Κάουτσκι ήταν αντίθετοι τόσο στον μπολσεβικισμό όσο και στον κομμουνισμό. Ακόμα και ένα πλήρως κρατικο-καπιταλιστικό κράτος όπως το ρωσικό απορρίπτονταν και από τους δύο υπέρ ενός απλού κρατικού ελέγχου. Και η υλοποίηση ενός τέτοιου προγράμματος δεν επιχειρήθηκε από τους σοσιαλιστές αλλά πραγματοποιήθηκε από τους φασίστες. Ο αντιφασισμός του Κάουτσκι δείχνει μόνο ότι όπως παλιότερα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η μαρξιστική θεωρία μπορούσε να συμπληρωθεί με μια μαρξιστική πρακτική, έτσι και τώρα δεν μπορούσε να δει ότι μια καπιταλιστική πολιτική μεταρρύθμισης απαιτεί μια καπιταλιστική μεταρρυθμιστική πρακτική, που αποδείχτηκε ότι ήταν η φασιστική πρακτική. Η ζωή του Κάουτσκι μπορεί να διδάξει στους εργάτες ότι στην πάλη ενάντια στο φασιστικό καπιταλισμό πρέπει αναγκαστικά να ενσωματώνεται η πάλη ενάντια στην αστική δημοκρατία, η πάλη ενάντια στον καουτσκισμό. Η ζωή του Κάουτσκι μπορεί με ειλικρίνεια και χωρίς κακή προαίρεση να συμπυκνωθεί στις λέξεις: Από το Μαρξ στο Χίτλερ.\nΜετάφραση: Κώστας Λίλας\nΤο κείμενο γράφτηκε το 1939 και δημοσιεύτηκε το 1978. Η μετάφραση έγινε απο το Marxist Internet Archive. Δημοσιεύτηκε στο έκτο τεύχος της έντυπης έκδοσης της Μαρξιστικής Επιθεώρησης Praxis (Σεπτέμβρης-Δεκέμβρης 2014)\n1 Der Sozialistische Kampf, Παρίσι, Νοέμβριος 1938, σελ. 271\n2K. Kautsky, Aus der Fruhzeit des Marxism us, Πράγα 1935, σελ. 20\n3 ο.π., σελ. 93\n4 Capital Vol I, σελ. 677 (Kerr ed.).\n5 Die Internationale, Άνοιξη 1915\n6 The Letters of Lenin, Λονδίνο 1937, σελ. 342\n7 The Social Revolution\n8 K. Kautsky, Sozialisten und Krieg, Πράγα 1937, σελ. 673\n9 Aus der Fruhzeit des Marxismus, σελ. 50\n10 ο.π., σελ. 112\n11 ο.π., σελ. 155\n12 ο.π., σελ. 273\n13 Neue Zeit, 1902, No. 5\n14 K. Kautsky, Die Materialistische Geschichtsauffassung Vol. II, Βερολίνο 1927, σελ. 623.\n15 Τα όρια των οικονομικών θεωριών του Κάουτσκυ και οι μεταμορφώσεις τους περιγράφονται και κριτικάρονται έξοχα στο βιβλίο του Χένρικ Γκρόσμαν DasAkkumulations– undZusammenbruchsgesetzdeskapitalistischenSystems(Leipzig 1929)\n16 K. Kautsky, Die Materialistische Geschichtsauffassung Vol. II, σελ. 630.\n17 ο.π., σελ. 629\n18 ο.π., σελ. 431\n19 Παραπέμπουμε στην εκτενή κριτική του έργου του Κάουτσκυ από τον Καρλ Κορς στο DieMaterialistischeGeschichtsauffassung. EineAuseinandersetzungmitKarlKautsky. Leipzig, 1929\n20 L. Trotsky, Dictatorship vs. Democracy\n21 Sozialisten und Krieg, σελ. 665\n22 K. Korsch, Karl Marx. ΝέαΥόρκη, 1938, σελ. 92. Επίσης: Ο πρόλογος του Ένγκελς στη γερμανική έκδοση του ThePovertyofPhilosophy, 1884; και στο δεύτερο τόμο του Κεφαλαίου\n23 Der Fruhzeit des Marxismus, σελ. 145\n24 Sozialisten und Krieg.\n25 ο.π., σελ. 8\n26 ο.π., σελ. 265\n27 ο.π., σελ. 656\n28 ο.π., σελ. 646\nΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΡΛ ΚΑΟΥΤΣΚΙ ΜΑΡΞ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΧΙΤΛΕΡ\nΑπό Δημήτρης Κούλαλης 01/05/2021


Survivor spoiler 27/4: Ράκος η Μαριαλένα – Με ενόχλησε που δεν ήρθε να δει πως είμαι - Soknews\nby Αννα Μακρή 27 Απριλίου, 2021, 8:18 πμ\nΟ τραυματισμός της Μαριαλένας στο Survivor 2021 οδήγησε σε ένταση, κλάματα αλλά και εξομολογήσεις από τη πλευρά του Σάκη.\nΚακή μέρα η χθεσινή στο Survivor 2021 για την Μαριαλένα Ρουμελιώτη αφού τραυματίστηκε και δεν κατάφερε να βοηθήσει την ομάδα της.\nΣα να μην έφτανε αυτό, στην κακή ψυχολογία της προστέθηκε και η στάση του Σάκη Κατσούλη όταν κέρδισαν οι κόκκινοι.\nΗ παίκτρια «έσπασε» μπροστά στον Γιώργο Λιανό, χωρίς να αναφέρει αρχικά τι την έχει πιέσει τόσο ψυχολογικά. Αρκέστηκε μόνο να πει ότι είναι προσωπικό.\nΣτην συνέχεια ο Σάκης Κατσούλης προσπάθησε να την πλησιάσει, αλλά εκείνη αρχικά δεν ήθελε να αναπτύξει πολύ ό,τι είχε συμβεί, ενώ ο ίδιος θεώρησε δικαιολογία το ότι την πείραξαν οι πανηγυρισμοί και θεώρησε ότι δεν έχει κάποιον δικό της στην Μπλε ομάδα και ξεσπά πάνω του καθώς είναι ο πιο δικός της άνθρωπος. Επίσης επισήμανε ότι η Μαριαλένα δεν έχει δείξει ποτέ ζήλια στο παρελθόν και πως ο ίδιος δεν το σκέφτηκε έτσι όταν πήρε στην πλάτη του την συμπαίκτριά του.\nΗ Μαριαλένα από την πλευρά της υποστήριξε ότι ενοχλήθηκε που εκείνη είχε χτυπήσει και εκείνος δεν ενδιαφέρθηκε και πανηγύριζε όπως είπε «δίχως αύριο».\nΕνώ λίγο αργότερα μιλώντας on camera ξέσπασε σε κλάματα ξανά λέγοντας:\n«Δεν ξέρω τι πήγε στραβά σήμερα. Εγώ δεν είμαι καθόλου καλά ψυχολογικά. Με το καλημέρα σας χτύπησα και δεν μπόρεσα να βοηθήσω την ομάδα μου. Είμαι πολύ κακά ψυχολογικά, πολύ πιεσμένη. Όλα μου φταίνε. Θέλω να ηρεμίσω και να τα σκεφτώ λίγο πιο καθαρά.3\nΠρώτα από όλα τα έβαλα με τον εαυτό μου που χτύπησα και δεν πρόσεξα και μετά δεν μπόρεσα να βοηθήσω την ομάδα μου. Με πονάν οι ήττες. Μετά μου έφταιγαν όλα. Με ενόχλησε που κέρδισε η κόκκινη ομάδα. Που ενώ ήμουν ημιλιπόθιμη στον πάγκο, ο Σάκης ο πιο δικός μου άνθρωπος, δεν ήρθε να μου πει ένα «πως είσαι;».\nΔεν είπα να μην το ζήσει με την ομάδα του, αλλά περίμενα ότι θα τον ένοιαζε πως είμαι».\nnewsSPOILER ΔΙΑΡΡΟΕΣ survivorSurvivorSurvivor 2021 ΕλλάδαSurvivor 4 spoilersurvivor grsurvivor greeceΜαριαλενα Ρουμελιωτη\nPrevious article Ο Λευτέρης Πετρούνιας επέστρεψε στην Ελλάδα μας με το χρυσό!\nNext article Ανέκδοτο: Στο ασανσέρ…\nΑνέκδοτο: Στο ασανσέρ…


EMILY´S : ΦΡΙΚΗ!!\nΕίχα πει ότι δεν πρόκειται να ξαναβάλω πολιτικά σχόλια και γιαυτό ξανάφτιαξα όλες τις σελίδες και αναρτήσεις, θέλοντας αυτό το μπλογκ "ανώδυνο". Πώς να μην σχολιάσω τα όσα συμβαίνουν, όμως, σε επίπεδο κοινωνίας στην πόλη που ζούμε;\nΑπό πού ν' αρχίσει κανείς; Από την εξαθλίωση του κέντρου και των λαθρομεταναστών κατοίκων του που σκοτώνουν για να πάρουν και να πουλήσουν όσο-όσο μια βιντεοκάμερα στις 5 το πρωί εν μέσω Γ' Σεπτεμβρίου; Σηκώνει μεγάλη κοινωνιολογική ανάλυση το γιατί, η προέλευση των λαθρομεταναστών από τόσες ηπείρους και το τι ΔΕΝ κάνει η Ελληνική πολιτεία, η όποια- με τις τραγελαφικές της παθογένειες που έχουν πάψει προ πολλού να είναι γελαφικές και είναι σκέτη τραγωδία για τη Νεοελληνική κοινωνία-.\nΑπό τα σάπισμα ανθρώπων που δεν ήσαν κουκουλοφόροι από νεαρούς και λιγότερο νεαρούς Ματάδες στο Σύνταγμα, αν τους ρωτήσεις, έχουν χίλια παράπονα και χίλιες απαντήσεις.\nΩς εδώ, μια χαρά ξανακάθεται το "εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω" της Γαλάτειας. Εμείς, όμως, τι να τις κάνουμε τις δικαιολογίες;\nΚαι τα "παλληκαράκια" με την κουκουλίτσα που πάνε και ρίχνουν μολότωφ σε ένα από τα μισητότερα αστυνομικά τμήματα, το Ε' των Εξαρχείων, ήδη από τη δεκαετία του '70, σαββατιάτικο, μες στη ¨λαϊκή" της Καλλιδρομίου,." για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση" και σκοτώνουν στην κυριολεξία "αμάχους". Άνθρωποι κινδυνεύουν ως "παράπλευρες απώλειες".\nΚαι να δούμε στη νέα μας δεκαετία τον ναζισμό να σηκώνει κεφάλι στη χώρα μας, η Χρυσή Αυγή -σιχαίνομαι και να το ονοματίσω, έτσι που μαγαρίζουν τη λέξη "Χρυσός", κάτι φωτεινό σαν τον ήλιο-. Οι κοινωνιολογικές αναλύσεις είναι εδώ απλές, ευκολοεξήγητες και αφήνουν τους επαγγελματίες του κλάδου άνεργους, τόσο εμφανείς οι εξηγήσεις από όλους είναι.\nΕίναι πια αργά για να ξαναθυμηθούμε ότι κάτι σάπιο πλανάται επί του βασιλείου της Δανιμαρκίας. Αργά;\nΜε τόσο άχρηστες ηγεσίες, είναι θαρρώ ώρα να πούμε στοπ, να αυτοοργανωθούμε, να ξανακατεβούμε στους δρόμους και να ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΜΕ εκείνους που ο λαός (τι θα πει αυτό, ποιός είναι αυτός, άλλη ανάλυση εδώ) έβαλε να αποφασίζουν για τη δική σας και τη δική μας ζωή (δεν μιλάμε πια για τύχη) στους θώκους του αποφασίζειν.\nΕίναι πια καιρός να συνασπίσουμε τα θέλω μας απέναντι στην ανυπαρξία τους, ανυπαρξία πολιτικής πλεύσης, ιδεών και προοπτικής.\nΕίναι ήδη αργά, ας μην το κάνουμε αργότερο.\nΚαι τα λεπτά μετράνε, για τη ζωή μας.\nΔεν είμαι υπέρ της έμμεσης δημοκρατίας, πλην, στο εξαιρετικά σύνθετο παγκόσμιο περιβάλλον στο οποίο αναγκαστικά λειτουργούμε (εμείς πάντως, και αυτό αδυνατούμε να κάνουμε ως λαός σήμερα) η άμεση δημοκρατία είναι απλώς μη εφαρμόσιμη.\nΔεν θα ήθελα να εκχωρήσω σε καμμιάν και κανένα το δικαίωμα να εκπροσωπούν τις δικές μου απόψεις. Δεν γίνεται, όμως αλλιώς και τα χρόνια περάσαν και οι ουτοπίες πήγανε να βρουν τον εμπνευστή τους Άγγλο Μουρ.\nΔυστυχώς, ακόμα το πιστεύω: Όλοι μαζί μπορούμε: μπορούμε να τους αναγκάσουμε να αλλάξουν τη ρότα της κοινωνίας, της χώρας. Αρκεί να αντιδράσουμε στοχευμένα ΤΩΡΑ, τα υπόλοιπα για το μέλλον κλπ θα είναι ανόητες μεγαλοστομίες. Κι ας αφήσουμε κατά μέρος τα οργανωμένα κόμματα αριστερά κι αριστερίστικα με τις υπερμετρωπίες, τις μυωπίες και ιδίως τις πρεσβυωπίες τους, δεν μας αξίζουν, ποτέ δεν μας άξισαν, άλλωστε.


Σούπερ έκπληξη, εκτός τελικού η Σέλτικ - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική / More / Αθλητικά / Σούπερ έκπληξη, εκτός τελικού η Σέλτικ\nΣούπερ έκπληξη, εκτός τελικού η Σέλτικ\nΗ Ινβερνές έκανε τη μεγάλη έκπληξη στα ημιτελικά του Κυπέλλου Σκωτίας, καθώς απέκλεισε με 3-2 στην παράταση (1-1 κανονική διάρκεια) την Σέλτικ (έπαιζε με 10 από το 55’) στο «Χάμπντεν Παρκ» της Γλασκώβης και θα παίξει για πρώτη φορά στην ιστορία σε τελικό. Εκεί θα αντιμετωπίζει τη Φόλκερκ, η οποία το Σάββατο έκανε επίσης την έκπληξη και επικράτησε 1-0 της Χιμπέρνιαν!\nΤο ματς με την Ινβερνές ξεκίνησε πολύ καλά για τους «καθολικούς», καθώς στο 18’ έκαναν το 1-0 με τον Βίρτζιλ φαν Ντάικ… Η φάση που άλλαξε το ματς ήρθε στο 55′, όταν ο τερματοφύλακας της Σέλτικ, Κρεγκ Γκόρντον, έκανε πέναλτι και αποβλήθηκε!!! Ο Τάνσεϊ ισοφάρισε από την «άσπρη βούλα». Το 1-1 δεν άλλαξε μέχρι και την ολοκλήρωση του 90λεπτου και έτσι οι δυο ομάδες οδηγήθηκαν στην παράταση. Η Ινβερνές πέτυχε το 2-1 με τον Οφέρε στο 96′. Στο 103’ ο Γιον Γκουιντέτι, που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο στο 98’ ως αλλαγή, σκόραρε για την Σέλτικ και ισοφάρισε σε 2-2. Στο 117′ ο Ντέιβιντ Ρέιβεν πέτυχε το ιστορικό γκολ για την Ινβερνές, διαμορφώνοντας το τελικό 3-2.\nΑναλυτικά για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Σκωτίας έχουμε:\nΧιμπέρνιαν – Φόλκερκ 0-1 (75′ Σίμπαλντ)\nΙνβερνές – Σέλτικ 3-2 παρ. 1-1 κ.δ. (58′ πέν. Τάνσεϊ, 96′ Οφέρε / 18′ Φαν Ντάικ, 103′ Γκουιντέτι)\nΝα θυμίσουμε ότι και πέρυσι η Σέλτικ δεν είχε παίξει στον τελικό του Κυπέλλου. Έτσι, φέτος δεν θα κάνει το τρεμπλ (έχει σηκώσει το Λιγκ Καπ, ενώ αναμένεται να πάρει το πρωτάθλημα). Η Φόλκερκ θα παίξει σε 5η φορά στον τελικό και έχει δυο τρόπαια. Πέρσι η Ινβερνές έπαιξε για πρώτη φορά τελικό Λιγκ Καπ, αλλά ηττήθηκε στα πέναλτι από την Αμπερντίν.


Ανατριχίλα: Μετά την κηδεία της γιαγιάς της τράβηξε αυτή τη φωτογραφία - Μετά από λίγο όταν την είδε πιο προσεκτικά της σηκώθηκε η τρίχα! - Περίεργα-Funny - Athens magazine\nMy Style Rocks: Αδιανόητο! Ο Λάκης Γαβαλάς σηκώθηκε και τραγούδησε Μαζωνάκη!\nEurovision: Η Ειρήνη Παπαδοπούλου έδωσε απάντηση "κόλαφο" για τη Στεφανία Λυμπεράκη! «Με την εταιρεία μου καταθέσαμε...»


Για να μη μείνουμε ταπί και... μη ψύχραιμοι! - Praxis Brokers\nΑΡΧΙΚΗ Τα νέα μας Για να μη μείνουμε ταπί και... μη ψύχραιμοι!\nΓια να σκεφτούμε για ακόμα αργότερα, ακόμα πιο δύσκολο… Είναι δυνατόν να σκεφτεί ένας 20άρης, στα καλύτερά του, πώς θα θέλει να είναι στη σύνταξη, τι θα κάνει και πώς θα ζει; Βέβαια, όταν θα έρθει η ώρα να τα σκεφτούμε όλα αυτά, δεν θα μπορούμε να κάνουμε και πολλά…\nΣήμερα, όλο και περισσότεροι νέοι αρχίζουν και βλέπουν πιο μακριά. Παρατηρούν τι γίνεται στην κοινωνία και προβληματίζονται για το τι θα γίνει στο μέλλον. Ξεκινούν λοιπόν από νωρίς να κάνουν κάποιες αλλαγές, που σιγά σιγά τους γίνονται συνήθεια, ώστε όταν έρθει η ώρα να είναι προετοιμασμένοι και να έχουν το… κομπόδεμά τους!\n● Δεν φορτωνόμαστε χρέη: Όλοι θέλουμε να κάνουμε το μεταπτυχιακό των ονείρων μας στην Αμερική, ή θέλουμε να πάρουμε το εξαιρετικό νέο μοντέλο αυτοκινήτου που βγήκε μόλις τον προηγούμενο μήνα. Για αυτά όμως, και για άλλα πολλά, θα πρέπει να πάρουμε δάνεια τα οποία θα πρέπει να ξεπληρώνουμε στην ώρα τους, αν δεν θέλουμε να έχουμε προβλήματα. Αν όμως φορτωθούμε χρέη, αμέσως αμέσως η αποταμίευση που λέγαμε παραπάνω, πάει βόλτα…\nΠροηγούμενο Άρθρο\tEδωσαν τα «χέρια» Εθνική Ασφαλιστική και International Life\nΕπόμενο Άρθρο\tΟ αέναος κύκλος του «νέου Ασφαλιστικού»


Steve Jobs: Το πρώτο επίσημο trailer της ταινίας | Techblog.gr\nΠέμπτη, 02/07/2015 · Λορένα Σιούτη Apple Steve Jobs Steve Wozniak\nΥπό την σκηνοθετική οδηγία του Danny Boyle, ο Michael Fassbender είναι αγνώριστος υποδυόμενος τον Jobs και συνοδεύεται από τον Seth Rogen ως Steve Wozniak.\nΟ Danny Boyle είναι γνωστός από το Slumdog Millionaire και σκηνοθετεί το σενάριο του West Wing και του Aaron Sorkin, δημιουργού του The Social Network. Αφού ξεπεράστηκαν όλα τα προβλήματα της παραγωγής που είχαν προκύψει, η ταινία θα βγει στις αίθουσες στις 9 Οκτωβρίου του 2015.\nΔείτε το trailer και πείτε μας πως σας φαίνεται:\nΑυτός όπου έχει το ρόλο του Jobs (ιδιαίτερα του γέρου Jobs) δεν μοιάζει Κ-Α-Θ-Ο-Λ-Ο-Υ. Πιστεύω ότι η πρώτη ταινία για τη ζωή του Jobs είχε μακράν καλύτερους ηθοποιούς όπου να έμοιαζαν στα πραγματικά πρόσωπα.\nΝα ρωτήσω κατι η ταινια θα φτάνει μέχρι το 2011 με την παρουσίαση του iPhone 4s ;


Μαγεμένη ψυχή : CaptainBook.gr - Το πιο ενημερωμένο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο.\nΣυγγραφέας: Romain Rolland\nΗ ψυχή μιας γυναίκας μαγεμένης απ’ το θαύμα της ζωής, απ’ τη σκληρότητα, τον πόνο και την ομορφιά, απ’ τον έρωτα και το μίσος -μια ματωμένη ψυχή μαγεμένη πάντα απ’ τη δημιουργία και την καταστροφή- δημιουργεί τη ζωή, αγωνίζεται να την κάνει πιο όμορφη, ώσπου σβήνει τσακισμένη, μα πάντα μαγεμένη, κοιτάζοντας μακριά, μ’ ένα χαμόγελο γεμάτο βεβαιότητα για το μέλλον.\nΣημείωση: Μέρος ΙΙ\n18χ13 εκ., 304 σελίδες\nΔέσιμο: Μαλακό εξώφυλλοΤόπος έκδοσης: Αθήνα Αριθμός τόμου: 5 από 6 ISBN13 Set: 978-960-446-187-5 Ταξινόμιση DDC: 843 (Γαλλική πεζογραφία - Μυθιστόρημα)\nΆλλα πρόσωπα: Άρης Νικολετόπουλος (Μεταφραστής) ISBN: 978-960-270-355-7\tISBN (10ψήφιο): 960-270-355-5 Βάρος: 0.367 κιλά\nΕκδότης: Γκοβόστης 5.00\nRomain RollandΟ Ρομαίν Ρολλάν γεννήθηκε το 1866 στη Γαλλία. Βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία για τη διατριβή του με τίτλο: Η Γέννηση του Νεότερου Λυρικού Θεάτρου. Διορίστηκε καθηγητής Ιστορίας στην Εκόλ Νορμάλ το 1895. Πέντε χρόνια αργότερα οργάνωσε το πρώτο διεθνές συνέδριο της Ιστορίας της Μουσικής.\nΣτο διάστημα από το 1895 έως το 1902 έγραψε πολλά θεατρικά έργα, τα οποία είχε εμπνευστεί από τη Γαλλική Επανάσταση: Δαντών, 14 Ιουλίου, Θρίαμβος του Λόγου κ.ά. Έγραψε επίσης έργα τεχνοκριτικά και ιστορικά: Φραγκίσκος Μιλλέ, Βίος του Μπετόβεν, Το Λαϊκό Θέατρο κ.ά. Όταν κηρύχθηκε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, διέφυγε στην Ελβετία, όπου δημοσίευσε το αντιπολεμικό μανιφέστο του Υπέρ την Σύγκρουσιν. Το 1915 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ για τη Λογοτεχνία.\nΤο μεγαλύτερο και κυριότερο έργο του είναι ο Ζαν Κριστόφ που έχει ως θέμα τον Μπετόβεν. Άλλα έργα του είναι: Το Εσωτερικό Ταξίδι, το οποίο αποτελεί την πνευματική αυτοβιογραφία του, Μαχάτμα Γκάντι, οι βιογραφίες Γκαίτε και Μπετόβεν, τα μυθιστορήματα Αννέτα και Σύλβια, Μήτηρ και Υιός, το πολεμικό διήγημα Πέτρος και Λουκία, το θεατρικό Λιλουλί κ.ά.\nΑπό τις Εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφορούν τα εξής έργα του: Μαγεμένη Ψυχή, Ζαν Κριστόφ, Μπερλιόζ, Μπετόβεν και Μιχαήλ Άγγελος.


"Πρωτοψάλτες, Λαμπαδάριοι και Δομέστιχοι του Πατριαρχικού Ναού τον Κ΄ αιώνα" (Πρωτοπρ. Σεραφείμ Φαράσογλου) | Ψαλτολόγιον (Psaltologion)\n"Πρωτοψάλτες, Λαμπαδάριοι και Δομέστιχοι του Πατριαρχικού Ναού τον Κ΄ αιώνα" (Πρωτοπρ. Σεραφείμ Φαράσογλου)\nThread starter pfilippou\nΚατόπιν προφορικής αδείας του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου π. Σεραφείμ Φαράσογλου, θα ξεκινήσει η σταδιακή ανάρτηση μιας πολύ ενδιαφέρουσας και ανέκδοτης, από το αρχείο του, εργασίας, η οποία αφορά στους Πρωτοψάλτες, Λαμπαδαρίους και Δομεστίχους της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας κατά τον κ΄ αιώνα.\nΗ πολύπονος αυτή εργασία έγινε περί το έτος 1984, όταν ο π. Σεραφείμ διακονούσε ως Εφημέριος στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης (Σουηδία). Όπως θα διαπιστώσετε, ιδίοις ωσίν, η προσπάθεια αυτή ήτο εργώδης καθώς ο π. Σεραφείμ εργάστηκε μόνος του, με υποτυπώδη και όχι επαγγελματικά μέσα ηχογράφησης. Παρόλα αυτά, το αποτέλεσμα είναι άρτιο και γι’ αυτό αναρτάται προς κοινήν ωφέλειαν παντός ενδιαφερομένου.\nΗ πρώτη ηχογράφηση αφορά στον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.τ.Χ.Ε. Ιάκωβο Ναυπλιώτη (1864 – 1942) : http://www.mediafire.com/listen/v2q...Ναυπλιώτης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\nΥ.Γ.: Μετά την ολοκλήρωση αυτού του έργου, θα ακολουθήσει η ανάρτηση του επίσης ανέκδοτου έργου του π. Σεραφείμ, το οποίο αφορά στην Τάξη και Ψαλμωδία του Πανσέπτου Πατριαρχικού Ναού του Οικουμενικού Πατριαρχείου.\nΕὐχαριστοῦμε πολύ ἐσένα καί τόν αἰδεσιμιλογιώτατο!\nΤό σπουδαῖο αὐτό θέμα μεταφέρθηκε μέ μόνιμη ἀνακατεύθυνση διά τῶν ἠχογραφήσεων τῶν Πατριαρχικῶν στήν Ιστορία > Βιογραφίες - Εργογραφίες.\nΠολλές ευχαριστίες, τόσο σε εσένα Παναγιώτη για το ωραίο δώρο, όσο και στον πατέρα Σεραφείμ Φαράσογλου για την προσφορά των σπουδαίων αυτών αρχείων!!!\nΝα πούμε πως η αρκετά σπάνια ηχογράφηση του Αλέκου Μουτάογλου που ακούμε στο 35:58 ανήκει στο Φραγκίσκο Μανιάτη και πραγματοποιήθηκε στην οικία του. Δυστυχώς, τελείωσε το καρούλι την ώρα που έψαλλε ο Μουτάογλου. Έτσι, την κατάληξη που δε χώρεσε συνεπλήρωσε αργότερα ο κ. Δημήτριος Ιωαννίδης, τον οποίο και ακούμε στο παραπάνω ηχητικό.\nΣυνεχίζουμε, συν Θεώ, με την ηχογράφηση-αφιέρωμα του π. Σεραφείμ Φαράσογλου στον δάσκαλό του Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.τ.Χ.Ε. Κωνσταντίνο Πρίγγο (1892 - 1964) : http://www.mediafire.com/listen/096...ος+Πρίγγος+(Πρωτοπρ.+Σεραφείμ+Φαράσογλου).mp3\nΑγαπητοί φιλόμουσοι και συνάδελφοι Ιεροψάλτες,\nΚαλή χρονιά με υγεία και χαρά. Ως δώρο για το νέο έτος αλλά και για τους χθες και σήμερα εορταζομένους αγαπητούς συναδέλφους, εξαιρέτως δε του φιλτάτου μοι κ. Μπουλμπουτζή Ιωάννη, αναρτώ το γ΄ μέρος της εργασίας του Πρωτοπρ. Σεραφείμ Φαράσογλου που αφορά στον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.Χ.Ε. Θρασύβουλο Στανίτσα (1910 - 1987), του οποίου διετέλεσε κανονάρχης επί σειρά ετών στον Πάνσεπτο Πατρ. Ναό, όταν ο αείμνηστος Δάσκαλος ήταν ακόμη Άρχων Λαμπαδάριος: https://www.dropbox.com/s/z4pqsgwx9...ίτσας (Πρωτοπρ. Σεραφείμ Φαράσογλου).mp3?dl=0\nΥ.Γ.: Η παρούσα ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε ζώντος του Άρχοντος, εξ ου και τα συγκινητικά λόγια του π. Σεραφείμ στο τέλος αυτής.\nΠροχωρούμε, συν Θεώ Αγίω, στην ανάρτηση του Δ΄ Μέρους που αφορά στον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.Χ.Ε. Βασίλειο Νικολαΐδη (1915 - 1985) : https://www.dropbox.com/s/yb2lls0xu...αΐδης (Πρωτοπρ. Σεραφείμ Φαράσογλου).mp3?dl=0\nΜε τη χάρη του Παναγίου Θεού, αναρτούμε το Ε΄ και τελευταίο μέρος της εργασίας του π. Σεραφείμ Φαράσογλου, το οποίο αφορά στους Λαμπαδαρίους και Δομεστίχους του Πατριαρχικού Ναού τον Κ΄ αιώνα. Στο τέλος υπάρχει και μια συγκινητική αναφορά στην παραδοσιακή μορφή του Μεγάλου Εκκλησιάρχου π. Γερασίμου Παυλίδου (1872 - 1961).\nΑξίζει, νομίζω, να αναφέρω στην αγάπη σας τη μαρτυρία του π. Σεραφείμ σχετικά με τον μακαριστό Γέροντα Γεράσιμο: «Ο π. Γεράσιμος πριν μετατεθεί στον Πατριαρχικό Ναό, ήταν εφημέριος στον Ι. Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μουχλίου (Παναγία Μουχλιώτισσα), η οποία ευρίσκεται ανάμεσα στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και το Ιωακείμιο Παρθεναγωγείο στο Φανάρι, λίγο πιο πάνω από το Μετόχι του Παναγίου Τάφου. Λόγω ηλικίας, πρόλαβε την εποχή κατά την οποία επιτρεπόταν οι κληρικοί του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου να κυκλοφορούν στην Πόλη με ράσα. Μάλιστα, ο π. Γεράσιμος είχε μακριά γένια και μαλλιά. Αυτό, αργότερα, φαινόταν πολύ παράξενο στα παιδιά που διακονούσαν στον Πατριαρχικό Ναό (είτε ως Κανονάρχες είτε ως Ιερόπαιδες), διότι τον γνώριζαν με κοντά μαλλιά και κοντό μούσι. Ήταν ιδιαίτερα καλλίφωνος και μουσικολογιώτατος. Αιωνία του η μνήμη».\nΤα ηχητικά βρίσκονται στο σύνδεσμο: https://www.dropbox.com/sh/bbxwb1nwk5vbuqv/AACc0UQNHhszPwdFF7_aSTwza?dl=0\nΠαραθέτω εναλλακτικούς συνδέσμους των ανωτέρω ηχητικών στο Mediafire, λόγω τεχνικού προβλήματος το οποίο παρουσιάστηκε στο Dropbox.\n1) Θρασύβουλος Στανίτσας : http://www.mediafire.com/file/pg89q..._Στανίτσας_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n2) Βασίλειος Νικολαΐδης : http://www.mediafire.com/file/xt17i...Νικολαΐδης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n3) Εισαγωγή για τους Λαμπαδαρίους και Δομεστίχους της Μ.Χ.Ε. τον Κ΄ αιώνα : http://www.mediafire.com/file/gqm63hxoh9kr9nj/05_01_-_Εισαγωγή_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n4) Νικόλαος Δανιηλίδης : http://www.mediafire.com/file/52tva...Δανιηλίδης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n5) Ελευθέριος Γεωργιάδης : http://www.mediafire.com/file/9s9yu...Γεωργιάδης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n6) Βασίλειος Εμμανουηλίδης : http://www.mediafire.com/file/za257...ανουηλίδης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n7) Αναστάσιος Μιχαηλίδης (Σόμπατζης) : http://www.mediafire.com/file/224a2...Μιχαηλίδης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n8) Δημήτριος Μαγούρης : http://www.mediafire.com/file/4499q...ς_Μαγούρης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n9) Δημοσθένης Παϊκόπουλος : http://www.mediafire.com/file/huve3...αϊκόπουλος_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n10) Ιωάννης Χαριατίδης : http://www.mediafire.com/file/4vds9...Χαριατίδης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n11) Νικόλαος Δικαστόπουλος : http://www.mediafire.com/file/zvyp2...αστόπουλος_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n12) Πρωτοπρ. Παναγιώτης Τσινάρας : http://www.mediafire.com/file/kruz8...ς_Τσινάρας_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n13) Επίλογος : http://www.mediafire.com/file/5ut2n7r3d5sta13/05_11_-_Επίλογος_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\n14) Μέγας Εκκλησιάρχης π. Γεράσιμος Παυλίδης : http://www.mediafire.com/file/ia4da...ς_Παυλίδης_(Πρωτοπρ._Σεραφείμ_Φαράσογλου).mp3\nΥ.Γ.: Οι σύνδεσμοι των ηχητικών αρχείων στο Dropbox παραμένουν και ελπίζω να αποκατασταθεί το πρόβλημα. Όπως και να έχει, όμως, ας υπάρχουν και στο Mediafire για σιγουριά. Ζητώ συγγνώμη για την όποια ταλαιπωρία σας προκάλεσα. Καλή δύναμη!\nLikes: chelaruc and alex7305


Αισιοδοξία για βελτίωση στη Ferrari | Formula 1 | gazzetta.gr\nΠαρασκευή, 22 Ιουλίου 2016 - 20:33\nΑισιοδοξία για βελτίωση στη Ferrari\nΟι Σεμπάστιαν Φέτελ και Κίμι Ραϊκόνεν εμφανίστηκαν αισιόδοξοι ότι η Ferrari θα βελτιωθεί ενόψει των κατατακτηρίων δοκιμών και του αγώνα της Ουγγαρίας.\nΠάνω από 1,5 δεύτερο ήταν η διαφορά της Ferrari από τη Mercedes στην πρώτη περίοδο των ελεύθερων δοκιμών της Ουγγαρίας, ενώ στη δεύτερη έπεσε στα 9 δέκατα. Όπως και να έχει, η Scuderia χρειάζεται βελτίωση για να έχει αξιόλογα αποτελέσματα στις κατατακτήριες δοκιμές και στον αγώνα, με τους Σεμπάστιαν Φέτελ και Κίμι Ραϊκόνεν να εμφανίζονται αισιόδοξοι ότι θα πάνε καλύτερα πράγματα τις επόμενες δύο ημέρες.\n«Δεν είμαι τελείως χαρούμενος με την ισορροπία. Αν είναι καλύτερη, μπορούμε να βελτιωθούμε και στα τρία κομμάτα. Δεν είναι έκπληξη που η Mercedes είναι καλή. Ήταν ανάμεικτο απόγευμα για μας. Το μονοθέσιο είναι καλό, πρέπει να βελτιωθούμε λίγο και θα είμαστε σε καλύτερη θέση αύριο. Η Mercedes ήταν πολύ ανταγωνιστικό το πρωί και το απόγευμα. Πρέπει να δουλέψουμε και μετά να δούμε πού βρισκόμαστε», είπε ο τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής.\nΑπό τη μεριά του, ο Iceman ρωτήθηκε τι σκεφτόταν για τη διαφορά από τα «ασημί βέλη». «Δεν έχω δει όλους τους χρόνους, οπότε είναι πολύ νωρίς να πω. Όμως, ξέρουμε ότι είναι γρήγοροι και είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να βελτιωθούμε.\nΤο πόσο θα βελτιωθούν αύριο είναι μία άλλη υπόθεση, αλλά θα δούμε αύριο. Δεν ήταν τόσο κακή η μέρα μας, κάναμε κάποιες βελτιώσεις και ακόμα μπορούμε να βλετιωθούμε», ανέφερε ο Φινλανδός. Όσο για το αν η μάχη είναι με τη Red Bull και όχι με τη Mercedes, απλά γέλασε και έδωσε λακωνική απάντηση. «Θα δούμε, δεν μπορώ να πω!».


Με βαρύ βιογραφικό η νέα διοικήτρια του Νοσοκομείου Αργολίδας Μαρία Σαρρίδη - piperatanews\nΜεταδιδακτορική Έρευνα(Post Doc). Έναρξη 18/05/2017-Λήξη 3/07/2019. Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Θέμα: «Πολιτική Αγωγής Υγείας. Από τη Θεωρία στην Πράξη».\nΟ Αντ/χης και οι Πρόεδροι στις καταστροφές από τη νεροποντή (φωτογραφίες)


Η FIA επιβεβαίωσε άλλα οκτώ κρούσματα Covid-19 - F1RACINGNEWS\nOctober 17, 2020 October 17, 2020 Αδάμ Πίτσης\tCovid-19, FIA, Formula 1\nΤο κυβερνητικό σώμα της Formula 1,η FIA ανακοίνωσε άλλα οκτώ επιβεβαιωμένα κρούσματα Covid-19 , μετά από τον τελευταίο γύρο τεστ της Παρασκευής.\nΣύμφωνα με τα αποτελέσματα, από τα 1506 τεστ τα οποία έγιναν μεταξύ 9 έως 15 Οκτωβρίου, διαγνωστικάν θετικά δύο μέλη της Renault. Τα συγκεκριμένα άτομα, βρισκόταν στην Ισπανία την ημέρα γυρισμάτων του Alonso. Επιπλέον, δεύτερο μέλος της Mercedes βγήκε θετικό κατά τη διάρκεια του Eifel GP. *Το πρώτο κρούσμα της Mercedes περιλαμβάνεται στα παραπάνω κρούσματα.\nΑυτός είναι ο μεγαλύτερος αριθμός κρούσματων μέσα σε μια εβδομάδα. Ωστόσο αυτήν την εβδομάδα σημειώθηκε και ο δεύτερος μικρότερος αριθμός από πραγματοποιημένα τεστ κορονοϊου. Παρόλο αυτά αυτό δεν ανησυχεί την FIA για την περίπτωση ύπαρξης παραπάνω μη διαγνωσμένων κρούσματων.\nΗ Formula 1 ήταν από τα πρώτα “μεγάλα” αθλήματα τα οποία επέστρεψαν την περίοδο της πανδημίας. Μέχρι στιγμής αυτή η επιστροφή ήταν αρκετά επιτυχής. Μετά από τα πολλές χιλιάδες τεστ που έχουν πραγματοποιηθεί, τα συνολικά επιβεβαιωμένα κρούσματα είναι 35, μετά από περίπου τρεισήμισι μήνες .\nΟ Sergio Perez , είναι ο μόνος οδηγός ο οποίος έχει διαγνωστεί με κορονοϊό. Αυτό είχε συμβεί όταν ο Μεξικανός οδηγός της Racing Point , πήγε για λίγες μέρες πίσω στο Μεξικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει και τα δύο Grand Prix στο Silverstone.\n← Στα 41 ακόμα κορυφαίος…\nAragon GP: Pole Position o Quartararo →\nRenault – Παρελθόν από την Alpine o Abiteboul\nJanuary 11, 2021 January 11, 2021 Νίκος Δαφνομήλης\nArnoux – “H Ferrari δεν θα κάνει θαύματα το 2021”


Εάν υποβάλετε, απορρίψετε ή εγκρίνετε ένα φύλλο κατανομής χρόνου και, στη συνέχεια, συνειδητοποιήσετε ότι έχετε κάνει κάποιο λάθος ή εάν θέλετε να προσθέσετε ένα σχόλιο, μπορείτε να ανακαλέσετε το φύλλο κατανομής χρόνου, εάν δεν έχει ακόμη λάβει έγκριση από τον τελικό αναθεωρητή στην αλυσίδα έγκρισης. Μπορούν να ανακαλέσουν μόνο φύλλα κατανομής χρόνου με κατάσταση υποβληθέντων ή αποδεκτών .\nΣημείωση: Εάν είστε ο τελικός αναθεωρητής στην αλυσίδα έγκρισης και το φύλλο κατανομής χρόνου έχει επισημανθεί ως επεξεργασμένο, έχει ήδη υποβληθεί σε επεξεργασία και οι αλλαγές δεν μπορούν να γίνουν μέσω του Microsoft Office Project Web Access. Ένα εργαλείο άλλου κατασκευαστή τώρα είναι κάτοχος των δεδομένων.\nΑνάκληση υποβληθέντος φύλλου κατανομής χρόνου ως κατόχου φύλλου κατανομής\nΣτη γρήγορη εκκίνηση, στην περιοχή η εργασία μου, κάντε κλικ στην επιλογή Κέντρο φύλλου κατανομής χρόνου.\nΕπιλέξτε ενέργειεςκαι, στη συνέχεια, επιλέξτε ανάκληση φύλλου κατανομής χρόνου.\nΕπιλέξτε Ναι για να ανακαλέσετε το φύλλο κατανομής χρόνου.\nΑνάκληση υποβληθέντος φύλλου κατανομής χρόνου ως υπεύθυνου κατανομής χρόνου\nΣτη γρήγορη εκκίνηση, στην περιοχή εγκρίσεις, κάντε κλικ στην επιλογή φύλλο κατανομής χρόνου.\nΣτην περιοχή "φίλτρο" της σελίδας " αναθεώρηση των φύλλων κατανομής χρόνου μου ", κάντε κλικ στην επιλογή εγκεκριμένη από εμένα.\nΕπιλέξτε επιλογές ημερομηνίας ή φίλτρου πόρου ή και τα δύο, ανάλογα με την περίπτωση.\nΕπιλέξτε ανάκληση για να ανακαλέσετε το φύλλο κατανομής χρόνου.


WRP-100 Αναμεταδότης ασύρμ περιφεριακών AEOLUS-APOLLO-HYDRA\nWRP-100 Αναμεταδότης ασύρματων περιφεριακών AEOLUS-APOLLO-HYDRA\nWRP-100 Αναμεταδότης ασύρματων περιφεριακών AEOLUS-APOLLO-HYDRA ποσότητα\nΚωδικός προϊόντος: 4372 Κατηγορίες: Ασύρματος Συναγερμός AEOLUS, Ασύρματος Συναγερμός Hydra\nΜπορεί να δεχθεί έως 50 ασύρματα περιφερειακά.\nΑπόσταση μετάδοσης έως 100 μέτρα με οπτική επαφή.\nΣυχνότητα Λειτουργίας: 868MHz. Τροφοδοσία: 230VAC.\nΔιαστάσεις: 110(Μ) x 50(Π) x 30(Υ) χιλιοστά.\nSigma security Συστήματα Ασφαλείας Κάμερες Συναγερμοί Καλαμάτα Θυροτηλεόραση Κλειστά κυκλώματα Πληροφορική Ταμειακές ΜηχανέςΤα πάντα για την ασφάλεια σας. Δείτε τώρα τις προσφορές μας και καλέστε μας να μιλήσετε με εκπρόσωπο μας για τις καλύτερες λύσεις ασφαλείας για το χώρο σας. Είτε επαγγελματική στέγη είτε κατοικία έχετε ανάγκη απο ένα πλήρες σύστημα συναγερμού και καμερών παρακολούθησης. Αποτρέψτε τους επίδοξους ληστές με κορυφαίες λύσεις απομακρυσμένης διαχείρισης.\nWIR-200 Ασύρματος ανιχνευτής PIR για πίνακες AEOLUS και HYDRA\nWMC-200 Ασύρματη μαγνητική επαφή AEOLUS – HYDRA\nΑσύρματος Πίνακας Συναγερμού SIGMA AEOLUS\nHKF-300 Ασύρματο τηλεχειριστήριο 4 πλήκτρων AEOLUS-HYDRA


Πνευματικοί Λόγοι: Αρχιμ. Ιερόθεος Βλάχος - Ο Τελευταίος Πειρασμός του Καζαντζάκη\nΑρχιμ. Ιερόθεος Βλάχος - Ο Τελευταίος Πειρασμός του Καζαντζάκη\n(Νυν Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου)\nΤην εποχή που ήμουν φοιτητής γινόταν πολύς λόγος για τον Καζαντζάκη και τα έργα του, που κυκλοφορούσαν πάρα πολύ και διαβάζονταν από τους νέους.\nΕπειδή άκουγα πολλά για τον Καζαντζάκη και για τις περιπέτειες της ζωής του, ήθελα να έχω προσωπική γνώμη. Γι’ αυτό άρχισα να διαβάζω προσεκτικά και, κατά το δυνατόν, απροκατάληπτα τα έργα του.\nΤο δεύτερο βιβλίο του Καζαντζάκη που διάβασα ήταν «ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Στο βιβλίο αυτό φαινόταν καθαρά η σοσιαλιστική αντίληψη του συγγραφέα. Δεν πρόκειται εδώ να παρουσιάσω τις απόψεις μου για το βιβλίο και τις ιδέες που περικλείονται σ’ αυτό. Θα αρκεσθώ στην παρουσίαση μερικών εντυπώσεών μου από την ανάγνωση. Πρώτον, διέκρινα μια λογοτεχνία ξεπερασμένη για την εποχή μας.Ο Καζαντζάκης χρησιμοποιεί ωραίες εκφράσεις, περιπεπλεγμένες προτάσεις, ενώ η σύγχρονη λογοτεχνία αρκείται στην παρουσίαση της εικόνας με λίγες, λιτές και απλές λέξεις. Δεύτερον, διακρίνεται ο Καζαντζάκης για τον παθολογικό ηδονισμό της περιγραφής διαφόρων ερωτικών σκηνών, φυσικών και ανωμάλων. Η σύγχρονη ψυχολογία μπορεί να κάνη αναλύσεις πάνω στο σημείο αυτό. Τρίτον, ο Καζαντζάκης ουσιαστικά είναι πουριτανός, εκφράζει το δυτικό πνεύμα. Από την μια επαινεί υπερβολικά τον Παπά-Φώτη, χρησιμοποιώντας εκφραστικότατα κοσμητικά επίθετα, από την άλλη κατεβάζει μέχρι τα «τάρταρα» της Κολάσεως τον Παπά-Γρηγόρη. Ξεχωρίζει τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς με ανάλογα δικά του αισθήματα. Αυτό συνιστά δυτική και κυρίως πουριτανική αντίληψη, όπως το περιγράφει πολύ ωραία ο Παπά-Φιλόθεος Φάρος, και διαφέρει πολύ από ανάλογες περιγραφές του Παπαδιαμάντη, ο οποίος παρουσιάζει και τα λάθη των Κληρικών, όπως και όλων των ανθρώπων, αλλά στέκεται με αγάπη, σεβασμό, περιμένοντας την τελική κρίση από τον Θεό. Ο Παπαδιαμάντης δεν χωρίζει τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς με κριτήρια ηθικολογικά, αλλά βλέπει την τρεπτότητά τους τόσο προς το κακό όσο και προς το καλό και κυρίως αφήνει τον Θεό να τους κρίνη.\nΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: «Παρεμβάσεις στην σύγχρονη κοινωνία» – Τόμος Α’ – Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας)


Truth Social: Αυτή είναι η νέα social πλατφόρμα του Τραμπ | Ειδησεις | Pagenews.gr\nΑφροδίτη Πάνου 24.10.2021 | 06:30 ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 4 '\nPagenews.gr / Κόσμος / Truth Social: Αυτή είναι η νέα social πλατφόρμα του Τραμπ\nΈχοντας αποκλειστεί από άλλες εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης, ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε τη δημιουργία μία νέας πλατφόρμας για να επικοινωνεί με τους υποστηρικτές του, το περίφημο Truth Social.\nΣύμφωνα με τον Ντόναλντ Τραμπ, η πλατφόρμα του θα “αντιστέκεται στην τυραννία των μεγάλων τεχνολογικών εταιριών”. Κατηγορώντας τις big tech εταιρείες πως φιμώνει τους αντιφρονούντες στις ΗΠΑ, ο Trump ανακοίνωσε πως σκοπεύει να προσφέρει και μία συνδρομητική video-on-demand υπηρεσία.\nΝα θυμίσουμε πως του έχει απαγορευτεί η είσοδος στα μεγάλα social media όπως το Twitter και το Facebook, μετά τα γεγονότα του Καπιτωλίου τον Ιανουάριο. Αρχικά είχε δημιουργήσει ένα blog με την ονομασία “From the Desk of Donald J Trump”, το οποίο έκλεισε όμως ένα μήνα μετά όντας απλά “βοηθητικό στις ευρύτερες προσπάθειες που κάνουμε και ετοιμάζουμε”.\nΜία πρώτη εκδοχή του Truth Social θα γίνει διαθέσιμη τον επόμενο μήνα σε συγκεκριμένους χρήστες και θα έχει μία εθνική κυκλοφορία μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2022.\n«Ζούμε σε ένα κόσμο που οι Ταλιμπάν έχουν μία τεράστια παρουσία στο Twitter, αλλά ο αγαπημένος σας Αμερικανός Πρόεδρος έχει φιμωθεί. Όλοι με ρωτάνε γιατί δεν αντιστέκεται κάποιος στις Big Tech; Λοιπόν, εμείς θα το κάνουμε σύντομα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ντόναλντ Τραμπ.\nTruth Social: Λίγα λόγια για τον Ντόναλντ Τραμπ\nΟ Ντόναλντ Τζον Τραμπ ήταν ο 45ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης, είναι οικονομολόγος, επιχειρηματίας, εργολάβος, πρώην τηλεπαρουσιαστής, ενώ έχει γράψει και 20 βιβλία.\nΟ πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, που έχει φανατικούς υποστηρικτές αλλά και επικριτές, γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου του 1946 στην Νέα Υόρκη. Ο πατέρας του δούλευε στην αγορά ακινήτων και ο Τραμπ ακολούθησε τα βήματά του. Στα 35 του πήρε την διεύθυνση της επιχείρησης. Από την αρχή ήθελε να γίνει μεγιστάνας. Κι όσα κι αν του προσάπτουν, για το επιχειρηματικό του δαιμόνιο, κανένας δεν έχει αμφιβολία.\nΑπό το 1978 και μετά την ανακατασκευή ενός μεγάλου ξενοδοχείου στο Μανχάταν, έβαλε μπροστά τα σχέδια του για τον ουρανοξύστη Τραμπ, που αποτελείται από 58 ορόφους και φτάνει τα 202 μέτρα. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1983. Αργότερα συμμετείχε και στην ανανέωση του παγοδρομίου στο Σέντραλ Πάρκ. Συνέχισε τις ανακαινίσεις ξενοδοχείων αλλά και άλλων κτιρίων, σε Νέα Υόρκη και Φλόριντα.\nΎστερα ήρθε το Ατλάντικ Σίτι. Το «Λας Βέγκας» της ανατολής. Εκεί άνοιξε ξενοδοχεία-καζίνο. Ο Τραμπ ήταν ποια μεγιστάνας και από το 1982 ήταν μέσα στους 400 πλουσιότερους ανθρώπους. Όμως η ζωή του είχε και τις άσχημες στιγμές της. Έχασε τον αδελφό του από το αλκοόλ (που ο ίδιος σιχαίνεται) και χρεοκόπησε ούτε μια, ούτε δυο, αλλά τέσσερις φορές. Κατάφερε όμως να παραμείνει πλούσιος. Όπως είπε και ο ίδιος «εκμεταλλεύτηκα τους νόμους, όπως κάνουν πολλοί. Όταν οι άλλοι το κάνουν δεν ασχολείται κανείς, ενώ αν το κάνει ο Τραμπ, ασχολούνται όλοι».\nSOCIALSOCIAL MEDIASOCIAL MEDIA ΤΡΑΜΠTRUTH SOCIALΤΡΑΜΠ SOCIAL MEDIA


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: The National Videogame Arcade\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: The National Videogame Arcade, Νότινγχαμ\nΞενοδοχεία κοντά σε: The National Videogame Arcade\n24-32 Carlton Street | Hockley, Νότινγχαμ NG1 1NN, Αγγλία\nThe National Videogame Arcade: Διαβάστε κριτικές\nΣε οποιαδήποτε απόσταση από: The National Videogame Arcade\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: The National Videogame Arcade\n0,6 χλμ. από The National Videogame Arcade\n0,1 χλμ. από The National Videogame Arcade\n0,3 χλμ. από The National Videogame Arcade\n0,7 χλμ. από The National Videogame Arcade\n0,5 χλμ. από The National Videogame Arcade\n0,8 χλμ. από The National Videogame Arcade\nΗ τιμή που βρήκατε είναι κατά 50% χαμηλότερη από τη μέση τιμή του ξενοδοχείου, η οποία είναι 159 $/διανυκτέρευση.\n1,0 χλμ. από The National Videogame Arcade\n2,1 χλμ. από The National Videogame Arcade\n1,5 χλμ. από The National Videogame Arcade\n1,7 χλμ. από The National Videogame Arcade\n2,5 χλμ. από The National Videogame Arcade\n2,0 χλμ. από The National Videogame Arcade\n2,2 χλμ. από The National Videogame Arcade\n2,9 χλμ. από The National Videogame Arcade\n3,8 χλμ. από The National Videogame Arcade\n4,2 χλμ. από The National Videogame Arcade\n5,5 χλμ. από The National Videogame Arcade\n5,3 χλμ. από The National Videogame Arcade


Newsorama: Ρέθυμνο: Νεαρός οδηγός εγκλωβίστηκε στο αυτοκίνητό του μετά από τροχαίο\n21 Φεβρουαρίου, 2019 - Ελλάδα\nΡέθυμνο: Νεαρός οδηγός εγκλωβίστηκε στο αυτοκίνητό του μετά από τροχαίο - H καμπαρντίνα του JW. Anderson είναι το ΙΤ item του φθινοπώρου - Με αέρα Χολιγουντιανής ντίβας η Μέγκαν Μαρκλ - Εσύ κρατάς μυστικό; - Συνελήφθη ζευγάρι αρχαιοκάπηλων στο Ηράκλειο - Σοκολατένιο γλυκάκι πολύ γρήγορο!! Με γεύση που ξετρελαίνει !! - Με Χιμένεθ ο σχεδιασμός της ΑΕΚ για την νέα χρονιά - Άλογα το ‘σκασαν και κυκλοφορούσαν μέσα στην πόλη της Λαμίας - Αποκαρδιωτική η εικόνα του ελληνικού αμφιθεάτρου στην Κυρήνη - Η Ειρήνη Στεριανού με τα εσώρουχα σε βίντεο κλιπ\nNewsorama > Ελλάδα > Ρέθυμνο: Νεαρός οδηγός εγκλωβίστηκε στο αυτοκίνητό του μετά από τροχαίο\nΛίγο πριν από τις 3 τα ξημερώματα της Πέμπτης, σοβαρό τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε στα Αγγελιανά του Δήμου Μυλοποτάμου στο Ρέθυμνο.\nΚάτω από άγνωστες συνθήκες, νεαρός οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματός του, το οποίο βγήκε από την πορεία του και στη συνέχεια ανατράπηκε εγκλωβίζοντας στο εσωτερικό του τον 25χρονο άνδρα.\nΆμεσα έσπευσαν στον τόπο του ατυχήματος άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας αλλά και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Η επιχείρηση των πυροσβεστών για τον απεγκλωβισμό του τραυματισμένου νεαρού ολοκληρώθηκε με επιτυχία λίγη ώρα αργότερα, και εν συνεχεία οι διασώστες του πρόσφεραν τις πρώτες βοήθειες.\nΤελικά ο οδηγός μεταφέρθηκε με το ασθενοφόρο στο νοσοκομείο Ρεθύμνου όπου και νοσηλεύεται. Η κατάσταση της υγείας του, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, δεν φαίνεται να εγκυμονεί κινδύνους για τη ζωή του.\nΚρήτη: Νεκρή 78χρονη στο Ρέθυμνο από τη γρίπη\nΣυνελήφθη ζευγάρι αρχαιοκάπηλων στο Ηράκλειο