Λα Γκρέκα Μπελέτσα, δε σίκουελ - POPAGANDA\nΛα Γκρέκα Μπελέτσα, δε σίκουελ\nΒάλε Φιλιππίδη, Κοντομηνά, Ζουγανέλη, Φάρατζ, Κουρή και Τάκη και πάμε να φτιάξουμε κάτι όμορφο.\nΗ λαϊκή αγανάκτηση αυτήν την εβδομάδα βρήκε την «επώνυμη» έκφρασή της στο πρόσωπο του Γιάννη Ζουγανέλη. Ο, διαχρονικά συμπαθής, καλλιτέχνης μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των Γρηγόρη Ψαριανού και Γιάννη Βαρβιτσιώτη στο νυχτερινό κέντρο που εμφανίζεται κάλεσε «τους πολιτικούς που βρίσκονται στην αίθουσα να αποχωρήσουν». Τον πρώτο, μάλιστα, ειρωνικά «τον έστειλε να πάει στον φίλο του τον Κουβέλη». Ο Ψαριανός που (μάλλον ακόμα δεν αισθάνεται πολιτικός) και είναι λίγο πιο ετοιμοπόλεμος σε κάτι τέτοια, δεν τσίμπησε. Ο Βαρβιτσιώτης αποχώρησε. Σημαντική λεπτομέρεια: όλα αυτά δε συνέβησαν σε κάποιο υπόγειο πανκ καπηλειό, σαν το αλήστου μνήμης Καταραμένο Σύνδρομο, αλλά στην Ακτή Πειραιώς. Το τελευταίο πράγμα που θα φανταζόμουν ότι θα κάνω είναι να υπερασπίζομαι την υπόληψη της οικογένειας Βαρβιτσιώτη (αν και τιμώ αυτό το fake twitter account) αλλά με «φιάλη ουίσκι €140 & 160 (κομπλέ), κρασί ανά δύο άτομα €70 & 80» όσο να’ ναι αποδυναμώνεται ο αντικομφορμιστικός οίστρος. Κι αποδεικνύεται ότι τελικά δεν είσαι και τόσο έξω από αυτό το τρισκατάρατο σύστημα που υπηρετούν οι πολιτικοί που δε θέλεις στο κοινό σου.\nΗ λαϊκή οργή, επίσης αυτήν την εβδομάδα, είχε και διεθνή εκπροσώπηση. Εντός του ευρωκοινοβουλίου, ο βρετανός ηγέτης του UK Independence Party, Νάιτζελ Φάρατζ, επιτέθηκε στον Αντώνη Σαμαρά, κάνοντας το λογοπαίγνιο που αναρτήθηκε σε χιλιάδες λογαριασμούς social media με έδρα την Ελλάδα. Τον κάλεσε να αλλάξει το όνομα του κόμματός που καθοδηγεί από “New Democracy” σε “No Democracy”, από «Νέα Δημοκρατία» σε «Μη Δημοκρατία». Δεν έχω καμία διάθεση, επίσης, να υπερασπιστώ τη δημοκρατικότητα ενός πρωθυπουργού που κυβερνά με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου ή που επιδεικνύει έναν πρωτοφανή αυταρχισμό π.χ. στην περίπτωση του επανασυλληφθέντα Κώστα Σακκά, αλλά καλό είναι να ξέρουμε (ή να τσεκάρουμε) ποιος λέει τι. Εδώ είναι οι θέσεις του κόμματος του Νάιτζελ Φάρατζ. Αν συμφωνείτε με την ακροδεξιά του ατζέντα, ας πούμε στο μεταναστευτικό, να χαίρεστε τα like που κερδίσατε με την ανάρτησή σας. Αν όχι, ας θυμηθείτε αυτό που λέγαμε και πρόσφατα. Στην εποχή μας, δε γίνεται διαφορετικά, Το Πρόσωπο Είναι Το Μήνυμα.\nΣε μια πιο χαλαρή νότα, το viral καλαμπούρι της εβδομάδας στον ωκεανό του ίντερνετ ήταν το βίντεο με τη συνέντευξη του Τάκη Τσουκαλά, καλεσμένου στο χαλαρό talk show με τον υπέροχο τίτλο Τα Καρντάσιανς. Μισό λεπτό. Ο Τάκης Τσουκαλάς με τη γνωστή εκρηκτική (sic) τηλεοπτική παρουσία είναι πια mainstream τηλεοπτική περσόνα. Δεν γκαρίζει ανάβοντας καπνογόνα και κραδαίνοντας σουρωτήρια σε ένα συγκεκριμένο κοινό περιφερειακού καναλιού, αλλά μοιράζεται τις απόψεις του σε ένα καθωσπρέπει σκηνογραφημένο πλατό. Δυστυχώς, η λέξη “trivialization” δεν έχει επαρκή μετάφραση στα ελληνικά, αφού το «ευτελισμός» είναι πολύ λίγο. Σε ένα ενδιαφέρον κομμάτι αυτής της τηλεοπτικής του εμφάνισης ο Τάκης μας λέει ότι έκλεισε την επιχείρησή του πριν λίγα χρόνια, ίσως γιατί – όπως θυμόμαστε από την εκπομπή του Βαξεβάνη (εδώ στο 17’30”) για το ελληνικό ποδόσφαιρο – έχει κερδίσει μερικά εκατομμύρια ευρώ (5,7 για την ακρίβεια) από το στοίχημα. Αυτό, κάπως σχετικό με το προφίλ του «γραφικού οπαδού με την άδολη αγάπη για την ομάδα» που του κερδίζει θέση στη μικρή οθόνη.\nΥπάρχει όμως κι άλλη μια τριάδα πρωταγωνιστών που μας απασχόλησαν τις τελευταίες μέρες…\nΠρώτος και καλύτερος, ο Άγγελος Φιλιππίδης. Κρατούμενος πια σε πολύ σκληρές τούρκικες φυλακές (όπως μας πληροφορούν τα δελτία ειδήσεων ντύνοντας το θέμα με σκηνές και σάουντρακ από το Εξπρές Του Μεσονυχτίου), περιμένει την έκδοσή του στην Ελλάδα για το απίστευτο σκάνδαλο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Η διαδρομή του «Λύκου του ΤΤ», σύμφωνα με τα πρωτοσέλιδα της περασμένης Κυριακής, τυπική αυτού που λέμε «γαλάζιου παιδιού». Γαλάζια επιχειρηματική οικογένεια, Κολλέγιο, ΟΝΝΕΔ, έμπιστος της οικογένειας Βαρδινογιάννη, πρόεδρος του Παναθηναϊκού που προπηλάκιζε διαιτητές και τα έβαζε μέσω ποδοσφαίρου με τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και μετά ΤΤ. And the rest is history…\nΣτην ίδια, υπέροχα διδακτική, ιστορία πρωταγωνιστεί και ο επιχειρηματίας Δημήτρης Κοντομηνάς. Ή για την ακρίβεια η πιστωτική του κάρτα που θα μείνει μάλλον στην ιστορία της ελληνικής σκανδαλολογίας, αποκτώντας ανάλογες διαστάσεις με π.χ. τα πάμπερς της υπόθεσης Κοσκωτά. Αθώος ή ένοχος, θα αποφανθεί η δικαιοσύνη, η οφειλή των 2.293.000 ευρώ σε αυτήν την κάρτα δίχως όριο όμως μιλάει από μόνη της.\nΚαι τέλος, κάτι όχι τόσο μοναδικό, σχεδόν τετριμμένο θα έλεγε κανείς, συνελήφθη ο Γιώργος Κουρής. Σε εκτέλεση τεσσάρων ενταλμάτων σχετικά με χρέη προς το Δημόσιο κι άλλες υποθέσεις, Ο εκδότης απάντησε ως εξής (απλά ξέχασε να αναφέρει τη λέξη Alter):\nΟι δύο αυτές τριάδες προσώπων μου φέρνουν στο μυαλό δύο ρήσεις από δύο μεγάλους πνευματικούς άνδρες. «Όταν πολεμάς ένα τέρας, πρόσεχε μην του μοιάσεις» και «Μαζί τα Φάγαμε», Νίτσε και Πάγκαλος αντίστοιχα. Το πρώτο ταιριάζει σε όσους από μας επαναστατούμε με ξηροκάρπι, ταυτιζόμαστε με κάθε επικίνδυνο πολιτικάντη και ξεσκάμε με χούλιγκαν. Και το δεύτερο μοιάζει κάθε μέρα και πιο χυδαίο/πιο άστοχο, ιδωμένο από την σκοπία των Golden Boys, της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας και των opinion leaders που έχουν κάνει το δρομολόγιο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ περισσότερες φορές κι από το φερι μποτ Πέραμα – Σαλαμίνα.\nΣτη μέση αυτού του νεοελληνικού παλίμψηστου, να κι ένα θέμα που, μέσα στην εγγενή υπερβολή τους, τα social media έχουν δίκιο. «Ιράν, Ιράν, Ιράν». Όσες φορές κι αν διαβάσουμε αυτές τις μέρες την Τεχεράνη να θεωρείται πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους λόγω της καταδίκης του Φίλιππου «Γέροντα Παστίτσιου» Λοΐζου θα είναι πραγματικά λίγες…


Μιχαήλ Άγγελος Βαρθακούρης: «Είμαι ο πιο σκληρός κριτής του εαυτού μου» | BOVARY\nΜιχαήλ Άγγελος Βαρθακούρης: «Είμαι ο πιο σκληρός κριτής του εαυτού μου»\nΟ Μιχαήλ Άγγελος Βαρθακούρης από τότε που θυμάται τον εαυτό του βρίσκει γαλήνη στη θάλασσα. Ίσως γι' αυτό να αποτελεί και την αγαπημένη του «μούσα». Λίγες μέρες πριν την πρώτη του -επίσημη- ατομική έκθεση φωτογραφίας, με τίτλο «Πλην Πυρός» ο ίδιος μας μιλά για τη ζωή του, για τα καλοκαίρια στην Πάρο, τα παιδικά χρόνια, τη σχέση του με τους γονείς του, Γιάννη Πάριο και Σοφία Αλιμπέρτη, και τα όνειρά του για το μέλλον -τα οποία δεν αφορούν αυτόν, αλλά όσους αγαπά.\n«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα Βούλα και Βάρη -καλοκαίρια και Πάσχα στην Πάρο. Νιώθω ότι η ζωή μου χωρίζεται σε δύο μέρη, στην πρωτεύουσα και το νησί.\nΉμουν τρομερά κωλόπαιδο μικρός. Ο Νικόλας ήταν κωλόπαιδο σαν έφηβος -με την καλή έννοια. Οπότε, δε συμβαδίσαμε ποτέ στην "κωλοπαιδοσύνη" μας. Ήμουν εγώ χάλια μικρός, ήταν ο Νικόλας ήρεμος. Όταν άρχισε ο Νικόλας να ξεσπάει, ηρέμησα εγώ. Ήμουν πολύ ζωηρός, θυμάμαι χαρακτηριστικά ιστορίες των γονιών μου, να μου λένε ότι δεν μπορούσαμε να πάμε να φάμε σε εστιατόριο, θα ενοχλούσα όλον τον κόσμο γύρω μου. Σου μιλάω για 5-6 ετών τώρα. Άνθρωπος που με γνωρίζει σήμερα θα πει συνήθως στη μάνα μου "τι καλό παιδί και τι ήρεμο που είναι ο Μιχαήλ" και εκείνη γελάει.\nΈπαιζα χρόνια ποδόσφαιρο, σχεδόν κόντεψα να το πάω επαγγελματικά, όπως ο Νικόλας με το μπάσκετ. Έπαιζα πολύ καλά, είχα φτάσει και στον Παναθηναϊκό. Όμως, ένας τραυματισμός με έβγαλε εκτός για καιρό. Μετά έκατσα, ξεκίνησα το κάπνισμα και δεν το είδα πια τόσο σοβαρά. Δεν έκοψα την επαφή ποτέ, δηλαδή ακόμα θα παίξω αλλά όχι σε επαγγελματικό επίπεδο. Θα μπορούσα να πω ότι είναι το απωθημένο μου, αναρωτιέμαι πώς θα είχε εξελιχθεί η πορεία μου στο ποδόσφαιρο αν δεν είχα τραυματιστεί.\nΤο σχολείο δε μου άρεσε πολύ, δυστυχώς. Εγώ και ο κολλητός μου ήμασταν οι δυο που κατεβάζαμε τον μέσο όρο! Στο δημοτικό ήμουν σχετικά ήρεμος στην τάξη. Από το Γυμνάσιο και μετά όχι και τόσο… Φαντάσου ήμουν ο μοναδικός στο σχολείο μου που τον άλλαξαν τάξη, γιατί έκανα φασαρία. Μετά από αυτό, άλλαξε όλη μου η κοσμοθεωρία και ηρέμησα πολύ. Ήταν ένα σοκ, μάλλον κάποιο καμπανάκι χτύπησε μέσα μου, του τύπου "μήπως ρε μαλάκα κάνεις κάτι λάθος, γιατί άλλαξαν μόνο εσένα τμήμα;". Μετά, απλώς ηρέμησα. Δεν έγινα καλός μαθητής, απλώς δεν ενοχλούσα τους άλλους που ήθελαν να κάνουν μάθημα. Και αυτό έχει γίνει και μότο στη ζωή μου πια: να κάνεις ό,τι θες, αλλά ποτέ εις βάρος άλλων».\n«Οι γονείς μου ήταν αυστηροί εκεί που έπρεπε, αλλά ήμουν και αρκετά ανεξάρτητος. Μεγαλώσαμε και μας άφησαν να εξελίξουμε τον χαρακτήρα μας μόνοι μας, δεν υπήρχαν πολλά "όχι" ούτε "ναι", τα απαραίτητα μόνο.\nΜε τον αδερφό μου (σ.σ. good job nicky) είμαστε κολλητοί. Πριν με πάρεις, έκλεισα τον Νικόλα. Μιλάγαμε ασταμάτητα. Έχουμε 4,5 χρόνια διαφορά. Αλλά είμαστε ίσοι σε όλα. Ό,τι έχει να πει το ακούω, το σέβομαι. Μαθαίνω από τον Νικόλα και εκείνος μαθαίνει από μένα.\nΣτην εφηβεία ηρέμησα, γιατί έπρεπε να κάνω χώρο στον αδερφό μου. Με το που τελείωσα το Λύκειο σπούδασα αθλητική δημοσιογραφία, λόγω του ότι έπαιζα ποδόσφαιρο και ήθελα να γίνω speaker -που περιγράφει τους αγώνες. Γρήγορα κατάλαβα ότι δε μου αρέσει αυτός ο χώρος. Αφού τελείωσα τη σχολή, δούλεψα σε ένα μαγαζί με ρούχα για δύο χρόνια και για κάποια χρόνια με τον Θανάση (Βαρθακούρη) είχαμε τη δική μας εταιρία».\n«Όχι, δε με ενοχλούσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι όλοι ασχολούνταν με την προσωπική ζωή των γονιών μου, επειδή ήταν διάσημοι. Ίσως λίγο στην αρχή, αλλά πολύ γρήγορα μου έφυγε, δηλαδή, δε με απασχολεί γενικά τι σκέφτεται ή τι λέει ο κόσμος. Μπορεί να κάνει ο καθένας ό,τι του αρέσει. Το ότι έχεις διάσημους γονείς είναι ένα νόμισα με δύο πλευρές -υπάρχουν στιγμές που μπορεί να σου φέρονται πιο προνομιακά, κακώς, αλλά άλλοι σε κρίνουν χωρίς καν να σε γνωρίζουν. Έχω ακούσει και διαβάσει πράγματα του τύπου "αυτοί τρώνε με χρυσά κουτάλια".\nΔεν παίρνω τοις μετρητοίς το γεγονός ότι με κρίνουν από το επίθετό μου, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε με νοιάζει. Με νοιάζει, γιατί δε θα ήθελα να σκέφτεται έτσι κανείς και για κανέναν.\nΤο διαζύγιο δεν το θυμάμαι, οπότε αν με ρωτήσεις, εμένα οι γονείς μου πάντα ήταν η Σοφία και ο Γιάννης, δεν ήταν ποτέ μαμά και μπαμπάς με τη συμβατική έννοια της οικογένειας -χωρίς να θέλω να μειώσω την οποιαδήποτε μορφή οικογένειας. Απλώς, για μένα ήταν αυτοί που ήταν και λειτουργούσαν όλα μια χαρά. Σαν γονείς, είναι εκπληκτικοί και οι δύο, μας έχουν μεγαλώσει πολύ σωστά, όπως μπορούσαν. Είναι δύο άνθρωποι, μην ξεχνάς, που δούλευαν ασταμάτητα. Δεν έχουν σταματήσει. Ο πατέρας μας μισό αιώνα τραγουδάει. Μάλιστα, σημαντικό ρόλο στη ζωή τη δική μου και του Νικόλα έπαιξε και το δυνατό δέσιμο μεταξύ μας».\nΦωτογραφία: Μιχαήλ Άγγελος Βαρθακούρης\n«Ξεκίνησα τη φωτογραφία σαν χόμπι. Δούλεψα εδώ στα Νότια με μια κοπέλα για ένα site. Εκείνη έγραφε τα κείμενα, εγώ έβγαζα τις φωτογραφίες. Επίσης, έχω κάνει γάμους, βαφτίσια, openings μαγαζιών, βίντεο με έναν συνεργάτη, καταλόγους, εστιατόρια, ξενοδοχεία… Ό,τι μπορείς να φανταστείς γύρω από τη φωτογραφία, το έχω κάνει.\nΌσο εξελισσόταν το καλλιτεχνικό κομμάτι της φωτογραφίας, τόσο δε μου άρεσε το επαγγελματικό. Αισθανόμουν ότι μέσω του καλλιτεχνικού εξελίσσομαι περισσότερο και δίνω κάτι παραπάνω.\nΕίμαι αυτοδίδακτος, μόνος μου ό,τι έκανα και έμαθα. Μετά από χρόνια που έβγαζα τοπία, αποφάσισα να φωτογραφίσω τον άνθρωπο στη φύση. Μου άρεσε η αρμονία μεταξύ των δύο στοιχείων, άρεσε και στον κόσμο -από ό,τι καταλαβαίνω και από τα social media και όσους με ακολουθούν.\nΈμπνευση βρίσκω όπου υπάρχει νερό, όπου υπάρχει θάλασσα. Βέβαια, την έμπνευση μπορείς να τη βρεις παντού -είτε στο σπίτι σου είτε στο πιο ωραίο μέρος του κόσμου. Οπουδήποτε.\nΈνας φωτογράφος που θαυμάζω πάρα πολύ είναι ο Lee Jefrees. Βέβαια, η δουλειά του δεν έχει καμία σχέση με αυτά που φωτογραφίζω εγώ. Βγάζει συνήθως άστεγους και δείχνει την ιστορία τους, αλλά τους φωτογραφίζει με έναν τρόπο πολύ ωμό. Παράλληλα, παρουσιάζει και τις ιστορίες τους. Είναι συγκλονιστικός».\n«Η βασική πηγή εσόδων μου είναι το Mar Azul στην Πάρο. Ήταν το σπίτι του πατέρα μου. Είναι ένα μέρος στην Παροικιά, στον Άγιο Φωκά, εκεί μεγαλώσαμε όλα τα αδέλφια, αλλά οι συνθήκες τα έφεραν έτσι που σταμάτησαν να έρχονται οι περισσότεροι. Οπότε, μετά από κουβέντα που κάναμε με τον πατέρα μου, αποφασίσαμε να μην το αφήσουμε ανεκμετάλλευτο. Η ανακαίνιση ξεκίνησε το 2019 -ήρθε ο κορωνοϊός μετά, παρέλυσε το συμπάν. Τελικά, άνοιξε το καλοκαίρι του 2021. Για πρώτη χρονιά, πήγε πολύ καλά. Άρεσε πολύ στον κόσμο. Είναι ένα πολύ ωραίο μέρος, για να κάτσεις να συλλογιστείς. Όλα τα τραγούδια του Πάριου σχεδόν έχουν γραφτεί εκεί.\nΟ έρωτας έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στη ζωή μου. Άλλωστε, πιστεύω ότι τον βιώνουμε καθημερινά. Ο πρώτος μου έρωτας ήταν μια κοπέλα από τη Βούλα, γνωριζόμασταν από μικρά παιδιά και ξαναβρεθήκαμε όταν μεγαλώσαμε, στα 22 μας. "Κλικάραμε" πάρα πολύ και πήγαμε μαζί διακοπές στην Πάρο. Ε, σιγά-σιγά ερωτευτήκαμε και μείναμε μαζί 4 χρόνια. Τώρα μένει στο εξωτερικό κι έχουμε άψογες σχέσεις. Ο πραγματικός έρωτας νομίζω είναι να μπορείς μετά να κρατήσεις επαφή με τον άλλον, ακόμα και αν έχετε χωρίσει. Φαντάσου έχουμε ακόμα ένα σκυλάκι μαζί. Το έχει εκείνη βέβαια, αλλά ακόμα το θεωρώ και δικό μου».\n«Πιστεύω στον Άνθρωπο. Ο θεός είσαι εσύ, εγώ και όποιος μας διαβάζει αυτή τη στιγμή. Μέσα μας τον βρίσκουμε, όπως και τον διάβολο. Δύναμη αναζητώ στην οικογένειά μου, στους φίλους μου, στη φύση. Δηλαδή, όποτε δεν νιώθω καλά, θα περπατήσω, θα πάω κοντά στη θάλασσα. Θα κάνω μια βουτιά. Ακούγεται κάπως κλισέ αυτό για κάποιον που φωτογραφίζει θάλασσες και ακτές, το ξέρω, αλλά ακόμα και από πριν πιάσω τη μηχανή στα χέρια μου έβρισκα εκεί τη δύναμή μου.\nΓια μένα, η θάλασσα συμβολίζει την απόλυτη ελευθερία, πάντα ένιωθα, από μικρός ακόμα, ότι στον βυθό της, πετάω. Αλλά είναι κάτι δανεικό αυτό -για όσο αντέξει η ανάσα σου. Διαφορετικά, ίσως να μην την εκτιμούσαμε τόσο.\nΔεν χρειάστηκε να μας μιλήσουν οι γονείς μας για τη συναίνεση και τον σεβασμό στη γυναίκα. Δεν ξέρω να σου πω πώς διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας μας, αλλά ποτέ δεν σκεφτήκαμε διαφορετικά. Ούτε πιέσαμε ποτέ κάποιον ούτε μας πίεσε κάποιος. Για μας, αυτά είναι αυτονόητα -δυστυχώς όχι για όλους. Αλλά από τη στιγμή που είναι για μένα αυτονόητο, δεν μπορώ να σου εξηγήσω πώς έχω φτάσει να ξέρω ότι όταν κάποιος λέει "όχι" είναι "όχι", ρε φίλε. Το μυαλό μου αδυνατεί να καταλάβει πώς γίνεται άλλοι να σκέφτονται διαφορετικά.\nΈχουμε μεγαλώσει σε μια οικογένεια με μια μητέρα πολύ δυναμική, η οποία θριάμβευε σε ό,τι και αν έκανε για πάρα πολλά χρόνια της ζωής της -και μάλιστα στηριζόμενη μόνο στις δικές της δυνάμεις. Και με έναν πατέρα που μιλάει για τον έρωτα. Οπότε, νομίζω πήραμε τις αντίστοιχες βάσεις.\nΦυσικά, το ιδανικό θα ήταν να μην υπήρχε το #metoo, δηλαδή να μην υπήρχαν τέτοια φαινόμενα, αλλά από τη στιγμή που υπάρχει, πρέπει να είμαστε όλοι σύμμαχοι σε αυτό. Γιατί αν δεν διαλέξεις πλευρά, είσαι αυτόματα με τον καταπιεστή».\n«Ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι να πεθάνω μόνος. Η μοναξιά με τρομάζει, είναι δύσκολη. Ναι, την έχω βιώσει. Νομίζω τη μοναξιά τη βιώνεις και ας είσαι περιτριγυρισμένος από κόσμο, δεν έχει να κάνει με τις φυσικές παρουσίες. Από την άλλη, βέβαια, στη μοναξιά βρίσκεις και τον εαυτό σου, καταλαβαίνεις ποιος είσαι, με ποιον έχεις να κάνεις. Είναι make or break.\nΌταν ήμασταν μικροί η μαμά μάς έλεγε ότι "όταν κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει", οπότε τα έχω αφήσει λίγο στην άκρη και ζω την ημέρα μου. Θέλω απλώς να ξυπνήσω καλά και να είναι καλά η οικογένειά μου. Σίγουρα θα μου άρεσε να μεγαλώσω μια οικογένεια σαν τη δικιά μου, ενωμένη.\nΤα όνειρά μου, λοιπόν, τα κρατάω για άλλους. Θέλω να δω τον Νικόλα να καταφέρνει όσα έχει ονειρευτεί εκείνος. Συνήθως παίρνω χαρά από τη χαρά των ανθρώπων που αγαπώ. Αν θες να σου πω οπωσδήποτε κάτι, από πολύ μικρή ηλικία ονειρεύομαι ένα κτήμα, όπου θα μαζεύω όλα τα αδέσποτα και να τους βρίσκω σπίτι. Μακάρι να γίνει κάποια στιγμή.\nΝαι, την περίμενα την επιτυχία του Νικόλα. Πιστεύω απόλυτα σε αυτό το παιδί. Σε μια μέρα τον έμαθε όλη η Ελλάδα και σίγουρα θα τον μάθει και όλος ο κόσμος. Είναι από τα λίγα πράγματα για τα οποία είμαι σίγουρος σε αυτή τη ζωή. Τώρα το πώς θα το διαχειριστεί μετά είναι στο χέρι του».\n«Οι φωτογραφίες μου έχουν εκτεθεί ξανά, στο μαγαζί της μαμάς στην Πάρο, αλλά εκεί ήταν το safe zone. Τώρα είναι η πρώτη μου επίσημη έκθεση. Σήμερα, την είδα στον ύπνο μου! Είδα ότι, ενώ ήταν χαρούμενοι που ήταν εκεί, εμένα δε μου άρεσε και δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει αυτό, μάλλον το άγχος. Είμαι ο πιο αυστηρός μου κριτής, κακώς βέβαια.\nΜιχαήλ Άγγελος Βαρθακούρης\n«Να περιμένετε καλοκαίρι μες στον χειμώνα του Φεβρουαρίου, όμορφες εικόνες. Θα έχει οπτικοακουστικό υλικό. Δε θα είναι η συμβατική έκθεση με μια φωτογραφία στον τοίχο και τέλος. Ουσιαστικά, αποτελεί μια πόρτα στο μυαλό μου, αποκαλύπτει πολλές πτυχές του εαυτού μου».\n«Πάντα μου έλεγαν να κάνω μια έκθεση, αλλά εγώ δεν ένιωθα έτοιμος, οπότε περίμενα. Τώρα, που πραγματικά ένιωσα μέσα μου ότι μπορώ να το κάνω, μίλησα με την Blender Gallery στη Γλυφάδα, ένας πολύ ωραίος χώρος, και συμφωνήσαμε να εκθέσω εκεί τα έργα μου για πρώτη φορά. Η φύση και η γυναίκα είναι δύο έννοιες που απαιτούν τον απόλυτο σεβασμό. Η έκθεση λέγεται "Πλην Πυρός» από την αρχαία έκφραση "πυρ, γυνή και θάλασσα", θέλοντας να τονίσω τον σεβασμό που απαιτεί η φύση και η γυναίκα».\nInfo: Η έκθεση «Πλην Πυρός» του Μιχαήλ-Άγγελου Βαρθακούρη εγκαινιάζεται στην Blender gallery, Ζησιμοπούλου 4, Γλυφάδα. Διάρκεια: Έως 11-16/2.


Οταν η τρίχα γίνεται καραβόσκοινο | Protagon.gr\nΓιατί ταλαιπωρούμαστε με υπερβατικές αναλύσεις περί του τι σκέφτεται η Φώφη ή τι θα κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου (άλλη συμφορά κι εκεί); Και γιατί μας τρώει η αγωνία για την ερμηνεία της αποπομπής Λοβέρδου;\nΔημήτρης Ευθυμάκης 13 Ιανουαρίου 2021, 14:00\nΕντάξει, είπαμε, να ανησυχούμε για τη ζωή μας λόγω Covid, για την ύφεση που μας φτωχαίνει, για τον εξαναγκασμό μας να δουλεύουμε μέσω laptop από την κουζίνα μας, για τις ανεξέλεγκτες παγκόσμιες πλατφόρμες που κόβουν προέδρους ή στέλνουν μάζες ανεγκέφαλων κερασφόρων στα Καπιτώλια, για την κλιματική αλλαγή που μετατρέπει τους Γενάρηδες σε Ιούληδες. Αλλά να είμαστε very much χολοσκασμένοι επειδή η Φώφη έβγαλε τον Λοβέρδο από Κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΙΝΑΛ, ε όχι.\nΝα εξηγούμαστε. Καμία υποτίμηση, καμία περιφρόνηση προς αμφοτέρους. Φίλος ο Ανδρέας, φιλτάτη η Φώφη, συμπαθέστατο και το ΚΙΝΑΛ. Παρακολουθούμε τα εσωτερικά τους τζαρτζαρίσματα με το ενδιαφέρον που τους πρέπει και με τη συμπάθεια που οφείλουμε στην ιστορία τους και την εν γένει κομματική και προσωπική τους στάση τα τελευταία χρόνια. Αλλά πάει πολύ να φάει τα λυσσακά του το πολιτικό σκηνικό και να βουλιάξει στην ανάλυση, επειδή Φώφη φώναξε τον Ανδρέα στο γραφείο της, τον καθαίρεσε μέσα σε εξήντα δευτερόλεπτα και έβαλε τον Σκανδαλίδη στη θέση του.\nΗ Γεννηματά «καθαίρεσε» τον Λοβέρδο από κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΙΝΑΛ\nΔιότι η μετατροπή της τρίχας σε τριχιά είναι μέσα στο παιχνίδι, αλλά όταν η τρίχα γίνεται καραβόσκοινο για κρουαζιερόπλοιο, κάπου το χάνουμε το πράγμα. «Η Φώφη έδιωξε τον Λοβέρδο, άρα πάει να κάνει συμμαχία με τον Τσίπρα.» Πούθε προκύπτει αυτό, ρε παιδιά; Θα γίνουν εκλογές με απλή αναλογική το φθινόπωρο, θα πάρει ο Κυριάκος ένα 38%-42%, ο Τσίπρας ένα 25%-29%, η Φώφη ένα 6%-8%. (Είδατε, είμαι γαλαντόμος προς τον Αλέξη. Του δίνω σχεδόν 10 μονάδες πάνω από τα σημερινά του και στον Κυριάκο απλώς τα τωρινά δημοσκοπικά του.) Και λοιπόν;\nΘα φτιάξουν κυβέρνηση ο Αλέξης με τη Φώφη; Αφήνω κατά μέρος το γεγονός ότι όλοι οι ψηφοφόροι του ΚΙΝΑΛ δεν θέλουν να δουν ούτε ζωγραφιστό τον Αλέξη, ας πούμε ότι η Φώφη τους κοροϊδεύει προεκλογικά και μετεκλογικά πάει κόντρα στις διαθέσεις τους τακιμιάζοντας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και στα ανώτερά τους, οι δυο μαζί δεν ισοφαρίζουν τα ποσοστά του Κυριάκου. Ούτε βρίσκουν βέβαια αθροιστικά τους 151 βουλευτές που χρειάζονται για να φτιάξουν κυβέρνηση. Θα μου πείτε ότι μπορεί να εμφανιστεί και τρίτος σύμμαχος ή τέταρτος. Κανένας Βαρουφάκης ή κάτι παρόμοιο. Ναι, δεν αποκλείεται, όπως δεν αποκλείεται τώρα που λιώνουν οι πάγοι, να εμφανιστούν ξανά οι δεινόσαυροι.\nΓια να μην το ταλαιπωρούμε, το πράγμα είναι απλό. Στην Ελλάδα δεν γίνεται κυβέρνηση δίχως τη συμμετοχή του πρώτου κόμματος. Ειδικά αν έχει δέκα μονάδες διαφορά απ’ το δεύτερο. Οπότε, θα πάμε αμέσως σε δεύτερες εκλογές βρέξει – χιονίσει, περιττό να πούμε ποιος θα ‘χει τον αέρα του νικητή (και μελλοντικού αυτοδύναμου) στα πανιά του. Οπότε, γιατί ταλαιπωρούμαστε με υπερβατικές αναλύσεις περί του τι σκέφτεται η Φώφη ή τι θα κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου (άλλη συμφορά κι εκεί); Και γιατί μας τρώει η αγωνία για την ερμηνεία της αποπομπής Λοβέρδου; Ελάτε τώρα, έχουμε καλύτερα πράγματα να κάνουμε απ’ αυτό. Εκαστος με το ειδικό βάρος του, παλικάρια.\nΓιατί ο Μητσοτάκης επιμένει στο πολιτικό Κέντρο


Μαρία Μπακόδήμου | Hellenic Radio UK\nΜαρία Μπακοδήμου: Ποζάρει με μαγιό και εντυπωσιάζει!\nΗ Μαρία Μπακοδήμου έχει ξεκινήσει τις διακοπές της. Αυτή την περίοδο βρίσκεται στα Κουφονήσια απολαμβάνοντας στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς. Σε πολλά instastories που δημοσίευσε φαίνεται ν’ […]\nΜαρία Μπακοδήμου: Αναλαμβάνει τη παρουσίαση του “Style Me Up”\nΣε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο θα δούμε τη νέα σεζόν την Μαρία Μπακοδήμου. Η δημοσιογράφος- παρουσιάστρια πρόκειται να παρουσιάσει μια καινούργια εκπομπή μόδας. Η κριτής του […]


Τεχνη | bestidro\nΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ 1) Σκοπός του παιχνιδιού – ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΚΡΥΜΜΕΝΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ – είναι η διασκέδαση με την ανακάλυψη ενός κρυμμένου θησαυρού μέσα από την αποκρυπτογράφηση μιας σειράς γρίφων που σχετίζονται με την ιστορία του δήμου Φαιστού και των ανθρώπων της. 2) Τα όρια του παιχνιδιού προσδιορίζονται γεωγραφικά από τα σύνορα του Δήμου Φαιστού. 3)\nΈνα μουντό και μελαγχολικό πρωινό του 2017 η ανθρωπότητα βαθιά συντετριμμένη αποχαιρετά για την τελευταία του κατοικία τον Αριστείδη Δικαιάκη. Μάτια υγρά, στόματα βουβά κι ένας λυγμός σπαράζει τις καρδιές όλων την ώρα που το φτυάρι ανοίγει το δρόμο για το τελευταίο του ταξίδι. Στην κηδεία το πλήθος ακολουθεί τη σορό του ανθρώπου του οποίου\n#tsimpa_ 1 blog


Προσοχή! Με «δόλωμα» την ταινία του Αντόνιο Μπαντέρας στέλνουν μηνύματα και κλέβουν iban και ΑΦΜ! - iRafina\nΤην προσοχή του κοινού για πιθανή προσέγγιση από επιτήδειους ζητά η παραγωγή της χολιγουντιανής κινηματογραφικής ταινίας «The Enforcer» στην οποία πρωταγωνιστεί ο Αντόνιο Μπαντέρας.\nΑποκάλυψη! Η μητέρα της Καρολάιν έδωσε 50.000 ευρώ για το οικόπεδο στο Πικέρμι – Καβγάδιζαν για τα οικονομικά! (βίντεο)\nΓλυκά Nερά: Νέα δήλωση του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου από τη φυλακή – «Θρηνώ για ο,τι έχει συμβεί»


Είσαι ξανθιά; Αυτά είναι τα χρώματα που σε κολακεύουν πιο πολύ - womanoclock.gr\nΜπορεί να ακούγεται λίγο old-school, αλλά πραγματικά, όπως και να το κάνουμε είναι μερικά χρώματα που απλά ταιριάζουν πολύ περισσότερο στις ξανθιές παρά στις μελαχροινές γυναίκες.\nΚαι εδώ είναι που ερχόμαστε εμείς – και πολλές street style stars – για να σου το αποδείξουμε.\nΠοια είναι όμως αυτά τα χρώματα; Μετά από αρκετό ψάξιμο στο street style που είδαμε στις τελευταίες Εβδομάδες Μόδας καταλήγουμε στα εξής:\nΤο κόκκινο (ιδανικά σε total looks)\nΠοιος μπορεί να αρνηθεί την τεράστια δυναμική που εκπέμπει ένα κόκκινο outfit; Κανείς, ακριβώς. Ένα κατακόκκινο κοστούμι μπορεί να σου δώσει όχι μόνο στυλ, αλλά και πολλούς έξτρα πόντους αυτοπεποίθησης.\nΚάθε είδους! Χρυσό, ασημί, παγιέτες, πούλιες, ό, τι λάμπει είναι πραγματικός «χρυσός» για κάθε ξανθιά γυναίκα, που με αυτά μπορεί να λάμψει ακόμη περισσότερο.\nΣτην ουσία είναι μια αρκετά «ζωντανή» απόχρωση του μπλε, που ενώ δείχνει σχετικά αδιάφορη και βαρετή, μπορεί να απογειωθεί σε συνδυασμό με κάτι μαύρο. Μήπως να τη δοκίμαζες;\nΤο nude ροζ\nΤα nudes ταιριάζουν ξεκάθαρα σε όλες τις γυναίκες, αρκεί να πρόκειται για τη σωστή απόχρωση. Στην περίπτωση των περισσότερων ξανθών γυναικών, αυτή είναι το πολύ απαλό ροζ. Girly, φρέσκο και φανταστικό!\nΚαι σε ποια δεν αρέσει άλλωστε αυτή η υπέροχη απόχρωση του πράσινου; Από τα διαχρονικά αγαπημένα χρώματα των γυναικών, που όμως ίσως ταιριάζει λίγο παραπάνω στις ξανθιές! Extra tip: δοκίμασε το σμαραγδί σε ένα maxi παλτό, μετατρέποντας το outfit σου σε κάτι πραγματικά statement.\nTags: Ξανθιές, Στυλ, Χρώματα


Εγκυμοσύνη και Στοματική Υγεία - CretaDental\nΣίγουρα έχετε ακούσει πολλές γυναίκες να λένε ότι η εγκυμοσύνη αποτελεί την πιο όμορφη περίοδο της ζωής τους, όμως εκτός από την πιο όμορφη περίοδο, αποτελεί και την πιο απαιτητική όσον αφορά τη γενικότερη υγεία της μαμάς.\nΚατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, με τις ορμόνες να χορεύουν σε ξέφρενο ρυθμό, τα υψηλά οιστρογόνα στον οργανισμό μιας εγκύου, παρουσιάζουν αυξημένη αντίδραση των ούλων στο μικροβιακό ερέθισμα και συχνά αναπτύσσεται ουλίτιδα κύησης.\nΈτσι υπάρχουσες ουλίτιδες ή περιοδοντίτιδες μπορεί να παρουσιάσουν έξαρση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτό καθιστά απαραίτητη τη σωστή στοματική υγιεινή και τη συχνή παρακολούθηση από τους ιατρούς μας.\nΣε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αναπτυχθούν κάποιοι «όγκοι» στα ούλα που ονομάζονται επουλίδες κύησης. Σχετίζονται με τη φλεγμονή και άλλους τοπικούς ερεθιστικούς παράγοντες όπως πέτρα, τερηδονισμένα δόντια, κακότεχνες εμφράξεις κλπ. Συνήθως υποχωρούν μόνες τους μετά τον τοκετό.\nΔεν χρειάζεται κάποια οδοντιατρική θεραπεία εκτός και αν επιμένουν , όπου τότε αφαιρούνται χειρουργικά. Σε περιπτώσεις όπου οι επουλίδες είναι μεγάλες, εμποδίζουν τη μάσηση και αιμορραγούν , μπορεί να αφαιρεθούν και κατά τη διάρκεια της κύησης, αν και κάτι τέτοιο είναι σπάνιο.\nΚατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, όπου γίνεται ο σχηματισμός των οργάνων του μωρού θα πρέπει να αποφεύγονται οι οδοντιατρικές πράξεις ενώ το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, θεωρείται το πλέον κατάλληλο για καθαρισμό, αποτρύγωση και ριζική απόξεση και για τις περισσότερες οδοντιατρικές εργασίες όπως σφραγίσματα, καθαρισμός, κ.λπ.\nΌμως προσοχή! Οποιαδήποτε χορήγηση φαρμάκων αλλά και οποιαδήποτε οδοντιατρική πράξη θα πρέπει να γίνεται πάντοτε με τη σύμφωνη γνώμη του γυναικολόγου.\n10 Φεβρουαρίου 2022 Βlog, Διοικητικό Προσωπικό, Ιατρικό Προσωπικό, Νέα Εγκυμοσύνη, στοματική υγεία


Κατεβάστε το παιχνίδι Princess VS Monsters 1.0.3 για το Android\nΟ πρωταγωνιστής του παιχνιδιού - γλυκιά πριγκίπισσα, αλλά δεν είναι ανυπεράσπιστοι. Για καθένα από τα τέρατα που έχει τη δική απαράμιλλο όπλο της που είναι έτοιμος να σκοτώσει οποιαδήποτε τέρας. Το κύριο πράγμα που πρέπει να θυμάστε σε χρόνο για να αντλήσει τις ικανότητές της. Και αν έχετε υπερβεί το λογαριασμό σας στην αποστολή, ο πρίγκιπας θα έρθει στην ενίσχυσή σας. Δεν είναι μόνο όμορφη, αλλά και πολύ περίπλοκη, απαιτεί μια σκόπιμη παιχνίδι στρατηγικής.\nκατεβάσετε Princess VS Monsters 1.0.3\nΑνεβάστε ημερομηνία 2014-11-10 05:36\nημερομηνία επιθεώρησης 2014-11-10 05:48:06


Με 2 αργυρά μετάλλια στις καταδύσεις στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012 και του Ρίο το 2016 κι ένα χρυσό στους τωρινούς του Τόκυο, ο Ολυμπιονίκης Τομ Ντέιλι έγινε viral όταν τον έπιασε η κάμερα να πλέκει στην κερκίδα.\n«Το μόνο πράγμα που με βοήθησε να κρατήσω τα λογικά μου σε όλη αυτή τη διαδικασία ήταν η αγάπη μου για το πλέξιμο και το βελονάκι» , δήλωσε ο ολυμπιονίκης που βρήκε στο πλέξιμο την ηρεμία και τη βοήθεια που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει τα δύσκολα.\nΗ τελευταία του δημιουργία είναι μια θήκη για το χρυσό μετάλλιο που κέρδισε στην οποία στη μία μεριά έχει τη βρετανική σημαία και στην άλλη την ιαπωνική. Για τις δημιουργίες του διατηρεί ξεχωριστό λογαριασμό στο instagram [email protected] και προσφέρει τα έσοδα από τις πωλήσεις σε ασθενείς με καρκίνο του εγκεφάλου. Ο ίδιος όταν ήταν 17 χρονών έχασε τον πατέρα του από την ασθένεια.\n«Όταν πέθανε, το 2011, ήταν εξαιρετικά δύσκολο για εμένα, γιατί δεν με είδε ποτέ να κερδίζω ένα Ολυμπιακό μετάλλιο, να παντρεύομαι, να αποκτώ παιδί. Δεν με έμαθε να οδηγώ, δεν ήπιαμε μία μπύρα σε παμπ», δήλωσε ο Τομ Ντέιλι .\nRelated Topics:viralβελονάκιΟλυμπιακοί αγώνες ΤόκιοΟλυμπιακούς αγώνεςΟλυμπιονίκηςπλεξιμοΤόκιο Ολυμπιακοί αγώνεςΤομ Ντέιλι


Ήλιος σε τετράγωνο με Κρόνο και Άρης στον Τοξότη.\nΉλιος σε τετράγωνο με Κρόνο και Άρης στον Τοξότη στις 6 Μαρτίου 2016. Προβλέψεις για τα ζώδια.\nΣτις 6 Μαρτίου 2016 και ώρα 8:03’, διαμορφώνεται το τετράγωνο Ήλιου - Κρόνου, μια δύσκολη όψη που εντείνει τα προβλήματα που ήδη υπάρχουν και μας αναγκάζει να τα αντιμετωπίσουμε. Αυτό σημαίνει ότι η αναβλητικότητα που δείχναμε το περασμένο διάστημα, παίρνει τέλος και καλούμαστε, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό, να δραστηριοποιηθούμε. Όσο δύσκολη κι αν θεωρείται αυτή η όψη, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Κρόνος είναι ο κριτής που τιμωρεί και ανταμείβει κι αυτό μπορεί να φέρει ακόμα και την επιβράβευση στις σκληρές προσπάθειες.\nΤην ίδια μέρα, στις 04:29’ ο Άρης περνάει στο ζώδιο του Τοξότη, στο οποίο θα παραμείνει αρχικά μέχρι τις 27/5 και θα επιστρέψει σ’ αυτό στις 2/8, όπου και θα ολοκληρώσει την πορεία του στις 27/9. Στις 17/4 θα ξεκινήσει την ανάδρομη πορεία του, ενώ στις 27/5 θα επιστρέψει στο ζώδιο του Σκορπιού.\nΣτο ζώδιο του Τοξότη ο Άρης λειτουργεί αρκετά θετικά καθώς βρίσκεται σε ζώδιο της Φωτιάς και όσο θα βρίσκεται εκεί, θα είμαστε περισσότερο αισιόδοξοι και ενθουσιώδεις, θα ενδιαφερθούμε περισσότερο για τη μόρφωση και τη θρησκεία και θα θελήσουμε να κάνουμε πιο όμορφη τη ζωή μας ίσως και μέσα από ταξίδια ή άλλες δραστηριότητες που θα κινήσουν το ενδιαφέρον.\nΉλιος σε τετράγωνο με Κρόνο, Άρης στον Τοξότη και προβλέψεις για τα 12 ζώδια\nΑγαπητέ Κριέ, το τετράγωνο Ήλιου - Κρόνου που διαμορφώνεται στις 6 Μαρτίου, πρόκειται να σου δημιουργήσει κάποιες δυσκολίες στον επαγγελματικό τομέα, οι οποίες ωστόσο μπορούν να αντιμετωπιστούν, καθώς ο Κρόνος βρίσκεται σε μια συμβατή με το ζώδιό σου θέση. Εξάλλου, το γεγονός ότι ο κυβερνήτης σου Άρης περνάει την ίδια μέρα στον Τοξότη, όπου θα παραμείνει μέχρι τις 27 Μαΐου, θεωρείται αρκετά ευνοϊκό, αφού θα σου χορηγήσει την απαραίτητη δύναμη και αισιοδοξία να χειριστείς με τον καλύτερο τρόπο όλες τις υποθέσεις που σε απασχολούν. Αν δεν είσαι απόλυτα ικανοποιημένος με την τωρινή δουλειά σου, αυτό το διάστημα, μπορείς να δραστηριοποιηθείς και να βρεις κάτι που σου ταιριάζει περισσότερο. Τα ταξίδια και οι επαφές με άτομα του εξωτερικού, ευνοούνται ιδιαίτερα αυτό το διάστημα. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΚΡΙΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΦίλε Ταύρε, στις 6 Μαρτίου διαμορφώνεται το τετράγωνο Ήλιου - Κρόνου το οποίο μπορεί να σου δημιουργήσει μια πίεση κυρίως σε οικονομικά θέματα, που πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα. Ωστόσο, μια συνετή και λογική διαχείριση θα σε βοηθήσει να ανταπεξέλθεις καλύτερα τις υποχρεώσεις σου. Δεδομένου ότι ο Άρης που περνάει την ίδια μέρα στον όγδοο οίκο του ηλιακού ωροσκοπίου σου, θα πρέπει να είσαι περισσότερο φειδωλός στα έξοδά σου, καθώς μέχρι και τις 27/5 θα υπάρξουν αυξημένες υποχρεώσεις που θα πρέπει να τακτοποιηθούν. Η διέλευση του Άρη επιπλέον, μπορεί να σου δημιουργήσει μια ανασφάλεια στην ερωτική σου ζωή και σ’ αυτή την περίπτωση καλό θα είναι να αποφύγεις εξάρσεις ζήλιας και κτητικότητας. Αν ανήκεις στους αδέσμευτους Ταύρους, ένας ερωτικός πειρασμός μπορεί να παρουσιαστεί αυτή την περίοδο. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΤΑΥΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΑγαπητέ Δίδυμε, ο Ήλιος που βρίσκεται στο ζενίθ του ηλιακού ωροσκοπίου σου, διαμορφώνει τετράγωνο με τον Κρόνο στις 6 Μαρτίου και σου προκαλεί ανασφάλεια, τόσο για την επαγγελματική πορεία σου όσο και για την αισθηματική ζωή σου. Το επόμενο τριήμερο, η ψυχολογία σου ίσως είναι αρκετά “πεσμένη” γι’ αυτό καλό είναι να αποφύγεις οποιαδήποτε αλλαγή, για την οποία μπορεί να μετανιώσεις. Η διέλευση του Άρη από το πολικό ζώδιο του Τοξότη από τις 6 Μαρτίου μέχρι και τις 27 Μαΐου, αποτελεί μια καλή περίοδο για να ασχοληθείς περισσότερο με τον σύντροφό σου και να προσπαθήσεις να δημιουργήσεις πιο σταθερές βάσεις. Αυτή η διαδικασία απαιτεί υπομονή και επιμονή, καθώς “δουλειά” του Άρη είναι να σπείρει ζιζάνια και να δοκιμάσει την αντοχή σου. Είναι στο χέρι σου λοιπόν να αποφασίσεις πώς θα χειριστείς αυτή την επιρροή. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΔΙΔΥΜΟΙ ΣΗΜΕΡΑ.\nΑγαπητέ Καρκίνε, το τετράγωνο Ήλιου - Κρόνου που διαμορφώνεται στις 6 Μαρτίου, είναι πραγματικά μια δύσκολη όψη, την οποία όμως εσύ έχεις την ευχέρεια να την χειριστείς προς όφελός σου. Δεδομένου ότι ο Ήλιος βρίσκεται σε μια φιλική προς το ζώδιό σου θέση, μπορείς να “εκμεταλλευτείς” κάθε επαγγελματική αντιξοότητα με τρόπο που όχι μόνο θα σε ευνοήσει αλλά επιπλέον θα σου ανοίξει και νέες προοπτικές. Εξάλλου, η νέα θέση του Άρη στον Τοξότη από τις 6 Μαρτίου μέχρι τις 27 Μαΐου, θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον σου στην εργασία σου και θα σε κάνει ιδιαίτερα δραστήριο, γεγονός που μπορεί να αυξήσει και τις αποδοχές σου. Εκείνο που πρέπει να προσέχεις ωστόσο είναι η υγεία σου, γι’ αυτό συνιστάται να μην ξεπερνάς τα όριά σου και να προσέχεις τη διατροφή σου. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΦίλε Λέοντα, ο κυβερνήτης σου Ήλιος διαμορφώνει τετράγωνο με τον Κρόνο στις 6 Μαρτίου και εντείνει την ανασφάλειά σου, κυρίως στον αισθηματικό τομέα. Το γεγονός ωστόσο ότι ο Κρόνος βρίσκεται στο φιλικό ζώδιο του Τοξότη, ίσως αποτελεί και έναν θετικό παράγοντα, αφού μέσα από αυτή την “πίεση” είναι πολύ πιθανό να πάρεις αποφάσεις για μια κοινή πορεία με τον σύντροφό σου. Την ίδια μέρα εξάλλου, ο Άρης περνάει στον Τοξότη όπου και θα παραμείνει μέχρι τις 27 Μαΐου. Αυτό το διάστημα, είναι ιδανικό για να δημιουργήσεις μια νέα αρμονία και να συσφίξεις τη σχέση σου. Αν ανήκεις στους αδέσμευτους του ζωδίου, αναμένονται πολλές γνωριμίες, μέσα από τις οποίες θα ξεχωρίσεις το άτομο που σου ταιριάζει. Νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες ευνοούνται επίσης αυτή την περίοδο. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΛΕΩΝ ΣΗΜΕΡΑ.\nΦίλε Παρθένε, το τετράγωνο Ήλιου - Κρόνου που σχηματίζεται στις 6 Μαρτίου, θα αποδειχθεί αρκετά δύσκολο για σένα, καθώς θα φέρει στην επιφάνεια οικογενειακά ή και συναισθηματικά προβλήματα. Το τριήμερο που ακολουθεί, μπορεί να νιώσεις αρκετά πιεσμένος από διάφορα γεγονότα, τα οποία καλό είναι να αντιμετωπίσεις ψύχραιμα και λογικά ώστε να αποφύγεις δυσάρεστες εξελίξεις. Ωστόσο, η είσοδος του Άρη στον Τοξότη από την ίδια μέρα μέχρι και τις 27 Μαΐου, ίσως κάνει ακόμα πιο εμφανή προβλήματα που σχετίζονται με το σπίτι και την οικογένεια και θα πρέπει να αφιερώσεις μεγάλο μέρος του χρόνου σου σ’ αυτά. Αν σκέφτεσαι μια μετακόμιση ή μια ανακαίνιση του χώρου σου, ίσως καταναλώσεις όλη την ενέργειά σου σ’ αυτό το θέμα. Φρόντισε επίσης να τακτοποιήσεις οικονομικές οφειλές που σχετίζονται με τα ακίνητά σου. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΦίλε Ζυγέ, αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις αναμένονται ακόμα και μέσα στο σαββατοκύριακο εξαιτίας του τετραγώνου Ήλιου - Κρόνου που διαμορφώνεται στις 6 Μαρτίου. Ανειλημμένες υποχρεώσεις ίσως δεν σου επιτρέψουν να χαλαρώσεις κι αυτό μπορεί να έχει επιπτώσεις στην υγεία σου ή να σου δημιουργήσει εκνευρισμό. Η είσοδος του Άρη στον Τοξότη την ίδια μέρα και μέχρι τις 27 Μαΐου, θεωρείται θετική καθώς θα σε κάνει πιο δραστήριο και θα σου δώσει την δυνατότητα να κάνεις σημαντικές επαφές ή και να κλείσεις επωφελείς συμφωνίες. Το ίδιο διάστημα ευνοείται ιδιαίτερα και η αισθηματική σου ζωή, καθώς θα αναπτύξεις μια καλύτερη επικοινωνία με το σύντροφό σου. Αν ανήκεις στους αδέσμευτους Ζυγούς, τώρα μπορείς να κάνεις μια ενδιαφέρουσα γνωριμία με σοβαρές προοπτικές. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΖΥΓΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΑγαπητέ Σκορπιέ, στις 6 Μαρτίου διαμορφώνεται το τετράγωνο Ήλιου - Κρόνου, το οποίο μπορεί να σου προκαλέσει οικονομικές απώλειες, οι οποίες ωστόσο θα οφείλονται στην ανάγκη σου να βγεις έξω, να διασκεδάσεις και να αδιαφορήσεις για το τι θα ξοδέψεις. Την ίδια μέρα ο Άρης περνάει στον τομέα των οικονομικών σου όπου και θα παραμείνει μέχρι τις 27 Μαΐου και αυτή η διέλευση πρόκειται να δημιουργήσει αρκετά σκαμπανεβάσματα στα εισοδήματά σου, ανάλογα με τις όψεις που θα διαμορφώνονται. Παρόλο που η συγκεκριμένη θέση του Άρη μπορεί να σε κινητοποιήσει να βρεις νέους πόρους, παράλληλα θα σου δημιουργήσει μια διάθεση για έξοδα, τα οποία μπορεί να υπερβαίνουν τις δυνατότητές σου. Φρόντισε λοιπόν να είσαι πιο συγκρατημένος, ώστε να μην αντιμετωπίσεις σοβαρά προβλήματα. Στον αισθηματικό τομέα, οι χειρισμοί σου μπορούν τώρα να σου εξασφαλίσουν την ασφάλεια που ζητάς. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΣΚΟΡΠΙΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΦίλε Τοξότη, ο Κρόνος που βρίσκεται στο ζώδιό σου, διαμορφώνει τετράγωνο με τον Ήλιο στις 6 Μαρτίου, μια όψη που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς μπορεί να αναδείξει οικογενειακά ή οικονομικά προβλήματα. Το επόμενο τριήμερο καλό θα είναι να χαμηλώσεις τους τόνους, ώστε να αποφύγεις εντάσεις που μπορούν να δημιουργήσουν μια τεταμένη ατμόσφαιρα στο περιβάλλον σου. Η είσοδος του Άρη στο ζώδιό σου την ίδια μέρα, σε κάνει περισσότερο οξύθυμο, παράλληλα όμως σε κινητοποιεί να πάρεις πρωτοβουλίες και να κατευθύνεις εσύ τις κινήσεις σου. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι και τις 27 Μαΐου έχεις τη δυνατότητα να κάνεις ριζικές αλλαγές στη ζωή σου για τις οποίες όμως θα πρέπει να είσαι απόλυτα σίγουρος, ώστε να μην μετανιώσεις με την ανάδρομη πορεία του Άρη που ξεκινά στις 17 Απριλίου. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΤΟΞΟΤΗΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΦίλε Αιγόκερε, το τετράγωνο που διαμορφώνει ο κυβερνήτης σου Κρόνος με τον Ήλιο στις 6 Μαρτίου, δεν σε επηρεάζει αρνητικά, αντίθετα σε βοηθάει να προβληματιστείς σχετικά με την πορεία σου και να πάρεις σημαντικές αποφάσεις για τα επόμενα βήματά σου. Είτε πρόκειται για επαγγελματικά σχέδια είτε για το μέλλον μιας σχέσης, τώρα έχεις την δυνατότητα να δεις καθαρά τις επιθυμίες σου και να προσπαθήσεις να τις πραγματοποιήσεις. Εξάλλου, η είσοδος του Άρη στον Τοξότη την ίδια μέρα, είναι κατάλληλη για να αξιολογήσεις την μέχρι τώρα πορεία σου και να χαράξεις τη νέα στρατηγική σου. Μέχρι και τις 27 Μαΐου είναι πιθανό να διαφοροποιηθούν οι φιλοδοξίες σου ή να δρομολογήσεις αλλαγές στο φιλικό περιβάλλον σου, αφού θα διαπιστώσεις ότι κάποια άτομα μάλλον δεν είναι όπως φαίνονται. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΦίλε Υδροχόε, το τετράγωνο Ήλιου - Κρόνου που διαμορφώνεται στις 6 Μαρτίου, πρόκειται να σου δημιουργήσει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, ειδικά αν μέχρι τώρα εφάρμοζες μια κακή διαχείριση. Παρόλο που ο Κρόνος βρίσκεται σε φιλική θέση προς το ζώδιό σου, ίσως το επόμενο τριήμερο, συνειδητοποιήσεις τις πραγματικές προθέσεις κάποιων φιλικών ατόμων που προσπαθούν να σε εκμεταλλευτούν. Εξάλλου, ο Άρης στον Τοξότη από την ίδια μέρα και μέχρι τις 27 Μαΐου, σηματοδοτεί αρκετές αλλαγές στο φιλικό περιβάλλον σου, ενώ δεν αποκλείεται να γνωρίσεις καινούργια πρόσωπα, που μπορούν να επηρεάσουν θετικά την επαγγελματική σταδιοδρομία σου. Το διάστημα αυτό πρόκειται να βελτιωθεί και η σχέση με τον σύντροφό σου, ενώ αν είσαι αδέσμευτος, αναμένεται μια ενδιαφέρουσα γνωριμία μέσα από το φιλικό περιβάλλον σου. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΥΔΡΟΧΟΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΑγαπητέ Ιχθύ, ο Ήλιος που βρίσκεται στο δικό σου ζώδιο, διαμορφώνει στις 6 Μαρτίου τετράγωνο με τον Κρόνο, μια όψη που πρόκειται να σου δημιουργήσει έντονη πίεση ή και ανασφάλεια, ιδιαίτερα ως προς την επαγγελματική σου πορεία. Το τριήμερο που ακολουθεί ίσως υπάρξουν αυξημένες υποχρεώσεις, που θα σε προβληματίσουν. Προτού βιαστείς να πάρεις αποφάσεις ωστόσο, θα πρέπει να περιμένεις, καθώς η διέλευση του Άρη από το μεσουράνημα του ηλιακού ωροσκοπίου σου, από τις 6 Μαρτίου μέχρι και τις 27 Μαΐου, μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Παρόλο που οι υποχρεώσεις σου δεν θα μειωθούν, οι προσπάθειές σου, μπορεί να σου ανοίξουν το δρόμο για μια σημαντική προαγωγή ή και μια σημαντική αύξηση στα εισοδήματά σου. Για τις ημερήσιες προβλέψεις, διαβάστε ΙΧΘΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΗμερομηνία Τροποποίησης: 05-03-2016 15:03:00


Επίθεση Λούβρο: Νέες αποκαλύψεις για τον Αιγύπτιο που ήθελε να αιματοκυλήσει το Παρίσι | Newsbomb\n04 Φεβρουαρίου 2017 09:22\nΤα κίνητρα και τους συνεργούς του δράστη ψάχνει η αστυνομία του Παρισιού – «Στο όνομα το Αλλάχ, για τους αδελφούς μας στη Συρία», έγραψε ο Αιγύπτιος στο Twitter, λίγα λεπτά πριν την επίθεση\nΤο μουσείο του Λούβρου άνοιξε και πάλι σήμερα στο Παρίσι, 24 ώρες μετά την επίθεση με ματσέτα εναντίον στρατιωτικών, ενώ η έρευνα συνεχίζεται και οδηγεί σε έναν 29χρονο Αιγύπτιο ο οποίος είχε φθάσει πριν από μια εβδομάδα στη Γαλλία με τουριστική βίζα.\nΗ ταυτότητά του δεν έχει ακόμη «εξακριβωθεί επισήμως», έκανε γνωστό χθες το βράδυ ο εισαγγελέας του Παρισιού Φρανσουά Μολέν. Όμως οι έρευνες που έγιναν στο κινητό τηλέφωνό του, στα ευρωπαϊκά αρχεία με τις θεωρήσεις εισόδου και σε διαμέρισμα στο 8ο διοικητικό διαμέρισμα του Παρισιού, οδηγούν σ' έναν άνδρα που εισήλθε νομίμως στη Γαλλία στις 26 Ιανουαρίου με πτήση προερχόμενη από το Ντουμπάι.\n«Οι έρευνες αυτές επέτρεψαν να επικεντρώσουμε σ' ένα άτομο ηλικίας 29 ετών και αιγυπτιακής εθνικότητας. Η φωτογραφία που υπάρχει στο αρχείο Visa Bio αντιστοιχεί σ' αυτή του δράστη της επίθεσης», δήλωσε ο Μολέν.\nΟι αστυνομικοί που ερευνούν την υπόθεση θέτουν επίσης ερωτήματα για τα μηνύματα στο Twitter που έγραψε στα αραβικά σ' έναν λογαριασμό στο όνομα του ταυτοποιημένου Αιγύπτιου, του Αμπντάλα Ελ Χαμάμι. Μια δεκαριά μηνύματα εστάλησαν από τις 10:27 έως τις 10:34 (ώρα Ελλάδας), μερικά λεπτά πριν από την επίθεση.\n«Στο όνομα το Αλλάχ (...) για τους αδελφούς μας στη Συρία και τους μαχητές» διαβάζει κανείς σ' ένα απ' αυτά και ένα λεπτό αργότερα ένα μήνυμα στο οποίο γίνεται αναφορά στην τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.\nΕπίθεση Παρίσι: Αιγύπτιος ο δράστης στο Λούβρο\n«Μια ματσέτα σε κάθε χέρι»\nΗ έρευνα επέτρεψε να χαραχτεί η διαδρομή που ακολούθησε στο Παρίσι, όπου έφθασε στις 26 Ιανουαρίου με τουριστική βίζα. Την επομένη μίσθωσε ένα αυτοκίνητο και στις 28 Ιανουαρίου αγόρασε με μετρητά από ένα οπλοπωλείο δύο ματσέτες «40 εκατοστών η καθεμιά».\nΜ' αυτές τις δύο ματσέτες επιτέθηκε την Παρασκευή γύρω στις 10:50 (ώρα Ελλάδας) σε τέσσερις στρατιωτικούς στην είσοδο της πολύ τουριστικής γκαλερί του Καρουζέλ του Λούβρου, που προσφέρει πρόσβαση στο πιο πολυσύχναστο μουσείο του κόσμου.\nΦορώντας ένα μαύρο μπλουζάκι με σταμπαρισμένη μια νεκροκεφαλή και «οπλισμένος με μια ματσέτα σε κάθε χέρι, με τα μπράτσα υψωμένα και διπλωμένα πίσω από το κεφάλι», «όρμησε πάνω τους φωνάζοντας 'Αλλάχ Άκμπαρ'» και «χτύπησε στο κεφάλι έναν πρώτο στρατιωτικό».\nΑφού επιχείρησε αρχικά να απωθήσει τον δράστη χωρίς να χρησιμοποιήσει το όπλο του, ένας δεύτερος στρατιώτης πυροβόλησε τέσσερις φορές και τον τραυμάτισε «πολύ σοβαρά». Ο δράστης έφερε επίσης ένα σακίδιο «που περιείχε μπογιά σε σπρέι».\nΟ ύποπτος τραυματίσθηκε σοβαρά στην κοιλιά από πυροβολισμό ενός από τους στρατιώτες και νοσηλεύεται. Από πηγή έγινε γνωστό πως η κατάστασή του έχει «σταθεροποιηθεί».\nΟ στρατιώτης που τραυματίσθηκε στο τριχωτό της κεφαλής μεταφέρθηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο. «Πηγαίνει καλά», δήλωσε ο γάλλος υπουργός Άμυνας Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν.\nΠερίπου 1.200 άνθρωποι που βρίσκονταν μέσα στο μουσείο ή στην εμπορική γκαλερί παρέμειναν περιορισμένοι για αρκετές ώρες, όσο οι πυροτεχνουργοί βεβαιώνονταν πως το σακίδιο του δράστη δεν περιείχε εκρηκτικά.\nΔιαβάστε ΕΔΩ όλο το χρονικό της επίθεσης\nΠαρίσι: Τρομοκρατική επίθεση στο Λούβρο - Ο δράστης δέχθηκε πέντε σφαίρες (Vid)\nΠαρίσι: Τρομοκρατική επίθεση στο Λούβρο - Πάνω από 250 άτομα εγκλωβισμένα στο μουσείο (Pic)


Υπέγραψαν Χρυσοφάκης, Νάστος! - Παναιγιάλειος Γ.Σ. 1927 ΠΑΕ\nΥπέγραψαν Χρυσοφάκης, Νάστος!\nΣτα πλαίσια της ενίσχυσης, της ομάδας, κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, η διοίκηση της «ΠΑΕ ΠΑΝΑΙΓΙΑΛΕΙΟΣ» ανακοινώνει σήμερα δύο ακόμη σημαντικές προσθήκες ποδοσφαιριστών. Συγκεκριμένα, ανακοινώνει την έναρξη συνεργασίας μέχρι το καλοκαίρι του 2014 με το Χρήστο Χρυσοφάκη, ο οποίος αποκτήθηκε από τον Εργοτέλη με τη μορφή δανεισμού για έξι μήνες. Ο 24χρονος (γεννημένος 18/1/1990) μέσος, που σήμερα προπονήθηκε για πρώτη φορά στο γήπεδο της Αβύθου με τη νέα του ομάδα, προέρχεται από τα «σπλάχνα» του Εργοτέλη, στον οποίο συμπλήρωσε φέτος οκτώ (8) συνεχείς σεζόν, αγωνιζόμενος στα πρωταθλήματα, τόσο της Super League όσο και της Football League. Είχε σημαντική συμβολή πέρυσι στην άνοδο της Κρητικής ομάδας στη Super League, αγωνιζόμενος σε 18 αγώνες (1 γκολ). Το προηγούμενο καλοκαίρι, επέκτεινε το συμβόλαιό του με την ομάδα της Κρήτης για δύο ακόμη χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 2015.\nΑνακοινώνει επίσης, την έναρξη συνεργασίας μέχρι το καλοκαίρι του 2014 με τον Ανέστη Νάστο ως ελεύθερη μεταγραφή (πήρε μέρος στη σημερινή προπόνηση). Ο Νάστος είναι αμυντικός μέσος, γεννημένος στις 28/4/1989 και έχει διαγράψει μία σημαντική πορεία στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Μετράει 115 συμμετοχές και 4 γκολ, αγωνιζόμενος διαδοχικά σε Ηλυσιακό, Αιγάλεω, Νίκη Βόλου, Εθνικό Αστέρα, Κέρκυρα, Φωκικό και στο πρώτο μισό της φετινής σεζόν, στον Πανηλειακό. Με την ομάδα του Πύργου αγωνίστηκε στα 12 από τα 13 παιχνίδια του πρώτου γύρου στο νότιο όμιλο της Football League, έχοντας στο ενεργητικό του και ένα γκολ, το οποίο διεκδικεί τον άτυπο τίτλο του ομορφότερου στο φετινό πρωτάθλημα.\nΜετά τις υπογραφές των συμβολαίων τους, οι δύο ποδοσφαιριστές δήλωσαν πανευτυχείς για την ένταξή τους σε έναν τόσο ιστορικό σύλλογο όπως είναι ο Παναιγιάλειος και υποσχέθηκαν πως θα δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό, προκειμένου να πετύχει η ομάδα τους στόχους της. Οι αριθμοί στις φανέλες των δυο νέων παικτών θα είναι: ΧΡΥΣΟΦΑΚΗΣ (17), ΝΑΣΤΟΣ (20).\nΤέλος, ανακοινώνεται η λύση συνεργασίας με τον ποδοσφαιριστή Χρήστο Ρέλλα, τον οποίο η διοίκηση ευχαριστεί για τη πολύχρονη προσφορά του στην ομάδα και του εύχεται κάθε επιτυχία στη συνέχεια της καριέρας του.


Ο κόσμος αλλάζει. Ποιος όμως το έχει προσέξει; - Περι Ανεμων\nΙ. Αποτιμώντας την έκταση της αλλαγής Ποιός μπορεί να επηρεάσει την εξωτερική πολιτική\nΣε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, έναν κόσμο όπου τα γεγονότα που συμβαίνουν σε μια χώρα επηρεάζουν όλο και περισσότερο τα γεγονότα σε μιαν άλλη (ακόμη και μακρινή) χώρα, η εξωτερική πολιτική έχει αρχίσει να παίρνει τη μορφή αποφάσεων που λαμβάνονται όχι απλώς εσπευσμένα αλλά και με βάση ελάχιστες αξιόπιστες πληροφορίες. Έτσι, η γεωγραφική κλίμακα του προβλήματος και η ταχύτητα της αλλαγής δεν επιτρέπουν στους υπευθύνους για τη χάραξη της\nεξωτερικής πολιτικής να δρουν κατά τρόπο προληπτικό και δημιουργικό, παρά μόνο να αντιδρούν στις εξελίξεις, καθώς η μία κρίση ξεσπά μετά την άλλη.\nΠαραδείγματος χάριν, έχει πλέον παρέλθει η εποχή που η Ρωσία διέθετε μία συγκεκριμένη εξωτερική πολιτική\n(να φτάσει στα ζεστά νερά του Αιγαίου, υπό το πρόσχημα ότι θα προστάτευε έτσι την Ορθόδοξη Εκκλησία ή, αργότερα, τον πανσλαβισμό και, ακόμη αργότερα, τον κομμουνισμό), πολιτική η οποία διατηρήθηκε αμετάλλακτη στο όραμα της χώρας αυτής επί τρεις σχεδόν αιώνες. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς για τη Μεγάλη Βρετανία, όπου κάποτε (και επί δύο ολόκληρους αιώνες) ο στόχος της διατήρησης του δρόμου προς την Ινδία υπαγόρευε τη γενική στάση της χώρας απέναντι στο Γιβραλτάρ, τη Μάλτα, την Κρήτη, την Κύπρο, τη Διώρυγα του Σουέζ (δηλαδή την Αίγυπτο) και το Άντεν. Η απουσία μιας ορθολογικά διαμορφωμένης εξωτερικής πολιτικής επιδεινώνεται από το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι για τη χάραξή της οι επαγγελματίες πολιτικοί όχι απλώς δεν έχουν τον χρόνο να σκεφτούν και να θέσουν μακροπρόθεσμους στόχους, αλλά λαμβάνουν κατά κανόνα τις αποφάσεις τους έχοντας μέρος της προσοχής τους προσηλωμένο σταθερά στις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης και στο πώς αυτές θα επηρεάσουν τη δημοτικότητά τους στο εσωτερικό της χώρας τους. Τούτο ισχύει ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου ένα δεδομένο ζήτημα εξωτερικής πολιτικής έχει συγκινησιακό αντίκτυπο στους πολίτες της χώρας.\nΟι άνθρωποι αυτοί χαράσσουν την εξωτερική πολιτική• κάποιοι άλλοι μπορούν, στην καλύτερη περίπτωση, να συμβάλουν στη διαμόρφωσή της. Στις μέρες μας, έχει σχηματιστεί μια στρατιά από ομάδες εμπειρογνωμόνων [think tanks], «ανεξάρτητους» συμβούλους και ινστιτούτα διεθνών σχέσεων που φιλοδοξούν να ασκήσουν επιρροή στα πράγματα. Αντίθετα με την προαναφερθείσα ομάδα των επαγγελματιών πολιτικών, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι σαφώς και διαθέτουν όχι μόνο τον χρόνο να σκεφτούν αλλά και την ελευθερία να επιλέξουν το αντικείμενο της μελέτης τους. Είναι όμως πραγματικά ανεξάρτητη η σκέψη τους; Πολλές φορές, οι συμβουλές που προσφέρουν καθορίζονται από το ποιος τους χρηματοδοτεί (ή ποιού την ιδεολογία ασπάζονται). Τα ζητήματα αυτά θέτουν ένα μεγάλο ερωτηματικό αναφορικά με το έργο πολλών ομάδων εμπειρογνωμόνων στις Η.Π.Α.\nΔεδομένου ότι και οι δύο προαναφερθείσες ομάδες oι επαγγελματίες» και οι «διανοούμενοι»―έχουν οπωσδήποτε και δυνατά και αδύνατα σημεία, θα ήταν προτιμότερο να συνδυάζουν τις προσπάθειές τους. Εντούτοις, ο συνδυασμός αυτός σπανίως αποδεικνύεται αποτελεσματικός, δεδομένου ότι, κάθε φορά που συγχωνεύονται κάποιες ομάδες ταλέντων, τα «ελαττώματα» της μίας ομάδας τείνουν να αποκρύπτουν τα «προτερήματα» της άλλης. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικοί χαλιναγωγούν τους διανοουμένους. Ο συγγραφέας πιστεύει γενικώς πως έτσι πρέπει να συμβαίνει, διότι, σε τελική ανάλυση, η πολιτική ευθύνη δεν μπορεί να ανήκει σε ανεπίσημους διανοουμένους ή αθέατους συμβούλους, όσο καταρτισμένοι και αν είναι αυτοί. Παράλληλα, όμως, πρέπει να ασκείται κριτική σε κάθε διαδικασία λήψης αποφάσεων που διαμορφώνεται από τις πρόσφατες σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, αν και η πολιτική είναι, κατ’ εξοχήν, η «τέχνη του εφικτού» και συνδέεται άμεσα με τους ευρύτερους στόχους και τις εφικτές επιδιώξεις της εκάστοτε χώρας. Δυστυχώς, όμως, αναπόφευκτα διαπιστώνει κανείς ότι στο σημερινό περίπλοκο πλαίσιο δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα περιθώριο για να παρουσιαστούν νέοι, συχνά δε πολύπλευροι, τρόποι σκέψης.\nΠρώτα απ’ όλα, αυτό μπορεί να το καταφέρει διατηρώντας την ανεξαρτησία της σκέψης και της ανάλυσής του, καθώς και την απόστασή του από κάθε ομάδα συμφερόντων ή πολιτική παράταξη δεύτερον, εκφράζοντας τις απόψεις του δημοσίως, ώστε να μπορούν να τις αναλογιστούν οι πολιτικοί και το εκλογικό σώμα• τρίτον, εκφράζοντας αυτές τις απόψεις τίμια και ανοιχτά, ενίοτε μάλιστα απλώς και μόνο διατυπώνοντας ρητά αυτό που οι (περισσότεροι;) άνθρωποι σκέφτονται αλλά δεν τολμούν να εκφράσουν δημοσίως.\nΜε λίγα λόγια, αυτοί οι «διανοούμενοι» δεν θα πρέπει να φοβούνται ακόμη και να «θορυβήσουν» τους άλλους με τις απόψεις τους, αν πρόκειται έτσι να τους ωθήσουν να διανοηθούν το αδιανόητο. Είναι δε άνευ σημασίας το αν οι απόψεις αυτές μπορεί τελικά να αποδειχθούν εσφαλμένες ή και να απορριφθούν (έστω και αν είναι ορθές). Όντως, αν κάτι λείπει περισσότερο από την εποχή μας, παράλληλα με τον αναγκαίο ελεύθερο χρόνο για σκέψη και όχι απλή απορρόφηση του διαρκώς αυξανόμενου όγκου των πληροφοριών, είναι η ικανότητα να σκεφτόμαστε διαφορετικά και το θάρρος να εκφράζουμε ανοιχτά τη γνώμη μας. Έτσι, παρουσιάζονται εδώ οι απόψεις ενός ανθρώπου που έχει ασχοληθεί με τις διεθνείς σχέσεις από τη σκοπιά πολλών διαφορετικών χωρών και ο οποίος, παρότι δεν εμπλέκεται προσωπικά στην πολιτική, έχει, εδώ και πολλές γενιές, την πολιτική στο αίμα του.\nΣτην εποχή μας, ελάχιστα έχουν μελετηθεί οι συνέπειες του γεγονότος ότι ο αμερικανικός ήλιος ανέτειλε σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Μια χώρα ανθρώπων τολμηρών, καλόβουλων, μεγαλόψυχων, θεοσεβούμενων, εργατικών αλλά και «τοπικιστών» (κατά τα πρώτα χρόνια και σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα) εκτοξεύθηκε στη θέση της υπερδύναμης λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και στη θέση της μόνης παγκόσμιας υπερδύναμης μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Η θεσμική ωριμότητα, η πείρα και η κατανόηση ήταν ιδιότητες τις οποίες η Αμερική έπρεπε να αποκτήσει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, κατά τη διάρκεια του οποίου, μάλιστα, το γεωγραφικό φάσμα των ευθυνών της άρχισε να επεκτείνεται κατά τρόπον ανεξέλεγκτο. Αυτό που βιώνουμε σήμερα όσο και αν θορυβηθούν ορισμένοι από αυτήν τη δήλωση είναι απλώς το αποτέλεσμα: ο Ήλιος ανέτειλε και δύει χωρίς μεσημβρίαν.\nΑσφαλώς, η δύση αυτή εξελίσσεται αργά ως διαδικασία. Επιπλέον, δεν είναι ούτε ειδυλλιακή ούτε γαληνευτική, όπως είναι συνήθως η δύση του Ηλίου. Αντίθετα με τα μεσανατολικά βασίλεια της αρχαιότητας, αλλά και την Κίνα και τη Ρωμαϊκή, τη Βυζαντινή, την Οθωμανική ή τη Βρετανική Αυτοκρατορία, η διαδρομή της αμερικανικής δύναμης είναι, από ιστορική άποψη, βραχεία η δε παρακμή της, σε γενικές γραμμές, αυτοπρόκλητη. Η επανεμφάνιση της Ρωσίας στη διεθνή σκηνή -εξαιτίας, εν πολλοίς, του νεοαποκτηθέντος ενεργειακού της πλούτου-αποτελεί μια νέα εξέλιξη η οποία έχει ήδη αρχίσει να περιστέλλει την αμερικανική ηγεμονία. Μάλιστα, οι υπέρμαχοι της άποψης ότι η δύναμη αναχαιτίζει τη δύναμη θα θεωρήσουν ιδιαίτερα θετική αυτή την εξέλιξη. Μία δεύτερη εξέλιξη είναι η απροσδόκητα ραγδαία ανάπτυξη της Κίνας και της Ινδίας. Μία τρίτη, το γεγονός ότι, από οικονομική άποψη, η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, η Μέση Ανατολή αλλά και η Αφρική έχουν αρχίσει να αναπτύσσουν μεταξύ τους όλο και περισσότερες εμπορικές σχέσεις, καθώς και σύνθετες χρηματοοικονομικές συναλλαγές, παρακάμπτοντας πλήρως τα αμερικανικά και τα ευρωπαϊκά οικονομικά κέντρα.\nΌλοι αυτοί οι παράγοντες επισπεύδουν το τέλος της περιόδου της αμερικανικής ηγεμονίας. Ωστόσο, Στην παρακμή της Αμερικής έχει επίσης συμβάλει η ύβρις που εδώ και καιρό διαπράττει η ίδια η χώρα. Και η αμερικανική ύβρις συνοδεύεται επιπλέον από την ανεξέλεγκτη δύναμη, τη λατρεία της οικονομικής απληστίας, την επιλογή μη χαρισματικών ηγετών, την αδιαμφισβήτητη πεποίθηση ότι η τεχνολογική ισχύς είναι το μόνο απαραίτητο στοιχείο για την επιτυχία και, τέλος, την υποτίμηση της ακαταδάμαστης δύναμης του νου και του πνεύματος του ανθρώπου. Αυτός είναι, άλλωστε, και ο λόγος που ένας αποφασισμένος μουτζαχεντίν μπορεί να είναι τόσο δραστικός όσο και ένας τηλεκατευθυνόμενος πύραυλος τεχνολογίας λέιζερ.\nΈτσι, η πεποίθηση που κυριαρχεί στη σκέψη των Αμερικανών από τις μέρες του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο έως και την εισβολή στο Ιράκ είναι (και παραμένει) ότι το μόνο πράγμα που έχει σημασία είναι να μπορούν να βάλλουν εναντίον των εχθρών τους από αεροπλάνα που πετούν σε τεράστιο ύψος και είναι απρόσιτα από τα πρωτόγονα εχθρικά όπλα. Το γεγονός ότι αυτό το είδος πολέμου, ή, ακόμη χειρότερα, αυτό το είδος επίλυσης των διεθνών συγκρούσεων, είναι απολύτως ατελέσφορο αποδείχθηκε επανειλημμένα ήδη από τότε που ο Πρόεδρος Μπους πανηγύρισε (πρόωρα), πάνω σε ένα από τα αεροπλανοφόρα του, για το τέλος του πολέμου στο Ιράκ. Καθώς θαυμάζω τη σοφία των Αρχαίων Ελλήνων, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ πως βρισκόμαστε ενώπιον ενός τέλειου παραδείγματος της ιδέας του Ηροδότου, ότι η ύβρις επιφέρει την Νέμεσιν. Ίσως όμως το έργο του Ηροδότου να μην είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο ως αντικείμενο μελέτης μεταξύ των πολιτικών και των επιχειρηματιών του Τέξας (αν και, από ότι μαθαίνω, η διδακτορική διατριβή της κυρίας Ράις βασιζόταν εν πολλοίς στον Θουκυδίδη).\nΣτις Η.Π.Α., έχουμε δει αυτήν τη φιλοσοφία της «επιθετικότητας» να εκδηλώνεται κατ’ επανάληψη και σε άλλους τομείς του δημόσιου βίου, πέραν του πολέμου. Περίπου από τη δεκαετία του 1980 και μετά, μέσα\nσε αυτό το κλίμα αποθέωσης της οικονομικής απληστίας, η τάση για γρήγορο προσωπικό κέρδος (εις βάρος της επιχειρησιακής εξέλιξης), καθώς και η ανάπτυξη μιας ασυντόνιστης δραστηριότητας από πλευράς μυστικών υπηρεσιών αλλά και ενός υφέρποντος συντηρητισμού ως προς τις νομικές αξίες της χώρας, έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στην Αμερική. Ως νομικός, θλίβομαι πρωτίστως για την παρακμή του αμερικανικού ανθρωπισμού στους τομείς του δικαίου και των νομικών θεσμών, παρακμή συντελούμενη εν ονόματι της στρατιωτικής υπεροχής, η οποία, με τη σειρά της, χρησιμοποιείται κατ’ ουσίαν για να βοηθήσει την αμερικανική οικονομική υπεροχή να αναπτύξει βαθιές ρίζες και στο εξωτερικό, ιδίως δε στη Μέση Ανατολή.\nΌπως άφησα να εννοηθεί, μία από τις επιπτώσεις της νοοτροπίας που περιέγραψα είναι η μείωση της αμερικανικής προβλεπτικότητας. Όταν ήμουν νεότερος, και μόνον η αναφορά των λέξεων CIA ή Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες προκαλούσε δέος στον νου των ακροατών, οι οποίοι, ιδιαίτερα στον μεσογειακό κόσμο, φημίζονται τόσο για την εξυπνάδα όσο και για την ευπιστία τους. Ας το σκεφτούμε όμως λίγο καλύτερα, προτού επεκτείνουμε την αλλοτινή αυτή εικόνα και στην εποχή μας.\nΠροέβλεψαν άραγε οι Η.Π.Α. την εισβολή της Ρωσίας στο Αφγανιστάν στις αρχές της δεκαετίας του ’80; Την πτώση του Τείχους του Βερολίνου στα τέλη της ίδιας δεκαετίας; Την εισβολή στο Κουβέιτ την ίδια περίπου εποχή; Την καταστροφή των Δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη στις αρχές του 21ου αιώνα; Βεβαίως, οι αμερικανικές και οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν ενδεχομένως ανακαλύψει και αποτρέψει κάποιες άλλες επιθέσεις μετά την 11η Σεπτεμβρίου, επιθέσεις για τις οποίες, έστω και αν δεν τις γνωρίζουμε,\nθα πρέπει να αισθανόμαστε ευγνώμονες που απετράπησαν. Οι επιτυχίες αυτές, όμως, δεν πρέπει να μας κάνουν να λησμονούμε ή να υποτιμούμε μια σειρά από πρόσφατα, πολύ σημαντικά σφάλματα. Τίποτε δεν θα είχε να μας προσφέρει το επιχείρημα ότι κάποιες μεμονωμένες υπηρεσίες είχαν κάποιες ενδείξεις για το τι θα μπορούσε να συμβεί κατά την 11η Σεπτεμβρίου, ενώ κάποιες άλλες όχι, δεδομένου ότι καμία απολύτως από αυτές τις υπηρεσίες δεν μπόρεσε να δράσει. Ούτε επίσης αποτελεί ένδειξη τιμής το γεγονός ότι, τα\nτελευταία χρόνια, οι αμερικανικές υπηρεσίες εθνικής ασφαλείας -και ας σημειωθεί εδώ ο πληθυντικός-έχουν δαπανήσει τα περισσότερα χρήματά τους για να αποκτήσουν διάφορα πανάκριβα σύνεργα και συσκευές, καθώς και τον περισσότερο χρόνο τους για το πώς θα πολεμήσουν η μία την άλλη, και όχι τον εξωτερικό εχθρό. Ούτε, τέλος, μπορεί να καταχωριστεί στο ενεργητικό των Αμερικανών η διαπίστωση ότι έδειξαν υπέρμετρη εμπιστοσύνη στις (όπως αποδείχτηκε, εσφαλμένες) συμβουλές από πρόσφυγες Ιρακινούς πολιτικούς, των οποίων τις απόψεις θέλησαν να αναζητήσουν και να εμπιστευθούν οι επικεφαλής της πολιτικής και των μυστικών υπηρεσιών της Ουάσινγκτον. Πολύ πρόσφατα, η αμερικανική προβλεπτικότητα αποδείχθηκε καταφανώς ανύπαρκτη, λαμβανομένου υπόψη του βαθμού στον οποίο οι Αμερικανοί πίστευαν και ευθαρσώς διακήρυτταν ότι, μετά την εισβολή, οι Ιρακινοί θα υποδέχονταν τα αμερικανικά στρατεύματα απελευθέρωσης της Βαγδάτης με ανοιχτές αγκάλες και κυματισμούς σημαιών. Αν όλα αυτά αληθεύουν έστω εν μέρει-και προσωπικά πιστεύω ότι αληθεύουν πλήρως-πώς και γιατί θα έπρεπε οι άνθρωποι των άλλων χωρών, είτε στη Μέση Ανατολή είτε αλλού, να πιστεύουν όσα τους λένε σήμερα οι Αμερικανοί; Η αμερικανική αξιοπιστία διανύει περίοδο σοβαρότατης κάμψης.\n«Μα ποιος νοιάζεται για όλα αυτά;», με ρωτούν πολλοί Αμερικανοί φίλοι μου, όταν αναφέρω τις παραπάνω ανησυχίες για τη χώρα τους. «Σε τελική ανάλυση, έχουμε τόσο μεγάλη στρατιωτική και τεχνολογική υπεροχή, ώστε μπορούμε να συντρίψουμε οποιονδήποτε άνθρωπο και οποιαδήποτε χώρα θέλουμε ή πιστεύουμε πως μας έχει πονοκεφαλιάσει υπερβολικά». Το επιχειρησιακό δόγμα «Σοκ και Δέος» βασιζόταν σε μια παρόμοια πεποίθηση συν τοις άλλοις, ως όρος, αποτελούσε πολύ εύστοχη επιλογή, εφόσον είχε\nσκοπό να εκφράσει τι ακριβώς μπορούσε να κάνει η αμερικανική στρατιωτική δύναμη. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα φραστικό πυροτέχνημα. Όντως, το μόνο που κατάφερε ήταν να αποδείξει ακόμη μια φορά ότι τα σοβαρά ζητήματα στην ανθρώπινη ιστορία σπανίως (ή ουδέποτε) μπορούν να επιλυθούν μόνο μέσω πολέμου.\nΔίχως αμφιβολία, ντροπιασμένος σήμερα, ο Ντόναλντ Ράμσφελντ έχει πλέον αρκετό χρόνο για να τα σκεφτεί καλύτερα όλα αυτά. Δεν είναι όμως και τόσο πιθανόν ο Ράμσφελντ και οι όμοιοί του να μάθουν ποτέ το μάθημά τους. Και τούτο, διότι ο Ράμσφελντ ήταν απλώς ένας πολιτικός που θέλησε να παραστήσει τον Στρατηγό, παραμερίζοντας τους συμβούλους του και πιστεύοντας όχι μόνον ότι θα μπορούσε να νικήσει τον στρατό του Σαντάμ, αλλά και να αποκαταστήσει την ειρήνη στο Ιράκ με στρατεύματα που είχαν εξαρχής αναλάβει αυτό το καθήκον χρησιμοποιώντας τα πιο προηγμένα τεχνολογικά μέσα. Οι στρατηγοί αυτού του είδους σπανίως καταλαβαίνουν ότι, εντέλει, τις κρίσεις τις τερματίζουν οι διευθετήσεις μέσω διαπραγματεύσεων, και όχι η ωμή στρατιωτική δύναμη. Επιπλέον, ούτε καν τους περνάει από το μυαλό ότι υπάρχουν διευθετήσεις οι οποίες δεν αναδεικνύουν μόνο νικητές και μόνο χαμένους. Οι άνθρωποι αυτοί τα θέλουν «όλα». Και, συν τοις άλλοις, δεν έχουν ποτέ την ταπεινοφροσύνη να παραδεχθούν ότι έσφαλαν.\nΗ επιμονή, όμως, στο παρωχημένο δόγμα ότι η στρατιωτική δύναμη μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα έχει σήμερα οδηγήσει τους Αμερικανούς να κάνουν το αντίθετο από αυτό που είχαν κάνει στις αρχές του πολέμου, δηλαδή να αποστείλουν ακόμη περισσότερα στρατεύματα στο Ιράκ, πιστεύοντας ότι αυτό το «κύμα» θα συμβάλει τουλάχιστον στη διευκόλυνση της τακτικής αποχώρησής τους (αν και δεν το έθεσαν έτσι ακριβώς). Εντούτοις, σαράντα χρόνια πρωτύτερα, στο Βιετνάμ, η ίδια ακριβώς προσέγγιση καθόλου δεν βοήθησε τον στρατηγό Γουεστμόρλαντ ή τη χώρα του. Και είναι μάλλον απίθανο η ίδια προσέγγιση να έχει τώρα καλύτερα αποτελέσματα για τον στρατηγό Πετρέους. Το τέλος θα είναι το ίδιο, όπως και αν θελήσει να το παρουσιάσει η αμερικανική μηχανή προπαγάνδας: αποχώρηση-ίσως όχι με ελικόπτερα που θα πετούν πάνω από τις στέγες των σπιτιών της Βαγδάτης, αλλά, ενδεχομένως, με πελώρια αεροπλάνα γεμάτα με γενναίους στρατιώτες που ανέλαβαν να εκτελέσουν ένα σχέδιο εξαρχής προβληματικό. Έτσι, εκτός από τον Πρόεδρο Μπούς, δεν γνωρίζω άλλον ανώτερο πολιτικό ή στρατηγό (των Αμερικανών μη εξαιρουμένων) ο οποίος, είτε σε ιδιωτικό είτε ακόμη και σε δημόσιο επίπεδο, να μην παραδέχεται ότι ο πόλεμος στο Ιράκ έχει ήδη χαθεί-με τεράστιο, θα πρέπει να προσθέσουμε, οικονομικό και ανθρώπινο κόστος. Αρκεί ένα και μόνο παράθεμα, όχι για να ενισχύσω την άποψή μου, αφού ειλικρινά πιστεύω πως είναι ορθή, αλλά για να εξηγήσω γιατί είμαι πρόθυμος να την εκφράσω με τόση βεβαιότητα. Ιδού, λοιπόν, τι είχε να πει σχετικά με το θέμα μας ο στρατηγός Σάντσες, ο άνθρωπος που μέχρι πρόσφατα διηύθυνε το στρατιωτικό σόου των Αμερικανών: «Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε πλέον είναι να αποδεχθούμε το ενδεχόμενο της ήττας, διότι αναμφίβολα η Αμερική ζει εδώ και καιρό έναν εφιάλτη που δεν φαίνεται να έχει τέλος».Με κάθε σεβασμό, όχι απλώς συμφωνώ, αλλά προβλέπω ότι θα επακολουθήσουν πολύ χειρότερες εξελίξεις, καθώς η προσοχή στρέφεται τώρα στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν και, κυρίως, στο Ιράν. Η ύβρις, εντούτοις, συνεχίζεται στους κύκλους των αξιωματούχων. Οι δε φίλοι της Αμερικής εξαναγκάζονται να υιοθετήσουν στάση ενδοτικής σιωπής ή πειθήνιας υποταγής. Σε όλα αυτά θα προσθέσω ένα και μόνο σχόλιο, το οποίο συνδέεται με ένα από τα κεντρικά θέματά μου: Για ποιον λόγο οι άνθρωποι της εξουσίας μιλούν μόνον αφού έχουν αποσυρθεί; Οι πιθανοί λόγοι σχετίζονται μάλλον με την επαγγελματική τους σταδιοδρομία και την απροθυμία τους να τη σταματήσουν προκειμένου να μιλήσουν ανοιχτά. Δεν γνωρίζω την απάντηση. Θλίβομαι όμως για το αποτέλεσμα.\nΌταν ήμουν νεότερος, η Αμερική θεωρείτο υπόδειγμα δημοκρατίας. Ασφαλώς, την εποχή εκείνη, οι Αμερικανοί εξακολουθούσαν να συμπεριφέρονται άσχημα προς τους μαύρους και άνισα προς τις γυναίκες. Διεξήγαν, ωστόσο, ελεύθερες εκλογές, απέλαυαν ελευθερίας του Τύπου, έδωσαν τη δυνατότητα σε έναν φιστικοπαραγωγό και έναν ηθοποιό να γίνουν Αρχηγοί Κράτους, ενώ επίσης, τη δεκαετία του ’60, είχαν ένα συνταγματικό δικαστήριο το οποίο εξέδωσε μια σειρά από αξιοθαύμαστες αποφάσεις που προωθούσαν την ελευθερία και επηρέασαν, έκτοτε, διάφορα συνταγματικά δικαστήρια σε πολλές άλλες χώρες. Σήμερα, όμως, η Αμερική είναι η χώρα του «εκτελεστικού προνομίου», η χώρα του Γκουαντάναμο, η χώρα της\n«extraordinary rendition» (κατ’ ουσίαν, μιας de facto απαγωγής πολιτών προς ανάκριση), η χώρα που χρησιμοποιεί την ίδια της τη νομοθεσία για να κατασκοπεύει τους πολίτες της σε μαζική κλίμακα, η χώρα που ασκεί βασανιστήρια εντός των ίδιων της των συνόρων. Είναι επίσης η χώρα που έχει εξωθήσει την έννοια του προληπτικού πολέμου σε τόσο επικίνδυνα άκρα-επεκτείνοντας υπέρ το δέον κάθε έννοια «δίκαιου πολέμου»-, ώστε, προσωπικά τουλάχιστον, δεν θα απορούσα διόλου εάν την έβλεπα να αποκορυφώνει την πρόσφατη σειρά των σφαλμάτων της βομβαρδίζοντας το Ιράν και βυθίζοντας τον κόσμο και την οικονομία του σε ακόμη βαθύτερο χάος. Δεν είναι όμως αυτή η Αμερική στην οποία έμαθα να πιστεύω και την οποία εξακολουθώ να αγαπώ. Και οπωσδήποτε, επίσης, δεν είναι αυτή η Αμερική που θέλουν να βλέπουν πολλοί Αμερικανοί. (Έχοντας μάλιστα εργαστεί στη συγκεκριμένη χώρα επί είκοσι επτά έτη, έχω αποκτήσει πολλούς Αμερικανούς φίλους, οι οποίοι θα προσυπέγραφαν όλα όσα λέω εδώ.) Έτσι όμως έχουν τα αμερικανικά πράγματα, και αναρωτιέμαι πόσα από αυτά θα αλλάξουν σε δεκαπέντε περίπου μήνες από τώρα, όταν θα έχει αναλάβει καθήκοντα ο νέος Πρόεδρος. Η εκτίμησή μου-στην οποία και θα επανέλθω αργότερα-είναι ότι ελάχιστα πράγματα πρόκειται να αλλάξουν, σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική τουλάχιστον. Οι Έλληνες, πάντοτε αισιόδοξοι, μπορεί να έχουν διαφορετική άποψη.\nΠοιο είναι το στοιχείο που συνδέει όλα τα παραπάνω; Είναι απλούστατα το γεγονός ότι δεν είμαστε όλοι διατεθειμένοι να «κοιτάξουμε κατάματα τον μεταβαλλόμενο κόσμο» και, στη συνέχεια, να αναγκάσουμε τους «κυβερνήτες» μας να βγάλουν τα αναγκαία συμπεράσματα. Οφείλουμε εντούτοις να το πράξουμε, δεδομένου ότι οι Αμερικανοί είναι αναμεμειγμένοι και σε άλλα παρόμοια ζητήματα, π.χ. στο ζήτημα της Π.Γ.Μ.Δ., και τούτο τούς επιτρέπει να ασκούν πιέσεις σε όσους θέλουν να κρατούν στάση αποδεδειγμένα ανεξάρτητη. Το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο και η Κύπρος αποτελούν μερικά ακόμη ευαίσθητα θέματα. Ακόμη πιο δύσκολο, όμως, είναι το πρόβλημα του Ιράν: το τι θα κάνουν οι Αμερικανοί σε αυτήν τη χώρα θα μας επηρέαζε ίσως―ή μάλλον είμαι βέβαιος ότι θα μας επηρεάσει όλους σε πάρα πολλά επίπεδα. Στη ρίζα του όλου προβλήματος βρίσκονται ενδεχομένως η εθελοτυφλία και η σιωπή απέναντι στα όσα βλέπουμε. Ωστόσο, αν εθελοτυφλούμε και αν αρνούμαστε να εκφράσουμε ανοιχτά τη γνώμη μας, θα συνεχίσουμε απλώς να είμαστε οι δουλοπρεπείς κόλακες των Αμερικανών, και όχι οι φίλοι τους, όπως οφείλουμε.\nΠόσα από τα πράγματα που περιέγραψα αδυνατούν να τα δουν οι περισσότεροι; Κανένας πολιτικός, κανένας απλός πολίτης, δεν θα έπρεπε να αδυνατεί να δει μερικές έστω από τις ακρότητες της Αμερικής στην εποχή μας. Μιλούν όμως; Ασφαλώς όχι. Φωνάζουν άραγε ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος μπορεί σύντομα να μας οδηγήσει σε μιαν ακόμη καταστροφή; Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι κανένας υπουργός Εξωτερικών δεν θα τολμούσε να μιλήσει τόσο ανοιχτά όσο μιλώ εγώ αυτήν τη στιγμή, και τούτο, όχι επειδή δεν θα έβλεπε τα όσα περιγράφω, αλλά επειδή θα φοβόταν το πώς θα εκλάμβαναν την αντίδρασή του οι αμερικανικές αρχές, καθώς και τα προβλήματα που η αντίδραση αυτή θα μπορούσε να προκαλέσει εις βάρος της χώρας του.\nΑκριβώς εξαιτίας αυτής της πραγματιστικής συνειδητοποίησης, οι μεν πολιτικοί καθίστανται σημαίνοντες δρώντες, οι δε διανοούμενοι υποδεέστερες φωνές που βοούν εν τη ερήμω. Δυστυχώς, όμως, η ίδια αυτή στάση στηρίζει και τη διαιώνιση της εικόνας της αμερικανικής δύναμης, εφόσον κανείς δεν έχει τα κότσια να την αμφισβητήσει ανοιχτά και να τη χαρακτηρίσει απαράδεκτη, στον βαθμό ακριβώς που προσπαθεί να διαμορφώσει τη συμπεριφορά άλλων χωρών.\nΤο μικρό αγόρι φώναξε, «Ο Βασιλιάς είναι γυμνός», επειδή ακριβώς είχε καθαρό μυαλό, το οποίο ούτε θόλωνε την όρασή του ούτε εμπόδιζε τον λόγο του. Συχνά, οι περισσότεροι από εμάς, όσο πιο ηλικιωμένοι είμαστε τόσο πιο θολά βλέπουμε και τόσο πιο επιφυλακτικά σκεφτόμαστε τα πράγματα. Η πείρα, η φρονιμότητα, η προκατάληψη και το προσωπικό συμφέρον μάς κάνουν να βλέπουμε την πραγματικότητα όπως θα θέλαμε να είναι ή όπως ήταν στα νιάτα μας αλλά δεν είναι πια. Ο Θουκυδίδης διατύπωσε αυτή την ιδέα πριν από πολύ καιρό, στον «Επιτάφιο»: «αμαθία μεν θράσος, λογισμός δε όκνον φέρει».Πρέπει, λοιπόν, πρώτα απ’ όλα, να καταστρέψουμε τους μύθους εκείνους που θολώνουν την όραση και την κρίση μας. Παρουσιάζονται στη συνέχεια μερικοί τέτοιοι μύθοι, τους οποίους, θεωρώ, θα έπρεπε να έχουμε εξουδετερώσει εδώ και πολλά χρόνια. Κατόπιν, πρέπει να περάσουμε από την αδράνεια στη δράση. Ζούμε σε και καιρούς επικίνδυνους. Τίποτε άλλο δεν θα φέρει αποτελέσματα.\nΕιλικρινά, πολύ αμφιβάλλω αν θα αλλάξει, εκτός ίσως μόνον επιφανειακά και υπό τη μορφή κάποιων συμβολικών παραχωρήσεων. Πολύ θα ήθελα να είναι διαφορετικές οι προβλέψεις μου, αλλά η πραγματικότητα την οποία έχουν καθορίσει η πολιτική ισχύος, οι πιέσεις που ασκούνται από τα λόμπι, καθώς και ο τρόπος που αυτοί οι δύο παράγοντες επηρεάζουν τη διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, με έχουν πείσει ότι οι Αμερικανοί φίλοι μας δεν είναι πραγματικά έτοιμοι να δώσουν μια ουσιαστική λύση στο παλαιστινιακό ζήτημα, εξασφαλίζοντας τη γεωγραφική ταυτότητα του Ισραήλ αλλά και αναγνωρίζοντας κατά τρόπον απτό τόσο τις αδικίες που έχουν υποστεί οι Άραβες εδώ και αρκετές δεκαετίες όσο και την ανάγκη επανορθωτικής επικέντρωσης σε αυτές. Η λύση αυτή, κατά την άποψή μου, πρέπει επίσης να περιλαμβάνει την εξασφάλιση του διεθνούς καθεστώτος της Ιερουσαλήμ. Οφείλουμε όμως να μάθουμε να διανοούμαστε το αδιανόητο, αν δεν θέλουμε να συνεχιστεί η σημερινή εμπόλεμη κατάσταση σε διάφορα μέρη της Μέσης Ανατολής, η οποία έχει σημαντικό κόστος σε ανθρώπινες ζωές και αποτελεί αιτία αιμορραγίας για την οικονομία της Αμερικής. Η αντιμετώπιση του τελευταίου αυτού «πονοκεφάλου» μέσω της αύξησης του δημοσίου ελλείμματος αποτελεί μια προσωρινή λύση, η οποία δεν καταφέρνει άλλο παρά να μεταθέτει το δυσβάσταχτο χρέος στις μελλοντικές γενιές Αμερικανών.\nΥπό το φως των προλεχθέντων, θεωρώ ότι κάθε διανοούμενος δύσκολα θα μπορούσε να αρνηθεί ότι, τα τελευταία χρόνια, το Ισραήλ αποτελεί παράγοντα αστάθειας στη Μέση Ανατολή. Ένα τμήμα της παλαιστινιακής και της μεσανατολικής κοινότητας αρνείται πράγματι να αναγνωρίσει στο Ισραήλ αυτό καθ’ εαυτό το δικαίωμα ύπαρξης, όμως είναι ευνόητο ότι η στάση τους αυτή δεν είναι απλώς απαράδεκτη, αλλά τροφοδοτεί και ακραίες αντιδράσεις από την πλευρά του Ισραήλ. Το γεγονός αυτό έγινε ιδιαίτερα σαφές από τότε που ανέλαβε την εξουσία ο τέως πρωθυπουργός Σαρόν, ο οποίος, όσο ακόμη ζούσε, έθεσε κατά μέρος την πιο μετριοπαθή θέση του δολοφονηθέντος πρωθυπουργού Ραμπίν και του σημερινού Προέδρου Πέρες. Για να το θέσω διαφορετικά, χρειάζονται δύο για να υπάρχει διένεξη. Επιπλέον, η τάση του Ισραήλ να καταφεύγει εύκολα στη στρατιωτική του τεχνολογία προκειμένου να παραβιάσει τα κυριαρχικά δικαιώματα γειτονικών κρατών δεν συμβάλλει ούτε στον δικό του αγώνα ούτε στον αγώνα για την επίτευξη της παγκόσμιας ειρήνης. Παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ πλήρωσε με κάποιες απώλειες το αντίτιμο της (αρκετά) πρόσφατης εισβολής του στον Λίβανο, ελάχιστες είναι οι ενδείξεις ότι έχει αλλάξει τακτική. Επιπλέον, το γεγονός ότι η Αμερική παρείχε πρόσφατα στο Ισραήλ επιπρόσθετη στρατιωτική βοήθεια αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων σημαίνει πιθανώς ότι ούτε και η τακτική της Αμερικής έχει αλλάξει.\nΩς νομικό επιστήμονα, ένα συμβάν που με ανησυχεί ιδιαίτερα είναι η προληπτική επίθεση του Ισραήλ κατά του Ιράκ πριν από είκοσι και πλέον χρόνια. Το λέω αυτό, διότι το συγκεκριμένο συμβάν έθεσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο τροποποίησης (και όχι απλώς παραβίασης) των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Το τονίζω, εν προκειμένω, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο συμβάν διότι, δυστυχώς, δεν είναι διόλου απίθανο το Ισραήλ, είτε μόνο του είτε σε συμμαχικό συνδυασμό με τις Η.Π.Α., να επιχειρήσει στο εγγύς μέλλον κάτι αντίστοιχο, αλλά απείρως πιο ανησυχητικό, στην περίπτωση του Ιράν. Παρόμοια φιλοπόλεμα συναισθήματα έχουν αρχίσει, κατά τα φαινόμενα, να διαδίδονται και σε ορισμένους ευρωπαϊκούς κύκλους. Ακόμη πιο ανησυχητικό, όμως, αλλά ενισχυτικό της άποψης του συγγραφέα, είναι το γεγονός ότι στους Times της 16ης Οκτωβρίου η κυρία Χίλαρι Κλίντον φέρεται να υιοθετεί ακόμη πιο φιλοπόλεμη στάση απέναντι στο Ιράν. «Όλες οι επιλογές», δήλωσε, «πρέπει να μείνουν ανοιχτές». Αυτή ακριβώς ήταν και η φράση που είχε χρησιμοποιήσει ο Πρόεδρος Μπους, όταν αρνήθηκε να αποκλείσει την πιθανότητα στρατιωτικής επέμβασης.\nΟ συγγραφέας πιστεύει ότι, αν όντως πραγματοποιούνταν αυτοί οι βομβαρδισμοί, μόνο προσωρινά θα εμπόδιζαν τις ιρανικές προσπάθειες εμπλουτισμού του ουρανίου. Αντιθέτως, θα οδηγούσαν ενδεχομένως σε κλείσιμο των Στενών του Χορμούζ, θα προκαλούσαν τεράστιες αντιαμερικανικές διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη (και σε ολόκληρο τον κόσμο;) και θα ενέτειναν μάλλον, παρά θα άμβλυναν, τα αντιδυτικά συναισθήματα στον ισλαμικό κόσμο. Προσωπικά, θα ισχυριζόμουν επιπλέον ότι πολλοί θα θεωρούσαν πως μια τέτοια ενέργεια αποτελεί επαρκή λόγο νομικής καταγγελίας εναντίον της αμερικανικής ηγεσίας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (έστω και αν, πρακτικά, δεν θα ήταν εύκολο να γίνει κάτι τέτοιο). Ας συγκρατήσουμε όμως τη φαντασία μας και ας ελπίσουμε πως κανένα από αυτά τα ενδεχόμενα δεν θα πραγματοποιηθεί. Αντ’ αυτών, ας αναφέρουμε δύο πρόσφατες εξελίξεις οι οποίες ενισχύουν την ανησυχία μου για το γεγονός ότι η εξωτερική πολιτική της Χίλαρι Κλίντον αναφορικά με το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή δεν θα είναι και τόσο διαφορετική από την αντίστοιχη πολιτική του Προέδρου Μπους.\nΚαταρχάς, διάφορες πηγές επανέλαβαν την άποψη που διετύπωσε πρόσφατα η γαλλική αριστερή εφημερίδα Liberation -άποψη την οποία έχουν εκφράσει και αρκετοί άλλοι σχολιαστές ότι ο μόνος πρέσβης που θα υποδεχθεί «αμέσως» η κυρία Κλίντον είναι ο Ισραηλινός πρέσβης. Στη συνέχεια, ακολούθησε μια μακροσκελής έκθεση στους Times του Λονδίνου, στην οποία παρουσιάστηκαν κάποιες πρόσφατες δηλώσεις της κυρίας Κλίντον, απροσχημάτιστα φιλοπόλεμες. Συνδυαζόμενες μεταξύ τους, οι ειδήσεις αυτού του είδους στηρίζουν αναντίρρητα το προφανές συμπέρασμα: Αν ευσταθούν τα όσα λέω, κατά πόσον η εξάρτηση της κυρίας Κλίντον από το ισραηλινό λόμπι στις Η.Π.Α. αποτελεί καλό οιωνό για μιαν αλλαγή στην εξωτερική πολιτική της χώρας της;\nΕλάχιστοι μάλλον πρόσεξαν ότι, πριν από μερικές εβδομάδες, ισραηλινά βομβαρδιστικά επιτέθηκαν σε στρατιωτικούς στόχους στη Συρία. Ακόμη λιγότεροι διάβασαν μάλλον ότι οι στόχοι αυτοί προστατεύονταν από αντιαεροπορικούς πυραύλους ιρανικής κατασκευής, οι οποίοι δεν λειτούργησαν. Ενδεχομένως, οι πύραυλοι αυτοί είναι του ιδίου είδους με εκείνους που προστατεύουν τις ιρανικές περιοχές πυρηνικών δοκιμών. Επρόκειτο άραγε για αποτυχία λόγω τεχνικών προβλημάτων; Ή μήπως επρόκειτο για επιτυχία οφειλόμενη στην υψηλότερη και καλύτερη ισραηλινή (τουτέστιν: αμερικανική) τεχνολογία; Ή μήπως, τέλος, οι περιοχές που προστατεύονταν από τους ιρανικούς/συριακούς αντι-αεροπορικούς πυραύλους είχαν εξουδετερωθεί εκ των προτέρων από μυστικές δυνάμεις καταδρομών; Λαμβανομένου υπόψη του τρόπου που είχαν πραγματοποιηθεί η σύγκρουση στο Ιράκ και ο προηγούμενος βομβαρδισμός των ιρακινών εγκαταστάσεων, οποιαδήποτε από τις προαναφερθείσες υποθέσεις μπορεί να στηρίξει την περαιτέρω υπόθεση ότι οι επιχειρήσεις αυτές είναι «πρόβες» για κάτι πιο μεγάλο και πιο επικίνδυνο, που θα επακολουθήσει στο μέλλον.\nΥπό το φως των προλεχθέντων, πόσο ρεαλιστικό είναι να ισχυρίζεται κανείς, όπως ισχυρίστηκε η κυρία Κλίντον στο πλαίσιο των ίδιων δηλώσεων, ότι «η ηγετική δράση της Αμερικής έχει μεν ανάγκη βελτίωσης, αλλά είναι ακόμη αναγκαία» [«American leadership is wanting, but it is still wanted»]; Έξυπνο το λογοπαίγνιο, αν και εύκολα συμπεραίνει κανείς πως πρόκειται για ευφυολόγημα διά χειρός κάποιου συγγραφέα πολιτικών ομιλιών. Η πραγματικότητα εντούτοις είναι πολύ διαφορετική και, επιπλέον, η Αμερική διατρέχει τον κίνδυνο να πιστέψει ξανά στην ιδέα που την ενθάρρυνε να επέμβει στο Ιράκ: ότι η δράση της είναι αναγκαία. Ενώ είναι αναμφίβολη η αρέσκεια του κόσμου για την αμερικανική μουσική, τα φαστ-φουντ και τη χολλυγουντιανή κουλτούρα, εντούτοις, τις πολιτικές ιδέες που εννοεί να επιβάλλει η Αμερική έχουν αρχίσει να τις αποστρέφονται όλο και περισσότερα κράτη του κόσμου, μεταξύ των οποίων και κράτη τα οποία, πριν από την εποχή Μπους, η Αμερική τα θεωρούσε πιστούς φίλους και θαυμαστές της.\nΤα τελευταία τρία χρόνια έχουν αφιερωθεί στην προβολή τριών επιχειρημάτων κατά της επίσημης θέσης την οποία προέβαλαν ως αιτιολογικό οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί για να επέμβουν στο Ιράκ. Σύμφωνα με το πρώτο επιχείρημα, το Ιράκ δεν είχε εντέλει όπλα μαζικής καταστροφής, γεγονός το οποίο και κατέρριψε πλήρως την πρώτη δικαιολογία για την εισβολή σε αυτήν τη χώρα. Το δεύτερο επιχείρημα συνίστατο στην αναίρεση της άποψης ότι η 11η Σεπτεμβρίου σχετιζόταν με το Ιράκ. Το επιχείρημα αυτό σήμανε και την ανατροπή της δεύτερης δικαιολογίας για τον πόλεμο στο Ιράκ. Η αλλαγή καθεστώτος εξακολουθεί να αποτελεί την τρίτη δικαιολογία, η οποία όμως είναι τόσο σαθρή από την άποψη του διεθνούς δικαίου, ώστε ελάχιστοι είναι αυτοί που την παίρνουν στα σοβαρά. Έτσι, καθώς πλέον έχουν διαψευσθεί όλοι οι λόγοι υπέρ του πολέμου, το μόνο που μένει σε αυτόν τον διαψευσμένο Πρόεδρο είναι να ισχυριστεί ότι, αν αποχωρήσουν τα στρατεύματά του χωρίς να έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, «εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν, καθώς το Ιράκ θα καταρρέει». Στο παρόν πλαίσιο, μπορούμε να αφήσουμε κατά μέρος το αμερικανικό ενδιαφέρον για τον θάνατο αθώων χωρίς να προβούμε σε κανένα περαιτέρω σχόλιο. Δεν μπορεί όμως να γίνει το ίδιο για το δεύτερο μέρος του επιχειρήματος, το οποίο, παρεμπιπτόντως, οδήγησε παλαιότερα τον σαφώς πιο συνετό πατέρα Μπους να σταματήσει να σκοτώνει τα υποχωρούντα στρατεύματα του ηττηθέντος Σαντάμ, προκειμένου να μην ενθαρρύνει τη διάλυση της χώρας. Θα διαλυόταν άραγε το Ιράκ ή θα εισέβαλαν σε αυτό γειτονικές χώρες με σκοπό να το λεηλατήσουν; Η πρώτη αντίδραση θα ήταν ενδεχομένως: Ας το σκέφτονταν νωρίτερα αυτό οι εισβολείς. Είπαμε όμως ότι ο προβλεπτικός σχεδιασμός των Η.Π.Α. είναι ανεπαρκής, οπότε ας επικεντρωθούμε στο τι μπορούμε να κάνουμε τώρα για να αποφύγουμε την περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης.\nΕδώ ακριβώς εισέρχεται η Ρωσία στην όλη υπόθεση. Ωστόσο, η συμμετοχή της Ρωσίας δεν είχε επιτραπεί εξαρχής, καθότι τα αμερικανικά οικονομικά συμφέροντα, και ειδικότερα οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, επεδίωκαν ανέκαθεν να κρατήσουν την Ρωσία εκτός. Επανερχόμαστε έτσι στο κεντρικό θέμα της απληστίας, διότι περί αυτής ακριβώς πρόκειται, αν σκεφτούμε ότι, παραδείγματος χάριν, η Exxon, μέσα σε ένα και μόνο τρίμηνο της περυσινής χρονιάς, αποκόμισε κέρδη της τάξεως των 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων! Έτσι, δεν είναι να απορεί κανείς που η ίδια εταιρεία παραπονείται σήμερα ότι τα κέρδη της κατά το τρίτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους ανήλθαν μόλις (!) στα 9 δισεκατομμύρια δολάρια. Βεβαίως, αυτή η απληστία δικαιολογείται, μεταξύ άλλων, από το υψηλό κόστος της εξερεύνησης νέων κοιτασμάτων πετρελαίου, πράγμα το οποίο θα μπορούσε να εκληφθεί και ως εναλλακτικός τρόπος διατύπωσης της ιδέας: «ας αρπάξουμε, λοιπόν, ό,τι ανήκει σε άλλους».\nΟ αποκλεισμός της Ρωσίας ήταν εξαρχής εσφαλμένος, όπως εσφαλμένη ήταν και η απόφαση της Αμερικής να μη λάβει υπόψη της τις ενστάσεις που εξέφρασαν η Γαλλία και η Γερμανία όταν άρχισε ο πόλεμος. Την περίοδο εκείνη, όμως, οι Αμερικανοί είχαν ακόμη τη δυνατότητα να μη δίνουν σημασία στη Ρωσία, και πράγματι τη χλεύαζαν και την ταπείνωναν με κάθε πιθανή ευκαιρία, μην προβλέποντας-άλλο ένα σφάλμα πρόβλεψης-ότι η Ρωσία επρόκειτο να επανέλθει στο προσκήνιο, και μάλιστα υπό τη σκληρή ηγεσία του κυρίου Πούτιν. Πλέον, όμως, η κατάσταση έχει αλλάξει και, αν μη τι άλλο, οι Αμερικανοί χρειάζονται σήμερα τη Ρωσία πολύ περισσότερο. Δυστυχώς, οι ρωσο-αμερικανικές σχέσεις έχουν φτάσει στο ναδίρ τους.\nΑνέλυσα πρόσφατα αυτό το θέμα σε ένα άρθρο μου στην εφημερίδα The Guardian, ισχυριζόμενος ότι η πιο ενεργή συμμετοχή της Ρωσίας (και της Ευρώπης) στα πράγματα, από κοινού με τις Η.Π.Α., θα μπορούσε να συμβάλει στον έλεγχο, αν όχι και στον σχετικό κατευνασμό, της σημερινής στάσης του Ιράν (υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι το Ιράν δεν θα έχει βομβαρδιστεί εν τω μεταξύ!), καθώς και να βοηθήσει στη διατήρηση της ακεραιότητας του Ιράκ μέσω της αποτροπής κάθε προσπάθειας της Τουρκίας να αποσταθεροποιήσει τον κουρδικό βορρά. Ασφαλώς, τα πράγματα μπορεί να μην εξελιχθούν όπως προβλέπω. Όμως, κάθε εναλλακτική προσέγγιση, την οποία μπορεί να δοκιμάσει ο κύριος Μπλαίρ υπό την επίσημη ιδιότητά του ως εκπροσώπου των μεγάλων δυνάμεων, είναι, πιστεύω, πολύ πιο πιθανό να αποτύχει, εφόσον τα αμερικανικά οικονομικά συμφέροντα και οι αμερικανο-εβραϊκές πιέσεις θα ανακόψουν το αδιαμφισβήτητο διαπραγματευτικό του ταλέντο και θα περιορίσουν το σωστό του ένστικτο κατά την προσπάθεια εξεύρεσης μιας δίκαιης (και όχι απλώς προσχηματικής) λύσης για την ισραηλο-παλαιστινιακή διαμάχη, λύσης που θα περιλαμβάνει και τη δημιουργία ενός διεθνώς αποδεκτού καθεστώτος για την Ιερουσαλήμ. Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι αυτό δεν θα μπορέσει να γίνει μέχρις ότου περιοριστούν οι φιλοδοξίες όλων των εξτρεμιστών και επιτευχθεί συμβιβασμός μέσω διαπραγματεύσεων. Η Ρωσία θα μπορούσε να εντείνει αυτή την πίεση. Η πρόσφατη επίσκεψη του κυρίου Πούτιν στην Τεχεράνη ενισχύει, άλλωστε, τη συγκεκριμένη άποψη. Όσοι επιλέγουν να παραβλέπουν αυτή την πραγματικότητα, δρουν απλώς με ίδιον κίνδυνο.\nΛύση μπορεί να βρεθεί και να διαρκέσει μόνον εφόσον επιτευχθεί ένας συμβιβασμός στον οποίο καμία πλευρά δεν είναι κερδισμένη και καμία πλευρά δεν είναι χαμένη. Λύση σημαίνει περιορισμός της ανεξέλεγκτης εξουσίας και επιρροής σημαίνει συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι πρέπει να επιτρέψουμε στα πολιτικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής να αναδύονται και να διαμορφώνονται κατά τρόπο φυσιολογικό, οργανικό, και να μην επιβάλλονται εκ των άνω (ή να μη διαιωνίζονται παρά την ολοφάνερη διαφθορά τους), όπως λένε και κάνουν εδώ και καιρό οι Αμερικανοί. Σημαίνει να αναγνωρίζουμε ότι η δημοκρατία μπορεί να λειτουργεί υπό διαφορετικές μορφές, καθώς και ότι, σε χώρες που δεν την έχουν βιώσει καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας τους, ενδέχεται να χρειάζεται να λειτουργήσει αρχικά κατά τρόπο περιορισμένο. Σημαίνει επίσης ότι πρέπει εμείς οι ίδιοι να δείξουμε σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα προτού απαιτήσουμε από τους άλλους να κάνουν το ίδιο.\nΟ διάλογος για τον οποίο μιλώ πρέπει προφανώς να περιλαμβάνει και το Ιράν. Πρέπει, πράγματι, να περιλαμβάνει ολόκληρο το φάσμα των επιδεινούμενων προβλημάτων. Δεν πρέπει να στηρίζεται σε προκαθορισμένους όρους και απειλές. Παράλληλα, πρέπει να επιδιώκει την επίτευξη μιας μορφής συμφιλίωσης βασισμένης στη λογική της ανεκτικότητας και της ελευθερίας. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται υπερβολικά ή κοινότοπα. Η κατάσταση όμως που ίσχυε μέχρι σήμερα περιοριζόταν ανέκαθεν από τις ακραίες και ανεδαφικές απαιτήσεις που προέβαλαν και οι δύο πλευρές. Πρέπει, λοιπόν, όλα τα ζητήματα να τεθούν επί τάπητος, διότι, διαφορετικά, θα εξακολουθήσουμε απλώς να βιώνουμε την ίδια κατάσταση που βιώνουμε εδώ και δεκαετίες. Συν τοις άλλοις, το status quo ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να συνεχίσει ίδιο για πάντα. Πέρα από τα συνεχιζόμενα δεινά του κόσμου, καμία χώρα δεν έχει το-οικονομικό και ψυχολογικό-περιθώριο να συνεχίσει να κινείται στο σημερινό αγωνιώδες και επικίνδυνο μονοπάτι. Όντως, καμία χώρα δεν μπορεί να ανεχθεί την πρόβλεψη που έκανε πρόσφατα ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Ντάνατ, δηλώνοντας ότι ο κόσμος πρέπει να είναι προετοιμασμένος για το γεγονός ότι η σημερινή κατάσταση πραγμάτων θα συνεχιστεί επί είκοσι πέντε ακόμη χρόνια. Μάλιστα, όπως ήταν εύλογο, ο στρατηγός Ντάνατ εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για το αν ο κόσμος μπορεί πράγματι να ανεχθεί αυτή την κατάσταση.\nΕίναι αναγκαίο να ληφθούν δύσκολες αποφάσεις. Οι επαγγελματίες που λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις δεν πρέπει να στηρίζονται στη θεωρούμενη δημοτικότητά τους, αλλά στις ίδιες τους τις πεποιθήσεις. Και οι πεποιθήσεις αυτές πρέπει να διαμορφωθούν με βάση την εμπέδωση της σπουδαιότητας των θεμάτων που αναπτύξαμε παραπάνω. Πρέπει να στηρίζονται στη βεβαιότητα ότι οι συμμαχίες θεμελιώνονται στα κοινά συμφέροντα και τον αλληλοσεβασμό, και όχι στις σχέσεις εξάρτησης. Δεν πρέπει ποτέ να παραβλέπουν τα πολυάριθμα προτερήματα και τα αξιέπαινα χαρακτηριστικά της Αμερικής και του λαού της. Πρέπει όμως παράλληλα να συνυπολογίζουν, όπως κάνει σήμερα όλο και συχνότερα η ελληνική εξωτερική πολιτική, το γεγονός ότι ο κόσμος έχει αρχίσει και πάλι να γίνεται διπολικός ή ακόμη και πολύπολικός, και ότι η εξωτερική μας πολιτική οφείλει να εκμεταλλευθεί αυτή την αλλαγή. Η δημιουργία στενότερων δεσμών με άλλες μεγάλες δυνάμεις είναι, συνεπώς, προς το συμφέρον μας και δεν θα έπρεπε να εκλαμβάνεται ως συμπαράταξη με κάποιους παλαιότερους φίλους.\nΗ πρώτη είναι ότι η Αμερική πιστεύει πως την παρουσία ή την επέμβασή της-η κυρία Κλίντον την ονόμασε ηγετική δράση [leadership]-ο κόσμος εξακολουθεί να την έχει ανάγκη. Θα ευχόμουν να ήταν πιο προσεκτικοί οι προεδρικοί σύμβουλοι και να ενημέρωναν την αμερικανική ηγεσία για τη σοβαρότατη διάβρωση που έχουν υποστεί τόσο η εικόνα της όσο και η δημοτικότητά της. Ασφαλώς, σε ιδιωτικό επίπεδο, ο σημερινός και ο μελλοντικός Αμερικανός Πρόεδρος ενδέχεται να καθίστανται όντως ενήμεροι αυτών των εξελίξεων, τις οποίες επιλέγουν ίσως να παραβλέπουν λόγω της πεποίθησής τους ότι πρέπει να δράσουν άμεσα και να εγκαθιδρύσουν μιαν αδιαφιλονίκητη αμερικανική ηγεμονία στον κόσμο, προτού προλάβουν οι άλλες δυνάμεις (που προαναφέρθηκαν σε αυτό το άρθρο) να ανακόψουν τις αμερικανικές φιλοδοξίες κατά τρόπον αποφασιστικό. Πρόκειται για λεπτό και μυστικό τρόπο δράσης, ο οποίος όμως δεν συνιστά επαρκή λόγο για να θεωρήσει κανείς ότι η μονομερής δράση μπορεί να επιτύχει. Οι απόψεις αυτές μάς επαναφέρουν στην υποστήριξη της ιδέας περί ουσιαστικής συμμετοχής άλλων μεγάλων δυνάμεων.\nΟδηγούμαστε έτσι στη δεύτερη δυσκολία. Οι Αμερικανοί δεν μπορούν ούτε να απαλλαχθούν ούτε να μας απαλλάξουν από τα τεράστια νέα προβλήματα που ξεκίνησαν με την παγκόσμια τρομοκρατία και ακολούθως επιδεινώθηκαν από την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Η ενεργή συμμετοχή άλλων χωρών (όπως της Ρωσίας) είναι απαραίτητη, αλλά οι Αμερικανοί είναι τελείως απίθανο να δεχθούν αυτή την επιλογή προς το παρόν. Θα χρειαστεί, κατά τα φαινόμενα, να προκύψουν ακόμη περισσότερα προβλήματα-στο Ιράν, στο Πακιστάν, στο Αφγανιστάν ή σε άλλα μέρη της Μέσης Ανατολής-, για να συνειδητοποιήσουν αναγκαστικά οι Αμερικανοί ότι δεν είναι δυνατόν να δρουν μόνοι τους ή ακόμη και με την προσχηματική υποστήριξη της Βρετανίας ή της φαινομενικά πιο πρόθυμης (σημερινής) Γαλλίας. Εν τω μεταξύ, όσοι συμπαθούν τους Αμερικανούς και θαυμάζουν την Αμερική, έστω και αν διαφωνούν βαθύτατα με κάποιες σημαντικές στρατηγικές αποφάσεις της, πρέπει να τη βοηθήσουν να καταλάβει τις δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει κατά τα επόμενα χρόνια, όταν θα έχει πάψει πλέον να είναι η μόνη υπερδύναμη στον κόσμο, όπως είναι σήμερα.\nΜέχρι να φύγει αυτή η ομίχλη από τη διεθνή σκηνή, σκόπιμο θα ήταν για τις μικρότερες χώρες να καλλιεργούν φιλικές σχέσεις με όλους τους μείζονες δρώντες του παγκόσμιου πολιτικού γίγνεσθαι. Κατά κάποιον τρόπο, η πολιτική αβεβαιότητα είναι σαν την οικονομική αβεβαιότητα: Όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, καλό είναι να μη βάζεις όλα σου τα αυγά σε ένα καλάθι. Έχω την αίσθηση και την ελπίδα ότι η Ελλάδα κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.\n*Ο συγγραφέας θα ήθελε να ευχαριστήσει το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Ωνάση, για την ευγενική του πρόσκληση να παρουσιάσει τις απόψεις του σχετικά με επίκαιρα θέματα της διεθνούς εξωτερικής πολιτικής. Επίσης, ευχαριστεί θερμά τον κύριο Γιάννη Παπαδημητρίου, για την επιδέξια απόδοση του κειμένου της διάλεξης στην ελληνική γλώσσα.


ΤΟ ΘΕΑΘΗΝΑΙ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «LAS IDIOTAS» - THEATHINAI\nΤΟ ΘΕΑΘΗΝΑΙ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «LAS IDIOTAS»\n«Las idiotas». Το επιτυχημένο θεατρικό έργο της Αργεντίνας Analia V. Mayta παρουσιάζεται, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, από την Θεατρική Ομάδα Fade-Out, στο Θέατρο Άβατον. Τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία του έργου υπογράφει η Ιωάννα Νιάχα.\nΤέσσερις γυναίκες συναντιούνται. Συμφωνούν, διαφωνούν, συνδέονται και συγκρούονται. Εξομολογούνται. Η αφορμή δίνεται από κάποια γράμματα που φτάνουν στα χέρια τους και αποφασίζουν από κοινού, να τα ανοίξουν. Ο έρωτας, η φιλία, η αγάπη, είναι μερικά από τα θέματα που πραγματεύεται η πολύ ξεχωριστή κωμωδία που σκηνοθετεί η Ιωάννα Νιάχα με ευαισθησία και χιούμορ.\nΜυστικά, χωρισμοί, μοναξιά, οικογένεια, ευχάριστες και δυσάρεστες αναμνήσεις, ζωντανεύουν μέσα από την Καμίλα, την Μάγδα, την Ιουλιέτα και την Νίνα. Οι τέσσερις ηρωίδες αποκαλύπτουν, μέσα από τις προσωπικές τους αφηγήσεις και τον μεταξύ τους διάλογο, τη δύναμη της γυναικείας ψυχής.\nTη στιγμή που βρίσκονται αντιμέτωπες με τον πόνο, την απώλεια, το ψέμα και την εγκατάλειψη, έχοντας ένα σκληρό, πολλές φορές, παρελθόν και αβέβαιο μέλλον. Μέσα από τη διαφορετική ματιά τους απέναντι στη ζωή, αναδεικνύεται ως κυρίαρχο το συναίσθημα. Η ανάγκη για αποδοχή και επικοινωνία. Η επαφή με ανθρώπους που δεν φοβάσαι να μοιραστείς ιδέες, προβληματισμούς, ψευδαισθήσεις, κρυφούς φόβους και όνειρα.\nΛαμπερή και γοητευτική η Μαρία Καρύδη, ρομαντική και γεμάτη τρυφερότητα η Κλαίρη Κολιοπάνου. Η Εβελίνα Παγκράτη ερμηνεύει με καθαρότητα και γλυκύτητα και η Λυδία Ορφανουδάκη με άνεση και δυναμισμό.\nΈνα πολύ όμορφο θεατρικό έργο, με δυνατή σκηνοθεσία, αξιόλογες ερμηνείες και χημεία μεταξύ των ηθοποιών. Εξαιρετική η φιλική συμμετοχή των Γιάννη Αγριόμαλλου, Ορέστη Ζακυνθινού, Ανέστη Κόττα και Μάνου Παπαδά, απόλυτα επιτυχημένα δένουν με το κλίμα του έργου η μουσική επιμέλεια, οι χορογραφίες και οι φωτισμοί της παράστασης.\nΣυγγραφή: Αnalia V. Mayta


ΕΡΤ ΕΡΤ1 ERTFLIX Χαιρέτα μου τον πλάτανο Πέτρος Φιλιππίδης\nEπεισόδιο 36ο Η Φιλιώ βλέπει τον Παναγή να φιλιέται με την Κατερίνα, στο πλαίσιο του σεμιναρίου που διοργανώνει η Κατερίνα για τις πρώτες βοήθειες, και γίνεται έξαλλη. Ο Παρασκευάς βρίσκεται σε πλήρη παραίτηση και ο Χαραλάμπης προσπαθεί ματαίως να τον ξεσηκώσει. Ο Ασημάκης αποκαλύπτει στην Καλλιόπη το μυστικό που τον έφερε στον Πλάτανο.\nEπεισόδιο 37ο Ο παπάς προσπαθεί να συνεφέρει τη Μάρμω, που φαίνεται ότι τα ’χει χάσει. Η Κατερίνα έχει την ιδέα να βάλουν με το ζόρι τον Παρασκευά και τη Φιλιώ στο Δασαρχείο για να τα βρουν και ο Παναγής συμφωνεί μαζί της και ξεκινούν να καταστρώνουν το σχέδιο. Ο Τζώρτζης αποφασίζει ν’ απογαλακτιστεί από τη Μυρτώ. Η Χρύσα, όμως, είναι αποφασισμένη να πάρει με το μέρος της τον Τζώρτζη.\nEπεισόδιο 38ο Ο Χαραλάμπης γίνεται μάρτυρας ενός τρυφερού ενσταντανέ μεταξύ της Φιλιώς και του Ηλία. Ως καλός φίλος, θα τρέξει να τα πει όλα χαρτί και καλαμάρι στον Παρασκευά. Η υπόθεση φτάνει στο Τμήμα, μια και ο Παρασκευάς μπουκάρει στο σπίτι του Ηλία και βγαίνει εκτός εαυτού! Στο μεταξύ, στο σπίτι του Βαγγέλα, ο Τζώρτζης είναι απαρηγόρητος, η μητέρα του τον εγκατέλειψε. Η Χρύσα, όμως, για να του φτιάξει το κέφι, προτείνει να κάνουν ένα μεγάλο γλέντι.\nΕπεισόδιο 39ο Κι ενώ η νεολαία του Πλατάνου κάνει πάρτι στο σπίτι του Βαγγέλα, ο Παρασκευάς και ο Ηλίας διανυκτερεύουν παρέα στο Τμήμα. Μιλάνε για το παρελθόν, πράγμα που φέρνει σε δύσκολη θέση τον Ηλία. Αποκαλύπτει τον πραγματικό λόγο που πήγε στην Ελβετία ή μήπως δεν πήγε ποτέ και όλο αυτό είναι ένα παραμύθι, που έχει εφεύρει για να καλύψει κάποια άλλη σκοτεινή ιστορία; Και ο Παρασκευάς πώς εμπλέκεται σε όλο αυτό;\nEπεισόδιο 40ό Ο Παρασκευάς δεν μπορεί να πιστέψει ότι η Φιλίτσα του τού ζητάει διαζύγιο. Ο Παναγής, όμως, έχει μια ιδέα να μεταπείσει τον πατέρα του και τη μάνα του, που δεν αρέσει καθόλου στον Παρασκευά. Ο Τζώρτζης κάνει προσπάθειες να φέρει κόσμο στο μαγαζί της Κικής, που αποδεικνύονται πλήρως αποτυχημένες. Ο Ηλίας μπαίνει και πάλι στο συμβούλιο με μία σατανική ιδέα εναντίον των εγγονιών, ενώ η Καλλιόπη υποδέχεται τον Ασημάκη με μια ανθοδέσμη λουλούδια.\n20/01/2021, 21:20 1


Η Super Kikii ανέδειξε μια μεγάλη παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας | Reader\nΗ περιγραφή του ξυλοδαρμού της και της φίλης της από 30 άτομα για λόγους οπαδικούς, ήρθε να καταδείξει πολλά για τη βία στην ελληνική κοινωνία\nΤο να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να αλλάξει το οπαδικό κίνημα στην Ελλάδα και να μη γίνονται ντου ομάδων ατόμων σε μόνους πολίτες, είναι ουτοπικό. Δεν πρόκειται να αλλάξει με τίποτα κι ούτε μπορεί να υπάρξει πρόληψη, όση παιδεία και να τους παρέχεις. Πάντα θα υπάρξουν αυτοί που στην ανάγκη τους να ενταχθούν σε μια ομάδα, σε ένα σύνολο, θα παρασυρθούν σε ένα μονοπάτι δίχως επιστροφή.\nΑυτό όμως που μπορείς να αλλάξεις σε περιστατικά όπως αυτό που έζησε η Super Kikii (Κική Λιτσάκη) και η φίλη της, είναι την αντίδραση του κοινωνικού ιστού.\nΗ γνωστή περσόνα του Instagram που είδαμε φέτος στο βραδινό σόου του Αρναούτογλου στη στήλη Σφήκες, περιέγραψε σε Instagram TV video ότι μια ομάδα 30 οπαδών του Ολυμπιακού επιτέθηκαν σε εκείνη και τη φίλη της επειδή την είχαν δει παλιότερα να φοράει φανέλα του Παναθηναϊκού. Εκείνο που εξόργισε όμως περισσότερο είναι που, σύμφωνα με την περιγραφή της, περνούσε κόσμος, έβλεπε που τις έδερναν και η μόνη αντίδραση ήταν να βγάλουν το κινητό για να τραβήξουν βίντεο.\nΗ Super Kikii δεν είναι η μόνη περίπτωση\nΚι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα που μπορεί και πρέπει να επιλυθεί. Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να ζητάμε από απλούς περαστικούς να μπουν στη μέση και να σταματήσουν έναν οργισμένο όχλο, γιατί θα δεχτούν κι αυτοί ξύλο. Μπορούμε όμως να συμφωνήσουμε ότι μόνο η καταγραφή με βίντεο ενός ξυλοδαρμού δεν είναι αρκετή, αν βέβαια γίνεται για να υπάρχει το ντοκουμέντο εφόσον το θύμα θελήσει στοιχεία για να προχωρήσει σε μήνυση.\nΓιατί, όπως είδαμε και στην περίπτωση της δολοφονίας του Καραϊβάζ, αρκετές φορές το κινητό φωτογραφίζει ή βιντεοσκοπεί για να αποκομίσει ο κάτοχος του κάποιο κέρδος πουλώντας το υλικό σε δημοσιογράφους, με το σύνδρομο του Nightcrawler (βλ. ταινία με τον Τζέικ Γίλινχολ) να αναπτύσσεται στους χρήστες των social media και να μεταφέρεται στην κανονική ζωή.\nΕίναι ένα χρόνιο πρόβλημα αυτό στην ελληνική κοινωνία, της μη συμπαράστασης, είτε μιλάμε για παρεμπόδιση ενός ξυλοδαρμού είτε για το εύκολο και ανθρώπινο, να πας στο θύμα και να του προσφέρεις βοήθεια για τις πληγές και τα τραύματά του. Η Super Kikii ούτε αυτό δεν είδε να γίνεται, όπως είπε.\n«Δε γίνεται να βλέπεις στο δρόμο να βαράνε είτε άνθρωπο είτε ζώο είτε οτιδήποτε και να τραβάς βίντεο. Είσαι ακριβώς το ίδιο με εκείνον που βαράει εκείνη τη στιγμή. Γουρουνοπιθήκια».\nΑυτό το ένστικτο, της βοήθειας, είναι εύκολα καλλιεργήσιμο, αλλά θα πρέπει να σταθεί απέναντι στον φόβο και στη βαθιά ριζωμένη λογική του «αν δε σε αφορά, κάνε τα στραβά μάτια». Πώς μπορείς να κάνεις τα στραβά μάτια όταν βλέπεις δύο ανθρώπους να τρώνε μπουνιές και κλωτσιές πεσμένοι στο έδαφος από 30 άτομα;\nΣτην προσπάθεια μας να μεταβούμε στο στάδιο του «η απάντηση στη βία δεν είναι η ίδια η βία», αρνούμαστε να δούμε ότι ναι μεν δε γίνεται να γίνεις βίαιος, αλλά χρειάζεται να αντισταθείς με πυγμή και τρόπο που θα κόβει τη φόρα του επίδοξου θύτη.\n#Instagram #Κακοποίηση #Ξυλοδαρμός


Όταν άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως στο Τσέρνομπιλ – Οι άγνωστοι ήρωες που έλιωσαν ζωντανοί από τη ραδιενέργεια – ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ\nΌταν άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως στο Τσέρνομπιλ – Οι άγνωστοι ήρωες που έλιωσαν ζωντανοί από τη ραδιενέργεια\nΟ ήλιος άρχιζε να ξεπροβάλλει πίσω από τα βουνά και έδινε ένα χρυσαφί χρώμα στην πόλη. Μέσα στην αεροπορική βάση και ενώ δεν είχε καλά – καλά ξημερώσει, επικρατούσε οργασμός. Φαντάροι μετέφεραν κιβώτια, μηχανικοί ελέγχανε τα ελικόπτερα, υπαξιωματικοί γέμιζαν καύσιμα και φόρτωναν με ρουκέτες και σφαίρες τα πολυβόλα και τα ρουκετοβόλα των θεόρατων, ταχύτατων και ευέλικτων σοβιετικών ελικοπτέρων Mil Mi 24.\nΤην επόμενη μέρα το πλήρωμα του ελικοπτέρου βρισκόταν στην Καμπούλ και επιβιβαζόταν σε ένα τεράστιο μεταγωγικό Antonov, με προορισμό τη Σοβιετική Ένωση. Η πολυπόθητη μετάθεση από την κόλαση και την τρέλα του Αφγανιστάν είχε γίνει πραγματικότητα. Κανείς τους δεν γνώριζε ότι σε λίγες εβδομάδες θα ζούσαν μια ακόμη χειρότερη κόλαση…\nΤο τηλέφωνο χτύπησε μανιασμένα. Ο αξιωματικός βάρδιας που φορούσε τα ακουστικά και άκουγε μουσική από ένα walkman που του είχε φέρει ένας ξάδερφός του, απάντησε βαριεστημένα. Από το ακουστικό άκουγε ουρλιαχτά και κραυγές. Κατάλαβε μόνο σκόρπιες φράσεις: «Φωτιά… Ραδιενέργεια… Καιγόμαστε… Κοίτα έξω από το παράθυρο, ηλίθιε… Θεέ μου…ειδοποίησε…». Έκλεισε το ακουστικό νομίζοντας ότι πρόκειται για φάρσα και κοίταξε έξω από το παράθυρο. Το στόμα του κρέμασε. Με το άλλο χέρι κατέβασε αργά τα ακουστικά του walkman που έπαιζαν ακόμη μουσική. Η νύχτα είχε γίνει μέρα και το εργοστάσιο του Τσέρνομπιλ πετούσε στήλες φωτιάς μέχρι τον παγωμένο ουρανό.\nΤο υπόλοιπο προσωπικό ξεροκατάπιε. Δίχως να το καλοσκεφτούν, όλοι συμφώνησαν και πριν επιβιβαστούν στο ελικόπτερο Mil Mi 8 έσπευσαν να τηλεφωνήσουν στις οικογένειές τους για το στερνό αντίο…\nΤο ελικόπτερο συντρίφτηκε με ορμή στο χώμα. Κανείς από το πλήρωμα δεν ένιωσε τον θάνατο να πλησιάζει. Ήταν ήδη νεκροί ενώ βρίσκονταν στον αέρα…


Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2020 17:31\tTennisnews Team\nΜια πρωτότυπη συνεργασία "έκλεισε" ανάμεσα στον ποδοσφαιρικό σύλλογο της Villareal και στον Roberto Bautista Agut, που θα γίνει ο πρώτος τενίστας που θα αγωνιστεί σε επίσημα τουρνουά με το έμβλημα ποδοσφαιρικής ομάδας στο outfit του.\nΌπως ανακοινώθηκε, η Villareal και ο Bautista Agut θα πάνε ένα βήμα παρακάτω τη συνεργασία τους και ο Ισπανός τενίστας θα προσθέσει στην επίσημη μπλούζα με την οποία αγωνίζεται, το έμβλημα του ισπανικού ποδοσφαιρικού συλλόγου στα μανίκια.\nΗ συμφωνία αυτή ισχύει για όλα τα επίσημα τουρνουά της ΑΤΡ, αλλά και για τα Grand Slam. Αυτό σημαίνει πως ο Bautista Agut σύντομα θα γίνει ο πρώτος τενίστας στο top επίπεδο που θα έχει έμβλημα ποδοσφαιρικής ομάδας στον ρουχισμό του.\nΣτη συμφωνία του Bautista Agut με τον σύλλογο παραβρέθηκε και ο πρόεδρος της Villareal, Fernando Roig, που για τις ανάγκες τις παρουσίασης έδωσε στον Ισπανό πρωταθλητή μια φανέλα της ομάδας με το όνομά του.\nΗ σχέση της Villareal με τον Bautista Agut μας πάει πολύ πίσω στον χρόνο, καθώς ο 32χρονος σήμερα τενίστας ήταν στα παιδικά τμήματα του συλλόγου, όταν ακόμα έπαιζε ποδόσφαιρο.\n@ATPTour_ES#Endavant Esports pic.twitter.com/kKft8Ih5De


Ντιναμό Κιέβου- Μάλμε LIVE streaming - Διεθνή - gavros.gr\nΠαρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2019 - 15:00\nΗ προετοιμασία της Ντιναμό Κιέβου στην Μαρμπέγια της Ισπανίας συνεχίζεται. Με την αντίπαλο του Ολυμπιακού στους «32» του Γιουρόπα Λιγκ να δίνει ένα πολύ δυνατό τεστ.\nΛιγότερο από μια εβδομάδα πριν το πρώτο ματς με τον Θρύλο στο «Γ. Καραϊσκάκης», κοντράρεται με την Μάλμε που επίσης συνεχίζεται στην Ευρώπη. Δείτε σε live streming το φιλικό της ουκρανικής ομάδας.\nΤη Βαλερέγκα αντιμετωπίζει σήμερα (09/02) η Ντιναμό Κιέβου, ολοκληρώνοντας την προετοιμασία της στην Ισπανία ενόψει των ματς με τον Θρύλο, για το Γιουρόπα Λιγκ.\nΔυνατό τεστ με την Μάλμε\nΈνα ακόμα φιλικό δίνει το μεσημέρι (15:00) η Ντιναμό Κιέβου κατά τη διάρκεια της χειμερινής της προετοιμασίας.\nΓιουνάιτεντ... Game of Thrones! (pics)\nΟ Τζον Μπράντλεϊ, από τη γνωστή σειρά με εκατοντάδες εκατομμύρια φανς στον κόσμο, βρέθηκε στην προπόνηση της Μάντσεστερ.