afterschool bar: "Ταπεινή τέχνη" και Back to L.A. ... (ήτοι Los ...Archangeles :P )\nΤο afterschoolbar θα συνεχίσει και φέτος με την πολύτιμή συνδρομή της gia_des τις τρελές διαδικτυακές του περιπέτειες ... (Αφαντενα και Αρχιπολιτάκια αστεροκαμάρια μου, σας θέλω και φέτος εδώ...)\nΠαράλληλα, είστε όλοι, μεγάλοι και μικροί, προσκεκλημένοι στο καινούριο μου (τόσο καινούριο που τώρα το φτιάχνω) προσωπικό, καθόλου εκπαιδευτικό ιστολόγιο με τίτλο "Ταπεινή τέχνη"...\nΕπίσης, μην ξεχάσετε, ότι με ανανεωμένη σύνθεση και χωρίς εμένα και τα παιδιά της περσινής Τρίτης (εικάζω ότι) συνεχίζει την πορεία του το ιστολόγιο της Λέσχης Ανάγνωσης Γυμνασίου Αφάντου...\nΤέλος, θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφερθώ στην φοβερή και τρομερή Κωνσταντίνα μας, που -λυκειοκορασίδα πλέον- αυτονομήθηκε και εκπέμπει τα παθιασμένα μανιφέστα της από την δική της ιστοσυχνότητα, δηλώνοντας "We don't need no thought control "...\nΚι επειδή φέτος εγώ επέστρεψα στο Γυμνάσιο του Αρχαγγέλου, το πρώτο "τραγούδι της ημέρας" της χρονιάς είπα να είναι σχετικό...\n"Η Ευαγγελία (αληθινό πρόσωπο) λέει τον αρχαγγελίτικο " γράφει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου στη "Φειρούζ" του ...\nΕγώ πάντως δεν το βρήκα στον "Σωλήνα" Κι έτσι θα το διασκευάσουμε σε " Η Καίτη Κούλια λέει τον αρχαγγελίτικο"...\nΑναρτήθηκε από Kakos Lykos στις 10:15:00 π.μ.\nΕτικέτες Ανακοίνωση, Διασκέδαση, Μουσική, Το τραγούδι της ημέρας...\nΕσύ back to L.A. κι εγώ back to Paradise City... ;))))\nΣαν να λέμε... επιστροφή στις ρίζες; Ή μήπως επιστροφή στο μέλλον; (Πάντα νόμιζα ότι όσο βαθύτερα πηγαίνουμε, τόσο μακρύτερα φτάνουμε.)\nΚαι για να μην φλυαροφιλοσοφώ... καλή μας χρονιά! :D\n10 Σεπτεμβρίου 2011 - 12:50 μ.μ.\nΑγγελικό και παραδεισένιο μπλογκ....\nΝα ξεκαθαρίσω και να πω κάποια πραγματάκια!\n1ον Καλή σχολική χρονιά και σε εσάς!!!!!!\n2ον Χάρηκα πάααααααρα πολύ που τελικά φτιάξατε το προσωπικό σας ιστολόγιο και ξεφεύγετε λίγο από το "καθηγητικό" σας ύφος...\n3ον Κανονίστε να βλεπόμαστε, γιατί αλλιώς θα σας έρθω στο Los Archangeles και θα τα σπάσω όλα!!!\n4ον Εκτιμώ πολύ που αναφέρατε το ιστολόγιό μου στην ανάρτησή σας και σας ευχαριστώ πολύυυυυυυυ!\n5ον Κουφό, αλλά πήρα μπλούζα με τον Big Bad Wolf και σας θυμήθηκα! Μου λείπετεεεεεεεεεεεε!\nΈνα πράγμα έχω να πω, Κωνσταντίνα... Τον Bad, άντε να τον κάνω... Τον Big, για σωματομετρικούς λόγους κωλύομαι...\n(Δεν έχει τίποτα να σπάσεις στο Λ.Α... Την προηγούμενη φορά που ήμουν έκει, μπήκε ένα σκύλος από την μη πόρτα, και για να μου την σπάσει που προσπαθούσα να τον βγάλω έξω, βούτηξε το αφρολέξ από την καρέκλα μου κι έφυγε... Έυτυχώς που δεν κάθομαι, όταν κάνω μάθημα. Χοχο...)\n11 Σεπτεμβρίου 2011 - 9:41 π.μ.\nΚαλή επιστροφή στο L. A!!!\nΕυχαριστώ, Σώτια... Θα φυλάω θερμοπύλες...\nEμ... Έχετε και εσείς τα δίκια σας! Χμ...Αν τον κάναμε μαζί????:Ρ :Ρ :Ρ :Ρ\nΛένε ότι αυτοί που είναι συνέχεια όρθιοι, ή θέλουν να ψηλώσουν ή είναι τρομερά νευρικοί! Τι απ'τα 2 συμβαίνει με την περίπτωσή σας?\n12 Σεπτεμβρίου 2011 - 9:45 μ.μ.\nΜαζί και με ένα ζευγάρι ξυλοπόδαρα? Ίσως...\nΖω τη ζωή μου με πάθος... (Αν και δεν είμαι σίγουρος ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος)\nΜε "πάθος"?? Αποκαλύψεις!! :Ρ Πλακίζω!\n18 Σεπτεμβρίου 2011 - 8:13 μ.μ.\narchaggelos for ever...!!!\n<>Τι εννοείται ακριβώς ?..\n3 Δεκεμβρίου 2011 - 3:19 μ.μ.\nτι εννοώ σε σχέση με τι?\n3 Δεκεμβρίου 2011 - 5:32 μ.μ.\nμε το οτι δεν εχει τιποτα για να σπασει ο αρχαγγελοσ\nχοχο! θίχτηκες, βρε? Το σχολείο που είναι χάλια κτήριο εννοώ...\n3 Δεκεμβρίου 2011 - 7:17 μ.μ.\nγιατι το σχολειο στα αφαντου ειναι καλυτερο?\nτο γυμνάσιο εννοείται. Το λύκειο τα ίδια χάλια με το δικό μας είναι\nΕ τι να κάνουμε?...Δεν το χαλάσαμε εμείς το σχολείο....Οι προηγούμενοι..!!!\n"Ο κόσμος καταστρέφεται από την άγνοια και την αδιαφορία, δεν ξέρω γιατί κι ούτε με νοιάζει..."\n4 Δεκεμβρίου 2011 - 2:17 μ.μ.\nΜια και έπεσαν οι μάσκες ...πόσο περίπου έγραψα στα κέιμενα????? :)Αν μπορείτε πείτε μου γιάτι με έχει φάει η αγωνία....thanks!!\nΥ.Γ Άν θέλετε απαντάτε. :Ρ\n6 Δεκεμβρίου 2011 - 4:40 μ.μ.\nΕυχαρίστως να μην σου έλεγα (:P), έχουν μείνει ούτως ή άλλως στο σχολείο αδιόρθωτα.... Την Δευτέρα πια...\n6 Δεκεμβρίου 2011 - 7:45 μ.μ.\nΤέλος πάντων θα κάνω υπομόνη...!Πόσο να αντέξει πια ένας άνθρωπος σαν κι εμένα...?ΑΑΑΑ και κάτι άλλο ....πρώτα έπρεπε να είχατε διορθώσει το δίκο μου γραπτό!!!!\nεμ, βασικά από το δικό σου ξεκίνησα, απογοητεύτηκα και τα παράτησα...\nΠλάκα κάνω... ! Σταμάτα, βρε, να αγχώνεσαι...\n6 Δεκεμβρίου 2011 - 8:47 μ.μ.\nΤώρα αυτό γιάτι το είπατε?...Αφού έγραψα καλά..ή τουλάχιστον πιστεύω πως έγραψα!!!!\nόμως κύριε και να μην έγραψα όσο περιμένατε θα χαρίσετε κανένα βαθμό έτσι?\nΑλοίμονο!!! Είμαι γνωστός γαλαντόμος... Μέινε ανήσυχη... :P\n6 Δεκεμβρίου 2011 - 9:36 μ.μ.\nνα μείνω τι????\nΑΑΑ κύριε δεν θα σας ξαναμιλήσω...\nκαι μου την είπατε και στην τάξη!!!\n7 Δεκεμβρίου 2011 - 4:12 μ.μ.\nΤι έκανα? Βρε, μήπως υπάρχω εγώ και υπάρχει και το... είδωλο μου?\n7 Δεκεμβρίου 2011 - 6:14 μ.μ.\nΧωρατό. (Κι δυο είμαστε χωριατόπαιδα)\nΠάντως κύριε , ευχαριστώ που είπατε καλά λόγια στη μαμά μου....είστε SUPER καθηγητής!!!!!\nεεε... .... Η αλήθεια είναι όμως ότι και εγώ είμαι πολύ SUPER\nΕκδρομή πότε θα πάμε κύριε?????\nΚουραστήκαμε πια....Συνέχεια μάθημα , μάθημα και πάλι μάθημα.....eleos\n8 Δεκεμβρίου 2011 - 4:21 μ.μ.\nΝα πάρουμε και κανένα πετραχήλι, σουπερ μαθήτρια, να ευλογάμε τα γένια μας επαγγελματικά... :P\nΤώρα για την εκδρομή, ως γνωστόν, αναπληρώνουμε με τις εκδρομές τις χαμένες ώρες της κατάληψης... Για τετοιες επιλεκτικές ευαισθησίες η γνώμη μου είναι πεφρασμένη... Πλην έτσι είναι. 7\nΟ Λάζαρος ήταν παρών στη συνεδρίαση. Ρώτα τον λεπτομέρειες...\n8 Δεκεμβρίου 2011 - 5:12 μ.μ.\nκύριε....παίζετε κανένα μουσικό όργανο????\n8 Δεκεμβρίου 2011 - 5:24 μ.μ.\n8 Δεκεμβρίου 2011 - 5:58 μ.μ.\n8 Δεκεμβρίου 2011 - 6:44 μ.μ.\nεσυ λοιπον, αν θες, κάνε μας μια σύνθεση ρομαντική... :)\nδεν θα δημοσιεύσω το άλλο σου ποστ λόγω της αναφοράς σου .. δεν πειράχθηκα, οι αιτιάσεις ωστόσο είναι αβάσιμες... θα τα πούμε τη Δευτέρα στην τάξη... κι είπαμε ...\n9 Δεκεμβρίου 2011 - 6:07 μ.μ.\nοτι πείτε κύριε!!!! have a nice weekend...\nκύριε μπορώ να σας ζητήσω μια χάρη?....αύριο ..βγάλτε με να σας διαβάσω εργάσια...γιατί πάντα σηκώνω χέρι και δεν με βγάζετε!!!...ξέρω ότι καταντάω ενοχλητική αλλά τι να κάνουμε? ..έτσι είναι ο χαρακτήρας μου...ελπίζω κάποτε στο μέλλον να αλλάξω(αν και δεν το βλέπω)...Πλακίτσα!!!...ααα και κάτι άλλο ..σχετικά με τους βαθμούς που λέγαμε το πρωί .... <>(αστείο) ..έχετε δίκιο..!!! Σας ζάλησα...(sorry)!!! :p\nδεν θα σε βγάλω... δεν φταίω εγώ... είναι ο χαρακτηρας μου... :P\n13 Δεκεμβρίου 2011 - 4:40 μ.μ.\nα ..οk αφου ετσι θελετε και εγω δεν ξανασηκωνω χερι στην ταξη...!!!!\n13 Δεκεμβρίου 2011 - 4:54 μ.μ.\nμπα! δεν έιναι του... χαρακτήρος σου!!! :P


Τι εντυπωσίασε τον Ομπάμα στο Μουσείο της Ακρόπολης- Τι είπε για τα Γλυπτά του Παρθενώνα | Newspepper\nΠώς εξελίχθηκε σήμερα, η ξενάγηση του Μπαράκ Ομπάμα στο Μουσείο της Ακρόπολης; Ποιά εκθέματα του έκαναν εντύπωση; «Δεν ήταν μια ξενάγηση, αλλά ένας πολιτιστικός περίπατος μέσα από τις αίθουσες του Μουσείου» ακριβολογεί ο Δημήτρης Παντερμαλής.\nΚαι συνεχίζει: «Φυσικά, επειδή το Μουσείο της Ακρόπολης διαθέτει τα σπουδαιότερα γλυπτά της αρχαϊκής και κλασικής εποχής, παραμείναμε σ’ αυτά.\nΠροηγούμενο άρθροΗ συγκλονιστική εξομολόγηση του φωτογράφου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου(φωτό)\nΕπόμενο άρθροΟ καιρός σήμερα 17/11/2016


Σβάϋτσερ - Fraxtiri\nSvitcher - Σβάϋτσερ\nΟ ιχνηλάτης του Σβάιτσερ έχει βασικό χρώμα το λευκό με το πορτοκαλί. Είναι σκύλος μέσου μήκους, ρωμαλέος, με καλή διάπλαση που δείχνει τη ζωντάνια του. Το ισχνό του κεφάλι με τη μακριά μουσούδα, τα μεγάλα κυματιστά, στριφογυριστά αυτιά, δίνουν στο σκύλο αυτό το δείγμα της ευγενικής καταγωγής.\nΙσχνό, επιμηκές, στενό και ανάλογο με το ύψος του σκύλου, με έντονο τοπικό σπάσιμο. Μουσούδα επιμήκης ελαφρή, κυρτό ρύγχος. Μικρά χείλη. Σαγόνια πολύ δυνατά. Δόντια που εφαρμόζουν καλά. Ακρορρίνιο μαύρο, πολύ ανεπτυγμένο με πολύ ανοιχτά ρουθούνια. Μάτια σκουρόχρωμα κατά προτίμηση. Αυτιά κολλημένα χαμηλά και προς τα πίσω, ποτέ πολύ πλατιά, πολύ μακριά που πέφτουν κυματιστά, στρογγυλεμένα στις άκρες τους, στενά ευλύγιστα, καλυμμένα με λεπτό τρίχωμα.\nΛαιμός αρκετά επιμήκης, ρωμαλέος , χωρίς διπλοσάγονο. Στήθος βαθύ , όχι πολύ ευρύ, θώρακας όχι πολύ μεγάλος. Ράχη αρκετά επιμήκης, συμπαγής και ίσια. Οσφύς στερεή και νευρική. Μπροστινά σκέλη κάθετα, με γερό σκελετό, τένοντες πολύ ανεπτυγμένοι ισχνοί.\nΓεροδεμένη στη ρίζα, τελειώνει σε λεπτή άκρη, μεσαίου μήκους, φέρεται ελαφρώς γυρισμένη προς τα πάνω.\nΤο τρίχωμα είναι κοντό και γυάλινο, πυκνό, αστραφτερό.\nΟ λευκός και πορτοκαλί σκύλος Σβάιτσερ, ελβετικής καταγωγής και ο σκύλος πορσελάνη, ανήκουν σε δύο κλάδους μπρικέ της ίδιας υποράτσας με κοινούς γεννήτορες τα άσπρα Σαιντ Υμπερ. Ο πορσελάνη σε πολλές ευκαιρίες χρησιμοποιήθηκε για τη σταθεροποίηση της ράτσας των ιχνηλατών σκύλων της Ελβετίας. Για να καταπολεμηθεί η υπερβολικά μεγάλη ομοιότητα του σκύλου της Βέρνης, οι Ελβετοί εκτροφείς κατέφυγαν σε επιμιξία με το Μπρικέ της Αριένης . Για να βελτιώσει το κεφάλι του λευκού πορτοκαλί, έτσι ώστε να ευθυγραμμιστεί με το ενιαίο πρότυπο που καθορίστηκε το 1933, ο Ελβετός κυνολόγος Ρουός δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει τον Μπρούνο ντυ Γιούρα, που είναι πρόγονος των ελβετικών ασπρόμαυρων ιχνηλατών. Το Σβάιτσερ έχει τα ίδια χαρακτηριστικά εκτός από το χρώμα και τη φύση του τριχώματος με της Λουκέρνης και της Βέρνης που έχουν καταγραφεί με ενιαίο πρότυπο FSI


Δημοσιεύτηκε: Πέμπτη, 05 Αυγούστου 2021 08:36\nΠαραμένει στην πρώτη γραμμή ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας Φάνης Σπανός, καλώντας ένα ακόμη Συντονιστικό προκειμένου να μοιραστούν οι δυνάμεις και να ξεκινήσει η νέα ημέρα.\nΤα κρίσιμα μέτωπα παραμένουν στους Κουρκουλούς, στη Σκεπαστή, στον Δρυμώνα, στο Μαρούλι και στις Ροβιές.\nΣτο βραδινό συντονιστικό μοιράστηκαν οι δυνάμεις χωματουργικών μηχανημάτων και πυροσβεστικών οχημάτων, ώστε η διάνοιξη ζωνών και η κατάσβεση εστιών, να προσφέρει καλύτερες συνθήκες για την αυριανή μέρα.\n«Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, που θα βαδίσουμε μέχρι να εξαλειφθεί κάθε κίνδυνος. Ωστόσο, ήδη οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους πυροσβέστες μας και όλους όσοι αυτές τις 30 πρώτες ώρες μάχονται για τη φωτιά, καταθέτοντας όχι μόνο τον επαγγελματισμό τους, αλλά και την ψυχή τους», σημειώνει ο κ. Σπανός.


Άνι Ζαϊντί: "Το ποδόσφαιρο μπορεί να σπάσει τα κοινωνικά εμπόδια" - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online\nΚυριακή, 18 Μαρτίου 2018 15:04\nΆνι Ζαϊντί: "Το ποδόσφαιρο μπορεί να σπάσει τα κοινωνικά εμπόδια"\n«Ήθελα πάντα να παίξω ποδόσφαιρο, αυτή ήταν η δουλειά των ονείρων μου», δήλωσε η Ζαϊντί, που σήμερα είναι η μόνη γυναίκα προπονήτρια στην Ευρώπη που φοράει hijab, το πέπλο που καλύπτουν οι μουσουλμάνες το πρόσωπό τους\nΣτα εκατομμύρια παιδικά δωμάτια, σίγουρα δεν βρίσκονται αφίσες ποδοσφαιριστών που δεν ανήκουν στην παρέα των διάσημων αστέρων. Ούτε φυσικά αυτοί οι άγνωστοι πρωταγωνιστές της μπάλας, έχουν θέση στα βιντεοπαιχνίδια. Ωστόσο, χάρη στο ποδόσφαιρο, τέτοιοι άνθρωποι όπως είναι η Ανί Ζαϊντί, μπόρεσαν να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα, να ξεπεράσουν τα εμπόδια και να βρουν μία καλύτερη θέση στον κόσμο.\n«Το ποδόσφαιρο είναι ένα τόσο όμορφο άθλημα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για να βοηθήσει στην άρση των κοινωνικών εμποδίων και στη δημιουργία κοινωνικής συνοχής», δήλωσε στην ιστοσελίδα της FIFA, η Ζαϊντί. «Το ποδόσφαιρο όχι μόνο με βοήθησε να συνειδητοποιήσω το πάθος μου για το παιχνίδι, αλλά και να έχω την ευκαιρία ως προπονήτρια της ελίτ. Όταν προπονώ, οι παίκτες δεν ανησυχούν για τη φυλή ή τη θρησκεία μου, αλλά πόσο ικανή είμαι ως προπονήτρια. Ποτέ δεν φανταστώ ότι η προπόνηση θα ήταν η καριέρα μου, πόσο μάλλον ότι θα τιμηθώ με τόσα πολλά βραβεία και θα έχω τόσες πολλές ευκαιρίες».\nΗ Ζαϊντί είναι η πρώτη γυναίκα από τη Νότια Ασία και η πρώτη μουσουλμάνα που έχει δίπλωμα δεύτερου επιπέδου από την αγγλική ομοσπονδία και το UEFA B. Εχει κερδίσει το βραβείο «Sportswoman of the Year Awards 2015», το Βραβείο «Γυναίκα της Ασίας» και το Μετάλλιο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.\n«Ήθελα πάντα να παίξω ποδόσφαιρο, αυτή ήταν η δουλειά των ονείρων μου», δήλωσε η Ζαϊντί, που σήμερα είναι η μόνη γυναίκα προπονήτρια στην Ευρώπη που φοράει hijab, το πέπλο που καλύπτουν οι μουσουλμάνες το πρόσωπό τους.\n«Δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνω τίποτα άλλο, αλλά δυστυχώς λόγω της έλλειψης διαθέσιμων ευκαιριών και του γεγονότος ότι προέρχομαι από τη Νότια Ασία, το παιχνίδι ποδοσφαίρου θεωρήθηκε ως ταμπού - και όχι μόνο στην ασιατική κοινότητα. Έπρεπε να αφήσω στην άκρη τα παπούτσια μου και το όνειρο μου. Αλλά η στάση μου παρέμεινε η ίδια. Μπορεί να μην με άφησαν να παίξω ποδόσφαιρο, μπορεί να μου πήραν τη μπάλα μακριά, αλλά ένα πράγμα δεν μπορούν να μου στερήσουν. Αυτό είναι το πάθος μου για το παιχνίδι. Αυτή η νοοτροπία με ακολουθεί στην καριέρα μου ως προπονήτρια επαγγελματικό ποδόσφαιρο».\nΗ πορεία της για να φτάσει εκεί ήταν δύσκολη. Συνάντησε ρατσισμό και σεξισμό, ενώ αποφάσισε να μετακομίσει σε ένα μέρος όπου κανείς δεν την ήξερε. «Σε μια κοινωνία όπου όλοι είναι σημειωμένοι, έχω περισσότερες ετικέτες από ένα βάζο μαρμελάδας. Όμως, προσπαθώ να παραμείνω επικεντρωμένη στο μονοπάτι μου και να μην αποστασιοποιηθώ από τα εμπόδια άλλων ανθρώπων. Ολοι πίστευαν ότι περνούσα από μια φάση όταν είπα ότι ήθελα να γίνω προπονήτρια. Η επόμενη πρόκλησή μου ήταν το δίπλωμα UEFA Β. Ήταν μια στιγμή που άλλαξε η ζωή μου», τόνισε.\nΗ Ζαϊντί συνυπολογίζει την ίδρυση του Coach AnnieZ Foundation ανάμεσα στα επιτεύγματά της. Δημιούργησε το ίδρυμα το 2015. «Οι τρεις κύριοι στόχοι του είναι να εμπνεύσει, να ενδυναμώσει και να ενθαρρύνει περισσότερες νεαρές γυναίκες να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους, είτε πρόκειται για επιστήμονες, παίκτριες, πιλότους ή επιχειρηματίες. Να ακολουθήσουν τα όνειρά τους γιατί με σκληρή δουλειά, αυτοπεποίθηση και αφοσίωση τα όνειρά τους μπορούν να είναι αληθινά, όπως έγιναν και τα δικά μου».\nΕνάντια σε όλες τις πιθανότητες, έχει ξεπεράσει κάθε εμπόδιο που έχει συναντήσει και πλέον έχει ένα μήνυμα για κάθε νεαρό κορίτσι που θέλει να ακολουθήσει τα βήματά της: «Μην επιτρέπετε στα εμπόδια των άλλων ανθρώπων να γίνουν δικά σας εμπόδια. Οι άνθρωποι λένε μόνο ότι δεν πρέπει να κάνεις κάτι επειδή δεν έχουν τη δύναμη ή την ικανότητα να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα. Δεν λέω ότι θα είναι εύκολο, αλλά ξέρω ότι έχετε τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να συνεχίσετε μέχρι να κάνετε τα όνειρά σας πραγματικότητα και θυμηθείτε να είστε πάντα υπερήφανοι για τον εαυτό σας».