Tuesday, 03 March 2009 21:55\nμετά από δυο βδομάδες λειτουργίας του ΔΣ της ΠΟΣΠΕΡΤ, καλό θα είναι να γνωρίζετε και εσείς κάποια γεγονότα που έχουν συμβεί.\nΤην ημέρα της συγκρότησης του ΔΣ (Τετάρτη ...) το απερχόμενο προεδρείο παρέδωσε τα κλειδιά, την σφραγίδα της ΠΟΣΠΕΡΤ και τα βιβλία του ταμείου Αλληλοβοήθειας. Για τα υπόλοιπα βιβλία που σύμφωνα με το καταστατικό της πρέπει να διατηρεί η Ομοσπονδία μας είπαν ότι αόριστα είναι “στα ντουλάπια, αλλά δεν ξέρω που ακριβώς “.\nΟι σκληροί δίσκοι των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, ήταν κενοί, σβησμένοι, εκτός από κάποια αρχεία σε έναν από αυτούς.\nΟύτε κατάλογος με τηλέφωνα δεν υπήρχε.\nΟ απερχόμενος πρόεδρος Άριστων Κοντιζάς ενημέρωσε ότι οι συναδέλφισσες που ήταν στην γραμματεία της ΠΟΣΠΕΡΤ είχαν επιστρέψει στις προηγούμενες θέσεις τους “γιατί είχε λήξει η απόσπασή τους”.\nΚαμιά ενημέρωση για την οργάνωση και την λειτουργία των γραφείων.\nΟ πρόεδρος της ΕΡΤ, μας διαμήνυσε ότι δεν πρόκειται να γίνουν αποσπάσεις για την γραμματεία της ΠΟΣΠΕΡΤ, επειδή υπάρχουν ήδη γραμματείς. Αυτό βέβαια δεν είναι “παροχή” του κάθε προέδρου αλλά κατοχυρωμένο δικαίωμα, με σκοπό την διευκόλυνση της συνδικαλιστικής δράσης. Και φυσικά δεν μπορεί οποιοσδήποτε να την εμποδίσει, χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες.\nΕυτυχώς, για να λειτουργήσει η γραμματεία, προσφέρονται εθελοντικά συνάδελφοι που προσπαθούν να εξυπηρετήσουν τα άμεσα θέματα που προκύπτουν όπως εκείνο της αιμοδοσίας.\nΓιατί γίνονται όλα αυτά είναι προφανές. Κάποιοι θέλουν να εμποδίσουν την λειτουργία της ΠΟΣΠΕΡΤ, νομίζοντας ότι έτσι θα πληγεί το προεδρείο, τα πρόσωπα και όχι ο θεσμός.\nΕίναι η ίδια ομάδα που ισχυρίζεται ότι η σημερινή ΔΙΟΙΚΗΣΗ δεν έχει καμιά αρμοδιότητα. Είναι αυτοί που προσπαθούν να διασπάσουν την ΠΟΣΠΕΡΤ λέγοντας ότι “οι Ιδιώτες τρώνε τα λεφτά μας”, πριν από λίγα χρόνια οι ίδιοι έλεγαν ότι αν “μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι θα βουλιάξει η ΕΡΤ γιατί θα φάνε τα λεφτά μας”.\nΕμείς βέβαια σε πείσμα όλων αυτών των εταίρων, στοχεύουμε να δώσουμε λύση σε θέματα που επείγουν έχοντας την απαραίτητη ενημέρωση και δυνατότητα παρέμβασης σε καίρια υπηρεσιακά όργανα.\nΤην Τετάρτη 25/2 έγινε ΔΣ της ΠΟΣΠΕΡΤ και τα κυριότερα θέματα που αποφασίστηκαν ήταν\nο έλεγχος της οικονομικής διαχείρισης στην ΠΟΣΠΕΡΤ των τελευταίων χρόνων από ορκωτούς λογιστές για την εξαγωγή εμπεριστατωμένου πορίσματος.\nνα αναθέσει στην Εκτελεστική Επιτροπή την διεξοδική εξέταση του θέματος της οικονομικής τακτοποίησης των σωματείων, με στόχο να συμμετέχουν όλοι στο επερχόμενο Συνέδριο.\nη παρέμβαση για εργαζόμενους οι οποίοι κινδυνεύουν με απόλυση ή διώκονται για συνδικαλιστική δράση.\nνα γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για να δημιουργηθούν ή να συμπληρωθούν τα βιβλία και έγγραφα που πρέπει να τηρεί η ΠΟΣΠΕΡΤ.\nΤο ξεκαθάρισμα του μαύρου καθεστώτος για τους συμβασιούχους και η εφαρμογή των νόμων και του ΓΚΠ, για την πρόσληψή τους και τις εργασιακές τους σχέσεις.\nΗ ενσωμάτωση των θετικών δικαστικών εξελίξεων και στους συμβασιούχους της ΕΡΤ.\nΗ απρόσκοπτη, θεσμική λειτουργία των επιτροπών (ΠΥΣ, ΔΥΣ, άρθρου 3, κλπ) και η αντικατάσταση, σύμφωνα με τον ΓΚΠ, 3 μελών τους από τα 14, που είχαν οριστεί από το προηγούμενο ΔΣ. Επειδή το ποσό που εισπράττουν όσοι συμμετέχουν σε αυτές τις επιτροπές (200€ με 250€) είναι προκλητικό στη οικονομική συγκυρία που υπάρχει, καλούμε την διοίκηση να το μειώσει άμεσα.\nΝα δημιουργηθεί 3μελής ομάδα, η οποία θα κάνει ελέγχους στα ιδιωτικά “ενοικιαζόμενα” συνεργεία.\nΤην συνεργασία με σωματεία και ομοσπονδίες του χώρου των ΜΜΕ με στόχο την από κοινού αντιμετώπιση των προβλημάτων.\nΣτο δικαστήριο που έγινε στις 3/3/09 συμφωνήθηκε από όλους, η αναβολή για τον Ιούνιο, της δίκης των ασφαλιστικών μέτρων που αφορά την συμμετοχή των εργαζόμενων στα Ιδιωτικά ΜΜΕ. Το ίδιο δικαστήριο ανέστειλε την προσωρινή διαταγή που είχε εκδοθεί, γιατί αφορά ένα συνέδριο πού έγινε 11/2 και 12/2\nΗ δική μας πίστη είναι ότι αντί να δημιουργούμε προβλήματα στη συμμετοχή, θα πρέπει να διαμορφώνουμε ολοένα καλύτερες συνθήκες για αλληλεγγύη και την κοινή δράση, σε μια κρίσιμη για τους εργαζόμενους περίοδο.\nLast Updated on Sunday, 20 September 2009 22:13


Παπλωματοθήκη υπέρδιπλη Game\nΠαπλωματοθήκη υπέρδιπλη Game. Το σετ περιλαμβάνει 1τεμάχιο παπλωματοθήκη σε διάσταση 220x240 και 2 τεμάχια μαξιλαροθήκες σε διάσταση 50x70. Η ποιότητά του είναι 100% Βαμβακοσατέν .Κλωστές ανά ίντσα: 205\nΠαπλωματοθήκη υπέρδιπλη Freesia\nΠαπλωματοθήκη υπέρδιπλη Freesia. Το σετ περιλαμβάνει 1τεμάχιο παπλωματοθήκη σε διάσταση 220x240 και 2 τεμάχια μαξιλαροθήκες σε διάσταση 50x70. Η ποιότητά του είναι polycotton.Κλωστές ανά ίντσα: 150


the LAND of GODS : To ποίημα της ημέρας: Μόνη μου.. της ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΖΑΛΩΝΗ\nαπό το Λογοτεχνικό Περιοδικό Kελαινώ ΕΓΛΗΜΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ Θεατρικός Μονόλογος\nτης ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΖΑΛΩΝΗ\nΜπροστά στα συντρίμματά σου άγαλμά μου, χύνω τα δάκρυά μου, στο λευκό σου αίμα, στα βασιλεμένα μάτια σου, στα σβησμένα όνειρά μου. Σου πλένω τα λευκά σου μέλη με το κρασί που μου περίσσεψε το μοσχοσταφυλένιο, ενώ ο παπάς χτυπάει λυπητερά στην «Πλατεία Θυσίας», τις καμπάνες. Οι άνεμοι, τα βουνά και τα νερά, που άλλοτε προσκαλούσα σε συμπόσια ερωτικά, έφτασαν για την ταφή σου. Ντυμένη εγώ, με το φόρεμά μου το παλιό, το ξεφτισμένο, (που δεν μου πάει) θυμάμαι… Τότε που γέμιζα τα βάζα του σπιτιού μου προσμονές, και τραβούσα στο πλάι τις κουρτίνες του ενδοιασμού. Τότε που ο καιρός ήταν ζεστός και δεν έβρεχε στο πάρκο, όπου ήσουν στημένο μοναχό, αλαβάστρινο είδωλο σμιλευμένο με τις ευαισθησίες της ψυχής μου. Τι όμορφο που ήσουν. Σ΄ αγαπούσα. Κι όσο σ’ αγαπούσα, γινόσουν ομορφότερο. Σε έντυνα να μην κρυώνεις τα βράδια, πάντοτε μ’ ένα άσπρο σακάκι. Σου στόλιζα το κεφάλι γιασεμιά και το φιλί μου μαργαριτάρι ροζ κρεμούσα στον λαιμό σου. Σε καμάρωνα… «Ψυχή μου», έλεγα… Μα, συ, δεν είχες ψυχή, μήτε κίνηση, μονάχα ένα χαμόγελο, έτσι όπως το σμίλεψα εγώ. Σ’ άγγιζα… Τολμούσα. Χορεύαμε μαζί. Το φεγγάρι και η Κελαινώ, χόρευαν κι αυτοί στον Ουρανό. Σαν ξημέρωνε, ο ουρανός μπορούσε και γευόταν τη λάμψη των ματιών σου και το θελκτικό χαμόγελό σου. Τα γευόμουν κι εγώ, κι ολόκληρη η γη. Ακινητούσα τις στιγμές… Μπορούσα. Και άνθιζα! Περιφλεγόμουν με πρωτόγνωρες αισθήσεις. Μεθούσα, τραγουδούσα και ξεφάντωνα. Σου ’λεγα: «Το χέρι σου έρημο κρυώνει, εγώ θα στο κρατώ να μη παγώνει\nΉταν Χριστούγεννα κι έκανε παγωνιά. Κρύωνες άγαλμά μου στου πάρκου την ερημιά. Τα μαρμάρινα χέρια σου με τα δικά μου, ένα πλέγμα. Σε ζέσταινα… Ήταν νύχτα, νύχτα Χριστουγέννων. «Δεν θα σ’ αφήσω ποτέ να μου φύγεις» σου ψιθύριζα… «Με το λευκό σου χρώμα θα σου ζωγραφίζω κάτασπρα τριαντάφυλλα, να μοιραζόμαστε τη μυρουδιά τους». Εσύ εκεί ευθυτενές, άκαμπτο άγαλμα, με τη ματιά τη γευστική, … συναρπαστική. Φοβόμουν ώρες, ώρες, μη σ’ εύρει πυρετός, μη σε χτυπήσει κεραυνός, μη σ’ εύρει θάνατος αιφνίδιος, σκληρός. Και να ’σαι τώρα είδωλό μου νεκρό. Πώς να σε ξεχάσω; Πώς να ξεχάσω τα τρυφερά αγγίγματα της Παπαρούνας που ’χε φυτρώσει εκεί στα ριζά σου, κάθε φορά που γονάτιζα, να σου σκουπίζω τα πόδια, απ’ την χωμάτινη βροχή, κι επιθυμίες αλλόφρονες, μαγεμένες, ξεστράτιζαν κι απελπισμένα προσπαθούσα να τις πειθαρχήσω. Έψαχνα τότε στην τσάντα μου για τα κλειδιά Κάποιο ίσως να ταίριαζε, να σου ξεκλειδώσω τα παγωμένα χείλη σου. Να γελάσουμε μαζί. Να προσευχηθούμε μαζί.\nΜε μωβαλιά μεταξωτά σε σκέπαζα να κοιμηθείς και καλούσα της νύχτας τ’ αηδόνι να σου τραγουδεί. Κι έλιωνε η καρδιά μου… Η δική σου, άτεγκτη… Ούτε με τ’ αηδονιού τη μουσική δεν έλεγε να συγκινηθεί. Θάμπος των ματιών μου! Άγαλμά μου! Ήσουν ωραίο… Έστελνα σμήνος περιστέρια να σε σηκώσουν στα φτερά τους, να σε μετακινήσουν, να σ’ ανεβάσουν πάνω απ’ των προκαταλήψεων τα βουνά, στην εύφορη κοιλάδα του πόθου, να σε φέρουν. Έτσι, για να νικήσουμε τον θάνατο. Ω, ώρα του τρυφερού πόθου, του γλυκού πόνου, απόκοσμη κι ευωδερή. Ώρα που η ψυχή ανυψωνόταν ως τ’ αστέρια, για να βρει λύτρωση στων άστρων τη φωτοβολή. Ώρα σιωπής προκλητικής, ερωτικής… Τρέμουν τα πέταλα της Παπαρούνας της μοναχικής, την έκφραση της δικής μου της ψυχής. Έτσι, εγώ κι ο Έρωτας παίζαμε στο κορμί σου, κι αυγατίζαμε τις ώρες της πληρότητάς μας. Μας ζήλευαν, η μέρα, η νύχτα, τ’ αγεράκι τ’ απαλό, ο ήλιος και της Πούλιας η ωραία Κελαινώ.\nΣώπαινα πολλές φορές, για να νιώθω, ν’ αφουγκράζομαι την ψυχή σου. Είχες; Ποιος Θεός σου την έδωσε; Πίστευα πως είχες, και σε κοιτούσα… Σε κοιτούσα τρυφερά σαν η μάνα το μωρό. Ένα άγαλμα μωρό. Τρελή η φαντασία του ποιητή! Σε μπούκωνα μέλι και ροδόσταμο και σε νανούριζα μωρό μου: «Στα μάτια μου γείρε, στα χείλη μου ανάσαινε, κοιμήσου μωρό μου, στ’ όνειρό μου κοιμήσου…» Στ’ όνειρό μου… Το παρακαλούσα να μην ακούει της μέρας την φυσαρμόνικα. «Έχει πίκρες η μέρα», σου ’λεγα…\nΤο ’ξερα… Το ’ξερα πως θα ξημέρωνε η μέρα της πραγματικότητας και θα σιωπούσαν οι ήχοι των αυλών που μελώδιζαν. Τα ωραιόμαλα κοράσια που μας έκαναν παρέα τις νύχτες στο πάρκο, η Ερατώ, η Χαρά, η Ευτυχία, η Ομορφιά, θα ’φευγαν. Έτσι γίνεται πάντα. Οι επισκέψεις τους, δεν κρατούν πολύ, δεν μονιμοποιούνται οι κυρίες…\nΚι εγώ, να συνεχίζω να δονούμαι και να περιδονούμαι γύρω απ’ την τροχιά σου… Ν’ απλώνω τα χέρια μου, θρασύτατη κλέφτρα στα λευκά σμιλεμένα μαλλιά σου…\nΑνάβω τώρα λαμπάδες χλωμές στο παλιό το μανουάλι, μπροστά στα συντρίμματα σου, Άγαλμά μου. Εγώ η ίδια το ’κανα. Σε σκότωσα… Έπρεπε είπαν… Κι εγώ τους άκουσα. Σε λίγο θα σε κάψω. Έχω προσάναμμα. Το ξέρεις πως δεν σβήνει εύκολα η φωτιά όταν ανάβει στην δική μου την καρδιά. Θα πιω για να μεθύσω, κι ύστερα μοιρολόι θ’ αρχινίσω, να με ακούσουν όλοι της γης οι προδομένοι, όλοι της αληθινής ζωής οι ερωτευμένοι.\nΣ’ αγαπούσα κι ας σε κομμάτιασα είδωλό μου. Κοιτάζω τα κομμάτια σου. Τα μάτια σου, ακόμη μου λένε… Ακόμη τα διαβάζω… Κλαις; Ακούω μέσα απ’ τα συντρίμμια σου φωνές, ικεσίες, προσευχές. Με λυπάσαι… Θα με κλείσουν φυλακή. Πόσο Θέ μου λες θ’ αντέξει; Τόσο φως πού θα χαθεί; Μα, το πρόσταξε η ζωή. Δίχως ήλιο και βροχή, δίχως τη δική σου ασπράδα, το δικό σου λευκό φως, πώς; Πες μου τώρα, πώς; Πώς ν’ ανοίξει κάποιος παραθύρια την Πανσέληνο να δει; Πώς τον Έρωτα να τον ταΐσεις, πώς να τον ποτίσεις, πώς;\nΠλημμύρα τα δάκρυά μου, στα συντρίμμια σου, Άγαλμά μου. Σου προστάζω: «Ανέπνεε» Σε ικετεύω: «Κλάψε» Σε παρακαλώ: «Τάραξέ μου το φως» Τους παλμούς μου, εκατό, «αφουγκράσου». Μη με κοιτάζεις έτσι, δίχως κίνηση καμιά. «Σφίξε μου τα χέρια», στο ζητάω απελπιστικά.\n«Δεν σου αρμόζει» μου είπε μια μέρα, η κακή μου μοίρα. «Εξάλλου μια αγάπη είναι ουτοπία, όσο κι αν φαίνεται στα μάτια σου μαγεία». Μόνη τον δρόμο σου θα τον τραβήξεις, δίχως αγάλματα που θα τα ζωγραφίσεις. Έτσι είναι κόρη μου, μην ψάχνεις γι’ άλλο δρόμο. Άσε τα πάρκα , τα αγάλματα, τα δάκρυα τα μεθυστικά, δεν είν’ της μόδας σήμερα όλα αυτά, ούτε να καίγεσαι σαν τον Βασίλη… Το χοροστάσι που ’στεισες εντός σου, τ’ Απριλιάτικο, γκρέμισέ το. Άδειασε τα «εντός» σου, και μην ακούς τον Νίκο, τον Αντώνη, τον Αλέξανδρο, τον Τάσο, τη Μυρτώ, και κάθε άλλο ποιητή ερωτικό.\nΟνειρευόμουν ένα καράβι με άσπρα πανιά να ταξιδεύουμε μαζί μακριά, μέχρι να φθάσουμε στον κόκκινο ωκεανό. Είν’ όμορφο να φεύγεις… Να ταξιδεύεις με τ’ αμπάρια σου γεμάτα αγάπη και στον δικό σου Ουρανό να φτάνει μόνο μία Κελαινώ, στην πιο ερωτική πορεία, να σε συνοδεύει. Η ΚΕΛΑΙΝΩ! Πόσο αγάπησα, την Κελαινώ. Κι εσύ την αγαπούσες, όταν ο Μορφέας σου ’δινε αίμα να κινείσαι, να αισθάνεσαι, ν’ αγαπάς. Αλήθεια, τι δεν ζήσαμε χάριν του Μορφέα… Και πού δεν μας σεργιάνισε ο καλός θεός. Πόσες δεν ανεβήκαμε κορφές βουνών.\nΣε σκότωσα. Φαρμακώθηκα. Πού να σταθώ; Η γη δεν με χωράει. Τα μάτια μου γέμισαν άβυσσο. Λάθος παραμύθι γράψαμε, Άγαλμά μου. Ίσως το πεπρωμένο να το απαιτούσε, Ίσως… Προσπαθώ τώρα ν’ αποδεχθώ τη συντέλεια. Τι θ’ απογίνει η γη, δίχως το φως της αγάπης μας; Πόσο ν’ αντέξει κανείς τέτοια πραγματικότητα; Ο καημός καίει βαθιά ως το κόκαλο. Η κόκκινη Παπαρούνα σπαρταράει στο Πάρκο. Συναισθήματα ματωμένα και ματαιωμένα. Πού χάθηκαν οι αμίλητες λέξεις σου; Ω, Μοίρες δύστροπες! Βαριά η ψυχή μου, σκοτισμένη. Οργώνω τη νύχτα με λυγμούς, αγγίζοντας τον λυσίκομο πόνο στη φτερούγα του στίχου. Ο βόγγος της ψυχής μου ξεφεύγει απ’ τα όριά του. Πέφτω στη γη γονατιστή. Γιατί ρωτώ; Ύστερα πάλι, σιωπώ. Δεν βρίσκω λέξεις ούτε υπαινιγμούς. Σε συνέθλιψα είδωλό μ ου με την σιδερένια μπότα της αξιοπρέπειας. Σε λίγο θα ξεκινήσει η πομπή του ενταφιασμού σου μαζί και της ψυχής μου. Να σε φροντίζω στον Άδη… Να σου λέω: Μη… Μη… Πάντα υπερπροστατευτική. Το σύνδρομο της Μάνας.\nΗ ζωή μου πλέον θα είναι πάλι ασήμαντη όπως πριν σε σμιλεύσω, στης φαντασίας μου το Πάρκο να σε στήσω Μια μόνο ύστατη ελπίδα θα κρατά τα μάτια μου στη γη. Η Ανάσταση! Λες; Λες να σε ξαναδώ στο Πάρκο, γελαστό και πάλι, με σάρκα κι αίμα; Ίσως… Να ζω πιστεύοντας σ’ αυτό; Ως τότε είδωλό μου, μες στην καρδιά μου θε να ζεις σιωπηλό και θα σε τρέφω με χιλιάδες σ’ αγαπώ.\nΔεν σου είχα ποτέ εκμυστηρευθεί πως σ’ έβλεπα συχνά στα όνειρά μου, στην αγκαλιά μου πως κοιμόσουνα, κι η πλάση γύρω ανάσαινε απ’ την δική σου ανάσα. Σου τραγουδούσα ποιήματα που ’γραφα με το χνώτο σου και μύρα απ’ το κορμί σου. Ρόδιζαν της ψυχής μου οι βυθοί. Ύστερα, πάλι ξυπνητή μπροστά στο άγαλμά σου με το ακίνητο κορμί κάτω από ήλιο και βροχή άλλοτε να κρυώνεις κι άλλοτε να ζεσταίνεσαι πολύ. Οι αισθήσεις μου άυλες, αλλ’ επίμονες, πιστές. Η όσφρηση κι η γεύση πρόσμεναν. Τι πρόσμεναν; Τι μπορεί να προσμένει κανείς από ένα άγαλμα, όσο κι αν ο ίδιος το ’χει σμιλέψει; Άψυχο το μάρμαρο. Ωστόσο συνδαύλιζα τις στιγμές μου μαζί σου και ευωδίαζα σε ωδές μέλινες που αναδύονταν απ’ τα παγερά σου μάτια. Γινόμουν γίγαντας και ψαλμός!\nΨυχρό τώρα το φεγγάρι των συλλογισμών μου. Σκάβω το σκοτάδι με τα χέρια ν’ ανοίξω δρόμους να διαβεί η ψυχή σου την ημέρα της γιορτής των λουλουδιών που ελπίζω ν’ αναστηθείς. Εγώ, έκανα το χρέος μου απέναντι στην απαίτηση της αξιοπρέπειας. Σε σκότωσα… Πώς με κοιτάζεις έτσι; Τι και γιατί λυπάσαι; Είπαμε θα πάω φυλακή, αλλά μη νοιάζεσαι, η ψυχή μου και εκεί, την Ανάστασή σου θα καρτερεί. Να πάει στο διάολο η αξιοπρέπεια. Εκεί θα της αρμόζει. Λέω, πως κάποια νύχτα μαγική θα γεμίσω ξανά με χαρά την έρημή μου την καρδιά, πως θα μ’ αγγίξει άνεμος λυτρωτικός, ο ίδιος άνεμος που τα οδοφράγματα των ονείρων γκρεμίζει. Θα ’ρθει στο Πάρκο μου ξανά, με σάρκα, αίμα και μαλλιά, να στεφανώνουμε μαζί την κάθε αυγή και να χτυπάμε τις καμπάνες για γιορτή ερωτική.\nΟυρλιάζω… Τα ρούχα μου σχίζω. Χτυπιέμαι να πονάω. Θρηνώ με δάκρυα τ’ αιμάτου Κι η Κελαινώ δεν βγήκε απόψε στον Ουρανό. Ποιος να με παρηγορήσει; Μονάχα εκείνη ξέρει το δικό μου μυστικό. «Η ενόραση της μορφής σου εκεί, στη θέση της πληγής, πάνω απ’ το σημείο της ψυχής, μέσα στην αγκαλιά μου». Άγαλμά μου… Θα μου λείψεις… Το Πάρκο αδειανό. Πες μου, με τι ψυχή τα όνειρά μου να μαζέψω απ’ τα κύματα; Τι θα χαϊδεύει ο ήλιος και θα φιλάει η βροχή; Φεύγεις… Μου φεύγει κι η ψυχή. Δεν έχω άλλη πια αντοχή. Πέρασαν και τα χρόνια… Με σκέπασαν τα χιόνια. Παρόλα αυτά, «Προχώρα» λέει το μέσα μου, «Πώς» απαντά τ’ απέξω μου, «Γιατί» λένε τα χείλη μου, «Κρατήσου» λέει η Κελαινώ.. Διαβατικός ο πόνος. Και μέλλεται κάποια στιγμή, το άγαλμα ν’ αναστηθεί, η πονεμένη σου καρδιά για πάντα να μερέψει. Πάντα με τον καλό της λόγο η Κελαινώ. Ξόδεψες τόσον ήλιο, τόσον άνεμο για το άγαλμά σου. Τι κι αν έμειναν τα ορυχεία της αγάπης σου δίχως εργάτες. Τι κι αν τόσο χρυσάφι, σου πάει χαμένο. Το ψωμί σου, τα τριαντάφυλλά σου, τα χαμένα σου θέλω. Αναζήτησε κανόνες ζωής, μην ολιγοψυχείς. Με ποιον θα συνομιλεί η Κελαινώ;\n“Άνοιξε το παράθυρο κατά τις ορτανσίες να ονειρευτείς…” λέει σ’ ένα ποίημά του ο Αντώνης Σαμιωτάκης. Έτσι και έκανα. Δεν φταίω, είμαι αθώα. Πες μου για τα χαμόγελα που έχεις φυλαγμένα. Δείξε το φως από τα μάτια σου Έτσι το Πάρκο φωτίσθηκε με μιας σαν έριξα το φως μου, στα δυο σου μάτια. Κι ούτε που σ’ άφησα ορφανό από αφή. Κι ούτε την όσφρησή σου δίχως τ’ αρώματά μου. Να ξέρεις όμως, πως τις στιγμές μας στο πάρκο δεν θα τις πνίξει κανείς. Ούτε τα λευκά μου κεριά π’ άναβα στο παλιό το μανάλι κανένας θα σβήσει. Αιώνια θα καίνε… Αιώνια θα ξαναζώ τις στιγμές μας, γιατί ήταν αλήθεια. Δεν ήταν λάθος. Ήταν πέρα απ’ την αλήθεια. Πέρα κι απ’ το πολύ. Πέρα από κρυφό όνειρο. Δεν νύχτωσε ούτε άλλαξε η μέρα. Μονάχα ώρες νύχτας έχει τώρα η μέρα μου. Θα περάσουν… Μες στη μέρα, μες στην αλήθεια μες στο πολύ, θα ζει η αγάπη μου για σένα Άγαλμά μου. Ω, συμφορά μου. Κοιτάζω πάλι τα συντρίμματά σου ανάμεσα στα νεκρά σου μέλη. Τι ήσουν; Άντρας, Θεός ή μια ΙΔΕΑ; Αναρωτιέμαι κι εγώ, γιατί να σ’ αγαπώ.\n«Σ’ ΑΓΑΠΩ» Χιλιάδες σ’ αγαπώ στις αλέες της σιωπής. Ταξίδια στο φεγγάρι με έξι γράμματα, σε αρχαίες Πολιτείες, στα βάθη του ωκεανού, σε άλλους γαλαξίες. Η φαντασία του Ποιητή! Άξιζαν… Η χαρά με γλύκανε πολλές φορές κι ήπια μαζί σου μοσχοστάφυλο κρασί σε μέρες γιορτινές. Στιγμές στο πάρκο αληθινές!\nΩ, μη φύγεις απ’ τα ονείρατά μου Δεν θέλω να σε χάσω. Ας μας ενώνει ο Μορφέας, όποτε αυτός επιθυμεί. Θα σου τραγουδάω το τραγούδι μας που απ’ το αίμα μου ξεκίνησε το άλικο έφτασε στην φωνή μου, κι έγινε μοσχοστάφυλο κρασί γιορτή και πανηγύρι. Αλήθεια, πώς τόση Αγάπη χώρεσε «εντός» μου; Μονάχα ο ήλιος την αντίκρισε κι η φίλη του το ξέρει, η Κελαινώ, που της το διηγήθηκε πριν βγει τη νύχτα στον έναστρο ουρανό. Εφτασφράγιστο κρατάει το μυστικό. Ποιος πήρε από ποιον το φως; Εσύ από την Άνοιξη ή η Άνοιξη από Σένα; Μάτια μου σμιλεμένα, πρόσωπό μου ολόλευκο τριαντάφυλλο, του Έρωτα το θαύμα, σ’ αντέγραψα από Άντρα ή Θεό ή απ’ τον Έρωτα τον ίδιο; Ζωή είσαι στις φλέβες μου. Τι κι αν σε συνέτριψα, όπως η αξιοπρέπεια το επιθυμούσε, που με διέταξε κρατώντας όπλο φονικό η άκαρδη, να σε συντρίψω. «Κυκλοφορείς μέσα στις φλέβες μου σαν αίμα κι είσαι ολόκληρο το είναι μου εσύ», όπως τότε που μου χάριζες όλο τον κόσμο μ’ ένα σου βλέμμα.\nΑσκητεύω τώρα, στην Ιερή Μονή του Πόνου, με ηγουμένη την Αγία Φθορά. Μεταλαβαίνω την ανάμνησή σου κι ύστερα, αντίδωρο τη θλίψη. Με το φονικό όργανο της λογικής που σε σκότωσα, γονατίζω στην ιερή γη του Πάρκου και κοιτάζω τον ήλιο. Σκύβει το κεφάλι του μελαγχολικός κι αυτός μπροστά στο συντριμμένο σου σώμα. Τον προδώσαμε… Αγαπούσε πολύ την εικόνα μας. Εσύ άτεγκτο ευθυτενές άγαλμα, κι εγώ στα πόδια σου ν’ αγγίζω τα τρυφερά πέταλα της παπαρούνας, που πότιζα με δάκρυα πόθου στα ριζά σου. Στη θέση σου τώρα, ένα τριζόνι μοιρολογεί, και κλαίει το φεγγάρι. Η παπαρούνα έγειρε τον μίσχο της, τα δάκρυά μου περιμένει. Μόλις σε θάψω, στο πάρκο θα γυρίσω, στην Ιερή Μονή τ’ Άγιου Πόνου που ίδρυσα, ν’ ανάβω τα χλωμά μου τα κεριά σ’ εκείνο το παλιό το μανουάλι, κι απ’ την πληγή μου που αιμορραγεί, η παπαρούνα μας θα ζει. Ίσως το πούνε ουτοπία οι αξιοπρεπείς, μα ο ευαίσθητοι θα πούνε, τι μαγεία!\nΗ λευκότητά σου εισχωρούσε μες στα φυλλώματα των ενστίκτων μου κι έσφιγγα το στήθος μου σφιχτά μέχρι που να ματώσει.. Φοβόμουν… Είδωλο της ψυχής μου! Ναι, φοβόμουν. Δεν είχα άδικο. Δίχως ανταύγειες πλέον, τί λέω; Ω, να μπορούσες να φωτίσεις την ψυχή μου. Έχω αφήσει ανοιχτά τα παραθύρια, και το μανάλι το παλιό γεμάτο με λευκά κεριά, το φως σου πάντοτε θα περιμένει. Το φως σου που με την φαντασία μου έπλασα, μαζί με το κορμί σου, το όμορφο κεφάλι σου, τα χέρια σου! Τα πόδια σου! Έναν θεό ή έναν άγγελο; Ένα φεγγάρι να ανάβει τις λαμπάδες μου.\nΤο θάρρος μου, έχασα και κάθομαι να δικασθώ για έγκλημα. Την παγερή την τιμωρία για εξιλέωση, τη νοιώθω να με σφίγγει σαν τανάλια. Εγώ, που έκανα πεντάχορδη τη λύρα μου και σου τραγούδαγα, τραγούδια αγαπημένα, εγώ, που άνοιγα φτερούγες και σου σκέπαζα τις πλάτες, από των πονηρών τα βέλη να σε προφυλάξω. Εγώ που γέμιζα του πάρκου τις πηγές νερά, να θρέφονται τα δένδρα του, στον ίσκιο τους δροσιά να βρίσκεις.\nΤι νύχτα κι αυτή! Πνίγεται σε λίμνες στοχασμών μωβαλιές. Οι ώρες περνούν βασανιστικές, άδειασε και το πάρκο από ποιητές κι ούτε οι παπάδες κάνουν προσευχές. Στέρεψαν της ευδαιμονίας οι πηγές. Μονάχα δάκρυα που καίνε και σκάβουν το κορμί βαθιά ως το κόκαλο. Ας μη γίνουν άλλα εγκλήματα. «Έλεος…» Από το τελικό του σίγμα κρατιέμαι απελπισμένα. Όχι άλλες ουλές στη ραχοκοκαλιά μου. Φέρτε μου σας παρακαλώ, το όχημα του στοχασμού, του πόνου και της θλίψης, του γήινου εξαγιασμού, να περιπλανηθώ στον ουρανό, να λυτρωθώ. Τα κύτταρά μου να υποτάξω, να μην ηχούν ερωτικά. Μα, φταίνε οι καμπάνες που συνεχίζουν προσκλητήρια πανηγυρικά και… Τρελαίνομαι. Είσαι και συ στη γη μ’ αυτά τα πελώρια μάτια, όλο παράπονο. Σου το είπα: Μου το επέβαλλε η αξιοπρέπεια, δεν ήθελα να σε σκοτώσω.\nΣου ’γραφα στιχάκια και σου τραγουδούσα τις νύχτες που τα πόδια σου αγκάλιαζα και μ’ άγγιζε η παπαρούνα. «Τα μάτια μου, στα μάτια σου, βαρκούλα κολυμπάνε. Παίζω με τους αγέρηδες που γύρω σου φυσάνε.\nΚοιμήσου αγγελένιε μου στης μοίρας σου τον κόρφο, ταξίδεψε στο όνειρο μες στον δικό μου πόθο». Κι έπαιρνε ο Μορφέας τα στιχάκια μου σου τα ’φερνε στο πάρκο και σ’ αποκοίμιζε γλυκά. Σαν ξύπναγες με έψαχνες. «Που είσαι, σαν μάνα μου να με κοιτάς, μαζί μου να πονάς;». Της μοναξιάς με κατατρώει το σαράκι. Σαν θα ’ρθεις, να μου κρατάς το πι’ όμορφα χαμόγελά σου. Έλα να με ντύσεις χαρά και να μου πεις τραγούδι της αγάπης με τη φυσαρμόνικά σου. Έλα να μου φορέσεις τ’ άσπρο μου σακάκι να πάμε ένα περίπατο μαζί, πιασμένοι χέρι, χέρι. Μονάχα συ με τη φαντασία σου μπορείς να με μετακινήσεις, μέχρι που να χορέψω και ταγκό, ψηλά να σε σηκώνω ως τον ουρανό και να χορεύουμε ως το πρωί μέχρι η οπτασία μας να κλείσει.\nΣυνέχισα και σου ’γραφα τα πι’ όμορφα στιχάκια στον Παρετζόγλου τα ’δινα τα ’κανε τραγουδάκια.\nΤο κορμί σου με μύρα έλα να πλύνω να γεμίσω ποτήρια να μεθάω, να σβήνω.\nΝα χορεύω να χάνομαι στων ματιών σου τους χάρτες να με καίνε οι ανάσες σου στο κορμί μου επιβάτες.\nΤο κορμί σου με μύρα Άγαλμά μου θα πλύνω, στον παλμό της δροσιάς του σαν αυγή ν’ ανατείλω.\nΝα χορεύω να χάνομαι στην λευκή αγκαλιά σου, να κρεμιέμαι στους πόθους σου να μετρώ τα φιλιά σου.\nΕκεί μέσα στο όνειρο που ’χτισα με αρώματα και άναψα φωτιά και τα εξουσιάζω όλα, μακριά απ’ τη γη κι έπαιζε όλη μέρα η βιόλα. Πάνω απ’ τα σύννεφα μα κάτω απ’ τον ουρανό, λεύτεροι ταξιδεύαμε για αόρατη ένωση μ’ αόρατα στέφανα, δίχως ψαλτάδες κόσμο και παπάδες, για να ζήσουμε μαζί, σ’ οντότητα θεϊκή, χρώματος γαλάζιου σε θέση τιμητική. Νους με νου, σκέψη με σκέψη, βαθιά «συνημμένα» Αλλά… Ακούστηκε το τραγούδι του «ανεκπλήρωτου» κι άρχισαν να μαραίνονται και να σκορπίζονται τα φύλλα των δένδρων του πάρκου. Ξύπνησα… Φοβήθηκα μη σου χωθεί γυμνό κλαδί στα μάτια. Στα μάτια σου! Γέμιζα τις χούφτες μου απ’ τα μάτια σου και περίμενα να περάσει η θύελλα. Ω, φως μου! Ήθελα να σε σώσω, το κορμί σο τ’ αγαλμάτινο, ΕΣΕΝΑ. Ήταν ΛΑΘΟΣ;\nΠόσο γλυκό το δειλινό στο πάρκο μαζί σου. Μ’ εύρισκε στο κορμί σου σφιχτά να το κρατώ, και μ’ ένωνε με το γλυκό του το χρυσοκόκκινο φως. Κυλούσε το τραγούδι μου γλυκά μέσα στις φλέβες σου τις μαρμαρένιες κι εγώ τρυγούσα ευδαιμονία. Έπλεκα τα μαλλιά μου με κορδέλες κόκκινες και ροζ κι ερχόντανε το μισοφέγγαρο και στόλιζε το ντεκολτέ μου. Κι εσύ, καμάρωνες… Μα τι μάτια ήταν αυτά! Άψυχα ήταν ή γεμάτα φωτιά; Ω, Άγαλμά μου πώς να σε ξεπεράσω; Πες μου πού να βρω κρασί να πιω να σε ξεχάσω; Κοίτα… Να, δάκρυσε κι ο ήλιος, το φεγγάρι και η Κελαινώ.\nΚαμάρωνες… Σ’ έντυνα στα λευκά κι έμοιαζες μ’ άγγελος, άγγελος με λευκό σακάκι και λευκό καπέλο. Ακουμπούσα στα χέρια σου τα δικά μου τα «θέλω» και συ μοσχοβολιές έσπερνες «εντός» μου. Ήταν τόσο όμορφα έλεγες, αγγελικά πλασμένα.\nΈτσι απλά σε κοίταζα και ταξίδευα στον Παράδεισο, στην αγκαλιά του ασύλληπτου, στις φτερούγες της ηδονής… Άγγελος και Γυναίκα! Θάλασσα και φωτιά! Στα μαρμάρινα χέρια σου κρατούσες με δύναμη άνοιξης ορχήστρες και εξέπεμπες θαλπωρής πλημμύρα. Την αρμονία του κορμιού σου τύλιγα με καντρίλιες κι εκείνο ακτινοβολούσε… Έρωτα γεννούσε. Το πάρκο γέμιζε φωνές από γοργόνες που ’βγαιναν στην ξηρά νομίζοντας πως είσαι ο Μέγας Αλέξανδρος. Κι οι φιλαρμονικές από τις γύρω περιοχές πλημμύριζαν με νότες τον αγέρα. Τώρα, γονατιστή αμίλητη μπρος στα συντρίμμια σου με μάτια πικρά γεμάτα ερωτηματικά, κλαίω τραγουδώντας. Με κοιτάζεις με λύπη. Θέλεις να μου πεις: «Άγγελε μην κλαις… Βγες απ’ τα στενάδια της απελπισίας». Αφού, έπρεπε…\nΈτσι απλά δε σου μιλούσα, γιατί σε αισθανόμουν. Δεν σε ρωτούσα γιατί σε ένοιωθα. Δεν σε άκουγα… Χιλιάδες μελωδίες συνωστίζονταν στ’ αυτιά μου. Δεν σε θωρούσα γιατί έπρεπε να σχίσω την καρδιά μου. Αν μου ’πεφτες και χτύπαγες; Όλο μια μάζα ήσουν μέσα μου γαλήνιο και δροσερό. Κολυμπούσες στο αίμα μου και γέμιζε ευδαιμονία η υπόστασή μου.\nΤώρα ουρλιάζω… «Ζωντάνεψε άγαλμα, σ’ έχω ανάγκη. Ήσουν μια αιτία να υπάρχω…» Τώρα, δίχως πλεύσεις στο όνειρο; Τιμωρία μου η ακινησία; Και το ταξίδι που λογάριαζα στ’ απέραντο Αιγαίο; Έλα τώρα, συγχώρεσέ με και ζωντάνεψε… Γίνε άντρας, σου πάει. Θα μοιάζεις στον Μ. Αλέξανδρο. Έλα τώρα… Αφού….\nΗ μνήμη μου δεν θ’ ατροφήσει ποτέ, στο υπόσχομαι. Τ’ απομεσήμερο θα ψάχνω τη φιγούρα σου, σκιά στα σημάδια σου, χαρακιές στην ψυχή μου. Ήταν το μερτικό στον πόνο για μένα, αρκετό. Το δέχθηκα, ήταν απ’ τον Θεό. Εξάλλου δεν είμαι η μόνη που πορεύεται στις μέρες της με πόνου σπαραγμό. Φραγμένα της ευτυχίας και για μένα τα μονοπάτια Είμαι και άχαρη, δειλή και δύναμη δεν έχω, τραγούδια για να γράφω και να σε θρηνώ, πάνω στο χώμα που θα σε σκεπάζει. Εσένα, μια ιδέα, έναν παλμό, του κεντρικού αισθησιακού μου συστήματος. Μια κολώνα από πεπιεσμένα θαυμαστικά. Ένα κλειδί της πόρτας του νου, της φαντασίας μου. Εσύ, μια εικόνα δυνατή μέσα στα μάτια μου ασημοκολλητή. Εσύ, γεννήτορας ύλης μαγικής, άφθαρτης, που μετουσιώνεται σε αίσθημα βαθύ «εντός» μου.\nΘα εξαφανισθείς. Θα ’ρθουν και θα σε πάρουν. Μα η ψυχή σου, (άρα είχες ψυχή κι ας ήσουν άγαλμά μου) θα μείνει εδώ, θα καρτερώ, σμίξιμο θεϊκό δίχως μαρμάρινο κορμό και παγωμένο βλέμμα. Ν’ αναδευθεί και πάλι το δειλινό μου φως, κι οι στίχοι μου ξανά θα πάρουν μορφή χρυσής βροχής, εκεί που νόμιζαν πολλοί πως θα χαθούν. Θ’ ανοίξουν πάλι οι εκκλησιές και οι παπάδες θα φορέσουν τις χρυσαφιές τους τις στολές. Θα στολισθούν για γάμο, με πέπλα ρουμπινιά οι ψυχές, θα σμίξουνε για πάντα. Ανήμποροι, το φεγγάρι και η Κελαινώ Να σας χαρώ! Τι όμορφο ζευγάρι! Ψυχή μου δεν τους κάναμε τη χάρη.\nΘα μαδήσω τον ήλιο αχτίδα-αχτίδα, να συγκεντρώσω υλικό, φωλιά να χτίσω στον ωκεανό, εκεί που τα συντρίμματά σου θα σκορπίσω να πάνε στον βυθό, να ’ρχονται οι γοργόνες να θρηνούν την ομορφιά σου τη χαμένη. Εγώ, μες στη φωλιά την ψυχή σου θα σφιχτοκρατώ γιατί αυτή μου ανήκει. Εγώ σου έδωσα ψυχή Άγαλμα ήσουν μόνο. Εγώ, τις νύχτες σου ’δινα κίνηση σάρκα, αίμα, χαμόγελο και χόρευες και τραγουδούσες για μένα μόνο. Νομίζουν όλοι πως έχασα, πως δεν δοξάσθηκε η αγάπη μας. Με σπρώχνουν στο εδώλιο οι δικαστές, μα δεν φοβάμαι, όχι. Ποιο το αμάρτημα; Γιατί μια τιμωρία; Λένε πως το μοντέλο που αντέγραψα ήτανε ξένο, από του θαυμασμού τη χώρα αρπαγμένο. Μα, ο θαυμασμός κι αυτός δικός μου ήταν. Ψάχνουν να βρουν άλλο αμάρτημα, τάχα πως δεν σεβάστηκα νόμους ενάντιους. Ένοχη ή όχι;\nΑν μπορούσες εσύ να μου πεις… Θέλουν να με καταδικάσουν σε «συναισθηματικό αποκλεισμό». Τον κακό τους τον καιρό. Τι να πω… Στα μάτια μου κρατώ το βήμα που σου έδινα σαν κύλισμα τ’ ανέμου, την φωνή σου, πηγή ανατριχίλας. Τα μάτια σου, γεμάτα γραφές. Και ζω. Ζω. Μπορεί με τη συντριβή σου να ματαιώθηκαν οι νύχτιες εκδρομές σ’ εξωτικές ονειροχώρες. Μα τα αισθήματά μου όμως, όχι. Απλά ματαιώθηκαν. Θα τα γιατροπορέψω και θα ζήσω μαζί με την ψυχή σου στις ακτές του φεγγαριού μας. Όσο για το κώνειο που μου πρόσφερε η δήθεν «αξιοπρέπεια», θα το πιω να γίνω ψυχή. Άϋλοι κι οι δυο, δίχως σάρκα και αίμα.\nΜε δηλητηριάζουν, γιατί είμαι ΓΥΝΑΙΚΑ γιατί είμαι ΑΓΑΠΗ. Οι φονιάδες… Δεν γνωρίζουν βλέπεις καθόλου, οι αγράμματοι, τη γλώσσα των αισθημάτων. Το θέμα είναι ένα, πως ευλογηθήκαμε και ήπιαμε κρασί από τον ίδιο αμφορέα. Πως οι μουζικάντηδες στα πανηγύρια μας στο πάρκο δεν έπαιζαν νότες λανθασμένες, πως ήταν μοσχοσταφυλένιο το κρασί απ’ το παλιό, για μας απ’ την αγάπη φυλαμένο. Μεθούσαμε… Σφυρίζαμε τραγούδια καταμεσής τ’ ωκεανού. Αστέρια γεννούσαμε, με της ψυχής σου τον σπόρο.\nΣτην άχνα του καφέ στον καπνό του τσιγάρου μου πνίγω τις λέξεις μου. Πρέπει να το κάνω. Πρέπει ν’ αντέξω ως τον επόμενο καφέ ως το επόμενο τσιγάρο, ώσπου να κινηθεί το χαμόγελό σου, απ’ τις θαμπωμένες θύμησες, να το πιω όλο μονορούφι, όπως συνήθιζα. Θέλω να ξεκολλήσω απ’ τις τραυματισμένες λέξεις μου Μάτωσε το στόμα μου. Κουράστηκα. Θα κλάψω τώρα να τις λούσω, να λυτρωθώ. Μα, μήπως πληγώσω το νου μου. Τον θέλω υγιή για να σε σκέφτομαι. Τότε, αρχίζω τις κραυγές. Να έτσι: Σ’ ΕΝΙΩΣΑ, Σ’ ΑΓΑΠΗΣΑ, ΕΖΗΣΑ. Θα γδάρω το λαρύγγι μου, ε; Τότε, να πέσω στην απόλυτη σιωπή. Ίσως να κοιμηθώ. Τα μάτια μου, γεμάτα πόνο, βαραίνουν. Η ψυχή μου, λιγοθυμάει. Μου λείπεις. Κλαίει κι ο ουρανός. Γελούσε όταν (νόμιζε πως) γέλαγες, εκεί στο πάρκο, τόσες νύχτες, τόσες μέρες, τόσα απόβραδα. Πού μ’ αφήνεις απόκληρη της χαράς, μετέωρη στην ανάσα του σκοταδιού; Λυπήσου με και αναστήσου. Έτσι γίνεται πάντα στις δυνατές αγάπες. Λυπήσου με. Σε χρειάζομαι. Το κόκκινο τραίνο που ζωγράφισα μας περιμένει επιβάτες.\nΜη σ’ ανησυχεί κανένας φόβος. Υπάκουσε στην ακράτητη αγάπη μου. Χιονοστιβάδα πέρα απ’ τ’ αδύνατο. Έλα να βλέπεις το σύμπαν πάνω απ’ τον ώμο μου. Να πετάμε μαζί πάνω από εδάφη και ουρανό, κρατώντας τα σκήπτρα της δύναμής μας, στων επιθυμιών μας τα χωράφια. Κυρίαρχοι του αδύνατου. Δύτες στη γοητεία της ενοχής. Σκλάβοι της παράφορης αγάπης. Στα χωράφια μας σκόρπιζα χιλιάδες εικόνες. Χιλιάδες κεριά άναψα για να κατοικούμε εμείς, θεοί, στον δικό μας κόσμο πληρότητας, μακαριότητας, αρετής. Στον κόσμο του ιδεατού. Ψυχές ευλογημένες. Πρέπει να ζήσουμε, μ’ ακούς; Συγχώρεσέ με κι αναστήσου. Τρεις μέρες και τρεις νύχτες σε μοιρολογώ. Η ζωή είναι το πι’ όμορφο παιχνίδι, δεν είναι ουτοπία, ούτε η αγάπη μας… Λοιπόν; Αναστήσου. Μετάνιωσα. Θα κοιμόμαστε στην πηγή του ονείρου. Στο λυκόφως που αναρριχάται προς τον μύθο. Θα γενόμαστε καθάριο νερό, χαρούμενοι. Οι ημέρες μας θα τρέχουν ανάμεσα στις ζωγραφιές που σκόρπισα στη γη μας, στη δική μας γη, όπου το παιχνίδι των συγκινήσεων έχει τη δύναμη του γρανίτη και τη λεπτότητα του εφήμερου φτερού. Τα μάτια μου κουράστηκαν να κοιτούν τα συντρίμμια σου. Κουράστηκα να γυρίζω στις μνήμες μου. Πιστεύω στο μεγαλείο μιας νέας αρχής. Ακούω, απάντησέ μου. Διαλύομαι σε παράλογη υπερβολή, σκεπτόμενη πως μπορούμε να περάσουμε στην ευλογημένη αρμονία, στην αιωνιότητα που μας γέννησε. Έλα να καθίσουμε, κάτω απ’ το δένδρο της τόλμης ενωμένοι με την κληρονομιά των λαθών, να εξομολογούμε το γλυκό φως που θα περιλούζει τη γη μας. Ποιος ποιητής έγραψε πως εμείς οπωσδήποτε δεν μπορούμε να είμαστε…\nΛάθη, χωρίς απολογίες, φλόγες τύψεων της συνείδησης, βλέπουσες σκέψεις, κι ανάμεσά τους, χιλιάδες καμπαναριά τρελά να κωδωνίζουν. Τρελαίνομαι. Θεέ μου, ας αναστηθεί το χαμόγελό σου το συντριμμένο του παράστημα. Διψάω για συγχώρεση. Ζωντάνεψε, άγαλμα. Οδυνηρά καταπιέζομαι απ’ την πέτρα της πραγματικότητας. Οδυνηρά πονάω απ’ τ’ αγκάθι που παραμένει στη σάρκα μου απ’ τ’ άγγιχτα τριαντάφυλλα των αισθήσεών μου. Άκουσε το κάλεσμα απ’ τις ζωγραφιές που σκόρπισα. Όλες, μα όλες, με μια στοργική αγκαλιά σε βυσσινί φόντο, σε περιμένουν. Κι εγώ, που ’μαθα να σ’ αγαπάω, πώς να σκορπίσω τα συντρίμμια σου στον ωκεανό; Σε παρακαλώ, έλα να γεμίσουμε ζευγαρωμένα φιλιά το άπειρο.\nΌλα φωνάζουν. Γύρνα στο πάρκο ξανά. Αγγίζω την παπαρούνα εκεί στα ριζά σου Άγαλμά μου. Είναι μονάχη όπως κι εγώ. Εκεί που άκαμπτο το λευκό μαρμάρινο σου σώμα, μεγαλόπρεπα ατενίζει το άπειρο. Εκεί που σπρώχνονται τα φιλιά μας να καταλάβουν μια μικρή θέση. Τι να πεις; Η Αγάπη κι Εγώ, μόνες μας ξαγρυπνάμε σε γιαπιά δυτικών προαστίων. Μ’ αναμμένη της προσμονής τη φωτιά, σπρώχνουμε τη συμφορά να τσακιστεί, να φύγει. Σχίζουμε με μανία τα σκούρα φορέματα της Μοναξιάς. Ψάχνουμε μες στο πέλαγος το πνιγμένο φεγγάρι να το πιούμε. Λέμε πως η ζωή θα μας κάνει τη χάρη. Θα ’ρθει καράβι να μας πάρει. Γι’ αυτό τραγουδάμε μισομεθυσμένες, μισοξυπνητές. Στυφό το κρασί Πίνουμε, πίνουμε, πίνουμε, δίχως να πατάμε στη λογική.\nΘα ’ρθει καράβι να μας πάρει;


Περιοχική αναισθησία καθοδηγούμενη με υπερήχους: το μέλλον της αναισθησιολογίας;\nΗ ανάπτυξη της ιατρικής τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια έχει συμβάλει στην αλματώδη εξέλιξη της ιατρικής πράξης. Οι υπέρηχοι έχουν αποδειχθεί ένα ισχυρό εργαλείο στα χέρια του γιατρού. Αυτό ισχύει και για την ιατρική ειδικότητα της αναισθησιολογίας και ειδικότερα σε ό,τι αφορά στην περιοχική αναισθησία.\nΠεριοχική αναισθησία ονομάζεται η αναισθησία που εφαρμόζεται σε μία μόνο «περιοχή» του σώματος, όπως στο πόδι, στο χέρι, στον ώμο κ.λπ. Στόχος στην περιοχική αναισθησία είναι η «τοποθέτηση» από τον αναισθησιολόγο τοπικού αναισθητικού γύρω από νεύρα που μεταφέρουν στον εγκέφαλο την αίσθηση του πόνου της περιοχής που πρόκειται να χειρουργηθεί.\nΠρόκειται για μια αναισθησιολογική τεχνική που στην κλασική εφαρμογή της ο αναισθησιολόγος «εντοπίζει τυφλά», με βάση τους ανατομικούς άτλαντες ή χορηγώντας ηλεκτρικό ρεύμα ορισμένης έντασης, τη θέση και την πορεία των νεύρων. Το πρόβλημα ωστόσο είναι ότι η πορεία των νεύρων δεν είναι πάντα η ίδια σε όλους τους ανθρώπους, γιατί υπάρχουν οι λεγόμενες ανατομικές παραλλαγές.\nΗ υπερηχογραφία ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, προσφέρει τη δυνατότητα στον αναισθησιολόγο να «βλέπει» σε οθόνη την πραγματική πορεία των νεύρων σε κάθε ασθενή που πρόκειται να χορηγήσει αναισθησία και ταυτόχρονα να ελέγχει την αποτελεσματικότητα της πράξης του. Αυτό το κατορθώνει γιατί με τη βοήθεια των υπερήχων κατευθύνει τη βελόνα του ακριβώς δίπλα στο νεύρο και παρακολουθεί την έγχυση του τοπικού αναισθητικού γύρω από αυτό. Με αυτόν τον τρόπο η τεχνική γίνεται πιο ακριβής και η ποσότητα του φαρμάκου που χρησιμοποιείται είναι κατά πολύ μειωμένη σε σχέση με τις παλαιές τεχνικές, ελαττώνοντας έτσι τον κίνδυνο της τοξικότητας.\nΗ περιοχική αναισθησία βρίσκει εφαρμογή σε πληθώρα χειρουργικών επεμβάσεων. Επίσης εφαρμόζεται σε ασθενείς που είτε αδυνατούν να υποβληθούν σε γενική αναισθησία με ασφάλεια, λόγω συνοδών παθήσεων και επιβαρυμένης γενικής κατάστασης είτε δεν επιθυμούν να λάβουν γενική αναισθησία. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σαφές ότι η περιοχική αναισθησία συμβάλλει στη βελτιωμένη μετεγχειρητική πορεία και μείωση των γενικότερων επιπλοκών, όχι μόνο λόγω καλύτερου ελέγχου του μετεγχειρητικού πόνου, αλλά, καθώς φαίνεται, και με άλλους μηχανισμούς που δεν έχουν πλήρως διαλευκανθεί.\nΗ χρήση των υπερήχων έχει οδηγήσει στην ακόμα μεγαλύτερη εξειδίκευση των περιοχικών νευρικών αποκλεισμών. Εκτός από τους κλασικούς νευρικούς αποκλεισμούς που πραγματοποιούνταν και στο παρελθόν, με την χρήση των υπερήχων οι αποκλεισμοί των νεύρων γίνονται ολοένα και πιο εκλεκτικοί. Για παράδειγμα για μια επέμβαση στα δάχτυλα των ποδιών δεν απαιτείται αναισθησία ολόκληρου του κάτω άκρου, αλλά μόνο η έγχυση μικρής ποσότητας τοπικού αναισθητικού σε νεύρα του αστραγάλου. Αυτοί οι εκλεκτικοί αποκλεισμοί συνήθως προκαλούν απώλεια της αίσθησης του πόνου με ταυτόχρονη διατήρηση της κινητικότητας, η οποία είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους ασθενείς που θέλουν να επιστρέψουν στο σπίτι τους λίγη ώρα μετά την ολοκλήρωση του χειρουργείου ή οι υποχρεώσεις τους δεν τους επιτρέπουν να παραμείνουν στο νοσοκομείο. Πρέπει να σημειωθεί ότι για αντίστοιχες επεμβάσεις στο παρελθόν ήταν απαραίτητη η χορήγηση ισχυρών αναλγητικών από τη φλέβα και η παραμονή στο νοσοκομείο για τουλάχιστον μία ημέρα.\nΕπιπλέον, σημαντικό πλεονέκτημα των περιφερικών νευρικών αποκλεισμών είναι η σχεδόν πλήρης εξάλειψη του πόνου για 24 ώρες και με τα νεότερα φάρμακα που αναμένεται να κυκλοφορήσουν, η απαλλαγή από τον πόνο θα διαρκεί για 2-3 ημέρες, ακόμα και για τις πιο επώδυνες επεμβάσεις. Η εξάλειψη του πόνου είναι ουσιώδης για την ταχεία αποκατάσταση μετά το χειρουργείο και τη μείωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών.\nΗ περιοχική ανασθησία με τη χρήση των υπερήχων αποσκοπεί επίσης και στη μείωση των επιπλοκών των περιφερικών νευρικών αποκλεισμών. Για παράδειγμα, ο αναισθησιολόγος βλέπει στην οθόνη του υπερηχογραφικού μηχανήματος όλες τις ανατομικές δομές και κατευθύνει τη βελόνη του υπό συνεχή παρακολούθηση, έτσι ώστε να αποφύγει τα αγγεία και την πρόκληση τρώσης τους και αιματώματος, καθώς και να πλησιάσει το επιλεγμένο νεύρο, χωρίς να κινδυνεύει να κάνει την έγχυση του φαρμάκου μέσα σε αυτό. Η παρακολούθηση της εξάπλωσης του τοπικού αναισθητικού γύρω από το νεύρο του επιτρέπει να μειώσει σημαντικά τη συνολικά χορηγούμενη ποσότητα, ώστε να μειωθεί και η πιθανότητα συστηματικής τοξικότητας.\nΟι υπερηχογραφικά καθοδηγούμενοι περιφερικοί νευρικοί αποκλεισμοί ίσως να φαίνονται απλοί ως τεχνική. Πρόκειται ωστόσο για μια τεχνική που αποτελεί εξειδίκευση της αναισθησιολογίας, απαιτεί γνώση της τοπογραφικής και λειτουργικής ανατομικής, ειδική εκπαίδευση στην αναγνώριση των υπερηχογραφικών ανατομικών δομών, τον κατάλληλο εξοπλισμό και βέβαια άριστη γνώση της αναισθησιολογίας, ώστε να εφαρμόζεται η κατάλληλη τεχνική, στον κατάλληλο ασθενή, για την κατάλληλη επέμβαση με ελαχιστοποίηση των επιπλοκών.\nΜε την τεχνική αυτή είναι πολύ πιο εύκολο να επιτευχθεί ο στόχος μας, που είναι, πάντα, η εφαρμογή σύγχρονης, ασφαλούς και ποιοτικής αναισθησίας στους ασθενείς μας.\nΗ Θεανώ Δεμέστιχα\nΑναισθησιολόγος, Metropolitan Hospital\nΕπ. Καθηγήτρια Ιατρικής Σχολής Αθηνών


Vest 113101 Anti-radiation Wired Headset Black - Handsfree (TEL.030697)\nΑρχική > Τηλεπικοινωνίες > Handsfree • Ακουστικά > VEST 113101 ANTI-RADIATION WIRED HEADSET BLACK\nVEST 113101 ANTI-RADIATION WIRED HEADSET BLACK\n-Μειώνει την ακτινοβολία έως και 98% με το air-tube καλώδιο.\n-Δοκιμασμένα και αποδεδειγμένα σε FCC πιστοποιημένα εργαστήρια.\n-Προστατεύονται από δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (αρ. 8577064 Β2).\n-Συμβατό με όλες τις φορητές συσκευές με pin 3,5 χιλιοστών.\n-Εξαιρετική ποιότητα ήχου.\n-Σύγχρονος και οργανικός σχεδιασμός.\n-Οικολογικά ανακυκλώσιμη συσκευασία.\n-Η συσκευασία περιλαμβάνει: 1 σετ ακουστικών air-tube, 3 ζευγάρια ανταλλακτικών αυτιού από σιλικόνη, Εγχειρίδιο χρήσης\nΣυμβατότητα: Iphone ή Android συσκευή.\nVEST 113101 ANTI-RADIATION WIRED HEADSET BLACK (TEL.030697)\n-Συμβατό με όλες τις φορητές συσκευές με pin 3, 5 χιλιοστών.\n• Συμβατότητα: Iphone ή Android συσκευή.\nVEST 113101 ANTI-RADIATION WIRED HEADSET BLACK TEL.030697 VEST VEST HANDSFREE VEST 113101 ANTI-RADIATION WIRED HEADSET BLACK


Σας κρατούμε ενήμερους για τις εξελίξεις.\nΕδώ θα βρείτε διάφορες πληροφορίες για το τουριστικό λεωφορείο. Από τις τρέχουσες τεχνολογικές εξελίξεις, μέχρι τις εκδηλώσεις ή τις εκθέσεις: Σας παρουσιάζουμε όλα όσα πρέπει να ξέρετε με συνοπτικό και κατανοητό τρόπο.\nΤα τουριστικά λεωφορεία είναι ο κόσμος σας; Εάν ναι, τότε εδώ θα βρείτε όσα σας ενδιαφέρουν. Έχουμε συγκεντρώσει για εσας όλες τις ημερομηνίες των roadshows, των εκδηλώσεων και των εκθέσεων της Setra.\nΓια να είστε πάντα πλήρως ενήμερος σε ό,τι αφορά στα λεωφορεία Setra. Σας ενημερώνουμε για οτιδήποτε σημαντικό εγκαίρως και περιεκτικά.


Δίκη Μαγκουάιρ: «Ξέρετε ποιος είμαι εγώ; Είμαι πολύ πλούσιος» φέρεται να είπε στους αστυνομικού\nΤρι. 19 ΟΚΤ 21 10:51\n25.08.2020 - 17:11\nΚλωτσιά στο πόδι από αστυνομικούς είπε ότι δέχθηκε ο Χάρι Μαγκουάιρ μέσω του δικηγόρου του, με τους τελευταίους να του λένε ότι η «καριέρα σου τελείωσε», σύμφωνα με όσα ακούγονται στη δίκη που πραγματοποιείται στη Σύρο.\nΟ δικηγόρος του Βρετανού ποδοσφαιριστή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ζήτησε την αναβολή της δίκης μετά τη σύλληψη του 27χρονου την περασμένη Πέμπτη, μαζί με άλλους δύο Βρετανούς για φερόμενη διαμάχη, κατά τη διάρκεια των διακοπών τους στην Μύκονο.\n«Ξέρετε ποιος είμαι εγώ; Είμαι πολύ πλούσιος»\nΑλλά η δίκη προχώρησε παρά την απουσία του ποδοσφαιριστή και ενάντια στις επιθυμίας της ομάδας του, με την εισαγγελία να ισχυρίζεται πως όταν ο Μαγκουάιρ προσήχθη στο αστυνομικό τμήμα, τους είπε: «Ξέρετε ποιος είμαι εγώ; Είμαι ο αρχηγός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, είμαι πολύ πλούσιος. Μπορώ να σας δώσω χρήματα, μπορώ να σας πληρώσω, σας παρακαλώ, αφήστε μας να φύγουμε», όπως μεταδίδει το Sky News.\nΟ κ. Αναγνωστάκης ισχυρίστηκε ότι όταν έφτασαν, ο Μαγκουάιρ δέχτηκε μια κλωτσιά στο πόδι από τους αστυνομικούς, που του είπαν: «Η καριέρα σου τελείωσε».\nΤι δήλωσε αστυνομικός που προσπάθησε να τον συλλάβει\nΟ αστυνομικός Νικόλαος Κόλιος έδωσε κατάθεση για τη δίωξη και είπε στο δικαστήριο ότι δύο από τους κατηγορούμενους έτρεξαν να μπουν σε ένα φορτηγό, σπρώχνοντας τους αξιωματικούς με τα χέρια και τα πόδια τους.\nΟ Χάρι Μαγκουάιr ισχυρίζεται ότι έφαγε κλωτσιά στο πόδι από αστυνομικούς στη Μύκονο\nΗ υπεράσπιση υποστήριξε πως προσπάθησαν να φύγουν για να κάνουν ένα τηλεφώνημα. Αλλά ο αστυνομικός είπε ότι δεν τους είδε να τηλεφωνούν.\nΣτο δικαστήριο ακούστηκε επίσης πως ένας αξιωματικός έλαβε τις πρώτες βοήθειες ενώ προσπαθούσε να κάνει μια σύλληψη, επειδή ο Χάρι Μαγκουάιρ θύμωσε όταν κατάλαβε ότι του περνούσαν χειροπέδες και προσπάθησε να ξεφύγει. Ένας δεύτερος αστυνομικός έδωσε παρόμοια περιγραφή των γεγονότων στο δικαστήριο.\nΝωρίτερα, ο κ. Αναγνωστάκης ισχυρίστηκε πως ζήτησε αναβολή της δίκης προκειμένου να προετοιμαστεί κατάλληλα. Όπως είπε, έλαβε κατάλογο όλων των κατηγοριών μόλις σήμερα το πρωί, δύο ώρες πριν από την δίκη. Δεν είχε καν τον χρόνο για να συζητήσει το κατηγορητήριο με τον πελάτη του.\nΟ Χάρι Μαγκουάιρ, που δεν ήταν παρών, έχει ήδη δηλώσει αθώος για τις κατηγορίες της επίθεσης και της απόπειρας δωροδοκίας αξιωματούχου. Να σημειωθεί πως ο Χάρι Μακγουάιρ είναι ο πιο ακριβός αμυντικός στον κόσμο μετά την υπογραφή συμβολαίου με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από την Λέστερ, ύψους 80 εκατομμυρίων λιρών.


Dua Lipa και αγριογούρουνο με πορτοκάλι: Ημερολόγιο καραντίνας Oneman, ημέρα 1\n#ΜένουμεΣπίτι και κάνουμε ό,τι μπορούμε όταν δεν δουλεύουμε. Πώς πέρασε το πρώτο Σαββατοκύριακο της καραντίνας για τους δημοσιογράφους του Oneman;\nΤο Oneman είναι σε καραντίνα και κάθε μέρα αποκαλύπτει πώς την παλεύει. Ταινίες, σειρές, βιβλία, μουσική, αστεία, φαγητά, χορό, όλα σε ένα ομαδικό ημερολόγιο. Ανταλλάσουμε ιδέες και #μένουμε σπίτι.\nΈνα inbox-τροφή για μυθιστόρημα, για τον Γιάννη Δημητρέλλο\nΤο περασμένο Σαββατοκύριακο κατάφερα να δημιουργήσω μια νέα κατηγορία πανικού για τον εαυτό μου, που δεν συγγενευει ούτε με τους ‘Θα πεθάνουμε όλοι’, αλλά ούτε και με τους ‘έλα μωρέ, μια γρίπη είναι, θα περάσει, πάμε παραλία;’. Ο κορονοϊός στο μυαλό μου μετατράπηκε σε ένα γέρο μάγο, που έμοιαζε με τον Βασίλη Χαλακατεβάκη εποχής ‘Απαράδεκτων’ και μου ψιθύριζε στο αυτί τι πρέπει να κάνω σε περίπτωση που ο κόσμος πάψει να υπάρχει με την τρέχουσα μορφή του και γίνει κάτι σαν σενάριο του ‘Walking Dead’. Προφανώς αυτό σημαίνει πως πλησίασα και μίλησα μέσω messenger με ορισμένους ανθρώπους τους οποίους μέχρι τώρα είχα εκτοπίσει από την καθημερινότητα μου, με δικαιολογίες όπως ‘ροχαλίζει’, ‘δεν του/της αρέσουν οι τηγανιτές πατάτες’, ‘μυρίζει τυρίλα’ και άλλα τέτοια κυνικά. Σήμερα ξημέρωσε Δευτέρα και το messenger μου έχει συνομιλίες για τις οποίες μπορεί και να μετανιώσω λίγο αργότερα. Ε και; Πες με corny και ρομαντικό, αλλά οι στιγμές που ζούμε κάνουν θρύψαλα κάθε κυνικό αφορισμό και επιβεβαιώνουν πώς χωρίς αγκαλιές αυτή η ζωή δεν παλεύεται. (OK, αξίζει να με πεις corny, προχωράμε)\nΠάντως, αυτό που κατάφερε να κάνει τον ‘γέρο’ που ανέφερα παραπάνω να βγάλει το σκασμό για μερικές ώρες, ήταν το θρυλικό ‘K&D Sessions’ των Kruder & Dorfmeister, ένα dj-set που κυκλοφόρησε ως ολοκληρωμένο album το 1998, ένα αμάλγαμα από acid jazz, bossa nova, hip hop, electro, drum & bass, ένα δίωρο πάρτι που θα μπορούσε να έχει συμβεί σε κάποιο νησί των Κυκλάδων. Πάτα play, θα σε φέρει πιο κοντά στο καλοκαίρι.\nΜερική επανάληψη του Γκιακ και binge με το The Outsider, για τον Ηλία Αναστασιάδη\nΥπάρχει ένα βασικό πρόβλημα με την καραντίνα. Χιλιάδες υπάρχουν, αλλά κατάλαβες. Δεν έχει αθλητικά, δεν έχει μπάλες, δεν έχει κάτι να χαζέψει το μάτι σου. Το αγαπημένο μου κανάλι στον κόσμο, αυτό στην Cosmote TV που δείχνει όλη μέρα highlights, στερεύει. Δεν έχει τι να δείξει. Κάπου λοιπόν πήρε το μάτι μου μες στο σπίτι το Γκιακ του Δημοσθένη Παπαμάρκου και άρχισα να διαβάζω πάλι random διηγήματα. Διάβασα το Γυάλινο Μάτι και την Παραλογή. Τα βράδια (κακή ώρα για το συγκεκριμένο, αλλά τέλος πάντων) βλέπουμε με τη Λίλα το The Outsider, σίγουροι ότι δεν θα βγούμε από το σπίτι πριν το 2027, χάσταγκ ψυχραιμία. Ναι, είναι κακή ιδέα να βλέπεις στα σκοτάδια τη συγκεκριμένη σειρά, γιατί μπορεί να φοβηθείς λίγο να πας μόνος σου μέχρι το μπάνιο. Ευτυχώς που έχουμε το γατί και νιώθουμε λίγο πιο ασφαλείς.\nΑποφάσισε να γίνει urban dance χορεύτρια η Νίκη Μπάκουλη\nKάθε φορά που ακούω κάποιον να λέει κάτι παράλογο σε επίπεδο επιθυμίας, απαντώ “και εγώ θέλω να γίνω χορεύτρια”. Μεταξύ μας, κάποιες φορές είναι πιο ρεαλιστικό το δικό μου σενάριο από εκείνο που διηγείται αυτός που ‘χω απέναντι μου, αλλά ας πάμε παρακάτω.\nΟρθοπεδικός μου ‘χει πει ‘μυοσκελετικά είμαστε λίγο σκατά’ οπότε καταλαβαίνεις τη φάση μου. Όταν δεν φροντίζω τα θέματα που ‘χω, πονάω παντού και έχω την αίσθηση πως αν αρχίσει η μια ενόχληση, θα ακολουθήσει η άλλη και η άλλη και η άλλη και τελικά θα καταρρεύσω σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Για αυτό και ΠΡΕΠΕΙ να κάνω κάτι, κάθε μέρα. Κατ’ αρχάς για να τη βγάλω καθαρή και μετά για να ξεδώσω και να παραμείνουν οι γύρω μου ασφαλείς. Αφότου μελέτησα την K-Pop κουλτούρα (την ιστορία της, τα agencies, τα σκάνδαλα, τις συνθήκες εργασίας που παραπέμπουν σε άλλες εποχές και συνήθειες), αφότου βαρέθηκα όσο βαρέθηκα (και να ξέρεις είμαι από αυτούς που αγκαλιάζουν τα ‘βαριέμαι’ -δηλαδή, το να μην κάνω τίποτα), αποφάσισα ότι θα χρησιμοποιήσω το YouTube για τη γυμναστική μου. Βρήκα κάπου στα 100 προγράμματα που θέλω να κάνω (με έμφαση στο ‘θέλω’). Κατέληξα στο ότι θα αρχίσω από τα μαθήματα Urban Dance, γιατί δεν ξέρω αν σου είπα αλλά ‘κι εγώ θέλω να γίνω χορεύτρια’. Τα τελευταία χρόνια ανακάλυψα τη λατρεία που λέγεται αθλητικός χορός. Είναι η μια ώρα μέσα στην εβδομάδα, που δεν σκέφτομαι ΤΙΠΟΤΑ, γιατί πρέπει να θυμάμαι τα βήματα -και να προσπαθώ να επιβιώσω από την ένταση και τη διάρκεια. Τώρα που είμαι σπίτι, έψαξα και βρήκα τι με ενδιαφέρει περισσότερο (πριν έξι μήνες ερευνούσα τα μαθήματα για μπαλέτο) και έπεσα πάνω στο Urban Dance που ανάθεμα και αν έχω καταλάβει τι ακριβώς είναι, αλλά θα ήθελα να κάνω τις κινήσεις που βλέπω -και μου θυμίζουν hip hop. Oπότε από σήμερα (Δευτέρα hello?) πιάνω δουλειά.\nΥΓ: Έχω στην αναμονή μαθήματα πιάνου, ιταλικών και διάφορα άλλα για τα οποία θα σου μιλήσω εν καιρώ. Υγεία να ‘χουμε.\nΕlite, Skype και Υμηττός, για τον Κωνσταντίνο Αμπατζή\nΨέμματα δεν θα πω, έχω αρχίσει ήδη να κουράζομαι, δεν είμαι μεγάλος φαν της κλεισούρας. Το ΣΚ είδα όλη την τρίτη σεζόν Elite πάντως, η οποία κύλησε νεράκι, προχώρησα το Brooklyn Nine Nine και επειδή είμεθα και μαζόχες, αρχίσαμε το Pandemic. Ευτυχώς μένω με το κορίτσι μου και δεν είμαι μόνος γιατί θα είχα λαλήσει. Προτείνω πάντως περιπάτους όσο μπορείτε, εμείς πήγαμε στον Υμηττό απόμερα (γιατί αν πας κάπου με κόσμο δεν έχει νόημα) για να βλέπετε τον έξω κόσμο όσο προλαβαίνετε. Χθες μίλησα και πρώτη φορά μέσω Skype και ένιωσα ότι είμαι και πάλι φοιτητής στην Αγγλία. Όλα καλά, σειρές και βιβλία υπάρχουν, πάντως τώρα είναι 14.05 και σας γράφω με τις πιτζάμες, κι αυτό είναι ένα νέο ρεκόρ.\nElite: Το Νο.1 στο ελληνικό Netflix αλλάζει καστ και δεν είμαστε έτοιμοι\nΔουλειά και binge στο kit της Ιωσηφίνας Γριβέα\nΠρώτη φορά που χάρηκα με τη βάρδια του σαββατοκύριακου. Σήμερα, βέβαια, που είμαι σερί νιώθω πως μπήκα σε χρονοκάψουλα. Πόσες ώρες να έχουν περάσει; Από τα ρούχα, την όψη μου και τον ακάλυπτο που κοιτάζει το παράθυρο όπου έχω το γραφείο μου στο σπίτι πάντως, δεν βγάζεις άκρη. Ευτυχώς είχα καινούριες σεζόν από ‘Elite’ και ‘On My Block’ για να λιώσω. To πρώτο είναι στο Νο.1 του ελληνικού Netflix αυτή τη στιγμή, το δεύτερο ήταν στο Top10 στις τρεις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του. Μαζί δηλαδή το περάσαμε.\nΈξω ήλιος, μέσα χορός για τον Θοδωρή Δημητρόπουλο\nΔεν χρειάστηκε πολύς καιρός για να γίνω κινηματογραφικό κλισέ: Πρωί Δευτέρας, 4η μέρα αυτο-αποκλεισμού, και ήδη έχω βάλει Spotify να παίζει μια λίστα που έχει από Journey ως Αρλέτα και χορεύω μόνος μου στην κουζίνα ενώ πλένω τα πιάτα. Το σπίτι μου έχει πολύ μεγάλο (αναλογικά) χωλ και γλιστερή επιφάνεια, οπότε το τι χορευτική γλίστρα έχει πέσει δεν περιγράφεται. Επειδή η ζωή είναι πάντα λιγότερο γκλάμ από το κινηματογραφικό της αντίστοιχο, σκέψου Χιου Γκραντ στο “Love Actually” αλλά στο αρκετά πιο γραφικό του και στο λιγότερο χαριτωμένο του. Και χωρίς σκάλες και ορόφους.\nΠριν φτάσουμε σε αυτή την κατάσταση είχε προηγηθεί το απέναντι άκρο. Το Σάββατο ήθελα να ξυπνήσω νωρίς, να κάνω δουλειές, να πάω για ψώνια. Ξύπνησα στις 8μιση. Αποφάσισα ότι είχα τόσο λίγη θέληση να κουνηθώ, που ξανάπεσα για ύπνο. Ξύπνησα κατευθείαν στις 4 το απόγευμα. Ο Σαίξπηρ λέει έγραψε τον Βασιλιά Ληρ στην καραντίνα, αλλά να σας πω και κάτι; Κι εκείνος τις πρώτες μέρες δεν ξέρουμε τι έκανε. Και δεν είχε καν podcasts να τον αποσπούν. Έχετε το αναλυτικό πρόγραμμά του; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ. Είμαι μέσα στο σπίτι από την Πέμπτη το βράδυ, με μόνη εξαίρεση μια πολύ προσεκτική εξόρμηση για ψώνια το Σάββατο αργά το απόγευμα, όταν τελικά κατάφεραν να σηκώσω το κουφάρι μου από το κρεβάτι. Με όσα άκουγα από φίλους για το χαμό που γινόταν είχα ακόμα λιγότερη διάθεση να βγω, αλλά το γάλα στο ψυγείο είχε λήξει και το φρεσκότερο πράγμα στην κουζίνα ήταν ένα μαγνητάκι που έφερα πριν 2 μήνες από το Λονδίνο, οπότε δεν έπαιρνε άλλη αναβολή η φάση. Προς έκπληξή μου, το (κεντρικότατο) σούπερ στο οποίο πήγα ήταν πρακτικά άδειο, οι υπάλληλοι κάπνιζαν έξω. Θρίαμβος. Ψώνισα σε 15 λεπτά όλα όσα χρειαζόμουν χωρίς να ψωνίσω τίποτα δύο φορές, και χωρίς να ακουμπήσω ούτε έναν άνθρωπο. Θρίαμβος!!\nΠέρασα το υπόλοιπο ΣΚ προσπαθώντας να σκεφτώ ένα κουλ πρότζεκτ που θα μπορούσα να βάλω μπροστά καθώς κάθομαι στον καναπέ μου. Είχα τόσες ιδέες! Να κάνω ένα rewatch, να πιάσω τα αγαπημένα μου franchise, να ξεκινήσω το Classic Doctor Who και να γράφω για αυτό, να επιλέγω double features του Cinobo, να δω κάποια από τις 38 χιλιάδες σειρές που έχει βγάλει το Netflix, να πιάσω κάποια κλασική σειρά που ποτέ δεν είχα βρει χρόνο να ολοκληρώσω (κλίνω προς το ‘Cheers’, αν προχωρήσω με αυτή την ιδέα θα ενημερώνεστε εδώ καθημερινά, ΜΗΝ ΤΡΕΧΕΤΕ, ΕΝΑΣ ΕΝΑΣ), να διαβάσω κάποιο κλασικό κομιξικό στόρι που δεν είχα πιάσει ποτέ ως τώρα, να διαβάσω την αυτοβιογραφία της Maya Angelou, τόσες ιδέες, τόσος χρόνος! Τελικά φυσικά και κατέληξα τάβλα στον καναπέ μου να χαζεύω Grey’s Anatomy, το οποίο είχα μείνει μια σεζόν πίσω και πλέον είμαι up to date. Για τέτοια αυτο-οργάνωση μιλάμε. Παράλληλα έσβησα το κινητό από τη χρήση. Στο Pokemon Go, επειδή το παιχνίδι είναι φτιαγμένο βασικά για να βγαίνεις έξω και να περπατάς, κάτι που δεν παίζει αυτή τη στιγμή, έκαναν δυο έξυπνες κινήσεις. Ουσιαστικά χάρισαν στο παίκτες 30 φίλτρα που το καθένα διαρκεί για μια ώρα φέρνοντας Pokemon γύρω σου με ρυθμό ένα ανά λεπτό. Που θα πει, παίζεις και μαζεύεις σχεδόν σα να έκανες βόλτα έξω. Και το δεύτερο, άνοιξαν τις PvP μάχες (που κανονικά θέλουν 3 χιλιόμετρα περπάτημα τη φορά για να ξεκλειδώσουν) οπότε από προχτές έχω σπάσει την οθόνη από το πολύ ταπ-ταπ. Μέχρι την Κυριακή το βράδυ, είχαμε βρει και τρόπο να παίζουμε ονλάιν, καθένα από το σπίτι του, Cards Against Humanity.\nΤελοσπάντων, είμαι σίγουρος ότι κάποια από αυτές τις μέρες θα βάλω μπροστά κάποιο μεγάλο πρότζεκτ. Για την ώρα κάθομαι αβέβαιος. Έξω αυτή τη στιγμή έχει ήλιο, η μέρα είναι τέλεια. Κανονικά θα άρπαζα το κινητό και θα έβγαινα για βόλτα με καφέ στο χέρι, για early drinks ή/και για χατσάρισμα στο PoGo. Τώρα δεν πειράζει, διασκεδάζω μέσα. Κρίμα να πάει χαμένη τέτοια μέρα.\nΑπό την αρχή όλες τις ταινίες και τα βιβλία Χάρι Πότερ, ο Γιάννης Μπαϊρακτάρης\nΕντάξει ίσως επειδή γύρισα πρόσφατα από Εδιμβούργο, την πόλη από την οποία η J.K. Rowling άντλησε την έμπνευσή της για να γράψει τα πασίγνωστα πλέον βιβλία της, ίσως επειδή τριγυρνούσα προ ολίγων ημερών μέσα σε μαγαζιά της real life Diagon Alley, ίσως επειδή έκανα και ένα Χάρι Πότερ τουρ, ξύπνησαν όλες αυτές οι μνήμες στο κεφάλι. Από το πρωί της Παρασκευής, έχω πάρει αγκαλιά όλα τα βιβλία της Rowling και όποτε κουράζομαι από το διάβασμα βάζω μια ταινία και βλέπω. Και μετά εναλλάξ. Στη συνέχεια, πνίγω λίγο τον πόνο της κλεισούρας με μερικά Bertie Bott’s Every Flavour Beans που έφερα μαζί από το ταξίδι και η καραντίνα αρχίζει ξαφνικά να μη μοιάζει και τόσο τραγική υπόθεση.\n“Είχατε καταλάβει ότι η μέρα ήταν τόσο μεγάλη”; αναρωτήθηκε ο Νίκος Σταματίνης\nΑυτές τις μέρες που είμαι τόσο πολλή ώρα στο σπίτι, κατάλαβα το εξής: Η μέρα ήταν πραγματικά μεγάλη και δεν το καταλαβαίναμε. Τι θες να πεις ότι η ζωή είναι μικρή, φίλε μου πασοκγλεντζέ; Κάτσε σε καραντίνα σπίτι σου και έλα να μας το ξαναπείς. Anyway, εκτός από το γεγονός ότι κατάφερα να έχω για ακόμα μια φορά διάβασμα, την ώρα που ο κόσμος γύρω μου καταστρέφεται έχω να πω τα εξής. Βλέπω, εδώ και αρκετούς μήνες, το Brooklyn Nine-Nine και δυστυχώς σε λίγο τελειώνει. Ταυτόχρονα, το Σαββατόβραδο είδαμε, μετά από πραγματικά ανηλεές ψάξιμο και δική μου ετυμηγορία, το ‘Derry Girls’ στο Netflix. Όταν βλέπεις ταυτόχρονα δύο κωμωδίες ξέρεις ότι εκεί έξω παίζει πανδημία. Τα υπόλοιπα βράδια θα είμαι μεταξύ δουλειάς, Netflix και κοινωνιογλωσσολογικών περιοδικών, που ΣΙΓΟΥΡΑ δεν σε ενδιαφέρουν.Γι’αυτό και κάποτε θα τα βάλω σε μια λίστα.\nΓια πάντα χοντροί στην οικία Χατζηιωάννου\nA post shared by Christos Chatziioannou (@christoschatzi) on Mar 9, 2020 at 1:35pm PDT\nΔεν έχω ακόμα καταλάβει γιατί αλλά κάθε φορά που έχουμε χρόνο σε αυτό το σπίτι, συναντιόμαστε στην κουζίνα και μαγειρεύουμε. Από το πιο σαχλό μέχρι το πιο ευφάνταστο πιάτο. Και ναι, έχουμε αφήσει ο καθένας τρία βιβλία στη μέση, έχουμε τουλάχιστον μια ντουζίνα σειρές στην Watchlist κι αλίμονο αν αρχίσω να απαριθμώ εκείνα που στοιβάζω στο πίσω μέρος του μυαλού για όταν θα έχω λίγο χρόνο. Παρ’ όλα αυτά στον ελεύθερο χρόνο μαγειρεύουμε. Κάποια από αυτά (τα πολύ υγιεινά ή τα ευφάνταστα) τα ανεβάζουμε και στα social. Τα υπόλοιπα απλά τα καταναλώνουμε. Με χρονική σειρά, θα πω ότι από την Παρασκευή το βράδυ – και χωρίς να αναφέρω τα πρωινά – φτιάξαμε:\nΣπιτικά σουβλάκια σε πίτες ολικής\nGranola για να έχουμε να τρώμε δυο μήνες\nGnocchi με χοιρινό που περίσσεψε από τις μπριζόλες σε φιλετάκια, κρέμα γάλακτος, μουστάρδα και θυμάρι\nΠρότυπα quesadillas με τις πίτες που περίσσεψαν από τα σουβλάκια\nΑγριογούρουνο σε σάλτσα κρασιού με πορτοκάλι και μυρωδικά\nΤο τελευταίο είναι για το μεσημεριανό της Δευτέρας γιατί δουλεύουμε από το σπίτι και πρέπει να τρώμε ελαφρά. Καμία τύχη.\nΚάτω από μια θολούρα, ο Κώστας Μανιάτης\nΚατασκευάζοντας εχθρούς, έτσι πέρασα το Σαββατοκύριακό μου. Θυμάμαι τι είδα στο Netflix, τι διάβασα στο Facebook και στο Twitter, τι διάβασα σε ξένα sites, αλλά δεν έχουν καμία σημασία, έγιναν όλα κάτω από μία θολούρα και έναν φόβο. Και αυτός ο φόβος έπρεπε να βρει ένα πρόσωπο για να του ζητήσει εξηγήσεις, γιατί αυτή η αόρατη απειλή δεν μου αρκούσε. Δεν έχει σημασία ποιοι έγιναν εχθροί μου, ποιοι απορρόφησαν τον φόβο μου γιατί έγινε σιωπηλά, μουλωχτά, μέσα σε ένα σπίτι που κανείς δεν άκουσε και δεν έμαθε τίποτα. Ένα tweet ήταν όσο πιο μακριά έφτασα. Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτή η κατάσταση, ούτε πόσο θα κρατήσουμε εμείς, αλλά το πρώτο σαββατοκύριακο δεν τα πήγα και πολύ καλά. Και είναι ακόμα Δευτέρα για να αισιοδοξήσω για το επόμενο.\nΧίτσκοκ και Πεδίον του Άρεως η Ναστάζια Καπέλλα\nΞεκίνησα αφιέρωμα στον Χίτσκοκ βλέποντας το ‘Rear Window’ και το ‘Vertigo’. Κοιμήθηκα πολύ και από νωρίς, και το ομολογώ προαυλίστηκα δύο φορές στο Πεδίον του Άρεως, κρατώντας φυσικά τις απαραίτητες αποστάσεις. Στο Πεδίον είδα και αυτό το μαντεμένιο φρεάτιο, το οποίο φωτογράφισα γιατί μου θύμισε το ‘Bandersnatch‘ στο ‘Black Mirror’, και ενισχύθηκε μέσα μου η θεωρία ότι ζούμε στο ‘Black Mirror‘.


Σήμερα, ο καιρός θα είναι μερικώς συννεφιασμένος, ενώ το απόγευμα ενδέχεται να σημειωθούν μεμονωμένες βροχές. Οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά κυρίως βορειοανατολικοί ως νοτιοανατολικοί, ασθενείς μέχρι μέτριοι, 3 με 4 μποφόρ, για να καταστούν το απόγευμα κυρίως νοτιοδυτικοί ως βορειοδυτικοί της ίδιας έντασης.\nΗ θάλασσα θα είναι μέχρι λίγο ταραγμένη. Η θερμοκρασία θα ανέλθει γύρω στους 19 βαθμούς στο εσωτερικό και τα παράλια και στους 12 βαθμούς στα ψηλότερα ορεινά.\nΑπόψε, ο καιρός θα συνεχίσει να είναι μερικώς συννεφιασμένος και αναμένονται μεμονωμένες βροχές ή και καταιγίδα, κυρίως στα παράλια, ενώ τις ψηλότερες κορυφές του Τροόδους ενδέχεται να σημειωθεί παροδική χιονόπτωση ή χιονόνερο. Οι άνεμοι θα πνέουν κυρίως βορειοδυτικοί, ασθενείς και αρχικά τοπικά στα προσήνεμα μέχρι μέτριοι, 3 με 4 μποφόρ.\nΗ θάλασσα θα είναι μέχρι λίγο ταραγμένη. Η θερμοκρασία θα πέσει στους 7 βαθμούς στο εσωτερικό, γύρω στους 10 στα παράλια και στους 2 βαθμούς στα ψηλότερα ορεινά, όπου τοπικά αναμένεται να σχηματιστεί παγετός.\nΤην Τετάρτη, ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος, αλλά τοπικά αυξημένες νεφώσεις ενδέχεται να δώσουν μεμονωμένες βροχές και παροδική χιονόπτωση ή χιονόνερο, στις ψηλότερες κορυφές του Τροόδους. Την Πέμπτη και τα Χριστούγεννα, ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος.\nΗ θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή πτώση μέχρι την Πέμπτη και μη αξιόλογη μεταβολή τα Χριστούγεννα, για να κυμανθεί κοντά στις μέσες κλιματολογικές τιμές.


Πατέντες στα τρόφιμα: Το φρικιαστικό σενάριο γίνεται πραγματικότητα [+ντοκιμαντέρ] | osⒶrena Forums\nΣυζήτηση στην κατηγορία 'Ντοκιμαντέρ - Ταινίες -Μουσική - Βιβλία - Τέχνη' που ξεκίνησε ο χρήστης constantinos, 11 Ιουν 2012.\nΣτατιστικά αυτές οι δυο εταιρείες ευθύνονται για ένα τεράστιο ποσοστό μόλυνσης του πλανήτη. Και αν το σκεφθείτε υποτίθεται πως παράγουν προϊόντα τα οποία τρώμε η πίνουμε!\nΓια δείτε σχετικά και στο παρακάτω άρθρο:\nΈλεγχο στη τροφή, στον λόγο, στην έκφραση, στην σκέψη. Ελέγχο σε όλα....\nΜια από τις λύσεις τους για αυτό, συγχρόνως με την επιβολή νομοθεσιών για την "ασφάλεια και το καλό μας, ειναι και οι πατέντες.\nΔούλευε και κατανάλωνε. Μην σκέφτεσαι...\n>>>Διαβάστε περισσότερα για το θέμα στο GreenChef (στα Ελληνικά).\nΓια το.... κάλο μας" φυσικά...\n>>>Δείτε τα παρακάτω ντοκιμαντέρ, ειναι πολύ ενδιαφέροντα. (το πρώτο έχει Ελληνικούς υπότιτλους):\nΟι πατέντες ειναι η διαδικασια του να κατέχουν την τροφή. Όλη την τροφή...\nconstantinos, 11 Ιουν 2012\nΑρέσει σε stratos και Constantine\nΩραια το αρ8ρο Κωνσταντινε, σχετικα με το ντοκυμαντερ που λες: "The World According to Mons..." Ο Λογαριασμός YouTube με τον οποίο σχετίζεται έχει τερματιστεί εξαιτίας πολλαπλών ειδοποιήσεων από τρίτους για παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων. Tυχαιο? δεν νομιζω\nConstantine, 23 Μαρ 2013\nΟ/Η Constantine είπε κι ελάλησε: ↑\nΝα δούμε τι άλλο θα απαγορέψουν, με το πρόσχημα πάντα των πνευματικών δικαιωμάτων!!!\nΥγ: Να... μιλάμε, θα μπορούμε???\nμα φυσικά όλα αυτά γίνονται......"για το καλό μου.....για το καλό μου.....ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου....."\nTakis, 23 Μαρ 2013\nΠερί αλλαγής του διατροφικού κώδικα με ΓΤΟ δείτε στο νοκιμαντερ Esoteric Agenda.\nΓια το Codex alimentarius από το 37:10 & μετά.\nmatthew, 24 Μαρ 2013\nΑρέσει σε stratos και Takis\nΚωνσταντίνε διαφωνώ πολύ με το άρθρο αν και είμαι σύμφωνος με την ουσία που θίγεις:\n1) δε θέλω να σε στεναχωρήσω αλλά δεν έχει σωστή δομή συντακτικά. Από εκεί που μιλάει για πατέντες στα τρόφιμα, κάνει άλματα με κορυφαίο αυτό στο τέλος με τις διοξίνες. Τι σχέση έχουν οι φωτογραφίες με ανθρώπινα έμβρυα και οι διοξίνες με τις πατέντες της Mosanto; Στο είχε αναφέρει και ο Βασίλης Κωστάκης (Ομότιμο Μανιφέστο) "το σχόλιό μου θα αφορούσε στην πιο προσεκτική, σχολαστική επιμέλεια των κειμένων συντακτικά και νοηματικά. Έχω διαβάσει άκρως ενδιαφέρουσες απόψεις που, ωστόσο, λόγω μη βέλτιστης σύνταξης και επιμέλειας αδικούνται."\n2) δεν είναι σωστή η είδηση έτσι όπως μεταφέρεται από τα διάφορα site.\nΔες εδώ καλύτερα: http://grist.org/industrial-agriculture/2011-09-28-busting-monsantos-better-broccoli/\nΟυσιαστικά έφτιαξαν μια ποικιλία με την παραδοσιακή μέθοδο γεννετικής μεταλλαγής (όχι εργαστηριακά αλλά με τη κλασσική μέθοδο της διασαύρωσης) και έτρεξαν να το πατεντάρουν.\nΝαι είναι σωστό ότι οι πατέντες είναι κάτι τελείως λάθος, αλλά μην τα περιγράφουμε τόσο ακραία.\nΤο ύφος της είδησης αλλάζει και το νόημα της είδησης πολλές φορές.\nΚαλύτερα μεταφράστε το άρθρο που σας δίνω στο λίνκ. Είναι πιο ήρεμο και εξετάζει ελαφρώς διαφορετικά το θέμα (πιο ψύχραιμα θα έλεγα).\ndstilio, 27 Μαρ 2013\nΑρέσει σε stratos\nΟ/Η dstilio είπε κι ελάλησε: ↑\ndstilio, αναφέρεις χαρακτηριστικά:\n«Από εκεί που μιλάει για πατέντες στα τρόφιμα, κάνει άλματα με κορυφαίο αυτό στο τέλος με τις διοξίνες. Τι σχέση έχουν οι φωτογραφίες με ανθρώπινα έμβρυα και οι διοξίνες με τις πατέντες της Mosanto;»\nΊσως το λινκ που θα σου δώσω να σε κάνει να αναθεωρήσεις την άποψή σου (ίσως και όχι) και να δεις πώς οι πατέντες της Monsanto, συνδέονται άμεσα με τις τοξικές χημικές ουσίες.\nΡίξε μια ματιά, πώς της Monsanto το «RoundupReady-Gene» (= Ενημερωμένο Γονίδιο) για παράδειγμα, επιτρέπει στις καλλιέργειες να ανέχονται συνήθη τοξικά επίπεδα δηλητηρίου που είναι… κατοχυρωμένο με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας!!!\n(Έχουμε φτάσει να μιλάμε για δηλητήριο που το έχουν κατοχυρώσει με πατέντα!!!)\nΚοίταξε, για παράδειγμα, το «Γονίδιο Εξολοθρευτής» (the “TerminatorGene”), το οποίο προκαλεί στείρωση στον οργανισμό! Αυτό αναγκάζει τον παραγωγό να αγοράζει νέους σπόρους από τη Monsanto κάθε χρόνο και όχι να προχωράει απλώς στην επαναφύτευση των σπόρων της συγκομιδής του, όπως ορίζει η φύση.\nΗ κατανάλωση κατά 90% τροφίμων στα οποία έχουν επέμβει και τα έχουν στειρώσει, μπορεί να επηρεάσει την αναπαραγωγική υγεία των ανθρώπων.\nΜήπως γι αυτό, τόσοι πολλοί άνθρωποι να έχουν προβλήματα αναπαραγωγής, στην εποχή μας;\nΤο 99% της αμερικάνικης γεωργίας αναπτύσσεται με λίπασμα που έχει ως βάση του το πετρέλαιο.\nΜέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι το πετρέλαιο χρησιμοποιείται, ως βάση, μόνο για πράγματα όπως είναι τα αυτοκίνητα και τα πλαστικά.\nΤο 99% της Γεωργίας στις ΗΠΑ αναπτύσσεται με ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα, μυκητοκτόνα ή με ένα κοκτέιλ των τριών. Όλες αυτές είναι τοξικές χημικές ουσίες που έχουν σχεδιαστεί για να σκοτώσουν οργανισμούς που θέτουν εαυτούς εκτός της προβλεπόμενης κουλτούρας που θα «πρέπει» να αποτελεί μονόδρομο! (Και ο άνθρωπος, σ’ αυτούς τους οργανισμούς συγκαταλέγεται, μην ξεχνιόμαστε!)\nΔεν είναι λίγες οι φορές που ο Bill Gates έχει αναφέρει ότι:\nMaria Afentouli, 31 Μαρ 2013\nΚαι εγω ειμαι εναντιων των πρακτικων στυλ μονσαντο σε ολα τα επιπεδα αλλα συμφωνω με την προσεγγιση του dstilio.\nΑπο την απαντηση της μαριας\n-ο παραγωγος μπορει καλλιστα να επιλεξει σπορους που δεν παραγει η μονσαντο και να απομακρυνει τα ζιζανια οπως εκανε μεχρι τωρα.Η φυση δεν ορισε ποτε οτι ο παραγωγος θα αγορασει γεννετικα τροποποιημενους σπορους.\nο 99% της αμερικάνικης γεωργίας αναπτύσσεται με λίπασμα που έχει ως βάση του το πετρέλαιο.\nΤο 99% της Γεωργίας στις ΗΠΑ αναπτύσσεται με ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα, μυκητοκτόνα ή με ένα κοκτέιλ των τριών. Όλες αυτές είναι τοξικές χημικές ουσίες που έχουν σχεδιαστεί για να σκοτώσουν οργανισμούς που θέτουν εαυτούς εκτός της προβλεπόμενης κουλτούρας που θα «πρέπει» να αποτελεί μονόδρομο!\n-και η ελληνικη παραγωγη ειναι ιδια οσο αφορα τη χρηση χημικων παραγοντων, εκτος και αν καποιος φυτευει στον κηπο του οποτε δυναται να εχει τον απολυτο ελεγχο. Μεγαλο προβλημα για την υγεια του καταναλωτη δεν ειναι τοσο η χρηση των χημικων κατα τη διαρκεια της παραγωγης αλλα εαν αυτη εγινε τηρωντας τις οδηγιες χρησης. Εαν για παραδειγμα ενα ζηζανιοκτονο πρεπει να ψεκαστει τουλαχιστον 30 ημερες πριν την συγκομιδη και ο παραγωγος το ψεκασει 20 μερες πριν τοτε θα εχουμε στο πιατο δηλητηριο, και δυστηχως αυτο γινεται συχνα, πολυ συχνα!\nΤο πετρελαιο ειναι παντου και οχι μονο σε πλαστικα και αυτοκινητα..... Δεν εισαι υποχρεωμενη να το ξερεις αλλα υπαρχει σχεδον σε ολα τα προιντα καθημερινης χρησης, γαλακτωματα κρεμες καλλυντικα σαμπουαν (και η λιστα ειναι ατελειωτη) περιεχουν ολα παραγωγα του πετρελαιου. Σε εκτατες αναγκες μπορει να εχει και φαρμακευτικη δραση αλλα δεν γραφω πως και ποτε μπορει να χρησιμοποιηθει γιατι σιγουρα δεν συνισταται αυτη η χρηση!\nΕπισκέπτης, 2 Απρ 2013\nΣτράτο, αναφέρεις χαρακτηριστικά: "ο παραγωγος μπορει καλλιστα να επιλεξει σπορους που δεν παραγει η μονσαντο και να απομακρυνει τα ζιζανια οπως εκανε μεχρι τωρα.Η φυση δεν ορισε ποτε οτι ο παραγωγος θα αγορασει γεννετικα τροποποιημενους σπορους."\nΣημασία δεν έχει, όμως, τι μπορεί να επιλέξει ο παραγωγός αλλά τι επιλέγει!\nΓιατί μην ξεχνάμε ότι αυτοί οι σπόροι, οι γενετικώς τροποποιημένοι, είναι πιο φθηνοί.\nΩς εκ τούτου, αυτό που μετράει είναι αυτό που τελικά διοχετεύεται στην αγορά (σούπερ μάρκετς).\nΌσο για την ελληνική παραγωγή και τη χρήση χημικών παραγόντων, με βρίσκεις απολυτως σύμφωνη.\nMaria Afentouli, 2 Απρ 2013\nΟι τροποποιημενοι σποροι ειναι πιο ακριβοι.\nΟ/Η stratos είπε κι ελάλησε: ↑\nΝαι, ε? Δεν το ήξερα αυτό, ομολογουμένως.\nΟχι δεν μπορει. Δες το παραδειγμα της σογιας. Η οργανικη ειναι ειδος υπο εξαφανιση. Οπου υπαρχει μεταλαγμενη καταστρεφει την οργανικη.\nΕχει δικο ο distlo, δυστυχως,, εκανα τοτε επεμβαση στο αρθρο, προκειμενου να διορθωσω τις εικονες και κατα λαθος εσβησα και ενα κομματι του αρθρου, το οποιο παραπεμπε σε πολλα εξ' αυτων, οπως και στα "δειγματα" στις γυαλες.\nΜολις βρω χρονο, θα κανω ενα συμπηρωματικο, καθως εχει ενδιαφερον.\nconstantinos, 3 Απρ 2013\nΗ μεταλαγμενη χωρις την χρηση round up ειναι πιο ευαλωτη απο την οργανικη, φυσικα αν εχεις ενα χωραφι με οργανικη και ολοι οι αλλοι γυρο σου εχουν μεταλαγμενη και ψεκαζουν εισαι καμενος απο χερι. Ειναι επισεις σημαντικο να ξερουμε πως συμπεριφερονται οι επομενες γενιες σπορων που προερχονται απο πρωτοτυπους μεταλαγμενους. Κατα βαση τα υβριδια αυτα απο γενια σε γενια εκφυλιζονται ωστε να πρεπει να αγοραζεις παντα καινουργιους σπορους. Κανεις δεν μπορει να εγγυηθει ομως την πιθανοτητα οτι μια φυσικη μεταλαξη των σπορων αυτων δεν θα οδηγησει σε οργανισμους ανθεκτικους και βλαβερους για το οικοσυστημα και για τον ανθρωπο.\nΔυστυχως αυτα τα @κατα τα τρωμε χωρις να το ξερουμε σε δεκαδες βιομηχανικα τροφιμα, σνακ, χαμπουργκερ, κατεψυγμενα ετοιμα φαγητα περιεχουν σογια μεταλαγμενη και αλλες αηδιες οπως πχ φοινικελαια αντιβιοτικα και συντηρητικα που εχουν μαλιστα πιο αμεσες επιπτωσεις στην υγεια.\nΤο μερος του αρθρου για τις διοξινες (πιο σωστα στον πλυθηντικο γιατι ειναι ολοκληρη οικογενεια ουσιων) και τις τερατογεννησεις (τι ασχημη λεξη για αυτες τις ψυχουλες) αξιξει την εμβανθυνση που θελεις να κανεις.\nΕπισκέπτης, 3 Απρ 2013\nΣτράτο, είμαι σίγουρη ότι αυτό το άρθρο θα σου φανεί ενδιαφέρον:\nMaria Afentouli, 20 Απρ 2013\ndstilio, για δες λίγο αυτό το άρθρο. Νομίζω πως λύνει πολλές απορίες μας.\nCenotapheR, 31 Αυγ 2013


Έναρξη εγγραφών στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Φλώρινας και στο Παράρτημα Αμυνταίου – ΗΧΏ Φλώρινας\nΤο ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ανακοινώνει ότι ξεκίνησαν οι εγγραφές για τη νέα σχολική χρονιά 2021-2022.\nΤο ΣΔΕ είναι δημόσιο σχολείο που αντιστοιχεί σε βαθμίδα Γυμνασίου και η φοίτηση είναι δωρεάν.\nΑπευθύνεται σε άτομα από 18 ετών και πάνω, που είναι απόφοιτοι Δημοτικού ή δεν έχουν τελειώσει το Γυμνάσιο.\nΗ φοίτηση διαρκεί 2 σχολικά έτη.\nΕκπαίδευση προσαρμοσμένη στις ανάγκες των ενηλίκων και στις σύγχρονες απαιτήσεις της κοινωνίας\nΣυμβουλευτικές υπηρεσίες για την εργασία\nΟι μέρες και ώρες λειτουργίας του είναι: από Δευτέρα έως Παρασκευή και ώρες 5:00 – 8:30 μ.μ. το απόγευμα\nΕλληνική Γλώσσα, Πληροφορική, Αγγλικά, Μαθηματικά, Κοινωνική Εκπαίδευση, Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, Φυσικές Επιστήμες, Αισθητική Αγωγή.\nΣτη Φλώρινα στεγάζεται στο 1ο Γενικό Λύκειο Φλώρινας, ενώ λειτουργεί και Παράρτημα του στο Αμύνταιο, που στεγάζεται στο 1ο ΕΠΑΛ Αμυνταίου.\nΟι απόφοιτοι των ΣΔΕ μπορούν να συνεχίσουν στο Εσπερινό Γενικό Λύκειο ή στο Εσπερινό ΕΠΑΛ.\nΔιατίθεται δωρεάν μετακίνηση από την Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας για όσους μένουν στα χωριά.\nΟι ενδιαφερόμενοι να φοιτήσουν στο ΣΔΕ Φλώρινας μπορούν να υποβάλουν αίτηση καθημερινά στο 1ο Γενικό Λύκειο Φλώρινας και για το Παράρτημα Αμυνταίου στα ΚΕΠ του Δήμου Αμυνταίου.\nΟι εγγραφές θα διαρκέσουν μέχρι 30 Σεπτεμβρίου.\n2385044858 (5:00 με 8:00 μ.μ.)\n6946385255 (Γιώργος Κυριακού)\n6940323158 (Αθηνά Γαρδάνη )\nστην ιστοσελίδα μας https://sde-florin.flo.sch.gr\nστο facebook: Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Φλώρινας – Παράρτημα Αμυνταίου\nΣχετικό Βίντεο: Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας\n← Ευχαριστίες Δήμου Πρεσπών προς το Πυροσβεστικό Σώμα\nΗλεκτρονικές εγγραφές στο Εσπερινό ΕΠΑΛ Φλώρινας →\n03/01/2019 16/01/2019 admin\t0


«Βουλιάζετε το άθλημα» - Onsports.gr\nΡούλα Κεφάκη 14 Απριλίου 2011, 19:34\n«Βουλιάζετε το άθλημα»\nΟ Παναθηναϊκός επιτέθεται με ανακοίνωσή του κατά της διαιτησίας, κάνοντας λόγο για «συμπτώσεις» που βουλιάζουν το άθλημα.\nΟι συνεχόμενες ήττες του Παναθηναϊκού ανάγκασαν τη διοίκηση της ομάδας να εκδώσει ανακοίνωση διαμαρτυρίας εναντίον των διαιτητών -και όχι μόνο, για την απόδοσή τους στα παιχνίδια των «πρασίνων» με ΠΑΟΚ, Χίο και Ολυμπιακό.\n«Για μια ακόμα φορά, πολλοστή φέτος, η ομάδα μας έπεσε θύμα της ανικανότητας διαφόρων διαιτητών του αθλήματός μας. Συγκεκριμένα, στον τελευταίο μας αγώνα με τον ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη, ο διαιτητής μας στέρησε τη δίκαιη νίκη μας, η οποία προδιαγραφόταν 3’ πριν το τέλος του αγώνα. Ενώ προηγούμασταν με δυο γκολ, οι διαιτητές σφύριζαν συνεχώς αποβολές και πήγαμε με παίκτη λιγότερο (συνολικά 14-5 οι αποβολές υπέρ του ΠΑΟΚ).\nΣτον αγώνα μας του πρώτου γύρου στη Χίο (αποτέλεσμα 6-6) ένας εκ των διαιτητών τιμωρήθηκε με 4 αγωνιστικές για αδικίες εις βάρος της ομάδας μας. Σε άλλον αγώνα (με Λάρισα εντός) και ενώ το σκορ ήταν 9-3 υπέρ μας, ο προπονητής δέχτηκε κίτρινη κάρτα (παρατήρηση) για έντονη διαμαρτυρία στον διαιτητή.\nΣτον αγώνα μας με τον Ολυμπιακό, ο διαιτητής απέβαλλε στο 4λεπτό των Γιώργο Αφρουδάκη για πρώτη φόρα στην εικοσαετή σταδιοδρομία του στο πόλο! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ο πολίστας μας να μην αγωνιστεί στον αμέσως επόμενο κρισιμότατο αγώνα μας κόντρα στον Πανιώνιο.\nΑν, κύριοι, όλα αυτά και πολλά άλλα, αποτελούν συμπτώσεις, τότε τα θερμά μας συλλυπητήρια, που «βουλιάζετε» το άθλημα μέρα με τη μέρα».


Έγκυρο Παναθηναϊκό, πολιτικό και σινεφίλ ημερολόγιο.: Μόνο νίκη με Άρη!\nΣε ένα παιχνίδι που κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να πάρει τους τρεις βαθμούς της νίκης απέναντι στον πολύ καλό φέτος Άρη. Οι "πράσινοι" θα έχουν την ευκαιρία να μείνουν στην κορυφή ή και να αυξήσουν τη διαφορά από τον ΟΣΦΠ που το βράδυ είναι πιθανό να έχει απώλειες αγωνιζόμενος στην Τούμπα.\nΠέρα από τα βαθμολογικά οφέλη όμως, με νίκη απόψε θα αποκατασταθεί και η ηρεμία στις τάξεις των πράσινων, η οποία έχει διαταραχθεί τις τελευταίες μέρες μετά την ήττα από τη Γαλατά και τα όσα ακολούθησαν: Η -ομολογουμένως άδικη- κατακραυγή στον Γκαλίνοβιτς, η γκρίνια και η ένταση, οι δηλώσεις(κυρίως η βαριά μεν, αλήθεια δε, από τον Παύλο Γιαννακόπουλο, ότι <<...κάποιοι ξεφτίλησαν το όνομα του Παναθηναϊκού>>) και όλη η γενικότερη ανακατωσούρα που δεν μας επέτρεψε να γιορτάσουμε μια ιστορική μέρα για το τριφύλλι. Την προχθεσινή ανακοίνωση περί έκδοσης της άδειας για την έναρξη των έργων στο Βοτανικό. Κάτι που αν όλα πάνε καλά και δε βρεθεί κάποιο άλλο εμπόδιο, ο Παναθηναϊκός θα αγωνιστεί φέτος και του χρόνου στο ΟΑΚΑ και μετά θα μπει στο νέο του "σπίτι".\nΝίκη λοιπόν απόψε για το 4χ4, την κορυφή και ένα ακόμη βήμα προς τον τίτλο. Τον μεγάλο στόχο, το πρωτάθλημα.\nΠου όμως δεν θα πρέπει κυνηγώντας ένα πρωτάθλημα να απαξιώνεται η Ευρωπαϊκή διάκριση και να διασύρεται στην Ευρώπη το όνομα του μεγαλύτερου Ελληνικού συλλόγου. Αυτοσκοπός λοιπόν ο εγχώριος τίτλος, παράλληλα όμως σοβαρότητα στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια με τα οποία ο Panathinaikos έχει συνδέσει το όνομά του.\nΑναρτήθηκε από Mike στις 20.9.09


Αγορα Masaren Χωρις Συνταγη | Αγορα Masaren Απο Ελλαδα Φαρμακειο Online\nΑγορα Masaren 100mg Χωρις Συνταγη\nMasaren: Πόσο αποτελεσματική είναι;\nΜε τον όρο περιοδοντίτιδα περιγράφεται μια φλεγμονώδης διαδικασία, που οφείλεται στη δράση αρνητικών κατά gram αναερόβιων ή δυνητικά αναερόβιων, masaren 100mg. C20% Velvet Cream εξελιγμένη θεραπεία αναδόμησης περιέχει Ασκορβικό Οξύ σε ποσοστό 20% σταθεροποιημένο, το οποίο αποτελεί την πιο σταθερή μορφή. Η ιστοσείδα αυτή δημιουργήθηκε στα πλαίσια ερευνητικού, masaren αγορα θεσσαλονικη. Θεά των κυνηγών αλλά και των κυνηγημένων. Είναι κύριο συστατικό άλλων οργανικών ενώσεων όπως η Χλωροφύλλη, τα Αμινοξέα και σε κάποιες φυτικές ορμόνες, masaren αγορα στην ελλαδα. Τα τέσσερα σημαντικότερα σημεία στην πλοκή του Game Of Thrones. Το σύνδρομο Fanconi έχει αποτέλεσμα την απώλεια με τα ούρα πρωτεϊνών χαμηλού μοριακού βάρους, αμινοξέων, γλυκόζης, ασβεστίου, fucibet για παραγγελία online. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης: Τρόπος χορήγησης: Εφαρμόζεται. Υπάρχουν πάρα πολλές εξετάσεις οι οποίες ελέγχουν τις επιμέρους, masaren τιμη φαρμακειου online. Είναι πολύ μικρά πλαστικά σωληνάκια τα οποία τοποθετούνται στο τύμπανο αφού έχει προηγηθεί μία μικρή τομή στην τυμπανική μεμβράνη.\nΌταν αγοράζετε ένα masaren, πρέπει να ξέρετε πώς να το χρησιμοποιήσετε\nΥπάρχουν δύο σημαντικές κατηγορίες ειλεού του, diclofenac 100mg. Η βλεφαροπλαστική είναι η πιο δημοφιλής αισθητική επέμβαση προσώπου τόσο στον γυναικείο όσο και στον ανδρικό πληθυσμό,καθώς απαλλάσει το πρόσωπο. Tο ποια φάρμακα χρειάζεστε, αν διαγνωστεί ότι πάσχετε από υπέρταση, και σε, masaren τιμή φαρμακεια. Μία εγκυμοσύνη έξω από την μήτρα μπορεί να γίνει στην σάλπιγγα. Κατά τη διάρκεια του βαδίσματος, ο μείζων γλουτιαίος μυς είναι ο πιο δυνατός εκτείνων μυς του ισχίου που κινεί το σώμα προς τα εμπρός, τιμη histaler στα φαρμακεια. Μπορεί να εμφανιστούν: ακανόνιστος καρδιακός παλμός. Recent advances in laboratory tests and the, χαπια masaren online. Το παραδοσιακό πρωινό στις διάφορες περιοχές του Ηνω- μένου Βασιλείου δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με το τυπικό αγγλικό πρωινό. Η θεραπεία της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας χωρίζεται στην συντηρητική και την χειρουργική θεραπεία, ortho novum gr greece. Η χολή βοδιού χρησιμοποιείται για να μπορεί κανείς να γράψει και να ζωγραφίσει επάνω στο φύλλο χρυσού.Έχει επίσης τη δυνατότητα να.\nΠού μπορείτε να αγοράσετε masaren;\nΜετριάζει τον πόνο αλλά και τη χαρά και τη θλίψη η παρακεταμόλη, Masaren (diclofenac) 100mg. Πολλά παιδιά με νόσο του Κρον εμφανίζουν αναιμία εξαιτίας της παρατεταμένης. Ορισμοί σχετικοί με το νερό, που όλο και πιο συχνά τους συναντάμε στην καθημερινότητά μας, παραγγείλετε parcetin online. Η συνιστώμενη δοσολογία του tiotropium bromide είναι η εισπνοή του περιεχομένου ενός καψακίου μια φορά την ημέρα μέσω της συσκευής HandiHaler την ίδια. Αποτέλεσε ίσως την αποτελεσματικότερη διαδικασία ανάπτυξης νέων φαρμάκων, τιμη masaren online. Κάνε δικό σου το προϊόν Θήκη Φύλαξης Ρούχων με Αναρρόφηση και Αναδίπλωση Ordinett με 5% έκπτωση στην πρώτη σου αγορά και με δωρεάν επιστροφή. Είναι η μετατόπιση ενός σπονδύλου σε σχέση με τον υποκείμενο του σπόνδυλο, masaren ds online. Το υγρό προϊόν μεταβιβάζεται στο ξηρότερο σώμα από την αντλία τροφών, που. Προκαλούν ερεθισμούς, αλλεργίες, φωτοευαισθησία, ακμή, ερεθισμό στα μάτια, αφυδάτωση, πρόωρη γήρανση του δέρματος, καθώς και, κόστος masaren online. Θεραπεύεται με ψυχοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή.\nΣυχνές ανεπιθύμητες ενέργειες masaren\nΣε κακή ψυχολογική κατάσταση μεταφέρθηκε στο Δαφνί η σύζυγος του Άκη Τσοχατζόπουλου, Βίκυ, masaren diclofenac. Προϋπολογισμός και τρόπος εκτέλεσης της προμήθειας. Ο ώμος αποτελείται από τον δελτοειδή μυ, petogen χάπια online. Με την τρίτη στο τελευταίο δίμηνο συνάντησή τους, Πούτιν και Ερντογάν επιβεβαίωσαν την. Μετά το τελευταίο σφύριγμα, που βρήκε νικητές τους φιλοξενούμενους νικητές με 1-0, οπαδοί των γηπεδούχων εισέβαλαν στο γήπεδο και, γενόσημο selegilin online. Αναθέστε αρρυθμία, οι επιθέσεις της κολπικής μαρμαρυγής, κολπική ταχυκαρδία και παροξυσμική.Καλό αποτέλεσμα έχει την αρρυθμία που. H ανάλυση της λειτουργίας μιας συμπεριφοράς συχνά μας δείχνει πόσο αποτελεσματική είναι η συμπεριφορά αυτή για το παιδί: μπορεί να του επιτρέπει να, τιμή masaren online. Προδιαθεσικός παράγοντας για ανάπτυξη καρκίνου του τραχήλου. Κύριες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η βραδυκαρδία, το οίδημα των σφυρών, φθηνό vargas online. Γεωλογία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τη μελέτη όλων των φυσικών φαινομένων που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται στο στερεό φλοιό της Γης από την.\nΠώς μπορώ να αγοράσω με ασφάλεια masaren;\nΜαγνήσιο: Συμβάλλει στη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος, στη φυσιολογική ψυχολογική λειτουργία, στη φυσιολογική λειτουργία των μυών, στη, 100mg masaren. Ατρησία οισοφάγου είναι μια εκ γενετής πάθηση, η οποία επηρεάζει το πεπτικό σύστημα. O καρκίνος του τραχήλου της μήτρας έχει πλέον αποδειχθεί ότι προκαλείται από, τιμή masaren greece. Δεν αποτελεί ασθένεια αλλά σύμπτωμα επικείμενης νόσου. Οι θηλές του πρωκτού είναι φυσιολογικές δομές του πρωκτού, που δεν προκαλούν βέβαια, zanamet παραγγελία. Εάν το πρώτο μωρό έχει ανοίξει καλά τον τράχηλο και τον κόλπο και το. Το 1922, η Mollie Maggia, που δούλευε σε αμερικανικό εργοστάσιο, πέθανε τραγικά από αιμορραγία στην σφαγίτιδα φλέβα της, παραγγελία masaren online. Η ρινορραγία κατά την κύηση είναι κάτι κοινό και οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Ιατρική στη Ρουμανία - Ιάσιο στο Πανεπιστήμιο Ιατρικής, masaren ελλαδα. Η υπεράνοση γ-σφαιρίνη αποτελεί μια εναλλακτική, προσωρινή θεραπεία που συμβάλλει στην.\nΜπορείτε να αγοράσετε Masaren (diclofenac) 100mg σε μία από τις ακόλουθες πόλεις:


Μαρία Ηλιάκη - Λάμπει από ευτυχία! Η εντυπωσιακή εμφάνιση στο κέντρο της Αθήνας λίγο πριν επιστρέψει στην Ελβετία : Celebrity News - yupiii.gr\nCelebrity News|23.01.2020 |21:20|\nΛάμπει από ευτυχία! Η εντυπωσιακή εμφάνιση στο κέντρο της Αθήνας λίγο πριν επιστρέψει στην Ελβετία\nΒιώνει μια από τις καλύτερες φάσεις της προσωπικής της ζωής και αυτό φαίνεται!\nΗ Μαρία Ηλιάκη ζει τον έρωτα στο πλευρό του Στέλιου Μανουσάκη και μοιράζεται μεταξύ Ελλάδας και Ελβετίας, μιας και ο αγαπημένος της όπως είναι γνωστό ζει και εργάζεται εκεί ως γυναικολόγος.\nΣε ένα από τα ταξίδια της στην Ελλάδα, η παρουσιάστρια βρέθηκε στο κέντρο της Αθήνας όπου και την απαθανάτισε ο φωτογραφικός φακός του Yupiii σε καθημερινές στιγμές, ενώ η ίδια αστειεύτηκε και με τους φωτογράφους, δείχνοντας για ακόμη μια φορά τη χαλαρή πλευρά της.\nΗ Μαρία Ηλιάκη στο κέντρο της Αθήνας\nΜαρία Ηλιάκη, Στέλιος Μανουσάκης, καθημερινές στιγμές


ΧΧΧ: Ε όχι και μπουρδέλο η Ελλάδα!\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, είναι γνωστό τι θα πληρώσουμε πριν το «αγοράσουμε».\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, θα μας παρασχεθούν οι υπηρεσίες για τις οποίες θα πληρώσουμε. Το πολύ πολύ να υπάρξει τόσο κέφι εκεί μέσα, ώστε να παρασχεθούν περισσότερες υπηρεσίες από τις αγορασθείσες.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, ξέρουμε ποια είναι η τσατσά. Στην Ελλάδα κανείς μας δεν γνωρίζει.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, υπάρχει φανάρι κόκκινο που όλοι το σέβονται. Τα κόκκινα φανάρια στους δρόμους ουδείς.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι η κυκλοφορία όλων γίνεται κανονικά και σύμφωνα με τις προσταγές της τσατσάς. Στην Ελλάδα καμία κυκλοφορία δεν γίνεται σωστά.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, είναι πολύ πιο καθαρά απ’ ότι εδώ έξω.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, πληρώνεις και απαυτώνεις. Στην Ελλάδα πληρώνεις και σε απαυτώνουνε.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, κανείς δεν βάζει φωτιές για να χτίσει.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι όλα δουλεύουν, εδώ έξω;\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, οι τσατσάδες βάζουν τάξη και το μαγαζί λειτουργεί σωστά.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, παραγεται έργο, στην Ελλάδα όχι μόνο δεν παράγεται έργο, αλλά υπάρχει και υπογεννητικότητα.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, όλοι απαυτώνουν, δεν πάνε για ψάρεμα.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι κανείς δεν νιώθει αδικημένος, όλοι στο τέλος απαυτώνουνε.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, κανένα μέλος του δεν απειλεί: «Θα τα κάνω μπουρδέλο».\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, κανένα μέλος δεν υπερηφανεύεται στον αντίπαλο ότι έκανε επέκταση της επιχείρησης λέγοντας «με το έτσι και το θέλω την Ευρώπη σας την κάναμε μπουρδέλο» όπως έλεγαν οι Έλληνες στο θρυλικό 2004.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, κανένας πελάτης δεν φωνάζει «Φωτιά και φουρνέλο σε τούτο το μπουρδελο».\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, κανείς δεν θέλει να είναι γρήγορος αλλά πρέπει, ενώ την Ελλαδα κανείς δεν πρέπει να είναι γρήγορος αλλά όλοι τρέχουν!\n*Στο μπουρδέλο κύριοι η αντοχή δεν είναι αναγκαία, στην Ελλάδα είναι προσόν επιβίωσης.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, το αξιότερο κορίτσι κερδίζει τα περισσότερα, στην Ελλάδα, τα περισσότερα τα κερδίζουν οι ανάξιοι με διασυνδέσεις.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, δεν θα βρείτε δικαστήριο, όμως σε δικαστήριο θα βρείτε μπουρδέλο, όπως τουλάχιστον έχει καταγγείλει στο παρελθόν η πρώην δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, δεν θα βρείτε ελλείματα και δανεισμό.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, για να εξυπηρετηθείς πληρώνεις, δεν δίνεις μίζα.\n*Στο μπουρδέλο κύριοι, η μόνη υπόσχεση είναι ότι θα περάσεις καλά και όχι ότι θα διοριστείς στο δημόσιο!\nΌμως κύριοι, στο μπουρδέλο εμείς πάμε, και στην χώρα αυτή εμείς μένουμε…\nΕπειδή μας αρέσει και ο αντίλογος, στο επόμενο τεύχος θα ακολουθήσει κείμενο που υποστηρίζει το αντίθετο. Όσοι έχουν έμπνευση, στο Χειρουργείο…\nΔυο πολύ έξυπνα από ανώνυμο φίλο:\n" Στο μπουρδέλο ξέρει ο καθένας τον ρόλο του και το τι ακριβώς κάνει (η τσατσά, ο νταβάς, τα "κορίτσια" κλπ.). Έδω έχουμε χάσει τη μπάλα.\nΣτο μπουρδέλο ισχύει η σειρά προτεραιότητας (ήρθες πρώτος; θα "εξυπηρετηθείς" πρώτος). Έξω ισχύουν οι γνωριμίες, τα δωράκια, οι κουμπαριές κλπ."\nΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟ BLOG TOY ΣΥΝΤΟΠΙΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟ ''ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ'' ..\nΤΟ ΛΙΝΚ ΕΔΩ --- > http://xeirourgeio.blogspot.com/\nΣας γράφει κανονικά ο john fistikis στις 3:42 μ.μ.\nΨάξε με tags καλύτερα ΑΣΤΕΙΑ, ΕΛΛΑΣ, TRASH, YOUTUBE\n▼ 26/07 - 02/08 (4)\nPSYCHEDELIA KAI ΓΑΜΠΡΙΑΤΙΚΟ ΧΙΟΥΜΟΡ\nΠΗΓΑ ΒΟΛΤΑ ΧΘΕΣ