Evald Vasilievich Ilyenkov (1924-1979) – Praxis Review\n«Δεν υπάρχουν δυο διαφορετικά και καταρχήν αντίθετα αντικείμενα μελέτης –το σώμα και η νόηση– αλλά μόνο ένα και μοναδικό αντικείμενο, που είναι το σκεπτόμενο σώμα του ζωντανού, του πραγματικού ανθρώπου (είτε κάποιου άλλου ανάλογου Όντος, αν κάτι τέτοιο υπάρχει κάπου στο διάστημα)… Ο ζωντανός, ο πραγματικά σκεπτόμενος άνθρωπος, το μοναδικό σκεπτόμενο σώμα που γνωρίζουμε, δεν αποτελείται από δύο καρτεσιανά ήμισυ –από τη “νόηση που στερείται σώματος” και από το “σώμα που στερείται νόησης”… Αυτό που σκέπτεται δεν είναι η ιδιαίτερη “ψυχή” που τοποθετείται από το θεό στο ανθρώπινο σώμα σαν σε προσωρινή κατοικία…, αλλά το ίδιο το σώμα του ανθρώπου. Η νόηση είναι μια ιδιότητα, ένας τρόπος ύπαρξης του σώματος, όπως και η έκτασή του, δηλαδή όπως η διάταξή του στο χώρο και η θέση του ανάμεσα στα άλλα σώματα», (Έβαλντ Ιλιένκοφ: Διαλεκτική Λογική, Δεύτερο Δοκίμιο, σελ. 35).\nΌμως, δυόμισι αιώνες μετά τον Σπινόζα, οι θετικιστές (το υποκειμενικό ιδεαλιστικό ρεύμα όπου ο Λένιν κατάτασσε και τους εμπειριοκριτικιστές) προσπαθούν να στηρίξουν τη Λογική, σαν επιστήμη της νόησης, πάνω στη βάση της μελέτης των «δομών του εγκεφάλου» ή των «δομών της γλώσσας». Στην πάλη ενάντιά τους, ο Ιλιένκοφ κινητοποιεί τον Μπαρούχ Σπινόζα, τον μεγάλο στοχαστή που έλεγε ότι πρέπει κανείς να εξετάσει «τον τρόπο της ενεργητικής, αιτιακής αλληλεπίδρασης» του σκεπτόμενου σώματος με άλλα σώματα, «σκεπτόμενα» και «μη σκεπτόμενα», κι όχι την εσωτερική δομή του εγκεφάλου.\nΗ σκέψη δεν ταυτίζεται με τη φυσιολογία του εγκεφάλου. «Μέσα στο κρανίο, επιμένει ο Ιλιένκοφ, δεν θα βρείτε ούτε έναν λειτουργικό προσδιορισμό της νόησης, επειδή η νόηση είναι λειτουργία της εξωτερικής αντικειμενικής επίδρασης, που προσδιορίζεται ενεργά από τη μορφή των εξωτερικών αντικειμένων και όχι από τη μορφή του σώματος του εγκεφάλου… Το μόνο “σώμα” που σκέπτεται από την αναγκαιότητα που ενυπάρχει στην ιδιαίτερη “φύση” του (δηλαδή στην ειδική δομή του) δεν είναι καθόλου ο μεμονωμένος εγκέφαλος, ούτε ακόμη ο άνθρωπος σαν όλο: με εγκέφαλο, καρδιά και χέρια και μ’ όλα τα ιδιαίτερα ανατομικά του χαρακτηριστικά. Κατά το Σπινόζα μόνο η Υπόσταση διαθέτει νόηση. Η νόηση έχει ως αναγκαία προϋπόθεση και απαράβατο όρο της (Sine qua non) τη Φύση ολόκληρη σαν ένα όλο», (Έβαλντ Ιλιένκοφ: Η Διαλεκτική Λογική, Δοκίμιο Δεύτερο, σελ. 64-65).\nΑλλά αυτό δεν αρκεί, μας βεβαιώνει ο Καρλ Μαρξ. «Σύμφωνα με τον Μαρξ, συνεχίζει ο Ιλιένκοφ, από αναγκαιότητα σκέπτεται μόνο η Φύση, η Φύση που έχει φθάσει στο στάδιο ο άνθρωπος να παράγει κοινωνικά την ίδια του τη ζωή, η Φύση που αλλάζει και αναγνωρίζει τον εαυτό της στο πρόσωπο του ανθρώπου… Η εργασία είναι το προτσές της αλλαγής της Φύσης με τη δράση του κοινωνικού ανθρώπου, που είναι το “υποκείμενο” στο οποίο ανήκει η νόηση ως “κατηγόρημα”. Αλλά η Φύση, η καθολική ύλη της Φύσης, είναι επίσης η υπόστασή της. Η υπόσταση, που με τον άνθρωπο έχει γίνει το υποκείμενο όλων των αλλαγών της, η αιτία του εαυτού της (causa sui)», (όπ.π., σελ. 65).\n«Δεν είναι αλήθεια ότι ο κόσμος γίνεται γνώσιμος με τις αισθήσεις μας. Στις αισθήσεις ο εξωτερικός κόσμος μάς δίνεται απλά, όπως δίνεται και σ’ ένα σκύλο. Γίνεται γνώσιμος όχι με τις αισθήσεις, αλλά με τη δραστηριότητα της σκέψης, που επιστήμη της είναι η λογική (και λογική, σύμφωνα με τον Λένιν, είναι και η θεωρία της γνώσης του σύγχρονου υλισμού)… Αν η σκέψη είναι απλά “λόγος πλην ήχος”, όπως νομίζει ο Μπογκντάνοφ (και αυτός είναι ο κεντρικός άξονας της αντίληψης ολόκληρου του θετικισμού), “άφωνος λόγος” ή διαδικασία ανάπτυξης των γλωσσικών συστημάτων, τότε έχει δίκιο ο θετικισμός. Κι εδώ ακριβώς αρχίζει η πορεία προς τον ιδεαλισμό», (όπ.π., σελ. 32-33).\nΟ Ιλιένκοφ έχει απόλυτα δίκιο. Το διαλεκτικό μονοπάτι της γνώσης της αλήθειας, της γνώσης της αντικειμενικής πραγματικότητας, είναι, όπως καθαρά γράφει ο Λένιν, το προτσές «από τη ζωντανή αντίληψη, στην αφηρημένη σκέψη και απ’ αυτήν στην πράξη», (βλ. Φιλοσοφικά Τετράδια, σελ. 152-153). Ο Μπογκντάνοφ και όλοι οι μαχιστές, ξεκινώντας από τα αισθήματά τους κι όχι από τον εξωτερικό αντικειμενικό κόσμο, κατρακυλούσαν στον ιδεαλισμό. Αυτό το έβλεπε κι ο Πλεχάνοφ και γι’ αυτό είχε αναλάβει την πάλη εναντίον τους. Εκείνο, όμως, που έβλεπε ο Λένιν, και που «δεν είχε προσέξει ο Πλεχάνοφ», ήταν οι κίνδυνοι που εγκυμονούσε «για τις τύχες της επανάστασης στη Ρωσία –και όχι μόνο στη Ρωσία– η ρωσική παραλλαγή της θετικιστικής αναθεώρησης των φιλοσοφικών βάσεων του επαναστατικού μαρξισμού», (Έβαλντ Ιλιένκοφ: Η Διαλεκτική του Λένιν και η Μεταφυσική του Θετικισμού, σελ. 25).\nΟ Λένιν ήταν επαναστάτης, και πάλευε για την ανατροπή των καπιταλιστών και την εγκαθίδρυση της εξουσίας της εργατικής τάξης κι όχι για κάποια αφηρημένα γνωσιολογικά σχήματα. Και γι’ αυτό πάλεψε με τόσο πείσμα και μέχρι τέλους τους αναθεωρητές του μαρξισμού, τους αναθεωρητές του Μπολσεβικισμού, το «Μαχισμό, τη φιλοσοφία της νεκρής αντίδρασης», όπως την χαρακτηρίζει στο βιβλίο του ο Ιλιένκοφ, υπερασπιζόμενος τη μαρξιστική κοσμοαντίληψη. «Η φιλοσοφία του διαλεκτικού υλισμού», συνεχίζει στην ίδια σελίδα ο Ιλιένκοφ, «η υλιστική διαλεκτική, η λογική της ανάπτυξης ολόκληρης της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας, η λογική της σκέψης που με τη δύναμή της δημιουργήθηκε το Κεφάλαιο, και η στρατηγική της πολιτικής πάλης του επαναστατικού κινήματος της διεθνούς εργατικής τάξης που στηρίζεται σ’ αυτό, ήταν ο στόχος της αναθεώρησης», ο στόχος της κυρίαρχης τάξης και των «λακέδων» της μέσα στο επαναστατικό κίνημα. Όπως ο Λένιν, ο Ιλιένκοφ κατανοούσε πολύ καλά ότι ήταν αδύνατο να είσαι επαναστάτης χωρίς να είσαι αδιάλλακτος υπερασπιστής της υλιστικής διαλεκτικής στον τομέα της φιλοσοφίας. Όπως ο Λένιν, ο Τρότσκι και όλοι οι άλλοι επαναστάτες, ο Ιλιένκοφ δεν ήταν «φιλόσοφος», ήταν μαρξιστής επαναστάτης που πάλευε για το κομμουνιστικό μέλλον της ανθρωπότητας –κι έτσι για την ανάπτυξη του διαλεκτικού υλισμού στην πάλη για την αλλαγή του κόσμου και την κατανόηση αυτής της αλλαγής.\nΕνάντιά τους, το προτσές της άρνησης είναι αντικειμενικό. Έτσι, η πρώτη εικόνα που αφαιρούμε είναι «ένας καθολικός πρώτος όρος, θεωρούμενος καθεαυτός και διεαυτός (που) παρουσιάζεται να είναι το Άλλο του εαυτού του»… (Χέγκελ). Είναι «η πρώτη καθολική έννοια που συναντάμε», (Λένιν). Ένα αρνητικό του «καθεαυτού» που δεν έχει ακόμα κανέναν απολύτως προσδιορισμό. Είναι μια απροσδιόριστη αρχή (που όπως γράφει ο Λένιν στη σελίδα 213 των Φιλοσοφικών Τετραδίων «δεν πρέπει να την υποτιμάμε»). «Είναι το Άλλο του εαυτού του», «το Άλλο του πρώτου, το αρνητικό του άμεσου» που «περιέχει εξολοκλήρου τον προσδιορισμό του πρώτου», του άμεσου, της ταυτότητας, του αντικειμενικού στον εξωτερικό κόσμο της Φύσης και της κοινωνίας (ταξική πάλη).\n«Έτσι, το πρώτο ουσιαστικά περιέχεται και διατηρείται στο Άλλο», στο αρνητικό του. Και «το να κρατάει κανείς σφιχτά το θετικό στο δικό του αρνητικό… είναι το πιο σημαντικό μέρος της λογικής γνώσης». Γιατί δεν είναι ένα «άδειο αρνητικό ή το Τίποτα», δεν είναι «άδεια άρνηση», δεν είναι «μάταιη άρνηση» δεν είναι «σκεπτικιστική άρνηση», (ο Λένιν το υπογραμμίζει αυτό γιατί εδώ ακριβώς εκδηλώνεται ο σκεπτικισμός όταν αγνοούμε το αντικειμενικό περιεχόμενο της πρώτης άρνησης –που δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί, κι αυτό κάνουν οι απανταχού ιδεαλιστές, κατρακυλώντας στο σκεπτικισμό). Είναι «η άρνηση ως μια στιγμή σύνδεσης (του αντικείμενου με το υποκείμενο), ως μια στιγμή ανάπτυξης». Είναι καθαρό: οι αισθήσεις μας δεν μας ξεγελούν. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, και είναι επιστημονικά ελεγμένο, ότι τα αισθήματά μας αντικατοπτρίζουν, φωτογραφίζουν με σχετική ακρίβεια τον εξωτερικό αντικειμενικό κόσμο. Έτσι, οι εικόνες που αρνούμαστε (αφαιρούμε) έχουν πάντα ένα αντικειμενικό περιεχόμενο, που δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί, αλλά υπάρχει μέσα στην εικόνα του αισθήματος! (Να επισημάνουμε ότι όλα τα αποσπάσματα αυτής της παραγράφου είναι του Χέγκελ και του Λένιν, παρμένα από τη σελίδα 207 των Φιλοσοφικών Τετραδίων).\nΜε την πρώτη άρνηση, που συμπέφτει με την αντανάκλαση, η Ταυτότητα (άπειρη και αντικειμενική) της πηγής του αισθήματος, στην άρνησή της μεταμορφώνεται σε Διαφορά (πεπερασμένη και υποκειμενική) της αισθητηριακής εικόνας. Αυτό είναι ένα αντικειμενικό νομοτελειακό προτσές ανάμεσα στα κύρια αντίθετα: τον αντικειμενικό κόσμο της Φύσης και της κοινωνίας, που είναι και το πρωταρχικό αντίθετο, και το υποκείμενο, τον άνθρωπο, που είναι το δευτερεύον. Τα δυο αυτά αυτοσχετισμένα αντίθετα (ατομικό και καθολικό) είναι ταυτόσημα και βρίσκονται σε διαλεκτική σχέση ενότητας, σύγκρουσης, αλληλοδιείσδυσης και αλληλομετατροπής. Μέσα από την ενότητα και σύγκρουση αυτών των αντιθέτων, η Φύση αλλάζει τον άνθρωπο και ο άνθρωπος, στην πάλη του να ζήσει, αλλάζει τη Φύση, αλλάζοντας ταυτόχρονα τον εαυτό του. Έτσι, η απλή άρνηση της Ταυτότητας σε Διαφορά είναι ο πρώτος βασικός νόμος της υλιστικής διαλεκτικής που διέπει τη Φύση, την κοινωνία και τη σκέψη του κοινωνικού ανθρώπου. Είναι ο νόμος της Ενότητας, της Σύγκρουσης και της Αλληλοδιείσδυσης των Αντιθέτων.\nΣ’ ολόκληρη την ανέλιξη του προτσές της γνώσης, με αποκορύφωμα τις διαλεκτικές στιγμές που η «ποσότητα» μεταμορφώνεται σε «ποιότητα» και τανάπαλιν (βλ. το στοιχείο 16 της Διαλεκτικής στη σελίδα 203 των Φιλοσοφικών Τετραδίων: «μετάβαση της ποσότητας σε ποιότητα και vice versa»), η κατηγορία του Μέτρου εκδηλώνει τη σχετική ενότητα των ιδιοτήτων της άπειρης ποσότητας και της πεπερασμένης ποιότητας στη σκέψη. Προσπαθώντας να διεισδύσει στην «πολύ σκοτεινή» ανάλυση του Χέγκελ για το Μέτρο, ο Λένιν γράφει στη σελίδα 111 των Φιλοσοφικών Τετραδίων: «“Η κομβική γραμμή των σχέσεων του Μέτρου” (Knotenlinie von Mabverhaltnissen) –μεταβάσεις της ποσότητας σε ποιότητα… Βαθμιαίο και άλματα». Και αμέσως μετά: «ΝΒ. Και ξανά στην επόμενη σελίδα, αυτό το βαθμιαίο δεν εξηγεί τίποτε χωρίς τα άλματα», (βλ. και Επιστήμη της Λογικής του Χέγκελ, σελ. 367-368). Για τον μαρξισμό, οι αλλαγές στην ποσότητα αλλάζουν την ποιότητα. (Να υπενθυμίσουμε ότι ο Χέγκελ, ξεκινώντας από την Απόλυτη Ιδέα του, βλέπει αυτό το προτσές αντεστραμμένο). Η ποσότητα και η ποιότητα, ενωμένες στην σύγκρουσή τους, αλληλοδιεισδύουν και αλληλο-μετατρέπονται. Καθώς στον αντικειμενικό κόσμο κάθε ποσότητα έχει ένα ποιοτικό χαρακτήρα και κάθε ποιότητα αντιστοιχεί σε μια καθορισμένη ποσότητα –το πραγματικό Είναι δεν είναι ούτε καθαρή ποσότητα ούτε καθαρή ποιότητα, αλλά ποσοτική ποιότητα ή ποιοτική ποσότητα,, δηλαδή Μέτρο.\nΠρέπει, ωστόσο, να είναι καθαρό: «... “Είναι η φύση του πεπερασμένου να περνάει πέρα από τον εαυτό του, να αρνείται την άρνησή του και να γίνεται άπειρο”…», όπως επιδοκιμαστικά παραθέτει ο Λένιν από την Επιστήμη της Λογικής, και, με τη σειρά του, επιβεβαιώνει το συμπέρασμα του Χέγκελ: «Καμιά εξωτερική (fremde) δύναμη (Gewalt) δεν μετατρέπει το πεπερασμένο σε άπειρο, αλλά η δική του (πεπερασμένη) φύση (seine Natur)», (Φιλοσοφικά Τετράδια, σελ. 100). Δίπλα, στο περιθώριο, ο Λένιν γράφει μέσα σε πλαίσιο: «Η διαλεκτική των ίδιων των πραγμάτων, της ίδιας της Φύσης, της ίδιας της πορείας των γεγονότων».\nΝα προσθέσουμε ότι το προτσές της πρώτης άρνησης είναι το ίδιο προτσές με «το σπάσιμο του ενός και μόνου όλου και τη γνώση των αντιφατικών του μερών» που «είναι η ουσία (ένα από τα “ουσιαστικά”, ένα από τα κύρια, αν όχι το κύριο, χαρακτηριστικό ή γνώρισμα) της διαλεκτικής… Σ’ αυτήν την πλευρά της διαλεκτικής, συνήθως (π.χ., ο Πλεχάνοφ) δεν δίνεται αρκετή προσοχή: η ταυτότητα των αντιθέτων παίρνεται σαν ένα άθροισμα παραδειγμάτων… κι όχι ως ένας νόμος της γνώσης (και ως ένας νόμος του αντικειμενικού κόσμου)», (Λένιν: Φιλοσοφικά Τετράδια, σελ. 316).\nΤα αντίθετα είναι ενωμένα και ταυτόχρονα αλληλο-αποκλείονται στη σύγκρουσή τους –έτσι μόνο μπορούν να αλληλο-διεισδύουν και να αλληλο-μετατρέπονται. Και η γνώση των δυο αυτών αντιθέτων στην αυτοσχέση τους «είναι η ουσία (ένα από τα “ουσιαστικά”…) της διαλεκτικής». Στο προτσές της γνώσης τα αντίθετα βρίσκονται σε μετάβαση το ένα προς το άλλο, και γίνονται ταυτόσημα πριν μετατραπούν στο αντίθετό τους. Στη διάρκεια αυτής της μετάβασης, με τη μετατροπή των αντιθέτων, η αντίφαση λύνεται και αναδύεται ένα νέο αντικείμενο που σαν ταυτότητα έχει εγγενή την αντίφαση μέσα του. Η λυμένη αντίφαση είναι ταυτόχρονα μια άλλη αντίφαση… και η αιώνια κίνηση και αλλαγή της ύλης συνεχίζεται στο χωροχρόνο, γίνεται δηλαδή διαρκής και άπειρη..\nΑναδημοσίευση απο: https://osr55.wordpress.com/2010/11/28/%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ad%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b1/\nΘόδωρος Καβάσης 13 Σεπτεμβρίου 2018 Απάντηση\nΗ μεγάλη ευθεία οφείλει να είναι κυρτή, το μεγάλο τετράγωνο δεν έχει γωνίες. Λάο-Τσε\nΣτον ίδιο ποταμό δεν ξαναμπαίνουμε, ούτε την ίδια ουσία ξαναγγίζουμε, γιατί όλα αλλάζουν βιαία και γρήγορα, καταλύονται-συντιθέμενα, Είναι-ΜηΌντας. Διαφερόμενον εαυτώ ομολογέει (αυτό που διαφέρει συμφωνεί με τον εαυτό του). Ηράκλειτος\nΑρχή και στοιχείο των όντων είναι το Άπειρο. Το άπειρο είναι η αέναη κίνηση που μέσα την τελείται το Γίγνεσθαι των κόσμων και των όντων. Η αέναη αλλαγή -το γίγνεσθαι- τελείται από τον διάλογο των αντιθέτων. Αναξίμανδρος\nΓια να υπάρχει κάτι πρέπει να έχει μέγεθος και κάποια απόσταση από άλλο, δεν μπορεί να υπάρξει έσχατο μέρος κάποιου ούτε του πράγματος, ούτε του περιθωρίου, έτσι αν υπάρχουν πολλά αυτά πρέπει να είναι συγχρόνως μικρά και μεγάλα, τόσο μικρά που να μην έχουν μέγεθος τόσο μεγάλα που να είναι απείρου μεγέθους (η αντιφατικότητα του Είναι). Το κινούμενο δεν κινείται ούτε εκεί που βρίσκεται ούτε εκεί που δεν βρίσκεται. (κινείται μέσα στον εαυτό του όντας εν τω γίγνεσθαι). Ζήνων\nΤο κινούμενο ευθύγραμμα και ομαλά στο σύμπαν κάποτε θα φτάσει στο σημείο που ξεκίνησε. Αινστάιν\nΟ κύκλος είναι πολύγωνο απείρων γωνιών.\nΤο ακαριαίο είναι συγχρόνως ακίνητο.\nΗ αντιφατικότητα των όντων και του κόσμου όπως την είδαν οι προσωκρατικοί και ο Λάο-Τσε.\nγια περισσότερα στην ανάρτησή μου “Διαλεκτική Υλιστική Σκέψη” thodoroskavasis.blogspot.com\nΘόδωρος Καβάσης 19 Δεκεμβρίου 2019 Απάντηση\nO Θεοδόσης Θωμαδάκης για τον Έβαλντ Βασίλιεβιτς Ιλιέγκοφ\nΣτην εργασία του κ. Θεοδόση Θωμαδάκη παρουσιάζεται η Λογική του Έβαλτ Βασιλιεβιτς Ιλιένκοφ. Η κριτική λοιπόν που θα γίνει εδώ κυρίως αφορά αυτή την εργασία αλλά αξαντανακλάσεως και κάποια μέρη της λογικής του Ιλιένκοφ, αν έχει αποδοθεί πιστά από τον κ. Θωμαδάκη. Επίσης η κριτική αυτή πατά επάνω στην προσωκρατική διαλεκτική, γι’αυτό θα επισημαίνονται αποσπάσματα των προσωκρατικών με τον τρόπο που εγώ έχω αντιληφθεί.\nΕισαγωγή: Αν η Διαλεκτικη δεν είναι μια διαφορετική Λογική που έχει κάτι δικό της να πεί, δεν έχει καμιά θέση στο διαλογικό γίγνεσθαι, αφού τότε θα συνέπιπτε με τον Ορθολογισμό. Κάποιοι διανοητές, κυρίως αριστεροί ρεφορμιστές που δεν έχουν αντιληφθεί ότι ο Ορθολογισμός από αρχαιοτάτων χρόνων έχει εμπλουτιστεί με μαθηματικές διαδικασίες οι οποίες ξεπερνούν τη στατικότητά του. Δηλαδή ότι με τον Διαφορικό, Ολοκληρωματικό και Απειροστικό λογισμό, συνίσταται ένας Δυναμικός Ορθολογισμός ο οποίος ξεπερνά τη στατικότητά του και τον οποίον προσομοιάζουν με την διαλεκτική.\nΛέει, ο διακεκριμένος διανοητής της αριστεράς Χαράλαμπος Θεοδωρίδης, στην μικρή πραγματεία του “Περί της Έννοιας του Μηδέν στη Διαλεκτική Νόηση”: “…η διαλεκτική ήταν κι εξακολουθεί να είναι μπερδεμένη ―αυτό δεν πρέπει να διστάσουμε να τ’ομολογήσουμε― κι έδωσε αφορμή σε συζητήσεις που δεν έκλεισαν ακόμα” και συνεχίζει: “Ο Πλάτων με τη διαλεκτική του εννοούσε πρώτα τις απλές λογικές πράξεις και το ξεχώρισμα των αντικειμένων ή των εννοιών σε γένη και είδη. Ο Πλάτων ακόμα εννοούσε ως διαλεκτική, τη διαδικασία εξεύρεσης της αλήθειας με ερωτήσεις κι απαντήσεις”. Και συνεχίζει πάρα κάτω: “Σήμερα πιο απλωμένη αντίληψη για τη διαλεκτική, είναι αυτή που έχει στενή σχέση με το γίγνεσθαι, την κίνηση και την αλλαγή. Διαλεκτικοί μ’αυτή την έννοια και μάλιστα οι πρώτοι, ήταν αδιαφιλονίκητα οι Ίωνες φυσικοί. Με αυτή την έννοια πήρε ο Χέγκελ τη διαλεκτική, ως δημιουργική κίνηση της ιδέας. Ενώ ο “Διαλεκτικός Υλισμός” ξεκινώντας από τον Χέγκελ ξαναγυρίζει με κάποιο τρόπο στην Ηρακλειτική διαλεκτική παράδοση”. (Εγώ θα τονίσω ότι το όνομα “Διαλεκτική” μπορεί να προήλθε από τη λεγόμενη διαλογική διαδικασία του Πλάτωνα, αλλά κατά τους προσωκρατικούς αυτός ο διάλογος δεν σταματούσε στα όρια των διαλεγομένων εννοιών. Αυτός εισήρχετο και συνέχιζε μέσα στις ίδιες τις έννοιες, χωρίς ν’αφήνει απαραβίαστα όρια μεταξύ τους, αντανακλώντας την αντιφατικότητα του Είναι). Ο Χ. Θεοδωρίδης μολονότι δέχεται την ύπαρξη διαλεκτικής λογικής, επιμένει ότι δεν είναι κατασταλαγμένη. Ένας άλλος διακεκριμένος διανοητής της αριστεράς, ο Ε. Μπιτσάκης, στο έργο του “Διάλεκτική και Νεώτερη Φυσική” με τη σειρά του θέτει το ερώτημα: “αν η διαλεκτική είναι επιστήμη κι αν οι νόμοι της έχουν το status των επιστημονικών νόμων”, κι ο Ε.Μπιτσάκης καταλήγει: “…η φιλοσοφία δεν είναι ειδική επιστήμη όπως η φυσική ή η χημεία. Οι νόμοι της κατά συνέπεια δεν μπορούν να έχουν το status των φυσικών και γενικά των ειδικών επιστημών… ”. Συνεχίζοντας ο κ. Μπιτσάκης θέτει το πρόβλημα της διαλεκτικής λογικής. “Υπάρχει ή όχι διαλεκτική λογική”; Κι απαντά: “Η διαλεκτική λογική είναι η λογική της αντίθεσης και όχι της αντίφασης. Εκφράζει την ύπαρξη αντιθέσεων στα ίδια τα πράγματα την συγκεκριμένη και ιστορικά διαφοροποιούμενη ενότητα αμοιβαία αποκλειομένων κατηγορημάτων. Εκφράζει την ύπαρξη απλών αντιθέσεων, που συνιστούν μια σχετικά στάσιμη αντιθετική ολότητα ή ύπαρξη αντιθέσεων που η σχέση τους εξελίσσεται και που η αντίθεση μπορεί να λυθεί με την καταστροφή του ενός πόλου της. Πως όμως είναι δυνατό να εκφραστεί η σύνθετη αντιθετική κίνηση του πραγματικού, η γένεση κι’η καταστροφή των μορφών στο επίπεδο της νόησης; Η λογική αντίφαση είναι απαράδεκτη και για τη διαλεκτική λογική. Η λογική της αντίθεσης δεν είναι αντιφατική”. Και ο Ε. Μπιτσάκης παραθέτει την άποψη του Η. Lefebvre: “Η διαλεκτική νόηση ορίζεται κι αυτή από κανόνες και νόμους, διαψεύδει την τυπική λογική αλλά δεν την καταργεί, δεν πέφτει στο παράλογο. Η διαλεκτική δεν επιτρέπει για το ίδιο αντικείμενο και την ίδια στιγμή, να διατυπώνουμε αντιφατικές αποφάνσεις. Δεν επιτρέπεται να πούμε ότι αυτό το χαρτί είναι ταυτόχρονα λευκό και μαύρο. Από όπου και το αξίωμα ότι”η θεωρία των αντιθέσεων δεν μπορεί να είναι αντιφατική”.\nΕδώ ο κ. Λεφέμπβρ ισχυρίζεται ότι “η αρχή της μη αντίφασης”, που πάνω της πατά “η αρχή της ταυτότητας” κι επικροτεί ο κ. Μπιτσάκης, είναι η πεμπτουσία της λογικής και κατ’επέκταση της διαλεκτικής, μια που και η διαλεκτική λογική δεν πρέπει να αντιφάσκει, αφού σύμφωνα με το απλοϊκό παράδειγμα τους, το άσπρο χαρτί δε μπορεί συγχρόνως να είναι και μαύρο. Θα μπορούσα ν’αντικρούσω αυτή τη βεβαιότητα των Μπιτσάκη και Λεφέμπβρ, μια που όλοι ξέρουμε ότι στη φύση όλα τα χρώματα είναι προσεγγιστικές συμβάσεις που δεν υπάρχουν ως καθαυτά, αλλ’αυτή είναι μια άλλη συζήτηση που θα αποπροσανατόλιζε την ουσία αυτού του θέματος. Τονίζω επίσης ότι ο Χέγκελ, ο Έγκελς κι ο Ηράκλειτος, δέχονται ότι η αντιφατικότητα είναι η ουσία της διαλεκτικής λογικής, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.\nΟ Ορθολογισμός υπακούει στην αντιθετικότητα, ενώ η Διαλεκτική στην αντιφατικότητα. Στην αντιθετικότητα τα ενάντια αλληλεπιδρούν αφήνοντας απαραβίαστα έσχατα όρια μεταξύ τους, ενώ στην αντιφατικότητα τα ενάντια αλληλεπιδρούν χωρίς ν’αφήνουν κάποιο απαραβίσατο όριο μεταξύ τους, συνιστώντας αντιφατικές ενότητες.\nΕπίσης: Δεν μπορεί κάποιος να είναι πέρα για πέρα υλιστής αν δεν είναι διαλεκτικός αλλά ούτε πέρα για πέρα διαλεκτικός αν δεν είναι υλιστής.\nΥπάρχει σήμερα μια ασάφεια που θέλει την ύπαρξη δύο Διαλεκτικών, μία αντιθετική και μία αντιφατική:\nΑ. Η Αντιθετική Διαλεκτική, δέχεται ότι στο βάθος του κόσμου υπάρχει ως κάποια εσχατολογική υπόσταση ενώ η γλώσσα που τον περιγράφει συντίθεται από μια σειρά έσχατα και αναλλοίωτα στοιχειώδη (γνώσιμα ή όχι), που αλληλεπιδρούν χωρίς να παραβιάζουν τα όρια μεταξύ τους, συνιστώντας έτσι ένα δυναμικό ορθολογικό διαφορικό λογικο-γλωσσικό σύστημα. Tα στοιχειώδη που συνιστούν αυτό το λογικο-γλωσσικό σύστημα προϋποθέτουν, η λειτουργία του συστήματος από μια στιγμή και μετά, να επαναλαμβάνει επ’άπειρον μια συγκεκριμένη, τετελεσμένη και πεπερασμένη σειρά παιγνίων, που μπορούν να ονομαστούν “συνθετικά πρότυπα του τέλους”. Αυτά τα στοιχειώδη βρίσκονται εκεί ιδεατά εκ των προτέρων, περιμένοντας την πραγματοποίησή τους απ’την ακολουθία της λειτουργίας του συστήματος. Ο Αριστοτέλης τη διαδικασία αυτή, ονόμασε Εντελέχεια. Tο σύστημα αυτό είναι τελεολογικό, κλειστό, πεπερασμένο, μιας ορθολογικής αντικειμενικότητας με όρους και όρια απόλυτα προκαθορισμένα, που προϋποθέτει την ύπαρξη “Kόσμου Ιδεών”, του οποίου το φαινομενικό γίγνεσθαι περιμένει ν’αναφανεί από την εξέλιξη της λειτουργίας αυτού του δυναμικού ορθολογικού συστήματος. Υπάρχει η υπόνοια ότι η λεγόμενη από τον Σπινόζα “Υπόσταση” θεωρείται ένα τέτοιο σύστημα η λογικο-γλωσσίκή σύνταξη του οποίου είναι ένας δυναμικός ορθολογισμός.\nΒ. Η Αντιφατική Διαλεκτική που δέχεται ότι ο κόσμος και η γλώσσα που τον περιγράφει, είναι Όλον σε συνεχή εξέλιξη. Γι’αυτό δεν συντίθεται από στοιχειώδη έσχατα κι αναλλοίωτα, αλλά από αντιφατικά και αυτοαναιρούμενα, τα οποία αλληλεπιδρώντας, δεν αφήνουν απαραβίαστα περιθώρια μεταξύ τους. Στον αντιφατικό αυτό κόσμο για να υπάρχει ένα γεγονός, πρέπει να καταλύεται-συντιθέμενο από υπογεγονότα κατώτερου επιπέδου (από τα πυρίδια του Ξενοφάνη, το αείζωον πυρ -ενέργεια- του Ηράκλειτου ή τον δυναμικό αιθέρα των Μιλησίων), τα οποία καί αυτά καταλύονται-συντιθέμενα με τον ίδιο τρόπο, επ’άπειρον. Δηλαδή έως το έσχατο επίπεδο, (τον αντιφατικό πυθμένα του κόσμου, όπως τον έδειξε ο Ζήνων), όπου τ’αντιφατικά στοιχειώδη τείνοντας για μηδενικό μέγεθος τείνουν συγχρόνως και για άπειρο, όντας ακίνητα και ακαριαία, συνθέτοντας ως υπόσταση την Αντιφατικότητα Γυμνή δηλαδή το Εν Δυνάμει Είναι, όπου εκεί υπάρχουν συγχρόνως εν δυνάμει όλα τα πρόσωποα και κανένα.\nΣύμφωνα λοιπόν με τους προσωκρατικούς: [Για να είναι ένα στοιχειώδες αντιφατικό έχοντας καταλυτικο-συνθετική φύση, πρέπει να διέρχεται εντός του μια συνεχής ροή-αντιροή υπογεγονότων (ενέργειας), τα οποία περνώντας μέσα από το γεγονός, φεύγουν για το σύμπαν επιστρέφοντας συνεχώς στο γεγονός. Αυτά ακολουθώντας αυτή τη διαδικασία, καταρχήν αλληλεπιδρούν σταδιακά με τα γεγονότα του εγγύτερου περιβάλλοντος, μετά μ’αυτά του απώτερου και τελικά με το σύμπαν, που είναι ο απώτατος ο Άλλος εαυτός, δηλαδή ο έσχατος συμπαντιακός αντίλογος του γεγονότος εξαιτίας του οποίου το υπογεγονός αλλάζει σταδιακά και επιστρέφοντας πίσω αλλάζει και το ίδιο το γεγονός από το οποίο ξεκίνησε. Επειδή όμως το σύμπαν των προσωκρατικών είναι άπειρο, η διαδρομή αναχώρησης-επιστροφής των υπογεγονότων στο σύμπαν δεν είναι απόλυτα κυκλική, αλλά πυκνή σπειροειδώς ελλειπτική. Έτσι επιστρέφοντας τα υπογεγονότα στη θέση δεν επαληθεύουν απόλυτα το καταλυτικο-συνθετικό γεγονός, αλλά το διαψεύδουν-επαληθεύοντάς το σιγά-σιγά λίγο πιο κει, κάνοντάς το να Είναι-Αυτό-Άλλο-Αλλού. Αφού λοιπόν το γεγονός συνεχώς αλλάζει-αλλάζοντας θέση συγχρόνως, ουσιαστικά κινείται εντός του. Κι επειδή τα όρια του αντιφατικού στοιχειώδους συνεχώς παραβιάζονται απ’τον εαυτό τους ταξιδεύοντας στο σύμπαν, περιέχουν στιγμιαία κάθε φορά με έναν δικό τους τρόπο κι ένα ολοκληρωμένο του πρόσωπο Όλου. Ο τρόπος αυτός είναι ο κώδικας του κόσμου όπως είναι κάθε στιγμή γεγραμμένος στο κάθε συγκεκριμένο αντιφατικό στοιχειώδες κατά την διάρκεια της αναχώρησης-επιστροφής των υπογεγονότων του στο σύμπαν και την αλληλεπίδρασή του μ’αυτό. Δηλαδή όπως το γεγονός έχει εξελιχθεί ως τη στιγμή της μορφοποίησής του, περιέχοντας με τρόπο δαιδαλώδη και παράκεντρο όλα τα πρόσωπα και τις στιγμές του έως τότε κόσμου. Αντιφατικά ο κόσμος μας είναι Ένα-Όλον-Ανοικτό, μια Γλώσσα σε συνεχές Γίγνεσθαι, όπου τα στοιχειώδη του περιέχουν το ανεπανάληπτο και τη δυνατότητα του απείρου ως αποτέλεσμα του ίδιου του εαυτού του]\nΥπενθύμιση Α: Στο έργο του “Η Δυναμική του Ελαχίστου”, ο διακεκριμένος διανοητής της αριστεράς Ε. Μπιτσάκης μας πληροφορεί ότι σύμφωνα με τον μεγάλο επιστήμονα και ανθρωπιστή Μπωμ: Στην κβαντομηχανική, η θεωρία του πεδίου περιγράφει την κίνηση των στοιχειωδών σωματίων, ως δημιουργία-καταστροφή τους. Έτσι αν ένα ηλεκτρόνιο υποστεί σκέδαση από την αρχική του πορεία σε διαφορετική, αυτό το περιστατικό περιγράφεται ως “καταστροφή” αυτού του ηλεκτρονίου και “δημιουργία” άλλου που κινείται σε νέα κατεύθυνση. Δηλαδή δεν υπάρχει σωμάτιο που να διατηρεί πάντα την ταυτότητά του. Έτσι αν δούμε την παράσταση του πεδίου κίνησης ενός ελευθέρου σωματίου βαθύτερα, διαπιστώνουμε ότι η κίνησή του περιγράφεται μαθηματικά ως μια σειρά καταστροφής-αναδημιουργίας που έχει συγχρόνως ως αποτέλεσμα τη συνεχή αλλαγή του σωματίου μέσ’το χώρο.\nΥπενθύμιση Β, λέει ο Ηράκλειτος: Στον ίδιο ποταμό δεν ξαναμπαίνουμε ούτε την ίδια ουσία ξαναγγίζουμε γιατί όλ’αλλάζουν βίαια και γρήγορα, φεύγουν-επιστρέφοντας, σκορπάνε-μαζεύοντας, καταλύονται-συντιθέμενα, Είναι-ΜηΌντας. Και ο Ζήνων συμπληρώνει: Το κινούμενο δεν κινείται ούτε στον τόπο που βρίσκεται ούτε στον τόπο που δεν βρίσκεται. Δηλαδή κινείται δια μέσου του γίγνεσθαι μέσα στον εαυτό του.\nΔιαπιστώνουμε λοιπόν ότι η σύγχρονη επιστήμη αντιλαμβάνεται την κίνηση και συμπεριφορά των κβαντικών γεγονότων όπως ο Ηράκλειτος κι ο Ζήνων.\n(Αν ο αναγνώστης θέλει να πληροφορηθεί εκτενέστερα περί αυτού, μπορεί ν’αποτανθεί στην ανάρτησή μου περί “Διαλεκτικής Υλιστικής Σκέψης” thodoroskavasisblogspot.com).\nΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΌΔΟΣΗ ΤΟΥ Θ. ΘΩΜΑΔΆΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΛΕΚΥΙΚΗ ΤΟΥ ΙΛΙΕΝΚΟΦ\n“Στον Έγκελς ολόκληρη η ζωντανή ανθρώπινη πράξη εισορμά στην ίδια τη θεωρία της γνώσης και προσφέρει το αντικειμενικό κριτήριο της αλήθειας: όσο καιρό δεν γνωρίζουμε ένα νόμο της φύσης, ο νόμος αυτός που υπάρχει και δρά ξέχωρα από τη γνώση μας, μας κάνει δούλους της τυφλής αναγκαιότητας. Από τη στιγμή όμως που γνωρίζουμε αυτόν τον νόμο, που δρα (όπως επανέλαβε χιλιάδες φορές ο Μαρξ) ανεξάρτητα από τη βούλησή και τη συνείδησή μας, είμαστε κύριοι της φύσης”.\nΕδώ θα κάνω μια μικρή παρέμβαση για να δείξω ότι αυτή η επισήμανση είναι υπερβολική. Λένε οι αρχαίοι Πάγανες Διαλεκτικοί τους οποίους ξεχνάμε: όποιος μιμήται ενάρετα τον Θεό (τη Φύση) δικαιούται μερίδιο. Δηλαδή ποτέ μα ποτέ δεν είμαστε κύριοι της φύσης αφού υπάρχουμε μέσα σ’αυτήν σαν στοιχεία της. Μπορούμε όμως να λέμε ότι κατανοούμε τη φύση και με την πράξη μας αποκομίζουμε ωφέλη απ’αυτήν, υποκαθιστώντας την. Και συνεχίζει:\nΗ κυριαρχία πάνω στη φύση που εκδηλώνεται με την πρακτική δράση της ανθρωπότητας, είναι αποτέλεσμα της αντικειμενικά πιστής αντανάκλασης των φαινομένων και του προτσές της φύσης στον ανθρώπινο εγκέφαλο, είναι απόδειξη του γεγονότος ότι αυτή η αντανάκλαση (μέσα στα όρια που μας δείχνει η πράξη) είναι μια αντικειμενική αιώνια αλήθεια. (Λένιν άπαντα τομος 18 Υλισμός και εμπειροκριτισμός, σελ. 201)\nΔεν είμαι γραμματικός ούτε λόγιος αλλά εδώ έχω κάποιες ενστάσεις μολονότι αυτό είναι κείμενο του Λένιν τον οποίον θαυμάζω. Αυτή η αντίληψη της αντικειμενικά πιστής αντανάκλασης της φύσης στην ανθρώπινη συνείδηση εκφράζεται εδώ υπερβολικά, αφού αυτή η αντανάκλαση δεν γίνεται μιας και δια παντός ώστε να συνιστά (όπως ισχυρίζεται ο Λένιν μιαν αιώνια αλήθεια) αλλά είναι μια ατέρμονη πορεία αλληλεπίδρασης ανθρώπινου εγκεφάλου και εμπειρικής διαδικασίας. Οι “αλήθειες” αλλάζουν σιγά-σιγά κατά την πορεία της γνώσης, αλλά και το όργανο της σκέψης μέσα απ’αυτή τη διαδικασία αναβαθμίζεται.\nΛένε οι αρχαίοι: Η μεγάλη ευθεία οφείλει να είναι κυρτή. Αυτή η πρόταση μολονότι κανόνας της διαλεκτικής, όπου η μέγιστη συσσώρρευση δίνει νέα ποιότητα, δεν γίνεται άμεσα αποδεκτή από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος την αντιλαμβάνεται μετά από μια πορεία αυτογνωσίας και αναβάθμισης του Είναι του ως νοόν υποκείμενο. Ακόμα και η αντικειμενικότητα στην οποία στηρίζεται ο αριστοτελικός ορθολογισμός και μας έχει οδηγήσει ως τον Νεύτωνα, με τη σύγχρονη αντίληψη περί επιστημονικότητας όπως διαμορφώνεται με την εμφάνιση της σχετικότητας και της θεωρίας των κβάντα αμφισβητείται βίαια και μαζί της αμφισβητείται και ο ίδιος ο ορθολογισμός, ανοίγοντας πλέον την πόρτα της αληθινής διαλεκτικής στη επιστήμη. Ακόμα ο αληθινός κόσμος όντας σε συνεχές γίγνεσθαι δεν μπορεί με κανένα τρόπο να θεωρηθεί απόλυτα αντιληπτός. Λένε οι αρχαίοι: στον ίδιο ποταμό δεν ξαναμπαίνουμε, ούτε την ίδια ουσία ξαναγγίζουμε, γιατί όλα αλλάζουν βίαια και γρήγορα φεύγουν-επιστρέφοντας, απλώνουν-μαζεύοντας, καταλύονται-συντιθέμενα, Είναι-ΜηΌντας. Κάποιοι αρχαίοι ήταν περισσότερο επαναστάτες τουλάχιστον στη νόηση, απ’τους μεγάλους επαναστάτες της εποχής μας.\nΕδώ πρέπει να μιλήσουμε και για την αντίληψη για την αντανάκλαση με την οποία προσλαμβάνεται η γνώση σύμφωνα με την παραδοσιακή διαλεκτική: Η παραδοσιακή διαλεκτική για να μην πέσει στον σολιψισμό και τον ιδεαλισμό του Επισκόπου Μπέρκλευ, τονίζει με έμφαση την αντικειμενικότητα των όντων και της νόησης(η αντικειμενικότητα προϋποθέτει, πως όταν κάτι συμβεί σε ένα υλικό σύστημα δεν είναι αναγκαίο να συμβεί κάτι και σε κάποιο άλλο σύστημα) και για να μπορέσει να δικαιολογήσει αντικειμενικά το νοείν αποδέχεται τη θεωρία της αντανάκλασης της γνώσης μέσω των αισθήσεων στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Αυτή όμως η αντίληψη απο αρχαιοτάτων χρόνων αμφισβητείται. Δηλαδή οι προσωκρατικοί αλλά και ο Πλάτων, άφηναν να εννοηθεί ότι η γνώση είναι κάτι πιο περίπλοκο από την αντανάκλαση του αντικειμενικά έξω από τη συνείδησή μας υπαρκτού κόσμου στον άνθρωπο. Επείδη αυτή μου η αντίληψη για τους προσωκρατικούς είναι κάπως παρακινδυνευμένη θα τους παρακάμψω και θα υπενθυμίσω ότι στη σύγχρονη επιστήμη και μάλιστα στην κβατομηχανική, η αντικειμενικότητα των συστημάτων αμφισβητείται βίαια όπως και ο ντετερμινισμός.(Ο αναγνώστης ας διαβάσει περί αυτού στην εργασία μου “Διαλεκτική Υλιστική Σκέψη” και το μέρος για την “Πράξη της Μέτρησης στην Κβαντομηχανική και την Φιλοσοφική της Διάσταση”).\nΉδη από την εποχή του Πλάτωνα η νόηση δεν αντιμετωπιζόταν ως απλή αντανάκλαση του κόσμου στα αισθητήρια όργανα του ανθρώπου, αφού κι ο σκύλος εδέχετο την ίδια αντανακλαση αλλά αντιλαμβανόταν την πραγματικότητα διαφορετικά. Κατά τον Πλάτωνα λοιπόν “γνωρίζουμε” όχι μόνο γιατί προσλαμβάνουμε την αντανάκλαση των εμπειρικών διεγέρσεων, αλλά και γιατί έχουμε ιδεατές αντιστοιχίες του γύρω κόσμου μέσα στον νου μας. Δηλαδή κοινωνούμε με έναν Κόσμο των Ιδεών. Αυτή τη σύλληψη πήρε ο Καντ και την μετονόμασε “εκ των προτέρων γνωστική δυνατότητα” του ανθρώπου και μάλιστα όρισε ότι αυτή είναι η βάση της επιστημονικότητα της Μεταφυσικής, η οποία σχετίζεται με την Νόηση. Μετά όμως την ανακάλυψη του DNA και την αποδοχή ότι αυτός ο εκ των προτέρων γνωστικός μηχανισμός δεν είναι απόλυτα εκ των προτέρων, αλλά είναι μια κληρονομική εμπειρική συσσώρευση δια της οποίας ο άνθρωπος έχει εσωτερικές αντιστοιχίες για να μπορεί να γνωρίζει, η επιστημονικότητα της μεταφυσικής των Καντ, Χέγκελ και όλων των ευρωπαίων ιδεαλιστών κατέβηκα από το άρμα της μεταφυσικής και πέζεψε στη γη.\nΑπό κει λοιπόν έχουμε ένα άλλο υλιστικό αφήγημα για το πως η γνώση είναι λογικά δυνατή: Επειδή ο άνθρωπος δεν είναι δημιούργημα του θεού αλλά αποτέλεσμα του παγκοσμίου γίγνεσθαι είναι αυτός ο ίδιος μια κωδική πλοκή που περιέχει όλο το παγκόσμιο γίγνεσθαι μέσ’τη δομή του DNA του και από κει του εγκεφάλου του. Γνωρίζουμε λοιπόν γιατί, όλη η πορεία του κόσμου είναι γεγραμμένη κωδικά μέσα μας, δηλαδή εμείς οι ίδιοι είμαστε αυτή η κωδική γραφή.\nΌταν η εμπειρία εισέλθει στον εγκέφαλο που είναι ένας απύθμενος γνωστικός μηχανισμός που περιέχει κωδικά όλο το γίγνεσθαι του κόσμου, η εμπειρία αφυπνίζει την κωδική γραφή και την αποκωδικοποιεί έτσι που γίνεται γνώση Η αντανάκλαση λοιπόν γίνεται “σ’έναν καθρέφτη που περιέχει ήδη την εικόνα και την επιβεβαιώνει μετατρέποντας της σε γνώση”.(Στην άποψη αυτή θα επανέλθουμε ξανά)\nΜας πληροφορεί ο κ. Θωμαδάκης ότι ο Ιλιέγκοφ ήταν διδάκτορας “φιλοσοφικών επιστημών” στο ινστιτούτο φιλοσοφίας ακαδημαϊκών επιστημών της ΕΣΣΔ και τιμήθηκε με το βραβείο Τσερνιτσέφσκι το 1965. Δηλαδή μ’άλλα λόγια ήταν το χαϊδεμένο παιδί μιας Σοβιετίας που είχε πλέον πάψει να είναι σοβιετική κι έψαχνε με μανία τον δρόμο προς την παλινόθωση του καπιταλισμού. Αυτό το αναφέρω όχι για να υποβιβάσω τον Ιλιένγκο αλλά για να υποβαθμίσω την επισήμανση του κ. Θωμαδάκη ο οποίος πάρα κάτω μας πληροφορεί ότι το έργο του Ιλιέγκο είχε περικοπεί από την σταλινική γραφειοκρατία. Ο Ιλιέγκοφ σύμφωνα με το κ. Θωμαδάκη συνέχισε το έργο του Λένιν για μια συστηματικά αναπτυγμένη έκθεση της διαλεκτικής όπως είναι η λογική και η θεωρία της γνώσης του σύγχρονου διαλεκτικού υλισμού.\nΣύμφωνα με τον κ. Θωμαδάκη μέσα από το επαναστατικό μήνυμα της γραφής του, επετέθει ενάντια στον πολιτικό εκφυλισμό της γραφειοκρατικής κλίκας του Κρεμλίνου για την ανατροπή της σταλινικής γραφειοκρατίας, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει κι αείμνηστος Τζέρυ Χίλι διαβάζοντας τη Διαλεκτική Λογική του η οποία είχε εκδοθεί στα αγγλικά από τις ρωσικές εκδόσεις της επάρατης σταλινικής γραφεικρατικής κλίκας του Κρεμλίνου, -για να τον φιμώσουν και να εξαφανίσουν τα γραφτά του; Για το λόγο αυτό δηλαδή για να τον τιμωρήσουν, σύμφωνα με τον κ. Θωμαδάκη, του προσέφεταν βραβείο και θέση διδασκαλίας στην ακαδημία.\nΕνάντια στη τυπική λογική και γενικότερα στη μεταφυσική σκέψη, η οποία σύμφωνα με τον Λένιν είναι ανίκανη να αξιοποιήσει διαλεκτικά τη Θεωρία της Αντανάκλασης στο προτσές και την ανάπτυξη της γνώσης, ο Ιλιένκοφ γράφει: Αντικείμενο ή θέμα μελέτης μας γενικά και σαν όλον, είναι η νόηση, το σκεπτέσθαι. Η Διαλεκτική Λογική έχει σαν στόχο της ν’αναπτύξει μιαν επιστημονική απεικόνιση της νόησης στις αναγκαίες στιγμές και με την αναγκαία αλληλουχία, που δεν εξαρτώνται καθόλου ούτε από τη θέλησή μας ούτε από τη συνείδησή μας.\nΚαι συνεχίζει: Δεν υπάρχουν δύο διαφορετικά και κατ’αρχήν αντίθετα αντικείμενα μελέτης -το σώμα και η νόηση- αλλά μόνον ένα μονδικό αντικείμενο, που το σκεπτόμενο σώμα του ζωντανού, του πραγματικού ανθρώπου (είτε κάποιου άλλου ανάλογου όντος, αν υπάρχει κάπου στο διάστημα)… Ο ζωντανός σκεπτόμενος άνθρωπος, το μοναδικό σκεπτόμενο σώμα που γνωρίζουμε, δεν αποτελείται από δύο καρτεσιανά ήμισυ -από την νόηση που στερείται σώματος και το σώμα που στερείται νόησης… Αυτό που σκέπτεται δεν είναι η ιδιαίτερη ψυχή που τοποθετείται από τον θεό στο ανθρώπινιο σώμα σαν προσωρινή κατοικία…, αλλά το ίδιο το σώμα του ανθρώπου. Η νόηση είναι μια ιδιότητα, ένας τρόπος ύπαρξης του σώματος, όπως η έκτασή του δηλαδή η διάταξή του μέσα στον χώρο και τη θέση του ανάμεσα στ’άλλα σώματα. (Έβαλτ Ιλιένκοφ:Διαλεκτική Λογική).\nΗ πρόταση αυτή του Ιλιένκοφ μολονότι σε γενικές γραμμές σωστή δεν είναι δα τώρα πια επαναστατική. Ακόμα και οι ορθολογιστές οι οποίοι αντιτίθενται βίαια στη διαλεκτική δεν διαφωνούν μ’αυτήν. Εξ’άλλου οι γνώστες της αρχαιοελληνικής γραμματείας γνωρίζουν ότι όλ’αυτά έχουν εξαντληθεί απ’τους προσωκρατικούς και μόνο μετά την είσοδο στο διαλογικό προσκήνιο του Πλάτωνα αυτό άλλαξε με την πρότασή του για τον κόσμο των ιδεών. Όμως ο Πλάτων αυτή του την πρόταση έκανε για να δώσει απάντηση στο ερώτημα πως η νόηση είναι λογικά δυνατή. Βέβαια και ο Πλάτων γονιμοποίησε τις απόψεις του Παρμενίδη για το ΕΟΝ (το Υπάρχον) αλλά και την άποψη του Αναξαγόρα για τον “Νου” που είναι ένα είδος συμπαντιακής νόησης και νοητικής Υπόστασης με την οποία ο άνθρωπος κοινωνεί κι έτσι μπορεί να νοεί. Ο Άνθρωπος κατά τον Πλάτωνα κοινωνώντας με τις ιδέες διαθέτει εσωτερικές λογικές αντιστοιχίες για να μπορεί να κατανοεί και να οργανώνει μέσα στον Νού του τον κόσμο. Οι Ιδέες λοιπόν μπορεί για τον Πλάτωνα να μην είναι κάτι ξέχωρο από το Είναι, υπάρχοντας μόνες τους έξω από την ανθρώπινη φύση. Το πράγμα χάλασε από τότε που ο Καντ εντάσσοντας την Νόηση μέσα στη Μεταφυσική θεώρησε ότι ο άνθρωπος έχει έναν εκ των προτέρων γνωστικό μηχανισμό μέσα του, που ως εκ των προτέρων έχει φύση μεταφυσική. Αυτός συνέραψε την άποψη του Πλάτωνα περί ιδεών με ό,τι συνήγαγε από το αριστοτελικό Όργανο για την ορθή λογική.\nΕδώ θα κάνω μια παρεμβολή η οποία μπορεί να αποδόσει αργότερα και να διαλευκάνει ορισμένες αντιλήψεις του Ιλιένκοφ από τώρα. Υπάρχει εδώ μια ιδεαλιστική υπερβολή στην οποία ο Ιλιένοφ υποπίπτει ακολουθώντας τις αντιλήψεις περί νόησης του Μπαρούχ Σπινόζα. Η νόηση σύμφωνα με κάποιες προτάσεις του Σπίνόζα δεν απορρέει από τον ανθρωπο αλλά από την συμπαντιακή-σκεπτόμενη Υπόσταση του Είναι. Αυτήν την συμπαντιακή σκεπτόμενη Υπόσταση του Είναι, ο Αναξαγόρας είχε δυο χιλιάδες χρόνια πριν τον Σπινόζα είχε ονομάσει “Νου”. Αυτό τον Νου ο Χέγκελ αργότερα ονόμασε Απόλυτο ή παγκόσμιο Εγώ το οποίο υπάρχει πίσω από την έννοια των “εγώ” ως συγκεκριμένων κ.λπ. Όλα αυτά αποπνέουν μια δυσοσμία μεταφυσική γιατί σιτίζονται εκεί που αποπατεί η Υλιστική Διαλεκτική. Διαλεκτικά-υλιστικά το νοείν απορρέει από τον εγκέφαλο ο οποίος αξιοποιεί την εμπειρία και η εμπειρία του δίνει τη δυνατότητα ν’αυτο-οργανώνεται, ανεβάζοντας το επίπεδο των δυνατοτήτων του. Κι επειδή φτάσαμε ως εδώ πρέπει να ορίσω τον τρόπο που το κατανοώ. Ήδη από την εποχή των προσωκρατικών, το Είναι, το Νοείν και το Λέγειν συμπίπτουν, δηλαδή συνιστούν μιαν αδιάρρηχτη ενότητα. Δεν είναι λοιπόν σύλληψη του Σπινόζα η ενότητα Νοείν και Είναι, είναι των προσωκρατικών. Ακόμα πάρα κάτω οι προσωκρατικοί διαφωνούν στο “πως και που” συνίσταται αυτή η ενότητα ή ακόμα στο πως γίνεται κατανοητή από τον άνθρωπο. Και οι δύο βάρδοι της νόησης Ηράκλειτος και Παρμενίδης συμφωνούν ότι το Νοείν και το Είναι συμπίπτουν στον Λόγο. Δηλαδή και για τους δύο ο Λόγος συγκεντρώνει μέσα του το Νοείν και το Είναι. Διαφοτερικός όμως είναι ο Λόγος του Ηράκλειτου από αυτόν του Παρμενίδη. Ο Λόγος του Παρμενίδη είναι αντιθετικός, ενώ ο Λόγος του Ηράκλειτου αντιφατικός. Ο αντιθετικός Λόγος περιγράφει και ορίζει την Ορθολογική σκέψη, ενώ ο αντιφατικός την Διαλεκτική σκέψη. Κατά την αντιθετικότητα τα ενάντια αλληλεπιδρούν αφήνοντας απαραβίαστα όρια μεταξύ τους, ενώ κατά την αντιφατικότητα τα ενάντια αλληλεπιδρούν χωρίς ν’αφήνουν απαραβίαστα όρια μεταξύ τους συνιστώντας αντιφατικές ενότητες στις οποίες τα ενάντια γεννούν το ένα το άλλο, αλλά συγχρόνως το μάχονται κιόλας.\nΗ διαφορά της διαλεκτικής με τον ορθολογισμό έχει ήδη ξεκαθαριστεί πριν 2500 χρόνια κι εμείς ακόμα τσαλαβουτάμε αμέριμνα και χωρίς διαλογική συνέπεια μεταξύ ορθολογισμού και διαλεκτικής, ονομάζοντας “διαλεκτική” πάρα πολλές φορές διάφορες μορφές ορθολογισμού και ειδικά τον δυναμικό (διαφορικό) ορθολογισμό, ο οποίος είχει ήδη ολοκληρωθεί από τον Νεύτωνα και τον Λάιμπνιτς. Ο Μπαρούχ Σπινόζα είναι ένας ηρωικός διανοητής ο οποίος κατά τα τέλη του μεσαίωνα, σήκωσε το ανάστημά του ενάντια στο Ιουδαϊκό και το Χριστιανικό σκότος, το οποίο είχε πια αποκτήσει και φιλοσοφικό υπόβαθρο. Ο ακρογωνιαίος λίθος αυτού του υπόβαθρου ήταν ο Ντεκάρτ και οι ανερχόμενοι τότε χριστανο-ιδεαλιστές. Οι ευρωπαίοι φανατικοί χριστιανοί, λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τον Ελληνιστικό κόσμο. Κατέστρεψαν τα αγάλματά τους γιατί παρουσίαζαν το γυμνό ανθρώπινο σώμα., αφού η ομορφιά σ’έναν τέτοιο κόσμο του σκότους, θεωρήθηκε ύβρις όπως και η ομορφιά της σκέψης, αφού η ελεύθερη σκέψη ήταν το απαγορευμένο. Αυτή η ελεύθερη σκέψη ύβριζε σηκώνοντας αντίλογο στον ιερό λόγο του θεού, έτσι οι βιβλιοθήκες έπρεπε να καούν. Οι ευρωπαίοι λοιπόν όταν άρχιζαν να βγαίνουν απ’το σκότος της χριστιανικής πίστης τους άρχισαν να σκαλίζουν τις καμένες βιβλοθήκες και ν’ανακαλύπτουν μέσα στα καμένα ξανά τον αληθινό κόσμο. Ένας απ’αυτούς ήταν κι ο Σπινόζα. Πήρε τον ορθολογισμό και τον ντετερμινισμό του Παρμενίδη, πήρε την ορθολογική τυπικότητα του Αριστοτέλη και την ελληνιστική επιστημονικότητα της ευκλείδειας γεωμετρίας και κατασκεύασε μια ιδιόμορφη και ευφυή θεωρία. Το να χρησιμοποιείται όμως αυτή του η θεωρία σαν προπομπός της διαλεκτικής είναι ανοησία. Αφού αυτή είναι πέρα για πέρα και εκνευριστικά ντετερμινιστική.\nΕπίσης η περίφημα ρήση του ότι ο ορισμός είναι μια άρνηση, έχει αναλυθεί από τον Πλάτωνα αλλά και άλλους αρχαίους διανοητές όπως ο Αριστοτέλης. Αυτό είναι βασικός όρος του αριστοτελικού ορθολογισμού δια του οποίου γεννώνται οι κατηγορίες. Ένα μήλο ενώ είναι μία κατάφαση, συγχρόνως είναι και μια σειρά αρνήσεων που δια μέσου αυτών οργανώνονται οι κατηγορίες. Το μήλο λοιπόν δεν είναι αχλάδι, δεν είναι πρόβατο, δεν είναι γίδι. Μοιάζει όμως με το αχλάδι, δεν μοιάζει με το πρόβατο. Όλο αυτό δεν είναι ανακάλυψη του Σπινόζα, αλλά αυτό επίσης δεν σχετίζεται με τις βάσεις της διαλεκτικής σκέψης. Είναι ο Αριστοτέλης που τα συστηματοποίησε στο Όργανον του Ορθολογισμού και από κει μας έδωσε την επάρατη τυπική ορθολογικότητα, που χωρίς αυτήν μέρι τώρα δεν πάει η επιστήμη πουθενά. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι ένα κατεξοχήν υπολογιστικό όργανο ορθολογικής τυπικότητας.\nΥπάρχει και μια συλληψη του Ιλιένκοφ η οποία είναι ακρως αντεπιστημονική κατά την οποία η σκέψη δεν ταυτίζεται με την φυσιολογία του εγκεφάλου: Μέσα στο κρανίο επιμένει ο Ιλιένκοφ, δεν θα βρείτε ούτε έναν λειτουργικό προσδιοριαμό της νόησης, επειδή η νόηση είναι λειτουργία της εξωτερικής αντικειμενικής επίδρασης που προσδιορίζεται ενεργά από τη μορφή των εξωτερικών αντικειμένων και όχι από τη μορφή του σώματος του εγκεφάλου… Το μόνο σώμα που σκέπτεται από την αναγκαιότητα που ενυπάρχει στην ιδιαίτερη “φύση” του (δηλαδή στην ειδική δομή του), δεν είναι καθόλου ο μεμονωμένος εγκέφαλος, ούτε ακόμα ο άνθρωπος σαν Όλον. (Έβαλντ Ιλιένκοφ: Διαλεκτική Λογική, δοκίμιο δεύτερο, σελ 64-65)\nΕγώ έχω αντιρρήσεις σ’αυτή την άποψη: Μετά την ανακάλυψη του ανθρώπινου DNA όλες οι αντιλήψεις περί νόησης πέρασαν στην επιστήμη της νευροφυσικής. Υπάρχει η αντίληψη ότι το DNΑ είναι η καταγραφή του παγκοσμίου γίγνεσθαι στον άνθρωπο ή ακόμα ότι ο άνθρωπος είναι αυτή η καταγραφή. Δηλαδή ο άνθρωπος γνωρίζει και η γνώση του είναι έγκυρη, γιατί είναι γεγραμμένη κωδικά μέσα στη δομή του ανθρώπου και ειδικά στον εγκέφαλό του. Με την είσοδο της εμπειρίας στον εγκέφαλο αποκωδιοποιείται η αρχαία καταγραφή που υπάρχει στον εγκέφαλο και μετατρέπεται σε γνώση.\nΌταν μιλάμε για διαλεκτική είναι ύβρις αλλά και ανοησία να παραμερίζουμε τους Αναξίμανδρο, Ηράκλειτο, Λάο-Τσε και Ζήνωνα και να οδηγούμεθα στη διαλεκτική από τον Μπαρούχ Σπινόζα ο οποίος είναι πέρα για πέρα ορθολογιστής.\nΟ Ορθολογισμός αποδέχεται ότι ο κόσμος που ερχόμαστε σε άμεση επαφή είναι φαινομενικός και ότι πίσω απ’αυτόν υπάρχει η Υπόσταση των Καθαυτών η οποία μάλιστα είναι αδύνατο να γνωστεί. Αυτή η πρόταση είναι του Παρμενίδη ο οποίος σήκωσε το διαλογικό του ανάστημα ενάντια στη Διαλεκτική των Ιώνων διανοητών και ειδικά του Ηράκλειτου.\nΕπειδή πολλές φορές μαθαίνουμε για μας περισσότερα από τους αντιπάλους μας, δε θα παρουσιάσω την Διαλεκτική των Ιώνων αλλά την αντιδιαλεκτική πολεμική του Παρμενίδη γι’αυτούς και ειδικά για τον Ηράκλειτο:\n[Άκουσε λοιπόν με προσοχή αυτά που θα σου πω: αυτοί οι δυο δρόμοι μόνον είναι αντιφατικοί. Ο ένας, ότι κάτι δεν μπορεί να Είναι και να Μην Είναι (να είναι-μη όντας), αυτός είναι ο δρόμος της πειθούς, γιατί απ’την αλήθεια διαφεύγει. Ο άλλος (το Μη-Είναι), όπως έχει χρέος δε μπορεί να υπάρχει. Απ’αυτόν σ’αποτρέπω τελείως, γιατί το Μη-Είναι δε μπορείς ούτε να το νοήσεις, ούτε να το γνωρίσεις, ούτε να το πεις. (Το υπάρχειν του μη-Είναι είναι η αντιφαση γυμνή)\nΕίναι ανάγκη το Λέγειν το Νοείν και το Είναι να συμπίπτουν, γιατί μόνο το Είναι υπάρχει, το Μηδέν δεν υπάρχει, έτσι σε συμβουλεύω να σκέπτεσαι.\nΑπό τον δρόμο αυτό, τον πρώτο, τον αντιφατικό, σε αποτρέπω.\n(είναι ο πρώτος απ’τους δυο δρόμους που παρουσιάζει στο απόσπασμα 2 και στίχο 3)\nΟι θνητοί απ’αυτόν δεν έμαθαν τίποτα, γίνονται δίβουλοι, γιατί η αμηχανία στα στήθια τους σαλεύει το νου. Φαντάζουν κουφοί, τυφλοί και χαμένοι, χωρίς κρίση, αυτοί που νομίζουν ότι η συγκριτική βεβαιότητα, -είναι και δεν είναι- έγκυρη, γιατί δέχονται πως για όλα υπάρχει και αντίδρομος τρόπος\nνα είναι συγχρόνως.\nΕγώ νομίζω ότι απ’όπου ξεκινάμε, εκεί γυρίζουμε πάλι. (Ο κόσμος είναι κλειστό σύστημα. Λέει ο Αϊνστάιν: όταν ένα σώμα στο διάστημα κινείται ευθύγραμμα και ομαλά κάποτε θα γυρίσει στη θέση που ξεκίνησε).\nΗ Ταυτότητα ποτέ μα ποτέ δεν θ’αναγκαστεί, να Είναι-ΜηΌντας (να αντιφάσκει). Να είσαι λοιπόν μακριά από τον αντιφατικό δρόμο και μην παρασύρεσαι από την συνήθεια, αλλά ότι βλέπεις ή ακούς, κρίνε το με τον τρόπο που σου έμαθα το δοκιμασμένο.\n(Επειδή η νόηση και το είναι συμπίπτουν) μπορείς να φωτίσεις, δια μέσου των παρόντων, με τον νου (την λογική, τον ορθολογισμό) με βεβαιότητα τα απόντα. Γιατί δεν μπορεί να αποκοπεί το υπάρχον του υπάρχοντος (ο νους από το είναι), ούτε θεωρώντας τον κόσμο με την μορφή του τετμημένου (των πολλών), ούτε ως ενότητα, ως όλον.\nΟ μόνος δρόμος που μπορούμε να μιλάμε γι’ αυτόν, μας μένει το Είναι. Πάνω σ’αυτόν υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία, όπως ότι το αθάνατο είναι αγέννητο, όλον, αταλάντευτο, τετελεσμένο. Ποτέ δεν ήταν, ούτε θα είναι (δεν έχει παρελθόν ή μέλλον), γιατί όλο αυτό μαζί είναι Ένα, συνεχές, μόνο τώρα. Τι είδους γέννα να αναζητήσεις σε αυτό; Από που προς τα που να επεκταθεί; Για το Μη-Ον, το Μη Υπάρχον, δεν μπορείς να πείς ή να καταλάβεις τίποτα, επειδή δεν υπάρχει, ούτε λέγεται ούτε νοήται. Δε μπορεί τίποτα να αναγκάσει κάτι να υπάρξει πριν ή μετά το Μηδέν. Έτσι λοιπόν κάθε τι πρέπει να συμπέσει με τό Όλον, το σύμπαν ή το μηδέν που δεν υπάρχει. Από το μη υπάρχον δε μπορεί να περιμένει κάποιος, ούτε γίγνεσθαι, ούτε όλλυσθαι, αφού αυτό ορίζει η λογική. Κάθε κρίση πρέπει να βρίσκεται μέσα σ’αυτά τα όρια: να Είναι ή να Μην Είναι. Όπως είναι αναγκαίο, ο ένας δρόμος κρίνεται ανώνυμος και χωρίς νόημα (ανύπαρκτος). Ενώ ο άλλος κρίνεται ο δρόμος της βεβαιότητας των συγκριτικών διαδικασιών όπου τα όμοια ανήκουν σε συγγενή ομάδα και είναι ο σωστός.\nΕδώ σταματώ το λόγο που έχει αληθινό νόημα και θα μιλήσω για τον κόσμο της αμφίδρομης αλήθειας, της φθαρτής, τον απατηλό. Νομίζουν πως κάθετί έχει δυο τρόπους να υπάρχει έχοντας δυο μορφές, η μια δεν τους αρκεί. Εδώ ακριβώς κάνουν λάθος. Τ’αντίθετα θεωρούν ενωμένα, ενώ συγχρόνως έβαλαν διαχωριστικά όρια μεταξύ τους. Από τη μια, το αιθέριο πυρ της φλόγας, ίδιο πάντα με τον εαυτό του, απ’την άλλη, διάφορο απ’τον εαυτό του, αυτό το ίδιο ενάντια στον εαυτό του, δηλαδή σκοτάδι πυκνό μπερδεμένο. Σου μιλώ για τον φαινομενικό κόσμο, το διάκοσμο, για να μην ξεγελαστείς ποτέ απ’τη φθαρτή σκέψη.\nΕπειδή όλα έγιναν από φως και σκότος, με τις δικές τους δυνάμεις, και μετά σκληρή πάλη πήραν διάφορες μορφές, ό,τι “περισσεύει” είναι τόσο φως, όσο και σκότος ίσα μεταξύ τους, γιατί πέραν αυτών δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα άλλο, ούτε κενό].\nΛέει ο κ Θωμαδάκης: Ορίζοντας τη νόηση ως ιδιότητα, ως κατηγόρημα της ύλης (Υπόσταση), ο Σπινόζα ξεπέρασε την εποχή του αφήνοντας πίσω τόσο τους ιδεαλιστές όσο και τους εκπροσώπους του μηχανιστικού υλισμού. Με την Υπόσταση, την επιστημονική αυτή ανακάλυψη, έγινε αποφασιστικός κρίκος στην ανάπτυξη της ανθρώπινης γνώσης. Αυτή είναι η μεγάλη συνεισφορά του στην ανθρωποτητα.\nΕδώ ο διανοητής πρέπει νε έχει πολλές ενστάσεις. Η νοούσα Υπόσταση δεν μπορεί παρά να είναι μια θεολογική προσέγγιση στην θεωρία περί νόησης. Ο Αναξαγόρας την υπόσταση αυτή την όρισε ως “Νου” και ο Χέγκελ ως Απόλυτο-Εγώ. Από την άλλη ο Αναξίμανδρος όρισε ως υπόσταση του κόσμου το “αντιφατικό στοιχειώδες” όπου το Άπειρο είναι τόσο Μεγάλο όσο και Μικρό. Τόσο Μεγάλο που περιέχει ποσοτικά τα πάντα όσο και το Μικρό που να περιέχεται από τα πάντα. Το Μικρό το στοιχειώδες για τον Αναξίμανδρο, όντας σε συνεχή εξέλιξη είναι ποιοτικά αυτό το ίδιο Άπειρο. Και ο Ζήνων συμπληρώνει: Για να υπάρχει κάτι πρέπει να έχει μέγεθος και κάποια απόσταση από άλλο, δεν μπορεί να υπάρξει έσχατο μέρος κάποιου, ούτε του σώματος ούτε του περιθωρίου. Έτσι αν υπάρχουν πολλά είναι τόσο μικρά όσο και μεγάλα. Τόσο μικρά που είναι μηδενικού μεγέθους και τόσο μεγάλα που είναι απείρου μεγέθους. Εδώ ο Ζήνων με τον δικό του τρόπο δείχνει ότι το Είναι ως τέτοιο έχει αντιφατική φύση και ως αντιφατική Υπόσταση είναι το Εν Δυνάμει Είναι. Το εν δυνάμει Είναι είναι η αντιφατικότητα γυμνή κι έχει όλα τα πρόσωπα συγχρόνως και κανένα. Έτσι μιλά και σκέπτεται η Αντιφατική Υλική Υπόσταση. Δηλαδή δεν έχει απόλυτα δικό της Λόγο και Νόηση, αλλά όντας όλα τα πρόσωπα και συγχρόνως κανένα, γεννάται κάθε φορά από την πράξη και τους συνηρμούς του νοήμονος ανθρώπου.\nΕπειδή το Νοείν για τον Σπινόζα είναι ορθολογικό, το λογικο-γλωσσικό του σύστημα προϋποθέτει ότι λειτουργώντας, από μια στιγμή και μετά θ’αναπαράγει και θα επαναλαμβάνει τα ίδια λογικο-γλωσσικά παίγνια τα οποία θα μπορούσαμε να ονομάσουμε “συνθετικά πρότυπα του τέλους”. Αυτά από τη στιγμή που ετέθησην οι όροι λειτουργίας του συστήματος, είναι εκεί από την αρχή περιμένοντας την πραγματοποίησή τους από αυτήν τη λειτουργία. Αυτό το σύστημα είναι αντικειμενικό, ορθολογικό, κλειστό προδιαγεγραμμένο και τετελεσμένο. Άρα δεν μπορεί να είναι Διαλεκτικό-αντιφατικό.\nΕμείς λοιπόν μπορούμε να λέμε και να ορίζουμε ό,τι θέλουμε και όπως θέλουμε, αλλά αν θέλουμε να ακολουθούμε τη Λογική πρέπει να μην τσαλαβουτάμε σε αλληλο-συγκρουόμενα λογικά συστήματα γιατί γεννώνται αντινομίες.\nΚαι βέβαια η αντίληψη περί της Υπόστασης δεν μπορεί να θεωρηθεί επιστημονική ανακάλυψη, όπως ισχυρίζεται ο κ. Θωμαδάκης, είναι μια ποιητική σύλληψη ή τέλος πάντων μια ευφυής υπόθεση.\nΠάρα κάτω ο κ. Θωμαδάκης προσπαθεί να φέρει αφηρημένα παραδείγματα της μετατροπής την ποσότητας σε ποιότητα και το αντίθετο όμως η ορολογία και η διαλογική ακολουθία του είναι τόσο μίζερη που χάνεται η διαλεκτική κομψότητα του λέγειν. Λέει ο Λάο-Τσέ: “η μεγάλη ευθείθα οφείλει να είναι κυρτή”, “το μεγάλο τετράγωνο δεν έχει γωνίες”. Ο Ηράκλειτος “η ευθύγραμμη πορεία είναι αποτέλεσμα περιστροφής” και η σύγχρονη γεωμετρία: Ο κύκλος είναι πολύγωνο απείρων γωνιών.\nΜε τα σημερινά δεδομένα η σύγχρονη επιστήμη έχει ανάγκη και ψάχνει για ένα νέο λογικό όργανο που θα μπορέσει να περιγραψει τον κόσμο και να οδηγήσει την επιστήμη στον νέο κόσμο. Όλα τα δεδομένα θέλουν αυτό το οργανο σκέψης να είναι η Διαλεκτική. Δηλαδή η επιστήμη χρειάζεται μια νέα λογοκο-γλωσσική σύνταξη, πάνω στην οποία να πατήσει η νόηση και να δόσει ένα Διαλεκτικο-τυπικο όργανο σαν αυτό του Αριστοτέλη για τον Ορθολογισμό. (Ο ενδιαφερόμενος ας ανατρέξει στην ανάρτησή μου “Διαλεκτικη Υλιστική Σκέψη”, thodoroskavasisblogspot.com).


Αγορές ειδών γυμναστικής - Page 5\nΑγορές ειδών γυμναστικής\nΘέμα: Αγορές ειδών γυμναστικής\nΣελίδα 5 από 9 Πρώτη ... 34567 ... Τελευταία\nΕμφάνιση αποτελεσμάτων : 61 έως 75 από 130\n02-10-14 17:11 #61\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη Physique : 02-10-14 στις 17:13\n02-10-14 17:12 #62\nΣτην θέση σου, με τα 600 ευρώ θα κατέφευγα σε πιο ποιοτικές λύσεις από τέτοιου είδους πολυόργανα. Το μόνο που χρειάζεσαι για το σπίτι είναι:\n1) Έναν ανεξάρτητο από ορθοστάτες και στιβαρό πάγκο πολλαπλών θέσεων τόσο της πλάτης όσο και του καθίσματος\nτον δεύτερο πάγκο τον έχω στο σπιτικό μου γυμναστήριο και είναι ό,τι καλύτερο και πιο αξιόπιστο έχω αγοράσει.\n3) Τροχαλία πλάτης\nΔέχεται έως και 100 κιλά σε ελεύθερους δίσκους!!!\nΒέβαια με την αγορά των παραπάνω τριών οργάνων το κόστος ανεβαίνει 50 ευρώ πιο πάνω (650 ευρώ), όμως το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πετάς τα λεφτά σου και μπορείς να εκτελέσεις σχεδόν όλες τις βασικές ασκήσεις με ασφάλεια.\nΕλπίζω να σε βοήθησα, η επιλογή είναι δική σου!\nΧαράλαμπε δεν συμφέρει αυτό που λες . Με 350 που έχει το amilia έχει και μαξιλάρι δικεφάλων , πόδια και πεκ ντεκ ορθοστατες για squat και άλλα + . Ο πάγκος δεν ξέρω πόσο στιβαρός είναι αλλά είναι 300 ευρό πιο κάτω την δουλειά του θα την κάνει όμως και του περισσεύουν λεφτά για κιλά και κανένα μονόζυγο η οτιδήποτε άλλο και είναι κύριος. http://www.fitness-sport.gr/organa-g...is/hg1084.html\n02-10-14 22:03 #63\nΤο καταλαβαίνω ό,τι οικονομικά είναι ασύμφορο! Όμως κάπως έτσι την είχα πατήσει παλιότερα κι εγώ αγοράζοντας ό,τι πιο οικονομικό έβρισκα στην αγορά με τελικό αποδέκτη εδώ και ένα χρόνο να κάνω αντικατάσταση των περισσότερων μηχανημάτων μου, λόγω ελλειπούς στιβαρότητας!\nΓια παράδειγμα, στον προηγούμενο πάγκο που είχα τρεμόπαιζε η πλάτη του καθίσματος και ακούγονταν μερικοί μεταλλικοί ήχοι που δεν σου έδιναν την σιγουριά ώστε να φορτώσεις παραπάνω κιλά.\nΕπομένως, θεωρώ πως είναι καλύτερο να ξοδέψεις από την αρχή χρήματα αγοράζοντας ό,τι πιο ποιοτικό μπορείς να βρεις στην αγορά, παρά αργότερα.\nΔεν είναι απαραίτητο η αγορά να γίνει άμεσα, αλλά σιγά-σιγά, αγοράζοντας αρχικά τον πάγκο με τους ορθοστάτες και αργότερα γίνεται η προσθήκη των υπολοίπων. Χρειάζεται μόνο υπομονή και επιμονή!\n02-10-14 22:07 #64\nΕπειδή τι σχέδιο ειναι σχεδόν ίδιο! Ποιους θεωρείτε καλύτερους;\nΘεωρώ και τους δύο ορθοστάτες στιβαρούς και ποιοτικούς! Όμως, έτσι όπως τους βλέπω, θα επέλεγα το πρώτο λόγω του συμπαγή σχεδιασμού του στη βάση του σε σχέση με το δεύτερο.\n02-10-14 22:11 #65\nΚι εγω αυτο εχω παρατηρήσει! Απλά ο πρώτος δίνει και 5 χρόνια εγγύηση! Άρα να πάθει κατι θα το αντικαταστήσουν! Μπορεί να εχει και ο δεύτερος ομως δεν ξέρω!\n"It is not How Hard you Hit, but How Hard You Can Get Hit and Keep Moving Forward."\n02-10-14 23:16 #66\nΕχω αυτον τον παγκο\nΣυνημμένο Αρχείο 87842\nΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ με κεφαλαια γραμματα, τον προτεινω ανεπιφυλακτα. (Εχουν εξοπλιστει και γυμναστηρια με τον συγκεκριμενο).\nΟσον αφορα την τροχαλια πλατης εχω αυτη\nΣυνημμένο Αρχείο 87841\nη οποια ειναι πολυ καλυτερη απο την AXXON http://www.bbclub.gr/el/1715-8115.html.\nΤις ειχα δει απο κοντα και τις δυο πριν προβω στην αγορα και η X-FIT 27 ειναι μακραν καλυτερη και στιβαροτερη. Εχει ειδικη θεση για τα ποδια για να κανεις τις ασκησεις χαμηλης τροχαλιας και εχει και μαξιλαρι δικεφαλων.\nΤην ειχα παρει πολυ φθηνοτερα απ'την τωρινη της τιμη στην περιοδο των καλοκαιρινων εκπτωσεων.\n02-10-14 23:45 #67\nΣίγουρα ο πάγκος είναι κατώτερος αγοράζει έναν καλό μετά από 1 χρόνο η όταν μπορεί . Και θα του μείνει ο πάγκος με το μαξιλάρι και να κάνει πόδια όμως οπότε χαμένος δεν πάει . Το υπόλοιπο είναι αρκετά στιβαρό από ότι έχω ακούσει και δεν θα έχει θέμα.\n03-10-14 11:17 #68\nΠατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 132_YORK_48003.jpg Εμφανίσεις: 7 Μέγεθος: 19,3 KB\nΠατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 229_1225.jpg Εμφανίσεις: 9 Μέγεθος: 37,9 KB\nO πάγκος της Υορκ που έχεις φίλε είναι αυτό που λέμε "όλα τα λεφτά"! Όταν πήγα πέρυσι να αγοράσω τον καινούργιο πάγκο ήμουν ανάμεσα σε αυτόν και τον york diamond όπου τελικά προτίμησα το δεύτερο επειδή το κάθισμα του πρώτου μου φάνηκε λίγο μικροσκοπικό και άβολο! Όμως στον δικό σου μπορείς να αλλάξεις πιο εύκολα τις θέσεις της πλάτης σε σχέση με το δικό μου (να ένα μειονέκτημα και στο δικό μου). Κατά τα άλλα και οι δύο είναι στιβαρότατοι και επαγγελματικών προδιαγραφών!!!\nΤώρα, όσον αφορά τις τροχαλίες, έχω δοκιμάσει μόνο της axxon και μου φάνηκε στιβαρή σαν τροχαλία! Δεν μπορώ να εκφέρω άποψη για την x-fit όμως ένα σημαντικό μειονέκτημα της x-fit είναι ό,τι δεν έχει μαξιλαράκια για να τοποθετείς από κάτω τα πόδια για κόντρα στην υψηλή τροχαλία. Μόνο γι' αυτόν τον λόγο θα αγόραζα της axxon.\n03-10-14 11:17 #69\n03-10-14 15:46 #70\nΝαι τους ειχα δει κι εγω και τους δυο, οντως κι οι δυο ειναι αριστοι παγκοι, ομως εγω προτιμησα αυτον της York Barbell αντι για τον Diamond γι'αυτο που ειπες για τις θεσεις πλατης.\nΣτον York Barbell αλλαζουν ξεχωριστα ομως στον York Diamond ειναι ενα συστημα που μετακινει τις θεσεις ταυτοχρονα.\nΚανεις λαθος φιλε μου, ο X-FIT 27 εχει μαξιλαρακια για τα ποδια στην ψηλη τροχαλια, ειναι ακριβως κατω απο το μαξιλαρι δικεφαλων γι' αυτο δεν φαινονται στην συγκεκριμενη φωτογραφια.\nΟριστε μια αλλη φωτογραφια που φαινεται.\nΣυνημμένο Αρχείο 87846\n03-10-14 16:18 #71\nΠατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 61-zHvHr75S._SL1500_.jpg Εμφανίσεις: 3 Μέγεθος: 58,4 KB\nΝαι έχεις δίκιο (αλοίμονο αν δεν είχες κι' όλας αφού την έχεις και στο σπίτι σου ), με ξεγέλασε η προηγούμενη φωτογραφία! Ολοκληρωμένη κατασκευή λοιπόν!!! Τότε, έτσι όπως την βλέπω κι εγώ δίνω περισσότερα + σε αυτήν της x-fit.\n05-10-14 14:48 #72\n03-11-14 19:48 #73\nΠαιδιά ψάχνω μπαρα φ28 μήκους 220 ίσια ή βιδωτη!\nΕχω μια 180 τωρα αλλα δε βολεύει για σκουωτ και γενικά μου φαίνεται ασταθής σε σχέση με τις 220 που εχω δοκιμάσει!!\n17-12-14 17:37 #74\nΠαιδια ψαχνω για παγκο ραχιαιων μιας και κανω γυμναστικη στο σπιτι και ειδα οτι υπαρχουν 2 ειδων παγκοι σαν τους παρακατω :\nποιος ειναι καλυτερος αυτος με την κλιση 45 μοιρων η ο αλλος??\n17-12-14 17:49 #75\nΑρχικό μήνυμα απο screamer\nΚατα τη γνώμη μου ο οριζόντιος ειναι καλύτερος γιατι λόγω της θέσης γίνεται πιο καλή εκγύμναση των ραχιαιων μυών της πλάτης! Μεν ειναι πιο δύσκολη η εκτελεση τους απο των 45 μοιρών αλλα γυμνάζει καλύτερα και πιο αποτελεσματικά!


Αναρτήθηκε από ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ στις 5:54 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΑναρτήθηκε από ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ στις 11:49 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΑυτούσια μαρτυρία ιερομόναχου που έκανε την 1η δόση εμβολίου ( Αρχ. Σάββας Αγιορείτης)\nΑναρτήθηκε από ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ στις 1:45 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΕορτάζει στις 19 Ιουλίου (ανακομιδή του αγίου λειψάνου του) και στις 2 Ιανουαρίου (κοίμηση)\nΓιορτάζει το Ντιβέεβο, γιορτάζει ο αγαπημένος μας μπάτιουσκα Σεραφείμ του Σάρωφ!!!\nΟ Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ και ο Μίσα η αρκούδα\nΟ Άγιος Σεραφείμ στα δεκαεννέα του χρόνια πήγε στο δάσος του Σάρωφ, όπου ασκήτεψε μέχρι το τέλος της ζωής του. Εκεί, έδωσε στα διάφορα μέρη του δάσους ονομασίες, όπως Ναζαρέτ, Βηθλεέμ, Ιερουσαλήμ, Όρος Θαβώρ, Γολγοθάς. Την δε καλύβα του την ωνόμασε Άγιον Όρος. Έτσι, κάνοντας τις καθημερινές του εργασίες, μαζεύοντας βρύα, για να τα χρησιμοποιήση ως λίπασμα στον κήπο του, ή κόβοντας ξύλα, επαναλάμβανε τις διάφορες φάσεις της ζωής του Χριστού.\nΣτην αρχή της ερημικής, αναχωρητικής ζωής του τρεφόταν με σκληρό και ξηρό ψωμί πού το έπαιρνε από το μοναστήρι κάθε Κυριακή για ολόκληρη την εβδομάδα. Αλλά και από αυτή την ποσότητα ξεχώριζε αρκετό για τα ζώα και τα πουλιά της ερήμου, τα οποία τον υπεραγαπούσαν και συχνά επισκέπτονταν τον τόπο, όπου προσευχόταν και ασκήτευε. Ακόμη και στα άγρια θηρία ενέπνεε ο όσιος το δέος. Συχνά τον πλησίαζε μιά πελώρια αρκούδα, στην οποία έδινε τροφή• κάποτε, μάλιστα, άφηνε και τους επισκέπτες του να της δώσουν. Μ’ ένα λόγο του, η αρκούδα έφευγε στο δάσος, και ερχόταν πάλι άλλη φορά.\nΗ αδελφή της μονής του Ντιβιέγιεβο Ματρόνα Πλεπτσέγιεβα διηγήθηκε το εξής θαυμαστό περιστατικό: «Όταν ήλθα στο μοναστήρι είχα με την ευλογία του π. Σεραφείμ το διακόνημα να μαγειρεύω για τις αδελφές. Ξαφνικά λόγω αδυναμίας και δαιμονικού πειρασμού, περιέπεσα σε τέτοια ψυχική αγωνία και σκυθρωπότητα, ώστε αποφάσισα κρυφά και χωρίς ευλογία να εγκαταλείψω την μονή• τόσο δύσκολο και ανυπόφορο μού ήταν αυτό το διακόνημα.\nΟ π. Σεραφείμ χωρίς αμφιβολία προσείδε αυτόν μου τον πειρασμό, αφού ξαφνικά με προσκάλεσε να τον επισκεφθώ. Πήγα σ’ εκείνον την τρίτη ημέρα της εορτής των αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Σε όλη την διαδρομή έκλαια. Όταν έφθασα στο κελλί του και πριν να εισέλθω είπα την συνηθισμένη ευχή. Αυτός απάντησε το «αμήν» και βγήκε να με προϋπαντήση σαν φιλόστοργος πατέρας. Με έπιασε από τα δυό μου χέρια, με οδήγησε στο κελλί και είπε: «χαρά μου, σε περίμενα όλη την ημέρα».\nΜε δάκρυα του αποκρίθηκα: «Πατερούλη σύ γνωρίζεις ποιο είναι το διακόνημα μου• μού ήταν αδύνατον να φθάσω ενωρίτερα. Μόλις ετοίμασα το γεύμα στις αδελφές ξεκίνησα για εδώ και σε όλη την διαδρομή έκλαια».\nΤότε ο π. Σεραφείμ μού σκούπισε τα δάκρυα με το μανδήλι του λέγοντας: «Μητερούλα, τα δάκρυα σου δεν στάζουν μάταια στο έδαφος».\nΚατόπιν με οδήγησε στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ελεούσης και μού είπε: «Βάλε μετάνοια μητερούλα και ασπάσου την Βασίλισσα των ουρανών• Αυτή θα σε παρηγόρηση». Έβαλα μετάνοια, ασπάσθηκα την εικόνα και αισθάνθηκα τέτοια χαρά στην ψυχή, ώστε αναγεννήθηκα εξ ολοκλήρου.\nΜετά απ’ αυτό ο π. Σεραφείμ μού είπε: «Μητερούλα, τώρα πήγαινε στον ξενώνα και αύριο έλα στη μακρινή έρημο».\n«Φοβάμαι, πατερούλη, να έλθω μόνη στην μακρινή έρημο» του είπα.\nΑλλά εκείνος αποκρίθηκε: «Σύ, μητερούλα, στην διαδρομή προς την έρημο λέγε μεγαλόφωνα και αδιάλειπτα το Κύριε Ελέησον!» Αμέσως άρχισε και ο ίδιος να σιγοψάλλη μερικές φορές το Κύριε Ελέησον! Εγώ έκανα όπως μού είπε.\nΤην επομένη έλεγα δυνατά σε όλη την διαδρομή το Κύριε Ελέησον. Και όχι μόνο δεν αισθάνθηκα κανένα φόβο, αλλά αντίθετα υπέρτατη χαρά. Πλησιάζοντας στην μακρινή μικρή έρημο, είδα ξαφνικά τον π. Σεραφείμ να κάθεται επάνω σ’ ένα κούτσουρο κοντά στο κελλί του και δίπλα του να στέκεται μία μεγάλη αρκούδα. Εγώ έμεινα σαν στήλη άλατος από τον φόβο μου και φώναζα με όση δύναμι είχα: «Πατερούλη, θα πεθάνω!» Και έπεσα από τον τρόμο. Αυτός όταν άκουσε την φωνή μου κτύπησε την αρκούδα ελαφρά και της ένευσε με το χέρι του. Η αρκούδα ωσάν να ήταν λογικό πλάσμα έφυγε αμέσως στο πυκνό δάσος, προς την πλευρά πού της έδειξε με το χέρι του. Βλέποντας εγώ όλα αυτά έτρεμα από τη φρίκη. Ακόμη και όταν με πλησίασε ο π. Σεραφείμ και μού είπε να μη φοβούμαι, εγώ συνέχιζα να φωνάζω: «Αλοίμονό μου! Θα πεθάνω!» «Όχι, μητερούλα, μού είπε ο γέροντας, δεν θα πεθάνης• ο θάνατος είναι μακρυά σου• αυτό εδώ είναι χαρά». Και τότε με οδήγησε σ’ αυτό το ίδιο κούτσουρο οπού καθόταν προ ολίγου. Προσευχήθηκε, με έβαλε να καθήσω εκεί και κάθησε και ο ίδιος. Μόλις όμως καθήσαμε, εμφανίσθηκε έξαφνα από το πυκνό δάσος η ίδια αρκούδα και αφού πλησίασε τον π. Σεραφείμ ξάπλωσε στα πόδια του. Εγώ, επειδή ήμουν τόσο κοντά στο φοβερό θηρίο, στην αρχή φοβήθηκα υπερβολικά. Κατόπιν όμως, βλέποντας τον π. Σεραφείμ να συμπεριφέρεται χωρίς κανένα φόβο και επί πλέον να δίνη με το χέρι του στην αρκούδα ψωμί, ειρήνευσα και συνήλθα. Το πρόσωπο του αγιασμένου μου πατερούλη μου φάνηκε εξαιρετικά θαυμαστό, φωτεινό και χαρούμενο, ως πρόσωπο αγγέλου. Όταν ειρήνευσα ολότελα, ο γέροντας μού πρόσφερε το υπόλοιπο ψωμί, και με προέτρεψε να το δώσω η ίδια στην αρκούδα. Εγώ όμως του απάντησα: «Φοβάμαι πατερούλη, θα μού κόψη και το χέρι με τα δόντια της». Αυτός με κοίταξε και μειδιώντας μού είπε: «Όχι, μητερούλα, πίστευσε ότι δεν θα σου κόψη το χέρι». Πήρα τότε το ψωμί και ετάισα την αρκούδα με τέτοια ευχαρίστηση ώστε ήθελα να της δώσω και άλλο• το θηρίο ήταν ήμερο και πράο ακόμη και σε μένα, την αμαρτωλή, με την ευχή του π. Σεραφείμ.\nΒλέποντας με αυτός ήρεμη μού είπε: «Θυμάσαι μητερούλα ότι στον Ιορδάνη υπηρετούσε τον όσιο Γεράσιμο ένα λιοντάρι; Τον πτωχό Σεραφείμ τον υπηρετεί μία αρκούδα. Βλέπεις; Και τα θηρία μας υπακούουν, και σύ ολιγοψύχησες μητερούλα. Γιατί όμως να ολιγοπιστούμε;»\nΤότε του είπα με αφέλεια: «Πατερούλη, αν έβλεπαν οι αδελφές αυτή την αρκούδα θα πέθαιναν από φόβο». Αυτός μού αποκρίθηκε: «Όχι, μητερούλα, οι αδελφές δεν θα την δουν». «Μα αν κάποιος την σκοτώση, πολύ θα λυπηθώ», του είπα. Και αυτός απάντησε: «Δεν θα την σκοτώσουν, αλλά εκτός από σένα δεν θα την δη κανένας».\nΕγώ σκεπτόμουν ακόμη πώς θα διηγηθώ στις αδελφές αυτό το φοβερό θαύμα. Ο π. Σεραφείμ απαντώντας στις σκέψεις μου είπε: «Μητερούλα, μέχρι να περάσουν ένδεκα χρόνια από την τελευτή μου, δεν θα μιλήσης σε κανένα γι’ αυτό- τότε θα σου αποκάλυψη ο Θεός σε ποιόν θα το διηγηθής».\nΜετά από πολλά χρόνια, η αδελφή Ματρόνα ήλθε για κάποια δουλειά στο κελλί, οπού με την ευλογία του π. Σεραφείμ αγιογραφούσε ο Ευθύμιος Βασίλιεφ, γνωστός για την ευλάβεια και αγάπη του προς τον μακάριο γέροντα. Βλέποντας ότι ζωγραφίζει τον π. Σεραφείμ του είπε ξαφνικά: «Θα ήταν ωραίο να ζωγραφίσης τον πατέρα Σεραφείμ με μία αρκούδα». Ό Ευθύμιος Βασίλιεφ την ερώτησε πώς της ήλθε αυτή η ιδέα. Και έτσι ήταν αυτός ο πρώτος, στον οποίο η μοναχή αφηγήθηκε το εξαίσιο περιστατικό. Τότε ακριβώς είχε συμπληρωθή η ενδεκαετία από την κοίμησι του οσίου.\nαπό τον βίο του στάρετς Σεραφείμ τού Σάρωφ, Ποποβιτς , σελ.39\nΗ αρκούδα αυτή, εκτός από συντροφιά, προσέφερε μερικές φορές και βοήθεια στον Άγιο Σεραφείμ.\n–Άκου δω, Μίσα, της είπε μία ημέρα που είχε επισκέπτες και οι οποίοι, ως συνήθως, έδειχναν φοβισμένοι στην θέα του θηρίου. Αντί να τρομάζης τους ανθρώπους, δεν πηγαίνεις καλύτερα να μου φέρης κάτι, να προσφέρω στους επισκέπτες μου;\nΕκείνη υπάκουσε, χώθηκε στο δάσος και σε λίγο επέστρεψε, περπατώντας όρθια στα πόδια. Στα μπροστινά κρατούσε μία κηρήθρα με μέλι!\nΑναρτήθηκε από ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ στις 9:48 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nἩ προφητεία τοῦ Ἀββᾶ Παμβώ πρός μαθητή του\nΑναρτήθηκε από ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ στις 9:52 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: …Μάλλον δίνομε εξετάσεις εμείς οι άνθρωποι τώρα σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια τί κάνομε ο καθένας. Και βλέπω αδιαφορία, προπαντός να μη μάθουν οι άνθρωποι αν θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία, γιατί στενοχωρούνται, δεν μπορούν να γλεντήσουν, κατάλαβες τί γίνεται; Εδώ είναι… να μην ακούσουν κάτι… Παλαιά, να πούμε, άκουγαν θα περάσει ένας κομήτης. Ένα κι ένα οι άνθρωποι συγκλονίζονταν. Σου λέγει, για να δούμε μπορεί να πεθάνουμε, να ετοιμαστούμε, να εξομολογηθούμε, να κάνουμε και μια καλοσύνη.\nΆρχιζαν εκεί πέρα, ετοιμάζονταν… ή θα γίνει πόλεμος ετοιμάζονταν…\nΤώρα, να μην ακούσουν δευτέρα Παρουσία, να μην ακούσουν ότι θα ‘ρθή καμιά φορά ο Αντίχριστος… Λοιπόν, για να γλεντάν, κατάλαβες τί γίνεται; Γιατί δεν μπορούν, τους χαλάει αυτό… Δεν τα αξιοποιούν οι άνθρωποι για τη σωτηρία τους βλέπεις…\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: Κοίταξε. Αυτή σαν αλλαγή δεν είναι… κοίταξε, ο Θεός θα αξιοποίηση μερικά πράγματα…\nΕδώ τώρα, αυτή η Ε.Ο.Κ. δεν είναι Ηνωμένη Αμερική. Ηνωμένη Αμερική ήταν καλό πράγμα. Αυτή τώρα η Ε.Ο.Κ. είναι, ας υποθέσουμε… Πίσω από κει κρύβεται η δικτατορία των αυτών … των Σιωνιστών. Κατάλαβες τί γίνεται; Αλλά ο Θεός θα το τακτοποίηση στο καλό. Θα πάνε αυτοί. Και οι κομμουνιστές πόσα χρόνια δηλαδή. Δούλεψαν κοντά 75 χρόνια και δεν κράτησαν, κράτησαν ούτε 70 χρόνια, 72… Οι Σιωνιστές δουλεύουν τώρα, ξέρεις πόσα χρόνια; και 250. Αυτοί ούτε 7 χρόνια δεν θα κρατήσουν…\nΕΡΩΤΗΣΙΣ: Εμείς, αν μπούμε, γιατί πάει και η Κύπρος να μπει μέσα, μας συμφέρει, Γέροντα; τους Έλληνες και τους ορθοδόξους;\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: Κοίταξε. Ξέρεις τί γίνεται; Το κακό είναι το εξής: Δεν είναι …θα σ’ αφήσουν εκεί πέρα; …Θα τα στριμώξουν τα πράγματα.\nΛοιπόν, αν σου πουν, πίστευε, ότι θέλεις αλλά σε βάζουν στο καλάθι το δικό τους, σε πάνε εκεί πού θέλουνε… ‘ε, τί… εγώ σε πάω εκεί πού θέλω και εσύ πίστευε ότι θέλεις.\nΤούτο το σατανικό σύστημα, πίσω από κει κρύβεται η δικτατορία των Σιωνιστών. Οι Σιωνιστές χρόνια δούλευαν εκεί πέρα να κυβερνήσουν τον κόσμο όλον. Οπότε με τη Μασονία κ.λπ., αυτά όλα, καλά.\nΜέχρι τώρα καλά, ας υποθέσουμε…Τώρα δεν προβληματίζονται λίγο;…\nΓιατί βλέπεις, αυτά και τα εξάρια πόχουνε δεν είναι, ότι τους βοηθάει στο κομπιούτερ, το 6 γίνεται και 9. Εδώ οι Ιάπωνες βρήκαν ένα κύβο έχει πενταπλάσια απόδοση στο κομπιούτερ … δεν τους συμφέρει. Γιατί τώρα τα εξάρια τα τρία τα εξάρια…\nΛοιπόν και να μην τόλεγε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ότι είναι τού Αντίχριστου κ.λπ., ένας πιστός, έχοντας υπ’ όψιν του και τη γενική κατάσταση, θα καταλάβαινε τί γίνεται. Γιατί, γι’ αυτούς είναι σύμβολο οικονομίας.\nΔιότι αναφέρει σε δύο σημεία η Π. Διαθήκη: “ην ο σταθμός του χρυσίου, του ενεχθέντος τω Βασιλεί Σολομών εν ενιαυτω ενί 666 τάλαντα χρυσίου “, λέει, “πλην των ανδρών των υποτεταγμένων … των Σατραπών … και πάντες οι Βασιλείς έφερον χρυσίον τω Βασιλεί Σολομών “*, αλλ’ ο σταθμός τους ήταν κάθε χρόνο 666 τάλαντα. Είναι σαν σύμβολο οικονομίας.\nΚαι να μην τόγραφε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ότι είναι το όνομα του Αντίχριστου κ.λπ. όλα αυτά, τον Αντίχριστο στο Χάραγμα ένας πιστός το καταλάβαινε.\nΑυτοί τώρα, πάνε να πάρουν όλη την οικονομία στο χέρι τους, έχουν για να φακελώσουν 6 δισεκατομμύρια κόσμο. 4-5, πόσα είναι ο κόσμος, αυτοί έχουν και περιθώριο. Με το φακέλωμα, μας έχουν όλους φακελωμένους, όλη την οικονομία στο χέρι τους, με το σφράγισμα πού πάνε να κάνουν σιγά – σιγά, λοιπόν μας παρακολουθούν.\nΛοιπόν 30 πόντους ψάρι το παρακολουθούν από το δορυφόρο σε ποιόν ωκεανό βρίσκεται. Μέχρι 30 πόντους ψάρι. Οπότε τον κάθε άνθρωπο τον παρακολουθούν πού βρίσκεται, απ’ όλα τα στοιχεία του, όλη την οικονομία του.\nΤελικά θα φάει μια σφαλιάρα ή θα πάει στην άκρη. Τα τριάμισι χρόνια είναι δύσκολα, τριάμισι χρόνια θάναι εύκολα. Θα πάει περίπατο…\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: Τώρα, …Κοίταξε, …πότε θα … τώρα μη βάζεις χρονολογίες. Τα τριάμισι χρόνια θά’ ναι τα δύσκολα. Να στην Αμερική, τώρα τα σκυλιά, πολλά σκυλιά τάχουν σφραγισμένα και τα παρακολουθούν. Τώρα όσα είναι σφραγισμένα έχουν πομπό, τόκ,τόκ, τόκ… Ξέρουν το κάθε σκυλί, όποτε θέλουν μπορούν να το σκοτώσουν, πού βρίσκεται και τούς ανθρώπους!… Τί νομίζεις; Και θα ξέρουν ο κάθε άνθρωπος, που βρίσκεται γιατί θάχουν πομπό ή στο χέρι ή στο μέτωπο τόκ, τόκ, τόκ, οπότε τα στοιχεία του από δω, στο φάκελο από δω, πομπό από κει…\nΤέτοια δικτατορία μόνο ο διάβολος μπορούσε να είχε σκεφτεί.\nΚαι πάνε όλο αυτό το σύστημα το γραμμωτό, να μην μπορείς μετά πού λέει και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ούτε να πουλάς, ούτε να αγοράζεις. Θα καταργήσουν και τα χρήματα. Δουλεύεις; Τάκ ένα κουμπί, να πάρεις λογαριασμό…\nΚαι μετά, ας υποθέσουμε, από την κάρτα, θα λένε η κάρτα θα χάνεται, την κλέβουν, κάνουν… οπότε, πιο καλύτερα στο κεφάλι ή στο χέρι.\nΕΡΩΤΗΣΙΣ: Το Ισραήλ ήταν ο εκλεκτός λαός του Θεού. Εξακολουθεί να είναι μέχρι τη δευτέρα Παρουσία; Μετά, όλα αυτά πού κάνουν;\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: Κοίταξε να δεις … Κοίταξε. Ήταν ο εκλεκτός λαός τού Θεού. Και όσοι ήταν εκεί πέρα, βαπτίσθηκαν, έκαναν…τώρα όπως το λάδι. Αυτό πού έμενε, δηλ. το κατακάθι…\nΤώρα οι Ισραηλινοί, αυτοί είναι …ή θα ’ναι άθεοι ή και με τον διάβολο. Δηλαδή, άθεοι με τον διάβολο. Αυτοί όμως πού πιστεύουν λίγο, αυτούς θα τους ξεκάνουν οι ίδιοι, να ξέρετε, … ναι, θα τους ξεκάνουν.\nΕΡΩΤΗΣΙΣ: Τους πιστούς δηλαδή από τους Ισραηλίτες.\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: Ναι. Και αυτοί πού πιστεύουν στο Θεό, θα τους ξεκάνουν τελικά. Άλλοι θα βαπτιστούν.\nΕΡΩΤΗΣΙΣ: Δηλαδή να το πούμε απλούστερα, πάτερ μου, γενικά οι μηχανές είναι η απόδειξης της παρουσίας του Αντίχριστου;\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: Όχι. Κοίταξε. Εδώ βλέπεις αυτοί χρησιμοποίησαν μηχανές για να πνίξουν τον κόσμο. Να βάλουν τη σφραγίδα του Αντίχριστου. Κατάλαβες; Να τον επιτάξουν. Όπως όταν γίνεται πόλεμος τα μουλάρια, τ’ άλογα τα επιτάσσουν. Επίταξη, μ’ ένα καυτό σίδηρο.\nΕΡΩΤΗΣΙΣ: Δηλαδή ευκολύνεται το έργο τους εις το να επισημάνουν τα πρόσωπα, τα οποία θέλουν αυτοί;\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: Αρνείται τώρα. Με το σφράγισμα αρνείται κανείς. Ακόμη και ταυτότητα. Όταν, ας υποθέσουμε, αν δεν μού ζητούσαν υπογραφή, θέλω να πω, και μού ‘διναν ένα χαρτί, σού ‘λεγαν, αυτή είναι η ταυτότητα σου, λοιπόν, τέλος πάντων, δεν θα πείραζε.\nΑλλά, όταν, να πούμε, έχουν το σύμβολο του διαβόλου, είναι λέγεται ταυτότητα μου, υπογράφω, κι αυτό δεν είναι μικρό πράγμα. Δηλαδή, άρα το αποδέχομαι αυτό το πράγμα. Τότε, δηλ. τί λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, οι άγιοι πατέρες, τί λένε; Διάβασες εκεί πέρα καθόλου; Και μάλιστα, λέει εκεί πέρα, όσοι, ας υποθέσουμε, δεν θα σφραγισθούν, δεν θα μπορέσουν… θα τους κυνηγάν, δεν θα μπορούν να τους βρίσκουνε. Ξεκάθαρα πράγματα. Είναι άρνηση δηλαδή. (Η ταυτότητα και το σφράγισμα).\nΕΡΩΤΗΣΙΣ ΑΛΛΟΥ: Μήπως ένας αριθμός είναι δυνατόν να παίξει τόσο ρόλο στη σωτηρία του ανθρώπου;\nΓΕΡΟΝΤΑΣ: (έντονα) ΒΡΕ παιδάκι μου, για δες όταν ας υποθέσουμε, αυτό είναι το σύμβολο του διαβόλου το λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, το χάραγμα αυτό κι όλα αυτά, κι όταν εσύ το βάζεις εκεί πέρα, μου λες τώρα!…\nΜέχρι τώρα, του δίναμε σημασία, αυτό το πράγμα; Αλλά τώρα, όταν βλέπομε το πάνε εκεί… τί φέρνουν τα πράγματα ούτε να μπορείς να πουλάς, ούτε να αγοράζεις.\nΘα καταργήσουν τα χρήματα, όλα αυτά, ετοιμάζουν…\nΝα, πριν από 2-3 χρόνια έλεγα σε κάποιον από την Αμερική, καθηγητή Πανεπιστημίου, κάτι τό ‘λεγα, και μάλιστα έγραψα και κάτι… κανά δύο σελίδες και του δίνω κάτι και μου γράφει τώρα …επέστρεφα από ένα συνέδριο από την Ευρώπη, λέει, και μόλις έφθασα στο Τορόντο λέει, θυμήθηκα αυτά πού μούλεγες πριν από 2-3 χρόνια, λέει. Τώρα μας ζητούν αντί για κάρτα, μας ζητούν, αποτυπώματα στο χέρι ή στο μέτωπο, λέει. Το ξέρεις αυτό το πράγμα; ‘Εμ’ άμα εκεί πέρα εσύ δεν τα ξέρεις ;\nΤώρα το πάν’ εκεί πέρα … αυτό πόλεγα… θα δείτε, θα λεν στην τηλεόραση τώρα, χάθηκε η κάρτα του ενός, την έκρυψε ο άλλος κ.λπ. και οι άνθρωποι να το βρουν για πιο ασφάλεια, να τρέχουν εκεί πέρα να το δεχθούν το σφράγισμα, σαν εξυπηρέτηση. Κατάλαβες τί γίνεται;\nΤο είπε ξεκάθαρα ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, Πού να μην τα έγραφε κιόλας αυτά;\nΩ βρέ παιδάκι μου, το σφράγισμα του διαβόλου! Αρνείσαι, ας υποθέσουμε, το άγιο σφράγισμα, το βάπτισμα… Βάζεις άλλη σφραγίδα, βρέ παιδάκι μου. Αρνείσαι του Χριστού και παίρνεις του διαβόλου…\nΥπεύθυνος για την απομαγνητοφώνηση και την έκδοση:\nΙερομ. Ισαάκ και συνοδεία\n630 86 Αγ. Όρος.\n«Γρηγορείτε και προσεύχεσθε ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν»\n«Τώρα πάλι παρουσιάσθηκε μια αρρώστια, για την οποία βρήκαν ένα εμβόλιο που θα είναι υποχρεωτικό και για να το κάνει κανείς, θα τον σφραγίζουν…\nΤι θα πάθουν όµως οι άνθρωποι που θα σφραγίζονται!..»\n– Εξαιτίας σου και εξ αιτίας µου καθυστερούν, για να αποκτήσουµε καλή πνευµατική κατάσταση. Μας κάνει υποµονή ο Θεός, γιατί, αν συµβούν τώρα, εγώ και εσύ θα πάµε χαµένοι. Δεν αναφέρεται πουθενά στην διδασκαλία του Χριστού συγκεκριµένος χρόνος. Λέει όµως η Γραφή ότι τα σηµεία των καιρών θα προειδοποιήσουν για την έλευση τους.\nΝα είµαστε πάντα έτοιµοι και θα τα δούμε, όταν θα πλησιάσει ο καιρός. Τότε θα είµαστε πιο σίγουροι.\n«Ο χρόνος αποκαλύψει και η πείρα τοις νήφουσι», λέει ό Άγιος Ανδρέας Καισαρείας.\nΈπεσε στα χέρια µου ένα βιβλίο πού στο εξώφυλλο είχε τρία µεγάλα εξάρια! Ε, τους αφιλότιµους! Το κάνουν για να παρουσιάσουν όµορφα το έξι και να εξοικειωθεί ο κόσµος µε αυτό. Έτσι σιγά-σιγά θα έρθει και το σφράγισµα.\n– Γέροντα, και οι σούστες που ράβουν στα ρούχα πουλιούνται πάνω σε κάτι χαρτιά πού έχουν τον αριθµό 666.\n– Βρε τον διάβολο! Στις πιστωτικές κάρτες το έχουν βάλει από καιρό. Τώρα και στις σούστες! Πολλοί το 666 το βάζουν σαν φίρµα, για να προτιµούν τα δικά τους προϊόντα. Ο ένας να υποστηρίζει τον άλλο. Δηλαδή το 666 να παίρνει το 666.\nΈχει γραφεί ότι, όταν κυκλοφορήσει η παράσταση με το φίδι να τρώει την ουρά του, θα σηµαίνει ότι οι Εβραίοι θα έχουν καταλάβει όλον τον κόσµο. Τώρα το έχουν βάλει σε µερικά χαρτονοµίσµατα. Το 666, τι Κίνα, τι Ινδία έχει πιάσει!\n– Πώς ξέρουν και βάζουν αυτόν τον αριθμό, Γέροντα;\n– ‘Ήξερε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης τι θα κάνει ο διάβολος, όπως και οι Προφήτες προφήτευσαν ότι θα πωλήσουν τον Χριστό για «τριάκοντα αργύρια, ότι θα Τον ποτίσουν ξίδι, θα διαµερίσουν τα ιμάτιά Του».\nΠριν από δύο χιλιάδες χρόνια έγραψε στην Αποκάλυψη ότι οι άνθρωποι θα σφραγίζονται με τον αριθμό 666.\n«Ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθµόν τον θηρίου – αριθµός γαρ ανθρώπου εστί – και ο αριθµός αυτού χξς΄»\nΟ 666 για τους Εβραίους είναι σύµβολο οικονοµίας. Οι Εβραίοι, όπως αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, επέβαλαν μια συγκεκριµένη φορολογία στα έθνη που υποδούλωσαν με διάφορους πολέµους. Η ετήσια φορολογία ήταν 666 τάλαντα χρυσού.\nΤώρα, για να υποτάξουν όλον τον κόσµο, βάζουν πάλι αυτόν τον παλιό φορολογικό αριθµό, που συνδέεται µε το ένδοξο παρελθόν τους. Γι’ αυτό δεν θέλουν να τον αντικαταστήσουν με άλλον αριθμό. Το 666 δηλαδή είναι το σύμβολο του µαµωνά. Το πήραν από τα σταθμά του χρυσού – δεν ήξεραν αυτό που αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης στην Αποκάλυψη – αλλά δεν παύει να είναι µαµωνάς.\nΤο Ευαγγέλιο όμως λέει «ή Χριστό ή µαµωνά». «Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και µαµωνά».\nΤα πράγµατα προχωρούν κανονικά. Στην Αμερική τα σφραγισμένα σκυλιά εκπέµπουν με τον ποµπό και τακ τα βρίσκουν. Έτσι ξέρουν το κάθε σκυλί πού βρίσκεται. Όσα σκυλιά δεν έχουν την µάρκα τους και είναι αδέσποτα τα σκοτώνουν µε ακτίνες λέιζερ.\nΜετά θα αρχίσουν να σκοτώνουν και τους ανθρώπους.\nΤόννους ψάρια έχουν σφραγίσει και τα παρακολουθούν από τον δορυφόρο σε ποιο πέλαγος είναι!\nΤώρα πάλι παρουσιάσθηκε μια αρρώστια, για την οποία βρήκαν ένα εµβόλιο που θα είναι υποχρεωτικό και για να το κάνει κανείς, θα τον σφραγίζουν.\nΠόσοι άνθρωποι εκεί είναι ήδη σφραγισµένοι με ακτίνες λέιζερ, άλλοι στο µέτωπο και άλλοι στο χέρι! Αργότερα, όποιος δεν θα είναι σφραγισµένος με τον αριθµό 666 δεν θα μπορεί ούτε να πουλά ούτε να αγοράζει να παίρνει δάνειο, να διορίζεται κ.λπ.\nΜου λέει ο λογισµός ότι ο Αντίχριστος με αυτό το σύστηµα θέλησε να πιάσει όλον τον κόσµο και, άµα δεν είναι κανείς στο σύστηµα, δεν θα μπορεί να δουλέψει κ.λπ., είτε κόκκινος είτε µαύρος είτε άσπρος, όλοι δηλαδή.\nΘα επιβληθεί έτσι με ένα οικονοµικό σύστηµα που θα ελέγχει την παγκόσµια οικονοµία, και µόνον όσοι θα έχουν δεχθεί το σφράγισµα, το χάραγµα με τον αριθµό 666, θα µπορούν να έχουν εµπορικές συναλλαγές.\nΤι θα πάθουν όµως οι άνθρωποι που θα σφραγίζονται!…\nΜου έλεγε κάποιος ειδικός ότι µε τις ακτίνες λέιζερ παθαίνει κανείς βλάβη.\nΟι άνθρωποι που θα σφραγισθούν θα τραβούν τις ακτίνες του ήλιου και θα πάθουν τέτοια ζημιά, που θα μασούν την γλώσσα τους από τον πόνο.\nΌσοι δεν σφραγισθούν, θα περάσουν καλύτερα από τους άλλους, γιατί ο Χριστός όσους δεν σφραγισθούν θα τους βοηθήσει. Δεν είναι µικρό πράγµα αυτό!\n– Γέροντα, πότε θα τους βοηθήσει; Μετά;\n– Να δεις, ο Θεός ξέρει έναν τρόπο, τον ξέρω και εγώ αυτόν. Λοιπόν…, µε απασχόλησε πολύ αυτό το θέµα και μου έστειλε µετά το… τηλεγράφηµα. Ο Θεός πώς µας οικονοµάει, πω! Πώ!\n– Γιατί δεν θα είναι επιφανειακό. «Χαράσσω» τι θά πει; Δεν θα πει τραβώ βαθιά ευθείες γραµµές, χαρακιές; Το σφράγισµα θα είναι χάραγµα, που θα το βάλουν πρώτα σε όλα τα προϊόντα (BARCODE) και µετά θα επιβάλουν να γίνεται µε ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο µέτωπο των ανθρώπων.\nΣε έναν γιατρό από το Τορόντο είχα πει πριν από δύο χρόνια για το σφράγισµα, και τώρα, µου είπε εκείνος, διάβασε σε μια εφηµερίδα ότι αντί για κάρτα ζητούν εντυπώματα στο χέρι.\nΠροχωρούν, αλλά δεν µπορούµε να πούµε ότι θα γίνει εκείνο και εκείνο. Μερικές τηλεοράσεις πάλι που έχουν στείλει τελευταία στην Ελλάδα έχουν και συσκευή που παρακολουθεί αυτούς που βλέπουν τηλεόραση.\nΣε λίγο όσοι θα έχουν τηλεόραση θα βλέπουν στην τηλεόραση και θα τους βλέπουν! Δηλαδή θα παρακολουθούν και θα παρακολουθούνται.\nΘα ελέγχουν οι άλλοι µε το κοµπιούτερ όλη την ζωή τους, τι λένε, τι κάνουν, όλα.\nΒλέπεις τι δικτατορία σκέφθηκε ο διάβολος!\nΣτις Βρυξέλλες έχουν ολόκληρο µέγαρο µε το 666, όπου στεγάζουν το κοµπιούτερ. Αυτό το κοµπιούτερ µπορεί να έλέγξει δισεκατοµµύρια ανθρώπους – έξι δισεκατοµµύρια είναι σχεδόν όλος ο κόσµος. Εξοµολόγηση όλοι µε ένα κουµπί!\nΜερικοί Ευρωπαίοι αντέδρασαν, γιατί φοβούνται παγκόσµια δικτατορία. Εµείς οι Ορθόδοξοι αντιδρούµε, γιατί δεν θέλουµε τον Αντίχριστο, αλλά φυσικά ούτε την δικτατορία.\nΜας περιµένουν γεγονότα, αλλά δεν θα σταθούν αυτά πολύ. Όσο εξαλείφθηκε η Ορθοδοξία µε τον κοµµουνισµό, τόσο θα εξαλειφθει και τώρα.\nΑπό το βιβλίο: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Β΄ Πνευματική Αφύπνιση, Εκδόσεις Ιερού Ησυχαστηρίου “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης, κεφάλαιο «Σφράγισμα – 666», σελίδες 179, 180, 181 & 182.\nΑναρτήθηκε από ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ στις 10:09 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\n Βίος, θαύματα, Διδαχές Γεννήθηκε το 1877 στο Κέρτς της Κριμαίας. Παντρεύτηκε τη νοσοκόμα Άννα Βασιλίγιεβνα με την οποία απέκτη...\nO Άγιος Ιγνάτιος o Θεοφόρος διδάχτηκε την προσευχή του Ιησού από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη...\nhttps://docdro.id/d6fIptk Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ Στο βίο του αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου , επισκόπου Αντιοχείας, πού σ...\nΆγιος Σεραφείμ του Σάρωφ Εορτάζει στις 19 Ιουλίου (ανακομιδή του αγίου λειψάνου του) και στις 2 Ιανουαρίου (κοίμηση) Γιορτάζει το Ντιβέε...\nΠνευματικά θησαυρίσματα για τα θαυμαστά ιάματα της προσευχής ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ Μόλις δόθηκε στην κυκλοφορία, συν...\nἍγιος Νικόλαος Καβάσιλας ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ - ΠΡΟΟΙΜΙΟ - *Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας* *ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ* *Ἀπὸ τὴ σειρὰ τῶν φυλλαδίων* *«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»* *τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆ...\nΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΑ Εκδόθηκε και ανατυπώθηκαι εκ του χειρογράφου (Θεσσαλονίκη 1950), το τρίτομο έργο του αειμνήστου Πρωτοψάλτου (Αγίας Τριάδος Θεσσαλονίκης) και δασκάλου της Εκκλησιαστικής Βυζαντινής Μουσικής Σωκράτους Ν. Παπαδοπούλου με τίτλο ΝΕΑ ΦΟΡΜΙΓΞ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. - Βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι ανατυπώνεται εκ του χειρογράφου (Θεσσαλονίκη 1950), το τρίτομο έργο του αειμνήστου Πρωτοψάλτου (Αγ...\nΠρόγραμμα Συγγραφής Βυζαντινής Μουσικής - Το πρόγραμμα *“Μουσικά Κείμενα”* είναι ένα πρόγραμμα συγγραφής Βυζαντινής Μουσικής και διατίθεται δωρεάν. Αναπτύχθηκε από τον *Παπαδόπουλο Δημήτριο* αρχικ...\nΠως να νικάμε την ακηδία ~ Αγίου Νικολάου Βελιμίροβις - Έγραφε ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: *Σας κυριεύει ή ακηδία.* Τί να κάνετε; Να επινοήσετε τρόπους αναθερμάνσεως του ζήλου και της φιλοπονίας σας. Ποιος ...\nΆγιος Σέργιος ο Δίκαιος εκ Αμαστρισού του Πόντου (28 Ιουνίου) - Ο Άγιος και Δίκαιος Σέργιος, καταγόταν από την κωμόπολη Νικήτεια της Αμαστρισού, του Εύξεινου Πόντου. Η οικογένεια του ήταν επιφανής, … Συνέχεια →\nΟι μετάνοιες δεν είναι ανθρώπινη, αλλά Θεία αποκάλυψη (Αγ. Πορφύριος) - Με την μετάνοιες, δίδασκε ο π. Πορφύριος, έρχεται μεγάλη ειρήνη και χαρά στην ψυχή καθώς και υγεία στο σώμα. Διηγείται πνευματικό παιδί του Γέροντα: «Μία ...\n2022-07-15 Παρασκευή - 2022-07-15.kirikou-ioulitisDownload\nΙουνίου 2022 ( 1 )\nΙουλίου 2021 ( 14 )\nΙουνίου 2021 ( 22 )


Δικομανής η Δημοτική Αρχή Βόλου | Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας\nΓια πολλοστή φορά η Δημοτική Αρχή του κ. Μπέου στοχοποιεί ενεργούς πολίτες προσπαθώντας να τους εκφοβίσει με μηνύσεις και αγωγές.\nΜεθαύριο Δευτέρα 4 Απριλίου είναι κατηγορούμενος ο Μάρκος Βαξεβανόπουλος που αγωνίζεται, και αυτός, ενάντια στην καύση σκουπιδιών και την περιβαλλοντική υποβάθμιση της πόλης του Βόλου. Για το λόγο αυτό εμείς οι πολίτες οφείλουμε να αντιδρούμε σε μια σωρεία ενεργειών του Δημάρχου Βόλου που έχουν αρνητικό πρόσημο για την πόλη, το περιβάλλον και τους κατοίκους της, όπως η κατασκευή εργοστασίου παραγωγής «καυσίμων» από σκουπίδια και πλαστικά, οι σκανδαλώδεις και καταστροφικές διευκολύνσεις που παρέχει στην Εxxon Mobil για την εγκατάσταση FSRU στο λιμάνι της πόλης μας, οι προσπάθειες διαμελισμού της ΔΕΥΑΜΒ και η συστηματική καρατόμηση των δένδρων της πόλης. Επίσης οι συνεχείς προσβλητικές, υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις ενάντια σε πολίτες και πολιτικά πρόσωπα, με τρόπο που διχάζουν επικίνδυνα την τοπική κοινωνία. Υπάρχει ακόμα η μεθοδευμένη προσπάθεια να υποβαθμιστεί ο πολιτισμός και η αισθητική με την προβολή της γηπεδικής βιαιότητας και φρασεολογίας. Τέλος η ενθάρρυνση της μετριότητας και της ασχετοσύνης που κηλιδώνουν τις αξίες και τον μόχθο για μόρφωση. Για όλα αυτά οι ενεργοί πολίτες του Βόλου και οι μαζικοί φορείς του, πάντοτε θα αντιδρούν και θα συντονίζονται για να φύγει η χολέρα που πλανάται πάνω από την πόλη στοχεύοντας σε μια καλλίτερη κοινωνία. Θα είμαστε όλοι εκεί.


Υποκλίθηκε ξανά στη «βασίλισσα» και αποκλείστηκε ο Παναθηναϊκός | Goal News Cy\nΔΙΕΘΝΗEUROLEAGUEΥποκλίθηκε ξανά στη «βασίλισσα» και αποκλείστηκε ο Παναθηναϊκός\nΥποκλίθηκε ξανά στη «βασίλισσα» και αποκλείστηκε ο Παναθηναϊκός\nΗ Ρεάλ μπήκε στο παιχνίδι χωρίς άγχος και εκμεταλλεύτηκε τη χαλαρότητα της άμυνας του Παναθηναϊκού για να προηγηθεί με 8 πόντους στο πρώτο τετράλεπτο (4-12). Κάπου εκεί όμως οι «πράσινοι» αποφάσισαν να βελτιώσουν την αμυντική συμπεριφορά τους και να επιδοθούν σε πιο λογικές επιθετικές προσπάθειες, κυρίως από τον Λοτζέσκι. Έτσι, με ένα επιμέρους 12-2, πέρασαν μπροστά στο σκορ για πρώτη φορά (16-14 στο 7’). Οι Ισπανοί ωστόσο ξεμπλόκαραν και με πρωταγωνιστή τον Τέιλορ, ανέκτησαν το προβάδισμα και έκλεισαν την πρώτη περίοδο στο +5 (18-23), έχοντας 7/7 δίποντα!\nΜε πανομοιότυπο τρόπο ξεκίνησε και το δεύτερο δεκάλεπτο. Τουτέστιν, η Ρεάλ έβρισκε σκορ και λύσεις από πολλούς παίκτες, την ώρα που οι «πράσινοι» είχαν κολλήσει επιθετικά. Μάλιστα, η «Βασίλισσα» έφτασε μέχρι και το +9 (21-30 στο 13’). Η ομάδα του Λάσο διατηρούσε μια σχετική απόσταση ασφαλείας, επωφελούμενη από τη δυσκολία του «τριφυλλιού» στο κομμάτι της επίθεσης. Εντούτοις, οι παίκτες του Πιτίνο αφυπνίστηκαν στο τελευταίο τετράλεπτο της δεύτερης περιόδου και βγάζοντας ενέργεια και στις δύο άκρες του παρκέ μετέτρεψαν το εις βάρος τους 25-34 σε υπέρ τους 41-36, που ήταν και το σκορ του ημιχρόνου.\nΗ Ρεάλ ξεκίνησε πολύ δυνατά και στην τρίτη περίοδο εξαλείφοντας σε 77 δευτερόλεπτα το -5 (41-41) και ανάγκασε τον Πιτίνο να ζητήσει τάιμ άουτ και να τα ψάλλει στους παίκτες του. Οι «πράσινοι» αφυπνίστηκαν άμεσα και «έτρεξαν» γρήγορο 5-0 με μπροστάρη τον Καλάθη (46-41 στο 22’). Οι Μαδριλένοι όμως δεν επέτρεπαν στο «τριφύλλι» να ξεφύγει με μεγαλύτερη διαφορά (54-49 στο 26’) και ανέκτησαν το προβάδισμά τους με ένα επιμέρους 9-1 (55-58 στο 29’). Με ένα τρίποντο του Λάνγκφορντ, ο Παναθηναϊκός απάντησε και ισοφάρισε σε 58-58 στο φινάλε της τρίτης περιόδου.\nΌπως αναμενόταν, το τέταρτο δεκάλεπτο ήταν ακατάλληλο για… καρδιακούς, με τις δύο ομάδες να εναλλάσσονται συνεχώς στην πρωτοπορία. Η ομάδα του Πιτίνο εκμεταλλεύτηκε το γεγονός πως οι φιλοξενούμενοι συμπλήρωσαν γρήγορα τα 5 ομαδικά φάουλ σε αυτή την περίοδο και με διαδοχικές εύστοχες βολές, διατήρησε μικρό προβάδισμα (68-66 στο 35’). Κάπου εκεί όμως χάθηκε πάλι η συγκέντρωση από τους «πράσινους» και η Ρεάλ έκανε σερί 6-0 για να περάσει μπροστά με +4 (68-72) σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο (36’). Με μεγάλα τρίποντα από Τέιλορ και Ράντολφ, η ομάδα του Λάσο μπήκε στο τελευταίο δίλεπτο έχοντας «αέρα» 6 πόντων (72-78).\nΤη… χαριστική βολή στο «τριφύλλι» έδωσε ο Καμπάτσο, με τρίποντο στο τέλος της επίθεσης, με το οποίο έδωσε προβάδισμα 7 πόντων στην ομάδα του (74-81 στο 39’). Τα τελευταία δευτερόλεπτα έμοιαζαν διαδικαστικά, ειδικά από τη στιγμή που οι φιλοξενούμενοι δεν αστοχούσαν στις βολές που τους έστελναν οι παίκτες των γηπεδούχων. Το μόνο που έμενε να διαπιστωθεί ήταν το τελικό σκορ, με τη Ρεάλ να φτάσει στο 82-89 χάρη στις εύστοχες βολές των Καμπάτσο, Ράντολφ. Οι φίλοι των «πράσινων» πάντως έμειναν στις εξέδρες του ΟΑΚΑ μέχρι τέλους και αποθέωσαν τον Πιτίνο και τους παίκτες του για την προσπάθειά τους.\nΤα δεκάλεπτα: 18-23, 41-36, 58-58, 82-89.\nΠαναθηναϊκός (Πιτίνο): Τόμας 11, Λάνγκφορντ 10, Παπαγιάννης 4, Παπαπέτρου 9 (5 ριμπ.), Γκιστ 4, Βουγιούκας 8 (5 ριμπ.), Λεκαβίτσιους 3, Κιλπάτρικ, Λοτζέσκι 16, Καλάθης 17 (7 ασίστ), Αντετοκούνμπο, Μήτογλου.\nΡεάλ Μαδρίτης (Λάσο): Κοζέρ 2, Ράντολφ 14, Φερνάντεθ 16, Καμπάτσο 16 (10 ασίστ), Ρέγες, Αγιόν 12 (6 ριμπ., 4 ασίστ), Κάρολ 2, Ταβάρες 3 (7 ριμπ.), Ντεκ 2, Πρέπελιτς, Τόμπκινς 9, Τέιλορ 13 (6 ριμπ., 4 ασίστ).


«Πρακτικός Οδηγός για ένα σύγχρονο διαιτολογικό γραφείο» στο 12ο ΠΣΔΔ\nΣε μια εποχή που το επιχειρείν δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά ούτε και εύκολη απόφαση, το να μοιράζονται μαζί σου την εμπειρία τους κάποιοι από τους πλέον καταξιωμένους επαγγελματίες του χώρου της Διαιτολογίας- Διατροφής, μόνο ως ευκαιρία μπορείς να το θεωρήσεις.\nΣτο πλαίσιο του φετινού, 12ου Πανελληνίου συνεδρίου Διατροφής & Διαιτολογίας, υπάρχει ένα στρογγυλό τραπέζι, που δεν πρέπει να χάσετε!\nΣτο στρογγυλό τραπέζι με τίτλο «Πρακτικός Οδηγός για ένα σύγχρονο διαιτολογικό γραφείο», που γίνεται για να «χαιρετίσει» την έκδοση του ομότιτλου βιβλίου των εκδόσεων medNutrition, ο Διαιτολόγος- Διατροφολόγος, PhD, Αναστάσιος Παπαλαζάρου θα μιλήσει για τη σύγχρονη επαγγελματική πρακτική και επικοινωνία ενός διαιτολογικού γραφείου, ενώ οι κλινικές διαιτολόγοι – διατροφολόγοι, LD, RDN, DProf, Χριστιάνα Φιλίππου και Ελένη Ανδρέου, Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος αντίστοιχα του Συνδέσμου Διαιτολόγων & Διατροφολόγων Κύπρου, θα δώσουν χρήσιμες συμβουλές στα νέα παιδιά, που βγαίνουν τώρα στο επάγγελμα, για το πώς θα διασφαλίσουν την επιχειρηματική τους πορεία.\nΤο συντονισμό της συζήτησης θα έχει ο Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, M.Sc., ιδρυτής του medNutrition, κ. Παρασκευάς Παπαχρήστος.\nΟ «Πρακτικός Οδηγός για ένα σύγχρονο διαιτολογικό γραφείο», εκδόθηκε από το medNutrition, με τη συνεργασία του Πανελληνίου Συλλόγου Διαιτολόγων- Διατροφολόγων και του Συνδέσμου Διαιτολόγων– Διατροφολόγων Κύπρου.\nΔιαβάζοντάς το, θα ανακαλύψετε αν το διαιτολογικό γραφείο είναι ή όχι η κατάλληλη επαγγελματική διέξοδος για εσάς.\nΔιαθέσιμο στο eshop του medNutrition: Πρακτικός Οδηγός για ένα σύγχρονο διαιτολογικό γραφείο\nΩστόσο, το βιβλίο δεν περιορίζεται σε αυτό. Περιέχει tips και αλάνθαστα μυστικά επιτυχίας για το ξεκίνημά σας, αλλά και κάθε βήμα της επαγγελματικής σας πορείας. Οι συγγραφείς μοιράζονται συμβουλές επικοινωνίας και marketing, χρήσιμες πληροφορίες που φτάνουν μέχρι αρχιτεκτονικές προτάσεις, που θα σας βοηθήσουν στα πρώτα σας βήματα μετά το πτυχίο!\nΤο βιβλίο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο και για όσους έχουν ήδη γραφείο, αλλά θέλουν να βελτιώσουν την επιχείρησή τους (λειτουργία, έσοδα, αποτελεσματικότητα κ.ο.κ.).\n2 Είναι υγιεινή η χορτοφαγία;\n3 Κρέας; Όχι ευχαριστώ! Οδηγός διατροφής για χορτοφάγους


Περίεργες Συμπεριφορές - Ασθένειες, θεραπείες και φάρμακα γλυκού νερού - Aquazone Portal\nFebruary 22, 2014 in Ασθένειες, θεραπείες και φάρμακα γλυκού νερού\nΣτο ενυδρειο ενώ ξεκινήσαμε με μπόλικα ψαράκια (4 gappy, 4 platty, 4 neon) όλα αρσενικά έχουν απομείνει τα εξής:\nΤα περίεργα ειναι τα εξής:\nΤο platty συμπεριφέρεται σαν "αυτιστικο". Εχει κάτσει σε μια γωνία και όλη μερα παει πανω-κάτω (βυθό- επιφάνεια). Στο υπόλοιπο ενυδρειο κολυμπάει μονο για να φάει και μετά ξανά πάλι στη γωνία του.\nΤο ενα gappy κολυμπάει ελάχιστα. Στο 80% της ημέρας κάθεται στο βυθό ακίνητο ή κάθεται πανω σε ενα φύλο της Anubias ή κρύβεται πίσω απο το φιλτρο. Με μια ματιά φαίνετε σαν ψωφιο αλλά ειναι ζωντανό. Οταν αποφασίσει να κολυμπήσει κολυμπάει περίεργα. συνήθως κάθετα (!!!) και εκεί που κολυμπάει, σταματάει, βουλιάζει και ξανά πάλι. Άλλες φορές πάλι, μένει ακίνητο σε ένα σημείο (σα να αιωρήτε). Πάντος σε καμία περίπτωση δεν κολυμπάει κατα μήκος του ενυδρείου και ιδιαίτερα στη μεσαία πρως επιφάνεια ζώνη του ενυδρέιου (σύμφωνα με το προφιλ του ψαριού)\nΚαι τα 3 ψαρακια φαινονται τρομαγμενα. τι ενοω: συνηθος το γεγονοσ οτι αναβα τα φωτα στο ενυδρειο δε τα ενοχλουσε. Οπως και η διαδικασια ταισματος (ανοιγμα καπακι). τωρα ομως και με τα φωτα αλλα και με το καπακι τα ψαρια τρομαζουν και εξαφανιζονται.\nτα μονα που ειναι στην κοσμαρα τους ειναι τα 4 neon. Ζωηρα και παιχνιδιαρικα ολο το 24ωρο!\nΥπαρχει περιπτώσει αυτές οι συμπεριφορές στα gappy & platty να ειναι επειδή πλεον δεν ειναι κοπάδι;\n- Φίλτρανση (όγκος κάδου και υλικά): biobox2 με βαμβάκι-siporax mini-σφουγγάρι-aquaclay\n- Ιστορικό (χρόνος λειτουργίας κλπ): πρώτη εκκίνηση 01-01-2014\n- Ψάρια (είδη και αριθμός): αρχική σύνθεση: 4 neon - 4 gappy - 4 platty. Έχουν απομείνει 4neon - 2 gappy - 1 platty\n- Ρουτίνες (Τάϊσμα, προετοιμασία νερού αλλαγής, αλλαγές νερού κλπ): Ταϊσμά 1 φορά τη μέρα με 2 κλικ JBL novo Granomix mini\nΑλλαγές νερού: κάθε 15 μέρες αλλάζω περίπου 14lt τα οποία προετιμάζω με 3.5ml JBL biotop και 1 ώρα μετα 2ml jbl denitrol πάνω στο siporax απευθείας.\n- GH: >7\n- ΝΗ3/NH4 (αμμωνία): <0,05\n- ΝΟ2 (νιτρώδη): <0.3mg/lt\n-Υγρά Τεστ: NH4 με JBL NH4 test, NO2 με Tetra NO2\n-Strips: PH, KH, GH, NO3 με JBL easy test\n- Είδος Ψαριού: Platty\n- Ιστορικό Ψαριού: όλα καλά μέχρι που έμεινε μόνο του\nΚινήτε κατακόρυφα μόνο σε μία γωνία του ενυδρείου (σα να είναι "αυτιστικό"). Πάνω κάτω ΟΛΗ ΜΕΡΑ!!!\n- Ιστορικό πιθανών ασθενειών του ίδιου ψαριού ή ενυδρείου: 1ο και 3ο αιτία θανάτου άγνωστη. Το 2ο πήδηξε μέσα στο θερμαντήρα και έβρασε\n- Είδος Ψαριού: Gappy\nΓενικά δεν κινήτε, σε σημείο που μπορείς να πεις ότι ψόφισε. Βρήσκετε αραχτο στο βυθό ή πίσω απο το φίλτρο ή πάνω σε ένα φύλλο anubias. ΟΤΑΝ αποφασίσει να κινηθεί (μόνο για φαγητό ή για ξεμούδιασμα) κάνει το εξής\nεκδοχή 1: κολυμπάει κάθετα (σούζα ) σταματάει ( βουλιάζει) και ξανα ξεκινάει πάλι σούζα\nΕκδοχή 2: "αιωρήτε" στο ενυδρείο σα να είναι ψευτικο και το έχεις κρεμάσει.\nΓενικά σπάνια κολυμπάει όπως τα άλλα (κατα μήκος του ενυδρείου)\nΑυτο που παρατήρησα τώρα που έβγαζα τις φωτογραφίες είναι ότι στο gappy αυτο, η βάση της ουράς του έχει ξεβάψει (φωτο "gappy2")\nφωτο "gappy" είναι το ψάρι σούζα\n1ο και 2ο αιτία θανάτου: τσακωμοί - μαδημένες ουρές κτλ λόγο του ότι όλα είναι αρσενικά\n- Είδος Ψαριού: neon\nΣτη κοσμάρα τους γενικά!! Όμως τώρα που έβγαζα φωτο για να βάλω για τα άλλα 2 παρατήρησα ότι τα neon εχουν κάτι σα σκόνη στην ουρά και τα πτερύγια τους.\nκαλησπερα αδερφε οπως σου εγραψαν και τα αλλα παιδια τα προβληματα ειναι πολλα και ολα μαζι εφεραν αυτο το αποτελεσμα ,οι λαθος συνθηκες η λαθος ψαροσυνθεση οι διαφορες στις παρεμετρους που ζουν αυτα τα ψαρακια,εφοσον το ενυδρειο τρεχει σχεδον δυο μηνες δεν θα επρεπε κανονικα να μετρας καθολου αμμωνια και νιτρωδη,οι αρρωστιες εκτος απο το ικ που μαλλον εχει το νεον τις φωτο ειναι και βακτηριακες απο την ποιοτητα του νερου σου,εγω στη θεση σου θα ξεκινουσα αλλαγες νερου,θα αυξανα την θερμοκρασια και θα εριχνα και ενυδρειακο αλατι καθως και βακτηρια η και μπολι ακομα μεχρι η αμμωνια και τα νιτρωδη να μην ειναι μετρησιμα,θα μπορουσε να γινει και μια θεραπεια με καποιο γενικο φαρμακο τυπου esha 2000 αλλα εγω δεν ειμαι των φαρμακων και οτι θεραπεια εχω κανει εχει γινει σε καραντινα αυτα απο εμενα,ευχομαι ολα να πανε καλα με τα ψαρακια σου\nΤσεκάρισε το φίλτρο σου , δες και το κομμάτι τροφή και βάλε Omnipur για αρχή .\nτο ph που έχεις δεν είναι για τα ζωοτόκα είναι έτσι από βρύση ή εσύ το χαμήλωσες;\nΤο ph ειναι ετσι γιατι μετραει με στικς,αν μετρησει με υγρο τεστ θα ειναι 7.5.\nΟι ενδηξεις στα νιτρωδη και την αμμωνία ειναι οι ελάχιστες που ορίζουν τα υγρα τεστ. Θεωρητικά λοιπόν ειναι στις καλύτερες τιμές που μπορει να έχουν...\nΒακτηρια βάζω σε κάθε αλλαγή νερού όπως επίσης έχω βαλει και μπόλι κάποια στιγμή που τα νιτρικά ανέβηκαν σε υψηλές τιμές λόγο άγνοιας μου.\nΤο κείμενο για τη θεραπεία του ick λέει να μη γίνετε αν δεν είμαστε σίγουροι οτι αυτό που βλέπουμε ειναι ick.\nΠως μπορω να επιβεβαίωσω οτι αυτό που έχουν τα neon ειναι ick και όχι κάτι άλλο;\nΑυτό που εχει το gappy στην ουρα του φανταζομαι εχει άλλο τροπο αντιμετώπισης, οπότε πρεπει να ξεχωρίζω σε άλλο ενυδρειο τα άρρωστα ψαρια ή κανω group therapy;\nEdited February 23, 2014 by animalinstict\nΠαρατηρείς τα ψάρια να ξύνονται στο βυθό ή σε άλλες επιφάνειες ; Η ουρά το guppy μπορεί να θεραπευτεί με χρήση melafix σε όλο το ενυδρείο.\nΟχι τα ψαρακια δε ξύνονται ούτε στο βυθό ούτε σε άλλες επιφάνειες.\nόσο για το gappy δε νομιζω να το προλαβαίνω…\nΕίναι πλήρος ακίνητο, μόνο αναπνέει και το πάει το ρεύμα όπου θέλει\nτο έβγαλα μια φωτογραφία απλά για να δείτε ότι η ουρά του σε σχέση με τις χτεσινές φωτογραφίες είναι σε πολύ χειρότερο στάδιο.\nΆρα ότι κι αν είναι αυτό προχωράει πολύ γρήγορα...\nτο θέμα είναι αν μπορείτε να καταλάβετε τι είναι έτσι ώστε να προλάβω τα άλλα ψαρακια να μη κολήσουν\nΤο νέον έχει αρχίσει να χάνει τον προσανατολισμό του ; Έχει αποχρωματιστεί ;\nΟχι δεν εχει αποχρωματιστει κανένα απο τα 4 neon και ούτε μου φαίνετε να ειναι απο-προσανατολισμένα.\nΑπεναντίας ειναι πολύ ζωηρά και παιχνιδιαρικα\nΌπως είπα το gappy δε προλαβα να το σώσω. Σήμερα το βρήκα τ'ανάσκελα!\nΑυτα που παρατήρησα σήμερα είναι τα εξής:\n1. Ταϊσμά: ενώ κανονικά θα έπρεπε να ορμίσουν στο φαί, σήμερα ήταν τελείως αδιάφορα. Το φαΐ έπεσε όλο κάτω. Φάγαν ελάχιστο και μόνο αυτό που έπεφτε μπρωστά τους.\n2. Το gappy που έχει απομείνει αρχίζει και παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα με το προηγούμενο στην ουρά του. Όως φαίνετε και στην φωτογραφία, ξεκινάει ένα κόκκινο σημάδι και η ουρά σαν να αποχρωματίζετε μέχρι τη ρίζα ξεκινόντας απο αυτό το σημείο\nΗ τροφή που έπεσε κάτω τι έγινε ;\nΘέλουμε νέες μετρήσεις .\nΤο Omnipur το έβαλες ;\nΤι ενοείς "Η τροφή που έπεσε κάτω τι έγινε" ;\nΑν εννοείς να την μάζεψα τότε όχι δε την μάζεψα.\nΤώρα αν την έφαγαν τα ψάρια ποιό μετά δεν ξέρω...\nΝέες μετρήσεις το απόγευμα που θα επιστρέψω.\nOmnipur θα πάρω σήμερα μιας και δε πρόλαβα να το πάρω το Σάββατο.\nOmnipur δε βρήκα.\nΕίχαν esha 2000 και baktopur. Τι να κανω? η ουρα του gappy εχει ασπρισει κι άλλο...\nBy the way μου δωσαν ενα φάρμακο ονόματι exit (της esha) για το ick.\nNO2: 0 (sticks), <0,3 mg/lt (υγρά)\nGH: 4-7 (Sticks)\nKH: 6 (sticks)\nPH: 7.2 (Sticks)\nNH4: <0,05mg/lt (υγρά)\nΗ ουρα του gappy όσο παει και αποχρωματιζετε. Omnipur δε βρίσκω με τίποτα οπότε απο το τελευταίο pet shop μου έδωσαν ταμπλετες anti-bacti της hs aqua.\nΤις βάζω και ο θεός βοηθός...\nΠειράζει αν ταυτόχρονα με τις ταμπλετες βάλω και το φάρμακο για το ick;\nΤον άνθρακα πρεπει να τον έχω μεσα κατα τη διάρκεια της θεραπείας η μετά το τέλος αυτής;\nΟ άνθρακας έχει την ιδιότητα να "τραβάει" όλες τις ουσίες, γι'αυτό τον βγάζουμε όταν κάνουμε θεραπεία, αλλιώς θα είναι σα να μη βάζουμε φάρμακο. Μόλις τελειώσει η θεραπεία βάζουμε άνθρακα για να τραβήξει τις ουσίες που δεν πλέον δεν θέλουμε να υπάρχουν στο ενυδρείο.\nαδερφε για μενα μην μπερδευεις τα φαρμακα ξεκινα με ενα,πχ το esha το 2000 που εχει μεγαλο φασμα αν τελικα κανεις θεραπεια σε ολο το ενυδρειο τελειωσε την με βαση τις οδηγιες και μετα βλεπεις, τον ανθρακα τον βαζεις μετα το τελος τις θεραπειας να κρατησει τα υπολοιματα του φαρμακου καλο θα ειναι να κανεις και μια καλη αλλαγη νερου οταν τελειωση η θεραπεια..\nΚαι μια σημερινή φωτογραφία απο την ουρά του guppie...\nΑυτο το πράγμα προχωράει και τρώει την ουρά του\nΈχεις ξεκινήσει κάποια θεραπεία τελικά ;\nΝαι ξεκίνησα σήμερα το πρωί με Esha 2000 γιατι το anti-bacti της HS aqua διάβασα ότι μπορεί να καταστρέψει και τα "καλά" βακτύρια του ενυδρείου και μετα θα θέλει στρώσημο απο την αρχή.\nΕπίσης βάζω και το Exit για το Ick το οποίο λέει στο manual ότι μπορείς ταυτόχρονα να βάλεις και το 2000.\nΟπότε 2 θεραπείες τρέχουν...\nΜε αφορμή το θέμα του φίλου μας, θα ήθελα να ρωτήσω αν σε περιπτώσεις όπως αυτή, μπορούμε παράλληλα με τη θεραπεία με τα φάρμακα να χορηγούμε και melafix για τα πτερύγια ή είναι υπερβολικό;\n2η μερα θεραπείας και δε βλέπω βελτίωση αλλα το αντίθετο...\nΗ ουρα εχει ξεβαψει κι άλλο και εχει αρχίσει να κανει τρύπες.\nΕπιπλέον η ουρα του εχει "φαγωθεί" κι άλλο.\nΕιναι νωρίς ακόμα ή μήπως η θεραπεία αυτή δεν ειναι σωστή;\nΑπο την άλλη η θεραπεία για το ick παει πολύ καλα.\nΚαι επιπλέον ερώτηση:\nΜετά το πέρας της θεραπείας πρεπει να κανουμε αλλαγή νερου;\nΑν ναι τότε αυτή πρεπει να γίνει πριν βάλουμε τον άνθρακα ή αυτός μπαίνει στο καινούριο νερο;\nναι αδερφε οταν την τελειωσεις κανεις μια καλη αλλαγη νερου και μετα βαζεις τον ανθρακα.