Δημήτρης Κουτσούμπας στην «Π»: Πρόοδος σημαίνει ΚΚΕ - Μεγάλη αποκλειστική συνέντευξη | Ειδήσεις -Πατρα νεα\n«Απέναντί μας είναι τα κόμματα του κεφαλαίου, το σύστημα, η εξουσία του και οι συμμαχίες τους. Κι εμείς από τη δική μας μεριά μπορούμε με τη δική μας συμμαχία, την κοινωνική συμμαχία να βαδίσουμε στον δρόμο της πολιτικής ανατροπής» λέει στην «Π» ο Δημήτρης Κουτσούμπας. Το νέο σύνθημα του ΚΚΕ είναι «ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό».\nΠολύς κόσμος σφάζεται τον τελευταίο καιρό για προοδευτικές πολιτικές και προοδευτικές συμπράξεις. Πώς νοείτε εσείς τον όρο «προοδευτικός»;\nΗ έννοια της προόδου έχει κακοποιηθεί με ευθύνη διαχρονικά των αστικών πολιτικών δυνάμεων.\nΑπό πού να ξεκινήσω; Από το πάλαι πότε ΠΑΣΟΚ και τις «προοδευτικές δυνάμεις» που τελικά κατέληξε να συγκυβερνήσει με τον «αιώνιο εχθρό» τη ΝΔ; Ή από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που έντυσε με προοδευτικό περιτύλιγμα ένα μνημόνιο, μία ΝΑΤΟϊκή συμφωνία, αυτή των Πρεσπών και άλλη μία με τις ΗΠΑ καθώς και δεκάδες αντιλαϊκούς αντεργατικούς νόμους; Σήμερα συνεχίζει στη ίδια ρότα –κι ας λέει πως, η νέα του διακυβέρνηση θα είναι διαφορετική, καθώς τώρα δεν έχει δεσμεύσεις.\nΤο Ταμείο Ανάκαμψης αυτό το νέο υπερμνημόνιο που θα καταλήξει στις τσέπες των λίγων αλλά θα το πληρώσουν οι πολλοί, οι εργαζόμενοι δεν αποτελεί δέσμευση; Ή η εμπλοκή στα σχέδια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ; Ολα αυτά μαζί με το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση έχει ψηφίσει πάνω από τους μισούς νόμους της ΝΔ, είναι κάτι παραπάνω από δεσμεύσεις.\nΟμως η πολιτική που θυσιάζει τα δικαιώματα της λαϊκής πλειοψηφίας για τα συμφέροντα μιας ισχνής μειοψηφίας, της ολιγαρχίας, δε συνιστά πρόοδο. Γιατί πρόοδος σημαίνει οι νέες γενιές να απολαμβάνουν περισσότερα δικαιώματα από τις προηγούμενες γενιές, να μπορούν να ικανοποιούν σύγχρονες ανάγκες, όπως ορίζει η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας και όχι να γυρίζουν δεκαετίες πίσω. Τέτοια πολιτική πρόταση έχει μόνο το ΚΚΕ.\nΛογικό ακούγεται η κυβέρνηση της ΝΔ να διεκδικεί μερίδιο από την «πρόοδο» του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, αφού μοιράζονται την ίδια αντιλαϊκή στρατηγική. Στα κυβερνητικά τους προγράμματα, παρά τις επιμέρους διαφορές, ξεχωρίζει το Ταμείο Ανάκαμψης και η «πράσινη μετάβαση» μέχρι συμφωνίες με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, ξεχωρίζουν δηλαδή οι στόχοι της ελληνικής αστικής τάξης σε βάρος των εργαζομένων, του λαού.\nΑυτό υπηρετούν και οι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες είναι βαθιές αλλαγές που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για τις επενδύσεις και την κερδοφορία του.\nΜεταρρύθμιση στα εργασιακά είναι και ο νόμος έκτρωμα του Χατζηδάκη, το ασφαλιστικό του τζόγου κ.ά. παραδείγματα. Ακόμα και η ψηφιακή μεταρρύθμιση, δηλαδή κάποιοι αναγκαίοι εκσυγχρονισμοί, βασικό στόχο έχουν να απαλλάξουν από καθυστερήσεις και εμπόδια τη μεγάλη επιχειρηματική δραστηριότητα. Η ΝΔ κουβαλάει από την παλιά «δεξιά» το μαστίγιο με το οποίο εφαρμόζει τις ίδιες μεταρρυθμίσεις που η χρήσιμη «αριστερά» μπορεί να εφαρμόσει με το καρότο.\nΤώρα, ποιος είναι «δεξιός», «αριστερός», «κεντρώος» τι να σας πω, εδώ χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Βέβαια δεν αναφέρομαι στους απλούς ανθρώπους που και λόγω καταβολών μπορεί να τοποθετούνται κάπου πολιτικά, μιλάω για τα αστικά πολιτικά κόμματα και την ευκολία με την οποία ανταλλάσουν στελέχη, υπουργούς, ψηφίζει ο επόμενος αυτό που άφησε στη μέση ο προηγούμενος. Ο πραγματικός διαχωρισμός όμως στην κοινωνία δεν είναι γεωγραφικός, αλλά ταξικός. Και με αυτή την έννοια εμείς απευθυνόμαστε σε όλους όσοι μπορεί να νιώθουν αριστεροί, κεντρώοι, δεξιοί, όμως είναι εργάτες, άλλοι εργαζόμενοι, άνθρωποι του μόχθου. Ανάμεσά μας δεν υπάρχουν εμπόδια. Γιατί βρισκόμαστε από την ίδια μεριά. Απέναντί μας είναι τα κόμματα του κεφαλαίου, το σύστημα, η εξουσία του και οι συμμαχίες τους. Κι εμείς από τη δική μας μεριά μπορούμε με τη δική μας συμμαχία, την κοινωνική συμμαχία να βαδίσουμε στον δρόμο της πολιτικής ανατροπής. Σ’ αυτό τον δρόμο, στον δρόμο της ριζικής ανατροπής, πραγματικά ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό.\nΠροφανώς η πανδημία αξιοποιείται ως ευκαιρία για να περάσουν μέτρα που χρόνια βρίσκονταν στα συρτάρια των κυβερνήσεων. Ομως τον νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων ακόμα και τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης με τον νόμο Χατζηδάκη, η ΝΔ δεν τα εμπνεύστηκε παραμονές της καραντίνας. Είναι μέτρα που έχουν περάσει σε άλλες χώρες που στην Ελλάδα και λόγω της πίεσης του εργατικού κινήματος καθυστέρησαν. Είναι μάλιστα η συνέχεια μέτρων και νόμων που πέρασαν τα προηγούμενα χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις και τις δεξιές και τις κεντροδεξιές και τις δήθεν αριστερές. Ηδη πριν την πανδημία διαμορφώθηκε ένα ευρύ νομικό οπλοστάσιο με τους τρομονόμους, τη νομοθεσία για τη δήθεν προστασία των προσωπικών δεδομένων, τον περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος που περιορίζει λαϊκές ελευθερίες, μπορεί ανά πάσα στιγμή να τυλίγει εργαζόμενους σε μία κόλλα χαρτί και να τους εξοντώνει δικαστικά, οικονομικά κ.λπ.\nΠελετίδης στον Δήμο, σύντομα και ΚΚΕ για τη Βουλή\nΟ σύντροφός μας Κώστας Πελετίδης ψηφίζεται από ένα ευρύ φάσμα εργαζομένων γιατί ο ίδιος και ολόκληρη η δημοτική αρχή είναι στο πλευρό των εργαζομένων, αποτελούν στήριγμα στους αγώνες του. Μέσα σε ένα ασφυκτικό αντιλαϊκό πλαίσιο για την τοπική διοίκηση αγωνίζονται να λύσουν χρόνια προβλήματα, υπερασπίζονται τα λαϊκά δικαιώματα, παλεύουν να υπάρχει ζωή στις γειτονιές. Προσπαθούν να ανακουφίσουν τους άνεργους, τις φτωχές λαϊκές οικογένειες. Γι’ αυτό και απειθαρχούν στις αντιλαϊκές εντολές, είναι πραγματική αντιπολίτευση προς την κεντρική εξουσία και τις επιλογές της. Τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά που συμπυκνώνει ο Κώστας Πελετίδης τα έχουν κι άλλοι σύντροφοί μας στην τοπική διοίκηση με τη διαφορά ότι ο καθένας δρα σε διαφορετικές συνθήκες, σε διαφορετικούς χώρους. Είναι τιμητικό για το ΚΚΕ ότι σε όλη τη χώρα, άλλοι δήμαρχοι και δημοτικές αρχές που εκλέχτηκαν με άλλα ψηφοδέλτια, σέβονται, τιμούν και ακούνε τους κομουνιστές, το ΚΚΕ, αξιοποιούν τις προτάσεις του, γεγονός που υποδηλώνει αποδοχή μιας πρωτοπορίας, στον πραγματικό κόσμο των ιδεών και των πολιτικών θέσεων σε συνδυασμό με την πράξη, την αγωνιστική συνέπεια και διεκδίκηση για το καλό του ελληνικού λαού. Αργά ή γρήγορα, οι περισσότεροι από αυτούς που ψηφίζουν τον συνδυασμό του ΚΚΕ στην Πάτρα, θα κάνουν και το πολιτικό βήμα να ενισχύσουν και να συμπορευτούν με το ΚΚΕ και στο επίπεδο των βουλευτικών εκλογών.\nΗ «πράσινη μετάβαση» ίσον πανάκριβο ρεύμα\nΠάντως, η εικόνα που εμείς έχουμε από χώρους δουλειάς και γειτονιές και της Πάτρας είναι ότι κερδίζουμε κόσμο, ο οποίος μπορεί να μη συμφωνεί σε όλα μαζί μας, αποφασίζει όμως να συμπορευτεί στους αγώνες με το ΚΚΕ. Η εκδήλωση της Τετάρτης, μπορεί να σας το επιβεβαιώσει. Είμαστε όμως εδώ για να κερδίσουμε ακόμα περισσότερους εργαζόμενους προλετάριους, αν και δεν εξαρτώνται όλα από μας ιδιαίτερα σε συνθήκες συνολικής υποχώρησης του κινήματος μέσα στις οποίες το σύστημα έχει επιπλέον δυνατότητες να βάζει εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης. Για παράδειγμα η αγανάκτηση απέναντι στα μνημόνια που έβγαλε ένα μεγάλο μέρος εργαζομένων στον δρόμο, έδωσε τη θέση της στην απογοήτευση και τη μοιρολατρία. Κι αυτό γιατί η πάλη περιορίστηκε στην κυβερνητική εναλλαγή – που έγινε τελικά με τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος πρόσφερε «στο πιάτο» αυτή την αγανάκτηση, στο σύστημα.\nΤώρα όμως η οργή μπορεί να γίνει συμμετοχή, δράση στο σωματείο, στο σύλλογο για να πολλαπλασιαστούν οι εστίες της αντίστασης για να μείνουν στα χαρτιά όλοι οι αντεργατικοί νόμοι. Για να μπει στο επίκεντρο το ζήτημα των σύγχρονων κοινωνικών λαϊκών αναγκών, και πώς θα ανοίξουμε τον δρόμο για την πραγματική ικανοποίησή τους. Υπάρχουν σήμερα ελπιδοφόρα παραδείγματα που η οργή απέναντι στο σύστημα, δεν έχασε χρόνο αναμένοντας μια νέα κυβέρνηση, έγινε ανυποχώρητος αγώνας και τελικά κέρδισε, όπως ο αγώνας των εργαζομένων στο λιμάνι της COSCO, της e-food, και αλλού.\nΑυτό που ονομάζετε μιλιταρισμό και επεκτατισμό είναι στοιχείο συνολικά των ιμπεριαλιστικών κρατών τα οποία έχουμε στο στόχαστρό μας γιατί έχουμε στο στόχαστρο μας τον ίδιο τον καπιταλισμό ως κοινωνικό σύστημα. Και ως τέτοια προσδιορίζονται εξίσου όλα τα κράτη που ανταγωνίζονται οικονομικά – στρατιωτικά – πολιτικά διεθνώς, για κέρδη, γεωστρατηγική αναβάθμιση και έλεγχο αγορών. Αφορούν εξίσου τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Ρωσiα, τη Γαλλία, την Κίνα και άλλες, καθώς και τις συμμαχίες που συμμετέχουν, όπως το ΝΑΤΟ, η ΕΕ κι άλλες περιφερειακές και διεθνείς ενώσεις. Βέβαια, οι ΗΠΑ ξεχωρίζουν λόγω και της θέσης τους στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αν ο αντιαμερικανισμός στη χώρα μας αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια αυτό έγινε λόγω του αρνητικού ρόλου που έπαιξαν οι ΗΠΑ όχι μόνο στη χώρα μας -σας θυμίζω τον εμφύλιο, τη χούντα, τις βάσεις- αλλά και παγκόσμια με τις πολεμικές επεμβάσεις, τη στήριξη αυταρχικών καθεστώτων και δικτατοριών. Μπορεί τα προηγούμενα χρόνια να έγινε μεγάλη προσπάθεια από τις πολιτικές δυνάμεις ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΜΕΡΑ25 να ξεπλυθεί ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, όμως αυτό δε σημαίνει πως έχει ξεπλυθεί συνολικά στη λαϊκή συνείδηση ο ρόλος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Η μαζική συμμετοχή εργαζομένων και νεολαίας στην αντιμπεριαλιστική πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία προχτές, αποστόμωσε πολλούς.\nΕίναι ψηλά στην ατζέντα σας η κλιματική αλλαγή; Μπορεί να αποτελέσει βάση για εκσυγχρονισμούς που θα βελτιώσουν τη ζωή των πολιτών;\nΒρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα, ενάντια στη συνολική υποβάθμιση του Περιβάλλοντος, που δεν περιορίζεται μόνο στην κλιματική αλλαγή. Έχουμε πραγματικό και όχι υποκριτικό ενδιαφέρον, όπως τα αστικά κόμματα. Τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ, το ΜΕΡΑ 25 συσκοτίζουν με τις θέσεις τους το πραγματικό πρόβλημα από διαφορετικές αφετηρίες ο καθένας οδηγούνται, στον ίδιο αδιέξοδο για τον λαό, δρόμο. Γιατί, από τη ρύπανση των φυσικών πόρων, τους πολέμους, μέχρι το «Πράσινο New Deal», την «Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία», αποκαλύπτεται ότι ο πραγματικός ένοχος, που θυσιάζει τις κοινωνικές ανάγκες και την προστασία του περιβάλλοντος στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου, είναι ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης που όλοι υπηρετούν. Η «πράσινη μετάβαση» μεταφράζεται για τον λαό, σε πανάκριβο ηλεκτρικό ρεύμα και φυσικό αέριο, μαύρες εργασιακές σχέσεις, αύξηση της ανεργίας, καταστροφή των δασών και του υδροφόρου ορίζοντα. Αυτό αποδείχθηκε και στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής στη Γλασκόβη. Γι’ αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει βάση εκσυγχρονισμών προς όφελος της ζωής του λάου. Η ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος και η διασφάλιση της λαϊκής ευημερίας, προϋποθέτει διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με κριτήριο ταυτόχρονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και την προστασία του περιβάλλοντος. Για το άνοιγμα αυτού του δρόμου καλούμε τον λαό να οργανώσει την πάλη του.


Γκαρσία: «Στο Europa τα ματς είναι… θανάτου» - Onsports.gr\nΟnsports Team\t05 Δεκεμβρίου 2011, 08:19\nΓκαρσία: «Στο Europa τα ματς είναι… θανάτου»\nΓια τους λόγους τους οποίους ο ΠΑΟΚ παρουσιάζεται καλύτερος στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, σε σχέση με αυτά για το ελληνικό πρωτάθλημα, εξήγησε ο Πάμπλο Γκαρσία.\nΟ Ουρουγουανός μεταξύ άλλων είπε, σε συνέντευξή του, στην εφημερίδα «Sportday»:\n«Είναι μία χρονιά με πολλούς τραυματισμούς. Δεν μπορούμε να κρύψουμε ότι είμαστε μία ομάδα που έχει και παίκτες μεγάλους σε ηλικία. Αυτό είναι κάτι δεδομένο. Υπάρχουν όμως και άλλες παράμετροι. Στο Europa League τα ματς είναι "παιχνίδια θανάτου". Είναι απομονωμένα από αυτά του ελληνικού πρωταθλήματος. Έχουν άλλο ειδικό βάρος. Αντίθετα, στο πρωτάθλημα παίζουμε Κυριακή, μεσοβδόμαδα ορισμένες φορές και είναι αγώνες με μια άλλη λογική», είπε ο Πάμπλο Γκαρσία και συνέχισε: «Επίσης στην Ελλάδα είναι μία μείξη από πολλά πράγματα, τα γήπεδα, οι ομάδες που πολλές φορές κλείνονται στις άμυνές τους και έτσι είναι δύσκολο να δημιουργήσουμε το παιχνίδι μας. Άλλη παράμετρος είναι οι διαιτητές, οι οποίοι φέτος έχουν καλυτερεύσει αρκετά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Αν όμως συνδυάσουμε όλα τα παραπάνω, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό πρωτάθλημα είναι πολύ διαφορετικό σε σχέση με το Europa League».\n-Η νίκη-πρόκριση επί της Τότεναμ είναι η μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα σου στον ΠΑΟΚ;\n«Κάθε νίκη έχει τη δική της μοναδική σημασία. Ήταν μία πολύ μεγάλη επικράτηση και πρόκριση, αλλά αυτό πέρασε. Αυτό που πρέπει να κάνουμε πλέον είναι να συνεχίσουμε να γευόμαστε νίκες, σε Ελλάδα και Ευρώπη».\n-Έχει γίνει κάποια κουβέντα για ανανέωση της συνεργασίας σου με τον ΠΑΟΚ;\n-Για τους πιτσιρικάδες του ΠΑΟΚ, π.χ. τον Σταφυλίδη, τι έχεις να πεις; Τον συμβούλεψες κάτι;


Τα εισιτήρια του ΑΟ Χαλκίδας – stoplekto.gr\nΤα εισιτήρια του ΑΟ Χαλκίδας\nΑπό σήμερα αρχίζει η προπώληση εισιτηρίων λαχειοφόρου αγοράς ενός αυτοκίνητου smart. H κλήρωση θα γίνει στις 25/2/2018 στον αγώνα Α.Ο.ΧΑΛΚΙΣ – ΠΑΝΘΗΡΑΙΚΟΣ .Εισιτήρια προπωλούνται στα γραφεία της ομάδος ,στο Δημοτικό Στάδιο Χαλκίδας, και σε σημεία πώλησης που θα σας ενημερώσουμε. Φίλαθλοι ενισχύστε την ομάδα μας ,την ομάδα της πόλης μας. ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ,ΜΙΑΠΟΛΗ ,ΕΝΑ ΝΗΣΙ ΜΕ ΤΟΝ Α.Ο.Χ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Μονο όλοι μαζί ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Τιμή λαχνού 2 ευρώ.\nΤέλος ο Φαμπίνιο από τον Πανθηραϊκό\nΟι διαιτητές στον 7ο όμιλο της Γ’ Εθνικής (10η αγων.)


ΑΠΟΦΡΑΞΗ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΓΩΓΟΥ ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙ, ΞΕΒΟΥΛΩΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΓΩΓΟΥ, ✅24h ΑΠΟΦΡΑΞΗ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΓΩΓΟΥ ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙ, ΞΕΒΟΥΛΩΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΓΩΓΟΥ, ✅24h\nΑπόφραξη κεντρικού αγωγού Καπανδρίτι: Η εταιρεία μας ΑΠΟΦΡΑΞΕΙΣ ΝΗΡΕΑΣ έχει τις πιο συμφέρουσες τιμές και υπηρεσίες για απόφραξη κεντρικού αγωγού ή ξεβούλωμα στο Καπανδρίτι.\nΑπόφραξη κεντρικού αγωγού στο Καπανδρίτι με υψηλή ποιότητα εργασιών σε τιμές ανταγωνιστικές\nΑπόφραξη κεντρικού αγωγού Καπανδρίτι σε ανταγωνιστικές τιμές; Ναι σε μας θα βρείτε τις καλύτερες προσφορές στην αγορά σε όλη την Αττική. Μη διστάσετε να μας καλέσετε στο τηλεφωνικό μας κέντρο. Μαζί θα βρούμε τον ιδανικότερο τρόπο επίλυσης κάθε προβλήματος στην καλύτερη ποιότητα και τιμή για υπηρεσίες αποφράξεων στο Καπανδρίτι αλλά και όλη την Αττική.\nΠού υπερέχουμε σε μία απόφραξη κεντρικού αγωγού στο Καπανδρίτι;\nΣτην απόφραξη κεντρικού αγωγού στο Καπανδρίτι οι τιμές πού κυμαίνονται;\nΧρειάζεται να γίνει απόφραξη κεντρικού αγωγού σε οικία στο Καπανδρίτι και δεν μπορώ να αποφασίσω\nΓιατί να προτιμήσω εσάς στις αποφράξεις κεντρικών αγωγών στο Καπανδρίτι;\nΟι λόγοι είναι πολύ προφανείς. Εξάλλου όχι μόνο στις αποφράξεις κεντρικών αγωγών στο Καπανδρίτι λειτουργούμε με το μότο:\nΑΠΟΦΡΑΞΗ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΓΩΓΟΥ ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙ


Φράγκοι, Ρωμαίοι, Φεουδαλισμός και Δόγμα – Αλληλεπίδραση Θεολογίας και Κοινωνίας | Ένωση Μακεδόνων Κέρκυρας\nΤα σύνορα της Αρχαίας Μακεδονίας – Τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά των βορείων συνόρων\t«Αποτυπώματα: Η βυζαντινή Θεσσαλονίκη σε φωτογραφίες και σχέδια της Βρετανικής Σχολής Αθηνών 1888-1910»\nΕύκολα διακρίνει κανείς και στις δύο ορολογίες μια εθνική ή φυλετική βάση για το σχίσμα, η οποία πιθανόν να είναι πιο βαθειά και σημαντική για περιγραφική ανάλυση, απ’ ότι οι δογματικοί ισχυρισμοί των δύο πλευρών. Το δόγμα μπορεί πολύ καλά να είναι μέρος μιας πολιτικής, στρατιωτικής και εθνικής διαμάχης και, επομένως, γίνεται κατανοητό μόνον, όταν τεθεί στην κατάλληλη προοπτική. Η αλληλεπίδραση μεταξύ δόγματος και εθνικής ή φυλετικής διαμάχης μπορεί να είναι τέτοια, ώστε αυτά τα δύο να μπορούν μεν να διακριθούν, όχι όμως και να χωρισθούν.\nΟ λόγος είναι, ότι οι κατακτητές των Δυτικών Ρωμαίων χρησιμοποίησαν την Εκκλησία για να καθυποτάξουν το Ρωμαϊκό Έθνος, ενώ υπό το Ισλάμ το Έθνος των Ρωμαίων επέζησε μέσω της Εκκλησίας. Σε κάθε περίπτωση κατακτήσεως οι Επίσκοποι έγιναν εθνάρχες των κατακτημένων Ρωμαίων (Ρωμηών) εφαρμόζοντας τον Ρωμαϊκό Νόμο εκ μέρους του Αυτοκράτορος της Κωνσταντινουπόλεως. Οσο διάστημα οι επίσκοποι ήσαν Ρωμαίοι, η ενότητα της Εκκλησίας των Ρωμαίων διατηρήθηκε, παρά τις θεολογικές διαμάχες. Το ίδιο συνέβη, όταν εκρωμαϊσθέντες Φράγκοι έγιναν επίσκοποι κατά τη διάρκεια των Μεροβιγκιανών χρόνων και συμμετείχαν μαζί με τους Ρωμαίους επισκόπους στη διοίκηση της Εκκλησίας.\nΚατά τη διάρκεια όμως του έβδομου αιώνα εμφανίσθηκαν τα σπέρματα του σχίσματος. Οι Βησιγότθοι στην Ισπανία είχαν εγκαταλείψει την αίρεση του Αρείου και είχαν γίνει τυπικά ορθόδοξοι. Ωστόσο, διατήρησαν τα αρειανικά τους έθιμα στη διοίκηση της Εκκλησίας, τα οποία υιοθετήθηκαν και από τους Καρλοβιγκίους Φράγκους και τελικά από τους Νορμανδούς. Οι Βησιγότθοι άρχισαν να καθυποτάσσουν τους Ρωμαίους της Ισπανίας, αντικαθιστώντας τους Ρωμαίους επισκόπους με Γότθους και το 654 είχαν καταργήσει πλέον το Ρωμαϊκό Δίκαιο.\nΚατά τη διάρκεια του ίδιου αιώνα, ιδίως μετά το 683, οι Φράγκοι διόρισαν μαζικά Φράγκους επισκόπους και απήλλαξαν έτσι τη διοικητική μηχανή από τους Ρωμαίους αξιωματούχους.\nΕνωρίτερα, κατά τον έκτο και στις αρχές του έβδομου αιώνα, οι επαναστάσεις ηγετών στην Φραγκία ήσαν συνωμοσίες από κοινού Φράγκων και Ρωμαίων. Αλλά από το 673, οι επαναστάσεις έγιναν καθαρά Φραγκικές.\nΤο γεγονός, ότι η Κωνσταντιούπολη έστειλε το ναυτικό της δύο φορές στην Ισπανία κατά το τέλος του 7ου και στις αρχές του 8ου αιώνα, για να ανακτήσει το προγεφύρωμά της, που έχασε το 629, μαρτυρεί τη δυσχερή κατάσταση που αντιμετώπιζαν οι Ρωμαίοι στην Ισπανία. Απέναντι στους θριαμβευτές Άραβες που είχαν ολοκληρώσει την κατάκτηση της Μέσης Ανατολής και είχαν προχωρήσει κατά μήκος της Βόρειας Αφρικής σε απόσταση βολής από την Καρχηδόνα, η Κωνσταντινούπολη φαινόταν όχι καλά προετοιμασμένη για τέτοιου είδους πολεμικές περιπέτειες στην Ισπανία. Πάντως, κρίνοντας από τη διαπλοκή των γεγονότων, φαίνεται ότι αυτές οι προσπάθειες αποβιβάσεως Ανατολικών Ρωμαίων στην Ισπανία είχαν ως απώτερο στόχο να υποκινήσουν μια γενική εξέγερση των Χριστιανών και Εβραίων Ρωμαίων στην Ισπανία και Γαλλία εναντίον της Γοτθικής και Φραγκικής κυριαρχίας. Η επιτυχία τέτοιου είδους εξεγέρσεων στην Ισπανία και Γαλλία θα μπορούσε ίσως να βοηθήσει την Κωνσταντινούπολη να αναχαιτίσει το Αραβικό παλιρροϊκό κύμα, το οποίο βαθμιαία φαινόταν να κατακλύζει ολόκληρη την Αυτοκρατορία.\nΣτη δέκατη έβδομη Σύνοδο του Τολέδο το 694 οι Εβραίοι καταδικάσθηκαν σε δουλεία, επειδή ομολόγησαν ότι είχαν μετάσχει σε μια συνωμοσία για ανατροπή των «Χριστιανών» (δηλαδή των Γότθων) στην Ισπανία, με τη βοήθεια «εκείνων που κατοικούν σε χώρες πέρα από τη θάλασσα», δηλαδή τους Ρωμαίους, και όχι στην μετέπειτα Αραβική Επαρχία της Αφρικής, όπως κοινά πιστεύεται. Οι Άραβες εκείνη την εποχή δεν είχαν φθάσει ακόμα στην Καρθαγένη, την πρωτεύουσα αυτής της Επαρχίας ή Εξαρχίας. Ο Εγίκας (Egica, 687-701), ο βασιλιάς των Γότθων, είχε καταστείλει μιαν απόπειρα του στόλου της Νέας Ρώμης να ανακαταλάβει τα εδάφη που έχασε το 629. Δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία ότι οι Εβραίοι καταδικάσθηκαν σ’ αυτή την δέκατη έβδομη Σύνοδο του Τολέδο το 694 για συνωμοσία με την Κωνσταντινούπολη και με σκοπό την ανατροπή της Γοτθικής κυριαρχίας στην Ισπανία.\nΟ βασιλιάς Βιτίζας (Witiza, 701-708/9), υιός του Εγίκα, επίσης κατέστειλε μια προσπάθεια των Ανατολικών Ρωμαίων ν’ απελευθερώσουν μερικές από τις πόλεις της Νότιας Ισπανίας. Οι Άραβες είχαν σταθερά τον έλεγχο στην Καρθαγένη και τα περίχωρά της από το 698 και προωθούσαν τον έλεγχό τους στην περιοχή της Σεούτας (Ceuta).\nΟι προσπάθειες αυτές της Κωνσταντινουπόλεως απέτυχαν και ο Ρωμαίος Βερβερίνος Νουμίδης, κυβερνήτης της Σεούτας στα 741, και λίγο αργότερα οι Γαλλο-Ρωμαίοι, επέλεξαν αυτό που θεωρούσαν ως μικρότερο κακό, συνάπτονται ad hoc συμμαχίες με τους Άραβες κατά των Βησιγότθων και των Φράγκων. Αυτές οι Ρωμαιο-Αραβικές Συμμαχίες ανέτρεψαν την κυριαρχία των Βησιγότθων στην Ισπανία (711-719), αλλά νικήθηκαν από τον Κάρολο Μαρτέλο, πρώτα στο Πουατιέ το 732 και μετά στην Προβηγκία το 739[ 1 ].\nΟι εξεγέρσεις των Ρωμαίων περιόρισαν την Φραγκία στα Βόρεια Βασίλεια της Αυστρασίας (Austrasia) και της Νεαστρίας (Νeustria). Ο Εύδος (Eudo), o Ρωμαίος δούκας της Ακουϊτανίας, που έκανε την πρώτη γνωστή συμμαχία κατά των Φράγκων[ 2 ], είχε προσωρινά καταλάβει το ίδιο το Παρίσι σε μία προσπάθεια να διατηρήσει τους φιλο-Ρωμαίους Μεροβιγκίους Φράγκους στην εξουσία. Έλαχε στον Κάρολο Μαρτέλο, τον Πιπίνο Γ’ και τον Καρλομάγνο να ανασυστήσουν την Φραγκική κυριαρχία στην Βουργουνδία, Ωβέρνη, Ακουϊτανία, Γασκωνία, Σεπτιμανία και Προβηγκία.\nΟ Καρλοβίγκιος Φεουδαλισμός είχε ως αιτία του την ανάγκη να προληφθεί η καταστροφή, που είχαν υποστεί οι Βησιγότθοι στην Ισπανία. Οι Φράγκοι υποχρεώθηκαν να αναπτύξουν κι επεκτείνουν το ήδη υφιστάμενο σύστημα ελέγχου των υποτεταγμένων πληθυσμών. Σκοπός τους ήταν να κρατήσουν τους Ρωμαίους υποδούλους ειρηνεύοντας, πρώτα στην Αυστρασία και Νευστρία, και έπειτα σ’ ολόκληρη τη Γαλλία και, τέλος, στην Βόρεια Ιταλία, όσο το επέτρεπαν οι περιστάσεις[ 3 ].\nΟι Καρλοβίγκιοι Φράγκοι εφήρμοσαν την πολιτική τους, καταστρέφοντας την ενότητα των Ρωμαίων, που είχαν υπό την κυριαρχία τους, καθώς και των Ρωμαίων που βρίσκονταν υπό την κυριαρχία της Κωνσταντινουπόλεως και των Αράβων. Έστρεφαν το ένα κόμμα εναντίον του άλλου. Δεν έπαιρναν το μέρος κανενός και τέλος καταδίκασαν και τους εικονομάχους και την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο (786/7) στη δική τους Σύνοδο της Φραγκφούρτης το 7 9 4, παρόντων των λεγάτων του Πάπα Αδριανού Α’ (771-795), του αφοσιωμένου υπερασπιστού της ορθοδόξου πρακτικής.\nΤην εποχή του Πιπίνου του Χερεστάλ (687-715) και του Καρόλου Μαρτέλου (715- 741) πολλοί από τους Φράγκους, που αντικατέστησαν Ρωμαίους επισκόπους, ήσαν αξιωματικοί του στρατού, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Αγιο Βανιφάτιο, «έχυναν το αίμα των Χριστιανών, όπως αυτό των Ειδωλολατρών»[ 4 ]. Με σκοπό να υπερασπίσει η Εκκλησία της Ρώμης τον εαυτό της από ξένη ανάμειξη και να προφυλαχθεί από τη δουλεία του Φραγκικού Φεουδαλισμού, εξέδωσε το 769 εκλογικούς κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους οι υποψήφιοι για το παπικό αξίωμα έπρεπε να είναι καρδινάλιοι διάκονοι ή πρεσβύτεροι της πόλεως της Ρώμης και Ρωμαίοι εκ καταγωγής. Μόνον Ρωμαίοι κατά την εθνικότητα επιτρεπόταν να συμμετέχουν στις εκλογές. Όταν ελήφθησαν αυτές οι αποφάσεις, ήσαν παρόντες δεκατρείς Φράγκοι Επίσκοποι[ 5 ].\nΠολεμικά όπλα των Φράγκων της εποχής της δυναστείας των Μεροβιγγείων: Σπάθα, Σαξ, Φρανσίσκα, κράνος, αιχμή από δόρυ και ασπίδα. Γερμανικό εθνικό μουσείο στην Νυρεμβέργη\nΕν τω μεταξύ, η Ρωμαϊκή επαναστατική δραστηριότητα στη Γαλατία δεν είχε ακόμη πλήρως κατασταλεί. Ο Πιπίνος Γ’ είχε πεθάνει ένα χρόνο πριν και ο Καρλομάγνος με τον αδελφό του Καρλομάνο είχαν αναλάβει την εξουσία της Αυστρασίας και Νευστρίας. Μέσα στο εκπληκτικά σύντομο διάστημα 22 ετών, από το 722 έως το 754, οι Φράγκοι είχαν νικήσει τη Ρωμαιο-Αραβική συμμαχία, είχαν σταθεροποιηθεί σ’ όλες τις επαρχίες της Γαλατίας και είχαν εξορμήσει προς τη Βόρεια Ιταλία. Αυτό κατέστη δυνατόν πιθανώς χάρη στο νέο Φεουδαλικό σύστημα διοικήσεως, που πρώτο καθιερώθηκε στην Αυστρασία και Νευστρία. Οι Ρωμαϊκές διοικητικές μονάδες των πόλεων (Civitates) καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν από τις στρατιωτικές κομητείες. Οι πριν ελεύθεροι Ρωμαίοι μεταφέρθηκαν μαζικά από τις πόλεις και τοποθετήθηκαν σε στρατόπεδα δούλων, τα γνωστά Villae και Mansi. Ονομάσθηκαν Βιλάνοι (Vilains), όρος, που για ευνόητους λόγους, έφθασε να σημαίνει τους εχθρούς του νόμου και της τάξεως.\nΟι Βησιγότθοι στην Ισπανία είχαν ανατραπεί από τους Ρωμαίους, οι οποίοι άνοιξαν τις πύλες των πόλεών τους στους Βερβερίνους και τους Άραβες. Οι Φράγκοι αντέδρασαν για να ανατραπεί κάτι τέτοιο στη Φραγκία, με την κατάργηση της Ρωμαϊκής αστικής κοινωνίας. Κατά τα μέσα του 8ου αιώνα ο Φραγκικός στρατός κατοχής είχε επεκταθεί πολύ πέραν της Αυστρασίας και Νευστρίας, όπου ήταν εγκατεστημένο το κύριο σώμα του έθνους τους. Δεν μπορούσαν ακόμη να επιτύχουν κατάληψη της εκκλησιαστικής διοικήσεως στην Παπική Ρωμανία, όπως είχαν κάνει αλλού. Αρκούσε προς το παρόν να παίζουν το ρόλο των ελευθερωτών. Συνεπώς, χαρακτήρισαν τον Ρωμαίο Πάπα υποτελή (Vassal) της Φραγκίας.\nΜία ανεπιτυχής δολοφονική απόπειρα έγινε κατά του Πάπα Λέοντος Γ'(795-816), διαδόχου του Αδριανού. Ο Πάπας Λέων κατηγορήθηκε για ανήθικη διαγωγή. Ο Καρλομάγνος επέδειξε προσωπικό και ενεργό ενδιαφέρον για τις ανακρίσεις και, έτσι, ζήτησε να μεταφερθεί ενώπιόν του ο Λέων στο Πάντερμπορν. Ο Λέων στάλθηκε πάλι στη Ρώμη, ακολουθούμενος από τον Καρλομάγνο, ο οποίος συνέχισε τις ανακρίσεις. Τελικά ο Φράγκος βασιλιάς ζήτησε από τον Λέοντα να ορκισθεί στην Αγία Γραφή ότι είναι αθώος, πράγμα που έκαμε στις 23 Δεκεμβρίου του 800. Δύο μέρες αργότερα έστεψε τον Καρλομάγνο «Αυτοκράτορα των Ρωμαίων».\nΟ Καρλομάγνος ήθελε τον τίτλο «αυτοκράτωρ» αλλά όχι «Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων». Ο βιογράφος του Καρλομάγνου Αϊνχαρντ ισχυρίζεται ότι, αν ο Καρλομάγνος γνώριζε την πρόθεση του Πάπα, δεν θα εισήρχετο στην εκκλησία[ 6 ].\nΟ Καρλομάγνος είχε κανονίσει να πάρει τον τίτλο «αυτοκράτωρ» εις αντάλλαγμα της αθωώσεως του Λέοντα. Ο Λέων όμως χάλασε την υπόθεση, επειδή ο Καρλομάγνος ήθελε τίτλο αναγνωρισμένο από την Κωνσταντινούπολη-Νέα Ρώμη, της οποίας ο πραγματικός «αυτοκράτωρ των Ρωμαίων» ουδέποτε θα αναγνώριζε αυτό τον πλήρη τίτλο σ’ ένα Φράγκο. Ο Πάπας πρέπει να το γνώριζε αυτό, γι’ αυτό ίσως προσέθεσε «των Ρωμαίων». Και ο Καρλομάγνος πρέπει να το γνώριζε γιατί ουδέποτε χρησιμοποίησε αυτό τον τίτλο στα επίσημα έγγραφά του. Αντ’ αυτού χρησιμοποιούσε τους τίτλους «κυβερνών αυτοκράτωρ και αύγουστος» και «διοικών την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία». Ισχυριζόμενος ο Καρλομάγνος ότι κυβερνά τη «Ρωμαϊκή αυτοκρατορία», εννοούσε σαφώς, ότι κυβερνούσε ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Οι Φράγκοι είχαν αποφασίσει, ότι το Ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας είχε γίνει Γραικικό και ο ηγέτης του «αυτοκράτωρ των Γραικών». Αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίο, ο Όθων Γ’ (983-1002) χαρακτηρίζεται το έτος 1000 από τον χρονογράφο του ως «επισκεπτόμενος τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία», εννοώντας απλώς, το Παπικό Κράτος [ 7 ].\nΟι Ρωμαίοι ονόμαζαν την αυτοκρατορία τους Ρωμανία και Δημοκρατία (Respublica). Οι Φράγκοι διατήρησαν αυτά τα ονόματα αποκλειστικά για τις Παπικές περιοχές και κυριολεκτικά καταδίκασαν το Ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας ως «Γραικία»[ 8 ]. Οι Φράγκοι ήσαν πάντα προσεκτικοί στο να καταδικάζουν τους «Γραικούς» ως αιρετικούς, αλλά ποτέ τους Ρωμαίους, μολονότι Ανατολικοί και Δυτικοί Ρωμαίοι ήσαν ένα έθνος, Έτσι, στη Σύνοδο της Φραγκφούρτης (794), οι Φράγκοι καταδίκασαν τους «Γραικούς» και την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδό τους, παρόντων των λεγάτων του Ρωμαίου Πάπα Αδριανού Α’, ενός δραστήριου υποστηρικτού της ίδιας Οικουμενικής Συνόδου.\nΟ Καρλομάγνος είχε προκαλέσει επίσης την προσθήκη του Filioque στο Φραγκικό Σύμβολο, χωρίς να συμβουλευθεί τον Πάπα. Όταν ξέσπασε στην Ιερουσαλήμ η διαμάχη για την προσθήκη, ο Καρλομάγνος συνεκάλεσε τη Σύνοδο του Άαχεν και αποφάσισε ότι η προσθήκη ήταν δόγμα απαραίτητο για τη σωτηρία. Με αυτό το τετελεσμένο γεγονός κάτω από τον μανδύα του προσπάθησε να πείσει τον Πάπα Λέοντα Γ’ να το αποδεχθεί[ 9 ].\nΟ Λέων απέρριψε το Filioque, όχι μόνο ως προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως, αλλά και ως δόγμα, ισχυριζόμενος ότι οι Πατέρες το άφησαν έξω από το Σύμβολο όχι από άγνοια, αμέλεια ή αβλεψία, αλλά σκοπίμως και θεοπνεύστως. Αυτό που σαφώς αλλά με διπλωματικό τρόπο λέγει ο Λέων, είναι ότι η προσθήκη του Filioque στο Σύμβολο της Πίστεως είναι αίρεση! Οι Φράγκοι ήσαν πολύ επικίνδυνη παρουσία στην Παπική Ρωμανία. Έτσι, ο Λέων ενήργησε ακριβώς, όπως προ αυτού και ο Αδριανός. Ο Λέων δεν απέρριψε το Filioque από το Σύμβολο, αφού υπάρχει στη Δυτική Ρωμαϊκή Παράδοση ένα Ορθόδοξο Filioque, το οποίο ήταν και είναι αποδεκτό από τους Ανατολικούς Ρωμαίους μέχρι σήμερα. Παρά ταύτα, αυτό το Δυτικό Ρωμαϊκό, Ορθόδοξο Filioque δεν μπορούσε να προστεθεί στο Σύμβολο της Πίστεως, όπου ο όρος «εκπόρευσις» (Procession) είχε διαφορετική σημασία.\nΠολλοί ιστορικοί θεωρούν δεδομένο ότι, εκείνη την εποχή, οι Φράγκοι και οι Ρωμαίοι στη Γαλλία είχαν γίνει ένα έθνος και ότι οι Ρωμαίοι θεωρητικά περιελαμβάνονταν υπό τα ονόματα Φράγκοι ή λαός των Φράγκων. Αλλά για να μην υπάρξει αμφιβολία σχετικά με την ταυτότητα των επαναστατών στη Γαλλία, παραπέμπουμε σ’ ένα Γάλλο χρονικογράφο εκείνης της εποχής, ο οποίος αναφέρει ότι το 724, το έτος της γεννήσεως του Καρλομάγνου, οι Γασκώνοι εξεγέρθησαν υπό την ηγεσία του Χουνοάλδου, δούκα της Ακουϊτανίας και υιού του Εύδου, που προαναφέραμε. Ο πατέρας και ο θείος του Καρλομάγνου «ένωσαν τις δυνάμεις τους και διέσχισαν τον ποταμό Λίγηρα στην πόλη της Ορλεάνης. Υπερφαλαγγίζοντας τους Ρωμαίους προχώρησαν προς την Μπουρζ»[ 10 ]. Αφού ο Χονουάλδος περιγράφεται εδώ ως ηττημένος Ρωμαίος, τούτο σημαίνει ότι ο πατέρας του Εύδος ήταν κι αυτός Ρωμαίος και όχι Φράγκος, όπως ισχυρίζονται πολλοί.\nΤο μίσος που δημιουργήθηκε μετά απ’ όλα αυτά στους Καρλοβιγκίους κατά των Ρωμαίων αντικατοπτρίζεται στα Libri Carolini του Καρλομάγνου και στον Σαλικό νόμο και εκφράζεται καθαρά από τον Λιουτπράνδο, Επίσκοπο Κρεμώνας, κατά τον επόμενο αιώνα, όπως θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε στη συνέχεια.\nΕν τω μεταξύ, οι Δυτικοί Ρωμαίοι και ο Πάπας συνέχιζαν να προσεύχονται στην εκκλησία για τον αυτοκράτορά τους στην Κωνσταντινούπολη. Ακόμη και οι Ιρλανδοί προσεύχονταν για τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Όταν όμως ο αυτοκράτορας υποστήριζε μια αίρεση, σαν την Εικονομαχία, οι Δυτικοί Ρωμαίοι έπαυαν να προσεύχονται γι’ αυτόν και προσεύχονταν μόνο για την Αυτοκρατορία.\nΤο όνομα «Ρωμαίος» είχε φθάσει να σημαίνει Ορθόδοξος, ενώ το όνομα «Έλλην» από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου σήμαινε τον ειδωλολάτρη[ 11 ]. Με την Φραγκική λογική τούτο σήμαινε, ότι, αν οι Ανατολικοί Ρωμαίοι γίνονταν αιρετικοί, αυτό θα ήταν η απόδειξη ότι είχαν αποβάλει την ρωμαϊκή τους εθνικότητα και ότι η αυτοκρατορία τους δεν ήταν πλέον η Ρωμανία. Έτσι, οι προσευχές των Δυτικών Ρωμαίων δεν θα ίσχυαν για έναν αιρετικό αυτοκράτορα των «Ελλήνων», αλλά για τον Ορθόδοξο Φράγκο αυτοκράτορα των δογματικά αληθινών Ρωμαίων. Επίσης, μέρος της Φραγκικής λογικής ήταν η πίστη, ότι ο Θεός χαρίζει κατακτήσεις στους Ορθοδόξους και ήττες στους αιρετικούς. Αυτό κατά κάποιον τρόπο εξηγεί την εκρηκτική επέκταση της Φραγκίας, που ήδη περιγράψαμε, καθώς και τη συρρίκνωση της Ρωμανίας στα χέρια των Γερμανικών και Αραβικών φυλών.\nΟ Βασίλειος Α’ και ο γιος του Λέων ΣΤ’ στο Χρονικό του Σκυλίτζη.\nΑυτές οι Φραγκικές συλλογιστικές αρχές εκφράζονται καθαρά σ’ ένα γράμμα του Αυτοκράτορα Λουδοβίκου Β’ (855-875) προς τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Α’ (867-886) το 871. Ο Λουδοβίκος αυτοαποκαλείται «Αυτοκράτωρ Αύγουστος των Ρωμαίων» και υποβιβάζει τον Βασίλειο σε «Αυτοκράτορα της Νέας Ρώμης». Ο Βασίλειος είχε περιπαίξει τον Λουδοβίκο, επιμένοντας, ότι δεν ήταν καν αυτοκράτωρ όλης της Φραγκίας, αφού διοικούσε μόνον ένα μικρό τμήμα της, και οπωσδήποτε δεν ήταν αυτοκράτωρ των Ρωμαίων , αλλά των Φράγκων. Ο Λουδοβίκος αντέταξε, ότι ήταν αυτοκράτωρ όλης της Φραγκίας, αφού οι άλλοι Φράγκοι Ρήγες ήσαν συγγενείς του εξ αίματος. Προβάλλει τον ίδιο ισχυρισμό μ’ αυτόν, που βρίσκεται στα «Χρονικά του Λορς». Όποιος κρατά την Πόλη της Παλαιάς Ρώμης αυτός δικαιούται να φέρει τον τίτλο «Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων». Ο Λουδοβίκος ισχυρίσθηκε: «Ελάβαμε εξ ουρανού αυτό το λαό και την πόλη, για να τους καθοδηγούμε, και την μητέρα όλων των Εκκλησιών του Θεού, για να την υπερασπιζόμαστε και να την εξυψώνουμε » . Ο Λουδοβίκος διετείνετο, ότι η Ρώμη, ο λαός της και ο Παπικός θρόνος δόθηκαν στους Φράγκους από το Θεό χάρη στην Ορθόδοξη πίστη τους και αφαιρέθηκαν από τους «Έλληνες», οι οποίοι ήσαν Ρωμαίοι, μόνον όταν ήσαν Ορθόδοξοι.\nΣτην απάντησή του ο Λουδοβίκος έλεγε: «Έχουμε λάβει την διοίκηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ένεκα της Ορθοδοξίας μας. Οι Έλληνες έχουν παύσει να είναι αυτοκράτορες των Ρωμαίων λόγω της κακοδοξίας τους. Όχι μόνον εγκατέλειψαν την πόλη (της Ρώμης) και την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας, αλλά επιπλέον έχουν εγκαταλείψει την Ρωμαϊκή εθνικότητα, ακόμη και την Λατινική γλώσσα. Έχουν μεταναστεύσει σε μιαν άλλη πρωτεύουσα και προσλάβει μια τελείως διαφορετική εθνικότητα και γλώσσα»[ 12 ].\nΟι παρατηρήσεις αυτές εξηγούν την Φραγκική χρήση του ονόματος «Ρωμανία» για εδάφη, που κατέκτησαν από τους Ανατολικούς Ρωμαίους και Τούρκους κατά τις λεγόμενες Σταυροφορίες. Αυτές οι επαρχίες, οι οποίες για τους Φράγκους είχαν καταστεί Γραικία, λόγω της αιρέσεως και της Ελληνικής γλώσσας, τώρα ξαναγίνονται Ρωμανία, διότι τα Φραγκικά στρατεύματα τις επανέφεραν στην Ορθοδοξία του Φραγκικού Παπισμού και στην ανωτερότητα της Λατινικής γλώσσας.[ 13 ]\nΟ Αυτοκράτωρ Βασίλειος κατενόησε πλήρως τα επικίνδυνα σχέδια των Φράγκων, τα οποία αποκαλύπτονταν στην επιστολή του Αυτοκράτορα Λουδοβίκου Β’ και απάντησε με την αποστολή του στρατού του για να διώξει τους Άραβες από τη Νότια Ιταλία το 876. Η Φραγκική κατοχή της Παπικής Ρωμανίας και η Αραβική πίεση από το Νότο είχαν δημιουργήσει φοβερές δυσκολίες στο παπικό κράτος και προκάλεσαν την ανάπτυξη ενός φιλο-Φραγκικού κόμματος Ρωμαίων, το οποίο τελικά κατόρθωσε να εκλέξει ως Πάπα τον Νικόλαο Α’ (858-867).\nΑλλά με το Ρωμαϊκό στρατό εγκατεστημένο τώρα στο Νότο, ο Πάπας απέκτησε αρκετή ελευθερία και ανεξαρτησία, για να αντιδράσει δογματικά εναντίον των Φράγκων πάνω στα θέματα των εικόνων και του Filioque. Ο Πάπας Ιωάννης Η’ (872-882) αισθάνθηκε αρκετά ισχυρός για να μετάσχει στην Η’ Οικουμενική Σύνοδο του 879 στην Κωνσταντινούπολη, η οποία καταδίκασε τις Συνόδους του Καρλομάγνου στη Φραγκφούρτη (794) και το Ααχεν (809). Πάντως, η Σύνοδος της Κων/πόλεως δεν ανέφερε ονομαστικά αυτές τις Φραγκικές Συνόδους ή τους Φράγκους. Απλώς καταδίκασε και αφόρισε όλους εκείνους, που απέρριπταν την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο[ 14 ] και παρεποίησαν το Σύμβολο της Πίστεως, είτε με προσθήκη είτε με αφαίρεση[ 15 ].\nΟ Μέγας Φώτιος ή Άγιος Φώτιος διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 858 έως το 867 και από το 877 έως το 886. Ο Φώτιος θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες μορφές του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως μετά τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, ένας από τους σημαντικότερους λόγιους του μεσαιωνικού ελληνισμού.\nΟ Πάπας Ιωάννης Η’ είχε καλές σχέσεις με τους Φράγκους Ηγεμόνες, και τους ευχαριστούσε δωρίζοντάς τους τον τίτλο του Αυτοκράτορος (Imperator). Ποτέ δεν σταμάτησε να τους καλεί σε βοήθεια εναντίον των Σαρακηνών. Οι Φράγκοι τότε δεν ήσαν τόσο ισχυροί, όσο στην εποχή του Καρλομάγνου, αλλά παρέμεναν ακόμη επικίνδυνοι και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμοι. Σε μία ιδιωτική επιστολή του προς τον Πατριάρχη Φώτιο (858-867, 877-886), ο Πάπας Ιωάννης Η’ διαβεβαιώνει τον ομόλογό του, ότι το Filioque ουδέποτε προστέθηκε στο «Πιστεύω» στη Ρώμη (όπως είχε γίνει στην εκφραγκευμένη Βόρεια Ιταλία), ότι αποτελεί αίρεση, αλλά θα έπρεπε να χειρισθούν το θέμα με πολύ προσοχή, «…ώστε να μην αναγκασθούμε να επιτρέψουμε την προσθήκη»[ 16 ]. Αυτή η Παπική επιστολή προστέθηκε στο τέλος των Πρακτικών της Συνόδου και εξηγεί, γιατί η Σύνοδος δεν κατονόμασε τους αιρετικούς, που είχαν καταδικαστεί[ 17 ].\nΟ Πάπας Ιωάννης πρότεινε επίσης στην ίδια Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως την αποδοχή δύο άρθρων της αποφάσεως του 769 για τον τρόπο εκλογής των Παπών, που ήδη αναφέραμε. Όμως, θα εφαρμόζονταν στην Εκλογή του Πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως. Ο πρώτος κανόνας απαγορεύει την υποψηφιότητα λαϊκών. Ο δεύτερος περιορίζει την δυνατότητα υποψηφιότητας στους κληρικούς της Κων/πόλεως[ 18 ]. Και οι δύο προτάσεις του Πάπα απορρίφθηκαν ως ανεφάρμοστες για την Νέα Ρώμη, αλλά έγιναν δεκτές ως εφαρμόσιμες για την Παλαιά Ρώμη[ 19 ]. Έτσι, μ’ αυτό τον πλάγιο τρόπο, η απόφαση του 769 για την εκλογή Παπών έγινε μέρος του Ρωμαϊκού Δικαίου, όταν τα Πρακτικά αυτής της Συνόδου του 879 υπογράφηκαν από τον Αυτοκράτορα.\nΉταν πολύ σημαντικό για την Ρωμαιοσύνη και την Ορθοδοξία του Παπικού θρόνου ότι διατηρούσαν τη συνέχειά τους, χωρίς τη δυνατότητα διεισδύσεως φιλοφράγκων, όπως ο Νικόλαος Α’, ή ακόμη μιας Φραγκικής καταλήψεως, εάν θα μπορούσαν να θέτουν υποψηφιότητα κληρικοί εκτός Παπικής περιφερείας, όπως είχε συμβεί στην Ανατολή, όπου επιτρεπόταν στον Πρεσβύτερο ενός Πατριαρχείου να γίνει Πατριάρχης σ’ ένα άλλο Πατριαρχείο .\nΕπιπλέον, οι κανόνες που απαγορεύουν το μεταθετόν των επισκόπων, απέκτησαν εξαιρετική σημασία. Ο διάδοχος του Ιωάννη Η’ δεν αναγνωρίσθηκε ως Πάπας από τον αυτοκράτορα Βασίλειο Α’, διότι είχε διατελέσει επίσκοπος και είχε γίνει Πάπας δια μεταθέσεως.\nΚατά τον ΣΤ’ και Ζ’ αιώνα παρατηρείται μια συνεχής διαμάχη στη Φραγκία για τη θέση του Φράγκου βασιλέα στην εκλογή των επισκόπων. Μία παράταξη επέμενε ότι ο Βασιλέας δεν είχε θέση στις εκλογές. Μία δεύτερη ομάδα θα επέτρεπε να εγκρίνει ο Ρήγας απλώς τις εκλογές. Μία τρίτη ομάδα έδινε στο Ρήγα δικαίωμα αρνησικυρίας (Veto) επί των εκλογών. Μία τέταρτη ομάδα υποστήριζε το δικαίωμα στους βασιλείς να διορίζουν τους επισκόπους. Ο Γρηγόριος Τουρώνης και τα περισσότερα μέλη της συγκλητικής τάξεως ανήκαν σ’ αυτή την τέταρτη ομάδα. Όμως, ενώ υποστήριζαν το δικαίωμα του βασιλέα να διορίζει επισκόπους, ο Γρηγόριος Τουρώνης διαμαρτυρήθηκε εναντίον της βασιλικής πρακτικής να πωλούνται οι επισκοπές σ’ όποιον προσέφερε περισσότερα χρήματα.\nΑπό την εποχή του Μεγάλου Γρηγορίου, οι Πάπες της Πρεσβυτέρας Ρώμης προσπάθησαν να πείσουν τους Φράγκους βασιλείς να εφαρμόσουν στην εκλογή των επισκόπων το Κανονικό Δίκαιο, δηλαδή να εκλέγονται οι επίσκοποι από τον κλήρο και το λαό. Προφανώς, οι Φράγκοι Ρήγες γνώριζαν πολύ καλά, ότι αυτό το οποίο ήθελαν οι Πάπες στην ουσία ήταν να γίνεται η εκλογή των επισκόπων από την συντριπτική Ρωμαϊκή πλειοψηφία. Αλλ’ όταν οι Φράγκοι αντικατέστησαν τους Ρωμαίους επισκόπους και περιόρισαν το λαό των Ρωμαίων (populus Romanorum) στα στρατόπεδα ως Βιλλάνους, τότε δεν υπήρχε κανένας λόγος να μην εφαρμόζονται οι κανόνες. Ετσι, ο Καρλομάγνος εξέδωσε νόμο το 803, που αποκατέστησε την ελεύθερη εκλογή επισκόπων από τον κλήρο και το λαό «secunda statuta canonum» («κατά τις διατάξεις των κανόνων»). Ο Καρλομάγνος αποκατέστησε το γράμμα του νόμου, αλλά τόσο το πνεύμα του, όσο και η θέληση των Παπών παραποιήθηκαν. Η εκκλησία στη Φραγκία παρέμεινε αιχμάλωτη μιας τυραννικής Τευτονικής μειοψηφίας.\nΜέσα σ’ αυτά τα πλαίσια μπορεί κανείς να εκτιμήσει την εμφάνιση των Ψευδο- Ισιδωρείων Διατάξεων, μιας μεγάλης συλλογής πλαστογραφημένων εγγράφων, τα οποία κατασκευάσθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν (αναμεμιγμένα με άλλα γνήσια έγγραφα) γύρω στα 850.\nΕνσωματωμένο σ’ αυτή τη συλλογή ήταν και το πλαστό έγγραφο, γνωστό ως «Δωρεά του Κωνσταντίνου». Σκοπός αυτής της «Δωρεάς» ήταν να εμποδιστούν οι Φράγκοι να εγκαταστήσουν την πρωτεύουσά τους στη Ρώμη. Σοβαρή ένδειξη περί αυτού αποτελεί το γεγονός ότι ο Όθων Γ’ (983-1002), του οποίου η μητέρα ήταν Ανατολική Ρωμαία, διεκήρυξε την πλαστότητα του εγγράφου αυτού, ως μέρος της δικαιολογίας του για την ονομασία της Παλαιάς Ρώμης ως πρωτεύουσάς του. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, σύμφωνα με το έγγραφο, έδωσε δήθεν τον αυτοκρατορικό θρόνο στον Πάπα και τους διαδόχους του, διότι «δεν είναι σωστό ένας επίγειος αυτοκράτωρ να ασκεί εξουσία σ’ ένα τόπο, όπου η διακυβέρνηση των ιερέων και η κεφαλή της Χριστιανικής Θρησκείας έχει εγκαθιδρυθεί από τον Ουράνιο Αυτοκράτορα». Γι’ αυτό το λόγο μετέφερε «την αυτοκρατορία και εξουσία του» στην Κωνσταντινούπολη. Ελπίζοταν λοιπόν, ότι οι Φράγκοι θα έπεφταν στην παγίδα και θα άφηναν τη Ρώμη στους Ρωμαίους.\nΜεταφερόμενα στο Φεουδαλικό πλαίσιο τα Διατάγματα, υποστήριζαν την ιδέα ότι επίσκοποι, μητροπολίτες, αρχιεπίσκοποι, πατριάρχες και πάπες συνδέονται μεταξύ τους ως υποτελείς και κύριοι σε μια σειρά πυραμιδοειδών σχέσεων, παρομοίων προς τον Φραγκικό Φεουδαλισμό, με τη διαφορά ότι ο Πάπας δεν δεσμεύεται από τις ιεραρχικές βαθμίδες και διαδικασίες και μπορεί να επέμβη απ’ ευθείας σε κάθε σημείο της πυραμίδας. Είναι ταυτοχρόνως η κορυφή και έχει άμεση ανάμιξη σε όλα τα επίπεδα μέσω ειδικής διακονικής διαδικασίας. Οι κληρικοί υπάγονται μόνο στα εκκλησιαστικά δικαστήρια. Όλοι οι επίσκοποι έχουν δικαίωμα να απευθύνονται απ’ ευθείας στον πάπα, ο οποίος είναι ο μόνος τελικός δικαστής. Όλες οι εφέσεις στα κατώτερα εκκλησιαστικά δικαστήρια πρέπει να αναφέρονται στον Πάπα. Ακόμη και όταν δεν έχει γίνει έφεση, ο Πάπας έχει το δικαίωμα να φέρνει υποθέσεις ενώπιον του δικαστηρίου του.\nΟ θρόνος του Αγίου Πέτρου μεταφέρθηκε στη Ρώμη από την Αντιόχεια. Ο Μέγας Κωνσταντίνος έδωσε το θρόνο του στον Πάπα Σιλβέστρο Α’ και στους διαδόχους του στη Ρώμη. Έτσι, ο Πάπας καθόταν ταυτοχρόνως στους θρόνους του Αγίου Πέτρου και του Κωνσταντίνου. Ποια μεγαλύτερη ενίσχυση θα μπορούσε να υπάρξει γι’ αυτό το τμήμα του Ρωμαϊκού έθνους, που υφίστατο την Τευτονική καταπίεση;\nΟ Πάπας Ιωάννης Η΄. Διετέλεσε Πάπας από το 872 έως το 882. Συχνά θεωρείται ως ένας από τους ικανότερους ποντίφηκες του 9ου αιώνα.\nΑπό κοινού η Παλαιά και η Νέα Ρώμη γνώριζαν, ότι αυτά τα Διατάγματα ήσαν πλαστά[ 20 ]. Η Ρωμαϊκή διαδικασία για την εξακρίβωση επίσημων κειμένων δεν μπορεί να αφήσει αμφιβολία γι’ αυτό. Συνεπώς, είναι πολύ πιθανόν, ότι πράκτορες της Κωνσταντινουπόλεως, και βεβαίως της Παλαιάς Ρώμης, είχαν κάποια ανάμιξη στη νοθεία. Το ισχυρότερο επιχείρημα που ο Χίνκμαρ, αρχιεπίσκοπος της Ρεμς (845-882), μπορούσε να χρησιμοποιήσει κατά της εφαρμογής αυτών των Διαταγμάτων στην Φραγκία, ήταν ότι ίσχυαν στην Παπική Ρωμανία. Έκανε μια οξεία διάκριση μεταξύ κανόνων των Οικουμενικών Συνόδων, οι οποίοι είναι αμετάβλητοι και εφαρμοστέοι σε ολόκληρη την Εκκλησία, διότι έγιναν με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος και νόμων, οι οποίοι έχουν περιορισμένη εφαρμογή σε μία συγκεκριμένη εποχή και μόνον σ’ ένα τμήμα της Εκκλησίας[ 21 ]. Μπορεί κανείς να καταλάβει, γιατί ο σύγχρονος του Χίνκμαρ Πάπας Ιωάννης Η'(872-882), εξέφρασε στον Πατριάρχη Φώτιο την ελπίδα του, ότι αυτός, ο Ιωάννης, θα μπορούσε να πείσει τους Φράγκους να παραλείψουν το Filioque από το Σύμβολο. Αυτό που δεν μπορούσε να συλλάβει ο Πάπας Ιωάννης, ήταν η έλλειψη δισταγμού, με την οποία οι Φράγκοι αποφάσισαν, ότι οι Ανατολικοί Ρωμαίοι ήσαν μόνον Γραικοί και αιρετικοί, όπως είναι σαφές από τη Φραγκική παράδοση, που τώρα άρχισε να γράφει έργα κατά των λαθών των Γραικών (Contra errores Graecorum)[ 22 ].\nΤα Διατάγματα ήσαν επίθεση στην ίδια την καρδιά του Φραγκικού Φεουδαλικού συστήματος, αφού ξερρίζωναν τους πιο σημαντικούς διοικητικούς αξιωματούχους του, δηλαδή τους επισκόπους, θέτοντάς τους υπό τον άμεσο -καθολικό- έλεγχο ενός Ρωμαίου αρχηγού Κράτους.\nΟι πανούργοι Φράγκοι, βέβαια, κατάλαβαν τον κίνδυνο πολύ καλά. Πίσω από τα επιχειρήματά τους κατά της εφαρμογής των Διαταγμάτων στην Φραγκία, κρύπτονται δύο Φραγκικές ανησυχίες: Από τη μια πλευρά, αγωνίζονταν μ’ ένα Ρωμαίο Πάπα, αλλ’ από την άλλη, έπρεπε να πάρουν αυτό τον Πάπα πολύ σοβαρά, διότι οι Βιλλάνοι μπορούσαν να γίνουν επικίνδυνοι για το Φεουδαρχικό κατεστημένο, εάν τους εξωθούσε ο Εθνάρχης τους από τη Ρώμη.\nΟ Πάπας Αδριανός Β'(867-872), ο προκάτοχος του Ιωάννη Η’, απείλησε προσωπικά να αποκαταστήσει τον Αυτοκράτορα Λουδοβίκο Β’ (855-875) στη νόμιμη διεκδίκησή του για την Λοθαριγκία, που την είχε πάρει ο Κάρολος ο Φαλακρός (840-875), ο οποίος είχε στεφθεί από τον Χίνκμαρ της Ρεμς (854-882)[ 23 ]. ο Χίνκμαρ απάντησε σ’ αυτή την απειλή μ’ ένα γράμμα προς τον Πάπα. Προειδοποιούσε τον Αδριανό να μην προσπαθήσει «να υποδουλώσει εμάς τους Φράγκους», διότι οι προκάτοχοι του Πάπα «δεν επέβαλαν τέτοιο ζυγό στους προκατόχους μας, και δεν θα μπορούσαμε να το ανεχθούμε…ώστε πρέπει να πολεμήσουμε μέχρι θανάτου για την ελευθερία μας και τα πρωτοτόκια μας»[ 24 ].\nΤον Χίνκμαρ δεν τον ενδιέφερε τόσο, μήπως οι επίσκοποί του γίνουν σκλάβοι του Πάπα, όσο το ότι ένας Ρωμαίος «θα υποδούλωνε εμάς τους Φράγκους»[ 25 ].\nΣτα 990 ο βασιλέας Ούγος Καπέτος (987-996) της Δυτικής Φραγκίας (ή Γαλλίας) και οι επίσκοποί του ζήτησαν από τον Πάπα Ιωάννη ΙΕ’ (985-996) την παύση του Αρνούλφου της Ρεμς, όπως απαιτούσαν τα Διατάγματα. Ο Αρνούλφος είχε διορισθεί από τον Ούγο Καπέτο, αλλά στη συνέχεια πρόδωσε τον ευεργέτη του, για χάρη του Καρολιγκιανού Δούκα Καρόλου της Λοθαριγκίας, ο οποίος ήταν θείος του.\nΟ Μέγας Κωνσταντίνος. Μωσαϊκό στον ναό της Αγίας Σοφίας, 1000 μ.Χ.\nΑνήσυχος για τη δεκαοκτάμηνη καθυστέρηση της παπικής αποφάσεως, ο Ούγος Καπέτος συγκάλεσε μια Σύνοδο στο Βερζύ κοντά στη Ρεμς το 991. Ο Αρνούλφος ομολόγησε ενοχή και εκλιπάρησε για έλεος. Πάντως, μια ομάδα ηγουμένων κατηγόρησε τη διαδικασία ως παράνομη, διότι δεν ήταν σύμφωνη με τα Διατάγματα[ 26 ]. Η Σύνοδος εξεθρόνισε τον Αρνούλφο. Ο Ούγος Καπέτος κατόρθωσε να ανεβάσει στο θρόνο στη θέση εκείνου, τον Γερβέρτο του Ωριλλάκ, τον μελλοντικό Πάπα Σίλβεστρο Β’[ 27 ].\nΟ Πάπας Ιωάννης, όμως, απέρριψε αυτή τη Σύνοδο, ως παράνομη και μη επικυρωμένη. Έστειλε ένα Ρωμαίο ηγούμενο, ονόματι Λέοντα, να εκθρονίσει τον Γερβέρτο, να αποκαταστήσει τον Αρνούλφο και να κοινοποιήσει την παύση όλων των επισκόπων που είχαν μετάσχει στη Σύνοδο. Ο λεγάτος του Πάπα ανακοίνωσε την Παπική απόφαση στη Σύνοδο της Μουζόν το 995[ 28 ].\nΟ Γερβέρτος αμύνθηκε σθεναρά[ 29 ]. Απέρριψε την Παπική απόφαση ενώπιον του λεγάτου Λέοντος και αρνήθηκε τη συμβουλή των συναδέλφων του να απόσχει από τα καθήκοντά του, ώσπου να έλθει το θέμα ενώπιον της επομένης Συνόδου, στη Ρεμς. Ο επίσκοπος της Τρηρ τον έπεισε τελικά να μη λειτουργεί, μέχρι να ληφθεί η τελική απόφαση για την υπόθεση[ 30 ].\nΈτσι, ο Γερβέρτος εγκαταλείφθηκε πλήρως και από τους εκκλησιαστικούς και από τους λαϊκούς Φράγκους ευγενείς, οι οποίοι ένοιωθαν υποχρεωμένοι να εκδηλώσουν, τουλάχιστον δημόσια, την υποστήριξή τους στην παπική απόφαση. Απέφευγαν ακόμη και την παραμικρή επαφή με τον Γερβέρτο. Αλλά ο Ηγούμενος Λέων είχε εξεγείρει τους πιστούς σε υποστήριξη του Πάπα, που καθόταν στους θρόνους των Αγίων Πέτρου και Κωνσταντίνου του Μεγάλου. Φρόνιμα σκεπτόμενος ο Γερβέρτος, αποσύρθηκε σε απομόνωση.\nΦαίνεται όμως, ότι δεν ήταν μόνο η λαϊκή πρόληψη και ευσέβεια, που συνιστούσαν το θεμέλιο της λαϊκής υποστηρίξεως προς τον Πάπα, αλλ’ ακόμη και η κοινή Ρωμαιοσύνη, που συνέδεε την πλειοψηφία με τον Πάπα. Αυτή η Ρωμαιοσύνη αποτελούσε τη βάση της ισχύος των Παπικών θρόνων των Αγίων Πέτρου και Μεγάλου Κωνσταντίνου.\nΌτι το πρόβλημα στην ουσία του ήταν η διαμάχη μεταξύ Ρωμαίων και Φράγκων, δηλώνεται σαφώς σε μία επιστολή του Γερβέρτου προς τον Βίλντεροντ, Επίσκοπο του Στρασβούργου. Γράφει: «Ολόκληρη η Εκκλησία των Δυτικών Φράγκων βρίσκεται κάτω από την καταπίεση της τυραννίας. Κι όμως η λύση δεν ζητείται από τους Δυτικούς Φράγκους, αλλ’ από αυτούς (τους Ρωμαίους)»[ 32 ]. Είναι εύκολο να αντιληφθούμε τον ενθουσιασμό, με τον οποίο ο υπόδουλος populus Romanorum υποδέχθηκε τις παρεμβάσεις του Ρωμαίου Πάπα, που τιμωρούσε και ταπείνωνε τους Φράγκους ευγενείς, ενόχους για αδικία. Το γεγονός, ότι ο λεγάτος Λέων μπόρεσε να ανατρέψει τις αποφάσεις του Ούγου Καπέτου και των επισκόπων του και να οδηγήσει την αριστοκρατία σε συμμόρφωση και τον Γερβέρτο σε απομόνωση με τη βοήθεια των πιστών, δείχνει ότι υπήρχαν οι προϋποθέσεις για μια επανάσταση.\nΠαρ’ όλα αυτά, το Φραγκικό κατεστημένο είχε τη δύναμη να αντιδράσει, και το έκαμε σε δύο μέτωπα. Κλιμάκωσε την προπαγάνδα του εναντίον της δήθεν παπικής «διαφθοράς» και, το εκπληκτιτώτερον απ’ όλα, εναντίον της «αγραμματοσύνης», και έκαμε την αποφασιστική κίνηση για αντικατάσταση των Ρωμαίων Παπών, με -δήθεν- «ευσεβείς» και «μορφωμένους» Γερμανούς πάπες.\nΟι δήθεν διεφθαρμένοι Ρωμαίοι Πάπες θα μπορούσαν να αντικατασταθούν με ευσεβείς Ρωμαίους Πάπες. Εκείνη την εποχή υπήρχαν τουλάχιστον περί τα 200 μοναστήρια και 50.000 Ρωμαίοι μοναχοί νότια της Ρώμης[ 33 ]. Αυτός όμως ακριβώς ήτο ο κίνδυνος πού έπρεπε να αποφευχθεί. Τα Διατάγματα στα χέρια ευσεβών Ρωμαίων Παπών ήσαν πιο επικίνδυνα απ’ όσο στα χέρια διεφθαρμένων. Ο σκοπός της βρώμικης αυτής εκστρατείας ήταν να υποσκαφθεί η εμπιστοσύνη του λαού προς τη Ρωμαίικη Παπωσύνη και να δικαιολογηθεί η ανάγκη αντικατάστασεώς της με «ενάρετους» και «μορφωμένους » Λομβαρδούς και Ανατολικούς και Δυτικούς Φράγκους.\nΟ Όθων Β’ (973-983) είχε διορίσει ένα Λομβαρδό, τον Πέτρο της Παβίας, στον Παπικό θρόνο το 983. Υπήρξε ο πρώτος μη Ρωμαίος Πάπας ως Ιωάννης ΙΔ'(983-984) και, έτσι, ξέσπασε εξέγερση του Ρωμαϊκού πληθυσμού με τη βοήθεια της Κωνσταντινουπόλεως. Πάντως χρειάσθηκαν άλλα σαράντα χρόνια στους ευγενείς υποτελείς του βασιλέως Ροβέρτου του Ευσεβούς (996-1031), για να αποκτήσουν αρκετό χριστιανικό θάρρος, ώστε να δώσουν όρκο, ότι δεν θα βίαζαν πλέον «ευγενείς γυναίκες». Πρόσεξαν, ώστε να μην συμπεριλάβουν στον όρκο τις γυναίκες των Βιλλάνων και των δουλοπαροίκων.Η ανησυχία των Φράγκων επισκόπων για την ηθικότητα των Ρωμαίων Παπών είναι πολύ ενδιαφέρουσα, αφού δεν ανησυχούσαν για τη δική τους ηθικότητα όταν επέβαλλαν την θανατική ποινή στα επισκοπικά τους δικαστήρια. Οι πολλές γυναίκες του Καρλομάγνου και τα δεκαπέντε παράνομα παιδιά του παραβλέπονταν, μαζί με το γεγονός, ότι απαγόρευσε το γάμο των θυγατέρων του. Αλλά τον Καρλομάγνο δεν τον πείραζε το ότι έκαναν παιδιά ανύπαντρες, αν και καταδίκαζε στις εγκυκλίους του τέτοιου είδους συνήθειες.\nΣτη Σύνοδο της Ρεμς το 991, που ήδη προαναφέρθηκε, ο επίσκοπος της Ορλεάνης Αρνούλφος απαριθμεί και κατηγορεί βίαια τους δήθεν «διεφθαρμένους» Πάπες και, φυσικά, επαινεί τον Πέτρο της Παβίας, δηλαδή τον Ιωάννη ΙΔ’, τον Λομβαρδό, που μνημονεύσαμε παραπάνω. Ίσως δεν είναι τυχαίο, ότι οι κατηγορούμενοι ως «διεφθαρμένοι» Πάπες ήσαν προσκολλημένοι στην Κωνσταντινούπολη και μοναδικός ευσεβής ήταν ένας Λομβαρδός.\nΣτον ίδιο ακριβώς λόγο, ο Αρνούλφος παρατηρεί: «Επειδή όμως αυτή την εποχή στη Ρώμη (όπως είναι παγκοίνως γνωστό) μετά δυσκολίας βρίσκεται άνθρωπος, που να γνωρίζει λίγα γράμματα -χωρίς τα οποία, (όπως είναι γραμμένο) δεν μπορεί κανείς να γίνει ούτε θυρωρός στον Οίκο του Θεού-, με ποιο δικαίωμα παρουσιάζεται ως δάσκαλος των άλλων αυτός, που δεν έχει μάθει τίποτε; Φυσικά, συγκρινόμενοι με τον Ρωμαίο ποντίφηκα, οι άλλοι κληρικοί, μπορούν να γίνουν ανεκτοί για την άγνοιά τους, όμως όσον αφορά τον Ρωμαίο Πάπα, στον οποίο δόθηκε το καθήκον να μεταδίδει την πίστη, τα ήθη και την πειθαρχία του ιερατείου της παγκόσμιας εκκλησίας, η άγνοια κατ’ ουδένα τρόπο μπορεί να γίνει ανεκτή»[ 34 ].\nΣτον ίδιο του λόγο ο Αρνούλφος απαριθμεί μεταξύ των παπικών «τεράτων», τον Πάπα Ιωάννη ΙΒ’ (995-964), ο οποίος καταδικάσθηκε ερήμην από τον Οθωνα Α'(936-973) το 963. Η αναφορά του Λιουτπράνδου, του Λομβαρδού επισκόπου της Κρεμώνας, ότι καμμία απόδειξη δεν ήταν αναγκαία στη δίκη διότι τα «εγκλήματα» του Πάπα ήσαν σε όλους γνωστά, είναι ενδεικτική της αναγκαιότητος να επανεξετασθούν παρόμοιες περιπτώσεις.\nΊσως το σημαντικότερο κίνητρο για την αντικατάσταση Ρωμαίων Παπών με Φράγκους και Λομβαρδούς είναι αυτό, που αποκαλύπτει ο ίδιος ο Λιουτπράνδος, κύριος σύμβουλος του Όθωνος Α’. Γράφει: «Εμείς…οι Λομβαρδοί, Σάξωνες, Φράγκοι, Λοθαριγκιανοί, Βαγοαρινοί, Σουένοι, Βουργουνδοί, έχουμε τέτοια περιφρόνηση (για τους Ρωμαίους και τους αυτοκράτορές τους), ώστε, όταν οργιζόμαστε με τους εχθρούς μας, δεν εκστομίζουμε άλλη ύβρη, `παρά Ρωμαίε’ (nisi Romane), μόνον αυτό δηλαδή το όνομα των Ρωμαίων (hoc solo, id est Romanorum nomine), που σημαίνει: ο,τιδήποτε αγενές, φιλάργυρο, ακόλαστο, απατηλό και, στ’ αλήθεια, ο,τιδήποτε κακό»[ 35 ].\nΠιθανόν, ο πραγματικός λόγος, που ο Πάπας Ιωάννης έγινε το «τέρας» της Φραγκικής προπαγάνδας, ήταν το ότι τόλμησε να επαναφέρει την παλαιά παράδοση της χρονολογήσεως των παπικών εγγράφων με τα έτη της βασιλείας του Αυτοκράτορος της Κωνσταντινουπόλεως. Εν πάσει περιπτώσει, η επίθεση του Λιουτπράνδου κατά των Ρωμαίων, που προαναφέραμε, αποκαλύπτει το γεγονός ότι γνώριζε πολύ καλά, ότι Ανατολικοί και Δυτικοί Ρωμαίοι ήσαν ένα έθνος και ότι ο Αυτοκράτωρ στην Κωνσταντινούπολη ήταν ο πραγματικός Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.\nO Πάπας Σίλβεστρος Β’ (999-1003)\nΜεταξύ των ετών 973-1003 και κυρίως μεταξύ του 1003-1009, οι Ρωμαίοι της Παπικής Ρωμανίας έκαναν γενναίες προσπάθειες να διατηρήσουν την ελευθερία και ανεξαρτησία τους από τον Φραγκικό φεουδαλισμό, έχοντας ή προσπαθώντας να έχουν δικούς τους Πάπες. Τουλάχιστον τούτο έγινε μια φορά με τη βοήθεια του Ανατολικού Ρωμαϊκού στρατού, που είχε φθάσει στη Ρώμη και εισέλθει στην πόλη. Οι Γερμανοί αυτοκράτορες όμως, επινόησαν μια προσωρινή μέθοδο για να κρατήσουν ειρηνικούς τους Ρωμαίους, επικυρώνοντας την εκλογή Ρωμαίων παπών της οικογενεία των Τουσκουλάνων, η οποία εξασφάλιζε το θρόνο για τον εαυτό της, σε αντάλλαγμα της προδοσίας προς την Κωνσταντινούπολη και προς την Ορθοδοξία της, που αντιπροσωπευόταν από την οικογένεια Κρεσέντι. Παρά ταύτα κι αυτή η προσωρινή υποκρισία καταργήθηκε με τη Σύνοδο της Σούτρης το 1046. Από τότε και στο εξής οι Γερμανοί πάπες διορίζονταν πάλι από τους Γερμανούς αυτοκράτορες, ώσπου οι Νορμανδοί έγιναν ο αποφασιστικός παράγοντας, που επέτρεψε στους μεταρρυθμιστές Φράγκους να αποσπάσουν τον παπισμό από τους Γερμανούς αυτοκρατορικούς. Ακόμη και οι Ιταλοί πάπες, όπως ο Γρηγόριος Ζ’, κατάγονται από τον Φραγκικό στρατό κατοχής, που εγκαταστάθηκε στην Ιταλία την εποχή του Καρλομάγνου. Δεν είναι περίεργο, ότι η Βεατρίκη και η Ματίλδη, σύζυγος και θυγατέρα αντίστοιχα του Βονιφατίου Β’, μαρκησίου της Τοσκάνης, θα γίνονταν οι μεγάλες υποστηρίκτριες του μεταρρυθμισμένου Παπισμού, αφού ανήκαν σε μια επίσης Φραγκική οικογένεια, που είχε εγκατασταθεί εκεί από τόν ένατο αιώνα.\nΤα συμπεράσματα, νομίζω, είναι σαφή. Οι πραγματικές δυνάμεις που συγκρούσθηκαν, δεν ήσαν τα Διατάγματα, το Κανονικό Δίκαιο και το Filioque, αλλά οι Ρωμαίοι και οι Φράγκοι. Οι Φράγκοι χρησιμοποίησαν την εκκλησιαστική δομή και το δόγμα, για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και να κρατήσουν το Ρωμαϊκό έθνος σε «νόμιμη υποτέλεια». Οι Ρωμαίοι, επίσης χρησιμοποίησαν την εκκλησιαστική δομή και το δόγμα, για να αγωνισθούν για την ελευθερία από την καταπίεση και για την ανεξαρτησία τους .\nΚαι οι δύο πλευρές χρησιμοποίησαν τα καταλληλότερα όπλα. Έτσι, τα ίδια κανονικά και νομικά επιχειρήματα μπορούν να βρεθούν άλλοτε στη μια κι άλλοτε στην άλλη πλευρά, ανάλογα με τις εκάστοτε επιθετικές ή αμυντικές ανάγκες του κάθε έθνους. Το Filioque, πάντως, έγινε ένα μόνιμο στοιχείο διαμάχης μεταξύ Ανατολικών Ρωμαίων και Φράγκων, ενώ οι δυτικοί Ρωμαίοι προσπαθούσαν να παίρνουν το μέρος των Ανατολικών Ρωμαίων.\nΑπ’ όλα, όσα αναφέρθηκαν, πρέπει να είναι εμφανής η ύπαρξη ισχυρών ενδείξεων, ότι οι Ρωμαϊκοί ιστορικοί όροι είναι πλησιέστεροι προς την πραγματικότητα του σχίσματος, απ’ όσο η Φραγκική ορολογία του. Οι πρώτοι είναι συνεπείς με το παρελθόν τους, ενώ η δεύτερη αποτελεί εσκεμμένη πρόκληση ρήγματος με το παρελθόν.\nΤο να θεωρούμε το σχίσμα σαν διαμάχη μεταξύ Φράγκων και Ρωμαίων, όπου η θεολογία χρησιμοποιήθηκε ως επιθετικό όπλο από την Φραγκική πλευρά και ως όπλο άμυνας και αντεπίθεσης από τη Ρωμαϊκή πλευρά, μοιάζει σαν να παίρνουμε μια εικόνα της ιστορίας με κινηματογραφική μηχανή. Απ’ την άλλη πλευρά, το να μιλούμε για σύγκρουση μεταξύ «Λατινικής» και «Ελληνικής» Χριστιανοσύνης, ισοδυναμεί με το ανατεθεί στον Καρλομάγνο και τους απογόνους του να προφητέψουν το μέλλον και να βλέπουμε σ’ αυτή την ενέργεια την εκπλήρωση της προφητείας!\nΥπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι η ανώτερη και κατώτερη αριστοκρατία του Ευρωπαϊκού Φεουδαλισμού καταγόταν κατά το πλείστον από τους Γερμανούς και Νορμανδούς κατακτητές και ότι οι δουλοπάροικοι ήσαν κυρίως απόγονοι κατακτημένων Ρωμαίων και εκρωμαϊσθέντων Κελτών και Σαξώνων. Έτσι εξηγείται, ότι το όνομα Φράγκος (Franc) σήμαινε και «ευγενής» και «ελεύθερος» σε αντιπαράθεση με τους δουλοπαροίκους. Αυτή η χρήση του όρου ήταν πολύ συνηθισμένη, ώστε πέρασε και στην Αγγλική γλώσσα των Νορμανδών. Ετσι, ακόμη και όταν περιγράφεται η απελευθέρωση Αμερικανών Νέγρων, χρησμοποιείται η λέξη franchise.\nΟι περιπλοκές είναι αρκετά βασανιστικές, όταν αναλαμβάνει κανείς το καθήκον να εννοήσει το πλαίσιο της Φραγκικής ή Λατινικής Χριστιανοσύνης και θεολογίας σε σχέση με τη Ρωμαϊκή (Ρωμαίικη) Χριστιανοσύνη και Θεολογία. Ο Φεουδαλισμός, η Ιερά Εξέταση και οι σχολαστική θεολογία ήσαν σαφώς έργα των Φράγκων, Γερμανών, Νορμανδών και Γότθων, οι οποίοι έγιναν κύριοι της εκκλησίας και περιουσίας της και χρησιμοποίησαν τη θρησκεία των Ρωμαίων, για να κρατούν τους κατακτημένους Ρωμαίους σε κατάσταση δουλείας. Αντίθετα, εκείνοι οι Ρωμαίοι, που κατακτήθηκαν από Άραβες και Τούρκους Μουσουλμάνους, είχαν τους δικούς τους Ρωμαίους επισκόπους. Έτσι, στη μια περίπτωση τα θεσμικά στοιχεία του Χριστιανισμού έγιναν μέσο καταπιέσεως και στην άλλη μέσα εθνικής επιβιώσεως.\nΟ Πάπας Λέων ο Γ’ (795 – 816)\nΤο σχίσμα άρχισε, όταν ο Καρλομάγνος αγνόησε και τους δύο Πάπες, τον Αδριανό Α’ και τον Λέοντα Γ’, για δογματικά θέματα και αποφάσισε, ότι οι Ανατολικοί Ρωμαίοι δεν ήσαν ούτε Ορθόδοξοι, ούτε Ρωμαίοι. Επισήμως, αυτή η Φραγκική πρόκληση απαντήθηκε στην Η’ Οικουμενική Σύνοδο το 879 και από τα πέντε Ρωμαϊκά Πατριαρχεία, συμπεριλαμβανομένου και αυτού της Παλαιάς Ρώμης.\nΘα αποδεικνυόταν, ότι υπάρχει πολύ ισχυρότερη ενότητα μεταξύ των Ρωμαίων, που εκτείνονται από τον Ατλαντικό ως τη Μέση Ανατολή, απ’ όση ενότητα μπορεί να υπάρξει μεταξύ εκείνων, που εργάζονται για μια ένωση, βασισμένη μόνο στην Ευρώπη του Καρλομάγνου.\nΊσως το καλύτερο μονοπάτι προς την πολιτική επανένωση της Ευρώπης, είναι να συνειδητοποιήσουμε πρώτα, ότι οι ήδη υπάρχουσες Ρωμαϊκές Δημοκρατίες πρέπει -και μπορούν- να ενωθούν σε μια Ομοσπονδία Ρωμαϊκών Δημοκρατιών. Με άλλα λόγια,οι αποκαλούμενες Γαλλική και Ελληνική Επαναστάσεις πρέπει να συμπληρωθούν και να εξελιχθούν σε μια Ρωμαϊκή Επανάσταση.\nΠάντως, το μονοπάτι για την επανένωση της Ευρώπης δεν είναι διόλου πολιτικής ή εθνικής φύσεως. Η ανάμιξη της Εκκλησίας στην πολιτική και τις κρατικές δομές για τη διατήρηση της καταπιέσεως της Ρωμαϊκής κοινωνίας δημιούργησαν μιαν αλληλεπίδραση μεταξύ εκκλησίας και κοινωνίας, αλλ’ όχι κατ’ ανάγκην μεταξύ δόγματος και κοινωνίας.\nΟι Ορθόδοξες Εκκλησίες προσαρμόσθηκαν σταδιακά σ’ αυτές τις μεταβαλλόμενες περιστάσεις, που επηρεάζουν το διοικητικό τους οικοδόμημα, αλλά σταμάτησαν στο επίπεδο του Κανονικού Δικαίου.\nΈτσι, οι Ρωμαίο-Ορθόδοξοι και οι Ρωμαιο-Καθολικοί βρέθηκαν κληρονόμοι διαφορών, που οφείλονται σε ιστορικές περιστάσεις και οι Προτεστάντες θεωρούν τους εαυτούς τους σαν μια σειρά τρίτων εναλλακτικών λύσεων.\n[ 1 ] Υπάρχουν δύο στοιχεία, που μπορούν να ρίξουν περισσότερο φως στα γεγονότα, σχετικά με τό ρόλο που έπαιξε ο Κυβερνήτης της Σέουτας στην ανατροπή της Γοτθικής εξουσίας στην Ισπανική Ρωμανία. Το πρώτο αναφέρεται από τον Ιμπν Χαλντούν, ο οποίος ισχυρίζεται, ότι οι Βερβερικές φυλές (οι Νουμίδες της Ρωμαϊκής Ιστορίας) μετεστράφησαν στο Ισλάμ δώδεκα φορές. Αυτό σημαίνει, ότι οι Βέρβεροι, που συμμετείχαν στην απελευθέρωση της Ισπανίας, είτε ήσαν γνήσιοι Ρωμαίοι Χριστιανοί, είτε αισθάνονταν Ρωμαίοι Χριστιανοί και δεν διέφεραν από τον αρχηγό τους, τον Κυβερνήτη της Σέουτας, ο οποίος ήταν Βέρβερος Ρωμαίος (Ρουμ) και Ορθόδοξος Χριστιανός. Το δεύτερο στοιχείο μαρτυρείται από τον Αγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό (675-749 περίπου), ότι δηλαδή οι Ρωμαίοι εκείνη την εποχή θεωρούσαν το Ισλάμ ως μια Χριστιανική αίρεση. Το ίδιο το Κοράνι (Σ.30) θεωρεί τους Ρωμαίους ως ομοθρήσκους. Αυτό σημαίνει, ότι οι Ρωμαίοι της Ισπανίας δέχθηκαν τους Νουμίδες ως επίσης Ρωμαίους και τους Αραβες ως αιρετικούς Χριστιανούς. Αυτά τα στοιχεία εξηγούν την άλλως μυστηριώδη ταχύτητα και ολοκληρωτική επιτυχία στην ανατροπή της Γοτθικής εξουσίας. Η παράδοση, ότι μόνον οι Εβραίοι βοήθησαν τους Βέρβερους και Αραβες στην «κατάκτηση» της Γοτθίας είναι φανερά ψευδής. Και οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί Ρωμαίοι βοήθησαν στην απελευθέρωση, η οποία, στην πραγματικότητα, ήταν η εφαρμογή επαναστατικών σχεδίων, που υπήρχαν από αρκετές δεκαετίες, με τις δύο γνωστές προσπάθειες να προκαλέσουν απόβαση του Ανατολικού Ρωμαϊκού στρατού, που ήδη αναφέραμε.\n[ 2 ] «Όταν ο Δούκας Εύδος είδε, ότι είχε ηττηθεί και κατάντησε αντικείμενο χλευασμού, κάλεσε σε βοήθειά του κατά του Πρίγκιπα Καρόλου και των Φράγκων του τους άπιστους Σαρακηνούς…Ετσι, αυτοί εξεγέρθησαν…και διέσχισαν τον Γερούνα…Από εκεί προχώρησαν προς τον Πουατιέ…» FREDEGARII, Chronica Con- tinuationes 13, μετάφρ. J.M.Wallace Hadria (London 1960), σελ.90.\n[ 3 ] Σχετικά με τις ρίζες του Ευρωπαϊκού φεουδαλισμού βλ. τα βιβλία μου «Ρωμηοσύνη, Ρωμανία, Ρούμελη» (στα Ελληνικά, Θεσσαλονίκη 1975) και Romans, Francs and Feudalism, 1982.\n[ 6 ] Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια μπορεί να εξηγηθεί και η φαινομενική αντίφαση μεταξύ του Εϊνχαρτ και των «Χρονικών του Lorsch».\n[ 8 ] Ι.ΡΩΜΑΝΙΔΗ, Ρωμηοσύνη…, σελ.33, 50-51, 205-249.\n[ 20 ] Δεν είναι τυχαίο, ότι ο Οθων Γ’ διακήρυξε την πλαστότητα της Δωρεάς του Κωνσταντίνου, όπως προαναφέρθηκε, στοιχείο που ίσως έμαθε από τη μητέρα του και τους δασκάλους του, που ήσαν Ανατολικοί Ρωμαίοι. Πάντως είναι προφανές, ότι ουδέποτε υποψιάσθηκε την πλαστότητα και των υπολοίπων Διαταγμάτων.\n[ 22 ] Απ’ αυτά επέζησαν τα εξής τρία έργα: 1) Responsio de Fide S. Trinitatis contra Graecorum haeresim, MIGNE PL 110, 1201-1212. 2)ΡΑΤΡΑΜΝΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΒΙΑΣ, Contra Graecorum opposita, MIGNE PL 121,223-346. 3)ΑΙΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ, Liber adversus Graecos, MIGNE PL 121,685-762.\n[ 24 ] «…nos Francos jubeat servire, quia istud jugam sui antecessores nostris antecessoribus non imposuerunt, et nos illud portare non possumus, qui scriptum esse in sanctis libris audimus, ut pro libertate et haereditate nostra usque ad mortem certare debeamus». MIGNE PL 126,181.\n[ 28 ] MANSI 19, 193-196. Αυτό το στοιχείο πρέπει να χρησιμοποιηθεί υπό το φως της επιστολής του Γερβέρτου προς την Αυτοκράτειρα Αδελαϊδα, που αναφέραμε στην προηγούμενη υποσημείωση. Ο Ρίχερος κάνει μια χλιαρή προσπάθεια να εμφανίσει τον Πάπαν Ιωάννης ωσάν να είχε στείλει τον Λέοντα για να ερευνήσει απλώς το ζήτημα στη Σύνοδο της Μουζόν (Historiae 4,95) και γι’ αυτό το λόγο, το κείμενο της Παπικής αποφάσεως έπρεπε να παραληφθεί από τη δική του εκδοχή των Πρακτικών της Συνόδου. Είναι ευνόητο, γιατί αυτό το κείμενο εξαφανίσθηκε και και από τα Παπικά Αρχεία, πιθανότατα όταν ο Μπρούνο της Κορινθίας ή ο ίδιος ο Γερβέρτος ανέλαβαν το Παπικό αξίωμα.\n[ 30 ] MANSI 19,196. Ο Ρίχερος μας προσφέρει ένα σημαντικό κλειδί για να εξηγήσουμε αυτές τις διαδικασίες. Ο Γερβέρτος, τελικά, υποσχέθηκε να απέχει από την τέλεση της Λειτουργίας, για να μη δοθεί η εντύπωση σαφούς ανταρσίας κατά του Πάπα (Historiae 4,106). Με άλλα λόγια, υπήρχε μια γενική συμφωνία μεταξύ λαϊκών και κληρικών ευγενών (δηλαδή των Φράγκων), ότι ο Πάπας και το πλήθος των Γαλλο-Ρωμαίων (Βαλλώνων) πρέπει να υπερφαλαγγισθούν και γι’ αυτό το λόγο μια τελική απόφαση αποφευγόταν με κάθε τρόπο. Η υποψηφιότητα ενός Φράγκου για τη διαδοχή του Πάπα Ιωάννη ΙΕ’ είχε ίσως αποφασισθεί ήδη και ήταν γνωστή στους σημαίνοντες Φράγκους ηγέτες. Για να κυβερνούν αποτελεσματικά τη Ρωμαϊκή πλειοψηφία του λαου, οι Φράγκοι έπρεπε πάντα να δίνουν την εντύπωση, ότι ήσαν πιστοί και υπάκουοι στο Ρωμαίο Πάπα.\n[ 31 ] MANSI 19,197-200. Ο Ρίχερος αναφέρει αυτή τη Σύνοδο, αλλά σιωπά σχετικά με τις αποφάσεις της (Historiae 4,108). Όπως αναφέραμε ήδη, αποφεύγει προσεκτικά να δώσει την πληροφορία, ότι ο Γερβέρτος παύθηκε από τον Ιωάννη ΙΕ’. Αποφεύγοντας να αναφέρει το θάνατο αυτού του Πάπα, ο Ρίχερος δίνει την εντύπωση, οτι ο Γερβέρτος επισκέφθηκε δύο φορές τον ίδιο Πάπα, ο οποίος κι αυτός αναγνώριζε το διορισμό του ως Αρχιεπισκόπου Ραβέννας.\n[ 32 ] «Pressa jacet tyrannide omnis Ecclesia Gallorum; atqui non a Gallis, sed ab his sperabatur salus». MANSI 19,166. Η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία ήσαν τμήματα της Φραγκικής Αυτοκρατορίας, που είχαν κυβερνηθεί στο παρελθόν από μέλη των Καρολιγκιανών οικογενειών. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια Ecclesia Gallorum σημαίνει την Εκκλησία των Φράγκων και, βέβαια, όχι των Γάλλων, που εκείνη την εποχή ήσαν κατά πλειοψηφία Γαλλο-Ρωμαίοι δουλοπάροικοι και Βιλλάνοι (Villeins) υπό Φραγκική εξουσία. Αυτό γίνεται σαφές από τη χρήση του τίτλου Rex Francorumυπό των Καπετιανών βασιλέων. Βλ. MANSI 19,93-94, 97, 105, 107-108, 113-129,171-172, 173-174.\n[ 36 ] Στην επιστολή του προς τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Α’ (811-813), ο Καρλομάγνος αναφέρεται στην αποκατάσταση της ενότητος των Εκκλησιών μέσα στα πλαίσια της εγκαθιδρύσεως ειρήνης μεταξύ της Δυτικής και της Ανατολικής Αυτοκρατορίας. MONUMENTA GERMANIAE HISTORICA, Epistolae 4, σελ . 556 κε. Ο Καρλομάγνος εδώ σκέπτεται με τους όρους «Φραγκική Δύση» και «Ρωμαϊκή ή Γραικική Ανατολή» και όχι «Παλαιά και Νέα Ρώμη». Ο Πάπας Λέων Γ’ ποτέ δεν είχε αποδεχθεί τις δογματικές λοξοδρομήσεις του Καρλομάγνου σχετικά με τις εικόνες και το Filioque και οι Ανατολικοί Ρωμαίοι Πατριάρχες δεν αντέδρασαν εναντίον τους, προφανώς, για να υποστηρίξουν τη λεπτή και επικίνδυνη θέση των Δυτικών Ρωμαίων υπό την Φραγκική κατοχή. Εν πάση περιπτώσει, τα σχόλια του Καρλομάγνου αποτελούν την παραδοχή του, ότι αυτός ο ίδιος είχε προκαλέσει ένα σχίσμα, που υπήρχε μόνο στο μυαλό του, αφού και οι πέντε Ρωμαίοι Πατριάρχες απέφυγαν να δεχθούν την πρόκληση και φαίνεται, ότι δεν έπαιρναν σοβαρά υπ’ όψιν τους Φράγκους από δογματική άποψη εκείνη την εποχή. Μια Αγγλική μετάφραση της επιστολής βλ. ROBERT FOLZ, The coronation of Charlemagne (London 1947), σελ.142-243.


Βικέντιος Δαμοδός: Ένας σημαντικός φιλόσοφος του επτανήσιου ελληνισμού – Cognosco Team\nΒικέντιος Δαμοδός: Ένας σημαντικός φιλόσοφος του επτανήσιου ελληνισμού\n05/06/2020 05/06/2020 ΙΣΤΟΡΙΑNo Comment on Βικέντιος Δαμοδός: Ένας σημαντικός φιλόσοφος του επτανήσιου ελληνισμού\nΟ Βικέντιος Δαμοδός (Vincenzo Damodo- περίπου 1700-1752) ήταν Έλληνας δικηγόρος και Φιλόσοφος, εισηγητής της φιλοσοφίας του Ντεκάρτ στην Ελλάδα και ένας από τους πρώιμους εκπροσώπους του Νεοελληνικού διαφωτισμού.\nΓεννήθηκε στα Χαβριάτα Παλικής στην Κεφαλονιά, όπου φαίνεται ότι έλαβε την εγκύκλιο μόρφωση. Ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας. Ο πατέρας του λεγόταν Φραγκίσκος και ανήκε στον κύκλο των ευγενών του νησιού, ενώ η μητέρα του Φιλανδρία ήταν κόρη ιερέα. Το 1713 πήγε στη Βενετία με σκοπό να παρακολουθήσει το Φλαγγινιανό Σχολείο της ελληνικής παροικίας, όπου διδάχθηκε γραμματική, φιλολογία, ρητορική, λογική και φιλοσοφία. Θα συνεχίσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα πάνω στη Νομική επιστήμη.Το 1723, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του μετεγκαθίσταται πίσω στο νησί όπου και ιδρύει ανώτατη ιδιωτική σχολή Θεολογίας και Φιλοσοφίας. Σε λίγα χρόνια η σχολή αναδείχθηκε μία από τις πιο αξιόλογες και φημισμένες των Επτανήσων προσελκύοντας μαθητές από τον ευρύτερο ελλαδικό χώρο και τις νοτιοδυτικές περιοχές των Βαλκανίων. Πιθανότατα να φοίτησε και ο Ευγένιος Βούλγαρης σε αυτή τη σχολή. Το πρόγραμμα της διδασκαλίας του περιλάμβανε τον κύκλο των φιλοσοφικών μαθημάτων, καθώς και θεολογία, ρητορική και ηθική.\nΣτη φιλοσοφία του ο Δαμοδός προσπάθησε να απελευθερωθεί από το δυτικό σχολαστικισμό και από τον αυστηρό αριστοτελισμό του Κορυδαλλέα που κυριαρχούσε στην Ανατολή. Το πνεύμα αυτό διαπνέει τα έργα του, Επίτομος λογική κατ’ Αριστοτέλην, Ρητορική, Σύνοψις ηθικής φιλοσοφίας Φυσική, Μεταφυσική.\nΑνέπτυξε και πλούσια συγγραφική δραστηριότητα, η οποία περιλάμβανε πλήθος εγχειριδίων σχετικών με τα μαθήματα της σχολής του, καθώς και πραγματείες και διάφορα συμπιλήματα. Τα περισσότερα από τα έργα του είναι ανέκδοτα, έχει διασωθεί όμως σημαντικός αριθμός χειρογράφων του (περίπου 140) σε πολλές βιβλιοθήκες ανά την Ελλάδα.\n-Επίτομος Λογική κατ’ Αριστοτέλην, Βενετία, 1759\n-Τέχνη Ρητορική, Βενετία, 1759\n-Πράξις κατά συντομίαν εις τας ρητορικάς ερμηνείας, Πέστη, 1815\n-Σύνοψις Ηθικής Φιλοσοφίας, Αθήνα, 1940, επανέκδ. Ίκαρος 1985\n-Σύντομος ιδέα της Λογικής κατά την μέθοδον των νεοτέρων, Αθήνα, 1978\n-Συνταγματικόν Θεολογικόν, Αθήνα, 1980\n-Φυσιολογία αιτιολογική εις την κοινήν διάλεκτον σχολαστική, -Αριστοτελική και νεωτερική\n-Μεταφυσική, ήτοι πρώτη φιλοσοφία και φυσική θεολογία\n-Λογική ελάσσων και μείζων περιπατητική και νεωτερική\nΗ “Φυσιολογία” αποτελεί το σημαντικότερο ίσως έργο του Δαμοδού και ο μεγάλος αριθμός των χειρογράφων που παραδίδουν το κείμενο δηλώνει τη σημαντική διάδοσή της στον ελλαδικό χώρο. Αποτελεί το πρωιμότερο έργο φυσικής φιλοσοφίας του 18ου αιώνα. Αποτελείται από τρία μέρη, από τα οποία το πρώτο πραγματεύεται τη γενική φυσιολογία “περί του φυσικού σώματος απλώς θεωρουμένου”, το δεύτερο τη μερική φυσιολογία “περί του αψύχου σώματος” και το τρίτο τη μερική φυσιολογία “περί του εμψύχου σώματος”. Στόχος του Δαμοδού είναι να καταστήσει γνωστές σε όσους δεν είναι σε θέση να μελετήσουν τα λατινικά κείμενα τις απόψεις των νεότερων φιλοσόφων, οι οποίοι “ηύξησαν και ελάμπρυναν τόσον τα εφευρήματα των παλαιών φυσιολόγων”.\nΗ μέθοδος που ακολουθεί για την ανάπτυξη του έργου του συνίσταται στην παράθεση, κατά πρώτον της άποψης του Αριστοτέλη, στη συνέχεια της άποψης των Σχολαστικών και, τέλος, της άποψης των νεοτέρων. Με δυο λόγια θα λέγαμε ότι το έργο του Δαμοδού στη φυσική φιλοσοφία επιχειρεί να αφομοιώσει τις αρχές της καρτεσιανής φιλοσοφίας στο πλαίσιο της αριστοτελικής φυσικής. Η ώσμωση αυτή της φυσικής φιλοσοφίας του Καρτέσιου με την αριστοτελική οντολογία εγκαινιάζει μια πρακτική που πολλοί λόγιοι πρόκειται να ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια.\n^ α: Στα Επτάνησα ήταν συνηθισμένη η “ιταλοποίηση” των κύριων ονομάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι βουλευτές της Ιονίου Βουλής, της οποίας τα πρακτικά συντάσσονταν στην ιταλική.\n^ β: Κάποιες από τις πηγές αναφέρουν ότι απεβίωσε το 1754, ενώ άλλες ότι γεννήθηκε το 1669.\nΆνθιμος Μαζαράκης (1800-1868), Βιογραφίαι Κεφαλλήνων\nΜελετίου, Εκκλησιαστική Ιστορία Δ΄ 71 \nΚωνσταντίνος Δημαράς, A History of Modern Greek Literature\nΒιογραφίες Πεζογράφων και Ποιητών, 1995, Γύρω γύρω όλοι, Αθήνα\nΕκδόσεις έργων του Βικέντιου Δαμοδού\nΣυνταγμάτιον της Μεταφυσικής. Επιμ.-Εισαγωγή Β. Μπόμπου-Σταμάτη. “Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων – Τομέας Φιλοσοφίας”, Ιωάννινα 2002.\nΘεολογία δογματική κατά συντομίαν ή τε συνταγμάτιον θεολογικόν. Εισαγωγή-Σχόλια π. Γεώργιος Μεταλληνός. «Ιερά Μονή Βατοπαιδίου», Αθ. 2008.\n-Μπόμπου-Σταμάτη, Βασιλική: Ο Βικέντιος Δαμοδός. Βιογραφία-Εργογραφία 1700-1754. Διδ. διατριβή, “Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης”, Αθ. 1998\n-Δημαράς, Κ.Θ., “Χρονολογικά του Βικέντιου Δαμοδού”, Τρίτο Πανιόνιο Συνέδριο, τ.2, σ. 16-21.\n-Μοσχονάς, Σπύρος, Δύο μορφές του ελληνικού Διαφωτισμού στην Κεφαλονιά. (Βικέντιος Δαμοδός, Νεόφυτος Βάμβας). Αθ. 1995.\n-Μπόμπου-Σταμάτη, Βασιλική, «Στοιχεῖα γιὰ τὴν οἰκογένεια τῶν Δαμοδῶν στὰ Χαβριάτα τῆς Κεφαλονιᾶς (18ος αἰώνας)», στό: Πρακτικὰ Ε’ Διεθνοῦς Πανιονίου Συνεδρίου, Διεθνὲς Πανιόνιο Συνέδριο, Τόμος Α’, Ἀργοστόλι-Ληξούρι, 1991, σσ. 443-511\n-Γ. Χριστιανίδης, κ.ά., Οι Έλληνες λόγιοι στην περίοδο της Τουρκοκρατίας στο “Ελληνική Φιλοσοφία και Επιστήμη: Από την Αρχαιότητα έως τον 20ο αιώνα.\n-Οι Επιστήμες στην Αρχαία Ελλάδα, στο Βυζάντιο και στον Νεότερο Ελληνισμό”, τ. Β’, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ), Πάτρα 2000, σ.σ. 335-337.\nΑριστοτελισμός, Βικέντιος Δαμοδός, Επτάνησα, Θεολογία, Νεοελληνικός Διαφωτισμός, Νεότερη Ιστορία, Φιλοσοφία\nΟυίλιαμ Μπάτλερ Γέητς: «Ταξίδι στο Βυζάντιο» (Μετ. Γιώργος Σεφέρης)\nΕλληνοαλβανικό Μέτωπο: Η αλήθεια πίσω από κάθε πόλεμο


EL - Ο καιρός είναι κοντά: Για...κοινή δημιουργική λύση μιλάει ο ΟΗΕ στα Ιεροσόλυμα\nΟ καιρός είναι κοντά: Για…κοινή δημιουργική λύση μιλάει ο ΟΗΕ στα Ιεροσόλυμα\nΜετά και τα νέα μεμονωμένα επεισόδια στην ανατολική Ιερουσαλήμ, αλλά και την ένταση που δεν λέει να κοπάσει σε όλη τη Δυτική Όχθη, η διεθνής κοινότητα επιστρέφει στον ρόλο του…”πυροσβέστη”, προειδοποιώντας ξεκάθαρα το εβραϊκός κράτος του Ισραήλ για ηχηρή επέμβαση.\nΤα γεγονότα πλέον τρέχουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Φτάνει μόνο να δούμε τις βαρύνουσας σημασίας ,και σίγουρα όχι τυχαίες, δηλώσεις του Ειδικού Απεσταλμένου του ΟΗΕ για την Παλαιστινιακή Επικράτεια, Michael Lynk:\n“Η βραχυπρόθεσμη αντίδραση του Ισραήλ στα επεισόδια, πρέπει να προσελκύσει τη διεθνή προσοχή στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ιερουσαλήμ προκειμένου να καταστήσει σαφές ότι αυτή η μεταχείριση είναι απαράδεκτη.\nΗ μακροπρόθεσμη λύση πρέπει να είναι μία και ολοκληρωμένη, χωρίς κενά και ατέλειες. Τέλος στην κατοχή, και μια κοινή δημιουργική λύση στην Ιερουσαλήμ που τιμά τα πλήρη και ίσα δικαιώματα όλων των όσων κατοικούν πέριξ αυτής”.\nΜάλιστα σε άλλο σημείο ο Ειδικός Απεσταλμένος του ΟΗΕ τόνισε πως πλέον το Ισραήλ είναι…πλήρως ανίκανο να διαχειριστεί την κατάσταση γύρω από το ναό, αφού και μόνο η παρουσία των ισραηλινών αρχών προκαλεί εντάσεις. Από δω και στο εξής οποιαδήποτε έκρηξη βίας στην περιοχή θα λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη για τέτοιες τοποθετήσεις.\nΆραγε μήπως η λύση θα δοθεί αφού εγκατασταθεί στην πόλη….ξένη φρουρά; Και πιο συγκεκριμένα του ΟΗΕ;\nΜόνο αυτό δεν είπε στην χθεσινοβραδινή του παρέμβαση ο Ειδικός Απεσταλμένος του ΟΗΕ, αναφερόμενος ουσιαστικά σε μία…βιώσιμη λύση για τους “ιερούς τόπους”.\nΜία λύση που θα πηγαίνει πακέτο με το παγκόσμιο κράτος, του παγκόσμιου ηγέτη.\nPrevΠροηγούμενο ΆρθροBIAS 2017 : F-16 Tiger demo\nΕπόμενο ΆρθροΑπίστευτο: Βρήκαν φίδι μέσα σε…πατατάκιαNext


Η δύναμη που κρύβουμε μέσα μας - Αφύπνιση Συνείδησης\nΚαι ποτέ άραγε βρίσκει κάνεις τη δύναμη να αντέξει; Ποτέ βρίσκει το κουράγιο να σφίξει τα δόντια και να ματώσει τα ούλα και να συνεχίσει; Να πει «ΟΧΙ» δεν θα με νικήσεις; Και δεν μιλάμε για μια συγκεκριμένη νίκη. Μιλάμε για τη δύναμη που πηγάζει από μέσα μας. Αυτή που ξέρει να διαπερνά εμάς και όλους όσους τυχαίνει να έχουμε στο πλευρό μας. Τη δύναμη που εκπέμπουμε ή μεταδίδουμε γύρω μας. Αυτή μωρέ την διακριτική και αθόρυβη που κάνει τους άλλους να σου λένε «Μπράβο σου, εγώ δεν θα μπορούσα».


Vassilis Artikos Photography - Αφιερωματα\nΟ Josef Koudelka γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1938 στη Boskovice της Μοραβίας, στην πρώην Τσεχοσλοβακία. Ξεκίνησε φωτογραφίζοντας την οικογένειά του και τους γύρω του με μια μηχανή Bakelite 6x6. Το 1961 πήρε το πτυχίο του από το Πολυτεχνείο της Πράγας και την ίδια χρονιά έκανε την πρώτη έκθεση φωτογραφίας. Αργότερα εργάστηκε ως αεροναυπηγός στην Πράγα και την Μπρατισλάβα.\nΓεννήθηκε το 1925 στη Senigallia (Ancona) της Ιταλίας. Στο διάστημα 1933-1940 εργάστηκε σε τυπογραφείο. Το 1934 άρχισε να ζωγραφίζει και να γράφει ποιήματα, ενώ το 1938 έφτιαξε τα πρώτα κολλάζ με τυπωμένα γράμματα. Με τη φωτογραφία ασχολήθηκε το 1954, μαθαίνοντας την τεχνική από φωτογραφικό όμιλο της πόλης του. Αρχικά φωτογράφισε φίλους, απόψεις της περιοχής και νεκρές φύσεις. Σε όλο του το έργο καταπιάστηκε κυρίως με την αποτύπωση της καθημερινής ζωής της ιταλικής επαρχίας, συχνά όμως φωτογράφισε και τα τοπία της χώρας του. Επίσης έχει ασχοληθεί και με την φωτογραφική εικονογράφηση εκδόσεων.\nGarry Winogrand ( 1928-1984 , Αμερικανός φωτογράφος)\nΛόγια από ένα μεγάλο φωτογράφο\nΗ φωτογραφία δεν έχει να κάνει με αυτό που φωτογραφίζεται. Η φωτογραφία έχει να κάνει με το πώς φαίνεται αυτό που φωτογραφίζεται.\nΓια μένα η πραγματική δουλειά της φωτογραφίας είναι να συλλάβει ένα κομμάτι της πραγματικότητας (ό,τι κι αν είναι αυτό) στο φιλμ. Αν αργότερα η πραγματικότητα σημαίνει κάτι για κάποιον άλλο, τόσο το καλύτερο.\nΚάθε φωτογραφία είναι μια μάχη ανάμεσα στη μορφή και το περιεχόμενο.\nΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ\nΖούμε στην εποχή της εικόνας ,σήμερα όλοι μας σχεδόν φωτογραφίζουμε όλοι προσπαθούμε να εντυπωσιάσουμε τους άλλους με τα κατορθώματα μας.\nΦωτογραφίζουμε με πάθος , με αγωνιά , θέλουμε να εξελίξουμε τη τέχνη της φωτογραφίας\nΑλλά όλες μοιάζουν μεταξύ τους σπάνια προξενούν συναισθήματα..\nΚαι όταν από το συρτάρι της γιαγιάς βγάλεις μια παλιά φωτογραφία με τον εαυτό σου που δε τον είχες δει ποτέ έτσι βρέφος κατακλύζεσαι από συναισθήματα …και ας μην έχει η φωτογραφία την υπογραφή κάπου μεγάλου φωτογράφου.\nΤότε καταλαβαίνεις τη πραγματική δύναμη της φωτογραφίας\nΘέλοντας να σας ευχαριστήσω για τις ευχές για τα γενέθλια μου μοιράζομαι μαζί σας τη πρώτη μου φωτογραφία .\n25 Νοεμβριου ημερα σημαδιακη\nΣήμερα μ ενημέρωσαν οι κατασκευαστές της νέας μου ιστοσελίδας ότι είναι έτοιμη και μπορώ να αναρτήσω τη πρώτη μου δημοσίευση στο επίσημο πλέον προσωπικό μου μπλοκ.\nΣκεπτόμενος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή ποιο θέμα να επιλέξω για τη πρώτη δημοσίευση το μάτι μου έπεσε στη γωνία της οθόνης που λέει την ημερομηνία.\nΗ σκέψη πάγωσε και η κάρδια φτερούγισε …\n25Νοεμβριου 2005 . Πέρασαν οκτώ χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας για να πάει να βρει ΑΥΤΟΝ που με τόση πίστη και αφοσίωση υπηρέτησε σ όλη του τη ζωή πάνω στη γη.\nΠίστευα έχοντας στο νου μου την λαϊκή ρήση (( ο χρόνος είναι ο καλλίτερος γιατρός του πόνου..)) ότι με τη πάροδο των χρόνων η απουσία του θα είναι όλο και λιγότερο αισθητή,\nΑλλά το αντίθετο όσο περνούν τα χρόνια έχουμε περισσότερο ανάγκη της παρουσίας του ιδιαίτερα τώρα στα δύσκολα …\nΔώσε την ευχή σου και την ευλογία σου από κει ψηλά για το νέο ξεκίνημα που κάνω..\nΠατέρα - Παππού – ΠαπαΝίκο σ ευχαριστούμε\nΠατέρα σ ευχαριστώ…


Γιάννης Πλούταρχος - Πέγκυ Ζήνα: Δείτε φωτογραφίες και βίντεο από την πρεμιέρα τους στο Posidonio!\nΤο βράδυ της Παρασκευής 30 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα του Γιάννη Πλούταρχου και της Πέγκυς Ζήνα στο Posidonio!\n3 χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία επί σκηνής, ο Γιάννης Πλούταρχος και η Πέγκυ Ζήνα ενώνουν και πάλι τις φωνές τους, με σκοπό να χαρίσουν μοναδικές μουσικές βραδιές στους παρευρισκόμενους, με πολύ τραγούδι, δυνατές ερμηνείες και συγκινητικές στιγμές.\nΣτην πρώτης τους συνάντηση, λοιπόν, στο Posidonio, πλήθος επωνύμων και φίλων των δύο καλλιτεχνών έδωσε το παρόν και απήλαυσε ένα από τα πιο δυνατά σχήματα της σεζόν.\nΟ Γιάννης Πλούταρχος ανέβηκε στη σκηνή ερμηνεύοντας την επιτυχία του “Ποιο μονοπάτι” παίζοντας παράλληλα κιθάρα, ενώ ακολούθησαν το “Σαν να είσαι εδώ”, “Το γράμμα”, “Μια καλησπέρα” και πολλά άλλα αγαπημένα του κομμάτια με το κοινό να μη σταματά να τραγουδά μαζί του.\nΗ Πέγκυ Ζήνα ξεκίνησε το πρόγραμμά της με το “Ένα”, ενώ ερμήνευσε επί σκηνής, μεταξύ άλλων, επιτυχίες της όπως το “Παραδώσου”, “Σου χρωστάω ακόμα ένα κλάμα”, “Ματώνω” και φυσικά το ολοκαίνουργιο “Μου λείπεις”.\nΜαζί τους εμφανίζονται και το αγαπημένο συγκρότημα Kings οι οποίοι ξεσήκωσαν με τις επιτυχίες τους!\nKingsPosidonio Music HallβίντεοΓιάννης ΠλούταρχοςΠέγκυ ΖήναΠρεμιέραφωτογραφίες


Ενθρονίστηκε ο νέος μητροπολίτης Ν. Ιωνίας & Ν.Φιλαδέλφειας - Ενυπόγραφα\nΕνθρονίστηκε ο νέος μητροπολίτης Ν. Ιωνίας & Ν.Φιλαδέλφειας\nΕΝΥΠΟΓΡΑΦΑ , Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014 - 11:23 0 1 min read\nΣτην ενθρόνιση του μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Νέας Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, το Σάββατο 1η Νοεμβρίου, παρουσία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και της συζύγου του, και του αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμου, παρέστη ο δήμαρχος Αμαρουσίου και νέος Πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γιώργος Πατούλης.\nΣτην τελετή ενθρόνισης, που πραγματοποιήθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Αναργύρων Νέας Ιωνίας, σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, παρόντες ήταν, επίσης, υπουργοί της κυβέρνησης, εκπρόσωποι από τον πολιτικό κόσμο, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ιεράρχες, ποιμενάρχες και πλήθος πιστών.\nΤην Περιφέρεια Αττικής εκπροσώπησε ο αντιπεριφερειάρχης Βόρειου Τομέα Γιώργος Καραμέρος, ο οποίος χαρακτήρισε “Άξιο” τον νέο μητροπολίτη και του μετέφερε τις ευχές και τη διάθεση καλής συνεργασίας της περιφερειάρχη Αττικής Ρένας Δούρου. Ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Γαβριήλ ευχαρίστησε και δήλωσε θετικός σε κάθε είδους συνεργασία.\nΗ επίσημη υποδοχή πραγματοποιήθηκε στον κεντρικό δρόμο της Νέας Ιωνίας. Ο τοποτηρητής της Μητρόπολης, μητροπολίτης πρώην Νέας Ιωνίας κ. Κωνσταντίνος, υποδέχθηκε τον νέο μητροπολίτη και διάδοχό του μητροπολίτη Νέας Ιωνίας, Νέας Φιλαδελφείας, Νέου Ηρακλείου και Νέας Χαλκηδόνας κ. Γαβριήλ, μαζί με τον δήμαρχο Νέας Ιωνίας Ηρακλή Γκότση, και τον καλωσόρισαν στην πόλη.\nΟ αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, υποδέχθηκε σε κλίμα συγκίνησης τον νέο Μητροπολίτη. Ο μητροπολίτης Γαβριήλ δεσμεύτηκε για μια ανοιχτή επικοινωνία με το ποίμνιό του και τις Αρχές του τόπου, αλλά και για τη συνεργασία με όλους για την ανακούφιση του δοκιμαζόμενου από την κρίση λαού. Ευχαρίστησε όλους και ιδιαιτέρως τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο για όλα όσα έμαθε κοντά του, δεσμεύτηκε ότι θα σταθεί στο πλευρό τον προκατόχου του μητροπολίτη πρώην Νέας Ιωνίας Κωνσταντίνου, ενώ δέχθηκε τα συγχαρητήρια των επισήμων και των απλών πιστών.\nTags #Ενθρονίστηκε ο νέος μητροπολίτης Ν. Ιωνίας & Ν.Φιλαδέλφειας #Μητροπολίτης κ. Γαβριήλ #Μητροπολιτικός ναός Αγίων Αναργύρων\nΣπ. Παπαγεωργίου: «Προχωρούμε με σεβασμό και στο τελευταίο ευρώ»


Πώς να προετοιμάσετε το αυτοκίνητό σας για το χειμώνα – Αντικλείδι\n“Αν κάποιος καταλάβαινε ότι το αυτοκίνητο πρέπει να είναι σε άριστη κατάσταση ώστε να μην κινδυνεύει, τότε δεν θα είχαμε λόγο να συζητάμε…”. Με αυτή την πρόταση μας υποδέχθηκε ο γνωστός οδηγός αγώνων, Τάσος Μαρκουΐζος, ο γνωστός Ιαβέρης, όταν του ζητήσαμε να μας δώσει κάποιες βασικές οδηγίες για τον έλεγχο και τη συντήρηση του αυτοκινήτου μας ενόψει χειμώνα.\nΌπως χαρακτηριστικά λέει, “όλα ξεκινούν από τη συντήρηση του οχήματός μας. Αν τηρούμε το χρονοδιάγραμμα που μας έχει δώσει ο κατασκευαστής για τα προγραμματισμένα σέρβις είναι σχεδόν απίθανο να αντιμετωπίσουμε κάποιο πρόβλημα”.\nΌταν χειμωνιάζει πρέπει να διαθέτουμε ελαστικά με καλή πρόσφυση.. Το πολύ κάθε δύο χρόνια αλλάζουμε ελαστικά ανεξαρτήτως χρήσης, δεδομένου ότι με τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού υπερθερμαίνεται ξεραίνεται το πέλμα του ελαστικού και παρουσιάζει μειωμένη πρόσφυση.\nΕπισκεπτόμαστε το συνεργείο για να ελέγξουμε τη στάθμη λαδιού και συμπληρώνουμε εφόσον χρειαστεί.\nΕλέγχουμε τα τακάκια.\nΠηγαίνουμε στο συνεργείο με συνέπεια όταν ορίζει ο κατασκευαστής.\nΕλέγχουμε το ψυκτικό υγρό (φρέον).\nΑν δούμε ότι οι υαλοκαθαριστήρες δεν καθαρίζουν και αφήνουν ίχνη νερού στο παρμπρίζ χρειάζονται άμεσα αντικατάσταση\nΣυμπληρώνουμε νερό για τους υαλοκαθαριστήρες (εφόσον είναι απαραίτητο).\nΤα ειδικά λάστιχα χειμώνα, κατάλληλα για χιόνι και πάγο δεν είναι κατάλληλα για την πρωτεύουσα, ενώ συνήθως τα χρησιμοποιούν οι κάτοικοι σε βορειότερες περιοχές της χώρας, όπως η Φλώρινα.\nΌταν κάποιος ταξιδεύει πρέπει να έχει αλυσίδες ή ‘κουβέρτες’ ελαστικών.\nΔεν πρέπει να παραβλέπουμε την ηλικία της μπαταρίας. Ο Ιαβέρης εξηγεί, ότι όλες οι μπαταρίες έχουν όριο ηλικίας. Έτσι, όταν επισκεπτόμαστε το συνεργείο πραγματοποιείται έλεγχος στην τάση της μπαταρίας και αν χρειαστεί αντικαθίσταται.\nΣε κάθε περίπτωση, εξηγεί ότι “αν έχουμε μία μπαταρία, “νέα” σε ηλικία, δεν θα πάθει τίποτα ακόμα και σε συνθήκες ψύχους.\nΚλείνοντας, επισημαίνει ότι το βασικότερο που πρέπει να έχει κατά νου κάθε οδηγός είναι η ασφάλεια. “Το τελευταίο πράγμα που κοιτάζουμε στην Ελλάδα είναι η ασφάλεια. Μας ενδιαφέρουν οι νίκελ λεπτομέρειες στο αυτοκίνητο, οι ζάντες των είκοσι ιντσών, τα δερμάτινα καθίσματα. Αν καταλάβουμε ότι ο πολίτης είναι μοναδικός και αναντικατάστατος, τότε μόνο υπάρχει πιθανότητα να μην χρειάζεται να ελέγξουμε τίποτα από τα όσα ανεφέραμε προηγουμένως. Ίσως γιατί θα έχουμε τη συνείδηση και τη συνέπεια να ελέγχουμε όταν πρέπει στο συνεργείο το αυτοκίνητό μας, και ενδεχομένως θα έχουμε την αντίληψη πως ούτε οδηγοί αγώνων είμαστε, ούτε έχουμε δικαίωμα να επιταχύνουμε όταν βλέπουμε πορτοκαλί φανάρι και να παραβιάζουμε συστηματικά το κόκκινο”.\n[…] Πώς να προετοιμάσετε το αυτοκίνητό σας για το χειμώνα […]\nΝομίζω ότι οι σημαντικότεροι παράγοντες είναι τα κατάλληλα ελαστικά και η καλά συντηρημένη και ελεγμένη μπαταρία.


Παρανοϊκός Κινέζος πήδηξε σε κλουβί με τίγρεις και προσέφερε τον εαυτό του ως τροφή επειδή βαριόταν [Eικόνες] ~ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΟΠΑΠ -ΣΕΠΠΠ ΓΕΩΡΓΙΟΥ\nΠαρανοϊκός Κινέζος πήδηξε σε κλουβί με τίγρεις και προσέφερε τον εαυτό του ως τροφή επειδή βαριόταν [Eικόνες]\n2/18/2014 11:22:00 μ.μ. ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΟΠΑΠ - ΣΕΠΠΠ ΓΕΩΡΓΙΟΥ No comments\nΈνας 27χρονος άνδρας δεν ήταν ικανοποιημένος με την τροπή που είχε πάρει η ζωή του και αποφάσισε να προσφέρει τον εαυτό του ως βορά στις λευκές τίγρεις που φιλοξενούνται σε ζωολογικό κήπο στο Σετσούαν της Κίνας.\nΜάλιστα, τα ζώα ξαφνιάστηκαν περισσότερο και από τους παρευρισκόμενους και στην αρχή τον κοιτούσαν με αμηχανία. Εκείνος, ωστόσο, δεν το έβαλε κάτω και άρχισε να κινείται επιθετικά μέσα στο κλουβί για να τις προκαλέσει ώσπου μια αρσενική τον άρπαξε από το λαιμό.\nΟι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου πυροβόλησαν με ηρεμιστικό το ζώο για να το κοιμίσουν και να σώσουν τον 27χρονο.\nΣύμφωνα με την daily mail ο 27χρονος πάσχει από κατάθλιψη, ωστόσο, ο ίδιος φέρεται να δηλώνει ότι απλά βαριόταν.


Παιχνίδια για την καραντίνα – Retropolis\nΠαιχνίδια για την καραντίνα\n29/10/2020 29/10/2020 Πάνος Retropolis\t0 Comments\tquarantine, καραντίνα\nΣε λίγες ώρες η πόλη μου η Θεσσαλονίκη θα μπει για δεύτερη φορά σε ένα έτος στην δύσκολη δοκιμασία της καραντίνας. Για όσους βρίσκονται στην ίδια κατάσταση και αυτούς που αναπόφευκτα θα βρεθούν, κάποιοι τίτλοι ίσως είναι κατάλληλοι να τους ξεκινήσετε, να τους συνεχίσετε ή να τους μαζέψετε από τα σχοινιά που έδιωχναν τα περιστέρια και να ξανά μπουν στην κονσόλα σας. Πάμε λοιπόν να δούμε τους τίτλους αυτούς που μπορούν να σας κρατήσουν παρέα όσο παραμένετε ασφαλείς στο σπίτι.\nΤαξίδεψε με τον Link στο παρελθόν της Hyrule και ανακάλυψε τι συνέβη 100 χρόνια πριν τον ερχομό σου. Γίνε ξανά παιδί σε ένα open world παιχνίδι που αν αφεθείς στο κλίμα του τότε δεν θα δες να τελειώσει αυτό το μοναδικό ταξίδι.\nΕκτιμώμενες ώρες τερματισμού: 90 το ελάχιστο.\nΤο δεύτερο παιχνίδι της σειράς Red dead redemption είναι ουσιαστικά το πρώτο μέρος της ιστορίας, την συνέχεια της οποίας παίξαμε στην γενιά xbox360/ps3. Ένα παιχνίδι που προσφέρεται για ένα μοναδικό ταξίδι ρεαλισμού, εμπειριών, ιστοριών εκδίκησης αλλά και επιβίωσης σε έναν κόσμο που πολλοί μπήκαν αλλά είτε βαρέθηκαν και τον παράτησαν, είτε δεν μπήκαν καθόλου. Πάρε λοιπόν εκείνο το κουτάκι που έχεις στο ράφι σου, κανονικό η ψηφιακό και ξεκίνα να ζεις την ζωή μέσα από τα μάτια του Arthur Morgan, ενός χαρακτήρα που στο τέλος σίγουρα θα τον έχεις λατρέψει.\nΕκτιμώμενες ώρες τερματισμού: 70-80 ώρες\nΤο αύριο είναι στα χέρια σου. Ή μάλλον είναι στα χέρια του Sam Bridges. Η προσπάθειά σου να ενώσεις μία κατακερματισμένη κοινωνία για να σώσεις την ανθρωπότητα, περνάει από το δικό σου μοναχικό, πανέμορφο αλλά και κουραστικό ταξίδι σε μία Αμερική όπου ο κίνδυνος βρίσκεται παντού. Το παιχνίδι είναι ο καλύτερος και ρεαλιστικότερος walking simulator που μπορείτε να παίξετε με αρκετά καλή ιστορία, όμορφο soundtrack αλλά και προσδοκίες που κάπου έχασαν τον δρόμο τους.\nΤο παιχνίδι αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην λογική τιμή των 30€ και αν θέλεις να παίξεις κάτι διαφορετικό και μοναχικό είναι ίσως η καλύτερη επιλογή.\nΕκτιμώμενες ώρες τερματισμού: 60 ώρες\nΑν σου αρέσουν τα 2d Mario games τότε εδώ θα καείς. Το παιχνίδι σου προσφέρει ένα story mode με 100 έτοιμες πίστες, on line multiplayer, co-op και φυσικά τη δυνατότητα να δημιουργήσεις τις δικές σου πίστες με την φαντασία σου. Παίξε δικές σου αλλά και χιλιάδες πίστες που δημιουργήθηκαν από άλλους παίκτες σε όλο τον κόσμο και φτάσε το παιχνίδι σε άλλο επίπεδο.\nΕκτιμώμενες ώρες τερματισμού: 10 (story mode)\nΤα παιχνίδια AC έχουν αλλάξει αρκετά σε σημείο να μη θυμίζουν σε τίποτα τα παλιά παιχνίδια μέχρι και το AC Syndicate. Το Odyssey φαίνεται τελικά να είναι μία κανονική σε διάρκεια Οδύσσεια καθώς θα σας αναγκάσει θέλοντας και μη να εξερευνήσετε όλο τον ελληνικό χάρτη, να μαζέψετε άπειρα αντικείμενα και να κάνετε πάρα πολλές αποστολές ώστε να ανέβετε επίπεδο και να είστε σε θέση να προχωρήσετε την ιστορία του παιχνιδιού ως Αλέξιος ή ως Κασσάνδρα.\nΤα γραφικά του παιχνιδιού και η αποτύπωση της αρχαίας Ελλάδας είναι εκπληκτική καθώς ακόμα και οι συνήθειες των Ελλήνων αποτυπώνονται με ιστορική ακρίβεια. Αν σου αρέσει στις πρώτες 5 ώρες το παιχνίδι, ετοιμάσου για λιώσιμο και φυσικά για την επόμενη περιπέτεια που φτάνει σε λίγες μέρες, το AC Valhalla\nΤο Forza horizon 4 είναι ίσως το καλύτερο racing game ανοικτού κόσμου που μπορείς να παίξεις. Απίστευτα γραφικά, ήχος, αυτοκίνητα, αίσθηση οδήγησης και events που ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο θα σε κάνουν να θες να ανακαλύψεις κάθε γωνιά του χάρτη της Σκωτίας.\nΤρέξε και ζήσε μία εμπειρία που μόνο το FH4 μπορεί να σου προσφέρει σε όλες τις καιρικές συνθήκες, σε όλα τα είδη πίστας και αν θες βγες εκτός δρόμου και γλέντα το!!!\nΔεν υπάρχει ημέρα που θα πεις ότι τερμάτισες το παιχνίδι. Τι καλύτερο από το να το ζήσεις σε μία περίοδο καραντίνας!\nΓια το τέλος άφησα τον βασιλιά της καραντίνας που έχουμε και έτοιμο review. To Animal Crossing!\nΕλπίζω η περίοδος αυτή που διανύουμε να είναι η τελευταία που θα βιώσουμε κλεισμένοι και πιεσμένοι στα σπίτια μας. Τα video games είναι πάντα μία διέξοδος από την καθημερινότητά μας αλλά τώρα τα χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.\nΝα είστε καλά φίλοι μου και να θεωρείτε δεδομένο ότι η Retropolis θα κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει καθ όλη την διάρκεια της καραντίνας.\n← Golden Axed – Τραγικός Παίκτης #49\nΤα 10 κορυφαία παιχνίδια του PSVita →\nΠοιο παιχνίδι με ταξιδεύει αυτές τις μέρες;\n01/02/2020 01/02/2020 Πάνος Retropolis\t2\nGamepass αυτός ο διάολος!!!\n20/01/2021 19/01/2022 Πάνος Retropolis\t1\n08/04/2020 08/04/2020 Πάνος Retropolis\t4


«Φτιάξε νέα αυτοκρατορία» | Onsports.gr\nhome ΠοδόσφαιροSuper League«Φτιάξε νέα αυτοκρατορία» Κοινοποιήστε\n«Φτιάξε νέα αυτοκρατορία»\tΣυντάκτης: Onsports Team\nΔημοσίευση: Σάββατο, 23 Απριλίου 2011 13.25\nΣτις Σπέτσες, προκειμένου να κάνει Ανάσταση, βρίσκεται από τη Μ. Παρασκευή (22/04) ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, Βαγγέλης Μαρινάκης.\tΣε μια από τις βόλτες του στο νησί, ο ισχυρός άνδρας της ΠΑΕ έγινε δέκτης συγχαρητηρίων για την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού, οι οποίοι του ζήτησαν να φτιάξει μια νέα «αυτοκρατορία», όπως είχε κάνει και ο προκάτοχός του, Σωκράτης Κόκκαλης.\nΟ ίδιος δεχόταν χαμογελαστός τα συγχαρητήρια και τους ευχαριστούσε για την αγάπη που δείχνουν πρώτα για τον Ολυμπιακό και στη συνέχεια για τον ίδιο.\nΜάλιστα, ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν δίστασε να σταθεί για λίγα δευτερόλεπτα και να τους πει ότι από την πλευρά του θα κάνει ότι μπορεί για να κατακτάει τίτλους ο Ολυμπιακός για όσα χρόνια θα βρίσκεται ο ίδιος στην προεδρία του συλλόγου.\tΚατηγορία: Super League


ΑΡΕΝΑ - Επεισόδιο 52 VIDEO\nTo video του επεισοδίου 52 της νέας σειράς του Star tv 'Αρένα'\nΟ Γιώργος, απελπισμένος από την ανεργία και μην έχοντας καθόλου χρήματα, ζητάει από τη Σύλβια να τον βοηθήσει να δουλέψει στην Arena. Η Μελίσσα ζητάει από τον Τίμο να την συνοδεύσει στο streetevent, χωρίς όμως να του αποκαλύπτει λεπτομέρειες γι’ αυτό. Ο Αντρέας εξακολουθεί ν’ ανησυχεί για την τυφλή εμπιστοσύνη, που δείχνει η Μελίσσα στην Κάτια, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με την κόρη του για μια ακόμη φορά. Η Αμάντα, πιεσμένη από τις καταστάσεις, θυμάται για μια ακόμη φορά το μωρό που έχασε, ενώ ο Σωτήρης την προτρέπει να αφήσει αυτή την ιστορία πίσω της. Ο Μάριος τολμάει το μεγάλο βήμα και, με την ψεύτικη ταυτότητά του, ζητάει από την Πεπίτα να βρεθούν στο μπαρ. [post_ads]Μια σειρά παρεξηγήσεων, όμως, κάνουν την Πεπίτα να πιστέψει πως ο κρυφός θαυμαστής της δεν είναι ο Μάριος, αλλά ο Αντώνης. Η Μυρτώ νιώθει άσχημα, που κρύβει από τη Δάφνη την σχέση της με τον Κλέαρχο. Και, δυστυχώς, το κακό της προαίσθημά βγαίνει αληθινό, διότι η Δάφνη τους βλέπει να φιλιούνται. Όμως η αντίδρασή της δεν είναι η αναμενόμενη και μοιάζει να είναι απόλυτα ψύχραιμη. Η Μελίσσα αποφασίζει να δώσει τη χαριστική βολή στην Αμάντα. Ειδοποιεί τον Σωτήρη και του ζητάει να τη φέρει στο streetevent, δήθεν τυχαία…\nTOUMBA LIGHTS: ΑΡΕΝΑ - Επεισόδιο 52 VIDEO\nΔείτε τo video του επεισοδίου 52 της σειράς του Star tv ΑΡΕΝΑ


Υπάρχει σοβαρός λόγος που πρέπει να κρατάτε τα πρωτα δόντια του παιδιού σας - all4mama\nΑρχική » Παιδί » Υγεία » Υπάρχει σοβαρός λόγος που πρέπει να κρατάτε τα πρωτα δόντια του παιδιού σας\nΌταν το παιδάκι σας "χάνει" τα παιδικά του δόντια δεν είναι μόνο για το ίδιο μια μεγάλη και φοβερή αλλαγή, αλλά το ίδιο ισχύει και για τους γονείς. Και αν θέλετε να ξέρετε, οι επιστήμονες συνιστούν στους γονείς να κρατούν τα δοντάκια των παιδιών τους για έναν πολύ σημαντικό λόγο.\nΈνας από τα πολλά σημάδια ότι το παιδί σας μεγαλώνει είναι η απώλεια των παιδικών δοντιών του.\nΓια πολλά παιδιά, αυτό το γεγονός συνδέεται επίσης με την άφιξη της μυστηριώδους νεράιδας των δοντιών και την ευκαιρία να κερδίσουν κέρματα σε αντάλλαγμα για τα δόντια τους. Για πολλούς γονείς, όταν τα δόντια ανταλλάσσονται για ένα νόμισμα που απομένει κάτω από το μαξιλάρι, παραμένει το ερώτημα: "και τώρα τι κάνουμε με το δόντι;".\nΕνώ ορισμένοι γονείς μπορούν να επιλέξουν να κρατήσουν τα δόντια του μωρού για συναισθηματικούς λόγους, άλλοι απλά τα πετούν.\nΩστόσο, οι γιατροί παροτρύνουν τώρα τους γονείς να κρατήσουν τα δόντια του μωρού τους σε ένα ασφαλές μέρος, καθώς μια μέρα αυτά τα δόντια θα μπορούσαν να σώσουν μια ζωή.\nΜια επιστημονική μελέτη του 2003 απέδειξε ότι τα παιδικά δόντια είναι μια πλούσια πηγή βλαστικών κυττάρων, τα οποία μπορούν να συλλεχθούν και να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη ενός πλήθους άλλων κυττάρων εάν χρειαστεί. Αυτό σημαίνει ότι, εάν το παιδί σας χρειάζεται κάποιο ιστό αντικατάστασης ή μεταμόσχευση ιστού κάποια στιγμή στο μέλλον, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν βλαστικά κύτταρα από τα συγκεκριμένα δόντια για την επίτευξη της διαδικασίας!\nΌπως εξηγεί η Bioeden, ειδική τράπεζα με βλαστικά κύτταρα από δόντια, όπου διασφαλίζεται η ασφαλής φύλαξη των δοντιών των παιδιών σε περίπτωση που χρειαστούν βλαστικά κύτταρα στο μέλλον, «τα βλαστοκύτταρα του παιδιού σας είναι η μόνη, τέλεια και απόλυτα ταιριαστή επιλογή για έναν δότη».\n«Η ανάκτηση βλαστικών κυττάρων από τα παιδικά δόντια είναι ασφαλής, απλή, μη επεμβατική και δεν απαιτεί ιατρική παρέμβαση».\n«Τα βλαστοκύτταρα από τα παιδικά δόντια έχουν τη μεγαλύτερη ισχύ και δυνατότητα για θεραπευτική εφαρμογή, επιτρέποντας περισσότερες θεραπευτικές επιλογές».\nΩστόσο, η διατήρηση των δοντιών σε ένα βάζο στο πίσω μέρος μιας ντουλάπας δεν αρκεί για να διατηρηθεί η ιδιαίτερη ποιότητα των δοντιών. Τα δόντια πρέπει να διατηρούνται φρέσκα, ώστε να μην υποβαθμίζονται με την πάροδο του χρόνου και τα βλαστοκύτταρα να μην χάνουν την ισχύ τους.\nΜπορείτε να στείλετε τα δόντια του παιδιού σας σε εταιρείες, οι οποίες στη συνέχεια θα ανακτήσουν τα βλαστοκύτταρα από τα δόντια και θα τα δοκιμάσουν πριν τα αποθηκεύσουν σε ειδικές εγκαταστάσεις.\nΔυστυχώς, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η πρόσβαση στην τεχνολογία αυτή δεν είναι φθηνή και σε περίπτωση που δεν χρησιμοποιήσετε ποτέ αυτά τα δόντια, τότε μιλάμε για μια αρκετά μεγάλη επένδυση!\nΔιαβάστε επίσης: Q&A: Μέχρι ποια ηλικία αλλάζουν δόντια τα μωρά;\nΕπιστροφή στα θρανία με υγιή δόντια και χαρούμενο χαμόγελο!


ΠΡΑΚΤΙΚΟ 66ο – Μεσσηνιακή Αμφικτυονία\nHome/ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ/ΠΡΑΚΤΙΚΟ 66ο\nΣτην Κυπαρισσία σήμερα, 11 Φεβρουαρίου 2017, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11.00, στο Δημαρχείο Τριφυλίας, οδός Δημαρχείου 2, προσήλθαν για συνεδρίαση, μετά από την με αριθμό 23/4-2-2017 Πρόσκληση του Προέδρου, τα εξής μέλη του Δ.Σ. της Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας: Ο Πρόεδρος κ. Παναγιώτης Κατσίβελας, Δήμαρχος Τριφυλίας, ο Γραμματέας κ. Παναγιώτης Μπαζίγος, ο Εκπρόσωπος της Ευρώπης κ. Αθανάσιος Ψαρούλης, ο Α΄ Αντιπρόεδρος κ. Αθανάσιος Σωτηρόπουλος, ο Εκπρόσωπος Αμερικής κ. Σταύρος Γιαννόπουλος, ο Ταμίας κ. Ιωάννης Πράνταλος και το Μέλος κ. Αντωνία Οικονόμου έστειλαν ηλεκτρονικά επιστολές ότι συμφωνούν και υποστηρίζουν τα θέματα της πρόσκλησης. Ακόμα στη συνεδρίαση παραβρέθηκαν το αναπληρωματικό μέλος της Αμερικής κ. Τάκης Παπαδόπουλος, ο Εκπρόσωπος του Δήμου Μεσσήνης κ. Κώστας Γεωργακόπουλος και η εκπρόσωπος του Δήμου Οιχαλίας κ. Αριστέα Νάκου.\nΚατά τη συνεδρίαση συζητήθηκαν τα θέματα της πρόσκλησης και πάρθηκαν οι ακόλουθες αποφάσεις:\nΝα συνεργαστούμε με το Σύλλογο Αποφοίτων Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας «Μαρία Κάλλας», συμμετέχοντας στα μισά έξοδα για εκτύπωση και διανομή 2.000 καρτών-φωτογραφιών της Μαρίας Κάλλας με τους λογότυπους της Αμφικτυονίας και του Συλλόγου Μουσικού σχολείου. Εγκρίνουμε το ποσό των 200 ευρώ.\nΝα συνεργαστούμε με το Athenaeum, Διεθνές Κέντρο Πολιτισμού και τους Συλλόγους Αποφοίτων Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας » Η Μαρία Κάλλας», «Ένωση Φίλων Μαρίας Κάλλας» κ.α. για κοινές πολιτιστικές εκδηλώσεων το 2017 » Έτος Μαρίας Κάλλας».\nΝα συνεργαστούμε με το Ίδρυμα Κατερίνας Παναγοπούλου (Διεθνές Κέντρο Επιστημών και Ελληνικών Αξιών και Αρχών) και τους Δήμους Μεσσήνης και Οιχαλίας για πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων στην Αρχαία Μεσσήνη.\nΝα συνεργαστούμε με το Σύλλογο Μεσσηνίων Θεσσαλονίκης «Ο Καπετάν Άγρας» και την Ελληνική Επιτροπή για την Επιστροφή των Γλυπτών της Ακρόπολης» (ΕΕΕΓΑ) για ομιλία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου που πραγματοποιήθηκε στην Καλαμάτα στις 9 Δεκεμβρίου 2016. Εγκρίνουμε το ποσό των 300 ευρώ.\nΝα συνεργαστούμε με Διεθνή Σύλλογο «Καζαντάκη» και τους Δήμους Καλαμάτας και Δυτικής Μάνης για συμμετοχή σε συνέδριο, το Σεπτέμβριο του 2017, για το Ζορμπά, στην Καλαμάτα και την Καρδαμύλη. Εγκρίνουμε το ποσό των 500 ευρώ.\nΤη συνεργασία με το Δήμο Δυτικής Μάνης για την κατασκευή μνημείου-παράσταση-προτομή του Ζορμπά στη Στούπα το μεταθέτουμε για αργότερα.\nΝα συνεργαστούμε με το Σύλλογο «Ελαιώνα» της Στοκχόλμης, την Ελληνική Πρεσβεία Στοκχόλμης και το Δήμο Borlange Σουηδίας, για πραγματοποίησης εκδήλωσης στις 13 Μαΐου 2017,στη μνήμη των σαράντα (40) χρόνων από το θάνατο της Μαρίας Κάλλας. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην πόλη Borlange της Σουηδίας, με κοκτέιλ πάρτι στο Σπίτι- Μουσείο του μεγάλου σουηδού τενόρου JUSSI BJORLING, ο οποίος υπήρξε δίδυμο με την Κάλλας στη σκηνή της Όπερας και μια ελαφριά συναυλία όπερα στην εκκλησία της πόλης με συμμετοχή της mezzo σοπράνο Κατερίνας Ρούσου.\nΝα συνεργαστούμε με την Ελληνική Πρεσβεία Στοκχόλμης για ένα ΓΚΑΛΑ, ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΟ-ΚΙΝΗΜΑΤΟΦΡΑΦΟ, στην επίσημη αίθουσα της Μουσικής Ακαδημίας Στοκχόλμης για 3 Ελληνίδες Μαρία Κάλλας, Κική Δημουλά, Μελίνα Μερκούρη το Νοέμβριο του 2017.\nΝα συνεργαστούμε με την Ελληνική Πρεσβεία Στοκχόλμης, τον ΕΟΤ Στοκχόλμης, το Δήμο Πύλου, την ΚΕΔ, το Σύλλογο Φίλων του Σουηδικού Ινστιτούτου Αθήνας και την Costa Navarinο σε εκδήλωση με διάλεξη για τον «Πολεμιστή Γρύπα της Πύλου» το πρώτο 15/θημερο Οκτωβρίου 2017. Η εκδήλωση προτείνεται να γίνει στο Μεσογειακό Μουσείο Στοκχόλμης. Η ανακάλυψη του Γρύπα, του άρχοντα των χρυσών δακτυλιδιών, θεωρείται μια από τις σημαντικότερες των τελευταίων 65 ετών. Έχουν αποδεχτεί την πρόσκληση οι αρχαιολόγοι Saron Stokern και Tzak Ntevis που ανακάλυψαν τον τάφο. Η δαπάνη για την πρόσκληση των ομιλητών προτείνουμε να καλυφθεί από το Δήμο Πύλου Νέστορος.\nΝα συνεργαστούμε με την COSTA NAVARINO (κ. Νατάσα Γλαράκη) και την κ. Μαρία Μπουντά Μπακάλη για προβολή της ταινίας του Μπάμπη Τσόκα «Η δική μας Μαρία Κάλλας» και παρουσίαση του Μονόπρακτου «La Maria. H Ζωή και οι Έρωτες της Μαρίας Κάλλας» το καλοκαίρι του 2017 στην COSTA NAVARINO.\nΕγκρίνουμε την πρόταση του κ. Μπάμπη Τσόκα να πληρώσει το ποσό των 3.000 ευρώ για διαχείριση από τη Μεσσηνιακή Αμφικτυονία, 1.000 αντιτύπων του εξ 82 σελίδων βιβλίο σε εκτύπωση όφσετ «Η δική μας Μαρία Κάλλας, εφόσον δε βρεθεί άλλος χρηματοδότης. Το βιβλίο μπορεί να πωλείται με 5 ευρώ. Κόστος 3.000 ευρώ.\nΕγκρίνουμε την πρόταση του κ. Μπάμπη Τσόκα να πληρώσει το ποσό των 1.000 ευρώ για την εκτύπωση αφισών για την ταινία «Η δική μας Μαρία Κάλλας» στην Ελληνική και Αγγλική για να αναρτηθούν με τις ονομασίες των διοργανωτών στις πόλεις που θα πραγματοποιηθούν προβολές. Κόστος 1.000 ευρώ.\nΝα συνεργαστούμε με τους Μεσσηνιακούς Συλλόγους και την Παμμεσσηνιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ-Καναδά για την προβολή της ταινίας «Η δική μας Μαρία Κάλλας» στην Αμερική. Την αποστολή θα εκπροσωπήσουν ο σκηνοθέτης Μπάμπης Τσόκας, ο βοηθός του Φώτης Κουτρουμπής για λήψη φωτογραφιών και βίντεο από τις εκδηλώσεις, ο Γραμματέας Παναγιώτης Μπαζίγος, τα μέλη της Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας Κέλλυ Μακροπούλου (αδελφή Κάλλας) και Παναγιώτης Μίντζιας (Ωνάσης). Τα έξοδα των ανωτέρω θα είναι εξ ιδίων, εκτός και βρεθεί σπόνσορας. Την αποστολή μπορεί να συνοδέψει και οποίο άλλος επιθυμεί.\nΕγκρίνουμε τη δαπάνη των 1.000 ευρώ για την αγορά μεταξωτών Καλαματιανών Μαντηλιών για προσφορά στους συνδιοργανωτές των προβολών. Κόστος 1.000 ευρώ.\nΕγκρίνουμε η Προβολή της ταινίας της Μαρίας Κάλλας να γίνει σε συνεργασία με τη Λυρική Σκηνή, την Ένωση «Φίλων Μαρίας Κάλλας» και το Σύλλογο αποφοίτων Μουσικού Σχολείου «Μαρία Κάλλας» στο Κινηματοθέατρο ODEON στην Αθήνα στις 23/4/2017.\nΗ ιστοσελίδα της Μεσσηνιακής Αμφικτυονία διαχειρίζεται από το μέλος του Δ.Σ κ. Αντωνία Οικονόμου.\nΓια την προετοιμασία του 12ου συνεδρίου το 2017, θα ζητήσουμε από τα μέλη μας να υποβάλουν προτάσεις για να αποφασίσουμε ποια θα είναι η τιμώμενη προσωπικότητα για το 2017, το «Έτος Μαρίας Κάλλας» όπως επίσης και προτάσεις για τους δύο (2) ομιλητές του συνεδρίου.\nΕγκρίνουμε τη δαπάνη μετακίνηση εντός της Βόρειας Αμερικής στο βοηθό σκηνοθέτη κ. Φώτη Κουτρουμή. Κόστος 500 ευρώ.\nΕξουσιοδοτούμε το μέλος μας της Κεντρικής Ευρώπη κ. Γιοβάννας Αργυροηλιοπούλου να εκπροσωπήσει τη Μεσσηνιακή Αμφικτυονία και να προωθήσει την προβολή της ταινίας στην Κεντρική Ευρώπη.\nΕξουσιοδοτούμε τον Ταμία της Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας να προβεί αθροιστικά στην ανάληψη και πληρωμή των εγκριθέντων δαπανών που ανέρχονται στο ύψος των 7.000 ευρώ. Μετά τα ανωτέρω κλείνεται το Πρακτικό και υπογράφεται ως ακολούθως.\nΠαναγιώτης Κατσίβελας Αθανάσιος Σωτηρόπουλος Σταύρος Γιαννόπουλος