ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ: Ιουλίου 2015\nΣτο σύμπαν των ανθρώπινων σχέσεων τα άτομα που βρίσκονται γύρω μας μπορούν τα λειτουργήσουν με δύο τρόπους: είτε ως «ήλιος» είτε ως «μαύρη τρύπα». Η πρώτη κατηγορία είναι οι άνθρωποι που ασκούν απόλυτα ευεργετική επίδραση επάνω μας. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν εκείνα τα άτομα που όπου και αν πηγαίνουν «ρουφάνε» από τους γύρω τους την καλή ενέργεια, την αισιοδοξία και την αυτοεκτίμηση. Είναι οι λεγόμενοι τοξικοί άνθρωποι και βρίσκονται παντού ανάμεσά μας.\nΕίναι εκείνος ο συνάδελφος που μόλις μπεις στο γραφείο, αντί για καλημέρα θα αναστενάξει βαθιά και θα σου πει - πάλι - για το πόσο χάλια είναι η δική του ζωή. Είναι εκείνη η ξαδέρφη που θα σου πει ότι αδυνάτισες, μόνο για να συμπληρώσει ότι σε κάνει να δείχνεις κουρασμένη. Είναι το αφεντικό σου που απορρίπτει κάθε πρωτοβουλία σου με συγκαταβατικό ύφος του στυλ «εγώ ξέρω καλύτερα» ή - ακόμα χειρότερα - με φωνές και μειωτικά επίθετα μπροστά σε όλους. Είναι κάποιος που μόλις του ανακοινώσεις γεμάτος χαρά ότι πήγες σε νέα δουλειά θα αρχίσει να σε ρωτάει για το ωράριο, μόνο και μόνο για να καταλήξει ότι «είσαι ζόρικα» και να νιώσει καλύτερα για τη δική του κατάσταση. Η λίστα είναι πραγματικά ατέλειωτη.\nΣε αντίθεση, όμως, με τα τοξικά απόβλητα που έχουν επάνω τους τη χαρακτηριστική επιγραφή με τη νεκροκεφαλή, αυτό το είδος ανθρώπου, δυστυχώς για όλους μας, δεν φέρει καμιά προειδοποίηση επάνω του. Εκεί βρίσκεται η παγίδα: ο τοξικός άνθρωπος δεν είναι κανένας μανιακός που ουρλιάζει. Ο τοξικός άνθρωπος είναι πολύ χειρότερος, είναι ύπουλος, μοιάζει αθώος και πάντα είναι εκείνος που μπορεί να έχει κερδίσει τη συμπάθεια όλων επειδή είναι «ο καημένος που του πάνε όλα στραβά.»\nΘέλει μαεστρία για να τους ξετρυπώσεις, αλλά μετά από μερικές επαφές με το «είδος» γίνεται ευκολότερο. Αρχικά, ένας τοξικός άνθρωπος δεν δίνει δεκάρα για σένα. Μπορεί να σου μιλάει ώρες ατέλειωτες για τη δουλειά του, την οικογένειά του και τα όσα έκανε από το πρωί μέχρι το βράδυ, αλλά δεν θα ρωτήσει ποτέ, μα ποτέ για σένα. Συνήθως δεν σου δίνει καν την ευκαιρία να μιλήσεις, αλλά μόλις τολμήσεις να αναφέρεις κάτι, τότε αμέσως θα θυμηθεί κάτι που ο ίδιος έκανε σχετικά με αυτό.\nΚαι ως φυσικό επακόλουθο, ένα άτομο που αρχίζει όλες τις φράσεις του με «εγώ» είναι αναμενόμενο να πιστεύει ότι τα γνωρίζει και όλα. Για τον τοξικό άνθρωπο, τίποτα και κανείς δεν είναι ανώτερος ή εξυπνότερος από αυτά που λέει και κάνει. Μην τους βλέπεις έτσι, χαμογελαστούς, καλούς με τους τριγύρω και πάντα πρόθυμους να βοηθήσουν. Για αυτόν είστε πολύ απλά κατώτεροι και τίποτα δεν ξεπερνά το πόσο ευχαριστημένος είναι με τον εαυτό του. Όπως είπαμε και πιο πάνω, αυτές τις «ανθρώπινες μαύρες τρύπες» δεν τις πιάνει εύκολα το ραντάρ μας. Οι τοξικοί άνθρωποι μπορεί να είναι τρομερά σαγηνευτικοί, αλλά έχουν κακό σκοπό: θέλουν όλα αυτά που μπορούν να «ρουφήξουν» από τους γύρω τους.\nΓια να το καταφέρουν, πρέπει να πάντα να βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής. Και αυτό είναι το μεγάλο τους κόλπο, με όνομα «Drama Queen». Γνωρίζουν ότι με το να εκφράσουν ανοιχτά αυτό που νιώθουν, ότι είναι δηλαδή καλύτεροι από όλους, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να απομονωθούν, οι τοξικοί άνθρωποι επιλέγουν πολύ απλά τον ρόλο του «αιώνιου θύματος».\nΤα πάντα στη ζωή ενός τοξικού ανθρώπου είναι δράμα και για ό,τι στραβό του συμβαίνει - και ως εκ θαύματος όλα τα στραβά πηγαίνουν σε αυτόν - φταίνε πάντα οι άλλοι. Θέλει όλοι να ακούν ενώ κλαίγεται και στο τέλος θα δεχτεί με μοναδική χαρά - που θα κρύψει επιμελώς - τα βλέμματα συμπόνοιας από όλους.\nΜην αφήσετε όμως αυτό να σας ξεγελάσει. Όπως το οξύ που απλά χαράσσει το δρόμο του διαβρώνοντας τα πάντα στην πορεία, οι τοξικοί άνθρωποι θα επιστρέψουν σπίτι τους ικανοποιημένοι και εμείς οι υπόλοιποι νιώθοντας μίζεροι. Οι «μαύρες τρύπες» δεν φέρνουν τίποτα καλό στη ζωή μας, παρά μόνο την απομυζούν. Ποτέ ένας καλός λόγος δεν θα βγει από το στόμα ενός τοξικού ανθρώπου. Και αν βγει, θα είναι απλώς μια συγκαλυμμένη προσβολή. Μην πιστέψετε ούτε λεπτό ότι πρόκειται για αδιαφορία, αντιθέτως βλέπουν και ξέρουν τα πάντα, νιώθουν μόνο φθόνο, και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσουν εκεί που πονάει.\nΤο ίδιο κάνουν με όλους. Πώς θα το καταλάβετε; Είναι εκείνο το άτομο που πάντα έχει μια ιστορία να σας πει για κάποιον πίσω από την πλάτη του και φυσικά δεν πρόκειται ποτέ για κάτι καλό. Αν υπήρχε «Βραβείο Χρυσό Φτυάρι», τότε θα ήταν δικαιωματικά δικό του. Πολύ συχνά μάλιστα, τα μισά από όσα λέει είναι ψέμματα. Επειδή ναι, κάτι ακόμα που ξέχασα να σας πω, είναι ότι οι τοξικοί άνθρωποι είναι και εξαιρετικοί ψεύτες.\nΑπόλυτη δικαίωση για αυτούς είναι να σας δουν να χάνετε σιγά σιγά την αυτοεκτίμηση σας, όπως ένα σαράκι που τρώει το πόδι μιας καρέκλας. Στον χώρο που αναπνέει ένας τοξικός άνθρωπος δεν υπάρχει οξυγόνο για τους άλλους.\nΑν τους έχετε στη δουλειά θα χαρούν να σας δουν να αποκτάτε προβλήματα με όσα σας έχουν αναθέσει - και φυσικά θα βάλουν το χεράκι τους για να συμβεί. Αν τους καλέσετε σπίτι σας θα περάσετε από εξονυχιστικό έλεγχο για το φαγητό, τη διακόσμηση και το αν σας βοήθησε ο σύντροφος σας ή όχι. Αν τους έχετε στην παρέα σας θα σας τρελάνουν στη γκρίνια καταστρέφοντας όποιο κέφι και αν είχατε. Αν τους έχετε στο σόι σας θα ρωτήσουν με πονεμένο ύφος αν είστε καλά, επειδή τους φαίνεστε «κάπως» - και κατά ένα περίεργο τρόπο αυτό γίνεται πάντα σε μέρες που νιώθετε υπέροχα.\nΤο να δέχεσαι την παρουσία ενός τέτοιου ανθρώπου στη ζωή σου είναι σαν να καταπίνεις λίγες σταγόνες δηλητήριο κάθε μέρα. Αργά αλλά σταθερά θα σε εξοντώσει. Συνήθως βέβαια πρόκειται για άτομα που δεν είναι εύκολο να βγουν τελείως από τη ζωή σας, επομένως το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μειώσετε στο ελάχιστο την έκθεση στην τοξικότητά τους.\nΌταν γκρινιάζουν, απλά βρείτε μια δικαιολογία για να φύγετε. Αν αρχίζουν να λένε άσχημα πράγματα για κάποιον, μην δώσετε τροφή για συνέχεια και πάνω απ' όλα μην αρχίσετε να κάνετε και εσείς το ίδιο. Ό,τι και αν πείτε θα χρησιμοποιηθεί σίγουρα εναντίον σας. Μην μοιράζεστε τίποτα προσωπικό μαζί τους, είτε καλό είτε κακό. Επικεντρωθείτε σε όλα τα όμορφα που συμβαίνουν στη ζωή σας και επιλέξτε να έχετε δίπλα σας τα άτομα που σας εκτιμούν και χαίρονται με τις χαρές σας. Τέλος, μην ενδίδετε στον πειρασμό να πέσετε στο επίπεδο τους και να γίνετε και οι ίδιοι τοξικοί. Μπορείτε να θέσετε τα όριά σας και να τους δείξετε ότι δεν θα τους ανεχθείτε άλλο, αλλά πάντα με ηρεμία και επιχειρήματα. Για τους τοξικούς ανθρώπους είναι η απόλυτη ικανοποίηση να σας δουν να χάνετε την ψυχραιμία σας. «Σκοτώστε τους με καλοσύνη» και πείτε όχι στα τοξικά απόβλητα.\nΑναρτήθηκε από Dimitris Tziolas στις 12:27 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤόμας Μαν - Δόκτωρ Φάουστους, Το μαγικό βουνό\nΔόκτωρ Φάουστους - Της Τιτίκας Δημητρούλια\nΜτφρ. Θ. Παρασκευόπουλος.\nΕπίμετρο: Θανάσης Χατζόπουλος - Ολυ Ψυχοπαίδη. Εκδ. Πόλις\n«Είναι ένας από τους ελάχιστους συγχρόνους μας, τον οποίο μπορούμε να θαυμάζουμε ανεπιφύλακτα. Το έργο του είναι αψεγάδιαστο, το ίδιο και η ζωή του», έλεγε το 1937 για τον Τόμας Μαν ο Αντρέ Ζιντ, επιδαψιλεύοντας επαίνους στη συνεπή αντιναζιστική στάση του Μαν, που προείδε τη ναζιστική λαίλαπα πολύ πριν αυτή ξεσπάσει στην Ευρώπη, αλλά και στο αδιαμφισβήτητο συγγραφικό ταλέντο του. Το πολυσύνθετο έργο του σφράγισε τον 20ο αιώνα. Στην Ελλάδα, άρχισε να μεταφράζεται σποραδικά αμέσως μετά τον θάνατό του, ουσιαστικά όμως έγινε γνωστό με τη μεταπολίτευση. Ωστόσο, μόλις την τελευταία δεκαετία οι μεταφραστικές απόπειρες προσεγγίζουν με σύγχρονη ματιά το πραγματικά δύσκολο αυτό έργο. Σ' αυτές εντάσσεται και ο ανά χείρας Δόκτωρ Φάουστους, το κύκνειο άσμα του Μαν ως συγγραφέα και διανοούμενου.\nΟ Τόμας Μαν ήταν ο μικρότερος αδελφός του σημαντικού προοδευτικού συγγραφέα Χάινριχ Μαν και ήρθε σε ρήξη μαζί του στη νεότητά του όταν ασπάστηκε απολιτικές ώς βαθιά συντηρητικές ιδέες και υπήρξε πατέρας δύο συγγραφέων, του αυτόχειρα Κλάους και της Ερικα Μαν. Βρέθηκε από νωρίς στο επίκεντρο αυτής της συγγραφικής οικογένειας η οποία, στις κρίσιμες δεκαετίες του 1930 - 1940, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη της «άλλης Γερμανίας», του Γκαίτε και του Σίλερ, του Μπετόβεν και του Σούμαν, ενάντια στη Γερμανία του Γκέμπελς και του Χίμλερ. Χωρίς ποτέ να προσχωρήσει σε ριζοσπαστικές πολιτικές θέσεις, ο Τόμας Μαν διαβλέπει από το 1922 κιόλας τη λαίλαπα που ναζισμού που ετοιμάζεται να ξεσπάσει στην Ευρώπη και στρατεύεται ενεργά εναντίον του. Το 1933, μαζί με μείζονες ομοτέχνους του, τον A. Ντέμπλιν, τη Ρ. Χουχ, τον Γ. Κάιζερ, τη Ρ. Σίκελε, τον Φ. φον Ούνρου, τον Γ. Βάσερμαν, τον Φ. Βέρφελ, παραιτείται από την Ακαδημία Ποίησης, καταγγέλλει την ταπεινωτική χιτλερική διάκριση μεταξύ δαφνοστεφούς ποιητή και ταπεινού γραφιά-συγγραφέα και σε λίγο αυτοεξορίζεται για το υπόλοιπο της ζωής του.\nΔιαποτισμένος από τον γερμανικό ρομαντισμό και βαθιά επηρεασμένος στα πρώτα του βήματα από τον Νίτσε και τον Σοπενχάουερ, προσεκτικός παρατηρητής της πορείας του φροϋδισμού και μαγεμένος από τον Βάγκνερ, ο Τόμας Μαν θα ξεκινήσει ως νατουραλιστής, για να περάσει πολύ γρήγορα σε έναν ιδιότυπο, κριτικό ρεαλισμό, τα κύρια χαρακτηριστικά του οποίου είναι η αποστασιοποίηση και το υποδόριο χιούμορ. Εξίσου νωρίς εκδηλώθηκε η υπόγεια αλλά έντονη σύγκρουσή του με τη γερμανική κοινωνία. Οι συμπατριώτες του δεν του συγχώρησαν την οξεία αίσθηση της ιστορικής και πολιτιστικής συνέχειας που διέθετε, χάρη στην οποία διέβλεψε «τα προεόρτια του πνευματικού φασισμού» (Albrecht Betz), καταγγέλλοντας τους ναζιστές ότι υπεξαιρούν τη «γερμανικότητα» από τους νόμιμους κληρονόμους της.\nΟι σχέσεις του ατόμου με την κοινωνία\nΣτα έργα του Μαν, η ζωή είναι ένα κάτοπτρο πολλαπλών και επανερχόμενων αρχετυπικών σχημάτων, μια διαρκής μεταμόρφωση, σύμφωνα με την αντίληψη του προτύπου του, του Γκαίτε. Στο επίκεντρο του έργου του, από τους Μπούντεμπρουκς, τον Τόνιο Κρέγκερ, τον Θάνατο στη Βενετία ώς το Μαγικό Βουνό και τον Δόκτορα Φάουστους, βρίσκονται οι σχέσεις του ατόμου με την κοινωνία και ειδικότερα η σύγκρουση του καλλιτέχνη με τις αστικές αξίες. Δημιουργώντας, ο Μαν ζούσε τα κείμενά του, η γέννησή τους τον μεταμόρφωνε. Δεν είναι παράξενο λοιπόν που ο Δόκτωρ Φάουστους αποτελεί το επιστέγασμα του έργου του, έναν συνολικό απολογισμό της πορείας του, μια περίπλοκη αυτοβιογραφία, που μας λέει εντέλει πολύ περισσότερα για τον συγγραφέα απ' ό,τι πολλές εμπεριστατωμένες βιογραφίες του.\nΟ Φάουστους είναι μια ιδιόμορφη παραλλαγή στο μεσαιωνικό θέμα του Φάουστ. Ο Αντριαν Λέβερκιν, ένας ταλαντούχος και φιλόδοξος μουσικός, εμπνευστής, υποτίθεται, του δωδεκαφθογγισμού, υπογράφει συμβόλαιο με τον διάβολο, κερδίζοντας 24 χρόνια έμπνευσης και δόξας, και κανένας καλός θεός δεν υπάρχει πια για να τον σώσει. Γραμμένο σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από τα υπόλοιπα μυθιστορήματά του, ο Φάουστους αποτελεί στην πραγματικότητα το ρέκβιεμ του ανέκαθεν φιλόμουσου Μαν, που κατέφυγε μια τελευταία φορά στη μουσική για να αποχαιρετήσει τη νεότητά του, αλλά και τη χώρα των ονείρων του. Οταν γράφει τον Φάουστους, βρίσκεται στην Αμερική και στηλιτεύει τον χιτλερισμό, έχει γνωρίσει τον εξίσου κατακλυσμένο από τη μουσική Αντόρνο και έχει γοητευτεί από τη σειραϊκή μουσική, τον απασχολεί η όψιμη δημιουργία μειζόνων δημιουργών όπως ο Γκαίτε, ο Μπετόβεν ή ο Μάλερ και ενδιαφέρεται για τη λογική της ωρίμασης της φόρμας, όπως την εκφράζει ο Β. Ράιχ σε σχέση με τον Α. Μπεργκ. Ετσι, το τελευταίο έργο του Μαν θα είναι ένα πραγματικό καθολικό (total) μυθιστόρημα, ένα μουσικό, πολιτικό, φιλοσοφικό μυθιστόρημα, στο οποίο ο συγγραφέας κλείνει τους λογαριασμούς του με τα προηγούμενα έργα του, τα πρότυπά του, τη γερμανική κουλτούρα. Ο Αντριαν Λέβερκιν κλείνει τον κύκλο του Χάνο και του Κρέγκερ, του Ασενμπαχ και του Κάστορπ, όλων των καλλιτεχνών-ηρώων του Μαν, μέσα από τους οποίους ο συγγραφέας διερευνούσε τη σχέση του δημιουργού με την άβυσσο, χαρτογραφούσε την ολισθηρή μεθόριο, όπου ο καλλιτέχνης θέτει εαυτόν εκτός νόμων και κανόνων και, σε αντίθεση με τον τρελό και τον εγκληματία, διασώζεται τελικά από την ιδιοφυΐα του. Παράλληλα, όμως, είναι και μια αλληγορία της Γερμανίας η οποία, όπως ο ίδιος εξηγούσε στο Η Γερμανία και οι Γερμανοί, «από καλή έγινε κακή». Στον Φάουστους, ο Μαν ανιχνεύει τις ρίζες της θεματικής του ναζισμού στη γερμανική πολιτιστική παράδοση και αναδεικνύει τα σκοτεινά σημεία που επέτρεψαν τη διολίσθησή της στη βαρβαρότητα. Αξίζει να αναφέρουμε δε ότι στο κείμενό του Αυτός ο άνθρωπος είναι αδελφός μου, το οποίο αναφέρεται στον Χίτλερ, ο Μαν παρουσιάζει τoν δικτάτορα ως την καρικατούρα μιας ιδιοφυΐας, φτάνοντας πραγματικά στα άκρα τον συλλογισμό του για τη σχέση της μεγαλοφυΐας με την τρέλα -ή τη βαρβαρότητα.\nΗ γερμανική ενοχή\nΟ Δόκτωρ Φάουστους είναι το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ για τη γερμανική ενοχή. Και η αξία του αναδεικνύεται ακόμα περισσότερο σήμερα, που με μια παράδοξη αλλά δεξιοτεχνική αντιστροφή, συγγραφείς όπως ο Γκίντερ Γκρας ή ο Γιοργκ Φρίντριχ κι ο Κλάους Ράινερ Ρολ, επιδίδονται σε μια επιλεκτική ανάγνωση της Ιστορίας, θυματοποιώντας άκριτα τους ναζιστές και τον γερμανικό λαό και ανοίγοντας πάλι τον ασκό του Αιόλου και για τη χώρα τους και για την Ευρώπη.\nΟ Θ. Παρασκευόπουλος αναμετρήθηκε με το πρωτότυπο επιτυχώς, αντιμετώπισε εύστοχα τις ίδιες στο ύφος του Μαν δυσκολίες και μας χάρισε ένα ρέον και μεστό κείμενο, ενώ τα δύο εμπεριστατωμένα επίμετρα ολοκληρώνουν την εικόνα μας για ένα από τα σπουδαιότερα έργα του 20ού αιώνα.\nΤο μαγικό βουνό, εκδ. Εξάντας - Tοu Δημήτρη Παλάζη\nΤο μαγικό βουνό του Τόμας Μαν (1875-1955) είναι ένα μνημειώδες έργο που αποπειράται να φωτίσει βασικές προκλήσεις της ύπαρξης, όπως Θάνατος και ζωή, το μυστήριο του χρόνου, τον έρωτα, μέσα από μια περιπετειώδη διαδικασία που προσομοιάζει με μύηση.\nΟ νεαρός μηχανικός Χανς Κάστορπ από το Αμβούργο μεταβαίνει στο διεθνές σανατόριο Μπέργκχοφ της Ελβετίας για να επισκεφτεί τον ξάδερφό του Γιοάχιμ Τσείμσεν. Όμως ένας παρατεταμένος ελαφρύς πυρετός και μια αντίστοιχη ιατρική διαπίστωση οδηγεί τον αυλικό σύμβουλο Μπέρενς, προϊστάμενο γιατρό του ιδρύματος, να του προτείνει μια πιο μακρόχρονη παραμονή. Η παραμονή ανανεώνεται, ώστε η αρχική διάρκεια της επίσκεψης των τριών εβδομάδων να καταλήξει τελικά σε μια επταετή παραμονή.\nΣτην πραγματικότητα όμως, ή παράλληλα με τις ιατρικές αιτιάσεις και προτροπές, ο ανοιχτός σε εμπειρίες Χανς Κάστορπ παραμένει γιατί γοητεύεται ή παρασύρεται να γοητευτεί από την ιδιότυπη ατμόσφαιρα του μαγικού βουνού και, με τη διαδοχή των εμπειριών ενός καινούργιου κόσμου, υφίσταται μια συνειδησιακή μετάλλαξη που τον μεταφέρει σε περιπέτειες και «κυβερνητικούς» προβληματισμούς πολλαπλών επιπέδων, αισθησιακών, ηθικών, πνευματικών, που δεν θα είχε τολμήσει καν να ονειρευτεί στα «πεδινά».\nΚρίσιμο ρόλο στην παρουσία του στο σανατόριο παίζουν ο μέντοράς του Σεττεμπρίνι, ουμανιστής και ηθικολόγος λογοτέχνης και τέκτων, σε συνδυασμό με τον ρητορικό αντίπαλο του Σεττεμπρίνι, τον Ιησουίτη Νάφτα, καθηγητή των κλασικών γλωσσών και της φιλοσοφίας, καθώς επίσης ο μεγάλος του έρωτας, η Κλάβντια Σωσά και φυσικά ο ξάδερφός του Γιοάχιμ Τσείμσεν.\nΠλήθος άλλων ηρώων συμμετέχουν στις συνειδησιακές ανατροπές του νεαρού Κάστορπ: ο αυλικός σύμβουλος Μπέρενς, ο βοηθός Κροκόφσκι και προς το τέλος ο Μυνχέερ Πέπερκορν, άνθρωπος επιβλητικής παρουσίας και προσωπικότητας.\nΤο σανατόριο εκφράζει μια θανατερή ατμόσφαιρα, που λόγω της ιδιότητάς της διαβρώνει το χαρακτήρα του Κάστορπ, ελκύοντας παράλληλα το ενδιαφέρον του και την περιέργειά του. Μόνο ο μέντοράς του, ο Σεττεμπρίνι, του επισημαίνει ότι οι συνεχείς κατακλίσεις, τα πολυπληθή πλούσια γεύματα και η αποκοπή από το σύνηθες περιβάλλον στα «πεδινά» δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον νεαρό μηχανικό.\nΤο στοιχείο του χρόνου αντιμετωπίζεται με δυο τρόπους στο μυθιστόρημα. Κατ’ αρχάς με την ιστορική έννοια, τοποθετώντας το ιστορικά. Εκεί όμως που εστιάζεται κυρίως ο συγγραφέας και μας δίνει εκπληκτικές στοχαστικές σελίδες είναι το είδος του χρόνου που βιώνει στο σανατόριο ο ήρωάς του. Ο χρόνος απεκδύεται το συνηθισμένο του ένδυμα, τις ανθρώπινες βάσεις του στην επανάληψη, στην κυκλικότητα, στην κίνηση και προσομοιάζει περισσότερο ως εμπειρία στο όριο της απώλειας της αίσθησής του, στην αχρονικότητα. Ο ίδιος ο ήρωας, επιζητώντας κάθε φορά να δίνει μια διαρκή ολοκληρωμένη παρουσία στον κόσμο των ιδεών του, καθιστά κάθε χρονική στιγμή ένα ανανεούμενο παρών.\nΟι χαρακτήρες του έργου, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Χανς Κάστορπ εμφανίζονται να υπερβαίνουν εαυτούς, δηλαδή λειτουργούν και ως εκπρόσωποι από κόσμους, φυλές, πνευματικούς χώρους. Σε καμιά περίπτωση όμως χάρις στο διεισδυτικά αναλυτικό ύφος του συγγραφέα δεν χάνουν τη ζωντάνια και την πειστικότητά τους.\nΑναρτήθηκε από Dimitris Tziolas στις 3:23 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΥστερόγραφο στην ασημαντότητα\nΑπ' όλα τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου κόσμου -κρίσεις, αντιφάσεις, αντιθέσεις, τομές-, εκείνο που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η ασημαντότητα.\nΑς πάρουμε τη διαμάχη ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά. Στις ημέρες μας έχει χάσει το νόημα της. Όχι επειδή δεν υπάρχει υλικό, για να τροφοδοτηθεί μια πολιτική διαμάχη, και μάλιστα μια πολύ σοβαρή διαμάχη. Αλλά επειδή τόσο η Δεξιά όσο και η Αριστερά, λίγο έως πολύ, λένε τα ίδια πράγματα.\nΣτη Γαλλία το 1983 οι Σοσιαλιστές ακολούθησαν κάποια πολιτική. Μετά, ήρθε η Δεξιά με τον Μπαλλαντύρ και ακολούθησε την ίδια πολιτική. Μετά, ξανάρθαν οι Σοσιαλιστές με τον Μπερεγκοβουά και συνέχισαν την ίδια πολιτική. Μετά, ξανά η Δεξιά με τον Μπαλλαντύρ και ξανά η ίδια πολιτική. Μετά, ο Σιράκ κέρδισε τις εκλογές λέγοντας "εγώ θα κάνω κάτι άλλο" και, τελικά, έκανε κι αυτός τα ίδια.\nΟι πολιτικοί είναι ανίσχυροι. Αυτό είναι βέβαιο. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να "πηγαίνουν με το ρεύμα», δηλαδή να εφαρμόζουν μια υπερ-φιλελεύθερη πολιτική, η οποία είναι της μόδας. Κατά τη γνώμη μου, δεν πρόκειται για πολιτικούς αλλά για μικροπολιτικούς που επιδίδονται σε ψηφοθηρία με οποιοδήποτε μέσον, με το marketing, κ.λπ. Ουσιαστικά, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν κανένα πρόγραμμα. Στόχος τους είναι: είτε η παραμονή τους στην εξουσία, είτε η επιστροφή τους σ' αυτήν. Και για να τον πετύχουν, είναι ικανοί για όλα. Ο Μπιλ Κλίντον, για παράδειγμα, στήριξε την προεκλογική του εκστρατεία αποκλειστικά και μόνον στις μετρήσεις· το επιτελείο του, σε κάθε περίπτωση, θεωρούσε ότι η επικρατούσα γνώμη μιας μέτρησης ταυτίζεται με την κοινή γνώμη...\nΟπωσδήποτε, υπάρχει ενδογενής σχέση ανάμεσα στη μηδαμινή πολιτική αυτού του είδους -ουσιαστικά, πρόκειται για το μη γίγνεσθαι της πολιτικής- και στην ασημαντότητα που χαρακτηρίζει τους άλλους τομείς' την ασημαντότητα στις τέχνες, στη φιλοσοφία, στη λογοτεχνία. Είναι το πνεύμα του καιρού μας. Όλα συνεργούν προς αυτήν την κατεύθυνση, προς τα ίδια αποτελέσματα. Όλα οδηγούν στην ασημαντότητα.\nΠερίεργο επάγγελμα η πολιτική, ακόμη κι αυτή εδώ η μηδαμινή πολιτική. Γιατί; Διότι προϋποθέτει δύο ικανότητες που δεν συνδυάζονται μεταξύ τους.\nΗ πρώτη ικανότητα είναι η κατάκτηση της εξουσίας (μπορεί να έχει κανείς τις καλύτερες ιδέες, αλλά αυτό δεν χρησιμεύει, εάν δεν έχει κατακτήσει την εξουσία).\nΗ δεύτερη είναι, μετά την κατάκτηση της εξουσίας, να την αξιοποιήσει κανείς, δηλαδή να κυβερνήσει.\nΤίποτα όμως δεν εγγυάται ότι κάποιος που είναι ικανός να κυβερνήσει, είναι επίσης ικανός να ανέβει στην εξουσία. Στο παρελθόν, στις απόλυτες μοναρχίες, η άνοδος στην εξουσία προϋπέθετε να κολακεύει κανείς τον βασιλιά ή να είναι ευνοούμενος της Μαντάμ Πομπαντούρ. Σήμερα, στις ψευδοδημοκρατίες μας, η άνοδος στην εξουσία προϋποθέτει να κολακεύει κανείς την κοινή γνώμη ή να έχει τηλεοπτική φωτογένεια.\nΧρησιμοποίησα τον όρο «ψευδο-δημοκρατία», διότι ανέκαθεν πίστευα και πιστεύω ότι η λεγόμενη "αντιπροσωπευτική δημοκρατία" δεν είναι αληθινή δημοκρατία. Οι αντιπρόσωποι της ελάχιστα αντιπροσωπεύουν τους εκλογείς. Κατά κύριο λόγο, αντιπροσωπεύουν τον εαυτό τους, ιδιαίτερα συμφέροντα, λόμπυ, κ.λπ. 'Οταν λέμε ότι κάποιος με αντιπροσωπεύει για τέσσερα χρόνια, χωρίς να έχω τη δυνατότητα ανάκλησης του, αυτό σημαίνει ότι απεκδύομαι της κυριαρχίας μου. (Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ το έχει πολύ καλά διατυπώσει: "οι Άγγλοι νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι, επειδή εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους κάθε πέντε χρόνια, πλην όμως είναι ελεύθεροι μόνον μία ημέρα κάθε πέντε χρόνια - την ημέρα των εκλογών».) Το πρόβλημα δεν είναι μήπως στις εκλογές γίνει νοθεία και αλλοιωθούν τα αποτελέσματα. Αλλού έγκειται το πρόβλημα. Οι εκλογές είναι υπονομευμένες, διότι οι επιλογές των ψηφοφόρων έχουν καθοριστεί εκ των προτέρων.\nΘα σας θυμίσω μια φράση του Αριστοτέλη: "Ποιος είναι πολίτης; Πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί".\nΣτη Γαλλία, υπάρχουν τριάντα εκατομμύρια πολίτες. Γιατί δεν είναι ικανοί να κυβερνήσουν; Διότι όλη η πολιτική ζωή στοχεύει ακριβώς στο να μη μαθαίνουν οι πολίτες πώς να κυβερνούν και, τελικά, να εμπιστεύονται στους ειδικούς το έργο της διακυβέρνησης. Υπάρχει δηλαδή μια αντι-πολιτική εκπαίδευση. Ενώ οι άνθρωποι έπρεπε να αναλαμβάνουν όλων των ειδών τις πολιτικές ευθύνες και να παίρνουν ανάλογες πρωτοβουλίες, τελικά, εθίζονται στο να ακολουθούν και να ψηφίζουν τις πολιτικές επιλογές που άλλοι τους παρουσιάζουν έτοιμες.\nΣτις νεωτερικές κοινωνίες -ας πούμε από την εποχή της Αμερικανικής και της Γαλλικής Επανάστασης έως περίπου τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο- υπήρχαν φλέγουσες κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις. Αυτούς τους δύο αιώνες τους σημάδεψαν σημαντικοί αγώνες. Τότε, οι άνθρωποι έκαναν διαδηλώσεις. Όμως δεν διαδήλωναν απλώς για μια σιδηροδρομική γραμμή (χωρίς αυτό να είναι περιφρονητέο), αλλά για μεγάλα πολιτικά ιδεώδη. Τότε, οι άνθρωποι έκαναν απεργίες. Όμως δεν απεργούσαν απλώς για τα μικρά συντεχνιακά συμφέροντα τους, αλλά για μεγάλα ζητήματα που αφορούσαν όλους τους μισθωτούς.\nΣήμερα, παρατηρείται σαφής υποχώρηση της πολιτικής δραστηριότητας. Όσο οι άνθρωποι εγκαταλείπουν την πολιτική δραστηριότητα και αποσύρονται στην ιδιωτική τους σφαίρα, τόσο οι γραφειοκράτες και οι μικροπολιτικοί προελαύνουν. Και οι τελευταίοι έχουν για δικαιολογία ότι "ο κόσμος δεν κάνει τίποτα... γι' αυτόν τον λόγο αναλαμβάνουμε εμείς πρωτοβουλίες...".\nΜε τη σειρά του ο κόσμος λέει ότι "δεν αξίζει τον κόπο να ανακατευόμαστε... φθάνουν τόσοι που ασχολούνται, στο κάτω-κάτω τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;..." Και έτσι δημιουργείται φαύλος κύκλος.\nΗ υποχώρηση της πολιτικής δραστηριότητας συνδέεται και με την κατάρρευση των μεγάλοι πολιτικών ιδεολογιών, είτε επαναστατικών είτε ρεφορμιστικών, οι οποίες ήθελαν πραγματικά να αλλάξουν την κοινωνία. Για χίλιους δυο λόγους, αυτές οι ιδεολογίες έχασαν το κύρος τους- έπαψαν να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των καιρών, στις προσδοκίες των ανθρώπων, στην κατάσταση της κοινωνίας, στην ιστορική εμπειρία.\nΗ κατάρρευση του κομμουνισμού και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης είναι ένα κεφαλαιώδες γεγονός. Κατονομάστε μου όμως έστω έναν πολιτικό -για να μην πω πολιτικάντη- της Αριστεράς, ο οποίος πράγματι να συλλογίστηκε τι συνέβη και γιατί. Ποιος πολιτικός της Αριστεράς αποκόμισε κάποια διδάγματα από τα γεγονότα αυτά;\nΚι όμως η πορεία του κομμουνισμού -η πορεία προς τη θηριωδία, τον ολοκληρωτισμό, τα Γκουλάγκ έως την κατάρρευση- απαιτεί οπωσδήποτε πολύ βαθύ στοχασμό και συναγωγή συμπερασμάτων. Στοχασμό, για το τι ένα κίνημα -που θέλει να αλλάξει την κοινωνία- μπορεί ή δεν μπορεί, πρέπει ή δεν πρέπει, οφείλει ή δεν οφείλει να κάνει. Στην προκειμένη περίπτωση οι κύριοι της Αριστεράς παίρνουν ένα ολοστρόγγυλο μηδέν.\nΠώς δημιουργείται, λοιπόν, ο καλός πολίτης; Ποιες ιδιότητες πρέπει να διαθέτει; Πρέπει να έχει γενικές ή ειδικές γνώσεις; Και τελικά, ποιοι πολίτες πρέπει να κυβερνούν; Αυτό το δίλημμα έχει τεθεί από τον Πλάτωνα.\nΟ Πλάτων έλεγε ότι οι φιλόσοφοι -αυτοί που έχουν γενική θεώρηση των πραγμάτων και είναι πάνω από τους ειδικούς- πρέπει να βασιλεύουν, δηλαδή να κυβερνούν. Η εναλλακτική λύση στις θέσεις του Πλάτωνος είναι η αθηναϊκή δημοκρατία.\nΑς πάμε στην Αθήνα του 5ου και 4ου π.Χ. αιώνα. Για τους Αθηναίους εκείνης της εποχής κάθε πολίτης, ανεξαιρέτως κάθε πολίτης, είναι ικανός να κυβερνήσει (θυμίζω ξανά τη διατύπωση του Αριστοτέλη: "πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί»).\nΚαι πώς γίνεται αυτό; Με κλήρωση! Ρίχνουν κλήρο!\nΓιατί; Διότι πιστεύουν έμπρακτα ότι η πολιτική δεν είναι υπόθεση των ειδικών. Διότι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει πολιτική επιστήμη. Υπάρχει μόνον γνώμη - "δόξα"στα αρχαία ελληνικά- περί της πολιτικής. Και θέλω να υπογραμμίσω ότι η ιδέα πως η πολιτική δεν αποτελεί υπόθεση των ειδικών και πως όλες οι γνώμες έχουν ίσην αξία, είναι η μόνη λογική δικαιολόγηση της αρχής της πλειοψηφίας.\nΣτην αρχαία Αθήνα, λοιπόν, τις πολιτικές αποφάσεις τις παίρνει ο λαός και όχι οι ειδικοί. Υπάρχουν όμως και εξειδικευμένες δραστηριότητες. Οι Αθηναίοι ασφαλώς δεν ήταν τρελοί να νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα...\nΤι έκαναν, τότε, οι πολίτες της αρχαίας Αθήνας σε σχέση με αυτό το θέμα; Πώς το αντιμετώπισαν; Έκαναν κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Δημιούργησαν τις εκλογές. Σωστά ή λάθος, πάντως τις δημιούργησαν. Και αυτό είναι γεγονός ιστορικά τεκμηριωμένο.\nΓια τις εξειδικευμένες δραστηριότητες και μόνον γι' αυτές -για την κατασκευή ναυπηγείων, για την ανέγερση ναών, για τη διεξαγωγή του πολέμου- χρειάζονται οι ειδικοί! Και αυτούς, τους ειδικούς, οι Αθηναίοι πολίτες τους εκλέγουν! Να ποιο είναι το νόημα των εκλογών. Διότι εκλογές σημαίνει εκλογή των καλυτέρων.\nΑλλά πώς μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο; Πώς επιτυγχάνεται η εκλογή των καλυτέρων; Εδώ υπεισέρχεται ο όρος «εκπαίδευση του λαού». Ο λαός καλείται να επιλέξει, να εκλέξει. Οι Αθηναίοι, λοιπόν, εκλέγουν κάποιον για πρώτη φορά. 'Εστω ότι κάνουν λάθος. 'Εστω, ότι διαπιστώνουν, για παράδειγμα, πως ο Περικλής είναι ένας θλιβερός στρατηγός. Τι κάνουν σε μιαν τέτοια περίπτωση; Απλούστατα, δεν τον ξαναεκλέγουν ή τον ανακαλούν. Όμως, προκειμένου να έχει ουσία η γνώμη -η «δόξα»- των πολιτών για τα κοινά, θα πρέπει να έχει καλλιεργηθεί. Αλλά με ποιον τρόπο καλλιεργούν τη "δόξα" τους τη σχετική με τη διακυβέρνηση οι Αθηναίοι πολίτες; Μα βέβαια κυβερνώντας! Ως εκ τούτου, η αθηναϊκή δημοκρατία -και αυτό είναι το σημαντικό αποτελεί μια υπόθεση εκπαίδευσης και αγωγής των πολιτών. (Αυτή η καίριας σημασίας διάσταση, καθώς όλοι γνωρίζουμε, λείπει εντελώς σήμερα.)\nΠρόσφατα, ένα γαλλικό περιοδικό δημοσίευσε τα αποτελέσματα μιας έρευνας, σύμφωνα με την οποία το 60% των βουλευτών στη Γαλλία ομολογούν ότι δεν έχουν ιδέα από οικονομία! Πρόκειται για τους βουλευτές, που αποφασίζουν να αυξηθούν ή να μειωθούν οι φόροι, που αποφασίζουν συνεχώς, ενώ δεν έχουν ιδέα από οικονομία... Τελικά, οι βουλευτές, όπως και οι υπουργοί, είναι υπόδουλοι των τεχνικών συμβούλων τους. Συμβουλεύονται τους δικούς τους ειδικούς, πλην όμως έχουν και οι ίδιοι προκαταλήψεις ή προτιμήσεις.\nΕάν παρακολουθήσετε από κοντά τη λειτουργία μιας κυβέρνησης ή ενός μεγάλου γραφειοκρατικού μηχανισμού, θα διαπιστώσετε ότι οι κυβερνώντες και οι υπεύθυνοι εμπιστεύονται τους ειδικούς. Ωστόσο, επιλέγουν πάντα εκείνους τους ειδικούς που συμμερίζονται τις δικές τους απόψεις. Πάντα βρίσκεται ένας οικονομολόγος που θα πει "ναι, κύριε υπουργέ, όπως το λέτε πρέπει να γίνει". Πάντα βρίσκεται ένας ειδικός για θέματα στρατιωτικά που θα πει «ναι, χρειάζεται πυρηνικός εξοπλισμός» ή «όχι, δεν χρειάζεται πυρηνικός εξοπλισμός » και ούτω καθεξής... Πρόκειται για ένα εντελώς ανόητο παιχνίδι, πλην όμως έτσι κυβερνόμαστε σήμερα.\nΕπανέρχομαι στο δίλημμα: «ο πολίτης πρέπει να έχει γενικές ή ειδικές γνώσεις;». Η δική μου απάντηση: πρώτον, οι ειδικοί στην υπηρεσία των πολιτών και όχι στην υπηρεσία κάποιων πολιτικών δεύτερον, οι πολίτες κυβερνώντας μαθαίνουν να κυβερνούν... Αλλά, για να είναι σε θέση οι άνθρωποι να ασχοληθούν με τα κοινά, θα πρέπει να έχουν λάβει την ανάλογη παιδεία. Όμως, η σύγχρονη παιδεία δεν έχει απολύτως καμία σχέση με αυτό το αίτημα. Στο σχολείο, ουσιαστικά, παίρνουμε εξειδικευμένες γνώσεις. Το σχολείο θα έπρεπε να είναι ιδιαιτέρως στραμμένο στα κοινά. Στο σχολείο θα έπρεπε να αναλύεται σε βάθος κάθε τι που αφορά τους οικονομικούς, τους κοινωνικούς και τους πολιτικούς μηχανισμούς. Θα έπρεπε να υπάρχουν μαθήματα πραγματικής ανατομίας της σύγχρονης κοινωνίας.\nΑλλά τι λέω τώρα... Εδώ τα σχολεία είναι ανίκανα να διδάξουν ακόμη και Ιστορία. Τα παιδιά βαριούνται στο μάθημα της Ιστορίας, ένα μάθημα που θα έπρεπε να είναι συναρπαστικό.\nΠολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν, εάν θέλουμε να μιλήσουμε για αληθινή εκπαιδευτική δραστηριότητα στο πολιτικό πεδίο. Κάτι τέτοιο, προϋποθέτει αλλαγή των θεσμών. Προϋποθέτει νέους θεσμούς που να επιτρέπουν -και όχι να αποτρέπουν, όπως οι σήμερον ισχύοντες- την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στα κοινά.\nΑς εξετάσουμε, τώρα, για λίγο, τη σχέση του ανθρώπου με τη γνώση και με την πίστη. Στον 20ό αιώνα γνωρίσαμε την άκρατη κυριαρχία της ιδεολογίας -της ιδεολογικής πίστης- με την αυστηρή έννοια και, θα έλεγα, με την κακή έννοια του όρου.\nΑς πάρουμε ένα παράδειγμα από τη δεκαετία του '70. Ας πάρουμε τις μαοϊκές ομάδες. Το πρόβλημα με τους μαοϊκούς δεν έγκειται στην άγνοια τους για το τι πραγματικά συνέβαινε στην Κίνα. Οι μαοϊκοί, είτε είχαν μυηθεί στο δόγμα από τους καθοδηγητές τους, είτε το είχαν δεχτεί από μόνοι τους χωρίς την παρεμβολή τρίτων. Το πρόβλημα λοιπόν βρίσκεται στο ότι οι ίδιοι -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- αποδέχτηκαν μιαν τέτοιου τύπου χειραγώγηση. Γιατί; Για ποιον λόγο; Διότι ήταν ανάγκη να είναι χειραγωγημένοι. Διότι είχαν ανάγκη να πιστεύουν. Και αυτό ακριβώς το θέμα ήταν ανέκαθεν η μεγάλη πληγή του επαναστατικού κινήματος.\nΗ γνώση και η πίστη. Ο Αριστοτέλης, στον οποίο συνεχώς αναφέρομαι και για τον οποίο έχω απέραντο σεβασμό, έχει πει κάτι - δεν μπορώ να πω ότι είναι ανοησία, δεδομένου ότι πρόκειται για τον Αριστοτέλη, που δεν είναι σωστό: "ο άνθρωπος είναι ζώον, το οποίο επιθυμεί τη γνώση". Δεν συμφωνώ.\nΑπό την πλευρά μου υποστηρίζω ότι ο άνθρωπος δεν είναι ζώον, το οποίο επιθυμεί τη γνώση, αλλά ζώον το οποίο επιθυμεί την πίστη και, ακριβέστερα, τη βεβαιότητα μιας πίστης' εξ ου η μεγάλη δύναμη των θρησκειών, εξ ου η μεγάλη δύναμη των πολιτικών ιδεολογιών.\nΣτο ξεκίνημα του, το εργατικό κίνημα χαρακτηριζόταν από έντονα κριτική στάση. Θυμηθείτε τους δύο πρώτους στίχους από το δεύτερο κουπλέ της Διεθνούς, που εξ άλλου είναι ο ύμνος της Κομμούνας: "δεν υπάρχει υπέρτατος Σωτήρας ούτε Θεός" (άρα, εξοβελίζεται η θρησκεία), "δεν υπάρχει Καίσαρ ούτε Αρχηγός" (άρα, έξω κι ο Λένιν)! Είδαμε όμως τι επακολούθησε .... Είδαμε πού οδήγησε η ανάγκη για πίστη... Άραγε, μετά από όλα όσα έχουν συμβεί, γίναμε σήμερα τουλάχιστον λίγο πιο σοφοί; Νομίζω ότι η εξέλιξη στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης καθώς και η εξέλιξη γενικώς της κοινωνίας έχουν συμβάλει, ώστε να αποκτήσουν οι άνθρωποι κάπως πιο κριτική διάθεση. Βέβαια, η ανάγκη για πίστη παραμένει. Υ'πάρχει πάντα ένα ποσοστό που διακαώς αναζητεί την πίστη' μιαν πίστη. 'Ετσι, βλέπουμε σε άλλες χώρες -όχι τόσο στη Γαλλία- φαινόμενα και, κινήματα, όπως η σαϊεντολογία, οι διάφορες σέχτες, ο φονταμενταλισμός.\nΧωρίς αμφιβολία, σήμερα, η στάση των ανθρώπων είναι πιο κριτική και πιο σκεπτικιστική από ό,τι ήταν στο παρελθόν. Είναι όμως μια στάση που αναστέλλει τη δράση.\nΣτο σημείο αυτό θα θυμήσω ότι ο Περικλής στον Επιτάφιο λέει στους Αθηναίους πως μόνον αυτοί έχουν κατορθώσει, ώστε η σκέψη τους να μην αναστέλλει τη δράση τους! Καταπληκτικό! Και προσθέτει: "εις τους άλλους, αντιθέτως, η μεν αμάθεια γεννά θράσος, η δε σκέψις ενδοιασμόν». (Θουκιδίδου Ιστορίαι, μτφ. Ελ. Βενιζέλου, Βιβλίο Β', κεφ. 38-41.)\nΤις τελευταίες δεκαετίες διανύουμε μιαν περίοδο κατάργησης των φραγμών και των ορίων σε όλους τους τομείς. Αυτό συνεπάγεται την επιθυμία του απεριόριστου. Πρόκειται για μια μορφή απελευθέρωσης, που υπό μιαν έννοια αποτελεί μεγάλη κατάκτηση. Πρέπει όμως επίσης να μάθουμε -και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία- να αυτοπεριοριζόμαστε, τόσο ως άτομα όσο και ως σύνολο. Η καπιταλιστική κοινωνία σήμερα είναι μια κοινωνία που από κάθε άποψη οδεύει προς την καταστροφή της' μια κοινωνία ανίκανη να αυτοπεριοριστεί. Όμως μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία, μια κοινωνία αυτόνομη, πρέπει να ξέρει να αυτοπεριορίζεται.\nΟ αυτοπεριορισμός ισοδυναμεί με απαγόρευση, θα υποστηρίξουν ορισμένοι. Όχι. Δεν εννοώ απαγόρευση με την έννοια της καταστολής. Εννοώ, να ξέρουμε ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει να τα επιθυμούμε ή που δεν πρέπει να τα κάνουμε.\nΠαράδειγμα, το περιβάλλον. Καταστρέφουμε τον πλανήτη, στον οποίο ζούμε. Σκέφτομαι τα θαύματα: το Αιγαίο Πέλαγος, τις χιονισμένες οροσειρές, την «όψη» του Ειρηνικού ωκεανού από μια γωνιά της Αυστραλίας, το Μπαλί, τις Ινδίες, την επαρχία της Γαλλίας που την ερημώνουμε. Όσα θαύματα, τόσες καταστροφές. Καταστρέφουμε τον πλανήτη, ενώ θα έπρεπε να είμαστε οι κηπουροί του. Θα έπρεπε να τον θεραπεύουμε, δηλαδή να τον καλλιεργούμε και να τον φροντίζουμε έτσι όπως είναι. Μια τέτοια δραστηριότητα θα έπρεπε να αποτελεί βάση και προσανατολισμό της ζωής μας. Αλλά αυτή είναι πολύ δύσκολη αποστολή.\nΠροφανώς όμως όλα τα παραπάνω δεν έχουν σχέση ούτε με το σημερινό σύστημα, ούτε με το σημερινό κυρίαρχο φαντασιακό. Το φαντασιακό της εποχής μας είναι το φαντασιακό της απεριόριστης επέκτασης και της συσσώρευσης άχρηστων πραγμάτων... Δηλαδή; Δηλαδή, μια τηλεόραση σε κάθε δωμάτιο, ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής σε κάθε δωμάτιο και ούτω καθεξής. Σ' αυτό το φαντασιακό στηρίζεται το σύστημα. Και είναι αυτό ακριβώς που πρέπει να καταστραφεί.\nΤι θα μπορούσε λοιπόν να προτείνει κανείς για τη σημερινή κατάσταση, δεδομένου ότι είναι πολύ εύκολο να παρασυρθούμε, να αφεθούμε; (Ως γνωστόν, ο άνθρωπος είναι ζώον οκνηρόν.) θα καταφύγω και πάλι στους αρχαίους. Υπάρχει μια υπέροχη φράση του Θουκυδίδη: "πρέπει να δικλέξουμε ανάμεσα στην οκνηρία και την ελευθερία»! Αλλά και ο Περικλής, εάν δεν κάνω λάθος, έλεγε στους Αθηναίους: «εάν θέλετε να είστε ελεύθεροι, πρέπει να εργάζεστε»!\nΗ ελευθερία είναι δραστηριότητα. Μια δραστηριότητα, η οποία ξέρει τα όρια της, ξέρει να αυτοπεριορίζεται. Η ελευθερία γνωρίζει ότι όλα μπορεί να τα κάνει, αλλά επίσης γνωρίζει ότι δεν πρέπει να τα κάνει όλα. Αυτό είναι, για μένα, το μεγάλο πρόβλημα της δημοκρατίας και του ατομικισμού.__\nΤον Νοέμβριο του 1996, ο Κορνήλιος Καστοριάδης δέχτηκε τον δημοσιογράφο Ντανιέλ Μερμέ και συζήτησε μαζί του -με αφορμή το βιβλίο του Η άνοδος της ασημαντότητας (La montee de Γ insigni- Gance., εκδ. Seuil, 1996)- στο πλαίσιο της εκπομπής La-has si j'y suis του δημοσίου ραδιοφωνικού σταθμού France Inter. Μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Τον Δεκέμβριο του 1997, η France Inter επανέλαβε την εκπομπή με θλιβερή αφορμή τον θάνατο του. Τις επόμενες ημέρες πολλοί ακροατές τηλεφωνούσαν στον σταθμό και ζητούσαν το ((κείμενο της εκπομπής»' το αίτημα τους ικανοποιήθηκε. Αυτή η η ραδιοφωνική συζήτηση δημοσιεύτηκε, με μορφή ενιαίου κειμένου, στην Ελευθεροτυπία (20.7.1998) και έναν μήνα αργότερα στη Monde Diplomatique (Αύγουστος 1998), ενώ το φθινόπωρο του ίδιου έτους κυκλοφόρησε σε μια μικρή έκδοση με τίτλο Υστερόγραφο στην ασημαντότητα (Post-scriptum sur Γ insignifiance, εκδ. L'Aube, 1998).\nΑναρτήθηκε από Dimitris Tziolas στις 4:12 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΖυλ Ντελεζ, για τον Σπινόζα\nγια τη Θεολογικοπολιτική πραγματεία του Σπινόζα\nΔεν είναι επομένως άξιον απορίας το γεγονός ότι ο Σπινόζα, το 1665, διακόπτει προσωρινά την Ηθική και αρχίζει τη Θεολογικοπολιτική πραγματεία, ένα από τα κύρια ερωτήματα της οποίας είναι: Γιατί ο λαός είναι τόσο βαθιά ανορθολογικός; Γιατί καμαρώνει για την ίδια του τη σκλαβιά; Γιατί οι άνθρωποι μάχονται «για» τη σκλαβιά τους, θαρρείς και είναι η ελευθερία τους; Γιατί είναι τόσο δύσκολο όχι μόνο να κατακτήσουμε την ελευθερία, αλλά και να την αντέξουμε; Γιατί μια θρησκεία που κηρύσσεται υπέρ της αγάπης και της χαράς εμπνέει τον πόλεμο, τη μη ανοχή, την κακοβουλία, το μίσος, τη λύπη και τις τύψεις; Το 1670 κυκλοφορεί η Θεολογικοπολιτική πραγματεία, χωρίς όνομα συγγραφέα και από εικονικό γερμανικό εκδοτικό οίκο. Ωστόσο, η πατρότητα του κειμένου δεν αργεί να διευκρινιστεί-λίγα βιβλία προκάλεσαν τόσες αντικρούσεις, τόσα αναθέματα, τόσους προπηλακισμούς και κατάρες: εβραίοι, καθολικοί, καλβινιστές και λουθηρανοί, όλοι οι ορθώς σκεπτόμενοι κύκλοι, οι καρτεσιανοί οι ίδιοι συναγωνίζονται σε καταγγελίες. Τότε είναι που οι όροι «σπινοζισμός», «σπινοζιστής» γίνονται ύβρεις και απειλές. Καταγγέλλονται ακόμη και επικριτές του Σπινόζα που εγείρουν την υποψία πως δεν είναι αρκετά σκληροί. Μεταξύ των επικριτών αυτών υπάρχουν ασφαλώς ενοχλημένοι φιλελεύθεροι και καρτεσιανοί, οι οποίοι όμως, συμμετέχοντας στην επίθεση, δίνουν εγγυήσεις της ορθοδοξίας τους. Ένα εκρηκτικό βιβλίο κρατά εσαεί το εκρηκτικό του φορτίο: ακόμη και σήμερα δεν μπορούμε να διαβάσουμε την Πραγματεία χωρίς να ανακαλύψουμε στις γραμμές της τη λειτουργία της φιλοσοφίας ως ριζικής επιχείρησης αποφενακισμού, ή ως επιστήμης των «αποτελεσμάτων». Ένας σχολιαστής μάλιστα υποστήριξε πρόσφατα πως η αληθινή πρωτοτυπία της Πραγματείας είναι το ότι θεωρεί τη θρησκεία αποτέλεσμα. Όχι μόνο με την αιτιακή έννοια, αλλά και με τη σημασία που έχει η λέξη στην οπτική, αποτέλεσμα που η διαδικασία παραγωγής του πρέπει να αναζητηθεί μέσω της προσάρτησης του στις αναγκαίες ορθολογικές αιτίες του, όπως επενεργούν σε ανθρώπους που δεν τις καταλαβαίνουν (επί παραδείγματι, πώς οι νόμοι της φύσης νοούνται κατ’ ανάγκην ως «σημεία» απ” όσους διαθέτουν μεγάλη φαντασία και μικρή νόηση). Ακόμη και με τη θρησκεία ο Σπινόζα λειαίνει γυαλιά, γυαλιά θεωρητικά με τα οποία μπορούμε να δούμε το παραγόμενο αποτέλεσμα και τους νόμους της παραγωγής του.\nΖιλ Ντελέζ, Σπινόζα, Πρακτική Φιλοσοφία\nΕκδόσεις: Νήσος, 1996, σ. 21-22\nΑναρτήθηκε από Dimitris Tziolas στις 2:54 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΔάντη, Η Θεία Κωμωδία: Κόλαση\n«Εγώ οδηγώ προς τη θλιμμένη χώρα,\nεγώ προς τον απέθαντο τον πόνο,\nεγώ προς τις ψυχές τις κολασμένες.\nΔικαιοσύνη τον Πλάστη μου έχει σπρώξει\nκι η Δύναμη μαστόρεψέ με η θεία,\nη υπέρτατη Σοφία κι η πρώτη Αγάπη.\nΠριν από με δεν ήταν πλάσματα άλλα\nπαρά αιώνια μοναχά· κι εγώ 'μαι αιώνια.\nΤην πάσα ελπίδα αφήστε όσοι περνάτε».\nΤα λόγια αυτά τα σκοτεινά βαμμένα\nξαγνάντεψα γραφτά σε απανωπόρτι.\n«Ω δάσκαλε, βαρύ το νόημά τους!»\nτου λέω, κι αυτός νογώντας με αποκρίθη:\n«Εδώ πρεπό ν' αφήσεις κάθε φόβο,\nεδώ κάθε ατολμιά πρεπό να σβήσει!\nΦτάσαμε πια στον τόπο που έλεγά σου,\nτα πλήθη όπου θα δεις τα πονεμένα,\nπου το αγαθό του λογικού 'χουν χάσει».\nΚι ως πίθωσε στο χέρι μου το χέρι,\nμε πρόσχαρη θωριά που γκάρδιωσέ με,\nστη μυστικιά με μπάζει εντός την πλάση.\nΕδώ σκουξιές και στεναγμοί και θρήνοι\nστον άναστρον αγέρα αχολογούσαν,\nπου απ' την αρχή τα κλάματα με πήραν.\nΓλώσσες λογής λογής, βαριές βλαστήμιες,\nουρλιάγματα θυμού και λόγια πόνου,\nδαρμοί χεριών κι αχνές φωνές ή γαύρες,\nσηκώναν χλαλοή που αιώνια γύρα\nστον άχρονο, μουντό σβουρίζει αγέρα,\nσαν άμμος που στροβίλα στροβιλίζει.\nΚι εγώ, την κεφαλή ζωσμένη τρόμο:\n«Δάσκαλε, κάνω, τι 'ναι αυτό που ακούω;\nΚαι ποιοι 'ναι αυτοί που ο πόνος τόσο λιώνει;»\nΚι αυτός: «Την άθλια τούτη ζήση, λέει,\nοι θλίβερες ψυχές περνούν εκείνων\nπου δίχως ατιμιά και δόξα εζήσαν.\nΜε τον κακό των άγγελων συσμίγουν\nχορό που ουδέ πιστοί μηδέ κι αντάρτες\nσταθήκαν του Θεού, μόν' για δικού τους!\nΔιώχνει τους ο ουρανός μην ασκημίσει\nκι ουδέ ο βαθύς τούς δέχεται άδης, κάποια\nμην πάρουν κείθε δόξα οι κολασμένοι».\n«Ω δάσκαλε, ρωτώ, ποιος μέγας πόνος\nτόσο βαριά τους κάνει να θρηνούνε;»\n«Κοντολογίς σου το εξηγώ, αποκρίθη·\nελπίδα αυτοί για θάνατο δεν έχουν\nκαι τόσο ταπεινή η τυφλή ζωή τους,\nπου κάθε ξένο ριζικό ζουλεύουν.\nΦήμη γι' αυτούς στον κόσμο δεν πομένει,\nη δικαιοσύνη κι η σπλαχνιά τους διώχνουν·\nμιλιά γι' αυτούς· μόν' κοίτα τους και πέρνα!»\nΚι εγώ, κοιτώντας, φλάμπουρο ξεκρίνω,\nπου με γοργάδα τόση στρουφογύρναε,\nπου εφάνη μου δε σταματάει ποτέ του.\nΚαι πίσω του λαός ακλούθαε τόσο\nπυκνός, που απίστευτο μου εφάνη τόσες\nνα 'χει ζωές ο χάρος θερισμένες.\nΣα μερικούς ξεχώρισα στο ασκέρι,\nείδα κι απείκασα τον ίσκιο εκείνου\nπου από αναντριά το μέγα φώναξε όχι!\nΚι ευτύς βαθιά κατάλαβα και βρήκα,\nτο τιποτένιο ετούτοι ψυχολόι,\nσιχαμερό στο Θεό και στους οχτρούς του.\nΤούτοι οι χαμένοι που ποτέ δε ζήσαν,\nολόγυμνοι γυρνούν και τους δαγκάνουν\nαλύπητα χοντρόμυγες και σφήκες.\nΤο πρόσωπό τους μ' αίμα χαρακώναν,\nπου, ανάκατο με κλάματα, βρωμιάροι\nστα πόδια τους το μάζωναν σκουλήκοι.\nΚι ως έριξα πιο πέρα τη ματιά μου,\nπλήθος στον όχτο ποταμού μεγάλου\nτηρώ και κράζω: «Δάσκαλέ μου, στέρξε\nκαι μάθε μου ποιοι να 'ν' και ποιος ο νόμος\nπου τόσο να περάσουν λαχταρίζουν,\nκαθώς στο μουχρωμένο φως ξεκρίνω».\nΚι αυτός: «Το λόγο θα τον νιώσεις, είπε,\nτα βήματά μας όντας πια σταθούνε\nστου αραχνιασμένου Αχέροντα τον όχτο».\nΜε ντροπαλά, σκυφτά τα μάτια τότε,\nμην τον βαρύνει ο λόγος μου, δειλιώντας\nως το ποτάμι τη μιλιά κρατούσα.\nΚαι να, σε βάρκα κατά μας κινήθη\nμε τις παλιές, ολάσπρες τρίχες γέρος\nκι έσκουζε: «Αλί, ψυχές αφορεσμένες!\nποτέ σας ουρανό να μην ελπίσετε!\nΣτον άλλον έρχουμαι όχτο να σας πάω,\nστο αιώνιο σκότος, στη φωτιά, στον πάγο!\nΚαι συ, που ζωντανή ψυχή κατέβεις,\nξεμάκρυνε από αυτούς τους πεθαμένους!»\nΜα ως είδε πως δε σάλευα, μου κράζει:\n«Από άλλη στράτα, απ' άλλα εσύ λιμάνια,\nγιαλό θα φτάσεις κι όχι εδώ για διάβα·\nλαφρότερο ταιριάζει σου καράβι».\nΓυρνά ο μπροστάρης: «Χάρο, μην αγριεύεις,\nτέτοια η βουλή ψηλά των που μπορούνε\nτέτοια που θεν, και μη ζητάς πιο πέρα!»\nΠραγάλιασαν οι μαλλιαρές μασέλες\nτου ναύλερου του χλεμπονιάρη βάλτου,\nμε τους φλεγόμενους τροχούς στα μάτια.\nΜα οι ολόγυμνες ψυχές οι κουρασμένες\nαλλάξαν χρώμα κι έτριξαν τα δόντια,\nτ' άσπλαχνα ευτύς τα λόγια ως εγρικήξαν.\nΒλαστήμουν το Θεό και τους γονιούς τους,\nτο σόι του ανθρώπου, τον καιρό, τον τόπο,\nπατέρων τους και πρόγονων το σπόρο.\nΚι ευτύς σωροβολιές αποτραβιούνται,\nθρηνώντας βογκερά στο μαύρον όχτο,\nπου προσδοκάει τον που Θεό δεν τρέμει.\nΚαι δαίμονας με μάτια αθράκια ο Χάρος\nτους έγνεφε και τις περμάζωνε όλες\nκαι κάθε οκνό με το κουπί του εχτύπα.\nΩς πέφτουν το χινόπωρο τα φύλλα\nτο ένα με τ' άλλο, ωσότου το κλωνάρι\nπίσω στη γης το ντύμα του όλο δώσει,\nόμοια του Αδάμ ο κακόσπορος, πέφταν\nψυχή ψυχή, απ' τον όχτο μες στη βάρκα,\nγνεφάτα ως τα πουλιά υπακούν στον κράχτη.\nΈτσι στα μουχρωπά νερά αλαργαίνουν\nκαι πριν αντίπερα να πιάσουν, νέο\nστον πρώτο όχτο ανασμαριάει κοπάδι.\n«Γιε μου, μ' ευγένεια ο δάσκαλός μου κρένει,\nόσοι σε οργή πεθαίνουν του Κυρίου\nκατασταλάζουν δω από κάθε τόπο\nκαι πρόθυμα διαβαίνουν το ποτάμι,\nτι τόσο η θεία κεντά τους δικαιοσύνη,\nπου ο φόβος τους σε πεθυμιά γυρίζει.\nΚαλή ποτέ ψυχή δε διάβη εδώθε,\nκι αν σε μαλώνει ο Χάρος, τώρα νιώθεις\nτι νόημα που τα λόγια του κρατούνε».\nΕίπε, κι ευτύς ο βουρκωμένος κάμπος\nμε τόσο βρούχος σείστη που απ' τον τρόμο\nμ' ιδρώτα η μνήμη ακόμα με μουσκεύει.\nΈβγαλε η δακρυσμένη γης αγέρα\nκι άστραψε εντός του πορφυρή μια λάμψη\nπου κάθε μέσα μου αίστηση νικήθη·\nκαι σαν υπνοκρουσμένος πέφτω χάμω.\nμτφ. Νίκος Καζαντζάκης\n[πηγή: Δάντη, Η Θεία Κωμωδία: Κόλαση, Στα ελληνικά από τον Ν. Καζαντζάκη, Eκδόσεις Ελένη Καζαντζάκη, Αθήνα 31965, σ. 11-15]\nΑναρτήθηκε από Dimitris Tziolas στις 1:18 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ πολιτική διάσταση της ψυχανάλυσης - Κορνήλιος Καστοριάδης\n«Η ψυχανάλυση και η πολιτική, ουσιαστικά, έχουν το ίδιο αντικείμενο: την αυτονομία των ανθρώπινων όντων. Εάν αναγνωρίσουμε τον θεμελιωδώς κοινωνικό χαρακτήρα των ανθρώπων, τότε, βλέπουμε ότι η αυτονομία (και η ελευθερία) είναι υποχρεωτικά ατομική και συλλογική.\nΔεν μπορώ να ζήσω εντελώς μόνος- και μόνος δεν θα μπορούσα ποτέ να είχα γίνει ανθρώπινο όν. Δεν μπορώ, επιπλέον, να εξαφανίσω τους άλλους. Συνεπώς, το ερώτημα τίθεται ως εξής: πώς μπορώ να είμαι ελεύθερος, εάν είμαι υποχρεωμένος να ζω σε μία κοινωνία στην οποία ο νόμος καθορίζεται από κάποιον άλλον; Η μόνη αποδεκτή απάντηση συνίσταται στο να πω: έχω την ουσιαστική δυνατότητα να συμμετέχω ισότιμα με οποιονδήποτε άλλον στη διαμόρφωση και στην εφαρμογή του νόμου. Και αυτό είναι το πραγματικό νόημα της δημοκρατίας.\nΠώς μπορώ όμως να είμαι ελεύθερος εάν με κυβερνά το ασυνείδητό μου; Αφού δεν γίνεται ούτε να το εξαφανίσω ούτε να το απομονώσω, η μόνη απάντηση είναι: μπορώ να είμαι ελεύθερος εάν διαμορφώσω μία άλλου τύπου σχέση με το ασυνείδητό μου∙ μία σχέση χάρη στην οποία θα είμαι σε θέση να ξέρω, στο μέτρο του δυνατού, τι μου συμβαίνει∙ μία σχέση που θα μου επιτρέπει να ελέγχω, στο μέτρο του δυνατού, ό,τι από το ασυνείδητό μου περνάει στην καθημερινή εξωτερική μου δραστηριότητα. Και αυτό ακριβώς είναι που ονομάζω εδραίωση μιας στοχαστικής και αποφασίζουσας υποκειμενικότητας.\nΕίναι εύκολο να δείξουμε ότι μια αυτόνομη κοινωνία είναι εφικτή μόνο εφόσον αποτελείται από αυτόνομα άτομα. Είναι εύκολο να δείξουμε, επίσης, ότι αυτόνομα άτομα μπορούν να υπάρξουν μόνο μέσα σε μία αυτόνομη κοινωνία. Κι αυτό, διότι μόνο με την ουσιαστική άσκηση της αυτονομίας αναπτύσσεται η αυτονομία∙ εξάλλου, μία εκπαίδευση προσανατολισμένη προς την αυτονομία των ατόμων μπορεί να υπάρξει μόνο σ’ αυτό τον τύπο κοινωνίας.\nΕίναι σαφές ότι την αυτονομία δεν μπορούμε ούτε να την επιβάλουμε ούτε να τη «διδάξουμε». Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ως ψυχαναλυτές είναι να βοηθήσουμε τον ψυχαναλυόμενο να προχωρήσει προς την αυτονομία, πράγμα που προυποθέτει ταυτόχρονα μία ορισμένη γνώση και μία ορισμένη δραστηριότητα.\nΗ επίτευξη της μεταφοράς αυτής της γνώσης είναι ο σκοπός της ψυχαναλυτικής ερμηνείας, η οποία θα επιτρέψει ακριβώς στον ψυχαναλυόμενο να προσεγγίσει τα κρυφά και απωθημένα κίνητρα και ορμές του. Όμως πρέπει να οδηγήσουμε τον ψυχαναλυόμενο με τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνει σταδιακά ο ίδιος ικανός να αναπαράγει την ψυχαναλυτική ερμηνεία μόνος του.\nΗ ψυχανάλυση είναι μία δραστηριότητα πάνω στον εαυτό μας, ένας στοχασμός του εαυτού μας για τον εαυτό μας. Η ψυχανάλυση είναι η επίτευξη της ατομικής αυτονομίας, μέσω της αποτελεσματικής άσκησής της με τη βοήθεια κάποιου άλλου προσώπου. Η δραστηριότητα αυτού του άλλου προσώπου, δηλαδή του ψυχαναλυτή – που τα όριά της καθορίζονται ανάλογα με τις ανάγκες της ψυχαναλυτικής διαδικασίας, από τον ψυχαναλυόμενο, σε σχέση με την εξέλιξη της πορείας του -, δεν είναι εφαρμογή μιας τεχνικής αλλά μιας πράξης. Δηλαδή είναι η δράση ενός προσώπου που προσφέρεται να βοηθήσει ένα άλλο πρόσωπο ώστε να κατακτήσει τη δυνατότητά του για αυτονομία. Στο βαθμό που το συγκεκριμένο περιεχόμενο αυτού του σκοπού δεν είναι εκ των προτέρων καθορισμένο – και δεν μπορεί να είναι, αφού προυποθέτει την απελευθέρωση των δημιουργικών ικανοτήτων του ριζικού φαντασιακού του ψυχαναλυόμενου – η δραστηριότητα αυτή είναι δημιουργία∙ με άλλα λόγια, είναι ποίησις.\nΒλέπω λοιπόν στην ψυχανάλυση μία πρακτικό-ποιητική δραστηριότητα. Αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό της ψυχανάλυσης καθορίζει, επίσης, και τα άλλα δύο επαγγέλματα που ο Φρόυντ θεωρούσε «αδύνατα»: την παιδαγωγική και την πολιτική.\nΗ ψυχανάλυση – όπως η πολιτική και όπως η παιδαγωγική – είναι η δραστηριότητα μίας αυτονομίας σε μία άλλη δυνητική αυτονομία. Ο σκοπός και των τριών επαγγελμάτων συνίσταται στο να δημιουργήσουν αυτές τις νέες μορφές που είναι τα αυτόνομα άτομα και η αυτόνομη κοινωνία.»\nΚορνήλιος Καστοριάδης, Les carrefours du labyrinthe VI – Figures du Pensable – απόσπασμα. Δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία, στις 10/12/1999.\nΑναρτήθηκε από Dimitris Tziolas στις 11:37 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ πολιτική διάσταση της ψυχανάλυσης - Κορνήλιος Κα...


La Liga: Η Ρεάλ Μαδρίτης πήρε το clasico, η Σοσιεδάδ την πρωτιά με το 2-2 στην έδρα της Ατλέτικο! - Fosonline\nΔευτέρα, 25/10/2021 00:07\nΗ Ρεάλ Μαδρίτης πέρασε νικηφόρα από το "Καμπ Νόου" και πήρε το clasico επικρατώντας με σκορ 2-1 της Μπαρτσελόνα. Η Σοσιεδάδ αν και προηγήθηκε 2-0 της Ατλέτικο εκτός έδρας έμεινε στο 2-2, που όμως την φέρνει μόνη στην κορυφή της βαθμολογίας.\nΑφ' υψηλού βλέπει όλες τις ομάδες της La Liga η Ρεάλ Σοσιεδάδ, παρότι έμεινε στο 2-2 στο Μετροπολιτάνο κόντρα στην Ατλέτικο.\nΗ ομάδα του Σαν Σεμπαστιάν προηγήθηκε με πρωταγωνιστή τον Ισάκ (μια ασίστ και γκολ - φάουλ) 0-2, αλλά ισοφαρίστηκε με δύο γκολ του Λουίς Σουάρες που κέρδισε κι εκτέλεσε το πέναλτι του 2-2.\nΠληρώνοντας με το ίδιο... νόμισμα τους γηπεδούχους που είχαν αξιοποιήσει την υπεροχή τους σκοράροντας στο τελευταίο λεπτό του πρώτου μέρους με τον Τσίμι Άβιλα.\nΩστόσο στο 74' οι Βάσκοι έμειναν 10 αφού ο Κότε είδε απευθείας κόκκινη και 20 λεπτά μετά ο Μοντόρο σημείωσε ένα από τα ομορφότερα γκολ της σεζόν, κρεμώντας τον Ερέρα...\n(90+3' Γκέδες, 90+8' Γκαγιά - 31' Άνχελ, 38' Ντάνι Ροντρίγκεθ)\n6' πεν, 90+1. Ζοσελού\n23' Μπογιέ, 84' Μπενετέτο - 51' Μορλάνες, 52' Τόμας\n14' Γκαρθία, 77' πεν. Μουνιαΐν - 32' Κοκελίν\n8' Τόρες, 24' Μιρ, 38' Κάρλος, 50' Χαντάντι, 64' Φερνάντο - 33', 55' Μοράλες, 61' Μελέρο\n90+7 Αγκουέρο - 32' Αλάμπα, 90+4 Βάθκεθ\nΡεάλ Μπέτις-Ράγιο Βαγιεκάνο 3-2\n61', 77' πεν. Σουάρες - 7' Σοερλότ, 48' Ισαάκ


Αγάπη παράνομη - Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών\nΑρχικήΆρθρα ΣυνεργατώνΑγάπη παράνομη\nΤο διήγημα του συγγραφέα Κωνσταντίνου Θεοτόκη «Αγάπη παράνομη» διασκευάζεται σε μια μίνι σειρά έξι επεισοδίων και έρχεται στην ΕΡΤ από το φθινόπωρο.\nΈνας επικίνδυνος έρωτας στην πατριαρχική κοινωνία της Κέρκυρας του 1906, δοκιμάζει τους πρωταγωνιστές. Το σενάριο της δραματικής σειράς υπογράφει η ηθοποιός, στιχουργός και σεναριογράφος Ελένη Ζιώγα, ενώ τη σκηνοθεσία ο Νίκος Κουτελιδάκης.\nΗ σειρά πραγματεύεται την έννοια του βιασμού, της ενδοοικογενειακής βίας, της αιμομιξίας έστω και εξ αγχιστείας. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη υποδύεται την εξαπατημένη σύζυγο του Νίκου Ψαρρά και ο Μιχαήλ Ταμπακάκης τον γιο τους. Την πέτρα του σκανδάλου στην ιστορία θα ερμηνεύσει η Ευγενία Ξυγκόρου.\nΟ Στάθης, 45 ετών, με γιο της παντρειάς, δεν έχει ομολογήσει στον εαυτό του ότι στη θέα και μόνο της 20χρονης Χρυσαυγής χάνει τα λογικά του. Η γυναίκα του Στάθη δεν έχει ομολογήσει στον εαυτό της ότι το έχει καταλάβει αυτό. Και κάπως έτσι, κάτω από μυστικά πρόχειρα κουκουλωμένα, ο Στάθης πιέζει τον γιο του να παντρευτεί τη Χρυσαυγή. Βάζει «το έγκλημα που δεν έχει ακόμα συμβεί» μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Αθώοι και ένοχοι, όλοι μαζί σε ένα σπίτι, θα ζήσουν την τιμωρία μιας πατριαρχικής κοινωνίας, θα πολεμήσουν με τους δαίμονές τους, θα χάσουν όποια ιδέα είχαν μέχρι τώρα για την αξιοπρέπειά τους.\nΟ έρωτας και το έγκλημα απέχουν μια απόφαση. Και οι ήρωες εδώ παίρνουν τη μία λάθος απόφαση μετά την άλλη.\n«Θα μπορούσε να είναι ένα σύγχρονο θρίλερ […]. Το βασικό χαρακτηριστικό είναι ότι είναι τόσο ερωτευμένος και αδυνατεί να βλέπει οτιδήποτε συμβαίνει μπροστά στα μάτια του» δήλωσε ο Μιχαήλ Ταμπακάκης.\n«Είμαι η πέτρα του σκανδάλου εν αγνοία μου […]. Δεν μπορώ να πω αν το τέλος θα είναι αίσιο ή όχι, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι η σειρά συναισθηματικά είναι πολύ έντονη, ηθικά διλήμματα πάρα πολλά, θα καθηλώσει το κοινό» δήλωσε η Ευγενία Ξυγκόρου. Aπό τη νέα τηλεοπτική σεζόν, η ΕΡΤ θα φιλοξενήσει στο πρόγραμμά της σειρές μυθοπλασίας βασισμένες σε διηγήματα μεγάλων Ελλήνων λογοτεχνών.\nΠροηγούμενο άρθροΈνοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου – Χίλντα Παπαδημητρίου


Αυτοί θα είναι οι νέοι αρχηγοί στον Παναθηναϊκό! - Solygeiablog\nSolygeiablog ΑΘΛΗΤΙΚΑ Αυτοί θα είναι οι νέοι αρχηγοί στον Παναθηναϊκό!\nΟ Ζέκα Ροντρίγκες βρίσκεται πλέον εδώ και δύο 24ωρα στην Κοπεγχάγη έπειτα από έξι χρόνια στα «πράσινα»...\nΟ Μάρκους Μπεργκ… χαιρέτισε από τον Ιούνιο, πιέζοντας για να πάρει μεταγραφή στα πετροδόλαρα της Αλ Αΐν. Ο Σεμπαστιάν Λέτο ενημερώθηκε απ’ την πρώτη μέρα του Ιούνη πως δεν θα ανανεώσει το συμβόλαιό του (καταλήγοντας επίσης στα Εμιράτα), ενώ ο Στέφανος Κοτσόλης αποχώρησε μετά το φινάλε της περσινής σεζόν, κλείνοντας και τον δεύτερο κύκλο του στον Παναθηναϊκό.\nΟ Αντρές Τσάβες επί παραδείγματι, ήταν αρχηγός και στην Μπάνφιλντ και στη Μπόκα Τζούνιορς. Ο Γιακούμπα Σιλά είναι αρχηγός στην εθνική Μάλι. Ο Αντονί Μουνιέ φόρεσε το περιβραχιόνιο στη Μονπελιέ. Ακόμη και ο Όσκαρ Χίλιεμαρκ, μολονότι είναι στους πιο «φρέσκους» μέσα στην ομάδα, βγάζει ηγετικό προφίλ μέσα στις προπονήσεις ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είναι μέσα στους πρώτους τρεις «κάπτενς» της εθνικής Σουηδίας.\nΚαι υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να μπει κι αυτός στο γκρουπ των αρχηγών. Όλα αυτά θέλει είναι στοιχεία που θέλει να «ζυγίσει» πολύ προσεκτικά ο τεχνικός του Παναθηναϊκού, προτού αποφασίσει για το ποιοι θα προστεθούν στο συγκεκριμένο «ξεχωριστό» γκρουπ.\nΑναμφίβολα ο Ουζουνίδης θεωρεί τον 29χρονο στόπερ μία απ’ τις πλέον ηγετικές παρουσίες μέσα στα «πράσινα» αποδυτήρια, όμως απ’ τη στιγμή που δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα (παρά την καλοκαιρινή, προφορική συμφωνία) το θέμα της ανανέωσής του, ο Ελληνας τεχνικός θέλει να περιμένει λίγο ακόμα.\nΔιότι υπάρχει ακόμη ανοικτή η πιθανότητα (μικρή ή μεγάλη θα φανεί) να αποχωρήσει ο Μολέδο τον Ιανουάριο, εφόσον δεν ανανεώσει.


Οι «καμμένες» ανεύθυνες πηγές από Πολίτης News article http://politis.com.cy/article/i-kammenes-anefthines-piges Ακόμα και αν υπήρχε στην πραγματικότητα εκτίμηση για πιθανό θερμό επεισόδιο, σε καμία σοβαρή χώρα δεν θα γινόταν ενημέρωση κοινοβουλευτικών συντακτών. 03.03.2017 13:06\nΑκόμα και αν υπήρχε στην πραγματικότητα εκτίμηση για πιθανό θερμό επεισόδιο, σε καμία σοβαρή χώρα δεν θα γινόταν ενημέρωση κοινοβουλευτικών συντακτών.\nOι «στρατιωτικές πηγές» του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, που προέβλεψαν πιθανό θερμό επεισόδιο στην Κύπρο τον Ιούνιο, λόγω των γεωτρήσεων της Total, είναι γνωστές και ενίοτε φορούν στολές. Γνωστή είναι και η πολιτική ευφυΐα και η αμετροέπειά τους. Ωστόσο αυτό που δεν είναι γνωστό είναι το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκαλέσουν για να παίξουν ένα παιχνίδι εσωτερικής ελλαδικής κατανάλωσης, στην πλάτη της Κυπριακής Δημοκρατίας.\nΑκόμα και αν υπήρχε στην πραγματικότητα εκτίμηση για πιθανό θερμό επεισόδιο, σε καμία σοβαρή χώρα δεν θα γινόταν ενημέρωση κοινοβουλευτικών συντακτών από δήθεν «πηγές».\nΤο πλήγμα που μπορεί να προκαλέσει μια τέτοια ανεύθυνη και επικίνδυνη στάση στην οικονομία της Κύπρου, δεν μπορεί να εκτιμηθεί, αλλά θα μπορούσε να προβλεφθεί.\nΣε μια ταραγμένη νοτιοανατολική Μεσόγειο, η Κύπρος αποτελεί όαση σταθερότητας και συνεπώς ιδανικό τουριστικό προορισμό. Μπορούν αυτές οι «πηγές» να εξηγήσουν ποιος θα πληρώσει το κόστος στην κυπριακή οικονομία από πιθανές ακυρώσεις κρατήσεων ή έκδοση ταξιδιωτικών οδηγιών;\nΑυτές οι «πηγές», που δήθεν κάνουν γεωστρατηγικές αναλύσεις, εκτίμησαν τα πιθανά προβλήματα στη διαδικασία των γεωτρήσεων στην ΑΟΖ; Τις αντιδράσεις που ενδεχομένως να υπάρξουν από ξένες εταιρείες;\nΔεν θα πρέπει επίσης να υποτιμάται η ζημιά στη διαδικασία των συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού, σε μια περίοδο κρίσης, η οποία γίνεται προσπάθεια να ξεπεραστεί. Το λάδι στη φωτιά είναι σχεδόν σίγουρο πως θα μεγαλώσει το χάσμα, θα εντείνει την καχυποψία και θα ενισχύσει τις φοβίες. Δεν θα ήταν υπερβολή να θεωρηθούν τέτοιες πρακτικές ως προβοκατόρικες. Αυτό που θα πρέπει όμως να αναγνωριστεί είναι η «συνέπεια» στην ανευθυνότητα της οποίας το Κυπριακό και η Κύπρος θα επωμιστούν το βάρος και το κόστος.\nΕπιβάλλεται η συνεννόηση Αθηνών και Λευκωσίας στο υψηλότερο επίπεδο, ώστε να περιοριστεί η ζημιά και να τεθούν όρια.\nΠάνος Καμμένος Κυπριακό Άποψη


##### Πώς να γράψετε για τον εαυτό σας σε απευθείας σύνδεση δείγμα ραντεβού – Σύνταξη Συνοδευτικής Επιστολής και Υποδείγματα | Edujob.\nΚάθε βιογραφικό σημείωμα που στέλνετε απευθείας σε εργοδότη καλό είναι να έχει. Πώς μπορώ να συνδέσετε ένα φίλτρο πισίνα. Καθώς γράφετε την επιστολή, σκεφτείτε τον τύπο του εργοδότη/φορέα στον. Κοινωνική dating sites στη ζιμπάμπουε το ραντεβού με μια κοπέλα με μακριά μαλλιά gif πώς να γράψετε για τον εαυτό σας σε απευθείας σύνδεση χρονολόγηση δειγμάτων.\nΜαύρο κορίτσι και το λευκό αγόρι ραντεβού tumblr δυο dating site. Online dating αποστολή email istj και infp ραντεβού 40 μέρες που χρονολογείται μέρα 17. Online dating, να έρχεται πολύ ισχυρή πώς μπορώ να συνδέσω ένα roku 3. Το καλύτερο που χρονολογείται αγώνα για gemini παράδειγμα καλό αρσενικό προφίλ. Τι είναι το tinder online dating.\nΚαταβάλλεται dating sites vs δωρεάν internet dating επιβλαβείς. Τα πράγματα να γράψω για τον εαυτό σας για ένα dating site χρονολογείται ανοικτών.\nΔωρεάν online dating sites στη ρωσία καουμπόη σε απευθείας χώρα dating ιστοσελίδες Αυστραλία χρονολογώντας. Τι να γράψω για dating site για τον εαυτό σας best dating sites. Υδρομασάζ πίνακα γάντζο 10 τρόποι για να ξέρω πως είναι να βγαίνεις με έναν. Πόσο καιρό μετά από ραντεβού για να μετακινήσετε σε, vld χρονολογείται. Θυμηθείτε ότι παρουσιάζετε τον εαυτό σας (τις ικανότητές σας.\nΠώς να πει εάν είστε με κάποιον που είναι σύνεδση ψυγείο dating site.\nΡάβενκλοου που χρονολογείται γκρίφιντορ πρέπει να το συνδέσω με το ραντεβού μου. Πόσο καιρό να περιμένουμε για τη χρονολόγηση μετά το χωρισμό, online dating. Αμήχανο ραντεβού μιμίδια, Το grand theft auto 4 σε απευθείας σύνδεση χρονολόγηση. Πώς να ξέρω αν είσαι dating ένα καλό παιδί. Πώς να γράψετε για τον εαυτό σας σε απευθείας σύνδεση χρονολόγηση δειγμάτων ανύπαντρη μητέρα γάντζο.\nAstroscience παντρολογήματα που. Πώς να γράψετε σε απευθείας σύνδεση χρονολόγηση προφίλ δείγματος · Μοάι στο νησί του πάσχα. Internet dating sites ψάρια. Best dating sites για διαφυλετικός, ομοφυλόφιλος dating apps, ραντεβού μετά από. Πώς Να Γνωρίσεις Έναν Άνθρωπο Χωρίς Online Dating.\nΓιατί τα ραντεβού στη νέα υόρκη και τόσο δύσκολο. Γράφοντας μια μεγάλη σε απευθείας σύνδεση Ραντεβού Προφίλ - Ιανουάριος 20, Μπορείτε να αποκτήσετε το δικό σας. Posted by Pertolanknel • Filed under Σε απευθείας σύνδεση χρονολογώντας περιοχές χαβάη. Τι να γράψω σε ένα dating, email.\nSalomon σύνδεση καναδά dominic sherwood ραντεβού, πώς να γράψει μια καλή περιγραφή για online dating. Voorbeeld profielbeschrijving ραντεβού κορυφή dating site, μαλαισία. Πώς να ξέρω πως είναι να βγαίνεις με έναν κύριο παραδείγματα πες μου για τον εαυτό σας ραντεβού, minneapolis παντρολογήματα υπηρεσίες. Σαν ντιέγκο σύνδεση σημεία πώς να μην παραιτηθεί για online dating. Online dating πλήρες δωρεάν, είναι ο τσάνινγκ τέιτουμ με κάποιον. Ραντεβού με μια μη-χριστιανική. Online dating στο λίβανο.\nΠώς να γράψετε για τον εαυτό σας σε απευθείας σύνδεση δείγμα ραντεβού7\nΥπάρχει. Πώς να περιγράψετε τον εαυτό σας σε ένα dating site δείγμα πώς να γράψει μια καλή περιγραφή για online dating. Δωρεάν. Κακή χρονολογείται από online dating πώς παντρολογήματα εργασίας για τιμή. Είναι ευτυχισμένος με τον εαυτό σου πριν το ραντεβού διώκτη distancer ραντεβού. Χρονολόγηση με άνθρακα χριστιανισμού. Τι πιστεύετε για online dating ludwig διακριτικά ραντεβού ταχύτητα χρονολόγηση leeds κριτικές. Πώς να γράψετε το άνοιγμα e-mail στο σε απευθείας σύνδεση.\nΣικάγο καθολική ραντεβού καλύτερα σε απευθείας σύνδεση χρονολογώντας βόρεια ιρλανδία. Admin 2019-02-23 544 comments Category. Ο έμετ και η τζίλιαν ραντεβού, ismaili dating ιστοσελίδες.\nSpeed. Είναι lil wayne Ουνταϊπούρ dating χρονολογείται christina milian πώς να πεις όχι στο online dating. Κόσμο Πιο Dating Site. Previous Next. Σε αυτό το άρθρο θα ήθελα να σας δείξει πώς να γράψετε ένα online.\nΤους νόμους σχετικά με τη χρονολόγηση των ανηλίκων σε pa ραντεβού. Δωρεάν dating apps στο χιούστον, tx γράψτε για τον εαυτό σας σε dating site δείγμα.\nMingle2 δωρεάν ραντεβού για τον κόσμο πώς να δείτε αν η αππευθείας σας.


Αν ποτέ θαυμάσατε και πέρασε από το μυαλό σας η ιδέα να δείτε από κοντά όλα αυτά τα υπέροχα μέρη, που γυρίζονται εκείνες οι φοβερές διαφημίσεις, με τους καουμπόϊς, τα άλογα και τα κόκκινα τοπία, τότε το μακρινό Φαρ Ουέστ σας περιμένει.\nΙνδιάνικα χωριά, βραχογραφίες, έρημοι και εκπληκτικά φυσικά μνημεία, ανταγωνίζονται τις κοσμοπολίτικες πόλεις της Δυτικής Ακτής, όπου κυριαρχεί ο δυναμισμός και η λάμψη του σινεμά. Το μυθικό El Dorado, περιμένει τον ταξιδιώτη για να του δείξει τον μακρινό κόσμο των Ινδιάνικων θρύλων και των πρώτων πιονιέρων της Δύσης σε ένα ταξίδι, με απίστευτες εναλλαγές και ανυπέρβλητο φυσικό κάλλος.\nΤο πρόγραμμα είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να διεισδύσουμε σε βάθος στο Φαρ Ουέστ και να δούμε τα σημαντικότερα φυσικά μνημεία του, που θεωρούνται από τα ωραιότερα του Κόσμου.\nΈτσι δεν θα περιοριστούμε μόνο στο Grand Canyon, αλλά και θα επισκεφθούμε μία σειρά από άλλα εθνικά πάρκα, εξίσου σημαντικά, όπως το Zion και το Arches. Θα πάμε σε συναρπαστικούς αρχαιολογικούς χώρους, όπως το Capitol Reef και θα ζήσουμε τη μαγεία των μεγαλουπόλεων της Δυτικής Ακτής. Πρόκειται για ένα ταξίδι τόσο πλούσιο σε εντυπώσεις και σε αξιοθέατα, που λίγα ταξίδια συγκρίνονται μαζί του.\nΘα ακολουθήσουμε το πιο πλήρες πρόγραμμα των Δυτικών HΠA. Η διαδρομή είναι έτσι σχεδιασμένη, για να δούμε το Λας Βέγκας, χωρίς όμως να προσθέσουμε άχρηστες ημέρες, αφού δεν έχει να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο, αλλά και να επισκεφθούμε τις μεγαλουπόλεις της Δύσης, να γνωρίσουμε τους πολιτισμούς των Ινδιάνων και κυρίως να μην έχουμε ελεύθερες/κενές ημέρες, όπως όλα τα άλλα προγράμματα.\nΘα κάνουμε την ωραιότατη παραλιακή διαδρομή στην Kαλιφόρνια, από το Λος Άντζελες μέχρι το Σαν Φρανσίσκο - κάτι που κανένας δεν κάνει - και θα ταξιδέψουμε σε σωστά επιλεγμένη εποχή για καλύτερες κλιματολογικές συνθήκες.\nΘα έχουμε τουλάχιστον δύο διανυκτερεύσεις στο Grand Canyon, για να το απολαύσουμε περισσότερο.\nΤο ταξίδι περιλαμβάνει αρκετές ήπιες πεζοπορίες, που είναι ο μόνος τρόπος για να απολαύσουμε το μεγαλείο των τοπίων. Επίσης, περιλαμβάνεται το εκπληκτικό Antelope Canyon, αλλά και μία πληθώρα εθνικών πάρκων, που είναι τα ωραιότερα της Αμερικής και είναι αδύνατον να τα επισκεφθεί κάτω από άλλες συνθήκες, σε ένα ταξίδι ο μεμονωμένος ταξιδιώτης.\nΟι διαδρομές είναι σχεδιασμένες έτσι, ώστε το γκρουπ να μη τρέχει του σκοτωμού για να δει δέκα πάρκα σε δυο μέρες. Ούτε βέβαια να συμμετέχουν είκοσι και τριάντα άτομα που κάνουν το ταξίδι δυσκίνητο και προβληματικό.\nΗ αποστολή αυτή είναι σχεδιασμένη για λίγα άτομα, το ανώτερο 14, γιατί μόνον έτσι οι ταξιδιώτες μπορούν να απολαύσουν τις ιδιαίτερες διαδρομές της.\nΕπίσης αποφεύγουμε τόπους και πάρκα όπως το Yellowstone, που "βουλιάζουν" από κόσμο. Γιατί όταν κάποιος ταξιδεύει στην άλλη άκρη του Κόσμου για να απολαύσει την μεγαλειώδη φύση, το τελευταίο που θέλει να δει είναι τεράστια πλήθη που συνωστίζονται στα μονοπάτια για να βγουν φωτογραφίες.\nΤο ταξίδι αυτό έχει σύγχρονα αξιοθέατα και πολλά φυσικά μνημεία και εθνικά πάρκα, κάποια από τα οποία απαιτούν πεζοπορία σε μονοπάτια.\nΟι μετακινήσεις γίνονται με μικρό λεωφορείο 12 - 15 θέσεων, γιατί μόνον έστι μπορούμε να μετακινηθούμε στους στενούς δρόμους των πάρκων και να δούμε πράγματα που οι περισσότεροι δεν βλέπουν.\nΚάποιες διανυκτερεύσεις γίνονται σε μικρές πόλεις και εθνικά πάρκα.\nΘεαματικές πόλεις και φολκλόρ στις περιοχές των Ινδιάνων.\nΤο μοναδικό πρόγραμμα που συνδυάζει τα θεαματικότερα πάρκα των ΗΠΑ με τις μεγαλουπόλεις της Καλιφόρνια.\nΑποφυγή πάρκων όπως το Yellowstone, που "βουλιάζουν" από κόσμο.\nΗ υπέροχη παράκτια διαδρομή στην Καλιφόρνια.\nΗ γνωριμία με το συναρπαστικό Λος Άντζελες.\nΗ επίσκεψη στο υπέροχο Σαν Φρανσίσκο.\nΗ γνωριμία με τους παράκτιους βιότοπους του Ειρηνικού.\nΗ εκπληκτική διαδρομή στις ερήμους της Γιούτα.\nΗ διανυκτέρευση στο Μοντερέϋ.\nΗ επίσκεψη στο Antelope Canyon.\nΗ επίσκεψη στις φυσικές αψίδες.\nΗ επίσκεψη στο συγκλονιστικό Bryce Canyon.\nΗ επίσκεψη στο μεγαλειώδες Grand Canyon.\nΜετακινήσεις με μικρό λεωφορείο 12 - 15 θέσεων, γιατί μόνον έτσι μπορούμε να μετακινηθούμε στους στενούς δρόμους των πάρκων και να δούμε πράγματα που οι περισσότεροι δεν βλέπουν.\nΠεριλαμβάνονται οι είσοδοι σε όλα τα εθνικά πάρκα, τα μνημεία και τα μουσεία.\nΑν ποτέ θαυμάσατε και πέρασε από το μυαλό σας η ιδέα να δείτε από κοντά όλα αυτά τα υπέροχα μέρη, που γυρίζονται εκείνες οι φοβερές διαφημίσεις των τσιγάρων, με τους καουμπόϊδες, τα άλογα και τα κόκκινα τοπία, τότε το μακρινό Φαρ Ουέστ σας περιμένει. Ινδιάνικα χωριά, βραχογραφίες, έρημοι και εκπληκτικά φυσικά μνημεία, ανταγωνίζονται τις κοσμοπολίτικες πόλεις της Δυτικής Ακτής, όπου κυριαρχεί ο δυναμισμός και η λάμψη του σινεμά. Το μυθικό El Dorado, περιμένει τον ταξιδιώτη για να του δείξει τον μακρινό κόσμο των Ινδιάνικων θρύλων και των πρώτων πιονιέρων της Δύσης σε ένα ταξίδι, με απίστευτες εναλλαγές και ανυπέρβλητο φυσικό κάλλος.\nΤο πρόγραμμα είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να διεισδύσουμε σε βάθος στο Φαρ Ουέστ και να δούμε τα σημαντικότερα φυσικά μνημεία του, που θεωρούνται από τα ωραιότερα του Κόσμου. Έτσι δεν θα περιοριστούμε μόνο στο Grand Canyon, αλλά και θα επισκεφθούμε μία σειρά από άλλα εθνικά πάρκα, εξίσου σημαντικά, όπως το Zion και το Arches. Θα πάμε σε συναρπαστικούς αρχαιολογικούς χώρους, όπως η Mesa Verde και θα ζήσουμε τη μαγεία των μεγαλουπόλεων της Δυτικής Ακτής.\nΠρόκειται για ένα ταξίδι τόσο πλούσιο σε εντυπώσεις και σε αξιοθέατα, που λίγα ταξίδια συγκρίνονται μαζί του.\nΣυγκέντρωση το πρωί στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης/Αθήνας και πτήση για το Λας Βέγκας. Άφιξη το απόγευμα. Μεταφορά και τακτοποίηση στο κεντρικό ξενοδοχείο μας. Υπόλοιπος χρόνος ελεύθερος για βόλτα στις φωταγωγημένη λεωφόρο Strip με τα διάσημα καζίνο. Διανυκτέρευση.\nΠρωινή ξενάγηση στο Las Vegas, που βρίσκεται στην καρδιά της ερήμου. Αμέσως μετά, αναχώρηση για το St. George στην Πολιτεία της Γιούτα. Διαδρομή μέσα από περίεργα τοπία και άφιξη στην μικρή πόλη του St George, γνωστή για τη μεγάλη κοινότητα μορμόνων. Θα κάνουμε επίσκεψη στο ναό και το μικρό μουσείο της χειμερινής κατοικίας του Brigham Young, ηγέτη και δεύτερου πρόεδρου της εκκλησίας των μορμόνων. Το απόγευμα θα κατευθυνθούμε στο μικρό χωριό Kanab, δίπλα στο εθνικό πάρκο του Grand Canyon, ένα από τα σημαντικότερα του Κόσμου. Διανυκτέρευση.\nΠρωινή αναχώρηση για το κοντινό εθνικό πάρκο Bryce Canyon, που για πολλούς είναι το ωραιότερο από τα εθνικά πάρκα της Αμερικής. Μονοπάτια στριφογυρίζουν ανάμεσα από φυσικούς κόκκινους πέτρινους πύργους και σκουροπράσινες συστάδες πεύκων, προσφέροντας μοναδικές εμπειρίες στον επισκέπτη. Αφού πάμε στο ενημερωτικό κέντρο του πάρκου, θα περπατήσουμε μέχρι τους κατακόρυφους γεωλογικούς σχηματισμούς, που θυμίζουν καμπαναριά και γοτθικούς ναούς. Εδώ θα απολαύσουμε και ένα από τα μαγικότερα ηλιοβασιλέματα στο περίφημο “Αμφιθέατρο”. Μεταφορά στο γειτονικό χωριό Bryce. Tακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Διανυκτέρευση.\nΣήμερα θα πάρουμε τον Δρόμο 12, έναν από τους ωραιότερους της Βόρειας Αμερικής. Θα διασχίσουμε ερημικές εκτάσεις και θα δούμε τα περίφημα τοπία του Φαρ-Ουέστ με την εναλλαγή δασών και αμμόλοφων και θα περάσουμε από στενούς δρόμους και απότομα φαράγγια. Πρόκειται για μια από τις πιο άγριες αλλά και ωραιότερες γωνιές του Φάρ Ουέστ. Στη διαδρομή μας θα σταματήσουμε στο εθνικό πάρκο Capitol Reef, όπου θα δούμε τις αρχαίες Ινδιάνικες ζωγραφιές πάνω στους βράχους. Στη συνέχεια, θα φωτογραφήσουμε τις κατάμαυρες ηφαιστειακές εκτάσεις κοντά στο Hanksville. Το απόγευμα, άφιξη στη μικρή πόλη Moab που κατοικείται από Μορμόνους και είναι το κέντρο όλων των δραστηριοτήτων στην περιοχή. Περιήγηση του γειτονικού πάρκου Canyonlands, με επίσκεψη στη φυσική αψίδα Mesa Arch. Επιστροφή στο Moab. Διανυκτέρευση.\nΜετά το πρωινό θα μεταφερθούμε στο εθνικό πάρκο Arches, για να εξερευνήσουμε τον συναρπαστικό κόσμο των φυσικών πέτρινων αψίδων, γεωλογικό φαινόμενο μοναδικό στον Κόσμο. Τεράστιες αψίδες έχουν διαμορφωθεί από την διαβρωτική ενέργεια του ανέμου και δημιουργούν ένα ‘‘εξωγήινο’’ τοπίο. Αποκορύφωμα είναι η πεζοπορία μέχρι τη διάσημη “Εύθραυστη Αψίδα”, από τα πιο πολυφωτογραφημένα αξιοθέατα της Αμερικής. Επιστροφή στο Moab. Διανυκτέρευση.\nΑφήνουμε το Moab σήμερα και κατευθυνόμαστε νότια προς την Κοιλάδα των Μνημείων (Monument Valley), γνωστή για τις ινδιάνικες κοινότητες της και για τα συγκλονιστικά τοπία της. Εδώ επικρατούν οι ινδιάνοι Ναβάχο, που θα μας οδηγήσουν μέσα στην κοιλάδα με αυτοκίνητα 4x4. Το απόγευμα συνεχίζουμε για την πόλη Page, κοντά στη λίμνη Powell. Η λίμνη Powell δημιουργήθηκε από το μεγάλο φράγμα του ποταμού Colorado και προσφέρει το αξέχαστο θέαμα των κόκκινων βράχων που αντανακλώνται στα γαλάζια νερά της. Διανυκτέρευση στο Page.\nΠρωινή εκδρομή στο καταπληκτικό Antelope Canyon, ένα στενό κατακόκκινο φαράγγι, που αποτελεί έναν από τους πιο περίεργους και σπάνιους γεωλογικούς σχηματισμούς του πλανήτη. Συνεχίζουμε για το συγκλονιστικό Grand Canyon, αλλά από τη νότια πλευρά που προστατεύεται από την UNESCO. Θα περπατήσουμε κατά μήκος του γιγαντιαίου φαραγγιού, για να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα που κάθε λεπτό αλλάζει τα χρώματα των πετρωμάτων γύρω μας. Άφιξη στο γειτονικό Tusayan, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο και διανυκτέρευση.\nΤο πρωί θα συνεχίσουμε τη γνωριμία μας με το εκπληκτικό Grand Canyon, και θα αφιερώσουμε όλο το πρωινό στο μοναδικό αυτό θαύμα της φύσης. Θα περπατήσουμε κατά μήκος του Δυτικού άκρου (West Rim), για να έχουμε μια πλήρη άποψη του τοπίου, που αλλάζει κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα για προαιρετική πτήση με ελικόπτερο πάνω από το εθνικό πάρκο. Το απόγευμα θα διασχίσουμε την έρημο με κατεύθυνση το Kingman, ακολουθώντας μεγάλα τμήματα του μυθικού Δρόμου 66, όπου θα σταματήσουμε στη διαδρομή για φωτογραφίες. Άφιξη στο Kingman / Lake Havasu και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Διανυκτέρευση.\nΜετά το πρωινό, θα διασχίσουμε την περίφημη έρημο Mojave, με κατεύθυνση τις ακτές της Καλιφόρνια και το χαώδες Λος Άντζελες, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αμερικής. Ακολουθώντας τον μυθικό Δρόμο 66, θα σταματήσουμε στη διαδρομή για φωτογραφίες και το απόγευμα θα φτάσουμε στη μεγαλύτερη σε έκταση πόλη του Κόσμου. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας και διανυκτέρευση.\nΠρωινή γνωριμία με το Λος Άντζελες, που έχει ημιτροπικό κλίμα και είναι η παγκόσμια πρωτεύουσα του κινηματογράφου και της μουσικής, με αποστάσεις απίστευτες. Θα επισκεφθούμε το λαμπερό Χόλυγουντ, και την ομώνυμη λεωφόρο, όπου έχουν αφήσει τα ίχνη τους οι αστέρες του σινεμά, την φημισμένη Λεωφόρο της Δύσης και το ωραιότερο μέγαρο μουσικής στον Κόσμο, το Walt Disney Concert Hall. Το απόγευμα προαιρετική επίσκεψη στα περίφημα Universal Studios, για να δούμε από κοντά πως γυρίζονται οι ταινίες. Μεγάλες ατραξιόν όπως “τα Σαγόνια του Καρχαρία”, ο Κινγκ Κονγκ και άλλα φιλμ θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον μας. Επιστροφή στο ξενοδοχείο. Διανυκτέρευση.\nΣυνεχίζουμε τη γνωριμία μας με το Λος Άντζελες, πηγαίνοντας στο εκκεντρικό όσο και πλούσιο Beverly Hills όπου ζουν οι πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη μας. Συνεχίζουμε με την παραλία Malibu, με τις πολυτελείς βίλες πάνω στο κύμα. Το μεσημέρι, αναχώρηση για την πασίγνωστη Σάντα Μπάρμπαρα, πρωτεύουσα της ομώνυμης κομητείας, στην ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού. Η Σάντα Μπάρμπαρα είναι μια από τις πιο κοσμοπολίτικες και γοητευτικές πόλεις της Αμερικής και φημίζεται για τον πλούτο της, τις παραλίες αλλά και για το καλό της κλίμα. Εδώ θα έχουμε χρόνο ναα περπατήσουμε στο κέντρο της πόλης με τα παλιά ισπανικά κτίρια. Στη συνέχεια αναχώρηση για το Pismo Beach. Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Διανυκτέρευση.\nΔεύτερη ημέρα στις ακτές της Καλιφόρνια σήμερα και θα ακολουθήσουμε μια από τις ωραιότερες παράκτιες διαδρομές του Κόσμου, τον Πολιτειακό Δρόμο 1, ή αλλιώς El Camino Real, που ακολουθεί κατά μήκος την ακτή. Σε κάποια σημεία ο δρόμος είναι τόσο στενός που απαγορεύεται η προσπέλαση σε μεγάλα οχήματα. Θα περάσουμε τοπία απίστευτα, με κατακόρυφες πλαγιές που χάνονται στα βάθη του ωκεανού, δραματικούς γκρεμούς που στολίζονται από κωνοφόρα και σεκόγιες και απομονωμένες παραλίες όπου βρίσκουν καταφύγιο μεγάλα θαλάσσια θηλαστικά, όπως φώκιες και θαλάσσιοι λέοντες. Στάση στο πολιτειακό πάρκο Piedras Blancas, για να παρατηρήσουμε τις μεγάλες φώκιες-ελέφαντες. Αναλόγως με το χρόνο, θα κάνουμε στάση για να δούμε το Κάστρο του Βαρόνου Hearst. Μετακινούμενοι δίπλα στην ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού, θα συνεχίσουμε για το Carmel, μια υπέροχη μικρή παραθαλάσσια πόλη, κτισμένη μέσα στο πράσινο και πόλος έλξης εκατομμυριούχων που εδώ έχουν τις επαύλεις τους. Το απόγευμα θα φτάσουμε το γοητευτικό Monterey, τόπο διαμονής πάμπλουτων Αμερικανών αλλά και διανοούμενων απ’ όλο τον Κόσμο. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο και διανυκτέρευση.\nΠρωινή περιήγηση του Μοντερέυ. Από την εποχή των Ινδιάνων Ohlone, που κατοικούσαν σ’αυτές τις άγριες ακτές από τον 6ο αι. ως την αποικιακή περίοδο, το Μοντερέυ είχε γίνει διάσημο για το φυσικό του λιμάνι. Θα δούμε την ιστορική εκκλησία Presidio του 1795, όπου ήταν και η αρχική έδρα της ιεραποστολής. Συνεχίζουμε για το ονειρικό Σαν Φρανσίσκο, όπου θα φτάσουμε το μεσημέρι. Θα ξεκινήσουμε για μια γνωριμία με την ομολογουμένως ωραιότερη πόλη της Βόρειας Αμερικής. Μεταξύ των άλλων, θα δούμε τον λόφο Telegraph Hill, το εντυπωσιακό Δημαρχείο, τους κεντρικούς δρόμους με τα γραφικά τραμ και την Κινέζικη συνοικία, μεγαλύτερη κινέζικη πόλη εκτός Κίνας. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Απόγευμα ελεύθερο για επίσκεψη στην αποβάθρα Fisherman’s Wharf για να δοκιμάσουμε γιγαντιαία καβούρια, και άλλα θαλασσινά, να επισκεφθούμε κάποιο μουσείο, να κάνουμε αγορές στα πολυκαταστήματα, ή απλώς να κάνουμε βόλτα με τραμ στους πολύχρωμους δρόμους της πιο ζωντανής πόλης των ΗΠΑ. Διανυκτέρευση.\nΣήμερα θα περάσουμε την περίφημη γέφυρα Golden Gate και θα κάνουμε στάση για να δούμε αυτό το θαύμα της μηχανικής. Στη συνέχεια θα επισκεφθούμε το γειτονικό εθνικό πάρκο Muir Woods, για να περπατήσουμε μέσα στο εντυπωσιακό δασωμένο τοπίο, σε βαθύσκια μονοπάτια και ανάμεσα στις γιγαντιαίες σεκόγιες. Επιστροφή στο ξενοδοχείο και υπόλοιπος χρόνος ελεύθερος. Προαιρετικά επίσκεψη με σκάφος για το κοσμοπολίτικο Sausalito, με τις αίθουσες τέχνης και τα κομψά εστιατόρια. Αν κάνετε αυτή την εκδρομή προτείνουμε επιστροφή στο Σαν Φρανσίσκο με το καραβάκι της γραμμής για να απολαύσετε τη θέα. Εναλλακτικά μπορείτε να επισκεφτείτε την πολύχρωμη γκέι γειτονιά Castro. Διανυκτέρευση.\nΣημείωση: Σήμερα είναι η ημέρα που προτείνεται η προαιρετική κατάδυση με λευκούς καρχαρίες στα νησιά Farallon.\nΜεταφορά στο αεροδρόμιο για την πτήση της επιστροφής, μέσω ενδιάμεσων σταθμών. Άφιξη στην Αθήνα/Θεσσαλονίκη τη 16η ημέρα.\n10 - 14 άτομα\nΞενοδοχεία 4* και στα πάρκα 3*\nΠεριηγήσεις, ξεναγήσεις και εκδρομές που αναφέρονται στο πρόγραμμα\nΦόροι τουριστικών χώρων & πάρκων\nAρχηγός από Ελλάδα\nΈντυπο ιστορικό υλικό\nτην αναχώρηση €


Θέμα που προέκυψε με μέλος του Forum και γενικότερη συμπεριφορά στο χώρο που μας φιλοξενεί - Ανακοινώσεις - Cyclist Friends\nΘέμα που προέκυψε με μέλος του Forum και γενικότερη συμπεριφορά στο χώρο που μας φιλοξενεί\nΣυντάχθηκε από Takxu , Ιούν 30 2011 12:32 πμ\nΔημοσιεύθηκε 30 Ιούνιος 2011 - 12:32 πμ\nΜερικές φορές, λέμε ότι " η πολλή Δημοκρατία κάνει κακό" και άλλα τέτοια. Ότι πρέπει να βάζουμε αυστηρά όρια και περιορισμούς γιατί ο κόσμος δεν καταλαβαίνει και πρέπει να υπενθυμίζουμε με επίδειξη δύναμης, κάθε τόσο, τα όρια.\nΔυστυχώς ή ευτυχώς δεν είναι αυτή η βάση πάνω στην οποία λειτουργεί ΑΥΤΟ το forum και όσο κι αν υπάρχουν εγκάθετοι, αγνώμονες, σφυριγμένοι, trolls, μέλη που συμπεριφέρονται ως trolls, αυτό εδώ το Forum συνεχίζει να αυξάνεται και να πληθαίνει γιατί η βάση της λειτουργίας του είναι οι σχέσεις μεταξύ των μελών, οι συμπεριφορές των παλαιότερων, η καλή διάθεση των νέων. Σε τέτοιο βαθμό που όλα τα παραπάνω "μέλη" να μην έχουν λόγω ύπαρξης ή η ζωή τους στην κοινότητά μας να είναι σύντομη.\nΌσο κι αν η εποχή είναι γενικά δύσκολη, όσο κι αν πολλές φορές, με διάφορα που μας συμβαίνουν βλέπουμε το Forum ως μέσο εκτόνωσης, να ξέρετε (και το ξέρετε) ότι οι τακτικές Χίτλερ ποτέ δεν μου άρεσαν και ποτέ δεν τις εφάρμοσα.\nΜαζικές διαγραφές μελών, επιλεκτικά ξεμπροστιάσματα, στοχοποίηση και συγκεκριμένη συμπεριφορά εκ μέρους της διαχείρισης που να δείχνει την έξοδο σχεδόν, αναγκαστικά σε κάποιον ΔΕΝ είναι οι τρόποι που μου αρέσει να λειτουργώ. ΔΕΝ είμαι από τους ανθρώπους που έχουν μάθει στη ζωή τους να δίνουν αξία σε κάτι που δεν έχει ή να προσπαθούν να πάρουν οι ίδιοι αξία ασκώντας εξουσία.\nΝαι έχω το καρπούζι και το μαχαίρι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει για μένα τίποτα.\nΑπό την άλλη όμως, έχω το καθήκον να κρατήσω αυτό το Forum σε σωστή λειτουργία και έτσι υπάρχουν στιγμές που πρέπει να επεμβαίνω. Επεμβαίνω κλειδώνοντας ή σβήνοντας θέματα, εξαντλώντας τα περιθώρια όσο μπορώ ενώ αποφεύγω να κάνω ban και να απαγορεύω την είσοδο σε μέλη εκτός αν αυτό είναι μονόδρομος και μετά από πάρα πολύ σκέψη και πολλές προειδοποιήσεις, σταδιακά και ποτέ με τη μία εκτός τραγικών εξαιρέσεων.\nΤο forum αυτό, αν και ανήκει ουσιαστικά στο Cyclist, θέλω να πιστεύω ότι είναι βήμα ελεύθερης διακίνησης απόψεων σχετικά με το ποδήλατο αλλά και άλλα γενικά, κοινωνικά ζητήματα χωρίς να υπάρχει κάποιου είδους πίεση από τη διαχείριση για αλλαγή.\nΕίναι πολλά τα θέματα που ανοίγονται και θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει ως "ανταγωνιστικά ως προς τα συμφέροντα του Cyclist" αλλά αυτό δεν με απασχολεί. Δεν με απασχολεί γιατί ξέρω, μετά από τόσα χρόνια ότι αυτή η κοινότητα δεν μπορεί να λειτουργήσει με παρωπίδες και μέσα σε κλειστό κύκλο. Γιατί ξέρω ότι αν έχουμε ή θα έχουμε βάλει το λιθαράκι μας για την ανάπτυξη του ποδηλάτου στην Ελλάδα θα είναι γιατί το forum μας λειτουργεί με αυτό τον τρόπο.\nΓιατί ξέρω ότι ο έλεγχος συνειδήσεων και το περιορισμένο πεδίο σκέψης μόνο συρρίκνωση μπορεί να φέρει και γιατί, σε τελική ανάλυση, ένα forum χαρακτηρίζεται από τα μέλη του και αυτά που γράφουν όπως τα γράφουν, αυτά.\nΚάθε τόσο, εμφανίζεται κάποιο νέο μέλος που είναι λίγο off από ότι έχουμε συνηθίσει, έχει λίγο περίεργη αισθητική και πολλές φορές γίνεται ιδιαίτερα ενοχλητικό.\nΑναμένω από τους παλιότερους να μπορούν να διακρίνουν τη διαφορετικότητα αυτή και να πράξουν ως εξής:\nΑρχικά να προσπαθήσουν να δείξουν με σωστό τρόπο στο μέλος αυτό, ως οικοδεσπότες, ότι κινείται σε λάθος δρόμο. Μία, δύο, τρεις φορές είναι αρκετές. ΌΧΙ τριάντα φορές από το κάθε μέλος. Λίγες, συνολικά. Η κοινή λογική είναι ικανή να δείξει τη σωστή συμπεριφορά.\nΑν αυτό δεν είναι αρκετό, αναμένω από τα παλιότερα μέλη, να αδιαφορήσουν στην προσπάθεια του μέλους αυτού να συνεχίσει να κινείται λάθος μέσα στο forum σε μία προσπάθεια να ξεπεραστεί ήρεμα αυτή η τακτική και συμπεριφορά.\nΑν και αυτό δεν είναι αρκετό τότε, έχω τη δύναμη και τη διάθεση να λάβω δράση ώστε να αλλάξω την κατάσταση και είτε να επαναφέρω το άτομο αυτό στην τάξη είτε να του υποδείξω την έξοδο.\nΑυτό που δεν αναμένω είναι:\nΣυνεχείς ειρωνίες, γέμισμα όλων των θεμάτων με σχόλια ΚΑΙ των παλιών μελών που δίνουν τροφή στη διόγκωση του προβλήματος, συμπεριφορές από μέλη που δείχνουν ότι αντί να συνετίσουν το μέλος, πέφτουν οι ίδιοι στην ίδια παγίδα, συνεχόμενες δηλώσεις αγανάκτησης που δεν παρέχουν τίποτα απολύτως στην εκτόνωση της κατάστασης.\nΣας παρακαλώ να βοηθήσετε να κρατήσουμε το επίπεδο της κοινότητάς μας εκεί που είναι και εκεί που συνεχίζει να αυξάνει κάνοντας ρεκόρ κάθε μήνα, από συμμετοχές και επισκέψεις.\nΌσον αφορά το πρόσφατο θέμα που δημιουργήθηκε με ένα μέλος, να ξέρετε ότι υπάρχει δουλειά που γίνεται και προσπαθώ να του δείξω τι είναι σωστό. Έχει ήδη λάβει μια τελευταία ειδοποίηση για να διορθώσει τον τρόπο που γράφει σε κάποια ποστ. Αν αυτό δεν αλλάξει, τότε θα αναγκαστώ να παρέμβω πιο δραστικά. ΜΗΝ τροφοδοτείτε όμως αυτή την αντιπαράθεση.\nΠροσπαθήστε να αμβλύνετε ένα πρόβλημα και όχι να το διογκώνετε. Μόνο έτσι θα συνεχίσουμε και θα βοηθήσουμε να κρατήσουμε την κοινότητά μας στο επίπεδο που πρέπει.\nΜε συγχωρείτε για το μακρύ post μου.\nΚλείνω, παραθέτοντάς σας ξανά τους σκοπούς και όρους χρήσης ώστε να τους φρεσκάρετε ή να τους διαβάσετε ξανά.\nΤο θέμα αυτό κλειδώνεται γιατί δεν υπάρχει λόγος σχολιασμού του. Αν κάποιος θα ήθελε να αναφερθεί στον διαχειριστή μπορεί να μου στείλει PM.\nΕπίσης, για όσο διάστημα υπάρχει αυτή η "ευαίσθητη" περίοδος μετά την αναστάτωση που δημιουργήθηκε, post που θα θεωρούνται ότι "ρίχνουν λάδι στη φωτιά" ή θέματα που ανοίγονται και δεν εξυπηρετούν προς την εκτόνωση θα σβήνονται χωρίς προειδοποίηση ανεξαρτήτως ποιός το ανοίγει και που το γράφει.\nΣας ευχαριστώ που βοηθάτε να κρατάμε το forum μας ενδιαφέρον και σε αυτό το επίπεδο.\nΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ\nΟ Δεκάλογος του καλού Cyclist Friend:\n1.Συστηθείτε λέγοντας λίγα λόγια για τον εαυτό σας ενώ μιλήστε άφοβα και για το ποδήλατό σας.\n2. Χρησιμοποιήστε «Άβαταρ» γιατί δίνει χρώμα και χαρακτήρα στην κοινότητά μας.\n3. Συμπληρώστε περισσότερες πληροφορίες στο προφίλ σας χωρίς όμως να δώσετε πολύ προσωπικές πληροφορίες όπως διεύθυνση κατοικίας και τηλέφωνο.\n4. Χρησιμοποιήστε την "Αναζήτηση" πριν κάνετε κάποια ερώτηση στην κοινότητα, η ερώτησή σας ίσως έχει ήδη απαντηθεί.\n5. Γίνεται σαφείς στις ερωτήσεις σας, θα πάρετε σωστές και χρήσιμες απαντήσεις.\nΑντιπαραθέστε τη γνώμη σας με επιχειρήματα και με κόσμιο τρόπο, ποτέ σε προσωπικό επίπεδο. Τα τηλεοπτικά παράθυρα έχουν κάνει ήδη αρκετή ζημιά στην πολιτισμική μας κληρονομιά. Tip: Πριν πατήσετε το κουμπάκι "Υποβολή", πατήστε το "Προεπισκόπηση". 6. Μια δεύτερη ανάγνωση της δημοσίευσής σας, θα σας "γλιτώσει" από ανούσιες αντιπαραθέσεις και παρεξηγήσεις.\n7. Αποφύγετε τη δημόσια κριτική γιατί ξέρετε ότι τα γραπτά μένουν και αύριο-μεθαύριο θα βρεθείτε εκτεθημένοι. Σας διαβάζει χιλιάδες κόσμος.\n8. Τεκμηριώστε τις απόψεις σας. Ο "τάδε είναι καραγκιόζης", ο "δείνα είναι απατεώνας", "αυτό το ποδήλατο είναι μάπα, ενώ το άλλο είναι super", δεν δίνει καμία χρήσιμη πληροφορία που προσθέτει αξία στην κοινότητά μας.\n9. Προσπαθείστε να συμμετέχετε στις συζητήσεις, ακόμα και αν είστε αρχάριοι και νομίζετε ότι δεν έχετε τίποτα να πείτε. Ακόμα και μια απλή ερώτηση, ή παρατήρηση μπορεί να οδηγήσει σε πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις, ή ιδέες.\n10. Παραμείνετε ευγενικοί και σεβαστείτε τους συνομιλητές σας.


6 Μαρτίου 2019 /0 Comments/in Σχόλια /by antapoΚΡΙΤΗΣ\nΟι δηλώσεις και οι δεσμεύσεις του υποψήφιου δήμαρχου Νάσου Ηλιόπουλου, επιβεβαιώνουν ότι ο γάμος του ΣΥΡΙΖΑ με την άρχουσα τάξη προϋποθέτει το διαζύγιο των επιχειρημάτων του με την κοινή λογική.\nΞεκίνησε με τις κενολογίες για το Airbnb στο οποίο ο Νάσος Ηλιόπουλος θα αντισταθεί ως Δήμαρχος Αθηναίων. Αποφάσισε βλέπετε, ότι είναι προτιμότερο να λύσει το πρόβλημα του Airbnb ως Δήμαρχος (ο οποίος δεν έχει αρμοδιότητα στο συγκεκριμένο θέμα), παρά να το λύσει ως υφυπουργός μιας κυβέρνησης (που όχι μόνο έχει πλήρη αρμοδιότητα, αλλά έκλεισε και τέσσερα χρόνια στην εξουσία). Αυτό το χοντροκομμένο δούλεμα είναι πολύ της μόδας σε όλους τους χώρους, αλλά ο Νάσος (σ.σ. ο λαός αναγνωρίζει τους μεγάλους πολιτικούς με το μικρό τους όνομα) το έχει κλιμακώσει.\nΝα είσαι επί χρόνια κυβερνητικό στέλεχος, να έχεις επιτρέψει στο Airbnb να εκτινάξει τα ενοίκια σε ολόκληρες γειτονιές της Αθήνας, και μετά, ως υποψήφιος δήμαρχος να υπόσχεσαι έλεγχο της βραχυχρόνιας μίσθωσης, θα έπρεπε σε κάνει πιο μαζεμένο.\nΌμως ο Νάσος δεν έχει πρόβλημα.\nΧρημάτισε (με τρομακτική επιτυχία κατά τις δηλώσεις του εαυτού του και του Τσίπρα) γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας και Υφυπουργός Εργασίας. Χθες βγήκε στη δημοσιότητα το έγγραφο μιας διευθύντριας των My Market που στο όνομα του μηνιάτικου των 300 ευρώ και με ευθείες απειλές για απολύσεις, απαιτούσε χυδαία από τους εργαζόμενους να χαμογελούν στον πελάτη. Υπό κανονικές συνθήκες, ούτε μισθοί των 300 ευρώ θα ήταν επιτρεπτοί, ούτε τέτοιες συμπεριφορές θα ήταν ανεκτές, ούτε η συγκεκριμένη αλυσίδα θα την έβγαζε καθαρή (με υποκριτικές επανορθώσεις). Είτε το ΣΕΠΕ, είτε το Υπουργείο Εργασίας, θα είχαν ήδη πάρει μέτρα. Και όποιος χρημάτισε πολιτικός προϊστάμενος εκεί, θα όφειλε τουλάχιστον να προβληματίζεται.\nΌχι όμως ο Νάσος.\nΤο νέο χτύπημα του Νάσου στην κοινή λογική, στην νοημοσύνη του ακροατηρίου του και στην ψυχική υγεία ημών των υπολοίπων, είναι η διαχείριση των απορριμμάτων. Δήλωσε -από τη Φυλή που βρέθηκε- ότι «ο Χρόνος μετράει αντίστροφα: ο ΧΥΤΑ Φυλής κλείνει το 2020». Συμπλήρωσε βέβαια πονηρά, ότι «ο Δήμος Αθηναίων δεν διαθέτει ένα σύγχρονο τοπικό σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων, ενώ η υλοποίηση του στόχου του ΕΣΔΑ για ανάκτηση του 75% και ταφή του 25% των αποβλήτων, ως το 2020, έχει καταστεί ανέφικτη», ώστε να ρίξει την ευθύνη στο Δήμο.\nΦυσικά και ο Δήμος Αθηναίων και κάθε Δήμος έχει ευθύνες.\nΌμως, η διαχείριση των απορριμμάτων κεντρικά για το λεκανοπέδιο, είναι ευθύνη της Περιφέρειας Αττικής, υπό το πλαίσιο που ορίζει η νομοθετική εξουσία. Ευθύνη των Δήμων είναι να ορίσουν τοπικά σχέδια διαχείρισης, στο πλαίσιο όμως του ΠΕΣΔΑ, του Περιφερειακού Σχεδιασμού για τη Διαχείριση των Αποβλήτων που ψηφίστηκε από την Περιφέρεια.\nΕντελώς τυχαία, τόσο η νομοθετική εξουσία, εδώ και τέσσερα χρόνια, όσο και η Περιφέρεια Αττικής, εδώ και τεσσεράμισι χρόνια, ελέγχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η δε καθ’ ύλην αρμόδια για τη διαχείριση των απορριμμάτων (άρα και για το έγκλημα που συντελείται επί δεκαετίες στη Φυλή και συνεχίζεται απρόσκοπτα την τελευταία τετραετία) είναι η Ρένα Δούρου.\nΤι έχει κάνει η Ρένα Δούρου για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του κορεσμού της Φυλής; Τι έχει κάνει η Περιφέρεια Αττικής, καθώς και η κυβέρνηση;\nΌ,τι ακριβώς έκαναν και οι προηγούμενοι: Επεκτείνουν τον ΧΥΤΑ Άνω Λιοσίων – Φυλής όλο και περισσότερο.\nΗ διοίκηση Δούρου ψήφισε έναν ΠΕΣΔΑ που δεν όριζε νέες χωροθετήσεις για ΧΥΤΥ, οδηγώντας έτσι αναγκαστικά σε διαρκείς επεκτάσεις της χωματερής που πνίγει τη Δυτική Αττική. Με την πολιτική και της κυβέρνησης και της Περιφέρειας, ακυρώνεται στην πράξη η αποκεντρωμένη διαχείριση, που όφειλε να δίνει έμφαση στην πρόληψη, στην επαναχρησιμοποίηση και στην προδιαλογή των υλικών, ενώ δεν υπάρχει ούτε καν σκέψη για εναλλακτικές υποδομές που θα επιτρέψουν την ελάφρυνση της Φυλής.\nΚατόπιν τούτων, έρχεται ο Νάσος να μας προειδοποιήσει ότι ο ΧΥΤΑ της Φυλής οδηγείται σε κορεσμό. Μόνο που οι κατεξοχήν υπεύθυνοι για τη σημερινή διαχείριση του προβλήματος είναι η κυβέρνηση και η Περιφέρεια. Δηλαδή το κόμμα του. Και σκόπιμα και συνειδητά έχουν αρνηθεί να κάνουν βήματα προς τη λύση του. Φέρνοντας, ως «λογική» και «αναπόφευκτη» τελικά λύση, την καύση και την ιδιωτικοποίηση. Στην οποία βέβαια, ο Νάσος θα είναι ενάντια ως Δήμαρχος, αλλά ως εξέχον στέλεχος της εκτελεστικής εξουσίας θα την επιτρέπει (με όσα κάνει και με όσα παραλείπει).\nΑν ο Νάσος Ηλιόπουλος ήταν ειλικρινής, θα ζήταγε την ψήφο των Αθηναίων επειδή είναι πιο γλυκομίλητος από τον Μπακογιάννη. Ή επειδή το μούσι του είναι καλύτερο από του Γερουλάνου. Ή επειδή αντιγράφει μέχρι κεραίας τα λογότυπα και τα εικαστικά της καμπάνιας της Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ.\nΌχι όμως επειδή θα κάνει ως δήμαρχος όσα δεν έκανε ως κυβερνητικό στέλεχος, ως υφυπουργός ή ως ΣΥΡΙΖΑ στην Περιφέρεια.\nTags: Αυτοδιοίκηση, Νάσος Ηλιόπουλος, ΣΥΡΙΖΑ\nΗ τακτική ήττας του ΚΚΕ για το Δήμο της Πά... 8η Μάρτη 2019 : Δεν υπάρχει επανάσταση χωρίς...


Το ιστορικό μιας ώρας: Πότε εφαρμόστηκε η θερινή ώρα στην Κύπρο\nΤο ιστορικό μιας ώρας: Πότε εφαρμόστηκε η θερινή ώρα στην Κύπρο από ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ article http://politis.com.cy/article/to-istoriko-mias-oras-pote-efarmostike-i-therini-ora-stin-kipro Πώς έζησε η Κύπρος τη μετακίνηση των 60 λεπτών… Δείτε μία σειρά επιλεγμένων ντοκουμέντων από αρχεία εφημερίδων από το 1940 έως το 1997. 09.09.2016 18:17\nΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 09.09.2016\nΠώς έζησε η Κύπρος τη μετακίνηση των 60 λεπτών… Δείτε μία σειρά επιλεγμένων ντοκουμέντων από αρχεία εφημερίδων από το 1940 έως το 1997.\nΜε αφορμή την απόφαση της Τουρκίας να διατηρήσει τη θερινή ώρα σε ολόκληρη τη διάρκεια του έτους προκειμένου να επωφεληθούν οι πολίτες από την ηλιοφάνεια, κάτι που θα ισχύει και στα κατεχόμενα με αποτέλεσμα βορράς και νότος στην Κύπρο να έχουν μία ώρα διαφορά, το politis.com.cy ανέτρεξε στην ιστορία και βρήκε στα αρχεία των εφημερίδων του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών πότε εφαρμόστηκε η θερινή ώρα για πρώτη φορά στο νησί μας.\nΣύμφωνα λοιπόν με τις εφημερίδες της εποχής, στις 8 Ιουλίου 1940, κυκλοφόρησε έκτακτη έκδοση της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως η οποία προνοούσε πως η θερινή ώρα στην αποικία προηγείται κατά τρεις ώρες αντί δύο του χρόνου του Αστεροσκοπείου Γρήνουιτς. Η νέα ώρα εφαρμόστηκε από τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας και είχε ισχύ μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1940.\nΓια πολύ μεγάλη περίοδο, όπως διαπιστώσαμε, που ενδεχομένως να κράτησε μέχρι και την Ανεξαρτησία καθώς οι Βρετανοί αποικιοκράτες εφάρμοζαν κάθε χρόνο την θερινή ώρα, όλες οι ανακοινώσεις που γίνονταν, είτε αφορούσαν εκδηλώσεις είτε προσκλήσεις γάμου, έκαναν αναφορά ότι η εκδήλωσή τους, που γινόταν κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, αφορούσε τη θερινή ώρα.\nΤο 1941 η θερινή ώρα εφαρμόστηκε νωρίτερα και συγκεκριμένα στις 21 Μαρτίου μέχρι και τις 31 Οκτωβρίου του ιδίου έτους.«Από αύριο ο πρωινός μας ύπνος λιγοστεύει κατά μία ώρα. Γινόμαστε όλοι ‘’φρόνιμα παιδιά’’ τόσο που πάμε σπίτι να κοιμηθούμε με τις κότες έγραφαν χρονογράφοι της εποχής.Επίκαιρο ευθυμογράφημα του 1944 επικαλούμενο την αναστάτωση που προκλήθηκε από την υιοθέτηση της θερινής ώρας μεταξύ των Κυπρίων γράφει μεταξύ άλλων πως δεν θα έπρεπε να την λένε θερινή αλλά ανοιξιάτικη μιας και εφαρμόζεται την άνοιξη.\nΜε βάση τα αρχεία που εντοπίσαμε, εικάζουμε πως η θερινή ώρα ίσχυσε μέχρι την Ανεξαρτησία και την κατάργηση της Αποικιοκρατίας. Για να εμφανιστεί ξανά στις ελεύθερες περιοχές το 1976 με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Τον Φεβρουάριο του 1976 το υπουργικό Συμβούλιο υπό την προεδρία του Μακαρίου ενέκρινε την εισαγωγή στην Κύπρο της θερινής ώρας από τις 10 Απριλίου μέχρι τις 10 Οκτωβρίου.\nΣτα κατεχόμενα ωστόσο η θερινή ώρα ίσχυσε έναν χρόνο προηγουμένως και συγκεκριμένα το 1975 για να συνάδουν τα ρολόγια, όπως έγραφε ο τουρκοκυπριακός Τύπος με την ώρα της Τουρκίας.\nΗ εφαρμογή τη θερινής ώρας στις ελεύθερες περιοχές το 1976 προκάλεσε αντιδράσεις. Ένας δικηγόρος, ο Αγαμέμνων Ξενοφώντος από την Λευκωσία έγραφε σε επιστολή του η οποία δημοσιεύτηκε στον Τύπο: «(…) Πιστεύω ότι το θέμα τούτο είναι πάρα πολύ σοβαρό με διάφορες και ίσως περίπλοκες επιπτώσεις».\nΠροφανώς λόγω των αντιδράσεων το 1977 δεν άλλαξε η ώρα. Τον Μάιο του 1977 ο τότε υπουργός Εμπορίου Αντώνης Πιερίδης δήλωσε σε απάντηση βουλευτή που αναγνώστηκε στη Βουλή πως τον προηγούμενο χρόνο πειραματικά εφαρμόστηκε η θερινή ώρα. Σε σύσκεψη διαφόρων φορέων, όπως είπε, «γενικά επικράτησε η άποψη ότι καμιά ουσιαστική ωφέλεια δεν προέκυψε από την αλλαγή της ώρας κι έτσι το πείραμα δεν πρόκειται να επαναληφθεί». Τη σχετική απόφαση είχε πάρει το Υπουργικό Συμβούλιο στις 2 Δεκεμβρίου.\nΤον Ιανουάριο του 1980 η θερινή ώρα κατακτά ολόκληρη την Ευρώπη και γίνεται θεσμός σύμφωνα με τον Τύπο αφού με τη νέα σεζόν θα εφαρμοζόταν σε 20 χώρες. Η ώρα θα άλλαζε στις 6 Απριλίου σε δέκα χώρες ταυτόχρονα.\nΈτσι η θερινή ώρα επανήλθε και στην Κύπρο. Το υπουργικό Συμβούλιο επί Σπύρου Κυπριανού αποφάσισε το 1980 ότι στις 6 Απριλίου του ίδιου χρόνου, ίδια μέρα με τις άλλες 10 χώρες της Ευρώπης ώστε να συμβαδίζει με την υπόλοιπη Ευρώπη, τα ρολόγια θα πήγαιναν μια ώρα μπροστά. Η θερινή ώρα είχε ημερομηνία λήξης την 28η Σεπτεμβρίου.\nΟι καταστηματάρχες της ΠΟΒΕΚ τάχθηκαν εναντίον της απόφασης.\nΣύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής που σχολίαζαν την ταυτόχρονη εφαρμογή της θερινής ώρας στην Ευρώπη ανέφεραν «Τόσο για την εξοικονόμηση ενέργειας όσο και για άλλους σκοπούς (οικονομικούς και κοινωνικούς) οι περισσότερες χώρες του κόσμου έχουν υιοθετήσει το θεσμό ιδίως μετά τον τετραπλασιασμό της τιμής των πετρελαιοειδών το 1974 και της κατά 160% νέας αύξησης κατά την περίοδο 1980-1981. Σύμφωνα με έγγραφο του Συμβουλίου της Ευρώπης, αναφέρει ρεπορτάζ της εποχής, τα πλεονεκτήματα από τη θερινή ώρα είναι η εξοικονόμηση ενέργειας. Ουσιαστικά μία επιπλέον ώρα φωτός…\nΈκτοτε εφαρμόζεται ανελλιπώς και στην Κύπρο η θερινή ώρα όπως και σε σχεδόν όλο τον κόσμο. Η αλλαγή της ώρας στην Κύπρο γίνεται τις ίδιες μέρες και ώρες με την Ευρώπη. Πλέον η αλλαγή της ώρας γίνεται σύμφωνα με οδηγία της ΕΕ που υποχρεώνει όλα τα κράτη μέλη να τηρήσουν τη θερινή ώρα από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου στη 1 π.μ. ώρα Γκρίνουϊτς (GMT) μέχρι και τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου του ίδιου έτους πάλι στη 1 π.μ. ώρα Γκρίνουϊτς (ώρα Κύπρου 3 π.μ.). Επομένως η αλλαγή είναι ταυτόχρονη για όλα τα κράτη μέλη τα οποία έχουν υιοθετήσει το μέτρο. Αν και κατά καιρούς ακούστηκαν διαμαρτυρίες. Το 1997 η Αστρονομική Εταιρεία Κύπρου έλεγε πως «ότι συμβαίνει στην Ευρώπη δεν είναι και το καλύτερο για την Κύπρο».\nΘερινή ώρα Κύπρος Ευρώπη Κατεχόμενα Τουρκία Τουρκοκύπριοι\nΑποτυχία σύγκλισης και στο ωρολογιακό


Τραγωδία στο Ισραήλ: Βίντεο σοκ από τη θρησκευτική γιορτή - Simerinos.gr\nΤραγωδία στο Ισραήλ: Βίντεο σοκ από τη θρησκευτική γιορτή\nΣοκ προκαλεί το βίντεο που δημοσίευσε στο Twitter η DW, στο οποίο φαίνεται πως ξεκίνησε η θρησκευτική γιορτή με τα 30.000 άτομα βόρεια του Ισραήλ, στη πόλη Μερόν και φτάσαμε στην τραγική κατάληξη με δεκάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες.\nΦωτιές για ντεκόρ, χοροί και δεκάδες άντρες πιασμένοι χέρι χέρι διασκέδαζαν στο θρησκευτικό προσκύνημα των υπερορθόδοξων Εβραίων στο όρος Μερόν.\nΉταν η μέρα του έτους που περίμεναν πως και πως για να γιορτάσουν. Για να ευχαριστήσουν τον Θεό τους.\nΔυστυχώς όμως η γιορτή μετατράπηκε σε τραγωδία και ο παράδεισος τους σε… κόλαση.\nΤα πλάνα σοκάρουν.\nΔηλώσεις-σοκ από αυτόπτες μάρτυρες\nΠροηγούμενο άρθροUEFA: Αρκετά με όλους αυτούς τους δειλούς των social media που εξαπολύουν ρατσιστικές επιθέσεις\nΕπόμενο άρθροLIVE: Ολυμπιακός – Ούιπεστ