Το μπουρίνι (διήγημα του Κώστα Μάκιστου) « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\nΑλχημιστές και μέταλλα, και πάλι για τις λέξεις της χημείας »\nΤο ζό, ένας σταχτύς γάιδαρος, θα τα κόντευε τα είκοσι πέντε του. Κατάκορφα στο κεφάλι, είχε και αυτός το καπέλο του για την καλοκαιριάτικη κάψα: ένα κομμάτι από την παλιά, σπιτική ψάθα, με δύο τρύπες, απ’ όπου περνούσαν τα αφτιά, και με σπάγκο που έδενε κάτω από τον λαιμό. Το ζο ήταν αχαμνό. Μαδημένη, σαν καμουτσί, η ουρά. Στα λαγόνια, ξεπετιόνταν τα κόκκαλα. Τα κατσιασμένα τ’ αυτιά έγερναν πλαγινά. Και τα δύο μεγάλα, ειρηνικά μάτια του, κάθε λίγο και γλάρωνα. Όλο και γλάρωναν.\n– Άντε δα!… Με το μεσημεριάτικο λιοπύρι βγαίνει τ’ αλώνι. Πώς το ξέρεις για!…\nΒδομάδα, σωστή τώρα, που αλώνιζαν. Οι δυο τους, μονάχοι, ξάκρη του κάμπου, κοντά στο αποξηραμένο, ανάβαθο ρέμα. Οι θημωνιές δεν ήταν πολλές. Καμιά σαρανταριά δεμάτια, κι ούτε να πεις από κείνες τις θημωνιές τις βαριές και ασήκωτες. Συλλογιέται και αναθυμάται:\n«Κείνη τη χρονιά, πούχαμε, με τον γιο μου, νοικιασμένα χωράφια στη Ζίγρα… Τι δεματάρες θεριωμένες, κείνη τη χρονιά!… Είχαμε άμα και ζα στα χέρια μας. Δυο φοράδες, κοπελιές ακούραστες. Και το μουλάρι, τον Καψάλη, που πετούσαν φωτιές τα πέταλά του…»\n-Σένα, σ’ είχαμε για άλλες δουλειές τότε, γέρο, λέει στο ζο. Μα τάβλεπες δα κείνα τ΄ αλωνίσματα. Μεις χουγιάζαμε, τα ζα χλιμίντραγαν, και τρέχαμε και χορεύαμε πάνου στις θημωνιές. Τα θυμάσαι, γέρο;\nΟ σταχτύς φταρνίστηκε και πετρώθηκε στον τόπο του, ασάλευτος. Ο ήλιος ανηφόριζε στα κατάκορφά του, κι η ζέστα όλο και άψωνε. Ανάσαινες λιοπύρι από τον αγέρα, αρμύρα και βούρκο από τη γειτονικιά την Αλυκή, και δρωτίλα μόχθου από τα λαγόνια του ζου και τις μασχάλες του ανθρώπου. Παλάμισε πανωτά, έτσι σα χάδι, ο άνθρωπος το σύντροφό του στα καπούλια, ανατράβηξε το σχοινί, το καπίστρι, («άντε και τελεύουμε… άντε!…»), το ζο ανακούνησε οκνά τ’ αφτιά του και ξανάρχισαν τη γύρα.\nΑνθρώπινη ψυχή δε φαινόταν στα γειτονικά χωράφια. Τον είχε βάλει μποστανικά τον κάμπο ο κόσμος. Το ζευγαρισμένο χώμα μαυρολογούσε, και τα μποστανικά ότι κι άρχιζαν να ξαπλώνουν πράσινα κεντίδια στη μαυρογής. Κι έτσι γινόταν πάντα: Τη μια χρονιά στάρι, την άλλη μποστανικά.\n«Ξεκουράζεται με τούτο το χώμα. Παίρνει προζύμι-μαγιά μέσα του για τη σταροχρονιά. Μονάχα εμείς στάρι στο στάρι το πήγαμε αράδα τρεις χρονιές φέτος»\n-Βλέπεις, το ψωμί είναι το θεμέλιο στον άνθρωπο, γέρο!\n«Κείνη, πάλι, την άλλη χρονιά, που βάλαμε μποστάνι με τον γιο μου στον Κακαλά…Τι βλογημένη χρονιά και κείνη!…Σπιθαμή χώμα δεν έβλεπε το μάτι σου. Ξάπλωσαν οι πλώρες, αντάμωσαν και καπλάντισαν τη γης. Σα χαλί φουντωτό. Το μεσονύχτι, άκουγες τριζοβολητά. Μαζεύουν, βλέπεις, τη δροσιά της γης και της νύχτας τα καρπούζια και τη ζαχαρώνουν, και τεζάρουν τη φλούδα τους να την αποθηκιάσουν. Και, κείνη τη χρονιά, καίκια ναύλωσε ο γιος μου και τα φορτώσαμε για τη Χώρα…»\nΓύρα στη γύρα οι δύο γέροι, στο αλώνι, γύρα κι ο νους του ανθρώπου όλο σε κείνα τα παλιά, τα δικά του. Κι όχι πως ήταν όλα χαρούμενα και καλοθύμητα. Είναι πιο πολλά τ’ άλλα που κολλάν και αναλυώνουν, πικρό ρετσίνι στο λαρύγγι σου: Να, τότε που ξέσπασε η ανακατωσούρα στον κόσμο. Κι έγινε πόλεμος, και μάζεψαν τα παλικάρια, κι έφυγε και ο γιος. Νιόπαντρος τριώ μηνών γαμπρός. Και διάβηκαν χρόνια και χρονάκια, και σαν πέρασε η μπόρα, ο γιος δε γύρισε. Χάθηκε στη Μικρασία και κανένας δεν ήξερε να πει, πού και πώς. Κι ύστερα το άλλο: που η νύφη του κλείστηκε στο σπίτι και θωριά ανθρώπου δεν ήθελε να αντικρίσει, μόνο να δέρνεται και να μοιρολογά μερονυχτίς, ώσπου μαράζωσε και πέθανε. Κι άφησε τεσσάρω χρονώ το αγοράκι της, κι εγγονό του, πεντάρφανο. Κι ακόμα και το άλλο: Που ανημπόρεσε κι η δικιά του γριά. Και βογκούσε και την πιλάτευαν σφάχτες και πόνοι και την πήγαν σε σπιτάλια, σε γιατρούς και γιάτρισσες, και κανένας δεν μπόρεσε να την σώσει, και σφάλισε τα μάτια της και τον άφησε κι αυτή. Κι ακόμη και τα άλλα: Που πουλήθηκαν οι φοράδες κι ο Καψάλης και το λιοχτηματάκι, κι έμεινε με τούτο μονάχα το παρτσάδι της γης, ξάκρη του κάμπου, και με τούτον μονάχα το σύντροφο. Κι ακόμα…\nΌμως, όχι. Αυτά δεν θέλει να τ’ αναθυμάται. Κουρνιάζουν μέσα του, ναι, σα μαύρα πουλιά. Τα νιώθει να σαλαγάνε κάποτε στα φρένα του, μα δεν τ’ αφήνει να ξεμυτίσουν . Πάνε να μπήξουν την κρωξιά τους, να σε κάνουν να αρχίσεις μοιρολόγι μαζί τους. Κάνουν να ανοίξουν τις φτερούγες, να σκοτεινιάσουν τον κόσμο, να χάσεις από τα μάτια σου τον ήλιο κι από την ψυχή σου το κουράγιο και την υπομονή, όμως αυτός όλο και τα χουγιάζει, μυστικά και άφωνα, και τ’ αποδιώχνει στα κατάβαθά του κι αναλογιέται τ’ άλλα, τα πρόσχαρα, που τώρα και αυτά, έτσι που τα ξαναφέρνει ο λογισμός, δεν είναι πια γιορταστικά πρόσχαρα, αμή, είναι σαν παλιό παραμύθι, πικρούτσικο, αλήθεια, μα που σου δείχνει φέγγος. Αστρουλάκια που σελαγίζουν στη νύχτα σου.\n«Κείνη τη χρονιά που παντρεύτηκε ο γιος μου…»\nΝαι έτσι πάντα αρχίζουν οι καλές και άγιες θύμησες. Έτσι όπως στο Βαγγέλιο: «Τω καιρώ εκείνω γάμος εγένετο εν Κανά της Γαλιλαίας…».\n«Μπόρες, γέρο, μπόρες… Τον άνθρωπο τον βρίσκουν μπόρες και μπουρίνια. Όσο ζεις, μπόρες και μπουρίνια να απαντέχεις. Συ, άμα, νταγιάντα!…Γιατί;…ρωτάς, γιατί; Να, έτσι!…Να νταγιαντά η καρδιά σου και να μην σκοτεινιάζουν τα μάτια σου… Ρωτάς ακόμα γιατί;… Για τον Έγγονο, μωρέ!…Δεν καταλαβαίνεις; Για τον Εγγονό λέγω!…»\nΤούτα δεν ήταν για το ζο. Ήταν για τον εαυτό του. Και τόχε πάρει συνήθειο να μονομιλά, πότε μυστικά κι από μέσα του, ποτέ φωναχτά, για τόνα και τ’ άλλο που του λάχαιναν ή που αναθυμιόταν. Έτσι γίνεται: Σαν ξεμοναχιαστείς, στα μονομιλήματα το ρίχνεις.\n«Δίκιο είχε το παιδί. Φτερώνεις, και τότε ο τόπος δεν σε χωρά. Λαχταράς. Για μεγάλα πράγματα λαχταράς. Είναι κι παραλήδες οι ξενιτεμένοι πούρχονται και ξεμαυλίζεσαι, κι ο παλιός τόπος δεν σε χωρά…Και τον χάσαμε και τον εγγονό. Πάνε τώρα τρία χρόνια που τον χάσαμε. Μας τον πήρε η Αυστράλια…Τον χάσαμε;…Γιατί λες τον χάσαμε;…Τίποτα δεν έχει κατάδικο του γέρο όσο ζει ο άνθρωπος. Τίποτα δεν έχει καταδικό του, Γέρο, όσο ζει ο άνθρωπος. Τίποτα δεν είναι καταδικό του, και πάλι σα δε σκοτεινιάζει ο νους του, όλα δικά του είναι…Έτσι, κάπως, αλλιώτικα δικά του…»\n– Άντε δα, μην οκνεύεσαι…Άντε μία γύρα ακόμα!\nΟ σταχτύς βόγκηξε. Ένα βογκητό κατάιδια ανθρώπινο. Βόγκηξε και πέτρωσε στον τόπο του. Έριξε κατά κάτου το κεφάλι, κι η ανάσα του ήταν δύσκολη.\n-Απόστασες, λέγω…Ε, τότε, να σχολάσουμε για κολατσιό.\nΑπούντο μεσημέρι θα ήταν. Έβραζε ο τόπος απ’ το λιοπύρι. Στην Αλυκή, η αλισάχνη ασπρογάνιαζε, λεπτόφλουδος, κρουσταλλιένος αφρός, κι έτσουζαν τα μάτια σου να τον τηράς. Έβαλε πρώτα το ζο το ταϊνι: Χλωρασιές, περιπλοκάδες, πολύκομπα, που τάχε συνάξει με τη δροσιά της αυγής, κι άχερο. Γέμισε και τον κουβά με νερό από τη μεγάλη στάμνα.\nΔιπλοπόδισε και κείνος στον ίσκιο, στο μικρό τσαρδάκι πούχε στημένο – τέσσερα πλατανόξυλα μπηγμένα σε τετράγωνο σχήμα, κι αροδάφνες και λυγαριές για σκεπή. Λάδωσε τα χθεσινοβραδινά κουκιά του, μούσκεψε και το αποξεραμένο ψωμί.\nΣαν απόφαγαν, ήρθε και ο σταχτύς για τσαρδάκι. Όμως, λιγοστός είναι ο ίσκιος καταμεσήμερα. Λιγοστός για δυό. Κι ο άνθρωπος σηκώθηκε και πήγε στο αλώνι μονάχος. Ανασκάλεψε με τα χέρια το αλώνισμα. Γιόμισε τις φούχτες του και το κρησάρισε. Ναι, ο καρπός λευτερώθηκε από το τσόφλι του.\n«Καλό, χοντροκούκουτσο και φέτος το στάρι. Το θεμέλιο της χρονιάς σιγούραρε…Μόνο το άχερο θάθελε ακόμα τρίψιμο. Να μπορεί να το μασουλά το ζο, που το πήραν τα γεράματα…»\nΠήρε το λιχνιστήρι και φτιάριζε τις άκρες και της έριχνε καταμεσίς στο αλώνι. Ο σταχτύς είχε διπλοποδίσει χάμου, με το κεφάλι του στο λίγο τον ίσκιο, και νύσταζε. Νύσταζε…\nΔούλεψαν και το απομεσήμερο οι γέροι. ‘Ήρθε και το δειλινό. Δρόσισε ο αγέρας, κι έγινε ασυνήθιστα νοτερός. Κει στον ουρανό, πάνω από το μπουγάζι, μιαν άσπρη γανάδα ξάπλωνε την αράχνη της:\n«Εσύ, τι γυρεύεις, καλοκαιριάτικα, εσύ, κει ψηλά;…»\nΤο αχνό συννεφάκι μια πήγε να μαυρίσει, ύστερα ξέφτιζε, λίγνευε, άπλωνε, ξέφτιζε, ώσπου χώνεψε και χάθηκε μέσα στις τριανταφυλλένιες και χρυσαφιές δόξες του ήλιου που βασίλευε.\n‘Ήλθε η νύχτα, κι έγιναν όλα μαλακά και απίθανα. Ήρθε κι ο ύπνος, που έχουν να λένε πως είναι ο αδελφός του θανάτου. Πάρωρα, ήρθαν και τα όνειρα στον άνθρωπο και γίνονται τώρα, όλα, αλλόκοτα αληθινά. Τόσο αλλόκοτα αληθινά, Θεέ μου!…\n«Το αλώνι στη Ζίγρα στρώθηκε. Πού είναι λοιπόν οι φοράδες κι ο Καψάλης; Γιατί αργούν να φέρουν τα ζα; Και να, ο γιος με το σπαθάτο κορμί και τα σμιχτά φρύδια. Κι ήρθε, λέει, με τα μουσικά όργανα, την κομπανία τα νταούλια. Μαζί του κι η νύφη, η Σανιούλα, η αμυγδαλωμάτα η Σανιούλα. «Άπλου το χέρι πάνω στις θημωνιές, και δώσε όρκο!…», της λέει ο άντρας της. Κι η κόρη απλώνει το χέρι και δίνει τον όρκο:\n«Ορκίζουμαι: να μην του πικράνω ποτέ τη καρδιά του Πατέρα σου. Τ’ ορκίζομαι στις θημωνιές και στα μάτια σου…»\nΟ σταχτύς, που λούφαζε παραδίπλα στο τσαρδάκι, ανασήκωσε το κεφάλι: Τι έπαθε το αφεντικό, αλήθεια, και μιαουρίζει, κι αναρουφάει, και κλαίει μέσα στη νύχτα;\n«Μπου-ού!…Ντουκ, ντούκου, ντουκ…Μπου-ού…παίζουν τα νταούλια. Χλιμιντράν οι φοράδες κι ο Καψάλης, χουγιάζουν γιος και Πατέρας, και ζα κι ανθρώποι τρέχουν και χορεύουν ξέφρενα: («Άντε αλώνι’ αλώνιαα!.. Άντε αλών’ αλώνιαααα!…») πάνω στα στρωμένα δεμάτια. Κι Σανιούλα βγάζει από τον κόρφο της το γαλάζιο μπουχούρι με το ροδόσταμο και ραντίζει το αλώνι και ραίνει γιο και Πατέρα…Μπου-ού…Ντουκ, ντούκου ντουκ….Μπου-ού!…Γυρίζει ύστερα η κόρη, στο μεγάλο, απόδιπλα, σωρό και ξαναραίνει ροδόσταμο. Και τότε, θεόρατες πύρινες γλώσσες ξεπετιούνται από τις θημωνιές και λαμπαδιάζουν ολόγυρα τα πάντα…»\nΞύπνησε, ανατινάχτηκε κι ανακάθησε στα στρωσίδια του: Σκοτύφλα ο ουρανός και στάλες βροχή τον χτύπησαν στο πρόσωπο. Βουή ανέμου από τη θάλασσα, βουή ανέμου από το πευκόδασο. Αστραποβολήματα στο μπουγάζι, μπουμπουνητά στα ουράνια:\n«Καλοκαιριάτικα…Τέτοιο πράμα καλοκαιριάτικα! Θα μουλιάσει το αλωνισμένο μας και θα χασομερίσουμε πάλι…»\nΣηκώθηκε ολόρθος, και στο γυμνό του απανωχέρι άχνισε ζεστή η ανάσα του γέρου. Τον αγκάλιασε από το λαιμό και ένιωθε το κεφάλι του άδειο και το στόμα του να στεγνώνει. Έκαμε να τρέξει κατά το αλώνι. Να κάνει όμως τι; Σταμάτησε και ξαναγκάλιασε το σταχτύ.\nΒροχή κι αγέρας φορτσάριζαν. Το τσαρδάκι τριζοβόλησε και τόειδε, στις απανωτές αναλαμπές, να φτερουγίζει αναμαλλιασμένο. Έτρεξε κι άρπαξε το χράμι. Τόστρωσε κατάραχα στο ζο. Έριξε από πάνω και την παλιά κουβέρτα. Έσυρε κοντά και το σαμάρι. Χώνεψε κι ο ίδιος κάτω από τούτο το τσαντίρι και κάθισε στο σαμάρι. Ο λογισμός συμμαζευόταν από το ξάφνιασμά του, ξανάβρισκε κι η γλώσσα τα μονομιλήματά της. Είπε:\n«Για την ώρα…τίποτα δεν περνά απ’ το χέρι σου για την ώρα…Τι τ’ όφελος, λοιπόν, να φουρτουνιάζουμε κι ελόγου μας;…»\nΈσκυψε, έβγαλε το πρόσωπο από τα σκεπάσματα και τηρούσε έξω στ’ αναλαμπίσματα. Αχερόσκονη τούτσουξε τα μάτια, αχεράκια γαντζώνονταν, τρύπωναν στα λαιμά του, χοροπήδαγαν ανάερα μπροστά του. Ο αγέρας σβούριζε δαιμονισμένα το αλώνισμα. Είπε:\n«Αν προκάνουν και μουσκέψουν, δεν θα τ’ ανεμοσκορπίσει όλα…»\nΤο σβούρισμα χίμηξε σφυρίζοντας καταπάνω του, ο σταχτύς τρίκλισε, τα σκεπάσματα αναποδογυρίστηκαν από το ζο, και κατακουκούλωσαν τον άνθρωπο. Ξανάφτιαξε, με πολύ κόπο, κόντρα στον αγέρα, το τσαντίρι. Ξαναμούλωξε το σαμάρι, έσκυψε κάτω από την κοιλιά του γέρου, χούφτωσε τις άκρες τα σκεπάσματα, κι από την άλλη μεριά, και τα κράτησε γερά. Απόμεινε κάμποσο, έτσι καταχωνιασμένος. Έκανε να ματασαλέψει τα πόδια του ο σταχτύς, κι η παράξενη τούτη η «Κιβωτός», που φυλάγε τ’ ανάστροφα έναν άνθρωπο κι ένα ζο από το μπουρίνι, στράβισε να ξεπαρτσαλακωθεί.\n-Φρόνιμα, λέγω!…Τέτοια ώρα δε μας πέφτει λόγος…\nΤράβηξε σφιχτά κατά κάτω τα σκεπάσματα που κράταγε, και το ζο ξανακόλλησε στη γης. Έβγαλε και πάλι το πρόσωπο από το κουκούλωμα: Τ’ αστραπόβροντα είχαν σταματήσει. Καλμάρισε κι ο αγέρας. Πηχτό τώρα σκοτάδι, και τάριχναν τουλούμπα τα νερά τους τα ουράνια…\nΥστερότερα ήταν που κατέβηκε το ρέμα, ξεχύλισε, ξεμπουκάρησαν στο χτήμα τα νερά και τ’ αποτέλεωσαν όλα…\nΈφεξε η μέρα, κι ουρανός έδειχνε να μην ήταν κείνος του μεσονυχτιού. Λαμπικαρισμένος, γαλάζιος, ολοκάθαρος, κι ο Ήλιος να ξαναγεννιέται με τις δόξες του πάλι.\nΑπό το αθώρητο μακρινό χωριό, έφταναν καμπανίσματα. Κυριακή ήταν η μέρα που ξημέρωσε. Κει πάνω, που ζούσαν οι μαζεμένοι ανθρώποι, στη μεγάλη Εκκλησιά, ο ιερέας έστελνε στον Κύριο τις ικεσίες του:\n«Υπέρ πλεόντων, οδοιπορούντων, νοσούντων, καμνόντων…»\nΟι Άγιοι, στο παλιό εικονοστάσι, στέκονταν αποπνευματωμένοι πάνω στα ζωγραφιστά εικονίσματα. Σταυροκοπιόνταν οι πιστοί και συλλογίζονταν τα καθημερινά τα δικά τους, τα χθεσινά δικά τους, τα σημερινά που πρέπει να είναι ασφαλισμένα δικά τους, «και της Σωτηρίας των ψυχών ημών τω Κυρίω δεηθώμεν».\nΣτον κάμπο, ολοένα και ξεπρόβελναν οι άνθρωποι, που περιτριγύριζαν τα χωράφια τους, να καταμετρήσουν τι ζημιές τους έκανε το χθεσινό μπουρίνι, και ποια κέρδητα τους άφησε η βροχή.\nΆχνιζαν στον Ήλιο τα καταμουλιασμένα ρούχα του μπάρμπα Γιαννακού, και ο σταχτύς παραδίπλα του, μασούσε τις αποθερισμένες καλαμιές του χωραφιού, που μαλάκωσαν με τα νερά.\n-Έ, τί ‘ναι; Τι ξεφωνίζεις;\nΤο εντεκάχρονο αγόρι, γειτονόπουλο, άρχισε:\n-Είπ’ η μάνα μ’, έχις, λέει, γράμμα στν’ πόστα. Τσ’ είπ’ η μάνα μ’, να του πάρου, να στου φέρου, τσ’ είπε, λέει, η Ταχυδρόμους δε μπουρεί να του δώσι’ γιατ’ είνι σφαλισμένου. Τσι πρέπ’ νάσι ατός σ’, λέει, γιατί του γράμμα θάχι’ μέσα σάλλαγμα…\n-Να, σάλλαγμα! Δραχμές…Τσ’ είνι, λέει, απ’ τν’ Αυστράλια.\nΛαμπύρισαν νοτισμένα τα μάτια του Μπάρμπα-Γιαννακού. Παλάμισε στα καπούλια το σταχτύ κι είπε:\n-Δε σου τάλεγα; Ο Εγγονός… Χε!… Έχει την καλή μαγιά του γιου μου, μέσα του ο Εγγονός…\n-Ίιιιι, άχυρα τσι κακό γι Αλτσήηη…ξεφώνισε το αγόρι και απόμεινε να τηρά.\nΑλήθεια, πέρα, στα στεκάμενα, τώρα, νερά της Αλυκής, έπλευε όλο το αλώνισμα της χρονιάς, κι ο αγέρας δε μύριζε πια αρμύρα, αμή μονάχα βούρκο.\nThis entry was posted on 15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 08:41\tand is filed under Διηγήματα, Λογοτεχνία, Μυτιλήνη. Με ετικέτα: Άρης Γαβριηλίδης, Αγία Παρασκευή Λέσβου, Αντώνης Πρωτοπάτσης, Κώστας Μάκιστος, Κώστας Παπαχαραλάμπους. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n102 Σχόλια προς “Το μπουρίνι (διήγημα του Κώστα Μάκιστου)”\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 08:48\nΌμορφο ήταν αυτό.\nΤι όνομα είναι η Σανιούλα;\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 08:53\nΜάκιστος. Θυμίζει το καμένο χωριό της Ηλείας.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 08:56\nΑ, κι έλεγα τι μου θύμιζε το όνομα!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:00\nΕξαίσιο, για μερακλήδες διαβαστερούς\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:08\nμονομιλά, και όχι παραμιλάει\nμονομιλήματα και όχι … παραμιλήματα\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:09\nΚαλημέρα… πολύ ωραίο κείμενο… το ζούσες θαρρείς… Και πολύ όμορφη η ματιά του γέρου…\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:11\nΕξαίρετες εικόνες, ζωντανές! Μυρίζουν οι αλυκές στο βάθος.\nΑς να πάμε για κολύμπι τώρα! Ώρα είναι.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:14\nΚαλός τεχνίτης του Λόγου αλλά υποψιάζομαι ότι αφήνει κάποια περιθώρια αποριών σε πραγματολογικά θέματα..\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:16\nKαλημέρα και ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:19\nΑπό άγνωστες λέξεις:\nπαρτσάδι της γης\nΝα νταγιαντά η καρδιά σου\nη αλισάχνη ασπρογάνιαζε\nστράβισε να ξεπαρτσαλακωθεί.\nστέκονταν αποπνευματωμένοι πάνω στα ζωγραφιστά εικονίσματα\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:21\nΤί όμορφη γλώσσα! Αλήθεια, μερακλήδικο (4). Με βούρκωσε ο… Συμπαθάτε με…\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:24\nήρεμα. Στρωτό το κείμενο κι η γλώσσα και το στόρι\nΣαν από μόνο του κυλάει\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:26\nΤο απούντο το λένε κι οι ψαράδες όταν είναι ακριβώς πάνω από το σημείο που θέλουνε να ψαρέψουνε\nΑλισάχνη πρέπει να είναι η αλισίβα, η στάχτη\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:27\n#10 και παρτσά (parça) το κομμάτι στα τούρκικα.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:29\nΔεν είμαι φαν του είδους -περιγραφές αγροτικής ζωής και δυστυχίας- αλλά το βρήκα αρκετά καλό\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:41\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 10:00\nΝίκο, ευχαριστώ για την δημοσίευση.\n«Πρέπει να είναι φτιαγμένο από τον Αντώνη Πρωτοπάτση». Νομίζω ότι είναι του Μίλτη Παρασκευαίδη, που συνήθιζε να κάνει σκίτσα φίλων του.\n10. Νταγιαντώ, ((Μπαμπινιώτης): δέχομαι αναγκαστικά δυσάρεστη κατάσταση, μαθαίνω να επιβιώνω μαζί της, υπομένω, ανέχομαι, αντέχω, βαστώ, υποφέρω.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 10:11\nΣα ν’ ακούω ιστορίες για τους παπούδες μου από τους γονείς μου. Άλλες οι λεπτομέρειες, ίδια γεύση…\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 10:22\nΣχωρέστε μου την αβλεψία στην πρώτη σειρά του διηγήματος: σχολιάσω αντί του ορθού σκολάσω.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 10:41\n17 Σωστά, του Μιλτη ειναι! Και σε ευχαριστούμε άλλη μια φορά.\n10-14 Το παρτσάδ τυπικό μυτιληνιο: Να φσταν, να φσταν, ένα παρτσαδέλ τσι φτάν (επιθεώρηση, 1938)\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:01\nΠολύ καλογραμμένο κείμενο. Πραγματικά με συγκίνησε. Ίσως το χρειάζονταν πρωί Κυριακής του Σεπτέμβρη.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:03\nΠολύ όμορφο, συγκινητικό και καλογραμμένο.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:13\n«Αστρουλάκια που σελαγίζουν στη νύχτα σου…»\nΤι όμορφη λέξη το «σελαγίζουν»!\nΑναφέρεται στα φώτα των Διόσκουρων?\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:16\n….Είναι κι παραλήδες οι ξενιτεμένοι πούρχονται και ξεμαυλίζεσαι…..\nΚύριε Γαβριηλίδη μήπως στο πρωτότυπο είναι ξεμυαλίζεσαι;\nξεμαυλάω και ξεμαυλίζω δεν έχουμε εμείς.\nμαυλίζω και μαυλάω (ΑM μαυλίζω) [μαύλις (Ι)]\nεξωθώ στην πορνεία, παρασύρω στην ανηθικότητα, εκμεταλλεύομαι πόρνη\n1. κράζω κότες ή άλλα κατοικίδια με ιδιαίτερο κράξιμο για το καθένα\n2. προσελκύω θηράματα με μίμηση τής φωνής τους («σαν τα πουλιά, που τά μαυλίζει ο κράχτης», Καζαντζ.)\n3. πλανεύω, ξελογιάζω.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:23\nΤο «Σανιούλα» δύσκολο να βρεθεί, εκτός αν είναι εφεύρεση.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:34\nΑλισάχνη είναι η αλμυρή πάχνη στα παραθαλάσσια μέρη και δημοφιλές όνομα για ουζερί!\nΜια γνωστή μου τη φωνάζανε Σάνη από Διονυσία.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:35\nΥπάρχει όνομα Μελισσσάνθη ή Μελισσάνη, όπως η νύμφη και η υπέροχη λίμνη της Κεφαλλονιάς.\nΕπίσης η περιοχή Σάνη στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:36\nμαυλάω και μαυλίζω και στα Λευκαδίτικα\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:39\n24. το πρόθεμα ξε- λειτουργεί επιτατικά στο μαυλίζω που έχει τη σημασία 3. πλανεύω, ξελογιάζω\nΤο Σανιούλα το βλέπω να βγαίνει από καμιά Αρσινόη, καμιά Μυρσίνη… (ή κανένα άλλο που δε φαντάστηκα)\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:40\nΔεν είδα το 26 (αρεφρεσάριστος)\nΚαι η Χρυσάνθη δε θα ήταν απίθανο να έγινε Σανιούλα. Έχουν γίνει και πιο εξτρήμ και στις καλύτερες οικογένειες.\n>Υπάρχει όνομα Μελισσσάνθη ή Μελισσάνη\n12 Ιουνίου, 2014 στις 22:27\nΒιολογικά προϊόντα “Η Μελισσάνθη” στο Γέρακα, κι ακολούθησα τη δικιά μου [την μακαρίτισσα β’ Είρήνη] και τη φίλη της, που ήθελε να αγοράσει αλεύρι χωρίς γλουτένη ή κάτι τέτοιο.\nΚαι μου χάλασε η διάθεση, για κάποιους λόγους.\nΜε βλέπει η υπεύθυνη και σαν να περίμενε να της πω κάτι.\n-Μελισσάνθη, η βασίλισσα.\n-Της Ιερουσαλήμ. Ετσι δεν την έλεγαν;\n-Μελισσάνθη είναι το όνομα του καταστήματος βιολογικών προϊόντων, κύριε.\n-Γιάννη έχει και γάλα γαϊδούρας!\nΩχ, αυτό δεν ήθελα ν ακούσω. Αυτό που λένε μερικές αφίσες στο μαγαζί.\n“Γάλα γαϊδούρας”. Κι έχει κάπου 100 ευρώ το λίτρο.\nΩρες είναι να μου βάλει και στο ψυγείο αυτό το πράγμα.\nΚάτι πρέπει να κάνω, επειγόντως.\n-Εχεις πακέτο σήμερα [της Βίκυ Χατζηβασιλείου στον Αλφα].\nΚαι ήταν 9 παρά τέταρτο και δεν προλαβαίναμε να πάμε στο σπίτι.\nΤο γλυτώσαμε το γάλα της γαϊδούρας [τουλάχιστον για σήμερα]\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 11:54\nΓια μένα που έχω παιδικά βιώματα από αγροτικές εργασίες και δύσκολες καιρικές συγκυρίες, πάρα πολύ ωραίο και δυνατό το σημερινό. Ευχαριστούμε Νικοκύρη και Άρη Γ.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 12:04\n23 –> Τι όμορφη λέξη το «σελαγίζουν»!\nΛαμπυριζούσης και σελαγιζούσης της σελήνης παρά λίμνην της Δοϊράνης, εωράκαμεν τους ληστάς. Κράζων δε «σταθήτε, ρε πούστηδες, γαμώ το στανιό σας» και απαντησάντων «κλάσε μας τ’ αρχίδια», απέδρασαν…\nΛου, σέβομαι την γαλατική σου ευγένεια και μόρφωση!\nΑμάρτησα για το σελαγιζούσης, που σου αρέσει πολύ, επαυξημένο και με το λαμπυριζούσης.\nΤαπεινός ικέτης, ζητώ συγχώρεση για το ατόπημα! 🙂\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 12:17\n34. Χαλάλι σου, γέλασα!\nΌμως δε γίνεται να μη μοιραστώ μια ενδιαφέρουσα αναζήτηση της λέξης που μου άρεσε¨:\nΕλύτης –Μαρίνα των βράχων\nΟ Μιλτιάδης Μαλακάσης έγραψε για τον ποταμό Εύηνο ή Φίδαρη :\n«Περνά καβάλα . Ο Φίδαρης σελαγισμός του Ευήνου μου δείχνει τον κλειστόν ανθό τού τραγικού μου κρίνου κι αργότερα ξεφύλλισε στον ποταμό ενός θρόνου»\nΚαι βέβαια ο Εμπειρίκος στην Αργώ.\nΠάω να βρω τους αρχαίους!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 12:26\nΣπουδαίος λογοτέχνης !\nΠαίζει με τις λέξεις, στα όρια της ποίησης, και φτιάχνει ατμόσφαιρες και συναισθήματα.\nΓιατί να είναι, σε μένα τουλάχιστον, άγνωστος; Ρητορικό το ερώτημα.\nΟι άγνωστες λέξεις του δεν ήταν πρόβλημα, ερμηνεύτηκαν άμεσα από τα συμφραζόμενα.\nΣχετικά με «Το σύγνεφο», του Ανδρέα Καρκαβίτσα, άκουσα πραγματική ιστορία από Ζακυνθινό για σταφιδοπαραγωγό που του παρέσυρε όλη τη σοδειά η βροχή. Τρελάθηκε, πήρε το δίκανο και τουφέκιζε τον ουρανό βλαστημώντας τον Θεό!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 12:57\nΣανιουλα πρέπει να είναι το φωναχτο της, που λέει κι η κόρη μου. Αυτό με το οποίο την φωνάζουν. Το βαφτιστικό της μπορεί να είναι οποιοδήποτε απο οσα αναφέρθηκαν μέχρι τώρα.\nΚαταπληκτικό το διήγημα. Κι ανθρώπινο.\nΓια τις λέξεις, που να προκάνω εγώ, όταν τα ξηγάει όλα ο γείτονας. Να βάλω το «ασπρογάνιαζε» που δεν το ξέρω μεν σαν λέξη, αλλά το καταλαβαίνω πλήρως. Γάνα με την έννοια του πολύ λεπτού στρώματος, ίσα ίσα που υπάρχει. Ε, το άσπρο, αφού άσπρο είναι τ’ αλάτι. Και κρυσταλλικό και σε στραβώνει άμα το κοιτάς.\nΚι αφού δεν έχω να πω τίποτα από λέξεις, ας πω για την Αγιαπαρασκευή. Ένα απ’ τα μεγάλα χωριά της Μυτιλήνης, παραδοσιακό αριστεροχώρι, αν και από τα σπίτια που βλέπω πρέπει νάχαν τον τρόπο τους. Πάντως ήταν πρωτοπόροι, Επί τουρκοκρατίας ακόμα είχαν συνεταιριστικά το ελαιουργείο (που σήμερα είναι μουσείο, απ’ αυτά τα θεματικά της πρώην ΕΤΒΑ και νυν τράπεζας Πειραιώς.\nΜε καρναβάλι φημισμένο στο νησί, αν όχι εξίσου με της Αγιάσου, πάντως το συναγωνίζεται (και καρναβάλι πάει να πει σάτιρα κι όχι τόσο μεταμφιέσεις και σίγουρα όχι γυμνό αλλά ναι στ’ «αδιάντρουπα». Φημισμένο και το πανηγύρι του Ταύρου, κάποτε μόνο εκεί είχε ξεμείνει το έθιμο απ’ όλο το νησί κι αργότερα άρχισε να γίνεται κάτι παρόμοιο και σ’ άλλα χωριά στης περιοχής (Πηγή, Μανταμάδος Μυστεγνά).\nΕίναι στην άκρη του κάμπου της Καλλονής, στο κέντρο του νησιού. Η αλυκή είναι στα πόδια του χωριού, Στον κάμπο σήμερα βγάζουν πατάτα και καρπούζια. Για στάρι δεν έχω πάρει χαμπάρι, αλλά έχουν αλλάξει τα χρόνια. Έχει και παραγωγή από άλλα μπαχτσαβανικά, αλλά σε μικρές ποσότητες, για την τοπική κατανάλωση.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 13:32\n38. Πες μας αγαπητέ, περισσότερα για το Πανηγύρι του Ταύρου, το τελετουργικό και το μπουχούρι με το ροδόσταμο!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 13:35\n24: Οχι, «ξεμαυλίζεσαι» λέει στο κείμενο.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 13:49\nΤο αριστούργημα του Μάκιστου και ένα από τα καλύτερα (για να μη πω το καλύτερο) ελληνικά διηγήματα είναι, κατά την γνώμη μου, «ο Τάραχος», που έδωσε τον τίτλο και στη συλλογή διηγημάτων. Το διαβάζω κάθε χρόνο, και κάθε φορά μαγεύομαι από το λεξιλόγιο, τις περιγραφές και την ατμόσφαιρα ενώ διακατέχομαι από έντονη συγκίνηση όταν διαβάζω το εντελώς απροσδόκητο φινάλε, σαν να το διαβάζω για πρώτη φορά. Αν επιθυμεί ο Νικοκύρης, ευχαρίστως να το δακτυλογραφήσω. Είναι όμως λίγο μεγαλύτερο από το «Μπουρίνι» και δεν ξέρω αν το μέγεθός του επιτρέπει εδώ την δημοσίευση.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 14:05\n«Το μπουρίνι» είναι επίσης τίτλος διηγήματος του Καραγάτση από το Μεγάλο Συναξάρι, που σε αντίθεση με το σημερινό, δεν έχει χάπι εντ.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 15:17\nΠολύ καλό διήγημα. Στο τέλος άφησε και μια ηλιαχτίδα να μπει.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 15:32\n«…Τίποτα δεν έχει καταδικό του, Γέρο, όσο ζει ο άνθρωπος. Τίποτα δεν είναι καταδικό του, και πάλι σα δε σκοτεινιάζει ο νους του, όλα δικά του είναι…Έτσι, κάπως, αλλιώτικα δικά του…»\nΠόση αλήθεια σ΄αυτές τις απλές φράσεις!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 15:46\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 17:18\n41: Ναι, αν είναι εφικτό, κύριε Γαβριηλίδη και Νικοκύρη, θα θέλαμε να το διαβάσουμε.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 17:33\nΠερί ορέξεως ουδείς λόγος, αλλά θα το πώ ξεκάθαρα: ΔΕΝ άρεσε στο Επιτελείο μας το «Μπουρίνι» του Μάκιστου, κυρίως λόγω της επιτηδευμένα μαλλιαρής γλώσσας του, που δεν διαβάζεται με τίποτα στην εποχή μας.. Αντίθετα, «Ο Τάραχος» του Μάκιστου είναι θαυμάσιο διήγημα, όπως λέει και ο κ. Γαβριηλίδης στο σχόλιο 41.\nΜε την ευκαιρία, ας μάς επιτραπεί να θέσουμε μιά σειρά ερωτημάτων στους κ.κ. Άρη Γαβριηλίδη + Νίκο Σαραντάκο, διότι ουδείς άλλος σχολιαστής θα τολμήσει να τα θέσει, είτε από φόβο, είτε από άγνοια…\n1) Γιατί μάς κρύψανε ότι ο Μάκιστος ήταν παπαδοπαίδι (γιός του παπα-Χαράλαμπου Ματζάρη) κι ότι αποφοίτησε από το Ιεροδιδασκαλείο της Σάμου; Μήπως για να μήν επιβεβαιωθούν όσοι υποστηρίζουν ότι πάντα η Ορθόδοξος Εκκλησία εν Ελλάδι λειτουργούσε ως φροντιστήριο παραγωγής στελεχών για το ΚΚΕ;\n2) Γιατί δεν μάς λένε για ποιόν λόγο ο Μάκιστος αρνήθηκε το επώνυμο του πατρός του (Ματζάρης) και πήρε το Παπαχαραλάμπους; Μήπως επειδής ο παπα-Χαράλαμπος Ματζάρης ήτο δεξιός και βασιλόφρων;\n3) Γιατί μάς κρύβουν ότι ο Μάκιστος ΟΥΔΟΛΩΣ διώχτηκε από τις δεξιές κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια που ήταν δημοδιδάσκαλος; Μια απλή ΕΡΩΤΗΣΗ: Πήγε εξορία ο Μάκιστος όπως οι υπόλοιποι Ελασίτες;\n4) Στο βιογραφικό του που δημοσιεύει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου μαθαίνουμε ότι ο Μάκιστος «…Τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο του Υπουργείου Παιδείας (1957) για το Ο Τάραχος και άλλα διηγήματα…»\nΡΩΤΑΩ: Πώς γίνεται κύριοι Γαβριηλίδη + Σαραντάκο να παίρνει το Κρατικό Βραβείο του Υπουργείου Παιδείας ένας πρώην λοχαγός του ΕΛΑΣ, εν έτει σωτηρίω 1957 που όλα τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά; Μήπως ο Μάκιστος είχε κάνει Δήλωση Μετανοίας και αποκηρύξεως του Ξενόδουλου Κομμουνισμού για να μπορέσει να πάρει το Κρατικό Βραβείο; Προσέξτε τί θα απαντήσετε γιατί το Επιτελείο μας έχει την δυνατότητα να την βρεί αυτή την Δήλωση (άν έχει δημοσιευθεί στις εφημερίδες, όπως του Μιμίκη Θεοδωράκη το 1949…)\n5) Γιατί οι κ.κ. Γαβριηλίδης + Σαραντάκος, αφού αγαπάνε τόσο πολύ τον Μάκιστο, δεν φιλοτιμούνται να γράψουν το λήμμα του στην Βικιπαίδεια, που περιμένει τον συγγραφέα; Μήπως γιατί φοβούνται ότι κάποιοι ελληνόψυχοι θα προσθέσουν και τους συμβιβασμούς που έκανε ο Μάκιστος με το Κράτος της Δεξιάς, προκειμένου να εκδίδει τα βιβλία του και να παίρνει τα Κρατικά Βραβεία Διηγήματος εν έτει σωτηρίω 1957;\n6) Και τέλος, πώς είναι δυνατόν ο αείμνηστος Μάκιστος να εξέδιδε βιβλία και κατά την διάρκεια της Χούντας, όντας πρώην λοχαγός του ΕΛΑΣ; Το σωτήριον έτος 1970 εξέδωσε το περίφημο «Σελλάδα Αγίας Παρασκευής Λέσβου» για το χωριό του, πράγμα που αποκρύπτει το «Εθνικό Κέντρο Βιβλίου», αλλά μάς το αποκαλύπτουν οι ίδιοι οι Σελλαδιώτες; (βλέπε και εδώ)\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 17:41\nΚα-τα-πλη-κτι-κό το σημερινό! Τί λογοτεχνικό διαμάντι!!\nΚαι τι λεξιλόγιο! ασπρογάνιαζε, σκοτύφλα, απανωχέρι κ.ά, κ.ά…\nΕυχαριστούμε, Νικοκύρη και Α.Γαβριηλίδη!\n– ’’Ξάπλωσαν οι πλώρες,…’’: Δεν την ξέρω αυτή την έκφραση. Μήπως ’’χλώρες’’;\n– ’’…το γαλάζιο μπουχούρι με το ροδόσταμο και ραντίζει…’’: Αν και προκύπτει ότι είναι κάποιο είδος δοχείου, το γκούγκλισμα βγάζει κάτι μαγικές σκόνες κλπ.\nΚάποια περαιτέρω διευκρίνιση;\n– 10, 26: Ο Μπαμπινιώτης (2011) λέει: «αλισάχνη, στρώμα αλατιού που επικάθεται σε επιφάνειες». Από συγχώνευση σε μία λ. (συναρπαγή) της φρ. αλός άχνη.\nΣτην Κρήτη λέγεται και έχει –και σήμερα- κυρίως επιρρηματική χρήση, για κάτι το πολύ αλμυρό: ’’Αλισάχνη(ι) ήτονε το φαΐ σήμερο κι έχω πιεί έναν τόνο νερό!’’\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 18:28\nκάποια ερωτήματα μπήκαν πιο πάνω, και είχα … μεταφυσικές ανησυχίες, καθώς ο άνεμος τα αερίζει ενίοτε…\n1) Εδώ ρε ο παππα-Τριαντάφυλλος ήταν ο «πατέρας» κοτζάμ 17Νοέμβρη, ο Παπα-Χαράλαμπος σε μάρανε…\n2)Το πιο πιθανόν είναι πως ήταν δικό του θέμα… Θα μπορούσε πάντως να επιλλέξει κάποιο πιο πιασάρικο επώνυμο πχ Βαφειάδης, Ζαχαριάδης, Φλωράκης κοκ… αν ήθελε δλδ να παραπέμπει σε κομμουνιστάς.\n3) Συ είπας… ευλογημένε… καμία απορία δεν δημιουργεί αυτό σε κάποιον που δεν σκέφτεται σαν … ρουφιάνος στην παλιά χωροφυλακή…\n4) Το 1956 πήρε βραβείο ο Βρεττάκος, το 1957 ο Ρίτσος… Πολλοί είχαν κάνει δήλωση, ώστε να μπορέσουν να ζήσουν, επιβιώσουν, μεγαλώσουν τα παιδιά τους καθώς και για πολλούς άλλους λόγους… Σίγουρα πάντως κανένας δεν κάνει δήλωση για ένα βραβείο και μόνο, πολλώ δε μάλλον κρατικό, εκτός αν μιλάμε για Νομπέλ… 🙂\n5) Γιατί έχουν και άλλες δουλειές να κάνουν ίσως? λέω εγώ τώρα…\n6) Βιβλία εξέδιδε, όπως άλλοι έγραφαν τραγούδια, εξέδιδαν δίσκους κλπ, καίτοι είχαν υπάρξει εξόριστοι, βασανισμένοι από την ΕΣΑ κλπ. Ας μην ξεχνάμε πως μετά το 1970, ο Παπαδόπουλος απεργαζόταν σχέδια απεμπλοκής του, από το ποτήριον της προδοσίας της Κύπρου που είχε αναλάβει ως πρότζεκτ στα 1967… Στωικά θα σου απαντούσα: άβυσσος η ψυχή και του χουντικού… 🙂\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 18:50\nΝάστε. καλά Νίκο και Άρη.\nΤο διάβασα δις και το ξανασκέφτηκα.\nΠως γίνεται από μια πατουλιά τόπο να φυτρώσουν οι Σαραντάκοι, ο Χαράλαμπος Κανόνης , ο Παπαχαραλάμπους …;\nΠοιο πρότυπο μάνας ανάθρεψε, γαλούχησε και μεγάλωσε παιδιά με τέτοια αγαπη μέσα τους για τον τόπο τους και τους ανθρώπους του ;\nΠοιοί Δάσκαλοι άναψαν την φλόγα της αγάπης των γραμμάτων και έβγαλαν μαθητές με τόσο δυνατά εκφραστικά μέσα ;\nΕξον κι αν ήταν οι καιροί κι «οι ανακατωσούρες» κι οι πόλεμοι και οι διωγμοί;\nΛες να ήταν απλά παιδιά μιας άλλης εποχής που απλώς, σε εμάς – τους κάπως μεγαλύτερους – μας φαίνονται διαμάντια, μέσα σε τούτους τους καιρούς που πια δεν καταλαβαίνουμε ;\nΠροτιμώ τις προηγούμενες εκδοχές ερωτημ’ατων κι ας είναι ρομαντικές …\n48. Το έλεγξα, «πλώρες» γράφει στο βιβλίο.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 19:18\n(α) Καλό το διήγημα. Αν μη τι άλλο θυμίζει τις πολύ δύσκολες συνθήκες εργασίας στην αγροτική ύπαιθρο κατά τον προηγούμενο αιώνα και μέχρι τις δεκαετίες του ‘50 και του ’60.\n(β) «η ζέστα όλο και άψωνε»\n# Αντί «η ζέστη». Δωρισμός λένε …αυτοί που ξέρουν (ως και στα Μακεδονικά)\n(γ) 17, Άρης Γαβριηλίδης said: «…. Νταγιαντώ, (Μπαμπινιώτης): δέχομαι αναγκαστικά δυσάρεστη κατάσταση, μαθαίνω να επιβιώνω μαζί της, υπομένω, ανέχομαι, αντέχω, βαστώ, υποφέρω».\n# Νταγιαντώ=σταματώ. …Μάρτυς μου το παρακάτω παραδοσιακό σκωπτικό Μακεδονικό τραγούδι:\n«Κίνισι κι ου Τζιουτζιάς μας στ’ Αμούρμπεη για να πά(ει)/\nΜι του γέρου του Ντραμπάζη να νυφουδιαλέξ(ει). /\nΣαν τουν είδαν ‘Μουρμπικιώτσις πάησαν κι άλλαξαν./\nΣαν τις είδι κι ου Τζιουτζιάς μας πιάσ΄κι στου χουρό./\nΕρ πουδάρ(ι) δεν ξέρ(ει) να ρίξει κι όλου νταϊαντά!/\nΣαν τουν είδαν ‘Μουρμπικιώτσις πάησαν ξιάλλαξαν!/\nΔεν τουν θέλου, δεν τουν παίρνου, ‘φτον τουν Νιγριτ’νό/\n‘Φτός πουδάρ(ι) δεν ξέρ(ει) να ρίξει κι όλου νταϊαντά!/\n[έθαπερ Αμούρμπεη το σημερινό Καστανοχώρι Βισαλτίας, Τζιουτζιάς και Ντραμπάζης υπαρκτά πρόσωπα]\n(δ) «έμεινε με τούτο μονάχα το παρτσάδι της γης», και 20, sarant said: «…Το παρτσάδ τυπικό μυτιληνιο: Να φσταν, να φσταν, ένα παρτσαδέλ τσι φτάν (επιθεώρηση, 1938)»\n# Στα Μακεδονικά: «Μι του έτσ(ι) θέλου γω, πήγι κι ζηυγάρ’σι ουλόκληρου παρτσιά στου μιρά» (κοινοτική βοσκή). Ήτοι παρτσιάς=(αξιόλογο) κομμάτι γης.\n40 Ε, ναι, σωστό είναι. Το εξηγεί πολύ καλά ο ξηροσφύρης στο 29. Ξεμαυλίζω = ξεγελάω (και με ψεύτικες υποσχέσεις ή και με ευτελή δώρα).\n39 Για το μπουχούρι δεν ξέρω. Το πανηγύρι περιλαμβάνει περιφορά ενός νεαρού αρσενικού βοδιού (ταύρου) που έχει ανατραφεί γι’ αυτή τη δουλειά, αναχώρηση για το βουνό Ταύρος (για τους Αγιοπαρασκευιώτες) όπου το βόδι θυσιάζεται (γίνεται κουρμπάν) – σφάζεται, γδέρνεται, κόβεται σε κομμάτια που βράζονται ολονυχτίς με σπασμένο σιτάρι και φτιάχνεται το κεσκέκ που μοιράζεται την επόμενη στους πανηγυριώτες. Ξεχωριστός σκοπός που ακούγεται είναι το ατ χαβασί, ο σκοπός των αλόγων.\nΤα τελευταία χρόνια έχουν μπει στη μέση οι φιλοζωικές και βέγκαν και έχει μπλέξει το πράγμα.\nΟ γκούγκλης έχει μπόλικες σχετικές φωτογραφίες.\n42 Μα, ούτε το σημερινό έχει χάπι εντ. Πόσο χάπι εντ μπορεί να θεωρηθεί που ο κόπος του γέρου βρέθηκε να επιπλέει στα τηγάνια της αλυκής;\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 20:38\nΑπό τη βάση της θημωνιάς έχει αφαιρεθεί κάποιο δεμάτι, έχει σχηματισθεί ένα βαθούλωμα, στρώθηκε ένα μικρό τσιόλι κι εκεί φωλιάζω εγώ. Ο αέρας φυσομανά κι ο ουρανός αστράφτει και βροντάει. Ο πατέρας με τη μάνα μου προσπαθούν να σκεπάσουν τη θημωνιά με κάτι παλιοσκεπάσματα και να τα δέσουν με σκοινί για να μην τα πάρει ο αέρας. Η μπόρα ξεσπάει, ρίχνει πολύ χαλάζι που νομίζεις ότι κινείται οριζόντια, παράλληλα προς το έδαφος, λόγω του δυνατού αέρα. Με αρπάζει η μάνα μου παραμάσχαλα, ο πατέρας μου μπροστά να κόβει με το σώμα του το χαλάζι που μας χτυπούσε κατά πρόσωπο. Λόγω της πίεσης του στομαχιού μου από το κράτημα της μητέρας μου, δυσκολευόμουν στην αναπνοή. Άνοιξα διάπλατα το στόμα μου να μπαίνει ο αέρας αλλά απομώθηκα από τη δύναμή του και το χαλάζι που εισχωρούσε μέσα στο στόμα μου. Δεν κατάλαβα τι έγινε στη συνέχεια. Ξύπνησα σε άλλο σπίτι από το δικό μας, ήταν το κοντινότερο στο χωράφι μας και ήμουν ολόγυμνος, ολοτσίτσιδος. Ίσως έκανα και μια κίνηση να κρύψω τα αχαμνά μου, μάλλον το πρώτο αίσθημα ντροπής.\nΧρόνια αγωνίζομαι να βρω ποια ήταν η πρώτη ανάμνηση της ζωής μου. Είναι αυτή η εικόνα που σας περιέγραψα παραπάνω και με τόση ενάργεια. Τίποτα παλιότερο δεν μπορώ να θυμηθώ. Πρέπει να ήμουν τότε 3-4 ετών; Πώς λοιπόν να μην συγκινηθώ σήμερα από το «μπουρίνι» του αείμνηστου Κ. Μάκιστου;\nΚαι μια παράπλευρη ερώτηση. Εσείς, από ποια ηλικία έχετε την πρώτη ανάμνηση της ζωής σας;\nΠαιδιά, μπαχούρι ή μποχούρι είναι το λιβανιστήρι (οθωμ. bahûr, buhûr).\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 20:43\n41 Άρη αν είναι έως και διπλάσιο από το σημερινό δεν είναι απαγορευτικό το μέγεθός του -αν εσύ θες να κάνεις τον κόπο.\n42 Κλασικό διήγημα, πολύ αξιόλογο.\n49 Για ποιο λόγο ο Γεώργιος Παπανδρέου αρνήθηκε το επώνυμο του πατρός του (Σταυρόπουλος);\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 20:44\nΚώστα, ιδού υλικό για ένα σχετικό διηγηματάκι! 🙂\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 20:45\nΕνημερωτικά, η (από χθες) φωτιά στα Γεράνια πάνω απ΄ το Λουτράκι ακόμα καίει (αν και πιό περιορισμένα). Φαίνεται καθαρά από εδώ απέναντι, τώρα που βράδιασε. Και στη Ζάκυνθο πολύ άσχημα τα πράγματα.\nΑλλά τα ΜΜΕ της ……βόρειας Κορέας μούγκα 🤔\n> > Νταγιαντώ=σταματώ. …Μάρτυς μου το παρακάτω παραδοσιακό σκωπτικό Μακεδονικό τραγούδι\nΠράγματι, αυτό το νόημα προκύπτει. Χωρίς τη διευκρίνιση του κ. Μπαρτζούδη δε θα καταλάβαινα, γιατί κι εγώ το νταγιαντώ το ξέρω όπως λέει ο Μπαμπινιώτης (που εκπλήσσομαι κιόλας που το λημματογραφεί!), κι έχω κι εγώ μάρτυρα:\nΔεν νταγιαντώ δυο πράματα / φτώχεια και γεροντάματα.\nΔεν νταγιαντώ, δεν νταγιαντώ / τον εδικό σου τον καημό.\n(Δίστιχα αδήλου αρχικής προελεύσεως, διάχυτα σε σκοπούς από παντού λίγο πολύ, κυρίως πάντως Αιγαίο.)\nΔεν μπορώ να φανταστώ πώς η μία έννοια μπορεί να προέκυψε από την άλλη. Μόνο αν κι οι δύο προέκυψαν από μια τρίτη (ή μάλλον πρώτη), στην αρχική γλώσσα, που φαντάζομαι ότι θα ήταν τα τούρκικα.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 21:05\n57 Μπα! Γιώργο, δεν τό ‘χω για διηγηματογράφος! 😉\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 21:17\n10: Χαρακτηριστικά αποπνευματοποιημένεςοι μορφές του Δομ. Θεοτοκόπουλου.https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2b/San_Andr%C3%A9s_y_san_Francisco.jpg/198px-San_Andr%C3%A9s_y_san_Francisco.jpg\n–\tΚαι ένας σταχτοκαφετής… 🙂\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 21:27\nΒρήκα μια μελέτη του Κ.Μάκιστου\nΕΝΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΛΕΣΒΟΥ\nΛαογραφική – ιστορική έρευνα\n«Τ΄Τσυουσιού η μάνα»\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 22:03\n56, 41, 46: Νίκο, το βάζω μπρος μετά χαράς. Με ενθαρρύνει και η εκφρασθείσα επιθυμία του κ. Κουβάτσου.\n62: Ευχαριστώ, Λουκρητία, δεν το είχα υπόψη μου, το κρατώ.\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 22:25\n63. Θα χαρώ αν προσθέσετε και τη δική μου επιθυμία για το διήγημα. Πιστεύω και πολλών άλλων.\nΑγαπάμε τα περιβόλια!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 22:35\n«Ξάπλωσαν οι πλώρες», το μπροστινό μέρος του φυτού για κολοκυθιές, καρπουζιές κλπ παρόμοια φυτά.\nΝταγιαντώ, αντέχω το ξέρω, όπως λέει ο Πέπε στο 59. Ειδικά το δεύτερο δίστιχο. Νταγιάντα, κράτα, άντεξε, βάστα.\nΠαρτσάδ, κομμάτι γενικά. Το μέγεθος δεν έχει τόση σημασία, η παρτσά έχει αντίστοιχη έννοια με την κομμάτα. (Μια κομμάτα ψωμί, μια παρτσά ψωμί, το ίδιο πράγμα. Κι αν είναι κοτζάμ παρτσά, να δεις ζημιά 🙂\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 22:38\n65. Μάλλον έκλεβες οπώρες όταν ξάπλωναν οι πλώρες!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 22:45\n65. . έέφυγε πάλι!\nΛύθηκε και μια απορία μου. Υπάρχει κόμμα τελικά στο γνωστό άσμα και δεν είναι κοσμητικό για την όμορφη νέα :\n«Παναγιώτα μου, νταγιάντα, έχει ο Θεός!»\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 23:07\n51, 65. Ευχαριστώ!\nΠαρακάτω ο Κ.Μ. αναφέρει τη λ. ’’ χλωρασιές’’, οπότε πήγε το μυαλό μου μήπως ’’πλώρες’’ -> ’’χλώρες’’=χόρτα, πρασινάδες (γενικά).\nΤώρα, αν κατάλαβα καλά, ’’πλώρες ’’ είναι περίπου αυτές που λέμε ’’κολοκυθοκορφάδες’’ αλλά με γενικότερη εφαρμογή. Πρέπει να είναι, πάντως, μυτιληνιώτικος ιδιωματισμός (;)\n55. Ναι, αλλά λιβανιστήρι να ραντίζει ροδόσταμο; Εκτός αν -λόγω σχήματος- υπήρξε κάποια επέκταση της σημασίας (ή παράλληλη χρήση) της λέξης, πάλι σε τοπικό επίπεδο. Μπορεί όμως να πρόκειται, απλώς, για παρερμηνεία από τον συγγραφέα. Συμβαίνουν συχνά τέτοιες παρεξηγήσεις…\n66. 😀 !\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 23:16\n67 Είναι κι ένα τραγούδι με τη Γαλάνη, που λέει «Φτωχή καρδιά, νταγιάντα».\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 23:25\nΠαραγγελιά ? έφτασε!\nΝταγιάντα https://youtu.be/EXgPmq1UtFg Δήμητρα Γαλάνη\n68. Σε διάφορα τοπικά μπλογκ βρίσκω περίπου το ίδιο :\n«…ένα ασημένιο μπουχούρι (μυροδοχείο που καταλήγει σε στενό επιμήκη λαιμό, διάτρητο, για να φεύγει με ορμή το αρωματικό νερό) με ροδόσταμο ραντίζουν τον κόσμο και εύχονται υγεία και χαρά «\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 23:35\n64: Την πρόσθεσα με μεγάλη ευχαρίστηση!\n15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 23:55\nΔεν ξέρω αν έχει κάποια σχέση με το μπουχούρι, αλλά ο καπνοδοχοκαθαριστής στα μέρη μου ερχόταν «για το μπουχαρί».\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 00:01\nΜπουχούρια και κυρίως μπουχαριά εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2011/06/09/buhari/\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 00:19\nΕυχαριστώ σας για το σημερινό κε Γαβριηλίδη και Νικοκύρη!\nΤης καρδιάς μου!\nΚαλοί μου άνθρωποι εγώ είμαι χωριατάκι κι όλα μου μίλησαν ως την τελευταία γραμμή και μου ταχτάρισαν τα σπλάχνα.\nΑποσπάσματα σχεδόν απ΄όλες τισ σκηνές έχω ζήσει.Και σε θεμωνιές πρόλαβα και κοιμήθηκα και αλώνεψα, και κάτω από την κοιλιά του γαϊδάρου έχω προφυλαχτεί απ τη βροχή αλλά δίχως χράμι απάνω του! Μόνο με το σαμάρι του κι εγώ σαν κοτοπουλάκι κουρνιασμένο να με μπατσίζει το νερό ολούθε.Τί να κρατήσει; Ίσα για την παρηγοριά!\n23 Λου, >>Τι όμορφη λέξη το «σελαγίζουν»!\nΕμένα μ΄άρεσαν πιότερο τ΄αστρούλια! 🙂\nΔεν τα σαλαγάτε τα πρόβατα κατά τη μεριά σας; 🙂 . Δεν το λέμε βέβαια κάτω αλλά το ξέρω σαν από πάντα. Μάλιστα πετάω στ΄αστεία «σαλάγα τα» όταν θέλω να πω σε κάποιον να κλείσει τη συζήτηση, το θέμα, την υπόθεση. Σαν «πήγαινε παρακάτω λοιπόν».\n24 Λοζετσινός . Ευχαριστώ που μου θυμίσατε τη λέξη μαύλια (η) ,\nτην έλεγε η μάνα μου ως χαρακτηρισμό της γλυκομίλητης/χαδιάρας/καταφερτζούς γυναίκας. «Είν αυτή μια μαύλια!»\n26 Κιγκέρι και η Σάνη (΄ντάξει-Σάννυ) Μπαλτζή (αγαπάμε) 🙂\n42 >>που σε αντίθεση με το σημερινό, δεν έχει χάπι εντ\nη γνωστή μαυρίλα του Καραγάτση\nΚαθώς διάβαζα ,με δάκρυα κάποιες στιγμές, και προς το τέλος με τη νεροποντή, είπα, μην πνίξει κανέναν από τους δυο γέρους. Κι ευτυχώς! Το φινάλε-φινάλε το βρήκα λογοτεχνικά υπέροχο!\nΕκπλήσσομαι που δεν έχει γίνει πανελλήνιο το νταγιαντώ, νταγιάντα, νταγιαντίζω κλπ\nΕπειδή σεντόνιασα, σε επόμενο σχόλια τα νταγιαντίσματά μου 🙂\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 00:26\n73. Δύτη, τα είπες όλα, κανονικά έπρεπε να πω «δεν έχω λόγια!»\nΑλλά δε μου πάει!\nΜπούχτισα με τη γιαγιά αγρίως\nΜε μπουχούρι μας ραντίζει όρτσα – πλαγίως\nΤη μπουχάρα προσπερνά επιτηδείως\nΚαι το μπουχαρί καπνίζει αρειμανίως!\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 00:28\nΠολύ καλός χειριστής της γλώσσας ο Μάκιστος, αλλά σ’ αυτό το διήγημα κάπου αρχίζει να πλατειάζει και να κουράζει.\nΕυχαριστώ πολύ, Νικοκύρη και κ. Γαβριηλίδη, και συγγνώμη για τη γκρίνια😊\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 00:51\nέχω μεράκι, έχω νταλγκά,\n69,70 κι άλλο ένα! 🙂\nβάζω άστρα στην πάντα\nσαν θα `ρθείς πάλι πίσω\nΜάλλον τα έχουμε ξαναπεί για το νταγιαντώ, νταγιαντίζω.\nΤο χουμε ψωμοτύρι το «δε σε νταγιαντώ μπλιο» κ.α. σχετικά.\nΠόνος ανταγιάντιστος, αβάσταχτος\nγιατ΄έχεις μυρωδιές πολλές\nΑγάπες, μα τριανταμιά\nκι αν βγάλεις μια, τριάντα.\nΩστε να ζω θα σ΄αγαπώ\nκι ανε μπορείς νταγιάντα!\nκαι ηύρα κι ετούτο, ας πουν οι ειδικοί\nνταγιαντάω-ώ ‘στηρίζομαι, ακουμπώ < τουρκ. dayanmak,\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 01:04\nΜπουχαχα! ριμάρουμ΄ αιωνίως 🙂\n«η Σανιούλα βγάζει από τον κόρφο της το γαλάζιο μπουχούρι με το ροδόσταμο»\nΣτην πρόσφατη ταινία «Σκια» Ζανγκ Γιμού, υπάρχει γαλάζιο σακούλι που μπαίνει.βγαίνει σε κόρφους κι έχει μέσα το γυαλί με το θαυματουργό υγρό.\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 01:26\nΜε μπέρδεψες! Νόμισα πως φάνηκε το Χχτήνος!\nΈψαξα για φωτό με μπουχούρια και έπεσα σε διαφημιστικά για … λυχνάρια και ερωτικά φίλτρα της Ανατολής!\nΔε βρήκα Λεσβιακό μπουχάρι.\n(ουπς! αυτό θα γκουγκλάρεται λες?)\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 01:35\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 01:48\n79 Λου, λέω ,τελείως υποθετικά-από την περιγραφόμενη σκηνή, μήπως είναι (εποχής) μπουκαλάκι αγιασμού(το ροδόστσμο κάτι ανάλογο δεν είναι;) για ραντίσματα υπέρ ευκρασίας ξερωγώ κι ευλογία όρκων όπως στο διήγημα. Ή μπορεί να λέγαν το σακούλι (κάποιο προσεγμένο πχ κεντημένο) που έμπαινε το μπουκαλάκι με το αγίασμα/ροδόσταμο.\nΈχω φαντασία ε;\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 01:57\n«…μεταξωτή στόφα, (μπουχούρι με κλαδιά) »\nλέει εδώ το Λύκειο Ελληνίδων για μια Τρικεριώτικη φορεσιά.\nΜάλλον είδος υφάσματος.\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 02:06\n81. Σίγουρα έχεις, αν και δύσκολο να φανταστώ ότι έλεγαν έτσι το σακουλάκι. Όλο το πακέτο, τι να πω, πιθανό.\nΠάντως το ροδόσταμο ήταν μόνο για καλό, έστω κι αν οι καιροί ήταν φαρμάκι. Μάλλον πιο πολύ τότε.\nΕλα Λου, το βρήκαμε :μυροδοχείο!\n«…με ένα ασημένιο μπουχούρι (μυροδοχείο που καταλήγει σε στενό επιμήκη λαιμό, διάτρητο, για να φεύγει με ορμή το αρωματικό νερό) με ροδόσταμο ραντίζουν τον κόσμο και εύχονται υγεία και χαρά…»\nΚΩΣΤΑ : Πραγματικά με συγκίνησε.\nΝάναι η πρώτη ανάμνηση αυτή που σε στοιχειώνει?\nΠοιος ξέρει… όταν η καρδιά τη μνήμη ξεδιπλώνει\nδε λογαριάζει τη σειρά που ο χρόνος την καρφώνει\nΊσως να ήταν κι άλλες πριν, μα τώρα ξεχασμένες\nΆραγε ήταν όμορφες? Πικρές? Ξεθωριασμένες?\nΤι σημασία έχει πια? Για πάντα είναι χαμένες\nΜένει μονάχα η ζεστασιά κι η αγάπη των γονιών\nΌταν ασπίδα γίνανε στη δίνη των καιρών\nΧάραξαν διαχρονική εικόνα στο παρόν\nΔεν ωφελεί να χάνεσαι στις πρώτες αναμνήσεις\nΆλλες για πάντα θα κρατάς κι άλλες πρέπει να σβήσεις.\nΑρκεί να παίρνεις δύναμη όταν τις ξεχωρίσεις\nΥΓ. Τώρα αν αυτό που μου ενέπνευσε θυμίσει σε κάποιους Χάρυ Πότερ, ε, τι να γίνει! Κινούμαι σε πολλά επίπεδα!\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 02:18\nΜε το μπουχούρι (σκεύος) ραντίζουμε το ροδόσταμο εμείς στις εκκλησιές, με μπουχούρι(είδος λιβανιού) οι γείτονες λιβανίζουν τα τζαμιά:\n«Το θυμίαμα του Στύρακα χρησιμοποιεί ακόμη και σήμερα η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Στην Κρήτη ονομάζουν το φυτό Αστύρακα ή Αστέρακα. Την ρητίνη που έσταζε από τα κλαδιά του την ονόμαζαν «το δάκρυο του αστέρακα το οποίο οι Τούρκοι έλεγαν μπουχούρι (είδος λιβανιού) και θύμιαζαν στα τζαμιά τους. »\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 02:30\n85 Ωραίοι αμφότεροι 🙂\nΟι λέξεις δεν πάντα έχουν όλη τη δύναμή τους αυτότροφη! Προσθαφαιρείται φορτίο και φόρτιση από τον κάθε χρήστη χωριστά που ασφαλώς επηρεάζεται από χίλια δυο του.\n-για κάνε μου τη χάρη 🙂\nμα ποτέ επίπεδα!\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 02:41\n>το ροδόστσμο κάτι ανάλογο δεν είναι;\nσύννεφο άστρο πικρό της χαραυγής\nφαρμάκι, αετόπουλο, γεράκι\nβέργα λυγαριάς, δεντρολίβανο, φεγγαροδροσιά\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 02:53\nΚαλά κρασιά μου! Ούτε που το ήξερα!\nΜα δε με διορθώνεις κι εσύ Λου! Σελαγίζω πάει με το σέλας.\nΆλλο το σαλαγώ, παναγία μου!(Σαλάγα τα Εφη 😦 ) .\nΣελαγίζω,εκπέμπω φως, λάμπω, ακτινοβολώ: Άγρυπνα σελαγίζουν τ΄ αστέρια.\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 03:32\n>Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 05:20\nΗ δική μου πρώτη ανάμνηση\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 05:27\n(ρουμελιωτιστί) , παρήχηση του άλφα : Α, τα πράτα, σαλάγα τα (πράτα = τα πρόβατα για τους ετερόχθονες)\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 05:48\nΝα ζητήσω μια συγγνώμη από τους βάζελους του ιστολογίου, έριξα ένα σότο στον Θρακιώτη, αυτός τσίμπησε σαν χάνος αλλά όχι και 4-0 !!\nΕπειδή είδα το ματς, ανέβηκε στην εκτίμησή μου κάπως ο Παντελίδης που προτίμησε να παραιτηθεί παρά να αλλάξει τις διατροφικές συνήθειες των παικτών του – προφανώς λόγω του επερχόμενου «ντέρμπυ» της Τούμπας. Θα είναι χορτασμένοι για 20-30 μέρες. Εντολές του » μεγάλου αφεντικού» αυτές, ό,τι γινότανε στον ΠΑΟ δυο φορές τον χρόνο πριν το (σχετικό) ξήλωμα της παράγκαςπρο τριετίας (και με την «κατάλληλη» επαναλαμβανόμενη κλήρωση προγράμματος.τότε ) Αυτό εξηγεί και την μη πρόσληψη προπονητή τόσες μέρες, αυτές είναι πιο εύκολες δουλειές με υπηρεσιακούς και τον Χαριστέα δίπλα…Προβλέπεται (διακοσμητικός) προπονητής από σήμερα…\nΑπό πέρισυ έχει διαφανεί μια αλλαγή προτεραιότητας μεταξύ Αρη και ΠΑΟ,(μαζί στην ΕΡΤ, μαζί στην Νόβα ούτε με λαστιχάκι να τους είχαν δεμένους) άγνωσται αι βουλαί…\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 07:30\n56: Εφόσον ο πατέρας τους ήταν ο παπα-Ανδρέας, τότε μοιάζει όντως να επαληθεύεται ότι θα τους φώναζαν τα παιδιά του «παπα-Ανδρέα», να οι γιοι του «παπα-Ανδρέου», να ο «παπα-Ανδρέου» κ.λπ. Όμως, απ’ ότι φαίνεται αιτήθηκαν αλλαγή του ονόματος στα 1901 όταν ο Γεώργιος ήταν μόλις 13 ετών και ο άλλος του αδελφός με τον οποίο έκαναν την αίτηση θα ήταν 15-16. Δεν θα τις έλεγε κανείς και ώριμες ηλικίες για να το αποφασίσουν μόνοι τους. Επίσης ο Γεώργιος ήταν πολύ μικρός για να έχει χαρακτηριστεί πολιτικά, το οποίο έγινε αργότερα. Εντωμεταξύ ο πατέρας του ζούσε ακόμα όταν άλλαξαν επώνυμο.\nΟπότε ίσως έγινε επειδή όλοι τους ήξεραν ως Παπανδρέου και όχι Σταυρόπουλους, είτε ο πατέρας τους έκανε κάτι κακό ή κατηγορήθηκε για κάτι και θέλησαν να αλλάξουν επώνυμο;\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 08:47\n95@ Τζη δεν ξέρω τι σημαίνει σότο, αλλά οι ποδοσφαιρικές προβλέψεις του ιστολογίου, είναι τελείως για τον κουβά…\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 08:54\n94@ η ιστορία που γνωρίζω εγώ, αλλά λεγόταν παλιά από αντιπαπανδρεϊκούς κύκλους οπότε δεν γνωρίζω αν αληθεύει, είναι πως ο ΓΠ είχε διακορεύσει ένα κοράσιο στο χωριό του ως έφηβος, κι έτσι άλλαξαν το επώνυμό τους. Δεν μου κάθεται λογικά κάτι τέτοιο. Εκείνη την εποχή άλλαζαν επώνυμο είτε για κληρονομικούς λόγους – για να κληρονομήσουν κάναν άτεκνο αλλά πλούσιο μπάρμπα, είτε για λόγους τιμής αίματος, δλδ για να χαθούν τα ίχνη ύστερα από κάποιο έγκλημα που βάραινε τους άρρενες της οικογένειας.\nΟ προ προπάπος μου είχε φονεύσει τον διακορευτή της αδελφής του, έφυγε από τα πατρογονικά του και έζησε μακριά για πάντα αλλάζοντας επώνυμο. Έτσι χάσαμε το πατρικό μας αρβανίτικο επώνυμο… περίπου την ιδια χρονική στιγμή με τους Παπανδρέου… 🙂\n96: Για φαντάσου… Χαμός με τον προπάππου.\nΠάντως ο Γεώργιος ήταν πολύ μικρός για να κάνει κάτι τέτοιο και να κυνηγηθεί. Εκτός αν έκανε κάτι κακό ο μεγαλύτερος αδελφός και άλλαξε και του αδελφού του .\nΠάντως, στο χωριό παπάς ήταν «ι παπάς του Βασ’λέλ» κατά κόσμο Γεώργιος Βούρος, γιος του Βασίλη, που έκανε ένα γιο και τον έβγαλε Βασίλη που ήταν γνωστός «ι Βασίλ’ς ι παπάς» και που στα μεγάλα του (40; παραπάνω; ) αποφάσισε κι έγινε κι αυτός παπάς (αλλά αλλάζοντας το όνομά του σε Ραφαήλ!!!). Μην παραξενεύεστε από το «ι», είναι επίκοινο άρθρο για αρσενικά και θηλυκά (λέγεται, οπότε γιατί να διαλέξω άλλη ορθογραφία).\nΜην ξεχάσω να πω ότι το διήγημα μ άρεσε πολύ και το χάπιενντ με το σάλαγμα !\n14. Δύτης Των Νιπτήρων said 15 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 09:27\n#10 και παρτσά (parça) το κομμάτι στα τούρκικα\nΚαι το παρτσακλ-ος,η,ο από το ίδιο βγαίνει ;\nΆλλο θέμα :\n96 κ.α. Ο παπα-Γιώργης ο Δεγαΐτας μετά της παπαδιάς και των τριών μέχρι τότε τέκνων τους, γύρω στα 1820, έφτασε από την Νάξο στην Καλαμάτα με μια σκούνα.\nΉ αυτός ή τα παιδιά το άλλαξαν σε Παπαδόπουλος. Γιατί άραγε ; και γιατί έφυγε από την Νάξο ;\nΜάλλον όποιος ήθελε να χαθεί άλλαζε μέρος και όνομα (λετ)\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 17:22\n@93. Τζή, τρέμω! Τρέμω μήπως εμφανιστεί μεσοβδόμαδα και πει για το ΠΑΟΚ-Άρης: Παίξτε άφοβα 1.. 🙂\n16 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 18:15\nΜην ανησυχείς, είδα το ματς, δεν υπάρχει Αρης, ο ΠΑΟ ήταν ανύπαρκτος. Οι μπουκ θα δώσουνε χαμηλή τιμή για τον άσσο οπότε δεν πιστεύω να ξεφτιλισθεί να προτείνει τιμή που δεν τον ρεφάρει.\n17 Σεπτεμβρίου, 2019 στις 00:41\nΛίγο ο γλυκύτατος σταχτής , λίγο η καρδιά του Χτήνους που χτυπάει σήμερα εδώ, με οδήγησαν – άγνωστο πώς – σε ένα κείμενο α/ 1912, δημοσιευμένο στο μηνιαίο περιοδικό «Η Μελέτη». Μεταξύ πολλών αναφέρει :\n«..Τό άγαπητόν του κτήνος ονομάζει διά προσωπικών όνομάτων, καί δέν άποκνεΐ νά το προσαγορεύση καί έν έπιστολάϊς άκόμη. Δι’ άνθρώπους φυσικόν διάγοντας βίον τό τοιοϋτο ευρίσκω πολύ φυσικόν. Μήπως τό αύτό δέν έπραττον καί οί άρχαΐοι «Ελληνες, δέν έπαναλαμβάνουσι δέ καί οί σημερινοί μας χωρικοί; Οί ζητοΰντες νά διορθώσωσι τό έν παπύρω φερόμενον: «Άσπάζομαι πολλά τόν άγαθώτατόν μου υίόν Λέων καί τόν ίππον μου» δέν έκτιμώσι δεόντως τήν λαϊκήν ψυχολογίαν.\nΝομίζεις ‘ότι τοιαΰτα έκ τοΰ φυσικού- πρότυπα είχεν Αίλιανός, όταν έγραφεν εϊς τάς άγροικικάς έπιστολάς του: «Τήν οίν τήν τά μαλακά έρια έχουσαν, ήν έπαινώ πρός σε, παρ’ έμοΰ πρόσειπε καί τώ βοϊδίω καί τήν κύνα».\nΦαίδων Κουκουλές ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΠΑΠΥΡΟΙ -Μελέτη /1912 – Σελ. 9/134\nΤο κοπυπάστωμα προκάλεσε μικρό σοκ στο πολυτονικό.\nΤο κείμενο έχει αρκετά ενδιαφέροντα σημεία ( σελ. 8, 10), διάλεξα απλά ένα κάπως ταιριαστό.\nΈχει κι άλλα δημοσιεύματα, ένα διήγημα «Η Αραββιάτα»!.\nτο Νικ.Φωκά του Α.Προβελέγγιου, και διάφορα άλλα, μέχρι\nγια Χιώτες – Hi Dry!, για Εβραίους – Γειά, Λεώνικε – σιγά που θα το δει!


«Ξενοφών»: Το πρώτο κύμα κακοκαιρίας έφτασε στην… Κρήτη | Cretapost.gr\nΤι λένε οι αρμόδιοι στο cretapost – Πρόγνωση καιρού και οδηγίες για τους πολίτες\n• 26.09.18 | 07:31\nΤο πρώτο κύμα κακοκαιρίας, που φέρει το όνομα «Ξενοφών», έφτασε και στην… Κρήτη.\nΉδη από χθες το σκηνικό του καιρού έχει αλλάξει καθώς ενισχύθηκαν οι άνεμοι και σταδιακά έπεσε η θερμοκρασία, δύο στοιχεία που φαίνεται να χαρακτηρίζουν τον «Ξενοφών» ο οποίος όπως όλα δείχνουν θα… μείνει στο νησί για τα επόμενα δύο εικοσιτετράωρα.\nΛέκκας: Τι φέρνει το πρώτο κύμα κακοκαιρίας\n«Ουσιαστικά πρόκειται για το πρώτο κύμα κακοκαιρίας, όχι τόσο εξαιτίας του χειμερινού χαρακτήρα, αλλά λόγω των θυελλωδών ανέμων και της απότομης πτώσης της θερμοκρασίας για σήμερα Τετάρτη και την άνοδο των βροχοπτώσεων για αύριο, Πέμπτη», ανέφερε χαρακτηριστικά, μιλώντας στο cretapost, ο γνωστός μετεωρολόγος, Μανώλης Λέκκας.\nΗ πρόγνωση για την Τετάρτη: Η αρχή της κακοκαιρίας σημειώθηκε στην Κρήτη το απόγευμα της Τρίτης και σήμερα αναμένεται να ενισχυθεί. Οι άνεμοι θα είναι αρκετά ενισχυμένοι με τις ριπές να φτάνουν στην Κρήτη μέχρι και τα 8 μποφόρ τοπικά (ακόμα και στις νότιες περιοχές) ενώ στο κεντρικό Αιγαίο η ένταση τους μπορεί να φτάσει και τα 9.\nΗ θερμοκρασία υποχωρεί κατά πολύ, έως και 10 βαθμούς κάτω. Στις ορεινές περιοχές ο υδράργυρος θα πέσει στους 10 βαθμούς Κελσίου ενώ σε περιοχές αστικού περιβάλλοντος και παράκτιες ζώνες θα κυμανθεί στους 15 με 17 βαθμούς Κελσίου. Οι μέγιστες τιμές της θερμοκρασίας θα κυμανθούν περίπου στους 20 με 23 βαθμούς Κελσίου στα νότια.\nΩς προς τις βροχοπτώσεις θα επηρεαστούν κυρίως οι δυτικές περιοχές όπως το Ρέθυμνο, τα Χανιά, η ενδοχώρα του Ηρακλείου (ίσως και το βόρειο τμήμα του νομού) και το Οροπέδιο Λασιθίου. Δεν αναμένονται βροχές σε Άγιο Νικόλαο, Ιεράπετρα και Σητεία.\nΗ πρόγνωση για την Πέμπτη: Σύμφωνα με τα υπάρχοντα δεδομένα την Πέμπτη θα υπάρχουν βροχές σε όλη την Κρήτη ενώ δεν αποκλείεται κατά τόπους να είναι και έντονες. Οι άνεμοι θα διατηρηθούν στα ίδια επίπεδα με εκείνα της Τετάρτης μέχρι και το απόγευμα της ημέρας ενώ σταδιακά θα εξασθενήσουν χωρίς όμως να κόψουν εντελώς.\nΗ θερμοκρασία θα κυμανθεί στα ίδια περίπου επίπεδα με εκείνα της Τετάρτης.\nΕυρ. Κουκιαδάκης: Σε επιφυλακή η πολιτική προστασία\nΣε επιφυλακή βρίσκεται από χθες το βράδυ η πολιτική προστασία όλης της Κρήτης εξαιτίας των έντονων καιρικών φαινομένων που φέρνει στο νησί ο «Ξενοφών».\n«Βρισκόμαστε σε επιφυλακή προκειμένου να επέμβουμε όπου χρειαστεί. Όποιος πολίτης ή επισκέπτης της Κρήτης αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα εξαιτίας της κακοκαιρίας μπορεί να ειδοποιήσει στα τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης», επεσήμανε μιλώντας στο cretapost, ο αντιπεριφερειάρχης Ηρακλείου, Ευριπίδης Κουκιαδάκης.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι ήδη έχουν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες από τους δήμους για καθαρισμό φρεατίων ωστόσο – όπως τονίζεται από τον κ. Κουκιαδάκη – τα καιρικά φαινόμενα έχουν αλλάξει και πρέπει να είμαστε όλοι ιδιαίτερα προσεκτικοί.\n«Τα καιρικά φαινόμενα έχουν αλλάξει. Έχει ανατραπεί το σύμπαν. Σε μικρό χρόνο έχουμε τεράστιες βροχοπτώσεις που η φέρουσα ικανότητα των ποταμών είναι πολύ μικρότερη. Κι όλα αυτά συμβαίνουν κι εξαιτίας της αλλαγής του κλίματος αλλά κι επειδή ο άνθρωπος έχει κακοποιήσει τα πάντα. Γι’ αυτό θα πρέπει όλοι να είναι προσεκτικοί σε ημέρες που υπάρχουν έντονα καιρικά φαινόμενα. Κατ’ αρχήν το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να μην μετακινούμαστε αν δεν υπάρχει απόλυτη ανάγκη. Επίσης, αποφεύγουμε να περάσουμε από ρέματα τα οποία έχουν μετατραπεί σε δρόμους – τα οποία είναι πάρα πολλά σε αγροτικές κυρίως περιοχές», υπογράμμισε σχετικά ο κ. Κουκιαδάκης.\nΕδώ μπορείτε να δείτε τις συμβουλές που εξέδωσε η Πολιτική Προστασία για τα έντονα καιρικά φαινόμενα\nΕυθ. Δουβής: Αυξημένη επιφυλακή από το λιμεναρχείο – Απαγόρευση εισόδου στην λεωφόρο «by pass»\nΣε αυξημένη επιφυλακή βρίσκεται και το λιμεναρχείο Ηρακλείου εξαιτίας των θυελλωδών ανέμων που φέρει ο… Ξενοφών.\n«Έχουμε πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, έχουμε καλέσει τους ιδιοκτήτες των σκαφών να ασφαλίσουν τα σκάφη τους ενώ βρισκόμαστε σε αυξημένη επιφυλακή με όλα τα επιχειρησιακά μέσα και το προσωπικό που διαθέτουμε», επεσήμανε μεταξύ άλλων ο λιμενάρχης Ηρακλείου, Ευθύμιος Δουβής ενώ παράλληλα συμβουλεύει να «μην βγει κανείς έξω στην θάλασσα».\nΔείτε εδώ την ανακοίνωση του λιμεναρχείου Ηρακλείου


Υπογράφουμε και στην Κομοτηνή για την επικύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης (και) από την Ελλάδα - IN KOMOTINI NEWS - Ειδησεογραφική ιστοσελίδα της Κομοτηνής/Ροδόπης/Θράκης\nΑρχική MAGAZINO Υπογράφουμε και στην Κομοτηνή για την επικύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης (και)...\nΥπογράφουμε και στην Κομοτηνή για την επικύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης (και) από την Ελλάδα\nΓια τη βελτίωση της νομοθεσίας κατά της βίας εναντίον των γυναικών.\nΜία στις τέσσερις γυναίκες στην Ελλάδα, και μία στις τρεις στην Ευρώπη, έχουν υποστεί βία κάποια στιγμή στη ζωή τους.\nΈνα στα τέσσερα κορίτσια κάτω των 15 ετών στην Ελλάδα έχει υποστεί βία από ενήλικο δράστη.\nΣτη χώρα μας τα περιστατικά βιασμών υπολογίζονται στις 5.000 ετησίως, ωστόσο μόνο 150 από αυτά καταγγέλλονται και φτάνουν ενώπιον της Δικαιοσύνης.\nΣτόχος οι 25.000 υπογραφές ως τις 25 Νοεμβρίου – Παγκόσμια Ημέρα\nγια την Εξάλειψη της Βίας Εναντίον των Γυναικών.\nΠληροφορίες στο τηλέφωνο: 2531026252.\nΗ ΧΕΝ, ως Οργάνωση που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των γυναικών, ξεκίνησε από τις 16-10-2017 και μέχρι τις 25-11-2017, καμπάνια συλλογής υπογραφών από τα κατά τόπους Κέντρα της, από μέλη της και φίλες /φίλους της, ενισχύοντας την προσπάθεια πίεσης που ασκείται και από άλλες γυναικείες οργανώσεις προς τις/τους εκπροσώπους των κομμάτων για την επικύρωση και εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης.\nΣτο πλαίσιο της δράσης, καλεί τα μέλη και τις φίλες της σε ενημέρωση-συζήτηση με θέμα «Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης – Η Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών και των Παιδιών», που θα πραγματοποιήσει στο Κέντρο της (Σαμοθράκης 14), την Τρίτη 24 Οκτωβρίου και ώρα 18:00.\nΣτο σχετικό της Ψήφισμα η ΧΕΝ, αναφέρει:\n«Η βία εναντίον των γυναικών και των παιδιών συνεχίζει να υφίσταται παρά την ισχύουσα νομοθεσία σε όλες τις χώρες και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις και ομάδες. Κρυφά ή φανερά, στην ιδιωτική ή τη δημόσια σφαίρα, οι αριθμοί είναι γνωστοί και οι στατιστικές αμείλικτες.\nΗ Ευρώπη αποφάσισε ότι αυτό πρέπει να σταματήσει. Για τον λόγο αυτόν το 2011 στην Κωνσταντινούπολη, 42 χώρες υπόγραψαν τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, ένα πλαίσιο εναρμόνισης των εθνικών νομοθεσιών για την αποτελεσματικότερη πάταξη της βίας εναντίον των γυναικών (συμπεριλαμβανομένων των νέων γυναικών κάτω των 18 ετών) και των παιδιών.\nΗ χώρα μας υπόγραψε τη Σύμβαση, αλλά ακόμα και σήμερα, έξι χρόνια μετά, η Βουλή των Ελλήνων δεν έχει κυρώσει αυτό το πλαίσιο. Δηλαδή δεν έχει αναλάβει επίσημα την ευθύνη να βελτιώσει τη νομοθεσία για να αποτραπεί η βία εναντίον των γυναικών.\nΗ ΧΕΝ Ελλάδος μαζί με τα 23 τοπικά της Κέντρα σε όλη την Ελλάδα, βάζει στόχο να συγκεντρώσει άμεσα 25.000 υπογραφές ανδρών και γυναικών που θεωρούν ότι η βία εναντίον των γυναικών πρέπει να εξαλειφθεί από την ελληνική αλλά και από κάθε άλλη κοινωνία.\nΥπογράφουμε για να φέρει η Κυβέρνηση προς κύρωση στην Ελληνική Βουλή τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης».


Τετάρτη 4 Μαίου 2022\n4 Μαιου 2022\nΨευδο-δημοκρατία: πεδίον δόξης λαμπρόν για την ακροδεξιά\nΗ δημοκρατία δεν καταλύεται από τις μεθόδους και πράξεις της ακροδεξιάς που σκαρφίζεται το κάθε τι για να την απομυθοποιήσει.\nΕίναι οι ίδιοι οι ψευτοδημοκράτες, αριστεροί, κεντρώοι, σοσιαλδημοκράτες και νεοφιλελεύθεροι που αποφασίζουν να την υπονομεύσουν, αποκαλύπτοντας σε τελική ανάλυση τις πραγματικές τους προθέσεις.\nΗ διεκδίκηση της πιο εκκεντρικής άποψης στα κοινοβουλευτικά δρώμενα δεν σημαίνει αυτόματα και προώθηση δημοκρατικών θέσεων, γιατί ακριβώς κάθε τι το εξεζητημένο δεν σημαίνει απαραίτητα και δημοκρατικό βήμα ή εφαλτήριο για περισσότερα δικαιώματα υπό ανελεύθερο καθεστώς.\nΤο πρόβλημα εστιάζεται πολύ απλά στην φρασεολογία και την επιχειρηματολογία, στις ενέργειες που προβαίνουν και οι οποίες οδηγούν κατευθείαν στην κατάλυση της δημοκρατίας. Δεν είναι λοιπόν, μόνο η άνοδος της ακροδεξιάς που τροφοδοτείται από λαϊκιστικές υποσχέσεις, γνωστές από την εποχή της χούντας.\nΠερισσότερο είναι ότι από την μεταπολίτευση και μετά ούτε δημοκρατία υπήρξε -παρά μόνον σχετική- ούτε κινήσεις για την συνολική ανακούφιση των πολιτών έγιναν, ώστε να μπορεί να μιλά κανείς για θεαματικές αλλαγές.\nΤο γεγονός ότι κυκλοφόρησε χρήμα την δεκαετία του ΄80 ΄90 και millennium δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε φτώχεια. Ο άνεργος και τότε δυσκολευόταν να βρει δουλειά και μόνον τα κομματικά γραφεία πωλούσαν μαζικά εκδουλεύσεις.\nΑπό τότε μέχρι σήμερα, βέβαια, έχουν αλλάξει πολλά, η φτώχεια, όμως, επιδεινώνεται, καθώς τα εκάστοτε νέα μέτρα και περικοπές βυθίζουν στο χάος τα νοικοκυριά. Μόνο στο θεαθήναι αλλάζει κάτι, στο πώς προβάλλεται δηλαδή ο νέος κομματικός συρφετός επί το δικαιότερον, τουλάχιστον σε ότι αφορά τους διορισμούς των ημέτερων.\nΈχει όντως αλλάξει αυτός ο τρόπος, υπάρχει μεγαλύτερη μυστικοπάθεια, τίποτε δεν γίνεται απροκάλυπτα και ο λόγος είναι για να μη θεωρούν και πάλι οι πολίτες τα κόμματα - πιστή αντιγραφή και κοπή των παλαιότερων.\nΗ συνταγή, η μέθοδος έχει αλλάξει - η ουσία όχι. Την ίδια στιγμή που η φορολογία και οι τιμές έχουν έχει φτάσει στα ύψη, εκείνη ακριβώς την ώρα επιλέγουν να επιχειρηματολογήσουν οι ψευτοδημοκράτες ότι αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ καιρό ακόμη.\nΣυγκαταλέγεται και αυτή η πρακτική στα σχέδια των νέων ευρύτερων και πιο σκληρών μνημονίων, που προετοιμάζονται συνήθως ερήμην των πολιτών. Και για τις νέες περικοπές, όμως, έχουν πάντα έτοιμη μια καταπραϋντική απάντηση.\nΤην ίδια στιγμή, η ψευδοδημοκρατία δοκιμάζεται για μια ακόμη φορά όταν καταπατούνται βασικά δικαιώματα των πολιτών στην εργασία, και κανείς δεν κάνει το παραμικρό για να καλυτερεύσει η κατάσταση. Οι εργαζόμενοι -όσοι έχουν απομείνει ακόμα- δουλεύουν σε αντίξοες και άθλιες συνθήκες, πολλές φορές απλήρωτοι και υπό την απειλή απόλυσης.\nΌλα αυτά συμβαίνουν σε μια λαβωμένη από καιρό δημοκρατία, σε ένα κράτος που αν μη τι άλλο απομυζά απροκάλυπτα τον κόπο και τις οικονομίες των νοικοκυριών. Το δε κοινωνικό του πρόσωπο ήταν και είναι ανύπαρκτο.\nΑκόμη και αυτή λοιπόν η ψευδοδημοκρατία δεν κλονίζεται μόνο από την ραγδαία άνοδο της ακροδεξιάς. Κοινώς, οι κήρυκές της βγάζουν μόνοι τα μάτια τους. Σημασία, όμως, δεν έχει τι κάνουν αυτοί, αλλά τι απαντά ο πολίτης. Από την μεριά του ανέχεται ή συντηρεί την εν λόγω ψευδοδημοκρατία. Δεν αφήνει περιθώρια στον εαυτό του να την αμφισβητήσει. Και όταν το κάνει, απλά ξεσπά, μη πιστεύοντας κατά βάθος πως μπορεί κάποτε να υπάρξει πραγματική δημοκρατία.\nΑυτό και άλλα πολλά εκμεταλλεύεται η ακροδεξιά. Τα ποσοστά της σε πανευρωπαϊκό επίπεδο εκτοξεύονται στα ύψη και από κήρυκες του μίσους αυτοβαφτίζονται σε υπερασπιστές της κάθαρσης.\nΓιατί ψευδοδημοκρατία είναι αυτή που ζούμε, και μέσα σε αυτήν αναπτύσσονται κάθε είδους νοσηρές αντιλήψεις. Ένα σύστημα που ανέχεται και συντηρεί τον ακροδεξιό εξτρεμισμό γιατί πολύ απλά του αφήνει ελεύθερο χώρο, υπονομεύοντας την ροπή και τάση των πολιτών προς την πραγματική ελευθερία.


Πρώτος στόχος αλλά με «αγκάθια» - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική / More / Αθλητικά / Πρώτος στόχος αλλά με «αγκάθια»\nΠρώτος στόχος αλλά με "αγκάθια"\nΟ Μπράνκο Μιλοβάνοβιτς ενημέρωσε χθες τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, ότι ο νούμερο ένα «εκλεκτός» του για τον πάγκο της ΑΕΚ είναι ο Γκουστάβο Πογιέτ και πλέον περιμένει από τον Εκτελεστικό Διευθυντή να συναντηθεί με τον Δημήτρη Μελισσανίδη για να αποφασίσουν αν θα ανάψουν στο Τεχνικό Διευθυντή το «πράσινο φως» προκειμένου να προχωρήσει το deal με τον 47χρονο Ουρουγουανό προπονητή.\nΟ «Μπέλι» ανέλυσε όλα τα δεδομένα στον «Ντούσκο» και κυρίως τα δύο θέματα τα οποία χρίζουν… άνωθεν εντολής για να τρέξει η υπόθεση διαδοχής του Τραϊανού Δέλλα. Ποιά είναι αυτά; Καταρχήν το οικονομικό και κατά δεύτερον η χρονική διάρκεια του συμβολαίου. Σύμφωνα με πληροφορίες ανάμεσα στην ΑΕΚ και στον Πογιέτ υπάρχει οικονομική διαφορά. Όχι τεράστια, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέα. Επίσης ο πρώην προπονητής της Σάντερλαντ θέλει «κλειστό» συμβόλαιο για τουλάχιστον 2,5 χρόνια, με τους «κιτρινόμαυρους» να μην επιθυμούν να δεσμευτούν για τόσο μεγάλο διάστημα. Βλέπετε η «πατάτα» που είχε γίνει με τον Λορένθο Σέρα Φερέρ (επί εποχής Ντέμη Νικολαΐδη) αποτελεί μεγάλο μάθημα.\nΑπό εκεί και πέρα υπάρχει πάντα η περίπτωση του Χάβι Γκράθια, για την οποία σας έχουμε αναλύσει τα δεδομένα. Υπενθυμίζουμε ότι έχει ρήτρα 3 εκατ. ευρώ και οι ετήσιες απαιτήσεις του για τον ίδιο και τους συνεργάτες του κυμαίνονται τουλάχιστον στο 1,2 εκατ. ευρώ (μικτά).\nΟι πληροφορίες αναφέρουν ότι η οριστική απόφαση για τον Πογιέτ ή τον όποιο άλλο προπονητή επιλεχθεί τελικά -διότι υπάρχουν και κάποιες άλλες περιπτώσεις που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας- θα παρθεί μέχρι το τέλος της εβδομάδας.\nΣτόχος των ανθρώπων της ΑΕΚ είναι να παρακολουθήσει ο διάδοχος του Δέλλα το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, να κάτσει ενδεχομένως για πρώτη φορά στον πάγκο στο ματς με τον Αστέρα Τρίπολης και να έχει μετά μπροστά του τη διακοπή (λόγω της Εθνικής ομάδας) για να δουλέψει.\nΑξίζει ωστόσο να σημειώσουμε ότι εκτός από την Άστον Βίλα η οποία έχει στο στόχαστρό της τον Πογιέτ (χθες υπήρξε ένα ακόμα σχετικό δημοσίευμα στην Irish Mirror), στο «κόλπο» έχει μπει και η Λέβαντε. Χθεσινοβραδινό δημοσίευμα της ιστοσελίδας superdeporte.es, τον είχε ως υποψήφιο διάδοχο του Λούκας Αλκαράθ, ο οποίος απολύθηκε…


Two-Bedroom Holiday Home Liscia Eldi Σαν Τεοντόρο Ιταλία - ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ για ξενοδοχεία\nTwo-Bedroom Holiday Home Liscia Eldi\nΔείτε και τις 659 ιδιοκτησίες σε Σαν Τεοντόρο.\nΣαν Τεοντόρο, Σαν Τεοντόρο, Ιταλία - Προβολή στο χάρτη\nΠερισσότερες πληροφορίες για το Two-Bedroom Holiday Home Liscia Eldi\nΣε πολύ καλή τοποθεσία της Σαν Τεοντόρο, το Two-Bedroom Holiday Home Liscia Eldi είναι μια πολύ καλή βάση απ'όπου μπορείτε να εξερευνήσετε την σφύζουσα πόλη. Από εδώ, οι επισκέπτες μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση σε όλα όσα η πόλη έχει να προσφέρει. Με την βολική του τοποθεσία, το ξενοδοχείο προσφέρει εύκολη πρόσβαση στους προορισμούς της πόλης που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε.\nΣτο Two-Bedroom Holiday Home Liscia Eldi, πραγματοποιείται κάθε προσπάθεια για να αισθανθούν άνετα οι επισκέπτες. Για να το πετύχει αυτό, το ξενοδοχείο προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες και ανέσεις. Αυτό το ξενοδοχείο προσφέρει πολυάριθμες εγκαταστάσεις για να ικανοποιήσει ακόμα και τους πιο απαιτητικούς πελάτες του.\nΌλα τα καταλύματα διαθέτουν τις απαραίτητες ανέσεις για να εξασφαλιστεί μια ασυναγώνιστη αίσθηση απόλαυσης. Εξάλλου, το ξενοδοχείο διοργανώνει πολλά ψυχαγωγικά δρώμενα έτσι ώστε να έχετε πολλά πράγματα να κάνετε κατά τη διαμονή σας. Το Two-Bedroom Holiday Home Liscia Eldi είναι ένας ιδανικός τόπος για να μείνετε αν ψάχνετε για γοητεία, άνεση και ευκολία στη Σαν Τεοντόρο.


Σκάνδαλο εμπλέκει τη Samsung με την πρόεδρο της Νότιας Κορέας :: Radiorainbow.gr\nΣκάνδαλο εμπλέκει τη Samsung με την πρόεδρο της Νότιας Κορέας\nΑντιμέτωπη με μία ακόμα κρίση φαίνεται ότι βρίσκεται η Samsung καθώς φέρεται ότι εμπλέκεται σε μια έρευνα διαφθοράς της κυβέρνησης στη Νότια Κορέα. Το σκάνδαλο ακολουθεί την ανάκληση σχεδόν 2 εκατομμυρίων κινητών τηλεφώνων Galaxy Note 7 τον Σεπτέμβριο και 2,8 εκατομμυρίων ελαττωματικών πλυντηρίων τον Οκτώβριο.\nΌπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα The Guardian επικαλούμενη τα μέσα ενημέρωσης της Νότιας Κορέας, εισαγγελείς πραγματοποίησαν έφοδο στα γραφεία της εταιρείας στη χώρα προκειμένου να διερευνήσουν μία έμπιστη της προέδρου Παρκ Γκουν-χίε. Η Samsung φέρεται ότι χρηματοδοτούσε κρυφά τις επιδείξεις αλόγων της κόρης της Τσόι Σουν-σιλ, φίλη της Παρκ. Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων της χώρας αυτής, Yonhap, η Samsung φέρεται πως έδωσε 3,1 εκατομμύρια δολάρια σε εταιρεία που ανήκει στην Τσόι και βρίσκεται στη Γερμανία.\nΣύμφωνα με το δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας, η Παρκ αντιμετωπίζει τη δημόσια κατακραυγή και στόχος της έρευνας είναι να διαπιστωθεί εάν η Τσόι είχε επέμβει σε αποφάσεις της κυβέρνησης, παρά το γεγονός ότι δεν κατέχει κανένα επίσημο κυβερνητικό ρόλο. Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές στη Σεούλ απαίτησαν την παραίτηση της Παρκ.\nΟι ερευνητές εξετάζουν εάν η Τσόι παρενέβαινε στο διορισμό ανώτερων αξιωματούχων και χρησιμοποιούσε τη σχέση της με την Παρκ με σκοπό να εξαναγκάζει εταιρείες να κάνουν δωρεές σε δύο αφιλοκερδή ιδρύματα τα οποία είχε δημιουργήσει η ίδια για προσωπικό της όφελος.\nΣύμφωνα με την εφημερίδα Korea Times, οι ερευνητές πρόκειται να καλέσουν για ανάκριση στελέχη της Samsung και άλλων εταιρειών, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν έκαναν οποιεσδήποτε συμφωνίες με την πρόεδρο Παρκ ώστε να επιλυθούν τυχόν επιχειρηματικά θέματα που εκκρεμούσαν σε αντάλλαγμα για τις δωρεές.\nΌπως αναφέρει στο δημοσίευμά της η Guardian, η Samsung δεν έχει κάνει μέχρι στιγμής οποιοδήποτε σχόλιο σχετικά με την υπόθεση.


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\nSanfre: Όλα τα ξενοδοχεία\nΞενοδοχεία κοντά σε: Castello di Sanfre\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: σιδηροδρομικό σταθμό Bandito, Sanfre\nΣε οποιαδήποτε απόσταση από: σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n2,6 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n7,4 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n7,3 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n7,2 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n8,1 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n9,3 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n9,0 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n9,2 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n9,6 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n13,0 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n15,1 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n15,2 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n15,6 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n16,8 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n17,0 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n17,2 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n16,6 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n15,9 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n17,1 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n16,5 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n17,4 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n16,7 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n17,5 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito\n17,8 χλμ. από σιδηροδρομικό σταθμό Bandito


Μπακς – Λέικερς 106-113: Ο ΛεΜπρόν πήρε την πρώτη μάχη! (vid) | newsall.gr\nΑρχική ΑΘΛΗΤΙΚΑ gazzetta.gr Μπακς – Λέικερς 106-113: Ο ΛεΜπρόν πήρε την πρώτη μάχη! (vid)\nΟι πρωταθλητές ήταν σχεδόν σε όλο το παιχνίδι ανώτεροι των Μπακς και ο ΛεΜπρόν έριξε στο… καναβάτσο τον Γιάννη, επικρατώντας στην έδρα του με 106-113.\nΤα «Ελάφια», προσπάθησαν στην τελευταία περίοδο να γυρίσουν το παιχνίδι, αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να μειώσουν στο -2 πριν οι πρωταθλητές ανεβάσουν και πάλι την διαφορά. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, αν και ξεκίνησε πολύ καλά το παιχνίδι, στη συνέχεια έκανε πολλά λάθη ισοφαρίζοντας ένα αρνητικό ρεκόρ τελειώνοντας το παιχνίδι με 8! Από εκεί και πέρα, ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του με 25 πόντους (10/14 διπ., 1/3 τρ., 2/4 β.), ενώ σημείωσε και double – double με τα 12 ριμπάουντ που πήρε κι έκανε 3 ασίστ. Όσον αφορά τον αδερφό του Θανάση, σημείωσε 2 πόντους σε 7 λεπτά που αγωνίστηκε, ενώ έκανε 1 κόψιμο και πήρε 1 ριμπάουντ. Τον «Greek Freak» στο σκοράρισμα, ακολούθησε ο Χόλιντεϊ, που σημείωσε 22 πόντους.\nΠάμε τώρα στους νικητές, όπου φυσικά ο ΛεΜπρόν ήταν ο κορυφαίος! Ο «βασιλιάς», τελείωσε το παιχνίδι με 34 πόντους, 8 ασίστ και 6 ριμπάουντ οδηγώντας τους πρωταθλητές σε μια σχετικά εύκολη νίκη, με τον εκπληκτικό Κάλντγουελ Πόουπ να ακολουθεί από πίσω με 23 πόντους, έχοντας 7/10 τρίποντα! Στους 18 πόντους σταμάτησε ο Ντέιβις.\nΠροηγούμενο άρθροΜπακς – Λέικερς: Ο Γιάννης ισοφάρισε το ρεκόρ των λαθών του! (vid)\nΕπόμενο άρθροVolley League: Ο Πρωτοψάλτης ΜVP της 3ης αγωνιστικής\nΟ Πύρρος Δήμας μοίρασε γεύματα σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη στην...\n«Προϊόν της Χρονιάς 2021»: τριπλή διάκριση για την εταιρεία ΜΠΑΡΜΠΑ...


Αλλαγές ενόψει Σλοβακίας - SPORTSFEED\nΑλλαγές ενόψει Σλοβακίας\nΝέα πρόσωπα περιελάμβαναν οι κλήσεις του Θόδωρου Βλάχου για τη μίνι προετοιμασία της Εθνικής ανδρών ενόψει του αγώνα με τη Σλοβακία. Το παιχνίδι προσφέρεται άλλωστε για δοκιμές.\nΤην αδύναμη Σλοβακία υποδέχεται η Εθνική μας ομάδα την επόμενη εβδομάδα για την προτελευταία αγωνιστική του γουόρλντ λιγκ. Η χαμηλή δυναμικότητα του αντιπάλου προσφέρεται για δοκιμές και ο Θοδωρής Βλάχος δεν χάνει την ευκαιρία. Στις κλήσεις του για το παιχνίδι αυτό υπάρχουν κάποια νέα πρόσωπα. Στα αξιοσημείωτα είναι η μη κλήση του αρχηγού της Βουλιαγμένης και εκ των βασικών στελεχών της ομάδας, Κώστα Τσαλκάνη. Για το προηγούμενο παιχνίδι με τη Ρουμανία ο ομοσπονδιακός προπονητής είχε καλέσει αρχικά τους Τσαλκάνη, Γαλανόπουλο και Τζωρτζάτο (φωτογραφία) και στην 13άδα πήρε τους Τσαλκάνη και Γαλανόπουλο. Τώρα κάλεσε στη 19άδα τους Γαλανόπουλο, Τζωρτζάκο και Ζερβεδά, που είναι ο δεύτερος τερματοφύλακας της Βουλιαγμένης και προφανώς στη 13άδα θα κρατήσει τους Γαλανόπουλο και Τζωρτζάτο.\nΤο πρώτο ραντεβού των διεθνών δόθηκε για το απόγευμα της Κυριακής, η ομάδα θα κάνει άλλες δύο προπονήσεις τη Δευτέρα και την Τρίτη είναι το παιχνίδι με τους Σλοβάκους. Στην 19άδα κλήθηκανβ οι Γιάννης Φουντούλης, Αλέξανδρος Γούνας, Κυριάκος Ποντικέας, Άγγελος Βλαχόπουλος, Κώστας Μουρίκης, Χριστόδουλος Κολόμβος, Βαγγέλης Δελακάς, Μανώλης Μυλωνάκης, Γιώργος Δερβίσης (Ολυμπιακός), Δημήτρης Τίγκας, Μάριος Καπότσης, Θανάσης Χρυσοσπάθης, Μανώλης Ζερδεβάς (Βουλιαγμένη), Παναγιώτης Παπαδόγκωνας (Παναθηναϊκός), Μανώλης Πρέκας, Στέφανος Γαλανόπουλος (Χίος), Παναγιώτης Τζωρτζάτος (Εθνικός), Μάριος Χατζηγούλας (Γλυφάδα), Μανώλης Σολανάκης (ΠΑΟΚ).


Πολεμικές Τέχνες - Beach Report Forum - Σελίδα 4\nForum - Αρχική > Διάφορα > Athlete's corner\nΑπεσταλμένο: 15 Jul 2009 18:41\nΤο βιντεάκι είναι απίθανο, και κρύβει απίστευτες σκηνές Stolis!!! Συγκεκριμένα οι σκηνές με την στήριξη ολόκληρου του σώματος απο το λαιμό και μόνο, το κρέμασμα απο το λαιμό, και το χτύπημα για του κεφαλιού για την σκλήρυνση του κρανίου είναι απο εντυπωσιακές, μέχρι σοκαριστικές! Στην τέχνη αυτή που διδάσκεις εσύ Αποστόλη, τι ακριβώς ασκήσεις ενδυνάμωσεις κάνετε? Κάτι ανάλογο ή κάτι σε πιο light έκδοση, ή καμία σχέση με αυτά που είδαμε στο βίντεο? Καλώς ήλθατε στο beachreport.gr !!! Stolis Προφίλ μελών\nΠρόσθεση στη λίστα φίλων Athletes Group\nΕγγεγραμμένος στις: 26 Apr 2009\nΠόλη ή Περιοχή: Πέραμα\nΑπεσταλμένο: 14 Jul 2009 23:31\nOriginally posted by Admin2Τι ακριβώς εννοείς με το παραπάνω Απόστολε?(εσωτερικές πολεμικές τέχνες)??? Εκτός από τις γνωστές κλασικές πολ.τέχνες, υπάρχουν και οι λεγόμενες εσωτερικές.\nΑυτές είναι το Chi Kung, το Tai Chi, το Pakua, το Yin Tsuan κλπ.\nΑυτές οι τέχνες επικεντρώνονται στην αναπνοή και στην συγκέντρωση, για την ανάπτυξη της εσωτερικής ενέργειας, αλλά και την βελτίωση της υγείας.\nΒασίζονται στην Κινέζικη Ιατρική και περιλαμβάνουν κινήσεις με συνδυασμό αναπνοής ή και στατικές ασκήσεις.\nΟι κινήσεις μπορεί να είναι από πολύ χαλαρές, εώς και πολύ δυναμικές ανάλογα την τεχνική.\nΠαράδειγμα εσωτερικών τεχνών, είναι οι ασκήσεις που κάνουν ομαδικά στα πάρκα στην Κίνα και οι κινήσεις των Shaolin πριν εκτελέσουν τις τεχνικές τους στις επιδείξεις που κάνουν.\nhttp://www.youtube.com/watch?v=7qHL2PSpecI&feature=relatedΕπεξεργασμένο από Stolis - 14 Jul 2009 23:56\nΑπεσταλμένο: 14 Jul 2009 22:53\nΑποστολη,ολα καλα και ολα ωραια αλλα εχω μια απορια ,η τεχνη σου τι διαφορα εχει με το ταεκβοντο η με το καρατε? Σε αρκετά κάπτεν.\nΤο tae kwon do, χρησιμοποιεί κατά 90% λακτίσματα από τη μέση και πάνω.\nΤο karate, χρησιμοποιεί λακτίσματα από τη μέση και πάνω (και κάποια σαρώματα) και κτυπήματα με τα χέρια στο σώμα, τις περισσότερες φορές ημιεπαφής, όπως και λαβές και ανατροπές μερικά στυλ.\nΕξαιρείται το kyokusinkai το οποίο έχει και χαμηλά λακτίσματα αλλά δεν κτυπάνε στο πρόσωπο με τα χέρια και το shidokan το οποίο είναι σαν κικμπόξινγκ.\nΤο σύστημα που κάνω εγώ, δεν έχει κανένα περιορισμό στις τεχνικές, έχει κτυπήματα σε όλο το σώμα και με όλα τα σημεία σαν όπλα (γροθιές,αγκώνες,παλάμες,δάκτυλα,γόνατα κλπ) ενώ περιλαμβάνει και λαβές, κλειδώματα και μάχη στο έδαφος.\nΑκόμη, οι προχωρημένοι μαθητές, μαθαίνουν πιέσεις και κτυπήματα σε ευαίσθητα σημεία του ανθρωπίνου σώματος. Το γνωστό dim mak, ενώ μέρος του συστήματος είναι και το shaolin chi kung, που ανήκει στις εσωτερικές πολεμικές τέχνες.Τι ακριβώς εννοείς με το παραπάνω Απόστολε?(εσωτερικές πολεμικές τέχνες)???\nStolis Προφίλ μελών\nΑπεσταλμένο: 14 Jul 2009 22:26\nΑκόμη, οι προχωρημένοι μαθητές, μαθαίνουν πιέσεις και κτυπήματα σε ευαίσθητα σημεία του ανθρωπίνου σώματος. Το γνωστό dim mak, ενώ μέρος του συστήματος είναι και το shaolin chi kung, που ανήκει στις εσωτερικές πολεμικές τέχνες.\nΑπεσταλμένο: 14 Jul 2009 00:32\nΑποστολη,ολα καλα και ολα ωραια αλλα εχω μια απορια ,η τεχνη σου τι διαφορα εχει με το ταεκβοντο η με το καρατε?\nΑπεσταλμένο: 11 Jul 2009 00:15\nOriginally posted by Admin2Οι γονείς πως μπορούν να βοηθήσουν?? Οι γονείς είναι το Α και το Ω Δημήτρη. Από εκεί ξεκινούν όλα και είναι αυτοί που με τη στάση τους και τη συμπεριφορά τους, επηρεάζουν τον χαρακτήρα των παιδιών τους.\nΈνας δάσκαλος από την άλλη, είναι σίγουρα κάτι πολύ σημαντικό για ένα παιδί, καθώς τα μικρά παιδιά, τον έχουν σαν πρότυπο, τον θαυμάζουν και κρέμονται από τα χείλη του. Επηρεάζονται πάρα πολύ απ'αυτόν.\nΤι άνθρωπος όμως είναι ο εκάστοτε δάσκαλος;;;;;;;;;;\nΕκεί είναι το θέμα. Είναι το σωστό πρότυπο; Είναι στη ζωή του ο ίδιος με αυτό που δείχνει;\nΜια μαύρη ζώνη στη μέση, σίγουρα είναι το πιο αποτελεσματικό <<όπλο>> για να κερδίσεις το σεβασμό παιδιών και γονέων, ακόμη και αν είσαι ο χειρότερος άνθρωπος στην πραγματικότητα.\nΑυτή είναι και μια πιθανή παγίδα όμως. Γιαυτό οι γονείς, δεν πρέπει να βλέπουν τη σχολή, σαν μια ευκαιρία να ησυχάσουν λίγο από τα παιδιά τους, ή να τα ονειρεύονται ολυμπιονίκες, αλλά πρέπει να γνωρίζουν ενδελεχώς τον όποιο δάσκαλο, να συζητούν μαζί του, για να δουν αν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να διδάξει τα παιδιά τους.\nΕίναι ο άνθρωπος που επηρεάζει το νου, που αγγίζει τις ψυχές των παιδιών, ευκολότερα από τον καθένα.\nΣτο αν θα βοηθήσει το παιδί να πάρει τον δρόμο του μαχητή της ζωής, ή θα δημιουργήσει αρρωστημένα μυαλά και ανθρώπους με πρωτόγονα ένστικτα, επιθετικότητα και μίσος προς τους άλλους, είναι κάτι που εξαρτάται από τους γονείς αν θα αφήσουν να συμβεί.\n(Τα pit bull δεν φταίνε σε τίποτα, δεν είναι κακά σκυλιά, οι εκπαιδευτές τους φταίνε......) Οπωσδήποτε πρέπει να είναι δίπλα στα παιδιά και να τα ρωτούν τι συζητήσεις κάνουν με το δάσκαλο, πως φέρεται, τι τους λέει κλπ, καθώς από εκεί θα καταλάβουν, αν όσα τους παρουσίασε κατά την εγγραφή, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.\nΑπεσταλμένο: 10 Jul 2009 23:09\nΟι γονείς πως μπορούν να βοηθήσουν??\nΑπεσταλμένο: 10 Jul 2009 23:06\nOriginally posted by Admin2Απόστολε ,στα βιντεάκια βλέπω υψηλό ποσοστό πειθαρχίας και συγκέντρωσης.Πως πετυχαίνεται αυτό ,ειδικά στα παιδιά μικρότερης ηλικίας?Στο συγκεκριμένο τομέα ,αντιμετώπισα πρόβλημα στις αρχές της χρονιάς ,όταν ο γιος μου ήθελε να σταματήσει το ταεκβοντό ,εξαιτίας αυτού.Ξεπεράστηκε η κρίση ευτυχώς αλλά θα θελα να ξέρω πέντε πραγματάκια παραπάνω. Δημήτρη, η πειθαρχία είναι κάτι πολύ δύσκολο στις μικρές ηλικίες. Τα πιο πολλά παιδιά πειθαρχούν από φόβο και δεν το θέλω αυτό, γιατί ήδη είναι αρκετά πιεσμένα με τα σχολεία και τα διάφορα και στη σχολή θέλω να χαλαρώνουν και να περνάνε καλά.\nΠροσπαθώ να τους δώσω να καταλάβουν, ότι θα έρθει η ώρα που θα γελάσουμε και θα παίξουμε, αλλά στην υπόλοιπη ώρα πρέπει να είμαστε αφοσιωμένοι και πειθαρχημένοι σε αυτό που κάνουμε.\nΣτη σχολή υπάρχουν κανόνες που πρέπει να ακολουθούμε, για να μάθουμε αργότερα το ίδιο και στην κοινωνία που θα βγούμε αργότερα.\nΓενικά, τους κάνω <<διαλείμματα>> με αστεία και παιχνίδι ώστε να χαλαρώνουν και έτσι βλέπουν το μάθημα στη σχολή σαν κάτι ευχάριστο και όχι σαν ένα ακόμη βάρος στα τόσα που έχουν στις πλάτες τους.\nΜε συζήτηση και παραδείγματα, προσπαθώ σιγά σιγά να τους βάζω και στο δρόμο της πειθαρχίας, αλλά θέλω να καταλαβαίνουν από μόνοι τους γιατί πρέπει να γίνεται αυτό, κάτι που το προτιμώ από το να το επιβάλω με τρομοκρατία, φωνές και τιμωρίες, έστω και αν είναι πιο χρονοβόρο.\nΑπεσταλμένο: 10 Jul 2009 14:05\nΑπόστολε ,στα βιντεάκια βλέπω υψηλό ποσοστό πειθαρχίας και συγκέντρωσης.Πως πετυχαίνεται αυτό ,ειδικά στα παιδιά μικρότερης ηλικίας?Στο συγκεκριμένο τομέα ,αντιμετώπισα πρόβλημα στις αρχές της χρονιάς ,όταν ο γιος μου ήθελε να σταματήσει το ταεκβοντό ,εξαιτίας αυτού.Ξεπεράστηκε η κρίση ευτυχώς αλλά θα θελα να ξέρω πέντε πραγματάκια παραπάνω.\nΑπεσταλμένο: 08 Jul 2009 09:23\nΠαλαιότερα έκανα για 4 χρόνια και εγώ τζούντο, και μου άρεσε πολύ...αλλά δυστυχώς τα παράτησα, γιατί ήταν τότε η εποχή που όλα τα πιτσιρίκια, είχαμε πάθει την πλάκα μας με το μπάσκετ και τρέχαμε να φανταστείτε για προθέρμανση μέσα στο ταπί, και πάνω στο τρέξιμο κάναμε στο τέρμα του ταπί Λέι άπ, όπως στο μπάσκετ!!! χααχαχαχα!! Τα έβλεπε αυτά ο προπονητής και τρελαινόταν!! Ο οποίος ήταν παρακαλώ αργυρός Ολυμπιονίκης της Βουλγαρίας στη Σεούλ!!! Γκεοργκίεφ λεγόταν αν θυμάμαι καλά. Καλώς ήλθατε στο beachreport.gr !!! Απάντηση Σελίδα 1