Πώς να απαλλαγείτε από τις κηλίδες στα χέρια.\nΟι κηλίδες στα χέρια συνήθως εμφανίζονται με την ηλικία.\nΌμως υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που μπορούν να συνεισφέρουν στην εμφάνισή τους, όπως ο ήλιος. Συχνά δίνουμε μεγάλη έμφαση στη φυσική ομορφιά και ξοδεύουμε πολλά χρήματα σε προϊόντα φροντίδας για να εξαφανίσουμε αυτές τις ατέλειες.\nΘα θέλατε λοιπόν να μάθετε μερικές εύκολες και οικονομικές θεραπείες για να μειώσετε τιςκηλίδες στα χέρια;\n1. Τζελ αλόης\nΤα χέρια μας είναι εκτεθειμένα καθημερινά. Ο ήλιος και η ξηρότητα μπορούν να κάνουν αυτές τις σκούρες κηλίδες να εμφανιστούν χωρίς καν να το προσeξουμε στην αρχή, όμως σιγά-σιγά γίνονται εμφανέστερες. Μπορούν να μας κάνουν να δείχνουμε μεγαλύτεροι σε ηλικία, πιο εύθραυστοι, ενώ ξαφνικά τα χέρια μας θα φαίνονται λιγότερο όμορφα.\nΑν βάζετε στα χέρια σας λίγο τζελ αλόης κάθε μέρα, μπορείτε να βοηθήσετε το δέρμα σας να αναζωογονηθεί λίγο-λίγο. Αυτό το φυσικό τζελ μάς επιτρέπει να φροντίσουμε το δέρμα των χεριών μας, αποκαθιστώντας και τονώνοντάς το, μειώνοντας κατά συνέπεια και τις κηλίδες. Είναι η καλύτερη θεραπεία και η χρησιμότερη σε καθημερινή βάση. Θα προστατέψει το δέρμα σας από τον ήλιο και θα αποτρέψει την εμφάνιση πρόωρων σημαδιών γήρανσης στα χέρια σας.\n2. Χυμός λεμονιού\nΟ χυμός λεμονιού είναι ένα φυσικό συστατικό που χρησιμοποιείται ευρέως από την αρχαιότητα για την επιτέλεση ενός απλού θαύματος: τη λεύκανση του δέρματος. Χρησιμοποιώντας χυμό λεμονιού μπορείτε να μειώσετε τις κηλίδες στα χέρια σας λίγο-λίγο. Όμως είναι σημαντικό αυτό να γίνεται τη νύχτα. Αν ο ήλιος έρθει σε επαφή με το δέρμα σας όταν έχετε βάλει λεμόνι, μπορεί να το βλάψει πολύ.\nΝα λοιπόν πώς χρησιμοποιείται: βάλτε το χυμό από μισό λεμόνι σε δύο φέτες αγγούρι. Έπειτα τοποθετήστε τις μουσκεμένες με το λεμόνι φέτες του αγγουριού πάνω στα χέρια σας, αφήνοντάς τις να δράσουν για είκοσι λεπτά. Μετά πλύντε τα χέρια σας κανονικά.\nΟρίστε ακόμα μία συμβουλή που είναι και θαυμάσια και αποτελεσματική. Πιθανώς έχετε ήδη μηλόξυδο στο σπίτι σας και γνωρίζετε επίσης για τις εξαιρετικές φυσικές του ωφέλειες για την υγεία. Αυτή τη φορά λοιπόν θα σας βοηθήσει να μειώσετε τις κηλίδες στα χέρια σας.\nΚαι τι πρέπει να κάνετε; Είναι πολύ απλό. Πάρτε μία κουταλιά της σούπας μηλόξυδο και αναμείξτε το με μία κουταλιά της σούπας ενυδατική κρέμα, αυτή που συνήθως χρησιμοποιείτε για τα χέρια σας. Κάντε μασάζ στα χέρια σας για δέκα ως δεκαπέντε λεπτά και αφήστε την κρέμα να δράσει όλη τη νύχτα. Είναι πολύ ωφέλιμη για τη μείωση των κηλίδων στα χέρια σας.\nΌπως βλέπετε, οι περισσότερες από τις θεραπείες αυτές εφαρμόζονται τη νύχτα, προστατεύοντας έτσι τα χέρια σας από τις αρνητικές επιδράσεις του ήλιου. Μόνο το τζελ αλόης μπορεί να εξασφαλίσει προστασία από τον ήλιο. Μη διστάσετε να δοκιμάσετε αυτές τις απλές θεραπείες για να μειώσετε τις κηλίδες στα χέρια σας.\n*Αυτό το άρθρο έχει μόνο πληροφοριακό χαρακτήρα και δεν έχει σκοπό την παροχή ιατρικής συμβουλής. Το viralgreece.eu δεν ευθύνεται για οποιεσδήποτε πιθανές συνέπειες από οποιαδήποτε θεραπεία, άσκηση, διατροφή, εφαρμογή φαρμάκων ή οποιαδήποτε άλλη παρόμοια ενέργεια που προκύπτει από την ανάγνωση ή την παρακολούθηση των πληροφοριών που περιέχονται σε αυτό το άρθρο. Πριν από την εφαρμογή οποιασδήποτε θεραπείας, παρακαλείστε να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας ή άλλον φορέα παροχής υπηρεσιών υγείας.\nΜήπως Χρησιμοποιείτε Αλουμινόχαρτο στο Μαγείρεμα; Αν ναι, δείτε ΓΙΑΤΙ πρέπει να το σταματήσετε ΑΜΕΣΩΣ!\nσυντάκτης ViralPage · Published Νοέμβριος 5, 2016\nΤρομερή έρευνα για φραπέ: Πού κάνει καλό στην υγεία-Τι βοηθάει απίστευτα. Πιείτε άφοβα\nσυντάκτης ViralPage · Published Ιούλιος 6, 2017\nΤο κόλπο που θα σας αλλάξει τη ζωή – Βάλτε στο κομοδίνο σας φέτες απο λεμόνι\nσυντάκτης ViralPage · Published Φεβρουάριος 11, 2019\nΕπόμενο άρθρο Η αυθεντική συνταγή για ιταλικό ζυμάρι πίτσας. Πραγματικά νόστιμη, εύκολα κι απλά στο σπίτι σας.\nΠροηγούμενο άρθρο Κώστας Καραμανλής – Νατάσα Παζαΐτη: Δείτε πως μεγάλωσε η κούκλα κόρη τους!\nΣυμφωνείτε Με Το Μέτρο Της Αφαίρεσης Του Διπλώματος Οδήγησης Για Πάντα Στους Μεθυσμένους Οδηγούς; στο Συμφωνείτε Με Το Μέτρο Της Αφαίρεσης Του Διπλώματος Οδήγησης Για Πάντα Στους Μεθυσμένους Οδηγούς;\nΜόνη Ελληνίδα μητέρα δυο παιδιών υπηρετεί στις Ειδικές Δυνάμεις - ΕΙΔΗΣΕΙΣ 24 στο Μόνη Ελληνίδα μητέρα δυο παιδιών υπηρετεί στις Ειδικές Δυνάμεις\nΜίκαελ Σουμάχερ: Για πρώτη φορά η οικογένειά του Δίνει πλάνα από τον εορτασμό των 50ων γενεθλίων του - ΕΙΔΗΣΕΙΣ 24 στο Μίκαελ Σουμάχερ: Για πρώτη φορά η οικογένειά του Δίνει πλάνα από τον εορτασμό των 50ων γενεθλίων του\nΜήνυμα Ελληνίδας Πόντια μέσα από την Τουρκία: «Εμείς μιλάμε Αρχαία Ελληνικά την γλώσσα των προγόνων μας!» - ΕΙΔΗΣΕΙΣ 24 στο Μήνυμα Ελληνίδας Πόντια μέσα από την Τουρκία: «Εμείς μιλάμε Αρχαία Ελληνικά την γλώσσα των προγόνων μας!»\nΜικάελα Φωτιάδη: «Είπαν ότι τύλιξα τον Γιάννη για τα λεφτά του Δείτε που Μένω.» - www.city356.gr στο Μικάελα Φωτιάδη: «Είπαν ότι τύλιξα τον Γιάννη για τα λεφτά του… Δείτε που Μένω..»\nviralgreece - Ειδήσεις για όλους © 2019. Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα.


ΤΟ ΓΡΕΚΙ: Βενιζέλος: Όποιος δεν ψηφίσει τα μέτρα φεύγει από το ΠΑΣΟΚ\nΒενιζέλος: Όποιος δεν ψηφίσει τα μέτρα φεύγει από το ΠΑΣΟΚ\nΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ Η Κ.Ο. ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ - ΑΠΟΝΤΕΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΛΟΒΕΡΔΟΣ\nΣυνεδριάζει κεκλεισμένων των θυρών η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ σε τεταμμένο κλίμα, μετά τις σημερινές «διαφωνίες» βουλευτών στη Βουλή. Στην εισαγωγική του ομιλία, ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε υψηλούς τόνους υποστήριξε ότι όποιος βουλευτής δεν ψηφίσει τα μέτρα, θα φύγει από το ΠΑΣΟΚ.\nΟ πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κάλεσε τους βουλευτές να ψηφίσουν τα μέτρα ανεξάρτητα αν το πακέτο θα έχει ή όχι βελτιώσεις.\nΣημειώνεται ότι από την συνεδρίαση της Κ.Ο απουσιάζουν ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ανδρέας Λοβέρδος.\nΗ σημερινή συνεδρίαση πραγματοποιείται στον απόηχο των «διαρροών» στις...\nσημερινές ψηφοφορίες (αποκρατικοποιήσεις, ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) αφού αρκετοί βουλευτές δήλωσαν «παρών» ή καταψήφισαν τα νομοσχέδια.\nΗ συνεδρίαση θεωρείται εξαιρετικά κρίσιμη γιατί αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν έκρυβαν την δυσαρέσκειά τους έναντι του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος αποφάσισε να μην συμμετάσχει στην ψηφοφορία για τις αποκρατικοποιήσεις. Σημειώνεται ότι 15 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν ακολούθησαν την επίσημη γραμμή του κόμματος.\nΗ κατάσταση είναι τόσο έκκρυθμη που ορισμένοι δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο κατά τη συνεδρίαση να υπάρξουν τάσεις ανεξαρτητοποίησης και «αναχωρητισμού».\nΣημειώνεται ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ζήτησε να μεταδοθεί η κρίσιμη συνεδρίαση από τη web tv του κόμματος, εξαιτίας της απεργίας στα ΜΜΕ, όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε, αφού διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών.


«Το Γράμμα» – arive.gr\n…για δυο μόνο στιγμές\n«Πέθανε; Δηλαδή, πως πέθανε;» κι άφησα την τελευταία μου λέξη να εκκρεμεί. Ύστερα κατέβασα το ακουστικό και συλλογίστηκα. Πώς γίνεται να πέθανε ο παππούς ο Χρύσανθος, ο αδελφός του παππού μου του Στάθε. Πως γίνεται;\nΜα για να πω την αλήθεια, τους τελευταίους τέσσερις μήνες, είχε γίνει ένα με το στρώμα, η καρδιά του είχε αποδυναμωθεί, ο ζάχαρος τον είχε κάνει σιρόπι και τα πνευμόνια του φούσκωναν μόνο με φιάλες οξυγόνου. Άρα ο παππούς ο Χρύσανθος, δεν ήταν από τις περιπτώσεις που λένε, ποιος να το περίμενε. Και όσο να ‘ναι, τα είχε τα χρονάκια του. Ογδόντα πατημένα.\nΤον παππού τον Χρύσανθο, του είχα ιδιαίτερη αδυναμία ή μάλλον για ν’ ακριβολογώ, ο συνδυασμός του με τη γιαγιά τη Φρόσω έφερνε αυτή την απόλυτη αύρα. Χατίρι δε μας χάλαγε κανένας τους και μάλιστα ο παππούς ο Χρύσανθος, μας έκανε τόσα παιχνίδια και μας έλεγε τόσες ιστορίες από τον κατοχικό πόλεμο, που μαζευόμασταν γύρω του, χελιδονάκια πεινασμένα για μια του λέξη. Κι εκείνος ακούραστος μας διηγούταν θεατρικά τις περιπέτειές του. Σηκωνόταν όρθιος, έσκιζε τον αέρα με τις χερούκλες του, έδινε πάντα μια ξεχωριστή παράσταση και με χαρακτηριστική άνεση, μας μετέφερε από τα σύνορα της Αλβανίας, έως τη σφαίρα που του ‘σκισε στα δυο το δεξιό του αφτί. «Είχα το τίμιο ξύλο πάνω μου» έλεγε. «Βρε παππού, πόσο μεγάλος ήταν ο σταυρός του Χριστού κι έφτασε να μοιραστεί σ’ όλο τον κόσμο;» «Δεν ξέρετε εσείς» έλεγε μια στα ελληνικά και επαύξανε «Κι ξέρετε…!» εις την ποντιακή.\nΉμουν ο μοναδικός ‘παρεγγονός’ που σύχναζα σπίτι τους καθημερινά και με είχαν στα ώπα ώπα. Οι άλλοι, τρεις στο σύνολο δίχως εμένα, περνούσαν μια στο τόσο. Με μια χούφτα μαντζούνια καραμέλες με υποδεχόταν και η χαρά του ήταν τόση, που μόλις μ’ έβλεπε, έκανε στροφές γύρω από τον εαυτό του για να εκτονώσει κάπως την έντασή του.\nΜε τον παππού το Στάθε, δε μιλιόταν χρόνια τώρα. Δεν ήξερα το γιατί… Δικά τους θέματα, μου λέγαν. Εμένα πάντως μου επέτρεπε να πηγαίνω. Λίγο διστακτικά μεν, αλλά μ’ άφηνε δε μπορώ να πω. Η γιαγιά η Φρόσω λέγανε, πως ήταν στείρα κι έτσι δεν ευτύχησαν να χαρούν παιδιά. Μόνη τους παρηγοριά, εγώ και τα ξαδέλφια μου… αα και για χρόνια πολλά πολλά, ίσαμε δεκαοχτώ, η σκυλίτσα τους η Νούλα.\nΕκείνη τη νύχτα που μας άφησε ο παππούς ο Χρύσανθος, φύσαε μανιασμένα και η ατμόσφαιρα στο σπίτι του ήταν ηλεκτρισμένη. Οι λαμαρίνες από την παλιά κεραμοσκεπή, χαστούκιζαν θαρρείς την Άνοιξη που τόλμησε να ‘ρθει κι έφερε μαζί της το κακό στ’ αφεντικό τους. «Τι σόι Άνοιξη είσαι εσύ και ποιος σε κάλεσε στο φτωχικό μας» λέγαν.\nΚανείς δεν ήξερε τις διαθέσεις του παππού του Στάθε. Θα ερχόταν ν’ αποχαιρετήσει άραγε τον αδελφό; Ή μήπως θα κουβάλαε πείσμα και γινάτι -και πόσα άλλα, που μοναχά αυτοί γνωρίζαν- ακόμη και τούτη την άγρια μέρα. Θα παραμέριζε τις διαφορές τους και θα συγχωρούσε τον αδελφό του ή ο τοίχος που είχε υψωθεί ήταν αξεπέραστος;\nΟι λαμαρίνες μοιρολογούσαν ανατριχιαστικά.\nΠλήθος λουλουδιών θρηνούσαν γοερά.\nΕμείς βουβοί, μπρος σε σκεπασμένους καθρέφτες, σε κεριά και σε σκέτους ελληνικούς.\nΟ παππούς ο Χρύσανθος πιο ήρεμος από ποτέ -δε θύμιζε καθόλου, που να πάρει, τον εαυτό του- είχε ξαπλωθεί, ξουρισμένος, γυαλισμένος, σιδερωμένος… του κουτιού!! Σαν κάτι να περίμενε…\nΚαι κάπου εκεί, εμφανίστηκε ο παππούς ο Στάθες. Με βήμα αργό, μπαστουνοντροπιασμένο, με το κοστούμι το καλό, ‘κείνο το γκρι με την ψιλή τη ρίγα, υφασμένο ναφθαλίνες, που το ντυνόταν στις μεγάλες τις στιγμές, όπως εκείνη, που συνάντησε κάποιον συγχωριανό του πατέρα του απ’ την ‘πατρίδα. Τέτοιο γλέντι δε ματάδα. Όλη τη γειτονιά την πότισε κρασί ο παππούς κι ο κεμεντζές… ως το πρωί. Και πάντα έλεγε από τότε με περηφάνεια «Ατότες, επίκαμε έναν μουχαμπέτ, εσκόθαν ουλ σο ποδάρ». Κρατούσε λοιπόν σαν ήρθε κι ένα τριαντάφυλλο στο χέρι, μαζί με το μαντήλι του και φόραγε τα μαύρα τα σκαρπίνια, που είχαν πάρει το σχήμα των παραμορφωμένων από τ’ αρθριτικά πελμάτων του. Κουβάλαε μαζί του κι εκείνο το δάκρυ, που έσταζε απ’ το ένα μόνο μάτι του αδιάκοπα, σα να θρηνούσε χρόνια τώρα κάτι.\nΑκόμη δεν κατάλαβα πώς και από πού βγήκε η φωνή του και γέμισε τη νύχτα και την κάμαρα. Δε μίλησε μήτε πριν, ούτε μετά. Τραγούδησε μονάχα!\nέκλαψαν ουλ τεμετέρ\nΟ χάρος εσέγκεν νισάν\nκι επέρεν τον πασά μ’‘\n(Τον Ιούλιο του 1990\nέκλαψαν όλοι οι δικοί μας\nΟ χάρος έβαλε σημάδι\nκαι πήρε τον αδελφό μου)\nΣτάθηκε για λίγο δίπλα του, τον νεκροφίλησε και χάθηκε στις σιωπές του και στο μοιρολόι της λαμαρίνας. Ακούμπησε το τριαντάφυλλο στην καρδιά του νεκρού.\nΜαζί του είχε έρθει και η γιαγιά η Αγνή. Εκείνη έμεινε ως το ξημέρωμα. Μένα δε με σήκωνε κανείς! Η γιαγιά η Αγνή, καθόταν όλο το βράδυ δίπλα του, μα δεν έκλεγε μήτε μιλούσε. Μονάχα ρουφούσε την εικόνα του… Κάποια στιγμή, δειλά δειλά, έφερε το χέρι της στα δικά του και θαρρώ με τον παράμεσο -ναι, ναι με τον παράμεσο- τον χάιδεψε ελαφρά. Έπειτα προσεχτικά κι αφότου πίστεψε πως ήταν μοναχή, έβγαλε απ’ τα στήθη της ένα γράμμα και τ’ άφησε κάτω απ’ τις κρύες του παλάμες. Είχε περάσει τις εφτά και ο ήλιος άρχισε να υψώνεται για τα καλά, φρέσκος και ζωντανός. Σε πλήρη αντίθεση με τον παππού τον Χρύσανθο. Η γιαγιά η Αγνή, γλίστρησε ανάμεσα στον κόσμο που άρχισε να ‘ρχεται και πήρε το δρόμο για το σπίτι.\nΆμα μπει ο διάολος μέσα σου, σου μπήκε βρε παιδί μου, πάει τέλειωσε. Ε, ακριβώς έτσι κι εμένα. Μπήκα στον πειρασμό και τ’ άρπαξα κλεφτά το γράμμα. Δίχως να κοιτώ το παππού τον Χρύσανθο, γιατί τον ντράπηκα πολύ και τον φοβήθηκα για να ‘μαι ειλικρινής, σήκωσα τα δεμένα του χέρια -γιατί δεμένα, απόρεσα- πήρα το γράμμα και το ‘βαλα στα πόδια. Μόνος μάρτυς της στιγμής, η εικόνα της Παναγιάς, που λένε πως όπως ο Θεός, έτσι κι αυτή, αγαπάει τον κλέφτη. Παρακάτω δεν ξέρω… Τσιμουδιά η Παναγιά. Σύμμαχος!\nΧρόνια περάσαν από τότε, φύγανε και ο παππούς ο Στάθες και η γιαγιά η Αγνή. Μόνο η γιαγιά η Φρόσω έμεινε μαζί μας. Πηγαίνω που λες και τη βλέπω τακτικά. Το γράμμα; Το γράμμα δεν τ’ άνοιξα ποτέ. Μένει βουβό και σκοτεινό. Σιωπηλό και νυχτωμένο… Εκείνο ξέρει τα δικά του κι εγώ πια, με τη βοήθεια της γιαγιάς της Φρόσως την αλήθεια.\nΟ πατέρας μου, ήτανε γιος του Χρύσανθου και της Αγνής. Η αγάπη με τη Νούλα του, όπως μόνον αυτός την έλεγε κρυφά απ’ όλους -εξού και η σκυλίτσα- παιδική, μετά εφηβική και ύστερα… αρραβωνιάστηκαν τον πόλεμο.\nΟ Στάθες παντρεύτηκε την Αγνή, όταν ο Χρύσανθος θεωρήθηκε νεκρός. Έτσι λέγανε πως έπρεπε ο αδελφός να κάνει. Κι έτσι έκανε! Και την αγάπησε πολύ την Αγνή του, με αγάπη παράφορη. Κι όταν επέστρεψε τραυματίας ο Χρύσανθος, ενάμιση χρόνο μετά, τα πράγματα είχαν πάρει τη ρότα τους, ανεπιστρεπτί. Το πάθος τους όμως, λερναία ύδρα, τα νίκησε όλα, έστω για δυο μόνο στιγμές. Για δύο μόνο. ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΔΥΟ!!! Τότε που λιώσανε μαζί και γίναν στάχτες…Τα η μια από αυτές, η Αγνή ‘έπιασε’ τον μπαμπά.\nΤο ‘ξερε ο Στάθες, το ‘ξερε…\nΤο ‘ξερε ο Χρύσανθος, το ‘ξερε…\nΤο μυστικό είχε ρίζες.\nΚαι οι ρίζες γεννοβολούνε μυστικά.\nΚαι όσο πιο βαθιά στο χώμα εσύ τα θάβεις, τόσο πιο δυνατά βαστούν, αντέχουν, μα κάποτε καρπίζουν.\nΤούτο το μυστικό ήταν βαρύ\nΟ Στάθες, το ‘σερνε χρόνια με αλυσίδες σκουριασμένες μοναχός\nΟ Χρύσανθος, το φόρτωσε όλο στο Φροσί\nΚαι η Αγνή, ποιος ξέρει;\nΌσο για τη γιαγιά τη Φρόσω… σε Ιώβεια χαρακώματα ανασαίνει!


Jim Xu, πρόεδρος του Huawei Consumer Business Group | Interesting People\non 12 Απριλίου, 2018 at 4:18 μμ\nΣτο περιθώριο της εντυπωσιακής παρουσίασης της νέας σειράς Huawei P20 στο Παρίσι, συναντήσαμε τον πρόεδρο του Consumer Business Group της Huawei, Jim Xu και μιλήσαμε μαζί του για τους τομείς στους οποίους επενδύει η εταιρεία αλλά και για την τοποθέτησή της απέναντι στον ανταγωνισμό.\nΗ φωτογραφία αποτελεί τομέα-κλειδί για εμάς\nΟ πρόεδρος του Huawei Consumer Business Group, Jim Xu.\nΣε ποιόν τομέα των τεχνικών χαρακτηριστικών των smartphones σας επενδύετε το μεγαλύτερο ποσοστό των πόρων του R&D τμήματός σας;\nΣτη φωτογραφία. Η φωτογραφία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο για εμάς. Σίγουρα έχουμε χιλιάδες στελέχη αφιερωμένα στην έρευνα και στην ανάπτυξη των Kirin chipset μας, αλλά τόσο σε επίπεδο λογισμικού όσο και σε επίπεδο hardware, η φωτογραφία αποτελεί τομέα-κλειδί για την εταιρεία μας. Προσπαθούμε να βελτιώνουμε συνεχώς τις επιδόσεις, διατηρώντας ταυτόχρονα το design ελκυστικό και δημιουργώντας λεπτότερες συσκευές. Αυτό αποτελεί μια εξαιρετική πρόκληση για την παραγωγή. Ταυτόχρονα, επειδή είμαστε και κατασκευαστές τηλεπικοινωνιακών υποδομών για τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας, στα πλεονεκτήματα των κινητών μας αντανακλάται η τεχνογνωσία που έχουμε αποκομίσει από την σταθερή συνεργασία μας μαζί τους. Όσον αφορά στο software, η τεχνητή νοημοσύνη και η άμεση αξιοποίηση όλων των καινοτομιών της Google και του Android αποτελεί προτεραιότητα. Αξίζει να υπογραμμίσουμε πως από το Huawei Mate 9 κι έπειτα φροντίζουμε να εξασφαλίζουμε αμείωτες επιδόσεις στις συσκευές μας για 18 μήνες, ενσωματώνοντας εξελιγμένο λογισμικό που αναλαμβάνει τη συντήρηση και την αυτόματη επίλυση των προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν από την καθημερινή χρήση σε βάθος χρόνου. Ας μην ξεχνάμε πως η Huawei είναι αφοσιωμένη σε μια R&D (research & development) φιλοσοφία. Πέρυσι επενδύσαμε συνολικά πάνω από 10 δισ. ευρώ σε έρευνα και ανάπτυξη, ενώ εδώ και 30 χρόνια, κάθε χρόνο επενδύουμε πάνω από το 10% των εσόδων μας στο R&D. Τέλος, συνέργειες με πρωτοπόρες στον κλάδο τους εταιρείες, όπως πχ η Leica, παράγουν εξαιρετικά αποτελέσματα από τα οποία επωφελούνται οι τελικοί καταναλωτές.\nΝιώθετε απειλή από νεοεισερχόμενες εταιρείες στην ευρωπαϊκή αγορά, όπως πχ η Xiaomi;\nΈχουμε επενδύσει αρκετά στην είσοδό μας στην ευρωπαϊκή αγορά. Μάθαμε από τα λάθη μας, αλλά ποτέ δεν εγκαταλείψαμε την προσπάθεια να ενισχύσουμε το brand μας. Μέσα στα επόμενα δυο χρόνια είμαστε έτοιμοι για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα, στοχεύοντας στην κορυφή. Σίγουρα κάποιοι ανταγωνιστές -όπως η Xiaomi- είναι πολύ επιθετικοί όσον αφορά στην τιμολογιακή τους πολιτική σε μερικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Ωστόσο είμαστε εταιρείες με διαφορετικό DNA. Επικεντρώνουμε στην ποιότητα και στην εξυπηρέτηση. Δεν είναι τυχαίο πως στην έναρξη της επίσημης παρουσίασης της σειράς P20 μας καλωσόρισαν εκπρόσωποι τεσσάρων από τους μεγαλύτερους παρόχους τηλεπικοινωνιών της Ευρώπης. Έχουμε εξαιρετικά στενή συνεργασία με όλους τους operators και τα τέσσερα τελευταία χρόνια είναι ενθουσιασμένοι με τα προϊόντα μας. Στόχος μας δεν είναι μόνο οι χαμηλές τιμές. Προσπαθούμε να χτίσουμε μακροπρόθεσμες σχέσεις με την αγορά και με τους καταναλωτές. Αυτό είναι που μας διαφοροποιεί και μας ξεχωρίζει.\nΗ σειρά P20 μας σύστησε την «AI Master Photography», μια σειρά από φωτογραφικές βελτιώσεις που στηρίζονται στις εκτεταμένες δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης που προσφέρει ο Kirin 970. Από τη στιγμή που και το Huawei Mate 10 Pro διαθέτει το ίδιο chipset, να περιμένουμε αναβάθμιση προκειμένου να υποστηρίξει και αυτό με τη σειρά του τις παραπάνω λειτουργίες;\nΦυσικά, από τη στιγμή που το «AI Master Photography» εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες της ενσωματωμένης NPU στον Kirin 970, θα μπορέσει σε σύντομο χρονικό διάστημα να εφαρμοστεί και στο Huawei Mate 10 Pro ως αναβάθμιση.


It's all about.....travelling - Καλοκαίρι 2015\n* * Καλοκαίρι 2015 - 5532km - 269.97lt βενζίνης * *\n(Είναι πολλά τα χιλιόμετρα λέμε!!!)\n( Μέρος 1ο - η κάθοδος των.....μεταναστών )\nΜια φορά και έναν καιρό ξεκινάγαμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές από την όμορφη Ελλάδα και κόβαμε βόλτες στην Ευρώπη. Που να το φανταζόμασταν τότε ότι θα έφτανε η ώρα που οι καλοκαιρινές μας διακοπές θα ξεκίναγαν από την βόρεια Ευρώπη θα περιλάμβαναν PitStop στην Ελλάδα και θα κετέληγαν πίσω στην……βόρεια Ευρώπη.\nΑνάμεσα στα ερωτήματα που θα απαντηθούν είναι:\n* Γιατί μια μαιμού χοροπηδάει γύρω από τη μηχανή και τη βγάζει φωτογραφίες, δεκάδες φωτογραφίες γύρω γύρω σε κατάσταση οργασμού;;;;;\n* Τι είναι καλό για το σαλόνι μου αλλά όχι για τη μηχανή;;\n* Πόσο είχε η βενζίνη στο Livigno;\n* Που μπορεί κανείς να δει γυναικεία παγανιστική μορφή σε βράχο;\n* Πόσο μεγάλη μπορεί να είναι μια ... σόμπα;\nΑς πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Για πολλούς και διάφορους λόγους, ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ ’άλλα τον Αύγουστο του 2013 φορτώσαμε το τουτού, κλειδώσαμε το σπίτι και μεταναστεύσαμε οδικώς στην Γερμανία. Ήταν πολύ ωραία εκεί…τόσο ωραία, που με το που τέλειωσε η σχολική χρονιά και με την πρώτη ευκαιρία, φύγαμε τρέχοντας για ακόμη βορειότερα παρόλο που το συμβόλαιο που πρότειναν στη Βιβή ήταν καλό.\nΒρεθήκαμε λοιπόν στην Σουηδία και το περίφημο Σουηδικό μοντέλο. (Περισσότερα επ‘αυτού στην πορεία του ντοκυμαντέρ). Πέρασε η πρώτη χρονιά και αποφασίσαμε να μείνουμε άλλον ένα χρόνο στη χώρα των Elk και των Moose. Συνεπώς ήρθε η ώρα των διακοπών. Γιούπι!!!!!!!!!\nΑς μην ξεχνάμε ότι εδώ στο κρύο τα σχολεία τελειώνουν μέσα Ιουνίου (γύρω στις 18) και αρχίζουν αρχές Αυγούστου (γύρω στις 7). Όταν όλοι στην Ελλάδα είναι στα χωριά τους και διασκεδάζουν στα πανηγύρια εδώ κάνουν μαθήματα. Ή για να είμαι ακριβής υποκρίνονται ότι κάνουν μαθήματα…..(το Σουηδικό μοντέλο που λέγαμε). Ήμαρτον!!!!\nΗ μηχανή είχε μείνει στην Ελλάδα από το περασμένο καλοκαίρι οπότε το πρόγραμμα έλεγε ότι θα κατέβουμε οδικώς Ελλάδα, θα έκανα κάτι δουλίτσες συντήρησης στη μηχανή, και βουρ μετά διακοπές Κροατία, Αυστρία μέχρι αρχές Αυγούστου οπότε και θα επιστρέφαμε στο κρύο (μπρρρρ…..!).\n18 Ιουνίου και ήρθε η ώρα των διακοπών. Είχαμε κλείσει εισιτήρια από Trelleborg (Σουηδία) να περάσουμε Świnoujście (Πολωνία). Από εκεί οδικώς στο Krimml στην Αυστρία για 3 ημέρες και στη συνέχεια Ελλάδα με καράβι μέσω Τριέστης.\nΤο καράβι έφευγε 23:15 το βράδυ, οπότε φτάσαμε σχετικά νωρίς στο λιμάνι στο Trelleborg και περιμέναμε στην ουρά όμορφα και πολιτισμένα. Για να μπεις στο λιμάνι και να φτάσεις στο check in (που γινόταν μέσα από το αυτοκίνητο) είχε μια τεράστια ουρά μέχρι έξω από το λιμάνι. Πέρα από αυτό, μετά από το check in είχε τυποποιημένες περιοχές που έπρεπε να περιμένεις και η διαδικασία φόρτωσης ήταν εύκολη, χωρίς ιδιαίτερη βιασύνη ή πίεση.\nΌπως θα δείτε στις φωτογραφίες ο καιρός τυπικότατα Σουηδικός, βροχή (που και που), και κρύο (always)….\nΗ 3η φωτογραφία είναι τραβηγμένη 22:27 τοπική ώρα. Αργεί να νυχτώσει εδώ πάνω…\nΤο πρωί 5:45 φτάσαμε Πολωνία. Ευτυχώς, και σε αντίθεση με τα καράβια της Αδριατικής, δε σε πετάνε έξω από την καμπίνα 2 ώρες πριν δέσει στο λιμάνι. Μισή ώρα πριν από την άφιξη σε ειδοποιούν από τα μεγάφωνα και δε ξεροσταλιάζεις με τις ώρες περιμένοντας να δέσει το καράβι.\nΤο κόστος του καραβιού για αυτή την διαδρομή (2 άτομα, αυτοκίνητο και δίκλινη εξωτερική καμπίνα ήταν 1767 SEK (Σουηδικές κορώνες), γύρω στα 190 ευρώ.\nΚανένα από τα δύο λιμάνια δεν είχε τίποτα φοβερές εγκαταστάσεις για τους επιβάτες. Θα έλεγα ότι το λιμάνι της Πάτρας είναι πολύ πολύ καλύτερο.\nΔεν είχαμε ξαναοδηγήσει στην Πολωνία οπότε δεν ξέραμε τι να περιμένουμε. Τη διαδρομή θα την δείτε στην παρακάτω φωτογραφία. Όμορφη η φύση, τυποποιημένοι δρόμοι ποιότητας ελληνικού επαρχιακού δρόμου και κατά τόπους χειρότερα. Αρκετά φθηνότερη η βενζίνη σε σχέση με τη Σουηδία και τη Γερμανία, όχι ιδιαίτερη κίνηση (αλλά ήταν και πολύ νωρίς το πρωί). Γενικώς ευχάριστα πέρασαν τα χιλιόμετρα μέχρι να μπούμε Γερμανία.\nΔιασχίζοντας τη Γερμανία ευτυχώς δε συναντήσαμε καμία από τις συνηθισμένες ουρές (Staus), ήμασταν τυχεροί. Δε λέω, καλή η Autobahn αλλά αρκετή κίνηση και αυτό το μόνιμο βγες, προσπέρνα και ξαναμπές γρήγορα δεξιά να μην κόψεις αυτόν που έρχεται «πετώντας» είναι κουραστικό και απαιτεί συνεχόμενη εγρήγορση. Αυτό το κομμάτι είναι μεν ασφαλές αλλά είναι και πολύ κουραστικό. Κάποια στιγμή το απόγευμα γύρω στις 19:00 φτάσαμε στο Krimml, που είχαμε κλείσει ένα διαμέρισμα για 4 βράδυα.\nΜετά από ταξίδι 13 ωρών ανυπομονούσαμε να μπούμε στο διαμέρισμα αλλά δεν ήταν κανένας εκεί….ερημιά. Μετά από μερικά τηλεφωνήματα και αναμονή γύρω στο μισάωρο ήρθε ο ξενοδόχος, μας οδήγησε στο διαμέρισμα και βλέποντας ότι είμαστε Έλληνες :\nΣτράβωσε ολίγον τα μούτρα.\nΆρχισε την ανάκριση. Γιατί στην κράτηση τα στοιχεία ήταν Σουηδικά και το αμάξι έχει ελληνικές πινακίδες.\nΖήτησε να πληρωθεί προκαταβολικά για όλες τις βραδυές.\nΑυτή την επιφυλακτικότητα έναντί μας όταν έβλεπαν ότι είμαστε Έλληνες τη συναντήσαμε σε όλο το ταξίδι πολύ έντονα, μερικές φορές έφτανε και στα όρια της αγένειας.\nΜιλούσε μόνο Γερμανικά, αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο τα Γερμανικά μου είναι πολύ καλά και πολύ επαρκή όταν τα χρησιμοποιώ για τουριστικούς λόγους, αλλά στο Essen όταν χρησιμοποιούσα τα Γερμανικά ήταν αδύνατον να συννενοηθώ. Άλλες οι απαίτησεις από τον τουρίστα και άλλες από …… τον μετανάστη. (Αχ τι «χαριτωμένη» είναι αυτή η Αρία φυλή….)\nΤο διαμέρισμα πάντως ήταν πολύ καλό, πεντακάθαρο και ο τύπος αποδείχτηκε καλούλης τελικά. Δούλευε και κάπου αλλού (μάλλον σε εστιατόριο ή ξενοδοχείο διότι ήρθε με τέτοιου τύπου αμφίεση), και ταυτόχρονα πουλούσε και μέλι παραγωγής της γυναίκας του. Με την ευκαιρία του ζήτησα να δοκιμάσουμε και μέλι οπότε πήγαμε στο μαγαζί και εκτός του μελιού μας κέρασε (για να δοκιμάσουμε) διάφορα λικέρ που είχαν και μέλι, με αποτέλεσμα να «χτυπήσουμε από 5-6 σφηνάκια ο καθένας. Γίναμε ντίρλα και ξαφνικά ο κόσμος έγινε καλύτερος «χικ». (χα χα χα ).\nΣτις φωτογραφίες δώστε βάση στη σόμπα-δωμάτιο που εκτείνεται σε δύο δωμάτια. Αν και 19 Ιουνίου, είχε ψοφόκρυο και μάλιστα η πρόβλεψη έλεγε για χιονόνερο οπότε λύθηκε η απορία μας για την αποτελεσματικότητα της σόμπας αυτής.\nΟλίγα λόγια για το Krimml και τους περίφημους καταρράκτες.\nΟι καταρράκτες Krimml είναι οι 5οι μεγαλύτεροι του κόσμου και οι μεγαλύτεροι(;) της Ευρώπης. Είναι βαθμιδωτοί οπότε στην πραγματικότητα 1ος είναι 140 μέτρα ο 2ος είναι 100 μέτρα και ο 3ος 140 μέτρα. Το ψηλότερο σημείο, εκεί που το ποταμάκι Krimml αρχίζει την πτώση είναι στα 1470 μέτρα υψόμετρο. Αυτό το ποταμάκι πηγάζει από έναν παγετώνα που είναι ψηλότερα οπότε δεν έχει σταθερή ροή.\nΥπάρχει διαδρομή που σε οδηγεί από το χώρο στάθμευσης στην κορυφή του κατταράκτη. Η στάθμευση είναι δωρεάν, αλλά υπάρχει είσοδος 3 ευρώ το άτομο για τους καταρράκτες. Υπάρχει όμως εύκολος τρόπος να ανέβει κανείς στην κορυφή των καταρρακτών από άλλη διαδρομή χωρίς να πληρώσει. Δεν πρόκειται για κάτι παράνομο οπότε μπορεί να ανέβει κανείς από τη μία διαδρομή, να κατέβει από την άλλη και να γλιτώσει το εισιτήριο.\nΠερισσότερες πληροφορίες : www.wasserfaelle-krimml.at/\nΤην επόμενη μέρα, ο καιρός ήταν χάλια, είχε το κρύο της αρκούδας και έριχνε χιονόνερο οπότε πήραμε το τουτού και πήγαμε μέχρι την τεχνητή λίμνη Durlaßboden. Ο στόχος ήταν να κάνουμε τον γύρο της λίμνης αλλά μας περίλαβε μια καταιγίδα στα μισά και γυρίσαμε πίσω στο αυτοκίνητο σαν τις βρεγμένες γάτες.\nΠληροφορίες : https://www.zillertalarena.com/en/gerlos/sommer/wasserspass_durlassboden.html\nΑπό το Krimml για να καταλήξουμε στην Durlaßboden, υπάρχει η διαδρομή από το πάσσο Gerlos που έχει διόδια και η κλασσική από τον 165. Σας προειδοποιώ, όταν λέμε ότι ο 165 (σε αυτό το κομμάτι) είναι στενός, μιλάμε για στενός. Υπάρχουν σημεία που μετα βίας χωράνε αργά αργά και προσεκτικά δύο αυτοκίνητα να διασταυρωθούν. Συνεπώς να είστε προετοιμασμένοι για στριμωξίδια…..ακόμη και για όπισθεν.\nΤο Gerlos High Alpine Road το έχουμε κάνει 2-3 φορές με τη μηχανή. Ωραία είναι αλλά «τσιμπημένες» οι τιμές για μόλις 12χιλιόμετρα δρόμου.\nΓίναμε λοιπόν λούτσα, βγάλαμε μερικές φωτογραφίες, πήραμε από το τοπικό πεστροφείο μια καπνιστή πεστροφίτσα και γυρίσαμε πίσω ελπίζοντας ότι την επόμενη μέρα θα μπορούσαμε να πάρουμε το μονοπάτι πάνω από τους καταρράκτες, για το Krimmler Tauernhaus.\nΗ ευχάριστη έκπληξη ήταν όταν μπήκαμε στο διαμέρισμα και είχε ανάψει τη θηριώδη σόμπα-γκοτζίλα ο ξενοδόχος. Μιλάμε για σόμπα δωμάτιο, χώραγε άνετα μέσα άνθρωπος, την είχε γεμίσει ξύλα. Μεγαλεία…. έξω χιονόνερο και μέσα 30βαθμούς, ανοίξαμε τα παράθυρα για να μη σκάσουμε σαν τους κορέους…χα χα χα\nΈχουμε άλλες δύο φορές επισκεφθεί τους καταρράκτες οπότε φέτος ο λόγος που ήρθαμε είναι για να περπατήσουμε στο ποταμάκι στην κορυφή των καταρρακτών μέχρι το Tauernhaus. Τον Ιούνιο είναι όλα ανθισμένα και πανέμορφα, το ποτάμι έχει αρκετό νερό και πραγματικά αξίζει τον κόπο.\nΟ καιρός την επόμενη ημέρα δεν ήταν ιδανικός, κρύο είχε, ψιχάλιζε κατά διαστήματα, αλλά χρονικά περιθώρια δεν είχαμε να το αφήσουμε για τις επόμενες ημέρες. Ξεκινήσαμε την ανάβαση και ως γνήσιοι τσιφούτηδες επιλέξαμε το μονοπάτι που κινείται έξω από το πάρκο για να αποφύγουμε τις ορδές των τουριστών και το εισιτήριο.\nΗ διαδρομή μέσα από το πάρκο σε ανεβάζει στην κορυφή των καταρρακτών από την δεξιά μεριά όπως τους κοιτάς από την κοιλάδα, ενώ το μονοπάτι εκτός πάρκου ανεβαίνει από την αριστερή πλευρά. Εμφανώς πιο αφρόντιστο το μονοπάτι, αρκετά ανηφορικό και κουραστικό αλλά η θέα ήταν απίθανη.\nΩραία διαδρομή, πρώτη φορά ανεβαίναμε από εκεί. Τις προηγούμενες είχαμε πάει μέσα από το πάρκο.\nΜας πήρε 1 ώρα και 40 λεπτά από το διαμέρισμα μέχρι την κορυφή των καταρρακτών και εκεί κάπου τελειώνει η σοβαρή ανηφόρα καθώς από εκεί και πάνω η διαδρομή είναι κατά μήκος ενός χωματόδρομου που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο ρυάκι.\nΠανέμορφα τα χρώματα του νερού από τον παγετώνα στο ποταμάκι, ανθισμένα τα λιβάδεια και φρεσκοχιονισμένες οι πλαγιές σε λίγο υψηλότερο υψόμετρο αριστερά και δεξιά. Βέβαια το κρύο κρύο και το ψιλόβροχο (κατά διαστήματα) δε βοηθούσαν την κατάσταση.\nΤο Krimmler Tauernhaus απέχει γύρω στις 2 ώρες με χαλαρό περπάτημα από την κορυφή των καταρρακτών. Στη μέση της διαδρομής σταματήσαμε στην καλύβα Hölzlahner Alm (κατά την προσφιλή μας συνήθεια) και την πέσαμε στις μπύρες και τα Wurst……\nΣτην Αυστρία και τη Γερμανία, τα καλοκαίρια οι κτηνοτρόφοι ανεβάζουν τις αγελάδες στα βουνά και συνήθως έχουν και κάποια καλύβα-φάρμα όπου ασχολούνται με τα των ζώων (άρμεγμα, τυροκόμιση κ.λ.π.) Αυτές οι καλύβες συνήθως είναι ανοικτές στους επισκέπτες κάποιες ημέρες της εβδομάδας και σερβίρουν προϊόντα κυρίως δικής τους παραγωγής (ψωμί, τυριά, βούτυρο, γάλα, καπνιστά και wurst). Δεν έχουν μεγάλη ποικιλία φαγητών (προφανώς) αλλά δεν είναι ιδιαίτερα ακριβά και αποτελούν ιδανικές λύσεις για ένα γεύμα καθ’οδόν. Μερικές φορές παρέχουν και τη δυνατότητα διανυκτέρευσης.\nΜετά το διάλειμμα, συνεχίσαμε στο πλάι του ποταμιού μέχρι που φτάσαμε στο Krimmler Tauernhaus.\nΓια το KrimmlerTauernhausμπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ:\nΤο κτίριο είναι όμορφο, η περιοχή απίθανη. Χαζέψαμε λίγο γύρω γύρω, βγάλαμε φωτογραφίες, ψώνισε η Βιβή από το μαγαζάκι (φαρμακείο…..το μαγαζάκι) μια σοκολάτα παραγωγής τους (με σταφίδες και ρούμι……ένα βουνό λεφτά έκανε) και τυρί. Πάντως και τα δύο ήταν πολύ νόστιμα (αλλά σε κάθε περίπτωση υπερτιμημένα).\nΒγάζοντας φωτογραφίες εκεί μου έκανε εντύπωση αυτό.\nΓυρίζοντας πίσω έκανα μια αναζήτηση και διάβασα λοιπόν ότι :\n« Κατά το 2ο Π.Π. το 90% όλων των Εβραίων από την Ανατολική Ευρώπη μεταξύ της Βλατικής και των βαλκανικών χωρών είχε δολοφονηθεί. Από τους 800000 που επέζησαν, οι 250000 είχαν πλέον καταστραφεί οικονομικά και κοινωνικά οπότε δεν ήθελαν να παραμείνουν στην περιοχή αλλά επιθυμούσαν να γυρίσουν στα πατρογονικά τους εδάφη. Υπήρχαν λοιπόν οργανώσεις που τους βοηθούσαν σε ομάδες μέσα από ορεινές, σχετικά αφύλακτες διαδρομές, να διαφύγουν στην Ιταλία ή Γαλλία και από εκεί στην πατρίδα τους.\nΑνάμεσα στο 1945 και 1948, 250000 Εβραίοι φυγαδεύτηκαν από την Ανατολική Ευρώπη στις κατεχόμενες από τους δυτικούς περιοχές της Ευρώπης. Οι μισοί περίπου από αυτούς τους πρόσφυγες πέρασαν από την περιοχή του Salzburg.\nΜια από τις διαδρομές ήταν από το KrimmlerTauernhaus πάνω από το πέρασμα του κορυφογραμμής των Krimml Tauern (2634m) προς την Ιταλία. Υπολογίζεται ότι το καλοκαίρι του 1947 ακολούθησαν αυτή τη διαδρομή 3000-5000 άνθρωποι.»\nΠερισσότερα για όποιον ενδιαφέρεται στο παρακάτω link:\nΠήραμε λοιπόν το δρόμο της επιστροφής που ως κατηφόρα ήταν ευκολότερος από την ανηφόρα. Η διαδρομή σε κάθε περίπτωση πάντως ήταν πανέμορφη.\nΑγελάδες και μαρμότες έδειχναν πολύ χαρούμενες.....\nΗ επόμενη ημέρα, που ήταν και η τελευταία μας στο Krimml, μας βρήκε να κάνουμε βόλτες στα μονοπάτι της περιοχής χαλαρά ενόψει της αναχώρησής μας για Ελλάδα. Πιστεύαμε ότι το υπόλοιπο κομμάτι της διαδρομής μέχρι Τριέστη για το καράβι θα ήταν μια συνηθισμένη διαδρομή και ότι τα ωραιότερα αυτού του ταξιδιού τα είχαμε ήδη δει στο Krimml.\nΠου να ξέραμε για την «παγανιστική γυναικεία μορφή» στο βράχο και την ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ που θα κάναμε την επόμενη ημέρα.\nΠερπατούσαμε και κάναμε σχέδια για την Ελλάδα. Στην Ελλάδα θα μέναμε μόνο 3-4 μέρες και το πρόγραμμα ήταν ασφυκτικά φορτωμένο.\nΩς γνωστόν επί χρόνια είχα την αίσθηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το σύστημα ψύξης του CBF. Πολύ δούλευε το fan, υπερβολικά και αδικαιολόγητα (κατ’εμέ). Είχα δοκιμάσει τα πάντα, είχα αλλάξει βαλβίδα θερμοστάτη (2-3 φορές), είχα αλλάξει την αντλία, είχα αλλάξει όλους του σωλήνες, είχα αλλάξει ν το πλήθος φορές ψυκτικό και είχα καθαρίσει το σύστημα, είχα αλλάξει και τον αισθητήρα της θερμοκρασία. Το Πάσχα του 2014 είχα ανεβάσει τη μηχανή στη Γερμανία και όταν επιστρέψαμε Ελλάδα για να φύγουμε για Σουηδία την κουκούλωσα καλά και την άφησα Ελλάδα για το χειμώνα. Είχα λοιπόν στις αποσκευές ένα ολοκαίνουργιο ψυγείο, είχα παραγγείλει και περίμενα να πάει στην Ελλάδα ένα fan, είχα ένα σετάκι αλυσίδα γρανάζια, μια νέα μπαταρία, ψυκτικό, λάδια , φίλτρο, και έναν φλασέρ για τα ledakia να μην αναβοσβήνουν γρηγορότερα από το συνηθισμένο.\nΕίχα δουλειές με φούντες και κάποιες από αυτές δεν τις είχα ξανακάνει. Πρώτη φορά για παράδειγμα θα έλυνα fan & ψυγείο και έλπιζα:\nότι θα προλάβω να τα αλλάξω όλα\n…ότι θα δούλευαν όλα σωστά μετά από αυτό… lol\nΤο μυαλό μου ήταν σε mode «συνεργειακό» λοιπόν και όχι στην διαδρομή που θα ακολουθούσαμε την επόμενη μέρα, την οποία θεωρούσα ψιλοσυνηθισμένη.\nΚαι όντως το πρώτο κομμάτι, μέσα στην Αυστρία, το έχουμε κάνει 5-6 φορές.\nαλλά δεν είχαμε κάνει ποτέ τη διαδρομή από Kranjska Gora - Bovec. Αυτός ήταν ο λόγος που την επιλέξαμε άλλωστε. Έχουμε ξαναπάει Bovec αλλά μέσω Passo di Predil που ήταν επίσης εξαιρετική διαδρομή.\nΤελικά το κομμάτι από Kransjka Gora προς Bovec είναι μάλλον η καλύτερη ορεινή Αλπική διαδρομή που έχω κάνει.\nΑρχίζουμε να ανεβαίνουμε, τούβλινος δρόμος (αλά Grossglockner), απίθανη θέα, ελάχιστη κίνηση (λόγω εποχής και καιρικών συνθηκών - όταν ξαναπεράσαμε μέσα στον Ιούλιο γινόταν πανηγύρι….), βουνά, πράσινο, χαράδρες, ποτάμια, ΑΠΙΘΑΝΑ.\nΑν και δεν το είχαμε σχεδιάσει, και ας βρέχει κατά διαστήματα, πρέπει να σταματήσουμε κάπου. Βρίσκουμε στη διαδρομή λοιπόν ένα πανδοχείο-εστιατόριο και….την πέσαμε στα στρούντλ και τον καφέ. ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑ.\nΕίχα χρόνια να εντυπωσιαστώ τόσο από διαδρομή και από τη θέα. ΣΟΥΠΕΡ ΓΟΥΑΟΥ. Κάποια στιγμή ξεκινάμε να συνεχίσουμε και μετά από μερικές φουρκέτες βλέπουμε αυτό.\nΣτάση πάλι και προσπαθούμε να συνέλθουμε. ΜΑΓΕΙΑ!!!!\nΔεν την βλέπετε...την γυναικεία παγανιστική μορφή; Για ρίξτε μια πιο κοντινή ματιά.\nΤώρα την είδατε. Ιδού και το documentation!\nΔεν ξέρω αν το ανέφερα, αλλά ήταν κάπως ωραία εκεί.\nΣε λίγο φτάσαμε στην κορυφή, φοβερή η θέα (και το κρύο).\nΤο κατέβασμα προς Bovec και στη συνέχεια προς Gorizia δε μπορώ να το πω και άσχημο.\nΛίγο αργότερα άρχισε να ρίχνει καρέκλες, τραπεζοκαθίσμα, φερ φορζέ κ.λ.π. Κάποια στιγμή μπήκαμε Ιταλία και αράξαμε σε ένα βενζινάδικο. Το καράβι υποτίθεται ότι έφευγε 4μιση τα ξημερώματα και είχαμε υπολογίσει να φτάσουμε στο λιμάνι γύρω στα μεσάνυχτα. Εμείς καλά κανονίσαμε, αλλά το καράβι εμφανίστηκε το ξημέρωμα στο λιμάνι οπότε μπήκαμε καλές 12 το μεσημέρι. Χάλια ήταν εκείνο το βράδυ…..\nΤο ταξίδι για Ελλάδα χωρίς εκπλήξεις\nΜέρος 2ο - "η επιστροφή στο κρύο"\nΕίμαστε πια στην Ελλάδα. Μετά τις χαρές και τα πανηγύρια της συνάντησης με τους συγγενείς την επόμενη ημέρα πρωί πρωί με τη δροσούλα αρχίζει ο αγώνας δρόμου.\nΕίναι 26 Ιουνίου και το καράβι φεύγει στις 30. Πρέπει στις επόμενες μέρες να βεβαιωθώ ότι το CBF είναι έτοιμο για την ΤΦσΣ (3η φορά στη Σουηδία - Η αλήθεια είναι ότι μετά την ΠΦΑ και τη ΔΦΑ στην Ελλάδα οτιδήποτε περιλαμβάνει Φ και Α ακούγεται ολίγον τρομακτικό LOL …)\nΞεκουκουλώνεται η μηχανή, μπαίνει η νέα μπαταρία, και ευτυχώς παίρνει με την πρώτη.\nΛύθηκε και καθαρίστηκε ο θερμοστάτης, καθαρίστηκε το κύκλωμα ψύξης, μπήκε και το νέο ψυγείο, αλλάχτηκε και το ψυκτικό, τελικά δεν ήταν και τόσο δύσκολο αλλά μου πήρε 6-7 ώρες με κάτι διαλείμματα για καφέ και μπινελίκια για βίδες που δεν λύνονταν. Άντε ένα κουράγιο ακόμη και αλλάχτηκαν, αλυσίδα και γρανάζια. Έδυσε ο ήλιος ξεπατώθηκα εγώ, αλλά όλα πήγαν καλά.\nΓια τις επόμενες ημέρες έμειναν κάτι λεπτομέρειες, σφίξιμο τα ρουλεμάν του τιμονιού, ο φλασέρ, λάδια, φίλτρο, το νέο bagster και κάτι πλαστικά και πλύσιμο. Την πήγα και μια βολτούλα να τσεκάρω ότι όλα δουλεύουν καλά, την κατέβασα και μια καταδρομική βόλτα στην Αθήνα να αλλάξω και λάστιχα και έτοιμη η μηχανή.\nΜόνο το φαν δεν αλλάχτηκε με το νέο διότι ενώ τελικά είχε έρθει κανονικότατα και στην ώρα του με το ταχυδρομείο, εγώ δεν το έμαθα (χωρίς να φταίει το ταχυδρομείο) παρά την τελευταία μέρα οπότε και δεν υπήρχε πλέον χρόνος.\nΌπως αποδείχτηκε (εκ του αποτελέσματος) όλα καλά πήγαν. Από εκείνη τη στιγμή και μετά το σύστημα ψύξης δουλεύει υποδειγματικά.\nΤο μόνο πρόβλημα ήταν ότι μετά από 2 ημέρες σκυμμένος, ξαπλωμένος, τραβώντας και σπρώχνοντας κάνοντας δουλειές στην μηχανή, δεν υπήρχε ούτε ένας μυς που να μην πονάει. Στην κυριολεξία δε μπορούσα να πάρω τα πόδια μου… χα χα χα ….. τα γόνατα και η μέση είχαν κλειδώσει… Είχαμε υπολογίσει να ανέβουμε και στο βουνό να μαζέψουμε λίγο τσαι αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να ανέβω το μονοπάτι…οπότε πήγαμε απλά μια βόλτα στο βουνό «μας» ως εκεί που πάει ο δρόμος, χαζέψαμε τη θέα, συνειδητοποιήσαμε πόσο μας λείπουν οι μυρωδιές της Ελλάδας, πόσο μας λείπει αυτή η θέα και η ζεστασιά….. η ζεστασιά της φύσης αλλά και των ανθρώπων……. (κλαψ!)\n30 Ιουνίου και ήρθε η ώρα να φύγουμε. Αυτός ο αποχαιρετισμός είναι πάντα δύσκολος. Και για εμάς που φεύγουμε και για αυτούς που μας βλέπουν που φεύγουμε. Και ας χαμογελάμε και ας υποκρινόμαστε ότι θα τα λέμε συχνά μέσω skype.\nΠάντα πονάει….όσο θυμάμαι και εκείνο το βράδυ του Αυγούστου του 2013, που έβαλα το κλειδί στην πόρτα και κλείδωσα το σπίτι….φεύγοντας για το άγνωστο….για μια νέα ζωή…..παλεύοντας με 15 χρόνια αναμνήσεων…..παλεύοντας με φόβους και συναισθήματα……βάρβαρα πράγματα.\nΓια την Πάτρα, επιλέξαμε τη διαδρομή από Παρνασσό-Ιτέα, αγαπημένη διαδρομή φορτωμένη και αυτή με αναμνήσεις, μυρωδιές, εικόνες και γεύσεις. Όμορφα ήταν….(αν και είχε ζέστη).\nΦτάσαμε στο λιμάνι, μπήκαμε στο καράβι, και ήρθε η ώρα να γκρινιάξω. Φτάνω στο γκαράζ, μου λένε που να την παρκάρω, δεν ήταν καν κοντά σε τοίχο, δεν ήταν καν στο ενδιάμεσο των υποδοχών που έχει στο πάτωμα για να γατζώνεις τους ιμάντες, μου δείχνει ο τύπος εκεί κάτι ιμάντες, μου λέει δέστη….και εξαφανίζεται. Και που ξέρω εγώ ρε μάστορα πώς να τη δέσω στη μέση του πουθενά με κάτι βρωμο-ιμάντες ντυμένος με τα μηχανοβιακά ρούχα σε ένα γκαράζ που έχει 40 βαθμούς. Πήγε ο ιδρώτας ποτάμι, πάλεψα 40 λεπτά με τους ιμάντες, κατάφερα να γίνω μαύρος από το γράσο, και πολύ αμφιβάλλω για το απότέλεσμα…….Πάντως δεν είναι τρόπος αυτός……\nΣε αντιδιαστολή στην επιστροφή, στο καράβι από Πολωνία-Σουηδία. Μπήκα με τη μηχανή, το καράβι δεν είχε καθόλου κόσμο οπότε βρέθηκα ολομόναχος σε ένα άδειο γκαράζ σε μήκος 30 μέτρων. Ήρθε το παλικάρι, τον ρώτησα τι πρέπει να κάνω, μου λέει τίποτα, θα τη φτιάξω εγώ. Έφερε ειδική υποδοχή για την μπροστά ρόδα, έφερε ιμάντες τους πέρασε με προσοχή και τους τέντωσε, διπλοτσέκαρε, με ρώτησε αν πιστεύω ότι υπάρχει πρόβλημα εκεί που πιάνουν οι ιμάντες και μέσα σε 5 λεπτά είχε τελειώσει το θέμα. Όμορφα, ευγενικά και πολιτισμένα.\nΩραίο ήταν το ταξίδι, ανυπομονούσαμε να φτάσουμε Τριέστη και να πάρουμε το δρόμο για τον πρώτο προορισμό των διακοπών μας, τις λίμνες Plitvice στην Κροατία. Είχα κλείσει ένα διαμέρισμα (40ευρώ τη βραδυά) και το πλάνο έλεγε ότι θα μέναμε 2 βράδυα να περπατήσουμε στο πάρκο.\nΒγήκαμε λίγο μετά τα μεσάνυχτα στην Τριέστη, και είχα επιλέξει περιφερειακούς δρόμους μέχρι την Rijeka (Κροατία). Ωραία ήταν η διαδρομή, χωρίς ιδιαίτερη κίνηση (νύχτα γαρ) και το ξημέρωμα μας βρήκε στο ωραιότερο μέρος της διαδρομής.\nΣύντομα φτάσαμε και στο διαμέρισμα που είχαμε νοικιάσει. Η κοπέλα ήταν πολύ ευγενική, δεν είχε πρόβλημα να μπούμε νωρίτερα από την προβλεπόμενη ώρα για check-in, ξεμπερδέψαμε με τα διαδικαστικά σύντομα και την αράααααξαμε.\nΌλοι ήμασταν χαρούμενοι.....και η μηχανή προφανώς\nΗ επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στις λίμνες Plitvice.\nΤο εθνικό πάρκο Plitvice Jezera, το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Κροατίας και μνημείο φυσικής ομορφιάς της Unesco. 16 λίμνες με υψομετρική διαφορά, όπου το νερό ρέει από τη μία στην επόμενη. Υπάρχουν μονοπάτια να περπατάς ώρες ολόκληρες, υπάρχουν ηλεκτρικά καραβάκια που σε μεταφέρουν από το ένα σημείο στο άλλο, υπάρχει τρενάκι που σε μεταφέρει σε ενδιάμεσα τμήματα της διαδρομής, υπάρχουν χώροι όπου μπορείς να φας και να πιείς καφέ, υπάρχουν χώροι παρκαρίσματος (δωρεάν για τις μηχανές) και φυσικά υπάρχει είσοδος και μάλιστα τσιμπημένη. Το κόστος την εποχή που πήγαμε ήταν 180kuna (= 24 euro) το άτομο. Υπάρχει τρόπος να αποφύγει κανείς να πληρώσει την είσοδο καθώς είναι τεράστιο το πάρκο και δεν είναι περιφραγμένο, αλλά τότε δε θα μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τα καραβάκια ή το τρενάκι, και φυσικά υπάρχει πάντα και ο κίνδυνος να σε ελέγξουν στην είσοδο ή στην έξοδο.\nΤο κόστος για το πάρκινγκ απ’ότι θυμάμαι ήταν 7 kuna(περίπου 1 euro) την ώρα. Οι τιμές για φαγητό (τύπου self service) και καφέ φυσιολογικές.\nΤο πάρκο πάντως είναι πανέμορφο και κατά τη γνώμη μου τα αξίζει τα λεφτά που κοστίζει η είσοδος. Είναι από τα ομορφότερα μέρη που έχω επισκεφθεί ποτέ στη ζωή μου. Οι φωτογραφίες τα λένε όλα.\nΠληροφορίες : http://www.np-plitvicka-jezera.hr/en/\nΔεν ξέρω αν ανέφερα ότι τα νερά είναι ΔΙΑΦΑΝΑ και με απίθανα χρώματα….\nΚαι κάπως έτσι συνεχίστηκε η βόλτα στον «Παράδεισο» για πολλές πολλές ώρες…\nΤα ηλεκτρικά καραβάκια που λέγαμε\nΕίχε και πολύχρωμα ζουζούνια....\n(εντάξει...αυτό δεν είναι και πολύ πολύχρωμο....δε θέλω διακρίσεις....δεν έχει ψυχή αυτό να γίνει διάσημο;;;)\nκαι νερά….πολλά νερά…..\nΑπόγευμα πια, βγήκαμε από το πάρκο, κουρασμένοι από το περπάτημα αλλά μαγεμένοι από τις εικόνες που είχαμε αντικρύσει…. ΣΟΥΠΕΡ!!!!\nΚατά τους καλοκαιρινούς μήνες το πάρκο συνωστίζεται από γκρουπ τουριστών που το επισκέπτονται ως ημερήσια εξόρμηση από όλη την Κροατία και γειτονικές χώρες. Άρα μια καλή συμβουλή είναι να μπει κανείς πριν φτάσουν τα πούλμαν με τα γκρουπ (που αρχίζουν να καταφθάνουν γύρω στις 8μιση).\nΤην επόμενη ημέρα φύγαμε για τον επόμενο προορισμό, το Rovinj. Η διαδρομή φαίνεται στον παρακάτω χάρτη.\nΓια πολλά χρόνια όταν επισκεπτόμασταν το Rovinj μέναμε στον Ivan. Ωραίο το διαμέρισμα, σε βολικό σημείο, φιλικός ο Ivan και η γυναίκα του. Ήμασταν ευχαριστημένοι. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο το καλοκαίρι του 14 που του έστειλα email για να πάμε δεν πήρα καμία απάντηση. Τι μεσολάβησε δεν ξέρω, πάντως πρόπερσι μείναμε αλλού.\nΦέτος είχα κλείσει από το γνωστό ταξιδιωτικό website, ακριβό ήταν το διαμέρισμα αλλά υπέθετα ότι θα ήταν καλό. Δυστυχώς αποδείχτηκε απλά ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ από όλες τις απόψεις.\nΠέρα από το κομμάτι της διαμονής, το Rovinj όπως πάντα πανέμορφο. Κάναμε τις βόλτες μας, κάναμε τα μπάνια μας. Όμορφα όπως πάντα. Ο χαλαρός πρωινός καφές στο Cuvi Bar κάτω από τα πεύκα στην Green Zone μια από τις ανεκτίμητες απολαύσεις της καλοκαιρινής ζωής στο Rovinj.\nΑφού κάναμε τα μπανάκια μας, απολαύσαμε την πολυκοσμία, την πολυχρωμία και τη "βαβούρα" της Μεσογείου με τους "ζωντανούς" ανθρώπους, αφού πήραμε μια γερή δόση ζέστης είχε φτάσει η ώρα για τις βόλτες μας στα μονοπάτια της Αυστρίας και τα μοτοσυκλετιστικά πάσσα της ΙταλοΕλβετοΣλοβενοΑυστρίας.\nΚατά την κάθοδο προς Ελλάδα είχαμε κάνει την καταπληκτική διαδρομή από Kransjka Gora προς Bovec, οπότε σχεδιάζαμε να κάνουμε την ανάποδη διαδρομή, να κάνουμε στάση για φαγητό στον ξενώνα που είχαμε σταματήσει και στο κατέβασμα, να βγάλουμε φωτογραφίες, να δείξω και τη διαδρομή στο CBF……\nΉμουν λίγο άτυχος, πέτυχα καύσωνα στη Σλοβενία, μιλάμε για πάνω από 30 βαθμούς στα βουνά, η Βιβή χαλαρή με το air condition και εγώ ο ιδρώτας ποτάμι. Επίσης αυτή τη φορά γινόταν λαϊκό προσκύνημα στην διαδρομή, στενός δρόμος και κίνηση.\nΩς εδώ πηγαιναμε μαζί...\nΜετά την Trenta, ο δρόμος ανηφορίζει με συνεχόμενες φουρκέτες μέχρι που φτάνει σε μια ράχη και αρχίζει ξανά το κατέβασμα. Βρήκα τη δικαιολογία ότι η μηχανή προσπερνά ευκολότερα, έδωσα ραντεβού με τη Βιβή στη ράχη και ….έγινα ήχος και φως…..ωραία….πολύ ωραία…..πάρα πολύ ωραία…είχα ξεχάσει πόσο ωραία είναι.....\nΜετά από κανά 15λεπτο έφτασε και η Βιβή με τα 120 άλογα του VVti…(άλλα τα μάτια του λάγου και άλλα της κουκουβάγιας χε χε χε).\nΗ ράχη που λέγαμε\nΜα που είναι εκείνο το Peugeot…..;\nΣυνεχίζουμε παρέα και 5 λεπτά παρακάτω κάνουμε στάση για να (ξανα)φωτογραφήσουμε την «κοπέλα»\nΚαι λίγο παρακάτω στάση στον ξενώνα για μαμ…….Ω ρε μεγαλεία!!!!\nΠάντα όλα φαντάζουν ομορφότερα μετά από ένα καλό γεύμα...\nΑφού φορτίσαμε τις μπαταρίες μας, συνεχίσαμε μπήκαμε Αυστρία και καταλήξαμε μετά από μερικές ώρες απογευματάκι πια στο Rauris στον γνωστό μας ξενώνα.\nΟ ξενώνας (Haus Erna - φωτογραφία από το καλοκαίρι του 2014)\nΦτάνουμε, παρκάρουμε, βγαίνουν να μας προϋπαντήσουν και πριν προλάβω να βγάλω καλά καλά το κράνος αρχίζει ο κυριούλης να μου τα χώνει για τον Τσίπρα (λες και ήταν πρώτος μου ξάδερφος). ΧΑ ΧΑ ΧΑ… ήταν η εποχή που το «έπαιζε» σκληρός ο Αλεξάκης και τα Αυστριακά μέσα έριχναν θάψιμο για τους Έλληνες με τους κουβάδες, οπότε πετύχαμε την εποχή που έβλεπαν Έλληνα και έφτυναν χα χα χα χα….\nΑν και τα ξέρετε θα σας τα ξαναπώ, Λοιπόν πάρτε μολύβι και γράφτε. Είμαστε τεμπέληδες, κλέφτες, φοροφυγάδες, όλη μέρα πίνουμε φραπέ ξάπλα στον ήλιο και υπάρχουμε μόνο και μόνο διότι υπάρχουν αυτοί οι καλοί άνθρωποι οι Αυστριακοί και οι Γερμανοί και μας στέλνουν λεφτά για να μπορούμε να ζούμε αλλιώς θα είχαμε πεθάνει όλοι..... Κατά πως λέει και ο κυριούλης που το λέει η τηλεόραση 4000ευρώ πρέπει να πληρώσει κάθε Αυστριακός για να κάθονται οι κοπρίτες οι Έλληνες (που όλη τη μέρα κάθονται στον ήλιο και πίνουν φραπέ…….).\nΤον ηρέμησα κάμποσο τον κυριούλη, με λυπήθηκε κιόλας (μετανάστης είμαι ντε - για να γλιτώσει έφυγε τούτος σου λέει) και ήρθε στα «ίσα του».\nΠάντως έφαγα πολλή γκρίνια για τους Έλληνες (και τον Τσίπρα) εκείνες τις ημέρες από τον κυριούλη. Αλλά δε μπορείς να του κρατήσεις κακία, αυτά τους έλεγαν όλη μέρα στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, αμάσητα τα πίστεψαν. Ολόκληρο παγκόσμιο πόλεμο έκαναν στο παρελθόν επειδή πίστευαν τυφλά στους ηγέτες τους (που φρόντιζαν να τους δείχνουν μόνο τη μισή αλήθεια) , δε μπορείς να περιμένεις και κάτι καλύτερο.\nΒέβαια μετά θυμήθηκα και τον συγγενή μου που βγήκε στη σύνταξη στα 48 διότι ήταν πολέμαρχος και αφού πολέμησε τον διαστρικό διαγαλαξιακό στόλο των εξωγήινων εισβολέων που ήθελαν να καταλάβουν τον πλανήτη λογικά μετά από τόσο αγώνα βγήκε στη σύνταξη νωρίς...να ξεκουραστεί....ολόκληρο πλανήτη έσωσε μην είμαστε και αχάριστοι. Τέλος πάντων....\nΤώρα φαντάζομαι αν επισκεφθώ τον Αυστριακό κυριούλη τα καλύτερα θα μου λέει για τον Τσίπρα, τώρα είναι φίλος τους, το πιο πιστό σκυλάκι….(κάνε γαβ Αλεξάκο - δώσε το μπροστινό σου ποδαράκι - χε χε χε ).\nΕγκατασταθήκαμε στο διαμέρισμα και από την επόμενη ημέρα ξεκινήσαμε τις βόλτες.\nΑυστρία = περπάτημα στα μονοπάτια + βόλτες με τη μηχανή.\nΣτην κοιλάδα του Rauris υπάρχουν πολλές διαδρομές για περπάτημα. Έναν χάρτη μπορείτε να δείτε ΕΔΩ :\nΤο μονοπάτι (βασικά ένας χωματόδρομος είναι) ακουλουθεί το ρυάκι της κοιλάδας Krumltal. Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα κοιτώντας την παρακάτω εικόνα. (Είναι η διαδρομή 21 στον χάρτη).\nO logger είχε κάτι ψυχολογικά προβλήματα και τη διαδρομή μέχρι το χώρο στάθμευση την έχει καταγράψει ως ευθεία.\nΥπάρχει χώρος στάθμευσης (με χρέωση 3 ευρώ την ημέρα) εκεί που είναι το άσπρο βελάκι. Από εκεί ξεκινάει χωματόδρομος ανηφορικός που τελικά οδηγεί σε μια κοιλάδα (Kruml-tal). Στη μέση της διαδρομής υπάρχουν πηγές και προς το τέλος υπάρχει η καλύβα Bräualm και το μονοπάτι καταλήγει σε καταρράκτες με μικρή λιμνούλα (κίτρινο βελάκι). Όπως μπορείτε να δείτε, ο logger αρνήθηκε να καταγράψει το κομμάτι μετά την καλύβα Bräualm....\nΗ Bräualm σε φωτογραφία από το καλοκαίρι του 2014\n.....βασικά έγινε το εξής....ενόσω τρώγαμε στην καλύβα, ο logger επαναστάτησε και δήλωσε ότι δε θέλει άλλο να συνεχίσουμε, το συζητήσαμε και του είπα ότι θα το θέσω το αίτημα σε δημοψήφισμα. Έτσι και έγινε. Στο δημοψήφισμα το ΟΧΙ πήρε περίπου 61% και χαρούμενος ο επαναστάτης logger ανέμενε ότι το ταξίδι μας θα τελείωνε εκεί. Εγώ ως γνήσιος εκφραστής της φιλοσοφίας της ΠΦΑ και έχοντας πάρει γραμμή από τον δόκτορα (!) το έγραψα το δημοψήφισμα, το 61% και τον logger στα παλαιότερα των υποδημάτων μου και συνέχισα για τους καταρράκτες......χα χα χα.....όχι θα τον άφηνα να πιστεύει σε δημοκρατικές διαδικασίες και παραμύθια της χαλιμάς...και όχι μόνο αυτό, στη συνέχεια για να του τη σπάσω του logger έκανα εκλογές και ο logger με ψήφισε (και με τα δυο του χέρια). Άρα είχα δίκιο, ο logger δεν είχε ιδέα τι του γίνεται και καλά έκανα και τον αγνόησα.....Αφού το γουστάρει που ζει σε προτεκτοράτο, δεν καταλαβαίνω γιατί διαμαρτυρόταν....\nΣτο ξεκίνημα της διαδρομής (αμέσω μετά το χώρο στάθμευσης), πριν αρχίσει η ανηφόρα\nΣτην κοιλάδα Krumltal\nΦτάνοντας στην Bräualm\nΟ 1ος καταρράκτης (όπως φαίνεται από την καλύβα).\nΥπάρχει και 2ος πιο πάνω από αυτόν - Φωτογραφίες παρακάτω\n…κι η ζωή τραβάει την ανηφόρα….(που λέει και το τραγούδι)\nπιο καλά στον ήλιο…χα χα χα\n…το κατέβασμα είναι πιο ξεκούραστο από το ανέβασμα…\n(διαδρομή 114 σε αυτόν τον χάρτη )\nΑυτή τη διαδρομή την κάναμε αρκετές φορές, σε διάφορες εκδοχές. Σε μια από τις εκδοχές φτάσαμε περίπου 30λεπτά πριν το Hochtortunnel και τη λιμνούλα Fuscher Lacke. Αυτά και τα δύο βρίσκονται στον Grossglockner High AlpineRoad. Μπορείτε να δείτε και τον χάρτη :\n(For Reference που λένε εδώ στα ξένα, με κόκκινο βελάκι έχω σημειώσει το Edelweissspitze και επίσης στο χάρτη φαίνεται και η Fuscher Lacke)\nΣτο άσπρο βελάκι υπάρχει προστατευμένος χώρος στάθμευσης (με χρέωση 3 ευρώ την ημέρα). Την προηγούμενη χρονιά (2014) δεν υπήρχαν αυτοί οι προστατευμένοι χώροι στάθμευσης, οπότε η στάθμευση ήταν δωρεάν. Σύμφωνα με το ξενοδόχο, αυτοί οι χώροι φτιάχτηκαν διότι οι αγελάδες που έβοσκαν αμέριμνα στην περιοχή έκαναν ζημιές στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα (πήγαιναν και ξύνονταν πάνω στα οχήματα και καμιά φορά έξυναν και το κεφάλι τους που ως γνωστόν έχει κέρατα κάτι που δεν εκτιμούσαν τα αυτοκίνητα…. Δεν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια ή απλώς βρήκαν ευκαιρία να βάλουν ακόμη μια χρέωση.\nΜεγάλο μέρος αυτής τη διαδρομής είναι κατά μήκος ενός χωματόδρομου οπότε δεν έχει ιδιαίτερες δυσκολίες. Κατά μήκος της διαδρομής του χωματόδρομου βρίσκει κανείς με τη σειρά τις εξής καλύβες.\nGollehenalm (για περισσότερες πληροφορίες ΚΛΙΚ ΕΔΩ)\nTauernhaus (Γαλάζιο βελάκι στο χάρτη)\nΚαι ιδού μερικές φωτογραφίες από τις καλύβες από προηγούμενες χρονιές.\nGollehenalm (Καλοκαίρι 2014)\nPaffneralm (Καλοκαίρι 2014)\nTauernhaus (Καλοκαίρι 2014 - Υπό βροχή)\nTauernhaus (Καλοκαίρι 2014 - Εσωτερικό)\n…χα χα χα την είχαμε πέσει σε κάτι μεζέδες υπό βροχή το 2014…..\nΧοντρικά από το χώρο στάθμευσης οι χρόνοι περπατήματος φαίνονται στην παρακάτω φωτογραφία.\nΑυτή τη χρονιά λοιπόν ο στόχος ήταν να πάμε στην Litzhoferalm (κίτρινο βελάκι) και να συνεχίσουμε προς Fuscher Lacke ή Hochtor. Έτσι και έγινε. Απλά να αναφέρω ότι μέχρι το Tauernhaus υπάρχει η δυνατότητα να πάει κανείς και με ταξί-λεωφορειάκι (ακριβό), το οποίο έχει τακτικά δρομολόγια. Μετά το Tauernhaus δεν υπάρχει δρόμος, είναι μονοπάτι εύκολο και πολύ όμορφο. Μετά τη Litzhoferalm το μονοπάτι γίνεται πολυυυυυυύ ανηφορικό και κουραστικό αλλά η θέα αποζημιώνει και με το παραπάνω.\nΠάμε λοιπόν στις φωτογραφίες:\nΣτην πρώτη καλύβα (Gollehenalm)\nL.O.L. - The Bacon Family - Paffneralm\nΧρόνος περπατήματος από Paffneralm\n20 λεπτά για το Tauernhaus\nTauernhaus - Από εδώ και πάνω μονοπάτι κανονικό\nΝα και η Litzlhoferalm στο βάθος!\n…και φυσικά την πέσαμε στα μπυρόνια και τη μάσα…..φοβερό το τυρί τους\nκαι πήραμε το δρόμο της επιστροφής…\nΌπως θα είδατε και στο χάρτη δεν κάναμε μόνο μια φορά αυτή τη διαδρομή οπότε….\n…..πάμε μια επανάληψη…. αλλά ας το πιάσουμε το θέμα από τα Bacon που λιάζονταν αμέριμνα…εκεί που τα είχαμε δει μερικές μέρες πριν….\nTauernhaus(συναντήσαμε λιγότερο κόσμο αυτή τη φορά - ίσως λόγω καιρού)\nΑυτή τη φορά, παρόλο που η πρόβλεψη είχε πιθανότητες για καταιγίδες συνεχίσαμε για Hochtor.\nΦρεσκότατη η μπογιά….χα…χα …χα\nΦτάσαμε και στη διασταύρωση των μονοπατιών. Η μια διαδρομή πάει Fuscher Lacke, η άλλη Hochtor. Aλλά δε συνεχίσαμε, αποφασίσαμε τελικά να γυρίσουμε πίσω, διότι φοβηθήκαμε τον καιρό και ανυπομονούσαμε για τους μεζέδες...(και επιπλέον "τα είχα δει όλα" από την ανηφόρα....)\n(Φαίνεται καθαρά πίσω από την ταμπέλα στο βάθος και ο Grossglockner High Alpine Road.)\nΚαλοθρεμμένες μαρμότες παντού (έχουν πλάκα οι μαρμότες... σφυράνε όλη την ώρα χα χα χα )\nΣτη φωτογραφία (δεξιά πάνω από τα πουρνάρια) διακρίνεται το Edelweisspitze.\nΠήραμε λοιπόν την κάθοδο.\nη ανηφόρα μας φάνηκε λίγο βάρβαρη. Αλλά η θέα απίθανη και πετύχαμε και συνεργείο 3 ατόμων που έβαφαν τις πέτρες με χρώματα φρεσκάροντας τη σηματοδότηση του μονοπατιού. Μεγαλεία!! Ο πρώτος είχε μια βούρτσα και καθάριζε την πέτρα ή το ξύλο, ο δεύτερος είχε μπογιά και πινέλο-ρολό και πέρναγε τη μπογιά, ο τρίτος καθάριζε τη μπογιά που κυλούσε..... Ωραίοι!! Τους προσπεράσαμε στο ανέβασμα και τους ξαναπετύχαμε στο κατέβασμα στην Litzlhoferalmνα λιώνουν στις μπύρες…..όπως ακριβώς κάναμε και εμείς....\nΜερικά πράγματα δεν αλλάζουν (….η μάσα και οι μπύρες στη Litzlhoferalm)\n(Σε μερικές μέρες θα είχαν τη γιορτή της ωρίμανσης του νέου τυριού που θα ήταν έτοιμο για κατανάλωση, οπότε θα είχε εκδήλωση με παραδοσιακό Αυστριακό συγκρότημα μουσικής και αυτός ήταν ο λόγος που προετοίμαζαν τα μονοπάτια)\nΠου μπορώ να κάνω αίτηση για μια τέτοια δουλειά;;\nKolm Saigurn - Panoraamalm\n(Διαδρομές 29, 31 ,24 στο χάρτη των διαδρομών)\nΘέλαμε να περπατήσουμε και γύρω από το Kolm Saigurn. Η κορυφή της κοιλάδας είναι γνωστή γιατί είχε ζήσει μια εποχή χρυσοθήρων. Υπάρχει και ένας δρόμος (με διόδια) που οδηγεί μετά από 6 χιλιόμετρα στην κορυφή της κοιλάδας απ’όπου ξεκινούν πολλά μονοπάτια. Εμείς επιλέξαμε να παρκάρουμε πριν τα διόδια - το μέρος λέγεται Bodenhaus (φυσικά υπάρχει χρέωση για το χώρο στάθμευσης - άσπρο βελάκι στο χάρτη), και ξεκινήσαμε το περπάτημα στην περιοχή.\nΉταν η ημέρα λίγο περίεργη, είχε υγρασία και ήταν ανηφορικό το μονοπάτι μέσα από πυκνή βλάστηση οπότε ο ιδρώτας πήγαινε ποτάμι και επίσης μας τσάκισαν…..τα κουνούπια…..πέντε πέντε τα σκοτώναμε, δέκα δέκα μας τσιμπάγανε.\nΜέχρι να φτάσουμε στο χώρο στάθμευση όπου κατέληγε ο δρόμος με τα διόδια, μας είχαν κάνει σουρωτήρι…. Στη συνέχεια ακολουθήσαμε μια ανηφορική διαδρομή που τουλάχιστον είχε λίγο λιγότερα κουνούπια.\nΣταματήσαμε για καφέ και γλυκό στην Durchgangalm. Δε θα έλεγα ότι εντυπωσιαστήκαμε ούτε από το ένα, ούτε από το άλλο, ούτε ιδιαίτερα φιλικοί ήταν…\nΓενικά φέτος ήταν λίγο "περίεργα" τα πράγματα για τους μη Γερμανούς (ή Αυστριακούς) τουρίστες. Η ευγενής ράτσα των Αρίων έχει "κουραστεί" με όλους αυτούς τους "απολίτιστους - υπανάπτυκτους" που έπιασαν λεφτά και πλέον εκδράμουν στις χώρες τους. Γενικά με τους ξένους "στράβωναν τα μουτράκια" (όχι μόνο με τους Έλληνες, και οι λοιπές μη ξανθές φυλές περίπου την ίδια αντιμετώπιση είχαν). Αποκορύφωμα ήταν το επεισόδιο με τη "μαϊμού" που μου εξήγησε καθαρά την οπτική τους γωνία.... (θα διαβάσετε παρακάτω σχετικά).\nΑλλά ειδικά με τους Έλληνες είχαν συγκεκριμένο κόλλημα. Τους είναι αδιανόητο κάποιος Έλληνας (που η χώρα του, η Ελλάδα, ζει λόγω της φιλευσπλαχνίας τους, να ξοδεύει λεφτά (τη Γερμανική ελεημοσύνη) σε διακοπές, αυτό φαντάζει σαν "κοσμικό έγκλημα/αμάρτημα" στο μυαλό(;) τους. Παλαιότερες χρονιές το είχαμε ακούσει κατάμουτρα με ειρωνίες της μορφής "Καλά περνάτε με τα λεφτά μας εδώ στις διακοπές", ή "σας ευχόμαστε να συνεχίσετε τις όμορφες διακοπές που κάνετε με τα λεφτά που σας δανείζουμε". Είχαμε ακούσει κάμποσα τέτοια κατά τη διάρκεια του πρωινού στους διάφορους ξενώνες...\nΤώρα πια τουλάχιστον, όταν ακούν ότι είμαστε μετανάστες κοιτάνε με οίκτο......και "τα χώνουν" πιο ουδέτερα για την Ελλάδα.\nΠολύ το γουστάρω αυτό το γραφειοκρατικό κατασκεύασμα που υποκρίνεται ότι είναι "Ενωμένη Ευρώπη", και αυτοκομπάζει ότι είναι φορέας ενός υποτιθέμενου "Ευρωπαϊκού Πολιτισμού".....όχι μόνο θα καταρρεύσει...αλλά θα το κάνει και με απίστευτο πάταγο......\n…ταίσαμε και ένα Αυστριακό γάτο που πείναγε….\n…και μετά από κάμποσο περπάτημα φτάσαμε στην Panoramaalm που είναι μάλλον προφανές γιατί ονομάζεται έτσι…\nΉταν πολύ όμορφα αλλά δυστυχώς η καλύβα ήταν κλειστή εκείνη την ημέρα οπότε μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες πήραμε την κατηφόρα.\n…η οποία κατηφόρα μας έβγαλε στο χώρο στάθμευσης (Bodenhaus) όπου είχαμε παρκάρει και έτσι ολοκληρώσαμε έναν ωραίο κύκλο.\nGaisbachtal - Karalm\n(διαδρομές 117 & 9 στο χάρτη των διαδρομών)\nΤο ωραίο είναι ότι εμείς το επιλέξαμε αυτό το περπάτημα ως υποτίθεται «χαλαρό» και τελικά λιώσαμε στην ανηφόρα, είχε και υγρασία και ζέστη….δράμα.\nΚάποια στιγμή φτάσαμε και στην Karalm - που προφανώς είναι σύντμηση του Καρ-αλμυρή (στις τιμές)\nKaffee mit Kuchen παραδοσιακά…(αλλά πανάκριβα σε αυτή την καλύβα, 12.5euro το σετάκι)\nΚαι πήγαινε και ο ιδρώτας ποτάμι από την προηγηθείσα ανηφόρα…..(γεράματα…δεν είμαστε πια πιτσιρίκια)\nΠαίξαμε και με το σκύλο που είχε σκυλοβαρεθεί (σκύλος γαρ) τη ζωή του και την έβρισκε να του πετάνε ξύλα και να τα φέρνει πίσω.\n…και συνεχίσαμε ολοκληρώνοντας τον κύκλο.\nΤο Rauris από ψηλά\nSchwarzwand (2194μ) - Reisrachkopf (2210μ)\n(διαδρομή 116 στο χάρτη των διαδρομών)\nΑνυπομονούσαμε για αυτή τη διαδρομή για 2 λόγους. Δε χρειαζόταν να πάρουμε όχημα, μπορούσαμε να ξεκινήοουμε με τα πόδια από το διαμέρισμα και επίσης θα μας έβγαζε σε ένα ύψωμα (2100μέτρα) με όμορφη θέα.\nΥπήρχε η δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε τελεφερίκ για το 1o κομμάτι της διαδρομής μέχρι τα 1500μ ή 1700μ υψόμετρο περίπου, αλλά αυτά είναι για τους φλώρους. (Έχει εγκαταστάσεις τελεφερίκ μέχρι και δίπλα στην κορυφή Schwarzwand αλλά δε λειτουργούσαν)\nΠήραμε λοιπόν την ανηφορική διαδρομή και ευτυχώς οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές για περπάτημα.\nΟ σταθμός του τελεφερίκ στο ξεκίνημα\nΗ ταμπέλα είναι δίπλα στο σημείο που κάνει την πρώτη στάση το τελεφερίκ. Άλλες 2μιση ώρες για Schwarzwand. Έχει και μια παιδική χαρά όπου μπορούν τα πιτσιρίκια να νοικιάσουν «εργαλεία» ώστε να βρουν χρυσάφι σε ένα τεχνητό ρυάκι.\nΌμορφα ήταν, φτάσαμε εκεί που καταλήγει το τελεφερίκ και συνεχίσαμε με δεκάδες ακόμη περιπατητές (που δε θα δείτε στις φωτογραφίες διότι απέφυγα να τραβήξω το πλήθος)…..λαϊκό προσκύνημα…όχι αστεία….συνεχίσαμε το ανέβασμα, έχει και πηγή εκεί κοντά με ωραίο δροσερό νερό.\nΚαι τελικά φτάσαμε. Στο βάθος η κορυφή Schwarzwand\nΑπίθανη η θέα\n…και συνεχίσαμε για Reisrachkopf\nΣτα βάθος δεξιά αχνοφαίνεται ένας σταυρός. Αυτή είναι η κορυφή Reisrachkopf\nΦτάσαμε στην κορυφή και για κακή μας τύχη είχαν μπαστακωθεί 2 οικογένειες της Αρίας φυλής ακριβώς κάτω από το σταυρό και δεν έλεγαν να το κουνήσουν λίγο να βγάλουμε και εμείς οι υπόλοιποι καμιά φωτογραφία. Τέσπα, κάποια στιγμή μετά από κανά μισάωρο…τα καταφέραμε…γιούπι!!!\nΗ κορυφή Grosses Weissbachhorn (3564m) στο βάθος.\n(με 60x οπτικό zoom όλα είναι αρκετά πιο …κοντά….χα χα χα )\nΑφού βγάλαμε τις φωτογραφίες πήραμε την κατηφόρα.\nΚουραστική ημέρα αλλά απίθανες εικόνες. Τέλεια!!\nΚάπου εδώ θα έχετε αρχίσει να δυσανασχετείτε….μηχανοβιακό φόρουμ και μας έχει αλλάξει τα φώτα στο περπάτημα, στα λουλουδάκια και τη θέα….\nΤώρα ήρθε η ώρα για τα δικά μας. Προφανώς ενδιάμεσα στα περπατήματα είχε και πολλές βόλτες στον Grossglockner High Alpine Road.\nΝαι το ξέρω, τα διόδια είναι πανάκριβα και το έχουν παραξηλώσει. Από την πρώτη φορά που ανέβηκα πριν πολλά χρόνια μέχρι σήμερα ΟΛΑ έχουν ακριβύνει πολύ…ΑΛΛΑ έλα που έχω φάει κόλλημα με αυτόν τον δρόμο.\nΑποτέλεσμα: έσκασα 42 ευρώπουλα για τη μηνιαία κάρτα και ανάμεσα στα περπατήματα κάναμε πάνω κάτω το δρόμο και για άλλη μια χρονιά τεστ γλυκών, καφέδων και μεζέδων…….\nΠληροφορίες για το δρόμο ΕΔΩ!\nΦέτος αρκετά από τα τμήματα του δρόμου που είχαν τα τουβλάκια έχουν καλυφθεί από άσφαλτο, κρίμα....\nΓια τον δρόμο τα έχουμε πει. Πολλές φουρκέτες, μεγάλη κλίση, καλούτσικη άσφαλτος (αν και γλιστερή κατά τόπους) και η θέα μαγευτική. Έχει διάφορα θεματικά παρκάκια και σημεία που μπορείς να σταματήσεις να χαζέψεις τη θέα. Καφετέριες, εστιατόρια, μαγαζάκια, αλλά τσιμπημένα….όλα\nΚαι φυσικά όταν η ημέρα είναι καλή γίνεται σφαγή.\nΙδού και μερικές από τις φωτογραφίες:\nΟ παγετώνας «μας αφήνει χρόνους». Είναι απίστευτο πόσο έχει «υποχωρήσει» σε σχέση με την πρώτη φορά που τον είχαμε δει το 2007\nΠολύ κερατάς…ο κερατάς…. χα χα χα\nΜη διαμαρτύρεστε…έχουμε και συνέχεια μηχανοβιακή. Μετά το Rauris το πρόγραμμα έλεγε διαμονή για μερικές ημέρες στο Nauders. Γιατί στο Nauders; Διότι είναι δίπλα στα σύνορα της Αυστρίας με την Ιταλία και την Ελβετία και ιδανικό ορμητήριο για πολλά, φημισμένα και όμορφα ορεινά περάσματα.\nΕξαιρετικό μέρος το Nauders, όπου ενδημεί ένα άγνωστο είδος πιθήκου που έχει τα εξής χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Είναι κοντοπίθαρο (και το λέω εγώ που είμαι 1.7μ «τάπα», μαυριδερό, οδηγεί Crossrunner,και όταν κατεβαίνει από το Crossrunner, δεν περπατάει…(ούτε πετάει κατά την παλαιά εκείνη διαφήμιση…) αντιθέτως χοροπηδάει.\nΔιαθέτει ενσωματωμένο έξυπνο τηλέφωνο με φωτογραφική μηχανή και τραβάει φωτογραφίες, πολλές φωτογραφίες αλλά πάντα χοροπηδώντας και βγάζοντας ενίοτε κραυγές ηδονής όταν κάτι του τραβήξει την προσοχή.\nΠερισσότερα για τις στενές επαφές χοροπηδηχτού τύπου σε λίγο.\nΑλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Οι ημέρες μας στο Rauris έφτασαν κάποια στιγμή στο τέλος τους. Χαιρετίσαμε τον τυπάκο στο Rauris, φυσικά δεν παρέλειψε να μου κάνει ένα επαναληπτικό στο πόσο κακός είναι ο Αλέξης και πόσο τεμπέληδες είναι οι Έλληνες….αλλά εντωμεταξύ του είχα ρυθμίσει τον ρούτερ να μη χρειάζεται να μπαίνει με των πελατών, αφού ο πόντιος ενώ είχε δικό του ρούτερ μέσα στο δωμάτιο - στο ισόγειο (με σήμα καμπάνα) έμπαινε με τον ρούτερ που χρησιμοποιούσαν οι πελάτες στον πάνω όροφο. Οι πελάτες έμπαιναν μέσω ρούτερ που ήταν στον τρίτο όροφο. Οπότε αυτός στο ισόγειο είχε σήμα μπανάνα… χα χα χα.\nΌλα αυτά αφού τρόμαξε να βρει τα username και password που του είχαν βάλει από την εταιρία που του το εγκατέστησε….(καθώς ήταν αλλαγμένα σε σχέση με το αυτοκόλλητο πάνω στο ρούτερ).\nΕπίσης είχε πάρει ένα laptop και ήθελε να του απενεργοποιήσω την οθόνη login, και να απενεργοποιήσω το αυτόματο κλείδωμα, του εγκατέστησα και τις ρυθμίσεις που είχε και στον επιτραπέζιο υπολογιστή, να μοιάζουν οι οθόνες που βλέπει να μην τρομάζει… Οπότε είχα ανέβει λίγο στην εκτίμησή του…. χα χα χα .\nΦορτώσαμε τα οχήματα και φύγαμε για Nauders, αφού κάναμε μια μικρή παράκαμψη να πάρουμε φρέσκο μέλι alpenrosen από τον κυριούλη στο Krimmler όπως είχαμε συννενοηθεί.\nΕννοείται ότι την ημέρα που φύγαμε από το Raurisγια Nauders έριχνε καρέκλες, είχαν υπερχειλίσει και κάτι χείμαρροι την προηγούμενη ημέρα και είχε κλείσει ο δρόμος που οδηγεί στο Rauris για καμιά 10αριά ώρες. Γενικά πολλές λάσπες και βροχή τουλούμι για το πρώτο κομμάτι της διαδρομής.\nΚαι φτάσαμε στο Nauders, βρήκαμε το διαμέρισμα που ήταν καλό και σε ωραία τοποθεσία με φοβερή θέα αλλά πετύχαμε την αγχωτική.\nΔε γούσταρε τους ξένους (και δεν είχε καμία διάθεση να το κρύψει)\nΉταν απίστευτα αγχωτική (και δεν είχε καμία διάθεση να υποκριθεί πως δεν είναι)\nΦαίνεται ότι αυτά τα μετέδιδε και στους πελάτες, διότι όσοι (Γερμανοί) πελάτες ήρθαν στο διάστημα που μείναμε εκεί μας αγριοκοίταζαν μόλις έβλεπαν τις ελληνικές πινακίδες στο αμάξι και τη μηχανή, και φυσικά δε συζητάμε για «χαίρεται», «καλημέρα», «καλησπέρα» και τέτοια….πάλι καλά που δεν έφτυναν.\nΠάντως η θέα από το διαμέρισμα ήταν απίθανη!!!\nΑνάμεσα στα άλλα που θέλαμε να επισκεφθούμε στην περιοχή ήταν και αυτό:\nΈνα καφέ σε υψόμετρο 3440μ!! Υποθέταμε ότι θα ήταν εντυπωσιακό. Και όντως ήταν.\nΠήραμε λοιπόν το CBFκαι φυσικά διάλεξα μια ανορθόδοξη διαδρομή για να φτάσουμε στο Mittelberg.\nΣτο τέρμα του δρόμου, βγάζει κανείς εισιτήριο για τον παγετώνα (με ένα υπόγειο τρενάκι) και από εκεί και πάνω μπορεί να συνεχίσει κανείς με εναέριο τελεφερίκ για το καφέ στα 3440μ.\nΤο υπόγειο τρενάκι\nΤο κόστος ήταν φυσικά τσιμπημένο, 37 ευρώ το άτομο. Η θέα όμως όντως αποζημιώνει και με το παραπάνω. Ήταν όντως καταπληκτικά!!!!\nΤην χιονισμένη κορυφή (κέντρο-αριστερά) στη φωτογραφίας τη βλέπετε;\nΩραία ακριβώς δίπλα της είναι μια κορυφή χωρίς χιόνι και έναν σταυρό.\nΔεν τη βλέπετε; Για ρίξτε μια ματιά στην επόμενη φωτογραφία……\nΈνα σωρό ορειβάτες έκοβαν βόλτες…σούπερ\nΗ θέα απίθανη…\nΚαι ναι εννοείται ότι κάτσαμε για καφέ και γλυκό, αν και είχε το κρύο της αρκούδας εκεί πάνω….\nΝαι ήταν ακριβά….21 ευρώ το σετάκι που βλέπετε στην πάνω φωτογραφία….\nΠάντως ήταν υπέροχα…\nΚαι μια πανοραμική φωτογραφία (μέσα από το τζάμι)\nΚάποια στιγμή το πήραμε απόφαση ότι έπρεπε να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής. Πάντως ήταν υπέροχα εκεί πάνω.\nΓυρίσαμε στο πάρκινγκ και το πρόγραμμα έλεγε ότι θα συνεχίζαμε με τη μηχανή να ανέβουμε στον Ötztal Glacier Road. Με ψηλότερο σημείο τα 2830μ, πρόκειται για τον 2ο στην κατάταξη των σε υψηλότερο υψόμετρο αφάλτοστρωμένων δρόμων στην Ευρώπη.\nΠροφανώς είχε διόδια (9.5ευρώ). Τελικά εκείνη την ημέρα δεν είχαμε χρόνο να ανέβουμε οπότε ανεβήκαμε μερικές μέρες αργότερα.\nΓια να επιστρέψουμε στο Nauders κάναμε έναν κύκλο, περάσαμε από Αυστρία στην Ιταλία μέσω του Timmelsjoch Pass(14 ευρώ) και φυσικά στην Ιταλική πλευρά κάναμε στάση για καφέ και μεζέδες…..\nΩραίο το διάλειμμα, (ψωνίσαμε και κάτι τυριά και αλλαντικά για το σπίτι) και συνεχίσαμε να ολοκληρώσουμε το νοητό κύκλο που μετά από την Reschensee (Lago di Resia) και τη βυθισμένη εκκλησία, μας έφερε πίσω στο Nauders. Μεγάλη ημέρα αλλά όμορφη\nΗ βυθισμένη εκκλησία στην Reschensee\nΗ βυθισμένη εκκλησία στην Reschensee (η φωτογραφία από επόμενη ημέρα)\nÖtztal Glacier Road (2830μ).\nΜια από τις επόμενες ημέρες επισκεφθήκαμε και τον Ötztal Glacier Road.\nΜε ψηλότερο σημείο τα 2830μ, πρόκειται για τον 2ο στην λίστα των σε υψηλότερο υψόμετρο ασφαλτοστρωμένων δρόμων στην Ευρώπη. (Διόδια 9.5 ευρώ)\n(Όπως ίσως προσέξετε στο χάρτη εκείνη την ημέρα πήγαμε και στο Samnaun, ένα χωριό στην Ελβετία όπου υπάρχουν αρκετά καταστήματα με αφορολόγητα είδη. Κάτι σαν το Livigno αλλά ως ελβετικό χωριό όλα ήταν έτσι και αλλιώς ακριβά…έστω και αφορολόγητα χα χα χα…η βενζίνη πάντως είχε 1.009ευρώ/λτ - για υποδιαστολή εδώ στα ξένα χρησιμοπούμε το "." l.o.l.)\nΕίναι λίγο παραπλανητική αυτή η φωτογραφία διότι στην πραγματικότητα το υψηλότερο σημείο ΔΕΝ είναι αυτό. Για να φτάσεις στο υψηλότερο σημείο πριν φτάσεις στο σημείο που δείχνει η φωτογραφία κάνεις μια παράκαμψη και περνάς μέσα από ένα τούνελ στην άλλη πλευρά του παγετώνα.\nΣτο δρόμο της επιστροφής και ενώ ήμασταν στο Umhausen στην κοιλάδα Ötztal, κάναμε μια μικρή παράκαμψη ως ένα σημείο με καταπληκτική θέα προς το Umhausen και τον καταρράκτη Stuibenfall\nΗ περιοχή είναι γνωστή και λόγω του Ötzi, μιας μούμιας που βρέθηκε πάνω στις Ötztal Alps στα σύνορα μεταξύ Ιταλίας και Αυστρία οπότε όλα (ή έστω πολλά) περιστρέφονται γύρω από τη μούμια…..\nΠληροφορίες για το Ötzi:\nΆλλη μια γεμάτη ημέρα με ωραίες διαδρομές.\nKaunertaler Gletscherstrasse (2750μ)\nΌλα πήγαιναν γενικώς καλά στην ΑυστροΙταλοΕλβετία, μέχρι το συμβάν με το ΑΤΧΟ (Αγνώστου Ταυτότητα Χοροπηδηχτό Ον).\nΈχουμε ξεκινήσει λοιπόν για να επισκεφτούμε τον Kaunertaler Gletscherstrasse, ο οποίος είναι άλλος ένας δρόμος που οδηγεί σε έναν παγετώνα και το υψηλότερο σημείο του δρόμου είναι στα 2750μ. Φυσικά έχει διόδια (13ευρώ).\nΝα κάνω μια παρένθεση και να γράψω ότι γενικά δε δίνω «δικαιώματα» όταν οδηγώ τη μηχανή στο εξωτερικό, δεν περνάω ποτέ το όριο ταχύτητας, δεν κάνω τίποτα που δεν προβλέπεται, είμαι πάντα τυπικότατος. Έχω περάσει με αυτή τη μηχανή από το 2006 πάμπολλες φορές, Σκόπια, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κροατία, Σλοβενία, Ιταλία, Πολωνία, Τσεχία, Αυστρία, Γερμανία, Ελβετία, Γαλλία, Σουηδία, Φινλανδία, Νορβηγία, Δανία ακόμη και Αλβανία.\nΈχω φάει ως τώρα μία κλήση στην Τσεχία στην Πράγα διότι μπήκα λέει σε δρόμο όπου έπρεπε να έχω ειδική άδεια….(βασικά έψαχνα για ξενοδοχεία και ακολουθούσα ένα αυτοκίνητο που έστριψε σε ένα δρόμο στο τέρμα του οποίου είχα δει σήμα Hotel. Το αμάξι πέρασε διότι ήταν λέει κάτοικος της περιοχής και είχε ειδική άδεια, ενώ εμένα με σταμάτησαν. Το αστείο είναι ότι μετά την κλήση του λέω του οργάνου :\n«και πως θα πάω στο ξενοδοχείο;»\nΜου απαντά «συνέχισε ευθεία».\nΤου λέω «μα υποτίθεται ότι δεν επιτρέπεται να πάρω αυτόν τον δρόμο αφου δεν έχω ειδική άδεια»\nΜου λέει «τώρα πλήρωσες, μπορείς να πας…έτσι και αλλιώς εγώ είμαι εδώ και ελέγχω»\nΕπιστροφή στην Αυστρία τώρα.\nΠηγαίνω όμορφα και ωραία και ξαφνικά εμφανίζονται πίσω μου δύο Crossrunner, υπηρεσιακά. Κάθονται για λίγο πίσω, κάποια στιγμή με προσπερνά ο ένας, και μπαίνει μπροστά, πάμε μαζί για 1-2 χιλιόμετρα και μετά μου ανάβει το φάρο και μου κάνει σήμα να βγω δεξιά.\nΠαρκάρω στην άκρη…και από το Crossrunner κατεβαίνει μια μαιμού η οποία αρχίζει να χοροπηδάει γύρω γύρω… και να βγάζει φωτογραφίες...... τη μηχανή. Κάποια στιγμή πλησιάζει και μου ζητάει τα χαρτιά. Του τα δίνω….και ξαναρχίζει να χοροπηδάει και να βγάζει φωτογραφίες το CBF.\nΚατεβαίνω και εγώ, λέω κάτι γίνεται, ας ρίξω και εγώ μια ματιά στο CBF από μακρυά, κάτι περίεργο βλέπει που δε βλέπω εγώ….φυσιολογικό μου φαινόταν......\nΒγάζω κράνος και αρχίζω να κόβω βόλτες. Αυτός έχει εντωμεταξύ σταματήσει να χοροπηδάει και ελέγχει τα χαρτιά. Μετά γυρίζει, αρχίζει πάλι να χοροπηδάει και να βγάζει φωτογραφίες, την πινακίδα, τα λάστιχα, το πλάι αριστερά, το πλάι δεξιά, την αλυσίδα(;;;;;), την βαλίτσα, τα κάγκελα, τη σέλα, τα φώτα stop, τα φλας, τους προβολείς από πολύ κοντά….. κάποια στιγμή σταματάει και μου λέει :\n"Άναψε τα φώτα".\nΑνάβω τα φώτα και εκεί το ΑΤΧΟ βγάζει επιφώνημα οργασμού και φωνάζει «it’s Xenon and they don’t have the e sign - I checked!!!!!!”\nΕκεί κατάλαβα τι έκανε τόσο καιρό. Τσέκαρε σε όλες τι λάμπες ότι είχαν το σηματάκι πιστοποίησης e. Γι’αυτό έβγαζε φωτογραφίες το πορτοκαλί κάλυμμα των φλας, το κόκκινο του στοπ. Δεν είχε προσέξει ότι είχα Xenon από την αρχή και έλπιζε ότι είχα αλλάξει το πίσω πλαστικό του στοπ ή/και το πορτοκαλί των φλας σε aftermarket χωρίς σήμα πιστοποίησης για να κόψει κλήση.\nΟ στόκος δεν είχε προσέξει ότι είχα καραμπινάτο Xenon μπροστά να μην παιδεύεται….\nΈ όταν το κατάλαβε, ξεσάλωσε, είδε και τα led που έχω κολλημένα στη ζελατίνα και βρήκε τη χαρά του. Πήρε θάρρος και άρχισε τις εξυπνάδες\n« Αυτά τα led είναι καλά για το σαλόνι σου αλλά όχι για τη μηχανή πάρε 50ευρώ για αυτά.»\n«Οι Xenon λάμπες δεν έχουν σήμα πιστοποίησης e, πάρε άλλα 50 ευρώ για αυτά»\n«Τα Xenon δεν επιτρέπονται έτσι και αλλιώς, πάρε άλλα 50ευρώ και από εκεί»\nΉταν τόσο ευτυχισμένος που άρχισε να το παρακάνει\nΑΤΧΟ : «Που είναι το GR στην πινακίδα;»\nΕγώ : « Δεν έβγαιναν τότε οι πινακίδες με GR όταν αγόρασα τη μηχανή και έτσι έχω βάλει αυτοκόλλητο στη βαλίτσα, όπως προβλεπεται» (Όντως έχω στην πίσω βαλίτσα & σε μια πλαινή)\nΑΤΧΟ: «Είναι πολύ μικρό»\nΕγώ: “Really? Είναι πιο μεγάλο από το Α που έχεις στην πινακίδα του Crossrunner, μην το παρατραβάς.»\nΑΤΧΟ :«Καλά, θα μου δώσεις τώρα για εγγύηση 150 ευρώ και θα πάω τις φωτογραφίες στην υπηρεσία και αν κρίνουν ότι έχεις περισσότερες παρανομίες θα σου στείλουν το μπουγιουρντί στο σπίτι»\nΕγώ « Τι κόλπα είναι αυτά?»\nΑΤΧΟ « Η μόνη σοβαρή χώρα είναι η Γερμανία, μόνο αυτή είναι σοβαρή Ευρωπαϊκή χώρα, οι άλλες είναι…..μόνο με τους Γερμανούς έχουμε επίσημη συμφωνία και αυτοί δε θα χρειάζονταν να πληρώσουν. Θα τους στέλναμε την κλήση και θα φρόντιζαν αυτοί να πληρωθεί. Όλοι εσείς οι υπόλοιποι, οι υπηρεσίες σας δε συνεργάζονται, Ευρώπη σου λέει πφφφφφ, και έτσι σας κόβουμε σε μορφή εγγύησης ένα ποσό που κρίνουμε και που πρέπει να πληρώσετε επί τόπου και στη συνέχεια σας στέλνουμε το τελικό ποσό στο σπίτι. Αλλά επειδή ξέρουμε ότι δε θα το πληρώνατε έτσι και αλλιώς, δε χρειάζεται να ανησυχείς, δε θα σου έρθει μεγαλύτερο ποσό….\nΕγώ « Εγώ για μερικές ημέρες μένω εδώ δίπλα στο Nauders, οπότε αύριο με ξανασταματάς και μου σκάς άλλα 150ευρώ;»\nΑΤΧΟ « Θεωρητικά ναι, αλλά αν δείξεις σε αυτόν που θα σε σταματήσει την κλήση, μάλλον δεν θα σου ξανακόψει για τα ίδια, αλλά σύμφωνα με το νόμο μπορεί να ξαναβεβαιώσει τις παραβάσεις σου»\nΜόλις άκουσε ότι ήμουν τουρίστας και έμενα στο Nauders ταράχθηκε. Ο δρόμος είναι κεντρικό πέρασμα από Αυστρία για Ιταλία, Ελβετία οπότε έχουν βρει οι τοπικές αρχές εύκολο και νόμιμο τρόπο να αυξήσουν τα έσοδα της περιοχής από αυτούς που περνάνε.\nΤην επόμενη ημέρα κάτι αντίστοιχο έγινε στο κομμάτι στην Ιταλία, με σταμάτησε Ιταλός, αλλά μόλις είδε ελληνικές πινακίδες με έδιωξε χωρίς καν να ελέγξει τα χαρτιά, οπότε έχω την εντύπωση ότι έχουν ανοίξει κόντρα. Οι μεν γράφουν τους δε, κ.ο.κ.\nΠάλι καλά που είχα αλλάξει τον φλασέρ και δεν αναβόσβηναν πιο γρήγορα από το συνηθισμένο τα φλας, θα μου είχε ρίξει άλλη μια 50άδα (και αυτά led είναι). Και το πίσω λαμπάκι led είναι αλλά το κρύσταλλο δεν είναι διαφανές οπότε δεν το είδε - άλλα 50. Και δε συζητάω κάν τι θα πλήρωνα αν είχα και τις πλαινές βαλίτσες πάνω με τις 4 σειρές led (stop & θέσης).\nΕδώ βλέπετε τα ledakia που είναι καλά για το σαλόνι αλλά όχι για τη μηχανή. 50 ευρώ διότι δεν έχουν πιστοποίηση e πάνω τους οι δύο ψείρες του προβολέα και οι δυο σειρές στο πλάι της ζελατίνας….\n(Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη καμιά ώρα μετά την κλήση. Είναι πασιφανές ότι είναι τρομερά επικίνδυνο για την ανθρωπότητα να κυκλοφορεί όχημα με ΑΥΤΑ τα ledάκια....)\nΆλλα 100ευρώ για τα HID.\nΕυτυχώς δεν είχα τις βαλίτσες πάνω να δει ΑΥΤΑ.....θα με είχε "σκίσει" το ΑΤΧΟ\nΤον πλήρωσα, του έκανα και ένα κοπλιμέντο για το Crossrunner, του είπα ότι είναι όμορφο με αυτά τα χρώματα, γκρίνιαξε λίγο το ΑΤΧΟ, ότι δεν είναι καλό για τρέξιμο (φαντάζομαι εννοούσε για σπορ οδήγηση - για να κυνηγάει οχήματα που δεν έχουν πιστοποίηση e στις λάμπες....), χαιρετηθήκαμε και συνέχισα το δρόμο μου…..\nΕίχε κρύο, είχε και ψιλόβροχο στην Κaunertaler Gletscherstrasse, οπότε οι φωτογραφίες είναι λίγο μουντές.\nTo CBF& η αφεντομουτσουνάρα μου, υπερήφανοι για την κληση που μόλις φάγαμε!!\n(Για την ιστορία, όντως μου έστειλαν μετά από 1μιση μήνα στη Σουηδία σε άπταιστα Γερμανικά την απόφαση της υπηρεσίας ότι αρκούν τα 150ευρώ που τους έδωσα για τα μη πιστοποιημένα led για τις μη πιστοποιημένες λάμπες HID και για το ότι είχα HID σύστημα που δεν επιτρέπεται. Για να μην έχετε απορίες κανένα λαμπάκι led δεν έχει πιστοποίηση e, διότι δεν έχουν καταλήξει ακόμη στην ΕΕ πώς να κάνουν την πιστοποίηση. Αυτά που βλέπετε, στον εργοστασιακό εξοπλισμό στα αυτοκίνητα, επιτρέπονται διότι είναι πιστοποιημένο το αμάξι - όχι οι λάμπες, το αμάξι. Οπότε ακόμη και αν είναι ακριβώς ίδιες οι λάμπες, αν δε είναι στον εργοστασιακό εξοπλισμό δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν. Νομίζω ότι κάπως έτσι πάνε τα πράγματα….\nΣε προσωπικό επίπεδο, ξέρω ότι τα HID μου είναι πολύ δυνατά.(που να είχε δει και τη μεγάλη σκάλα….) και ξέρω ότι είναι παράνομα. Θεωρώ όμως ότι αυξάνουν τη παθητική ασφάλεια της μηχανής, την κάνουν πιο «ορατή» και τα έχω επίτηδες, ξέροντας ότι είναι παράνομα. Προσπαθώ να έχω τα φώτα τελείως χαμηλά ώστε να ενοχλούν το δυνατόν λιγότερο…. Για τα HID λογικά με έγραψε, αλλά για τα ledakia είναι απλά τυπολατρική, νομιμόματη κλοπή….\nΚαι το ύφος του δεν ήταν καλό….αλλά σαν το «….τα χαρτιά σου ρε….» στην Πατησίων δεν ήταν….\nΚαλού κακού πάντως έβαλα την κανονική λάμπα αλογόνου για να διασχίσω τη Γερμανία κατά την επιστροφή στη Σουηδία….\nΟι ημέρες στο Nauders κύλησαν με απίθανες μηχανοβιακές βόλτες σε Αλπικά Περάσματα στην Αυστρία, Ελβετία και Ιταλία. Albula pass (2315m), Fluela pass (2383μ), Passo di Bernina (2330m), Forcola di Livigno (2315μ), Forcola di Livigno (2315μ), Passo Foscango (2291μ), Umbrail pass (2501m), Passo d’Eira(2208m), Julier Pass(2284μ) και φυσικά Passo dello Stelvio (2757μ), βρήκαμε τη χαρά μας (και το CBF επίσης). Έντάξει προφανώς φάγαμε και βροχή και κρύο κάποιες από τις ημέρες, αλλά ήμασταν τυχεροί και μας "έκατσαν" και κάποιες απίθανες ημέρες (όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες).\nΑνεβαίνοντας προς Flüela\nΣτο δρόμο προς Albula Pass\nΣε 10 λεπτά φτάνουμε Albula…..\nΚατεβαίνοντας από Albula Pass προς St. Moritz\nΛίγο μετά το St. Moritz ανεβαίνοντας προς Julier Pass\nΚαι στη συνέχεια πίσω προς BerninaPass….\n...και μέσω Forcola di Livigno για πολλοστή φορά στο Livigno.\nTo Livigno είναι ένα αλπικό χωριό στη μέση του πουθενά που όμως έχει ειδικό καθεστώς φορολογίας. Η βενζίνη στο Livigno το καλοκαίρι στοίχιζε 1.08ευρώ/λτ και επίσης φθηνά είναι και ποτά, αρώματα κ.λ.π. Υπάρχουν βέβαια περιορισμοί, για τα ποτά, αν θυμάμαι καλά δεν επιτρέπεται να πάρεις πάνω από ένα (ή δύο - δεν είμαι σίγουρος) μπουκάλι(α) από αυτά που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Κρασί, επιτρέπονται μέχρι 4 μπουκάλια.\nΚάθε φορά που επισκεπτόμασταν το Livigno (αυτό το καλοκαίρι περάσαμε 4-5 φορές από εκεί) η Βιβή εμπλούτιζε τη συλλογή της από τεράστιες TOBLERONE, εγώ τάιζα το μοτόρι και παίρναμε και από κανά λεμοντσέλο.\nΚάτι αντίστοιχο με το Livigno όσον αφορά τη φορολογία ισχύει και για το Ελβετικό χωριό Samnaun κοντά στο Nauders, εκεί η βενζίνη ήταν ακόμη φθηνότερη, αλλά όλα τα άλλα αισθητά ακριβότερα.\nΕκείνη τη λαμπρή μέρα απ’όπου βλέπετε τις φωτογραφίες (διότι υπήρξαν και μέρες που φάγαμε βροχή τουλούμι εκεί), συνεχίσαμε μέσω Passo d’Eira για να ανέβουμε Stelvio.\nΚαι στο stelvio ανεβήκαμε πολλές φορές αυτό το καλοκαίρι οπότε οι φωτογραφίες είναι από διαφορετικές ημερομηνίες\nΤο Stelvio όπως φαίνεται κατεβαίνοντας από Umbrail Pass\nKατεβαίνοντας από Umbrail Pass….\n….και ανεβαίνοντας το Umbrail Pass μια άλλη μέρα…\n...ανεβαίνοντας το Umbrail Pass μια άλλη μέρα…\nΚαι μερικές φωτογραφίες από άσχημα Ελβετικά χωριά…\nΚαι φυσικά να μην ξεχάσω να βάλω και μερικές φωτογραφίες από το Samnaun, όπου πήγαμε για ένα τοπικό παραδοσιακό Ελβετικό…πανηγύρι…χα χα χα\nΣτο δρόμο για το πανηγύρι του….Samnaun\nΚοίτα κάτι όργανα που έχουν αυτοί;;;...πού να ακουστούν τα ...(ψευτο)νταούλια του Αλεξέγιεβιτς εδώ...\nΚαι φυσικά η Βιβή ψώνισε…ελβετικό τυρί και ελβετικό μέλι…όχι που θα βρίσκαμε παζάρι και δε θα ψωνίζαμε….\nΚαι έτσι πέρασαν οι ημέρες και ήρθε η ώρα της επιστροφής στο…..κρύο (γαμώτ - γαμώτ) στη χώρα των δασών και των ..... βαριεστημένων αγελάδων.\n4 Αυγούστου τα φορτώσαμε και φύγαμε για τα βόρεια. Πάλι διασχίσαμε τη Γερμανία και καταλήξαμε στο Πολωνικό λιμάνι του Świnoujście. Αυτή τη φορά το κόστος ήταν 2221SEK (περίπου 240ευρώ)Στην διαδρομή, με τριβάλιτσο, τα γεμίσματά μου ήταν:\n15.63λτ για 374χλμ (κατανάλωση : 4.18 λτ/100χλμ)\n16.22λτ για 388χλμ (κατανάλωση 4.18λτ/100χλμ)\n13.32λτ για 286χλμ (κατανάλωση 4.65λτ/100χλμ)\nΩραία, σιγά σιγά το CBFμαθαίνει να δουλεύει χωρίς βενζίνη……\nΤο καράβι έφευγε στις 2 τα ξημερώματα οπότε φροντίσαμε να φτάσουμε μια ώρα πριν τα μεσάνυχτα στο λιμάνι. Από το Nauders για το Πολωνικό λιμάνι του Świnoujście η απόσταση ήταν περίπου 1150km, και μας πήρε περίπου 13 ώρες. Τακτοποιηθήκαμε στο καράβι και την επόμενη ημέρα το πρωί ξυπνήσαμε στην (φυσικά) κρύα και (φυσικά) μουντή Σουηδία, με το καιρό να θυμίζει φθινόπωρο.....αν και ήταν 5 Αυγούστου.\nΑπό την Ελλάδα μέχρι που παρκαρα εδώ στο σπίτι στη σουηδία το CBF έκανε 5532χλμ και έκαψε 269.97 λτ βενζίνης. Άρα η μέση κατανάλωση ήταν 4.88λτ/100χλμ\nΤο ευχάριστο είναι ότι μετά την αλλαγή του ψυγείου, το φαν ανάβει πολύ αραιότερα και για πολύ λιγότερο κάθε φορά. Το σύστημα ψύξης επιτέλους δούλευε υποδειγματικά.\nΑν προσπαθήσω να περιγράψω τι μου έμεινε από αυτό το καλοκαιρινό αυτό ταξίδι, πέρα από τις πανέμορφες εικόνες, τα στροφιλίκια και την αίσθηση της ελευθερίας, νομίζω ότι αυτό που μένει όταν κατασταλάξουν τα ισχυρά συναισθήματα της στιγμής, είναι η αίσθηση ότι η Ευρώπη "κλείνει" όχι μόνο για τους εκτός Ε.Ε, αλλά και για τους λαούς που την αποτελούν, "διαμελίζεται" σε "καλούς", "κακούς", "εργατικούς", "τεμπέληδες" και εργατικούς. Μετά την αποκωδικοποίηση των καθημερινών συναναστροφών, έβλεπες πολίτες που αισθάνονταν ότι για κάποιο λόγο δικαιούνται ακόμη περισσότερα (με τη μορφή πλούτου και μόνο), εμποτισμένους με την αίσθηση (με την απαρχή μίσους θα μπορούσα να πω), ότι οι άλλοι λαοί φταίνε που δεν έχουν ακόμη περισσότερα.....Αυτό δεν αφορούσε μόνο τους Αυστριακούς και του Γερμανούς, αλλά και τους Κροάτες και τους Σλοβένους.\nΗ Ευρώπη εξυπηρετώντας τα κοντόφθαλμα και βραχυπρόθεσμα συμφέροντα μια κλίκας γραφειοκρατών χρησιμοποιεί τα μέσα και "παίζει" με τους λαούς, χρησιμοποιεί τα μέσα για να επιβάλλει "δημοκρατικά" πολιτικές που καμία σχέση με δημοκρατία έχουν, που δεν οδηγούν τελικά τους λαούς στη σύγκλιση αλλά στο διαμελισμό. Δε φαίνεται να έχουν διδαχθεί τίποτα οι τωρινοί "λίγοι" ηγέτες της Ε.Ε. από την πρόσφατη ιστορία αυτής της ηπείρου που οδήγησε σε αιματοκύλισμα.\nΜαύρα, κατάμαυρα σύννεφα μου φαίνεται να μαζεύονται στο ορίζοντα.\nΕπίσης, το άλλο που έχω να πω μετά από 3 χρόνια μετανάστης σε Γερμανία και Σουηδία, είναι ότι οι Έλληνες πραγματικά αξίζουν κάτι καλύτερο. Και το "οικόπεδο" είναι καλύτερο των άλλων, αλλά και οι Έλληνες είναι από καλή "πάστα", είναι πάρα πολλοί ικανοί (και καθόλου τεμπέληδες), είναι φιλότιμοι. Το πρόβλημα είναι ότι αντί να βάζουν την ενέργειά τους προς ένα κοινό καλό, τη χαραμίζουν κοντόφθαλμα για το μικρό ατομικό,οικογενειακό, συντεχνιακό, τωρινό καλό θυσιάζοντας το μέλλον τους....


Safari Knights and Dragons 2 | Toucantoys\nΑρχική Σελίδα / Παιχνίδια / Μινιατούρες / Safari Knights and Dragons 2\nSafari Knights and Dragons 2\nΤοποθετήστε το άλογό σας και βγείτε έξω για να συναντήσετε αυτούς τους άγριους δράκους!\nΑυτό το Toob περιέχει έναν ιππότη με λόγχη, έναν ιππότη με ένα τσεκούρι μάχης, έναν ιππότη με ένα σπαθί 2 χεριών, έναν ιππότη με ένα μεγάλο σπαθί, και έναν pikeman, καθώς και τους δράκους Peluda, Wyvern, Tiamat και Drake.\nΙστορία: Γενικά γνωστοί, αυτοί οι δράκοι έχουν σφυρηλατήσει μια απίθανη συμμαχία και προσπαθούν να κυβερνήσουν τη γη με μια σιδερένια βούληση.\nΩστόσο, με την εντολή σας, αυτή η ομάδα άψογων ιπποτών είναι στο καθήκον της ανάκτησης του βασιλείου.\nΣυμμετάσχετε στην αποστολή καθώς φοράτε την πανοπλία σας, πιάστε το δυνατό σπαθί σας και οδηγήστε αυτούς τους άφοβους και γενναίους πολεμιστές στη νίκη και τη δόξα!\nΡυθμίστε αυτά τα ξεχωριστά ζωγραφισμένα στο χέρι ειδώλια σε ένα diorama για να πείτε μια επική ιστορία ή συμμετάσχετε σε ένα φοβερό δημιουργικό παιχνίδι καθώς οργανώνετε τα στρατεύματά σας για να βαδίσουν στη φωλιά των θηρίων!\nΜέγεθος: Τα 9 ειδώλια που βρέθηκαν σε αυτό το Toob έχουν ύψος 1,25 έως 3,75 ίντσες, ενώ το ίδιο το Toob έχει μήκος 1,5 ίντσες, πλάτος 1,5 ίντσες και ύψος 12,8 ίντσες.\nΌλα τα προϊόντα μας είναι μη τοξικά και χωρίς BPA 9 τεμάχια ανά TOOB®.\nΗλικία απο 3 ετών και άνω\nΚωδικός προϊόντος: TCT657 Κατηγορία: Μινιατούρες\nSafari Knights and Dragons 2 ποσότητα\nCollectA Κασετίνα με ‘Αγρια Ζώα 1\nSafari Endangered Species – Land\nCollecta Κασετίνα με προϊστορικά ζώα\nCollectA Κασετίνα Έντομα και Αράχνες


Seawise Giant: Το μεγαλύτερο πλοίο που κατασκευάστηκε ποτέ! (φωτό, βίντεο) ~ oimonomaxoi.blogspot.gr\nSeawise Giant: Το μεγαλύτερο πλοίο που κατασκευάστηκε ποτέ! (φωτό, βίντεο)\nΕπιχειρούσε μεταξύ Μέσης Ανατολής και Αμερικής στις αρχές της δεκαετίας του 80 ενώ μετά το 1986 βρέθηκε στον κόλπο του περσικού όπου χρησιμοποιήθηκε ως πλωτή αποθήκη. Εκεί το 1988 βομβαρδίστηκε από ιρακινά αεροσκάφη κατά την διάρκεια του πολέμου και «έκατσε» στα ρηχά νερά.\nΓια να καταλάβετε το μέγεθος του Seawise Giant κάντε τις συγκρίσεις:


Ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, παρουσιάστηκαν και τεκμήρια, τα οποία εντοπίστηκαν μετά από έρευνες της Αστυνομίας.\nΣυγκεκριμένα, έξω από το σπίτι εντοπίστηκε μια κίτρινη τσάντα η οποία περιείχε λευκά παπούτσια, πλαστική μάσκα «anonymous», προστατευτικά γυαλιά, κάλτσες, αντρικό εσώρουχο, άρωμα, φανάρι, ψαλιδάκι, ακουστικά αλλά και tablet που ωστόσο ακόμη να καταφέρουν να τα ξεκλειδώσουν ώστε να τα ανοίξουν.\nΟ λογίας του ΤΑΕ, Σάββας Σιαμούτης, ανέφερε χαρακτηριστικά πως «όταν πας να κλέψεις απλά δεν χρειάζεσαι ρούχα ή εσώρουχα. Το tablet το ήθελε για να φωτογραφίσει τα θύματα».\nΣύμφωνα με τα όσα αναφέρθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, η πιο πάνω τσάντα μεταφέρθηκε από τον Τζιωνή τη νύχτα του φόνου, ενώ παράλληλα εντοπίστηκε και DNA του Τζιωνή σε κάποια από τα τεκμήρια.\nΣτο δικαστήριο παράλληλα παρουσιάστηκε ένα μαχαίρι και ένα σπαθί τύπου «σαμουράι», αλλά και ματωμένες κάλτσες, στις οποίες στο κάτω τους μέρος έχουν κάποια πλαστικά σημάδια, τα οποία και βρέθηκαν στη σκηνή του εγκλήματος.\nΠαράλληλα παρουσιάστηκε και ένα τζιν που φέρει λεκέδες από αίμα στα γόνατα, με επιπρόσθετες τσέπες που σύμφωνα με την σύντροφο Τζιωνή, τις είχε ράψει ο ίδιος για να μεταφέρει επιθετικά όργανα το βράδυ του φόνου.\nΝα σημειωθεί πως όπως ειπώθηκε στο δικαστήριο ο Τζιωνής φέρεται να πήρε γυαλιά από το σπίτι Χατζηγεωργίου, ώστε να αποδείξει στους άλλους πως διέπραξε τον φόνο.


Σύλληψη 23χρονου Αλβανού στη Ρόδο για ναρκωτικά - Crime Stories | Ιστορίες Εγκλήματος\nΗ κάνναβη και χρηματικό ποσό που κατασχέθηκε\nΣυνελήφθη σήμερα (30.07.2012) στην Ρόδο από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Ρόδου, ένας 23χρονος αλλοδαπός υπήκοος Αλβανίας, κατηγορούμενος για κατοχή, μεταφορά και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών.\nΕιδικότερα, σήμερα το πρωί στην πόλη της Ρόδου, εντοπίστηκε από περιπολούντες αστυνομικούς να έχει στην κατοχή του και να μεταφέρει πέντε συσκευασίες που περιείχαν ακατέργαστη κάνναβη συνολικού βάρους πέντε (5) κιλών και οκτακοσίων ογδόντα (880) γραμμάριων.\nΑπό την διερεύνηση της υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι, ο 23χρονος μετέφερε την κάνναβη, σήμερα, με πλοίο της γραμμής από τον Πειραιά στην Ρόδο, προκειμένου να βρει αγοραστές που θα την διέθεταν σε τοξικομανείς του νησιού.\nΗ ναρκωτική ουσία μαζί με δυο κινητά τηλέφωνα και το χρηματικό ποσό των 600 ευρώ, που βρέθηκαν στην κατοχή του 23χρονου κατασχεθήκαν.\nΟ συλληφθείς θα οδηγηθεί αύριο στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου.\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Εξαρθρώθηκε σπείρα που διέπραττε κλοπές στην Πάτρα\tΣύλληψη 70χρονου για ανθρωποκτονία στη Σαμψούντα Πρεβέζης »