Αναρωτηθήκατε ποτέ τι κάνει η δασκάλα του παιδιού σας και δεν κολλά τις ιώσεις που κυκλοφορούν μέσα στην τάξη; Είναι κάποιο είδος υπερηρώων οι δάσκαλοι ή έχουν πάθει ανοσία; Σε κανονικές συνθήκες και με τις ιώσεις να επισκέπτονται μια σχολική αίθουσα αρχές του Φθινοπώρου για να την εγκαταλείψουν με το τέλος της χρονιάς, οι δάσκαλοι θα έπρεπε να είναι τα πιο ακριβοθώρητα όντα ανάμεσά μας. Τι κάνουν και στέκονται όρθιοι; Ας δούμε 5+1 συμβουλές για τις ιώσεις που θα μας έλεγε μια δασκάλα ή ένας δάσκαλος.\n1. Κρατάμε στο σπίτι τα παιδιά όταν είναι άρρωστα\nΤο άρρωστο παιδί πρέπει να χάσει μάθημα. Όταν πηγαίνουμε στο σχολείο ένα παιδί με ίωση, ταλαιπωρούμε και το ίδιο αλλά και τα υπόλοιπα. Οι ιώσεις θέλουν φροντίδα γιατί έτσι περνούν πιο γρήγορα. Το άρρωστο παιδί πρέπει να αναπαυθεί για να μπορέσει να μαζέψει τις δυνάμεις του και να αντιμετωπίσει την ίωση. Όταν αντί να βρίσκεται στο κρεβάτι του, είναι στο σχολείο, στην πραγματικότητα και το ίδιο δυσκολεύεται να γίνει καλά ενώ παράλληλα κολλάει τα άλλα παιδιά, με κίνδυνο να ξανακυλήσει και το ίδιο στη συνέχεια.\n2. Μαθαίνουμε στα παιδιά να χρησιμοποιούν χαρτομάντιλα\nΗ υγιεινή των παιδιών είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση και πρόληψη των ιώσεων. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν να χρησιμοποιούν χαρτομάντιλα αλλά και υγρά μαντίλια για τον καθαρισμό των χεριών τους. Πρέπει να ξέρουν γιατί είναι αναγκαίο να πλένουν τακτικά τα χέρια τους αλλά και πώς να τα πλένουν σωστά. Στα σχολεία πολλά παιδιά τρώνε το κολατσιό τους χωρίς να πλύνουν τα χέρια τους ενώ δεν το κάνουν ούτε μετά την επίσκεψη στην τουαλέτα. Αν ξεκινήσουν αυτές οι συνήθειες από το σπίτι, τότε θα γίνουν τρόπος ζωής για τα παιδιά και θα γίνονται χωρίς άλλη σκέψη. Σχεδόν αυτόματα!\n3. Δώστε τους μπουκαλάκι με νερό από το σπίτι\nΤα παιδιά στο σχολείο πρέπει να έχουν μαζί τους νερό. Πίνοντας νερό από τις βρύσες του σχολείου και ειδικά χωρίς ποτήρι, κολλούν τις ιώσεις των άλλων παιδιών. Και επειδή είναι αναγκαίο να ενυδατώνονται, καλύτερα να τους δώσετε ένα μπουκαλάκι με νερό από το σπίτι. Δύσκολα ένα παιδί θα πάει στο κυλικείο για να αγοράσει νερό.\n4. Όταν οι ιώσεις είναι σε έξαρση ας έχουν μαζί τους μια αντιβακτηριδιακή λοσιόν χεριών\nΤις εποχές που οι ιώσεις είναι σε έξαρση, καλό είναι να έχουν μαζί τους τα παιδιά, ένα μικρό μπουκαλάκι με αντιβακτηριδιακή λοσιόν χεριών. Φυσικά, αν η ηλικία τους επιτρέπει να αντιληφθούν ότι αυτό δεν το πίνουμε και χρησιμοποιούμε λίγο κάθε φορά στα χέρια μας. Επειδή είναι δύσκολο να πηγαινοέρχονται στις τουαλέτες για να πλένουν τα χέρια τους, η χρήση της λοσιόν τα προστατεύει από την επαφή με τα μικρόβια.\n5. Όταν βήχουμε ή φταρνιζόμαστε βάζουμε χεράκι μπροστά\nΤα παιδιά πρέπει να μάθουν από το σπίτι ότι προσέχουμε όταν βήχουμε και όταν φταρνιζόμαστε. Εδώ, μπορεί να σας βοηθήσει και η ενσυναίσθηση. «Ούτε εσύ θα ήθελες τα σταγονίδια του άλλου στο δικό σου πρόσωπο. Σωστά;»…\n6. Τους μαθαίνουμε πώς να κρατούν αποστάσεις\nΕίναι σημαντικό να αναγνωρίζουν τα παιδιά ότι υπάρχουν φορές που πρέπει να προσέχουμε περισσότερο από άλλες. Σεβόμαστε τους συμμαθητές μας και δεν τους πλησιάζουμε υπερβολικά όταν είμαστε άρρωστοι για να κάνουν το ίδιο και εκείνοι όταν αρρωστήσουν. Δεν τους λέμε να απομονωθούν και να μην παίξουν, αλλά να προσέξουν λίγο περισσότερο για να φύγει μακριά η παλιοίωση και να ξαναγυρίσουν ανέμελα στο τρελό τους παιχνίδι!\nιώσειςπαιδίσυμβουλές για τις ιώσειςσχολείο


Οκτώβριος 2021 – Εκπαιδευτική Λέσχη\n31 Οκτωβρίου 2021 31 Οκτωβρίου 2021 - Αφήστε ένα σχόλιο\nΓιώργος Γρόλλιος* Στο παρόν κείμενο εξετάζονται όψεις του ρόλου της Αρχής για τη Διασφάλιση της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) από το 2013 μέχρι το 2021. Πιο συγκεκριμένα, …\n14 Οκτωβρίου 2021 14 Οκτωβρίου 2021 - Αφήστε ένα σχόλιο\n13 Οκτωβρίου 2021 13 Οκτωβρίου 2021 - Αφήστε ένα σχόλιο\n10 Οκτωβρίου 2021 10 Οκτωβρίου 2021 - Αφήστε ένα σχόλιο\n9 Οκτωβρίου 2021 9 Οκτωβρίου 2021 - Αφήστε ένα σχόλιο\nΗλίας Παπαχατζής -Κι εσύ τι θέλεις και φωνάζεις δάσκαλε; Δεν έχεις τη θεσούλα σου; Δεν τρέχει ο μισθός σου; -Σωστά μιλάς. Όταν ζητάω τόσα χρόνια “Μόρφωση-δουλειά για όλα τα παιδιά”, …\nΑπεργία, Δευτέρα 11 Οκτώβρη\n7 Οκτωβρίου 2021 7 Οκτωβρίου 2021 - Αφήστε ένα σχόλιο


Ενδιαφέρον επενδυτών για το Βιοτεχνικό Πάρκο της Καβάλας | ENA News\nΟ Παύλος Τσουμάκης ανέλαβε επικεφαλής του Διοικητικού Συμβουλίου πριν από έναν περίπου χρόνο. Προσπάθησε σε μία καινούργια βάση, έχοντας στήριξη και ώθηση και από τους μετόχους. Την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης, το Επιμελητήριο και το Δήμο Καβάλας.\nΤο διάστημα που μεσολάβησε δεν έγιναν θαύματα. Αντιμετωπίστηκαν προβλήματα που χρόνιζαν και τα οποία πλέον δεν υφίστανται. Προβλήματα που ίσως δεν φαίνονταν αλλά δημιουργούσαν εμπόδια προκειμένου το Βιοτεχνικό Πάρκο να γίνει αυτό που όλοι επιθυμούμε. Ο ίδιος εκτιμά ότι η προσπάθεια μπαίνει σε μία νέα τροχιά. Είναι σημαντικό σημειώνει ότι ρυθμίστηκαν χρέη προηγούμενων ετών ενώ υπάρχουν από ότι φαίνεται και έσοδα καθώς σιγά-σιγά αρχίζουν και πληρώνουν τα ενοίκια οι οικοπεδούχοι. Συζητάμε με τους οικοπεδούχους για τις προθέσεις τους, είπε ο κ. Τσουμάκης. Συμπλήρωσε δε ότι αναζητούνται νέοι επενδυτές και είναι ενθαρρυντικό ότι υπάρχουν ενδιαφερόμενοι.\nΘυμίζουμε ότι αυτή τη στιγμή το Βιοτεχνικό Πάρκο έχει υπογράψει 31 συμβόλαια, τα περισσότερα από τα οποία είναι ενεργά αλλά διαθέτει και μπορεί να ικανοποιήσει ενδιαφερόμενους με 40 περίπου ελεύθερα οικόπεδα.


Τρόποι να καθαρίσεις αποτελεσματικά τζάμια και καθρέπτες! | exypnes-idees.gr\nΑρχική Καθαριότητα Τρόποι να καθαρίσεις αποτελεσματικά τζάμια και καθρέπτες!\nΤρόποι να καθαρίσεις αποτελεσματικά τζάμια και καθρέπτες!\nΗ σκόνη μαζεύεται εύκολα σε τζάμια και καθρέπτες ακόμα κι αν τα καθαρίζεις πολύ συχνά. Επίσης τα τζάμια θα έχεις παρατηρήσει πως δεν φαίνονται σχεδόν ποτέ διάφανα εξαιτίας όλων των σωματιδίων που μαζεύονται πάνω τους και του λάθος τρόπου καθαρίσματος.\nΈτσι ο σωστός τρόπος για να καθαρίζουμε τζάμια και καθρέπτες είναι πιο σημαντικός ακόμα και από τη συχνότητα με την οποία τα καθαρίζουμε. Το χαρτί κουζίνας είναι πλέον ξεπερασμένο για τέτοιες δουλειές και αφήνει πίσω του κομματάκια που φαίνονται άσχημα και είναι ενοχλητικά εφόσον κανείς έχει αφιερώσει ώρα για να κάνει τα τζάμια του σπιτιού αστραφτερά. Δες επίσης 4 Δουλειές του σπιτιού που πρέπει να γίνονται μια φόρα το μήνα!\nΟι πιο αποτελεσματικοί τρόποι καθαρισμού τζαμιών\nΧρησιμοποίησε ένα πανί με μικροΐνες\nΤα νέα ειδικά πανιά με μικροΐνες μπορούν να καθαρίσουν τα πάντα και να μην αφήσουν ίχνη. Εκτός από τζάμια και καθρέπτες, μπορούν να καθαρίσουν πολύ καλά τα τζάμια στο ντους, και τις γυάλινες επιφάνειες των επίπλων. Δες επίσης 4 Τρόποι να χρησιμοποιήσεις το ξύδι για το καθάρισμα του σπιτιού σου!\nΧρησιμοποίησε ένα φύλλο εφημερίδας\nΕίναι ενδιαφέρον πόσο δίκιο είχε η γιαγιά μας για την εφημερίδα και τον τρόπο που κάνει τα τζάμια διάφανα από καθαριότητα! Αν το πανί με μικροΐνες κάνει καλή δουλειά, η εφημερίδα θα κάνει τα τζάμια και τους καθρέπτες καθαρότερους από ποτέ! Μην παρασυρθείς και καθαρίσεις με την εφημερίδα κάτι παραπάνω από τα τζάμια στα παράθυρα γιατί θα είναι μεγάλο λάθος. Δες επίσης 7 Τρόποι για να χρησιμοποιήσεις μια παλιά εφημερίδα!\nΦτιάξε ένα φυσικό καθαριστικό\nΔεν υπάρχει λόγος να ξοδεύεσαι για καθαριστικό τζαμιών αφού μπορείς να το φτιάξεις στο σπίτι. Σε ένα μπολ τοποθέτησε 1/4 λευκό ξύδι και 3/4 νερό. Το διάλυμα αυτό μπορείς να το βάλεις σε ένα βαποριζατέρ και να ψεκάσεις πάνω στην επιφάνεια του τζαμιού. Από εκεί και πέρα μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα πανί με μικροΐνες ή ένα φύλλο εφημερίδας! Δες επίσης 5 Λάθος χρήσεις του καθαριστικού τζαμιών!\nΚαθάρισε τον καθρέπτη του μπάνιου με αφρό ξυρίσματος\nΈνα έξτρα χρήσιμο tip είναι να χρησιμοποιήσεις τον αφρό ξυρίσματος στον καθρέπτη του μπάνιου. Αφότου καθαρίσεις μία φορά τον καθρέπτη με έναν από τους παραπάνω τρόπους πάρε αφρό ξυρίσματος και πέρασε τον από άκρη σε άκρη. Όχι μόνο θα λάμψει αλλά θα αντισταθεί στους υδρατμούς του ντους και θα αργήσει πολύ να λερωθεί!\nΠως να αφαιρέσεις γρήγορα 5 επίμονους λεκέδες!\nΤι να κάνεις αν κοιμηθεί κάποιος στον καναπέ σου!\nΠως να κάνεις τα ρούχα σου να μυρίζουν όμορφα!\n5 Τρόποι για να διατηρήσεις τα χαλιά σου καθαρά!\nΙδέες για boho διακόσμηση σπιτιού!\nΤι να κάνω τα γυάλινα άδεια βάζα!\nMaggi - 15 Οκτωβρίου 2019 0\nΈχεις στο σπίτι μια σακούλα άδεια βάζα από μαγιονέζα, μαρμελάδες ή ελιές και δεν ξέρεις τι να τα κάνεις; Μην ανησυχείς καθόλου, έχουμε τη...\n28 Ιδέες για την διακόσμηση του σαλονιού!\n21 DIY Ιδέες διακόσμησης για εφηβικά δωμάτια!\n5 Tips για να αποφύγεις το υπερβολικό τσαλάκωμα των ρούχων!\n16 Συναρπαστικοί τρόποι για να χρησιμοποιήσεις τα βαζάκια!\n4 Πράγματα που μπορείς να φτιάξεις από βαμβακερό κορδόνι!\nΙδέες για να οργανώσεις το μπάνιο σου!\n4 Τρόποι για να διπλώσεις τις πετσέτες μπάνιου ή χεριών!


Ηρωίδες μάνες. - Choose Happiness\nΙανουάριος 28, 2021Ιανουάριος 28, 2021|\nΜε περηφάνια και δίχως προκατάληψη\nΌποτε κάτι με αγγίζει και πιστεύω ακράδαντα στην αλήθεια του και στην ποιότητά του, έχω μια βαθιά επιθυμία να το μοιραστώ. Τέτοιες ανεκτίμητες στιγμές αλήθειας, ανθρωπιάς και βαθιάς εξομολόγησης αξίζει να τις μοιραζόμαστε, να τις αφουγκραζόμαστε. Μέσα από αυτές παίρνουμε μαθήματα ζωής, εμπνεόμαστε, βελτιωνόμαστε.\nΔεν είμαι φυσικά κριτικός τηλεόρασης. Καταθέτω τη δική μου οπτική και την προσωπική μου ταπεινή γνώμη.\nΘα αναφερθώ σε κάποιες χρυσές στιγμές ορισμένων τηλεοπτικών εκπομπών, οι οποίες προσωπικά κατάφεραν να με ταρακουνήσουν, να με ευαισθητοποιήσουν και να με εμπνεύσουν.\nΗ εκπομπή «Η Ζωή Αλλιώς» με την Ίνα Ταράντου, η οποία προβάλλεται κάθε Σάββατο, στις πέντε, από την ΕΡΤ1, είναι κατά βάση μία ταξιδιωτική εκπομπή. Όμως οι άνθρωποι που φιλοξενούνται στην εκπομπή είναι εντελώς διαφορετικοί από τόπο σε τόπο και «κουβαλούν» μυστικά, ομορφιές και βιώματα ξεχωριστά, που αγγίζουν βαθιά τον τηλεθεατή.\nΣε ένα από τα ταξίδια της εκπομπής, στην Κάρπαθο και συγκεκριμένα στο χωριό Αυλώνα, μία γυναίκα, μία μάνα, μία γιαγιά μέσα από απλές και σταράτες κουβέντες, κατάφερε να περιγράψει το νόημα της ζωής, να τα πει όλα!\nΗ γιαγιά Ανεζούλα Λεντή 83 ετών, που έζησε μια σκληρή, γεμάτη δυσκολίες ζωή, αποφάσισε πως όσο ακόμα έχει τα μάτια της ανοιχτά -όσο και να την πονά- πρέπει να εγκαταλείψει το νησί της και να πάει να ζήσει με τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά της, στην Αθήνα. Να τα χαρεί για όσο καιρό μπορεί. Τον θάνατο δεν τον φοβάται, «Άνθρωποι είμαστε, χορτάρι είμαστε». Το μόνο της παράπονο: Που δεν μπορεί, δεν έχει πια τη δύναμη, να κάνει ένα δικό της μποστάνι. Όχι για να πλουτίσει μα μονάχα για να ‘χει να δίνει. Να περνάνε οι περαστικοί και να τους δίνει. Κάποια στιγμή που η Ίνα Ταράντου της είπε ότι πρέπει να ήταν όμορφη γυναίκα στα νιάτα της, εκείνη αποκρίθηκε πως «οι ομορφιές δεν ισχούν (δεν μετρούν), ισχούν τα σωθικά του ανθρώπου. Οι ομορφιές είναι περαστικές αλλά τα μυαλά είναι αυτά που κρατούν τον άνθρωπο. Αν είχα φερμουάρ εδώ μπροστά στο στήθος, θα το άνοιγα να φαινόντουσαν τα εσώψυχά μου. Έτσι πρέπει να είναι οι άνθρωποι, να έχουν όλοι ένα φερμουάρ, να το ανοίγουν και να φανερώνουν τα ένστικτα, τα φυσικά τους και όλα αυτά που κρύβονται μέσα τους. Αυτά που λέω δεν είναι σαπουνόφουσκες. Πας να πεις τον πόνο σου και λες την ντροπή σου!».\nΤα λόγια και η στάση ζωής αυτής της γυναίκας, η απλότητα και η καθαρότητά της μου έφεραν στο νου, μια άλλη γυναίκα μια άλλη μάνα -και προσφάτως γιαγιά- που αγαπώ και θαυμάζω, έναν δικό μου άνθρωπο, τη θεία μου Ελένη Παυλίδου, κατά κόσμο Νίτσα Γογοδώνη.\nΗ μικρή Ελενίτσα δεύτερη από τις τρεις κόρες της γιαγιάς μου της Ευδοκίας και του παππού μου του Κώστα, από πολύ νωρίς αναγκάστηκε να δουλέψει για να βοηθήσει την οικογένειά της. Έφυγε απότομα μέσα από την αγκαλιά της μάνας, από τα γέλια και τα παιχνίδια με τις αδερφές της και τα άλλα παιδιά του χωριού. Όταν γύρισε δούλευαν όλοι μαζί οικογενειακώς στα εργοστάσια.\nΣκληρή ζωή, κακοτράχαλη. Όταν παντρεύτηκε βρέθηκε κάτω από την ίδια στέγη με τα πεθερικά της, ανθρώπους παλιάς κοπής. Κατάφερε όμως να φέρει στον κόσμο δύο λεβέντες γιους. Μια ζωή δούλευαν -και ακόμη δουλεύουν- και αυτή και ο άντρας της ο θείος μου ο Γιάννης, μέσα στα χωράφια. Η θεία μου έβαζε κάτω σε δύναμη δέκα άντρες.\nΔυνατή σαν βράχος, με χέρια σκληρά, από τον κάματο, μα με καρδιά μαλακή και γλυκιά σαν το μέλι. Η «Αγία Τερέζα» των φτωχών και των αδυνάτων. Πάντα να δίνει ακόμη και από το υστέρημά της. Ίσως και από αυτό, από το δόσιμό της, ν’ αντλεί τη δύναμή της. Αν η ζωή της έδινε την ευκαιρία θα γινόταν μία εξαίρετη ηθοποιός της τάξεως της Γεωργίας Βασιλειάδου και της Ρένας Βλαχοπούλου. Φοβερή ατακαδόρισσα με έξυπνο χιούμορ, μπρίο και ωραία φωνή.\nΈγινε όμως αυτή που είναι και είναι η θεία μου, η ηρωίδα μου.\nΌτι μου χάρισες, πώς να στο ξεπληρώσω; Τον κόσμο όλο θα ’θελα στα πόδια σου να στρώσω. Για μένανε όλος ο κόσμος χωρεί μέσα σε μία μόνο λέξη. Για αυτό και εγώ το «σ’ αγαπώ μου» ολόψυχα σου δίνω.\nΗ συναγρίδα σου. Η συναγριδίτσα σου.\nPREVIOUS Προηγούμενο άρθρο: Ασκήσεις ψυχής.\nNEXT Επόμενο άρθρο: Χρόνια Πολλά, Σούλα μου!


“Είπα – ξείπα” Αποστολάκη. Πιρουέτα αλά ΣΥΡΙΖΑ του ναυάρχου που παραιτήθηκε πριν ορκιστεί… υποκύπτοντας στις πιέσεις Τσίπρα - Talking Points\nΑρχική Πολιτική “Είπα – ξείπα” Αποστολάκη. Πιρουέτα αλά ΣΥΡΙΖΑ του ναυάρχου που παραιτήθηκε πριν...\n“Είπα – ξείπα” Αποστολάκη. Πιρουέτα αλά ΣΥΡΙΖΑ του ναυάρχου που παραιτήθηκε πριν ορκιστεί… υποκύπτοντας στις πιέσεις Τσίπρα\nΣύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Αποστολάκης σε δήλωση που έκανε στον δημοσιογραφο Βασίλη Σκουρή φέρεται να είχε θέσει δύο προϋποθέσεις προκειμένου να αποδεχθεί τη θέση. Η πρώτη να γίνει ανεξάρτητο υπουργείο και η δεύτερη να υπάρξει δικακομματική συναίνεση.\nΣυνάδελφοι του κ. Αποστολάκη στο Πολεμικό Ναυτικό – που τον γνωρίζουν καλά – σχολίαζαν πως “αυτή είναι μια κλασσική συμπεριφιρά ΟΦΑ (ΣΣ: “Όπου Φυσίξει ο Άνεμος”) του κ Αποστολάκη και απορούσαν πως το περιβάλλον του πρωθυπουργού δεν τον προστάτεψε στην επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου.(“Δεν ήξεραν, δεν ρωτούσαν;”, λένε χαρακτηριστικά).\nΑλλά δεν μπορώ να αποδεχθώ μία πρόταση που δεν έχει διακομματική υποστήριξη για ένα εθνικό ζήτημα. Με τιμά ιδιαίτερα η πρόταση του πρωθυπουργού, αλλά θα έπρεπε να έχει διακομματική υποστήριξη»” φέρεται ειπών δικαιολογούμενος ο κ. Αποστολάκης. (ΣΣ λες και τα άλλα υπουργεία δεν επιτελούν εθνικό έργο… και συγκροτούνται δίχως διακομματική συνέναιση)\nΟ ναύαρχος Αποστολάκης αγνόησε τις απόψεις του τ. αρχηγού του, αλλά τελικά δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τους συναισθηματικούς εκβιασμούς του κόμματός του αυτογελοιοποιούμενος ο ίδιος και εκθέτοντας το Μαξίμου για την επιλογή του στο πρόσωπό του – και μάλιστα με τιμητικές αναφορές.\nΠροηγούμενο άρθροΟ υπουργός Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ ναύαρχος Αποστολάκης αναλαμβάνει την Πολιτικη Προστασία στην αναδομημένη κυβέρνηση Μητσοτάκη – Εκνευρισμός Τσίπρα\nΕπόμενο άρθροΑνασχηματισμός με εκπλήξεις – Επιστροφή Θεοδωρικάκου, αποχώρηση ΧρυσοχοΪδη, μεταγραφή Αποστολάκη


Ο Μιχάλης Βλαχάκης και ο Δήμος Χανίων – HANIA.news\nΣτις 10 Αυγούστου 2016 ο Μιχάλης Βλαχάκης, μιλώντας στο HANIA.news, είχε επισημάνει, μεταξύ πολλών άλλων, ότι τον απογοητεύει και τον θλίβει «η νοοτροπία αρκετών συνδημοτών μου, οι οποίοι έχουν αναγάγει την ασυδοσία και την ανομία σε κεκτημένο δικαίωμα» (δείτε ΕΔΩ).\nΕρωτηθείς, δε, για το τι θα άλλαζε στα Χανιά, είχε απαντήσει ότι «θα άλλαζα τη νοοτροπία που υπάρχει· ότι για όλα τα στραβά φταίνε οι άλλοι… Έχουμε οχυρωθεί πίσω απο την κοντόφθαλμη οπτική μας και δεν αφήνουνε εδώ και δεκαετίες την πόλη μας να αναπνεύσει. Προσωπικά, έχω υιοθετήσει και κάνω πράξη καθημερινά τα λόγια του Καζαντζάκη: “Να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω”».\nΑυτά, τον Αύγουστο του 2016.\nΣτις 26 Ιουνίου 2017, ο κ. Βλαχάκης είχε στείλει μήνυμα με πολλούς αποδέκτες. Με αφορμή τις αντιδράσεις για το νέο κανονισμό παραχώρησης κοινόχρηστων χώρων, είχε δηλώσει ότι «ο λόγος που αρθρώνεται το τελευταίο διάστημα γι’ αυτό το θέμα, έχει προσωπικό χαρακτήρα, είναι λόγος εναντίον μου, με στοχοποιεί εμφανέστατα και ως αντιδήμαρχος που υλοποιώ έναν ψηφισμένο κανονισμό, οφείλω να τονίσω ότι βιώνω μια αμετροεπή και επικίνδυνη στοχοποίηση που υποκινεί πάθη και χαμηλά ένστικτα» (δείτε ΕΔΩ).\nΤην 1η Δεκεμβρίου 2017 ο κ. Βλαχάκης ανακοίνωσε την παραίτησή του από την προεδρία του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Χανίων (ΔΛΤΧ) και είχε επιμείνει στην παραίτησή του, παρά το γεγονός ότι ο δήμαρχος Χανίων Τάσος Βάμβουκας είχε επισημάνει την πρόθεσή του να μην την κάνει αποδεκτή (δείτε ΕΔΩ). Τελικά, ο κ. Βλαχάκης παραιτήθηκε και την προεδρία του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Χανίων ανέλαβε ο κ. Βάμβουκας.\nΣτις 4 Μαΐου 2018 ο κ. Βλαχάκης ζήτησε από τον Δήμαρχο Χανίων να τον απαλλάξει από την αρμοδιότητα της αναπλήρωσής του, αδειάζοντας τον κ. Βάμβουκα, αναφορικά με τη συνάντηση που θα πραγματοποιούσε την ίδια ημέρα στο δημαρχείο με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Fraport Greece Αλεξάντερ Τσινέλ (δείτε ΕΔΩ).\nΧθες, Παρασκευή 18 Μαΐου 2018, ο κ. Βλαχάκης υπέβαλε εγγράφως την παραίτησή του από τη θέση του δημοτικού συμβούλου Χανίων, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ενεργώντας με υψηλό αίσθημα ευθύνης και υπηρετώντας ένα σύστημα αξιών όπου η ηθική, η αξιοπρέπεια, η κοινωνική ευθύνη και η ευθιξία παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στις αποφάσεις μου, δηλώνω ότι πλέον δεν επιθυμώ να μετέχω σε ένα Συμβούλιο, το οποίο δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στο ύψος των περιστάσεων» (δείτε ΕΔΩ).\nΜε βάση όλα τα παραπάνω, αλλά και αρκετά ακόμη γεγονότα που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας -συζητούνται, ωστόσο, πέριξ της οδού Κυδωνίας- εύλογα προκύπτει ότι η παραίτηση Βλαχάκη από τη θέση του δημοτικού συμβούλου Χανίων δεν έγινε μόνο για τις καντίνες καθώς το εν λόγω ζήτημα αποτέλεσε τη -«χοντρή»- σταγόνα, που ξεχείλισε το ήδη γεμάτο ποτήρι.\nΣτον Μιχάλη Βλαχάκη μπορεί κανείς να «χρεώσει» λανθασμένους χειρισμούς σε συγκεκριμένα θέματα. Και παραλείψεις. Και, παράλληλα, έλλειμμα τακτικής και απουσία πολιτικής διπλωματίας, αρκετές φορές, που έχει στοιχίσει στη Δημοτική Αρχή. Αλλά και λανθασμένους χειρισμούς εντός της δημοτικής ομάδας της πλειοψηφίας. Εξαιτίας περισσότερο του ταπεραμέντου του και του συγκρουσιακού του χαρακτήρα.\nΤαυτόχρονα, όμως, θα πρέπει να του «πιστώσει» τρία βασικά χαρακτηριστικά, τα οποία ουδείς καλοπροαίρετος πολίτης μπορεί ν’ αμφισβητήσει με σοβαρά επιχειρήματα: το πρώτο είναι ότι δουλεύει. Και δουλεύει πολύ. Το δεύτερο είναι ότι δεν φοβάται την ευθύνη, δεν φοβάται ν’ αναλάβει ευθύνες. Και το τρίτο είναι ότι τολμά τη σύγκρουση, κάθε φορά που εκείνος κρίνει -ορθά ή λανθασμένα, να το συζητήσουμε- ότι αυτό επιβάλλει το συμφέρον του Δήμου. Δεν φοβάται, με άλλα λόγια, τη «μάχη». Και δίνει «μάχες» εμπροσθοφυλακής, όχι «μάχες» εκ του ασφαλούς, θεωρητικά φληναφήματα, επί της ουσίας, από τα μετόπισθεν.\nΝα το κάνω… διφραγκάκια, για να γίνει απολύτως κατανοητό. Ο κ. Βλαχάκης δεν συμπεριφέρεται ως… «επαγγελματίας» δημοτικός σύμβουλος (παλαιάς κοπής), ως κλασικός πολιτικάντης, που λαμβάνει αποφάσεις, αφού προηγουμένως έχει… ζυγίσει όλα τα δεδομένα, προτάσσοντας συνήθως, άμεσα ή έμμεσα, το προσωπικό του συμφέρον. Από τέτοια πολιτικά – αυτοδιοικητικά (αντι)παραδείγματα βρίθουν τα Χανιά, διαχρονικά.\nΔεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι θα ειπωθεί στη συνάντηση που (λογικά και αναπόφευκτα) θα έχει ο κ. Βλαχάκης με τον κ. Βάμβουκα τις επόμενες ημέρες. Θεωρώ δεδομένο, ωστόσο, «ζυγίζοντας» όλα τα δεδομένα, τα υπέρ και τα κατά της παρουσίας Βλαχάκη σε θέσεις ευθύνης, ότι η παραίτησή του αποτελεί πλήγμα, αφ’ ενός για τη Δημοτική Αρχή και αφ’ ετέρου για τον Δήμο Χανίων συνολικά.\nΚάποιοι, δε, ήδη χαίρονται γι’ αυτήν την εξέλιξη. Είναι χαρά… ιδιοτέλειας.\nΔιαβάστε ακόμη: Στο πλευρό Βλαχάκη η Βαρβάρα Περράκη – Αινιγματική ανάρτηση για το μέλλον…\nΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΜΙΧΑΛΗ ΒΛΑΧΑΚΗ\n22 Μαΐου 2018 at 14:13\nΠολύ σωστό το κείμενο και δεν ψήφισα Βάμβουκα


Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι 17/1/2019, 04:44\nGreek Cosmos » Γενική Συζήτηση » Τι κάνουμε σε περίπτωση σεισμού; ΞΕΧΑΣΤΕ ΟΣΑ ΞΕΡΑΤΕ! 10 οδηγίες επιβίωσης!\nΜήνυμα 1ο Τι κάνουμε σε περίπτωση σεισμού; ΞΕΧΑΣΤΕ ΟΣΑ ΞΕΡΑΤΕ! 10 οδηγίες επιβίωσης!\nΤην / Το 22/10/2012, 23:21\nDoug Copp: Αρχηγός Διάσωσης και Διευθυντής Καταστροφών της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης (American Rescue Team International, ARTI), η πιο έμπειρη ομάδα διάσωσης του κόσμου.\nΟι πληροφορίες που περιέχονται σ’ αυτό το άρθρο θα σώσουν ζωές…\nΘα μπορούσαν να είχαν σωθεί άμα είχαν ξαπλώσει δίπλα στα θρανία κατά μήκος του διαδρόμου. Ήταν φρικτό, καθόλου αναπόφευκτο και αναρωτήθηκα γιατί τα παιδιά δεν ήταν στους διαδρόμους. Δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή ότι είχε δοθεί οδηγία στα παιδιά να κρυφτούν κάτω από οποιοδήποτε έπιπλο. Απλά, όταν τα κτίρια γκρεμίζονται, το βάρος της οροφής που πέφτει πάνω στα διάφορα αντικείμενα ή έπιπλα ενός δωματίου συνθλίβει αυτά τα αντικείμενα, αφήνοντας κάποιο χώρο ή κενό δίπλα τους. Αυτός ο χώρος είναι αυτό που αποκαλώ ‘τρίγωνο της ζωής’…


Metapharm Vitosyn Nigella Sativa (Έλαιο Κύμινο). Wefit\n€51,26 €43,57 €43,57\nID Προϊόντος: 10250\nΚωδικός προϊόντος: 9993966853360\nΈλαιο αιγυπτιακού κύμινου 500 mg, Vit. E 5 mg.\nΤο Αιγυπτιακό Kύμινο (Nigella Sativa) χρησιμοποιείται και αναφέρεται ως βασικό συστατικό θεραπείας σε αρχαία κείμενα, κυρίως της ελληνο-αραβικής ιατρικής (Unani Tibb). Συμβάλλει στην εξισορρόπηση αρνητικών επιδράσεων στα αναπνευστικά όργανα (κυρίως άσθμα), σε διάφορες αλλεργίες που προέρχονται από τη γύρη, χάρη στην ουσία nigelone που περιέχει.\nΣυμβάλλει στην αποτοξίνωση και στον καθαρισμό της χλωρίδας του παχέος εντέρου και μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά σε δερματικά προβλήματα (π.χ. σταφυλόκοκκος) και σε μυκητιάσεις. Συμβάλλει στην αναζωογόνηση του αμυντικού συστήματος και αποβάλλει τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου. Και βοηθά αποτελεσματικά στον καθαρισμό από Candida Albicans.\nΒιοαγρός Κολοκυθόσπορος 250γρ\nΚολοκυθόσπορος σε σακουλάκι


“Θα τελειώσει με νίκη ο μεγάλος τελικός της 26ης Μαΐου!” - Εγκαινίασε το εκλογικό του ο Π.Αναγνωσταράς (Εικόνες) - PeloponnisosNews Online\nΑρχική Ν. Αργολίδος “Θα τελειώσει με νίκη ο μεγάλος τελικός της 26ης Μαΐου!” – Εγκαινίασε...\n“Θα τελειώσει με νίκη ο μεγάλος τελικός της 26ης Μαΐου!” – Εγκαινίασε το εκλογικό του ο Π.Αναγνωσταράς (Εικόνες)\nΜε μια συγκέντρωση μεγάλη σε πλήθος και με διάχυτη την πεποίθηση για τη νίκη στις εκλογές της 26ης Μαΐου εγκαινίασε το βράδυ της Τρίτης ο Παναγιώτης Αναγνωσταράς το εκλογικό κέντρο του συνδυασμού “Πρωτεύουσα Ξανά”, στο Ναύπλιο.\nΚαταχειροκροτήθηκε δε όταν ανέφερε “Ναι πήγα στο εξωτερικό και δραστηριοποιήθηκα στο εμπόριο για να θρέψω την Οικογένειά μου. Τιμή μου και καμάρι μου! Αν χρειαστεί θα το κάνω και πάλι. Αυτοί δε μπορούν να το κάνουν!” ενώ πρόσθεσε πως “πάντα πολιτεύτηκα με δικά μου χρήματα“. Τέλος σε κλίμα ενθουσιασμού ανέφερε “Τους έχουμε τρομοκρατήσει, τους έχετε τρομοκρατήσει, η Νίκη είναι δική μας” και στην συνέχεια παρουσίασε όλους τους υποψηφίους του συνδυασμού.\nΣτα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου το παρών έδωσαν μεταξύ πολλών Δημοτών ο επί σειρά ετών Δήμαρχος και βουλευτής Γεώργιος Τσούρνος, και η τέως βουλευτής Έλσα Παπαδημητρίου.\nΠροηγούμενο άρθροΠροσοχή: Λήγει σήμερα η προθεσμία της Προκήρυξης διαγωνισμού Εποχικών Πυροσβεστών\nΕπόμενο άρθροΠραγματοποιήθηκε η προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ στην Κόρινθο


ASUS ZenFone 3 Max & Laser: Επίσημα με οθόνες 5.2 και 5.5 ιντσών\nLinux-Team Forum » Λειτουργικά Συστήματα, Mobile Phones, Smartphones, SmartWatches, Gadgets » Mobile Phones, SmartPhones, Tablets » ASUS ZenFone 3 Max & Laser: Επίσημα με οθόνες 5.2 και 5.5 ιντσών\nΤην / Το 21/7/2016, 01:02 αναρτήθηκε.\nH Asus εμπλούτισε τη σειρά Zenfone 3 ανακοινώνοντας τα Asus ZenFone 3 Max και Asus ZenFone Laser, τα οποία έρχονται να προστεθούν στα Asus Zenfone 3, Asus Zenfone 3 Deluxe και Asus Zenfone 3 Ultra, που ανακοινώθηκαν Μάιο.\nTο Asus Zenfone 3 Laser είναι ο διάδοχος του Asus Zenfone 2 Laser και έρχεται με 0.03s second-generation σύστημα laser autofocus για την 13 Megapixel PixelMaster 3.0 κάμερα, η οποία χρησιμοποιεί αισθητήρα Sony IMX214. Επιπλέον, η κάμερα διαθέτει ηλεκτρονικό σύστημα σταθεροποίησης εικόνας και αισθητήρα διόρθωσης χρώματος.\nΣτα υπόλοιπα τεχνικά χαρακτηριστικά, το smartphone ενσωματώνει οθόνη 5.5 ιντσών 1080p με 2.5D glass, μνήμη RAM 4GB, ενσωματωμένη μνήμη 32GB, οκταπύρηνο επεξεργαστή Snapdragon 430 αισθητήρα δαχτυλικών αποτυπωμάτων και πάχος 7.9 χλτ. Δυστυχώς, δεν γνωρίζουμε το μέγεθος της μπαταρίας του.\nΗ τιμή του Asus Zenfone 3 Laser είναι περίπου στα 241 ευρώ στο Βιετνάμ. Δεν υπάρχουν πληροφορίες αν και πότε θα έρθει στις υπόλοιπες χώρες.\nΑπό την άλλη, το Asus Zenfone 3 Max έρχεται με μπαταρία 4100mAh, οθόνη 5.2 ιντσών IPS LCD, μνήμη RAM 3GB, ενσωματωμένη μνήμη 32GB και τετραπύρηνο επεξεργαστή MediaTek MT6737. Έχει κάμερα 13 Megapixel, εμπρόσθια κάμερα 5 Megapixel, τρέχει Android Marshmallow. Το smartphone έχει 4G LTE συνδεσιμότητα, αισθητήρα δαχτυλικών αποτυπωμάτων, υποδοχή για δυο κάρτες SIM (hybrid SIM).\nΤο Zenfone 3 Max θα έχει τιμή περίπου 181 ευρώ, με βάση τις σημερινές ισοτιμίες.


ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ\nΑποδέκτες παραπόνων των τοπικών κοινωνίων είναι οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, γκρίνια που αυξάνεται όσο τα προβλήματα στη διαχείριση του μεταναστευτικού/προσφυγικού δεν βρίσκουν λύση.\nΜπροστά σε αυτό το σκηνικό, όπως αναφέρουν πληροφορίες, στο Μέγαρο Μαξίμου αναμένεται να πραγματοποιηθούν σειρά συσκέψεων, ώστε να εκτιμηθεί η πορεία των πρωτοβουλιών και να επανακαθοριστεί η στρατηγική, όπου κριθεί απαραίτητο.\nΑδιαχώρητο στα νησιά\nΣτη Λέσβο και στα άλλα τέσσερα νησιά, φιλοξενούνται 30 χιλιάδες, ενώ παραμένει ο στόχος για μετακίνηση 20 χιλιάδων στην ενδοχώρα εντός του διμήνου.\nΣτην κυβέρνηση δεν αποκλείουν να προχωρήσουν σε επανασχεδιασμό για ορισμένες περιοχές, βάζοντας νέα κριτήρια, όπως εάν φιλοξενούνται εκεί πρόσφυγες ή τι έγινε κατά το παρελθόν. Και αυτό μετά τις πρόσφατες αντιδράσεις και τα επεισόδια στη Βόρειο Ελλάδα, όπου δεν δέχτηκαν πρόσφυγες από τη Σάμο.\nΩστόσο, στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν ότι οι πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η κυβέρνηση θα αποδώσουν κατά τους επόμενους μήνες, ώστε σταδιακά να υπάρξουν μετρήσιμα αποτελέσματα.\nΙδιαίτερη σημασία δίνεται στο νομοσχέδιο για την επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου, το οποίο θα εισαχθεί στη Βουλή την Πέμπτη και θα ψηφισθεί εντός της επόμενης εβδομάδας. Ως ορόσημο για να αποδώσει το πλέγμα των μέτρων, η κυβέρνηση θέτει την Άνοιξη.


τάξη αστεράτη: Παραμυθιαστηκαμε! 2 Απριλίου, Παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου\nΠαραμυθιαστηκαμε! 2 Απριλίου, Παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου\n2 Απριλίου σήμερα και το παιδικό βιβλίο γιορτάζει. Μια από τις πιο αγαπημένες μου παγκόσμιες μέρες που δεν αφήνω ποτέ να περάσει έτσι!\nΞεκινήσαμε βλέποντας τη φετινή αφίσα για τη σημερινή μέρα. Στα παιδιά άρεσε πολύ και ο καθένας τους βρήκε και κάτι διαφορετικό να πει. Το τερατάκι με την κορώνα, ο εξωγήινος με τα κάστρα, το χωριό, την πολη και πολλά πολλά άλλα.\nΘυμηθήκαμε το μεγάλο παραμυθά στου οποίου τη γενέθλια μέρα γιορτάζουμε το παιδικό βιβλιο, το Χανς Κρίστιαν Αντερσεν.\nΜπήκαμε έτσι στην παρουσίαση και γνωρίσαμε κάποια πράγματα για το μεγάλο αυτό παραμυθά , αλλά και άλλους μεγάλους παραμυθάδες της ιστορίας: τον Αίσωπο, το Σαρλ Περώ, τους αδερφούς Γκριμ, τον Κάρολο Ντίκενς και το δικό μας Ευγένιο Τριβιζά (που είναι μεν σύγχρονος αλλά και εξαιρετικά ιδιοφυής στις ιστορίες του -και προσωπικός μου αγαπημένος).\nΕίδαμε τα πολύ γνωστά μας παραμυθια και τους δημιουργούς τους και προσπαθήσαμε στη συνέχεια να τα αντιστοιχίσουμε.\nΗ άσκηση βέβαια είχε παιγνιώδη χαρακτήρα και σε καμιά περίπτωση δεν περίμενα να τα βρουν. Στόχος μου ήταν να μάθουμε από 2-3 παραμύθια το δημιουργό (άλλωστε για κάποια από αυτά ακόμα και σήμερα υπάρχουν διαμάχες για την προέλευσή τους).\nΣυνεχίσαμε πάλι στην παρουσίαση προσπαθώντας να βρούμε λέξεις που έλειπαν από διάσημες φράσεις κλασικών παραμυθιών.\nΜετά προσπαθήσαμε να καταλάβουμε από κάποιο μικρό απόσπασμα το παραμύθι που ανήκε καθε κομμάτι.\nΕπειτα ακούσαμε το "Μάγειρα" του Μ.Φραγκούλη και ευχαριστώ πολύ τη μαμά Ελένη που το έφερε στην προσοχή μου καθώς έδεσε τέλεια με τα υπόλοιπα που είχα κατα νου.\nΑκούγοντας το προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε όσα περισσότερα παραμύθια μπορούσαμε μέσα από τους στίχους του.\nΚι αφού ακούσαμε για το μαγείρεμα των παραμυθιών ήταν σειρά μας να γίνουμε μάγειρες και να ανακατέψουμε τα παραμύθια!\nΖήτησα από τα παιδιά να διαλέξουν 2-3 αγαπημένους τους ήρωες παραμυθιών και να γράψουν ένα δικό τους παραμύθι με αυτούς. Εξήγησα επίσης πως μπορούσαν και να "κλέψουν" την πλοκή από άλλα παραμύθια αν ήθελαν.\nΣτρωθήκαμε λοιπόν και ξεκινήσαμε.\nΕπειτα φτιάξαμε το μεγαλο μας παραμύθι. Πήραμε ένα μεγάλο χαρτόνι το διπλώσαμε στα δυο να γίνει σαν βιβλίο. Γραψαμε την ιστορία μέσα σε αυτό\nκαι φτιάξαμε όμορφα εξώφυλλα με τους τίτλους που δώσαμε.\nΣτο τέλος ντυθήκαμε τα παραμύθια που γράψαμε!\nΓια να μην αφήσουμε και τα μαθηματικά παραπονεμένα παίξαμε με τα παραμύθια και την προπαίδεια :\nΑν στη βιβλιοθήκη έχω 8 φορές το παραμύθι "Η κατσίκα και τα 7 κατσικάκια", πόσα κατσικάκια υπάρχουν στα βιβλία μου;\nΑν στη βιβλιοθήκη έχω 6 φορές το παραμύθι "τα 3 γουρουνάκια", πόσα γουρουνάκια υπάρχουν;\nΚαι συνεχίσαμε με πολλά παραδείγματα ακόμη.\nΣτη Μελέτη εντοπίσαμε όλα τα παραμύθια και τους μύθους που έχουν φυτά μέσα στην ιστορία τους. Και ήταν πολλά!!!\nΤίτλοι και εικόνες για την παρουσίαση\nΑναρτήθηκε από Ιωάννα στις Τετάρτη, Απριλίου 02, 2014\nΕτικέτες Β΄ΤΑΞΗ, ΔΡΑΣΕΙΣ, ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ, ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ\nΜιχαλάρου Κυριακή 2 Απριλίου 2014 - 8:37 μ.μ.\nΦΟΒΕΡΗ , ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΔΕΝ ΤΟ ΗΞΕΡΑ !!!!!!!ΤΟ ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ\nΚατερίνα Παπαευθυμίου 2 Απριλίου 2014 - 9:49 μ.μ.\nαεικίνητη δραστήρια και δημιουργική μου Ιωάννα !!!\nτυχερά τα παιδάκια που έχουν τέτοια δασκάλα !!!\nμπράβο κορίτσι, αξιόλογη και ουσιαστική δουλειά !!!!\nΙωάννα 2 Απριλίου 2014 - 9:58 μ.μ.\nΚορίτσια τα λόγια σας είναι πολύ μεγαλη επιβραβευση!!! Σας εκτιμώ ιδιαίτερα και τις δυο για το υπεροχο εργο σας! Σας ευχαριστω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nΔιόνη Κανερνή 2 Απριλίου 2014 - 10:21 μ.μ.\nΜπράβο Ιωαννα μου!!!!!Καταπληκτικη δουλειά!!!!!Πολλα ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ!!!!Πολυ θα θελα να ήσουν δασκάλα του γιου μου!!!!!\nΙωάννα 2 Απριλίου 2014 - 10:52 μ.μ.\nΔιόνη μου, σε ευχαριστω πολύ!!!\nΆννη Λιβαθινού 2 Απριλίου 2014 - 10:24 μ.μ.\nΙωάννα μου!!!Είσαι παράδειγμα για όλες τις δασκάλες και δασκάλους!!!Μπράβο σου κοπέλα μου!!!!Ο τρόπος σου είναι καταπληκτικός.Πόσο θα ήθελα να είχαν τα παιδιά μου μια δασκάλα σαν και σένα!!!!Συνέχισε έτσι!!!!!\nΑννη μου!!!!! <3\nΤάνια Μάνεση 6 Απριλίου 2014 - 3:56 π.μ.\nΥπέροχη ιδέα και συναρπαστική υλοποίηση. Συγχαρητήρια.\nΙωάννα 6 Απριλίου 2014 - 12:39 μ.μ.\nευχαριστω πολύ Τανια μου!\n1ο Νηπιαγωγείο Λυκόβρυσης 6 Απριλίου 2014 - 1:06 μ.μ.\nΠολύ καλή η δουλειά σου. Μπράβο σου! Είσαι από τους λίγους δασκάλους που ξέρω που συνεχίζουν το πνεύμα της εκπαίδευσης, όπως αυτό αρχινά από το νηπιαγωγείο: μαθαίνω μέσω παιχνιδιών και εποπτικών μέσων, με πολλή προσπάθεια και όρεξη εκ μέρους του εκπαιδευτικού. Μπράβο σου και πάλι! Το παιχνίδι με τους τίτλους βιβλίων που μαντεύουν τα παιδιά το παίξαμε και μεις στο νηπιαγωγείο, με το δικό μας τρόπο φυσικά.\nΙωάννα 6 Απριλίου 2014 - 1:50 μ.μ.\nΣε ευχαριστω πολύ! Με τιμουν ιδιαίτερα τα λόγια σου! Το παιχνίδι στην εκπαίδευση είναι από τα πιο ισχυρά εργαλεία! Βιαζόμαστε τόσο να ποτίσουμε τα παιδιά γνώσεις που ξεχνάμε πολλές φορές το πιο ουσιώδες κομμάτι : την παιδικότητα. Αν προσαρμόζουμε τη διδακτική μας όπως οι νηπιαγωγοί μέσα από αυτό που είναι πιο κοντα στην ψυχοσύνθεσή τους θα έχουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα. Και τι πιο κοντα στο παιδί από το παιχνίδι??? Αλλωστε νομίζω πως κι εμείς οι εκπαιδευτικοί έτσι το διασκεδάζουμε περισσότερο!\nelina 27 Μαρτίου 2016 - 10:16 μ.μ.\nεξαιρετική δουλειά!!!δεν έχω λόγια, συγχαρητήρια!\nΙωάννα 28 Μαρτίου 2016 - 6:33 μ.μ.\nΤα φυτά: Οι ανάγκες, τα μέρη τους και η φωτοσύνθεση


🚗 Szombathely ενοικίαση αυτοκινήτων από 174 EUR / 54278 HUF την εβδομάδα\nΕνοικίαση αυτοκινήτων Szombathely\nSzombathely Ενοικίαση αυτοκινήτων\nΕπιλέξτε μία τοποθεσία / Εισάγετε τους πρώτους χαρακτήρες Γλασκώβη στο κέντρο της πόλης\nΦτηνές Ενοικιάσεις Αυτοκινήτων Szombathely\nΟδηγήστε το ενοικιαζόμενο σας αυτοκίνητο στη θέση Szombathely\nΗ οδήγηση στην πόλη της Szombathely με ένα αυτοκίνητο μίσθωσης μπορεί να είναι μια ταλαιπωρία αλλά όχι αδύνατη. Ένας καλός τρόπος να κινηθεί γύρω, αλλά σας συμβουλεύουμε να ρίξετε μια ματιά στους τοπικούς κανόνες κυκλοφορίας, καθώς μπορεί να ποικίλουν ανάλογα με αυτό που συνηθίζετε. Λάβετε υπόψη ότι σε ώρες αιχμής η κυκλοφορία μπορεί να είναι αρκετά πυκνή και μπορεί να διαρκέσει περισσότερο για να φτάσετε στον προορισμό σας.\nΌταν ταξιδεύετε με την οικογένεια και τα παιδιά σας συνιστούμε να επιλέξετε ένα αυτοκίνητο με αρκετό χώρο για αποσκευές και αρκετό χώρο για να τοποθετήσετε παιδικά καθίσματα. Τα παιδιά πρέπει να ταξιδεύουν εκτός από ένα παιδικό κάθισμα / ενισχυτή ανάλογα με το βάρος τους ή το ύψος τους. Το Rentalcargroup.com προσφέρει ένα ευρύ φάσμα ποικιλίας φορτάμαξας, μικρών φορτηγών στο Szombathely.\nΠάρτε το ενοικιαζόμενο σας αυτοκίνητο στη θέση Szombathely\nΗ στάθμευση του ενοικιαζόμενου αυτοκινήτου σας στο Szombathely μπορεί να γίνει καλύτερα σε ένα γκαράζ. Είναι ασφαλέστερο για εσάς και το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο. Μπορεί να υπάρχει η δυνατότητα να σταθμεύσετε το αυτοκίνητο ενοικίασης στα περίχωρα του Szombathely και να μετακινηθείτε με δημόσια μέσα μεταφοράς που δεν είναι υπερβολικά ακριβό και θα αντισταθμίσουν το τέλος στάθμευσης που θα χρειαστεί να πληρώσετε εάν σταθμεύσετε στο κέντρο της πόλης.\_\_r\_\_nΛάβετε υπόψη ότι πολλές μεγάλες πόλεις διαθέτουν κέντρο πόλης που είναι προσβάσιμο μόνο για ντόπιους ή για σκοπούς παράδοσης.\nΕνοικιάσεις αυτοκινήτων σε Szombathely\nΔείτε παρακάτω τις τελευταίες 5 κριτικές πελατών. Οι πελάτες μας βαθμολόγησαν την Szombathely Ενοικίαση αυτοκινήτου με μέσο όρο 0.00 βάσει των αξιολογήσεων 0.


Ανακαλύφθηκαν τα πρώτα βακτήρια που «τρώνε» πλαστικά μπουκάλια | TROKTIKO 2\n« Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε και φέτος ο Αποκριάτικος Χορός που…\nΤο ΝΑΤΟ “θα μας προστατεύει” και στον Πατραϊκό Κόλπο »\nΑνακαλύφθηκαν τα πρώτα βακτήρια που «τρώνε» πλαστικά μπουκάλια Δημοσιεύτηκε 11/03/2016 Επιστήμονες στην Ιαπωνία ανακάλυψαν το πρώτο είδος βακτηρίων που… «τρώει» πλαστικό ΡΕΤ, χρησιμοποιώντας δύο ένζυμα για να το διασπάσει.\nTo PET, ένα ελαφρύ, άχρωμο και ανθεκτικό πολυεστερικό πολυμερές, που εφευρέθηκε στη δεκαετία του ΄40 και χρησιμοποιείται ευρέως σε πλαστικά μπουκάλια και άλλα είδη (ρούχα, συσκευασίες, σκεύη κ.α.), βιοδιασπάται πολύ δύσκολα.\nΗ ανακάλυψη θα μπορούσε να βοηθήσει στον καθαρισμό του περιβάλλοντος από αυτό το «σκληροτράχηλο» πλαστικό. Περίπου 56 εκατομμύρια τόνοι ΡΕΤ (το ένα πέμπτο των συνολικών πλαστικών) παράγονται ετησίως και η συσσώρευσή του στα οικοσυστήματα όλου του πλανήτη θεωρείται σοβαρό πρόβλημα. Μόνο ένα μικρό ποσοστό των πλαστικών ΡΕΤ ανακυκλώνονται κάθε χρόνο.\nΈως σήμερα, ελάχιστα είδη μυκήτων είχαν βρεθεί να «τρώνε» το ΡΕΤ, αλλά κανένα βακτήριο. Για πρώτη φορά, τώρα, ανακαλύφθηκε ότι το βακτήριο Ideonella sakaiensis 201-F6 μπορεί να διασπάσει με υδρόλυση σχεδόν πλήρως ένα λεπτό φιλμ ΡΕΤ μέσα σε έξι εβδομάδες και σε θερμοκρασία 30 βαθμών Κελσίου.\nΟι ερευνητές, με επικεφαλής τον Σοσούκε Γιοσίντα του Τμήματος Εφαρμοσμένης Βιολογίας του Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Κιότο, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Science”.\nΤο ερώτημα πλέον είναι πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθει πρακτικά η ανακάλυψη αυτών των βακτηρίων. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι κατ’ αρχήν θα πρέπει να ενισχύσουν -πιθανώς μέσω γενετικής τροποποίησης- τα εν λόγω βακτήρια, ώστε να τρώνε (διασπούν) πιο γρήγορα το ΡΕΤ.\nΑλλοι επιστήμονες πάντως εμφανίστηκαν πιο επιφυλακτικοί και επεσήμαναν ότι τα πλαστικά στους ωκεανούς περιέχουν χημικές ουσίες που μπορεί να είναι τοξικές για το περιβάλλον, αν απελευθερωθούν μετά τη διάσπαση του πλαστικού. Σύμφωνα με την εκτίμησή τους, τα πλαστικά τελικά μπορεί να είναι λιγότερο τοξικά, αν παραμείνουν στη σημερινή μη υδρολυμένη (διασπασμένη) μορφή τους.\nShare the post "Ανακαλύφθηκαν τα πρώτα βακτήρια που «τρώνε» πλαστικά μπουκάλια"


αεροπορικα εισιτηρια προσφορα, εισιτηρια προσφορα αεροπορικα, ταξιδια αεροπορικα προσφορα, αεροπορικα ταξιδια προσφορα\n1: Περιορίστε τις βαλίτσες σας.\nΤο πρώτο βήμα για ένα λιγότερες αποσκευές είναι μάλλον προφανές. Το ιδανικό μέγεθος για μία βαλίτσα είναι 63cm x 43cm και το ιδανικό της βάρος 13 κιλά, θα πρέπει επίσης να έχουν αρκετά ξεχωριστά διαμερίσματα. Φέρνοντας μόνο 1 βαλίτσα αποφεύγετε επιπλέον χρεώσεις αποσκευών καθώς και τα έξτρα χρήματα για το υπέρβαρο κατά την παράδοση αποσκευών στο αεροδρόμιο.\n2: Ελαχιστοποίηση ειδών υγιεινής.\nΤα περισσότερα ξενοδοχεία προσφέρουν πολλές ανέσεις, όπως σαπούνι, σαμπουάν, οδοντόκρεμες και άλλα είδη προσωπικής υγιεινής, έτσι δεν υπάρχει καμία ανάγκη να έχετε μαζί σας αυτά τα αντικείμενα. Αν μένετε κάπου που δεν σας παρέχουν αυτά τα είδη, μπορείτε απλά να τα αγοράσετε όταν φτάσετε εκεί. Έτσι θα ταξιδέψετε με πολύ πιο ελαφριές αποσκευές και θα εκπλαγείτε από το πόσο χώρο μπορείτε να αποθηκεύσετε.\nΤα παπούτσια καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο χώρο στις αποσκευές μας. Πριν αποφασίσετε να πάρετε μαζί σας πολλά ζευγάρια παπούτσια, δείτε πρώτα αν κάποια από τα παπούτσια σας μπορούν να εκτελέσουν «διπλό καθήκον» και είναι κατάλληλα για τις καθημερινές σας δραστηριότητες, καθώς και για βραδινές εξόδους. Επίσης, φροντίστε να φοράτε τα πιο ογκώδη παπούτσια στις πτήσεις σας, ώστε να κερδίσετε πολύτιμο χώρο και βάρος από τη βαλίτσα σας.\n4: Μix Αnd Μatch.\nΦέρτε ρούχα που μπορούν να αναμιχθούν και να συνδυαστούν έτσι ώστε να πάρετε λιγότερα μαζί σας. Για παράδειγμα, μπορείτε να πάρετε μαζί σας 1 παντελόνι που μπορεί να συνδυαστεί με 2 πουκάμισα, αντί να πάρετε 2 παντελόνια. Προσπαθήστε να αποφύγετε ρούχα που μπορείτε να φορέσετε μόνο για λίγες ώρες.\n5: Μειώστε τα Extras.\nΜήπως δεν χρειάζεστε πραγματικά ολόκληρο τον ταξιδιωτικό οδηγό για την Ήπειρο που ταξιδεύετε αλλά μόνο για την χώρα την οποία επισκέπτεστε? Γιατί να μην φωτοτυπήσετε μόνο τις σελίδες που χρειάζεστε. Το ίδιο ισχύει και για την ψυχαγωγία, πάρτε μαζί σας ένα βιβλίο με μαλακό εξώφυλλο.\n6: Χρησιμοποιήστε εταιρείες με συστήματα πακεταρίσματος.\nΣε κάθε αεροδρόμιο θα βρείτε εταιρείες με ειδικό εξοπλισμό που συμπιέζουν τα ρούχα σας και χρησιμοποιούν ειδικές αεροστεγείς σακούλες αποθήκευσης που σας επιτρέπουν να εκμεταλλευτείτε κάθε εκατοστό της βαλίτσας σας.\n7: Λιγότερο βαριά ρούχα.\nΟγκώδης ρούχα, όπως τα βαρέα χειμωνιάτικα παλτά, πουλόβερ, μπλούζες, κλπ. όχι μόνο σας βαραίνουν, αλλά καταλαμβάνουν και πολύ χώρο. Συνθετικά ρούχα ή ελαφρύτερα υλικά μπορούν να σας κρατήσουν ζεστούς ενώ ταυτόχρονα καταλαμβάνουν περίπου το μισό χώρο.\n8: Εκμεταλλευτείτε στο έπακρο τις αποσκευές σας.\nΘα εκπλαγείτε όταν δείτε να δείτε πόσα μπορούν να χωρέσουν στην τσάντα του laptop σας. Το έχετε μαζί σας στο αεροσκάφος ούτως ή άλλως, οπότε γιατί να μην εκμεταλλευτείτε την τσάντα του στο έπακρο?\n9: Μην πακετάρετε με βάση τη διάρκεια της διαμονής.\nΈνας ταξιδιώτης, ανεξαρτήτου διαστήματος που σκοπεύει να μείνει κάπου δεν πρέπει ποτέ να παίρνει μαζί του περισσότερα από ό, τι αυτός ή αυτή χρειάζεται για μια εβδομάδα. Δεν χρειάζεστε ολόκληρη την γκαρνταρόμπα σας μαζί σας.\n10: Χρησιμοποιείστε το πλυντήριο του ξενοδοχείου.\nΧρησιμοποιήστε την υπηρεσία πλυντηρίου στο κατάλυμα που θα μείνετε, Το πλυντήριο ρούχων σας είναι ένας απλός τρόπος για να μειωθεί ο αριθμός των ρούχων που θα πάρετε μαζί σας.


Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2021 15:33\nΟ Βουλευτής Εύβοιας της Ν.Δ, Καθηγητής Ορθοπεδικής στο ΕΚΠΑ, Διευθυντής της Γ’ Πανεπιστημιακής Κλινικής στο νοσοκομείο ΚΑΤ και Καθηγητής Ορθοπεδικής στο Baylor College of Medicine στις ΗΠΑ, Σπύρος Πνευματικός σε συνέντευξη του τη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου στον ΕΥΡΙΠΟ 90fm και τη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη για την πανδημία, τον εμβολιασμό αλλά και την αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα δημιουργήσει όλο αυτό που βιώνουμε.\nΟ ίδιος έχει κάνει το εμβόλιο της pfizer. Αν και όπως είπε αισθάνεται πιο ασφαλής από πριν εντούτοις εμφανίζεται διστακτικός να απαντήσει στο αν θα πρέπει να το κάνουν ορισμένες κατηγορίες πολιτών. Από την άλλη, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις και σε άλλους τομείς που θα έχει αυτή η πανδημία εκφράζοντας τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του για τη νέα γενιά που είναι το μέλλον αυτού του τόπου.\nΉταν κατάλληλα προετοιμασμένη η Χώρα μας να αντιμετωπίσει το κύμα της πανδημίας το περασμένο Φθινόπωρο; Γιατί δεν έγιναν περισσότερες προσλήψεις στα νοσοκομεία και γενικότερα στις δομές υγείας; Γιατί δεν κάναμε περισσότερες κλινικές ΜΕΘ COVID προκειμένου να μην δημιουργηθεί σοβαρό πρόβλημα σε πολλά νοσοκομεία που στο άκουσμα και άλλων κρουσμάτων, σήμαιναν συναγερμό και δήλωναν ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση δεν θα αντέξουν; Τι γίνεται με το εμβόλιο; Ποια θα είναι η επόμενη μέρα; Τι γίνεται με τους θανάτους από άλλες αιτίες που χρεώνονται covid 19;\n«Περάσαμε μία δύσκολη φάση από το Σεπτέμβριο και μετά. Είχαμε αυξημένο αριθμό κρουσμάτων. Είχαμε προβλήματα. Έπρεπε να περιορίσουμε τις δραστηριότητες μας για να μπορέσουμε να ανακόψουμε την μετάδοση του ιού στους ανθρώπους της κοινωνίας μας. Και να μπορέσουμε τελικά να αποσυμφορήσουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, έτσι ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τους ασθενείς.\nΔεν είναι ευχάριστο αυτό που συμβαίνει προφανώς για κανέναν. Όλοι είναι στενοχωρημένοι, όλοι είναι ψυχολογικά πιεσμένοι σε όλα τα επίπεδα. Ο κόσμος έχει κουραστεί. Ένα χρόνο τώρα σχεδόν ακούμε τα ίδια και τα ίδια. Υπάρχει φόβος που κυριαρχεί σε ένα μέρος του πληθυσμού, τουλάχιστον, ό,τι κάτι κακό θα συμβεί. Και το τελευταίο κομμάτι είναι πως θα μπορέσει τελικά ο καθένας να ξεπεράσει τις επιπτώσεις τελικά όλης αυτής της διαδικασίας τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε ψυχικό επίπεδο που αφορά όλες τις παραγωγικές ηλικίες της Χώρας μας και γενικά του πλανήτη» δήλωσε μεταξύ άλλων ο κ. Πνευματικός.\nΘεωρείτε ότι το Σύστημα Υγείας της Χώρας θωρακίστηκε σε τέτοιο βαθμό που ήμασταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τα νέα «κύματα» της πανδημίας που περιμέναμε από το Φθινόπωρο; Αρκούν οι προσλήψεις που έγιναν στους χώρους υγείας; Ο σχεδιασμός με τις ΜΕΘ ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες;\nΗ ερώτηση αυτή είναι πολυδιάστατη γιατί, τι σημαίνει να οχυρωθεί παντελώς ένα σύστημα υγείας; Δεν είναι ακριβώς αλήθεια ότι υπάρχουν ελλείψεις στο υγειονομικό προσωπικό. Οι ελλείψεις πολλές φορές είναι τεχνητές. Η ανεπαρκής έλλειψη προσωπικού, δεν είναι ακριβής.\nΘα πρέπει να φτιάξουμε υγειονομικούς χάρτες. Να δούμε ποιες είναι οι ανάγκες σε υγειονομικό προσωπικό, κλίνες κ.λ.π και μ αυτόν τον τρόπο να καταλήξουμε απόλυτα σε ένα νούμερο, το οποίο θα πούμε ότι τόσο είναι το minimum για να μπορούμε να παρέχουμε απόλυτες συνθήκες υγείας. Η πανδημία μας έτρεξε και έγιναν και πάρα πολλές προσλήψεις αλλά και πάλι τα φαινόμενα που μπορεί να μας ξεγελούνε. Γιατί φαίνεται ότι υπάρχουν ελλείψεις ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Άρα, πρέπει να λύσουμε πρώτα το φαινόμενο αν χρειάζεται κόσμος, που χρειάζεται και πως θα τους προσλάβουμε, έτσι ώστε όλοι αυτοί να μπορούν να είναι παραγωγικοί.\nΤο δεύτερο θέμα, ρωτάνε για τις κλίνες στις ΜΕΘ. Δε θα μπω στις πολιτικές κουβέντες που γίνονται ότι εμείς παραλάβαμε 500 κρεβάτια και τα έχουμε κάνει 1000. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουμε περισσότερα κρεβάτια μονάδας εντατικής θεραπείας, από αυτά που παραλάβαμε. Αυτό όμως, και πάλι υπάρχει ένα χρυσό νούμερο που είναι απαραίτητο. Η πανδημία είναι εδώ και θα φύγει τελικά. Είναι αναγκαίο στο Νοσοκομείο της Χαλκίδας να κάνουμε 50 -60 κρεβάτια ΜΕΘ; Δηλαδή, να φτιάξουμε 100.000 κρεβάτια σε όλη την Ελλάδα, όταν χρειαζόμαστε 1000 στην καλύτερη περίπτωση σε μία κανονική χρονιά; Και όταν τελειώσει αυτό το πράγμα, τι θα τα κάνουμε τα υπόλοιπα κρεβάτια; Τα οποία είναι πάρα πολύ ακριβά.\nΆρα και αυτή είναι μία παράμετρος που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας στην «οχύρωση». Και δεν είναι σωστό να εκμεταλλευόμαστε αυτή την κατάσταση, σαν πολιτική αντιπαράθεση. Θα έπρεπε να συμπλέουμε και να έχουμε μία κοινή άποψη για τον τρόπο που πρέπει να κινήσουμε αυτή τη διαδικασία και όχι να το κάνουμε με διάθεση στείρας πολιτικής αντιπαράθεσης. Δυστυχώς, αυτό οδηγεί όλη την κατάσταση σε λάθος ατραπούς.\nΘα πρέπει να κατανοήσουμε ποιοι νοσούν. Ποιοι από αυτούς που νοσούν κινδυνεύουν περισσότερο; Σίγουρα όχι τα παιδιά. Σίγουρα όχι οι μεσήλικες. Αν πάρουμε τα στατιστικά και το κόψουμε κομμάτι-κομμάτι. Από 0-18 ετών δεν έχει φανεί ότι υπάρχουν τραγικές καταλήξεις. Εκτός από υπερπάνιες εξαιρέσεις.\nΣήμερα, υπάρχει ένα δημοσίευμα στην «Εφημερίδα των Συντακτών» όπου γίνεται λόγος για ανεπαρκείς εξηγήσεις και ελλιπή στοιχεία και στην περίπτωση θανάτων από covid 19, εκτός ΜΕΘ. Υπάρχει θέμα όπως θα γνωρίζετε κι εσείς και έχει μεταφερθεί πολλές φορές από κόσμο και σε μας, αναφορικά με θανάτους όπως π.χ από καρκίνο που «χρεώνονται» ως αιτία, τον κορονοϊό. Αυτό δεν επηρεάζει τα στατιστικά στοιχεία που έχουμε από θανάτους από κορονοϊό;\nΣε ότι αφορά αν χρεώνονται οι θάνατοι, covid 19, η αλήθεια είναι ότι προφανώς για κάποιο λόγο, πολλά από τα περιστατικά, αρκούσε να βρούμε ότι ο ασθενής έχει προσβληθεί από covid 19, και τελικά να αποδοθεί αιτία θανάτου σε αυτό το πράγμα.\nΑν θέλουμε να είμαστε λίγο πιο αναλυτικοί σε αυτή τη διαδικασία, θα πρέπει τελικά να ψάξουμε τον αριθμό των θανάτων αντίστοιχα, πέρυσι ή πρόπερσι, στις ίδιες ηλικίες. Εδώ πέρα βρήκαμε διαγνώσεις κορονοϊού, καταχωρηθήκανε πολλά περιστατικά, σα θάνατοι από κορονοϊό.\nΗ αλήθεια είναι ότι θα πρέπει να δούμε τελικά, αν έχουν μειωθεί οι θάνατοι από καρκίνους, από εμφράγματα ή από άλλες νόσους και τελικά αν ο ολικός αριθμός θανάτων συμβαδίζει με τον αριθμό θανάτων που είχαμε σε μία άλλη εποχή, αντίστοιχο χρονικό διάστημα. Αυτό, δυστυχώς, δεν έχω τα στοιχεία να σας το στηρίξω γιατί δεν μπορώ να το ξέρω.\nΩς προς την αναφορά που κάνετε, πάλι δεν είμαι απόλυτος γνώστης. Νομίζω ότι εδώ πέρα παίρνουμε μία δήλωση από έναν υπουργό και τη μεταφράζουμε όπως μας εξυπηρετεί, ανάλογα με το πώς θέλει να κάνει κάποιος την πολιτική, ποιον θέλει να αντιπολιτευθεί ή να συμπολιτεύεται προς αυτή την κατεύθυνση.\nΣε ότι αφορά τι θανάτους έχουμε από covid 19 , εκτός ΜΕΘ, είναι ένα ζήτημα που είναι πολύ δύσκολο να το κοιτάξει κάποιος και να το αντιμετωπίσει.\nΣε ότι αφορά το εμβόλιο, οι απόψεις διίστανται. Θα ήθελα την προσωπική σας άποψη, για ένα εμβόλιο που για πρώτη φορά στον άνθρωπο έχουμε παρέμβαση στο mRNA…\nΕγώ εμβολιάστηκα την περ. εβδομάδα ως γιατρός και είμαι ευτυχισμένος που το έκανα και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους αυτούς που δεν έχουν κάποια προφανή αντένδειξη, να το κάνουν. Νομίζω ότι αλλάζει ο κόσμος που αντιμετωπίζεις την καθημερινότητα. Και νομίζω ότι είναι ο δρόμος προς την ελευθερία από αυτό το τραγικό πράγμα που ζούμε. Από τη στιγμή που το έκανα νιώθω άλλος άνθρωπος. Νιώθω μεγαλύτερη ασφάλεια.\nΚατά πόσο πιστεύετε μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους που βρίσκονται σε αναπαραγωγική φάση, στο άκουσμα ότι από τη στιγμή που θα κάνεις το εμβόλιο και για 6 μήνες οι σεξουαλικές επαφές θα πρέπει να γίνονται με προφυλακτικά και πως δεν επιτρέπεται ούτε ο θηλασμός για 4 μήνες;\nΔεν έχουμε ακόμα στοιχεία για μερικές κατηγορίες ανθρώπων. Από αυτές τις κατηγορίες ανθρώπων, τις εγκύους π.χ αφού το αναφέρουμε έτσι καλό είναι να αποφεύγεται αυτή τη στιγμή ο εμβολιασμός απλά και μόνο γιατί δεν έχουμε στοιχεία.\nΌμως, στην πραγματικότητα θα πρέπει να μιλάμε με στοιχεία. Είμαστε επιστήμονες. Ή τουλάχιστον αυτοί που μιλάνε στις τηλεοράσεις κ.λπ. είναι επιστήμονες και θα πρέπει να θέτουν στοιχεία, όχι απλές ερωτήσεις.\nΑυτό που το κάνει πιο δύσκολο όλο αυτό είναι ότι αμφισβητείται και από επιστημονικό κόσμο…\nΤο προνόμιο του να βγεις στην τηλεόραση ή σε κάποιο μέσο είναι πολύ σημαντικό και πρέπει να το εκτιμήσει κάποιος και να το κάνει με σεβασμό προς το πλήθος. Ο καθένας που παίρνει το μικρόφωνο για 15 λεπτά δεν πρέπει να θεωρήσει ότι αυτά τα 15 λεπτά δημοσιότητάς και να του δοθεί η ευκαιρία να πει αυτό που θέλει να πει έτσι απλά για να αποκτήσει ένα κοινό. Θα πρέπει να τεκμηριώνει τα λεγόμενα του.\nΈχουν βγει διάφοροι και λένε ότι το εμβόλιο θα έχει διάρκεια μόνο τρεις μήνες. Το εμβόλιο θα διαρκεί για 6 μήνες. Δεν έχουμε ιδέα! Δεν υπάρχει γνώση αυτή τη στιγμή του τι θα συμβεί. Και πιθανότατα δεν ισχύει όλο αυτό το πράγμα. Δεν έχουμε τέτοια στοιχεία. Άρα, δεν είναι σωστό να βγαίνει ο καθένας και να λέει πόσο θα διαρκέσει το εμβόλιο.\nΤο δεύτερο, λένε ότι αυτοί που θα κάνουν το εμβόλιο θα πρέπει να φοράνε μάσκα γιατί μεταδίδουν κλπ. Δεν έχει αποδειχθεί σε καμία μελέτη ότι συμβαίνει το ένα ή το άλλο. Γίνονται μελέτες. Στα πειραματόζωα, στις πρώτες σειρές, είδαν ότι δεν επηρεάζει το εμβόλιο.\nΤώρα, για να διευκολύνουμε λίγο τον κόσμο. Τα εμβόλια mRNA. Η πλατφόρμα του εμβολίου τουmRNA είναι κάτι που εφαρμόζεται στην επιστήμη, τα τελευταία 20 με 30 χρόνια. Είναι μία γνωστή πλατφόρμα. Είναι κάτι το οποίο μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Και είναι κάτι το οποίο ήταν έτοιμο. Γι΄ αυτό το λόγο βγήκε και η αγορά του εμβολίου τόσο γρήγορα. Γιατί ήταν έτοιμη τεχνολογία. Δεν ήταν κάτι καινούργιο.\nΤο mRNA δεν αλλάζει το DNA του ανθρώπου. Το πλεονέκτημα του είναι ότι στοχεύει στην πρωτεΐνη η οποία έχει η ακίδα στο κύτταρο που είναι αυτό που επιτρέπει στον ιό να εισβάλει στο κύτταρο και να κάνει τη ζημιά. Χτυπάνε αυτή την πρωτεΐνη και το εξαφανίζουν. Με το που κάνουμε το εμβόλιο εκπαιδεύεται ο οργανισμός να παράγει όλες τις σειρές ανοσίας.\nΣε ότι αφορά τη χρήση προφυλακτικού, η εταιρία το λέει αυτό γιατί προφανώς δεν υπάρχει κάτι αυτή τη στιγμή για να στηρίξει το έτσι ή το αλλιώς.\nΈρχονται και μια σειρά όμως άλλων εμβολίων που δεν έχουν σχέση με το mRNA. Σωστά;\nΝαι. Είναι τα κλασσικά εμβόλια. Υπάρχουν το ρώσικο και το κινέζικο που αφορούν το DNA κατευθείαν ενώ της astrazeneca το εμβόλιο είναι κλασσικό εμβόλιο όπως τα υπόλοιπα. Θα κυκλοφορήσουν στην αγορά 150 εμβόλια.\nΤο εμβόλιο πρέπει όλοι οι άνθρωποι βάση των ενδείξεων, να το κάνουν. Δεν πρέπει να φοβούνται δε θα βγάλουν δύο κεφάλια και τρία χέρια Πρέπει οι ηλικιωμένοι και οι πάσχοντες να εμβολιαστούν άμεσα για να μπορέσει τελικά να «ανοίξει» η κοινωνία.\nΚαι εδώ επανέρχομαι σε αυτό που είπα στην αρχή ότι αν σπάσουμε ανά κατηγορίες τη θνησιμότητα κ.λ.π. Από τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν διαγνωστεί με κορονοϊό που καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν είναι αληθινό νούμερο, είναι ακόμα μικρότερο. Υπάρχουν ένα σωρό ασυμπτωματικοί που κυκλοφορούν γύρω μας, οι οποίοι είναι πρόβλημα. Δεν νοσήσανε ποτέ.\nΑν χρησιμοποιήσουμε το χειρότερο σενάριο, ότι οι μόνοι που νοσήσανε είναι αυτοί που διαγνώσαμε, και πάλι βλέπουμε ότι η θνησιμότητα στην ηλικία 0 με 18 είναι ανύπαρκτες, 18 με 40 είναι πάρα πάρα πολύ χαμηλή, 40-60 είναι κάτω από 5 τοις χιλίοις και 85 και πάνω ανεβαίνει το νούμερο σε 85% . Δηλαδή, ένας άνθρωπος που είναι 80-85 ετών έχει 33 φορές περισσότερη πιθανότητα να πάθει μία καταστροφή, από ένα νέο άνθρωπο υγιή.\nΑυτό σημαίνει ότι για να μπορέσουμε να βγούμε από αυτή την τρύπα που είμαστε, πρέπει να εμβολιάσουμε αυτούς τους ανθρώπους εφόσον δεν μπορούμε να τους περιορίσουμε. Γιατί αυτοί κινδυνεύουν. Αυτοί γεμίζουν τις μονάδες γιατί είναι πιο βεβαρημένοι από άποψη υγείας. Άρα, ο χρόνος νοσηλείας που απαιτείται είναι πολύ μεγαλύτερος. Πρέπει να προστατέψουμε τις μεγάλες ηλικίες και τις ευπαθείς ομάδες. Και αυτό το πράγμα θα είναι και η λύση του προβλήματός μας. Γιατί κατά τα άλλα τα ποσοστά είναι πολύ πολύ χαμηλά.\nΆρα, βλέποντας όλη αυτή την εικόνα θα πρέπει να δούμε και τις συνέπειες που έχει αυτός ο μόνιμος εγκλεισμός, τόσο στην οικονομία, τα οποία θα τα βρούμε μπροστά μας και σύντομα, όσο και στην ψυχική υγεία όλων μας.\nΌλων των ηλικιών αλλά κυρίως των νέων παιδιών. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή γίνεται ένα πράγμα το οποίο με ξεπερνάει. Εμείς ουσιαστικά υποθηκεύουμε το μέλλον της Χώρας μας που είναι τα παιδιά μας. Δεν τα αφήνουμε να πάνε σχολείο, δεν τα αφήνουμε να πάνε να διασκεδάσουν. Αυτά τα παιδιά είναι το μέλλον της Χώρας. Χωρίς νέους ανθρώπους, που θα είναι υγιείς και με κίνητρα πολλά, πολύ δύσκολα θα πάμε μπροστά.\nΤα προβλήματα στην οικονομία είναι εμφανή. Τα διαδοχικά «lock down» στον εμπορικό κόσμο δημιουργούν λουκέτα. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει για να αποφευχθούν τα χειρότερα;\nΠροφανώς αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας νοήμων άνθρωπος ο οποίος δεν καταλαβαίνει ότι η συνέχιση μιας τέτοιας κατάστασης οδηγεί σε αδιέξοδα. Μπορούμε να περιμένουμε ενίσχυση από την ΕΕ. Αλλά νομίζω ότι από ένα σημείο και μετά φτάνουμε στο «the point of not return». Δηλαδή, υπάρχει το σημείο μη επιστροφής. Νομίζω ότι πρέπει να βιαστούμε για να μπορέσουμε να ανοίξουμε την καθημερινότητά μας.\nΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΗΣ Ν.Δ ΣΠΥΡΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ


- Μαρτίου 20, 2009\nΔύο δυνατά μουσικά ντοκιμαντέρ μας επιφυλάσει για το τέλος το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ. Και στα δύο έχει βάλει το χεράκι του ο Χρόνης Πεχλιβανίδης, σκηνοθέτης και παραγωγός, αγαπημένων μουσικών ντοκιμαντέρ όπως Οι μουσικοί του κόσμου και Ταξιδεύοντας με τη Μάγια Τσόκλη.\nΠρώτα κάνουμε ένα ταξίδι στον κόσμο της γερμανικής χιπ χοπ σκηνής, που εδρεύει στο Κροιτσμπεργκ, μια γειτονιά του Βερολίνου. Εκεί οι περισσότερες ταμπέλες των καταστημάτων είναι στα τούρκικα και οι κάτοικοι ως επι το πλείστον μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς. Κάποτε άντρο την γερμανικής πανκ, του αντεγκράουντ και στέκι διακίνησης ναρκωτικών. Σήμερα ένα από τα πιο δυνατά σημεία της ευρωπαϊκής χιπ χοπ κουλτούρας. Ακούστε στο πρώτο βίντεο ένα κομμάτι από τους 36 Boys που στην ταινία Kreuzberg 36 σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμα τους!\nΑφήνοντας το Κροιτσμπεργκ κατευθυνόμαστε προς ΗΠΑ και συγκεκριμένα προς Νέα Ορλεάνη. Μια περιοχή αληθινή μητρόπολη για την μουσική που δοκιμάστηκε σκληρά πριν 4 χρόνια από τον τυφώνα Κατρίνα. Στο ντοκιμαντέρ θα δείτε τα τραγούδια που επιβίωσαν από τον τυφώνα αλλά και εκείνα που γεννήθηκαν για να περιγράψουν την ζωή στη Νέα Ορλεάνη μετά το χτύπημα της Κατρίνα. Ακριβώς όπως συνέβη και στην Σίστα Ότις μια καταπληκτική τραγουδοποιό, η οποία με την κιθάρα της και το πάθος της για την μουσική στο βίντεο παρουσιάζει ένα τραγούδι αφιερωμένο στην αγαπημένη της Νέα Ορλεάνη!\nΣΗΜΕΡΑ 22.00 ΣΤ. ΤΟΡΝΕΣ\nΑΥΡΙΟ 15.30 ΑΚΜΗ\n11o Doc Fest Θεσσαλονίκη Κινηματογράφος


ΒΙΝΤΕΟ: Καταγραφή των προβλημάτων ανά γειτονιά της πόλης - Patrida TV\nΒΙΝΤΕΟ: Καταγραφή των προβλημάτων ανά γειτονιά της πόλης\n«Δουλειά» έπιασε ο πρόεδρος της δημοτικής ενότητας Χίου Συμέων Βενέτος, ο οποίος ξεκίνησε ήδη την καταγραφή των προβλημάτων που απασχολούν τους κατοίκους της μεγαλύτερης ενότητας του νησιού.\nΣύμφωνα με τον ίδιο η καταγραφή ξεκίνησε από τη γειτονιά του κάστρου με ανάλογες ενέργειες να γίνονται σε όλες τις περιοχές της πόλης. Μείζων ζήτημα είναι αυτό που έχει να κάνει με τις παιδικές χαρές και το δημόσιο χώρο, με τον κ. Βενέτο να επισημαίνει ότι μετά την καταγραφή γίνεται ιεράρχηση και προωθούνται τα ανάλογα αιτήματα στις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου.\nΤο γραφείο της κοινότητας στεγάζεται στο υπόγειο του Δημαρχείου και οι δημότες μπορούν να απευθύνονται εκεί κάθε Τρίτη και Πέμπτη 9.00- 11.00.\nΠροηγούμενο άρθροΙκανοποίηση για τα 78 ολιγομελή, αγώνας για το ΕΠΑΛ Καρδαμύλων\nΕπόμενο άρθροΒΙΝΤΕΟ: Έτοιμη η τσάντα του μαθητή από το Εργατικό Κέντρο για 40 παιδιά


Sraosha: Μαρτίου 2008\nΘαρρώ πεινώ, μα εγώ διψώ, μα δε διψώ: νυστάζω\nΤι θαυμάσιος μήνας! Παρότι δεν έπεσε στάλα βροχή εδώ κάτω, ερωτικά υπήρξε πολύ ανοιξιάτικος ("αυτή η άνοιξη μπορεί να κρατήσει για πάντα", που έλεγαν και οι έρμοι οι Τσέχοι το 1968, για άλλους λόγους βεβαίως). Παρότι δούλεψα σα σκυλί, δεν αποπεράτωσα ούτε κλάσμα όσων με κοιτάνε κατάματα από τη λίστα με τα κρίματα, αντίγραφα της οποίας έχω παντού (πώς είναι στο 'Εργαστήριο του δόκτορος Μαμπούζε Καλγκάρι', όπου ο Μαμπούζε έχει γεμίσει το κελί του τρελάδικου σημειώσεις; κάπως έτσι). Όμως εδώ γράψαμε μπόλικα (τρία ποστ ο Ρακάσα, παρακαλώ): τι σινεμά, τι αγιογραφίες, τι πόρνοι, τι θέατρο, τι αυτοσαρκασμός, τι μακεδονομαχίες, τι επέτειοι, τι meme... Ας αφήσουμε λοιπόν τον Μάρτιο με ένα γλυκό τραγουδάκι, το οποίο μού έχει κολλήσει αντικαθιστώντας το προηγούμενο.\nΣας δίνω λοιπόν το πανέμορφο 'Σαν την αγάπη την κρυφή', μελοποιημένα δημοτικά δίστιχα από τον Δημ. Παπαδημητρίου με την Ελ. Αρβανιτάκη. Μου έχει σφηνωθεί αρμονικά αυτή η πρώτη γεφυρούλα όπου παίζουνε μαζί κιθάρα, πιάνο και άρπα (κολπάκι που δίδαξε ο Φιλ Σπέκτορ). Δυστυχώς στη δεύτερη και στην τρίτη βάζει ο ανοικονόμητος στην ενορχήστρωση και κάτι πίφερα / σουραύλια / φλαμπούτσες και μας τα χαλάει.\nΜπόνους: Παρότι σιχαίνομαι τον Καζαντζίδη (τα είπαμε αυτά), σας προσφέρω αυτό το τραγούδι του. Όχι όμως για καλό. Έτσι, προσοχή, μην το ανοίξετε αν\nα) είσθε με τον σ. Χριστόφια (κανείς δεν παραδέχεται ότι τον ψήφισε, μα αυτό το 53% από πού βγήκε;)\nβ) είσθε ευαίσθητος νοσταλγός του 'αξίου της πατρίδος' (μια στιγμή να φτύσω) Γρίβα\nγ) δεν ξέρετε ποιοι είναι οι παραπάνω κύριοι αλλά έχετε ευερέθιστα νεύρα\nδ) δεν καταλαβαίνετε από ειρωνεία\nΤο αφιερώνω σε τρία αστέρια του κυπριακού μπλογκαρίσματος: Aceras Anthropophorum, Γιώργο Στρατή (που κωλοβαράει εσχάτως) και τον σατανικό Noullis.\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 8:57 μ.μ. 8 σχόλια:\nΕίναι από τις λίγες φορές που δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Είπα να ασχοληθώ αργότερα με το θέμα, πρώτον για να μη γράψω εν θερμώ, δεύτερον γιατί υποθέτω ότι (δικαιολογημένα) όσοι διαβάσουν αυτό το ποστ θα με ψέξουν ότι κάπως καθυστερημένα ανακάλυψα κι εγώ το μπικ. Αλλά δεν μπορώ.\nΑς αρχίσω με 'αγανάχτηση'. Πάντα πιάνει στον τόπο μας η αγανάχτηση.\nΑισθάνομαι λοιπόν αγανάχτηση σαν Έλληνας και σινεφίλ που έπρεπε να φτάσω 35 χρονών για να δω ίσως την καλύτερη ελληνική ταινία που έχει γίνει ποτέ. Διευκρινίζω: η συγκλονιστική αποκάλυψη της ηλικίας μου (η οποία, είμαι βέβαιος, προκαλεί ρίγη και λιποθυμικά επεισόδια), μπορεί να είναι πραγματική μπορεί και να μην είναι. Άλλωστε ποιος είμαι εγώ; Ένας ψευδώνυμος χαβαλές χωρίς το θάρρος που συνοδεύει την παρρησία.\nΈπρεπε λοιπόν να φτάσω στην ηλικία αυτή για να δω τα Κόκκινα Φανάρια. Η ταινία είναι συγκλονιστική. Γιατί κανείς δε μου το είχε πει; Γιατί στον κανόνα του ελληνικού σινεμά έχουμε άλλα κι άλλα; (ευτυχώς έχουμε τη Στέλλα)\nΤα Κόκκινα Φανάρια λοιπόν.\nΠρώτα-πρώτα, η ταινία είναι πανάκριβη και της φαίνεται: σωστά σκηνικά, άψογη (για ελληνική ταινία) ηχοληψία, κινηματογραφία και φωτογραφία προσεγμένες, απίστευτη προσοχή στη λεπτομέρεια (ακόμα και στις σκηνές κομπάρσων), αμερικανοί χαρακτήρες που μιλάν αμερικάνικα και γερμανοί που μιλάνε γερμανικά, σε μια κινηματογραφική βιομηχανία όπου ο Μούτσιος, ο Κομνηνός, ο Φυσσούν, ο Κατρανίδης και ο Ντίνος Καρύδης ήταν οι ξένοι για όλες τις δουλειές.\nΔεύτερον, περιέχει συσσώρευση υποκριτικού ταλέντου σε βαθμό ασφυξίας. Δηλαδή εκεί μέσα ο Φούντας και ο Κατράκης είναι οι πιο αδύναμοι στο παίξιμο (για να καταλάβετε). Δεν ήξερα τίποτα για την ταινία, και καθώς εμφανίζονταν οι ηθοποιοί με πιάνανε ρίγη που μεταφράζονταν σε νευρικά γέλια. Μέχρι και ο Παπαμιχαήλ και η Ανουσάκη δίνουνε ρεσιτάλ. Επίσης, ο σκηνοθέτης, ο Βασίλης Γεωργιάδης, καταφέρνει να βάλει όλους αυτούς τους ηθοποιούς να παίξουνε μαζί κι όχι παράλληλα.\nΤρίτον, η κάμερα έχει διδαχθεί πολλά από το καδράρισμα και από την κίνηση και στον Πολίτη Κέιν (λόγου χάρη) αλλά και στο νουβέλ βαγκ. Η ταινία λειτουργεί κινηματογραφικά. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που πήγε καλά εκτός Ελλάδος: κλείστε τον ήχο στον πολύχρυσο Ελ Γκρέκο και τι βλέπετε; Ωραία κάδρα. Κλείστε τον ήχο στα Κόκκινα Φανάρια και τι βλέπετε; Την ανθρώπινη κατάσταση.\nΤέταρτον, η ταινία είναι οργανωμένη χωροταξικά: δεν αποτελεί απλώς μια ιστορία που ξετυλίγεται κάπου, παρά αρθρώνεται πάνω σε και γύρω από χώρους: σκάλες -- ιδίως τη σκάλα του Μπαρ Φρύνη, το πάτωμα, το ταξί, τον δρόμο, το λούνα παρκ. Ποιος ανεβαίνει τη σκάλα, πώς την ανεβαίνει (ή την κατεβαίνει), ποιος κρύβεται πίσω από το μπαρ: εκεί βρίσκονται οι σπόνδυλοι του έργου.\nΠέμπτον, οι διάλογοι. Εντάξει, είναι βασισμένο σε θεατρικό. Εντάξει, υπάρχει ο ποιητισμός της εποχής (για να το παίξω πετεφρής, ένας θεός ξέρει τι θα προσάπτουνε στο ύφος μας το 2048). Αλλά, φίλοι μου, οι διάλογοι συνέχονται από αληθοφάνεια και ρεαλιστική φυσικότητα (το πιο περίτεχνο και στριφνό τέχνασμα). Ειδικά για ελληνικό κινηματογράφο, ο οποίος παράγει κατά συρροήν ταινίες όπου οι στημένοι, ψευδοποιητίζοντες, πομπώδεις ή μπαγιάτικα ψευτομοντέρνοι διάλογοι σε κάνουν να θες να σηκωθείς όρθιος και να φασκελώνεις αλύπητα. Αλύπητα όμως.\nΈκτον, η ταινία έχει χαρακτήρες. Όχι τύπους. Όχι καρικατούρες. Με στοίχειωσε η Ηρώ Κυριακάκη, η υπηρέτρια (ακόμα ανατριχιάζω -- δεν μπορώ καν να γράψω γι' αυτήν), με κατέπληξε στο τέλος ο χαρακτήρας του Φούντα, του νταβά. Όσο για τη Μαντάμ Παρί της Διαμαντίδου, ε, είπαμε, δεν είχα δει την ταινία: δε ζω και πίσω από τον ήλιο.\nΈβδομον: περιεχόμενο. Η ταινία, που βγήκε το 1963, αντιμετωπίζει την πορνεία και τις πόρνες με τρόπο που δε βγάζει τον πατερναλισμό, τον οίκτο ή τη μυθοποίηση προς τα οποία τείνουνε συνήθως τα έργα που καταπιάνονται με αυτή τη θεματολογία. Έχοντας δει εκατοντάδες ελληνικές ταινίες, περίμενα στη γωνία το κήρυγμα, την τσιρίδα, τον φτηνό διδακτισμό. Πουθενά. Μπορεί και να μην πρόσεξα. Αν κάνουμε ένα άλμα στον 21ο αιώνα, βρίσκουμε λ.χ. το παιδαριώδες Hardcore (δυο μικρές βγαίνουνε στο κλαρί, η μία γίνεται σταρ γιατί είναι ξέκωλο, η άλλη τζάνκι κι ερείπιο της ζωής). Τα Κόκκινα Φανάρια, βεβαίως, έχουν την πολιτική τους (πατριαρχία, καταπίεση της γυναίκας, υποκρισία κτλ.) και διαθέτουν ξεκάθαρο ιστορικό πλαίσιο: δεν είναι απολίτικο μελό (αν είναι μελό) ούτε ανιστορικό λαβ στόρυ. Επίσης, για να δούμε πόσο πίσω έχουμε πάει. Σε μια ταινία του 1963 που έκοψε 500.000 εισιτήρια έχουμε (με ορολογία της εποχής):\nα. αράπη αμερικάνο να ερωτοτροπεί με ελληνοπούλα (κατάλευκη, σαφώς). Κανένας από τους δύο δε μαθαίνουμε να κόλλησε σκουλαμέντο ή να τον τριχοτόμησε αλυσοπρίονο.\nβ. σκηνή όπου η Μαντάμ Παρί είναι στο τσακ να κάνει το πλακομούνι με την καινούργια, αλλά τους διακόπτει ο σωματέμπορας Φούντας. Βλέπουμε γυμνή τη μικρή Ανουσάκη και μετά ο νταβάς κλειδώνει την πόρτα και σβήνει το φως. Επειδή δεν ξέρω πώς λεγόταν το τρίο το 1963, να πω ότι αντιλαμβάνεστε την τόλμη και τη δύναμη μιας τέτοιας σκηνής τότε (ή τώρα). Για να συγκρίνουμε τη σκηνή με άλλη σκηνή στρωσίματος καινούργιας στο ελληνικό σινεμά, στο Hardcore βλέπουμε τον χοντρομαστρωπό να αλείφει έναν μαύρο όλισβο (το ντίλντο, ντε) με βαζελίνη. Τι να σου πω, ανατριχιάσαμε.\nγ. ιερόδουλες να ξεκατινιάζονται (πώς θα το έλεγαν αυτό τότε;) και να βρίζονται με τσιρίδες μεταξύ τους, κάτι που οπωσδήποτε προκαλούσε τις ευαισθησίες των νοικοκυραίων (της εποχής εκείνης).\nδ. οι πελάτες είναι σεξιστικά γουρούνια (λ.χ. παντρεμένοι που τους βρωμάει η κυρά τους 'κουζινίλα') ή λιάρδα ναυτόπουλα -- όταν δεν είναι νταβατζήδες οι ίδιοι -- αλλά ποτέ καρικατούρες. Έτσι, έχουμε κι έναν Γεωργίτση παθιασμένο αλλά αφελή και δειλό. Έχουμε και τον κλασικό μοναχικό πελάτη (καπετάνιο Κατράκη) που ψάχνει αυτό που πια λέμε girlfriend experience ή gfe.\nΣε πιο υποκειμενικό επίπεδο, η ταινία με κατέσφαξε γιατί διαθέτει έναν τρόπο ευαισθησίας και λυρισμού που απηχεί μέσα μου, αντηχεί και με συντονίζει. Στο πρώτο τραγούδι της Καρέζη, το ρουμάνικο της βροχής, έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Στο δεύτερο (με την κιθάρα), έλιωσα. Κανονικά.\nΤέλος, η ταινία επεξεργάζεται την πρόκληση, τη σαγήνη, τον ερεθισμό και την επιθυμία όπως την καταλαβαίνω και όπως τη νιώθω εγώ. Έχει, συν τις άλλοις, τα φετίχ μου. Προς τις κυρίες που ενδεχομένως θα προσπαθήσουν: σημειώστε το φόρεμα με το σκίσιμο στο πλάι (και τις κάλτσες) της Καρέζη καθώς κατεβαίνει τη σκάλα, πριν τη δει ο Παπαμιχαήλ. Δηλαδή θα ήμουν οπωσδήποτε πελάτης του εν λόγω μαγαζιού φάτσα στο White Horse. Ιδίως άμα έπαιζε πότε-πότε κι ο Ζαμπέτας.\n(Ερώτηση: γιατί έκτοτε τον ελληνικό κινηματογράφο τον έχει πάρει ο διάολος; Φταίει ο ηθικισμός και ο πουριτανισμός που έφεραν η χούντα και η Αριστερά του ταγαριού; Δεν ξέρω. Δε θα το συζητήσω. Απλώς απελπίζομαι που η επόμενη ταινία που λέει κάτι πραγματικά δύσκολο και δυσάρεστο είναι το Από την Άκρη της Πόλης του Γιάνναρη αν και, συγκριτικά με τα Κόκκινα Φανάρια, πάρα πολύ δειλά. Ας μην το συζητήσουμε όμως αυτό...)\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 8:38 μ.μ. 19 σχόλια:\nΤο κενό κι ο φράχτης\nΌταν ήμουν μικρός χάζευα τους σχολικούς χάρτες. Οι γεωφυσικοί με μπερδεύανε γιατί δεν μπορούσα να διακρίνω τα σύνορα. Σα γνήσιο ελληνόπουλο ήθελα να έχω μια ξεκάθαρη εικόνα για το πού τελειώνει η πατρίδα μου. Οι πολιτικοί όμως χάρτες με παραμύθιαζαν: τοπωνύμια αλλόκοτα (τότε δεν ήξερα ότι τα περισσότερα ήταν πρόσφατα επινοημένα από εντεταλμένες επιτροπές), τα περίεργα σχήματα των νομών και τα χρώματά τους, η Κύπρος ένθετη κάτω δεξιά με τις πέντε επαρχίες της. Πιο πολύ από όλα με εντυπωσίαζε το μπεζ κενό που περιέβαλλε την Ελλάδα. Η θάλασσα ήτανε γαλάζια κι ομοιόμορφη, αυτό το καταλάβαινα, κι εμένα έτσι μού φαινόταν άλλωστε (ποτέ δεν την αγάπησα). Οι άλλες χώρες όμως γύρω από την Ελλάδα ήταν όλες μπεζ και απελπιστικά άδειες, με μια χούφτα πόλεις και κάποια ποτάμια (όπως ο Εργίνης στην 'Ευρωπαϊκή Τουρκία'). Μια έρημος.\nΘα μπορούσε αυτή η εικόνα των σχολικών χαρτών να είναι μια μεταφορά για την αίσθηση του να είσαι Έλληνας, τουλάχιστον της γενιάς μου: εγκάτοικος μιας όασης πολυχρωμίας, ζωής, σημασίας, χαρακτηριστικών και χαρακτήρων μεταξύ της στείρας (κατά τον Όμηρο) θάλασσας και του πιο στείρου 'εξωτερικού'.\nΤο 'εξωτερικό'. Όταν ήμουν πιτσιρικάς δεν ταξίδευε πολύς κόσμος. Ήμουνα περίεργος πώς να είναι το αχανές εξωτερικό, η μπεζ έρημος των χαρτών. Όλες οι ιστορίες όσων έρχονταν από το εξωτερικό (ο γκασταρμπάιτερ, ο παππούς μετά τη Βουλγαρία και την Πόλη, ο πολιτικός πρόσφυγας από την Τασκένδη με το φθαρμένο γκρι κουστούμι, η Σκωτσέζα δασκάλα αγγλικών, η ξαδέρφη από τη Βοστώνη, η ιρλανδή σύζυγος του κυρίου Μπάμπη) σκιαγραφούσαν ή υπαινισσόντουσαν έναν τόπο κρύο, άνοστο, αφιλόξενο, στενόχωρο, βίαιο, χαοτικό και -- σίγουρα -- άσχημο: την μπεζ ομοιομορφία. Την ξενιτειά, με άλλα λόγια. Μια φορά, από το τρένο, είδα ένα τοπίο αλλόκοτο, βιομηχανικό. Ρώτησα ερεθισμένος τη μάνα μου αν αυτό που βλέπω εκεί μακριά είναι το εξωτερικό. "Όχι, μόλις περάσαμε τη Μαλακάσα." Κάποια χρόνια μετά, ήμουνα δέκα, πήγαμε στη Σάμο. Από το Ποσειδώνιο (Μουλλά-Μπραήμ) βλέπαμε την Τουρκία απέναντι. Μου έκανε εντύπωση: ήταν ακριβώς σαν τη Σάμο. Αλλά, βεβαίως, αυτά ήταν κάποτε δικά μας: του σογιού της μάνας μου, πιο συγκεκριμένα...\nΗ αίσθηση αυτή του να είσαι Έλληνας συντροφεύει ακόμα πολλούς. Είμαστε μια εύκρατη όαση στην άκρη της βαλκανικής των βαρβάρων και του κομμουνισμού (τότε). Ξέρουμε να ζούμε, ενώ στη Δύση πίνουν, αυτοκτονούν και πηδιούνται αδιακρίτως όλοι με όλες και όλους, για πλάκα, σαν τα ζώα. Και τα λοιπά, και τα λοιπά. Γι' αυτό και ο φράχτης που μάς περιβάλλει, τα σύνορα της χώρας, ήταν πάντα μια παχειά γραμμή στους χάρτες, ακόμα και στους γεωφυσικούς. Και στο μυαλό μας.\nΤι εννοώ: ένας Αλβανός του νότου, γνωστός, μού έλεγε ότι επί Χότζα τούς έδειχναν τα δασωμένα βουνά πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας και τους έλεγαν για τους καημένους τους Έλληνες που πεινάνε, αφού τόση πολύτιμη γη την αφήνουνε χέρσα κι ακαλλιέργητη οι μοναρχοφασίστες που τους τυραννούν.\nΈτσι είμαστε κι εμείς: ψυχολογικά μαντρωμένοι μέσα στην φράχτη, βλέπουμε μόνο το κομμάτι του έξω κόσμου που μπορούμε. Αλλά κι εκείνο το κομμάτι που βλέπουμε το παρερμηνεύουμε. Επιπλέον, ακόμα κι όταν ξεμυτάμε πέρα από τον φράχτη (ταξιδεύουμε πολύ περισσότερο πια), βλέπουμε το κενό, τη βρώμα, το έγκλημα, τον παλιόκαιρο...\nΑυτά τα σκεφτόμουνα με αφορμή τις ειδήσεις από την Ελλάδα (της αξενίας, της διαφθοράς, της σκληρότητας, της φτώχειας, του στόμφου -- κουτουλού, κουτουλού, κουτουλού), που παρακολουθώ εδώ και τρία χρόνια.\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 6:52 μ.μ. 9 σχόλια:\nΚύπρος: Μνήμη και αγάπη - Με τον φακό του Sraosha IV\nΙ, ΙΙ, επίμετρο της ΙΙ, ΙΙΙ.\nΤο πρώτο χωρίς σχόλιο:\nΑπό εκεί κοντά επίσης, προσέξτε την απόδοση του ελληνικού ονόματος 'Φρειδερίκος Γκαρσία Λόρκα' με λατινικούς χαρακτήρες ('Freiderikou Gkarsia Lorka'). Όπως και στην Αθήνα.\nΠιο κάτω βλέπετε μια φωτογραφία του κατάλληλου μερους για να αποκτήσετε κι εσείς αυτό το λουκ 'τζίζους' που πάντα ονειρευόσασταν.\n(Για να πούμε του στραβού το δίκιο, η ορθογράφηση του 'Χρήστος' με ήτα είναι ορθογραφικό ταμπού, για να μη φαίνεται το ίδιο με το 'Χριστός'. Στην Κύπρο δεν το έχουν το ταμπού αυτό.)\nΕδώ βλέπετε την πινακίδα του κυριλλέ εστιατορίου στην ταράτσα του κτηρίου της Τράπεζας Κύπρου στην Παλιά Λευκωσία (η Τράπεζα έχει κι ένα μαυσωλείο που δεσπόζει ενός λόφου πιο έξω). Έχει τηρηθεί η ιστοριοπρεπής ορθογράφηση με 'ph' αλλά, στο μεθύσι τους απάνω, αναδιπλασίασαν το 'ne'. Ουστ, νενέκοι, ε νενέκοι.\nΤο επόμενο χρειάζεται λίγη προσοχή. Εδώ βλέπετε την πρόσοψη ψιλικατζίδικου σε κεντρικότατο δρόμο της Λευκωσίας. Λέει 'περίπτερο' γιατί έτσι λέγονται τα ψιλικά εδώ. Κάτω από τη λέξη 'περιοδικά' έχει το εξώφυλλο ενός περιοδικού. Ποιου περιοδικού; Πλησίασα μια φορά να δω και πάνω το εξώφυλλο έγραφε κάτι προστυχιές, τις οποίες όμως δεν μπορώ να αναπαραγάγω, αφού μας διαβάζει και η μαθητιώσα νεολαία. Ωστόσο συγκράτησα το όνομα του περιοδικού: 'mPink Woman'.\nΜε μια απλή αναζήτηση στα δίχτυα του Διαδικτύου, βρήκα το εξώφυλλο-παρωδία, όπως άλλωστε είχε κάνει και ο γραφίστας που έφτιαξε την πρόσοψη του έρμου του ψιλικατζή:\nΟύτε ο γραφίστας πρόσεξε την παρωδία, ούτε ο πελάτης του, μάλλον. Πάντως, δε φαίνεται να διαμαρτυρήθηκε κανείς στον ψιλικατζή, αφού, μήνες μετά, η πρόσοψη είναι ακόμα εκεί. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι στη Λευκωσία περπατούν μόνο:\nγ) ο γνωστός Cypriot celebrity Δημήτρης Τ.\nΤο τελευταίο θέμα είναι λίγο κουλτουριάρικο: αυτό το σπίτι στη Λευκωσία συνοψίζει για μένα ολόκληρη την κυπριακή εμπειρία: συγκρότημα κατοικιών ντιζαϊνάτο, σχεδόν αυτό που λέμε 'αρχιτεκτονιά'. Όμως, ατσούμπαλο, αφού με τον μονοκόμματο πάνω όροφο (μάλλον του ιδιοκτήτη) μοιάζει με το Πολεμικό Μουσείο στην Αθήνα. Επίσης: δίπλα στο κάλλος και στη δημιουργική χάρη του συγκροτήματος βρίσκεται η όλο σκόνη αλάνα όπου οι περίοικοι παρκάρουν τα αμάξια τους (και η οποία σύντομα θα χτιστεί). Επίσης: τα παράθυρα δεν έχουνε πατζούρια ενώ ένα μόνο μπαλκόνι έχει τέντες, σε μια χώρα όπου ο ήλιος βαράει αλύπητα. Μου εξήγησαν ότι τα πατζούρια είναι ντεμοντέ (κι ας κρατάνε τη ζέστη έξω από το τζάμι, αντίθετα λ.χ. με τις κουρτίνες). Τέλος: το αλουμίνιο, το κούφωμα φετίχ της ελληνικής επαρχίας και της Κύπρου, δεσπόζει φυσικά, με το πρόσχημα ενός, ας πούμε, μεταμοντερνιστικού κλεισίματος ματιού (θε μου σχώρα με).\nΑυτή μου την καλλιτεχνική φωτογραφία την ονομάζω:\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 6:05 μ.μ. 5 σχόλια:\nΗ Μεγαλόνησος (για την οποία ετοιμάζω ακόμα ένα συγκλονιστικό φωτορεπορτάζ) παρέχει χαρές και συγκινήσεις με το σταγονόμετρο. Άχαρος τόπος, στεγνός, σκονισμένος, δέσμιος γερόντων γλοιωδών ή ήδη μουμιοποιημένων.\nΈχει όμως να προσφέρει κάτι απρόσμενα πλούσιο: θέατρο. Στο νησί ανεβαίνουν πολλά θεατρικά έργα κάθε σαιζόν, ντόπιες παραγωγές επί το πλείστον. Μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις της ζωής μου τις έχω δει από τις τρεις σκηνές του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου: Μήδεια της Κρίστα Βολφ, Επιτρέποντες του Μενάνδρου, Ορλάντο της Γουλφ (πειραγμένο από τη Λέα Μαλένη), Σχοινοβάτη του Ζενέ, On/Off των Μαλένη-Ροδοσθένους. Επίσης, το θέατρο Ένα (ιδιωτικό, επιδοτούμενο) ανέβασε πρόσφατα ένα πολύ δυνατό Equus και -- φέτος -- το Καμπαρέ με έναν θεαματικό Διομήδη Κουφτερό ως τον MC. Παράλληλα, αναδύονται νέα ταλέντα, όπως διαπιστώσαμε από τα δύο πειραματικά δραματικά χάπενινγκ της Κατερίνας Λούρα. Τέλος, έρχονται κατά καιρούς πολλές 'μικρές' παραστάσεις από την Ελλάδα. Από θέατρο πάμε καλά.\nΦυσικά, μέσα σε μια σαιζόν μπορεί κάθε θίασος (κι είναι πολλοί) να ανεβάσει τρία με τέσσερα έργα: το κοινό είναι πεπερασμένο σε ένα υπόλειμμα κράτους με πληθυσμό 700.000. Ωστόσο τα θέατρα είναι πάντα γεμάτα, ανεξαρτήτως αν το έργο είναι 'εύκολο' ή 'δύσκολο'. Π.χ. στάθηκε αδύνατο να βρω εισιτήρια για τους Έρωτες της κυρίας Μαγκουάιαρ...\nΚατά καιρούς ο ΘΟΚ καλεί σκηνοθέτες από την Ελλάδα για να ανεβάσουν παραστάσεις. Μερικές φορές, το αποτέλεσμα είναι παραστάσεις χωρίς ισορροπία, ενότητα ή και ειρμό. Αυτό μπορεί εν μέρει να οφείλεται στον (αποικιοκρατικά) φετιχιστικό-μουσειακό ιδεασμό του μέσου Έλληνα διανοούμενου απέναντι στην Κύπρο.\nΩστόσο, αυτές τις μέρες παίζεται ο Καυτός Πάγος (Frozen) της Bryony Lavery στη Νέα Σκηνή του ΘΟΚ. Σκηνοθέτης, ακόμα ένας φιλοξενούμενος από την Ελλάδα, ο Τάκης Τζαμαργιάς. Το έργο παρακολουθεί τις ζωές ενός παιδεραστή φονιά, της μάνας ενός θύματός του και μιας ψυχιάτρου-νευρολόγου που μελετάει την περίπτωση του ψυχοπαθούς φονιά. Το κείμενο δραματικά δεν είναι κανένα αριστούργημα, ούτε ιδιαίτερα ζυγισμένο. Ευτυχώς, παρότι εντάσσεται στην παράδοση Sarah Kane και Caryl Churchill, δε διαθέτει επί σκηνής φρου-φρού που ταράζουν και χαράζονται στη μνήμη ακριβώς επειδή, λ.χ., δεν έχεις ξαναδεί βιασμό εφήβου επί σκηνής. Αντίθετα, η βία του έργου είναι υπόκωφη, ύπουλη, καθημερινή αλλά και εύκολη. Οι χαρακτήρες τρίβονται πάνω στο πέρασμα του χρόνου όπως τα παιδικά γόνατα πάνω στο χαλίκι. Ο τρόμος και το σοκ δε βρίσκονται ούτε σε αναπαραστάσεις ούτε σε περιγραφές βίας, παρά σε άλλα: στην όλο στοργή φωνή του παιδεραστή δολοφόνου που επιθεωρεί τη συλλογή του με παιδοφιλικές πορνοταινίες ή στην κατάψυχρη επαγγελματική επιμονή του όταν πιάνει την κουβέντα στο κορίτσι της μάνας (και θύμα του).\nΟ πρώτος άθλος του Τζαμαργιά βρίσκεται στην καθοδήγηση των ηθοποιών: ο Τσουρής (δολοφόνος) και η Καμμένου-Σιαφκάλλη (μάνα) με ρούφηξαν μέσα στον ψυχισμό των αντίστοιχων χαρακτήρων, όπως περίπου στο Being John Malkovich μπαίνουμε στο καύκαλο του φαλακρού ηθοποιού, αλλά πιο αβυσσαλέα και τρομακτικά. Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό.\nΟ δεύτερος άθλος: το χτίσιμο ενός βασανιστικού αλλά όχι καταιγιστικού ρυθμού (όπως ο ρυθμός της ίδιας της ζωής, δηλαδή), ενός ρυθμού που αναδεικνύει χαρακτήρες και ψυχισμούς και τρόμους αρχέγονους οι οποίοι αποζητούν να καθαρθούν και όχι τα ίδια συμβάντα -- συμβάντα κάποτε μπανάλ ή σπαρακτικά και επιδεκτικά μελό αποδόσεων. Η τρυφερότητα αναβρύζει σε ελάχιστα σημεία στην περάσταση, αλλά σαν παρήγορη πηγούλα κι όχι σαν γλυκερή μαυροδάφνη που ζαλίζει.\nΟ τρίτος άθλος του σκηνοθέτη βρίσκεται στο ότι εξισορροπεί ένα κείμενο που ακροβατεί μεταξύ δύο στόχων: από τη μια της δοκιμιακής πραγμάτευσης της ψυχοπάθειας (μέσα από μια επιστημονική ανακοίνωση της ψυχιάτρου-νευρολόγου) με τρόπο που θυμίζει λίγο το Copenhagen του Frayn, και από την άλλη της δραματικής διαπραγμάτευσης με τον πόνο, τη φρίκη και την απώλεια. Με τη σκηνοθεσία του ο Τζαμαργιάς καλύπτει τα στριφώματα που συνέχουν το μπρεχτικό-δοκιμιακό και το αριστοτελικό-καθαρτικό κομμάτι του έργου, δίνοντας στο κοινό την αίσθηση ότι μπροστά στο μάτια του ρέει ένα συνεχές δράμα, χαμένα χρόνια βίων παράλληλων, με τη συγχώρεση (αλλά και τη λύση του Ισκαριώτη) να υπερνικούν την "αντικειμενική" ματιά του επιστήμονα για να παράσχουν στο τέλος αυτό που οι αμερικάνοι αρέσκονται να αποκαλούν 'closure'.\nΕφήμερη τέχνη το θέατρο, άμα βρεθείτε ή βρίσκεστε στην Κύπρο, μη χάσετε αυτόν τον θρίαμβο του θεάτρου επί του γραπτού κειμένου που υπογράφει ο Τζαμαργιάς.\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 6:59 μ.μ. 5 σχόλια:\nΘα τα πω απλά για να μην παρεξηγούμαι: Κακώς φωνάζει η Εκκλησία για το σύμφωνο. Πρέπει να μάθει ότι το κράτος είναι άλλο και η Εκκλησία άλλο. Άλλωστε νομική κατοχύρωση της 'πορνικής' συμβίωσης επήλθε το 1982 με τον καταραμένο πολιτικό γάμο.\nΕπίσης, κακώς κάκιστα παραπονιούνται και φωνάζουν όσοι διαμαρτύρονται για τη χρήση του όρου 'πορνεία' από τη Σύνοδο στην καταδίκη του συμφώνου. Ο όρος 'πορνεία' είναι πανάρχαιος τεχνικός όρος της χριστιανικής ποιμαντικής, ο οποίος στα λατινικά αποδίδεται ως fornicatio. Είναι προσβλητικός ο όρος πορνεία; Φυσικά, αφού χαρακτηρίζει μια αμαρτία. Είναι πάγια θέση της χριστιανοσύνης ότι ο έρωτας εκτός γάμου (και εντός γάμου σε πάρα πολλές περιπτώσεις) είναι κολαστέος. Και σε αυτή τη ζωή (με στέρηση μετάληψης κτλ.) και στην επέκεινα. Τελεία. Κάποιοι το συνειδητοποιούν το 2008. Κακώς: ο βασικός λόγος που ο 'χριστιανικός' κόσμος γυρίζει την πλάτη στη "θρησκεία της αγάπης" εδώ και 300 χρόνια δεν είναι ο Βολταίρος, ο Νίτσε ή ο Ντώκινς (χα!). Είναι γιατί δεν ανέχεται άλλο να ποινικοποιούνται οι επιθυμίες και η ανθρώπινη φύση, είναι λόγω της στανικής ταύτισης της ιδέας του έρωτα με αυτήν της γαμήλιας αγάπης.\nΌσοι θέλουν να ζητήσει συγγνώμη η Σύνοδος λησμονούν δύο πράγματα:\nα) Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι χριστιανική εκκλησία. Και δη η πιο 'αυθεντική' και δυσκίνητη. Όσοι χαζοχαρούμενοι νόμισαν τη δεκαετία του '80 ότι μπορούνε να "πορνεύουν" επειδή δεν είναι καθολικοί είναι, σε αυτό το θέμα, χαζοχαρούμενοι. Μπορεί ενδεχομένως η Μητέρα Εκκλησία να ανεχθεί ("κατ' οικονομίαν") τον αμαρτωλό που δεν έχει κόψει το εξωγαμιαίο σεξ. Αλλά πρόκειται απλώς για 'καρτερική' ανοχή του αμαρτωλού, για ποιμαντική τακτική της Εκκλησίας μέχρι να έρθεις στα νερά της.\nβ) Προσβάλλεται η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που αποκαλούνται 'πόρνοι' επειδή δε μετανοούν που κάνουν έρωτα; Κακώς. Προσβαλλόμαστε τα δισεκατομμύρια γουρουνοφάγων επειδή το Ισλάμ και ο Ιουδαϊσμός μάς θεωρούνε μιαρούς (και μάς βρίζουν αναλόγως); Εάν ναι, κακώς. Πεποιθήσεις είναι αυτές... Τελικά, η βαθύτερη αγωνία για το τι λέει η Σύνοδος εδράζεται στο ότι περιμένουμε ότι η Ορθοδοξία 'μας' θα συμμεριστεί τις αγωνίες μας κι ότι θα συμπορευτεί με την ανθρώπινη φύση (όχι με την 'εποχή'). Ιδίως τώρα με τον νέο Αρχιεπίσκοπο κτλ. Κακώς, κάκιστα. Να είστε κι ευχαριστημένοι που δε σας καταδικάζει στην πολυτεκνία και την έκθεση στο AIDS, όπως οι καθολικοί αδερφοί.\nΣταματώ εδώ για να μην προχωρήσω σε αναλύσεις και τέτοια.\nΣαν υποσημείωση: το επιχείρημα ότι ο 'ελεύθερος έρως' καταδικάζεται γιατί μπορεί να γίνει πηγή αποξένωσης (!), πόνου και δυστυχίας είναι τουλάχιστον αφελές και σίγουρα υποκριτικό: καταδίκασε ποτέ καμμιά εκκλησία το χρήμα ή τον θεσμό του κράτους;\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 11:12 π.μ. 11 σχόλια:\nΑς αφήσουμε κατά μέρος τις κυβερνήσεις και τα κράτη. Ας προσπαθήσουμε να δούμε τους ανθρώπους και την κοινωνία καθ' εαυτά. Θα προσπαθήσω να κάνω κάποιες γενικές παρατηρήσεις για την ιδιοσυγκρασία των Ευρωπαίων και των Αμερικάνων. Αυτές οι παρατηρήσεις ξεκινούν από πολλές πηγές. Θα συζητήσω δύο. Δεν πρόκειται ούτε για επιστήμη, ούτε για σοβαρή μελέτη: το πέταγμα και το ξέσκασμα ενός ανθρώπου που δουλεύει και σαββατοκύριακα είναι, σήμερα έκλεισα επτάωρο. Από καλό έχω πατηθεί να ποστάρω, νομίζετε;\nΗ πρώτη πηγή, το 'νέο' αμερικανικό σινεμά. Έχετε παρατηρήσει πόσες κολοσσιαίες ταινίες έχουν βγει από την Αμερική τελευταία; Ιδίως το No Country for Old Men είναι μια ταινία μπεργκμανικών ρυθμών, ταρκοφσκικής νοοτροπίας, σαρακοστιανής πλοκής, γκονταρικού μοντάζ κι ασ'-τα-να-πάνε διαλόγων. Μια ταινία που με στοίχειωσε. Και προηγήθηκαν (τυχαία παραθέτω από μνήμης) και πάμπολλα μικρά διαμάντια όπως το Monsters Ball, το Syriana, ο Επίμονος Κηπουρός, το Seraphim Falls ('Εχθροί για πάντα'), η παραληρηματική εισαγωγή του Michael Clayton. Το αμερικανικό σινεμά θριαμβεύει, καλλιτεχνικά εννοώ: ακόμα και οι χωμένοι μέσα στο σύστημα αδερφοί Κοέν βγάζουν ταινίες μεγάλες και 'δύσκολες' μέχρι και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, κάνουν ευρωπαϊκό σινεμά ενώ στην Ευρώπη ψάχνουμε τις ανεξάρτητες παραγωγές με το κλεφτοφάναρο όταν δεν υφιστάμεθα κουρελούδες τύπου 'Ελ Γκρέκο, ο ζωγράφος του Θεού', ντενεκέδες όπως 'η Βασιλεία των Ουρανών' και ιλουστρασιόν κατηχητικά όπως το 'Νησί' . Οι Ευρωπαίοι θέλουν εικαστικά όμορφα κάδρα και την Ιζαμπέλ Υπέρ, οι Αμερικάνοι κάνουν σινεμά -- διαβάστε το Σμιλεύοντας τον Χρόνο του Ταρκόφσκι και θα δείτε τι εννοώ. Μέχρι κι ο Φον Τρίερ έχει πλεόν χάσει τη μπάλα. Κινηματογραφικά, ό,τι καλύτερο έχει να δείξει η Ευρώπη είναι αμερικάνικο πια. Το άξεστο Λάτιο μάς τη φόρεσε, και κινηματογραφικά.\nΗ δεύτερη πηγή, οι φίλοι. Έχω αμερικανούς φίλους και πολλούς αμερικανούς γνωστούς. Επειδή είμαι ένας χολερικός-μελαγχολικός ευρωπαίος, τους βλέπω απ' έξω και μου φαίνονται ίδιοι πάνω-κάτω (όπως βλέπουν εμάς οι απωανατολίτες όλους ίδιους, και γελάνε). Πρώτα-πρώτα η αιτίαση 'χαζοί', 'αμόρφωτοι', 'επιφανειακοί' καταρρέει μόλις γνωρίσει κανείς, ξέρω γω, τι να πω: Ιταλούς ή Βρετανούς τουρίστες στην Ελλάδα, Γερμανούς τουρίστες στην Ιταλία, Γάλλους τουρίστες στην Ισπανία, Άγγλους τουρίστες στη Γαλλία, Ισπανούς τουρίστες στην Αγγλία... Απλώς οι Αμερικάνοι δεν ποζάρουν: είναι μαθημένοι να είναι ο εαυτός τους, που λέμε.\nΈνα το κρατούμενο αυτό, η έλλειψη πόζας. Το δεύτερο, τώρα: μέρος της επιτυχίας των αμερικάνων στην προσωπική τους βιοτή είναι η ευελιξία τους. Οι Ευρωπαίοι μεγαλώνουμε με ξεκάθαρες ιδέες για το ποιοι είμαστε, ποια είναι η θέση μας. Αποζητούμε τη σταθερότητα, την παγίωση, την αποκατάσταση. Αυτό πολλές φορές οδηγεί στην αποτελμάτωση, στην πάκτωση, στη στάση. Τους Αμερικάνους τους διακρίνει μια πρωτεϊκή κινητικότητα: αλλάζουνε δουλειές, (ξανα)σπουδάζουν στα 35, στα 40, στα 50, μετακομίζουν σαν τρελοί, παντρεύονται εύκολα, γεννάνε κουτσούβελα, χωρίζουν εύκολα. Ένας κολλητός μου δούλευε για την Cisco στο Σαν Φρανσίσκο, αγόρασε σπίτι, έκανε παιδί. Μετά βρέθηκε κάτι καλύτερο στο Πόρτλαντ, ξεσηκώθηκε, έπιασε τώρα ένα δρακουλόσπιτο Νόρμαν Μπέιτς και το ανακαινίζει εκ βάθρων. Η γυναίκα του, μεσοαστή καθηγήτρια γαλλικών ξαναπήγε στο πανεπιστήμιο στα 30-παρά για να μάθει νέα τέχνη, κομπιουτερική... Άλλη φίλη αμερικάνα πέρασε από ορθόδοξη μοναχή, από βιβλιοθηκάριος, από υπάλληλος του Μουσείου Ολοκαυτώματος, από mature φοιτήτρια στο Χάρβαρντ... Άλλη γνωστή άφησε την πάτρια Φλόριντα για να δουλέψει τηλεφωνήτρια στην Καλιφόρνια μη γνωρίζοντας ψυχή. Χωρίζοντας μετακόμισε στο Φοίνιξ με τον έφηβο γιο της και τον γκόμενο. Κι άλλα πολλά παραδείγματα. Λίγο να έχετε δει τιβί, καταλαβαίνετε ότι οι αποφάσεις πίσω από αυτά και τα παρόμοια είναι αντίστοιχες ενός Έλληνα ο οποίος -- ξέρω γω -- μετακομίζει από χωρίου εις χωρίον στην Ελλάδα χωρίς να είναι δημόσιος υπάλληλος ή στρατιωτικός, αλλάζει δουλειά κάθε πέντε χρόνια και δεν περιμένει χαρτζιλίκια και μπεϊμπισίτιση από τη μαμά του. Αλλά οι ευρωπαίοι παθαίνουμε παλούκωση μόλις παντρευτούμε, βρούμε δουλειά, κάνουμε παιδιά. Μόνον οι σκανδιναβοί μοιάζουν κάπως στους αμερικάνους.\nΑυτή η πρωτεϊκή ευελιξία σχετίζεται με την πρωτοτυπία και την πολυμορφία και την παραγωγικότητα των αμερικάνων σε όλα τους. Οι άνθρωποι απλώς δεν κωλώνουν: ο αρχικαπιταλίστας Ροκεφέλερ έβαλε τον μεξικάνο αρχικομμούνη Ντιέγο Ριβέρα να του διακοσμήσει το μαγαζί, κι όχι τώρα πρόσφατα. Η προσωπική ιδεολογία των περισσότερων αμερικάνων είναι το 'anything goes': όλα παίζουν.\nΤα είπα όλα αυτά στον φίλο μου τουπίκλην Κωνσταντίνο. Πανεπιστημιακός καθηγητής και πρώην σεφ, πρώην αλήτης γκομενάκιας χασικλής και νυν οικογενειάρχης, πρώην βαπτιστής του Νότου και νυν ορθόδοξος (αλλά άθρησκος, φυσικά), έχει ζήσει στο Παρίσι, σε διάφορα μέρη στις ΗΠΑ, στην Καλλιθέα, στη Λευκωσία. Συμφώνησε. Πρόσθεσε όμως το εξής: ακριβώς αυτή η πρωτεϊκή ιδιότητα του μέσου αμερικάνου, ο ψυχολογικός νομαδισμός του, τον οδηγεί στο να μην έχει σταθερές φιλίες ή σχέσεις: "Μόλις μετακομίσεις από κάπου, τους ξέχασες όλους και σε ξέχασαν όλοι. Όσο είσαι παρών θα σου εμπιστεύονται τα σώψυχά τους, μόλις βάλεις τα έπιπλά σου στο φορτηγάκι, διαγράφτηκες. Δεν υπάρχεις πια."\nΕκείνος προτιμάει το (βορειο)ευρωπαϊκό ντάρμα: δύσκολα κάνεις φίλους αλλά παραμένουν φίλοι για πάντα. Για να είμαι ειλικρινής, κι εγώ προτιμώ το βορειοευρωπαϊκό ντάρμα. Άλλωστε οι περισσότεροι φίλοι μου πια είναι από εκεί γύρω, ενώ οι τάξεις των Ελλήνων φίλων αραιώνουν. Άλλωστε, στην Ελλάδα, στο θέμα φιλία, είμαστε τελικά λίγο αμερικανάκια, ε; Για την Κύπρο ας μην πω: μετά από 6 χρόνια, μόλις τρεις άνθρωποι σώζουνε το δείγμα. Χρυσοί και οι τρεις τους, ωστόσο.\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 11:51 μ.μ. 12 σχόλια:\nΈνα θέμα για το οποίο έχω ξαναγράψει επιδερμικά αλλά βαριέμαι να ψάξω τις παραπομπές.\nΤο φθινόπωρο του 1997 πήγα στη Σαλονίκη με την ταχεία των 23:59 για τη συναυλία των U2. Ήτανε μια από τις πιο αστείες και όμορφες περιπέτειες που έχω ζήσει. Φτάσαμε στο λιμάνι αφού είχε τελειώσει ο Πορτοκάλογλου κι είχανε βγει οι Ιρλανδοί. Ωραία, αξιοπρεπής και δυνατή συναυλία. Κάποια στιγμή απευθύνεται ο Μπόνο (ο φίλος του Πάπα, για τους νεώτερους που μας διαβάζουν) στο τρελαμένο κοινό: "Ώρα για πραγματικό ροκ εν ρολ τώρα!" Σκουξιές κι αλαλαγμοί. Κι αρχίζουν το Sugar Sugar. Σε μια εκτέλεση πραγματικά bubblegum. Η κοπέλα κι εγώ βάλαμε τα γέλια αλλά αμέσως μας κόπηκαν: νιώσαμε τη σιωπηρή παγωμάρα γύρω μας. Μούγκα. Αμηχανία. Κοιτούσαμε βλέμματα γύρω μας: απορημένα, σαστισμένα, σχεδόν παρεξηγημένα. Το συγκρότημα στη σκηνή κουνιόταν και χοροπηδούσε σαν τους Monkeys αλλά ο κόσμος φαινόταν να έχει πλέον σκοτοδίνες κι αναγούλες. 'Μα γιατί το κάνουν αυτό;'\n"Ο Έλληνας δεν καταλαβαίνει τον αυτοσαρκασμό, δεν τον καταλαβαίνει με τίποτα", είπε η κοπέλα.\nΤόσα χρόνια μετά, έρχομαι κι εγώ να συμφωνήσω: ο σημαντικότερος παράγοντας κύρους σε αυτόν τον τόπο είναι να είσαι βαρύς και σοβαροφανής. Αν όχι να δίνεις έμφαση κι εφέ σε ό,τι κάνεις, τουλάχιστον να το προωθείς μανικά κι επίμονα, ενώ παράλληλα να βερνικώνεις και να γυαλίζεις ανελλιπώς την προς τα έξω εικόνα σου.\nΠρος Θεού, όπως με συμβούλευε και η μάνα μου όταν ήμουν παιδί και ο ποιητής Κ. (δύο πολύ διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ τους): ποτέ μην υποτιμάς τον εαυτό σου, ποτέ μη μειώνεις το έργο σου, ποτέ μην ψέγεις την εικόνα σου. Γενικά ο αυτοσαρκασμός απαγορεύεται: άμα εσύ ο ίδιος δε σέβεσαι ό,τι κάνεις, οι άλλοι θα επαυξήσουν.\nΜια συμβουλή που δυσκολεύομαι πολύ να ακολουθήσω.\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 5:41 μ.μ. 8 σχόλια:\n(όπως έλεγαν και στον καιρό μου):\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 1:09 π.μ. 2 σχόλια:\nΚανονικά τον Πασχαλίδη δεν τον αντέχω καθόλου.\nΚι άλλο meme στα όρθια\nΛοιπόν, επειδή γνωστός (αν και ψευδώνυμος) πορνογράφος αρσενοκοίτης μπλογκάς με προκάλεσε, συμμετέχω στο meme. Όσοι με γνωρίζουν (αυτός δε με γνωρίζει, αλλά κατά τη δική του ομολογία, "δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι τις αδερφές") ξέρουν ότι ο καλύτερος τρόπος να με τσιγκλίσεις να κάνω κάτι είναι να πεις "α, ξέρω ότι δεν μπορείς / δε θες να το κάνεις".\nΛοιπόν το meme λέει να μιλήσουμε για τη σχέση μας με πέντε αμαρτίες: πορνεία, μαλακία, αρσενοκοιτία, αιμομιξία και μοιχεία. Λοιπόν (σαρακοστιάτικα):\nΜαλακία: ξέρω ότι θεωρητικά έχω υποστηρίξει το δικαίωμα σε αυτή αλλά εμένα δε μ' αρέσει. Είναι σαν το τσιγάρο που δεν το γουστάρω κι όμως το φουμάρω. Ίσως γιατί την άρχισα πολύ αργά (στα δεκαεφτά) κι είχα ήδη χάσει τον εφηβικό ενθουσιασμό, ίσως γιατί δεν έχω καλή τεχνική και θα πρέπει να το συζητήσω με τον εαυτό μου (αλλά πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και ειλικρινείς). Ίσως γιατί 'κάτι' μού λείπει την ώρα της μαλακίας -- και πάντως σπάνια μπόρεσα να φτιαχτώ απλώς και μόνο στη σκέψη πραγματικών γυναικών ή καταστάσεων. Ίσως γιατί δε διαθέτω ζωηρή φαντασία.\nΠορνεία: μπα. Ποιος (ή ποια) θα με πλήρωνε εμένα. Βέβαια, η δουλειά που κάνω είναι μιας μορφής πεζοδρόμιο: πουλάω τα θέλγητρά μου και τον χρόνο μου, αλλά αν το πιάσουμε τώρα έτσι πολύ φιλοσοφικά καήκαμε. Τα παραπάνω πάντως δεν εμποδίζουν τη συμβία μου να ισχυρίζεται ότι θα έπρεπε να γνωριστώ με ζάπλουτους ώριμους (μάλλον τυφλούς) κυρίους με αχανείς περιουσίες. Προφανώς νομίζει ότι είμαι ακόμα εικοστριών. Τώρα, να πληρώσω εγώ; Αντιλαμβάνομαι ότι πάντα μια επαγγελματίας ξέρει τι κάνει, πράγμα που από μια ηλικία και μετά γίνεται σημαντικό, αφού χάνεις την υπομονή σου να εκπαιδεύεις Ρίτες. Αντιλαμβάνομαι και τους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης. Αλλά δεν έτυχε. Είμαι και καρμίρης.\nΑρσενοκοιτία: Τι να πω: δεν έχει βρεθεί το κατάλληλο παιδί. Φυσικά κι υπάρχουν άντρες που τους βλέπω και λέω 'μμμμ'. Όμως καθόλου δεν έχω χορτάσει τις γυναίκες ακόμα (παρασάγγας απέχω από αυτό). Δε μ' αρέσει και πώς μυρίζουν οι άντρες. Επίσης, οι άντρες ανατομικά δε διαθέτουν... ε, μη με βάλετε τώρα να γίνομαι προφανής και χυδαίος.\nΑιμομιξία: Ουχ, όχι. Χάθηκαν οι γυναίκες; Πάντως ξέρω κάποιον που ισχυρίζεται ότι πήγαινε για χρόνια με τη θεία του. Αυτό. Σόρυ.\nΜοιχεία: Είμαι θλιβερή περίπτωση: άμα είναι δεσμευμένη φεύγω μακριά κι όταν είμαι δεσμευμένος δεν ξενοπηδάω. Πριν, ωστόσο, με ανακηρύξετε χαλβά ή άγιο: μία γυναίκα την απέσπασα με δόλο, ξελόγιασμα, αποπλανητικό πειθαναγκασμό και φλογερές επιστολές και περιπτύξεις από σταθερότατη σχέση / αρραβώνα που πήγαινε για γάμο. Δηλαδή, σε απλά ελληνικά, τον κεράτωνε τον άνθρωπο μαζί μου ένα τρίμηνο.\nΤο μπαλάκι (αν κι εφόσον): helion, rakasha, sykia, kukuzelis, thas (ναι, είμαι κωλόπαιδο, το ξέρω).\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 12:08 μ.μ. 9 σχόλια:\nΑκούω διαρκώς πια για την "αδιαλλαξία" των Σκοπίων. Η λέξη "αδιαλλαξία" είναι ακόμα μια καραμέλα (όπως τόσες και τόσες άλλες) που πιπιλίζουμε μυκτηρίζοντας όσους δε συμφωνούν μαζί μας και δεν είναι έτοιμοι να αποδεχθούν τους όρους μας. Είτε "εμείς" είμαστε το ελληνικό κράτος, είτε απλώς είμαστε συνομιλητές σε μια συζήτηση πολιτική ή σε μια κουβέντα προσωπική.\nΓιατί θα έπρεπε η Δημοκρατία της Μακεδονίας να δείξει διαλλακτικότητα (πια); Δεκατρία χρόνια μετά την άρση του εμπάργκο του Παπανδρέου (πράξης αγυρτείας και ωμού διπλωματικού εκβιασμού ανάλογης με το τι κάνουν οι ΗΠΑ στην Κούβα) και 120 αναγνωρίσεις μετά, έχοντας πρόσφατα σηκωθεί από τη διαπραγματευτική αδράνεια του βορβόλακα μέσα στο φέρετρο, διαμηνύουμε στο μικρό κράτος ότι το μόνο μας επιχείρημα είναι το λεγόμενο δίκαιο της ισχύος και η προνομιακή μας θέση στα διεθνή κλαμπ των ισχυρών. Με μια ολίγη από καζουισμό, φυσικά, και συνωμοσιολογία εσωτερικής κατανάλωσης.\nΕπιπλέον, ως κράτος έχουμε την απαίτηση να αλλάξουν το όνομά τους. Εξ όσων γνωρίζω, ένα προηγούμενο υπάρχει: η επιβολή διπλής ονομασίας στην Ιρλανδία από τη Μ. Βρετανία. Και εκεί η στυγνή ισχύς (και αποικιοκρατική εν προκειμένω) που κάνει ό,τι θέλει, γιατί μπορεί.\nΦυσικά, αυτό είναι αδικία. Αδικούμε και εκβιάζουμε τη Μακεδονία. Σε μια παρωδία διεθνοποίησης, έχουμε κι έναν διεθνή διαμεσολαβητή ο οποίος προτείνει ανόητες ονομασίες όπως Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Διπλωμάτης είναι αυτός; Έχει υπόψη του πώς ονομάζεται η Democratic Republic of Korea; η Μεγάλη Λιβυκή Αραβική Τζαμαχιρία; Οι Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού (Estados Unidos Mexicanos); Το Μπρουνέι Πόλη-της-Ειρήνης; ή μήπως μας κοροϊδεύει ίσως;\nΒεβαίως η Ελλάδα έχει ξανασυνταχθεί με την αδικία. Κράτος είναι. Ξεχάστε τον Μακρυγιάννη και το "θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε". Τα κράτη δεν είναι φορείς δικαίου: οι πολιτικά σκεπτόμενοι και ηθικοί άνθρωποι (οργανωμένοι ή μη) είναι φορείς δικαίου. Η Ελλάδα έχει αδικήσει και προώρισται να ξαναδικήσει: αναγνωρίσαμε το Ισραήλ de jure μόλις τη δεκαετία του '90, κάνοντας εμπόριο κι άλλα πολλά μαζί του στο μεταξύ. Δηλαδή ποια ήταν η επίσημη στάση μας μέχρι τότε; "Η καταστροφή του κράτους του Ισραήλ"; Συνεχίζω: ανεχτήκαμε όσο γινόταν τη ρατσιστική Νότια Αφρική. Πολεμήσαμε στο πλευρό των Σέρβων σε όλα τα πεδία τη δεκαετία του '90. Ασκούμε αποικιακή πολιτική στην Παλαιστίνη μέσω του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Στηρίζουμε τη στυγερή κατοχή του Ιράκ (τη στηρίζουμε). Αυτά είναι κάποια πρόσφατα παραδείγματα. Αδικούμε γιατί μπορούμε.\nΙστορικά, η απαίτηση απόλυτης ιδιοκτησίας του ονόματος αποτελεί απλώς την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξελληνισμού της (δικής μας) Μακεδονίας, που ξεκίνησε το 1913. Παγιώθηκε με την ανταλλαγή το '23-'24 και το άδειασμα από μουσουλμάνους, συνεχίστηκε με το ξαναγράψιμο της ιστορίας της περιοχής (καθ' ημάς σταματάει το 146 π.Χ. κι επανεκκινεί το 1908), προχώρησε με τον εξαναγκασμό σε αφομοίωση των Σλαβομακεδόνων, ενώ μετά ήρθαν οι Ναζί και μας πήραν τους Εβραίους, ενώ με τον Εμφύλιο σφραγίσαμε και τους ΕΑΜοβούλγαρους στο κούτελο και ησυχάσαμε. Στο μεταξύ ξαναστορίσαμε τις εκκλησίες, εξελληνίσαμε τα τοπωνύμια, ξεριζώσαμε τα ποντιακά (τώρα τα ψάχνουμε), τα καππαδοκικά και τα τούρκικα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που εποίκισαν τη Μακεδονία -- μη μας έρθει κανα κακό από πουθενά αλλού.\nΕν έτει 2008 υποκρινόμαστε ότι ανέκαθεν κατείχαμε αποκλειστικά τον τόπο, τα ονόματά του -- τα πάντα του. Και κρώζουμε για την ψυχή μας και τις ευαισθησίες μας, στρουθοκαμηλίζουμε ότι ο όρος 'Μακεδονία' (σε χρήση ως γεωγραφικός όρος για την περιοχή που δείχνουν οι 'αλυτρωτικοί' χάρτες τουλάχιστον ολόκληρο τον 19ο αιώνα -- άμα σφάλλω να με διορθώσει ο Πετεφρής) ανήκει σ' εμάς.\nΛυπάμαι κύριοι: ο όρος "μακεδόνας" ανήκει φυσικά σε όσους ζουν εκεί αλλά και σε όσους νεκρούς έζησαν κάποτε εκεί, πριν την ελληνική μπουλντόζα και τους μεγαλέξανδρούς της: σε μουσουλμάνους, σε εβραίους και σε σλάβους (εξαρχικούς και πατριαρχικούς), σε αρμένηδες, σε αλβανούς, σε βλάχους ή δεν ξέρω τι. Κυρίως σε αυτούς, νομίζω.\nΥποσημείωση: Η "Θεσσαλονίκη" του Μαζάουερ λέει πολύ λίγα για τα παραπάνω. Θα ήταν όμως χρήσιμο να αντικαταστήσει το πεπτωκός βιβλίο ιστορίας. Αν μη τι άλλο, είναι η πηγή του γνωστού 'συνωστισμού', παρότι μιλάει πολύ πιο γενναία και δυνατά, στη σελίδα 358:\n[...] Kemalist forces massacred thirty thousand Greek and Armenian civilians in cold blood, while an estimated quarter of a million terrified refugees crowded the waterfront. (έμφαση δική μου)\n[...] οι κεμαλικές δυνάμεις σφαγίασαν εν ψυχρώ τριάντα χιλιάδες Έλληνες και Αρμένιους αμάχους, την ώρα που περίπου 250.000 τρομοκρατημένοι πρόσφυγες συνωθούνταν στην προκυμαία\nΈτσι γράφεται η ιστορία, νομίζω. Με στοιχεία και παρρησία. Όχι με τα ελληνικά μισόλογα και τις νεφέλες μας.\nΥποσημείωση ύστερη: Προτού προτάξετε τον σχετικισμό στην υπηρεσία του κυνισμού, θυμηθείτε: ο σχετικισμός είναι απόλυτος στο ότι ισχύει για όλους. Άρνο;\nΥποσημείωση υστερότερη (8/3): Δείτε τα σχόλια!\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 10:54 μ.μ. 23 σχόλια:\nΑνταποκρίθηκα στην πρόσκληση της xilaren, ακολουθώντας τις οδηγίες της helion.\nΌπως εξήγησα στην xilaren, δεν έχω βιβλία εδώ μέσα. Πήγα λοιπόν μέσα στη βιβλιοθήκη. Μυθοπλασίες του Μπόρχες, μετάφραση Αχ. Κυριακίδη, εκδόσεις Ύψιλον.\n4. αντιγράφουμε τις επόμενες τρεις, δηλαδή την έκτη, έβδομη και όγδοη και\nΟ Χλάντικ είχε περάσει τα σαράντα. Αν εξαιρέσεις μερικές φιλίες και πολλές συνήθειες, η ζωή του όλη ήταν η προβληματική άσκηση της λογοτεχνίας· όπως όλοι οι συγγραφείς, μετρούσε τις αρετές των άλλων με βάση τα ολοκληρωμένα έργα τους, και ζητούσε από τους άλλους να τον μετρούν με βάση αυτά που οραματιζόταν ή σχεδίαζε.\nΉμουν εξαιρετικά γουρλής, αφού αυτό είναι από την καρδιά του διηγήματος Το μυστικό θαύμα, ενός από τα αγαπημένα μου.\n5. βρίσκουμε άλλους πέντε ατυχείς να τους πασάρουμε το παιχνίδι\nΚανέναν, είμαι φιλεύσπλαγχνος. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως τον Ολντ Μπόυ, αν δεν τον έχουνε καρφώσει άλλοι.\nΔεύτερο meme, από εδώ (4 Μαρτίου):\nΛοιπόν, η γκρουπάρα μας με την αλμπουμάρα της:\n1. One-name study\n2. Avilla, Missouri\n3. John Barker\n7. The Dotty Mack Show\n8. Omen III: The Final Conflict\n9. Williamson Act\n10. Convex optimization\n11. Canal 2\nΛοιπόν, ελπίζω να τελειώσαμε με τις εκδικήσεις και τα αντίποινα. Τσάο.\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 12:01 π.μ. 2 σχόλια:\nΣτις 28 Φεβρουαρίου διάβασα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση εδώ. Εκεί λέει ο Τελεολογικός ότι\nΟι Αμερικάνοι έχουν μόνο μία φράση στο Σύνταγμά τους, εμείς φλύαρα άρθρα που δεν ξεκαθαρίζουν τελικά την ίδια την ελευθερία του λόγου.\nΔείτε και την ανταλλαγή απόψεων και πληροφοριών που ακολουθεί εκεί μεταξύ του Τελεολογικού και του Όνειρου.\nΦρονώ ότι η θολή διατύπωση κάποιων θεμελιωδών αρχών στο ελληνικό σύνταγμα δεν οφείλεται ούτε στην έλλειψη ευγλωττίας, ευφράδειας και ελληνομάθειας των συντακτών του, ούτε στην αδυναμία του Έλληνος για "κομψές διατυπώσεις". Εικάζω ότι επίτηδες είναι διατυπωμένες έτσι, ώστε να μην είναι απόλυτες, ώστε να επιδέχονται φαλκιδεύσεις "όπως σχετικός νόμος ορίζει". Ίσως σφάλλω, θα χαρώ να ακούσω την άποψη νομικών. Ξέρω πάντως πως στην Ελλάδα έχουμε μακρά παράδοση στρεψοδικίας και νομικής διγλωσσίας, κάτι έχει πάρει το αυτί μου για την κατάχρηση τροπολογιών και την πολυνομία: έτσι θολώνουν τα νερά, το έργο των δικαστών δυσχεραίνεται και όλοι είμαστε εντάξει.\nΈτυχε την ίδια μέρα (28/2) το πρωί να έχω κάνει ένα σχετικό τσατ με ένα φίλο. Ας τον ονομάσουμε Κουρκουμπίνη, 'Κ' για συντομία. Παραθέτω:\nΚ: το γερμανικο συνταγμα ειναι καλο ομως\nΚ: τουχεις ριξει καμια ματια?\nme: το γερμανικό σύνταγμα; όχι\nme: έχω κοιτάξει το καναδικό και το ιταλικό. το ιταλικό έχει εντυπωσιακό προοίμιο\nΚ: ναι? δηλαδη?\nme: (βέβαια οι Ιταλοί είναι μαλάκες)\nΚ: ΡΕ ΣΥ\nδεν ξερω γρυ ιταλικα\nΚ: ουτε λατινικα εχω μαθει ποτέ!\nme: Η Ιταλία είναι μια δημοκρατική πολιτεία (ρεπούμπλικ) θεμελιωμένη στην εργασία!\nΚ: οχι οκ τα πρωτα τα καταλ\nΚ: ναι τα καταλαβα ολα\nme: Κοίτα άρθρο ΕΞΙ:\nme: αναγνωρίζει, προστατεύει\nΚ: a, ok\nme: ναι, όπως στην Ελλάδα\nΚ: αυτο ετοιμαζομουν να γραψω\nμα κι εμεις το κανουμε αυτο! με τα ελληνικα!\nτο ελληνικό Σύνταγμα δε μιλάει για γλωσσικές μειονότητες\nΚ: αφου θα μας γαμησουν οι εξωγηινοι αμερικανοι αμα δεν το κανουμε!\nγιατι, αν μιλουσε?\nme: θα σέρναμε το Κράτος στα διακστήρια\nme: στα διακτινιστήρια\nΚοίτα το άρθρο 3:\nΌλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους\nάρα, άλλο ελληνικός λαός\nάλλο ελληνικό έθνος\nme: αυτό είναι υπαινιγμός αλυτρωτισμού\nΚ: αυτο ειναι και το βασικοτερο προβλημα εκει κατω\nme: ή μήπως όχι;\n2. H Eλλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών.\nΗ Ιταλία αποστρέφεται / καταδικάζει τον πόλεμο...\nΚ: ναι καταλαβα\nαργω λιγο, αλλα οκ\nπήραμε τη δόση μας\nΚ: εξαιρετικα αποκαρδιωτικα αυτα\nme: (το άρθρο 11 του ιταλικού είναι πάνω από εκείνο που ορίζει τη σημαία του κράτους)\nΠριν κλείσω, προσέξτε ότι το ιταλικό σύνταγμα "αναγνωρίζει και εγγυάται τα απαραβίαστα δικαιώματα του ανθρώπου, είτε ως ατόμου, είτε μέσα στους κοινωνικούς οργανισμούς όπου αναπτύσσει την προσωπικότητά του" (nelle formazioni sociali ove si svolge la sua personalità). Με μια παρόμοια διάταξη στο ελληνικό σύνταγμα θα αποθαρρυνόταν (ως, ας πούμε, αντισυνταγματικό) το όργιο ετεροπροσδιορισμού ομάδων και μειονοτήτων που καθημερινά εκτυλίσσεται στην Ελλάδα.\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 8:54 μ.μ. 6 σχόλια:\nΤρία χρόνια Sraosha και Rakasha:\nσυνέπεια, ποιότητα, ψευδωνυμία!\nΧρόνια πολλά σύντεκνε / ξάρφε / κουμπάρε / ζμπέθερε / μάστορα / σύντροφε / φίλε Rakasha.\nΑναρτήθηκε από Sraosha στις 12:20 π.μ. 11 σχόλια:\nΚύπρος: Μνήμη και αγάπη - Με τον φακό του Sraosha ...


fc.ΠΛΑΓΙΑΣ: Το ράδιο αρβύλα καλά κρατεί!\nΤο ράδιο αρβύλα καλά κρατεί!\nΜε αφορμή τα όσα ακούσαμε αυτές τις μέρες, πράγματα που αφορούν την ομάδα μας δηλαδή και την περίπτωση μη συμμετοχής της στο πρωτάθλημα λόγω χιλίων δυο λόγων, παραθέτουμε και τα τελευταία έγγραφα που αποδεικνύουν τη νόμιμη συμμετοχή μας στο πρωτάθλημα. Παρακαλούμε λοιπόν άπαντες να σταματήσουν να ασχολούνται με τα διαδικαστικά και να ασχοληθούν με τα ποδοσφαιρικά.\nΑκολουθεί η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου...\nΚαι τέλος το δισεβδομαδιαίον δελτίον δικαστικών δημοσιεύσεων...\nΓια όποιες απορίες, παρακαλούμε να κάνετε την ερώτησή σας εδώ, με τη μορφή σχόλιου, και να σταματήσετε την παραπληροφόρηση!\nΑναρτήθηκε από Alexis στις 11:57 π.μ.\nΕτικέτες 2012, ΝΕΑ\nΑνώνυμος 11 Οκτωβρίου 2012 - 12:46 μ.μ.\npoios leei tetoia pragamta re paidia kai gia poio logo??\nAlexis 12 Οκτωβρίου 2012 - 11:07 π.μ.\nΌλοι ξέρουμε πια ποιος τα λέει αυτά και αν κρίνουμε από τα πρόσωπα μπορούμε να καταλάβουμε και το λόγο!\nΠρωταθλημα Β ΕΠΣ\ncoach Ν. Κωσταράκης\n2010 - 2011 Α' ΕΠΣ Αιτωλ/νίας\nΔΙΑΦΟΡΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ (5)\nΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2013-2014 (29)\nΟι Βάσκοι της Αιτωλοακαρνανίας\nΗ βασικότερη διαφορά του ΑΟ Πλαγιάς σε σχέση με τα υπόλοιπα ερασιτεχνικά σωματεία είναι το ότι αν και εδρεύει σε ένα σχετικά μικρό χωριό των 900 κατοίκων, μπορεί να συνθέσει μία ομάδα με ντόπιους ποδοσφαιριστές, που το σύνολό τους θα καταφέρει να αποδώσει πολύ καλό ποδόσφαιρο και να ανταποκριθεί σε απαιτητικές περιστάσεις, όπως αυτές της 1ης κατηγορίας των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων. Ως γνωστόν ένα τέτοιο σύνολο μπορεί να αποφέρει αρκετά θετικά αποτελέσματα, όπως αφοσίωση, αλληλοσεβασμό, ομοψυχία, ομαδικότητα και περίσσιο πάθος, παράμετροι που σε συνδυασμό με την ποιότητα, οδηγούν σε μια επιτυχημένη πορεία. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί μας αποκαλούν εδώ και χρόνια Βάσκους της Αιτωλοακαρνανίας.\nΠοτέ και κανείς από τους παίκτες μας δεν δέχθηκε χρήματα για τις υπηρεσίες του, καθότι πάντα υπήρχαν παίκτες οποιασδήποτε ποιότητας, έτοιμοι να επανδρώσουν τον κορμό της ομάδας. Κι αυτό, γιατί πάνω απ' όλα, ο σκοπός της ομάδας δεν ήταν ποτέ η ανάδειξη, ή η κατάκτηση της κορυφής, αλλά η συνεχής παρουσία στα πρωταθλήματα ανεξαιρέτου επιπέδου και η προσέλκυση των νέων μας στον αθλητισμό. Και φαίνεται πως στα είκοσι χρόνια ύπαρξής μας, αυτό το έχουμε καταφέρει.\nΟ ΑΟ Πλαγιάς νίκησε Παλιάμπελα και γελοιότητες.\nΔιπλό και στους Ίωνες ο ΑΟΠλαγιάς!\nΝίκη 0-3 επί του Σύβρου και μέτρια εμφάνιση.\nΚαταιγιστικός ο ΑΟΠλαγιάς. 6-0 Τον Άγιο Πέτρο.\nΟ Οδυσσέας Νυδριού σταμάτησε το νικηφόρο σερί της ...\n3η σερί φιλική νίκη για την ομάδα μας με τον Ν. Κω...