λεύγα: Μαρτίου 2013\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 7:17 π.μ. 0 σχόλια\nToν Μάρτιο του 2012 ψηφίστηκε ο νόμος΄4048/2012, με τίτλο «Ρυθμιστική διακυβέρνηση: αρχές, διαδικασίες και μέσα καλής νομοθέτησης». Ως αρχές της καλής νομοθέτησης ορίζονται η αναλογικότητα, η απλότητα του περιεχομένου των ρυθμίσεων, η αποφυγή αντιφατικών ρυθμίσεων, η διαφάνεια, η δυνατότητα υποβολής προτάσεων κατά την κατάρτιση των ρυθμίσεων, η δημοκρατική νομιμοποίηση και άλλα. Μέσα επίτευξης των αρχών, κατά τον νόμο, αποτελούν ιδίως η διαβούλευση, η ανάλυση των συνεπειών των ρυθμίσεων, η απλούστευση, η κωδικοποίηση και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εφαρμογής των ρυθμίσεων. Από μια πρώτη ανάγνωση, θα έλεγε κάποιος, πολύ ωραία και εύνομα όλα αυτά... Από την άλλη, θα μπορούσε να αναρωτηθεί, γιατί θυμηθήκαμε την καλή νομοθέτηση το 2012, μια χρονιά που η παραβίαση συνταγματικών διατάξεων αποτελούσε καθημερινή πραγματικότητα... και ακόμα: γιατί χρειάζεται να θυμίσουμε με κοινό νόμο πράγματα που λέγονται ήδη στο Σύνταγμα, όπως ότι η νομοθεσία πρέπει να θεσπίζεται κατά κανόνα από τη δημοκρατικά εκλεγμένη Βουλή ή ότι οι νόμοι δεν πρέπει να περιορίζουν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα παρά μόνο στο μέτρο του αναγκαίου...\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 7:18 π.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Κείμενα Λεύγας 10, Πρώτες Ύλες, Χλόη Πετρίδου\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 7:20 π.μ. 1 σχόλια\nΚυριάκος Μινωτής: Γιατί δεν υπάρχουν συσκευές αντιβαρύτητας και ιπτάμενα αμάξια ή η έρευνα ως αντικείμενο μάρκετινγκ\nαπό την λεύγα τ. 10 (Ανοιξη 2013), σ. 34-41.\nΚυριακή πρωί, φτιάχνω καφέ και αράζω στη βεράντα με το λάπτοπ. Μου έχει στείλει μέιλ ο φίλος μου ότι βγήκε καινούργιο CD από τους Σάρκα, ένα συγκρότημα που άκουγα όταν ήμουν φοιτητής στο Ηράκλειο. Λίγο Google και βλέπω ότι μπορώ να το παραγγείλω ηλεκτρονικά. Τα έξοδα αποστολής για την Ολλανδία όπου μένω δεν είναι απαγορευτικά. Βάζω την πιστωτική μου κάρτα και σε λίγα δευτερόλεπτα μου έρχεται μέιλ επιβεβαίωσης: «Η παραγγελία σας καταχωρήθηκε και θα παραδοθεί σε 6 μέρες». Πίνω λίγο καφέ. «Αυτά είναι», σκέφτομαι. Να κάθεσαι στο μπαλκονάκι σου και να παραγγέλνεις την αγαπημένη σου μουσική από μία χώρα που είναι 4.000 χλμ. μακριά. Μεγάλη τεχνολογία το Ίντερνετ. Φαντάζομαι κάποιον από το 1970 να με παρακολουθεί εκστασιασμένος από την πρόοδο της τεχνολογίας. Μετά το ξανασκέφτομαι. Αυτός ο άνθρωπος θα έχει δει σειρές όπως το Star Trek, ταινίες όπως το 2001 Space Odyssey και θα έχει διαβάσει συγγραφείς σαν τον Ray Brudbury. Τον φαντάζομαι να με ρωτάει: «Του μίλησες του υπολογιστή για να σου κάνει την παραγγελία;»· «Είχε τις εμπειρίες σου εμφυτευμένες και σε ενημέρωσε αυτός για το CD;»· «Το CD θα τηλεμεταφερθεί;». Μετά θα του εξηγούσα ότι ο υπολογιστής αυτός δεν σκέφτεται και δεν μιλάει, έχει όμως αρκετή τεχνολογία για να μπορώ να επικοινωνήσω με ένα κατάστημα στην Ελλάδα και να παραγγείλω ένα CD. Τον φαντάζομαι τελικά να με κοιτάει απογοητευμένος.\nΠού είναι όλη η τεχνολογία που οραματίστηκε εκείνη η γενιά; Πού είναι όλα αυτά τα θαύματα που θα ήταν απλώς η συνέχεια των εκπληκτικών ανακαλύψεων και επιτευγμάτων που γίνονταν εκείνη την εποχή; Το 1969 πατήσαμε στο φεγγάρι και το 2012 παραγγέλνουμε μουσική μέσω υπολογιστή; Σιγά τα αυγά! Αναλογίζομαι τις τεχνολογικές ανακαλύψεις με τις οποίες βομβαρδιζόταν καθημερινά ο φανταστικός επισκέπτης μου από το παρελθόν. Γενετική, ανακάλυψη του DNA, θεωρία της σχετικότητας, θεωρία της ψυχανάλυσης, κβαντική μηχανική. Όλα αυτά όμως έγιναν μέσα στο ’60 – ακόμα και τα βασικά στοιχεία της τεχνολογίας του Ίντερνετ υπήρχαν ήδη από τότε. Είναι φυσικό οι προσδοκίες του από το μέλλον να είναι κάτι περισσότερο από έναν υπολογιστή που παραγγέλνει CD! Ρηξικέλευθες ιδέες, όπως η τηλεμεταφορά, σήμερα αντιμετωπίζονται με χλεύη: «Υπάρχουν τεράστια φυσικά όρια», «ποτέ δεν πρόκειται να πετύχουμε». Τέτοια αντιμετώπιση όμως είχαν –από συντηρητικούς κυρίως κύκλους– ιδέες όπως οι τηλεπικοινωνίες, τα διαστημικά ταξίδια και η αεροπλοΐα στις αρχές του 20ού αιώνα. Υπήρχαν ακόμα και θεωρητικές προσεγγίσεις που αποδείκνυαν ότι η πτήση μηχανών βαρύτερων από τον αέρα ήταν πρακτικά αδύνατη. Σήμερα η κοινωνία προβάλλει τεράστια πρακτικά εμπόδια σε μεγάλες ιδέες της επιστημονικής φαντασίας. Αυτό εντοπίζεται ακόμα και στα σύγχρονα έργα επιστημονικής φαντασίας τα οποία αναλώνονται κυρίως σε περιγραφή δυστοπιών, όπου το μέλλον είναι ένας χώρος ολοκληρωτισμού, καταπίεσης και τρομοκρατίας, από τον οποίο απουσιάζει η αισιοδοξία για τεράστιες θεμιτές κοινωνικές αλλαγές οι οποίες θα βασίζονται σε επαναστατικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο οραματισμός ενός καλύτερου μέλλοντοςμέσω της τεχνολογίας έχει κατασταλεί και αντικατασταθεί από τον φόβο για το τι μας επιφυλάσσει αυτό το μέλλον. Το ερώτημα εδώ είναι πώς ο καπιταλισμός «ρούφηξε» και αυτό το τελευταίο απομεινάρι της φαντασίας μας;\nκαι άλλα εμπόδια στην έρευνα\nΣίγουρα δεν φταίνε τα φράγκα. Η χρηματοδότηση της έρευνας έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Μπορεί τα ποσοστά της δημόσια επιχορηγούμενης έρευνας να έχουν πέσει κατακόρυφα, αλλά σε απόλυτους αριθμούς και σε πραγματικές αξίες το δημόσιο δίνει πολύ περισσότερα χρήματα για έρευνα απ’ ό,τι το ’60. Ένα επιχείρημα είναι ότι, από αυτά τα λεφτά, ένα μικρό ποσοστό δίνεται σε «βασική έρευνα», δηλαδή σε πειραματικές και ρηξικέλευθες ιδέες, που έχουν μεν μικρή πιθανότητα να ευοδωθούν, αλλά, αν το κάνουν, θα φέρουν κατακλυσμικές αλλαγές στην κοινωνία (π.χ. τηλεμεταφορά). Ακόμα και για αυτές τις ιδέες όμως η χρηματοδότηση είναι σαφώς αυξημένη σε σχέση με το παρελθόν.\nΗ απάντηση ίσως να κρύβεται στη χρηματοδότηση ολιγάριθμων αλλά γιγαντιαίων πρότζεκτ. Ένα από αυτά ήταν η αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος. Κόστισε τρία δισ. δολάρια και απασχόλησε χιλιάδες επιστήμονες από πέντε διαφορετικές χώρες. Το αποτέλεσμα; Μέχρι στιγμής δεν μας έχει δώσει κάποιο εύρημα που να έχει άμεση επίπτωση στη δημόσια υγεία. Η δημοσιότητα όμως και η εκμετάλλευσή του από πολιτικούς που το επικαλέστηκαν για τη βελτίωση της εικόνας τους («νοιαζόμαστε για την υγεία των πολιτών»), καθώς και το κόστος της εκστρατείας προώθησης, αλλά και διαχείρισης και συντονισμού του επιστημονικού προσωπικού και του εξοπλισμού, έκαναν επιβεβλημένη την ανάγκη να βαδίσουν σε όσο το δυνατόν πιο βατά επιστημονικά μονοπάτια, αποκλείοντας την εφαρμογή και δοκιμή πραγματικά καινοτόμων ιδεών. Το αποτέλεσμα ήταν ένα πολυδιαφημισμένο επιστημονικό πρότζεκτ, το οποίο λειτουργούσε μάλλον ως επικοινωνιακό μέσο πολιτικών και μεγαλοεπιστημόνων και απέκλειε εξ ορισμού την ανακάλυψη πραγματικά επαναστατικών ευρημάτων. Αλλά και στα μικρότερης κλίμακας ερευνητικά πρότζεκτ τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Υπάρχει η εντύπωση ότι η πραγματική έρευνα και ανάπτυξη γίνεται από μικρές εταιρείες της Σίλικον Βάλεϊ που εφαρμόζουν επαναστατικές, αποκεντρωμένες μεθόδους στη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Ακόμα και αν αυτές οι εταιρείες είναι πιο πιθανό να παραγάγουν αποτελέσματα, η αλήθεια είναι ότι η έρευνα και η ανάπτυξη εξακο\nλουθεί να άγεται από τεράστια γραφειοκρατικά πρότζεκτ. Αν κάτι έχει αλλάξει βέβαια, είναι η κουλτούρα αυτής της γραφειοκρατίας Σήμερα η έρευνα γίνεται μέσω ενός πολύπλοκου συνονθυλεύματος δημόσιας, πανεπιστημιακής και ιδιωτικής μίξης, το οποίο έχει οδηγήσει στην υιοθέτηση της εταιρικής λογικής, σκέψης, ορολογίας ακόμα και οργανωτικής δομής σε όλους τους τομείς. Αυτό οδήγησε μεν στη δημιουργία εμπορεύσιμων προϊόντων, αλλά, από την άποψη της πραγματικής έρευνας, τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά.\nΤα τελευταία τριάντα χρόνια, στα πανεπιστήμια ΗΠΑ και Βρετανίας, έχουν αυξηθεί σημαντικά οι ώρες που πρέπει να δαπανώνται σε διαχειριστικά ζητήματα, σε βάρος του χρόνου που αφιερώνονται για έρευνα. Σε πολλά πανεπιστήμια, το προσωπικό που απασχολείται στη διαχείριση και στη διοίκηση είναι περισσότερο από το προσωπικό που ασχολείται με την έρευνα. Ακόμα και το προσωπικό που απασχολείται στην έρευνα ξοδεύει τουλάχιστον τον μισό χρόνο του σε διαχειριστικά θέματα. Σε παγκόσμια κλίμακα τα πράγματα δεν είναι και πολύ διαφορετικά. Η αύξηση της διοικητικής και διαχειριστικής δουλειάς έχει οδηγήσει στην εισαγωγή τεχνικών μάνατζμεντ στην έρευνα, οι οποίες έχουν σκοπό την αύξηση της παραγωγικότητας και την εισαγωγή της ανταγωνιστικότητας σε όλους τους τομείς, ωστόσο καταλήγουν εντέλει στο να προσπαθούν να «πουλήσουν προϊόντα». Αιτήσεις χρηματοδότησης, αξιολόγηση χρηματοδοτήσεων, αξιολόγηση φοιτητών, αποφοίτων και αξιολόγηση συναδέλφων, διαφημιστικό υλικό για νέα διεπιστημονικά προγράμματα σπουδών, ινστιτούτων, συνεδρίων ακόμα και ολόκληρων πανεπιστημίων (τα οποία πλέον είναι ένα προϊόν το οποίο πρέπει να\nπροωθηθεί σε μαθητές, φοιτητές και χρηματοδότες). Καθώς λοιπόν το μάρκετινγκ υπεισέρχεται στην πανεπιστημιακή καθημερινότητα, μας μιλάει για δημιουργικότητα, για φαντασία, για το πώς πρέπει να σκεφτόμαστε έξω από τα καθιερωμένα κ.λπ. Για την ακρίβεια, κάνει ακριβώς το αντίθετο: κατα πνίγει όποια πραγματικά δημιουργική φωνή τυχαίνει να υπάρχει. Καμία σημαντική κοινωνική θεωρία δεν έχει εμφανιστεί στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια. Οι κοινωνιολόγοι έχουν υποβιβαστεί στον ρόλο του επιμελητή: γράφουν εκτενείς αναλύσεις πάνω στον Ντελέζ, στον Φουκώ ή στον Μπουρντιέ και άλλους φιλοσόφους του ’70, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι η επαναστατική σκέψη αυτών των φιλοσόφων θα απορριπτόνταν από τα σύγχρονα πανεπιστήμια. Κάποτε το πανεπιστήμιο ήταν καταφύγιο των εκκεντρικών, των ευφυών και των μη πραγματιστών. Όχι πια. Τώρα είναι ένας χώρος για αυτοαπασχολούμενους που χτίζουν το επιστημονικό ίματζ τους μέσω μάρκετινγκ. Το αποτέλεσμα είναι να παρατηρούμε μια από τις πιο παράξενες αυτοκαταστροφικές τάσεις της ιστορίας. Να ωθεί μία κοινωνία τα εκκεντρικά και ευφυή μέλη της στο περιθώριο, από όπου κάνουν σποραδικά την εμφάνισή τους με τις οξύτατες διαδικτυακές κριτικές τους.\nΑν αυτά ισχύουν για τις κοινωνικές επιστήμες, όπου η εργασία είναι εκ φύσεως ατομική και δεν απαιτείται μεγάλη χρηματοδότηση, φαντάζεστε τι γίνεται σε επιστημονικούς τομείς όπως π.χ. η αστροφυσική. Όντως ο αστροφυσικός Jonathan Katz προειδοποίησε πρόσφατα τους φοιτητές που σκέφτονται να ασχοληθούν με την επιστήμη: «Ακόμα και αν έχετε περάσει μέσα από τη συνηθισμένη δεκαετή ακαδημαϊκή διαδικασία που απαιτείται για να γίνει κάποιος καθηγητής, δουλεύοντας με τις ιδέες (και τα συμφέροντα) κάποιου άλλου, θα πρέπει να περιμένετε ότι οι καλύτερες και πιο επαναστατικές ιδέες σας θα κατακρεουργηθούν από την υπόλοιπη κοινότητα. Θα σπαταλάτε την ώρα σας γράφοντας αιτήσεις, αντί να κάνετε έρευνα. Ακόμα χειρότερα, οι αιτήσεις σας για χρηματοδότηση κρίνονται από τους ανταγωνιστές σας και έτσι θα πρέπει να σπαταλήσετε το ταλέντο και τις προσπάθειές σας στο να αντιμετωπίζετε την κριτική, παρά για να λύνετε επιστημονικά προβλήματα. Είναι γνωστό ότι οι αυθεντικές ιδέες είναι καταστροφικές για τις αιτήσεις χρηματοδότησης, ακριβώς επειδή δεν έχει αποδειχτεί ότι δουλεύουν». Νομίζω ότι αυτή είναι μία καλή εξήγηση γιατί σήμερα δεν έχουμε συσκευές τηλεμεταφοράς ή παπούτσια αντιβαρύτητας. Η κοινή λογική λέει ότι αν θέλεις να μεγιστοποιήσεις την επιστημονική δημιουργικότητα, τότε βρίσκεις κάποιους έξυπνους ανθρώπους, τους δίνεις ό,τι μέσα χρειάζονται για να βρουν αυτό που έχουν στο μυαλό τους και μετά τους αφήνεις ήσυχους. Οι περισσότεροι δεν θα βρουν τίποτα, αλλά ένας ή δύο κάτι θα βρουν. Από την άλλη, αν θες να ελαχιστοποιήσεις την πιθανότητα εύρεσης καινοτόμων ανακαλύψεων, πες τους ότι δεν θα τους δώσεις τίποτα, εκτός αν ανταγωνιστούν μεταξύ τους για να σε πείσουν ότι ξέρουν εκ των προτέρων τι θα ανακαλύψουν. Ο Βρετανός οικονομολόγος D. Harvie μας έχει υπενθυμίσει ότι ο όρος ανοικτός κώδικας (open source) δεν είναι κάτι καινούργιο. Η ακαδημαϊκή έρευνα ήταν ανέκαθεν ανοικτή, με την έννοια ότι οι φοιτητές μοιράζονται τις μεθόδους και τα αποτελέσματα. Μπορεί να υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά είναι προς όφελος όλων. Αυτό δεν ισχύει για επιστήμονες που δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα, όπου τα ευρήματα διαφυλάσσονται ζηλότυπα. Η εξάπλωση της εταιρικής λογικής στο πανεπιστημιακό περιβάλλον κάνει τους ερευνητές να θεωρούν ιδιωτικά τα αποτέλεσμα της δημοσίως χρηματοδοτούμενης έρευνας και να περιορίζουν την πρόσβαση σε αυτά. Έτσι, ο καλώς εννοούμενος επιστημονικός ανταγωνισμός μετατρέπεται σε ένα μόρφωμα που μοιάζει με τον κλασικό ανταγωνισμό της ελεύθερης αγοράς.\nΥπάρχουν πολλές μορφές ιδιωτικοποίησης, μέχρι και το σημείο να εξαγοράζονται και να αποσιωπούνται μη βολικές ανακαλύψεις από μεγάλες εταιρίες που φοβούνται τις οικονομικές συνέπειες. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του μανατζερίστικου ήθους είναι ότι αποτρέπει οτιδήποτε αβέβαιο ή παράξενο, ιδίως αν δεν υπάρχουν προοπτικές άμεσου κέρδους. Όλως παραδόξως το Ίντερνετ μπορεί να είναι μέρος αυτού του προβλήματος. Σύμφωνα με τον Neal Stephenson «οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν δουλέψει σε εταιρικό ή πανεπιστημιακό περιβάλλον έχουν εμπειρίες παρόμοιες με την εξής: Μερικοί μηχανικοί κάθονται σε ένα δωμάτιο, δοκιμάζοντας διάφορες ιδέες. Στη συζήτηση προκύπτει μια ιδέα που φαίνεται να έχει καλές προοπτικές. Τότε κάποιος γκουγκλάρει την ιδέα και λέει ότι αυτή η “νέα” ιδέα είναι στη πραγματικότητα παλιά ή τουλάχιστον κάτι παρόμοιο έχει ξαναγίνει. Αν η παλιά ιδέα είχε αποτύχει, τότε κανένας μάνατζερ δεν θα ρισκάρει τη δουλειά του προσπαθώντας να αναβιώσει μια αποτυχημένη ιδέα. Αν η ιδέα είχε πετύχει, τότε το πιο πιθανό είναι να έχει πατενταριστεί και να είναι πρακτικά άχρηστη, αφού η νομοθεσία προστατεύει τον ιδιοκτήτη της πατέντας και δημιουργεί πολλά προβλήματα σε όποιον προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει έστω και μία παραλλαγή της. Υπάρχουν εκατομμύρια καλές ιδέες που απορρίφτηκαν με αυτόν τον τρόπο». Αυτό το κυρίαρχο γραφειοκρατικό πνεύμα υπάρχει σε όλους τους τομείς της πνευματικής δημιουργίας. Έρχεται περιτυλιγμένο με μια γλώσσα που περιέχει έννοιες όπως «δημιουργία», «καινοτομία» και «επιχειρηματικότητα». Όμως η γλώσσα αυτή στερείται νοήματος.\nΌταν οι Ρώσοι έστελναν τον Άρμστρονγκ στη\nΈνα καλό ερώτημα είναι γιατί παρατηρούμε αυτή την επιβράδυνση της επιστημονικής δημιουργίας από το ‘70 και μετά; Την απάντηση θα πρέπει να την αναζητήσουμε στους τεράστιους κρατικούς και πολιτικούς ανταγωνισμούς των αρχών του 20ού αιώνα. Από τον αγώνα για το ποιος θα περάσει πρώτος τη Μάγχη με εναέριο μέσο, ποιος θα κατασκευάσει την πρώτη ατομική βόμβα και ποιος θα ηγηθεί της κούρσας του διαστήματος, η έρευνα ήταν μονόδρομος για την επικράτηση ενός καθεστώτος. Ερευνητές που επιλέγονταν με κριτήρια την ευφυΐα, τις γνώσεις και την… αφοσίωσή τους στην κυβέρνηση απολάμβαναν απόλυτη ελευθερία ως προς τις μεθόδους που μπορούσαν να ακολουθήσουν και τις ιδέες που θέλανε να υλοποιήσουν. Έπαιρναν λευκή επιταγή ως προς τους πόρους και περιορίζονταν μόνο από τη φαντασία τους. Δεν πρέπει να μας ξενίζει ότι η σημερινή δυτική τεχνολογία δημιουργήθηκε κατά κύριο λόγο σε κάποιο υπόγειο κρατικό εργαστήριο με μυστική χρηματοδότηση από εσωστρεφείς επιστήμονες, παρά από κάποιο γκλάμουρ ερευνητικό ίδρυμα, με ερευνητές-γιάπηδες και ανοικτές χρηματοδοτήσεις.\nΕδώ είναι σημαντικό να τονίσουμε τι εννοούμε με την έννοια «τεχνολογία». Μιλάμε για ανακαλύψεις όπως οι υπολογιστές, η ηλεκτρονική, οι δορυφόροι, οι τηλεπικοινωνίες, η κβαντομηχανική και η μηχανολογία. Πρόσφατες ανακαλύψεις, όπως τα κινητά τηλέφωνα με οθόνες αφής, τα mp3 players, το GPS, είναι άμεσες και το κυριότερο εμπορεύσιμες εφαρμογές των προηγούμενων τεχνολογιών. Σίγουρα δεν ανοίγουν κάποιο νέο κεφάλαιο στους τομείς της φυσικής ή της χημείας. Μετά την πλήρη επικράτηση της Αμερικής στην κούρσα του διαστήματος, έπαψαν να υπάρχουν και οι τεχνολογικοί ανταγωνισμοί που έτρεφαν τα κυρίαρχα καθεστώτα. Πολλοί ισχυρίζονται ότι το μεγαλύτερο επίτευγμα της Σοβιετικής Ένωσης ήταν ότι, χωρίς τον ανταγωνισμό του διαστήματος, η Αμερική δεν θα είχε κατακτήσει ποτέ τη Σελήνη. Από τότε λοιπόν η έρευνα έπαψε να είναι μονόδρομος για την πολιτική επικράτηση και πέρασε στον ιδιωτικό τομέα, υπό τον έλεγχο του γραφειοκρατικού εταιρικού καπιταλισμού. Οι Αμερικάνοι όμως δεν θέλουν να σκέφτονται τους εαυτούς τους ως ένα κράτος γραφειοκρατών (ακριβώς το αντίθετο), αλλά αν πάψουμε να θεωρούμε τη γραφειοκρατία ως ένα φαινόμενο που ξεκινάει από το κράτος, θα δούμε ότι οι ΗΠΑ είναι ένας τεράστιος γραφειοκρατικός μηχανισμός. Η τελική νίκη επί της ΕΣΣΔ δεν οδήγησε στην κυριαρχία της αγοράς, αλλά εδραίωσε την κυριαρχία της συντηρητικής διευθυντικής ελίτ και της γραφειοκρατίας των μεγάλων εταιρειών, οι οποίες χρησιμοποιούν την ιδεολογία της ανταγωνιστικής και διαφημιστικής λογικής για να καταπατήσουν οτιδήποτε εμπεριέχει επαναστατικές ερευνητικές προδιαγραφές.\nΗ Ελλάδα καινοτομεί σε μία Ενωμένη Ευρώπη\nΗ Ευρωπαϊκή Ένωση είχε αντιληφθεί από τη δεκαετία του ’80 ότι υστερούσε πάρα πολύ σε βιομηχανία και τεχνολογία σε σχέση με την Αμερική και κάποιες ασιατικές χώρες. Εντόπισε ότι ένας λόγος για αυτό ήταν οι «επιστημονικοί παράδεισοι» που πρόσφεραν γη και ύδωρ σε ταλέντα από όλον τον κόσμο. Για να σταματήσει αυτή την επιστημονική αιμορραγία, δημιούργησε ένα σύστημα που το ονομάζει «πρόγραμμα-πλαίσιο». Το σύστημα αυτό στην ουσία διανέμει ερευνητικά πρότζεκτ σε διάφορα ιδρύματα της Ευρώπης φροντίζοντας σε κάθε πρότζεκτ να συμπεριλαμβάνονται ιδρύματα από πολλές χώρες. Ο σκοπός είναι να τονίσει τη συνεργασία μεταξύ των χωρών με σκοπό τη σύσφιξη των σχέσεων για τη δημιουργία νέας τεχνολογίας. Δεδομένης όμως της έλλειψης βιομηχανίας για να κατευθύνει αυτή την τεχνολογία, οι άξονες του προγράμματος αυτού ορίζονται από τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς των Βρυξελλών. Εκεί δημιουργήθηκαν φιλόδοξα ερευνητικά προγράμματα τα οποία είναι κακέκτυπα ερευνητικών τάσεων που υπάρχουν στην Αμερική με διαφορά φάσης 2 έως 5 χρόνων – και το χειρότερο, δεν είχαν στις περισσότερες περιπτώσεις καμία σχέση με τις ανάγκες για τεχνολογία της ευρύτερης ευρωπαϊκής κοινωνίας. Έτσι βλέπουμε να χρηματοδοτούνται πρότζεκτ με πολύ ασαφές περιεχόμενο, γεμάτα ακαδημαϊκές αερολογίες, όπως «σημασιακός ιστός», «αυτοματοποιημένη, ευφυής πλοήγηση», «γενετική παρακολούθηση», «ενοποίηση εταιρικών υπηρεσιών» κ.ά. Το κάθε ερευνητικό ίδρυμα υλοποιεί τα πρότζεκτ σύμφωνα με τον τρόπο που μεταφράζουν οι εκάστοτε ερευνητές αυτό το αντικείμενο, δημοσιεύουν άρθρα σε περιοδικά που κρίνονται από συνάδελφους τους, ενώ το συνολικό πρότζεκτ κρίνεται από επιτρόπους της ίδιας της ΕΕ. Τόσο η κρίση που γίνεται από τα επιστημονικά περιοδικά και τα συνέδρια, όσο και η κρίση που γίνεται από τους επίτροπους, είναι ένας εσωτερικός μηχανισμός που αρέσκεται να αυτοεπιβεβαιώνεται και να κινείται ώστε να εγκριθεί η χρηματοδότηση του «επόμενου μέρους του πρότζεκτ». Απ’ όλα αυτά, η κοινωνία δεν αποκομίζει κανένα απολύτως όφελος.\nΑκόμα και αν προκύψει μια καλή και χρήσιμη τεχνολογία, δεν υπάρχει σχέδιο για την ένταξή της σε ένα δημόσιο οργανισμό ώστε να επωφελούνται οι πολίτες. Όταν γίνεται κάτι τέτοιο, βγαίνει μια «πιλοτική» έκδοση σε ημιλειτουργικό επίπεδο, η συντήρηση της οποίας σταματάει όταν σταματάει και\nτο πρότζεκτ, με συνέπεια η όποια εγκατάσταση να φθίνει και να εξαφανίζεται σταδιακά. Έτσι με μια πρόχειρη αναζήτηση στο διαδίκτυο θα βρούμε δημοσιεύσεις σε εφημερίδες για πολλές εκπληκτικές τεχνολογίες που βγήκαν από κάποιο ερευνητικό ίδρυμα και ενσωματώθηκαν σε κάποια δημόσια υπηρεσία. Θα διαβάσουμε για το τεράστιο κόστος της, θα δούμε χαμογελαστές φωτογραφίες δημάρχων, βουλευτών και καθηγητών, αλλά, αν πάμε να τη χρησιμοποιήσουμε, σίγουρα θα απογοητευτούμε από την προχειρότητα – αν βέβαια εξακολουθεί να υπάρχει. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι ερευνητές ξοδεύουν τον χρόνο τους στην τεράστια γραφειοκρατία που απαιτείται ώστε να συντονιστούν δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί, ερευνητικά ιδρύματα από πολλές χώρες με διαφορετικά συστήματα διοίκησης και την έτσι και αλλιώς υπερβολική γραφειοκρατία των Βρυξελλών Στον λίγο ελεύθερο χρόνο που τους απομένει, συνήθως διαμορφώνουν κάποια υπάρχουσα δουλειά στις έτσι και αλλιώς ασαφείς απαιτήσεις του πρότζεκτ. Τις περισσότερες φορές μάλιστα αυτή η δουλειά δίνεται σε φοιτητές μεταπτυχιακούς και μη. Έτσι οι ερευνητές γίνονται διαχειριστές σκόρπιων εργασιών που προσπαθούν να τις «παραχώσουν» στα παραδοτέα του τάδε πρότζεκτ, γράφοντας μακροσκελείς αναφορές για το πόσο υπέροχη και καινοτόμα είναι η προσέγγισή τους, χρησιμοποιώντας ένα ακαδημαϊκό λεξιλόγιο γεμάτο με ορολογία κενή περιεχομένου.\nΕίναι σημαντικό να αντιπαραβάλουμε εδώ τις πραγματικές απαιτήσεις που έχει η ελληνική κοινωνία από μια επιστημονική κοινότητα, την οποία άλλωστε αυτή συντηρεί. Από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, υλικά και τακτικές εξοικονόμησης ενέργειας διαμορφωμένες στο κλίμα της Ελλάδας, διαχείριση υδάτινων πόρων, διαχείριση καλλιεργειών, κτηνοτροφίας και αλιείας, έρευνα για κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, συστήματα εξυπηρέτησης πολιτών σε απομακρυσμένες κοινότητες, συστήματα για έγκαιρη αντιμετώπιση πυρκαγιών και φυσικών καταστροφών. Εκτός βέβαια από τα κλασικά που χρειάζεται κάθε σύγχρονο κράτος, όπως εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και υγείας. Σε όλα τα παραπάνω παρατηρούμε το οξύμωρο να υπάρχουν πολλά μικρά και μεγάλα ερευνητικά ιδρύματα που να ειδικεύονται σε αυτά, αλλά όταν πρόκειται να δοθούν εκατομμύρια για την αγορά κάποιου συστήματος ή για την υλοποίηση κάποιου έργου, αρχίζει ένα πάρτι από ιδιωτικές εταιρείες που, με τελείως αμφίβολους μειοδοτικούς διαγωνισμούς, αναλαμβάνουν την έρευνα, τη μελέτη, την εγκατάσταση και την υλοποίηση, παραμερίζοντας τελείως τα ντόπια ερευνητικά ιδρύματα. Αξίζει να εστιάσουμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Στην Ελλάδα υπάρχουν 13 τμήματα ΤΕΙ και ΑΕΙ που ασχολούνται μόνο με την ενέργεια και το περιβάλλον. Παρ’ όλα αυτά, τον τελευταίο καιρό είμαστε μάρτυρες ενός χορού δισεκατομμυρίων, όπου ιδιωτικές εταιρείες, μαζί με βουλευτές, επιχειρηματίες και ντόπια συμφέροντα, μάχονται για την εγκατάσταση αιολικών πάρκων αμφίβολης απόδοσης και τεράστιου περιβαλλοντικού κόστους που κινούνται στα όρια της νομιμότητας (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πάρτι δισεκατομμυρίων που παίζεται στην Κρήτη με τα αιολικά πάρκα: βλ. http://goo.gl/cepAz). Την ίδια ώρα, τα ντόπια ερευνητικά ιδρύματα, εφησυχασμένα με τα ψίχουλα από τα προγράμματα της ΕΕ, αναλώνονται σε άσχετα αντικείμενα, αποκομμένα από τις έστω και μακροπρόθεσμες ανάγκες της κοινωνίας (Τι κάνει άραγε το ΤΕΙ Κρήτης για αυτό; Μα μελετάει την πυρηνική ανάφλεξη με χρήση laser φυσικά! Βλ. http://goo.gl/T8OyI). Θυμίζουν περισσότερο ένα μικρό παιδί που οι μεγάλοι του έχουν δώσει ένα παιχνιδάκι ώστε να απασχολείται την ώρα που αυτοί ασχολούνται με «σοβαρά θέματα».\nΣτον τομέα της δημόσιας διοίκησης υπάρχουν σαράντα(!) τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ, κάποια από τα οποία μάλιστα ειδικεύονται στην ανάπτυξη λογισμικού και ηλεκτρονικών λύσεων για την υγεία και τη διοίκηση. Επίσης ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά ιδρύματα της χώρας, το ΙΤΕ, έχει ειδικό τμήμα για την υγεία και τις ιατρικές υπηρεσίες. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι κανένα από τα λογισμικά που αναπτύσσουν όλα αυτά τα ιδρύματα δεν έχει χρησιμοποιηθεί από το κράτος. Σήμερα όλοι γνωρίζουμε ότι οι εφορίες έχουν το TAXIS και η δημόσια διοίκηση το CAPA – και τα δύο προϊόντα της Ιντρακόμ. Τα νοσοκομεία δεν φημίζονται για τη μηχανοργάνωσή τους, αλλά όπου αυτή υπάρχει θα πρόκειται όλως περιέργως για προϊόντα της Siemens που τρέχουν λογισμικό της Ιντρακόμ. Ένα τελευταίο παράδειγμα είναι τα τμήματα γεωργικής παραγωγής και ανάπτυξης. Έχουμε δέκα τμήματα γεωπονίας, γεωργίας, γεωλογίας και γεωτεχνολογίας. Όλη όμως η αγροτική πολιτική της Ελλάδας κανονίζεται από την ΕΕ και τις Κοινές Αγροτικές Πολιτικές. Αποτέλεσμα; Η παραγωγή μειώνεται, το έλλειμμα εισαγωγών-εξαγωγών των αγροτικών προϊόντων αυξάνεται και πολλοί αγρότες παρατάνε τις καλλιέργειές τους και επιβιώνουν με επιδοτήσεις αμφίβολης διάρκειας (βλ. http://goo.gl/jCRwk). Και αν στην περίπτωση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μιλάμε για «καθαρόαιμη» κρατική γραφειοκρατία, στις υπόλοιπες περιπτώσεις σίγουρα δεν μπορούμε να μιλάμε για «ανοικτή αγορά», «υγιή ανταγωνισμό» και «έρευνα ορμώμενη από ανάγκες της κοινωνίας η οποία μετατράπηκε σε προϊόν προς όφελος του καταναλωτή». Περισσότερο μιλάμε για ένα συνονθύλευμα από εταιρείες, ΜΜΕ, πολιτικούς και τοπικούς άρχοντες που απλώς... επιδίδονται στο συνηθισμένο φαγοπότι. Το σύστημα επικοινωνίας, η ορολογία και οι αξίες που έχουν αναπτύξει μπορούν άνετα να χαρακτηριστούν μια νέα μορφή γραφειοκρατίας.\nΤεχνολογία έξω και πέρα από τον καπιταλισμό\nΑν δεν παρατηρούμε ότι ζούμε σε μια γραφειοκρατική κοινωνία είναι επειδή οι γραφειοκρατικές νόρμες και πρακτικές έχουν εισχωρήσει τόσο πολύ που δεν μπορούμε να τις δούμε ή ακόμα χειρότερα δεν μπορούμε να φανταστούμε τους εαυτούς μας να λειτουργούν διαφορετικά. Όπως και οι ανακαλύψεις νέων μορφών βιομηχανικών αυτοματισμών τον 18ο και 19ο αιώνα είχαν την παράδοξη συνέπεια ότι οδηγούσαν όλο και περισσότερους εργάτες στη βιομηχανική εργασία, έτσι και η πληροφορική και το Ίντερνετ, παρόλο που σχεδιάστηκαν για να μας απαλλάξουν από τις διαχειριστικές εργασίες, μας μετέτρεψαν σε εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης σε διαχειριστικές δουλειές. Όπως οι ερευνητές θεωρούν αναπόφευκτο να αφιερώνουν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε διαχείριση αιτήσεων, έτσι και οι νοικοκυρές θεωρούν φυσικό να αφιερώνουν βδομάδες για να συμπληρώνουν αιτήσεις για να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Όλοι μας ξοδεύουμε όλο και περισσότερο χρόνο να εισαγάγουμε κωδικούς για να διαχειριζόμαστε λογαριασμούς πιστωτικών καρτών και να μαθαίνουμε να κάνουμε δουλειές που παλιά γινόταν από μεσίτες, ταξιδιωτικούς πράκτορες και λογιστές.\nΣε αυτό το τελευταίο, βαρετό τμήμα του καπιταλισμού, κινούμαστε από ποιητικές τεχνολογίες σε γραφειοκρατικές τεχνολογίες. Ποιητικές τεχνολογίες ονομάζω τη χρήση λογικών και τεχνικών μέσων ώστε να υλοποιούμε τις πιο τρελές φαντασιώσεις μας. Με αυτόν τον ορισμό οι ποιητικές τεχνολογίες είναι τόσο παλιές όσο ο πολιτισμός. Ο Lewis Mumford είπε ότι οι πρώτες σύνθετες μηχανές αποτελούνταν από ανθρώπους. Οι Αιγύπτιοι Φαραώ ήταν ικανοί να χτίζουν πυραμίδες επειδή ήταν ειδικοί στις διαχειριστικές διαδικασίες. Ανέπτυξαν γραμμές παραγωγής, διαιρώντας πολύπλοκες διεργασίες σε απλές λειτουργίες και αναθέτοντας καθεμιά σε μία ομάδα από εργάτες. Η τεχνολογία τους ωστόσο δεν ήταν πιο πολύπλοκη από τον λοστό και τον μοχλό. Η διαχειριστική επόπτευση μετέτρεψε έναν όχλο από γεωργούς σε γρανάζια μιας τεράστιας μηχανής. Πολύ αργότερα, όταν είχαν ανακαλυφθεί τα γρανάζια, οι πολύπλοκες μηχανές εμπεριείχαν στον σχεδιασμό τους τις βασικές αρχές οργάνωσης του ανθρώπινου δυναμικού.\nΠαρ’ όλα αυτά, έχουμε δει αυτές τις μηχανές να χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση απίστευτων φαντασιώσεων: καθεδρικών ναών, διαστημοπλοίων, διηπειρωτικών σιδηρόδρομων. Σίγουρα αυτές οι ποιητικές τεχνολογίες έκρυβαν κάτι τρομερό μέσα τους. Η ποίηση μπορεί να εμπεριέχει καταχθόνιους σκοπούς ή τη χάρη της απελευθέρωσης. Αλλά η διαχειριστική τεχνική υπηρετούσε ανέκαθεν κάποιο φαντασιακό σκοπό. Υπό αυτήν την έννοια, όλα εκείνα τα τρελά σοβιετικά σχέδια, ακόμα και αν δεν πραγματοποιούνταν ποτέ, σημάδεψαν τη κορύφωση των ποιητικών τεχνολογιών. Αυτό που ζούμε τώρα είναι το αντίθετο. Δεν είναι ότι δεν ενθαρρύνεται ο οραματισμός, η δημιουργικότητα και οι τρελές φαντασιώσεις, αλλά ότι οι περισσότερες μένουν μετέωρες. Δεν υπάρχει καν η πρόφαση ότι μπορούν να υλοποιηθούν. Το μεγαλύτερο και πιο δυνατό έθνος της ιστορίας λέει τις τελευταίες δεκαετίες στους πολίτες του ότι δεν πρέπει πια να στοχάζονται φανταστικά συλλογικά εγχειρήματα, ακόμα και αν η μοίρα της Γης εξαρτάται από αυτά.\nΠοιες είναι οι πολιτικές επιπτώσεις των παραπάνω; Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να ξανασκεφτούμε μερικές από τις βασικές παραδοχές για τη φύση του καπιταλισμού. Μία είναι ότι ο καπιταλισμός ταυτίζεται με την αγορά, άρα και τα δύο είναι εχθρικά στη γραφειοκρατία, η οποία θεωρείται ότι είναι δημιούργημα του κράτους. Η άλλη είναι ότι ο καπιταλισμός από τη φύση του προωθεί την τεχνολογία.\nΦαίνεται ότι ο Μαρξ και ο Ένγκελς, μέσα στον ενθουσιασμό τους για τη βιομηχανική επανάσταση των ημερών τους, έκαναν λάθος σε αυτό. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς: είχαν δίκιο όταν επέμεναν ότι η εκμηχάνιση της παραγωγής θα κατέστρεφε τον καπιταλισμό, είχαν όμως άδικο όταν προέβλεπαν ότι ο ανταγωνισμός της αγοράς θα ωθούσε τους εργοστασιάρχες να μηχανοποιήσουν την παραγωγή τους ούτως ή άλλως. Αυτό δεν συνέβη επειδή ο ανταγωνισμός της αγοράς δεν είναι τόσο σημαντικός για τον καπιταλισμό όσο υπέθεταν. Αν μη τι άλλο, η τρέχουσα μορφή του καπιταλισμού, όπου ένα μεγάλο μέρος του ανταγωνισμού φαίνεται να έχει τη μορφή εσωτερικού μάρκετινγκ από ημιμονοπωλιακές επιχειρήσεις θα τους εξέπληττε.\nΟι υποστηρικτές του καπιταλισμού διατυπώνουν τρεις γενικούς ιστορικούς ισχυρισμούς: Πρώτον, ότι έχει φέρει ραγδαία επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο. Δεύτερον, ότι όσο πλούτο και αν αποκτήσει μια μειονότητα, το αποτέλεσμα είναι η αύξηση της συνολικής ευημερίας. Τρίτον, ότι αυτό δημιουργεί έναν πιο ασφαλή και δημοκρατικό κόσμο για όλους. Είναι προφανές ότι ο καπιταλισμός δεν κάνει πλέον τίποτα από τα παραπάνω. Στην πραγματικότητα, πολλοί από τους υποστηρικτές του εγκαταλείπουν την άποψη ότι είναι ένα καλό σύστημα και υποστηρίζουν ότι είναι το μόνο εφικτό ή τουλάχιστον το μόνο εφικτό για μια πολύπλοκη κοινωνία όπως η δική μας. Αλλά πώς κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι οι υπάρχουσες οικονομικές δομές είναι και οι μόνες που θα είναι για πάντα βιώσιμες σε οποιοδήποτε μελλοντική τεχνολογική κοινωνία; Απόψεις σχετικά με το αναπόφευκτο του καπιταλισμού πρέπει να βασίζονται σε κάποιο είδος τεχνολογικού ντετερμινισμού. Για αυτό τον λόγο,\nεάν ο σκοπός του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού είναι να δημιουργήσει έναν κόσμο στον οποίο κανένας να μην πιστεύει ότι μπορεί να υπάρχει κάποιο άλλο λειτουργικό οικονομικό σύστημα, τότε πρέπει να καταστείλει όχι μόνο οποιαδήποτε άλλη ιδέα ενός ευτυχισμένου μέλλοντος, αλλά και οποιοδήποτε ριζικά διαφορετικό τεχνολογικό μέλλον. Παρ’όλα αυτά, εδώ υπάρχει μία αντίφαση. Οι υποστηρικτές του καπιταλισμού φαίνεται να μην μπορούν να μας πείσουν ότι οι τεχνολογικές αλλαγές έχουν πάψει, αφού αυτό θα σήμαινε ότι ο καπιταλισμός δεν είναι προοδευτικός. Όχι, θέλουν να μας πείσουν ότι η τεχνολογική πρόοδος είναι συνεχόμενη, ότι όντως ζούμε σε μια εποχή θαυμαστή, αλλά τα θαύματα παίρνουν τη μορφή μέτριων βελτιώσεων (το τελευταίο iPhone!), φημών για επικείμενες εφευρέσεις (άκουσα ότι σύντομα θα βγάλουν ιπτάμενα αμάξια!), σύνθετων τρόπων να μπερδεύεται η πληροφορία με τη φαντασία, καθώς και ακόμα πιο πολύπλοκες φόρμες για τη συμπλήρωση αιτήσεων.\nΔεν θέλω να υπονοήσω ότι ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός (ή οποιοδήποτε άλλο σύστημα) μπορεί να είναι επιτυχημένος από αυτή την άποψη. Πρώτον, υπάρχει το πρόβλημα της προσπάθειας να πείσεις τον κόσμο ότι προωθείς την τεχνολογική πρόοδο, ενώ στην πραγματικότητα την καθυστερείς. Οι ΗΠΑ, με τις παρακμάζουσες υποδομές, την παραίτηση μπροστά στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και την εγκατάλειψη των επανδρωμένων διαστημικών αποστολών, την ίδια στιγμή που η Κίνα επιταχύνει τις δικές της, δεν τα πηγαίνει και τόσο καλά στον τομέα των δημοσίων σχέσεων. Δεύτερον, ο ρυθμός της αλλαγής δεν μπορεί να αναχαιτίζεται εσαεί. Επαναστατικές ανακαλύψεις θα συμβαίνουν πάντα. Οι άβολες ανακαλύψεις δεν μπορούν να κρύβονται για πάντα. Άλλα, λιγότερο γραφειοκρατικά μέρη του κόσμου ή τουλάχιστον με γραφειοκρατίες όχι τόσο εχθρικές στη δημιουργική σκέψη, σταδιακά αλλά σταθερά θα αποκτήσουν τους απαραίτητους πόρους για να συνεχίσουν από εκεί που σταμάτησαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους. Το Ίντερνετ παρέχει όντως ευκαιρίες για συνεργασίες που μπορούν να σπάσουν τα φράγματα. Πότε θα έρθει η επανάσταση; Δεν μπορούμε να ξέρουμε. Ίσως η τρισδιάστατη εκτύπωση να κάνει αυτό που υποτίθεται ότι θα έκαναν τα εργοστάσια με ρομπότ. Ή ίσως να είναι κάτι άλλο. Αλλά σίγουρα θα συμβεί.\nΓια ένα πράγμα μπορούμε να είμαστε σίγουροι: ότι αυτό δεν θα συμβεί μέσα στο πλαίσιο του σύγχρονου εταιρικού καπιταλισμού ή οποιασδήποτε άλλης μορφής καπιταλισμού. Για να ξεκινήσουμε να εγκαθιστούμε θόλους στον Άρη, πόσο μάλλον για να αναπτύξουμε τα μέσα για να μάθουμε εάν υπάρχουν εξωγήινοι πολιτισμοί, πρέπει να συλλάβουμε ένα διαφορετικό οικονομικό σύστημα. Είναι άραγε υποχρεωτικό το σύστημα να πάρει τη μορφή μιας νέας μαζικής γραφειοκρατίας; Όχι, η αρχή μπορεί να γίνει μόνο με τη διάλυση των υφιστάμενων γραφειοκρατικών δομών. Αν θέλουμε να εφεύρουμε ρομπότ για να πλένουν τα ρούχα μας, τότε θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι αυτό που θα αντικαταστήσει τον καπιταλισμό θα βασίζεται σε μια πολύ πιο ισότιμη κατανομή του πλούτου και της εξουσίας. Μόνο τότε η τεχνολογία θα μπορεί να καθορίζεται από τις ανθρώπινες ανάγκες. Αυτός είναι ο καλύτερος λόγος να απαλλαγούμε από το μακρύ χέρι των γιάπηδων και των διευθυνόντων συμβούλων, να απελευθερώσουμε τις φαντασιώσεις από τις οθόνες στις οποίες αυτοί οι άνθρωποι τις κρατούσαν φυλακισμένες και να αφήσουμε τη φαντασία μας να γίνει ξανά η κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης ιστορίας.\nΤο μεγαλύτερο μέρος του κειμένου αποτελεί ελεύθερη μετάφραση του δοκιμίου του D. Graeber, «Of flying cars and the declining rate of profit» (περ. The Baffler: http://goo.gl/RvbDN). Στο κείμενο έχει προστεθεί η εισαγωγή και ορισμένα στοιχεία σχετικά με την ελληνική και ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Στο κείμενο δεν γίνεται καμία αναφορά στην οικονομική κρίση, διότι είναι σημαντικό να παρουσιαστούν κάποια πράγματα πέρα από τον παραμορφωτικό πολλές φορές χαρακτήρα της. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι ακόμα και σε οικονομικά περιβάλλοντα που δεν μαστίζονται από ύφεση και «κρίση», ο πραγματικός χαρακτήρας του καπιταλισμού είναι πολύ διαφορετικός από τον προοδευτικό και φιλέρευνο που θέλουν να μας παρουσιάσουν. – Κ.Μ.\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 3:00 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Κείμενα Λεύγας 10, Κοντραντούκτο, Κυριάκος Μινωτής\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 3:02 μ.μ. 0 σχόλια\nΒασίλης Κόκκοτας: Οι μιαρές ιερόδουλες της Βίλας «Αμαλία» και η έντεχνη καλλιέργεια των επιστρατευμένων φόβων\nΠριν από λίγο καιρό, η διαπόμπευση και η άρση του ιατρικού απορρήτου των ιερόδουλων που βρέθηκαν θετικές στον ιό του AIDS καταπάτησε βάναυσα τα θεμελιώδη δικαιώματά τους. Ταυτόχρονα όμως φανέρωσε με τον πιο εμφατικό τρόπο τις τεχνικές διαπόμπευσης που μετέρχεται η επίσημη εξουσία για να καλλιεργήσει τον φόβο σε περιόδους γενικευμένης κρίσης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, διαδραματίστηκε ένας μανιχαϊστικός και ηθικά συμβολοποιημένος αγώνας ανάμεσα στο «καλό» και το «κακό»: φιλήσυχοι πολίτες εναντίον μολυσμένων εισβολέων. Οικογενειάρχες εναντίον της μιαρής λαθροπόρνης. Υγιείς αυτόχθονες εναντίον άρρωστων μεταναστών. Κάπως έτσι διεξάγεται προσχηματικά ο πόλεμος κατά των «μη κανονικών». Κάπως έτσι κατασκευάζεται ο επίσημος, κρατικός και εξουσιαστικός, λόγος κατά της «άτοπης και αχώρητης ύλης» σε συνθήκες κοινωνικοπολιτικής κρίσης, που τείνει πάντοτε να μετατραπεί –όπως λαμπρά μας έδειξε και ο Ρενέ Ζιράρ– σε τελετουργική και θυσιαστική. Σε αυτόν τον τελετουργικό πόλεμο, σε αυτήν την επίθεση που εξαπολύει η κεντρική εξουσία η οποία, για να εδραιώσει την κυριαρχία της και να προστατεύσει τη «χρήσιμη» ανθρωπομάζα, μετέρχεται –σύμφωνα και με τον Φουκώ – έναν βιολογικό και κοινωνικό ρατσισμό, η πυρά ανάβει μονάχα για το καταραμένο απόθεμα της ζωής που στερείται αξίας και χρήσης μέσα σ’ έναν κόσμο κανονικών και φιλήσυχων πολιτών. Η διαπόμπευση των αλλοδαπών ιεροδούλων, ακόμα κι αν γύρισε μπούμερανγκ πάνω στις αληθινές προθέσεις των κυβερνώντων, εφόσον αποδείχθηκε ότι οι περισσότερες μολυσμένες πόρνες είχαν ελληνική καταγωγή, αποδεικνύει με τον πιο ωμό και κυνικό τρόπο ότι, σε περιόδους που απειλείται η συλλογική ταυτότητα και η κοινωνική συνοχή, το αρχέγονο και καλά δοκιμασμένο εργαστήριο παραγωγής και τυποποίησης μαγισσών –αν και «εποχικό»– επαναλειτουργεί και αξιοποιεί με ζήλο τα κρατικά κονδύλια που του χορηγούνται.\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 3:04 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Αναλώσιμα, Βασίλης Κόκκοτας, Κείμενα Λεύγας 10\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 3:06 μ.μ. 0 σχόλια\nΟ καθαγιασμός των ιδεών μας στις κολυμπήθρες του νου απέχει σημαντικά από την πραγμάτωσή τους επί των χαρακωμάτων που στήνει η πραγματική Ιστορία. Το χάσμα που ορισμένοι υποπτευόμαστε ότι απαλείφουμε, πότε κάνοντας χρήση των αδρών γραμμών της θεωρίας και πότε των πραγματικών περιστατικών του ευρύτερου παρόντος, αποτελεί ψευδαίσθηση ή –αν θέλετε– ένα λογικό άλμα στο κενό. Αυτό κάθε άλλο βέβαια παρά ψεγάδι του χώρου των Ιδεών αποτελεί, αφού η ορθολογικότητα, που οι θεωρίες του καπιταλισμού (δεξιές και αριστερές) πρεσβεύουν ότι διέπει το ίδιο το κοινωνικο-οικονομικό πλέγμα των ανθρωπίνων σχέσεων, αποτελεί παράλληλα το όχημα νομιμοποίησης ή απονομιμοποίησής του. Η κατάρριψη του καπιταλισμού, δηλαδή η υπέρβαση μιας ολόκληρης εποχής υπό εξέλιξη, που σήμερα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από τη διαρκή θέσμιση και ισχυροποίηση των αγοραίων αξιών, έχει παραμείνει μια έλλογη, απραγματοποίητη διεργασία. Από την άλλη μεριά, ο Καπιταλισμός υφίσταται στην πράξη και, ως τέτοιος, παράγει και την απαραίτητα έλλογη υποστηρικτική θεωρία. Κατά συνέπεια, το βάρος που είναι αναγκασμένοι να σηκώσουν στις πλάτες τους όλοι όσοι εναντιώνονται στις φρικτές και εκμεταλλευτικές του όψεις, είναι ισοδύναμο με την αντιστροφή της έως τώρα μακρόχρονης ιστορικής αιτιότητας –μια διαπίστωση που ανάγεται σε μια τόσο παλιά κουβέντα, όσο και οι πέτρες που πατούσε ο Αριστοτέλης.\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 3:08 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Αναλώσιμα, Βλάσης Μισσός, Κείμενα Λεύγας 10\nΣτο παρόν ιστολόγιο δεν είναι ευπρόσδεκτοι οι μοναρχοφασίστες, οι σταλινικοί, τα «άκρα», τα «γνωστά κέντρα», οι ρεφορμιστές, οι οπορτουνιστές, οι μπάχαλοι, οι μασκέ πασόκοι, οι δηλωμένοι πασόκοι (αν υπάρχουν ακόμη), και επιφυλάσσομαι κάθε νόμιμου δικαιώματος μου έναντι κάθε νέας απειλής και κάθε επόμενης αναλαμπής.\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 3:09 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Αλέξης Φαρμάκης, Κείμενα Λεύγας 10, Σκραπ\nΟ κ. Ψ σφράγισε ανήσυχος την πόρτα ασφαλείας του σπιτιού του, πατώντας με προτεταμένο χέρι από τη θέση του οδηγού το κόκκινο μπουτόν που είχε πάντοτε κρεμασμένο μαζί με τα κλειδιά του∙ τα κλειδιά για το σπίτι στα νότια προάστια, τα κλειδιά του στούντιο που είχε πρόσφατα αγοράσει στο κέντρο της πόλης, τα κλειδιά του εξοχικού στο Λαγονήσι, τα κλειδιά της Μυκόνου. Οι θύρες της έπαυλης έκλεισαν μαλακά πίσω του, ο φρουρός πήρε ξανά τη θέση του μπροστά τους, χαιρέτησε ευγενικά κι έχωσε ξανά τα χέρια του στις τσέπες∙ το κρύο εκείνου του Δεκέμβρη μούδιαζε όποιο μέρος του σώματος έμενε ακάλυπτο για πάνω από δέκα δευτερόλεπτα. Η μετακόμιση του κ. Ψ στα νότια της πρωτεύουσας ήταν μια από τις συνετότερες αποφάσεις των τελευταίων ετών, το κρύο στα βόρεια του προκαλούσε δερματίτιδες στα χέρια, στα χέρια που ο ίδιος φρόντιζε με τόση επιμέλεια χρυσοπληρώνοντας αισθητικούς, κοσμετολόγους, μανικιουρίστ. Η ευεργετική αύρα της θάλασσας που έμπαινε από το άνοιγμα του σαλονιού στην παραλία απομάκρυνε οριστικά τις αντιαισθητικές κοκκινίλες.\nΑναρτήθηκε από Περιοδικό «ΛΕΥΓΑ» στις 3:10 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Βιβή Αντωνογιάννη, Κείμενα Λεύγας 10, Σκραπ


ΘΡΑΚΙΚΗ ΑΓΟΡΑ - Ανεβαίνει η… θερμοκρασία στην 84η ΔΕΘ. Πόλος έλξης το ινδικό περίπτερο. Μεγάλο ενδιαφέρον για το Digital Greece\nΑνεβαίνει η… θερμοκρασία στην 84η ΔΕΘ. Πόλος έλξης το ινδικό περίπτερο. Μεγάλο ενδιαφέρον για το Digital Greece\nΤετάρτη, 11 Σεπτέμβριος 2019 16:24\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το πρώτο διήμερο της συμμετοχής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης στην 84η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (+φώτος) Θ. ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ: "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΝΔΙΑ" »


Πρωταγωνιστεί ο εξοχότατος κύριος... πρέσβης! - tomanifesto.gr\nΠρωταγωνιστεί ο εξοχότατος κύριος… πρέσβης!\nby Manifesto 13.04.2019\nΆφησε για λίγο στην άκρη τον ρόλο του διπλωμάτη και ανέλαβε αυτόν του ηθοποιού…\nΟ λόγος για τον πρέσβη της Ελλάδας στο Βουκουρέστι, Βασίλη Παπαδόπουλο, που ανέβηκε στο θεατρικό σανίδι κι έπαιξε με ιδιαίτερη επιτυχία τον αφηγητή – ποιητή στην παράσταση «Η σονάτα του σεληνόφωτος», που βασίζεται σε ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου. Ο πρέσβης απέδωσε στο έπακρο το ρόλο του, αποσπώντας θερμό χειροκρότημα από τους θεατές που παρακολούθησαν το έργο στο Εθνικό Θέατρο του Βουκουρεστίου.\nΑπό το 2016 οπότε και τοποθετήθηκε στη πρεσβεία της Ελλάδας στο Βουκουρέστι ο Βασίλης Παπαδόπουλος αποφάσισε να δώσει έμφαση στον τομέα του πολιτισμού. «Οι εκδηλώσεις αυτές βοηθούν να έρθουν κοντά οι δύο λαοί. Υπάρχει γόνιμο έδαφος στη Ρουμανία με την οποία έχουμε και άριστες πολιτικές σχέσεις. Αυτή η χώρα επί αιώνες είχε ηγεμόνες Έλληνες. Οι περίφημοι Φαναριώτες. ‘Εχει επίσης μια πολύ μεγάλη παροικία που προέρχεται από τους πολιτικούς πρόσφυγες του εμφυλίου αλλά και μια σύγχρονη παροικία που προέρχεται από επιχειρηματίες που ήρθαν για να αναζητήσουν ένα καλό μέλλον και η Ρουμανία τους υποδέχθηκε πολύ φιλόξενα», δήλωσε ο κ. Παπαδόπουλος στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.\nΜάλιστα, υπογραμμίζει πως η απήχηση του κόσμου στις εκδηλώσεις που παρουσιάζονται από τα ελληνικά πολιτιστικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Ρουμανία, με την υποστήριξη της πρεσβείας, είναι μεγάλη. ‘Οσο για το ρόλο που ανέλαβε στην παράσταση «Η σονάτα του Σεληνόφωτος» εξήγησε πως ακριβώς πείστηκε: «Ο πολιτιστικός σύλλογος “Νόστος” μετά από εκδηλώσεις για τον Καβάφη, τον Σεφέρη, για τον Εμπειρίκο σκεφτόταν τι μπορεί να ακολουθήσει και τους πρότεινα να ανεβάσουν κάτι του Ρίτσου. Κοίταξαν τα ποιήματα, διάλεξαν τη Σονάτα και μου είπαν: “Έχει έναν ρόλο που σας πάει πολύ. Αυτόν του συγγραφέα – αφηγητή. Γιατί δεν έρχεστε στη σκηνή να παίξετε το ρόλο;”».\n«Δεν νομίζω να έχει ξαναγίνει αλλά θεώρησα ότι ο πρέσβης πρέπει να μετέχει σε όλα και δεν πρέπει να φοβάται οτιδήποτε είναι κάτι που προβάλει τη χώρα του και κάτι που δίνει δύναμη και περισσότερη λάμψη στις διάφορες εκδηλώσεις. Και η παρουσία μου αύξησε το κοινό που ήρθε να παρακολουθήσει τις παραστάσεις», είπε ο Έλληνας διπλωμάτης ο οποίος μίλησε και για την εμπειρία του ως ηθοποιός: «Η εμπειρία ήταν λίγο περίεργη, όταν έρχεται η ώρα και σβήνουν τα φώτα και ανάβουν οι προβολείς. Είναι σαν να μην υπάρχει πια το κοινό. Σαν να μένεις μόνος σου αντιμέτωπος με το λογοτεχνικό έργο, το θεατρικό έργο που πρέπει να παρουσιάσεις. Είναι μια εντελώς πρωτόγνωρη αίσθηση για μένα όπως ήταν και οι πρόβες που κάναμε. Ο ένας συμβούλευε τον άλλον, ο σκηνοθέτης όλο τον κόσμο και όλα αυτά με ένα μεγάλο σεβασμό προς τον Ρίτσο και το συγκεκριμένο έργο που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, μιλάει για τη φθορά του χρόνου, για τους χαμένους έρωτες, για θέματα παναθρώπινα και διαχρονικά».\nΠαράλληλα, ο κ. Παπαδόπουλος γράφει βιβλία και έχει εκδώσει ήδη τέσσερα. Πρόκειται για τα διηγήματα «Στην Απω Ανατολή. Εντυπώσεις ενός διπλωμάτη» και «Ολυα. Δυο χειμώνες και μια άνοιξη», «Η γλώσσα ως όχημα πολιτισμού. Η περίπτωση της Ελληνικής Γλώσσας» και το δοκίμιο που εκδόθηκε στα ελληνικά και ρουμανικά «Γιώργος Σεφέρης. Ανάμεσα στη διπλωματία και την ποίηση».\nΟι πολιτιστικές εκδηλώσεις θα συνεχιστούν με τον ίδιο ζήλο και το 2019, όπως ανέφερε ο κ. Παπαδόπουλος: «Δεν τελειώνουμε εδώ. Έχουμε ήδη προγραμματίσει διαλέξεις στην πρεσβεία, παρουσιάσεις βιβλίων, εκδηλώσεις σε άλλες πόλεις της Ρουμανίας. Μη ξεχνάτε εδώ έχουμε στο Δραγατσάνι την πρώτη μάχη για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Υψηλάντη και τον Ιερό Λόχο. Στο Ιάσιο έχουμε επίσης σημαντικά μνημεία και προσπαθούμε να είμαστε όσο το δυνατόν σε περισσότερα μέρη».\nΌταν στη Βραυρώνα είχαν στήσει τη φωλιά τους πάνθηρες!\nΚαταστροφές από χαλάζι σε καλλιέργειες στην Ημαθία


Φερέιρα: Δείξαμε ότι το θέλαμε πιο πολύ - Sputnik Ελλάδα\n02:34 27 ΜΑΪΟY 2020\n23:45 14.09.2019 Λήψη σύντομου url\nΟ Άμπελ Φερέιρα μετά το 3-2 στο Περιστέρι τόνισε πως ο ΠΑΟΚ θέλει να πετυχαίνει πολλά γκολ, αλλά χωρίς να ξεχνάει το αμυντικό κομμάτι, που θέλει δουλειά όπως όλα τα υπόλοιπα και επισήμανε πως η δική του φιλοσοφία δεν είναι να περιμένει πίσω τον αντίπαλο. Αναλυτικά όσα είπε στη συνέντευξη Τύπου:\nΓια τη νίκη στο Περιστέρι: «Καταρχάς θα ήθελα να αφιερώσω τις πρώτες μου λέξεις στους παίκτες μου και να τους πω συγχαρητήρια. Θα ήθελα επίσης να δώσω συγχαρητήρια και στον αντίπαλο, που το πίστεψε μέχρι το τέλος και πάλεψε αλλά και στον διαιτητή. Με όλο το σεβασμό που έχω στον αντίπαλο, θεωρώ ότι στα πρώτα 30 λεπτά η ομάδα μου θα μπορούσε να πετύχει πολλά περισσότερα γκολ. Το γκολ του αντίπαλου στις καθυστερήσεις. Αυτό που εγώ έκανα, ήταν να τους θυμίσω την σκληρή δουλειά που κάναμε αυτή την εβδομάδα. Ο αντίπαλος κατάφερε και πέτυχε το 2-2 και ισοφάρισε.\nΜε όλο το σεβασμό που έχω στον αντίπαλο, θεωρώ ότι στα πρώτα 30 λεπτά η ομάδα μου θα μπορούσε να πετύχει πολλά περισσότερα γκολ. Κατά την άποψή μου δείξαμε ότι το θέλαμε πιο πολύ\nΜετά από αυτό το σημείο κάναμε την ομάδα πιο επιθετική. Κατά την άποψή μου δείξαμε ότι το θέλαμε πιο πολύ, πετύχαμε ένα γκολ που ακυρώθηκε και δείξαμε μεγάλα ψυχικά αποθέματα, καθώς καταφέραμε να πετύχουμε το γκολ της νίκης και να πάρουμε το αποτέλεσμα που θέλαμε».\nΓια την φιλοσοφία του: «Η αλήθεια είναι ότι από την πρώτη στιγμή που ήρθα εδώ έχω γνωρίσει μια θετική υποδοχή και ευχαριστώ όλους για αυτή την υποδοχή. Η δική μου αποστολή, είναι όλα όσα έχω δείξει τα προηγούμενα χρόνια. Να βγάλω τον καλύτερο εαυτό των παικτών μου και να κάνω την ομάδα, πιο θεαματική. Θέλω η ομάδα μου να πετυχαίνει πολλά γκολ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα ξεχνάμε το αμυντικό κομμάτι, που θέλει δουλειά όπως όλα τα υπόλοιπα.\nΗ δική μου φιλοσοφία δεν είναι να περιμένω πίσω τον αντίπαλο. Προτιμάτε να βλέπετε μια ομάδα όπως έπαιξε τα πρώτα 30 λεπτά ή μια ομάδα που θα περιμένει πίσω τον αντίπαλο; H ζωή είναι ένα ρίσκο και θα ήθελα να πω για το θέμα της ψυχολογίας\nΗ δική μου φιλοσοφία δεν είναι να περιμένω πίσω τον αντίπαλο. Προτιμάτε να βλέπετε μια ομάδα όπως έπαιξε τα πρώτα 30 λεπτά ή μια ομάδα που θα περιμένει πίσω τον αντίπαλο; H ζωή είναι ένα ρίσκο και θα ήθελα να πω για το θέμα της ψυχολογίας. Θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας το καλύτερο δυνατό, είτε θα κρατήσουμε τα θετικά και θα αισθανθούμε καλύτερα, είτε θα κρατήσουμε τα αρνητικά και θα νιώθουμε άσχημα και θα αναγκάζεται μέχρι και η γυναίκα μου να με υποφέρει».\nΑν δεν κάνω λάθος ο προηγούμενος προπονητής έκανε πολύ καλή δουλειά. Εγώ τώρα ήρθα και θεωρώ ότι η ομάδα έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης. Για αυτό βρίσκομαι εδώ πέρα, για να βοηθήσω την ομάδα να βελτιωθεί\nΓια τα περιθώρια βελτίωσης του ΠΑΟΚ: «Αν δεν κάνω λάθος ο προηγούμενος προπονητής έκανε πολύ καλή δουλειά. Εγώ τώρα ήρθα και θεωρώ ότι η ομάδα έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης. Για αυτό βρίσκομαι εδώ πέρα, για να βοηθήσω την ομάδα να βελτιωθεί. Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ σημαντικό που κέρδισε η ομάδα, γιατί η νίκη σου δίνει περισσότερο χρόνο να δουλέψεις και να διορθώσουμε τα κομμάτια που δεν είμαστε καλοί».\nΓια τη νοοτροπία και τον τρόπο που θέλει να αγωνίζεται ο ΠΑΟΚ: «Δεν ξεχνάμε ποτέ. Η περσινή ομάδα έγραψε ιστορία, αλλά από την άλλη ξεκινάμε κάτι καινούργιο. Εγώ είμαι εγώ και αυτός είναι ο τρόπος που πιστεύω ότι μπορεί να παίξει η ομάδα. Εγώ βρίσκομαι εδώ για να δώσω αξία στους ποδοσφαιριστές και τον σύλλογο και να δώσω αξία στο θεαματικό ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η νοοτροπία μου».\nSuper League, Ατρόμητος, Αμπέλ Φερέιρα, ΠΑΟΚ


Πότε Στέλνω SMS στο 13032 – Futures and Options\nΠότε Στέλνω SMS στο 13032\nΑπό Δευτέρα 5 Απριλίου, ανοίγει το λιανεμπόριο σε όλη την Ελλάδα εκτός από Θεσσαλονίκη, Αχαια και Κοζάνη και θα λειτουργήσει ως εξής:\nΜε την εξ αποστάσεως προαγορά των προιόντων με ηλεκτρονικό ή τηλεφωνικό τρόπο για παραλαβή εκτός καταστήματος (click away) κατόπιν ραντεβού και\nΜε την εξ αποστάσεως καθορισμού ραντεβού με ηλεκτρονικό ή τηλεφωνικό μέσο για παραλαβή μέσα από το κατάστημα (click inside).\nΟι πελάτες θα πρέπει να στέλνουν μήνυμα SMS με το όνομα τους στο 13032, ή να έχουν μαζί τους γραπτή βεβαίωση. Επιτρέπεται η αποστολή ενός μόνο SMS ανά ημέρα. Σε περίπτωση δεύτερης προσπάθειας θα υπάρχει αρνητική απάντηση.\nΗ διάρκεια ισχύος για τα ψώνια σε εμπορικό κατάστημα είναι μέχρι 3 ώρες ημερησίως.\nΤο ραντεβού θα πρέπει να είναι καταχωρημένο από την επιχείρηση και πρέπει να έχει σταλεί στον πελάτη ηλεκτρονικό μύνημα (προπληρωμένη παραγγελία), ή του κλεισμένου ραντεβού, με τα εξής στοιχεία: επωνυμία, διεύθυνση και ΑΦΜ της επιχείρησης, καθώς και ο χρόνος παραλαβής. Η παραλαβή θα πρέπει να γίνει από ένα άτομο και μόνο και η πληρωμή θα γίνεται αποκλειστικά με ηλεκτρονικά μέσα.\nΚατά την παραλαβή έξω από το κατάστημα (click away) θα πρέπει να τηρείται η ελάχιστη απόσταση των δύο μέτρων ενώ ο μέγιστος αριθμός των πελατών στην αναμονή δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 9 άτομα και ο μέγιστος χρόνος παραμονής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 10 λεπτά.\nΣτην περίπτωση αγοράς εντός του μαγαζιού (click inside), η επιχείρηση πρέπει να τηρεί τον μέγιστο αριθμό πελατών ένα ατόμο ανά 25 τετραγωνικά με μέγιστο αριθμό τα 20 άτομα.\nΤι ισχύει για το SMS στο 13032\nΠρέπει να έχει προγραμματιστεί ραντεβού με το κατάστημα\nΜε το SMS στο 13032 επισκεπτόμαστε «μικρά» καταστήματα (όχι malls ή εκπτωτικά χωριά)\nΠαραμένει η υποχρέωση χρήσης μάσκας σε κάθε περίπτωση!\nΠότε στέλνω SMS στο 13033\nΤο SMS στο 13033 συνεχίζει για τη μετακίνηση των πολιτών για κάθε άλλη δραστηριότητα πέραν του λιανεμπορίου. Για τα καταστήματα σούπερ μάρκετ δεν θα χρησιμοποιείται το 13032, αλλά το 13033. Για όλες τις υπόλοιπες μετακινήσεις, όπως βοήθεια σε ηλικιωμένους, άθληση και επίσκεψη σε γιατρό ισχύουν οι κωδικοί όπως και πριν.\nCategories: ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΕΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ\nTags: 13032, 13033, click away, click inside, SMS, SMS στο 13033


ΣΕ ΕΞΑΡΣΗ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΕΧΝΙΚΟ ΚΛΑΔΟ. ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ\nΘΕΜΑ: ΣΕ ΕΞΑΡΣΗ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΕΧΝΙΚΟ ΚΛΑΔΟ.\nΑΛΛΟ ΕΝΑ ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ\nΜεγάλες διαστάσεις λαμβάνει πλέον το ζήτημα των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων, ιδιαίτερα στον τεχνικό κλάδο.\nΤελευταία παρουσιάζεται μεγάλος αριθμός περιστατικών με θύματα εργαζόμενους σε εργολάβους, σε έργα και την παραγωγική δραστηριότητα της ΔΕΗ.\nΜας σοκάρει και μας εξοργίζει το χθεσινό συμβάν στα Ιωάννινα. Τρεις νέοι εργάτες 38, 39 και 41 ετών υπέστησαν ηλεκτροπληξία και οι δύο από αυτούς, από ότι γνωρίζουμε έως σήμερα μεσημέρι Τετάρτης νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση στη ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων. Το γεγονός συνέβη κατά την προεργασία για την αντικατάσταση στύλου ηλεκτροδότησης και ενώ δεν είχε γίνει διακοπή ρεύματος...\nΠληροφορηθήκαμε μάλιστα, ότι συνελήφθησαν και δύο εργαζόμενοι του συνεργείου αντικατάστασης.\nΟι εργαζόμενοι έχουν πληρώσει το μεγαλύτερο τίμημα για τις ασκούμενες μνημονιακές πολιτικές. Το τελευταίο διάστημα πληρώνουν και με τη ζωή τους τις περικοπές και τις ανεπάρκειες στα ζητήματα προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς τους κατά την εργασία.\nΚαλούμε τις αρχές να αποδώσουν ευθύνες στους πραγματικά υπεύθυνους.\nΤην Κυβέρνηση και τα αρμόδια Υπουργεία, να αναλάβουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τις ευθύνες τους, τόσο στον τομέα της πρόληψης όσο και του ελέγχου της τήρησης της σχετικής νομοθεσίας και της ενίσχυσης των υπηρεσιακών μηχανισμών.\nΚαλούμε τους εργοδότες ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να τηρούν τις αυτονόητες υποχρεώσεις τους και να μη θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές των εργαζομένων.\nΕμείς θα αναδεικνύουμε και θα παρακολουθούμε την εξέλιξη των συμβάντων.\nΘα συνεχίσουμε την πίεση και τις πρωτοβουλίες απέναντι σε κάθε υπεύθυνο και αρμόδιο για αποκατάσταση της κανονικότητας στα ζητήματα ΥΑΕ.\nΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΘΥΜΑΤΑ\nΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ


lamogio24: Μυστήριο με νησί «φάντασμα» στον Ειρηνικό\nΜυστήριο με νησί «φάντασμα» στον Ειρηνικό\nΤο μυστήριο με νησί του Νοτίου Ειρηνικού, το οποίο εμφανιζόταν σε διάφορους χάρτες αλλά και στο Google Earth, προσπάθησαν να λύσουν Αυστραλοί επιστήμονες, μεταβαίνοντας στο σημείο.\nΌταν έφτασαν εκεί, διαπίστωσαν ότι το συγκεκριμένο νησί… δεν υπάρχει!\nΣτο Google Maps, η νήσος εμφανιζόταν με το όνομα «Σάντι» και υποτίθεται ότι βρισκόταν μεταξύ Αυστραλίας και Νέας Καληδονίας. Ο Παγκόσμιος Άτλας των Times ονομάζει το νησί «Σέιμπλ».\nΌταν επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, κατά τη διάρκεια διερευνητικής αποστολής στην περιοχή, μετέβησαν στο σημείο με το εξερευνητικό πλοίο Southern Surveyor, βρήκαν μόνο θάλασσα.\n«Θέλαμε να το ελέγξουμε γιατί οι ναυτικοί χάρτες που έχουμε στο πλοίο έδειχναν ότι στην περιοχή αυτή υπάρχουν νερά με βάθος 1.400 μέτρα, πολύ βαθιά», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Μαρία Σέτον, επιστήμονας που συμμετείχαε στην αποστολή, που κράτησε 25 ημέρες.\n«Είναι στο Google Earth και σε άλλους χάρτες οπότε πήγαμε εκεί για να το ελέγξουμε και δεν υπήρχε νησί. Πραγματικά δεν καταλαβαίνουμε. Είναι περίεργο. Πώς βρέθηκε στους χάρτες; Δεν ξέρουμε, αλλά σχεδιάζουμε να το ψάξουμε και να μάθουμε», συμπλήρωσε.\nΗ Google μέσω εκπροσώπου της, τονίζει πως «η εταιρεία πάντα καλωσορίζει τα σχόλια για τους χάρτες της και «συνεχώς ψάχνουμε τρόπους για να ενσωματώνουμε νέες πληροφορίες. Ένα από τα πιο συναρπαστικά πράγματα σχετικά με τους χάρτες και τη γεωγραφία είναι ότι ο κόσμος αλλάζει συνεχώς».\nΗ Υδρογραφική Υπηρεσία της Αυστραλίας, που είναι υπεύθυνη για τους ναυτικούς χάρτες, ανέφερε ότι η παρουσία του νησιού-φάντασμα σε κάποιους χάρτες μπορεί να είναι απλώς αποτέλεσμα ανθρώπινου λάθους.


Ελλάδα: Περισσότεροι από τους μισούς καταναλωτές έχουν ψωνίσει μέσω κινητού - Ελλάδα - Νέα Κρήτη\nΤώρα διαβάζετε: Ελλάδα: Περισσότεροι από τους μισούς καταναλωτές έχουν ψωνίσει μέσω κινητού\nΕλλάδα: Περισσότεροι από τους μισούς καταναλωτές έχουν ψωνίσει μέσω κινητού\nΤο 61% θεωρεί την ευκολία των mobile αγορών ως τον πιο σημαντικό τρόπο για να βελτιώσει ένα brand την αγοραστική εμπειρία\nΚαι στην Ελλάδα, τα κινητά τηλέφωνα αποτελούν πλέον ένα κρίσιμο κανάλι για αγορές. Περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες μέχρι και σήμερα έχουν κάνει τουλάχιστον μια αγορά μέσα από τα smartphone τους. Δεν είναι τυχαίο ότι το 61% των αγοραστών θεωρεί ότι το να διαθέτει ένα e-shop εφαρμογή (app) για mobile συσκευές είναι το πιο σημαντικό που μπορεί να κάνει για να βελτιώσει την αγοραστική εμπειρία, που προσφέρει.\nΌπως αναφέρει σε κείμενο του sepe.gr, η πανδημία επιτάχυνε τα ψηφιακά αντανακλαστικά των καταναλωτών στην Ελλάδα, οι οποίοι σε ποσοστό 40% όχι μόνο δηλώνουν ότι είναι ψηφιακοί καταναλωτές, αλλά απαντούν ότι θα ήθελαν να αγοράζουν τα πάντα online.\nΜάλιστα, στις ηλικίες κάτω των 44 ετών το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 45% (στο 35% το αντίστοιχο ποσοστό για τους καταναλωτές 45 και άνω). Ταυτόχρονα, μόλις το 1/3 των Ελλήνων απαντά ότι προτιμά την προσωπική αγοραστική εμπειρία στα φυσικά καταστήματα.\nΤο ηλεκτρονικό κανάλι φαίνεται ότι έγινε, εν μέσω πανδημίας, ο συνεκτικός ιστός, που κράτησε συνδεδεμένους τους καταναλωτές με τα brands της αγοράς. Σήμερα, οι μισοί Έλληνες αγοραστές απαντούν ότι έχουν δημιουργήσει μια βαθύτερη σύνδεση με κάποιες εταιρείες μέσω της online εμπειρίας τους.\nΤα ίδια τα brands δείχνουν να προσαρμόζονται σε αυτήν την ψηφιακή στροφή των καταναλωτών, ώστε να προσφέρουν βελτιωμένες online αγοραστικές εμπειρίες στους Έλληνες. Σε ποσοστό 77% οι καταναλωτές απαντούν ότι σήμερα έχει βελτιωθεί πλέον η διαδικασία online πληρωμών, ενώ το 70% απαντά ότι πλέον μπορεί να ψωνίζει ηλεκτρονικά με λίγα μόνο «κλικς».\nΧαμηλότερα παραμένουν, πάντως, τα ποσοστά ικανοποίησης από τις παραδόσεις των προϊόντων, καθώς μόνο οι μισοί (54%) απαντούν ότι έχουν βελτιωθεί οι χρόνοι παράδοσης, ενώ μόνο το 48% απαντά ότι τηρούνται με ακρίβεια τα χρονικά περιθώρια, που τίθενται από τα e-shops για το delivery των προϊόντων.\nΑυξημένες ψηφιακές απαιτήσεις\nΑποκτώντας ψηφιακή συνείδηση, οι Έλληνες δείχνουν σήμερα να είναι πιο αυστηροί όσον αφορά το τι ζητάνε από μια online αγοραστική τους εμπειρία. Σύμφωνα με έρευνα της Sitecore, η οποία διεξήχθη με τη συμμετοχή 1.070 καταναλωτών από την Ελλάδα, οι e-shoppers σε ποσοστό 50% θέλουν να θυμάται ένα e-shop το ιστορικό των αγορών τους και τις προτιμήσεις τους.\nΕπίσης, η έρευνα (Sitecore Brand Authenticity Report» 2022) δείχνει ότι το 40% θέλει να έχει προσωπική και μάλιστα αποκλειστική ενημέρωση για προσφορές και εκπτώσεις. Ένα ποσοστό 30% θα ήθελε το customer service να θυμάται το όνομά του όταν καλεί, ενώ το 27% θα προτιμούσε να ψωνίζει από e-shops που έχουν δημιουργήσει virtual εμπειρίες.\nΜάλιστα, οι Έλληνες αγοραστές, σύμφωνα με την έρευνα, δηλώνουν αποφασισμένοι να γυρίσουν την πλάτη σε brands, που δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις τους. Για την ακρίβεια, μόνο το 30% των Ελλήνων αγοραστών έχει επιστρέψει σε ένα brand που είχε ορκιστεί να μην ψωνίσει ποτέ ξανά, με το κόστος, την εξυπηρέτηση πελατών και την ευκολία να παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτή την απόφαση.


Διαφορά μεταξύ συνόλων και επαναλήψεων - Πρωτόκολλα Και Μορφές\nΔιαφορά μεταξύ συνόλων και επαναλήψεων\nΣύνολα έναντι επαναλήψεων\nΗ υγιεινή ζωή είναι μια από τις καλύτερες πρακτικές στη ζωή. Το άγχος είναι αναπόφευκτο στο περιβάλλον μας κάνοντας μας άρρωστους και αναποτελεσματικούς χρόνος περνάει. Εμείς, με τη σειρά του, πρέπει να δράσουμε για να εξουδετερώσουμε αυτούς τους επιβλαβείς και κακούς στρες στη ζωή μας.\nΣυνήθεις, υγιείς, πρακτικές τρόπου ζωής γνωρίζουμε ότι τρώμε μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή, αποφεύγοντας πάρα πολλά πράγματα όπως: λίπη, αλάτι, ζάχαρη και υδατάνθρακες. Αυτά τα αναφερόμενα αντικείμενα είναι πολλά από τα συνεισφέροντα παράγοντες στα αποθέματα λίπους προκαλώντας αύξηση της χοληστερόλης. Αυτό, με τη σειρά του, θα προκαλέσει καρδιά ασθένεια στο εγγύς μέλλον. Εκτός από την υγιεινή διατροφή, η άσκηση θα πρέπει επίσης να συνοδεύει αυτό το πρόγραμμα διατροφής. Και οι άνθρωποι ασκούνται πηγαίνοντας στο γυμναστήριο ή αυτο-άσκηση.\nΣτα προγράμματα γυμναστικής, όταν οι γυμναστές μας μας κάνουν τα σχέδια άσκησης, βλέπουμε πάντα τις λέξεις «σετ» και «επαναλήψεις». Αναρωτιόμαστε ποια είναι η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο λέξεων. Σύμφωνα με τους καθηγητές φυσικής κατάστασης, ένα σετ είναι μια ομάδα επαναλήψεων. Για παράδειγμα, στο πρόγραμμα άσκησής μας, ο εκπαιδευτής γυμναστικής μας έγραψε «Πέντε σετ με πέντε επαναλήψεις ανά σετ μπούκλες bicep». Αυτό σημαίνει ότι για κάθε σετ θα υπάρχουν πέντε επαναλήψεις μπούκλες bicep.\nΟι «επαναλήψεις» ή «επαναλήψεις» από την άλλη πλευρά είναι όταν είστε σε θέση να πραγματοποιήσετε με επιτυχία μια άσκηση. Για παράδειγμα, η εκτέλεση ενός bicep curl είναι μία επανάληψη. Εάν στο σχέδιο, εάν είναι πέντε επαναλήψεις μπούκλες δικέφαλου, αυτό σημαίνει ότι ένα άτομο θα εκτελέσει πέντε επαναλήψεις ή πέντε φορές την εν λόγω άσκηση. Οι επαναλήψεις μπορούν να κυμαίνονται από πέντε έως δέκα επαναλήψεις ανά σετ.\nΥπάρχουν διαφορετικά είδη σετ, αλλά οι επαναλήψεις διαφέρουν από μόνες τους. Ένα παράδειγμα ενός σετ είναι ένα τεράστιο σετ. Σε τεράστια σύνολα, τρία έως τέσσερα σετ της ίδιας άσκησης γίνονται σε μια ομάδα μυών. Ένα παράδειγμα ενός γιγαντιαίου σετ για τα πόδια μπορεί να είναι ένα σύνολο πνευμόνων, καταλήψεων και επεκτάσεων ποδιών. Ένα άλλο είδος σετ είναι ένα σούπερ σετ. Σε ένα σούπερ σετ, δεν υπάρχει ανάπαυση ανάμεσα στα σύνολα ασκήσεων. Αυτό μπορεί να γίνει σε ένα συγκεκριμένο μέρος ενός μυός ή σε μια ομάδα μυών. Τέλος, υπάρχει το σετ πτώσης. Σε drop drop θα ξεκινήσετε με βαρύτερους αλτήρες ή βάρη. Εάν δεν μπορείτε να σηκώσετε ήδη τα εν λόγω βάρη, μπορείτε να μεταβείτε σε ελαφρύτερο βάρος στο τέλος της άσκησής σας.\nΑυτοί οι όροι είναι πολύ σημαντικοί για εκείνους που είναι πολύ σοβαροί για την ανάπτυξη μυών και την απώλεια βάρους και για άτομα που θέλουν απλώς να έχουν τονισμένο σώμα.\n1. Ένας εκπρόσωπος είναι μια εκτέλεση μιας άσκησης ενώ ένα σύνολο είναι μια ομάδα επαναλήψεων.\n2. Ένα σετ έχει διάφορες τεχνικές όπως: γιγαντιαίο σετ, σούπερ σετ και σετ πτώσης σε αντίθεση με τον αντιπρόσωπο που διακρίνεται μόνο από μόνος του.\n4 Super-Pretty Thank You Cards! Ποια θα στείλατε;\nΜου άρεσε να διαλέγω αρκετά ευχαριστήρια φύλλα μετά το νυφικό ντους και το γάμο μου.\nΔιαφορά μεταξύ βασανιστηρίων και εγκλήματος\nΤο αδίκημα και το έγκλημα είναι τεχνικοί όροι που χρησιμοποιούνται στον νομικό κόσμο. Η λέξη έγκλημα γίνεται πιο συχνά κατανοητή, καθώς τα εγκλήματα είναι αξιοσημείωτα γεγονότα και φτάνουν στα πρωτοσέλιδα.\nΔιαφορά μεταξύ Samsung Galaxy S II και Google Nexus S\nSamsung Galaxy S II έναντι Google Nexus S Το Samsung Galaxy S II και το Google Nexus S κατασκευάζονται στην πραγματικότητα από την ίδια εταιρεία, τη Samsung, αλλά διατίθενται στην αγορά\n8 συνήθειες που καταστρέφουν (ακόμη και μεγάλες) σχέσεις\nΜάθετε πώς να ξαναχτίσετε τον δεσμό σας αφού μια μπάλα καταστροφής χτυπήσει τη σχέση σας-και μάθετε πώς να παρακάμπτετε τους ζευγάρια-δολοφόνους στο μέλλον.\nανοιχτό ροζ ανταύγειες σε ξανθά μαλλιά\nμαλλιά μήκους ώμων με κτυπήματα\nξανθά μαλλιά με μπλε ανταύγειες


Peta Jensen – Προφίλ και Βιογραφικό | Athens Escorts - Thessaloniki Call Girls - Greece - Sex Aggelies\nPeta Jensen – Προφίλ και Βιογραφικό\nΗ Peta Jensen γεννήθηκε την Παραμονή των Χριστουγέννων, το 1990, στο Zephyrhills της Φλώριδας. Είναι ένας συνδυασμός γερμανικής, ιρλανδικής και σκωτσέζικης καταγωγής. Τα πρώτα βήματα της Πέτας στη βιομηχανία ψυχαγωγίας ενηλίκων ήταν ως εξωτική χορεύτρια σε διάφορους συλλόγους στη Φλώριδα. Με αυτόν τον τρόπο ανακαλύφθηκε από έναν ανιχνευτή πορνογραφίας και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.\nΗ επίσημη έναρξη της έγινε τον Σεπτέμβριο του 2014, όταν ήταν σχεδόν είκοσι πέντε ετών. Τα τελευταία δύο-τρία χρόνια, έχει συνεργαστεί με όλους τους αξιόλογους παραγωγούς πορνό στις ΗΠΑ, όπως οι Bang Bros, Brazzers, Jules Jordan Video, Digital Sin ή Naughty America.\nΗ Πέτα συμμετείχε στην πορνογραφική ομώνυμη παρωδία5 μαζί με τον Abigail Mac και τον Abella Danger. Το 2015 μοιράστηκε μια σκηνή με την ηθοποιό πορνό Amia Miley σε ένα επεισόδιο της δεύτερης εποχής του True Detective, το οποίο γυρίστηκε σε ένα αρχοντικό στο Pasadena της Καλιφόρνια.\nΤο 2016 η Peta διορίστηκε για τα βραβεία AVN και XBIZ στις κατηγορίες για την Αποκάλυψη της Ηθοποιού. Την ίδια χρονιά έλαβε δύο ακόμη υποψηφιότητες για τις κατηγορίες της καλύτερης σκηνής του ομαδικού σεξ (υποψήφια μαζί με την Adriana Chechik, την Aidra Fox, την Karlee Gray, τον Dani Daniels, τον James Deen, τον Erik Everhard και τον Mick Blue) / Scene Sex Girl, με τον Bill Bailey, από τον Bra Busters.\nΜερικές από τις πιο διάσημες ταινίες της είναι οι Όμορφες Στοίβες, Orgy Masters 7, Spin Class Ass 2 κλπ. Η Peta είναι γνωστή για τα διάφορα είδη όπως hardcore, big boobs, threesome, big butt . Μέσα σε μόλις τρία χρόνια, η Πέτα γύρισε πάνω από 120 ταινίες ενηλίκων. Το 2016 ανακοίνωσε τη συνταξιοδότησή της από τη βιομηχανία μέσω του Twitter, αλλά επέστρεψε στην κινηματογράφηση μόλις ένα μήνα αργότερα.\nΗ Πέτα έχει πολλά τατουάζ, συμπεριλαμβανομένου ενός στο αριστερό ισχίο και πίσω. λουλούδι στο αριστερό στήθος της. ένα στη δεξιά κοιλιά της. ένα στο εσωτερικό του αριστερού καρπού της. “Live Love Laugh” μια καρδιά στο δεξί της πόδι, φτερό και γραφή στο δεξί χέρι. Τα στήθη της ενισχύονται με εμφυτεύματα σιλικόνης. Η Πέτα παντρεύτηκε μερικούς μήνες αλλά αργότερα χώρισε. Στην ηλικία των είκοσι τεσσάρων ετών, η Πέτα άρχισε να ασχολείται και πάλι με έναν άνδρα που ήταν 24 ετών.\nΔείτε ταινίες που έχει γυρίσει : https://www.pornhub.com/pornstar/peta-jensen\nΌνομα : Peta Jensen, Scarlett Reid\nΗμερομηνία γέννησης : December 24, 1990 in Zephyrhills, Florida, USA\nΎψος : 5 ft 7 in (170 cm)\nΒάρος : 123 lbs (56 kg)\nΑναλογίες : 34DDD-26-36\nΑριθμός ταινιών : 120+\nΓερμανίδες Πορνοστάρ - German Pornstar, Πορνοστάρ Ιρλανδίας - Irish Pornstar, Πορνοστάρ Σκωτίας - Scottish Pornstar