ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ. ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ: Νοεμβρίου 2010\nΌπως προείπαμε, και ορθά απ' ότι αποδείχθηκε, οι αγορές δεν πείστηκαν από τις ευρωπαϊκές οικονομικές καντρίλιες. Κανείς δεν εντυπωσιάστηκε από το νέο "μηχανισμό στήριξης" και βεβαίως κανείς δεν πείστηκε ότι τα βάσανα της Ευρωζώνης τελείωσαν εδώ.\nΜακροπρόθεσμα το δυσμενές σενάριο, του οποίου τις βασικές γραμμές έχουμε αναπτύξει μέσα από τα άρθρα μας, δεν φαίνεται να αλλάζει. Και μένουμε σ' αυτό.\nΒραχυπρόθεσμα όμως, οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, από την επικοινωνιακή τους πλευρά, συνθέτουν ένα σκηνικό το οποίο επιτρέπει τη διατύπωση ορισμένων πιο αισιόδοξων απόψεων. Το "μικρό αισιόδοξο σενάριο" λοιπόν, που μπορεί να μας συντροφεύσει μέχρι τα τέλη του Δεκέμβρη, αρχίζει να αχνοφέγγει χωρίς όμως να έχει εκείνη τη δυναμική - μέχρι στιγμής πάντοτε - που να μας επιτρέπει να το επεκτείνουμε παραπέρα.\nΠοιες είναι οι ενδείξεις του "μικρού αισιόδοξου σεναρίου";\nTo "moratorium" Παπανδρέου. Βεβαίως είναι απίθανο να ισχύσει σε "ετήσια" βάση, αλλά αποτελεί μια υπολογίσιμη βραχυπρόθεσμη κίνηση time-out προκειμένου οι "αφανείς" παίκτες του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού σκηνικού να τοποθετηθούν κατάλληλα σε σχέση με τις επερχόμενες εξελίξεις. Στη φάση αυτή διακρίνουμε μια προσπάθεια της Κυβέρνησης να "συγχρονιστεί" με τους ρυθμούς κίνησης των άλλων πόλων που συνθέτουν τα ελληνικά κέντρα ισχύος.\nΗ επικείμενη επίσκεψη του διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα, η οποία προφανώς θα πρέπει να πραγματοποιηθεί σε ένα έστω και τεχνητά "στημένο" αισιόδοξο σκηνικό.\nΟ απαιτούμενος χρόνος που χρειάζονται οι αγορές ώστε να "χωνέψουν" το νέο μηχανισμό στήριξης, να αναδιατάξουν κεφάλαια και πόρους ώστε να προσανατολιστούν στον καινούριο τους "στόχο".\nΑντίστοιχα, η υλοποίηση των συμφωνηθέντων στις Βρυξέλλες θα πρέπει να "απεικονιστεί" τόσο στο οικονομικό όσο και στο επικοινωνιακό πεδίο. Η Ευρωζώνη παραμένει μια μεγάλη δύναμη, όσο κι αν έχουν μεταβληθεί οι σχεδιασμοί και οι στοχεύσεις της.\nΝαι λοιπόν, το αμέσως επόμενο διάστημα και μέχρι τα μέσα ή και τα τέλη του Δεκέμβρη αναμένουμε μια "στροφή" στο επικοινωνιακό - άρα και στα λοιπά - πεδίο, μια "μεταστροφή" επί το θετικότερον της ρητορικής τόσο των ημεδαπών όσο και των αλλοδαπών πολιτικών και άλλων παραγόντων. Ένα μικρό διάλειμμα πριν ξαναμπούμε στο γνωστό μελαγχολικό ρυθμό της επί μακρόν εγκατεστημένης κρίσης.\nΤο ενδιαφέρον θα είναι ότι αρκετοί θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ακόμη και ότι η κρίση - μετά και την "επιμήκυνση" - μπορεί και να αποτελεί ή θα αποτελέσει σύντομα παρελθόν. Επίσης, είναι σχεδόν βέβαιον ότι θα πείσουν και αρκετούς. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική και πολύ σύντομα θα επανακάμψει δριμύτερη...\nείναι το τρένο που έρχεται! Δεν θυμάμαι που το διάβασα, αλλά ταιριάζει γάντι με τις τελευταίες εξελίξεις καθώς και με την "επίσημη" ειδησεογραφία που θα κάνει την εμφάνισή της από αύριο, καθόσον το άρθρο γράφεται λίγες ώρες μετά τις ευρωπαϊκές αποφάσεις σχετικά με το Ιρλανδικό ζήτημα και την επιμήκυνση του ελληνικού δανείου.\nΓιατί; Ας δούμε λίγο την πραγματικότητα, γιατί αυτήν αποτιμούν οι αγορές κι όχι τις ωραιοποιημένες δηλώσεις και τις φιοράτες ανακοινώσεις των Βρυξελλών:\nΗ Ευρωζώνη ουσιαστικά αποδέχεται ότι το χρέος των Νοτίων - της Ιρλανδίας συμπεριλαμβανομένης βεβαίως αλλά ίσως και άλλων χωρών - δεν είναι διαχειρίσιμο σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. Αποδέχεται ότι το πρόβλημα είναι βαθύ και συστημικό. Οι μηχανισμοί στήριξης που απαιτούνται πρέπει να είναι μόνιμοι και εφοδιασμένοι με πολύ μεγαλύτερα κεφάλαια. Δεν αρκούν ούτε προσωρινές λύσεις ούτε δάνεια τριετούς διάρκειας - περίπτωση Ελλάδας - για τα "μάτια του κόσμου".\nΤα επιτόκια "διάσωσης" των κρατών που εισέρχονται στο μηχανισμό παραμένουν προεξωφλητικώς υψηλά, γεγονός που καταδεικνύει ότι δεν αναμένεται αποκλιμάκωσή τους σε ορατό χρονικό ορίζοντα.\nΗ "προετοιμασία" των αγορών να "αποδεχτούν" ζημίες από κρατικά χρεώγραφα ασφαλώς προδικάζει είτε ενδεχόμενη "αποτυχία" ή αδυναμία κάποιας χώρας να εφαρμόσει τα προγράμματα σταθερότητας είτε αδυναμία των Ευρωπαίων να καλύψουν κεφαλαιακά επιπλέον χώρες που θα χρειαστεί να κάνουν χρήση του μηχανισμού.\nΓια ακόμη μια φορά η Ευρωζώνη κινήθηκε ακολουθώντας τις αντιδράσεις των αγορών κι όχι "εκπλήσσοντάς" τες. Οι αγορές δεν εξεπλάγησαν ούτε με τα ποσά που ακούστηκαν για την Ιρλανδία, ούτε με το χρονοδιάγραμμα της όλης διαδικασίας ούτε με την ανακοίνωση νέων χρηματοοικονομικών εργαλείων.\nΗ Ευρώπη δεν κατόρθωσε να διαχωρίσει το "Ιρλανδικό πρόβλημα" από το "Ελληνικό". Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι "επιτρέπει" στις αγορές να κινηθούν με τη λογική "χώρες εντός" και "χώρες εκτός" μηχανισμού, οριοθετώντας de facto την Ευρωζώνη δύο ταχυτήτων.\nΌλο και περισσότερες χώρες - επί του παρόντος μόνο η Ελλάδα και η Ιρλανδία - θα βρίσκονται εκτός αγορών για μεγάλο χρονικό διάστημα, με μοναδική πηγή δανεισμού το μηχανισμό στήριξης. Κι αν για τα κράτη αυτό "λύνει" το πρόβλημα του δανεισμού, ταυτόχρονα πιέζει αφόρητα το τραπεζικό τους σύστημα, λόγω υποτίμησης του ομολογιακού τους χαρτοφυλακίου και αποστέρησής τους από το ρευστό της διατραπεζικής. Η τάση αυτή θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο με την εφαρμογή της ευρωπαϊκής πολιτικής των μακροχρόνιων υψηλότοκων δανείων στήριξης και την συμμετοχή ιδιωτών στο μηχανισμό. Πιο απλά, ποιος ιδιώτης επενδυτής θα αγοράσει ή θα διακρατήσει ομόλογα χωρών για τις οποίες γνωρίζει εκ των προτέρων ότι θα υποστεί ζημία;\nΗ ελπίδα αποκόμισης κερδών από την υποτιμητική κερδοσκοπία επί χωρών "υποψηφίων" για ένταξη στο μηχανισμό στήριξης είναι πολύ πιθανό να ενισχύσει την τάση κλιμάκωσης των spreads ώστε να καθιστά ακόμη πιο κερδοφόρα τη διαδικασία. Οι κλίμακα του ενδεχόμενου κέρδους διογκώνεται όσο θα διευρύνεται και το πλήθος ή το μέγεθος των "προς ένταξη" χωρών, άρα θα συγκεντρώνει ακόμη περισσότερα και συνεπώς ισχυρότερα τέτοια κεφάλαια διαθέσιμα για επιθετική υποτιμητική κερδοσκοπία.\nΗ φύση του μηχανισμού στήριξης αφήνει σοβαρά περιθώρια αμφισβήτησης της ισχύος και της διάρκειάς του. Έχουμε τη σύμπραξη ενός διεθνούς οργανισμού, του ΔΝΤ, το οποίο "προστρέχει" (με τις γνωστές μεθόδους...) να "βοηθήσει", άνευ διαβουλεύσεων και πολιτικών συζητήσεων, και ενός πολιτικού consortium της Ευρωζώνης, όπου μόνο ομοφωνία δεν υπάρχει ενώ η διαδικασία περιπλέκεται με την αναγκαστική προσφυγή σε επί μέρους κοινοβούλια κρατών-μελών και άλλες διαδικασίες πολιτικής φύσης. Η πολυπλοκότητα στη λήψη αποφάσεων αποτελεί για τις αγορές είτε αιτία απομάκρυνσης κεφαλαίων είτε "αδύναμο σημείο" που μπορεί να δεχτεί κερδοσκοπική επίθεση. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Φανταστείτε το υποθετικό σενάριο όπου έχουμε 3 ή 4 χώρες ενταγμένες στο μηχανισμό στήριξης, εκ των οποίων μια μεγάλη, και κάποια κοινοβούλια ή κάποιες χώρες αδυνατούν ή αντιδρούν στην παροχή της "δόσης" προς κάποια χώρα ακόμη κι αν αυτή έχει εκπληρώσει ή περίπου τους στόχους της. Το ΔΝΤ θα συνεχίσει να στηρίζει - "εκ καθήκοντος" που λένε - ενώ ο λοιπός μηχανισμός θα βρίσκεται "σε διαβούλευση".\nΔεν γίναμε σοφότεροι σχετικά με τις ευρωπαϊκές στοχεύσεις, ούτε σχετικά με την κατάσταση στην Ευρωζώνη, μετά και τις τελευταίες αποφάσεις.\nΟι χώρες με τα γνωστά ζητήματα, εξακολουθούν να προβληματίζουν τόσο ως προς την ικανότητά τους να ξαναβγούν στις αγορές - γιατί αυτό είναι το ζητούμενο - ενώ η Ευρωζώνη συνολικά εξακολουθεί να προβληματίζει σχετικά με την ικανότητά ή τη βούλησή της να εξακολουθεί να στηρίζει ένα ενιαίο νόμισμα. Αυτή τη στιγμή μπορεί κάποιος να "δανείζεται" χαμηλότοκα σε "ευρώ Γερμανίας" και να κερδίζει "δανείζοντας" σε "ευρώ Ισπανίας", κι όλο αυτό το μοντέλο κερδοσκοπίας θεωρητικά να μπορεί να λειτουργήσει μέσα στην Ευρωζώνη!\nΗ πολιτική διασποράς οικονομικού κινδύνου στο εσωτερικό της Ευρωζώνης δεν δείχνει ικανή να "περιορίσει" τα προβλήματα. Αντίθετα λειτουργεί προς την κατεύθυνση συσσώρευσης κινδύνου σε χώρες που "στοχοποιούνται" από τις αγορές, χωρίς να "αντισταθμίζει" το ρίσκο τους.\nΑποτιμώντας συνολικά το αποτέλεσμα, η αντίδραση των αγορών θα είναι μάλλον αρνητική και βεβαίως επιβαρυντική για τις χώρες που βρίσκονται στο "μάτι του κυκλώνα", μολονότι στον πραγματικό κόσμο εσωτερικό ενός κυκλώνα επικρατεί μάλλον ηρεμία ενώ το "πανηγύρι" γίνεται στην περιφέρεια!\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 12:20 π.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΣε έχει καταβάλλει η απαισιοδοξία, μου λένε στα μηνύματά τους αρκετοί αναγνώστες. Γι΄αυτό και τα βλέπεις όλα μαύρα. Αφορμή για τα επικριτικά μηνύματα το προηγούμενο άρθρο μας, σχετικά με τον πραγματικό σκοπό του Μνημονίου. Δηλαδή, να οδηγήσει την Ελλάδα - και συνακολούθως την Ιρλανδία εφόσον κι αυτή προσχώρησε στο Μηχανισμό Στήριξης - εκτός της ζώνης του ευρώ, με όσο το δυνατόν πιο ομαλό τρόπο για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ημεδαπό και αλλοδαπό.\nΟ καθένας μπορεί βεβαίως να επιλέγει τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύει την πραγματικότητα. Όμως υπάρχουν μερικές "σταθερές".\nΚυρίες και κύριοι, να σας γνωρίσω το δείκτη Μ3. Για όσους δεν τον γνωρίζουν βεβαίως. Τι μετράει αυτός ο δείκτης; Λοιπόν ο συγκεκριμένος δείκτης μετράει την "προσφορά χρήματος" (money supply) στην οικονομία. Αθροίζει την ποσότητα του νομίσματος που είναι σε κυκλοφορία - τα ευρώ δηλαδή για εμάς - αλλά και το χρήμα σε άλλες μορφές , "ζεστές" όμως, όπως είναι οι καταθέσεις ταμιευτηρίου, τα ρέπος κλπ. Με λίγα λόγια όλο το χρήμα που "κυκλοφορεί" στο χρηματοπιστωτικό μας σύστημα.\nΓια την Ελλάδα, το δείκτη Μ3 τον δημοσιεύει η Τράπεζα της Ελλάδος εδώ. Επίσημα πράματα δηλαδή. Αν κάνετε λοιπόν κλικ πάνω στο σύνδεσμο που ονομάζεται: " Ελληνική συμβολή στα νομισματικά μεγέθη της ζώνης του ευρώ" θα "κατεβάσετε ένα αρχείο σε excel, το οποίο έχει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία.\nΔεν θα ασχοληθούμε με τους άλλους δείκτες - μολονότι μπορεί κανείς να βγάλει πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα - αλλά θα επικεντρωθούμε στην πορεία του δείκτη Μ3. Του συνολικού δηλαδή κυκλοφορούντος χρήματος στην Ελλάδα. Του κυκλοφορούντος ευρώ δηλαδή.\nΑν εξαιρέσει κανείς το Δεκέμβριο του 2002 όπου ο δείκτης πέρασε για έναν μόλις μήνα σε ελαφρά αρνητικό έδαφος με τιμή -0,2 και αμέσως μετά επανήλθε σε θετικό, για πρώτη φορά περνάει σταθερά σε αρνητικό έδαφος με ολοένα αυξανόμενο ρυθμό από το Φεβρουάριο του 2010.\nΑπό το Φεβρουάριο του 2010 λοιπόν η ποσότητα του κυκλοφορούντος χρήματος στη χώρα μας μειώνεται όχι σταθερά αλλά με ολοένα και μεγαλύτερο ρυθμό. Το χρήμα, το ευρώ δηλαδή, έφευγε από τη χώρα το Σεπτέμβριο με ετήσιο ρυθμό μεταβολής -10,3%, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.\nΗ χώρα μας ως χώρα-μέλος της ευρωζώνης δεν μπορεί να "τυπώσει" νέο χρήμα. Επίσης, δεν μπορεί να δανειστεί από τις αγορές - λόγω υψηλού spread - ώστε να φέρει έστω και "δανεικό" χρήμα στο εσωτερικό. Τα μόνα διαθέσιμα ρευστά, κατά την έννοια του Μ3, όχι στο Κράτος αλλά στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας είναι εκείνα που "εισέρχονται" στο σύστημα από τους δανειστές μας - τα 110 δις ευρώ δηλαδή - τα οποία όμως ξαναφεύγουν ώστε να γίνουν είτε τοκοχρεωλύσια, είτε να "κλείνουν τρύπες" του δημοσίου (μισθούς, συντάξεις, οφειλές κλπ). Τελικά όμως και αυτό το ολίγο σχετικά χρήμα καταλήγει εκτός Ελλάδος αφού η εγχώρια παραγωγή είναι από ελάχιστη έως μηδενική και οι πρώτες ύλες εισάγονται. Διότι τι θα τον κάνει τον μισθό του υπάλληλος; Λεμόνια Αργεντινής!\nΠοιο είναι το τελικό συμπέρασμα; Η μείωση του κυκλοφορούντος χρήματος, χωρίς τη δυνατότητα να τροφοδοτηθεί η οικονομία με ρευστό από άλλη πηγή (εκτύπωση νέου, δανεισμό κλπ) αφήνει ένα "κενό". Ένα νομισματικό κενό το οποίο με κάποιο τρόπο πρέπει να "γεμίσει" διότι είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην ανταλλακτική οικονομία, πάρε ένα κιλό στάρι και δώσε μου δυο mp3 για το ipod (!). Βεβαίως η ιδανική πηγή εισαγωγής νέου ζεστού χρήματος στην οικονομία θα ήταν η εισροή αυτού μέσω νέων επενδύσεων. Αυτή θα ήταν μια απάντηση στο πρόβλημα, όμως επί του παρόντος όλοι - επίσημοι και ανεπίσημοι - προβλέπουν δραματική ύφεση στον ορατό ορίζοντα. Διαφωνούν απλώς για το "βάθος".\nΑν δεν συμβεί λοιπόν ένα "θαύμα", όλοι οι δείκτες συγκλίνουν ότι το ευρώ όπως το γνωρίζαμε ως νόμισμα είναι πολύ πιθανό να αποτελεί μια ανάμνηση...\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 3:59 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 3:43 π.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΒγαίνοντας για λίγο έξω από τον παρόντα χρόνο και επισκοπώντας την ιστορία μας - στο βαθμό που τη γνωρίζουμε τουλάχιστον - ως μια γραμμική εξέλιξη, θα διαπιστώσουμε ένα κοινό στοιχείο, με το οποίο δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Για τις ανάγκες του άρθρου, θα προσπαθήσουμε να το περιγράψουμε σχηματικά. Η Ελλάδα ανέκαθεν εκινείτο μεταξύ δύο πεδίων: του υλικού/οικονομικού και του πνευματικού/ιδεαλιστικού. Στο "υλικό πεδίο" μπορούμε να συμπεριλάβουμε την οικονομική ανάπτυξη, την υλική "ευημερία", την γεωγραφική επέκταση του έθνους και γενικά όλες τις "ορατές" και χειροπιαστές εθνικές "απολαβές" στο πέρασμα του χρόνου. Από την άλλη, στο "πνευματικό πεδίο" θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε το σύνολο της "πνευματικής περιουσίας".\nΤο μέγεθος της Ελλάδας συνετίθετο από ένα ιδεατό άθροισμα των επί μέρους μεγεθών μεταξύ των δύο αυτών πεδίων. Μπορεί σε ιστορικές περιόδους να υπήρχαν συνθήκες συρρίκνωσης στο πεδίο της "ύλης", αντίθετα όμως η Ελλάδα είχε να παρουσιάσει πλεόνασμα πνεύματος και δημιουργίας. Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα συνολικά, η Ελλάδα ανεξάρτητα της χρονικής συγκυρίας, είχε να επιδείξει στο άθροισμα των δύο αυτών - ενίοτε και αντιθετικά κινούμενων - μεγεθών, μια διαρκή πορεία ανόδου και ουδέποτε σμικρύνθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Ακόμη και σε περιόδους τυπικής "εξαφάνισής" της χώρας, όπως σε περιόδους κατοχής ας πούμε, τα πνευματικά μεγέθη υπεραντιστάθμιζαν την υλική απώλεια.\nΗ παρούσα περίοδος είναι μοναδική στην ελληνική Ιστορία. Το ζήτημα της οικονομικής κρίσης δεν είναι πρωτόγνωρη κατάσταση για την Ελλάδα. Ούτε βεβαίως και η πτώχευση και μάλιστα υπό πολύ δυσμενέστερες συνθήκες. Έχουμε δυσπραγήσει και στο παρελθόν πολλάκις. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό έγκειται στο γεγονός ότι δεν διαφαίνεται από πουθενά η παράλληλη παρουσία μας στον "άυλο" κόσμο των ιδεών. Στον πνευματικό κόσμο όπου κατά τεκμήριο η χώρα μας αποτελούσε "υπερδύναμη". Για πρώτη φορά στην Ιστορία, ερχόμαστε ως έθνος, αντιμέτωποι με ένα συνολικό έλλειμμα.\nΟι πνευματικές φωνές που ακούγονται είναι διαπιστωτικές του πολυδιάστατου ελλείμματος. Δεν παράγουν ιδέες τόσο "τρομακτικά" ισχυρές ώστε να σταθούν ηγετικά - μη σας τρομάζει η λέξη - σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι πνευματικές φωνές που ακούγονται απλώς ψιθυρίζουν ή ψελλίζουν κάποιες φορές ακόμη και αναμασήματα πομφολύγων της αλλοδαπής.\nΑπουσιάζει ο νεωτερισμός, η πρωτοπορία, η πνευματική μοναδικότητα. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που δανειζόμαστε κεφάλαια από τους ξένους ώστε να επιβιώσουμε υλικά, αντίστοιχα δανειζόμαστε και πνευματικά. Εισάγουμε ιδέες, ιδεολογίες και πνευματικά επιτεύγματα ή στην καλύτερη περίπτωση δανειζόμαστε "εσωτερικά" από το πλούσιο παρελθόν μας. Δεν παράγουμε κάτι καινούριο, κάτι μοναδικό ή συγκλονιστικά ελληνικό ως απάντηση στην κρίση.\nΑκούμε καθημερινά τι έχει να πει ο τάδε ή δείνα διεθνής γκουρού στην οικονομία, στη φιλοσοφία ή στην επιστήμη. Κι όταν δεν συμφωνούμε, αντικαθιστούμε το κενό με ένα άλλο πνευματικό δάνειο ή απλώς τοποθετούμε ένα "αντί-" μπροστά από εκείνο που δεν μας αρέσει και τελειώσαμε. Στείρα άρνηση, ένδειξη της ερημιάς στο πνεύμα και στις ιδέες. Υπάρχουν βεβαίως κι αυτοί που θα επικαλεστούν ιδέες και αντιλήψεις από την πνευματική κληρονομιά των προγόνων. Το τελικό συμπέρασμα όμως δεν είναι παρά η πνευματική αδράνεια.\nΔιαπιστωτικά λοιπόν κι εμείς - στο πνεύμα της εποχής - εκείνο που σημειώνουμε δεν είναι άλλο από την εθνική συρρίκνωση. Από τη συνολική ελληνική αναδίπλωση, ταυτόχρονα σε όλα τα πεδία.\nΣε όλους τους τόνους ακούγεται όλο και πιο δυνατά η Ελληνική Υποχώρηση. Το νέο ερώτημα είναι η ποιος, πως και πότε θα καλύψει το κενό. Γιατί η Φύση το κενό το απεχθάνεται...\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 12:48 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\n"Με την αρχή του χρόνου άρχιζε η θητεία των υπάτων, οι οποίοι σε σχετική πομπή στους δρόμους σκορπούσαν νομίσματα, που αρχικώς ήσαν χρυσά, αλλά αργότερα, επί Ιουστινιανού, περιορίστηκαν σε αργυρά. Μικρά νομίσματα συνέλεγαν όμως και τα παιδιά, που περιέρχονταν τα σπίτια συγγενών και φίλων για να ευχηθούν. Έτσι γεννήθηκαν τα «Κάλαντα», που φθάνουν μέχρι τις μέρες μας"\nΦαντάζεσαι λοιπόν τη Μέρκελ, το Γιούνκερ και τον Τρισέ ντυμένους με χρυσοποίκιλτα και πορφύρες να κατέβουν στην Αθήνα Χριστουγεννιάτικα και να σκορπούν τα ευρουλίνια της τρίτης δόσης στους δρόμους; Μεγαλείο! Και σημαδιακό. Γιατί;\nΟ Ιανουάριος πήρε την ονομασία του από τον Ιανό. Ένα Ρωμαϊκό θεό. Διπρόσωπος θεός, όπως θα ξέρεις. Σαν την Ευρώπη της Μέρκελ. Δεν ξέρει που να κοιτάξει. Γιατί ο Ιανός - όπως και η Γερμανία σήμερα - είχε στραμμένο ένα πρόσωπο προς την Ανατολή κι ένα προς τη Δύση. Ένα προς το Μέλλον κι ένα προς το Παρελθόν. Αναποφάσιστη. Όχι ο Ιανός. Η Μέρκελ. Και μαζί της κι η Ευρώπη.\n- Να τη δώσω ή να μη τη δώσω την επόμενη δόση; Αναρωτιέται η γερμανίδα!\nΟ Ιανός-Ιανουάριος λοιπόν, θεός των θυρών των πυλών και των ενάρξεων έπαιζε το ρόλο του Φύλακα των Εισόδων και των Εξόδων κι εκεί κρύβεται ίσως το θεμέλιο της πεποίθησης ότι ο συγκεκριμένος θεός αντιπροσώπευε τις ενάρξεις. Διαβαίνει κανείς μια πύλη, μια πόρτα ή μια γέφυρα, προκειμένου να βρεθεί σε ένα νέο τόπο, οριοθετημένο τεχνητά ή φυσικά.\nΤον Ιανουάριο λοιπόν θα ανοίξει για μας η πόρτα που θα μας οδηγήσει σε κάτι νέο, αφού για να μας χορηγήσουν το ρευστό μας ζητούν σκληρότερα μέτρα και να αλλάξουμε μυαλά κι ίσως κι άλλα που δεν ξέρουμε. Αλλά ταυτόχρονα η ανοικτή πόρτα του Ιανού-Ιανουαρίου, συμβολίζει και τον πόλεμο. Γιατί; Και πάλι η ελληνική Wikipedia μας ενημερώνει:\n"Οι ναοί του Ιανού στη Ρώμη ήταν πολυάριθμοι και ο σημαντικότερος ανάμεσά τους ήταν ο Ianus Geminus, ένα διαμπερές οικοδόμημα με δύο αντικριστές πύλες, εκ των οποίων η μία έβλεπε προς την Ανατολή και η άλλη στη Δύση. Βρισκόταν στο Forum Romanum μέσω του οποίου βάδιζε ο ρωμαϊκός στρατός για τη μάχη. Αυτός ο ιδιαίτερος ναός είχε μια συμβολική λειτουργία. Όταν τις πύλες του έκλειναν, αυτό σήμαινε ότι υπήρχε ειρήνη στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Όταν οι πύλες του άνοιγαν, όλοι γνώριζαν πως οι Ρωμαίοι ήταν σε πόλεμο."\nΑν ανοίξουν λοιπόν οι πύλες τον Ιανουάριο, η Ρώμη-Ευρώπη θα εισέλθει σε πολεμική περίοδο; Δεν ξέρω.\nΑντίθετα με την Αρχαία Ρώμη, στην Αρχαία Ελλάδα ο Ιανουάριος - ο μήνας της τρίτης δόσης από την Ευρώπη δηλαδή - ονομαζόταν Γαμηλιών. Ο μήνας ήταν αφιερωμένος στους γάμους του Δία με την Ήρα. Τέκνο όμως των δύο θεών ήταν και ο Άρης. Ο σκοτεινός θεός του πολέμου. Τι εγκυμονεί λοιπόν ο Ιανουάριος; Ας σημειώσουμε πριν προχωρήσουμε όμως το εξής αξιοπερίεργο: Στο Ρωμαϊκό Μηνολόγιο μόνο δύο θεοί, ο Ιανός με τον Ιανουάριο και ο Μάρτιος (Mars)-Άρης, έδωσαν τα ονόματά τους σε μήνες.\nΚατά κάποιο τρόπο ο Ιανός - Ιανουάριος - κοιτάζοντας στην Ανατολή και στη Δύση, στο Παρελθόν και στο Μέλλον, απεικονίζεται στο βιβλικό πρόσωπο του Μελχισεδέκ ο οποίος σύμφωνα με την Προς Εβραίους επιστολή, ήταν "απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μήτε αρχήν ημερών μήτε ζωής τέλος έχων". Κυριολεκτικά διαχρονικός όπως και ο Ιανός. Αλλά ο Αβραάμ - μετά από μάχη - έδωσε στο Μελχισεδέκ «το ένα δέκατο» από όλα τα λάφυρα των εχθρών του. (Γένεση 14:18-20). Μας θυμίζει βεβαίως το φόρο που επέβαλαν οι Οθωμανοί στους λαούς που κατακτούσαν. Τη γνωστή δεκάτη.\nΣτο κουβάρι λοιπόν της Ιστορίας, τον Ιανουάριο το μήνα του Ιανού-Μελχισεδέκ, το μήνα του γάμου Δία και Ήρας γονέων του φοβερού θεού Άρη, συμπλέκονται απαρχές πολεμικών δεινών και επαχθών φόρων;\nΠολέμου όμως ποιων εναντίον ποιων; Πρόκειται για τους λεγόμενους "Χομπσιανούς" πολέμους - από το συγγραφέα Thomas Hobbes - όπου ισχύει το "Bellum omnium contra omnes" (πόλεμος όλων εναντίον όλων);\nΑν εμβαθύνουμε στο θέμα, θα διαπιστώσουμε ότι η αντίστοιχη του Ιανού θεότητα στον Περσικό Ζωροαστρισμό είναι ο Μίθρας, ο οποίος αναφέρεται στα ιερά κείμενα αυτής της θρησκείας ως "ο υπερασπιστής και φύλακας της άσα —της αλήθειας και της τάξης— και ο άρχοντας του κόσμου". Το εντυπωσιακό είναι ότι και ο Μίθρας και ο Ιανός απεικονίζονται σε κάποια αγάλματα να κρατούν κλειδί και σκήπτρο, σύμβολα της εξουσίας τους επί των περασμάτων και του χρόνου. Μάλιστα, σύμφωνα με τον Αντουάν Μαϊλέ (Antoine Meillet), το όνομα του Μίθρα σημαίνει «συμβόλαιο, διαθήκη», εμείς θα το λέγαμε "Μνημόνιο"! Στην αγγλική έκδοση της Wikipedia, σε άρθρο σχετικό με τη Ρωμαϊκή λατρεία του θεού Ήλιου (Sol), μαθαίνουμε ότι o Μακρόβιος - Ρωμαίος συγγραφέας - στο έργο του "Σατουρνάλια" αναφέρει ότι ο θεός Ήλιος και ο Ιανός ταυτίζονται. Το εκπληκτικό είναι πως από την ελληνική έκδοση της Wikipedia στο σχετικό άρθρο για το Μιθραϊσμό, μαθαίνουμε ότι:" Η έκτη βαθμίδα μύησης, αυτή του Ηλιοδρόμου, σήμαινε εισχώρηση στα εσωτερικά Μυστήρια του Μίθρα και έναρξη της πορείας του μυούμενου προς την ταύτιση με το Μίθρα-Ήλιο"!\nΙανός-Μίθρας-Ήλιος λοιπόν και μην ξεχνάμε ότι το άρμα του θεού ήλιου ήταν τέθριππον - quadriga!- όπως και το γερμανικό βραβείο προς τον κ. Παπανδρέου.\nΟ Ήλιος φαίνεται να διαδραματίζει έναν καθοριστικό ρόλο αφού οι φίλοι μας Γερμανοί μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους αποφάσισαν να μας χορηγήσουν την τρίτη δόση του δανείου το μήνα του Ήλιου-Ιανού-Ιανουαρίου. Ποιο σύμβολο κρύβεται πίσω από αυτή την κίνηση;\nΟ Ήλιος παραδόξως διαδραματίζει κι ένα πολύ σημαντικό ρόλο στον τουρκικό εθνικισμό. Οι Τούρκοι εθνικιστές έχουν μια θεωρία, την "Güneş Dil Teorisi" , ή αλλιώς "ηλιοκεντρική γλωσσολογική θεωρία" ( Sun Language Theory). Εν ολίγοις λέει πως όλες οι γλώσσες ανάγονται σε μια αρχική γλώσσα η οποία με τη σειρά της προήλθε από τα φωνήματα που εκφώνησαν οι πρωτόγονοι βλέποντας τον Ήλιο και φυσικά - κατ' αυτούς - οι πρωτόγονοι αυτοί ήσαν Τούρκοι. Να σημειώσουμε ότι στα τουρκικά ο Ιανουάριος λέγεται ocak που μπορεί να σημαίνει και εστία ή τζάκι. Φυσιολογικό για Γενάρη, αλλά και ως σύμβολο της ηλιακής πυράς.\nΜε έναν παράξενο τρόπο, ο συμβολισμός της επιλογής του χρόνου για την τρίτη δόση μας διασταυρώνει με τον τουρκικό εθνικισμό, με κοινό σημείο αναφοράς τον Ήλιο. O Ήλιος σταματάει το άρμα του όμως για να απολαύσει το τραγούδι του μυθικού πουλιού Φοίνικα, ενώ ο Φοίνικας τιμούνταν στην αρχαία Ελλάδα και συνδεόταν με την λατρεία του Ήλιου. Στην Εβραϊκή παράδοση τον συναντάμε ως ‘Μίλχαμ’ και κατατάσσεται στα Χερουβείμ, φύλακας της επίγειας σφαίρας, όπως φύλακας είναι και ο Ιανός για τους Ρωμαίους. Και βέβαια, ο αετός (adler) στο Θυρεό της Γερμανικής Δημοκρατίας άνετα θα μπορούσε να εκληφθεί ως Φοίνικας.\nΑρχίζει λοιπόν και αποκρυσταλλώνεται ο εσωτερικός συμβολισμός, όπου Γερμανία, Τουρκία και Ελλάδα εισέρχονται σε ένα μυστηριώδες παιχνίδι του Ιανουαρίου.\nΑυτά λοιπόν για το θέμα της τρίτης δόσης και για να δανειστούμε ολίγη από τη γερμανική θυμοσοφία:"Ein Unglück kommt selten allein" που θα πει "Μια συμφορά σπάνια έρχεται μόνη."\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 3:02 π.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΖούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς. Μέσα σε λιγότερο από 30 χρόνια - κοντά μια γενιά δηλαδή - ζήσαμε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, με την πτώση του Τείχους και βιώνουμε το μετασχηματισμό του παγκόσμιου συστήματος ισχύος από το παλιό διπολικό (ΗΠΑ-Ρωσία) σε ένα Νέο Πολυπολικό Κόσμο, με ένα μικρό διάλειμμα που χαρακτηρίστηκε από την απόλυτη κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών.\nΗ πρόσφατη κρίση, απλώς επισφράγισε την άνοδο νέων περιφερειακών δυνάμεων, της Κίνας, της Βραζιλίας, της Ινδίας και άλλων που καλούνται να παίξουν το ρόλο τους στην παγκόσμια σκακιέρα. Το γνωστό BRIC δηλαδή (Brazil-Russia-India-China) συγκροτεί το νέο σύστημα ισχύος και ήδη ακόμη και στη χώρα μας γινόμαστε μάρτυρες αυτής της ανακατάταξης. Αν μας έλεγε κάποιος τη δεκαετία του '60 ότι η Κίνα θα είχε εμπορική και οικονομική παρουσία στην Ελλάδα, απλώς θα γελούσαμε και στη συνέχεια θα κλείναμε κι αυτόν τον κάποιον ή στη φυλακή - ως μίασμα(!) κομμουνιστικό - ή σε φρενοκομείο.\nΑντίστοιχα μεγαλώνει και ο αριθμός μπροστά από τις διάφορες ομάδες G (Grate). Από τους G7 πήγαμε στους G8 - αφού προσθέσαμε και τους Ρώσους - και τώρα παίζουν οι G20.\nΟι σημαντικές αυτές μεταβολές δεν θα μπορούσαν να αφήσουν ανέγγιχτη ούτε τη δική μας χώρα, ούτε και τις άλλες περιφερειακές χώρες και κυρίως τις μικρές σε μέγεθος οικονομικό και άρα πολιτικό και γεωπολιτικό.\nΜετά το Β'ΠΠ η επικυριαρχία των ΗΠΑ στην περιοχή - ή της Ρωσίας αντίστοιχα στο λεγόμενο Ανατολικό Μπλοκ - επέβαλλε, δια της ισχύος, αφενός την "PAX AMERICANA" για τις χώρες που τελούσαν υπό το άρμα της και αφετέρου ενίσχυε την οικονομική σταθερότητα υπό την έννοια ότι οι επιμέρους οικονομίες λάμβαναν την - όχι χωρίς ανταλλάγματα βεβαίως - αμερικανική ενίσχυση. Οι παλαιότεροι θα θυμούνται στην επικαιρότητα της εποχής την περίφημη αναλογία σε βοήθεια "7 προς 10" σε σχέση με την Τουρκία, η οποία αποτελούσε και πάγιο θέμα στην εκάστοτε ατζέντα των συνομιλιών μεταξύ της Ελλάδος και των υπερατλαντικών συμμάχων.\nΌταν οι ΗΠΑ στη δεκαετία του '90 στράφηκαν στην Ανατολή (Ιράκ και Αφγανιστάν) , εφόσον τα πράγματα στην Ευρώπη είχαν ξεκαθαρίσει, και μετά τη Ρωσική αναδίπλωση λόγω των γνωστών οικονομικών και άλλων δυσκολιών που αντιμετώπισε, βρεθήκαμε εμείς αλλά και άλλες μικρές χώρες, αντιμέτωποι με δύο σημαντικά προβλήματα:\nΗ "PAX AMERICANA" έχασε τον "εγγυητή" της, με αποτέλεσμα να αναδυθούν τα περιφερειακά προβλήματα των μικρών χωρών, τα οποία μέχρι τότε "κρυβόντουσαν" κάτω από το χαλί στο όνομα του "Μεγάλου Εχθρού", της Ρωσίας.\nΗ "ασφαλής" Ευρώπη, κατόρθωσε να συγκροτήσει δικούς της θεσμούς μέχρι και την κορωνίδα του κοινού νομίσματος, ενώ οι παραδοσιακές κεντρικές δυνάμεις - Γαλλία και Γερμανία - ξαναπήραν τη θέση τους στην Ευρωπαϊκή ηγεσία, με τη διαφορά ότι αυτές οι δυνάμεις πλέον δεν ενδιαφέρονται για τις ατζέντες των μικρότερων χωρών. Ποιος ασχολείται με τη σταθερότητα στη μικρή Ελλάδα, στην Ιρλανδία ή στην Πορτογαλία. Γεωπολιτικά δεν ενδιαφέρουν πλέον και το μόνο που ενδιαφέρει είναι να κατορθώνουν να πληρώνουν τα χρέη τους.\nΕλλείψει λοιπόν επικυρίαρχου, οι μικρές χώρες αδυνατούν να "πουλήσουν" γεωπολιτική ισχύ λόγω της θέσης τους ή των συμμαχιών τους, προκειμένου να την "ανταλλάξουν" με οικονομική βοήθεια. Βεβαίως, αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζουν και οι μικρές χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ: η Ουγγαρία, η Ρουμανία κλπ.\nΑξίζει να παρατηρήσουμε ότι όλες οι μικρές χώρες - σε διαφορετικό βαθμό η κάθε μια - δεν είχαν ούτε την υποδομή ούτε τη δυνατότητα να προσαρμόσουν τον παραγωγικό και κοινωνικό τους ιστό στα νέα δεδομένα. Οι μικρές χώρες δεν έχουν πλέον τον έναν "μεγάλο" συνομιλητή και ταυτόχρονα ισχυρό σύμμαχο στον οποίο θα μπορούσαν να απευθυνθούν όταν έφταναν στα "κόκκινα" οι οικονομίες τους. Αναγκάζονται πλέον να προστρέχουν - κι αυτό σαφές δείγμα της πολυπολικής κατάστασης που διαμορφώνεται - σε πλήθος συνομιλητές (από τους Κινέζους και τους Ρώσους μέχρι το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, και Ευρωπαίους ηγέτες και παράγοντες), προκειμένου να αποσπάσουν στήριξη, οικονομική βοήθεια ή επενδύσεις.\nΤο συμπέρασμα; Μάλλον ζοφερό.\nΟι μικρές χώρες θα συνεχίσουν να πιέζονται αφόρητα και η οικονομική δυσπραγία τους δεν είναι παρά ο προθάλαμος της νέας κατάστασης. Η πολυπολικότητα είναι συστημική, θα συνεχιστεί έντονα με την εμφάνιση ολοένα και πιο ισχυρών αναπτυσσόμενων οικονομιών που θα έχουν λόγο στη διεθνή πραγματικότητα. Σε λίγο, εκτός από τους BRICS, θα ακούσουμε και για τους CIVETS (Colombia, Indonesia, Vietnam, Egypt, Turkey και South Africa) και ακόμη περισσότερο για τους ΝΕΧΤ-11 (Bangladesh, Egypt, Indonesia, Iran, Mexico, Nigeria, Pakistan, the Philippines, South Korea, Turkey, και Vietnam). Η εντεινόμενη πολυπολικότητα θα εντείνει και τα φαινόμενα που σήμερα βιώνουμε αλλά θα συμπληρωθεί το τοπίο όταν όλες αυτές οι αναπτυσσόμενες μεσαίες χώρες θα αναζητήσουν το χώρο που τους αναλογεί εκτός της οικονομίας και στο γεωπολιτικό πεδίο. Η Ευρώπη φτιάχνει καταφύγια για τα PIGS ανάλογα με εκείνα που έφτιαχναν τα γουρουνάκια στο γνωστό παραμύθι. Με το πρώτο φύσημα θα πέσουν.\nΚάθε χώρα σε κρίση έχει τις δικές της παθογένειες και η Ελλάδα βεβαίως πολλές και σημαντικές. Τα κοινά σημεία όμως ή πιο σωστά τα εφαλτήρια της κρίσης για το σύνολο των μικρών χωρών είναι πολύ καλά κρυμμένα και εδράζονται στους τριγμούς από τις ανακατατάξεις προς μια νέα ισορροπία ισχύος.\nΠοιος έφτιαξε την Ελλάδα που ζούμε;\nΑν παρατηρήσουμε με τη δέουσα ψυχραιμία όλους όσους διαχειρίζονται συνολικά την ελληνική κρίση, είτε από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας είτε από τον κόσμο των συνδικαλιστών είτε από τα ΜΜΕ ακόμη και από την πλευρά των απλών πολιτών- στο βαθμό που τους αναλογεί - το κοινό χαρακτηριστικό τους, το ουσιώδες σημείο τομής δεν είναι άλλο από το "ανήκειν" σε μια γενιά αντιλήψεων και πρακτικών παρωχημένων και όπως αποδεικνύεται καταστρεπτικών.\nΗ γενιά των "διαχειριστών" φρόντισε αργά και συστηματικά - ενίοτε και με κάλυμμα την εκάστοτε κυριαρχούσα ιδεολογία - να υψώσει τείχη και περιορισμούς, ώστε να καταλήγουν σε αυτήν και να λειτουργούν υπέρ αυτής τόσο οι διαθέσιμοι πόροι του παρόντος όσο και του μέλλοντος, δανειζόμενη αδηφάγα από τις μελλοντικές γενιές.\nΤα προνόμια, οι συντάξεις, οι οικονομικοί και επαγγελματικοί ασφυκτικοί περιορισμοί είναι "εφευρήματα" αυτής της γενιάς, η οποία ακόμη και σήμερα ανθίσταται στην αλλαγή και προσπαθεί να "μεταθέσει" κι άλλα βάρη στο μέλλον. "Επιμήκυνση του χρέους" φωνάζουν, δηλαδή προσθέστε κι άλλα βάρη στις επόμενες γενιές κι αφήστε μας να απολαύσουμε τα κεκτημένα μας.\n"Μην ανοίγετε τα κλειστά επαγγέλματα" κραυγάζουν, ώστε να καταστεί ακόμη πιο δύσκολη η ένταξη νέων επαγγελματιών - και αναγκαστικά φρέσκων ιδεών - αφαιρώντας τους μερίδιο αγοράς σε έναν νέο ανταγωνισμό.\nΣε όποιο τομέα της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής κι αν κοιτάξει κανείς θα διακρίνει μια ομάδα μικρή ή μεγάλη περισπούδαστων "γηραιών" που βαθυστόχαστα θα αποφαίνονται για το πόσο χρήσιμα είναι - καμιά φορά ακόμη και ταυτίζοντας τα μικροσυμφέροντά τους με την ιδέα της πατρίδας - τα προνόμια που "κατακτήθηκαν με αγώνες". Διαβάζω ότι ένα νέο κίνημα "ανεξάρτητων πολιτών" θα ανακοινώσει ο Μίκης Θεοδωράκης! Καινούρια κόμματα δημιουργούνται από την κ. Μπακογιάννη και τον κ. Κουβέλη! Το πολιτικό ψυχορράγημα μιας γενιάς που απέρχεται.\nΈνα πανίσχυρο "κύμα" νέων αντιλήψεων, νέων πολιτικών θέσεων, νέας οικονομίας και νέων τεχνολογιών έρχεται να "χτυπήσει" την Ελλάδα που "αντιστέκεται" προτιμώντας τη χρεωκοπία από την αλλαγή.\nΑφήστε τη Διαχείριση της Κρίσης στη Γενιά που Έρχεται!\nΗ μοναδική ελπίδα να διαφύγει η Ελλάδα μια μακροχρόνια κατάσταση κρίσης - ένα θανατηφόρο σπιράλ- δεν είναι ούτε τα ευχολόγια ούτε οι ψυμιθιασμένοι πολιτικοί φορείς γηρασμένων ιδεών. Είναι η παραίτηση της προηγούμενης γενιάς και η δυναμική ανάληψη των ευθυνών από την επόμενη. Η "αποστρατεία" όσων επιμένουν να συντηρούν μια αντιπαραγωγική οικονομία δάνειων μπαλωμάτων, προορισμένων να στηρίζουν τα "οφειλόμενα".\nΑφήστε τη νέα γενιά - όλους τους ανθρώπους κάτω των 30 δηλαδή - να πλημμυρίσουν με τις νέες τεχνολογίες, τις νέες αντιλήψεις και τις νέες ικανότητές τους όλο τον παραγωγικό ιστό.\nΑφήστε τους να ανοίξουν τις ηλεκτρονικές τους επιχειρήσεις τους, να συλλέξουν τους φόρους να διοικήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία, να μανατζάρουν τις ΔΕΚΟ. Βγάλτε από τις δομές όλους όσους μιλούν για "μονιμότητα", "κεκτημένα", "συμβάσεις", "συντάξεις", "επιδόματα", "κατώτατο μισθό" κι όλο το λεξιλόγιο της προηγούμενης γενιάς.\nΕυχή ή Πράξη;\nΌλα τα παραπάνω μπορεί να ακούγονται θεωρητικά. Μπορούν όμως να γίνουν πράξη αύριο και να απομακρυνθεί ο πέλεκυς του χρέους, της επιτήρησης και του Μνημονίου μεθαύριο. Πως; Εμείς προτείνουμε δέκα μέτρα άμεσης εφαρμογής και μηδενικού οικονομικού κόστους, με μεγάλο όμως κόστος για τη "γενιά που φεύγει". Οπότε και θα αντισταθεί σθεναρά σε όποια προσπάθεια υιοθέτησής τους.\nΠλήρη ελευθερία οικονομικής δραστηριότητας για όλους όσους είναι από 15 έως 30 ετών. Συγκεκριμένα, οι νέοι θα πρέπει να μπορούν να ανοίγουν και να κλείνουν ατομικές επιχειρήσεις - όποιες επιχειρήσεις επιθυμούν και τους επιτρέπουν τα ακαδημαϊκά, επαγγελματικά ή σωματικά προσόντα τους, χωρίς περιορισμούς: φαρμακεία, συμβολαιογραφεία, φορτηγά, ταξί, ΚΤΕΛ, ψαρόβαρκες τα πάντα - μέσα σε 24 ώρες με μια υπογραφή. Επίσης, όταν λέμε πλήρη οικονομική ελευθερία εννοούμε πλήρη. Οι κάτω των 30 θα πρέπει να μπορούν να εργάζονται όπως οι ίδιοι επιθυμούν. Θέλουν να είναι ελεύθεροι επαγγελματίες το πρωί και σερβιτόροι το βράδυ; Θέλουν να εργάζονται part-time ως ασφαλιστές και ταυτόχρονα να ασκούν το επάγγελμα του κτηνίατρου; Ναι, οι κάτω των 30 θα πρέπει να μπορούν.\nΠλήρης εφοριακή και ασφαλιστική ασυλία για όσους κάτω των 30 ανοίγουν ηλεκτρονική επιχείρηση, χωρίς φυσική υπόσταση κι εγκαταστάσεις. Θέλει ο 15χρονος να φτιάξει προγραμματάκια για το iPhone και να τα πουλάει στο διαδίκτυο; Να μπορεί να το κάνει. Χωρίς ταμεία, βιβλία και εφορίες. Θέλει ο φοιτητής να πουλήσει μαρμελάδες στη Ζανζιβάρη για να βγάζει τα έξοδά του; Κι αυτός να μπορεί να το κάνει. Θέλει όμως και η άνεργη να φτιάχνει κουλουράκια και να τα πουλάει στο ηλεκτρονικό της κατάστημα; Ναι. Είναι ανόητο στην εποχή του web να περιορίζεις τη διαδικτυακή οικονομική ελευθερία με τους ίδιους όρους που περιορίζεις τη φυσική οικονομία. Αν η επιχείρηση πάει καλά και τη συνεχίζει ο νέος μετά τα 30 του, τότε μάλιστα να πας και να τον φορολογήσεις. Αλλιώς τι θα φορολογούσες; τους καφέδες που θα έπινε ως άνεργος;\nΘέσπιση συντελεστή βαρύτητας άνω του 50% και αντιστρόφως ανάλογα της ηλικίας για τους κάτω των 30 επιχειρηματίες, για προτίμηση εταιρειών νέων επιχειρηματιών που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς προμηθειών ή παροχής υπηρεσιών του Δημοσίου. Αν το σκεφτείτε βαθύτερα, θα μας απαλλάξει από πολλά "τρωκτικά".\nΠλήρης φορολογική και ασφαλιστική απαλλαγή για εταιρείες επιχειρηματιών που παρουσιάζουν και συγκροτούνται γύρω από την ανάπτυξη επιχειρηματικών καινοτομιών. Η επέκταση του χρόνου της απαλλαγής θα επιτυγχάνεται μόνο με επιπλέον καινοτομίες.\nΚάθε επιχείρηση που απαρτίζεται στο 100% από ανθρώπους κάτω των 30 και ασκεί συναφές αντικείμενο, θα μπορεί να ανταγωνίζεται ελεύθερα και χωρίς άλλες διαδικασίες διαγωνισμούς κλπ, επί ίσοις όροις τις αντίστοιχες υπηρεσίες του Δημοσίου, πλην των τομέων της Άμυνας, της Ασφάλειας και της Δικαιοσύνης. Για παράδειγμα, μια επιχειρηματική ομάδα 50 νέων θα μπορούν να συγκροτούν ένα ιδιωτικό ΚΕΠ, όπου - με ακριβώς τις ίδιες εγγυήσεις - θα διεκπεραιώνονται οι υποθέσεις των πολιτών, κάτι ανάλογο με τα ιδιωτικά ΚΤΕΟ, έναντι αντιτίμου. Αντίστοιχες εταιρείες - επαναλαμβάνω μόνο από νέους ανθρώπους - θα μπορούν να επιχειρούν στους τομείς των μεταφορών, της Παιδείας, της ανακύκλωσης και αλλού. Ευχαρίστως θα έδινα 50 ευρώ να αδειάσει επιτέλους ο κάδος της ανακύκλωσης μπροστά από το σπίτι που μένω, αντί να περιμένω το Δήμο πότε θα ξεμπλέξει με τα εκλογικά του συμπλέγματα. Το σκεπτικό είναι οι νέοι να είναι σε θέση να "αποσπούν" κομμάτια του αντιπαραγωγικού Δημοσίου και να το μετατρέπουν σε επιχειρηματικότητα, πριν προλάβει ο χρόνος να τους μετατρέψει κι αυτούς σε "συνταξιούχους υπάλληλους".\nΣε απομονωμένες περιοχές της χώρας δημιουργία "πάρκων ελεύθερης επιχειρηματικότητας", όπου θα μπορούν νέοι κάτω των 30 να λειτουργούν μεταποιητικές ή γενικά "ελαφρές" επιχειρήσεις και θα μπορούν να εργάζονται ελεύθερα, χωρίς συμβάσεις και περιορισμούς, όσοι πολίτες - ημεδαποί και αλλοδαποί - επιθυμούν και για όσο χρόνο επιθυμούν, χωρίς άλλες διατυπώσεις. Απαράβατος όρος για τη λειτουργία των πάρκων ελεύθερης επιχειρηματικότητας η χρήση μόνο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και βεβαίως η τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων. Τα θέματα της ασφάλισής τους θα μπορούσαν να λυθούν με την προαγορά ειδικών κουπονιών, ενώ ο μοναδικός φόρος θα ήταν ο ΦΠΑ από την πώληση των προϊόντων. Για παράδειγμα, αν κάποιος νέος θέλει να συστήσει επιχείρηση με έργα λαϊκής τέχνης, αντί να τα εισάγουμε από την Κίνα όπως σήμερα: Πηγαίνει στο "πάρκο" που θα βρίσκεται ας πούμε σε ένα χωριό της Σαμοθράκης. "Στήνει" την επιχείρηση, όπου εργάζονται το καλοκαίρι φοιτητές ή το χειμώνα εποχικά απασχολούμενοι ή περαστικοί αλλοδαποί κλπ. Οι δυνατότητες είναι ατελείωτες. Στη μουσική παραγωγή, στην τέχνη, στην πληροφορική και αλλού.\nΣυμπερίληψη στα εκπαιδευτικά προγράμματα της Β'βάθμιας και Γ' βάθμιας εκπαίδευσης ειδικού αριθμού ωρών παροχής και εργασίας στον εθελοντισμό και σε κοινωφελή έργα. Ναι, λοιπόν όπως σε όλες τις σοβαρές χώρες δεν μπορείς να είσαι πτυχιούχος ή επιστήμονας αν δεν έχεις αποδείξει ότι είσαι χρήσιμος για την κοινωνία. Δεν θα μπορείς να παίρνεις το πτυχίο σου αν δεν έχεις εργαστεί ένα ελάχιστο αριθμό ωρών στον εθελοντισμό. Αν δεν έχεις συμμετάσχει σε προγράμματα βοήθειας σε γέροντες στη γειτονιά σου, αν δεν έχεις μαγειρέψει για τους άστεγους και τους άπορους, αν δεν έχεις οργανώσει με μεράκι και αγάπη μια γιορτή για τα πιτσιρίκια, αν δεν έχεις συμμετάσχει σε αναδάσωση. Με έναν ελάχιστο αριθμό ωρών εθελοντισμού για να "περάσεις" το μάθημα και βεβαίως έναν καλύτερο βαθμό πτυχίου συνολικά αν έχεις διακριθεί και σ' αυτόν τον τομέα. Τέτοια προγράμματα έχουν τεράστιο πολλαπλό όφελος και βεβαίως και οικονομικό, αφού εξοικονομούν τεράστιους πόρους για τους Δήμους. Για παράδειγμα, φοιτητές ΤΕΦΑΑ μπορούν να παρέχουν εθελοντική εργασία προπονώντας παιδιά τα Σαββατοκύριακα στα σχολειά ή μαθητές που καθαρίζουν εθελοντικά τις ακτές ή τα πάρκα, απελευθερώνουν κονδύλια και θέσεις εργασίας από το δημόσιο. Ακούγεται αθώο, αλλά δεν είναι. Μόνο με αυτή τη μέθοδο μπορούν να ξεπεραστούν τα φαινόμενα "αργόμισθων" ή "κομματικών" ή "προσωπικών" τοποθετήσεων υπαλλήλων σε Δήμους.\nΚαθιέρωση του "Σαββατοκύριακου των νέων" όπου τα Σαββατοκύριακα ή τις μη εργάσιμες ημέρες εταιρείες - όπως Τράπεζες, Καταστήματα ή άλλες κατάλληλες επιχειρήσεις ακόμη και δημόσιες υπηρεσίες (όχι βεβαίως στην παρούσα φάση για το δημόσιο) - θα μπορούν να είναι ανοικτά, με υπαλλήλους τους μαθητευόμενους νέους που διαθέτουν την κατάλληλη θεωρητική εκπαίδευση, και είναι κάτω των 30, χωρίς άλλη διατύπωση ή υποχρέωση ούτε από μέρους των εργοδοτών ούτε από μέρους των εργαζομένων/μαθητευομένων. Για το διήμερο αργίας, ο νέος θα αμείβεται με ένα ποσό, θα μαθητεύει στην αγορά εργασίας και ταυτόχρονα θα μπορεί να συμπληρώνει το εισόδημά του, η εταιρία δεν θα επιβαρύνει τους υπαλλήλους της και ταυτόχρονα θα διευρύνει τον κύκλο εργασιών της αλλά και θα διευκολύνονται οι εργαζόμενοι καταναλωτές ή πολίτες. Βεβαίως το κράτος θα εισπράττει περισσότερο φόρο από την αύξηση του κύκλου εργασιών. Εκείνοι που αισθάνονται ότι χρειάζονται καλύτερη εξυπηρέτηση θα μπορούν να επιλέγουν κάποια εργάσιμη ημέρα και ώρα όπως ακριβώς κάνουν και σήμερα.\nΚαθιέρωση του "νεανικού φόρου" στις μεγάλες κερδοφόρες επιχειρήσεις. Όχι, δεν πρόκειται για καινούριο φόρο, μην τρομάζετε, στη ουσία είναι μια "έξυπνη" φοροαπαλλαγή. Απλά κάθε εταιρεία, σταθμίζοντας ανάλογα και σύμφωνα με τις ανάγκες της, θα μπορεί να απαλλάσσεται από ένα ποσοστό της φορολογίας της αν δανειοδοτεί - μέχρι ενός ορισμένου μικρού σχετικά ποσού - έναν νέο επιχειρηματία κάτω των 30. Παράδειγμα; Αντί η εταιρεία να πληρώσει φόρο ας πούμε 100.000 ευρώ, θα μπορεί να πληρώνει 90.000, αν τα 5.000 τα χορηγεί ως δάνειο - με ευνοϊκούς όρους εννοείται - σε έναν νέο επιχειρηματία, πάντοτε κάτω των 30 ετών. Τα οφέλη είναι τεράστια. Το κράτος δε χάνει πολλά από φόρους. Επενδύει χωρίς κόστος σε μια νέα επιχείρηση στηρίζοντας θέσεις εργασίας και δεν αναγκάζει την μεγάλη εταιρεία να προσλάβει. Από το νέο κύκλο παραγωγής θα προκύψουν νέα έσοδα για το Κράτος. Αν πολλαπλασιάσετε τα μεγέθη, θα διαπιστώσετε ότι η κυκλοφορία του κεφαλαίου θα αυξηθεί κατακόρυφα, χωρίς να φτιάξουμε ούτε ένα νέο ταμείο, ούτε να εμπλακούν Τράπεζες κλπ, ενώ από τη σχέση νέων επιχειρηματιών και επιχειρήσεων μόνο επιπρόσθετα οφέλη θα έχουμε. Και βεβαίως κανένα κράτος δεν μπορεί να κρίνει καλύτερα από το μάνατζερ μιας μεγάλης επιχείρησης αν τα λεφτά του "θα πιάσουν τόπο".\nΕφαρμογή στο Δημόσιο νέων μεθόδων marketing, που οι υπάλληλοι και οι μηχανισμοί του ουδέποτε πρόκειται να αναλάβουν ή να εφαρμόσουν με επιτυχία. Δεν αναφερόμαστε σε εταιρείες, αλλά σε νέους ανθρώπους με όρεξη για δουλειά. Παράδειγμα; Η ανάθεση σε νέους ασφαλιστές - έναντι προμήθειας και όχι σταθερού μισθού ή αμοιβής ή "μονιμότητας" κι άλλων φαιδρών - της είσπραξης των οφειλομένων ασφαλίστρων και της προώθησης των "προϊόντων" των ασφαλιστικών ταμείων. Η τριβή με τον ανταγωνισμό και την αγορά θα ωφελήσει όλα τα μέρη. Άλλο παράδειγμα; Η χρήση μεθόδων door-to-door για την διεκπεραίωση υποθέσεων των πολιτών με τις δημόσιες υπηρεσίες, έναντι αμοιβής που θα καταβάλλει ο πολίτης εφόσον επιθυμεί να μην περιμένει σε ουρές ή να κάνει άσκοπες μετακινήσεις, ή να χάνει μεροκάματα. Θες να πληρώσεις την εφορία σου από το σπίτι ή από τη δουλειά σου; Σου στέλνει το νεαρό-courier, που είπαμε δουλεύει με ποσοστά, η εφορία και με μικρή προμήθεια από το φόρο η δουλειά τέλειωσε. Δεν είναι καλύτερα να εισπράξει ο έφορος 90 τώρα από...το τίποτα και μετά από 10 περαιώσεις; Νομίζω ναι. Θες να γράψεις το παιδί στο σχολείο; Έρχεται στο σπίτι το ένας καλοντυμένος νεαρός ή νεαρά, εγκεκριμένος από το σχολειό αλλά όχι υπάλληλος, απλά "τσεκαρισμένος" από το δημόσιο, παίρνει τα χαρτιά σου, σου επιστρέφει τη βεβαίωση εγγραφής, του δίνεις και 5 ή 10 ευρώ και τέρμα. Αλλιώς χάσε ένα μεροκάματο εσύ και τρέχα να μαζεύεις πιστοποιητικά. Και μη μου πει κανείς ότι θα επιλέξουν τους "δικούς τους". Απλούστατα η κάθε δημόσια υπηρεσία - αν δεν υπάρχει σοβαρό κώλυμα λόγω ποινικής καταδίκης ας πούμε - θα τους "εγκρίνει" όλους, αφού δεν πρόκειται περί πρόσληψης αλλά ελεύθερης εργασίας και ο ανταγωνισμός σε τιμές και ποιότητα εξυπηρέτησης θα αναδείξει τους καλύτερους. Τόσο απλά. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος και η εγκαθίδρυση μορφών του ελεύθερου ανταγωνισμού στο Δημόσιο είναι ένας καλός "μοχλός" για να το "ξεκουνήσει" από την αδράνειά του.\nΚαι Λοιπόν Ποιο Είναι το Σύνθημα;\nΌλα τα μέτρα που λήφθησαν μέχρι τώρα αλλά και αυτά που θα ληφθούν στο μέλλον βασίζονται στη λογική του "καταναγκασμού". "Πληρώστε", "Δουλέψτε", "Ζήστε με λιγότερα". Άλλα βασίζονται ή δεσμεύονται από τη λογική του κομματισμού. "Ορίστε Επιτροπές", "Συγκροτήστε Οργανισμούς" "Κόψτε από τους άλλους κι όχι από τους δικούς μας".\nΜόνο μέτρα που βασίζονται στην ελεύθερη οικονομία - στην πραγματικά ελεύθερη οικονομία - μπορούν να απαλλάξουν την Ελλάδα από το φάσμα της χρεωκοπίας. Και μόνο οι νέοι - εφόσον δεν τους κρατάμε κι όσους δεν μπλέξαμε ακόμα σφιγμένους στα κομματικά δεσμά και σε χρωματιστές παρωπίδες - έχουν τη δύναμη να "τραβήξουν το κάρο". Αν τους υποσχεθούμε και πάλι νέες θυσίες για ένα μέλλον "στο Δημόσιο" και πομφόλυγες δι' υπονοουμένων για "ανθρώπινες συνταξεις" κι άλλα ουτοπικά όχι μόνο θα έχουμε κλέψει κι άλλα από το μέλλον τους αλλά θα τους έχουμε ξεγελάσει κιόλας. Απλά θα τους έχουμε "εκμεταλλευτεί" ώστε να παπαγαλίζουν κι αυτοί άκριτα με τη σειρά τους τα κομματικά τσιατάτα, τα ρήματα της εξάρτησης και της υποταγής:"διορίστε μας", "επιδοτήστε μας", "συνταξιοδοτήστε μας".\nΕπιτέλους, το σύνθημα ας γίνει: Αναδομήστε την Ελλάδα, Όχι το Χρέος.\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 6:24 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΟ αστερίσκος της αμφισβήτησης και των "greek statistics" αίρεται και οι αριθμοί αποδεικνύονται αμείλικτοι πια, όπως και η πραγματικότητα. Τα ερωτηματικά στρέφονται πλέον προς την ελληνική κοινωνία, αν είναι σε θέση να υπερβεί ιδεοληψίες και τεχνητές πραγματικότητες και να αντιμετωπίσει το σκληρό πυρήνα των αναγκαίων μεταβολών και προσαρμογών.\nΣτην Ελλάδα λοιπόν ο αστερίσκος αφού το επόμενο διάστημα θα κληθεί να αποδείξει ότι μπορεί. Όχι με την κλασσική μέθοδο της ελληνικής παγαποντιάς - "πόσα θέλεις να τα βρούμε ρε φίλε" - αλλά ενώπιος ενωπίω με τη Δαμόκλειο Σπάθη των αγορών. Στην ελληνική κοινωνία περνάει η αμφισβήτηση, αν είναι σε θέση να υπερβεί πρακτικές και αντιλήψεις δεκαετιών.\nΤα σημάδια στο κοινωνικό τοπίο δεν είναι καλά. Μπορεί να αποφύγαμε μέχρι τώρα σημαντικές κοινωνικές εντάσεις, όμως αυτό δεν οφείλεται στην κοινωνική συναίνεση και κατανόηση της κατάστασης αλλά μάλλον στην πολυδιάσπαση της ελληνικής κοινωνίας σε ομάδες συμφερόντων, στην αναζήτηση "ενόχων" και στην Κυβέρνηση που έκλεινε το μάτι προς όσους "αδικούσε" με εμφανές το υπονοούμενο:"θα τα ξαναβρούμε".\nΤο περιβάλλον στο οποίο θα κληθούμε να ανταποκριθούμε σε ένα τιτάνιο αγώνα εγκαθίδρυσης νέων αντιλήψεων αποδεικνύεται εξαιρετικά δυσμενές. Θα συνοψίσουμε σε τρεις πηγές αστάθειας:\nΠολιτική αβεβαιότητα στο εσωτερικό, αφού και το ΠΑΣΟΚ και το alter ego του δικομματισμού - η ΝΔ - απώλεσαν, όπως φάνηκε στις εκλογές, τη δυνατότητα συγκρότησης αυτοδύναμης Κυβέρνησης σε περίπτωση εκλογών. Επιπρόσθετα το πολιτικό σκηνικό οδηγείται σε περαιτέρω κερματισμό και το εκλογικό σώμα εμφανίζεται "αδιάφορο" στην προοπτική να επιλέξει οποιονδήποτε.\nΗ κρίση του χρέους αρχίζει και "μολύνει" ολοένα και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Εμφανίζονται δηλαδή περισσότεροι "ανταγωνιστές" στην προσπάθειά μας να αποδείξουμε ότι "πάμε καλά" άρα και συνεχίζουμε να λαμβάνουμε με ευκολία τις δόσεις του Μνημονίου. Μπορεί οι "άλλοι" να αποδειχθούν "καλύτεροι". Το λιγοστό διαθέσιμο ρευστό της Ευρώπης φτάνει για όλα τα "μαύρα πρόβατα";\nΣτο παγκόσμιο σκηνικό, η νομισματική κρίση βρίσκεται προ των πυλών. Συνεπώς από το κεφάλαιο "ανταγωνιστικότητα" δεν μπορούμε να περιμένουμε και πολλά με το ευρώ να παραμένει και ακριβό και ευμετάβλητο.\nΗ επικείμενη προσπάθεια του κ. Παπανδρέου - κατόπιν εκλογών - να αποσπάσει συναινέσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης μάλλον θα πέσει στο κενό, αφού όλοι ακολουθούν στρατηγική επιβίωσης κι όχι διάσωσης της χώρας, όπως σημειώναμε στο προηγούμενο άρθρο. Πιθανόν λοιπόν να διευρυνθεί ο κύκλος των επαφών του προς αυτήν την κατεύθυνση με την κ. Μπακογιάννη και τον κ. Κουβέλη. Ακόμη κι αν το ΛΑΟΣ αποδειχθεί ως ο μόνος "σύμμαχος" της Κυβέρνησης - ολιγοπίθανο αλλά θεωρητικά δυνατό σενάριο - περισσότερη "φασαρία" θα προκληθεί παρά ουσιαστική συναίνεση.\nΤο κεντρικό ζήτημα όμως δεν είναι στην ουσία της η πολιτική τακτική της Κυβέρνησης. Το πρόβλημα που δημιουργεί τα ερωτηματικά και τους αστερίσκους είναι η προθυμία της ελληνικής κοινωνίας να δεχτεί αλλαγές, χωρίς άμεσο και ορατό αποτέλεσμα. Αλλαγές που θα προκαλέσουν μείζονες μεταβολές στο μέχρι τώρα τρόπο ζωής και ανατροπές στις σταθερές που θεωρούσαμε ως δεδομένες.\nΟι πρόσφατες εκλογές κατέδειξαν ότι έχει χαθεί η επαφή μεταξύ της μεγάλης πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος και της κοινωνίας κατ' επέκταση με το πολιτικό σκηνικό. Το εκλογικό σώμα δεν δείχνει διαθέσιμο να "δεχτεί" τα όποια μηνύματα της πολιτικής ηγεσίας και να ανταποκριθεί σε αυτά, οπότε οι εργώδεις προσπάθειες να κατευθυνθεί η κοινωνία προς τις αναγκαίες αλλαγές έχουν μεγάλη πιθανότητα να πέσουν στο κενό. Με απλά λόγια, οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τις πολιτικές ηγεσίες, δεν "υπακούουν" σε προσκλήσεις και άρα δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των καιρών.\nΤο ζήτημα διάσωσης της ελληνικής οικονομίας δεν είναι μόνο ζήτημα "αυτόματων αλλαγών", υπό την έννοια της γενικής μείωσης των μισθών ή της γενικής αύξησης των φορολογικών συντελεστών, όπου οι πολίτες δεν μπορούν να "αρνηθούν" αλλά απλώς να διαμαρτύρονται. Η διάσωση απαιτεί από τους πολίτες να αλλάξουν τρόπο σκέψης και αντίληψης για την οικονομία. Ως συνισταμένη μεμονωμένων συμπεριφορών, συνολικά η Ελλάδα απώλεσε τη διάθεση για αναζήτηση κερδοφόρων πηγών δραστηριότητας και οδηγήθηκε στην "αρρωστημένη" αποδοχή ενός καθεστώτος χώρας "συνταξιούχου", όπου ανέμενε μηνιαίως το "έμβασμα"/δάνειο από την Ευρώπη. Η χώρα - προσοχή εδώ: η Χώρα ΟΧΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ- για να επανέλθει στο δρόμο της υγιούς ανάπτυξης πρέπει να ξαναγίνει "χώρα-επιχειρηματίας" και να πάψει να είναι "χώρα-δημόσιος υπάλληλος" ή "χώρα- συνταξιούχος". Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες της πρέπει να ξαναστραφούν στην επιδίωξη του ρίσκου και του κέρδους και αντίστοιχα να αποστραφούν τη μιζέρια της "σιγουριάς". Όπως αποδεικνύεται, καμία "σιγουριά" δεν υπάρχει, αφού όσο - συνολικά - δεν αλλάζουμε αντιλήψεις τόσο οι "αποδοχές" μας, οικονομικές και κοινωνικές, θα συρρικνώνονται.\nΓια να βγάλουμε τον αστερίσκο από τη χώρα πρέπει να πετάξουμε στο καλάθι των αχρήστων - και μάλιστα το συντομότερο - το μοντέλο ζωής μας, όχι μόνο το μοντέλο της οικονομίας μας. Δική μου εκτίμηση είναι πως "οὐδὲ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς" ή αλλιώς Γέρικο σκυλί καινούργια κόλπα δε μαθαίνει.\nΕτικέτες αντιπολίτευση, Εκλογικό αποτέλεσμα, ΕΛΛΑΔΑ, Ελλάδα, Κυβέρνηση, Νέα Δημοκρατία, Παπανδρέου, ΠΑΣΟΚ\nΠαράξενο ερώτημα σου θέτω σήμερα αγαπητέ μου αναγνώστη. Εσύ, υποτίθεται, ότι βλέπεις και ακούς καθημερινά γύρω σου ένα τσούρμο τεχνοκρατών, πολιτικών, δημοσιογράφων ή και απλών ανθρώπων που όλοι έχουν άποψη, όλοι δείχνουν τη βούληση ή την πίστη τους ότι η χώρα μπορεί ή πρέπει η τελικά θα διασωθεί. Αν ψάξεις στις δηλώσεις ακόμη και ξένων πολιτικών ή παραγόντων ίσως διακρίνεις ανάλογα ψήγματα - τουλάχιστον στην επιφάνεια - στις δηλώσεις τους. Είναι όμως έτσι;\nΑς εξετάσουμε λίγο πιο βαθιά την πραγματικότητα, "τεμαχίζοντας" νοητά το κοινωνικό σώμα.\nΘέλουν ας πούμε οι πολιτικοί μας να διασωθεί η χώρα; Αν πραγματικά ήθελαν δεν θα ήταν όλοι γύρω από ένα τραπέζι - ομόθυμοι - στον κοινό στόχο, αντί να ασχολούνται ποιος θα βγει δήμαρχος στην Άνω Ραχούλα; Μάλιστα να σου θυμίσω ότι αυτά λαμβάνουν χώρα μόλις πριν τις καταιγιστικές και δυσμενέστερες, όπως όλα δείχνουν, εξελίξεις στα άραχλα οικονομικά μας.\nΘέλει το ΠΑΣΟΚ; Μα αυτοί έβαλαν το δίλημμα πως ή ψηφίζουμε για δήμαρχο δικό τους ή πάμε σε εκλογές και "γαία πυρί μειχθήτω"\nΘέλει η Νέα Δημοκρατία; Μα αυτοί προκειμένου να εδραιωθεί ο Σαμαράς μας πέταξαν ένα κενό πρόγραμμα, ένα "αντι-Μνημόνιο", εκμεταλλευόμενοι τη μιζέρια και την οργή του εκλογικού σώματος.\nΘέλει το ΚΚΕ; Αυτοί υπερασπίζονται ακόμη ουτοπικές ιδεολογικές σταθερές, προσβλέποντας τελικά στην πλήρη κατάρρευση του συστήματος όπως το ξέρουμε, αγνοώντας επιδεικτικά την ιστορική πραγματικότητα.\nΘέλει το ΛΑΟΣ; Μα αν η χώρα πάει καλά, η ανάγκη για οικουμενική Κυβέρνηση θα εκλείψει και μαζί της τα όνειρα του κ. Καρατζαφέρη να ανέβει τις σκάλες της πολιτικής ιεραρχίας.\nΘέλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Αν δεν κάνω λάθος αυτοί υποστηρίζουν την άποψη να μην πληρωθούν οι πιστωτές μας, αγνοώντας πως μεταξύ των μεγάλων πιστωτών μας είμαστε κι όλοι εμείς μέσω των τραπεζών και των -πολύπαθων- ασφαλιστικών μας ταμείων. Για να μην αναφέρω την αμφίσημη - εσκεμμένα - στάση του απέναντι στη βία.\nΘέλουν τα μικρότερα κόμματα και πολιτικά σχήματα; Τα περισσότερα αποτελούν οχήματα προσωπικών φιλοδοξιών των αρχηγών τους.\nΘέλουν οι ακροδεξιοί ή ακροαριστεροί; Μα αυτοί απαντούν με τη βία, χαμένοι στις μεταφυσικές κοσμοθεωρίες τους περί "Νέας Τάξης", αποσταθεροποιώντας και τις τελευταίες νησίδες κοινωνικής ηρεμίας.\nΘέλουν οι δημόσιοι υπάλληλοι ή αυτοί των ΔΕΚΟ; Μα αυτοί αρνούνται την παράδοση των προνομίων τους εις βάρος των υπολοίπων, ταυτίζοντας "πονηρά" την εργασία τους με το κοινωφελές -υποτίθεται - όπερ και "εθνικό" έργο.\nΘέλουν οι συνταξιούχοι; Ούτε αυτοί αναλογίζονται πως είναι αδύνατον να παίρνεις 1500 ευρώ σύνταξη το μήνα - καταναλώνοντας τις εισφορές των νέων εργαζομένων - έχοντας καταβάλλει εισφορές από καθόλου, εισφοροδιαφεύγοντας, έως το πολύ 500 ευρώ μηνιαίως.\nΘέλουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες; Τότε γιατί αρνούνται την πλήρη απελευθέρωση των επαγγελμάτων τους, στηρίζοντας τη "σοβιετοποίηση" της ελληνικής οικονομίας, ενώ παράλληλα "χαϊδεύουν" μια διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση αποφεύγοντας τον απογαλακτισμό τους από το "άρρωστο" κρατικό χρήμα;\nΘέλουν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι; Μα υπάρχουν όντως αυτοί ή είναι στην πλειοψηφία τους υποψήφιοι δημόσιοι; Από την άλλη, αρνούνται να προτείνουν και να εφαρμόσουν πρακτικές για τη στήριξη της επιχείρησης που εργάζονται. Αρνούνται να μπουν στη λογική ότι ο μισθός υπάρχει όταν υπάρχει και η επιχείρηση, ανδρωμένοι στα νάματα του παλαιο-ΠΑΣΟΚικού "σοσιαλισμού".\nΘέλουν οι πλούσιοι - όσοι απέμειναν - αυτής της χώρας; Μα αυτοί έχουν ήδη ποντάρει στην χρεωκοπία και περιμένουν τα κέρδη τους.\nΘέλουν οι φτωχοί; Αυτοί προσδοκούν την κρατική χρεωκοπία ως "εκδίκηση" για την αδικία που υφίστανται για χρόνια.\nΘέλει το ΔΝΤ και η Τρόικα; Το πιθανότερο είναι πως αυτοί το μόνο που επιδιώκουν είναι η εξασφάλιση των τόκων και των κεφαλαίων τους.\nΘέλουν οι - άλλοτε - κραταιοί σύμμαχοί και φίλοι μας, ΗΠΑ και Ευρώπη; Μα αυτοί μας παράτησαν στο έλεος των αγορών την κρίσιμη ώρα και μάλλον δεν θα έχουν πρόβλημα να το επαναλάβουν, απασχολούμενοι με τα δικά τους μεγάλα προβλήματα.\nΘέλουν οι Ρώσοι; Ο Πούτιν μας συνέστησε να πάμε καρφί στο ΔΝΤ.\nΘέλουν οι Κινέζοι; Δεν θα τους "χαλούσε" να επενδύουν - ουσιαστικά να αγοράζουν κοψοχρονιά - σε μια χρεωκοπημένη χώρα με εξαθλιωμένους εργαζόμενους, όπως άλλωστε προτάσσει και το δικό τους μοντέλο παραγωγικότητας.\nΘέλουν οι Τούρκοι μήπως; Άστο αυτό το έβαλα για να γελάσουμε.\nΘέλουν οι Κύπριοι αδελφοί; Μήπως συνέδραμαν έμπρακτα στις δύσκολες ώρες του έθνους; Τους είδε κανείς;\nΘέλουν οι ομογενείς; Μα αυτοί πρώτοι προτιμούν να επενδύσουν στη Ζουαζιλάνδη παρά στη χώρα τους.\nΘέλουν οι νέοι; Αυτοί μεταναστεύουν για μια καλύτερη τύχη.\nΘέλουν οι γέροι; Αυτοί αγωνίζονται να διατηρήσουν - τα πενιχρά αλλά στο σύνολο ακριβά - κεκτημένα τους, αρνούμενοι κάθε αλλαγή.\nΘέλουν οι πολίτες; Μα αυτοί δεν ψήφισαν καν στις εκλογές, ωσάν να αφορά μια άλλη χώρα ό,τι συμβαίνει.\nΤελικά υπάρχει κανείς - στατιστικά μιλώντας κι όχι ατομικά - υπό την έννοια αν υπάρχει κάποια κοινωνική, επαγγελματική ή άλλη τάξη στη μεγάλη πλειοψηφία της και - επαναλαμβάνω- ατομικά βεβαίως, που να θέλει επίμονα και πραγματικά να διασωθεί η Ελλάδα; Υπάρχει κάποια ομάδα που να προτάσσει το εθνικό συμφέρον πάνω από το ατομικό ή το ταξικό; Υπάρχει κανείς που να μη θέλει να εμφανισθεί ως "σωτήρας" για τη δική του πολιτική ή ιστορική υστεροφημία, αλλά να εργάζεται πράγματι για την εθνική σωτηρία;\nΤελικά μήπως όλοι, μα όλοι, φανερά ή κρυφά, δεν την θέλουμε αυτήν την Ελλάδα;\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 2:22 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΤα πολιτικά, τα εκλογικά και τα οικονομικά τα ξέρεις γιατί τα ζεις. Απ' αυτό το ιστολόγιο τα είχαμε προδιαγράψει από καιρό και απλά τα υπενθυμίζω στα γρήγορα για να σε βάλω στο κλίμα:\nΑπό τις 31 Μαΐου επισημαίναμε εδώ: "Τα νούμερα για το δημόσιο χρέος δεν βγαίνουν, το Πρόγραμμα Σταθερότητας είναι αστείο και να το διαβάσει κανείς, οι ρυθμοί υλοποίησης ελληνικότατοι και το κυριότερο η Κυβέρνηση μάλλον έχει "παραδοθεί" ανήμπορη να αντιδράσει εξόν από κανά επικοινωνιακό παιχνιδάκι για εσωτερική κατανάλωση. Αλλά και διεθνώς το σύστημα αναμένει τη γενίκευση και την ενίσχυση των αναταράξεων εξαιτίας των εθνικών χρεών. Μπαίνουμε σιγά-σιγά ως παγκόσμιο σύστημα στη δεύτερη φάση της κρίσης. Τη φάση της κρίσης χρέους."\nΣτη συνέχεια, στις 21 Οκτωβρίου εδώ, αναφέραμε: "Διαφαίνεται επίσης ότι ο κ. Παπανδρέου δεν επιθυμεί να τηρήσει "κατά γράμμα και μέχρι κεραίας" τις δεσμεύσεις που ουσιαστικά έχει αναλάβει έναντι της Τρόικας. Για να είμαστε ρεαλιστές, είναι προφανές ότι ο κ. Παπανδρέου, με πολιτικο-οικονομικούς ελιγμούς (επιβολή βαριάς φορολογίας, παραπομπή πολιτικών προσώπων της Νέας Δημοκρατίας, νέες εξεταστικές, επενδυτικά σχέδια) που μάλλον δεν του αποφέρουν το αποτέλεσμα που θα επιθυμούσε, προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει το στενό και σκληρό πυρήνα του Μνημονίου. Τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και την πώληση ΔΕΚΟ με αντίστοιχη μείωση του προσωπικού τους. "\nΠιο μετά, στις 4 Νοεμβρίου είχαμε γράψει εδώ: "Και πολύ φοβάμαι ότι οι επικείμενες εκλογές απλώς θα αξιοποιηθούν από τους μονομάχους της εξουσίας αλλά και άλλους εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες ώστε να "νομιμοποιηθούν" οικονομικά μέτρα εξαιρετικά σκληρά, αφού όλοι οι οικονομικοί δείκτες τοπικοί και διεθνείς χτυπούν "καμπανάκια" για την καταιγίδα που έρχεται."\nΠου είμαστε λοιπόν σήμερα; Το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές. Όπως και να το κοιτάξεις, όπως και να το δεις το ΠΑΣΟΚ έχασε γιατί:\nΜέσα σε ένα χρόνο απώλεσε περίπου το 25%(!) των ψηφοφόρων του, φθάνοντας σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά του δηλαδή στο "στενό πυρήνα" των οπαδών του. Τα ιστορικά χαμηλά καταγράφονται τόσο σε επίπεδο ποσοστών, όσο και σε απόλυτο αριθμό ψήφων. Προσοχή όμως! Σε αυτή την κατάσταση περιήλθε έχοντας διανύσει μόνο το 25% της κυβερνητικής θητείας και - το κυριότερο - δεν έχει ορατό μπροστά του, όπως θα ήταν φυσιολογικό για οποιαδήποτε άλλη Κυβέρνηση, κανένα περιθώριο ελιγμού ώστε να ανακτήσει το χαμένο έδαφος, εξαιτίας της υποχρέωσης εφαρμογής του Μνημονίου. Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει δεν είναι αναστρέψιμη. Εξάλλου μια Κυβέρνηση "χάνει" ενδιάμεσες εκλογές όταν καταφανώς διαφαίνεται ότι δεν μπορεί να "νικήσει" στις επόμενες εθνικές, εφόσον στην πράξη καμιά Κυβέρνηση δεν "πέφτει" εξαιτίας μη εθνικών εκλογών.\nΠιο απλά, δεν μιλάμε για μια Κυβέρνηση που απλώς έπεσε σε ποσοστά λόγω φυσιολογικής φθοράς ή λόγω των εξαιρετικά δυσμενών μέτρων που έλαβε. Η παρούσα Κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να "διορθώσει" την πορεία της. Δεν είναι σε θέση να επαναπροσελκύσει το χαμένο δυναμικό. Δεν μπορεί να εφαρμόσει διαφορετικό οικονομικό πρόγραμμα. Αντίθετα η όποια αντιπολίτευση μπορεί - ανέξοδα - να κινείται "επιτιθέμενη" σε μια πολύ ευάλωτη Κυβέρνηση.\nΤο σημαντικότερο όλων όμως είναι ότι κάθε απώλεια από εδώ και στο εξής στα εκλογικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, θα προέρχεται από το κομμάτι εκείνο των πιο πιστών οπαδών του Κινήματος και όπως διαφαίνεται μόνο απώλειες μπορεί να καταγράψει εφεξής. Αντίθετα, το φαινόμενο συρρίκνωσης εκλογικών ποσοστών συνέβη και στη Νέα Δημοκρατία τον Οκτώβρη του 2009 και επαναλήφθηκε και σε αυτές τις εκλογές. Της είχαν "απομείνει" μόνο οι "φανατικοί". Ως αντιπολίτευση έχει περιθώρια ελιγμού μπροστά της και σαφώς, χρόνο.\nΠαρά τα παραπάνω και παρά τη σκληρή αλήθεια των αριθμών, ο κ. Παπανδρέου -χωρίς να αναμένει καν τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου - επιμένει να "περιφέρει" το αποτέλεσμα ως "σφραγίδα επικύρωσης" τόσο του εν ισχύ Μνημονίου όσο όμως και αυτό είναι το μεμπτό σημείο και του αναθεωρημένου που έρχεται. Και βεβαίως ο κ. Παπανδρέου και πάλι ήξερε και μάλιστα προ της περίφημης "διακαναλικής" του. Το είχαμε επισημάνει άλλωστε εδώ ήδη από τις 27 Οκτωβρίου.\nΤα μείζονα ερωτήματα όμως αφορούν σε ζητήματα μεγαλύτερης εμβέλειας.\nΕισερχόμαστε σε μια Ευρωπαϊκή κρίση χρέους - η Ιρλανδία οσονούπω μάλλον θα μας "συντροφέψει" στο μηχανισμό στήριξης - με άγνωστο "οδικό χάρτη" εξόδου εφόσον κανείς από τη σχετικά νεοσύστατη Ευρωζώνη, του νομίσματος συμπεριλαμβανομένου, δεν διαθέτει ενσωματωμένη εμπειρία χειρισμού μειζόνων κρίσεων, υπό την έννοια ότι ως "οντότητα" το σύνολο των ευρωπαϊκών θεσμών συγκροτήθηκαν την τελευταία εικοσαετία ενώ άλλοι βρίσκονται υπό συγκρότηση.\nΤαυτόχρονα εισερχόμαστε σε μια παγκόσμια νομισματική σύγκρουση η οποία μάλλον οδηγεί σε περιορισμό της παγκοσμιοποίησης και επαναφορά στον προστατευτισμό, οπότε οι "συνεργατικοί" θεσμοί (ΕΕ κλπ) δεν είναι της μόδας πλέον και αδυνατίζουν. Ο καθείς "παίζει" για τον εαυτό του.\nΗ Ελλάδα βρίσκεται "ανάμεσα" σε δύο μέλη του G20 - την Τουρκία και την Ιταλία - γεγονός που θα την πιέσει ακόμη περισσότερο γεωπολιτικά στην περιοχή. Η μεν Τουρκία αποτελεί το "ανερχόμενο αστέρι" στη γειτονιά μας, η δε Ιταλία θα κάνει το παν (ως και μέλος του G7) για να αποδείξει ότι δεν είναι μέλος του κλαμπ των PIGS.\nΣε όλα τα παραπάνω έρχεται να προστεθούν τρεις ακόμη εσωτερικοί παράγοντες:\nΠρώτον: η αστάθεια της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία δεν έχει καταφέρει να εξασφαλίσει εκείνες τις κοινωνικές συμμαχίες ώστε να προωθήσει την πολιτική της, όπως καταγράφηκε και στις πρόσφατες εκλογές. Η Κυβέρνηση δε βρίσκει συμμάχους στην κοινωνία, πέραν των "σκληρών" οπαδών της.\nΔεύτερον: η επικέντρωση της Ελληνικής Κυβέρνησης στη "Μια Κρίση", την οικονομική. Ένα δεύτερο μέτωπο - ας πούμε στα εθνικά θέματα - θα την βρει απροετοίμαστη, χωρίς πολιτική ισχύ κυρίως στο εξωτερικό, αφού ήδη εξαντλεί τις δυνατότητές της στον οικονομικό τομέα και άρα τη μετατρέπει σε "ιδανικό θύμα"\nΤρίτον: η προσήλωση της αντιπολίτευσης στο - ανύπαρκτο ως οικονομικό πρόγραμμα- "αντι-Μνημόνιο", στάση η οποία "ενώνει" πολιτικούς χώρους απέναντι στην Κυβέρνηση, λειτουργεί όμως διασχιστικά στον εθνικό ιστό. Διαχωρίζει κάθετα την κοινωνία αποδυναμώνοντας έτσι τα όποια ενωτικά αντανακλαστικά στο ενδεχόμενο μιας "δεύτερης κρίσης".\nΗ διάρκεια και το μέγεθος της ελληνικής κρίσης δεν έχει μόνο αμιγώς οικονομικές συνέπειες. Ταυτόχρονα απομακρύνει - ακόμη και στην περίπτωση πλήρους επιτυχίας εφαρμογής του Μνημονίου - την Ελλάδα από το "φυσικό της χώρο" των ανεπτυγμένων κρατών και την φέρνει κοντά σε χώρες και καταστάσεις μη συμβατές με αυτά που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Ήδη η χώρα μας, ακόμη και σε εποχές "παχέων αγελάδων" απείχε από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο διαβίωσης. Η απόσταση αυτή θα μεγαλώσει επικίνδυνα και σε πολλούς τομείς (τεχνολογικό, υποδομών κλπ)\nΣυμπερασματικά, μπορεί η χώρα μας να υποφέρει από την οικονομική κρίση, φίλοι όμως αλλά και "εχθροί" δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα συμμερίζονται επί μακρόν τα δικά μας προβλήματα. Επιπροσθέτως, το ευρύτερο γεωπολιτικό - πλέον του οικονομικού - περιβάλλον αρχίζει και γίνεται "όξινο" και το "ατύχημα" (μια επιδείνωση της διεθνούς οικονομίας ή πιο "θερμή" σύγκρουση κλπ) - σε διεθνές ή τοπικό επίπεδο - θα μας βρει εξαιρετικά ευάλωτους.\nΜέχρι πρόσφατα είχαμε συνηθίσει σε ιδεοληψίες - όπως της "ισχυρής Ελλάδας" ή της "ενωμένης Ευρώπης" - που θα μας προστάτευαν από τον "κακό λύκο" αν και όποτε εμφανιζόταν στο δάσος που τρέχαμε ανέμελοι. Σήμερα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική σε πολλά επίπεδα. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα μιας περαιτέρω 'όξυνσης των διεθνών σχέσεων, και δεν αναφέρομαι μόνο στο οικονομικό επίπεδο, ενδεχόμενο που αν επαληθευτεί και ενισχυθεί θα μας οδηγήσει σε πιο σκοτεινές ατραπούς. Είθε να μείνουμε στα σενάρια.\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 11:51 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 2:50 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΜε απόλυτη επιτυχία το μαθηματικό μας μοντέλο, τα αποτελέσματα του οποίου δημοσιεύσαμε δύο ημέρες πριν τη διεξαγωγή των εκλογών, προέβλεψε πλήρως το αποτέλεσμα αναφορικά με τους συσχετισμούς δυνάμεων των κομμάτων της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Θεωρούμε λοιπόν, εκ της επιβεβαίωσης του αποτελέσματος, ότι το σύνολο της εκτίμησης των παραμέτρων του μοντέλου είναι επίσης ορθό, οπότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις παραμέτρους στην παραπέρα ανάλυσή μας.\nΘα προσθέσουμε όμως - στα δεδομένα που χρησιμοποιούμε - και μια ποσοτική και άρα αντικειμενική, ανάλυση του διαγγέλματος του κ. Παπανδρέου το βράδυ των εκλογών, όπως δημοσιεύθηκε εδώ, στο επίσημο ιστοχώρο του Πρωθυπουργού.\nΟ κ. Παπανδρέου λοιπόν χρησιμοποίησε στο διάγγελμά του, αν αφαιρέσουμε τις κοινές λέξεις όπως "και" ή "με" κλπ, δέκα φορές τη λέξη "προσπάθεια" και εννιά φορές λέξεις που σχετίζονται με την Ελλάδα και τα παράγωγά της ("ελληνικός" κλπ). Η τρίτη πιο σημαντική λέξη στο διάγγελμα του κ. Παπανδρέου ήταν αυτή της "αλλαγής" και των παραγώγων της. Χαρακτηριστικό είναι ότι απουσίαζε εντελώς(!) οποιαδήποτε αναφορά στην "αντιπολίτευση" και στα παράγωγά της καθώς και κάθε αναφορά σε κόμμα ή όνομα αντιπάλου. Να θυμίσουμε ότι ο κ. Παπανδρέου προέβη σε αυτού του τύπου το διάγγελμα κατόπιν μιας εξαιρετικά πολωτικής επιλογής - εκείνης των πρόωρων εκλογών - και προ μιας επαναληπτικής εκλογικής διαδικασίας εκείνης των νέων περιφερειαρχών.\nΤι μας έδειξαν λοιπόν οι εκλογές;\nΟ κ. Παπανδρέου ελαχιστοποίησε την έκθεσή του στο πολιτικό ρίσκο των πρόωρων εκλογών - υπό τις παρούσες συνθήκες - τόσο χρονικά, γιατί "έκλεισε" το θέμα μόλις στον πρώτο γύρο χωρίς να περιμένει και το δεύτερο αλλά ούτε προφανώς και τη "συνάθροιση" άλλων παραγόντων όπως μας είχε υποσχεθεί στη διακαναλική, όσο και πολιτικά καθώς "μάζεψε" το δίλημμα των πρόωρων εκλογών ανεξαρτήτως αποτελέσματος, αφού ούτε κανένα "πήχη" είδαμε να περνάει ούτε κανένα "μίνιμουμ" τεθέντων πολιτικών στόχων εκπλήρωσε, όπως θα ήταν η διεύρυνση ή η διατήρηση της διαφοράς μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Αυτή η ταχεία "αναδίπλωση" του κ. Παπανδρέου είναι απολύτως δυσανάλογη σε σχέση με τη "βαρύτητα" του "χαρτιού" των πρόωρων εκλογών. Οι πρόωρες εκλογές δεν "μαζεύονται" τόσο εύκολα και είναι ακόμα στο τραπέζι, απλώς ο κ. Παπανδρέου απομακρύνθηκε από το χαρτί που έπαιξε. Για την ακρίβεια, έχει αυξηθεί το πολιτικό ρίσκο του ΠΑΣΟΚ ενώ έχει ελαχιστοποιηθεί το προσωπικό του, εφόσον το κυβερνών κόμμα "εκτέθηκε" με ευθύνη του Πρωθυπουργού βεβαίως στο ρίσκο των "πρόωρων εκλογών", το πολιτικό δυναμικό που συγκέντρωσε το Κίνημα κατά την εκλογική διαδικασία ήταν αρνητικό ενώ στη συνέχεια ο κ. Παπανδρέου "μάζεψε" το θέμα των πρόωρων εκλογών, κερδίζοντας ο ίδιος τις εντυπώσεις της "υπευθυνότητας" ενώ στα χέρια του έμεινε ένα αποδυναμωμένο ΠΑΣΟΚ, τελικά από όλη αυτή τη διαδικασία.\nΗ φρασεολογία στο διάγγελμα του κ. Παπανδρέου το βράδυ των εκλογών, αντικειμενικά, κινήθηκε σε σαφώς πιο "εθνικό" ή υπερκομματικό επίπεδο σε σχέση με εκείνο της διακαναλικής όπου ουσιαστικά εκφράστηκε πρωτίστως το "κομματικό". Μέσα σε διάστημα περίπου δέκα ημερών, από τη δημόσια φρασεολογία του κ. Παπανδρέου "εξαφανίστηκε" η αντιπολίτευση.\nΟ πρώτος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών "νομιμοποίησε" την πολιτική ύπαρξη καινούριων πολιτικών προπλασμάτων. Δεν ισχυρίζομαι ότι πρόκειται για προθάλαμο ανατροπής του πολιτικού σκηνικού. Απλώς εμφανίσθηκαν νέοι πόλοι, οι οποίοι ενδεχομένως ορισμένοι εξ' αυτών εξελιχθούν σε κομματικές εκφράσεις. Σε κάθε περίπτωση το φάσμα του πολιτικού σκηνικού έχει διευρυνθεί με την προσθήκη νέων οντοτήτων και για όσο χρονικό διάστημα οι παρούσες συνθήκες ισχύουν. Ενδεικτικά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τον κ. Δημαρά, την κ. Μπακογιάννη, τον κ. Κουβέλη κλπ. Η τάση μας δείχνει ότι όσο οι συνθήκες - κυρίως οι οικονομικές - κινούνται προς δυσμενέστερες ατραπούς τόσο θα διευρύνεται αυτή η "πολυδιάσπαση" του πολιτικού σκηνικού.\nΗ Νέα Δημοκρατία, τακτικά, μπορεί να βγήκε κερδισμένη εφόσον "πέρασε" το λεγόμενο "αντι-Μνημονιακό" δίλημμα, προκαλώντας βαρύτατες απώλειες στο ΠΑΣΟΚ και επιτρέποντας στον νεοεκλεγέντα κ. Σαμαρά να επαίρεται για την πρώτη μη -αποτυχία του, επιβεβαιώνοντας την ηγετική θέση του. Όμως στρατηγικά απώλεσε σημαντικό έδαφος, γιατί αφενός οι εκλογείς κινήθηκαν - αποδεχόμενοι την ατζέντα - προς "αυθεντικότερες" αντι-Μνημονιακές επιλογές και αφετέρου έδωσε την ευκαιρία σε κεντροδεξιές "Μνημονιακές" δυνάμεις να εκφραστούν, ενισχύοντας την πολυδιάσπαση και στο δικό της χώρο, ο οποίος όντας και εκτός εξουσίας, είναι και πιο ευάλωτος.\nΟ κ. Παπανδρέου όταν αποφάσιζε να καθίσει στο τραπέζι της διακαναλικής και έθετε το θέμα των πρόωρων εκλογών δεν έβλεπε τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Κατά την εκτίμησή μας προσέβλεπε ακριβώς μετά απ' αυτές, έχοντας προφανώς εικόνα για τις επερχόμενες οικονομικές εξελίξεις και άρα για τις αντανακλάσεις και τις συνέπειές τους στο πολιτικό σκηνικό.\nΤο συνολικό μήνυμα του Πρωθυπουργού πρέπει να αποτιμηθεί στο κοντινό μέλλον, το οποίο όπως όλα δείχνουν θα χαρακτηρίζεται:\n- Από ένα πολυδιασπασμένο πολιτικό φάσμα, με μικρότερους πόλους έτοιμους είτε να αντιπαρατεθούν είτε να συνυπάρξουν με τις σκληρότερες οικονομικές ντιρεκτίβες της Τρόικας.\n- Από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αδύναμο να ανταποκριθεί στο ενδεχόμενο να διαδεχθεί το ΠΑΣΟΚ στη διαχείριση του Μνημονίου, σχηματίζοντας αυτοδύναμη κυβέρνηση αλλά και απρόθυμο καθόσον εγκλωβίστηκε τόσο σε ένα "αντι-Μνημονιακό" προφίλ, όσο και σε ένα ανεδαφικό οικονομικό πρόγραμμα, το οποίο δεν έγινε αποδεκτό από τους πολίτες ως ικανό αντίπαλο δέος του Μνημονίου, το οποίο όμως "στηρίζει" τον κ. Σαμαρά ως αρχηγό του κόμματος. Το ΠΑΣΟΚ "μαγειρεύει καλύτερο Μνημόνιο, το ΚΚΕ καλύτερο αντι-Μνημόνιο" οπότε πιο χώρο καλύπτει η Νέα Δημοκρατία; Τον αντι-Μνημονιακό της Κεντροδεξιάς, προς ενίσχυση της ηγετικής εικόνας του κ. Σαμαρά! Επίσης, το "αντι-Μνημονιακό" μέτωπο είναι τόσο ετερόκλητο πολιτικά ώστε να μην μπορεί η Νέα Δημοκρατία να συνυπάρξει σε μια μελλοντική κυβέρνηση συνεργασίας με κανέναν από τους άλλους "αντι-Μνημονιακούς" παίκτες. Δεν υπάρχει θεωρώ καμία βάση σε "αντι-Μνημονιακή" συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΚΕ, για να μην αναφέρω οτιδήποτε άλλο.\nΟ κ. Παπανδρέου λοιπόν διαβλέπει - και ίσως κι άλλοι παράγοντες μαζί μ' αυτόν - ότι ο ίδιος καθίσταται ως ο μοναδικός πολιτικός πόλος, έστω και χωρίς το όλον ΠΑΣΟΚ, ικανός να διαχειριστεί ρεαλιστικά την κατάσταση σε σχέση με την Τρόικα. Δημιουργεί λοιπόν εκείνες τις προϋποθέσεις που θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν στη δυνατότητα να "συναθροιστεί" με τους καινοφανείς άλλους πόλους της πολιτικής μας ζωής και να καταλήξει σε μια διευρυμένη κυβέρνηση συνεργασίας. Όχι όμως σε μια συγκυβέρνηση με έναν "ισοδύναμο" αντίπαλο - τη Νέα Δημοκρατία δηλαδή - ούτε και σε μια "ανίερη" συμμαχία με το ΛΑΟΣ. Ο ίδιος θα μπορούσε να ηγηθεί -αδιαμφισβήτητα ως πολιτικά ισχυρότερος- ενός τέτοιου σχήματος το οποίο κατά την εκτίμησή μας θα ήταν πολύ πιο βιώσιμο από ότι μια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.\nΠου οδηγεί λοιπόν αυτή η στρατηγική τον κ. Παπανδρέου;\nΤο γεγονός ότι ο ίδιος απομακρύνθηκε, τόσο άγαρμπα, από το "χαρτί" των πρόωρων εκλογών - το οποίο ο ίδιος έπαιξε - καταδεικνύει ότι περιμένει να το σηκώσουν οι άλλοι "παίκτες" και να το παίξουν. Η Νέα Δημοκρατία δε φαίνεται ως ικανή να "σηκώσει", στην παρούσα φάση τουλάχιστον, ένα τόσο βαρύ "φύλλο". Οι υποψίες μας λοιπόν στρέφονται στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ ή δευτερευόντως σε μια ευρύτερη "αριστερή αντίδραση" κατά του Μνημονίου, τόσο ισχυρή που θα οδηγήσει κατόπιν και της ενίσχυσης της Αριστεράς στις εκλογές, σε αποσταθεροποίηση την Κυβέρνησης. Ως πιο πιθανό διακρίνουμε το σενάριο που θέλει τον κ. Παπανδρέου να "σύρεται" - φαινομενικά αφού ουσιαστικά ο ίδιος θα το έχει επιδιώξει - σε πρόωρες εκλογές από το ίδιο του το κόμμα, έχοντας όμως φροντίσει να διαμορφώσει τις κατάλληλες συμμαχίες με άλλους πόλους ώστε το "Μνημονιακό" ΠΑΣΟΚ αθροιζόμενο με μικρότερες πολιτικές δυνάμεις να βρεθεί σε μια συγκυβέρνηση με πρόσχημα τη "σωτηρία της χώρας" και κάλυμμα μια ευρύτερη "πατριωτική συμμαχία" θέτοντας τους αντιπάλους αυτού του σχήματος σε μια "αντιπατριωτική" πολιτική γυάλα. Η "πατριωτική" ορολογία του κ. Παπανδρέου γίνεται όλο και εντονότερη τελευταία κι αυτό ενισχύει τις πιθανότητες ενός τέτοιου σεναρίου, προκαλεί όμως φλύκταινες σε ικανό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα ήθελε να εκφράσει τις αντιρρήσεις του στην ακολουθούμενη πολιτική απέφευγε όμως να το κάνει. Τώρα θα έχει τόσο την αφορμή - την "ανούσια" έκθεση του ΠΑΣΟΚ στο ρίσκο των πρόωρων εκλογών - όσο και την αιτία, τη δραματική συρρίκνωση των ποσοστών του Κινήματος σε μια πορεία χωρίς ορατή πολιτική αντιστροφής.\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 4:37 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 7:34 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες εκλογές, Εκλογικό αποτέλεσμα, Πρόβλεψη\nΤετριμμένη αλλά διαχρονική η διαπίστωση ότι κάθε κάλπη απαντά σε ένα δίλημμα. Δεν θα προσχωρήσω στην άποψη ότι οι επικείμενες εκλογές είναι λιγότερο ή περισσότερο σημαντικές από τις προηγούμενες ή από επόμενες. Κάθε κάλπη απαντά σε ένα ουσιώδες δίλημμα και αναμφίβολα πρέπει να αποτελεί τη βάση για τον παραπέρα πολιτικό σχεδιασμό. Αν αγνοήσει κανείς την απάντηση στο εκάστοτε δίλημμα, τότε απομακρύνεται από την πραγματικότητα και οδηγείται στην πολιτική απομόνωση. Επίσης, κάθε κάλπη απαντά με σχετική και όχι απόλυτη ορθότητα. Απαντά στα πλαίσια του τεθέντος διλήμματος και δεν επιλέγει τον "καλύτερο", τον πιο "αποτελεσματικό" ή τον "καταλληλότερο". Απαντά μεταξύ των δύο μερών του διλήμματος.\nΣτις επικείμενες εκλογές όμως εμφανίζεται μια μοναδική ιδιομορφία: Το ένα εκ των δύο μερών του διλήμματος πρακτικά δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει δηλαδή πρακτικός τρόπος να απαντηθεί το δίλημμα που έχει τεθεί. Τι εννοώ;\nΤο μοναδικό αναγνωρίσιμο δίλημμα στις ερχόμενες εκλογές είναι το Μνημόνιο. Εκεί συγκλίνουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις και επ' αυτού καλούν το εκλογικό σώμα να πάρει θέση, επιδοκιμάζοντας ή όχι τους υποψηφίους που εκπροσωπούν την αντίστοιχη θέση, υπέρ ή κατά του Μνημονίου. Επίσης είναι αυτονόητο ότι το Μνημόνιο δεν έχει "δοκιμαστεί" σε επίπεδο λαϊκής ετυμηγορίας. Λογικά λοιπόν το τεθέν δίλημμα εντοπίζεται στην υπερψήφιση και άρα στην "νομιμοποίηση" του Μνημονίου, ή όχι. Υπάρχει όμως πραγματικό δίλημμα;\nΚατά τη γνώμη μου όχι. Ο λόγος είναι απλός. Σε κάθε περίπτωση, είτε το ΠΑΣΟΚ ερμηνεύσει ως νίκη - και άρα υπέρ του Μνημονίου -το αποτέλεσμα είτε η Νέα Δημοκρατία ισχυρισθεί ότι το ΠΑΣΟΚ - και άρα υπονοώντας ότι και το Μνημόνιο - καταψηφίσθηκε, κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, άρα και ο οποιοσδήποτε συνδυασμός τους σε συγκυβέρνηση ή άλλο σχήμα, δεν επαγγέλλεται την κατάργησή του. Δεν υπάρχει στην πραγματικότητα ένα "αντι-Μνημόνιο", πάντοτε ως πρόταση από τα κόμματα εξουσίας, ώστε να το δούμε και να το κρίνουμε αλλά και για να τεθεί ως αντίπαλο δέος του Μνημονίου, ώστε να υπάρξει και ορατό δίλημμα. Το "άλλο μείγμα" πολιτικής που υπόσχεται η Νέα Δημοκρατία, ακόμη και στην θεωρητική περίπτωση που οι δανειστές μας της επιτρέψουν να το υλοποιήσει, απλώς αποτελεί μια ελαφρά παραλλαγή της επαχθούς συμφωνίας με την Τρόικα και πέραν τούτου ουδέν. Βεβαίως κάθε κόμμα μπορεί - και επιβάλλεται - να παρουσιάζει όποιο οικονομικό πρόγραμμα επιθυμεί και κρίνει κατάλληλο. Όμως στην παρούσα συγκυρία δυστυχώς ότι δεν έχει της σφραγίδα της Τρόικας απλώς δεν μπορεί να εφαρμοσθεί, υπό την έννοια ότι είτε τηρείς το Μνημόνιο και τους όρους του - άρα θα πρέπει με την Τρόικα να συζητήσεις τις αποκλίσεις από το αρχικό κείμενο - είτε το καταργείς, με τις γνωστές συνέπειες, και εφαρμόζεις τη δική σου πολιτική εφόσον λάβεις τη λαϊκή εντολή. Πρόγραμμα "αντι-Μνημονιακό" δεν είδαμε από τα κόμματα εξουσίας. Μόνο συνθήματα.\nΣυνεπώς δεν υπάρχει δίλημμα. Το πονηρό σημείο εδώ είναι ότι σε κάθε περίπτωση το Μνημόνιο θα λάβει "ψήφο εμπιστοσύνης" και θα πρέπει να υπάρξει εξαιρετικά απρόβλεπτη ανατροπή των εκλογικών ποσοστών ώστε να τεθεί πραγματικά υπό αμφισβήτηση. Μια τόσο σημαντική ανατροπή δεν αναμένεται, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες ορισμένων εκ των μικρότερων κομμάτων.\nΑκόμη και στο ακραίο σενάριο όπου ο Πρωθυπουργός μετά από τη "συνάθροιση" που θα κάνει μας ανακοινώσει ότι θα προσφύγει όντως σε εκλογές και ακόμη και στην πιο ακραία περίπτωση που τις πρόωρες εκλογές τις κερδίσει ο κ. Σαμαράς ή αν θέλετε να ξεφύγουμε εντελώς και να φανταστούμε και συγκυβέρνηση αυτών των δύο ή και με άλλους, τα μέτρα θα ληφθούν. Και μάλιστα αν υλοποιηθούν μετά από ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές, τότε κανείς δεν θα μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έχουν τη "σφραγίδα" της λαϊκής πλειοψηφίας. Αν σκεφτούμε λίγο πιο συνωμοσιολογικά, η ανάδειξη του Μνημονίου ως διακυβεύματος των επικείμενων εκλογών, μόνο τους υπέρμαχους του Μνημονίου ωφελεί και βεβαίως την Τρόικα. Για τον απλούστατο λόγο ότι ούτως ή άλλως το Μνημόνιο - αφού τέθηκε ως ερώτημα - θα λάβει θετική "απάντηση". Εκτιμώ ότι έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, περιορίζεται δραματικά η διαπραγματευτική θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης στο εγγύς μέλλον απέναντι στην Τρόικα, εφόσον δεν θα μπορεί πλέον ο Πρωθυπουργός να επικαλείται αδυναμία ή δυσχέρεια εφαρμογής μέτρων και να "απειλεί" τους δανειστές μας ότι θα προσφύγει σε πρόωρες εκλογές, αφού θα υπάρχει πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία προ της οποίας συζητήθηκε εκτενώς το "Μνημονιακό δίλημμα". Αντίθετα, αν τούτες οι εκλογές "περνούσαν" αμιγώς ως αυτοδιοικητικές τότε θα μπορούσε να ισχυρισθεί ότι το Μνημόνιο όντως δεν είχε τεθεί στη βάσανο της κάλπης.\nΔίλημμα λοιπόν στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Διότι πολύ απλά δεν υπάρχει ισχυρή εναλλακτική απάντηση στο ζήτημα του Μνημονίου. Και πολύ φοβάμαι ότι οι επικείμενες εκλογές απλώς θα αξιοποιηθούν από τους μονομάχους της εξουσίας αλλά και άλλους εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες ώστε να "νομιμοποιηθούν" οικονομικά μέτρα εξαιρετικά σκληρά, αφού όλοι οι οικονομικοί δείκτες τοπικοί και διεθνείς χτυπούν "καμπανάκια" για την καταιγίδα που έρχεται. Δεν θέλω να είμαι μάντης κακών, αλλά από τη 15η Νοεμβρίου και εκείθεν το πραγματικό πρόσωπο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου θα στραφεί προς τη χώρα μας. Και τα χαριτωμένα "ενσταντανέ" στελεχών του Ταμείου, θα δώσουν τη θέση τους σε όρντινα άγριων περικοπών.\nΑναρτήθηκε από Tyxaios Tyxaios στις 11:44 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες εκλογές, Εκλογικό αποτέλεσμα, ΕΛΛΑΔΑ, Ελλάδα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ


Σασμός 03/01: Τι θα συμβεί στο συγκλονιστικό αποψινό επεισόδιο της σειράς; [trailer] | healthweb.gr\nΣασμός 03/01: Τι θα συμβεί στο συγκλονιστικό αποψινό επεισόδιο της σειράς; [trailer]\nαπο Αρετή Διαμάντη 03.01.2022 | 14:21\nHealthweb.gr / Γενικές Ειδήσεις / Σασμός 03/01: Τι θα συμβεί στο συγκλονιστικό αποψινό επεισόδιο της σειράς; [trailer]\nΣασμός 03/01: Μείνετε συντονισμένοι για ένα ακόμη συναρπαστικό επεισόδιο της δραματικής σειράς του Alpha TV Σασμός, όπου δυο νέοι συγκρούονται με το άσβεστο μίσος των οικογενειών τους για την αγάπη τους.\nΈνα ακόμη επεισόδιο της δραματικής σειράς Σασμός προβάλλεται απόψε από την τηλεόραση του Alpha TV, γεμάτο σασπένς και περιπέτεια. Όλα τα μέτωπα είναι πια ανοιχτά, γεγονός που κάνει το κάθε επεισόδιο ακόμη πιο συναρπαστικό από το προηγούμενο. Ο έρωτας του Αστέρη για την Αργυρώ θα καταφέρει να καταλαγιάσει το άσβεστο μίσος που τρέφουν οι οικογένειές τους; Η Αργυρώ μπορεί να αψηφήσει τις κρίσεις και τις επικρίσεις της οικογένειάς της, έτσι ώστε να χαρεί την αγάπη της με τον Αστέρη; Ή μήπως το σκοτάδι πρόκειται να κυριαρχήσει παντού και οι καρδιές τους θα δηλητηριαστούν αργά ή γρήγορα από το μίσος; Μείνετε συντονισμένοι και απολαύστε ένα ακόμα επεισόδιο που φέρνει την πλοκή στα κρίσιμα σημεία.\nΣασμός 03/01: Τι θα δούμε στο αποψινό επεισόδιο;\nΗ Καλλιόπη συναντά τη γιαγιά Ειρήνη και αυτή η συνάντηση ρίχνει ακόμα βαριά την σκιά της στις δυο οικογένειες. Την ίδια στιγμή, ο Αστέρης συγκρούεται με την Καλλιόπη αλλά και τον Μαθιό. Η Μαρίνα από τη μεριά της πιάνει την πεθερά της να διαβάζει το γράμμα της Ανθούλας κι αποφασίζει με κάθε τρόπο να το ανακαλύψει. Στο στρατόπεδο της Αργυρώς, μια ακόμη απρόσμενη συνάντηση θα μπερδέψει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Τι συμβαίνει με την αρχαιοκαπηλία; Τι συμβουλεύει ο Κώστας τη γυναίκα του και επιστήθια φίλη της Αργυρώς;\nΣε μια καντίνα στην άκρη του δρόμου η Αργυρώ βλέπει μπροστά της την Σεμίνα! Θα μπορέσει η εξομολόγησή της να μαλακώσει άραγε την καρδιά του Πέτρου ή είναι πλέον πολύ αργά; Παράλληλα, ποιες είναι οι εξελίξεις που θα προκαλέσουν οι τρομερές αποκαλύψεις της για τον Διονύση; Στο μεταξύ η παγίδα που στήνει ο Αντώνης στο κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας φέρνει για πρώτη φορά καρπούς. Όμως το μυαλό του είναι αλλού συνεχώς. Στη Μαρίνα και στην υπόσχεση για μια νέα, ομορφότερη ζωή. Άλλωστε, ο Αντώνης προσπαθεί να ψυχολογήσει και τη Βασιλική, μπαίνοντας στη θέση της. Πώς θα αντιδράσει όταν μάθει πως έχει ερωτική σχέση με τον φονιά του συζύγου της;\nΣασμός 20/12: Τι θα δούμε στο αποψινό επεισόδιο της αγαπημένης μας σειράς; [trailer]\nΣασμός 16/12: Το αποψινό επεισόδιο είναι γεμάτο αγωνία και αποκαλύψεις [trailer]\nΣασμός 15/12: Τι θα συμβεί στο αποψινό επεισόδιο της αγαπημένης μας σειράς; [trailer]\nΣασμός 14/12: Συγκλονιστικές αποκαλύψεις και στο αποψινό επεισόδιο της αγαπημένης μας σειράς [trailer]\nΈρρικα Πρεζεράκου: "Έχασα σχεδόν το μισό μου αίμα. Άκουσα στο ελικόπτερο που έλεγαν θα σου κόψουμε το χέρι από τον ώμο. Είχα χάσει τόσο αίμα, που το χέρι κινδύνευε να κοπεί ολόκληρο" ανέφερε - μεταξύ άλλων - η Έρρικα Πρεζεράκου.\nΆγριες μέλισσες 23/5: Ο Μπάμπης θα βρεθεί μπροστά σ’ έναν θανάσιμο κίνδυνο, εξαιτίας της σχέσης του με την Κορίνα.\nΗ γη της ελιάς 23/5: Τι θα δούμε απόψε [trailer]\nΗ γη της ελιάς 23/5: Οι γιατροί είναι για πρώτη φορά συγκρατημένα αισιόδοξοι για την πορεία του μωρού του Φίλιππου και της Βασιλικής - Ο Αλέξης παρ’ όλο που έχασε πολύ αίμα δεν επηρεάστηκε καμία ζωτική λειτουργία και είναι εντελώς εκτός κινδύνου.\nX Factor Ανδρέας Γεωργίου: Ένα παράξενο φιλί στο στόμα επεφύλασσε ο Στέλιος Ρόκκος στον παρουσιαστή του X Factor, δημιουργώντας απορίες και αμηχανία στην σκηνή.\nSurvivor 23/05: Ο Σπύρος πρώτος υποψήφιος και έπεται ο 2ος αγώνας ασυλίας [trailer]\nSurvivor 23/05: Ο Σπύρος Μαρτίκας είναι ο πρώτος υποψήφιος προς αποχώρηση γι' αυτή την εβδομάδα, στεναχωρώντας πρωτίστως την Βρισηίδα που δεν θέλει να δει τον αγαπημένο της να φύγει από το νησί.\nΤηλεοπτικές παρουσιάστριες αψηφούν την εντολή των Ταλιμπάν να καλύψουν τα πρόσωπά τους στον αέρα\nΟ Mohajir είπε ότι οι διαχειριστές μέσων ενημέρωσης και οι άνδρες κηδεμόνες των προκλητικών γυναικών παρουσιαστριών θα υπόκεινται επίσης σε κυρώσεις εάν δεν τηρηθεί η εντολή.\nSurvivor 22/05: Ανακούφιση από την αποχώρηση του Τάκη και αγώνας 1ης ασυλίας [trailer]\nSurvivor 22/05: Έχοντας ανακουφιστεί από την πρόσφατη αποχώρηση του Τάκη Καραγκούνια, οι παίκτες ρίχνονται στην μάχη για το πρώτο αγώνισμα ασυλίας της εβδομάδας.\nThe Masked Singer: Χτες βράδυ ήταν η τελευταία εμφάνιση για έναν από τους παίκτες στο The Masked Singer, με τον Μιχάλη Σεΐτη να αποκαλύπτει την ταυτότητά του και να συγκλονίζει κοινό και κριτές.


Δεν κατεβαίνει ο Ολυμπιακός Πατρών - Τα πάντα για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο | Patra Goal\nΑρχική B' Κατηγορία Δεν κατεβαίνει ο Ολυμπιακός Πατρών\nΔεν κατεβαίνει ο Ολυμπιακός Πατρών\nΤην απόφαση να μην κατέβει στο αυριανό (28/9) παιχνίδι με τον Φοίνικα/Ζήριας για την πρεμιέρα του πρωταθλήματος της Β’ Κατηγορίας, πήρε ο Ολυμπιακός Πατρών.\nΛόγω του θανάτου του πατέρα του Κώστα Καλπουζάνη, οι άνθρωποι του Ολυμπιακού ζήτησαν από την ΕΠΣ Αχαΐας να αναβληθεί το ματς, καθώς η κηδεία θα γίνει αύριο στις 12 το μεσημέρι, επικαλούμενοι το γεγονός ότι σε ανάλογες περιπτώσεις είχαν αναβληθεί τα παιχνίδια.\nΟ Κώστας Καλπουζάνης είχε επαφές με τα μέλη της ΕΠΣΑ, αλλά τελικά το ματς δεν αναβλήθηκε, οπότε αποφάσισε ότι η ομάδα δεν θα κατέβει στο ματς με τον Φοίνικα/Ζήριας.\nΈξω από τον Ιερό Ναό του Αγ. Γεωργίου Ιτεών που θα γίνει η κηδεία, θα υπάρχει ειδικό κουτί και εκπρόσωπος της Κιβωτού της Αγάπης, προκειμένου ό,τι ποσό συγκεντρωθεί από τους παρευρισκόμενους, να δοθεί για φιλανθρωπικό σκοπό.\nΠροηγούμενο άρθροΤο μεταγραφικό πάρε-δώσε των ομάδων της Super League 2\nΕπόμενο άρθροΑ.Ε. Φοίνικα/Ζήριας: «Πρέπει να μετατεθεί η αναμέτρηση»


Με Ντε Λούκας αλλά χωρίς Λουσέρο κόντρα στον ΠΑΟΚ η Ξάνθη! | SportsAddict.gr – Αθλητικά νέα της Θράκης\nHome ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ SUPER LEAGUE 1 Με Ντε Λούκας αλλά χωρίς Λουσέρο κόντρα στον ΠΑΟΚ η Ξάνθη!\nΜε Ντε Λούκας αλλά χωρίς Λουσέρο κόντρα στον ΠΑΟΚ η Ξάνθη!\nPosted By: Νεκτάριος Αμποβιανίδηςon: 11 Φεβρουαρίου, 2017 18:57 In: SUPER LEAGUE 1, ΑΟ ΞΑΝΘΗ, ΚΥΡΙΑ, ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟNo Comments\nΟλοκληρώθηκε η προετοιμασία της Ξάνθης για το Κυριακάτικο παιχνίδι της 20ής αγωνιστικής με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ στα Πηγάδια(17:15).\nΜετά το τέλος των σημερινών ασκήσεων ο Ραζβάν Λουτσέσκου ανακοίνωσε την αποστολή για το Κυριακάτικο παιχνίδι του Xanthi FC Arena (17:15), στην οποία δεν βρίσκεται ο τιμωρημένος λόγω καρτών Αντριάν Λουσέρο, ενώ επιστρέφει σε αυτή ο Πάμπλο Ντε Λούκας. Εκτός είναι επίσης οι τραυματίες Γουάλας, Ορφανίδης, Χατζητερζόγλου και Παπαστεριανός.\nΈπιασε κορυφή ο Ίασμος! Τα αποτελέσματα και η βαθμολογία της 15ης αγωνιστικής στην Α’ ΕΠΣ Θράκης\nΠέρασε και απο την Ορεστιάδα το Δημοκρίτειο, συνέχισαν με νίκες Λεύκιππος και τα υπόλοιπα φαβορί! Τα αποτελέσματα και η βαθμολογία\nΓΑΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΕΠΣ ΘΡΑΚΗΣ ΑΡΗΣ ΑΒΑΤΟΥ ΑΟ ΞΑΝΘΗ BET ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΟΡΦΕΑΣ ΞΑΝΘΗΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ Α' ΕΠΣ ΘΡΑΚΗΣ FOXBET ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ ΑΕ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΠΑΟΚ ΕΠΣ ΕΒΡΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΕΠΣ ΞΑΝΘΗΣ ΑΣΠΙΔΑ ΞΑΝΘΗΣ SUPER LEAGUE ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑ