Ιστορική διαδρομή της Όπερας στη χώρα μας και όχι μόνο, αρχής γενομένης το 1733 στην Κέρκυρα, μέχρι σήμερα στο ΚΠΙΣΝ στο Φάληρο - Greeks Channel\nΣτέκομαι απέναντι από το υποβλητικό καινούργιο κτήριο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) νιώθοντας στο έπακρο την ανθρώπινη μικρότητά μου. Αυτή όμως δεν είναι η λειτουργία της τέχνης; Την άμβλυνση αυτής της ανισότητας να την ισορροπήσει μέσω της ευδαιμονίας, της ανθρώπινης υπέρβασης, της λείανσης ψυχής, σκέψης, ενστίκτων.\nΜαθητεία διαρκείας είναι η τέχνη, εστιάζοντας στον αρχέγονο κόσμο των συναισθημάτων μας. Αυτά αγκαλιάζει για να μας τυλίξει στον αφανέρωτο κόσμο των ματιών αποκαλύπτοντάς τον.\nΣτην απέραντη τζαμαρία της Λυρικής Σκηνής αντανακλάται όλη η ανθρώπινη ιστορία. Έρωτας, Πάθη, Θάνατος, Απόγνωση, Χαρά, Όνειρα, Προσμονή, Επιθυμία, Αγώνας, Ήττα, Νίκη, Λύτρωση, Χειροκροτήματα, Μπιζαρίσματα, Άριες, Υπόκλιση.\nΗ όπερα, το κύριο δραματουργικό έργο μιας λυρικής σκηνής, είναι η τέχνη της υποβολής και της καθήλωσης. Αν δεν την προσπεράσεις, τότε σε υποτάσσει λόγω της επιβλητικότητάς της, στηριζόμενη στην ιδιαιτερότητα που απαιτεί, να περνάς το άκρο της ανθρώπινης δυνατότητας και μετά να το ξαναπερνάς.\nΚάθομαι στα κόκκινα βελουδένια καθίσματα του Θεάτρου. Μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό το πορφυρό κόκκινο χρώμα, καθώς είναι συνώνυμο της αυτοκρατορικής εξουσίας. Μόνο που, σε αυτήν τη μορφή εξουσίας, εσύ δίνεις τη συναίνεσή σου.\nΣυνηθίζω λίγο πριν αρχίσει η οποιανδήποτε παράσταση (θεατρική, μουσική, κινηματογραφική) να κλείνω τα μάτια μου. Η μνήμη, ο άχρονος χρόνος χρειάζονται αυτό το σκοτεινό πλάνο για να ξεχυθούν και να σε κατακλύσουν. Η πρώτη εικόνα είναι αυτή της θάλασσας, αυτό το γεφύρι των πολιτισμών. Δεν είναι τυχαίο που τα πρώτα λυρικά θέατρα στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν σε πόλεις με λιμάνια.\nΣε αυτό το ιστορικό ταξίδι αναδρομής, η αρχή δείχνει τα Επτάνησα.\nΤο 1733, την εποχή του Μπαρόκ δίνεται στην Κέρκυρα η πρώτη παράσταση όπερας στον χώρο του Αγίου Ιακώβου (Σαν Τζάκομο), το οποίο τότε αποτελούσε τον τόπο συγκέντρωσης της τοπικής αριστοκρατίας. Στο πέρασμα του χρόνου μετατράπηκε σε θέατρο και σήμερα στεγάζει το Δημαρχείο. Αναρωτιέμαι αν ο σημερινός ήχος των πληκτρολογίων συντονίζεται με τον μουσικό ρυθμό ενός λιμπρέτο που κάποτε γέμιζε τον ίδιο χώρο…\nΗ Κέρκυρα της βενετσιάνικης εποχής ακολούθησε την πολιτιστική παράδοση των ιταλικών πόλεων, για αυτό και τις παραστάσεις του λυρικού θεάτρου τις παρακολουθούσαν όλες οι κοινωνικές τάξεις. Αυτό που συχνά λησμονούμε είναι ότι πριν η Όπερα ταυτιστεί με το κοινωνικό και οικονομικό status, αποτελούσε λαϊκό θέατρο. Αυτός ο θεσμός του λυρικού θεάτρου συνεχίστηκε και με την αγγλική και γαλλική κυριαρχία στην Κέρκυρα, αλλά και μετά το 1864 του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και με τον ίδιο ρυθμό, δηλαδή με 10 εναλλασσόμενες παραστάσεις ανά σεζόν.\nΤο ρεπερτόριο αρχικά ήταν κυρίως Ιταλών δημιουργών, γι’ αυτό τον λόγο έρχονταν στην Κέρκυρα Ιταλοί καλλιτέχνες, πολλοί εκ των οποίων μετέπειτα έγιναν μόνιμοι κάτοικοι του νησιού, όπως ο Στέφανος Μπογάγιος, ο οποίος συνέθεσε το 1791 την πρώτη επτανησιακή όπερα. Επτανήσιοι, όπως ήταν φυσικό, ήταν και οι πρώτοι συνθέτες ελληνικής όπερας, μεταξύ των οποίων ο Νικόλαος Μάντζαρος που τον επισκίασε, στο πλατύ κοινό η μουσική που έγραψε για τον Εθνικό μας ύμνο, ο Σπυρίδων Ξύνδας, όπου γράφοντας σε ελληνικό κείμενο καυτηρίασε με κριτικό τρόπο τους πολιτικούς της εποχής στην όπερα «Υποψήφιος βουλευτής», ο Ιωσήφ Λιμπεράλης, που έγραψε κυρίως πατριωτικά θέματα και διασώθηκαν μόνο αποσπάσματα, ο Παύλος Καρέρ, που ακολουθώντας την πατριωτική παράδοση έγραψε την τετράδα «Μάρκος Μπότσαρης, Κυρά Φροσύνη, Δέσπω η ηρωίς του Σουλίου, Μαραθών -Σαλαμίς», που διασώθηκαν, καθώς και οι Σπυρίδων Σαμάρας, γνωστός από τον ύμνο των Ολυμπιακών Αγώνων, που αγαπήθηκε από το ιταλικό κοινό, και η όπερά του «Ρέα» δισκογραφήθηκε, καθώς και ο Διονύσιος Λαυράγκας, που λόγω της σπουδαιότητας του έργου του διδάσκεται στην Ελληνική Εθνική Μουσική σχολή ενώ οι όπερές του «Διδώ» και «Φακανάπας» παρουσιάστηκαν στην Αθήνα του 1950.\nΥπάρχουν μαρτυρίες παρουσίας του λυρικού θεάτρου σε Ζάκυνθο και Κεφαλονιά κατά τον 19ο αιώνα.\nΤο 1902 εγκαινιάζεται το Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας με ένα μισοτελειωμένο έργο του Βάγκνερ, το οποίο το 1943 βομβαρδίζεται σφοδρά και τελικά κατεδαφίστηκε το 1952.\nΕρμούπολη, Πάτρα: Τα λιμάνια που εδραιώνουν το λυρικό θέατρο\nΟι οικονομικοί και εμπορικοί δρόμοι των λιμανιών που έδιναν στην πόλη οικονομική ανάπτυξη, αλλά και κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, αποτέλεσαν στήριγμα για το λυρικό θέατρο.\nΣτη Σύρο κυρίως η εύπορη τάξη των εμπόρων, η οποία είχε επαφή με το εξωτερικό, είναι αυτή που στήριξε την όπερα. Από το 1830 διέθετε πλούσια θεατρική δραστηριότητα, περιλαμβάνοντας και όπερα από ιταλικούς θιάσους. Το 1864 η Ερμούπολη απέκτησε μόνιμη μουσική σκηνή, το Θέατρο Απόλλων, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως για παραστάσεις όπερας, και εγκαινιάστηκε με τον «Ριγκολέτο» του Βέρντι.\nΗ αντίδραση του τότε επισκόπου της Πάτρας Αποστολίδη το 1850 δεν μπόρεσε να σταματήσει την έντονη παρουσία του λυρικού θεάτρου. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι σημαντικό κοινό της πόλης ήταν Ιταλοί, Άγγλοι και Γερμανοί, που για αυτούς η όπερα, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αποτελούσε βασικό στοιχείο της κοινωνικής ζωής, το οποίο συμμερίστηκε και η εύπορη αστική τάξη της πόλης, με αποτέλεσμα το 1871 που η πόλη αποκτά το δικό της δημοτικό θέατρο, ένα νέο Απόλλων σε σχέδια Τσίλλερ, να γίνει ο χώρος αναφοράς της.\nΜια μικρογραφία παρουσίας του λυρικού θεάτρου υπήρχε και στην πόλη του Βόλου.\nΑθήνα: Η πόλη των 50.000 κατοίκων\nΤο 1830 νέα πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους ήταν η Αθήνα, που αριθμούσε πληθυσμό 50.000 κατοίκους, με μεγάλο όμως ποσοστό ξένων στην ανώτερη κοινωνική τάξη. Στο παλάτι του Όθωνα και της Αμαλίας το 1837 δίνονται οι πρώτες παραστάσεις όπερας. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1837, στο ξύλινο θέατρο του επιχειρηματία Γ. Μέλη, στη σημερινή πλατεία των Αγίων Θεοδώρων, παρουσιάστηκε στην αρχή ένα μέρος και αργότερα ολόκληρο το έργο «Ο Κουρέας της Σεβίλλης».\nΤο λιθόκτιστο Θέατρο Σασόνι, που βρισκόταν στην Πλατεία Θεάτρου, και αργότερα από το 1849-1989 έγινε γνωστό ως Θέατρο Αθηνών ή Θέατρο Μπούκουρα, το 1840 με βασιλική χορηγία του Όθωνα εγκαινιάστηκε με την όπερα «Λουτσία ντι Λαμμερμούρ» του Ντονιτσέττι. Ανατρέχοντας στις επιφυλλίδες εκείνης της περιόδου, οι οποίες υπήρχαν από τότε με διαφορετική αισθητική της κόσμιας τότε εποχής, αλλά στην ουσία αναφέρονταν στα πιπεράτα και σκανδαλώδη γεγονότα, πληροφορούμαστε ότι οι δύο πρωταγωνίστριες Πίτα Μπάσσο και Αιμίλια Ρίτσι «χώρισαν» το αθηναϊκό κοινό σε δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, λόγω του ενθουσιασμού που προκάλεσε η πρώτη στον αντρικό πληθυσμό. Καταλαβαίνουμε τα σχόλια που θα κυκλοφορούσαν για αυτή την αχαλίνωτη γυναίκα, ακόμα και ο στρατηγός Μακρυγιάννης αναφέρεται ειρωνικά στα απομνημονεύματά του.\nΗ συνήθεια ιταλικοί θίασοι να παρουσιάζουν έργα όπερας, και μάλιστα κάποιοι από αυτούς να επιλέγουν μόνιμο τόπο διαμονής την πόλη που εργάζονταν, ακολουθήθηκε και στην Αθήνα. Βέβαια, τα ποσά που δαπανούσε το κράτος σε αυτούς τους θιάσους ήταν μεγάλα. Δεν θα σχολιαζόταν αυτή η κρατική επιλογή, αν αυτό δεν γινόταν για να εξυπηρετήσει κυρίως τη διασκέδαση των ξένων υπηκόων, ενώ αντίστοιχα δεν υπήρχε ο ίδιος ζήλος και μέριμνα για την ποιότητα ζωής των λαϊκών τάξεων.\nΣταδιακά στις τρεις πόλεις των Αθηνών, Πάτρας, Ερμούπολης προστέθηκε στο ρεπερτόριο του λυρικού θεάτρου η γαλλική όπερα και οπερέτα. Το 1878 εγκαινιάστηκε το Δημοτικό Θέατρο Αθηνών (κατεδαφίστηκε το 1939), το οποίο θεμελιώθηκε με χρήματα του τραπεζίτη/εφοπλιστή Α. Συγγρού σε σχέδια Τσίλλερ. Ωστόσο, αντί της όπερας «Μαραθών - Σαλαμίς» που είχε προγραμματιστεί για έναρξη προτιμήθηκε η όπερα «Μινιόν» του Α. Τομά. Είναι εύλογος ο συνειρμός γιατί έγινε αυτή η επιλογή, καθώς η όπερα αυτά τα χρόνια δεν ήταν για όλες τις τάξεις αλλά «χρησιμοποιείτο» ως ένδειξη ισχύος και εξουσίας – και στην τότε Αθήνα αυτή ανήκε στην ξενόφερτη ανώτερη κοινωνική τάξη.\nΊδρυση του Κρατικού Λυρικού Θεάτρου\nΤο 1938 ο τότε πρωθυπουργός/δικτάτορας Ι. Μεταξάς ανέθεσε στον δραστήριο Κωστή Μπαστιά, που ήταν Γραμματέας των Γραμμάτων και των Τεχνών –μια θέση αντίστοιχη του Υπουργού Πολιτισμού σήμερα–, την ίδρυση Λυρικής Σκηνής. Σαν διευθυντής του τότε Βασιλικού Θεάτρου συνειδητά επέλεξε να μην ενταχτούν στη νεοσύστατη Λυρική Σκηνή παλαιά ονόματα του ελληνικού μελοδράματος, οι οποίοι συνέχισαν να ανεβάζουν παραστάσεις όπερας στο κινηματοθέατρο Παλλάς.\nΗ Λυρική Σκηνή ιδρύθηκε το 1939 ως τμήμα του Βασιλικού Θεάτρου και φιλοξενήθηκε στη στέγη του, προσδοκώντας την απόκτηση δικής της στέγης όταν θα το επέτρεπαν οι οικονομικές συνθήκες. Το ιδρυτικό της συμβούλιο το αποτελούσαν αναγνωρισμένες προσωπικότητες διεθνούς ακτινοβολίας, όπως ο Ρενάτο Μόρντο, κερκυραϊκής καταγωγής, ο Αυστριακός αρχιμουσικός Βάλτερ Πρέφερ, και η Ισπανίδα υψίφωνος Ελβίρα ντε Ιντάλγκο. Για τη δημιουργία του πρώτου θιάσου που αριθμούσε 120 άτομα επιλέχτηκαν οι ακροάσεις, γεγονός που από τη μια ανανέωσε ηλικιακά τον θίασο, αλλά από την άλλη προσπέρασε την προσφορά των παλαιοτέρων.\nΤην ίδια χρονιά ιδρύθηκε και το μπαλέτο της Λυρικής Σκηνής με διευθυντή τον διακεκριμένο Τσέχο Σάσα Μαχόφ – τότε ακόμα η Τσεχία δεν ανήκε στο Ανατολικό μπλοκ… Στα μετέπειτα χρόνια και έως τις μέρες μας, το μπαλέτο συνεργάστηκε με καταξιωμένους χορογράφους όπως οι Ζ. Νικολούδη, Ρ. Μάννου, Γ. Μέτσης, Λ.Ν. Πιεν, Γ. Φλερύ, Γ. Μανταφούνης, Κ. Ρήγος κ.λπ.\nΗ λειτουργία της εγκαινιάστηκε στις 5/3/1940, με τη «Νυχτερίδα» του Στράους, και ακολούθησε η «Μαντάμ Μπατερφλάυ» του Πουτσίνι και ο «Βοκκάκιος» του Ζουππέ.\nΜια άγνωστη πτυχή είναι ότι στην εναρκτήρια παράσταση της «Νυχτερίδας» συμμετείχε στο μπαλέτο ως χορευτής ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος με το ψευδώνυμο Γ.Βάμπας (1940)\nΤον Ιούνιο του 1940 η τότε 17χρονη Μαρία Καλογεροπούλου (Κάλλας) υπέγραψε την πρώτη επαγγελματική της σύμβαση με τη Λυρική Σκηνή.\nΤα Κατοχικά χρόνια\nΣτην περίοδο του Ελληνοϊταλικού πολέμου, η Λυρική Σκηνή στεγάστηκε στο Παλλάς λόγω του ότι διέθετε καταφύγιο.\nΣτα σκληροτράχηλα χρόνια της Κατοχής συνεργάστηκε εν μέρει με τις κατοχικές αρχές, εξυπηρετώντας υποχρεωτικά και τους σκοπούς των Γερμανών κατακτητών, και ακολούθησε την πορεία των ιδιωτικών θεάτρων. Έδινε παραστάσεις στο καλοκαιρινό θέατρο Παρκ (Χέυδεν και Μαυρομιχάλη), καθώς και στο θέατρο της πλατείας Κλαυθμώνος. Το 1943 εγκαταστάθηκε στο πρόσφατα ανακαινισμένο θέατρο Ολύμπια στην οδό Ακαδημίας, και από το 1944 έγινε ο οριστικός τόπος εγκατάστασής της. Ο Μανώλης Καλομοίρης, ως διευθυντής της, επέλεξε την όπερα «Ρέα» του Σαμάρα ως εναρκτήριο έργο της σεζόν. Τον Μάιο του 1944 το τότε κατοχικό υπουργικό συμβούλιο με απόφασή του απέσπασε τον οργανισμό από το Βασιλικό Θέατρο, μετατρέποντάς το σε αυτόνομο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου υπό τον τίτλο Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ).\nΤο καλοκαίρι του 1944, λίγο πριν από την απελευθέρωση, η Λυρική Σκηνή δίνει την παράσταση «Φιντέλιο» του Μπετόβεν, με πρωταγωνίστρια τη Μαρία Κάλλας. Η συμβολική δυναμική του έργου ξεσήκωσε το κοινό που, αψηφώντας την παρουσία των Γερμανών κατακτητών, αποθέωσε τους συντελεστές της παράστασης προκαλώντας την αποχώρησή τους. Μια άγνωστη πτυχή της όπερας είναι ότι μέσω των εθνικών/πατριωτικών της θεμάτων σε κάποιες από αυτές, μετατράπηκε σε μοχλό ενθάρρυνσης της έννοιας δημιουργίας έθνους/κράτους στους λαούς, κυρίως κατά τον 19ο αιώνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρεμιέρα «Ναμπούκο» του Βέρντι, που έκανε πρεμιέρα στις 9/3/1842 στη Σκάλα του Μιλάνου, η οποία μπορεί να αναφερόταν στη βαβυλώνια αιχμαλωσία των Εβραίων, αλλά συμβολικά παρέπεμπε στην υποδούλωση των Ιταλών κυρίως από τους Αυστριακούς. Τα τραγούδια της παράστασης γίνονται εναρκτήριο κάλεσμα και σύμβολο του αγώνα για την ιταλική ανεξαρτητοποίηση και ενοποίηση.\nΣτην απελευθερωμένη Αθήνα τον Νοέμβριο του 1944 η ΕΛΣ γιορτάζει αυτήν τη νίκη με την πατριωτική παράσταση «Η Γιορτή της Λευτεριάς» με εθνικούς ύμνους όλων των συμμάχων, δημοτικά τραγούδια και πατριωτικά έργα Ελλήνων δημιουργών.\nΚατά την περίοδο των Δεκεμβριανών του 1944, η ΕΛΣ έκλεισε, όπως και όλα τα θέατρα.\nOι πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες\nΎστερα από την παραίτηση του Μ. Καλομοίρη και μετά από μια σύντομη συνδικαλιστική διεύθυνση, τελικά ο θεσμός υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας και τον Φεβρουάριο του 1945 ξανάρχισε να δίνει παραστάσεις με διευθυντή τον συγγραφέα-δημοσιογράφο Θεόδωρο Συναδινό, ο οποίος είχε μια μακροχρόνια θητεία και με μόνιμο αρχιμουσικό τον Λεωνίδα Ζώρα, ο οποίος ήταν παρών από το 1940. Ο Συναδινός συνέχισε την πρωτοβουλία του Καλομοίρη για τη διαρκή διεύρυνση του ρεπερτορίου προς νέες κατευθύνσεις, καθώς και τη δέσμευση σε κάθε καλλιτεχνική περίοδο να υπάρχουν έως τέσσερις νέοι τίτλοι. Το 1950-1951, ενώ ιδρύεται η σχολή μπαλέτου, ταυτόχρονα καταργείται ο δεκαετής (1940-1950) θίασος οπερέτας, και το 1953 η διακοπή της κρατικής επιχορήγησης από την κυβέρνηση Παπάγου οδηγεί σε αναστολή των παραστάσεων και προσωρινό κλείσιμο της ΕΛΣ. Η εντατική πίεση σωματείων και εργαζομένων είχε ως αποτέλεσμα την εκ νέου επιχορήγηση της ΕΛΣ, η οποία έτοιμη υποδέχεται το κοινό της τον Απρίλιο του 1954. Λόγω όμως της κατεδάφισης του πρώτου θεάτρου Ολύμπια, οι παραστάσεις που δίνει στα επόμενα τρία χρόνια έως το 1957 πραγματοποιούνται στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, στο ΠΑΡΚ και στο Ηρώδειο. Ταυτόχρονα, αρχίζει εκτενείς περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, λόγω όμως συνθηκών το ρεπερτόριο είναι περιορισμένο.\nΗ απόφαση της τουριστικής πολιτικής το 1955 από την κυβέρνηση Παπάγου για τη δημιουργία του θεσμού Φεστιβάλ Αθηνών, όπου για την πραγματοποίησή του μετακλήθηκε από την Αμερική ο γνωστός σκηνοθέτης Ντίνος Γιαννόπουλος, προσφέρει μια νέα χρηστική δυναμική στην ΕΛΣ. Οι παραστάσεις δίνονται στο Ηρώδειο και η ΕΛΣ συμμετέχει από την αρχή και κάθε καλοκαίρι.\nΤα πρώτα 20 χρόνια οι ιδρυτικές θέσεις του Φεστιβάλ Αθηνών έδιναν προτεραιότητα και έμφαση σε ελληνοθεματικές παραγωγές. Ήταν τα χρόνια όπου η κυβερνητική πολιτική χρειαζόταν την αναβίωση ενός νέου ελληνικού πολιτισμού και αίσθημα για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις πληγές αλλά και τις σπίθες που έκαιγαν ακόμα από την εποχή του εμφυλίου.\nΠαράλληλα, η ΕΛΣ παρουσίασε όπερες και στο θέατρο της Επιδαύρου, με τις σημαντικές χρονιές του 1960 και 1961 που παρουσιάστηκαν οι κλασικές-θρυλικές παραστάσεις «Νόρμα» του Μπελίνι και «Μήδεια» του Κερουμπίνι, με ερμηνεύτρια τη Μαρία Κάλλας στη γόνιμη περίοδό της, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή και σκηνικά/κοστούμια Γ. Τσαρούχη. Χωρίς το Φεστιβάλ Αθηνών, για την ΕΛΣ τα χρόνια εκείνα θα ήταν δύσκολα για πολλούς λόγους, κυρίως οικονομικούς, να ανεβάσει πρωτοποριακά ή σπάνια έργα, όπως ο «Οιδίπους Τύραννος» του Στραβίνσκι, «Ορφέας και Ευρυδίκη» του Γκλουκ κ.λπ. Δεν ήταν μόνο η νέα δυνατότητα του ρεπερτορίου, αλλά και ο τρόπος παρουσίασης, όπως αυτή της πλήρους ενορχήστρωσης, ή της σκηνικής παρουσίασης, κάτι που ήταν ανέφικτο για τον σκηνικό χώρο τού Ολύμπια.\nΤο νέο θέατρο Ολύμπια εγκαινιάζεται τον Ιανουάριο του 1958 με την «Αΐντα» του Βέρντι, ενώ το 1959 ψηφίζεται για πρώτη φορά ο κανονισμός λειτουργίας του οργανισμού, στον οποίο ορίζεται ο σκοπός και ο τρόπος διοίκησής της. Διευθύνων Σύμβουλος και Γενικός Διευθυντής ο γνωστός μας εμπνευστής αλλά και ιδρυτής της Λυρικής Σκηνής Κωστής Μπαστιάς, ο οποίος διευρύνει το δραματολόγιό της προς κάθε κατεύθυνση. Επί κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου, το 1964 έως το 1967, ο συνθέτης και διευθυντής του Ωδείου Αθηνών Μενέλαος Παλλάντιος, διετέλεσε διευθυντής της ΕΛΣ συνεχίζοντας τα βήματα του προκατόχου του.\nΚατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες κυριάρχησαν τα δημοφιλή έργα των Πουτσίνι, Ροσσίνι, Βέρντι, ενώ άρχισε και μια πιο έντονη παρουσία της γερμανόφωνης και ελληνικής οπερέτας. Για πρώτη φορά παρουσιάζεται ο «Βαφτιστικός» του Σακελλαρίδη. Σταδιακά εντάχτηκαν τα έργα του Μότσαρτ «Ντον Τζιοβάννι», « Οι Γάμοι του Φίγκαρο», «Ο μαγικός αυλός».\nΠαράλληλα, παίζονταν ιστορικά αλλά και εγχώρια έργα της Εθνικής Σχολής με ελληνική θεματολογία, όπως «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος» του Καλομοίρη κ.λπ. Σε αυτά τα χρόνια η ΕΛΣ, πιστή στην προσφορά της για το κοινό, δίνει παραστάσεις σε όλη την ελληνική επικράτεια, όπως στα Δημήτρια της Θεσσαλονίκης, τα οποία φιλοξενούν όπερες από άλλες βαλκανικές χώρες, στην Πάτρα, στα Ιωάννινα, στα Επτάνησα, στον Βόλο, στην Καλαμάτα, καθώς και στην Κύπρο. Οι εκτός έδρας περιοδείες αραιώνουν μετά το 1990, ενώ το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Κ.Θ.Β.Ε.) αρχίζει να ανεβάζει δικές του παραγωγές όπερας κατά τη διάρκεια 1978-1981.\nΤο 1969 τα τρία Κρατικά θέατρα ενώθηκαν στον Οργανισμό Κρατικών Θεάτρων Ελλάδος, όπου με διοικητικό διευθυντή τον στρατηγό Βασίλειο Παξινό ορίζεται με νόμο η κρατική επιχορήγησή του. Θεωρήθηκε απαραίτητο σε κάθε καλλιτεχνική περίοδο η παρουσίαση τουλάχιστον ενός Έλληνα συνθέτη, ενώ στο ρεπερτόριο προστέθηκαν δύο μιούζικαλ, σε αντιστοιχία με τα παραλιακά μπουζούκια πίστας που αντικατέστησαν τα αυθεντικά λαϊκά μαγαζιά. Για πρώτη φορά παρουσιάζεται στην πρότυπη γλώσσα που γράφτηκε ολόκληρο το έργο όπερας «Φάλσταφ» του Βέρντι το 1971. Κατά την περίοδο της δικτατορίας, πολλοί καλλιτέχνες της ΕΛΣ εκδιώχθηκαν.\nΜεταπολίτευση, 1974, και ο οργανισμός των Κρατικών Θεάτρων διαλύεται. Η ΕΛΣ συνέχισε την αυτόνομη πορεία της, διοικούμενη από σημαντικούς ανθρώπους, όπως στη θέση του Διευθυντή ο αρχιμουσικός Δημήτρης Χωραφάς με αναπληρωτή τον Μάνο Χατζιδάκι. Από το Διοικητικό Συμβούλιο και την καλλιτεχνική επιτροπή και δυναμικό πέρασαν δημιουργοί και καλλιτέχνες, όπως οι Σπύρος Βασιλείου, Μαρία Χορσς, Γιάννης Α. Παπαϊωάννου, Άρης Γαρουφαλής. Ως προς τη δραματουργία της, παρέμεινε στο ρεπερτόριο του ιταλικού Ρομαντισμού. Τα πρώτα πέντε χρόνια της Μεταπολίτευσης, ακολουθώντας το πνεύμα και το κοινωνικό/πολιτικό πλαίσιο της εποχής, δόθηκαν παραστάσεις με το έργο «Ο Φυλακισμένος» του Νταλλαπίκκολα με ερμηνευτή τον Σπύρο Σακκά σε σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου, και Μπρεχτ/Βάιλ «Η άνοδος και η πτώση της πόλης Μαχαγκόνυ» σε σκηνοθεσία Μίνωα Βολονάκη. Με αποδεσμευμένο ρεπερτόριο αρχίζουν να ανεβαίνουν όπερες των Χάιντελ κ.ά., καθώς και αρκετές όπερες του 20ού αιώνα. Εκτός Αθηνών ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ως διευθυντής του Κ.Θ.Β.Ε. κατά την περίοδο 1977-1980, εγκαινιάζει την Όπερα Θεσσαλονίκης με τον «Φιντέλιο» του Μπετόβεν σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Την εποχή που η Θεσσαλονίκη ήταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης (1997), ιδρύεται η Όπερα Δωματίου Θεσσαλονίκης, ως αυτόνομη από το ΚΘΒΕ, η οποία ως χώρο παραστάσεων έχει το Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και τον ιστορικό χώρο του Επταπυργίου. Το 2002 το Υπουργείο Πολιτισμού τη μετονόμασε σε Όπερα Θεσσαλονίκης, εξασφαλίζοντας τη διοικητική και οικονομική της αυτονομία. Μετά από διάφορες διακυμάνσεις, τελικά το 2011 συγχωνεύεται με το ΚΘΒΕ.\nΗ ένταση των οικονομικών και διοικητικών προβλημάτων που παρουσιάστηκαν με επιπτώσεις στο εύρος του ρεπερτορίου και στον προγραμματισμό των παραστάσεων στην ΕΛΣ, το 1981, εξομαλύνεται από τους δημιουργούς Γιώργο Κουρουπό, Σ. Ευαγγελάτο και τον βαρύτονο Κώστα Πασχάλη.\nΗ ίδρυση και λειτουργία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΜΜΑ), 1991, το οποίο δραστηριοποιήθηκε στον χώρο του Λυρικού θεάτρου, έδωσε καινούργια ώθηση στην ΕΛΣ με νέες δραματουργικές παραγωγές της, είτε σαν συμπαραγωγές είτε σαν δικές της παραγωγές στην αίθουσα Αλέξανδρου Τριάντη, όπως π.χ. η όπερα του Άνταμς «Ο Νίξον στην Κίνα». Αντίστοιχη συνεργασία υπήρξε και με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.\nΓιορτάζοντας τα 50χρονά της η ΕΛΣ (1994), επί καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Άλκη Μπαλτά, μετατρέπεται σε Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου με νέο νόμο που ορίζει τον σκοπό της καθώς και τους οικονομικούς της πόρους.\nΤην επόμενη χρονιά, υπό τη διεύθυνση Μπαλτά/Κουρουπού, ιδρύεται το Στούντιο Όπερας της ΕΛΣ και εισάγονται υπέρτιτλοι στην αίθουσα Ολύμπια, λόγω του ότι όλα τα έργα παρουσιάζονται στην πρότυπη γλώσσα που γράφτηκαν. Ταυτόχρονα, σημαντικοί καλλιτέχνες όπως η Λίνα Βερτμύλλερ σκηνοθετούν νέες παραγωγές, όπως «Μποέμ» κ.ά. Πραγματοποιούνται συμπαραγωγές με λυρικά θέατρα του εξωτερικού και με το ΜΜΑ, υπό τη διεύθυνση του Περικλή Κούκου (1998). Το κοινό παρακολουθεί τη σύγχρονη σκηνοθετική ματιά σε κλασικά θέματα, όπως αυτή του Γκραμς στον «Μάκβεθ» του Βέρντι.\nΟι δραστηριότητες της ΕΛΣ, στη σύγχρονη εποχή της, συνεχώς εμπλουτίζονται με παραστάσεις ελληνικής οπερέτας αλλά και της παιδικής σκηνής που ιδρύει. Για αυτές τις πολλαπλές δραστηριότητές της χρησιμοποιείται το Θέατρο Ακροπόλ, την περίοδο 2000-2013. Μια άλλη τομή της είναι η δημιουργία της Πειραματικής Σκηνής από τον Θεόδωρο Αντωνίου (2003-2011), η οποία έδωσε τη δυνατότητα σε Έλληνες συνθέτες να παρουσιάσουν έργα μικρής διάρκειας μετά από παραγγελία. Το πνεύμα που διαπότιζε αυτή την εποχή ήταν ο σκοπός και η δραστηριότητα ενός οργανισμού, όπως της ΕΛΣ, να μην αρκούνται μόνο στη σύγχρονη αναπαραγωγή κλασικών έργων, αλλά και στην παραγωγή νέας δραματουργίας.\nΣε μια χώρα όμως όπως η Ελλάδα, όπου οι κρίσιμοι τομείς που παιδαγωγούν τον πολίτη, όπως αυτός του Πολιτισμού και της Παιδείας, υπολείπονται πάντα σε χρηματοδότηση, τα μεγαλόπνοα μεν αλλά απαραίτητα και ουσιαστικά σχέδια της ΕΛΣ για να μπορεί να είναι ένας ζωντανός και δραστήριος παραγωγικός οργανισμός, όπως π.χ. η απόφαση να μετακληθούν πλήθος γνωστών σκηνοθετών και τραγουδιστών διεθνούς εμβέλειας, είχε σαν αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε οικονομικό αδιέξοδο. Συνέπεια αυτής της κατάστασης ήταν η υπογραφή μνημονίου συνεργασίας του κράτους με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για τη δημιουργία νέας στέγης της ΕΛΣ στον παλιό Ιππόδρομο της Καλλιθέας, στην ακτογραμμή του Φαληρικού όρμου, σε αρχιτεκτονική του Ρέντσο Πιάνο. Η θάλασσα πάλι στέκει σιμά της…\nΤο 2017 η ΕΛΣ ξεκινά τη δοκιμαστική περίοδο λειτουργίας της στις νέες εγκαταστάσεις της, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), το οποίο αποτελεί δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος προς την ελληνική Πολιτεία. Η ΕΛΣ, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του συνθέτη Γ. Κουμεντάκη, έχει πια πλήρη καλλιτεχνική δραστηριότητα σε δύο σκηνές: στην αίθουσα Σταύρος Νιάρχος και στην Εναλλακτική Σκηνή υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Αλέξανδρου Ευκλείδη. Διαθέτει Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού, καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα που απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες.\nΗ στέγη υπάρχει, η πρόκληση πια της ΕΛΣ είναι η δραματουργική της δραστηριότητα να αποτελέσει πόλο έλξης της καθημερινότητας των πολιτών αυτής της χώρας, αλλά να είναι και εκείνη που θα γίνει αρωγός της σημερινής δημιουργίας και των νέων δημιουργών.\nΤα 80χρονα της ΕΛΣ : Μια ευρηματική πολιτική παράσταση\nΤο 2014 ο σκηνοθέτης Αλέξανδρος Ευκλείδης παρουσιάζει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την «σημαδιακή» για την ΕΛΣ οπερέτα του Γιόχαν Στράους «Νυχτερίδα» με καθαρή πολιτική οπτική μιας και τοποθετεί τους Απριλιανούς δικτάτορες του 1967 καθώς και Σοβιετικούς πρέσβεις στην θέση των Ευγενών και Ρώσων πριγκηπών της Βιέννης της τότε εποχής που γράφτηκε το έργο.\nΌπως είχε δηλώσει ο δημιουργός στην Εφημερίδα των Συντακτών ο λόγος που το έκανε αυτό ήταν γιατί η προηγούμενη χρονιά του 2013 είχε σηματοδοτηθεί από την μεγάλη άνοδο στην ελληνική κοινωνία της Χρυσής Αυγής . Αυτό το φαινόμενο σφυροκοπούσε στο μυαλό του την σύνδεση των λέξεων «οπερέτα» και «πραξικόπημα» μιας και πιστεύει ότι το διεθνές οπερατικό ρεπερτόριο μπορεί κάλλιστα να συμπορευτεί με το ελληνικό πολιτισμιακό στοιχείο. Στην συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία η ειρωνική επιστροφή της επταετίας αναδείκνυε το νόημα της συγκεκριμένης οπερέτας.\nΤον Φεβρουάριο του 2020 σαν καλλιτεχνικός διευθυντής της Εναλλακτικής Λυρικής Σκηνής ξαναπαρουσιάζει αυτή την παράσταση για την γενέθλιο επέτειο της ΕΛΣ, με επιπρόσθετα στοιχεία.\nΠαραμονές του πραξικοπήματος σε μια καμπάνα στον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης, ένας χώρος που ταυτίστηκε τόσο με τις ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 1960 όσο και με την χούντα των συνταγματαρχών γίνεται η κατοικία του Γκάμπριελ φον Άιζενστάιν και της Ροζαλίντα και η δεξίωση του ρώσου πρίγκιπα Ορλόφσκι, πάρτι του σοβιετικού πρέσβη στην αίθουσα χορού ενός ξενοδοχείου. Ξημερώνοντας η 21η Απριλίου 1967 αντί οι πρωταγωνιστές να επιστέψουν στους προσωπικούς χώρους της θαλπωρής τους , όπως είναι η φυσική συνέχεια μιας μεθυστικής βραδιάς, βρίσκονται στα κρατητήρια, φυλακές , κελιά , -όποια λέξη και να χρησιμοποιήσουμε η έννοια δεν αλλάζει, κρατούμενοι . Σε αυτή την μαύρη εποχή της επταετίας ο Αλέξαντρος Ευκλείδης αντιπαραθέτει το « άσπρο» πλάνο των ταινιών του Γ. Δαλιανίδη αναδεικνύοντας τον σουρεαλισμό της εποχής, σε συνδυασμό με την πολιτική αισθητική του Παντελή Βούλγαρη στις ταινίες «Μέρες του ‘36» και «Πέτρινα χρόνια». Όπως είχε δηλώσει ο δημιουργός χρησιμοποιεί μικρές παρεμβολές ιστορίας βασιζόμενος στην «ελευθεριότητα» της κωμωδίας προκειμένου να θιχτούν θέματα που μόνο κωμικά δεν είναι. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι όταν στην δεύτερη πράξη κατά την διάρκεια του Πάρτι του Ορλόφσκι «συναντιούνται» Αμερικανοί και Ρώσσοι κοσμοναύτες μεταφέροντας τον ανταγωνισμό της βόκτας και του ουισκυ σε ανταγωνισμό πρωτιάς για το φεγγάρι. Αυτό που υποβόσκει φυσικά είναι η ψυχροπολεμική περίοδος των δυο τότε υπερδυνάμεων.\nΑυτές οι παραστάσεις δίνονται παραμονές ενός απρόσμενου όσο και πρωτόγονου Lockdown σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ιστορία τελικά είναι μια ακίνητη διαδικασία με χαρακτηριστικές ακμές η αιχμές σύμφωνα με την ιστορική σχολή των Annales και τον κύριο εκπρόσωπο της Jacques le Goff. Αυτό που αναμένει το κοινό είναι η αναπαράσταση και εξερεύνηση αυτής της εποχής μέσα από την σύγχρονη δραματουργία.\nΗ αίθουσα γεμίζει, η ορχήστρα παίρνει τη θέση της, τα φώτα χαμηλώνουν, και με την εσώκλειστη ανάσα της προστατευτικής μάσκας είμαι έτοιμη να βυθιστώ στην ηδυπάθεια της «Μαντάμ Μπατερφλάυ». Μόνο που νιώθω το αυτί μου να θέλει να ακουμπήσει στον τοίχο της αίθουσας. Είναι το θρόισμα της θάλασσας που καραδοκεί. Πάντα η θάλασσα…\nΥΓ.: Η ΕΛΣ για τα 80 χρόνια της κυκλοφόρησε ένα βιβλίο-λεύκωμα του μουσικοκριτικού Νίκου Δοντά. Ξεφυλλιζοντάς το, ίσως τελικά πάψετε να αδιαφορείτε για την Όπερα.\nΜία ξεχωριστή παράσταση από τα Μπαλέτα Μπεζάρ και Τόκιο.


Live εντυπώσεις: Pyre of the Earth, Hellripper, Midnight Force – Play This Loud\nPlay This Loud\tUncategorized\t March 4, 2018 March 4, 2018 1 Minute\nΕ, λοιπόν ναι! Η πρώτη μας live ανταπόκριση (που λέει ο λόγος) είναι γεγονός! Το περασμένο Σάββατο λοιπόν, συνοδεία του καλού μου φίλου Πέτρου (photo credits) αποφασίσαμε να πάμε στη θρυλική Ivory Blacks για να παρακολουθήσουμε τη συναυλία επί τη ευκαιρία του νέου άλμπουμ των Midnight Force, του οποίου είχα την τιμή να κάνω το πρώτο review.\nΗ Ivory Blacks είναι ο ορισμός του κλαμπ-καταγωγιού, με το απόλυτο σκοτάδι να κυριαρχεί όπως είναι άλλωστε φυσικό. Η αλήθεια είναι ότι η συναυλία δεν είχε πολύ κόσμο (μάξιμουμ 30 άτομα), κάτι που όμως καθόλου δεν πτόησε τις μπάντες (και προσωπικά το προτιμώ από το να γίνεται πανικός).\nΠρώτοι στη σκηνή λοιπόν βγήκαν οι ντόπιοι Pyre of the Earth, μία female fronted μπάντα-ορισμός του doom… αλλά πολύ doom! Οι φαν του είδους θα τους λατρέψουν. Προσωπικά μου έβγαλαν μία μελαγχολία, ωστόσο αυτό θα πρέπει να θεωρείται κάτι φυσιολογικό λόγω και του ιδιώματος. Αμέσως μετά, ακολούθησαν οι Hellripper από το Aberdeen, στην πρώτη τους εμφάνιση στη Γλασκώβη. Έχοντας εντελώς διαφορετικό ύφος από τους Pyre of the Earth, ξεσήκωσαν το κοινό με το thrash-death ρυθμό τους, ενώ τα φωνητικά τους είχαν έντονη επιρροή deathcore.\nΛίγο μετά τις 21.30 έκαναν την εμφάνισή τους και οι Midnight Force, δίνοντας εξ’ αρχής το NWOBHM στίγμα που τους χαρακτηρίζει. Η εμφάνισή τους είχε και αρκετά… κόλπα επί σκηνής, καθώς έκαναν την εμφάνισή τους στιλέτα, σπαθιά, ακόμα και σημαίες, τονίζοντας έτσι το μεσαιωνικό concept του Dunsinane.\nΣυνολικά ήταν ένα ευχάριστο βράδυ, που άξιζε τη βόλτα και το live στην κρύα Γλασκώβη.\nPhotos: Petros Lardas Photography\nPrevious Post Review: WITCHTOWER/BLACKSLASH – A tribute to Randy\nNext Post Review: Shadowkeep – Shadowkeep


Σάββατο του Λαζάρου: Τι γιορτάζουμε σήμερα – Έθιμα - KalimeraEllada.gr\nΚατά την Καινή Διαθήκη (Ιωάννου ια’ 1-44), μια μέρα ο Λάζαρος αρρώστησε βαριά και πέθανε.\nΟι αδελφές του ειδοποίησαν τον Ιησού ότι ο φίλος του ασθενεί βαρέως, αλλά εκείνος καθυστέρησε να έλθει. Στους μαθητές του είπε ότι ο φίλος του κοιμήθηκε και ότι θα μεταβεί στη Βηθανία για να τον ξυπνήσει.\nΌταν έφθασε στη Βηθανία με τους μαθητές του, η Μαρία του παραπονέθηκε ότι αν ερχόταν εγκαίρως δεν θα πέθαινε ο αδελφός της. Τότε, ο Ιησούς δάκρυσε και με φωνή μεγάλη προ του τάφου εκραύγασε: «Λάζαρε δεύρο έξω!» και ανάστησε τον Λάζαρο τέσσερεις ημέρες μετά τον θάνατό του, προκαλώντας τον θαυμασμό των παρισταμένων και το θανάσιμο μίσος των εχθρών του Φαρισαίων (Ιωάννου ια’ 45-57).\nΣάββατο του Λαζάρου: Έθιμα\nΣύμφωνα με την παράδοση, ο Λάζαρος ήταν τότε 30 χρονών και έζησε άλλα 30 χρόνια. Έγινε επίσκοπος Κιτίου στην Κύπρο και πέθανε σε ηλικία 60 ετών.\nΤο τοποθέτησε σε αργυρή θήκη στον ομώνυμο ναό που κτίσθηκε στη βασιλεύουσα. Η ανακομιδή των λειψάνων του εορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου.\nΟ τάφος του Λαζάρου έχει υποδειχθεί μέσα σε βράχο (διαστάσεων 3×3μ.) στο Όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ.\nΣάββατο Λαζάρου Έθιμα\nΣάββατο του Λαζάρου:\nΠροηγούμενο άρθροΣούπερ Μάρκετ – Καταστήματα: Τι ώρα κλείνουν σήμερα, Σάββατο (24/04)\nΕπόμενο άρθροΚορωνοϊός – ΕΟΔΥ: Πού θα γίνουν δωρεάν rapid test το Σάββατο


Acrobase - Εμφάνιση ενός μόνο μηνύματος - Ομηρική γλώσσα\nΘέμα: Ομηρική γλώσσα\nΤελευταία φορά Online: Χθες 23:42\nΠολύ ενδιαφέρουσες αναρτήσεις. Εδώ και καιρό ήθελα να σχολιάσω.\nΕιναι γνωστή αυτή η ανέκδοτη διαφωνία μεταξύ επιστήμης και των θεωριών που συναντά κανείς σε πατριωτικούς κύκλους (βλ. περιοδικό Δαυλός, Ελλήνων Ιστορία, συγγράματα της κας. Τζιροπούλου-Ευσταθίου, του κου Τσατσόμοιρου, διάφορα blogs κ.ο.κ.). Η επίσημη επιστήμη δεν αποδέχεται τις θεωρίες αυτές σαν επιστημονικές, ενώ οι συγγραφείς αυτοί θεωρούν τις αντίπαλες θεωρίες ως προδοτικές και ανθελληνικές, οπότε δεν έχει νόημα κάποιος διάλογος σε επιστημονικό επίπεδο.\nΑυτο που μπορει να γίνει κατα τη γνώμη μου, είναι να ενημερωθούμε κατα πόσο η κάθε θεωρία είναι πιθανή και εαν οντως έχει η καθε μία να κάνει με πατριωτισμό ή ανθελληνισμό.\nΗ αρχή του θέματος έχει να κάνει με την ομοιότητα μεταξύ γλωσσών. Οι ομοιότητες έχουν τις εξής εξηγήσεις:\nΔάνειο: Αυτό είναι μάλλον το πιο προφανές και έχει να κάνει με πολιτισμούς που ήρθαν σε επαφή\nΓενετική συγγένεια: λέξεις διαφορετικών γλωσσών ή διαλέκτων που, σε βάθος χρόνου, προέρχονται απο μια αρχαιότερη.\nΑπλή σύμπτωση: Μέσα στους άπειρους συνδυασμους φθόγγων και εννοιών όλων των γλωσσών παγκοσμίως, είναι πιθανό μια λέξη μιας γλώσσας να τύχει να ομοιάζει με μια λέξη μιας άλλης γλώσσας, με ίδια ή παρόμοια σημασία.\nΠολλές φορες είναι ευκολο να διαπιστώσουμε τα παραπάνω, αφου στη γραμματεία μιας αρχαίας γλώσσας μπορουμε να δουμε την εξελιξη μιας λέξης ή και ολόκληρης της γλώσσας.\nΤην Ελληνική μπορούμε να την παρατηρήσουμε απο τις επιγραφές της Γραμμικής Β' μέχρι σήμερα, και να φτιάξουμε το γενεαλογικό δέντρο των διαλέκτων. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία αμφιβολία οτι τα Κρητικά και τα Κυπριακά είναι διάλεκτοι της ίδιας γλώσσας. Ούτε οτι τα Ιταλικά και τα Ισπανικά έχουν γενετική συγγένεια (=κατάγονται απο τα Λατινικά) αφου όλη η διαδρομή τους είναι παρατηρήσιμη.\nΤί συμβαίνει όμως πιο πριν, όταν δεν υπήρχε γραφή; Ακομα και η παλαιότερη μορφή των Ελληνικών που ξέρουμε, η Μυκηναϊκή, είχε αρχαιότερες μορφές που ομιλούντο απο πρωτόγονες φυλές αιώνες πριν καταγραφεί στη Γραμμική Β'.\nΤο ίδιο ισχύει με πολιτισμους που απέκτησαν γραφή πολύ αργότερα, οπως τα Κελτικά, τα Γερμανικά, ή τα Σλαβικά φύλα. Ενώ δηλαδή μπορούμε να συγκρίνουμε τις λατινογενείς γλώσσες με τον πρόγονό τους, δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο με τις κελτικές ή τις γερμανικές γλώσσες, αφου ο κοινός πρόγονός τους, δεν έχει καταγραφεί. Ή ακόμα πιο πρόσφατα, οι ιθαγενείς λαοί της Αμερικής ή του Ειρηνικού. Επι αιώνες είχαν προφορικό πολιτισμό μέχρι που οι γλώσσες τους καταγράφηκαν απο τους ιεραποστόλους και τους αποίκους, πολύ πρόσφατα.\nΑπο εκείνο το σκοτεινό σημείο και πέρα, μπορεί ο καθένας να κάνει κάθε είδους υποθέσεις. Αυτό που ο πολύς κόσμος βλέπει, είναι τα εξής δεδομένα:\nΞέρουμε οτι κατα τη Μυκηναϊκή και την Αρχαϊκή περίοδο η Ελλάδα είχε ισχυρή παρουσία στη Μεσόγειο, με αποικίες και εμπόριο. Η επιροή αυτή έφτανε μέχρι τη Μέση Ανατολή και τη Β. Ευρώπη (εχει βρεθει ενα Μυκηναϊκο σπαθι σε αρχαίο αγγλικό τύμβο).\nΗ κλασσική γλώσσα έδωσε πολλά δάνεια στα Λατινικά, και οι δυο μαζί έδωσαν στις γλώσσες του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης. Διεθνείς ορολογίες έχουν τη ρίζα τους στα Ελληνικά και μπορούμε να τις βρούμε και σε γλώσσες που δεν καταλαβαίνουμε. Πρβ. Αραβικά falsafa (φιλοσοφία) ή Σουαχίλι jiometri (γεωμετρία). Απο την οπτική γωνία του Έλληνα λοιπον, μια αναγνωρίσιμη λέξη φέρνει στο νου την έννοια του δανείου.\nΚοιτάζοντας την ιστορία της Ελλάδας, πάλι απο τη δική μας οπτική γωνία, θεωρούμε ως φυσιολογικό το εξής μοτίβο: οτι οι πολιτισμοί κατάγονται απο έναν ισχυρότερο και ενδοξότερο. Ο φίλος Χάος επίσης εκφράζει μια ενδιαφέρουσα άποψη, οτι ο ισχυρός πολιτισμός πάντα δίνει στον "κατώτερο", αφού ο ισχυρός δεν έχει κανένα λόγο, ή απαξιεί ρατσιστικά, να πάρει απο τον "κατώτερο".\nΠώς εξηγείται λοιπόν, οτι, όπως με πολλές συγγενικές γλώσσες, υπάρχουν κοινά στοιχεία σε αρχαίες και φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους γλώσσες; Έχουμε λοιπόν στα Ελληνικά πατήρ, και Λατινικά pater, Αγγλικά father, Γερμανικά Vater, Ιρλανδικά 'athair, Περσικά pedar. Ή στα Ελληνικά δύο, Λατινικά duo, Αγγλικά two, Ιρλανδικά dhá, Ρωσσικά dva, Αλβανικά dy κ.ο.κ. Υπάρχουν φυσικά οι συμπτώσεις, αλλά σε μερικές περιπτώσεις, ειδικά σε πυρηνικό λεξιλόγιο (μέλη της οικογένειας, μέλη του σώματος, αντωνυμίες, φυσικά φαινόμενα, αριθμοί 1-10) παρατηρείται μια μεγάλη στατιστικά συσχέτιση.\nΑυτό λοιπόν που εντικτωδώς τείνει να πιστέψει ο μέσος Έλληνας, είναι οτι σε κάποιο μη καταγεγραμμένο σημείο της αρχαϊκής εποχής, οι Έλληνες έμποροι ή άποικοι, με τον ανώτερό τους πολιτισμό, επηρέασαν τη ζωή των πρωτόγονων ιθαγενών. Μπορούμε να φανταστούμε οτι ένας Έλληνας άποικος της Ιταλίας συνάντησε μέλη των λατινικών φύλων που μιλούσαν μια εντελώς άσχετη και βάρβαρη γλώσσα. Το πατήρ το έκαναν pater στην πρωτόγονη γλώσσα τους, το έν(ας) το έκαναν unus, το δύο το έκαναν duo κ.ο.κ. Είναι ένα σενάριο που ταιριάζει πολύ με την κοσμοθεωρία που έχει ο μέσος Έλληνας για τη σχέση του με τους άλλους λαούς.\nΑυτή όμως η ερμηνεία προσωπικά δεν με πείθει. Οι ομοιότητες δεν υπάρχουν μόνο στις γλώσσες της Μεσογείου ή της Ευρώπης, αλλά και της Ασίας, όπως τα αρχαία Περσικά και τα Σανσκριτικά, στις οποίες ο πατέρας είναι pedar και pitr αντίστοιχα. Να υποθέσουμε οτι σε εκείνο το σκοτεινό άγνωστο παρελθόν οι Πελασγοί πήγαν μέχρι τα βάθη της Ασίας να σπείρουν τη γλώσσα τους στους εκεί βαρβάρους; Ή μήπως οι ομοιότητες αυτες, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ειναι προϊόν συμπτώσεως;\nΈνας άλλος λόγος που δεν με πείθει αυτή η θεωρία, είναι οτι οι λέξεις στις οποίες παρατηρούμε αυτές τις ομοιότητες, είναι, όπως είπα, επι το πλείστον πυρηνικό λεξιλόγιο, δλδ καθημερινών εννοιών. Αντιθέτως, τα δάνεια γίνονται υπο συγκεκριμένες πολιτισμικές συνθήκες και προϋποθέσεις, όπως το εμπόριο, ή εκτενή πολιτισμική ανταλλαγή ή μακραίωνη γειτνίαση/συνύπαρξη. Αλλά είναι εξαιρετικά σπάνιο να γίνουν δάνεια σε καθημερινές λέξεις όπως "πατέρας", "δύο", "χέρι", "ποιός", "νερό". Αυτό πρέπει να είναι προφανές σε εμάς τους Έλληνες που υπερηφανευόμαστε οτι σπείραμε τόσες τεχνικές λέξεις υψηλού διανοητικού επιπέδου. Διάβασα παραπάνω οτι δήθεν η λέξη water προέρχεται από το ύδωρ. Προφανώς αυτός που συνέταξε τη θεωρία αυτή θεώρησε οτι οι προϊστορικοί βάρβαροι πρόγονοι των σημερινών Βρετανών συνάντησαν εμπόρους ή αποίκους της ανώτερης αρχαϊκής Ελλάδας, και επειδη δεν... γνώριζαν το νερό, έπρεπε να δανειστούν τη λέξη απο την ανώτερη γλώσσα των ξένων!\nΠαρόμοιο με το παραπάνω, οι ομοιότητες μεταξύ των Ευρωπαϊκών, και όχι μόνο, γλωσσών, υπάρχουν στη γραμματική και τη μορφολογία, που δεν γίνεταινα αποτελούν δάνεια. Για παράδειγμα η δική μας κατάληξη -ος, -ον με των Λατινικών -us, -um. Το ίδιο βλέπουμε με τη μορφολογία ρημάτων όπως το δικό μας εστί με Λατινικά est, Γερμανικά ist, Περσικά ast, Σανσκριτικά asti. Ακόμα και αν δεχτούμε τα δάνεια στο πυρηνικό λεξιλόγιο, η μορφολογία ιας γλώσσας επηρεάζεται μόνο μετά απο μακραίωνη και καταπιεστική αποίκηση ή κατάκτηση. Ακόμα και αν δεχτούμε οτι υπήρχε αυτή η επιρροή με τους γειτονικούς μας Λατίνους, δεν υπάρχει κάποιο αρχαιολογικό εύρημα που να δείχνει οτι είχαμε τέτοια εξάπλωση και τέτοια στενή σχέση με τόσους λαούς ταυτόχρονα.\nΕπίσης, ας λάβουμε υπόψη οτι κάποιες γλώσσες έχουν κοινά στοιχεία μεταξύ τους που δεν εμφανίζονται στα Ελληνικα. Για παράδειγμα Αγγλικά door και Περσικά dar. Έχουμε τη δική μας θύρα, αλλά αν τα Αγγλικά προήλθαν απο τα Ελληνικά, τότε γιατί μοιάζουν πιο πολύ με τα Περσικά; Ή Αγγλικά chin και Περσικά chaneh. Ή Λατινικά mortus και Περσικά morduh.\nΤέλος, όσοι διατείνονται τη θεωρία των αρχαϊκων δανείων, πρέπει να συνθέσουν ένα περίπλοκο παζλ ομαλών και επαναλαμβανόμενων αλλαγών. Η δήθεν θεωρία πατήρ = father, πούς = foot μας δείχνει οτι το ελληνικό π θα έπρεπε να γίνεται f στα Αγγλικά. Όμως η λίστα παραπάνω μας δείχνει οτι πόττις = boss. Γιατί όχι "foss";\nΈνα τόσο μεγάλο και συνεχές μωσαϊκό ομοιοτήτων δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα συμπτώσεων αλλά ούτε και δανείων απο κάποια δήθεν προκατακλυσμιαία μορφή των Ελληνικών. Επομένως η μόνη άλλη εξήγηση είναι οτι πρόκειται για γενετική συγγένεια, που ξεκινάει και πάλι απο κάποιο σημείο του σκοτεινού παρελθόντος (= πριν την εφεύρεση της γραφής). Όπως λοιπόν οι λατινογενείς γλώσσες έχουν σημείο εκκίνησης την αρχαία Λατινική γλώσσα, όπως οι σλαβικές γλώσσες διακλαδίζονται απο την άγνωστη πρωτο-σλαβική γλώσσα, έτσι και όλες αυτές, μαζί με τα Ελληνικά, κατάγονται απο μια πρωτόγονη γλώσσα της προϊστορίας.\nΓια όποιον ενδιαφερεται, αυτό το βίντεο είναι αρκετά ευχάριστο και διαφωτιστικό.\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη Moai : 04-07-17 στις 12:54


** ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΑ VOYAGE-BUTOVO, ΜΌΣΧΑ **\nKadyrova Str.8, Μόσχα, Ρωσία\nΤο Voyage-Butovo Ξενοδοχείο 2-αστέρων βρίσκεται κοντά σε Orlov Paleontology Museum μόλις 10 χλμ μακριά.\nΜπορείτε να βρείτε Evropeysky Shopping Centre μόλις 24 χλμ μακριά από το κατάλυμα.\nΤο ξενοδοχείο προσφέρει 14 δωμάτια. Όλα διαθέτουν τηλεόραση με επίπεδη οθόνη, ψυγείο, ντουλάπι τροφίμων, πρέσα παντελονιών και DVD player. Τα δωμάτια διαθέτουν μπάνια εξοπλισμένα με σεσουάρ, πετσέτες και παντόφλες.\nΤο Voyage-Butovo Ξενοδοχείο βρίσκεται 25-λεπτά οδικώς από το αεροδρόμιο Vnukovo.\nΟι επισκέπτες έχουν στη διάθεσή τους 24ωρη ρεσεψιόν, υπηρεσία καθαρισμού δωματίου και υπηρεσία παντοπωλείου, καθώς και μηχανή αυτόματης πώλησης, κέντρο αισθητικής και κουρείο.\nPark Inn Sadu Μόσχα\nΞενοδοχείο παραδοσιακό ξενοδοχείο και εστιατόριο κινύρας 3 αστέρων, Πάφος\nΞενοδοχείο National 4 αστέρων, Φραγκφούρτη\nΞενοδοχείο U & Me 2 αστέρων, Πόλη Χο Τσι Μινχ\nΞενοδοχείο Las Torres 2 αστέρων, Μπένιντορμ\nHostel Lily's 2 αστέρων, Πόλη Χο Τσι Μινχ\nΞενοδοχείο Canopy By Hilton Washington Dc The Wharf 4 αστέρων, Ουάσινγκτον\nΞενοδοχείο Una 4 αστέρων, Μπολόνια\nΞενοδοχείο Mario 2 αστέρων, Πόλη Χο Τσι Μινχ\nΞενοδοχείο Mas De Canicatti 5 αστέρων, Βαλένθια\nΠανδοχείο Washington, Dc Downtown 3 αστέρων, Ουάσινγκτον\nΞενοδοχείο Golden Star 2 αστέρων, Σιντέ\nΞενοδοχείο Ribera 2 αστέρων, Μπένιντορμ\nΞενοδοχείο Rihab 3 αστέρων, Αγκαντίρ\nΞενοδοχείο Deutschlaender Otel 4 αστέρων, Σιντέ\nΞενοδοχείο Atlantic Palm Beach 4 αστέρων, Αγκαντίρ


Spiuk Aldama Road Carbon Κίτρινο, Bikeinn\nΑγοράστε αυτό το προϊόν και κερδίστε 132 CoINNs / $ 1.45\nΠεριγραφή προϊόντος Spiuk Aldama Road Carbon\nΘα είναι δύσκολο να συναντήσετε ένα άλλο μοντέλο που συνδυάζει τόσο επιτυχώς την απόδοση, την άνεση και το σχεδιασμό. Η σόλα από ανθρακονήματα σας βοηθά να απολαμβάνετε κάθε watt που παράγετε. Αναρρίχηση, κρουαζιέρα ή πατώντας μια κάθοδο. Ρυθμίστε τον τροχό του συστήματος τοποθέτησης Boa® και θα είστε έτοιμοι για νέες προκλήσεις. Ασταμάτητη. Άνετα με την ανανεωμένη ενέργεια που παρέχει. Το παπούτσι Aldama Carbono κυκλοφορεί στην πιο αγνή του μορφή. Πανεμορφη.\nΠολύ ελαφριά παπούτσια ποδηλάτων με σύστημα Boa® Fit\nΣχεδιασμένο για οδικούς αγώνες υψηλού επιπέδου\nRLX3® σόλα από ανθρακονήματα, με εξαεριστήρες για άμεσο εξαερισμό\nBoa® Fit Σύστημα δύο χιλιοστών τροχού ρύθμισης\nΑσύμμετρο άνοιγμα για καλύτερη κατανομή\nΤο σύστημα Boa® Fit παρέχει ένα προσαρμοσμένο, γρήγορο, προσαρμοσμένο και ανθεκτικό σετ, σχεδιασμένο για την απόδοση. Το πατενταρισμένο σύστημα της Boa αποτελείται από τρία αναπόσπαστα μέρη: έναν μικρο ρυθμιζόμενο επιλογέα, μια εξαιρετικά ισχυρή ελαφριά δαντέλα και οδηγούς δαντέλας χαμηλής τριβής και υποστηρίζεται από την εγγύηση Boa.\nΣχεδιασμός πολλαπλών οπών που ευνοεί τον εξαερισμό. Η στρατηγική του κατανομή επιτρέπει την παραγωγή εσωτερικών αερίων, τα οποία ευνοούν την αποτελεσματικότερη εκκένωση θερμότητας. Βελτιώνει την άνεση της χρήσης και αποτρέπει τα προβλήματα που προέρχονται από την υπερβολική ζέστη.\nΟι ιδιότητες των εξωτερικών περιβλημάτων μήτρας από ανθρακονήματα καθιστούν την επιλογή υψηλής απόδοσης. Η εξαιρετική ακαμψία τους επιτρέπει την παραγωγή γεωμετρικών στοιχείων χαμηλού προφίλ, αποδίδοντας μέγιστη απόδοση πεταλιών και ελάχιστο βάρος.\nΚαλώς ήρθατε στην Spiuk Aldama Road Carbon ειδική προσφορά! Σκεφτείτε το bikeinn όταν θέλετε να ανανεώσετε ποδήλατο υλικά. bikeinn είναι ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που λειτουργεί από κοινού με τις καλύτερες εθνικές και διεθνείς μάρκες, όπως Spiuk έτσι ώστε να μπορείτε να βρείτε ό, τι ψάχνετε για να απολαύσετε τη ζωή σας. Ελέγξτε τα διαθέσιμα προϊόντα Ανδρικά παπούτσια.\nΧαρακτηριστικά Spiuk Aldama Road Carbon\nΒιωσιμότητα Spiuk Aldama Road Carbon


Dear Esther - XGamers.gr\n19 Φεβρουαρίου 2012 25 Αυγούστου 2016 Parispau 7 Σχόλια\n“I’ve begun my voyage in a paper boat without a bottom. I will fly to the moon in it. I have been folded along a crease in time, a weakness in the sheet of life.”\nΌλοι εσείς που διαβάζετε αυτό το review θεωρείτε τα video games ως κάτι οικείο. Έχετε μάθει πως να λειτουργείτε σε ένα FPS, πως σε ένα αθλητικό παιχνίδι, πως σε ένα παιχνίδι στρατηγικής και γι αυτό, άλλωστε, χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας ως “gamer”. Αυτό που σας διακρίνει είναι το γεγονός ότι απολαμβάνετε τα video games και τα επιλέγετε κυρίως με κριτήρια το gameplay, το σενάριο και την πλοκή. Πως θα σας φαινόταν, όμως, αν σας έλεγα ότι υπάρχει ένα παιχνίδι που “επιβάλετε” να παίξετε, το οποίο, όμως, δεν έχει gameplay(τουλάχιστον όπως το ξέρουμε σήμερα) και του οποίου το σενάριο δεν έρχεται στο πιάτο όπως στα περισσότερα παιχνίδια, αλλά απαιτεί την σκέψη σας για να το “λύσετε”; Αυτός είναι ο ορισμός του Dear Esther!\nΤο Dear Esther κυκλοφόρησε το 2008 ως ένα add-on του Half Life 2. Τώρα, επανακυκλοφορεί με αρκετές βελτιώσεις και αλλαγές ως ένα ανεξάρτητο παιχνίδι. Την ανάπτυξη έχει και είχε αναλάβει η thechineseroom, νεοσύστατη στον χώρο των video games και η οποία αποτελείτε από 6 φοιτητές και 1 καθηγητή ενός πανεπιστημίου της Αμερικής. Ξεκίνησε τη δράση της ως ένα πειραματικό project σχετικά με το πόσο καλά μπορεί ένα παιχνίδι να δράσει και να αφηγηθεί όπως ένα βιβλίο. Να καθηλώσει τον παίχτη στην πλοκή. Τι ακριβώς, όμως, είναι το Dear Esther;\nΤο παιχνίδι ξεκινάει με εσάς να βρίσκεστε στο μόλο ενός νησιού. Μπροστά σας αντικρίζετε ένα φάρο. Ο ήχος των κυμάτων να προσκρούουν στους βράχους είναι ο μόνος που ακούγετε. Ξαφνικά, στο background ακούτε μία φωνή. Κάποιος διαβάζει ένα γράμμα που απευθύνετε σε κάποια Esther. Κανείς δεν σας λέει που να πάτε. Δεν υπάρχει objective. Το νησί είναι πλήρως εξερευνήσιμο και εσείς θα πρέπει να βρείτε τον δρόμο σας. Καθώς, όμως, το μόνο που βλέπετε στο νησί είναι μία κεραία η οποία αχνοφαίνεται πολύ μακριά στον ορίζοντα, σύντομα καταλαβαίνετε ότι εκεί είναι ο δρόμος σας. Το “objective” σας. Καθώς προχωράτε, σε κάποια σημεία ακούγετε και πάλι η φωνή του αφηγητή. Ποιος είστε, όμως, εσείς; Ποιος διαβάζει το γράμμα που έγραψε; Ποια είναι η Esther; Ποιος ο Donnelly του οποίου τα αποσπάσματα φαίνεται να αναφέρει στο γράμμα του ο αφηγητής; Ποιος είναι ο Paul και τι έπαθε; Πως βρεθήκατε σε αυτό το νησί και κυρίως, γιατί βρεθήκατε; Ποιος έχει κάνει τα σχέδια στους βράχους και στην άμμο; Ποιος έχει αναμμένα τα κεριά και τι είναι η φιγούρα που φαίνεται στον ορίζοντα; Άνθρωπος ή κάτι άλλο; Αυτά είναι τα κύρια ερωτήματα που θα σας δημιουργηθούν. Κανένα από αυτά δεν θα σας απαντηθεί ευθέως. Θα πρέπει να συγκεντρώσετε τα κομμάτια του παζλ που θα συμπληρώνονται σιγά σιγά και να το φτιάξετε ώστε να λυθούν οι απορίες σας.\nΑρχικά, αυτά που λέει ο αφηγητής θα σας φαίνονται άσχετα με το όλο σκηνικό. Όλα, όμως, συνδέονται μεταξύ τους με σωστή παρατήρηση τελικά. Γι’ αυτό και πολύ εύκολα παρομοιάζετε με παζλ. Καμία όμως παρομοίωση δεν θα μπορούσε να χαρακτηρίσει το Dear Esther. Είναι από τα παιχνίδια τα οποία σας κάνουν να ξεχνάτε την καθημερινότητα και να χάνεστε στον κόσμο του. Όταν το τελειώσετε, θα νιώσετε σαν να χάσατε έναν πολύ καλό σας φίλο. Γι’ αυτό το λόγο, άλλωστε, δεν θα μπορούσαμε να το κατατάξουμε σε κάποια από τις γνωστές κατηγορίες παιχνιδιών. Το Dear Esther δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος “φακελώματος”. Εάν όμως έπρεπε, θα το ονομάζαμε FPE, First Person Experience, γιατί στην πραγματικότητα αποτελεί μία εμπειρία. Μία διαδραστική ιστορία. Μία κατηγορία παιχνιδιών που μέσα από τον κορεσμό άρχισε να γεννιέται.\n…Ήταν ένα νησί…\nΌπως προανέφερα, gameplay δεν υπάρχει. Ή τουλάχιστον όπως το έχουμε μάθει. Το μόνο που καλείτε ο παίχτης να κάνει είναι να κινεί τον παίχτη. Να πατάει το W. Ο παίκτης κινείτε με ένα αργό και σταθερό βήμα. Δεν τρέχει γιατί δεν υπάρχει λόγος να τρέχει, δεν πυροβολάει γιατί δεν υπάρχει λόγος να πυροβολάει, δεν αλληλεπιδρά με κάτι άλλο γιατί δεν υπάρχει λόγος να το κάνει. Δεν υπάρχουν γρίφοι, δεν υπάρχουν διάλογοι, δεν υπάρχουν μάχες, δεν υπάρχει τίποτα. Είστε εσείς και το νησί. Το παιχνίδι δεν στηρίζετε σε κάτι γνώριμο για να αναδειχθεί. Αναδεικνύεται μέσα από τη μοναδικότητα και την ποιότητα του και καταφέρνει αυτό που θέλει. Σας επικεντρώνει στο νησί και στην αφήγηση και παίζει το πραγματικό παιχνίδι μέσα στο μυαλό σας.\nΣτο νησί δεν υπάρχει τίποτα άλλο ζωντανό. Εσείς, τα κύματα και οι -πολλοί λίγοι- γλάροι. Αυτό, όμως δεν κάνει το νησί νεκρό. Η Source φτάνει στο απόγειο της σε θέμα γραφικών θέτοντας το ως ένα από τα ομορφότερα και πιο ατμοσφαιρικά παιχνίδια των τελευταίων χρόνων και με πολύ χαμηλές απαιτήσεις. Ο ήχος παίρνει άριστα με τις μοναδικές δημιουργίες της Jessica Curry να αναδεικνύουν έναν άλλο τόνο σε αυτό το αριστούργημα και να σας εντάσσουν στο κλίμα της απομόνωσης και της μελαγχολίας. Τα ηχητικά εφέ κινούνται στα ίδια επίπεδα, ενώ η μοναδική ερμηνεία του Nigel Carrington ξεχωρίζει.\nΚλείνοντας, θα πρέπει να σας προειδοποιήσω ότι το Dear Esther δεν είναι για όλους. Σε αρκετούς θα φανεί χάσιμο χρόνου, καθώς, καθ’ όλη τη διάρκεια του, η οποία δεν ξεπερνάει τις 3 ώρες, πατάτε το W. Όσοι, όμως, χαθούν στον κόσμο του, θα απολαύσουν ένα παιχνίδι που όμοιο του δεν έχουν ξαναπαίξει. Ένα παιχνίδι που μετά το πέρας του, θα παίζετε στο μυαλό τους. Η διάρκεια δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωσή να θεωρηθεί ως ένα από τα αρνητικά του παιχνιδιού. Είναι ακριβώς όση πρέπει για να μην κουράζετε ο παίχτης, αλλά να του έρχεται η αίσθηση της ξεκούρασης στο τέλος του. Άλλωστε, η τιμή του στο Steam είναι 6,99€, ίδια δηλαδή με μίας ταινίας στο σινεμά. Άξιο αναφοράς είναι, επίσης, το γεγονός ότι στο κάθε playthrough θα σας φαντάζει ως ένα διαφορετικό παιχνίδι, αφού κάθε φορά αλλάζουν τα λόγια του αφηγητή προσθέτοντας όλο και περισσότερα κομμάτια στο παζλ. Όσο για τον βαθμό που συνοδεύει το παρόν review, καλό θα ήταν(όπως και σε κάθε review), να αναζητήσετε τι κρύβεται πίσω από αυτόν και να μην βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα, καθώς αυτό το παιχνίδι, αποτελεί την επιτομή των video games.\nχαμηλές απαιτήσεις & τιμή\n← FortressCraft? Minecraft? Infiniminer!\nPodcast S2E6 →\nΈρχεται το Saints Row the Third Remastered\n7 Απριλίου 2020 Πάνος Αλεξόπουλος 0\nΈρχεται και στα PC το πρώτο DLC του Modern Warfare 3!\n28 Απριλίου 2012 Νίκος Μπούγας 0


Κουκάκι: Κλείνει το εμβληματικό βιβλιοπωλείο «Πυρσός» %\nΜια είδηση που προκαλεί θλίψη έρχεται από το Κουκάκι. Το εμβληματικό για τη γειτονιά βιβλιοπωλείο και χαρτοπωλείο «Πυρσός» κλείνει μετά από 52 ολόκληρα χρόνια αφού ο ιδιοκτήτης του Σωτήρης Μακρής δεν κατάφερε να βρει αγοραστή για να παραμείνει ανοιχτό.\nΌσοι έχουν περάσει από τo Κουκάκι, τη γειτονιά που έχει πλέον γίνει συνώνυμο του Airbnb, δεν γίνεται να μην έχουν προσέξει το συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο. Αν έχουν και κάποιο φίλο στη γειτονιά, ίσως να το έχουν επισκεφθεί και μαζί. Άλλωστε, δύσκολο να κατάγεσαι ή να έχεις μείνει στο Κουκάκι και να μην έχεις αγοράσει κάποιο βιβλίο ή χαρτικά είδη από τον «Πυρσό».\nΤο συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο ο κ. Μακρής το άνοιξε το 1970 στην οδό Δράκου 16, αλλά το 1980 μεταφέρθηκε στη Βεΐκου 51, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Ο ιδιοκτήτης είχε αρχικά δουλέψει σε έναν από τους παλαιότερους εκδοτικούς οίκους στην Ελλάδα, τον Αρσενίδη, ενώ στη συνέχεια πήγε στα καράβια. Τελικά, αποφάσισε να αξιοποιήσει την εμπειρία του και να ανοίξει το βιβλιοπωλείο, το οποίο επιβίωσε μέσα σε δύσκολες εποχές, από τα χρόνια της Χούντας μέχρι τότε που στο Κουκάκι δεν υπήρχαν οι δύο πεζόδρομοι που δίνουν άλλο χρώμα στη γειτονιά.\nΚάτοικοι περνούν για να πουν «αντίο» στο αγαπημένο τους βιβλιοπωλείο\nΤο Κουκάκι άλλαξε μετά την πεζοδρόμηση αρχικά της Δράκου και έπειτα της Γεωργίου Ολυμπίου ανάμεσα στα 1987 και 1991. Μεγάλη αλλαγή στην περιοχή επέφερε ο σταθμός του Μετρό Συγγρού-Φιξ (από το 2005), ενώ αντίστοιχο ρόλο έπαιξε και το Μουσείο της Ακρόπολης (από το 2009) που επίσης βρίσκεται σχετικά κοντά στο βιβλιοπωλείο.\nΤα τελευταία χρόνια η γειτονιά έχει γεμίσει με διαμερίσματα Airbnb και ολοένα και μειώνονται τα σπίτια που είναι διαθέσιμα σε φοιτητές που σπουδάζουν στο γειτονικό Πάντειο. Αυτοί, άλλωστε, ήταν παραδοσιακά πελάτες του συγκεκριμένου βιβλιοπωλείου.\nΗ είδηση για το κλείσιμο του «Πυρσού» έχει δημιουργήσει ένα κύμα θλίψης στη γειτονιά. Πολλοί είναι εκείνοι που περνούν από το βιβλιοπωλείο για να πουν «αντίο» στον αγαπημένο τους χώρο, αλλά και στον κ. Σωτήρη και τη γυναίκα του Ελένη που είναι αγαπητά πρόσωπα στην περιοχή.\nΜακάρι να γίνει κάτι, έστω και τελευταία στιγμή, έτσι ώστε να παραμείνει ανοιχτό το βιβλιοπωλείο. Ακόμα και να μη γίνει αυτό όμως, ο «Πυρσός» έγραψε τη δική του ιστορία, βοηθώντας εκατοντάδες χιλιάδες «βιβλιοφάγους» να «ταξιδέψουν» μέσα από τις σελίδες των βιβλίων του.\nΦωτογραφίες: Facebook «Πυρσός»


Comba_71 - Michanikos.gr\nComba_71 replied to yerasimos's topic in Έγκριση Δόμησης-Άδεια Δόμησης Ν.4030/11\nΚαλημέρα, έχω άδεια του 89 που προέβλεπε τριώροφη οικοδομή. Έχει αποπερατωθεί το ισόγειο και ο όροφος είναι στα μπετά. Γ όροφος δεν έγινε καθόλου. Υπάρχουν αυθαιρεσίες οι οποίες έχουν τακτοποιηθεί με ν4495. Θέλω να αναθεωρήσω την άδεια για να αποπερατώσω τον όροφο αλλά και για αλλαγή επιβλέποντος, καθώς η μηχανικός δεν είναι δυνατόν να βρεθεί. Πρακτικά, με ποια διαδικασία θα καλέσω ελεγκτή δόμησης; Δηλαδή, πως θα ανεβάσω τα εγκεκριμένα σχέδια της έντυπης άδειας και πιθανόν και αυτά της τακτοποίησης ώστε να καλέσω ελεγκτή, του οποίου το πόρισμα χρειάζομαι για να αναθεωρήσω την έντυπη άδεια κατη\nComba_71 replied to bkinti's topic in Αυθαίρετα\nΚαλησπέρα, βγάζω άδεια αποπεράτωσης σε υπόγειο (αυτόνομο) κατά την άδεια, κύριο χώρο στην πράξη. Έχει ολοκληρωθεί και το κέλυφος, επιχρίσματα, κουφώματα, επενδύσεις και χρειάζεται να διαμορφωθεί εσωτερικά. Η ερώτηση μου είναι αν ΚΕΝΑΚ θα χρειαστεί;Από το αρθ.107 δεν μπορώ να το ξεκαθαρίσω. ΠΕΑ για το ΠΕΚ και το κλείσιμο της άδειας θα βγει;\nComba_71 replied to DTO's topic in Αρτιότητα - Οικοδομησιμότητα\nΣτο πρακτικό, μεταξύ άλλων, καταλήγει ότι αφού το ακίνητο είναι ένα άρα είναι άρτιο και οικοδομήσιμο με εμβαδόν πάνω από 4στρεμ και προΰπαρξη του 2003. Αφού το πρακτικό είναι νόμιμο και ισχύει, άρα και το ακίνητο είναι ένα; Το ένα ΚΑΕΚ, είναι για λόγους κατοχύρωσης της ενιαιότητας, εφόσον ισχύει, στο πως θα φαίνεται στα κτηματολογικά φύλλα.\nΚαλημέρα, έχω δύο γήπεδα (εκτός σχεδίου) σε περιοχή με κτηματολόγιο, τα οποία έχουν διαφορετικά ΚΑΕΚ και ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη ο οποίος τα απέκτησε με ένα συμβόλαιο του 1991 το ένα και το δεύτερο το 2010. Για το όλο ακίνητο υπάρχει ένα "πρακτικό συμβιβαστικής επίλυσης διαφοράς" το οποίο βασιζόμενο στο σκεπτικό ότι τα δύο ακίνητα ήταν στο παρελθόν ένα, καθώς είχαν περάσει στον πατέρα του σημερινού ιδιοκτήτη άτυπα από τα αδέρφια του από το 1970 και εκείνος το καλλιεργούσε, νέμονταν κτλ ως ένα, καταλήγει ότι τα συμβόλαια που του σημερινού ιδιοκτήτη έγιναν προς επίρρωση της άτυπης παραχώρηση\nComba_71 replied to sor's topic in Υδραυλικά\nΚαλησπέρα, έχω μία ιδιοκτησία εκτός σχεδίου, κατά παρέκκλιση άρτια λόγω προσώπου σε δρόμο η οποία είναι σε επαφή με ρέμα και προκειμένου να βγει βγει άδεια χρειάζεται να γίνει διευθέτηση. Το γήπεδο είναι επίπεδο και το ρέμα αν και φαίνεται στους χάρτες ΓΥΣ, ΣΧΟΟΑΠ δεν διακρίνεται (πυθμένας, όχθες) εντός της ιδιοκτησίας αλλά μόνο στις κατάντι ιδιοκτησίες. Λόγω διαστάσεων ιδιοκτησίας και μορφολογίας εδάφους δεν μπορεί να οικοδομήσει μόνο με οριοθέτηση αλλά χρειάζεται και κατασκευή έργων. Για να αντιληφθώ του τι απαιτείται να γίνει προκειμένου να μπορεί να οικοδομήσει και να κρίνω αν αξίζει να μ\nComba_71 replied to ALDI's topic in Άδειες-Διαδικασίες\nΚαλημέρα. Εξετάζω τη δυνατότητα δημιουργίας υπαίθριου χώρου στάθμευσης επαγγελματικών οχημάτων επιχείρησης σε (αδόμητο) γήπεδο εκτός σχεδίου το οποίο είναι μη άρτιο. Η στάθμευση είναι για ίδια χρήση των οχημάτων της επιχείρησης, οπότε πιστεύω πως δεν τίθεται θέμα αδειοδότησης λειτουργίας ως χώρος στάθμευσης. Επίσης, το γήπεδο είναι τυφλό και η πρόσβαση γίνεται σε αυτό μέσω δουλείας η οποία καταλήγει σε δημοτική οδό και οριακά σε επαρχιακή οδό. Δηλαδή τα 2,5 μ πλάτος της δουλείας εφάπτονται στην αφετηρία δημοτικής οδού η οποία συμβάλει με επαρχιακή. Το ερώτημα μου είναι αν χρειάζεται είσοδος έξ\nComba_71 replied to sundance's topic in Τοπογραφικός Εξοπλισμός\nΔε νομίζω ότι πρέπει να σε ανησυχεί (μη ξεχνάς ότι αγοράζεις Leica), πιστεύω ότι έτυχε. Από κει και πέρα τι να πω. Αυτό με το ειδικό πρόγραμμα, δεν το ήξερα. Βοηθάει σίγουρα, γιατί το s910 κατά τη γνώμη δεν το παίρνεις για να αποτυπώσεις ένα δωμάτιο αλλά για ένα πιο πολύπλοκο χώρο ή χώρους. πχ μπορεί να είναι ένα κτίριο με κολώνες (βιομηχανικό ή οικοδομή στα μπετά) οπότε τα 30 σημεία είναι λίγα.\nΑν και το πρόσεχα αρκετά (θα το καταλάβαινες αν μπορούσα να στο δείξω εμφανισιακά πως ήταν μετά από 3+ χρόνια χρήσης) απλά μια μέρα δεν μετρούσε ενώ άνοιγε κανονικά. Το έστειλα να το δουν από κει που το είχα αγοράσει και μου είπαν ότι δεν μπορούσε να επισκευαστεί, οπότε το ξανά αγόρασα στη μισή τιμή, χωρίς δεύτερη σκέψη.\nΚαλησπέρα. Και γω αποστασιόμετρα της Leica (D5&S910) έχω, όπως και ένα πιο απλό της Bosch. Εργονομικά με βολεύει της Leica το D5 και γενικά είμαι ευχαριστημένος. Η κάμερα όντως βολεύει στις περιπτώσεις που δεν μπορείς να δεις την κουκίδα. Το S910 είναι άλλη κατηγορία, μιας και αξίζει να το πάρεις με τον τρίποδα και τη βάση. Οριζοντιώνεις και μετράς σημεία τα οποία στα αποδίδει σε dxf, οπότε δεν χρειάζεται να πάρει διαγωνίους σε μια εσωτερική αποτύπωση. Από ένα σημείο μετράς και σου βγάζει το περίγραμμα εσωτερικού χώρου. Η μέθοδος που εφαρμόζει (point to point νομίζω), δεν το έχω ψάξει για\nComba_71 replied to Engineer's topic in Αρτιότητα - Οικοδομησιμότητα\nΚαλησπέρα, σε σχέση με τα συμβόλαια που είναι να γίνουν τις επόμενες μέρες (μέχρι τέλος του χρόνου) και τα τοπογραφικά τους είναι προ Ν.4759/2020, πως τα διαχειριζόμαστε; Πρέπει να γίνει καινούριο με αναφορά στους όρους δόμησης του νέου νόμου; Υπάρχει κάποια ανακοίνωση από το σύλλογο συμβολαιογράφων;\nComba_71 replied to APORIA's topic in Αρτιότητα - Οικοδομησιμότητα\nΚαλημέρα. δηλαδή,dimitris GM, πιστεύεις ότι αν ότι αποκλίσεις πραγματικότητας-κτηματολογίου βρίσκονται μέσα στα αποδεκτά όρια, θα μπορούσε να τα μεταβιβάσει και τα δύο χωρίς πρώτα να τα ενοποιήσει;Υπενθυμίζω, ότι το κτίσμα που χτίστηκε βάσει αδείας είναι λειτουργικά ενιαίο και "πατάει" και στα δύο οικόπεδα. Το ψάχνω το θέμα και με τη συμβολαιογράφο όπως επίσης σήμερα θα πάω και στο τοπικό κτηματολογικό γραφείο.\nΚαλησπέρα και πάλι. Πρόκειται για οικόπεδα εντός οικισμού, άρτια και οικοδομήσιμα κατά παρέκκλιση και τα δύο. Η οικοδομική άδεια καλύπτει τμήματα και στα δύο οικόπεδα. Πωλούνται και τα δύο μαζί. Εγώ (και η συμβολαιογράφος) δε βλέπω άλλη λύση από την ενοποίηση της ιδιοκτησίας. Αλλιώς, υπήρχε περίπτωση να πουληθούν ως χωριστά οικόπεδα με ενιαίο κτίσμα και στα δύο?(!!!) Καθώς το ψάχνω περισσότερο βλέπω πως υπάρχουν διαφοροποιήσεις και στα πραγματικά όρια σε σχέση με αυτά του κτηματολογίου, οπότε χρειάζεται εκτός από συνένωση και χωρική μεταβολή.\nΚαλησπέρα. Έχω δύο ιδιοκτησίες οι οποίες με ξεχωριστά συμβόλαια αγοράστηκαν από τον ίδιο ιδιοκτήτη. Στη συνέχεια ο νέος ιδιοκτήτης προχώρησε στην έκδοση οικοδομικής άδεια χωρίς προηγουμένως να κάνει πράξη συνένωση τους, την οποία και υλοποίησε (την άδεια). Στην περιοχή υπάρχει κτηματολόγιο και φαίνεται με δύο ΚΑΕΚ. Τώρα θέλει να πουλήσει και όπως τα βλέπω μάλλον πρέπει να τα συνενώσει, να πάρει ένα καεκ και μετά να μεταβιβάσει. Θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Εγώ νομίζω ότι μετά και την έκδοση-υλοποίηση της άδειας χάθηκε η αυτοτέλεια των δύο οικοπέδων. Σε περίπτωση που αναγκαστικά πάω με χωρική\nΑπαλλοτρίωση σε άρτιο και οικοδομήσιμο οικόπεδο\nComba_71 replied to thanasis e.'s topic in Αρτιότητα - Οικοδομησιμότητα\nΚαλημέρα, με βάση την έρευνα που έκανα ετοίμασα ένα αίτημα προς την πολεοδομία το οποίο και θα πρωτοκολλήσω. Ο δρόμος είναι περιφερειακός κατά βάση και σε ένα τμήμα κόβει και τον οικισμό, ο οποίος δεν έχει εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο. Υπάρχουν κτηματολογικοί πίνακες και αποζημιώσεις και ο λόγος που το ψάχνω έχει να κάνει με τεχνική έκθεση η οποία θα συνοδεύει την ένσταση επί της απαλλοτρίωσης. Θέλω να τεκμηριώσω αν το πέρασμα του δρόμου θα έχει σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία δυνατότητα δόμησης ή θα μπορεί να χτίζει το εναπομένων τμήμα εντός οικισμού και αν ναι με βάση ποιες διατάξεις θ\nΚαλημέρα, έχω ένα άρτιο και οικοδομήσιμο οικόπεδο κατά κανόνα, σε οικισμό προ του 23. Θα περάσει δρόμος (απαλλοτρίωση) μέσα από την ιδιοκτησία και θα αφήσει τμήμα εμβαδού μικρότερου του κανόνα. Το εναπομένον τμήμα θα είναι άρτιο &οικοδομήσιμο; υπάρχει κάποια σχετική νομοθεσία, όπως για τα εκτός σχεδίου στην περίπτωση των απαλλοτριώσεων; ευχαριστώ


ROMIANEWS: Παξιμάδι Χρήστου Θηβαίου...\nΕγώ πάλι το καλοκαίρι με τα δημοψηφίσματα και τα κάπιταλ κοντρόλ, μια φρίκη την πέρασα για να πω την αλήθεια. Έβλεπα τους Έλληνες ν' αδειάζουν τα ράφια στα σούπερ μάρκετ, είχα και 4 μηνών παιδί, πήγα και κατέβασα κι εγώ ένα ράφι βρεφικά γάλατα να είμαστε σίγουροι. Τώρα που το σκέφτομαι, έπρεπε να πάρω παξιμάδια να ταΐσω το μωρό. Και λίγο καιρό αργότερα, που κόλλησε γαστρεντερίτιδα κι έπρεπε να κάνει ειδική διατροφή, παξιμάδια έπρεπε να του δώσω, που σφίγγουν κιόλας.\nΚαλά, για σένα που θες να κάνεις τραπέζι το Σάββατο, δεν το συζητώ. Πρώτο πιάτο παξιμάδι, δεύτερο ελιά, τρίτο ντομάτα. Μια χαρά θα περάσουν και μ' αυτά οι καλεσμένοι σου. Και ο άντρας σου που έρχεται απ' τη δουλειά πεινασμένος και το έφηβο παιδί σου που σαβουρώνει τον αγλέουρα γιατί παίρνει μπόι, παξιμαδάκια, ελιές και ντομάτες να τους δίνεις. Τα Χριστούγεννα φτιάξε κι ένα γεμιστό της Φωτίου να το γιορτάσετε. Κι άμα σου περισσέψει κανένα πενταροευρώ (για να είμαι και κοντά στον Φίλη), μαγείρεψε κι ένα κρέας δυο φορές τον χρόνο να λιγδώσει το έντερο.\nΠροφανώς και μπορεί κάποιος να τη βγάλει με τα λίγα. Αλλά ποια είναι τα λίγα; Και στην Κατοχή με τα λίγα επέζησαν, όσοι επέζησαν. Προφανώς τότε τα παξιμάδια κι οι ντομάτες ήταν πολυτέλεια. Αν αναφερόταν σ' αυτό ο Θηβαίος, πάσο. Αλλά όχι να μας λέει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι στέρηση. Είναι, και η στέρηση στην Ελλάδα του 2015 δεν είναι φυσιολογική.


Τράκαρες; Αποζημιώνεσαι στον δρόμο! - Hellas Direct | Blog\nYou are here: Home / Ασφάλιση έτσι απλά / Τράκαρες; Αποζημιώνεσαι στον δρόμο!\nΤράκαρες; Αποζημιώνεσαι στον δρόμο!\nΦεβρουαρίου 20, 2018 by admin\nΘάνος, Γιάννης, Στάσα, Νίκος, Έλενα, Ζωή, Μάνος, Παυλίνα. Με αυτούς θα μιλήσεις αν τρακάρεις. Δουλεύουν 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα. Με βάρδιες, φυσικά. Κάθονται σε απόσταση 1 μέτρου από τα παιδιά του Client Service και περίπου άλλα 5 μέτρα από τα παιδιά του Claims.\nΤι εννοώ; Για πρώτη φορά στα χρονικά, τη στιγμή του ατυχήματος, θα μιλήσεις απευθείας με την ασφαλιστική σου, με τον άνθρωπο που ξέρει τα πάντα για την ασφάλειά σου και με τον ίδιο άνθρωπο που θα σε αποζημιώσει. Αυτό σημαίνει ότι για πρώτη φορά, αν τρακάρεις, θα μπορείς να φύγεις μέσα στα επόμενα 10 λεπτά και να αποζημιωθείς ακόμη και το ίδιο 24ωρο!\nΘα καλέσεις το 212 222 9900. Θα το σηκώσει ο Θάνος/ ο Γιάννης/ η Στάσα/ ο Νίκος/ η Έλενα/ η Ζωή/ ο Μάνος/ η Παυλίνα. Ξέρει ποιος είσαι. Βλέπει πού ακριβώς τράκαρες και τι βλέπεις γύρω σου, μέσα από το Google Maps. Του λες μία πινακίδα και μαθαίνει επί τόπου ό,τι χρειάζεται να ξέρει για τον άνθρωπο με τον οποίο τράκαρες. Είναι ασφαλισμένος; Είναι η ασφαλιστική του συνεργάσιμη; Έχει προηγούμενη ζημιά η πινακίδα του;\nΜπορεί από το πρώτο λεπτό να κρίνει αν πρέπει να στείλει κάποιον εκεί, στο σημείο του ατυχήματος. Σε 9 στις 10 περιπτώσεις, δε χρειάζεται. Τι σημαίνει αυτό; Ότι τη 1 αυτή φορά, ο κατάλληλος άνθρωπος θα φτάσει δίπλα σου πολύ πιο γρήγορα.\nΜε άλλα λόγια, η ασφαλιστική σου αναλαμβάνει τα πάντα από τη στιγμή του ατυχήματος. Εσύ απλώς καλείς το νούμερο και ακούς μόνο αυτά που θέλεις και πρέπει να ακούσεις (τι πρέπει να κάνεις και πότε/πώς θα αποζημιωθείς). Μέσα σε 10 λεπτά μπορείς να φύγεις. Και έχει ήδη ξεκινήσει η διαδικασία της αποζημίωσης!\nΟ άνθρωπος με τον οποίο τράκαρες θα σου πει ότι εκείνος θα περιμένει να έρθει η «Φροντίδα Ατυχήματος». Ποια Φροντίδα; Μία φωτογράφιση είναι. Θα έρθει ένας άνθρωπος -συνήθως μετά από 45 λεπτά- θα του ζητήσει στοιχεία και θα βγάλει φωτογραφίες.\nΤις φωτογραφίες θα τις στείλει στην αντίστοιχη ασφαλιστική μέσα στο επόμενο 48ωρο. Μόνο τότε, δηλαδή 2 ημέρες μετά, θα ενημερωθεί για τη ζημιά η εταιρία που θα τον αποζημιώσει.\nΚαι εσύ; Εσύ μάλλον θα έχεις ήδη αποζημιωθεί. Σίγουρα θα έχεις κερδίσει 45 λεπτά που θα πήγαιναν χαμένα.\nΕσύ θα μείνεις στα ίδια;


Puzzle Video Games Worth Trying Pt.1 — kasseta.gr\n1) Stephen’s Sausage Roll\nΤο Stephen’s Sausage Roll, που κυκλοφόρησε το 2016, αποτελεί ένα puzzle βιντεοπαιχνίδι δημιουργημένο από τον Stephen Lavelle, σε development της Increpare Games. Ο παίκτης ελέγχει ένα χαρακτήρα ο οποίος σπρώχνει λουκάνικα πάνω σε γκριλ, προσπαθώντας να τα ψήσει -I’m not even kidding! Ακούγεται αρκετά απλό, σωστά; Μη ξεγελιέστε και επιτρέψτε μου να επεκταθώ περαιτέρω.\nΑρχικά, το setting του παιχνιδιού είναι πολύ σουρεαλιστικό και -για να είμαι ειλικρινής, φαντάζει χαοτικό και θυμίζει ελαφρώς το σχέδιο του Minecraft. Συνεχίζοντας, αφότου διάβασα το τίτλο του παιχνιδιού και μη έχοντας κάνει έρευνα σχετικά με το είδος στο οποίο υπάγεται, περίμενα να έρθω αντιμέτωπη με ένα απλό και trolling game. Αλλά έπεσα έξω… Στη πραγματικότητα, αποτελεί έναν από τους πιο απαιτητικούς τίτλους που έχω παίξει ποτέ και η πρόοδος μου είναι αρκετά ντροπιαστική. Είναι εξοργιστικά σύνθετο και αλλόκοτο και θα σας κάνει να χάσετε την υπομονή σας ξανά και ξανά, προσπαθώντας να το ολοκληρώσετε. Και όταν θα αναλογιστείτε πως ‘ΔΕ μπορεί να γίνει πιο δύσκολο!’, θα σας αποδείξει το αντίθετο. Άρα, αν απολαμβάνετε τους πειραματισμούς, το code-breaking και αν σας αρέσει να μένετε κολλημένοι και ανίδεοι ως προς τί πρέπει να κάνετε, ξοδεύοντας μία αιωνιότητα σε ένα παιχνίδι, δώστε στο Stephen’s Sausage Roll μία ευκαιρία!\nΣε αυτό το videogame έχετε το ρόλο του Baba, ενός χαριτωμένου πλάσματος που θυμίζει κούνελο. Παίζοντάς το για πρώτη φορά, ομολογώ πως εντυπωσιάστηκα πολύ από τη βασική ιδέα του, η οποία έγκειται στο να δημιουργεί κανείς τους δικούς του ‘κανόνες’ και να παραποιεί τις πίστες, αλληλεπιδρώντας με κύβους και διάφορα άλλα αντικείμενα, προσπαθώντας να δώσει εντολές. Το έξυπνο αυτό παιχνίδι, το οποίο είναι δημιουργία του Φινλανδού indie developer Arvi Teikari, κυκλοφόρησε το 2019 και έχει καταφέρει να θεωρείται ήδη ένα από τα καλύτερα -και πιο απαιτητικά- puzzles όλων των εποχών. Λαμβάνοντας χώρα σε ένα νοσταλγικό 2D setting, καταφέρνει να τεστάρει τις νοητικές σας ικανότητες, απαιτώντας εξυπνάδα, υπομονή, πειραματισμούς και δημιουργικό τρόπο σκέψης.\nΘέλοντας να είμαι ειλικρινής, όταν το ξεκίνησα δε περίμενα πως θα ήταν τόσο απαιτητικό. Αλλά, διαψεύθηκα και κατέληξα να προσπαθώ εδώ και ΠΟΛΛΈΣ εβδομάδες να επαναπρογραμματίσω τον εγκέφαλό μου, μετακινώντας αντικείμενα και παίζοντας με συνδυασμούς λέξεων, ώστε να καταφέρω να το ολοκληρώσω. Αν θέλετε και εσείς να κάνετε τη ζωή σας δύσκολη, δοκιμάστε να παίξετε το Baba is You!\nΚυκλοφορεί σε: Nintendo Switch, Microsoft Windows, Linux, macOS\nΤο The Witness κυκλοφόρησε το 2016 από τη Thekla,Inc και είναι ένα παιχνίδι όλο αντιθέσεις. Ξεκινά απλά και ήρεμα, με φωτεινά, πολύχρωμα και ζωηρά backgrounds, προκαλώντας συναισθήματα χαλάρωσης. Όσο περνάει η ώρα όμως, τα puzzle elements κάνουν ολοένα και πιο αισθητή τη παρουσία τους, με τις ικανότητες του παίκτη να δοκιμάζονται όλο και περισσότερο. Και σε αυτό έγκειται όλη του η αντίθεση: από τη μία υπάρχει το ήρεμο και χαρούμενο setting, ενώ από την άλλη βρίσκονται γρίφοι με υψηλό επίπεδο δυσκολίας, ικανοί να κάνουν κάποιον έξω φρενών. Το παιχνίδι λοιπόν, είναι γεμάτο puzzles που περιστρέφονται γύρω από καλώδια, πάνελ και πλέγματα. Απαιτούν καθαρή λογική και συνδέονται όμορφα μεταξύ τους. Πίσω από τη δημιουργία του κρύβεται ο Jonathan Blow, η ιδιοφυία πίσω από το Braid. Άρα η ποιότητά του και ο βαθμός δυσκολίας του, θα βρουν τους γνώστες προετοιμασμένους. Προσφέροντας μία διαδραστική, first-person και open-world εμπειρία, απευθύνεται σε όσους αγαπούν τα απαιτητικά puzzles και τα όμορφα τοπία!\nΤο SpaceChem αποτελεί ένα indie puzzle game, δημιουργία της Zachtronics Industries, το οποίο κυκλοφόρησε το 2011. Ακολουθεί έναν υπάλληλο μίας χημικής εταιρείας, εν ονόματι SpaceChem, διηγούμενο την ιστορία του μέσω χρονογραφημάτων. Ωστόσο, ο πραγματικός σκοπός του έγκειται στη δημιουργία διαδρομών και κυκλωμάτων, ώστε να φτάσουν οι ζητούμενες χημικές ουσίες στο τελικό προορισμό τους.\nΑκούγεται αρκετά απλό, σωστά; ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ! Το SpaceChem είναι ένα παιχνίδι τόσο δύσκολο, που ο παίκτης οριακά δε καταλαβαίνει τι πρέπει να κάνει. Απαιτεί προγραμματιστική λογική, trial and error, δημιουργικότητα και συνδυαστική σκέψη. Αν αγαπάτε την επιστήμη και τα βιντεοπαιχνίδια, δίχως αμφιβολία θα το λατρέψετε! Όντας πρωτότυπο, μοναδικό και βασανιστικό διασκεδαστικό, εγγυάται να επαναπρογραμματίσει τον εγκέφαλό σας, ενώ η πολυπλοκότητά του θα σας κρατήσει απασχολημένους για μήνες (ή χρόνια).


Μου αναλογεί το λευκό. Πρέπει να το καταλάβουμε ότι ο ποιητής π ο ι ε ί.... - GinTonic.gr\nΜου αναλογεί το λευκό. Πρέπει να το καταλάβουμε ότι ο ποιητής π ο ι ε ί….\nΜου αναλογεί το λευκό. Πρέπει να το καταλάβουμε ότι ο ποιητής π ο ι ε ί.\nΑδυνατώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που γιόρτασα τη πόλη μου. Πότε βγήκ…\nΚαρλ Σαγκάν: Η ιδέα της αίσθησης της αυτοαξίας μας


Κύπρος: Στο δικαστήριο οι 12 που βίασαν ομαδικά την 19χρονη! - Ειδήσεις - Athens magazine\nΣοκαρισμένο το νησί...\nΕνώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου θα βρεθούν σε λίγη ώρα οι 12 νεαροί από το Ισραήλ που φέρονται να βίασαν ομαδικά μία 19χρονη τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, όπου διαμένει στην Κύπρο. Η 19χρινη μετέβη στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου όπου υποβλήθηκε σε ιατροδικαστική εξέταση.\nΑξιοσημείωτο ότι δύο συνεργεία του BBC βρίσκονται στο Δικαστήριο προς κάλυψη της δίκης, κάτι που αποδεικνύει και το ενδιαφέρον που δείχνουν τα ξένα ΜΜΕ για την υπόθεση, όπως μεταδίδει το Sigmalive.\nΗ καταγγέλλουσα και οι ύποπτοι διέμεναν στο ίδιο ξενοδοχείο, ενώ μεταξύ των 12 είναι και ανήλικοι.\nΗ καταγγελία κάνει τον γύρο και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο Ισραήλ, με το Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας να αναφέρει ότι παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις.


Τα 5 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Super 8 by Wyndham Eufaula\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Super 8 by Wyndham Eufaula\nΞενοδοχεία κοντά σε: Super 8 by Wyndham Eufaula\nSuper 8 by Wyndham Eufaula: Διαβάστε κριτικές\nΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Super 8 by Wyndham Eufaula\nΠαροχές Εστιατόριο Επιχειρηματικό κέντρο Δεκτά κατοικίδια Γήπεδο γκολφ Ίντερνετ Αίθουσες συσκέψεων Ξενοδοχείο μη καπνιστών Δωμάτια με πρόσβαση για άτομα με αναπηρία Κλιματισμός Δωρεάν WiFi Περιλαμβάνεται πρωινό Πισίνα Πρόσβαση-αναπηρικό καρότσι Σουίτες Υπηρεσία δωματίου Γυμναστήριο Δωρεάν στάθμευσηΌλα\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Super 8 by Wyndham Eufaula\n0,1 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula\n0,2 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula\n0,3 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula\n2,3 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula\n4,1 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula\n5,0 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula\n25,7 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula\n1,0 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula\n0,0 χλμ. από Super 8 by Wyndham Eufaula


Ποια η σχέση της με τον χρόνο;\nΠρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011, 08:18\nΣτη συνέντευξη που έδωσε στη Μαρία Σταματέρη και θα προβληθεί την ερχόμενη Κυριακή στην εκπομπή «Επτά», η Έλλη Κοκκίνου μίλησε για τη σχέση της με τον χρόνο, αλλά και για τη συμμετοχή της στην επιτροπή του «Greek Idol».\n«Η ηλικία των σαράντα είναι πάρα πολύ δημιουργική για τις γυναίκες. Ξέρουν τι ζητάνε, σκέφτονται τελείως διαφορετικά και αν με συγκρίνω εμφανισιακά, νομίζω ότι τώρα είμαι πολύ καλύτερη από τα είκοσι μου» είπε η τραγουδίστρια, η οποία τον περασμένο Ιούλιο γιόρτασε τα 40ά γενέθλιά της.\nΌσο για το «Greek Idol», η Έλλη Κοκκίνου ρίχνει τις «ευθύνες» για τη συμμετοχή της στο show στον Πέτρο Κωστόπουλο: «Έγινε πάρα πολύ ξαφνικά, πάρα πολύ απρόσμενα. Ήταν μια πρόταση, η οποία ήρθε από το πουθενά, στη κυριολεξία. Ούτε που μου περνούσε από το μυαλό κάτι τέτοιο, μια και είχα δηλώσει, σε παλιότερη συνέντευξή μου, ότι δεν μου αρέσει να κρίνω… Αλλά νομίζω ότι είμαι αντικειμενική στην κριτική μου… Ο Πέτρος Κωστόπουλος φταίει για όλα αυτά, γιατί ήταν μια δική του πρόταση και εκεί που του έλεγα εγώ τα αρνητικά, εκείνος μου τα τούμπαρε και όλα τα αρνητικά μού τα παρουσίαζε ως θετικά και με έπεισε!».\nΔιαβάστε επίσης: «Θέλω δεύτερο παιδί»\nΤελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011, 08:18


» ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΕΕΣΜ\nΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΕΕΣΜ\nΟ βασικός στόχος του εμπνευστού για την ίδρυση της ΕΕΣΜ, Καθηγητή Νικήτα Α. Ασημακόπουλου και των άλλων μελών που συνέβαλλαν σε αυτή την προσπάθεια, είναι η δημιουργία Εθνικού Φορέα στο χώρο της Προσέγγισης των Συστημάτων, η ένταξή της σε διεθνή forum και η εκπροσώπηση της ΕΕΣΜ από μέλη της σε διεθνείς επιστημονικές δραστηριότητες.\nΗ ΕΕΣΜ θα καταβάλλει προσπάθεια να καθιερώσει στην Ελληνική Κοινωνία τον Συστημικό Αναλυτή.\nΗ ΕΕΣΜ θα στηρίζει το Διεθνές Επιστημονικό Περιοδικό IJASS (Journal of Applied Systems Studies) του οποίου ο Εκδοτικός Οίκος "Cambridge International Science Publishing", Cambridge, England, το προσφέρει ηλεκτρονικώς δωρεάν στα μέλη της ΕΕΣΜ. Η ΕΕΣΜ ευχαριστεί ιδιαιτέρως τον παραπάνω Εκδοτικό Οίκο για την προσφορά αυτή.\nΣτο σημείο αυτό θεωρείται σκόπιμο να αναφερθούν μερικοί επιστημονικοί χώροι αλλά και τομείς εφαρμογών όπου τα μέλη της ΕΕΣΜ ειδικεύονται και συνεργάζονται όχι μόνο με Έλληνες συναδέλφους αλλά και με συναδέλφους που ανήκουν σε διεθνείς επιστημονικές εταιρείες και forum. Δειγματοληπτικά αναφέρονται :


Γιαγιάδες σε ξύλινα παγκάκια νικούν την κατάθλιψη - PsychologyNow.gr\nPsychologyNow Team Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας! Νοε 20, 2019 2461 0\nΝοε 20, 2019\t2461\t0\nΤο «παγκάκι φιλίας» είναι ένα πρόγραμμα που τοποθετεί κυριολεκτικά τις γιαγιάδες στα παγκάκια! Η επιτυχία αυτής της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης αποδίδεται στην μεγάλη ενσυναίσθηση που δείχνουν οι γιαγιάδες.\nΟ Καθηγητής Ψυχιατρικής και Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Ζιμπάμπουε Dixon Chibanda ξεκίνησε την ομιλία του στο συνέδριο Falling Walls το περασμένο Σάββατο στο Βερολίνο δείχνοντας στο κοινό μια φωτογραφία της Ruda, μιας ηλικιωμένης, καθισμένης σε ένα ξύλινο παγκάκι στην Ζιμπάμπουε.\nΟ ίδιος μας εξήγησε πως η γιαγιά Ruda, η οποία δεν ζει πια, δεν καθόταν εκεί τυχαία. Ήταν από τις πρώτες που ανέλαβαν δράση σε μια από τις πλέον πρωτοποριακές πρωτοβουλίες δημόσιας ψυχικής υγείας της χώρας, καθώς υποστήριξε ενεργά ένα πρόγραμμα που τοποθετεί τις γιαγιάδες στα παγκάκια κυριολεκτικά.\nΟ Αφρικανός επιστήμονας, που επικεντρώνει την έρευνά του στην ανάπτυξη βιώσιμων κοινοτικών προγραμμάτων ψυχικής υγείας, συμμετείχε φέτος ως προσκεκλημένος ομιλητής στον ετήσιο θεσμό συνάντησης της επιστήμης με την κοινωνία στο Βερολίνο.\nΚάθε χρόνο στο συνέδριο Falling Walls, που εντάσσεται στις επετειακές δράσεις για την Πτώση του Τείχους, καθένας από τους ομιλητές περιγράφει μέσα σε 15 λεπτά την προσπάθειά του να ρίξει τα δικά του τείχη. Ο εν λόγω διαπρεπής ερευνητής, την τελευταία δεκαετία, προσπαθεί να ρίξει τα τείχη της κατάθλιψης εφαρμόζοντας την πρωτοποριακή δράση “Bench of Friendship” (Παγκάκια φιλίας), μέσω της οποίας εκπαιδεύει τις γιαγιάδες της Ζιμπάμπουε να παρέχουν, ως εργαζόμενες στον τομέα της δημόσιας υγείας, τεκμηριωμένη ψυχοθεραπεία (δηλαδή θεραπεία μέσω συζήτησης και όχι φαρμάκων) πάνω σε ένα ξύλινο παγκάκι (https://www.friendshipbenchzimbabwe.org/).\nΤα στοιχεία για την ψυχική υγεία που παρουσίασε ο καθηγητής κατά τη διάρκεια της ομιλίας του είναι συγκλονιστικά: Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περισσότερα από 300 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από κατάθλιψη παγκοσμίως.\nΗ κατάθλιψη θεωρείται ως η κύρια αιτία αναπηρίας στον κόσμο προκαλώντας 800.000 αυτοκτονίες ετησίως, η πλειοψηφία των οποίων παρατηρείται στις αναπτυσσόμενες χώρες. Κάθε 40 δευτερόλεπτα συμβαίνει και μια αυτοκτονία.\nΣτις χώρες με χαμηλό εισόδημα, όπως η Ζιμπάμπουε, πάνω από το 90% των ανθρώπων δεν έχουν πρόσβαση σε τεκμηριωμένες μορφές ψυχοθεραπείας ή σύγχρονα αντικαταθλιπτικά. Όσοι πάσχουν από κατάθλιψη έχουν ελάχιστες επιλογές λόγω της ανεπάρκειας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Στη Ζιμπάμπουε το 72% των ανθρώπων ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.\nΟ Dixon Chibanda είναι ένας από τους 11 ψυχιάτρους που δραστηριοποιούνται στη Ζιμπάμπουε –σε μια χώρα με πληθυσμό άνω των 13 εκατομμυρίων. Τέτοιες στατιστικές δεν αποτελούν έκπληξη για την Υποσαχάρια Αφρική, όπου η αναλογία ψυχιάτρων/ψυχολόγων και πολιτών είναι ένας για κάθε 1 εκατομμύριο, ενώ ορισμένες χώρες δεν έχουν καν ψυχίατρο.\nΤο 2005 η κατάσταση στη Ζιμπάμπουε χειροτέρεψε με την επιχείρηση Murambatsvina («απομάκρυνση της βρωμιάς»), μια βίαιη κυβερνητική εκστρατεία εκκαθάρισης των παραγκουπόλεων, η οποία άφησε άστεγους περίπου 700.000 ανθρώπους. Ο καθηγητής, που ήταν ο μοναδικός ψυχίατρος που εργαζόταν στον χώρο της δημόσιας υγείας, επισκέφθηκε τις κοινότητες μετά την εκστρατεία και διαπίστωσε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά ψυχικής διαταραχής. Και τότε αποφάσισε να αναλάβει δράση…\nΨυχοθεραπεία πάνω σε έναν «παγκάκι φιλίας»\nΣτα παραπάνω ήρθε να προστεθεί και η αυτοκτονία μιας νεαρής ασθενούς του καθηγητή, η οποία δυστυχώς, δεν μπόρεσε να φτάσει στο νοσοκομείο να βοηθηθεί από τον ίδιο γιατί δεν είχε χρήματα για το εισιτήριο του λεωφορείου. Ο Chibanda συνειδητοποίησε τότε την ανάγκη άμεσης διαχείρισης των ψυχικών διαταραχών μέσα στην ίδια κοινότητα αντί στην κλινική και επινόησε μια απίθανη λύση, την οποία ονόμασε “Bench of Friendship” (Παγκάκι φιλίας).\nΤο κόνσεπτ περιλάμβανε αρχικά την εκπαίδευση 14 ηλικιωμένων γυναικών σε τεκμηριωμένη ψυχοθεραπεία πάνω σε ένα ξύλινο παγκάκι, οι οποίες ανέλαβαν το ρόλο ψυχοθεραπευτή μέσα στις κοινότητες. Δεν είμαστε συμβατικοί. Τα δωμάτια θεραπείας μας βρίσκονται σε εξωτερικούς χώρους κάτω από τα δέντρα και οι θεραπευτές μας είναι ηλικιωμένες γυναίκες της Ζιμπάμπουε. Αυτές οι γυναίκες είναι εργάτες υγείας της πόλης, που έχουν γίνει γνωστές ως «γιαγιάδες της κοινότητας, αναφέρεται στο επίσημο σάιτ του προγράμματος.\nΑπό το 2006, ο Chibanda και η ομάδα του έχουν εκπαιδεύσει πάνω από 400 γιαγιάδες, οι οποίες επιδίδονται σε δωρεάν τεκμηριωμένη ψυχοθεραπεία πάνω σε ξύλινα παγκάκια, σε περισσότερες από 70 κοινότητες στη Ζιμπάμπουε.\nΗ εκπαίδευση των γιαγιάδων χρειάζεται μόνο έξι μήνες και η βοήθεια που εκείνες προσφέρουν είναι πιο αποτελεσματική ακόμη και από το Prozac, συμπληρώνει ο καθηγητής. Μόνο το 2017 το πρόγραμμα βοήθησε πάνω από 30.000 ανθρώπους στην περιοχή. Ο καθηγητής πιστεύει πως η «φιλία στο παγκάκι» μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για κάθε κοινότητα, πόλη ή χώρα που ενδιαφέρεται να προσφέρει δωρεάν προσβάσιμες και εξαιρετικά αποτελεσματικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας στους κατοίκους της. Όπως ο ίδιος το θέτει: φανταστείτε να μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα παγκόσμιο δίκτυο τέτοιων γιαγιάδων σε κάθε μεγάλη πόλη του κόσμου. Αυτή τη στιγμή, μόνο στην πρωτεύουσα της Ζιμπάμπουε, τη Harare είναι ενεργά 40 περίπου «παγκάκια φιλίας».\nΟ καθηγητής εξηγεί πως το πρώτο βήμα αυτής της πρωτότυπης αυτής ψυχοθεραπείας είναι να πειστούν τα μέλη της κοινότητας να καθίσουν στο παγκάκι παρέα με μια γιαγιά. Στην αρχή του προγράμματος τα «παγκάκια φιλίας» συνδέονταν με τα κέντρα πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης και οι ασθενείς παραπέμπονταν εκεί μόνο από τους νοσηλευτές και τους γιατρούς.\nΠλέον, οι άνθρωποι παραπέμπονται από την κοινότητα, από το σχολείο, από το αστυνομικό τμήμα, από παντού. Η εκπαιδευμένη γιαγιά ενθαρρύνει όποιον καθίσει στο παγκάκι της να μοιραστεί τη ιστορία του μαζί της. Στη συνέχεια αρχίζει να κάνει συγκεκριμένες ερωτήσεις όπως: Πώς είναι ο ύπνος του; Αν αισθάνεται πολύ ταραγμένος; Αν έχει σκεφτεί ποτέ να βάλει τέλος στη ζωή του; κ.ά.\nΑνάλογα με τις απαντήσεις που λαμβάνουν οι γιαγιάδες διαμορφώνουν τη συνεδρία, ανιχνεύουν το βασικό πρόβλημα και υποδεικνύουν στους ασθενείς τρόπους να βρίσκουν μόνοι τους εφικτές και έγκαιρες λύσεις. Αν κάποιος απαντήσει θετικά σε μια ερώτηση σχετικά με την αυτοκτονία, τότε η γιαγιά κάνει περισσότερες ερωτήσεις.\nΑν στον δεύτερο γύρο ερωτήσεων συνεχιστεί η ροπή προς την αυτοκτονία, τότε το πρόσωπο αυτό παραπέμπεται σε μια άλλη, πιο έμπειρη γιαγιά. Εάν και η δεύτερη γιαγιά δεν μπορεί να βοηθήσει, τότε αναλαμβάνει κλινικός ψυχολόγος ή ψυχίατρος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρειάζονται επίσης φάρμακα που προφανώς δεν μπορούν να συνταγογραφηθούν από τις γιαγιάδες, όμως ο καθηγητής σημειώνει πως το ποσοστό όλων των ασθενών που περνούν στο επόμενο επίπεδο είναι μικρότερο από 5%.\nΗ πλειοψηφία των περιστατικών άγχους ή κατάθλιψης είναι διαχειρίσιμη από τις γιαγιάδες στο «παγκάκι φιλίας». Τα άτομα επωφελούνται από τις ηλικιωμένες ψυχοθεραπεύτριες με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που επωφελούνται τα εγγόνια από τις γιαγιάδες τους, συμπληρώνει ο επιστήμονας.\n«Παγκάκια φιλίας» και εκτός της Αφρικής\nΗ συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική μέθοδος έχει περιγραφεί σε 50 επιστημονικές δημοσιεύσεις (https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2594719), έχει ελεγχθεί εμπειρικά και έχει επεκταθεί σε χώρες πέραν της Αφρικής, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, καθώς ένα κενό θεραπείας κοινών ψυχικών διαταραχών λόγω ανεπαρκούς αριθμού κλινικών ψυχολόγων και ψυχίατρων παρατηρείται παντού.\nΑκόμη και στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι ασθενείς μπορεί να περιμένουν μήνες για να δουν έναν κλινικό ψυχολόγο. Οι άνθρωποι μπορεί να διαπράξουν αυτοκτονία ενώ βρίσκονται σε λίστα αναμονής. Πρέπει λοιπόν να σκεφτούμε μοντέλα που να αξιοποιούν μέλη της ίδιας της κοινότητα, μη επαγγελματίες για να περιορίσουμε τα κενά θεραπείας, ισχυρίζεται ο καθηγητής.\nΈνα τέτοιο είναι το «παγκάκι φιλίας» όπου οι ήπιες ψυχικές διαταραχές αντιμετωπίζονται επί τόπου πριν περάσουν σε ένα σοβαρότερο στάδιο. Ο Chibanda αναφέρει πως «παγάκια φιλίας» είναι λειτουργικά πλέον και στη Νέα Υόρκη και ειδικότερα στο Μπρονξ και στο Χάρλεμ. Μάλιστα, μόνο στη Ν. Υόρκη πέρσι 60.000 άνθρωποι κάθισαν σε «παγκάκια φιλίας» για να βοηθηθούν.\nΗ επιτυχία αυτής της ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης αποδίδεται στην μεγάλη ενσυναίσθηση που δείχνουν οι γιαγιάδες. Το πρόσωπο που έχει ανάγκη, αισθάνεται ότι αλληλεπιδρά με έναν άνθρωπο που τον ακούει και τον νοιάζεται. Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, ακόμη και στον ανεπτυγμένο, νιώθουν μοναξιά, επιθυμούν την αποδοχή και την ανθρώπινη επαφή και μπορεί να προσέλθουν στο παγκάκι, ανεξάρτητα από το υπόβαθρό τους.\nΓια αυτό και ο καθηγητής Chibanda κλείνοντας την 15λεπτη ομιλία του με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών πρότεινε χαρακτηριστικά: Ο ανθρώπινος πληθυσμός αναμένεται να αυξηθεί κατά 2 δις μέσα στα επόμενα 30 χρόνια. Ένα στα έξι άτομα θα είναι ηλικίας άνω των 65 ετών, οπότε είναι ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τη συσσωρευμένη σοφία των ηλικιωμένων μέσα στις κοινότητες μας παγκοσμίως.\nPicture credits: Falling Walls 2019\nRainer Kwiotek, Zeitenspiegel Friendship Bench\nΕτικέτες: κατάθλιψη, άγχος, Ψυχική Υγεία, Ζιμπάμπουε , παγκάκια φιλίας\nPsychologyNow Team 65891\nPsychologyNow Team 29120\nPsychologyNow Team 27176\nPsychologyNow Team 20920\nPsychologyNow Team 2240\nΚατάθλιψη: μήπως προσπαθεί να μας σώσει;\nPsychologyNow Team 4049\nPsychologyNow Team 7874


Παππάς: Ο ΕΔΟΕΑΠ να στηριχθεί με πόρους που θα συμφωνήσουν εργοδότες - εργαζομένοι - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΠαππάς: Ο ΕΔΟΕΑΠ να στηριχθεί με πόρους που θα συμφωνήσουν εργοδότες – εργαζομένοι\n«Ο ΕΔΟΕΑΠ πρέπει να στηριχθεί με πόρους που θα προκύψουν από συμφωνία εργοδοτών - εργαζομένων. Είναι σαφές ότι υπάρχει η δυνατότητα τόσο να στηριχθεί το Ταμείο, όσο και να μην προκύψει επιβάρυνση η οποία θα θέσει σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας και το ύψος των αμοιβών των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.\n25 Σεπτεμβρίου 2017, 13:32 Ενημερώθηκε: 25 Σεπτεμβρίου 2017, 13:33\n«Ο ΕΔΟΕΑΠ πρέπει να στηριχθεί με πόρους που θα προκύψουν από συμφωνία εργοδοτών – εργαζομένων. Είναι σαφές ότι υπάρχει η δυνατότητα τόσο να στηριχθεί το Ταμείο, όσο και να μην προκύψει επιβάρυνση η οποία θα θέσει σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας και το ύψος των αμοιβών των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Οι ιδιοκτησίες των καναλιών πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να σταματήσουν να παίζουν κρυφτό», σημείωσε ο υουργός ΨΗΠΤΕ κ Ν. Παππάς ύστερα από συνάντηση που είχε τη Δευτέραμε τις ενώσεις εργαζομένων στον Τύπο, ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ, ΕΠΗΕΑ, ΕΣΠΙΤ, καθώς και με τη διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ.\nΣτόχος της συνάντησης ήταν η ενημέρωση του Υπουργού για την πορεία των διαπραγματεύσεων με τις ιδιοκτησίες των καναλιών σε σχέση με τη διάσωση του Ταμείου.


Η μεγάλη παγίδα στην λήψη αποφάσεων Εθνικής Άμυνας σήμερα - SynoraNews\nΑμυνα ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ Απόψεις featured slider\nΗ μεγάλη παγίδα στην λήψη αποφάσεων Εθνικής Άμυνας σήμερα\nΗ οικονομική κατάσταση της χώρας σήμερα δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στις Ένοπλες Δυνάμεις σε ότι αφορά στην συντήρηση του υλικού, στην ανανέωσή του και συνακόλουθα και στην επιχειρησιακή ικανότητα και στην εκπαίδευση του προσωπικού, όσο και αν ο Υπουργός και οι Αρχηγοί διατείνονται ότι: “...το ανθρώπινο δυναμικό αποδεικνύεται ανθεκτικότερο του υλικού.”\nΟ Υπουργός και ο χειμαρρώδης χαρακτήρας του μαζί με την ακόρεστη επιθυμία του αυτοπροβολής έχει εγκλωβίσει τον τρόπο σκέψης όλων των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν υπάρχει κάποιος που να τον συγκρατεί, κάποιος που να μπορεί να σκέφτεται διαφορετικά, και το κυριότερο να θέλει να το εκφράσει επίσημα στα όργανα, παρουσιάζοντας καλύτερες και πλέον αξιόπιστες εναλλακτικές επιλογές.\n1. Ας δούμε τους παράγοντες αυτούς που ενέχουν τον κίνδυνο να καταστήσουν τα όργανα λήψεως των εθνικών αποφάσεων θύματα της σκέψης ομάδας ή του αρχηγού της:\nΔιαστρεβλωμένη λήψη αποφάσεων σε μια ομάδα που παρουσιάζει έντονα ομοιογενή στοιχεία και στοιχεία εξάρτησης των μελών της από εξωγενείς παράγοντες.\nΙσχυρός ηγέτης & αλληλεπίδραση, παραισθήσεις ευθύτητας, ορθότητας & αήττητου.\nΑυταρχισμός της ηγεσίας και ευθυνοφοβία των μελών της ομάδας.\nΟμφαλοσκόπηση, αυτορρυθμιζόμενες και στερεοτυπικές συμπεριφορές\n2. Τα Συμπτώματα που καθιστούν φανερά τα προβλήματα αυτά είναι:\nΑποτυχία να ερευνηθούν πλήρως οι στόχοι & οι εναλλακτικές λύσεις.\nΑπορριφθείσες επιλογές επανεξετάζονται σπάνια.\nΑνεπαρκής διερεύνηση των στοιχείων επί των δαπανών & των κινδύνων των επιλογών.\nΑδιαφιλονίκητες υποθέσεις και συμπεράσματα.\nΔυνητικές αρνητικές εκβάσεις οι οποίες δημιουργούν υπερβολικούς φόβους στην ομάδα, με αποτέλεσμα να απορρίπτουν τις επιλογές γρήγορα και πάρα πολύ εύκολα.\nΕπιφανειακές αναζητήσεις πληροφοριών για ορθολογικοποίηση και μόνο των ήδη ειλημμένων αποφάσεων. Αποκλείονται επιλεκτικά τα στοιχεία που «δεν ταιριάζουν με την εικόνα (προκατειλημμένο φιλτράρισμα), και ενισχύονται ανακριβώς τα στοιχεία που την επιβεβαιώνουν.\n3. Τα συμπτώματα της επιβολής του ίδιου τρόπου σκέψης σε μία ομάδα (Group Think) είναι τα παρακάτω:\nΨευδαίσθηση για τις δυνατότητες.\nΗ ομάδα αναπτύσσει την πεποίθηση ότι δεν μπορεί να κάνει καμία λανθασμένη επιλογή. Η λογική που κυριαρχεί είναι: «Η προσέγγιση και η οργάνωσή μας είναι υγιείς. Είμαστε βέβαιοι, ισχυροί & απολαμβάνουμε καλής φήμης. Εάν όλοι εργαζόμαστε μαζί και με τον ίδιο τρόπο δεν μπορούμε να πάμε στραβά».\nΣυστηματική εφαρμογή της μεθόδου του "συνηγόρου του διαβόλου" με αξιοποίηση των εργαλείων που μας έχει δώσει η τέχνη του διαλόγου όπως είναι π.χ. ο διαλεκτικός αντιλογισμός, η Σωκρατική μαιευτική, η Πλατωνική διαλεκτική (διαίρεση, διχοτόμηση, ταξινόμηση, συλλογισμός), η Αριστοτελική αναλυτική (συνεπαγωγή, επιστημολογία), οι Στωϊκοί (αιτιώδης σύνδεσμος, συνάρτηση αιτίου αιτιατού). Αλλά και πλέον σύγχρονα εργαλεία, όπως το ξυράφι του Occam (αρχή της απλούστευσης), κριτική και ορθός λόγος του Καντ, ορθολογισμός, κριτικός ορθολογισμός και επαληθευσιμότητα του Popper (falsification test), με κατακλείδα την ρήση του Russell, "...δεν θα πέθαινα ποτέ για τις ιδέες μου, γιατί μπορεί να έκανα λάθος...".\nΟι στρατιωτικοί έχουν ορκισθεί να μάχονται για τις αξίες του πολιτισμού μας και όχι για τις προσωπικές τους ιδέες. Κατόπιν αυτού η φράση αυτή ερμηνεύεται σε σχέση με τον κίνδυνο να πεθάνουν άλλοι άνθρωποι για εσφαλμένες, προσωποπαγείς ιδέες.\n4. Αναπαραγωγή επικίνδυνων Στερεοτύπων για δικαιολόγηση αποφάσεων και θέσεων είτε για ικανοποίηση του κοινού.\nΤα στερεότυπα χρησιμοποιούνται είτε εκ πεποιθήσεως είτε εργαλειακά και μπορούν να είναι ανακριβή, παραπλανητικά και πολύ επικίνδυνα τελικά. Όταν συνδυάζονται με την παραίσθηση του άτρωτου – οι απόψεις ενός “ξένου” σώματος στην ομάδα ή εκτός αυτής (ακόμα κι αν είναι εμπειρογνώμονας), μπορεί να μην λαμβάνονται υπ΄ όψη και ακόμη χειρότερα να δυσφημισθούν.\n5. Πεποίθηση ότι εκφράζει την ιδιαίτερη ηθική των Ενόπλων Δυνάμεων ή προσφυγή σε αυτήν ως προκάλυμμα.\nΔογματική και αυστηρά κανονιστική αντίληψη. Η ομαδική σκέψη όχι μόνο κυριαρχεί, αλλά αν κάποιος αντιδράσει, μπορεί να εκληφθεί ότι δεν τηρεί τις παραδόσεις και ότι αρνείται τον ηθικό κώδικα των Ε.Δ.\nΗ προσφυγή στην ευθύτητα και στον ηθικό κώδικα των Ε.Δ., κάνει τον προσφεύγοντα να νοιώθει άτρωτος.\nΑισθάνεται ότι κάνει το σωστό πράγμα και θεωρεί ότι υπάρχει η αιτία για να υποστηριχτεί ηθικά.\nΗ δύσκολη απόφαση πρέπει να ληφθεί και το κυριότερο να εφαρμοσθεί αποτελεσματικά.\nΙδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην ευαισθησία που χρειάζεται στις ενδεχόμενες ζημιές που επέρχονται στα άτομα / τις μειονότητες (που αποκλείονται από την επιλογή.) Ενδεχομένως να θιγούν τα ιδιαίτερα συμφέρονται ορισμένων ανθρώπων. Η εγκαθίδρυση επαγγελματικά αντικειμενικών κριτηρίων θα βοηθήσει στην καλύτερη και δικαιότερη απόφαση και στην καλή εφαρμογή της.\nΑξιολόγηση με ακριβή στοιχεία και συνεχής επαναξιολόγηση της ορθότητας των αιτίων, προκειμένου να προληφθούν αδικίες και να γίνουν οι αναγκαίες διορθωτικές κινήσεις.\n6. Η αυτό- λογοκρισία και αυτοσυγκράτηση είναι κρίσιμος παράγων κάθε μέλους της ομάδας λήψεως αποφάσεων. Αν και είναι απαραίτητος ιδιαίτερα σε όσους έχουν την ευθύνη να εκφράζονται με δημόσιο λόγο προς τους πολίτες, (αλλά και στο εσωτερικό των Ε.Δ. προς τα στελέχη), εν τούτοις δεν έχει ως σκοπό να στραγγαλίσει την "άλλη άποψη" στο επίπεδο λήψης αποφάσεων. Εκεί θα πρέπει να ενισχύεται η απρόσκοπτη δυνατότητα τεκμηριωμένης έκφρασής της ξεκάθαρα. Τα συμπτώματα του στραγγαλισμού και της μονομέρειας είναι τα παρακάτω:\nΤα μέλη υποβάλλονται σε αυτολογοκρισία για λόγους συμμόρφωσης και συμφωνούν, χωρίς να εκφράζουν τεκμηριωμένο αντίλογο.\nΑποσύρουν τις οιεσδήποτε αντιρρήσεις μπορεί να έχουν, όταν απορρίπτονται από τον ηγέτη ή τους ισχυρούς υποστηρικτές του.\nΑδυναμία αντιλόγου σε παραδοσιακές θέσεις, σε στερεότυπα και σε προκαταλήψεις, καθώς και σε δυναμικές θέσεις.\nΗ απαξία στην μειονότητα του ενός η οποία ενέχει τον κίνδυνος της ταπείνωσης & της πίεσης. Αυτό που κυριαρχεί κάκιστα είναι: «Εάν είσαι μόνος σου αντίθετος καλύτερα να μη μιλάς και μετά έξω να παραμείνεις σιωπηλός για την απόφαση».\nΟ Δείκτης που αποκαλύπτει τον απολυταρχισμό στην διαδικασία αυτή, είναι όταν ο ηγέτης χρησιμοποιεί λαιμητόμο για να συντομεύσει τη συζήτηση και εκφράζει την υπόθεση ότι επικρατεί «συναίνεση».\nΗ τακτική που ακολουθεί για να κλείσει την πόρτα σε όσους υπάρχει ενδεχόμενο να διαφωνήσουν, εκφράζεται άμεσα με την συνηθισμένη φράση: “Ο καθένας εξέφρασε τις απόψεις του. Εισακούσθηκαν και προχωράμε στο επόμενο’’\nΟ τρόπος αντίδρασης από τα μέλη που διαφωνούν είναι ένας και μοναδικός:\nΝα είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι και με συγκεκριμένα στοιχεία όταν έχουν διαφωνίες, να είναι ψύχραιμοι και μεθοδικοί και οπωσδήποτε να έχουν τόλμη, ώστε να συνεχίσουν να υποστηρίζουν την θέση τους, οιεσδήποτε επιθέσεις και αν δεχθούν. Και κυρίως να αντιληφθούν ότι η διαφωνία δεν είναι θέμα προσωπικής αντιπαλότητας, αλλά επαγγελματισμός και υποχρέωση προς τις ευθύνες του δημοσίου λειτουργήματος που επιτελούν.\nΗ σιωπή συμβάλλει στην ψευδαίσθηση ότι υπάρχει ομοφωνία.\n7. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μία ομάδα λήψης απόφασης, είναι οι “Φύλακες της σκέψης” του αρχηγού.\nΕίναι οι «Προστάτες», που ορίζονται είτε αναλαμβάνουν αυτοβούλως το έργο να προστατεύουν τον ηγέτη από τους αποστάτες και τους αμφισβητίες.\nΣυνήθως ο ηγέτης τους βάζει (ή αυτό-ορίζονται), να υποστηρίξουν θέσεις και να προσπαθήσουν να επηρεάσουν τα μέλη της ομάδας αντ΄ αυτού.\nΗ αντιμετώπισή τους είναι ιδιαίτερα δύσκολη, γιατί πολλές φορές ο ρόλος τους είναι αφανής και συνήθως καλύπτονται πίσω από την επίκληση της πλειοψηφίας και της δημοφιλίας μίας επιλογής.\nΤρόπος αποφυγής είναι η παράκαμψή τους και η μετάθεση της ευθύνης αντεπιχειρήματος στον ίδιο τον ηγέτη, ώστε να αναγκαστεί να τοποθετηθεί και να φανεί η αδυναμία των θέσεων του. Εάν ο ηγέτης αποκαλυφθεί, αλλάξει άποψη είτε είναι πραγματικά ανοικτός για να ακούσει την έκφραση απόψεων και τον αντίλογο, τότε αυτοί που από την αρχή αυτό-ορίσθηκαν ως υπερασπιστές του θα αποδυναμωθούν, είτε θα μεταβάλλουν τάχιστα άποψη και θα εκτεθούν εύκολα.\nΑρμοδιότητες σε συγκεκριμένα μέλη του ομάδας για να αξιολογούν τις διαδικασίες και να προτείνουν βελτιώσεις. Πρέπει να λειτουργούν για να συνεισφέρουν στην ποιότητα λήψης απόφασης και όχι ως ένας μηχανισμός γκρίνιας και παραπόνων.\nΕπικέντρωση στις αμφιβολίες και στις αβεβαιότητες.\nΑπόκτηση πλήρους πληροφόρησης. Έλεγχος και κριτική στα στοιχεία (σημαντικότητα + αξιοπιστία). Συνάφεια και συνεκτικότητα στα στοιχεία και στα επιχειρήματα που παρατίθενται και κριτική προσέγγιση στις υποθέσεις.\nΟι ηγέτες πρέπει να επιδιώκουν να λαμβάνουν ανάδραση (feedback) και να γνωρίζουν όλες τις κριτικές, ώστε να επανελέγχουν την κρίση τους για ένα ζήτημα.\nΑποφυγή εμπαθειών, μνησικακιών και τιμωρίας των διαφωνιών και της κριτικής.\nΔιαλείμματα που να οδηγούν τους συμμετέχοντες για να ξανασκεφθούν, να επαναδιατυπώσουν τις θέσεις τους συλλέγοντας περισσότερα στοιχεία, να επανέλθουν και να επανατοποθετηθούν, εάν η προηγούμενη τοποθέτησή τους δεν ήταν καλή.\nΑποσύνθεση του ζητήματος που είναι πολύπλοκο και ανάθεση σε υποομάδες, για να κάνουν πιο ενδελεχή εξέταση του. Στην συνέχεια επανατοποθέτηση του και κατάλληλη σύνθεση των εναλλακτικών.\nΤο παρόν ελπίζω να ληφθεί υπ΄ όψη από τον κ. Καμμένο που επιτελεί ένα κρίσιμο δημόσιο λειτούργημα, αυτό του Υπουργού Εθνικής Αμύνης, αλλά κυρίως από τους συμμετέχοντες δημόσιους λειτουργούς στα όργανα λήψεως κρίσιμων αποφάσεων για την άμυνα της χώρας.\n*Ο κ. Στέλιος Φενέκος είναι Υποναύαρχος ε.α. ΠΝ και Πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών».\nΗ μεγάλη παγίδα στην λήψη αποφάσεων Εθνικής Άμυνας σήμερα Reviewed by synoranews on Αυγούστου 13, 2017 Rating: 5\nTags : Αμυνα ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ Απόψεις featured slider


Οι θεωρίες για την Εξέλιξη\nΕξέλιξη με ασυνεχείς ισορροπίες\nΕνώ οι εξελικτές συμφωνούν στα γενικά σημεία της Εξέλιξης, βρίσκονται σε συνεχή αναζήτηση ως προς τις λεπτομέρειες για το πώς αυτή λειτουργεί. Στη συνέχεια παρατίθενται οι σημαντικότερες θεωρίες για τη λειτουργία της Εξέλιξης.\nΣύμφωνα με αυτή τη θεωρία, τα είδη εξελίσσονται με συνεχείς μικρές, τυχαίες διαφοροποιήσεις του πληθυσμού τους, ώσπου να διαφοροποιηθούν τόσο, που να δημιουργήσουν νέα είδη. Αυτό, κατά τον Δαρβίνο, οφείλεται στη φυσική επιλογή που επιτρέπει σε έναν οργανισμό που έχει μια ευνοϊκή αλλαγή να την κληροδοτήσει στους απογόνους του.\nΟι διαφοροποιήσεις αυτές γίνονται μόνο ως συνέπεια γενετικών μεταλλάξεων κι όχι και ως συνέπεια επίκτητων χαρακτηριστικών, όπως νόμιζε ο Δαρβίνος, επηρεασμένος από τον Λαμάρκ.\nΗ Νεοδαρβινική θεωρία που παρουσιάστηκε το 1940 μιλούσε γι’ αυτές ακριβώς τις μικρές αλλαγές.\nΟι απότομες αλλαγές ειδών εξηγούνται με το ότι δεν διατηρήθηκαν τα σχετικά απολιθώματα.\nΟι μεγάλες διαφορές μεταξύ των ατόμων του ιδίου είδους και τα κενά μεταξύ των ειδών, καθώς εμφανίστηκαν ξαφνικά νέα είδη, οδήγησαν πρώτο τον Ο. Schindewolf το 1936, στη διατύπωση αντιρρήσεων για τη Νεοδαρβινική θεωρία.\nΤο 1940 ο Γερμανός γενετιστής R. Ο. Goldschmidt πρότεινε, ότι οι διαφοροποιήσεις των ειδών, οφείλονται σε μακρομεταλλάξεις κι όχι σε μικρές όπως επιστεύετο. Τότε χλευάστηκε, τώρα όμως, αποδείχθηκε ότι είναι δυνατόν μία μικρή μόνο αλλαγή στο γενετικό υλικό να αντιστοιχεί σε μεγάλη διαφοροποίηση του οργανισμού.\nΑυτό σημαίνει, ότι το κάθε είδος, είναι πράγματι ξεχωρισμένο από τα άλλα και δεν ανήκει σ’ ένα αδιάσπαστο συνεχές.\nΔιατυπώθηκε από τους J.\nGould και N.\nEldredge (1972 - 1977). Υποστηρίζει, ότι το κάθε νέο είδος εμφανίζεται απότομα, μένει αμετάβλητο για μακρές χρονικές περιόδους και κατόπιν αντικαθίσταται πάλι απότομα, χωρίς σταδιακό μετασχηματισμό σε άλλο είδος.\nΕπί των παραπάνω, έχουμε να παρατηρήσουμε, ότι η μία διαδικασία εκ των ανωτέρω, δεν αποκλείει και την άλλη κατά περίπτωσιν. Μπορούν όλες οι ανωτέρω διαδικασίες να λειτουργούν σε διαφορετικές περιστάσεις.\nΠεριοδικό "Περισκόπιο της Επιστήμης" Νο 72 σελ. 60 – 64.


Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε από τον Σ.Π.Α.Π. η Δράση Αναδάσωσης που είχε αναβληθεί λόγω κακοκαιρίας – Σ.Π.Α.Π.\nΗ Δράση Μαθητικής Αναδάσωσης που είχε αναβληθεί λόγω κακοκαιρίας πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία από το Σύνδεσμο Δήμων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού (Σ.Π.Α.Π.), σε συνεργασία με Όλοι Μαζί Μπορούμε και στο Περιβάλλον, στις παρυφές του Πεντελικού στην Κηφισιά, στην περιοχή του Κοκκιναρά.\nΣτην Αναδάσωση συμμετείχαν το Κρυστάλλειο Δημοτικό Σχολείο Πεντέλης, το 2ο Δημοτικό Σχολείο Πεντέλης και το Δημοτικό Σχολείο Νέας Πεντέλης.\nΟι μαθητές των Σχολείων είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μέσα από τη δράση μία βιωματική εμπειρία που τους εισάγει στην προστασία του περιβάλλοντος και κυρίως να εκπαιδευτούν σε θέματα περιβαλλοντικής προστασίας, δασοπροστασίας και εθελοντισμού.\nΠαρόντες ήταν o Πρόεδρος του ΣΠΑΠ και Γενικός Γραμματέας του Εποπτικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ Βλάσσης Σιώμος, ο Αντιπρόεδρος του ΣΠΑΠ και Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σπάτων Αρτέμιδας Πέτρος Πουλάκης, ο Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Κηφισιάς και μέλος της ΕΕ του ΣΠΑΠ Δημήτρης Λιανός, ο Αντιδήμαρχος Κηφισιάς Απόστολος Κασιούρας και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Πεντέλης Δημήτρης Σταυρόπουλος και Γιώργος Δρόσος.\nΤη δενδροφύτευση επέβλεψαν προσωπικά ο Δασάρχης Πεντέλης Θανάσης Ρέππας και οι συνεργάτες του Δασολόγοι Κώστας Μούγιος και Στέργιος Ταμπέκης.\nΟ Πρόεδρος του Σ.Π.Α.Π. και Γενικός Γραμματέας του Εποπτικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ, Βλάσσης Σιώμος δήλωσε κατά τη διάρκεια της δενδροφύτευσης:\n«Αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά που για ακόμη μία φορά έχουμε κοντά μας μαθητές από την Πεντέλη το Κρυστάλλειο Πεντέλης, το 2ο Δημοτικό Πεντέλης και το Δημοτικό Νέας Πεντέλης, τα οποία με χαρά καλωσορίζουμε σε μία ακόμη αναδάσωση στο Πεντελικό, σε μία δράση που τα παιδιά ζήτησαν να πραγματοποιηθεί μετά την αναβολή λόγω κακοκαιρίας.\nΠροσπαθούμε οι δράσεις που κάνει ο Σύνδεσμος μας όταν συμμετέχουν μαθητές, να συμβάλλουν στη βιωματική εκπαίδευση των νέων παιδιών στη διαφύλαξη του περιβάλλοντος, ώστε να αναπτύξουν από πολύ νωρίς ευαισθησίες γύρω από αυτό. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για παιδιά από σχολεία που ζουν τόσο κοντά στο βουνό μας. Στο προσεχές μέλλον ο Σ.Π.Α.Π. σχεδιάζει και νέες δράσεις που θα απευθύνονται στη νέα γενιά και οι οποίες θα έχουν κύριο στόχο οι επόμενες γενεές να είναι καλύτερες από τη δική μας, πιο ευαίσθητες για το περιβάλλον, πιο ενημερωμένες για τους τρόπους διαφύλαξής του.\nΈνα θερμότατο ευχαριστώ σε όλους τους εκπαιδευτικούς και μαθητές που ήρθαν σήμερα εδώ στην περιοχή του Κοκκιναρά και συνέβαλλαν στην επιτυχία και αυτής της δράσης αναδάσωσης του Σ.Π.Α.Π., την 3η για το 2018 και τελευταία της φετινής φυτευτικής περιόδου. Η επόμενη δράση Αναδάσωσης του Συνδέσμου μας, θα πραγματοποιηθεί πλέον το φθινόπωρο. Θα υπάρξουν βέβαια ποτίσματα, καθαρισμοί και άλλες δράσεις στο άμεσα προσεχές μέλλον, στις οποίες θα καλούσα όλους να συμμετέχουν με την ίδια χαρά και τον ίδιο ζήλο όπως και στις αναδασώσεις.\nΘα ήθελα να απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους ευαισθητοποιημένους πολίτες, τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, τους προσκόπους, τους δεκάδες συλλόγους και τις εθελοντικές ομάδες που και αυτή τη φυτευτική περίοδο ήταν κοντά μας. Ελπίζω ότι στις επόμενες δράσεις θα είμαστε όλοι εδώ, ακόμη περισσότεροι για να συμβάλλουμε με τις όποιες δυνάμεις διαθέτει ή κινητοποιεί ο καθένας από εμάς, ώστε να καταφέρουμε να δώσουμε και πάλι ζωή στο Πεντελικό».\nΟ Σ.Π.Α.Π απευθύνει ιδιαίτερες ευχαριστίες στον κ. Γιάννη Σπανολιό και κ. Γιώργο Κεραμιτζόγλου από τον ΣΚΑΙ, για την πολύτιμη στήριξή του σε όλες τις δράσεις του ΣΠΑΠ. Ένα ευχαριστώ τέλος στους εθελοντές του ΣΠΑΠ, οι οποίοι με την ενεργό συμμετοχή και το ζήλο τους συνέβαλαν αποφασιστικά στην πραγματοποίηση της σημερινής δράσης. Ο Σ.Π.Α.Π. ευχαριστεί ιδιαίτερα τους χορηγούς της Αναδάσωσης: την Εταιρία Βίκος, τη Δ.ΕΠ.Α., τα σούπερ Μάρκετ Σκλαβενίτης και ΑΒ, τη Χαλβαδοποιία Μαραθώνος, τις εφημερίδες ΑΜΑΡΥΣΙΑ, ΧΤΥΠΟΣ, ΒΟΡΕΙΝΗ, ΕΡΜΗ ΤΟΥ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ, ΑΘΜΟΝΙΟΝ ΒΗΜΑ, ΔΗΜΟΤΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, Η ΑΛΗΘΕΙΑ Ανατολικής Αττικής, τις ηλεκτρονικές εφημερίδες ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, ΘΕΣΗ, ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΑ, MyOta και VrilissiaNews.\n← 3η Εθελοντική αναδάσωση για το 2018 από τον Σ.Π.Α.Π. και το “Όλοι Μαζί Μπορούμε και στο Περιβάλλον” στο Πεντελικό\nΟ Πρόεδρος του Σ.Π.Α.Π. και Γενικός Γραμματέας του Εποπτικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ Βλάσσης Σιώμος στην Εκδήλωση που διοργάνωσε η Γραμματεία Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Νέας Δημοκρατίας για τα θέματα της Πολιτικής Προστασίας →