Uncategorized | Model of the Europe\nΣυλλογή ρούχων από την Claudia Schiffer\nstavrosalatas\tUncategorized\tCindy Crawford, Claudia Schiffer, Naomi Campbell\tΣχολιάστε\nΑκόμη ένα μοντέλο το έριξε στο σχεδιασμό ρούχων\nΓια το χώρο της μόδας η δεκαετία του ’90 ήταν «χρυσή εποχή», αφού μεσουράνησαν στις πασαρέλες μοντέλα με διαχρονική ομορφιά, όπως η Naomi Campbell, η Cindy Crawford, αλλά και η Claudia Schiffer.\nΗ τελευταία αποφάσισε να ασχοληθεί ξανά με τη μόδα, αλλά όχι ως μοντέλο, αφού πλέον έχει φτάσει τα 40.\nΗ ξανθιά καλλονή θα συνεργαστεί με τη σχεδιάστρια Iris von Armin, ώστε να δημιουργήσει μια σειρά ρούχων, που θα απευθύνεται στις σύγχρονες γυναίκες.\nΜάλιστα, το τοπ μόντελ έχει επιλέξει ως επί το πλείστον το κασμίρ για τα ρούχα της, ενώ αντιλαμβανόμενη τις ανάγκες των γυναικών, τα ρούχα αυτά θα μπορούν εύκολα να μετατρέπονται σε βραδινά, μόνο με την προσθήκη κάποιων αξεσουάρ.newsbeast\nΝέος έρωτας για την Κέιτ Γουίνσλετ\nΣτο κλαμπ των δεσμευμένων -όχι όμως και παντρεμένων- επιστρέφει η Κέιτ Γουίνσλετ τέσσερις μήνες μετά το διαζύγιό της από τον Σαμ Μέντες. Η 34χρονη ηθοποιός τον τελευταίο καιρό περνά τον ελεύθερο χρόνο της κάνοντας βόλτες με τον Λουίς Ντόουλερ, ο οποίος τυγχάνει να είναι και μοντέλο της Burberry. Toy boy, πάντως, δεν είναι, αφού έχουν την ίδια ηλικία.\nΙσχυρό πλήγμα πρέπει να δέχτηκε ο γνωστός σκηνοθέτης μετά την αποκάλυψη ότι η πρώην σύζυγός του και κατά δέκα χρόνια μικρότερή του τον αντικατέστησε με έναν ωραιότερο και νεότερό του άνδρα. Φίλοι της πρωταγωνίστριας του «Τιτανικού» δηλώνουν ότι η γοητευτική ηθοποιός κάνει στροφή στο γούστο της, αφού συνήθιζε να ενδιαφέρεται για μεγαλύτερους και πιο κατασταλαγμένους άνδρες.\nΑτομα που γνωρίζουν τον Ντόουλερ μιλούν με τα καλύτερα λόγια για το μοντέλο, που έχει ύψος 1,85, καθώς όπως λένε είναι πολύ προσγειωμένος και διαφέρει πολύ από τα συνηθισμένα μοντέλα αφού δεν αναλώνεται στην εικόνα του. Πρόκειται, όπως λένε, χαρακτηριστικά για ένα άτομο με χιούμορ και καλή καρδιά, που όμως δεν πετάει στα σύννεφα.\nΠληροφορίες αναφέρουν ότι το ζευγάρι γνωρίστηκε μέσω κοινών φίλων πριν από λίγους μήνες και από τότε είναι αχώριστοι. Είναι γνωστό, όμως, ότι στη βραβευμένη με Οσκαρ ηθοποιό δεν αρέσει να γίνεται αφορμή για εξώφυλλα κι έτσι κρατά όσο το δυνατόν πιο χαμηλό προφίλ, αποκρύπτοντας όσο μπορεί την προσωπική της ζωή.\nΤο νέο ζευγάρι του Χόλιγουντ έχει ήδη βγει αρκετά ραντεβού, ενώ πλέον κανονίζουν τις δουλειές τους έτσι ώστε να βρίσκονται όλο και περισσότερο. Αν και είναι ακόμα νωρίς για να ανακοινώσουν ότι είναι μαζί, άνθρωποι από το στενό τους περιβάλλον επιβεβαιώνουν ότι απολαμβάνουν πολύ ο ένας τη συντροφιά του άλλου και ότι η σχέση τους μάλλον θα ευδοκιμήσει.\nΗ «μαγική» μαξιλαροθήκη\nΗ πρωτότυπη μαξιλαροθήκη είναι μια πατέντα φτιαγμένη από ένα μείγμα χαλκού που έχει μια αξιοσημείωτη «περιουσία»: βελτιώνει εμφανώς την υφή της επιδερμίδας. Κλινικές δοκιμές απέδειξαν ότι όσοι χρησιμοποίησαν τις μαξιλαροθήκες για τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα είχαν λιγότερες ρυτίδες και γραμμές από όσους χρησιμοποιούσαν συμβατικές μαξιλαροθήκες. Η αντιγηραντική μαξιλαροθήκη κοστίζει μόλις 32 ευρώ και συνοδεύεται από μια μάσκα νυκτός και ένα ζευγάρι γάντια για ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η υγρασία του δέρματος απελευθερώνει οξείδιο χαλκού από τις μαξιλαροθήκες που διεγείρουν την παραγωγή κολλαγόνου στα κατώτερα στρώματα της επιδερμίδας. Για περισσότερες λεπτομέρειες στο www. cupronsales. com\nΓιώργος Μανίκας: Μοντέλο – star !\nΕίναι στα είκοσι τρία του και κατάφερε να περπατήσει σε διεθνείς πασαρέλες. Πρόσφατα, ο ήταν ο πρωταγωνιστής σε καμπάνια ανδρικών μαγιό, για τα οποία λίγα χρόνια πριν είχε φωτογραφηθεί ο σούπερ σταρ των γηπέδων Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Ελληνας top model με τους κοιλιακούς-φέτες μιλάει στην «Espresso της Κυριακής» για τη διεθνή καριέρα του, τα όνειρά του αλλά και για τη λατρεμένη του μαμά Εφη.\n– Σε τι φάση σε πετυχαίνουμε αυτήν την περίοδο;\nΕίναι πρώτη φορά στη ζωή μου που κυριολεκτικά δεν προλαβαίνω να κοιμηθώ. Εκτός του ότι κάνω ταξίδια στο εξωτερικό για φωτογραφήσεις, ταυτόχρονα παίζω μουσική σε μαγαζιά και κάνω και φωτογραφήσεις για περιοδικά στην Ελλάδα.\n– Αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί η παγκόσμια καμπάνια της εταιρείας XTG με ανδρικά μαγιό, όπου εσύ είσαι το κεντρικό πρόσωπο. Τη συγκεκριμένη καμπάνια πριν από λίγα χρόνια την είχε κάνει ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Πώς αισθάνεσαι γι’ αυτό;\nΕίναι μια μεγάλη δουλειά για μένα που την πήρα μέσω του πρακτορείου στο Μιλάνο. Πέρασα casting με χιλιάδες άνδρες μοντέλα και τελικά επέλεξαν εμένα. Είναι τιμή μου και νιώθω ότι επιτέλους οι κόποι μου ανταμείβονται, γιατί έχω «φάει» πολλούς μήνες στο εξωτερικό και έχω περάσει πολλές φορές δύσκολα χωρίς δουλειά. Δεν το έβαλα όμως κάτω. Φυσικά και είναι τιμή μου να πρωταγωνιστώ σε μια καμπάνια που έχει κάνει και ο Ρονάλντο. Θέλω απλώς να αναφέρω ότι πολλές φορές κάποιοι λένε -ειδικά εδώ στην Ελλάδα- ότι τα μοντέλα «κλέβουν» τη δουλειά των παρουσιαστών και των ηθοποιών και ο Ρονάλντο δεν είναι μοντέλο. Ο καθένας στο είδος του. Δυστυχώς, οι Ελληνες άνδρες μοντέλα δεν έχουν πολλές επαγγελματικέ ευκαιρίες. Εκτός από σκληρή δουλειά που έριξα, στάθηκα και τυχερός και ειδικά αυτές τις δύσκολες ημέρες που μερικοί πεινάνε εγώ ευχαριστώ τον Θεό και συνεχίζω.\n– Στα προσωπικά σου πώς είσαι; Εχεις σχέση;\nΑυτόν τον καιρό λόγω δουλειάς και πολλών επαγγελματικών υποχρεώσεων έχω αφήσει πάγια κάποια προσωπικά θέματα. Ελπίζω να καταφέρω να μπω σε ένα πρόγραμμα και να τα συνδυάσω όλα μαζί. Η δουλειά του μοντέλου είναι πολύ σκληρή και πρέπει να συνηθίζεις να είσαι μόνος σου.\n– Ποια είναι η ιδανική γυναίκα για σένα;\nΕίναι αυτή που θα με καταλάβει χωρίς να μιλήσω και που θα μου έχει κρατημένα τα λουριά μέχρις εκεί που πρέπει.\n– Εχεις αδυναμία στη μητέρα σου. Μίλησέ μας για τη σχέση σας…\nΤη συμβουλεύομαι για όλα και είναι αυτή που με έκανε να αρχίσω και να συνεχίσω αυτή τη δουλειά. Η Εφη είναι για μένα η ζωή μου, όπως και όλες οι γυναίκες, γιατί της έχω μεγάλη αδυναμία και μεγάλο κόλλημα.\n– Ποιο είναι το χειρότερο πέσιμο που σου έχει κάνει γυναίκα;\nΠρόσφατα, μια παντρεμένη μου έκανε άγριο χούφτωμα σε χώρο όπου βρισκόταν και ο άνδρας της. Αυτό με τσαντίζει. Θέλω ο κυνηγός να είναι ο άνδρας. Είμαι παραδοσιακός τύπος. Αυτά με ξενερώνουν. Οι γυναίκες έχουν ξεφύγει…


Miss Pink ...: Πρωταπριλιά...\nΑναρτήθηκε από Miss Pink στις 12:14 π.μ.\nΆνεμος 7 Απριλίου 2009 - 12:33 π.μ.\nΣημαντικές πληροφορίες, μπράβο σου. Ποτέ δεν αναρωτήθηκα αν ξεκίνησε απο κάπου το έθιμο. Πάντα το θεωρούσα δεδομένο!\nKaterina 7 Απριλίου 2009 - 10:57 π.μ.\nπραγματικά κι εγώ πρίν το blog ποτέ δεν το σκέφτηκα...\nούτε για την πρωταπριλιά, ούτε για την Παρασκευή και 13..\nκοίτα που τελικά κάτι θα μάθουμε απο όλο αυτό :))


Ανάληψη πρωτοβουλίας για τη χάραξη εθνικής στρατηγικής για τη φέτα - Καράογλου Θεόδωρος, Βουλευτής Ν.Δ Β Περιφέρειας Θεσσαλονίκης - Νέα Δημοκρατία\nΑρ. Πρωτ. Επερωτήσεων 7\nΑρ. Πρωτ. Επίκαιρων Επερωτήσεων 5\nΗμερομηνία Κατάθεσης 17.11.2010\nΗ ελληνική κοπαδιάρικη αιγοπροβατοτροφία, αποτελεί σήμερα την πιο μεγάλη, ισχυρή και σταθερή «βιομηχανία ανοιχτής οροφής» στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε ορισμένα νησιά, με πολύπλευρη και σημαντική προσφορά (οικονομία, περιβάλλον, πολιτισμός) στη χώρα.\nΙδιαίτερα μετά την οριστική κατοχύρωση υπέρ της Ελλάδας, της φέτας ως προϊόντος Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης, ο ρόλος της αιγοπροβατοτροφίας για την ανάπτυξη της υπαίθρου γίνεται κυρίαρχος. Νέοι ορίζοντες ανέτειλαν για την ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία και γενικότερα για όλους τους εμπλεκόμενους κλάδους στην παραγωγή και εμπορία του μοναδικού αυτού προϊόντος στην εγχώρια αγορά αλλά και στην αγορά της Ε.Ε.\nΣήμερα η φέτα αποτελεί το πρώτο Π.Ο.Π. προϊόν στον κόσμο ως προς την ποσότητα παραγωγής με 95.000 τόνους περίπου ετησίως. Απαραίτητη και αποκλειστική πρώτη ύλη είναι το πρόβειο γάλα, με προσθήκη αίγιου γάλακτος σε αναλογία το πολύ μέχρι και 30%.\nΓια την ετήσια παραγωγή περί των 700.000 τόνων ελληνικού αιγοπρόβειου γάλακτος, από το οποίο αποκλειστικά παρασκευάζεται η φέτα, λειτουργούν γύρω στις 110.000 κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, διάσπαρτες στην ελληνική περιφέρεια. Οι εκμεταλλεύσεις αυτές είναι οικογενειακής μορφής και αποκλειστικής απασχόλησης και εκτρέφουν περί τα 12 εκατομμύρια αιγοπρόβατα κυρίως σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές. Ο αριθμός των μόνιμων θέσεων εργασίας στις εκμεταλλεύσεις αυτές είναι τουλάχιστον διπλάσιος και όλες διάσπαρτες στην ελληνική ύπαιθρο.\nΤην ίδια στιγμή χιλιάδες κτηνοτρόφοι ζούνε και εργάζονται σε συνθήκες πρωτόγονες χωρίς ρεύμα ή νερό ή σωστό δρόμο πρόσβασης στα ποιμνιοστάσιά τους, ιδίως στις ορεινές περιοχές της χώρας όπου παράγονται και τα ποιοτικότερα και ανταγωνιστικότερα ζωοκομικά προϊόντα.\nΠαράλληλα οι γερασμένες και ελλειμματικές υπηρεσίες του Υπουργείου και της αυτοδιοίκησης δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες παροχής γνώσεων και συμβουλών στους παραγωγούς, διενέργειας αποτελεσματικών ελέγχων για την καταπολέμηση νοθειών και παραπλάνησης των καταναλωτών στην αγορά ζωοκομικών προϊόντων, υλοποίησης προγραμμάτων υγειονομικού περιεχομένου, πραγματοποίησης έρευνας για τη βελτίωση της απόδοσης της παραγωγικής διαδικασίας κ.α.\nΗ Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση με σειρά αποφάσεων και νομοθετικών διατάξεων στήριξε τον κλάδο της κτηνοτροφίας με θετικά αποτελέσματα για τους γεωργοκτηνοτρόφους και την αγροτική οικονομία της υπαίθρου χώρας (απλοποίηση διαδικασιών νομιμοποίησης παράνομων σταβλικών εγκαταστάσεων, ισοζύγιο γάλακτος, επέκταση καλυπτόμενων ζημιών από τον ΕΛΓΑ, ισοζύγιο κρέατος, καθιέρωση του 2008 ως έτους Φέτας, άτοκα δάνεια για κτηνοτρόφους, ίδρυση των τοπικών κέντρων αγροτικής ανάπτυξης, κ.α.).\nΝωρίτερα, με την απόφαση του το 2002, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατοχύρωσε τη φέτα υπέρ της χώρας μας ως Π.Ο.Π. προϊόν. Η απόφαση αυτή τέθηκε σε εφαρμογή στις 15.10.2007. Από τότε, όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ αυτών η Δανία, η Γερμανία και η Γαλλία, που παρήγαγαν ετησίως περί τους 90.000 τόνους λευκού τυριού - κυρίως από αγελαδινό γάλα, δεν μπορούν να το διοχετεύουν στην αγορά της Ε.Ε. ως ΦΕΤΑ όπως γίνονταν μέχρι τότε.\nΜετά την προαναφερθείσα ημερομηνία, επιτρέπετε να κυκλοφορεί και αναγνωρίζεται ως φέτα στην αγορά της Ε.Ε., μόνο το συγκεκριμένο λευκό τυρί της πατρίδας μας, που παρασκευάζεται με παραδοσιακό τρόπο από αιγοπρόβειο γάλα που παράγεται στην ηπειρωτική Ελλάδα και το Ν. Λέσβου. Το γάλα αυτό πρέπει να προέρχεται από κοπάδια αιγοπροβάτων ελευθέρας βοσκής, εγχώριων φυλών που εκτρέφονται στα μοναδικά βοσκοτόπια στις προαναφερόμενες περιοχές της πατρίδας μας.\nΠερίπου 5.500 είδη του φυτικού βασιλείου καταγράφονται στην χλωρίδα της χώρας μας εκ των οποίων μέχρι σήμερα τα 1.200 περίπου είναι ενδημικά ενώ περίπου 20 είναι οι εγχώριες φυλές αιγοπροβάτων που διασώζονται μέχρι σήμερα στην πατρίδα μας. Οι παράμετροι αυτοί μαζί με τον παραδοσιακό τρόπο παρασκευής της φέτας αποτελούν και τα βασικά γνωρίσματα που επέτρεψαν την κατοχύρωση της ως ελληνικού Π.Ο.Π. προϊόντος.\nΈτσι δημιουργήθηκε ένα ευνοϊκό μονοπωλιακό περιβάλλον για τη ΦΕΤΑ στην αγορά της Ε.Ε., το οποίο μέχρι σήμερα δεν εκμεταλλευτήκαμε συντονισμένα ως χώρα.\nΜε σωστή οργάνωση, σχέδιο και κατάλληλους χειρισμούς από Ελληνικής πλευράς, μπορεί η γνήσια ελληνική φέτα, σταδιακά να υποκαταστήσει ποσότητα 90.000 τόνων περίπου λευκού τυριού που κυκλοφορούσε παραπλανητικά ως φέτα σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, στην ευρωπαϊκή ένωση των 15 χωρών μελών το 2002.\nΗ επίτευξη του στόχου αυτού μπορεί και πρέπει να μας απασχολήσει όλους και να αποτελέσει εθνική μας υπόθεση. Προϋποθέτει χάραξη εθνικής στρατηγικής για τη φέτα και την αιγοπροβατοτροφία. Πολύ δε περισσότερο μετά και την οικονομική κρίση που υπονομεύει κάθε προσπάθεια ανάπτυξης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, ιδιαίτερα στην Ελληνική ύπαιθρο.\nΗ σπουδαιότητα της προσπάθειας αυτής, προκύπτει από την αξιολόγηση των δεδομένων της εγχώριας παραγωγής όπως προαναφέρθηκαν αλλά και της ισοδύναμης μεγέθυνσης του κλάδου που απαιτείται, για την πλήρη κάλυψη των αναγκών σε φέτα της αγοράς της Ε.Ε.\nΟι δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στην ελληνική ύπαιθρο στον πρωτογενή τομέα, τη μεταποίηση και εμπορία κυρίως της φέτας αλλά και άλλων ελληνικών τυροκομικών προϊόντων, η αξιοποίηση των βοσκοτόπων της χώρας, η παραγωγή νέου πλούτου, η παραγωγή ποιοτικών ανταγωνιστικών προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας, η μείωση του ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων, η ενίσχυση της παρουσίας των ελληνικών προϊόντων σε αγορές της Ε.Ε., είναι μερικά βασικά οφέλη που μπορεί να επιδιώξει και να πετύχει η χώρα μας.\nΗ αύξηση του ΑΕΠ μπορεί να ανέλθει με μετριοπαθείς υπολογισμούς έως και 0.35% ενώ μπορούν να προκύψουν έως και 130.000 νέες θέσεις μόνιμης εργασίας στην ελληνική περιφέρεια.\nΌμως, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία σαφής ένδειξη για την ύπαρξη σχεδίου ή προτάσεως από την σημερινή κυβέρνηση για την κτηνοτροφία και δη την αιγοπροβατοτροφία. Ακόμα και η προσπάθεια της προηγούμενης κυβέρνησης να προωθήσει τη φέτα και άλλα τυροκομικά Π.Ο.Π. προϊόντα δεν έχει τύχει της ανάλογης αποδοχής.\nΕίναι απολύτως βέβαιο ότι επείγει όσο ποτέ άλλοτε η λήψη μέτρων στήριξης της αιγοπροβατοτροφίας μας, εξυγίανσης της αγοράς των τυροκομικών προϊόντων και η αξιοποίηση της προοπτικής της φέτας στην αγορά της Ε.Ε.\nΣτη δεινή θέση που βρίσκεται η πατρίδα μας, η ανάληψη κεντρικής πρωτοβουλίας για τη χάραξη εθνικής στρατηγικής για τη Φέτα και την κοπαδιάρικη αιγοπροβατοτροφία πρέπει να αποτελεί εθνική μας προτεραιότητα.\nΕπερωτάται ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων:\n1. Ποιο το σχέδιο της κυβέρνησης για τη στήριξη της αιγοπροβατοτροφίας ως προς την κάλυψη των απαραίτητων βασικών υποδομών όπου δεν έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα (αδειοδότηση ποιμνιοστασίων, ρευματοδότηση, υδροδότηση, οδική πρόσβαση);\n2. Πως προτίθεται η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει φαινόμενα εκτοπισμού κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων από την αρχική τους θέση λόγω επέκτασης του σχεδίου πόλεως στην οποία υπάγονται διοικητικά;\n3. Ποιο το σχέδιο της κυβέρνησης για τη μέγιστη και ορθολογική διαχείριση, προστασία, βελτίωση και αξιοποίηση των πλουσιότατων και μοναδικών βοσκοτόπων της χώρας;\n4. Είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης να διατηρήσει στην υποχρεωτική ασφάλιση τα παθογόνα αίτια που εντάχθηκαν σε αυτήν με το νόμο 3698/2008 της Κυβέρνησης της Ν.Δ. και αφορούν την κτηνοτροφία και την αιγοπροβατοτροφία ιδιαίτερα;\n5. Πως προτίθεστε να στηρίξετε το έργο των κτηνιατρικών υπηρεσιών της πατρίδας μας που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή προγραμμάτων καταπολέμησης ζωονόσων και ζωοανθρωπονόσων, τη στιγμή που έχουν γίνει σημαντικές περικοπές δαπανών που αφορούν τις μετακινήσεις στην ύπαιθρο;\n6. Ποιό το σχέδιο της κυβέρνησης για την αγροτική έρευνα και δη την διάσωση και διαφύλαξη από γενετική επιμόλυνση και βελτίωση των αποδόσεων των αυτοχθόνων φυλών αιγοπροβάτων;\n7. Ποιες οι προθέσεις της κυβέρνησης για τη διάσωση και διαφύλαξη από γενετική επιμόλυνση του ελληνικού ποιμενικού σκύλου και τη διεθνή αναγνώρισή του ως αυτόχθονα φυλή;\n8. Ποιό το σχέδιο της κυβέρνησης για την εκπαίδευση των κτηνοτρόφων και την ουσιαστική στήριξη μεταφοράς απαραίτητων επιστημονικών γνώσεων σε νέους κτηνοτρόφους;\n9. Ποιες οι προθέσεις της κυβέρνησης για την κατοχύρωση του επαγγέλματος του αιγοπροβατοτρόφου;\n10.Ποιο το σχέδιο της κυβέρνησης για την αποτελεσματική προστασία των ελλήνων καταναλωτών από την παραπλάνηση και τις νοθείες όλων των μορφών (χημική, μηχανική, γενετική) στα Π.Ο.Π. τυροκομικά προϊόντα;\n11. Ποιο το σχέδιο της κυβέρνησης για την προστασία της φέτας στην αγορά της Ελλάδας και της Ε.Ε. από φαινόμενα όλων των μορφών νοθείας;\n12. Ποιο το είδος, η έκταση και τα αποτελέσματα των διενεργηθέντων από το 2001 μέχρι σήμερα ελέγχων, σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας στα τυροκομικά και μη γαλακτοκομικά προϊόντα (παραγωγή, εισαγωγή, μεταποίηση, τυποποίηση, διάθεση τελικών προϊόντων) στη χώρα;\n13. Υπάρχουν πορίσματα ελέγχων της ίδιας περιόδου που εστάλησαν στον αρμόδιο εισαγγελέα και πόσα;\n14. Τι πρόστιμα επεβλήθησαν και τι ποσά εισπράχθηκαν για την ίδια περίοδο;\n15. Ποιες οι προθέσεις της κυβέρνησης για την προώθηση και αξιοποίηση της δυναμικής προοπτικής της φέτας στην αγορά της Ε.Ε.;\n16. Είναι προτεραιότητα για την κυβέρνηση η απλοποίηση των πολυδαίδαλων και γραφειοκρατικών διαδικασιών για την ίδρυση και λειτουργία γεωργικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων;\n17. Είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης η δραστική μείωση του κόστους άδειας, κατασκευής και λειτουργίας κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων στη χώρα;\n18. Είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης η προσπάθεια ένταξης της αγοράς ζωικού κεφαλαίου σε επιδοτούμενα προγράμματα εθνικού ή ευρωπαϊκού χαρακτήρα;\n19. Προτίθεται η κυβέρνηση να ενσωματώσει τη ΦΕΤΑ στην τουριστική προβολή και την οικονομική διπλωματία, ως προϊόν με μοναδική οικονομική, τουριστική και πολιτισμική αξία για την Ελλάδα;\n20. Ποια η θέση της Κυβέρνησης για τη γαλακτοβιομηχανία ΔΩΔΩΝΗ, ο ρόλος της οποίας στη στήριξη της κτηνοτροφίας στην Ήπειρο είναι μείζον;\n1. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΑΠΙΔΗΣ\n3. ΚΟΛΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ\n4. ΧΑΡΑΚΟΠΟΛΟΥΛΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ\n5. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ\n6. ΓΑΛΗΝΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ\n7. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ\n8. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ\n9. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ ΟΛΓΑ\n10. ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ\n11. ΝΑΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ\n12. ΚΑΡΙΠΙΔΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ\n13. ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ\n14. ΤΖΗΚΑΛΑΓΙΑΣ ΖΗΣΗΣ\n15. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ\n16. ΤΣΙΑΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ\n17. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ\n18. ΚΟΥΚΟΔΗΜΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ\n19. ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ\n20. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ\n21. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ\n22. ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ\n23. ΠΑΠΑΣΙΩΖΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ\n24. ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ


DESTIJL Αθήνα Ψυρρή\nCorsair Music :: Night Clubs :: House Dance Μοιραστείτε |\nΘέμα: DESTIJL Αθήνα Ψυρρή Τετ Φεβ 20, 2008 10:30 am\nΜπορεί να μην έχει τις διαστάσεις των μεγάλων clubs, σίγουρα όμως έχει φτιαχτεί για να συμβάλλει καθοριστικά στη θετική ενέργεια του Ψυρρή. Βοηθά ιδιαίτερα για την επιτυχία του και το κεντρικό σημείο όπου βρίσκεται, ακριβώς στην πλατεία του Ψυρρή. Το βασικό μέλημα του υπεύθυνου Γιώργου Ρούσου ήταν να μεταφέρει το concept Destijl Celebrities της Μυκόνου στην καρδιά της Αθήνας και, όπως φαίνεται και από την ανταπόκριση του κόσμου, το έχει ήδη καταφέρει. Η ξεσηκωτική διάθεση παραμένει ο κύριος στόχος του μαγαζιού, γι' αυτό και δόθηκε ιδιαίτερη βάση στο μουσικό τμήμα του εγχειρήματος.\nΣε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια, η R 'n' B έχει ανώτερη θέση στο πρόγραμμα, με αποκορύφωμα τις R 'n' B Πέμπτες που διοργανώνονται από την ομάδα Mo' Blaze. Κάθε εβδομάδα ένα διαφορετικό show απογειώνει κοινό και dancefloors με freestyle, beatbox και battle dance εμφανίσεις. Τις Κυριακές οι λάτρεις του Greek fun έχουν σημαντικό λόγο να κατεβαίνουν στου Ψυρρή από τις 22.00 για να ξεσηκωθούν με τα καλύτερα ελληνικά σουξέ. Η διακόσμηση του Destijl απαρτίζεται από μίνιμαλ στοιχεία σε άσπρο και μαύρο, ενώ στους τοίχους κυριαρχούν γυναικείες φιγούρες και αστικές εικόνες, όπως κτίρια, περιστέρια, στύλοι και δέντρα. Απέναντι από την τετράγωνη μπάρα βρίσκεται ένας τεράστιος καθρέφτης, στο μέσον του οποίου δεσπόζει με μεγάλα κόκκινα γράμματα το λογότυπο του club.\nΑνοίγει από την Τετάρτη έως την Κυριακή, ενώ η πόρτα του είναι άκρως εκλεκτική. (Αλέξης Λαμπρίδης)\nInfo: Φιάλη €100 (απλή) & €110 (σπέσιαλ) ανα 8 άτοµα.\nΕισ. €10, €15 (Παρ.-Σάβ.).\nΚόστος Εισόδου: 10€\nΔιεύθυνση: Αισχύλου 4\nΠερισσότερες Πλ.: Πλατεία Ηρώων\nΤηλέφωνα: 6944 654019\nCorsair Music :: Night Clubs :: House Dance


Ο υπουργός Υγείας αναφέρθηκε στους ανεμβολίαστους οπαδούς που εντοπίσθηκαν κατά τα χθεσινά επεισόδια στο γήπεδο της Τούμπας\n«Οι ομάδες θα πρέπει να ελέγχουν τους φιλάθλους που εισέρχονται στο γήπεδο, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα υποστούν τις συνέπειες και τις ποινικές ευθύνες που υπάρχουν για τη μη διασπορά του κορονοϊού», τόνισε ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, κατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Επερώτησης του ΚΚΕ και αναφερόμενος στους ανεμβολίαστους οπαδούς που εντοπίσθηκαν κατά τα χθεσινά επεισόδια στο γήπεδο της Τούμπας.\nΟ Θάνος Πλεύρης, υπογράμμισε πως «κάποια στιγμή θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι η δυνατότητα που δίνεται σε κάποιους χώρους να είναι μόνο εμβολιασμένοι, δεν υπάρχει διαπραγμάτευση από την πλευρά της Πολιτείας. Όσο δεν μπορούν να το τηρήσουν αυτό θα υπάρχουν κυρώσεις, γιατί δεν μπορεί να θέτουν σε κίνδυνο ένα εγχείρημα που γίνεται».\nΤέλος, ο υπουργός Υγείας αναγνώρισε πως μπορεί «να είναι δύσκολο σε ένα γήπεδο να ελέγχει μια ομάδα εάν ο φίλαθλος φοράει τη μάσκα καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα, αλλά όχι για το εάν αυτός που εισέρχεται έχει πιστοποιητικό εμβολιασμού. Αυτό οφείλουν να το τηρούν, να το ελέγχουν και εάν δεν το κάνουν θα υποστούν τις συνέπειες όπως θα υπάρξουν και ποινικές ευθύνες που προβλέπονται».


Αρθρογραφία ΙΙ : Context 281-300\n‘Αειφόρος ανάπτυξη’... και ‘αειφορία’ είναι λέξεις που μπήκαν στο λεξιλόγιο της πολιτικής οικολογίας, κατά τα τελευταία χρόνια. Για ‘sustainable development’ πρωτομίλησε η έκθεση Brutland, το 1988, και ακολούθως η διεθνής διάσκεψη του Ρίο, πριν δέκα ακριβώς χρόνια. Εμείς θα μπορούσαμε να αποδώσουμε την έννοια και ως ‘βιώσιμη ανάπτυξη’. Κάποιοι προτίμησαν την πιο αρχαΐζουσα ‘αειφορία’.\nΗ έννοια προτάθηκε ως μια απόπειρα διεύρυνσης της δημοκρατίας, ώστε να ψηφίζουν στα οικολογικά πράγματα και οι μέλλουσες γενιές. Και επειδή οι μέλλουσες γενιές δεν είναι ακόμη εδώ για να ψηφίσουν πραγματικά, ψηφίζουν νοερά. Ψηφίζουμε, για την ακρίβεια, εμείς αντ’ αυτών.\nΕπειδή είναι βέβαιο(;) ότι (ως γονείς ή παππούδες) επιθυμούμε ό,τι ακριβώς επιθυμούν για να ζήσουν και να αναπνεύσουν οι μέλλουσες γενιές (τι γονείς ή παππούδες των μελλουσών γενεών θα ήμασταν σε κάθε άλλη περίπτωση;), γι αυτό πρέπει να κληροδοτήσουμε σ’ αυτές ένα βιώσιμο πλανήτη με αρκετά καθαρά νερά, με αρκετούς πόρους ζωής, με αρκετό οξυγόνο, με όσο πιο μικρή την τρύπα του όζοντος (και με όσο πιο λίγο λεμπαϊσίντ, για τα καθ’ ημάς – και για να μη ξεχνιόμαστε!). Αυτό είναι η πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών, δηλαδή μεταξύ ημών και των παιδιών και των παιδιών των παιδιών μας.\nΤοπικές Ατζέντες 21... για τα τοπικά οικολογικά πράγματα πρότεινε, στο πλαίσιο του σημαντικότερου κειμένου της (‘Ανζέντα 21’), η μεγάλη διεθνής συνδιάσκεψη του Ρίο, προ δεκαετίας ακριβώς. Δηλαδή, μικρούς οδηγούς δράσης που θα κατευθύνουν σε δράσεις φιλικές προς το περιβάλλον.\nΚαλόν και άγιον είναι, τώρα, να καταγγέλλουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες, διότι απέχουν προκλητικά από κάθε έννοια διεθνούς δέσμευσης περί τα οικολογικά πράγματα, αλλά έχουμε κι εμείς μια μικρή, μικρούλα, τοσοδά (τοπική) ευθύνη. Δεν γνωρίζουμε κανένα δήμο, καμιά νομαρχιακή αυτοδιοίκηση σε όλη την Ελλάδα, που να προχώρησε στην σύνταξη μιας Τοπικής Ατζέντας 21. Και δεν γνωρίζουμε και καμιά σχετική κεντρική κατεύθυνση, κάποια σχετική κυβερνητική γραμμή, να δόθηκε όλα αυτά τα χρόνια προς τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ούτε καν μια σχετική συζήτηση.\nΗ στήλη ουδεμία αυταπάτη τρέφει για τις απανταχού τοπικές διαθέσεις των ευημερούντων λαών ως προς τις θυσίες που πρέπει να αναληφθούν σε σχέση με το ισχύον παραγωγικό και το καταναλωτικό πρότυπο. Ούτε μια δακοπαγίδα δεν είναι διατεθειμένοι να βάλουν οι άνθρωποι. Όσο δε για τους νυν πολιτικούς ηγέτες, αυτοί, βουτηγμένοι στο βόλεμα της καθημερινής διαχειριστικής ρουτίνας, αντί να ηγούνται, ακολουθούν (μπας και βγάλουν καμιά ψήφο και θρονιαστούν για άλλα τέσσερα χρόνια οι καημένοι).\nΤο απόλυτο παράλογο... ξανάζησε χθες (11η Σεπτεμβρίου) η ανθρωπότητα με ένα περίεργο μείγμα αγνών συναισθημάτων και πειθαναγκασμών («αν δεν μας συλλυπηθείτε, είστε εχθροί μας!»).\nΚανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει το ανθρώπινο πρόσωπο μιας αυτοκρατορίας, την ώρα που πενθεί. Είμαστε όλοι Αμερικάνοι! Δηλαδή, είμαστε με όλους τους εγκλωβισμένους στους καταρρέοντες πύργους. Με τα παλλόμενα κορμιά που πέφτουν στο απόλυτο κενό του παράλογου μιας απίστευτης εκδικητικής μανίας. Αλλά και με αυτούς που η επίσημη Αμερική ξέχασε να πενθήσει αξιοπρεπώς, κωλυόμενη από γραφειοκρατικές διατυπώσεις. Με αυτούς, που η Αμερική θεωρεί ως μη υπαρκτούς. (Τους λαθρομετανάστες, που παράνομα δούλευαν στον τελευταίο όροφο του ενός πύργου και των οποίων οι συγγενείς βρίσκονται σήμερα σε απελπιστική κατάσταση παρανομίας – ώστε να μη μπορούν να παραστούν ούτε σε κηδεία.)\nΕίναι ένα χρόνος, τώρα, που τα πράγματα δεν είναι όπως πριν. Οι άνθρωποι άλλαξαν την ελευθερία με την ασφάλεια. (Και γι’ αυτούς, που αλλάζουν την ελευθερία με την ασφάλεια, δεν αξίζει ούτε η ελευθερία ούτε η ασφάλεια – όπως έγραψε κάποιος αγγλιστί.)\nΗ αυτοκρατορία αδυνατεί να καταλάβει ότι δεν είναι μόνον η απειλή ασύμμετρη (με μικρά μέσα επιτυγχάνονται, πλέον, μεγάλα αποτελέσματα), αλλά και η δυνατότητα να απαντήσει ασύμμετρη (θηριώδη μέσα για ένα μικρό αποτέλεσμα).\nΤο γυναικείο ζήτημα... (εν όψει των προσεχών εκλογών) προβάλλεται με ένα μάλλον ανορθόδοξο τρόπο: με την υποχρέωση των δημοτικών παρατάξεων να περιλάβουν στους συνδυασμούς τους γυναίκες κατά 30% τουλάχιστον. Το μέτρο, αν και όχι κολακευτικό για τις γυναίκες, κρίνεται αναγκαίο ως μέτρο υπέρβασης και προβληματισμού. Θα προτιμούσαμε η γυναικεία συμμετοχή να είναι απόρροια αβίαστων συνειδητών επιλογών όλων των πολιτών (αρσενικών και θηλυκών) και όχι νομικών δεσμεύσεων.\nΗ γυναίκα υπήρξε απούσα από τα δημόσια πράγματα επί χιλιετίες. Κατά τον 20ο αιώνα κατακτά, με τις περίφημες σουφραζέτες αρχικώς, το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Είναι η συνέπεια μιας αργής πορείας που έλκει την καταγωγή της από την μεγάλη στιγμή που ριζοσπαστικά τίθεται το εν γένει δημοκρατικό αίτημα στην Ευρώπη, στα τέλη του 18ου αιώνα. Όμως, για τις γυναίκες, υπάρχει πίσω το ασήκωτο φορτίο σεξιστικών προκαταλήψεων και συμπλεγμάτων, που δεν επιτρέπει να μετατραπεί αυτό το θεωρητικό δικαίωμα σε πράξη. Οι άνδρες δεν εμπιστεύονται τις γυναίκες υποψήφιες, οι γυναίκες ομοίως δεν εμπιστεύονται τις γυναίκες υποψήφιες και, πάνω απ’ όλα, οι γυναίκες δεν εμπιστεύονται τους ίδιους τους εαυτούς τους. (Ακόμη και ο ‘εαυτός’ είναι αρσενικός! Ακόμη και η γλώσσα δεν βοηθάει!) Έτσι, στα αποφασιστικά όργανα οι γυναίκες, το μισό του ουρανού, υποεκπροσωπούνται.\nΟικολογία και γυναίκες... δεν μπορούν παρά να πηγαίνουν μαζί. Το μέλλον είναι γυναίκα, λέει κάπου ο Φερέρι.\nΤον 20ο και τον 21ο αιώνα, την στιγμή που η γυναίκα κατακτά τον κόσμο, καλείται να διαχειρισθεί και να νοικοκυρέψει, μαζί με τον άνδρα – άλλα μάλλον καλύτερα απ’ αυτόν – ένα μεγαλύτερο σπίτι, ένα πλανητικό σπίτι (τον κόσμο όλο). Τώρα, αυτές τις μέρες, με την ευκαιρία της διεθνούς διάσκεψης για το περιβάλλον στο Γιοχάνεσμπουργκ, ανακαλύπτουμε όλοι και όλες ότι ο πλανήτης θα σωθεί μόνον αν αντιμετωπισθεί με φροντίδα και νοικοκυριό σαν ένας μεγάλος ‘δικός μας’ οίκος.\nΤα προβλήματα, δεν είναι ποτέ ‘ανδρικά’ ή ‘γυναικεία’. Οι λύσεις, όμως, πρέπει να είναι ‘γυναικείες’ όσο και ‘ανδρικές’. Στα ζητήματα της οικολογίας, αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται, εδώ και τώρα, η ισότιμη συμμετοχή της γυναίκας στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, σε όλα τα επίπεδα της αυτοδιοίκησης και της κεντρικής διοίκησης. (Η ισότιμη συμμετοχή της γυναίκας είναι ένα από τα πρώτα διδάγματα των ανθρωπιστικών οργανώσεων που δουλεύουν δίπλα σε λιμοκτονούσες και περιβαλλοντικά προβληματικές κοινωνίες.)\nΤο απόθεμα σοφίας, που σωρεύτηκε τόσους αιώνες σπιτικής διαχείρισης στην γυναικεία σκέψη και ψυχή, πρέπει να διοχετευθεί σε όλα τα αποφασιστικά όργανα της δημόσιας ζωής.\nΣτους Άγιους Σαράντα... (όπου βρεθήκαμε με την «Ε» για μια ελληνοαλβανική συνάντηση δημοσιογράφων) μείναμε σε ένα πολυτελέστατο ξενοδοχείο (πρώην σοσιαλιστική ντάτσα). Από την άλλη μεριά του κόλπου πρόβαλλαν οι ακαλαίσθητες πολυκατοικίες του ‘υπαρκτού’. Και πιο μακριά, τα νεοανεγειρόμενα κτίρια στα όρια του χειμερίου κύματος. Πλούτος και φτώχεια. Επενδύσεις και εγκατάλειψη. Οι Ιταλοί φτιάχνουν ένα αγωγό για να μεταφέρουν τα πλούσια και καθαρά νερά των πηγών της περιοχής στην αντίπερα ιταλική όχθη. (Είναι τα νερά που κάποτε σκεπτόταν να πάρει η Κέρκυρα.)\nΜισή ώρα (με το «δελφίνι») δρόμο από την πόλη της Κέρκυρας. Ούτε δυο τσιγάρα δρόμο. Ο δήμαρχος των Άγιων Σαράντα ζήτησε στενότερη συνεργασία κι έστειλε τα χαιρετίσματα στον Χρύσανθο. Με τους Αλβανούς και τους Έλληνες μειονοτικούς δημοσιογράφους βρήκαμε κάμποσα κοινά σημεία. (Εδώ βρήκε κοινά σημεία η κυπριακή αντιπροσωπεία από την αδελφοποιημένη Λάρνακα, που βρέθηκε τις μέρες αυτές στους Άγιους Σαράντα.)\nΣτο αρχαίο θέατρο του Βουθρωτού (λίγο νοτιότερα των Αγίων Σαράντα), όπου οι ανασκαφές συνεχίζονται, γινόταν το ετήσιο διεθνές φεστιβάλ θεάτρου και χορού και απολαύσαμε μια φανταστική, σούπερ-μοντέρνα χορευτική παράσταση της Ακαδημίας Τεχνών των Τιράνων.\nΗ επανάσταση των καταναλωτών... ίσως πρέπει να τα βάλει κάποτε όχι με τις υψηλές τιμές (των μάλλον φτωχών μανάβηδων των λαϊκών), αλλά με την χαμηλή ποιότητα του εν γένει καταναλωτικού και βιοτικού προτύπου που έχει επιβληθεί (με την δική μας αμέριστη συνδρομή και συναίνεση). Να ρωτήσουμε κάποτε όχι μόνον πόσο αγοράζουμε αυτό που τρώμε, αλλά και τι ακριβώς είναι αυτό που τρώμε. Με τι το ποτίσανε και με τι το ραντίσανε αυτό που τρώμε. Και, ακόμη, να ρωτήσουμε κάποτε αν είναι εντελώς απαραίτητο να καταναλώσουμε αυτό που καταναλώνουμε (και στην ποσότητα που το καταναλώνουμε). Αυτή δεν θα είναι μια επανάσταση στην οποία θα μετέχει χωρίς κόπο και ο κάθε κυβερνητικός εκπρόσωπος.\nΕν όψει αναθεώρησης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεξάγεται μια μεγάλη συζήτηση για την προνομιακή χρηματοδότηση της βιολογικής γεωργίας (συζήτηση που θα καταλήξει το επόμενο εξάμηνο – επί ελληνικής προεδρίας). Η βιολογική γεωργία, όπως ξέρουμε, είναι ακριβότερη, όχι λόγω αισχροκέρδειας, αλλά λόγω πραγματικού κόστους μιας παραγωγής που σέβεται τον καταναλωτή και το περιβάλλον. Εδώ τι γίνεται; Πού είναι η επανάσταση των καταναλωτών;\n(Μια ιδέα – στο πλαίσιο των προτάσεων εν όψει εκλογών – θα ήταν και η δημιουργία περίοπτου περιπτέρου προβολής των βιολογικών προϊόντων στον χώρο της λαϊκής αγοράς.)\nΈνας πόλεμος... ποτέ δεν γίνεται για ένα μόνον λόγο. Στην περίπτωση της Αμερικής, αυτός ο πόλεμος θα γίνει, πρώτον, γιατί έχει εξαγγελθεί. Ένας πόλεμος που εξαγγέλλεται και δεν γίνεται έχει, όπως μας διδάσκει ο παππούς Θουκυδίδης, ως ηττημένο τον εξαγγείλαντα και μη εκτελέσαντα.\nΔεύτερον, ο πόλεμος θα γίνει λόγω πετρελαϊκών αποθεμάτων του Ιράκ (μεγαλύτερα ίσως και απ’ αυτά της Σαουδαραβίας), μέρος των οποίων έχουν καπαρώσει ευρωπαϊκές εταιρείες. (Οι Αμερικανοί θα χάριζαν στους Ευρωπαίους όλη την Κασπία, αν έλεγχαν τα χαμηλότατου κόστους εξόρυξης και άριστης ποιότητας ιρακινά πετρέλαια.)\nΤρίτον, ο πόλεμος θα γίνει ως όρος και απαίτηση του Ισραήλ για την επίλυση του παλαιστινιακού.\nΤέταρτον, ο πόλεμος θα γίνει για απασχόληση ενός αργούντος στρατιωτικού προσωπικού και υλικού.\nΠέμπτον, ο πόλεμος θα γίνει για την αξιοπιστία της αντιτρομοκρατικής προπαγάνδας.\nΌσο δε για τους Ευρωπαίους, αυτοί έχουν όλοι (πλην Αγγλο-λακεδαιμονίων) διακηρύξει επανειλημμένα και σε όλους τους τόνους την αντίθεσή τους σε ένα τέτοιο πόλεμο, ώστε, αν τελικώς αυτός γίνει, θα έχουν να αντιμετωπίσουν αυτοί τον παππού τον Θουκυδίδη. (Δεν αρκεί να μην είσαι λακές των Αμερικανών. Πρέπει να είσαι και κάτι.)\nΟι ΗΠΑ... στον πόλεμο του Κόλπου, το 1991, πήραν μαζί τους όλο τον ΟΗΕ. Στην επιδρομή κατά της Γιουγκοσλαβίας, το 1999, πήραν μαζί τους μόνον το ΝΑΤΟ. Στο Αφγανιστάν, το 2001, πήραν μαζί τους μόνον την σύμφωνη γνώμη του Κογκρέσου τους. (Ο κύκλος της ‘δημοκρατικής συναίνεσης’ στενεύει απελπιστικά.) Στον επόμενο πόλεμο (του οποίου τα τύμπανα ακούγονται) φαίνεται ότι δεν χρειάζεται ούτε η σύμφωνη γνώμη του Κογκρέσου. Και θάρθει, σύντομα, κάποια στιγμή που τον πόλεμο θα τον αποφασίζει και θα τον επιχειρεί κάποιος άγνωστος στο ευρύ κοινό στρατηγός σε συνεργασία με κάποιο άγνωστο στο ευρύ κοινό μάνατζερ (και τα μισθοφορικά αμερικανικά στρατεύματα προφανώς).\nΟι δημοκρατικές διαδικασίες και οι συλλογικές αποφάσεις φαίνονται όλο και πιο ενοχλητικές και κουραστικές. Στην θέση τους αναπτύσσονται τα πιο απλοϊκά πολιτικά, τρομολαγνικά και πολεμολογικά δόγματα, που είχε να δει η ανθρωπότητα από την εποχή των σταυροφοριών. (Και οι διαφημιστικές εταιρείες των επιτελαρχών των ΗΠΑ καλά θα κάνουν να προσέξουν ότι η Δύση στο σύνολό της έχει κάνει την ιστορική αυτοκριτική της για τις σταυροφορίες του Μεσαίωνα, και δεν είναι ο πιο δόκιμος όρος ο σχετικός όρος μιας «σταυροφορίας κατά της τρομοκρατίας». Θα πρέπει να βρουν κάτι άλλο, αν θέλουν να τύχουν της ευμένειας της σχολαστικής ευρωπαϊκής διανόησης.)\nΤο μεταπολεμικό Δημοτικό Θέατρο... είναι η αποτύπωση της ασχήμιας και της μιζέριας, που κυριάρχησε μια μαύρη για την χώρα μας περίοδο. Είναι ένα μνημείο ασχήμιας και μιζέριας. Είναι ένα ψυχρό ταφικό μνημείο που φιλοτέχνησε κάποιος μπαγαμπόντης καλλιτέχνης για λογαριασμό αγνωμόνων συγγενών που ποτέ τους δεν αγάπησαν τον θανόντα και μεταστάντα στον κόσμο τής (δυστυχώς για τους αγνώμονες συγγενείς) αξεθώριαστης ιστορικής μνήμης (αξεθώριαστης όσο αξεθώριαστες είναι και οι φωτογραφίες που δείχνουν το απαράμιλλο προπολεμικό δημοτικό μας θέατρο).\nΔεν είναι τόσο η ομορφιά, αυτή που λείπει αυτή την στιγμή από την καρδιά της πόλης. Είναι, κυρίως, το άσχημο που κυριαρχεί στην καρδιά της πόλης και στην καρδιά των πολιτών που προσπερνούν γκαζώνοντας τις μηχανές με όλη την ασέβεια που μπορεί να εμπνέει ένα ακατανόητο και ανόητο μαρμάρινο κατασκεύασμα. Έχει σημασία αν θα γίνει άλλο θέατρο και αλλού. Απείρως περισσότερη σημασία έχει, όμως, να φύγει κάποτε η συγκεκριμένη ασχήμια από την κεντρική ζωή αυτής της πόλης. (Και μαζί με το θέατρο ας πάρει η αναμόρφωση και το εξ ίσου ταφικό διοικητήριο.)\nΗ καλή αρχιτεκτονική των κτισμάτων μιας πόλης διαπλάθει τους χαρακτήρες και επιβάλλει ευγένεια και ήθος αγαπητικής συνύπαρξης στους παροικούντες. Η κακή αρχιτεκτονική διαπλάθει το κακό.\nΠολιτικό ή ποινικό... είναι το έγκλημα της ληστο-τρομοκρατικής οργάνωσης της 17Ν; Αυτό το ερώτημα ταλανίζει εδώ και καιρό τον πνευματικό και πολιτικό κόσμο της χώρας. (Προφανώς, οι ποινικοί, από τα σίδερα της φυλακής, αναγνωρίζουν στους ήρωες της 17Ν τους καλύτερους εκπροσώπους της συμπαθούς τάξης τους.)\nΓια μια ακόμη φορά, αποδεικνύουμε ότι στην Ελλάδα η δημόσια συζήτηση, ο δημόσιος διάλογος, κυριαρχείται από ισχυρές δόσεις φλυαρίας, βλακείας και αλητείας. Χρειάζεται πάντα ένας Κακαουνάκης, ένας Τριανταφυλλόπουλος (για να κατηγορεί ο ένας το άλλο ως βαποράκι των τρομοκρατών ή της αστυνομίας, αντιστοίχως) και μερικοί ακόμη ακροδεξιοί και εκσυγχρονιστο-αριστεροί ‘μαϊντανοί’ της τηλεόρασης για να τρομοκρατήσουμε ακόμη και τους τρομοκράτες. (Κάπως έτσι ξεκίνησαν κι αυτοί!)\nΟι συζητήσεις μας ξεκινάνε πάντα από μηδενικής βάσεως, λές και πρέπει να ξεκινάμε πάντα από το μηδέν για να μένουμε πάντα στο μηδέν. Έχουν το δικαίωμα του προαυλίζεσθαι οι στυγεροί δολοφόνοι; ερωτάται από την μια πλευρά. Και από την άλλη πλευρά ερωτάται το ακόμη πιο αφελές: Δεν είναι στοιχείο της ελευθεροτυπίας η προβολή σε εθνική κλίμακα της προκήρυξης ενός δολοφόνου – πριν ακόμη μάλιστα ο δολοφόνος συλληφθεί; Η αμφισβήτηση του στοιχειώδους και του αυτονόητου ανεβάζει τους δείκτες της τηλεθέασης και αυτό ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα...\nΠολιτικό ή ποινικό (ΙΙ)... είναι το έγκλημα της τρομοκρατίας; Το δίλημμα, εν κενώ ιστορίας, είναι αποπροσανατολιστικό. Θα μπορούσε αυτό το δίλημμα να ενδιαφέρει μια συζήτηση που αφορά ιστορικές περιόδους, κατά τις οποίες κοινωνικοί ή εθνικοί ήρωες αποκλήθηκαν εγκληματίες και τρομοκράτες, στο πλαίσιο μιας προπαγάνδας. Το σημερινό σχετικό ερώτημα, ως προς την 17Ν, δεν έχει κανένα νόημα. Μια ποινική πράξη είναι μια ποινική πράξη. Το αν κάποιος αφελής ή διεστραμμένος την χαρακτηρίσει και πολιτική, δεν αλλάζει τίποτα ως προς τον απόλυτο ποινικό χαρακτήρα της πράξης.\nΓια να πάρουμε ένα παλαιοκομμουνιστικό σενάριο ως υπόθεση εργασίας, αν κάποια στιγμή αποδειχθεί η εμπλοκή μιας (δυτικής ή ανατολικής) μυστικής υπηρεσίας στην όλη πορεία της 17Ν (πράγμα πολύ πιθανόν), αυτό ουδόλως μετατρέπει την ποινική πράξη σε πολιτική. Το γεγονός ότι υπάρχει, αυτή την στιγμή, τεράστια πολιτική εκμετάλλευση ενός ποινικού γεγονότος, αυτό ουδόλως αναιρεί το καίριο ποινικό περιεχόμενο του ποινικού γεγονότος.\nΑυτή που, βεβαιότατα – κι εδώ είναι το σημαντικό –, είναι πολιτική (και προφανώς όχι ποινική) πράξη είναι η ίδια η προσπάθεια αριστερών τε και δεξιών παραθυρο-αναλυτών να προσδώσουν πολιτικό χαρακτήρα σε μια αυστηρά ποινική πράξη. Πολιτική είναι η ίδια η συζήτηση για το αν το έγκλημα της 17Ν είναι πολιτικό ή ποινικό. Πολιτική είναι και η οποιαδήποτε σχετική εκμετάλλευση.\nΣυμβούλιο των 150... (κατά το πρότυπο της βενετσιάνικης δημοκρατίας – επί το δημοκρατικότερον προφανώς!) θα μπορούσε να ονομασθεί ένα όργανο που θα αποτελείται από το σύνολο των υποψηφίων δημοτικών όλων των ψηφοδελτίων των δημοτικών εκλογών. Αυτό το σώμα, έχοντας συμβουλευτικό χαρακτήρα, θα μπορούσε να συνέρχεται μία ή δύο φορές ανά έτος. Θα αποτελούσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διευρυνθεί ο δημοτικός διάλογος και πέραν των στενών ορίων και του στενού πρωτοκόλλου του δημοτικού συμβουλίου. Οι δε σύμβουλοι, απελευθερωμένοι από τις τρέχουσες στενές σκοπιμότητες, θα μπορούσαν να βοηθήσουν με μια διαφορετική ματιά και με ένα διαφορετικό λόγο. Το τεκμήριο του ενδιαφέροντος υπάρχει. (Είναι αυτό που καταγράφεται αυτές τις ημέρες με την πληθωρική και υπερβολική, ενίοτε, προεκλογική ατμόσφαιρα, στην οποία συμμετέχουν ενεργότατα και οι 150.)\nΈνα τέτοιο συμβούλιο θα δοκίμαζε τις δημοκρατικές αντοχές όλων, αλλά και θα δοκιμαζόταν ως προς την ειλικρινή διάθεση των μελών του. Θα κατοχύρωνε με ημιεπίσημο τρόπο την δηλωμένη προθυμία τόσων ανδρών και γυναικών να προσφέρουν στις δημοτικές υποθέσεις με συγκεκριμένο λόγο και έργο. (Εδώ δε η συμμετοχή των γυναικών θα ήταν πραγματικά 30%).\n(Στο πλαίσιο μιας τέτοιας ανοικτής διαδικασίας θα μπορούσαν να αναληφθούν και μεγάλες πρωτοβουλίες εθελοντικής προσφοράς.)\nΑγαπητέ Θόδωρε Γουλή... (φίλε απ’ τα παλιά). Μόλις ανέγνωσα την κατά πάντων (και κυρίως κατά Συνασπισμού) ανακοίνωσή σου και θλίψη με κατέλαβε πολλή. Δεν ξέρω αν δηλώνεις κομμουνιστής ή χριστιανός. Πάντως ταπεινός (κατά την ταπεινότητα του πραγματικού κομμουνιστή και χριστιανού) δεν είσαι. Αν ήσουν, το κατηγορώ σου θα ήταν χαμηλότερων κατά τι τόνων.\nΘίγεις στην επιστολή σου (δια της γνωστής υπαινικτικής μεθόδου και σε απαίσια γλώσσα) τον κοινό μας φίλο κ. Φώντα Βλάχο, γραμματέα του Συνασπισμού. Γνωρίζεις, όμως, κάλλιον εμού, την ακεραιότητα του χαρακτήρος του εν λόγω κοινού φίλου. Πώς άλλαξε γνώμη; αναρωτιέσαι στην ανακοίνωσή σου (για να υπαινιχθείς τα χειρότερα).\nΣε ένα κόμμα δημοκρατικό, λοιπόν, υπάρχουν ψηφοφορίες, πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Κατά την σχετική δημοκρατική διαδικασία πλειοψήφησε ή άποψη συμμετοχής του Συνασπισμού στο σχήμα της ΕΚΙΠ – προτείνοντας την υποψηφιότητα του κ. Σαρλή. Η άλλη επιλογή ήταν να ζητήσει ο Συνασπισμός την συνεργασία του πραγματικού εκλεκτού του κ. Δρυ (με ποια προοπτική;) ή του ΚΚΕ (με ποια αποδοχή εκ μέρους του;). Η τελευταία δε επιλογή ήταν αυτή της αυτόνομης καθόδου. Όλες αυτές οι επιλογές συζητήθηκαν, ως αποδεκτές από το κοινά αποδεκτό δημοκρατικό παιγνίδι, χωρίς, ευτυχώς, τον βραχνά της δικής σου αυστηρής δίκης.\nΤο νέο δόγμα Μπους... προβληματίζει πολύ, τον τελευταίο καιρό, εκείνο τον απίθανο διανοητή των ΗΠΑ που αυτοκλήτως και μονομερώς κήρυξε, εδώ και μια δεκαετία, (χωρίς να μας ρωτήσει) το «τέλος της ιστορίας».\nΗ αλήθεια είναι ότι σ’ αυτή την δεκαετία συνέβησαν τόσα όσα δεν είχαν συμβεί από τότε που δημιουργήθηκαν τα σύγχρονα κράτη. Πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι του «τέλους της ιστορίας» και της αρχής της «βαρετής ειρήνης», ο Μπους-πατήρ βρισκόταν αρκετές χιλιάδες μίλια μακριά από την πατρίδα του σε μια εκστρατεία στο όνομα του «καλού» και εναντίον του «κακού».\nΠροσέξτε, λοιπόν, τις πολύ-πολύ συγκεκριμένες και σαφείς έννοιες που χρησιμοποιούνται για την κήρυξη των σύγχρονων πολέμων. Είσαι καταδικασμένος να συμμαχήσεις με το «καλό» εναντίον του «κακού». Κάποτε η ιστορία ήταν απλή, γιατί γραφόταν από τους βασιλιάδες και για τους βασιλιάδες. Μετά η ιστορία έγινε πολύπλοκη, γιατί γραφότανε για τους λαούς, μικρούς και μεγάλους, και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των κοινωνιών και των τάξεών τους. Τώρα η ιστορία γίνεται πάλι απλή: μια ιστορία βασιλιάδων. Αυτό μας λέει τώρα ο απίθανος Φουκουγιάμα ότι εννοούσε. Δεν εννοούσε το τέλος, αλλά την απλούστευση της ιστορίας. Τώρα καταλαβαίνουμε καλύτερα. (Όσο για εκείνες τις τυπικές διαδικασίες του ΟΗΕ, ούτε λόγος να γίνεται.)\nΔόγμα Βόλφοβιτς... είναι το δόγμα Μπους. (Κι ας μη το ξέρει ο Μπους!) Ο Πολ Βόλφοβιτς, το 1992, ήταν ανώτερος αξιωματούχος του Πενταγώνου, όταν διέρρευσε ένα αποκαλυπτικό κείμενό του στους ‘New York Times’. Η επίσημη αντίδραση του Πενταγώνου, τότε, ήταν πως το κείμενο αυτό δεν ήταν ακόμη στην τελική του ευπρεπή μορφή. Ο Πολ Βόλφοβιτς είναι, σήμερα, αναπληρωτής υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ και ένας από τα πιο γνωστά ‘γεράκια’ της αμερικανικής κυβέρνησης.\nΗ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τα νέα πολεμολογικά δόγματα των ΗΠΑ δεν αφορά τόσο τα περί προληπτικών πολεμικών επιθέσεων σε όλο τον κόσμο, αλλά μια πολύ πιο κυνική άποψη. Κατά τον Βόλφοβιτς, επειδή ακόμη και οι φίλοι των ΗΠΑ πρέπει να θεωρούνται ως πιθανοί μελλοντικοί εχθροί, δεν πρέπει καμία δύναμη να σκεφθεί ότι θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα μόνη της, χωρίς την βοήθεια των ΗΠΑ. Τι το θέλουμε το πετρέλαιο του Περσικού; Έχουμε το βορειο- και νοτιο-αμερικανικό πετρέλαιο που μας φθάνει και μας περισσεύει. Το πετρέλαιο του Περσικού, όμως, το θέλει η Ιαπωνία και η Κίνα και δεν πρέπει ποτέ να σκεφθούν αυτές οι δύο χώρες (όπως και όλες οι άλλες χώρες) ότι θα μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους χωρίς τις ΗΠΑ. Κινδυνεύει η αμερικανική παγκόσμια κυριαρχία.\nΠρέπει, κατά τον Βόλφοβιτς, να κρατάμε τον κόσμο σε μια κατάσταση που θα αναδεικνύει συνεχώς τις ΗΠΑ αναγκαίες παντού.\nΤα πάθη... οξύνονται κατά την περίοδο των εκλογών. Με την συνδρομή δε της (τοπικής) τηλεόρασης οι εικόνες των (τοπικών) παθιασμένων ομιλητών (με προτεταμένο πάντα το δάκτυλο) αναπαράγονται σε ανεξέλεγκτο βαθμό. Η τεχνητή αυτή αναπαραγωγή του πάθους αποκαλύπτει, όμως, και τις γλωσσικές και εκφραστικές αδυναμίες και ανεπάρκειες των παθιασμένων ομιλητών.\nΔεν αρκεί να σηκώνεις το δάκτυλο, καλώντας τον αντίπαλο να «φύγει πια» (σαν μικροπωλητής σε ώρα τελικού ξεπουλήματος της πραμάτειας). Πρέπει και να ξέρεις να το πεις με σωστή άρθρωση και σύνταξη. Δεν αρκεί, επίσης, να επαναλαμβάνεις, όπου βρεθείς, ότι τα πράγματα είναι απελπιστικά. Πρέπει να θυμάσαι να δηλώνεις και τι ακριβώς είναι αυτό που σε απελπίζει. (Γιατί, αλλιώς, δίνεις την εντύπωση μιας γενικής απελπισίας ως προς το προσδοκώμενο εκλογικό αποτέλεσμα του ψηφοδελτίου σου).\nΌταν λέμε ότι όλα είναι θεμιτά στην δημοκρατία, δίνουμε συνήθως την έμφαση σ’ αυτό που δηλώνει η πρόταση σε πρώτη ανάγνωση. Η δεύτερη ανάγνωση, όμως, είναι πιο ενδιαφέρουσα (γιατί αφορά το κρυμμένο νόημα της πρότασης): Όταν όλα είναι θεμιτά, τότε χρειάζεται ο αυτοέλεγχος και το μέτρο. Και δυστυχώς ούτε αυτοέλεγχος υπάρχει, πολλές φορές, ούτε μέτρο. Παρά μια ακατάσχετη φλυαρία και αλαζονεία (που προφανώς απορρέει από το πολύ χρήμα που ρέει αλόγιστα και ανεξέλεγκτα).\nΗ μάχη της αφίσας... του παλιού καιρού έδωσε την θέση της οριστικά στην μάχη του διαφημιστικού τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού χρόνου και του διαφημιστικού χώρου των εφημερίδων. Κάποτε, θυμόμαστε, δίνονταν ομηρικές μάχες για την κατάληψη ενός ακόμη τετραγωνικού μέτρου τοίχου ή κολώνας. Η διεκδίκηση του ίδιου τετραγωνικού και η ανακατάληψή του σήμαινε γρονθοκοπήματα και άλλα τέτοια πρωτόγονα ιδεολογικά επιχειρήματα. Η μαγκιά μπερδευόταν με το επιχείρημα και την ιδεολογία και ο ικανότερος επικρατούσε. Μετά, ακολουθούσε η επιστράτευση μεγαλύτερων εχθρικών δυνάμεων. Και μετά θα έπρεπε να επιστρατεύσεις εσύ ακόμη μεγαλύτερες φίλιες δυνάμεις. Κάπως έτσι σε έβρισκε το χάραμα και το πρωί. Μετά ο ύπνος ήταν πιο ελαφρύς. Είχες πράξει το καθήκον σου.\nΣήμερα, οι μάχη είναι απείρως πιο πολιτισμένη. Ούτε μάχες ούτε αψιμαχίες! Αγοράζεις διαφημιστικό χώρο και χρόνο, εξασφαλίζεις και δέκα καλές συνεντεύξεις και άλλες είκοσι δημόσιες εμφανίσεις με συνοδεία κάμερας και κερδίζεις τον πολιτικό αντίπαλό σου που έκανε λιγότερα. Ούτε γρονθοκοπήματα, ούτε ενοχλητικά πολιτικολογούντα «πηγαδάκια». Μόνον μονόλογοι. (Ακόμη και στους μονολόγους, οι περισσότεροι εκτρέπονται – αλλά εκ του ασφαλούς πια!)\n(Μετά τις εκλογές, να μαζευτούμε όλοι οι υποψήφιοι - 2000 είμαστε στο νησί - να βγάλουμε την αναμνηστική φωτογραφία.)\nΕκλογές μονολόγων... (επί χρήμασι διεξαγόμενες) είναι τούτες οι εκλογές. Δεν νομίζω να υπήρξαν άλλοτε στον τόπο μας τόσο στημένες και ακριβοπληρωμένες προεκλογικές διαδικασίες. Δεν νομίζω να υπήρξε ποτέ τόσο υψηλή δαπάνη χρημάτων για προσωπική προβολή υποψηφίων δημάρχων και νομαρχών (και μάλιστα χωρίς κανένα ‘πόθεν έσχες’).\nΥπάρχουν υποψήφιοι νομάρχες που άρχισαν την προεκλογική τους εκστρατεία από τα τελευταία Χριστούγεννα. «Αυτά δεν είναι ΜΜΕ! Αυτά είναι Μαχειμάρης-Μαχειμάρης- Εψιλον». (Κάπως έτσι το διατύπωσε ο κ. Σπύρος Δαπέργολας – υποψήφιος νομάρχης, μη διαθέτων τα υψηλά χρηματικά ποσά των αντιπάλων του και άρα αποκλεισμένος από την οργανωμένη ηλεκτρονική δημοσιότητα. Και δεν είχε άδικο. Είπε πως κάποιοι ξεπεράσανε και τα 200 εκατομμύρια ακόμη.) Κανείς δεν αντιδρά σ’ αυτό το άνισο παιγνίδι της δημοκρατίας των άνισων ευκαιριών;\nΟ κόσμος πρέπει να επιλέξει – και θα επιλέξει! – αυτούς που ξοδέψανε τα λιγότερα! Είναι αυτό ένα ασφαλές κριτήριο σοβαρότητας και αξιοπιστίας του ίδιου του εκλογικού σώματος.\n(Πάντως, παράλληλα με τον εκμοντερνισμό του προεκλογικού αγώνα, οι περισσότεροι υποψήφιοι χάσανε τον αυθορμητισμό τους, μοιράζοντας παγωμένα χαμόγελα και ψεύτικες χαιρετούρες. Άμα δεν έχεις ξαναχαιρετήσει κόσμο στον δρόμο, είναι κομμάτι δύσκολο να το αρχίσεις κατά τας δυσμάς του βίου σου.)\nΑυτές οι εκλογές... λόγω της ευρείας συμμετοχής ανδρών και γυναικών, αν δεν είναι ένα μεγάλο πανηγύρι της άμεσης δημοκρατίας, είναι, τουλάχιστον, ένα μεγάλο πανηγύρι κοινωνικότητας. Γνωριζόμαστε καλύτερα έτσι. Περίπου 2000 Κερκυραίοι και Κερκυραίες συμμετέχουν σ’ αυτές τις εκλογές της αυτοδιοίκησης. Με άλλα λόγια, το ένα δέκατο των οικογενειών του νησιού εμπλέκεται άμεσα στην υπόθεση αυτή. Και ένα πολύ ευρύτερο ποσοστό εμπλέκεται λόγω φιλίας ή πολιτικο-ιδεολογικής συγγένειας. (Τα πράγματα θα ήταν ακόμη καλύτερα, αν οι αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης ήταν ευρύτερες. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα!)\nΟι εκλογές αυτές είναι, κατά κάποιο τρόπο, εκλογές των γνωστών, των φίλων και των συγγενών. Τα γελαστά και θεληματικά πρόσωπα των αφισών του δρόμου μάς είναι, λίγο-πολύ, γνωστά. (Ακόμη και οι κομμουνιστές υιοθέτησαν τις σύγχρονες τεχνικές πολιτικής διαφήμισης – αν και λίγο βλοσυροί, οφείλουμε να ομολογήσουμε.) Βλέπεις κάποιον στον δρόμο και, λίγο μετά, τον βλέπεις στον τοίχο κολλημένο, στην άσφαλτο πεταμένο και τσαλαπατημένο, στην τηλεόραση ξαναζωντανεμένο, στην εφημερίδα σιδερωμένο κ.ο.κ.\nΚι αν έλειπαν κι εκείνες οι υβριστικές και απαξιωτικές αποστροφές του λόγου και εκείνες οι υπερβολικές προβολές και υποσχέσεις...! Κι αν υπήρχε και λίγος διάλογος αντί των μονολόγων...!\nΑναρτήθηκε από Περιγράμματα στις 5:00 π.μ.


ΦΑΣΙΣΜΟΣ – Candia Doc\nCandia Doc > ΦΑΣΙΣΜΟΣ\n20 Οκτωβρίου 2020 20 Οκτωβρίου 2020 ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΖΑΝΑΚΗΣ\nΤου Μιχάλη Τζανάκη Πραγματικά είναι ανεπίτρεπτο να χλευάζεται η κυρία εισαγγελέας για την πρότασή της να μην φυλακιστούν οι χρυσαυγίτες εγκέφαλοι ως μέλη δήθεν τρομοκρατικής οργάνωσης. Τι αλήθεια έκαναν όλα αυτά τα χρόνια; Κάτι κακό μήπως; Μια χαρά αερόσακοι του συστήματος ήταν. Δηλαδή ο Κασιδιάρης λέει κάτι διαφορετικό από κάποιους νυν κοινοβουλευτικούς αστέρες; Όχι βέβαια; Ωστόσο η κυρία εισαγγελέας ήταν…\nΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑεισαγγελέας, μιχαλης τζανακης, νεοναζί, ΦΑΣΙΣΜΟΣLeave a comment


music on air: 2014\nΕδώ και κάμποσους μήνες, κάθε φορά που σκεφτόμουν την πιθανότητα να επιλέξω τις καλύτερες κυκλοφορίες του 2014, κατέληγα στην απόφαση να μην το κάνω. Από το 2010 ως το 2013 από αυτό εδώ το blog, παρουσίαζα ένα κείμενο με τις μουσικές που άκουσα περισσότερο κάθε χρονιά, οπότε η αρχική ιδέα ήταν φέτος να απέχω από την όλη διαδικασία. Έλα όμως που η απόλαυση του τελετουργικού της επανακρόασης και της επιλογής κυριάρχησε, έτσι εδώ σας παρουσιάζω τη λίστα με τις δέκα προτιμώμενες κυκλοφορίες του έτους σε full-lengths και EPs.\nΑντίθετα όμως με τις προηγούμενες φορές, το κάθε άλμπουμ δεν συνοδεύει κείμενο, καθώς δεν είχα χρόνο να καταπιαστώ με τη συγγραφή χαλαρά και μεθοδικά, όπως μου αρέσει. Ωστόσο, τα δύο άλμπουμ από τη δεκάδα που βρίσκονται σε free downloading συνοδεύονται από το απαραίτητο link. Επίσης, προκειμένου η ανάρτηση να είναι χορταστική, επέλεξα ένα track από κάθε κυκλοφορία, μαζί με ακόμα έντεκα κομμάτια της χρονιάς και τα έμπλεξα όλα μαζί σε ένα DJ set. Να σημειώσω πως τα άλμπουμ βρίσκονται σε αξιολογική σειρά, ενώ τα κομμάτια του σετ σε τέτοια σειρά, ώστε να λένε μια ιστορία, την ιστορία του 2014.\n01. Tempelhof & Gigi Masin – Hoshi\n02. Paqua – Akaliko\n03. Music For Your Plants - PAN EP\n04. HAUS - Holy Ghosts\n05. Uyama Hiroto - Freedom Of The Son\n06. HOME – Odyssey\n07. Baby Guru – Marginalia\n08. Vulfpeck - Fugue State\n09. Tommy Awards – Sessions\n10. Burnt Belief – Etymology\nΜε μια πρώτη ματιά, θα παρατηρήσατε ότι τα περισσότερα από τα άλμπουμ δεν παρουσιάζονται στα «best» των πιο γνωστών και επιδραστικών μουσικών μέσων. Ακολουθώντας την ίδια νοοτροπία που είχα και πέρσι, επέλεξα τις συγκεκριμένες δουλειές, επειδή νομίζω πως κάποιος ακροατής που έχει την όρεξη να «ψαχτεί», μπορεί μέσα στην πληθώρα της τρέχουσας μουσικής να ανακαλύψει τον ήχο που του ταιριάζει απόλυτα, ακόμα και αν έχει κυκλοφορήσει από κάποιον καλλιτέχνη που δεν είναι τόσο γνωστός.\nΝα, για παράδειγμα, το καλύτερο άλμπουμ που άκουσα φέτος ήταν το Hoshi, προϊόν συνεργασίας του συνθέτη Gigi Masin και του ντουέτου των Templehof. Ο ιδιαίτερος ήχος των γειτόνων Ιταλών μου ταίριαξε απόλυτα: ambient μουσική που αποπνέει χαρμολύπη και ηρεμία, φέρνει στο νου μεσογειακά τοπία και έχει αναφορές στον πειραματισμό και τη τζαζ.\nΚλείνοντας, να αναφέρω πως το 2014 ήταν πλούσιο από πλευράς μουσικών δράσεων: η ραδιοφωνική Εκπομπή που ψάχνει τίτλο συνεχίζεται, η ενασχόλησή μου με το DJing έγινε πιο έντονη και ουσιαστική, χάρη και στο ντουέτο των Brkn Glssz και, last but not least, εγκαινίασα την αρθογραφία μου στην ιστοσελίδα Progrocks.gr.\nΤο σημαντικότερο όλων: ήρθα σε επαφή και ενδυνάμωσα τη σχέση μου με ανθρώπους που έχουν ένα τρελό μεράκι για τη μουσική κι αισθάνθηκα, για ακόμα μια φορά, μέρος μια μεγάλης παρέας.\nΤο κολάζ της εικόνας τίτλου είναι δική μου δημιουργία. Μιας και έχουμε τα 21 καλύτερα κομμάτια του 2014, μια αναφορά στο παιχνίδι 21 ή blackjack είναι κατάλληλη και πολύ εορταστική, συγκεκριμένα πρωτοχρονιάτικη...\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 3:23 π.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες σκέψεις , acoustic , album presentation , ambient , avant-garde , balearic , best 2014 , chillwave , deep house , downtempo/ chill out , electronica , hip hop , indie , mix , nu jazz , prog rock , psychedelic , rock , soul/funk\nguest 15/ And now for something completely different: the 10 finest releases of 2014 (2)\nΤο πρώτο μέρος του άρθρου, εδώ\n5. Heliocentrics & Melvin Van Peebles\nΣε μια διαπλανητική ιστορία ξεδιπλώνεται όλη η μαγεία των Heliocentrics σε αυτό τον συνεργατικό τελευταίο τους δίσκο παρέα με τον Αμερικάνο σκηνοθέτη, μουσικό, ποιητή, οραματιστή Melvin Van Peebles. Δε χρειαζόμαστε τίποτα περισσότερο από λίγη αστρόσκονη και την ψυχεδελική ματιά του Malcolm Catto και της ομάδας του, για να έχουμε ως αποτέλεσμα μια μαγευτική δουλειά.\nΔεν είναι και λίγο 16 χρόνια μετά το τελευταίο σου album να επιχειρείς να επανέλθεις στο προσκήνιο και μάλιστα τόσο επιτυχημένα όσο και οι Afghan Whigs. Από τις καλύτερες μπάντες τη δεκαετίας του 90 και μ' ένα ουσιαστικό και απολαυστικότατο come back!\n7. Nick Waterhouse – Holly\nΣτον 2ο δίσκο του ο Waterhouse διατηρεί το εντελώς προσωπικό ύφος του, που δεν αναβιώνει σε καμία περίπτωση τη Rhythm 'n' Blues - Soul σκηνή, αλλά οφείλει πολλά σε αυτή, με λαχταριστές χορευτικές συνθέσεις και μας αποδεικνύει ότι ήρθε για να μείνει. Είναι από τις κυκλοφορίες που γουστάρεις πραγματικά να έχεις σε βινύλιο και να ακούγονται και σκράτς από το λιώσιμο στο πικ-απ!\n8. Paul White - Shaker Notes\nΟ φετινός δίσκος του κυρίου White είναι από αυτές τις περιπτώσεις που σε κερδίζουν με το πρώτο άκουσμα. Ηλεκτρονική κατά κύριο λόγο μουσική με διάσπαρτες πινελιές από soul και jazz, υπό το πρίσμα σαφώς του ταλαντούχου παραγωγού ο οποίος κατά περιόδους έχει καταπιαστεί με το hip-hop και την ψυχεδελική ροκ το ίδιο επιτυχημένα!\n9. Solstafir - Otta\nΟι Solstafir προέρχονται από την παγωμένη αλλά μαγευτική Ισλανδία. Μια χώρα που ο μισός πληθυσμός της ασχολείται ή έχει ασχοληθεί με τη μουσική… και μάλιστα με πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα! Το υπόβαθρό τους χαρακτηρίζεται από σκληρές κιθάρες black metal αισθητικής παντρεμένες αργότερα με μια post-rock νοοτροπία, για να καταλήξουν τελικά σε ό,τι πιο λυρικό και ψυχεδελικό έχουν παρουσιάσει μέχρι σήμερα, το Ótta! Μια δοκιμή θα σας πείσει...\n10. Eric Truffaz, Murcof - Being Human Being\nΈξι χρόνια έχουν μεσολαβήσει από την καταπληκτική πρώτη συνεργασία του Γάλλου τρομπετίστα Erik Truffaz με τον Μεξικανό ηλεκτρονικάκια Fernando Corona, γνωστότερο σαν Murcof (δεν λαμβάνω υπόψη την συνάντησή τους το 2006 παρέα με τον Talvin Singh). Από εκεί που το είχαν αφήσει ,λοιπόν, στο μίνι album Mexico του 2008, το πιάνουν και σιγά-σιγά ξεδιπλώνουν τη μαγεία σε ολόκληρο δισκογράφημα, αυτή τη φορά με τίτλο Being Human Being.\nΑτμοσφαιρικά σκοτεινά ηλεκτρονικά ηχοτοπία από τον μεν Murcof συμπληρώνονται με την στοιχειωμένη τρομπέτα του Truffaz, για να δημιουργήσουν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα και να ανταμείψουν κάθε υπομονετικό ακροατή. Η εικονογράφηση έχει γίνει από τον κορυφαίο Enki Bilal και το συνολικό αποτέλεσμα είναι υψηλής αισθητικής αξίας.\nΑξίζει να αναφερθεί σαν υστερόγραφο πως έγινε σπουδαία δουλειά τη χρονιά που φεύγει και στις ανατυπώσεις δίσκων που είτε δεν είχαν επανακυκλοφορήσει από τη 1η τους κυκλοφορία, είτε ήταν εξαντλημένοι τα τελευταία -αρκετά- χρόνια.\nΣε κάθε περίπτωση και ενδεικτικά παραθέτω μια σειρά από φωτογραφίες...\nΕικόνα τίτλου: George Teseleanu, Smoking the music pipe\n(που πράγματι έχει κάτι από την αισθητική των Monty Python)\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 2:02 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες alternative , ambient , avant-garde , best 2014 , Brkn Glssz , downtempo/ chill out , electronica , guest , indie , metal , prog rock , psychedelic , rock , soul/funk , soundtrack\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 2:49 μ.μ. 0 σχόλια\nBurnt Belief - Etymology (2014, Alchemy Records) // via Progrocks.gr //\nΜέσα στο 2014, η μουσικοκριτική μου δραστηριότητα εμπλουτίστηκε από τη συμμετοχή μου στην ομάδα των αρθογράφων του Progrocks.gr. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς, συμμετείχα στην παρουσίαση έξι άλμπουμ και ήμουν αποκλειστικά υπεύθυνος για τρία άρθρα, ένα εκ των οποίων θεωρώ το πιο φιλόδοξο μουσικό κείμενο που έγραψα το 2014, πάνω σε ένα θέμα με το οποίο ήθελα να καταπιαστώ τα τελευταία δύο περίπου χρόνια. Επίσης, να σημειώσω και το ωραιότατο σκηνικό των λιστών με τα άλμπουμ και τραγούδια που οι συντάκτες της ιστοσελίδας επέλεγαν κάθε μήνα, ανάμεσα τους και εγώ. Αυτή η επιλογή με βοήθησε να βάζω σε μία τάξη τις χαοτικές μου ακροάσεις. Συνέχιζουμε δυναμικά και στο νέο έτος, λοιπόν!\nΠαρακάτω θα διαβάσετε τη γνώμη μου για το άλμπουμ των Burnt Belief, Etymology. Μια δεύτερη γνώμη έχει διατυπώσει ο φίλος Δημήτρης, ο οποίος έχει επιμεληθεί και την εισαγωγή της όλης δισκοκριτικής.\nΣκοτεινά κτίρια και δέσμες φωτός\nΤο εξώφυλλο του άλμπουμ Etymology των Burnt Belief κοσμεί μια ενδιαφέρουσα ασπρόμαυρη φωτογραφία. Σε πρώτο πλάνο βλέπουμε τη θάλασσα ενός λιμανιού γεμάτη με τις αντανακλάσεις από τα φώτα σκοτεινών κτιρίων τα οποία διακρίνονται στο φόντο, ενώ παράλληλα δέσμες φωτός εξακτινίζονται στον νυχτερινό ουρανό με μια θέληση φουτουριστική. Αυτή η εικονοπλασία νομίζω πως εκφράζει πετυχημένα το μουσικό ύφος των Burnt Belief. Οι μαύροι τσιμεντένιοι όγκοι στο βάθος σαν να αντιστοιχούν στη βαριά και τεχνοκρατική ατμόσφαιρα του ήχου τους, ενώ τα φαντασμαγορικά φώτα στη μελωδικότητα και στην ευαισθησία που υφέρπουν σε αυτόν.\nBurnt Belief είναι το όνομα του project του κιθαρίστα John Durant και του μπασίστα των Porcupine Tree, Colin Edwin, οι οποίοι συνοδεύονται από μια ομάδα πολύ καλών session μουσικών. Το Etymology είναι το δεύτερο προϊόν της συνεργασίας τους, το 2012 είχε προηγηθεί το ομώνυμο άλμπουμ. Όπως είναι λογικό, η μουσική του Etymology είναι δομημένη με πυρήνα το μπάσο του Edwin και την κιθάρα του Durant. Το στιλ του μεν είναι στιβαρό και ρυθμικό, αλλά ταυτόχρονα ζεστό και μελωδικό, ενώ ο δε αναδεικνύει μια εκλεκτική κιθαριστική έκφραση που οφείλει πολλά στην τζαζ του Pat Metheny και στο progressive rock του Robert Fripp.\nΓενικότερα, ο χαρακτηρισμός «εκλεκτικότητα» ταιριάζει γάντι στο ύφος που χτίζουν οι Burnt Belief, καθώς αυτό διακρίνεται από ετερόκλητες επιρροές, κατά κύριο λόγο αντλημένες μέσα από τη δεκαετία του ‘90: μπασογραμμές και σύνθια που παραπέμπουν στους πρώιμους Porcupine Tree, καλειδοσκοπικά beats που λοξοκοιτάνε στο industrial trip hop του Mezzanine των Massive Attack, dub πινελιές αλά Bill Laswell και στοιχεία από το εγκεφαλικό nu-jazz των Cinematic Orchestra. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε world χρώματα και γυρίσματα σε funk ρυθμολογίες, έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα του ήχου του project.\nΒέβαια οι δύο Βρετανοί καλλιτέχνες αφομοιώνουν αυτές τις επιρροές σε ένα συμπαγές και αρκετά ιδιοσυγκρασιακό μίγμα. Το πιο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του, για μένα τουλάχιστον, παραμένει αυτή η αντίθεση ανάμεσα στην ψυχρή και σκοτεινή ατμόσφαιρα και τη δροσιά των προσεκτικά στημένων μελωδιών. Ακούστε, για παράδειγμα, τις συνθέσεις Hover, Rivulet και Chimera.\nΩστόσο, η προσέγγιση των Burnt Belief, ως ένα βαθμό, πέφτει σε μια κάπως αναμενόμενη ευκολία, αυτή του ακαδημαϊσμού. Είναι πιο εύκολο για βιρτουόζους και έμπειρους μουσικούς, όπως είναι οι Edwin και Durant, να συνθέσουν μουσική «δύσκολη», με δομή δαιδαλώδη βασισμένη στον αυτοσχεδιασμό, παρά να τιθασεύσουν τον ελιτισμό τους, καταφεύγοντας συνειδητά στην απλότητα. Αυτή η νοοτροπία τους γίνεται πιο έντονα αισθητή λόγω της μεγάλης διάρκειας του άλμπουμ, το οποίο ξεπερνά τη μία ώρα. Αλλά, αν ο ακροατής δείξει συγκέντρωση και υπομονή, τότε θα ανταμειφθεί με σπάνια πληθωρικότητα και ουσία.\nΜια ακόμη συνηθισμένη κατηγορία που επισύρεται εναντίον του ακαδημαϊσμού είναι η απομάκρυνση από τον πραγματικό κόσμο, από τις τρέχουσες κοινωνικές και πολιτικές ανακατατάξεις. Ειδικότερα όταν μια τέτοια επιλογή γίνεται σε συνάρτηση με μουσική εξολοκλήρου ορχηστρική, όπως είναι αυτή των Burn Belief, πιθανότατο αποτέλεσμα είναι μια τέχνη αποστειρωμένη από κάθε πολιτικό και κοινωνικό προβληματισμό. Κι όμως, οι Burnt Belief ξεπερνούν αυτά τα εμπόδια και καταφέρνουν να εμπλουτίσουν τη μουσική τους και με τέτοιες ανησυχίες. Αρχικά το όνομα που έχουν επιλέξει φανερώνει μια ανατρεπτική κριτική σε κάθε ιδέα που μπορεί να αναχθεί σε ιδανικό. Αλλά, πριν κατηγορηθούν για μηδενισμό, στρέφουν την προσοχή του ακροατή στο σχεδόν δωδεκάλεπτο κομμάτι Not Indifferent, όπου με τον τρόπο τους δηλώνουν πως δεν είναι αδιάφοροι για την κρίσιμη περίοδο που βιώνουμε. Η ανησυχία τους δηλώνεται μέσω ενός δυσοίωνου dark ambient που καταλήγει σε μια οργισμένη κορύφωση, φλερτάροντας ακόμα και με το metal.\nΑν αναλογιστούμε πως η αρχική έννοια της λέξης «ετυμολογία» είναι «αληθινός λόγος», ίσως η ίδια η λαβυρινθώδης δομή της μουσικής των Burnt Belief να αντιστοιχεί στη δύσκολη αναζήτηση για κάτι αληθινό, σε έναν κόσμο επίπλαστων ιδανικών. Τελικά, ο John Durant και ο Colin Edwin καταφέρνουν να συγχρονίσουν την ώριμη μα και πειραματική τους καλλιτεχνική πρόταση με τις ελπίδες και τους φόβους της εποχής μας. Το Etymology προσκαλεί σε μια ακροαστική εμπειρία παρόμοια με ένα αστικό ταξίδι τη νύχτα, ανάμεσα σε αγέρωχα κτίρια και υπόγεια φώτα.\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 3:12 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες album presentation , ambient , downtempo/ chill out , nu jazz , prog rock , progrocks.gr , psychedelic , rock\nΕδώ το πρώτο μέρος του άρθρου\nCloud Ni9e feat. Kensho Kuma & Justin Murta - Peaceful Warrior\nΑκόμα ένα τραγούδι από κατά κύριο λόγο Γιαπωνέζους καλλιτεχνες, μια συνεργασία ανάμεσα στον παραγωγό Cloud Ni9e και τους MCs Kensho Kuma και Justin Murta, ο οποίος μας έρχεται από τις ΗΠΑ. O Cloud Ni9e συμμετείχε στην ομάδα των καλλιτεχνών Ficus, που το 2013 κυκλοφόρησαν στην Hideout Recordings το άλμπουμ Black Foliage. Στο Black Foliage έγινε μια αξιόλογη προσπάθεια για μια πιο εξωστρεφή εκδοχή του αντιπροσωπευτικού για την συγκεκριμένη εταιρία jazzy hip hop στιλ. Η ίδια αντίληψη κυριαρχεί και σε αυτό το τραγούδι, που εμπεριέχεται στο ντεμπούτο του Cloud Ni9e, Alternative. Ο νέος καλλιτέχνης ακολουθώντας πιστά αλλά και δημιουργικά τη γραμμή του συνδυασμού της jazz με το hip hop, χτίζει μια μελωδική παραγωγή στην οποία ξεχωρίζουν οι αυτοσχεδιασμοί του βραχνού σαξοφώνου.\nΓενικότερα, στο Peaceful Warrior προβάλλεται αυτή η χαρακτηριστική αίσθηση της «ήρεμης δύναμης», μια ψυχολογία αυτοπεποίθησης και αποφασιστικότητας, απαλλαγμένη από κάθε ματαιοδοξία. Οι δύο MCs εξηγούν πως εντελώς συνειδητά επιλέγουν τον μη-βίαιο αγώνα ενάντια στο ένα οικονομικό και κοινωνικό σύστημα που καταπιέζει και καταπατά, στην ουσία επιλέγουν τη δύσκολη καθημερινή προσωπική πολιτική πάλη: «never mistake an individual’s humility as its weakness»…\nUyama Hiroto feat. Fat Jon – Spectrum\nΜια από τις πιο αναμενόμενες κυκλοφορίες της χρονιάς ήταν το δεύτερο full-length άλμπουμ του πολυοργανίστα και παραγωγού Uyama Hiroto, με τίτλο Freedom Of The Son. Εδώ δεν σκοπεύω να αναφερθώ στο άλμπουμ, αλλά σε ένα από τα καλύτερα tracks του, που τιτλοφορείται Spectrum, στο οποίο τα ραπ φωνητικά έχει αναλάβει ο επίσης παραγωγός Fat Jon.\nΤο Spectrum αποτελεί ένα αριστουργηματικό δείγμα του Γιαπωνέζικου jazzy hip hop και ένα από τα καλύτερα τραγούδια του 2014. Ένα κομμάτι προσωπικό, αυτοαναφορικό και μεταμεσονύκτιο. Το beat, φτιαγμένο από ζωντανά, θαρρείς, κρουστά θυμίζει τον χτύπο μιας ήρεμης καρδιάς, ενώ μια μινιμαλιστική μελωδία στο πιάνο φέρνει τζαζ μνήμες. Πάνω σε αυτό το ηχοτοπίο, ο Fat Jon μας εξομολογείται την αντιφατική σχέση που έχει ο νοητικός και συναισθηματικός του κόσμος με την πραγματικότητα, αυτό το ατέρμονο γίγνεσθαι της ζωής: πότε το αποδοκιμάζει απογοητευμένος, πότε το αγκαλιάζει και νιώθει κομμάτι του.\nSekwensa feat. Billy One – Stinkerbell\nΜε τον Αυστραλό Sekwensa, τον οποίο ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα στο Soundcloud, βυθιζόμαστε ακόμα περισσότερο σε μια ατμόσφαιρα από ημίφως και καπνό. Στο τραγούδι Stinkerbell τα φωνητικά έχει αναλάβει ο Billy One.\nΜετά από ένα σύντομο ψάξιμο στο διαδίκτυο, είδα πως stinkerbell είναι ένας λίγο σαρκαστικός, λίγο χαριτωμένος χαρακτηρισμός που δίνεται στα μωρά, ειδικά στα κοριτσάκια, όταν η πάνα τους μυρίζει άσχημα… Τώρα το πώς σχετίζεται ο συγκεκριμένος τίτλος με το περιεχόμενο των στίχων, θα σας γελάσω, καθώς ο συνδυασμός της lo-fi παραγωγής και της έντονης προφοράς έχει ως αποτέλεσμα τη δύσκολη κατανόηση των στίχων… τουλάχιστον από μένα. Πάντως, δεσπόζει το κλασικό στιχουργικό θέμα του «rap battling», αλλά προς το τέλος μάλλον γίνεται και ένας κοινωνικός ή καλύτερα οικολογικός υπαινιγμός.\nΑπό μουσικής πλευράς, έχουμε να κάνουμε με μια απλή κι απογυμνωμένη hip hop παραγωγή, η οποία χρωστάει πολλά αφενός στο ambient και αφετέρου στον ευρύτερο bass ήχο. Ακούγοντας το Stinkerbell θα θυμηθείτε τους Massive Attack ή τον DJ Krush. Ο τρόπος που ο Billy One εκφέρει τους στίχους ενισχύει αυτή την ονειρική, στοιχειωμένη ατμόσφαιρα. Ένα hip hop διαμαντάκι, χαμένο στους τόνους της διαδικτυακής πληροφορίας.\nNitsua - The Sun Is Loud\nΤο τραγούδι που κλείνει την άτυπη συλλογή μας αποτελεί μια περίεργη περίπτωση. Ανήκει στον Zack Austin, το έργο του οποίου έχει επηρεαστεί έντονα από τον Nujabes και ευρύτερα από τον ιδιαίτερο σύμπαν της σύγχρονης γιαπωνέζικης electronica. O Αμερικάνος παραγωγός ηχογραφεί με το ψευδώνυμο Nitsua, δηλαδή το επίθετό του γραμμένο ανάποδα (ένα τέχνασμα όμοιο με αυτού του ψευδωνύμου του ίδιου του Nujabes), στη δική του δισκογραφική Vision Eternal. Φέτος προσέφερε σε δωρεάν downloading μέσω του Bandcamp μια συλλογή με ακυκλοφόρητες συνθέσεις του από τα τελευταία πέντε με έξι χρόνια.\nΕκεί συναντάμε το The Sun Is Loud, το οποίο στην ουσία αποτελεί μια διασκευή στο τραγούδι Exit/Delete του Takagi Masakatsu, με τα φωνητικά του David Sylvian. Ο Nitsua κρατάει τα περισσότερα στοιχεία του original, προσθέτει ένα παλιομοδίτικο hip hop beat και τραγουδά ο ίδιος. Το αποτέλεσμα αυτού του πειραματισμού ακούγεται λες και οι Album Leaf συναντάν το underground hip hop των Ηνωμένων Πολιτειών. Το The Sun Is Loud διακρίνεται από εσωστρέφεια, ποίηση και αυτή τη χαρακτηριστική ζεστή, φωτεινή αίσθηση που συνοδεύει την έξοδο από ένα σκοτεινό τούνελ.\nεικόνα: Sagaki Keita\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 11:08 π.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες best 2014 , downtempo/ chill out , electronica , hip hop , soul/funk\nΌπως έχω ξαναγράψει, το hip hop είναι ένα από τα πιο εμπορικά χειραγωγημένα μουσικά είδη. Από τη δημιουργία του σχεδόν, εκεί στις αρχές των 80s, ξεκίνησε και η προσπάθεια ώστε αυτή η πηγαία καλλιτεχνική έκφραση των αφροαμερικανών να στριμωχτεί μέσα στην ασφυκτική συσκευασία ενός εμπορικού προϊόντος στα μέτρα των μεγάλων δισκογραφικών. Το τραγικό είναι πως, ως ένα μεγάλο βαθμό, τα οικονομικά συμφέροντα κατάφεραν να επιβληθούν, μετατρέποντάς τη hip hop μουσική σε μια σειρά παροδικών καταναλωτικών τάσεων, μια μόδα που ανά περίοδο και χρονιά επιστρατεύει κάθε μέσο και τέχνασμα, από γυμνά γυναικεία οπίσθια μέχρι δήθεν προχωρημένη καλλιτεχνική οπτική για να κρατηθεί με νύχια και με δόντια στο προσκήνιο, θυσιάζοντας στον βωμό της φήμης και της οικονομικής επιτυχίας κάθε αληθινά καλλιτεχνική σπίθα.\nΤην κατάσταση ήρθε να σώσει το κίνημα του underground hip hop, το οποίο ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 80 αγωνίζεται να δώσει στο συγκεκριμένο μουσικό είδος μια κατεύθυνση πιο καλλιτεχνική, πιο γνήσια, πιο προοδευτική και τις περισσότερες φορές πολιτικά συνειδητοποιημένη. Για να το γράψουμε πιο απλά, το hip hop στα χέρια και στο στόμα του κάθε ατάλαντου MC μπορεί να εκπέσει σε έναν οπαδικό ύμνο νεοπλουτισμού και μισογυνισμού, ενώ στην περίπτωση ενός Talib Kweli ή ενός Mos Def να αναχθεί σε μια κριτική ανάλυση της πραγματικότητας, μια πολιτική καταγγελία, σε ένα έργο τέχνης.\nΜέσα στο 2014 κατάφερα να εντοπίσω κάποια αξιόλογα hip hop τραγούδια, έξι από τα οποία και θα παρουσιάσω παρακάτω, τραγούδια που – κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον – πληρούν τις προαναφερθείσες ποιοτικές προδιαγραφές. Τα τέσσερα από τα έξι ανήκουν στο γιαπωνέζικο jazzy hip hop, το οποίο κατά κύριο λόγο διαμόρφωσε ο μακαρίτης πλέον Nujabes, μέσα από τα την ανεξάρτητη δισκογραφική του εταιρεία HydeOut Recordings. Στον Nujabes είναι αφιερωμένη η μόλις 5η ανάρτηση αυτού εδώ του blog, δημοσιευμένη τον μακρινό Απρίλιο του 2011. Πιστεύω πως αυτή η ομάδα των Γιαπωνέζων καλλιτεχνών ανανεώνει τη hip hop μουσική, συνδυάζοντας με προσωπικό τρόπο τις αξίες της underground σκηνής με μια πιο intellectual και αρτίστικη άποψη.\nNomak feat. Paulie Rhyme - Make A Change\nΟ μυστηριώδης Γιαπωνέζος παραγωγός Nomak μετά από πλήρη απουσία σχεδόν τεσσάρων ετών επέστρεψε με ένα εξαιρετικό single, με το τραγούδι Make A Change, όπου συνεργάζεται με τον Αμερικάνο MC Paulie Rhyme. Ένα πνεύμα δυναμικό και αγωνιστικό εκφράζεται μέσα από τζαζίστικες μελωδικές γραμμές, κοφτά και στιβαρά beats και ένα ανεπαίσθητο στοιχείο από την γιαπωνέζικη παράδοση. Η ενορχήστρωση είναι πλούσια, ενώ η παραγωγή προσεγμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, τέλος το rapping του Paulie Rhyme αναδεικνύει όλη αυτή την ανησυχία για το παρόν κι ακόμα περισσότερο το μέλλον της ανθρωπότητας, αλλά και την πίστη στις θεμελιώδεις ανθρώπινες αξίες.\nΑκούστε το Make A Change βλέποντας οπωσδήποτε το υπέροχο βίντεο που το συνοδεύει.\nYasiin Gaye - Inner Travellin' Man\nYasiin Bey είναι το νέο ψευδώνυμο του γνωστού και αγαπημένου Mos Def, μια καλλιτεχνική και όχι μόνο επιλογή, μέσα από την οποία ο σημαντικός MC θέλει να εκφράσει πιο συνειδητά την ισλαμική θρησκευτική και φιλοσοφική του στάση. Η αλλαγή του ονόματος συνέβη μέσα στο 2011 και από τότε ο κύριος Yasiin Bey μας έχει προσφέρει μερικά εξαιρετικά τραγούδια, αλλά και μια δυνατή ερμηνεία υποκριτικής, ως ένας πάλαι ποτέ εγκληματίας των γκέτο που μεταμορφώθηκε σε Καθολικό ιερέα, στον έκτο κύκλο της γνωστής τηλεοπτικής σειράς Dexter.\nΒέβαια, το όνομα του καλλιτέχνη του συγκεκριμένου άσματος είναι Yasiin Gaye. Κάτω από αυτό το παρατσούκλι, φιλοξενείται η προσπάθεια του παραγωγού Amerigo Gazaway να δημιουργήσει ένα ολόκληρο άλμπουμ στο οποίο να συνδυάζει, μέσα από την τεχνική του mash-up, τραγούδια του Mos Def/ Yasiin Bey με αυτά του Marvin Gaye. Το τελικά διπλό άλμπουμ αποτελεί μια ευρύτερη απόπειρα να έρθουν κοντά η κλασική 70s soul με το underground hip hop της τελευταίας εικοσαετίας, καθώς συχνά μπλέκονται και samples άλλων καλλιτεχνών και των δύο περιόδων της μαύρης μουσικής. Ωστόσο, παρόλο που τόσο η φαντασία όσο και η τεχνική του Amerigo Gazaway είναι αδιαμφισβήτητες, το άλμπουμ στην ολότητά του γίνεται κάπως κουραστικό. Αλλά ορισμένα μεμονωμένα κομμάτια είναι ως και ιδιοφυή, όπως το Inner Travellin Man, στο οποίο συνδυάζονται το Travellin’ Man του Mos Def με το Inner City Blues του Marvin Gaye. Μια νοερή βόλτα με δυο μεγάλους καλλιτέχνες, στη χειμωνιάτικη πόλη ανάμεσα σε κτίρια και δέντρα στο χρώμα της γης.\nφωτογραφία: Jamel Shabazz, Not Standing Anytime\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 12:19 π.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες σκέψεις , best 2014 , electronica , hip hop , soul/funk\nΗ εκπομπή της Τετάρτης 10 Δεκεμβρίου σε μορφή mix, μια παραγωγή των Pakos Homemade Studios...\nεικόνα: Robert McGinnis\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 12:55 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες balearic , cosmic disco , deep house , downtempo/ chill out , electronica , hip hop , mix , psychedelic , rock , soul/funk\nΜια εκπομπή που ψάχνει ήχο\nεικόνα: Joshua David Lynch, Blindfold Critique\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 10:34 π.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες ambient , deep house , downtempo/ chill out , electronica , indie , mix , post rock , prog rock , rock\nΟι Tuatara αποτελούν μία από τις μπάντες-διαμάντια της underground σκηνής των Ηνωμένων Πολιτειών. Δημιουργήθηκαν το 1994 στο Seattle, αρχικά ως project αποτελούμενο από μέλη ροκ συγκροτημάτων, με πιο επιφανή τον βασικό κιθαρίστα των R.E.M., Peter Buck και τον drummer των Screaming Trees, Barrett Martin. Από την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους Breaking The Ethers το ’97 ως και σήμερα έχουν χαράξει μια πορεία γεμάτη απρόσμενες στροφές και μεταμορφώσεις. Ενώ στα τρία πρώτα άλμπουμ παρουσίασαν ένα χαρμάνι από afro, latin, jazz και funk, στην τέταρτή τους δισκογραφική δουλειά, The Loading Program του 2003 συνεργάστηκαν με DJs, που ρεμίξαραν παλιότερες τους συνθέσεις. Ενώ, στα επόμενα δύο άλμπουμ τους, East Of The Sun και West Of The Moon, για πρώτη φορά άφησαν το καθαρά ορχηστρικό χαρακτήρα της μουσικής τους για χάρη εξομολογητικών folk τραγουδιών βασισμένων στην παράδοση των Η.Π.Α.\nWorld μουσική, jazz, electronica, americana: οι Tuatara έχοντας καταπιαστεί επιτυχώς με ένα εύρος ειδών και στιλ, καταφέρνουν να ξεφύγουν από τα δόντια της μουσικής βιομηχανίας και να παραμείνουν μια παρέα ευφάνταστων μουσικών, που ελίσσεται (να σημειώσουμε πως Tuatara είναι ένα είδος ερπετού), πειραματίζεται, απλούστατα κάνει το κέφι της. Στο τελευταίο τους άλμπουμ , που τιτλοφορείται Underworld, ο υπόγειος και μυστήριος κόσμος της παρέας των Tuatara έχει εμπλουτιστεί με μουσικούς διόλου τυχαίους: τον μπασίστα των Gnarls Barkley Cedric LeMoyne, αλλά και τον Mike McGready, βασικό κιθαρίστα και ιδρυτικό μέλος των Pearl Jam.\nΌσο αφορά το μουσικό ύφος του νέου άλμπουμ, η μπάντα από το Seattle επιστρέφει στο στιλ των πρώτων της κυκλοφοριών, κάτι που ο ενημερωμένος ακροατής ψυλλιάζεται ακούγοντας τα πρώτα δευτερόλεπτα του εισαγωγικού Calling The Spirits, το οποίο ξεκινά σχεδόν πανομοιότυπα με το εναρκτήριο κομμάτι του ντεμπούτου του 1997.\nΠιο συγκεκριμένα, στο Underworld, οι Tuatara μέσα από είκοσι περιεκτικές συνθέσεις με μέσο όρο διάρκειας τα τρία λεπτά ξεδιπλώνουν ένα εκλεκτικό μίγμα από ποικίλα είδη με διαφορετικές πολιτισμικές και ψυχολογικές συνδηλώσεις. Κυρίαρχο στοιχείο η αφρικάνικη μουσική, που κάποιες φορές ανοίγεται στην αιθιοπική τζαζ του Mulatu Astatke (The Spider Pimp), ενώ κάποιες άλλες στο νιγηριανό afrobeat του Fela Kuti (Gremlin Chaingang). Από την άλλη έχουμε πιο jazzy κομμάτια, που συνδυάζουν το be bop και το funk με μια νουάρ αισθητική (Streetwalkin) ή ακόμα και λυρικές συνθέσεις καθαρά κινηματογραφικής μουσικής (Enchantment), χωρίς να λείπουν τα ανοίγματα στο blues (At The Crossroads), στο latin (El Brujo), ακόμα και σε ανατολίτικες κλίμακες (Bass Beat Blues).\nΟ συνδετικός κρίκος όλων αυτών των φαινομενικά αντιφατικών περιπλανήσεων είναι η κινηματογραφική ατμόσφαιρα, λες και η μπάντα από κομμάτι σε κομμάτι περιφέρει τον πρωταγωνιστή ενός περιπετειώδους φιλμ σε διάφορα μέρη του κόσμου: από τις άγριες και σκοτεινές αφρικάνικες ζούγκλες στα όχι λιγότερο άγρια και κακόφημα σοκάκια των αχανών μεγαλουπόλεων. Κι όπως οι σκηνές μιας πραγματικά σπουδαίας ταινίας παίζουν με τα συναισθήματα του θεατή, έτσι και τα μουσικά επεισόδια του Underworld, αν και καθαρά ορχηστρικά, ρίχνουν τον ακροατή από τον εξωτισμό στον μυστικισμό και από το χιούμορ στη συγκίνηση.\nΒέβαια, η τελική εντύπωση που αφήνει το Underworld είναι αδιαμφισβήτητα θετική. Οι Tuatara στο έβδομο άλμπουμ τους ακούγονται φρέσκοι, κεφάτοι και εμπνευσμένοι, προσφέροντας μουσική που σε κάνει να χορέψεις, να ταξιδέψεις, να δραπετεύσεις και να σκεφτείς.\nΗ παραπάνω δισκοκριτική αρχικά παρουσιάστηκε στην ιστοσελίδα Progrocks.gr, παρέα με μια ακόμη γνώμη για το άλμπουμ από τον Δημήτρη Αναστασιάδη, που αξίζει να διαβάσετε.\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 12:55 π.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες afrobeat , album presentation , nu jazz , progrocks.gr , rock , soul/funk , world\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 6:37 μ.μ. 1 σχόλια\nΠου μπορεί να σε πάει η μουσική; Μια απάντηση προτείνει ο Γιάννης Τζόντζος με το mix Music Takes You που επιμελήθηκε εξ’ ολοκλήρου με βινύλια. Ένα απρόσμενο ταξίδι που ξεκινά στη σκιά μιας παραθαλάσσιας φοινικιάς, συνεχίζει στο μεταμεσονύκτιο dancefloor μιας ψυχεδελικής disco και καταλήγει στην άκρη του διαστήματος…\nBalearic ατμόσφαιρα, funky ρυθμός και υπερβατική kraut electronica σε ένα από τα καλύτερα guests για το blog Music On Air.\n01. Captain Sunshine & The Valley People - Enter The Valley\n02. Max Essa - Destination You\n03. Roisin Murphy - Ancora Ancora Ancora (Severino & Nico De Ceglia Remix)\n04. Georg Levin - Runaway (Long Version)\n05. Steve Mason - Come To Me (Greg Wilson & Derek Kaye Remix)\n06. Bohannon - unknown edit\n07. Idjut Boys – Music Take You (Mangiami Edits 003)\n08. Blase – Breathing Made Easy\n09. Project E – Miramola\n10. Sombrero Galaxy – Journey To The Centre Of The Sun\n11. Montezumas Rache – Wu Du Wu\n12. Carbon Chic – Deep Affection\n13. New York Endless - A Consultant's Agreement\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 6:13 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες balearic , cosmic disco , deep house , downtempo/ chill out , electronica , guest , psychedelic , soul/funk\nΤρεις αναφορές σε καλλιτέχνες που διεύρυναν τα όρια\nτης χορευτικής μουσικής\nΤο 1972 ο Timothy Leary συνεργάστηκε με τους Ash Ra Tempel, το γκρουπ του κιθαρίστα Manuel Göttsching, στο άλμπουμ Seven Up. Στην πρώτη από τις δύο μεγάλες συνθέσεις του άλμπουμ, με τίτλο Space, η μπάντα ή καλύτερα κολλεκτίβα, μέσα στο ψυχεδελικό της trip, εντάσσει στοιχεία αρχικά από blues και στη συνέχεια από rock n roll. Έτσι, συνδυάζοντας τον θαυμασμό με τον σαρκασμό και την υπέρβαση, οι Ash Ra Tempel παρουσιάζουν τη δική τους εκδοχή για την πιο δημοφιλή κατεύθυνση της χορευτικής μουσικής στα 50s και στα 60s.\nΤην ίδια περίπου περίοδο με την κυκλοφορία του Seven Up, ο DJ David Mancuso ξεκινούσε τα θρυλικά του Loft Parties, επηρεασμένος από τις διδαχές του Timothy Leary, του οποίου είχε υπάρξει μαθητής και οπαδός. Ο Mancuso ονόμαζε αυτές τις ιδιαίτερες μαζώξεις που ξεκίνησαν από το διαμέρισμα του στη Νέα Υόρκη κι έπειτα επηρέασαν καθοριστικά τη disco κι ολόκληρη τη χορευτική μουσική, Love Saves The Day, παίζοντας ένα παιχνίδι ανάλογο με εκείνο των Beatles στον τίτλο του Lucy In The Sky With Diamonds...\nΗ άποψή του για τον χορευτικο ήχο είναι ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα πρωτοποριακή, αρκεί κανείς να αναλογιστεί πως αργά τη νύχτα, μπορεί να παίξει έναν δίσκο σαν αυτόν:\nΤο 2006, ο Manuel Göttsching συνάντησε τον σημαντικό house παραγωγό Joaquin Joe Claussell. Οι δυο καλλιτέχνες σε ένα EP παρουσίασαν διασκευές τριών συνθέσεων των Ashra, της μπάντας δηλαδή που διαδέχτηκε τους Ash Ra Tempel. Η εναρκτήρια διασκευή στο Deep Distance του '76, η οποία τιτλοφορείται Deeper Distance και κρατάει πάνω από είκοσι λεπτά, θαρρείς και συνοψίζει τα οράματα ανθρώπων που με τις εμπνεύσεις του άνοιξαν τους ορίζοντες της χορευτικής μουσικής.\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 11:04 π.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες σκέψεις , ambient , deep house , electronica , krautrock , prog rock , psychedelic , rock\nΈνα μουσικό mix που έγινε αυθόρμητα, με επιλογές από funk, electronica και disco, οι οποίες παίζουν συχνότατα στα DJ sets μου. Οι αυστηροί κανόνες του beatmatching και της τέλειας μίξης δεν ακολουθούνται πάντα, περισσότερο κυριαρχεί μια δονκιχωτική φαντασίωση για ξέφρενες νύχτες χορού…\nΈνα δώρο για τους αναγνώστες του blog και τους ακροατές της ραδιοφωνικής μου εκπομπής:\nΗ εικόνα του Δον Κιχώτη είναι του Svetlin Vassilev, εικονογράφου από τη Βουλγαρία που ζει στην Ελλάδα. Περισσότερες εικόνες από την εικονογράφηση του για μια παιδική διασκευή του κλασικού αριστουργήματος του Θερβάντες εδώ.\nΑναρτήθηκε από nikos pakos στις 4:46 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες balearic , downtempo/ chill out , electronica , mix , soul/funk


Ηλίας Τζιώρας: Φόρος Τιμής στο Χαρίτωνα Υπερείδη, έναν Ευπατρίδη από την Αλεξανδρούπολη (1938-2019) – Radiomax.gr\n11:11: ΠΜ Παρασκευή 25 Ιουνίου, 2021\nΗλίας Τζιώρας: Φόρος Τιμής στο Χαρίτωνα Υπερείδη, έναν Ευπατρίδη από την Αλεξανδρούπολη (1938-2019)\n-«Ο αποθανών δεδικαίωται», Επιστολές Αποστόλου Παύλου προς Ρωμαίους 6:7\n1962, ο Αλεξανδρουπολίτης Χαρίτων Υπερείδης, φοιτητής στο Γκρατζ της Αυστρίας (Πηγή: Γειτονιές και Αναμνήσεις της Αλεξανδρούπολης, Αρχείο Υπερείδη)\nΣε μια κοινωνία που εστιάζει τόσο πολύ στα υλικά υπάρχοντα, λίγα πράγματα εμπλουτίζουν τη ζωή μας περισσότερο από τις αναμνήσεις στοργής, τις ιστορίες που μοιραστήκαμε και τις ιδιαίτερες στιγμές με φίλους ή ανθρώπους που λόγω των κοινωνικών δικτύων συνδεθήκαμε πολλές φορές και πιο αληθινά από ότι θα κάναμε στην πραγματική ζωή.\nΦαίνεται δηλαδή ότι η ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για επικοινωνία βρήκε διέξοδο σε μεγάλο βαθμό μέσω της κοινωνικής δικτύωσης, καθώς προσφέρει έναν τρόπο εξάπλωσης της πληροφορίας μέσα από την δημιουργία συνδέσεων με άτομα με παρεμφερή ενδιαφέροντα.\nΣε αυτό το περιβάλλον έτυχε το 2008 να δημιουργήσω την σελίδα «Γειτονιές και Αναμνήσεις της Αλεξανδρούπολης». Το μόνο που πρόσφερα ήταν παρακίνηση, νόστο και τις προσωπικές βιωματικές αναφορές μου από τον τόπο μου, την Αλεξανδρούπολη. Αυτές οι αναφορές μου αποτυπώθηκαν ευκολότερα μέσα από φωτογραφικό υλικό περασμένων δεκαετιών. Προέκυψε όμως οι αναφορές μου να είναι κοινές και να τις μοιράζομαι με ένα μεγάλο πλήθος άλλων χρηστών που αναζήτησαν την πολιτιστική κληρονομιά και την οικογενειακή ιστορία τους και την βρήκαν μέσα στη σελίδα μου. Η συλλογική μνήμη όπως καταγράφεται εδώ είναι και η συλλογική δύναμη των ανθρώπων γιατί τα μέλη έχουν διπλή ιδιότητα. Είναι τόσο δημιουργοί του πολιτιστικού αγαθού που παράγεται αλλά και καταναλωτές του. Δεν είναι πλέον μόνο αποδέκτες πολιτιστικών πληροφοριών αλλά ενεργοί πολίτες που συμμετέχουν στη διάσωση της ιστορίας και του πολιτισμού τους.\nΈνας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές, γεμάτος ενέργεια και όρεξη για προσφορά στην μεγάλη αυτή οικογένεια των 20000 Εβριτών, κάθε ηλικίας και από κάθε μέρος του κόσμου ήταν ο Χαρίτων Υπερείδης. Ένα ευπατρίδης που γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1938 στην Αλεξανδρούπολη από μία λαμπρή οικογένεια της πόλης μας. Ο πατέρας του υπήρξε σπουδαίος δικηγόρος και υποψήφιος βουλευτής τη δεκαετία του 1930 και η μητέρα του μαία.\n1938, οικογένεια Υπερείδη στην Αλεξανδρούπολη (Πηγή: Γειτονιές και Αναμνήσεις της Αλεξανδρούπολης, Αρχείο Υπερείδη)\nΟ αγαπητός Χαρίτων ήταν πάντα ενθαρρυντικός στην συλλογική μας προσπάθεια και συμμαχητής στην προσπάθεια διάσωσης της ιστορίας μας. Από τους πρώτους άνοιξε μαζί με την αγαπημένη αδερφή του Μαίρη τα φωτογραφικά αρχεία τους και τα ψηφιοποίησαν ώστε να τα μοιραστούν με τα «διψασμένα» για ΜΝΗΜΕΣ μέλη μας. Ήταν ο καλύτερος πρεσβευτής της προσπάθειας να έρθουν πιο κοντά οι γενιές. σε αυτή τη συνεχή ανάπτυξη νέου περιεχομένου. Βοήθησε όσο λίγοι να μετατραπεί η σελίδα μου σε ένα δημόσιο χώρο που ενθαρρύνει την έκφραση λόγου και την ελεύθερη πρόσβαση όλων σε όσα έχουν ήδη διασωθεί αλλά και κήρυκας για ενεργητική συμμετοχή των μελών μας στην κατασκευή της συλλογικής μνήμης.\n1944, ο Χαρίτων Υπερείδης σε φωτογραφία διαβατηρίου με την αδερφή του Μαίρη στο στρατόπεδο προσφύγων της Γάζας στην Παλαιστίνη. Διέφυγαν εκεί όταν οι Βούλγαροι μπήκαν στη Θράκη κατά την μαύρη Κατοχή. (Πηγή: Γειτονιές και Αναμνήσεις της Αλεξανδρούπολης, Αρχείο Υπερείδη)\nΤο πιο σημαντικό η συνεχής, ακαταπόνητη προσφορά του και σε τεχνολογικό, καλλιτεχνικό, γραφιστικό επίπεδο! Κάτι που κανένας δεν θα περίμενε από ένα λίγο μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωπο και σίγουρα αναδεικνύει πόσο πολυτάλαντος και αντισυμβατικός ήταν! Ασταμάτητα παρήγαγε νέο πολιτιστικό αγαθό! Όχι μόνο ψηφιοποιούσε παλιό φωτογραφικό υλικό ή παλιά έγγραφα, το οποίο μετέδιδε στις νεότερες γενιές, αλλά διόρθωνε και όσες φωτογραφίες ήταν κακής ποιότητας από άλλα μέλη!\nΟι 3 καλοί φίλοι και συμμαθητές Χαρίτων Υπερείδης (αριστερά), Κώστας Καβαρατζής και Κώστας Σισκόπουλος σε φωτογραφία με τα μαθητικά καπέλα τους την δεκαετία του ’50 στην Αλεξανδρούπολη! (Πηγή: Γειτονιές και Αναμνήσεις της Αλεξανδρούπολης, Αρχείο Υπερείδη)\nΑπό τον Αύγουστο ως τον Σεπτέμβριο 2019 πρόσφερε στο αποθετήριο της σελίδας μία από τις λαμπρότερες συλλογές μας! Πρόσθεσε χρώμα σε μία σειρά φωτογραφιών από τα 30s ως τα 50s της Αλεξανδρούπολης με τόσο μεράκι και καλλιτεχνία που θα ζήλευαν τα καλύτερα φωτογραφικά στούντιο. Σίγουρα βοήθησε το γεγονός πως ήταν καθηγητής φωτογραφίας σε Πανεπιστήμιο της Σουηδίας όπου πήγε μετά τις σπουδές του, έζησε και χάρηκε την υπέροχη οικογένεια του.\n1968, ο Χαρίτων Υπερείδης σε δεξίωση στην Στοκχόλμη με την Σουηδέζα σύζυγο του Birgitta Yperidis. (Πηγή: Γειτονιές και Αναμνήσεις της Αλεξανδρούπολης, Αρχείο Υπερείδη)\nΑυτές οι 10 φωτογραφίες δυστυχώς ήταν το ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ του στην ομάδα μας. Έφυγε στις 10 Οκτωβρίου 2019. 20000 συμπολίτες το θρηνούμε σαν να ήταν μέλος της οικογένειας μας. Αλλά τι λέω.. Ήταν μέλος της οικογένειας μας. Είχε χτίσει με την προσωπικότητα του ένα τεράστιο σεβασμό στο πρόσωπο του. Και μέσω αυτής της διάδραση με όλους μας, διασφάλισε την ιστορική και πολιτιστική συνέχεια ανάμεσα στη γενιά του και σε εμάς τους νεότερους.\n(Πηγή: Γειτονιές και Αναμνήσεις της Αλεξανδρούπολης)\nΥποσχόμαστε αγαπητέ Χαρίτων πως θα κρατήσουμε τη μνήμη σου ζωντανή και με τον ίδιο ζήλο θα συνεχίσουμε μέσω φωτογραφιών, αφηγήσεων και μαρτυριών το έργο σου και το έργο όλων των καλών φίλων που έφυγαν και άφησαν πίσω τους μόνο προσφορά και ένα δυνατό αποτύπωμα στις ψυχές και τις καρδιές των ανθρώπων. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια σου και κουράγιο σε όλους.\nΜε θλίψη σε αποχαιρετώ καλέ μου φίλε..\nΛαϊκή Συσπείρωση Σουφλίου: Να παρθούν τώρα μέτρα για την διασφάλιση της δημόσιας υγείας σε όλες τις δημοτικές δομές\nΛαϊκή Συσπείρωση Σουφλίου Αίτημα για συζήτηση προ ημερήσιας διάταξης στο Δημ. Συμβούλιο . Να παρθούν τώρα μέτρα για την διασφάλιση…


Καλώς ορίσατε στο Rise of Nations: Extended Edition για Windows 10. Μπορείτε να βρείτε συνδέσεις για βίντεο και δείγματα επίδειξης, πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση του διακομιστή παιχνιδιού και βοήθεια για την αντιμετώπιση προβλημάτων. Επίσης, μπορείτε να βρείτε συνδέσεις προκειμένου να αγοράσετε το παιχνίδι για τα Windows 10.\nΕπισκόπηση του Rise of Nations: Extended Edition\nΔιαχείριση και βοήθεια για το Rise of Nations: Extended Edition στα Windows 10\nΠληροφορίες για το Rise of Nations: Extended Edition\nΕξερευνήστε το Rise of Nations: Extended Edition μέσω βίντεο και δειγμάτων επίδειξης. Ενημερωθείτε σχετικά με το παιχνίδι, τα πρόσθετα και τον τρόπο αγοράς του παιχνιδιού.\nΣυνήθεις ερωτήσεις για το Rise of Nations: Extended Edition\nΒρείτε απαντήσεις σε συνήθεις ερωτήσεις για το Rise of Nations: Extended Edition.\nΕπισκεφτείτε τα φόρουμ του Xbox, για να μάθετε περισσότερα για το παιχνίδι, να συμμετάσχετε στη συζήτηση της κοινότητας και να βρείτε υποστήριξη αντιμετώπισης προβλημάτων για ερωτήσεις που δεν απαντώνται εδώ.\nΠροβλήματα με την αγορά του Rise of Nations: Extended Edition\nΜεταβείτε στην υποστήριξη του Windows Store, για να λάβετε βοήθεια για προβλήματα συναλλαγών και αγορών.\nΑντιμετώπιση προβλημάτων λήψης και εγκατάστασης του Rise of Nations: Extended Edition\nΕπισκεφτείτε την υποστήριξη του Windows Store για πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση προβλημάτων λήψης και εγκατάστασης.\nΘα θέλατε να επικοινωνήσετε με την Υποστήριξη σχετικά με το ζήτημα "Rise of Nations: Extended Edition" για το οποίο διαβάζατε ή για διαφορετικό ζήτημα;


Σουμάκ το μπαχαρικό θησαυρός για την υγεία - MamaPeinao.gr\nΤι είναι το σουμάκ;\nΑν η ονομασία του σας φαίνεται εξωτική, έχετε απόλυτο δίκιο. Το σουμάκ είναι ένα μπαχαρικό γνωστό στην Ελλάδα από την αρχαιότητα, καθώς το αναφέρει στο έργο του ο Θεόφραστος. Πρόκειται για ένα ανατολίτικο μπαχαρικό που ευδοκιμεί σε εύκρατο κλίμα και χρησιμοποιείται στη μαγειρική σε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Προέρχεται από το ανθοφόρο φυτό rhus (ρους), εξού και το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του. Είναι θάμνος με κόκκινους καρπούς, που όμως είναι ως επί το πλείστον άβρωτοι και τοξικοί. Το βρώσιμο “σουμάκι” προέρχεται από την αποξηραμένη σάρκα των καρπών και αποτελεί το εν λόγω μπαχαρικό.\nΠού μαγειρεύουν με το σουμάκ;\nΑρχικά, πρέπει να επιλέξουμε καλή ποιότητα του μπαχαρικού. Το σουμάκ πρέπει να έχει έντονο κόκκινο χρώμα. Θα το βρείτε κυρίως σε μπαχαράδικα. Προσέξτε το χρώμα του – όταν είναι πολυκαιρισμένο, παίρνει καφετί χρώμα και χάνει σε σημαντικό βαθμό τα γευστικά χαρακτηριστικά του. Έχει ελαφρώς πικρή και όξινη γεύση, γι’αυτό και στις κουζίνες της Ανατολής το προσθέτουν συχνά αντί για λεμόνι ή ξύδι. Ταιριάζει πολύ σε κεμπάπ, στο ψάρι ή το κοτόπουλο. Θα το συναντήσετε στις τοπικές κουζίνες στη Συρίας, τον Λίβανο, την Αρμενία και το Ιράν. Μια μικρή δόση αρκεί για να αρωματίσουν μεζέδες, σαλάτες, ρύζι, κρέας, μαγειρευτά και κεμπάπ. Το κόκκινο χρώμα του το καθιστά ιδανικό για την τελευταία πινελιά σε σάλτσες, λαχανικά, όσπρια και πολλά ακόμα.\nΠώς μπορούμε να προσθέσουμε το σουμάκ στις συνταγές μας;\nΗ όξινη γεύση του θα αντικαταστήσει το λεμόνι σε πληθώρα συνταγών. Προσθέστε μια μικρή δόση σουμάκ στη μελιτζανοσαλάτα, το χούμους, τη μαρινάδα, ή ακόμη και σε ντρέσινγκ για σαλάτες.\nΜπορείτε ακόμη να πασπαλίσετε με αυτό το βρασμένο ρύζι, τη σαλάτα ταμπουλέ ή τις ψημένες πίτες. Ταιριάζει πολύ στο μπριάμ, στα τηγανητά αυγά, στο ψάρι στο φούρνο ή ακόμη και στο ψητό κοτόπουλο. Αν θέλετε να φτιάξετε σαλάτα που θα τους κάνει όλους να παραμιλούν, συνδυάστε σουμάκ και ψιλοκομμένη μέντα, όπως κάνουν οι Ιρανοί και οι Άραβες.\nΓιατί το σουμάκ κάνει καλό στην υγεία;\nΤο σουμάκ είναι ένα από τα μπαχαρικάμε ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Είναι πηγή αντιοξειωτικών και εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες στον οργανισμό, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο, καρδιακές παθήσεις και σημάδια γήρανσης.\nΤο σουμάκ δρα ως ασπίδα κατά του διαβήτη τύπου 2. Έρευνα του Πανεπιστημίου Επιστημών της Υγείας του Ιράν έδειξε ότι η καθημερινή κατανάλωση σουμάκ για τρεις μήνες μπορεί να μειώσει την πιθανότητα καρδιολογικών παθήσεων σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.\nΔιαβάστε ακόμη: τα απίστευτα οφέλη του κουρκουμά στην υγεία\nΔιαγωνισμός για τον Καλύτερο Έλληνα Οινοχόο 2020\n30/01/2020 στις 11:46\nΟ/Η Παρα λέει:\n02/06/2021 στις 13:23


Θρίαμβος ή πανωλεθρία Λάνθιμου; Δημήτρης Δανίκας – CAMERA STYLO ONLINE\nΜπας και πρόκειται για ανέκδοτο; Μπας και οι «ακαδημαϊκοί» του Χόλιγουντ τον φιλοδώρησαν με δέκα υποψηφιότητες αναγνωρίζοντας έτσι τους κόπους και τις θυσίες της χειμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας; Μπας και ο θρίαμβος κατέληξε πανωλεθρία; Μπας και έχουν δίκιο όλοι εκείνοι οι θεατές-και είναι κάμποσοι-που διαφώνησαν, που χλευάζουν την «ευνοούμενη»;\nΓια να δούμε λοιπόν. Χωρίς ίχνος εμπάθειας, προκατάληψης και χωρίς καμία πρόθεση δημοσίων σχέσεων. Άσε που ο Λάνθιμος βρίσκεται στα μαχαίρια με την ελληνική κριτική. Και μάλιστα αρνείται πεισματικά να παραχωρήσει συνεντεύξεις σε έλληνες δημοσιογράφους. Για να δούμε. Έχουμε και λέμε:\nΈνα λοιπόν. Εκ της παραδόσεως και του παρελθόντος του «θείου» Όσκαρ έχει συμβεί πολλές φορές. Κάποιες ταινίες να ξεχωρίζουν, να καταλήγουν με πολλές υποψηφιότητες και στο τέλος να μην λαμβάνουν ούτε μισό επιχρυσωμένο αγαλματίδιο. Ετσι πρόχειρα, το ίδιο και χειρότερα είχε συμβεί με «Το πορφυρό χρώμα» του Χολιγουντιανού «αυτοκράτορα» Στίβεν Σπίλμπεργκ. Και μάλιστα για μια ιστορία εντελώς αντιρατσιστική με ήρωες της Αφροαμερικανικής μειονότητας. Από τις έντεκα υποψηφιότητες κατέληξε στο απόλυτο μηδέν. Τίποτα. Σε ποιον παρακαλώ; Στον σκηνοθέτη και παραγωγό που με τα δισεκατομμύρια των θεατών του έχει γεμίσει τα ταμεία του Χόλιγουντ με ποταμούς δολαρίων\nΤο ίδιο, πάνω κάτω έχει συμβεί με το αριστούργημα του Ρόμαν Πολάνσκι «Τσαϊνατάουν». Από τις έντεκα υποψηφιότητες μόνο ένα Οσκαρ, για το σενάριο, κατέληξε στην προσωπική συλλογή του Ρόμπερτ Τάουνι. Ενός εκ των σπουδαιότερων Αμερικανών σεναριογράφων. Πλήθος παραδειγμάτων. Και αντιστρόφως. Μετριότητες σάρωσαν. Αριστουργήματα εξαφανίστηκαν. Όπως, ας πούμε, ο «Πολίτης Κέην» του Ορσον Γουέλς. Που μετά βίας κατάφερε να αποσπάσει ένα Όσκαρ, κι αυτό του σεναρίου. Μερικά χρόνια αργότερα άπαντες προσκυνούσαν και την ταινία θεωρούσαν ως την καλύτερη των ΗΠΑ όλων των εποχών\nΔύο λοιπόν. Αν η «Ευνοούμενη» κατάφερνε να κερδίσει το Όσκαρ καλύτερης ταινίας αυτό θα ήταν το πιο εξωφρενικό ρεκόρ στην ιστορία του Χόλιγουντ. Γιατί; Μα επειδή η ιστορία, η πλοκή και οι χαρακτήρες έχουν να κάνουν με μια ίντριγκα βασιλικών παρασκηνίων. Γιατί ακόμα μια τέτοια ιστορία θεωρείται «μικρή». Γιατί επίσης απουσιάζει κάθε ίχνος θετικού ήρωα. Γιατί είναι αποστειρωμένη από αισθήματα. Μόνο χλευασμός και ειρωνεία. Και γιατί, φυσικά, απευθύνεται σε ένα περιορισμένο κοινό. Ποιον ενδιαφέρει τώρα το «κρεβάτι» της βασίλισσας Αννας; Μόνο τις κουτσομπόλες\nΤρία λοιπόν. Όσκαρ καλύτερης ταινίας λαμβάνουν εκείνες οι ιστορίες που αναφέρονται και περιγράφουν μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Όπως ας πούμε «Το πράσινο βιβλίο». Η φιλία Αφροαμερικανού μουσικού με Ιταλό μικρομαφιόζο. Αρα η ταινία του Λάνθιμου, από την πρώτη στιγμή, ήταν το αουτσάιντερ. Και ούτε\nΤέσσερα λοιπόν. Η «ευνοούμενη» έπεσε πάνω στο πολιτικό τείχος που είχε ορθώσει η Αμερικανική κινηματογραφική Ακαδημία. Η τελετή με τα Όσκαρ κατέληξε σε πολιτική διαμαρτυρία και σε καμπάνια εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ. Ο θρίαμβος των Αφροαμερικανών, των μεταναστών, των Μεξικανών και των ομοφυλόφιλων. Σα να λέμε «κάτω τα τείχη, κάτω ο ρατσισμός του Τραμπ». Η Τέχνη ενώνει ανθρώπους διαφορετικού χρώματος και πεποιθήσεων. Αποθέωση αυτής της «στρατευμένης» τελετής τα τρία Οσκαρ για την ασπρόμαυρη ιστορία «Ρόμα» του Αλφόνσο Κουαρόν. Με ηρωίδα μια υπηρέτρια. Μια Ινδιάνα. Και τα τρία για τον ίδιο: σκηνοθεσίας, καλύτερης ξενόγλωσσης και φωτογραφίας. Απίστευτο. Ο Τραμπ ορθώνει τείχη. Το Χόλιγουντ γκρεμίζει τείχη. Ο Τραμπ έφαγε πολύ μα πολύ ξύλο\nΠέντε λοιπόν. Ούτε θρίαμβος μα και καθόλου πανωλεθρία. Γιατί με δεδομένα όλα αυτά. Με δεδομένο το ρεκόρ των δέκα υποψηφιοτήτων. Με δεδομένο το Οσκαρ Α γυναικείου ρόλου στην Αγγλίδα Ολίβια Κόλμαν. Με δεδομένη την ανοδική πορεία του Λάνθιμου σε Αγγλία και ΗΠΑ. Με δεδομένο το ταλέντο του. Ενα πράγμα είναι σίγουρο. Οτι στο μέλλον θα το πάρει το Όσκαρ. Και όχι μόνο ένα. Θα το πάρει και θα είναι ντάλα μεσημέρι. Βάζεις στοίχημα γι αυτό;\nΒΡΑΒΕΙΑ ΟΣΚΑΡ,ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΝΘΙΜΟΣ,ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ,Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ


Κοτόπουλο ινδικό με κάρυ και λαχανικά της Νάντιας - Miss Tasty\nΚοτόπουλο ινδικό με κάρυ και λαχανικά της Νάντιας\n3.11 K Προβολές\n250 γρ ανάμεικτα λαχανικά (κατεψυγμένα)\n1 1/5 κ.σ ξύδι\n1 κ.γ κάρυ σε σκόνη\nΚοτόπουλο ινδικό με κάρυ και λαχανικά της Νάντιας\tΒαθμολογία: 1 / 5 (1vote)\nMε τη Νάντια γνωριζόμαστε πολλά χρόνια (καλύτερα να μην αναφερθούμε σε αριθμούς…). Ήμασταν μαζί στο γυμνάσιο και στο λύκειο αλλά ποτέ στο ίδιο τμήμα. Τη θυμάμαι πάντα ένα κορίτσι με ζεστό χαμόγελα και ευγενική διάθεση κάθε μέρα, πράγμα που δεν συνέβαινε σε όλους μας. Τα χρόνια πέρασαν και η κάθε μία έχει τη δικιά της πορεία. Η Νάντια σήμερα είναι μια γλυκιά μαμά δύο παιδιών και σύζυγος συναδέλφου μου, μηχανικού στη Λάρισα.\nΣπούδασε στο ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης Τμήμα κοσμετολογίας και μετά συνέχισε τις σπουδές της στο London Institute στο τμήμα HND in Beauty Therapy and Health Studies.\nΣήμερα διατηρεί Εργαστήριο Αισθητικής, στο κέντρο της Λάρισας, στη Μανδηλαρά 36.\nΗ Νάντια μου μίλησε για ένα σπουδαίο φαγάκι που έμαθε από την σπιτονοικοκυρά της κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Λονδίνο. Ομολογώ ότι η συνταγή που κίνησε το ενδιαφέρον μιας και εμείς στο σπίτι δεν αγαπάμε τα ινδικά φαγητά με αποτέλεσμα να μην τα μαγειρεύω καθόλου. Αρχές του Σεπτέμβρη, το ετοίμασε η Νάντια και έτρεξα να το δοκιμάσω και εγώ…\nΒράζουμε τα μπούτια\nΒράζουμε τα μπούτια του κοτόπουλου στη χύτρα για 15 λεπτά. Αφήνουμε να κρυώσουν λίγο, για να μπορούμε να τα πιάσουμε, αφαιρούμε τα κόκαλα και τα ψιλοκόβουμε. Το αφήνουμε στην άκρη.\nΤσιγαρίζουμε το κρεμμύδι\nΣε μια άλλη κατσαρόλα τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι με το ελαιόλαδο μέχρι να ροδίσει ελαφρά. Προσθέτουμε το ξύδι, την κέτσαπ, το γάλα, τη σκόνη κάρυ, το αλάτι, το πιπέρι και στο τέλος τα ανάμεικτα λαχανικά.\nΠροσθέτοντας το κοτόπουλο\nΑνακατεύουμε καλά και βράζουμε μέχρι να δέσει το μείγμα (υπολογίστε τουλάχιστον 10 λεπτά).\nΤελειώνουμε το φαγητό μας προσθέτοντας το ψιλοκομμένο κοτόπουλο που έχουμε αφήσει στην άκρη και αφήνουμε 5 λεπτά σε μέτρια φωτιά να πάρει μία βράση το φαγάκι μας.\nΣερβίρουμε αν θέλουμε σε μία φόρμα το ρύζι basmati που έχουμε ήδη ετοιμάσει και από πάνω το φαγητό μας.\nΠροηγούμενη συνταγή Κολοκυθάκια γεμιστά με αρνίσιο κιμά και σταφίδες Επόμενη συνταγή Κοτόπουλο φιλέτο με φρούτα


4+1 λόγοι για να βάλετε το μέλι στη διατροφή σας! - Ομορφιά & Υγεία - Athens magazine\nΕυεργετικό και εύγευστο!\nTo μέλι είναι η μοναδική γλυκαντική ουσία που κατατάσσεται στα super foods και επιτρέπεται να την καταναλώσεις ενώ βρίσκεσαι σε δίαιτα. Είναι άξιος αντικαταστάτης της ζάχαρης και τα οφέλη του είναι πάμπολλα. Φυσικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως μέρος καλλυντικών ομορφιάς μιας και έχει και αναπλαστικές ιδιότητες, ρίξε μια ματιά εδώ τι μπορεί να κάνει σε συνδυασμό με λίγο καφέ!\nΤο Athensmagazine σήμερα θα σου δείξει 5 σημαντικούς λόγους για να το εντάξεις στη διατροφή σου και να το χρησιμοποιείς πιο συχνά τους οποίους ίσως μέχρι τώρα να αγνοούσες!\nΤο μέλι είναι πλούσιο σε πολυφαινόλες, αντιοξειδωτικά που έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλουν στη μείωση της πιθανότητας καρκίνου, ενώ περιέχει σίδηρο και διάφορες βιταμίνες σε μικρές μεν ποσότητες, αλλά αρκετές για να του δώσουν διατροφική αξία έναντι της ζάχαρης.\nΕίναι ιδανικό για ντρέσινγκ, γιατί συμβάλλει στη διατήρησή τους για μεγάλο διάστημα. Φτιάξτε εύκολο και υγιεινό ντρέσινγκ με 2 κουταλιές του γλυκού μέλι, ¾ της κούπας μπαλσάμικο και ¼ της κούπας ελαιόλαδο. Ανακατέψτε τα καλά μέχρι το μείγμα να ομογενοποιηθεί και απολαύστε στις σαλάτες σας.\nΠροσθέστε στο στα σνακ σας, όχι μόνο για τη γλυκύτητα που προσφέρουν, αλλά και για τόνωση του ανοσοποιητικού. Μην ξεχνάτε ότι 1 κουταλάκι του γλυκού μέλι αποδίδει περίπου 50 θερμίδες, μαζί με βιταμίνες και αντιοξειδωτικά, ενώ μπορείτε να το συνδυάσετε με γιαούρτι, φρούτα, ξηρούς καρπούς, αλλά και με ψωμί με τυρί.\nΤο μέλι μας χαρίζει ενέργεια χάρη στην περιεκτικότητά του σε υδατάνθρακες, οι οποίοι μας δίνουν την τόνωση που χρειαζόμαστε. Ειδικά αν το συνδυάσετε και με υδατάνθρακες από δημητριακά και φρούτα, θα δείτε πόσο μπορεί να ενισχύσει τα επίπεδα ενέργειάς σας. Γι’ αυτό μην το παραλείπετε από το πρωινό σας.\nΌταν το κρύο ξεκινήσει και μαζί με αυτό και οι αρρώστιες, μην ξεχνάτε ότι το μέλι αποτελεί το απόλυτο φυσικό γιατρικό για τον πονόλαιμο. Απολαύστε το είτε σκέτο, είτε μέσα σε ένα ζεστό ρόφημα ή με μια κουταλιά χυμό λεμονιού για έξτρα βιταμίνη C, μεγαλύτερη δράση και ανακούφιση.


Προοδευτική Διεθνής: Ήρθε η ώρα για τους προοδευτικούς του κόσμου να ενωθούν! - ΜέΡΑ25\nHome / Νέα / Προοδευτική Διεθνής: Ήρθε η ώρα για τους προοδευτικούς του κόσμου να ενωθούν!\nΠροοδευτική Διεθνής: Ήρθε η ώρα για τους προοδευτικούς του κόσμου να ενωθούν!\nΗ κρίση του Covid-19 βαθαίνει παντού, χτυπώντας σκληρότερα τους φτωχούς του κόσμου. Εν τω μεταξύ, ο «καπιταλισμός της καταστροφής» είναι σε άνοδο, καθώς οι κερδοσκόποι και οι πολυεθνικές κερδοσκοπούν πάνω στην πανδημία. Πίσω τους στοιχίζονται οι δυνάμεις της ακροδεξιάς, οι οποίες εκμεταλλεύονται την κρίση για να προωθήσουν μια ατζέντα μισαλλοδοξίας και ξενοφοβίας.\nΜόνο ένα κοινό διεθνές μέτωπο μπορεί να αντιμετωπίσει την κλίμακα αυτών των προκλήσεων και να υποστηρίξει προοδευτικές αρχές σε όλο τον κόσμο.\nΤον Δεκέμβριο του 2018, το DiEM25 και το Ινστιτούτο Sanders εξέδωσαν ένα ανοιχτό κάλεσμα για το σχηματίσμό ένός κοινού μετώπου για τη δημοκρατία, τη βιωσιμότητα και τη δικαιοσύνη.\n«Ήρθε η ώρα για τους προοδευτικούς του κόσμου να ενωθούν».\nΗ χρονιά που ακολούθησε καταγράφτηκε ως «το Κύμα της Παγκόσμιας Διαμαρτυρίας». Απ’το Δελχί ως το Παρίσι, απ’ το Σαντιάγκο ως τη Βηρυττό, οι πολίτες ξεσηκώθηκαν απαιτώντας δημοκρατία, αξιοπρεπή διαβίωση, και ένα καθαρό περιβάλλον για τα παιδιά τους.\nΤο 2020 ενώνουμε αυτά τα κινήματα διαμαρτυρίας σε μια Παγκόσμια Προοδευτική Διεθνή, καλώντας τους προοδευτικούς όλων των αποχρώσεων – δυναμικούς ακτιβιστές και νεοεισερχόμενους γεμάτους περιέργεια, διοργανωτές συνδικάτων και ακαδημαϊκούς της έρευνας – να οικοδομήσουμε μαζί αυτό το κοινό μέτωπο.\nΤο Συμβούλευτικό Σώμα που συντονίζει την πρωτοβουλία περιλαμβάνει πολιτικούς εκπροσώπους όπως η Katrín Jakobsdóttir, η Vicenta Jerónimo Jiménez και ο Γιάνης Βαρουφάκης, ακτιβιστές όπως η Carola Rackete, ο Nick Estes και η Vanessa Nakate. και στοχαστές όπως οι Noam Chomsky, Arundhati Roy και Naomi Klein.\nΤα «εγκαίνια» της Προοδευτικής Διεθνούς θα γίνουν την Παρασκευή 15/5 στις 8 μμ με τη διαδικτυακή συζήτηση «Διεθνισμός ή Αφανισμός» στην οποία θα συμμετέχουν πέντε μέλη του Συμβουλίου της Προοδευτικής Διεθνούς: η πρωθυπουργός της Ισλανδίας Katrín Jakobsdóttir · Ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 και συνιδρυτής του DiEM25 Γιάνης Βαρουφάκης. Η ακτιβίστρια για το κλίμα Vanessa Nakate από την Ουγκάντα, η δικηγόρος ανθρωπίνων και τεχνολογικών δικαιωμάτων Renata Ávila από τη Γουατεμάλα; και η συγγραφέας και πολιτική αναλυτής Nanjala Nyabola από την Κένυα.\nΕγγραφείτε στο site της Προοδευτικής Διεθνούς και γίνετε μέρος σ’ έναν συναρπαστικό αγώνα.\nΜήνυμα Γραμματέα ΜέΡΑ25 για την 72η Επέτειο της ΝάκμπαΜε παρέμβαση Σακοράφα απαλλάσσονται οι ετεροσυνταξιούχοι με αγροτικό εισόδημα από ασφαλιστικές εισφορές