Λορελάη: Νοεμβρίου 2010\nΠαραμερίζεις τη βαριά κουρτίνα\nΜπαίνει ένα πολτώδες φως\nΈνα σούρουπο αχνό ηλεκτρικό\nΚαι κουρασμένος ουρανός\nΠίσω απ’ τους τοίχους\nΠου βρωμάνε άπλυτα δόντια\nΗ ανάσα από δεντρολίβανο\nΔίπλα ένα αγόρι\nΨάχνει τ’ όνειρό του κάτω από το κρεβάτι\nΠιο ‘κει γέροι που λιώνουν\nΝοσοκόμες που βρίζουν\nΟ αέρας τρίζει μια παράξενη αρρώστια\nΚαι ψόφιες καρδιές\nΈπειτα έρχεται η νύχτα\nΜε σιγανά χτυπήματα στις πόρτες\nΑφήνει ένα κανάτι γάλα\nΚρυφά ανοίγεις και το παίρνεις\nΕλπίζοντας πως σήμερα θα κοιμηθείς\nΔίπλα στον εαυτό σου που πεθαίνει\nΥπολογίζεις τις μέρες και τις νύχτες\nΠου θα συνεχιστεί αυτό\nΌπως όταν μετράς τα μυρμήγκια\nΔιαπιστώνεις πως «όλα κινούνται»\nΚαι βάζεις τις παντόφλες σου\nΓια να μετρήσεις τα πόδια σου\nΤα μυρμήγκια κατοικούν πια στο μυαλό σου\nΚαι δεν τολμάς να κοιμηθείς\nΣτο τέλος εκείνη η επίμονη επιθυμία\nΠου ποτέ δεν κατοίκησε\nΓίνεται η μοναδική σου κόρη\nΤη βλέπεις να μεγαλώνει παρθένα\nΓεμίζει το κάδρο\nΜε βλέμμα sfumato\nΜε το τελευταίο σου νόημα\nΗ Μόνα Λίζα σου\nΑπλώνει στο παράθυρο δέντρα\nΠου σβήνουν κάθε νόημα\nΟ Μιχαήλ Άγγελος πλησιάζει αργά\nΒγάζει ένα μαχαίρι και σε κόβει\nΚοιμάσαι δίπλα στους εφιάλτες\nΓυμνός ο εαυτός σου\nΑναρτήθηκε από Λορελάη στις 5:08 μ.μ. 6 σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΑναρτήθηκε από Λορελάη στις 2:30 μ.μ. 8 σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nαφιερωμένο σ' αυτούς που ξανανάβουν τα μάτια\nκαι σ' όλους όσους προπορεύονται\nμέσα στη νύχτα των λεόντων\nΟι προσκυνητές καταφθάνουν από παντού\nΚρατούν χρώματα τυλιγμένα σε όμορφα πακέτα\nΑπό πίσω έρχονται οι εχθροί\nΠεζοί ή πάνω σε χαλασμένα ποδήλατα\nΔεν κρατούν τίποτα\nΈρχονται φορτωμένοι μάτια περιπολικά\nΚαι το γέλιο μου ρίχνει κουρτίνες φωτός\nΦυλάω τα χρώματα γι’ αργότερα\nΤώρα επείγει να σκοτώσω\nΤους βλέπω έναν-έναν να πέφτει τσιρίζοντας\nμια μυρωδιά ναφθαλίνης\nΤελευταίοι έρχονται –ευτυχώς- οι μάγοι\nΠάνω σε καμήλες όπως τότε\nΠοδοπατούν τη ναφθαλίνη με αρχοντιά\nΚαι στρώνουν παντού μια ωραία τυφλότητα\nΑπό πράσινο φρεσκοκομμένο χορτάρι\nΔιπλώνω με προσοχή το χάρτη μου\nΝα μη χυθεί το φως\nΠου θα πέσει άπλετο αύριο\nΦορώ τα καινούρια μου μεταξωτά χρώματα\nΣου είπα κάποτε\nΜπορώ να σβήνω τα μάτια\nΚαι να τα ξανανάβω όταν έρθει η ώρα\nΜε ακολουθείς μέσα στη νύχτα των λεόντων\nΚι ίσως είσαι εσύ που προπορεύεσαι\nΣπέρνουμε μάτια στα παρτέρια\nΈπειτα καθόμαστε στο μώλο\nΚατάχαμα όπως παιδιά\nΚουνώντας τα πόδια πάνω απ’ το νερό\nΚαι περιμένουμε την ανατολή\nΟ ήλιος εδώ βγαίνει πάντα από τη θάλασσα\nΑναρτήθηκε από Λορελάη στις 3:32 π.μ. 8 σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕίτε μας αρέσει είτε όχι, η πολιτική είναι ορθολογισμός και ρεαλισμός. Είναι διαχείριση της καθημερινότητας και των αντίθετων ανθρώπινων συμφερόντων. Χρειάζεται σύνεση, ψυχραιμία και σωφροσύνη. Χρειάζεται ακόμη μεγαλοψυχία και αρετή. Απ’ όλους. Κάθετα και οριζόντια.\nΜην τα μπερδεύουμε. Τη φαντασία πολλοί τη θέλησαν στην εξουσία, αλλά ουδείς το κατάφερε. Γιατί απλώς δεν γίνεται. Η φαντασία κατοικεί αλλού. Τόπος της η πολυτέλεια. Η πολυτέλεια του να ερωτεύεσαι, του να ονειρεύεσαι, του να δημιουργείς όμορφα αν και περιττά πράγματα. Μην ακούτε τι λέει ο Αριστοτέλης και ο Καρτέσιος. Ο άνθρωπος είναι πολιτικό (=κοινωνικό) ον, επειδή μόνο με την συμβίωση και με κανόνες που τη διέπουν μπορεί να επιβιώσει. Προϊόν της ανάγκης λοιπόν η πολιτική (όπως και η ηθική). Για τον ίδιο λόγο είναι και λογικό ον. Προϊόν της ανάγκης επομένως και η λογική. Γι’ αυτό άλλωστε υποτυπώδη κοινωνική ζωή (κάποτε και πιο εύρυθμη), όπως και λογική λειτουργία, έχουν και τα ζώα. Η ποιοτική (και όχι ποσοτική) διαφορά του ανθρώπου από τους άλλους κατοίκους του πλανήτη δεν έγκειται ούτε στην κοινωνική (πολιτική ή ηθική) του υπόσταση, ούτε στη λογική του σκέψη. Αλλά στην ικανότητά του να υπερβαίνει την ανάγκη. Και να μεταβαίνει στο χώρο του πολυτελούς. Δηλαδή του περιττού. Από εκεί εκκινεί τόσο η κόλασή του (πλεονεξία, κυνήγι ευτελούς υλικής ευμάρειας) όσο και ο παράδεισός του (πνευματική, ψυχική, αισθητική απόλαυση).\nΜια μέρα λοιπόν μετά τις εκλογές, όπου εκδηλώσαμε την κοινωνική μας υπόσταση σε όλο της το εύρος (από την άκρα ευτέλεια έως την υψηλότερη σύνεση), και αφού ήρθε η καρδιά μας στη θέση της, γιατί πολλά παίχτηκαν και κρίθηκαν εχτές (μέχρι και το αν σε λίγο καιρό θα τρώγαμε όλοι με συσσίτιο φασόλια μαυρομάτικα για κυριακάτικο και... μπλιγούρι για καθημερινό…), ας ισορροπήσουμε με λίγη ανθρώπινη πολυτέλεια.\nΣας παρουσιάζω σήμερα το καινούριο μου μπλογκ, όπου θα εκθέτω τα δημιουργήματα της φαντασίας μου, με χρήση των χεριών μου και ευτελών (ανακυκλώσιμων ως επί το πλείστον) υλικών. Γιατί η ομορφιά της ζωής φωλιάζει παντού. Και κυρίως στο βλέμμα μας. Όλα τ’ άλλα είναι απλώς επιβίωση.\nΑναρτήθηκε από Λορελάη στις 9:11 μ.μ. 13 σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Πολίτες, Πολιτισμός


Ζέτα Δούκα: Δεν θα ξεχάσω ποτέ το αίσθημα του πανικού και της αμφιβολίας - skglive.gr\nΗ Ζέτα Δούκα εξομολογήθηκε τα συναισθήματα που αισθάνθηκε λίγα λεπτά πριν πάρει την απόφαση να μιλήσει ανοιχτά για την ψυχολογική, λεκτική και σωματική βία που υπέστη από γνωστό σκηνοθέτη\nΤρεις εβδομάδες έχουν περάσει από τότε που η Ζέτα Δούκα αποκάλυψε σε τηλεοπτική εκπομπή πως στο παρελθόν υπέστη ψυχολογική, λεκτική και σωματική βία από γνωστό σκηνοθέτη. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ηθοποιού και ιδρύτριας της μη κερδοσκοπικής εταιρίας «Anasa», ο σκηνοθέτης την κλώτσησε και την έβρισε στο πλαίσιο θεατρικής συνεργασίας που είχαν το 2008-2009.\nΗ Ζέτα Δούκα, με μία νέα ανάρτηση της στο προσωπικό της προφίλ στο Instagram, εξομολογήθηκε τα συναισθήματα που αισθάνθηκε λίγα λεπτά πριν πάρει την απόφαση να μιλήσει ανοιχτά, ενώ έκανε λόγο και για το κύμα αγάπης και συμπαράστασης που την έχει κατακλύσει όλο αυτό το διάστημα.\n«Έχουν περάσει τρεις εβδομάδες από την αποκάλυψη της βίας που υπέστην στην επαγγελματική μου ζωή. Γυρίζοντας πίσω το χρόνο, δε θα ξεχάσω ποτέ το αίσθημα του πανικού και της αμφιβολίας που με κατέκλυζαν μέχρι και ένα δευτερόλεπτο πριν πάρω την απόφαση να μιλήσω ανοιχτά και συναισθηματικά. Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ, ένα δευτερόλεπτο μετά την αποκάλυψη το αίσθημα της γαλήνης και της δύναμης. Ήταν σαν να με έλουζε ένα ζεστό φως που απελευθέρωσε και ελάφρυνε επιτόπου την ψυχή μου.\nΔεν θα ξεχάσω σίγουρα ποτέ το δίχτυ ασφάλειας που στήθηκε από συναδέλφους, φίλους, από γνωστούς και αγνώστους που διέκριναν την αλήθεια μου και εκτίμησαν ότι ήρθε η ώρα για ριζική αλλαγή. Κι έτσι τώρα είμαστε όλοι μαζί! Μην αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, τη δύναμή σου, την αλήθεια που πρέπει να ειπωθεί. Βασανίστηκες και πρέπει να γιατρευτείς. Μην αφήσεις αυτή την ευκαιρία να περάσει. Η κοινωνία είναι έτοιμη για σένα, είμαστε το δίχτυ ασφαλείας σου. Μη φοβάσαι» έγραψε η Ζέτα Δούκα στα social media.\nTags: METOOΖέτα ΔούκαΗθοποιός\n“Μήδεια”: Τρεις νεκροί από την κακοκαιρία\nΑθήνα: Διανομέας ανεβάζει με τα χέρια το μηχανάκι για να παραδώσει καφέ μέσα στα χιόνια


Σ' αγαπάω, αλλά σ' αφήνω! | ediva.gr\nΣ’ αγαπάω, αλλά σ’ αφήνω!\nby ediva 09/10/2018\nwritten by ediva 09/10/2018\nΣ’ αγαπάω, αλλά σ’ αφήνω. Μια πρόταση τόσο δυνατή που δε μπορείς να μην την νιώσεις. Τι σημαίνει σ’ αγαπάω, αλλά σε αφήνω; Γιατί εφόσον αγαπάς τον άλλον, παίρνεις μια τόσο αντιφατική απόφαση. Καλώς ή κακώς όλοι οι έρωτες δεν βγάζουν πάντα τον καλύτερο μας εαυτό. Μερικές φορές χανόμαστε στην αγάπη και το συναίσθημα, που δεν εξελισσόμαστε σαν άνθρωποι και μένουμε πίσω.\nΞέρω ακούγεται άσχημο αλλά συμβαίνουν και αυτά. Παράφοροι έρωτες και αγάπες που αρνείσαι να βάλεις ένα τέλος, μόνο και μόνο για όλα αυτά που νιώθεις. Όμως, όταν μια σχέση σε αφήνει πίσω σαν άνθρωπο και “δε σε αφήνει” να κάνεις βήμα στη ζωή σου- όποια και αν είναι αυτά- πρέπει να πάρεις την γενναία απόφαση να τελειώσεις αυτή τη σχέση και να προχωρήσεις παρακάτω.\nΔες επίσης: Τι πραγματικά συμβαίνει όταν δεν έχει χρόνο για εσένα!\nΓιατί φεύγεις από μια αγάπη\nΥπάρχουν συνήθως δύο λόγοι που ενώ αγαπάς τον σύντροφο σου, αποφασίζεις να το λήξεις. Η μια περίπτωση είναι να έχεις βρει κάτι άλλο που σε καλύπτει περισσότερο συναισθηματικά. Το γεγονός ότι αγαπάμε κάποιον, δεν σημαίνει ότι δε μπορούμε να συναντήσουμε κάποιον που μας προκαλεί τα ίδια συναισθήματα ακόμα πιο έντονα.\nΝαι είναι από τα πιο δύσκολα αντίο που θα χρειαστεί να πεις στη ζωή σου, μιας και ποτέ δεν παύεις να αγαπάς τον άλλον. Το να τον κοροϊδεύεις, όμως, και να κοροϊδεύεις και τον ίδιο σου τον εαυτό, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να καταλήξετε σε μια δυσλειτουργική, τοξική σχέση. Γιατί το να μην μπορείς να ανταποδώσεις την αγάπη που παίρνεις, ή τα συναισθήματα σου να εξασθενούν, αντί να μεγαλώνουν είναι κάτι αρνητικό και “άδικο” και για τους δύο σας.\nΔες επίσης: 5 Λόγοι που δε μπορείς να ξεπεράσεις τον πρώην σου!\nΟ άλλος λόγος που καταλήγεις να αφήνεις τον έρωτα της ζωής σου είναι γιατί σε κρατάει πίσω. Δεν σε αφήνει να εξελιχθείς σαν άνθρωπος σε όλους τους τομείς της ζωής σου. Πολλές φορές, ενώ ένα ζευγάρι είναι πολύ αγαπημένο και θέλει ο ένας τον άλλον, σαν ομάδα είναι δυσλειτουργικό και δεν αφήνει ο ένας τον άλλον να δημιουργήσει. Θες ανασφάλειες, θες ζήλιες; Διάφοροι παράγοντες που το μόνο που κάνουν είναι να κρατούν εσένα, εκείνον ή και τους δυο σας πίσω.\nΕπίσης, κάποιοι άνθρωποι δεν είναι οι άνθρωποι που θα κάνουμε μαζί τους την πιο μακροχρόνια σχέση μας. Είναι οι λεγόμενες σχέσεις με ημερομηνία λήξης. Που ναι μεν δίνεις όλο σου το είναι και το συναίσθημα, όμως κάποια στιγμή τελειώνουν. Υπάρχουν και αυτές και τότε όση αγάπη και αν υπάρχει, πρέπει να βρεις το θάρρος να πεις “με συγχωρείς αλλά φεύγω”. Αλλιώς θα βρίσκεσαι σε μια κατάσταση βαλτωμένη.\nΝαι θα νιώσεις μπερδεμένη, ναι θα νιώσεις λες και έχεις κάνει το μεγαλύτερο λάθος της ζωής σου. Μερικές φορές δεν είναι αρκετή μόνο η αγάπη. Δεν είναι αρκετή η αγάπη όταν αρχίζεις και χάνεις τον εαυτό σου και σχέση γίνεται πλέον τοξική. Η σωστή επιλογή δεν είναι πάντα αυτή που μας κάνει ευτυχισμένες και η επιλογή που μας κάνει να περνάμε καλά, δεν είναι πάντα η σωστή επιλογή.\nΗ σωστή επιλογή είναι εκείνη που θα μας κάνει να χαμογελάμε μέσα σε μια σχέση και ταυτόχρονα να προχωράμε και να εξελισσόμαστε. Όταν μέσα στη σχέση σου θα ξέρεις και θα νιώθεις ότι είναι εντάξει οι συμβιβασμοί που κάνεις. Ότι δε χάνεις τον εαυτό σου όταν υποχωρείς ή όταν “θάβεις” κάποια θέλω σου. Μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή “σ’ αγαπώ, αλλά σ’ αφήνω”.


Νανά Παλαιτσάκη: «Εγώ αποφάσισα να αυτοκτονήσω» | ekriti.gr\nΔΕΥ.06 Δεκ 2021 02:06\n16:00 | 30/12/2016 newsroom ekriti.gr\nΔέκα ολόκληρα χρόνια η Νανά Παλαιτσάκη δίνει τη μάχη με την ασθένεια της και μετά τη νοσηλεία της, συγκλονίζει με τη δήλωσή της στην εφημερίδα Spirto: «Ήθελα να αυτοκτονήσω! Είμαι σε κατάσταση σοκ».\nΚαι στη συνεχεία πρόσθεσε: «Είχα μια υποτροπή πριν από μερικές μέρες. Είχε πήξει το αίμα μου. Μου έκαναν μαγνητική τομογραφία και εντόπισαν ανεύρυσμα στον εγκέφαλο. Με έβαλαν στα επείγοντα με ανεύρυσμα εγκεφάλου και στη συνέχεια στην προ-εντατική μονάδα. Έπειτα από τα δύο πρώτα κρίσιμα εικοσιτετράωρα δεν έσπασε ο θρόμβος, αλλά τα αγγεία έχουν ξεχειλώσει πέντε φορές περισσότερο από το κανονικό. Ήδη μου έχει σπάσει ένας θρόμβος στην κοιλιά και ένας στο χέρι, γιατί αυτή η μετάλλαξη κρυσταλλοποιεί το αίμα μου.\nNανά Παλαιτσάκη Νοσοκομείο


Έτσι είναι μια μαμά μόλις 24 ώρες μετά τον τοκετό - Mothersblog.gr\n30 Οκτ 2021\tΜία μαμά γράφει\nΠέσαμε πάνω σε αυτή τη φωτογραφία, αυτή την ανάρτηση, αυτά τα υπέροχα λόγια και δεν γινόταν να μην τα μοιραστούμε μαζί σας.\nΛόγια που αντικατοπτρίζουν ακριβώς το πώς μοιάζει μια γυναίκα που έγινε μαμά μόλις 24 ώρες πριν.\nΗ the labor mama κατάφερε να περιγράψει με μια της φωτογραφία και ένα μικρό κείμενο, το πώς είναι μια νέα μαμά, μόλις 24ων ωρών. Και τα κατάφερε, μιας και όλα τα σχόλια που έλαβε κάτω από την ανάρτησή της, ήταν από γυναίκες που ένιωθαν ακριβώς όπως περιέγραφε.\n"Ζω ότι ζεις. Μόλις χθες απέκτησα την κόρη μου", "Συγκινητικό", "Αυτό χτυπά τις ευαίσθητες χορδές μας", "Τα είπες όλα κορίτσι μου! Μόλις τρεις μέρες μαμά και νιώθω τόσο δυνατή", ήταν μερικά από τα σχόλια που της έκαναν.\nΔιαβάστε παρακάτω το κείμενό της.\nΑιμορραγεί, είναι καταρρακωμένη, είναι πληγή ανοιχτή.\nΤο σώμα της αναποδογύρισε.\nΤα στήθη της είναι ζεστά, γεμάτα (με γάλα), με ραγάδες πέρα από τα όρια.\nΝιώθει κρύο και ζέστη, κράμπες και πρήξιμο, ένα ποτήρι γεμάτο κρασί που περιμένει.\nΕίναι απελπισμένη για ξεκούραση, για πολύτιμο ύπνο, προσπαθεί να τα βγάλει πέρα ανάμεσα σε σπασμένες ώρες, λεπτά, να απαντήσει στο κλάμα.\n9 μήνες, μήνες που ο ένας διαδέχονταν τον άλλο.\nΤην κοιτάζουμε, να κοιμάται εδώ και τα καταλαβαίνουμε όλα αυτά, έτσι δεν είναι;\nΤο κορμί της, αλλιώς τοποθετημένο, μπερδεμένο... τόσο διαφορετικό.\nΟι μέρες της, δεν ακολουθούν πια το γνωστό μονοπάτι.\nΗ καρδιά της, ευάλωτη και εκτεθειμένη με έναν ολοκαίνουργιο τρόπο.\nΌλη της η ζωή, περιστρεφόμενη σε έναν νέο άξονα, που δείχνει νέες κατευθύνσεις.\nΑυτή είναι η μόλις 24ωρών μαμά\nΚαι δημιουργήθηκε για αυτό!"\nπηγή: Instagram account @thelabormama


Φίλοι Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ιωαννίνων: OPEN ΜΕΤΣΟΒΟΥ 3 / 4-10-2015\nOPEN ΜΕΤΣΟΒΟΥ 3 / 4-10-2015\nOPEN ΜΕΤΣΟΒΟΥ 3 / 4-10-2015, ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ Α.Σ Φ.Ε.Α. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Η 3Η ΘΕΣΗ, ΤΟ ΧΑΛΚΙΝΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΤΑΣΤΑΜΑΝΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΜΠΑΙΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ-ΤΡΙΩΝ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ.\n.- Το πανελλήνιο ανοικτό τουρνουά Μετσόβου εξελίχθηκε σε μια μεγάλη γιορτή του πιγκ-πογκ το Σαββατοκύριακο 3 και 4 Οκτωβρίου. Σ’ αυτό συνετέλεσαν\nοι πολλές συμμετοχές, το υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, το ειδυλλιακό περιβάλλον ( εκπληκτικό κλειστό γυμναστήριο, όμορφη πόλη, θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον) Δεν είναι τυχαίο που οι New York Times περιλαμβάνουν το Μέτσοβο στους δέκα (10) καλύτερους προορισμούς της Ελλάδος. Επίσης η παρουσία πολλών φιλάθλων και το χειροκρότημα τους για το πλούσιο θέαμα, έδωσε επιπλέον ενδιαφέρον στους αθλητές-τριες. Οι είκοσι (20) Γιαννιώτες αθλητές-τριες τα πήγαν περίφημα, ανταγωνιστικοί σε όλους τους αγώνες με μικρές εξαιρέσεις, απέσπασαν θετικά σχόλια οι ίδιοι και η προπονήτρια της ομάδας Χρήσιμα συμπεράσματα βγήκανε για τους προπονητές, οι οποίοι θα τα αξιολογήσουν στη συνέχεια.\n.- Στους Παμπαίδες αγωνίστηκαν: 1) Γιάννης Κουντούρης, 2) Γιώργος Λισγάρας, 3) Χρήστος Ντασταμάνης και 4) Τηλέμαχος Χρήστου. Στις Παγκορασίδες : 1) Αλεξάνδρα Γκογκάκη, 2) Ελεάννα Παπαδοπούλου. Παίδες: 1) Ανδρέας Παπαγεωργίου, 2) Δημοσθένης Παπαδόπουλος , 3) Χριστόφορος Κυριόπουλος,4) Πέτρος Ακρίβης, 5) Ελευθέριος Άνθης, 6) Δημήτρης Ζούμπας , 7) Γιωργής Φίλης. Κορασίδες: 1) Μαρία Γκογκάκη , 2) Ευγενία Λάϊου, 3) Δανάη Χριστοδούλου. Έφηβοι: 1) Γεώργιος Άνθης , 2) Γεώργιος Ακρίβης ,3) Χρήστος Κίτσος. Νεάνιδες: 1) Κωσταρέλου Νικολέτα.\nΑναρτήθηκε από fr.tt.ioan στις 9:31 π.μ.\nMIA (1) ΝΙΚΗ KAI MIA (1) HTTA ΓΙΑ ΤΗ Φ.Ε.Α.ΙΩΑΝΝΙ...\nΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΚΑΒΑΛΑΣ 17/18-10-15\nΚΥΡΙΑΚΗ (18-10-2015),1η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ Β...\nΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΠΙΓΚ-ΠΟΓΚ ΑΝΔΡΩΝ Β΄ ΕΘΝΙΚΗ...\nΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΑΝΔΡΩΝ Β΄ ΕΘΝΙΚΗΣ ...\nΑΓΩΝΕΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ-ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ ΣΤΗ ΠΡΕΒΕΖΑ. 4 ΟΚΤΩΒΡ...


Η επανάσταση του αυτονόητου – Το μη αυτονόητο και η Ανάπτυξη – Μεταρρύθμιση\nΗ επανάσταση του αυτονόητου – Το μη αυτονόητο και η Ανάπτυξη\nΠαρέμβαση στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών: ‘Η Ελλάδα Μετά’\n– Πολλά απ’ όσα συντελούνται στα χρόνια της κρίσης είναι ‘το αυτονόητο’ αποτέλεσμα δικών μας επιλογών. Αφήσαμε μεγάλο χρόνο να κυλήσει χωρίς να ασχοληθούμε με κανένα αυτονόητο. Μείναμε άπρακτοι στο να υλοποιήσουμε τις αναγκαίες, πολλές, αλλά μικρές και γι αυτό εύκολες αλλαγές, που καθορίζουν την ομαλή εξέλιξη μιας κοινωνίας, δημιουργώντας ογκόλιθους προβλημάτων. Σήμερα, μιλάμε με τον πιο αυτονόητο τρόπο για μεταρρυθμίσεις, δηλαδή διαδικασίες πολύ πιο δύσκολες και επώδυνες. Η αντίθεση είναι εκρηκτική.\n– Υπάρχει μια δραματική μετατόπιση του αυτονόητου. Στη χώρα μας και σε πολλές άλλες. Το αυτονόητο μετατοπίζεται από τη Δημοκρατία στον αυταρχισμό, δημοκρατικό ή όχι, από τη συνοχή στον κατακερματισμό, από το κεντρομόλο στο φυγόκεντρο. Μια έννοια με συλλογική διάσταση πήρε πλέον έντονα εξατομικευμένο χαρακτήρα. Έτσι, η βάση για μεγάλες κοινωνικές συναινέσεις έχει γίνει τόσο αδύναμη, ώστε να κάνει τα προβλήματά μας πολύ πιο δύσκολα.\n– Το αυτονόητο, δηλαδή αυτό που συνιστά τις ‘αλήθειες’ μιας εποχής, μετατρέπεται σε παγίδα, που εμποδίζει μια κοινωνία να αντιμετωπίσει τα δικά της προβλήματα σε μια πολύ διαφορετική εποχή. Στα χρόνια αυτά εμμείναμε πεισματικά σε αυτονόητα, ιδεολογίες και πρακτικές, που ακόμα και στην εποχή τους δεν έπρεπε να ήσαν αυτονόητες. Για να παραφράσω τον Κέυνς, η πολιτική ζωή είναι όμηρος ιδεών πεθαμένων πολιτικών και αποστεωμένων ιδεολογιών. Επιπλέον, το πολιτικό σύστημα δεν προσφέρει λύσεις -στα αγγλικά: it doesnot deliver. Μια τέτοια γενίκευση αδικεί ειδικές περιπτώσεις, αλλά δεν αναιρεί την συνολική εικόνα.\n– Το τέταρτο σημείο μου είναι κάτι παραπάνω από απλή επισήμανση: πώς και γιατί δημιουργούνται θάλασσες προσδοκιών και ελπίδων, που είναι φανερό ή θα έπρεπε να είναι φανερό, ότι όχι μόνο δεν είναι διόλου αυτονόητες, αλλά είναι αυτονόητα εξωπραγματικές. Υπάρχουν οι δημοσιονομικές, οι χρηματιστηριακές και άλλες φούσκες. Υπάρχουν όμως και οι πολύ πιο καταστροφικές φούσκες στις αξίες και αντιλήψεις, που οδηγούν κοινωνίες ολόκληρες να πιστεύουν ότι μπορούν να φτάσουν σε όμορφους στόχους εύκολα και ανέξοδα. Εδώ είμαστε. Στη χώρα και σε πολλές άλλες, σημαντικά τμήματα κοινωνιών πίστεψαν στον υποθετικό Παράδεισο. Και διαπίστωσαν ότι ο Παράδεισος δεν διέφερε από την Κόλαση. Γιατί όλα αυτά;\nΑν συμφωνήσετε μαζί μου στα παραπάνω, έχετε αυτόματα την απάντηση για το πώς θα πάμε σε συνθήκες πιο επιθυμητές: πρέπει να αλλάξουμε το σημερινό αυτονόητο. Το ερώτημα είναι πώς; Σε αυτό θα προσπαθήσω να συμβάλλω και, γνωρίζοντας, προφανώς, ότι το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό, θα επικεντρωθώ σε ένα και μόνο σημείο: στην ανάγκη μιας νέας αναπτυξιακής-βιομηχανικής πολιτικής.\nΑφετηρία μου είναι η διαπίστωση, ότι η ελληνική κρίση καθορίστηκε από σοβαρές ανισορροπίες της παραγωγικής μας βάσης. Τέσσερις διαπιστώσεις: α) το ΑΕΠ της χώρας βρίσκεται σήμερα περίπου στο επίπεδο του 2003 , δηλαδή 14 χρόνια πίσω, αλλά με διπλάσια ανεργία, σχεδόν τριπλάσιο χρέος και πολύ μικρότερο διαθέσιμο εισόδημα, β) ο δείκτης σύγκλισης της Ελλάδας προς την ΕΕ-15 έχει πάει 47 χρόνια πίσω, στο 1970 (2008: 86%, 2016: 63,7%, δηλ. ίδιο με πριν το 1970), γ) η μεταβολή του δείκτη ολικής παραγωγικότητας είναι για την Ελλάδα πολύ χειρότερη απ’ ότι σε άλλες συγκρίσιμες και μη συγκρίσιμες χώρες, και δ) ο μακροχρόνιος ρυθμός μεγέθυνσής μας είναι κάτω από το μισό της Ε.Ε.-15 (0,8% έναντι 1,8%).\nΗ μονόπλευρη έμφαση στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος άφησε ανέγγιχτο το πρόβλημα των μεγάλων ανισορροπιών του παραγωγικού συστήματος, που καθορίζουν την απασχόληση, τα εισοδήματα και την ανάπτυξη. Η οικονομία μας χαρακτηρίζεται από ένα αργό και δύσκαμπτο παραγωγικό μετασχηματισμό, έχει δηλαδή εγκλωβιστεί σε παραγωγικά πρότυπα χαμηλής πτήσης. Να σημειώσω, όμως, ότι μέσα στην κρίση διαφαίνεται μια δειλή, αλλά θετική μετεξέλιξη.\nΘεωρώ, ότι μια πολιτική που θα διασυνδέσει τις πολιτικές μακροοικονομικής εξισορρόπησης, με τον παραγωγικό μετασχηματισμό και τη μεγέθυνση, είναι κρίσιμη για να φτάσουμε να μιλάμε για έξοδο από την κρίση. Κατά βάση, χωρίς ένα νέο κύκλο ανάπτυξηςκαι χωρίς σοβαρές αλλαγές στην παραγωγική βάση της χώρας και την ενίσχυση των παραγόντων-κλειδιά της σύγχρονης ανάπτυξης, η οικονομία μας θα αντιμετωπίζει εγγενείς φραγμούς τόσο στο διαρθρωτικό πεδίο, όσο και στις μακρο-ισορροπίες της.\nΜε αυτά τα δεδομένα, η επιλογή μιας ‘βιομηχανικής πολιτικής’ για την ισχυροποίηση της πραγματικής οικονομίας προβάλλει επιτακτικά. Τι σημαίνει σήμερα βιομηχανική πολιτική; Όχι αυτό που σήμαινε χτες. Όπως αναφέρει ο Dani Rodrik, «Βιομηχανική πολιτική σήμερα δεν είναι ένας κατάλογος εργαλείων πολιτικής, αλλά μια διαδικασία ανακάλυψης». Το διακριτό στοιχείο μιας τέτοιας πολιτικής είναι η στοχο-προσήλωση – το targeting -, χωρίς όσα οδήγησαν στην απαξίωσή της στη δεκαετία του 1980 σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και στην Ελλάδα. Βιομηχανική πολιτική σήμερα σημαίνει εστίαση της αναπτυξιακής πολιτικής σε ευρύτερες και πολλά υποσχόμενες περιοχές παραγωγής σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό περιβάλλον. Δεν αναφερόμαστε σε στενούς κλάδους, ούτε μόνο στην μεταποίηση ή σε μεμονωμένες επιχειρήσεις. Βασικό στοιχείο της είναι η θέσπιση στοχευμένων και ευέλικτων θεσμικών, επενδυτικών και άλλων παρεμβάσεων, μέσα στις οποίες η επιχειρηματικότητα θα επιλέγει, θα επενδύει και θα αναπτύσσεται, αναλαμβάνοντας όμως πλήρως και τα ρίσκα της. Αυτό προϋποθέτει ανατρεπτικές αλλαγές στον τρόπο Διακυβέρνησης, στα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά των επενδύσεων, των υποδομών, στο εκπαιδευτικό σύστημα ή στα κίνητρα. Κανένα σύγχρονο μεγάλο πεδίο παραγωγικών δραστηριοτήτων δεν αναδείχθηκε ποτέ από κενό πολιτικής ή ιδεοληψίες. Ήταν αποτέλεσμα στοχοπροσηλωμένων στρατηγικών, που ακολούθησαν συστηματικά και με επιτυχία χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, το ΗΒ, η Ιαπωνία, η Κίνα, οι ΗΠΑ και άλλες.\nΣυχνά τίθεται το ερώτημα για τους κλάδους που πρέπει να αναπτυχθούν. Τουρισμός, αγροτικά, υπηρεσίες και κάποια ακόμη ανακυκλώνονται μονίμως ως απαντήσεις. Αυτό που λείπει δεν είναι η εύκολη αναφορά σε κλάδους, αλλά η οργάνωση μιας ευρύτερης πολιτικής αντίληψης και κατεύθυνσης, που θα έχει συνέπεια, διάρκεια και αποτελεσματικότητα, θα επιτρέψει στην επιχειρηματικότητα την εξειδίκευση σε νέες μορφές δραστηριότητας, μέσα ή έξω από τα πεδία που αναφέρθηκαν και θα είναι μακριά από την γραφειοκρατική και πολιτική διαφθορά.\nΠρέπει να καλύψουμε το απόλυτο κενό αναπτυξιακής πολιτικής με μια διπλή στρατηγική, η οποία από τη μια θα επιδιώκει να μειώσει τις μεγάλες ανταγωνιστικές αδυναμίες του υφιστάμενου παραγωγικού συστήματος και από την άλλη θα διευρύνει τα όρια του παραγωγικού συστήματος προς νέες και δυναμικές κατευθύνσεις.\nΗ Ελλάδα λόγω της ασύμμετρης εξειδίκευσής της σε προϊόντα και υπηρεσίες, που χαρακτηρίζονται από απλή ή σχετικά χαμηλή τεχνολογία εγκλωβίζει το ανθρώπινο δυναμικό της σε χαμηλές αμοιβές, στη φτώχεια και στην επιλογή της μετανάστευσης. Αυτό οδηγεί σε αδιέξοδο. Οι αμοιβές δεν θα αλλάξουν τροχιά με κρατικές αποφάσεις. Μόνο ο μετασχηματισμός της παραγωγικής βάσης προς κατευθύνσεις που συνδέονται με την Γνώση, την τεχνολογία, την καινοτομία, την ποιότητα, το θεσμικό περιβάλλον ή τη μορφή των κρατικών λειτουργιών θα επιτρέψει να ξεφύγουμε από τον άτεγκτο ανταγωνισμό κόστους εργασίας και να περάσουμε σε διαφορετικό επίπεδο ανθεκτικότητας και επιδόσεων.\nΘέλω να τονίσω, ότι επειδή το νέο είναι ζητούμενο, δεν σημαίνει ότι το σημερινό παραγωγικό σύστημα είναι αδιάφορο. Κάθε άλλο. Βραχυπρόθεσμα, οφείλουμε να πορευτούμε με αυτό. Φυσικά, με τον μετασχηματισμό πολλών υφιστάμενων δραστηριοτήτων χαμηλής και μέσης τεχνολογίας προς πιο σύγχρονες δραστηριότητες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας και με διασυνδέσεις με τις διεθνείς αλυσίδες αξιών.\nΑνεξάρτητα από την μετατόπιση σε σύγχρονες μορφές παραγωγής, ιδιαίτερη σημασία έχει και η μετάβαση από προστατευμένες σε διεθνώς εμπορεύσιμες παραγωγικές δραστηριότητες. Η αναφορά σε ‘διεθνώς εμπορεύσιμες παραγωγικές δραστηριότητες’ γίνεται συχνά. Όμως δεν αρκεί. Σε ποια ειδικότερα πεδία παραγωγής ή σε ποιους παραγωγικούς θύλακες ειδικεύεται και τι ακριβώς παράγει μια οικονομία έχει θεμελιακή σημασία. Ο,τι είναι ‘διεθνώς εμπορεύσιμο’ δεν σημαίνει ότι θα προωθήσει εξίσου την αναπτυξιακή διαδικασία και την εξωστρέφεια της οικονομίας. ‘Διεθνώς εμπορεύσιμα’ είναι τα απλά πλαστικά είδη σπιτιού, διεθνώς εμπορεύσιμες είναι και οι ηλεκτρονικές εφαρμογές για κινητά τηλέφωνα ή τα προηγμένα φάρμακα. Κάθε τέτοια εξειδίκευση έχει διαφορετικές προεκτάσεις για το επίπεδο αμοιβών, τις εξαγωγικές δυνατότητες και τη δυναμική της ανάπτυξης.\nΠολιτικές για την ενίσχυση της παραγωγικότητας τόσο στον επιχειρηματικό τομέα, όσο και στη μητέρα όλων των πολιτικών ταμπού: εννοώ την δημόσια διοίκηση, την τοπική αυτοδιοίκηση, τις δημόσιες επιχειρήσεις. Σε συνθήκες περιορισμένων πόρων, αλλά και γενικότερα, η αύξηση της παραγωγικότητας μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός για την αύξηση της παραγωγής και της ανταγωνιστικής ικανότητας και να υποκαταστήσει σε κάποιο βαθμό τις τυπικές επεκτατικές πολιτικές. Αύξηση της παραγωγικότητας σημαίνει ότι με τους ίδιους πόρους παράγονται περισσότερα προϊόντα και υπηρεσίες ή ότι το ίδιο επίπεδο προϊόντων και υπηρεσιών παράγεται με λιγότερους πόρους. Η πρώτη εκδοχή ισοδυναμεί με αύξηση του ΑΕΠ, ενώ η δεύτερη με αύξηση της ανταγωνιστικότητας και έμμεσα και του ΑΕΠ.\nΓια όλη την οικονομία, μια τέτοια πολιτική θα σήμαινε την κινητοποίηση μιας πολύ σοβαρής ενέργειας με πολύ περιορισμένη πρόσθετη χρηματοδότηση. Ιδιαίτερη σημασία έχει η βελτίωση της παραγωγικότητας στο δημόσιο τομέα και στις ΔΕΚΟ, που αθροιστικά αντιπροσωπεύουν γύρω στο 35%-40% του ΑΕΠ, όπου μια βελτίωση της παραγωγικότητας 2-3% και μόνο, θα οδηγούσε σε μια βελτίωση περίπου 1% του ΑΕΠ κάθε χρόνο. Η βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών του δημοσίου ή η μείωση του κόστους τους θα είχαν σημαντικές θετικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα της παραγωγής, στην αγοραστική δύναμη των ιδιωτών, αλλά και σε φαινόμενα, όπως η διαφθορά, η εξυπηρέτηση των απαυδισμένων πολιτών, η εξοικονόμηση χρηματικών πόρων και εκατομμυρίων ωρών, η φοροδιαφυγή.\nΌταν αναφερόμαστε στους παράγοντες της ανάπτυξης έχουμε κατά νου την εργασία, το κεφάλαιο, την τεχνολογική και καινοτομική ικανότητα, το εκπαιδευτικό σύστημα, τις πρώτες ύλες. Οικονομολογική μυωπία. Η συνάρτηση της ανάπτυξης έχει και άλλους, ακόμα πιο κρίσιμους, παράγοντες, και μάλιστα σε πολλαπλούς συνδυασμούς που δίνουν πολύ διαφορετικό αναπτυξιακό αποτέλεσμα σε κάθε χώρα ή και για την ίδια χώρα σε διαφορετικούς χρόνους στην ιστορία της. Να αναφέρω επιλεκτικά: την εμπιστοσύνη στην πολιτική, την αποτελεσματικότητα της πολιτικής, τη διάχυση της τρομοκρατίας και της βίας, την ασύλληπτη πολιτική συγκάλυψη μιας εκτεταμένης φοροδιαφυγής, κοινωνικά στοιχεία, όπως το τρίγωνο ‘μισαλλοδοξία-διαφθορά-ανικανότητα’, το αξιακό σύστημα, τη διχαστική εμμονή, την επιλεκτική καταπολέμηση της διαφθοράς. Στο πεδίο αυτό πρέπει να τοποθετήσουμε και το εκπαιδευτικό σύστημα, το χάσμα του οποίου με την εξέλιξη της Γνώσης στις επόμενες δεκαετίες θα γίνει ακόμα πιο εκρηκτικό. Τελικά, η απραξία μας σε όλα αυτά τα πεδία θα οδηγήσει σε μια δεύτερη εμπειρία ασφαλιστικού: μια τεράστια αναντιστοιχία μεταξύ δυνατοτήτων μας και πραγματικότητας, που όταν γιγαντωθεί θα είναι αργά. Πολύ περισσότερο με τις δημογραφικές προοπτικές που διαγράφονται.\nΑπό όσα ανέφερα, προκύπτει ότι ανάπτυξη είναι μια διαδικασία που απλώνεται στο χρόνο, έχει διακυμάνσεις, συνδέεται με νέα προβλήματα και με πολλές, μεγάλες, μικρότερες και συνεχείς αλλαγές και σοβαρές επενδύσεις. Είναι όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του παραγωγικού και πολιτικού συστήματος μαζί, που καθορίζουν το χάσμα μας με τις ανεπτυγμένες κοινωνίες και όχι η διαφορά στο επίπεδο του ΑΕΠ. Πολλά από αυτά δεν απαιτούν πόρους. Απαιτούν όμως διαφορετική αντίληψη για την πολιτική, ανάδειξη συλλογικών στόχων και αναϊεραρχήσεις επιλογών, στα οποία συνολικά αποτύχαμε μέχρι σήμερα. Μια στρατηγική εξόδου από την κρίση απαιτεί σκέψη, γνώση, και χρόνο. Το τελευταίο, πάντως, με το οποίο έχει σχέση είναι οι ηρωικές θεωρίες.\nΑρκετοί από τους στόχους που ανέφερα δεν είναι νέοι, ούτε οι μόνοι δυνατοί. Νέο θα ήταν το να υλοποιηθούν. Η χώρα πρέπει να ανακτήσει σιγά-σιγά τις δυνάμεις της και η πολιτική να δώσει ξανά αυτοπεποίθηση και προοπτική σε μια κατακερματισμένη κοινωνία. Η επιδίωξη ηχεί ως εξωπραγματική. Είναι, αν την δει κανείς στο μικρό διάστημα. Δεν είναι στο μέσο- και μάκρο-διάστημα. Και αν αποφασίσουμε να εργαστούμε συντεταγμένα στα χρόνια μέχρι την επέτειο του 2021, μπορούμε να την κάνουμε από εξωπραγματική πραγματική. Όταν μιλάμε για ένα καλύτερο αύριο, πρέπει να κοιτάξουμε μακριά και όχι στο δεύτερο εξάμηνο του 2017.\nΗ εκδήλωση αυτή έθεσε και το ερώτημα, γιατί ενώ λέγονται πολλά και σωστά, γίνονται λίγα ή τίποτα. Υπάρχει μια σίγουρη – όχι η μόνη – απάντηση: Η αδιαφορία. Γιατί; Το κράτος με όσα έκανε και κάνει είναι ίσως ο πιο κρίσιμος γενεσιουργός παράγοντας της κρίσης. Πολλά όμως από όσα προτείνονται, αναγκαστικά περνούν από το Κράτος. Το Κράτος καλείται να έρθει σε σύγκρουση με τον εαυτό του, τα συμφέροντα, τις ισχυρές δυνάμεις και τους συσχετισμούς, που κυριαρχούν μέσα και πίσω του, τα λάθη του. Και το μεγάλο ερώτημα είναι πώς μπορεί το αίτιο που προκάλεσε το αιτιατό να γίνει ταυτόχρονα και ο πολέμιός του. Η απάντηση είναι προφανής.\nΕίδα επίσης, ότι στο κείμενο του κύκλου Ιδεών για τη σημερινή εκδήλωση τίθεται το ερώτημα αν οι Έλληνες και Ελληνίδες μπορούν να ξαναονειρευτούν. Πιστεύω ότι μπορούν -αν ξεφύγουν από την παγίδα της θυματοποίησης και αν οι υπνοβάτες ξυπνήσουν. Δεν εννοώ να ονειρευτούν τις 1000 και Μια νύχτες. Όμως, δεν μπορούν να μείνουν μόνοι τους. Το πολιτικό σύστημα που τους στέρησε αυτή τη δυνατότητα για τόσα χρόνια έχει την οδυνηρή υποχρέωση να τους κάνει ξανά εφικτό ένα τέτοιο ονειρικό.


«ΔΕ ΣΕ ΞΕΧΝΩ ΙΩΝΙΑ»: Διαγωνισμός ποίησης και πεζόμορφου στοχασμού - news.tv4e.gr\nΜε την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας και σε συνεργασία με το Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου (ΣΠΕΚ), πραγματοποιείται ο 5ος Διαγωνισμός Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού συνοδεία φωτογραφίας-κειμηλίου, με θέμα «ΔΕ ΣΕ ΞΕΧΝΩ ΙΩΝΙΑ “Ω Σμύρνη πάντα εσύ μαργαριτάρι…”» (Ανατολή | Κ. Παλαμάς).\nΟ Διαγωνισμός ξεκίνησε στις 15 Μαΐου και λήγει στις 30 Ιουνίου 2022. Απευθύνεται σε άτομα κάθε ηλικίας, από 17 έως 97 ετών, από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ομογένεια.\nΘεματικά αφορά τόσο το υψηλό επίπεδο της ζωής στην Ιωνία μέχρι το 1921, όσο και τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922). Οι συμμετέχοντες, μαζί με το ποίημα ή τον πεζόμορφο στοχασμό τους, θα πρέπει να αποστείλουν και μία φωτογραφία με λεζάντα, Ιώνων συγγενών ή φιλικής οικογένειας από την Ιωνία.\nΟι τρεις συμμετοχές που θα διακριθούν, θα τιμηθούν λαμβάνοντας αντίστοιχα Αριστείο – Βραβείο – Έπαινο, ένα πρωτότυπο εικαστικό έργο, φιλοτεχνημένο από εκλεκτό καλλιτέχνη, μέλος του Συνδέσμου Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου, και ένα αντίτυπο της Ανθολογίας.\nΌλοι όσοι επιλεγούν να συμμετέχουν στην Ανθολογία, θα προσκληθούν σε ειδική τιμητική εκδήλωση που θα διεξαχθεί υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας του Υπουργείου Εξωτερικών.\nΠληροφορίες αναφορικά με τους όρους συμμετοχής στο Διαγωνισμό παρέχονται δια της ιστοσελίδας: https://cultural-association.org/5ος-διαγωνισμός-ποίησης-και-πεζόμορφο/ .


ΦΩΝΤΑΣ ΛΑΔΟΠΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Τα κόκκινα χείλια του Φώντα Λαδοπρακόπουλου...\nΤα κόκκινα χείλια του Φώντα Λαδοπρακόπουλου...\nΗ Melli Mellou, επισκέπτρια του blog μου ΠΡΩΙΝΑΚΙΑ (http://proinakia.blogspot.com/) έλεγε πως της έκαναν εντύπωση τα κόκκινα χείλια μου και αναρωτιόταν αν φορούσα κραγιόν (όχι και κραγιόν...).\nΝαι, ομολογώ πως ήταν ίσως υπερβολικά κόκκινα. Όμως, επειδή το κόκκινο χρώμα έλκει τα μάτια μας, έπεφτε η προσοχή εκεί και το ήθελα. Μη ξεχνάτε πως οι κούκλες (άσχετα αν εγώ το αρνιόμουνα πως είμαι κούκλα), κινούνται στα τοπία του μαγικού ρεαλισμού. Τί είν΄αυτό; Διαβάστε τα παρακάτω...\nΟ όρος μαγικός ρεαλισμός πρωτοεμφανίστηκε το 1920 για να χαρακτηρίσει μια ζωγραφική τεχνοτροπία και χρησιμοποιήθηκε σε λογοτεχνικά συμφραζόμενα για να περιγράψει λογοτεχνικά έργα συγγραφέων (Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, Γκύντερ Γκρας, Τζον Φάουλς) που «συμπλέκουν σε μια ατέλειωτη ποικιλία συνδυασμών, μια ακραιφνή ρεαλιστική αναπαράσταση γεγονότων της καθημερινής ζωής, διανθισμένη με περιγραφικές λεπτομέρειες, με στοιχεία της φαντασίας και του ονείρου, καθώς και υλικά παρμένα από τους μύθους και τα παραμύθια» (πηγή: http://celestina.playroom-theatre.com/Magic_Realism.html)\n"Το φανταστικό ως είδος, με τις τρεις υποκατηγορίες του, την ηρωική φαντασία, την επιστημονική φαντασία και τη λογοτεχνία του τρόμου, κατηγοριοποιήθηκε πρόσφατα ως ξεχωριστό λογοτεχνικό είδος. Όμως το κύριο χαρακτηριστικό του, η υπέρβαση του ρεαλισμού, χαρακτηρίζει τη λογοτεχνία, ή καλύτερα τη μυθοπλασία, από τα γεννοφάσκια της ανθρωπότητας. Οι διάφορες κοσμογονίες των διαφόρων θρησκειών, της Βίβλου μη εξαιρουμένης, δεν είναι παρά εκδοχές του φανταστικού. Τα ομηρικά έπη, οι τραγωδίες, το έπος του διγενή Ακρίτα και το δημοτικό μας τραγούδι, βρίθουν από το φανταστικό. Όπως έγραψα και κάπου αλλού, ο ρεαλισμός δεν είναι παρά ένα μικρό επεισόδιο στην ιστορία της λογοτεχνίας, που δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει. Το φανταστικό εισχωρεί σιγά σιγά μέσα στο ρεαλισμό, τόσο στη λογοτεχνία της λατινικής Αμερικής που έχει χαρακτηριστεί συλλογικά ως «μαγικός ρεαλισμός», όσο και σε επί μέρους σύγχρονους συγγραφείς. Θα αναφέρουμε χαρακτηριστικά τον Μπόρχες, που με βάση το έργο του εισήχθη ο όρος «μαγικός ρεαλισμός», ο Κάφκα με τη «Μεταμόρφωση», τον Μπουλγκάκοφ με το αριστουργηματικό «Ο μαιτρ και η Μαργαρίτα» (πηγή: http://www.lexima.gr/lxm/read-533.html)\nΓι αυτό λοιπόν ήταν τα χείλια μου κόκκινα.\nPosted by elkibra at 4:55 PM\nLabels: ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΧΕΙΛΙΑ ΜΟΥ\nMelli September 11, 2009 at 3:37 PM\nΤόξερα ότι κάποτε θα μάθαινα την αλήθεια! Γιατί ο Φώντας Λαδοπρακόπουλος είναι μάγος, ξέρει από σήμερα τί καιρό θα κάνει αύριο!\nΣ'ευχαριστώ για όλα. Και αυτά τα όλα είναι περισσότερα απ'όσα φαντάζεσαι.\nΧαίρετε και αντίο,


Καρκίνος του Μαστού: Μια survivor αφηγείται την ιστορία της στο Ladylike.gr | Ladylike.gr\nΖητώντας να μιλήσω με μια survivor και εθελόντρια του συλλόγου, η κυρία Ανδριανή λειτούργησε γρηγορότερα από άμεσα. Αυτή είναι η προσωπική της εμπειρία και το πώς βίωσε εκείνη μερικά χρόνια πίσω, τον καρκίνο του μαστού, γραμμένο από την ίδια για τις αναγνώστριες του Ladylike.gr. O λόγος λοιπόν σ’ εκείνη.\nΒλέπετε, η νόσος “καρκίνος”, είναι για πολλούς, και για μένα μέχρι τότε, συνυφασμένη με τον θάνατο. Έχοντας μάλιστα και την οδυνηρή εμπειρία της μητέρας μου, που πριν από χρόνια πέθανε από καρκίνο παχέος εντέρου, δεν ήθελα να κάνω τίποτα.\nΜπήκε στη ζωή μου ο σύλλογος “Άλμα Ζωής”. Εκεί, γνώρισα γυναίκες που νόσησαν πριν 5-10-25 χρόνια. Ξέρετε πόσο με βοήθησε αυτό; Με έκανε να μπορώ να ξανακάνω όνειρα. Μέσα στον σύλλογο, με τόσες γυναίκες γύρω μου με την ίδια εμπειρία, κατάλαβα ότι η μάχη δεν είναι άνιση και η νόσος δεν είναι επάρατος.\nΤώρα που έμαθα να ζω και να χαίρομαι με τα απλά αλλά σημαντικά!”


«Αγιε Βασίλη φέρε στον αδερφό μου που έχει εγκεφαλική παράλυση, ό,τι θες, είναι πάντα καλό παιδί» - Το γράμμα που λύγισε το διαδίκτυο\nΑρχική/Viral/«Αγιε Βασίλη φέρε στον αδερφό μου που έχει εγκεφαλική παράλυση, ό,τι θες, είναι πάντα καλό παιδί» – Το γράμμα που λύγισε το διαδίκτυο\n«Αγιε Βασίλη φέρε στον αδερφό μου που έχει εγκεφαλική παράλυση, ό,τι θες, είναι πάντα καλό παιδί» – Το γράμμα που λύγισε το διαδίκτυο\nNewsroom Send an email 7 ημέρες πρινΤελευταία Ενημέρωση: 23 Νοεμβρίου 2021\nΟ 4χρονος Δημητράκης γεννήθηκε με εγκεφαλική παράλυση και η αδερφή του έγραψε ένα συγκινητικό γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Με τον αυθορμητισμό και την αθωότητα που έχει ως παιδί, η 7χρονη Νεφέλη εκ μέρος του αδερφού της ζητάει δώρο Χριστουγέννων.\nΌπως γράφει χαρακτηριστικά η Νεφέλη: «Άι Βασίλη ο αδελφός μου έχει ένα πρόβλημα που λέγεται “εγκεφαλική παράλυση” και δεν μπορεί να σου πει τι δώρο θέλει. Φέρτου ό,τι θες εσύ. Είναι πάντα καλό παιδί».\nΕξίσου συγκινητικά είναι και τα όσα γράφει η μαμά Μαρία Τούβα αναρτώντας το γράμμα της μικρής Νεφέλης: «Πίσω από αυτό το γράμμα στον “Άγιο Βασίλη”, πίσω από την κάθε λέξη στο γράμμα ενός μικρού κοριτσιού που ο αδερφός της έχει αναπηρία κρύβεται ένα μικρό άγχος. Κρύβεται μια δόση ευθύνης και υπευθυνότητας που γεννιέται ασυναίσθητα στα αδέρφια ατόμων με αναπηρία από νωρίς. Κρύβεται η αποδοχή, η κατανόηση, η υπομονή, η ενσυναίσθηση, η ανιδιοτέλεια και μπόλικη δόση ανυπέρβλητης αγάπης».\n«Αυτά είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά που αυτά τα αδέρφια χτίζουν με βαθύ τρόπο και αποπνέουν σε όλη την καθημερινότητά τους για το υπόλοιπο της ζωής τους. Είστε οι κρυφοί ήρωες, που αποκτάτε από νωρίς “μαγικό και βαρύ εξοπλισμό” για την ζωή. Έχετε τον σεβασμό και την αγάπη μας. (Νεφέλη, 7 ετών , αδερφή Δημήτρη. Το έγραψε μόνη της μετά το δικό της γράμμα και εγώ το διάβασα με βουρκωμένα μάτια, όχι από στεναχώρια αλλά από υπερηφάνεια)», συμπληρώνει η μητέρα.\nΣυμπτώσεις πραγματικά σπάνιες – Δείτε τις φωτογραφίες\nΙερέας από την Κοζάνη με χαρακτηριστική ντοπιολαλιά τα λέει όλα – Για αρνητές και ανεμβολίαστους – Βίντεο\nΗ Μενεγάκη των Σερρών… επέστρεψε, με ένα θεότρελο τρέιλερ\nΤι περίμεναν και τι παρέλαβαν


Όψεις της σημερινής πραγματικότητας - CorfuPress.com\nΗ ιστορική συγκυρία στη χώρα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη.\nΗ κορονοϊκή πανδημία ανεξέλεγκτη.\nΗ λειτουργία Δημόσιων Νοσοκομείων σε συνθήκες πολέμου.\nΟι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας υπερπλήρεις. Νοσηλευόμενοι σε διαδρόμους. Εκατοντάδες νεκροί καθημερινά. Νεκροτομεία κατάμεστα. Υπαίθριοι Μαζικοί Ενταφιασμοί.\nΗ φτώχεια, η ανέχεια κι η ανασφάλεια παντού.\nΤο εμβόλιο καθυστερεί. Τ΄ αποτελέσματά του ακόμη περισσότερο. Ο ανταγωνισμός των φαρμακευτικών εταιριών εντείνεται. Η διαφάνεια βρίσκεται υπό περιορισμό.\nΗ έλλειψη ενημέρωσης, η σύγχυση και οι φοβίες διάχυτες.\nΟι ελάχιστοι που κυκλοφορούν, φορούν κατηφή μάσκα.\nΚάποιοι άλλοι χαμογελούν. Χαλαροί κι ευχαριστημένοι. Βολτάρουν και στην Πάρνηθα. Χωρίς μάσκα.\nΟ κρατικός σχεδιασμός για το lockdown ανύπαρκτος. Η πολιτική πρακτική του ακορντεόν.\n‘’Ό, τι βρέξει, ας κατεβάσει’’!\nΗ Τουρκία προχωρεί απτόητη στο δρόμο της συρρίκνωσης της ελληνικής εδαφικής κυριαρχίας. Το Oruc Reis σεισμογραφεί όλο το Αιγαίο.\nΗ κοροϊδία της ΕΕ και του ΝΑΤΟ συνεχίζεται. Η Γερμανία φροντίζει μόνο τα οικονομικά της συμφέροντα.\nΟι κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας συνιστούν γελοιογραφία. Η Ελλάδα θεωρείται υπάκουη. Ό, τι κι αν αποφασιστεί θα υποκύψει. Το βέτο απαγορεύεται. Μόνο οι δηλώσεις διαφωνίας επιτρέπονται.\nΗ Τουρκία μετά τη Σύνοδο κορυφής θα συνεχίσει τις προκλήσεις. Ακόμη και σε εξορύξεις στην ελληνοκυπριακή ΑΟΖ θα προχωρήσει. Αν χρειαστεί και σε στρατιωτική σύγκρουση με την Ελλάδα. Δεν έχει να φοβηθεί κάτι.\nΣτην αγορά εργασίας η πτώση συνεχίζεται. Η υποαπασχόληση καθιερώνεται. Η τηλεργασία ήρθε για να μείνει. Υποχρεωτικά πλέον.\nΗ Ελλάδα βρίσκεται στην κατηγορία των χωρών του ΟΟΣΑ με τον υψηλότερο κίνδυνο ανεργίας.\nΗ νομική προστασία των εργαζομένων διαρκώς αποδυναμώνεται. Η διαπραγματευτική τους ικανότητα μειώνεται.\nΟι μισθοί συμπιέζονται. Τα εισοδήματα αποψιλώνονται.\nΗ αστυνομοκρατία εμπεδώνεται. Έχει καταστεί πρωτοφανής μεταπολιτευτικά.\nΤο σύστημα προσφεύγει σε διώξεις για άσκηση αυτονόητων δημοκρατικών δικαιωμάτων. Ακόμη και σε βάρος Προέδρων Κομμάτων του Κοινοβουλίου.\nΕκπίπτει σε πρωτόγνωρες συλλήψεις συνηγόρων κατά την άσκηση των υπερασπιστικών τους καθηκόντων. Μόνο οι προνομιούχοι δικαιούνται έννομης προστασίας. Σκηνές από την εποχή της Δικτατορίας των συνταγματαρχών.\nΚρατικός αυταρχισμός. Πανδημία καταπάτησης ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων. Απαγόρευση συναντήσεων για πάνω από τέσσερα άτομα. Επιλεκτικά βέβαια.\nΚι όμως η κυβερνητική ηγεσία κάνει λόγο για κυβέρνηση των ‘’αρίστων’’. Η Αριστεία σ΄ όλο της το μεγαλείο!\nΠρος τούτο η αντικειμενική ενημέρωση ανελλιπώς αδυνατίζει. Η καθεστωτική επικοινωνιακή προπαγάνδα κατευθύνει τους περισσότερους.\nΗ πληροφόρηση καθοδηγείται από το πολιτικό, οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο.\nΤα παραμορφωτικά κάτοπτρα στα ανήσυχα μάτια των ελλήνων πολιτών, έχουν εκσυγχρονιστεί. Η επιχείρηση χειραγώγησης καλά κρατεί.\nΕγρήγορση και αφύπνιση! Ν΄ αποφευχθεί η κανονικότητα αυτών των συνθηκών.\nΗ κατανόηση της πραγματικότητας είναι η πρώτη προϋπόθεση.\nΑς θυμηθούμε τον Μπέρτολντ Μπρεχτ. ‘’Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πως την πραγματικότητα ν΄ αλλάξουμε’’.


Μια έρευνα δείχνει ότι η περίπλοκη σχέση ανάμεσα στο μέσα και στο έξω μας είναι μια τρομερά κοινή πηγή άγχους.\n22 Νοέμβριος 2019, 2:07pm\nΦωτογραφία: Jacob Ammentorp Lund / Getty Images\nΕίναι αδύνατον να μην έχεις άποψη για το σώμα όπου κατοικείς. Άλλωστε, είτε σ’ αρέσει είτε όχι, αναπνέει, έχει εκκρίσεις, ιδρώνει, πεινάει, έχει φαγούρα αλλά είναι το όχημα που σε κινεί στη ζωή. Είναι το αμάξι που δεν μπορείς να παρκάρεις. Είναι το καπέλο που δεν μπορείς να βγάλεις, ακόμη και αν πιστεύεις ότι φαίνεται λίγο χαζό με το κούρεμά σου. Θα ήταν σχεδόν αστείο το πόσα συναισθήματα προκαλεί το σώμα αν η περίπλοκη σχέση του μέσα με το έξω μας δεν ήταν τέτοια πηγή άγχους και πόνου.\nΗ εικόνα του σώματος ως μια σειρά «πρέπει» και μια σειρά πράξεων, για να λεπτύνει ή να αλλάξει, ή να βελτιωθεί με δίαιτα, άσκηση, επεμβάσεις και καλλυντικά είναι διάχυτη και ενισχύεται από διαφημιστές που θέλουν να κερδίσουν από την ανασφάλεια και την τάση για body positivity. Και ξέρεις τι; Λειτουργεί επειδή δεν λειτουργεί. Σύμφωνα με μια πρόσφατη δημοσκόπηση της Fashion Retail Academy, το 57% των συμμετεχόντων ηλικίας 18-24 ετών, είπαν ότι δεν έχουν νιώσει ποτέ απόλυτη αυτοπεποίθηση για το σώμα τους και 58% των ηλικιών 24-35 ισχυρίζονται το ίδιο.\nΚαι οι άντρες όμως δεν είναι αδιάφοροι σε ό,τι αφορά τέτοια θέματα. Μια μελέτη του Psychology Today από το 1997, δείχνει ότι 88% των γυναικών και 79% των ανδρών δεν ήταν ευχαριστημένοι με το σώμα τους. Τα νούμερα αυτά είναι πολύ ανησυχητικά δεδομένης της μεγάλης σύνδεσης θετικής εικόνας του σώματος και γενικότερης ικανοποίησης στη ζωή. Μπορεί να είναι δελεαστικό να θεωρήσει κανείς το άγχος για το σώμα ματαιοδοξία, επιπολαιότητα ή μια επιρροή του Instagram αλλά είναι σαφές ότι δεν ισχύει αυτό. Είναι πιο πιθανό τα άπιαστα προβεβλημένα πρότυπα ομορφιάς να είναι ο καθοριστικός παράγοντας, επειδή ακόμα κι όταν αλλάζει το μέσο, το μήνυμα παραμένει το ίδιο: δεν είσαι αρκετά καλός γιατί δεν μοιάζει με τον/την (οποιοδήποτε «Σέξι Άτομο της Δεκαετίας»).\nΈτσι επί ολόκληρες γενιές δεν αγαπάμε μαζικά τον εαυτό μας. Πού αλλού να στραφούμε; Μια εναλλακτική είναι το κίνημα σωματικής ουδετερότητας, το οποίο ελευθερώνει από τη με το στανιό αγάπη για το σώμα και ενθαρρύνει μια μετρημένη αδιαφορία – ένας μεγαλόπνοος στόχος ιδίως για περιθωριοποιημένους ανθρώπους των οποίων τα σώματα η κοινωνία τείνει να κατηγοριοποιεί πολύ μακριά από τα «ιδανικά». Είναι δύσκολο να μη δίνεις σημασία στις επικρίσεις όταν νιώθεις ότι σε κρίνουν συνέχεια. Μάλλον μπορείς να αποφεύγεις τους καθρέφτες σαν βρικόλακας ή να προσπαθήσεις να ενθαρρύνεις την αγάπη για τον εαυτό σου, με άλλους τρόπους εκτός από το να γκουγκλάρεις «πώς να αγαπήσεις τον εαυτό σου;» και να αγοράζεις scrubs σύσφιξης κώλου από το Instagram; Δεν ξέρω τι να πω, αν είχα απαντήσεις θα τις έγραφα.\nTagged:beauty standardsBody Positivitybody confidenceΥγείαΟμορφιάμοντέλοπρότυπαsurvey saysbody neutrality


Surf School Lanzarote (Caleta de Famara, Ισπανία) - Κριτικές\nSurf School Lanzarote: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Surf School Lanzarote\nSurf School Lanzarote, Caleta de Famara - Κριτικές\nCaleta de Famara Αξιοθέατα\nΝο 2 από 16 δραστηριότητες - Caleta de Famara\nCalle Callejon 4 | Alto Derecha, 35558 Caleta de Famara, Λανζαρότε, Ισπανία\nΜεγάλη Σχολή - υπέροχοι άνθρωποι\nΜείναμε εκεί για μια εβδομάδα περίπου Surfed κάθε μέρα και μάθαμε πολλά! Vicky Jamie Vincent και Bert είναι εξαιρετική, των εκπαιδευτικών τους παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς σας δίνουν προσωπικές συμβουλές. Τέλεια οργάνωση, το προσωπικό είναι πολύ ακριβή και φροντίζει για σας ανά πάσα στιγμή. Συνιστάται...ανεπιφύλακτα! ! !Περισσότερα\nΟ/η Surfschoollanzarote, Owner του Surf School Lanzarote, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 5 Αυγούστου 2017\nΜου έκαναν κράτηση δύο παιδιά για μαθήματα ( 14 & 16 ) , bothed άρεσε αλλά δεν το βρίσκω πολύ κουραστικό! Δεν μπορούσα να πιστέψω την βελτίωση και τους δύο μετά από μία ημέρα.Περισσότερα\nΟ/η Surfschoollanzarote, Owner του Surf School Lanzarote, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 24 Ιουλίου 2017\nΑρμόδια, εγκάρδια και συνιστάται ανεπιφύλακτα.\nΤο Best σχολείο στο Lanzarote. Ο Jamie και Bert ήταν εξαιρετική παιδαγωγοί και ευχόμαστε ήμασταν μικροί έτσι είχαμε περισσότερες stamina! Πολλά να μάθουν και πρακτική σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η τοποθεσία ήταν εξαιρετική. Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα. *****Περισσότερα\nΕκπληκτικό σχολή σερφ. Καταπληκτικοί άνθρωποι\nΈχω μόλις πέρασα μια εβδομάδα με σχολή σερφ Lanzarote και είχε απόλυτη έκρηξη! Η ίδια η πόλη είναι πολύ παγωμένο αλλά υπάρχουν πολλά εξαιρετικά εστιατόρια. Τα διαμερίσματα είναι καθαρά και καλά διατηρημένο με μια πραγματικά καλή κουζίνα. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας που έχω πάει...εκεί έμαθα πάρα πολλά. Την πρώτη μου ημέρα μετά από μια ώρα ή δύο οδηγίες θα ήταν να πάρεις μερικές από τις καλύτερες κυματομορφές που έχω πάει ποτέ. Οι εκπαιδευτές είναι πραγματικά απίστευτο. Γνωρίζουν όλοι τόσο πολύ και είναι εξαιρετικά φιλικό και εύκολο να διαπραγματευθούν. Διαρκώς παρέχοντάς σας μεμονωμένων σχολίων ακόμη και σε μεγάλες ομάδες. Παρέχουν επίσης συνομιλίες με διάφορες surf θέματα όπως οι τύποι των διαλειμμάτων, διαφορετικές σανίδες κυματοδρομίας (υδατοπλάνα) και άλλα πράγματα τα οποία είναι πραγματικά εξυπηρετικοί. Θα συνιστούσα αυτό το μέρος σε οποιονδήποτε και θα επιστρέψω οπωσδήποτε ξανά!Περισσότερα\nΟ/η Surfschoollanzarote, Owner του Surf School Lanzarote, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 14 Ιουνίου 2017\nΉταν η πρώτη μου φορά στο surf και έκλεισα μία μόλις ημέρα αλλά ήταν εκπληκτικά εκπληκτικό το εκπαιδευτές ήταν εντελώς κρύο και αρκετά εξυπηρετικό. Μόλις κλείσετε'em δεν είστε θα καλέσεις λύπη : - )Περισσότερα\nΟ/η Surfschoollanzarote, Owner του Surf School Lanzarote, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 12 Ιουνίου 2017\nΠρώτη φορά σέρφινγκ και θα επιστρέψω οπωσδήποτε ξανά!\nΕκπληκτική εμπειρία. Ήμασταν σε ένα πραγματικά μικρή ομάδα περίπου 6 άτομα και την κατάρτιση εκπαιδευτών πραγματικά επικεντρώθηκαν σε κάθε άτομο. Ήμουν και μόνιμης στο διοικητικό συμβούλιο surd riding κυματομορφές μετά από περίπου 30 λεπτά. Δεν είμαι ένας ισχυρός βούλγαρος κολυμβητής και δεν ήταν πρόβλημα για...μένα. Οι εκπαιδευτές έχουν μάτια σε όλους και επιτόπου μπορείτε γρήγορα εάν είστε stuggling. Θα πάμε στο famara αργά εξαιτίας του λεωφορείου και ευγένεια με περίμενε για εμάς και μας έφεραν στην παραλία μετά τη συνεδρίαση είχε ήδη αρχίσει. Υπέροχο προσωπικό και σίγουρα αξίζει την τιμή του.Περισσότερα\nΟ/η Surfschoollanzarote, Owner του Surf School Lanzarote, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 29 Μαΐου 2017\nΠρώτη φορά σέρφινγκ και μάθαμε πολλά μέσα σε 3 ημέρες. Εκπαιδευτές είναι εξαιρετικές, σίγουρα θα πρέπει να εξετάσουμε την επιστροφή. Συνιστώ αυτό το σχολείο για όλους.Περισσότερα\nΟ/η Surfschoollanzarote, Owner του Surf School Lanzarote, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 8 Μαΐου 2017\nΕξαιρετική ατμόσφαιρα και εξαιρετική διδάκτρων\nΑυτή ήταν η πρώτη φορά που έχουμε κάνει βέβαια σέρφινγκ και πραγματικά το απολαύσαμε. Μάθαμε περισσότερα μέσα σε 3 ημέρες από ό,τι έχουμε surfing μόνοι μας τα τελευταία 3 χρόνια. Χάρη στο Elisabet, Vicky, Jamie και Bert για την ποιότητά τους και οδηγιών απαράμιλλες ενθουσιασμό.\nΠολλή διασκέδαση με υπέροχα άτομα\nΕίμαι πραγματικά ευτυχής που συνάντησα έναν από τους εκπαιδευτές στην παραλία πριν από την κράτηση μου κατηγορίας, από τη διαπίστωση αυτή τη μεγάλη σχολή σερφ με μεγάλη εκπαιδευτές. Συνιστώ ανεπιφύλακτα αυτό το σχολείο και δεν μπορώ να περιμένω για να συναντήσετε ξανά στο εγγύς μέλλον.Περισσότερα\nΟ/η Surfschoollanzarote, Owner του Surf School Lanzarote, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 12 Απριλίου 2017\nΜεγάλη υπολογιστική εμπειρία!\nΕπισκέφθηκα το Δεκέμβριο με έναν φίλο που είχε 10 χρόνια πριν, και συνιστάται ανεπιφύλακτα. Ποτέ δεν έχω πάει σε σχολή σερφ πριν, αλλά έχουν surfed μερικές φορές. Το προσωπικό ήταν πολύ φιλικό και κατανόηση, βοήθησαν πριν και μετά τις διακοπές και τακτοποίησε όλες και τυχόν...προκλήσεις προσπάθησα να ρίχνουν τους ενώ ήμουν εκεί ! ! Ήμουν στο four ημέρα surf με μια ημέρα ανάπαυσης σε - μεταξύ που μου επέτρεψαν να επισκεφθείτε το υπόλοιπο νησί. Είχα μια υπέροχη εβδομάδα και γνωρίσαμε μερικούς υπέροχους ανθρώπους που θα αποκαλούσα τώρα φίλοι. Δεν θα δίσταζα να το συστήσω αυτό το σχολή σερφ σε οποιονδήποτε όλων των ηλικιών ή ικανότητες.Περισσότερα\nΟ/η Surfschoollanzarote, Owner του Surf School Lanzarote, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπαντήθηκε στις 11 Απριλίου 2017\nΚοντινά εστιατόριαΔείτε και τα 1.657 κοντινά εστιατόρια\nΚοντινά αξιοθέαταΔείτε και τα 623 κοντινά αξιοθέατα\nΔείτε και τα 194 κοντινά ξενοδοχείαΔείτε και τα 1.657 κοντινά εστιατόριαΔείτε και τα 623 κοντινά αξιοθέατα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Surf School Lanzarote και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΣερφ, γουίντσερφ και κάιτ, Ενοικιάσεις εξοπλισμού, Αθλητικές κατασκηνώσεις και κλινικές


Cogito ergo sum: Ο "Ξένιος Δίας" τα 'χει τετρακόσια!\nΈχουμε που έχουμε γαμήσει (από πάσης απόψεως) τους περιλάλητους αρχαίους προγόνους μας, τους φτύσαμε και στα μούτρα. Άκου "Ξένιος Δίας" (προφανώς, το "Ξένιος Ζευς" δεν μας κάνει, ως πολύ αρχαίο) η επιχείρηση σε-μαζεύω-τσουβαληδόν-και-σε-στέλνω-στα-τσακίδια! Τρομάρα μας....\nΒλέπετε, η Ευρώπη δεν αντέχει την παρανομία. Θέλει χαρτιά, βούλες και σφραγίδες. Έχεις παπίερ, κύριος; Μέγκλα και μπαρδόν για την ενόχλησις. Δεν έχεις; Περάστε στο νούμερο δύο για εξομολόγηση, τραβάτε για μπρέκφαστ τσάι με ελίτσες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης κι απέ, δρόμο από δω.\nΚαι καλά ξηγιέται η Ευρώπη, δηλαδή. Τί το κάναμε εδώ; το μπορντέλλο τής Λιλής, να μπαίνει ο πάσα ένας όποτε του σηκωθεί και να μη πληρώνει κι από πάνω; Άσε δε που όλοι τούτοι οι βρομιαραίοι οι μετανάστες βάζουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία όλων ημών των ευνομουμένων ευρωπαίων, γιατί κουβαλάνε όλες τις αρρώστιες του κόσμου πάνω τους: χολέρα, πανούκλα, σύφιλη, πλατυποδία, κασίδα, ψωρίαση, μαλάρια, εχινόκοκκο κλπ κλπ. Ευτυχώς που το αποκάλυψαν ο Λοβέρδος με τον Δένδια και πήραμε τα μέτρα μας: τέρμα πια τα ντιβιντί από τους μαυρούκους γιατί είναι μολυσμένα.\nΒέβαια, οι ευρωπαίοι εθνονταραβεριτζήδες ξεχνάνε μια παράμετρο στο όλο πρόβλημα. Θέλω να πω, δηλαδή, πώς διάολο έγινε κι έφτασε στην Πάτρα ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ από την Κανταχάρ τού Αφγανιστάν; Του φάγανε τ' αφτιά, ας πούμε, οι δάσκαλοι στο σχολείο "τι ωραία που είναι η Ελλάδα" και "πόσο όμορφη είναι η Πάτρα" και το 'χε όνειρό του από μικρός να 'ρθει εδώ να μείνει; Δεν νομίζω. Αλλά τι να κάνει ο δόλιος ο Καρίμ, όταν οι ευρωπαίοι τού ΝΑΤΟ πάνε και καίνε το σπίτι του στην Κανταχάρ; Πού να πάει; Στο Πακιστάν; τον φάγανε λάχανο... στο Ιράν; χέστα... στο Ισραήλ; παπάρια... στην Ινδία; κονόμησε. Αμ, στην Ευρώπη θα 'ρθει, ρε ζωντόβολα! Εμείς είμαστε που τον αναγκάζουμε να 'ρθει εδώ. Και τώρα που ήρθε, βάλαμε τον Δία να τον διώξει;\nΤέλος πάντων, παρασύρθηκα και λέω άλλα απ' αυτά που 'θελα να πω. Βγήκαν, λοιπόν, οι μπατσονόμοι και δεν άφησαν μέρος που να μη ψάξουν κι ακατοίκητο σπίτι που να μη ξεψαχνίσουν. Θα μου πείτε, το καθήκον τους κάνανε και διαταγές εκτελούσανε. Χμμμ... Αν μου επιτρέπετε, μπορώ να διατηρώ κάποια μικρή, τοσοδούλα επιφύλαξη; Θα σας εξηγήσω αμέσως τον λόγο.\nΣύμφωνα με στοιχεία που δίνει η αστυνομία, υπάρχουν στην Πάτρα κάπου 10.000 παράνομοι μετανάστες. Όταν λέμε "παράνομοι", μη φανταστείτε τίποτε κατσικοκλέφτες ή μαχαιροβγάλτες, ε; Για κάτι λιγδοτάμπουρες μιλάμε, που οι περισσότεροι δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους. Απλώς, οι άνθρωποι δεν διαθέτουν κάρτα προσωρινής παραμονής. Βλέπετε, αυτή η γαμημένη η κάρτα δεν βγαίνει εύκολα. Πρέπει να έχεις άνθρωπο με "γνώσεις", δηλαδή με γνωριμίες, να σου γράψει μια αίτηση (καθ' ότι ξέχασες τα ελληνικά που έμαθες στην Κανταχάρ), να βάλει χαρτόσημα και μεγαρόσημα, να μαζέψει σφραγίδες και υπογραφές...καταλαβαίνεις. Φυσικά, αυτός ο άνθρωπος σε βοηθάει επειδή σε συμπονάει αλλά πρέπει να του σκάσεις και μια τετρακοσαρού για τα χαρτόσημα και το τρέξιμό του, δεν πρέπει;\nΠροφανώς, η όλη διαδικασία έκδοσης αδειών προσωρινής παραμονής είχε ατονήσει τελευταία αλλά, ευτυχώς, η προχτεσινή επιχείρηση της αστυνομίας αναθέρμανε την ζήτηση και πήρε πάλι μπρος η αγορά. Δέκα χιλιάδες παράνομοι δεν είπαμε; Σωστά. Δεν θα τρέξουν οι μισοί να βγάλουνε χαρτιά; Εμ, τί άλλο να κάνουν; Ωραία. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: πέντε χιλιάδες πεινασμένοι επί τέσσερα κατοστάρικα έκαστος...τέσσερις πέντε είκοσι...βάλε και τα μηδενικά...δυο εκατομμύρια. Δύο εκατομμύρια! Καλέ, άσχημα είναι να πέσουν στην αγορά δυο εκατομμυριάκια με τέτοια κρίση;\nΤώρα, βέβαια, μπαίνει το ζήτημα πού θα βρουν δυο εκατομμύρια οι πεινασμένοι, που δεν έχουν ούτε να φάνε. Ε, εν τάξει, κάτι θα γίνει και γι' αυτούς, ο θεός κι ο αλλάχ είναι μεγάλοι. Κάποια τσάντα θα κλέψουν από δω, κάποια διαρρηξούλα θα κάνουν από κει...θα τα βολέψουν. Τελικά, θα σκάσουν τα τετρακόσια, θα βγάλουν την κάρτα, θα τους πιάσουμε ως κλέφτες και διαρρήκτες, θα τους δικάσουμε, θα τους απελάσουμε, θα φέρουμε φρέσκους που δεν θα έχουν κάρτα, θα τους κυνηγήσουμε για να βγάλουν, θα πάρουμε άλλα τετρακόσια... Δόξα τω θεώ να λέμε!\nΥΓ: Χτες έμαθα ότι κάποιος βγήκε και χαλάει την πιάτσα, βγάζοντας κάρτες με δυο κατοστάρικα. Αλλοίμονό του αν τον πάρει χαμπάρι ο "Ξένιος Δίας"...\nδεν προχώρησε το Ξένιος Ζεύς γιατί στην ιεραρχία της Χ.Α. υπάρχει ψευδώνυμο Ζεύς.\nΠάντως κάργα newspeak τα δαιμόνια.\n4 Οκτωβρίου 2012 - 3:20 μ.μ.


Οργανωθείτε παιδιά - ebasket.gr\nΚεντρική Ελλάδα ΕΟΚ Οργανωθείτε παιδιά\nΔημοσίευση στις 27/11 17:03\nΗ ανακοίνωση του σχεδίου νόμου, το οποίο δόθηκε προς διαβούλευση, προκάλεσε αρχικά παγωμάρα στα… παπαγαλάκια. “Μούγκα“! Αλλά μιλάμε για την απόλυτη ΜΟΥΓΚΑ. Βγήκε σχέδιο του νέου Αθλητικού Νόμου και για ώρες δεν έγραψαν κουβέντα. Ένα στάτους από εδώ, κάτι μισόλογα, κάποια ψελλίσματα, όταν πέρασε η πρώτη έκπληξη και το σοκ.\nΓιατί σοκ; Μα μέχρι πρότινος, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος προσπαθούσε να περάσει το προφίλ του “ισχυρού ανδρός” και στον πολιτικό στίβο. Κάτι οι φωτογραφίες με τον Αντώνη Σαμαρά, κάτι τα ανοίγματα στον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι “το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ“, με την αρωγή των πάντα πρόθυμων (με το αζημίωτο) κονδυλοφόρων, έστελνε μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση ότι το πολιτικό σανίδι στο οποίο πατά, και γερό είναι, και θα τον αντέχει για χρόνια.\nΜόνο έτσι δεν είναι κι αυτό αποδείχθηκε (εμείς το γνωρίζαμε) με την παρουσίαση του σχεδίου νόμου για τον αθλητισμό, που στέλνει όλους εκείνους που τους αναγνωρίζουμε με τον κωδικό “βαθύ ΠΑΣΟΚ” στο -κατά την προσφιλή τους έκφραση- “χρονοντούλαπο της ιστορίας“.\nΤο άγχος (“χάνουμε τη δουλειά μας αδέλφια“), έδωσε τη θέση του σε μια επίπλαστη ηρεμία. “Δεν θα έχει αναδρομική ισχύ ο νόμος” λένε. Δηλαδή, “ησυχάστε, έχουμε οκτώ χρόνια μασαμπούκας” ακόμα. Θα τρέχουν τα μισθά μας“. Κι επειδή είναι αρκούντως προβλέψιμοι, έβγαλαν και τον δημοσιογραφικά καθυστερημένο της παρέας, να πανηγυρίσει για το νομοσχέδιο.\nΜία μέρα μετά, εν μέσω απεργίας των πραγματικών δημοσιογράφων, ήρθε η δήλωση του Γιώργου Βασιλακόπουλου, ο οποίος χαρακτήρισε το νομοσχέδιο “ένα συνονθύλευμα διατάξεων άγνοιας και θράσους“. Κι αναρωτιέμαι τώρα εγώ: Πανηγυρίζει η ΕΟΚ (έτσι έλεγε ο βλάκας της δικής σας παρέας) για το νομοσχέδιο, ή όχι; Αν κρίνω από τις δηλώσεις του προέδρου, μάλλον όχι. Άρα, πάλι εκτός γραμμής ήταν ο βλάκας.\nΟργανωθείτε παιδιά, να ξέρουμε τί γίνεται. Δεν μπορεί να είναι και συνονθύλευμα άγνοιας και θράσους το νομοσχέδιο, που δεν θίγει τον Βασιλακόπουλο, ο οποίος θα “υποχρεωθεί” (κατά τον αγράμματο) να μείνει χρόνια στο ίδιο πόστο. Διαλέξτε, αποφασίστε κι ενημερώστε μας να ξέρουμε… πόσο πόνεσε. Ό,τι θέλετε εσείς, εμείς θα το δεχθούμε, αλλά πείτε μας κάτι να το καταλάβουμε, γιατί ως τώρα άλλα λέει ο ένας, άλλα ο άλλος, άλλα ο “μεγάλος“.\nΤελικά ήταν βαριά η φάπα. Κάποιοι “αυλικοί” νιώθουν ακόμα… ζαλάδες.\nΠροηγούμενο Η νίκη με ΠΑΟΚ (vid)\nΕπόμενο Αποκλεισμός για Ιαπωνία!