Πρωτοετής στο Πολυτεχνείο (Δημήτρης Σαραντάκος) « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Εκδότες και μπανάνες\nΚαθηγητές στο χακί, παιδεία στο απόσπασμα »\nThis entry was posted on 14 Μαΐου, 2013 στις 08:45\tand is filed under Αναμνήσεις, Δημήτρης Σαραντάκος, Μεταπολεμικά, Φοιτητικά. Με ετικέτα: ΕΜΠ, Θ. Βαρούνης, Σταύρος Χορς, Σχολή Χημικών Μηχανικών. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n148 Σχόλια προς “Πρωτοετής στο Πολυτεχνείο (Δημήτρης Σαραντάκος)”\n14 Μαΐου, 2013 στις 09:01\n>Δάσκαλοι, όπως ο Χόνδρος\nΤου έχω ανάψει και κερί!\n14 Μαΐου, 2013 στις 09:13\nΜου αρέσει ο λιτός και γλαφυρός τρόπος που μας μεταφέρει στη σχολή και στην εποχή.\nΘέλεις δεν θέλεις σε φέρνει πίσω στα φοιτητικά σου χρόνια και σε σπρώχνει να ανασύρεις μνήμες από τη σχολή και τους καθηγητές σου.\nΣιγά σιγά ωριμάζει η αφήγηση η οποία σίγουρο θα παραμείνει ευχάριστη και ενδιαφέρουσα χάρις στο λεπτό του χιούμορ πριν απ όλα.\nΤελικά δεν ξέρφω τι από τα δυο συμβαίνει:\nΕίναι όντως τόσο όμορφο το βιβλίο της ζωής του κυρ Δημήτρη ή το έχουμε αγαπήσει διαβάζοντάς το κομμάτι κομμάτι κάθε 15ήμερο;\n14 Μαΐου, 2013 στις 09:57\nΤα ποζιτρόνια πώς τάλεγε ο βλοημένος; Θετικά;\nΑναρωτιέμαι τι θα έκανε λίγα χρόνια αργότερα που άρχισε η ιστορία με τα κουάρκ.\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:03\nΓέλασα με την περιγραφή του ακουστικού-αντίκα. Καλημέρα.\nΝέος Natsoul Στο Block said\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:32\nNα λοιπόν πώς προέκυψαν δύο διαδεδομένες στις μέρες μας εκφράσεις.\n1) «Μα τι πίπες λέει αυτός;» (εκ του καθηγητού Πίπα)\n2)Το «κουφάλογο» (εκ του κουφού καθηγητού Χορς)\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:35\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:36\n5: Πολύ φοβάμαι πως τους δίνεις ιδέες 🙂\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:38\nΟ πατέρας σου έγραφε τα τήρια με γιώτα ή έβαλες το χέρι σου να δεις αν θα το πιάσουμε;\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:40\nη Σοφία ήταν η πιο όμορφη, η Φανή η πιο μελετηρή και η Άννα η πιο θαρρετή\nΑλλά δεμας λέει ποια του άρεσε περισσότερο\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:45\nNικοκύρη ,γιου γκατ μέηλ. 🙂\nΤο όνειρό του έγινε πραγματικότητα αλλά οι καθηγητές (και όχι μόνον, αλλα και τα κάθε λογής μαντρόσκυλα) του ιδρύματος ήσαν … […] Επί πλέον ήταν κουφός όσο ένα ντουβάρι ή μάλλον πολύ περισσότερο (δοθέντος ότι εκείνην ακριβώς την εποχή και οι τοίχοι είχαν αυτιά). […] θέ μου φύλαγε! 😦\nΜετεμφυλιακή περίοδος στην Ελλάδα, τι άλλο θα περίμενε κανείς;\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:53\n>μας έβγαλε λόγο κάποιος καθηγητής, Πίπας ονόματι\nΤο 1962 κάποια δις Πίπα έδωσε εξετάσεις στο Πολυτεχνείο και πέρασε.\nΤο παράξενο: Δεν είχε απολυτήριο του τότε Γυμνασίου. Είχε μείνει μετεξεταστέα.\nΤο μη παράξενο: Ηταν ανιψιά του κυρίου καθηγητού.\n14 Μαΐου, 2013 στις 10:58\nΔυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα του γιατρού Μερίκα. Δεν το βρίσκωαπίθανο να είχε κάνει και στο Πολύτεχνείο. Ήταν πολύ ευρείας αντίληψης άνθρωπος, από τις σπάνιες μεγάλες προσωπικότητες. Όσο για τον Μαρσέλο Κάννερ, αυτόν τον ξέρω καλά, είχε παντρευτεί μια δεύτερη θεία μου.\n14 Μαΐου, 2013 στις 11:04\n14 Μαΐου, 2013 στις 11:10\n[…] Οι αντίστοιχοι καθηγητές ήταν πανάρχαιοι, με γνώσεις που είχαν αγκυροβολήσει στη δεκαετία του 20, […]\nΒέβαια τα παραπάνω γράφτηκαν απ’ τον πατέρα Σαραντάκο μεταγενέστερα, με την οπτική γωνία του πηγμένου και πεπαιδευμένου νου ενός έμπειρου Χημικού Μηχανικού.\nΦοιτητής ων, έβλεπε μόνο τα προφανή. Και δεν είναι κακό αυτό, με την λογική ότι, τότε ελάχιστοι ως κανένας καθηγητής (πόσο μάλλον φοιτητής) στην Ελλάδα ήξεραν περί της κελλοφάνης, του νάιλον κλπ πετροχημικών, ή άλλων ανακαλύψεων της επιστήμης.\nΕίχαν – ο καθείς – άλλα να ασχοληθούν. 😉\n14 Μαΐου, 2013 στις 11:19\n8: Τα κτίρια ο πιο πολύς κόσμος τα γράφει με γιώτα, αυτή είναι η όρθογραφία του σχολείου και του ΛΚΝ. Έχουμε συζητήσει για το θέμα.\n16: Σωστό κι αυτό.\n14 Μαΐου, 2013 στις 11:38\nΕμένα πάλι μου φαινεται πολυ χαρακτηριστικό για την ελληνική ακαδημαική νοοτροπία το οτι υπήρχαν και τότε καθηγητές με μηδενικό ερευνητικό έργο που βεβαίως κανεις δεν κουνούσε από τη θέση τους και δεν αξιολογούσε :-|.\n14 Μαΐου, 2013 στις 12:12\n@16: Από την άλλη – όπως πρόσφατα είχα σχολιάσει – οι τότε απόφοιτοι του ΕΜΠ, έβλεπαν φως στο βάθος του τούνελ. Ερχόταν το σχέδιο Μάρσαλ, γίνηκαν σιγά-σιγά οι πρώτες βιομηχανίες, πιο μετά ήρθε ο Υπουργός Δημοσίων Έργων ο Κ.Κ. ο Α’ με τις αντιπαροχές του και την επέκταση του «σχεδίου πόλεως». Οι απόφοιτοι Πολυτεχνίτες (και άλλοι τεχνικοί, τεχνίτες και εργάτες) έβρισκαν καλώς-κακώς δουλειά. 😐\nΣτους χαλεπούς τωρινούς καιρούς οι αστυνομικοί των 1200 ευρώ επιδίδουν φύλλα πορείας σε μη απεργούντες εισέτι καθηγητές των 1100 ευρώ, που θα επιτηρήσουν και θα διορθώσουν τα γραπτά για τους μελλοντικούς φοιτητές, που σαν απόφοιτοι – αν είναι τυχεροί – θα λαμβάνουν 352 ευρώ. Ο έλεγχος της παιδείας και της ανάπτυξης είναι μόνο στο (α)μυαλό και στα στιβαρά χέρια του πρωθυπουργού μας 😦\n(μην τρομάζετε, περαστικό είναι)\nΠρωτοετής στο Πολυτεχνείο (Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια) « Το Φιστίκι said\n[…] σήμερα από το ιστολόγιο του Νίκου ένα απόσπασμα (επίκαιρο λόγω των επικείμενων […]\n14 Μαΐου, 2013 στις 13:24\nστο Φιστίκι το σημερινό απόσπασμα, γιατί κατά σύμπτωση βρήκα πρόσφατα κάποια σχετικά αναμνηστικά του μπαμπά (θα θυμάσαι Νίκο, πόσο νευρίαζε η μαμά με τη συνήθειά του να κρατάει τα πάντα!).\nΠρόκειται για το απόκομμα της εφημερίδας με τους επιτυχόντες στο ΕΜΠ ανάμεσα στους οποίους κι ο ίδιος, και για τα χειροποίητα, πολύ προσεγμένα, σε μέγεθος κάρτας, προγράμματα μαθημάτων που είχε φτιάξει για κάθε χρονιά της σχολής του. Μιλάμε για πολύ σχολαστικό φοιτητή! 🙂\nΈβαλα και μια φωτογραφία από εκδρομή με τη Σχολή, όπου είναι μαζί ο Στέλιος ο Πάπαρος και ο νονός του Νίκου, ο Κανελλόπουλος. Θαρρώ ότι ο τέταρτος από αριστερά στην επάνω σειρά είναι ο Μαρσέλος, αλλά μπορεί να κάνω λάθος.\n@ Ο Μερίκας, ήταν ο γιατρός που ξεγέννησε το Νίκο, νομίζω! 🙂\n14 Μαΐου, 2013 στις 13:31\nΓια άλλη μια φορά, απολαυστκός ο πατέρας σου. Πάντως, αν εξαιρέσουμε το πολύ άγριο της εποχής (η Άννα εξαφανίστηκε για πλάκα) δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα στα ελληνικά πανεπιστήμια, ειδικά αυτό με τις έδρες και το συγγραφικό και διδακτικό έργο, μοιάζει να είναι αυτούσιο του 48.\n14 Μαΐου, 2013 στις 13:38\n21: Ωχ, τα φοβερά ντοκουμέντα! Μπράβο!\n14 Μαΐου, 2013 στις 13:43\nΠάντως ο Βαρούνης είχε γράψει το 1944 βιβλίο με τίτλο «Σύγχρονος Ανόργανος Χημεία» ! http://www.palaiobibliopolio.gr/%CE%A3%CF%8D%CE%B3%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%91%CE%BD%CF%8C%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%A7%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%A4%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%91-p-24773.html\nΠόσο «σύγχρονος» ήταν το καταλαβάινουμε από το κείμενο. Βέβαια για να έιμαστε δίκαιοι η εφαρμοσμένη χημεία πρ΄πει να έιχε αλματώδη εξέλιξη τότε.\n14 Μαΐου, 2013 στις 13:53\n@19: « αστυνομικοί των 1200 ευρώ επιδίδουν φύλλα πορείας σε μη απεργούντες εισέτι καθηγητές των 1100 ευρώ»\nΔεν ξέρω πόσο παίρνει ένας αστυνομικός, αλλά ένας εκπαιδευτικός των 1200 θα πρέπει να είναι ή ποοοολύ παλιός, ή ποοοοολύ υψηλόβαθμος, ή κάτι τέτοιο.Ο μέσος εκπαιδευτικός δεν ξέρει (πια) πώς μοιάζουν οι 4ψήφιοι μισθοί.\n14 Μαΐου, 2013 στις 14:08\n@21: Οι μηχανικοί της «παλιάς σχολής» ήταν υπέρ του δέοντος (για τα σημερινά δεδομένα) σχολαστικοί. 😉\n@25: Έβαλα τα «λαρτζ» και ήδη πετσοκομμένα νούμερα.\nΠροφανώς αυτά ισχύουν για τους ποοοολύ παλιούς και γι’ αυτό θέλουν να τους ξεπαστρέψουν μια ώρα αρχύτερα.\n14 Μαΐου, 2013 στις 14:13\n@25: Ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν πώς μοιάζει ο 4ψηφιος μισθός.\n14 Μαΐου, 2013 στις 14:17\n@19: Παρά τους χαλεπούς εκείνους καιρούς, βλέπουμε τους μεταλλειολόγους -από τις αναρτημένες φωτογραφίες- να δέχονται μόλις δύο φοιτητές. Αντιθέτως, σήμερα δέχονται διακόσιους δύο. Δεν δικαιολογείται τέτοια αλματώδης ανάπτυξη στους εισακτέους.\n14 Μαΐου, 2013 στις 14:18\nΟυπς, αύξηση και όχι ανάπτυξη ήθελα να γράψω…\nΤρεις δέχονταν οι μεταλλειολόγοι.\n14 Μαΐου, 2013 στις 14:29\n@21: Μάλλον ο Μερίκας δεν ήταν ο γιατρός που ξεγέννησε το Νίκο, αλλά τη μητέρα του, στο Νίκο.\nΩραία τα ντοκουμέντα σας πάντως. Οφείλετε να κρατάτε αρχείο. 🙂\nΕπίσης φαντάζομαι τους αραχνιασμένους καθηγηταράδες της εποχής να δέχονται ερωτήσεις από ανήσυχα μυαλά:\n-Διαβαστερός «Φυτητής»: «Μα κύριε καθηγητά, η φύσις του δεσμου του βενζολίου εξηγείται ευκολότατα διαμέσου της Μηχανικής Μητρών των Χαιζεμβεργ και Διράκ!»\n-Προφέσορ Σκωρίας, με ύφος Ελένης Λουκά: «Αυτά με της μηχανικές μητρών είναι του Βεελζεβούλ. Ου ου ου εξ-εξ-εξ»\n14 Μαΐου, 2013 στις 14:57\nΣωστά τα λέει το λεξικό, είναι ένα λεκτικό λάθος που το συνηθίζω…\n14 Μαΐου, 2013 στις 15:10\n28: Δίκιο έχετε, σε πολλές σχολές ο αριθμός των εισακτέων είναι αφύσικα μεγάλος.\n14 Μαΐου, 2013 στις 15:54\n28, 34: Την χρονιά με τα ίδια ψηφία που μπήκα εγώ (1984), είχαν μπει 70, εκ των οποίων 11 κορίτσια. Ήμασταν η δεύτερη μικρότερη, μετά τους Ναυπηγούς. Επίσης, να παρατηρήσω ότι μέσα σε 36 χρόνια, η βελτίωση της αναλογίας είναι σχεδόν ανεπαίσθητη. Από 12% σε 15,7%. Βέβαια, μην ξεχνάμε ότι οι Μεταλλειολόγοι ξεκίνησαν ως διάσπαση, συγγνώμη, ειδικότητα των Χημικών Μηχανικών.\n«…έλεγε… τα πρωτόνια πρώτα, τα δευτερόνια δεύτερα,…»\nΈτσι δημιουργήθηκε στο ΕΜΠ η λαμπρή παράδοση της φοιτητικής πρέφας που μεταλαμπαδεύτηκε και σε μεταγενέστερους…\n(Τι είναι τα δευτερόνια είπαμε;)\n14 Μαΐου, 2013 στις 15:57\n36: Τα βλέπω! 😀\n14 Μαΐου, 2013 στις 16:16\nΝίκος Κιτσίκης. Απάνω που τον θυμήθηκα με αφορμή σχόλια στο άλλο νήμα. Έχω το βιβλίο του «Η φιλοσοφία της νεώτερης Φυσικής», Παπαζήσης 1947 σε άπταιστη δημοτική.\n14 Μαΐου, 2013 στις 18:05\nΟ γιός του Μιχάλη του Κούβαρη, συντρόφου και επιτυχόντα στην Ιατρική το 1948, στέλνει αγωνιστικούς χαιρετισμούς στον γιό του Δημήτρη του Σαραντάκου.\nΕξαιρετικό ιστολόγιο, το διαβάζω κανα εξάμηνο, πολλά συγχαρητήρια.\n14 Μαΐου, 2013 στις 18:11\n39: Κύριε Κούβαρη, χαίρομαι για το συναπάντημα και ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!\n(Κρίμα που δεν μπορώ να το πω στον πατέρα μου, να χαρεί…)\n14 Μαΐου, 2013 στις 18:22\nΚαι εγώ χαίρομαι (επίσης και εγώ δεν μπορώ να το πώ). Μανιάτες και αριστεροί, σπάνιο είδος…\n14 Μαΐου, 2013 στις 18:33\nΝαι, δεν άφησαν και πολλούς…\nΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΤΣΙΚΗΣ said\n14 Μαΐου, 2013 στις 18:54\n[Ο κ. Δημ. Ν. Κιτσίκης σε επικοινωνία μαζί μου αρνήθηκε ρητά και πειστικά την πατρότητα του σχολίου αυτού – Ν.Σ.]\nείμαι ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Οττάβα και τακτικό μέλος της Καναδικής Βασιλικής Ακαδημίας, Δημήτρης Ν. Κιτσίκης. Με ειδοποίησαν για το άρθρο αυτό, το οποίο αναφέρεται εις τον αείμνηστο πατέρα μου Νικόλαο Κιτσίκη (1887-1978), καθηγητή της Στατικής στην Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ, Πρύτανι του ΕΜΠ, βουλευτή της ΕΔΑ και Δήμαρχο Αθηναίων για μερικά 24ωρα.\nΘα ήθελα να επιβεβαιώσω όσα αναφέρει ο πατέρας σας, κ. Σαραντάκε, με μία επισήμανση, την οποία ευελπιστώ ότι δεν θα μού λογοκρίνετε:\nΓια να εισέλθει ο πατέρας σας στην Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ εν έτει σωτηρίω 1948, είχε ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ υπογράψει «Δήλωσιν Μετανοίας και Αποκηρύξεως του Ξενοδούλου Κομμουνισμού», όπως όλοι οι λοιποί φοιτηταί. Είσθε,λοιπόν, ο υιός ενός Δηλωσία, αγαπητέ κ. Σαραντάκε. Αντιθέτως, ο δικός μου πατέρας Νίκος Κιτσίκης είχε εκδιωχθεί πύξ – λάξ από το ΕΜΠ το 1948, ως κομμουνιστής και πρόεδρος του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου. Η δε μητέρα μου Μπεάτα ήτο Εξορία σε νησί του Παγασητικού κόλπου, με την μητέρα του Κώστα Σημίτη, Φανή Χριστοπούλου, ως δραστήρια μέλη του Ελληνοκινεζικού Συνδέσμου Φιλίας.\nΌσοι αναγνώστες της υπέροχης (κατά τα άλλα) Ιστοσελίδος σας, θέλουν περισσότερες πληροφορίες για το ποιός υπήρξε ο αείμνηστος πατέρας μου, ας πάνε εδώ: ,http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82\nΣτα 78 μου χρόνια εξακολουθώ να είμαι Κομμουνιστής (δηλώνω Εθνικομπολσεβίκος), χωρίς αυτό να με κάνει να βλέπω τα πράγματα με παρωπίδες και με τον φανατισμό που διακρίνει ορισμένους από τους αναγνώστες σας. Για παράδειγμα, εγώ που αγαπώ και θαυμάζω υπερβολικά τους Εβραίους, δεν φοβούμαι να δηλώσω ότι ο Αδόλφος Χίτλερ.ήτο ένας Μεγάλος Άνδρας, μία πραγματική μεγαλοφυϊα. Τον ίδιο θαυμασμό για τον δημιουργό του Τρίτου Ράϊχ είχε και ο αείμνηστος πατέρας μου: Το καλοκαίρι του 1939 οι γονείς μου Νίκος ΚΙτσίκης και Μπεάτα Πετυχάκη ήταν προσκεκλημένοι του Χίτλερ στο Βερολίνο. Απο εκείνη την επίσκεψη, μου έχει μείνει ένα από τα ελάχιστα (παγκοσμίως!) γερμανικά αντίτυπα του «Μάϊν Κάμπφ» υπογεγραμμένα από τον ίδιο τον Αδόλφο, το οποίο ο Οίκος Δημοπρασιών «Σόθμπυς» μου το εζήτησε προσφάτως να τους το πωλήσω αντί του αστρονομικού ποσού του ενός εκατομμυρίου Λιρών Αγγλίας!\nΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ\n14 Μαΐου, 2013 στις 18:55\nΩραίο το σημερινό. Μου θύμησε κι εμένα τα φοιτητικά μου χρόνια ως ηλ/μηχ.\nΣχετικά με τους εισακτέους: ναι, τώρα μπάινουν 200+, αλλά πόσοι βγαίνουν; Στη σχολή μου είχαν μπει μ’εμένα 230 και στο πέμπτο έτος γράφτηκαν 66, εκ των οποίων οι 60 και κάτι θα πρέπει να πήραν πτυχίο (ξέρω έναν που δεν πήρε, ε, όλο και κάποιοι άλλοι θα ήταν). Ο αριθμός μειώθηκε γιατί είχαμε: μεταγραφές (πάρα πολλές κι ας είχαν θεωρητικά απαγορευτεί), μερικούς θανάτους, μερικούς που παράτησαν τις σπουδές, μερικούς που ήθελαν να πάνε σε άλλη σχολή κλπ κλπ.\n14 Μαΐου, 2013 στις 19:07\n43: «Εθνομπολσεβίκος»; Γιατί δε λέτε μια και καλή εθνικοσοσιαλιστής, για να μη μπερδευόμαστε εμείς οι νεότεροι;\n14 Μαΐου, 2013 στις 19:09\n43: Κύριε Κιτσίκη, καλώς ήρθατε, και όπως βλέπετε δεν λογοκρίνουμε εδώ. Σας ευχαριστώ πολύ για την άποψή σας. Ως προς τη δήλωση που λέτε ότι υποχρεωτικά υπέγραφαν οι φοιτητές, ομολογώ ότι δεν το ξέρω και δυστυχώς δεν μπορεί ο συγγραφέας του κειμένου να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει.\n44: Με τη διαφορά ότι εσείς, Σοφία, ήσασταν σε σχολή της επαρχίας, άρα οι μεταγραφές μείωναν τη δύναμη. Εμείς μπήκαμε 50 (κανονικά 35, αλλά είχαμε 15 ισοβαθμήσαντες) και βγήκαμε 150+\n14 Μαΐου, 2013 στις 19:43\nΝικοκύρη μου φαίνεται ότι ο Κιτσίκης είναι ο εγγονός του Βουλπιώτη. Είχε την ίδια εμμονή, ότι αν υπέγραφε ο πατέρας σου τη δήλωση μετάνοιας στο αστ. τμήμα θα ήσουν γιος δηλωσία. Τώρα έγινες επίσημα υιός δηλωσία. Η ίδια εμμονή, σύμπτωση;\n14 Μαΐου, 2013 στις 19:50\n35: Είναι πράγματι οι Μεταλλειολόγοι μετεξέλιξη των Χ.Μ. ; Ως μη μηχανικό, θέλω να πω όχι σχετικό, με εκπλήσσει. Πότε έγινε αυτό;\nΠολύ ενδιαφέρον η σημερινή ανάρτηση. Διαβάζοντας τις κρίσεις του Σαραντάκου πατρός μου πέρασε η σκέψη ότι βελτιώθηκε με το πέρασμα του χρόνου το επίπεδο του ΕΜΠ. Αλλά μπορεί να είμαι υπεραισιόδοξος και η κρίση του να είναι απλώς ενός έμπειρου μηχανικού που θα ήθελε ακόμα παραπάνω εφόδια από την alma mater του.\n14 Μαΐου, 2013 στις 20:02\nΑντε με το καλό να σας δούμε και σε άλλο ρόλο\nΤο πιο ηλίθιο πράγμα που έκανε το ΚΚΕ, ήταν η άρνηση της δήλωσης. Χιλιάδες άνθρωποι υπόφεραν χωρίς ουσιαστικό λόγο, χάνοντας παράλληλα την δυνατότητα να αγωνιστούν, λές κι άμα υπέγραφαν θα άλλαζαν ιδεολογία και απόψεις.\nΑν ήταν να γίνει τέτοιος κομουνιστής ο πατέρας σου Νικοκύρη, χίλιες φορές δηλωσίας, είναι τιμή να είσαι γιός τέτοιου δηλωσία, βέβαια δεν έχεις προτότυπο βιβλίο του ΑΓΩΝΑ του Χίτλερ, αλλα δεν μπορεί να τα έχει όλα κανείς στην ζωή.\n14 Μαΐου, 2013 στις 23:11\nΤρολιά, μην τσιμπάτε\n14 Μαΐου, 2013 στις 23:14\nΑυτό το ΕΜΠ το βάζανε δίπλα στον τίτλο τους όλοι οι μηχανικοί, όπως ο πατέρας μου για να ξεχωρίζουν από τους διπλωματούχους του λεγόμενου «μικρού» πολυτχνείου. Μερικές φορές όμως οι αγρότες (τοπογράφος ο μπαμπάς) το περνάγανε για τα αρχικά της λέξης εμπειρικός.\nΚάτι αντίστοιχο τράβαγα και εγώ όταν έβαζα αγγελίες για ιδιαιτερα » Είσθε σκέτος μαθηματικός ; θα προτιμούσα ένα φυσικομαθηματικό «\n14 Μαΐου, 2013 στις 23:28\n14 Μαΐου, 2013 στις 23:29\nΔιευκρίνιση: Στον κ. Κιτσίκη αναφερόμουν.\n14 Μαΐου, 2013 στις 23:35\nΤρολιά δεν είναι –αλλά τι να πει κανείς.\n14 Μαΐου, 2013 στις 23:39\n[…] .. αντί του αστρονομικού ποσού του ενός εκατομμυρίου Λιρών Αγγλίας! […]\nΓεωργίου, ή Ελισάβετ;\n15 Μαΐου, 2013 στις 00:49\nΓς έχεις δίκιο, είμαι δε αδικαιολόγητος διότι τον γνώριζα καλά. Αλλά το μυαλό μου δε με βοηθάει καμιά φορά με τα ονόματα.\nΒέβαια είναι απίθανο να ξεγέννησε τη μαμά του Νίκου μηχανολόγος ή παθολόγος. Αν ο μαιευτήρας που έβγαλε το Νίκο (τι μας έκανε ο άνθρωπος…) δεν ήταν ούτε ο Γεώργιος ούτε ο Τάκης (Παναγιώτης ή Δημήτρης) εκτός αν πρόκειται για συνωνυμία.\nΌποιοι κι αν γράψουν το κτήριο με γιώτα το γράφουν απλώς ανορθόγραφα. Δεν είναι αναλογικός κανόνας σχετικά με τα μακρά και τα βραχέα, όπως νεώτερος / νεότερος ή καλωσύνη / καλοσύνη, αλλά συστατικό του θέματος κτάομαι – κτῶμαι, όπως το ανώτερος, κατώτερος, απώτερος που δεν μπορεί κανεί να τα γράψει με όμικρον. Η ορθή γραφή δεν είναι θέμα γούστου.\nΟ κ. Δημήτρης Κιτσίκης, στο @43, παρά την επιείκεια που πρέπει να επιδειχθεί σ’ έναν αγωνιστή, κομμουνιστή και υπερήλικα, νομίζω ότι χρειάζεται μια σαφή και εμπεριστατωμένη απάντηση. Το κείμενο του Δημήτρη Σαραντάκου λέει επί λέξει «σε μιαν εποχή που μεσουρανούσαν Δάσκαλοι, όπως ο Χόνδρος, ο Αθανασιάδης, ο Δημήτριος Αιγινήτης, ο Καραντάσης, ο Νίκος Κιτσίκης, ο Παπαπέτρου και άλλοι» κι επομένως είναι ιδιαιτέρως τιμητικό για τον σεβαστό δάσκαλο Νικο Κιτσίκη. Είναι δε απορίας άξιον πώς ο εν Εσπερία κομμουνιστής, και δη εθνομπολσεβίκος, υιός δεν το αντελήφθη και αντέδρασε εν θερμώ και οργίλως. Είναι δε ακατανόητη η ‘εκ συμπερασμού αποκάλυψις’ και μάλιστα η αήθης καταγγελία επί τη βάσει αναλογιών και υποθέσεων. Η έκφρασις ‘είστε γιος δηλωσία’ είναι απαύγασμα ζόφου και ερέβους διανοίας (αν απαύγασμα και ζόφος και έρεβος μπορούν να συνυπάρξουν σε μια φράση) οφειλόμενο προφανώς στο προκεχωρημένον της ηλικίας του εν @43 σχολιαστού. Εμείς ούτε ξέραμε, ούτε μας ένοιαζε, ούτε του καταλογίσαμε το γεγονός ότι είναι γόνος συνομιλητών του εξόχου εκείνου ανδρός που ονομαζόταν Αδόλφος Χίτλερ, και τον συγχαίρομε για το γεγονός ότι βρίσκεται στην κατοχή του ένα τόσο πολύτιμο κειμήλιο, το οποίο οι Σώθεμπις εξετίμησαν τόσο ώστε να ενδιαφερθούν να το διαπεραιώσουν σε άλλους θαυμαστές του ανδρός, δεδομένου ότι ο θαυμαστής του κ. Δ. Κιτσίκης είναι πλέον υπερήλιξ κι εκτός δράσεως. Έτσι είναι τα κειμήλια, πρέπει να περνάνε από χέρι σε χέρι και να οργανώνονται και προσκυνήματα. Αν όμως ήθελε όντως ο κ. Δ. Κιτσίκης να επιτελέσει ένα πραγματικά εθνοφελές έργο, ας έβρισκε στην Ελλάδα θαυμαστές του ανδρός, είναι πολύ εύκολο πια, και ας το διέθετε δωρεάν, έστω κι επί δανείω, ώστε να εκτεθεί και όλοι μας να το αποθαυμάσουμε.\nΤυχαία βρήκα το Mein Kampf (χωρίς ιδιόχειρη αφιέρωση), στα Άνω Λεχώνια στη βιβλιοθήκη ενός σεβαστού νομικού που σπούδασε στη Γερμανία προ του 1940, και του έριξα μια ματιά όσο καιρό φιλοξενήθηκα σ’ εκείνο το αρχοντικό σπίτι. Η αγορά του βιβλίου ήταν υποχρεωτική αλλά μου δόθηκε η εντύπωση ότι ο εν λόγω νομικός δεν το είχε καν ανοίξει. Ήταν άλλωστε σε γοτθική γραμματοσειρά, η οποία όπως διεπίστωσα, τον κούραζε. Το βιβλίο καθεαυτό δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο ακούγεται. Γίνεται τρομακτικό υπό το φως των όσων συνέβησαν μετά και θεωρήθηκαν ότι βρίσκονταν εν σπέρματι σ’ αυτό το βιβλίο. Το ίδιο ισχύει και για τον Νίτσε, στον οποίο επιρρίπτουν την ευθύνη του ιδεολογικού παραλογισμού του 3ου Ράιχ. Αλλά και το Κεφάλαιο του Μαρξ αν διαβάσει κανείς δεν βρίσκει την αμεσότητα της γνώσης που παίρνει π.χ. από τον Μπαμπί.\nΒέβαια ξέραμε ότι ο Νίκος Σαραντάκος δε θα καταδεχόταν να λογοκρίνει έναν Δ. Κιτσίκη. Οδυνηρή απορία προκαλεί πώς ένας Δ. Κιτσίκης ετόλμησε να ξεστομήσει μια τόσο βαριά, κατά την άποψή του, βρισιά εναντίον κάποιου χωρίς να γνωρίζει τα πραγματικά γεγονότα, αλλά από υπολογισμούς, αναλογίες και συμπεράσματα. Λόγω της πολύ προχωρημένης ηλικίας του προφανώς δεν αντελήφθη καν ότι ο άνθρωπος που κατέπτυσε επαινούσε τον πατέρα του. Αυτό τοποθετεί όλο του κείμενο στο απυρόβλητο. Είναι αθώος.\n15 Μαΐου, 2013 στις 01:07\n@48: Μην ξεχνάς πως ο πλήρης τίτλος της Σχολής είναι Μηχανικοί Μεταλλείων – Μεταλλουργοί.\nΑντιγράφω από το σάιτ της σχολής (http://www.metal.ntua.gr/index.pl/history_gr):\nΤο Τμήμα Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών του Ε.Μ.Π. ιδρύθηκε τυπικά με τον Α.Ν. 1021/27.2.1946, με βάση τον οποίο η Σχολή Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. υποδιαιρέθηκε σε τρία Τμήματα: (α) το Τμήμα Χημικών Μηχανικών, (β) το Τμήμα Μεταλλειολόγων Μηχανικών, και (γ) το Τμήμα Μεταλλουργών Μηχανικών. […] Το 1948, τρία δηλαδή χρόνια μετά την ίδρυση των Τμημάτων αυτών, γίνεται συγχώνευσή τους σε ένα ενιαίο Τμήμα με τον τίτλο «Τμήμα Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών», που συνεχίζει να ανήκει στην Ανωτάτη Σχολή Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. […] Το ακαδημαϊκό έτος 1975-76 το Τμήμα αποσπάστηκε από την Ανωτάτη Σχολή Χημικών Μηχανικών και αποτέλεσε ανεξάρτητη Σχολή με την ονομασία «Ανωτάτη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών».\nΈχω δει και το ενδιάμεσο δίπλωμα (Σχολή ΧΜ – τμήμα ΜΜ-Μ). Το έχει ο θείος μου.\n15 Μαΐου, 2013 στις 01:08\nΕπιτρέψτε μου μια απορία ακόμη, στην οποία πιστεύω ότι θα ευνοήσει να μου απαντήσει ο κ. Δ. Κιτσίκης. διερωτώμαι πώς οι Σώθεμπις πληροφορήθηκαν ότι βρίκσεται στην κατοχής του το εν λόγω αντίτυπο του Mein Kampf. Επειδή οι Σώθεμπις δεν μπαίνουν σε σπίτια και ψάχνουν βιβλιοθήκες, πρέπει μάλλον ή ο κ. Δ, Κιτσίκης να το πρότεινε, και πιθανώς τα χάλασαν, αν το αστρονομικό ποσό του φάνηκε μικρό, είτε επί όλα αυτά τα χρόνια της κομμουνιστικής εθνομπολσεβικικής του δράσης περηφανευόταν για το απόκτημά του στους πάντες, κι έτσι το πληροφορήθηκαν και οι Σώθεμπις. Όπως και να ἐχει το πράγμα, ο κ.Δ. Κιτσίκης θεωρεί το βιβλίο αυτό πολύτιμο και αντικείμενο για το οποίο μπορεί να επαίρεται κάποιος. Δεν μπορούμε να τον συγχαρούμε γι’ αυτό. Αντίθετα τον συλληπούμεθα για την τραγική για τον ίδιο ιδέα να μεπι στο εδὠ ιστολόγιο, και πιθανολογούμε ότι θα κόψει και την καλημέρα στον άσπονδο φίλο που του το υπέδειξε. Κατέφερε το μεγαλύτερο δυνατό πλήγμα στη μνήμη του πατέρα του Ν. Κιτσίκη και επέσυρε την προσοχή μας στο θλιβερό άτομό του. Όσο για την αγάπη του για τους Εβραίους, πολύ λίγο συγκινεί κάθε συνειδητό άνθρωπο που τυχαίνει να είναι κι εβραίος, διότι ο Χίτλερ έκανε αίσχη, τα οποία αδοκήτως προσυπέγραψε ο κ. Δ.Κιτσίκης, προς κάθε κατεύθυνση και όχι μόνο προς τους εβραίους.\nΌντως, ο Ν. Κιτσίκης συνάντησε τον Χίτλερ και τον συνεχάρη για τα επιτεύγματά του; Του ευχήθηκε και να συνεχίσει έτσι μέσχτι το τέλος των 1000 ετών που θα διαρκούσε το 3ο Ράιχ; Διότι πολύ δύσκολα θα φανταστούμε ότι τον επέκρινε, κι εκείνος ο μέγας ανήρ, για να πείσει τον εξ Ελλάδος καθηγητή, του προσέφερε το βιβλίο του για να τον μεταπείσει.\nΤι κρίμα να βεβηλώσετε τη μνήμη του πατέρα σας τόσο βάναυσα και ανόητα, με μια τόσο επιπόλαιη ενέργεια για έναν άνθρωπο που κάποτε, νεότερος, θεωρήθηκε σοβαρός.\n15 Μαΐου, 2013 στις 01:20\n50: Λάμπρο, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα, θα το συζητήσουμε ίσως μιαν άλλη φορά. Δεν λέω ότι έχεις ολότελα άδικο, αλλά δεν είναι τόσο απλά. Πάντως, αν πέσει στα χέρια σου το Τελευταίο τραμ,. του Θ. Καρτερού, διάβασέ το.\n48-58: Κώστα με πρόλαβες, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι τόσο αργά χωρίστηκαν οι δυο σχολές.\n57: Λεώνικε, το κτήριο δεν ετυμολογείται από το κτώμαι.\n15 Μαΐου, 2013 στις 01:45\n>Όποιοι κι αν γράψουν το κτήριο με γιώτα το γράφουν απλώς ανορθόγραφα. Δεν είναι αναλογικός κανόνας σχετικά με τα μακρά και τα βραχέα\nΑναλογικότατη η γραφή με ι απ’ τη στιγμή που παρετυμολογήθηκε αιώνες τώρα απ’ το κτίζω.\nΕίναι εξίσου ανορθόγραφο με την πολυθρόνα, το θεόρατο και άλλα παρετυμολογημένα.\nΚαι για όσους δεν σέβονται τις παγιωμένες γραφές εξίσου ανορθόγραφο με το αγόρι.\n15 Μαΐου, 2013 στις 01:46\n55. Δηλαδή είναι τόσο απλό, κάποιος του (υποτιθέμενου) διαμετρήματος Δ.Κιτσίκη, (διανοητικά νορμάλ) σήμερα, να υμνεί το Χίτλερ;\nΠάει, θα βγω στο δρόμο και δεν ξέρω που θα φτάσω (που λέει το άσμα). Θα βγω να ουρλιάξω. Πού ζω;\n15 Μαΐου, 2013 στις 06:19\nΕίναι απογοητευτικό για ένα Γς να είναι πάνω σε ιστολόγιο με τόσο αφελές τσούρμο (*), που πιστεύει ότι τους μιλάει ο εθνικομπολσεβίκος, τουρκολόγος και τουρκολάγνος καθηγητής.\nΜα κι αυτός ο άπληστος;\nΈνα εκατομμύριο λίρες για ένα Μάιν Κάμφ;\nΣε μια δημοπρασία του 2007 ένας Mein Kampf του 1925 υπογεγραμμένος από τον Χίτλερ δεν έπιασε ούτε 20 χιλ δολάρια!\nΑντε λίγο με την κατοχή, με γερμανικά και τέτοια μου θύμισες το τσιγαράκι μου\n(*) Της Εφης-Εφης εξαιρουμένης\n15 Μαΐου, 2013 στις 07:54\nΑν αυτό λέει κάτι, η ελληνική βίκι αφιερώνει περισσότερες αράδες για τον υιό Κιτσίκη, παρά για τον πατέρα.Η δε καρτέλα «Συζήτηση» περί του πρώτου έχει ένα ενδιαφέρον παρασκήνιο, κατά βάση υπέρ του πολυτονικού.\nΑς πάρει κάποιος το screenshot της και ας το κρατήσει, καθότι οι συζητήσεις της βίκις είναι δυναμικές και αναθεωρούνται ή σβήνονται, όταν καταλήξουν κάπου.\nΟ δε όρος «Εθνικομπολσεβίκος» θυμίζει το αλήστου μνήμης προδικτατορικό «Βασιλοκο(υ)μμουνιστής». 😛\nΠρος τούτο καλείστε όπως σέβεστε τους αυτοπροσδιορισμούς.\n15 Μαΐου, 2013 στις 09:10\n@50, 60β: Σίγουρα δεν είναι έτσι, δίκιο έχει ο Νικοκύρης, γιατί πάνω απ’ όλα η υπογραφή ή μη της (Μανιαδάκειας έμπνευσης) δήλωσης ήταν θέμα αρχής για τους κομμουνιστές. Η ιδέα τούς καθόριζε.\nΦυσικά μπορεί κάποιοι να μην άντεξαν και να υπέγραψαν και μετά πήγαν σπίτι τους, άλλοι όμως υπέγραψαν, συνεργάστηκαν με τους κατακτητές, έχοντας μετέπειτα άδοξο τέλος.\n15 Μαΐου, 2013 στις 09:25\n64: Ο Βούλτεψης διεκδίκησε αυτό τον χαρακτηρισμό πρώτος ή όχι;\n65: Πάλι θα πω ότι το παράδειγμα που φέρνεις δεν είναι και τόσο απλό.\n15 Μαΐου, 2013 στις 10:04\n@66β: Προφανώς, υπάρχουν και οι ανθρώπινες (σωματικές ή ψυχικές) αδυναμίες.\n(ίσως να μην έγινα αντιληπτός) 😉\n15 Μαΐου, 2013 στις 10:06\nΕίπαμε, δεν είναι τόσο απλή η συγκεκριμένη περίπτωση (αλλά ίσως γράψω κάποτε)\n15 Μαΐου, 2013 στις 13:11\nΟ ισχυρισμός ότι η δήλωση ήταν απαραίτητη για την εγγραφή στο ΕΜΠ δεν είναι αληθής. Αν ο πατέρας Σαραντάκος είχε υπογράψει δεν θα είχε πρόβλημα να πάρει διαβατήριο, όπως αναφέρει σε επόμενα.\nΟ Αρης Βαλουχιώτης είχε υπογράψει αλλά η συνεισφορά του ήταν μάλλον σημαντικότερη από αυτή του πατέρα Κιτσίκη.\nΟ θαυμασμός του Χίτλερ δείχνει τρικυμία εν κρανίω.\nΤο λήμμα wiki για τον υιό Κιτσίκη (5000 λέξεις) http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82_%CE%9A%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82 είναι εκτενέστερο από αυτό για τον Πέτρο Πικρό (600 λέξεις), τον Καβάφη (2000 λέξεις) και τον Μαρξ (3200 λέξεις).\nΤα ανωτέρω δείχνουν, κατά τη γνώμη μου:\n1) Το σχόλιο είναι αυθεντικό\n2) Ο πατέρας Κιτσίκης απέτυχε να εμφυσήσει την αρετή της σεμνότητας στα παιδιά του.\n15 Μαΐου, 2013 στις 13:28\n(Μου κάνει εντύπωση που σκέφτηκες να συγκρίνεις, σαν πρώτο σκαλοπάτι, τον Πικρό!)\n15 Μαΐου, 2013 στις 13:54\n(Η επιλογή είναι αυθόρμητη. Εκ των υστέρων: Ο Πέτρος Πικρός διότι είναι αριστερός, αξιόλογος και παραγνωρισμένος. Ο Καβάφης διότι είναι πλήρως αναγνωρισμένος. Ο Μαρξ διότι είναι πλήρως αποδεκτός ως αριστερός και πλήρως αναγνωρισμένος.)\n15 Μαΐου, 2013 στις 14:08\n@Μαρία και Νικ. Νοικ. Θα συνεχίσω να χτίζω κτήρια και κατεδαφίστε τα. Ω!!!!!\nΑφού πρόκειται για από αιώνων παρετυμολόγηση, ας το δεχτώ για σας.\nΈχει δίκιο για το κτῶμαι. Όντως ετυμολογείται από το κτάω/κτῶ που περιέπεσεσε αχρηστία αφήνοντάς μας το, ας το πούμε αποθετικό, κτῶμαι. Αν όμως έγραφα ‘κτῶ’ θα με πέρνατε με τιςλεμονόλουπες καιμε το δίκιο σας. Η σημασία είναι εφετική, και γι’ αυτό γράφεται με η.\nΑπορία μου προκαλεί η σιωπή του κ. Κιτσίκη στα σαφή ερωτήματα που μπήκανε. Επαίνεσε ή επέκρινε ο πατέρας του τη δράση του Χίτλερ; Διετήρησε την ίδια γνώμη μέχρι τέλους, την οποία διεβίβασε στον γιό του… ή η γνώμη που ανερυθριάστως κατατέθηκε εδώ είναι αυτοφυής; Επίσης, μια και τοέθεσε ο ίδιος το ζήτημα, δεν πρέπει να μας εξηγήσει με ποιο μηχανισμό υπέπεσε στην προσοχή των Σώθεμπις το γεγονός ότι βρίσκεται στην κατοχή του ένα αντίτυπο του Mein Kampf με την ιδιόχειρη υπογραφή του συγγραφέως του.\nΚι επειδή δεν αποκλείεται πολλοί να σκέπτονται πως ‘ό,τι κι αν έκανε, ο Χίτλερ ήταν μεγαλοφυϊα’ και ‘στο κάτω κάτω δε χάλασε ο κόσμος αν σκότωσε μερικούς εβραίους, τσιγγάνους, κομμουνιστές και ομοφυλόφιλους’ έχω να παρατηρήσω τα εξής.\nα) ένα σεισμός μπορεί να βουλιάξει ή να προκαλέσει την ανάδυση ενός νησιού. Αυτό δε σημαίνει ούτε ότι οι σεισμοί πνίγουν νησιά ούτε ότι τα δημιουργούν. Σημασία έχει τι έκανε ο συγκεκριμένος σεισμός.\nβ) Ο Χίτλερ διέπραξε το μεγαλύτερο έγκλημα εναντίον της ίδιας του της χώρας.\nβ1) Εάν σήμερα αναφερθείς στη Γερμανία, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, και αναρωτηθείς ποια είναι η πρώτη σκέψη που τους έρχεται στο μυαλό, θα σου πουν «οι ναζιστικές θηριωδίες», εκτός αν μερικοί αναφερθούν στα VW, BMW και Mercedes.\nΚαι είναι βεβαίως κατάφωρη αδικία. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να συσχετιστεί, πολύ περισσότερο να ταυτιστεί, ο γερμανός με τον ναζί. Επιπλέον επισκίασαν τις θηριωδίες όλων των άλλων φασιστών σε όλη την Ευρώπη, διότι ούτε η Ιταλία,ούτε η Ισπανία, ούτα η Πορτογαλλία, ούτε η Γαλλία, ούτε η Ελλάδα ήταν αθώες.\nΑν δεν είχε παρεμβληθεί ο Χίτλερ, ο Φον Μπράουν θα είχε στείλει το Mondchen (o με Umlaut) αντί του Σπούτνικ απότο 1943 και ο πρώτος άνθρωπος που θα περπατούσε στο διάστημα και στη Σελήνη δε θα ήταν ρώσος ή αμερικανός αλά γερμανός, και όλα αυτά θα είχαν συμβεί 15 ή 20 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι συνέβησαν. Παράλληλες απώλειες; Ο στάλιν δεν θα είχε επωφεληθεί του πολέμου για να εγκαταστήσει το άθλιο καθεστώς του, το οποίο στην πραγματικότητα επετάχυνε αν δεν προκάλεσε την τελική κατάρρευση της ΕΣΣΔ και οι αμερικανοί δεν θα είχαν βρεθεί στη θέση που βρίσκονται σήμερα.\nΚαι το σημαντικότερο, η λέξη Γερμανία θα έφερνε στο νου όχι πολέμους κι εξοπλισμούς αλλά την χορεία, τον γαλαξία καλύτερα, όλων αυτών των λαμπρών ερευνητών, στοχαστών, φιλολόγων, λογοτεχνών κι επιστημόνων που έσπρωξαν την ανθρωπότητα από τον 17ο στον 19ο ή και στον 20ο αιώνα. Όλα αυτά σήμερα τα βλέπουμε δυστυχώς μέσα από το σκούρο γυαλί του Ναζισμού. Και δε θα γινόταν διάκριση ποιοι απ’ όλους αυτούς ήσαν εβραίοι, αρχίζοντας από τον Σίλλερ και καταλήγοντας στον Αϊνστάιν.\nΗ μεγαλοφυϊα του Χίτλερ προκάλεσε στην ανθρωπότητα δεινά από τα οποία με τον ένα ήτον άλλο τρόπο ανέρρωσε. Το πλήγμα που προκάλεσε στην ίδια τη Γερμανία δεν πρόκειταιποτέ να εξαλειφθεί, διότι της στέρησε τη δυνατότητα να είναι η πρώτη στο διάστημα.\n15 Μαΐου, 2013 στις 14:11\nΛεώνικε, δεν ξέρω αν τα τεχνικά μέσα της εποχής επέτρεπαν αυτά που λες για τον φον Μπράουν, αλλά το κτίριο δεν ετυμολογείται ούτε από το κτάω-κτω. Κάποιοι λένε από το ευκτήριος, κάποιοι άλλοι από το οικητήριον.\n15 Μαΐου, 2013 στις 16:36\n@43 σε συνδυασμό με το σχόλιο 67 το ότι δεν υπέγραψε δήλωση μετάνοιας το λέει ο ίδιος ο Δημήτρης Σαραντάκος (προσοχή ματρυριάρης ή spolier alert αν προτιμάτε) :\n«Εκείνο το καλοκαίρι τέλειωσα το τέταρτο έτος, στη Σχολή Χημικών Μηχανικών, στο Πολυτεχνείο.[…]\nΑπό την αρχή του έτους ο Δεληγιάννης, ο καθηγητής μας στην Ανόργανη Χημική Τεχνολογία, μας είχε υποσχεθεί πως θα οργάνωνε για το καλοκαίρι μιαν εκδρομή στη Γερμανία, στην ετήσια έκθεση της DECHEMA. Είχαμε δεχτεί όλοι με ενθουσιασμό, ακόμα κι εγώ κι ας ήξερα πως δε θα πήγαινα. Όχι για οικονομικούς λόγους, γιατί εκείνο τον καιρό το οικονομικό μας πρόβλημα είχε επιλυθεί οριστικά, αλλά για πολιτικούς. Έτσι και ζητούσα διαβατήριο, η Ασφάλεια θα μου ζητούσε δήλωση μετανοίας, που δεν ήμουν διατεθειμένος να υπογράψω τώρα, που τα πράγματα ησύχασαν, μια που [b]δεν την υπόγραψα σε πολύ χειρότερες συνθήκες, τέσσερα χρόνια πριν[/b]. Τελικά όμως η εκδρομή ματαιώθηκε από άλλες αιτίες.»\nΣυγνώμη Νικοκύρη που προτρέχω, χρησιμοποιόντας το απόσπασμα του βιβλίου από το ΤΕΕ, αλλά δεν μπορώ να αναεχτώ την αήθη επιθέση με ανακρίβειες.\nΑν ο σχολιαστής Δημήτριος Κιτσίκης έιναι όντως ο γιός του Νίκου Κιτσίκη σίγουρα λόγω ηλικίας (ηταν 13 χρονών το 1948) και λόγω του ότι δεν ήταν στην Ελλάδα. Οπότε έιναι ανακρίβεια ότι για την εγγραφή στα ΑΕΙ χρειαζόταν δήλωση μετάνοιας όπως είναι λογικό στην αντίθετη περίπτωση θα υπέγραφαν και οι φοιτητές που δεν ήταν αριστεροί δήλωση ότι μετανοιώνουν. Εδώ ο φερόμενος Δημήτριος Κιτσίκης γράφει ανακρίβειες για τους γονείς του αφού αποκλέιτεται να έιχε φυλακιστέι η μητέρα του το 1948 για τη συμμετοχή της στον Ελληνοκινεζικό Σύνδέσμο Φιλίας αφού αυτός συστήθηκε οχτώ χρόνια μετά το 1956 και επιπλέον το 1948 η Κίνα δεν ήταν ακόμα κομμουνιστική (ο κινέζικος εμφύλιος τέλειωσε ένα χρόνο μετά.\nΑρκετά ασχοληθήκαμε με τον φερόμενο Δημήτριο Κιτσίκη (ίσως να ήταν και αυτός ο σκοπός του. Συμφωνώ με τον Δημήτρη Σαραντάκο στο ότι ο Νίκος Κιτσίκης ήταν μια σημαντική προσσωπικότητα και από όσα ξέρω για αυτόν αποκλέιεται να ήταν θαυμαστήες του Χίτλερ και ήταν πρήφανος για αυτό όπως μπορούμε αν διαβάσοπυμε εδώ http://library.tee.gr/digital/techr/1941/techr_1941_233_234_227.pdf (στην τελευτάια σελίδα)\n15 Μαΐου, 2013 στις 17:04\nΠαναγιώτη, σ’ ευχαριστώ. Αυτό με τον Ελληνοκινεζικό σύνδεσμο απορώ πώς μου ξέφυγε.\n15 Μαΐου, 2013 στις 17:13\nΑξιότιμοι κύριοι, εδιάβασα τα σχόλια που με αφορούν και ευχαριστώ τον κ. Σαραντάκο για την ευγένειά του να κρατήσει την αντιπαράθεσι σε ένα κάποιο επίπεδο. Λυπούμαι μόνο για κάποιους σχολιογράφους που τούς είναι αδιανόητο ότι ένας Κιτσίκης μπορεί να θεωρεί μεγαλοφυΐα και Μεγάλο Άνδρα τον Χίτλερ. Αυτό και μόνο δείχνει πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο των διανοουμένων στην Ελλάδα: Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι επιστήμονες, αλλά κομματικά φερέφωνα. Απαντώ εν συντομία στα ερωτήματα που μού ετέθησαν:\n1) Τo .Sotheby’s γνωρίζει χρόνια το κειμήλιο του Mein Kampf που διαθέτω, διότι έχουν γράψει γι’ αυτό οι μεγαλύτερες γαλλικές και αγγλοαμερικανικές εφημερίδες, από την δεκαετία του ’60 ακόμη. Δεν πρόκειται για απλή υπογραφή του Χίτλερ, αλλά για ολόκληρο κείμενο – αφιέρωση προς τον πατέρα μου, τού οποίου ήτο μέγας θαυμαστής. Όπως ίσως γνωρίζετε,ιδιόχειρα κείμενα του Αδόλφου υπάρχουν ελάχιστα, πόσο μάλλον γραμμένα πάνω σε πρωτότυπο γερμανικό αντίτυπο του Mein Kampf. Εξ ού και το αστρονομικόν ποσόν που μού δίδουν οι Βρετανοί.\n2) Ως χριστιανός ορθόδοξος, δεν είναι σωστό να αυτοδιαφημίζομαι, αλλά εις όσους ενδιαφέρονται, συνιστώ να διαβάσουν το θρυλικό βιβλίο μου «Η τρίτη ἰδεολογία και η Ορθοδοξία» – Αθήνα, Ακρίτας, 1990. (2η έκδοση, Εστία, 1998), που εξετάζει την σχέση της Ορθοδοξίας με την τρίτη ιδεολογία,δηλαδή τον Φασισμό. Υπάρχει νομίζω και δωρεάν εις το scribd.com για download, διά τους απόρους αναγνώστας σας…\n3) Είναι γεγονός ότι η Wikipedia έχει αναρτήσει τεράστια εις έκτασιν άρθρα για μένα σε 10 γλώσσες (αν γνωρίζετε τουρκικά, δείτε το τουρκικό λήμμα και θα καταλάβετε πολλά) και πολλοί ρέπουν προς την συνωμοσιολογίαν, διερωτώμενοι πώς γίνεται ο Δ. Κιτσίκης να έχει μεγαλύτερο λήμμα από τον Καβάφη. Το μόνο που μπορώ να σάς διαβεβαιώσω, είναι ότι δεν έχω βάλει εγώ το χέρι μου, ούτε κάποιος από τους μαθητές μου..\n4) Με κίνδυνο να αρχίσουν να με ειρωνεύονται οι Συριζαίοι αναγνώσται σας, κύριε Σαραντάκε, (δηλώνω από τώρα πως δεν πρόκειται να απαντήσω σε ειρωνείες, ύβρεις και υπονοούμενα) σάς δηλώνω ότι ΔΙΕΘΝΩΣ υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για τον Δημ. Κιτσίκη λόγω… Ερντογάν! Ο μέντορας του Ερντογάν,Ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν (ζεί από το 1999 στην Πενσυλβάνια) είναι προσωπικός μου φίλος και μαζί εφτιάξαμε αυτό που διεθνώς ονομάζεται «μετριοπαθές Ισλάμ αλά Ερντογάν». Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Ahmet Davutoğlu υπήρξε μαθητής μου στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου και έχουμε φιλικότατες σχέσεις, ομιλούμε εις το τηλέφωνο δύο φοράς τον μήνα. Ο άνθρωπος που έφερε τον Καπιταλισμό στην Τουρκία, ο μακαρίτης Τουργκούτ Οζάλ, ήταν ο μεγαλύτερος θαυμαστής μου και επί 3 μήνες με περιέφερε με την πρωθυπουργική λιμουζίνα σε όλη την Ανατολία ως σύμβουλό του. Μάλιστα, πολλοί λέγουν ότι γι’ αυτό τον δηλητηρίασαν τον Οζάλ, λόγω Κιτσίκη. Αυτά είναι πασίγνωστα πράγματα εις όσους ασχολούνται με τα Ελληνοτουρκικά και στενοχωρούμαι που τα επαναλαμβάνω διά τους αδαείς αναγνώστας σας.\nΤΕΛΕΙΩΝΩ, αγαπητέ κ. Σαραντάκε (έχω όλες τις αποδείξεις ότι οι σπουδασταί του ΕΜΠ το 1948 – 49 υπέγραφαν Δήλωσιν Αποκηρύξεως του Ξενοδούλου Κομμουνισμού διά να εγγραφούν εις το Ίδρυμα και αν ποτέ συναντηθούμε θα σάς τις δώσω) με δύο παρατηρήσεις ουσίας;\nΑ) Ουδείς στην Ελλάδα τολμά να πεί στον Λαό γιατί η Τουρκία πάει τόσο καλά (από χρεοκοπημένη που ήτο το 2002 που την ανέλαβε ο Ερντογάν, σήμερα ανήκει εις τους G-20), ενώ η Ελλάς βαίνει με μαθηματικήν ακρίβειαν προς τον κρημνόν: Απλούστατα, η Τουρκία έχει καπιταλιστικό καθεστώς (που δημιούργησε ο μαθητής μου Οζάλ και συνέχισε ο Ερντογάν), ενώ η Ελλάς σοβιετικού τύπου Οικονομία με διαφθορά χειροτέρα της Σοβιετικής Ενώσεως. Τόσο απλό, κύριε Σαραντάκε, αλλά κανείς δεν τολμά να το πεί δημοσίως αυτό για να μή χαρακτηρισθή Φασιστής… Επιπλέον, στην Τουρκία ο κόσμος πιστεύει στον Θεό, είναι Ηθικός, έχει Αρχές, ενώ εδώ στην Ελλάδα δεν πιστεύουμε σε τίποτα, η Εκκλησία του Ιερώνυμου έχει γίνει παράρτημα του Σύριζα, η ανηθικότης βασιλεύει παντού και κυρίως αυτό: Υπάρχει Γενική Ατιμωρησία.\nΒ) Όπως ίσως γνωρίζετε, έχω δεχθεί άπειρες επιθέσεις στην ζωή μου για όσα έχω γράψει κι έχω κάνει. Ακόμη και για το ότι ο Ύπατος Αρμοστής της Σμύρνης (του οποίου έχω όλο το Αρχείο, όπως ξέρετε, κι όταν το βγάλω θα κλάψουν μανούλες) Αριστείδης Στεργιάδης υπήρξε εραστής της γιαγιάς μου με κατηγόρησαν πολλοί!. Θέλω,λοιπόν, να.εξηγήσω από την υπέροχη Ιστοσελίδα σας, τί εννοώ με την θρυλική φράση μου «ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ», εξ αιτίας της οποίας τόσα πυρά εδέχθην, συν τον τίτλο του Προδότη. Οι Τούρκοι φυλετικά είναι Έλληνες («Άριους» τους χαρακτήριζε από το 1930 ο ίδιος ο Ελευθ. Βενιζέλος εις τον οποίον έχω κάμει την διδακτορικήν μου διατριβήν, όπως γνωρίζετε) και σήμερα μέσω Ερντογάν και Φετουλάχ Γκιουλέν τρέφουν έναν απέραντο θαυμασμό στον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό. Εμείς, αντιθέτως, λόγω των αγκυλώσεων της Ορθοδοξίας που μισεί ο,τιδήποτε Ελληνικό δυστυχώς, ουδέποτε νοιώσαμε πραγματική αγάπη προς τους Αρχαίους Έλληνες. Καταλήγω: Λέγοντας «Οι καλύτεροι Έλληνες είναι οι Τούρκοι» εννοώ ότι (αν δεν συμβεί κάτι συνταρακτικό στην Τουρκία, όπως Πραξικόπημα των Κεμαλικών κ.λ.π.) οι κληρονόμοι του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού είναι πλέον οι Τούρκοι για δύο λόγους: 1. Δρούν υπό καθεστώς Καπιταλισμού και 2. Δεν έχουν το βαρίδι της Ορθοδοξίας\n15 Μαΐου, 2013 στις 17:17\n57 – Είναι δε ακατανόητη η εκ συμπερασμού αποκάλυψης, και μάλιστα η αήθης καταγγελία……………Μαλάκυνση εγκεφάλου λέγεται, το θέμα είναι απο που προήλθε, λες η πολύ μ……α να τον βάρεσε στο κεφάλι που λέγαμε μικροί;\n60 – Νίκο τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά, όταν κάνεις πόλεμο, δεν σε συμφέρει το μεγαλύτερο μέρος του στρατού σου να είναι αιχμάλωτο, εκτός αν έχεις ΔΟΛΟ. Όπως λέει και ο Άφωνος στο 69, και ο Άρης υπόγραψε δήλωση, έγινε δεξιός; Τέλος πάντων, θέλει μεγάλη και νηφάλια συζήτηση το θέμα. Απλώς η οικογένειά μου και το ευρύτερο σόϊ μου, έχουν πληρώσει πολύ μεγάλο φόρο αίματος, τελικά όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων χωρίς λόγο, μόνο και μόνο για κάποια δογματικά και άκαμπτα «μυαλά» που διέταζαν εκ του ασφαλούς. Αν κι εγώ έχω πολύ διαφορετική άποψη, μετα απο πολύχρονο ψάξιμο, πιστεύω οτι το παιχνίδι ήταν στημένο, αλλα κι αυτό είναι άλλο θέμα, που δεν μπορεί να συζητηθεί, ειδικά αυτό, σε ιστολόγιο.\nΑυτό που έχω καταλάβει στα 52 χρόνια της ζωής μου, (απο πολυ νωρίτερα βέβαια) είναι οτι το σημαντικότερο για την επίτευξη της νίκης ή το όποιου στόχου, πέρα απο την σωστή πρετοιμασία και σχεδιασμό, είναι η σωστή διαχείρηση της ήττας ή της αποτυχίας, και στην προκειμένη περίπτωση, έγιναν εγκληματικά λάθη. Κάποτε ο Φλωράκης είχε πεί, ΕΚΑΜΑΜΕ ΛΑΘΟΣ, αλλα δεν είδα κανέναν να έχει την ευθυξία να αυτοκτονήσει, λές και οι χιλιάδες άνθρωποι ήταν αντικείμενα. Όπως έλεγε κι ο Χάρυ Κλύν,…………..κι αν έγινα αιτία να πεθάνουν άλλοι, ανθρώπινα τα λάθη, εξομολογήθηκα όμως, πήρα συγχώρεση, και είμαι ήσυχος με την συνείδησή μου.\n65 – Το σίγουρα δεν είναι έτσι απο πού το συμπεραίνεις; Επειδή μάλλον έχουμε διαμετρικά αντίθετη άποψη για το θέμα, και δεν θέλω να θίξω κάποιον με τις απόψεις μου, ας το αφήσουμε για μια άλλη φορά που θα βάλει ο νικοκύρης σχετική ανάρτηση. Συγχώρεσέ μου την ίσως ακραία γραφή μου στο παραπάνω σχόλιο, αλλα πίστεψέμε δεν έχω καμία εμπάθεια, έχω βρεί τις απαντήσεις που έψαχνα, για το πώς και το γιατί υποφέραμε τόσο σαν οικογένεια, και πλέον τα έχω προσπεράσει, η ζωή άλλωστε δεν αντιλαμβάνεται, σωστό και λάθος, δίκαιο και άδικο, ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ, καλύτερα να λειτουργούμε και να προχωράμε μαζί της, μαθαίνοντας απο τα λάθη των άλλων και απο τα δικά μας.\n15 Μαΐου, 2013 στις 17:44\n76 – Και οι ΗΠΑ που έχουν χρεοκοπήσει και πληρώνουμε τις συνέπειες οι αδύναμοι λαοί, οικονομία σοβιετικού τύπου έχουν; Η Τουρκία όπως και η σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό Κίνα, είναι η μεγάλη φούσκα που συντηρεί την παγκόσμια οικονομία, και θα κάνει μπάμ σε λίγα χρόνια. Ακολουθεί τα προ δεκαετίας χνάρια της Ελλάδας, πλέον βρίσκεται στο 2005-6 της ισχυρής Ελλάδας, σε δυο τρία χρόνια θα είναι στο δικό μας 2009. Μια ανοιχτή ματιά στην συμπεριφορά Τουρκικής κοινωνίας, δείχνει τις ομοιότητες με την προ δεκαετίας Ελληνική, ένα μικρό δείγμα είναι η εισβολή της σαπουνόπερας στην καθημερινότητά τους. Το πιο αξιόπιστο όμως, είναι η φούσκα των ακινήτων, αυτή γονάτισε την Ιαπωνία, αυτή τις ΗΠΑ, αυτή κι εμάς, όποιοι ελέγχουν το παγκόσμιο real estate, ελέγχουν και τις οικονομίες, τα υπόλοιπα είναι για να παραμυθιάζεται ο κοσμάκης . Η ιστορία μας διδάσκει, οτι χωρίς παγκόσμιο πόλεμο, η ύφεση στις ΗΠΑ δεν περνάει, αναμένομεν τα πυροτεχνήματα.\n15 Μαΐου, 2013 στις 17:54\nΑνατρίχιασα! Να που μερικές φορές κύριε Δημήτριε Κιτσίκη η σιωπή είναι χρυσός. Τιμούμε την μνήμη του πατέρα σας και της μητέρας σας. Υπάρχουν και πολλές άλλες πηγές για τον Νίκο Κιτσίκη, που ήταν και ο φωτισμένος Πρόεδρος του ΤΕΕ τη δεκαετία του ’30. Να αναφέρω ενδεικτικά την περίφημη μελέτη του 1933 «Γενική εισήγησις επί της οικονομικής μελέτης των τεχνικών ζητημάτων» (http://library.tee.gr/digital/techr/1932/techr_1932_1_1_4.pdf), αλλά και το αφιέρωμα στα Τεχνικά Χρονικά του 1986 σε κείμενο της Έλλης Παππά. Όσο για τη μητέρα σας, τραγική μάνα, «ευτύχησα» να επιβλέψω πτυχιακή εργασία φοιτητή μου στο τμήμα Αρχειονομίας του Ιονίου Πανεπιστημίου βασισμένη στις επιστολές που έστειλε στα παιδιά της από τη φυλακή (σ’ εσάς δηλαδή και στην αδελφή σας). Σας τιμά που ένα μεγάλο μέρος από το εξαιρετικά πολύτιμο αρχείο του πατέρα σας το έχετε δωρίσει στο ΤΕΕ Ανατ. Κρήτης στο Ηράκλειο. Όπως θα γνωρίζετε, έχει αξιοποιηθεί και έχει χρησιμεύσει σε πολλούς ερευνητές. Όσο για τα άλλα που αναφέρετε, δεν μπορώ να αιτιολογήσω για κανένα λόγο τις αναφορές που κάνετε, μα τι λέτε αλήθεια, έχετε επίγνωση;\n15 Μαΐου, 2013 στις 18:12\n«Ως χριστιανός ορθόδοξος, δεν είναι σωστό να αυτοδιαφημίζομαι, αλλά εις όσους ενδιαφέρονται, συνιστώ να διαβάσουν το θρυλικό βιβλίο μου….»\nΣου βγάζω το καπέλο μεγάλε!\nΕίσαι μυθικό τρόλ. (ή μάλλον θρυλικό)\nΕυφυέστατη πράξη η επιλογή σου να υποδυθείς έναν υπαρκτό «βζνν» τύπο.\nΕλπίζω να συνεχιστεί η έμπνευσή σου και να σε ξανααπολαύσουμε.\nΑν πάλι επιλέξεις να φανερωθείς, ρίξε λίκνους για άλλα παρόμοια κείμενά σου.\nΝικοκύρη & συναναγνώστες: Νομίζω ότι γινόμαστε μάρτυρες ενός νέου είδους λογοτεχνίας.\n15 Μαΐου, 2013 στις 18:29\n43: Αφήνοντας εντελώς κατά μέρος το ενδιαφέρον ζήτημα αν ο σχολιαστής «Δημήτριος Ν. Κιτσίκης» είναι αυθεντικός ή τρολ, διευκρινίζω τα εξής. Αν πάτε εδώ\nμε λίγη καλή τύχη θα σας ανοίξει το ΦΕΚ 123 Α΄ του 1954, όπου έχει δημοσιευτεί το βασιλικό διάταγμα της 28ης Απριλίου 1954 «Περί τροποποιήσεως διατάξεων τινών περί εισιτηρίων εξετάσεων εν τοις Πανεπιστημίοις», το άρθρο 1 του οποίου αναφέρει επί λέξει: «Είς το άρθρον 2 του από 3/6 Σεπτεμβρίου 1948 Β. Διατάγματος ‘περί κανονισμού διεξαγωγής των εισιτηρίων εξετάσεων έν τοις Πανεπιστημίοις Αθηνών και Θεσσαλονίκης’ προστίθεται παράγραφος στ΄, έχουσα ούτω:\nκαι στ) βεβαίωσιν του οικείου Αστυνομικού Τμήματος περί της νομιμοφροσύνης του».\nΕύκολα συνάγουμε από αυτό ότι το 1948, που ο πατήρ Σαραντάκος μπήκε στο πολυτεχνείο ΔΕΝ απαιτούνταν, για την συμμετοχή στις εξετάσεις, πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης (γνωστό και ως ‘κοινωνικών φρονημάτων’) για την έκδοση του οποίου θα μπορούσε το Αστυνομικό Τμήμα να ζητήσει από τον ενδιαφερόμενο να υπογράψει δήλωση αποκήρυξης του κομμουνισμού (ή και να μην το εκδώσει καθόλου αν τον θεωρούσε κομμουνιστή). Διότι αν απαιτούνταν δεν θα χρειαζόταν να προστεθεί η σχετική διάταξη μόλις το 1954.\nΣυνδυάζοντας τα παραπάνω με αυτό που αναφέρει αλλού ο πατέρας Σαραντάκος (και το θύμισαν άλλοι σχολιαστές), ότι δεν θα μπορούσε να πάρει τέτοιο πιστοποιητικό αν δεν υπέγραφε δήλωση και ότι δεν είχε σκοπό να το κάνει, συμπεραίνουμε με ασφάλεια ότι, αντίθετα με όσα ισχυρίζεται ο κ. «Κιτσίκις» (ευνόητο προς τι τα εισαγωγικά) ο πατήρ Σαραντάκος ΔΕΝ υπέγραψε δήλωση για να μπει στο Πολυτεχνείο. Μια φορά που δεν χρειάζεται να τον ρωτήσουμε τον ίδιο, αιωνία του η μνήμη.\n15 Μαΐου, 2013 στις 18:31\nΟι διεθνείς σχέσεις μου φαίνονται μάλλον άλλη ονομασία για το πρακτοριλίκι.\n15 Μαΐου, 2013 στις 18:35\n81: A, ευχαριστώ πολύ για τον κόπο και για την επιβεβαίωση!\n15 Μαΐου, 2013 στις 18:58\nΓια την επαλήθευση της τεκμηρίωσης θα πρέπει να αναζητηθεί ο Κανονισμός Εξετάσεων του ΕΜΠ, που απότι φαίνεται (το ΒΔ του 1948 αναφέρεται μόνο σε Πανεπιστήμια Αθήνας και Θεσσαλονίκης και όχι ρητά στο ΕΜΠ) προσδιοριζόταν από άλλο ΒΔ.\n15 Μαΐου, 2013 στις 19:43\nΘα τολμήσω όμως να κάνω μια εικασία:\nΗ εκτίμηση που έχαιρε το ΕΜΠ από την προπολεμική περίοδο (Βενιζέλος-Παπαναστασίου), χάρις και στον Νίκο Κιτσίκη, και η αυτοτέλεια και αυτοδιάθεση που είχε κατακτήσει, μάλλον ελαχιστοποιεί την πιθανότητα να υπάρχει εμφυλιακό διάταγμα οργανισμού εξετάσεων για το ΕΜΠ, άρα και υποχρέωση δήλωσης κοινωνικών φρονημάτων! Αν δε οι καραμήτροι το είχαν τολμήσει, είναι εξίσου πιθανό το ΕΜΠ να τους έγραφε στα παλιά του τα παπούτσια!\n15 Μαΐου, 2013 στις 19:57\nΤο πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων δεν έχει σχέση με δηλώσεις. Πρόκειται για βεβαίωση που έδινε το αστυνομικό τμήμα, όπως αναφέρεις. Το ζητούσαν και μέσα στη χούντα, για να πάρουμε την υποτροφία του Ι.Κ.Υ. Έκανες αίτηση στο μπατσάδικο του τόπου κατοικίας και αν ήθελαν, σου το ‘διναν.\nΔηλώσεις και πιστοποιητικά το ’48 για την εισαγωγή στο ΕΜΠ δεν ξέρω αν ζητούσαν, μπορώ όμως να βεβαιώσω οτι δεν ζητούσαν ούτε το ’52, που μπήκε ξάδερφός μου στους χημ. μηχανικούς του ΕΜΠ, ούτε το ’57 που μπήκε στη Νομική Αθηνών ένας φίλος μου. Ο δεύτερος μάλιστα τη διάλεξε, ενώ ήθελε να σπουδάσει δάσκαλος. Ήξερε όμως οτι αν έμπαινε στην παιδ. ακαδημία, δεν υπήρχε περίπτωση να διοριστεί.\nΟύτε η χούντα ζητούσε πιστοποιητικά για συμμετοχή στις εξετάσεις. Ειδικά όμως το ’67 απέκλεισε επιτυχόντες λόγω φρονημάτων, της οικογένειας εννοείται.\n15 Μαΐου, 2013 στις 20:05\n76 @ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΤΣΙΚΗΣ\nΑγαπητέ Emeritus Professor, Dimitri Kitsikis\nΣτο Department of History του University of Ottawa\nΓιατί επιμένετε ότι δεν έχετε καμία σχέση με τις αναρτήσεις σας εδώ και ότι δεν γνωρίζετε τον κύριο Σαραντάκο και το μπλογκ του, όπως μου δηλώσατε στην ευχάριστη συζήτηση που είχαμε πριν λίγο στο 00-1-613-562-5800, ext. 1310 ;\n15 Μαΐου, 2013 στις 20:19\n@87: Αστυνόμε Μπέκα μου εσύ, που ξετρύπωσες το τρόλ! 😀\n15 Μαΐου, 2013 στις 20:26\nΚανονικά έπρεπε να χρεώσω το τηλέφωνο στα έξοδα του ιστολογίου, αλλά έχω δωρεάν απεριόριστες κλήσεις σε σταθερά και κινητά στη Β. Αμερική.\n15 Μαΐου, 2013 στις 21:00\n>Το ζητούσαν και μέσα στη χούντα, για να πάρουμε την υποτροφία του Ι.Κ.Υ.\nΤέτοιο πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων προσκόμισα κι εγώ το 1971 από το «οικείον παράρτημα ασφαλείας» στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών Δημόκριτος (έτσι το έλεγαν τότε).\n15 Μαΐου, 2013 στις 23:11\n58: Χα χα, Πράγματι. Τυχαία ακούγα Βαρουφάκη να λέει «ο πατέρας μου ήταν μεταλλουργός (χημικός μηχανικός)» εδώ (http://varoufakis.files.wordpress.com/2013/05/confessions-of-an-erratic-marxist-14-may-2013.m4a) .\nΦαντάζομαι οι Άγγλοι θα το αποκαλούσαν serendipity!\n87 Μια ευχάριστη αποκατάσταση της τιμής των Κιτσίκιδων!\n15 Μαΐου, 2013 στις 23:38\n(χέστηκε η Φατμέ στο Γεντί Κουλέ, θα πουν μερικοί …)\n15 Μαΐου, 2013 στις 23:39\n… αλλού πήγαινε ο λίκνος. 😳\n15 Μαΐου, 2013 στις 23:42\n89: Πάντως ο δικός μας σχολιαστής Κιτσίκης μπαίνει από ελληνικό πάροχο υπηρεσιών.\n15 Μαΐου, 2013 στις 23:54\n84: Έχετε απόλυτο δίκιο, ο κανονισμός αυτός βρέθηκε και με λίγη τύχη θα σας ανοίξει κάνοντας κλικ στο εξής λινκ:\nΕίναι το Βασιλικό Διάταγμα της 16ης Σεπτεμβρίου 1946, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α’ 282/16.9.1946.\nΚαι, όχι, δεν αναφέρει απολύτως τίποτε για πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης (που τότε ακόμη δεν είχαν εφευρεθεί, είναι «εφεύρεση» του 1948, Α.Ν. 516/8-8.1.1948 «περί ελέγχου νομιμοφροσύνης δημοσίων υπαλλήλων και υπηρετών»), ούτε εντοπίζω διάταξη που να έχει τροποποιήσει το Β.Δ. του 1946 για το ΕΜΠ, όπως έγινε, το 1954, με το ΒΔ του 1948, για τα Πανεπιστήμια.\n86: Τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης ασφαλώς και δεν είχαν άμεση σχέση με τις δηλώσεις. Ωστόσο, αν ήσουν (ή θεωρούσουν) κομμουνιστής, δεν θα με εξέπληττε αν η Χωροφυλακή σου έλεγε «κάνε δήλωση να σου δώσουμε πιστοποιητικό». Βέβαια, οι άνθρωποι είναι άνθρωποι και οι Έλληνες αιωνίως ρουσφετολόγοι, οπότε και τις άγριες εκείνες εποχές δεν έλειπαν τα μέσα που μπορεί να δίνανε πιστοποιητικό σε «αμφιβόλου εθνικοφροσύνης» πολίτες. Λ.χ. πρόσφατα διάβαζα, από περιέργεια, για την περίπτωση του νεαρού Ίκαρου Ακριβογιάννη που το 1952 έφυγε με ένα αεροπλάνο της σχολής του και πήγε στην Αλβανία όπου ζήτησε, υποτίθεται, πολιτικό άσυλο. Στην Ελλάδα της εποχής θεωρήθηκε κομμουνιστής (στην Αλβανία θεωρήθηκε κατάσκοπος και εκτελέστηκε το 1954.Τραγική ιστορία, ενώ υπάρχουν και κατηγορίες ότι τον έστειλαν επίτηδες οι ανώτεροί του, η δε υπόθεσή του συνδέεται και με την διαβόητη Δίκη των Αεροπόρων) και δημιουργήθηκε θέμα στον (δεξιό, ιδίως) τύπο πώς τα κατάφερε και πήρε πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης ενώ ο πατέρας του είχε ενταχθεί στο ΕΑΜ στην κατοχή. Επρόκειτο για προσπάθεια να πλήξουν τον τότε Υπουργό του Πλαστήρα, Καρτάλη, της αριστερής πτέρυγας του κόμματος Πλαστήρα (ΕΠΕΚ) ο οποίος, όπως και ο Ακριβογιάννης, ήταν από το Βόλο και -υποτίθεται- του έκανε ρουσφέτι. Αναγκάστηκε ο Καρτάλης και ενημέρωσε τις εφημερίδες ότι τα πιστοποιητικά είχαν βγει το 1950, όταν ο ίδιος δεν ήταν Υπουργός.\nΕίναι επίσης ακριβές ότι ειδικά το 1967 η χούντα ζήτησε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων για τις εισαγωγικές εξετάσεις: Αν. Νόμος 40/20-21.6.1967, ΦΕΚ Α’ 104. Η σχετική διάταξη καταργήθηκε την επόμενη ακριβώς χρονιά: Αν. Νόμος 510/1968, ΦΕΚ Α’ 186.\n16 Μαΐου, 2013 στις 00:23\n94. Πάντως ο Κιτσίκης το Πάσχα σούβλιζε το αρνάκι του στην Οτάβα. Ε πετάχθηκε ο άνθρωπος ένα ταξιδάκι – αστραπή στα μέρη μας, και με την ευκαιρία σκέφτηκε να σε πληροφορήσει ότι είσαι γιος δηλωσία. Ρε τι τραβάμε.\nΠάντως το μπλογκ του είναι σκέτη απόλαυση. Τι ο ΓΑΠ είναι ο αδιάφθορος έλλην Ροβεσπιέρος, τι πρέπει να συμμαχήσει το ΚΚΕ με τη ΧΑ σε έναν κοινό αγώνα κατά του καπιταλισμού υπό την ηγεσία ενός Έλληνος Τσάβες. Περιβόλι.\n16 Μαΐου, 2013 στις 00:44\nΑνάμεσα στα δικαιολογητικά που απαιτούνταν για την υποτροφία του Ι.Κ.Υ. ήταν εκτός από το πιστοποιητικό κοιν. φρονημάτων υπεύθυνη δήλωση για την οικονομική σου κατάσταση και αναφορά σε 2 μάρτυρες που θα διαβεβαίωναν για την αλήθεια της δήλωσής σου, εν έτει 1968. Πιστοποιητικό χρειάστηκε και για δίπλωμα αυτοκινήτου το 1973 και για διορισμό στο τέλος του 1974.\n16 Μαΐου, 2013 στις 01:14\nΤελικά, διαβάζοντας το Ενδιάμεση Περιοχή, που η γνησιότητά του υποθέτω δεν αμφισβητείται, αναρωτιέμαι: ο δράστης των εδώ αναρτήσεων του «Δ. Κιτσίκη» είναι κοινός πλαστογράφος, είναι ο ίδιος ο Δημ. Κιτσίκης σε στιγμές παράκρουσης που μετά τις ξεχνάει, ή είναι κάποιος μαθητής του που τρελάθηκε και ταυτίστηκε με το δάσκαλο;\n16 Μαΐου, 2013 στις 01:48\nΓι’ αυτό και το βιβλίο του για τον εθνικομπολσεβικισμό πολύ το επαίνεσαν και το «φαιοκόκκινο μέτωπο» και οι στρασερικοί του «μαύρου κρίνου». Λίνκια δε βάζουμε, υπάρχει η ρουφιάνα θεία.\nΤο σχ. 76 μυρίζει τρόλι.\n16 Μαΐου, 2013 στις 02:11\nΕίχα καιρό να μπω στο μπλογκ. Τώρα είδα το Βαγγέλη Δαντόν εναντίον ΓΑΠ Ροβεσπιέρου. Κι ο Σημίτης …μπιμπικάνθρωπος. Παρατήρησα όμως οτι παρά το πολυτονικό και τους λογιοτατισμούς υπάρχει ένα «έχει παράξει»! Δείγμα γλωσσικού εθνικομπολσεβισμού;\n16 Μαΐου, 2013 στις 02:13\nEυχαριστώ για τα νεότερα σχόλια. Ίδιος πάροχος στο σχ. 43 και στο σχ. 76.\n16 Μαΐου, 2013 στις 02:14\nΑπίθανη περίπτωση, αν ο τύπος είναι fake.\nΕντούτοις είναι παράξενη συγκυρία το να εκδηλωθεί τέτοιου είδους κι έκτασης επίθεση στον Νίκο. Είναι δυνατό να περίμεναν στο στόχαστρο για να εμφανιστεί κάποιο όνομα;\nΔεν πείθομαι εύκολα. Πρέπει να κατάλαβε το λάθος του και ανέκρουσε πρύμνα. Πιθανώς ο δεύτερος Δ. Κιτσίκης να είναι πλαστός. Αλλά για τον πρώτο…\nΝίκο! Άσε κάτω τα κτήριά μου! Ακούς; Μια χαρά Ήναι έτσΗ.\nΌ,τι και να πεις… είμαι πιο σωστός\n16 Μαΐου, 2013 στις 02:48\nΔεν το αμφισβήτησα. Απλώς το 43 δεν το θεώρησα τρολάρισμα.\nΚανονικά, αφού ενημερώθηκε απ’ το Γουσου, δεν οφείλει να αντιδράσει για την πλαστοπροσωπία;\nΚάτω τα οικητήρια και οι ευκτήριοι οίκοι, ζήτωσαν τα κτίρια!\n16 Μαΐου, 2013 στις 02:59\n102, 103. Δεν σας έκανε εντύπωση γιατί να μπει στο κόπο κάποιος επώνυμος, όσο ιδιόρρυθμος και να είναι ο Κιτσίκης, και να λέει ξεκάρφωτα ότι ο Νικοκύρης είναι γιος δηλωσία (και που το ίδιο επαναλήφθηκε πριν λίγες μέρες με τον ανύπαρκτο εγγονό Βουλπιώτη) ;;\n16 Μαΐου, 2013 στις 03:19\nΤο ανάφερες και παραπάνω. Ο ανύπαρκτος υπόθεση του απραγματοποίητου έκανε (οτι θα ήταν γιος δηλωσία, αν δεν έπεφτε στο γνωστό δεξιό). Λες οτι είναι ο ίδιος που μιμείται το στυλ του Δ.Κ., αφού μελέτησε το βιογραφικό του; Αυτή όμως η πλαστοπροσωπία επισύρει και ποινικές ευθύνες νομίζω.\nΑπροπό, δεν σας είπα. Μούσι οτι ο Βουλπ. είχε παντρευτεί φον Μίζενς. Ένας φίλος μου έψαξε το γενεαλογικό δέντρο, μέχρι που επικοινώνησε και με την υπεύθυνη του αρχείου Μίζενς. Πουθενά γάμος κόρης φον Μίζενς με Βουλπ.\n16 Μαΐου, 2013 στις 03:33\n105, Ναι θέλω να πω τον ενδιαφέρει πολύ αυτό το θέμα, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση.\nΑυτά για τον Βουλπιώτη και τη μιζενς δεν γράφει και η βίκι και άλλοι;\n16 Μαΐου, 2013 στις 03:49\nΤι να σου πω… Έχει εμμονή με τους δηλωσίες και τη μια υποδύεται τον κομμουνιστοφάγο και την άλλη τον εθνικομπολσεβίκο; Οψόμεθα.\nΌχι. Γράφουν οτι είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο κόρη Μίζενς. Ίσως ο ίδιος να είχε διαδώσει το παραμύθι.\n16 Μαΐου, 2013 στις 04:11\nΣίγουρα το ίδιο προσώπατο υποδύεται τους Δημήτρη Κιτσίκη και εγγονό Βουλπιώτη\n16 Μαΐου, 2013 στις 07:50\n97: Για δίπλωμα αυτοκινήτου το 1973 είστε σίγουρος; Το 1971 η χούντα κατήργησε τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης για όλους, πλην δημοσίων υπαλλήλων. ΝΔ 1048/1971, ΦΕΚ Α΄ 264,\n1. Διατάξεις νόμων, βασιλικών διαταγμάτων ή κανονιστικών πράξεων\nορίζουσαι ως προϋπόθεσιν της κτήσεως ή ασκήσεως παντός δικαιώματος,\nτην διαπίστωσιν της νομιμοφροσύνης, παύουν ισχύουσαι, πλην των εν\nισχύϊ διατάξεων του Α.Ν. 516/1948 «περί ελέγχου νομιμοφροσύνης των\nδημοσίων κλπ. υπαλλήλων και υπηρετών», ως αύται εκυρώθησαν και\nετροποποιήθησαν διά του Ψηφίσματος ΜΘ`/1948, ως και του Ν.Δ. 1015/1971\n«περί της νομιμοφροσύνης των υπαλλήλων».\n2. Η διάταξις της προηγουμένης παραγράφου δεν έχει εφαρμογήν επί\nθεμάτων του προσωπικού εν γένει των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων\nασφαλείας, του λιμενικού σώματος και της πυροσβεστικής υπηρεσίας, ως\nκαι επί θεμάτων αφορώντων εις την εθνικήν άμυναν, εφ` ων εξακολουθούν\nισχύουσαι αι περί αυτών ειδικαί διατάξεις.\n16 Μαΐου, 2013 στις 08:02\n109. Έχετε δίκιο κι εσείς, αλλά κι εγώ.\n16 Μαΐου, 2013 στις 08:21\n@109, 110: Προσέξτε τα λόγια σας γιατί τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης οσονούπω θα μας ξαναχρειαστούν ακόμα και για φορολογική 😛 ενημερότητα. 😀\n16 Μαΐου, 2013 στις 08:43\nΑν ισχύει αυτό που υποθέτει ο Άγγελος στο 98 και που υποθέτω και εγώ, ότι δηλαδή το μπλογκ είναι αδιαμφισβητήτου γνησιότητας/πατρότητας ανακράζω έμπλεος μπολσεβίκικου ροβεσπιερισμού:\n-Tι χρείαν έχομεν τρολίων ,ωρέ Μαριώ; 😆\n(μη σου πω δηλαδή ότι το τρόλι γράφει λογικότερα πράγματα …) 😆\n16 Μαΐου, 2013 στις 09:47\nΠολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά με τους γόνους διασήμων κτλ.\n105-107: Στο βιβλίο που έβγαλε η κόρη του Β., άραγε, υπάρχει αναφορά στην κόρη Μίζενς;\n16 Μαΐου, 2013 στις 15:49\nΘα ρωτήσω και θα πω. Ο δημοσιογράφος πάντως και φίλος του Β., που τη βοήθησε, το αναφέρει.\n17 Μαΐου, 2013 στις 00:16\nΞανακοιτώντας τώρα την αλληλογραφία, ναι. Θα σου την προωθήσω για ιδιωτική χρήση.\n17 Μαΐου, 2013 στις 02:30\nΝα σας πω την αμαρτία μου, το αγόρασα και το διάβασα το βιβλίο της κόρης του Βουλπιώτη (και έχει ενδιαφέρον, το άτιμο). Και ναι, σαφώς λέει ότι ο πατέρας της παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την κόρη του Ζίμενς, ότι τη χώρισε έπειτα από κάποια χρόνια γιατί ήταν νευρασθενική και ότι και μετά το διαζύγιο εξακολούθησε να έχει αγαθές σχέσεις με τον πρώην πεθερό του.\n17 Μαΐου, 2013 στις 02:31\nΛέει κάμποσα και για την ανεκδιήγητη Σίτσα Κ., που από σένα την πρωτοάκουσα…\n116: Εδώ υπάρχει ένα θέμα, επομένως -ή η κόρη ψεύδεται ή εμείς κάνουμε λάθος.\n17 Μαΐου, 2013 στις 03:00\nΨέμα με ουρά ο γάμος με Χέρτα φον Μίζενς.\nΜια αυτή στο τέλος της σελίδας που θα μπορούσε να είναι μάνα του\nκαι μια 2η πιτσιρίκα\nΗ ιστορική υπηρεσία της Σίμενς με την οποία επικοινώνησε ο φίλος μου τον αγνοεί.\nΜπορεί το παραμύθι να ξεκίνησε απ’ τον ίδιο τον Β. ή απ’ το περιβάλλον του βλ. Κούκουρας.\n17 Μαΐου, 2013 στις 03:23\n95. Τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων δεν είναι βέβαια εφεύρεση του 1948, αλλά του 1938 (ΑΝ 1075/1938 άρθρο 11), που εκδίδονταν από τον Υφυπουργό Δημοσίας Ασφαλείας ( μπορεί και παλιότερα να υπήρχαν επί εποχής Βενιζέλου αν θυμάμαι καλά). Το 1948 προφανώς επικαιροποιήθηκε η ρύθμιση με πιο συστηματικό τρόπο και κάλυψε πολύ περισσότερες περιπτώσεις.\nΑλλά και επί Μεταξά ήταν απαραίτητα σε πολλές περιπτώσεις, για διορισμούς δημοσίων υπαλλήλων, κάποιων ιδιωτικών υπαλλήλων και αργότερα επεκτάθηκε και σε άλλους κλάδους, όπως πχ για ίδρυση ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων ή φροντιστηρίων.\nΣτις δε Παιδαγωγικές Ακαδημίες από το 1938-1939 απαιτούνταν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.\nΜπορεί και σε άλλες Σχολές, θέλει ψάξιμο.\nΣτο Πολυτεχνείο πάντως δεν απαιτούνταν στον εμφύλιο. Εδώ υπάρχει μια μαρτυρία του Θανάση Σβώλου («Αντάρτης στα βουνά του Μωριά οδοιπορικό 1947-1949»), από απόσπασμα στα γκουγλοβιβλία, που λέει «Ο ξάδελφος στην Ανωτάτη Εμπορική κι εγώ, σε μια από τις σχολές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Εκεί που δεν εζητείτο το πιστοποιητικό των κοινωνικών φρονημάτων». Μιλάει προφανώς για τη περίοδο 1947-1949.\n17 Μαΐου, 2013 στις 10:23\n119: Παραείναι χοντρό για παραμύθι, αλλά έτσι φαίνεται…. αναρωτιέμαι αν η κόρη το αναπάραξε\n17 Μαΐου, 2013 στις 12:50\nΝα σημειώσω ότι η «θαρρετή» Άννα που αναφέρει ο Μίμης είναι η Άννα Σολωμού. Πράγματι μπήκε στους χημικούς μηχανικούς, όμως τα γεγονότα που ακολούθησαν δεν της επέτρεψαν να συνεχίσει. Αργότερα, στην περίοδο της δικτατορίας που κατέφυγε στη Γαλλία με την οικογένειά της (αφού είχε … γευτεί φυλακές και εξορίες μπόλικες), σπούδασε Πολεοδομία και Τεκμηρίωση. Στο ΤΕΕ το 1975 δημιούργησε το Γραφείο Τεκμηρίωσης μαζί με τη Νίνα Σκανδάλη. Για την Άννα έχω γράψει εδώ http://katerinatoraki.blogspot.gr/2011/12/blog-post_09.html κι εδώ http://katerinatoraki.blogspot.gr/2013/02/blog-post_5068.html.\nΝίκο με συγχωρείς για την κατάχρηση χώρου, όμως γνώριζα ότι ο Μίμης εκτιμούσε την Άννα και μου είχε μιλήσει γι’ αυτήν επανειλημμένα.\n17 Μαΐου, 2013 στις 13:02\n122 Μπράβο! Ήθελα να ρωτήσω αν ξέρει κανείς τι απόγινε.\n17 Μαΐου, 2013 στις 13:21\n122: Κατερίνα, σ’ ευχαριστούμε πολύ! Ο Μίμης είχε αφιερώσει τη νουβέλα «Ο βενετσιάνικος καθρέφτης» (την τρίτη του ομότιτλου βιβλίου του) στη μνήμη της Άννας Σολωμού.\n10 Ιουνίου, 2013 στις 19:21\nΣτο όνομα της ελευθερίας του λόγου, τα «Επίκαιρα» καταγγέλλουν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και την αναθεώρηση της ιστορίας από τη «δικτατορία της πολιτικής ορθότητας».\nΤο αστείο είναι ότι τα ίδια προχωρούν στην πιο ακραία αναθεώρηση της ιστορίας, μοιράζοντας σε τεύχη την «Ιστορία της Κατοχής» του Δημοσθένη Κούκουνα, η οποία δικαιώνει τις κυβερνήσεις των δωσιλόγων και υμνεί τους Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλο και Ιωάννη Ράλλη!\n10 Ιουνίου, 2013 στις 19:56\n125: Ενδιαφέρον το άρθρο του Ιού, ευχαριστώ που μας το επισημαίνετε, μου θυμίζει αυτά που έγραψα χθες κάτω από το νήμα για το Ζάλογγο, σχετικά με την ελευθερία του λόγου. Πάντως, ο ΙΟΣ παραβλέπει, και μου κάνει εντύπωση, ότι αυτό που είπε ο Γεωργιάδης για τον Τρίμη, αν είναι ψευδές, είναι καραμπινάτη συκοφαντική δυσφήμιση. Όμως, για τη συκοφαντική δυσφήμιση, το άρθρο 61 του Συντάγματος έχει ειδική παράγραφο, την παράγραφο 2. «O βουλευτής διώκεται μόνο για συκοφαντική δυσφήμηση, κατά το νόμο, ύστερα από άδεια της Bουλής. Aρμόδιο για την εκδίκαση είναι το Eφετείο. H άδεια θεωρείται ότι οριστικά δε δόθηκε, αν η Bουλή δεν αποφανθεί μέσα σε σαράντα πέντε ημέρες αφότου η έγκληση περιήλθε στον Πρόεδρο της Bουλής. Aν η Bουλή αρνηθεί να δώσει την άδεια ή αν περάσει άπρακτη η προθεσμία, η πράξη θεωρείται ανέγκλητη.».\nΜε άλλα λόγια, αυτά που έλεγε ο Γεωργιάδης (και δέχθηκαν και οι υπόλοιποι;!) ότι τάχα είναι «ο ορισμός του άρθρου 61 του Συντάγματος» αυτό που είπε για τον Τρίμη, είναι ξεγυρισμένες βλακείες (τι έκπληξη!). Για να δούμε, πάντως, την ειρωνεία του πράγματος, με την ελευθερία του λόγου που ο καθένας την επικαλείται όταν τον συμφέρει, ενώ όταν θίγεται βάναυσα την ξεχνά και κάνει (όχι αδίκως) μήνυση για συκοφαντία, η παράγραφος αυτή, αν δεν κάνω λάθος, μπήκε στο Σύνταγμα για πρώτη φορά (ίσως με λίγο διαφορετική μορφή) το 1975 και ήταν ιδέα του Καραμανλή, που προκάλεσε αντιδράσεις της τότε αντιπολίτευσης. Μέχρι τότε, πάντα από μνήμης, το ακαταδίωκτο των βουλευτών για ό,τι έλεγαν στη βουλή ήταν απόλυτο. Πρόκειται μάλλον για παλιά κοινοβουλευτική παράδοση που μας έρχεται (όπως πολλά τέτοια) από την Αγγλία όπου, αν δεν κάνω λάθος, ακόμη και σήμερα, ένας ασφαλής τρόπος να ειπωθεί δημόσια κάτι χωρίς κίνδυνο από τους δρακόντιους νόμους για τη συκοφαντία, είναι να βάλεις έναν βουλευτή να το πει στη Βουλή, οπότε έχει απόλυτη ασυλία! Ο Καραμανλής ήθελε να περιορίσει τις συκοφαντίες που λεγόταν στη Βουλή, ίσως γιατί έφερε βαρέως και όλα όσα είχαν ειπωθεί εις βάρος του για «σκάνδαλα» το 1963-64 (που, τελικώς, ήταν παραγεγραμμένα), ενώ η τότε αντιπολίτευση (και εν μέρει και η Συνταγματική θεωρία) διαμαρτυρόταν για αυταρχισμό.\nΠρμπ, ο ΙΟΣ αναφέρε μεν την υπόθεση Ίρβιγκ που έγκανε δικαστήριο στη Λίπσταντι για συκοφαντία, παραλείπει να πει, όμως, ότι ο Ίρβιγκ υπέστη πανωλεθρία, γιατί έχασε τη δίκη (ώστε να μπορεί, πλέον, ο καθένας να τον λέει, και με δικαστική βούλα, αρνητή του Ολοκαυτώματος), καταδικάστηκε στα (τεράστια) δικαστικά έξοδα, και επειδή δεν είχε να πληρώσει, κηρύχθηκε σε πτώχευση. Χώρια ότι έγινε πλέον, οριστικά και αμετάκλητα, ρεζίλι και έπαψε να θεωρείται σοβαρός ακόμη και από τους λίγους που τον θεωρούσαν τέτοιο ως τότε.\nΜπράβο, επίσης, στον ΙΟ που αναφέρεται στις απαράδεκτες δηλώσεις Θεοδωράκη (να πάει στη Νιγηρία). Το 1963, στην αντισυγκέντρωση που οδήγησε στη δολοφονία Λαμπράκη, ού την μνήμην προσφάτως επιτελέσαμεν, οι «αγανακτισμένοι εθνικόφρονες» φώναζαν «η ΕΔΑ στη Βουλγαρία». Ανάλογα μας λέει τώρα ο Θεοδωράκης, ο πρόεδρος των «Λαμπράκηδων» που σχηματίστηκαν τότε, μετά τη δολοφονία. Τι να πεις…\n10 Ιουνίου, 2013 στις 20:03\n126: Αλήθεια, αν στην Αγγλία ένας μη βουλευτής επαναλάβει κάτι που είπε ένας βουλευτής μέσα στη Βουλή, ως τσιτάτο (όπως είπε ο βουλευτής Τζον Ντόε, ο τάδε είναι απατεώνας) τον πάνε μέσα;\n10 Ιουνίου, 2013 στις 20:43\n127: Ορίστε η απάντησις, από εδώ.\nTo deal with the serious point that the right hon. Lady made at the beginning of her remarks, I gather that there was a report that the website, TheyWorkForYou.com, is being sued for defamation for repeating what was printed in Hansard. I am grateful to the right hon. Lady for giving me notice of the issue. The position is made very clear and is spelled out in “Erskine May”, which says that “the publication, whether by order of the House or not, of a fair and accurate account of a debate in either House is protected by the same principle as that which protects fair reports of proceedings in courts of justice…This is a matter of common law, rather than of parliamentary privilege.\nHansard, αν δεν το ξέρατε, είναι τα πρακτικά της Αγγλικής Βουλής. “Erskine May” πρέπει να είναι το όνομα κάποιας παλιάς υπόθεσης που αποτελεί νομολογία, αλλά δεν τον έψαξα.\nΠάντοτε πίστευα ότι καλός δικηγόρος δεν είναι αυτός που ξέρει τα πάντα, αλλά αυτός που ξέρει πού να τα βρει. Πλέον, η συνηθέστερη απάντηση στο τελευταίο ερώτημα είναι «στο google» (αλλά πρέπει να ξέρεις τι ψάχνεις).\nΚαι όχι, The Right Honorable Lady δεν είστε, ασφαλώς, εσείς κ. Σαραντάκο, διότι δεν είστε ούτε Lady 🙂 ούτε Right Honorable (η προσφώνηση αυτή χρησιμοποιείται μόνον για βουλευτές) 🙂\n10 Ιουνίου, 2013 στις 20:44\n127: Να προσθέσω ότι εκτιμώ ιδιαίτερα την επιλογή του Τζόν Ντόε για τυχαίο όνομα, δειχνεί ότι κάτι ξέρετε!\n10 Ιουνίου, 2013 στις 21:09\n@126 Όντως το άρθρο 61 είναι σε όλα τα Συντάγματα χωρίς τη δεύτερη παράγραφο περί δυσφήμησης\nπχ στο Σύνταγμα του Όθωνα που συντάχτηκε μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου\nClick to access syn12.pdf\nστο Σύνταγμα του 1862\nClick to access syn13.pdf\n(σελίδα 16 του pdf)\nστο Σύνταγμα του 1911\nClick to access syn14.pdf\n(σελίδα 9 του pdf, διαβάζεται και πιο εύκολα αφού δεν είναι χειρόγραφο όπως τα άλλα)\n10 Ιουνίου, 2013 στις 21:58\nΤο ξέρουν το άρθρο 2 αλλά δεν πρόκαναν, αφού ξεπέρασαν τις 45 μέρες.\nΑπ’ τα πρακτικά της 29/5.\nΓια τη δική μου περίπτωση η επιτροπή ψήφισε «ΟΧΙ» στην άρση, κατά πλειοψηφία, πλην των δύο κομμάτων της Αριστεράς -εννοώ το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ- που ψήφισαν υπέρ. Θέλω να απευθυνθώ σε αυτούς τους συναδέλφους, με τους οποίους έχω τις σφοδρότερες πολιτικές διαφωνίες, αλλά αυτό δεν έχει σχέση με την άρση ασυλίας.\nΚατ’ αρχάς εγώ βρίσκομαι εδώ με τη διαδικασία όχι του άρθρου 62 του Συντάγματος, αλλά του άρθρου 61 του Συντάγματος. Για όσους δεν το γνωρίζουν, υπάρχουν δύο διαφορετικά πεδία βουλευτικής ασυλίας.\nΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ: Ως Υπουργός.\nΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Όχι ως Υπουργός, είναι το άρθρο 86. Ως Βουλευτής για οτιδήποτε λέμε εδώ μέσα, για ό,τι λέγεται δηλαδή μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου, στο πλαίσιο των μεταξύ μας διαξιφισμών, ισχύει το άρθρο 61. Γενικά για την ασυλία που έχει ένας Βουλευτής για κάθε άλλη υπόθεση, κατά τη διάρκεια που είναι Βουλευτής, ισχύει το άρθρο 62.\nΣας διαβάζω το άρθρο 61 του Συντάγματος: «Ο Βουλευτής δεν καταδιώκεται ούτε εξετάζεται με οποιονδήποτε τρόπο για γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των βουλευτικών του καθηκόντων» και στην παράγραφο 2 αναφέρει την έννοια της συκοφαντικής δυσφημήσεως με κάποιες συγκεκριμένες προθεσμίες που δεν είναι της παρούσης.\n10 Ιουνίου, 2013 στις 22:27\n131: Πώς το ξέρετε ότι δεν πρόκαναν; Κοίταξα όλα τα πρακτικά (που δεν λένε και τίποτε, μόνο την ομιλία του Άδωνι έχουνε και μία παρέμβαση του Μαριά που είπε ότι αυτοί θα ψηφίσουν Υπέρ). Δεν προκύπτει πότε περιήλθε η έγκληση στον Πρόεδρο της Βουλής και αν έχει περάσει το 45ήμερο. Αν όντως είχε περάσει η προθεσμία, δεν καταλαβαίνω τι νόημα είχε η ψηφοφορία, «η πράξη θεωρείται ανέγκλητη» λέει το Σύνταγμα, δηλαδή παύει η δίωξη και ακόμη κι αν πάει στο δικαστήριο η υπόθεση αυτό θα «παύσει οριστικά την ποινική δίωξη», όπως είναι ο τεχνικός όρος.\n10 Ιουνίου, 2013 στις 22:49\nΤο υποθέτω. Στην επιτροπή δεοντολογίας συζητήθηκε η άρση της ασυλίας Κεφαλογιάννη και λοιπών – και μάλιστα με βάση το άρθρο 62- στις 18/4. Γι’ αυτό ο Άδ, επιμένει οτι η περίπτωσή του εμπίπτει στο άρθρ. 61. Φτάνει στην ολομέλεια μετά απο 42 μέρες. Απ’ τον πρόεδρο μέχρι την επιτροπή δεν θα πέρασαν πάνω απο 3 μερούλες; Η μήνυση του Τρίμη δεν είναι πρόσφατη.\nΔημήτρης Κιτσίκης said\n11 Ιουνίου, 2013 στις 09:05\nΚύριε Σαραντάκε, κάποιος συνεργάτης μου, σήμερα, μὲ πληροφόρησε σχετικὰ μὲ τὸ ἱστολόγιό σας ποὺ ἀγνοοῦσα. Οἱ ἐπιστολὲς ποὺ ἐδημοσιεύσατε μὲ τὴν ὑπογραφή μου εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου πλαστές. Ἄλλωστε ἐγὼ ποτὲ δὲν γράφω μονοτονικά. Ἐπιπλέον οἱ ἐπιστολὲς περιέχουν πολλὲς ἀνακρίβιες. Π.χ. ἡ φυλακισμένη μητέρα μου ποτὲ δὲν ἐξωρίσθηκε καὶ τὸν ἑλληνοκινεζικὸ τὸν ἵδρυσε τὸ 1955, ἀφοῦ εἶχε βγῆ ἀπὸ τὶς φυλακὲς Ἀβέρωφ. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ δὲ ἔγκλειστη μὲ τὴν κυρία Σημίτη. Τὰ περὶ Σόθμπυ εῖναι φαντασιώσεις. Ἐπιπλέον ὁ καθεὶς γνωρίζει ὅτι συνεχίζω νὰ διδάσκω. Ὑποψιάζομαι ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τῆς πλαστογραφίας ὅτι πρέπει νὰ ἔγραψε τὶς ἐπιστολὲς ὁ δημοσιογράφος Θεόδωρος Χατζηγῶγος.\n11 Ιουνίου, 2013 στις 09:15\n134: Κύριε Κιτσίκη καλημέρα σας. Το ιστολόγιο δημοσιεύει τα σχόλια (όχι επιστολές, αλλά δεν έχει σημασία) που στέλνουν οι επισκέπτες, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να ελέγχει την ταυτότητα των σχολιαστών. Εγώ απλώς βλέπω τώρα ότι το δικό σας σχόλιο στάλθηκε από διεύθυνση του πανεπιστημίου της Οτάβας, ενώ επίσης πειστικό είναι αυτό που λέτε για το μονοτονικό. Οπότε, θεωρώ αυθεντικό το σχόλιο και δέχομαι με χαρά τις διευκρινίσεις σας. Σας ευχαριστώ.\nΕἶμαι στὴν Ἀθήνα. Παρακαλῶ νὰ μοῦ τηλεφωνήσετε στὸ Ἵδρυμα Δημήτρη Κιτσίκη, στὸ 210.77.80.225 καὶ θὰ χαρῶ ἰδιαιτέρως ἐὰν περνούσατε ἀπὸ τὸ γραφεῖο μου τοῦ Ἱδρύματος νὰ τὰ ποῦμε ἀπὸ κοντά. Ὅλες οἱ πληροφορίες περὶ τοῦ Ἱδρύματος καὶ ἡ διεύθυνσή του στοῦ Ζωγράφου ὑπάρχουν στὸν ἱστότοπο ww.idkf.gr\nΜὲ τὴν χαρὰ νᾶ γνωρισθοῦμε,\n11 Ιουνίου, 2013 στις 10:14\n11 Ιουνίου, 2013 στις 10:58\n136: Μόλις μίλησα με τον κ. Κιτσίκη, ο οποίος με διαβεβαίωσε, πολύ πειστικά, ότι δεν έχει γράψει το σχόλιο αριθ. 76. (Ούτε και έχει τέτοιο βιβλίο του Χίτλερ).\n11 Ιουνίου, 2013 στις 12:51\n138: Μήπως, ενόψει και των πειστικών εξηγήσεων του πραγματικού κ. Κιτσίκη, θα ήταν σκόπιμο να σβήσετε τα σχόλια 43 και 76 στα οποία υπάρχει πλαστοπροσωπία; Ή, έστω, να ρωτήσετε τον κ. Κιτσίκη αν επιθυμεί κάτι τέτοιο; Ή, πάλι, αν υπάρχει τεχνική δυνατότητα, να βάλετε, έστω, κάποια σημείωση σ’ αυτά τα σχόλια; Όπως ξέρετε, το δικό μου μυαλό ακολουθεί σατανικές ατραπούς.\n14 Ιουνίου, 2013 στις 22:45\nΝικοκύρη, εγώ είμαι ο ρουφιάνος που άφησα μήνυμα στον τηλεφωνητή του για τις πλαστές επιστολές\nΕίπα βέβαια ψέματα ότι μίλησα μαζί του. Ηταν μπλόφα για να σταματήσει ο τύπος να υποδύεται τον κ. Καθηγητή.\n15 Ιουνίου, 2013 στις 08:36\n(Κάτι τέτοιο υπέθεσα:)\n27 Οκτωβρίου, 2015 στις 22:54\nΘυμάσαι που είχες βρει σε εφημερίδα οτι ο Βουλπιώτης ήταν γαμπρός του Τελεφούνκεν κι όχι του φον Μίζενς;\nΚι εδώ ο Χαιρετάκης απο το 17:10 αναφέρεται σε Τελεφούνκεν και Β. https://www.youtube.com/watch?v=IGRo6iYJ–M#t=1033\n27 Οκτωβρίου, 2015 στις 23:09\nΠρέπει να βρω το βιβλίο της κόρης και να δω τι ψέματα λέει\n27 Οκτωβρίου, 2015 στις 23:17\nΔες το 116 του Άγγελου για το προκείμενο.\n27 Οκτωβρίου, 2015 στις 23:20\nNαι, αυτό το ψέμα το ξέρουμε -αλλά μπορεί να έχει κι άλλα\n27 Οκτωβρίου, 2015 στις 23:22\n145. Ζήτα το απ’ τον Άγγελο εννοεί 🙂\n27 Οκτωβρίου, 2015 στις 23:42\nΑ, εντάξει 🙂\nΚαι να μην το εννοεί 🙂


Ταινία Super (2010) online με ελληνικους υποτιτλους Κωμωδία Greek subtitles\nΠροστέθηκε: 2015-09-12 01:16\nταινία Super (2010) online Greek subtitles\nχωρίς καμιά υποχρέωση εγγραφής. Εδώ θα βρείτε ολόκληρητη ταινία Super (2010) με υπότιτλουςσε καλή ποιότητα. Κάθε επισκέπτης θα είναι σε θέση να παρακολουθήσει σε απευθείας σύνδεση όλες τις ταινίες με υπότιτλους δωρεάν με καλή εικόνα και ήχο. Σε περίπτωση που η ταινία σας κολλάει πατήστε pause (παύση) για 5 με 10 λεπτά το πολύ, ώστε να φορτώσει. Αν συναντήσετε δυσκολία στην προβολή της ταινίας Super (2010) με ελληνικούς υπότιτλους, τότε μπορείτε να παρακολουθήσετε το βοηθητικό μας βίντεο που σας εξηγεί βήμα βήμα την διαδικασία προβολής. Υπάρχει αναζήτηση στην ιστοσελίδα μας, όπου μπορείτε να βρείτε την ταινία που επιθυμείτε πληκτρολογώντας το όνομα στην αναζήτηση, για παράδειγμα Super (2010) greek sub. Σε περίπτωση μη ευρέσεως της ταινιες που αναζητήσατε υπάρχει η δυνατότητα παραγγελίας στον ιστό μας όπου μπορείτε να παραγγείλετε ταινία και η φόρμα παραγγελίας βρίσκεται στο κεντρικό μενού.Ξεκινήστε λοιπόν να βλέπετε την ταινία Super (2010) tenies online τώρα! Απολαύστε βλέποντας τις ταινίες που αγαπάτε στην στην καλύτερη ιστοσελίδα και φυσικά μην ξεχάσετε να προσθέσετε τη διεύθυνση μας στα αγαπημένα σας! tenies-online.club\n6.8 70141 IMDB\n2 794 Προβολές\nΤαινία Super (2010) online με ελληνικους υποτιτλους Ο Φρανκ είναι ένας απλός άνθρωπος. Όταν όμως η σύζυγος του μπλέκει με έναν έμπορο ναρκωτικών, αυτός αποφασίζει να γίνει υπερ-ήρωας, με την ονομασία Crimson Bolt. Βέβαια ένας υπερ-ήρωας χρειάζεται υπερ-δυνάμεις, που ο Φρανκ δεν διαθέτει, για αυτό κουβαλά πάντα μαζί του ένα αξιόπιστο γαλλικό κλειδί. Και όπως κάθε υπερ-ήρωας που σέβεται τον εαυτό του έχει κι έναν έμπιστο συνεργάτη στην μάχη κατά του εγκλήματος, ο Φρανκ έχει την Λίμπι, μια χαριτωμένη ψυχοπαθή που δουλεύει σε κατάστημα με κόμικς.\nΠρώτη προβολή: 10 June 2011\nΠατώντας το κουμπί Subscribe θα λάβετε ειδοποίηση όταν ανανεωθεί η Ταινία/Σειρά που έχετε εγγραφεί. Super (2010)\nταινιa Super (2010) online με ελληνικους υποτιτλους greek subs\nΑγαπητοί επισκέπτες προσθέστε σχόλια σχετικά με την ταινία Super (2010)


Οι αντιδράσεις των κομμάτων για τα γεγονότα της Τούμπας – Gnorizo.gr\nΣτον απόηχο όσως συνέβησαν στον αγώνα ΠΑΟΚ-ΑΕΚ, τα πολιτικά κόμματα σχολιάζουν τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στην απόφαση να διακοπεί επ’ αόριστον το πρωτάθλημα.\nΣτην ανακοίνωσή τους το ΔΗΣΥ και Κίνημα Αλλαγής κάνουν λόγο για «προσχηματικές εξαγγελίες των ΣΥΡΙΖΑ περί «εξυγίανσης» και «καταπολέμησης της βίας», ήταν απλώς το πρόσχημα, για να εξυπηρετηθούν για μια ακόμη φορά διαπλεκόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα που λυμαίνονται το χώρο του ποδοσφαίρου». Και συνεχίζει αναφέροντας, «Οι εικόνες των κουμπουροφόρων, παραγόντων, εκθέτουν την χώρα διεθνώς και παραπέμπουν σε μαφιόζικες πρακτικές. Είναι ώρα επί τέλους να εφαρμοστούν με απόλυτο τρόπο οι νόμοι του κράτους και οι σχετικοί κανονισμοί. Χωρίς καμία έκπτωση, συμψηφισμό ή κυβερνητική παρέμβαση στην Δικαιοσύνη». Και καταλήγει «Σ’ αυτές τις συνθήκες πρέπει να καταγραφούν θετικά τόσο η ψύχραιμη στάση των οπαδών του ΠΑΟΚ όσο και των αθλητών και των δύο ομάδων. Αυτοί πολύ σωστά δεν ταυτίστηκαν με τις εξαλλοσύνες και την υποκίνηση βίας».


Xαμηλά Sneakers Puma AEON HERITAGE W ΣΤΕΛΕΧΟΣ: Δέρμα και συνθετικό & ΕΠΕΝΔΥΣΗ: Ύφασμα & ΕΣ. ΣΟΛΑ: Συνθετικό & ΕΞ. ΣΟΛΑ: Καουτσούκ\nΑρχική » Γυναικεία Χαμηλά Sneakers » Xαμηλά Sneakers Puma AEON HERITAGE W ΣΤΕΛΕΧΟΣ: Δέρμα και συνθετικό & ΕΠΕΝΔΥΣΗ: Ύφασμα & ΕΣ. ΣΟΛΑ: Συνθετικό & ΕΞ. ΣΟΛΑ: Καουτσούκ


τραγουδίστρια Γαλλία κοινωνία ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ Nouvelle Vague αύριο στην Τεχνόπολη – Pawned by MasterX\nτραγουδίστρια Γαλλία κοινωνία ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ Nouvelle Vague αύριο στην Τεχνόπολη\nΟι Nouvelle Vague, ξεκίνησαν από το Παρίσι, αλλά σύντομα η φήμη τους ξεπέρασε τα σύνορα της Γαλλίας. Ο Μarc Collin και ο Οlivier Libaux είναι δύο από τ γαλλικήγαλλικής σκηνής τα τελευταία 14 χρόνια (με δισκογραφία σε έγκυρα labels, όπως F Communications, Output, Naïve κτλ). Όταν οι πορείες τους κατέληξαν σε ένα κοινό σημείο αποφάσισαν να φτιάξουν ένα δημιουργικό και εκλεκτικό σχήμα, μια κολλεκτίβα καλλιτεχνών, με στόχο να τιμήσουν τα εφηβικά ακούσματά τους. Στο τελικό αποτέλεσμα συνέβαλαν οκτώ τραγουδίστριες (έξι Γαλλίδες, ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ μια Βραζιλιάνα και μια Νεοϋορκέζα) με υπέροχες φωνές, που έφεραν έναν νέο φρέσκο μουσικό αέρα.\nΟι Nouvelle Vague κράτησαν το μελωδικό πυρήνα διαχρονικών συνθέσεων punk και post punk από new wave συγκροτήματα, όπως οι Joy Division, ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ Clash, Dead Kennedys, ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ XTC, Cure, Depeche Mode, κ.ά. και έκαναν επανεκτελέσεις, ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ χρησιμοποιώντας λιτές, ακουστικές ενορχηστρώσεις που παραπέμπουν στην τεχνοτροπία της bossa nova, της jazz της δεκαετίας του ’50 και την pop των 60s. Στο τέταρτο άλμπουμ τους, το πρώτο όμως που κυκλοφόρησε από την Barclay Records επηρεάζονται από το Γαλλικό new wave που εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα στη δεκαετία του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Έτσι το line up των γυναικείων φωνητικών διαφοροποιήθηκε αρκετά σε σχέση με εκείνο που είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα, με κάθε κομμάτι γαλλικήγαλλικής σκηνής, τραγούδιστριες που έχουν μεγαλώσει με τα τραγούδια της δεκαετίας του ’70 και του ’80 και λατρεύουν να τα ερμηνεύουν!\nPrevious PostPrevious πυρηνικό Γαλλία Ουάσινγκτον κατασκευή eshop Βολος Στο ίδιο μήκος κύματος για τα πυρηνικά ΗΠΑ-Γαλλία\nNext PostNext ΝΑΤΟ ιστοσελίδα ΟΤΕ κατασκευη ιστοσελιδων κατασκευη eshop κατασκευη sites Αυστραλία: Παγκόσμιο Συνέδριο για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα


Μεγάλη Τετάρτη. «Σε τον της Παρθένου Υιόν, Πόρνη επιγνούσα Θεόν» (Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και το νόημα της Μεγάλης Τετάρτης) – Ιερός Ναός Αγίου Αχιλλίου\nσυνθέσεις όλων των ακολουθιών του έτους. Τους ύμνους της Μ. Τετάρτης χαρακτηρίζουν οι πλούσιες εικόνες, οι διάλογοι και οι αντιθέσεις. Ο Όρθρος ξεκινάει με το γνωστό «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…»και ακολουθούν τα υπέροχα καθίσματα «Πόρνη προσήλθε σοι…», «Ιούδας ο δόλιος φιλαργυρίαν ερών…» και το καταπληκτικό «Η πόρνη εν κλαυθμώ ανεβόα, οικτίρμων…». Στο κοντάκιο παρουσιάζεται ο κάθε άνθρωπος αμαρτωλός να βρίσκεται στη θέση της πόρνης. Ο ιερός ποιητής παίρνει τη θέση της και ικετεύει στο Δεσπότη και Λυτρωτή Χριστό να τον ελεήσει, «Υπέρ την πόρνην αγαθέ, ανομήσας, δακρύων όμβρους (όπως εκείνη) ουδαμώς σοι προσήξα, αλλά σιγή δεόμενος προσπίπτω σοι, πόθω ασπαζόμενος τους αχράντους σου πόδας, όπως μοι την άφεσιν, ως Δεσπότης, παράσχης των οφλημάτων, κράζοντι, Σωτήρ, εκ του βορβόρου των έργων μου ρύσαι με». Εξαίσιες ποιητικές συνθέσεις έργα του αγίου Κοσμά του Μελωδού, είναι τα τροπάρια των στιχηρών των αίνων. «Σε τον της Παρθένου Υιόν πόρνη επιγνούσα Θεόν…», «Το πολυτίμητον μύρον η πόρνη έμιξε μετά δακρύων…», «Ότε η αμαρτωλός προσέφερε το μύρον…», «Ω της Ιούδα αθλιότητος! Εθεώρει την πόρνην φιλούσαν τα ίχνη και εκέπτετο δόλω της προδοσίας το φίλημα…». Στα υπέροχα αυτά τροπάρια γίνεται αριστοτεχνική αντίθεση μεταξύ της μετανοούσας γυναικός και του μελλοντικού προδότη μαθητή Ιούδα. Ο ιερός ποιητής εξαίρει την μετάνοια της πόρνης και στηλιτεύει την προδοσία του μαθητή. Τα τροπάρια των αποστίχων είναι και αυτά καταπληκτικές ποιητικές συνθέσεις και είναι έργα του Βυζαντίου του Μελωδού. «Σήμερον ο Χριστός παραγίνεται εν τη οικία του Φαρισαίου…», «Ήπλωσεν η πόρνη τα τρίχας σοι τω Δεσπότη, ήπλωσεν ο Ιούδας τας χείρας τοις παρανόμοις…», «Προσήλθε γυνή δυσώδης και βεβορβορωμένη…». Στο τέλος ψάλλεται ένα από τα κορυφαία ποιήματα όχι μόνο της Εκκλησίας μας, αλλά και γενικότερα της παγκοσμίου λογοτεχνίας. Πρόκειται για το γνωστότατο δοξαστικό «Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή…», το γνωστό τροπάριο της Κασσιανής, της μεγάλης αυτής βυζαντινής ποιήτριας, την οποία μερικοί αμαθείς την ταυτίζουν με την πόρνη, που αναφέρεται στον περίφημο ύμνο της. Κανενός η ψυχή δεν μένει ασυγκίνητη στο άκουσμά του.


Samsung Galaxy S21 Ultra 5G: Δοκιμάζοντας το flagship που διεκδικεί τον τίτλο του κορυφαίου smartphone « OnLine Magazine\n21 Ιανουαρίου, 2021 No Comments\nΗ φετινή οικογένεια S21 δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβητήσεις. Με το «κτήνος» που ακούει στο όνομα Exynos 2100 να ποζάρει σε ρόλο κεντρικού chipset, η Samsung αποστομώνει κάθε επικριτή των δικών της SoC. To Exynos 2100 βασίζεται σε μια προηγμένη τεχνολογία επεξεργασίας EUV 5 νανομέτρων που επιτρέπει έως και 20% χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας ή 10% υψηλότερη συνολική απόδοση από τον προκάτοχο των 7nm. Ο οκταπύρηνος επεξεργαστής του αποτελείται από έναν πανίσχυρο πυρήνα Cortex–X1 χρονισμένο στα 2,9GHz, πλαισιωμένο από τρεις Cortex–A78 στα 2,8GHzκαι τέσσερις Cortex–A55 στα 2,2GHz. Μια αποδοτικότατη τριπύρηνη NPU αναλαμβάνει να υποστηρίξει τις δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης (AI) και διαχείρισης νευρωνικών δικτύων. Ενδεικτικά, το Exynos 2100 SoC μπορεί να εκτελέσει μέχρι 26 τρισεκατομμύρια εργασίες ανά δευτερόλεπτο (TOPS) με υπερδιπλάσια απόδοση, σε σύγκριση με την προηγούμενη γενιά. Ένα ισχυρό chipset έχει αντίκτυπο σε κάθε πτυχή μιας συσκευής, συμπεριλαμβανομένης και της φωτογραφίας. Ο προηγμένος επεξεργαστής εικόνας (ISP) του Exynos 2100 μπορεί να διαχειριστεί ταυτόχρονα δεδομένα από τέσσερις ανεξάρτητους αισθητήρες. Χάρη στον επεξεργαστή πολλαπλών καμερών και καρέ (MCFP), ο ISP μπορεί να συνδυάσει περιεχόμενο από πολλαπλές κάμερες, για να βελτιώσει την απόδοση του zoom ή να ενισχύσει την ποιότητα εικόνας για υπερ-ευρυγώνιες λήψεις. Έχοντας την προαναφερθείσα NPU στο πλευρό του, ο ISP μπορεί να αναγνωρίσει σκηνές, πρόσωπα και αντικείμενα και να βελτιστοποιήσει τις ρυθμίσεις κάμερας μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου.\nΗ Samsung κατάφερε να πακετάρει στην Ultra έκδοση του S21 όχι μόνο μια ανυπέρβλητη τετραπλή κύρια κάμερα, αλλά και έναν επαγγελματία… φωτογράφο! Οι απεριόριστες δυνατότητες των φακών και των αισθητήρων συνοδεύονται από έξυπνους αυτοματισμούς, ώστε ακόμα και ο πλέον αμύητος χρήστης να μπορεί να καταγράφει φωτογραφίες και βίντεο που θα ζήλευαν επαγγελματίες. Η τετραπλή κάμερα στην πίσω πλευρά προστατεύεται από μια προέκταση του μεταλλικού πλαισίου της συσκευής και μπορεί να καυχιέται για τους τέσσερις φακούς της, ανάμεσα στους οποίους ποζάρουν και δυο τηλεφακοί. Εκτός, λοιπόν, από την ευρυγώνια και υπερ-ευρυγώνια κάμερα, το Galaxy S21 Ultra ενισχύει τη Space Zoomλειτουργία του φτάνοντάς την στο 100x με την υποβοήθηση του πρώτου συστήματος διπλών τηλεφακών της εταιρείας. Ο periscope τηλεφακός επιτυγχάνει 10x οπτικό zoom, o «συναγωνιστής» του αγγίζει το 3x οπτικό zoom, ενώ αμφότεροι οι φακοί αξιοποιούν από έναν αισθητήρα 10MP ο καθένας, καθώς και το σύστημα Dual Pixel (2PD) autofocus, για τέλεια εστίαση και ευκρινέστερες λήψεις.\nΤο Galaxy S21 Ultra μπορεί εκτός από επαγγελματική κάμερα, κινηματογράφος τσέπης, φορητή παιχνιδομηχανή και ηχοσύστημα με εξαιρετικά διπλά στερεοφωνικά ηχεία που φέρουν την υπογραφή της AKG, να αναλάβει και τον ρόλο του επιχειρηματικού σας συνεργάτη. Για να συμβεί βέβαια αυτό, βασική προϋπόθεση είναι να εξασφαλιστεί το μέγιστο επίπεδο προστασίας των πολύτιμων εταιρικών σας δεδομένων. Το Knox Vault αποτελεί την πλατφόρμα ασφαλείας σε επίπεδο chipset της Samsung και δημιουργεί ένα απροσπέλαστο θησαυροφυλάκιο για τα αρχεία σας. Έμφαση έχει δοθεί και στην ιδιωτικότητα των προσωπικών σας δεδομένων. Ακόμα και τα metadata τοποθεσίας μπορούν να αφαιρεθούν από τις φωτογραφίες σας πριν την κοινοποίησή τους. Μπορείτε, επίσης, να προσθέσετε πρόσβαση περιορισμένου χρόνου στο περιεχόμενο που στέλνετε σε τρίτους, χάρη στη λειτουργία Private Share. Το Galaxy S21 Ultra επενδύει και στο μέλλον του Internet of Things, αξιοποιώντας τις Ultra-wideband (UWB) δυνατότητές του για να μπορεί να ξεκλειδώνει για παράδειγμα αυτόματα το επόμενο συμβατό αυτοκίνητό σας ή να επιστρατεύει το «AR finder» για ανταλλάσσετε εικονικά μηνύματα στο χώρο. Η πλατφόρμα SmartThings αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της Samsung, προκειμένου να διατηρείτε ενοποιημένες κάτω από μια «ομπρέλα» όλες σας τις «έξυπνες» οικιακές συσκευές, με «μαέστρο» φυσικά το smartphone σας. Εποπτεία αυτού του οικοσυστήματος αποκτάτε πλέον και από το αυτοκίνητό σας, με τη βοήθεια του Android Auto.\nΤο κύρος μετουσιώνεται σε design\nΤο γεγονός πως η εξωτερική εμφάνιση και το design του S21 Ultra βρήκαν καταφύγιο στην τελευταία παράγραφο της παρουσίασής μας είναι ενδεικτικό της πληρότητας της συσκευής σε τεχνικά χαρακτηριστικά τόσο εξελιγμένα που μας ήταν αδύνατο να μην ξεκινήσουμε από αυτά! Θα κλείσουμε, λοιπόν, αναφέροντας πως από τα δυο εναλλακτικά χρώματα που έρχονται με πολυτελές ματ φινίρισμα, στα χέρια μας έφτασε αυτό που αδημονούσαμε να δούμε. Αν σας κούρασαν, λοιπόν, οι υπερφίαλοι ιριδισμοί και τα φλύαρα χρώματα, η επιστροφή στο κλασικό μαύρο έχει πλέον όνομα: Phantom Black. Η Samsung δημιούργησε ένα υλικό που απορροφά στο μέγιστο το φως, χαρίζοντάς μας το απόλυτο μαύρο, το ιδανικό χρώμα για να απογειώσει το τεχνολογικό της αριστούργημα. Αν πάλι, βέβαια, προτιμάτε κάτι λιγότερο… σκοτεινό, η Phantom Silver απόχρωση παραμένει μια εξίσου γοητευτική εναλλακτική. Το πάχος της συσκευής, ομολογουμένως αποτελεί παραφωνία στην κατά τα άλλα εκλεπτυσμένη σχεδιαστική άποψη του κατασκευαστή, ωστόσο ο νέος τρόπος με τον οποίο υλοποιείται η πλατφόρμα που φιλοξενεί τις κάμερες στην πλάτη εμπνέει έναν αέρα στιβαρότητας και αναμφίβολα πρωτοτυπεί. Tο μεταλλικό πλαίσιο δίνει την αίσθηση πως αγκαλιάζει προστατευτικά τις κάμερες στην πλάτη της συσκευής, χαρίζοντάς μας ένα look που δεν έχει μιμητές (ακόμα) στο ράφι.\nTo Exynos 2100 SoC παίρνει τη ρεβάνς από τους Snapdragon της Qualcomm!\nAMOLED οθόνη εντυπωσιακής φωτεινότητας με μεταβλητό refresh rate έως και 120Hz\n4K@60Hz από οποιονδήποτε φακό και 8Κ λήψη βίντεο\nΤο Gorilla Glass Victus στην πρόσοψη, η IP68 αδιαβροχοποίηση και ο τρόπος με τον οποίο το μεταλλικό πλαίσιο «αγκαλιάζει» τις κάμερες προσφέρουν εξαιρετικές αντοχές στην… κακομεταχείριση\nΣτερεοφωνικά AKG ηχεία με επιβλητικό ήχο\nΤο αυξημένο πάχος και βάρος δεν συμβαδίζουν με την αίσθηση κομψότητας που απαιτεί κανείς από μια flagship συσκευή\nΔεν υποστηρίζεται επέκταση αποθηκευτικού χώρου με microSD\nΑπό το καλύτερο κινητό της Samsung περιμέναμε ταχύτερη φόρτιση από τα 25W, πόσο μάλλον όταν ο φορτιστής δεν συμπεριλαμβάνεται στη συσκευασία\nΟθόνη: 6,8 ιντσών Dynamic AMOLED 2X Infinity-O Display, αναλογίας 20:9, ανάλυσης 3200×1440 pixels, HDR10+, 1500 nits peak φωτεινότητας, adaptive refresh rate (από 10Hz έως και 120Hz), Corning Gorilla Glass Victus\nΕπεξεργαστής: Octa-core Exynos 2100 (5nm) με 1x Cortex-X1@2.9GHz, 3x Cortex-A78 @2.8GHz και 4x Cortex-A55@2.2GHz, GPU Mali-G78 MP14\nΜνήμη: 12GB ή 16GB LPDDR5 RAM (αναλόγως της έκδοσης)\nΑποθηκευτικός χώρος: 128GB, 256GB ή 512GB UFS 3.1\nΚάμερα: Τετραπλή κύρια κάμερα με 108MP+10MP+10MP+12MP (1/1.33″+1/3.24″+ 1/3.24″+1/2.55″) και φακούς f/1.8, 26mm (ευρυγώνιος 83°), 0.8µm, PDAF, Laser AF, OIS + f/4.9, 240mm (periscope τηλεφακός), 1.22µm, dual pixel PDAF, OIS, 10x optical zoom + f/2.4, 70mm (τηλεφακός), 1.22µm, dual pixel PDAF, OIS, 3x optical zoom + f/2.2, 13mm (υπερευρυγώνιος 120°), 1.4µm, dual pixel PDAF, Super Steady video και LED flash, λήψη βίντεο 8K@24fps, 4K@60fps, 1080p@240fps, 720p@960fps, HDR10+, stereo sound rec., gyro-EIS και selfie camera 40 MP, f/2.2, 26mm (wide), 1/2.8″, 0.7µm, PDAF με βίντεο 4K@60fps\nΣυνδεσιμότητα: 802.11 a/b/g/n/ac/6e, dual-band (2.4 GHz + 5 GHz), Dual Bluetooth 5.2, NFC\nExtras: GPS/A-GPS/GLONASS/BDS/GALILEO, USB 3.2 Type-C, ultrasonic αισθητήρας δαχτυλικών αποτυπωμάτων κάτω από την οθόνη, stereo AKG ηχεία, IP68 αντοχές\nΜπαταρία: 5.000mAh με ταχεία φόρτιση 25W, wireless φόρτιση 15W, reverse wireless charging 4.5W\nΔιαστάσεις: 165,1×75,6×8,9 χιλ.\nΒάρος: 227 γρ.\nTags: Samsung Galaxy S21 Ultra 5GΚινητή Τηλεφωνία, Το προϊόν της ημέρας


Ιερομονάχου Γρηγορίου «Γίνεσθε έτοιμοι»\nΟι Άγιοι Πατέρες, μας διδάσκουν ότι η μνήμη του θανάτου αφ’ ενός μας συγκρατεί από την αμαρτία, αφ’ ετέρου μας παρακινεί να εργασθούμε τις αρετές. Λέγει σχετικά ο αββάς Ησαϊας: «Τρία πράγματα αποκτά με δυσκολία ο άνθρωπος και είναι αυτά που συντηρούν όλες τις αρετές: Το πένθος, τα δάκρυα για τις αμαρτίες του και η ενθύμηση του θανάτου του. Διότι όποιος καθημερινά συλλογίζεται τον θάνατο και λέγει στον εαυτό του "Μόνο την σημερινή μέρα έχω να ζήσω σ' αυτόν τον κόσμο", ούτος ποτέ δεν θα αμαρτήσει ενώπιον του Θεού, ενώ εκείνος που ελπίζει να ζήσει πολλά χρόνια, θα μπλεχτεί σε πολλές αμαρτίες».\nΟ μέγας Αντώνιος έλεγε στους μαθητές του: «Για να μην πέφτουμε σε αμέλεια, είναι καλό να συλλογιζόμαστε διαρκώς τον λόγο του Αποστόλου Παύλου “Καθ' ημέραν αποθνήσκω”.\nΑν ζούμε έτσι, δηλαδή σαν να πεθαίνουμε κάθε μέρα, δεν θα αμαρτήσουμε.\nΚαι εξηγεί ο Άγιος: «Κάθε μέρα, όταν ξυπνήσουμε, να σκεφτόμαστε ότι δεν θα βραδιάσουμε. Και όταν πρόκειται να κοιμηθούμε, να σκεφτόμαστε ότι δεν θα ξυπνήσουμε, αφού η διάρκεια της ζωής μας είναι από την φύση της άγνωστη. Αν έτσι σκεφτόμαστε ούτε θα αμαρτήσουμε, ούτε θα επιθυμήσουμε τίποτε, ούτε θα οργιστούμε με κανέναν, ούτε θα μαζέψουμε θησαυρούς στην Γη. Αντίθετα περιμένοντας καθημερινά τον θάνατο, θα επιδιώξουμε την ακτημοσύνη και θα συγχωρούμε όλα σε όλους». Η μνήμη του θανάτου οδηγεί στην θερμή και πραγματική μετάνοια.\nΟ Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος αναφέρει τα εξής για τον σύγχρονό του μοναχό Ησύχιο: Ζούσε αμελέστατα χωρίς το παραμικρό ενδιαφέρον για την ψυχή του. Κάποτε λοιπόν συνέβη να ασθενήσει πολύ βαριά και να φθάσει στο σημείο ώστε επί μία ώρα ακριβώς να φαίνεται ότι πέθανε. Συνήλθε όμως πάλι, οπότε μας ικετεύει όλους να φύγουμε αμέσως. Και αφού έκτισε την πόρτα του κελλιού του, έμεινε κλεισμένος μέσα δώδεκα χρόνια, χωρίς να μιλήσει καθόλου με κανέναν. Όλο αυτό το διάστημα δεν γευόταν τίποτε άλλο, εκτός από ψωμί και νερό. Καθόταν μόνον εκστατικός μπροστά σ’ εκείνα που είδε στην έκστασή του. Τόσο πολύ σκεπτικός, ώστε ποτέ πλέον δεν άλλαξε η έκφρασή του. Ήταν πάντοτε σαν αφηρημένος, χύνοντας αθόρυβα και συνεχώς θερμά δάκρυα. Μόνον όταν πλησίασε η ώρα του θανάτου του, αποφράξαμε την πόρτα και εισήλθαμε μέσα. Και αφού πολύ τον παρακαλέσαμε, τούτο μόνο μας είπε: «Συγχωρήστε με, αδελφοί. Αυτός που γνώρισε τι σημαίνει μνήμη θανάτου, δεν θα μπορέσει πλέον ποτέ να αμαρτήσει». Κι’ εμείς θαυμάζαμε βλέποντας τον άλλοτε αμελέστατο να έχει μεταμορφωθεί τόσο απότομα με την μακαριστή αυτή αλλαγή και μεταμόρφωση. Αφού τον θάψαμε με ευλάβεια στο κοιμητήριο που βρίσκεται κοντά στο κάστρο, ύστερα από μερικές μέρες αναζητήσαμε το άγιο λείψανο του, αλλά δεν το βρήκαμε. Με το θαυμαστό αυτό σημείο ο Κύριος πληροφόρησε πόσο ευάρεστα δέχθηκε την επιμελημένη και αξιέπαινη μετάνοιά του.\nΗ μνήμη του θανάτου είναι ένα δώρο του Θεού στον άνθρωπο. Όπως γράφει ο αββάς Ισαάκ «η πρώτη έννοια την οποία τοποθετεί μέσα στην καρδιά του ανθρώπου η θεία φιλανθρωπία και οδηγεί την ψυχή στην ζωή, είναι η ενθύμηση του θανάτου. Στον λογισμό αυτό ακολουθεί με φυσικό τρόπο η καταφρόνηση του κόσμου και από το σημείο αυτό αρχίζει στον άνθρωπο κάθε αγαθή κίνηση που τον οδηγεί στην ζωή... Τούτο τον λογισμό πολύ τον μισεί ο σατανάς και προσπαθεί με όλες τις δυνάμεις του να τον εκριζώσει από τον άνθρωπο. Αν ήταν δυνατόν, θα του έδιδε όλα τα βασίλεια του κόσμου, μόνο και μόνο για να εξαφανίσει από τον νου του, με τους περισπασμούς, αυτόν τον λογισμό... Διότι γνωρίζει ο δόλιος ότι, εάν ο λογισμός αυτός παραμείνει στον άνθρωπο, δεν στέκεται πια ο νους του σ’ αυτόν τον ψεύτικο κόσμο, ούτε μπορούν να τον πλησιάσουν οι δαιμονικές πανουργίες».\nΗ μελέτη του θανάτου καθαρίζει τον νου από τα πάθη. Κατά τους Αγίους Πατέρας «εκείνος που εμπορεύεται σωστά τον χρόνο της ζωής του και αφιερώνει όλο τον καιρό στην έννοια και την μνήμη του θανάτου, κλέβοντας σοφά με την απασχόληση αυτή τον νου του από τα πάθη, αυτός και τις συνεχείς δαιμονικές προσβολές είναι φυσικό να τις βλέπει με περισσότερη οξυδέρκεια από εκείνον που θέλει να ζει χωρίς μνήμη θανάτου». Η μελέτη αυτή βοηθά και στην εκρίζωση των παθών. Ο Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος γράφει ότι «η ζωηρή μνήμη του θανάτου λιγοστεύει τα φαγητά. Και όταν περικόπτονται με ταπεινοφροσύνη τα φαγητά, κόπτονται μαζί και τα πάθη».\nΑ. Ο θάνατος είναι ο καλύτερος δάσκαλος της ακτημοσύνης. Ο χριστιανός που διδασκόμενος από τον θάνατο θα καταλάβει το νόημα της ζωής, ούτε για χρήματα θα στεναχωρεθεί, ούτε για κληρονομικά θα μαλώσει, ούτε όταν με οποιονδήποτε τρόπο αδικηθεί θα λυπηθεί για τον εαυτό του. Γνωρίζει ότι τα υπάρχοντα του δεν είναι δικά του, αφού σύντομα θα τα αποχωριστεί. Του δόθηκαν για να τα διαχειριστεί με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να αγοράσει με τα φθαρτά χρήματα τα άφθαρτα αγαθά. Κατά τον Άγιο Συμεών, όλα «τα πράγματα και τα χρήσιμα αντικείμενα που υπάρχουν στον κόσμο είναι κοινά για όλους, όπως ακριβώς το φως και ο ίδιος ο αέρας που αναπνέουμε... Τα πάντα είναι σε όλους κοινά ως προς την χρήση της απολαύσεως, αλλ’ ως προς την κυριότητα δεν ανήκουν σε κανέναν. Όμως η πλεονεξία, αφού εισήλθε σαν τύραννος στην ζωή, μοίρασε με διάφορους τρόπους στους υπηρέτες της αυτά που δόθηκαν από τον Δεσπότη κοινά σε όλους... και αποστέρησε τους άλλους ανθρώπους από την απόλαυση των αγαθών του Θεού.\nΒέβαια οι υπηρέτες και δούλοι αυτής της τυράννου (της πλεονεξίας), διαδοχικά με την σειρά του ο καθένας, δεν γίνονται κύριοι των υπαρχόντων και των χρημάτων, αλλά πονηροί δούλοι και φύλακες», διότι με τον θάνατό τους αφήνουν αναγκαστικά τους θησαυρούς τους σε άλλους. Όποιος λοιπόν απωθεί την ιδέα του θανάτου και προσκολλάται με όλη του την ψυχή στα φθαρτά, υπάρχει ο φόβος να ακούσει κάποια μέρα τον φοβερό λόγο: Άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού, α δε ητοίμασας τίνι εσται;\nΒ. Η μνήμη του θανάτου προξενεί στον πιστό Χριστιανό την υπομονή στην κάθε θλίψη που συναντά. Γνωρίζει ότι ουκ έχει ώδε μένουσαν πόλιν αλλά την μέλλουσαν επιζητεί και γι' αυτό όχι μόνο δεν γογγύζει στις δοκιμασίες και αδικίες του προσωρινού αυτού κόσμου, αλλά και ευχαριστεί τον Θεό που με τα μέσα αυτά του εξασφαλίζει την αιώνια ζωή. Όποιος φιλοσοφεί σωστά το μυστήριο του θανάτου, αντιμετωπίζει σωστά και όλα τα περιστατικά της ζωής του. Λέγεται ότι ο τετραήμερος Λάζαρος μετά την ανάστασή του δεν γέλασε ποτέ, ενθυμούμενος τα όσα αντίκρυσε στον Άδη. Μόνο μια φορά γέλασε όταν είδε κάποιον να κλέβει μια στάμνα, και είπε: Ο ένας πηλός κλέβει τον άλλο πηλό!


Εργατική Αλληλεγγύη - Κόκκινη κάρτα στον Βορίδη και όχι στις καθαρίστριες\n1/7, Παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπ. Εσωτερικών: Φωτό: Μάνος Νικολάου\nΜε ΜΑΤ και κλειδωμένη πόρτα υποδέχτηκε ο υπουργός Εσωτερικών Μ. Βορίδης τις μετανάστριες και τους μετανάστες που εργάζονται στα σχολεία του Δήμου της Αθήνας. Ζητούν να μην απολυθούν και να επανέλθουν το Σεπτέμβρη μαζί με όλους τους άλλους εργαζομένους χωρίς ρατσιστικούς αποκλεισμούς.\nΗ τοποθέτηση στην αντιπροσωπεία από τον διευθυντή του υπουργού Μ. Βορίδη αμφισβητούσε την ...νομιμότητα της περυσινής τροπολογίας με την οποία επαναπροσλήφθηκαν οι απολυμένοι στην καθαριότητα των σχολείων μετά από επίμονη κινητοποίηση! “Στο δημόσιο το Σύνταγμα απαγορεύει την πρόσληψη μεταναστών” δήλωσε. Η αλήθεια είναι ότι ...εξαιρούνται όσοι προσλαμβάνονται με συμβάσεις έργου ή μέσω εργολάβων!\nΟ νυν υπουργός Μ. Βορίδης δηλώνει λοιπόν αποφασισμένος να κάνει πράξη όσα έγραφε κάποτε στις αφίσες του ακροδεξιού κόμματος στον οποίο ήταν αρχηγός, του Ελληνικού Μετώπου και συνοψίζονταν στο σύνθημα “κόκκινη κάρτα στους μετανάστες”!\nΣε μια περίοδο που η πανδημία μπαίνει στην 4η και πιο επικίνδυνη φάση καθώς ο ιός διασπείρεται στη νεολαία, ο Βορίδης απειλεί να αφήσει τα σχολεία χωρίς θωράκιση στο βωμό της ρατσιστικής του τύφλωσης.\nΕίναι ώρα να ξηλωθούν οι ρατσιστικές διακρίσεις στις προσλήψεις στο δημόσιο και σε αυτό χρειάζεται να μπουν μπροστά τα συνδικάτα, η ΑΔΕΔΥ, η ΠΟΕ-ΟΤΑ, η ΟΛΜΕ, η ΔΟΕ, κάθε εργατικό σωματείο. Να βρεθούμε στο πλευρό των αγωνιζόμενων μεταναστριών/τών στη καθαριότητα των σχολείων.\nΚαλούμε τα κόμματα της αριστεράς να στηρίξουν αυτό το αίτημα.\nΑπαιτούμε την επαναπρόσληψη όλων των εργαζόμενων στην καθαριότητα των σχολείων χωρίς ρατσιστικούς αποκλεισμούς.


Καθιζήσεις - Χανιώτικα Νέα\nΤρεις νέες καθιζήσεις του εδάφους σημειώθηκαν χθες στο παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί. Το πρόβλημα των σπηλαιώσεων στο ενετικό λιμάνι και το Κουμ Καπί είναι γνωστό και παλιό. Οπως γνωστές εδώ και χρόνια είναι οι μελέτες που έχουν εκπονηθεί και αφορούν την αντιμετώπιση του προβλήματος της διάβρωσης της ακτής. Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι αν και πότε η Δημοτική Αρχή θα κάνει αυτό που έπρεπε να είχαν κάνει οι προηγούμενες. Να τρέξει δηλαδή τις διαδικασίες για να προχωρήσουν τα αναγκαία έργα…\nκαθιζήσεις Κουμ Καπί\n8 Ιανουαρίου 2020 10:11 πμ