ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Το Θρυλικό Club Decadence - Ανοιχτό Παράθυρο\nHomeΡεπορτάζΑΦΙΕΡΩΜΑ: Το Θρυλικό Club Decadence\nΑναδημοσίευση από το ΤΟ INEXARXIA. GR\nΗ ιστορία ξεκινά στα τέλη του 70, που άνοιξε το μαγαζί ο Γιάννης Φιλίππου. Ο χώρος ήταν το παλιό σπίτι του χουντικού αντιβασιλέα Ζωιτάκη, στην οδό Βουλγαροκτόνου και Πουλχερίας. Το ιστορικό Decadence. Ο ιδιαίτερος χώρος αλλά και το μέρος ήταν ένα από τα στοιχεία που το έκαναν να ξεχωρίζει. Λίγο τα μαρμάρινα σκαλάκια στην είσοδο και το μωσαϊκό στο πάτωμα, λίγο το ότι ήταν απομονωμένο αλλά ταυτόχρονα στο κέντρο, το καθιστούσε δυνατό ως ένα ιδανικό σημείο φυγής. Έτσι κατάφερε και έγινε στέκι της Αθηναϊκής κουλτούρας. Το πρώτο Decadence ήταν μια φωλιά παραγωγών ραδιοφώνου, διανοούμενων και καλλιτεχνών. Μεταξύ άλλων εκεί σύχναζαν ο Κοέν μέχρι τον Γιωτόπουλο της 17Ν. Οι μεγαλύτεροι το θυμούνται ως ένα από τα πρώτα μπαρ στην Αθήνα. Ένα ‘ήσυχο και ανήσυχο’ μέρος , με μουσική από 60’ς μέχρι 80’s και djs όπως ο Χρήστος Δασκαλόπουλος και ο Γιάννης Έξαρχος. Με τα χρόνια το μαγαζί άλλαξε πολλά χέρια. Μεταξύ άλλων της Μαρίας Κανελοπούλου, του Γιώργου Ζωγράφου και του Αλέξανδρου Δάφνου.\nΉταν ένας χώρος διαφορετικός, με μια ‘καινοτόμα παρακμιακή’ αισθητική που σε έκανε να το αγαπήσεις. Η κουλτούρα του επηρεασμένη ξεκάθαρα από το όνομα του. Ένα καλλιτεχνικό ρεύμα παρακμής, απελευθερωμένο από πολιτικοποιήσεις και διδακτισμούς. Μποεμισμός με στοιχεία υπερβολής. Έβλεπες πίνακες του Δημήτρη Αληθεινού, μια ραπτομηχανή, ποδήλατα να κρέμονται από το ταβάνι και άλλα απρόοπτα. Δίπλα στο μπαρ ξεχώριζες ένα πανό που έγραφε, «ΜΗ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ» και στις κάρτες ή στις λιγοστές αφίσες που τύπωναν διέκρινες το «ΕΠΕΙΔΗ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ»\nΕκτός από Έλληνες μουσικούς, όπως οι Last Drive που είχαν κάνει παρουσίαση στο Decadence, το μαγαζί το είχαν επισκεφτεί από Deus και Tindersticks, μέχρι τον Νick Cave. Μετά από ένα secret gig που είχαν κάνει στο Λόφο του Στρέφη, οι Tindersticks, επισκέφτηκαν το Decadence. Διαβάσαμε ότι ο Neil Fraser (κιθάρα) μετά το live και την βραδιά στο μαγαζί, είχε πει «δεν πρόκειται να ξαναπιώ αύριο. Σκέψου είμαι 96 ώρες στην Αθήνα και τις 90 είμαι τύφλα..». Μετά από αυτό ακυρώθηκε η πτήση τους και..πήγαν ξανά στο Decadence!\nΑν δεν απορούσες γιατί είναι δίπλα σου κάποιος με μια απόχη και πίνει το ποτό του, τότε σίγουρα ήξερες ότι βρίσκεσαι στο Decadence. Τα περισσότερα κουκουρούκου σκηνικά ήταν φυσικά στο αγαπημένο, σε πολλούς, DOWN DECA, το σκοτεινό υπόγειο ή καλύτερα χαμηλού φωτισμού. Καθώς κατέβαινες τη σκάλα ανακάλυπτες έναν νέο κόσμο. Χόρευαν πάνκηδες με τετραγωνισμένα λοφία και δίπλα τους νεαροί εναλλακτικοί τύποι να πίνουν ποτάκι, έχοντας έρθει μόνο και μόνο για το παράσημο «έχω πάει και εγώ στο υπόγειο του Decadence!». Στις γωνίες και στο μπαρ, θαμώνες-μορφές και γνωστές προσωπικότητες.\nTο πρώτο φύλλο της Decadence Times\nΠως μπήκες στο τρυπάκι του Decadence και ποια η ιστορία πριν;\n«Ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του και σε αυτά που έπαιζε. Ήμασταν οι μονοί που στα 90’ς, παίζαμε 90’ς!»\nΉμασταν οι μονοί που στα 90ς, παίζαμε 90ς! Ήταν μουσικά, μπροστά. Φαντάσου οι Tindersticks απορούσαν πως γίνεται ένα μπαρ στην Ελλάδα να κάνει για αυτούς αφιέρωμα ενώ στην Αγγλία τότε δεν τους έπαιζε κανείς..! Εκείνο το καιρό το επισκέφτηκε και ο Nick Cave τέσσερις φορές. Ξεχώρισε το ροκ από τη βαρβαρότητα, ήταν ένα ποστ-πανκ μαγαζί. Έκανε και αφιέρωμα στον Τσιτσάνη, τον Έλληνα μπλουζμαν. Μέχρι και ο Μαργαρίτης, έκανε την πρώτη παρουσίαση του «Δρόμοι του πουθενά», στο Decadence, στις 5 το πρωί.\nΟ Nick Cave στο Decadence\nΤι επικρατούσε περισσότερο; Φασαρίες ή έρωτες;\nΜόνο έρωτες. Έρωτες, φιλίες, σχέσεις… ακόμα και παιδιά, φαντάζομαι. Είχε μια άνεση.\nΝαί, πως. Στα δικαστήρια.. (…) Όχι, ακριβώς, πλάκα κάνω.. φυσικά έχω σχέση με κάποιους. Η παρέα του Decadence ήταν μεγάλη. Ανάμεσα τους ο Δημητρης Αληθεινός (ζωγράφος) και ο Στέλιος Λύτρας (συγγραφέας-ποιητής). Αργότερα ο Ευγένιος Αρανίτσης (ποιητής-συγγραφέας) που γύρισε και πλάνα από μια ταινία εκεί, ο Χρήστος Βακαλόπουλος (συγγραφέας-σκηνοθέτης), ο Βασίλης Βασιλικός (συγγραφέας). Αλλά και άλλοι όπως ο ζωγράφος Ταλαγάνης, ο Γιάννης Καλαϊτζής και ο Πέτρος Τατσόπουλος.\nΤώρα που λες Τατσόπουλος. Πως βλέπεις τώρα αυτή τη γενιά; Μου έδειξες φωτογραφία με ψιλομεθυσμένο τον πολυτάραχο, όπως μου είπες, Τατσόπουλο. Εγώ προχτές τον είδα πάλι δίπλα στον Άδωνι, στον Πρετεντέρη. Δεν τους συγκρίνω φυσικά, καμία σχέση, αλλά δεν είναι λίγο περίεργο; Έχεις απογοητευτει?\nΚαταρχάς έχω να καταγγείλω ότι δεν πήδηξε τη μισή Αθήνα! Μια γκόμενα γνώρισε στο Decadence και το θυμάται ακόμη! (…)Όχι πλάκα κάνω, πάντα είχε επιτυχία στις γυναίκες. Πάντα του έλεγα: «Απορώ τι σου βρίσκουν οι γυναίκες». Ο ίδιος μου είχε πει μια φράση του Κούντερα: «Oι ωραίες γυναίκες δεν πάνε με ωραίους άντρες αλλά με άντρες που πάνε με ωραίες γυναίκες.» O καιρός αλλάζει. Τι ήθελες να γίνει; Πολλές φορές σκέφτομαι και το ίδιο το Decadence ήταν αυτο-απογοήτευση. Από μπαρ έγινε σουπερμάρκετ κάποια στιγμή. Μου αρέσουν πιο ήσυχα μέρη, δεν ήταν στόχος να έχει 750 άτομα και να μην μπορείς να περάσεις. Αλλά έτσι έπρεπε να γίνει. Το ίδιο ισχύει και για κάθε άνθρωπο που περνάει από το περιθώριο στην εξουσία. ‘Εχει τις προσωπικές του ανάγκες. Δεν μπορούμε να κατακρίνουμε κάποιον επειδή ακολουθεί τις δικές του επιλογές και όχι τις δίκες μας. Ο Τατσόπουλος έχει φοβερή ιστορία ο ίδιος.\n«Πολλές φορές σκέφτομαι και το ίδιο το Decadence ήταν αυτο-απογοήτευση. Από μπαρ έγινε σουπερμάρκετ κάποια στιγμή. Μου αρέσουν πιο ήσυχα μέρη, δεν ήταν στόχος να έχει 750 άτομα και να μην μπορείς να περάσεις. Αλλά έτσι έπρεπε να γίνει.»\nΟ σταθμός στην πραγματικότητα δεν άνοιξε ποτέ, αν και είχαμε σταθμό στην Παιανία. Όμως άλλαξε ο νόμος και δεν πήραμε τελικά την άδεια. Το λειτουργήσαμε για λίγο πειραματικά με την κεραία στην ταράτσα του Decadence, άλλα όταν τον ανοίγαμε χτυπούσαν οι συναγερμοί των αυτοκίνητων! Τελικά κάναμε το WC FM, το οποίο εξέπεμπε μονό στις επτά τουαλέτες του Decadence. Ραδιόφωνο τουαλέτας!\nΠάντα έπαιζε σε ένα πολίτικο επίπεδο και έκανε πολιτικές παρεμβάσεις το Decadence. Για παράδειγμα, το ανακηρύξαμε, «ανεξάρτητο κράτος -δωματίου-«, σαν αστείο αλλά με πολίτικο υπονοούμενο. Ναι, πρότεινα στο επίπεδο του αστείου στον Ψαριανό και στον Πανούση να κατέβουμε. Θα ήταν ένα κόμμα τελείως σουρεαλιστικό.\nΠολλές ταινίες. Εκτός από τις γνωστές, όπως ‘Ο Χαμένος τα Παίρνει Όλα’ του Νικολαΐδη, είχαμε δώσει το χώρο τόσες φορές για ταινίες μικρούς μήκους … δεκάδες. Θυμάμαι έκανα το Νικολαΐδη ντι τζέι, άλλα αντί να παίξει έφτιαξε μια λίστα. Μετά εγώ πήγα πολύ αργά, γιατί είχα δουλειά. Και μπαίνω και ακούω κάτι 50’s και λέω του DJ «μα τι παίζεις»; Mου λέει είναι του Νικολαΐδη. Ξαφνικά έρχεται ο Γιάννης ο Aγγελάκας και λέει » τι μαλακίες είναι αυτά» και τον κόβει (γέλια). Ο Αγγελάκας μπορούσε να το κάνει αυτό, εγώ δεν μπορούσα στον Νικολαΐδη, ήταν και φιλοξενούμενος μας.\n‘Ποιους ντι τζει ξεχωρίζεις;\nΤο Decadence είχε τους δικούς του ντι τζέι αλλά πέρασαν εκατοντάδες. Ανάμεσα τους ο ιστορικός ο Χρήστος Δασκαλόπουλος, αλλά όπως έλεγε και ο ίδιος ήταν δισκοθέτης, δεν έπαιζε. Θα πρέπει να αναφεέρω τον Θωμά Μαχαίρα που στα 18 του ήταν υπεύθυνος μουσικού προγράμματος. Η Λένα Σαϊτάνη, ιστορική μορφή, ακόμη και ο τωρινός διευθυντής του Radio Pepper.\nΝαι. Ερχόντουσαν συχνά μπάτσοι και σε κλειστό μαγαζί. Δεν μας έδιναν την άδεια, λαδωνόντουσαν τότε για τις άδειες. Πήγα να ζητήσω το λόγο και κάποιος αστυνομικός μου είπε να κουρευτώ, λέγοντας ότι ποτέ δεν θα πάρω άδεια από εκείνον. (τις έδινε η αστυνομία όχι ο δήμος). Άδεια τελικά πήραμε από το υπουργείο. Είχαν επίσης επιχειρήσει να το κλείσουν με πρόφαση ότι το μαγαζί διακινεί ναρκωτικά. Μια φορά, ήρθαν 3 περιπολικά και με πήγαν ΓΑΔΑ. Νόμιζα αρχικά ότι μου κάνουν πλάκα, αλλά από ότι έμαθα είχα ογκώδη φάκελο στην αντιτρομοκρατική, κάτι που ανακάλυψα αργότερα. Έλεγε μέχρι και ότι έχω τρομοκρατική οργάνωση και χρησιμοποιώ το μαγαζί για να στρατολογώ μέλη…\nΤελικά γιατί έκλεισε;\nEμείς κάναμε αγώνα για να κηρυχθεί διατηρητέο. Προς το παρόν μένει στη διαδικασία διερεύνησης. Να σου πως την αλήθεια εγώ κουράστηκα λίγο. Αν υπήρχε κάποιος να το θέλει και να βάλει κάποια χρήματα θα μπορούσε να ανοίξει ξανά. Φτάσαμε κοντά στο ξανανοίξουμε αλλά δεν είχαμε τα χρήματα. Ίσως και εγώ να μην πίστεψα πολύ στην δυναμική του κόσμου να βοηθήσει. Γιατί το Decadence ήταν κάτι σαν συλλογικό, κινηματικό!\nΔεν αγαπήθηκε μόνο, μισήθηκε κιόλας. Δεν ήταν ένα μαγαζί, όπως εκεί που μπαίνεις και σε αντιμετωπίζουν σαν πεντοχίλιαρο. Αισθανόσουν ότι ζεις σε ένα αιώνιο παρόν, χωρίς να πάρεις έκστασυ. Έβαζε τον άνθρωπο που έμπαινε μέσα στη λογική ότι μπαίνει στο δικό του χώρο, σπίτι του. Έχω ζήσει σκληρές καταστάσεις από σχιζοφρενείς και οπλοφόρους και άλλους αλλά όλοι σεβόντουσαν το Decadence. Mέχρι όμως το 2008.. Τότε το σπάσανε κάποιοι, για μένα αναρχοφασίστες. Αλλά την επόμενη ημέρα ήρθαν μερικοί μετά από την ομάδα και μου είπαν »να ξέρεις ότι εμείς διαφωνούμε.» Να ξέρεις ότι ήταν το μόνο μαγαζί που διέκοπτε το πρόγραμμα του για να φωνάξουμε για παράδειγμα »μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι.»\nΜίλησέ μου για τα Εξάρχεια. Ζεις ακόμη εδώ.\nΠιστεύω ότι τα Εξάρχεια επειδή τα φοβόντουσαν τα χειραγωγήσανε. Στα Εξάρχεια σήμερα υπάρχουν τόσοι χαφιέδες, ασφαλίτες, που μπορείς να τους διακρίνεις, αν σκεφτείς αυτός που φωνάζει πιο δυνατά »ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ» μπορεί να είναι και ασφαλίτης, αλλιώς δεν θα είχε τόση άνεση.\n‘Τι πραγματεύεται το βιβλίο σου «ο Αλέξης στη Χώρα των Θαυμάτων»;\nΤώρα ζούμε ένα τσίρκο. Για να ανέβει η αριστερά στη εξουσία, η πραγματική, είναι όνειρο για να είναι αληθινό. Ο Τσίπρας είναι αριστερούλης. Τι πιστεύεις, ότι στις 26 Γενάρη κοινωνικοποιούνται τα μέσα παραγωγής και οι φτωχοί θα γαμήσουμε;\nΚάτσαμε αρκετά, μιλήσαμε κι άλλο αλλά έκλεισα το μικροφωνάκι και το τετράδιο. Τον άκουσα και σε αρκετά συμφώνούσα, σε άλλα όχι. Αφού τον ευχαρίστησα, στο τέλος μου είπε:\nΠάντως εγώ κατέληξα. ΖΗΤΩ ΤΟ ΝΤΕΚΑΝΤΑΝΣ. Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.


Preview GP Ευρώπης 2016 | Χανιώτικα Νέα\n17 Ιουνίου, 2016 12:43 μμ\nTo Μπακού αποτελεί άγνωστη πρόκληση για όλες τις ομάδες. Όσο πιο ακριβής ήταν η διαδικασία προσομοίωσης των συνθηκών που θα αντιμετωπίσουν στο Αζερμπαϊτζάν οι ομάδες, με την περιορισμένη ποσότητα δεδομένων που υφίστανται για το Μπακού, καθώς κανείς δεν έχει αγωνιστεί εκεί, τόσο καλύτερη θα είναι η προετοιμασία. Ωστόσο, θεωρητικά κανείς δε θα έχει καταφέρει να προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια τις συνθήκες που θα αντιμετωπίσει, κρίσιμη σημασία θα έχει η δουλειά που θα γίνει κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου με την διαμόρφωση του στησίματος των μονοθεσίων έπειτα από τη συλλογή των πρώτων δεδομένων στις ελεύθερες δοκιμές.\nΚύριο χαρακτηριστικό της πίστας θα είναι το πέρασμα από το σύμπλεγμα στροφών 8, 9, 10 που περνάει δίπλα από το κάστρο της παλαιάς πόλης. Σε αυτό το σημείο, το οδόστρωμα έχει πλάτος μόλις 7,6 μέτρα και τα μονοθέσια θα διανύουν τη στροφή 8 με μόλις 85 χλμ./ώρα. Η πλειονότητα των στροφών έχουν γωνία 90ο και φυσικά, όπως συμβαίνει στα περισσότερα σιρκουί πόλης, οι τοίχοι παραμονεύουν παντού. Υπάρχει επίσης ένα σημείο όπου τα μονοθέσια θα κινούνται προς δύο αντίθετες κατευθύνσεις, με μονάχα τσιμεντένια μπλοκ και συρματοπλέγματα να διαχωρίζουν τα δύο ρεύματα.\nΑπό την 16η στροφή έως την 1η, παρεμβάλλεται ένα τμήμα μήκους 2,2 χλμ. (στην όχθη της Κασπίας Θάλασσας) το οποίο οι οδηγοί αναμένεται να διανύουν με τέρμα γκάζι, αναπτύσσοντας ταχύτητες υψηλότερες από 340 χλμ./ώρα πριν την πρώτη στροφή. Ισχυρές πνοές ανέμου ενδέχεται να κάνουν πιο δύσκολο το έργο του οδηγού στα φρένα για την πρώτη στροφή. Το εκτεταμένο μήκος αυτού του τμήματος με τέρμα γκάζι προκαλεί ανησυχίες στην Pirelli, η οποία φοβάται το ενδεχόμενο δημιουργίας στάσιμων κυμάτων που μπορεί να οδηγήσουν σε αστοχίες ελαστικών. Παρά ταύτα, η απόσταση της γραμμής εκκίνησης από την πρώτη στροφή είναι πολύ μικρή, μόλις 330 μέτρα μέχρι το apex. Με συνολικό μήκος 6.003 μέτρα, η αριστερόστροφη πίστα του Μπακού αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο γύρο του Πρωταθλήματος, έπειτα από το Spa-Francorchamps και ο αγώνας θα διαρκέσει 51 γύρους. Ένας γρήγορος γύρος εκτιμάται ότι θα κυμαίνεται γύρω στο 1:42.5, με μέση ωριαία ταχύτητα 211 χλμ./ώρα. Οι προβλέψεις λένε ότι οι οδηγοί θα είναι με τέρμα γκάζι για 64-69% του γύρου, που θεωρητικά την κάνει την πιο απαιτητική πίστα έπειτα από την Monza, όσον αφορά την καταπόνηση των μονάδων ισχύος!\nΗ Pirelli έχει φέρει για το αρκετά λείο οδόστρωμα τη μέση, τη μαλακή και τη supersoft γόμα ελαστικών. Οι περισσότερες ομάδες έχουν εφοδιαστεί με 7-8 σετ supersoft γόμας για το σαββατοκύριακο. Οι υψηλές θερμοκρασίες αναμένεται να καταπονήσουν αρκετά τα ελαστικά. Παρά το μικρό μήκος του pit lane (390 μ.) τα pit stop θα είναι χρονοβόρα (περίπου 24 δλ. συνολικός χρόνος), διότι το όριο ταχύτητας έχει διαμορφωθεί στα 60 χλμ./ώρα. Επιπλέον, τα προσπεράσματα εντός πίστας προβλέπονται δύσκολα.


Έκθεση γλυπτικής και ζωγραφικής του Σπ. Ντασιώτη – γράφει η Αλεξάνδρα Ζαμπά – frear\nΠοίον ονομάζουμε φίλο; Βέβαια δεν είναι αυτός που γυρίζει με το ψαλίδι στο χέρι έτοιμος να πισκάσει  τον προδότη. Να κρυφοκοιτάζει από την κλειδαρότρυπα για να δεί αν ο φίλος τον αγαπά και εκτιμά. Φίλος είναι αυτός που δεν περιμένει τα λάθη του άλλου για να μετρήσει τη φιλία, είναι αυτός που αγαπάει και στηρίζει τη φιλία με όλη του την καρδιά, ειδικά όταν ο άλλος σκουντουφλίσει και πέσει.\nΑυτός είναι ο Σπυρίδων Ντασιώτης. Μιά ανοιχτή αγκαλιά προς την φύση, τα ζώα, τους ανθρώπους. Δίνει ψυχή στα ακίνητα και ευγνωμονεί τα κινούμενα από τους αγέρηδες.\nΟ καλλιτέχνης Ντασιώτης προχωρεί στα ίδια χνάρια, διασχίζει χαμογελώντας την απελπιστική δραμματικότητα της ζωής, την κλίση της καθόδου, ενώ οι τραγικές φιγούρες της τέχνης του μας κοιτάζουν κατάματα, με ανοιχτό το στόμα. Μένουν άφωνες και αγκυλωμένες σε βάθη πόνου για την στέρηση των αναγκαίων πόρων ζωής. Αισθάνεσαι τον μόχθο για τους περιορισµένους φυσικούς και υλικούς πόρους. Ο γλύπτης δημιουργεί μέσα από το βωβό ξύλο  του ζωντανού δέντρου, απελπισμένα κορμιά που στέκουν όρθια σε αναμονή. Αισθάνεσαι την καταπατημένη περιφάνειά τους, την έκπληξη των ματιών τους για τόση κατάντια. Δεν μας παρουσιάζει φιγούρες ζαρωμένες, φοβισμένες, κακομοιριασμένες, μόνον φιγούρες που δηλώνουν άτυπα την εξαθλίωση.\nΟ Σπύρος Ντασιώτης, φίλος του σύμπαντος κάνει το αδύνατο δυνατό για αυτούς που πεθαίνουν μαρμαρωμένοι από την σκληρή και απάνθρωπη υπεραπλούστευση. Γίνεται φορέας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υψώνει την φωνή ενάντια όποιας ανθρώπινης προσβολής και ταπείνωσης.\nfeatured Αλεξάνδρα Ζαμπά Σπυρίδων Ντασιώτης


Moυσική από την Ήπειρο. Moυσική από την Ήπειρο - PDF\nMoυσική από την Ήπειρο. Moυσική από την Ήπειρο\nDownload "Moυσική από την Ήπειρο. Moυσική από την Ήπειρο"\n1 Moυσική από την Ήπειρο Moυσική από την Ήπειρο\n2 Μουσική από την Ήπειρο\n3 Επιστημονική επιμέλεια - κείμενα - επιλογή ηχητικού υλικού Γιώργος Κοκκώνης Επιμέρους κείμενα Σίσσυ Θεοδοσίου Ηλίας Σκουλίδας Επιμέλεια έκδοσης Άννα Καραπάνου - Τμήμα Εκδόσεων Ιδρύματος της Βουλής Καλλιτεχνική επιμέλεια έκδοσης Θύμιος Πρεσβύτης, Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος Επεξεργασία ηχογραφήσεων - Masters CDs Νίκος Διονυσόπουλος Παραγωγή λευκώματος Peak Advertising Παραγωγή CDs - DVD Creative Full Moon sa Εκτύπωση λευκώματος ΜΠΑΞΑΣ ΑΕ 2008 ΙΔΡΥΜΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Βασ. Σοφίας Αθήνα τηλ.: , fax , Για την παραχώρηση υλικού ευχαριστούμε θερμά τους AEΠΙ (Ιστορικά Αρχεία) Αρχείο Ελληνικής Μουσικής, Τμήματος Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής ΤΕΙ Ηπείρου Αρχείο Ενώσεως Δελβινακιωτών Αθηνών Βιβλιοθήκη Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών, Ιωάννινα Central Music Εκδόσεις Ποταμός Εκδόσεις Σύνολο Ηχογένεση General Music Κοινότητα Δίκορφου, Ζαγοροχωρίων Lyra Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά Μουσικοφιλολογικός Σύλλογος «Σκουφάς», Άρτα Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής Βακάλη Θανάση Βερτόδουλου-Καψάλη Αγγελική Γιωτόπουλο Βαγγέλη Ευαγγέλου Βασίλη Καρρά Πολύβιο Λυκουρόπουλο Σωτήρη Παπαρούνη Δημήτρη Φραγκούλη Πέτρο και τον Ειδικό Λογαριασμό του ΤΕΙ Ηπείρου ISBN\n4 Μ Ο Υ Σ Ι Κ O Σ Χ A Ρ Τ Η Σ Τ Ο Υ Ε Λ Λ Η Ν Ι Σ Μ Ο Y Μουσική από την Ήπειρο\n6 Περιεχόμενα 7 Πρόλογος του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων Δημήτριου Σιούφα 8 Εισαγωγή 13 Ο χώρος και οι άνθρωποι 27 Η μουσική της Ηπείρου 77 Όργανα και γλεντιστές στην Ήπειρο 91 Η Ήπειρος και τα τραγούδια της 102 Σημειώσεις 104 Βιβλιογραφία 107 Κατάλογος εικόνων\n8 Ο δεύτερος αυτός τόμος της σειράς Μουσικός Χάρτης του Ελληνισμού είναι αφιερωμένος στη Μουσική από την Ήπειρο. Στο λεύκωμα παρουσιάζεται ο μουσικός πολιτισμός της Ηπείρου, που είναι μια παράδοση μακρά, αλλά και ζωντανή και σε εξέλιξη. Προσεγγίζεται το θέμα σε συνάρτηση με τη φυσική γεωγραφία και την ανθρωπογεωγραφία του χώρου. Ο μουσικός χάρτης διαμορφώνεται από τα μεγάλα μουσικά κέντρα και τα δίκτυα κίνησής τους, με στόχο τον πληρέστερο προσδιορισμό των περιοχών που έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Ταυτόχρονα αναδεικνύεται το δίκτυο επιρροής των κέντρων αυτών προς τις περιφέρειες καθώς και τα τοπικά ιδιώματα. Στους τρεις ψηφιακούς δίσκους (CDs) που συνοδεύουν την έκδοση καταγράφονται χαρακτηριστικά τραγούδια της Ηπείρου. Το μεγαλύτερο μέρος του ηχητικού υλικού προέρχεται από νέες ηχογραφήσεις, που αναδεικνύουν τις τοπικές σχολές και τις μουσικές πρακτικές, αλλά και από κλασικές ηχογραφήσεις μεγάλων μουσικών. Ευχαριστούμε θερμά τους συγγραφείς και τις υπηρεσίες του Ιδρύματος για την επιμελημένη αυτή έκδοση. Είναι βέβαιο ότι ο αναγνώστης, ο ακροατής και ο μελετητής θα εκτιμήσουν και την προσπάθεια και το αποτέλεσμα. Δημήτριος Γ. Σιούφας Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και Πρόεδρος του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία\n10 Εισαγωγή Πανηγύρι στη Λάβδανη. Από αριστερά: Μιχάλης Χαλιγιάννης (κλαρίνο), Γιάννης Χαλιγιάννης - Κερίμης (βιολί), Βασίλης Μπραχόπουλος - Καντρής (κλαρίνο), Στράτος Τσιρογιάννης (λαούτο). Ημουσική της Ηπείρου, όπως και των περισσότερων περιφερειών της Ελλάδας, είναι γνωστή στο ευρύ κοινό μέσω ενός ειδώλου της, το οποίο πολλαπλοί παράγοντες διαμόρφωσαν για περισσότερο από έναν αιώνα. Στη μορφή του ειδώλου αυτού αντανακλάται η γενικότερη αντίληψη περί λαϊκής μουσικής της υπαίθρου, η οποία διαμορφωμένη στον αστικό χώρο προήγαγε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν σε αντίθεση με ένα εκφυλισμένο παρόν. Η διάκριση αυτή εισήγαγε την αγωνία μπροστά στον κίνδυνο αλλοίωσης της γνησιότητας και της αυθεντικότητας της παράδοσης. Ωστόσο, το πλαίσιο αναφοράς που επικαλείται αυτή η γνησιότητα είναι απλά μια ακολουθία στερεοτύπων, τα οποία σε μια προσπάθεια τυποποίησης βασικών στοιχείων του μουσικού πολιτισμού της Ηπείρου, τον απομόνωσαν από το ζωτικό του χώρο, τον κατέστησαν γραφικό, τον απονεύρωσαν από τις λειτουργικότητες που υπήρξαν η αρχή της ύπαρξής του, με άλλα λόγια τον εκφολκλόρισαν. Στην Ήπειρο ο τοπικός μουσικός πολιτισμός ζει στη δική του διάσταση και εξελίσσεται διαρκώς, ενσωματώνοντας τις καινοτομίες, ανανεώνοντας την κοινωνική του εμβέλεια, και πάντα αναπαράγοντας τις ιδιαιτερότητές του σε πολλαπλά επίπεδα, τα οποία ένας εξωγενής απολογισμός δεν μπορεί πάντα να αποδώσει ικανοποιητικά. Όπως λοιπόν ο ορειβάτης που διασχίζει τα βουνά της Ηπείρου διέρχεται την αχλύ που τα σκεπάζει για να βρει πρόσβαση στη μαγεία τους, έτσι και ο επισκέπτης που φιλοδοξεί να μυηθεί στον κόσμο των ήχων της δεν θα βρει την πλέον αυθεντική της διάσταση, δεν θα νιώσει τη γνησιότητά της, αν\n11 10 - ª À π ΔHN πƒ δεν καταδυθεί στην πραγματικότητά της, που σημαίνει στη συγχρονία της. Έως σήμερα, όποτε επιχειρήθηκε η σκιαγράφηση ενός μουσικού χάρτη της Ηπείρου, αυτή πραγματοποιήθηκε με βάση τη γεωγραφία, τη διοικητική ή τη φυσική. Η γεωγραφία ήταν ο οδηγός για να περιγραφούν οι πολιτισμικές ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Αποτέλεσμα των προσεγγίσεων αυτών ήταν οι ταυτίσεις των γεωγραφικών περιοχών της Ηπείρου με συγκεκριμένα ισχυρά μουσικά ιδιώματα, τα οποία τις αντιπροσωπεύουν. Περιοχές που δεν αναδεικνύουν ισχυρά μουσικά χαρακτηριστικά εξαφανίζονται από το χάρτη. Ο σχεδιασμός της παρούσας έκδοσης έγινε με βάση τη λειτουργία των μουσικών πρακτικών εντός Ηπείρου, και όχι την τρέχουσα κοινωνική αναπαράσταση για το ηπειρώτικο ύφος. Ο χάρτης που προτείνεται διαμορφώνεται από τα μεγάλα μουσικά κέντρα- έδρες των μουσικών κομπανιών, καθώς και τα δίκτυα κίνησής τους. Έτσι, γίνεται απόπειρα να προσδιοριστούν πληρέστερα οι περιοχές που έπαιξαν και παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο, και να αναδειχθούν οι ακτίνες δράσης και επιρροής των κέντρων προς τις περιφέρειες αλλά και τα τοπικά ιδιώματα, είτε αυτά προέρχονται από αστικά ή ημιαστικά μουσικά κέντρα, είτε από μικρότερες και πιο απομακρυσμένες περιοχές, ή ακόμα από πολιτισμικές ομάδες (Βλάχοι, Σαρακατσάνοι κ.ά.), οι οποίες συχνά παρουσιάζονται χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό. Τα μουσικά ιδιώματα που συναντά κανείς στην Ήπειρο εκκινούν από τον τόπο, αλλά υλοποιούνται και διαμορφώνονται, ακολουθώντας μια δυναμική διεργασία, από τη σχέση κομπανίας-τόπου, όπως αυτή εμφαίνεται στη διαδικασία του γλεντιού. Για το λόγο αυτό το υλικό των τριών CDs περιλαμβάνει το βασικό ρεπερτόριο που χαρακτηρίζει τοπικά ιδιώματα και το οποίο συνδέεται όχι μόνο με περιοχές του χάρτη αλλά και με τους μουσικούς έως προσωπικότητες, τους εξέχοντες βιρτουόζους και κομπανίες που αποτελούν τους φορείς του. Βασικό άξονα προσέγγισης των περισσότερων μελετών - εκδόσεων για την ηπειρώτικη μουσική παράδοση αποτελούσε έως σήμερα το τραγούδι ως αυτόνομη μουσικο-ποιητική σύνθεση. Το ρεπερτόριο παρουσιάζεται εδώ όχι ως ακολουθία αυτόνομων τραγουδιών, όπως έχει καθιερωθεί από τη δισκογραφία για τεχνικούς λόγους, αλλά σε σειρές. Οι σειρές είναι το δημιουργικό αποτέλεσμα της ζωντανής διάδρασης μεταξύ του χορευτή και της κομπανίας, και της ανανεωμένης κάθε φορά διαχείρισης του ρεπερτορίου. Η διαμόρφωσή τους είναι άμεσα εξαρτημένη από το φύλο του χορευτή, την κοινωνική του θέση, ακόμα και τη διάθεση της στιγμής, ενώ ταυτόχρονα υπακούει σε μια σειρά αντιστίξεων (τσάμικο - συρτό, γρήγορο - αργό, εύθυμο - λυπητερό κ.λπ.). Η πρακτική αυτή εισάγει μια προγραμματική λειτουργία της μουσικής, και αντανακλά το συμβολικό πεδίο που διέπει τις σχέσεις του πρωτοχορευτή με την κοινότητα. Εδώ το ατομικό και το συλλογικό διαπλέκονται με μοναδικό τρόπο: παρόλο που εκκινούν από προσωπικές επιλογές, οι σειρές είναι τυπικές ενός τόπου, ιδιαίτερες και εντέλει αντιπροσωπευτικές. Στο πλαίσιο που αυτές ορίζουν, ένα κοινό ρεπερτόριο μπορεί να ερμηνεύεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο από περιοχή σε περιοχή, προσλαμβάνοντας εντός τους χαρακτηριστική ταυτότητα και ύφος. Το μεγαλύτερο μέρος του συνόλου του ηχητικού υλικού που παρουσιάζεται εδώ προέρχεται από νέες ηχογραφήσεις που επικαλούνται σειρές, προκειμένου να αναδείξουν τις ιδιαιτερότητες των τοπικών σχολών, αλλά και την πραγματικότητα των μουσικών πρακτικών. Το υλικό αυτό είναι αντιπροσωπευτικό μιας παράδοσης εν ισχύ αλλά και εν εξελίξει. Πλαισιώνεται δε από κλασικές πλέον ηχογραφήσεις μεγάλων μουσικών, οι οποίοι πρωταγωνίστησαν στο πλαίσιο της διαμόρφωσης τεχνικής εκτέλεσης και ιδιωμάτων που σημάδεψαν τις επόμενες γενιές. Τα κείμενα που συνοδεύουν την έκδοση αυτή διαρθρώνονται σε τρία επίπεδα. Στο πρώτο, η ιστορική προσέγγιση συναρτά τη φυσική γεωγραφία του ηπειρώτικου χώρου στην ανθρωπογεωγραφία. Στο δεύτερο, αναπτύσσεται η μουσική γεωγραφία του, με την περιγραφή των μουσικών ιδιωμάτων, όπως αυτά διαμορφώνονται και εξελίσσονται στη μετάβασή τους από τη φωνητική στην εν οργάνοις εκδοχή. Στο τρίτο, η εθνογραφική γραφή προσεγγίζει το γλέντι ως σύνολο συμβολικών πρακτικών και ως εμπειρία του τελετουργικού και δυναμικού του χαρακτήρα. Ηθελημένα, τα τρία αυτά επίπεδα, παραμένουν αυτονομημένα στη συμπληρωματικότητά τους, υπακούοντας στην ανάγκη να διατηρήσουμε το λόγο για τέτοιου είδους φαινόμενα όσο γίνεται πολλαπλό και πολυδιάστατο, όσο γίνεται λιγότερο αποκλειστικό, κατ εικόνα της φυσικής τους υπόστασης. Το Παλιογέφυρο στην αρχή της χαράδρας του Βίκου.\n12 Ãøƒ π π ƒø π - 11\n14 Ο χώρος και οι άνθρωποι C. Mortier, Epirus Purrhi patria, 18ος αιώνας. Ογεωγραφικός όρος Ήπειρος (Άπειρος χώρα στη δωρική διάλεκτο, δηλαδή terra firma, ξηρά γη σε αντιδιαστολή με τη θάλασσα) αποδίδεται σε ελληνόφωνους θαλασσοπόρους της αρχαιότητας. Η οριοθέτηση της Ηπείρου σχετίζεται με τη φυσική και την πολιτική γεωγραφία. Το Ιόνιο πέλαγος και η Αδριατική θάλασσα στα δυτικά, όπως και ο Αμβρακικός κόλπος στα νότια, αποτελούν υδάτινα όρια. Ανατολικά, η οροσειρά της Πίνδου με προέκταση της κορυφογραμμής σε Γράμμο και Άγραφα διαχωρίζει την ευρύτερη περιοχή από τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία. Τα όρια όμως προς βορρά είναι ασαφή και συμβατικά, και η επίκλησή τους σε διάφορες ιστορικές περιόδους εκφράζει τις ιδεολογικές προσεγγίσεις των ενδιαφερομένων αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς τοποθετούσαν την εν λόγω νοητή γραμμή στα Ακροκεραύνια όρη, ενώ στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (επί Διοκλητιανού) οργανώθηκαν δύο νέες επαρχίες, της Παλαιάς Ηπείρου και της Νέας Ηπείρου, με την τελευταία να περιλαμβάνει τα ιλλυρικά εδάφη βόρεια των Ακροκεραυνίων. Οι δύο επαρχίες αποτέλεσαν τη βάση για τα δύο μεταγενέστερα βυζαντινά θέματα Νικοπόλεως και Δυρραχίου. Η συγκρότηση ενός πολιτικού σχηματισμού, του «κράτους της Ηπείρου», μετά τη Δ Σταυροφορία (13ος αι.) που παλαιότερα επικράτησε να ονομάζεται «Δεσποτάτο της Ηπείρου» συνέτεινε σε επαναπροσδιορισμό της έννοιας Ήπειρος προς νότο. Η διαίρεση του χώρου σε δύο εδαφικές ενότητες, την Ήπειρο και την Αλβανία με όριο την κοίτη του ποταμού Σκούμπι (Γενούσου) απηχεί τις διαφοροποιήσεις σε επίπεδο πολιτικής και νοοτροπιών, οι οποίες διαμορφώθηκαν τον ύστερο Μεσαίωνα. Η συγκεκριμένη γεωγραφική διάκριση έγινε αποδεκτή και από τους Έλληνες λογίους της οθωμανικής\n15 14 - ª À π ΔHN πƒ περιόδου. Οι αρχαιοκεντρικοί μελετητές προτιμούσαν την αντίληψη του Στράβωνα και του γεωγράφου Πτολεμαίου (Ακροκεραύνια όρη), ενώ οι βυζαντινοκεντρικοί τη μεταγενέστερη. Ο διαμφισβητούμενος όρος Αλβανία ή Αρβανιτιά αποτέλεσε ένα επιπλέον ζήτημα κυρίως ως προς τον καθορισμό της έκτασής του. Οι μεταγενέστερες οριοθεσίες, οι οποίες έχουν προταθεί από Έλληνες και ευρωπαίους ερευνητές, καθώς και η χρήση των προαναφερθέντων όρων από περιηγητές, γεωγράφους και εθνολόγους κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, έχουν το θεωρητικό τους έρεισμα στις απόψεις που προαναφέρθηκαν. Στην πρακτική της οθωμανικής διοίκησης, ο ηπειρωτικός χώρος στις αρχές του 19ου αιώνα, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, ανήκε στο πασαλίκι των Ιωαννίνων εξαίρεση αποτελούσε το λεκανοπέδιο της Κορυτσάς και η περιοχή της Κολώνιας, εδάφη υπαγόμενα στη διοικητική περιφέρεια των Βιτωλίων (Μοναστηρίου). Με την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων (tanzimat) το 1846 πραγματοποιήθηκε διοικητική ανακατάταξη και σχηματισμός του εγιαλετίου Ιωαννίνων (μετατράπηκε σε βιλαέτι το 1867) με τα βόρεια σύνορά του να φτάνουν μέχρι τις όχθες του Σκούμπι. Η επέκταση του ελληνικού κράτους με τους Βαλκανικούς πολέμους ( ) και η ίδρυση αλβανικού κράτους κατέληξαν στο διαμερισμό του χώρου στα δύο εθνικά κράτη. Πρέπει να τονιστεί ότι η δυτική πλευρά της βαλκανικής χερσονήσου κατά τις περισσότερες ιστορικές περιόδους ήταν προσανατολισμένη ή είχε εξάρτηση από πολιτικά κέντρα που κυριαρχούσαν στο Αιγαίο πέλαγος. Κατά συνέπεια, η Ήπειρος αποτελούσε περιθωριακή περιοχή όσον αφορά τις πολιτικές εξελίξεις. Η σημασία της αυξανόταν, όταν οι κρατικές δομές εξασθενούσαν ή διασπόνταν και παράλληλα ισχυροί πολιτικοί σχηματισμοί στη δυτική και την κεντρική Ευρώπη ενδιαφέρονταν για τις εξελίξεις στις ακτές της Αδριατικής και του Ιονίου (ρωμαϊκό imperium και βασίλειο του Πύρρου, Νορμανδοί και μεσαιωνικό «κράτος της Ηπείρου» βενετική κυριαρχία, γαλλική και βρετανική κατοχή στα παράλια του Ιονίου πελάγους [τέλη 18ου αι.], και τέλος προσέγγιση με τον Αλή πασά των Ιωαννίνων αλλά και τους Μπουσατλήδες πασάδες της Σκόδρας). Συμπερασματικά, η αναζήτηση ορίων διαχρονικών και αμετάβλητων στην περιγραφή της έννοιας Ήπειρος είναι ατελέσφορη. Ο χώρος γεωμορφολογικά χαρακτηρίζεται από οροσειρές και ποταμούς, παράγοντες οι οποίοι καθορίζουν και τη δημιουργία οδών επικοινωνίας. Πέντε οροσειρές διατρέχουν την Ήπειρο με κατεύθυνση από βόρεια-βορειοδυτικά (από την πεδινή λεκάνη της Μουζακιάς) προς νότια-νοτιοανατολικά. Η υψηλότερη και πλέον ανατολική είναι η οροσειρά της Πίνδου, η οποία συνιστά φυσικό φραγμό στην επικοινωνία με τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία παράλληλα αποτελεί τον υδατοκρίτη των νερών του Αιγαίου πελάγους από τα αντίστοιχα του Ιονίου. Τα Ακροκεραύνια όρη στα δυτικά διαμορφώνουν μια ακτογραμμή με απόκρημνους βράχους, ελάχιστες προσβάσεις στη θάλασσα και ακόμη λιγότερα φυσικά λιμάνια για τη ναυσιπλοΐα. Το κλίμα της Ηπείρου ποικίλλει ανάλογα με την απόσταση από τη θάλασσα. Οι κλιματικές συνθήκες και οι καλλιέργειες ελάχιστα έχουν μεταβληθεί από τη νεολιθική περίοδο. Οι παράκτιες περιοχές έχουν μεσογειακό κλίμα και εδάφη κατάλληλα για ελαιώνες και εσπεριδοειδή (πεδιάδες Άρτας και Πρέβεζας). Αντίθετα, η δυτική Πίνδος έχει κλίμα κεντρο-ευρωπαϊκό. Σημαντικό κλιματολογικό παράγοντα συνιστούν και οι βροχοπτώσεις (Ιωάννινα, β μισό 20ού αι., 1,10 μ. ετησίως) κάτι που εξηγεί και την αφθονία των νερών. Οι ποταμοί της Ηπείρου (Αώος, Καλαμάς ή Θύαμις, Άραχθος, Αχέρων) διασχίζουν στενές κοιλάδες και απόκρημνα φαράγγια (Κλεισούρα, Σούλι, Αώος [Κόνιτσα], Καλαμάς [Μενίνα], λάκκες του Αχέροντα [Δερβιζιάνων, Μπότσαρη, Τσαγκαριώτικου]) στην πορεία τους προς τη θάλασσα, έχουν μεγάλες ποσότητες νερών και είναι μερικώς διαβατοί. Πλωτοί είναι, σε κάποια σημεία τους, κυρίως ο Λούρος και ο Άραχθος. Σημαντικός είναι ο ρόλος και των μικρότερων ποταμών (Δρίνος, Σούχας, Βοϊδομάτης, Ζαγορίτικος), οι οποίοι ακολουθούν τη γραμμή των πεδιάδων (Αυλώνα, Άρτας) και εκβάλλουν στους μεγάλους. Η επικοινωνία του λεκανοπεδίου των Ιωαννίνων και της κοιλάδας της Δρόπολης με προέκταση των δικτύων προς τα βορειοδυτικά μέσω του Αώου (Βογιούσα) και προς τα νότια μέσω των κοιλάδων του Αράχθου και του Λούρου διασφάλιζε την απρόσκοπτη σύνδεση της Ηπείρου και της ευρύτερης περιοχής από τον Αυλώνα, το Τεπελένι και το Αργυρόκαστρο μέχρι τα Ιωάννινα και την Άρτα. Ιδιαίτερα κοπιώδης διαδρομή για Το τρίτοξο γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό κοντά στους Κήπους και το Κουκούλι.\n16 Ãøƒ π π ƒø π - 15\n17 16 - ª À π ΔHN πƒ\n18 Ãøƒ π π ƒø π - 17 Η Παρηγορήτρια, Άρτα, Ο ποταμός Άραχθος και στο βάθος η Μονή Φανερωμένης, Άρτα, ανθρώπους και υποζύγια ήταν για αιώνες η κύρια διάβαση προς τη Θεσσαλία (Ζυγός Μετσόβου). Η σημασία του περάσματος τεκμαίρεται και από τα προνόμια τα οποία κατείχαν οι περίοικοι πληθυσμοί του Μετσόβου και του Μαλακασίου. Βορειότερα, υπήρχε και ο δρόμος προς την Κορυτσά, τη Φλώρινα και το Μοναστήρι μέσω των υψωμάτων του Λεσκοβικίου και της κοιλάδας της Κολώνιας. Ο συγκεκριμένος δρόμος εξακολουθούσε να είναι η μόνη αξιόλογη αμαξιτή σύνδεση της Ηπείρου με τη Μακεδονία, κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου και μετά το σχηματισμό του αλβανικού κράτους. Οι εύφορες περιοχές είναι: στα νότια, οι πεδιάδες της Άρτας και της Πρέβεζας στα δυτικά, η πεδιάδα του Φαναρίου, η πεδιάδα της Παραμυθιάς, η λεκάνη του Μαργαριτίου και της Μαζαρακιάς όπως και η πεδιάδα κοντά στη λίμνη του Βουθρωτού (σημερινός Βούρκος), η κοιλάδα της Δρόπολης, η Πωγωνιανή αλλά και η Κόνιτσα κέντρο ορεινής και πεδινής περιοχής, η οποία ενώνεται από τους ποταμούς Σαραντάπορο και Βοϊδομάτη, καθώς και το λεκανοπέδιο της Κορυτσάς. Το οροπέδιο των Ιωαννίνων με τους γειτονικούς λόφους και το εκτεταμένο οδικό δίκτυο αποτελούσε το σημαντικότερο και πλουσιότερο φυσικό και παραγωγικό δυναμικό. Τα Ιωάννινα υπήρξαν στα νεότερα χρόνια το διοικητικό, στρατιωτικό, οικονομικό και πολιτισμικό κέντρο της Ηπείρου.\n19 18 - ª À π ΔHN πƒ Μικρά και μεγαλύτερα λιμάνια, όπως η Πρέβεζα (το σημαντικότερο εμπορικό κέντρο κατά την ύστερη οθωμανική περίοδο, με τακτική ατμοπλοϊκή σύνδεση με το Λόυντ της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας), η Ηγουμενίτσα (αναπτύχθηκε στα τέλη του 20ού και τις αρχές του 21ου αι. και λειτουργεί ως θαλάσσια πύλη της Ελλάδας προς τη δυτική και την κεντρική Ευρώπη), η Πάργα, η Σαγιάδα (με ρηχά νερά), οι Άγιοι Σαράντα, ο Πάνορμος (Πόρτο Παλέρμο) και ο Αυλώνας συμπληρώνουν τα συγκοινωνιακά δίκτυα της Ηπείρου. Ο πληθυσμός της Ηπείρου κατά τα νεότερα χρόνια υπήρξε αντικείμενο μελέτης ήδη από τον 19ο αιώνα όταν μιλούμε για νεότερη και σύγχρονη εποχή στην Ήπειρο εννοούμε την περίοδο από την οθωμανική κατάκτηση (μέσα 15ου αι.) έως και σήμερα. Δύο είναι τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής λόγου: α. η πολιτική σκοπιμότητα και β. η ακαδημαϊκή έρευνα. Στο δίπολο αυτό το κάθε σκέλος δεν εκφράζει υποχρεωτικά λόγο αντιθετικό ή ανεξάρτητο ως προς το έτερό του. Άλλωστε, η ιστορική έρευνα με διακριτές εξαιρέσεις δεν προσέφερε συνολικά επαρκείς ερμηνείες. Ενδιαφέρον εκδηλώθηκε αρχικά από τους περιηγητές του 18ου και του 19ου αιώνα, στη συνέχεια εμφανίστηκαν οι διάφοροι εθνογραφικοί χάρτες και οι στατιστικές των κρατικών μηχανισμών, και έπειτα ένα ευρύτερο πλέγμα μελετητών (ιστορικοί, γεωγράφοι, κοινωνιολόγοι, δημογράφοι). Σημαντική τομή υπήρξε ο λόγος των ίδιων των Ηπειρωτών για τους συμπατριώτες τους (πρωτοστατούσα η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών αλλά και η δημιουργία Φιλοσοφικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων) το β μισό του 20ού αιώνα. Ο ορισμός του Σινάν πασά, με τον οποίο παραχωρήθηκαν εγγράφως συγκεκριμένα προνόμια στους κατοίκους των Ιωαννίνων, μετά την παράδοσή τους στις 9 Οκτωβρίου Η ανθρωπογεωγραφία από κοινωνιολογική άποψη ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την κατανομή των φυλών, των γλωσσών και των θρησκειών. Οι όροι φυλή, γλώσσα, έθνος, εθνική συνείδηση ερμηνεύονται σύμφωνα με τους ιδεολογικούς προσανατολισμούς των συγγραφέων. Στην περίπτωση της Ηπείρου, οι γλωσσικές ομάδες δεν έχουν απαραίτητα συνάφεια με τις έννοιες φυλετική καταγωγή και εθνική κοινότητα. Η ύπαρξη και η πληθώρα σλαβικών τοπωνυμίων δεν αντιστοιχεί και σε ισοδύναμη παρουσία σλαβικών πληθυσμών στην περιοχή αντίστοιχη αναγωγή ισχύει και για την κάθοδο αλβανόφωνων φύλων κατά τον ύστερο Μεσαίωνα, καθώς και η δική τους μετάβαση άφησε ανάλογα ίχνη. Τρεις υπήρξαν οι γλωσσικές κοινότητες, οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο διεκδίκη-\n20 Ãøƒ π π ƒø π - 19 σης από τα ανταγωνιστικά εθνικά κινήματα και τις εθνοκεντρικές αντιλήψεις Ελλήνων, Αλβανών και Ρουμάνων κατά το β μισό του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού στην περιφέρεια του βιλαετίου Ιωαννίνων. Η πρώτη και μικρότερη αριθμητικά κοινότητα υπήρξαν οι βλαχόφωνοι ή αρωμούνοι. Οι εστίες τους ήταν 25 χωριά στις δυτικές πλαγιές της Πίνδου με επίκεντρο το Σιράκο και τους Καλαρίτες (κατοικούνταν μόνο το καλοκαίρι καθώς οι κάτοικοί τους ήταν κυρίως νομάδες κτηνοτρόφοι), ο κάμπος της Μουζακιάς με επίκεντρο το Φίερι (ποιμενικοί πληθυσμοί, οι οποίοι το καλοκαίρι συγκεντρώνονταν στα υψίπεδα του όρους Τομόρι) και μερικές πατριές Αρβανιτόβλαχων στα ορεινά της Πρεμετής και της Κολώνιας, οι οποίες είχαν τις χειμερινές τους εγκαταστάσεις στις πεδιάδες του Δελβίνου, της Θεσπρωτίας και της Πρέβεζας. Τη δεύτερη γλωσσική κοινότητα απάρτιζαν οι αλβανόφωνοι. Κατά την ύστερη οθωμανική περίοδο, οι ζώνες της αλβανοφωνίας μπορούν να προσδιοριστούν σε δύο. Η πρώτη, με κυρίαρχη ομιλούμενη γλώσσα τα αλβανικά, μπορεί με αρκετές επιμέρους διαφοροποιήσεις να τοπογραφηθεί βόρεια της κοιλάδας της Δρόπολης, των χωριών του Πωγωνίου, της πεδιάδας του Βούρκου και των χωριών της Ρίζας Δελβίνου. Η δεύτερη, περιλαμβάνει τον αλβανόφωνο θύλακα της Τσαμουριάς, με σημείο αναφοράς τους μουσουλμάνους Τσάμηδες, αλλά και γειτονικές περιοχές, όπως ο κάμπος του Φαναρίου. Η τρίτη και σημαντικότερη γλωσσική ομάδα ήταν οι ελληνόφωνοι πληθυσμοί. Συμπαγής ελληνόφωνος πληθυσμός απαντά νότια της πρώτης ζώνης της αλβανοφωνίας, περιλαμβάνοντας και σημαντικούς αλλόγλωσσους θύλακες (π.χ. βλαχόφωνοι Πίνδου, αλβανόφωνοι Τσαμουριάς). Ελληνικά μιλούσαν και οι περισσότεροι από τους αστικούς πληθυσμούς, μουσουλμανικούς και εβραϊκούς στα Ιωάννινα, την Άρτα και την Κόνιτσα. Διεσπαρμένοι ελληνόφωνοι πληθυσμοί συναντώνται και βόρεια της πρωτεύουσας ζώνης αλβανοφωνίας (π.χ. στη Χειμάρρα, αλλά και πληθυσμοί σε σημαντικά αστικά κέντρα, όπως το Αργυρόκαστρο και ο Αυλώνας). Χαλκωματάς. Η χρήση της ελληνικής γλώσσας υπήρξε ευρεία και για μια σειρά ιδιαίτερων λόγων: αποτελούσε τη γλώσσα στις θρησκευτικές τελετές των χριστιανών ορθόδοξων, ενώ ήταν η lingua franca στο δημόσιο χώρο και το εμπόριο. Η επιτυχία της αποδεικνύεται και από τη χρήση της σε επίσημες διοικητικές πράξεις. Επιπρόσθετα, η ίδρυση και λειτουργία ελληνικών σχολείων, ιδιαίτερα κατά την ύστερη περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, είχε ως αποτέλεσμα την περαιτέρω διάδοση της ελληνικής γλώσσας. Στα συγκεκριμένα σχολεία απόδειξη του μεγέθους επιρροής τους φοιτούσαν και μουσουλμάνοι, γόνοι των σημαντικότερων οικογενειών, καθώς η ελληνομάθεια είχε επιβληθεί ως στοιχείο υπεροχής στη διαμόρφωση των τοπικών κοινωνικών ελίτ. Στην κυρίαρχη θέση της ελληνικής γλώσσας οφείλεται και η σημαίνουσα ύπαρξη δίγλωσσων πληθυσμών, κυρίως αρρένων, οι οποίοι είχαν ως μητρική τους γλώσσα την αλβανική ή τη βλαχική, ενώ στο δημόσιο χώρο χρησιμοποιούσαν την ελληνική. Οι δίγλωσσοι αυτοί πληθυσμοί αποτελούσαν και το μεγαλύτερο πρόβλημα, καθώς οι διάφοροι συντάκτες εθνογραφικών πινάκων και χαρτών προσπαθούσαν να τους οικειοποιηθούν στο πλαίσιο ανάπτυξης του εκάστοτε εθνικού κινήματος.\n21 20 - ª À π ΔHN πƒ Ως προς το θρησκευτικό στοιχείο, οι κάτοικοι της Ηπείρου διακρίνονται κατά την οθωμανική κυριαρχία σε πέντε ομάδες: τις ολιγομελείς κοινότητες των Εβραίων (κυρίως στα Ιωάννινα και στην Άρτα αλλά και στην Πρέβεζα), τους επίσης λίγους καθολικούς χριστιανούς στον Αυλώνα, τους ορθόδοξους χριστιανούς, τους μουσουλμάνους σουνίτες και τους μπεκτασήδες. Δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας και η ύπαρξη κρυπτοχριστιανών, ιδιαίτερα στα χωριά της Σπαθίας, όπως και ευάριθμων χριστιανών προτεσταντών. Η ύπαρξη μουσουλμάνων ήταν αποτέλεσμα της οθωμανικής κατάκτησης και των εκτεταμένων εξισλαμισμών αλβανόφωνων πληθυσμών. Οι έποικοι μουσουλμάνοι ήταν ολιγάριθμοι, ενώ πολλές μετακινήσεις τους συνδέονταν και με τη στελέχωση της οθωμανικής διοίκησης. Πρέπει να σημειώσουμε ότι στις οθωμανικές απογραφές υπάρχει η τάση να παραλείπονται οι Ρόμηδες (Γύφτοι). Οι μουσουλμάνοι Ρόμηδες προσμετρούνται στους μουσουλμάνους (γνωρίζουμε π.χ. εκείνους της Βοστίνας), ενώ τα στατιστικά στοιχεία για τους αντίστοιχους χριστιανούς στο βιλαέτι Ιωαννίνων είναι ελάχιστα. Η ανάδειξη της θρησκείας ως σημαντικής παραμέτρου του εθνισμού σε αντίθεση με τη φυλή ή τη γλώσσα κατά την οθωμανική κυριαρχία είχε ως αποτέλεσμα να επαυξηθεί η σύγχυση και κατά τη διαδικασία σχηματισμού των βαλκανικών εθνικών κινημάτων. Η ανταλλαγή των πληθυσμών που καθορίστηκε με την ελληνοτουρκική σύμβαση η τελευταία είχε ενσωματωθεί στη Συνθήκη της Λωζάννης (1923) με αποτέλεσμα την αποχώρηση της πλειονότητας των μουσουλμάνων από την Ήπειρο και την εγκατάσταση ελληνορθόδοξων πληθυσμών από τη Μικρά Ασία, την Καππαδοκία και τον Πόντο, η έκβαση του «Βορειοηπειρωτικού ζητήματος», η χάραξη των συνόρων των εθνικών κρατών Ελλάδας και Αλβανίας, κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα και οι συνέπειες του Β Παγκοσμίου πολέμου (η εξόντωση από τους ναζιστές του μεγαλύτερου μέρους του εβραϊκού πληθυσμού, αλλά και η απομάκρυνση των μουσουλμάνων Τσάμηδων) επέφεραν αλλαγές στη σύνθεση του πληθυσμού. Στις αρχές του 21ου αιώνα στον ευρύτερο χώρο υπάρχει μία αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα: η ελληνική στη νότια Αλβανία. Όπως είναι αντιληπτό οι προσεγγίσεις του ανθρώπινου δυναμικού στο χώρο της Ηπείρου βρίσκονται σε άμεση συνάφεια και με τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις. Η οθωμανική κατάκτηση (14ος-15ος αι.) οδήγησε στο σχηματισμό σαντζακιών. Αρχικά της L. Dupré, Ο πασάς των Ιωαννίνων Αλή Τεπελενλής στη λίμνη του Βουθρωτού. Αρβανιτιάς (σαντζάκ-ι Αρβανίτ) με έδρα το Αργυρόκαστρο, το οποίο υπαγόταν στο εγιαλέτι της Ρούμελης (το τελευταίο περιλάμβανε όλα τα ευρωπαϊκά εδάφη της αυτοκρατορίας). Στη συνέχεια, δημιουργήθηκαν τα σαντζάκια Ιωαννίνων και Δελβίνου, ενώ εκείνο της Αρβανιτιάς διασπάστηκε και κατά ένα μεγάλο μέρος αποτέλεσε το σαντζάκι του Αυλώνα ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το Πωγώνι υπαγόταν στο σαντζάκι του Αυλώνα και η Θεσπρωτία στο σαντζάκι του Δελβίνου. Η πολιτική του σουλτάνου Μαχμούτ Β (τέλη 18ου - αρχές 19ου αι.) ευνόησε τη δημιουργία ισχυρών πασάδων στα όρια της αυτοκρατορίας στα δυτικά Βαλκάνια υπήρξαν ο Αλή Τεπελενλής που έγινε\n22 Ãøƒ π π ƒø π - 21 πασάς Ιωαννίνων και οι Μπουσατλήδες που δημιούργησαν το πασαλίκι της Σκόδρας. Η εφαρμογή των οθωμανικών μεταρρυθμίσεων στην Ήπειρο πραγματοποιήθηκε το 1846, λόγω των σημαντικών αντιδράσεων που προέβαλαν μουσουλμάνοι Αλβανοί ηγέτες στις μεταρρυθμίσεις σε στρατολογία και φορολογία. Οι σημαντικότερες διοικητικές μεταβολές έγιναν με το νόμο περί βιλαετίων (1864), ο οποίος απέφερε και το σχηματισμό του βιλαετίου των Ιωαννίνων ( ). Το βιλαέτι Ιωαννίνων υποδιαιρούνταν αρχικά σε πέντε σαντζάκια: α) Ιωαννίνων: περιλάμβανε τους καζάδες Ιωαννίνων, Κόνιτσας, Γρεβενών και Παραμυθιάς (αρχικά υπήρχε και καζάς Μετσόβου) β) Αργυροκάστρου: περιλάμβανε τους καζάδες Αργυροκάστρου, Δελβίνου, Τεπελενίου, Πρεμετής, Φιλιατών (αρχικά υπήρχε και καζάς Πωγωνίου) γ) Μπερατίου: περιλάμβανε τους καζάδες Μπερατίου, Αυλώνα, Σκραπαρίου (αρχικά υπήρχε και καζάς Τομορίτσας) δ) Πρέβεζας: περιλάμβανε τους καζάδες Πρέβεζας, Άρτας, Μαργαριτίου και Πάργας-Φαναρίου ε) Τρικάλων: περιλάμβανε κυρίως τμήματα της σημερινής Θεσσαλίας. Όπως σε όλες τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις, με την πάροδο του χρόνου σημειώθηκαν μεταβολές και αναδείξεις νέων κέντρων. Η περιοχή της Κορυτσάς, όπως προαναφέρθηκε, δεν συμπεριλαμβανόταν και ευρύτερα θεωρήθηκε ότι ανήκει στην Ήπειρο, κυρίως στον ελληνικό λόγο κατά τον 20ό αιώνα. Η επόμενη σημαντική διοικητική μεταβολή συνέβη με τη δημιουργία των εθνικών κρατών. Σήμερα ο όρος Ήπειρος χρησιμοποιείται στην Ελλάδα ως διοικητική μονάδα και αποτελεί την περιφέρεια Ηπείρου με πρωτεύουσα τα Ιωάννινα. Περιλαμβάνει τους νομούς Ιωαννίνων (πρωτεύουσα τα Ιωάννινα και σημαντικά οικιστικά σύνολα η Κόνιτσα και το Μέτσοβο), Άρτας (πρωτεύουσα η Άρτα), Πρέβεζας (πρωτεύουσα η Πρέβεζα και δευτερεύον κέντρο η Φιλιππιάδα) και Θεσπρωτίας (πρωτεύουσα η Ηγουμενίτσα και σημαντικά πληθυσμιακά κέντρα η Παραμυθιά και οι Φιλιάτες). Εκτός από την κοινωνιολογική προσέγγιση, την ανθρωπογεωγραφία επηρεάζουν έντονα και οι οικονομικοί μηχανισμοί. Η οθωμανική κατάκτηση επέφερε μεταβολές και στο γαιοκτητικό καθεστώς. Οι κρατικές γαίες (mîrî) ήταν οι περισσότερες, ενώ υπήρχαν και οι αφιερωματικές (vakif) και οι ιδιωτικές (mulk). Στις κρατικές γαίες περιλαμβάνονταν και τα τιμάρια, τα οποία παραχωρούσε ο σουλτάνος σε αξιωματούχους του ως αντάλλαγμα των υπηρεσιών τους. Οι περισσότεροι σπαχήδες (τιμαριούχοι) στον ηπειρωτικό χώρο ήταν εξισλαμισθέντες χριστιανοί. Τα ευφορότερα εδάφη τα εκμεταλλεύονταν μουσουλμάνοι, Οθωμανοί ή Αλβανοί. Η σταδιακή παρακμή του τιμαριωτικού συστήματος μετέτρεψε μεγάλες εκτάσεις σε τσιφλίκια (μέσα 18ου αι.). Μεταγενέστερα, ο Αλή Τεπελενλής οικειοποιήθηκε μεγάλες εκτάσεις γης, ενώ οι μεταρρυθμίσεις στην αυτοκρατορία (μέσα 19ου αι.) επέφεραν αλλαγές στις αποδόσεις του φορολογικού συστήματος προς όφελος της κεντρικής εξουσίας. Στη ύστερη οθωμανική κυριαρχία, οι αγρότες Ηπειρώτες ήταν οικονομικά εξαθλιωμένοι με λιγοστά και πρωτόγονα εργαλεία. Η έλλειψη επαρκών οδικών δικτύων σημαντική ανάπτυξη συντελέστηκε όταν πασάς των Ιωαννίνων ήταν ο Αλή Τεπελενλής επέτεινε τα προβλήματα. Τα γεωργικά προϊόντα που κυρίως καλλιεργούνταν ήταν τα δημητριακά (περίπου το 93% της καλλιεργούμενης έκτασης), ιδιαίτερα το καλαμπόκι η καλλιέργειά του ευνοήθηκε από τη χαμηλή ανάγκη σε σπόρο και το υγρό κλίμα, το σιτάρι και σε μικρότερες ποσότητες το κριθάρι, η βρώμη, η σίκαλη και το κεχρί. Στις πεδινές όχθες των ποταμών Λούρου, Αχέροντα και Αώου σημαντική υπήρξε και η καλλιέργεια ρυζιού. Ο καπνός ευδοκιμούσε ιδιαίτερα στην Παραμυθιά και την Πάργα. Τα αμπέλια καταλάμβαναν μικρές επιφάνειες και είχαν αντίστοιχα μικρή παραγωγή, με αποτέλεσμα να γίνονται εισαγωγές κρασιού, ενώ στην πεδιάδα της Άρτας καλλιεργήθηκε βαμβάκι και λινάρι. Ελαιώνες υπήρχαν κατά μήκος των ακτών και στις πεδιάδες της Πρέβεζας και του Ιονίου. Από τα εσπεριδοειδή σημειώνουμε τα πορτοκάλια της Άρτας, καθώς και τα κίτρα της Πάργας. Η κτηνοτροφία αναπτύχθηκε περισσότερο συχνά σε βάρος της γεωργίας άναρχα και με αποψίλωση ορεινών δασικών περιοχών. Στις αρχές του 20ού αιώνα, αρκετά αγροτεμάχια μετατράπηκαν σε χειμαδιά. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κτηνοτρόφοι του Σιράκου, οι οποίοι διαχείμαζαν στον κάμπο της Λάμαρης, αναγκάστηκαν να μετακινηθούν σε άλλα μέρη, στο ελληνικό κράτος. Σε περιοχές όπου υπήρχαν μουριές (Ζαγόρι, Τζουμέρκα, Κατσανοχώρια, χωριά Λάκκας Σουλίου) οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη σηροτροφία. Η οικοδομική ξυλεία δεν ήταν αρκετή αντίθετα, γίνονταν εξαγωγές ξυλοκάρβουνου. Βασικό μέγεθος κατά την περίοδο της οθωμανική κυριαρχίας στην οικονομία του ηπειρωτικού χώρου αποτέλεσε η βιοτεχνία, ιδιαίτερα οι συντεχνίες (esnaf ή rufet). Το\n23 22 - ª À π ΔHN πƒ\n24 Ãøƒ π π ƒø π - 23 Κωδωνοποιείο, δεκαετία Κρεοπωλεία στην Παραμυθιά, Εβραίος νερουλάς, 1930.\n25 24 - ª À π ΔHN πƒ σημαντικότερο βιοτεχνικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής ήταν τα Ιωάννινα. Μεγάλες συντεχνίες δημιούργησαν γουναράδες, ταμπάκηδες, καποτάδες, τερζήδες, παπουτσήδες και τσαρουχάδες. Η δομή κάθε συντεχνίας των Ιωαννίνων προέβλεπε τη λειτουργία διοικητικού συμβουλίου (λόντζα) με σημαντικές αρμοδιότητες. Στο Αργυρόκαστρο υπήρχε σημαντική παραγωγή κεντημάτων και υφασμάτων, ενώ στο Δέλβινο υποδημάτων. Στην Κορυτσά υπήρχαν εσνάφια βυρσοδεψών και ραπτών. Παράλληλα, αναπτύχθηκε η αγροτική οικιακή βιοτεχνία με την επεξεργασία του μαλλιού των ζώων, ενώ η υφαντική τέχνη εξελίχθηκε κυρίως στο Μέτσοβο, το Σιράκο, τους Καλαρίτες και τη Θεσπρωτία. Το εμπόριο στον ηπειρωτικό χώρο διεξαγόταν στις διαρκείς αγορές, οι οποίες λειτουργούσαν στα όρια των πόλεων, στις εβδομαδιαίες αγορές (παζάρια) αλλά και στα ετήσια εμπορικά πανηγύρια. Φημισμένες ήταν οι εμποροπανηγύρεις στην Πωγωνιανή και στη Μπουνίλα (κοντά στα Ιωάννινα), οι ζωοπανηγύρεις της Σαμαρίνας και της Κόνιτσας και στο Κατσικοπάζαρο (Άρτα). Οι ηπειρώτες έμποροι διέθεταν τα χαρακτηριστικά του βαλκάνιου ορθόδοξου εμπόρου, όπως τον περιέγραψε ο T. Stojanovich, και ίδρυσαν σημαντικές εμπορικές παροικίες στην κεντρική και την ανατολική Ευρώπη. Επίσης, είχαν ιδρυθεί κομπανίες, δηλαδή εμπορικές σε μεγάλο βαθμό οικογενειακές εταιρείες, οι οποίες έλεγχαν τα στάδια της διακίνησης του προϊόντος, ιδιαίτερα στη χερσόνησο του Αίμου (π.χ. οι Μοσχοπολίτες και οι Γιαννιώτες). Πρέπει να τονίσουμε ότι τα λιμάνια της Αδριατικής και του Ιονίου αποτέλεσαν σταθμούς στα δίκτυα εμπορικών συναλλαγών με δυτικά κράτη, αρχικά με τη Βενετία και στη συνέχεια με τη Γαλλία, την Αγγλία αλλά και την Αυστροουγγαρία. Στο β μισό του 19ου αιώνα, όπως έχει προαναφερθεί, ατμόπλοια ποικίλων εταιρειών προσέγγιζαν στα λιμάνια και το εσωτερικό εμπορικό δίκτυο είχε δύο οδικούς άξονες: Άγιοι Σαράντα ή Σαγιάδα - Ιωάννινα και Ιωάννινα - Πρέβεζα. Τα Ιωάννινα, έδρα του Οθωμανού διοικητή, αδιαφιλονίκητο εμπορικό κέντρο και συγκοινωνιακός κόμβος, συνδέονταν επιπρόσθετα με το Βουθρωτό, την Πάργα, τον Αυλώνα και το Πόρτο Παλέρμο (Πάνορμο). Σαμαράς στο Μέτσοβο.


ENZYMEDICA MucoStop 48 Caps - ilovepharmacy.gr\n> Συμπληρώματα & Εναλλακτικά>Ανάγκες>Αλεργίες>ENZYMEDICA MucoStop 48 Caps\nΗ βλέννη είναι μια ωφέλιμη πρωτεϊνη που δημιουργείται από το σώμα για να προστατεύει τα ζωτικά όργανα και να εγκλωβίζει τα παθογόνα μικρόβια με σκοπό την απομάκρυνση τους από το σώμα. Ο σκόπος του MucoStop είναι να υποστηρίξει την φυσική λειτουργία που αναφέραμε πιο πάνω, αλλά παράλληλα να βοηθήσει στην επιτάχυνση της αποδόμησης και της απομάκρυνσης της μη φυσιολογικής βλέννης. Το MucoStop είναι ένα μίγμα πρωτεολυτικών ενζύμων που βοηθά στη μείωση της φλεγμονής λόγω έκκρισης ισταμίνης. Τα πρωτεολυτικά ένζυμα είναι ένζυμα που διασπούν τις πρωτεϊνες. Δεν μπορούν όλες οι πρωτεάσεις να διασπάσουν όλες τις πρωτεϊνες. Έτσι μια πρωτεάση που διασπά την πρωτεϊνη της τροφής δεν μπορεί να διασπάσει επιτυχώς την πρωτεϊνη της βλέννης. Η πρωτεϊνη της βλέννης χρειάζεται ένα ένζυμο που κατατάσσεται σαν πρωτεoλυτικό και βλεννολυτικό. Η Μουκολάση είναι ένα πρωτεολυτικό ένζυμο που έχει βλενολυτικές ικανότητες, και έτσι σκοπεύει και υδρολύει την ακατάλληλη ή την περίσσεια βλέννης. Επειδή η Μουκολάση προέρχεται από την πρωτεολυτική οικογένεια των ενζύμων, βοηθά στη μείωση της φλεγμονής και στην υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος υδρολύοντας νεκρή ή κατεστραμένη πρωτεϊνη. Η Μουκολάση μπορεί επίσης να έχει ένα αποτέλεσμα σε πρωτεϊνες που δεν ανήκουν στο σώμα όπως βακτηρίων ή ιών. Το MucoStop περιέχει Μουκολάση σε συνδυασμό με πρωτεάση και αμυλάση για να μπορεί να προσφέρει ανακούφιση σε συμπτώματα ρινικής και αναπνευστικής συμφόρησης. Λόγω της αμυλάσης που περιέχει μπορεί να βοηθήσει το σώμα να μειώσει επίπεδα ισταμίνης και έτσι να βοηθήσει με εποχιακές αλλεργίες.\nΣυνιστώμενη χρήση: 2 κάψουλες 3 φορές την ημέρα 1 ώρα προ φαγητού. Παιδιά και ευαίσθητα άτομα μια κάψουλα 3 φορές την ημέρα 1 ώρα προ φαγητού.


συσπειρωση αριστερων μηχανικων: Η ριζοσπαστική αριστερά αντιμέτωπη με το 3ο μνημόνιο\nΗ ριζοσπαστική αριστερά αντιμέτωπη με το 3ο μνημόνιο\nΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ\nΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΟ 3Ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ\nΑ. Συνθήκες έκτακτης ανάγκης στο κοινωνικό πεδίο\nσημαίνει ότι η εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων, δηλαδή τα προαπαιτούμενα, θα οδηγήσουν πολύ σύντομα και ήδη οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους κάτω από τα όρια της φτώχειας και θα επιδεινώσουν τις συνθήκες ζωής εξίσου μεγάλου μέρους του πληθυσμού. Ευρύτατα λαϊκά εργατικά και μικροαστικά στρώματα, στα οποία προστίθενται τμήματα της αστικής τάξης, υποβαθμίζονται ή φτωχοποιούνται υπό το βάρος της ύφεσης, της ανεργίας, της δραματικής αποδυνάμωσης του κοινωνικού κράτους, της κατάρρευσης του ασφαλιστικού συστήματος και της υφαρπαγής περιουσιακών τους στοιχείων - ιδιαίτερα της πρώτης κατοικίας.\nΕν ολίγοις, η προβαλλόμενη από την κυβέρνηση σταθεροποίηση και ανάκαμψη της οικονομίας μέσω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, της αναμενόμενης ελάφρυνσης του χρέους και των επενδύσεων αποτελεί μια ακόμα ψευδή αφήγηση, όπως και οι υπολογισμοί των δημοσίων εσόδων τα οποία θα υστερούν δραματικά γιατί οι λαϊκές τάξεις δεν έχουν να πληρώσουν ενώ οι πλούσιοι εξακολουθούν να φοροδιαφεύγουν. Η ανάπτυξη μέσω νέων επενδύσεων, εάν η χώρα γίνει ελκυστική, δηλαδή εάν ολοκληρωθεί η υποταγή της εργασίας, αντικρούεται από την αυξανόμενη μείωση της ζήτησης. Ακόμα και αν επιτευχθεί σε ένα μικρό βαθμό θα στηρίζεται στην κακοπληρωμένη, ανασφάλιστη εργασία και σε καμία περίπτωση δεν θα μειώσει δραστικά το ποσοστό ανεργίας. Εν τω μεταξύ, ήδη από τα προηγούμενα μνημόνια, βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας μέσω του υπάρχοντος ή του νέου ΤΑΙΠΕΔ, αποστερώντας το κράτος από βασικά περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή από την κυριαρχία του. Αυτές τις μέρες επίθεση δέχεται η πρώτη κατοικία, η προστασία της οποίας θα αφορά ένα μέρος των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων, όχι τα εκατομμύρια των άλλων δανείων σε τράπεζες, δημόσιο και ΔΕΚΟ.\nΣε κάθε περίπτωση, το διεθνές και ευρωπαϊκό σχέδιο αντιμετώπισης της καπιταλιστικής κρίσης έχει δείξει τα αποτελέσματά του όπου εφαρμόζεται και θα ήταν παράλογο να αποδώσει τώρα στη χώρα μας, που έχει πληγεί από τρία συνεχή μνημόνια. Το πρόγραμμα, λοιπόν, ΣΥΡΙΖΑ-«θεσμών» θα καταρρεύσει και θα παρασύρει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας στη φτωχοποίηση\nΕν τω μεταξύ οι κοινωνικοί φορείς, μεταξύ αυτών το εργατικό/συνδικαλιστικό κίνημα, που δοκιμάζονται από αναξιοπιστία και γραφειοκρατική αγκύλωση, δεν μπορούν να βοηθήσουν τον κόσμο να διαχειριστεί την επιβίωσή του και ν’ αγωνιστεί για ν’ αποτρέψει τα μνημονιακά μέτρα. Από την άλλη, οι πολιτικές οργανώσεις της ριζοσπαστικής αριστεράς αναζητούν την ανασύνταξή τους πρωτίστως οργανωτικά, εγκλωβισμένες στη λογική της ισχύουσας πολυδιάσπασης και αναπαράγοντάς την. Δεν συνεκτιμούμε τη βιαιότητα των κοινωνικών συνθηκών στις οποίες πρέπει να παρέμβουμε και οι οποίες απαιτούν και στο θέμα του πολιτικού φορέα άλλη στρατηγική από τη συμπαράθεση ενός γαλαξία μοναδικοτήτων.\nΒ. Η ριζοσπαστική αριστερά βιώνει και δοκιμάζεται από μια βαριά ήττα\nΤόσο η εξωκοινοβουλευτική της πτέρυγα όσο και αυτή που μετείχε προηγούμενα στο ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα βρίσκεται στη ΛΑΕ ή μένει ανένταχτη, δεν είναι έτοιμες να συγκροτήσουν ένα συνολικό σχέδιο διεξόδου που όχι μόνο θα αφορά αλλά και θα εκπονείται από κοινού με τις κοινωνικές αντιμνημονιακές δυνάμεις και τις λαϊκές τάξεις, οι οποίες παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και δοκιμάζονται από την κρίση. Πρέπει να τονίσουμε ότι το σχέδιο αυτό δεν θα δημιουργηθεί εν κενώ. Προϋπόθεση για να υπάρξει είναι η συμμετοχή στις σημερινές αντιστάσεις απέναντι στη μνημονιακή λαίλαπα. Είναι τουλάχιστον παράδοξο να επικεντρωνόμαστε στη νομισματική αλλαγή χωρίς να σχεδιάζουμε ταυτόχρονα τη μαζική συμβολή μας σε επείγουσες κοινωνικές κινητοποιήσεις για την αποτροπή των καταστροφικών μέτρων τα οποία περνούν τώρα. Μιλώ πρωτίστως για τα κόκκινα δάνεια και το ασφαλιστικό.\nΣτα καθ’ ημάς, λοιπόν, συμβαίνει αυτό που διατυπώνει καίρια ο Ηλίας Καλτσάς στο κείμενό του «Δεν χρειαζόμαστε νέους Μεσσίες» (RedNotebok, 28 /9/2015). Γράφει : Η δική μας Αριστερά, ειδικότερα όσον αφορά τη Λαϊκή Ενότητα και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μαστίζεται ακόμα από μια παραδοσιακή παθογένεια, από την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ απαλλάχθηκε, απαλλασσόμενος ταυτόχρονα και από την Αριστερά. Αναφέρομαι στο μεσσιανικό σύμπλεγμα : την «από τα έξω» παρέμβαση στις μάζες και στο κίνημα, την αντίληψη του πολιτικού προγράμματος ως πρόγραμμα σωτηρίας του λαού - τη λογική ότι αρκεί να υπάρξει ένα μόρφωμα της Αριστεράς που «να τα λέει».\nΕδώ θα ήθελα να τονίσω τη διαφορά ανάμεσα σ’ ένα πρόγραμμα εξόδου από την Ευρωζώνη και σ’ ένα συνολικό κοινωνικό και πολιτικό σχέδιο μαζικής λαϊκής βάσης, σχέδιο ανάκτησης της κυριαρχίας της χώρας και της δημοκρατίας, και εφαρμογής με ενεργητικό τρόπο ριζοσπαστικών πολιτικών παραγωγικού μετασχηματισμού/κοινωνικής ανασυγκρότησης σε αντιστοιχία με τη νέα οικονομική/νομισματική πολιτική. Σ’ αυτό το θέμα θα επανέλθω.\nΠράγματι, όπως λέει και ο Ηλίας Καλτσάς, ο μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ δεν εμφανίζεται πλέον ως Μεσσίας αλλά ως φιλολαϊκός διαχειριστής του μνημονίου που επέβαλαν οι δανειστές, αποσπώντας εκλογικά μια σοβαρή κοινωνική συναίνεση. Σήμερα η ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ προσκρούει στην εφαρμογή του 3ου μνημονίου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει καθόλου ότι οι λαϊκές τάξεις θα εμπιστευτούν ένα νέο στρατό σωτηρίας, που θα αντικαταστήσει τη μνημονιακή διέξοδο εντός ευρώ με αυτή της εξόδου από την Ευρωζώνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε γιατί δεν είχε ούτε σχέδιο Α ούτε σχέδιο Β. Η ρητορική του φαινόταν ανώδυνη και συγκέντρωσε υψηλά εκλογικά ποσοστά αλλά δεν δημιούργησε και δεν ήταν δυνατόν να δημιουργήσει τις αναγκαίες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες σύγκρουσης με την Ευρωζώνη. Η σύγκρουση αυτή είναι αδύνατη χωρίς αυτοπρόσωπη συμμετοχή των λαϊκών τάξεων, οι οποίες θα αναλάβουν να διαχειριστούν με τη συμμετοχή τους στην πολιτική και με την εργασία τους, μια δύσκολη κατάσταση εξόδου, όπως και να καταβάλουν το τίμημα της αποδέσμευσης και της ανοικοδόμησης της χώρας.\nΗ πίστη στη δυνατότητα εναλλακτικής λύσης δεν ανακτάται με ενέσεις θάρρους όταν ο λαός κατανοεί και ορθά ότι η σύγκρουση δεν είναι μια απλή υπόθεση και ότι οι σχέσεις με την Ευρωζώνη δεν είναι γόρδιος δεσμός που κόβεται αρκεί να εμπιστευτεί μια νέα συνεπή αριστερά, η οποία θα γεννηθεί από το άθροισμα των ηττημένων συνιστωσών της. Έχει σημασία να αντιληφθούμε ότι η «ορθή γραμμή» για να είναι πειστική πρέπει να φαίνεται και να είναι εφικτή. Πρωτίστως πρέπει ν’ αναδειχθεί ως ανάγκη μέσα από την άρνηση υποταγής στα μνημονιακά μέτρα και την αντίσταση των λαϊκών τάξεων σε αυτά. Με την κοινωνία απελπισμένη καμία διέξοδος από την κρίση δεν είναι εφικτή.\nΗ σχέση ΣΥΡΙΖΑ - αντιμνημονικών κοινωνικών δυνάμεων ήταν σχέση εκπροσώπησης, σχέση ανάθεσης, την οποία χειρίστηκε το προεδρικό κέντρο χωρίς σοβαρή εσωτερική αμφισβήτηση, οδηγώντας έτσι τη διαπραγμάτευση στο δίλημμα μνημόνιο ή άτακτη χρεοκοπία και σε ένα ολοκληρωτικό συμβιβασμό με τους «θεσμούς». Η ήττα δεν κρίθηκε στους μήνες της διαπραγμάτευσης αλλά στα προηγούμενα δύο χρόνια, αν είμαστε ειλικρινείς από την εποχή του ενιαίου Συνασπισμού, όπου και επικράτησε η ευκολία των σχέσεων εκπροσώπησης των αστικών κομμάτων της μετα-δημοκρατίας και οι διαβεβαιώσεις απαλλαγής από τα μνημόνια, για ν’ αποσυρθούν αμέσως μετά την ανάληψη της κυβέρνησης υπό το κράτος του φόβου της σύγκρουσης για την οποία δεν υπήρχε καμιά προετοιμασία. Ενδεχομένως, υπήρξαν προτάσεις μη υποταγής στη διάρκεια της διαπραγματευτικής περιόδου αλλά, επειδή αυτές τέθηκαν την τελευταία στιγμή, δεν μπορούσαν ν’ αποτιμηθούν και δεν αποτολμήθηκαν. Οι λαϊκές τάξεις παρέμειναν αμέτοχες, με την κυβέρνηση να διαβεβαιώνει καθημερινά ότι η συμφωνία βρίσκεται επί θύραις και να διαψεύδεται την ίδια στιγμή.\nΟι εντός ΣΥΡΙΖΑ δυνάμεις, βασικά η Πλατφόρμα, έθεταν εξαρχής το θέμα ρήξης με την Ευρωζώνη ως διορθωτική παρέμβαση στην πολιτική που προωθούσε μεθοδικά, με πράξεις και παραλείψεις, η πλειοψηφία που στήριζε τον πρόεδρο. Η παρέμβαση αυτή, ενώ τροποποιούσε τις αποφάσεις, δεν είχε καμία επίδραση στην πρακτική του κόμματος. Το «καμιά θυσία για το ευρώ» ήταν μια κενή ρητορική η οποία ουδέποτε βρήκε υλικό αντίκρισμα. Αντίστοιχα, η «καθαρή γραμμή» της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς υποδείκνυε μια άλλη στρατηγική, εξ’ ίσου όμως ατελέσφορη, αφού δεν μπορούσε να μετατραπεί σε κοινωνικό και πολιτικό σχέδιο με μαζική ανταπόκριση. Η κοινωνική δυναμική που εκφράστηκε με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα αποτελεί μια ένδειξη κοινωνικής και πολιτικής χειραφέτησης απέναντι στο there is no alternative των ευρωπαϊκών «θεσμών» και της ελληνικής ολιγαρχίας, όταν όμως η δυνατότητα σύγκρουσης είχε χάσει το τρένο της ιστορίας. Σε κάθε περίπτωση το ΟΧΙ διαρκεί στη λαϊκή συνείδηση καθώς ποτέ οι αντιστάσεις των λαών δεν είναι ληξιπρόθεσμες οφειλές στην ιστορία.\nΓ. Η αναφορά στο παράδειγμα ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι παρελθοντολογία\nΗ αποτυχία/μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ αφορά σύμπασα την αριστερά, η οποία δεν έχει αποτιμήσει σοβαρά αυτό που συνέβη. Όσον αφορά τις συνιστώσες εντός ΣΥΡΙΖΑ που αποχώρησαν δεν γνωρίζω άλλη συγκροτημένη δημόσια συλλογική αποτίμηση πλην του κειμένου των 87 συντρόφων/ισσων που ανήκουν σε διαφορετικές τάσεις. Εξ άλλου ο εκλογικός απολογισμός της ΛΑΕ αρκείται στα προφανή χωρίς να θέτει υπό κρίση τη δική της ταυτότητα που είχε δημιουργηθεί τόσο πριν τις εκλογές όσο και με την προεκλογική παρουσία.\nΌσοι/ες παίρνουμε μέρος στις διαδικασίες της Λαϊκής Ενότητας έχουμε ιστορική ευθύνη να συνάγουμε τα αναγκαία συμπεράσματα από την αρνητική μας εμπειρία. Θα αποτολμήσω ορισμένες διαπιστώσεις που θεωρώ καίρια σημεία προβληματισμού.\n1. Το πολιτικό αντιμνημονιακό σχέδιο πρέπει να στηρίζεται στην οργανική ένταξη σ’ αυτό των λαϊκών τάξεων που πλήττονται από την κρίση : εργατική τάξη, μισθωτή εργασία στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μικροαστικά στρώματα των μικρών επιχειρήσεων και τμήματα της αστικής τάξης που σήμερα επίσης φτωχοποιούνται. Το πρόγραμμα ως μέρος του σχεδίου ανατροπής δεν εκπονείται ερήμην τους από επαγγελματικά στελέχη ή αριστερούς τεχνοκράτες. Η επιστημονική γνώση είναι βεβαίως εξαιρετικά πολύτιμη εφόσον, όμως, συντίθεται με την εργασιακή και κοινωνική εμπειρία των ανθρώπων που ζουν ή ζούσαν από τη δουλειά τους.\n2. Ο λαϊκός κόσμος συμμετέχει και συνδιαμορφώνει το πολιτικό σχέδιο το οποίο γεννούν πραγματικές κοινωνικές αντιφάσεις και υπαρκτοί κοινωνικοί αγώνες. Η πάλη των τάξεων κινεί την ιστορία αλλά η ιστορία αποκτά συγκεκριμένη μορφή στην Ελλάδα σήμερα μέσα από τις υπαρκτές ταξικές συγκρούσεις και τη δράση των υποτελών τάξεων.\n3. Η σύγκρουση με την Ευρωζώνη δεν μπορεί ν’ αποτελεί αντικείμενο ανάθεσης σε μια μελλοντική κυβέρνηση της αριστεράς. Εγκαλούν πολλοί την κυβέρνηση Τσίπρα για προδοσία αλλά η υπογραφή του τρίτου μνημονίου προέκυψε σε μια μακριά διάρκεια συνεχούς αποστασιοποίησης από βασικές προϋποθέσεις αναγκαίες για να υπάρξει σύγκρουση. Αυτές τις προϋποθέσεις πρέπει να διαμορφώσουμε.\n4. Η πραγματικότητα που βιώνουμε είναι εξαιρετικά δυσοίωνη. Όσοι/όσες στρατευόμαστε δεν ήμασταν ή δεν είμαστε πια επαγγελματίες της πολιτικής. Ζούμε στον κυκεώνα των καθημερινών προβλημάτων επιβίωσης όπως όλος ο κόσμος. Η κοινωνική/πολιτική δράση φαίνεται αναποτελεσματική μετά το σοκ του ΣΥΡΙΖΑ. Χρειάζεται να ξαναϋφάνουμε σχέσεις αλληλεγγύης και εμπιστοσύνης που δίνουν νόημα στη συλλογική προσπάθεια. Δυστυχώς αυτό δεν διαφαίνεται. Υπάρχουν πολλαπλές επιδιώξεις, περίκλειστες αντιλήψεις όχι συλλογικές δυναμικές στοχεύσεις. Η δημόσια εκπροσώπηση εκφράζει μονομερώς ορισμένες συνιστώσες της ΛΑΕ. Ενώ προεκλογικά υπήρχε συμφωνία για κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο εκλογικής συνεργασίας, σήμερα επιβάλλεται defacto η ΛΑΕ ως μέτωπο πολιτικών συνιστωσών.\n5. Για να κινηθεί πάλι μια νέα πολιτική προσπάθεια πρέπει ν’ αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που σκεφτόμαστε και κάνουμε πολιτική. Για ν’ αλλάξουμε την αριστερά σήμερα πρέπει να στοχαστούμε και ν’ αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι. Οι αντιπολιτευόμενες συνιστώσες εντός του παλιού ΣΥΡΙΖΑ, γενικά όσοι/όσες αποχώρησαν, θα βρεθούν από κάποια άποψη σ’ ένα πρακτικό κενό : χωρίς πόρους από το κράτος χωρίς επαγγελματικά στελέχη στο συνδικαλιστικό κίνημα και το κόμμα, χωρίς βουλευτές. Πίστευα πάντα ότι η πολιτική δεν μπορεί να γίνεται επάγγελμα και πάντως σε ορισμένες αναγκαίες περιπτώσεις οι επαγγελματικές θητείες, όπως και οι βουλευτικές, πρέπει να είναι πολύ περιορισμένες χρονικά. Σήμερα, τα διαθέσιμα υλικά μέσα πρέπει να εξοικονομούνται από το υστέρημά μας.\n6. Δεν θα υπάρξει μέλλον ούτε για το εργατικό/συνδικαλιστικό κίνημα ούτε για τη Λαϊκή Ενότητα αν κινηθούμε με τον αυτόματο πιλότο της παρελθούσας δράσης μας. Το εργατικό/συνδικαλιστικό κίνημα είναι σχεδόν νεκρό όχι μόνο γιατί οι περισσότερες ηγεσίες είναι συμβιβασμένες αλλά γιατί δεν περιλαμβάνει και δεν αντιπροσωπεύει τα εκατομμύρια των ανθρώπων που πλήττονται σήμερα από την κρίση.\nΗ Λαϊκή Ενότητα δεν μπορεί να επαναλάβει τις μεθόδους οργάνωσης και δράσης του ΣΥΡΙΖΑ με μόνη διαφορά την αλλαγή γραμμής. Το ζήτημα του φορέα είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την απαντήσουμε μεταφέροντας και αναπαλαιώνοντας τις συνιστώσες του παρελθόντος. Αυτό θα σημαίνει σε τελευταία ανάλυση ότι δεν σκοπεύουμε ν’ αλλάξουμε πολλά πράγματα, ότι όλα έγιναν σωστά στο ΣΥΡΙΖΑ και η ήττα οφείλεται εξ ολοκλήρου σε προδοσία του Αλέξη Τσίπρα.\nΤα επιχειρήματα ότι δεν είμαστε ώριμοι να σκεφτούμε ανατρεπτικά στο θέμα του πολιτικού φορέα, επομένως μένουμε στα σχήματα του παρελθόντος, είναι τουλάχιστον παράδοξα. Εδώ προτείνουμε στην κοινωνία μια πραγματική επανάσταση - γιατί η έξοδος από την Ευρωζώνη είναι μια επανάσταση της εποχής μας - και δεν μπορούμε να συλλογιστούμε με νέες προσεγγίσεις το ζήτημα του πολιτικού υποκειμένου που θα παίξει σημαντικό ρόλο στη σχεδιαζόμενη σύγκρουση; Αν το σχέδιο εξόδου προϋποθέτει βαθιά οικονομική και ταξική θεωρητική γνώση και πρακτική εμπειρία, γιατί δεν ισχύουν τα ίδια για το θέμα του πολιτικού φορέα ;\nΗ πολιτική θεωρία για τον χαρακτήρα των κομμουνιστικών και αριστερών κομμάτων χαρακτηρίζεται από ιστορικότητα και επικεντρώνεται στη σχέση των κομμάτων με το κράτος. Τα αριστερά κόμματα που οδήγησαν στις μεγάλες κοινωνικές κατακτήσεις του 20ου αιώνα και πρωταγωνίστησαν στον αντιφασιστικό αγώνα ήταν κόμματα μαζών. Σήμερα η πολιτική συμμετοχή έχει απαξιωθεί, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ελάχιστα σε σχέση με τον διακηρυγμένο σκοπό του μέλη - τα περισσότερα ανενεργά. Μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν αριστερό/αντιμνημονιακό ενιαίο πολυτασικό φορέα, χωρίς εκ προοιμίου διαχωρισμούς, που θα λειτουργεί πρωτίστως οριζόντια και αμεσοδημοκρατικά και ελάχιστα ή καθόλου σε πυραμιδοειδή διάταξη και αρχηγικά ; Μπορεί ένας τέτοιος πολιτικός φορέας να συγκεντρώσει σταδιακά σημαντικές κοινωνικές δυνάμεις ; Μπορούμε να ξεκινήσουμε τη δημιουργία του και να προσεγγίζουμε σταδιακά την ολοκληρωμένη μορφή του μέσα στο χρόνο ;\nΤο πολιτικό σύστημα επιβάλλει συγκεκριμένη τυπολογία στα κόμματα της μετα-δημοκρατίας. Συγκροτούνται κατά βάση ως κοινοβουλευτική ομάδα υπό την απόλυτη εξουσία του αρχηγού. Ένας αριστερός πολιτικός φορέας μόνο ως καρικατούρα μπορεί να υποταχθεί στην τυπολογία των αστικών κομμάτων της εποχής μας. Βεβαίως, η δημοκρατία χρειάζεται δημοκράτες και η διακήρυξη πίστης στην εξουσία του λαού προϋποθέτει ότι δεν θα εξουσιάζουμε εαυτούς και αλλήλους. Ένας πολιτικός φορέας πρέπει όχι μόνο να εγγυάται την ελευθερία λόγου κάθε μέλους του αλλά και να διαμορφώνει συνθήκες ισότητας στη σύνθεση των απόψεων, τη λήψη αποφάσεων και την οργανωμένη δράση. Τα παραπάνω είναι κατά τη γνώμη μου βασικές προϋποθέσεις για τη μαζικότητα του πολιτικού φορέα. Δεν πρόκειται για οργανωτικό αλλά για βαθιά ιδεολογικό πρόβλημα. Η ατομικότητα δίνει χώρο στην ισότητα.\n7. Πιστεύω ότι το θέμα του πολιτικού φορέα δεν πρέπει να παραπεμφθεί στις καλένδες. Χρειαζόμαστε, όμως, χρόνο γι’ αυτό πρέπει να ρυθμίσουμε δημοκρατικά και να νομιμοποιήσουμε το προσωρινό σχήμα λειτουργίας ώστε να έχουμε άνεση χρόνου για να καταλήξουμε σε μια ριζοσπαστική αριστερή επιλογή. Εξάλλου το κίνημα μας καλεί. Η ολομέτωπη μνημονική επίθεση ανοίγει νέες πληγές και μέτωπα. Χρειαζόμαστε κεντρικές θέσεις και αποκεντρωμένη δράση. Χρειαζόμαστε πρωτοβουλίες, επιμέρους συγκρούσεις, μεγαλύτερες συνθέσεις. Πρέπει να συμβάλλουμε ώστε η κοινωνία να βγει από το νεομνημονιακό πάγο και την απελπισία, να ξαναβρούμε την πίστη στους εαυτούς μας και τους άλλους.\nΠρος το παρόν αυτό δεν συμβαίνει και το αποδίδω τόσο στην πραγματικότητα της ήττας και της εξαιρετικά δύσκολης επανεκκίνησης όσο και στη γραφειοκρατική συνήθεια που αποτέλεσε μια μεταδοτική ασθένεια στο σώμα του ΣΥΡΙΖΑ, αδρανοποιώντας την ενεργητικότητα και την πρωτοβουλία των μελών.\n8. Εν ολίγοις, δεν πρέπει να θεωρούμε ότι η πορεία της ΛΑΕ είναι προδιαγραμμένη και σίγουρη. Ήδη παρατηρούνται τάσεις αποσυσπείρωσης σε σχέση με το διευρυμένο εκλογικό σχήμα. Γίνεται προσπάθεια να οικοδομηθεί ένα είδος ΣΥΡΙΖΑ της πρώτης περιόδου των συνιστωσών με πολύ λιγότερες δυνάμεις, λιγότερες κοινωνικές εκπροσωπήσεις, πολύ περιορισμένα θεωρητικά/ιδεολογικά εφόδια και μέσα απήχησης στο ευρύ κοινό. Επιπλέον, τις επιμέρους συνιστώσες απασχολούν θέματα της δικής τους παρουσίας και ισχύος στο κοινό σχήμα. Όμως, αυτές οι αντιλήψεις έχουν δοκιμαστεί και δεν απέδωσαν ένα μαζικό πολιτικό φορέα. Βεβαίως, η μαζικότητα είναι θέμα όχι μόνο δημοκρατίας και ισοτιμίας των μελών - που αποτελούν θεμελιώδη συνθήκη - αλλά και ιστορικής συγκυρίας. Μια νέα αφύπνιση των λαϊκών τάξεων είναι προϋπόθεση για την επιτυχία κάθε νέου πολιτικού εγχειρήματος, το οποίο σε κάθε περίπτωση πρέπει να συγχρονίσει τον βηματισμό του σε όλα τα επίπεδα με την κοινωνική κίνηση.\nL'Enfant de la Haute Mer 14 Νοεμβρίου 2015 - 10:56 μ.μ.\nΑνώνυμος 15 Νοεμβρίου 2015 - 6:07 μ.μ.\nΠώς τα ίδια φυσικά πρόσωπα θα κάνουν άλλο πολιτικό φορέα, άλλη οργάνωση και άλλα συνδικάτα; Κυρίως όταν αυτά τα πρόσωπα δεν τολμάνε να βγάλουν από πάνω τους τη ρετσινιά της προδοσίας ονοματίζοντάς την. Δεν μπορεί να γεννηθεί τίποτα καινούργιο αν δεν υπάρξει κάθαρση. Ένας παράγοντας που συμβάλλει στην απελπισία του κόσμου είναι τα μασημένα λόγια για την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, οι κοινές παρεούλες εδώ κι εκεί, τα Ναι μεν αλλά... οι δικαιολογίες που βρίσκετε άφθονες για τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του. Ο λαός είναι μόνος του, κανένας, ούτε εσείς δεν του δίξατε έναν άλλο δρόμο, γιατί ούτε κι εσείς τον πιστεύετε. Κι εσείς μιζεριάζετε με τα περί δυσκολιών της εξόδου από την ευρωζώνη και σύρατε 6 χρόνια τώρα να χωνόμαστε όλο και πιο βαθιά στο μνημόνιο. Το νέο και ελπιδοφόρο θα έρθει λοιπόν από κάπου αλλού και δεν είναι υποχρεωτικό να είστε κι εσείς μέσα, και δεν αναφέρομαι προσωπικά στην Πορτάλιου.


Τομ Κρουζ, Αμερικανός ηθοποιός | diaskedasi.info\nΤομ Κρουζ, Αμερικανός ηθοποιός\nΟ Τομ Κρουζ είναι Αμερικανός ηθοποιός. (Thomas Cruise Mapother IV, 3 Ιουλίου 1962)\nΞεκίνησε την καριέρα του το 1981 με τις ταινίες Ατελείωτη Αγάπη (Endless Love) και Ταπς, η Σάλπιγγα της Ανταρσίας (Taps).\nΑπέκτησε παγκοσμία αναγνωρισιμότητα με τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε στην ταινία Τοπ Γκαν (Top Gun) το 1986 και ο πιο διάσημος ρόλος του είναι αυτός του Ίθαν Χαντ στην επιτυχημένη σειρά ταινιών Επικίνδυνη Αποστολή (Mission: Impossible).\nΈχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές επιτυχημένες ταινίες όπως: Το Χρώμα του Χρήματος (The Color of Money, 1986), Ο Άνθρωπος της Βροχής (Rain Man, 1988), Μέρες Κεραυνού (Days of Thunder, 1990), Ζήτημα Τιμής (A Few Good Men, 1992), Vanilla Sky (2001), Minority Report (2002), Ο Τελευταίος Σαμουράι (The Last Samurai, 2003), Η Διαδρομή (Collateral, 2004), Ο Πόλεμος των Κόσμων (War of the Worlds, 2005) και Επιχείρηση Βαλκυρία (Valkyrie, 2008)\nΟ Τομ Κρουζ γεννήθηκε στο Σίρακιουζ της Νέας Υόρκης από τους Μέρι Λι και Τόμας Κρουζ Μάποθερ τον 3ο. Είναι γερμανικής, ιρλανδικής και αγγλικής καταγωγής. Μεγάλωσε στη φτώχεια, σε μια καθολική οικογένεια την οποία κακοποιούσε ο πατέρας τους. Ο Κρουζ έχει περιγράψει τον πατέρα του ως "αγγελιοφόρος του χάους". Έχει κακοποιηθεί και ο ίδιος από τον πατέρα του, σχολιάζοντας "Ήταν το είδος ανθρώπου που όταν κάτι πήγαινε στραβά, σε κλώτσαγε. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα -σε καθησύχαζε, σε έκανε να αισθανθείς ασφαλής και μετά, μπαμ! Για μένα ήταν κάπως 'Κάτι δεν πάει καλά με αυτόν τον τύπο. Μην τον εμπιστεύεσαι. Να προσέχεις'".\nΟι πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Κρουζ έγιναν το 1981 στις ταινίες Ατελείωτη Αγάπη (Endless Love) και Ταπς, η Σάλπιγγα της Ανταρσίας (Taps), στην οποία υποδύθηκε έναν τρελαμένο μαθητή στρατιωτικού σχολείου. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος έγινε το 1983 στην κωμωδία Losin' It. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στις ταινίες Τομ Κρουζ, ο Ασυγκράτητος (All the Right Moves) και Οι Πονηρές Δουλειές ενός Πρωτάρη (Risky Business). Το 1985 πρωταγωνίστησε σην ταινία Θρύλος (Legend) σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ. Την επόμενη χρονιά ο Κρουζ έγινε παγκοσμίως γνωστός με το ρόλο του Πιτ "Μάβερικ" Μίτσελ στη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία Τοπ Γκαν (Top Gun). Το Τοπ Γκαν έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας ένα και απέφερε 353,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.\nΜετά την επιτυχία του Τοπ Γκαν, ο Κρουζ πρωταγωνίστησε με τον Πολ Νιούμαν στην ταινία Το Χρώμα του Χρήματος (The Color of Money, 1986). Το 1988 έπαιξε στο Κοκτέιλ (Cocktail). Η ταινία αν και συγκέντρωσε 171,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές και κέρδισε δύο Χρυσά Βατόμουρα στις κατηγορίες Χειρότερη Ταινία και Χειρότερο Σενάριο ενώ ο Κρουζ έλαβε υποψηφιότητα για Χειρότερος Ηθοποιός. Ακολούθησε η ταινία Ο Άνθρωπος της Βροχής (Rain Man), η οποία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Το 1989 ο Κρουζ υποδύθηκε τον αληθινό βετεράνο του Πολέμου του Βιετνάμ Ρον Κόβικ στην ταινία Γεννημένος την 4η Ιουλίου (Born on the Fourth of July). Για την ερμηνεία του βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου - δράμα και έλαβε υποψηφιότητα για BAFTA και Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου.\nΤο 1990 πρωταγωνίστησε με τη Νικόλ Κίντμαν στο Μέρες Κεραυνού (Days of Thunder) και το 1992 με τους Τζακ Νίκολσον, Ντέμι Μουρ και Κέβιν Μπέικον στο δικαστικό δράμα Ζήτημα Τιμής (A Few Good Men). Ο Κρουζ έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου - δράμα ενώ η ίδια η ταινία έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Καλύτερη Ταινία. To Ζήτημα Τιμής αποδείχτηκε και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 243,2 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ακολούθησε η ταινία Η Φίρμα (The Firm) το 1993 και την επόμενη χρονιά ο Κρουζ πρωταγωνίστησε μαζί με τους Μπραντ Πιτ και Αντόνιο Μπαντέρας στην ταινία Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα (Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles), βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα της Αν Ράις. Παρά το γεγονός ότι η ταινία έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, η Ράις αρχικά ήταν αντίθετη με την επιλογή του Τομ Κρουζ. Αφού είδε την ταινία, όμως, επαίνεσε την ερμηνεία του και απολογήθηκε για τις προηγούμενες αμφιβολίες της για το πρόσωπο του Κρουζ.\nΤο 1996 ο Κρουζ ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του πράκτορα Ίθαν Χαντ στην περιπετειώδη ταινία Επικίνδυνη Αποστολή (Mission Impossible) βασισμένη στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Η ταινία αποτέλεσε την πρώτη ανάμεσα στις 4 συνολικά ταινίες και έγινε τεράστια εισπρακτική επιτυχία με 457,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Tην ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στο Τζέρι Μαγκουάιρ (Jerry Maguire), για το οποίο βραβεύτηκε με τη δεύτερη Χρυσή Σφαίρα και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου. Το 1999, ο Κρουζ συνεργάστηκε ξανά με τη Νικόλ Κίντμαν στην ταινία Μάτια Ερμητική Κλειστά] (Eyes Wide Shut) σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ και έπαιξε στο πλάι των Τζούλιαν Μουρ και Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν στην ταινία Μανόλια (Magnolia). Για την ερμηνεία του στο Μανόλια ο Κρουζ βραβεύτηκε με την τρίτη του Χρυσή Σφαίρα και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ β' ανδρικού ρόλου.\nΣτα μέσα του 2011, ο Κρουζ ξεκίνησε τα γυρίσματα της ταινίας Ροκ για Πάντα (Rock of Ages), η οποία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους τον Ιούνιο του 2012.Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην περιπέτεια Jack Reacher. Επόμενη ταινία του θα είναι το περιπετειώδης θρίλερ επιστημονικής φαντασίας Oblivion.\nΤο Μάιο του 1987 παντρεύτηκε την ηθοποιό Μίμι Ρότζερς και χώρισαν το Φεβρουάριο του 1990. Η Ρότζερς φημολογείται ότι εισήγαγε τον Κρουζ στην Σαηεντολογία. Γνώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, Νικόλ Κίντμαν στα γυρίσματα της ταινίας Μέρες Κεραυνού (Days of Thunder). Παντρεύτηκαν το Δεκέμβριο του 1990. Μαζί υιοθέτησαν δύο παιδιά, την Ιζαμπέλα Τζέιν και τον Κόνορ Άντονι. Χώρισαν το Φεβρουάριο του 2001 Ο Κρουζ διατηρούσε σχέση με την Πενέλοπε Κρουζ, συμπρωταγωνίστριά του στο Vanilla Sky. Η σχέση τους τελείωσε το 2004.\nΤον Απρίλιο του 2005, ο Κρουζ ξεκίνησε να βγαίνει με την Κέιτι Χολμς. Ένα μήνα αργότερα, ο Κρουζ εξέφρασε δημοσίως την αγάπη του για τη Χολμς στην εκπομπή της Όπρα Γουίνφρεϊ. Τον Οκτώβριο του 2005, το ζευγάρι ανακοίνωσε ότι περιμένουν παιδί. Η κόρη τους, Σούρι, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 2006. Παντρεύτηκαν στις 18 Νοεμβρίου 2006 στην Ιταλία. Στις 29 Ιουνίου 2012, ανακοινώθηκε ότι η Χόλμς κατέθεσε αίτηση διαζυγίου μετά από πεντέμιση χρόνια γάμου.


Αδυνάτισμα φωτογραφία - Chocolate Slim\nΧάσει 35 κιλά (με 90 έως 55)\nΑπό μικρό παιδί ήμουν, όπως λέει και η παροιμία, "το αίμα με το γάλα". Όταν το κάνετε αυτό, θα με επτά χρόνια ενεργά έκανα τζούντο και λαϊκά χορό. Και αν και είχα τις επιτυχίες μου προσπάθειες, επιδερμίδα αυτός δεν έδινε να αποδείξει τον εαυτό σας έτσι όπως θα ήθελα. Ζήλεψα εύθραυστο και ελαφρύ σαν φτερό, τα κορίτσια στην χορογραφία. Με βάζουν σε δεύτερη σειρά και δεν έδιναν σόλο δωμάτια εξαιτίας του προοπτικής, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη μου επιμονή και σκληρή δουλειά. Κατά την περίοδο της εφηβείας η κατάσταση μόνο επιδεινωθεί. Σε 15 χρόνια στο πλαίσιο των ορμονών καλά μέχρι 73 κιλά. Θυμάμαι, σαν αγόρι επέστησε piggies και να υπογράψει τα καρικατούρα εικόνες μου όνομα. Ήταν πολύ απογοητευτικό, μεγάλωσε συγκροτήματα. Στο τέλος, στο χορό, στο σχολείο, επικαλούμενος ασθένεια, ούτε ήρθε αυτό το ναδίρ έχει φτάσει η κατάσταση.\nΤο πρώτο πραξικόπημα στη ζωή μου συνέβη στο τρίτο έτος κολέγιο, όταν αποφάσισα να δοκιμάσω να περιορίσει την ποσότητα των θερμίδων που καταναλώνονται πριν από τις κρίσιμες 300-500 και για λίγους μήνες βάρος με 78-60 κιλά. Όπως δεν έχει κερδίσει το έλκος του στομάχου, δεν ξέρω ακόμα, αλλά αυτό είναι εύθραυστα νύχια, δόντια και κάηκε τρίχας, μου ήταν γνωστό.\nΣε αυτή τη μορφή κατάφερα να μείνω για πολύ καιρό. Αφού παντρεύτηκε και έμεινε έγκυος, το βέλος στη ζυγαριά έσπευσε προς τα πάνω. Πήρα 25 κιλά και δεν έχουν χρόνο για να ρίξει το υπερβολικό βάρος μετά τον τοκετό, έγκυος στο δεύτερο παιδί. Αυτή τη φορά ήταν η αύξηση 18 κιλά. Τελικά, έχοντας δύο παιδιά στην αγκαλιά της, ήταν ένα κορίτσι που ζυγίζει 90 κιλά. Ωστόσο, τι να κάνει με αυτό το "καλό", το ήξερα ήδη.


Τον ανταγωνισμό του box office εξολοθρεύει η Suicide Squad\nΛίγα τα έσοδα, πρώτο στις προτιμήσεις των θεατών.\nUpdated 23/08/2021 9:51 πμ.\nPosted 09/08/2021 11:09 πμ.\nΜε μόλις $26,5 εκατομμύρια κατέκτησε την πρώτη θέση του box office το "The Suicide Squad" την εβδομάδα που μας πέρασε.\nΣύμφωνα με το Variety, τα - λιγοστά - έσοδα της ταινίας ενδέχεται να οφείλονται τόσο στην παράλληλη κυκλοφορία της σε σινεμά και HBO Max, χωρίς επιπλέον έξοδα, όσο και στο ότι ήταν ακατάλληλη για ανήλικους. Από τις 70 ακόμα χώρες όπου είναι διαθέσιμη συγκέντρωσε $35 εκατομμύρια, αλλά τα συνολικά της έσοδα ωχριούν μπροστά στα $185 εκατομμύρια που ξόδεψε το στούντιο για τη δημιουργία της, και άλλα "πολλά εκατομμύρια που χρειάστηκαν για την προώθησή της". Τα νούμερα τηλεθέασης του HBO Max δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμα.\nΤο "Suicide Squad" (2016) είχε κάνει άνοιγμα ύψους $133 εκατομμυρίων στις ΗΠΑ και έφτασε τα $746 εκατομμύρια παγκοσμίως. Φυσικά τότε, δεν υπήρχε ούτε ο COVID-19, ούτε η μετάλλαξη Δέλτα που έχει φοβίσει αρκετό κόσμο για να παραμείνει σπίτι.\nΗ ταινία ξεπέρασε το "Jungle Cruise" της Disney, το οποίο είδε μια πτώση -55% από την προηγούμενη εβδομάδα, και απέσπασε $15,7 εκατομμύρια. Να σημειώσουμε ότι το άνοιγμά της είχε ύψος $34,2 εκατομμυρίων, και άλλα $30 εκατομμύρια από το Disney+ Premier Access. Στην τρίτη θέση του box office βρέθηκε το "Old" του M. Night Shymalan με $4,1 εκατομμύρια, και ακολούθησαν τα "Black Widow" ($4 εκατομμύρια) και "Stillwater" ($2,86 εκατομμύρια).\nΤο "The Suicide Squad" έχει αποθεωθεί από τους κριτικούς. Μάλιστα, η Warner Bros. έδωσε στον James Gunn, τον σκηνοθέτη και σεναριογράφο αυτής, μεγαλύτερη ελευθερία, καθώς είχε πλήρη δημιουργικό έλεγχο και την δυνατότητα να σκοτώσει οποιονδήποτε χαρακτήρα ήθελε, ενώ ο λόγος που δημιουργήθηκε μια (ακόμα) ταινία για την ομάδα αντιηρώων ήταν η διαθεσιμότητά του, μιας και εκείνη την περίοδο είχε απολυθεί από την Disney.\nΣτην Ελλάδα θα κυκλοφορήσει στις 19 Αυγούστου. Την ίδια ημέρα θα κάνει το ντεμπούτο του και το "Stillwater" με τον Matt Damon. Όλες οι προαναφερθείσες ταινίες παίζονται αυτήν την περίοδο στους κινηματογράφους, οπότε ρίξτε μια ματιά σε ό,τι έρχεται στις μεγάλες μας οθόνες μέσα στον μήνα.


Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019, 17:47\nΕπιπρόσθετα -εκτός από τις νέες εγκαταστάσεις και υπηρεσίες του ξενοδοχείου- υψηλού επιπέδου επιλογές εστίασης, διασκέδασης αλλά και κορυφαίοι οίκοι με παρουσία σε άλλους διεθνείς προορισμούς ενισχύουν την κοσμοπολίτικη ταυτότητα της Astir, ενώ η συνεργασία με επιλεγμένους πολιτιστικούς φορείς προωθεί την πλούσια κληρονομιά της χώρας. Σε ό,τι αφορά το σκέλος της απασχόλησης, οι εργαζόμενοι ξεπερνούν τους 850 την θερινή περίοδο.\nΠαράλληλα ο Αστέρας, έχει υπογράψει και μνημόνιο συνεργασίας με τους όμορους δήμους, Βούλας, Βάρης, Βουλιαγμένης, όπου στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης εξελίσσονται δράσεις βοήθειας σε κοινωνικές ομάδες κλπ.\nΈως το καλοκαίρι του 2020, όπως τονίστηκε, θα ολοκληρωθεί η πλήρης ανακαίνιση της Astir Beach, με νέες υποδομές και αναβαθμισμένες υπηρεσίες, με στόχο την ενίσχυση της εμβληματικής ταυτότητάς της, θέτοντας νέες προδιαγραφές ποιότητας. Την ίδια στιγμή η αναβάθμιση της Astir Marina αποτελεί πρόσθετο πυλώνα του πλάνου ανάπλασης, με στόχο να καταστεί εφάμιλλη με μαρίνες ορόσημα της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου, σε επίπεδο υποδομών και υπηρεσιών.\nΤελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019, 17:50


Kaia Gerber: Μιλάει για τις απίστευτες ομοιότητες που έχει με τη μητέρα της Cindy Crawford – MyEnet\nΣτο περιοδικό Vogue παραχώρησε συνέντευξη η κόρη της Cindy Crawford, Kaia Gerber, η οποία μεταξύ άλλων μίλησε για την ενασχόληση της με το modeling και για το πως αισθάνεται που ακολουθεί τα βήματα της μητέρας της.\nΗ 18χρονη καλλονή λέει πως στην αρχή δεν έβλεπε τις ομοιότητες στην εμφάνιση τους, αναφέροντας το εξής: «Η αλήθεια είναι πως εγώ δεν τις έβλεπα τις ομοιότητες, αλλά τώρα μπορεί να κοιτάξω μια φωτογραφία μας και να μην καταφέρω να ξεχωρίσω ποια είναι ποια».\nΣτη συνέχεια μάλιστα πρόσθεσε πως εκτός από το να της λένε πως εξωτερικά μοιάζει πολύ με την Cindy, η ίδια εκτιμά ιδιαίτερα το γεγονός όταν της λένε πως έχει πάρει και στοιχεία από την προσωπικότητα της.\n«Το μεγαλύτερο κομπλιμέντο είναι όταν μου λένε πως συμπεριφέρομαι σαν την μητέρα μου. Πέρα από την ομορφιά και την ελκυστικότητα της, εκείνη ήταν πάντοτε η ηρωίδα και το πρότυπο, εξαιτίας του τρόπου που συμπεριφερόταν στους ανθρώπους και για τον τρόπο που έβλεπε τον κόσμο. Για αυτό το λόγο είμαι πέρα για πέρα ευγνώμων» ολοκλήρωσε.\nGRID – Review: Γερές βάσεις, λειψό περιεχόμενο


Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017 - 06:10:01\nΔημοσιεύθηκε : 08/06/2015 - 16:42\nΟι αγρότες θα πρέπει να σκεφθούν τις εναλλακτικές καλλιέργειες που μπορούν να δώσουν διέξοδο, όπως τουλάχιστον συμπεραίνουν οι τελευταίες μελέτες. Οι ενεργειακές καλλιέργειες φαίνεται να είναι μια ομάδα καλλιεργειών που μπορούν να δώσουν μια λύση. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;\nΉδη στο θεσσαλικό κάμπο υλοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας πρόγραμμα, όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ομότιμος καθηγητής κ. Θεοφάνης Α. Γέμτος, το οποίο μελέτησε όλο το κύκλωμα από την παραγωγή των ενεργειακών φυτών μέχρι την παραγωγή των τελικών προϊόντων και μελέτη της χρήσης από τους τελικούς χρήστες.\nΔιάφορα σενάρια αναλύθηκαν για να μελετηθούν οι επιπτώσεις στους αγρότες και στην οικονομία της περιοχής, η συμβολή στη συμμόρφωση της χώρας στις διεθνείς της υποχρέωσες και οι επιπτώσεις στο περιβάλλον της Θεσσαλίας. Για την υλοποίηση του προγράμματος έχουν καλλιεργηθεί μέχρι τώρα σε διάφορα θεσσαλικά μικροκλίματα φυτά για παραγωγή υγρών καυσίμων αλλά και βιομάζας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σε ζυμωτήρια μεθανικής ζύμωσης είτε σε εγκαταστάσεις θερμικής κατεργασίας της βιομάζας όπως καύση, εξαερίωση ή πυρόλυση. Θα πρέπει εδώ να τονιστεί ότι οι καλλιέργειες που χρησιμοποιήθηκαν στις αμειψισπορές που δοκιμάστηκαν είναι φυτά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ζωοτροφές με ιδιαίτερα πλεονεκτήματα.\nΟι αμειψισπορές που αναπτύχθηκαν, τονίζει ο κ. Γέμτος, και δοκιμάστηκαν στηρίζονται σε δύο καλλιέργειες το χρόνο. Χειμερινές χωρίς άρδευση που περιλαμβάνουν συγκαλλιέργειες ψυχανθών και αγροστωδών. Το πλεονέκτημα είναι ότι διατηρούν συνεχώς το έδαφος καλυμμένο με καλλιέργειες που προστατεύουν το έδαφος από τη διάβρωση και περιορίζουν τη βαθειά διήθηση των νιτρικών που ρυπαίνουν τα υπόγεια ύδατα της χώρας. Επί πλέον, εξασφαλίζουν σημαντικά μεγαλύτερες αποδόσεις σε ξηρά ουσία βιομάζας το στρέμμα.\nΑπό τις καλλιέργειες που δοκιμάστηκαν ο ηλίανθος (πρώτη ύλη για παραγωγή λαδιού και στη συνέχεια βιοντήζελ) και το γλυκό σόργο (πρώτη ύλη για παραγωγή βιο-αλκοόλης πρώτης αλλά και δεύτερης γενιάς με ζύμωση των λιγνινοκυτταρινούχων ουσιών) έδωσαν πολύ καλά αποτελέσματα ενώ η ελαιοκράμβη αντιμετώπισε προβλήματα που πιστεύεται ότι με καλύτερη επιλογή ποικιλιών και καλύτερη γνώση ων τεχνικών της καλλιέργειας μπορούν να ξεπεραστούν. Παράλληλα, μελετήθηκε η δυνατότητα δημιουργίας αγροκτημάτων που να παράγουν τα ίδια τα καύσιμα για την λειτουργία των γεωργικών μηχανημάτων τους. Δηλαδή ενεργειακά αυτόνομα αγροκτήματα. Η εξαγωγή του λαδιού έγινε στο αγρόκτημα με ψυχρή συμπίεση σε μικρές χαμηλού κόστους πρέσες.\nΚαθαρίστηκε με φυσικές μεθόδους και χρησιμοποιήθηκε σε μηχανές diesel με επιτυχία για την κίνηση γεωργικών ελκυστήρων. Όπως τονίζει πιο αναλυτικά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ομότιμος καθηγητής Θεοφάνης Α. Γέμτος, διευθυντής του Εργαστηρίου Γεωργικής Μηχανολογίας του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας, η δυνατότητα άμεσης χρήσης των προϊόντων στο αγρόκτημα δίνει ένα επί πλέον εισόδημα καθώς ο γεωργός καρπούται όλη την ωφέλεια από τη μη φορολόγηση των βιοκαυσίμων. Ο ίδιος όμως διευκρινίζει, πως απαιτείται συνέχιση αυτής της ερευνητικής προσπάθειας προκειμένου τα αποτελέσματα αυτά να επεκταθούν και προς διάφορους γεωργικούς ελκυστήρες.\nΕιδικότερα, όπως εξηγεί, οι πειραματικές και πιλοτικές - επιδεικτικές καλλιέργειες επέτρεψαν τη μελέτη της οικονομικότητας των ενεργειακών φυτών και τη δυνατότητα, επωφελούς εισαγωγής τους στη Θεσσαλία. Από μελέτη που έγινε προέκυψε όταν καλλιεργηθεί το 15% των εκτάσεων με ηλίανθο τότε παράγονται αρκετά βιοκαύσιμα για να καλύψουν όλες τις ανάγκες του αγροκτήματος συμπεριλαμβανομένης και της άρδευσης. Με τον τρόπο αυτό, διαπιστώνει ο oμότιμος καθηγητής, επανερχόμαστε στην εποχή που τα ζώα εργασίας του αγροκτήματος κατανάλωναν τη παραγωγή του 15% περίπου των εκτάσεων ενός αγροκτήματος.\nΜειωμένες κατεργασίες και ακαλλιέργεια\nΣτα πειράματα που έγιναν στο πλαίσιο του προγράμματος «Θαλής» του χρηματοδοτήθηκε από του υπουργείο Παιδείας και την ΕΕ πραγματοποιήθηκαν πειράματα για τη δυνατότητα χρήσης μεθόδων γεωργίας συντηρήσεως στη παραγωγή βιομάζας. Στόχος, είναι να συντηρηθεί η γονιμότητα του εδάφους με ταυτόχρονη μείωση των εισροών.\nΠροωθεί μια σειρά καλλιεργητικών πρακτικών που επιτρέπουν τη διαχείριση των γεωργικών εδαφών περιορίζοντας στο ελάχιστο δυνατό αλλαγές στη σύστασή του, στη δομή του και στη βιοποικιλότητα ενώ περιορίζει όλες τις διαδικασίες υποβάθμισής του όπως τη διάβρωση, τη συμπίεση, τη μείωση της οργανικής ουσίας. Από τα πειράματα των τριών ετών που εκτελέστηκαν απεδείχθη, σύμφωνα με τον ομότιμο καθηγητή, ότι η συμβατική κατεργασία με χρήση αρότρου και αναστροφή του εδάφους επιτυγχάνει τις μεγαλύτερες αποδόσεις σε παραγωγή εκτός της κατεργασίας σε λωρίδες που πέτυχαν συνολικά καλύτερες αποδόσεις.\nΓια τη κατεργασία σε λωρίδες χρησιμοποιείται ένα σύνθετο μηχάνημα που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στο Εργαστήριο Γεωργικής Μηχανολογίας του Π.Θ. που αναμοχλεύει το έδαφος σε λωρίδες πλάτους 20 εκατοστών και βάθους 25 εκατοστών χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό αβαθών και βαθιά εργαζόμενων υνιών και στελεχών φρέζας για ταυτόχρονη προετοιμασία της σποροκλίνης.\nΜε τη μέθοδο αυτή το μεγαλύτερο μέρος του αγρού μένει χωρίς διατάραξη κάτι που έχει σημαντικά οφέλη όπως μειωμένη κατανάλωση καυσίμου, προστασία του εδάφους από διάβρωση και τη προστασία της βιοποικιλότητας. Η σύγκριση της απόδοσης των διαφορετικών μεθόδων κατεργασίας, σύμφωνα με τον κ. Γέμτο, μπορεί να γίνει με βάση την παραγωγή, με βάση το ενεργειακό ισοζύγιο, με βάση το οικονομικό ισοζύγιο και με ανάλυση κύκλου ζωής.\nΣε μια ανάλυση του οικονομικού ισοζυγίου, προσθέτει, υπολογίστηκε το κόστος κατεργασίας τους εδάφους με βάση της τιμές που χρεώνουν οι επαγγελματίες του είδους και οι απόδοση με βάση τις τιμές της αγοράς των παραγόμενων προϊόντων.\nΗ συμβατική κατεργασία με το όργωμα όπως είπαμε, τονίζει ο ίδιος, είχε τις μεγαλύτερες αποδόσεις μαζί με τη κατεργασία σε λωρίδες ενώ η ακαλλιέργεια (απ' ευθείας σπορά χωρίς καμία κατεργασία) είχε μικρότερες αποδόσεις. Λόγω όμως του πολύ μεγαλύτερου κόστους των εργασιών τελικά στα τρία χρόνια το εισόδημα της κατεργασίας σε λωρίδες είναι μεγαλύτερο κατά 67,5 ευρώ/στρέμμα περίπου ενώ της ακαλλιέργειας είναι καλύτερο κατά 8,5 ευρώ/στρέμμα.\nΗ σύγκριση γίνεται μεταξύ των καλλιεργειών της αμειψισποράς που δίνουν υψηλές αποδόσεις και δύο καλλιέργειες το χρόνο. Μια σύγκριση με το βαμβάκι θα έδινε σημαντικά πλεονεκτήματα στην αμειψισπορά που ακολουθήθηκε και πολύ υψηλότερο εισόδημα, καταλήγει ο κ. Γέμτος.


Διατροφή για...ενέργεια! | Life is\nΓια να ανταπεξέλθεις στη δύσκολη πραγματικότητα\nΝα τρώτε σε τακτά χρονικά διαστήματα\nΕάν τρώτε σε τακτά χρονικά διαστήματα, μπορεί να είναι ευκολότερο να διατηρήσετε τα επίπεδα ενέργειάς σας. Θα συνιστούσα επίσης να κάνετε τακτικά διαλείμματα όλη την ημέρα για τα καταναλώνετε τα γεύματά σας αλλά και να εισάγετε μία κάποιας μορφής άσκηση στο πρόγραμμά σας.\nΜη ξεχνάτε τη σωματική άσκηση\nΗ σωματική δραστηριότητα είναι ένας άλλος πολύ καλός τρόπος για να αυξήσετε την ενέργειά σας. Αυτή μπορεί να είναι κάτι απλό όπως να περπατήστε έξω για πέντε λεπτά. Ο καθαρός αέρας και η κίνηση δίνουν στο σώμα σας μια άμεση ώθηση που θα βελτιώσει την εστίαση και την προσοχή σας. Θα μπορούσατε επίσης να κάνετε διατάσεις και γιόγκα ή κάποιο πρόγραμμα γυμναστικής. Μπορεί να διαπιστώσετε ότι η ίδια η άσκηση σας γεμίζει ενέργεια και καταλήγετε να κάνετε περισσότερα από ό,τι περιμένατε απολαμβάνοντας πραγματικά το χρόνο που αφιερώνετε στο σώμα σας.\nΗ διατροφική συνείδηση (mindful eating) είναι η διαδικασία κατανάλωσης της τροφής, όχι από παρόρμηση, αλλά με συνείδηση του αισθήματος της πραγματικής πείνας. Όταν τρώμε συνειδητά δίνουμε προσοχή στην εμπειρία του φαγητού και κατανοούμε το πόσο πεινασμένοι είμαστε πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το γεύμα μας. “Ακούγοντας” λοιπόν το σώμα σας θα μπορέσετε προσφέρετε μέσω της διατροφής την απαραίτητη ποσότητα ενέργειας που χρειάζεστε αποφεύγοντας τις υπερβολές αλλά και τις στερήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε μη ικανοποιητικά επίπεδα ενέργειας κατά τη διάρκεια της ημέρας.


Γιουβέτσι με χοιρινό μπούτι - Συνταγές Kitchen Queen\nΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ » ΖΥΜΑΡΙΚΑ » Γιουβέτσι με χοιρινό μπούτι\nΔιαβάστηκε 5.951 φορές\n4 Μερίδες ~ 1 ώρα και 30 λεπτά\nαλάτιδάφνηελαιόλαδοζάχαρη κρυσταλλικήκεφαλοτύρικρασί κόκκινο ξηρόκρεμμύδι ξερόκριθαράκιμπούτι χοιρινόνερόντομάτα κονκασέξύλο κανέλαςπάπρικα γλυκιάπιπέρι μαύρορίγανησκόρδοσυνταγή\n300 γραμμάρια κριθαράκι χοντρό\n800 γραμμάρια ζεστό νερό\nΠλένουμε το κρέας. Ζεσταίνουμε ένα τηγάνι και ρίχνουμε 1 κ.σ. ελαιόλαδο. Βάζουμε το κρέας στο τηγάνι και το ροδίζουμε από όλες τις πλευρές. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και όταν μαραθούν ρίχνουμε το κρασί και τα μυρωδικά. Ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέτουμε τη ντομάτα, τη ζάχαρη, την πάπρικα, αλάτι και πιπέρι. Προσθέτουμε το ζεστό νερό και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Αφήνουμε το κρέας να σιγοψηθεί ώσπου να μαλακώσει για περίπου 1,5 ώρα. Όταν είναι έτοιμο το μεταφέρουμε σε ένα πήλινο σκεύος, προσθέτουμε το κριθαράκι και αν χρειάζεται προσθέτουμε κι άλλο νερό ζεστό ώστε να είναι σκεπασμένο το κριθαράκι. Προσθέτουμε ελαιόλαδο και ρίγανη και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 30 λεπτά. Σερβίρουμε ζεστό με τριμμένο κεφαλοτύρι.\nΜυστικό : καλό είναι να σβήσουμε τη φωτιά πριν στεγνώσει το φαγητό επειδή το κριθαράκι όσο κάθεται συνεχίζει να τραβάει υγρά κι έτσι θα μας κολλήσει. Καλύτερα λοιπόν να το σβήσουμε ενώ έχει ακόμα νερό μέσα.\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ Kitchen Queen I, ΟΡΕΚΤΙΚΑ-ΠΑΡΤΥ, ΠΙΤΕΣ-ΚΡΕΠΕΣ ΑΛΜΥΡΕΣ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ CHEESECAKE, Kitchen Queen I, ΚΟΜΠΟΣΤΕΣ, ΚΡΕΜΕΣ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ Kitchen Queen I, ΜΑΡΜΕΛΑΔΕΣ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ, ΤΑΡΤΕΣ ΓΛΥΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ Kitchen Queen I, ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ-ΚΡΙΤΣΙΝΙΑ-ΠΑΞΙΜΑΔΙΑ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΑΛΑΤΕΣ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ Kitchen Queen I, ΛΑΔΕΡΑ-ΛΑΧΑΝΙΚΑ, ΟΡΕΚΤΙΚΑ-ΠΑΡΤΥ, ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΑ-ΓΑΡΝΙΤΟΥΡΕΣ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ FITNESS, Kitchen Queen I, ΛΑΔΕΡΑ-ΛΑΧΑΝΙΚΑ, ΟΡΕΚΤΙΚΑ-ΠΑΡΤΥ, ΣΑΛΤΣΕΣ-ΒΟΥΤΥΡΑ, ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΑ-ΓΑΡΝΙΤΟΥΡΕΣ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΡΕΑΤΙΚΑ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΛΑΔΕΡΑ-ΛΑΧΑΝΙΚΑ, ΟΣΠΡΙΑ-ΡΥΖΙ-ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ, ΤΟΥΡΤΕΣ-ΚΟΡΜΟΙ-ΠΑΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 9 Ιουνίου 2022\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ Kitchen Queen I, ΟΡΕΚΤΙΚΑ-ΠΑΡΤΥ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ, ΨΩΜΙ-ΠΙΤΣΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 9 Ιουνίου 2022\nΌλα τα υλικά πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου. Σε ένα μπωλ βάζουμε το γάλα και προσθέτουμε τη μαγιά και...


Κοκκινάκης Βλαδίμηρος του Κωνσταντίνου - RedStar\nΚοκκινάκης Βλαδίμηρος του Κωνσταντίνου\nΚατηγορία: Έλληνες ήρωες στον Σοβιετικό Στρατο\nΔοκιμαστής πιλότος στο σχεδιαστικό γραφείο Ιλλιούσιν.\nΓεννήθηκε στις 12 ή 25 Ιουνίου 1904, στην πόλη Νοβοροσίσκ.\nΤο 1921 τελείωσε τρείς τάξεις του σχολείου και μετά εργάστηκε σε διάφορους συνεταιρισμούς και σε λιμάνι.\nΤο 1925 εντάχθηκε στον κόκκινο στρατό. Μέχρι το 1927 υπηρέτησε στο πεζικό. Το 1928 αποφοίτησε από την σχολή VVS (Leningradskaya voennaya-teoreticheskaya shkola) και το 1930 αποφοιτεί ως πιλότος από την πολεμική σχολή πιλοτών (Borisoglebskaya shkola). Μετέπειτα υπηρέτησε στην VVS. Το 1931 υπήρξε πιλότος-εκπαιδευτής στην σχολή της VVS (Leningradskaya voennaya-teoreticheskaya shkola).\n1932-1935 - πιλότος δοκιμαστής του Επιστημονικού - Δοκιμαστικού Ινστιτούτου της VVS, όπου δοκίμασε πολλά αεροσκάφη .\nIl-10M © Konstantinos Panitsidis\n1935-1964  πιλότος δοκιμαστής στο Σχεδιαστικό γραφείο του Illyshin. Δοκίμασε περίφημα αεροσκάφη όπως τα Il-2, Il-10, βομβαρδιστικά DB-3, Il-4, Il-22, Il-28, Il-30, Il-46, Il-54, επιβατικά αεροσκάφη Il-12, Il-18, Il-62 και τις διάφορες εκδόσεις τους.\nIl-62 © Konstantinos Panitsidis\nΣτις 21 Νοεμβρίου 1935 με αεροσκάφος Ι-15 ανεβεί σε ύψος 14.575 μέτρα (ανεπίσημο παγκόσμιο ρεκόρ) και στις 20 Απριλίου 1936 για πρώτη φορά στην σοβιετική ένωση πραγματοποιεί τον ελιγμό «της θηλειάς Nesterova» με το δικινητήριο αεροσκάφος CKB-26.\nΣτις 27-28 Ιουνίου 1938 πραγματοποιεί πτήση Μόσχα-Απω Ανατολή, διανύοντας μια απόσταση 6.850 km με αεροσκάφος CKB-30 (ναυτίλος πιλότος - A.M. Bryandinsky). Για την πράξη και τον ηρωισμό ο Κοκκινάκης, το 1938 έλαβε τον τίτλο του ´Ηρωα της Σοβιετικής Ένωσης και παρασημοφορήθηκε με το μετάλλιο του Λένιν, ενώ στις 4 Νοεμβρίου 1939 έλαβε το μετάλλιο «Χρυσό αστέρι» Νο77.\nCKB-30 (DB-3) © Konstantinos Panitsidis\nΣτις 28-29 Απριλίου 1939 ο Κοκκινάκης, μαζί με τον ναυτίλο M.H. Gordienko πραγματοποιούν πτήση χωρίς ενδιαμέσους σταθμούς Moscow-Novgorod-Helsinki-Trondheim- Iceland Island " Cape Farvel" (South Greenland) - USA (Miskoy island) διανύοντας 6.516 km με αεροσκάφος CKB-30 «Μόσχα». Απο το 1959 η διαδρομή αυτή χρησιμοποιήθηκε για τις πτησεις Μόσχα-Νέα Υόρκη. Το 1965 με ομόφωνη απόφαση της International Αir-transport Αssociation (IKKA), ο Κοκκινάκης παρασημοφορήθηκε με «Αλυσίδα πρωτοπόρου του ρόδου των αιθέρων» σαν πρωτοπόρος του σύντομης διαδρομής μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής.\nΣτο ενεργητικό του έχει 20 παγκόσμια ρεκόρ, όπως το 1936-1937 - 7 ρεκόρ ταχύτητας και ωφέλιμου φορτίου με αεροσκάφος CKB-26, ενώ τα έτη 1958-1960 πραγματοποίησε 13 ρεκόρ ταχύτητας και ωφέλιμου φορτίου, με αεροσκάφος Il-18.\nΣτις 17 Σεπτεμβρίου 1957 ο Υποπτέραρχος Κοκκινάκης παρασημοφορήται με δεύτερο «Χρυσό αστέρι» Νο179, το οποίο του απονομήθηκε για την προσφορά του και την αφοσίωση του στην πολεμική αεροπορία.\nΑπό το 1966 ο Κοκκινάκης μπαίνει στην εφεδρία.\nΜετά την αποχώρηση του από τις δοκιμαστικές πτήσεις ο Κοκκινάκης εργάστηκε στο σχεδιαστικό γραφείο του Ilyshin, ως μηχανολόγος, ενώ από το 1968, εργάζεται ως επικεφαλής-αντιπρόσωπος του Αρχισχεδιαστή.\nΤο 1961 ήταν αντιπρόεδρος της Διεθνούς Αεροναυτικής Ομοσπονδίας, και επίτιμος πρόεδρος κατά τα έτη 1967-1968.\nΔιέμενε στην Μόσχα. Πέθανε στις 7/01/1985.\nΥποπτέραρχος Π.Α. - 1943\nΠιλότος - δοκιμαστής της ΕΣΣΔ - 1959\nΕπίτιμος Πρωταθλητής Αθλημάτων της ΕΣΣΔ - 1959\nΒραβείο Λένιν - 1960\nΠαρασημοφορήθηκε με έξι μετάλλια του Λένιν - 1936, 1938, 1939, 1945, 1951, 1984)\nΜετάλλιο Οκτωβριανής Επανάστασης - 1974\n3 μετάλλια κόκκινης σημαίας- 1944, 1945, 1957\n2 μετάλλια του Β.Π.Π. 1ου βαθμού - 1944, 1947\n4 μετάλλια «κόκκινο αστέρι» - 1939, 1941, 1944, 1969\nμετάλλια για ηρωισμό -1939\nΕπίσης παρασημοφορήθηκε και με ξένα μετάλλια.\nΤο 1965 έλαβε και το χρυσό μετάλλιο από την Διεθνή Αεροναυτική Ομοσπονδία.\nΤο όνομά του δόθηκε σε μια οδό στη Μόσχα, ενώ στο Νοβοροσίσκ, επί της οδού Σοβιέτσκαγια, τοποθετήθηκε μπρούτζινη προτομή του.


Προϊόντα Archive - Σμαρώ\nΦίλτρα Προϊόντων\tΕμφάνιση 1 - 12 του 2335 αποτελεσμάτων\nAlfaparf Φακελάκι Ντεκαπάζ Μπλε Σκόνη 50gr\n3.00€ με Φ.Π.Α. Προσθήκη στο καλάθι\nAmuchina Gel Απολύμανσης Χεριών 500 ml\nBioten DETOX Micellar Gel Καθαρισμού\n4.50€ με Φ.Π.Α. Προσθήκη στο καλάθι\nΠροσφορά!9.00€ 8.10€ με Φ.Π.Α. Προσθήκη στο καλάθι\nΠροσφορά!9.50€ 8.55€ με Φ.Π.Α. Προσθήκη στο καλάθι\nBioten Hyaluronic Gold Day Cream 50ml\nΠροσφορά!13.90€ 12.51€ με Φ.Π.Α. Προσθήκη στο καλάθι\nBioten Hyaluronic Gold Eye Cream 15ml\nBioten Hyaluronic Gold Night Cream 50ml\nBioten MULTI-COLLAGEN Αντιρυτιδική Κρέμα ημέρας SPF10, προστασία από IR & VL\nBioten MULTI-COLLAGEN Αντιρυτιδική περιποίηση νυκτός\nBioten Skin Defence Αντιρυτιδική Κρέμα Ημέρας SPF30


Συνάντηση του Δημάρχου Μεσολογγίου με την Γ.Γ. Υπουργείου Εσωτερικών - ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ\nΣΥΝΕΙΔΗΣΗΑιτωλοακαρνανιαΜεσολογγιΣυνάντηση του Δημάρχου Μεσολογγίου με την Γ.Γ. Υπουργείου Εσωτερικών\n04 Ιούν 2021 20:32 04 Ιούν 2021 ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Μεσολογγι, Πολιτικα Νεα\nΗ υποστελέχωση του Δήμου επί τάπητος\nΣύμφωνα με τον Κώστα Λύρο η κατάσταση στο Δήμο ένεκα της υποστελέχωσης είναι πολύ οξυμένη με το πρόβλημα να εστιάζεται σε πολλά τμήματα με πιο σημαντικό αυτό της τεχνικής υπηρεσίας.\nΟι συνταξιοδοτήσεις, αλλά και η ανυπαρξία προσλήψεων έχουν δημιουργήσει μια εκρηκτική κατάσταση που τορπιλίζει την προσπάθεια να παραχθεί έργο. Η έλλειψη μηχανικών είναι μείζονα και διογκώνεται έτι περαιτέρω καθώς ο Δήμος Ι.Π. Μεσολογγίου καλύπτει και όμορους Δήμους.