Τα κατά συνθήκην ψεύδη και ο κατά συνθήκην ψευδής άνθρωπος (Σαράντος Καργάκος, Ιστορικός – Συγγραφέας) | Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ\nΣ’ ένα θεατρικό έργο, παρουσιάζεται ένας νεαρός αξιωματικός, που φοβάται τον πόλεμο, αλλά για να φαίνεται γενναίος, καταφεύγει στο αλκοόλ. Ο Μολιέρος με την περιώνυμη κωμωδία του «Ταρτούφος»» (Tartuffe») πλούτισε το παγκόσμιο λεξιλόγιο με μια νέα λέξη: ταρτουφισμός. Η λέξη είναι ταυτόσημη του ψευτοηθικού, του ψευδοευλαβούς, γενικότερα του κάλπικου ανθρώπου. Βέβαια, είναι πολύ δύσκολο να είναι πάντα κανείς ο πραγματικός εαυτός του. Τα «κατά συνθήκην ψεύδη»* της κοινωνικής ζωής δημιουργούν και τον «κατά συνθήκην ψευδή άνθρωπο». Κάθε άνθρωπος, λοιπόν, ζει σε δυο διαστάσεις, την «εσωτερική» και την «εξωτερική». Ζει με τον εαυτό του και με τους άλλους. Αλλ’ ενώ η επικοινωνία με τον εσωτερικό του κόσμο δε γίνεται με κανένα ορατό μέσο, για την επικοινωνία του με τον εξωτερικό χρησιμοποιείται η συμπεριφορά, που είναι βέβαια ορατή αλλ’ όχι πάντα κατανοήσιμη.\nΗ έκφραση μας ενώνει με τους άλλους και τους άλλους μ’ εμάς. Χάρη στην έκφραση «συναντιόμαστε» με το συνάνθρωπο και ο συνάνθρωπος μ’ εμάς. Έτσι οι τρόποι συμπεριφοράς, σαν είδος έκφρασης, αποτελούν ένα βασικό στοιχείο του πολιτισμού με την αλληλοεπαφή των ανθρώπων. Οι άνθρωποι δεν έμειναν αδιάφοροι σ’ αυτήν τη διαπίστωση και στην προσπάθεια τους για κοινωνική ανύψωση ή για την επιτυχία οποιουδήποτε σκοπού τους, προωθούν σαν αξία τον εαυτό τους μέσα από το σύστημα των κανόνων και της εθιμοτυπίας, που επιβάλλει η κοινωνική ζωή σε μια συγκεκριμένη ιστορική φάση. Συμβαίνει όμως αυτές οι συμβάσεις να πλακώνουν την αληθινή τους προσωπικότητα με την προβολή ενός πλαστού «εγώ». Ζουν μέσα στη σκλαβιά του ψεύδους τους. Δημιουργούν ένα προσωπείο, που, έστω κι αν είναι «σιδηρούν», δεν αντέχει στη διάρκεια.\nΔύσκολα, λοιπόν, μπορεί να μιλήσει κανείς για νομοτέλεια ανάμεσα στην προσωπικότητα και τη συμπεριφορά. Η συμπεριφορά μπορεί ν’ αποκαλύπτει την αληθινή φύση μας αλλά μπορεί και να σχηματοποιεί μια ψεύτικη. Ειδικά στη σύγχρονη εποχή ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το προσωπείο περισσότερο από κάθε άλλη φορά, γιατί ποτέ άλλοτε τόσο πολύ ο άνθρωπος δεν κρίνεται από αυτό που υποκρίνεται, όσο σήμερα. Ο «επιτυχημένος», ο «σωστός» και ο «καλός» για την κοινωνία, δεν είναι πάντοτε ο πραγματικά σωστός άνθρωπος. Τις περισσότερες φορές συμβαίνει το αντίθετο. Όμως αυτός ο «καλός» είναι που απολαμβάνει την εκτίμηση, που έχει την επιδοκιμασία της κοινωνίας, ενώ ο άλλος, ο πραγματικά χρηστός, περνά τις περισσότερες φορές απαρατήρητος. Ο «Λαυρέντης» του ποιητή Αναγνωστάκη, όταν πέθανε, κρίθηκε από αυτό που υποκρινόταν μια ολόκληρη ζωή: ‘Τριανταέξι στέφανα σε συνοδέψανε, τρεις λόγοι αντιπροέδρων, εφτά ψηφίσματα για τις υπέροχες υπηρεσίες που προσέφερες», αν και ήταν «κάθαρμα». Το άσχημο είναι ότι όλοι ήξεραν πως ήταν κάθαρμα, αλλ’ επειδή στο βάθος όλοι λίγο ή πολύ ένιωθαν καθάρματα, με τις τιμές που απέδιδαν στον «ομότεχνό» τούς εξαγνίζονταν από την «καθαρματοποίησή» τους. Όταν στην κοινωνία κυριαρχούν οι Λαυρέντηδες, ασφαλώς η υποκρισία είναι ο μόνος αγώνας που «δικαιώνεται». Γιατί μ’ αυτή κερδίζουμε’ μας αφήνει αδιάφορους αυτό που χάνουμε. Ελάχιστοι σήμερα αναζητούν το πρόσωπό τους.\nΚάποτε η διαφορά ενδυμασίας και μόνο ήταν κριτήριο σύγκρισης μεταξύ δύο ανθρώπων. Το «σμόκιν» υπερείχε της εργατικής φόρμας, κι αυτός που φορούσε «σμόκιν» ήταν ένας «καθώς πρέπει», ενώ ο άλλος που φορούσε φόρμα μπορούσε να θεωρείται άξεστος και κατώτερης ποιότητας άνθρωπος. Τώρα, αν και πάνε να εξαλειφθούν αυτές οι διαφορές ενδυματολογικού τύπου, εξακολουθούν να υφίστανται διαφορές, που αποτελούν κριτήριο αξιολόγησης. Οι άνθρωποι χωρίς τα ρούχα τους είναι περίπου ίδιοι εξωτερικά. Αυτό που τους διαφοροποιεί ουσιαστικά είναι ο εσωτερικός τους κόσμος. Μ’ ένα καλό και ακριβό ένδυμα ξεχωρίζει και σήμερα κανείς από τους άλλους. Αν γενικεύσουμε, έτσι συμβαίνει και με τους τρόπους συμπεριφοράς. Χωρίς επιτηδευμένους τρόπους οι άνθρωποι κατακτούν την εκτίμηση των άλλων με την αξία τους. Όταν όμως «ντύνονται» τους «καλούς τρόπους», μπορούν να κατακτήσουν θέση που δεν έχει σχέση με την αξία τους. Έτσι οι άνθρωποι «ντύνονται» τον αυστηρό τρόπο συμπεριφοράς του πουριτανού, για να δείξουν πως είναι ευσεβείς. Φορούν ακριβά ρούχα, για να δείξουν πως είναι πλούσιοι. Κυκλοφορούν ατημέλητοι (αλλ’ αυτό δε σημαίνει και φθηνό ντύσιμο), για να δείξουν τον αντικονφορμισμό τους. Μιλούν «ανώτερες» γλώσσες και ακολουθούν πρωτόκολλα, για να δείξουν πως ανήκουν σε ανώτερα στρώματα.\nΑλλά υπάρχουν και άνθρωποι που δε θέλουν ν’ αλλάξουν τον εαυτό τους με τίποτα. Αυτό δε σημαίνει πως είναι ανεπίδεκτοι αλλαγής και μεταβολής. Απλώς δε θέλουν να τον αλλοιώσουν. Προσπαθούν να τον βελτιώσουν -πνευματικά και ηθικά-, χωρίς να ξεπέφτουν στην προσποίηση. Δε φοβούνται να δείξουν αυτό που είναι. Ίσως μάλιστα από σεμνότητα δείχνουν κατώτεροι από αυτό που είναι. Ξέρουν πως η υποκρισία συνιστά υποβιβασμό της ανθρώπινης αξίας. Δεν πάσχουν από ψυχική πενία, ούτε ανήκουν στους ανθρώπους του προσωπείου. Είναι άνθρωποι του μεγαλείου της απλότητας. Ένα τέτοιο εσωτερικό μεγαλείο διέθετε ο Σωκράτης, μεγαλείο που λειτουργούσε σαν εσωτερικό φως, που έδινε ακτινοβολία ποιότητας στο εξωτερικό ήθος του.\nΛένε πως εξαιτίας της απροσποίητης συμπεριφοράς, η αξία του ανθρώπου χάνεται. Δεν είναι σωστό. Μπορεί να παραγνωρίζεται αλλά δε χάνεται. Στη ζωή, όσο κι αν την κάναμε «ξένη, φορτική», ισχύει κάτι που είπε ο Νίτσε: » Όσο μεγαλύτερη είναι η ουσία της πραγματικότητας και η ψυχική δύναμη του ανθρώπου, τόσο περισσότερο αναπηδά από μέσα προς τα έξω η φυσιογνωμία του· όταν είναι μικρή η δημιουργική δύναμη, η προσωπικότητα διαπλάθεται από τα έξω προς τα μέσα». Διαμορφώνεται, δηλαδή, κάτω από την επίδραση προτύπων που οι κατεστημένες συνθήκες προωθούν κι επιβάλλουν.\nΈτσι, το φαινόμενο της προσποίησης δείχνει τη ρηχότητα, την αδυναμία για δημιουργία ενός βαθύτερου εσωτερικού κόσμου, έλλειψη εμπιστοσύνης τελικά του ανθρώπου προς τον πραγματικό εαυτό του. Αυτός που προσποιείται, έχει την ψευδαίσθηση πως κατέχει την τέχνη να εξαπατά τους άλλους. Πιθανόν, αλλά τον πρώτο που εξαπατά, είναι ο εαυτός του. Κι όχι απλώς τον εξαπατά, αλλά τον καταπατά, εκβιάζοντάς τον να λειτουργεί αντίθετα προς την πραγματική του φύση, αντίθετα προς τις πραγματικές του ανάγκες.\nΟ άνθρωπος που πάσχει από τη μανία επίδειξης και καταφεύγει στην προσποίηση, προσαρμόζει τα ενδιαφέροντά του στις τεχνητές ανάγκες που του καθορίζουν διάφοροι εξωγενείς παράγοντες. Ο σύγχρονος κώδικας κοινωνικής επιτυχίας απαιτεί να φαίνεσαι. Κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να προβάλλεσαι. Γι’ αυτό άλλωστε η κοσμικότητα «τρώει» την κοινωνικότητα. Γι’ αυτό αυξάνονται οι κοσμικές στήλες των εφημερίδων σε βάρος των σελίδων που αφιερώνονται στο βιβλίο. Βέβαια, μέσα σ’ έναν κοσμικό κύκλο, ο άνθρωπος δεν αρκεί να ντύνεται κομψά, πρέπει να ξέρει να μιλάει και σωστά. Το κομψά στην περίπτωση της κοσμικής ενδυμασίας και ομιλίας είναι ταυτόσημο του μοντέρνου. Μέσα όμως σ’ έναν πνευματικό κύκλο αυτή η μοντέρνα ομιλία ίσως αντιμετώπιζε την κρυφή ή φανερή ειρωνεία. Είναι σοφό σε τέτοιες περιπτώσεις να σωπαίνει κανείς και να τον παίρνουν για κουτό παρά να μιλάει και να το επιβεβαιώνει.\nΣυνήθως οι τρόποι συμπεριφοράς αφορούν στη νεολαία. Οι νέοι των παλαιότερων εποχών ακολουθούσαν κάποιους αυστηρούς κανόνες συμπεριφοράς. Τα «καλά παιδιά» έπρεπε να είναι καλοντυμένα, με προσεγμένη συμπεριφορά και σοβαροφάνεια. Τα «καλά κορίτσια» έπρεπε να ξέρουν μουσική, χορό, να παίζουν πιάνο, να μιλούν γαλλικά. Στις λαϊκές τάξεις έπρεπε να ξέρουν κέντημα, αργαλειό, μαγείρεμα κι όλα όσα θα τα έκαναν «περιζήτητες νύφες». Οι σύγχρονοι νέοι ξέφυγαν από αυτές τις δουλείες και έπεσαν σε μιαν άλλη δουλεία, που προβάλλεται σαν ελευθερία. Οι παλαιότεροι είχαν διδαχθεί ως παιδιά έναν καταπιεστικό τρόπο συμπεριφοράς, που όμως δεν ήταν ενοχλητικός για τους άλλους. Οι σημερινοί νέοι υιοθετούν μια συμπεριφορά, που δήθεν τους ελευθερώνει, αλλ’ είναι άκρως ενοχλητική και καταπιεστική για τους άλλους. Η μοντέρνα «εθιμοτυπία» μπορεί να δείχνει περιφρόνηση για τα παλαιότερα σχήματα αλλά δε δημιουργεί προοπτικές για ένα καλύτερο μέλλον.\nΗ ευγένεια είναι ζωτική ανάγκη για τις μεταξύ των ανθρώπων σχέσεις. Οφείλουμε στις καθημερινές μας επαφές να συμπεριφερόμαστε μ’ ευπρέπεια και ν’ αποκαλύπτουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Έτσι θα υποχρεώσουμε και τους άλλους να μας φερθούν με ανάλογο τρόπο και να υψωθούν σ’ ένα ανώτερο επίπεδο συμπεριφοράς. Σήμερα οι άνθρωποι ξέχασαν να χαμογελούν. Κυριαρχεί παντού το σκυθρωπό κι ανέκφραστο πρόσωπο. Όμως, μια και τα πάντα υπολογίζονται με βάση το κόστος, ας το σκεφθούμε κι αλλιώς: ένα χαμόγελο δε στοιχίζει τίποτα αλλά και τίποτα δε στοιχίζει όσο ένα χαμόγελο.\nΟι Αθηναίοι, χάρη στο υψηλό επίπεδο πολιτισμού, είχαν πρώτοι κατανοήσει την αξία της ευτραπελίας και της εγκαρδιότητας. Το γελαστό πρόσωπο είναι η σφραγίδα της δημοκρατίας. Γι’ αυτό αποφεύγανε να εμφανίζονται με βλοσυρά και σκυθρωπά πρόσωπα, για να μην ενοχλήσουν. «Ουδέ αζημίους μεν, λυπηράς δε τη όψει αχθηδόνας προστιθέμενοι*». Τα σημερινά Ελληνόπουλα έχουν δίκιο να αποστρέφονται την παλιά γαλλοπρεπή τυπικότητα, τη φορτική ευγένεια που ξεπέφτει σε γλοιώδη δουλικότητα. Έχουμε μια δική μας παράδοση ευγένειας. Ας στραφούν, λοιπόν, στο ανδροπρεπές και σεμνοπρεπές ύφος του ελληνικού ήθους, στην απλότητα της ελληνικής γραμμής, στην αμεσότητα και την εγκαρδιότητα, αυτά τα θαυμάσια εκχυλίσματα της ανόθευτης ελληνικής ψυχής.\n* Φράση του Περικλή από τον Επιτάφιο: «Δεν προσθέτουμε στο πρόσωπο μας στενοχώριες, που δε ζημιώνουν, όμως είναι δυσάρεστες στους άλλους».\nΚάποτε ο Ίων Δραγούμης, ο Ίδας των ελληνικών γραμμάτων, οραματιζόταν έναν «ωραίο τύπο Έλληνα». Δε βλέπουμε τον τύπο αυτό μέσα από τις νιτσεϊκές ιδεοπληξίες του Ίδα. Ο «ωραίος Έλληνας» υπήρχε και δρούσε έως χθες• ίσως υπάρχει και σήμερα. Είναι ο φιλότιμος και σεμνός —όχι συμνότυφος— Έλληνας, που ήξερε στις δύσκολες στιγμές να γίνεται παλικάρι. Όμως τα παλικάρια δεν υπήρξαν ποτέ παλικαράδες. Ούτε το θράσος είναι ισοδύναμο του θάρρους. Ίσως χρειαστεί για τα παιδιά μας να επικαιροποιήσουμε κάποιες αξίες, έτσι που η λεβεντιά να μην είναι συνώνυμη της ξετσιπωσιάς*. (4 Ιανουαρίου 1986)\n*Ξετσιπωσιά : αδιαντροπιά (από το στερ. Ξε και το ουσιαστικό τσίπα (= υμένας και μεταγενεστέρως πέπλο, τσεμπέρι).\n* «Κατά συνθήκην ψεύδη»: Τίτλος του περίφημου έργου του Μαξ Νορντάου (1849-1923).\nΔημοσιεύτηκε στην κατηγορία ΚΟΙΝΩΝΙΑ Tags: βιβλία, υποκρισία, Σαράντος Καργάκος, ψέμα, συμπεριφορά, «Προβληματισμοί – ένας διάλογος με τους νέους», προσωπείο\n« Είναι οι πρακτικές της γιόγκα και του διαλογισμού συμβατές με την Ορθόδοξη Πίστη; (Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης)\nΚυριακή Γ’ Ματθαίου: Ερμηνεία ευαγγελικής περικοπής (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος) »


Δημοσιεύτηκε: Ιανουάριος 05. 2012 10:13\nΕνημερώθηκε: Ιανουάριος 07. 2012 12:55\nΤουραμπδίν, το «Όρος των υπηρετών του Θεού»\nΔιασχίζουμε το κατάξηρο τοπίο ανάμεσα σε κοπάδια αιγοπροβάτων και αγελάδων, με λίγα μποστάνια και αμπελώνες, και φθάνουμε στο χωριό Salah. Στην άκρη του χωριού βρίσκεται η μονή του Αγίου Ιακώβου, κτίσμα του 6ου - 7ου αιώνα. Τα εντοιχισμένα spolia θυρώματα υποδηλούν την ύπαρξη αρχαιοτέρου κτίσματος. Ζωροαστρικού ναού του Ηρακλή; Βορείως της εκκλησίας σώζονται ερείπια διόροφου κοσμικού κτιρίου που ίσως ανήκουν σε πατριαρχικό οίκο. Οι χριστιανοί του χωριού είναι σήμερα μειονότητα, οι πλείστοι μετανάστευσαν στην Ευρώπη και την Αμερική.\nΔίπλα στο χωριό Habsus, σε ύψωμα, βρίσκεται το μοναστήρι και η εκκλησία του Αγίου Λαζάρου, κτίσμα του 7ου - 8ου αιώνα. Ερειπωμένο σήμερα και εγκαταλελειμένο. Συχνά το επισκέπτονται θησαυροθήρες που σκάβουν και εντός και εκτός του μοναστηριού για να βρούν κρυμμένους θησαυρούς. Η επέκταση των λαθρανασκαφών ασφαλώς θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάρρευση τοίχων της μονής. Στο μέσον της αυλής σώζεται κτιστή «κολώνα», στην κορυφή της οποίας λέγεται ότι ασκήτευσε ως στυλίτης για πολλά χρόνια ο μοναχός Δανιήλ.\nΑπό το βιβλίο "Για τον Ελληνισμό και τον Πολιτισμό. Επιφυλλίδες (1987-2010)". Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη.\nΓια τον Ελληνισμό και τον Πολιτισμό. Επιφυλλίδες (1987-2010)


Φάρος του Θερμαϊκού: Ρεκόρ στις διανυκτερεύσεις Σύριων στη Θεσσαλονίκη\nΉδη από το πρώτο εξάμηνο του έτους, οι διανυκτερεύσεις των Συρίων από την 30η θέση που βρίσκονταν πέρυσι, έφτασαν στην 5η θέση των 20 πρώτων εθνικοτήτων που διανυκτέρευσαν στην πόλη. Όπως τονίζει στην Karfitsa o πρόεδρος της ένωσης ξενοδόχων, Αριστοτέλης Θωμόπουλος, «από το πρώτο εξάμηνο του έτους έχουν γίνει χιλιάδες διανυκτερεύσεις στην Θεσσαλονίκη κυρίως από Σύριους πρόσφυγες αλλά και από άλλες εθνικότητες. Η αύξηση των Σύριων είναι χαρακτηριστική καθώς από τις 1.755 διανυκτερεύσεις για τους μήνες Ιανουάριο-Ιούνιο του 2014, εκτοξεύθηκαν στις 25.611 για το 2015».\nΟ κ. Θωμόπουλος επίσης, δηλώνει ότι η πλειονότητα των προσφύγων είτε από τη Συρία, είτε από άλλες χώρες, επιλέγει συνήθως ξενοδοχεία μεσαίας ή χαμηλής κατηγορίας. «Μένουν σε ξενοδοχεία και τα έξοδα είτε τα καλύπτουν οι ίδιοι, είτε όχι. Κατά κύριο λόγο μένουν σε ξενοδοχεία χαμηλών κατηγοριών επί της οδού Εγνατίας». «Δεν είναι η καλύτερη εικόνα» Ο ίδιος επίσης αναφέρεται τόσο στα θετικά, όσο και στα αρνητικά της συγκεκριμένης κατάστασης, η οποία έχει γίνει τους τελευταίους μήνες καθημερινό φαινόμενο. «Υπάρχουν θετικά από την διαμονή των προσφύγων στα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης», δηλώνει ο ίδιος και συμπληρώνει: «Από τις αρχές του έτους έχουν γίνει χιλιάδες διανυκτερεύσεις, άρα ανεβαίνει η δουλειά στα ξενοδοχεία, η οποία φέτος λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης ήταν πεσμένη».\nΩστόσο, ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων επισημαίνει και τα «αρνητικά» που προκύπτουν από τη διαμονή των προσφύγων. «Γνωρίζω καλά ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν πολύ μεγάλες ανάγκες και οφείλουμε να τους συμπαρασταθούμε. Ξέρω όμως ότι για τους τουρίστες δεν είναι και η καλύτερη εικόνα η θέα τόσων πολλών προσφύγων. Είναι πολύ λεπτό ζήτημα. Αλλά σαν πελατεία δεν είναι και ό, τι καλύτερο. Σίγουρα οι τουρίστες που επισκέπτονται την χώρα μας μεταφέρουν όλα αυτά που βλέπουν. Και πάλι τονίζω ότι κατανοώ πλήρως αυτούς τους ανθρώπους που έχουν μεγαλύτερες ανάγκες από οποιονδήποτε άλλο».\nΗ πτώση των… Λίβυων\nΣτον αντίποδα της αύξησης των Συρίων, βρίσκονται οι Λίβυοι οι οποίοι φέτος βρέθηκαν στην 71η θέση με μόλις 209 διανυκτερεύσεις, ενώ πέρυσι βρέθηκαν στην 8η θέση με 18.674 διανυκτερεύσεις. «Κάθε χρόνο αλλάζουν τα πράγματα. Πέρυσι λόγω της κατάστασης είχαμε χιλιάδες Λιβύους τραυματίες εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου στη χώρα τους. Φέτος το ποσοστό τους μειώθηκε σε -98,88%», λέει ο κ. Θωμόπουλος.


Πείτε αντίο στα βαριά και κουρασμένα πόδια – Savelshoes.gr\nBlog, BLOG STORIES\nΑκολουθήστε τις παρακάτω απλές συμβουλές και αποχαιρετήστε τα βαριά και κουρασμένα πόδια στο τέλος της ημέρας!\nΤο σενάριο είναι γνωστό: γυρίζετε επιτέλους στο σπίτι έπειτα από πολλές ώρες ορθοστασίας και αισθάνεστε τα πόδια σας βαριά και ασήκωτα. Για μια πολυάσχολη γυναίκα, όμως, τα κουρασμένα και πρησμένα πόδια μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα να μοιάζει με μαρτύριο. Όχι πια! Ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές της Penny Merkel, που εργάζεται ως νοσοκόμα στη Νέα Υόρκη για περισσότερα από 30 χρόνια και μοιράζεται μαζί μας τα μυστικά για να ανακουφίσετε στη στιγμή τα βαριά πόδια.\n«Η πρόληψη είναι το παν», αναφέρει η Penny. «Η επιλογή των κατάλληλων παπουτσιών θα σας βοηθήσει να μειώσετε την κόπωση που νιώθετε στα πέλματα και τα πόδια στο τέλος της μέρας —ειδικά εάν σκοπεύετε να περπατήσετε πολύ». Ένα ζευγάρι παπούτσια που στηρίζει καλά τα πέλματα και έχει ανατομική μεσόσολα είναι ο ιδανικός τρόπος για την πρόληψη του πόνου πριν ακόμη εμφανιστεί.\n«Εάν αισθάνεστε πολύ κουρασμένα τα πόδια σας, κάντε ένα ποδόλουτρο με άλατα Epsom», συστήνει η Penny. «Οι αθλητές χρησιμοποιούν εδώ και πολλά χρόνια ποδόλουτρα με άλατα για να ανακουφίσουν μυϊκούς πόνους». Τα άλατα Epsom είναι πλούσια σε μαγνήσιο και θειικές ενώσεις, τα οποία όταν διαλυθούν στο νερό απορροφώνται εύκολα από το δέρμα, συμβάλλοντας στην ανακούφιση του μυϊκού πόνου, τη βελτίωση της κυκλοφορίας και την απομάκρυνση των τοξινών.\nΤην επόμενη φορά που θα γυρίσετε στο σπίτι έπειτα από μια κουραστική ημέρα στη δουλειά «ξαπλώστε στο κρεβάτι και ακουμπήστε τα πόδια στον τοίχο ή στο κεφαλάρι». Η βαρύτητα θα μειώσει το πρήξιμο και θα απομακρύνει το υγρό από τα κάτω άκρα προς τον κορμό βελτιώνοντας την κυκλοφορία». Οι διατάσεις στους μηρούς και τις γάμπες ανακουφίζουν επίσης από την ένταση στα πίσω και τα κάτω άκρα των ποδιών. Οι καλές διατάσεις σε αυτές τις περιοχές θα βοηθήσουν στη χαλάρωση των κουρασμένων μυών στο τέλος της ημέρας.\nΧαρίστε στα πόδια σας ένα αναζωογονητικό μασάζ\nΤο μασάζ μειώνει το πρήξιμο και ανακουφίζει από κράμπες και κόμπους που μπορεί να έχουν δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας. Για ένα σωστό μασάζ, η Penny συστήνει: «Ξεκινήστε αρχικά με τα πέλματα και ανεβείτε σταδιακά προς τις γάμπες και τους μηρούς. Δουλεύετε πάντα με κατεύθυνση προς την καρδιά. Με αυτόν τον τρόπο θα απομακρύνετε ευκολότερα το υγρό που έχει συσσωρευτεί». Ένα καλό μασάζ θα καταπραΰνει τον πόνο, θα αυξήσει την κυκλοφορία του αίματος και θα σας χαλαρώσει —και ποιος ξέρει; Ίσως να σας πάρει και ο ύπνος!\nΥποφέρετε από κιρσούς; Χρησιμοποιήστε κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης\nΟι κιρσοί εμφανίζονται όταν τα φλεβικά τοιχώματα εξασθενίζουν με αποτέλεσμα να μην γίνεται σωστή διέλευση του αίματος, το οποίο συσσωρεύεται στην περιοχή και διαστέλλει τις φλέβες. «Τα άτομα που υποφέρουν από κιρσούς είναι τα πλέον ευάλωτα στο αίσθημα βάρους στα πόδια μετά από αρκετή ώρα περπάτημα», εξηγεί η Penny. «Οι κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης βοηθούν στην ενίσχυση της κυκλοφορίας του αίματος και συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των κιρσών». Οι κάλτσες αγκαλιάζουν σφιχτά τις γάμπες διευκολύνοντας τη συνεχή κυκλοφορία του αίματος, ανακουφίζοντας έτσι από το αίσθημα βάρους και κόπωσης.\nΤα βαριά και κουρασμένα πόδια δεν χρειάζεται να αποτελούν κομμάτι της ζωής κανενός. Σταματήστε τον πόνο και κάντε διατάσεις ή ένα ωραίο ποδόλουτρο. Εάν σκοπεύετε να μείνετε όρθιες για πολύ ώρα, δοκιμάστε να φορέσετε κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης και, οπωσδήποτε, τα κατάλληλα ανατομικά παπούτσια. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα νιώσετε τα πόδια σας βαριά, ακολουθήστε τις μικρές αυτές συμβουλές και να είστε σίγουρες ότι ο πόνος δεν θα σας ταλαιπωρήσει για πολύ.


Πιο τρελός πεθαίνεις: O Κιμ Γιονγκ Ουν κρατάει παγωμένους τον πατέρα και τον παππού του!\nΣε συνέντευξη που έδωσε υποστηρίζει ότι ο θερμόαιμος ηγέτης αγαπάει τις ΗΠΑ πάρα πολύ και ακούει με τις ώρες τα θεματικά τραγούδια του «Ρόκι» και του «Ντάλας».\n«Κάνει αστεία και του αρέσει να παίζει μπάσκετ, πινγκ πονγκ, να κολυμπάει. Αγαπάει την αμερικάνικη μουσική της δεκαετίας του 1980. Κάνει καραόκε… Έχει το συγκρότημα με τα 13 κορίτσια που παίζουν βιολί… Αγαπάει τους Doors και τον Τζίμι Χέντριξ… Όταν πήγα για πρώτη φορά, η μπάντα έπαιξε για τέσσερις ώρες μόνο δύο τραγούδια: τα σάουντρακ του Ρόκι και του Ντάλας», λέει ο καλαθοσφαιριστής.\nΚαι προσθέτει: «Όταν πήγα για πρώτη φορά εκεί ήταν έτσι… κομουνιστικό. Στεγνό και θλιβερό… Όπως στο «The Walking Dead». Αλλά την τρίτη φορά που πήγα στην Πιονγκγιάνγκ άλλαξαν πολλά… Χτίζει όλα αυτά τα νέα συγκροτήματα και τα ξενοδοχεία. Δημιούργησε το μεγαλύτερο πάρκο νερού στον κόσμο, ένα χιονοδρομικό κέντρο και μία μεγάλη αίθουσα μπόουλινγκ».\n«Ο παππούς είναι στη μέση του δωματίου… και είναι παγωμένος. Αυτή είναι μία αληθινή ιστορία. Καθημερινά το επισκέπτονται 150 χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίοι πρέπει να είναι ντυμένοι στα μαύρα. Τους βλέπεις να κλαίνε όλον τον χρόνο», είπε ο Ρόντμαν.\nPoio trelos pethaineis: O Kim Giongk Oun krataei pagwmenous ton patera kai ton pappou tou! Πιο τρελός πεθαίνεις: O Κιμ Γιονγκ Ουν κρατάει παγωμένους τον πατέρα και τον παππού του! Ποιο τρελός πεθαίνεις: O Κιμ Γιονγκ Ουν κρατάει παγωμένους τον πατέρα και τον παππού του! 2017-05-08


Καλημέρα ολοήμερο σχολείο: Ελιά, ένα δέντρο με διαχρονική αξία !\nΕλιά, ένα δέντρο με διαχρονική αξία !\nΗ ελιά είναι ευλογημένο δέντρο, χάρη σ' αυτό η Θεά Αθηνά κέρδισε τον τίτλο της προστάτιδας της Αθήνας. Με κλαδί ελιάς, οι πρόγονοί μας στεφάνωναν τους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων. Σήμερα η ελιά μας προσφέρει τον θρεπτικό καρπό της και το πολύτιμο λάδι που αποτελεί τη βάση της Μεσογειακής διατροφής, επίσης είναι το κύριο γεωργικό προϊόν που παράγει η χώρα μας!\nΜαθαίνω να οδηγώ σωστά\nΤα μαθηματικά θέλουν δουλειά\nΤα παιχνίδια των αριθμών\nΠάμε μια βόλτα στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο\nΕνημερώσεις (149) Μαθηματικά (81) Τραγούδια (75) Κατασκευές (67) Παραμύθια (67) Διάφορα (51) Μελέτη (49) Γλώσσα (41) Γιορτές (37) Ολοήμερο (35) Παιχνίδια (19) Ιστορία (12) Μαθηματικά A τάξης (6) Επισκέψεις (5) Τραγούδια Α τάξης (3) Γλώσσα Α τάξης (2) Γλώσσα Β τάξης (1) Λογοτεχνία (1) Πρόγραμμα (1)\nΑρχειοθήκη ιστολογίου Φεβρουαρίου (23) Μαρτίου (10) Απριλίου (1) Ιουνίου (1) Οκτωβρίου (7) Νοεμβρίου (12) Δεκεμβρίου (7) Ιανουαρίου (11) Φεβρουαρίου (32) Μαρτίου (12) Απριλίου (19) Μαΐου (14) Ιουνίου (10) Αυγούστου (2) Σεπτεμβρίου (33) Οκτωβρίου (39) Νοεμβρίου (41) Δεκεμβρίου (29) Ιανουαρίου (29) Φεβρουαρίου (45) Μαρτίου (66) Απριλίου (24) Μαΐου (32) Ιουνίου (20) Σεπτεμβρίου (2) Οκτωβρίου (12) Νοεμβρίου (8) Δεκεμβρίου (15) Ιανουαρίου (9) Φεβρουαρίου (13) Μαρτίου (15) Απριλίου (7) Μαΐου (8) Ιουνίου (4) Σεπτεμβρίου (17) Οκτωβρίου (13) Νοεμβρίου (14) Δεκεμβρίου (5) Ιανουαρίου (8) Φεβρουαρίου (5) Μαρτίου (13) Απριλίου (4) Μαΐου (4) Ιουνίου (6) Οκτωβρίου (2) Σεπτεμβρίου (1) Νοεμβρίου (1)\n67η Περιφέρεια Δημοτικής Εκπαίδευσης\n1ο Ειδικό Σχολείο Κορυδαλλού\nΔ/νση ΠΕ Πειραιά\nΣχολικός Σύμβουλος κ. Νίκος Σαλτερής\n1ο Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Σαρωνίδας\nΤα νέα σήμερα.\nΌλοι διαφορετικοί , όλοι ίσοι.\nΠροσεγγίζουμε την τέχνη του Paul Klee\nΤαξιδάκι στην αρχαία Αθήνα\nΓλώσσα Α΄- Β΄ τάξεων\nΜαθηματικά Α΄- Β΄ τάξεων\nΓλώσσα Γ΄- Δ΄τάξεων\nΜαθηματικά Γ΄- Δ΄τάξεων\nΙστορία Γ΄-Δ΄ τάξεων\nΓλώσσα Ε΄- ΣΤ΄τάξεων\nΜαθηματικά Ε΄- ΣΤ΄τάξεων\nΚάνε κλικ στην εικόνα για να διαβάσεις .


ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 #03 ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. 14 Η ιστορία του Πακιστάν 20 Η σύγχρονη ιστορία της εξάρτησης και της ανάρρωσης 16 Ωρίμανση - PDF\nΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 #03 ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. 14 Η ιστορία του Πακιστάν 20 Η σύγχρονη ιστορία της εξάρτησης και της ανάρρωσης 16 Ωρίμανση\nDownload "ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 #03 ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. 14 Η ιστορία του Πακιστάν 20 Η σύγχρονη ιστορία της εξάρτησης και της ανάρρωσης 16 Ωρίμανση"\n1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 ΕΞΑΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ #03 14 Η ιστορία του Πακιστάν 20 Η σύγχρονη ιστορία της εξάρτησης και της ανάρρωσης 16 Ωρίμανση\n3 index editorial Έκδοση - Ιδιοκτησία ΚΕΝΤΡΟ Κέντρο Έρευνας Ανθρώπινων Συμπεριφορών Αμβροσίου Φραντζή Νέος Κόσμος, Αθήνα Τηλ.: Fax: Συντακτική ομάδα Αλέξανδρος Λάππας Μαίρη Μανιάτη Βασίλης Χαραλαμπόπουλος Ανδρέας Περλορέντζος Στέλλα Πίτσιου Σ αυτό το τεύχος συνεργάστηκαν: Άννα Ψαθά Αρχή και τέλος Τέλος και αρχή. Για να κυλά ανασταινόμενη η ζωή και να δοξάζεται η πηγή της ανωτροπίας Η Ανωτροπία, είναι μια λέξη που δεν ακούμε καθημερινά και σημαίνει επέμβαση ή παρέμβαση στην τάση για εντροπία, δηλαδή στην τάση για αποδιοργάνωση και αταξία. Είναι μια αρχή που μας χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ γιατί σημαίνει σκόπιμη αντίθεση στην τάση για παύση της ζωής και της εξέλιξης, ή όπως θα διαβάσετε σε μια από τις προσωπικές ιστορίες που δημοσιεύουμε σε αυτό το τεύχος, σημαίνει και εκτροπή από το πονηρό μονοπάτι που πάει ντουγρού στην κατηφόρα την μεγάλη. Φτάσαμε αισίως στο τρίτο μας τεύχος, και κρατάμε βαθιά την πεποίθηση ότι έχουμε να προσφέρουμε κάτι μοναδικό σε όσους ενδιαφέρονται να κατανοήσουν σε βάθος, τις εξαρτητικές συμπεριφορές. Ζούμε σε μια χώρα στην οποία η πρόσβαση σε σημαντικές πληροφορίες που αφορούν τον χώρο των εθισμών, είναι δυστυχώς πολύ περιορισμένη. Η μεταφρασμένη διεθνής βιβλιογραφία θα πρέπει να ανέρχεται σε μονοψήφιο ποσοστό τοις %, και το ίδιο ή και μικρότερο ποσοστό θα πρέπει να ισχύει και για τα ερευνητικά δεδομένα. Αποτελεί δέσμευση μας, και βεβαίως ανήκει και στην σφαίρα της ειδίκευσης μας να παρέχουμε εμείς την πρόσβαση σε όσο μεγαλύτερο όγκο επιστημονικών δεδομένων και πληροφόρησης. Πιστεύουμε ότι οι αναγνώστες μας, θα γίνουν με αυτό τον τρόπο αποδέκτες ουσιαστικής πληροφόρησης και γνώσεων, κάτι που γνωρίζουμε ότι όχι μόνο θα φανεί χρήσιμο σε όσους αντιμετωπίζουν ή αντιμετώπισαν στο παρελθόν προκλήσεις με κάποιου είδους εθισμό, αλλά και σε όσους απλά θέλουν να έχουν μια καθαρή και πλήρη εικόνα του φαινομένου. Έτσι λοιπόν, υπηρετώντας τους αναγνώστες και την κοινή γνώμη, σας παρουσιάζουμε με καμάρι το τρίτο τεύχος του ΤΕΛΟΥΣ, με την υπόσχεση να γίνουμε ακόμη καλύτεροι όσο περνάει ο καιρός. Η συντακτική ομάδα Δημιουργικό Ελίζα Παπαδοπούλου Έρευνα Η ιστορία του Πακιστάν MESA GRANDE - Evidence-based treatment Άρθρα / Απόψεις Εκτύπωση 16 Ωρίμανση Τυπογραφείο Μουγιακάκος Το χαρτί είναι ευγενική χορηγία της εταιρίας Rifpa την οποία ευχαριστούμε θερμά Στήλες Πως να φτιάξεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο Η σύγχρονη ιστορία της εξάρτησης και της ανάρρωσης Ερωτήσεις & Απαντήσεις Οικογενειακές υποθέσεις Νέα από τον κόσμο Προσωπικές ιστορίες Εναλλακτικές θεραπείες Κριτική βιβλίων Tέλος 3\n4 στήλη Πως να φτιάξεις έναν εξαρτημένο άνθρωπο Συνταγή για τολμηρούς Κεφάλαιο ένα - συνέχεια Αλέξανδρος Λάππας Msc Addictions Psychology, Fd of Science In Addictions Counseling, Bhons of Science In Addictions Counseling Αλλά ας μείνουμε λίγο ακόμα με το Φρόυντ. Έχει κάτι ακόμα να μας πει. Μην ξεχνάμε ότι χρειαζόμαστε κάποιου είδους μέθοδο και ο παππούλης ήταν σοφός. Αν εξαιρέσουμε, βέβαια, το λαθάκι που έκανε με την κοκαΐνη, όταν πίστεψε ο καημένος ότι βρήκε το φάρμακο που θεραπεύει τον εθισμό από την μορφίνη. Η σκέψη μπορεί να ήταν σωστή σε κάποιο βαθμό, μόνο που η κοκαΐνη αποδείχτηκε εξίσου εξαρτησιογόνος ουσία. Κρίμα και ήταν καλή ιδέα, που είμαι σίγουρος ότι θα ήταν εξαιρετικά δημοφιλής σε πάρα πολλούς ναρκομανείς. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα ενός φίλου του και συνάδελφου του ονόματι Έρνστ φον Φλάισλ - Μάρξοφ (όνομα και αυτό) που ενθουσιάστηκε με την ιδέα αυτή και πείστηκε και αυτός ότι έτσι θα ξεκόψει από την μορφίνη. Σύντομα βέβαια βρέθηκε να ξεσαλώνει, αφού κατανάλωνε τεράστιες ποσότητες όχι μόνο μορφίνης αλλά και κοκαΐνης ταυτόχρονα. Όπως συμβαίνει, συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις είχε άσχημο τέλος. Τώρα και πάντα, σύμφωνα με το Φρόυντ η ανθρώπινη συμπεριφορά του ατόμου δεν είναι τίποτα άλλο από την αλληλεπίδραση τριών κύριων υποσυστημάτων μέσα στην προσωπικότητά του. Του Εκείνου (Id), του Εγώ (Ego) και του υπερεγώ (Superego). Αυτά τα υποσυστήματα και η λειτουργία του καθενός παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον γιατί η λειτουργία του καθενός συνδέεται με κάποιο τρόπο με τη χρήση των ουσιών. Η θεωρία είναι ενδιαφέρουσα αλλά χρειάζονται και πρακτικές υποδείξεις. Και επειδή ψυχοθεραπεία και συμβουλές δεν πάνε μαζί, μην ανησυχείτε. Θα κάνουμε μια μικρή εξαίρεση και θα δώσουμε συμβουλές, τις οποίες βεβαίως είμαι σίγουρος ότι οι πιο ταλαντούχοι θα τις εξελίξετε και θα κάνετε εξαιρετική δουλειά. Πάμε λοιπόν. Σύμφωνα με τις ψυχαναλυτικές διατυπώσεις η ανθρώπινη συμπεριφορά θεωρείται αποτέλεσμα την αλληλεπίδρασης τριών υποσυστημάτων. Το πρώτο ονομάζετε ΙD μεταφρασμένο στα Ελληνικά σαν Εκείνο. Αναφέρεται στα ένστικτα, στις ορμές, τάσεις και επιθυμίες που βρίσκονται όλα σε πρωτόγονη μορφή. Το Id είναι παρών από τη στιγμή που γεννιόμαστε και λειτουργεί με βάση την αρχή της άμεσης ικανοποίησης. Με λίγα λόγια θέλει άμεση και γρήγορη ικανοποίηση, κάτι που οι χρήστες των ουσιών καταλαβαίνουν απόλυτα, αφού αυτό είναι που τους ωθεί στη χρήση ξανά και ξανά. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή υψηλά επίπεδα έντασης στο άτομο ωθούν το Id να ζητά να ανακουφιστεί και να επαναφέρει το άτομο σε μια κατάσταση άνεσης. Η δουλειά του λοιπόν είναι να αποφύγει τον πόνο και να αυξήσει την ευχαρίστηση και γι αυτό το id θεωρείται το εγωιστικό κομμάτι της προσωπικότητας γιατί νοιάζεται μόνο για την ικανοποίησή του. Αυτό το κρατάμε στην άκρη γιατί είναι ο πιο δυνατός μας σύμμαχος στην προσπάθεια να φτιάξουμε εξαρτημένους ανθρώπους, μην ξεχνιόμαστε. Με το επόμενο υποσύστημα το Ego, δηλαδή το Εγώ, θα δείτε πόσο απλά είναι τα πράγματα, γιατί εκεί, σε αντίθεση με το Id, μπορούμε να επέμβουμε να βάλουμε το χεράκι μας και να κάνουμε τη διαφορά. Το Εγώ λοιπόν αναδύεται από το id με σκοπό να ικανοποιήσει τις ανάγκες του. Λειτουργεί με την αρχή της πραγματικότητας το περίφημο reality principle. Πρέπει να απαντήσει στις πιέσεις του id για ανακούφιση, αλλά πρέπει να εξασφαλίσει την επιβίωση καθώς και την ασφάλεια του ατόμου. Χρησιμοποιώντας τη λογική, πλάνα, και την καθυστέρηση της άμεσης ικανοποίησης, αναστέλλει προσωρινά αυτή την τάση, μέχρι οι συνθήκες να είναι τέτοιες ώστε με ασφάλεια να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του id. Σε νορμάλ άτομα το Εγώ είναι σε θέση να ελέγξει τις πρωτόγονες παρορμητικές τάσεις του Ιd. Ένας ψυχολόγος, ο Γουόλτερ Μίσελ, στη δεκαετία του `60 έκανε το εξής πείραμα με τετράχρονα παιδάκια, όλα παιδιά καθηγητών του πανεπιστημίου του Στάνφορντ. Σε όλα είχαν δώσει δύο επιλογές: να πάρουν ένα γλυκό άμεσα ή να περιμένουν μισή ώρα περίπου για να πάρουν δύο. Κάποια παιδάκια διάλεξαν, λειτουργώντας με την αρχή της άμεσης ικανοποίησης, να πάρουν αμέσως το ένα γλυκό, ενώ κάποια άλλα περίμεναν να περάσει η ώρα για να πάρουν δύο. Αυτά, τα παιδάκια που περίμεναν, έδειξαν καθαρά να κατέχουν ανεπτυγμένο Εγώ, σε αντίθεση με τα άλλα που διάλεξαν άμεσα το γλυκό τους. Έκαναν διανοητικές ασκήσεις, πχ. Μέτραγαν ανάποδα από το 100 έως το 0, έφερναν στο μυαλό τους διάφορες εικόνες και ιστορίες για να αποσπαστεί η προσοχή τους από το γλυκό, έκλειναν τα μάτια τους για να μην το βλέπουν και έτσι κατάφεραν να αντέξουν τον πειρασμό και βέβαια να βγουν 4 Tέλος\n5 διπλά κερδισμένα. Παρακολούθησαν τα παιδιά αυτά για αρκετά χρόνια και η έρευνα κατέληξε ότι εκείνα που είχαν αντισταθεί στον πειρασμό κατείχαν σαν έφηβοι περισσότερες κοινωνικές δεξιότητες, είχαν περισσότερη αυτοπεποίθηση, ήταν πιο γρήγοροι στη λήψη αποφάσεων και σε γενικές γραμμές πιο ικανοί να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και τα προβλήματα της ζωής. Ελπιδοφόρα ταλαντούχοι φίλοι μου, είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς ήδη έχετε πιάσει το κόλπο, αλλά ας κάνουμε και μια ανακεφαλαίωση καλού κακού. Η τεχνική λοιπόν που θα βοηθήσει εδώ είναι απλή. Σε κάθε ευκαιρία που το παιδί μπορεί να χρησιμοποιήσει τη φαντασία και τα ταλέντα του για να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις που εμφανίζονται μπροστά του, εμείς θα προτάσσουμε τα στήθη μας, και δε θα το αφήνουμε να κάνει τίποτα. Θα του τα έχουμε όλα έτοιμα, θα σκεφτόμαστε εμείς για εκείνο, πχ. ντύσου θα κρυώσεις, όχι στα βαθιά, πρόσεχε εδώ, πρόσεχε εκεί, και τέτοια χαριτωμένα. Λίγο αργότερα, όταν η δουλειά μας θα έχει αποδώσει καρπούς και θα έχουμε έναν άνθρωπο απόλυτα εξαρτημένο, για να τελειοποιήσουμε τη δουλειά μας ας του κάνουμε κριτική για το πόσο άχρηστος και χαραμοφάης είναι που τον ντύνουμε, τον ταΐζουμε, και είναι ανίκανος να φροντίσει τον εαυτό του. Έξοχα. Έτσι τον γεμίζουμε με ενοχές και ολοκληρώνουμε την δουλειά μας. Αναφορικά με το τρίτο υποσύστημα το Superego, δηλαδή το Υπερεγώ. Αυτό είναι το ηθικό κομμάτι της προσωπικότητας, που ονομάζουμε συνείδηση. Αυτό το στοιχείο το απασχολεί το σωστό και το λάθος και αναδύεται από ηθικές αξίες και κοινωνικά ταμπού. Αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας μέσω της διαδικασίας ανταμοιβής και τιμωρίας. Μια λειτουργία του είναι να καταστείλει τις τάσεις του id, ιδιαίτερα τις σεξουαλικές. Η δεύτερη είναι να πιέσει το Εγώ να αφήσει τους ρεαλιστικούς στόχους και να αναζητήσει τους ηθικούς, και μια τρίτη είναι να πιέσει το άτομο να αναζητήσει την τελειότητα. Με απλά λόγια και με απλές οδηγίες κάνουμε διαρκώς κριτική. Θυμάμαι σε ένα σεμινάριο για την οικογενειακή θεραπεία, την ξεκάθαρη οδηγία που έδωσε ο εκπαιδευτής, για το πώς θα μεγαλώσουμε ανώριμα παιδιά: Κάνοντας τους συνεχώς κριτική. Έτσι απλά. Ανακεφαλαίωση: Το Εκείνο θα θέλει ικανοποίηση. Εμείς θα βοηθήσουμε να αναπτυχθεί το ατροφικό Εγώ, οι ανάγκες του οργανισμού για ικανοποίηση δε θα καλύπτονται από το άτομο, και απλά θα περιμένουμε τις ουσίες για να ολοκληρωθεί το πάζλ. Τώρα αν μπορούμε να κάνουμε και κήρυγμα για τα ναρκωτικά και τους κινδύνους τους ακόμα καλύτερα, γιατί έτσι θα τους κινήσουμε και την περιέργεια για αυτά. Ακόμα και χωρίς καν να το είχαν σκεφτεί εκείνα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα νεαρό που μου το είπε ξεκάθαρα. Από το πολύ πρόσεχε τα ναρκωτικά που άκουγα από τους γονείς μου, σκέφτηκα να πάω να δοκιμάσω για να δω επιτέλους τι είναι αυτά τα περίφημα ναρκωτικά. Ιδού λοιπόν άλλος ένας απλός και χρήσιμος τρόπος, είπαμε δεν πετάμε τίποτα, όλα είναι χρήσιμα. Πάνω από όλα να είμαστε σταθεροί και συστηματικοί στη δουλειά μας. Αρκετά όμως με την ψυχανάλυση. Υπάρχουν και άλλοι δρόμοι που οδηγούν στην Ρώμη. Για να δούμε και τα γονικά στυλ που βοηθάνε στην εμφάνιση προδιάθεσης για χρήση ουσιών. Έτσι, για να μην βαδίζουμε στα τυφλά. Μέσα από την κλινική δουλειά του ο Λόουσον και οι συνεργάτες του (Lawson et.al.,1983), αναγνώρισαν τέσσερα γονικά στυλ, τα οποία πιστεύουν ότι κάνουν τα παιδιά ευάλωτα στο να αναπτύξουν προβλήματα με το αλκοόλ αργότερα στην ενήλικη ζωή τους. Η αναφορά γίνεται όχι σε γενετική/γονιδιακή μεταβίβαση του αλκοολισμού, αλλά καθαρά σε δυναμικές μέσα στην οικογένεια οι οποίες επηρεάζουν την εμφάνιση του αλκοολισμού. Να ποια είναι αυτά: 1. Αλκοολικοί γονείς. Διαμέσου της διαδικασίας του προτύπου (modeling) τα παιδιά υιοθετούν συμπεριφορά σχετική με την χρήση. Παρατηρώντας το γονιό του το παιδί μαθαίνει ότι το ποτό είναι Tέλος 5\n6 ένας καθ όλα αποδεκτός τρόπος αντιμετώπισης της καθημερινότητας και των προβλημάτων της. Το ποτό γίνεται μια επιλογή με την οποία το παιδί ταυτίζεται (κρυφά) με τον αλκοολικό γονιό. Και ενώ κάποια παιδιά μπορεί να απορρίψουν τους αλκοολικούς γονείς και μεγαλώνοντας να απέχουν από το αλκοόλ, άλλα παιδιά, ιδιαίτερα αγόρια με αλκοολικό γονιό τον πατέρα πιθανότατα θα τον υιοθετήσουν σαν πρότυπο. Σύμφωνα με το Λόουσον, αυτός ίσως και να είναι ο μοναδικός τρόπος που έχουν να πουν στον πατέρα τους ότι τον αγαπούν, αφού απουσιάζουν άλλοι τρόποι έκφρασης της στοργής. Είναι σα να λέει το παιδί στο γονιό του: Βλέπεις, σε αγαπώ, είμαι σαν και εσένα. Κόρες με αλκοολικό πατέρα πιθανόν να προβούν σε αντίστοιχες δηλώσεις αγάπης με το να διαλέξουν αλκοολικό σύζυγο. Το μήνυμα (μεταφορικά εννοείται) εδώ είναι το ίδιο: Βλέπεις, πατερούλη, πόσο πολύ σε αγαπώ! Παντρεύτηκα κάποιον σαν και εσένα. 2. Απέχοντες από το αλκοόλ γονείς (teetotalers). Αυτοί οι γονείς όχι μόνο απέχουν, αλλά καταδικάζουν και όσους πίνουν. Αυστηροί γονείς με πολλά πρέπει και δεν πρέπει και γενικά πολλούς ηθικούς κανόνες. Τα παιδιά τους ακούνε τις εκφράσεις Πρέπει, δεν πρέπε, οφείλεις να., δεν μπορείς να.. με αυξημένη συχνότητα. Τα παιδιά κάποια στιγμή δεν μπορούν να ακολουθήσουν αυτούς τους κανόνες και επαναστατούν. Ο πιο κοινός τρόπος είναι η χρήση. Ο Λόουσον αναφέρει ότι είναι σύνηθες για ένα αλκοολικό γονιό (συνήθως ο πατέρας) να παντρεύεται με ένα απέχοντα γονιό (τυπικά η μητέρα). Σε αυτήν την περίπτωση το παιδί είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στα ναρκωτικά ή το αλκοόλ. 3. Γονείς με υψηλές απαιτήσεις. Γονείς που θέτουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες στα παιδιά τους. Αυτοί οι γονείς, πιστεύει ο Λόουσον, προσπαθούν συχνά να ζήσουν δυναμικά τη ζωή τους, διαμέσου των παιδιών τους. Εξαιτίας κάποιας δικής τους υποτιθέμενης ανεπάρκειας, απαιτούν από τα παιδιά τους να κάνουν πράγματα που οι ίδιοι δεν κατάφεραν να πετύχουν. Πολύ συχνά, αυτοί οι γονείς είναι πετυχημένοι, τουλάχιστον όπως τους βλέπουν οι άλλοι. Όμως, πιθανόν να είναι επικριτικοί με τον εαυτό τους και να θεωρούν ότι είχαν μέτριες αποδόσεις στη ζωή τους και ιδιαίτερα στην καριέρα τους. Μπορεί επίσης να πιστεύουν ότι ποτέ οι άλλοι δεν αναγνώρισαν τις ικανότητές τους. Η διαφορά τους, από τους απέχοντες από το αλκοόλ γονείς, είναι ότι ενώ οι απέχοντες βάζουν στα παιδιά τους υψηλά ηθικά στάνταρ, οι γονείς με τις υψηλές απαιτήσεις βάζουν ψηλά τον πήχη της απόδοσης, είτε αυτήν είναι ακαδημαϊκή, κοινωνική, είτε στα σπορ και γενικά σε ότι έχει να κάνει με την επιτυχία. Παιδιά που μεγαλώνουν σε οικογένειες που αναζητούν την τελειότητα, μαθαίνουν να συγκρίνονται με τα αδέλφια τους, τους γονείς τους, τους φίλους τους και τους συμμαθητές τους. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αναπτύξουν την αίσθηση της ανεπάρκειας και σε κάθε σύγκριση θα νιώθουν άσχημα. Και για όσους δεν κατάλαβαν ακόμα, ναι, τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ θα γίνουν ένα εύκολο και γρήγορο μέσο για να αντιμετωπιστεί η δυσφορία. 4. Υπερπροστατευτικοί γονείς. Το τελευταίο στυλ, κορυφαίο κατά πολλούς, είναι οι υπερπροστατευτικοί γονείς. Σύμφωνα με το Λάουσον, τα παιδιά τέτοιων γονιών δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να αναπτύξουν την αίσθηση της προσωπική τους αξίας και συνήθως έχουν πολύ αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους. Σαν συνέπεια της τέλειας φροντίδας που δέχτηκαν στην παιδική και εφηβική φάση της ανάπτυξης τους, δεν έχουν και τόσο καλή προσαρμογή στις προκλήσεις της ενήλικης ζωής. Αυτοί οι γονείς επενδύουν στο να είναι απαραίτητοι στα παιδιά τους, αλλά με αυτόν τον τρόπο παρατείνουν σημαντικά την εξάρτηση των παιδιών τους από αυτούς. Βέβαια αυτή η διαδικασία δε γίνεται σκόπιμα, και το σκεπτικό είναι να βοηθήσουν τα παιδιά τους, αλλά ο δρόμος προς την κόλαση, όπως αντιλαμβάνεστε αγαπητοί μου, είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Η σύγχρονη έρευνα, όπως μεταξύ άλλων αυτή του Κάγκαν με τα ντροπαλά παιδιά, έδειξε ότι οι μητέρες που προστατεύουν τα υπερβολικά ανήσυχα παιδιά τους από το άγχος και την απόγνωση στην προσπάθεια τους να κάνουν το σωστό για το παιδί τους, πετυχαίνουν στην ουσία το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα. Με λίγα λόγια η τακτική του προστατευτισμού, αυτό που πετυχαίνει είναι να βοηθήσει αυτά τα παιδιά σαν ενήλικες να έχουν σοβαρές δυσκολίες στις σπουδές τους, στην εργασία τους, και οπωσδήποτε στις σχέσεις τους. Οι ικανότητες επικοινωνίας θα είναι σοβαρά επηρεασμένες, θα έχουν μάλλον παθητική στάση στη ζωή, και υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να παραμείνουν εξαρτημένοι από τους γονείς τους μέχρι την τρίτη δεκαετία της ζωής τους, ίσως και την τέταρτη. Όλα αυτά μαζί, αντιλαμβάνεστε πόσο εύκολο είναι να κατασκευάσουν ένα άνθρωπο με μεγάλη τάση να εξαρτηθεί από οτιδήποτε στην ενήλικη ζωή του, είτε αυτό είναι το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, το φαγητό, ένας άλλος άνθρωπος, και πάρα πολλά άλλα. Νομίζω, λοιπόν, ότι έχετε αρκετό υλικό στη διάθεσή σας. Πάρτε μια ανάσα, και στο επόμενο τεύχος θα πάμε ένα βήμα παρακάτω. Θα μιλήσουμε για τη θεωρία της προσκόλλησης, και βέβαια θα μάθουμε πολλά και ενδιαφέροντα για το στόχο μας. Είπαμε, δε θα το αφήσουμε στην τύχη ή στο ατομικό ταλέντο μόνο. Θα κάνουμε συστηματική και οργανωμένη δουλειά. Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Μην το ξεχνάμε! 6 Tέλος\n7 απορίες Ε&Α ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ & ΑΠΑΝΤΉΣΕΙΣ 1. Ο φίλος μου πίνει καθημερινά αλκοόλ. Δεν του ξεφεύγει, δε μεθάει, αλλά δεν υπάρχει ημέρα που να μην πίνει. Ανησυχώ ότι είναι αλκοολικός. Είναι έτσι; Δεν είναι εύκολο να κάνεις διάγνωση εξ αποστάσεως. Από την άλλη, η έννοια αλκοολισμός, παρόλο που τη χρησιμοποιούμε όλοι στην καθημερινότητα, δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη. Δεν υπάρχουν, δηλαδή, συγκεκριμένα κριτήρια για να χαρακτηρίσουμε ή να ονομάσουμε κάποιον αλκοολικό. Όταν αναφέρεται, λοιπόν, ο καθένας, στον αλκοολισμό, στην ουσία αναφέρεται σε κάτι πολύ γενικό και αφηρημένο. Εννοεί ότι ο ίδιος καταλαβαίνει και αντιλαμβάνεται σχετικά με τον αλκοολισμό. Υπάρχουν κάποιες θεωρίες για διάφορους τύπους αλκοολικών, όπως του Jellinek που ανέφερε 5 τύπους αλκοολικών ταξινομώντας τους χρησιμοποιώντας τα πέντε πρώτα γράμματα του Ελληνικού αλφάβητου. Μετέπειτα αναφορές συνέθεσαν αυτούς τους 5 τύπους σε 2, σύμφωνα με την ταξινόμηση του Cloninger για τον τύπο Ι και τύπο ΙΙ αλκοολικών. Όμως πρέπει να γνωρίζετε ότι οι πλέον πρόσφατες έρευνες στο χώρο των εξαρτήσεων, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι και ξεκάθαροι τύποι αλκοολικών. Φαίνεται πως ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός σε ότι κάνει. Το ίδιο ισχύει και για τον τρόπο με τον οποίον σχετίζεται με το αλκοόλ. Χρειάζεται, λοιπόν, μια αρκετά διερευνητική ματιά στην πραγματικότητα κάθε ανθρώπου, πριν του βάλουμε την ταμπέλα του αλκοολικού. Σε αυτήν την αξιολόγηση ένας έμπειρος θεραπευτής θα λάβει υπόψη του πάρα πολλούς παράγοντες προκειμένου να καταλήξει στο πρόβλημα, ή στα προβλήματα που οδηγούν κάποιον στη χρήση ή κατάχρηση του αλκοόλ. 2. Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να σταματήσει να κάνει χρήση; Αυτή είναι μια ερώτηση που, αγωνιωδώς, οι γονείς επαναλαμβάνουν. Αρχικά θα πρέπει να ξέρετε ότι ίσως και να μην μπορείτε να βοηθήσετε. Είναι η πρώτη παγίδα στην οποία πέφτουν οι περισσότερες οικογένειες. Αυτό που χρειάζεται είναι ψυχραιμία αρχικά, και αναζήτηση βοήθειας από ειδικούς. Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι. Οι περισσότεροι άνθρωποι, σε μια κρίσιμη κατάσταση σαν κι αυτή, πανικοβάλλονται και κάνουν, συνήθως, σπασμωδικές κινήσεις που δε φέρνουν κανένα αποτέλεσμα παρά μόνο απογοήτευση. Η εξάρτηση από τις ουσίες είναι μια πολύπλοκη κατάσταση και χρειάζεται προσοχή στη διαχείρησή της. Δεν είναι εύκολο να σταματήσει κανείς έτσι απλά. Από την άλλη, δύο είναι τα πράγματα που μια οικογένεια μπορεί να κάνει. Να αποτρέψει τη χρήση, ή να τη διευκολύνει. Είναι κοινή παραδοχή ότι σε αρκετές περιπτώσεις η οικογένεια, παρόλο που θέλει να αποτρέψει τη χρήση, κινείται με τέτοιο τρόπο που την ενισχύει και την προωθεί. Για το λόγο αυτό, χρειάζεται ν αλλάξει τη λειτουργία της, έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία και στο χρήστη να αλλάξει τη δική του. Επαναλαμβάνω και τονίζω ότι χρειάζεται υπομονή, ψυχραιμία και σωστή στρατηγική για να υπάρχουν πιθανότητες θετικής έκβασης στο πρόβλημα. 3. Μπορεί η θεραπεία απεξάρτησης να κάνει κακό σε κάποιον; Είναι πιθανό. Ιδιαίτερα όταν κάποιος αναγκάζεται να τη δεχτεί. Γνωρίζουμε ότι όλα τα άτομα που ξεκινούν τη χρήση, άσχετα από τους λόγους που τα οδήγησαν σε αυτή, περνούν από διάφορα στάδια. Εκείνοι που βρίσκονται στην αρχή της χρήσης τους, κυριαρχούνται από άρνηση, δηλαδή τη μη αναγνώριση του προβλήματος και των συνεπειών της, κυρίως γιατί αυτές δεν υπάρχουν ακόμα. Αν κάποιος πιεστεί, να μπει σε κάποιο πρόγραμμα, και παίρνει την απόφαση κάτω από την επήρεια, ή ακόμα με την υπόσχεση κάποιου ανταλλάγματος (ενός αυτοκίνητου ή μιας μοτοσυκλέτας) το πιθανότερο είναι να αποτύχει στην προσπάθειά του. Ο ίδιος δεν έχει αναγνωρίσει, στο σημείο αυτό, την ανάγκη για αλλαγή, κάτι που είναι η βάση για τη θετική εξέλιξη κάθε θεραπείας. Έτσι λοιπόν θα αποτύχει, και δυστυχώς δε θα αποδώσει την αποτυχία στη λάθος χρονική στιγμή, αλλά στην έλλειψη δικής του ικανότητας να τα καταφέρει. Και βέβαια προκειμένου να αντιμετωπίσει αυτά τα συναισθήματα προσωπικής ανεπάρκειας, είναι πιθανό να καταφύγει, ξανά, στη χρήση, ξεκινώντας ένα φαύλο κύκλο ο οποίος σε αρκετές περιπτώσεις αργεί να σπάσει. Ένας καλός θεραπευτής οφείλει να διαγνώσει σωστά το στάδιο στο οποίο βρίσκεται το άτομο απέναντι του και να το βοηθήσει να προετοιμαστεί για την επερχόμενη αλλαγή. Ερωτήσεις σας μπορείτε να στέλνετε στο του περιοδικού: Tέλος 7\n8 στήλη Οικογενειακές υποθέσεις Η εμπειρία της Γιούλας Μες τη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό... Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό Που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη. Αυτό το μονοπάτι διάλεξε να βαδίσει η κόρη μου και μαζί της όλη μου η οικογένεια. Είχα την εντύπωση πως της άνοιγα δρόμους να διαβεί. Χωρίς ν αναγνωρίζω ότι οι δρόμοι αυτοί ήταν στρωμένοι με εγωισμούς και σχέδια σχέδια σχέδια. Όλα σχεδιασμένα και προγραμματισμένα Αμ δε! Όταν άρχισε να εμφανίζεται μία αλλαγή στη συμπεριφορά της κόρης μου (ψέματα και ξενύχτια, αλλαγή φίλων, αδιαφορία για το σχολείο), κάναμε τα γνωστά: Εύκολες δικαιολογίες για να ησυχάζουμε. Όσο περνούσε ο καιρός και το πρόβλημα μεγάλωνε, αρχίσαμε να λέμε ότι εδώ κάτι συμβαίνει, χωρίς όμως το μυαλό μας να πάει στα ναρκωτικά. Πάλι κάτι άλλο συνέβαινε εκτός των ναρκωτικών. Πως ήταν άλλωστε δυνατόν! Αυτά είναι για τα παιδιά των άλλων! Όχι για το δικό μας! (Σε αυτό το διάστημα παίζανε ψυχίατροι, ψυχολόγοι, φάρμακα, κλπ.). Εν ολίγοις, μέχρι να καταφέρουμε να δώσουμε όνομα στο πρόβλημα και να δούμε τι θα κάνουμε, πέρασε καιρός. Σε αυτό το διάστημα, ανησυχία, φόβος, αγωνία, θυμός, καυγάδες ήταν τα κυρίαρχα συναισθήματα και συμπεριφορές. Όλη η οικογένεια ζούσε σε αυτή τη δίνη, «αν πάσχει εν μέλος, συμπάσχει παν μέλος». Επειδή ζούσαμε σε διαφορετικές πόλεις με την κόρη μου, δεν βίωσα όλο το μεγαλείο της χρήσης από κοντά. Και αυτό που έζησα όμως, όταν εγκατέλειψα την πόλη που ζούσα και πήγα κοντά της ήταν αρκετό να μου ανοίξει μια πληγή στην καρδιά μου που ακόμα, όταν την αγγίξω, αιμορραγεί. Ναρκωτικά λοιπόν! Και τώρα τι κάνουμε; Ευτυχώς, τα πράγματα κινήθηκαν με ταχύτητα φωτός για εμάς. Δεν είχαμε περιπλανηθεί πολύ, ώσπου φθάσαμε στην πόρτα του Κέντρου. Πρώτα εμείς κι αργότερα η κόρη μου. Η μεγαλύτερη και δυσκολότερη δουλειά για εμένα ήταν η παραδοχή και η παράδοση. Ναι, η κόρη μου κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Και τώρα που το γράφω, ένα σύγκρυο και μία ανατριχίλα διαπερνά όλο μου το κορμί. Και η θεραπεία της έχει να κάνει μ εκείνη, εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι γι αυτό. Μπορώ όμως να κάνω κάτι για εμένα (τι λέγανε οι άνθρωποι!). Μ έσωσε μια συμβουλή το «κάντο σαν να». Από αυτό κρατήθηκα και προχώρησα: Ομάδες στο Κέντρο, στο FA, ατομικά και οικογενειακά ραντεβού. Και πάλι ένας καινούργιος δρόμος να ανοίγεται μπροστά μου. Σπαρμένος όμως αυτός με ελπίδα, πίστη, εμπιστοσύνη, ευγνωμοσύνη, υπομονή, αγάπη, κατανόηση. Ωραία πράγματα. Έναν τέτοιο δρόμο ακολούθησε και η κόρη μου. Έκανε το πρόγραμμά της, τα βήματά της. Η υποτροπή είναι μέρος της ανάρρωσης λένε. Έγιναν και υποτροπές και αντιμετωπίστηκαν με τη βοήθεια του Θεού και των ανθρώπων του Κέντρου που μας στήριζαν, χωρίς να φαίνεται σ εμένα ότι ήρθε πάλι η συντέλεια του κόσμου. Ήρθαν κι άλλες ιστορίες εξ άλλου, η ζωή είναι μία ανατροπή- δύσκολες και χαρούμενες. Κατάλαβα πως μπορώ να πονάω απερίγραπτα αλλά μπορώ και να χαίρομαι επίσης απερίγραπτα, μ όλα τα κύτταρα του κορμιού μου. Σήμερα απολαμβάνω μία ήρεμη ζωή με τον επί 36 χρόνια σύζυγό μου (εάν αυτό λέει κάτι). Κάνω πράγματα για μένα και χαίρομαι την κάθε μέρα που ξημερώνει. Δεν ξέρω αν είμαι καλύτερη ή χειρότερη από πριν. Ξέρω ότι είμαι πάντα η Γιούλα και απλά έβγαλα από πάνω μου ότι με δυσκόλευε και ανέσυρα από μέσα μου συναισθήματα που υπήρχαν, αγάπης και υπομονής και τα είχε καταπνίξει ο εγωισμός και η ξεροκεφαλιά μου. Ζούμε σε χωριστές πόλεις με την κόρη μου. Μου λέει πως είναι ευτυχισμένη! Κλαίω από χαρά. Παίρνω από εκείνη. Θέλω να κλείσω δοξάζοντας το Θεό μ έναν στίχο που έχει γράψει σε τατουάζ στο χέρι της: It s time to shine. Σας έχω όλους στην καρδιά μου, σας αγαπώ Και σας ευγνωμονώ. Γιούλα 8 Tέλος\n9 κόσμος Νέα από τον κόσμο.. Σημαντική μείωση της καλλιέργειας της κόκας στη Βολιβία. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του 2011 που έδωσε στη δημοσιότητα το αρμόδιο γραφείο του ΟΗΕ για την παρακολούθηση της παραγωγής και διακίνησης των ναρκωτικών σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Βολιβίας, αναφέρεται μείωση στην παραγωγή του φυτού της κόκας, της τάξης του 12% Η έκθεση αναφέρει ότι η περιοχή που χρησιμοποιείτο για καλλιέργεια, μειώθηκε από τα εκτάρια το 2010 στα εκτάρια το 2011, το οποίο βεβαίως, και πιθανότητα αναμενόμενο, έφερε μια απότομη άνοδο στην τιμή πώλησης του φυτού. Η Βολιβία και το Περού είναι οι βασικοί προμηθευτές κόκας στην αγορά της Ευρώπης, ενώ η Κολομβία αντίστοιχα των Ηνωμένων Πολιτειών. Νωρίτερα, στα μέσα στο 2012 ο ΟΗΕ μέσω του ιδίου γραφείου ανέφερε στην έκθεσή του ότι σε παγκόσμιο επίπεδο υπήρξε μείωση της καλλιέργειας του φυτού της κόκας σε ποσοστό 18% στην τριετία , με το μεγαλύτερο κομμάτι της μείωσης να ανήκει στην Κολομβία. Στο Αφγανιστάν, μετά την καταστροφική χρονιά του 2010 όπου εξ αιτίας μιας ασθένειας καταστράφηκε η μισή ετήσια παραγωγή, παρατηρήθηκε αύξηση της τιμής του οπίου. Μέσα στο πρώτο εννιάμηνο του 2012 η παραγωγή κατάφερε να επανέλθει στα προηγούμενα υψηλότατα επίπεδά της. Η αναφορά καταλήγει, ότι οι υψηλές τιμές κάνουν την καλλιέργεια του φυτού της κόκας αρκετά ελκυστική και προκειμένου να αναχαιτιστεί το πρόβλημα η αναζήτηση νόμιμων και βιώσιμων εναλλακτικών καλλιεργειών, που θα είναι το ίδιο αν όχι περισσότερο κερδοφόρες για τους καλλιεργητές, είναι πιθανότατα, η λύση national coca monitoring survey Δεύτερο θανατηφόρο κρούσμα με άνθρακα στο Μπλάκπουλ Ο Οργανισμός Προστασίας της Υγείας επιβεβαίωσε ότι ένα άτομο που έκανε ενέσιμη χρήση ηρωίνης απεβίωσε σε νοσοκομείο του Μπλάκπουλ εξ' αιτίας μιας λοίμωξης που αποδίδεται στον Άνθρακα. Είναι το δεύτερο περιστατικό θανάτου από Άνθρακα στην πόλη. Η ίδια υπηρεσία, έδωσε στη δημοσιότητα πληροφορίες για τη νοσηλεία ακόμη ενός ατόμου που υπέστη την ίδια λοίμωξη, με την υγεία του πλέον να βρίσκεται σε σταθερή κατάσταση. Συνολικά, έχουν επιβεβαιωθεί 10 παρόμοια περιστατικά στην Ευρώπη, από τον περασμένο Ιούνιο. Τρία από αυτά στη Γερμανία, δύο στην Αγγλία, δύο στη Δανία, και από ένα στη Γαλλία, Σκοτία και Ουαλία. Τα δύο της Αγγλίας είναι και τα μόνα με ατυχή κατάληξη. Ο Δρ. Fortune Ncube, ειδικός στις μολύνσεις από Άνθρακα, προειδοποιεί τους χρήστες ηρωίνης να είναι προσεκτικοί και να αναλογιστούν το ρίσκο να εκτεθούν σε κάποια λοίμωξη. Προτείνει να αναζητήσουν άμεσα βοήθεια αν νιώσουν κάποια από τα συμπτώματά της όπως κοκκίνισμα ή υπερβολικό πρήξιμο γύρω από το σημείο που έκαναν την ένεση, καθώς επίσης και γενικά συμπτώματα ασθένειας όπως υψηλό πυρετό, κρυάδες, δυνατούς πονοκεφάλους ή αναπνευστικά προβλήματα. Τονίζει ότι θεραπεία με αντιβιοτικά, που θα χορηγηθούν το συντομότερο δυνατόν, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα βοηθήσουν τους ασθενείς χρήστες να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τη μόλυνση. Προειδοποιεί, όμως, πως τυχόν καθυστέρηση είναι πιθανόν να αποβεί μοιραία για τη ζωή τους. DDA news September 2012 Η οικοδόμηση μια ζωής μετά την Θεραπεία Στο Bootle μια περιοχή του Sefton λίγα, μόλις, μίλια νότια της παραθαλάσσιας περιοχής Formby πόλη θέρετρο για πολλούς εύπορους Βρετανούς, όπως μεγάλοι ποδοσφαιριστές της Πρέμιερ Λίγκ σαν τον Steven Gerrard και τον Wayne Rooney, μπορεί κανείς να δει καθαρά την αντίθεση όπως αυτή αντανακλάται με τη σοβαρά υποβαθμισμένη ζωή και με τα σοβαρά προβλήματα των ναρκωτικών. Η φτώχια και η ανεργία είναι ριζωμένες εδώ, και τα ναρκωτικά κάνουν θραύση. Το Drug Action Team είναι μια αχτίδα φωτός και ελπίδας στην περιοχή, με το ριζοσπαστικό της πρόγραμμα να βρίσκεται σε εξέλιξη. Σύμφωνα με αυτό οι χρήστες ουσιών αναγνωρίζονται σα μια ομάδα με πολλαπλές κοινωνικές ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν. Όπως λέει ο John Hill, συντονιστής του Sefton DAT, ανάμεσα σε αυτές τις ανάγκες βρίσκονται η εύρεση εργασίας, στέγης, η βελτίωση των κακών σχέσεων με την οικογένεια και η εξάλειψη της ενδοοικογενειακής βίας. Και βέβαια όλα αυτά τα προβλήματα εύκολα μεγαλώνουν με τη χρήση των ουσιών. Αν κάποιος κοιμάται κάτω από τη γέφυρα στο Southport, πώς θα μπορέσει να συμμετέχει επιτυχώς σε κάποια θεραπευτική παρέμβαση; Aκόμα κι άν το κάνει, πώς θα μπορέσει να τη συντηρήσει χωρίς να υποτροπιάσει, αν δεν αντιμετωπίσει τις ανάγκες στέγασής του; αναρωτιέται ο John Hill. Μέσα από μια συνεργασία κοινωνικών φορέων που ασχολούνται με την υποστήριξη ευπαθών ομάδων, το Sefton DAT προσφέρει μια σειρά από υπηρεσίες με στόχο την ενδυνάμωση της θεραπείας, παρέχοντας συμβουλές και υποστήριξη σε θέματα εύρεσης εργασίας, στέγασης και αντιμετώπισης κρίσεων στην καθημερινότητα. Έτσι βοηθούν ένα χρήστη να αρχίσει να συνδέεται με βασικές υπηρεσίες από την έναρξη της θεραπείας του, μέχρι να είναι σε θέση να σταθεί πάλι στα πόδια του. Tέλος 9\n10 εναλλακτικά Άννα Ψαθά Β. Φυσικοθεραπεύτρια, Ρεφλεξολόγος & Σύμβουλος Εξαρτήσεων Αρρώστια και πόνος - φίλοι μου και όχι εχθροί Ο σύγχρονος τρόπος σκέψης του ανθρώπου και ο σημερινός τρόπος ζωής του μακριά από τη φύση έχει διαστρεβλώσει την έννοια της αρρώστιας και του πόνου. Μοιάζει να είναι επικίνδυνοι εχθροί που πρέπει πάση θυσία να διωχθούν και να καταπολεμηθούν. Δυο εχθροί σε μια καταμέτωπο επίθεση, που χρειάζεται άμεση και δυναμική αντιμετώπιση των συμπτωμάτων. Μια επίθεση που αρνούμαστε να κατανοήσουμε την προέλευση της, την φύση της. 10 Tέλος\n11 Και το βασικό ερώτημα είναι πως βιώνουμε την αρρώστια και τον πόνο; Τι είναι αυτό που δημιουργεί την ενόχληση; Τι είναι αυτό που κάνει το σώμα μας να αντιδρά; Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να κατανοήσουμε ότι ο πόνος, η αρρώστια, το μούδιασμα, ο πυρετός, και όλα αυτά τα ενοχλητικά συμπτώματα είναι η φυσική κατάσταση του σώματος μας. Είναι κομμάτια του, που τα γεννά το σώμα μας, είναι φυσική διαδικασία της πορείας της ζωής του. Και για να γίνει πιο κατανοητό τι είναι αρρώστια και πόνος είναι προτιμότερο να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τι είναι υγεία. Η αρρώστια κάνει την υγεία ευχάριστο και καλό πράγμα, η πείνα το χορτασμό, η κούραση την ανάπαυση. (Ηράκλειτος από Έφεσο, αποσπάσματα για μια Ηθική). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ) στη πρώτη του συνεδρίαση το 1946 όρισε την υγεία σαν μια κατάσταση πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας, όχι μόνο απουσία νόσου και αναπηρίας. Με βάση τα παραπάνω θα ορίζαμε την υγεία σαν μια κατάσταση που το άτομο έχει τη δυνατότητα να υπερβεί τις διαταραχές και τις κρίσεις της ισορροπίας του, διαμορφώνοντας νέους κανόνες συμπεριφοράς και νέες αξίες. Σύμφωνα μάλιστα με συγκλίνουσες εκτιμήσεις, η υγεία ενός ατόμου ή ενός πληθυσμού εξαρτάται κατά 20% από τους βιολογικούς παράγοντες, κατά 20-30% από το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, κατά 10-20% από τις υπηρεσίες υγείας και κατά 40-50% από την ανθρώπινη συμπεριφορά. Η κατανόηση της δράσης αυτών των παραγόντων, καθώς και του τρόπου αλληλεπίδρασής τους, φωτίζει την ερμηνεία των φαινομένων της υγείας και της αρρώστιας. Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που συνειδητοποίησαν ότι η διατήρηση της υγείας και η πρόκληση της αρρώστιας είναι αποτέλεσμα φυσικών διεργασιών. Έτσι λοιπόν σύμφωνα με την παράδοση αυτή, η υγεία καθορίζεται με βάση την ισορροπία ανάμεσα στις δυνάμεις του περιβάλλοντος(άνεμοι, θερμοκρασία, νερό, έδαφος, τροφή) και την ατομική συμπεριφορά(διατροφικές συνήθειες, ποτό, σεξουαλική δραστηριότητα, εργασία, ψυχαγωγία). Έτσι λοιπόν από την εξωτερική ισορροπία ανάμεσα στον άνθρωπο και το περιβάλλον, εξαρτάται και η εσωτερική ισορροπία του ανθρωπίνου σώματος Ένα σώμα θεωρείται υγιές όταν κρύβει μέσα του, όταν εμπεριέχει στην πορεία του τον πόνο και την αρρώστια. Και ουσιαστικά αυτή είναι και η έννοια της αρρώστιας και του πόνου: μια εσωτερική διεργασία του σώματος με μοναδικό στόχο την επιβίωση. Ένας φίλος με τη βοήθεια του οποίου συνειδητοποιούμε τα λάθη μας. Όταν με άλλα λόγια κακοποιούμε το σώμα μας με κακή διατροφή, με ακινησία, με τοξικά συναισθήματα, με υπερβολικό τρόπο ζωής χωρίς διαλείμματα και ξεκούραση, με μη λειτουργικές συμπεριφορές (κάπνισμα, κατανάλωση ουσιών, τροφής κτλ) και με τόσους άλλους τρόπους, τότε το σώμα μας πρέπει να διαμαρτυρηθεί, πρέπει να αντιδράσει. Έτσι προβάλλει την ασθένεια και τον πόνο ως ένα δείγμα διαμαρτυρίας και επαναξιολόγησης της κατάστασης. Όταν προσπαθούμε να αποφύγουμε να δούμε και να αποδεχτούμε τα λάθη και τους κακούς χειρισμούς, εθελοτυφλώντας μπροστά στα γεγονότα, τότε η αρρώστια και ο πόνος αλλάζουν ρόλο και από φίλοι γίνονται εχθροί, τόσο δυνατοί που μπορούν ακόμα και να σκοτώσουν τον άνθρωπο. Έτσι η πρώτη σκέψη όταν πονάει κανείς ή αρρωσταίνει είναι να αναρωτηθεί τι λάθος έχει κάνει και βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση. Ποια είναι η συμπεριφορά που δεν τον διευκολύνει και τον κάνει να διαμαρτύρεται; Όταν αντιληφθεί κανείς τη φύση του ανθρώπινου σώματος, τότε μπορεί να αντιμετωπίσει την ασθένεια ως σύμμαχο της υγείας του και με αυτό τον τρόπο βοηθά τον οργανισμό να ενεργοποιήσει τις αυτοθεραπευτικές του δυνάμεις. Γιατί αν γνωρίζουμε κάτι πολύ καλά για τον άνθρωπο είναι ότι γεννιέται με το ένστικτο της επιβίωσης. Ο οργανισμός θα κάνει τα πάντα για να επιβιώσει και να έρθει πάλι σε ισορροπία. Όσο υπάρχει ζωή θα υπάρχει αρρώστια και πόνος. Δυο φίλοι άμεσα συνδεδεμένοι με την ζωντανή ύλη. Η κατανόηση της έννοιας τους και η αποδοχή της πραγματικής τους εικόνας θα μπορέσει να μας οδηγήσει στην ασφαλή αντιμετώπιση τους. Οι ασθένειες που καταστρέφουν τον άνθρωπο δεν είναι λιγότερο φυσικές από τα ένστικτα που τον προστατεύουν. (Σανταγιάνα, Ισπανός φιλόσοφος). Βιβλιογραφία Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΩΣ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΡΥΝΤΙΓΚΕΡ ΝΤΑΛΚΕ (πύρινος κόσμος 2003) ΕΝΑΡΜΟΝΗΣΗ ΤΕΥΧΟΣ 16 (2011) σελ Tέλος 11\n12 στήλη Προσωπικές ιστορίες Το νόημα της ζωής είναι να την ζεις! Θυμάμαι τον πρώτο καιρό στην ανάρρωσή μου που ρωτούσα αγωνιωδώς φίλους και γνωστούς που είχαν σταματήσει τη χρήση πριν από μένα, ποιό είναι το νόημα της ζωής. Πάντα με απασχολούσε αυτό το ερώτημα, γιατί από μικρή δεν έβρισκα νόημα σε τίποτα, κι αυτό υπήρχε μέσα μου και με βασάνιζε πολύ πριν ξεκινήσω τα ναρκωτικά. Η εμπειρία της Νατάσας Από πολύ μικρή είχα μία άρνηση για ζωή κι οτιδήποτε απαιτούσε προσπάθεια και πειθαρχία. Ενθουσιαζόμουν με διάφορα που καταπιανόμουν και μετά βαριόμουν εύκολα και τα παρατούσα. Μόνο ότι μ' ευχαριστούσε το έκανα ξανά και ξανά, σχεδόν μανιακά, κι ένα από αυτά, ήταν η αγάπη μου για τα βιβλία. Εκεί έβρισκα καταφύγιο από μία πραγματικότητα που δεν άντεχα να ζω. (Της δυσκολίας μου να υπάρξω). Ήμουν ένα παιδί ιδιαίτερο, συμμορφωμένο στο σπίτι και περιπετειώδες στο δρόμο (τότε παίζαμε ακόμη στους δρόμους). Οι γονείς μου προσπαθούσαν να με καταλάβουν, σήμερα κοιτάζοντας πίσω πιστεύω ότι είχαν όλη την καλή θέληση απλά δεν ήξεραν τον τρόπο όπως επίσης δεν έβρισκαν το χρόνο γιατί δούλευαν και οι δύο πολύ σκληρά. Όποτε έκανα αταξίες έπεφτε κανένα χεράκι ξύλο από την μητέρα μου - αυτή ήταν η μέθοδος διαπαιδαγώγησης τότε - αλλά δεν μ ένοιαζε, είχα τον πατέρα μου με τον οποίο είχα άψογες σχέσεις, τον εμπιστευόμουν, και οφείλω να πω ότι δεν μου χαλούσε ποτέ χατίρι. Δυστυχώς αυτό χάθηκε όταν μπήκα στην εφηβεία. Τώρα που ανατρέχω στο παρελθόν αυτό που σίγουρα μπορώ να πω είναι ότι το μέσα μου το είναι μου δεν έχει αλλάξει από τότε. Τα συναισθήματα μου, ο φόβος, η ντροπή για τον εαυτό, η εικόνα που έχω για μένα, υπάρχουν ακόμη μέσα μου και μάλλον δεν θα φύγουν ποτέ, αλλά τουλάχιστον σήμερα έχω επίγνωση και δεν με κυριεύουν, ούτε τα πιστεύω απόλυτα. Στο μεταξύ αλλάξαμε περιοχή και αυτό ήταν μία δύσκολη αλλαγή στην ζωή μου. Φύγαμε από το κέντρο και πήγαμε σ ένα απομονωμένο προάστιο όπου δεν ταυτιζόμουν με τα παιδιά εκεί. Βέβαια, πάντα ένιωθα διαφορετική. Τα καλοκαίρια που δεν είχα σχολείο διάβαζα όλη νύχτα ένα βιβλίο, το ζούσα με όλο μου το είναι, έκλαιγα, θύμωνα...και το πρωί μ άρεσε να βλέπω το ξημέρωμα, να φεύγει ο κόσμος για τη δουλειά και κοιτώντας τους, έλεγα στον εαυτό μου ότι ποτέ δεν θα γίνω σαν κι αυτούς. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως ζει ο κόσμος και δεν ήθελα με τίποτα να συμβιβαστώ. Μπαίνοντας στην εφηβεία επαναστάτησα. Άρχισα να καπνίζω και ερωτεύτηκα την μουσική. Άρχισα να βγαίνω με αγόρια, να το σκάω απ το σχολείο, μηχανάκια, βόλτες, κοπάνες. Οι γονείς μου προσπάθησαν να με ελέγξουν με χίλιους τρόπους αλλά δεν κατάφεραν τίποτα. Ήμουν μία πολύ θυμωμένη έφηβη που σιχαινόταν το σύστημα, τις συμβάσεις, την οικογένεια και ότι είχε να κάνει με νόρμες. Κατέβαινα σε πορείες, έβγαινα, αργούσα να γυρίσω σπίτι, είχα πολλούς τσακωμούς με την οικογένειά μου, αλλά προπάντων δεν έβρισκα νόημα. Επίσης ήμουν μία πολύ θυμωμένη έφηβη που δεν της άρεσε καθόλου ο εαυτός της. Είχε αλλάξει το σώμα μου και τα χαρακτηριστικά του προσώπου μου και δεν άντεχα να με βλέπω. Σ αυτήν την ταραγμένη εφηβεία, όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και η άσχημη εικόνα που είχα για τον εαυτό μου, επιδεινώθηκαν. Δυσκολευόμουν να ζήσω, να υπάρξω, να εκφραστώ συναισθηματικά. Μέσα στην ταραγμένη περίοδο των καταλήψεων, γνώρισα έναν φοιτητή και κάναμε σχέση. Μαζί του, άρχισα να αναθεωρώ την αντίληψη που είχα ως τότε για τα ναρκωτικά, ότι ήταν δηλαδή κάτι που σου στερούσε την ελευθερία σου, λευκός θάνατος κτλ. Κι έτσι λοιπόν δοκίμασα μαζί του, για πρώτη φορά. Ήταν η πρώτη φορά που το χα σκάσει από το σπίτι μου, η πρώτη φορά που έκανα έρωτα και η πρώτη φορά που πήρα ναρκωτικά. Κι αυτό έμελε να γίνει το μοντέλο της χρήσης μου, όπου καθόλη την διάρκειά της με ψάχνανε οι δικοί μου γιατί ήμουν εξαφανισμένη με κάποιον που πίναμε. Στη συνέχεια δοκίμασα τα πάντα. Χάπια, σιρόπια, τρυπάκια, ηρωίνη. Και ανακουφίστηκα. 12 Tέλος\n13 Αποδέχτηκα τον εαυτό μου. Αγαπούσα όλο τον κόσμο. Παραμυθιάστηκα. Επιτέλους έγινα αυτή που ήθελα να είμαι. Ηρέμησα. Εν τω μεταξύ πιστεύοντας ότι είμαι διαφορετική, δεν άφησα τον εαυτό μου να κυλήσει, να εξαρτηθεί από μια δόση, όλοι οι άλλοι είχαν πρόβλημα, εγώ το έλεγχα... Κι έτσι πέρασαν σχεδόν 18 χρόνια χρήσης, μ ένα πολύ ισχυρό ιδεολογικό υπόβαθρο πιστεύοντας ότι όλοι μα όλοι πρέπει να πίνουν για να διευρύνουν την ενόρασή τους και να έρχονται πιο κοντά με τους άλλους. Έψαχνα αγάπη και την είχα βρει στα ναρκωτικά. Πέρασε κι η δεκαετία του 90 στα clubs, από δω κι από κει ξεκινώντας και σταματώντας τα χημικά, ξεκινώντας και σταματώντας δουλειές και ευκαιρίες που δύσκολα δινόταν, αλλά εγώ ζούσα μόνο για το τώρα, μέσα σε ακυβερνησία και decadence χαμένη, χωρίς νόημα και σκοπό. Είχα χάσει τον εαυτό μου, την ακεραιότητα μου αλλά είχα τα ναρκωτικά που με παρηγορούσαν. Πολλές φορές βέβαια, βασανιζόμουν από το ερώτημα Ποιο Το Νόημα Της Ζωής, αλλά εκείνο τον καιρό δεν έβρισκα απάντηση Πεθαίνει η αδερφή μου από καρκίνο Πεθαίνει η μητέρα μου από καρκίνο. Εγώ πια είμαι παραδομένη στη χρήση. Κάθε βράδυ έξω σε διασκεδάσεις, αλλά μόλις έμενα μόνη, έπινα κι έκλαιγα. Ήταν ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσω το πένθος μου. Με τον πατέρα μου τότε είχαμε μία βουβή επικοινωνία, μετά από τόσα χρόνια απόστασης ξαφνικά μείναμε οι δυο μας κι έπρεπε κατά κάποιο τρόπο να τα βρούμε. Δύσκολο... Ευτυχώς με βρήκε ένας Άνθρωπος και με μάζεψε απ τους δρόμους κι αυτός τα βράδια που έκλαιγα απαρηγόρητα με άκουγε σιωπηλά. Σήμερα μπορώ να πω ότι του οφείλω την ίδια μου την ζωή. Με πρόσεχε και ήταν δίπλα μου σε όλα, ιδίως στα λάθη μου και στην ανελέητη μανία μου για κατανάλωση οποιουδήποτε υλικού που προσωρινά με ανακούφιζε, με την ηρωίνη πρώτη στην ιεραρχία. Τίποτα δεν κατάφερε να μου πάρει τον πόνο, τα επόμενα 6 χρόνια. Έκανα πολλές προσπάθειες να σταματήσω τη χρήση, πήγαινα ταξίδια, άλλαζα παραστάσεις, ανθρώπους, αλλά δεν τα κατάφερνα. Άρχισε η ζωή μου να γίνεται μονότονη. Χωρίς νόημα. Χωρίς αγάπη. Χωρίς μουσική. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Ένιωθα κενό, έπινα δεν έπινα. Όλα γύρω μου είχαν καταρρεύσει. Οι όποιοι φίλοι μου με είχαν εγκαταλείψει, το σπίτι γεμάτο ρούχα πεταμένα, κατσαρόλες με μουχλιασμένα φαγητά, κι εγώ ανήμπορη περιμένοντας τι? το stuff? Περνούσαν οι μέρες έτσι, ανέβαινε ο ήλιος, κατέβαινε, μέσα στη σιωπή και στη μοναξιά. Είχα αρχίσει ν απελπίζομαι. Κανείς πια δεν μπορούσε να με βοηθήσει. Η αγάπη που πάντα έψαχνα να βρω στα ναρκωτικά δεν υπήρχε. Αυτή η σκέψη με σκότωνε. Έβλεπα το τέλος να έρχεται. Κι ερχόταν. Δεν ξέρω τι μ έκανε να ζητήσω βοήθεια. Ήρθε από μόνο του, τελικά όπως διαπιστώνω σήμερα είχα μεγάλη επιθυμία να ζήσω. Κι έτσι έφτασα στο ΚΕΝΤΡΟ. Δεν ήταν εύκολη η απόφαση να μπω, αλλά δεν άντεχα άλλο. Θυμάμαι ακόμη την φράση που άκουσα σ ένα ραντεβού και κάτι άλλαξε μέσα μου κι εμείς πιστεύουμε σε μία επανάσταση, αλλά δημιουργική. Είχα ξεχάσει πως μπορεί κανείς να είναι δημιουργικός σ αυτή τη ζωή, κι ακούγοντας αυτή τη λέξη μες την μαυρίλα μου χάρηκα. Από τις πρώτες μέρες της ανάρρωσής μου ένιωσα να ξαναγεννιέμαι. Μπήκε φως στη ζωή μου. Εμπνεύστηκα από μία ομάδα ανθρώπων που ζούσαν δημιουργικά, με χαμόγελο. Πήρα πολύ αγάπη και φροντίδα, ιδίως εκείνο τον πρώτο δύσκολο καιρό, που όλο έκλαιγα και ρωτούσα αν θα τα καταφέρω. Ακόμα και τώρα που το θυμάμαι συγκινούμαι. Ναι Νατάσα μπορείς, για πρώτη φορά το άκουσα αυτό στη ζωή μου και το πίστεψα. Και μ αυτο το μπορείς είμαι ακόμη εδώ μέχρι σήμερα. Τι να πρωτοθυμηθώ από την αρχή αυτού του ταξιδιού. Έμαθα να χαμογελάω ξανά, έκανα φίλους καρδιακούς, έμαθα και να χάνω φίλους και να συνεχίζω, έκλαψα κι αποχαιρέτησα την αδελφή μου και την μητέρα μου, αποκαταστάθηκε η σχέση με τον πατέρα μου, ωριμάζω συναισθηματικά, είμαι υπεύθυνη για τον εαυτό μου και τις πράξεις μου. Δεν λέω, υπάρχουν και δύσκολες μέρες όπου δεν θέλω να σηκωθώ απ το κρεβάτι, αλλά είναι λίγες τώρα πια και ξέρω ότι και αυτό θα περάσει. Επίσης έχω καταλάβει ότι το νόημα που πάντα αναζητούσα δεν έρχεται απ έξω, αλλά είναι αυτό που δίνω εγώ στα πράγματα και μπορώ να πω ότι η ζωή μου έχει νόημα σήμερα. Σπουδάζω κάτι που είχα ονειρευτεί και έχει να κάνει με τον άνθρωπο κι εύχομαι να μπορέσω να δώσω πίσω έστω κι ένα κομματάκι από αυτό που πήρα τόσο απλόχερα. Tέλος 13\n14 έρευνα Το κοινωνικό πλαίσιο και η χρήση. Η ιστορία του Πακιστάν Τα προβλήματα με την ηρωίνη στο Πακιστάν, όπως αυτά εμφανίστηκαν, παρέχουν εξαιρετικό και πολύ ενδιαφέρον υλικό για μια μελέτη σε εθνικό επίπεδο, όσον αφορά στα θέματα τα σχετικά με την διαθεσιμότητα της ουσίας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετία του 1970 το Πακιστάν δεν είχε κανένα πρόβλημα με την ηρωίνη. Μπορούσε κάποιος να τη βρει αλλά σε μικρές ποσότητες και μόνο στο Καράτσι ή σε κάποια άλλη μεγάλη πόλη. Οι μοναδικοί χρήστες ηρωίνης τότε στη χώρα ήταν μια εξαιρετικά μικρή μερίδα ανθρώπων που απέκτησαν αυτήν τη συνήθεια, κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους έξω από το Πακιστάν. Όταν το καθεστώς του Σάχη ανετράπη από το Χομεινί το 1980, το Ιράν κυνήγησε όλους τους παραγωγούς ηρωίνης της χώρας και ανάγκασε αρκετούς από αυτούς να καταφύγουν σε περιοχές του Αφγανιστάν και του Βορείου Πακιστάν. Εκεί εγκαταστάθηκαν με όλον τον εξοπλισμό και την τεχνολογία μετατροπής του οπίου σε ηρωίνη. Ο αγροτικός πληθυσμός της χώρας και οι διάφορες φυλές στο Πακιστάν σχετικά γρήγορα αναγνώρισαν τα οικονομικά οφέλη που πήγαζαν από αυτήν την καινούρια τεχνολογία 14 Tέλος\n15 και από το 1980 ξεκίνησαν να καλλιεργούν μεγάλες ποσότητες οπίου τις οποίες κατόπιν με την κατάλληλη επεξεργασία τις μετέτρεπαν σε ηρωίνη. Η περιοχή με τη μεγαλύτερη καλλιέργεια και επεξεργασία ήταν η επαρχία στα νότιο-δυτικά σύνορα της χώρας, περιοχή που στο μεγαλύτερο βαθμό ήταν υπό τον έλεγχο αυτόνομων και αρκετά επικίνδυνων τοπικών φυλών, οι οποίες είχαν βρει τρόπο να προστατευτούν από τον έλεγχο του κράτους και τις δυνάμεις καταπολέμησης των ναρκωτικών. Όλη αυτή η ανάπτυξη της βιομηχανίας της ηρωίνης υποστηρίχτηκε με τη συνεργασία εκατομμυρίων προσφύγων που έφυγαν από το Αφγανιστάν λόγω του πολέμου με την ΕΣΣΔ που βρισκόταν σε εξέλιξη εκεί, και αναζήτησαν καταφύγιο στο Πακιστάν. Μέσα σε λίγα χρόνια το Πακιστάν είχε γίνει μία από τις μεγαλύτερες χώρες παραγωγής και εξαγωγής ηρωίνης παγκοσμίως και μέχρι το 1988 οι φυτείες του οπίου στη χώρα υπολογίζονταν σε περισσότερο από 200 τόνους. Πριν από την άφιξη της ηρωίνης αρκετοί νέοι στο Πακιστάν κάπνιζαν χασίς. Με την άφιξη του καινούριου ναρκωτικού που είχαν πλέον στην διάθεση τους, όμως, άρχισαν να καπνίζουν ηρωίνη. Η ηρωίνη ήταν διαθέσιμη σαν ουσία αυτή καθ αυτή. Ήταν διαθέσιμη ψυχολογικά, κοινωνικά (στις ντόπιες υποκουλτούρες αλλά και γενικότερα στην Ισλαμική) και τέλος οικονομικά (η ηρωίνη υπήρχε σε τέτοιες ποσότητες που οι τιμές ήταν εξαιρετικά χαμηλές. Οι άνθρωποι που ευθύνονταν για το δίκτυο διανομής της, εξασφάλιζαν την διαθεσιμότητα του ναρκωτικού στους ντόπιους χρήστες μέσα από διαρροές) Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων οδήγησε στην εκπληκτική εξάπλωση του αριθμού των χρηστών έτσι ώστε μέχρι το 1982, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ο αριθμός των χρηστών στο Πακιστάν να ανέλθει στους Αυτή η αυξητική τάση συνεχίστηκε για κάποια χρόνια και μέχρι το 1984, πάλι σύμφωνα με υπολογισμούς, υπήρχαν περισσότεροι από χρήστες ηρωίνης μόνο στο Καράτσι. Το 1988 πανεθνικές στατιστικές υπολόγιζαν ότι υπήρχαν περίπου εξαρτημένοι σε μια χώρα με πληθυσμό 100 εκατομμυρίων. Όπως η Ιστορία του Βιετνάμ (βλ. ΤΕΛΟΣ νο2) έτσι κι αυτή εδώ δείχνει καθαρά πως οι πεποιθήσεις μας, η εν γένει στάση και οι προσδοκίες μας, μπορούν να επιδράσουν δυναμικά και να μας επηρεάσουν. Αυτές οι πεποιθήσεις, αυτά τα πιστεύω δεν είναι εντελώς προσωπικά. Σε καμία περίπτωση δεν είναι άσχετα και σίγουρα δεν απέχουν πολύ από τα πιστεύω που υπάρχουν στην κοινωνία στην οποία ζούμε. Μαθαίνουμε για τα ναρκωτικά από τους άλλους ανθρώπους, από τα βιβλία που διαβάζουμε και τις εφημερίδες, από τις ταινίες που βλέπουμε στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Συνεπώς, προκειμένου να υπάρχει ελπίδα στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με τα ναρκωτικά, πρέπει να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα της χρήσης των ουσιών. Θα πρέπει να εξετάζουμε όχι μεμονωμένα τα ναρκωτικά και αυτούς που τα παίρνουν, αλλά να λάβουμε πολύ σοβαρά υπ όψιν και το κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο εμφανίζεται το σύμπτωμα της χρήσης των ουσιών. Tέλος 15\n16 άρθρο Ωρίμανση Ο εθισμός είναι μία ανώριμη αναζήτηση άμεσης ικανοποίησης είναι μια αρκετά εγωκεντρική συμπεριφορά που έχει πολλές ομοιότητες με αυτήν ενός εξαρτημένου παιδιού. Συνεπώς, για να ξεπεράσει κάποιος τον εθισμό του χρειάζεται να ωριμάσει και να υιοθετήσει μια ενήλικη συμπεριφορά και ρόλο στη ζωή του. Αλέξανδρος Λάππας Msc Addictions Psychology, Fd of Science In Addictions Counseling, Bhons of Science In Addictions Counseling Σε αυτήν τη διαδικασία μαθαίνει να παίρνει την ευθύνη όχι μόνο για τον εαυτό του και τη δική του συμπεριφορά αλλά και για άλλους ανθρώπους στη ζωή του. Ταυτόχρονα, λειτουργώντας έτσι, σταματά να βιώνει τον εαυτό του σα θύμα του εθισμού, και αναπτύσσει μια αίσθηση αυτοκυριαρχίας που σε καμία περίπτωση δε συνδέεται με την τάση να καταφύγει στις ουσίες. Με αυτόν τον τρόπο απομακρύνεται από τους εθισμούς του. Στο χώρο της απεξάρτησης υπάρχει και σχετικός όρος για αυτό το φαινόμενο και λέγεται Ωρίμανση. Είναι ένας όρος που οι ίδιοι οι εξαρτημένοι συχνά πυκνά αναφέρουν. Ένας από τους λόγους για να ξεπεράσει κάποιος τον εθισμό του, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι ίδιοι οι εξαρτημένοι σε όλες τις έρευνες, είναι η κούραση από τον τρόπο ζωής τους. Το να είναι στο περιθώριο αποκομμένοι από τη φυσιολογική ζωή, τα διάφορα και επαναλαμβανόμενα προβλήματα με το νόμο, η απόλυτη απουσία οτιδήποτε καινούργιου και / ή η προοπτική μιας καλύτερης ποιότητας στη ζωή τους. Η ωρίμανση δεν αφορά μόνο τους εξαρτημένους στην ηρωίνη. Ισχύει καθολικά για όλες τις εξαρτήσεις. Καθώς ωριμάζει κάποιος αρχίζει να βιώνει τη δυσαρέσκεια που συνοδεύει σχεδόν πάντα τον πολύ περιορισμένο τρόπο ζωής ενός εξαρτημένου. Αναπτύσσει συνεπώς περισσότερους δεσμούς με τη ζωή, με τις σχέσεις του, την οικογένειά του, την καριέρα του και την επαγγελματική του πρόοδο. Καθώς λοιπόν συμβαίνουν όλες αυτές οι αλλαγές στον τρόπο ζωής του ατόμου, αυτόματα σε κάποιο σημείο βιώνει σημαντικές εσωτερικές συναισθηματικές αλλαγές. Ταυτόχρονα, αλλάζει η εικόνα που έχει για τον εαυτό του, καθώς και η ταυτότητά του. Πως αποκτά κανείς μια θετική εικόνα για τον εαυτό του; Η ωρίμανση δεν έχει να κάνει μόνο με το να μεγαλώνει, κάποιος, ηλικιακά αλλά προϋποθέτει να ζει τη ζωή του και να μαθαίνει τα μαθήματα που αυτή του δίνει. Ένα από τα πιο δύσκολα μαθήματα είναι το ότι μπορεί να γίνει πολλά περισσότερα 16 Tέλος\n17 πράγματα από το να είναι ο εξαρτημένος που ήταν κάποτε. Η καινούργια συμπεριφορά που κάποιος υιοθετεί υπονοεί ότι αξίζει αυτήν την καινούργια εικόνα και ταυτότητα. Σε κάποιο σημείο, ή μάλλον σε αρκετά σημεία στη ζωή, αποφασίζει κάποιος για το ποιός θέλει να είναι, και τί θέλει να κάνει με τη ζωή του. Όλοι μας καθώς μεγαλώναμε σαν παιδιά λέγαμε θέλω να γίνω αυτό ή θέλω να κάνω εκείνο. Το ίδιο δικαίωμα και την ίδια ευκαιρία έχουμε σε κάθε σημείο στη ζωή μας. Πάντα μπορούμε, και πιθανότατα επιβάλλεται αν τα πράγματα δεν είναι τόσο καλά, να αλλάξουμε ρότα και να αλλάξουμε τον τρόπο που ζούμε. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον άνεμο, όμως μπορούμε να γυρίσουμε τα πανιά μας, λέει ένα γνωμικό που σχετίζεται με τη διαδικασία αλλαγής ταυτότητας. Όταν οι συνθήκες μας υποχρεώνουν να ζούμε με περιορισμούς, κάτι που πάντα συμβαίνει στις περιπτώσεις που εξαρτώμεθα από κάτι. Ο Ισίδωρος Κέιν και οι συνεργάτες του, στο βιβλίο τους με τίτλο The Road to H. περιγράφουν τους εξαρτημένους τους οποίους ερεύνησαν με τον εξής τρόπο: Δεν μπορούν να βρουν ένα επάγγελμα, μια καριέρα, μια σταθερή απασχόληση με νόημα πάνω στην οποία θα μπορούσαν να χτίσουν τη ζωή τους. Η εξάρτηση, όμως, παρέχει αρκετές ψευδαισθήσεις που λειτουργούν σαν εξισορροπιστές προκειμένου να γεμίσουν φαινομενικά αυτά τα κενά. Η ζωή του εξαρτημένου είναι σα μια δουλειά: η εξαπάτηση, η αναζήτηση χρημάτων, η εξασφάλιση της διασύνδεσης και σταθερής προμήθειας της ουσίας, η εξαπάτηση του νόμου, το τελετουργικό της προετοιμασίας και χρήσης της κάθε δόσης, όλα αυτά συνιστούν μια εργασία και μάλιστα πλήρους απασχόλησης. Το ίδιο ισχύει και για τα λιγότερα επιβαρυμένα περιστατικά εξαρτημένων. Η εξάρτηση καταλήγει να γίνεται κάτι σαν δίχτυ ασφαλείας, γίνεται ο στόχος, η βάσης της όλης εμπειρίας στη ζωή ενός ατόμου. Η πρώτη επιστημονική μελέτη που αφορούσε στη διαδικασία της ωρίμανσης, δημοσιεύτηκε το 1962, από ένα ψυχολόγο τον Τσαρλς Γουίνικ, ο οποίος μελέτησε ένα γκρουπ εξαρτημένων στη Νέα Υόρκη. Βρήκε, ότι μέχρι να γίνουν 26 χρονών, ένα τέταρτο από την λίστα του είχε σταματήσει τη χρήση, και μέχρι τα 36 τους χρόνια, τα τρία τέταρτα επίσης είχαν αντιμετωπίσει την εξάρτησή τους με επιτυχία. Κάποιοι από τη λίστα του, είχαν φυλακιστεί, άλλοι είχαν νοσηλευτεί σε ιδρύματα και κάποιοι είχαν πεθάνει. Όλοι αυτοί, όμως, αντιπροσώπευαν μια μικρή μειονότητα. Ο Γουίνικ, περιέγραψε τη διαδικασία της ωρίμανσης για τους εξαρτημένους, αναφέροντας: Άρχισαν να παίρνουν ηρωίνη στην εφηβεία τους χρησιμοποιώντας την σα μέσο για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και τα προβλήματα εκείνης της περιόδου αλλά και το ξεκίνημα της ενήλικης ζωής τους. Η χρήση των ναρκωτικών τους βοήθησε στο να ξεφεύγουν προσωρινά και να αναβάλουν την αντιμετώπιση των όποιων προκλήσεων και σημαντικών αποφάσεων που έπρεπε να παρθούν. Η εξάρτηση, που εδραιώθηκε στην αρχή της ενήλικης ζωής τους, τους βοήθησε να αποφεύγουν, σε πολύ μεγάλο βαθμό, να παίρνουν την οποιαδήποτε απόφαση για οποιοδήποτε πρόβλημα. Για αυτούς που παρέμειναν στη λίστα των εξαρτημένων, είναι ενδιαφέρον το ότι παρέμειναν εξαρτημένοι και σε διάφορα ιδρύματα, όπως ψυχιατρεία, κέντρα αποτοξίνωσης, φυλακές και διάφορες άλλες κοινωνικές υπηρεσίες. Παρόλα αυτά, ακόμα και από αυτούς αρκετοί ήταν σε θέση τελικά να αντιμετωπίσουν τη ζωή με τους όρους της. Ένας καθοριστικός παράγοντας για αυτό είναι ότι καθώς περνάνε τα χρόνια οι εξαρτημένοι είναι αδύνατον (αν βοηθηθούν και από το περιβάλλον τους) να μην αναγνωρίσουν κάποια στιγμή τι χάνουν. Όπως, για παράδειγμα, το να ζουν μια πλήρη ζωή, να κάνουν σχέσεις λειτουργικές ή ακόμα και μια οικογένεια, να σπουδάσουν ή να εργάζονται και να κάνουν καριέρα, και πολλά άλλα. Σύμφωνα με τον Νταν Γουάλντορφ, έναν άλλο ερευνητή της διαδικασίας την ωρίμανσης σε εξαρτημένους, αυτοί που αυτο-θεραπεύτηκαν ένιωσαν ότι η εξάρτησή τους έκανε την διαδρομή της και ότι έφτασε η ώρα να κάνουν κάτι άλλο στην ζωή τους. Ένας άλλος παράγων είναι το ότι αναγνώρισαν ότι η εξάρτηση άρχισε να τους κοστίζει αρκετά και να βγαίνουν όλο και περισσότερο στο περιθώριο. Είναι ενδεικτικό της διαδικασίας της ωρίμανσης αυτό που είπε και ένας από τους εξαρτημένους από τον οποίο πήρε συνέντευξη ένας άλλος ερευνητής ο Πάτρικ Μπιερνάκι, Δεν ήθελα τελικά να μείνω γνωστός σαν ένας αλήτης, δεν ήθελα πλέον να νιώθω σαν ένα τίποτα, σαν κανένας. Τελικά, καταλήγει η έρευνα, φτάνει κάποιος σε ένα σημείο, να ξεπεράσει το φόβο που νιώθει μπροστά στις απαιτήσεις της ζωής, και το φόβο να πάρει την ευθύνη να ζήσει σαν ενήλικας, και αρχίζει να έχει αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να το κάνει με επιτυχία. Tέλος 17\n18 έρευνα Mesa Grande Τι είναι Evidence-based treatment EBT (Θεραπεία που βασίζεται σε αποδείξεις) Evidence based practice, είναι μια διεπιστημονική προσέγγιση που κέρδισε έδαφος μετά το Αρχικά συνδέθηκε με την ιατρική σαν Evidence based medicine, αλλά σύντομα επεκτάθηκε και σε άλλους τομείς όπως η νοσηλευτική, η ψυχολογία, η εκπαίδευση και άλλους τομείς. Βασική αρχή σε αυτήν είναι το ότι όλες οι πρακτικές αποφάσεις θα πρέπει να βασίζονται σε αντίστοιχες έρευνες και μελέτες που μετρούν την αποτελεσματικότητα κάθε μεθόδου με ένα μικρό και συγκεκριμένο αριθμό κριτηρίων που μπορούν να σταθούν σαν αποδείξεις. ένα πλασέμπο, μια σύντομη παρέμβαση ή μια άλλη διαφορετική θεραπεία) 3. χρησιμοποίησαν μια διαδικασία που είχε σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργηθούν πανόμοιες ομάδες προς αξιολόγηση, και 4. ανέφεραν τουλάχιστον μια σοβαρή συνέπεια της χρήσης του αλκοόλ στην ζωή των ατόμων που ερευνήθηκαν, ώστε οι πιθανότητες να ερευνηθεί κάποιος που πιθανόν να μην είχε πρόβλημα, να ελαχιστοποιηθεί. Τι αναφέρει η έρευνα που ονομάστηκε Mesa Grande, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Addiction Το συγκεκριμένο πρότζεκτ κάνει μια συνολική αθροιστική αναφορά στις υπάρχουσες αποδείξεις αποτελεσματικότητας διαφορετικών μεθόδων θεραπείας για τις εξαρτήσεις, εξετάζοντας τα ευρήματα σε αναλογία με τις μεθοδολογικές δυνάμεις της κάθε μίας. Οι έρευνες αξιολογήθηκαν από δύο διαφορετικούς ερευνητές, πάνω σε ένα άξονα που αποτελείτο από 12 μεθοδολογικά κριτήρια, και η λογική του αποτελέσματος μετρήθηκε για την κάθε μια θεραπευτική προσέγγιση ξεχωριστά. Ο σχεδιασμός της έρευνας περιελάμβανε ένα μεγάλο αριθμό από μελέτες αποτελεσματικότητας θεραπειών για την εξάρτηση. Συνολικά εμπεριείχε 361 ελεγχόμενες έρευνες οι οποίες: 1. Αξιολογούσαν τουλάχιστον ένα είδος θεραπείας για διαταραχές χρήσης αλκοόλ 2. την συνέκριναν τουλάχιστον με μια άλλη εναλλακτική (όπως ένα κοντρόλ γκρουπ, 18 Tέλος\n19 Αποτελέσματα Μεταξύ των ψυχοκοινωνικών θεραπειών που εμπεριείχαν οι 361 μελέτες του Mesa Grande, ακλόνητες αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα τους βρέθηκαν στις λεγόμενες βραχείες παρεμβάσεις.το βασικό χαρακτηριστικό τους είναι, όπως παραπέμπει και το όνομα τους η σύντομη χρονική διάρκεια τους. Συνήθως μια η δύο συνεδρίες ήσαν αρκετές σε αυτά τα μοντέλα. Στις άλλες επίσης αρκετά αποτελεσματικές παρεμβάσεις αναφέρθηκαν να είναι η εκπαίδευση σε κοινωνικές δεξιότητες, μια συμπεριφορική παρέμβαση που ονομάζεται community reinforcement approach, μια άλλη συμπεριφορική προσέγγιση που ονομάζεται behavior contracting, η συμπεριφορική οικογενειακή θεραπεία, και η διαχείριση περιστατικών. Επίσης για πρώτη φορά δύο φαρμακοθεραπείες, μεταξύ των οποίων και η χορήγηση ναλτραξόνης, εμφανίστηκαν ανάμεσα στις αποδεδειγμένα αποτελεσματικές θεραπείες. Αυτές που αποδείχθηκαν σαν αρκετά αναποτελεσματικές, ήταν μέθοδοι που ήταν σχεδιασμένοι για να ενημερώνουν, να αντιπαρατίθενται, να σοκάρουν ή να προάγουν την ενδοσκόπηση σχετικά με τις αιτίες και την φύση του αλκοολισμού. Τέλος η έρευνα προτείνει στους φορείς που ασχολούνται με την χορήγηση της θεραπείας να λαμβάνουν υπ όψιν τους τις διαφορές στην αποτελεσματικότητα των θεραπειών όταν σχεδιάζουν και χρηματοδοτούν θεραπευτικά προγράμματα. Ιδού λοιπόν η λίστα με τις 12 πιο αποτελεσματικές προσεγγίσεις Βραχείες παρεμβάσεις Ενδυνάμωση Κινήτρων Ανταγωνιστές GABA Ανταγωνιστές οπιούχων Εκπαίδευση σε κοινωνικές δεξιότητες Community reinforcement approach, (παραμένει αμετάφραστο) Behavior contracting (παραμένει αμετάφραστο) Behavioral marital therapy (παραμένει αμετάφραστο) Διαχείριση περιστατικών Αυτό παρατήρηση Γνωστική Θεραπεία Προσωποκεντρική συμβουλευτική Τέλος, εντυπωσιακό για κάποιους είναι το γεγονός ότι μεταξύ των αρκετά αναποτελεσματικών μεθόδων, σύμφωνα πάντα με αυτήν την μεγάλη έρευνα βρίσκονται: Η ψυχοθεραπεία Η αντιπαράθεση Η χορήγηση αντικαταθλιπτικών Ομάδες ενημέρωσης, με φιλμ διαλέξεις και άλλα ενημερωτικού χαρακτήρα γκρουπ Κλείνοντας και ενώ στο μέλλον θα παρουσιάσουμε και άλλες έρευνες, που είναι πολύ σημαντικές στο χώρο της απεξάρτησης, νιώθουμε την ανάγκη να αναφέρουμε το εξής. Η επιστημονική έρευνα, ενώ απαντάει αρκετά από τα ερωτήματα μας, συχνά πυκνά, καταλήγει στο να δημιουργεί καινούργια ερωτήματα και σε ορισμένες περιπτώσεις, αντί να ξεκαθαρίζει μια εικόνα την θολώνει ακόμα πιο πολύ. Παρόλα αυτά, και νομίζω δεν θα διαφωνήσουν ούτε οι εχθροί της, δεν παύει να είναι ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των θεραπευτών. Μάλιστα, αν κάποια στιγμή, που δυστυχώς είναι αρκετά μακριά, γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ έρευνας και θεραπείας, είναι πιθανόν να βιώσουμε τα εκπληκτικά οφέλη αυτών των δυο εξίσου σημαντικών για την ψυχική υγεία τομέων. Tέλος 19\n20 στήλη Η σύγχρονη ιστορία της εξάρτησης και της ανάρρωσης Θα ήταν ευτύχημα αν τα μαθήματα από τις προηγούμενες γενιές ενσωματώνονταν στην αφήγηση των επόμενων. Από αυτήν τη στήλη θα προσπαθήσουμε να συμβάλουμε προς αυτήν την κατεύθυνση, αναφερόμενοι στην ιστορία του προβλήματος της εξάρτησης και του επαγγελματικού χώρου που γεννήθηκε για την αντιμετώπισή του. Είναι η ιστορία μιας πολύ ενδιαφέρουσας χορογραφίας μεταξύ του προβλήματος της εξάρτησης και του επαγγελματικού χώρου, με μουσική που το ρυθμό της τον επέβαλαν πολιτικές, οικονομικές, θρησκευτικές και κοινωνικές δυνάμεις. Το περιβάλλον που διαδραματίζεται η ιστορία αυτή είναι η Αμερική, ξεκινά από τα τέλη του 18ου αιώνα και φτάνει μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα. Η αφήγηση της ιστορίας στηρίζεται στην εξαιρετική δουλειά που έκανε ο William L White (1998) με σεβασμό απέναντι στους κανόνες της ιστορίας αλλά και στην ανθρώπινη φύση. ιστορία από τη λέξη αλκοολισμός ή μήπως να πούμε εξάρτηση, ή τοξικοεξάρτηση ή κατάχρηση ουσιών ή μήπως εθισμός; Στην Αμερική το 1784 ο Benjamin Rush σαν προάγγελος αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία στην από συνήθεια χρήση Μαίρη Μανιάτη Κλινική Διευθύντρια Ιδρυτικό Μέλος Κέντρου Έρευνας Ανθρώπινων Συμπεριφορών Το όνομα του προβλήματος Ο T D Watts (1981) είπε ότι το όνομα που δίνουμε σε κάτι δημιουργεί καινούργιες πραγματικότητες, καινούργιες καταστάσεις και συχνά καινούργια προβλήματα. Έτσι λοιπόν θα ξεκινήσουμε την φλογερών οινοπνευματοειδών σα μια απεχθή αρρώστια. Τότε ήταν, επίσης, που τους πότες αλκοόλ σταμάτησαν να τους βλέπουν σα μια ομάδα ανθρώπων που απλά έπιναν αλκοόλ και άρχισαν να τους διαχωρίζουν σε φυσιολογικούς και μη φυσιολογικούς πότες. Μερικές δεκαετίες αργότερα, οι Washingtonians, η πρώτη κοινωνική 20 Tέλος


ΓΕΡΜΑΝΙΑ-Christian Lindner> Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Συντάγματός μας είναι και παραμένει η ελευθερία. Όλοι οι άνθρωποι είναι φορείς θεμελιωδών δικαιωμάτων - Κουρδιστό Πορτοκάλι\nkourdistoportocali.comDia Y NocheΑllΓΕΡΜΑΝΙΑ-Christian Lindner> Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Συντάγματός μας είναι και παραμένει η ελευθερία. Όλοι οι άνθρωποι είναι φορείς θεμελιωδών δικαιωμάτων\n-Όλοι οι άνθρωποι είναι φορείς θεμελιωδών δικαιωμάτων\nΓΕΡΜΑΝΙΑ-Christian Lindner> Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Συντάγματός μας είναι και παραμένει η ελευθερία. Όλοι οι άνθρωποι είναι φορείς θεμελιωδών δικαιωμάτων\nAκόμη και ο Εrdogan δεν θα απαιτεί πλέον από τους ανεμβολίαστους πολίτες να υποβάλλονται σε μοριακό τεστ για τον κορονοϊό προτού επιβιβαστούν σε μέσα μεταφοράς, συναυλίες, κινηματογράφο ή θέατρο\n16 Ιανουαριου 2022 00:01\nΜάθημα Δημοκρατίας και σεβασμού της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από τον ομοσπονδιακό υπουργό Οικονομικών Christian Lindner (FDP) προς τον Emmanuel Macron και τους πρόθυμους Macron αυτού του κόσμου τη στιγμή που ακόμη και ο Τούρκος Πρόεδρος Εrdogan παίρνει την εξής πρωτοβουλία>\nH Τουρκία δεν θα απαιτεί πλέον από τους ανεμβολίαστους πολίτες να υποβάλλονται σε μοριακό τεστ για τον κορονοϊό προτού επιβιβαστούν σε αεροπλάνο, λεωφορείο ή άλλο μέσο μεταφοράς ή προτού παρακολουθήσουν εκδηλώσεις όπως συναυλίες, κινηματογράφο ή θέατρο, μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.\nΟ Christian Lindner λοιπόν έδωσε συνέντευξη στη WELT AM SONNTAG όπου μίλησε για την Οικονομία αλλά και τους ανεμβολίαστους.\nΣε αντίθεση με τον επιδοματία Συριζαίο, κρατιστή, μετακομμουνιστή Χρήστο Σταικούρα, ο Christian Lindner βλέπει λίγα περιθώρια για περαιτέρω βοήθεια για τον κορωνοϊό.\n-Η Γερμανία πρέπει να προσανατολιστεί ξανά στο φρένο χρέους. Το 2022, θα υπάρχουν ελάχιστα περιθώρια στον προϋπολογισμό και το 2023 η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη.\nWELT AM SONNTAG: Κύριε Lindner, ξεκινήσατε τη χρονιά με την όμορφη πρόταση: «Η προστασία της υγείας είναι μεγάλο πλεονέκτημα, αλλά το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του συντάγματός μας είναι και παραμένει η ελευθερία.»\n(Είναι σπουδαίο να το ακούς αυτό από ένας Γερμανό πολιτικό τη στιγμή που στη χώρα μας ο κ. Τσίπρας μιλάει για κουλτούρα εμβολιασμού (με σκευάσματα τα οποία έχουν καταγεγραμμένες εφιαλτικές παρενέργειες και πάνω από 27.000 θανάτους σύμφωνα με το VAERS, ενώ ο ανεκδιήγητος Νίκος Ανδρουλάκης, ο Willy Brandt από τα Lidl, με τα 845.000 ευρώ κασαδούρα και η Μαρία Σπυράκη κάνουν λόγο για υποχρεωτικούς εμβολιασμούς)\nΣυμπεριλαμβάνετε τους ανεμβολίαστους;\nChristian Lindner: Σίγουρα ναι, γιατί ανεξάρτητα από το καθεστώς εμβολιασμού, όλοι οι άνθρωποι είναι φορείς θεμελιωδών δικαιωμάτων. Γενικά, ως φιλελεύθεροι, δεσμευόμαστε να πολεμήσουμε την πανδημία με τέτοιο τρόπο ώστε να παραμένει όσο το δυνατόν περισσότερη κοινωνική ζωή σε κάθε στάδιο.\nΟ ομοσπονδιακός υπουργός Οικονομικών εξέφρασε σκεπτικισμό σχετικά με νέα προγράμματα δαπανών για την καταπολέμηση της κρίσης του κορωνοϊού. “Συνηθίσαμε τις υψηλές κρατικές υπηρεσίες κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Αυτή η φάση πρέπει να τελειώσει”, είπε ο πολιτικός του FDP στην “Welt am Sonntag”. Φέτος, το πεδίο εφαρμογής είναι ήδη στενό. Το 2023, η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη λόγω της επιστροφής στο φρένο χρέους. «Γι’ αυτό βλέπω κριτικά την προσφορά νέων επιδομάτων, επιδοτήσεων και προγραμμάτων». Κυριολεκτικά, ο Lindner είπε: «Επιπλέον, δεν θα μπορέσουμε να λύσουμε τα πάντα με χρήματα μακροπρόθεσμα».\nΟ Lindner απάντησε σε μια ερώτηση σχετικά με τα ντροπιαστικά και εφιαλτικά όπως θα καταγραφούν στην Ιστορία bonus για τους εμβολιασμούς κατά του κορωνοϊού. «Δεν υπάρχουν σκέψεις στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση», είπε. Πιστεύει ότι είναι πιο επείγον να αναζητήσουμε τη διορατικότητα των ανθρώπων και να αναβαθμίσουμε τις υποδομές.\nΜε γνώμονα την οικονομία, ο Lindner ανακοίνωσε έναν φορολογικό νόμο Corona που πρόκειται να τεθεί σε εφαρμογή σύντομα. Αυτό θα επιτρέψει, για παράδειγμα, να αντισταθμιστούν οι τρέχουσες ζημίες με προηγούμενα φορολογικά κέρδη. «Αυτό είναι σημαντικό για πολλές εταιρείες». Θα προτείνει επίσης την επέκταση του κατ’ αποκοπή συντελεστή για την εργασία από το σπίτι και την παροχή περισσότερου χρόνου για την υποβολή φορολογικών δηλώσεων.\nA Brazilian that became Israeli by Ideology\nMauricio Pollacsek> Ένας ταλαντούχος Βραζιλιάνος στη Reviat Florentin του Tel Aviv\nFashion Designer & Illustrator, Graffiti Artist, Tina Turner fanatic & UFO enthusiast\n-Και τώρα της δίνω τη ζωή μου! [Ελλάδα] Τι θα μπορούσα να κάνω επιπλέον;\nΠως τον έπιασαν σε 24 ώρες\nΕλληνοιρακινός ναρκομανής, χούλιγκαν και “αντιεξουσιαστής”\nΟ τύπος που έκανε βουτιά και γκρέμισε τον αστυνομικό από το παπάκι\nChristian Lindner> Η προστασία της υγείας είναι μεγάλο πλεονέκτημα


Ούτε στην Βοστόνη «φρέναραν» οι Μπουλς - Onsports.gr\nΓιάννης Ασκούνης\t14 Ιανουαρίου 2012, 05:42\nΟύτε στην Βοστόνη «φρέναραν» οι Μπουλς\nΑν και οι Μπόστον Σέλτικς απείλησαν στο τέλος της τρίτης περιόδου, οι Σικάγο Μπουλς τους κατέβαλαν με 88-79 στο TD Garden.\nΓια πολλοστή φορά φέτος, οι «ταύροι» περιόρισαν επιθετικά τους αντιπάλους τους, αλλά οι ίδιοι ήταν άστοχοι στο τρίτο 12λεπτο, οπότε οι Σέλτικς μείωσαν μέχρι το -1, αλλά δεν πήραν το προβάδισμα. Με αρχηγό των Ντέρικ Ρόουζ και τους 25 του πόντους οι Μπουλς επανέκτησαν την διαφορά και έφθασαν σχετικά εύκολα στο «διπλό».\nΆλλωστε ο Λουόλ Ντενγκ είχε 21 πόντους και 16 ριμπάουντ, ενώ οι Ρόνι Μπρούερ και Κάρλος Μπούζερ είχαν από δώδεκα πόντους. Όλα αυτά προκάλεσαν την τρίτη διαδοχική εντός έδρας ήττα για τους «κέλτες» και την έκτη τους συνολικά σε δέκα ματς.


Σημαιοφορίδης: «Αν διαπιστωθεί θέμα με την ακεραιότητα των αγώνων, οι ποινές θα είναι αυστηρές» | Έθνος\nΟ μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Βαγγέλης Μαρινάκης (Intime)\nΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ 19.06.2020 16:01 Newsroom\nΟ νομικός Λάκης Σημαιοφορίδης, μίλησε για την πολύκροτη υπόθεση «υποβιβασμού» που οδηγείται σε ακροαματική διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής Δεοντολογίας της ΕΠΟ την Τετάρτη (24/6)\nΣε ακροαματική διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής Δεοντολογίας της ΕΠΟ οδηγείται την ερχόμενη Τετάρτη 24 Ιουνίου, στις 18.00 το απόγευμα, η πολύκροτη υπόθεση «υποβιβασμού», καθώς το προεδρείο της Επιτροπής αφού μελέτησε και τα υπομνήματα που κατατέθηκαν, έκρινε ότι το κατηγορητήριο και η εισήγηση της ερευνήτριας, Παναγιώτας Σπανού, έχουν βάση.\nΗ εισήγηση κάνει λόγο για υποβιβασμό του Ολυμπιακού και του Ατρομήτου και φέρνει στο εδώλιο του κατηγορουμένου 15 φυσικά πρόσωπα μεταξύ των οποίων και τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ολυμπιακός Βαγγέλης Μαρινάκης που σύμφωνα με το κατηγορητήριο απειλείται με εφ' όρου ζωής αποκλεισμό από το ποδόσφαιρο.\nΟ νομικός Λάκης Σημαιοφορίδης, σχολίασε στο ραδιοφωνικό σταθμό Libero 107,4 τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί, επισημαίνοντας πως σε περίπτωση που διαπιστωθεί ζήτημα με την ακεραιότητα των αγώνων θα υπάρξουν βαρύτατες ποινές.\nΑναλυτικά όσα δήλωσε ο κ. Σημαιοφορίδης:\nΓια την υπόθεση των «στημένων»: «Είχαμε το πρώτο στάδιο, το διερευνητικό που για μένα είναι και πιο σημαντικό. Είναι προφανές ότι αν δεν προκύψει κάτι, η υπόθεση πάει στο αρχείο. Από την ώρα όμως που παραπέμπεται στο δικαστικό τμήμα, έχουν διαπιστωθεί κάποιες παρατυπίες που θα εξεταστούν πλέον εκεί. Κάποια στοιχεία παραβατικότητας έχουν διαπιστωθεί. Ποια είναι αυτά και τι μπορεί να αποδείξει ο καθένας, είναι ένα άλλο κεφάλαιο και θα προκύψει μέσα από τη διαδικασία. Πρέπει να γνωρίζουν όλοι, επειδή διαβάζω κρίσεις κλπ, ότι η Επιτροπή Δεοντολογίας χαρακτηρίζεται από μία μεγάλη μυστικότητα.\nΕίναι μία ιδιαίτερη επιτροπή, που μπορεί να εξετάσει τα πάντα και να εφαρμόσει κανόνες διερεύνησης με πολλά μέσα. Δεν έχει την εικόνα των υπόλοιπων επιτροπών ή δικαστικών οργάνων. Υπάρχουν κάποια πράγματα με τα οποία δε συμφωνώ, για τις διαδικασίες που ακολουθούνται. Όταν υπάρχει αυτή η μυστικοπάθεια, δημιουργούνται υποψίες από τους εμπλεκόμενους κι αυτό επηρεάζει τη γενικότερη εικόνα. Σε κάποια σημεία, έχω αντίθετη άποψη, αλλά αυτό είναι προσωπική άποψη».\nΓια την διαδικασία που θα ακολουθηθεί: «Θα μπορούσε να υπάρξει δυνατότητα και ακροάσεως. Εγώ προσωπικά θα έλεγα, ότι πάντα είμαι υπέρ της ακροαματικής διαδικασίας. Η τηλεδιάσκεψη είναι ένα άλλο πράγμα. Στην ακροαματική διαδικασία οι δικαστές διαπιστώνουν πράγματα, κάνουν ερωτήσεις, βλέπουν αντιδράσεις...».\nΓια το πόσο γρήγορα ορίστηκε η εκδίκαση: «Συνήθως οι αποφάσεις είναι ομόφωνες. Πολλά πράγματα στη χώρα, εξαρτώνται κι από τη δημοσιότητα. Επηρεάζονται ακόμη και οι δικαστές από την δημοσιότητα που παίρνει ένα ζήτημα και προσπαθούν να επιταχύνουν τις διαδικασίες. Εγώ θεωρώ ότι δύσκολα θα έχουμε σύντομα τελεσίδικη απόφαση. Δικονομικά, η δυνατότητα της Επιτροπής Δεοντολογίας, είναι πολύ μεγάλη και το φάσμα είναι μεγάλο. Υπάρχει η δυνατότητα νέων στοιχείων, υπάρχουν πολλά... Είναι αρκετά πράγματα που προκύπτουν από τους κανόνες κατά τους οποίους λειτουργεί η επιτροπή για αυτό και νομίζω ότι δε θα φτάσουμε σύντομα σε μία τελεσίδικη απόφαση».\nΓια το αν μπορεί το δικαστικό τμήμα να αποδεχτεί ή όχι το πόρισμα: «Και πάλι, δεν είναι δεσμευτική η απόφαση ή η γνωμοδότηση του ερευνητικού τμήματος. Σε κάποια σημεία τους δίνει τη δυνατότητα να κριθούν. Οι κανονισμοί λένε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ποινές. Αν υπάρχει θέμα με τους αγώνες και την ακεραιότητά τους, οι συγκεκριμένες διατάξεις προβλέπουν συγκεκριμένες ποινές. Είναι διάφορα πράγματα, για αυτό λέω ότι έχω τις αμφιβολίες μου για την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης. Αν πηγαίναμε σε μία πλήρη κι αυστηρή εφαρμογή των κανόνων, θα πηγαίναμε σε αυστηρές ποινές».\nΓια το αν υπάρχει δυνατότητα καταγγελίας: «Υπάρχει περίπτωση να προσφύγει και στο CAS αν η απόφαση της επιτροπής δεν τον ικανοποιεί. Ας μην περιμένουν κάποιοι ότι θα έρθει σύντομα μία τελεσίδικη απόφαση. Είναι μία σοβαρή υπόθεση, με διαστάσεις που αγγίζουν μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός κι όλα αυτά επηρεάζουν. Μιλάμε για τον Ολυμπιακό κι αυτό το αντιλαμβάνονται όλοι. Είναι προφανές ότι από την ώρα που οι κανόνες προβλέπουν τη δυνατότητα προσφυγής, οφείλει κάποιος να εξαντλήσει τις διαδικασίες στα ελληνικά αθλητικά όργανα. Ο κανονισμός ξεκαθαρίζει ότι διάδικος είναι μόνο ο κατηγορούμενος. Καταγγελία μπορεί να κάνει ο καθένας, που έχει άμεσο συμφέρον. Σαν ενέργεια προβλέπεται. Αλλά αν υπάρξουν δικαστικές αποφάσεις οργάνων, είναι δύσκολο.\nΑν κριθεί από την Επιτροπή στο ουσιαστικό μέρος κι όχι όπως έγινε στην περίπτωση του ΠΑΟΚ, αυτούς τους κανονισμούς τους αποδέχεται και η UEFA. Αυτό που ενδιαφέρει κυρίως την FIFA και την UEFA είναι να προστατεύεται πάντα η ακεραιότητα των αγώνων. Να είναι το ποδόσφαιρο ηθικό και για αυτό το προστατεύουν γιατί είναι το προϊόν τους. Δε θέλουν να εκκρεμούν υποθέσεις για αυτό και μπαίνει πάντα στο ουσιαστικό ζήτημα και δεν αρκείται σε δικονομικές... ντρίπλες, που χρησιμοποιούμε στην Ελλάδα. Αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό. Το πνεύμα που υπάρχει είναι αυτό: ουσιαστική διερεύνηση, ουσιαστική προστασία του ποδοσφαίρου κι ουσιαστική εφαρμογή των ποινών».


Σκόρπιες σκέψεις για την Εθνική - Γαλανόλευκος Φάρος\nΔημοσίευση: 15:03:10 - 01/10/2015\nΓια τον προπονητή που... δεν έρχεται, για τους παίκτες που αναμένουμε να παίξουν, για την ευκαιρία της επιθετικής δημιουργίας και για την σημασία των... ασήμαντων αγώνων!\nΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΤΣΕΛΗΣ\n*Αν κάποιοι δεν το έχουν καταλάβει, η Εθνική δίνει επίσημα παιχνίδια σε μία εβδομάδα. Αν και αποκλεισμένη, δεν παύει να παίζει για την τιμή μίας πάλαι ποτέ πρωταθλήτριας Ευρώπης.\n* Λίγα 24ωρα πριν την πρώτη συγκέντρωση των παικτών κανείς δεν γνωρίζει αν θα υπάρχει νέος ή παλιός προπονητής. Έλληνας ή ξένος, υπηρεσιακός ή μόνιμος.\n* Φυσικά και δεν θα υπήρχε λόγος να βιαστεί η ΕΠΟ για να βρεθεί ο νέος κόουτς που θα αναλάβει να την περάσει στην ελίτ, από την ανυποληψία στην οποία έχει βαλτώσει, μια και η επιλογή αυτή δεν μπορεί να αποβεί ξανά λανθασμένη. Τα περιθώρια έσβησαν.\n*Ωστόσο, όταν η ίδια η ΕΠΟ έλεγε εδώ και ένα μήνα, ότι θα πορευτεί η Εθνική με νέο προπονητή και μάλιστα ξένο στα δύο τελευταία της επίσημα παιχνίδια, το ότι ακόμα ψάχνουμε προπονητή λέει πολλά.\n*Δηλαδή, αν τελικά προπονητής δεν αποκτηθεί στις επόμενες ώρες ή μέρες, η Εθνική θα πάει και πάλι με τον καινούριο προπονή (όταν και αν έρθει) κατευθείαν σε επίσημο των προκριματικών του Μουντιάλ.\n*Δεν θα ήταν καλύτερο να τεστάρει την Εθνική ο νέος κόουτς και σε κάποια επίσημα όπως τα επικείμενα, πριν αρχίσει τις προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ αποκλειστικά από τα φιλικά;\n* Και ο Ότο Ρεχάγκελ άλλωστε παρέταξε πρώτα σε αγώνα επίσημο έστω και άνευ βαθμολογικού ενδιαφέροντος την Εθνική δίνοντας της μεγάλη τόνωση αυτοπεποίθησης με εκείνο το ιστορικό 2-2 στην Αγγλία.\n*Η επιλογή προπονητή είναι εξαιρετικής σημασίας για την ομάδα. Ωστόσο κανείς μην περιμένει να αλλάξει το κλίμα και τα αποτελέσματα μόνο επειδή άλλαξε ο ομοσπονδιακός τεχνικός… Θα πρέπει να αλλάξουν κι άλλα, άμεσα.\nΓια τους παίκτες…\n*Βλέπεις τον Φορτούνη, πώς διαπρέπει με τον Ολυμπιακό. Βλέπεις τους Έλληνες του εξωτερικού στο Champions League, τον Τοροσίδη, τον Μανωλά, τον Κυριάκο, τον Σάμαρη, τον Μήτρογλου και απορείς, αυτοί οι παιχταράδες γιατί δεν παίζουν έτσι με την Εθνική;\n*Το θετικό είναι πάντως ότι υπάρχουν πολλοί που βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση ενόψει των αγώνων με την Βόρεια Ιρλανδία και την Ουγγαρία. Ωστόσο, θα δούμε με το εθνόσημο όσα δείχνουν με τους συλλόγους τους επιτέλους;\n* Τόσα χρόνια, η Εθνική έπασχε στον τομέα των δημιουργικών μεσοεπιθετικών. Με τον Φορτούνη να κάνει φοβερή σεζόν και τον Πέλκα να φωνάζει έτοιμος να προσφέρει με το μοναδικό του ταλέντο, είναι μήπως αυτή η «χρυσή» μας ευκαιρία να παίξουμε μπάλα;\n* Θα έχει τη «δύναμη» ο νέος κόουτς της Εθνικής, να στείλει… σπίτι τους όσους δεν αποδίδουν όσο μπορούν στην Εθνική, να επιβραβέψει όσους σκίζονται έως και το τελευταίο λεπτό και να επιβάλει τη δική του πειθαρχεία;\n* Γιατί και παίκτες που δεν πιάνουν ούτε το 50% των δικών τους στάνταρ έχουν υπάρξει τον τελευταίο χρόνο στην Εθνική αλλά και άλλοι που έχυσαν κιλά ιδρώτα να παλεύουν ακόμα και στα πιο δύσκολα.\n* Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει την τύχη να διαθέτει πάνω από 20 ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται εντός ή εκτός συνόρων και παίζουν στις κορυφαίες ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Το ρόστερ της Εθνικής θα το ζήλευαν πολλές ομάδες που διεκδικούν ακόμα την πρόκριση στο Euro. Τα αποτελέσματα όμως κανείς…\nΓια τους αγώνες…\n*Και μόνο το γεγονός ότι με λιγότερο από 4 βαθμούς στα δύο τελευταία παιχνίδια η Εθνική είναι οριστικά τελευταία στον όμιλό της θα πρέπει να δώσει έξτρα κίνητρα. Κίνητρο είναι η επιτυχίες. Κίνητρο όμως είναι και η μάχη για την αξιοπρέπεια.\n* Μπορεί ο Σεπτέμβρης του 2016 όπου θα αρχίσουν τα προκριματικά του Μουντιάλ να μοιάζει και να είναι όντως μακριά, ωστόσο, αν δεν κάνει η Εθνική έστω μία νίκη στα δύο τελευταία της επίσημα παιχνίδια, το βάρος της αποτυχίας θα την κυνηγάει έως τότε.\n* Μόνο διαδικαστικού χαρακτήρα λοιπόν δεν είναι τα παιχνίδια. Χάνουμε και πατώνουμε; Διαιωνίζουμε αυτή τη μίζερη κατάσταση και πάμε στα προκριματικά με τους χειρόερους οιωνούς.\n*Παίρνουμε νίκες; Γυρίζουμε σελίδα, παίρνουμε αυτοπεποίθηση, κλείνουμε στο παρελθόν αυτή την κακιά παρένθεση και ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Μέση λύση δεν υπάρχει.\n* Το να έχεις άλλωστε τελευταία σου νίκη αυτή την ιστορική πια κόντρα στην Ακτή Ελεφαντοστού πριν σχεδόν 16 μήνες παραπάει…\n* Είναι άλλωστε και το θέμα του FIFA Ranking που όσο να το πεις, έβαζε κι αυτό το λιθαράκι τους σε καλές κληρώσεις. Όσο κατρακυλάει η Εθνική στην παγκόσμια κατάταξη τόσο θα δυσκολεύει μελλοντικά το έργο της για ολική ανάκαμψη.


Ακιντζί: Δεν αποδεχόμαστε καθεστώς μειονότητας | ΣΚΑΪ\nΑκιντζί: Δεν αποδεχόμαστε καθεστώς μειονότητας\nΔημοσιευση: 26/12/2018 - 09:06\nΟ Τουρκοκύπριος ηγέτης, Μουσταφά Ακιντζί είπε ότι δεν γίνεται και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ποτέ το καθεστώς η μια πλευρά να είναι ο ιδιοκτήτης του νησιού και η άλλη πλευρά να αντικρίζεται ως «μπάλωμα», ως μειονότητα.\nΠλέον είναι προϋπόθεση η αλλαγή νοοτροπίας της ελληνοκυπριακής ηγεσίας στο θέμα αυτό, πρόσθεσε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης.\nΥπάρχει σε εξέλιξη μια νέα προσπάθεια, ανέφερε ο Ακιντζί, σημειώνοντας ότι η απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ, Τζέιν Λουτ, πραγματοποιεί επαφές με τους δύο ηγέτες και τις εγγυήτριες χώρες. Σε αυτή την προσπάθεια, είπε, υπάρχουν κάποια σημεία που αποτελούν την «λυδία λίθο» και σε αυτά προεξέχει η πολιτική ισότητα.\nΣτο σύστημα, που προβλέπεται να δημιουργηθεί, είπε ο Ακιντζί, έχει καταγραφεί στα έγγραφα των ΗΕ ότι δεν θα υπάρχουν σχέσεις πλειοψηφίας - μειοψηφίας. Σύμφωνα με τον Ακιντζί η πολιτική ισότητα περιέχει και την «αποτελεσματική συμμετοχή στις αποφάσεις». Το τελευταίο διάστημα, όπως είπε, ο κ. Αναστασιάδης στο θέμα της λειτουργικότητας του κράτους «αναπτύσσει ένα αφήγημα, προσπαθώντας να περάσει μια αντίληψη πως το κοινό κράτος (ομοσπονδιακό) θα το διοικούν οι ίδιοι (οι Ελληνοκύπριοι) και οι Τουρκοκύπριοι θα υπάρχουν εκεί ως μειονότητα.\n«Όσο η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν ξεπερνά αυτή την νοοτροπία, κρίμα που δεν θα μπορεί να υπάρξει πρόοδος», κατέληξε ο Μουσταφά Ακιντζί.\nΤην ίδια στιγμή ο Τούρκος υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, Μπεκίρ Πακντεμιρλί είπε ότι το Κυπριακό είναι «εθνική υπόθεση» για την Τουρκία και ανέφερε ότι η Τουρκία ως εγγυήτρια χώρα θα συνεχίσει, όπως πάντα, να στηρίζει «την ύπαρξη, την ασφάλεια και την ευημερία της Κύπρου».\nΟ Τούρκος υπουργός, ο οποίος συναντήθηκε με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί, υποστήριξε ότι, λόγω της στάσης της ελληνοκυπριακής πλευράς δεν μπόρεσε να υπάρξει κανένα αποτέλεσμα στις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού.\nΟ Πακντεμιρλί μίλησε για στρεβλή νοοτροπία της ελληνοκυπριακής ηγεσίας, που βλέπει τον τουρκοκυπριακό , κατά την έκφραση του, «λαό» ως μια μειονότητα. Όσο δεν το δέχονται αυτό οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι , άλλο τόσο δεν μπορούν να το αποδεχθούν οι Τούρκοι, πρόσθεσε ο Τούρκος Υπουργός.\n«Χρειάζεται η αναζήτηση νέων δρόμων για την λύση του Κυπριακού», τόνισε και πρόσθεσε ότι αυτοί οι δρόμοι θα πρέπει να αναζητηθούν «σε διαβούλευση μαζί με την μητέρα πατρίδα, την Τουρκία».\nδηλώσεις Τουρκία προκλητικότητα