Nightlyzer: Για μια Ελλάδα που αντέχει!\nΠολλά δεν θέλαμε να συμβούν και όμως συνέβησαν. Είτε άθελα μας είτε ηθελημένα Είτε γιατί αδιαφορήσαμε την κατάλληλη στιγμή, είτε γιατί θεωρήσαμε ότι τίποτα δεν περνάει από το χέρι μας. Όντως δεν περνάνε πολλά, όλοι σε κάνουν να πιστεύεις ότι είναι τα πάντα προδιαγεγραμμένα και συμφωνημένα (και ποιος μας εξασφαλίζει ότι δεν είναι) αλλά και όταν θέλεις να είσαι είσαι εκεί και υψώσεις το ανάστημα σου με το δικό σου 'ΟΧΙ' τότε απεσταλμένοι μασκοφόροι του δρόμου (γιατί υπάρχουν και εκείνοι με τα κοστούμια) σε σταματούν, σου πετούν πέτρες, μάρμαρα, μολότοφ και σε φιμώνουν...ή έτσι νομίζουν.\nΠια για μένα το ζήτημα δεν είναι ατομικό, δεν είναι απλά τη μέρα θα ξημερώσει για την τσέπη του καθενός, αν θα μπορεί να ζει ήσυχα και ατάραχα στο μικρόκοσμο του αλλά καθαρά εγωιστικό. Προδοσία από τους ίδιους τους συμπολίτες σου, αυτούς που εξέλεξες, αυτούς που μέχρι πρότινος ονόμαζες Έλληνες πολιτικούς. Έλληνες? Χαχαχα λάθος επίθετο. Πούλησαν τη ψυχή τους στην Ευρώπη και τώρα θέλουν απλά και παρέα στην κόλαση. Όμως δεν βλέπω να έχουν και πολλούς ακολούθους.\nΑς κάνουν ένα lunch break από τα συμβούλια και τα διαβούλια τους, να φάνε και τα κρουασανάκια τους (2.000 Ευρώ επίδομα έκαστος για τα Molto τους) και να κοιτάξουν έξω από τα παράθυρα της Βουλής να δουν ότι εκλιπαρούν για ένα 'ΝΑΙ' που κανείς δεν θέλει! Μας οδηγούν σε ένα ζυγό που 70 χρόνια πριν αποτινάξαμε και τώρα εμείς οι ίδιοι θέλουν να επαναφέρουμε....αλλά τι να πει κανείς, τότε και οι δικτάτορες είχαν περισσότερα αρχίδια από αυτούς!\nΚαθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης:\n«Από τότε που μπήκαμε στο € το κράτος δεν έχει καμία σχέση με την εισαγωγή φαρμάκων, πετρελαίου κλπ. Φτάνει πια η τοξική «πληροφόρηση».»\n«Το ευρωπαϊκό, και μαζί πατριωτικό, καθήκον της Βουλής, σήμερα, είναι το ΟΧΙ. Το ξαναλέω: ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ συμφέρον = ΟΧΙ στην «λογική» H. HOOVER»\nΒουλευτής Χάρης Καστανίδης στον Γιώργο Παπανδρέου :\n«Αύριο πρόεδρε θα είσαι μόνος με το λαό, με το Θεό και τη συνείδηση σου»\n« Ερωτηθείσα σχετικά, η κ. Βαγενά εξήγησε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ότι, παρόλο που θα καταψηφίσει, δέχτηκε την έδρα διότι, όπως τόνισε, την εξέλεξε «ο κόσμος» και όχι «κανένας μηχανισμός».\nΗ υπέροχη επιστολή της Σεμίνας Διγενή στον Κάρολο Παπούλια:\n«Κάποτε ήμουν πραγματικά ηλίθια. Αθώα, ευκολόπιστη, Κάποτε πίστευα με τη μία τους ανθρώπους, μ έπειθαν τα λόγια. Τώρα θυμώνω εύκολα, γιατί μάλλον ξύπνησα, βγήκα από το λήθαργο, μαζί με όλους, ξαφνικά.\nΕξοργίζομαι λοιπόν, όταν με κοροιδεύουν. Ο Κάρολος Παπούλιας, υπήρξε πολύ φίλος μου. Έχουμε κάνει μαζί από τσιπουρομαχίες και συνεντεύξεις σε βάρκα στη λίμνη Παμβώτιδα, μέχρι καταβάσεις σε γκρεμούς του Μετσόβου. Έχω απολαύσει αποκαλυπτικές εξομολογήσεις πολιτικού περιεχομένου και εντυπωσιακά περιστατικά με αρχηγούς κρατών και πιπεράτα παραλειπόμενα, που εννοείται θα κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου. Τότε πίστευα, ότι στη μεγάλη σοσιαλιστική επανάσταση, ο Παπούλιας θα κρατούσε αυτοδικαίως το λάβαρο..\nΞεγελάσατε όλοι σας, τόσα χρόνια τους Έλληνες, με χάντρες σαν να ήταν ιθαγενείς. Εξασφαλίσατε τη σιωπή και τη συναίνεσή τους με λίγα ψίχουλα, από τον κρατικό κορβανά, ως μισθό σε διορισμένους στο δημόσιο, με ελάχιστα χρήματα ως επιχορήγηση σε επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν απλά και μόνο για την επιχορήγηση (για την οποία πάρθηκαν και οι απαραίτητες μίζες), με επιδόματα και παροχές που προέρχονταν από τα δάνεια που καλούνται να πληρώσουν τώρα κ.α. Υπήρχε περίπτωση διαφορετικά, να μην πάρουν με τις πέτρες, βουλευτή – υπουργό, που ενώ δεν είχε δεύτερο παντελόνι να φορέσει, πριν ο ελληνικός λαός του κάνει την τιμή να τον εκλέξει, αρκούσαν λίγα χρόνια πολιτικής σταδιοδρομίας, για έπαυλη δίπλα στην Ακρόπολη; Ή μήπως θα γλίτωνε ο ανεπάγγελτος, πρώην ζιγκολό, όταν θα μετατρεπόταν σε έναν από τους πλουσιότερους πολιτικούς στην Ευρώπη; Θα γινόταν ποτέ, κάποιος υπουργός, σε υπουργείο, του οποίου οι αποφάσεις θα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των πεθερικών του (!) ή θα χρηματοδοτούσε γενναιόδωρα τις δραστηριότητες της μητέρας του και δε θα άνοιγε ρουθούνι; Ή θα επιτρεπόταν να γεμίζουν οι καταθετικοί λογαριασμοί των επιχειρηματιών – αφεντικών σας, μόνο και μόνο για τη »φροντίδα» της επανεκλογής σας;\nΣε όλα τα παραπάνω και σε ακόμα περισσότερα, αν δεν ήσασταν συμμέτοχος, ήσασταν απλός παρατηρητής. Και τα δύο, εκ του αποτελέσματος, κρίνονται ως πράξεις προδοσίας. Έτσι το βλέπω πιά, Κάρολε…\nΕίχατε αμέτρητες ευκαιρίες, να ελαφρύνετε εαυτόν, από τις αμαρτίες του παρελθόντος (από το »δάνειο» του »κωλόσπιτου» της Εκάλης, μέχρι τη σημερινό »τουμπεκί» στο ξεπούλημά μας και τη νέα Κατοχή). Θα μπορούσατε να γίνετε Κάρολε, πραγματικό σύμβολο αντίστασης στα σχέδια εξόντωσης του Ελληνικού λαού, αν απλά δεν υπογράφατε τους νόμους και τα διατάγματα που σας έφερνε η »κυβέρνηση».\nΑν είσασταν μ εμάς κι όχι μ αυτούς. Αν υποβάλλατε την παραίτησή σας, εξηγώντας με διάγγελμα τους λόγους. (Εσείς οι λακωνικοί Δωριείς, γνωρίζετε τον τρόπο να είστε σαφείς…)\nΥΓ 2 Με θλίβει πραγματικά η εικόνα σου σήμερα… Έχω ακόμη τις φωτογραφίες μας στα Γιάννενα, σ εκείνο το γεύμα, μετά από μια συνέντευξη, που μας είχες καλέσει με το συνεργείο της ΕΡΤ, όταν σε απαθανάτιζε ο φακός, να κυνηγάς την τρίχρονη κόρη μου, για να την πείσεις να φάει. Θυμάμαι ακόμη, εκείνον τον πυροβολισμό, για ένα… κυκλάμινο.\nΠού πήγε το χιούμορ σου, η επαναστατικότητά σου, αυτό το »μέσα σε όλα» που είχες, η εκπληκτική επαφή σου με τον κόσμο, αυτή η …ψαγμένα κοσμοπολίτικη συμπεριφορά, που σε ξεχώριζε από τους υπόλοιπους ξελιγωμένους Πασοκάνθρωπους, από το κοπάδι με τους βλαχοδήμαρχους, που το έπαιζαν παράγοντες της Αλλαγής; Σου έλεγα τότε, ότι μου θυμίζεις στο προφίλ τον Μάρλον Μπράντο στην »Ανταρσία» και γέλαγες..\nΑκόμη Κάρολε μου τον θυμίζεις,\nαλλά στο »Νονό»…\nΚαι στον αντίποδα? Ένα εξαιρετικό μεν μυαλό που κατέστρεψε μια λαμπρή καριέρα -που θα μπορούσε να έχει- παίζοντας θέατρο όταν δήθεν υπερασπίζετε τα συμφέροντα της Ελλάδος και προσπαθεί να δειχθεί μπας και ξεχάσει την καζούρα του Υπουργού Οικονομικών της Ολλανδίας που τον μείωσε στο πρόσφατο EYROGROUP. Ααα και φυσικά δίπλα οι μαριονέτες του χειροκροτούν....\nΥπομονή, θα αντέξουμε, το πιστεύω!\nΑναρτήθηκε από Anna Maria Oikonomou στις 8:32 μ.μ.\nCannes Lions the Exhibition: Τί είδαμε, τί ακούσαμε, τι μυρίσαμε\nParty 4 Life!


Η καθημερινότητα κάποιου που θέλει να ακολουθήσει το «Μένουμε Σπίτι» αλλά δεν μπορεί | NiceMagazine.Gr\nΑρχική ΕΛΛΑΔΑ Η καθημερινότητα κάποιου που θέλει να ακολουθήσει το «Μένουμε Σπίτι» αλλά δεν...\nΤο «Μένουμε Σπίτι» είναι η συμβουλή του Υπουργείου Υγείας ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση του κορονοϊού, και για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου από την αρχή, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη.\nΜε τα επιβεβαιωμένα κρούσματα στην Ελλάδα να αυξάνονται μέρα με τη μέρα και τη κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο να φαίνεται δυσοίωνη, είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε ώστε να βοηθήσουμε, τόσο τους εαυτούς μας, όσο και τον περίγυρο μας.\nΤι συμβαίνει όμως όταν κάποιος θέλει να ακολουθήσει το «Μένουμε Σπίτι» αλλά δεν γίνεται για πρακτικούς λόγους; Ποια είναι η κατάσταση που αντικρίζει; Και πώς αυτή τον επηρεάζει;\nΜέχρι στιγμής, τα social media έχουν γεμίσει από αναρτήσεις εκπροσώπων της showbiz και μη, οι οποίοι δείχνουν πώς περνάνε τον χρόνο τους κλεισμένοι στα σπίτια τους.\nΣτην άλλη όψη λοιπόν βρίσκομαι εγώ, και αρκετοί σαν και μένα που δεν μπορούν να ακολουθήσουν το «Μένουμε Σπίτι», όχι γιατί δεν θέλουν ή βάζουν την πάρτη τους πάνω από το κοινό καλό, αλλά γιατί οι καταστάσεις δεν το επιτρέπουν.\nΚατ’ αρχάς να σας συστηθώ, να ξέρετε με ποιον έχετε να κάνετε. Ονομάζομαι Σοφία, δηλώνω δημοσιογράφος και ανήκω στην κατηγορία των 35άρηδων. Επίσης, ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που σιχαίνονται τη μουρτζουφλιά, τους αντικοινωνικούς ανθρώπους και τη… μίρλα.\nΕδώ και λίγες μέρες, η παγκόσμια κοινότητα «χορεύει» στους ρυθμούς του κορονοϊού και τα τρία αυτά που σιχαίνομαι και ανέφερα παραπάνω, μας έχουν κατακλύσει.\nΒιώνουμε όλοι μας καταστάσεις πρωτόγνωρες και όπως είναι φυσικό, η ανησυχία και ο φόβος έχει τρυπώσει μέσα μας.\nΗ πόλη μου λοιπόν, η Αθήνα, έχει μπει σε «καραντίνα». Όλοι βρίσκονται, και ορθώς, στα σπίτια τους σε κατ’ οίκον περιορισμό, ακολουθώντας τη συμβουλή «Μένουμε Σπίτι».\nΚατ’ εμέ, το πιο σωστό ακούστηκε από τα χείλη του κ. Τσιόδρα σε μια από τις καθημερινές του ενημερώσεις: Να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν να είμαστε φορείς του ιού και προσέχουμε να μην τον μεταδώσουμε.\nΓονείς, φίλοι, συγγενείς και συνεργάτες αφού προμηθεύτηκαν τα απαραίτητα βρέθηκαν στα σπίτια τους, κλεισμένοι πίσω από τις πόρτες τους και προφυλάσσονται από τον ιό.\nΆλλαξαν την καθημερινότητα τους, προσπαθούν να βρουν τρόπους να γεμίσουν τις ώρες τους και παρακολουθούν στις ειδήσεις τις εξελίξεις γύρω από το θέμα του κορονοϊού.\nΈχει αλλάξει όμως και η δική μου καθημερινότητα. Ενός ανθρώπου που βγαίνει καθημερινά έξω, κάνει τα ψώνια του στο σούπερ μάρκετ και συναναστρέφεται -ελάχιστο- κόσμο. Φυσικά αυτά γίνονται με τις απαραίτητες προφυλάξεις και τις κατάλληλες δόσεις αντισηπτικού.\nΝαι λοιπόν, βγαίνω καθημερινά στον δρόμο και ο λόγος είναι ένας. Για να προφυλάξω τους δικούς μου ανθρώπους. Μπερδευτήκατε; Θα καταλάβετε λίγο πιο κάτω…\nΤι αντικρίζω έξω; Ανθρώπους, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι οποίοι κοιτιούνται με καχυποψία και τα μάτια τους είναι γεμάτα θλίψη… Λουκέτα παντού, ερημιά και μοναξιά. Και ναι αυτό με γεμίζει στεναχώρια. Όσο και να θες να δεις τα πράγματα με «άλλο μάτι» δεν γίνεται. Δεν είμαι όμως η μόνη που το έχει παρατηρήσει αυτό.\nΤα κορίτσια που εργάζονται στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου, το επιβεβαιώνουν. «Ούτε ένα χαμόγελο, χάθηκε η αισιοδοξία μας…», μου λένε σε κάθε ευκαιρία θλιμμένες αλλά κάνοντας μια προσπάθεια να μου χαμογελάσουν. Και εκείνες θέλουν να μείνουν στα σπίτια τους, να προφυλαχθούν, αλλά δεν μπορούν αφού πρέπει να βρίσκονται στο πόστο τους και να εξυπηρετούν το κοινό.\n«Πάλι καλά που περνάς και εσύ και σκας και ένα χαμόγελο βρε Σοφάκι» η αντίδραση της βενζινοπώλη όταν σταμάτησα για να φουλάρω με βενζίνη το αυτοκίνητό μου.\nΈνας λόγος λοιπόν που δεν έχω κλειστεί στο σπίτι να βλέπω ταινίες, «Άγριες Μέλισσες» (που λατρεύω) και να διαβάζω βιβλία είναι πως οι γονείς μου ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες.\nΤο λιγότερο που μπορώ να κάνω λοιπόν για να τους προφυλάξω είναι να τους «απαγορέψω» να κάνουν εκείνοι τα ψώνια και να τα κάνω εγώ, να πηγαίνω στο φαρμακείο κλπ. Φαντάζομαι, πως αυτά δεν είναι άγνωστα σε πολλούς από σας.\nΣε αντίθεση με ορισμένους άνω των 50, που δεν χάνουν ευκαιρία να βρίσκονται σε πλατείες και να λιάζονται αδιαφορώντας για το κακό που μπορεί να προκαλέσουν, οι γονείς μου συμμορφώθηκαν και κλείστηκαν στο σπίτι. Ο κορονοϊός άλλαξε τους ρόλους. «Μην σας δω να κυκλοφορείτε, αλλοίμονο σας!» είναι πλέον το inside joke μας για να διασκεδάσουμε τη κατάσταση.\nΚαι επειδή μας αρέσει η πλάκα οικογενειακώς έχουμε εφεύρει τον δικό μας τρόπο ώστε να τους παραδίδω τα ψώνια.\nΚαλαθάκι, γερό σκοινί και η αυτοσχέδια κατασκευή κατεβαίνει από το μπαλκόνι (πάλι καλά που δεν έχουμε ουρανοξύστες στην Ελλάδα). Τα ψώνια μπαίνουν στο καλάθι και παίρνουν την ανηφόρα για το σπίτι.\nΥπερβολικό; Ίσως! Εμείς όμως γελάμε. Το ίδιο και οι φίλοι-γείτονες. Τι πιο ωραίο από το να μεταδίδεις γέλιο στους άλλους μέσα στην κατήφεια που βιώνουμε;\nΦυσικά, μέσα στα «εφόδια» είναι και οι απαραίτητες σειρές και ταινίες για τις οποίες μετά πέφτει και ο ανάλογος σχολιασμός μέσω βιντεοκλήσης. Πώς να γεμίσει τον χρόνο του ο κάθε συνταξιούχος εξάλλου; Μην ξεχνάτε, πως από μια ηλικία και έπειτα, «διασκέδαση» είναι η βόλτα στη λαϊκή αγορά και η περατζάδα στα σούπερ μάρκετ.\nΠεριμένοντας στην ουρά του σούπερ μάρκετ και τηρώντας την απαραίτητη απόσταση ασφαλείας από τον μπροστινό, παρατηρώ τις αντιδράσεις του κόσμου. Φωνές και νεύρα. Μην ξεχνάμε πως ο καυγάς είναι για τα καλά στο γονίδιο του Έλληνα. «Καλά ρε, δεν βλέπεις πως είσαι πολύ κοντά; Τράβα πίσω» να λέει ο ένας. «Εγώ ρε, εσύ ήρθες πιο πίσω, θα μας τρελάνεις;».\nΆλλαξαν τα πράγματα, αντί να τσακώνεται ο κόσμος για το ποιος θα φτάσει πιο γρήγορα στο ταμείο, τσακώνονται για τις αποστάσεις μεταξύ τους. Φυσικά, ο συγκεκριμένος καυγάς έληξε… αναίμακτα καθώς «καραδοκεί» ο κορονοϊός και δεν επιτρέπονται τα αγγίγματα.\nΤην ένταση παρακολουθεί και μια κυρία γύρω στα 40, η οποία στέκεται πίσω μου. «Τι να κάνω; Να αφήσω τους γονείς μου να βγουν έξω; Όχι φυσικά. Εγώ θα πάω να τους ψωνίσω; Ψωμί κάθε μέρα θέλουν; Εγώ. Γιαούρτι; Εγώ. Το αγαπημένο τους γλυκάκι; Εγώ» μου λέει για να ανοίξει κουβέντα και συνειδητοποιώ ξανά πως είμαστε αρκετοί οι «κοινωνικοί» που αποζητούμε ακόμα την καθημερινή επικοινωνία με τον συνάνθρωπο και αδυνατούμε να μείνουμε στο σπίτι.\nΚαι αυτός είναι ο δεύτερος λόγος που δεν έχω μπει σε 24ωρη καραντίνα. Πόσα άτομα γύρω μας έχουν ανάγκη από ένα χαμόγελο, έναν λόγο για να πάρουν δύναμη και να αντεπεξέλθουν σε αυτό που μας έχει κυριεύσει, πόσοι χρειάζονται τη βοήθεια μας γιατί είναι μόνοι τους;\nΕπίσης, όταν μπαίνεις σε μια τέτοια κατάσταση, όταν δεν μπορείς να συναναστραφείς τον κύκλο σου, εκτιμάς το ηλιοβασίλεμα που φαίνεται από το μπαλκόνι σου και βλέπεις ποιοι θα σε «ψάξουν» και κυρίως ποιους θα «ψάξεις» εσύ.\nΑυτό ακριβώς συνέβη και σε μένα. Τις μέρες αυτές υπήρχαν άτομα που δεν τα «έψαξα», δεν τα σκέφτηκα, δεν μου έλειψαν. Και κάπως έτσι αναρωτήθηκα στενάχωρα το «γιατί». Απάντηση δεν μου έδωσα και προτίμησα αυτές τις δύσκολες ώρες να εστιάσω στην άλλη κατηγορία. Να ασχοληθώ με εκείνους που πραγματικά μου έλειψαν, την Μαριάννα, την Αφροδίτη, τον Νίκο, την Εύη, την Βίκυ, τον Ανδρέα, τον Γιώργο, τον Δημήτρη…\nΈνα από τα θετικά του… εγκλεισμού είναι πως βρίσκεις χρόνο να ξεθάψεις από ντουλάπια «θησαυρούς», όπως αυτές οι πέτρες που «μαρκάραμε» με την κολλητή μου την Μαριάννα, σε κάποιες καλοκαιρινές διακοπές στον Κόρφο, περισσότερα από 20 χρόνια πίσω. Και κάπως έτσι μοιραστήκαμε, διαδικτυακά, τη συγκίνηση μας για το παρελθόν και τις ανησυχίες μας για το μέλλον…\nΔεν μπορώ όμως μέσω ενός υπολογιστή να πάρω αγκαλιά την βαφτιστήρα μου και το ανιψάκι μου. Πώς να εξηγήσεις στα παιδιά την κατάσταση; Πώς να μην στεναχωρηθείς όταν σε βλέπουν στην κάμερα και σε ρωτάνε με εκείνο το θλιμμένο ύφος και τα σουφρωμένα χειλάκια «γιατί δεν είσαι εδώ να παίξουμε;» και «πότε θα με πάρεις αγκαλιά να μου διαβάσεις παραμύθι;».\nΠώς να δώσεις σε ένα παιδί να καταλάβει πως το «Μένουμε Σπίτι» είναι ο μόνος τρόπος να προφυλαχθούμε από τον κορονοϊό ώστε να βγούμε από τη κρίση αυτή όσο το δυνατόν με τις λιγότερες απώλειες;\nΌπως θα το δώσεις να το καταλάβει και σε έναν ηλικιωμένο που αγνοεί τα μέτρα επιδεικτικά… Αυτό είναι η συμβουλή κάποιας που βιώνει τη δική της μοναξιά και ας μην είναι σε καραντίνα, που χαμογελάει ακόμα και που μένει σπίτι όσο περισσότερο γίνεται και ας μην μπορεί να ακολουθήσει πιστά το «Μένουμε Σπίτι».\nΠροηγούμενο άρθροΠλαφόν στα τρία αντισηπτικά και στα φαρμακεία\nΕπόμενο άρθροΗ σχέση μας με τοξικούς ανθρώπους


Ημιτελικοί στο Κόπα Άφρικα και ντέρμπι στην Σουηδία | BetCatalog\nΗμιτελικοί και ντέρμπι στο αγωνιστικό πρόγραμμα\nΜεγάλο ενδιαφέρον στο πρόγραμμα της Κυριακής, κυρίως λόγω των δύο ημιτελικών στο Κόπα Άφρικα, ενώ το πρόγραμμα γεμίζει με αγώνες στην Σκανδιναβία. Σημαντικά ματς σε Σουηδία, Νορβηγία, Ρωσία και όχι μόνο, ενώ στο τέλος θα μας απασχολήσει και η αγωνιστική δράση στην Βραζιλία στο στοιχημα προβλεψεις.\nΔύο αμφίρροπες μάχες στο Κόπα Άφρικα\nΠρος το τέλος του φτάνει και το Κόπα Άφρικα, όμως τώρα είναι τα καλά. Για την ακρίβεια οι δύο ημιτελικοί της διοργάνωσης, που είναι ισορροπημένοι και έχουμε να κάνουμε με ντέρμπι. Το φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου σύμφωνα με τις αποδόσεις Σενεγάλη παίζει αρχικά με την Τυνησία, με τις δύο ομάδες να ανεβάζουν ρυθμό με την πάροδο των αγώνων. Καλύτερο υλικό από τον Μανέ και την παρέα του, με τον άσο να έχει τον πρώτο λόγο στο 2,15. Στον βραδινό ημιτελικό ανάμεσα στην Αλγερία και τη Νιγηρία υπάρχει ακόμη πιο μοιρασμένο σετ αποδόσεων και όλα δείχνουν πιθανά. Πάντως η ποιότητα των δύο ομάδων μεσοεπιθετικά είναι δεδομένη και θα προτιμήσουμε το Goal/Goal στο 2,17 στις ιστοσελιδες στοιχηματος.\nΝτέρμπι κορυφής ανάμεσα σε Τζουργκάρντεν και Μάλμε\nΣπουδαία δράση στο πρωτάθλημα της Σουηδίας, που έχει μια καλή ροή και μας απασχολεί σοβαρά. Εκεί που έχουμε ντέρμπι κορυφής ανάμεσα στην Τζουργκάρντεν και την Μάλμε, που ίσως κρίνει πολλά. Ειδικά αν οι γηπεδούχοι κερδίσουν σήμερα θα βάλουν… φωτιά στην μάχη του τίτλου, καθώς θα μειώσουν την διαφορά στους τρεις βαθμούς. Πάντως, η Μάλμε δεν κοντράρεται εύκολα και ακόμη πιο πιθανό δείχνει το Goal/Goal στο 1,80 στις ιστοσελιδες στοιχηματος. Νωρίτερα, η Χάκεν είναι το μεγάλο φαβορί απέναντι στην Έρεμπρο, ενώ μεγάλη μάχη αναμένεται να γίνει ανάμεσα στην Έστερσουντ και τη Νόρκεπινγκ, όπου όλα είναι πιθανά.\nΜε το… δεξί η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, νέα αρχή για Κρουζέιρο\nΈναρξη αυτές τις ημέρες στο πρωτάθλημα της Ρωσίας και ήδη μας ενδιαφέρει στοιχηματικά. Στάση στο Κρίλια – ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όπου η ομάδα της πρωτεύουσας έχει τον πρώτο λόγο για την επικράτηση. Καλύτερη ομάδα είναι και το διπλό πληρώνει 1,85. Το βράδυ ξεχωρίζουν τα παιχνίδια στην Βραζιλία, όπου η Κρουζέιρο επιχειρεί ένα νέο ξεκίνημα και η επανέναρξη του πρωταθλήματος την φέρνει αντιμέτωπη με την Μποταφόγκο. Ευκαιρία να επιστρέψει στα τρίποντα και να πάρει μια σημαντική βαθμολογική ανάσα, με τον άσο να δίνεται 1,73 στις ιστοσελιδες στοιχηματος.\nστοιχημα προβλεψεις Σενεγάλη – Τυνησία άσος σε απόδοση 2,15 (Stoiximan.gr)\nστοιχημα προβλεψεις Αλγερία – Νιγηρία goal/goal σε απόδοση 2,17 (Betshop.gr)\nστοιχημα προβλεψεις Τζουργκάρντεν – Μάλμε goal/goalσε απόδοση 1,80 (Interwetten.gr)\nστοιχημα προβλεψεις Κρίλια – ΤΣΣΚΑ Μόσχας διπλό σε απόδοση 1,85 (Sportingbet.gr)\nστοιχημα προβλεψεις Κρουζέιρο – Μποταφόγκο άσος σε απόδοση 1,73 (Goalbet.gr)\nΑπό δύο ματς σε Κόπα Άφρικα και Σουηδία


Η Scholes φωνάζει την ακατάστατη κατάσταση του Μαν Ούτντ\nΗ Manchester United έχει εκφράσει μια άθλια εκστρατεία μέχρι στιγμής και ο Paul Scholes έχει προσφέρει την κριτική του αξιολόγηση της κατάστασης.\nΟ Paul Scholes επεσήμανε ότι η Manchester United βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση αυτή τη στιγμή, προτρέποντάς τους να προβούν σε αλλαγές το συντομότερο δυνατόν.\nΜέχρι στιγμής, οι Κόκκινοι Διάβολοι έχουν υποφέρει από μια καταστροφική σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ. Αρχικά, ο Όλε Γκούναρ δεν μπόρεσε να σηκώσει τα πνεύματα τερματίζοντας το τρέξιμο του ως μάνατζερ στο Old Trafford.\nΩστόσο, ο προσωρινός αντικαταστάτης του, Ralf Rangnick έχει επίσης αποτύχει να πάρει το καλύτερο από μια παγκόσμιας κλάσης ομάδα μέχρι τώρα.\nΣτην πραγματικότητα, ο Man Utd αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να τελειώσει έξω από την κορυφή των τεσσάρων και να υπομένει ακόμη μια σεζόν χωρίς τρόπαια. Αλλά, Scholes δεν αισθάνεται ότι η κατάσταση θα αλλάξει εκτός αν ο σύλλογος κάνει κάποιες σημαντικές βελτιώσεις.\nΟ θρύλος της United είπε στο κανάλι Webby και O’Neill στο YouTube: «Η λέσχη αισθάνεται σαν να είναι σε ένα χάος, παίκτης, προσωπικό και μάνατζερ σοφός. Ποιος θέλει να έρθει σε αυτό το κλαμπ; Αισθάνομαι σαν ένα σωστό χάλι. Αισθάνεται δηλητηριώδες.»\n«Πρέπει να έρθει ένα σημείο όπου σκέφτεστε, ‘Είναι αυτοί οι παίκτες αρκετά καλοί; ‘ Γνωρίζουμε ότι [Κριστιάνο] Ρονάλντο, [Paul] Pogba, [Ραφαήλ] Varane, [Nemanja] Matic έχουν μεγάλη εμπειρία και κέρδισε τρόπαια, αλλά η υπόλοιπη ομάδα δεν έχει αποδειχθεί αρκετά καλή για να κερδίσει τίποτα».\n«Μερικοί από αυτούς τους παίκτες έχουν παίξει πολλά παιχνίδια τώρα. Ο Μάρκους Ράσφορντ, έχει παίξει πολλά παιχνίδια, θα δούμε ποτέ αυτά τα παλικάρια να φτάνουν τις δυνατότητές τους;\n«Θα είναι ποτέ αρκετά καλοί για να κερδίσουν τρόπαια; Μαγκουάιρ, είναι αρκετά καλός; Λίντελοφ, είναι αρκετά καλός;\n«Συνεχίζουμε να λέμε πόσο καλοί είναι αλλά δεν καταφέρνουν να παράγουν ό, τι απαιτείται στο γήπεδο».


ΡΟΥΤΙΝΑΣ ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ\n: ΟΔΗΓΟΣ ΒΗΜΑ – ΒΗΜΑ\nΠοιός είναι ο τύπος του δερματοσ σας ;\nΤο να κατανοήσεις τον τύπο επιδερμίδας σου είναι το κύριο βήμα για να ανακαλύψεις τον πιο αποτελεσματικό τρόπο φροντίδας του δέρματός σου. Έτσι θα μπορείς να επιλέξεις τα κατάλληλα προϊόντα για σένα και να αποκομείς τα οφέλη τους στο έπακρο.\nΑν και η επιδερμίδα του καθενός είναι διαφορετική υπάρχουν 5 βασικοί τύποι δέρματος: Το Λιπαρό, το Κανονικό, το Ξηρό και το Ευαίσθητο.\nΕάν δεν ξέρεις τον τύπο επιδερμίδας σου εμείς θα σε βοηθήσουμε όχι μόνο να τον αναγνωρίσεις, αλλά θα σου δώσουμε συμβουλές για να επιλέξεις τα κατάλληλα προϊόντα.\nΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΔΕΡΜΑΤΟΣ;\n· Το Λιπαρό δέρμα παρουσιάζει συνήθως γυαλάδα κυρίως στη ζώνη Τ ( μέτωπο, μύτη, πιγούνι ), έχει διεσταλμένους πόρους, στίγματα και τάση για ακμή. Είναι τραχύ στην υφή του έχει όμως και ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Δεν είναι πολύ επιρρεπές στη γήρανση και τις ρυτίδες.\n· Το Κανονικό δέρμα είναι ισορροπημένο, δηλαδή ούτε πολύ ξηρό ούτε πολύ λιπαρό. Είναι το λιγότερο προβληματικό. Το δέρμα είναι λείο, χωρίς πόρους, ελαστικό, ενυδατωμένο, λαμπερό, ομοιόμορφο χρώμα και με ματ όψη. Ακόμη και με ελάχιστη φροντίδα, θα φαίνεται υγιές και σε προχωρημένη ηλικία.\n· Το Μικτό δέρμα είναι σε κάποιες περιοχές ξηρό και σε κάποιες λιπαρό. Για παράδειγμα, η ζώνη Τ είναι λιπαρή, ενώ τα μάγουλα είναι ξηρά ή κανονικά.\n· Το Ξηρό δέρμα είναι τραχύ, έχει την αίσθηση «τραβήγματος» και συνήθως είναι ερεθισμένο και η όψη και η αίσθηση που αφήνει είναι η έλλειψη υγρασίας, δηλαδή είναι αφυδατωμένη. Μπορεί εύκολα να αναπτύξει ένα χλωμό τόνο, ρυτίδες και λεπτές πόρους. Είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στον ήλιο και επιρρεπές στα σημάδια της γήρανσης ακόμα και σε ένα νεαρό άτομο.\n· Το Ευαίσθητο δέρμα διαφέρει σε κάθε άτομο όμως το χαρακτηριστικό του είναι η ορατή κοκκινίλα και η ξηρότητα. Θεωρείται ο πιο προβληματικός και εύθραυστος τύπος δέρματος. Το δέρμα είναι λεπτό με μικρούς πόρους, ερεθίζεται εύκολα και εξανθήματα, μπορεί να έχει αλλεργικές αντιδράσεις σε καλλυντικά ενώ μπορεί να είναι και επιρρεπές σε σπασίματα σε διάφορα σημεία. Επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες (κρύο, ήλιος, αέρα).\nΥπάρχουν διάφοροι τρόποι για να αναγνωρίσεις τον τύπο επιδερμίδα σου. Μπορείς να κάνεις κάποια πειράματα για να δεις πως λειτουργεί η επιδερμίδα σου.\n1.Η μέθοδος του γυμνού δέρματος\nΜια εύκολη μέθοδος για να αναγνωρίσεις τον τύπο δέρματος είναι να εξετάσεις προσεκτικά το γυμνό δέρμα. Ξεκίνα με ένα απαλό καθαριστικό και σκούπισε το πρόσωπό σου με απαλές ταμποναριστές κινήσεις. Άσε το δέρμα όπως είναι για 25-30 λεπτά και παρατήρησέ το. Πως μοιάζει; Εάν φαίνεται να γυαλίζει στα μάγουλα και την ζώνη Τ τότε η επιδερμίδα είναι λιπαρή. Εάν το νιώθεις να τραβάει και να έχει ξηρές περιοχές, τότε είναι ξηρό. Εάν δεις και λιπαρότητα και ξηρότητα μαζί τότε το δέρμα σου είναι μικτό.\n2.Η μέθοδος με τα χαρτάκια λιπαρότητας\nΧρησιμοποίησε ένα χαρτάκι σε διάφορα σημεία του προσώπου. Έπειτα σήκωσέ το και κοίταξέ το στο φως και δες πόση λιπαρότητα έχει απορροφήσει. Όσο περισσότερο σμήγμα έχει απορροφήσει, τόσο πιο λιπαρό είναι το δέρμα. Εάν δεν υπάρχει λιπαρότητα ή υπάρχει ελάχιστη, τότε το δέρμα είναι ξηρό και εάν το χαρτάκι αφαίρεσε λιπαρότητα μόνο από τη ζώνη Τ τότε είναι μικτό.\nΠΩΣ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑΣ ΣΟΥ\nΕμείς στην Regenis κατατάσσουμε τον τύπο επιδερμίδας σύμφωνα με τις ανάγκες της, στοχεύοντας στην αντιμετώπιση και την πρόληψη του προβλήματος\nΑφού η ξηρή επιδερμίδα έχει λιγότερο σμήγμα από την κανονική ή την λιπαρή, το κλειδί είναι να φροντίζουμε το λιπιδικό φράγμα να είναι κατάλληλα ενυδατωμένο. Όση περισσότερη υγρασία κρατάει το δέρμα τόσο πιο υγιές θα φαίνεται και θα είναι. Χωρίς την επαρκή υγρασία, το δέρμα γίνεται ευάλωτο στους εξωτερικούς παράγοντες , με αποτέλεσμα να ξηραίνεται και να οδηγείται ταχύτερα στη διαδικασία γήρανσης. Είναι καλό να χρησιμοποιούμε προϊόντα που η φόρμουλά τους ενυδατώνει και θρέφει σε βάθος, και δεν περιέχουν αλκοόλ, άρωμα, χρώμα ή χημικά.\nΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΗΡΗ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ\nRegenis Tip: Τα προϊόντα που θα δώσουν άμεση ενυδάτωση και αναζωογόνηση στην ξηρή επιδερμίδα είναι αυτά που περιέχουν υαλουρονικό οξύ. Το Υαλουρονικό οξύ είναι ένα εξαιρετικά υδρόφιλο μόριο (δεσμεύει νερό μέχρι και 1000 φορές το βάρος του), η απώλεια του σαν δομικού συστατικού των ιστών οδηγεί σε μια εικόνα αφυδατωμένου, λεπτού και εύθρυπτου δέρματος, με προδιάθεση στη δημιουργία λεπτών ρυτίδων ή σημείων ατροφίας και βαθιών πτυχών του δέρματος.\nΕπειδή η λιπαρή επιδερμίδα παράγει περιττό σμήγμα το οποίο φράζει τους πόρους και δημιουργεί μαύρα στίγματα, χρειάζεται να επιλέγουμε προϊόντα που έχουν σμηγματορρυθμιστική δράση (ελέγχουν το σμήγμα) και είναι μη φαγεσωρογόνα (δεν κλείνουν τους πόρους). Ο καθαρισμός 2 φορές τη μέρα και η απολέπιση 2 – 3 φορές την εβδομάδα βοηθάει στην απομάκρυνση της περιττής λιπαρότητας και των ρύπων.\nΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΙΠΑΡΗ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ\nRegenis Tip: Για αποτοξίνωση της επιδερμίδας και μείωση της εμφάνισης των πόρων δοκιμάστε τη λοσιόν ήπιας απολέπισης AHA 1 Lotion. Η Ρετινόλη είναι ένα συστατικό που επίσης θα βοηθήσει τη λιπαρή επιδερμίδα.\nΈνας τύπος επιδερμίδας που παρουσιάζει αντιφάσεις. Οι ανάγκες της μικτής επιδερμίδας, ακόμη και μεταξύ των διαφόρων περιοχών του προσώπου, αλλάζουν ανάλογα με τις εποχές. Η ζώνη Τ του προσώπου, που περιλαμβάνει το μέτωπο, τη μύτη και φτάνει έως το σαγόνι, είναι αυτή που εμφανίζει συνήθως λιπαρότητα. Ενώ η περιοχή των ζυγωματικών και γύρω από τα μάτια μπορεί να είναι κανονική ή ξηρή. Διάλεξε προϊόντα καθαρισμού και ενυδάτωσης κατάλληλα για μεικτές επιδερμίδες, τα οποία δρουν εξισορροπητικά.\nΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΤΗ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ\nRegenis Tip: Η Οροπρωτεΐνη γάλακτος έχει την εντυπωσιακή ιδιότητα να απορροφά και να διατηρεί το νερό στην επιφάνεια του δέρματος. Οι πρωτεΐνες του γάλακτος έχουν τη μοναδική ιδιότητα να δημιουργούν ένα σύνθετο χημικό σύμπλοκο μαζί με τις πρωτεΐνες της κεράτινης στοιβάδας, ελέγχοντας έτσι την λιπαρότητα, κρατώντας όμως την επιδερμίδα ενυδατωμένη.\nΚαθώς η ευαίσθητη επιδερμίδα συνήθως είναι ξηρή, ξεφλουδίζει, τραβάει και είναι ερεθισμένη απαιτεί εξειδικευμένη φροντίδα. Η απολέπιση καλό είναι να αποφεύγεται, καθώς κάνει την ευαίσθητη επιδερμίδα να αντιδράει έντονα και απρόβλεπτα. Η αντηλιακή προστασία είναι απαραίτητη και πρέπει να γίνει ρουτίνα για όλο το χρόνο.\nΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ\nRegenis Tip: Το Γάλα βουβαλιού είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες, βιταμίνες, μαλακώνει ορατά το δέρμα και είναι φιλικό με την επιδερμίδα.\nΗ ακμή συναντάται τόσο στους εφήβους όσο και στους ενήλικες. Στους εφήβους η ακμή εμφανίζεται συνήθως στο μέτωπο και τα ζυγωματικά, ενώ στους ενήλικες οι βλάβες εντοπίζονται κυρίως στο πηγούνι και το λαιμό και το δέρμα είναι πιο ξηρό, πιο τραχύ και έχει λεπτές γραμμές ή ρυτίδες. Η αιτία της όμως παραμένει ίδια. Λόγω της υπερβολικής παραγωγής σμήγματος από τους σμηγματογόνους αδένες ή λόγω της υπερκεράτωσης, οι πόροι φράσσουν και δημιουργείται ακμή. Επίσης, διάφοροι παράγοντες, όπως ορμονικοί, στρες, κληρονομικότητα, καλλυντικά, φάρμακα, κάπνισμα, παχυσαρκία, κακή διατροφή και υπερβολική έκθεση στον ήλιο δημιουργούν ακμή ενηλίκων.\nΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΝΕΪΚΗ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ\nRegenis Tip: Τα προϊόντα που απευθύνονται σε ακνεϊκές επιδερμίδες έχουν συνθέσεις εμπλουτισμένες με ισχυρούς καθαριστικούς και εξυγιαντικούς παράγοντες που με τη δράση τους απορροφούν το σμήγμα και «μαραίνουν» τα σπυράκια. Αναζητήστε ήπια προϊόντα καθαρισμού με φυτικά εκχυλίσματα ή εμπλουτισμένα με γλυκολικό οξύ που έχει απολεπιστική και σμηγματορρυθμιστική δράση.\nΤο ώριμο δέρμα δεν συμβαδίζει πάντα με την ηλικία, αλλά με τον τρόπο που το περιποιούμαστε. Εάν δεν το φροντίζουμε σωστά αρχίζει από πολύ νωρίς να παρουσιάσει ξηρότητα, δυσχρωμίες, ερυθρότητα, ανομοιόμορφο τόνο και ρυτίδες. Βέβαια όσο μεγαλώνουμε η ελαστικότητα και το κολλαγόνο αναπόφευκτα μειώνονται με αποτέλεσμα να χάνεται ο όγκος. Η γενικευμένη απώλεια του όγκου είναι το σημαντικότερο κομμάτι που πρέπει να προσέξουμε.\nΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΙΜΗ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ\nRegenis Tip: Τα προϊόντα με κολλαγόνο και ελαστίνη θα βοηθήσουν στην επαναφορά του όγκου καθώς, ο κολλαγόνος ιστός αποτελεί το 70% των πρωτεϊνών του δέρματος και η ελαστίνη είναι μια πρωτεΐνη με ελαστική ποιότητα που επανέρχεται στην κανονική της κατάσταση μετά από κάθε σύσπαση ή τέντωμα όσο παραμένει ελαστική. Είναι το βασικό υγραντικό του δέρματος και σχηματίζεται από τους ινοβλάστες και όσο αυτοί μειώνουν την παραγωγοί τους σε αποθέματα ελαστίνης τόσο το δέρμα αρχίζει να σπάει και να χαλαρώνει\nΤο ανομοιόμορφο δέρμα συχνά έχει σημάδια, ουλές, πανάδες, δυσχρωμίες και θαμπή όψη. Όπως το ώριμο δέρμα έτσι και το ανομοιόμορφο δέρμα δεν συμβαδίζει πάντα με την ηλικία, με τη διαφορά ότι κάποια από τα «προβλήματα» έχουν προκληθεί από άλλους παράγοντες, όπως η ακμή.\nΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΜΟΙΟΜΟΡΦΗ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ\nRegenis Tip: Τα προϊόντα με οξέα φρούτων θα βοηθήσουν την επιδερμίδα να επανέλθει και να αποκτήσει λεία υφή και λαμπερή όψη. Τα Οξέα φρούτων έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική και απολεπιστική δράση. Βοηθά στην ανάπλαση και τη λείανση των εξωτερικών στοιβάδων του δέρματος, ενώ παράλληλα απαλύνει ρυτίδες και λεπτές γραμμές έκφρασης.


«Φρούριο» ο Αστέρας Βουλιαγμένης ενόψει επίσκεψης Ομπάμα - Newpost.gr\nΠού θα μείνει ο Ομπάμα; Η κατάληψη πρακτόρων στον Αστέρα και το καλά κρυμμένο μυστικό (φωτό)\nΆγνωστο παραμένει το πού θα διαμείνει ο Μπαράκ Ομπάμα, κατά τη διάρκεια της 48ωρης παραμονής του στην Αθήνα. Οι αστυνομικές αρχές έχουν λάβει δρακόντεια μέτρα πέριξ τριών ξενοδοχείων της Αθήνας, ωστόσο ακόμη δεν έχει επιβεβαιωθεί του πού θα μείνει ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ και η φρουρά του.\nΔημοσίευση 14 Νοεμβρίου 2016, 12:47 / Ανανεώθηκε 14 Νοεμβρίου 2016, 17:44\nΑπό νωρίς το πρωί, ο Αστέρας Βουλιαγμένης είχε μετατραπεί σε «φρούριο», ενώ κατά μήκος της λεωφόρου μπροστά από το παραθαλάσσιο ξενοδοχείο έχουν αναρτηθεί χαρτιά, σύμφωνα με τα οποία από απόψε το βράδυ έως το μεσημέρι της Τετάρτης απαγορεύεται η στάθμευση οχημάτων.\nΉδη, στον χώρο του ξενοδοχείου έχουν περάσει βαν με εξοπλισμό για τον απερχόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ, καθώς και αμερικανοί πράκτορες.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, εκεί θα μείνουν 150-200 πράκτορες της προσωπικής φρουράς του Ομπάμα. Εν τω μεταξύ, παρόμοια χαρτάκια έχουν αναρτηθεί και στη λεωφόρο Συγγρού, όπου βρίσκεται το ξενοδοχείο Intercontinental, καθώς εκεί θα μείνουν οι υπόλοιποι πράκτορες του αμερικανού προέδρου, χωρίς να αποκλείεται να μείνει εκεί και ο ίδιος.\nΕπιπλέον, ως τόπος διαμονής του Μπαράκ Ομπάμα «παίζει» και το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετάνια»\nΑξίζει να σημειωθεί πως μόλις προσγειωθεί ο Μπαράκ Ομπάμα, από το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» θα ξεκινήσουν τρεις πανομοιότυπες αυτοκινητοπομπές, οι οποίες θα κατευθυνθούν προς τα τρία ξενοδοχεία.


ΔΙΑΛΟΓΟΣ Για την Προοπτική ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ/ΑΝ.ΠΤΕΡΥΓΑΣ\n23. 3-12-2009 Δ.Υ., 23/12/09\nΜία, δύο, τρείς πολλές διασπάσεις\nΚαταρχήν η ανανεωτική αριστερά: δεν νομίζω ότι ήταν ( και είναι ) ένα κι αδιαίρετο πράγμα. Τό ίδιο η ιστορική ηγεσία του χώρου, το ίδιο κι η Β Πανελλαδική; Η ΕΑΡ και το ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ - ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ;\nΤα σοσιαλιστικά - σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη. Εξελίχθηκαν πιο προοδευτικά η πιο συντηρητικά από τι στις δεκετίες του 80 και του 90;\nΥστερα για τη συμμαχία με τους οικολόγους - πράσινους: οι τελευταίοι , στην τελευταία συνδιάσκεψή τους , απέρριψαν την προνομιακή σχέση με την ανανεωτική αιστερά. ¨Αλλωστε πώς μπορείς να συμμαχήσεις προνομιακά με κάποιον, όπως οι οικολόγοι, που , υπό προυποθέσεις , μπορεί να συμμαχήσει με οποονδήποτε, ακόμη και την Ν.Δ., ακόμη και ακροδεξιά κόμματα;\nΑκόμη τα τρία Ευρωπαικά Κ.Κ. ( Ιταλικό, Ισπανικό, Γαλλικό ) , που αποτελούσαν τους << οδηγούς μας >> , όλα λίγο πολύ πέρασαν ( και περνούν ) διαδοχικές κρίσεις και γνώρισαν μικρές η μεγάλες ( το PCI ) διασπάσεις.\nΤο σημαντικότερο όμως είναι άλλο: Μέχρι το 2000 οι ανανεωτικοί είχαν την ηγεμονία στο ΣΥΝ. Αποτέλεσμα: ο ΣΥΝ μπήκε με το ζόρι στην Βουλή στις εκλογές του 2000, χάρις και στην ψήφο << καταραμένων >> τροτσκιστών, μαοικών, αριστεριστώνκ.λ.π. , πολλά στελέχη μεταπήδησαν στο ΠΑΣΟΚ ( ποιός θυμάται την ΑΕΚΑ; ) και γενικώς φυτοζωούσε. Ηταν μια συμπαθητική αλλά ανώδυνη παρουσία. Δηλαδή η πρόταση της ανανεωτικής πτέρυγας δοκιμάστηκε κι απέτυχε. Τι το διαφορετικό θα έκανε σήμερα;\nΤελειώνοντας θα θελα να επαναλάβω τα λόγια ενός στελέχους του Ιταλικού περιοδικού Manifesto ( μέλους της Κομμουνιστικλης Επανίδρυσης ), που το 1992 νομίζω σε μια συγκέντρωση στο θέτρο Γκλόρια , μετά την διάσπαση του PCI είπε:\n<< Κάθε διάσπαση αποτελεί μια ήττα, μετά από κάθε διάσπαση ένα κομμάτι του κόσμου πηγαίνει στην μια πλευρά, ένα άλλο κομμάτι στην άλλη πλευρά αλλά το μεγαλύτερο κομμάτι πηγαίνει σπίτι του >>\nΥ.Γ. Για να έρθουμε και στα καθημερινα: Η ανανεωτική πτέρυγα διαφώνησε με τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στη διαδήλωση ης 6-12-2009, στην επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Στην πορεία συμμετείχαν 10.000 περίπου κόσμος , όλα τα κόμματα της Αριστεράς , ακόμη κι οι Οικολόγοι - Πράσινοι. Θεωρείτε ότι αυτή η θέση σας δικαιώθηκε;\n22. Α.Κ. , 22/12/09\nH συνεννόηση της Aνανεωτικής Πτέρυγας με τον Αλέξη Τσίπρα είναι η καλύτερη επιλογή\nΠραγματικά έχει πολύ ενδιαφέρον ο διάλογος που ανοίξατε.\nΘα συμφωνήσω μαζί σας πως η κατάσταση με τις συνιστώσες και τη διχαστική πρακτική του Αλέκου Αλαβάνου ( που θυμίζει Ζαχαριάδη και μάλιστα στις χειρότερες στιγμές του) έχει παραγίνει.\nΜας καλούν τώρα να πάρουμε μια κάρτα μέλους του ΣΥΡΙΖΑ, ανοίγοντας ουσιαστικά το δρόμο για μια ενοποίηση του σχήματος σε κόμμα.\nΤο θέμα είναι ποια θα ήταν η καλύτερη λύση: η παραμονή στον ΣΥΝ ή η αποχώρηση;\nΠιστεύω πως η αποχώρηση δεν είναι μια σωστή λύση γιατί δεν ξέρω τι εγγυήσεις υπάρχουν πως ένα αυτόνομο κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς θα μπορέσει να επιβιώσει πολιτικά και δε θα διαχυθεί μετά από λίγο χρόνο στο ΠΑΣΟΚ.\nΓια μένα είναι θέμα χρόνου η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ. Το θέμα είναι σε πόσα κομμάτια θα γίνει αυτό.\nΑπό το να δούμε λοιπόν ένα σχήμα Ριζοσπαστικής Αριστεράς υπό τον Αλαβάνο, ένα σχήμα Ανανεωτική Αριστερά και ένα κόμμα με τον εναπομείναντα Συνασπισμό προτιμώ την αποχώρηση του ΣΥΝ από το ΣΥΡΙΖΑ όσο είναι καιρός.\nΔεν ξέρω αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό, αλλά είναι η καλύτερη λύση.\nΓια μένα η συνεννόηση της ανανεωτικής πτέρυγας με τον Αλέξη Τσίπρα είναι η καλύτερη επιλογή.\nΈνας από τα δεκάδες αποστασιοποιημένα μέλη του ΣΥΝ.\n21. Στέλιος Χαρίτος, 22/12/09\nΣύντροφοι, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Δε πάει άλλο.\nΕμείς επιλέξαμε κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς και οι οργανώσεις του ΣΥΝ θυμίζουν ΚΚΕ ή γκρούπες αναρχοαυτόνομων. ΑΝΑΣΑ, ΠΑΣΑ, ΡΟΖΑ, ΔΕΑ, ΚΟΕ, ΚΟΚΚΙΝΟ, ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΟ, ΚΕΔΑ, ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ… Βγείτε στο κόσμο. Βγείτε στους ψηφοφόρους μας και ρωτήστε για όλους αυτούς. Οι απαντήσεις θα είναι. Δεν τους γνωρίζουμε, μερικοί θα γελάσουν και άλλοι θα σας βρίσουν. Θετικά θα σας απαντήσουν ελάχιστοι.\nΗ διάλυση των οργανώσεων και η απομάκρυνση του κόσμου από το ΣΥΝ είναι καθημερινό φαινόμενο. Αυτό το δρόμο ακολούθησαν σιωπηλά παρά πολλοί σύντροφοι της Ανανεωτικής Αριστεράς στο νησί. Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι η πορεία του Συνασπισμού δεν είναι αναστρέψιμη και ότι η Ανανεωτική Αριστερά χρειάζεται καινούργιο σχήμα που να την εκφράζει. Μπορεί να είμαστε μειοψηφία στις οργανώσεις του ΣΥΝ αλλά είμαστε πλειοψηφία στους ψηφοφόρους της αριστεράς, φτάνει να μπορέσουμε να παράγουμε πολιτική για το σήμερα και όχι κραυγές και τσιτάτα.\nκαι έρχεται η στιγμή για ν αποφασίσεις\nκαι ποιους θ αφήσεις.\n20. Αντώνης Γκούντας, Μιχάλης Κατής, Σπύρος Μασατρογιάννης, 20/12/09\n19. Χρήστος Ζέρβας, 18/12/09\nΜε το ΣΥΡΙΖΑ ή χωρίς; Χωρίς!!!\nΗ απάντηση είναι φυσικά χωρίς...\nΣτις πρόσφατες εκλογές οι υποψήφιοι που βρίσκονται πολιτικά περισσότερο κοντά στις απόψεις της ανανεωτικής πτέρυγας προσπέρασαν σε ψήφους εκείνους που προέρχονταν από τις συνεργαζόμενες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Αναρωτιέμαι αυτό δεν σημαίνει κάτι? Προφανώς ναι και υποπτεύομαι ότι ο Αλαβάνος και μαζί με τις υπόλοιπες συνιστώσες προσπαθούν να σύρουν κάποια στελέχη του αριστερού ρεύματος σε σύμπλευση μαζί του. Ο Αλαβάνος με απογοήτευσε βαθύτατα γιατί μου βγάζει το στοιχείο ότι τελικά λειτούργησε πολιτικάντικα, τη μια επιλέγει το Τσίπρα και μετά τον απαξιώνει γιατί νιώθει ότι δεν τον ελέγχει. Αυτό με κάνει να σκεφτώ ότι σχεδίασε να προωθήσει το Τσίπρα για να ευνουχήσει την ανανεωτική πτέρυγα.\nΛοιπόν σταθερά στις ανανεωτικές αξίες και ούτε σπιθαμή υποχώρησης.\nΜε εκτίμηση στη μνήμη του Μιχάλη Παπαγιανάκη!\n18. Τακης Παπαθεοδωροπουλος, 16/12/09\n17. Μιχάλης Φανουράκης, 15/12/09\nΗ Ανανεωτική Πτέρυγα μπροστά στις προκλήσεις των καιρών.\nMε αφορμή τις τρέχουσες εξελίξεις στον ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελα να παρουσιάσω κάποιες σκέψεις που αφορούν τη στάση της Ανανεωτικής Πτέρυγας στο σκηνικό που διαμορφώνεται.\nΠαρά την χαυνωτική αντίληψη περί ‘’θετικού ‘’ αποτελέσματος στις εκλογές , άποψη που διαπερνά επισήμως και την Πτέρυγα , ισχυρίζομαι ότι ο νεοφιλελευθερισμός όχι μόνο δεν ηττήθηκε στην Ευρώπη αλλά αναλογικά με την κρίση που βιώνουμε θριάμβευσε. Συμβολικά η ήττα της Αριστεράς αντανακλάται στο πρόσωπο του Μπαρόζο και την νέα θητεία του.\nΑπορίας άξιο είναι πως είναι δυνατόν σε αυτές τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες η Αριστερά να αδυνατεί να εισπράξει έστω μια ψήφο παραπάνω και είναι ευτυχής που “συγκράτησε’’ τις δυνάμεις της. Τι άλλο πρέπει να γίνει δηλαδή για να μας ακούσει η κοινωνία ? Πως η κρίση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου συμπαρασύρει σε κρίση και την ίδια την Αριστερα?\nΟι λόγοι είναι πολλοί ,στην Ελλάδα και την Ευρώπη έχουν πάντως δύο βασικούς πυλώνες. Ο ένας είναι ο πλήρης εξευτελισμός της έννοιας του σοβιετικού τύπου «σοσιαλισμού» στη συνείδηση της κοινωνίας , η πλήρης απώθηση του στο συλλογικό ασυνείδητο πλατιών στρωμάτων του πληθυσμού ανεξαρτήτως ταξικής προέλευσης και ο δεύτερος πυλώνας είναι η καταρράκωση της ιδέας του Δημόσιου χώρου από το σύνολο της Αριστεράς πού από την μεταπολίτευση και πέρα υπεράσπισαν με πάθος την εργατική αριστοκρατία του , το πιο συντηρητικό κομμάτι του λαού δηλαδή , όπου κάθε αλλαγή θεωρούσαν ότι θέτει σε κίνδυνο τα προνόμια της. Έτσι η Αριστερά άθελα της ενίσχυε το πιο παρασιτικό κεφάλαιο που συνδεόταν με αυτόν τον κρατικό μηχανισμό και την ελίτ της εργατικής αριστοκρατίας του.\nΕάν η Ανανεωτική Αριστερά δεν απαντήσει πειστικά πέρα από το χιλιοφορεμένο ‘’σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία’’ , πως θα ασκήσει κοινωνική πολιτική μεταρρυθμίσεων πέρα από τις ανοχές του συστήματος , ρήξεις με όλες τις αριστοκρατίες και τις ολιγαρχίες αυτού του τόπου δεν έχει καμμία τύχη. Εάν δεν απαντήσει με ειλικρίνεια πως θα εξοικονομήσει πόρους , πως θα αντιμετωπίσει τις τρεις μεγάλες καμπύλες της εργατοδύναμης των δασμών και της συνεχούς αύξησης των πρώτων υλών , τότε ας βολευτεί στα Συριζικά τσιτάτα και να μην μπει σε άλλες περιπέτειες. Επειδή ονειρευόμαστε μια άλλη Αριστερα που ο σταλινομαοικός ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να καλύψει πρέπει να βρούμε σύντομα εξόδους διαφυγής πριν γίνουμε και εμείς μέρος της κρίσης του , αν δεν έχουμε γίνει ήδη.\nΗ απόρριψη της κάρτας είναι μεν θετική αλλά πρέπει να έχει και την λογική πολιτική της συνέχεια. Πρέπει να έχει το στοιχειώδες πολιτικό θάρρος να μιλήσει ανοιχτά και καθαρά στον κόσμο μας που έχει το κουράγιο ακόμη να μας ακούει. Πρέπει χωρίς συμπλέγματα , χωρίς αβελτηρίες να σηκώσει το ιστορικό βάρος της αυτονόμησης της Ανανεωτικής Αριστεράς από αυτή την πολιτική κρεατομηχανή , από αυτή την κατάσταση της πολιτικής ομηρίας που μας πνίγει όλους . Χωρίς καθυστερήσεις γιατί οι διαρροές και η ιδιώτευση των στελεχών μας έχουν λάβει ανησυχητικές διαστάσεις.\nΠροφανώς κατανοώ τις δυσκολίες , πολιτικές οικονομικές ακόμη και ψυχολογικές , αλλά προκειμένου να παρακμάσουμε ακίνητοι μέσα σε αυτή την πολιτική σχιζοφρένεια αναπαυμένοι στις δάφνες μια μεταφυσικής δικαίωσης των ιδεών μας και έχοντας εξασφαλίσει μια καλή θέση στο μουσείο πολιτικής ιστορίας , προτιμώ τον αγώνα στο ανοιχτό πεδίο της κοινωνίας με οιαδήποτε τίμημα.\nΆλλωστε η ίδια η Πτέρυγα δεν είναι το σύνολο της Ανανεωτικής Αριστεράς στην Ελλάδα. Είναι απλώς η οργανωμένη έκφραση τμήματός της εντός του ΣΥΝ.\nΑναγνωρίζω βέβαια πως εκφράζονται και άλλες απόψεις για μάχες χαρακωμάτων εντός του ΣΥΝ , για ηγεμονίες και έκτακτα συνέδρια. Κατανοώ ότι είναι στην φύση του ανθρώπου η μη έγκαιρη συνειδητοποίηση του τέλους ενός «συστήματος» μέσα στο οποίο έχουν συνηθίσει να λειτουργούν. Επιβεβαιωμένο και ιστορικά με γνωστά [καταστροφικά] αποτελέσματα.\nΗ υπόθεση του ΣΥΝ [και όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ] δυστυχώς δεν μεταρρυθμίζεται. Σε κάθε βιολογικό , χημικό αλλά και πολιτικοκοινωνικό σύστημα , όταν απομακρύνεται από ένα κρίσιμο σημείο και πέρα από το σημείο ισορροπίας του , είναι αδύνατον μετά να επανέλθει. Ο ΣΥΝ , είναι ένα τέτοιο σύστημα καταδικασμένο να μετατραπεί σε κάτι άλλο. Οι νικητές θα είναι αυτοί πού θα αντιληφθούν εγκαίρως το τέλος και οι ηττημένοι εκείνοι που θα εγκλωβιστούν στις αυταπάτες μιάς παρωχημένης «σωτηριολογίας».\nμέλος της Ν.Ε. Νότιας Αθήνας του ΣΥΝ\n16. Ανδρέας Νεφελούδης, 14/12/09\n15. Γ.Παγιασλής, 14/12/09\nΠΡΟΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ\nΤο ακόλουθο κείμενο δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο\nΙσως συμβάλει στον σχετικό διάλογο\nΣτην πρόσφατη ιστορία,είδαμε το Πασόκ της 3ης Σεπτέμβρη,να υπερφαλαγγίζει απο τα «αριστερά» του ΚΚΕ ες,για να μεταβληθεί σε μετασοβιετικό κόμμα κράτος του οποίου τα «κερατιάτικα» πληρώνουμε το 2010,,και το ΚΚΕ να διοργανώνει προσκοπικά τζάμπορι στον Γράμμο υπονοώντας τον ένοπλο αγώνα (!!!) ,διαγκωνιζόμενο με την εκκλησία για την υιοθέτηση των πιο κονφορμιστικων ιδεολογιών.\nΩστόσο φαίνεται η συγκατοίκηση εντός του Σύριζα,μαζί με δυνάμεις μιας πιο εξωστρεφούς διακυρηκτικής συμπεριφοράς προφανώς κουράζει,εκνευρίζει.\n14. Γιώργος Μοναστηριώτης,14/12/09\nΗ ανανεωτική πτέρυγα να φέρει την πολιτική αριστερά στο προσκήνιο.\nΤο ερώτημα/διακύβευμα είναι λοιπόν το εξής, μπορεί η ανανεωτική πτέρυγα να δώσει μία νέα ώθηση στην αριστερά στην Ελλάδα και να υπηρετήσει τη σύγχρονη δημοκρατία και τους φιλελεύθερους θεσμούς χωρίς εισαγωγικά και χωρίς ναι μεν άλλα?\nΠιστεύω πως μπορεί, γιατί και τα στελέχη έχει και τον πολιτικό λόγο, που απευθύνεται στην κοινη λογική της ελληνικής κοινωνίας που μας έχει αποδείξει πως όταν ακούει λογικά πράγματα και θα συμφωνήσει και θα στηρίξει. Έχει δίκιο ο Ν.Κωνσταντόπουλος όταν λέει πως ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από τα πραγματικά προβλήματα τόσο της αριστεράς όσο και της κοινωνίας. Διαβάζεις ανακοινώσεις και εφημερίδες της αριστεράς και νομίζεις πως βρίσκεσαι σε άλλο πλανήτη, όταν π.χ. ο κ.Χρυσοχοίδης λέει, ούτε με τους κουκουλοφόρους ούτε με τους αστυνομικούς-σερίφηδες, η κοινωνία το αντιλαμβάνεται πολύ καλά και το κατανοεί, θέλεις να διαδηλώσεις φίλε μου, κανένα πρόβλημα, πάρε το πανό σου, τις προκυρήξεις σου και απευθύνσου στον κόσμο, κι εσύ κύριε αστυνομικέ μου, γιατί βαράς, έχεις ένα θεσμικό πλαίσιο και έναν πολύ ωραίο κώδικα δεοντολογίας, τηρησέ τα και κάνε τη δουλειά σου, αυτά θέλει η κοινωνία και με αυτά συμφωνεί, ούτε ακρότητες, ούτε τσαμπουκάδες.\nΚαι έχουμε τώρα επίθεση από την αριστερά εναντίον του Χρυσοχοίδη, δεν βλέπει τις ευθύνες της τόσα χρόνια με τα επεισόδια, που αντί να είναι στην πρωτοπορία του ιδεολογικού πολέμου εναντίον του μηδενισμού, μας λέει ότι φταίει η πείνα, η δίψα κ.λ.π. και τραβάς τα μαλλιά σου. Οι ιδέες και οι απόψεις της ανανεωτικής αριστεράς είναι αυτές που δεν συγκαλύπτουν την πραγματικότητα άλλα την κοιτούν κατάματα και προσπαθούν μέσα από τους δημοκρατικούς θεσμούς να επηρρεάσουν και να καλυτερεύσουν τα πράγματα. Αυτό όμως προυποθέτει και μια ανεμπόδιστη έκφραση και λειτουργία ώστε να απελευθερωθούν, όλες εκείνες οι δυνάμεις που παραγκωνισμένες τόσα χρόνια, δεν βρίσκουν τον πολιτικό χώρο για να εκφραστούν και να δράσουν. Η κομμουνιστική αριστερά τόσα χρόνια έφτιαχνε τα μέλη της μέσα από την πίστη, καιρός είναι η αριστερά της ανανέωσης να φτιάξει τα δικά της μέλη μέσω της γνώσης, της λογικής και της κρίσης. Η αποτυχία των ευρωεκλογών και η στήριξη της ανανεωτικής αριστεράς στις εθνικές εκλογές, καταδυκνείουν πως η ανανωτική πτέρυγα μπορεί να αναβαθμίσει και να δώσει μία νέα ώθηση στην πολιτική αριστερά στην Ελλάδα, πλέον όχι μόνο το μπορεί, άλλα τώρα το οφείλει.\nΓιώργος Μοναστηριώτης, απλό μέλος του Συνασπισμού στην Κέρκυρα.\n13. Κώστας Ανδρέου, 13/12/09\nΟ «επελαύνων» Λενινισμός ή η επαναδιολίσθηση στα πρίν την διάσπαση του 68 χρόνια.\nΠαρακολούθησα το μεγαλύτερο μέρος της συνεδρίασης του Συντονιστικού της Ανανεωτικής Πτέρυγας.\nΔεν ήμουν την ώρα του μεγαλύτερου μέρους της εισήγησης και στους τελευταίους 10 ομιλητές.\nΙσως να ειπώθηκαν σημαντικά πράγματα, ιδίως προς το τέλος όπως συμβαίνει συχνά, αλλά δεν μπορούσα λόγω υποχρεώσεων να μείνω άλλο.\nΤα συμπεράσματα μου, είναι αυτά που περίμενα.\nΥποχώρηση των διαθέσεων, των τόνων και μετάθεση. Αβεβαιότητα.\nΈχω μια αλάνθαστη μέθοδο. Συζητώ με 2-3 φίλους που δεν έχουν καμία οργανωτική σχέση με τον ΣΥΝ αλλά τον ψηφίζουν πάντα ή όταν απέχουν , αυτό έχει σχέση με άλλους λόγους και όχι επειδή επέλεξαν κάτι άλλο.\nΣταθεροί ψηφοφόροι που λίγο ενδιαφέρονται για τις εσωκομματικές εξελίξεις.\nΣταθεροί ψηφοφόροι της Ανανεωτικής Αριστεράς, όπως άλλωστε και όλη η παρέα της γενιάς μου.\nΛοιπόν συζητώντας μ’αυτούς, πριν τις εκλογές, το αίτημά τους ήταν σαφές. Να φύγει η ΑΠ και να κάνει ένα δικό της κόμμα.\nΚαι γιατί δεν φεύγουν, και τέτοια συνέχεια.\nΤώρα που ξαναζήτησα την γνώμη τους, το συμπέρασμα που αποκόμισα ήταν ότι δεν έχει κανένα ενδιαφέρον το τι θα κάνει η ΑΠ.\nΔεν περισσεύει κόσμος για να στηρίξει κάτι άλλο από τον ΣΥΡΙΖΑ.\nΕπειδή τους ξέρω καλά, διάβασα κάτω από την απάντησή τους, ουσιαστικά , έναν ριζοσπαστισμό, που έχει σχέση με τις οικονομικές εξελίξεις και την διαφαινόμενη αποτυχία της κυβέρνησης.\nΠριν τις εκλογές ήταν «φαν» του Κευνσιανισμού, τον οποίο όφειλε να εφαρμόσει η μελλοντική τότε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και έπρεπε και η Ανανεωτική Αριστερά να στηρίξει.\nΤώρα με το πρόβλημα της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας και την διαφαινόμενη αδυναμία της κυβέρνησης να στηρίξει ένα πρόγραμμα δημοσίων έργων που θα αναθέρμανε την οικονομία, προετοιμάζονται ψυχολογικά για την επιστροφή του Λένιν.\nΟ Λένιν που εκείνη την περίοδο είχε λουφάξει και αποδεχόταν την πρωτοκαθεδρία των μεταρρυθμίσεων, του New Deal, του Κέυνς εν τέλει σ’αυτά τα ζητήματα, τώρα επιστρέφει.\nΕπιστρέφει όχι ως η άποψη που έχει πρόταση για την έξοδο από την κρίση, αλλά ως «ατμόσφαιρα» αμφισβήτησης της σοσιαλδημοκρατικής ορθότητας.\nΕπιστρέφει ως γενική διάθεση να κάνουμε κάτι, στους δρόμους.\nΕπιστρέφει ως τυφλό σύνθημα. Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση.\nΣ’αυτή την διάθεση ήρθαν να ωθήσουν τα πράγματα οι συμπεριφορές των αξιωματούχων της ΕΕ και των κεντρικών χωρών της Ευρωζώνης, που δικαιολογημένα βέβαια χρεώνουν την διάρρηξη κάθε δέσμευσης του Μάαστριχτ στην αλχημεία της εποχής του Κοντοπυράκη, αλλά όχι σπάνια εκφράζουν διαθέσεις που θυμίζουν «πολιτικές προστατευτισμού» και άρνησης των θεσμικών υποχρεώσεων, κοινοτικής αλληλεγγύης.\nΑυτή η αίσθηση μου έμεινε και από το πνεύμα της συνεδρίασης του συντονιστικού της ΑΠ.\nΣτα μυαλά πολλών εκεί μέσα, κυκλοφορούσε η βεβαιότητα της ήττας του Κέυνς, της ματαιότητας κάθε σοσιαλδημοκρατικής μεταρρυθμιστικής πολιτικής και της αναπόφευκτης επιστροφής του καραδοκούντα Λένιν.\nΕτσι όμως δεν κάνει πολιτική η Ανανεωτική Αριστερά.\nΑντίθετα, χρειάζεται να υποστηρίξει τις επεξεργασίες της, για τις λύσεις που μπορεί να δώσει «μόνον» ο δημοκρατικός δρόμος των μεταρρυθμίσεων.\nΠρέπει να βοηθήσει σε έναν διάλογο για τις λύσεις που μπορούν να διερευνηθούν και κυρίως πρέπει να μην παρασυρθεί σε βεβιασμένες και ανυπόμονες στοιχίσεις.\nΑλλιώς , πρέπει να ομολογήσει, ότι η συμπόρευση με τα κομμουνιστοαναφορικά ρεύματα της παραδοσιακής αριστεράς, δεν γίνεται μόνο στο όνομα της ενότητας της αριστεράς, αλλά και για να έχουμε ένα καταφύγιο να προσφύγουμε, όταν αποτύχουν οι θεωρητικές και πολιτικές επιλογές μας.\nΑν όμως συμβαίνει το τελευταίο, τότε καλύτερα είναι να πάρουμε όλοι την κάρτα του ΣΥΡΙΖΑ.\nΑλλά τότε, πρέπει να θυμηθούμε να κλείσουμε πίσω την πόρτα της ανανεωτικής αριστεράς για πάντα.\nΤο μέλλον της Ανανεωτικής Πτέρυγας κρίνεται τώρα.\nΗ θα υπάρξει ως αυτόνομη πολιτική οντότητα, με την δοκιμασία της μέσα στην δυσκολία της περιόδου ή θα μετατραπεί σε ομάδα στήριξης υποψηφίων βουλευτών τύπου Τσιριμώκου.\n12. Δημήτρης Βεντούρης, 12/12/09\nΠώς και γιατί καταλήξαμε στο … άντε γεια\nΠΡΟΛΟΓΟΣ: Αγαπητέ Δημήτρη χαίρομαι που επιτέλους η Ανανεωτική Πτέρυγα άνοιξε μέσα από την ιστοσελίδα της τον ανοιχτό και δημόσιο διάλογο για το ‘’δέον γενέσθαι’’ της καθ’ ημάς αριστεράς την επόμενη μέρα.\nΟι ευκολίες που παρέχει πλέον η διαδικτυακή τεχνολογία είναι τρομερές δίνοντας δυνατότητα όχι μόνο ν’ απλωθεί η πολιτική κουβέντα αλλά και κίνητρο να τοποθετηθούν όσοι θα το ‘θελαν αλλά διστάζουν να το κάνουν.\nΣ’ αυτό το πλαίσιο κι επειδή μετά Χριστό ουδείς προφήτης καταθέτω κείμενο υπογεγραμμένο από μένα και τρεις ακόμα συντρόφους που ανέβηκε στις 06/02/2008 στην ιστοσελίδα του ΣΥΝ στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου για το 5ο συνέδριο του κόμματος.\nΘεωρώ αυτονόητη την διαχρονική επικαιρότητα των όσων περιγράφονται κι ας σκεφτεί ο καθένας μόνος του το πώς και γιατί καταλήξαμε στο … άντε γεια … φράση με την οποία κλείνει το κείμενο αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά το πόσο κατώτεροι των περιστάσεων αποδεικνυόμαστε σε καιρούς πραγματικά κρίσιμους για τη χώρα απογοητεύοντας όσους κάνουν το λάθος να μας εμπιστεύονται κατά καιρούς.\nΤο κείμενο αυτό δεν φατριάζεται και δεν περιχαρακώνεται. Αντίθετα θα ‘λεγα πως μας προτρέπει να ξαναθυμηθούμε ότι πολιτική είναι πριν και πάνω απ’ όλα διαδικασία που ΟΛΟΙ οι πολίτες αποφασίζουν για το παρόν και το μέλλον των κοινωνιών που ζουν και δραστηριοποιούνται.\nΝομίζω πως είναι καιρός να ξαναγυρίσουμε στη ρίζα της Αριστοτέλειας πολιτικής σκέψης αποδεχόμενοι τη ρήση: ‘’Φύσει μέν ἐστιν ἄνθρωπος ζῷον πολιτικόν’’.\nΑπό την έννοια πολίτης αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι προκύπτει η έννοια της πόλης, της πολιτικής, του πολιτεύματος, του πολιτισμού της συμμετοχικής προσπάθειας αν προτιμάτε με δημοκρατία κι ελευθερία που μακάρι να οδηγήσει κάποτε στον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό των κοινωνιών.\nΜένω κατάπληκτος από την χλεύη με την οποία υποβαθμίζονται τα ‘’οργανωτίστικα’’ ζητήματα σε σχέση με τα … αμιγώς πολιτικά … από το σύνολο όσων μετέχουν σ’ αυτή την διεργασία.\nΔεν καταλαβαίνω πως γίνεται να μιλάμε για το οποιοδήποτε πλαίσιο … κοινής ελεύθερης συμβίωσης … όταν δεν είμαστε άξιοι ούτε ένα πλαίσιο διαλόγου να στήσουμε πάνω σ’ αυτό και διαλεγόμαστε με ατάκες και πολιτικά εξώδικα.\nΠεριμένετε να μας πάρει κανείς στα σοβαρά; Να μας εμπιστευτεί την διαχείριση των μεγάλων ζητημάτων της χώρας έστω και μερικώς; Επειδή έχουμε ξεπεράσει προ καιρού το δεν πάει άλλο, περιμένω η πτέρυγα τουλάχιστον να πάρει θέση πάνω σ’ αυτό που αναρωτιέται το κείμενο: Τι είδους αριστερά θέλουμε σύντροφοι;\nΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Επειδή όλοι αυτή η κουβέντα συμπίπτει με την σύσκεψη της Κοπεγχάγης για το περιβάλλον προτείνω η μπροσούρα που ακολουθεί να γίνει έμβλημα της πτέρυγας. Η πεταλούδα εκτός από το να διαθέτει φτερούγες όπως η … πτέρυγα … είναι κι ένα εντελώς ‘’αντισυστημικό’’ πλασματάκι που ένα απλό πέταγμα της στην Ασία προκαλεί τυφώνα στον Ειρηνικό. (Έτσι δεν είναι υπερεπαναστάτες σύντροφοι εντός κι εκτός του ΣΥΝ;)\nΝομίζω πως τίποτα άλλο δεν μπορεί να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη του αξέχαστου Μιχάλη Παπαγιαννάκη που πρώτος εισήγαγε την έννοια της πολιτικής οικολογίας από την τοποθέτηση της σε κορυφαία θέση της πολιτικής ατζέντας αντί του Συριζογενούς νεολογισμού ‘’ριζοσπαστική οικολογία’’ που λειτουργεί σε κάθε περίσταση σαν πολιτικό καθαριστικό του τύπου ψεκάστε σκουπίστε τελειώσατε !!\nΜην ξεχνάτε πως η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί το κορυφαίο πολιτικό ζήτημα του καιρού μας, και πως όλα τα κράτη ειδικά αυτή την εποχή αποδεικνύονται πολύ μεγάλα για να λύσουνε τα μικρά προβλήματα και πολύ μικρά για να λύσουνε τα μεγάλα.\nΗ σύγχρονη δημοκρατική αριστερά προετοιμασμένη πολιτικά και ιδεολογικά οφείλει να βγει μπροστά συγχρονισμένη με τις απαιτήσεις των καιρών και τις ανάγκες της κοινωνίας. Για το αν συνδέεται το πολιτικό της μήνυμα μ’ αυτό της οικολογίας απαντά η εικόνα που ακολουθεί και προτείνω να γίνει σύμβολο της αριστερής ανανέωσης.\nΔημήτρης Βεντούρης π.κ. ΣΥΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ\n"ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. ΘΕΜΑ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ, Ή ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ;" (Κ.Κυλάκου, Δ.Βεντούρης, Χ.Κασσαρτζιάν, Α.Πετράτος)\n5ο Συνέδριο - Δημόσιος διάλογος\nΌτι είναι στερεό εξαερώνεται: είναι νόμος της φυσικής. Ότι είναι ιερό βεβηλώνεται: είναι νόμος της ιστορίας. Αυτή η φράση του Κάρολου Μαρξ, έχουμε την εντύπωση πως περικλείει με τον πιο σαφή τρόπο την πρόκληση που ο ΣΥΝ σαν κύρια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ καλείται να διαχειριστεί. Με απλά λόγια. Θα καταφέρουμε να μετασχηματίσουμε την ιστορική αριστερά του 20ου αιώνα, σε σύγχρονη πλειοψηφική αριστερά του 21ου ;\nΜια αριστερά που θα συντονίζεται με τις απαιτήσεις των καιρών και τις ανάγκες της κοινωνίας. Μια δύναμη ικανή να διατυπώσει το πλαίσιο ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, που θα συσπειρώνει τις μεγάλες κοινωνικές ομάδες που δοκιμάζονται από την νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Μια πρωτοπορία που θα μπορεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα του περιβάλλοντος και σαν πολιτικό πρόβλημα αλλά και σαν κοινωνικό όραμα. Ένα θεσμικό φορέα που επιτέλους θα ξεκαθαρίζει, πως ζητήματα όπως το νερό, η εκπαίδευση, τα πολιτικά δικαιώματα, που θεωρούνται αναντικατάστατα κοινωνικά αγαθά, δεν μπορούν να ρυθμίζονται από τους μηχανισμούς των αγορών.\nΑυτό είναι σύντροφοι το μεγάλο στοίχημα του σήμερα. Θα καταφέρουμε να προσδώσουμε στη δυναμική μας, ισχύ και διάρκεια; Η θα επιβεβαιώσουμε για μια ακόμη φορά το Μαρξιστικό τσιτάτο, συμπληρώνοντας το με την διαχρονική προσθήκη, πως η ιστορία επιβεβαιώνεται είτε σαν φάρσα, είτε σαν τραγωδία..\nΑν η υποψηφιότητα Τσίπρα θέτει με άμεσο τρόπο το ζήτημα της ηλικιακής ανανέωσης, η υποψηφιότητα Κουβέλη, θέτει το ισοδύναμο αίτημα της πολιτικής ενηλικίωσης, συμπληρωμένη με την τολμηρή πρόταση της εκλογής προέδρου απʼ ευθείας από τα μέλη, με ταυτόχρονη μάλιστα παρουσίαση της κάθε υποψηφιότητας, στις πολιτικές οργανώσεις. Η ενδιαφέρουσα εναλλακτική πολιτική πρόταση που κατεβαίνει στο συνέδριο, μιλάει ξεκάθαρα για την ανάγκη, να εξελιχθούμε επιτέλους σε κόμμα μελών.\nΡωτάμε λοιπόν χωρίς περιστροφές. Υπάρχει κανείς που να συμφωνεί και να αποδέχεται τη σημερινή οργανωτική κατάσταση του κόμματος, σε μια χρονική στιγμή που όλο και περισσότεροι πολίτες ακουμπούν την ριζοσπαστική και τολμηρή πολιτική μας πρόταση;\nΑς μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Όσο ενδιαφέρουσες κι αν είναι οι θεωρητικές προσεγγίσεις που θα κατατεθούν στο συνέδριο, θα εκφυλιστούν στο επίπεδο του ιδεολογικού μετεωρισμού, αν δεν συνοδεύονται από προϋποθέσεις αποτελεσματικότητας στην πράξη και την καθημερινή διαχείριση, ξαναγυρίζοντας μας στο γνωστό τʼ είχες Γιάννη τ’ είχα πάντα;\nΗ εκλογή προέδρου δεν είναι το μόνο, ζητούμενο του 5ου συνεδρίου. Επιτέλους ας δούμε άφοβα το πρόσωπο μας στον καθρέφτη άβαφτο,. Γιατί το ρηξικέλευθο και καινοτόμο της πολιτικής μας πρότασης, δεν είναι απλά επικοινωνιακό ζήτημα όποιας ηγετικής ομάδας εκλεγεί.\nΑς θέσουμε το δάχτυλο επί τύπο των ήλων, προχωρώντας άμεσα σε οργανωτικό συνέδριο, με κεντρικό θέμα τον επαναπροσδιορισμό της οργανωτικής μας δομής, γιατί σύντροφοι, οι καιροί δεν περιμένουν.\nΑντιπροσωπευτικότητα ή συμμετοχή;\nΠριν από μερικές μέρες ο Αλέκος Αλαβάνος προλόγισε το βιβλίο του Κώστα Βεργόπουλου ‘’Το μεγάλο ρήγμα’’. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με την προσέγγιση πως τα συστήματα ελέγχου επιτήρησης και εκφοβισμού των πολιτών, αντί για ευθυγράμμιση και ομοιομορφία φέρνουν στην πράξη, απείθεια ανυπακοή και αποστασία. Η εξέγερση των γαλλικών προαστίων και η παλαιστινιακή ιντιφάντα αποτελούν αψευδείς αποδείξεις.\nΟ μεγάλος Γκράμσι νοιώθοντας πως η μετάβαση από την εποχή των φεουδαρχών γαιοκτημόνων στην βιομηχανική περίοδο, απαιτούσε νέους θεσμούς, στήριξε τις εργοστασιακές επιτροπές στις φάμπρικες του Τορίνο, βάζοντας το θεμέλιο του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους και των εργασιακών δικαιωμάτων, που καταχτήθηκαν με αγώνες δεκαετιών, και σήμερα αποδομούνται στο πλαίσιο του ‘’νεοφιλεύθερου ιδεώδους’’.\nΗ μετάβαση από την βιομηχανική περίοδο, στη φάση των τεχνολογιών αιχμής και της άϋλης γνώσης, βάζει στο τραπέζι αυτό που ο Ιταλός νομπελίστας Αλμπέρτο Μοράβια τονίζει χαρακτηριστικά: Η νέα γενιά αγραμμάτων, η μόνη διαφορά που θα έχει με την προηγούμενη είναι, πως οι νέοι αγράμματοι θα γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση!\nΝα γιατί με πυλώνα την Γκραμσιανή σκέψη, πρέπει εδώ και τώρα να διαμορφώσουμε τόσο τους θεσμούς όσο και τους πολιτικούς σχηματισμούς της νέας εποχής. Δεν σας κάνει εντύπωση που οι πολίτες απαντούν σε δημοσκοπήσεις, αλλά δεν συμμετέχουν σε πολιτικές διαδικασίες; Στον ασύμμετρο κόσμο των χάκερ, των bloggers, και των off shore εταιριών, το ζητούμενο δεν είναι η βελτίωση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας αλλά η υπέρβαση της. Συμμετοχική δημοκρατία που να μας οδηγεί σε κοινωνίες πολιτών, είναι το μεγάλο ζητούμενο της εποχής μας.\nΠολιτική ανάγκη, το σύγχρονο κόμμα,\nΌταν το κόμμα περνούσε ‘’σύριζα’’ το όριο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, μιλούσαμε για κείνους τους συντρόφους που κρατάνε αναμμένο το κεράκι του ΣΥΝ στο θολό τοπίο της ελληνικής επαρχίας.\nΗ εκλογή-στοίχημα Αλαβάνου στην Κρήτη δεν είναι επιτυχία μόνο για τον ίδιο και το κόμμα. Αντανακλά και στους πολίτες του Ηρακλείου, που σπάζοντας πολιτικά στεγανά δεκαετιών, έστειλαν στη βουλή, τον επικεφαλής της ανατέλλουσας δύναμης της πολιτικής μας πραγματικότητας επιβραβεύοντας την πιο ριζοσπαστική αλλά και πιο ενδιαφέρουσα πολιτική πρόταση που κατατέθηκε σʼ αυτή την κρίσιμη ιστορική συγκυρία .\nΤέτοιες στιγμές μπορούμε να τις ζήσουμε και σε άλλες περιφέρειες. Αναδεικνύοντας όχι μόνο βουλευτές, αλλά και στελέχη που θα τρέξουν τον πολιτικό μας λόγο σε κάθε γειτονιά. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όχι μόνο τα κράτη αλλά κι οι κάθε μορφής οργανισμοί, τελικά αποδεικνύονται πολύ μικροί για να λύνουν τα μεγάλα προβλήματα, και πολύ μεγάλοι για να λύνουν τα μικρά.\nΕίναι άκαιρο να μπούμε σε πιο συγκεκριμένες προτάσεις τώρα. Αυτά στο συνέδριο. Ένα είναι σίγουρο. Πως μπορούμε να δρομολογήσουμε τις διαδικασίες όχι μόνο για την συνολική ανάπτυξη του κόμματος αλλά και ειδικότερα. Και στο επίπεδο της νεολαίας, και της συμμετοχής σε μαζικούς φορείς, και στο χώρο της αυτοδιοίκησης, αλλά και να κουβεντιάσουμε, τόσο την λειτουργία των τάσεων, όσο και τον τρόπο ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ.\nΕίναι απογοητευτικό να χαιρόμαστε τον θρίαμβο του Αλέκου στο προεκλογικό debate, και να φοβόμαστε να δούμε Φώτη και Αλέξη να επιχειρηματολογούν ο ένας δίπλα στον άλλο. Να βλέπουμε το υπουργείο εσωτερικών να ενσωματώνει στον κώδικα δήμων και κοινοτήτων τα τοπικά δημοψηφίσματα, και εμείς να βρισκόμαστε ένα βήμα πίσω. Να χαιρόμαστε που οι δημοσκοπήσεις μας δείχνουν ψηλά, και να διστάζουμε να εγκαταστήσουμε μεθόδους ποσοτικής ανάλυσης στην πολιτική μας διαδικασία.\nΑπό τον Μαρξ στον Γκράμσι\nΟ Μακιαβέλλι στον ʽʼΗγεμόναʼʼ τονίζει πως οι άνθρωποι αρέσκονται να κρίνουν αυτό που φαίνεται, κι όχι αυτό που υπάρχει πραγματικά πίσω απʼ αυτό. Σχολιάζοντας τον ο Γκράμσι μέσα από τα τετράδια της φυλακής, θέτει το καίριο ερώτημα. Θέλουμε να υπάρχουνε για πάντα κυβερνήτες και κυβερνώμενοι, ή να δημιουργήσουμε τους όρους ώστε η αναγκαιότητα αυτή να πάψει να υπάρχει και η διαίρεση να εξαφανιστεί;\nΑν η αριστερά δεν καταφέρει να πείσει τους πολίτες με προοδευτικό τρόπο να τοποθετηθούν με το μέρος της θα την υποκαταστήσουν οι κλίκες οι συμμορίες, οι μαφίες, τόσο οι λαϊκές όσο και οι συνδεδεμένες με τις ανώτερες τάξεις. Θυμίζουμε πως ο μεγάλος διανοητής κι επαναστάτης, δεν ζει στην Ελλάδα του σήμερα, έσβησε στη φυλακή 70 χρόνια πριν.\nΟ ευνοϊκός άνεμος της χρονικής συγκυρίας μας ανεβάζει ψηλά στα μάτια της κοινωνίας. Και τα ερωτήματα που πρέπει να απαντήσουμε δεν είναι μόνο θεωρητικά αλλά και πρακτικά. Τι αριστερά οραματιζόμαστε; Που θέλουμε να την φτάσουμε; Με τι όρους θα την οικοδομήσουμε; Αν δεν καταφέρουμε κι αυτή τη φορά να δώσουμε πειστικές απαντήσεις, τότε σύντροφοι, άντε γεια.\nΜέλη Π.Κ. ΣΥΝ Κορυδαλλού\n11. The Mob Goes Wild / Σπίθας, 10 /12/ 2009\nΗ Ανανεωτική Πτέρυγα, να υπερασπιστεί τις ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς, χωρίς συμβιβασμούς και εκπτώσεις.\nΑγαπητές / οί\nΣύντροφοι, μέλη, φίλοι της ανανεωτικής αριστεράς.\nΧαιρετίζοντας την πρωτοβουλία της Ανανεωτικής Πτέρυγας, θα ήθελα να συμβάλλω στον διάλογο με ορισμένες επισημάνσεις.\n[ 1 ] "Διάλογος Για την Προοπτική ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ/ ΑΝ. ΠΤΕΡΥΓΑΣ".( το θέμα μας )\nΆποψή μου, 1 :\nα) Διάλογος για την ανανεωτική αριστερά, ναι.\nβ) Διάλογος για τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, ναι. Αλλά, τηρώντας το καταστατικό και σεβόμενοι τις αποφάσεις της Κ.Π.Ε. Η παραβίαση των αποφάσεων της Κ.Π.Ε, όπως και οι εμμονές της ηγεσίας του ΣΥΝ, δημιουργούν νέα αδιέξοδα. Η ηγεσία του ΣΥΝ οφείλει να δώσει το στίγμα της πολιτικής στρατηγικής της και να μην παράγει θέσεις που δεν αντιστοιχούν στην αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση.\nγ) Ο Διάλογος για την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ με την συμμετοχή της Ανανεωτικής Πτέρυγας, έχει αποκλειστεί, ήδη. Δεν γίνεται διάλογος, όταν όλες οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ καταφέρονται απαξιωτικά για την Ανανεωτική Πτέρυγα, προεξέχοντος του πρώην προέδρου μας, Α.Αλαβάνου.( Τελειώσαμε, αρκετά ταλαιπωρηθήκαμε.)\n[ 2 ] " Η ανάγκη επανακαθορισμού των σχέσεων ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ".\nΆποψή μου, 2 :\n- Μοναδική διέξοδος, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μόνο εκλογική συμμαχία κατόπιν προγραμματικής συμφωνίας και συνεργασία, μόνο και μόνο, τότε, όταν υπάρχουν κοινές πολιτικές απόψεις, που αφορούν στο δημόσιο όφελος και στην αντιμετώπιση μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων.\n[ 3 ] Διεύρυνση προς την κοινωνία των πολιτών\nΑποψή μου 3:\nα) Διάλογος με την "καθημερινότητα", δηλαδή, ενδυνάμωση των πολιτικών σχέσεων με τους κοινωνικά ασθενέστερους και...\nΑλληλεγγύη στους συντρόφους και στους φίλους της δημοκρατικής αριστεράς. Χαθήκαμε, σύντροφοι. Η αριστερά, δεν είναι "αόριστη, ούτε απρόσωπη " !!\nβ) Διάλογος με την πολιτκή οικολογία.\nΣυνεργασίες σε κυρίαρχα περιβαλλοντικά προβλήματα και προοπτική εκλογικής συνεργασίας κατόπιν προγραμματικής συμφωνίας.\nΣπίθας, 10/12/ 2009\nΜέλος Κλαδικής Πολιτικής Κίνησης του ΣΥΝ\n10. Σωτήρης Δημητριάδης, 09/12/09\nΑς βγάλουμε λύσεις μέσα από τις αναλύσεις μας κι ας βγούμε μπροστά να τις κάνουμε και πράξη.\nΘέλω να χαιρετίσω την πρωτοβουλία της Ανανεωτικής Πτέρυγας να δώσει το λόγο σε όσους αισθάνονται κοντά στις ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς και να ανοίξει έτσι, ίσως για πρώτη φορά ένα διάλογο για την προοπτική του πολιτικού μας χώρου.\nΟμολογώ ότι με εκπλήσσει η τροπή της κουβέντας. Θεωρώ βέβαια ότι οι όροι με τους οποίους γίνεται είναι ένα φυσιολογικό αποτέλεσμα της πορείας του Συνασπισμού τον τελευταίο καιρό: της συνεχούς ενίσχυσης των εξωκομματικών κέντρων αποφάσεων, της διαρκούς δίκης προθέσεων από συντρόφους και συμμάχους, των παλινωδιών της κομματικής ηγεσίας. Είμαι όμως πεπεισμένος ότι το να περιοριστεί αυτός ο διάλογος που επιτέλους άνοιξε στο «να φύγουμε ή να μείνουμε» βάζει το κάρο μπροστά από το γάιδαρο.\nΗ ήττα και η υποχώρηση των ανανεωτικών ιδεών δεν ήταν αποτέλεσμα της «Αριστερής Στροφής» του κόμματος. Αντίθετα, ήταν η γεννεσιουργός της αιτία.\nΑπό την ίδρυσή του ως το 2004 ο Συνασπισμός λειτούργησε ξεκάθαρα ως το κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς. Στο διάστημα αυτό υπερασπίστηκε με σταθερότητα τις ιδέες που του κληροδότησαν η ΕΑΡ, το ΚΚΕ (εσ.) και οι αναθεωρητικές διεργασιες μέσα στο ΚΚΕ στα τέλη της δεκαετίας του 80: κοινωνική δικαιοσύνη μέσα σε μια αλληλέγγυο Ευρώπη, πάλη ενάντια στον εθνικισμό και υπέρ των ατομικών δικαιωμάτων, ώθηση για διαφάνεια στη δημόσια ζωή, για ενίσχυση της αυτοδίοικησης, για δημοκρατία. Παρότι «καθαρή», πρέπει να παραδεχτούμε ότι πολιτικά η γραμμή μας ηττήθηκε. Από τη μια το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να οικειοποιηθεί τις θέσεις μας, διαστρεβλώνοντας και πετσοκόβοντάς τις και παρουσιάζοντάς τις ως Εκσυγχρονισμό. Από την άλλη οι οργανώσεις του κόμματος αφέθηκαν να παρακμάσουν, τα μέλη αποστασιοποιήθηκαν, ώσπου στο τέλος ατομικές πρακτικές και αποχωρήσεις έπληξαν καίρια την αξιοπιστία μας.\nΣε αυτό το πλαίσιο η Αριστερή Στροφή κατάφερε να γίνει ηγεμονική προσφέροντας απαντήσεις έστω προσωρινές στα υπαρξιακά ζητήματα του χώρου. Η ενότητα της Αριστεράς θα έφερνε το κόμμα κοντά σε νέες δυνάμεις – «αριστεριστές» μεν, «κινηματικοί», δηλαδή με εμφανή παρουσία σε συγκεκριμένου κοινωνικούς χώρους, δε. Η «συνέπεια» των μελών του Ρεύματος στις συλλογικές αποφάσεις διαφημίστηκε συστηματικά, ώστε να αντιπροβάλλεται στις φυγόκεντρες τάσεις των «δικών» μας. Η Νεολαία Συνασπισμού, παρατημένη από τους ανανεωτικούς στον εσωκοματικό καταμερισμό, και με την ταυτότητά της δομημένη με έναν εξαιρετικά σκληρό τρόπο, απάντησε στην αγωνία των μελών του κόμματος για τη βιολογική του ανανέωση, ιδιαίτερα όταν προτάθηκε ο σ. Τσίπρας για πρόεδρος του κόμματος.\nΜετά το 2004 οι ανανεωτικοί βρέθηκαν μειοψηφία και μάλιστα αρχικά διασπασμένη. Η αριστερή πλειοψηφία αισθάνθηκε αρκετά ασφαλής, ώστε όχι μόνο να καταργήσει στην πράξη μέρος από το πολιτικό κεκτημένο του Συνασπισμού, αλλά και να στοχοποιήσει με το χείριστο τρόπο μεμονωμένα στελέχη, με πρώτο το Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Ξαφνικά όλα όσα θεωρούσαμε αυτονόητα τα τελευταία 20; 30; χρόνια τέθηκαν υπο αμφισβήτηση. Ποια ήταν η αντίδρασή μας; Βγήκαμε στα κεραμμύδια. Προειδοποιούσαμε ότι παραβιάζονται οι ιδρυτικές συμφωνίες του Συνασπισμού. Διαφοροποιηθήκαμε δημόσια όπου πιστέυαμε ότι χρειάζεται. Ποιο το αποτέλεσμα; Ο κόσμος μας αντί να συσπειρωθεί, μας πίστεψε, απογοητεύτηκε και πήγε σπίτι του. Η πλειοψηφία χρησιμοποίησε τις παρεμβάσεις μας, για να μας καταγγείλει ότι αμφισβητούμε τις κομματικές αποφάσεις και να μας χρησιμοποιήσει ως αποδιοπομπαίους τράγους. Κρατηθήκαμε μακριά από τα «ακραία» κινήματα, την «κουμμουνιστική» Νεολαία, τον «αριστερίστικο» ΣΥΡΙΖΑ, μειώνοντας την παρέμβασή μας στον ελάχιστο. Ιδρύσαμε την ΑΡΣΗ ως χώρο διαλόγου και προώθησης των ιδεών μας και καταλήξαμε στη διάλυση της Συσπείρωσης Πανεπιστημιακών.\nΑς πούμε, λοιπόν, ότι τώρα διασπάμε το Συνασπισμό. Ας πούμε ότι το νέο κόμμα δε σπάει κατευθείαν σε νέες αντιπαρατειθέμενες υπό-τάσεις, ότι συμφωνούμε στο τι θα λέμε, ότι με μαγικό τρόπο θα βρεθεί ένας αριθμός μελών ο οποίος θα σηκώσει το οργανωτικό και οικονομικό βάρος του εγχειρήματος. Ποιο το ώφελος, όταν έχουμε ξεχάσει να κάνουμε πολιτική; Όταν έχουμε εκχωρήσει σταδιακά κάθε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης εκτός από το εσωκομματικό; Όταν η απέχθειά μας για τις παρεκκλίσεις από την κληρονομιά της Ανανεωτικής Αριστεράς μας έχει οδηγήσει στο σημείο να μη βλέπουμε κριτικά το ρόλο του κράτους, των θεσμών του, του ιδιωτικού τομέα, των ΜΜΕ;\nΈχουμε μείνει ακόμα να φωνάζουμε για τα αυτονόητα. Εμ δεν είναι τόσο αυτονόητα, σύντροφοι και συντρόφισσες. Είναι πολιτικά διακυβεύματα. Ας βγάλουμε λύσεις, λοιπόν, μέσα από τις αναλύσεις μας κι ας βγούμε μπροστά να τις κάνουμε και πράξη. Μέσα στην Αριστερά για την κοινωνία.\n9. Γ.Π., 07/12/09\nΜέχρι πότε νομίζετε ότι η κοινωνία πρέπει να παραμείνει χωρίς χώρο που να εκφράζει τη φωνή της Δημοκρατικής Αριστεράς;\nΌντας από εκείνους τους ανένταχτους και ανώνυμους αριστερούς που στήριξαν την παρουσία του πάλαι ποτέ ΚΚΕ εσωτερικού, της ΕΑΡ και ενός Συνασπισμού που πλέον δεν με εκπροσωπεί ουδόλως, ίσως να σας ενδιέφερε το γεγονός ότι μετά την ανάδειξη των ετερόκλητων "συνιστωσών" σε υπαγορευτές της πολιτικής του πάλαι ποτέ εκπροσώπου της ευρωπαϊκής δημοκρατικής αριστεράς, για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν ψήφισα αυτόν το χώρο.\nΦυσικά, οποιοσδήποτε από το ΚΚΕ ή από τις συνιστώσες θα αδιαφορούσε για τη στάση ενός που εύκολα θα τον κατέτασσε στις "χειραγωγημένες από το σύστημα μάζες". Εσείς ωστόσο, η Ανανεωτική Πτέρυγα, αν και ακούτε πίσω από αυτή τη στάση τη φωνή διαμαρτυρίας που και εσείς οι ίδιοι υψώνετε εντός του Συνασπισμού, μέχρι πότε θα πιστεύετε ότι οι δημοκρτατικοί αριστεροί θα υποστηρίζουν έστω και με πικρή ανέχεια έναν Συνασπισμό που πλέον έχει ακολουθήσει άλλη πορεία; Μέχρι πότε νομίζετε ότι η κοινωνία πρέπει να παραμείνει χωρίς χώρο που να εκφράζει τη φωνή της Δημοκρατικής Αριστεράς; Όσο και αν με λύπησε το γεγονός ότι δεν ψήφισα την κα Φιλίνη στην περιφέρειά μου, δυστυχώς η όλη πολιτική πρόταση του Συριζα και του Συνασπισμού πόρρω απείχε από το να εκπροσωπεύει τον κόσμο σας, και μάλλον και εσάς, αν και εσείς με τις ενέργειές σας είστε οι μόνοι αρμόδιοι να το επιβεβαιώσετε. Η ανοιχτή διαφωνία σας σας διαφοροποιεί μεν, σας τιμά και δεν κλονίζει την εμπιστοσύνη μου προς εσάς, αλλά η παραμονή σας υπό την ίδια σκέπη με σχήματα που φτάνουν ως και να υμνούν την λεγόμενη πολιτιστική επανάσταση δεν παύει να είναι μια σημαίνουσα πολιτική κίνηση, σεβαστή, πλην όμως απογοητευτική για τον κόσμο σας.\nΌσο για εμένα, που παραμένω κατεπιλογήν ανώνυμος, με πλήρη συνείδησή μου δεν έστειλα υποστήριξη σε όσους περιέβαλλαν και την πολιτική σας αλλά και συχνά και εσάς τους ίδιους, με προσβολές και καταπατούσαν όλες τις κόκκινες γραμμές που έθετε ο κόσμος της ανανεωτικής αριστεράς, ο κόσμος σας.\nΚαι όσο η Ε.ΑΡ. θα παραμένει μια ανάμνηση και οι φίλοι αντιπρόσωποί της θα υποσκελίζονται σε ένα συνονθίλευμα από ομάδες μιας επιθετικής αντιευρωπαϊκής αριστεράς, με λύπη μου θα κρατώ τις μέγιστες αποστάσεις από αυτήν την ετερόκλητη αλχημεία. Η λέξη "Συνασπισμός" δεν σημαίνει πλέον τίποτα για εμένα.\nΜε την εκτίμηση μου για την Ανανεωτική Πτέρυγα και όλους τους αρθρογράφους.\n8. Λάμπρος Τσουκνίδας,07/12/09\nΞοδεύουμε χρόνο που δεν μας ανήκει\nΣτο Λονδίνο διαδηλώνουν για την κλιματική αλλαγή, στην Αθήνα για... (ας συγκρατηθώ). Και η Κουμουνδούρου (της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας) επιλέγει τα... κινήματα (ας ξανασυγκρατηθώ).\nΧρειάζεται κάτι ακόμα για να συναισθανθούμε ότι στο ΣΥΝ μιλάμε άλλη γλώσσα και έχουμε, πρέπει να έχουμε, άλλες προτεραιότητες; Χρειάζεται κάτι παραπάνω για να συνειδητοποιήσουμε ότι τους συντρόφους που θα μείνουν πίσω (ποτέ δεν είναι εύκολες αυτές οι αποφάσεις) θα τους κερδίσουμε μόνο αρθρώνοντας λόγο για τα σημερινά προβλήματα; Θέλει πολύ για να συνειδητοποιήσουμε πως ο χρόνος και η φαιά ουσία που ξοδεύεται για να απαντήσουμε στα καθημερινά φάουλ (ξανασυγκρατούμαι και δεν κάνω χαρακτηρισμούς), είναι χρόνος κλεμμένος από τις επεξεργασίες που οφείλουμε να κάνουμε για να είμαστε μια πραγματική αριστερά, πραγματικά ανανεωτική;\nΥΓ Παρακολούθησα την ταινία "Home" (υπάρχει ολόκληρη, 93, στο http://www.youtube.com/homeproject) Δείχνει, με εντυπωσιακά όμορφο τρόπο, πως δημιουργήθηκε ο πλανήτης, πως και πόσο αλληλοεπηρεάζονται όλα τα είδη, πώς καταστρέφεται η Γη και ταυτόχρονα θέτει θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης. Και καταλήγει προτείνοντας πολιτικές -η ταινία θέλει να ευαισθητοποιήσει κατά το δυνατόν περισσότερους και επομένως δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες. Γιατί την αναφέρω; Επειδή παρακολουθώντας την και βλέποντας μετά την ειδησεογραφία για τα επεισόδια στην Αθήνα και διαβάζοντας τα δικά μας, "είδα" μια εικόνα: παιδάκια που παίζουν πόλεμο στην αμμουδιά την ώρα που έρχεται τσουνάμι... Αυτό θέλουμε να είμαστε;--\n7. Κώστας, Ανδρέου, 06/12/09\nΤην γνώμη μου , την έχω γράψει με διάφορες ευκαιρίες, σ’ αυτό το σάιτ.\nΗ Α.Π. δεν έχει καμία «τύχη» στον ΣΥΝ ή στον ΣΥΡΙΖΑ πλέον. Δεν έχει κανέναν λόγο, προφανώς πειστικό, να παραμένει «άφωνη» στον στενό κορσέ του Νεομακαρθισμού που από την εποχή της Αριστερής Στροφής και του ΣΥΡΙΖΑ έχει επιβληθεί.\nΗ Αριστερή Στροφή στην πραγματικότητα διέσπασε την όποια ιδεολογική συνάφεια των τάσεων του ΣΥΝ. Αλλαξε το περιεχόμενο της ιδρυτικής συμφωνίας, κατήργησε τον Αριστερό Μεταρυθμιστικό χαρακτήρα του ΣΥΝ.\nΟι κομμουνιστοαναφορικές δυνάμεις του ΣΥΝ, ξανάβαλαν στην ιδεολογική προμετωπίδα του ΣΥΝ την νοσταλγία της Λενινιστικής παράδοσης, ξαναβρήκαν στο αντιπαγκοσμιοποιητικό κίνημα και στις αντάρτικες ομάδες της Λατινικής Αμερικής τον τρόπο να ξαναγυρίσουν στην πρό του 89 διαψευθείσα από την κατάρευση του Υπαρκτού , ΚΚΕδικη εποχή τους.\nΣ’αυτό το επίπεδο η Ανανεωτική Αριστερά δεν ήταν δυνατόν να παρακολουθήσει τις Οβιδιακές Μεταμορφώσεις των συντρόφων των άλλων τάσεων.\nΕίναι μάταιο από τότε και μετά να περιμένει αλλαγές που να αποκαθιστούν έστω ένα στοιχειώδες πλαίσιο διαλόγου. Η λενινιστική στρατηγική, δεν έχει περιθώρια για άλλα ενδεχόμενα. Είναι στρατιωτικού τύπου μονόδρομος. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε για να το ξαναδιαπιστώσουμε.\nΤα 4 τελευταία χρόνια, μόνο υπαινιγμοί, κακοήθειες, «παρατηρήσεις» σαν σε κουτοπόνηρα ιδιοτελή παιδάκια ήταν η συγκομιδή της από την ηγεσία του ΣΥΝ και τους συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ.\nΤι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Για τον Μιχάλη , για τα στελέχη της ΑΠ και τις ύποπτες σχέσεις τους με τα ΜΜΕ, για τις λίστες των ευρωεκλογών;\nΔεν έχει νομίζω έννοια η απαρίθμηση και η επενθύμισή τους.\nΗ ΑΠ κινδυνεύει με την συμπεριφορά της να επιβεβαιώσει τις εμπαθείς κατηγορίες που της έχουν απευθυνθεί.\nΑίφνης σήμερα ανοίγω τυχαία την ΑΥΓΗ και πέφτω στην Μόνιμη Στήλη ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ –τελείως συμπτωματικά το αναφέρω, επειδή όποια στήλη και να έπιανα δειγματοληπτικά κάτι ανάλογο θα διάβαζα-:\nΗ Ανανεωτική Πτέρυγα από την πλευρά της, απαιτεί τώρα σεβασμό στις αποφάσεις των κομματικών οργάνων.\nΑπεναντίας, μετά τις ευρωεκλογές έλεγε ότι τα περί σεβασμού στις αποφάσεις του Συνεδρίου είναι σχολαστικισμοί, και ότι οφείλουμε να αναδιαμορφώσουμε τη στρατηγική μας με ευέλικτες κωλοτούμπες.\nΤην πέταξα στην άκρη. Δεν διάβασα τίποτε άλλο και δεν σκέφτομαι να την ξαναδιαβάσω στο προσεχές διάστημα.\nΤι στο διάολο κάνει εκεί μέσα η ΑΠ;\nΓιατί ανέχεται από κάθε «καημένο» ημιμαθή, τέτοιες προσβολές;\nΤο ξέρετε καλλίτερα από μένα βέβαια, αλλά επιτρέψτε μου να σας το ξαναθυμίσω.\nΟ κόσμος της ΑΠ, στρατεύτηκε στην Αριστερά πέραν των άλλων δευτερευόντων λόγων, μεταξύ των οποίων και η οικοδόμηση της «απελευθερωμένης κοινωνικής ουτοπίας», με όποιο όνομα και αν την θέλετε, και για την έκφραση και υπεράσπιση , της σημερινής του Αξιοπρέπειας και του δικαιώματός του να εκφράζει και να χαίρει του απόλυτου ΣΕΒΑΣΜΟΥ την ΓΝΩΜΗ του.\nΤην ΓΝΩΜΗ του δεν μπορεί κανένας σας και προφανώς κανείς από τους συμμάχους ή τους συντρόφους των άλλων συνιστωσών, να την κοροϊδεύει, να την λοιδορεί, να την φτύνει, να την πλασάρει πασπαλισμένη με «σταλινικούς υπαινιγμούς».\nΑυτή είναι η πεμπτουσία της ταυτότητάς τους και η ηγετική ομάδα της Πτέρυγας, δεν φτάνει να το ξέρει, αλλά οφείλει και να το δείχνει ότι το ξέρει και ανάλογα να την τιμάει.\nΤι αλήθεια και για πόσο ακόμη σκέφτεται η ηγετική ομάδα, να κάνει;\nΠιστεύει ότι θα αλλάξει ο ΣΥΝ. Θα γίνει ένα κόμμα που θα απεμπολήσει τα εθνικιστικά ή τριτοδιεθνιστικά προτάγματά της πλειοψηφούσας κνιτογενούς ή κομμουνιστοαναφορικής ομάδας του ΣΥΝ και θα ξαναβρεί τον χαμένο σεβασμό και τα μέλη της πτέρυγας θα νοιώθουν σε ζεστή συντροφική ατμόσφαιρα;\nΔεν έχει καταλάβει ότι ποτέ δεν υπήρξε τέτοιος σεβασμός αλλά πάντα ήταν τακτικοί οι λόγοι που «δουλικά» εκφραζόταν ο σεβασμός, μέχρι ναρθεί η ώρα να πάρουν το κόμμα;\nΔεν έχει καταλάβει ότι αύριο είναι η σειρά του Μαργαρίτη, του Κουβέλη, του Χ’’Σωκράτη να φάει τ’αυγά της Σώτης με την συνηγορία των συντρόφων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ;\nΔεν θέλω να συνεχίσω άλλο σ’αυτό το μοτίβο.\nΔεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος. Είναι πλέον φανερό, ότι σε κάθε θέμα υπάρχει διαφορετική άποψη από την ηγεσία του ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ και σε κάθε διαφορετική άποψη υπάρχει μια τεράστια μηχανή που προσπαθεί με χίλιους τρόπους, πέρα από τον έλεγχο των μηχανισμών, να υποβαθμίσει, υποτιμήσει, υποσκάψει, απαξιώσει μέχρις βδελυγμίας, να παραπληροφορήσει , να φιμώσει εν τέλει την άποψη της ΑΠ;\nΣε κάθε θέμα πρώτα πέφτουν μπροστά οι υπαινιγμοί, η χλεύη και η υποτίμηση και μετά οι πλειοψηφίες των μηχανισμών επιβάλουν τον Νεομακαρθισμό.\nΡίχτε μια ματιά στα μπλόγκ όπου οι «ΟΠΛΑ των σχολίων» παρεμβαίνουν με ιησουΐτικη επιμονή και αήθεια.\nΈχει χαθεί για πάντα ο πλουραλισμός, ο διάλογος, οι κοινοί τόποι διαλόγου, τα κοινά παραδείγματα, η ιδεολογική περιοχή συνάφειας και συγγένειας.\nΈχει χαθεί και έχει αντικατασταθεί από την αναμονή του μοιραίου λάθους που θα γίνει από δω ή από κει για να προκύψουν αποτελέσματα ηγεμονίας.\nΈχει τελειώσει η σχέση. Τώρα βρισκόμαστε στο στάδιο που στην ατμόσφαιρα μετράνε οι εν διαστάσει συμβιούντες, αν θα κάνουν συναινετικό διαζύγιο ή αν συμφέρει, να υποχρεωθεί ο άλλος σε εγκατάλειψη στέγης.\nΔεν τιμάει κανέναν αυτή η κατάσταση. Δεν είναι ατμόσφαιρα μέσα στην οποία μπορεί να παραχθεί πολιτικός λόγος και πολιτική.\nΓια παράδειγμα ακόμη και αυτή η έρμη «προγραμματική αντιπολίτευση» για να γίνει σε οποιοδήποτε θέμα, πρέπει να περάσει από το βασανιστήριο, της ερμηνείας της προγραμματικής θέσης. Πιάσ’ το αυγό και κούρευτο, δηλαδή.\nΜε λίγα λόγια το ερώτημα είναι πλέον απλό.\nΘα ασχοληθούμε με την πολιτική ή θα παρακολουθήσουμε το νέο θρίλερ, με τίτλο, πως οι παράγοντες των τάσεων μαγειρεύουν «Αλέξη Τσίπρα»;\nΔεν αξίζει αυτή η υπόθεση. Αύριο κιόλας πρέπει η ΑΠ να προχωρήσει στην αυτονόμησή της, στην επανίδρυση της Ανανεωτικής Αριστεράς και την ταχεία επεξεργασία και εκφορά του διαφορετικού πολιτικού της λόγου, που έχει ανάγκη η χώρα ειδικά αυτή την περίοδο της γενικής κρίσης.\nΔεν έχει κανείς δικαίωμα να αξιολογήσει κανένα άλλο θέμα ως σημαντικότερο.\nΟσοι θέλουν να κάνουν την επανάσταση να αφεθούν ήσυχοι να το κάνουν. Εμείς που πιστεύουμε στον Ευρωπαϊκό και δημοκρατικό δρόμο των αριστερών μεταρρυθμίσεων, ας μη βρίσκουμε δικαιολογίες για να αποφύγουμε τις ευθύνες μας. Εκτός και στο βάθος-βάθος δεν πολυπιστεύουμε και ‘μείς σ’ αυτό τον δρόμο.\n6. Γιώργος Παπασπυρόπουλος, 06/12/09\nεκτός από τον διάλογο θα ήθελα να δω και περιφερειακές ή πανελλαδικές συσκέψεις της Ανανεωτικής Αριστεράς (όχι απαραίτητα στενά της Πτέρυγας) για να αναζητηθεί με συμμετοχή μια κατάληξη για το τι κάνουμε. Η συγκυρία είναι δύσκολη.\nΕξ αιτίας της οικονομικής κρίσης και της ανόδου της δεξιάς-ακροδεξιάς δυναμώνει παράλληλα και ο αριστερισμός στα κινήματα διαμαρτυρίας. Πάντα όταν η αριστερά είναι σε υποχώρηση, η ανυπομονησία για αντίσταση και αντίδραση στην εξουσία γεννά , ιδιαίτερα στην νεολαία, παρόμοιες τάσεις. Στην χώρα μας είναι και θα παραμείνουν ενισχυμένες λοιπόν οι αντικαπιταλιστικές και αντιεξουσιαστικές εκδοχές της κινηματικής αριστεράς.\nΔεν πρέπει να χάσουμε την ανοιχτή γραμμή και τον διάλογο μαζί τους. Παράλληλα όμως δεν μπορούν αυτά τα κινήματα να στριμώξουν και ασφυκτικά την αυτόνομη πολιτική έκφραση της δημοκρατικής αριστεράς. Χρειάζεται λοιπόν σύνεση αλλά και ακραίος ρεαλισμός στα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε.\n1. Να αυτονομηθεί πολιτικά και οργανωτικά από τον Συνασπισμό η Ανανεωτική Πτέρυγα.\nΠιστεύω ότι η στρατηγική "είμαστε έτοιμοι αλλά ας κάνουν οι άλλοι το πρώτο βήμα για να μην χρεωθούμε την διάσπαση" είναι λάθος. Γιατί δίνει αλλού την πρωτοβουλία κινήσεων και κάνει την ανανεωτική αριστερά απλό αντίλαλο ή και διαρκώς διαμαρτυρόμενο για πρωτοβουλίες άλλων. Ήδη για τον λόγο αυτόν έχουμε εγκαταλείψει τις προωθητικές πολιτικές μας επεξεργασίες για να φυλάμε τα ...οπίσθιά μας.\nΗ ανανεωτική αριστερά έχει αυξήσει την δύναμή της στην βάση του ΣΥΝ (βλ. εσωκομματικό δημοψήφισμα) και στους αριστερούς ψηφοφόρους (βλ. βουλευτικές). Επίσης διατηρεί διακριτό στίγμα και πολιτική απήχηση στην κοινωνία και έχει δεξαμενές υποστήριξης σε ανένταχτο αριστερό κόσμο. Της αξίζει λοιπόν αντί για την φθορά της διαρκώς μετέωρης συνύπαρξης, το ξεδίπλωμα των ιδεών και της πολιτικής της αυτόνομα στην κοινωνία. Άλλη αναβολή απλά θα σβήσει σιγά σιγά την συμμετοχή στον χώρο αυτό.\n2. Να συμμετέχει επίσημα ως συνιστώσα στον ΣΥΡΙΖΑ, όσο το μόρφωμα αυτό δεν έχει ακόμα παγιοποιηθεί σε πολιτικό κόμμα αντισυστημικού αριστερίστικου προσανατολισμού και τα ζητήματα είναι ακόμη ανοιχτά.\nΗ κίνηση αυτή προσφέρει πολλά πράγματα:\nΠρώτον, δημιουργεί δυνατότητες ανατροπής της πορείας αριστερισμού στον ΣΥΡΙΖΑ με την εγγύηση της παρουσίας των ανανεωτικών, δίνει το δικαίωμα του βέτο σε διάφορες ενέργειες, όσο διατηρείται η συναίνεση στην κορυφή, και μπορεί να χρησιμεύσει στην (θετική) διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ προς τον σοσιαλιστικό και οικολογικό χώρο και την αποτροπή μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ σε αντικαπιταλιστικό-νεοσταλινικό κόμμα.\nΔεύτερον, εισφέρει στο ταμείο του διακριτού "κόμματος της ανανεωτικής αριστεράς"/συνιστώσας, αναλογικά χρήματα που δικαιούται και καρπώνονται τώρα ομάδες των τριών ατόμων.\nΤρίτον κρατά ανοιχτές πόρτες και διάλογο με τους άλλους συντρόφους μας και απαλύνουν τον πόνο από την διάλυση του εγχειρήματος του Συνασπισμού. Ο πολιτικός λόγος της ανανεωτικής αριστεράς έχει ανοιχτή γραμμή με την κοινωνία και η ισχύς του θα φανεί όταν παραμεριστούν οι οργανωτίστικες εντάσεις και συγχύσεις.\nΤέλος, έχει η ΑΑ, όλες τις δυνατότητες αυτόνομης πολιτικής έκφρασης νομιμοποιημένες, όπως και των άλλων κομμάτων/συνιστωσών και όχι καταγγελλόμενες διαρκώς στα πλαίσια του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού του ΣΥΝ. Και οι βουλευτές της στον ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται να αποχωρήσουν από πουθενά!\nΗ παραμονή άλλωστε σαν συνιστώσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι που μπορεί να αλλάξει οποτεδήποτε χωρίς άλλα τραύματα.\nΓια τα παραπάνω χρειάζεται μπόλικος ρεαλισμός και γερό στομάχι. Νομίζω όμως ότι είναι προτιμότερα από μιαν αργή αυτοκτονία στην αγκαλιά του νεοσταλινισμού...\n5. Θοδωρής Κανάκης, , 05/12/09\nΠολλή πίκρα σύντροφοι στον διάλογο που έχετε ανοίξει...\nΤόση πολλή, που θα σας παράγγελνα μερικούς "πικρούς" καφέδες, αν ήξερα πού να σας τους στείλω.\nΑναρωτιέμαι γιατί ενώ τόσα χρόνια (ιδιαίτερα τα 4 τελευταία) μπορούσατε να συμπορεύεστε με αυτούς τους "ΚΚΕέδες" του Αριστερού Ρεύματος, σε ένα κόμμα πολιτικής ενότητας και ιδεολογικής πολυφωνίας, τώρα δυσκολεύεστε να παραμείνετε σε έναν επίσης πολυφωνικό ΣΥΡΙΖΑ που επίσης συγκροτείται με όρους πολιτικής ενότητας, ο οποίος μάλιστα σας αποδίδει πλήρη πολιτικά δικαιώματα , έτσι ώστε να μπορείτε ισότιμα με όλους τους υπόλοιπους να προωθείτε τις απόψεις σας εντός του, ώστε να καταστούν πλειοψηφικό ρεύμα.\nΠροσωπικά, παρότι διαφωνώ με τις κύριες πολιτικές σας απόψεις, προτάσεις και πρακτικές, θα θεωρούσα θετική την παραμονή και την ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ σας στον ΣΥΡΙΖΑ. Όχι για λόγους εκλογικούς -δεν έχω τέτοια άγχη- αλλά γιατί τη στιγμή που μιλάμε για άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, είναι δυνατόν να μην έχουμε στους κόλπους μας το παραδοσιακό τμήμα της ανανεωτικής αριστεράς;\nΜέλος ΤΕ ΣΥΡΙΖΑ Αλίμου\nΜέλος Συντ. Γραμματείας Θεματικής Χρηματοπιστωτικού Τομέα\nΜη ενταγμένος σε συνιστώσες\n4. Γιάννης Κεμανίδης, 03/12/09\nΓια τις απολύτως προβλέψιμες εξελίξεις.\n*Ως «παραιτηθείς» από ένα «αυθαιρέτως καταργηθέν» κόμμα.*\nΕίναι ήδη γνωστό σε πολλούς συμπολίτες και, φυσικά, στους συντρόφους του\nπολιτικού μου χώρου, ότι εδώ και πολλούς μήνες δεν μετέχω ενεργώς στα\nκομματικά δρώμενα ιδίως του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.\nΜε το «πολικό αυτό εγχείρημα» είχα και εξακολουθώ να έχω διαφωνίες, που\nαφορούν την πολιτική του φυσιογνωμία, τη δομή, την οργάνωση και τη\nλειτουργία του. Ως μια πολιτική - εκλογική συμμαχία θα μπορούσε κανείς\nνα την αποδεχθεί. Ίσως, μάλιστα, να μπορούσε (υπό προϋποθέσεις), να\nλειτουργήσει προωθητικά για την Αριστερά. Όμως, η υπό τον Α. Αλαβάνο\nηγεσία του ΣΥΝ δεν τη χειρίστηκε με αυτό τον τρόπο: Μετέφερε όλες τις\nουσιαστικές πολιτικές λειτουργίες του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ\nκαι «δια διολισθήσεως» κατήργησε όλα τα όργανα του κόμματος. Από τις\nΝ.Ε. , έως την Πολιτική Γραμματεία. Τις πολιτικές παρενέργειες αυτής της\n«πρακτικής» τις είδαμε, όπως φυσικά και την τραγική πολιτική πορεία του\nιδίου: Όχι μόνον αποδείχθηκε «ιδανικός αυτόχειρας», αλλά έγινε και\n«παιδοκτόνος» απέναντι στον Α. Τσίπρα, που ήταν προσωπική του επιλογή.\nΤαυτόχρονα, επωμίστηκε το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης για αποδόμηση του\nΤο μεγάλο «θύμα» του εγχειρήματος ΣΥΡΙΖΑ ήταν η Ανανεωτική Αριστερά, ο\nαριστερός μεταρρυθμισμός και ευρωπαϊσμός της.\nΕις ότι με αφορά, δεν θεωρώ ότι έχω παραιτηθεί από το κόμμα μου. Απλώς,\nκατήργησαν το κόμμα, στο οποίο είχα ενταχθεί από ιδρύσεώς του. (Είναι\nχαρακτηριστικό ότι η Νομαρχιακή Επιτροπή Τρικάλων, της οποίας ήμουν\nμέλος και πρώην γραμματέας, στην ουσία, έπαψε να συνεδριάζει εδώ και\nμήνες και η λειτουργία της … μεταφέρθηκε στη - μη αιρετή από μέλη -\nΌλα αυτά έγιναν με «κεντρικές» αποφάσεις και σχέδιο, που προώθησε η\nπλειοψηφούσα ομάδα και προθύμως υλοποίησαν τα τοπικά στελέχη του\n«Αριστερού Ρεύματος» και ο Γραμματέας.\nΘεωρώ ότι πρέπει να τονίσω ιδιαιτέρως*: Αρκετοί από μας δεν\n«παραιτηθήκαμε» ούτε «φύγαμε». Απλώς, είδαμε τον πολιτικό μας χώρο, το\nκόμμα της Ανανεωτικής - Οικολογικής Αριστεράς, να υφίσταται μια, τόσον\nαυθαίρετη, όσο και βίαιη «μετάλλαξη», που τον κατέστησε μη αναγνωρίσιμο\nκαι μη αποδεκτό.*\nΤέλος, θεωρώ απολύτως φυσικό, άνθρωποι που έχουν θητεύσει πάνω από\nτριάντα χρόνια στην ενεργό πολιτική δράση, να παραμένουν τουλάχιστον\nΤο πολιτικό υποκείμενο που θα καλύπτει τις αρχές, τους προγραμματικούς\nστόχους και τον τρόπο λειτουργίας της Δημοκρατικής - Ανανεωτικής\nΑριστεράς, θα επανασυσταθεί. Μέχρι τότε εμείς θα μετέχουμε σε όλες τις\nπολιτικές διεργασίες, σε όλα τα επίπεδα, που θα προωθούν τη μεγάλη\nπολιτική και κοινωνική συμμαχία της Ανανεωτικής Αριστεράς, της\nΣοσιαλδημοκρατίας και της Οικολογίας που έχουν ανάγκη ο τόπος και ο λαός\nΣημ.: Το κείμενο γράφτηκε στις 18.10.2009 και δημοσιεύθηκε στον τοπικό\nτύπο των Τρικάλων.\n*Ως επίλογο, (ή πρόλογο), θα είχα να προσθέσω:*\n• Οι απόψεις μου, (όχι μόνον δικές μου), επιβεβαιώθηκαν - δυστυχώς - για\nτο χώρο, (το «εγχείρημα» και τα πρόσωπα).\n• Η ηθική, όχι μόνον η πολιτική, επιβάλλει αυτοί που επέλεξαν να είναι\nμέλη άλλου κόμματος να αποχωρήσουν και να αφήσουν το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ σ’\nαυτούς που τον επιλέγουν πολιτικά, δηλαδή στα μέλη της Ανανεωτικής\nΠτέρυγας. Βέβαια, δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι θα έχουν τη\nγενναιότητα και τιμιότητα να πράξουν κάτι τέτοιο. Θα επιδιώξουν τη\n«σιγουριά»: Να πάρουν ως λάφυρο ένα κόμμα, (και τα περιουσιακά του\nστοιχεία), που τις ιδρυτικές του αρχές και αξίες καταπάτησαν τόσο βάναυσα.\n• Προσωπικώς «δεν κόπτωμαι» και πολύ. Ξέρω ότι ο Αλαβάνος, που κατηγορεί\nάλλους ως «επαγγελματικά στελέχη» με διάθεση χλευασμού, υπήρξε ο πρώτος\n«επαγγελματίας» της πολιτικής, (25 χρόνια ευρωβουλευτής, βουλευτής στην\nεθνική Βουλή και πρόεδρος του ΣΥΝ). Δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί σαν αυτόν.\n• Τους παρακολουθώ, πλέον, ως θεατής με οίκτο!\nΓιάννης Κεμανίδης, (πρώην Γραμματέα της Ν.Ε. Τρικάλων).\n3. Φιλιώ Πολυμενάκου, 03/12/09\nΤι άλλο περιμένουμε σύντροφοι; Διάβασα το κείμενο της ανοιχτής επιστολής στον Αλέκο Αλαβάνο του Ανδρέα Νεφελούδηη (χρόνια σου πολλά Ανδρέα και πάντα τέτοια) και ανάσανα.\nΓια ποια Αριστερά αγωνιστήκαμε τόσα χρόνια, που ανεχόμαστε καρπαζιές από τον πιο απολίτικο πολιτικό, αχάριστο ως χαραχτήρα, αντιφατικό ως υβριστή των δημιουργημάτων του και οραματιστή της φαυλότητας;\nΓια πόσο ακόμη νομίζετε ότι θα μας έχετε κοντά σας να προσπαθούμε να δικαιολογούμε τη στάση σας;\nΣύντροφοί μου δεν ασφυκτιάτε μέσα στά περιθώρια της κοντόθωρης και στενόχωρης πολιτικής σκέψης των επικαθήμενων επί της κεφαλής μας "συμμάχων": Δεν αισθάνεστε στριμωγμένοι ανάμεσα στη μιζέρια και τη στασιμότητα του πολιτικά αδιέξοδου και ξεπερασμένου λόγου που μας επιβάλλεται εκ των "συμμαχιών" να ακούμε και να αναμασάμε; και για ποιο σκοπό άραγε;\nΚάνετε λάθος. μεγάλο λάθος από τα τραγικά λάθη, που μόνο στην Αριστερά γίνον ται ιστορικά και τη συρρικνώνουν...τη συρρικνώνουν...\nΚαι δεν θέλω να είναι "Φιλιώ κάνε υπομονή" ή "Φιλιώ κάνε ότι θες", όπως και εμείς.\n2. Αντρέας Νεφελούδης, 03/12/09\nΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ\nΤο κείμενο αυτό απευθύνεται σε όλους και όλες τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που κάποτε περπατήσαμε μαζί ανεξάρτητα από «τάσεις», διασπάσεις και διαφοροποιήσεις, από το μετερίζι του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ και του ΡΗΓΑ, ή από το ανανεωτικό τμήμα του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όλους και όλες που συνιδρύσαμε τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ για να δώσουμε μια άλλη πνοή στα όνειρα και τα οράματα της δικής μας κοινής πια αριστεράς, της αριστεράς της ανανέωσης.\nΑπευθύνομαι λοιπόν σε όλους και όλες εσάς που τόσα χρόνια παλέψαμε\n για την αριστερά της δημιουργίας αλλά και της διεκδίκησης\n για την αριστερά της μεταρρύθμισης αλλά και της ανατροπής\n για την αριστερά της δημοκρατίας, των θεσμών και των κινημάτων, της σκέψης, του ανοιχτού μυαλού και της συμμετοχής\n για την αριστερά της Ευρώπης, της αλληλεγγύης και των δημιουργικών αναζητήσεων.\nΚαι σας ρωτώ τι σχέση με αυτή την αριστερά έχουν όλα όσα διαμεσολαβούν το τελευταίο διάστημα στο ΣΥΝ και στο εκλογικό του μόρφωμα τον ΣΥΡΙΖΑ.\nΝα απαριθμήσω μερικά πριν φτάσω στο τελευταίο, στο αποκορύφωμα:\n1. Ο πανικός της πλειοψηφίας για τα δημοσκοπικά ευρήματα του 2008 και οι μεγαλοστομίες του Αλαβάνου και άλλων περί πλειοψηφίας της αριστεράς,\n2. Οι αντιφάσεις και η ιδεολογική πενία της πλειοψηφίας με αποτέλεσμα την διαρκή απαξίωση του χώρου (πχ απλή αναλογική ως αίτημα από την μια και άρνηση οποιασδήποτε συζήτησης για συνεργασίες από την άλλη..)\n3. Η ταύτιση με ότι το πιο σκοτεινό την περίοδο των Δεκεμβριανών του 2008 και ο τέλειος εξευτελισμός της αριστεράς μας από τους χειρισμούς της ηγεσίας.\n4. Η κατάντια των Ευρωεκλογών όπου η σημαία του Ευρωπαϊκού προσανατολισμού αλώνεται από τον αντιευρωπαϊσμό της ΚΟΕ και η παραδοσιακή σχέση της ανανεωτικής αριστεράς με την Ευρώπη εξοστρακίζεται.\n5. Η αδυναμία του ΣΥΝ να προσεγγίσει την πραγματικότητα, να ερμηνεύσει το αποτέλεσμα και να δώσει μια πειστική απάντηση.\n6. Οι πανταχόθεν ανήθικες βολές εναντίον της ηθικής της αριστεράς μας, διάφορων τύπων από τον ΣΥΡΙΖΑ (πχ αθλιότητες Κοροβέση σε βάρος του σ. Λεωνίδα Κύρκου)\n7. Τα ευτράπελα ΣΥΡΙΖαίων και μη περί των δηλώσεων υποταγής των στελεχών μας για να επιτραπεί να είναι υποψήφιοι, το θέατρο των 11 αρχηγών και άλλα τέτοια\nΚαι τέλος το αποκορύφωμα, δεν έφταναν τα απόλυτα λάθη της παρουσίας μας το 2008 στις εκδηλώσεις για την δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια και η ταύτιση μας με ότι το αριστερίστικο, δεν έφτανε η άρνηση της ηγεσίας του ΣΥΝ σε οποιαδήποτε μαζική εκδήλωση ενάντια στην βία και την τρομοκρατία, «ήρθε να δέσει το γλυκό» με την συμμετοχή του ΣΥΝ στην παρακάτω ανακοίνωση – κάλεσμα για τις συγκεντρώσεις της επετείου για την δολοφονία του άτυχου μαθητή.\n«………Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου και τη μεγαλειώδη εξέγερση του Δεκέμβρη, όλες οι αιτίες που προκάλεσαν την τραγωδία και τον ξεσηκωμό, παραμένουν εδώ: κρίση, γιγάντωση της επισφάλειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αστυνομοκρατία, στοχοποίηση της νεολαίας……...\n………Ένα χρόνο μετά, θα βγούμε και πάλι στους δρόμους για να διαδηλώσουμε όχι μόνο για τον Αλέξη, αλλά και ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της λιτότητας της ανεργίας, των ιδιωτικοποιήσεων, του αντεργατικού προϋπολογισμού, της περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών, του ρατσισμού.\nΈνα χρόνο μετά επιμένουμε: η εξέγερση ήταν, είναι, και θα παραμείνει δίκαιη!……….»\nΚαι παρακάτω ακολουθεί ο κατάλογος όσων συνυπογράφουν και καλούν στην συγκέντρωση, απολαύστε τον Συνασπισμό ανάμεσα σε ότι υπάρχει στον χώρο του Ελληνικού αριστερισμού:\n«………..ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΔΕΑ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Κοινή Δράση Αλληλεγγύης, Κόκκινο, Νεολαία Συνασπισμού ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΣΕΚ, Συνασπισμός, Συντονιστικό Αντίστασης Μαθητικών Πρωτοβουλιών .»\nΑναρωτιέμαι τι σχέση έχουμε εμείς με όλα αυτά και άλλα που έρχονται;\nΤι σχέση έχουμε όλοι εμείς και οι πολιτικές παρακαταθήκες της ανανεωτικής αριστεράς με αυτό τον ανιστόρητο- αριστερίστικο –σκοτεινό γκρουπουσκουλισμό;\nΓια μένα αυτή η ιστορία με αυτά τα χαρακτηριστικά έχει τελειώσει, εξευτελίζει τα ιδανικά και τις αξίες πάνω στις οποίες στηριχτήκαμε όλοι μας.\nΜήπως ήρθε ο καιρός να σκεφτούμε αλλιώς τα πράγματα;\nΜήπως επιτέλους ήρθε ο καιρός να ακούσουμε θετικά τις προτάσεις του σ. Λεωνίδα;\nΕγώ λέω ναι! Εσείς;\n1. Κωστής Μπισκίνης(29/11/12)


Για αυτόν τον λόγο πήρε παράταση η απάντηση Αλεξανδρόπουλου - Trifilara.gr\nHome ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ\tΓια αυτόν τον λόγο πήρε παράταση η απάντηση Αλεξανδρόπουλου\nΑπό trifilara 21/04/2021 11:35\nΛίγο ακόμα θα χρειαστεί να περιμένουμε για την τελική απάντηση του Σωτήρη Αλεξανδρόπουλου στην πρόταση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός για την ανανέωση του συμβολαίου του.\nΤο «Τ» σας είχε ενημερώσει για το ραντεβού μεταξύ των δύο πλευρών, από το οποίο ο νεαρός ποδοσφαιριστής θα έλεγε το «Ναι» για την παραμονή του στον σύλλογο, ωστόσο η συνάντηση πήρε κάποια χρονική παράταση.\nΠΑΕ και παίκτης τα έχουν βρει στο οικονομικό ζήτημα και όπως όλα δείχνουν το συμβόλαιο θα είναι τριετές. Τα πάντα πλέον παίζονται στη ρήτρα που θα μπει, ωστόσο τα πράγματα δεν φαίνεται να ξεφεύγουν και βαίνουν καλώς.\nΤο σημαντικότερο στην «υπόθεση» είναι το γεγονός ότι ο Σωτήρης Αλεξανδρόπουλος έχει δει απόλυτα ήρεμα το θέμα. Έχει αφήσει τον εκπρόσωπό του να ασχοληθεί και έχει ξεκάθαρη διάθεση να παραμείνει. Όλα αυτά, μαρτυρούν κατά κάποιο τρόπο τη θετική του απάντηση, η οποία θα γνωστοποιηθεί τις επόμενες ημέρες.\nΠαναθηναϊκός: Το “μηδέν” θα φέρει νίκη στο αθηναϊκό ντέρμπι


Η Ταινιοθήκη δίνει... «Τόπο στους Μικρομηκάδες!» | FLIX\nΗ Ταινιοθήκη δίνει... «Τόπο στους Μικρομηκάδες!»\nΜ' ένα νέο κύκλο προβολών, η Ταινιοθήκη της Ελλάδας δίνει την ευκαιρία στο κοινό να δει το best of των μικρού μήκους της τελευταίας δεκαετίας, με ελεύθερη είσοδο.\n12 Μάρ 2019 Flix Team\nΑυτή την Κυριακή, 17 Μαρτίου, στις 17.00, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος εγκαινιάζει έναν κύκλο προβολών ελληνικών ταινιών μικρού μήκους με ελεύθερη είσοδο. Σ' αυτή, την εναρκτήρια διοργάνωση, θα προβληθεί και σε πρώτη δημόσια προβολή στην Αθήνα, η νέα μικρού μήκους ταινία του Θανάση Νεοφώτιστου, «Λεωφόρος Πατησίων».\nΗ ταινία έκανε τη διεθνή πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Βενετίας, την πανελλαδική της πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και πριν λίγο καιρό απέσπασε δύο βραβεία (βραβείο Canal+ και Ειδικό βραβείο της Επιτροπής), καθώς και μια υποψηφιότητα καλύτερης μικρού μήκους ταινίας από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, στο μεγαλύτερο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στον κόσμο, το Φεστιβάλ του Κλερμόν Φεράν. Ο Θανάσης Νεοφώτιστος θα είναι στην Ταινιοθήκη για να συνομιλήσει με το κοινό.\nΜαζί, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος παρουσιάζει μια πρώτη επιλογή από τις σημαντικότερες ταινίες μικρού μήκους της τελευταίας δεκαετίας, κάνοντας την αρχή για ένα τακτικό πρόγραμμα. Οι συνολικά έξι ταινίες του αφιερώματος προσφέρουν στο κοινό της Αθήνας μια ευκαιρία να γνωρίσει σκηνοθέτες που άφησαν το στίγμα τους στο χώρο της ελληνικής ταινίας μικρού μήκους των τελευταίων ετών: απέσπασαν κορυφαία βραβεία στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, παρουσιάστηκαν και διακρίθηκαν σε κορυφαία διεθνή φεστιβάλ όπως Βενετία, Κάννες, Κλερμόν Φεράν, Ρότερνταμ, βρήκαν διανομή σε αίθουσες και τηλεοπτικούς σταθμούς του εξωτερικού, βραβεύτηκαν στις Νύχτες Πρεμιέρας.\nΗ πρώτη δόση της «dream team» των Ελλήνων μικρομηκάδων αποτελείται από τους Νεριτάν Ζιντζιρία, Γιώργο Ζώη, Ζακλίν Λέντζου, Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη, Θανάση Νεοφώτιστο και Γαβριήλ Τζάφκα. Η Ταινιοθήκη παρουσιάζει μερικές από τις καλύτερες δουλειές τους, με την υπόσχεση να παρουσιάσει σύντομα πολλά ακόμα ονόματα που τα τελευταία χρόνια σφράγισαν την ταινία μικρού μήκους στην Ελλάδα, εκτοξεύοντας την ελληνική κινηματογραφική παραγωγή.\nΠρόγραμμα προβολής | Κυριακή, 17 Μαρτίου | 17.00\nΧαμομήλι (Νεριτάν Ζιντζιρία) Ο γολγοθάς μιας ηλικιωμένης γυναίκας σε ένα ορεινό χωριό, η οποία, αποκλεισμένη από τα χιόνια, πρέπει να μεταφέρει, μόνη, το πτώμα του συζύγου της. Ο μεγάλος νικητής του Φεστιβάλ Δράμας (Χρυσός Διόνυσος 2012), σάρωσε τα βραβεία εκείνης της χρονιάς (Νύχτες Πρεμιέρας, Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, Φεστιβάλ της Δρέσδης).\nCasus Belli (Γιώργος Ζώης) Ανθρωποι διαφορετικών φύλων, ηλικιών, τάξεων και εθνικοτήτων περιμένουν σε επτά διαφορετικές ουρές δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη σειρά. Ομως στο τέλος της ανθρώπινης αλυσίδας, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά. Στην ταινία παίζουν 146 ηθοποιοί. Παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας (2010), Χρυσός Διόνυσος και πέντε ακόμα βραβεία στο Φεστιβάλ Δράμας, καλύτερη μικρού μήκους ταινία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Προβλήθηκε στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του εξωτερικού (Ρότερνταμ, Κλερμόν Φεράν κ.ά.) και είναι η πρώτη ελληνική μικρού μήκους που εξασφάλισε κινηματογραφική διανομή σε Γαλλία και Ελβετία.\nLimbo (Kωνσταντίνα Κοτζαμάνη) Ενα νεοφερμένο αγόρι με λευκά μαλλιά, ταράσσει τον κόσμο μιας παρέας παιδιών. Τα παιδιά ενώνονται εναντίον του «εχθρού», στοχοποιώντας αμέσως το αγόρι που διαφέρει. Ομως ένα ακόμα πιο «φοβερό» πλάσμα, μια φάλαινα εξοκέλλει στα μέρη τους. Συμπαραγωγή Ελλάδας και Γαλλίας, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών, βραβεύτηκε σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και υπήρξε υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ευρωπαϊκής μικρού μήκους ταινίας για το 2016.\nΑλεπού (Ζακλίν Λέντζου) Aθήνα, καλοκαίρι. Μετά από καβγά με τη μάνα του, ο Στέφανος κλείνει τη ραπ και μένει μόνος στο σπίτι με τα αδέρφια του και το άρρωστο σκυλί τους, τη Λούση. Κανείς τους δεν ξέρει ακόμη ότι πρόκειται για την τελευταία, ανάλαφρη μέρα της ζωής τους. Ηδη όλα έχουν αλλάξει. Η ταινία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Δράμας (2016) και στις Νύχτες Πρεμιέρας, προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο και συμμετείχε σε πάνω από 30 διεθνή φεστιβάλ, αποσπώντας πολλά βραβεία. Το 2015 η σκηνοθέτης συμμετείχε στο Berlinale Talents και στο Berlinale Short Film Station με την «Αλεπού».\nΛεωφόρος Πατησίων (Θανάσης Νεοφώτιστος) Η μαμά του Γιάννη κατευθύνεται σε μια οντισιόν, για το ρόλο της Σεξπιρικής Βιόλας, όμως ανακαλύπτει ότι ο γιος της έχει μείνει μόνος του στο σπίτι. Περπατώντας στη Λεωφόρο Πατησίων, μιας από τις πιο αντιφατικές περιοχές του κέντρου της Αθήνας, θα παλέψει να ισορροπήσει όλους τους ρόλους της ζωής της μέσα από το κινητό της. Η ταινία (2018), ένα απαιτητικό μονοπλάνο που γυρίστηκε στο κέντρο της Αθήνας, έκανε πρεμιέρα στην 75η Μόστρα της Βενετίας, απέσπασε τρία βραβεία στο Κλερμόν Φεράν και μέχρι σήμερα μετρά 20 συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ.\ninfo - Τόπος στους Μικρομηκάδες\nΤαινιοθήκη της Ελλάδος, Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136, Αθήνα, (Μετρό Κεραμεικός), τηλ, 210 3609695\nΚυριακή, 17 Μαρτίου, στις 17.00\nΠροηγούμενο 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Τελετή λήξης και βραβεία με γυναικεία μαχητικότητα Επόμενο Ακούστε ολόκληρο το «Baby Mine» των Arcade Fire από το «Dumbo» του Τιμ Μπάρτον\nΠροσεχώς: Ποιες ταινίες θα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες την Πέμπτη 14 Μαρτίου