Γιώργος Παπαγιάννης Summer League Report: "What happens in Vegas, stays in Vegas" - The Ball Hog - Know Your Game·The Ball Hog - Know Your Game\nΓιώργος Παπαγιάννης Summer League Report: “What happens in Vegas, stays in Vegas”\nPosted on Jul 27 2016 - 10:36am by Stavros Marinos\nGeorge PapagiannisLas VegasReno BighornsSummer LeagueVlade DivacΓιώργος ΠαπαγιάννηςΠάνος ΚαλίδηςΣάσα Μπάστα\nΑκολουθεί εισαγωγή προσωπικής εκτόνωσης που ουδεμία σχέση έχει με τον τίτλο. Για δική σας ευκολία, προχωρήστε στην ανάλυση που ξεκινάει λίγο πιο κάτω. Ευχαριστώ.\nΥπήρξαν εποχές που γνώριζα από έξω όλο το ρόστερ του Σπόρτιγκ και της Νήαρ Ηστ, καθώς και τα στατιστικά των παιχτών. Είχα τον αγνό κι αφελή ενθουσιασμό του fanboy που πίστευε πως ο Κορωνιός θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον Tim Hardaway, με κατάλληλη προπόνηση. Συγκέντρωνα όλα τα box scores από την εφημερίδα της Δευτέρας (ναι, υπήρχαν box scores τότε!) και, κάποιος θα μπορούσε να πει πως, έκανα έρευνα για fantasy πριν καν αυτό εφευρεθεί.\nΛίγο οι πανελλήνιες εξετάσεις, λίγο ο κανονισμός Bosman, που επέτρεψε τις μεταγραφές κοινοτικών παιχτών, δημιουργώντας ένα χάος στα ρόστερ, και λίγο μια φυσική κλίση προς τον hipsterο-nerd-ισμό (before it was cool), άρχισα να παραμερίζω το ευρωπαϊκό μπάσκετ και να αφοσιώνομαι εξ ολοκλήρου στο αγαπημένο μου NBA.\nΣύντομα, χάρη στο ίντερνετ, συνειδητοποίησα τις μεγαλειώδεις διαφορές στις δύο ηπείρους, εντός κι εκτός παρκέ, από “πρώτο χέρι” κι όχι λόγω κάποιων χιλιοπαιγμένων highlights και μεμονωμένων αγώνων στα εβδομαδιαία NBA Action των ’90s. Οπότε -long story short-, βρήκα το “σπίτι” μου κι έκτοτε τίποτα δεν βοήθησε στο να ξανασχοληθώ με τα πάτρια μπασκετικά εδάφη. Αντίθετα, με τον καιρό, τόσο η ελληνική, όσο και η ευρωπαϊκή, πραγματικότητα βούλιαζε μέσα μου περαιτέρω.\nΜε την είσοδο του νέου αιώνα, η λανθασμένη έμπνευση των εγωκεντρικών Αμερικάνων να αυταπατηθούν πως ο υπόλοιπος πλανήτης είναι γεμάτος με αχαρτογράφητους παιχταράδες, έγινε μόδα που μου προκαλούσε ανακατωσούρα στο στομάχι, διότι μέσα μου, “ήξερα“. Η εγγενής χαιρεκακία που με διακατέχει, μου άφηνε ένα σαρκαστικό χαμόγελο στο πρόσωπο κάθε φορά που για έναν Dirk ή Peja, εμφανίζονταν δεκάδες Darko, Araujo, Tskitishvili, Cabarkapa, Korolev κ.ο.κ..\nΌταν άρχισα το NBA blogging, κάπου το 2007, σαν ανώριμος rookie που μόλις έφτιαξε twitter account, ένιωθα ότι είχα το ελεύθερο να εκφράζω πιο άνετα την κυνικότητα και τον “ρατσισμό” απέναντι στο ίδιο μου το “γένος”, σαν ένα είδος καθυστερημένης εφηβικής επανάστασης. Τώρα πλέον, κάτω από τη στέγη του Ball Hog και σεβόμενος περισσότερο τις απόψεις των άλλων, αυτό έχει μειωθεί αρκετά. Παρόλα αυτά, ακόμα και σήμερα, κατάλοιπα του παρελθόντος επανεμφανίζονται σαν flashbacks σε όνειρο βετεράνου του Βιετνάμ, που δεν τον αφήνουν να έρθει σε ειρήνη με την ένοχη ιστορία του. Υπάρχουν στιγμές που παλεύω με νύχια και με δόντια με εσωτερικούς δαίμονες για μην διακωμωδήσω με άρθρα, memes, και photoshop-ιές λευκούς international παίχτες που ρεζιλεύονται τακτικά σε αμερικάνικα παρκέ1)Ευχαριστώ Kupchak που ανανέωσες τον Huertas!.\nΑυτό γίνεται ακόμα πιο δύσκολο -και κινέζικα βασανιστικό-, σε σημείο που ξυπνάει μέσα μου υπαρξιακές ανησυχίες, όταν η αγαπημένη μου ομάδα, οι Sacramento Kings, επιλέγει με το pick του πρώτου γύρου της, στο #13, έναν παίχτη που εκφράζει ό,τι απεχθάνομαι αθλητικά και πολιτισμικά: έναν άτεχνο, αγύμναστο ψηλό, που ακούει σκυλάδικα και κουβαλάει την οπαδική ελληναράδικη νοοτροπία.\nΠώς γίνεται αυτό που τόσα χρόνια αποφεύγω σαν τον διάολο το λιβάνι, να με κυνηγάει ακόμα και στο NBA, στο οποίο έχω αφιερώσει τόσο μεγάλο μέρος της ζωής μου; Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξω ομάδα και να σταματήσω επιτέλους να ξυπνάω στις 05:00 για να παρακολουθώ αγώνες των Kings; Ή μήπως πρέπει να πάρω βαθιές αναπνοές και να αποδεχτώ το γεγονός πως o Γιώργος Παπαγιάννης ακούει Καλίδη πριν τους αγώνες, και διάλεξε την ιστορική φανέλα του Doug Christie με το #13, για να μας θυμίζει την παρακμιακή ελληνική γαυροβαζέλικη πραγματικότητα;\nΌπως κι αν έχει, θα σφίξω τα δόντια μου, και με μια δόση αυτό-ψυχανάλυσης, θα προσπαθήσω να δώσω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ (με δεδομένα τα παραπάνω πάντα) την πρώτη εικόνα του Έλληνα center, από τους αγώνες του στο Las Vegas Summer League. Η ευθύνη είναι δική σας. Καλή τύχη.\nΥπάρχουν summer leagues και υπάρχει και το Las Vegas Summer League\nΑς πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Από μπασκετική σκοπιά, τα summer leagues είναι ένας προάγγελος των training camps των ομάδων που ξεκινούν τον Σεπτέμβρη, τα οποία είναι μια προετοιμασία για τα pre-season games που ακολουθούν. Αυτά με την σειρά τους είναι ο πρόδρομος για την παραδοσιακή πρεμιέρα του NBA, την τελευταία Τρίτη του Οκτώβρη (ή πρώτη του Νοέμβρη). Με άλλα λόγια, ο ρόλος τους είναι κυρίως βοηθητικός, στο να βρεθούν σε κουλτούρα NBA κάποιοι συγκεκριμένοι νέοι παίχτες, και να δοκιμαστούν σε ειδικές μπασκετικές συνθήκες, που δεν μετράει ούτε η νίκη, ούτε καν η έκβαση της κάθε επίθεσης, αλλά η εξοικείωσή τους στα νέα δεδομένα.\nΣτα summer leagues επιτρέπεται να λάβουν μέρος rookies, sophomores2)Παίχτες που θα μπουν στη δεύτερη χρονιά τους στη λίγκα και free agents που δεν έχουν υπογράψει ακόμα σε κάποια ομάδα. Φέτος λειτούργησαν τρία διαφορετικά πρωταθλήματα: το Orlando Pro Summer League, το Utah Jazz Summer League και το περιβόητο Las Vegas Summer League.\nΤα πρώτα δύο, παρά την σχετικά μικρή συμμετοχή ομάδων, δέκα και τέσσερις αντίστοιχα, έχουν πιο αμιγή καλαθοσφαιρικό χαρακτήρα, με λιγότερα παρελκόμενα και λούσα3)Πού άλλου θα έπαιζαν οι Spurs;. Στο Las Vegas όμως, το οποίο από το 2004 γίνεται υπό την αιγίδα του NBA, συμβαίνουν αυτά που όλοι φανταζόμαστε όταν ακούμε το όνομα αυτής της πόλης. To μπάσκετ είναι μόνο η αφορμή για 11 μέρες οργίων δημόσιων σχέσεων. Μην πάει το μυαλό σας σε καταστάσεις “Hangover”, αλλά σε ένα business event, όπου χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούν να αυτοπροβληθούν για την καριέρα τους: δοκιμαζόμενοι διαιτητές που παλεύουν να βρουν τον δρόμο για το NBA, φιλόδοξοι βοηθοί προπονητών που αναλαμβάνουν ομάδες για να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους, GMs και υπάλληλοι των front offices που βρίσκουν την ευκαιρία για ατελείωτα public relations στον ίδιο χώρο (κάτι που δύσκολα γίνεται την υπόλοιπη χρόνια που τρέχει η λίγκα), δεκάδες agents από Αμερική, αλλά κι Ευρώπη, βετεράνοι παίχτες που δεν χάνουν ευκαιρία να επισκεφτούν το Las Vegas, μέχρι και ιδιοκτήτες ομάδων.\nΗ προσέλευση του κόσμου κάθε χρόνο σπάει νέο ρεκόρ, οι αγώνες έχουν πλέον cheerleaders και διασκεδαστές ημιχρόνων, υπάρχει πλέον πλήρης κάλυψη από το NBA TV, η ένωση προπονητών διοργανώνει τουρνουά ping-pong, και τελευταίο άλλα όχι έσχατο: από πέρσι διοργανώνεται παράλληλα το Sports Business Classroom, ένα εντατικό πρόγραμμα σεμιναρίων για μελλοντικούς NBA executives, στο οποίο όλο το Ball Hog θέλει να στείλει αίτηση (με $ 2.500 για πέντε μέρες η συμμετοχή), για να ακούσει τις διδαχές -μεταξύ άλλων- του πανεπιστήμονα του salary cap, Larry Coon.\nΠαρενθετικά, εδώ μπορείτε να διαβάσετε ένα ωραίο άρθρο για την ιστορία του Las Vegas Summer League και του πως o ατζέντης του Drazen Petrovic, ο Warren LeGarie, επειδή δεν έβρισκε χρόνο να συναντηθεί με τις αμερικάνικες διασυνδέσεις του, χειραγώγησε τις εξελίξεις προς τη δημιουργία ενός κεντρικού summer league, που έφτασε στη σημερινή του τερατώδη μορφή.\nΣε αυτό το τεράστιο τσίρκο μεγαλομανίας, λοιπόν, παίρνουν την πρώτη τους γεύση από το NBA, για μερικά λεπτά, κάποιοι έφηβοι που μόλις επιλέχθηκαν στο draft. Μερικοί από αυτούς, μόλις μετακόμισαν σε μια νέα χώρα για μια ριζική αλλαγή ζωής, και καλούνται ξαφνικά να αποδείξουν πως μπορούν να αντεπεξέλθουν στο ύψιστο μπασκετικό επίπεδο, μπροστά στα μάτια χιλιάδων κριτών από όλο τον κόσμο. Ένας από τους παραπάνω τέτοιος ήταν φέτος κι ο Γιώργος Παπαγιάννης4)Επιτέλους μπήκαμε στο θέμα του άρθρου!.\nΕίναι βαριά η φανέλα\nΟ Παπαγιάννης, χωρίς να το ξέρει πιθανότατα, φόρεσε για πρώτη φορά τη βαριά φανέλα των πρωταθλητών του 2014, Sacramento Kings (ναι, ακόμα για το Summer League μιλάμε). Για καλή του τύχη, επειδή είναι γνωστό ότι οι centers αξιοποιούνται καλύτερα όταν παίζουν χωρίς point guard, στα γραφεία της ομάδας είχαν την πρωτοποριακή ιδέα να υποστηρίξουν το πρώτο pick τους με πέντε ακόμα centers στο ρόστερ και μόλις τρία -undrafted- PGs. Υπήρξαν αρκετές στιγμές που το παρκέ μοιράστηκαν τρεις ψηλοί ταυτόχρονα, έτσι για να αποδειχτεί πως το small ball είναι ξεπερασμένο. H επιτυχία δεν άργησε να έρθει, και στον πρώτο αγώνα εναντίον των Raptors, το Sacramento έχασε οριακά 47-88 λόγω κακής διαιτησίας. Ο Γιώργος σε αυτό το παιχνίδι δεν συμμετείχε λόγω τραυματισμού. Οι Kings τελείωσαν το τουρνουά χωρίς νίκες (0-5).\nΟ Έλληνας ψηλός έλαβε μέρος στους επόμενους τέσσερις αγώνες. Δείγμα πολύ μικρό, εκ του οποίου προφανώς δεν μπορεί να αντληθεί σαφές συμπέρασμα για το potential του παίχτη. Δεδομένης όλης της ψυχολογικής πίεσης και των συνθηκών “καζίνο” στο Las Vegas που προαναφέραμε, είναι λογικό για έναν ξένο 19χρονο να μην μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα. Αυτό γίνεται ακόμα πιο έντονο όταν μιλάμε για έναν αργό center παλαιάς κοπής, που προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα άναρχο παιχνίδι καλοκαιρινού τουρνουά, που ιστορικά μόνο οι κοντοί σκόρερ παίζουν καλά, και σε μια εποχή που το small ball με stretch ψηλούς είναι ο κανόνας. Με άλλα λόγια, ο Παπαγιάννης βρέθηκε υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες για να δείξει για πρώτη φορά τις ικανότητές του σε αμερικάνικο έδαφος.\nΜην ξεχνάμε άλλωστε, πως κάποτε στο summer league του 1997, ο Greg Ostertag κατέστρεψε τον Tim Duncan επιθετικά κι αμυντικά, στέλνοντας πολλά του σουτ στην πρώτη και δεύτερη σειρά των κερκίδων.\nIndiana Jones V: Η κατάρα του αέναου post-up\nΟι επιθέσεις στα summer leagues, κατά κύριο λόγο είναι προσχεδιασμένες για να κατανεμηθούν στα “μεγάλα” ονόματα, δηλαδή στους rookies του πρώτου γύρου και τους sophomores. Έτσι κι ο Παπαγιάννης, σαν πρώτο pick των Kings, είχε αρκετές τέτοιες ευκαιρίες. Η συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν παραδοσιακά ποσταρίσματα εποχής ’90s, με τον Γιώργο να προσπαθεί να εκτοπίσει με πλάτη τον προσωπικό του αντίπαλο στο ζωγραφιστό και να τελειώσει τη φάση με το ένα χέρι από κοντά.\nΤο αίσθημα που προκαλούσε κάθε απόπειρα ήταν παρόμοιο με το να παρακολουθείς πρώτη φορά ταινία Indiana Jones χωρίς happy end: ελεγχόμενος ενθουσιασμός, αμήχανο χιούμορ, έντονη πρόθεση για επίτευξη του σκοπού, πολλά απρόβλεπτα εμπόδια, καμία αίσθηση ελέγχου και συνήθως κακό αποτέλεσμα.\nΠαρατηρώντας το πιο αναλυτικά, μπορούμε να δούμε πως δεν είχε δυσκολία στο overpowering, χάρει του ύψους και του όγκου του. Τα εμπόδια εμφανίζονταν αρχικά σε δύο σημεία: αφενός δεν είχε καλό έλεγχο της τρίπλας για να σταθεροποιήσει το ποστάρισμα, και αφετέρου, παρά το μέγεθος του, δεν είναι ακόμα αρκετά δυνατός για να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της φάσης. Αυτό είχε ως συνέπεια να μην μπορεί να απορροφήσει τον κραδασμό της επαφής και να δυσκολεύεται να κερδίσει έδαφος με τα πόδια, παρά τις μεγαλύτερες διαστάσεις του.\nΚάποια από τα ποσταρίσματά του ανήκουν στην κατηγορία “cannot be unseen” και δικαιολογημένα έκαναν πολλούς στο Sacramento να αναρωτηθούν πως γίνεται να έχει τόσο μεγάλη έλλειψη επιθετικών fundamentals (offensive awareness), δημιουργώντας απογοήτευση. Προσωπική μου άποψη είναι πως ο “μικρός” είχε τόσο άγχος, που υπήρχαν στιγμές που λόγω “θολώματος” δεν εξέταζε εναλλακτικές κινήσεις. Συνέπεια αυτού ήταν να μην “διαβάζει” την επίθεση για έξτρα πάσα και να “σκαλώνει” στο post up, τελειώνοντας το set που του έχει αποδοθεί με σουτ απελπισίας. Σε τέσσερα παιχνίδια είναι ζήτημα αν έδωσε πάνω από 2-3 πάσες έξω από το post. Χαρακτηριστικά, στον δεύτερο αγώνα εναντίον των Pelicans, είχε 0/7 σουτ, σε μία επίδειξη άγχους που ελπίζουμε πως σύντομα θα ξεχάσει.\nCannot be unseen post up 1 (GIF).\nCannot be unssen post up 2 (GIF).\nΣτα θετικά είδαμε ότι, σε αντίθεση με την συνολικά ατσούμπαλη κίνησή του, έδειξε soft touch στο τελείωμα με τα χέρια. Δηλαδή σούταρε με τρόπο που άφηνε μια αίσθηση χαδιού, είτε εξ’επαφής, είτε με hook, άσχετα αν η μπάλα δεν κατέληγε πάντα στο καλάθι. Κι αυτό είναι κάτι που αφήνει ένα στίγμα αισιοδοξίας, παρότι τα στατιστικά του θύμισαν Roy Hibbert.\nΜε εξαίρεση το πρώτο του ιστορικό καλάθι στην Αμερική, το οποίο ήταν ένα yolo mid range shot (0:11 sec) από το το ύψος της βολής με ταμπλό (!), ο Παπαγιάννης έδειξε ενίοτε αυτοπεποίθηση κι ευστοχία στα σουτ από τα 5-6 μέτρα, που σίγουρα θα του φανεί χρήσιμη όταν θα θελήσει να τραβήξει τον αντίπαλο center έξω από τη ρακέτα.\nΌπως δείχνουν και τα στατιστικά του όμως, δεν έδωσε καμία assist, ούτε έδειξε πρόθυμος να ψάξει συμπαίχτες που έκοβαν από το high post, ala Marc Gasol.\nΑν στην επίθεση έδειξε σαν ψάρι έξω από το νερό, στην άμυνα φάνηκε πιο κοντά στη φύση του. Ακόμα κι όταν αργούσε να πάρει θέση σε κάποια matchups, ήταν φανερό ότι ήξερε που να πατήσει και να “διαβάζει” τις κινήσεις των αντιπάλων. Μπορεί να μην έκανε κανένα block στα 84 λεπτά που συνολικά έπαιξε, αλλά βοήθαγε στις καλύψεις και στο να προστατεύει το καλάθι σαν τρομακτικός μπράβος στην πόρτα του σκυλάδικου που τραγουδάει ο Καλίδης (Δεν άντεξα…).\nΣαν πρώτη εικόνα μπορούμε να πούμε πως στον τομέα των rebounds ήταν καλός, αφού per 36 mins θα έφτανε σχεδόν τα 9 rpg. Αλλά εξετάζοντας το θέμα σε βάθος, το rebounding rate του ήταν αρκετά χαμηλό (κυμάνθηκε από 8% μέχρι 15%). Κι αυτό διότι τα ποσοστά των ομάδων και στους τέσσερις αγώνες ήταν τόσο χαμηλά που τα διαθέσιμα rebounds ήταν αμέτρητα κι ο Παπαγιάννης δεν κατάφερε να μαζέψει πολλά από αυτά. Η γενικότερη έλλειψη κινητικότητας έδειξε ότι δεν μπορεί να κυνηγήσει κάποιο rebound εκτός της περιοχής του, αλλά τουλάχιστον έχει τη δυναμική να μαρκάρει τη δική του αν δυναμώσει περισσότερο με καλύτερα box outs.\nIntangibles (πρέπει να βρούμε μια μετάφραση για αυτό)\nΕνώ κατά την διάρκεια των post ups, η σβελτάδα του θύμιζε παγόβουνο για λόγους που αναλύσαμε άνωθεν, η ταχύτητά του σε αιφνιδιασμούς κι επιστροφές ήταν πολύ καλή για το ύψος του. Οι δύο τομείς που σίγουρα μπορεί να βελτιωθεί είναι η εκγύμναση και η ψυχολογική συγκέντρωση.\nΤο θετικό είναι είναι πως μπορεί πολλοί παίχτες να μην έγιναν καλύτεροι από την επίσκεψή τους στο ΝΒΑ (ονόματα δεν λέμε), αλλά δεν υπήρξε κάποιος που να μην έφτιαξε το σώμα του σημαντικά. Είναι δεδομένο πως λόγω της σπάνιας δυναμικής της σωματοδομής του, θα έχει τη δυνατότητα σε λίγα χρόνια να γίνει από τους πιο δυνατούς παίχτες στη λίγκα. Παράδειγμα προς μίμηση σε αυτόν τον τομέα αποτελεί ο Jusuf Nurkic. Αλλά μέχρι τότε είναι απαραίτητο να αντικαταστήσει πολλά περιττά κιλά με μυϊκό όγκο και τόνο.\nΒιασύνη δεν υπάρχει5)Όχι δεν ήταν υπονοούμενο για την ταχύτητά του., ούτε και πίεση για άμεσα αποτελέσματα. Είναι πολύ πιθανό να περάσει μεγάλο μέρος της χρονιάς στους Reno Bighorns της D-League για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και να “ψηθεί”. Είναι γνωστό ότι οι άγουροι centers χρειάζονται τουλάχιστον δύο με τρία χρόνια για να δείξουν τι πραγματικά αξίζουν. Ούτως ή άλλως, ακόμα κι αν πάρει χρόνο στο NBA, δεν θα του ζητηθεί τίποτα παραπάνω από καλή άμυνα, block outs και να βλέπει τον ελεύθερο παίχτη για την παραπάνω πάσα όταν χρειαστεί.\nΣε ένα ομολογουμένως ρηχό draft, οι φιλοδοξίες δεν είναι υψηλές, άσχετα αν τα λόγια είναι μεγάλα για χάρη των media. Θα ήταν ιδανικό για το 13ο pick να εξελιχθεί μια μέρα σε σταθερό παίχτη rotation.\nΕίναι κοινό μυστικό, άλλωστε, πως ο λόγος που ο Divac, ο GM των Kings, έδωσε το 8ο pick για να πάρει το 13ο και τον Παπαγιάννη σε αυτό, ήταν επειδή μαζί με τον Έλληνα πήρε και τα δικαιώματα του συμπατριώτη του, τον Bogdan Bogdanovic που τόσο λατρεύει, και τον οποίο περιμένει με ανοιχτές αγκάλες του χρόνου.\nΚλείνοντας, από το Summer League μπορούμε μόνο να μείνουμε σε παρατηρήσεις, χωρίς να εξάγουμε σοβαρά συμπεράσματα. Επιγραμματικά, η πρώτη εμπειρία του Γιώργου Παπαγιάννη στην Αμερική, θα μπορούσε να συμπτυχθεί στην φράση “What happens in Vegas, stays in Vegas”.\nQuantum Hog: Κινηση Ματ της Ελληνικής Κυβέρνησης η αποδέσμευση Παπαγιάννη - February 18, 2018\nQuantum Hog: Trades, Εγκλήματα και Μηδενισμός - February 7, 2018\nQuantum Hog: Συλλαλητήριο για τα position eligibilities - February 4, 2018\n1. ↑ Ευχαριστώ Kupchak που ανανέωσες τον Huertas!\n2. ↑ Παίχτες που θα μπουν στη δεύτερη χρονιά τους στη λίγκα\n3. ↑ Πού άλλου θα έπαιζαν οι Spurs;\n4. ↑ Επιτέλους μπήκαμε στο θέμα του άρθρου!\n5. ↑ Όχι δεν ήταν υπονοούμενο για την ταχύτητά του.


ACNAID™ Cream 30ml | Boderm\nACNAID™ Cream 30ml\nΗ κρέμα Acnaid™ έχει αναπτυχθεί ως ένα αποτελεσματικό προϊόν μη επεμβατικής τεχνολογίας που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των ορατών σημαδιών της ροδόχρου ακμής. Η ροδόχρους ακμή είναι μια δερματοπάθεια που προσβάλλει μέρη του προσώπου, όπως η μύτη, τα μάγουλα και το μέτωπο. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν έξαψη προσώπου, ερυθρότητα και κηλίδες προσώπου, πάχυνση του δέρματος, σπασμένα ή διεσταλμένα τριχοειδή.\nΗ κρέμα Acnaid™ αντιμετωπίζει τα ορατά σημάδια της ροδόχρου ακμής και προλαμβάνει την επανεμφάνισή τους. Μειώνει τις κόκκινες κηλίδες, την ερυθρότητα του δέρματος και κάνει λιγότερο ορατά τα τριχοειδή αγγεία.\nΗ κρέμα Acnaid™ χρησιμοποιεί έναν μοναδικό συνδυασμό ενυδατικών και μαλακτικών παραγόντων μαζί με εκχυλίσματα φυτών και αντηλιακά φίλτρα.\nΗ κρέμα Acnaid™ περιέχει υαλουρονικό νάτριο και διμεθικόνη για τον σχηματισμό μιας προστατευτική στιβάδας στην προσβεβλημένη περιοχή. Μέσα στη στιβάδα αυτή δρουν τα δραστικά συστατικά modukine, εκχύλισμα centella asiatica , εκχύλισμα φυκιών (algae), pullulan, allantoin, panthenol μαλακώνοντας το ερυθρό και ευαίσθητο δέρμα, μειώνουν την ερυθρότητα και σταθεροποιούν την λειτοθυργία του διαταραγμένου δερματικού φραγμού.\nΠλύνετε το πρόσωπό σας πριν από την εφαρμογή της κρέμας Acnaid™χρησιμοποιώντας ένα ήπιο καθαριστικό


Σφαγή 10.000 άγριων αλόγων στην Αυστραλία\nΑρχική σελίδαΕπικαιρότηταΣφαγή 10.000 άγριων αλόγων στην Αυστραλία\nΣτέλιος Θεοδωρίδης 6:57 μ.μ.\nΣφαγή 10.000 άγριων αλόγων φαίνεται να ξεκίνησε την Τετάρτη στην Αυστραλία, σε μια αμφιλεγόμενη προσπάθεια ελέγχου των άγριων ζώων, που αξιωματούχοι λένε ότι καταστρέφουν τη γη.\nΤο Συμβούλιο των ιθαγενών Αβοριγίνων Central Land Council, δήλωσε ότι ο πληθυσμός των ζώων, που εκτός από άλογα περιλαμβάνει γαϊδούρια και καμήλες - πέθαιναν κατά χιλιάδες λόγω έλλειψης τροφής και νερού και η θανάτωσή τους ήταν αναγκαία για ανθρωπιστικούς και περιβαλλοντικούς λόγους.\nΥποστηρίζουν επίσης ότι η καταστροφή των πηγαδιών από τα μεγάλα ζώα έχει επιπτώσεις στα άλλα είδη που βασίζονται στις ίδιες πηγές πόσιμου νερού.\nΜια εκπρόσωπος του Συμβουλίου αρνήθηκε να επιβεβαιώσει στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι η θανάτωση των ζώων έχει αρχίσει.\nΩστόσο, το αυστραλιανό Broadcasting Corporation μετέδωσε ότι η σφαγή είχε ξεκινήσει και ήδη έχει εκδοθεί μια δημόσια προειδοποίηση για την υγεία και την ασφάλεια που επισημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να παραμένουν μακριά από μια περιοχή περίπου 300 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά του Άλις Σπρινγκς.\nΗ σφαγή των ζώων θα γίνεται με πυροβολισμούς από ελικόπτερα και αναμένεται να διαρκέσει μέχρι τα μέσα Ιουνίου.\nΗ είδηση της επικείμενης σφαγής αυτό το μήνα προκάλεσε διαμαρτυρίες από τους λάτρεις των αλόγων, αλλά το Συμβούλιο επιμένει ότι είναι απαραίτητη, υποστηρίζοντας ότι τα άλογα και οι καμήλες, υπέφεραν και πεθαίνουν καθώς πίνουν νερό από δηλητηριασμένα πηγάδια.\n«Κανείς δεν θέλει να υποφέρουν, ιδιαίτερα οι παραδοσιακοί ιδιοκτήτες της γης που αγαπούν τα άλογα, αλλά γνωρίζουν πολύ καλά τις τρομερές συνέπειες των πληθυσμών που βρίσκονται εκτός ελέγχου», δήλωσε πριν λίγο καιρό ο διευθυντής του Συμβουλίου David Ross.\n«Θα προβούμε σε από αέρος σφαγή των αλόγων σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπου υπάρχουν περίπου 10.000 άγρια άλογα που υποφέρουν τρομερά και πεθαίνουν αργά».\nΟ Ross εξήγησε ότι η εναέρια σφαγή επιλέχθηκε διότι δεν ήταν δυνατόν να συγκεντρώσει τα άλογα και στη συνέχεια να τα μεταφέρουν περίπου 1.500 χιλιόμετρα μακρύτερα στο πλησιέστερο σφαγείο.\nΟ Ross δήλωσε επίσης ότι καταλαβαίνει τις διαμαρτυρίες κατά της σφαγής, αλλά είπε ότι έχει στη διάθεσή του σπαρακτικά πλάνα των αλόγων που πεθαίνουν σε άθλιες συνθήκες.\nΤα άγρια άλογα που θεωρούνται απόγονοι των αλόγων Waler εκτρέφονται από την εποχή της αποικιοκρατίας στη Νέα Νότια Ουαλία, και στη συνέχεια εξάγονταν στο βρετανικό στρατό στην Ινδία και επίσης χρησιμοποιήθηκαν από τον αυστραλιανό στρατό στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.


CERN - Υπερτεχνολογία και μύθος!\nΧιλιάδες χρόνια τώρα ο άνθρωπος προσπαθεί να γνωρίσει καλύτερα τον κόσμο στον οποίο ζει. Και κατά περίεργο τρόπο έχει αρκετές επιτυχίες στην προσπάθειά του αυτή. Τα ανθρώπινα δημιουργήματα, όσο πιο προχωρημένα είναι από πλευράς γνώσης και τεχνικής, τόσο πιο περίπλοκα και ακατανόητα είναι σε ένα απλό νου. Στη Δημιουργία όμως ανάλογα με τις νοητικές του ικανότητες ο καθένας καταλαβαίνει ότι είναι χρήσιμο γι’ αυτόν. Σαν να δημιουργήθηκε έτσι επίτηδες.\n«Το πιο ακατανόητο για το Σύμπαν, είναι ότι είναι δυνατόν να κατανοηθεί» έλεγε ο Αϊνστάϊν (αριστερά).\nΟι Έλληνες από την αρχαιότητα ήταν πρωτοπόροι στην έρευνα και την επιστημονική γνώση. Ο όρος «επιστήμη» απαντάται στο έργο «Θεαίτητος» του Πλάτωνα, όπου ένας από τους συνομιλητές αναφέρει ότι «έστιν ουν επιστήμη δόξα αληθής μετά λόγου», δηλαδή η επιστήμη αποτελεί βεβαιωμένη με λογικά επιχειρήματα γνώση.\nΗ παλιότερη αναφορά όμως στην «επιστήμη» είναι αυτή της Εξόδου, του βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης, όπου αναγράφει ο Μωυσής τα λόγια που είπε ο Θεός για τον Βεσελεήλ, τον αρχιτέκτονα της σκηνής: «…και τον γέμισα θεϊκό πνεύμα σοφίας και συνέσεως και επιστήμης για να μελετά κάθε έργο και να διευθύνει τις καλλιτεχνικές εργασίες, δουλεύοντας τον χρυσό και το ασήμι και τον χαλκό…» (Εξ. 31,3). Αξίζει να σημειωθεί ότι εδώ η σύνεση και σοφία και επιστήμη δεν θεωρούνται τυχαία ανακαλυπτόμενα και από το μηδέν προερχόμενα χαρίσματα, αλλά δίνονται από το Θεό στα κατάλληλα άτομα για το καλό των ανθρώπων.\nΑπό την αρχαιότητα ρόλο κλειδί στην έρευνα έπαιζε η λογική με την οποία θα έπρεπε να προχωρήσει η έρευνα και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της. Στον θεωρητικό αυτό τομέα δούλεψε ο Αριστοτέλης, σύμφωνα με τον οποίο η επιστήμη είναι διανοητική αρετή. Μπορεί επομένως, εκτός από το να δίνεται ως χάρισμα του Θεού όπως είδαμε στην περίπτωση του Βεσελεήλ, να διδαχθεί και να μαθευτεί, και προϋποθέτει τον συλλογισμό. Τα συμπεράσματα της θεωρητικής έρευνας του Αριστοτέλη χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα στην λογική θεμελίωση των επιστημών.\nΥπήρξαν άλλοι επιστήμονες της αρχαιότητος, που έβλεπαν τα πράγματα πρακτικότερα, αλλά χωρίς βάθος στη σκέψη τους. Οι φυσικοί ονομαζόμενοι φιλόσοφοι αναζητούσαν την αρχή του κόσμου στα φυσικά σώματα: ο Θαλής ο Μιλήσιος στο νερό, ο Αναξαμένης στον αέρα, ο Ηράκλειτος στη φωτιά, ο Εμπεδοκλής στα τέσσερα στοιχεία πυρ, ύδωρ, γη, αέρα κ.λ.π. Οι σύγχρονοι φυσικοί κινούνται μήπως με παρόμοιο τρόπο, αναζητώντας κάποιο «σωματίδιο του θεού» μέσα στον κόσμο αυτό που ζούμε;…\nΟ Αριστοτέλης χάραξε ξεχωριστή γραμμή, επισημαίνοντας ότι η ύλη υφίσταται μεταβολές, συνεπώς δεν μπορεί να αποτελεί πρώτη αιτία. Στον κόσμο αυτό θεωρούσε σαν ουσιώδη αυτά που προκαλούν κίνηση, τα οποία ονόμαζε μορφή και δύναμη. Παρατηρώντας την ενότητα μέσα στη φύση, πίστευε ότι υπάρχει ένα μόνο ενιαίο κοσμολογικό σύστημα και αυτό το στήριζε στο ενιαίο της πρώτης αρχής, δηλ. του Θεού.\nΕίχε φτάσει στην έννοια του ενός Θεού, με τον εξής συλλογισμό: Κάθε κίνηση έχει την αιτία της. Πρέπει όμως λογικά να υπάρχει μια «πρώτη αρχή», μια πρώτη αιτία της κίνησης στον κόσμο. Αυτή είναι καθαρή ενέργεια, ουσία και είδος αναλλοίωτα και αμετάβλητα, που δεν υπάρχει υψηλότερη αρχή που να την κινεί, ενώ αυτή είναι ακίνητη και αμετάβλητη, πηγή κάθε ενέργειας και κίνησης. Αυτή η αρχή είναι το «πρώτον κινούν ακίνητον»: ο Θεός.\nΊσως κάποιος σκεφθεί ότι το «πρώτο κινούν» του Αριστοτέλη είναι και αυτό εντελώς κοσμικό, ανήκει και αυτό στον κόσμο που ζούμε. Δεν είναι όμως έτσι, διότι αν περικλειόταν μέσα στα όρια του φθαρτού κόσμου, τότε θα επηρεαζόταν από τις άλλες κοσμικές ενέργειες και δυνάμεις, για τις οποίες αναζητούμε όπως και ο Αϊνστάιν πριν μερικές δεκαετίες, μια γενικευμένη θεωρεία που να εκφράζει το αλληλένδετό τους, ενώ ο ίδιος ο Αριστοτέλης το θέλει αμετάβλητο και ανεπηρέαστο. Αλλά «το πρώτο κινούν» δεν είναι αμέτοχο των κοσμικών γεγονότων, διότι κατά τον Αριστοτέλη, αποτελεί μαζί με τον Ουρανό και τη Γη, τις τρεις διαβαθμίσεις του τέλειου. Επηρεάζει αλλά δεν επηρεάζεται.\nΑν και η έννοια του θείου στον Αριστοτέλη είναι απλοϊκή σε σχέση με αυτήν της Χριστιανικής θεολογίας, εν τούτοις το ότι το Θείον ενεργεί μέσα στον κόσμο και δεν τον έχει αφήσει στην τύχη του, είναι μια πολύ προχωρημένη θέση από πνευματική άποψη. Όπως το έλεγε ο Αϊνστάϊν: «ο καλός Θεός δεν παίζει ζάρια»!\nΣτην έννοια του Θεού σαν αρχής του κόσμου είχε αναφερθεί και ο Ξενοφάνης, ενώ ο Ζήνων έλεγε ότι πρώτη αρχή του κόσμου είναι το πνεύμα. Ο Φιλόλαος, τον 5ο π.Χ. αιώνα, ήταν αυτός που πρώτος ανέπτυξε βασικές έννοιες της θεωρίας του Big Bang.\nΣε καθαρά κοσμικό επίπεδο, μπορεί υποτυπωδώς να θεωρηθεί ότι τον ιδανικό ρόλο ενός ορίου του Σύμπαντός μας μπορεί να παίξει ένα «σύμπαν» της σύγχρονης θεωρητικής Φυσικής, αυτό του απόλυτου κενού (θα ξαναμιλήσουμε γι’ αυτό), το οποίο ο Αριστοτέλης θεωρούσε άπιαστο όριο της ύλης. Έλεγε ότι η ύλη δέχεται την υποβάθμιση, χωρίς όμως ποτέ να φτάνει στο μηδέν και το απόλυτο κενό. (Δείτε και τις υποσημειώσεις).\nΠολύ στενή η σύνδεση λοιπόν ανάμεσα στη σοφία των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων και ερευνητών με τις σύγχρονες τάσεις της επιστήμης. Όπως παλιά μόνο λίγοι είχαν βαθύτερη γνώση, και νου εκλεπτυσμένο για να επεξεργάζεται υψηλά διανοήματα, έτσι και τώρα λίγοι επιστήμονες ασχολούνται στην έρευνα φιλοσοφώντας τα αποτελέσματά της.\nΑπό την εποχή του Αριστοτέλη, του θεμελιωτή της Πυρηνικής Φυσικής Δημόκριτου, του εισηγητού της ηλιοκεντρικής πλανητικής κίνησης Αριστάρχου του Σαμίου, και των Πλάτωνα, Πυθαγόρα, Αρχιμήδη, Θαλή κλπ, πέρασαν 2500 χρόνια περίπου και η επιστημονική έρευνα συνεχίζεται. Τελευταία ο πυρετός ανέβηκε με τη χρησιμοποίηση υψηλής τεχνολογίας, σε πειράματα που θεωρητικά θα μπορούσαν να αναπαράγουν αρχικές στιγμές της δημιουργίας του Σύμπαντος.\nΑυτό είναι ένας από τους στόχους του «Μεγάλου επιταχυντή αδρονίων» ή LHC του CERN (European Organization for Nuclear Research), στα Γάλλο – Ελβετικά σύνορα, 100 μέτρα περίπου κάτω από τη Γη. Το CERN είναι γνωστό από παλιότερα, διότι ξεκίνησε το 1954, αλλά και διότι με την απαίτησή του να πληροφορούνται τάχιστα οι επιστήμονες τα αποτελέσματα στις τρέχουσες έρευνες, δημιούργησε το World Wide Web σαν ένα project, το 1989.\nΟι επιστήμονες ελπίζουν, γενικά, να καταλήξουν σε κάποια συμπεράσματα στην έρευνα των υποατομικών σωματιδίων, και να επιτύχουν καλύτερη κατανόηση του θεωρητικού φυσικού μοντέλου, με στόχο την ενοποιημένη θεωρία όλων των φυσικών πεδίων και την μαθηματική της προσέγγιση. Βέβαια μέχρι τώρα οι επιστήμονες έχουν καταλήξει πολλές φορές σε συμπεράσματα, τα οποία μετά από νέες έρευνες ανατρέπουν. Είναι ένα χαρακτηριστικό αυτό της επιστημονικής προόδου. Ας μην λοιπόν απολυτοποιεί κανείς τα πράγματα νομίζοντας ότι από τα πειράματα αυτά του CERN θα λυθούν τα μυστήρια της Φύσης! Ούτε καν για αυτά τα οποία ψάχνουν δεν είναι σίγουροι ότι θα έχουν απάντηση. Όπως δεν κατάφεραν να βρουν απάντηση για το σωματίδιο που έψαχνε ο Teratron του αμερικανικού εργαστηρίου Fermilab, που είναι 2ος σε ισχύ μετά τον LHC. Μπορεί να υπάρξουν απαντήσεις από επί μέρους έρευνες, διότι ψάχνουν για πολλά πράγματα τώρα, αλλά το πιο σίγουρο είναι, ότι όπως πάντα, θα προκύψουν και πολλά νέα ερωτήματα (αν όλα πάνε καλά).\nΜια ενδιαφέρουσα διάσταση στο θέμα έδωσε ο χαρακτηρισμός του σωματιδίου Χίγκς σαν «σωματιδίου του θεού». Επίσης αν παρατηρήσατε τις δηλώσεις του επικεφαλής του προγράμματος του LHC Λιν Έβανς, οι όροι «σκοτεινή» μάζα και «σκοτεινή» ενέργεια παραξένεψαν αρκετούς που δεν τις είχαν ακούσει μέχρι τώρα. Δεν είναι το θέμα γιατί να υπάρχουν τα φαινόμενα, αλλά γιατί αυτά που είναι άδηλα πρέπει να χαρακτηρισθούν σκοτεινά, και όχι απλώς άδηλα, άγνωστα. Στην περίπτωση πχ των μαύρων οπών ξέρουμε ότι το φως απορροφάται εντελώς από αυτές, οπότε και το όνομα τους ταιριάζει. Στο μικρόκοσμο χρησιμοποιείται επίσης ο όρος «σκοτεινό υλικό» πχ σε νάνο – κατασκευές από άνθρακα. Δείτε την είδηση του BBC της 16-1-2008: 'Darkest ever' material created (δημιουργήθηκε το πιο σκοτεινό υλικό από ποτέ). Όμως και στην περίπτωση αυτή μιλάνε για αντικείμενο το οποίο είναι τόσο απορροφητικό, που σχεδόν δεν αντανακλάται καθόλου φως. Ο Έβανς όμως μίλησε για ύλη και ενέργεια για την οποία υποστηρίζει ότι δεν ξέρουμε τίποτα. Δείτε σχετικό video.\nΣχηματική διάταξη λειτουργίας του LHC στο CERN:\nΆρα θα μπορούσε να θεωρηθεί το φαινόμενο της υπαρκτής αλλά άδηλης ενέργειας και ύλης του Σύμπαντος, ότι είναι «σκοτεινό» ως προς τον γνωσιακό μας ορίζοντα. Ίσως έτσι κάπως το σκέφτηκαν οι επιστήμονες, και όχι πχ «αποκρυφιστικά», αν και είναι της μόδας τα διάφορα «dark»! Και κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκαν και για το μποζόνιο που εισήγαγε ο Χίγκς σαν πιθανό υπεύθυνο για τη βαρύτητα, και το ονόμασαν «σωματίδιο του θεού». Την ονομασία λένε ότι την έδωσε ο Leon Lederman, Αμερικανός νομπελίστας, που σίγουρα δεν είχε ιδέα από την Αριστοτέλεια φιλοσοφία. Πάντως κατά ένα τρόπο, και γι αυτόν τον ίδιο, αυτό το σωματίδιο είναι μύθος!\nΔεν το λέμε από φυσική άποψη, διότι κατ’ αυτήν έχουν πει άλλοι, αλλά από ψυχολογική. Ο όρος αυτός όπως τέθηκε προσπαθεί να ορίσει κάτι ακρότατο, κάτι στα όρια του πραγματικού, κάτι μεταξύ γνώσης και φαντασίας αλλά συγχρόνως πολύ σημαντικό για τη θεωρία.\nΝομίζω ότι μόνο ένας παγανιστής δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι ο Θεός δεν είναι δυνατόν να έχει σωματίδιο… Εγώ την θεωρώ απλά μια δήλωση που εκφράζει την ψυχολογική κατάσταση αυτού που ορίζει κάτι που το θεωρεί πολύ αξιόλογο, αλλά που όμως δεν ανήκει στις τωρινές μας γνώσεις, δηλαδή μοιάζει περισσότερο με μύθος, παρά πραγματικότητα, γι’ αυτό του έδωσε όνομα έξω από τον επιστημονικό ορίζοντα. Ιδιαίτερα στην προώθηση του χαρακτηρισμού «σωματίδιο του θεού» συνέβαλαν τα μέσα ενημέρωσης, ενώ πληροφορίες από το CERN λένε ότι οι εκεί επιστήμονες δυσφορούν μ’ αυτή την ονομασία. Είναι όμως μοναδικό φαινόμενο στις ημέρες μας αυτού του είδους η επιστημονική εκτίμηση που κινείται στα όρια του μυθικού;\nΠως τα δεδομένα από το CERN, φυλάσσονται σε όλο τον κόσμο και ελέγχονται από τους επιστήμονες μέσω ταχύτατου internet (πλοηγηθείτε με τα βελάκια):\nΑν προσέξετε τις δηλώσεις των επιστημόνων θα δείτε από τη μια μεριά να μην γνωρίζουν τι υπάρχει στο Σύμπαν και μάλιστα τώρα τελευταία να υποστηρίζουν ότι μόνο το 4% τους είναι κατά κάποιο τρόπο γνωστό, και ότι αυτό που είναι άγνωστο ίσως να τεντώνει το χρόνο, ενώ από την άλλη να υποστηρίζουν ότι ξέρουν την ηλικία του Σύμπαντος ότι είναι 14 δισεκατομμύρια χρόνια και ότι ψάχνουν τι έγινε το 1ο δισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου μετά την Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang) που όμως δεν μπορούν να αποδείξουν ότι έγινε!\nΠιο συγκεκριμένα, στην εποχή που ζούμε όταν λέμε 100 χρόνια εννοούμε ότι σε σχέση με το διάστημα του 1 χρόνου που μετράμε εμπειρικά με βάση τις κινήσεις των ουρανίων σωμάτων και κυρίως του ήλιου, έχουν περάσει γραμμικά προς τα πίσω 100 φορές το ίδιο διάστημα. Υποτίθεται ότι δεν έγινε ενδιάμεσα κάποια μεγάλη αλλαγή στο Σύμπαν, και κυρίως κοντά στην Γη. Τότε έχει νόημα να μιλάμε για 100 ή 1000 χρόνια πριν ή μετά.\nΌταν όμως οι φυσικοί γνωρίζουν ότι οι μάζες επηρεάζουν το χρόνο, πως όταν θεωρούν ότι όλη η μάζα ( ή ενέργεια) του Σύμπαντος ήταν συγκεντρωμένη σε ένα σημείο όταν έγινε η μεγάλη έκρηξη, ο χρόνος τότε είχε την ίδια σημασία που έχει και τώρα; Πως μιλάνε για δισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου μετά το Big Bang αφήνοντας στον κόσμο την αίσθηση ότι μιλάνε για κάτι γνωστό, το δευτερόλεπτο που ξέρουμε; Με αυτό τον τρόπο θεωρούν γραμμική τη μεταβολή του χρόνου σε σχέση με τις μάζες, από την έναρξη της Δημιουργίας. Τότε γιατί ο Αϊνστάιν να ψάχνει τις καμπύλες του χρόνου, και όχι τις ευθείες του χρόνου, σύμφωνα με τη λογική όσων μας παρουσιάζουν “ηλικία του Σύμπαντος” και άλλα παρόμοια; Βέβαια αν αποκάλυπταν ότι το δευτερόλεπτο για το οποίο μιλάνε είναι μία φυσικομαθηματική έννοια άσχετη από το συνηθισμένο δευτερόλεπτο που εμπειρικά γνωρίζουμε, θα έχαναν την αίγλη που έχουν τώρα από τον κόσμο.\nΤα δεδομένα φυλάσσονται σε κεντρικά κομβικά σημεία, στον κάναβο (Grid) του internet. Δείτε πόσο χρήσιμος είναι:\nΠερνάνε και άλλα ευφάνταστα στο λαό, όπως όταν δέχονται και διδάσκουν την θεωρία της Εξέλιξης άνευ κριτικής στο σύνολό της, τις εικασίες για πολλά εκατομμύρια χρόνια ζωής του ανθρώπου στη Γη, κλπ, στα οποία προσπαθούν να δώσουν επιστημονική κάλυψη, ενώ αυτά βρίσκονται πιο πολύ στην κατηγορία των υποθέσεων αντί των αποδεδειγμένων θεωριών. (Δείτε και τα σχόλια ΛΜΔ στην Εξαήμερο του Μεγάλου Βασιλείου για τον χρόνο κατά τις ημέρες της Δημιουργίας, σε συσχετισμό και με τις έρευνες του Αϊνστάϊν πάνω στις καμπύλες του χρόνου).\nΔεν γνωρίζουμε παρά ελάχιστα πράγματα για το Σύμπαν, και αυτά από παρατηρήσεις της εποχής μας, που έγιναν από τη Γη ή κοντά στη Γη. Συνεπώς οι παρατηρήσεις αυτές, σε σχέση με τις διαστάσεις που έλαβε, και τον χρόνο στον οποίο εκτυλίχθηκε η δημιουργία, είναι μηδαμινής ακρίβειας σε ποιότητα και ποσότητα πληροφορίας, και μόνο φαινομενικά είναι ερευνητικά αποτελέσματα.\nΑπό θεολογικής πλευράς είναι μεγάλη ανοησία να επιλέγουμε αστροφυσικές θεωρίες που δήθεν εκφράζουν σωστά την πίστη μας για τον τρόπο που εξελίχθηκε η Δημιουργία. Εκείνο που μόνο πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι να δοξάζουμε το Θεό που μας επιτρέπει να φτάσουμε στην έννοια του απείρου Μεγαλείου του με το να ζούμε σ’ ένα τόσο μεγαλειώδες Σύμπαν, και ό,τι έχουμε λάβει αποκαλυπτικά από τις Γραφές να μην το υποβαθμίζουμε επειδή δεν το δέχεται κάποια θεωρία. Γιατί αυτό που μας δόθηκε σαν αποκάλυψη από τον Δημιουργό και περιέχεται στις Άγιες Γραφές είναι ασυγκρίτως πολυτιμότερο από τις διάφορες ανθρωπογενείς θεωρίες, οι οποίες έρχονται και φεύγουν σαν μόδα.\nΈτσι πχ από θεολογικής πλευράς δεν μας ενδιαφέρουν οι λεπτομέρειες από τη θεωρία της Εξέλιξης (Εvolution), αλλά μόνο το ότι δεν μπορεί να ισχύει η σταδιακή εξέλιξη των ειδών για να φτάσει να “παραχθεί” μ’ αυτόν τον τρόπο ακόμη και ο άνθρωπος. Αυτό αντιβαίνει στην Γένεση το θεόπνευστο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και στα υπόλοιπα βιβλία της Γραφής, τα οποία αναφέρονται στο θέμα. Και διότι η θεωρία αυτή προσπαθώντας να αποφύγει αναφορά σε λογικό Δημιουργό (Θεό), εισάγει από το παράθυρο άλλους θεούς με αρχηγό την …θεά τύχη! Από την άλλη μεριά η Δημιουργία δεν μπορούμε να βεβαιώσουμε ότι εκφράζεται άριστα από την ομώνυμη θεωρία (Creation) εφ’ όσον υπάρχει τόση αβεβαιότητα στα φαινόμενα που παρατηρούνται στο Σύμπαν. Όμως η θεωρία αυτή δεν εθελοτυφλεί όπως η Εξέλιξη, αλλά αναφέρεται σε ένα Ευφυή Νου που είναι η αιτία ύπαρξης και Δημιουργίας του Σύμπαντος με αριστοτεχνικό τρόπο.\nΣύμφωνα με τη φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων αλλά και με την τακτική που ακολουθούσαν οι μεγάλοι επιστήμονες - Πατέρες της Εκκλησίας, κάθε Επιστήμη πρέπει να κινείται ελεύθερα στο χώρο της που είναι χώρος επιστητού δηλ. υπάρχει θέση να σταθούμε για να παρατηρήσουμε και να γνωρίσουμε, όμως δεν μπορεί να κινείται όπου δεν είναι δυνατόν να γίνει παρατήρηση και γνώση. Για τον λόγο αυτό είχε από την αρχαιότητα εισαχθεί ο όρος του «πρώτου κινούντος ακινήτου» για να εκφράσει ένα ακρότατο όριο της επιστημονικής έρευνας, διότι από εκεί αρχίζει η Θεολογία.\nΗ Θεολογία (στην Ορθοδοξία) είναι Επιστήμη που στηρίζεται σε άλλου είδους παρατηρήσεις, και η γνώση που κατέχει είναι κι αυτή διαφορετική από τα είδη των γνώσεων των επιστημών αυτού του κόσμου.\nΠρέπει λοιπόν να υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στις φυσικές επιστήμες και τη Θεολογία. Αν και οι αρχαίοι Έλληνες το είχαν κατανοήσει, οι σύγχρονοι επιστήμονες ψάχνοντας για «σωματίδιο του θεού» γυρνάνε φιλοσοφικά χιλιάδες χρόνια πίσω, κάπου στην προϊστορική εποχή. Η διάνοια των ανθρώπων τότε δεν είχε εμπλουτιστεί από αρκετές παρατηρήσεις για να έχει μετά τη δυνατότητα να κάνει φιλοσοφικές σκέψεις και να θεμελιώσει επιστήμες.\nΈτσι κάπως υπάρχουν επιστήμονες σήμερα που σαν να μην υπάρχει μέγα πλήθος παρατηρήσεων, δεν κατανοούν την αναγκαιότητα της ύπαρξης φιλοσοφικής και λογικής ερμηνείας τους, διαδικασία που απαιτεί και την οριοθέτηση της έρευνας, γιατί χωρίς γνωστές οριακές συνθήκες κανένα πρόβλημα δεν επιλύεται. Ο Αριστοτέλης και οι άλλοι αρχαίοι επιστήμονες αντιλαμβανόμενοι από τότε ότι ο κόσμος κρύβει πολύ περισσότερα από όσα γνωρίσαμε μέχρι τη στιγμή που τον παρατηρούμε, έβαλαν ένα όχι κοντινό αλλά απώτατο όριο στην σκέψη του ερευνητή: μία πρώτη Αρχή με τέλειες ιδιότητες.\nΈτσι καλύπτονται όλες οι επιστήμες και φιλοσοφίες που ασχολούνται με το κοσμικό μοντέλο, αξιολογώντας κάθε είδους παρατήρηση, ενώ επί πλέον μ’ αυτόν τον τρόπο δεν μπορεί η σκέψη ανενόχλητα και ανόητα να επεκτείνεται σε χώρους μη επιστητού.\nΟι Εξελικτικοί (πχ) παρόλο που διακηρύσσουν ότι θέλουν να μην έχει καμιά σχέση η θρησκεία με τις θεωρίες τους, όμως μη οριοθετώντας κάποια αρχή στην επιστήμη τους, και αντιτασσόμενοι μετά μανίας στην απλή εισαγωγή της ευφυούς Αρχής σαν ακρότατου ορίου της έρευνάς τους, φτάνουν μετά να εμφανίζουν σαν ταχυδακτυλουργοί θεούς από τα μανίκια τους, ώστε να μην προλάβει το κοινό να συλλάβει το απατηλό τρικ!\nΟι αρχαίοι λαοί είχαν μυθολογία πρωτόγονη, ενώ εμείς σήμερα καλλωπισμένη σαν επιστημονική φαντασία. Από αυτή την άποψη το CERN τι κάνει; Προβάλλει εκτός από επιστήμη και αρκετές φανταστικές θεωρίες – που απέχουν τόσο πολύ από την εμπειρία και το πείραμα ώστε οι περισσότερες, θα αποδειχθούν μύθοι, ενώ υποβάλλει την περιοχή του και όλους μας στον κίνδυνο της καταστροφής από τα πειράματά του. Φαίνεται να νοιάζεται μόνο γι αυτά χάριν των λίγων εκλεκτών επιστημόνων του, οι οποίοι προβάλλονται σαν να είναι τόσο ψηλά, ώστε να αισθάνονται και να μιλούν σαν ημίθεοι, και λίγο να απέχουν από το να θεοποιηθούν πλήρως: Αρκεί πχ να βρουν… το «σωματίδιο του θεού»! Ψυχολογικά στέλνεται και ένα συγκαλυμμένο μήνυμα νοητικής υποταγής στους “υπέρ-εγκεφάλους” που κατευθύνουν τις σύγχρονες επιστημονικές έρευνες. Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται δίνει οπωσδήποτε ένα αίσθημα υπεροχής σε σχέση με άλλα ερευνητικά προγράμματα, και το μέγεθος των εγκαταστάσεων και ο αριθμός των επιστημόνων που συμμετέχουν απ’ όλο τον κόσμο είναι πολύ μεγαλύτερος από παλιότερες εποχές.\nΜε αυτόν τον τρόπο όμως διαμορφώνεται μια επιστημονική ελίτ (αρέσουν πολύ στη Νέα Τάξη), που κατευθύνει μάλιστα πνευματικά ένα μεγάλο αριθμό οπαδών της, προσδίδοντας μεταφυσικό βάθος στις έρευνες όχι γιατί αναζητάει κάτι υπερβατό, αλλά διότι θέλει να κρατάει την προσοχή του κόσμου επάνω της, αναγγέλλοντας δημοφιλείς για τον σκοπό αυτό αναζητήσεις. Παράδειγμα είναι η «μηχανή του χρόνου» που κάποιοι Ρώσοι επιστήμονες θεώρησαν ότι είναι πιθανόν να προκύψει από τα πειράματα του CERN, το πέρασμα σε άλλες διαστάσεις, η κίνηση τύπου UFO, δηλ. με εξουδετέρωση της βαρύτητας κλπ.\nΕπόμενο είναι, όταν το γόητρο των ερευνητών και των ερευνών τους κρατιέται σε πολύ υψηλό επίπεδο, να ρέει άφθονο χρήμα, και να φτιάχνονται πανάκριβα εργαλεία για να ερευνώνται άπιαστα ζητήματα, που ξεπερνάνε και τις πιο προχωρημένες φαντασίες. Αλλά…μέχρι να υλοποιήσουν τις μηχανές των πειραμάτων τους ολόκληρες οι θεωρίες για τις οποίες δουλεύουν μπορεί να έχουν καταπέσει. Και πράγματι! Ενώ τα μηχανήματα του LHC στήθηκαν και λειτουργούν ήδη, για να μελετήσουν τη Μεγάλη Έκρηξη του Σύμπαντος το οποίο με διάφορες μέχρι τώρα παρατηρήσεις θεωρούσαμε ότι το ξέραμε και από άποψη ηλικίας και από άποψη έκτασης (κι αυτή την εξαρτούσαμε από την ηλικία του), μια είδηση μας αποκαλύπτει ξαφνικά ότι ίσως το Σύμπαν που μελετάμε είναι απλώς κάτι σαν φυσαλίδα του αληθινού Σύμπαντος! Αξίζει να επιμείνουμε λίγο στο θέμα για να γίνουμε με αυτό το παράδειγμα πιο κατανοητοί:\nΗ είδηση της 25ης Σεπτεμβρίου 2008 μιλάει για την ανακάλυψη μιας ομάδας επιστημόνων της NASA, υπό τον αστροφυσικό Αλεξάντερ Κασλίνσκι:\n«Τεράστιες μάζες στο Σύμπαν φαίνονται να κινούνται προς μια κοινή κατεύθυνση με πολύ υψηλή ταχύτητα, ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να ερμηνευθεί από οποιαδήποτε γνωστή δύναμη. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι μάζες αυτές έλκονται από τη βαρύτητα μιας τεράστιας ποσότητας υλικού που βρίσκεται έξω από το ορατό Σύμπαν». Αυτά γνωστοποίησε η ομάδα που ανακάλυψε το φαινόμενο «μελετώντας γιγάντια γαλαξιακά σμήνη, τις μεγαλύτερες δομές του Σύμπαντος. Το δείγμα περιλάμβανε περίπου 600 σμήνη σε αποστάσεις μέχρι 6 δισ. ετών φωτός, περίπου όσο το μισό ορατό σύμπαν».\n«Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα σμήνη κινούνται με ταχύτητα σχεδόν 3,2 εκατ. χιλιομέτρων την ώρα προς μια περιοχή του ουρανού ανάμεσα στους αστερισμούς του Κένταυρου και του Ιστίου.\nΗ κίνηση που καταγράφεται δεν μεταβάλλεται με την απόσταση και είναι διαφορετική από την διαρκή διαστολή του Σύμπαντος εξ αιτίας της σκοτεινής ενέργειας».\nΤο αξιοσημείωτο είναι ότι:\n«Οι αστρονόμοι ονόμασαν το φαινόμενο «σκοτεινή ροή», κατ’ αντιστοιχία με την “σκοτεινή ύλη” (αόρατη ύλη που αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο μέρος του Σύμπαντος) και τη “σκοτεινή ενέργεια” (μια δύναμη που δρα αντίθετα προς τη βαρύτητα και προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος)».\nΝα λοιπόν που κάτι τρέχει με τα πολλά «σκοτεινά» της σύγχρονης αστροφυσικής. Έγινε και μόδα ως φαίνεται, αλλά χαρακτηρίζει πλέον και κάτι άλλο: Την μεγάλη μας άγνοια σε ότι αφορά το απόμακρο περιβάλλον μας.\nΚαι το άρθρο συνεχίζει: «Το φαινόμενο θα μπορούσε να εξηγηθεί με βάση ορισμένα μοντέλα της Μεγάλης Έκρηξης που περιλαμβάνουν ένα χαρακτηριστικό που ονομάζεται “πληθωρισμός” (inflation)».\n«Τα μοντέλα του πληθωρισμού υποστηρίζουν ότι το Σύμπαν που βλέπουμε είναι απλώς μια μικρή φυσαλίδα του χωροχρόνου που επεκτάθηκε πολύ γρήγορα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και συνεπώς μπορούν να υπάρχουν άλλες περιοχές του Κόσμου, πέρα από τη «φυσαλίδα» αυτή, τις οποίες εμείς ποτέ δεν θα μπορέσουμε να δούμε»!\nΑπό την αποκαλυπτόμενη μεγαλειότητα του Σύμπαντος οι Χριστιανοί αναφωνούν: «Τις Θεός Μέγας ως ο Θεός ημών»;\nΟι σοφοί του κόσμου τούτου χάνονται στις λεπτομέρειες αγνοώντας το βασικότερο: «οι Ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού». Αν δεν προσέξει κάποιος το βασικότερο, ότι η τελειότητα του Σύμπαντος διαλαλεί όχι μόνο την ύπαρξη, αλλά και τη σοφία και μεγαλειότητα του Δημιουργού του, τι να τις κάνει τις λεπτομέρειες; Όταν μάλιστα είναι υποθετικές και «σκοτεινές»; Όταν ζούμε σε ένα Σύμπαν που δεν είναι παρά μια φυσαλίδα μέσα στην άπειρη δημιουργία πρέπει να κατεβάζουμε λίγο το υπερήφανο ύφος μας. Μάλιστα όταν όλα όσα σκεπτόμασταν ανατρέπονται και τα πειράματα για τα οποία δουλεύουμε χάνουν κι αυτά την αίγλη τους. Οι διαστάσεις του LHC με τι μπορούν πλέον να αντιστοιχηθούν για να καυχηθούμε για αυτές, μπροστά σε ένα Σύμπαν που ολόκληρο απεικονίζεται σε φυσαλίδα;\nΌταν τα γεγονότα μας φέρνουν πιο κοντά στην έννοια της απείρου τελειότητος του Θεού, ο οποίος κατά ένα τρόπο σαφή μας απαντά την ώρα που νομίζουμε ότι θα λύσουμε τα μυστήρια της Δημιουργίας με κατασκευές όπως αυτή του CERN, δεν είναι αυτό απόδειξη ότι αληθινά ο Θεός δεν μας άφησε στην τύχη μας αλλά μας παρακολουθεί;\nΆρα, αν θέλουμε και οι ίδιοι, είναι πάντα έτοιμος να μας βοηθάει. Τότε όμως δεν χρειάζεται ο υπερβολικός και μάταιος κόπος για να βρούμε εκείνο που φανταζόμαστε εμείς ότι πρέπει να βρούμε. Ο ίδιος ο αριστοτέχνης Δημιουργός, επειδή είναι ζωντανός Θεός, θα φροντίσει για όλα όσα χρειαζόμαστε, και στην ώρα που τα χρειαζόμαστε. Μήπως όμως μας έδωσε ο Θεός αυτά που έπρεπε, και εμείς τα αφήσαμε και ασχολούμαστε μόνο με μυθοπλασίες;\nΈνας γενικός αλλά έμμεσος στόχος των πειραμάτων του LHC είναι να συμβάλει στην εύρεση εναλλακτικής ενέργειας, τώρα που στον κόσμο μας μειώνονται τα αποθέματα των συμβατικών καυσίμων, ενώ τα πυρηνικά είναι εξαιρετικά επικίνδυνα. Παρ’ όλο που το θέμα αυτό είναι πολύ σημαντικό, δεν έχει τίποτα στην πραγματικότητα να κάνει με τις πολύ θεωρητικές έρευνες που γίνονται στο CERN. Δεν γίνονται έρευνες για να λυθούν πρακτικά προβλήματα, αλλά για να βρούμε το θεωρητικό μοντέλο των Φυσικών νόμων, που όμως όπως είπαμε πριν, «σκοτείνιασε» κι αυτό, παρασυρμένο από μια σειρά …«σκοτεινών» ανακαλύψεων, με τελευταία αυτήν της «σκοτεινής ροής».\nΤώρα πολλοί είναι εκείνοι που αναπολούν τις ανακαλύψεις του Τέσλα (αριστερά), στην λήψη ενέργειας από απομακρυσμένες πηγές και την ασύρματη μετάδοσή της. Ο Τέσλα (1856-1943), γιος Σέρβου ιερέως, άφησε εποχή στην Αμερική με τις εφευρέσεις του.\nΜίλαγε για άφθονη, δωρεάν σχεδόν ενέργεια από γιγάντιες φυσικές δεξαμενές, πρακτικά ανεξάντλητες, όπως ο πυρήνας της Γης, η ιονόσφαιρα, κλπ. Ο ίδιος το είχε κατορθώσει πειραματικά, αλλά τα συμφέροντα των Τραπεζιτών τότε, θεωρήθηκαν αντίθετα με την αξιοποίηση των εφευρέσεων αυτών. Τα δάνεια σταμάτησαν, οι εγκαταστάσεις χαλάστηκαν, και ο ίδιος ο Τέσλα πέθανε λυπημένος. Όμως η περίπτωση Τέσλα είναι μια ισχυρή μαρτυρία ότι αν και ο Θεός προίκισε αυτή την ιδιοφυΐα με το χάρισμα να λύσει, εκτός των άλλων, το σημαντικό για τον σύγχρονο κόσμο πρόβλημα της ενέργειας, οι άνθρωποι που δεν έβλεπαν στο μέλλον, αλλά κοίταζαν τα μικροσυμφέροντά τους, το εμπόδισαν να πραγματοποιηθεί. Αν είχαμε εφαρμόσει τις εφευρέσεις του, θα είχαμε όχι μόνο δωρεάν αλλά και καθαρή ενέργεια, πολύ σημαντική για την εποχή που ζούμε.\nΟ Τέσλα χρησιμοποιούσε ένα είδος συντονισμού, για να πάρει από μακρινές πηγές ενέργεια. Η θεωρητική βάση στην οποία στηρίχθηκε για να κάνει τις έρευνές του ήταν οι γενικές εξισώσεις της φυσικής από τον Maxwell (+1864), και όχι η απλοποιημένη έκδοσή τους από τον Oliver Heaviside, που την επίλυσή τους έκανε ο Lorentz το 1892. Στην επίλυση του Lorentz υπάρχει μόνο το συμμετρικό κομμάτι των αρχικών εξισώσεων του Maxwell (κι αυτό απλοποιημένο) και μ’ αυτό δουλεύουν μέχρι σήμερα όλοι οι (ηλεκτρο)μηχανικοί.\nΌμως αυτό το κομμάτι αγνοεί την ασυμμετρία που επιτρέπει την λήψη ενέργειας από το «κενό» όπως το λένε κάποιοι σημερινοί επιστήμονες ή τον αιθέρα όπως έλεγε ο Τέσλα και οι αρχαίοι Έλληνες. Ο Nikola Tesla ασχολήθηκε με πάρα πολλές έρευνες και κατοχύρωσε πολλές (800 περίπου) ευρεσιτεχνίες στο όνομά του. Στις αρχές του 20ου αιώνα εφεύρε τη συσκευή για την «Μετάδοση ηλεκτρικής Ενέργειας με φυσικά μέσα», δηλ. για την ασύρματη μεταφορά ενέργειας που κατοχύρωσε ως ευρεσιτεχνία το 1905 (#787.412).\nΟ Τέσλα πειραματιζόταν με όλα τα είδη των κυμάνσεων, αλλά αυτά που χρησιμοποιούσε για να συντονίζει τις μηχανές του με την ταλάντωση της Γης, για την οποία έλεγε ότι «ο Θεός έφτιαξε τη Γη για να δονείται στη συχνότητα των 7-8 Hertz», είναι τα χωρίς δυναμικό, ή συνηθέστερα βαθμιδωτά κύματα - «scalar waves». Τέτοια όμως είναι και τα βαρυτικά κύματα.\nΓι αυτό στη θεωρητική φυσική, η ενασχόληση με αυτού του τύπου κύματα αντικαθιστά τα υποατομικά σωματίδια που ερευνά το CERN (όπως τα μποζόνια), και που χρησιμοποιεί το «Καθιερωμένο Πρότυπο». Όμως «scalar waves» είναι και τα κύματα που χρησιμοποιούνται σε σύγχρονα υπερόπλα.\nΟ Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ (Robert Oppenheimer) έλεγε ότι οι επιστήμονες αγνοούν σε τι θα χρησιμοποιήσουν οι κυβερνήσεις τις εφευρέσεις τους. Υπάρχει κάτι που να βρήκε η επιστήμη και να μην χρησιμοποιήθηκε και για κακό σκοπό; Μάλιστα από ένα σημείο και μετά, αρχής γενομένης με τα σύγχρονα όπλα, οι περισσότερες επιστημονικές εφαρμογές σε πολλούς τομείς εξυπηρετούν την καταστροφή μας. Δεν είναι τυχαίο που η μεταστροφή της μέχρι τότε (αποκλειστικά) καλής γνώμης του κόσμου για την Επιστήμη άρχισε με το ρίξιμο της πρώτης ατομικής βόμβας την ημέρα της εορτής της Μεταμορφώσεως του Χριστού (6 Αυγούστου). Τότε έγινε (αντι) - “Μεταμόρφωση” της Επιστήμης, διότι όλοι συνειδητοποίησαν την άλλη διάστασή της, που είναι φρικιαστική. Η Επιστήμη επομένως ανάλογα με το γιατί δουλεύει είναι καλή και ωφέλιμη ή κακή και καταστροφική. Το τελευταίο αυτό είδος της Επιστήμης ο Άγιος Νείλος ο Μυροβλύτης ονομάζει εωσφορικό, από τον αρχηγό της κακίας, που ονομάζεται και Εωσφόρος, εκτός από Σατανάς.\nΑπό άποψη επικινδυνότητας το CERN δεν μας προβληματίζει μόνο από:\n1. το τι θα γίνει με τις εφευρέσεις που πιθανόν θα προκύψουν από τα πειράματά του, αλλά και\n2. το τι θα γίνει κατά τα πειράματά του.\nΠαράδειγμα επικίνδυνης εκμετάλλευσης ερευνών είναι αυτά που αναγράφουμε στον «Επίτομο»:\n«Η Πράβδα, αναφέρεται σε άρθρο του βρετανικού "New Scientist", που αποκαλύπτει ότι οι Αμερικανοί ετοιμάζουν όπλα ισομερών ακτίνων Χ (isomeric gamma ray weapons). Και να σκεφθεί κανείς ότι η ανακάλυψη του φαινομένου πάνω στο οποίο στηρίζονται τα όπλα αυτά, πρωτοδημοσιεύθηκε μόλις το 1999». Επίσης αναφέρεται η κατασκευή βόμβας υποατομικών σωματιδίων: "sub-quantum atomic bomb"». Το CERN μπορεί να τους δώσει κάποια καλύτερη ιδέα σε λίγο!\nΣτον «Επίτομο», στην ίδια ενότητα, των «Υπερόπλων», αναφερθήκαμε επίσης σε άκρως επικίνδυνα πειράματα τα οποία τώρα έχουν σχέση με τις έρευνες του CERN:\n«…Τα πειράματα παίζουν κορόνα γράμματα πλέον την ύπαρξη του ανθρώπου στον πλανήτη. Σύμφωνα με τον Ζαχάρωφ όμως, τον πατέρα της υδρογονόβομβας, κινδυνεύει από τον άνθρωπο και το Σύμπαν ολόκληρο! Αναφερόμενος στα πειράματα για την επίτευξη «αληθινού κενού», ("true vacuum"), ο Ζαχάρωφ έλεγε ότι μια τέτοια έρευνα έπρεπε να είναι απαγορευμένη.\nΣυνοπτικά αναφέρομε ότι από τη δεκαετία του 1970, οι Σοβιετικοί φυσικοί υπέθεταν ότι το κενό του Σύμπαντος ήταν μόνο μια πιθανή κατάσταση του κενού χώρου. Η θεμελιώδης κατάσταση του κενού χώρου, ονομάζεται «αληθινό κενό». Το Σύμπαν μας θεωρείται ότι ανήκει σε ένα «ψεύτικο κενό» (διότι επιτρέπει τη διέλευση κυμάτων και σωματιδίων), προστατευμένο από το αληθινό κενό, από «το τείχος του κόσμου μας». Μια αλλαγή από τη μια κατάσταση κενού στην άλλη, ονομάζεται «αλλαγή φάσεως» (phase transition). Αυτό είναι ανάλογο με τη διαφορά μεταξύ παγωμένου και υγρού ύδατος. Ο Ρώσος φυσικός και ιστορικός Lev Okun, εξιστορεί ότι ο Andrei Sakharov εξέφραζε τους φόβους του για την έρευνα στην αλλαγή φάσεως του κενού: «Εάν το τείχος μεταξύ των καταστάσεων του κενού επρόκειτο να διαρραγεί, οι υπολογισμοί δείχνουν ότι ένας ασταμάτητα επεκτεινόμενος αναβρασμός θα συνέχιζε να μεγαλώνει μέχρι να καταστρέψει όλο μας το Σύμπαν»!\nΤο CERN όταν απάντησε στις κριτικές για την επικινδυνότητα των πειραμάτων του είπε μεταξύ άλλων: «Δεδομένου ότι τέτοιες φυσαλίδες κενού δεν έχουν παραχθεί πουθενά στο ορατό Σύμπαν, δεν πρόκειται να δημιουργηθούν ούτε στον LHC». Σπουδαία απάντηση! Αν παραχθεί μια τέτοια φυσσαλίδα θα μας καταστρέψει ολοκληρωτικά, αλλά το CERN λέει ότι (δυστυχώς) δεν έχει παραχθεί ακόμη!\nΠαλιότερα (2005) θεωρούσαν δεδομένο ότι από τις συγκρούσεις των υψηλής ενέργειας σωματιδίων θα δημιουργηθούν πολλές μαύρες οπές. Μετά τις διαμαρτυρίες για τον κίνδυνο απ’ αυτές, λένε τώρα ότι είναι απίθανο να δημιουργηθούν, αλλά έτσι δεν το αποκλείουν κι όλας!\nΟι φυσικοί το 2004, τότε που ήταν πιο ήρεμα τα πράγματα, έλεγαν:\n«Οι θεωρητικοί των υπερχορδών, που θεωρούν ότι υπάρχουν κρυμμένες διαστάσεις, προβλέπουν ότι στους επιταχυντές των σωματιδίων θα παραχθούν μίνι - μαύρες τρύπες, οι οποίες θα διαλυθούν εξ’ αιτίας της ακτινοβολίας Hawking. Ο κίνδυνος από την ακτινοβολία Hawking, που δεν έχει φανεί ποτέ ούτε έχει δοκιμαστεί, είναι ότι μπορεί να μην δουλεύει όπως αναμένεται...». Και: «Εάν δημιουργηθούν οι μίνι-μαύρες τρύπες και δεν εξατμιστούν, τότε αυτές θα μπορούσαν να συμπιέσουν τη Γη».\nΚατά τον David Evans που διευθύνει τις έρευνες στην Αλίκη ένα από τους ανιχνευτές του LHC στο CERN, αναμένονται πολύ περισσότερες μαύρες οπές να δημιουργηθούν από τις συγκρούσεις ιόντων στην Αλίκη παρά από τις συγκρούσεις μεταξύ πρωτονίων.\nΗ θερμοκρασία τοπικά στον ανιχνευτή, λέει ο Έβανς θα φθάνει τα 10 δις βαθμούς Κελσίου, δηλ. θα είναι 1 εκατομμύριο φορές υψηλότερη από τη θερμοκρασία του ήλιου στο κέντρο του! Καταλαβαίνετε ότι ενώ από θεωρητικής πλευράς δεν υπάρχει τίποτα στέρεο, τρέχουμε ασυγκράτητοι σε ένα τρομερά επικίνδυνο πείραμα.\nΑν κοιτάξουμε μάλιστα και το υπόλοιπο σκεπτικό με το οποίο το CERN μας “καθησυχάζει” θα δούμε να αναφέρεται με έμφαση στην επιδίωξη επίτευξης των συνθηκών της Μεγάλης Έκρηξης (Big Bang) της Δημιουργίας, στο εργαστήριό του!! Τι σημαίνει αυτό; Ότι το πείραμα που θα γίνει θα προσομοιώνει όχι τυχαίες συγκρούσεις πυρηνικών σωματιδίων, αλλά αυτές που γίνονται στα άστρα.\nΚαι μάλιστα όχι τα άστρα σαν τον δικό μας ήλιο, γιατί σ’ αυτόν οι αντίστοιχες συγκρούσεις έχουν 100.000 φορές μικρότερη ενέργεια, αλλά ελάχιστων άστρων στο Σύμπαν. Γι’ αυτό αν και το (σχετικά γνωστό) Σύμπαν μας έχει όπως λέγεται πολλές εκατοντάδες χιλιάδες τρισεκατομμύρια άστρα, στα οποία γίνονται συνέχεια απειράριθμες τέτοιες συγκρούσεις ανά δευτερόλεπτο, μόνο 10 εκατομμύρια θα είναι αρκετά ισχυρές για να μοιάζουν με του CERN!\n«Το Σύμπαν στο σύνολό του πραγματοποιεί 10 εκατομμύρια πειράματα σαν του LHC ανά δευτερόλεπτο [...] Παρόλα αυτά, τα άστρα και οι γαλαξίες συνεχίζουν να υπάρχουν» αναφέρει η περίληψη της έκθεσης.\nΔηλαδή αυτός που έγραψε την έκθεση δεν γνωρίζει ότι υπάρχουν μαύρες οπές που τρώνε άστρα; Υπάρχει, μία και στο κέντρο του Γαλαξία μας, που πιθανόν λένε να έχει καταπιεί 1 δισεκατομμύριο άστρα…\nΕξ ίσου ανησυχητικό όμως, που δεν φαίνεται να του δίνει κάποιος σημασία, είναι ότι προγραμματίζεται κατά το 2010 να λαμβάνουν χώρα στον LHC σχεδόν 1 δισεκατομμύριο συγκρούσεις το δευτερόλεπτο, πολύ περισσότερες από τα 10 εκατομμύρια που γίνονται σε όλο το Σύμπαν, σύμφωνα με το ίδιο το CERN! Δηλαδή από τους παράτολμους επιστήμονες του CERN θα έχει μετατραπεί η Γη σε ένα εργαστήριο εκρήξεων, κατά 100 φορές ισχυρότερο στο είδος του, από ολόκληρο το υπόλοιπο Σύμπαν!!\nΑυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει δυνατότητα να παραχθεί φοβερός συντονισμός τύπου Tesla με ενεργειακά πεδία, μέσω του «κενού» (ή αιθέρα). Γενικά όλα θυμίζουν έντονα την έκρηξη του Τσερνομπίλ στην Ουκρανία το 1986, όπου και εκεί τα πειράματα ήταν εν γνώσει των επιστημόνων, πέρα από κάθε όριο ασφαλείας.\nΗ αγωνία λοιπόν του Χριστιανικού κόσμου είναι τι θα γίνει με την ενασχόληση των επιστημόνων σε επικίνδυνες έρευνες όπως αυτή του CERN, την ανθρώπινη κλωνοποίηση κλπ, που γεννούν μεγάλα ερωτηματικά για την ψυχική υγεία των ερευνητών, αλλά και το μέλλον του κόσμου μας.\nΟ Άγιος Νείλος ο Μυροβλύτης (+1651) σωστά έλεγε για τους καιρούς μας ότι το Αντίχριστο πνεύμα θα κυριεύσει κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα σε όλη την Οικουμένη:\n«Και όλα αυτά θα γίνουν διότι ο Αντίχριστος (πνευματικά πρώτα) θα κυριεύσει τα πάντα, και θα γίνει (πνευματικά πρώτα) εξουσιαστής όλης της Οικουμένης και θα κάνει τέρατα και σημεία κατά φαντασίαν. Θα δώσει δε πονηρή σοφία στον ταλαίπωρο άνθρωπο, δια να εφεύρει, να ομιλεί ο ένας προς τον άλλον, από την μίαν άκρη της γης, έως την άλλη. Τότε θα πετούν στον αέρα σαν πτηνά και θα διασχίζουν τον βυθό της θάλασσας σαν ψάρια.\nΚαι αυτά όλα θα τα κάνουν οι δυστυχείς άνθρωποι, διαβιούντες με άνεση, μη γνωρίζοντας οι ταλαίπωροι ότι αυτά είναι πλάνη του Αντιχρίστου. Και τόσον θα προοδεύσει την επιστήμη κατά τη φαντασία (των επιστημόνων) ο πονηρός, ώστε θα παραπλανήσει τους ανθρώπους για να μη πιστεύουν στην ύπαρξη του τρισυποστάτου Θεού». Δηλ. θα κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν στην επιστήμη, η οποία όμως με τη σειρά της δεν θα ξέρει τι πιστεύει. Ειδικά αυτό ισχύει στις έσχατες μέρες μας. Τώρα ο άνθρωπος έχει ξεχάσει ότι δεν αποτελείται μόνο από φθαρτή ύλη (και φθαρτή ενέργεια), αλλά επίσης και πνεύμα που αλλιώς το λέμε και ψυχή, με το οποίο είναι μέτοχος άλλου κόσμου, άφθαρτου και αθάνατου, και θα έπρεπε περισσότερο να ενδιαφέρεται γι αυτόν από τον υλικό και τρεπτό, στον οποίο κάποτε θα παύσουμε να μετέχουμε.\nΚαι επίσης έχει ξεχάσει ότι, από όσα μας δίδαξε η Ιστορία, η γνώση αυτού του κόσμου όσο και να μεγαλώνει δεν πρόκειται ποτέ να μας ικανοποιήσει. Και γι αυτό η αξία της είναι μικρή και περιστασιακή. Διότι καταργείται, όπως «έχει γραφεί. Θα απολέσω την σοφία των σοφών, και την σύνεσιν των συνετών θα αθετήσω». (Α΄Κορ. 1,19). Και αν για παράδειγμα κάποια επιστήμη όπως η Αστρονομία έχει κάποια παραμένουσα αξία, είναι διότι οι «Ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού», όχι για τις τεχνικές της λεπτομέρειες που η ίδια θα καταργήσει (όταν λίγο εξελιχθεί), πριν την οριστική τους κατάργηση στο τέλος του κόσμου. Είναι δηλ. ο κόσμος ένα ανοιχτό βιβλίο που μας ωθεί σε κοινωνία με το Θεό, για να θυμηθούμε αυτά που έλεγε ο Μέγας Αντώνιος στους φιλοσόφους.\nΟι επιστήμονες, ανάμεσα σε άλλες θεωρίες, έχουν εισαγάγει και την «ανθρωπική αρχή» στη σύγχρονη Κοσμολογία, για να δώσουν κάποιο σκοπό στο Σύμπαν, και διότι κανονικά, αν δεν υπήρχαν άπειρες ευνοϊκές «συμπτώσεις», η ζωή και ο άνθρωπος δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν. Για τον άνθρωπο έγιναν όλα υποστηρίζουν και οι Πατέρες της Εκκλησίας. Ο Μέγας Βασίλειος υποστηρίζει ότι ο κόσμος «εκτίσθη δια τον άνθρωπον». Για τον άνθρωπο, παρατηρεί και ο ιερός Χρυσόστομος, εδημιούργησε ο Θεός «ουρανόν, θάλατταν, γην, αέρα, τα εν αυτοίς πάντα, ζώα, φυτά, σπέρματα». Και ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγει ότι ο άνθρωπος αξιώθηκε τέτοια τιμή και φροντίδα από τον Θεό, ώστε «και τον αισθητόν τούτον άπαντα κόσμον προ αυτού γενέσθαι δι’ αυτόν».\nΠριν ακόμη γίνουν οι τελευταίες παρατηρήσεις που παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερο το αληθινό Σύμπαν σε σχέση με την ιδέα που είχαμε ως τώρα γι’ αυτό, αρκετοί επιστήμονες βλέποντας το υπερβολικό μεγαλείο και την απεραντοσύνη της Δημιουργίας αναρωτιόντουσαν τι χρειάζεται στον άνθρωπο ένα τόσο μεγάλο Σύμπαν; Πράγματι αν για τον άνθρωπο έχουμε μόνο την ιδέα ότι είναι απλά ένα «εξελιγμένο» ον μέσα στη δημιουργία, και τον σκεπτόμαστε σαν να δαπανάει την ζωή του για να επιβιώσει και μόνο, τότε δεν φαίνεται λογικό ότι πρέπει να υπάρχει γι αυτό το είδος του ανθρώπου ένα τόσο απέραντο Σύμπαν. Αν όμως τον θεωρούμε λογικό διότι συνδέεται με τη λογική ψυχή του με τον Θεό Λόγο και Δημιουργό του παντός, τότε τι πιο φυσικό στην αναζήτηση της μεγαλειότητας του Θεού να μπορεί να ατενίζει ένα απέραντα μεγάλο Σύμπαν, εικόνα της μεγαλοσύνης του Θεού, απτή απόδειξη της απείρου ικανότητάς Του να δημιουργεί πολύ πιο μεγάλα και περίπλοκα κατασκευάσματα από τις δυνατότητες της ανθρώπινης αντίληψης και κατανόησης.\nΚαι πάλι το Σύμπαν που συλλαμβάνουν οι αισθήσεις μας, είτε άμεσα είτε έμμεσα (με επιστημονικά όργανα), είναι απείρως μικρότερο αυτού που αποκαλύπτεται σε όσους θελήσει ο Θεός, που είναι η κατοικία άλλων πνευματικών (χωρίς σώμα) οντοτήτων – των αγγέλων - διότι ότι υπάρχει εκεί είναι πέρα από κάθε αίσθηση και φαντασία ανθρώπινη και μόνο με την ενίσχυση των ψυχικών μας δυνάμεων από τη χάρη του Θεού γίνεται αντιληπτό. Επειδή την αγαλλίαση της ζωής σ’ αυτούς τους κόσμους προγεύονται ήδη οι δίκαιοι, μέσα στο Σύμπαν που φτιάχτηκε από τον Δημιουργό για τον άνθρωπο μπορούμε να συμπεριλάβουμε και τους πνευματικούς Ουρανούς, την συγκατοικία με τους Αγγέλους. Όλα αυτά λοιπόν έγιναν για τον λογικό άνθρωπο, που δεν είναι συνδεδεμένος με τη φθαρτή και πρόσκαιρη λογική του κόσμου αυτού, αλλά με την άχρονη και άφθαρτη που πηγάζει από τον Θεό Λόγο. Ο Λόγος, σαν πρόσωπο της Αγίας Τριάδος και Θεός αληθινός, υπήρχε στην αρχή της Δημιουργίας, «εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος» μας διδάσκει ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, και όλα έγιναν δι’ αυτού (πάντα δι' αυτού εγένετο). Αλλά και δι’ Αυτόν όπως συμπληρώνει ο Απόστολος Παύλος: «δι’ ον τα πάντα, και δι’ ου τα πάντα». (Εβ. 2,10). Επειδή τα λογικά όντα (άγγελοι και άνθρωποι) δημιουργήθηκαν ελεύθερα, γιατί μόνο έτσι θα είχε νόημα η λογικότητά τους, ήταν επόμενο να μπορούν να προτιμήσουν ένα πνευματικά λανθασμένο δρόμο. Αυτό το γνώριζε σαν πάνσοφος ο Δημιουργός, και για να τα βοηθήσει, ιδιαίτερα το πιο αδύναμο απ’ αυτά, που ήταν ο άνθρωπος, απεφάσισε να προσλάβει και την ανθρώπινη ταπεινή μας φύση. Δείχνοντάς μας παράδειγμα ότι αν θέλουμε να βοηθήσουμε τους αδυνάμους πρέπει και εμείς να κατέβουμε στο επίπεδό τους. Έγινε άνθρωπος για να ενώσει μαζί Του όλα τα δημιουργήματά του. Και αυτά που αποτελούνται μόνο από πνεύμα, δηλ. τις αγγελικές τάξεις, και το ταπεινότερο που όμως μέσα του κρύβεται μεγαλύτερη δυνατότητα τελειώσεως, τους ανθρώπους. Αυτούς που με την ελεύθερη βούλησή τους είχαν χάσει το δρόμο, είχαν ξεπέσει από την παραδεισένια τρυφή προς χάριν ενός απατηλού και τότε σωματιδίου (…) που δήθεν θα τους έκανε θεούς!\nΑλλά όταν ο Θεός έγινε άνθρωπος, χωρίς να πάψει να είναι Θεός, τότε το Σύμπαν έγινε φανερά το σπίτι του Θεού. «Κάθε σπίτι κατασκευάζεται από κάποιον» λέγει ο Παύλος, «αυτός δε που τα κατασκεύασε όλα είναι ο Θεός». Αν όπως γράψαμε πριν, μόνο στον λογικό άνθρωπο, δηλαδή αυτόν που είναι πνευματικά ενωμένος με το Θεό Λόγο, ταιριάζει ένα τέτοιο μεγαλειώδες Σύμπαν, πόσο πολύ περισσότερο αυτό ισχύει για το Αρχέτυπο, τον ίδιο τον Θεάνθρωπο. Διότι όχι μόνο δείχνει το μεγαλείο Αυτού που είναι «αχώρητος παντί», αλλά και την εκπληκτική του ταπείνωση διότι ο ίδιος «εχωρήθη εν γαστρί», όπως λέει το εκκλησιαστικό τροπάριο, γεγονός που κατέπληξε τους αγγέλους. Ολοκληρώνοντας καταλήγουμε ότι το Σύμπαν έγινε πρωταρχικά για τον Δημιουργό του, που έγινε άνθρωπος! Και όταν φτιάχνει κάποιος σπίτι για να κατοικήσει ο ίδιος σ’ αυτό, το κάνει πολύ πιο τέλειο από όταν το θέλει απλώς σαν κτήμα του. Και το κέντρο της δημιουργίας δεν είναι κάποιος ήλιος ή γαλαξίας, αλλά η ανθρώπινη φύση, που στην τελειότερη εκπροσώπησή της, αυτής της Παρθένου, υποδέχτηκε αυτόν που επρόκειτο να φανερωθεί στους ανθρώπους σαν το Αληθινό Αρχέτυπο, η Σοφία του Θεού, το Φως το αληθινό που εκτοπίζει το σκοτάδι (και τα διάφορα επιστημονικά «dark»!), η πηγή της Ζωής, η Αρχή που θα καταργήσει κάθε άλλη αρχή και εξουσία και δύναμη.\nΕίναι προφανές από όσα είπαμε ότι:\n1. Τα θεωρητικά προβλήματα που έχουν σχέση με το CERN είναι πολλά, και αν δεν ανακοπούν οι ρυθμοί με τους οποίους προχωρούν οι έρευνες, χωρίς να υπάρχει στέρεο θεωρητικό θεμέλιο, μπορεί να φτάσουμε σε σοβαρό ατύχημα τύπου Τσερνομπίλ, ίσως το κατά σειράν επόμενο στην Αποκάλυψη, δηλ. το σκοτείνιασμα του φωτός των ουρανίων σωμάτων! Δείτε το video: Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΓΗΣ σε 50 μήνες ως 50 χρόνια!\n2. Θεολογία και κοσμική επιστήμη δεν πρέπει να μπερδεύονται. Αλλά δυστυχώς όσο πιο στενοκέφαλα και αφιλοσόφητα δουλεύει στις έρευνές της κάποια επιστήμη, τόσο πιο εύκολα βγαίνει και από αυτό το ακραίο όριο του επιστητού που είχαμε πριν αναφέρει και εισέρχεται σε ένα βάθος θεολογικών όρων που δείχνει παραλογισμό, επιβεβαιώνοντας στο μέγιστο ότι η σοφία του κόσμου τούτου είναι μωρία.\nΠέραν όλων των φιλοσοφιών και θεωριών, απαιτείται πίστη στον παντοδύναμο Δημιουργό για να λύνονται όλα τα προβλήματα, διότι «πάντα δυνατά τω πιστεύοντι». Και «εάν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα πείτε στο όρος αυτό, πήγαινε εκεί και θα πάει, και τίποτα δε θα σας είναι αδύνατο». Και όπως έλεγε για την Ορθοδοξία ο Άγιος Νικόλαος Αχρίδος (+1956):\n«Η Ορθόδοξος Εκκλησία, η μόνη Εκκλησία του Χριστού στον κόσμο, διατήρησε απ’ αρχής την πίστη στο Ευαγγέλιο, μη βλέποντας δεξιά και αριστερά, δίχως να στηριχτεί σε άλλες πίστεις μήτε στις ειδωλολατρικές φιλοσοφίες μήτε και στις φυσικές επιστήμες. Γιατί όταν κανείς ακολουθεί διορατικό και οξυδερκή οδηγό, είναι ανώφελο και αστείο να ρωτά τους στραβούς και τους τυφλούς για το δρόμο πού θα πάρει (στα πνευματικά θέματα εννοείται)».\n13(26)-10-2008 Αγίων Πατέρων Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου\nσε εκτυπώσιμη μορφή, χωρίς γραφικά: pdf\nΔιαβάστε επίσης: Το 666 στο σήμα του CERN\n Δεν έχουμε την απαίτηση να ήξερε, αν και πλησίασε, την διαφορά ανάμεσα στη Φύση του Θεού και τις ενέργειές του, και βέβαια πολύ περισσότερο τη διαφορά ανάμεσα σε κτιστές και άκτιστες ενέργειες.\n Ορίου όχι τοπικά, αλλά διαστασιακά. Με την έννοια αυτή το κοντινότερο στις αισθήσεις Σύμπαν μας υποστηρίζεται από πολλά «σύμπαντα» τα οποία μπορεί να μας διαπερνούν.\n Το διαδίκτυο λοιπόν είναι εσχατολογικό σημάδι, όχι μόνο διότι το www αντιστοιχεί σε 666, αλλά διότι ξεκινάει μαζί με την Νέα Τάξη το 1990 περ., οπότε κατά τον Άγιο Καλλίνικο της Τσερνίκα αρχίζουν τα γεγονότα της συντελείας (δείτε "Προφητείες" υπό ΛΜΔ).\n Ο Bρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ στοιχημάτισε ότι ο LHC, δεν θα βρει το μποζόνιο του Χιγκς, ή «σωματίδιο του Θεού». Για μας είναι αδιάφορο τι θα βρεθεί. Βλ. https://www.in.gr/news/print.asp?lngEntityID=936071&lngDtrID=252\n Αυτό υποστηρίζει και ο Paul Rincon του BBC News science σε άρθρο του της 4-2-2005.\n Δείτε «Looking deep into the architecture of existence», 6-7-2008.\n Αργά ή γρήγορα κάθε θεωρία που αντιστρατεύεται το λόγο του Θεού (γιατί δια των ανθρώπων ο διάβολος «δια-βάλει» το Δημιουργό), θα καταπέσει από νεώτερες ανακαλύψεις υλικές και γήινες, δηλ. του κόσμου αυτού, όπως στον «Επίτομο» ερμηνεύσαμε το της Αποκαλύψεως: «…και ήνοιξεν η γη (η γήινη επιστήμη) το στόμα αυτής (ανακοινώνοντας νεώτερες ανακαλύψεις) και κατέπιε τον ποταμόν (το αποπνικτικό μέγα πλήθος των λόγων της απιστίας κατά του Θεού) ον έβαλεν ο δράκων (διάβολος) εκ του στόματος αυτού». (Αποκ. ΙΒ 16).\n Γι αυτό και ο Ευαγγελιστής Λουκάς διαβεβαιώνει ότι του φάνηκε καλό να γράψει το Ευαγγέλιό του, διότι όλα τα παρατήρησε “από πάνω” με κάθε λεπτομέρεια, με Θεία αποκάλυψη και όχι διότι απλώς τα ήξερε σαν άνθρωπος “από κάτω”, δηλ. από παρατηρήσεις και τις πληροφορίες από γνωριμίες που είχε: «έδοξε καμοί, παρηκολουθηκότι άνωθεν πάσιν ακριβώς, καθεξής σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε» (Λουκά Α-3).\n Κατά τον απόστολο Παύλο στον καθένα πιστό, για το συμφέρον του, δίνει το Άγιον Πνεύμα διάφορα χαρίσματα. «Εκάστω δε δίδοται η φανέρωσις του Πνεύματος προς το συμφέρον. Ω μεν γαρ δια του Πνεύματος δίδοται λόγος σοφίας, άλλω δε λόγος γνώσεως κατά το αυτό Πνεύμα, ετέρω δε πίστις…, πάντα δε ταύτα ενεργεί το εν και το αυτό Πνεύμα, διαιρούν ιδία εκάστω καθώς βούλεται. (Α΄ Κορ ΙΒ 7-11). Η γνώση όμως ακόμη και από θεόπνευστα βιβλία όπως της Παλαιάς Διαθήκης στους μη Χριστιανούς είναι ατελής, σαν να την σκεπάζει κάποιο κάλυμμα: «άχρι γαρ της σήμερον το αυτό κάλυμμα επί τη αναγνώσει της παλαιάς Διαθήκης μένει, μη ανακαλυπτόμενον ότι εν Χριστώ καταργείται» (Β΄Κορ Γ 14).\n Ότι η έννοια της «Αρχής» στη Δημιουργία είναι όριο ανάμεσα στην επιστημονική και τη θεολογική σκέψη, είναι σαφές για τους Χριστιανούς και από όσα λέει ο Απόστολος Παύλος: «Με την πίστη κατανοούμε τους αιώνες της Δημιουργίας να έχουν συντελεσθεί με πρόσταγμα Θεϊκό, για να μην νομίζουμε ότι όσα βλέπουμε έχουν γίνει από (κάποια άλλα) φαινόμενα». «Πίστει νοούμεν κατηρτίσθαι τους αιώνας ρήματι Θεού, εις το μη εκ φαινομένων τα βλεπόμενα γεγονέναι». (Εβρ. ΙΑ-3). Αν λοιπόν για τις κοσμικές επιστήμες η έννοια της Αρχής της Δημιουργίας αποτελεί ένα όριο προς τα επάνω, για τη Θεολογία αποτελεί ένα όριο προς τα κάτω. Έτσι η πειραματική κοσμική έρευνα δεν θεοποιείται, ούτε η θεϊκή αποκάλυψη μπερδεύεται με φαινόμενα κοσμικά, πρόσκαιρα και απατηλά, για να υποβιβασθεί.\n Βλ. πχ BBC, 20-2-2006: «Churches urged to back evolution». url=https://newsvote.bbc.co.uk/mpapps/pagetools/print/news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/4731360.stm\n Προσέξτε την ημερομηνία. Είναι μετά την διακοπή λειτουργίας του LHC από τεχνικό πρόβλημα.\n Εφ΄ όσον όμως η κίνηση των γαλαξιών δεν μεταβάλλεται με την απόσταση, είναι επόμενο να τίθεται υπό συζήτηση το μέχρι σήμερα σκεπτικό των επιστημόνων περί Big Bang!\n O Hawking είχε πει ότι στοιχηματίζει στον πληθωρισμό και στην πρόταση ανυπαρξίας συνόρου του Σύμπαντος. Βέβαια εμάς από θεολογικής πλευράς δεν μας ενδιαφέρει τι ακριβώς ισχύει. Επίσης δεν είμαστε της γνώμης ότι πρέπει οπωσδήποτε να ισχύει η «Μεγάλη Έκρηξη» για να έχει κύρος η Αγία Γραφή, όπως νόμιζε η παπική εκκλησία και γι αυτό παρασημοφόρησε τον εισηγητή της Βέλγο ιερέα George Lemaitre. Αυτό είναι παράδειγμα αφιλοσόφητης ενέργειας, βάσει των όσων είπαμε. Διότι επενέβησαν στην μετά την λογική ή ευφυή «Αρχή» έρευνα, σε ένα πεδίο της Επιστήμης. Δεν μπορείς ούτε να δέχεσαι ούτε να απορρίπτεις κοσμικές έννοιες, όταν έχεις θεολογικά κριτήρια. Να γιατί είναι απαραίτητη η οριοθέτηση του πεδίου ενασχόλησης της Επιστήμης, έννοια που εισήχθη από τον Αριστοτέλη και ακολουθήθηκε από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας.\n Και μάλιστα μπορούμε να δούμε σε σχέση και με την (όχι τυχαία για μας) βλάβη κατά την έναρξη λειτουργίας του επιταχυντή, ότι (απλοποιημένα) τα μηνύματα που λαμβάνονται εκ Θεού είναι: 1) Μην διακινδυνεύετε τις ζωές σας κάνοντας άκρως επικίνδυνα πειράματα για να μάθετε απειροελάχιστα πράγματα. 2) Αυτό που νομίζατε μέχρι τώρα Σύμπαν δεν είναι ούτε κόκκος άμμου μπροστά στο αληθινό, άρα καλύτερα να ταπεινώνετε τους λογισμούς σας και να σκέπτεσθε το μεγαλείο του Δημιουργού του. Και 3) εφ’ όσον σας υπενθύμισα και τώρα ότι υπάρχω και θέλω να σας βοηθάω, μην απευθύνεστε περισσότερο στο δημιούργημα από τον Δημιουργό του! Ίσως και ένα 4ο επεξηγηματικό του 1ου: Προσέξτε μην πάθετε μεγάλη ζημιά από τα πειράματά σας, γιατί τους αμετανόητα υπερηφάνους τους εγκαταλείπω.\n Όπως ο ηλεκτροκινητήρας εναλλασσομένου (AC) ρεύματος, οι λαμπτήρες AC, ο πρώτος υδροηλεκτρικός σταθμός, το ραδιόφωνο, τηλεκατεύθυνση και ρομποτική, ασύρματη μετάδοση κυμάνσεων και ενέργειας, και βασικές αρχές του SDI, του συστήματος που εφαρμόζεται τώρα από τις ΗΠΑ για τον πόλεμο των άστρων, τις κυμάνσεις ηλεκτρομαγνητικής ασπίδας τύπου H.A.A.R.P. κλπ.\n Έτσι λέει ο Τόμας Μπίρντεν δείτε πχ (αγγλικά): «Solving The Problem of Freely Using EM Energy from the Vacuum».\n Βλέπε στην κατηγορία «Υπερόπλα» από τον «Επίτομο» υπό Λεοντίου Μοναχού Διονυσιάτου, www.imdleo.gr\n 24-6-2008: O νέος επιταχυντής του CERN «δεν θα καταπιεί τη Γη». Άρθρο του AP. 2008_CERN_answer.pdf\n Βλ. BBC News science, στις 4-2-2005 αποθηκ. στο BBC-CERN_2005\n Από το: http://www.physics4u.gr/articles/2003/mini-blackholes.html\n Δείτε «Looking deep into the architecture of existence», 6-7-2008, τα φωτισμένα σημεία κυρίως.\n Βλ. O νέος επιταχυντής του CERN «δεν θα καταπιεί τη Γη» στο: 2008_CERN_answer.pdf\n Βλ. στο άνωθεν.\n Από χειρόγραφο που βρέθηκε στην Κύπρο κατά το 1900. (Βλέπε και Προφητείες υπό ΛΜΔ). «Και πάντα ταύτα γεννήσονται δια το ότι ο Αντίχριστος θέλει κυρίευση τα πάντα, και γεννήσεται εξουσιαστής πάσης της Οικουμένης…». Μιλάει σαφώς για το Αντίχριστο πνεύμα το οποίο δίνει στον άνθρωπο την ιδέα της αυτοκαταξίωσης με στόχο την αυτοθέωση, την οποία θα διακηρύξει ότι πέτυχε ο τελικός Αντίχριστος, σαν άτομο πλέον.\n Η κοσμική σοφία είναι πονηρή κατά το μέρος της που πνευματικά με υπερηφάνεια εκτοπίζει την όντως σοφία, που απορρέει από την πίστη στον αληθινό Θεό και είναι αποκαλυμμένη, και άνωθεν κατερχομένη. Συνεπώς δεν εμπλέκονται τα πεδία ενδιαφέροντος της κοσμικής καταργουμένης σοφίας και της αιώνιας. Όμως η υπερηφάνεια εκτοπίζει την χάρη του Θεού, προβάλλοντας εγωϊστικά μεμονωμένα άτομα, και κόβοντας την ενθύμηση του Θεού.\n Ο απόστολος Παύλος «αρπάχτηκε» στον 3ο Ουρανό (Κορ. 12,1), όπου είδε τον Παράδεισο και άκουσε άρρητα ρήματα. Ομοίως γνωστή είναι και η περιγραφή που έκανε για τους πνευματικούς Ουρανούς ο Άγιος Ανδρέας ο διά Χριστόν Σαλός.\n Εβρ. 3,4: «πας γαρ οίκος κατασκευάζεται υπό τινός, ο δε τα πάντα κατασκευάσας Θεός».\n Α΄Κορ. 15,24: «είτα το τέλος, όταν παραδώ την βασιλείαν τω Θεώ και πατρί, όταν καταργήση πάσαν αρχήν και πάσαν εξουσίαν και δύναμιν».\n Η απληστία σε πειραματισμούς φαίνεται από είδηση που μας πληροφορεί ότι οι Ρώσοι επιστήμονες θέλουν νέο ισχυρότερο επιταχυντή σε λίγα χρόνια!! Russian physicist sees need for new collider in 15-20 years\nΑκόμη για το CERN:


ΧΘΕΣ ... ΣΗΜΕΡΑ ... ΑΥΡΙΟ ... 24/07/2014\nΆργησε να έρθει η... απολογία του προέδρου\nΆργησε και μάλιστα χαρακτηριστικά ν’ απολογηθεί ο Κάρολος Παπούλιας για την... υποχώρηση της Δημοκρατίας που, όπως είπε χθες με αφορμή την επέτειο αποκατάστασής της, έφερε η κρίση.\nΤο είπε τώρα που φεύγει, ενώ σιωπούσε σ’ όλο το διάστημα της... δημοκρατικής υποχώρησης! Το έκανε για να μην δημιουργήσει, όπως λέει, πολιτική κρίση; Yποκρισία!\nΘα μπορούσε να σταθεί εγγυητής της δημοκρατίας και σ’ αυτά τα χρόνια της κρίσης, αντί να υπογράφει την μία μετά την άλλη τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (υπέγραψε συνολικά 22!).\nΘα μπορούσε, όχι κατ’ ανάγκη δημοσίως, να υψώσει τη φωνή του αλλά και με δική του πρωτοβουλία να συγκαλέσει μια και δύο και δέκα συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών.\nΌσο για την Κύπρο, ας μην ξεχνά ότι ο Γκιουλ επισκέφθηκε επισήμως τα κατεχόμενα, ενώ εκείνος δεν πήγε.\nΚατά τ’ άλλα αρμόδιος είναι ο ιστορικός του μέλλοντος...\nΣτην... υγειά των κορόιδων συνεχίζουν να παίρνουν τους μισθούς τους υπάλληλοι δεκάδων Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου και επιχειρήσεων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς συνεχίζουν να αγνοούν το νόμο και να μην εφαρμόζουν το ενιαίο μισθολόγιο.\nΠαρά τις “απειλές” για οικονομική ασφυξία των ΝΠΙΔ που θα αρνηθούν την απογραφή και την ένταξη τους στην Ενιαία Αρχή Πληρωμών (ΕΑΠ), το αποτέλεσμα δείχνει ότι το “πάρτι” με τους μισθούς συνεχίζεται κανονικά, με τις ΝΠΙΔ να εκμεταλλεύονται την αδυναμία εντοπισμού τους!\nΚαι η Aegean δείχνει ενδιαφέρον για την εξαγορά των κυπριακών αερογραμμών.\n- Για να δούμε ποιος θα προλάβει...\nΝέος κατάλογος με Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα (ΜηΣυΦα), δηλαδή φάρμακα που δεν συνταγογραφούνται και δεν αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ, τέθηκε σε ισχύ από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ), έπειτα από απόφαση του υπουργού Υγείας, κ. Μάκη Βορίδη.\nΣυνολικά, ο κατάλογος περιλαμβάνει 1.310 σκευάσματα -στον προηγούμενο περιλαμβάνονταν 1.191 φάρμακα.\nΥπέρ των απολύσεων από τον δημόσιο τομέα τάχθηκε ο υπουργός Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, τονίζοντας, ωστόσο, ότι πρέπει να ξεκινήσουν από συγγενείς, φίλους και πελάτες που έχουν διορίσει οι πολιτικοί.\nΚαλή βρίσκω την ιδέα...\nΘα έχουμε νέες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου στις τράπεζες; Λογικά όχι αφού έχουν γίνει (όπως λένε) τόσο ισχυρές.\nΕδώ όμως είναι... Ελλάντα!\n(Να δω ποιοι έχουν φράγκα για να συμμετάσχουν...)\nΠεριμένει (μέχρι την επόμενη Πέμπτη) ο Γιούνκερ το πρόσωπο που θα επιλέξει η Ελλάδα για εκπρόσωπο στην Ε.Ε.\nΗ Ντόρα μαθαίνω... τρώει φίδια...\nΕξιτήριο από το Ιατρικό Διαβαλκανικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης πήρε την Τετάρτη ο 107 ετών ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Εμμανουήλ Κριαράς.\nΗ κατάσταση της υγείας του είναι καλή και θα αναρρώσει στο σπίτι του.\nKαλά, τώρα κατάλαβαν στο ΔΝΤ ότι οι περικοπές μισθών θα βούλιαζαν στην ύφεση την οικονομία και δεν θα βοηθούσαν στην ανταγωνιστικότητα;\nΤουλάχιστον να τα πουν στα... πουλέν τους εδώ που φώναζαν πως... δεν υπήρχε άλλη λύση...\nΤον δικό της επιταχυντή που θα είναι διπλάσιος απ’ αυτόν του CERN ετοιμάζει η Κίνα. Το κόστος του θα είναι 3 δισ. δολλάρια!\n(Κάτι πρέπει να βρουν κι αυτοί να... παίζουν...).\nΑποστάσεις από το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό παίρνει ο υπουργός Περιβάλλοντος, Γιάννης Μανιάτης, εκφράζοντας τη δική του θέση για τις ρυθμίσεις που προωθεί το υπουργείο Οικονομικών.\nΕιδικότερα, όπως αναφέρει στη δήλωσή του, «η περιβαλλοντική προστασία των ελληνικών ακτών δεν απαιτεί κανένα ειδικό νομοσχέδιο για αιγιαλό και παραλία, παρά μόνο συγκεκριμένες, απλές ρυθμίσεις θεσμικής και νομικής θωράκισης της χάραξής του και αξιόπιστης αποτύπωσής του σε χάρτες και διαγράμματα».\n«Μοναδικός λοιπόν στόχος των αναγκαίων ρυθμίσεων για οριοθέτηση και προστασία του αιγιαλού και της παραλίας θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου εργαλείου χάραξης του αιγιαλού, που θα επιτρέψει την ολοκλήρωση της πιο κρίσιμης, από τις θεσμικές γραμμές, στο σύνολο της επικράτειας, σε σύντομο χρονικό διάστημα, με διαφανή, επιστημονικά και περιβαλλοντικά αξιόπιστο τρόπο», σημειώνει ακόμη ο -προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ- υπουργός Περιβάλλοντος.\nΤην αυτόνομη πολιτική παρουσία της ΔΗΜΑΡ στις σημερινές πολιτικοοικονομικές συνθήκες, προς όφελος των πολιτών, και με τη συμμετοχή της κοινωνίας, ζητούν με κείμενό τους 12 μέλη της ΔΗΜΑΡ ενόψει και του Συνεδρίου του κόμματος. Μεταξύ των υπογραφόντων είναι η βουλευτής Πειραιά Μαρία Γιαννακάκη και τέσσερις υποψήφιοι ευρωβουλευτές.\nΠοιος θα τους ακούσει;\nΚι αν ακόμη το θέλουν είναι δύσκολο για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τα βάλουν με τη Ρωσία.\nΗ Μόσχα “κρατά” σχεδόν σε οικονομική ομηρεία την Γερμανία, την Γαλλία και την Ιταλία.\nΝα την απειλήσει η... Εσθονία το βλέπω λίγο δύσκολο...\nΕίναι νέος και ωραίος ο νέος έρωτας της Βαλερί Τριερβελέρ, που έγινε έστω και λίγο, και από... σπόντα πρώτη κυρία της Γαλλίας.\nΟ νέος έρωτας της δημοσιογράφου είναι Λιβανέζος και εκατομμυριούχος!\nΖήλια σου Ολάντ...\nΤα μέτρα για το λαθρεμπόριο και τη νοθεία στα καύσιμα μπορεί να άρχισαν να αποδίδουν, αλλά αν είχαν ληφθεί εγκαίρως η Ελλάδα δεν θα έχανε 25 δισ. τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Αυτό ήταν ένα από τα συμπεράσματα της συνάντησης ανάμεσα στον υπουργό Οικονομικών και τον Γιώργο Σούρλα.\nΓια τέτοια χασούρα (και συμφέροντα) μιλάμε!


CYNICAL: Λόγια Πάνω σ' ενα Ποτήρι Γλυκό Κρασί του Μόζελ\nΑδυνατώ να πιστέψω ότι είμαι ο μόνος άνθρωπος στη γη που υφίσταται κατά τη διάρκεια των εορτών, [ιδίως αυτών που είθισται να ονομάζονται οικογενειακές και που προϋποθέτουν εξ αιτίας μιας πανάρχαιης εθιμοτυπίας πολυπληθείς μαζώξεις συγγενών], την προγραμματισμένη επίσκεψη της καταθλιπτικής κυράς, που πάντα τέτοιες μέρες συνεπής στο ραντεβού της σκάει μύτη ζωσμένη άλλοτε με τον βαρύ κι άλλοτε με τον ελαφρύτερο οπλισμό της.\nΑν το πλήθος των συγγενών που συνεορτάζουν ξεπερνάει μια ορισμένη κρίσιμη τιμή, τότε τα βαριά συναισθήματα διαχέονται σε όσο το δυνατόν περισσότερα πρόσωπα, με συνέπεια το ανά μονάδα ατόμου βάρος να είναι και το μικρότερο. Μπορούμε επίσης να αποδώσουμε την ελάττωση αυτή της συναισθηματικής πίεσης και στη διάχυτη βαβούρα, που στερεί από κάποιον την δυνατότητα να μελαγχολήσει αξιοπρεπώς και με την ησυχία του. Άλλωστε, σπάνιες είναι σε ομήγυρη τέτοιου μεγέθους οι παύσεις και οι σιωπές για να μπορέσει η μελαγχολία, (μια καθαρά ιδιωτική απόλαυση), να βρει άνοιγμα και να εισχωρήσει.\nΌταν όμως η υποτιθέμενη οικογενειακή συγκέντρωση δεν αριθμεί παρά ολίγες μόνο μονάδες, περιοριζόμενες στα δάχτυλα της μιας χειρός και ενίοτε στα μισά εξ αυτών, τότε όπως ευκόλως εννοείται, το ανά μονάδα ατόμου συναισθηματικό βάρος γίνεται σαφώς μεγαλύτερο με την τάση, προϊούσης της ώρας να εξελίσσεται σε δυσβάσταχτο, έως τρομαχτικό. Στη μεσοβέζικη λοιπόν αυτή κατάσταση λείπει η ευωχία του πολύχρωμου πλήθους που παρέχει στον καθένα την ανεξαρτησία να μπαίνει και να βγαίνει ανενόχλητος και κατά το δοκούν στην ομήγυρη. Από την άλλη μεριά, όταν η μάζωξη είναι μικρή και στενόχωρη σχεδόν πάντα εμφιλοχωρούν οι αντιθέσεις των μελών της που όπως και να το κάνουμε καιροφυλακτούν και παραμονεύουν. Εδώ η επιτήρηση του ενός από τους άλλους είναι πιο έντονη και οι απαιτήσεις, επικρίσεις, παράπονα, δυσαρέσκειες και ματαιώσεις είναι απείρως πιο εύκολο να ξεπηδήσουν και να δυναμιτίσουν μια ασταθή έτσι κι αλλιώς συναισθηματική κατάσταση.\nΤουναντίον όταν η οικογένεια, είτε λόγω επιλογής, είτε λόγω μοίρας, περιορίζεται σε ένα και μόνον άτομο, τότε τα προηγούμενα συναισθήματα θλίψης όχι μόνον δεν βαραίνουν, αλλά μπορούν αιφνιδίως να μετατραπούν σε συναισθήματα ανακούφισης και ευφορίας, σε συμφωνία με τη ρήση του, «Όταν είσαι μόνος σου όσο θέλεις πήδα».\nΗ κατάσταση αυτή της εμφάνισης ισχυρής ασυνέχειας στην εξέλιξη ενός φαινομένου, [που στην προκειμένη περίπτωση είναι η βίωση ενός συναισθήματος μελαγχολίας, σαν συνάρτηση του πλήθους των ατόμων που συνευρίσκονται σε κάποιο εορταστικό τραπέζι], παρατηρείται συχνά στη φύση, όπως για παράδειγμα στη μετάβαση από την υγρή στην στερεά μορφή μιας ουσίας και ονομάζεται «Μετάβαση Φάσεως», ή επί το ελληνικότερον «phase transition», αποτελεί δε, έναν από τους πιο ελκυστικούς κλάδους της Φυσικής, και όπως δείχνουμε εδώ, πιθανόν και της ψυχολογίας.\nΤο ερώτημα βέβαια που πλανάται αμείλικτο και επιτακτικό είναι το ΓΙΑΤΙ. Γιατί, κατά κανόνα δηλαδή, πάνω από τέτοιες συγκεντρώσεις να πλανάται ένα τόσο βαρύ σύννεφο;\nΕκεί λοιπόν, στα μισά ενός λευκού γλυκού και αφρώδους οίνου ζυμωμένου στην ζεστή και ολάνθιστη κοιλάδα του Μόζελ νόμισα χθες ότι βρήκα μιαν απάντηση:\nΕίναι ο φόβος μήπως στο μέτρημα την επομένη χρονιά κάποιοι θα βρεθούν να λείπουν.\nΚαι η εξήγηση που δίνω, [και με την επικουρία του Μόζελ βεβαίως, βεβαίως], είναι ότι όταν η συνομοταξία των συγγενών αριθμεί πολλές μονάδες, το να βρεθεί στο μέτρημα ένας πάνω, ένας κάτω δεν αποτελεί και μεγάλο πρόβλημα, μιας και η μονάδα τελικά θα χαθεί αθόρυβα στο πλήθος. Επίσης, όταν είσαι ένας, επίσης δεν σε πολυνοιάζει αν στην επόμενη φορά είσαι και ο κανένας. Όταν όμως αυτοί που συγκεντρώνονται και που υποτίθεται ότι ενώνονται με δεσμούς συγγένειας είναι λίγοι, τότε κάθε απώλεια μετράει παραπάνω, καθόσον αντιστοιχεί σ’ ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό επί του συνόλου των παρευρισκομένων. Simple statistics!\nΠάνε είκοσι χρόνια τώρα, που κάθε φορά που πήγαινα στο νησί για κάποιες απ’ τις γιορτές, όταν αποχαιρετούσα τους παππούδες έλεγα μέσα μου με σφιγμένη την καρδιά, μήπως και η φορά αυτή που τους κοίταζα να μου κουνάνε το χέρι ήταν και η τελευταία. Τους έβλεπα και τους δυο στημένους στη βεράντα, αμίλητους και αμήχανους, προσπαθώντας με κόπο να φανούν φυσιολογικοί και χαρούμενοι ανανεώνοντας το ραντεβού για την επόμενη φορά, που ήταν σίγουροι (;) ότι θα ερχόταν. Κάποια όμως απ’ αυτές τις φορές, μοιραία, θα ήταν και η τελευταία. Δεν τη θυμάμαι αυτή τη φορά. Δεν θυμάμαι πως έμοιαζε αυτός ο τελευταίος αποχαιρετισμός, αν υπήρχε κάποιο προαίσθημα, κάποιο σημάδι, κάποια μαύρη γάτα που μου έκοψε το δρόμο. Όχι. Τίποτε απ’ όλα αυτά. Ο παππούς έφυγε καθιστός αθόρυβα και σεμνά, πάνω σε μια ανάσα που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο της.\nΗ γιαγιά μετά από λίγο έπεσε και χτύπησε το πόδι της και μετά από το συμβάν αυτό βρήκε πρόχειρο ένα κρεβάτι δίπλα της, καλοβολεύτηκε και από τότε αρνήθηκε να ξανασηκωθεί, μέχρι που ήρθε κι αυτηνής η ώρα. Στο μεταξύ μας άφησε χρόνους και ο πατέρας και από τότε έκοψα τις επισκέψεις στα νησιά μην αντέχοντας άλλους αποχαιρετισμούς, μην βαστώντας την αγωνία μπας και αυτός ο αποχαιρετισμός με την μάνα που έμεινε πίσω μόνη, θα ήταν και ο τελευταίος. Δεν ήθελα να αποχαιρετώ πλέον και να ανανεώνω ραντεβού που μπορεί είτε να αθετούσα, είτε στην αντίθετη περίπτωση να αποδεικνύονταν άγονα.\nΜε τον καιρό όλο και λιγοστεύουμε. Αυτοί που προστέθηκαν είναι πιο λίγοι απ’ αυτούς που έφυγαν και ο ισολογισμός των προσώπων ελλειμματικός: Ξεκινήσαμε πόσοι, καταντήσαμε τόσοι. Λίγοι, απελπιστικά λίγοι, ένα μικρό τραπεζάκι φτάνει πια για να μας βολέψει και ούτε ένα μπουκάλι κρασί δεν καταφέρνουμε να αδειάσουμε. Κι ας είναι γλυκό, και από την ολάνθιστη κοιλάδα του Μόζελ!\nΑναρτήθηκε από cynical στις 8:49 π.μ.\nΕτικέτες ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ\nCynical καλημέρα και χρόνια πολλά. Δεν ξέρω αν είναι ο θάνατος, η απώλεια ή η αρρώστια. Πάντως η συνείδηση όλων αυτών μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.\n29 Απριλίου 2008 - 9:36 π.μ.\nΜέραααα, ουραία και μεγάλη 'κογένεια εχς. Κι του σπιτ, κι αυτό ωραίο είναι. Οπότ' ρουτάω. Τίποτις καλό εχς να μου γνωρίς;\n29 Απριλίου 2008 - 9:44 π.μ.\n@greek rider καλώς τονα και χρόνια πολλά. Όλα αυτά τα ακατανόμαστα που ονοματίζεις σίγουρα μας προσγειώνουν σε μια μεγάλη αλήθεια: ότι μοιραία κάποια μέρα θα φύγουμε. Ο καθένας μας λοιπόν ας πορευτεί όπως νομίζει, έχοντας αυτό σαν δεδομένο. Αφού όλοι λίγο πολύ τα έχουμε βιώσει αυτά, γιατί δεν γίναμε σαν σύνολο καλύτεροι;\n29 Απριλίου 2008 - 9:52 π.μ.\n@swell καλημέρα και σε σένα. Καταλαβαίνω από την προφορά ότι έμεινες αρκετές μέρες στο χωριό, τώρα το Πάσχα και κόλλησες.\nΤα καλά κορίτσια swell, τα δώκαμε. Παντρεύτηκαν, νοικοκυρεύτηκαν, κάνανε πολλά παιδιά, χοντρύνανε. Μας μείναν μόνο κάτι ζαρωμένες και πυροβολημένες. Αλλά με το σπίτι που βλέπεις για προικιό. Σκέψου και απάντησε με την ησυχία σου.\n29 Απριλίου 2008 - 9:58 π.μ.\n@swell καλημέρα, χρόνια πολλά.\n@cynical δε νομίζω οτι η θέαση του θανάτου ωριμάζει υποχρεωτικά τους ανθρώπους. Αν για παράδειγμα κάποιος πιστεύει οτι ο θάνατος είναι μια μετάβαση στο επέκεινα τότε για πιο θάνατο μιλάμε, αυτή είναι μια απλή μετανάσταση-απώλεια προσωρινή. Η βίωση του θανάτου για να έχει υπαρξιακή ωφέλεια θα πρέπει να θεαθεί ως απόλυτος και σκοτεινός όπως είναι όχι παρέα με αγγελάκια στον ουρανό αλλά με το σκοτάδι στον Άδη. Η εφεύρεση των ουρανών δείχνει οτι δεν υπάρχει συνείδηση του θανάτου και τον αποφεύγουν οι περισσότεροι με τεχνάσματα.\n29 Απριλίου 2008 - 10:09 π.μ.\n@greek rider και ποιός μας εγγυάται ότι με μια τέτοια βίωση του θανάτου όπως περιγράφεις, δεν θα καταντήσουμε αντί για καλύτεροι, παράφρονες; Οι θρησκείες δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης πιστεύω αν είμασταν αθάνατοι. Αυτό που κάνουν είναι το ρετούς στο βλοσυρό και κατασκότεινο πρόσωπο του θανάτου. Από την άποψη αυτή αποσυμφωρούν τα τρελάδικα.\n29 Απριλίου 2008 - 10:43 π.μ.\n@cynical ένας από τους λόγους της πνευματικής καθυστέρησης του ανθρώπου είναι και αυτός. Φαντάζομαι οτι αν υπάρχει το δίλημμα διαμεσολάβηση και ψέμα ή αλλιώς τρελάδικο τότε το αποτέλεσμα είναι μια ξένη ζωή που εξαρτάται από άλλους. Το ελεύθερο είναι πάντα πιο επώδυνο και επικίνδυνο για πολλούς.\n29 Απριλίου 2008 - 10:53 π.μ.\n@greek rider αυτά που λες είναι και δικά μου λόγια. Η απορία μου είναι σχετικά με το πώς το κατορθώνουν κάποιοι, αρκετοί, να βλέπουν την αλήθεια κατάματα και να την αποδέχονται κρατώντας και τας φρένας σώας, ενώ άλλοι, οι περισσότεροι, να μην το μπορούν και να καταφεύγουν σε φτιασιδια και ψιμμίθια. Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό αυτών που έχουν ανάγκη να πιστεύουν; Και το οποίο λείπει απο αυτούς που δεν;\n29 Απριλίου 2008 - 11:21 π.μ.\nΝα 'μαι και εγώ!!!! Ωραία αφήσαμε το χάος και τα φρακταλς και πιάσαμε τη θανατοσυζήτηση στα τελευταία post. Ωιμεεεε!!!! Να σου πω, να το κόψεις το Μερλώ...Μοζέλ πως το πες. Δεν είναι για εσένα. Άμα είναι να σε ρίχνει σε κατάθλιψη, τι το πίνεις. Σε πίνει!!!\nΚαι τώρα λίγα λόγια σοβαρά από έναν άνθρωπο που έχει ζήσει τη ζωή στη βιοπάλη και στη φάμπρικα (καλά ντε....λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα...μη βαράτε). Η θέα του θανάτου ή και η ιδέα του ακόμα είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να χειριστεί. Ειδικά όταν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις "κοινωνικά" ή "ηθικά" άδικο. Αυτό όντως το έζησα πριν ένα χρόνο γι' αυτό και το λέω. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τον συνηθίσεις όσο περισσότερο μπορείς και κυρίως να έχει ανθρώπους γύρω σου να σε υποστηρίζουν και να σε συντροφεύουν. Κοινώς, να πάψεις να δρας ως μια αυστηρή ατομιστική μονάδα, αλλά ως μια ευρύτερα ολιστική μονάδα. Γιατί το μονάδα, αλίμονο, αλλά δεν το γλιτώνεις.\nΧρόνια πολλά σε όλους και Καλό μας Καλοκαίρι, σιγά-σιγά...!!!\n29 Απριλίου 2008 - 11:31 π.μ.\n@cynical θέτεις κρίσιμο ερώτημα. Δε νομίζω οτι όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι. Καταρχήν εγκεφαλικά, νομίζω οτι με τα χρόνια έχουν αναπτυχθεί σε πολλούς οι θρησκευτικοί νευρώνες πιο πολύ από οτι θα έπρεπε. Δεύτερον η παιδεία και η εκπαίδευση έχουν σημαντικό ρόλο. Η κατήχηση, η αντιεπιστημονική σκέψη, το σχολείο, η κοινωνική ζωή που δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια για φιλοσοφία και σκέψη.\nΜου έχει κάνει τρομερή εντύπωση, σε χωριά, που ἐχω δει ανθρώπους αγράμματους να μιλάνε με θάρρος για τον Άδη και για το αναπόφευκτο του θανάτου, με τρόπο που δεν μιλάνε οι άνθρωποι της πόλης. Οι οποίοι έχουν ξεχάσει να σκέφτονται. Αφού εκείνοι οι αγράμματοι στο χωριό μπορούν να κοιτάνε το θάνατο ώριμα τότε μπορούν και άλλοι χωρίς διαμεσολαβήσεις. Δες τη δημοτική ποίηση, είναι γεμάτη από ώριμες θεάσεις του θανάτου και όχι ντροπιαστικές υπεκφυγές.\n29 Απριλίου 2008 - 11:38 π.μ.\nΚαλώς τονα τον VK μας!! Μόλις πέρασα από το σπίτι σου και σε κατσάδιασα.\nΆ! δεν ξέρεις πόση ανακούφιση είναι να δινεις μορφή στη μελαγχολία σου, εδώ με λέξεις, να την ξεφορτώνεσαι και να την σπρώχνιεις στους άλλους, στους αναγνώστες εν προκειμένω!\nΜόζελ είναι ποταμός, εσυ που είσαι fan της γερμανιας.\nΕγώ το ξύνω το θεμα, το γυροφέρνω συνέχεια από τοτε που με θυμαμαι. Που θα πάει λέω, θα το συνειθίσω!\nΜπράβο σου που μας στρέφεις τα μάτια στο καλοκαίρι. Νάτο, νάτο!\ngreek rider, η πρόσληψη του θανάτου και η βίωση του επερχόμενου τέλους έχει αλλάξει σαφώς με τα χρόνια. Και σχετιζεται μαλλον με την γειτνιαση του ανθρώπου με την φυση και τις λειτουργιες της. Οι χωρικοι αισθάνονται περισσότερο απο μας σαν μερος αυτης. Όσο απομακρύνεσαι τόσο και ο θάνατος μοιάζει αφύσικος και τρομαχτικος.\nΝα σκεφτείς η ευχή που λέμε "στην υγειά σου" δεν ήταν κάτι το συνειθησμένο στη αρχαία ελλάδα. Έχω ένα βιβλίο σχετικο που ονομάζεται ο θάνατος στη Δυση και δείχνει στάσεις ανα εποχες.\nΥπάρχουν περιοχές του εγκεφάλου που σχετιζονται με το θρησκευτικο φαινομενο; Μου κάνει εντύπωση με ποια κριτήρια τις εντοπίσανε.\n@cynical, για το θέμα του εγκεφάλου θα αναφερθώ σε άλλο ποστ γιατί είναι μεγάλο θέμα. Έχω να σου πω και ακόμη ένα λόγο. Αν οι άνθρωποι ήξεραν το βέβαιο του θανάτου και το σκεφτόταν σοβαρά που και που (και δεν ήταν αποκομμένο από τη ζωή τους) πως θα μπορούσαν να θέλουν τόσο πολύ τον πλούτο και την αποθησαύριση? Κατά τη γνώμη μου θα μπορούσαν να αρκεστούν με λιγότερα και να είναι πιο επιεικείς με τους άλλους συνανθρώπους τους, γιατί όπως λέμε κανείς δεν θα πάρει τίποτα στον τάφο του.\n29 Απριλίου 2008 - 12:02 μ.μ.\nI dont want my name είπε...\nΤι φανταστικη συζητηση και αυτη πασχαλιατικα.Επεικαιρη ομως, και αν μπορω να πω και απαραιτητη.Λοιπον: Ο ΘΑΝΑΤΟς.Εκεινο που δεν καταλαβαινω ειναι γιατι πρεπει να ζουμε αιωνια,η μια δευτερη Ζωη,η οτι αλλο τελος παντων εχει να κανει με τον ελεγχο του Θανατου. μας ρωτησε κανεις αν θελουμε να γεννηθουμε; Οχι βεβαια. Γεννηθικαμε με την απολυτη γνωση οτι στο τελος θα πεθανουμε ετσι απλα. Ολα τα αλλα ειναι πλεονεξια και αναγκη για περισσοτερα λες και η ΖΩΗ ειναι καταναλωτικο αγαθο και πρεπει να εχουμε και δευτερη και τριτη και χιλιοστη,και ετσι παμε κι ερχομαστε οπως λεει και η μετεμψυχοση,και αρνιομαστε το πιο απλο και ισως το πιο δυσκολο. Αυτη ειναι η ΖΩΗ. ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΡΙΟ. Μονο η αναγκη να αποχτησουμε πιο πολλα μας κανει να χανουμε την αληθεια και φτανουμε στο ΤΕΛΟς με τον ενα ητον αλλο τροπο, χωρις να ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ.\n29 Απριλίου 2008 - 1:09 μ.μ.\n@rider, η αποθησαύρηση επιτελει διπλο ρολο. 1)για ν' αφήσουμε κάτι στα παιδιά, δια μεσου των οποίων διαιωνιζουμε τα υλικά μας και 2) αφού θα παεθάνουμε που θα πεθάνουμε, γιατι να μην ζησουμε εδω σαν βασιλιάδες (πλουτος+εξουσια)! Νομιζω ότι αμφοτερες οι λογικες είναι νομιμες, μεσα φυσικά στη δικη τους λογικη.\nΕπι πλεον δεν νομιζω να υπαρχει καποιο πανω οριο στις επιθυμιες παρα μονο αυτο που βαζει η φαντασια. Ποιος θα ορίσει το "λιγοτερα" στο αρκούμαι; Λογω αυτης της ασαφειας και ανεπαρκειας των ορισμών [μονο στα ολοκληρωτικά κρατη τετοιοι ορισμοι ειναι πολυ σαφεις] οι ανθρωποι ξεσαλώνουν.\nΝομιζω ότι μια κουβεντα πανω στη φυση του ανθρώπου (αν φυσικα κατι τετοιο υπαρχει), θα διαφωτιζε περισσοτερο αυτα που γραφεις σχετικα με τα "λιγοτερα".\n29 Απριλίου 2008 - 1:36 μ.μ.\n@I don't want my name, χρονια πολλα και καλη επιστροφη στα καθημερινα και σπουδαια. Τα ξεφουρνισα τα κειμενα αυτα, που με τρωνε καιρο, αυτή την εποχη που είναι και η προσφορότερη. Λιγο μετα αρχιζουν τα μπανια και αντε τολμα...\nΣυμφωνω με αυτά που λες, και νομιζω και οι προλαλησαντες. Για να συνειδητοποιηθει αυτο το απλο γεγονος θελει απ' ότι εδειξε η ιστορια γερά κοτσια.\n29 Απριλίου 2008 - 1:48 μ.μ.\nΟι θρησκείες δε θα είχαν λόγο ύπαρξης αν είμασταν αθάνατοι.\nΣπευσε να παρεις το Περί θανάτου, του σαραμάγκου βέβαια, το 3ο μερος της τριλογίας, να δεις την ίδια φράση απο το Νομπελίστα.\n(Εγω θα το έλεγα στον ενεστώτα: οι θρησκείες δεν έχουν λόγο ύπαρξης επειδή είμαστε αθάνατοι -μέχρι να πεθάνουμε)\nΟρίστε. Ενα Νομπελ -επιεικώς- θα σου άξιζε! Και μισό Μόζελ (τ αλλο το θελω εγώ, το νόμπελ κρατα το ολόκληρο)\nΝα σου πω, δεν αλλαζουμε ρεπερτόριο εν όψει πρωτομαγιάς; Να πουμε τπτ επετειακό, πχ για τον τρόπο των οσμών να μεταμορφώνονται σε αναμνήσεις και να διαφοροποιούνται. Εμένα πχ η ηλεκτρική σκούπα μου μυρίζει χριστούγεννα και το νυχτολούλουδο μια φίλη που είχα όταν ήμουν 17.\nΕπίσης την ανοιξη ξεκινάνε τα τζιτζίκια να μαάίνουν το τραγούδι τους και τα ήθη των ανθρώπων εκπίπτουν κατά 27% + ΦΠΑ εως 45% εαν είναι μετά τις 2μμ\n29 Απριλίου 2008 - 1:51 μ.μ.\n@nomad, μη με τρελαίνεις! Είπε ακριβώς την ιδια φραση με μενα ο Σαραμανγκου ; Βρε το θηρίο!\nΣου ορκιζομαι οτι δεν διαβασα αυτό το βιβλιο.\nΝομιζω ότι ειναι κοινη λογικη αυτη η φραση, για να μην τρελαθω ελπιζοντας σε ενα νομπελ και μαλιστα χωρις να εχω γραψει και τιποτε !\nΟ Μόζελ, έχει λιγο νερο σε σχεση με τον Βόσπορο.\nΜου έχουν μεινει μερικά θανατερά ακομα, αλλά αφου καλοκαιριάζει θα τα βάλω στη ναφθαλινη για του χρονου.\nΚοίταξε όμως, δεν μπορεί όλα τα βλογς να το ριξουν στο τραλαλα ταυτοχρονα. Καποιο πρεπει να κραταει τα μποσικα και να σας συνεφέρνει από τις πολλές εκπτώσεις.\n29 Απριλίου 2008 - 2:06 μ.μ.\nΕρώτημα: Αν είχατε τη δυνατότητα της αθανασίας θα την επιλέγατε;\n29 Απριλίου 2008 - 2:51 μ.μ.\n@cynical το "λιγότερα" νομίζω οτι το ορίζει η γύρω μας πραγματικότητα.\nΗ σκληρότητα και η αδικία γύρω μας είναι της τάξεως του Γ' Ράιχ. Η κοινωνία μας έχει συνηθίσει και έχει αποκτηνωθεί όπως και η Γερμανική κοινωνία της τότε εποχής. Έβλεπαν ανθρώπους σε φούρνους και νόμιζαν οτι είναι φυσιολογικό επειδή ήταν η επικρατούσα άποψη, κοινωνικά αποδεκτό, η ιδεολογία της εξουσίας. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα.\nΠίσω από τα χαμογελαστά πρόσωπα των στελεχών πολυεθνικών κρύβονται στρατηγικές και πρακτικές (προς το περιβάλλον και τους ανθρώπους) τύπου Γ'Ράιχ.\nΣυνεπώς το "λιγότερα" καθορίζεται άρρητα από την κοινωνία και στην εποχή μας η κοινωνία (η κυρίαρχη ιδεολογία) δυστυχώς λέει: "..δεν υπάρχει όριο αν είσαι μάγκας όλα μπορούν να γίνουν δικά σου"\nόταν όμως ήρθε η 'ωρα\n29 Απριλίου 2008 - 3:21 μ.μ.\nOh dog! Στις συγκεντρώσεις αυτές είμαι συνήθως εγώ εκείνη που είναι νεκρή. Παίζω το ρόλο της νεκρής, κάνω υπομονή, σφίγγω τα δόντια, μετράω τα δευτερόλεπτα, παίζω το ρόλο. Ζωντανή, δεν με αντέχουν. Ζωντανοί, δεν με αντέχουν. Καλύτερα νεκρή. Και τσουπ! μόλις γυρίζε στο αγαπημένο μου σπιτάκι στα Εξάρχεια να! που ζωντανεύω και πάλι! Εκεί να δεις ανάσταση...\n29 Απριλίου 2008 - 3:36 μ.μ.\nκατατονικά αισιόδοξο άρα υπέροχο\nκι όλα αυτά βρέχοντας τα χείλη σας με ένα Riesling ;\nφαντάζομαι δηλαδή αν είχατε λίγο αψέντι στο ποτήρι τί θα βλέπαν τα ματάκια μας :-)\n29 Απριλίου 2008 - 6:21 μ.μ.\n@Pano καλησπέρα και χρονια πολλά. Η κυρια Αθανασία μου είναι παντελως αγνωστη, και δεν συνηθίζω να πηγαίνω με αγνώστους. Με φοβιζουν. Θα ακολουθήσω τα γνωστά και πεπατημενα μονοπατια. Τοσους αιώνες προετοιμαζόμαστε γιαυτά, είναι κριμα τοση γνωση να παει στραφι!\n29 Απριλίου 2008 - 9:11 μ.μ.\nΑρα @greek rider δεν υπάρχουν "λιγοτερα" επομένως το να ελπίζουμε ότι καποτε θα αυτοπεριοριστούμε, δεν είναι τιποτε περισσοτερο απο ένα "wishful thinking".\n29 Απριλίου 2008 - 9:18 μ.μ.\n@aerostatik είχα συνεχεια στο νου μου το κειμενο σου για το ψυχοσάββατο όταν έγραφα τουτο δω. Του καθενός ο δρομος είχε αρκετες απώλειες.\n29 Απριλίου 2008 - 9:20 μ.μ.\nΤο καλύτερο πασχαλιάτικο διήγημα,που διάβασα τα τελευταία πολλά χρόνια.\nΕχω ένα σχόλιο μόνο για μένα (του το είπα ήδη προφορικώς) ,ενώ για την Cynical,keep bloging!!\n29 Απριλίου 2008 - 9:22 μ.μ.\n@μαιρη καλως ήρθες! μια βολτα να κανεις στα άλλα βλογς να δεις τι μελαγχολια πέφτει αυτές τις μερες!\nΤο θεμα οικογενεια, σχεσεις μεσα στην οικογενεια, ενοχες για τις ανυπαρκτες σχεσεις που θα επρεπε να ειχαμε αλλά δεν εχουμε, η αδυναμια παραδοχης της ανυπαρξιας τους και η τελικη ηρωικη αποφαση για τη λυση τους που ποτε δεν παίρνεται...Άστα, τεράστιο θεμα. Μεγάλη εμπλοκή. Θα επανερθω γιατι με κατατρώει.\n29 Απριλίου 2008 - 9:23 μ.μ.\nΑ! δεν γνωρίζετε κ. Κ.Κ.Μοίρη μας, πόσο γλυκαινει τη μελαγχολια ένα γλυκο κρασί του Μοζελ! Ιδιως αν είναι και αφρώδες! Κάθε μια bubble που ανεβαινει στην επιφάνεια του ποτηριού και σκαει, και μια καινούργια ανάταση ψυχής.\nΤο αψέντι ίσως βοηθήσει οταν αρχίσω τις εξερευνητικές μου αποστολές στην κόλαση. Τότε φυσικά θα σας συμβουλευτώ.\n29 Απριλίου 2008 - 9:36 μ.μ.\n@LLS, καλησπέρα και χρονια πολλά.\nΑν η cynical συνεχίσει το keep blogging, μετά κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν το keep financing her. Καθαρά πράγματα.\nΤι σχόλιο είχατε για σας και μας το κρύβετε; Ποτέ δεν περίμενα ότι η μελαγχολία θα προξενούσε τέτοια ευχαρίστηση. Θα προσπαθήσω να μελαγχολώ συχνότερα! Πολλά ευχαριστώ.\n29 Απριλίου 2008 - 9:54 μ.μ.\nΟχι καλέ μη το παρακάνεις!!\nΚαι τα άλλα είναι πολύ καλά!!\n29 Απριλίου 2008 - 9:59 μ.μ.\n@LLS, καλά θα μελαγχολώ τις μονές μονο μερες.\n29 Απριλίου 2008 - 10:19 μ.μ.\n(α) έχετε οικονομικές διαφορές για κτηματικά\n(β) είπε στη φίλη της τη Ζωζώ ότι το ίδιο φόρεμα που φορούσες το βρήκε στους ...Κινέζους (κι η Ζωζώ στο μετέφερε)\n(γ) δεν έχεις μάθει να χαλαρώνεις και να δέχεσαι τους ανθρώπους για ό,τι αξίζουν\n30 Απριλίου 2008 - 5:59 μ.μ.\nπρογραμματισμένη επίσκεψη της καταθλιπτικής κυράς, που πάντα τέτοιες μέρες συνεπής στο ραντεβού της σκαει μύτη ζωσμένη άλλοτε με τον βαρύ κι άλλοτε με τον ελαφρύτερο την οπλισμό της.\nΤην επίσκεψη της καταθλιπτικής κυράς ,εσείς την προκαλείτε γιατί εσείς την προσκαλείτε, άλλωστε ζει πολύ κοντά σας ,δημιούργημα σας είναι όχι της φαντασίας σας αλλά της πραγματικότητας του μυαλού σας.\nΜήπως και ολας συνωμοτικά και υποσυνείδητα παρακαλείτε ,χωρίς να το ομολογείτε ,να έρθουν κάτι τέτοιες μέρες ,για να βρείτε την ευκαιρία να την προσκαλέσετε?\nΣυγνώμη αν άλλαξα μήκος κύματος από τους υπόλοιπους φανατικούς αναγνώστες σας οι οποίοι σας κανακεύουν με κίνδυνο να υπερτροφησει το εγώ σας, αλλά επί τέλους κάποιος πρέπει να παραμείνει κυνικός εδώ μέσα.\nΚατά τα λοιπά σε 110 χρόνια το πολύ κανένας που ζει σήμερα σ αυτόν τον πλανήτη δεν θα υπάρχει ενώ όσοι θα ζουν τότε δεν έχουν γεννηθεί ακόμη.\n@κ.κ.μοιρη Είμαι βέβαιος ότι γνωρίζετε ότι με το αψέντι συναντάμε την πράσινη νεράιδα\n1 Μαΐου 2008 - 10:29 π.μ.\n@κ. de Profundis, χρονια πολλά και καλό μήνα. Οι "κάτι τέτοιες μερες" έρχονται έτσι κι αλλιώς χωρίς να χρειαστεί να καταφύγουμε σε συνομωσίες για να κοπιάσουν. Επειδή δε είμαι καλός άνθρωπος, οπως θα εχετε αντιληφθει, αφήνω πάντα ανοιχτή την πορτα τετοιες μερες για τους περαστικούς ακομα και για την εν λογω κυρά. Οπως γράφω και μεσα στο κειμενο (περι ηδονης της μελαγχολίας), η συντροφιά της δεν μου είναι και πολυ δυσάρεστη, υπό την προυποθεση οτι τη βιζιτα δεν θα την κανει αρμενικη. Πάντως ειμαι προθυμη να τη στειλω και κατα τη μεριά σας καποια φορά.\nΚαλά, όσο για το κανάκεμα, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσες κουδουνίστρες και ποσα κουκλάκια έχω πάρει για δωρα από τους φιλους μου για το πάσχα.\n1 Μαΐου 2008 - 2:22 μ.μ.\n@spyro Η Ζωζώ ψωνιζει απ' τ' αμερικάνικα και οχι απο κινέζικα. Το χαλάρωμα φερνει υπνο. Θελει προσοχή. Όσο για τους ανθρωπους, αν δεν αξιζουν;\n1 Μαΐου 2008 - 2:27 μ.μ.\nΥπάρχει βέβαια και η άλλη πλευρά. (Πάντα θα υπάρχει) Με το καιρό όλο να μεγαλώνουμε. (Όχι απαραίτητα η οικογένεια, αλλά και η παρέα). Και όσο πιο πολλοί γινόμαστε, τόσο πιο μόνοι να αισθανόμαστε. Και οι κάσες με τα κρασιά να σε αφήνουν παγερά αδιάφορο. Και ας είναι ακόμα και από την ολάνθιστη κοιλάδα του Μόζελ.\n2 Μαΐου 2008 - 3:11 μ.μ.\n@κούκε,λογικό: όσο πιο πολύ μεγαλώνει η "παρέα", τόσο περισσότερο να διαχέεται η προσοχή και τόσο λιγότερο χρόνο να αφιερώνουμε στον άλλον. Η παρέα είναι ένα σχήμα με εναλλασσόμενα πρόσωπα. Άλλοι μπαίνουν, άλλοι βγαίνουν, έτσι ώστε να διατηρείται πάντα η προσδοκια ότι αυτοί που μπαίνουν θα έχουν την έκπληξη, αυτό το άλλο στη βαλίτσα τους. Με την οικογένεια όμως; Εδώ δεν χωρούν ανταλλαγες. Εδώ πρέπει να τα βγάλεις περα με το πεπρωμένο.\n2 Μαΐου 2008 - 8:55 μ.μ.