Πάρκο αγροτικής καινοτομίας στον Κατσικά - Typos-i.gr\nΠάρκο αγροτικής καινοτομίας στον Κατσικά\nΔημοσιευση: 26-06-2020, 17:07\nΣτην αξιοποίηση έκτασης και κτιριακών εγκαταστάσεων του πρώην Γεωργικού Σταθμού στον Κατσικά Ιωαννίνων θέλει να προχωρήσει η Περιφέρεια Ηπείρου. Προβατοτροφείο, ιπποκομείο, στάβλοι, γραφεία, εργαστήρια, αρμεκτήρια: κτίρια εγκαταλελειμμένα εδώ και 20 χρόνια –δίπλα ακριβώς λειτουργούν η Γαλακτοκομική Σχολή και υπηρεσίες του ΕΛΓΟ «Δήμητρα».\nΣε αυτούς τους ερημωμένους χώρους, η Περιφέρεια Ηπείρου θέλει να δημιουργήσει ένα «πάρκο αγροτικής καινοτομίας», το οποίο θα περιλαμβάνει δύο ερευνητικά κέντρα –ένα για τα αρωματικά φυτά και για ένα για τη γενετική βελτίωση των ντόπιων φυλών ζώων- και μια αγορά παραγωγών με τυποποιημένα προϊόντα. Ένα τμήμα της έκτασης προορίζεται για δράσεις του ΚΕΘΕΑ «Ήπειρος», σύμφωνα με τον περιφερειάρχη.\nΓια την υλοποίηση του σχεδιασμού, ένα προαπαιτούμενο είναι η παραχώρηση της έκτασης που ανήκει στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Το περιφερειακό συμβούλιο αποφάσισε χτες να καταθέσει σχετικό αίτημα στο υπουργείο, με το οποίο για το συγκεκριμένο θέμα (αν και αρχικά με τη μορφή κτηνοτροφικού πάρκου) υπάρχουν επαφές εδώ και χρόνια. Η συζήτηση πάντως στο συμβούλιο, το οποίο συνεδρίασε με τηλεδιάσκεψη, δεν ήταν ανώδυνη.\nΟ επικεφαλής της παράταξης «Κοινό των Ηπειρωτών» Γιώργος Ζάψας ήταν αυτός που έθεσε το ζήτημα μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης του πάρκου αγροτικής καινοτομίας με το Πρότυπο Αγροδιατροφικό Τεχνολογικό Πάρκο Ηπείρου (Π.Α.ΤΕ.Π.Η.) με έδρα την Άρτα, για το οποίο υπάρχει ΦΕΚ από το 2018.\nΟ περιφερειακός σύμβουλος Δημήτρης Τρομπούκης έκανε πιο αναλυτική εισήγηση για το θέμα, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για δύο ίδια πάρκα της ουσίας από τη στιγμή που προβλέπεται κέντρο γενετικής βελτίωσης των ζώων με έμφαση στις ντόπιες φυλές και ότι υπάρχει ο κίνδυνος περαιτέρω υποβάθμισης της Γεωπονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στην Άρτα. Παρέπεμψε δε σε πρόσφατη ερώτηση ηπειρωτών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι επανέφεραν το πάγιο αίτημα για τη λειτουργία του Πρότυπου Αγροδιατροφικού Τεχνολογικού Πάρκου Ηπείρου. «Η οικονομία της Άρτας είναι βασισμένη και προσανατολισμένη στην αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή, συνδυάζει όλους τους τομείς κτηνοτροφίας καθώς και φυτική παραγωγή. Άρα διαθέτει όλες τις προδιαγραφές για να φιλοξενήσει και να αναπτύξει ένα τέτοιο πάρκο» είπε ο κ. Τρομπούκης για το πάρκο αγροτικής καινοτομίας.\nΟ κ. Καχριμάνης απάντησε με διάφορους τρόπους στην κριτική. Είπε πολλά και διάφορα: ότι το ένα πάρκο δεν κοντράρει το άλλο, ότι στην Άρτα θα γίνει κέντρο καινοτομίας κρέατος, ότι το Π.Α.ΤΕ.Π.Η. είναι υπόθεση του υπουργείου Παιδείας και του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ότι η Περιφέρεια Ηπείρου δεν έχει καμία εμπλοκή και ότι στηρίζει τη Γεωπονική Σχολή. Εξέφρασε ωστόσο και κάποιες αμφιβολίες για την πορεία του Π.Α.ΤΕ.Π.Η. λέγοντας ότι «με ένα ΦΕΚ δεν γίνεται τίποτα. Αυτοί που το ψήφισαν, δεν άρχισαν να το υλοποιούν. Ούτε ένα ευρώ».\nΟ αντιπεριφερειάρχης Άρτας Βασίλης Ψαθάς, έσπευσε από την πλευρά του να διαβάσει σχετικό άρθρο του νόμου, σύμφωνα με το οποίο η λειτουργία του Π.Α.ΤΕ.Π.Η. εξαρτάται από αποφάσεις της πρυτανείας και της συγκλήτου. Γενικότερα, κατά την τοποθέτησή του, ο περιφερειάρχης κ. Καχριμάνης αναφέρθηκε ουκ ολίγες φορές στον πρύτανη Τριαντάφυλλο Αλμπάνη (ο οποίος είναι και πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας Ηπείρου), με τον οποίο συζητά.\nΣε μια πιο αναλυτική τοποθέτηση, ο κ. Καχριμάνης επεσήμανε ότι το ερευνητικό κέντρο για τις ντόπιες φυλές στα Γιάννενα θα ασχοληθεί κυρίως με τη φυλή προβάτων «μπούτσικο», ενώ το πάρκο στην Άρτα «όταν και αν γίνει» μπορεί να ασχοληθεί με άλλες ντόπιες προβάτων. Υποστήριξε δε ότι στο Πανεπιστήμιο στα Γιάννενα υπάρχουν σχολές, όπως είναι το Τμήμα ΒΕΤ, που θα έχουν άμεση σχέση με το πάρκο αγροτικής καινοτομίας και οι οποίες θα συμβάλλουν στην εφαρμοσμένη έρευνα.\nΣημειωτέον ότι τα τρία κέντρα –για αρωματικά φυτά, κρέας και ντόπιες φυλές- έχουν μελετηθεί στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος «Ήπειρος 2014-2020». Για το κέντρο που θα αφορά τα αρωματικά φυτά, προβλέπεται και παράρτημα στην Κόνιτσα. Χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους δεν έχει ανακοινωθεί πάντως.\nΣε πρώτη φάση, όμως, υπάρχει και το ζήτημα της συντήρησης, επισκευής ή αποκατάστασης των κτιριακών εγκαταστάσεων στο αγρόκτημα Κατσικά, εφόσον οριστικοποιηθεί η διαδικασία της παραχώρησης της έκτασης από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Σε σχετική οικονομοτεχνική έκθεση του πάρκου αγροτικής καινοτομίας, στην οποία δεν υπάρχουν αρκετές λεπτομέρειες, γίνεται αναφορά και στη χρηματοδότηση του πάρκου: Από ιδίους πόρους…\nΠώς θα λειτουργήσουν οι παιδικοί σταθμοίΠού θα γίνεται εκ περιτροπής προσέλευση κ.λπ.\nΠώς θα λειτουργήσουν οι παιδικοί σταθμοίΑπό 29 Ιουνίου έως και 3 Ιουλίου\nεκλογές τηλεόραση Νεα εμβόλιο ιώαννινα θέατρο ποδόσφαιρο Καιρός Τηλεόραση ποδοσφαιρο άρτα ηπειροσ ειδήσεις δήμοσ Εμβολιο μπάσκετ σχολείο γιαννένα ποδοσφαίρο Σχολείο καιρός ΠΑΣ αρτα Ιωαννίνα Δημος πανεπιστημιο ήπειροσ σύριζα γιαννενα νέα καιρος Γιάννενα Ήπειροσ ΓΙάννενα covid θεάτρο Κρουσμα καιροσ Ηπειρος πανδημία δημος Πανεπιστήμιο Περιφέρεια νεα Γιαννενα περιφερεια ειδήσεισ πας Αρτα πανδημια περιφέρεια Συριζα Πρόγραμμα Αστυνομία ΠΑσ γίαννενα Ιωάννινα ειδησεις κορονοιος Θέατρο κρουσμα Μουσική αστυνομία πασ ιωάννινα Άρτα κρούσμα Ειδήσεις ειδησεισ Μπάσκετ Νέα Εκλογές Ηπειροσ προγράμμα πρόγραμμα κορονοϊός συριζα μουσική ΝΔ ΣΥΡΙΖΑ ιωαννινα δήμος Ιώαννινα ήπειρος Κρούσμα Δήμος νεά Ιωαννινα αστυνομια εμβολίο γιάννενα Πανδημία νδ πανεπιστήμιο ηπειρος Ποδόσφαιρο ιωαννίνα θεατρο Ήπειρος


MENEI NA ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ Σενάρια ανασχηματισμού, αλλαγής Τόσκα και ... μίνι κρίσεων στην ΕΛΑΣ!!! | ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΝΕΑ\nMENEI NA ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ Σενάρια ανασχηματισμού, αλλαγής Τόσκα και ... μίνι κρίσεων στην ΕΛΑΣ!!!\nΣύμφωνα με τις πληροφορίες των πολιτικών συντακτών, αύριο κληρώνει... υπουργικός ανασχηματισμός. Τί όμως μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο για την ΕΛΑΣ στην περίπτωση μάλιστα που\nυπάρξει απομάκρυνση από την Κατεχάκη του κ. Τόσκα, όπως τουλάχιστον αναφέρεται ότι επιδιώκει μετά μανίας το ... αχτίφ των ένστολων του ΣΥΡΙΖΑ;\nΠριν έρθουμε όμως στο αύριο, ας δούμε τί συνέβη χθες. Το αχτίφ, ή οι λομπίστες από το φουαγιέ των ένστολων του ΣΥΡΙΖΑ, θυμίζουμε ότι πέτυχαν στο παρά 5 τη μη αποστράτευση του υπαρχηγού κ. Άρη Ανδρικόπουλου.\nΑκριβώς 5 ώρες πριν από την τελική κρίση του ανώτατου συμβουλίου, υπό τον κ. αρχηγό και 2 αντιστράτηγους του στρατού, οι πληροφορίες του bloko.gr σημειώνουν ότι οι λομπίστες -κατά τον αριστερο "ρεφορμιστικό" νεολογισμό- της Κουμουνδούρου, πήγαν σύσσωμοι στο Μαξίμου και απείλησαν με μαζική αποχώρηση από το κόμμα στην περίπτωση αποστράτευσης του υπαρχηγού. Έτσι, κλήθηκαν αξημέρωτα Τόσκας και Τσουβάλας στο Μαξίμου, όπου τους κατέστη γνωστή το πάγωμα της ιεραρχικής μεταρρύθμισης, πλην Αντώνη Μπάκα.\nΥπήρχε σχέδιο; Υπήρχε στόχευση; Γιατί άραγε να παραμείνει στην ενέργεια ένας υπαρχηγός που ο κ. υπουργός πρότεινε την έξωση του και αποδέχτηκε ο πρωθυπουργός; Απ' ότι φαίνεται ναι. υπήρχαν και τα δύο. Και κατά πως φαίνεται και τα δύο (στόχευση και σκοπιμότητα) απέβλεπαν στον διαφαινόμενο σε εγγύς χρόνος ανασχηματισμό.\nΟι πληροφορίες λοιπόν σημειώνουν πως για τον κ. Τόσκα που επέλεξε Τσουβάλα προκαλώντας σε βάρος του την άγρια μήνη των κουμουνδουρίστας, υπάρχουν πληροφορίες για μετακίνηση και παραλαβή άλλου υπουργικού χαρτοφυλακίου.\nΣ' αυτή την περίπτωση και ανεξαρτήτως όποιου συριζαίου ή ανελίστα ή από κοινού αναληφθεί η διακυβέρνηση των σωμάτων ασφαλείας, μια από τις πρώτες αναμενόμενες επιλογές είναι η διατύπωση προς τον κ. αρχηγό της αδυναμίας για καλή μεταξύ τους συνεργασίας.\nΣ' αυτή την περίπτωση ο κ. αρχηγός, λόγω ήθους, κύρους και αξιοπρέπειας, θεωρείται ως εκ των ων ουκ άνευ αυτονόητο, ότι θα υποβάλει παραίτηση ανοίγοντας τον δρόμο για τον 6ο όροφο του κ. Ανδρικόπουλου, παρά την πολύ πρόσφατη ανανέωση της εντολής για συν ένα χρόνο με τη βούλα του πρωθυπουργού. Στη συνέχεια, θ' ακολουθήσουν μίνι κρίσεις με τακτικές αλλεπάλληλες προαγωγές και αναπληρώσεις.\nΣενάριο ή αποκυήματα φαντασίας; Μένει ν' αποδειχτεί.


NewsIT Τοπικα Νεα Κορονοιος – Θεσσαλονικη: Κλεινει η Πολεοδομια λογω κρουσματων σε υπαλληλους\nΟ κορονοϊός «χτύπησε» και την Πολεοδομία Θεσσαλονίκης. Αποτέλεσμα, η υπηρεσία να παραμείνει κλειστή για τουλάχιστον 48 ώρες.\nΣυγκεκριμένα, ο κορονοϊός προσέβαλε τρεις υπαλλήλους στην Πολεοδομία (Διεύθυνση Δόμησης και Πολεοδομικών Εφαρμογών) του Δήμου Θεσσαλονίκης. Για λόγους αποφυγής της διασποράς του ιού η υπηρεσία δεν θα λειτουργήσει αύριο, Πέμπτη (04.03.2021) και την Παρασκευή (05.03.2021) για το κοινό.\nΣύμφωνα με το GRTimes, δύο κρούσματα χθες και τουλάχιστον ένα ακόμα σήμερα, έγιναν γνωστά στη Διεύθυνση Δόμησης και Πολεοδομικών Εφαρμογών του Δήμου Θεσσαλονίκης, η οποία στεγάζεται στην οδό Μανουσογιαννάκη.\nΟι υπάλληλοι ενημερώθηκαν γι’ αυτήν την εξέλιξη και τους ζητήθηκε να υποβληθούν σε rapid tests, είτε στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης όπου βρίσκεται κλιμάκιο του ΕΟΔΥ, είτε στο συμβεβλημένο με τον Δήμο διαγνωστικό κέντρο.


Nicolas Nikolakopoulos - LE MONDE\nHome > Nicolas Nikolakopoulos\nJune 15, 2016 - Success stories\nΑπόφοιτος Μαγειρικής Τέχνης και Ζαχαροπλαστικής – Αρτοποιίας 2012\nΟ Νικόλας Νικολακόπουλος είναι χημικός του ΑΠΘ και απόφοιτος των τμημάτων Επαγγελματικής Ζαχαροπλαστικής και Επαγγελματικής Μαγειρικής του Εκπαιδευτικού Ομίλου LE MONDE. Η ζαχαροπλαστική και η «χημεία» της, τον κέρδισε επαγγελματικά και μετεκπαιδεύτηκε στο Παρίσι στον Όμιλο Lenôtre.\nΈχει εργαστεί ως ζαχαροπλάστης και Chocolatier σε εργαστήρια και μεγάλες αλυσίδες ξενοδοχείων στην Ελλάδα, έχει διακριθεί σε Πανελλήνιους διαγωνισμούς και διδάσκει στον Εκπαιδευτικό Όμιλο LE MONDE ως καθηγητής Ζαχαροπλαστικής.\n1. Γιατί επέλεξες να ασχοληθείς με το επάγγελμα της ζαχαροπλαστικής;\nΓια μένα η ζαχαροπλαστική ήταν μάλλον μονόδρομος. Σε μικρή σχολική ηλικία, στο δημοτικό ακόμα και πριν να έχω καν ιδέα για επαγγελματική αποκατάσταση, όταν οι γονείς μου με άφηναν μόνο στο σπίτι έβρισκα ευκαιρία και έφτιαχνα γλυκά. Σε ηλικία 9 ετών π.χ. έφτιαχνα μόνος μελομακάρονα κανονικά – από το ζύμωμα, το πλάσιμο, το ψήσιμο ως και το μέλωμα στο τέλος.\nΜεγαλώνοντας τα ενδιαφέροντά μου εμπλουτίστηκαν και με οδήγησαν στο να σπουδάσω κάτι που επίσης αγαπώ πολύ – τη χημεία. Έτσι τελείωσα χημικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Από το δεύτερο έτος του πανεπιστημίου όμως, αποφάσισα πως μετά τη λήψη του πτυχίου το επάγγελμά μου θα είναι αυτό που θέλω περισσότερο – η ζαχαροπλαστική. Και έτσι τα βήματά μου με οδήγησαν στη LE MONDE!\nΓια να είμαι απολύτως ειλικρινής, στα δικά μου μάτια δεν υπήρξε άλλη επιλογή. Όπως τώρα, έτσι και πριν λίγα χρόνια, ο Εκπαιδευτικός Όμιλος LE MONDE ήταν παρών σε κάθε πτυχή του γαστρονομικού γίγνεσθαι της χώρας και η προσωπική μου έρευνα αποδείκνυε ότι υπήρχε κάθε δυνατός λόγος. Έχοντας τελειώσει μόλις ένα πανεπιστήμιο, ήξερα πολύ καλά τι έψαχνα και το βρήκα: η LE MONDE υπερτερούσε σε επαγγελματικές εγκαταστάσεις, σε καθηγητικό προσωπικό, σε σεμιναριακά προγράμματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε επαγγελματική αποκατάσταση των σπουδαστών και σε μεταπτυχιακές σπουδές. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το πλήθος των γαστρονομικού ενδιαφέροντος εκδήλωσεων και εκδρομών που διοργάνωνε η σχολή, την κατέστησαν τη μοναδική και σίγουρη επιλογή για μένα.\nΚαι θεωρώ πως όπως και αν κατέληξε κάποιος στο να επιλέξει να εμπιστευτεί τη LE MONDE για τις σπουδές του, μετά το τέλος αυτών, έχει την ίδια άποψη με μένα.\n3. Μετά το τέλος της φοίτησής σου στο πρόγραμμα Επαγγελματικής Ζαχαροπλαστικής συνέχισες τις σπουδές σου στο εξωτερικό;\nΣτη σχολή, για να αποκτήσω σύντομα όσο περισσότερα εφόδια μπορούσα, φοίτησα ταυτόχρονα στο τμήμα της Επαγγελματικής Μαγειρικής και στο τμήμα της Επαγγελματικής Ζαχαροπλαστικής και είχα έτσι την τύχη να είμαι απόφοιτος και των δύο τμημάτων, πριν επιλέξω τελικά τη ζαχαροπλαστική ως το κύριο επάγγελμά μου. Οι μεγαλύτεροι chefs στον κόσμο ασχολούνται και με τους δυο κλάδους στη δουλειά τους, αφού ο ένας είναι συνέχεια του άλλου, και αυτό ήταν που με ενέπνευσε.\nΠαίρνοντας μέρος σε εκδρομές με τη σχολή στο εξωτερικό για σεμινάρια και διαβάζοντας ξενόγλωσσα βιβλία, διαπίστωσα πως η μετεκπαίδευση στη Γαλλία θα ήταν για μένα εκτός από σημαντικό επαγγελματικό προσόν, και κάτι που θα με έκανε να αγαπήσω το επάγγελμα ακόμα περισσότερο, καθώς θα αύξανε τη δημιουργικότητά μου κατακόρυφα. Έτσι κατέληξα στο να συνεχίσω την εκπαίδευσή μου στη Lenôtre στο Παρίσι. Έχοντας πάρει τις καλύτερες δυνατές βάσεις από τη LE MONDE, είχα το πλεονέκτημα να μπορώ να αφιερώνω πια την προσοχή μου σε τεχνικές λεπτομέρειες και επαγγελματικά μυστικά, ώστε η εμπειρία να αποτελεί εφαλτήριο ανόδου για τη μετέπειτα πορεία μου. Όπως είπε και ένας Γερμανός συνθέτης, χωρίς την τεχνική, η έμπνευση είναι ένα απλό καλάμι που το δέρνει ο άνεμος.\nΗ Γαλλία υπήρξε για μένα μια υπέροχη εμπειρία τόσο εκπαιδευτικά όσο και εργασιακά τελικά, καθώς είναι η χώρα που θεωρείται το λίκνο της δημιουργικότητας και της καινοτομίας στη γαστρονομία. Εκεί, κάθε βιτρίνα ή εστιατόριο, κάθε σούπερ μάρκετ ή λαϊκή αγορά είναι μάθημα για κάποιον που αγαπά την τέχνη.\nΣτη Lenôtre δε, γνώρισα μεγάλους ταλαντούχους chefs, είδα πόσο προσιτοί είναι παρόλα τα επαγγελματικά τους επιτεύγματα και τίτλους,και δουλεψα πλάι τους. Διδάχτηκα από τις τεχνικές τους, από τη βαθιά γνώση τους για το αντικείμενο και τις πρώτες ύλες, τον σεβασμό τους στον πελάτη και τα υλικά τους, μέχρι και από την προσωπικότητα του καθενός.\nΘυμάμαι πως κάποιοι από αυτούς μου ζήτησαν να τους εξηγήσω κάποιες ζαχαροπλαστικές διεργασίες με την ιδιότητά μου ως χημικός, προκειμένου να μπορούν να τις εξελίξουν περαιτέρω, και αυτό για μένα ήταν μεγάλη τιμή και μάθημα διπλό. Όλοι μπορούν να μάθουν κάτι από οποιονδήποτε, και ένας chef μπορεί να επωφεληθεί για τις δημιουργίες του από έναν αγρότη, ένα μελισσοκόμο, μέχρι και έναν σιδερά. Από τη Γαλλία γύρισα στην Ελλάδα με τελείως διαφορετική επαγγελματική νοοτροπία, την οποία πλέον εκφράζω στη δουλειά μου.\nΗ πρώτη μου επίσημη επαγγελματική εμπειρία, ξεκίνησε από το εστιατόριο του chef Λευτέρη Λαζάρου «Βαρούλκο» βραβευμένο με αστέρι Michelin. Ωστόσο, μέχρι σήμερα είχα την ευκαιρία να εργαστώ σε επιχειρήσεις όπως Catering, και ξενοδοχεία 5* όπως το Athenaeum Intercontinental και το Costa Navarino Luxury Resorts στη Μεσσηνία. Μετά, ακολούθησε η Γαλλία και ο τομέας παραγωγής του ομίλου Lenôtre, στα τμήματα της σοκολάτας, του décor, της τούρτας και του παγωτού. Το τελευταίο διάστημα πρόσφερα τις υπηρεσίες μου σαν Chocolatier σε εργαστήριο στην Αθήνα, με την ανάπτυξη συνταγών και τεχνικών διακόσμησης σε προϊόντα σοκολάτας και τέλος, είχα την τιμή να ανήκω στο προσωπικό τουΕκπαιδευτικού Ομίλου LE MONDE ως καθηγητής ζαχαροπλαστικής.\nΕπίσης έχω πάρει μέρος στην Ελλάδα σε διαγωνισμούς γλυκών εστιατορίου, γλυπτών από σοκολάτα και γλυπτών από ζάχαρη τα οποία διακρίθηκαν με αργυρά και χρυσά μετάλλια.\nΓια μένα τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα είναι η ευκαιρία για έκφραση της δημιουργικότητάς μας και η ικανοποίηση που μπορούμε να προσφέρουμε σε ανθρώπους.\nΑκούμε συχνά την απορία ανθρώπων που δεν ανήκουν στον κλάδο, αν αξίζει η ενασχόληση 14 ωρών με ένα προϊόν το οποίο τελικά θα καταναλωθεί σε 10 λεπτά από έναν πελάτη. Η τέχνη μας όμως, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν μοιάζει με τις άλλες. Ένας πίνακας, ένα γλυπτό από μάρμαρο, μια μουσική δημιουργία, μπορεί να μείνουν για πάντα στον χρόνο. Εμείς πρέπει να δημιουργούμε κάθε μέρα καλλιτεχνήματα, τα οποία παρόλο που θα διαρκέσουν για λίγο, θα έρθουν σε επαφή και με τις 5 αισθήσεις του αποδέκτη τους και πρέπει να τις ικανοποιήσουν όλες – κάτι που συμβαίνει μόνο στη γαστρονομία. Αν λοιπόν καταφέρνουμε να τέρπουμε όλες τις αισθήσεις κάποιου και εκείνος μας το εκφράζει, μας δίνει εκείνο το αίσθημα στο οποίο εθιζόμαστε, και αυτό είναι για μένα το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του επαγγέλματος.\nΤα μειονεκτήματα θα έλεγα τουλάχιστον στη χώρα μας είναι υπολογίσιμα, και είναι συχνά, δυστυχώς, η αιτία που νέοι άνθρωποι εγκαταλείπουν το επάγγελμα καθότι δεν ανταποκρίνεται σε ότι περίμεναν. Οι αρκετές ώρες εργασίας λόγω, πολλές φορές κακού προγραμματισμού, η μείωση κόστους μιας επιχείρησης, ψυχολογική πίεση, εργασιακά παρασκήνια, αθέμιτος ανταγωνισμός και το να πρέπει να αποδεικνύεις τον εαυτό σου καθημερινά, είναι ορισμένα από αυτά.\nΓια μένα, το πιο σημαντικό είναι το να συναντάς μη σωστούς επαγγελματίες που κατευθύνουν την πορεία σου σε λάθος οδούς, είτε για δική τους προβολή, είτε γιατί δεν σέβονται την προσωπικότητά σου, την ίδια την τέχνη, είτε γιατί κυνηγούν απλά το κέρδος.\n7. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να διαθέτει κάποιος για να ασχοληθεί με αυτό το επάγγελμα;\nΘυμάμαι μια συζήτηση που είχα πριν λίγα χρόνια με τον Διευθυντή Διεθνών Σχέσεων του Εκπαιδευτικού Ομίλου LE MONDE, κύριο Νίκο Βελισσαρόπουλο. Εκεί μου είπε ότι τυπικά, ο καθένας μπορεί να μαγειρεύει και να κάνει γλυκά, οι γονείς μας, οι φίλοι μας, όλοι. Οι μάγειρες και οι ζαχαροπλάστες όμως, πληρώνονται και είναι υπεύθυνοι γι’αυτό, και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να το κάνουν τέλεια και να διαφέρουν από τους υπόλοιπους. Στηριζόμενος στα λόγια αυτά λοιπόν, θεωρώ ότι οι σημαντικότερες ιδιότητες που πρέπει να έχει κάποιος για να ασκήσει γαστρονομικό επάγγελμα, είναι η αστείρευτη αγάπη του για αυτό και η ακόρεστη δίψα για γνώση και εξέλιξη.\nΗ αγάπη για να μπορεί να ανταπεξέρχεται σε κάθε πιθανή δυσκολία και να μην παραιτείται και η εξέλιξη για να μπορεί να προσφέρει πάντα κάτι νέο και να ξεχωρίζει.\nΓια να ασχοληθεί κανείς με το επάγγελμα επιτυχώς, θα πρέπει να είναι δημιουργικός, αλλά ταυτόχρονα υπομονετικός, οργανωτικός, ικανός να λαμβάνει γρήγορες αποφάσεις και με πίστη στον εαυτό του. Πολύ χρήσιμες είναι οι επικοινωνιακές ικανότητες γιατί πολλές φορές οι διαπροσωπικές σχέσεις στη χώρα μας, είναι εκείνες που μπορούν να κάνουν κάποιον να διακριθεί στο επάγγελμα πιο γρήγορα από ότι η δημιουργικότητά του από μόνη της.\nΘεωρώ, τέλος, ότι το άγχος, το σύγχρονο πρόβλημα της εποχής μας, είναι κάτι στο οποίο πρέπει να είναι ανθεκτικός ο μελλοντικός ζαχαροπλάστης ή μάγειρας.\nΘα ήθελα να ευχαριστήσω με το παραπάνω όσους ανθρώπους στήριξαν και στηρίζουν την επαγγελματική μου πορεία, τόσο ανθρώπους δικούς μου, όσο και συναδέλφους και επαγγελματίες, που είναι πια στην κατηγορία των δικών μου ανθρώπων.\nΤέλος θα ήθελα να συμπληρώσω το εξής:\nΟ ζαχαροπλάστης ή ο μάγειρας είναι συνεχώς εξελισσόμενα επαγγέλματα, που όσα περισσότερο επενδύσεις και «σπείρεις» σε αυτά, με δημιουργικότητα, γνώση, επαγγελματισμό και επιμονή, τόσα θα «θερίσεις» σε ηθική ικανοποίηση και επαγγελματική επιτυχία. Αρκεί να σπέρνεις στα σωστά χωράφια.


Έρχεται ατιμωρησία για τη δωροδοκία δημοσίων υπαλλήλων αλλά και γι’ αυτούς που τους δωροδόκησαν – ENANEWS.GR-ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΝΑΛΥΤΗΣ\nΣυνελήφθη χθες το απόγευμα στο νομό Δράμας, από αστυνομικούς του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Κάτω Νευροκοπίου με τη συνδρομή της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος της Διεύθυνσης Αστυνομίας Δράμας, αλλοδαπός – διακινητής ο οποίος προωθούσε στο εσωτερικό της χώρας εννέα (9) μη νόμιμους μετανάστες.\nΑναλυτικότερα, στην Εθνική Οδό Ξάνθης – Δράμας οι αστυνομικοί πραγματοποίησαν σήμα στάσης στον οδηγό Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, πλην όμως αυτός δεν συμμορφώθηκε και ανέπτυξε ταχύτητα, ενώ στην προσπάθειά του να διαφύγει εμβόλισε δύο περιπολικά οχήματα, χωρίς να υπάρξει κάποιος τραυματισμός.\nΛίγο πιο κάτω το όχημα εξετράπη της πορείας του και ανετράπη εκτός οδοστρώματος, ενώ σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στο εσωτερικό του διαπιστώθηκε ότι προωθούσε, παράνομα, στην ενδοχώρα εννέα (9) μη νόμιμους μετανάστες.\nΑπό το τροχαίο μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Δράμας ο διακινητής και οι διακινούμενοι, όπου οι δύο από τους διακινούμενους παρέμειναν για νοσηλεία, ενώ οι υπόλοιποι αποχώρησαν μετά την παροχή πρώτων βοηθειών.\nΚατασχέθηκαν το παραπάνω Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο και χρηματικό ποσό.\nΟ συλληφθείς θα οδηγηθεί στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Δράμας, ενώ την προανάκριση ενεργεί το Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Κάτω Νευροκοπίου Δράμας.\nΣύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις ο άντρας φέρεται να έπεσε από τη γέφυρα στην προσπάθειά του να διαφύγει τη σύλληψη. Μαζί με συνεργό του, που συνελήφθη από τους αστυνομικούς, προωθούσαν στο εσωτερικό της χώρας έντεκα μη νόμιμους μετανάστες.\nΟ δεύτερος διακινητής συνελήφθη σήμερα το πρωί από αστυνομικούς του Τμήματος Διαχείρισης Μετανάστευσης Καβάλας. Το προηγούμενο βράδυ το επιβατικής χρήσης ιδιωτικό όχημα, το οποίο είχε οδηγό και συνοδηγό τους δύο δράστες, δεν σταμάτησε σε σήμα των αστυνομικών, ενώ λίγο πιο κάτω προσέκρουσε στις προστατευτικές μπάρες και ακινητοποιήθηκε, χωρίς να υπάρξει κάποιος τραυματισμός. Στη συνέχεια, οι δύο διακινητές εγκατέλειψαν το όχημα και τράπηκαν πεζοί σε φυγή, κατευθυνόμενοι σε παρακείμενη δασώδη και κρημνώδη περιοχή, ενώ οι αστυνομικοί που κατέφθασαν στο σημείο εντόπισαν στο εσωτερικό του αυτοκινήτου έντεκα μη νόμιμους μετανάστες.\nΟ οδηγός – διακινητής στερούνταν άδειας ικανότητας οδήγησης.\nΟ συλληφθείς θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Καβάλας, ενώ την προανάκριση ενεργεί το Τμήμα Διαχείρισης Μετανάστευσης Καβάλας.


Η beauty ρουτίνα της makeup artist Βαλεντίνης Παπαδάκη LikeWoman.gr\nΗ Βαλεντίνη Παπαδάκη, μαζί με τον σύζυγό της Κώστα Σομερ έχουν δημιουργήσει έναν υπέροχο χώρο στην Γλυφάδα όπου προσφέρουν τα πάντα γύρω από το beauty.\nΓεμάτο χρώματα και θετική ενέργεια αυτός ο χώρος είναι ό,τι χρειάζεσαι για να λάμψεις και να περιποιηθείς τον εαυτό σου μετά από μια κουραστική μέρα.\nΤο κατάστημα, βγαλμένο από παραμύθι με το εξυπηρετικό προσωπικό του είναι στη διάθεσή σου για όποια υπηρεσία θελήσεις.\nΜαλλιά, νύχια, solarium, θεραπείες προσώπου, massage είναι όλα όσα προσφέρουν. Δε τα λες και λίγα!\nΕμείς μιλήσαμε με την Βαλεντίνη και τη ρωτήσαμε ποια ρουτίνα ακολουθεί για να διατηρείται πάντα τόσο λαμπερή.\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Valentine Papadaki Sommer (@valentine.papadaki)\nΒαλεντίνη μου, ως makeup artist και συν ιδιοκτήτρια του Valentine & Co, ποιες θεραπείες προσώπου προτείνεις?\nΤο πρώτο χαρακτηριστικό σε μια προσωπικότητα είναι το πρόσωπο! Οι γυναίκες πρέπει να το περιποιούνται και να το φροντίζουν σωστά πράγμα που πολλές παραμελούν! Αυτό λοιπόν που προτείνω ανεπιφύλακτα είναι κάθε δυο μήνες ένας καθαρισμός προσώπου με κολλαγονογεννεση οπου βοηθά στην ελαστικότητα, στην σφρυγιλότητα και στη λάμψη του δέρματος με φυσικό τρόπο. Φυσικά στο χώρο μας είναι η νούμερο ένα θεραπεία στο κομμάτι της κοσμετολογίας. Επίσης έχουμε παροχές για γενικό ρεκτιφιέ μαλλάκια, νυχάκια, θεραπείες για τοπρόσωπο, μασάζ, σολάριουμ, μακιγιάζ και αποτριχώσεις.\nΠοια είναι η ρουτίνα ομορφιάς σου?\nΠροσέχω πολύ το δέρμα μου να έχει τη σωστή ενυδάτωση καθώς βάφομαι πολύ συχνά με αποτέλεσμα να εμποδίζω αρκετές ώρες της ημέρας το δέρμα μου να αναπνέει και να αναζωογονείται. Το πρωί που θα σηκωθώ πλένομαι με σκέτο νερό σε μέτρια θερμοκρασία και ύστερα βάζω μια ενυδατική ελαφριά κρέμα ημέρας με αντιηλιακή προστασία. Η πιο σημαντική ώρα περιποίησης είναι η νυχτερινή πριν τον ύπνο, όπου και γίνεται η μεγαλύτερη ανάπλαση κυττάρων για αυτό καλό είναι να πέφτουμε για ύπνο καθαρές και ενυδατωμένες. Εγώ πρώτα ξεβάφομαι και καθαρίζω το πρόσωπό μου με νερό micellair είτε έχω βαφτεί είτε όχι με βαμβακερά pads, πλένομαι με ένα τζελ με υαλουρονικό και αλόη και αφού σκουπιστώ πάντα χρησιμοποιώ tonic water για την επαναφορά του pha του δέρματος. Στη συνέχεια βάζω δυο ορούς συνδυαστικά με ενα λάδι και καροτίνη και ΠΑΝΤΑ ενυδατώνω τα χείλη μου ιδανικά πρωί μεσημέρι βράδυ!\nΠοιο είναι για σένα το τέλειο πρωινό μακιγιάζ και ποια προϊόντα δεν λείπουν από το νεσεσέρ σου?\nΤο πρωινό μακιγιάζ σίγουρα περιλαμβάνει μια πολύ ενυδατωμένη βάση, ένα ελαφρύ μέικαπ, λίγο κονσίλερ, μάσκαρα και χαϊλάιτ. Το νεσεσέρ μου έχει πάντα 2-3 make-up για κάθε ώρα της ημέρας, σίγουρα 2-3 παλέτες με σκιές, ένα eyeliner, μάσκαρα και αρκετά μολύβια σε καφέ αποχρώσεις.\nΠοια beauty trend αγαπάς και ποια λάθη βλέπεις συχνά στο μακιγιάζ των γυναικών?\nΑγαπώ πολύ τα tint χειλιών κι φρυδιών, καθώς δε χρειάζεται να βάφεις χείλη και φρύδια, αρκεί να περάσεις μια στρώση ένα από αυτά σε στυλ κρέμας, σου δίνει μια απόχρωση. Επίσης μου αρέσει η διάφανη βάση και οι λάμψεις, και τα overlined lips που έχει κάνει μόδα Jennifer Lopez.\nΤα λάθη που παρατηρώ συχνά στις γυναίκες είναι κυρίως η χρήση του eyeliner. Το χρησιμοποιούν λάθος γενικά και επίσης δεν ταιριάζει σε όλα τα πρόσωπα. Επίσης ένα ακόμα λάθος είναι το πάρα πολύ έντονο ρουζ και κοψίματα και η πάρα πολύ έντονη πούδρα! Χρειάζεται λίγο πούδρα στα σημεία που γυαλίζουμε στο λεγόμενο «Τ» (μέτωπο, μύτη, πηγούνι).\nΠοια celebrity του εξωτερικού ξεχωρίζεις για το πάντα άψογο μακιγιάζ της?\nΤην Jennifer Lopez και την Rihanna. Είναι πάντα άψογες και το μακιγιάζ τους είναι ανάλογα με την περίσταση.\nΠες μας ένα μυστικό για να διαρκεί το μακιγιάζ πιο πολύ!\nΣίγουρα είναι μία πολύ καλή ενυδατακή βάση για να μη σπάει το μακιγιάζ κάνοντας γραμμές και στο τέλος ένα fixing spray.\nΒαλεντίνη Παπαδάκη, σε ευχαριστούμε!\ninstagram valentine and co\nBEAUTY TIPSMAKEUP ARTISTΒΑΛΕΝΤΙΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗΜΑΚΙΓΙΑΖ


Κάποιες φορές αναρωτιέμαι, "Συνέβησαν στ' αλήθεια όλα αυτά ή μήπως μόλις ξύπνησα από ένα μακρύ και σκοτεινό όνειρο;" Όταν χαλαρώνω στην πολυθρόνα μου και κλείνω τα μάτια, μου έρχονται στο μυαλό οι εικόνες των τελευταίων έξι μηνών. Συνάντησα τη μητέρα μου για πρώτη φορά έπειτα από δέκα χρόνια. Την έφερα από την Αφρική στη Βιέννη για να τη δουν κάποιοι γιατροί, επειδή ήταν πολύ άρρωστη και υπέφερε από σοβαρές κράμπες στην κοιλιακή χώρα. Η αιτία ήταν άγνωστη. Της έδειξα τη Βιέννη όπως την ήξερα εγώ και προσπάθησα να της μιλήσω για τις διαφορέ...\nΚωδ. Πολιτείας: 0910-0492\nΜοντέλο, πρέσβειρα των Ηνωμένων Εθνών και θαρραλέο πνεύμα, η Γουόρις Ντίρι γεννήθηκε από οικογένεια νομάδων μιας φυλής της ερήμου στη Σομαλία. Στο βιβλίο της Λουλούδι της ερήμου, που έγινε παγκόσμιο best seller, αφηγήθηκε την ιστορία της - πώς υποβλήθηκε σε κλειτοριδεκτομή σε ηλικία πέντε ετών, πώς ξέφυγε από την έρημο, πώς την ανακάλυψε ο Terence Donovan και πώς έγινε μοντέλο. Στο Αυγή στην Έρημο περιέγραψε πώς έγινε Ειδική Πρέσβειρα των Ηνωμένων Εθνών κατά του FGM (Ακρωτηριασμός Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων) και την επιστροφή της στην ο...\nΚωδ. Πολιτείας: 0910-0396\nΗ Αυγή στην Έρημο είναι το δεύτερο βιβλίο της Γουόρις Ντίρι, της φτωχής και αγράμματης κοπέλας που δραπέτευσε από τις άθλιες συνθήκες της νομαδικής ζωής στην έρημο της Σομαλίας κι έφτασε να γίνει τοπ-μόντελ παγκόσμιας φήμης, καθώς και ειδική Πρέσβειρα των Ηνωμένων Εθνών για το θέμα του ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων. Η Γουόρις Ντίρι, το «Λουλούδι της Ερήμου», επιστρέφει στις ρίζες της και ψάχνει να βρει, μέσα στην έρημο, την οικογένειά της, που είχε εγκαταλείψει πριν από είκοσι χρόνια. Βρίσκει την πατρίδα της ρημαγμένη από τον...\nΚωδ. Πολιτείας: 0662-0000


Νέο κατάστημα ENGLISH HOME ανοίγει τις πόρτες του στο εμπορικό πάρκο MARE WEST!\nΤο πρώτο εμπορικό πάρκο στην περιοχή της Κορίνθου. MARE WEST - Μην πας μακριά!\nΣτις 1 Αυγούστου το 2017, το νέο κατάστημα ENGLISH HOME ξεκινά τη λειτουργία του\nΤο ENGLISH HOME, ένα από τα πιο αγαπημένα brands λευκών ειδών και ειδών σπιτιού, ανοίγει το νέο του κατάστημα στο εμπορικό πάρκο MARE WEST στις 1 Αυγούστου και σας προκαλεί να ανακαλύψετε μία τεράστια ποικιλία προϊόντων που θα προσφέρουν έναν αέρα ανανέωσης στο σπίτι σας.\nΤο ENGLISH HOME, προσφέρει κομψές επιλογές για τα σπίτια σας για κάθε εποχή, εισάγοντας μια ήσυχη, άνετη και ζεστή ατμόσφαιρα στους προσωπικούς σας χώρους, με λεπτομέρειες εμπνευσμένες από το αγαπημένο αγγλικό ύφος. Από την κρεβατοκάμαρά σας μέχρι το μπάνιο, το καθιστικό, την κουζίνα και τα παιδικά δωμάτια, στο ENGLISH HOME μπορείτε να δημιουργήσετε το σπίτι των ονείρων σας.\nΗ ENGLISH HOME, με περισσότερα από 15 καταστήματα πανελλαδικά, τώρα και στο MARE WEST από τις 1 Αυγούστου. Κάντε μία βόλτα και εσείς και ανανεώστε σπίτι και διάθεση με τα φανταστικά προϊόντα του ENGLISH HOME σε εξαιρετικές τιμές.\nMARE WEST, μην πας μακριά… και το ENGLISH HOME είναι εδώ!


Στρώμα - Remember Me 60x120cm - Orchestra GR\nΣτρώμα - Remember Me 60x120cm\nΣτρώμα - Remember Me 60x120cm - Prémaman\nΚΩΔ. : PCHOSW\nΣρώμα Remember Me με επιφάνεια ύπνου με μνήμη σχήματος για καλύτερη άνεση. Αντιβακτηριακά αντι-ακάρεα. Χαρακτηριστικά:- Μαλακό και άνετο κάλυμμα. Πυκνότητα...\nΤιμή 84,99 € Τιμή Club 67,99 € Περισσότερες πληροφορίες για τη Club\nΣρώμα Remember Me με επιφάνεια ύπνου με μνήμη σχήματος για καλύτερη άνεση. Αντιβακτηριακά αντι-ακάρεα. Χαρακτηριστικά:- Μαλακό και άνετο κάλυμμα. Πυκνότητα: 23kg / m3. Διαστάσεις: 60 x 120 cm. Πάχος στρώματος: 12 cm. Εγγύηση 5 ετών.. Κάλυμμα: 100% πολυεστέρας. Αφρός: 100% πολυουρεθάνη + 1 πλευρά αφρός μνήμης. - Κατασκευασμένο στη Γαλλία. Σύνθεση: Κορυφή: Αφαιρούμενο κάλυμμα: 100% πολυεστέρας Εσωτερικό: - Υπό κάλυμμα: 100% πολυπροπυλένιο. - Πυρήνας αφρού: 100% πολυουρεθάνη + 1 πλάκα eco visco. Η δραστική ουσία στη θεραπεία είναι "" ψευδάργυρος πυριθειόνη "" (CAS: 13463-41-7). Συμβουλές φροντίδας : - Αφαιρούμενο και πλένεται στους 30 ° C.


ArtTable | Ριζότο με φρέσκες αγκινάρες\nΛαχταριστό ριζότο με φρέσκιες αγκινάρες. Ένα πολύ νόστιμο και ευπαρουσίαστο φαγάκι για το τραπέζι της άνοιξης.\n1/2 φλιτζάνι άνηθο, ψιλοκομμένο\n1. Καθαρίζουμε τις αγκινάρες: αφαιρούμε όλα τα εξωτερικά, σκληρά φύλλα και σκάβουμε την καρδιά με ένα κουταλάκι του γλυκού για να βγάλουμε το χνούδι. Αφαιρούμε το κοτσάνι. Κόβουμε τις αγκινάρες σε τέταρτα. Σε ένα μπολ βάζουμε κρύο νερό και το χυμό ενός λεμονιού και τις τοποθετούμε μέσα. Τις αφήνουμε για λίγο στην άκρη.\n2. Βγάζουμε τις αγκινάρες από το νερό με το λεμόνι και τις σκουπίζουμε ελαφρώς με χαρτί κουζίνας για να στεγνώσουν. Σε μια κατσαρόλα σοτάρουμε ελαφρά στο λάδι το κρεμμύδι, το σκόρδο και τις αγκινάρες κομμένες σε μικρά κομμάτια. Προσθέτουμε το ρύζι και συνεχίζουμε για 3-4 λεπτά το σοτάρισμα. Αλατοπιπερώνουμε.\n3. Σβήνουμε με το κρασί, ανακατεύουμε και περιμένουμε να εξατμιστεί το ακοόλ. Προσθέτουμε και τη μαραθόριζα.\n4. Συνεχίζουμε προσθέτοντας λίγο-λίγο το ζωμό λαχανικών ανακατεύοντας ελαφρά με μια ξύλινη κουτάλα. Προς το τέλος του μαγειρέματος προσθέτουμε και τον άνηθο. Συνεχίζουμε το μαγείρεμα μέχρι να χυλώσει το ριζότο και το ρύζι να έχει μαγειρευτεί al dente.


Ο Συγκρητισμός (syncretism-e) | www.stcloris.gr\nΑρχική » Σχόλια » Ο Συγκρητισμός (syncretism-e)\nΟ Συγκρητισμός (syncretism-e)\nPosted on 5 Ιουν, 2019 in Σχόλια | 0 comments\n«Το κράτος είναι φτιαγμένο για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το κράτος.» (Αλβέρτος Αϊνστάιν)\nΒΑΣΙΚΟ στοιχείο ύπαρξης ενός κράτους και των πολιτών του είναι ένας κάποιος «συγκρητισμός» απόψεων και ενεργειών.\nΣΥΜΦΩΝΑ με το λεξικό του Μπαμπινιώτη, η λέξη «συγκρητισμός» είναι μια από τις πιο πολυσήμαντες που η Κρήτη κι ο πολιτισμός της έδωσαν στον υπόλοιπο κόσμο.\nΣΗΜΕΡΑ ο όρος χρησιμοποιείται διεθνώς (syncretisme) και αναφέρεται σε θρησκευτικές ή φιλοσοφικές αναμίξεις, συμβιβασμούς και συγκλίσεις προκειμένου να προκύψει κάτι τι το καινούργιο.\nΗ ΛΕΞΗ ανάγεται στους αρχαίους Κρήτες που, όπως σημειώνει το προαναφερόμενο λεξικό, «αν και είχαν διαφορές με τους ομοεθνείς τους, συνασπίζονταν μαζί τους ενώπιον του κινδύνου ενός πολέμου».\nΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ γιατί άραγε, από την αρχή της κρίσης (2010), εμείς οι Έλληνες δεν ομονοήσαμε παραμερίζοντας τις όποιες κομματικές διαφορές μας; Η κρίση δεν ήταν ένας «πόλεμος»; Δεν θα είχαμε αποφύγει τα χειρότερα που μας ήλθαν, με τα πολλαπλά μνημόνια, τις πτωχεύσεις, τη μετανάστευση των νέων μας και την καταδυνάστευση της ζωής μας;\nΔΕΝ το πράξαμε! Γι αυτό και δεν «ξεκολλάμε» ως έθνος. Άλλοι λαοί που βρέθηκαν στην ίδια κατάσταση με εμάς (Κύπρος, Ιρλανδία, Πορτογαλία), συνενώθηκαν υποχρεώνοντας τον πολιτικό τους κόσμο σε «συγκρητισμό» με ένα και μόνο στόχο: την απαλλαγή από τα μνημόνια.\nΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ, και θα υποφέρουμε όσο κάθε παράταξη θα πιστεύει πως μόνον αυτή διαθέτει «τη μαγική συνταγή», τη «μαγική ράβδο» δια της οποίας θα λυθούν τα προβλήματα του τόπου και της χώρας! Αλλά η καλύτερη συνταγή σε τέτοιες περιπτώσεις είναι «η ισχύς εν τη ενώσει». Την οποία συνεχώς ευχόμαστε, αλλά δεν βλέπουμε να πραγματοποιείται… (Στ.Γ.Κ.\nΤΗ λέξη «συγκρητισμό» επανέφερε στο προσκήνιο, εδώ και μερικά χρόνια, ο πρώην (και νυν) Περιφερειάρχης Κρήτης, ο κ. Αρναουτάκης Σταύρος. Αντιλήφθηκε νωρίς πως τα προβλήματα του νησιού είναι κοινά- κάτι που αποδείχθηκε περίτρανα με τις φοβερές καταστροφές σε όλο το νησί το φετινό χειμώνα. Η επίλυση των προβλημάτων της Κρήτης (ΒΟΑΚ, ενεργειακό, κλιματική αλλαγή, προστασία πανίδας και χλωρίδας, κυκλοφοριακό των πόλεων, τουρισμός κ.ά.) απαιτούν τη βοήθεια όλων (δημάρχων, κοινοταρχών, φορέων, πολιτών), ώστε η κεντρική διοίκηση να παίρνει γρηγορότερα τις ανάλογες αποφάσεις πιεζόμενη από όλους. Είναι δε προς τιμήν του κ. Περιφερειάρχη (και των θεματικών αντιπεριφερειαρχών του σε όλη την Κρήτη) για ό,τι έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα. Αλλά προβλήματα υπάρχουν πάντα…\nΔΥΣΤΥΧΩΣ, οι προχθεσινές επαναληπτικές εκλογές για ορισμένες Περιφέρειες και πολλούς δήμους/κοινότητες σε όλη τη χώρα, έγιναν και πάλι μέσα σε διχαστικό κλίμα. Έτσι, ο απλός πολίτης δεν μπόρεσε να επιλέξει τον ικανότερο. Ας μη λησμονούν οι τοπικοί άρχοντες ότι την πλειονότητα των πολιτών ουδόλως ενδιαφέρει ποια παράταξη εκπροσωπεί ένας δήμαρχος ή κοινοτάρχης ή ένας Περιφερειάρχης: ενδιαφέρει η επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας και μόνο. Προβλήματα που χρονίζουν, αυτά και μόνο είναι «οι εχθροί». Γι αυτό απαιτούνται συγκλίσεις και «συγκρητισμοί», ώστε και γρηγορότερα να λαμβάνονται αποφάσεις και πιο απτά αποτελέσματα να έχουμε. Θα τα έχουμε; (Στ.Γ.Κ.)\nΕΜΜΟΝΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ\nΟ Αλέκος Φλαμπουράρης, προσωπικός- και κοντινός συγγενικά- σύμβουλος του κ. Τσίπρα, ισχυρίζεται πως είναι δυνατή ανατροπή του αποτελέσματος των εκλογών! Τόνισε μάλιστα πως «οι Ευρωεκλογές είναι σήμα, όχι προάγγελος»! Απευθυνόμενος δε σ΄ εμάς τους ψηφοφόρους αναρωτήθηκε αν έχουμε «συνειδητοποιήσει» πως τα αποτελέσματα οδήγησαν εκεί που οδήγησαν (!) και «αν ήταν αυτό που θέλαμε…» εμείς ως ψηφοφόροι!\nΑλλά, φαίνεται πως ο κ. Αλέκος κλεισμένος σε κάποιο γυάλινο πύργο δεν «κατάλαβε» ότι αυτός ο λαός δεν ανέχεται να τον προσβάλλουν με ψεύδη και επιδοματικές προεκλογικές –για πολλούς και προσβλητικές- «χάντρες-δολώματα» της τελευταίας ώρας ή να πηγαίνουμε ακόμη σε εκλογές με διλήμματα (οι «πολλοί» πτωχοποιημένοι και οι λίγοι της «ελίτ»).\nΑγνοούν οι κυβερνώντες ότι υπάρχει πάντα μεγάλη ανεργία στους νέους. Ότι η υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου συνεχίζεται, η καταστρεπτική φορολογία είναι ακάθεκτη, η αδυναμία αποπληρωμής χρεών είναι κανόνας, η αντεθνική Συμφωνία των Πρεσπών ταπείνωσε πολλούς, η διχαστική πολιτική έχει κουράσει; Με αυτά και με εκείνα κάμφθηκε η αντοχή των πολιτών, γι αυτό και δεν ανέχονται άλλα χοντρά ψέματα. Ο λαός αισθάνεται ότι η «ελπίδα» που του υποσχέθηκαν οι Συριζαίοι ήταν μια «φούσκα». Πως αυτές οι παλινωδίες και οι ερασιτεχνισμοί στην πολιτική, έφεραν τη διαφορά των 9,5% μονάδων υπέρ της ΝΔ στις ευρωεκλογές, αλλά και την «πλημμύρα» του γαλάζιου στις αυτοδιοικητικές.\nΤί δεν «συνειδητοποίησαν» κ. Φλαμπουράρη οι πολίτες; (Στ.Γ.Κ.) (δημοσ.)


Το Ράλι Dakar υποδέχεται τον Sebastien Loeb\nΠρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015, 12:02\nΟ κορυφαίος οδηγός στην ιστορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι, ανακοίνωσε ότι θα συμμετάσχει για πρώτη φορά στον δυσκολότερο και πιο απαιτητικό αγώνα αντοχής του κόσμου.\nΤο Ράλι Dakar 2016, που θα διεξαχθεί τον ερχόμενο Ιανουάριο στην έρημο της Ν. Αμερικής, αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, με την Peugeot να έχει δημιουργήσει κυριολεκτικά την dream team του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ο Loeb θα οδηγήσει το 2008 DKR16, δίπλα στους Carlos Sainz, Stéphane Peterhansel και Cyril Despres.\nΟ 41χρονος Γάλλος, έχει ξεκινήσει ήδη τις δοκιμές με το αυτοκίνητο και στις 3-9 Οκτωβρίου θα τρέξει στο Ράλι Cross Country του Μαρόκο, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το Dakar. Στις πρώτες του δηλώσεις, ο Loeb είπε πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του, ένα σκληρό και διαφορετικό αγώνα για εκείνον, με ένα απίστευτο αυτοκίνητο.\n«Το Dakar είναι κάτι εντελώς διαφορετικό που θα ανακαλύψω τον Ιανουάριο. Πρόκειται για ένα μακρύ, σχεδόν δύο εβδομάδες αγώνα και χρειάζεται πολύ μεγάλη αντοχή από τον οδηγό και το αυτοκίνητο. Είναι μεγάλη πρόκληση να πάω και να αγωνιστώ οδηγώντας στην απέραντη έρημο. Όταν κάθισα πρώτη φορά πίσω από το τιμόνι του 2008DKR τον Ιούνιο, ενθουσιάστηκα. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο από όλα, ήταν η οδήγηση με ένα αγωνιστικό για το Dakar.\nΣτο WRC έχω συνηθίσει να πηγαίνω γύρω από τα εμπόδια, αλλά με αυτό το αυτοκίνητο μπορείς απλά να περάσεις από πάνω και θέλει λίγο χρόνο για να το πιστέψεις πραγματικά! Αυτή είναι η πρώτη φορά που οδηγώ πραγματικά ένα τέτοιο πετρελαιοκίνητο αγωνιστικό. Υπάρχουν πολλά ακόμη να μάθω, αλλά έχω όρεξη για να ανακαλύψω πολλά περισσότερα», ανέφερε ο 9 φορές πρωταθλητής του WRC.\nΟ Loeb θα έχει δίπλα του τον Daniel Elena, τον συνοδηγό που μαζί του σημείωσε 78 νίκες στο WRC. Οι δυο τους κάνουν ειδική προετοιμασία καθώς στην αφιλόξενη έρημο τα πληρώματα πρέπει να παίρνουν άμεσα τις σωστές αποφάσεις χρησιμοποιώντας ένα εξεζητημένο GPS που τους καθοδηγεί από σημείο σε σημείο.\nΤελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015, 12:02\nΡάλι Ντακάρ 2022, 7η Ε.Δ.: Στην κορυφή η Yamaha, το παλεύει ο Loeb


Η βιβλιοθήκη ξεχωρίζει στο εντυπωσιακό και λειτουργεί ως σημείο αναφοράς.\nΤο εξωτερικό της κατοικίας που φέρει έναν «αέρα» παρελθόντος.\nΤο λευκό κυριαρχεί στο σύγχρονο interior design.\nH μοναδική θέα στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.\nΤο φως διαχέεται άπλετο στην κατοικία.\nΜε τη συνεργασία των Flux Office και Kyriaki Mavrogeorgi Architects\nΤο FLUX office σε συνεργασία με την Κyriaki Μavrogeorgi Αrchitects ανακαίνισε ένα διαμέρισμα σε διατηρητέο κτίριο που βρίσκεται στην ιστορική γειτονιά της Πλάκας στην Αθήνα. H κοινή τους προσέγγιση ήταν σαν ένα κενό «κέλυφος» που είχε ανάγκη να επανασχεδιαστεί ώστε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των νέων κατοίκων του, διατηρώντας την παλιά του δομή και εισάγοντας παράλληλα νέα στοιχεία.\nΗ εργασία εντός των ορίων της υπάρχουσας κατασκευής σήμαινε ότι έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι περιορισμοί των πέτρινων τοίχων και του ξύλινου δαπέδου, ενώ ταυτόχρονα η μελετητική ομάδα προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την ξύλινη οροφή, το μεγάλο ύψος του χώρου και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία της προγενέστερης κατασκευής.\nΕξωτερικά, ο χώρος χαγιάτι σε σχήμα "L", με θέα στην εσωτερική αυλή, επαναφέρθηκε σαν κύριο στοιχείο της κατοικίας, όντας αντιπροσωπευτικός του διακριτικού χαρακτήρα του αρχικού κτιρίου και της αρχιτεκτονικής εποχής στην οποία ανήκει.\nΣτο εσωτερικό, το διαμέρισμα είναι οργανωμένο ως ανοιχτός χώρος, διαιρούμενος μόνο από τους στιβαρούς υπάρχοντες τοίχους, οι οποίοι διακόπτονται πλέον από μεγάλα ανοίγματα. Αυτά τα ανοίγματα επιτρέπουν στο φως να κινείται ελεύθερα σε όλο το διαμέρισμα, δημιουργώντας μια ενοποιητική αίσθηση ρευστότητας.\nΤο διαμέρισμα είναι οργανωμένο σε δύο επίπεδα - το πρώτο, εκμεταλλευόμενο την εκτεθειμένη ξύλινη οροφή, έχει διπλό ύψος και στεγάζει το ανοιχτό σαλόνι, την κουζίνα και το μπάνιο. Τα ντουλάπια της κουζίνας, επενδεδυμένα με βαφή μαυροπίνακα, λειτουργούν ως ένα μεγάλο «σημειωματάριο», δίνοντας μια επιπλέον αίσθηση παιχνιδιού στο σχεδιασμό.\nΤο δεύτερο επίπεδο είναι ο ημιώροφος, χωρισμένος ανάμεσα σε μια πλατφόρμα πάνω από την κουζίνα με θέα στο σαλόνι και το ανοιχτό υπνοδωμάτιο, με ένα μεγάλο παράθυρο με θέα στην Ακρόπολη. Αυτοί οι δύο χώροι συνδέονται με ένα στενό μονοπάτι που διαπερνά τους δύο κύριους όγκους της πέτρινης κατασκευής. Η σύνδεση αυτών των δύο επιπέδων του διαμερίσματος είναι μια βιβλιοθήκη διπλού ύψους, με ενσωματωμένη σκάλα και επεκτείνεται από το σαλόνι στο υπνοδωμάτιο, δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον ενοποιητικό στοιχείο.\nΑυτή η βιβλιοθήκη, η οποία λειτουργεί ως «γέφυρα» μεταξύ των δύο επιπέδων, ήταν μια από τις κύριες βασικές έννοιες του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, θέτοντας τον τόνο για τη σύνθεση στο σύνολό της.\nΤο FLUX office ιδρύθηκε το 2007 από την Εύα Μανιδάκη και τον Θανάση Δεμίρη ως σχεδιαστική συνεργασία που εξερευνά τα όρια μεταξύ αρχιτεκτονικής, τέχνης και σκηνογραφίας μέσω πρακτικής και έρευνας. Οι διάφοροι κλάδοι λειτουργούν ως επικοινωνιακές πλατφόρμες που επιτρέπουν τη διασταύρωση των πληροφοριών και τη θόλωση των ορίων τους.\nΗ Κυριακή Μαυρογεώργη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Ε.Μ.Π. και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθηνάς. Έργα της ως εικαστικός έχουν εκτεθεί στην Ελλάδα και την Αυστρία. Το αρχιτεκτονικό studio Κyriaki Μavrogeorgi Αrchitects μελετά και κατασκευάζει έργα σε ιδιωτικό και δημόσιο περιβάλλον και\nειδικεύεται στον σχεδιασμό κατοικιών.


Η ιστορία μιας Φωτογραφίας | Φωτογραφία\nCategory Archives: Η ιστορία μιας Φωτογραφίας\nΜιλάμε για την μικρή ή μεγαλύτερη ιστορία μιας φωτογραφίας. Φωτογραφίες από αγαπημένους δασκάλους φωτογράφους. Φωτογραφίες διάσημες, αλλά και φωτογραφίες λιγότερο γνωστές. Ειδικά αυτές οι τελευταίες οι λιγότερο γνωστές που θα προσπαθήσω να κάνω γνωστές τις ιστορίες τους, θα έχουν μια μικρή προτεραιότητα.\nThe Open Door – William Henry Fox Talbot\nFebruary 21, 2022 Η ιστορία μιας Φωτογραφίας, Ιστορία της ΦωτογραφίαςPieter de Hooch, The Open Door - William Henry Fox Talbot, Το κορίτσι με την σκούπα του Rembrandtdimitrios\nΜια ανοιχτή πόρτα στην σχέση ζωγραφικής και φωτογραφίας\nΜια από τις φωτογραφίες του πρωτοπόρου της φωτογραφίας και εφευρέτη της Καλοτυπίας William Henry Fox Talbot (1800-1877), που θαυμάστηκαν περισσότερο στην εποχή του και παρουσιάστηκε στο πρώτο βιβλίο με φωτογραφίες στο περίφημο The Pencil of Nature ως η πλάκα νούμερο 6, είναι η φωτογραφία με τίτλο The Open Door. Σε αυτή την φωτογραφία ο Talbot κάνει μια συνειδητή προσπάθεια να θυμίσει την ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα που έτσι κι αλλιώς έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης στην Αγγλία της εποχής του.\nΗ εικόνα νούμερο 6 στο The pencil of nature\nΜια από τις πρώτες προσπάθειες με την σκούπα\nΆλλη σκούπα αλλιώς\nΕμείς πλέον με την άνεση του διαδικτύου μπορούμε να αναζητήσουμε τις αντίστοιχες επιρροές, αλλά και να βρούμε προηγούμενες “αποτυχημένες” προσπάθειες του Talbot, πριν από αυτή που παρουσιάστηκε στο βιβλίο. Όπως γράφει ο Talbot στο βιβλίο του για την πλάκα νούμερο 6 (που φυσικά δεν κρύβει την επιρροή του από την ολλανδική ζωγραφική). ” Ο κύριος σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να καταγράψει το ξεκίνημα μιας νέας τέχνης πριν από την περίοδο της ωριμότητας που σίγουρα θα έρθει με την βοήθεια του βρετανικού ταλέντου. Αυτή εδώ είναι μια ασήμαντη προσπάθεια της νηπιακής της ηλικίας που μερικοί καλοί φίλοι είχαν την ευγένεια να επαινέσουν. Έχουμε αρκετή γνώση γύρω από την ολλανδική σχολή της τέχνης, που αναπαριστά σκηνές με καθημερινές και οικείες. Το μάτι ενός ζωγράφου συχνά στέκεται εκεί που οι απλοί άνθρωποι δεν βλέπουν κάτι το αξιοσημείωτο. Μια περιστασιακή αναλαμπή του ήλιου ή μια σκιά μπροστά στο μονοπάτι, μια βελανιδιά ξεραμένη από τον χρόνο ή μια πέτρα καλυμμένη με βρύα, μπορεί να ξυπνήσει μια σειρά από σκέψεις και συναισθήματα και να γεμίσει με εικόνες την φαντασία”.\nΠίνακες του Pieter de Hooch με σκούπες\nΤο κορίτσι με την σκούπα του Rembrandt\nΣκεπτόμενος όλα αυτά ο Talbot, δεν φωτογράφησε αυτό που θα ήταν αναμενόμενο. Τα ιστορικά κτίρια του Αβαείου του Lacock που ήταν το σπίτι του για παράδειγμα, αλλά την απλή ξύλινη πόρτα του στάβλου και την ταπεινή σκούπα, ένα δερμάτινο λουρί και ένα φανάρι. Αυτά τα ταπεινά αντικείμενα είναι τα μέσα του για ένα πρώιμο , τόσο συγκινητικό φωτογραφικό δοκίμιο. Αφορμή για αυτή μου την ανάρτηση που έδωσε η άμεση αναφορά του κου Κώστα Ιωαννίδη στην ομιλία του “Φωτογραφία και Ζωγραφική τον 19ο αιώνα”, που παρακολούθησα πριν από μέρες στο εθνικό μουσείο σύγχρονης τέχνης. Η αναφορά ήταν για έναν συγκεκριμένο πίνακα του Ολλανδού ζωγράφου Pieter de Hooch (1629-1684,) ως πηγή έμπνευσης για την φωτογραφία του Talbot. Με λίγο επίμονο ψάξιμο βρήκα και περισσότερες σχετικές φωτογραφίες του Talbot, όπως και περισσότερους σχετικούς πίνακες του Pieter de Hooch και έναν του Rembrandt.\nJohn Jabez Edwin Paisley Mayall (1813–1901) – Φωτογράφος\nFebruary 20, 2022 Η ιστορία μιας Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςJohn Jabez Edwin Paisley Mayall (1813–1901) - Φωτογράφος, Φωτογραφία του Καρλ Μαρξdimitrios\nΈνας παπατζής της Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας\nO John Jabez Edwin Paisley Mayall (1813–1901) δεν είναι ο μεγαλύτερος παπατζής στην ιστορία της φωτογραφίας, συγκεκριμένα στην ιστορία της καλλιτεχνικής φωτογραφίας, αλλά σίγουρα ένας από τους μεγαλύτερους. Αφού κατόρθωσε να φαλιρίσει μια ακμάζουσα επιχείρηση σχετική με την βαφή των υφασμάτων που του είχε κληροδοτήσει ο πατέρας του και αφού σχεδόν έριξε έξω το πανδοχείο που του κληροδότησε ο πεθερός του, μετανάστευσε στην Αμερική. Εκεί έγινε φωτογράφος, αλλά κατάφερε να πλασάρει τόσο καλά τον εαυτό του που έδινε συνεντεύξεις στα σχετικά περιοδικά, έγραφε άρθρα για την φωτογραφία και άλλα τέτοια φαιδρά που έχουν επαναληφθεί πολλές φορές ανά χώρα και εποχή μέχρι τις μέρες μας, αλλά ίσως ο John να ήταν ο πρώτος διδάξας.\nΑυτοπορτρέτο του John Jabez Edwin Paisley Mayall\nΣπουδαία φωτογραφική προσωπικότητα, μόνο που ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του σαν τέτοια. Έχω γνωρίσει αρκετές τέτοιες προσωπικότητες όλα τα χρόνια που παρακολουθώ και την Ελληνική φωτογραφία, που θεωρούσαν τους εαυτού τους μεγάλους φωτογράφους χωρίς να έχουν τραβήξει ούτε μια φωτογραφία της προκοπής. Μάλιστα έγραφαν και άρθρα και εξέδιδαν και βιβλία για την φωτογραφία. Του John του χρωστάμε βέβαια κάτι. Ότι όπου βρεθεί και όπου σταθεί σε όλη την ζωή του, υποστηρίζει ότι η φωτογραφία είναι υψηλή τέχνη (ειδικά οι φωτογραφίες που τραβάει αυτός). Βέβαια για τον εαυτό του ισχυρίζεται ότι είναι ο σπουδαιότερος εκπρόσωπος της επί της γης. Τραβάει είναι η αλήθεια αρκετά καλές νταγκεροτυπίες, όπως και δεκάδες άλλοι φωτογράφοι του καιρού του, όμως εγώ πουθενά στα πορτραίτα του δεν βλέπω τον μεγάλο καλλιτέχνη που αυτός υποστηρίζει με περηφάνια ότι είναι, από την πρώτη στιγμή που παρουσιάζεται σαν φωτογράφος. Μα τι φωτογράφος λέω; σαν μεγάλος καλλιτέχνης συστήνεται παντού και στις διάφορες απογραφές. Ποτέ σαν φωτογράφος.\nΗ βασίλισσα Βικτωρία σε φωτογραφία του John Jabez Edwin Paisley Mayall\nΌταν επιστρέφει στην Αγγλία μάλιστα καταφέρνει να περάσει σαν σπουδαίος καλλιτέχνης σε τόσο μεγάλο βαθμό που γίνεται σχεδόν αποκλειστικός φωτογράφος για μια περίοδο της βασιλικής οικογένειας και μάλιστα κυκλοφορεί και ένα λεύκωμα με φωτογραφίες της Βασίλισσας Βικτωρίας και των συγγενών της που πούλησε πάνω από 60000 αντίτυπα. Ο τύπος αυτός (ελπίζω να μην ανακαλυφθούν τίποτε θεϊκές φωτογραφίες του και αναγκαστώ να καταπιώ την γλώσσα μου) αν πιστέψουμε βέβαια τα δικά του λόγια και κάποιων λίγων κλακαδόρων βελτίωσε κατά πολύ την φωτογραφική τεχνική. Πριν από την επιστροφή του στην Αγγλία είχε τη φήμη ότι δημιουργεί εξαιρετικές αλληγορικές εικόνες όπως αυτές που δημιούργησε για να εικονογραφήσει ένα από τα σύμβολα του χριστιανισμού, την “Κυριακή προσευχή” ή απλούστερα το γνωστό σε όλους “Πάτερ Ημών”.\nΦωτογραφία του Καρλ Μαρξ από τον John Jabez Edwin Paisley Mayall\nΤον Απρίλιο του 1847 (μόλις 8 χρόνια μετά από την ανακοίνωση της ντεγκεροτυπίας στη γαλλική ακαδημία επιστημών) έγραψε δύο βαρυσήμαντα άρθρα στο περιοδικό ‘The Athenaeum’, ένα σημαντικό αγγλικό περιοδικό του καιρού του για την λογοτεχνία, την επιστήμη και τις τέχνες, όπου εξέφραζε τις απόψεις του για τον επιχρωματισμό αλλά και το ‘chiaroscuro’ στις εκτυπώσεις νταγκεροτυπίας. Μετά από αυτό επικεντρώθηκε στην δημιουργία εικόνων ποιητικών και γεμάτων συναίσθημα (όπως λέει ο ίδιος). Μάλιστα με αρκετές από αυτές πήρε μέρος στην μεγάλη έκθεση του Λονδίνου το 1851 (που είναι όλες αυτές οι σπουδαίες φωτογραφίες;). Μάλιστα αυτή την σπουδαία έκθεση την φωτογράφησε κιόλας και σώζονται αρκετές φωτογραφίες του. Σταματάω δεν λέω άλλα. Μας άφησε όμως μερικές ωραίες φωτογραφίες του Καρλ Μαρξ! Οπότε μόνο και μόνο για αυτό και για το λόγο ότι είναι από τους πρώτους που υποστήριξε με τέτοιο σθένος ότι η φωτογραφία είναι υψηλή τέχνη, του αξίζει μια ανάρτηση στο blog μου και μια θέση στο βιβλίο που γράφω για την ιστορία της καλλιτεχνικής φωτογραφίας.\nΑντρέ Κερτέζ – Μεντόν (Meudon) Παρίσι\nFebruary 19, 2021 Η ιστορία μιας Φωτογραφίας, Ιστορία της ΦωτογραφίαςΑντρέ Κερτέζ - Μεντόν (Meudon) Παρίσι, Η ιστορία μιας φωτογραφίας στο προάστιο Μεντόνdimitrios\nΗ ιστορία μιας φωτογραφίας στο προάστιο Μεντόν\nΜε την σημερινή φωτογραφία του Αντρέ Κερτέζ θα εγκαινιάσω την καινούργια κατηγορία αναρτήσεων στο blog μου, που θα αφορά ιστορίες για μια φωτογραφία. Έχω αναφερθεί αρκετές φορές σε άρθρα μου σε μια ή σε ζευγάρια φωτογραφιών, αλλά αυτή η καινούργια στήλη θα αφορά μια φωτογραφία κάποιου αγαπημένου φωτογράφου. Ο Αντρέ Κερτέζ είναι από τους αγαπημένους μου οπότε θα δούμε αρκετές φωτογραφίες του σε αυτή τη στήλη.\nΑυτή η φωτογραφία είναι τραβηγμένη σε ένα προάστιο του Παρισιού, γύρω στα 9 χιλιόμετρα από το κέντρο, το 1928. Ο Αντρέ Κερτέζ τότε είχε μόλις 3 χρόνια που ζούσε στο Παρίσι, αλλά είχε ήδη διαμορφώσει το φωτογραφικό του στυλ που τον έκανε γνωστό. Ενώ όμως σε αυτή την φωτογραφία έχουμε όλη την ποιητική και τα στοιχεία που συναντάμε στις φωτογραφίες του Κερτέζ, έχουμε ταυτόχρονα μια “αποφασιστική στιγμή”. Αυτή η φωτογραφία δημοσιεύθηκε πολύ αργότερα σε ένα βιβλίο που εκδόθηκε στην Αμερική το 1945, όπου ο Κερτέζ είχε μεταναστεύσει από το 1936. Το βιβλίο ονομάζεται μέρα του Παρισιού (Day of Paris). Εκδόθηκε την ίδια περίοδο που ο Κερτέζ πήρε την αμερικάνικη υπηκοότητα.\nΞέρουμε ότι η Αμερική δεν ταίριαξε στην ιδιοσυγκρασία του Κερτέζ. Για αυτή η δεύτερη μετανάστευση, ο ίδιος ένιωθε ότι δεν του βγήκε σε καλό καθώς τον εγκλώβισε σε συμβιβασμούς που δεν μπορούσε να τους αντέξει. Πρακτικά η Αμερική εκείνη την περίοδο παρόλο που τον έκανε πολίτη της τον είχε απορρίψει σαν καλλιτέχνη. Χωριστά που μέχρι να τον αποδεχθεί τον αντιμετώπιζε σαν εχθρό. Έτσι σε αυτό το βιβλίο που το σχεδίασε ο θρυλικός γραφίστας και φωτογράφος Alexey Brodovitch, τότε art director του Harper’s Bazaar, ο Αντρέ Κερτέζ θυμάται τις ευτυχισμένες και απόλυτα δημιουργικές μέρες στο Παρίσι. Πρέπει να σημειώσω εδώ ότι σίγουρα εκδότης, γραφίστας θα είχαν στο μυαλό τους ότι ο Αντρέ Κερτέζ χρωστούσε αυτό το βιβλίο στον εαυτό του από το 1933 στο Παρίσι που ο φίλος του ο Brassaï είχε εκδώσει το λεύκωμα το Παρίσι την νύχτα (Paris de Nuit).\nΣτο αρχείο του Αντρέ Κερτέζ υπάρχουν άλλες δυο φωτογραφίες από το ίδιο στενό με το ίδιο πάνω κάτω σημείο της πόλης. Στην μία δεν υπάρχουν ούτε άνθρωποι ούτε τρένο. Στην άλλη υπάρχει μόνο ένα τρένο την στιγμή που περνάει την γέφυρα. Δεν ξέρουμε αν είναι τραβηγμένες την ίδια μέρα ή αυτό το σημείο ενέπνευσε τον Κερτέζ και ξαναπήγε κι άλλες φορές μέχρι να πετύχει κάτι εξαιρετικό, όπως και το πέτυχε.


«Έφυγε» από τη ζωή ο επιχειρηματίας Γ. Βαγγελάκος – Ένας αγωνιστής της Βουπρασίας | Far-West\n«Έφυγε» από τη ζωή ο επιχειρηματίας Γ. Βαγγελάκος – Ένας αγωνιστής της Βουπρασίας\n«Έφυγε» το Σάββατο από την ζωή στα 64 του χρόνια ο γνωστός επιχειρηματίας από την Βουπρασία Γεράσιμος Αρ. Βαγγελάκος, ο οποίος είχε διατελέσει νομαρχιακός, αλλά και δημοτικός σύμβουλος Ανδραβίδας – Κυλλήνης. Ήταν συνιοδιοκτήτης της αντιπροσωπείας γεωργικών μηχανημάτων στην Βάρδα.\nΟ Μάκης Βαγγελάκος, όπως όλοι τον ήξεραν, το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας, όπου με την στήριξη των δικών του, προσπαθούσε να ξεπεράσει. Τις τελευταίες μέρες νοσηλεύονταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου, ωστόσο το Σάββατο «έφυγε» από τη ζωή βυθίζοντας στο πένθος τους δικού του ανθρώπους, την περιοχή της Βουπρασίας, αλλά και του νομού, αφού ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός.\nΣωστός επαγγελματίας, είχε αναπτύξει δυνατή σχέση με τους πελάτες του, τον αγροτικό κόσμο του νομού, που τον εμπιστεύονταν. Εξάλλου, αυτή την εμπιστοσύνη, του την έδειξαν και με το γεγονός ότι εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος με την παράταξη του πρώην νομάρχη Τάκη Δημητρουλόπουλου, αλλά και αργότερα δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Γιώργου Παναγιωτόπουλου.\nΟ ίδιος πάσχιζε και εκτός του πολιτικού «στίβου» για το καλό της Βουπρασίας, τον τόπο του που αγαπούσε, επιδιώκοντας την ανάπτυξή του σε κάθε επίπεδο.\nΗ κηδεία του Γ. Βαγγελάκου θα τελεστεί αύριο Κυριακή στις 6 το απόγευμα στον ιερό ναό Παμμεγίστων Αγίων Ταξιαρχών στον οικισμό Θανασουλέϊκα Βουπρασίας.\nΟ Δημοσιογραφικός Οργανισμός Βαρουξή, εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του.\nTop Θέμα, ΒΑΡΔΑ, ΒΟΥΠΡΑΣΙΑ, Ηλεία, ΜΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΑΤΟΣ\nΔυτική Αχαΐα: Κραυγή απόγνωσης των παραγωγών\tΑίγιο: Προαπαιτούμενο η προστασία του Κορινθιακού για τις εξορύξεις πετρελαίου


Φακός μεταλ. IT3342 - Business Gift\nΦακός μεταλ. IT3342\nΜεταλλικός φακός με 9 λευκά led.\nΣυμπαγής μεταλλικός φακός με 9 λευκά φωτάκια led. Διατίθεται σε κουτί δώρου. Περιλαμβάνονται 3 x AAA μπαταρίες.\nø2,8 x 9 cm


Η Ευαγγελία Ντεμίρη μας δίνει συμβουλές για απόλαυση χωρίς ενοχές! - Sugar Free Press\nΑρχική Wellness Η Ευαγγελία Ντεμίρη μας δίνει συμβουλές για απόλαυση χωρίς ενοχές!\nΗ Προπονήτρια Υγείας και συγγραφέας Ευαγγελία Ντεμίρη, μας συστήθηκε μέσα από την souldiet.gr και τις συμβουλές της για υγιή διατροφή\nΗ Προπονήτρια Υγείας και συγγραφέας Ευαγγελία Ντεμίρη, μας συστήθηκε μέσα από την souldiet.gr και τις συμβουλές της για υγιή διατροφή. Τη συναντήσαμε και μας αποκαλύπτει πληροφορίες αλλά και μικρά tips για απόλαυση… χωρίς ενοχές!\nΗ συναισθηματική εξάρτηση από το γλυκό είναι κάτι αληθινό, είναι κάτι που συμβαίνει στους περισσότερους από εμάς και είναι ανθρώπινο! Γιατί; Επειδή το γλυκό είναι για όλους μας κάτι οικείο. Υπάρχει δίπλα μας σε κάθε χαρά. Είναι ένα κίνητρο κι ένα φιλοδώρημα. Είναι εκείνο που γεμίζει το κενό μετά από κάθε απογοήτευση. Κι είναι ο τρόπος μας να «αυτομαστιγωθούμε» και να επιβάλλουμε στον εαυτό μας το αίσθημα της ενοχής, όταν πιστεύουμε πως κάτι δεν κάναμε καλά, μιας και η απόλαυση και η ενοχή είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.\nΠέρα από την μεγάλη πρόσληψη θερμίδων που την διακρίνει, η ζάχαρη είναι και έντονα εθιστική. Πώς μπορώ λοιπόν να καταλάβω εάν έχω εθιστεί; Έχω εθιστεί όταν σε οποιοδήποτε έντονο συναίσθημά μου αναζητώ να φάω κάτι γλυκό (πχ. όταν νιώθω αγχωμένη ή όταν βαριέμαι), όταν στην κατανάλωση κάποιου γλυκού δεν μπορώ να σταματήσω και να συγκρατηθώ ακόμα και αν έχω ικανοποιήσει την ανάγκη, έχω εθιστεί εάν στερούμενη το γλυκό που θέλω νιώθω δυσκολία στο να συγκεντρωθώ, πονοκέφαλο, ακόμα και νευρικότητα. Τέλος, εάν παρατηρώ πως όσο περνάει ο καιρός, αναζητώ μεγαλύτερες ποσότητες για να ικανοποιήσω την ανάγκη μου για γλυκό, τότε ο εθισμός μου έχει χτυπήσει την πόρτα.\nΗ υπερβολική πρόσληψη ζάχαρης με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που εκτοξεύει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα μου, έτσι ακριβώς τα μειώνει κιόλας, με αποτέλεσμα να με κάνει για πολύ λίγο χρόνο υπερδραστήριο/νευρικό -όσο κρατάει η επίδραση της ζάχαρης- και αμέσως μετά και για πολύ μεγαλύτερο διάστημα χρόνου με κάνει να νιώθω νοχελικός, δυσκίνητος και με κακή ψυχολογία. Μπορεί να με κάνει νευρικό και κακοδιάθετο, δίχως όρεξη για κίνηση και δραστηριότητα. Να προσθέσουμε πως η υπερβολική πρόσληψη ζάχαρης οδηγεί σε πρόσληψη βάρους, παράγοντας που επιρρεάζει πολύ την ψυχολογία μας και μας οδηγεί σε φαύλο κύκλο στεναχώριας → κατανάλωσης παραπάνω ζάχαρης → πρόσληψη βάρους → στεναχώριας κ.ο.κ.\nΗ καστανή με την λευκή ζάχαρη θερμιδικά δεν έχουν διαφορές. Η ουσία όμως είναι στην επεξεργασία τους. Η καστανή ζάχαρη είναι λιγότερο επεξεργασμένη από την λευκή με αποτέλεσμα να διασπάται πιο αργά από τον οργανισμό μας. Το ότι διασπάται πιο αργά από τον οργανισμό μας σημαίνει πως θα μας κρατήσει πιο χορτασμένους για περισσότερη χρονική διάρκεια και ο κορεσμός θα έρθει πιο εύκολα. Επίσης, συνιθίζοντας να καταναλώνουμε μη επεξεργασμένα τρόφιμα η γεύση μας αλλάζει και η απόλαυσή μας μεγενθύνεται.\nΔίνουμε πολλή προσοχή στην ζάχαρη που καταναλώνουμε διότι κάποιες φορές, για λόγους οικονομικούς, οι εταιρείες σε ήδη επεξεργασμένη λευκή ζάχαρη προσθέτουν μελάσσα και την πουλούν ως πιο «υγιεινή» εκδοχή.\nΣκοπός μας, λοιπόν, δεν είναι να στερούμαστε τις γλυκές απολαύσεις, απλώς να έχουμε στο νου μας το λόγο που αξίζει να ελαττώσουμε τη ζάχαρη και να αναζητήσουμε κάτι γλυκό, αλλά πιο υγιεινό. Δε στερούμαστε γεύση, δε στερούμαστε ικανοποίηση, δε στερούμαστε τη χαρά, αλλά μαθαίνουμε να λέμε όχι σε κάτι εθιστικό και μακροπρόθεσμα βλαβερό για τη σωματική και ψυχική υγεία μας. Αγαπώ τον εαυτό μου και μαθαίνω να τηρώ τις ισορροπίες, γιατί τα οφέλη της ζάχαρης είναι σιγμιαία και αμελητέα μπροστά στις επιπτώσεις που επιφυλάσσει.\nΠροηγούμενο άρθροΕγκέφαλος: Αυτή η βιταμίνη είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία του\nΕπόμενο άρθροΤα αδέρφια Αντετοκούμπο χαρίζουν σπίτι αξίας 100 χιλ. ευρώ σε giveaway


Τι έπεσε η Ερμιόνη στα χέρια του Ρον και του Χάρι; – Celebrity.fm - # 1 Επίσημα αστέρια, Δίκτυο επιχειρήσεων και ατόμων, Wiki, Ιστορία επιτυχίας, Βιογραφία και αποσπάσματα\nΤι έπεσε η Ερμιόνη στα χέρια του Ρον και του Χάρι;\nΑυτή χρησιμοποιεί ουσία του δίκταμου για την αναγέννηση του δέρματος στα χέρια τους. Δεν ανέφεραν τη ζέστη στην ταινία, ίσως γιατί αν τα χέρια τους είχαν φουσκάλες, θα ήταν και τα πρόσωπά τους, και κανείς δεν το θέλει αυτό.\nΤι κρατάει η Ερμιόνη στην τσάντα της; Μέσα στην τσάντα, η Ερμιόνη κουβαλούσε ρούχα, προμήθειες θεραπείας και κατασκήνωσης όπως το δίκταμο και η σκηνή του Πέρκινς, βιβλία και ο μανδύας του αόρατου του Χάρι.\nΠώς ήξεραν οι καλικάντζαροι η Ερμιόνη ήταν απατεώνας; Η κατάρα του Harry Imperius στον καλικάντζαρο έκανε το κόλπο. Επειδή το ραβδί της Bellatrix αναφέρθηκε ως χαμένο στο Malfoy Manor, όπου το τρίο κατέληξε στο Shell Cottage, οπότε δείχνοντάς το θα αποκάλυπτε αμέσως ότι η Ερμιόνη ήταν μόνο Η Μπέλατριξ μεταμφιεσμένη, καθώς η αληθινή Μπέλατριξ δεν είχε το ραβδί της.\nΓιατί η Ερμιόνη δεν βοήθησε τον Χάρι να σώσει τον Ντόμπι;\nΓιατί άρεσε στον Χάρι η Τζίνι;\nΕπίσης Πότε άρχισε να αρέσει στον Ρον για πρώτη φορά η Ερμιόνη; Από τους δύο τους, ήταν η Ερμιόνη που συνειδητοποίησε ότι της άρεσε ο Ρον, καθώς έριχνε έντονους υπαινιγμούς στο Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς της έλξης της. Συνειδητοποίησε πλήρως ότι της άρεσε από την εποχή του Yule Ball, αλλά δεν έκανε τίποτα λόγω της απρόσεκτης συμπεριφοράς του Ρον εκείνη τη στιγμή.\nΣε ποιον μεταμορφώνεται ο Ρον στο 2ο μέρος των Κλήρων του Θανάτου; 3 – Εκείνη τη φορά η Ερμιόνη είχε μια ουρά στον εαυτό της…\nΟ Χάρι και ο Ρον άλλαξαν Ο Κραμπ και ο Γκόιλ, αλλά δυστυχώς τα μαλλιά που είχε πάρει η Ερμιόνη από τις ρόμπες του Millicent Bulstrode ανήκαν στην πραγματικότητα στη γάτα της.\nΤι είναι το Avada Kedavra; Το Killing Curse (Avada Kedavra) ήταν ένα εργαλείο των Σκοτεινών Τεχνών και ήταν μία από τις τρεις Ασυγχώρητες Κατάρες. Όταν ρίχνεται με επιτυχία σε ένα ζωντανό άτομο ή πλάσμα, η κατάρα προκάλεσε ακαριαίο και ανώδυνο θάνατο, χωρίς να προκαλέσει τραυματισμό στο σώμα, και χωρίς κανένα ίχνος βίας.\nΠώς απέκτησε η Ερμιόνη τα μαλλιά της Bellatrix;\nΑναφέρεται στη σελίδα 419 του βιβλίου Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου, ότι η Ερμιόνη πήρε τα μονόχρωμα, μακριά, χοντρά, μαύρα μαλλιά της Μπέλατριξ από το δικό της πουλόβερ που φορούσε στο Malfoy Manor.\nΓιατί η Bellatrix Lestrange έχει 2 ραβδιά; Το δεύτερο ραβδί της Bellatrix Lestrange πιθανώς αγοράστηκε το 1998, αλλά είναι πιο πιθανό Η Μπέλατριξ το έκλεψε ή το έφτιαξε. Μπορεί να το είχε φτιάξει ο Ollivander ως κρατούμενος. Αναγκάστηκε να φτιάξει ένα για τον Peter Pettigrew, οπότε οι Θανατοφάγοι πιθανότατα είχαν εφεδρικά ραβδιά.\nΑρχική απάντηση: Γιατί η Ερμιόνη δεν βοήθησε τον Ντόμπι όταν η ζωή του κινδύνευε στο Deathly Hallows 1; Ήταν σοκαρισμένη από τα βασανιστήρια της Μπέλατριξ, αν θυμάστε από τα βιβλία και τις ταινίες ήταν πραγματικά αδύναμη, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα απλώς μάρτυρα τον θάνατο του Ντόμπι. Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.\nΟ Χάρι Πότερ είχε το πλεονέκτημα μιας εξαιρετικής γυναίκας φίλης από τα έντεκα του χρόνια. Η Ερμιόνη Γκρέιντζερ του έδωσε ηθική υποστήριξη, εξαιρετικές συμβουλές και πίστη. Η εξήγηση είναι πολύ απλή - Ο Χάρι έχει πολύ έντονη σεξουαλική επιθυμία για την Τζίνι. ...\nΕρμιόνη Τζιν Ουέσλι (το γένος Γκρέιντζερ) (είναι ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς Χάρι Πότερ. Είναι το ενδιαφέρον του Ρον Ουέσλι . Η Ερμιόνη είναι φοιτήτρια στο Χόγκουαρτς και είναι φίλη με τον Χάρι και τον Ρον.\nΣε ποιον μεταμορφώνεται ο Ρον Ουέσλι στους Κλήρους του Θανάτου; Μετά από αρκετές εβδομάδες παρατήρησης και προγραμματισμού, αποκλείουν τρεις υπαλλήλους του Υπουργείου και χρησιμοποιούν μερικούς από τους Polyjuice Potion του Mad-Eye Moody για να τους υποδυθούν: Ερμιόνη ως Mafalda Hopkirk, Ron ως ένα Reg Cattermole, υπάλληλος συντήρησης, και ο Χάρι ως ψηλός μάγος του οποίου το όνομα δεν ξέρει.\nΗ Ερμιόνη μετατρέπεται σε Μπέλατριξ; Η Ερμιόνη χρησιμοποίησε ένα τρίχωμα από τα μαλλιά της Μπέλατριξ, που είχε πέσει στο άλμα της όταν εκείνη και οι άλλοι κρατούνταν στο Malfoy Manor, για να μεταμφιέζεται σε Bellatrix με τον Polyjuice Δόση.\nΠροηγούμενο άρθρο Επισκευάζει ποτέ ο Χάρι το ραβδί του;\nΕπόμενο άρθρο Τι εθνικότητα είναι ο Andy από το Cheer;\nΠότε ξεκίνησε η 4η Μαΐου;\nΠοιος είναι ο Marshmellos GF;\nΥπάρχει κήπος στο Χόγκουαρτς;\nΠώς πλούτισε η Τζίνα στο B Positive;\nΤι εθνικότητα είναι ο Andy από το Cheer;\nΤι έγινε ο Πάπας Βενέδικτος;


Η καθησυχαστική ασφάλεια των παρηκμασμένων κωμοπόλεων\nΜεγάλωσα σ’ ένα χωριό και μέχρι τη στιγμή που έφυγα, αισθανόμουν σαν τον αθλητή που αναμένει τον πυροβολισμό εκκίνησης, για να ξεχυθώ μακριά και να κατακτήσω, ότι άντεχα και ότι προλάβαινα. Δεν κατάφερα ποτέ να μάθω το συντακτικό της φύσης. Προσπάθησα μάταια, δεκαετίες αργότερα, να συλλαβίσω τα βασικά, αλλά ήταν αργά για να γοητευτώ.\nΜετά από τόσα χρόνια, επισφαλών κατακτήσεων, συνεχίζω και λατρεύω τις πόλεις, τα κέντρα τους, την ψευδαίσθηση των ατελείωτων δυνατοτήτων τους, ακόμη και όταν εσωτερικοί, και όχι μόνο εγκλωβισμοί, με κάνουν να απολαμβάνω ψιχία. Θέλω να είμαι εκεί, στον ανεμοστρόβιλο, τελεσιδίκως.\nΜε τα χρόνια όμως, έχω αρχίσει και αναπτύσσω μια αγάπη για τη καθησυχαστική ασφάλεια των παρηκμασμένων κωμοπόλεων.\nΣαν να βλέπω παλιό μελό σήριαλ, και με παίρνει γλυκά ο ύπνος, ξέροντας το τέλος. Η πρωταγωνίστρια καταλαβαίνει το λάθος της, ο κακός την πληρώνει ελαφρώς, ο ισχυρός κατανοεί τη ματαιότητα της δύναμης.\nΌταν με φέρνει ο άνεμος σε καμιά κωμόπολη, προσπαθώ να μπω λίγο το ρυθμό της. Διαβάζω στα καφενεία την τοπική εφημερίδα, η οποία πάντα είναι σαν ημιθανές ζόμπι. Βλέπω τα τοπικά κανάλια. Αν πετύχω καλημέλωδο ψάλτη, φτάνω μέχρι και αρχιερατικούς εσπερινούς. Ο Ναός της Αναλήψεως Πατρών, αναδεικνύεται νικητής μέχρι τώρα.\nΚόβω βόλτες και φαντάζομαι ιστορίες για τα πληγωτικά εγκαταλελειμμένα αρχοντικά. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν ιδιοκτησιακές έριδες ή εύρωστοι απόγονοι, αντέχουν να αγνοούν επιδεικτικά την προγονική περιουσία. Ψάχνω καμιά κλειδαρότρυπα για να εντοπίσω τα καινούρια σόγια. Και φυσικά με μια διστακτική, έως φοβική, βουλιμία προσπαθώ να ανιχνεύσω γευστικά τον τόπο.\nΟι πρώτες μέρες μετά την καραντίνα με βρήκαν σε μια τέτοια κωμόπολη. Η κεντρική οδός, Ξενοφώντος, συμπύκνωνε όλα τα γοητευτικά κλισέ. Ξεφτισμένα νεοκλασικά, με κορυφαίο ένα αυθεντικό του Τσίλερ, βιτρίνες με γυμνές κούκλες, οικογένειες γιατρών και συμβολαιογράφων, πολιτικοί μηχανικοί που εκτελούν χρέη μελετητών. Και πολλά φαρμακεία. Όλοι στον ίδιο δρόμο.\nΤα δυο καινούρια, απαστράπτοντα all day bar της αρχετυπικής πλατείας, είναι σαν να βρίσκονται στην Πλατεία της Αγίας Ειρήνης. Μ’ αρέσει. Σαν να βγάζει η περιφέρεια τη γλώσσα της στο κέντρο. Όχι εκ προθέσεως, παρεμπιπτόντως. Η καινούρια ψησταριά θα μπορούσε αύριο το πρωί να φυτευτεί στην Πλατεία Προσκόπων. Θα έκανε θραύση. Το ένα μαγαζί σερβίρει και κοτόπουλο cordon bleu, κάτω από το βαθύσκιωτο πλατάνι. Ο bartender, hipster κανονικός.\nΠαίζουν όλοι κρυφτούλι πίσω από τις μάσκες. Τα γάντια τα υιοθέτησαν με ευκολία. Εμφιαλώνουν κρασιά με την επωνυμία τους, από μικρούς παραγωγούς της γειτονιάς. Κοντοσούβλια μπερδεύονται γλυκά με ριζότα, πανακότες πάνε κι έρχονται. Οι καφέδες εξαιρετικοί παντού, τα κοκτέιλ το ίδιο. Τα τσάγια υπολείπονται, όπως και στο κέντρο, άλωστε. Ήπιαμε, φάγαμε και περάσαμε ώρες στους γειτονικούς αρχαιολογικούς χώρους. Υπήρχε από πάνω μας μια σκιά, μιας επισφαλούς κανονικότητας, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να ανατραπεί, αλλά η καθησυχαστική αίσθηση του τόπου το απόδιωχνε.\nΈριξε και μία γερή μπόρα, χωριάτικη, απολαυστική.\nΚοιμήθηκα ήσυχα. Σαν να είχε έρθει ο Γρηγόρης Βαλτινός και μου αφράτευε το μαξιλάρι, για να μην πιαστεί το σβέρκο μου.


«Ασθενής 73 ετών, παίρνει εξιτήριο. Αδημονεί να δει τη γυναίκα του. Η γυναίκα του πέθανε από covid»\nΗ μαρτυρία ενός γιατρού, αυτή την περίοδο της πανδημίας της COVID-19, έχει περισσότερη αξία, ίσως, από οποιαδήποτε άλλη, καθώς οι επαγγελματίες υγείας βιώνουν τις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τις ειδήσεις για τον κορονοϊό από πρώτο χέρι και, συχνά, με κόστος τη δική τους την υγεία.\nΕύλογα λοιπόν μια νέα ανάρτηση, του ειδικού παθολόγου Πέτρου Κ. Ματσούκου στο Facebook, έγινε viral, καθώς περιγράφει εικόνες που όσοι δεν έχουμε βρεθεί αυτές τις μέρες – ευτυχώς – σε νοσοκομείο θα δυσκολευόμασταν να φανταστούμε:\n«19 ασθενείς με covid στο δεύτερο όροφο, 21 στον τρίτο και η ΜΕΘ γεμάτη. Οι βάρδιες δύσκολες, η κούραση μεγάλη, η αντοχή οριακή και τα νεύρα πολλά. Τσακώνεσαι με συναδέλφους, με φίλους, με την ίδια σου την οικογένεια, γίνεσαι αντικοινωνικός, ευέξαπτος, κακόκεφος αλλά δεν παραιτείσαι. Σκύβεις το κεφάλι, επιστρατεύεις όλες σου τις δυνάμεις και πας πάλι επίσκεψη πριν έρθουν οι καινούργιες εισαγωγές...\n»Ασθενής 66 ετών, χωρίς υποκείμενα νοσήματα, μέσα σε 3 ώρες επιδεινώθηκε... ground glass 60-70%, πυρέσσει, highflow 37/60/95, sat02:93% θα μπορούσε να είναι ο πατέρας σου... ίσως και να πάει καλά, ίσως πάλι όχι...\n»Ασθενής 28 ετών, χωρίς υποκείμενα νοσήματα... μια χαρά την έκανε την πνευμονία covid, χρειάστηκαν 25 μέρες ΜΕΘ και μια klebsiella δώρο στο αίμα μέχρι τελικά να σταθεροποιηθεί.\n«Ασθενής 28 ετών, χωρίς υποκείμενα νοσήματα... μια χαρά την έκανε την πνευμονία covid, χρειάστηκαν 25 μέρες ΜΕΘ και μια klebsiella δώρο στο αίμα μέχρι τελικά να σταθεροποιηθεί».\n»Ασθενής 73 ετών, παίρνει εξιτήριο... αδημονεί να δει τη γυναίκα του στο σπίτι. Η γυναίκα του πέθανε από covid, τρεις ημέρες πριν σε άλλο νοσοκομείο... δεν το γνωρίζει ακόμα.\n»Καθημερινές ιστορίες που σε τσακίζουν. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως και να σε δυναμώνουν. Αλλά πρώτα σε τσακίζουν. Τα σκέφτεσαι το βράδυ και ξυπνάς κουρασμένος. Αν έχεις κοιμηθεί δηλαδή. Το τηλέφωνο χτυπά συνέχεια. Όλοι πια έχουν έστω και ένα γνωστό τους με λοίμωξη covid. Και σε όλους οφείλεις να δώσεις ιατρικές οδηγίες. Πότε πρέπει να μείνουν στο σπίτι, πότε να επισκεφτούν νοσοκομείο, πότε να πάρουν αντιμικροβιακό. Όσο κουρασμένος και αν είσαι, απαντάς στο κινητό ακόμα και αν θες να το σπάσεις. Γιατί απλά, αυτό κάποτε ορκίστηκες. Να βοηθάς. Να βοηθάς όσο μπορείς. Να βοηθάς όπου μπορείς. Και να μην παραιτείσαι...».\n19 ασθενείς με covid στο δεύτερο όροφο, 21 στον τρίτο και η ΜΕΘ γεμάτη. Οι βάρδιες δύσκολες, η κούραση μεγάλη, η αντοχή...\nPosted by Πέτρος Κ. Ματσούκας on Saturday, April 3, 2021\nΠΕΤΡΟΣ Κ. ΜΑΤΣΟΥΚΟΣ


Σπάρταθλον: Η τρέλα ενός υπερμαραθωνοδρόμου - Flashnews.gr\nΤο 30ο Σπάρταθλον ξεκίνησε στα τέλη Σεπτεμβρίου από την Αθήνα, για να καταλήξει στην Σπάρτη. «Ο πιο γνωστός υπερ-μαραθώνιος των 245 χιλιομέτρων, που έκανε ο Φειδιππίδης το 490 π.Χ. Η αποστολή του ήταν να ζητήσει εκ μέρους των Αθηναίων, την βοήθεια των Σπαρτιατών εναντίον της εισβολής των Περσών» σημειώνει το περιοδικό.\n«Η γοητεία του Σπάρταθλου, έχει δύο δυνατά σημεία. Πρώτη δυσκολία του να τον τελειώσεις. Οι μαραθώνιοι που είναι γοητευτικοί για τους δρομείς είναι αυτοί που φαίνεται αδύνατον να ολοκληρωθούν. Κλασσικά παραδείγματα είναι ο Barkley, μια διαδρομή 161 χιλιομέτρων στο Τενεσί των ΗΠΑ, ή το Badwater στην Καλιφόρνια. Με τρομερή ζέστη και διαφορετικές κλίσεις είναι δύο εξαιρετικά δύσκολες διαδρομές. Το Σπάρταθλον «δεν έχει τόσο έντονα στοιχεία, αλλά συνδυάζει όλα τα γούστα» εξηγεί το ρεπορτάζ. Γιατί η ελληνική διαδρομή, έχει ζέστη την ημέρα και δροσιά το βράδυ, αλλά και πολύ λιγότερο χρόνο για να την ολοκληρώσεις. 75 σημεία ελέγχου τα οποία έχεις συγκεκριμένα περιθώρια χρονικά για να τα περάσεις τρέχοντας, δεν σου επιτρέπουν να κοιμηθείς στην διαδρομή.\nΓι’ αυτό, πολλοί δρομείς που καταφέρνουν να ολοκληρώσουν το Σπάρταθλον, «κοροϊδεύουν» ακόμα και την πιο φημισμένη ως δύσκολη διαδρομή του κόσμου, το «Marathon des Sables» των 250 χιλιομέτρων στην Σαχάρα, χαρακτηρίζοντας την ως «εκδρομή».\nΣτο ρεπορτάζ του Economist, τονίζεται η σεμνή παράδοση του Σπάρταθλου, αυτή των μεγάλων ξένων επισκεπτών «που γοητεύονται από την ιδέα της κλασσικής Ελλάδας. Και πάντα η Δυτική υποστήριξη στην Ελλάδα, ακόμα και όταν οι ξένοι βοήθησαν την χώρα στο να ανεξαρτητοποιηθεί από την Οθωμανική κατοχή το 1821, είχε να κάνει με την φιλελληνική άποψη ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει το ίδιο DNA με την Ελλάδα των αρχαίων χρόνων. Αυτό συνέβαλλε και στην είσοδο της χώρας το 1979, στην τότε Ευρωπαϊκή Ένωση και μετέπειτα στο Ευρώ», υπογραμμίζει ο Economist.\n«Αλλά ένα τόσο ηρωικό παρελθόν, μπορεί να αποτελέσει βάρος», όπως σημειώνει ο Νίκος Δήμου, συγγραφέας του “Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας” που εκδόθηκε στην Ελλάδα το 1975, έγινε πρόσφατα best-seller στην Γερμανία, και θα κυκλοφορήσει στις αρχές του 2013 και στα αγγλικά, το οποίο αναφέρεται και στους μαραθώνιους λέγοντας ότι « κάθε αγώνας που πιστεύει ότι προέρχεται από τα αρχαία χρόνια θα είναι δυστυχείς. Εκτός αν ξεχάσει το παρελθόν ή το προσπεράσει» συμπληρώνει το ενδελεχές ρεπορτάζ.\nΤο Σπάρταθλον όμως είναι μια ατελής μνεία, σύμφωνα με τον Economist. Μεγάλα τα κενά μεταξύ αρχαιότητας και σύγχρονης Ελλάδας. Πριν τον αγώνα του Σεπτεμβρίου, τα δακρυγόνα ακόμα μύριζαν στο Σύνταγμα, θυμίζοντας τις δυσκολίες της χώρας. Σε απόλυτο συμβολισμό, οι δυσκολίες του φετινού Σπάρταθλου ήταν μεγαλύτερες από ότι συνήθως. Η ζέστη στο τέλος του Σεπτέμβρη, ήταν μεγαλύτερη από ότι συνήθως. Η αφυδάτωση ήταν ο μεγαλύτερος κίνδυνος και πολλοί δρομείς δεν άντεχαν ούτε το ελαφρύ φαγητό, κάνοντας εμετό καθ’ όλη την διαδρομή. Η ζέστη έκανε τους περισσότερους να τα παρατήσουν. Ενας Ιάπωνας χάνει τον δρόμο, ένας Βρετανός εμφανίζεται με αίμα στην μπλούζα του, καθώς οι ρόγες του έβγαλαν αίμα από την τριβή με την μπλούζα του. Ο αγώνας προσελκύει τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου, αλλά το μεγαλύτερο όνομα «είναι ο καλύτερος αθλητής, που το όνομα του δεν έχετε ακούσει ποτέ» αποκαλύπτει το κείμενο. Ο Γιάννης Κούρος, Ελληνο-Αυστραλός, που τα ρεκόρ του (έχει κερδίσει 4 φορές) δεν τα έχει ξεπεράσει κανείς. Και παρ’όλο που η Ελληνική κυβέρνηση δεν δίνει κάποιο χρηματικό έπαθλο, όλοι οι γνωστοί μαραθωνοδρόμοι θέλουν να τρέξουν εδώ.\nΚανείς θα έλεγε ότι φτάνει στα σημεία του μαζοχισμού, η προετοιμασία και η εμπειρία του Σπάρταθλου. «Όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, ο Φειδιππίδης είχε παραισθήσεις μετά τα 200 χιλιόμετρα. Το ίδιο συμβαίνει σήμερα και σε πολλούς από τους αθλητές που δοκιμάζουν να ολοκληρώσουν το Σπάρταθλο.»\nΤα τελευταία πενήντα χιλιόμετρα είναι και τα πιο δύσκολα. Πολλοί ακολουθούν την διατροφή των αρχαίων, ωμά φρούτα. Η διαδρομή ολκληρώνεται στο άγαλμα του Λεωνίδα, στη Σπάρτη. «Στα πόδια του Λεωνίδα, βασιλιά της Σπάρτης σταματούν οι δρομείς. Ο διάσημος Λεωνίδας, είχε πει «Μολών Λαβέ» όταν οι Πέρσες του ζήτησαν να παραδόσει τα όπλα. Εάν το να είσαι σύγχρονος Έλληνας είναι δύσκολο γιατί κουβαλάς το παρελθόν σου, σκεφτείτε να είσαι και Σπαρτιάτης» λέει το ρεπορτάζ.\nΠέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012, 16:37


«Χρόνια πολλά, ραδιόφωνο!» εύχονται γνωστοί παραγωγοί | happyweek.gr\n«Χρόνια πολλά, ραδιόφωνο!» εύχονται γνωστοί παραγωγοί\nΠαγκόσμια ημέρα ραδιοφώνου: πέντε άνθρωποι που το έζησαν και το υπηρετούν μιλούν γιαυτό\nΕύχονται οι Οδυσσέας Ιωάννου, Γιώργος Μουχταρίδης, Μαργαρίτα Μυτιληναίου, Γιάννης Δόξας και Γιώτα Κωτσέτα\nΣτις 13 Φεβρουαρίου 1946 πρωτολειτούργησε το ραδιόφωνο του ΟΗΕ. Η Ουνέσκο αποφάσισε να είναι αυτή η Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου.\n«Ζούμε μια επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο μοιραζόμαστε και αποκτούμε πρόσβαση σε πληροφορίες – και, ακόμη, εν μέσω μιας βαθιάς αλλαγής, το ραδιόφωνο δεν ήταν ποτέ τόσο δυναμικό, τόσο σχετικό και τόσο σημαντικό. Σε μια περίοδο αναταραχής, ραδιόφωνο παρέχει μια σταθερή πλατφόρμα για να φέρει για να συσπειρώνει τις κοινότητες των ανθρώπων. Στο δρόμο για να εργαστούν, σε σπίτια, γραφεία και χωράφια, σε καιρούς ειρήνης, συγκρούσεων και καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, το ραδιόφωνο εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πηγή πληροφοριών και γνώσεων, που εκτείνονται σε γενιές και πολιτισμούς, μας εμπνέει με τον πλούτο της πολυμορφίας της ανθρωπότητας και μας συνδέει με τον κόσμο. Το ραδιόφωνο δίνει φωνή στις γυναίκες και τους άνδρες παντού. Ακούει στο κοινό και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του. Είναι μια δύναμη για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια και ένας ισχυρός καταλύτης για τις λύσεις στις προκλήσεις που όλες οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν» αναφέρει ανάμεσα σε άλλα το φετινό μήνυμα.\nΠέντε ραδιοφωνικές φωνές που έχουμε αγαπήσει και έχουμε συνδέσει μαζί τους ώρες ατέλειωτες, μουσικές στίχους και αναμνήσεις, αφηγούνται τις ιστορίες τους.\nΔεν περίμενα να ασχοληθώ με το ραδιόφωνο όπως και πολλά άλλα πράγματα που έκανα στη ζωή μου δεν περίμενα να τα κάνω. Ήμουν φανατικός ακροατής ραδιοφώνου από μικρό παιδί, αγαπούσα το ελληνικό τραγούδι, δεν ονειρευόμουν όμως ούτε να κάνω ραδιόφωνο, ούτε να γράψω στίχους. Όλα έγιναν με παρότρυνση τρίτων. Η αλήθεια είναι πως εκείνο που ξεκίνησα να κάνω το 1989, πριν κλείσω καλά καλά τα είκοσι δύο μου, βρήκε γρήγορα πολλούς φίλους άλλα και αρκετούς που με χλεύασαν. «Τι θέλει να μας πει τώρα ο μικρός; Γιατί δε μας λέει απλά τι ακούσαμε και πέντε στοιχεία; Ποιος νομίζει ότι είναι, ο Μπωντλαίρ;». Προσπάθησα να ξεφύγω από τις στερεότυπες αναφορές στα στοιχεία ενός τραγουδιού και να βρω τις αντιστοιχίες του τόσο με εποχές και συγκυρίες όσο και με ένα κοινό αίσθημα. Δεν αδικώ -πραγματικά- όσους με αντιμετώπισαν με σκεπτικισμό τότε. Γιατί η μεγάλη παγίδα όταν κάνεις ένα ραδιόφωνο σαν εκείνο που πρότεινα, είναι η αλαζονεία και η έπαρση πως είσαι κάτι περισσότερο από το υλικό που διαχειρίζεσαι. Κανένας παραγωγός δεν είναι κάτι σημαντικότερο από τα τραγούδια που μεταδίδει. Φυσικά και την πάτησα κι εγώ πολλές φορές. Νομίζω όμως πως το «μάζεψα» αρκετά νωρίς.\nΔε δημιουργούν γενιές ακροατών αλλά καταναλωτές ωραίων τραγουδιών\nΚατάλαβα πως το ραδιόφωνο είναι το πιο άδολο μέσο επικοινωνίας, κυρίως το μουσικό. Ο ακροατής ήθελε να ταυτιστεί με τη φωνή που του μιλούσε να τη νοιώσει ως μια φωνή δική του, σαν φίλο του ή ακόμη και άνθρωπο της οικογένειάς του. Ήθελε να του προτείνεις πράγματα, ακόμη και με έναν εμμονικό τρόπο –οι εμμονές μας είναι ο ραδιοφωνικός χαρακτήρας μας– και να τον ξεβολέψεις από μια απλή ακρόαση. Να φτιάξεις μία αφήγηση, μία ιστορία, ένα παραμύθι με βάση τα τραγούδια. Ζόρικη πίστα βέβαια αυτή και πολλές φορές με κατάπιε, αλλά ήταν ο μόνος τρόπος που βρήκα να έχει νόημα αυτό που κάνω.\nΤα ραδιόφωνα άλλαξαν, καθώς αλλάξαμε σελίδα και εποχή. Σε άλλη χώρα ζούμε. Ο ένας λόγος ήταν καθαρά οικονομικός. Τα ραδιόφωνα ζούσαμε από τη διαφήμιση, άρα από την κατανάλωση, άρα από το πλαστικό χρήμα και το δανεικό. Αυτό πάει πια. Ο άλλος λόγος είναι πως δεν υπάρχει πια ούτε ο χρόνος ούτε η διάθεση να ψάξεις καινούργια πράγματα, κυνηγάς τη ζωή σου δεν έχεις χρόνο για τέτοια. Άρα θέλεις ένα ραδιόφωνο που να παίζει οικεία ακούσματα, γνωστά να μην σε ξεβολεύει. Για να λέμε την αλήθεια βέβαια, τα ραδιόφωνα play list παίζουν πολύ καλά τραγούδια. Απλά δεν υπάρχει τίποτα να τα συνδέει, δεν υπάρχει ιστορία, δεν υπάρχει η αντιστοίχισή τους με εποχές, πρόσωπα και συγκυρίες και ως εκ τούτου δε δημιουργούν γενιές ακροατών αλλά καταναλωτές ωραίων τραγουδιών. Νομίζω πως η δική μου η φουρνιά του ραδιοφώνου-παραγωγών, μπορεί να πιστωθεί για πολλά καλά (δεν είναι δουλειά μου να τα απαριθμήσω) αλλά δεν παραγνωρίζω πια και τις ευθύνες μας, εννοώ όσων υποπέσαμε στο αμάρτημα της έπαρσης του παραγωγού που θα «μάθαινε» τον άλλον μουσική με ένα διδακτικό τρόπο και με ύφος επαΐοντα, δημιουργώντας απόσταση από τον ακροατή αντί να τη γεφυρώνει. Πολλές φορές «διακινήσαμε» καλές προθέσεις, «καλά παιδιά» αντί για καλά τραγούδια. Δε βοηθούσαμε έτσι ούτε το τραγούδι, ούτε τα καλά παιδιά, ούτε τους ακροατές.\nΠαρ’ όλα αυτά όμως – τα δικά μας λάθη που έτσι κι αλλιώς τα κάναμε γιατί μπαίναμε ξαφνικά πιτσιρικάδες στα αχαρτογράφητα νερά της ελεύθερης ραδιοφωνίας- το τίμημα που πληρώνουμε είναι πολύ υψηλό, δυσανάλογο. Κι εμείς και το ραδιόφωνο. Αξίζει να τα βρούμε κάπου στη μέση. Όπου ενοχοποιούμαστε, ενοχοποιούμαστε λόγω σφοδρού έρωτος με το μέσον και με το τραγούδι. Ας μας αναγνωριστεί τουλάχιστον αυτό το ισχυρό ελαφρυντικό… Δε μου λείπει το ραδιόφωνο. Δε λέω πως δεν θα ξανάκανα, αλλά δε μου λείπει. Οι αναμνήσεις είναι οι άνθρωποι που γνώρισα -καλλιτέχνες, παραγωγοί, ακροατές- οι μεγάλες συναυλίες που διοργανώσαμε και βέβαια τόσα πολλά απογεύματα που αισθανόμουν πως κερδιζόταν η επικοινωνία και το αίσθημα με τόσο κόσμο και με τον καθέναν ξεχωριστά, μέσα από τις κοινές μας αγάπες.\nΜεγάλωσα με πολύ καλό ραδιόφωνο, με πολλά και καλά πράγματα, ιδιαίτερο ραδιόφωνο με ωραίες εκπομπές και ζώνες. Θυμάμαι τις εκπομπές της Σοφίας Μιχαλίτση, του Διονύση Σαββόπουλου, του Μενέλαου Καραμαγγιώλη και φυσικά του Γιάννη Πετρίδη που μεγαλώσαμε μαζί του όλοι όσοι κάνουμε ραδιόφωνο σήμερα.\nΣτο ξεκίνημά μου, η πρώτη μου επαφή ήταν με το Κρατικό ραδιόφωνο στο τέταρτο πρόγραμμα, στην παλιά ΥΕΝΕΔ, σε ένα υπόγειο στην Κατεχάκη, με την εκπομπή «Εδώ Ραδιοσυννεφούλα». Ήμασταν πολλοί τότε εκεί, ο Γιάννης Έξαρχος, ο Σταύρος Θεοδωράκης, η Κική Δημητριάδη, μεταξύ άλλων. Στη συνέχεια, στα τέλη της δεκαετίας του ’80 άνοιξαν πολλά ραδιόφωνα, βέβαια το 1987 άνοιξε ο Αθήνα 9,84 ο οποίος άλλαξε κυριολεκτικά την πόλη. Αν ένα μέσο θεωρείται της πόλης, αυτό είναι το ραδιόφωνο. Είναι ζωντανό, είναι συνεχές και είναι μες στην καρδιά της πόλης. Είναι σε συνεχή επαφή, άρα παρακολουθεί την τάση και τη διαμορφώνει κι όλας. Όλο το μοντέλο του ιδιωτικού ραδιοφώνου τότε ήταν ωραία ραδιόφωνα, που διαμόρφωναν την τάση κι είχαν ωραίες εκπομπές. Αυτή η ιδιότητα του ραδιοφώνου δεν έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια. Βλέπω ότι τα νέα παιδιά έχουν και σήμερα μια σχέση πολύ ζεστή με το ραδιόφωνο και με τη μουσική. Αν έχει αλλάξει κάτι, αυτό είναι η πόλη. Είναι περισσότερα τα σημεία πια στα οποία πρέπει να απευθυνθείς. Στα τέλη του ’80 η πόλη είχε τρεις πιάτσες στις οποίες ο κόσμος έβγαινε τη νύχτα, σήμερα έχει δεκάδες. Οπότε ήταν μια περίοδος όπου όταν έλεγε κάτι ένα ραδιόφωνο, είχε μαζικό αντίκτυπο, πηγαίναν όλοι εκεί.\nΤο ραδιόφωνο είναι μέσο αμφίδρομο, θερμό, με άμεση ανταπόκριση\nΤο ραδιόφωνο είναι το ιδανικό μέσο ως προς την επικοινωνία μεταξύ του κοινού και των ανθρώπων που δουλεύουν εκεί, είναι μέσο αμφίδρομο, θερμό, ζεστό, με άμεση ανταπόκριση, βοηθάει τους ανθρώπους, τους κάνει να ταξιδεύουν και να ονειρεύονται, ειδικά το μουσικό ραδιόφωνο κάνει τον άλλο να ταξιδέψει χωρίς να βγει μέσα από το δωμάτιό του.\nΘυμάμαι έντονα τη στιγμή που ξεκίναγε ο Pepper και θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό στο ότι βρέθηκε να φτιάχνει ένα ραδιόφωνο από την αρχή, να ακούει τα σήματα, τις φωνές και να φτιάχνει ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο, στήνοντάς το και σχεδιάζοντάς το. Δε θα ξεχάσω επίσης την τελευταία μου εκπομπή στο Kosmos, όπου ήμουν 8 χρόνια, η οποία ήταν πολύ συναισθηματικά φορτισμένη. Οι αποχαιρετισμοί στο ραδιόφωνο είναι πάντα πολύ έντονοι συναισθηματικά, ακριβώς επειδή είναι ένα μέσο που δημιουργεί το δέσιμο με τον ακροατή.\nΓιώργος Μουχταρίδης (Pepper 96,6, “The bright side of the road”, καθημερινά 10:00 – 12:00)\nΣτις 9 Ιουλίου αυτής της χρονιάς κλείνω 30 χρόνια στο ραδιόφωνο. Ποιος να μου το ΄λεγε…; Δεύτερο Πρόγραμμα, Ant-1, Σκάι και Μελωδία, Δίεση, ξανά Σκάι, Ελληνική Ραδιοφωνία, Μέντα και Βήμα fm μέχρι και την Παρασκευή που μας πέρασε. Διαδρομή μεγάλη. Χαρές μεγάλες. Πίκρες μεγάλες. Ικανοποίηση μεγάλη. Και αμφιβολίες μεγάλες, ως συνήθως, εκ των υστέρων.\nΕίναι 1987, Ιούλιος. Οι αχανείς διάδρομοι της Ραδιοφωνίας φοβίζουν ένα ψαρωμένο 18άρικο κορίτσι που ακούει φανατικά Κρατικό. Πήγα και άφησα μια κασέτα-πιλότο με τζαζ μουσική και λίγα λόγια ηχογραφημένα στο σαλόνι του πατρικού μου σπιτιού. Όταν μου είπαν ότι ξεκινάω εκπομπές, τρελάθηκα. 54 δίσκοι βινυλίου η προίκα μου. Έτσι ξεκίνησα, δοκιμαστικά, με μισή ώρα, ηχογραφημένη, κάθε Σάββατο βράδυ. Η δασκάλα μου Σοφία Μιχαλίτση, με την κοφτερή της γλώσσα και τις παρατηρήσεις, με πείσμωσε, με ζύμωσε, με εξέλιξε. Ο κύριος Έντισον, Γιώργος Παπαστεφάνου μέσω ακρόασης στην αρχή και συνεργασίας αργότερα, μου έμαθε να ψάχνω, να διασταυρώνω, να ρωτάω. Ο Σπύρος Πιπεράκης και οι άλλοι παλιοί ηχολήπτες μου έμαθαν να κρατάω μια παλάμη απόσταση από το μικρόφωνο, να μη μιλάω γρήγορα και να κάνω μοντάζ σε μπομπίνες. Ναι, ταινίες ήχου.\nΈζησα από μέσα τις τελευταίες καλές μέρες και αρκετές από τις δύσκολες μέρες ενός μεγάλου Οργανισμού\nΣτον Ant-1, στην πρώτη μου ζωντανή εκπομπή ever, ο σταθμός δέχτηκε τηλεφώνημα ότι υπήρχε βόμβα στο κτίριο. Έφυγαν όλοι έκτος από μένα και τον ηχολήπτη. Άρχισα, συνέχισα, τέλειωσα και δε θυμάμαι τίποτα. Σκάι, δεκαετία ‘90. Παλλήνη, Φιλελλήνων, Φάληρο. Πάλι με Σοφία Μιχαλίτση και διευθυντή τον Κώστα Βούλγαρη. Στο πρόγραμμα ένας κι ένας: Τράγκας, Κακαουνάκης, Χατζηνικολάου, Κανέλλη, Στάη, Παναγιωτόπουλος, Μητσικώστας, Κακά Παιδιά, Φερεντίνος, Μαλβίνα, Μικρούτσικος κλπ. Ο σταθμός χτύπαγε 50άρια και 60άρια σε ακροαματικότητες κι εγώ έκανα εκπομπές 4 με 5 κάθε απόγευμα. Τι να λέω τώρα;\nΜελωδία. Εκεί από την πρώτη μέρα. Θέλαμε να φτιάξουμε έναν σταθμό σα σπίτι της καλής, της έντεχνης μουσικής και μας κορόιδευαν. «Μελαγχολία fm» μας αποκαλούσαν στην αρχή. Χρειάστηκαν σχεδόν δυο χρόνια για να πάρει επάνω του ο σταθμός. Κοιτάξτε τώρα, 26 χρόνια μετά πόσο καλά κρατάει! Χαίρομαι πολύ που ήμουν εκεί στο ξεκίνημα και στα πρώτα χρόνια του. Θαλασσινός, Ιωάννου, Τσουκαλά, Λώλος, Ανδρικάκης, Περράκης, Λαλαούνης, Χατζόπουλος, Δημητριάδη/Θεοδοσόπουλος κάποιοι από τους πρώτους της συχνότητας.\nΣταθμός/Δίεση, 1997. Εκεί και στο ξεκίνημα ενός νέου, πιο φρέσκου- και τότε και τώρα- εναλλακτικού έντεχνου σταθμού. Φεύγοντας από τον Μελωδία όλοι μου έλεγαν πως είμαι τρελή που χάνω την ασφάλεια της επιτυχίας. Ποτέ δεν το σκέφτηκα αυτό. Ποτέ. 20 χρόνια μετά, το αποτέλεσμα με δικαιώνει πάλι! Τη δεκαετία του 2000 την έζησα στη Δημόσια Ραδιοφωνία έχοντας τη θέση της Διευθύντριας Προγράμματος των ραδιοφώνων και κάνοντας καθημερινή πρωινή εκπομπή στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Μεγάλο σχολείο από πάσης πλευράς. Πήγα εκεί με άγνοια κινδύνου και έφυγα πλήρης, γεμάτη αλλά και απογοητευμένη από τις εξελίξεις που έβλεπα να έρχονται. Η γνώση των μόνιμων και το μεράκι τους μαζί με τις τονωτικές ενέσεις των εξωτερικών συνεργατών έκαναν θαύματα και στη φυσιογνωμία των προγραμμάτων και στα νούμερα της ακροαματικότητας. Ωραία χρόνια, δύσκολα αλλά και πολύ δημιουργικά για μένα.\nΜετά, τρία χρόνια κενό. Από αέρος κενό γιατί δε σταμάτησα να κάνω σεμινάρια ραδιοφώνου εντός και έκτος Αθήνας. Αυτά με κράτησαν σε ισορροπία, αυτά με θωράκισαν ψυχολογικά τις δύσκολες μέρες που δε χτυπούσε το τηλέφωνο. Γιατί υπήρξαν κι αυτές. Πάντα υπάρχουν. Μέντα 88, για τον πρώτο 1μιση χρόνο. Πάλι εκεί. Πάλι στην αρχή ενός σταθμού που αγαπάει ό, τι αγαπάω. Έφυγα για δικούς μου λόγους. Μακάρι να τα καταφέρει. Θα το ήθελα πολύ.\nΒήμα fm, μέχρι την περασμένη Παρασκευή. Έζησα από μέσα τις τελευταίες καλές μέρες και αρκετές από τις δύσκολες μέρες ενός μεγάλου Οργανισμού. Αισθήματα έντονα, ανάμικτα, μπερδεμένα. Είναι νωρίς ακόμα για να μπορέσω να μιλήσω αλλά είναι κρίμα τα λάθη, η αλαζονεία και οι ευθύνες του απόλυτα υπεύθυνου να πέφτουν πάνω σε τόσους, επί εφτά μήνες, απλήρωτους εργαζόμενους που καθημερινά έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν ελπίζοντας σε καλύτερες μέρες που ποτέ δεν ήρθαν. Δεν ξέρω τι μέλλον θα έχει αυτή η ιστορία που αποτελεί σημείο των καιρών μας. Θα ήθελα να βρεθεί μια λύση, κυρίως, για όλα τα παιδιά που δούλεψαν για πολύ καιρό με τεράστια αυταπάρνηση.\n30 χρόνια στο Ραδιόφωνο. Με κεφαλαίο «Ρ» για μένα. 30 χρόνια γέματα φωνές, μουσικές, τραγούδια, εκπομπές. 30 χρόνια με χαρές και λύπες, επιτυχίες και απογοητεύσεις. Θέλω κι άλλα.\nΧρόνια πολλά, Ραδιόφωνο.\nΑπό τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, 5χρονο πιτσιρίκι να αναρωτιέται αν μέσα στη μεγάλη συσκευή με τις λάμπες που είχαμε στο σαλόνι είναι «κάτι μικρά ανθρωπάκια που μιλάνε», το ραδιόφωνο με μάγεψε αλλά και καθόρισε τη μετέπειτα επαγγελματική μου εξέλιξη στο χώρο των δισκογραφικών εταιρειών. Ήταν ο υπέροχος φανταστικός μου κόσμος, η ιδανική διαφυγή για ένα εκ γενετής «φαντασιόπληκτο» παιδάκι που μεγάλωνε στην ασπρόμαυρη Ελλάδα των 60s χωρίς τηλεοπτικές κεραίες. Στην αρχή ήταν η θεία Λένα -το κουκί και το ρεβίθι που μαλώνανε στη βρύση- και τα υπέροχα τραγούδια της «ελαφράς» μουσικής στα 60s.\nΆκουγα πιτσιρίκι την Νάντια Κωνσταντοπούλου να τραγουδάει …«ήταν κάποιο λούνα παρκ με χρωματιστά φωτάκια» και κάθε φορά, ταξίδευα με το μυαλό και το χαμόγελό μου πάνω στις κούνιες του. Ήμουν επτά χρονών όταν πέθανε ο αξέχαστος Νίκος Γούναρης κι η ραδιοφωνία μετέδιδε συνέχεια τραγούδια του που αγαπούσα, που μου ήταν πολύ οικεία, αλλά ταραζόμουν και έλεγα στην αδερφή μου να το κλείσει επειδή δεν μπορώ να ακούω έναν άνθρωπο που μόλις είχε πεθάνει. Συναισθηματικός πυρετός και αναστάτωση στο παιδικό μου μυαλό!\nΉταν και εκείνα τα καθημερινά ραδιοφωνικά «σήριαλς» όπως ο Λαμπίρης, ο Πύργος των Ανέμων, η Μικρή Πικρή μου αγάπη, καυτό θέμα μεσημεριανής συζήτησης ανάμεσα στις κυρίες της γειτονιάς. Πόσα και πόσα ταψιά γεμιστά κάηκαν στους φούρνους Ιζόλα εξαιτίας τους! Ήταν κι ο Μικές Παρδάλογλου (Γιάννης Βογιατζής) που γελάγαμε μαζί του τα πιτσιρίκια με την ατάκα «μονορούφι»: «Καλημέρα σας τι κάνετε; Καλά ευχαριστώ!».\nΉμουνα πολύ τυχερός, που έζησα εκ των έσω τη μεγάλη επανάσταση της «ιδιωτικής» ραδιοφωνίας\nΚαι κάθε Κυριακή το μοναδικό μου ραδιοφωνικό «βάσανο», επειδή ποτέ μου δεν αγάπησα το ποδόσφαιρο. Από παντού στη γειτονιά να ακούγονται οι αναμεταδόσεις των ποδοσφαιρικών αγώνων που ακόμα και σήμερα σαν ραδιοφωνική «διαδικασία» με γεμίζουν μελαγχολία όπως τότε, με μια διαδικασία «αυτοματοποιημένης» μνήμης. Κυριακή απόγευμα, πιτσιρίκος του δημοτικού παρασυρμένος από τη ράθυμη σχόλη της Κυριακής, να είμαι αδιάβαστος και αγχωμένος για την επόμενη μέρα στο σχολείο. Τι ντροπή για μένα να με σηκώσει η κυρία αδιάβαστο! Αργότερα, ήρθε κι εκείνη η μεγάλη τεχνολογική επανάσταση. Το μικρό μου τρανζιστοράκι Sanyo με τις μπαταρίες, που έκανε το ραδιόφωνο για πρώτη φορά «κινητό». Που το είχα τα βράδια στο μαξιλάρι μου κάτω από τα σεντόνια για να ακούω το «θέατρο της Δευτέρας» και να οργιάζει με κινηματογραφικές εικόνες η φαντασία μου.\nΤα καλοκαιρινά μεσημέρια του υποχρεωτικού «ύπνου» μαζί με το εβδομαδιαίο Μίκυ Μάους και τον Σεραφίνο, ήταν η συντροφιά μου μέχρι να λήξει ο «συναγερμός» ησυχίας και να ξεχυθούμε στον δρόμο για κρυφτό και «μήλα». Που μεγαλώνοντας πια, το έπαιρνα παντού μαζί μου, κυρίως για να ακούω σαν φανατικός μουσικόφιλος το ποπ κλαμπ του Γιάννη Πετρίδη (4 με 5 το απόγευμα). Ο Γιάννης, ο μοιραίος άνθρωπος στην επαγγελματική μου ζωή, εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα που άκουσα εντελώς τυχαία την εκπομπή της Τρίτης, κοπάνα από το μάθημα της αγγειοπλαστικής στην Αρχιτεκτονική του ΕΜΠ. Άκουσα το όνομά μου με την παράκληση να επικοινωνήσω με την εκπομπή εξαιτίας ενός γράμματος που είχα στείλει στο πρώτο μουσικό περιοδικό της Ελλάδας, το Ποπ & Ροκ, που μόλις είχε αρχίσει να εκδίδεται. Σε λίγους μήνες με είχε πάρει μαζί του στο ξένο ρεπερτόριο της μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας PolyGram. Ήταν η αρχή μιας επαγγελματικής ζωής που συνεχίζω να απολαμβάνω. Κι ήμουνα πολύ τυχερός, που έζησα εκ των έσω τη μεγάλη επανάσταση της «ιδιωτικής» ραδιοφωνίας, την επανάσταση του live ραδιοφώνου, 24 ώρες το 24ωρο! Ήταν το 1987 με την έναρξη του Αθήνα 984, σαν βοηθός του Άκη Έβενη που είχε τη διεύθυνση του μουσικού προγράμματος. Ήταν πρωτόγνωρη για όλους μας η «αλληλεπίδραση» με ένα κοινό που ουσιαστικά άκουγε πρώτη φορά «ζωντανό ραδιόφωνο».\nΝα ανεβαίνουμε βράδια από το κτίριο της Λιοσίων στην Ομόνοια για κανα «βρόμικο» και από όλα τα αυτοκίνητα να ακούγεται το σήμα του σταθμού που είχε γράψει ο Σταμάτης Κραουνάκης. 60% ακροαματικότητα με τις μετρήσεις της εποχής! Θυμάμαι που είχα τη μουσική επιμέλεια ενός 3ωρου ραδιοφωνικού μαγκαζίνο κάθε Σάββατο βράδυ στις 12 τα μεσάνυχτα! Ήταν το «Κάτι Τρέχει» με τον Μάνο Αντώναρο, την Αγάθη Πλώτα, τον Θοδωρή Ρουσσόπουλο και τον Πάνο Παναγιωτόπουλο. Η κινητοποίηση του κόσμου στους διαγωνισμούς με έπαθλο πχ μία τηλεόραση και «εντολή» να φέρουν στο στούντιο επί τόπου… το καπέλο ενός groom από οποιοδήποτε ξενοδοχείο της Αθήνας! Στις εφημερίδες το θέμα την επόμενη μέρα με το πλιάτσικο που έγινε στις εισόδους των Αθηναϊκών hotels! Θυμάμαι στο στούντιο την Αλίκη, την Έλενα Ναθαναήλ και δεκάδες άλλες προσωπικότητες του καλλιτεχνικού χώρου.\nΗ σχέση μου με το ραδιόφωνο εξακολουθεί να είναι δυνατή, όχι πια τόσο με την playlist μουσική του αλλά κυρίως στην ενημέρωση από δημοσιογραφικούς σταθμούς. Παγκόσμια μέρα ραδιοφώνου, παγκόσμια μέρα γιορτής.\nΡαδιόφωνο είναι αέρας. Αυτό που λες, που σκέφτεσαι, που παίζεις την επόμενη στιγμή δεν υπάρχει. Ραδιόφωνο είναι σύμπαν. Κλείνεις την πόρτα του στούντιο και ό,τι κι αν συμβαίνει εκεί έξω δεν υφίσταται. Μόνο τα τραγούδια υπάρχουν, οι ιστορίες τους, το «on» χρώματος πράσινου και το κατακόκκινο «on air» και οι χρόνοι που τρέχουν ανάποδα.\nΗ γενιά μου έμαθε ραδιόφωνο στου Κασσίδη του κεφάλι\nΡαδιόφωνο είναι αρμονία. Δηλαδή μελωδίες, παύσεις, ατάκες, μίξεις, ιδέες, απόψεις, ατμόσφαιρα, στυλ, προσωπικές ιστορίες, αφιερώματα, φωνές, επικοινωνία, συνήθεια, συντροφιά, παρέα. Το ραδιόφωνο είναι διάφανο. Δεν μπορείς να κρυφτείς. Αν βαριέσαι, αν είσαι ευτυχισμένος, αν έχεις κέφια… το ξέρουν όλοι. Σε διαβάζουν σαν ανοιχτό βιβλίο.\nΗ γενιά μου έμαθε ραδιόφωνο στου Κασσίδη του κεφάλι. Δεν υπήρχαν σχολές την εποχή που η ιδιωτική ραδιοφωνία έκανε το μεγάλο μπαμ. Τώρα σκέφτομαι ότι κάνω ένα επάγγελμα που σε λίγα χρόνια δε θα υπάρχει. Μουσικός παραγωγός. Χρησιμοποιώ το αυτί μου, για την ακρίβεια το εμπιστεύομαι και «μεταφέρω» στον αέρα τραγούδια που μου αρέσουν, που ελπίζω ότι αρέσουν και σε όσους τ’ ακούνε, σκέφτομαι ιστορίες γύρω απ ‘ αυτά και πολλές φορές φτιάχνω στο μυαλό μου ιδανικά βίντεο κλιπάκια.\nΤο ραδιόφωνο διαθέτει «σπίθα». Είσαι συνεχώς σε κίνηση. Ακούς, τι καινούριο κυκλοφόρησε, ποιος θα έρθει για συναυλία…δεν ησυχάζεις ποτέ, δεν υπάρχει ακινησία. Αυτό με κάνει ευτυχισμένη. Όπως και η σκέψη ότι υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που μπορεί να ακούει την εκπομπή και να του φτιάχνει το κέφι. Υπάρχουν και μέρες που δεν έχεις να πεις τίποτα. Τίποτα ενδιαφέρον. Και τα λόγια σου είναι ασήμαντα. Και όλα όσα σκέφτεσαι έχουν ειπωθεί. Και πάνω που νομίζεις ότι είσαι «ο πιο βαρετός πεθαίνεις» άνθρωπος στον κόσμο μπαίνει το πρώτο τραγούδι και όλα ρολάρουν κανονικά, το στούντιο είναι το σπίτι σου και ο αέρας του ραδιοφώνου το οξυγόνο σου.\nΓιώτα Κωτσέτα (Kosmos Radio 93,6, καθημερινά 10:00-12:00)\nΓια δεύτερο καλοκαίρι στον Κήπο του Royal\n“Music on Board” no7\nMια γιορτή της street κουλτούρας, που σκοπό έχει να «ταρακουνήσει» την πόλη μας.\nΤο Summer Art Yet Fun Market αλλάζει ημερομηνίες…\nΣτο ΙΟΝΙΟ στην Πλαζ, στις 22 και 23 Ιουνίου\nΑνοίγει ο Κήπος του Royal!\n…και σας περιμένει την Πέμπτη 24 Μαΐου


Pireorama ιστορίας και πολιτισμού: «Αλλού το όνειρο και αλλού το θαύμα». Μια ταινία περιήγηση στον Πειραιά (1957)\nΆποψη της Πλατείας Κοραή και της εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου, από την οδό Ιακώβου Δραγάτση. Και τότε όπως και σήμερα υπήρχε στάση λεωφορείου και περίπτερο στα ίδια ακριβώς σημεία.\nΟ συμπρωταγωνιστής Νίκος Φέρμας, αποδίδει το χαρακτήρα του μάγκα του λιμανιού όσο κανένας άλλος. Αν και αρχικά η ταινία γυρίστηκε ως συνέχεια των περιπετειών του Κοκοβιού, εξελίχθηκε σε παρουσίαση του «ρεμπέτικου» τρόπου ζωής των ανθρώπων του περιθωρίου, υπό την έννοια των ανθρώπων δηλαδή που ρεμβάζουν, που τριγυρνάνε δώθε κείθε αμέριμνοι για το μέλλον τους, χωρίς να εργάζονται ή να αναζητούν εργασία, επιδιδόμενοι σε διάφορες μικροκλοπές και μικροαπάτες. Ο χαρακτήρας του μάγκα που ενσαρκώνει ο Νίκος Φέρμας, κυριαρχεί ουσιαστικά επί του πρωταγωνιστικού ρόλου του «Κοκοβιού» όπως και το φόντο της ταινίας που είναι η πόλη του Πειραιά. Για αυτό και ο μεταγενέστερος τίτλος «Οι δύο μάγκες του Πειραιά!» αποδίδει καλύτερα, θα λέγαμε, το περιεχόμενο της ταινίας.\nΚαΐκια μπροστά από την αγορά και δίπλα τα πλοία του "Κούλουρ Λάινς" της γραμμής για Σαλαμίνα\nΤο υπ΄ αριθμ. "18" Τραμ ανεβαίνει την οδό Βασιλέως Κωνσταντίνου (πρώην Σωκράτους και νυν Ηρώων Πολυτεχνείου) που είναι άδεια από αυτοκίνητα, με προορισμό τον Άγιο Βασίλειο.\nΤο Τραμ "18" του Αγίου Βασιλείου επί της Λεωφόρου Βασιλέως Κωνσταντίνου (πρώην Σωκράτους, νυν Ηρώων Πολυτεχνείου)\nΝηολογήθηκε από Stefanos Milesis στις 10/18/2019 05:58:00 μ.μ.\nΚΑΤΑΧΩΡΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ 1957, αλλού το όνειρο και αλλού το θαύμα, Οι δύο μάγκες του Πειραιά, Πέτρος Γιαννακός, φωτογραφίες 1957


Σεισμός μεγέθους 4,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ ξύπνησε τους κατοίκους της Κρήτης.\nΣημειώθηκε στη 01:54 τα ξημερώματα της Τετάρτης με επίκεντρο τον υποθαλάσσιο χώρο 100 χιλιόμετρα νότια, νοτιοδυτικά της Ιεράπετρας.\nΟ σεισμός είχε εστιακό βάθος 98 χιλιόμετρα και ήταν 4,4 Ρίχτερ. Το Ευρωμεσογειακό Σεισμολογικό κέντρο (EMSC) έδωσε τον σεισμό στα 4,6 Ρίχτερ και το Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο (USGS) στα 4,5 Ρίχτερ.\nTags:4.4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερνότια Κρήτησεισμός


«Τρωάδες», τόσο επίκαιρες - Typos-i.gr\n«Τρωάδες», τόσο επίκαιρες\nΔημοσιευση: 10-01-2020, 13:47\nΤο αφιέρωμα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιωαννιτών και του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης» στην αρχαία τραγωδία στον κινηματογράφο συνεχίζεται.\nΤην Τετάρτη 15 Ιανουαρίου, στις 20:30, στον πολιτιστικό πολυχώρο «Δημήτρης Χατζής», με ελεύθερη είσοδο, θα προβληθεί η ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Τρωάδες» (1971, διάρκειας 111’) με την Κάθριν Χέμπορν, τη Βανέσα Ρέντγκρεϊβ, τη Ζενεβιέβ Μπιζόλντ και την Ειρήνη Παπά.\nΟ Ευριπίδης έγραψε τις «Τρωάδες» για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: Νιώθοντας φρίκη από τη σφαγή που διέπραξαν οι Αθηναίοι στη Μήλο, ήθελε - χρησιμοποιώντας τον πόλεμο της Τροίας- να αφυπνίσει τους συγχρόνους του ενάντια στο μιλιταρισμό, στον πόλεμο και στην καταπίεση.\nΤο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, με την ευκαιρία της προβολής των «Τρωάδων», σημειώνει τα επίκαιρα λόγια του ίδιου του σκηνοθέτη: «Για μένα, το θέμα είναι να συνειδητοποιήσει κάθε Έλληνας τι έφερε το φασισμό και πως λειτουργεί ο φασισμός. Σ’ αυτήν την ίδια τη ζωή πάντα υπήρχε φασισμός ακόμα και στις απλές καθημερινές λειτουργίες. Υπάρχει φασισμός πολλές φορές στις σχέσεις των ανθρώπων. Αν δεν τον ξεριζώσουμε, δεν θα πάμε μπροστά. Ο μόνος τρόπος είναι η αυτοκριτική σε βάθος, όπως έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες στα έργα τους, στις τραγωδίες. Να βαρέσουμε αλύπητα τον εαυτό μας, για την ακούσια συνεργασία μας σε ένα σωρό εγκλήματα. Γιατί η αδιαφορία καμιά φορά, η αδράνεια, είναι και αυτή έγκλημα. Κι από εκεί και πέρα θα βρούμε πολλά μέσα μας».\nΣΥΡΙΖΑ Ποδόσφαιρο Ηπειρος καιροσ Εκλογές πανδημία covid ειδησεις Ηπειροσ Κέντρο ποδόσφαιρο Συριζα γιαννένα καιρος Νεα άρτα πρόγραμμα κρουσμα ΠΑσ αστυνομια νδ πας σύριζα Ήπειρος Εμβολιο Ήπειροσ περιφέρεια ηπειροσ Σχολείο Αρτα ειδησεισ ροκενρολ δημος μπάσκετ Μουσική ΓΙάννενα Θέατρο Δημος Νέα Ιωαννίνα προγράμμα Ιωαννινα Γιάννενα Άρτα καιρός Ιωάννινα πανεπιστήμιο εμβόλιο εμβολίο εκλογές ιώαννινα κέντρο ήπειροσ ειδήσεις ήπειρος δήμος αρτα Κρουσμα περιφερεια Δήμος καιρόσ Ειδήσεις θέατρο θεάτρο ιωάννινα Αστυνομία ποδοσφαιρο ΠΑΣ Ιώαννινα θεατρο ιωαννίνα Καιρός Γιαννενα ειδήσεισ ιωαννινα σχολείο ηπειρος αστυνομία πανδημια γιαννενα Τηλεόραση δήμοσ Πρόγραμμα ποδοσφαίρο πανεπιστημιο τηλεόραση Πανεπιστήμιο μουσική νέα γιάννενα νεά Κρούσμα Περιφέρεια ΝΔ νεα κρούσμα συριζα Πανδημία πασ


Ο Έλληνας ατζέντης μίλησε για την άνοδο της απόδοσης του Αλέξανδρου Πασχαλάκη στους τελευταίους αγώνες του ΠΑΟΚ.\nΑν νιώθει έκπληξη για την απόδοση του Πασχαλάκη: «Δεν είναι έκπληξη. Το είχα πει και όταν ειχε το θέμα με τον Άρη και τους οπαδούς ότι είναι ο καλύτερος γκολκίπερ της Ελλάδας. Αν αποκτήσει αυτοπεποίθηση θα βλέπαμε τα ματς που κάνει τώρα. Ήταν δεδομένο ότι θα γίνει αυτό με τον Αλέξανδρο».\nΑν είναι ό τρόπος της προετοιμασίας ή πλέον δεν δίνει σημασία σε όσα ακούγονται: «Όταν ένας παίκτης ακούει στο παζάρι το όνομά του είναι μεν δεσμευμένος αλλά υπάρχει και κάτι άλλο. Με σταθερότητα μπορεί να δώσει αποδείξεις. Έκανε καλά ματς με τον Γκαρσία. Όταν σε πιστεύει ένας κόουτς, του ανταποδίδεις την εμπιστοσύνη. Χρειάζεται και το φορμάρισμα. Χωρίς αυτό δεν μπορείς να δώσεις αυτό που μπορείς. Η Μπάγερν είναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα και για αυτό κάνει αυτά τα μεγάλα σκορ. Ο Πασχαλάκης είναι σε ανεβασμένο επίπεδο έχω πει ότι είναι ο καλύτερος γκολκίπερ και το δείχνει».\nΑν είναι σημαντική η εμπιστοσύνη από τους προπονητές: «Απόλυτα. Είναι πολύ βασικό θέμα. Όταν ένας σοβαρός παίκτης έχει πίσω του έναν σύλλογο που τον εμπιστεύεται, τότε μπορεί να αποδώσει. Και αυτό συμβαίνει με τον Λουτσέσκου. Αν δεν υπήρχε εμπιστοσύνη, το ίδιο θα γινόταν με κάθε παίκτη όχι μόνο με τον Αλέξανδρο. Ήταν από τους λίγους που τον εξήγησε ότι τον εμπιστεύεται και τον θέλει στο πλάνο του. Πιστεύω ότι η ομάδα πρέπει να το δείξει με μια ανανέωση συμβολαίου. Είναι στην πιο ώριμη ηλικία του, πιο σοβαρός σε όλα. Το δείχνει και στο χόρτο καις τις συνεντεύξεις. Έχει μια αλλιώτικη θέληση, είναι πολύ δυνατός».\nΑν εκείνο το διάστημα τον παρακολουθούν ομαδες: «Υπήρχαν ομαδες από Αγγλία και Τουρκία. Σε αυτό το επίπεδο παρακολουθούνται αυτοί οι παίκτες. Ήταν στο στόχαστρο αλλά δεν προχώρησε κάτι. Αυτό αποδεικνύει ότι ο Αλέξανδρος νιώθει όμορφα στον ΠΑΟΚ και στη Θεσσαλονίκη. Στην Ελλάδα ο ΠΑΟΚ ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ μπορούν να διεκδικήσουν τίτλο. Βλέπεις τις εμφανίσεις, τα στατιστικά παίζουν ρόλο. Η ηλικία του είναι ιδανική για μεταγραφή. Αν δεν ανανεώσει με τον ΠΑΟΚ, θα έρθουν κι άλλες ομαδες».\nΠΑΟΚ Ποδόσφαιρο Super League 1 Ραδιοφωνικά Νέα Metropolis 95.5 Αλέξανδρος Πασχαλάκης


Biotonik ηλεκτρονικό κατάστημα στο Bikeinn\nΌλα ( Biotonik )\nBiotonik Italia Socks With Carbon Fiber\nBiotonik Italia Under Helmet Cap\nΣχετικά με Biotonik\nBiotonik - Βεβαιωθείτε ότι έχετε ελέγξει την καλύτερη επιλογή του εξοπλισμού Γυαλιά Biotonik. Δεν θα μπορούσε να είναι πιο εύκολο να περιηγηθείτε και να αγοράσετε σε απευθείας σύνδεση και τι περισσότερo απο τα είδη που έχετε επιλέξει, να παραδοθούν απευθείας στην πόρτα σας. Τα περισσότερα από τα προϊόντα μας αποστέλλονται εντός 24 ωρών από την παραγγελία. Ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος της Γυαλιά Biotonik, έχουμε εκτεταμένη γνώση και τη διορατικότητα για τα προϊόντα μας, και μπορούμε να σας παρέχουμε την απαραίτητη εκπαίδευση για τη χρήση των προϊόντων μας. Θα πάρετε την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση, όταν το χρειάζεστε. Πιστεύουμε ότι ένα μεγάλο μέρος αυτής της ικανοποίησης προέρχεται από τη γνώση ότι όταν κάνετε μια αγορά, οι πληροφορίες σας παραμένουν απολύτως εμπιστευτικές και ασφαλής. Αγοράστε σε πολύ ανταγωνιστική τιμή τον ποδήλατο εξοπλισμό σας bikeinn. Γρήγορη αποστολή και ασφαλή πληρωμή bikeinn. Θέλουμε να είστε 100% ικανοποιημένοι με την αγορά σας. Αν αυτό δεν ήταν αρκετό, μπορείτε να στείλετε τυχόν ανεπιθύμητες αγορές πίσω σε εμάς, εντός 30 ημερών. Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις ή απορίες μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με την φιλική ομάδας εξυπηρέτησης πελατών μας, οι οποίοι θα είναι πάρα πολύ ευτυχείς να βοηθήσουνε!


Εναλλακτικές προσεγγίσεις : Τα 7 ενεργειακά κέντρα της ψυχής\nΤα 7 ενεργειακά κέντρα της ψυχής\nΣυγγραφέας : Πίττης, Γιάννης\nΕκδόσεις : Αρχέτυπο\nΣε μια εποχή αναταραχής και αλλαγών, νοιώθουμε πολύ συχνά αδύναμοι να επηρεάσουμε τις καταστάσεις ή να αντιμετωπίσουμε τα όσα μας απασχολούν. Είναι όμως αυτή η αλήθεια; Ή υπάρχουν μέσα μας άγνωστες δυνάμεις που, αν αναπτυχθούν κατάλληλα, μπορούν να μας θεραπεύσουν αλλά και να μας βοηθήσουν να εξελιχθούμε; Σε αυτό το βιβλίο, ο Γιάννης Πίττης -με τη μακρόχρονη εμπειρία του ως θεραπευτής- συγκέντρωσε πολύτιμη γνώση, την οποία μας δίνει με οργανωμένο και συστηματικό τρόπο, μέσα από απλές ασκήσεις και σπάνιες πληροφορίες.\nΕφαρμόζοντάς τις, ο αναγνώστης θα κατανοήσει βαθύτερα τους φυσικούς νόμους που διέπουν την ανθρώπινη φύση του, θα αφυπνίσει τα ενεργειακά του κέντρα και θα προχωρήσει στην εσωτερική του αναζήτηση αλλά και στην ανάπτυξη των άπειρων δυνατοτήτων του. Ξεπεράστε τα αρνητικά συναισθήματα και αναπτύξτε την πολύτιμη εσωτερική σας ενέργεια, ενεργοποιώντας τις θεραπευτικές πηγές που όλοι κρύβουμε μέσα μας!