Πόλεμος και θρησκευτική συνείδηση στην Ύστερη Αρχαιότητα\nΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι. ΚΥΡΤΑΤΑΣ\nDespina Iosif, Early Christian Attitudes to War, Violence and Military Service, Piscataway, NJ: Gorgias Press, 2013, 402 σελ. ISBN 978-1-61143-486-6\nΤο βιβλίο της Δέσποινας Ιωσήφ Early Christian Attitudes to War, Violence and Military Service αποτελεί επεξεργασμένη μορφή διδακτορικής διατριβής που εκπονήθηκε με υποτροφία του ΙΚΥ και του Κοινωφελούς Ιδρύματος Α. Σ. Ωνάσης στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, από το 1999 έως το 2003. Το θέμα του παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο για τη μελέτη του πρώιμου χριστιανισμού, αλλά και για την κατανόηση της Ύστερης Αρχαιότητας γενικότερα. Επιπλέον, είναι και επίκαιρο, εφόσον τα ζητήματα του συσχετισμού της βίας και του πολέμου με τις θρησκευτικές δοξασίες και τη θρησκευτική συνείδηση αναδεικνύονται έντονα στον σημερινό κόσμο, κάποτε μάλιστα με τρόπο δραματικό. Η πραγμάτευση του θέματος είναι ενδελεχής και η παρουσίαση γλαφυρή, κατατοπιστική και εύληπτη. Ξεχωρίζει ωστόσο η προσεκτική μέθοδος, που οδηγεί προσεκτικά από το ένα βήμα στο άλλο, και από το ένα επιχείρημα στο επόμενο. Τα τελικά συμπεράσματα είναι, έτσι, εξαιρετικά σύντομα και λιτά, εφόσον κάθε κεφάλαιο ολοκληρώνεται με σύνοψη και ανακεφαλαίωση.\nΗ μεγαλύτερη αξία του βιβλίου ενδέχεται πάντως να βρίσκεται στην αντίληψη της συγγραφέως για την ίδια την ιστορική έρευνα και την ιστορική πραγματικότητα. Για τη Δέσποινα Ιωσήφ, το ζήτημα της βίας και του πολέμου στον κόσμο των πρώτων χριστιανών δεν ήταν πρωτίστως ούτε δογματικό ούτε απολογητικό. Ήταν ζήτημα ζωής και καθημερινής διαβίωσης∙ μπορούσε, μάλιστα, να καταστεί και ζήτημα θανάτου.\nΔιερευνώντας ένα μεγάλο και ετερόκλητο πλήθος πρωτογενών πηγών –λογοτεχνικών, επιγραφικών και παπυρικών–, η Ιωσήφ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι πρώτοι χριστιανοί αντιμετώπιζαν τη βία, τον πόλεμο και τη στρατιωτική θητεία με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Οδηγούνταν, έτσι, σε απόψεις και συμπεριφορές που παρουσίαζαν μεγάλη ποικιλία και που εμφανίζονταν συχνά αντιφατικές έως και διαμετρικώς αντίθετες μεταξύ τους. Η ποικιλία των απόψεων, όπως δείχνουν οι μαρτυρίες, οφείλεται ασφαλώς στον σύνθετο χαρακτήρα των ίδιων των πρώιμων χριστιανικών κοινοτήτων κατά τους τέσσερις αιώνες τους οποίους διερευνά η συγγραφέας. Οφείλεται στην εξέλιξη των ιδεών, από το πρώτο ξεκίνημα, στην εδραίωση της νέας θρησκείας την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και των διαδόχων του. Οφείλεται στην ιδιοσυγκρασία των ίδιων των πιστών, που προβάλλουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο προσκήνιο της ιστορίας. Το πιο πρωτότυπο πάντως συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η ποικιλία των απόψεων ως προς τα σημαντικά αυτά θέματα οφείλεται κυρίως στη σχετική αδιαφορία των περισσότερων χριστιανών πατέρων και εκκλησιαστικών συγγραφέων να αποσαφηνίσουν αυτό το ζήτημα ως κεντρικό και φλέγον.\nΠράγματι, οι πρώτοι χριστιανοί θεολόγοι που ασχολήθηκαν συστηματικά με πλείστα ζητήματα καθημερινής διαβίωσης και συμπεριφοράς δεν ανέδειξαν με τον ίδιο ζήλο τις απόψεις τους γύρω από τη συμμετοχή χριστιανών στον πόλεμο και στο ρωμαϊκό στράτευμα. Οι σημερινοί μελετητές ερμηνεύουν συχνά τη σιωπή αυτή προϋποθέτοντας μια δεδομένη καταδίκη κάθε μορφής βίας, και μάλιστα στρατιωτικής. Αλλά αυτό, όπως εξηγεί η Ιωσήφ, δεν μπορεί να θεωρηθεί αυταπόδεικτο. Όπως γίνεται φανερό, πολλοί χριστιανοί υπηρετούσαν στον ρωμαϊκό στρατό από πολύ νωρίς, χωρίς να αντιμετωπίζουν πρόβλημα συνείδησης, και χωρίς επικρίσεις από το ιερατείο και τους πατέρες.\nΣτις πηγές προβάλλουν, ασφαλώς, ορισμένες πολύ αρνητικές τοποθετήσεις γύρω από τη στρατιωτική θητεία. Προβάλλουν ακόμη περισσότερο μαρτυρίες για χριστιανούς που επέλεξαν τον θάνατο, αρνούμενοι να αποδεχτούν τα στρατιωτικά σύμβολα ή να υπακούσουν στους ανωτέρους τους. Οι ακραίες απόψεις και οι ακόμη πιο ακραίες πράξεις απαιτούν ερμηνείες. Αλλά η ιστορική μέθοδος της Ιωσήφ έχει άλλες προτεραιότητες. Πριν ακούσει τις φωνές επίλεκτων πατέρων και πριν αναλύσει την αυτοθυσία αφοσιωμένων πιστών, σπεύδει να παρατηρήσει ότι, στην πραγματικότητα, οι μαρτυρίες αυτές επιβεβαιώνουν τη συστηματική παρουσία πολλών χριστιανών στο ρωμαϊκό στράτευμα. Άλλωστε, τότε έχουν νόημα οι μοναχικές και οι ηρωικές συμπεριφορές, όταν αντιπαραβάλλονται με το σύνηθες και το κανονικό.\nΌπως είναι αναμενόμενο από μια μελέτη που δεν υπακούει σε γενικά σχήματα και απλουστευτικές απαντήσεις, η Ιωσήφ δεν ερμηνεύει τη σθεναρή στάση και τα μαρτύρια ορισμένων χριστιανών με τον ίδιο πάντα τρόπο. Επισημαίνει ωστόσο ότι, όπως βεβαιώνουν με τρόπο κατηγορηματικό οι πηγές, το πρόβλημα δεν βρισκόταν, κατά κανόνα, στην ίδια τη στρατιωτική θητεία, ούτε στην υποχρέωση άσκησης βίας. Η στρατιωτική θητεία ήταν κάποτε προβληματική διότι συνοδευόταν από την υποχρέωση τέλεσης θρησκευτικών πράξεων που δεν μπορούσε να αποδεχτεί ένας χριστιανός. Αν ένας χριστιανός στρατιώτης έβρισκε τον τρόπο να μη θυσιάσει στους θεούς των εθνικών και να μη φορέσει σύμβολα παγανιστικής λατρείας, σπάνια είχε πρόβλημα να εκτελέσει όλες τις υπόλοιπες στρατιωτικές του υποχρεώσεις.\nΗ διεισδυτική αυτή παρατήρηση οδηγεί την Ιωσήφ σε μια δεύτερη και εξίσου εύστοχη διαπίστωση. Πραγματικές και ουσιαστικές αντιρρήσεις στη στρατολογία χριστιανών δεν είχαν τόσο οι ίδιοι οι χριστιανοί όσο οι εθνικοί αντίπαλοί τους. Στον βαθμό που κάθε στρατός επικαλείται τη θεϊκή επίνευση, ιδίως τις κρίσιμες στιγμές, η αποχή των χριστιανών από τις επίσημες και παραδοσιακές θρησκευτικές τελετές προκαλούσε την ιερή οργή των άλλων στρατιωτών. Όταν μάλιστα οι χριστιανοί προσεύχονταν την ίδια ώρα στον δικό τους Θεό ή όταν έκαναν το σημείο του σταυρού για να ακυρώσουν την επενέργεια δαιμόνων, οι εθνικοί θεωρούσαν ότι προσβάλλονταν και ταπεινώνονταν οι δικοί τους θεοί. Είναι απολύτως ενδεικτικό ότι οι τελευταίοι και μεγάλοι διωγμοί των χριστιανών άρχισαν με την εκδίωξή τους από την αυτοκρατορική αυλή και το στράτευμα.\nΜία από τις πιο εντυπωσιακές διαπιστώσεις της Ιωσήφ είναι ότι οι πρώτες αντιρρήσεις των χριστιανών ως προς την ίδια τη στρατιωτική θητεία, και όχι ως προς τους θρησκευτικούς συμβολισμούς που αυτή προϋπέθετε, εμφανίστηκαν την εποχή που το επάγγελμα έπαψε να γίνεται ελκυστικό ευρύτερα στον πληθυσμό, δηλαδή στα χρόνια του μεγάλου διώκτη Διοκλητιανού. Αλλά και πάλι, η παρουσία χριστιανών στα αυτοκρατορικά στρατεύματα συνέχισε να αυξάνεται. Όταν μάλιστα ο Μέγας Κωνσταντίνος και οι χριστιανοί διάδοχοί του επέλυσαν οριστικώς το πρόβλημα του θρησκευτικού συμβολισμού προς όφελος των χριστιανών, η παρουσία πιστών, ακόμη και στα υψηλά κλιμάκια της στρατιωτικής ιεραρχίας, έγινε μαζική. Καθώς εκχριστιανιζόταν ολόκληρη η αυτοκρατορία, ο αυτοκρατορικός στρατός γινόταν επίσης πρωτίστως χριστιανικός.\nΤο ζήτημα άρχισε, έτσι, να απασχολεί συστηματικά τους χριστιανούς θεολόγους και τις εκκλησιαστικές συνόδους. Η στρατιωτική θητεία και ο πόλεμος γίνονταν πλέον χριστιανική υπόθεση. Για την αντιμετώπιση της νέας κατάστασης, η χριστιανική Εκκλησία οδηγήθηκε σε νέα συμπεράσματα και έδωσε νέες οδηγίες προς τους πιστούς. Η πρώτη σημαντική απόφαση αφορούσε το ιερατείο, τους μοναχούς και τους ασκητές. Η συμβολή τους στην επιτυχία των πολεμικών επιχειρήσεων θα μπορούσε να περιοριστεί σε προσευχές και συμβουλές, συχνά από την πρώτη γραμμή του μετώπου. Για τη στράτευση λαϊκών χριστιανών δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Η δεύτερη σημαντική απόφαση σχετιζόταν με τον ίδιο τον χαρακτήρα του πολέμου. Σύμφωνα με τη θεωρία, ένας πόλεμος γινόταν υπόθεση των χριστιανών μόνον όταν μπορούσε να θεωρηθεί ιερός ως προς τις επιδιώξεις του. Ένα νέο κεφάλαιο άνοιγε έτσι στην ιστορία του πολέμου, καθώς ο ιερός πόλεμος και οι πρώτοι σταυροφόροι (δηλαδή στρατιώτες που έφεραν το χριστιανικό σύμβολο) άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους – και να ανοίγουν τον δρόμο για τους σταυροφόρους του Μεσαίωνα.\nΜε τη σημαντική αυτή μελέτη, η Δέσποινα Ιωσήφ αποκαθιστά βήμα προς βήμα όλα τα ζητήματα που συσχέτιζαν τους πρώτους χριστιανούς με τη βία και τον πόλεμο. Οι διεισδυτικές της παρατηρήσεις επιλύουν τα περισσότερα προβλήματα που απασχολούν από χρόνια τους μελετητές. Εφόσον, όπως εξηγεί, οι βασικές αντιρρήσεις των πρώτων χριστιανών εντοπίζονταν στο ζήτημα της προσευχής και των ιερών συμβόλων, και όχι της ίδιας της άσκησης αναγκαστικής βίας, οι αντιφάσεις σχεδόν εξαφανίζονται, και η πορεία από τους χριστιανούς στρατιωτικούς μάρτυρες στους σταυροφόρους του Μεγάλου Κωνσταντίνου γίνεται απολύτως φυσιολογική. Η εκτίμηση αυτή για τον ρόλο της θρησκείας και της θρησκευτικής συνείδησης στον κόσμο των πρώτων χριστιανών συμβάλλει και στην καλύτερη κατανόηση της Ύστερης Αρχαιότητας στο σύνολό της, μιας εποχής κατά την οποία η θρησκεία βρέθηκε στο προσκήνιο και καθόρισε τις ιστορικές εξελίξεις.\n(Ο Δημήτρης Ι. Κυρτάτας είναι καθηγητής της Ύστερης Αρχαιότητας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.)


5-10-2020 • 11:54πμ\nΗ Ν.Δ. «εόρτασε» χθες ανόρεχτα (σε σύγκριση με τις πρόσφατες εκδηλώσεις του ΠΑΣΟΚ στο Ζάππειο) τα γενέθλια για τα 46 χρόνια από της ιδρύσεώς της:\nΜε μια δήλωση τριάντα λέξεων του προέδρου του κόμματος στην οποία δεν αναφέρεται το όνομα του ιδρυτή της Κωνσταντίνου Καραμανλή («τιμωρία», επειδή δεν περιέλαβε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του 1974 και στα ψηφοδέλτια του κόμματος στις εκλογές που ακολούθησαν – αυτός είναι ο λόγος της παράλειψης) και με μια υπηρεσιακή ανακοίνωση ογδόντα λέξεων του γραφείου Τύπου του κόμματος (εκεί αναφέρεται το όνομα).\nΔιόλου παράδοξο! Εδώ το κόμμα και ο πρόεδρός του λησμόνησαν να αναφέρουν το όνομα του ιδρυτή της στην αντίστοιχη ανακοίνωση που εξέδωσαν για την επέτειο αποκατάστασης της δημοκρατίας στις 24 Ιουλίου, θα το θυμούνταν χθες; Διόλου παράδοξο επίσης όταν ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. την περασμένη Τετάρτη έκανε κριτική στη «σοσιαλμανία» και στον «κρατισμό» του Κωνσταντίνου Καραμανλή χωρίς να του απαντήσει ο υπουργός που φέρει το ιστορικό επώνυμο.\nΠού να καταλάβει ο αντιπρόεδρος ότι οι κρατικοποιήσεις της εποχής ήταν το χτύπημα Καραμανλή προς μια πρώιμη διαπλοκή που διεκδικούσε μεταπολιτευτικά το προβάδισμα της ισχύος από την πολιτική ή στην καλύτερη περίπτωση να πληρώνει ο ελληνικός λαός τις ζημίες των επιχειρήσεών της; Αυτές είναι έννοιες εντελώς ξένες προς αυτόν. Χθες λοιπόν εορτάστηκε η παγκόσμια ημέρα των… ζώων, ποια Ν.Δ., ποια γενέθλια, ποια επέτειος, ποιος Καραμανλής; Το δε κόμμα πέρασε το Σαββατοκύριακό του εκδίδοντας ανακοινώσεις συμπαράστασης σε εφημερίδες που υπονόμευσαν την παράταξη κατά τη διακυβέρνησή της. Ενώ, όταν άλλες δέχθηκαν την επίθεση του Ρουβίκωνα στα γραφεία τους ή αποτέλεσαν προσφάτως στόχο ξένου ηγέτη και μάλιστα της Τουρκίας, απέραντη σιωπή. Ούτε τριάντα λέξεις για τα προσχήματα.\nΣτο κόμμα αναφέρομαι, όχι στην κυβέρνηση, που είναι αναγκασμένη να τηρεί ισορροπίες στις διεθνείς σχέσεις. Αυτή είναι λοιπόν η Ν.Δ. σήμερα. Επιλεκτική στη μνήμη. Κάνει μεγάλα συνέδρια -και σωστά- για τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, αλλά δεν έχει δύο ώρες να θυμηθεί σε εκδήλωση στο Ζάππειο σε ποιους χρωστά την ύπαρξή της. Μερικούς εν ζωή να τους τιμήσει κιόλας. Εμείς όμως που δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ τη γέφυρα της παρατάξεως όπως ορισμένοι «ποντικοί», που ανεβοκατεβαίνουν στο καράβι ανάλογα με τη συγκυρία, δεν ξεχνάμε. Γι’ αυτό σήμερα ανακαλούμε το κείμενο της ιδρυτικής διακήρυξης της Ν.Δ. όπως ανακοινώθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στις 4 Οκτωβρίου 1974 και δημοσιεύουμε τα κυριότερα σημεία του. Κείμενο που όπως απεδείχθη μέσα στον χρόνο είναι πιο ανθεκτικό από ό,τι η διακήρυξη της 3ης του Σεπτεμβρίου του ΠΑΣΟΚ, καθώς είναι λιτό, δωρικό, συμπυκνωμένο. Ειδικώς στο σημείο που διακηρύσσει το σχέδιο για μια Ελλάδα «απρόσβλητη και ανεξάρτητη, χωρίς προστάτες».\nΟι δε απόπειρες για την υπέρβασή του στα μετέπειτα Συνέδρια του κόμματος μάλλον απέτυχαν, κανείς δεν θυμάται τίποτε. Διότι η διακήρυξη εκείνη τα είχε όλα. Και την πίστη στους «ισχυρούς πολιτικούς σχηματισμούς» και την αποκήρυξη «του κομμουνισμού και του φασισμού». Και τη διακήρυξη ότι είναι «παραπλανητικές οι ετικέτες Δεξιά, Κέντρο, Αριστερά». Και τη δέσμευση ότι η Ν.Δ. είναι το σύστημα όπου «οι ολιγώτεροι και επώνυμοι υπηρετούν τους περισσότερους και τους ανώνυμους». Και τη θέση ότι «οι λαϊκές τάξεις είναι συμμέτοχες στην κατανομή του εθνικού προϊόντος», «εργάτες και νομείς της ευημερίας».\nΚαι την άποψη ότι η πίστη στην ιδιωτική πρωτοβουλία συμβαδίζει και «με τη διεύρυνση του οικονομικού τομέως που ελέγχει το κράτος». Και τη διακήρυξη ότι «το έθνος ταυτίζεται με τον λαό» και «η Εθνική Ανεξαρτησία με τη λαϊκή κυριαρχία». Και την παρακαταθήκη ότι ο Ελληνισμός είναι συνδεδεμένος «με τη μοίρα της Κύπρου». Και την υπενθύμιση ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις πρέπει να είναι «εκσυγχρονισμένες». Και με την εντολή ενίσχυσης της Παιδείας από το «υστέρημά» μας. Με 1.200 λέξεις ο Καραμανλής όρισε την Ελλάδα για τα επόμενα 50 χρόνια.\nΤη στιγμή που σήμερα εκκρεμεί η απονομή 150.000 συντάξεων σε πολίτες που προέρχονται από τις λαϊκές τάξεις, την ώρα που τα εθνικά μας θέματα παραμένουν εκκρεμή, την ώρα που η Παιδεία είναι σε αναστάτωση, τη στιγμή που η Ελλάς καθίσταται αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ και το «ευχαριστώ» του Πομπέο άμα τη αναχωρήσει του είναι η ανάρτηση του τουρκολιβυκού μνημονίου στον ΟΗΕ, η ανάγνωση-μελέτη αυτής της διακήρυξης είναι υποχρέωση. Γιατί ορίζει την Κεντροδεξιά σε αυτό που ήταν πάντοτε, ειδικώς μετά τον Πόλεμο και την ανάληψη της ηγεσίας της από τον Παναγή Τσαλδάρη: Πατριωτικό-λαϊκό κόμμα. Είναι για τον κόσμο που την ακολουθεί ανιδιοτελώς τώρα δεκαετίες η διακήρυξη αυτή κάτι σαν… τις Πλάκες του Μωυσέως!\nΌχι μόνο γιατί όρισαν την πολιτική της παράταξης στον χρόνο, αλλά διότι αποτέλεσαν τις αρχές και τις αξίες ζωής για κάθε δημοκράτη πολίτη που «στρατεύτηκε» σε αυτόν τον χώρο.\n«Νέα Δημοκρατία είναι η πολιτική παράταξις που ταυτίζει το έθνος με τον Λαόν, την Πατρίδα με τους Ανθρώπους της, την Πολιτεία με τους Πολίτες της, την Εθνική Ανεξαρτησία με τη Λαϊκή Κυριαρχία, την Πρόοδο με το Κοινό Αγαθό, την Πολιτική Ελευθερία με την Έννομη Τάξη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη.\nΌτι η ελεύθερη οικονομία στην οποία πιστεύει η Νέα Δημοκρατία δεν ημπορεί να αποκλείσει τη διεύρυνση του οικονομικού τομέως τον οποίο ελέγχει το κράτος. Και η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν ημπορεί να βρει τη δικαίωσή της χωρίς παράλληλη συμμετοχή των ευρυτέρων λαϊκών τάξεων στην κατανομή του εθνικού προϊόντος. Κάθε πολίτης της χώρας αυτής πρέπει να γίνει εργάτης μαζί και νομεύς της οικονομικής ευημερίας και να αισθάνεται ήσυχος για το μέλλον του και για το μέλλον των παιδιών του.\nΌτι θα ανανεώνεται διαρκώς από τις νέες δυνάμεις της χώρας, τις οποίες θεωρεί πάντα προνομιούχες, γιατί εμφανίζουν αμεσότερα τον παλμό της εποχής μας.\nΌτι θα επενδύσει όχι μόνον από το περίσσευμα αλλά και από το υστέρημα του εθνικού πλούτου στην Παιδεία, την επιμόρφωση και την επιστημονική έρευνα, γιατί πιστεύει ότι οι πνευματικές και πολιτιστικές αξίες είναι αυτές που προσδιορίζουν μονιμότερα τη μοίρα του ελληνικού έθνους.\nΌτι δεν θα φεισθεί κόπων και θυσιών για να καταστήσει την Ελλάδα ισχυρή και απρόσβλητη. Με εκσυγχρονισμένες τις Ενοπλες Δυνάμεις η ανεξαρτησία της Ελλάδος θα κατοχυρωθεί. Και θα είναι σεβαστή από όλους, χωρίς την ανάγκη άλλων προστατών εκτός από τους συλλογικούς οργανισμούς στους οποίους θα μετέχει με την ελεύθερη βούλησή της και σύμφωνα με τα πάγια συμφέροντα του Ελληνισμού, στα οποία περιλαμβάνεται και η μοίρα της Κύπρου».


Πώς να αυξήσετε την αιμοσφαιρίνη - Υπέρταση 2021\nΗ σύνθεση των ερυθρών αιμοσφαιρίων στα ερυθρά αιμοσφαίρια περιέχει μια ένωση μιας πρωτεΐνης με άτομα σιδήρου.\nΣτο σώμα, παίρνει διάφορες μορφές:\nη μορφή σε συνδυασμό με το οξυγόνο ονομάζεται οξυαιμοσφαιρίνη · δίνει στο αρτηριακό αίμα ένα έντονο κόκκινο χρώμα.\nτη λεγόμενη μειωμένη μορφή όταν το οξυγόνο χορηγείται στον ιστό ·\nκαρβοξυαιμοσφαιρίνη, μια μορφή σε συνδυασμό με το διοξείδιο του άνθρακα, που κάνει το φλεβικό αίμα να σκοτείνει.\nΗ λειτουργία της αιμοσφαιρίνης είναι η παροχή οξυγόνου στα κύτταρα του σώματος από τους πνεύμονες, η σύνδεση του διοξειδίου του άνθρακα, η επιστροφή του στους πνεύμονες.\nΗ υψηλή περιεκτικότητα σε αίμα είναι χαρακτηριστική για κατοίκους υψίπεδων, ορειβάτες, των οποίων το σώμα είναι προσαρμοσμένο σε σπάνιο αέρα, φτωχό σε οξυγόνο. Έτσι, η χαμηλή αιμοσφαιρίνη αυξάνει την άσκηση, τον έντονο περίπατο.\nΤο επίπεδο αιμοσφαιρίνης στο αίμα καθορίζει τη γενική ανάλυση του αίματος.\nγια άντρες 130-160g / l, το κατώτερο όριο είναι 120, το άνω - 180g / l.\nγια τις γυναίκες 120-140g / l, σε έγκυες γυναίκες το κατώτερο όριο του φυσιολογικού είναι 110g / l.\nστα παιδιά, οι δείκτες εξαρτώνται από την ηλικία · έως 18 ετών, σταδιακά αυξάνονται σε κανονικές τιμές "ενηλίκων".\nΗ αναιμία (αναιμία) δεν είναι ασθένεια, αλλά σύμπτωμα παθολογίας της υγείας, η οποία συνοδεύεται από μείωση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων.\nΣυχνά σημεία αναιμίας:\nυπερβολική λευκότητα του δέρματος και των βλεννογόνων, «μπλε» των χειλιών.\nΠριν από τη θεραπεία και την αλλαγή της διατροφής, θα πρέπει να κατανοήσετε τις αιτίες της χαμηλής αιμοσφαιρίνης..\nΕλλειψη σιδήρου. Αυτός ο τύπος αναιμίας συνοδεύει μια διεστραμμένη όρεξη. Θέλω να φάω γη, πηλό, χαρτί, κιμωλία, να εισπνεύσω τις δυσάρεστες μυρωδιές της βενζίνης, τα χρώματα, την υγρή τέφρα του καπνού. Τα νύχια είναι εύθραυστα, κοίλα και οι βλεννώδεις μεμβράνες είναι φλεγμονώδεις. Το δέρμα είναι ξηρό, με ρωγμές. Τα μαλλιά πέφτουν. Η αδυναμία των μυϊκών ινών είναι η αιτία της εθελοντικής ούρησης. Χαρακτηριστικό σημάδι έλλειψης σιδήρου είναι η υπερευαισθησία στο κρύο, τα χέρια και τα πόδια παγώνουν συνεχώς, συχνά κρυολογήματα. Παιδική υστέρηση στην ανάπτυξη και ανάπτυξη, καθυστέρηση, ασθένεια.\nΑνεπάρκεια φολικού οξέος (βιταμίνη Β9) ως αποτέλεσμα εντερικής χειρουργικής επέμβασης, παρατεταμένη χρήση φαρμάκων κατά των επιληπτικών κρίσεων (φαινοβαρβιτάλη), κατάχρηση αλκοόλ. Σε ενήλικες, η κόπωση, η αδυναμία, η δύσπνοια, η συχνή αίσθημα παλμών, η γλώσσα είναι φλεγμονή, η έλλειψη όρεξης, ο πονοκέφαλος ή η ζάλη. Μειωμένη μνήμη, ευερεθιστότητα, ικτερική κατάσταση.\nΤο επίπεδο της αιμοσφαιρίνης αυξάνεται μετά από παρατεταμένη σίτιση του παιδιού με κατσικίσιο γάλα, στο οποίο υπάρχει λίγη βιταμίνη Β9. Για να αποτρέψετε αυτόν τον τύπο αναιμίας, ανταλλάξτε φόρμουλες γάλακτος, γάλα δότη.\nΑνεπάρκεια κυανοκοβαλαμίνης (βιταμίνη Β12). Με αυτόν τον τύπο αναιμίας, ο συντονισμός των κινήσεων εξασθενεί. Άλλαξε βάδισμα, δυσκαμψία, αδεξιότητα. Παραβίαση της αφής, ψευδή μυρμήγκιασμα του δέρματος. Λαμπερό κόκκινο, "βερνικωμένο" γλώσσα. Η κατάσταση απαιτεί αύξηση της αιμοσφαιρίνης.\nΟξεία ή χρόνια μορφή αιμολυτικής αναιμίας - μια ομάδα ασθενειών που σχετίζονται με τη μαζική καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Το σώμα ενισχύει τη σύνθεσή τους. Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με τη χολολιθίαση: κόκκινο ή καστανό χρώμα ούρων, κιτρίνισμα του δέρματος και σκλήρυνση των ματιών, καθυστερημένη ανάπτυξη του παιδιού.\nΗ ακριβής αιτία της αναιμίας αποκαλύπτεται από αιματολόγο που αντιμετωπίζει ασθένειες του συστήματος αίματος. Για να κάνετε μια διάγνωση, πρέπει να κάνετε μια βιοχημική εξέταση αίματος.\nΗ αιμοσφαιρίνη αυξάνει τη διατροφική προσαρμογή, την πρόσληψη βιταμινών.\nΑυξημένη αιμοσφαιρίνη σε ανεπάρκεια σιδήρου\nΑυτός ο τύπος αναιμίας απαιτεί δισθενή αίμα σιδήρου, το σώμα εξομοιώνει πλήρως αυτήν τη μορφή. Υπάρχουν πολλά σε τρόφιμα με βάση το κρέας, τα νεφρά και το συκώτι.\nΤα φυτικά τρόφιμα περιέχουν τρισθενή σίδηρο χωρίς αίμη - όσπρια, φαγόπυρο, δημητριακά ολικής αλέσεως, μαϊντανό, τσουκνίδα.\nΓια να μετατρέψετε την τρισθενή μορφή σε δισθενές, απαιτείται βιταμίνη C, υπάρχουν πολλά στο πράσινο. Τα όσπρια συνδυάζονται καλύτερα με λαχανικά πλούσια σε βιταμίνη C.\nΤο σμέουρο είναι πρωταθλητής σιδήρου. Συκώτι χοιρινού και βοείου κρέατος, μοσχαρίσιο κρέας, σπανάκι, φαγόπυρο, πίτουρο σίτου, ερυθρός, ρόδια, δαμάσκηνα, μήλα, δαμάσκηνα, ροδάκινα, αποξηραμένα βερίκοκα, τριαντάφυλλα, μαγιά μπύρας, κακάο, θαλασσινά, ψητή πατάτα με φλούδα, φραγκοστάφυλο, βακκίνια, ξηροί καρποί.\nΟ χυμός ροδιού αυξάνει την αιμοσφαιρίνη αλλά είναι επικίνδυνος για τη δυσκοιλιότητα.\nΜην καταναλώνετε προϊόντα σιδήρου με ασβέστιο, γεγονός που επιβραδύνει την απορρόφηση του σιδήρου. Απορρίψτε ή κόψτε τον καφέ, το μαύρο τσάι, το τυρί.\nΠώς να αυξήσετε την αιμοσφαιρίνη σε ανεπάρκεια Β9\nΟι υποστηρικτές των φυτικών τροφών λαμβάνουν αρκετό φολικό οξύ. Υπάρχουν πολλά σε συκώτι βοείου κρέατος, όσπρια, εσπεριδοειδή, μαρούλι, ντομάτες, λάχανο, πεπόνια, καρπούζια, μήλα, πράσινα κρεμμύδια, μπιζέλια, τεύτλα, καρότα, βρώμη, φαγόπυρο, κεχρί, καρύδια, μαγιά, τυρί cottage, τυρί, συκώτι, αυγό κρόκος, σταφύλια, ρόδια, βερίκοκα, μαύρες σταφίδες, μπανάνες, ακτινίδια, γογγύλια.\nΜε επαρκή πρόσληψη των προϊόντων που αναφέρονται, το φολικό οξύ συντίθεται από τη μικροχλωρίδα του παχέος εντέρου - δεν χρειάζεται να αυξήσετε την αιμοσφαιρίνη.\nΗ βιταμίνη Β9 καταστρέφει το ηλιακό φως, τη θερμική επεξεργασία.\nΤα φρέσκα όσπρια περιέχουν ουσίες που εμποδίζουν τη διάσπαση των πρωτεϊνών, αναστέλλουν την πέψη. Η χρήση των οσπρίων σε βλαστημένη μορφή βελτιώνει την αφομοίωσή τους, αποφεύγει τον μετεωρισμό.\nΗ βλάστηση των δημητριακών σιταριού 4 φορές αυξάνει την περιεκτικότητα σε φολικό οξύ, βιταμίνες της ομάδας Β. Μόνο 50 g του χρήσιμου προϊόντος περιέχει την ημερήσια πρόσληψη βιταμίνης Β9.\nΗ ανεπάρκεια φολικού οξέος προκαλεί κατάχρηση καφέ, τσαγιού, καπνίσματος, αλκοόλ.\nΗ βιταμίνη Β9 είναι απαραίτητη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ρυθμίζει το σχηματισμό νευρικών κυττάρων στο έμβρυο και βοηθά στην αύξηση της αιμοσφαιρίνης. Το φολικό οξύ συνταγογραφείται πριν από τη σύλληψη, συνεχίστε την πορεία μετά την εγκυμοσύνη.\nΕάν η αιτία της αναιμίας είναι η έλλειψη κοβαλαμινών, για την αύξηση της αιμοσφαιρίνης, συμπεριλάβετε το συκώτι μοσχαριού ή βοείου κρέατος, στρείδια, ρέγγα, σαρδέλες, σολομό, κρόκους αυγών και προϊόντα σόγιας στη διατροφή. Η βιταμίνη Β12 είναι λιγότερο σε χοιρινό, βοδινό, κοτόπουλο, σκληρό τυρί, θαλασσινά, φύκια, γάλα, βότανα και λαχανικά.\nΣυμπεριλάβετε τα συμπλέγματα βιταμινών στη διατροφή για την εξάλειψη της ανεπάρκειας βιταμίνης Β12 και την αύξηση της αιμοσφαιρίνης με την επικράτηση των φυτικών τροφών στη διατροφή.\nΤο ασβέστιο, το οποίο είναι πλούσιο σε γαλακτοκομικά προϊόντα, απαιτείται για καλύτερη απορρόφηση της βιταμίνης Β12..\nΗ πηγή της κυανοκοβαλαμίνης είναι η ρίγη μπύρας, ρωτήστε το φαρμακείο. Η πρόσληψή τους αποκαθιστά την παραγωγή Β12 στο έντερο, αυξάνει την αιμοσφαιρίνη.\nΒιταμίνες για την αύξηση της αιμοσφαιρίνης\nΑφού άκουσε για πρώτη φορά την αναιμία, ένα άτομο προσπαθεί να συλλέξει αρκετές πληροφορίες σχετικά με αυτήν την ασθένεια. Συνίσταται σε μείωση της αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Κάποιοι μπορεί να θεωρήσουν μια επιπόλαια ασθένεια, ωστόσο, στην πραγματικότητα, απειλεί μια σημαντική επιδείνωση της ευημερίας, εάν την αφήσετε να ρέει μόνη της. Με την αναιμία, είναι σημαντικό όχι μόνο να τρώτε σωστά, αλλά και να λαμβάνετε βιταμίνες για την αύξηση της αιμοσφαιρίνης, φάρμακα που την αυξάνουν. Μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε μόνο αφού συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή μελετήσετε τις οδηγίες χρήσης.\nΚατά τη λήψη των αποτελεσμάτων των εξετάσεων αίματος, λίγοι άνθρωποι δίνουν προσοχή στα δύο γράμματα HB, αντίθετα από τα οποία υποδεικνύεται η ποσότητα της αιμοσφαιρίνης που περιέχεται σε αυτό. Αυτή είναι μια σύνθετη χημική ένωση οργανικής προέλευσης. Είναι γνωστό ότι περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό πρωτεϊνών, συστατικών που περιέχουν σίδηρο. Η λειτουργία του στο ανθρώπινο σώμα είναι να συνδέει τα ερυθροειδή κύτταρα με κύτταρα οξυγόνου που μεταφέρονται από γενετικό υλικό. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που επηρεάζουν την καταπίεσή της, οι οποίοι μπορούν να εξαλειφθούν με κάποια προσπάθεια..\nΕίναι δυνατόν να προσδιοριστούν οι λόγοι που προκάλεσαν την έλλειψη δεικτών ΗΒ στο γενετικό υλικό μετά από πλήρη εξέταση. Τις περισσότερες φορές, διακρίνονται τα ακόλουθα:\nασθένειες, τραυματισμοί που προκάλεσαν μεγάλη απώλεια αίματος.\nαναιμία ανεπάρκειας σιδήρου χρόνιας φύσης.\nακατάλληλη διατροφή, που οδηγεί σε έλλειψη πρωτεϊνών, σιδήρου και βιταμινών στο σώμα.\nη επανεγκατάσταση των ελμινθικών πλασμάτων στον πεπτικό σωλήνα ·\nμειωμένη λειτουργία των οργάνων που εμπλέκονται στην πέψη.\nτην εμφάνιση κακοήθων όγκων στα όργανα και τα συστήματά τους ·\nΚάθε μία από αυτές τις ασθένειες, οι συνθήκες απαιτούν ορισμένα θεραπευτικά μέτρα. Η λήψη βιταμίνης που ενισχύει την αιμοσφαιρίνη είναι μία από αυτές..\nΠριν επικοινωνήσετε με γιατρό για βοήθεια, θα πρέπει να παρακολουθείτε προσεκτικά το σώμα σας. Υπάρχουν ορισμένα συμπτώματα που εμφανίζονται με χαμηλά επίπεδα HB. Αυτά περιλαμβάνουν:\nη εμφάνιση δύσπνοιας με μικρή σωματική άσκηση ·\nΣε περίπτωση που ένα άτομο χαρακτηρίζεται από ορισμένες από αυτές τις καταστάσεις, είναι καλύτερο να κλείσετε ραντεβού με έναν θεραπευτή. Είναι αυτός που ορίζει την κατεύθυνση για το KLA - μια γενική εξέταση αίματος που σας επιτρέπει να μάθετε τον αριθμό των κυττάρων που περιέχουν σίδηρο στο ανθρώπινο γενετικό υλικό.\nΓια να κρίνουμε την παρουσία ορισμένων αποκλίσεων σχετικά με την ποσότητα του ΗΒ στο γενετικό υλικό των ασθενών, οι ειδικοί χρησιμοποιούν γενικά αποδεκτά πρότυπα. Έτσι, ο κανόνας της αιμοσφαιρίνης τους σε παιδιά κάτω των δύο ετών είναι από 110 έως 135 g / λίτρο, έως 6 ετών - από 110 έως 140 g, έως δώδεκα - από 110 έως 145 g, έως και δεκαπέντε - από 115 έως 150 g. Για τις γυναίκες, αυτός ο δείκτης κατά μέσο όρο, κυμαίνεται από 110 έως 130 g. Όσον αφορά τους άνδρες, οι δείκτες HB τους κυμαίνονται από 140 έως 160 g / λίτρο.\nΒιταμίνες που αυξάνουν την αιμοσφαιρίνη\nΔεδομένων των λόγων για τους οποίους υπάρχει μείωση των δεικτών ΗΒ στο ανθρώπινο γενετικό υλικό, αξίζει να ληφθεί υπόψη η ύπαρξη ορισμένων ουσιών που τους αυξάνουν. Είναι καλύτερο όταν τα παρασκευάσματα περιέχουν δισθενή σίδηρο, καθώς είναι τύπος ανεπάρκειας σιδήρου που είναι πιο συχνός. Ωστόσο, η καθορισμένη χημική ένωση δεν απορροφάται πλήρως από το ανθρώπινο σώμα εάν έχει έλλειψη των ακόλουθων ουσιών:\nασκορβικό οξύ (βιταμίνη C) - απαιτείται για την επιτάχυνση των διαδικασιών διάσπασης του σιδήρου. Κυριαρχεί στις πράσινες και κόκκινες πιπεριές, σταφίδες, λάχανο τουρσί και όσπρια. Τα προϊόντα απαιτούν φρέσκια κατανάλωση, καθώς όταν μαγειρεύονται, το ασκορβικό οξύ καταστρέφεται. Σε περίπτωση που η ένταξή τους στη διατροφή δεν είναι αρκετή, συνιστάται να αγοράσετε μια βιταμίνη στο φαρμακείο σε ενέσιμα, σκόνες, δισκία. Πριν τα χρησιμοποιήσετε, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν γιατρό.\nκυανοκοβαλαμίνη (βιταμίνη Β12) - βελτιώνει το σχηματισμό κυττάρων τύπου ερυθροειδούς που περιέχουν αιμοσφαιρίνη. Κρατάει κρέας, προϊόντα ψαριών, αυγά, συκώτι βοείου κρέατος. Είναι απαραίτητο για άτομα που πάσχουν από αλκοόλ, εθισμό σε νικοτίνη, ηλικιωμένους, έγκυες, θηλάζουσες, εφήβους.\nφολικό οξύ (βιταμίνη Β9) - διεγείρει τη λειτουργία του μυελού των οστών, επικρατεί σε προϊόντα ζύμης, μέλι, ήπαρ. Ειδικά ενδείκνυται για έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες. Διατίθεται επίσης σε δισκία..\nΤα φάρμακα που λαμβάνονται για την αύξηση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης συχνά περιέχουν συνδυασμούς αυτών των ουσιών. Αυτό τους επιτρέπει να επηρεάσουν αποτελεσματικά το ανθρώπινο σώμα και να εξαλείψουν το πρόβλημα της ανάπτυξης της αναιμίας, καθώς και να αποτρέψουν την εκδήλωσή του..\nΦάρμακα που ενισχύουν την αιμοσφαιρίνη\nΣημειώνοντας την έλλειψη χημικής ουσίας στο γενετικό υλικό ενός ατόμου, ένας ειδικός συνταγογραφεί ορισμένα φάρμακα. Δεδομένης της ευρείας λίστας των ονομάτων τους, δεν συνιστάται να ασχοληθείτε ανεξάρτητα με τη θεραπεία, καθώς καθένα από αυτά έχει ορισμένες αντενδείξεις. Μερικές φορές αυτά που χρησιμοποιούνται για την αύξηση του HB σε ενήλικες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία παιδιών.\nΗ κύρια ένδειξη για το διορισμό βιταμίνης είναι η μειωμένη ποσότητα ΗΒ στο ανθρώπινο αίμα. Άλλοι περιλαμβάνουν:\nδιαταραχή του πεπτικού συστήματος, στο οποίο τα πεπτικά ένζυμα δεν απορροφώνται πλήρως.\nμείωση της ποσότητας βιταμινών B12, B9\nη παρουσία παθολογιών χρόνιας φύσης ·\nμειωμένη ποσότητα ασκορβικού οξέος στο σώμα.\nΜια λεπτομερής μελέτη των ενδείξεων και σας επιτρέπει να συνταγογραφείτε φάρμακα που αυξάνουν την περιεκτικότητα του HB στο ανθρώπινο γενετικό υλικό. Πώς να τα πάρετε, ο ειδικός θα πει κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης. Είναι πολύ δύσκολο να αποφασίσεις ποια μέσα να επιλέξεις.\nΈνας παράγοντας που περιέχει σίδηρο διατίθεται σε μορφή δισκίου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, πρέπει να πίνετε δύο δισκία την ημέρα, για προληπτικούς σκοπούς - ένα κάθε φορά. Χρησιμοποιείται έως ότου οι μετρήσεις HB επανέλθουν στο φυσιολογικό. Οι αντενδείξεις είναι η ηλικία των παιδιών έως δώδεκα ετών, παραβίαση της απορρόφησης των συστατικών του σιδήρου, φλεγμονή του πεπτικού συστήματος.\nΣυνταγογραφείται για αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Τρεις κάψουλες ημερησίως λαμβάνονται κατά τη διάρκεια του μήνα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Κατά την προφυλακτική περίοδο, ένα dragee χρησιμοποιείται καθημερινά για τριάντα ημέρες. Οι κύριες αντενδείξεις είναι η παιδική ηλικία, η αιμοσιδήρωση, η δυσανεξία στα συστατικά.\nΔιατίθεται σε μορφή δισκίου, σιροπιού, σε μορφή ενέσεων που χορηγούνται ενδομυϊκά. Ενδείκνυται στην παιδική ηλικία. Για να αποφευχθεί η αναιμία, αρκεί να παίρνετε ένα dragee την ημέρα. Όταν απαιτείται θεραπεία, χρησιμοποιούνται έως και τρεις κάψουλες καθημερινά για τρεις μήνες.\nΜια σύνθετη μορφή αναιμίας απαιτεί τη χρήση της για τρεις μήνες, τρία κουφέτα την ημέρα. Με μια ήπια μορφή, ο αριθμός τους μειώνεται σε μία. Οι κύριες αντενδείξεις για χρήση περιλαμβάνουν μειωμένη απορρόφηση σωματιδίων σιδήρου, ανεπαρκή λειτουργία του νεφρικού συστήματος, αιμοχρωμάτωση.\nΔιατίθεται σε μορφή διαλύματος που πρέπει να αναμιγνύεται με νερό και να λαμβάνεται από το στόμα. Ίσως η χρήση του ως φάρμακο για παιδιά. Δύο έως τέσσερις αμπούλες λαμβάνονται καθημερινά για έξι μήνες. Ο όρος χρήσης εξαρτάται από τη σοβαρότητα της πορείας της αναιμίας. Αντενδείξεις για την εισαγωγή της είναι η ηλικιακή ομάδα των παιδιών έως και τρία χρόνια, η νόσος του Wilson-Konovalov, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αιμοχρωμάτωση.\nΆλλες μέθοδοι για την αύξηση της αιμοσφαιρίνης\nΓια την αύξηση της αιμοσφαιρίνης, συνιστάται επίσης η προσαρμογή της διατροφής. Είναι σημαντικό να συμπεριληφθούν προϊόντα όπως το συκώτι του βοείου κρέατος, το φαγόπυρο, ο φυσικός χυμός ροδιού, τα μήλα, τα τεύτλα. Η σωστή προετοιμασία σας επιτρέπει να αποθηκεύσετε όλες τις σιδερένιες ουσίες στη σύνθεσή τους και να εμπλουτίσετε το σώμα μαζί τους.\nΣε σοβαρές περιπτώσεις, οι ειδικοί καταφεύγουν σε μια μη τυποποιημένη μέθοδο θεραπείας. Όταν ένα άτομο έχει απότομη μείωση της αιμοσφαιρίνης στο αίμα, μεταγγίζεται. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος λειτουργεί μόνο εάν δεν υπάρχουν οι ακόλουθες αντενδείξεις:\nαποτυχία της λειτουργίας του νεφρικού συστήματος\nανεπάρκεια της λειτουργίας του αναπνευστικού συστήματος ·\nΟποιαδήποτε ασθένεια είναι πολύ πιο εύκολο να αποφευχθεί από ότι στη συνέχεια αντιμετωπίζεται. Για αυτόν τον λόγο, συνιστάται να ακολουθείτε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, να εγκαταλείπετε τις κακές συνήθειες και να οργανώνετε σωστά τη διατροφή σας. Τότε δεν θα υπάρξουν προβλήματα με τη μείωση της ποσότητας αιμοσφαιρίνης στο ανθρώπινο γενετικό υλικό.\nΠαρασκευάσματα σιδήρου για αναιμία για ενήλικες και παιδιά\nΤα σκευάσματα σιδήρου με χαμηλή αιμοσφαιρίνη σε ενήλικες και παιδιά αποτελούν συχνή ιατρική συνταγή. Ερχόμενοι στο φαρμακείο, ένα άτομο χάνεται από μια πληθώρα φαρμάκων. Διαφέρουν ως προς το σθένος του σιδήρου (δισθενές ή τρισθενές), στον τύπο της ένωσης σιδήρου (οργανικά - γλυκονικά, μηλικά, ηλεκτρικά άλατα, χηλικές μορφές και ανόργανα - θειικά, χλωρίδια, υδροξείδια), και από την οδό χορήγησης (από του στόματος - δισκία, σταγόνες, σιρόπια και παρεντερικά - ενδομυϊκές και ενδοφλέβιες μορφές).\nΕάν ο γιατρός σας προτείνει το καλύτερο παρασκεύασμα σιδήρου στη θεραπεία της αναιμίας, τότε για μια προφυλακτική αύξηση των αποθεμάτων σιδήρου στο αίμα, συχνά πρέπει να καταλάβετε όλα αυτά ασχημία η ποικιλομορφία πέφτει από μόνη της. Ανάλυση φαρμάκων αποτελεσματικών στην ανεπάρκεια σιδήρου, θα κάνουμε.\nΤο σώμα περιέχει από 3 έως 5 γραμμάρια σιδήρου. Το μεγαλύτερο μέρος του (75-80%) βρίσκεται σε ερυθρά αιμοσφαίρια, μέρος του μυϊκού ιστού (5-10%), περίπου το 1% είναι μέρος πολλών ενζύμων στο σώμα. Ο μυελός των οστών, ο σπλήνας και το συκώτι είναι αποθέματα σιδήρου.\nΟ σίδηρος εμπλέκεται στις ζωτικές διαδικασίες του σώματός μας, οπότε είναι τόσο σημαντικό να διατηρείται η ισορροπία μεταξύ της πρόσληψης και της απώλειας. Όταν ο ρυθμός απομάκρυνσης σιδήρου είναι υψηλότερος από τον ρυθμό εισόδου, αναπτύσσονται διάφορες καταστάσεις ανεπάρκειας σιδήρου.\nΕάν ένα άτομο είναι υγιές, τότε η αφαίρεση σιδήρου από το σώμα μας είναι αμελητέα. Η περιεκτικότητα σε σίδηρο ελέγχεται ως επί το πλείστον αλλάζοντας το επίπεδο απορρόφησής του στο έντερο. Ο σίδηρος υπάρχει στα τρόφιμα σε δύο μορφές: Fe III (τρισθενές) και Fe II (δισθενές). Όταν εισέρχεται στην πεπτική οδό, διαλύεται ο ανόργανος σίδηρος, σχηματίζονται ιόντα και χηλικές ενώσεις σιδήρου.\nΟι χηλικές μορφές σιδήρου απορροφώνται καλύτερα. Ο σχηματισμός χηλικών σιδήρου συμβάλλει στο ασκορβικό οξύ. Επιπλέον, η χηλίωση του σιδήρου βοηθά στη φρουκτόζη, τα ηλεκτρικά και τα κιτρικά οξέα, τα αμινοξέα (για παράδειγμα, κυστεΐνη, λυσίνη, ιστιδίνη).\nΑιτίες ανεπάρκειας σιδήρου:\nΜειωμένη αποτελεσματικότητα της απορρόφησης σιδήρου στον πεπτικό σωλήνα (αύξηση του ρυθμού διέλευσης των τροφίμων μέσω του πεπτικού συστήματος, παρουσία φλεγμονής στα έντερα, χειρουργικές επεμβάσεις στα έντερα και στο στομάχι, πεπτικές διαταραχές κ.λπ.).\nΑύξηση της ανάγκης του σώματος για σίδηρο (κατά τη διάρκεια εντατικής ανάπτυξης, εγκυμοσύνης, γαλουχίας κ.λπ.).\nΜειωμένη πρόσληψη σιδήρου λόγω διατροφικών χαρακτηριστικών (ανορεξία, χορτοφαγία κ.λπ.).\nΟξείες και χρόνιες αιμορραγίες (γαστρική αιμορραγία με έλκη, αιμορραγία στα έντερα, νεφρά, ρινική, μήτρα και άλλοι εντοπισμοί).\nΩς αποτέλεσμα των καρκινικών παθήσεων, παρατεταμένες φλεγμονώδεις διεργασίες.\nΜειωμένη σύνθεση πρωτεϊνών μεταφοράς σιδήρου (π.χ. τρανσφερίνη).\nΚαταστροφή των αιμοσφαιρίων με επακόλουθη απώλεια σιδήρου (αιμολυτική αναιμία).\nΤο σώμα χάνει συνεχώς σίδηρο με κόπρανα, ούρα, ιδρώτα, μαλλιά, νύχια, κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.\nΤο αρσενικό σώμα χάνει 0,8-1 mg σιδήρου την ημέρα. Οι γυναίκες χάνουν περισσότερο σίδηρο κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Για ένα μήνα, οι γυναίκες χάνουν επιπλέον 0,5 mg σιδήρου. Με απώλεια αίματος 30 ml, το σώμα χάνει 15 mg σιδήρου. Η κατανάλωση σιδήρου αυξάνεται σημαντικά σε έγκυες και θηλάζουσες μητέρες.\nΗ έλλειψη σιδήρου συμβαίνει συχνότερα στις γυναίκες επίσης επειδή το σίδηρο τους αποθηκεύει 3 φορές λιγότερο από ό, τι στους άνδρες. Και το εισερχόμενο σίδερο δεν καλύπτει πάντα το κόστος.\nΗ χρήση παρασκευασμάτων σιδήρου σε έγκυες γυναίκες για τη μείωση του κινδύνου αναιμίας δικαιολογείται στο τρίτο τρίμηνο και η χορήγηση συνεχίζεται 2-3 μήνες μετά τη γέννηση. Δεν συνιστώνται πρόσθετες πηγές σιδήρου για νεογέννητα νεογνά κατά τους πρώτους 3 μήνες. Τα συμπληρώματα σιδήρου χορηγούνται σε πρόωρα βρέφη.\nΠερίσσεια φωσφορικών στα τρόφιμα.\nΗ τανίνη, η οποία δίνει μια ξινή γεύση, μειώνει την απορρόφηση του σιδήρου.\nΤο τσάι μειώνει την πρόσληψη σιδήρου κατά 60%, τον καφέ κατά 40%.\nΠεριέχεται σε πίτουρο σίτου, ρύζι, ξηρούς καρπούς και καλαμπόκι · φυτικό;\nΥπερβολική ίνα στα τρόφιμα\nΛευκό αυγού, πρωτεΐνη σόγιας και γάλα.\nΚανόνες για τη λήψη παρασκευασμάτων σιδήρου\nΤα σκευάσματα σιδήρου χρησιμοποιούνται για τη μείωση του κινδύνου καταστάσεων ανεπάρκειας σιδήρου, καθώς και για τη θεραπεία της αναιμίας.\nΠαραδοσιακά, η θεραπεία ξεκινά με δισκία για στοματική χρήση. Προτιμάται φάρμακα που μπορούν να δώσουν ταχεία αύξηση της αιμοσφαιρίνης στο αίμα με χαμηλό κίνδυνο παρενεργειών..\nΣυνήθως ξεκινάτε με το διορισμό υψηλών δόσεων σιδήρου: 100-200 mg / ημέρα. Μια παρόμοια ποσότητα σιδήρου μπορεί να αντισταθμίσει το κόστος παραγωγής του σωστού ποσού αιμοσφαιρίνης από το σώμα. Πάνω από μια δόση των 200 mg / ημέρα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι πολύ πιο πιθανό να εμφανιστούν.\nΕάν το φάρμακο έχει επιλεγεί σωστά, η αιμοσφαιρίνη επανέρχεται στο φυσιολογικό σε 15-30 ημέρες. Όταν οι μετρήσεις αίματος φτάσουν στις επιθυμητές τιμές, το παρασκεύασμα σιδήρου συνεχίζεται να λαμβάνεται για τουλάχιστον 2 μήνες για την αναπλήρωση των αποθεμάτων σιδήρου (στο μυελό των οστών, στο συκώτι, στον σπλήνα).\nΠώς να πάρετε παρασκευάσματα σιδήρου:\nΠριν ή κατά τη διάρκεια των γευμάτων. Η βιοδιαθεσιμότητα δεν εξαρτάται από την ώρα της ημέρας, αλλά υπάρχουν συστάσεις για λήψη το βράδυ.\nΔεν μπορείτε να πίνετε γάλα, καφέ, τσάι λόγω μείωσης της απορρόφησης.\nΜην συνδυάζετε παρασκευάσματα σιδήρου από το στόμα με φάρμακα που εμποδίζουν την παραγωγή ή εξουδετερώνουν τη δράση του υδροχλωρικού οξέος: αντιόξινα (μαγειρική σόδα, φωσφορούλη, almagel, gastal, rennie κ.λπ.), αναστολείς αντλίας πρωτονίων (ομεπραζόλη, λανσοπραζόλη, εσομεπραζόλη κ.λπ.).\nΤα σκευάσματα σιδήρου επηρεάζουν τη δράση ορισμένων αντιβιοτικών, οπότε η λήψη αυτών των φαρμάκων πρέπει να διαιρείται σε χρόνο με 2 ώρες.\nΤα συμπληρώματα σιδήρου δεν είναι συμβατά με την κατανάλωση αλκοόλ. Το αλκοόλ ενισχύει την απορρόφηση σιδήρου και αυξάνει τον κίνδυνο δηλητηρίασης από σίδηρο.\nΤο μαγνήσιο (μαγνήσιο Β6, μαγνήσιο, καρδιομαγνήλιο, χηλικό μαγνήσιο) δεν θα επηρεάσει την απορρόφηση του σιδήρου, αλλά ακραίες δόσεις ασβεστίου 2 γραμμαρίων ή περισσότερο μπορούν να το μειώσουν.\nΧαρακτηριστικά των παρασκευασμάτων σιδήρου\nΣτην περίπτωση της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου, λαμβάνονται δύο παρασκευάσματα σιδήρου (Fe II) και σιδήρου (Fe III). Τα παρασκευάσματα με Fe II έχουν υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα από τα τρισθενή. Ο μοριακός σίδηρος σε αυτά τα παρασκευάσματα περικλείεται σε οργανικές και ανόργανες ενώσεις, οι οποίες διαφέρουν επίσης στη βιοδιαθεσιμότητα και την ανοχή τους (συχνότητα παρενεργειών).\nΙ. Ανόργανα άλατα σιδηρούχου σιδήρου\nΟ πιο κοινός αντιπρόσωπος μιας ανόργανης ένωσης σιδήρου σε παρασκευάσματα με Fe II είναι ο θειικός σίδηρος. Χαρακτηρίζεται από σχετικά χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα (έως 10%) και συχνές παρενέργειες που σχετίζονται με ερεθισμό της βλεννογόνου μεμβράνης του πεπτικού συστήματος.\nΤέτοια σκευάσματα σιδήρου με κόστος είναι συνήθως φθηνότερα από τα ανάλογα. Οι πιο δημοφιλείς εκπρόσωποι που βρίσκονται στα φαρμακεία: Sorbifer Durules, Aktiferrin, Aktiferrin compositum, Ferro-Folgamma, Fenyuls, Tardiferon, Feroplekt. Για να αυξηθεί η βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου, το ασκορβικό και το φολικό οξύ περιλαμβάνονται συχνά στη σύνθεση.\nΜια αρκετά μέτρια επιλογή θα παρέχεται από τα φαρμακεία εάν θέλετε να αγοράσετε ένα σκεύασμα σιδήρου με χλωριούχο σίδηρο. Ο δισθενής σίδηρος, που είναι μέρος του ανόργανου άλατος, δεν θα ικανοποιήσει με βιοδιαθεσιμότητα 4% και δεν εγγυάται την απουσία παρενεργειών. Εκπρόσωπος: Hemofer.\nΙΙ. Οργανικά σιδηρούχα άλατα\nΣυνδυάστε την υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα του Fe II και των οργανικών αλάτων, η βιοδιαθεσιμότητα μπορεί να φτάσει το 30-40%. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη χρήση σιδήρου είναι λιγότερο συχνές. Η φαρμακευτική αγωγή είναι καλά ανεκτή κατά την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία. Στα αρνητικά, μπορείτε να καταγράψετε υψηλότερο κόστος αυτών των φαρμάκων.\nΟ συνδυασμός οργανικών αλάτων σιδήρου, χαλκού και γλυκονικών μαγγανίου παρουσιάζεται στο γαλλικό παρασκεύασμα Totem, το οποίο διατίθεται ως διάλυμα.\nΟ συνδυασμός φουμαρικού σιδήρου και φολικού οξέος κρύβεται σε μια κάψουλα αυστριακής προέλευσης - Ferretab.\nΜια σύνθετη σύνθεση χηλικών μορφών γλυκονικού σιδήρου, ασκορβικού οξέος, συνεργιστικών βοτάνων μπορεί να βρεθεί στο Iron Chelate - μια κακή αμερικανική κατασκευή. Δεν είναι φάρμακο, αλλά χρησιμεύει ως μια εξαιρετική πηγή εύπεπτου σιδήρου χωρίς ουσιαστικά παρενέργειες..\nIII. Ανόργανες ενώσεις σιδήρου\nΧαρακτηρίζονται από χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα αυτών των μορφών σιδήρου (έως 10%). Οι πιο κοινές μορφές απελευθέρωσης είναι ενέσιμες.\nΑυτή η μορφή φαρμάκων επιλύει το πρόβλημα των παρενεργειών που σχετίζονται με τον ερεθισμό του γαστρεντερικού βλεννογόνου. Αλλά προσθέτει έναν αριθμό απαραίτητων συνθηκών για τη χορήγηση του φαρμάκου και τις σχετικές παρενέργειες και επιπλοκές. Είναι τα φάρμακα επιλογής σε σοβαρές μορφές αναιμίας, σε παθολογίες του πεπτικού συστήματος, οδηγώντας σε μείωση της απορρόφησης σιδήρου.\nΗ δραστική ουσία είναι σύμπλοκα με υδροξείδιο του σιδήρου. Το φολικό οξύ χρησιμοποιείται ως έκδοχο. Δημοφιλείς εκπρόσωποι: Ferrum Lek, Maltofer, Maltofer Fall, Biofer, Ferinzhekt, Ferroksid, Ferropol, Venofer, CosmoFer, Likferr, Monofer.\nΠαρουσιάστηκε από το ισπανικό φάρμακο Ferlatum σε δύο εκδόσεις: με και χωρίς φολικό οξύ. Διατίθεται σε μορφή διαλύματος για στοματική χορήγηση.\nΚατάλογος σκευασμάτων σιδήρου για χαμηλή αιμοσφαιρίνη για ενήλικες και παιδιά\nΚατασκευαστής Η μορφή\n($) Χημική ένωση\nΑνόργανα άλατα Fe II\n(Ουγγαρία) αυτί. 320 mg /\nΝο. 30/50 4.5-\n15.5 Θειικό άλας 100 mg / καρτέλα. Βιταμίνη C\n(Γερμανία) καλύμματα. 300 mg /\nΑρ. 20/50 2.33-\n8.5 Θειικό άλας 34,5 mg / καπάκια. L-σερίνη\n(Γερμανία) καλύμματα /\nΑριθμός 30 5.9 34,5 mg / καπάκια. L-σερίνη,\n(Γερμανία) καλύμματα. /\nΑρ. 20/50 4.17-\n14.82 Θειικό άλας 37 mg / καπάκια. Ασκορβικός,\n(Ινδία) καλύμματα. /\nΝο. 10/30 1.67-\n7.32 Θειικό άλας 45 mg / καπάκια. Ασκορβικός,\n(Γερμανία) dragee /\nΝο. 100 - Θειικό άλας 50 mg / dragee Ασκορβικό οξύ\n(Γαλλία) αυτί. /\nΑριθμός 30 3.17-\n7.13 Θειικό άλας 80 mg / καρτέλα. -\n(Γαλλία) 16.33 Φολικό οξύ\nFerrogradumet / (Σερβία) αυτί. /\nΑριθμός 30 - Θειικό άλας 105 mg / καρτέλα. -\n(Ουκρανία) καρτέλα /\nΑριθμός 50 1.46-\n1.65 Θειικό άλας 10 mg / καρτέλα. Ασκορβικό οξύ\nHemofer / (Πολωνία) σταγόνες /\nΑριθμός 30 1.19-\n1.63 Χλωριούχο 44 mg / ml -\nΟργανικά άλατα Fe II\n(Γαλλία) λύση /\nΑριθμός 10 6.67-\n12.81 Γλυκονικό 50 mg / 10 ml Γλυκονικά χαλκού και\n(Αυστρία) καλύμματα. /\nΝο. 30/100 4.17-\n16.46 Φουμαρικό 50 mg / καπάκια. Φολικό οξύ\nΧηλικό σίδερο /\n(ΗΠΑ) αυτί. /\nΑρ. 180 14.52 Χηλικό γλυκονικό 25 mg / καρτέλα. Ασκορβικό οξύ,\nσυλλογή συνεργιστικών χόρτου\nΑνόργανες ενώσεις Fe III\nFerrum Λέκ /\n(Σλοβενία) ενέσιμο διάλυμα /\nΑρ. 5/50 10.5-\n67 Υδροξείδιο 100 mg / 2 ml -\nαυτί. μασήθηκε /\nΝο. 30/50/90 4.33-\n14.48 100 mg / καρτέλα -\n(Ελβετία) αυτί. /\nΝο. 10/30 4.33-\n9.3 Υδροξείδιο 100 mg / καρτέλα. -\nενέσιμο διάλυμα /\nΑριθμός 5 13.33-\nΦθινόπωρο Maltofer /\nΝο. 10/30 6.67-\n14.72 100 mg / καρτέλα. Φολικό οξύ\n(Ινδία) αυτί. /\nΑριθμός 30 4.63-\n7.22 Υδροξείδιο 100 mg / καρτέλα. Φολικό οξύ\n(Γερμανία) ενέσιμο διάλυμα /\n66.67 Υδροξείδιο 50 mg / ml -\n(Λευκορωσία) ενέσιμο διάλυμα /\nΝο. 5/10 8.23-\nδεκαέξι Υδροξείδιο 100 mg / 2 ml -\n(Πολωνία) σταγόνες /\n7 Υδροξείδιο 50 mg / ml -\n(Γερμανία) διάλυμα για ένεση iv /\nΑριθμός 5 43.46-\n58.95 Υδροξείδιο 100 mg / 5 ml -\nΑριθμός 5 31.67-\n78.45 Υδροξείδιο 100 mg / 2 ml -\n(Ινδία) διάλυμα για ένεση iv /\nΑριθμός 5 25-\n58.33 Υδροξείδιο 100 mg / 5 ml -\nΑριθμός 5 180.21-\n223 Υδροξείδιο 200 mg / 2 ml -\nΟργανικά άλατα Fe III\n(Ισπανία) λύση /\nΑριθμός 10 9.71-\n23.37 Ηλεκτρικό άλας 40 mg / 15 ml -\nΑριθμός 10 8.72-\n17.62 Ηλεκτρικό άλας 40 mg / 15 ml Φολινικό ασβέστιο\nΕπιπλοκές και παρενέργειες κατά τη λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου\nΟι πιο συχνές επιπλοκές που σχετίζονται με το πεπτικό σύστημα:\nΤα σκευάσματα σιδήρου λεκιάζουν συχνά τα κόπρανα σε σκούρο ή μαύρο χρώμα. Μαύρο σκαμνί, συνήθως ένα σημάδι αιμορραγίας, σε αυτήν την περίπτωση απλώς δείχνει ότι κάποιο μέρος του σιδήρου δεν απορροφάται και δεν αντιπροσωπεύει καμία απειλή.\nΣε ορισμένες περιπτώσεις, τα σκευάσματα σιδήρου επηρεάζουν το χρώμα των δοντιών, οδηγώντας στην εμφάνιση προσωρινής σκοτεινής πλάκας. Αυτή η ιδιότητα καταστρέφει την εμφάνιση των δοντιών. Για να αποφευχθεί η πλάκα, συνιστάται να μην αραιώνετε τις υγρές μορφές σιδήρου και να βουρτσίζετε τα δόντια σας καλά μετά τη λήψη.\nΑλλεργικές αντιδράσεις και δυσανεξία σε ορισμένα συστατικά του φαρμάκου βρίσκονται επίσης: εμφάνιση φαγούρα, εξάνθημα, κνίδωση, άσθμα. Θα πρέπει να σταματήσετε αμέσως να παίρνετε το φάρμακο και να ζητήσετε βοήθεια από γιατρό.\nΜε παραβίαση της τεχνικής χορήγησης ενέσιμων μορφών ναρκωτικών, συχνά βρίσκεται:\nχρώση του δέρματος στο σημείο της ένεσης ·\nτην εμφάνιση επώδυνων σφραγίδων στην περιοχή της ένεσης.\nΛόγω του περιεχομένου των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης, το αίμα έχει κόκκινο χρώμα. Παρεμπιπτόντως, μερικές φορές ο ίδιος ο ασθενής μπορεί να διακρίνει από το χρώμα του αίματος - συνήθως έχει αιμοσφαιρίνη ή έχει μειωθεί. Όσο πιο κορεσμένο είναι το χρώμα του αίματος, τόσο πιο κόκκινη χρωστική είναι η αιμοσφαιρίνη.\nΚορεσμένο με οξυγόνο, η αιμοσφαιρίνη περνά στην ουσία οξυαιμοσφαιρίνη του αρτηριακού αίματος και παραδίδεται σε όργανα και ιστούς. Εκεί εκπέμπει οξυγόνο και μετατρέπεται σε δεοξυαιμοσφαιρίνη. Έτσι, η αιμοσφαιρίνη εκτελεί αναπνευστική λειτουργία. Με τη βοήθεια της αιμοσφαιρίνης, κάθε κύτταρο του σώματός μας αναπνέει. Επιπλέον, περνώντας στην καρβαιμοσφαιρίνη, η κόκκινη χρωστική του αίματος μεταφέρει το διοξείδιο του άνθρακα από τους ιστούς.\nΗ αιμοσφαιρίνη στο ήπαρ καταστρέφεται, όπου μετατρέπεται σε χολερυθρίνη και απεκκρίνεται στα κόπρανα και στα ούρα.\nΗ μείωση του επιπέδου των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης ανά μονάδα όγκου αίματος ονομάζεται αναιμία (αναιμία). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας παρέχει εντυπωσιακούς αριθμούς. Αναιμία - η πιο κοινή ασθένεια του αίματος, εμφανίζεται σε περισσότερα από 2 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως.\nΜείωση στο επίπεδο της αιμοσφαιρίνης παρατηρείται όταν ένα άτομο χάνει πολύ αίμα. Ωστόσο, συνήθως η αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί όταν οι απαραίτητες ουσίες παρέχονται με τροφή σε ανεπαρκείς ποσότητες ή απορροφώνται ελάχιστα από τον οργανισμό. Τέτοιες ουσίες είναι - σίδηρος, βιταμίνη Β12, φολικό οξύ, πρωτεΐνες. Η αναιμία που σχετίζεται με την έλλειψη σιδήρου στο αίμα ονομάζεται έλλειψη σιδήρου. Η αναιμία με ανεπάρκεια σιδήρου είναι η πιο συνηθισμένη, οπότε θα το συζητήσουμε.\nΗ αναιμία προκαλεί ταχεία κόπωση, ζάλη, ταχυκαρδία, λήθαργο και αδυναμία. Το ανθρώπινο δέρμα γίνεται χλωμό και ξηρό, οι βλεννογόνοι επηρεάζονται, ειδικά η βλεννογόνος μεμβράνη του στόματος και της γλώσσας. Τα συμπτώματα της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου αυξάνονται σταδιακά. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο ασθενής μπορεί να μην γνωρίζει για την αναιμία του. Μια γενική εξέταση αίματος θα βοηθήσει στην ανίχνευση της αναιμίας (τα πρότυπα Hb για τις γυναίκες είναι 120-140 g / l και για τους άνδρες - 130-160 g / l).\nΛοιμώδεις ασθένειες, συχνή αιμορραγία μπορεί να προκαλέσει αυτήν την ασθένεια, ωστόσο, συνήθως προκαλείται από υποσιτισμό. Έτσι, πρώτα απ 'όλα, για την πρόληψη της αναιμίας, πρέπει να επανεξετάσετε τη δική σας διατροφή. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη απαιτεί τη συμπερίληψη τροφών πλούσιων σε σίδηρο στο μενού. Στην πρακτική των παιδιών και με ήπια αναιμία σε ενήλικες, η διατροφική προσαρμογή μπορεί να εξαλείψει πλήρως το πρόβλημα της χαμηλής αιμοσφαιρίνης.\nΠροϊόντα που περιέχουν σίδηρο και αυξάνουν την αιμοσφαιρίνη\nΠρώτον, πρέπει να καθορίσετε τη λίστα των προϊόντων που αυξάνουν την αιμοσφαιρίνη, δηλαδή περιέχει σίδηρο και συμβάλλει στην απορρόφησή του.\nΥπάρχει πολύς σίδηρος στα δημητριακά: φαγόπυρο και βρώμη, φασόλια, μπιζέλια. Είναι ιδιαίτερα απαραίτητο να δοθεί προσοχή στο κρέας, το συκώτι, τα αυγά, το χαβιάρι. Σημειώστε ότι των ζωικών προϊόντων, το συκώτι περιέχει τη μέγιστη ποσότητα σιδήρου. Τα φύκια, τα δαμάσκηνα και τα ροδαλά ισχία μπορούν να συγκριθούν με το συκώτι όσον αφορά την περιεκτικότητα σε σίδηρο. Ο σίδηρος βρίσκεται επίσης στα βακκίνια, τα τεύτλα, τα ρόδια, τα σύκα, το cornel, τον άνηθο, το μαϊντανό, το σπανάκι, το μαρούλι. φρούτα: λωτός, κυδώνι, ροδάκινα, αχλάδια, μήλα (ειδικά ξινά).\nΜην υποτιμάτε τα τρόφιμα που περιέχουν μέτριες ποσότητες σιδήρου: πράσινα κρεμμύδια, ραπανάκια, πατάτες - αν και δεν έχουν πολύ σίδηρο, απορροφάται εύκολα λόγω της περιεκτικότητας σε οργανικά οξέα. Για τον ίδιο λόγο, τα προϊόντα που αυξάνουν την αιμοσφαιρίνη είναι κολοκύθα, ντομάτες, μπρόκολο, κουνουπίδι και λευκό λάχανο, γογγύλια και λάχανο τουρσί.\nΩστόσο, η αφομοίωση του σιδήρου από το σώμα δεν διασφαλίζεται μόνο από τη λήψη των παραπάνω προϊόντων. Σε συνδυασμό με ποια τρόφιμα τρώμε τρόφιμα που ενισχύουν την αιμοσφαιρίνη, είναι πολύ σημαντικό.\nΤο ασκορβικό οξύ, το οποίο είναι πλούσιο σε φυτικές τροφές, προάγει την απορρόφηση του σιδήρου. Για παράδειγμα, ο σίδηρος απορροφάται ελάχιστα από φρούτα και λαχανικά, αλλά τα φυτικά τρόφιμα περιέχουν πολλή βιταμίνη C και καθιστά την απορρόφηση σιδήρου πολύ πιο εύκολη..\nΑπορροφάται ευκολότερα από προϊόντα που περιέχουν σίδηρο αίμης - ζωικό σίδηρο αιμοσφαιρίνης. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά σημαντικό με το κρέας που συνδυάζεται. Με μειωμένη αιμοσφαιρίνη, δεν είναι λογικό να τρώτε κρέας σε συνδυασμό με δημητριακά και ζυμαρικά. Παρά το γεγονός ότι πολλά δημητριακά περιέχουν σίδηρο, τα δημητριακά περιέχουν φυτικά που παρεμβαίνουν στην απορρόφηση του σιδήρου. Ως εκ τούτου, συνιστάται η αναιμία να συνδυάζει το κρέας με τα πιάτα λαχανικών, καθώς και το φαγόπυρο.\nΈνα ποτήρι χυμό πορτοκάλι από μόνο του δεν περιέχει σίδηρο, ωστόσο, εάν το πιείτε μετά το δείπνο, η απορρόφηση αυτού του μικροστοιχείου από το σώμα διπλασιάζεται. Αλλά τα προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο μειώνουν σημαντικά αυτήν την ικανότητα. Έτσι, τα τρόφιμα πλούσια σε σίδηρο και που περιέχουν πολύ ασβέστιο (για παράδειγμα, γαλακτοκομικά προϊόντα) πρέπει να διαιρούνται κατά την εισαγωγή. Για παράδειγμα, εάν έχετε φαγόπυρο ή κρέας για μεσημεριανό γεύμα, τότε δεν μπορεί να γίνει λόγος για τσάι ή καφέ με γάλα. Επίσης, εάν ένα μέρος της τροφής ήταν πλούσιο σε σίδηρο, τότε αξίζει να καταναλώσετε γαλακτοκομικά προϊόντα όχι νωρίτερα σε 3-4 ώρες.\nΣτη διαδικασία και αμέσως μετά το φαγητό, είναι καλύτερο να μην πίνετε καφέ και τσάι μόνοι τους (ακόμα και χωρίς γάλα), καθώς παρεμβαίνουν στην απορρόφηση του σιδήρου λόγω των τανινών που περιέχονται. Με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου, το φαγόπυρο με γάλα, για παράδειγμα, θα είναι εντελώς άχρηστο: το ίδιο το φαγόπυρο αυξάνει την αιμοσφαιρίνη, αλλά σε συνδυασμό με το γάλα, ο σίδηρος δεν απορροφάται από αυτό.\nΕνώσεις στα τρόφιμα που αναστέλλουν (-) ή επιταχύνουν (+)\nΑκολουθώντας όλες τις παραπάνω συστάσεις και σωστή διατροφή, μπορείτε σταδιακά να αυξήσετε το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης στο αίμα με ήπιο βαθμό αναιμίας. Ωστόσο, μόνο ένας γιατρός μπορεί να καθορίσει τον βαθμό της νόσου, είναι πιθανό να αυξήσετε την αιμοσφαιρίνη σας στην περίπτωσή σας, δεν αρκεί απλώς να ακολουθήσετε μια δίαιτα και θα χρειαστεί να πάρετε σίδηρο. Υπάρχουν επίσης αναιμία που δεν σχετίζεται με έλλειψη σιδήρου. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να το καταλάβει βάσει εργαστηριακών εξετάσεων.\nΕξετάστε τα συμπτώματα της υψηλής ή χαμηλής ✅HEMOGLOBIN, καθώς και παράγοντες υγείας ή είδη ασθενειών που αυξάνουν ή μειώνουν το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης στο αίμα μας.\nΗ αιμοσφαιρίνη είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό μέρος (πρωτεΐνη) των ερυθρών αιμοσφαιρίων που παρέχει μόρια οξυγόνου σε όλα τα μέρη του σώματος. Τα χαμηλά και υψηλά επίπεδα αυτής της πρωτεΐνης μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την υγεία μας..\nΣυμπτώματα Υψηλής Αιμοσφαιρίνης\nΠαράγοντες ενίσχυσης της αιμοσφαιρίνης\nΠαράγοντες μείωσης αιμοσφαιρίνης\nΠαράγοντες δυσλειτουργίας αιμοσφαιρίνης\nΤο να έχετε ελαφρώς μειωμένο επίπεδο αιμοσφαιρίνης (Hb) συνήθως δεν συνοδεύεται από συμπτώματα. Ωστόσο, οποιαδήποτε μείωση της αιμοσφαιρίνης ή ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων (ερυθρά αιμοσφαίρια) οδηγεί σε μείωση της αντοχής κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας, ακόμη και όταν η αιμοσφαιρίνη κυμαίνεται από 12-13 g / dl.\nΗ ανεπάρκεια αιμοσφαιρίνης και / ή ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αναιμία..\nΣύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η αναιμία προσδιορίζεται από ένα επίπεδο αιμοσφαιρίνης μικρότερο από 12 g / dl στις γυναίκες και λιγότερο από 13 g / dl στους άνδρες.\nΑν και η ικανότητα του οξυγόνου να λαμβάνεται από τους ιστούς του σώματος παραμένει ανάλογη με το επίπεδο της κυκλοφορούσας αιμοσφαιρίνης στο αίμα, τα άτομα με χρόνια αναιμία αναπτύσσουν έναν αντισταθμιστικό μηχανισμό για τη βελτίωση της παροχής οξυγόνου στους ιστούς του σώματος. Αυτός ο μηχανισμός διατηρεί επαρκή ποσότητα οξυγόνου για τη λειτουργία των οργάνων έως ότου η αιμοσφαιρίνη μειωθεί σε τιμές 7-8 g / dl. Η σοβαρή αναιμία ορίζεται ως επίπεδο αιμοσφαιρίνης κάτω από 7 g / dl..\nΤα σημάδια χαμηλής αιμοσφαιρίνης (αναιμία) περιλαμβάνουν:\nΓρήγορη έναρξη της κόπωσης με χαμηλή σωματική άσκηση\nΚρύα χέρια και πόδια (μειωμένη ικανότητα διατήρησης της θερμοκρασίας του σώματος)\nΣυχνά δεν είναι τόσο εύκολο να καταλάβετε ότι έχετε αναιμία. Όμως τα άτομα με χαμηλή αιμοσφαιρίνη εμφανίζουν ταυτόχρονα αρκετά συμπτώματα. Επιπλέον, συνηθίζουν συχνά τα συμπτώματά τους και τα θεωρούν φυσιολογικά..\nΠιστεύεται ότι έχετε υψηλή αιμοσφαιρίνη εάν τα επίπεδα υπερβαίνουν τα 16 g / dl (γυναίκες) ή 18 g / dl (άνδρες). Αυτή η κατάσταση ονομάζεται πολυκυτταραιμία..\nΗ υψηλότερη αιμοσφαιρίνη αυξάνει το ιξώδες του αίματος. Ο λόγος ανάπτυξης της αιμοσφαιρίνης και του ιξώδους είναι γραμμικός έως και 16 g / dl. Πάνω από αυτό το επίπεδο, η αναλογία γίνεται εκθετική - μια μικρή αύξηση της αιμοσφαιρίνης οδηγεί σε μια ισχυρή αύξηση του ιξώδους του αίματος.\nΜόλις η συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης φτάσει τιμές πάνω από 18 g / dl, το ιξώδες του αίματος φτάνει σε τέτοιο επίπεδο που εμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος σε μικρά αιμοφόρα αγγεία και η παροχή οξυγόνου σε όργανα και ιστούς του σώματος μειώνεται απότομα..\nΣυχνά αυτή η κατάσταση εκδηλώνεται ως γαλαζωπός αποχρωματισμός του δέρματος και παραβίαση των ψυχικών λειτουργιών ως αποτέλεσμα παραβίασης της εγκεφαλικής κυκλοφορίας. Και όλα αυτά τα σημάδια θυμίζουν πολύ σοβαρή αναιμία. Επιπλέον, λόγω της κακής κυκλοφορίας του αίματος, ο κίνδυνος θρόμβων αίματος αυξάνεται σημαντικά..\nΜια μελέτη ατόμων με χρόνια ορεινή ασθένεια έδειξε ότι, λόγω του συνδυασμού μεγάλου υψομέτρου κατοικίας και κακής πνευμονικής λειτουργίας, δεν είναι δυνατή η μακροχρόνια επιβίωση με επίπεδα αιμοσφαιρίνης άνω των 20 g / dl.\nΗ αυξημένη αιμοσφαιρίνη έχει πολλές αιτίες, αλλά συνήθως είναι το αποτέλεσμα αυτών των 2 μηχανισμών:\nΑυξημένη παραγωγή κυττάρων αίματος. Αυτό συμβαίνει ως αντιστάθμιση όταν η απόδοση οξυγόνου είναι μειωμένη στο αίμα..\nΜειωμένος όγκος πλάσματος (υγρό τμήμα του αίματος).\nΤα σημάδια της υψηλής αιμοσφαιρίνης περιλαμβάνουν:\nΑίσθημα καψίματος, μυρμήγκιασμα ή ραφής και μούδιασμα στα άκρα.\nΤο να ζεις σε μεγαλύτερο υψόμετρο αυξάνει την αιμοσφαιρίνη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το χαμηλό οξυγόνο σε μεγάλα υψόμετρα αυξάνει την παραγωγή αιμοσφαιρίων. Ως αποτέλεσμα, η ποσότητα της αιμοσφαιρίνης αυξάνεται με τα κύτταρα για να παρέχει περισσότερο οξυγόνο στους ιστούς του σώματος..\nΓια παράδειγμα, μελέτες έχουν δείξει ότι σε υγιείς άνδρες και γυναίκες, η αιμοσφαιρίνη αυξήθηκε εντός 7 ημερών από τη στιγμή της αναρρίχησης σε ύψος 5.260 μέτρων, αλλά επέστρεψε σε φυσιολογικά επίπεδα εντός των ίδιων 7 ημερών από τη στιγμή της πτώσης σε ύψος 1.525 μέτρων (21 εθελοντής).\nΟι αθλητές συχνά χρησιμοποιούν μεγαλύτερα ύψη για να αυξήσουν τον αριθμό των αιμοσφαιρίνων τους και να βελτιώσουν τα αθλητικά αποτελέσματα. Η αύξηση της αιμοσφαιρίνης μέσω της προπόνησης μεγάλου υψομέτρου θεωρείται νόμιμος χειρισμός σε διάφορα αθλήματα αντοχής, σε αντίθεση με την παράνομη χρήση ερυθροποιητίνης (EPO), ανδρογόνων (περισσότερα για αυτά παρακάτω) και αυτόλογων μεταγγίσεων αίματος.\nΗ ανάπτυξη της αιμοσφαιρίνης προάγει την αυξημένη αντοχή, η οποία είναι ανάλογη με την αύξηση της ικανότητας οξυγόνου στο αίμα.\nΗ μακροχρόνια κατοικία σε υψόμετρα από 2.100 έως 2.500 μέτρα συμβάλλει στην αύξηση του επιπέδου της αιμοσφαιρίνης και μελέτες δείχνουν ότι αυτό το αποτέλεσμα παραμένει για 2-3 εβδομάδες μετά την κατάβαση στο επίπεδο της θάλασσας.\nΗ υψηλή αιμοσφαιρίνη είναι επίσης ένα σημάδι χρόνιας ασθένειας στο βουνό..\nΈνας νεαρός Θιβέτ. Δεν θα έχει ποτέ ορεινή ασθένεια\nΟι κάτοικοι των Ιμαλαΐων, αλλά όχι οι κάτοικοι των βουνών των Άνδεων (Νότια Αμερική) μπόρεσαν να προσαρμοστούν σε μεγάλο υψόμετρο μέσω της μείωσης των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης. Εξαιτίας αυτού, σπάνια πάσχουν από χρόνια ορεινή ασθένεια. Αυτές οι διαφορές στην προσαρμογή εξηγούνται από πολύ καιρό, όταν οι κάτοικοι των Ιμαλαΐων αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν σε μεγάλα ύψη. Σε μεγάλα υψόμετρα, οι κάτοικοι των βουνών των Άνδεων ζουν από 9.000 έως 12.000 χρόνια, αλλά το οροπέδιο των Ιμαλαΐων ήταν γεμάτο με ανθρώπους πριν από περισσότερα από 50.000 χρόνια.\nΟι κάτοικοι του Θιβέτ (τα υψίπεδά του) μειώνοντας τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης μπόρεσαν να αυξήσουν τη φυσική τους αντοχή και να μειώσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος, χρόνιας ασθένειας στο βουνό, προεκλαμψίας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και να μειώσουν τα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας (μελέτη με 1.749 γυναίκες).\nΤο κάπνισμα οδηγεί στο γεγονός ότι μέρος της αιμοσφαιρίνης στο αίμα καθίσταται μη λειτουργικό..\nΤο μονοξείδιο του άνθρακα (CO) στον καπνό του καπνού ανταγωνίζεται το οξυγόνο για σύνδεση με την αιμοσφαιρίνη και το CO υπερβαίνει το οξυγόνο κατά 210 φορές την αποτελεσματικότητα αυτής της σύνδεσης. Για να αντισταθμίσει την «απώλεια» μέρους της αιμοσφαιρίνης που δεσμεύεται από το μονοξείδιο του άνθρακα, το σώμα αρχίζει να παράγει ερυθρά αιμοσφαίρια, τα οποία συμβάλλουν στην ανάπτυξη της αιμοσφαιρίνης. Συχνά αυτή η κατάσταση ονομάζεται καπνιστές πολυκυτταραιμίας..\nΑσθένειες των πνευμόνων και καρδιαγγειακών παθήσεων που βοηθούν στη μείωση της ποσότητας οξυγόνου στο αίμα και επίσης διεγείρουν την αύξηση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης.\nΕκτός από το κάπνισμα, η αυξημένη αιμοσφαιρίνη εκδηλώνεται επίσης ως σωματική αντίδραση σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα. Παρόμοιες καταστάσεις περιλαμβάνουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή άπνοια ύπνου..\nΕπιπλέον, οι ενήλικες με κυτταρική συγγενή καρδιακή νόσο (CP) συχνά έχουν υψηλή αιμοσφαιρίνη..\nΗ πολυκυτταραιμία βέρα είναι μια νόσος του μυελού των οστών στην οποία εμφανίζεται υπερβολική παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων (και ανιχνεύεται υψηλή αιμοσφαιρίνη, ως αποτέλεσμα).\nΣήμερα, δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία για αυτήν την ασθένεια. Ωστόσο, τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν και το προσδόκιμο ζωής να παραταθεί..\nΣε γυναίκες με αυξημένα επίπεδα αιμοσφαιρίνης άνω των 16 g / dl ή σε άνδρες άνω των 18 g / dl, μπορεί να υπάρχει υποψία πολυκυτταραιμίας. Είναι πιο συχνό σε ηλικιωμένους..\nΤα άτομα με πολυκυτταραιμία βέρα μπορεί να μην έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, μερικές φορές, μπορεί να παρουσιάσουν κνησμό μετά από ένα ζεστό μπάνιο, αδυναμία, απώλεια βάρους, ανάπτυξη αρθρίτιδας ουρικής αρθρίτιδας και πεπτικού έλκους. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτή η κατάσταση οφείλεται σε μετάλλαξη στο γονίδιο JAK2.\nΛόγω της γονιδιακής μετάλλαξης, αυτή η ασθένεια είναι συχνά κληρονομική · τα παιδιά του πρώτου βαθμού συγγένειας έχουν 5-7 φορές υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης πολυκυτταραιμίας σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Επιπλέον, συχνά παρατηρείται μεγάλη συχνότητα αληθινής πολυκυτταραιμίας μεταξύ των απογόνων των Εβραίων Ashkenazi..\nΟι μακροπρόθεσμοι κίνδυνοι αυτής της ασθένειας περιλαμβάνουν μετάβαση σε οξεία λευχαιμία ή σοβαρή βλάβη του μυελού των οστών..\nΗ μείωση του όγκου του πλάσματος (το υγρό μέρος του αίματος) συμβάλλει στην αύξηση των σχετικών τιμών της αιμοσφαιρίνης.\nΤυχόν καταστάσεις που οδηγούν σε απώλεια υγρών, όπως αφυδάτωση ή σοβαρά εγκαύματα, οδηγούν σε σχετικά υψηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης..\nΗ σοβαρή αφυδάτωση μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης κατά 10-15%.\nΣε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την άσκηση, συμβαίνει παροδική αύξηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης, οι τιμές των οποίων αποκαθίστανται μέσα στις επόμενες 24 ώρες.\nΗ αύξηση της αιμοσφαιρίνης κατά τη διάρκεια της άσκησης σχετίζεται με μείωση του όγκου υγρού στο πλάσμα (υγρό μέρος του αίματος), του οποίου η αναπλήρωση κατά τη διάρκεια της προπόνησης δεν είναι αρκετά εντατική.\nΗ τακτική προπόνηση, από την άλλη πλευρά, μειώνει την αιμοσφαιρίνη αυξάνοντας τον όγκο του αίματος.\nΗ εισαγωγή της ερυθροποιητίνης (EPO, νεφρική ορμόνη) αυξάνει την αιμοσφαιρίνη με δύο μηχανισμούς:\nΑυξάνοντας την παραγωγή αιμοσφαιρίων\nΜειωμένος όγκος πλάσματος, ο οποίος πιθανώς σχετίζεται με μείωση της λειτουργίας του άξονα ρενίνης - αγγειοτενσίνης - αλδοστερόνης (ο οποίος περιλαμβάνει τα νεφρά ως όργανο).\nΗ ερυθροποιητίνη χρησιμοποιείται συχνά ως φάρμακο σε αθλητές για την αύξηση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων, προκειμένου να αυξηθούν τα αποθέματα οξυγόνου στο σώμα πριν από τον αθλητισμό.\nΗ τεστοστερόνη και άλλες ορμόνες\nΗ τεστοστερόνη διεγείρει την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων και αυξάνει τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης, ειδικά εάν υπάρχει πολλή τεστοστερόνη ή προέρχεται από το εξωτερικό σε υψηλές δόσεις.\nΤα ανδρογόνα (αρσενικές ορμόνες) διεγείρουν την παραγωγή κυττάρων αίματος. Το κάνουν αυτό αυξάνοντας την παραγωγή ερυθροποιητίνης, η οποία διεγείρει τη λειτουργία του μυελού των οστών και αυξάνοντας την ποσότητα σιδήρου που ενσωματώνεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια...\nΆλλες ορμόνες που αυξάνουν την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων περιλαμβάνουν κορτιζόλη, αυξητική ορμόνη και παράγοντα ανάπτυξης που μοιάζει με ινσουλίνη..\nΌγκος Wilms, άλλοι τύποι καρκίνου των νεφρών, καθώς και πολυκυστική νεφρική νόσος - αυξάνουν τον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης.\nΟμοίως, μια μεταμόσχευση νεφρού μπορεί να λειτουργήσει. Η μελέτη έδειξε ότι 10 στους 59 ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού που είχαν ζήσει μετά από χειρουργική επέμβαση για περισσότερο από 3 μήνες εμφάνισαν υψηλή αιμοσφαιρίνη.\nΤα ερυθρά αιμοσφαίρια απαιτούν μεγάλες ποσότητες σιδήρου για την παραγωγή αιμοσφαιρίνης. Στην πραγματικότητα, περισσότερο από το ήμισυ του συνόλου του σιδήρου στο σώμα βρίσκεται στην αιμοσφαιρίνη..\nΗ έλλειψη σιδήρου μειώνει τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης και οδηγεί σε αναιμία όταν εξαντλούνται τα αποθέματα σιδήρου.\nΕλλείψει μείζονος αιμορραγίας, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου συνήθως αναπτύσσεται αργά για μήνες ή χρόνια..\nΗ διάγνωση της αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να είναι εξίσου μεγάλη, ειδικά εάν η ποσότητα σιδήρου στη διατροφή σας βοηθά στη διατήρηση της αιμοσφαιρίνης στο φυσιολογικό εύρος..\nΣτις ανεπτυγμένες χώρες, το 4-20% του πληθυσμού πάσχει από αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου, ενώ στις αναπτυσσόμενες χώρες αυτοί οι αριθμοί κυμαίνονται από 30-48%..\nΕκτός από την έλλειψη σιδήρου, η αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί με μείωση της πρόσληψης άλλων βιταμινών και μετάλλων, όπως βιταμίνες Α, βιταμίνη Β9 (φολικό οξύ), βιταμίνη Β12, σελήνιο, ψευδάργυρος ή χαλκός. Όλες αυτές οι βιταμίνες και τα μέταλλα είναι σημαντικά για την παραγωγή των αιμοσφαιρίων..\nΗ ανεπάρκεια βιταμίνης Α μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, διότι αυτή η ουσία είναι σημαντική για την παραγωγή αιμοσφαιρίων και τη δέσμευση σιδήρου..\nΗ βιταμίνη Α αυξάνει την παραγωγή ερυθροποιητίνης (ΕΡΟ), διεγέρτη της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α είναι συχνή στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά είναι σπάνια στις ανεπτυγμένες.\nΗ μελέτη έδειξε ότι τα παιδιά ηλικίας 6 έως 59 μηνών μετά τη γέννηση που έλαβαν υψηλή δόση βιταμίνης Α παρουσίασαν αυξημένο φυσιολογικό επίπεδο αιμοσφαιρίνης και ο κίνδυνος εμφάνισης αναιμίας μειώθηκε (μελέτη με 2.397 παιδιά Αιθιοπίας).\nΜια άλλη μελέτη έδειξε ότι στους μαθητές του Μαρόκου, η πρόσληψη βιταμίνης Α συνέβαλε στη μέση αύξηση της αιμοσφαιρίνης 0,7 g / dl και μείωσε τον επιπολασμό της αναιμίας από 54% σε 38% (81 μαθητές συμμετείχαν στη μελέτη).\nΟι μητέρες με ανεπάρκεια βιταμίνης Α παρουσιάζουν χαμηλότερη αιμοσφαιρίνη και υψηλότερη συχνότητα αναιμίας. Γεννούν επίσης παιδιά με χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης (200 μητέρες από την Αίγυπτο συμμετείχαν στο επιστημονικό έργο).\nΕπίπεδο φυλλικού οξέος (βιταμίνη Β9)\nΗ ανεπάρκεια φολικού οξέος (βιταμίνη Β9) είναι μια άλλη σημαντική αιτία αναιμίας..\nΗ αναιμία φολικής ανεπάρκειας εμφανίζεται λόγω κακής διατροφής, μειωμένης εντερικής απορρόφησης, αυξημένης ανάγκης για αυτή τη βιταμίνη (για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης), ενώ λαμβάνετε ορισμένα φάρμακα ή με κληρονομικές ασθένειες.\nΒιταμίνη Β12 και κακοήθης αναιμία\nΗ έλλειψη βιταμίνης Β12 (κοβαλαμίνη) οδηγεί σε αναιμία. Συνήθως προκαλείται από δυσαπορρόφηση στα έντερα των ανθρώπων στις ανεπτυγμένες χώρες λόγω της ανθυγιεινής διατροφής τους και της ανεπαρκούς πρόσληψης τροφής από ανθρώπους στις αναπτυσσόμενες χώρες..\nΗ ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 παρατηρείται στο 6% των ατόμων ηλικίας 60 ετών και άνω, ενώ μια ελαφρά (ήπια) ανεπάρκεια εμφανίζεται σχεδόν στο 20% των ανθρώπων στη ζωή τους.\nΗ μειωμένη απορρόφηση της βιταμίνης Β12 συνδέεται συχνά με ασθένειες όπως κακοήθη αναιμία, αυτοάνοση γαστρίτιδα (φλεγμονή του στομάχου που αποτρέπει την απορρόφηση της βιταμίνης Β12). Ο επιπολασμός της κακοήθης αναιμίας στις ευρωπαϊκές χώρες είναι περίπου 4% του πληθυσμού και είναι συχνότερος σε ηλικιωμένους.\nΗ βιταμίνη D αυξάνει τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης\nΜελέτες δείχνουν ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D αυξάνει τον κίνδυνο αναιμίας (μετα-ανάλυση από 7 μελέτες σε 5.183 ενήλικες).\nΟι υψηλές δόσεις βιταμίνης D αυξάνουν τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε ενήλικες με σοβαρή ασθένεια (πιλοτική μελέτη με 30 ασθενείς).\nΗ βιταμίνη Ε βοηθά στην ανάπτυξη της αιμοσφαιρίνης\nΗ συμπλήρωση βιταμίνης Ε βελτιώνει την αιμοσφαιρίνη σε ελαφρώς αναιμικούς υγιείς ενήλικες (μελέτη με 86 και 60 ασθενείς).\nΟ ψευδάργυρος είναι απαραίτητος για τη διατήρηση των επιπέδων σιδήρου.\nΟ ψευδάργυρος είναι απαραίτητος για την ορθή λειτουργία πολλών ενζύμων που παίζουν ρόλο στην παραγωγή σιδήρου από τα τρόφιμα. Γι 'αυτό η ανεπάρκεια ψευδαργύρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία..\nΗ μελέτη διαπίστωσε ότι οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα ψευδαργύρου είχαν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτώματα αναιμίας (86 συμμετέχοντες στη μελέτη).\nΤα χαμηλά επίπεδα ψευδαργύρου στο αίμα αποτελούν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για αναιμία σε παιδιά σχολικής ηλικίας (μελέτη με 503 μαθητές).\nΟ χαλκός προάγει την παραγωγή αιμοσφαιρίων\nΗ έλλειψη χαλκού προκαλεί διαταραχές στην παραγωγή κυττάρων αίματος και αναιμία ανεπάρκειας χαλκού.\nΠάρα πολύ τσάι\nΤα φύλλα πράσινου τσαγιού περιέχουν φυσικά υψηλά επίπεδα πολυφαινολών, τανινών και αλουμινίου. Τόσο οι πολυφαινόλες όσο και το αλουμίνιο έχουν χαμηλότερα επίπεδα σιδήρου και έχουν αποδειχθεί σε μια μελέτη για τη μείωση της αιμοσφαιρίνης σε ζώα..\nΤο τσάι παρεμβαίνει στην απορρόφηση του σιδήρου και μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου όταν καταναλώνεται σε πολύ μεγάλες ποσότητες. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει μόνο εάν καταναλώνετε υπερβολικές ποσότητες τσαγιού..\nΔεν υπάρχει καμία περίπτωση όταν ένα άτομο εμφάνισε αναιμία μετά από καθημερινή λήψη περισσότερων από 1,5 λίτρων πράσινου τσαγιού (4 ή περισσότερα κουταλάκια του γλυκού ξηρό τσάι) για περισσότερα από 20 χρόνια.\nΟι εκπαιδευμένοι αθλητές, ιδιαίτερα στα αθλήματα αντοχής, συχνά έχουν «αθλητική αναιμία».\nΑυτό δεν είναι αναιμία με την κλινική έννοια. Στην πραγματικότητα, οι αθλητές έχουν αυξημένη συνολική κυτταρική μάζα και επίπεδα αιμοσφαιρίνης στο αίμα σε σύγκριση με τους μη αθλητές. Ωστόσο, μια σχετική μείωση της αιμοσφαιρίνης προκαλείται από την αύξηση του όγκου του πλάσματος (το υγρό μέρος του αίματος) στο αίμα τους.\nΗ σωματική δραστηριότητα οδηγεί επίσης στην καταστροφή των παλαιών ερυθρών αιμοσφαιρίων στους μυς που εργάζονται ή κατά τη συμπίεση, για παράδειγμα, στα πόδια ενώ τρέχετε.\nΗ μελέτη έδειξε ότι η μείωση της αιμοσφαιρίνης είναι πιο συχνή σε άτομα που εκπαιδεύονται για αντοχή σε σύγκριση με προπόνηση δύναμης ή σε μικτές ασκήσεις (αντοχή + δύναμη) (συμμετείχαν 747 αθλητές και 104 μη εκπαιδευμένοι ενήλικες).\nΣτην κανονική εγκυμοσύνη, ο όγκος του αίματος αυξάνεται κατά μέσο όρο 50%. Αυτή η ταχεία προσθήκη όγκου αίματος ξεκινά το πρώτο τρίμηνο. Ωστόσο, ο όγκος του πλάσματος (το υγρό μέρος του αίματος) αυξάνεται περισσότερο από τη μάζα των ερυθρών αιμοσφαιρίων, γεγονός που οδηγεί σε σχετική μείωση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης στο πρώτο μισό της εγκυμοσύνης. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή ως αναιμία εγκυμοσύνης..\nΑυτή η σχετική μείωση της αιμοσφαιρίνης είναι πιο έντονη σε γυναίκες με μεγάλο έμβρυο ή σε εκείνες που σχεδιάζουν δίδυμα.\nΕίναι σημαντικό να σημειωθεί ότι παρόλο που η αιμοσφαιρίνη μειώνεται, μια άλλη τιμή, που ονομάζεται ο μέσος όγκος των ερυθρών αιμοσφαιρίων (MCV), που λαμβάνεται επίσης στην εξέταση κινητικού αίματος, δεν αλλάζει σημαντικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.\nΈτσι, ένα επίπεδο αιμοσφαιρίνης κάτω από 9,5 g / dl σε συνδυασμό με ένα MCV (μέσος όγκος ερυθροκυττάρων) κάτω από 84 femtoliters (fl) χρησιμοποιείται για να δείξει πραγματική αναιμία (έλλειψη σιδήρου) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης..\nΗ απώλεια αίματος μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα τραυμάτων και ρήξεων αποστημάτων, βαριάς εμμηνορροϊκής αιμορραγίας ή συχνών αιμοδοσιών (δωρεές).\nΟι γυναίκες με σοβαρή εμμηνορροϊκή αιμορραγία έχουν χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης και συχνότερα αναιμία (πιλοτική κλινική μελέτη με 44 γυναίκες).\nΤα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) είναι γνωστά ως πηγή εξασθενημένης εντερικής ακεραιότητας και εκδηλώσεις αιμορραγίας στο άνω μέρος του. Επιπλέον, οι χαμηλές δόσεις ακετυλοσαλικυλικού οξέος (ασπιρίνη, φάρμακο ΜΣΑΦ) αυξάνουν την απώλεια αίματος και η συχνή χρήση ασπιρίνης μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία.\nΟι άνθρωποι δότες που δίνουν αίμα πολύ συχνά μπορεί επίσης να αναπτύξουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Αυτό συμβαίνει επειδή η αιμοδοσία απομακρύνει μια μεγάλη ποσότητα σιδήρου από το αίμα. Διαπιστώθηκε ότι ακόμη και το διάστημα 56 ημερών μεταξύ της αιμοδοσίας, ως δότη, δεν επαρκεί για την αποκατάσταση των φυσιολογικών τιμών της αιμοσφαιρίνης και του σιδήρου.\nΟ έλεγχος του σιδήρου με μέτρηση της φερριτίνης στο αίμα μπορεί επίσης να είναι χρήσιμος..\nΤα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης μπορούν επίσης να μειώσουν τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης. Συνήθως αυτές οι αλλαγές είναι μικρές. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτά τα φάρμακα προκαλούν κλινικά σημαντικούς βαθμούς αναιμίας..\nΤα φάρμακα κατά της υψηλής αρτηριακής πίεσης προκαλούν αραίωση του αίματος (αύξηση του υγρού του αίματος), αιμολυτική αναιμία (παθολογική καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων) ή / και καταστολή της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων.\nΤις περισσότερες φορές αυτό συμβαίνει με αναστολείς ενζύμου μετατροπής ACE αγγειοτενσίνης και αποκλειστές υποδοχέων αγγειοτενσίνης.\nΜια μελέτη 707 εφήβων έδειξε ότι το υπερβολικό βάρος στα κορίτσια συσχετίστηκε με χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης.\nΗ αναιμία συνοδεύει συχνά τη νόσο του θυρεοειδούς.\nΟι ορμόνες του θυρεοειδούς διεγείρουν την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων τόσο άμεσα όσο και αυξάνοντας την παραγωγή ερυθροποιητίνης (ΕΡΟ).\nΗ αναιμία υποθυρεοειδισμού μπορεί να προκύψει από μειωμένη λειτουργία μυελού των οστών, μειωμένη παραγωγή ερυθροποιητίνης ή μειωμένο σίδηρο, βιταμίνη Β12 ή ανεπάρκεια φολικού οξέος..\nΗ προσθήκη σιδήρου στη συνήθη θεραπεία με θυροξίνη (μία από τις δύο ορμόνες θυρεοειδούς που περιέχουν ιώδιο) βελτιώνει τον υποθυρεοειδισμό καλύτερα από τη χρήση μόνο θυροξίνης (μελέτη σε 60 ασθενείς).\nΑυτή η σχέση αναιμίας και θυρεοειδικής νόσου πηγαίνει αμφίδρομα, καθώς η μείωση της δραστηριότητας του θυρεοειδούς οδηγεί σε αναιμία και η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μειώνει το επίπεδο των θυρεοειδών ορμονών..\nΟι έγκυες γυναίκες με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν υποθυρεοειδισμό ή υποκλινικό υποθυρεοειδισμό (μελέτη με 2.581 συμμετέχοντες).\nΑναιμία φλεγμονής (ονομάζεται επίσης αναιμία χρόνιας νόσου) - Αυτό συχνά διαγιγνώσκεται ως αναιμία που σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση και αυξημένη θνησιμότητα σε ορισμένες ασθένειες..\nΑυτός ο τύπος αναιμίας φλεγμονής εμφανίζεται σε παχυσαρκία, γήρανση, νεφρική ανεπάρκεια, καρκίνος, χρόνιες λοιμώξεις και αυτοάνοσες ασθένειες..\nΑυτή είναι ήπια ή μέτρια αναιμία. Η αιμοσφαιρίνη σπάνια μειώνεται κάτω από 8 g / dl.\nΑυτή η κατάσταση του σώματος προκαλείται από την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος (η ιντερλευκίνη IL-6 αυξάνει το επίπεδο της ορμόνης ηepcidin, η οποία μειώνει την ποσότητα σιδήρου στο αίμα).\nΗ καλύτερη θεραπεία για αυτόν τον τύπο αναιμίας είναι η θεραπεία της υποκείμενης νόσου. Όταν αυτό δεν είναι δυνατό, χρησιμοποιούνται μετάγγιση αίματος, ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου και χρήση φαρμάκων που διεγείρουν την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση..\nΑυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να αντιμετωπιστεί με ενεργοποίηση του AMPK (AMPK) - μιας πρωτεΐνης κινάσης που ενεργοποιείται με AMP..\nΗ αναιμία είναι ένα από τα συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Εκτιμάται ότι το 30-60% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα πάσχουν από αναιμία..\nΕπιπλέον, τα άτομα με υψηλή δραστηριότητα νόσου έχουν χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης (μελέτη σε 89 ασθενείς).\nΗ αναιμία είναι μια από τις πιο συχνές επιπλοκές του IBD (φλεγμονώδης νόσος του εντέρου). Αυτό επηρεάζει την ποιότητα ζωής και την ικανότητα εργασίας, καθώς και την αύξηση της συχνότητας νοσηλείας των ασθενών.\nΟ επιπολασμός της αναιμίας στο IBD είναι μεταβλητός και κυμαίνεται στο εύρος του 6-74%, ανάλογα με τη μελέτη..\nΠερίπου το 1% του πληθυσμού πάσχει από κοιλιοκάκη. Η αναιμία είναι το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα της κοιλιοκάκης, που βρίσκεται στο 32-69% των ενηλίκων με δυσανεξία στη γλουτένη. Αντίθετα, μεταξύ ασθενών με ανεξήγητη αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου, 5% από αυτούς επιβεβαιώνουν κοιλιοκάκη.\nΗ μειωμένη απορρόφηση σιδήρου και η απώλεια αίματος λόγω βλάβης στο εντερικό τοίχωμα χαρακτηρίζεται από αναιμία σε κοιλιοκάκη. Ακόμα και μετά τη μετάβαση σε δίαιτα χωρίς γλουτένη από 6 έως 12 μήνες, απαιτείται οι περισσότεροι ασθενείς να αναρρώσουν από αναιμία.\nΕιδικότερα, στους μισούς ασθενείς με κοιλιοκάκη, αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου και μειωμένη αιμοσφαιρίνη παρέμειναν ακόμη και μετά από ένα ή δύο χρόνια σε δίαιτα χωρίς γλουτένη..\nΟι ασθενείς με κοιλιοκάκη συχνά επωφελούνται από ενδοφλέβια συμπλήρωση σιδήρου..\nΗ αναιμία συχνά αναπτύσσεται ως επιπλοκή της χρόνιας νεφρικής νόσου (CKD). Η σοβαρότητα της αναιμίας είναι ανάλογη του βαθμού εξασθένησης της νεφρικής λειτουργίας.\nΗ βλάβη στα νεφρά οδηγεί στην αδυναμία παραγωγής της σωστής ποσότητας ερυθροποιητίνης (ΕΡΟ) - της ορμόνης των νεφρών και, όπως γνωρίζετε, η ερυθροποιητίνη διεγείρει την παραγωγή κυττάρων αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς με αιμοκάθαρση λαμβάνουν ουσίες που διεγείρουν την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων με σίδηρο, η οποία συμβάλλει στην αύξηση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης..\nΤο FDA συνιστά 10-12 g / dl ως στόχο για τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο (CKD). Θα πρέπει να αποφεύγονται υψηλότερες τιμές αιμοσφαιρίνης (> 13 g | dl), καθώς προσδιορίστηκε ότι παρόμοιες τιμές αιμοσφαιρίνης συσχετίστηκαν με κακή κλινική έκβαση της CKD.\nΜεταξύ των ασθενών με χρόνια ηπατική νόσο, περισσότερο από το 75% εμφανίζει σημάδια αναιμίας. Αυτό σχετίζεται κυρίως με οξεία ή χρόνια εντερική αιμορραγία, η οποία οδηγεί σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου..\nΗ μη αλκοολική λιπώδης ηπατική νόσος (NAFLD) είναι μία από τις πιο συχνές ηπατικές παθήσεις παγκοσμίως και το ένα τρίτο των ενηλίκων ασθενών με NAFLD πάσχουν από έλλειψη σιδήρου...\nΕπίσης, ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αναιμίας μπορούν να προκαλέσουν ηπατική νόσο. Για παράδειγμα, η αναιμία συνδέεται συχνά με τη χρήση πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης άλφα-2α και ριμπαβιρίνης, οι οποίες χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του ιού της χρόνιας ηπατίτιδας C.\nΜόλυνση από Helicobacter pylori (H. pylori)\nΗ αναιμία συχνά συνοδεύει τη μόλυνση από Helicobacter pylori (H. pylori). Πάνω από το 50% των ασθενών με ανεξήγητη αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να έχουν λοίμωξη από Helicobacter pylori (H. pylori).\nΤο βακτήριο H. pylori αυξάνει την απώλεια σιδήρου λόγω:\nΑιμορραγία που προκαλείται από φλεγμονή του στομάχου, πεπτικό έλκος ή καρκίνο του στομάχου.\nΜειωμένη απορρόφηση του αδένα, η οποία εμφανίζεται επίσης λόγω φλεγμονής του στομάχου.\nΜειωμένα επίπεδα βιταμίνης C (η βιταμίνη C συνήθως βοηθά στην απορρόφηση σιδήρου).\nΑπώλεια σιδήρου που προκαλείται από απορρόφηση σιδήρου από βακτήρια Helicobacter.\nΤα περισσότερα άρρωστα άτομα με αναιμία που σχετίζεται με το H. pylori ανέκαμψαν πλήρως από την αναιμία μόνο μετά από επιτυχημένη αντιβακτηριακή θεραπεία. (μελέτη με 84 ασθενείς).\nΗ δηλητηρίαση από μόλυβδο επηρεάζει την παραγωγή αιμοσφαιρίνης και μειώνει την επιβίωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων..\nΥψηλότερες συγκεντρώσεις μολύβδου στο αίμα συσχετίστηκαν με αναιμία σε 60 παιδιά που εκτέθηκαν σε μόλυβδο από μολυσμένο πόσιμο νερό..\nΤέλος, οι εργάτες με χρόνια ελάσσονα έκθεση σε μόλυβδο έδειξαν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης αναιμίας (533 άνδρες και 218 γυναίκες συμμετείχαν στη μελέτη).\nΤο κάδμιο προκαλεί αναιμία λόγω της καταστροφής των ερυθρών αιμοσφαιρίων, της έλλειψης σιδήρου και της μειωμένης παραγωγής ερυθροποιητίνης (EPO).\nΗ αναιμία και τα χαμηλά επίπεδα ερυθροποιητίνης είναι κλινικά συμπτώματα της νόσου ite-iti, η οποία είναι μια κατάσταση που προκαλείται από παρατεταμένη δηλητηρίαση από κάδμιο στην Ιαπωνία.\nΟι αφλατοξίνες είναι τοξίνες που παράγονται από μύκητες που μολύνουν βασικές τροφές σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες. Οι αφλατοξίνες μειώνουν τον αριθμό αιμοσφαιρίνης και ερυθρών αιμοσφαιρίων.\nΟι έγκυες γυναίκες με υψηλή αφλατοξίνη Β1 στο αίμα αύξησαν σημαντικά τις πιθανότητες εμφάνισης αναιμίας (μελέτη με 755 γυναίκες).\nΣυγγενής αστεροβλαστική αναιμία\nΠρόκειται για μια γενετική διαταραχή που παρεμβαίνει στον σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων, η οποία οδηγεί σε ανεπάρκεια αιμοσφαιρίνης..\nΜερικοί ασθενείς χρειάζονται τακτικές μεταγγίσεις αίματος, ενώ άλλοι απαιτούν σποραδικές μεταγγίσεις αίματος, όταν υπάρχει καταστολή της δραστηριότητας στο μυελό των οστών τους, όπως μια ιογενής λοίμωξη..\nΣε ορισμένες περιπτώσεις, η συγγενής αστεροβλαστική αναιμία βελτιώνεται με τη βιταμίνη Β6..\nΗ αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια σοβαρή ασθένεια που προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο της αλυσίδας βήτα της αιμοσφαιρίνης. Η ασθένεια εμφανίζεται σε άτομα που έχουν δύο ανώμαλες εμφανίσεις του γονιδίου. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια που περιέχουν αυτήν την αιμοσφαιρίνη S γίνονται άκαμπτα, με τη μορφή ημισελήνου ή δρεπανιού. Λόγω του σχήματος τους, παρεμβαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος σε μικρά αιμοφόρα αγγεία.\nΗ αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλεί φλεγμονή, σχηματισμό θρόμβων αίματος, καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων, έλλειψη οξυγόνου, η οποία τελικά οδηγεί σε βλάβη στα όργανα του σώματος. Περιστασιακά, μια επιδείνωση της νόσου προκαλεί σοβαρό πόνο, επιθέσεις πνευμονικής ανεπάρκειας και περιπτώσεις εγκεφαλικού επεισοδίου.\nΠερίπου 240.000 μωρά γεννιούνται ετησίως με δρεπανοκυτταρική αναιμία, τα περισσότερα από τα οποία ζουν στην Αφρική. Μόνο το 20% αυτών των παιδιών ζουν μέχρι τα δεύτερα γενέθλιά τους. Η μέση επιβίωση της αναιμίας των δρεπανοκυττάρων των ΗΠΑ είναι περίπου 42 ετών.\nΥπάρχει ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο αυτή η ασθένεια είναι τόσο συχνή στην Αφρική. Δηλαδή, τα άτομα που έχουν μη φυσιολογική εμφάνιση αιμοσφαιρίνης S είναι ανθεκτικά στην ελονοσία.\nΟι φορείς ενός αντιγράφου του γονιδίου αιμοσφαιρίνης S έχουν συνήθως 40% αιμοσφαιρίνη S και 56-58% φυσιολογική αιμοσφαιρίνη στο αίμα τους. Συνήθως ζουν χωρίς συμπτώματα και πρέπει να παρουσιάσουν σοβαρή ανεπάρκεια οξυγόνου για να παρουσιάσουν συμπτώματα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας..\nΠερίπου το 8% των Αφροαμερικανών είναι φορείς αυτής της τροποποιημένης παραλλαγής αιμοσφαιρίνης. Η υδροξυουρία έχει εγκριθεί για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με δρεπανοκυτταρική νόσο.\nΗ θαλασσαιμία είναι μια διαταραχή που προκύπτει από έναν συνδυασμό περισσότερων από 300 γνωστών μεταλλάξεων στην βήτα αλυσίδα ή λιγότερων μεταλλάξεων στην άλφα αλυσίδα της αιμοσφαιρίνης. Αυτές οι μεταλλάξεις είναι συχνές στη Μεσόγειο, τη Νοτιοανατολική Ασία και την Κίνα. Περίπου 60.000 μωρά γεννιούνται ετησίως με αυτήν την ασθένεια..\nΤα άτομα με θαλασσαιμία έχουν διάφορους βαθμούς αναιμίας. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, όπως η β-θαλασσαιμία, υπάρχει αδυναμία διατήρησης της αιμοσφαιρίνης σε επίπεδα άνω των 6,5 g / dl.\nΗ ασθένεια αντιμετωπίζεται με μετάγγιση, μεταμόσχευση μυελού των οστών ή γονιδιακή θεραπεία. Όπως οι φορείς της δρεπανοκυτταρικής αιμοσφαιρίνης S, οι φορείς της μετάλλαξης της θαλασσαιμίας είναι επίσης ανθεκτικοί στην ελονοσία. Επομένως, αυτές οι μεταλλάξεις είναι αρκετά συχνές στην Αφρική..\nΣχέδιο για την ανάπτυξη αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου\nΗ αναιμία είναι ένα κοινό σύμπτωμα του καρκίνου. Διαγιγνώσκεται στο 50% των περιπτώσεων διαφόρων ογκολογικών παθήσεων..\nΥπάρχουν πολλές αιτίες της αναιμίας του καρκίνου:\nΕνισχυμένη καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων\nΑνεπάρκεια ερυθροποιητίνης (ΕΡΟ)\n3 χρόνια μετά τη διάγνωση καρκίνου, οι ασθενείς με προχωρημένη αναιμία έχουν διπλάσιο κίνδυνο θνησιμότητας σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς αναιμία.\nΗ χαμηλή αιμοσφαιρίνη είναι συνήθως η πιο συχνή σε άτομα με προχωρημένο καρκίνο (μια μελέτη με 888 ασθενείς).\nΗ ελονοσία απειλεί σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτός είναι ένας σημαντικός παράγοντας, αλλά δεν είναι πλήρως κατανοητός, ως η αιτία της αναιμίας..\nΤα μικρά παιδιά διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών μορφών αναιμίας που σχετίζονται με την ελονοσία, ειδικά σε χώρες όπου η μετάδοση της ελονοσίας στα παιδιά είναι παρούσα κατά τη γέννηση και οι υποτροπές είναι συχνές.\nΑυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με πρώιμη και αποτελεσματική θεραπεία κατά της ελονοσίας..\nΆτομα με διογκωμένη σπλήνα μπορεί να αναπτύξουν αναιμία λόγω αυξημένης καταστροφής των ερυθρών αιμοσφαιρίων στον σπλήνα.\nΈνας διευρυμένος σπλήνας μπορεί να διεγερθεί από λοιμώξεις, ηπατικές παθήσεις, καρκίνο ή φλεγμονώδεις ασθένειες..\nΗ αυτοάνοση αναιμία προκαλείται από αυξημένη καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων που επιτίθενται στα αυτοαντισώματα. Πρόκειται για μια σπάνια πάθηση που συνοδεύει ορισμένες ασθένειες..\nΟι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν αναιμία καθώς γερνούν. Η αναιμία βρέθηκε στο 11% των ανδρών και στο 10% των γυναικών άνω των 65 ετών, και στο 26% των ανδρών και στο 20% των γυναικών άνω των 85 ετών (επιστημονικό πρόγραμμα NHANES III με 39.695 άτομα).\nΜείωση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης εμφανίζεται στην όγδοη δεκαετία της ζωής και φαίνεται να αποτελεί μέρος της φυσιολογικής γήρανσης. Ωστόσο, η αναιμία στους ηλικιωμένους σχετίζεται με μια σειρά από ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως λειτουργική εξάρτηση, άνοια, πτώσεις, καρδιακές παθήσεις και θάνατο..\nΣε περίπου 50% των περιπτώσεων, η αναιμία στους ηλικιωμένους έχει αναστρέψιμες αιτίες (διορθώσιμη), συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης σιδήρου και βιταμίνης Β12, καθώς και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.\nΗ μεθυμοσφαιρίνη (metHb) είναι μια μορφή αιμοσφαιρίνης όπου ο σίδηρος βρίσκεται σε αλλοιωμένη κατάσταση (Fe3 + αντί για Fe2 +) και δεν μπορεί να δεσμεύσει οξυγόνο. Επιπλέον, αυτή η αιμοσφαιρίνη δεν μπορεί να μεταφέρει οξυγόνο, αυτός ο τύπος αιμοσφαιρίνης προκαλεί οξειδωτική και φλεγμονώδη βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία.\nΣε υγιείς ανθρώπους, η μεθαιμοσφαιρίνη (metHb) αντιπροσωπεύει 1 έως 2% της συνολικής αιμοσφαιρίνης. Μερικά φάρμακα και τοξίνες είναι γνωστό ότι αυξάνουν τα επίπεδα της μεθαιμοσφαιρίνης..\nΆτομα με περισσότερο από 10% μεθεμοσφαιρίνη (metHb) έχουν μπλε χρώμα δέρματος. Τα συμπτώματα του εγκεφάλου και της καρδιαγγειακής βλάβης αρχίζουν να εκδηλώνονται όταν το metHb υπερβαίνει το 30%.\nΜονοξείδιο του άνθρακα (μονοξείδιο του άνθρακα)\nΤο μονοξείδιο του άνθρακα (CO) δεσμεύεται στην αιμοσφαιρίνη 210 φορές περισσότερο από το οξυγόνο. Η εισπνοή μεγάλων ποσοτήτων μονοξειδίου του άνθρακα (μονοξείδιο του άνθρακα) οδηγεί σε τοξική δηλητηρίαση...\nΌταν το μονοξείδιο του άνθρακα δεσμεύει την αιμοσφαιρίνη, δεν υπάρχει τρόπος προσθήκης επιπλέον οξυγόνου. Αυτό προκαλεί βλάβη στους ιστούς λόγω έλλειψης οξυγόνου..\nΌταν το μονοξείδιο του άνθρακα συνδέεται με 20% αιμοσφαιρίνη, αναπτύσσονται σημάδια εγκεφαλικής βλάβης και καρδιακής βλάβης. Όταν το 40-60% της αιμοσφαιρίνης δεσμεύεται, ένα άτομο πέφτει σε ασυνείδητη κατάσταση, μπορεί να αναπτυχθεί κώμα και μπορεί να συμβεί θάνατος.


ΠΑΟΚ: Πήγε τη Γαλατά στη FIFA! - Onsports.gr\nOnsports Team\t31 Μαρτίου 2017, 14:55\nSUPER LEAGUE / Γαλατασαράι\t/ ΠΑΟΚ\nΠΑΟΚ: Πήγε τη Γαλατά στη FIFA!\nΗ προθεσμία για την αποπληρωμή της μεταγραφής του Γκάρι Ροντρίγκες πέρασε και ο Δικέφαλος πήγε την υπόθεση στη FIFA\nΗ Γαλατάσαραϊ τελεί υπό καθεστώς επιτήρησης για τα οικονομικά της, όμως αποφάσισε, τον Ιανουάριο, οτι την... παίρνει να κινηθεί για την απόκτηση του Γκάρι Ροντρίγκες. Όμως για δεύτερη φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο ΠΑΟΚ δεν είχε στους λογαριασμούς του το 1.000.000 που όφειλε να καταβάλλει η Τουρκική ομάδα, ως δόση για την μεταγραφή του Αφρικανού εξτρέμ.\nΑρχικά οι δύο ομάδες τα βρήκαν, καταλήγοντας σε νέα συμφωνία που προέβλεπε την αποπληρωμή του 1 εκατομμυρίου ευρώ μέχρι τις 30/3 και άλλες 500 χιλιάδες μέχρι 30/4.\nΟι Τούρκοι όμως αθέτησαν και τη νέα συμφωνία, με τον ΠΑΟΚ να γνωστοποιεί στην FIFA την ασυνέπεια της Γαλατά.\nΠλέον, από εδώ και πέρα, το λόγο θα έχει η Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, που θα κληθεί να εξετάσει την καταγγελία του ΠΑΟΚ.\n7 λεπτά πριν ΑΕΚ: Στην Αθήνα ο Άλεφ\n22 λεπτά πριν Ολυμπιακός: Η απάντηση για Καμπελά\n37 λεπτά πριν Η «Πράσινη ‘Ωρα» με Γιαννούλη-Μπαρούνη στις 16:00\n52 λεπτά πριν Παναθηναϊκός: Βρήκε τηλεοπτική «στέγη» το φιλικό με την Αντβέρπ


Δώστε όπλα στα παιδιά | Έθνος\nΑΠΟΨΕΙΣ 09.05.2019 14:25\nΤελευταία Ενημέρωση 09.05.2019 14:40\nΚαι µόνο η φράση «θύµατα εθίµου» αρκεί για να ανατριχιάσει κάθε λογικό άνθρωπο\n«Εδώ αυτοί γλεντάνε ακόµα και δεν έχουν καταλάβει τι έχει συµβεί. Επρεπε να τους πιάσουν όλους. Ολοι πυροβολούσαν. Στο χωριό το γνώριζαν. Εγινε το ίδιο όπως και µε τον Μάριο στο Μενίδι». Ο πατέρας της 8χρονης Αλεξίας, του νέου θύµατος της αδέσποτης σφαίρας, έχει κάθε λόγο να είναι αγανακτισµένος. Οπως και οι συγγενείς του παιδιού στο Μενίδι, του νεκρού κάµεραµαν στην Καλαµάτα, των εφήβων που ακρωτηριάστηκαν από βεγγαλικά και όλων των προηγούµενων θυµάτων του εθίµου.\nΚαι µόνο η φράση «θύµατα εθίµου» αρκεί για να ανατριχιάσει κάθε λογικό άνθρωπο. Γιατί δεν έχει καµιά σηµασία αν οι καλαµατιανές σαΐτες είναι έθιµο που κρατάει από το 1821. Ας αφήσουµε για λίγο όµως την Ελλάδα και ας πάµε στις ΗΠΑ, όπου η κουλτούρα της οπλοφορίας και οπλοχρησίας είναι πολύ διαφορετική. Εκεί λοιπόν, πέρα από τις δεκάδες περιπτώσεις εισβολής ενόπλων σε σχολεία και δολοφονιών ακόµα και µικρών παιδιών, τον Μάρτιο του 2018 συνέβη το εξής: ένας καθηγητής ήθελε να δείξει στους µαθητές πώς αφοπλίζεται κάποιος, κατά τη διάρκεια του µαθήµατος «Eισαγωγή στην απονοµή της δικαιοσύνης», οπότε µε το όπλο του, που είχε φέρει στο σχολείο, στόχευσε προς το ταβάνι και κατά λάθος πυροβόλησε µία φορά, µε αποτέλεσµα να πέσουν κοµµάτια οροφής πάνω σε έναν µαθητή και να τον τραυµατίσουν.\nΚαι ποια ήταν η απάντηση της διακυβέρνησης Τραµπ; Περισσότερα όπλα! Την Πρωτοµαγιά, το Κοινοβούλιο της πολιτείας της Φλόριντα ενέκρινε τη νοµοθεσία (εµπνεύσεως Τραµπ) που επιτρέπει στους καθηγητές να φέρουν όπλα µέσα στις σχολικές αίθουσες... ∆ηλαδή, επειδή έχουν σκοτωθεί δεκάδες αν όχι εκατοντάδες παιδιά και ενήλικοι κατά τη διάρκεια εισβολών ενόπλων (ενίοτε µαθητών...) σε σχολεία, οι καθηγητές στα σχολεία της Φλόριντα, αφού παρακολουθήσουν ειδικά σεµινάρια διάρκειας 144 ωρών προκειµένου να εκπαιδευτούν στη χρήση όπλων, θα µπορούν να φέρουν όπλα εντός του σχολείου σε εθελοντική βάση. Φανταστείτε σε ποιον κόσµο οδηγούµαστε. Φανταστείτε µαθητές και εκπαιδευτικούς να πυροβολούν ο ένας τον άλλον. Και να µην είναι από «έθιµο», για να επιστρέψουµε στα δικά µας.\nΟλα τα εκρηκτικά και τα όπλα έχουν έναν µόνο λόγο που δηµιουργήθηκαν: να σκοτώνουν. Και δεν είναι σε κανενός το DNA γραµµένο ότι πρέπει να χρησιµοποιεί όπλα και πυροµαχικά σε καιρό ειρήνης για να γιορτάσει οτιδήποτε. Και βεβαίως, επειδή δεν βρισκόµαστε στις ΗΠΑ, είναι και εκτός νόµου. Αλλά εµείς εξοικειώνουµε τα παιδιά συστηµατικά µε το παράνοµο. Συνεπώς δεν χρειάζεται σκέψη: όλα αυτά τα έθιµα πρέπει να σταµατήσουν. ∆ιαφορετικά δεν θα έχουµε καµιά δικαιολογία όταν το επόµενο παιδί πέσει ξαφνικά στο χώµα. Αν δεν τα σταµατήσουµε, είναι σαν να αποδεχόµαστε περίπου το ίδιο µε αυτό που η παρανοϊκή διοίκηση του Τραµπ πιστεύει: τα όπλα αντιµετωπίζονται µε όπλα, άσχετα αν είναι καιρός ειρήνης. Αν το δεχτούµε αυτό, εµείς θα πρέπει να οπλίσουµε τα παιδιά.


Η προσπάθεια των Ευρωλιγούρηδων να δημιουργήσουν τον Ευρωπαίο Πολίτη. - ANTIZITRO\nΑΡΧΙΚΗ » ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ » Η προσπάθεια των Ευρωλιγούρηδων να δημιουργήσουν τον Ευρωπαίο Πολίτη.\nBy Unknown • Ιουνίου 29, 2016 • Ε.Ε. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Comments : 0\nΌπως ακριβώς απέτυχε η Σοβιετική Ένωση να δημιουργήσει σοβιετική συνείδηση και διαλύθηκε, έτσι θα αποτύχετε κι εσείς. Όπως δεν κατάφερε ποτέ ο Λιθουανός, ή ο Εσθονός να γίνει όμοιος, ή αδερφός με τον Γεωργιανό, ή τον Ουκρανό, ή τον Αζέρο, έτσι δεν θα γίνει ποτέ όμοιος ή αδελφός ο Σουηδός, ο Δανός, ή ο Ολλανδός, με τον Ιταλό, ή τον Έλληνα, ή τον Πορτογάλο...


Σοκολατίνα η τέλεια (Video) – fraptime\nΑρχική/ΣΥΝΤΑΓΕΣ/Σοκολατίνα η τέλεια (Video)\nΜια απλή και εύκολη συνταγή για μια υπέροχη Σοκολατίνα που θα εντυπωσιάσει τους καλεσμένους σας με την φανταστική γεύση και υφή της, αλλά και εσάς με την απλότητα της παρασκευής της.\nΔείτε το βίντεο πιο κάτω και φτιάξτε αυτή τη τέλεια σοκολατίνα για να τη σερβίρετε όλες τις εποχές του χρόνου σε όλες τις περιστάσεις.\nσοκολατένιο κέικ κομμένο σε κέικ ή έτοιμο σοκολατένιο παντεσπάνι ή δικό σας σπιτικό συνταγή (θα χρειαστείτε 3 λεπτά παντεσπάνια για φόρμα 22 εκ. ή 1 χοντρό κομμένο οριζόντια στα 3)\nΓια το παντεσπάνι: Φτιάχνετε το παντεσπάνι σύμφωνα με τις οδηγίες της συνταγής, αν πρόκειται να φτιάξετε το δικό σας.\nΤο ψήνετε το ξεφουρνίζετε και αφού κρυώσει καλά το κόβετε οριζόντια σε 3 ίσα μέρη με τη βοήθεια ενός οδοντωτού μαχαιριού. Αν πάρετε έτοιμα σοκολατένια παντεσπάνια ή κέικ τα κόβετε περιμετρικά σε διάμετρο 22 εκ.\nΓια τη μους σοκολάτας: Ψιλοκόβετε τη σοκολάτα, τη ρίχνετε σε γυάλινο μπολ, προσθέτετε και τα 240 ml από τη κρέμα γάλακτος και τα λιώνετε σε μπεν μαρί ή φούρνο\nμικροκυμάτων, ανακατεύοντας συχνά μέχρι να λιώσει πλήρως η σοκολάτα και έχετε ένα λείο σοκολατένιο μείγμα. Το αποσύρετε από τη φωτιά και την αφήνετε στην άκρη να κρυώνει.\nΣε ένα καθαρό μπολ ρίχνετε την υπόλοιπη -480 ml- κρύα κρέμα γάλακτος και τη χτυπάτε με μίξερ μέχρι να έχετε μια πηχτή σαντιγί που να “στέκεται” και έχει την υφή γιαουρτιού.\nΡίχνετε τμηματικά, λίγη τη φορά, όλη τη σαντιγί μέσα στο μπολ με το σοκολατένιο μείγμα και ανακατεύετε με μαρίζ, με απαλές κυκλικές κινήσεις από κάτω προς τα επάνω φροντίζοντας να ενσωματώνετε πλήρως μετά από κάθε προσθήκη.\nΓια τη συναρμολόγηση: Παίρνετε μια φόρμα με αποσπώμενη βάση 22 εκ. και στρώνετε στη βάση της 1 κομμάτι παντεσπάνι.\nΜε ένα πινέλο το αλείφετε με το 1/3 του σιροπιού και από πάνω ρίχνετε και απλώνετε ομοιόμορφα το 1/3 της μους σοκολάτας.\nΓια το γλάσο: Σε ένα μικρό μπολάκι ρίχνετε τη ζελατίνη σε σκόνη μαζί με τις 3 κ.σ. κρύο νερό ανακατεύετε πολύ καλά και την αφήνετε στην άκρη.\nΣε μια κατσαρολίτσα ρίχνετε τα 125 ml νερό και τα 225 γρ. ζάχαρη και τα ανακατεύετε σε μέτρια φωτιά μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και πάρουν βράση.\nΣτη συνέχεια κοσκινίζετε το κακάο μέσα στο κοχλαστό σιρόπι και ανακατεύετε διαρκώς πάνω στη φωτιά με γρήγορες κινήσεις μέχρι να ενσωματωθεί πλήρως χωρίς “κόμπους”.\nΤέλος προσθέτετε τα 130 ml κρέμα γάλακτος, ανακατεύετε να ενσωματωθεί, ρίχνετε και το μείγμα ζελατίνης νερού και συνεχίζετε το ανακάτεμα μέχρι να διαλυθεί και έχετε ένα λείο σοκολατένιο γλάσο.\nΜόλις κρυώσει βγάζετε το γλυκό σας από τη κατάψυξη και ρίχνετε το γλάσο στην επιφάνειά του φροντίζοντας να καλυφθεί πλήρως.\nΒάζετε στο ψυγείο την σοκολατίνα σας και την αφήνετε για τουλάχιστον 1 ώρα πριν τη ξεφορμάρετε και τη σερβίρετε. Καλή σας απόλαυση..sintayes.gr