Το τέλος μας...\nΠέντε χρόνια μετά, ήρθε η ώρα να μάθω ζω χωρίς τον "B". Το τέλος μας γράφτηκε με ένα λακωνικό mail του "Β":\n"I ipomoni kai oi antoxes mu exantlithikan.\nArketa anextika tin koroidia su.\nDe tha se parakaleso Na min xanaepikinonisis mazi mu, giati oti k na kanis den prokite na vris antapokrisi.\nApla den iparhis peon Gia mena, den thelo ute Na se Xanado ute Na akuso Gia esena to paramikro.\nFevgo me tis hiroteres entiposis.\nDen prokite Na me xanDis ute zografisto Kai tha to antilifthis poli sintoma."\nΌταν και αν ανακάμψω θα γράψω περισσότερα. Τώρα δεν μπορώ.....\nΑναρτήθηκε από CB στις 1:18 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜέχρι το τέλος η ψυχή κι όμως πηγαίνει και πιο κει\nκαλά που βρέθηκες εσύ να μου την ταξιδέψεις\nκαι μη σε νοιάζουν τα λεφτά αν μ' αρνηθείς ως τις εφτά\nθα περισσέψουν αρκετά τριάντα θα ξοδέψεις\nόχι που τρέμω το σταυρό αλλά που δεν μπορώ να βρω\nδε φεύγω για παλικαριά αλλά που μού 'πεσε βαριά\nδε σού ζητάω να πληρωθώ μονάχα όταν σταυρωθώ άσε με ν' αναμετρηθώ\nμ' αυτά που σέ πονάνε κι άμα γυρίσεις νικητής\nΜέχρι το τέλος η ψυχή κι όμως πηγαίνει και πιο κει....\nΝατάσσα Μποφιλίου - Μέχρι το τέλος\nΑναρτήθηκε από CB στις 10:05 π.μ. 2 σχόλια:\nΟι φίλοι του χαράματα\nΤο βασικό χαρακτηριστικό του ερωτευμένου ανθρώπου, είναι το γεγονός ότι ανέχεται όλες τις συμπεριφορές, όλα τα κακώς κείμενα και ποτέ μα ποτέ δε διαμαρτύρεται. Ο ερωτευμένος άνθρωπος βέβαια, έχει και το ακαταλόγιστο για αυτή του τη συμπεριφορά. Ο άλλος όμως, αυτός που τα προκαλεί και τα επιτρέπει, τι δικαιολογία έχει?\nΟι περισσότεροι φίλοι του "Β" ήξεραν για τη σχέση μας πολύ πριν εμείς αρχίσουμε να κυκλοφορούμε δημόσια. Ήξεραν ποιά είμαι, με έβλεπαν έξω, ενίοτε μου μιλούσαν κιόλας, αλλά ποτέ δεν έτυχε να βγούμε όλοι μαζί έξω.\nΚάποια στιγμή λοιπόν, αξιώθηκε ο "Β" να κανονίσει μια έξοδο με τον κολλητό του. Για μένα αυτό ήταν ύψιστη χαρά. Μετά απο τόσο καιρό σε κατ' οίκον περιορισμό μια έξοδος ήταν ότι χρειαζόμουν. Άρχισα μάλιστα να φαντάζομαι ότι είχε έρθει επιτέλους η στιγμή που θα ζούσαμε επιτέλους ως φυσιολογικοί άνθρωποι.\nΦτιάχνομαι, στολίζομαι, ντυνομαι, γίνομαι υπερπαραγωγή και με τον αέρα του μοντέλου που κατεβαίνει τη σκάλα του Μιλάνο κατέβηκα τη σκάλα του σπιτιού μου. (απο θαύμα μόνο δεν γκρεμοτσακίστηκα με τα 12 ποντα)\nΕίχα μελετήσει την κάθε μου κίνηση. Το ποτό που θα παραγγείλω, τη στάση του σώματός μου, είχα αποφασίσει να μην ανάψω και τσιγάρο(!) γιατί ήξερα ότι ο φίλος του ειναι αντικαπνιστής.\nΜπαίνοντας στο μαγαζί, ο "Β" μου κάνει νόημα, πλησιάζω και γυρνώντας προς τον φίλο του ψελλίζει "Να σου συστήσω τη Χριστίνα".\nΟ φίλος του, σηκώνει τη μύτη του, κοιτάει στο ταβάνι, ρεμβάζει για λίγα δευτερόλεπτα και με μια απίστευτη φυσικότητα ρωτάει τον "Β" ....τι ποτό να σου παραγγείλω????\nΤο μόνο που ήθελα εκείνη τη στιγμή, ήταν να ανοίξει η γή να με καταπιεί, να διακτηνιστώ, να εξαφανιστώ.\nΟ "Β" ως γνήσιο αρσενικό (λέμε τώρα) δεν είπε τίποτα. Δεν επέπλιξε τον φίλο του, δεν ενοχλήθηκε, δεν αντέδρασε. Όσο εγώ κάπνισα ένα πακέτο Davidoff εκείνοι συζητούσαν αμέριμνα και ξέχασαν τελείως την ύπαρξή μου.\nΑργότερα, όταν πήγαμε σπίτι, ο "Β" τον δικαιολόγησε. Είναι ιδιόρρυθμος μου είπε. Συμπαθούσε και πάρα πολύ την πρώην του "Β" και για αυτό δε μου μίλησε, οπότε να μην το πάρω προσωπικά μου είπε...\nΑυτή τη συμπεριφορά, την ανέχτηκα πάρα πολύ καιρό. Όχι μόνο τη συμπεριφορά των φίλων που επιδεικτικά με αγνοούσαν αλλά και του "Β" που ποτέ μα ποτέ δεν έβαλε τα όρια στους άλλους. Που προτιμούσε αντί να χαλάσει την "υποτιθέμενη φιλία" που είχε με αυτούς, να χαλάσει τη δική μου διάθεση χωρίς να σκευτεί πως εγώ είμαι αυτή που κοιμάται μαζί του, ξυπνάει μαζί του, μεγειρεύει για εκείνον, τον φροντίζει και τον ακούει.\nΗ αλήθεια είναι πως έχω κάνει πάρα πολλά λάθη στη σχέση μου με τον "Β". Ένα απο τα μεγαλύτερα όμως, είναι το ότι δεν πήρα ποτέ την 12 ποντη γόβα μου για να την μεταμορφώσω σε αξεσουάρ πάνω στο κεφάλι του "Β".\nΓιατί πολύ απλά κανένας δεν αξίζει αυτού του είδους την απαξίωση που εισέπραξα εγώ απο τους "φίλους" του. Και αν οι φίλοι του είχαν την δικαιολογία πως είναι δύσκολοι άνθρωποι, ο "Β" δεν είχε καμία.\nΑν δε πάθεις όμως, δεν μάθεις...\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:56 π.μ. 1 σχόλιο:\nΑναμφισβήτητα, ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα επιτρέπονται και είναι αποδεκτά. Οι νέοι ζουν τον ερωτά τους, τα αισθήματα εξωτερικεύονται και έχει περάσει προ πολλού η εποχή που οι μεγάλες αγάπες δεν μπορούσαν να εκδηλωθούν.\nΠαρόλο όμως που ζούμε σε μια απελευθερωμένη κοινωνία, παρόλο που μπορεί να είναι σύνηθες πλέον οι απισίες, υπάρχουν όμως στερεότυπα τα οποία είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μας. Το μεγαλύτερο απο όλα τα στερεότυπα....... ο αριθμός των συντρόφων.\nΓια έναν άντρα είναι τιμή και καμάρι να απαρριθμεί τις γυναίκες με τις οποίες κάποτε είχε βρεθεί ερωτικά μαζί τους. Όσο περισσότερες, τόσο καλύτερα. Απο την εποχή που ένας άντρας είναι ακόμα στο νηπιαγωγείο οι γονείς του καμαρώνουν όταν τον ακούν να δηλώνει πως θέλει να παντρευτεί την ξανθιά γαλανομάτα συμμαθήτριά του.\nΌταν πλησιάζει την ενηλικίωση, οι γονείς καραδοκούν και περιμένουν τη στιγμή που θα πραγματοποιηθεί η πρώτη επαφή και έτσι ο κανακάρης τους θα γίνει επιτέλους γνήσιο αρσενικό.\nΓια τα επόμενα πολλά χρόνια, διαδραματίζεται ένας εγώνας δρόμου ανάμεσα στα μέλη μιας αντροπαρέας. Ποιός θα έχει τα πρωτεία. Ποιός θα έχει τις περισσότερες εμπειρίες, τα περισσότερα τρόπαια. Δεν έχει σημασία αν η απάφή συνδέεται με συναίσθημα, αν έχει διάρκεια, αν είναι στιγμιαία. Το θέμα είναι απλά και μόνο να συμβεί.\nΌταν αυτός ο αγώνας δρόμου κλείσει, τότε κάθε γνήσιο αρσενικό αναζητάει μια καλή κοπέλα να κατασταλάξει, να φτιάξει τη ζωή του.\nΓια τις γυναίκες όμως, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Αν ο αριθμός των συντρόφων της ξεπεράσει τον έναν, εντάξει τους δύο, τότε αυτόμάτως γίνεται γυναίκα εύκολη, ανήθική και κανέις δεν την θέλει για ταίρι του.\nΔεν έχει σημασία αν ερωτεύτηκε και χώρισε, αν προσπαθούσε να βρεί απλά το ταίρι της και δεν τα κατάφερε. Τι σημασία εχει αν είναι 30, 40 ή και μεγαλύτερη. Τίποτα δεν δικαιολογεί τους πάνω απο 2 συντρόφους.\nΑυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότερες κρύβουμε το παρελθόν μας. Γιατί τα στερεότυπα είναι τόσο βαθιά ριζωμένα που δεν γίνεται να τα ξεριζώσεις.\nΌταν γνώρισα τον "Β" νόμισα πως βρήκα το άλλο μου μισό, τον ιδανικό σύντροφο. Μπορούσαμε για ώρες να μιλάμε, να ανταλλάσουμε απόψεις, να φιλοσοφούμε δίπλα απο το τζάκι.\nΉταν ο μόνος άνθρωπος που μπορούσα να εκφράζομαι ελεύθερα και να μιλάω για τη ζωή μου και κυρίως να μην κρύβω τις εμπειρίες μου. Κάτι που για μένα ήταν πρωτόγνωρο.\nΛάθος μου όμως. Μεγάλο μου λάθος.\nΟ άνθρωπος που υποτίθεται πως είχε ανοιχτό μυαλό και ήταν απαλλαγμένος απο τα στερεότυπα αποδείχτηκε πως ήταν πιο πουριτανός και απο τους καθολικούς! Ότι και αν έκανα ήταν μεμπτό. Επαγγελματικό δείπνο, meeting με το αφεντικό μου, καφέ με παλιό συμμαθητή?? Για εκείνον ήταν φτηνές δικαιολογίες για να καλύψω την απιστία που σχεδίαζα.\nΗ ειλικρίνειά μου να παραδεχτώ πως ως άνθρωπος έζησα και εγώ έρωτες, απογοητεύσεις, στεναχώριες και λανθασμένους ενθουσιασμούς έγινε το μεγαλύτερό μου πρόβλημα.\nΤώρα όμως έμαθα και ξέρω πλέον πως να κρύψω τα αυτονόητα.\nΌσο για εσάς...Μην ξεγελαστείτε ποτέ. Μην κάνετε το λάθος και παραδεχτείτε πως ζήσατε λιγάκι την ζωή σας, τα νιάτα σας... Απλά προσποιηθείτε....\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:22 π.μ. 1 σχόλιο:\nΑυτό που θέλουνε οι άντρες\nΗ γυναίκα είναι ένα μυστήριο της φύσης, γιατί πολύ απλά δεν ξέρει τι θέλει. Ζητάει πράγματα, της τα δίνεις και τότε σου λέει ότι δεν τα θέλει. Θέλει έναν άντρα που να μπορεί να εμπιστεύεται αλλά συγχρόνως θέλει και το κακό παιδί. Ζητάει μόνον αγάπη και φροντίδα, αλλά μετά ζητάει το ακριβό μονόπετρο και αν δεν της το δώσεις μπορεί και να σε αφήσει…\nΜε τους άντρες όμως, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Είναι προβλέψιμοι με συγκεκριμένες πάντα συμπεριφορές και αντιδράσεις.\nΟι άντρες λατρεύουν τις γυναίκες που είναι όμορφες έξυπνες και δυναμικές. Ποιος άντρας θέλει δίπλα του μια βαρετή γλάστρα που απλά επιβαρύνει την καθημερινότητά του με την απραξία της? Ο άνδρας θέλει η γυναίκα που είναι δίπλα του, να είναι δραστήρια, περιπετειώδης, να έχει άποψη και να δοκιμάζει συνεχώς καινούργια πράγματα. Θέλει η γυναίκα να είναι ο άντρας της ζωής της, να λύνει μόνη της τα προβλήματά της και όταν χρειάζεται να αλλάζει και την …λάμπα!\nΑυτήν την γυναίκα όμως, οι άντρες τη θαυμάζουν, την ποθούν αλλά ποτέ δεν θα την διεκδικήσουν. Θα την ονειρευτούν, θα φανταστούν πως κατάφεραν επιτέλους να την κάνουν δική τους αλλά ποτέ δεν θα τολμήσουν. Γιατί κανένας άντρας δεν αντέχει να έχει δίπλα του μια τέτοια γυναίκα. Γιατί? Γιατί πολύ απλά φοβούνται μη φανεί η ανεπάρκειά τους….\nΟι άντρες κυνηγούν τις γυναίκες τις «εύκολες». Τις γυναίκες που λατρεύουν το σεξ, τις γυναίκες που έδιωξαν τα στερεότυπα και αποφάσισαν να ζήσουν τη ζωή τους. Η σχέση σε αυτή την περίπτωση, έχει πάθος, ένταση και είναι απαλλαγμένη από τη ρουτίνα και την βαρετή καθημερινότητα. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ελκυστικό σε έναν άντρα από μία γυναίκα που έχει αυτοπεποίθεση και τολμά να πει τα θέλω της!\nΑυτή την γυναίκα, οι άντρες ως γνήσια αρσενικά θα την κυνηγήσουν, θα την διεκδικήσουν και με κάθε τρόπο θα προσπαθήσουν να την κάνουν δική τους. Ποτέ όμως δεν θα την παντρευτούν! Είναι πολύ πουριτανοί για να αντέξουν να είναι δίπλα σε μια γυναίκα που δεν κρύβει το παρελθόν της και δεν κρύβεται πίσω από το κλασικό γυναικείο ψέμα «μωρό πριν γνωρίσω εσένα, μόνο μια σχέση είχα»!\nΟι άντρες αναζητούν τις γυναίκες νοικοκυρές. Αυτές που ξυπνάν από τις εφτά το πρωί για να ετοιμάσουν το πρωινό του καλού τους και το μεσημέρι τον περιμένουν με ένα πιάτο νοστιμότατο στιφάδο στο τραπέζι. Ποιος άντρας θα μπορούσε άλλωστε να αντισταθεί σε ένα καλοσιδερωμένο πουκάμισο, στο αστραφτερό μπάνιο, στα εξαιρετικά εδέσματα που όλη τη μέρα του σερβίρει? Τι και αν κυκλοφορεί στο σπίτι με το μαλλί κότσο και τις αντιολισθητικές παντόφλες για να μην γλιστράει την ώρα που σφουγγαρίζει….το βράδυ που η γυναίκα νοικοκυρά θα φλερτάρει με τον Μορφέα, ο «κανακάρης» της θα πάει να αναζητήσει αλλού τα ψηλοτάκουνα.\nΑυτή είναι και η γυναίκα που θα παντρευτεί! Γιατί? Γιατί πολύ απλά έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Μπορεί και κάνει όλα όσα οι παραπάνω γυναίκες δεν μπορούν να του προσφέρουν. Του μαγειρεύει, του πλένει, του συμμαζεύει τα πεταμένα, του βγάζει τα παπούτσια όταν γυρνάει τύφλα στο μεθύσι στις 7 το πρωί.\nΚαι το βασικότερο? Είναι μόνιμα κουρασμένη για να βγει έξω και έτσι εκείνος ελεύθερα τρέχει να αναζητήσει τις άλλες γυναίκες……\nΥ.Γ. Στη φωτογραφία είναι ο "Β"\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:21 π.μ. 2 σχόλια:\nΥπάρχουν κάποια πράγματα, τα οποία είναι ανεξίτηλα χαραγμένα στο μυαλό και στη συνείδηση μιας γυναίκας. Είναι ο πρώτος της έρωτας, τα πρώτο ραντεβού, η πρώτη απογοήτευση. Η πρώτη φορά που πιάνει τον εαυτό της να μιλά σαν τη μαμά της. Στη συνέχεια η εν λόγω γυναίκα αρχίζει να χτυπάει το κεφάλι της στον τοίχο που δεν είχε δώσει καμία απολύτως σημασία στις φαινομενικά μπανάλ και ξεπερασμένες συμβουλές της μαμάς και κάνει τα πάντα για να κερδίσει το χαμένο χρόνο.\nΗ εφηβική μνήμη λειτουργεί επιλεκτικά με τις συμβουλές, ειδικά όταν τις εντάσσει αυτομάτως στην κατηγορία «Τι βλακείες μου λέει τώρα πάλι». Με το πέρασμα των χρόνων όμως, αυτές μετακομίζουν από το υποσυνείδητο που εμείς τις είχαμε εξορίσει και επανέρχονται πάλι στο μπροστινό κομμάτι του μυαλού μας. Στην αρχή παλεύουμε να τις αγνοήσουμε , τις απωθούμε από το μυαλό, αλλά έρχεται αναπόφευκτα η στιγμή όπου θα πρέπει να τις επανεκτιμήσουμε και να αποδεχτούμε το τραγικό «μου τα έλεγες μαμά, εγώ δε σε άκουγα»!\n«Όλοι οι άντρες είναι ίδιοι» έλεγε η μαμά και εμείς επιχειρηματολογούσαμε επί ώρες ότι ο δικός μας είναι διαφορετικός. Μετα από αρκετούς καβγάδες συνειδητοποιούμε ότι είναι όλοι τους ίδιοι. Υπάρχουν παραλλαγές βέβαια, αλλά όλοι τους τιμούν τις ίδιες αξίες. Αν τους στερήσεις τους κολλητούς τους θα σε μισήσουν, αν προσβάλλεις τη μητέρα τους δεν θα σε συγχωρήσουν, αν τους την πέσει η Αντζελίνα θα σε κερατώσουν, αν τους πιέσεις θα σε χωρίσουν.\n«Αν τον θέλεις, να τον κάνεις να περιμένει». Είναι το σοφότερο πράγμα που έχει ξεστομίσει ποτέ μαμά. Όσο και να διαφωνήσαμε, όσο και να ασπαστήκαμε τον φεμινισμό, την ισότητα και τον γυναικείο δυναμισμό, όλες μας συμφωνήσαμε στο ίδιο πράγμα. Πιο δύσκολα αποχωρίζεσαι κάτι το οποίο έχεις κάνει κόπο για να αποκτήσεις, παρά για κάτι το οποίο σου δίνεται απλόχερα χωρίς καν να το ζητήσεις.\n«Να είσαι ανεξάρτητη, να μη στηρίζεσαι σε κανέναν». Είναι όντως ωραίο να έχουμε την μαμά μας, να μας μαγειρεύει, να μας πλένει, να μας καθαρίζει, τον φίλο μας να μας πηγαίνει-φέρνει με το αυτοκίνητο, την φίλη μας να κουβαλάει τις τσάντες στην αγορά. Γενικώς να υπάρχει κάποιος να μας νταντεύει. Θα πρέπει όμως να διατηρούμε και μια δικλίδα ασφαλείας για τις αναποδιές που θα συναντήσουμε στη ζωή μας και είναι απαραίτητες για τον αυτοσεβασμό μας. Για να μην χρειαστεί κάποια στιγμή να διατηρήσουμε μια σχέση που δε μας καλύπτει, απλώς και μόνο από εξάρτηση (πρακτική, συναισθηματική, οικονομική)\n«Μην ντύνεσαι σαν αγόρι, βρε κοριτσάκι μου». Καλές οι φόρμες και τα αθλητικά αλλά τουλάχιστον μια στο τόσο οφείλεις να κάνεις αισθητή τη γυναικεία σου πλευρά. Μπορεί οι συνοδοί μας, να μας αγαπάνε για τον εσωτερικό μας κόσμο και να νιώθουν άνετα μαζί μας ακόμα και αν φοράμε τη στολή του αστροναύτη, θα πρέπει όμως που και που να τους υπνωτίζουμε με την εμφάνισή μας.\n«Οι άντρες είναι κυνηγοί». Το ζήτημα είναι καθαρά γονιδιακό. Όσο και αν διαφωνούμε, όσο και αν οι ενδείξεις λένε το αντίθετο πρέπει να το αποδεχτούμε. Αυτά τα περίεργα όντα λοιπόν, εξιτάρονται από το απρόσιτο και το μυστηριώδες και θέλουν να ξέρουν ότι η επιλογή του θηράματος ήταν κυρίως δική τους. Μην τους αφήνετε να πιστεύουν ότι ξέρουν τα πάντα για τη ζωή σας, μην είστε πάντα διαθέσιμες και μην τους αφήνετε να επαναπαυτούν ότι θα σας έχουν για πάντα.\n«Παιδάκι μου, φάε κάτι πριν βγεις». Μπορεί εσύ να φοράς κολλητό τζιν και κοντό μπλουζάκι που αποκαλύπτουν κάθε επιπλέον γραμμάριο, ή μαμά σου όμως απλά έχει για άλλη μια φορά δίκαιο. Διότι δυο πράγματα μπορεί να συμβούν. Η θα γυρίσεις σπίτι στις 4 το πρωί και θα φας ότι βρεις μπροστά σου (και ας την έβγαλες όλη τη μέρα με γιαούρτι και φρυγανιές) ή απλά θα σε μαζεύουν οι φίλοι σου αφού θα είσαι σκνίπα από μεθύσι.\n«Μόνο εμείς σε αγαπάμε». Η πικρή αλήθεια είναι πως η ανιδιοτελής αγάπη είναι σχεδόν αποκλειστικό προνόμιο των γονιών. Όσο και αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι υφίσταται ο ουράνιος έρωτας και η αδελφική φιλία, πάντα υπάρχει ένα όριο. Δεν μπορούμε να περιμένουμε από τους ανθρώπους γύρω μας να γίνουν θυσία για εμάς, άλλωστε δεν είναι αυτός ο ρόλος τους στη ζωή μας. Η μαμά μας λοιπόν έχει για άλλη μια φορά δίκαιο. Προσοχή όμως, γιατί αν παραδεχτούμε στις μαμάδες μας πόσο δίκαιο έχουν τότε μπορεί να μετακομίσουν και στο σπίτι μας και να μας μιλάν όλη τη μέρα….\nΑναρτήθηκε από CB στις 3:55 π.μ. 1 σχόλιο:\nΑναρτήθηκε από CB στις 3:32 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από CB στις 6:27 π.μ. 8 σχόλια:\nΤρίτη πρωϊ και με σύντομες διαδικασίες αποφασίζουμε με τον "Β" να κάνουμε ένα μικρό ταξιδάκι στην Αθήνα. Είχε δουλειές να κάνει και σκευτήκαμε πως θα ήταν μια καλή ευκαιρεία να αλλάξουμε παραστάσεις.\nΤο αίσθημα του να περπατάς στο δρόμο, δίχως να σε νοιάζει αν πίσω σου είναι κάποιος γνωστός ήταν πρωτόγνωρο και συνάμα ευχάριστο.\nΔυο μερούλες στην Αθήνα, ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να μου συμβεί! Shopping therapy, καφέδες, βόλτες, αλλαγή παραστάσεων.... Μια άκρως ευχάριστη ανάσα στην ένταση που λόγω δουλειάς βίωνα εκείνη την περίοδο.\nΣτη διαδρομή του γυρισμού αποφασίσαμε να δώσουμε λίγη ένταση στη ζωή μας... Να θυμηθούμε τα παλιά, τα παράνομα... Είχαμε καιρό να το κάνουμε, είμασταν σε καλή διάθεση, χαλαροί... Ιδανικές συνθήκες...\nΚάπου σε ένα δρομάκι, στρίβει ο "Β" το αυτοκίνητο και να σου μια τεράστια αλλάνα μπροστα μας.. ΤΈΛΕΙΑ...Ιδανικό το μέρος. Αρχίζει να μου αρέσει όλο αυτό.... Παλιές καλές εποχές!\n"Περίμενε να στρίψω" ακούω τον "Β" να μου λέει και πρίν προλάβω να πάρω το λάγνο βλέμμα μου νιώθω ένα έντονο ταρακούνημα. Τι έγινε??? Γιατί ξαφνικά κάθομαι λίγο στραβα???\nΑφού σας είπα με τον "Β" τίποτα δεν γίνεται φυσιολογικά....\nΠέσαμε σε χαντακι!!!!Το τζίπ βρέθηκε ξαφνικά με τη μια ρόδα σε ένα χαντάκι, εγώ στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού και ο "Β" με την απίστευτη απάθεια που πάντα τον διέπει να μου λέει " Γιατί ταράζεσαι?"\nΚάπου στη μέση του πουθενά, χωρίς μπαταρία στο ένα κινητό, με οριακή τη μπαταρία στο άλλο, με το αυτοκίνητο στο χαντάκι να μην ταράζομαι????? Δε γίνεται...\nΑυτό που ακολούθησε τις επόμενες τρείς ώρες απλά δεν περιγράφεται. Ο "Β" άρχισε να τηλεφωνεί και να ψάχνει την οδική βοήθεια, όταν έκλεισε το κινητό, με παράτησε στην μέση του πουθενά για να συναντήσει αυτούς που θα μας βγάζαν απο εκεί, κάτι σκυλιά γαβγίζαν και εγώ δεν έβλεπα τη μύτη μου.\nΞαφνικά φως!!! Επιτέλους!!! Δυο κύριοι εμφανίζονται μαζί με τον "Β" και ο ένας απο αυτούς μου κλείνει το μάτι πονηρά...Ντροπή... Ο δεύτερος, την ώρα που έδενε το αυτοκίνητο ψιθύριζε στον "Β" ..."Ρε φίλε, γιατί δεν πήγες στην παραλία που είναι εδω πιο κάτω?"\nΕίχε νυχτώσει για τα καλά όταν καταφέραμε να ξεκολλήσουμε επιτέλους απο εκείνο το χαντάκι. Χωρίς να πούμε κουβέντα μπήκαμε στο αυτοκίνητο και λίγο πριν χαράξει φτάσαμε επιτέλους σπίτι. Ελαφρύτεροι κατά πολλά ευρώ (οι καλοί κύριοι μας πήραν όσα λεφτά είχαμε), κουρασμένοι και χωρίς την ένταση που είχαμε φανταστεί πέσαμε ξεροί στο κρεβάτι.\nΛίγο πριν βυθιστώ σε βαθύ ύπνο, ένα χαμόγελο χαράκτηκε στο πρόσωπό μου. Μου αρέσει να είμαι με τον "Β". Μου αρέσει πολύ, γιατί με κάνει να νιώθω ζωντανή και γιατί ποτέ δεν ξέρω τι θα είναι το επόμενο που θα μας συμβεί...\nΑναρτήθηκε από CB στις 12:19 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜια γυναίκα μπορεί και κάνει πολλά πράγματα στη ζωή της. Πολλά περισσότερα απο ότι η ίδια φαντάζεται. Μια ερωτευμένη γυναίκα όμως, μπορεί να κάνει τα πάντα. Ή καλύτερα σχεδόν τα πάντα.\nΜπορεί να τα βάλει με όλο τον κόσμο για να είναι μαζί με αυτόν που επέλεξε. Μπορεί να δίνει μάχες κάθε μέρα. Με τους φίλους, την οικογένεια, του γνωστούς υπερασπιζόμενη αυτόν που έχει δίπλα της. Και αν χρειαστεί να διαλέξει?? Θα διαλέξει τον άνθρωπό της!\nΜπορεί, παρόλο που ξέρει πως αυτό που διάλεξε είναι λάθος, να υπερασπίζεται το λάθος της με τόσο σθένος που να καταφέρει τελικά να πείσει όλους τους άλλους πως είναι το σωστό.\nΜπορεί να αλλάξει τη ζωή της, τις συνήθειές της, τις ανάγκες της. Μπορεί να αγνοήσει όλα της τα θέλω, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τα "θέλω" του άλλου.\nΜπορεί να στέκεται επι χρόνια στη σκιά του άλλου, να μην φαίνεται ποτέ, να μην γίνεται αντιληπτή, αλλά να είναι αυτή που του δίνει τη δύναμη να προχωράει, να μάχεται, να επιτυγχάνει τους στόχους του.\nΜπορεί να παγώσει την καρδιά της, για να βρεί τη δύναμη να παρηγορήσει τον άλλον όταν αυτός κλαίει για μια άλλη γυναίκα. Μπορεί να σιωπά την ώρα που ο άλλος είναι με μια άλλη, μπορεί να μένει ανέκφραστη όταν μπροστά της τους βλέπει.\nΜια ερωτευμένη γυναίκα μπορεί και συγνωρεί, μπορεί να ξεχνάει, μπορεί να υπομένει και βαθιά μέσα της ελπίζει πως κάτι κάποτε θα αλλάξει.\nΜια ερωτευμένη γυναίκα, τσαλακώνει τον εγωϊσμό της, χάνει την αξιοπρέπειά της, παρακαλάει, ικετέυει, προκειμένου να γυρίσει ο άλλος πίσω.\nΥπάρχει όμως κάτι που δεν μπορεί να κάνει. Όχι επειδή δεν θέλει, αλλά επειδή δεν γίνεται.\nΔεν μπορεί να αλλάξει αυτό που είναι....\nΔεν μπορεί να αλλάξει εντελώς τον χαρακτήρα της, δεν μπορεί να μεταλλαχτεί σε κάποια άλλη. Μπορεί μόνον να τον τροποποιήσει....\nΕγώ για τον "Β", μπόρεσα και έκανα τα πάντα. Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα. Αλλά δεν μπορώ να γίνω μια άλλη. Δεν μπορώ να γίνω η πρώην. Δεν μπορώ να ξυπνήσω ένα πρωϊ και να είμαι μια άλλη Χριστίνα. Όσο και να το θέλει, όσο και να το προσπαθεί δεν γίνεται.\nΑν το έκανα, δεν θα ήμουν άλλο η Χριστίνα που κάποτε τον γοήτευσε, που κάποτε ίσως και να αγάπησε. Θα ήμουν απλά μια άλλη.....\nΑναρτήθηκε από CB στις 6:42 π.μ. 3 σχόλια:\nΚυριακή πρωϊ και είναι σχεδόν δώεκα η ώρα.... Δεν μπορώ να ανοίξω τα μάτια μου, τα βλέφαρα μου αρνούνται... Είχα και όλο το βράδυ τόσους εφιάλτες που δεν μπόρεσα να κοιμηθώ. "θα σηκωθείς να κάνεις πρωϊνό?" ακούστηκε η φωνή του "Β". "Όχι εγώ, εσύ. Θα σηκωθείς εσύ?" ψελίζω αδύναμα. "Αμάν πια, ούτε ένα πρωϊνό δεν είσαι σε θέση να κάνεις..."\nΟ "Β" είναι η προσωποποίηση του άντρα που η μοναδική του συνεισφορά στο σπίτι, είναι να το κάνει άνω κάτω. Για τον "Β" ο καναπές, η τραπεζαρία και οι καρέκλες υπάρχουν για να πετάει τα ρούχα του πάνω, κάθε φορά που μπαίνει στο σπίτι.\nΚαι γω, σωστή νοικοκυρά τρέχω απο πίσω για να τα μαζεύω.\nΓια τον "Β" το μαγείρεμα, το πλύσιμο των πιάτων, το σκούπισμα, το σφουγγάρισμα ήταν επίσης υπόθεση γυναικεία. Για μένα πάλι, ήταν χαρά μου να τον περιποιούμαι. Μου άρεσε ο ρόλος της νοικοκυράς και για πολύ καιρό τον απολάβανα.\nΤα πρωϊνά, ξυπνούσα πάντα πιο νωρίς. Καφές, πρωϊνο, δημητριακά, φρούτα, όλα στο τραπέζι για να τα βρεί έτοιμα ο "Β". Στο ψυγείο, υπήρχε πάντα λευκό κρασί,φαγητό, σοκολάτες, γλυκά και τα κεράκια ήταν πάντα αναμμένα για να φτιάχνουν ρομαντική ατμόσφαιρα.\nΓια χάρη του "Β", έψαξα όλα τα ντουλάπια μου, για να βρώ το σίδερο να του σιδερώνω τα ρούχα. Το δοκίμασα βέβαια, πρώτα στα δικά μου τα ρούχα, για να δω αν δουλεύει. Χρόνια είχα να το χρησιμοποιήσω.. Έπρεπε να θυμηθώ πως δουλεύει...\nΤο μπάνιο του, το ήθελε ζεστό όχι καυτό. Και με πολύ αφρόλουτρο, με σαπουνάδες και αιθέραια έλαια. Και γω σαν καλή νοικοκυρά, ρύθμιζα τη θερμοκρασία, άναβα το τζάκι για να μην κρυώσει όταν βγεί και έτρεχα πίσω του να μαζέψω τα νερά που απλώνονταν στο πάτωμα.\nΜου άρεσε ο ρόλος της καλής νοικοκυράς. Μου άρεσε να φροντίζω κάποιον που τόσο πολύ θέλω. Δε με κούραζε που μετά απο 12 ώρες δουλειάς, γύριζα στο σπίτι και μάζευα απο το πάτωμα τις λάσπες των παππουτσιών του. Δε με κούραζε, που όλη νύχτα έβαζα πλυντήριο για να βγεί ο λεκές απο το κόκκινο κρασί.\nΟύτε το βάρος των ξύλων που κουβαλούσα για να ανάψω το τζάκι με κούραζε. Σκευτόμουν πως μαζί θα καθόμασταν δίπλα απο τη φωτιά και θα χαλαρώναμε απο τις δουλειές μας.\nΈγινα για χάρη του μια άλλη. Ξέχασα τη θεωρεία περί ισότητας και υιοθέτησα τη δική του θεωρεία. Αυτήν σύμφωνα με την οποία η γυναίκα απλά υπηρετεί τον άντρα.\nΈτσι είχε μάθει...Και όταν εγώ τολμούσα να διαμαρτυρηθώ, τολμούσα να ζητήσω βοήθεια στις δουλειές, μου θύμιζε πως αν συνεχίσω να γκρινιάζω, θα πάει πάλι πίσω, εκεί που είχε τα πάντα στρωμένα, τα πάντα στη διάθεσή του....\nΣήμερα όμως, ήθελα εγώ φροντίδα. Ήθελά εγώ κάποιον να με περιποιηθεί, να μου φέρει καφέ στο κρεβάτι. Ήμουν τόσο κουρασμένη, τόσο αδύναμη... Για μια μόνο φορά, ήθελα εγώ κάποιον να μου κάνει όλα μου τα χατίρια.\nΟ "Β" συνέχισε να γκρινιάζει. Δεν ξέρω τι έλεγε, δεν άκουγα... Μόνο κάτι ντουλάπια να χτυπάνε ακουσα και μετά ήρθε και ξανακοιμήθηκε... Αθόρυβα σήκώθηκα να δώ. Είχε κάνει για τον εαυτό του πρωϊνό και είχε μετατρέψει την κουζίνα σε εμπόλεμη ζώνη...\nΣαν καλή νοικοκυρά, καθάρισα, συμμάζεψα, άναψα το τζάκι για να έχει ζέστη και ακούμπησα τη πλάτη μου στον καναπέ. Με αργές κινήσεις, άναψα τσιγάρο και ήπια μια γουλιά ζεστό καφέ...Κάπως αλλιώς είχα φανταστεί τα πρωϊνά της Κυριακής...Πιο ρομαντικά, πιο τρυφερά...Αλλά η ζωή δεν είναι ταινία να σε ξυπνάν με κρουασάν και λουλούδια... Είναι αλλιώς.....\nΑναρτήθηκε από CB στις 7:11 π.μ. 1 σχόλιο:\nΑναρτήθηκε από CB στις 2:11 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΚάπου στα μέσα της σχέσης μου με τον "Β" και εμείς εξακολουθούσαμε να βρίσκουμε διάφορους τρόπους να βρισκόμαστε κρυφά απο όλους τους άλλους. Η φαντασία μας ανεξάντλητη και με το πέρασμα του χρόνου γινόμασταν όλο και πιο τολμηροί.\nΣάββατο βράδυ, και ως συνήθως ήταν βραδυά κοινής εξόδου μαζί με τον "Β". Για να έχουμε και οι δύο το κατάλληλο άλλοθι για τις εξόδους μας, είχαμε θυμηθεί όλους τους ξεχασμένους φίλους μας και βρισκόμασαταν μαζί τους κάθε Σάββατο βράδυ....όλως τυχαίως στα ίδια μαγαζιά!!\nΟ "Β" με τη δική του παρέα, εγώ με τη δική μου, και οι δυο μαζί στο ίδιο μαγαζί. Συνέχεια. Κάθε φορά. Κάθε Σάββατο στην αρχή και στη συνέχεια και κάθε Παρασκευή, και συνέχεια... Εμείς τώρα είχαμε την εντύπωση πως ανακαλύψαμε την τέλεια δικαιολογία για να βρισκόμαστε αλλά με τη συχνότητα που βγαίναμε, έπαψαν οι υπόλοιποι να το θεωρούν τυχαίο.\nΈτσι λοπόν κανονίστηκε έξοδος και εκείνο το βράδυ...\nΓια το τυπικό της υπόθεσης, ο "Β" πάντα έφευγε πέντε λεπτά πιο νωρίς και στη συνέχεια έφευγα και εγώ. Εκείνο το βράδυ όμως, ο "Β" τα είχε τσούξει λίγο παραπάνω. Είχε γίνει κάτι μεταξύ "σταφίδας" και "ντίρλας". Ενώ λοιπόν ήταν "αεροπλάνο" μου λέει "έλα απο το σπίτι. Εγώ θα σε περιμένω. Θα αφήσω την πόρτα ανοιχτή".\nΤέλεια σκεύτηκα. Καιρό είχαμε να βρεθούμε μόνοι όλο το βράδυ. Ως συνήθως, προφασίστηκα πως κουράστηκα και ζαλίστηκα απο τα πολλά ποτά και με γρήγορες κινήσεις έφυγα απο το μαγαζί.\nΣε λιγότερο απο δέκα λεπτά, είχα φτάσει σπίτι του, είχα ανοίξει την πόρτα και μπεί κάτω απο το πάπλωμα δίπλα απο τον "Β". Τεντώνω το χέρι, το πόδι, απλώνομαι στο κρεβάτι να με αντιληφθεί ο "Β" αλλά εκείνος τίποτα. Αν δεν ακουγα την ανάσα του θα νόμιζα ειλικρινά πως δεν είναι ζωντανός.\nΠροσπάθησα να τον σκουντήξω αλλά ήταν αδύνατον να τον μετακινήσω έστω και λίγο γιατί τώρα τελευταία είχε πάρει τόσα κιλά που είχε αρχίσει και έμοιάζε με σουμο!!\nΚρίμα....Και γω που νόμιζα πως θα με περίμενε....\nΝωρίς το πρωϊ, ξύπνησα και επεστρεψα στο σπίτι μου. Δεν μπορούσα να καθήσω άλλο γιατί μπορεί να με έψαχνε ο πρώην μου. Την στιγμή όμως που ετοιμάζομαι να μπω κάτω απο την κουβέρτα χτυπάει το κινητό, και ακούω τον πρώην μου να μου θυμίζει πως σε μισή ώρα θα περάσει να με πάρει γιατί είχαμε κανονίσει φαγητό με φίλους...\nΑυτό, το είχα ξεχάσει τελείως!!! Φυσικά και δεν μπορούσα να το ακυρώσω, φυσικά και δεν μπορούσα να αποκαλύψω πως κοιμήθηκα χαράματα. Υποτίθεται πως είχα βγεί για ένα χαλαρό ποτό....\nΕκπαιδευμένη απο όλες τις υπόλοιπες φορές που υποτίθεται πως κοιμόμουν αλλά εγώ ξενυχτούσα με τον "Β", έβαλα μεγάλες ποσότητες consiler, μπόλικο κολύρριο στα μάτια και έτοιμη για την έξοδο.....\nΓύρω στις τέσσερις, και ενώ εγώ κοιμόμουν, έρχεται ένα μήνυμα στο κινητό. Ποιός με θυμήθηκε τέτοια ώρα σκεύτηκα....Ποιός μου χαλάει τον ύπνο... Ο "Β"! Τι τον βρήκε και με θυμήθηκε? Περίεργο. Τέτοια ώρα είναι πάντα με την πρών του....\n"Γατί δεν ήρθες το βράδυ σπίτι όπως σου είπα? Γιατί με ξέχασες? Ντροπή σου!!" έγραφε το μήνυμα..\nΩ, ναι!!!! Ο "Β" όχι μόνο δεν κατάλαβε πως πήγα σπίτι του, ξάπλωσα στο κρεβάτι του, κοιμήθηκα μαζί του, αλλά μου έκανε και ολόκληρο κήρυγμα για την αδιαφορία μου και την ασυνέπειά μου! Ήταν τόσοσ σίγουρος πως δεν πήγα σπίτι του, που με πίστεψε μόνον, όταν άρχισα να του περιγράφω που ακριβώς είχε πετάξει τα ρούχα μέσα στο σπίτι του.\nΠαρόλα αυτά δε μου ζήτησε συγνώμη για τις φωνές που μου έβαλε. Δεν λυπήθηκε που δεν κατάλαβε την παρουσία μου. Δεν ένιωσε τύψεις που εγώ ξύπνησα νωρίς για να φύγω πριν με δει κάποιος.... Λυπήθηκε μόνον που ξύπνησε μόνος και δεν υπήρχε κάποιος στο σπίτι να του φτιάξει πρωϊνό....\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:44 π.μ. 4 σχόλια:\nΑυτό που επι της ουσίας διαφοροποιεί την παράνομη απο την νόμιμη σχέση, είναι όλα αυτά τα ευράπελα και κωμικοτραγικά γεγονότα που μπορούν να συμβούν, μόνον σε όσους κρυφά απο τους άλλους συναντιούνται. Η σχέση μου με τον "Β", δόξα το Θεό είχε πάρα πολλά τέτοια γεγονότα και νομίζω πως ήρθε επιτέλους η ώρα να αποκαλύψω μερικά....\nΗ Παρασκευή ήταν πάντα μέρα συνάτησης με τον "Β". Εγώ, είχα φρντίσει να βαφτίσω την Παρασκευή ως μέρα, που βγαίνω μόνη μου, για να συναντήσω τις φίλες μου και να συζητήσουμε για όλα αυτά τα βαρετά γυναικεία πράγματα όπως αποτρίχωση, χαλάουα, αντάυγιες και τα σχετικά. Ενίοτε, έλεγα και στον πρώην μου να έρθει μαζί(έτσι για ξεκάρφωμα) αλλά στη σκέψη πως θα άκουγε γαργαλιστικές λεπτομέριες για τον πως κατεβάζουμε και δοκιμάζουμε όλη τη ντουλάπα πριν απο κάθε έξοδο τον έλουζε κρυος ιδρώτας.\nΟ "Β" απο την άλλη, φρόντιζε κάθε Παρασκευη να εντάσσει στο πρόγραμμά του κάτι μεταμεσονύχτιες επαγγελματικές υποχρεώσεις, κάτι "κουρατσικές" εξόδους με συναδέλφους, κάτι "βαρετά" οικογενειακά δείπνα...\nΈχοντας λοιπόν την τέλεια κάλυψη, ανενόχλητοι βρισκόμασταν το βράδυ σπίτι χωρίς το άγχος του να μας διακόψει κάποιος. Εγώ, μέχρι πριν λίγο, συγκατοικούσα με την φίλη μου, αλλά μόλις είχε παντρευτεί και ποτέ δεν ερχόταν σπίτι.\nΈνα βράδυ λοιπόν, κάπου κατά τις τρείς, και ενώ με τον "Β" ζούμε στιγμές μεγάλου πάθους, ακούω ένα μηχανακι να σταματάει κάτω απο την πολυκατοικία. "Τι στο καλό, ποιός παραγγένει πίτσα τέτοια ώρα" σκεύτηκα. "Ή μήπως είναι το καινούργιο αγόρι της γειτόνισσας???"... Πριν καλά καλά ολοκληρώσω τη σκέψη μου όμως, ακούω κλειδιά στην πόρτα...\nΗ φίλη μου, όχι μόνο αγνοούσε την ύπαρξη του "Β" αλλά συμπαθούσε τον πρώην μου πολύ περισσότερο απο ότι εμένα....\nΟ "Β" ως συνήθως, δεν κατάλαβε ούτε το κλειδί στην πόρτα, ούτε τον "κίνδυνο" που ετοιμάζονταν να μπει στο σπίτι. Σε μια κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, το μόνο που ξεστόμισε ήταν "Έχεις κάτι?"\nΈπρεπε λοιπόν να λάβω δράση. Να κάνω κάτι.. Με μια μόνο κίνηση, σηκώθηκα απο το κρεβάτι, με μια δεύτερη κίνηση μάζεψα όλα τα ρούχα απο το πάτωμα, άνοιξα την μπαλκονόπορτα, τα πέταξα στα πάτωμα και με μια τρίτη κίνηση έσπρωξα τον "Β" στο μπαλκόνι και έκλεισα και το παντζούρι.\nΜπερδεύω με τα χέρια τα μαλλιά μου και με το ένα μάτι κλειστό ανοίγω την πόρτα εκνευρισμένη. "Γιατί με ξύπνησες???? Με τρόμαξες!"\nΗ φίλη μου, με ένα έντονα απολογητικό ύφος, μου ζητάει συγνωμη και μου εξηγεί πως χρειαζόταν τα κλειδιά του εξοχικού για να πάει αύριο το πρωϊ.\nΟυφ, σκεύτηκα...Τι γλίτωσα....\n"Να σου πω" ακούστηκε η εκνευρισμένη φωνή της φίλης μου και εγώ πάγωσα. "Γιατί το πάπλωμα είναι στο πάτωμα και η κουβέρτα πεταμένη?? Με ποιον είσαι???"\n"Εγώ? Με κανέναν, να στριφογύριζα στο κρεβάτι, είχα και κάτι εφιάλτες".....\nΌσο εγώ μιλούσα, τόσο εκείνη γούρλωνε το μάτι... Άρχισε και να γυαλίζει..Για κακή μου τύχη η φίλη μου δεν πείστηκε απο τις δικαιολογίες μου.\nΞαφνικά κάνει μια απότομη στροφή και πάει προς τη μπαλκονόπορτα...Τώρα την πάτησα σκεύτηκα...Η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι αν ο "Β" φορούσε ρούχα όταν βγήκε στο μπαλκόνι, επείσης δεν είχε και φως για να τα βρεί.\nΜε μια αποτομη κίνηση ανοίγει η μπαλκονόπορτα και ακούγεται ένα "Χαίρεται" δια στόματος "Β"...Το επόμενο που ακούστηκε ήταν η εξώπορτα του σπιτιού που έκλεισε απότομα και μετά σιωπή...\nΔειλά λειλά, πλησιάζω το παλκόνι να δω τουλάχιστον αν ζεί ο "Β" αν φοράει κάτι.. Φορώντας (ευτυχώς)το παντελόνι, το πουκάμισο ανάποδα και χωρίς παππούτσια μου λέει "ποιόν παντρεύτηκε η φίλη σου?"\nΚλασικός "Β"!! Ο κόσμος να καίγεται, η καταστροφή να έρχεται, εκείνος στον κόσμο του. Οι σφυγμοί μου είχαν φτάσει τους 200, τελούσα υπο σύγχυση, και εκείνος χαλαρά ντύθηκε. Φόρεσε τα υπολοιπα ρούχα του, έριξε λίγο νερό στα μαλλιά του και εφύγε γιατί η πρώην τον περίμενε....\nΑναρτήθηκε από CB στις 3:06 π.μ. 3 σχόλια:\nΔευτέρα βράδυ. Γύρω στις 11. Με δυσκολία γυρίζω το κλειδί στην πόρτα, ακουμπάω το μπουφάν και την τσάντα μου στην τραπεζαρία -την οποία τωρα τελευταία την έχω μετατρέψει σε καλόγηρο- και με μια γρήγορη κίνηση βρίσκομαι στον καναπέ μου αδυνατώντας να κάνω οτιδήποτε άλλο εκτός απο το να κοιμηθώ.\nΜετά απο 15 ώρες συνεχόμενης δουλειάς, αδυνατώ να ανοίξω το ψυγείο για να ικανοποιήσω το στομαχι μου που διαμαρτύρεται, αποκλείεται να ξεβαφτώ και όπως πάντα θα με πάρει ο ύπνος στον καναπέ....\nΚάτι τέτοιες στιγμές, είναι που θα ήθελα σε αυτό το σπίτι να υπάρχει και κάποιος ακόμα. Παρόλο που ζω πολλά χρόνια μόνη μου και το έχω συνηθίσει, κάτι τέτοιες στιγμές θα ήθελα πολύ να έχω συγκάτοικο. (Αυτη η επιθυμία βέβαια, γίνεται ακόμα πιο έντονη κάθε φορά που ανοίγω το λαγαριασμό της ΔΕΗ και όταν έρχονται τα κοινόχρηστα!!).\nΌταν γνώρισα τον "Β" πίστευα πως θα ήταν ήταν ο τελειος συγκάτοικος. Όπως σε κάθε αρχή μιας σχέσης, έτσι και στη δική μας η αρχή της συμβίωσης ήταν κάτι παραπάνω απο ιδανική.\nΚαφές στο κρεβάτι, πρωϊνό τις Κυριακές, φαγητό απο τα χεράκια του, λευκό κρασί τα βράδυα... Μερικές φορές έπλενε μάλιστα και τα πιάτα, έστρωνε και το κρεβάτι!!! Όταν πάλι γυρίζαμε αργά απο τις δουλειές μας, φρόντιζε να φέρνει φαγητό απο το Ιταλικό εστιατόριο της γειτονιάς.\nΕννοείται πως με προσφωνούσε και με όλες τις γλυκανάλατες προσφωνήσεις του τύπου "Ζουζούνα μου", "Μωράκι μου", "Ομορφιά μου", εννοείται πως ζητούσε συγνώμη για τα δέκα λεπτά καθυστέρησης επειδή κόλλησε στην κίνηση.\nΤι άλλο μπορούσα να ζητήσω?? Τι περισσότερο μπορούσα να έχω???\nΔυο χρόνια μετά όμως, όλα αυτά φαντάζουν μακρινά..Πολύ μακρινά.....\nΤα πρωϊνά μας, ξεκινούν με τον κλασικό καβγά για το ποιός θα πατήσει το κουμπί στην καφετιέρα και η οριστική ρήξη έρχεται όταν πρέπει κάποιος να βάλει την τοστιέρα στην πρίζα.\nΓια το θέμα του φαγητού, έχουμε σταματήσει να καβγαδίουμε. Όχι, δεν ανέλαβε ο "Β" χρέη μάγειρα, ούτε προσλάβαμε κάποια κυρία να μας μαγειρεύει. Ο "Β", πριν έρθει κάνει μια στάση στη μανούλα η οποία τον περιμένει με τα εκλεκτά της φαγητά και εγώ ψάχνω στο ψυγείο μήπως και έχει απομείνει κάποιο γιαουρτάκι με 0% λιπαρά....\nΠιθανότητα να εμφανιστεί με φαγητό απο το Ιταλικό εστιατόριο της γειτονιάς δεν υπάρχει. Οικονομική κρίση... Ανέβηκε το εισητήριο για το γήπεδο, ανέβηκε και η βενζίνη...\nΟι γλυκανάλατες προσφωνήσεις, αντικαταστάθηκαν απο εκφράσεις του τύπου "Άντε παιδί μου", "Εεε, να σου πω" και η συγνώμη για την καθυστέρηση (που απο 10 λεπτά έγινε μια ώρα) αντικαταστάθηκε με το κλασικό "Γιατί φωνάζεις? Στο δρόμο περίμενες?"\nΌταν δε, τολμάω να του ζητήσω να με βοηθήσει στο καθάρισμα εκεί μου εξηγεί πως δεν υπάρχει λόγος να το κάνουμε. Διότι, ποιόν ενοχλούν κυρία μου τα κομμένα του νυχάκια που πετάει στο πάτωμα? Ποιος θα δεί τα μικροσκοπικά σουσαμάκια απο το κουλούρι που έφαγε και πέταξε στο τεράστιο πάτωμά μου? Τι πειράζει αν το μπάνιο πλημμυρίζει απο νερό κάθε φορά που μπαίνει μέσα? Νερό είναι. Θα στεγνώσει.....\nΚαι γιατί γκρινιάζω κάθε φορά που μου αφήνει τα λερωμένα με λάσπες ρούχα ποδοσφαίρου μέσα στο μπάνιο? Με τα χεράκια μου θα τα πλύνω?? Το whirlpool να ναι καλά...\nΓια να είμαι βέβαια ειλικρινής και δίκαιη μαζί του, θα πρέπει να παραδεχτώ πως μερικές φορές τον πιάνουν και οι καλοσύνες του. Φιλοτιμείται να τηγανίσει κανένα αυγουλάκι το πρωϊ - κάνοντας ομώς μέχρι και το σαλόνι με λάδια, έχει την καλή πρόθεση να στρώσει το κρεβάτι, ρίχνοντας παράλληλα και τα φωτιστικά απο τα κομοδίνα στο πάτωμα, προσπαθεί να ανάψει και το τζάκι, καίγοντας συγχρόνως και την ακριβή μοκέτα μου.....\nΣυγκατοίκηση? Είπα εγώ για συγκατοίκηση? Εγώ???? Αναθεωρώ....\n11.30 το βράδυ και έχω ήδη κοιμηθεί. Το στομάχι σταμάτησε να γκρινιάζει, τα ρούχα πάνω στην τραπεζαρία είναι έτοιμα να ξαναφορεθούν το πρωϊ, ο κυριούλης στο τυροπιτάδικο θα μου φτιάξει τον ωραιότατο καφέ μου σε πλαστικό και η τυρόπιτα θα ζεστάνει τα χεράκια μου....\nΤελικά ναι. Τη λατρεύω την εργένικη ζωή μου....\nΥ.Γ. Όχι γιατί τη συνήθισα, αλλά γιατί μπορείς αν θες να αλλάξεις συγκάτοικο....\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:31 π.μ. 3 σχόλια:\nκαι στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας,\nΥ.Γ. Στη φωτογραφία είναι ο "Β"......\nΑναρτήθηκε από CB στις 3:19 π.μ. 2 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από CB στις 5:15 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΈνα απο τα πράγματα που λάτρευα στον "Β" ήταν το ότι πάντα κατάφερνε να με κάνει να ξεστομίζω, με μια μεγάλη δόση αγανάκτησης, την αγαπημένη μου φράση: "Αυτό, απλά δεν υπάρχει!!"... Όσες φορές και αν σκεύτηκα πως είναι η τελευταία φορά που το λέω, πως δεν μπορεί να κάνει κάτι πιο ακραίο, πιο χυδαίο πάντα έκανε κάτι ακόμα χειρότερο και εγώ ακόμα πιο δυνατά φώναζα πως, αυτό απλά δεν υπάρχει....\nΓια επαγγελματικούς λόγους λοιπόν, πρίν λίγες μέρες χρειάστηκε να ταξιδέψει μέχρι την άκρη του κόσμου. Στην κυριολεξία όμως. Πήγε πιο μακρυά και απο το μακρυά πιο νότια και απο το νότο. Ταξίδεψε για 24 ώρες για να φτάσει σε άλλη ήπειρο, σε άλλο ημισφαίριο.\nΔεν είχα λόγο να ανησυχώ μήπως εκεί που πάει, μου κάνει τα αξεσουάρ του κεφαλιού μου ακόμα πιο μεγάλα. Ήταν η φύση της χώρας που πήγε τέτοια, που και να ήθελε δεν θα μπορούσε να μου είναι άπιστος. Ήμουν χαρούμενη για αυτό του το ταξίδι, γιατί για πρώτη φορά, εκείνος θα ανησυχούσε για το τι κάνω εγώ και όχι εγώ για εκείνον. Έτσι θα είχε τη δυνατότητα να δεί, πόσο άσχημο είναι αυτό που εμένα, επι χρόνια μου έκανε.\nΗ επικοινωνία μας, τις μέρες που έλειπε, ήταν δύσκολή. Το κινητό δεν έπιανε, το wifi ήταν ακριβό, η χρέωση για το roaming στα ύψη... Έτσι, μή έχοντας το άγχος να μην ακούσω το κινητό μου απο την πολύ φασαρία, να χάσω κάποια κλήση του, να ακούσω την κλασική γκρίνια του τύπου "πάλι έξω είσαι??" επιδώθηκα σε ενα ατέρμονο ξενύχτι που όμοιό του δεν είχα ξανακάνει. Για μένα, αυτό ήταν ένας τρόπος να τον εκδικηθώ για όλα αυτά τα βράδυα που εγώ ήμουν σπιτάκι μου και εκείνος γυρνούσε τα άγρια χαράματα.\nΕυτυχώς, το ταξίδι του κράτησε πολύ λίγο, γιατί οριακά γλίτωσα την ενταξη μου στην ομάδα απεξάρτησης των αλκοολικών της πόλης!!!\nΛίγες μέρες αφότου είχε γυρίσει και περιγράφοντας μου τη νοοτροπία του κόσμου που ζούσε εκεί, μου αποκάλυψε, πως όταν περίμενε την ανταπόκριση της πτήσης του έπιασε κουβεντούλα με μια "ντόπια". Έτσι, για να δεί πως σκεύτονται, πως λειτουργούν οι άνθρωποι εκεί. Φυσικά δεν παρέληψε ούτε να της ζητήσει το τηλέφωνο, ούτε και να της δώσει και το δικό του!!!\nΗ "ντόπια" όμως, αρχίσε να τηλεφωνεί, να στέλνει μηνύματα, τον έκανε φίλο στο facebook, έφτιαξε και λογαριασμό στο skype!!!! Τι έκανε ο "Β"??? Ως γνήσιο αρσενικό, απαντούσε στα μηνύματα, στις κλήσεις και έμπαινε όλη τη νύχτα στο skype για να μιλήσουνε.....\nΈτσι, για να δει πως σκεύτονται οι άνθρωποι στην άλλη άκρη του κόσμου.\nΣτην αρχή, μου έκανε πολύ χαριτωμένο όλο αυτό. Μου θύμιζε μια ταινία που είχα δει παλιά. Μια ροματική ταινία, στην οποία μια ντόπια ερωτεύτηκε έναν τουρίστα και ήλπιζε αυτός να την σώσει απο τη μιζέρια της, ήλπιζε να την πάρει μαζί του και να γίνει μια κυρία της πόλης.\nΤο χαριτωμένο της υπόθεσης όμως, σταμάτησε απότομα όταν ένα βράδυ που καθόμασταν μαζί, ήρθε ένα μήνυμά της. "Δείξε μου" του είπα, "Είμαι πείεργη να δω τι γράφει"\n"Αμέσως," μου απάντησε. Τον είδα όμως, με μια γρήγορη κίνηση του να σβήνει πρώτα τα μηνύματα που αυτός της είχε στείλει και μετά να μου το δίνει.\nΕμένα όμως, για άλλη μια φορά, μου γούρλωσε το μάτι...\nΜε ένα εκνευριστικά αθώο και γεματο απορία ύφος, αρχισε να με ρωτάει τι έπαθα και γιατί νευρίασα.\nΝαι, το ξέρω πως εθελοτυφλώ, ηλίθια όμως δεν είμαι. Ο "Β" δεν είχε καταλάβει, μετά απο τόσα χρόνια, πως αντιλαμβάνομαι οτιδήποτε και αν κάνει.Βλέπω κάθε του κίνηση, κάθε του έκφραση. Εννοείται πως είδα να σβήνει τα μηνύματά του. Εννοείται πως ενοχλήθηκα απίστευτα.\nΌχι, δε ζήλεψα την "ντόπια". Δεν νευρίασα που δεν είδα τι της έγραφε. Τόσα χρόνια πλάι στον "Β" έχω μάθει όλες τις ατάκες που χρησιμοποιεί στα φλέρτ του. Ξέρω τι λέει, πότε το λέει, με τι ύφος το λέει.\nΆρχισε να μου γυαλίζει το μάτι, γιατί εμένα όσο ήταν μακρυά, δε μου τηλεφωνούσε γιατί ήταν ακριβά τα τηλεφωνήματα, δε μου έφερε ούτε ένα κόκκαλο για ενθύμιο γιατί ξέμεινε απο λεφτά, δεν μιλήσαμε ούτε λεπτό στο skype γιατί ήταν πολύ μεγάλη η χρέωση.... Και τώρα??? Τώρα ξαφνικά, έχει χρόνο και χρήμα για να στήσει κουβεντούλα με μια γυναίκα που γνώρισε για δυο μόνον ωρες στην αναμονή του αεροδρομίου????\nΣβήνει τα μηνύματα που έστειλε, απο φόβο μήπως τα δώ και νευριάσω... Δηλαδή τι έγραφε και δεν έπρεπε να δω?? Τι ακριβώς απο όσα έγραφε θα με εκνευριζε περισσότερο απο όσο με εκνεύρισε η διαγραφή της αλληλογραφίας???\nΗ απάντηση του "Β", όπως πάντα λακωνική. "Τίποτα δεν έγραφα. Τα διέγραψα χωρίς να υπάρχει λόγος. Ηταν μια μηχανική κίνηση."\nΔεν ήταν μηχανική κίνηση όμως. Δεν ήταν το απλό ενδιεφέρον για το άγνωστο, αυτό που έκανε τον "Β" να επικοινωνεί με την "ντόπια". Ήταν η φύση του.\nΓιατί ο "Β", είναι απο τη φύση του άνθρωπος, που δεν νοιάζεται για τον άλλον, που δε σκεύτεται τις επιπτώσεις των πράξεων του. Είναι η φύση του τέτοια, που τον κάνει να ασχολείται με οτιδήποτε φοράει φούστα, ανεξάρτητα απο το αν αξίζει ή όχι, ανεξάρτητα απο το αν βλέπετε ή όχι.\nΤι μπορεί να προσδοκεί ένας άνθρωπος απο μια γυναίκα η οποία είναι στην άλλη άκρη του κόσμου? Δεσμό? Σχέση? Έρωτα? Μέλλον??\nΑλλά για τον "Β", το τίποτα αξίζει περισσότερο απο μένα.\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:57 π.μ. 2 σχόλια:\nΜετά από μακροχρόνιες έρευνες και μελέτες, επιστήμονες ανακοίνωσαν πως οι δυναμικές και έξυπνες γυναίκες, δυστυχώς μένουν στο ράφι. Βάση των ερευνών που πραγματοποιήθηκαν, το αν θα βρεις σύντροφο τη σήμερον ημέρα εξαρτάται αποκλειστικά από το δείκτη ΙQ που διαθέτεις.\nΕννοείται πως δεν θα διαφωνήσω με τους επιστήμονες! Εννοείται πως ταυτίζομαι με τις έρευνές τους. Τόσα χρόνια με τον "Β" έμαθα πολύ καλά πως για πως για να κρατήσω τη σχέση μου μαζί του χρειάστηκε πολλές πολλές φορές να προσποιηθώ πως δεν καταλάβαινα αυτά τα οποία έκανε κάτω απο τη μύτη μου. Έμαθα να προσποιούμαι με απίσετυτη μαεστρία τη χαζή και ιδού μερικά παραδείγματα....\nΈμαθα λοιπόν, πως η πόλη μέσα Αυγούστου έχει τρελή κίνηση. Όταν ο "Β" έφευγε από τη δουλειά του στις 9 και ερχόταν σπίτι στις 12, τότε σίγουρα είχε κόλλησε στην κίνηση και έπηζε στο σταμάτα ξεκίνα. Ως έξυπνη θα είχα στήσει ένα ξεγυρισμένο καβγά με κίνδυνο να βγώ παράλογη και ζηλιάρα. Ως χαζή όμως, τον λυπόμουνα, του έκανα μασάζ να ξεπιαστεί από τόση ώρα στο τιμόνι και φυσικά στο τέλος ταΐζα το "μωρό" μου που ήταν ξεθεωμένο και πεινούσε.\nΌταν το κινητό του ήταν κλειστό, αυτό οφείλονταν στην μπαταρία η οποία ξεφόρτιζε κάθε 5 ώρες. Αν στη συνέχεια ήταν και πάλι ως εκ του θαύματος ήταν ανοικτό, τότε αυτό οφείλονταν στην καινούργια τεχνολογία των μπαταριών λιθίου, σύμφωνα με την οποία μετά από το ξεφόρτισμα της μπαταρίας ακολουθεί αυτόματα και χωρίς να απαιτείται πρίζα, η φόρτιση. Ως έξυπνη θα είχα κάνει σαματά, θα έστηνα σκηνή, θα ψυλλιαζόμουνα. Ως χαζή όμως, τα έβαζα σιωπηλά με τις μπαταρίες λιθίου το θέμα έληγε εκεί.\nΩς συνοδός του "Β", έπρεπε να είμαι σοβαρή, σεμνή και χαμηλοβλεπούσα. Εσύ είσαι μια κυρία μου έλεγε. Άσχετα που αυτός γούρλωνε τα μάτια λες και δεν έχει ξαναδεί θηλυκό, στην 1η φουστοζώνη, ακόμη κι αν αυτή δε βλέπονταν. Και φυσικά αντί να τον πλακώσω στις τσαντιές και να κλείσω το μάτι στο πρώτο τεκνό που θα βρισκόταν στο οπτικό μου πεδίο, σφυρούσα αδιάφορα κάνοντας πως δε βλέπω. Άλλωστε είναι σημάδι ανδρισμού το να κοιτά τους ξένους ποδόγυρους... τόσοι gay κυκλοφορούν... κι ο δικός μου... φτου φτου είναι άντρας με το Α κεφαλαίο!!!\nΌταν καλούσε την αντροπαρέα στο σπίτι για να δουν για άλλη μια φορά αγώνα, όταν βουλιάζανε στον καναπέ με πίτσες, μπύρες, ρεψίματα και απίστευτα γλοιώδη ανέκδοτα και σχόλια, εγώ άδειαζα τασάκια και κουβαλούσα. Κι ανάμεσα σε κουζίνα και σαλόνι άκουγα όλη τη διάλεξη για τη γυναικεία ψυχολογία του τύπου...\n- Δεν είναι να εμπιστεύεσαι καμία από αυτές, όλες ίδιες είναι (εκτός από τη μανούλα τους βέβαια)\n- Όλο γκρινιάζουν, όλο μας βάζουν να πληρώνουμε, όλο μη και μη...\n- Και κουτσομπόλες! Άλλο πράγμα. Δεν είναι να εμπιστευτείς τίποτα σε καμία...\nΩς έξυπνη θα πεταγόμουν και θ' άρχιζα την αντεπίθεση. Για τις τσιγκουνιές του, , για τις ιδιοτροπίες του, τα φουσκωμένα λόγια που στους πρώτους μήνες γίνονται καπνός, για τον πρίγκιπα ο οποίος ξαφνικά γίνεται ένας βάτραχος ο οποίος ξεχνά την έννοια της ευγένειας, ξημεροβραδιάζει μπροστά στην τηλεόραση και κουτσομπολεύει με τους φίλους του. Μα όχι. Ως χαζή κυκλοφορούσα απλά μες το σπίτι και γελούσα με ανέκδοτα του τύπου "Πότε γιορτάζουν ο ξανθές;" Και επιπλέον σέρβιρα τους άντρες με τέτοιο τρόπο ώστε να μην καλύπτω ούτε ένα χιλιοστό από την οθόνη της τηλεόρασης.\nΣάββατο βράδυ και αυτός αποφάσιζε να βγει έξω με τους φίλους του. Έτσι για να ξεσκάσει λίγο, να πει δυο αντρικές κουβέντες. Ένα ποτάκι μόνο. Είναι και κουρασμένος. Δε θα αργήσει. Εγώ εντωμεταξύ περιμένω υπομονετικά στον καναπέ. Στις έξι το πρωί, ξυπνάω από το θόρυβο που κάνει μπαίνοντας στο σπίτι και η διαπεραστική μυρωδιά του συνδυασμού ποτού- γυναικείου αρώματος με φέρνει στα όρια της λιποθυμίας. Ως έξυπνη θα του έκανε σκηνή. Μαζί μου έχει να βγει από τον καιρό του Κουρ-πασά και αν καμία φορά το έκανε επιστρέφαμε μετά από μια ώρα γιατί τον ενοχλεί η πολυκοσμία. Ως χαζή όμως, τον συνοδέυας μέχρι το κρεβάτι, του έβγαζα τα παπούτσια, του έκανα καφέ το πρωί και είχα και depon δίπλα για τον πονοκέφαλο. Κρίμα το παλικάρι. Το δικαιούται που και που να ξεσκάσει….\nΤελικά; Έξυπνη ή χαζή; Καλώς έκανα και προσποιούμουν πως δεν καταλάβαινα όλα αυτά που μπροστά μου έκανε ή κακώς?\nΠοιος μπορεί με απόλυτη βεβαιότητα να απαντήσει στο τι πρέπει να 'ναι μια γυναίκα; Οι περισσότεροι άντρες θα έλεγαν χαζή. Δε μιλάει, δε ρωτάει, αγαπάει τυφλά, δίχως κρίσεις και πολλές φορές δίχως καθόλου αξιώσεις.\nΜα μια γυναίκα; Με χαρακτήρα και προσωπικότητα; Δεν αξιώνει ένα σύντροφο που τουλάχιστον θα τη σέβεται και που σε κάθε επισήμανση στραβοπατήματος δε θα τη βγάζει τρελή και υστερική;\nΗ αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Δεν είναι κακό , που και που για έναν άντρα που έχει συνείδηση, σεβασμό, χαρακτήρα και σε κάνει να νιώθεις έστω και λίγο ξεχωριστεί να κάνεις και λίγο τη χαζή. Έτσι για να μην τον χάσεις και να μη νιώθει μειονεκτικά που είμαστε πιο έξυπνες….\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:20 π.μ. 5 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από CB στις 3:51 π.μ. 11 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από CB στις 7:02 π.μ. 1 σχόλιο:\nΣάββατο βράδυ και η γνωστή ιεροτελεστία αρχίζει απο νωρίς...\nΜουσική στο τέρμα, ρούχα απλωμένα πάνω στο κρεβάτι, όλα τα παππούτσια στο πάτωμα και το σπίτι να μυρίζει αφρόλουτρα με γεύση βανίλια! Η έξοδος του Σαββάτου διαφοροποείται απο τις εξόδους τις καθημερινές, γιατί το Σάββατου έχω χρόνο να περιποιηθώ τον εαυτό μου, να κατεβάσω όλη μου τη ντουλάπα και να δοκιμάσω σχεδόν όλα μου τα ρούχα μέχρι να καταλήξω για άλλη μια φορά στο πολυαγαπημένο μου τζην.\nΗ σημερινή έξοδος, θα ήταν μια μοναχική έξοδος. Ο "Β", είχε κανονισει με φίλους και συνεργάτες και φυσικά δεν μπορούσα να είμαι και εγώ μαζί του. Το οτι κάναμε μικρά μικρά βηματάκια στη σχέση μας, δεν σημαίνει κιόλας πως γίναμε και φυσιολογικοί!!!!\nΓεμάτη αυτοπεπεποίθηση λοιπόν, τράβηξα την πόρτα μου πίσω δυνατά και με τον αέρα μιας στάρ κατέβηκα τη σκάλα. Η αλήθεια είναι πως με δυσκολία ισσορροπούσα πάνω στις δωδεκάποντες γόβες, αλλά ήταν τα μόνα παππούσια που ταιριάζαν με το μικροσκοπικό μου φόρεμα, και ως γνωστόν....η ομορφιά θέλει θυσίες!!!!!!\nΤο βράδυ μου κύλησε χαλαρά και αδιάφορα. Ποτό με τη φίλη μου, λίγος κόσμος στο μπάρ και δυο ενοχλητικοί τύποι που μας χάλασαν τη διάθεση. Αποφασίσαμε λοιπόν να αλλάξουμε μπαράκι και να πάμε εκεί που θα ήταν ο "Β".\nΜπαίνοντας στο μπαράκι, ο "Β" με αντικρύζει με ένα ύφος έντονα ενοχλημένο και εμένα με λούζει κρύος ιδρώτας. Κάτι δεν πάει καλά σκεύτηκα. Κάτι σήμερα θα ξεφύγει απο τα όρια.\nΟ "Β", καθόταν με μια αντροπαρέα γύρω στα 40 και καπνίζοντας πούρα ψάχναν στο πλήθος να εντοπίσουν γυναίκες διαθέσιμες για να καλύψουν τις ορέξεις τους. Μού απαγόρευσε να τον πλησιάσω. Μου είπε πως χαλάει η εικόνα του αν με δουν οι φίλοι του μαζί του και με απομάκρυνε σαν να ημουν η πιο άθλια, η πιο ελεηνή γυναίκα του κόσμου.\nΔε μίλησα. Δεν είπα τίποτα στη φίλη μου. Χαμήλωσα ο κεφάλι και έκανα στην άκρη....\nΛίγη ώρα αργότερα, αποφάσισαν πως θέλουν να αλλάξουν μαγαζί, πως θέλουν να πάν αλλού. Με χαιρέτησε διακριτικά, έβαλε το σακκάκι του και απλά έφυγε...\nΉταν η πρώτη και ίσως η μοναδική φορά, που κάποιος άνθρωπος με έκανε να νιώσω τόσο λίγη, τόσο ντροπή. Μάζεψα τα κομμάτια μου λοιπόν, και γύρισα σπίτι. Πέταξα τα ρούχα μου στο πάτωμα, άφησα όλα τα κοσμήματα πάνω στο πάγκο της κουζίνας και χώθηκα κλαίγοντας κάτω απο την κουβέρτα.\nΛίγες ώρες αργότερα, ξύπνησα ξαφνικά γιατί ένιωθα την απουσία του. Μέσα στον ύπνο μου, πήρα το κινητό στο χέρι και του έστειλα ένα μήνυμα "Που είσαι". Καμία απάντηση όμως. Ούτε μετά απο λίγα λεπτά, ούτε μετά απο μία ώρα, ούτε μετά απο τρείς ώρες....\nΞαφνικά, στις 7 το πρωί, ακούω τα κλειδιά στην πόρτα, την καρέκλα να πέφτει και τον "Β" να καταλήγει στο κρεβάτι μου μυρίζοντας αλκοολ και καπνό. Στη ζάλη του όμως, προλαβαίνει να απενεργοποιήσει το κινητό του.\nΆρχισα να ανησυχώ, να ιντριγκάρομαι, να νιώθω πως κάτι πάει να μου κρύψει. Αθόρυβα, εντελώς αθόρυβα, σηκώνομαι και ανοίγω το κινητό του.\nΣοκ, αυτό που είδα ου προκάλεσε μεγάλο σοκ.\nΣτο δικό μου μήνυμα δεν απάντησε, με μια χωριάτισσα όμως μηνυματιζόταν όλο το βράδυ. Τη ρώταγε που είναι και της ζητούσε να τον συναντήσει. Όλο το βράδυ συνομιλούσαν . Εμένα όμως δεν μου απάντησε.....\nΚαι στις εφτά, λίγο πριν έρθει σπίτι,της ζητούσε να παέι να τον πάρει και όταν αυτή δεν απάντησε την πήρε τηλεφωνο. Και πάλι όμως δεν του απάντησε, και τότε, μόνο τότε γύρισε σε εμένα....\nΈνιωσα να πνίγομαι, να χάνω την ανάσα μου, να χάνω τον κόσμο μου.\nΑγριεμένη, τον ξύπνησα, φώναξα, ούρλιαξα, έβαλα τα παππούτσια μου και έτρεξα έξω αο το σπίτι. Μπήκα στοα αυτοκίνητο και άρχισα να οδηγώ χωρίς να ξέρω που.... Στις 8 το πρωϊ οδηγούσα σα χαμένη σε μια πόλη που μόλις είχε ξυπνήσει. Κάπου σταμάτησα, δεν ξέρω που. Κατέβηκα απο το αυτοκίνητο να πάρω αέρα, να ανασάνω.\nΛίγη ώρα αργότερα, εξαντλημένη απο το κρύο επέστρεψα πίτι. Την ώρα που άνοιγα την πόρτα ευχόμουν να είναι ο "Β" στο σπίτι και να μου πεί κάτι μαγικό, κάτι να μου απαλύνει τον πόνο. Δεν ήταν όμως. Έτσι απλά είχε φυγει....\nΈπεσα στο κρεβάτι και έμεινα εκεί όλη τη μέρα. Δε σηκώθηκα, δεν έφαγα, δεν μίλησα με άνθρωπο. Απλά υπήρχα...Αργά το βράδυ ένα μήνυμα διατάραξε την απόλυτη ησυχία του σπιτιού. Ήταν ο "Β". Απλώς συγνώμη. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.\nΤου τηλεφώνησα, του μίλησα, τον καλόπιασα. Και πάλι εγω ήμουν αυτή που υποχώρησε, αυτή που προσπάθησε. Για άλλη μια φορά, ανέλαβα την ευθύνη για κάτι που δεν προκάλεσα εγώ τη στιγμή που ο "Β" αρκέστηκε σε ένα "μα δεν έγινε τίποτα, γιατί τρελαίνεσαι?"\nΑδυναμία μου? Λάθος μου? Δεν ξέρω. Είναι απο αυτές τις στιγμές που ενώ ξέρεις πως είναι λάθος να υποχωρείς, παρόλα αυτά το κάνεις. Ότι και να επιβάλλει η λογική τελικά παρασύρεσαι απο τα πάθη και κάνεις για άλλη μια φορά τα ίδια ακριβώς λάθη...\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:09 π.μ. 3 σχόλια:\nΠέντε χρόνια απο τη ζωή μαζί με τον "Β" και ήρθε η ώρα να κάνω τον απολογισμό μου.\nΤι έζησα, τι ένιωσα, τι γνώρισα....\n200 ταινίες που είδαμε αγκαλιά,\n100 καβγάδες και άλλες 100 συμφιλιώσεις,\n200 βραδυα στο γραφείο,\n100 πρωινά ξυπνήματα με μπεικον και δημητριακά,\nη πρώτη φορά που ήρθε σπίτι μου,\nτο καφέ πουλόβερ που φορούσε,\nβράδυα δίπλα στο τζάκι,\nξενύχτια με κρασί και κουβέντες,\nπρωϊνό ξύπνημα στις έξι,\nτο ταξίδι στο Λονδίνο,\nη διαδρομή για Θεσσαλονίκη,\nτο πρώτο διήμερο στην Αθήνα,\nτο βράδυ που μας αιφνιδίασε η αδερφή μου και τον φυγάδευσα στο μπαλκόνι,\nη μέρα που εμφανίστηκε η πρώην του εντελώς ξαφνικά στο γραφείο,\nοι γιορτές που δεν περάσαμε μαζί,\nτο πρώτο δώρο,\nβράδυα που αυτός πονούσε για την πρώην του και εγω τον παρηγορούσα,\nμπουκάλια κρασί που πίναμε διπλα στο τζάκι,\nτο κινέζικο που παραγγέλναμε,\nοι αποτυχημένες μου μακαρονάδες που με δυσκολία έτρωγε,\nβράδυα που πριν καν προλάβω να μιλήσω, αποκοιμόμουνα στην αγκαλιά του κουρασμένη,\nένα μήνα καθυστέρηση,\nανέμελα απογεύματα στην θάλασσα,\nχιλιόμετρα που οδηγούσα προσπαθώντας να φύγω μακρυά,\nένας καφές το πρωί και για τους δυο,\nτο πρώτο σ αγαπώ,\nτο χάδι που με ηρεμούσε,\nπακέτα τσιγάρα που εγώ κάπνισα,\nτώρα που έχασα 6 κιλά σε μια εβδομάδα απο τη στεναχώρια,\nδάκρυα, δάκρυα, δάκρυα.....\nΠέντε χρόνια με τον "Β"\nΜια ολόκληρη ζωή.......\nΑναρτήθηκε από CB στις 4:17 π.μ. 3 σχόλια:


Πώς θα αποκτήσεις πτυχίο Νομικής Ελληνικού Δικαίου εκτός Ελλάδας | RThess\nΗ Νομική επιστήμη είναι ψηλά στις προτιμήσεις των νέων που ξεκινούν τις Πανεπιστημιακές τους σπουδές.\nΑυτό οφείλεται στο γεγονός πως η Νομική είναι μια επιστήμη που ρυθμίζει τη λειτουργία της οικονομίας, της πολιτικής και της κοινωνίας γενικότερα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το ότι διαχρονικά η Νομική θεωρείται μεταξύ των «περιζήτητων» σχολών, που προτιμά μεγάλος αριθμός αριστούχων. Το πτυχίο της Νομικής εξάλλου, παρά τις όποιες δυσκολίες τυχόν εμφανιστούν κατά καιρούς, έχει διαρκή αναγνώριση τόσο από την κοινωνία, όσο και από την αγορά εργασίας. Οι έμπειροι και καταρτισμένοι δικηγόροι πολύ γρήγορα βρίσκουν τη θέση που τους αναλογεί στην παραγωγική αλυσίδα και καθώς εξειδικεύονται σε συγκεκριμένες κατηγορίες δικαίου, αποκτούν και το συγκριτικό πλεονέκτημα.\nΥπάρχει όμως μία χώρα, που μάλιστα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία οι Έλληνες μπορούν να σπουδάσουν Νομική και να ακολουθήσουν το όνειρό τους. Η χώρα αυτή δεν είναι άλλη από την Κύπρο, όπου στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου (European University Cyprus - EUC), μπορούν να σπουδάσουν Νομική Ελληνικού Δικαίου. Το πτυχίο αυτό αποκτάται αφού ο φοιτητής κερδίσει τις γνώσεις και τις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για να ασκήσει αυτό το τόσο απαιτητικό επάγγελμα σε μια σύγχρονη και μεταβαλλόμενη κοινωνία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Νομική Σχολή του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου είναι η πρώτη αυτόνομη Νομική που ιδρύθηκε στην Κύπρο και διαθέτει προγράμματα σπουδών αναγνωρισμένα από το Νομικό Συμβούλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων είναι απολύτως εξασφαλισμένα, ενώ όλα τα μαθήματα διδάσκονται από έμπειρο και διακεκριμένο ακαδημαϊκό προσωπικό, διεθνώς αναγνωρισμένο για το εκπαιδευτικό, ερευνητικό και διδακτικό του έργο.


ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΚΕΛΕΦΑΣ\nΤου Πιέρρου Γ. Γκλετζάκου\nΤο Κάστρο της Κελεφάς χτίστηκε το 1670, από μαστόρους τούρκους, με πρωτοβουλία του Μεγάλου Βεζύρη Φατζίλ Αχμέτ Κιοπρουλού, προς χάρη του διάσημου (την εποχή εκείνη) αρχιπειρατή και τυχοδιώκτη, Λιμπεράκη Γερακάρη. Πρόκειται για μια από τις πιο αμφιλεγόμενες και πολυσυζητημένες φυσιογνωμίες της Μάνης, αλλά και του ευρύτερου ελλαδικού χώρου, του δεύτερου μισού του 17ου αιώνα. Ήταν αυτός, που κατά τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Αποστόλου Δασκαλάκη είχε πραγματοποιήσει όλας του τας επιθυμίας, αφού αυτός, ο πρώην δεσμώτης των κάτεργων, κατέστη υψηλότατος αφέντης, ηγεμών της Μάνης, πασάς, αρχιστράτηγος και συγχρόνως σύζυγος ωραιότατης και πλουσιότατης Ελληνίδας αριστοκράτισας του Βυζαντίου.\nΣ' αυτόν παρεχώρησε το απόρθητο Κάστρο ο κτήτοράς του, Κιοπρουλού, ως αντάλλαγμα των υπηρεσιών του στους πολέμους του κατά των Βενετών. Η πραγματική αιτία όμως ήταν η υποδαύλιση της ατέλειωτης διαμάχης μεταξύ των μεγάλων μανιάτικων οικογενειών και η υπονόμευση όλων των μανιάτικων δυνάμεων -μέσω του, ενθαρρυνόμενου σε σφαγές και λεηλασίες Γερακάρη - ώστε να καταστούν εύκολη λεία των Τούρκων επιδρομέων. (Περί του βίου και της πολιτείας του Λιμπεράκη Γερακάρη, βλέπε και βιβλίο "Προσκύνημα στη Μάνη", σελ. 11).\nΤο έτος 1685 κυρίευσαν το Κάστρο οι Βενετοί, υπό τον ναύαρχο Μοροζίνι, και συνέλαβαν αιχμαλώτους τον διοικητή του και ολόκληρη τη φρουρά, που την αποτελούσαν 1000 περίπου άνδρες. Το κράτησαν για τριάντα ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1715, γι' αυτό και στην περιοχή συνηθίζουν να το λένε "το Βενετσιάνικο Κάστρο". Ήταν ένα πραγματικά τέλειο και απόρθητο φρούριο, εξοπλισμένο με 58 κανόνια, από τα οποία ένα μόνο σώζεται μέχρι σήμερα (στην κατάσταση βέβαια που το έχει φέρει ο πανδαμάτωρ χρόνος) και βρίσκεται πεσμένο κάτω από τα τείχη, στη δυτική πλευρά του Κάστρου. Είχε υπερυψωμένους πέντε γουλάδες (ογκώδεις, απρόσωπους πύργους χωρίς παράθυρα), έναν σε κάθε γωνιά, και έναν επί πλέον στο μέσο της δυτικής πλευράς, που έβλεπε προς τη θάλασσα. Είχε δύο εισόδους, τη μια από τα ανατολικά και την άλλη από τα δυτικά, που προστατεύονταν από οχυρωμένους πύργους, χτισμένους από πάνω τους. Η έκταση του Κάστρου, έφτανε στα 13.000 τ.μ., ενώ το ύψος των τειχών του ήταν 8 έως 10 μέτρα. Στις επάλξεις, καθ' όλο το μήκος των τειχών, είχαν ανοιχτεί πυκνές τουφεκότρυπες και είχε κατασκευαστεί διάδρομος, για τη μετακίνηση των πολεμιστών, πλάτους δύο περίπου μέτρων.\nΓια την κατασκευή του ιστορικού Κάστρου της Κελεφάς χρησιμοποιήθηκαν περί τους 10.000 εργάτες και τεχνίτες της πέτρας, του ξύλου και της χτιστικής τέχνης της εποχής. Τεχνίτες που δεν προέρχονταν μόνο από την περιοχή της Μάνης και της Πελοποννήσου γενικά, αλλά είχαν στρατολογηθεί και από την Στερεά Ελλάδα και την Ήπειρο, ακόμα και από την Αρβανιτιά. Εντύπωση προκαλεί η επιλογή της τοποθεσίας του ονομαστού αυτού Κάστρου, που, εκτός από την καταπληκτική θέα που προσφέρει, είναι απρόσιτη και στρατηγική. Εξ άλλου, είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, πως πάνω από 400 χρόνια πριν από τον Κιοπρουλού και τον συνεργό του Γερακάρη (περί το 1250), ένας άλλος Φράγκος κατακτητής - έστω και ελληνοτραφής - ο Γουλιέλμος Βιλλεαρδουΐνος, αυτή τη βραχώδη και στρατηγική θέση διάλεξε, για να κατασκευάσει το περίφημο φράγκικο Κάστρο της Μεγάλης Μαΐνης.\n[ Θαλάμαι ] [ Καταστροφή Οικισμών ] [ Ενιαία Μάνη ] [ "Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ" ] [ Βασίλης Γιαννουλάκος ] [ Επιτάφιος Θρήνος ] [ Μάχη Διρού ] [ Τουριστικό Πανόραμα ] [ Απαλλοτρίωση Διρού ] [ Πρ. Δημοκρατίας ] [ Εθνικές Γιορτές... ] [ Κυνηγοί... ] [ Μύθοι και Θρύλοι ] [ Πεταλίδι αποικία ] [ Κάστρο Κελεφάς ] [ Συμβολή Μάνης... ] [ Χριστούγεννα ]


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Cross - TripAdvisor\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Cross, Tsuyama\nΞενοδοχεία κοντά σε: Cross\n43-1 Kajimachi, Tsuyama 708-0077, Okayama Prefecture\nCross: Διαβάστε κριτικές\n669 από 1.531 καταλύματα ταιριάζουν με τα φίλτρα που έχετε επιλέξει. Απαλοιφή όλων των φίλτρων\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Cross\n0,5 χλμ. από Cross\n2,0 χλμ. από Cross\n3,1 χλμ. από Cross\n13,5 χλμ. από Cross\n13,7 χλμ. από Cross\n14,6 χλμ. από Cross\n14,5 χλμ. από Cross\n14,8 χλμ. από Cross\n14,7 χλμ. από Cross\n19,4 χλμ. από Cross\n19,0 χλμ. από Cross\n19,5 χλμ. από Cross\n26,9 χλμ. από Cross\n0,2 χλμ. από Cross\n0,4 χλμ. από Cross\n0,6 χλμ. από Cross\n0,8 χλμ. από Cross\n0,9 χλμ. από Cross\n14,4 χλμ. από Cross


ΒΕΒΑΙΗ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ Ο ΡΟΥΜΠΙΝΙ\nΠαρά την εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και επώδυνων μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στο τεράστιο χρέος που συσσωρεύεται και θα αναγκασθεί να προχωρήσει σε αναδιάρθρωσή του, δηλώνει ο διάσημος οικονομολόγος Νούριελ Ρουμπινί, μιλώντας στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. «Είναι αδύνατον να επιζήσει η Ελλάδα με ένα χρέος που φθάνει στο 150% του ΑΕΠ. Να αντικαταστήσει το ιδιωτικό χρέος με δημόσιο, να μπορέσει να αποπληρώσει το ΔΝΤ και την ΕΕ ύστερα από τρία χρόνια, και να επιστρέψει στις αγορές με τα spreads να παραμένουν στο ζενίθ. Θα χρειαστεί μια ελεγχόμενη αναδιάρθρωση», λέει και προσθέτει: «Αν δεν θέλετε να την πείτε πτώχευση, μην την λέτε πτώχευση. Πείτε τη αναδιάρθρωση υπό πίεση. Έχει συμβεί τόσες φορές. Και κανείς δεν πιστεύει ότι δεν θα συμβεί και στην περίπτωση της Ελλάδας». Τονίζει δε ότι «το ίδιο θα συμβεί στην πορεία και με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία» και σημειώνει: «Θα έχουμε, λοιπόν, ουσιαστικές πτωχεύσεις (effective defaults), ίσως όχι επίσημες, αλλά ακόμη και εάν δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε την βρώμικη λέξη ‘‘πτώχευση’’, θα είναι ελεγχόμενες αναδιαρθρώσεις χρέους οι οποίες θα αρχίσουν από την Ελλάδα. Δεν έχω καμία αμφιβολία επ' αυτού», τονίζει.\nΕπίσης, θεωρεί μη ρεαλιστική την επιστροφή στις αγορές: «Ακόμη και στο καλύτερο σενάριο, είναι δύσκολο να δει κανείς πώς η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει μια πρόσβαση στις αγορές που θα έχει νόημα. Η εξυγίανση θα είναι επώδυνη, με περισσότερο στασιμοπληθωρισμό, περισσότερη ύφεση».\nΑυτά για να μην πιστεύουμε ότι όλα είναι "ρόδινα"......


Φτιάξτε την τέλεια κοτόπιτα – World Reader's Digest\nΦτιάξτε την τέλεια κοτόπιτα\nadmin — 22/02/2015 comments off\nΟι πίτες αρέσουν σε όλους, μικρούς και μεγάλους, είναι το καλύτερο κολατσιό και αν είναι και σπιτικές, τότε η απόλαυση είναι ασύγκριτη. Τα αγνά υλικά μια σπιτικής πίτας, το μεράκι και η καλή διάθεση κατά την προετοιμασία της είναι τα στοιχεία που την κάνουν τόσο νόστιμη…\nΓια να μην ξεχνιόμαστε όμως, τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον έχει η καλή συνταγή που θα αναδείξει τα υλικά και θα εμπνεύσει και τον μάγειρα.\nΥπάρχουν πολλές εκδοχές πίτας με κοτόπουλο και όλες έχουν μερίδιο στην επιτυχία. Παρακάτω ακολουθούν μερικές γενικές συμβουλές και η απόλυτη συνταγή για την καλύτερη κοτόπιτα που θα φτιάξετε ποτέ!\nΓιατί σίγουρα θα την φτιάξετε…\nΑν και πολλοί συνηθίζουν τα φτιάχνουν την κοτόπιτα με τα περισσεύματα του χθεσινού κοτόπουλου, η αλήθεια είναι πως μια καλή συνταγή κοτόπιτας αξίζει ένα ολόκληρο κοτόπουλο αποκλειστικά για εκείνη.Επειδή όμως το καλό ψήσιμο του κοτόπουλου δίνει μεν άλλη γεύση στο κρέας, αλλά το στεγνώνει κιόλας, μια λύση είναι να το βράσετε σε ζωμό με μπαχαρικά, να χρησιμοποιήσετε τον ίδιο ζωμό για τη σάλτσα της πίτας και έτσι να διατηρήσετε την υγρασία του πιάτου.\nΘυμηθείτε να μην αλατίσετε το κρέας πριν το μαγειρέψετε, καθώς αυτό θα επισκιάσει τη γεύση του κοτόπουλου και αυτό δεν το θέλουμε.\nΤα λαχανικάΤα λαχανικά στην κοτόπιτα ανεβάζουν το γευστικό επίπεδο συνολικά και την ποικιλία στην υφή της πίτας. Αν και οι επιλογές είναι πολλές φυσικά, η καλύτερη προτεινόμενη είναι εκείνη του πράσου. Για την καλύτερη χρήση του πράσου, φροντίστε να το μαλακώσετε πρώτα σε βούτυρο ή στο ίδιο το λίπος του κοτόπουλου.\nΠολλοί προτιμούν τα πράσα και προσθέτουν στα λαχανικά της πίτας και κάστανο, ενώ αν θέλετε μπορείτε να βάλετε στο «παιχνίδι» και το κρεμμύδι, αλλά και χωρίς αυτό η κοτόπιτα μπορεί να σταθεί χωρίς γευστικές απώλειες.\nΤο χοιρινόΤο χοιρινό, αν και αναφερόμαστε σε κοτόπιτα, προσθέτει μια έξτρα νοστιμιά στο πιάτο, κάτι που δεν μπορεί να δώσει, όσο καλομαγειρεμένο και να είναι το κοτόπουλο ή η γαλοπούλα. Εαν δεν έχετε πρόχειρο ένα χοιρομέρι στην κατάψυξη, που –ας είμαστε ειλικρινείς- είναι μάλλον απίθανο, δοκιμάστε να χρησιμοποιήστε μπέικον. Χρησιμοποιήστε μεγάλα κομμάτια, το λίπος των οποίων θα κάνει την κοτόπιτα χίλιες φορές καλύτερη.\nΗ σάλτσαΑυτό όμως πραγματικά που μπορεί να στείλει στα ύψη ή στα τάρταρα την κοτόπιτα είναι η σάλτσα! Κάποιες σάλτσες έχουν σαν βάση το γάλα, κάποιες το ζωμό από το κοτόπουλο και κάποιες τη σάλτσα από το βραστό της προηγούμενης ημέρας. Στις περισσότερες εκδοχές, το κρασί που θα την σβήσετε, παίζει σημαντικό ρόλο.\nΗ σάλτσα είναι πολύ σημαντική γιατί η πίτα θα στεγνώσει χωρίς αυτή και αν ακόμα δεν θέλετε να την έχετε μέσα στην πίτα, εφαρμόστε την τακτική του Oliver, που τη σερβίρει ξεχωριστά στο τραπέζι. Σε καμία περίπτωση όμως μην την ξεχάσετε.\nΑρώματαΘυμάρι και μαϊντανός, μαϊντανός και φασκόμηλο, μαντζουράνα και εστραγκόν, ή εστραγκόν σκέτο είναι κάποιες δοκιμασμένες επιλογές για το καλό άρωμα της πίτας.\nΤο καλύτερο ωστόσο αποτέλεσμα θα έχουν το θυμάρι μαζί με το φασκόμηλο και το εστραγκόν συνοδεία χυμού από λεμόνι. Πειραματιστείτε και ανακαλύψτε το δικό σας συνδυασμό.\nΗ συνταγή της τέλειας κοτόπιτας\nΥλικά (4-6 μερίδες):\n1 μεγάλο καρότο, πλυμένο και τεμαχισμένο, αλλά όχι ξεφλουδισμένο\n1 κρεμμύδι, κομμένο σε κομμάτια αλλά,επίσης, όχι ξεφλουδισμένο\n2 σέλινα, τεμαχισμένα\nΈνα ματσάκι εστραγκόν\n100 γραμ μπέηκον, κομμένο σε κύβους\n225 γραμ. κρύο βούτυρο\n1 αυγό χτυπημένο με λίγο νερό ή γάλα\n1. Βάλτε το κοτόπουλο σε μια μεγάλη κατσαρόλα μαζί με το καρότο, το κρεμμύδι, τη δάφνη, το σέλινο, το πιπέρι και το εστραγκόν. Καλύψτε με κρύο νερό και αφήστε το να βράσει (θυμηθείτε να ξαφρίζετε κατά τη διάρκεια).\nΧαμηλώστε τη φωτιά και σιγοβράστε για 45 λεπτά, μέχρι το κοτόπουλο να μαγειρευτεί καλά.\n2. Όσο βράζει το κοτόπουλο, μπορείτε να ετοιμάσετε τη ζύμη. Κοσκινίστε το αλεύρι, με μια γενναία δόση αλάτι σε μια κρύα επιφάνεια. Τεμαχίστε το βούτυρο σε κύβους του 1 εκατοστού και αναμείξτε τα δυο υλικά. Ζυμώστε τα ώστε να σχηματιστούν σβώλοι.\nΥπενθύμιση: στόχος μας δεν είναι ένα ομοιογενές μείγμα.\n3. Ραντίστε στο μείγμα με λίγο νερό και ανακατέψτε ξανά. Προσθέστε τόσο νερό ώστε να σχηματιστεί η ζύμη και χωρίς να παιδέψετε πολύ το μείγμα, καλύψτε το μπολ με μεμβράνη και αφήστε το στο ψυγείο για είκοσι λεπτά.\n4. Αλευρώστε τον πάγκο της κουζίνας και πλάστε τη ζύμη σε ορθογώνιο σχήμα. Χρησιμοποιήστε τον πλάστη για να φτάσει τρεις φορές το αρχικό του μέγεθος του. Διπλώστε το έτσι ώστε να έχει τρια στρώματα. Χρησιμοποιήστε ξανά τον πλάστη για να το απλώσετε, ξανά τρεις φορές μεγαλύτερο από το αρχικό του μέγεθος, ξαναδιπλώστε ξανά όπως πριν και βάλτε το στο ψυγείο για ακόμα είκοσι λεπτά.\n5. Όταν έχει βράσει το κοτόπουλο, βγάλτε το από τη φωτιά και αφήστε το στην άκρη. Στην κατσαρόλα έχει μείνει ο ζωμός. Ανεβάστε τη φωτιά και βράστε το ζωμό μέχρι να μείνει το ¼ της αρχικής ποσότητας. Αυτή η διαδικασία, υπολογείστε πως θα χρειαστεί περίπου είκοσι λεπτά.\n6. Προθερμάνετε το φούρνο στους 180ο C. Λιώστε το βούτυρο σε ένα μεγάλο τηγάνι, σε μέτρια φωτιά και προσθέστε το μπέηκον. Τηγανίστε μέχρι να χρυσίσει και ύστερα βγάλτε το από τη φωτιά. Εν συνεχεία, ρίξτε στο τηγάνι το πράσο και τηγανίστε για περίπου επτά λεπτά, μέχρι να μαλακώσει. Ύστερα, ανεβάστε κι άλλο τη φωτιά και αφού ζεσταθεί το τηγάνι ρίξτε μέσα το ζωμό. Αφήστε το να βράσει λίγο και μετά ρίξτε την κρέμα γάλακτος, το χυμό του λεμονιού, το εστραγκόν και το μπέηκον. Αφού δοκιμάσετε τη γεύση της σάλτσας και είστε ικανοποιημένοι, ρίξτε μέσα το κοτόπουλο κομμένο σε κομμάτια.\n7. Τέλος, ρίξτε το κοτόπουλο και τη σάλτσα σε ένα ταψάκι και αφήστε το να κρυώσει. Εν τω μεταξύ απλώστε τη ζύμη σε μια ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια με ιδανικό πάχος της ζύμης τα πέντε χιλιοστά. Ρίξτε πάνω από τη ζύμη το περιεχόμενο της κοτόπιτας και περάστε με πινέλο το χείλος του σκεύους με αυγό. Σκεπάστε την πίτα με την υπόλοιπη ζύμη και αλείψτε ξανά με αυγό την επιφάνειά της.\nΜην ξεχάσετε να ανοίξετε μια μικρή τρύπα στην επιφάνεια της ζύμης για το σωστό ψήσιο.\n8. Ψήστε για 30-40 λεπτά, μέχρι η ζύμη να χρυσίσει και πριν σερβίρετε, αφήστε την πίτα να πάρει θερμοκρασία δωματίου.


Σωκράτης : Δεν έχει σημασία ποιος θα είναι ο αρχηγός, είμαστε σαν οικογένεια - sokratis : den echei simasia poios tha einai o archigos, eimaste san oikogeneia\n20:24 8/11/2019 - Πηγή: In.gr\nΗ Άρσεναλ αντιμετωπίζει την Λέστερ στο «King Power», για την 12η αγωνιστική της Premier League, με τον Ουνάι Έμερι να βρίσκεται σε καθεστώς πίεσης και τους «κανονιέρηδες» να «καίγονται» για τη νίκη.\nΠαράλληλα καλά κρατεί το σίριαλ με το περιβραχιόνιο του αρχηγού, με τις τελευταίες εξελίξεις να θέλουν τον Ισπανό τεχνικό να το αφαιρεί από τον Γκρανίτ Τσάκα και να το δίνει στον Πιέρ Εμερίκ Ομπαμεγιάνγκ.\nΟ Σωκράτης Παπασταθόπουλος μίλησε για τις εξελίξεις στην ομάδα, κάνοντας και\nτο σχόλιό του και για την δύσκολη αναμέτρηση με τις «αλεπούδες» εκτός έδρας.\nΗ Άρσεναλ έχει χάσει έδαφος στη μάχη της τετράδας, μετρώντας μία νίκη στις τελευταίες έξι αναμετρήσεις της σε όλες τις διοργανώσεις.\n«Για μένα είναι πιο σημαντικό να σκοράρει ο Ομπαμεγιάνγκ, να κάνει δηλαδή τη δουλειά του στο γήπεδο. Η αρχηγεία ή το ποιος έχει το περιβραχιόνιο δεν νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό.\nΕίναι σημαντικό να υπάρχει καλό κλίμα στα αποδυτήρια. Είμαστε σαν οικογένεια. Το ποιος έχει το περιβραχιόνιο στον αγωνιστικό χώρο είναι το τελευταίο πράγμα.\nΕίναι ένα πολύ μεγάλο παιχνίδι, το οποίο πρέπει να κερδίσουμε. Φυσικά έχουμε πολλούς αγώνες μπροστά μας και αν δούμε την περσινή σεζόν, ήμασταν και εμείς εκεί, όμως στα τελευταία πέντε ή επτά παιχνίδια αν θυμάμαι καλά δεν κερδίσαμε κανένα».\nΤέλος ο Έλληνας στόπερ πρόσθεσε: «Οι υπόλοιπες ομάδες ήταν έξι-επτά βαθμούς πίσω μας και στο τέλος πέρασαν μπροστά. Πρέπει να έχουμε διάρκεια όλο το χρόνο, όχι μόνο ένα μήνα.\nΗ Λέστερ διανύει καλή περίοδο, είναι μια πεινασμένη ομάδα. Φαίνεται αυτό. Πρέπει να προετοιμαστούμε καλά για να τους κερδίσουμε».\nσωκρατης, οικογενεια, premier league, king, power, league, Καλή Χρονιά, δουλεια, παιχνιδια, αγωνες, αρσεναλ, βρισκεται, γηπεδο, εδαφος, υπαρχει, εξι, επτα, κλιμα, νικη, ομαδα, σεζον, σιριαλ, φυσικα, league, μπροστα, ομαδες, παιχνιδι, premier league, σωκρατης παπασταθοπουλος\nair france, ουστ, χαζες\nΑΑΔΕ : Ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 5,9 δισ. ευρώ εντάχθηκαν στη ρύθμιση των 120 δόσεων\nΠΑΟΚ: Στην Εθνική Βραζιλίας ο Αουγκούστο! Κλήθηκε στην Ολυμπιακή Ομάδα


Το ’21 είχε ήρωες που έσπειραν τον σπόρο, μα δεν πρόλαβαν να τον δουν ούτε να φυτρώνει, μήτε να ανθίζει, ούτε να καρπίζει, όπως όλη η παρέα του Ρήγα. Τα κεφάλια τους στάλθηκαν στην Πόλη και τα κορμιά τους παρέμειναν άφαντα και άταφα. Τον επόμενα αιώνα, τα επόμενα αποκομμένα κεφάλια, θα τα κρεμούσαν στους φανοστάτες της πλατείας Ρήγα Φεραίου των Τρικάλων. Τι ειρωνεία!\nΤο ’21, πριν καν εδραιωθεί, γνώρισε το τραύμα που δύσκολα επουλώνεται. Εκείνο του εμφύλιου σπαραγμού. Δυο φορές μάλιστα. Όπως τον επόμενο αιώνα. Το ’15 και το ’44.\nΤο ’21 μας έφερε μια πρωτόγνωρη διεθνιστική αλληλεγγύη. Όπως μας πληροφορεί ο Τ. Βουρνάς, «Γάλλοι δημοκράτες επίγονοι του 1789, Γερμανοί φοιτητές με επικεφαλής τον περίφημο καθηγητή Τιρς (Θείρσιο), Ιταλοί καρμπονάροι». Κοντά τους, ο στρατηγός Ροζαρόλα, ο συνταγματάρχης Ταρέλλα, μαζί με πλήθος βετεράνων του αγώνα κατά του Αυστριακού κατακτητή. Αλλά και ο κόμης Σανταρόζα, ο Πολωνός δημοκράτης Μιρζέφσκυ που άφησε την τελευταία του πνοή στην μάχη του Πέττα. Μα και Βούλγαροι, Ρώσοι, Σέρβοι, Μαυροβούνιοι και ασφαλώς ο Μπάιρον από την Αγγλία και ο Μάγερ από την Ελβετία που εξέδιδε τα «Ελληνικά Χρονικά» στο Μεσολόγγι. Η Ευρώπη έπρεπε να περιμένει 110 χρόνια για να ξαναδεί τέτοια κινητοποίηση, στο πλευρό των Δημοκρατικών του Ισπανικού Εμφυλίου.\nΜεσολόγγι. Η έξοδος\nΤο ’21 είχε κακό δαίμονα. Τις παρεμβάσεις της Αγγλίας, το σκοτεινό ρόλο του Αλέξανδρου Μαυροδοκορδάτου. Ο απολύτως διχαστικός της ρόλος επαναλήφθηκε από το ’42 έως το ’47 που παρέδωσε στους Αμερικανούς. Ήταν η επιδοκιμασία για την πρώτη νίκη επί του άξονα και το κρύψιμο, την φυγάδευση τόσων Βρετανών που ξέμειναν εδώ, στην Γερμανική Κατοχή. Πολλά περισσότερα για επεμβάσεις των Αγγλων στην Ελλάδα εδώ.\nΤο ’21 μας εισήγαγε στο κοτζαμπασισμό. Ήταν το προοίμιο του δοσιλογισμού. Το όνειδος του Γένους.\nΤο ’21 ξεκίνησε η οικονομική εξάρτηση. Τα περίφημα δάνεια της Αγγλίας με όρους ληστρικούς και υποθήκες τα γόνιμα εδάφη.\nΤο ’21 μας έφερε το πρώτο οικονομικό σκάνδαλο. Ο διαβόητος Κοντόσταυλος εκ Χίου, που εστάλη από το ελληνικό γκουβέρνο στην Αμερική για να επιβλέψει την ναυπήγηση ατμοκίνητων πολεμικών πλοίων, χρηματίστηκε από τους Αμερικανούς επιχειρηματίες των ναυπηγείων οι οποίοι τελικά παρέδωσαν μόνον ένα και με μεγάλη καθυστέρηση. Έφερε το όνομα «Καρτερία». Άλλη ειρωνεία. Με τα πλούτη από τις προμήθειες ο Κοντόσταυλος ανέγειρε μέγαρο στην Αθήνα.\nΤο ’21 έφερε το ερώτημα «Τι Ζαίμης, τι Μπραίμης». Το επόμενο αιώνα ελέχθη το: «Τι Παπάγος, τι Πλαστήρας».\nΤο ’21 μας θύμισε τα παλιότερα. Από τον τρόπο που έπεσε ο Παπαφλέσας και οι 300 του, μια θυσία που έβγαλε από τον περιορισμό το Γέρο του Μωριά. Αλλά και από το θάνατο του Διάκου, ένδειξη της βαρβαρότητας του αντίπαλου.\nΗ σφαγή της Χίου. Eugène Delacroix\nΤο ’21 κολύμπησε στο αίμα των σφαγών: Μεσολόγγι, Χίος, Ψαρά, Καλαβρυτοχώρια. Όπως και τον επόμενο αιώνα: Δίστομο, Καλάβρυτα, Κομμένο, Κάνδανος,, Κοκκινιά. Η βαρβαρότητα δεν έχει πατρίδες.\nΤο ’21 απάντησε με βία. Δεν γινόταν διαφορετικά. Όπως στην πτώση της Τριπολιτσάς όπου οι οπλές του αλόγου του Γέρου του Μωριά, από το κονάκι ως την εκκλησιά δεν πάτησαν στη γη, αλλά σε πτώματα. Το ίδιο και αργότερα με το περίφημο σύνθημα του ίδιου, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει το μέτωπο Ιμπραήμ – Νενέκου: «Φωτιά και τσκεκούρι στους προσκυνημένους».\nΤέλος για όσους διατείνονται για τον αποκλειστικά εθνικό χαρακτήρα του ’21, ο Σκαρίμπας έχει λίγες λέξεις: «ο Ελληνικός λαός δεν θα έκανε μια τρομερή επανάσταση για να αποκαταστήσει και πολιτικά τους κοτσαμπάσηδες και τη λοιπή σφηκοφωλιά των λαογδαρτών . Οι Τούρκοι δεν ήταν χειρότεροι... Οι λέγοντες ότι η Επανάσταση ήταν μόνον εθνική ή είναι γλυκομεσονύκτιοι και αδιάβαστοι, ή δεν θέλουν να μας πουν την αλήθεια.»\nΤο ’21 ξέσπασε, πάλεψε και λάθεψε. Όπως τόσα και τόσα μετά. Το φωτοβόλημα του όμως, ήταν και παραμένει εκτυφλωτικό.\nKι όπως μας λέει ο Ζήσιμος Λορεντζάτος, μια κουβέντα αρκετά επίκαιρη, «με το '21, κερδίσαμε την ελευθερία του σκλάβου. Μένει να κερδίσουμε και την ελευθερία του ελεύθερου».


> ΓΥΑΛΙΑ ΗΛΙΟΥ>Fendi\nΟ σκελετός θεωρείται πλαστικού-πάστινου τύπου, με υλικό κατασκευής το κόκκαλο (Cellulose Acetate-Oξική κυτταρίνη) και έχει μεγάλο μέγεθος. Το σχήμα του είναι "cat eye", έχει καφέ-μπλε χρώμα και ανήκει στη γυναικεία συλλογή. Οι βραχίονες είναι επίσης κοκκάλινοι και έχουν καφέ χρώμα. Οι φακοί έχουν ντεγκραντέ καφέ (Degraded Brown) απόχρωση.\nΟ σκελετός θεωρείται πλαστικού-πάστινου τύπου, με υλικό κατασκευής το κόκκαλο-Optyl και έχει μεγάλο μέγεθος. Το σχήμα του είναι "cat eye", έχει διάφανο-μπλε χρώμα και ανήκει στη γυναικεία συλλογή. Οι βραχίονες είναι επίσης κοκκάλινοι και έχουν το ίδιο χρώμα. Οι φακοί έχουν ντεγκραντέ μπλε (Degraded Blue) απόχρωση.\nΟ σκελετός θεωρείται πλαστικού-πάστινου τύπου, με υλικό κατασκευής το κόκκαλο-Optyl και έχει μεγάλο μέγεθος. Το σχήμα του είναι "cat eye", έχει μωβ παστέλ χρώμα και ανήκει στη γυναικεία συλλογή. Οι βραχίονες είναι επίσης κοκκάλινοι και έχουν διάφανο-μωβ-ροζ χρώμα. Οι φακοί έχουν ντεγκραντέ ροζ (Degraded Pink) απόχρωση.\nΗΛΙΟΥ MAZZUCHELLI ZEUS&ΔIONE ROSS&BROWN ROUND Mirror ΟΡΑΣΕΩΣ Handmade RAYBAN SUNGLASSES


ΒΙΝΤΕΟ: Λαθρομετανάστες βρίσκουν αυτοκίνητο, που είχαν συνεννοηθεί να περιμένει παρατημένο στα ορεινά Σουφλίου – EVROS NEWS\nΒΙΝΤΕΟ: Λαθρομετανάστες βρίσκουν αυτοκίνητο, που είχαν συνεννοηθεί να περιμένει παρατημένο στα ορεινά Σουφλίου\nΈνα περιστατικό που είναι συνηθισμένο στα χωριά του ορεινού όγκου Σουφλίου, συνέβη προχθές λίγοι έξω από το Μεγάλο Δέρειο. Αυτοκίνητο που είχαν παρατήσει διακινητές μέσα στο δάσος, περίμενε τους λαθρομετανάστες να το εντοπίσουν καθοδηγούμενοι με GPS, ώστε να το χρησιμοποιήσουν για να ταξιδέψουν προς Θεσσαλονίκη.\nΤο ΒΙΝΤΕΟ που παρουσιάζει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ το Evros-news.gr, το τράβηξαν με ένα από τα κινητά τους οι 3 από τους λαθρομετανάστες που βλέπετε. Φαίνονται να ψάχνουν τα κλειδιά που είχε αφήσει πάνω σε αυτό το παρατημένο Ι.Χ ο διακινητής από την Ελλάδα, ώστε να το βάλουν μπροστά και να φύγουν, χωρίς να αποκλείεται η παρουσία και άλλων αλλοδαπών που θα επιβιβάζονταν στη συνέχεια.\nΌμως φαίνεται ότι κάποιος από τους κατοίκους της περιοχής που εντόπισε το αυτοκίνητο, πήρε τα κλειδιά και δεν μπορούσαν να τα βρουν ή δεν είχαν σωστή πληροφόρηση που ακριβώς ήταν κρυμμένα. Ακούγεται ο ένας να λέει με αγωνία: “Που είναι τα κλειδιά” και ο άλλος να χτυπάει εκνευρισμένος το πορτ μπαγκάζ και να τους λέει να κάνουν ησυχία. Τότε ο μικρότερος φωνάζει πως κάποιοι έρχονται και αρχίζουν να τρέχουν για να κρυφτούν.\nΕνώ έτρεχαν, τους έπεσε το κινητό τηλέφωνο, όπου μέσα ήταν και το συγκεκριμένο ΒΙΝΤΕΟ, που δείχνει πως ακριβώς λειτουργεί το κύκλωμα διακινητών στον ορεινό όγκο του Σουφλίου, προκαλώντας τρόμο και φόβο στους κατοίκους. Το πρόβλημα άλλωστε έγινε πολύ μεγαλύτερο εδώ και μήνες, από πέρυσι τον Μάρτιο που με απόφαση του Αστυνομικού Διευθυντή της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Πασχάλη Συριτούδη, καταργήθηκε το στρατιωτικό κλιμάκιο που βρισκόταν στην περιοχή και συνέβαλλε σημαντικά στον έλεγχο της παρουσίας λαθρομεταναστών, εντοπίζοντας και συλλαμβάνοντας τους. Κάτι που απέτρεπε αρκετούς να κινούνται στην συγκεκριμένη περιοχή, όταν έμπαιναν από την Τουρκία μέσω του ποταμού Έβρου, στα σημεία μεταξύ Διδυμοτείχου-Σουφλίου.\nΤο Viideo διαψεύδει τους ισχυρισμούς Μηταράκη\nΚι επειδή ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης, που όπως ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ πρώτο το Evros- news.gr έρχεται την Δευτέρα στον Έβρο για συναντήσεις και συζητήσεις, συχνά επικαλείται την ανεξέλεγκτη κυκλοφορία μέσα στα χωριά λαθρομεταναστών για την ανάγκη αύξησης της χωρητικότητας του ΚΥΤ Φυλακίου, το συγκεκριμένο Video τον διαψεύδει πανηγυρικά. Γιατί λέει πως αν γίνουν 1.500 οι θέσεις, θα μειωθούν οι ροές επειδή θα υπάρχει χώρος να συλληφθούν και να κρατηθούν για ταυτοποίηση. Όμως και τώρα, από τις 600 διαθέσιμες θέσεις, τα 2/3, δηλαδή οι 400 είναι άδειες, αλλά οι λαθρομετανάστες και οι διακινητές…αλωνίζουν. Καλύτερος έλεγχος των συνόρων και αποτροπή χρειάζεται και όχι το ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ που πάει να κάνει αυτός και η Κυβέρνηση στον Έβρο.\nΔιαβάστε ακόμα: ΕΚΤΑΚΤΟ: Έρχεται Δευτέρα και ο Μηταράκης στον Έβρο μαζί με Πέτσα για συναντήσεις;\nΟρεστιάδα: “Καμπάνα” 5.700 ευρώ σε ιδιοκτήτη σπιτιού και 9 άτομα, ως κορονο-πρόστιμα για συγκέντρωση!!!\nΑκριβή βγήκε προχθές Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου, σε ιδιοκτήτη σπιτιού στην…


Ακούστε το νέο άλμπουμ των Insanity Cult\nΠαρασκευή, 17 Φεβρουάριος 2017 06:40\nΟι Insanity Cult δεν είναι καινούριοι στο χώρο. Υπηρετούν τη metal μουσική από το 2011. Πριν από τρία χρόνια κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο ΕΡ τους, ενώ το πρώτο full-length άλμπουμ τους ήρθε πριν από δύο χρόνια. Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τη στιγμή της έκδοσης του δεύτερου άλμπουμ των αθηναίων, με τίτλο 'Of Despair And Self-Destruction'.\nΤα οχτώ μακροσκελή τραγούδια της νέας δισκογραφικής δουλειάς έχουν ήδη αποσπάσει θετικές κριτικές από τους οπαδούς του είδους. Δεν έχετε παρά να αποκτήσετε την προσωπική σας γνώμη.\nOf Despair And Self-Destruction by Insanity Cult


Γνωριμίες διαφορετικά κολέγια Ροδολίβος Συνοδός πολυτελείας\nΓΝΩΡΙΜΊΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΆ ΚΟΛΈΓΙΑ\nΠροηγήθηκε έλεγχος των κολεγίων από το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης. Θες σε παρακαλούμε να μας στείλεις την βεβαίωση πληρωμής που σου ζητήσαμε και να ανανεώσεις αν κρίνεις το review σου έχοντας μια ολοκληρωμένη εικόνα? Έχω στείλει mail και εκεί και δεν βαστώ πάρει καμία απάντηση!!! Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου http:\nVideo: The Spikes Gang 1974 Lee Marvin, Gary Grimes, Ron Howard Western Movies\nMadonna Η Madonna Louise Ciccone 16 Αυγούστουείναι μία Ιταλο-Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, μουσικός, παραγωγός, χορεύτρια, ηθοποιός και συγγραφέας. Δημοσιότητα Γράψτε άρθρα σε περιοδικά, επικοινωνήστε τις απόψεις σας μέσα από τον κλαδικό τύπο, ξεκινήστε ένα blog, κάντε ομιλίες σε κολέγια και ημερίδες, δημοσιεύστε εργασίες. Ετσι, το ΣΑΕΠ, όταν καλείται να κρίνει αιτήσεις αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης, λειτουργεί περίπου όπως ο ΔΟΑΤΑΠ πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ με την παράλληλη υποχρέωση να συνεκτιμά κατά τη διαδικασία κρίσης του τίτλου και την επαγγελματική πείρα την οποία έχει ενδεχομένως αποκτήσει ήδη ο αιτών, χωρίς όμως να απαιτεί το σύνολο της φοίτησης να έχει πραγματοποιηθεί στο αλλοδαπή Πώς γίνεται η αναγνώριση πτυχίων Ο κάτοχος πτυχίου πανεπιστημίου κράτους-μέλους της ΕΕ με φοίτηση σε κολέγιο υποβάλλει τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά στο ΣΑΕΠ και ζητάει την αναγνώριση επαγγελματικής ισοδυναμίας του τίτλου τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης που κατέχει με αυτόν που απονέμεται στο πλαίσιο του ημεδαπού εκπαιδευτικού συστήματος. Το κάνουν αυτό εστιάζοντας σε ιδιωτικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ο Χόρχε του αφηγείται παραμύθια, ιστορίες και μικρά βιώματα για τη ζωή. Παρατήρησε την μέσα στον περίγυρο της.\nΗ εικόνα που προβάλετε και το μήνυμα που εκπέμπετε πρέπει να αντανακλά τον αληθινό σας εαυτό. Η Μαντόνα ερμήνευσε 4 τραγούδια της στη συναυλία Animate Earth που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο. Επίσης, το να είστε ένας ευχάριστος συνομιλητής, ένας καλός παρουσιαστής και συχνός χρήστης των collective media είναι θετικά στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν πολύ την προβολή σας. Τομόλις αποφοίτησε από το σχολείο, έλαβε μία υποτροφία για σπουδές χορού στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. He was suspended for two games, prompting the barter talks that culminated along with last week's deal. Δεκέμβριος 12, Όλοι είμαστε υπεύθυνοι για την επαγγελματική μας πορεία.\nΙούλιος Βερν, Υπάρχουν πολλά βιβλία και στη δανειστική βιβλιοθήκη και σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Μονίμως και παντού προσκεκλημένος, προσπαθεί να παρίσταται σε μαθήματα, σεμινάρια και συνέδρια στην Αργεντινή, την Ουρουγουάη, τη Χιλή, το Μεξικό, τις Η. Που να κάνω ρεβεγιόν; Ποιους να καλέσω; Σε ποιο μέρος να πάω; Τι δώρα να πάρω; Θα προλάβω να τα βαστώ όλα έτοιμα για την αλλαγή της χρονιάς; [click to continue…] by Dimitris Flamouris on Δεκέμβριος 21, Τα Χριστούγεννα είναι για πολλούς η ομορφότερη άνεση του χρόνου. Μιλήστε αβέρτα για τις επιτυχίες σας Μόλις κλείσατε μια καλή συμφωνία για την εταιρία; Βρήκατε ένα πιο φθηνό τρόπο να κάνετε μια εργασία; Ανακαλύψατε μια ασύνηθες που μπορεί να αποφέρει κέρδη στην επιχείρηση; Διαδώστε το και μην περιμένετε από τους άλλους να το κάνουν. Παιδείας για εξομάλυνση των σχέσεων με τους πρυτάνεις.\nΜε μικρές βελτιωτικές αλλαγές στο σχέδιο νόμου για τα ΑΕΙ, την ύστατη άνεση, κυρίως στα θέματα διοίκησης και στη βάση της ενίσχυσης της ακαδημαϊκής παρουσίας, όπως η εξομοίωση των πτυχίων πολυτεχνικών σχολών με μάστερ, επιχειρεί η υπουργός Παιδείας να γεφυρώσει το χάσμα με την πανεπιστημιακή κοινότητα. Καθώς η άκουσμα της Μαντόνα μεγάλωνε, χιλιάδες έφηβα κορίτσια άρχισαν να επηρεάζονται απο την μόδα που προμόταρε διαμέσου φωτογραφήσεων, μουσικών βίντεο και ζωντανών εμφανίσεων. Ιδού οι πιο σημαντικές πληροφορίες. Θα συνεχίσουμε να βελτιωνόμαστε! Έτσι, πήραν κανονικά την άδεια για αυτά που διέθεταν σύμβαση και για τα υπόλοιπα υπέβαλαν πρόγραμμα σπουδών, το οποίο για άλλα εγκρίθηκε και για άλλα απερρίφθη. Επιπλέον, δίνουμε δωρεάν Coins κάθε μέρα που μπαίνεις στο App και κάνουμε συχνά και "κληρώσεις" επίσης με δωρεάν Coins. Και ήρθα με 35 δολάρια στο πορτοφόλι μου.\nΓράψτε άρθρα σε περιοδικά, επικοινωνήστε τις απόψεις σας μέσα από τον κλαδικό τύπο, ξεκινήστε ένα blog, κάντε ομιλίες σε κολέγια και ημερίδες, δημοσιεύστε εργασίες. Ταυτόχρονα ο Λογιόλα, εγκατεστημένος μόνιμα πλέον στη Ρώμη, ίδρυε τα πρώτα εκπαιδευτικά ιδρύματα και οίκους απόρων, αλλά επίσης επεξεργαζόταν τον καταστατικό χάρτη του τάγματος. Φιλότεχνη Λέσχη Αχαρνών και της Ε. Θα εκπλαγείτε από το πόσοι θα σας θυμούνται για τα εύστοχα σχόλια και insights. Το ΕΑΠ με όλα τα στραβά του λειτουργεί υποδειγματικά σε σχέση με τα περισσότερα υπόλοιπα ελληνικά ιδρύματα που είναι ένα μπάχαλο και διατελούν συνήθως κλειστά την μισή ακαδημαϊκή χρόνια. Τελικά το τάγμα συνέχισε να υπάρχει και το ο πάπας Πίος ο Ζ΄ με τη βούλλα Solicitudo Omnium Ecclesiarum το αποκατέστησε.\n07.12.2017 : 19:50


ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ: Η Γερμανίδα γλύπτρια και χαράκτρια Käthe Kollwitz, (1867-1945)\nΗ Γερμανίδα γλύπτρια και χαράκτρια Käthe Kollwitz, (1867-1945)\nΘεωρείται μια από τις σημαντικότερες γερμανίδες γλύπτριες και χαράκτριες του 19ου-20ού αιώνα. Η Καίτε Κόλλβιτς (1867-1945), με τα μνημειώδη και διαχρονικά αντιπολεμικά έργα της, τις προσωπογραφίες και τις αυτοπροσωπογραφίες της, αποτύπωσε με συγκλονιστικό τρόπο τα θύματα της καταπίεσης, του πολέμου, της φτώχιας, της εκμετάλλευσης, και γενικότερα τις συνθήκες ζωής της εργατικής τάξης αλλά και της ζωής απλών, καθημερινών γυναικών.\nΓεννήθηκε στο Καίνιγκσμπερκ της Ανατολικής Πρωσίας (τώρα Καλίνινγκραντ, Ρωσία) στις 8 Ιουλίου 1867. Η Κόλλβιτς ήταν κόρη του αρχιτέκτονα Καρλ και της Κατερίνας Σμιτ. Τα πρώτα μαθήματα τέχνης τα πήρε δίπλα στον Ρούντολφ Μάγερ (1845-1905), στο Κόνιγκσμπεργκ, το 1881. Συνέχισε τις σπουδές της το 1885 στη Σχολή Καλών Τεχνών Θηλέων στο Βερολίνο, κοντά στον Στάουφφερ-Μπερν, και το 1888 στο Μόναχο, με τον Λούντβιχ Χέρτεριχ.\nΕπηρεασμένη από τα χαρακτικά του Μαξ Κλίνγκερ, διάσημου ζωγράφου, χαράκτη και γλύπτη, αφοσιώθηκε στη χαρακτική, εγκαταλείποντας τη ζωγραφική μετά το 1890, περίοδος κατά την οποία παρήγαγε και τα πρώτα χαρακτικά, αλλά και τις πρώτες λιθογραφίες και, αργότερα, ξυλογραφίες της.\nΤο 1881 παντρεύτηκε τον γιατρό Καρλ Κόλλβιτς και μετακόμισε σε μια εργατική περιοχή του βόρειου Βερολίνου, στην οδό Βάισσενμπούργκερ (σήμερα οδός Καίτε Κόλλβιτς).\nΤην περίοδο αυτή η Καίτε ανέπτυξε έντονη κοινωνική συνείδηση. Το μαύρο όπως και το άσπρο χρώμα διεισδύουν στα έργα της, αντικατοπτρίζοντας την καταπίεση, αλλά παράλληλα και έναν εξεγερτικό χαρακτήρα.Η πρώτη της επιτυχία δεν άργησε να έρθει, με το χαρτοφυλάκιο των χαρακτικών «Εξέγερση Υφαντές»\nΤον Μάιο του 1892 η Καίτε έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί, έναν γιο, που τον ονόμασε Χανς. Σύντομα άρχισε να χρησιμοποιεί το γιο της ως μοντέλο, στον οποίο και αφιέρωσε δεκαοχτώ έργα της.\nΤο 1893 πήρε μέρος σε ομαδική έκθεση καλλιτεχνών του Βερολίνου, ενώ ένας κορυφαίος κριτικός τέχνης παραπονέθηκε ότι οι διοργανωτές είχαν επιτρέψει σε μια γυναίκα να εκθέσει έργα. Ωστόσο ένας άλλος κριτικός γράφει: «Μόνο σεβασμό για ένα σπουδαίο ταλέντο μιας νεαρής γυναίκας που ξεχωρίζει και ελαφρά τη καρδία δεν μπορεί κανείς να την απορρίψει γιατί έχει σίγουρα πλούσιο καλλιτεχνικό μέλλον. Η κυρία Καίτε αντιλαμβάνεται τη φύση άμεσα και έντονα, με σαφείς καλοσχηματισμένες γραμμές. Προσελκύεται στο ασυνήθιστο φως και στις βαθιές αποχρώσεις του χρώματος. Η ικανότητά της είναι η επίδειξη μιας πρωτοπόρας τέχνης».\nΤην ίδια περίοδο ξεκινά να δουλεύει μια σειρά χαρακτικών επηρεασμένη από το «Ζερμινάλ» του Εμίλ Ζολά την οποία όμως και σταματά αργότερα όταν αποφασίζει να ξεκινήσει τους «Υφαντές».\nΟ Φεβρουάριος του 1893 βρίσκει την Καίτε να παρακολουθεί την πρεμιέρα της παράστασης «Die Weber» (Οι Υφαντές), ενός δυναμικού έργου που απεικονίζει την εξέγερση των σιλεσιανών υφαντουργών, του 1844, του νομπελίστα συγγραφέα Γκέρχαρτ Γιόχαν Ρόμπερτ Χάουπτμαν. Το έργο πραγματεύεται πραγματικά ιστορικά γεγονότα, καθώς τον Ιούνιο του 1844 σημειώθηκαν ταραχές και εξεγέρσεις στην πρωσική επαρχία της Σιλεσίας κατά τη διάρκεια μιας βαθιάς οικονομικής ύφεσης. Μεγάλος αριθμός υφαντουργών επιτέθηκε σε αποθήκες και κατέστρεψε τα νέα μηχανήματα που χρησιμοποιούνταν στη βιομηχανία. Ο πρωσικός στρατός, στην προσπάθειά του να αποκαταστήσει την τάξη, βάζει φωτιά στο πλήθος, σκοτώνοντας έντεκα ανθρώπους και τραυματίζοντας πολλούς. Οι ηγέτες των υφαντών συνελήφθησαν, μαστιγώθηκαν και φυλακίστηκαν, ενώ για το γεγονός ο Καρλ Μαρξ γράφει ότι η «εξέγερση σηματοδότησε τη γέννηση του κινήματος των γερμανών εργαζομένων». Παρά την απαγόρευση της αστυνομίας του Βερολίνου, το έργο ανεβαίνει και σημειώνει μεγάλη επιτυχία. «Η παράσταση ήταν ένα ορόσημο στη δουλειά μου» δηλώνει αργότερα η Καίτε, και δημιουργεί μια ολόκληρη συλλογή έργων υπό τον τίτλο «Η εξέγερση των υφαντών». Ένας από τους πιο σημαντικούς γερμανούς καλλιτέχνες, ο Άτολφ Μένζελ ήταν τόσο εντυπωσιασμένος από το έργο της, ώστε πρότεινε ως μέλος της κριτικής επιτροπής να της απονεμηθεί το Χρυσό Μετάλλιο, ωστόσο ο Γουλιέλμος Β΄, που αποδοκίμαζε τις σοσιαλιστικές της συμπάθειες, άσκησε βέτο στην υποψηφιότητά της.\nΤο επόμενο έτος «Η εξέγερση των υφαντών» εκτέθηκε στο Μουσείο της Δρέσδης, ενώ η διευθύντρια του Μουσείου πρότεινε στον βασιλιά της Σαξονίας να της απονεμηθεί το χρυσό μετάλλιο. Ο μονάρχης συμφώνησε, και το 1899 της απένειμε ο ίδιος το βραβείο. Η ίδια έγραφε στο ημερολόγιό της: «Από τότε… εγώ μετρήθηκα μεταξύ των κύριων καλλιτεχνών της χώρας». Από την εφηβική της ηλικία κρατούσε ημερολόγιο και απαντούσε στην αλληλογραφία της, ενώ τα κείμενα που διασώθηκαν τα εξέδωσε μετά τον πόλεμο ο γιος της, Χανς Κόλλβιτς.\nΤο 1896 γεννάει και τον δεύτερο της γιο της, τον Πέτερ (σε ηλικία 18 ετών έχασε τη ζωή του στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια τραγωδία που έμελλε να απεικονίζει στα έργα της, ως μοτίβο του πένθους για τον αδικοχαμένο της γιο, ώς τη χρονιά του θανάτου της).\nΗ Kaethe Kollwitz με τους δύο γιους της, 1909\nΤο καλοκαίρι του 1896 ο πατέρας της, Καρλ Σμιτ, ασθενεί βαριά και η Καίτε τού αφιερώνει ένα έργο για τα εβδομηκοστό έτος της ηλικίας του. «Ήταν ενθουσιασμένος Θυμάμαι ακόμη πως έτρεξε μέσα από το σπίτι καλώντας ξανά και ξανά τη μητέρα μου, για να δείτε τι λίγο τι είχε κάνει» γράφει στο ημερολόγιο της. Ο πατέρας της πεθαίνει την άνοιξη του 1897. Ο θάνατός του επηρεάζει βαθιά την τέχνη της: «Είχα πέσει σε κατάθλιψη επειδή δεν μπορούσα πλέον να του δώσω τη χαρά να δει το έργο μου να εκτίθενται δημοσίως» δηλώνει . Ωστόσο η φίλη της, Άννα Πλεν, αναλαμβάνει να εκθέσει τα έργα της «Η εξέγερση των υφαντών» στη μεγάλη έκθεση του Βερολίνου, έργα που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και αρκετές πωλήσεις.\nΗ Καίτε συνεχίζει με μια άλλη σειρά χαρακτικών που είχαν ως θέμα τις σκληρές συνθήκες που βίωνε η εργατική τάξη στο Βερολίνο. «Το πραγματικό κίνητρο για την επιλογή των θεμάτων μου είναι σχεδόν αποκλειστικά η ζωή των εργατών. Μόνο τέτοια θέματα μου έδιναν έναν απλό και ανιδιοτελή τρόπο αυτό, που ένιωθα, να το αποτυπώνω… Η ευρεία ελευθερία κινήσεων στις χειρονομίες, οι κοινοί άνθρωποι, είχαν την ομορφιά, οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης μού ήταν αδιάφοροι και η αστική ζωή στο σύνολό της μου φαινόταν κενή. Το προλεταριάτο, από την άλλη, είχε ένα μεγαλείο στον τρόπο του, ένα εύρος στη ζωή». Το ενδιαφέρον τής κίνησε επίσης η ζωή των απλών γυναικών. Παρατηρώντας συχνά τις γυναίκες στην αίθουσα αναμονής του συζύγου της έλεγε: «Η γυναίκα της εργατικής τάξης μού δείχνει μέσα από την εμφάνισή της μια ασύμβατη συμπεριφορά. Η γυναίκα της εργατικής τάξης μού δείχνει τα χέρια της, τα πόδια και τα μαλλιά της. Εκείνη μού επιτρέπει να δω το σχήμα και τη μορφή του σώματός της μέσα από τα ρούχα της. Παρουσιάζει τον εαυτό της και την έκφραση των συναισθημάτων της ανοιχτά, χωρίς μεταμφιέσεις». Ένα έργο που ολοκληρώθηκε το 1900.\nΣτη συνέχεια διδάσκει στη Σχολή Καλών Τεχνών Θηλέων στο Βερολίνο (1898-1903). Ωστόσο, ποτέ δεν αισθάνθηκε άνετα μ’ αυτήν τη δουλειά: «Έπρεπε να δείξω στην τάξη πώς να φτιάχνουν ένα χαρακτικό. Η διδασκαλία μου είχε να κάνει με δικά μου έργα και εγώ ίδρωνα από αμηχανία καθώς άρχισα να ανασύρω τις πενιχρές προηγούμενες γνώσεις μου σε πρόθυμα κορίτσια που στέκονταν γύρω μου…».\nΤο 1904, συνδυάζοντας ένα ταξίδι στο Παρίσι με μια επίσκεψη στην Académie Julian, διδάσκεται βασικές αρχές γλυπτικής, αφήνοντας ατέλειωτη μια σειρά από επτά χαρακτικά με τίτλο «Πόλεμος των Χωρικών» (έργο εμπνευσμένο από την βίαιη επανάσταση που έλαβε χώρα στη νότια Γερμανία κατά τα πρώτα χρόνια της Μεταρρύθμισης του 1525, όταν αγρότες-σκλάβοι πήραν τα όπλα εναντίον των φεουδαρχών και της Εκκλησίας). Η Καίτε ταυτίζεται με το χαρακτήρα της Μαύρης Άννας, μιας γυναίκας πρωταγωνίστριας της εξέγερσης. Στο Παρίσι συναντάει και τρεις από τους συμφοιτητές της στην Σχολή Καλών Τεχνών του Μονάχου, που είχαν εγκατασταθεί στη Γαλλία. Μία από τις συμφοιτήτριες της ζούσε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας με τον έντεκα χρονών γιο της, κάτι που κάνει την Κόλλβιτς να συγκινηθεί και να πάρει τον μικρό μαζί της, για να ζήσει στο Βερολίνο.\nΟ Μαξ Κλίνγκερ χρησιμοποιεί την επιτυχία του για να βοηθήσει τους νεότερους καλλιτέχνες. Αυτό περιελάμβανε και το βραβείο της «Villa Romana». Αγόρασε μια βίλα στη Φλωρεντία, στην οποία καλούσε εξαιρετικά ταλαντούχους καλλιτέχνες (και τις οικογένειές τους) με δωρεάν το πρώτο έτος. Ευκαιρία που δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη η Καίτε, παίρνοντας μαζί και τον γιο της, Πέτερ, προκειμένου να τον βοηθήσει να αναρρώσει από φυματίωση. Το 1906 τής απονέμεται το βραβείο. Η Καίτε ξόδεψε το χρόνο της στη μελέτη τοιχογραφιών, γλυπτικής, αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής στην πόλη. Στο ημερολόγιό της αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην Ιταλία δεν μπορούσε να εμπνευστεί και να δημιουργήσει κανένα έργο: «Οι τεράστιες γκαλερί προκαλούν με τα πομπώδη, μαζικά έργα σύγχυση, και έτσι έχω καταφύγει στις εκκλησίες, για καλύτερη τύχη. Υπάρχουν θαυμάσιες τοιχογραφίες στις εκκλησίες… Και, τέλος, εγώ πάλι είχα εισχωρήσει σε μουσεία – πινακοθήκες».\nΜε την επιστροφή της στη Γερμανία ολοκλήρωσε τη σειρά «Ο Πόλεμος των Χωρικών», έργα που υποστηρίζονται από τους κριτικούς καθώς είναι πρωτοποριακά στη Δυτική Τέχνη, με ένα από αυτά να απεικονίζει μια γυναίκα-θύμα σεξουαλικής κακοποίησης. Όταν η σειρά εκδόθηκε, το 1908, επιβεβαίωσε τον τίτλο της ως μιας από τις σημαντικότερες χαράκτριες της Ευρώπης.\nΜε την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο δευτερότοκος γιος της Πέτερ κατατάσσεται στο στρατό παρά τις αντιρρήσεις της και τις συγκρούσεις τους. Η Καίτε ήταν θέσει και φύσει διεθνίστρια, κατά των πολέμων και πολέμιος της ηγεμονικής Γερμανίας. Σε μία από τις πρώτες μάχες ο Πέτερ σκοτώνεται. Όπως σημειώνει η ίδια στο ημερολόγιο της, «υπάρχει στη ζωή μας μια πληγή που δεν θα επουλωθεί ποτέ. Ούτε και πρέπει». Η απώλεια του Πέτερ και η ψυχική της περιπέτεια γίνονται έκτοτε το βασικό θέμα του έργου της. Έργα αντιπολεμικά, παθητικές καταστάσεις, όπως αυτές του πόνου, και αυτοπροσωπογραφίες της. Αγωνίστηκε για τον τερματισμό του πολέμου μέσα από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, όντας επίσης ενεργό μέλος του Γυναικείου Διεθνούς Συνδέσμου για την Ειρήνη και την Ελευθερία. Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1915 και μετά τον πόλεμο ξεκίνησε μεγάλη εκστρατεία για την ειρήνη, τον αφοπλισμό και τη διεθνή συνεργασία. Η Κόλλβιτς ήταν δύσκολο να μην χρησιμοποιήσει την τέχνη της προκειμένου να αναδείξει τη θλίψη της. Έγραφε στο ημερολόγιό της: «Η στασιμότητα στη δουλειά μου συνδυάζεται με τον ερχομό της θλίψης. Αισθάνομαι την απογύμνωσή μου. Αρχίζω ένα έργο: Η μητέρα που αφήνει το νεκρό της γιο μέσα στα όπλα. Θα ήθελα να κάνω εκατό τέτοια έργα ακόμη. Δεν έχω να δώσω τίποτα άλλο πέρα αυτού… Ακόμα το ψάχνω».\nKathe Kollwitz, Επιζώντες, 1923\nΔεκέμβριος 1914, η Κόλλβιτς αποφασίζει τη δημιουργία ενός μνημείου για τον γιο της για να τιμήσει την «θυσία των νέων εθελοντών». Οι αρκετές οι αποτυχημένες προσπάθειες της την αναγκάζουν να αφήσει το έργο στην άκρη προσωρινά, αλλά με τη δέσμευση ότι «θα έρθω πίσω, εγώ θα κάνω αυτή τη δουλειά για εσάς, για εσάς και τους άλλους» όπως είπε. Τον Οκτώβριο του 1916 έγραφε στο ημερολόγιό της: «Μπορώ να αισθάνομαι την παρουσία του Πέτρου. Με παρηγορεί το ότι με «βοηθάει» στη δουλειά μου». Δώδεκα χρόνια αργότερα, κράτησε τον λόγο της: τον Απρίλιο του 1931 το γλυπτό ήταν έτοιμο. Ένα έργο τέχνης με εξαιρετική δύναμη και συναίσθημα. Για χρόνια εργάστηκε στην απόλυτη σιωπή στερώντας ακόμα και από την οικογένεια της να παρακολουθεί την πρόοδο των εργασιών της. Το γλυπτό εκτέθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη του Βερολίνου και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Βέλγιο, όπου τοποθετήθηκε δίπλα στον τάφο του γιου της. Δεν υπάρχει πιο συγκινητικό μνημείο για όσους έχασαν παιδιά στον πόλεμο από αυτό το απλό πέτρινο γλυπτό των δύο γονέων, στα γόνατά τους, πριν από τον τάφο του γιου τους.\nkathe-kollwitz and her husband at the unveiling of the grieving parents\nΤο 1919 η Καίτε Κόλλβιτς γίνεται η πρώτη γυναίκα που εξελέγη σε θέση καθηγητή στην Πρωσική Ακαδημία των Τεχνών, θέση από όπου θα εκδιωχθεί το 1933 με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, ενώ τα έργα της ως «εκφυλισμένα» αφαιρούνται από τις γκαλερί, την ίδια χρονιά φτιάχνει το χαρακτικό που είναι αφιερωμένο στον Κάρλ Λίμπκνεχτ.\nΣτο πλαίσιο της θέσης της, της δόθηκε ένα μεγάλο, πλήρως εξοπλισμένο στούντιο. Στο νέο της στούντιο άρχισε να εργάζεται σε μια σειρά λιθογραφιών που ασχολήθηκε με τις επιπτώσεις του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στις γυναίκες.\nΤο 1920 παρήγαγε μια αυτοπροσωπογραφία «Η γυναίκα που έχασε την κρίση της». Αυτό αντικατοπτρίζει τη διάθεσή της εκείνη την εποχή. Έγραφε: «Είμαι απογοητευμένη από το μίσος που κυριαρχεί στον κόσμο και λαχταρώ το Σοσιαλισμό, που επιτρέπει στους ανθρώπους να ζήσουν. Ο κόσμος έχει δει αρκετές δολοφονίες, ψέματα και διαφθορά».\nΣτην ενεργό δράση θα επιστρέψει τη δεκαετία του 1930, με την άνοδο των ναζί και την έλευση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Καίτε θα ασχοληθεί επίμονα με τον πόλεμο, το θάνατο και τη δυστυχία, τη μητέρα και το παιδί. Η χαρακτική της ανταλλάσσεται με την γλυπτική της και αντίστροφα. Περίοδος αρκετά σκληρή για αυτήν.\nKaethe Kollwitz Atelier, 1935\nΤο 1933 ο Χίτλερ τη διώχνει από την ακαδημία, η δουλειά της χλευάζεται, ενώ η ίδια συλλαμβάνεται από την Γκεστάπο, που απαιτεί να κατονομάσει και άλλους αντιναζί καλλιτέχνες, κάτι που δεν κάνει παρά τις απειλές ότι θα σταλεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η ίδια παραμένει σιωπηλή και λόγω της ηλικίας της αφήνεται ελεύθερη.\nΤο 1940 πεθαίνει και ο σύζυγος της. Δυο χρόνια μετά ο εγγονός της ο Πέτρος, που ονομάστηκε έτσι από τον θείο του που πέθανε στο Βέλγιο το 1914, σκοτώνεται στο ρωσικό μέτωπο το 1942.\nKaethe und Karl Kollwitz in den Ferien 1934\nΤον Ιανουάριο του 1942, η Καίτε παράγει την τελευταία λιθογραφία της, «Οι σπόροι για τη φύτευση δεν πρέπει να είναι το έδαφος». Έγραφε στο ημερολόγιό της: «Έχω τελειώσει την λιθογραφία μου… Αυτή τη φορά ο σπόρος για τη φύτευση -δεκαέξι χρονών αγόρια- όλα γύρω από τη μητέρα τους. Κοιτάζοντας έξω και κάτω από το παλτό της θέλει να ξεσπάσει, να τους κρατήσει μαζί και να φωνάξει -Όχι! Εσύ εδώ θα μείνεις!».\nΈνα χρόνο αργότερα τελειώνει και την τελευταία από τις ογδόντα τέσσερις αυτοπροσωπογραφίες της. Έργα εκπληκτικά που αποτυπώνουν την ψυχολογική κατάσταση της γυναίκας μέσα από τους πολέμους, τις απώλειες και την φτώχεια.\nΤο 1943 εγκαταλείπει το Βερολίνο, για ένα χωριό έξω από τη Δρέσδη, το Μόριτσμπουργκ, όπου είχε αναζητήσει καταφύγιο στο σπίτι ενός φίλου της λόγω των συμμαχικών βομβαρδισμών. Το σπίτι της, ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς της, οικογενειακές φωτογραφίες, επιστολές και αναμνηστικά του συζύγου των παιδιών της και των εγγονών της καταστράφηκαν. Έγραφε: «Ήταν το σπίτι μου για περισσότερο από πενήντα χρόνια, πέντε πρόσωπα τα οποία έχω αγαπήσει τόσο πολύ έχουν φύγει μακριά από αυτά τα δωμάτια για πάντα. Αναμνήσεις παντού… Μόνο μια ιδέα παραμένει και είναι στερεωμένη στην καρδιά…».\nΤην άνοιξη του 1945 η Κόλλβιτς ήξερε ότι θα πεθάνει. «Ο πόλεμος» έγραφε στην τελευταία επιστολή της «με συνοδεύει μέχρι το τέλος». Πέθανε στις 22 Απριλίου 1945, τρεις μέρες πριν από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η στάχτη της μεταφέρεται στο Βερολίνο και ενταφιάζεται στο κεντρικό νεκροταφείο Φρήντριχσφέλντε κάτω από το ανάγλυφο που είχε ετοιμάσει η ίδια.\nμας κοιτάει από τα βάθη ενός καθρέφτη.\nΚαι η τέχνη πρέπει να ‘ναι σαν και τούτον τον καθρέφτη\nΠου μας αποκαλύπτει το ίδιο μας το πρόσωπο…\nΕτικέτες ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ, ΠΡΟΣΩΠΑ, ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ, ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ


ΜΥΘΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ: Πως προέκυψε η φράση "αυγά σου καθαρίζουν";\nΧιλιάδες αυγά ξοδεύονταν εκείνη την ημέρα για διασκέδαση και ο κόσμος γελούσε ξεφρενιασμένα. Τα γέλια αυτά εξακολουθούσαν για εβδομάδες ολόκληρες. Στην γιορτή αυτή δεν έπαιρναν μέρος μονάχα οι πολίτες, που ήταν κατώτερης κοινωνικής θέσης, αλλά ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι, στρατηγοί, άρχοντες, Ρωμαίες δέσποινες και αυτοκράτορες καμιά φορά. Παράδειγμα, ο "αυγοπόλεμος" ήταν μία από τις μεγάλες αδυναμίες του Νέρωνα, που πετούσε αυγά στους αξιωματικούς και στους ακολούθους των ανακτόρων του, χωρίς να είναι η ημέρα της γιορτής των αυγών.\nΣτο Βυζάντιο φαίνεται, πως η γιορτή έγινε της μόδας για πολύ λίγο διάστημα όμως. Σε πολλά βυζαντινά κείμενα αναφέρεται συχνά, αλλά μόνο με 2 3 λόγια. Έτσι από το περίεργο αυτό έθιμο - που αιτία του χάνεται στα βάθη των αιώνων - έμεινε η ερωτηματική φράση: "αυγά σου καθαρίζουνε;". Τη λέμε δε, όταν βλέπουμε κάποιον να γελά χωρίς λόγο και αφορμή.\nΑπό το βιβλίο του Τάκη Νατσούλη "Το Λεξικό της Λαϊκής Σοφίας"


Απεργία 2 Οκτωβρίου: «Χειρόφρενο» για 24 ώρες και στον ΗΣΑΠ\nΤρίτη 1 Οκτωβρίου 2019 14:15\nΑκινητοποιημένοι θα μείνουν αύριο και οι συρμοί του ηλεκτρικού, καθώς οι εργαζόμενοι συμμετέχουν με 24ωρη απεργία στην κινητοποίηση της ΓΣΕΕ με αιχμή το αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Οι εργαζόμενοι στον ΗΣΑΠ ανακοίνωσαν και τρίωρη στάση εργασίας, από τις 12 έως τις 3, την Πέμπτη 3 Οκτωβρίου.\nΤην Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2019 το Μετρό (γραμμές 2 & 3) δεν θα λειτουργήσει λόγω 24ωρης απεργίας των εργαζομένων. Την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2019, τα Λεωφορεία θα κινούνται μεταξύ 9:00 – 21:00 λόγω στάσεων εργασίας. Η αποκατάσταση της κυκλοφορίας αναμένεται ως τις 10:00 π.μ. ενώ τα τελευταία δρομολόγια θα ξεκινήσουν από τις 20:00.\nΤην Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2019 οι εργαζόμενοι στο Μετρό (γραμμές 2 & 3) θα πραγματοποιήσουν στάση εργασίας μεταξύ 12:00 – 15:00. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών έχει επίσης εξαγγείλει δύο 24ωρες απεργίες για την Τετάρτη 2 και Πέμπτη 3 Οκτωβρίου. Αν οι απεργίες πραγματοποιηθούν δεν θα πραγματοποιηθεί κανένα δρομολόγιο τρένου, συμπεριλαμβανομένου και του Προαστιακού της Αθήνας. Αναμένεται σχετική ανακοίνωση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.\nΓενικότερα, απεργούν οι εργαζόμενοι σε λιμάνια, λογιστές, οικοδόμοι ενω απο τις 11 το πρωί κατεβάζει ρολά ο δημόσιος τομεας, εργαζόμενοι σε δήμους, εφορίες, νοσοκομειακοί γιατροί, πολεοδομίες, νομαρχίες, δάσκαλοι και καθηγητές.