Το ελληνικό κρασί σήμερα - Κρασί - αθηνόραμα umami\nΔιονύσης Κούκης Αργύρης Τσακίρης Κυριακή, 19 Μαρτίου 2006\nΑμπελουργικές ζώνες-πυλώνες του ελληνικού κρασιού, τοπικές ποικιλίες που κερδίζουν έδαφος εντός και εκτός της εγχώριας αγοράς, νέες οινοπαραγωγοί περιοχές που μπαίνουν στο παιχνίδι με διεθνείς «ενισχύσεις», φιλόδοξοι Έλληνες παραγωγοί. Ο Διονύσης Κούκης κάνει το γύρο του ελληνικού αμπελώνα.\nΝομίζω ότι συμβαίνει στους περισσότερους. Καθόμαστε σ’ ένα τραπέζι, ακόμα και σε αυτό μιας απλής ταβέρνας, σκεφτόμαστε τι θα φάμε και στη συνέχεια «ψαχνόμαστε» για ένα καλό κρασί. Μερικοί γιατί είμαστε φανατικοί της αρμονίας των γεύσεων, άλλοι ως οπαδοί της απόλυτης ποιότητας, ακόμα και όταν το φαγητό μας είναι απλώς μια ντοματοσαλάτα, κάποιοι άλλοι για να εντυπωσιάσουμε τον περίγυρό μας και να αποδείξουμε status… Όλοι μας όμως, ακόμα και μέσα από τα διαφορετικά κίνητρα που μας καθορίζουν, θεωρούμε ότι δικαιούμαστε να επιλέξουμε ένα καλό κρασί και να απολαύσουμε, με τη βοήθειά του, το φαγητό μας, την έξοδο ή την παρέα. Είναι πλέον κάτι το αυτονόητο, ένα είδος κεκτημένου, που οι ρίζες του, για τους πιο πολλούς, χάνονται στα βάθη της μνήμης. Έχουμε ήδη αφήσει πολύ πίσω μας τις «οξειδωμένες» εμπειρίες του παρελθόντος και τα μπουκάλια με περιεχόμενο που μετέτρεπε σε γευστική κόλαση ακόμα και το πιο νόστιμο πιάτο…\nΤο ελληνικό κρασί έχει πλέον ένα άλλο πρόσωπο να επιδείξει. Γοητευτικό, κατ’ αρχάς. Ερεθίζει τις αισθήσεις, φέρνει αρώματα και γεύσεις που οδηγούν σε συνειρμούς και ανοίγουν συζητήσεις. Μοντέρνο. Επίκαιρες τεχνολογίες, έμπειροι οινολόγοι και σωστή συντήρηση (όχι πάντα, δυστυχώς) βάζουν στο τραπέζι μας μπουκάλια με σύγχρονη εμφάνιση, γεμίζουν τα ποτήρια μας με κρυστάλλινη διαύγεια και ελκυστικά αρώματα, προστατεύουν τις αισθήσεις από την κακοποίηση. Πολυδυναμικό. Ο ελληνικός αμπελώνας έχει ήδη βγει από την αφάνεια της ανωνυμίας. Κάποτε μυρίζαμε τη μέντα και το τριαντάφυλλο στο πάλαι ποτέ «Κάβειρος» και το νοστιμευόμαστε. Ελάχιστοι όμως γνωρίζαμε ότι υπάρχει μια περιοχή που την έλεγαν Μαντινεία κι ένα σταφύλι που άκουγε στο όνομα Μοσχοφίλερο. Ξέραμε τη Νεμέα (από το χύμα κι από τις νταμιτζάνες στο σταθμό του τρένου στα Δερβενάκια), αλλά το Αγιωργίτικο δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό μας. Κι ας μην αναφερθούμε καλύτερα σε άλλες, μικρότερες ζώνες, σε λιγότερο διάσημες ή τοπικές ποικιλίες και στις κοσμικές ξενόφερτες εξαδέλφες τους. Σήμερα οι ζώνες Ονομασίας Προέλευσης έχουν ήδη οριοθετηθεί κι έχουν κάνει γνωστές τις ελληνικές ποικιλίες, το δυναμικό τους και τις δυνατότητες των περιοχών στις οποίες καλλιεργούνται. Νέες ζώνες, πιθανώς με παράδοση στο παρελθόν αλλά επί μακρόν εγκαταλειμμένες, έχουν επαναδραστηριοποιηθεί. Καινούριες αμπελουργικές περιοχές έχουν κάνει την εμφάνισή τους. Διεθνείς ποικιλίες προσφέρουν τη δύναμή τους σε αρκετές από αυτές, ενώ ανοιχτή παραμένει η συζήτηση για το κατά πόσον είναι πρέπον κάποιες να συμβάλουν στη δυναμική βελτίωση παλαιότερων αμπελοτόπων. Κοντολογίς ο ελληνικός αμπελώνας ξεδιπλώνεται, μετασχηματίζεται, αναπτύσσεται και μέσα από μια δυναμική πορεία επιβεβαιώνει το αυτονόητο. «Το καλό κρασί γίνεται κατ’ αρχάς στο αμπέλι» – όπως ακριβώς και ο καλός ράφτης για να ράψει το ρούχο των ονείρων μας χρειάζεται μετάξι, γιατί με το τσουβάλι όσο κι αν προσπαθήσει…\nΌλα αυτά, το αντιλαμβάνεστε υποθέτω, δεν έγιναν σε μία ημέρα. Ούτε σε επτά. Η διαδικασία της Γένεσης, δυστυχώς, δεν είχε (και ούτε θα μπορούσε να έχει) εφαρμογή στην πορεία του ελληνικού κρασιού προς την καταξίωση. Η εκάστοτε οινική πραγματικότητα είναι μια μεταβλητή έννοια, η οποία διαρκώς εξελίσσεται. Από την εποχή της πρώτης οριοθέτησης ζωνών αμπελοκαλλιέργειας μέχρι σήμερα, η ανοδική πορεία του κρασιού στηρίχτηκε σε μια συνεχή κινητικότητα και σε διαδοχικές αλλαγές που δεν άφησαν ανεπηρέαστο κανέναν τομέα από αυτούς που έχουν σχέση με την παραγωγή και κυρίως με την ποιότητα. Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι οι αμπελώνες, οι αμπελουργικές ζώνες γενικότερα, υπήρξαν ένα από τα κύρια θέατρα αυτών των εξελίξεων. Η αμπελουργική Ελλάδα του χθες, αλλά και αυτή της περασμένης πενταετίας, έχει μεγάλες διαφορές από αυτή του σήμερα και θα έχει πολλαπλά μεγαλύτερες από τη μελλοντική εικόνα του 2020. Αυτές οι αλλαγές, με την τεχνολογία να βρίσκεται όλο και πιο κοντά στη διαστροφή της ουσίας του κρασιού (σε λίγες περιπτώσεις την έχει ήδη ξεπεράσει), βάζουν νέους κανόνες για την αναζήτηση της ποιότητας. Η γνώση για το σημείο στο οποίο βρίσκονται οι ελληνικές αμπελουργικές ζώνες και η επισήμανση των εξελίξεων που κυοφορούνται σε αυτές (όπου είναι δυνατόν) παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον τουλάχιστον για τους οινόφιλους και κυρίως για αυτούς που ενδιαφέρονται για το ελληνικό κρασί. Ελπίζω ότι ο σύντομος γύρος του ορίζοντα των αμπελουργικών περιοχών της Ελλάδας που ακολουθεί θα βοηθήσει τους φίλους του κρασιού να κατανοήσουν την παρούσα κατάσταση και να κάνουν τις δικές τους εκτιμήσεις για τις μελλοντικές εξελίξεις.\nΟι πυλώνες του ελληνικού κρασιού\nΤο έχω γράψει στο παρελθόν και θα το ξανατονίσω. Χωρίς καμία διάθεση υποτίμησης της υπόλοιπης αμπελουργικής Ελλάδας, το ελληνικό κρασί στηρίζεται (ή μάλλον πρέπει να στηριχτεί) σε τέσσερις βασικές ζώνες, και συγκεκριμένα στη Νεμέα, τη Νάουσα, τη Σαντορίνη και τη Μαντινεία. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που συνηγορούν υπέρ αυτής της άποψης, οι κυριότεροι από τους οποίους είναι η παράδοση, το ποικιλιακό δυναμικό, το υπάρχον απόθεμα έρευνας, μελέτης και εμπειρίας και, τέλος, η ύπαρξη και στις τέσσερις ικανού –ανάλογα με το μέγεθος της καθεμίας από αυτές– αριθμού αμπελοοινικών εκμεταλλεύσεων με ιδιόκτητους αμπελώνες και υποδομή (επιστημονική και τεχνολογική). Σε ό,τι αφορά το ποικιλιακό δυναμικό (η σημασία των υπόλοιπων στοιχείων είναι σχεδόν αυτονόητη), θα επισημάνω τα εξής.\nΤο ελληνικό κρασί απευθύνεται σε μια περιορισμένη εσωτερική αγορά, αδύναμη να στηρίξει τις κρίσιμες εκείνες ποσότητες που απαιτούνται για την αναπτυξιακή του πορεία. Επιπλέον η παραγωγή ποιοτικών και κυρίως μεγάλων κρασιών (τα οποία επί της ουσίας αποτελούν την ατμομηχανή που σέρνει το τρένο του κρασιού και το επιβάλλουν στη συνείδηση του καταναλωτή) αναπόφευκτα οδηγεί σε υψηλότερο του αποδεκτού, από την τοπική κοινωνία, μέσου όρου τιμής διάθεσης. Αυτό, ακόμα και αν μιλάμε για σχετικά μικρές ποσότητες, κάνει δύσκολη την απορρόφησή τους και αποθαρρύνει τη γενίκευση της προσπάθειας για βελτιωμένη και κυρίως υψηλή ποιότητα. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα ζει ακόμα στον αστερισμό του χύμα, το οποίο αποτελεί πάγια προτίμηση της πλειοψηφίας των σημείων εστίασης με την, όχι αστήρικτη, αιτιολογία του χαμηλού κουβέρ ανά κεφαλή. Για όλους αυτούς τους λόγους, το μέλλον του ελληνικού κρασιού είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη διεθνή του καταξίωση και την κατάκτηση των διεθνών αγορών. Αυτό επ’ ουδενί δεν μπορεί να επιτευχθεί με όπλο τις διεθνείς ποικιλίες, που σε κάθε περίπτωση θα βλέπουν την πλάτη των καταξιωμένων διεθνώς ανταγωνιστών τους και θα αντιμετωπίζουν παράλληλα το πρόβλημα των σημαντικά υψηλότερων τιμών. Η διεθνής αγορά εξακολουθεί, ακόμα τουλάχιστον, να είναι ανοιχτή σε νέες προτάσεις, σε γεύσεις που ξεφεύγουν από τις καθιερωμένες διεθνείς και σε ποικιλίες που έχουν κάποια καινούρια ιστορία να διηγηθούν. Όταν επί παραδείγματι ποικιλίες όπως η Tannat ή η Carmenere βγαίνουν από την αφάνεια, γίνονται αντικείμενο συζήτησης και προσδοκούν (αν δεν το έχουν ήδη πετύχει) διεθνή καταξίωση και πωλήσεις, το συμπέρασμα προβάλλει αυτονόητο.\nΤο Αγιωργίτικο, το Ξινόμαυρο, το Ασύρτικο και το Μοσχοφίλερο έχουν πολλά ατού και μπορούν να πουν περισσότερα στο διεθνή καταναλωτή. Όπως ακριβώς και στον τόπο μας. Δεν είναι τυχαίο ασφαλώς το γεγονός ότι οι περισσότερες μεγάλες οινοβιομηχανίες, το ελληνικό negoce και οι όποιοι (εκτός των ανωτέρω ζωνών) εμφιαλωτές στην γκάμα των ετικετών που προτείνουν, έχουν πάντα, και μάλιστα περισσότερους από έναν, εκπροσώπους των παραπάνω περιοχών. Βέβαια, όλα αυτά απαιτούν δουλειά και προϋποθέσεις που σε καμία όμως περίπτωση δεν αναιρούν την ακρίβεια των προηγούμενων συλλογισμών. Ας δούμε όμως αναλυτικά τις τέσσερις αυτές ζώνες, το σημείο στο οποίο βρίσκονται και, όπου είναι δυνατόν, τις προοπτικές τους για το εγγύς τουλάχιστον μέλλον.\nΑν το κριτήριο για την αξιολόγηση του δυναμικού μιας περιοχής είναι ο ρυθμός ανάπτυξης νέων αμπελοοινικών εκμεταλλεύσεων, ή απλώς οινοποιείων, τότε η Νεμέα είναι η υπ’ αριθμόν ένα αμπελουργική ζώνη της Ελλάδας. Και όχι άδικα. Το Αγιωργίτικο είναι μια χαρισματική, πολυδυναμική ποικιλία που καταφέρνει να δίνει ευχάριστα (κατ’ ελάχιστον) κρασιά με όποιον τρόπο κι αν γίνεται η διαχείριση του σταφυλιού. Ροζέ, ελαφρά κόκκινα, κόκκινα μεσαίας ή μακράς παλαίωσης, γλυκά και ημίγλυκα, όλα παίζουν. Σε αυτό βοηθάει ο εύκολα διακριτός φρουτώδης χαρακτήρας της ποικιλίας και οι γενικά μεσαίες/χαμηλές οξύτητες που χαρακτηρίζουν τα κρασιά και τα κάνουν αποδεκτά σ’ ένα μεγάλο φάσμα καταναλωτών. Αυτό που ακούγεται συχνά, ότι δηλαδή «πρέπει να προσπαθήσεις για να κάνεις ένα κακό κρασί από Αγιωργίτικο», δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.\nΗ εξέλιξη της ζώνης ήταν ραγδαία. Από το 1989 που εμφανίστηκε ο πρώτος σοβαρός εκπρόσωπος του τοπικού κρασιού (Κτήμα Παπαϊωάννου 1987), έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Από τους δυο-τρεις τοπικούς εμφιαλωτές της εποχής εκείνης, έχουμε ήδη ξεπεράσει προ πολλού τους είκοσι και έπεται συνέχεια. Είναι γεγονός ότι οι πέραν της ποικιλίας δυνατότητες της ζώνης (21.000 στρέμματα) είναι τεράστιες και δυστυχώς ακόμα ανεξερεύνητες. Υψόμετρα πού ξεκινούν από τα 230 μ. και φτάνουν τα 900, εδαφολογική σύσταση που ποικίλλει, κλιματολογικές συνθήκες που διαφέρουν ανάλογα με το υψόμετρο, και όχι μόνο, δημιουργούν ένα σκηνικό που έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις για την ανάγκη δημιουργίας αμπελουργικών υποζωνών διακεκριμένης ποιότητας (crus). Το θέμα παραμένει ανοιχτό και είναι καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη της ζώνης. Παρά τη ραγδαία βελτίωση του νεμεάτικου κρασιού την εικοσαετία που πέρασε, η σημερινή εικόνα συμπυκνώνεται σε κρασιά ευχάριστα και προσεγμένα, που στερούνται όμως κάποιας ιδιαίτερης προσωπικότητας, η οποία θα τους επέτρεπε να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το διεθνή ανταγωνισμό και ποικιλίες όπως το Merlot, το Syrah κλπ.\nΕλπιδοφόρο είναι πάντως το γεγονός ότι υπάρχουν ήδη δείγματα, έστω και σε μικρές παραγωγές (Κτήμα Παπαϊωάννου - Μικροκλίμα και Παλαιά Κλήματα, Κτήμα Δρυόπη, Κτήμα Γαίας), τα οποία φιλοδοξούν να βάλουν τη ζώνη σε νέα τροχιά. Για να συμβεί όμως αυτό χρειάζεται να αναθεωρηθούν σε κάποιες περιπτώσεις οι καλλιεργητικές μέθοδοι, να μελετηθούν καλύτερα επιμέρους αμπελοτόπια, να γίνουν προσπάθειες για κλωνικές επιλογές και να διαμορφωθεί ένα σοβαρό σύστημα ελέγχου, που θα διασφαλίζει τους τυπικούς χαρακτήρες της ζώνης. Και οι χαρακτήρες όμως ίσως πρέπει να επανεξεταστούν με τη σειρά τους υπό το πρίσμα της σύγχρονης διεθνούς πραγματικότητας. Ένα σίγουρα ελπιδοφόρο στοιχείο είναι ο διαρκώς αυξανόμενος αριθμός νέων παραγωγών και υποψήφιων επενδυτών με την προϋπόθεση ότι τα νέα οινοποιεία θα συνοδεύονται (μερικώς τουλάχιστον) από νέους αμπελώνες. Κάτι τέτοιο και τον ποιοτικό ανταγωνισμό θα ευνοήσει, και καινούριες ιδέες θα φέρει, και τελικά θα συμβάλει στη γενική αναβάθμιση της εικόνας της ζώνης. Ενδιαφέροντες για την ποιότητά τους, για τη συνεχή αναζήτηση και βελτίωση ή για τις προσπάθειες ανάδειξης που καταβάλλουν, είναι μεταξύ άλλων (ενδεικτικά) οι εξής παραγωγοί:\n• ΚΤΗΜΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (27460 23138)\n• ΚΤΗΜΑ ΓΑΙΑΣ (210 8055642-3)\n• ΚΤΗΜΑ ΔΡΥΟΠΗ (210 7295713-4)\n• ΚΑΤΩΓΙ & ΣΤΡΟΦΙΛΙΑ (210 6778244)\n• ΑΜΠΕΛΩΝΕΣ ΖΑΧΑΡΙΑ (27460 22667)\n• ΚΤΗΜΑ ΠΑΛΥΒΟΥ (27460 24190)\n• ΚΤΗΜΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (27460 23005)\n• ΣΕΜΕΛΗ (DOM. HELIOS) (210 6218119)\n• ΑΪΒΑΛΗΣ (27520 21175)\n• ΠΑΠΑΝΤΩΝΗΣ (27510 23620)\nΓια πολλούς οι λέξεις Νάουσα και Ξινόμαυρο σηματοδοτούν την υπ’ αριθμόν ένα ζώνη με δυνατότητες παραγωγής «μεγάλων» κρασιών. Και έχουν μάλλον δίκιο, με τις εξής όμως επισημάνσεις. Μέχρι σήμερα αυτό το περίφημο μεγάλο κρασί (με εξαίρεση το «Grande Reserve» του Μπουτάρη που τείνει κάποιες χρονιές προς τα εκεί) δεν έχει κάνει την εμφάνισή του. Επιπλέον τα κρασιά με βάση το Ξινόμαυρο έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους (εκτός από το «ανοιχτόχρωμο» που είναι δευτερεύουσας σημασίας) τις εξαιρετικά ισχυρές, έως και δύσκαμπτες, ταννίνες που τα κατατάσσουν αυτομάτως στα κρασιά αμιγώς φαγητού. Αυτό αποκλείει μια μεγάλη μερίδα «σύγχρονων» no food drinkers καταναλωτών και μειώνει την εμβέλεια των κρασιών στη διεθνή αλλά και την εσωτερική αγορά. Δεν είναι τυχαίο ότι τα Ξινόμαυρα που διακρίνονται στους διεθνείς διαγωνισμούς είναι ελάχιστα σε σχέση με τα υπόλοιπα ελληνικά κρασιά. Τούτων λεχθέντων, η αμπελουργική ζώνη της Νάουσας καλύπτει περίπου 7000 στρέμματα στους πρόποδες του Βέρμιου και σε υψόμετρα από 150-400 μ. Παρά το γεγονός ότι η ποικιλία είναι διαδεδομένη σ’ ένα μεγάλο τμήμα της δυτικής Μακεδονίας, στη συγκεκριμένη περιοχή δίνει τον καλύτερό της εαυτό.\nΙστορικά η, κατά πάσα πιθανότητα καταλυτική, παρουσία της οικογένειας Μπουτάρη και ο επώνυμος χαρακτήρας της ζώνης ήδη από τη δεκαετία του ’60 ευθύνονται και για την ύπαρξη στην περιοχή αρκετών αμπελοοινικών εκμεταλλεύσεων. Στο σύνολό τους σχεδόν ανήκουν σε ντόπιους και συνοδεύονται από την κατοχή ιδιόκτητων αμπελώνων. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν για την περιοχή επενδυτικά σχέδια από ενδιαφερόμενους εκτός ζώνης, και αυτό αποδεικνύει το αληθές των όσων προαναφέραμε. Παρά το γεγονός ότι οι επιτρεπόμενες στρεμματικές αποδόσεις είναι περίπου 1000 κιλά ανά στρέμμα, το Ξινόμαυρο δίνει τον καλύτερο εαυτό του στα 500-600 κιλά, κάτι που διαμορφώνεται πλέον και ως τάση στους καλύτερους παραγωγούς της περιοχής. Μια κλασική Νάουσα χαρακτηρίζεται από λαμπερό, μεσαίου βάθους ερυθρό χρώμα (η λέξη Ξινόμαυρο παραπλανεί), υψηλή οξύτητα, έντονες ταννίνες που επιτρέπουν την παλαίωση, πλούσιο ευδιάκριτο άρωμα φραγκοστάφυλου και καπνιστού ζαμπόν. Με την ωρίμανση τα αρώματα εξελίσσονται προς την κατεύθυνση της ώριμης ντομάτας.\nΠολλοί συγκρίνουν το Ξινόμαυρο με το Pinot Noir της Βουργουνδίας, και είναι αλήθεια ότι σε αρωματικό επίπεδο υπάρχουν ομοιότητες. Γενικότερα όμως η δομή των κρασιών που δίνει η ποικιλία παραπέμπει περισσότερο στον ιταλικό βορρά (Nebbiolo). Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τάση για μοντέρνες Νάουσες με μεγαλύτερες εκχυλίσεις, βαθύτερα χρώματα, έντονο βαρέλι και πιο καλοδουλεμένες ταννίνες, που πλησιάζουν περισσότερο τα πρότυπα του σύγχρονου καταναλωτή. Ανάλογο στόχο έχει και η χρήση του Merlot σε ποσοστό περίπου 10%, που αφομοιώνεται καλά και καλύπτει αδυναμίες χωρίς μεγάλες αλλοιώσεις σε επίπεδο τυπικότητας. Η συζήτηση για την ένταξή του στις δυνατότητες της ζώνης παραμένει ανοιχτή. Για την ώρα το blend αυτό έχει δικαίωμα Τοπικού Οίνου (Ημαθίας). Η ιστορικότητα και η ανάπτυξη της ζώνης μεταξύ άλλων είχαν ως αποτέλεσμα και τις πρώτες συζητήσεις (πριν από τη Νεμέα) για την αναγνώριση crus. Ενδεικτικά, μερικές περιοχές που έχουν πέσει στο τραπέζι προς συζήτηση είναι η Στράντζα, η Ράμνιστα, το Γιανακοχώρι κ.ά. Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι η Νάουσα (το Ξινόμαυρο για την ακρίβεια), παρά τη δυσμενή συγκυρία, αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο κεφάλαιο του ελληνικού αμπελώνα. Υπό προϋποθέσεις ανάλογες με αυτές που αναφέραμε στην περίπτωση της Νεμέας, μπορεί να αναδειχθεί σε ένα ισχυρό χαρτί που το ελληνικό κρασί πρέπει να παίξει έξυπνα και αποφασιστικά, αν επιθυμεί διεθνή καταξίωση. Από τους σημαντικούς παραγωγούς που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πορεία της ζώνης ενδεικτικά αναφέρουμε:\n• ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ (2310 703100)\n• ΚΤΗΜΑ ΚΥΡ ΓΙΑΝΝΗ (23320 51100)\n• ΤΣΑΝΤΑΛΗΣ (23990 61394)\n• ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ (23320 45080)\n• ΦΟΥΝΤΗΣ (23320 48255)\nΠαρά το γεγονός ότι η Σαντορίνη είναι μικρή σε μέγεθος, το αμπέλι καλύπτει ακόμα και σήμερα πάνω από 13.000-14.000 στρέμματα. Αυτό δημιουργεί ελπίδες ότι παρά τον υπερτουριστικό χαρακτήρα του νησιού που κάνει την αμπελοκαλλιέργεια ασύμφορη (οικοπεδοποίηση ή άλλες πιο κερδοφόρες ασχολίες), ο τοπικός αμπελώνας έχει πολλές πιθανότητες να παραμείνει ζωντανός έστω και συρρικνωμένος. Υπέρ αυτού συνηγορούν η ανάδειξη του Ασύρτικου σε μία από τις ευγενέστερες ποικιλίες της μεσογειακής λεκάνης (και συνολικότερα), το γεγονός ότι το κρασί έχει πλέον εξαιρετικά επώνυμη ζήτηση και επιπλέον το ότι, ίσως και λόγω τουρισμού, είναι αρκετά γνωστό και εκτός συνόρων. Ευτυχώς για τη ζώνη, η καταλυτική παρουσία του τοπικού συνεταιρισμού Santo Wines με ένα σύγχρονο οινοποιείο (1990) και σαφή ποιοτικό προσανατολισμό και η παρουσία της εταιρείας Μπουτάρης με ένα οινοποιείο-κόσμημα έσωσαν τον αμπελώνα από ενδεχόμενη εξαφάνιση. Δημιούργησαν ερεθίσματα, έβαλαν το κρασί στην κύρια αγορά της Αθήνας και οι προσπάθειές τους είχαν αποτέλεσμα.\nΣήμερα δίπλα στους πρωτοπόρους τουλάχιστον τέσσερις ακόμα μονάδες με επικεφαλής τον Σιγάλα όχι μόνο κρατάνε ζωντανό το αμπέλι, αλλά δίνουν προοπτικές, βελτιώνουν τους οργανοληπτικούς χαρακτήρες και μετατρέπουν τη Σαντορίνη σε λευκή ζώνη-βαρύ πυροβολικό για την καταξίωση του ελληνικού κρασιού. Από τις δεκάδες, συχνά δυσανάγνωστες, ποικιλίες που αριθμεί ο αμπελώνας, τρεις λευκές (Ασύρτικο 70%, Αθήρι, Αϊδάνι 10%) καλύπτουν το 80% του τοπικού αμπελώνα. Το κυρίαρχο Ασύρτικο, που καθορίζει τον επί της ουσίας τριποικιλιακό Ο.Π.Α.Π., δίνει κρασιά με πολύ διακριτικό αρωματικό δυναμικό (εσπεριδοειδή και τσάι κατά κύριο λόγο) αλλά ατσάλινη δομή, πυκνότητα, αλκοόλ (13-13,5°) και υψηλές οξύτητες. Ένα μοναδικό σύνολο. Ο αμπελώνας βρίσκεται συγκεντρωμένος στο κέντρο και προς την περιοχή της Καλντέρας. Επιβιώνει χάρη σε τρία στοιχεία: την καλλιέργεια με τα κλήματα σε μορφή καλαθιού για προστασία από τον αέρα, την άφθονη ηφαιστειακή ελαφρόπετρα που συντηρεί την εδαφική υγρασία και την εξάτμιση του νερού της Καλντέρας που προσφέρει καθημερινή υγρασία (λόγω πάχνης) στα φυτά. Οι στρεμματικές αποδόσεις γενικά είναι της τάξης των 300-400 κιλών με «βυθίσεις» που φτάνουν μέχρι και τα 100-150 κιλά κάποιες χρονιές. Η εμπειρία έχει διδάξει ότι οι τόσο χαμηλές αποδόσεις δεν βοηθούν την ποιότητα, η οποία εκφράζεται καλύτερα στα 400 περίπου κιλά το στρέμμα. Εξίσου σημαντικό, τόσο για το νησί όσο και για το όνομα του ελληνικού κρασιού, είναι και το Vinsanto.\nΤο γλυκό κρασί της Σαντορίνης παράγεται από τις ποικιλίες Ασύρτικο και Αϊδάνι που, αφού ωριμάσουν πολύ καλά, απλώνονται στον ήλιο για μία έως δύο εβδομάδες. Η διαδικασία αυτή συμπυκνώνει τα σάκχαρα του σταφυλιού καθώς το νερό εξατμίζεται. Μοναδικό μειονέκτημα της διαδικασίας αυτής είναι η αύξηση της πτητικής οξύτητας, εξαιτίας της ξήρανσης, κάτι που με μεγαλοθυμία θα πρέπει να παραβλέψουμε μπροστά στα πολλά προτερήματά του. Άλλωστε η ελεγχόμενη παρουσία της που, όχι εύκολα, επιτυγχάνεται μάλλον βελτιώνει τελικά τους συνολικούς οργανοληπτικούς χαρακτήρες του κρασιού. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα η ζώνη της Σαντορίνης όχι μόνο έχει βγει από την αφάνεια, αλλά επιπλέον υπόσχεται πολλά για το μέλλον. Το παραγωγικό δυναμικό υπάρχει και είναι ουσιαστικό, σοβαρό και ικανό για ποιοτικό άλμα. Ενδεικτικά αναφέρουμε:\n• SANTO WINES (22860 22596)\n• ΓΑΙΑ (210 8055642-3)\n• ΣΙΓΑΛΑΣ (22860 71644)\n• ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ (22860 32552)\n• ΓΑΒΑΛΑΣ (22860 82552)\nΞεκίνησε την καριέρα της τελείως ανώνυμη (το αναφέραμε στην εισαγωγή) και διέπρεψε στις «σαμπάνιες πίστας», φθηνά αφρώδη για κατανάλωση στα σκυλάδικα. Την έβγαλε από την ανωνυμία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο οραματιστής (απών πλέον) Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος. Χάρη σ αυτόν η Μαντινεία από απλή ιστορική κωμόπολη απέκτησε όνομα και επίθετο (Μοσχοφίλερο) και με τα «Ορεινά Κτήματα» (σήμερα Μαντινεία Αντωνόπουλου) έγινε το αγαπημένο παιδί πολλών οινοφίλων. Και γιατί όχι; Ευδιάκριτα αρώματα τριαντάφυλλου που συνυπάρχουν ή γυρνάνε με τον καιρό σε μέντα, ελαφρύ, καθόλου κουραστικό στόμα και ευχάριστη οξύτητα, δίνουν ένα απλό, χαριτωμένο κρασί που πίνεται αβασάνιστα. Έξι χιλιάδες στρέμματα αμπελώνα στο οροπέδιο της Τρίπολης (600 μ. υψόμετρο) φιλοξενούν μια ποικιλία που δεν πρόκειται να διεκδικήσει δάφνες μεγάλου κρασιού. Πίνεται όμως εύκολα, δεν πολυαγαπά το βαρέλι (παρά τις προσπάθειες, ενίοτε συμπαθητικές, που καταβάλλονται) και απαντάται εκτός των τοπικών παραγωγών στο portfolio των περισσότερων μεγάλων του ελληνικού κρασιού και αρκετών πιο μικρών εμφιαλωτών.\nΠαρά την απλότητα των κρασιών της, ακριβώς επειδή κάνει μια ευχάριστη αλλά διαφορετική πρόταση σε σχέση με άλλες διεθνείς ποικιλίες και δη σε τιμές ενδιαφέρουσες, μπορεί να «παίξει» το παιχνίδι της επιβολής του διεθνούς χαρακτήρα του ελληνικού κρασιού. Παράλληλα, όπως δείχνουν κάποιες προσπάθειες (Gris de Noirs του Αντωνόπουλου), μπορεί ακόμα και να οδηγήσει σε πολυσύνθετα κρασιά με ιδιαίτερο χαρακτήρα που εμφανίζουν ξεκάθαρα πλέον μια οργανοληπτική συγγένεια της ζώνης με αυτήν της Αλσατίας. Η παρουσία στη ζώνη ορισμένων εξαίρετων παραγωγών (αναφέρουμε ενδεικτικά κάποιους) μάλλον εγγυάται μια δυναμική παρουσία στις εξελίξεις.\n• ΚΤΗΜΑ ΤΣΕΛΕΠΟΥ (2710 544440)\n• ΚΑΜΠΑΣ - ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ (2310 703100)\n• ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ (27960 61400)\n• ΑΜΠΕΛΩΝΕΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ (2610 525459)\n• ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ (2710 572272)\nΠαρά το γεγονός ότι δεν ονοματίζεται στις ζώνες-πυλώνες του ελληνικού κρασιού, θεωρούμε ότι έχει δικαίωμα αναφοράς σε αυτή την κατηγορία των αμπελουργικών ζωνών. Κατ’ αρχάς, διότι εδώ και δεκαετίες ήταν η μοναδική γνωστή εκτός των συνόρων – παραμένει ακόμα και σήμερα χωρίς όμως να έχει πλέον το μονοπώλιο. Κατά δεύτερον διότι παράγει τα κορυφαία επιδόρπια ελληνικά κρασιά, ορισμένα από τα οποία είναι πράγματι μεγάλα και ικανά για αντιπαράθεση με τα εξ Εσπερίας ομόλογα. Μοναδικός «παίκτης» στη Σάμο είναι ο τοπικός Συνεταιρισμός, στον οποίο καταλήγουν τα σταφύλια (Μοσχάτο λευκό) από 14.000 στρέμματα αμπελώνων, που βρίσκονται σε υψόμετρο από 150 έως 800 μ. στις πλαγιές των βουνών Μαραθόκαμπος και Άμπελος. Οι ιδιαιτερότητες λόγω διαφορετικού υψόμετρου, εδάφους και κλιματολογικών συνθηκών επιτρέπουν στο Συνεταιρισμό να παίζει με διαφορετικούς τρύγους, ωριμάνσεις κλπ. και να οδηγείται σε συνδυασμούς που χαρίζουν πολυπλοκότητα, φινέτσα και γενικότερα οργανοληπτικούς χαρακτήρες, που τα κατατάσσουν πολύ ψηλά στην κλίμακα των οινικών αξιών. Ίσως λόγω της περιορισμένης σχετικά ζήτησης για επιδόρπια κρασιά, η Σάμος να μην μπορεί να θεωρηθεί πυλώνας. Σίγουρα όμως είναι ο μεγαλύτερος ίσως πρεσβευτής του ελληνικού κρασιού.\n• Ε.Ο.Σ. ΣΑΜΟΥ (22730 87540)\nΤο διεθνές πρόσωπο του ελληνικού κρασιού\nΤο διεθνές πρόσωπο του ελληνικού κρασιού εκφράζεται μέσα από ζώνες που στην πράξη δημιουργήθηκαν ανάμεσα στο 1970 και το 1995. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι έργο οραματιστών. σε κάποιες άλλες πάλι η ύπαρξή τους οφείλεται σε πρωτοβουλίες φιλόδοξων και έξυπνων επιχειρηματιών που έδωσαν το εναρκτήριο λάκτισμα. Κύριο κοινό χαρακτηριστικό αυτών των ζωνών είναι η συγκρότησή τους με βασικό στοιχείο διεθνείς καταξιωμένες ποικιλίες μέσω των οποίων έγιναν εμπορικά γνωστές, χωρίς παράλληλα να απορρίπτονται και κάποιες (λευκές κυρίως) ελληνικές. Προσφάτως άρχισε να εμφανίζεται μια τάση ενίσχυσης του ελληνικού ποικιλιακού δυναμικού, πιθανόν για λόγους εξαγωγικούς ή διαφοροποίησης της ζήτησης στην εσωτερική αγορά. Στις ζώνες αυτές ανήκουν το Μέτσοβο, η Σιθωνία, η ευρύτερη Χαλκιδική, η Δράμα (που περιλαμβάνει ως ενότητα και το Παγγαίο) και η Αταλάντη. Από αυτές τις περιοχές παράγεται σήμερα ένας μεγάλος αριθμός εξαιρετικά δημοφιλών κρασιών με συχνά πολύ ενδιαφέροντες ποιοτικούς χαρακτήρες και ανάλογες επιδόσεις στους διεθνείς διαγωνισμούς όπου εμφανίζονται. Αξίζει τον κόπο, λοιπόν, να εστιάσουμε και να σχολιάσουμε την κάθε ζώνη ξεχωριστά.\nΗ ζώνη της Δράμας (συμπεριλαμβανομένου του γειτονικού Παγγαίου) είναι, πέραν πάσης αμφιβολίας, η πλέον διάσημη (εσωτερικά τουλάχιστον) αμπελουργική ζώνη. Παράλληλα χαρακτηρίζεται από το μεγαλύτερο, συγκριτικά με κάθε άλλη περιοχή, ποσοστό ποιοτικών κρασιών επί του συνόλου των ετικετών που παράγει. Εμφανίστηκε στο οινικό προσκήνιο στις αρχές της δεκαετίας του ’90 χάρη στις επενδυτικές πρωτοβουλίες της οικογένειας Λαζαρίδη. Έκτοτε η ανάπτυξή της (ποιοτική και ποσοτική) είναι συνεχής, με μεγάλες επενδύσεις και νέα πρόσωπα να εμφανίζονται και να κλέβουν δυναμικά την παράσταση όπως, λόγου χάριν, το Κτήμα Παυλίδη και το Κτήμα Βιβλία Χώρα (Τσακτσαρλής-Γεροβασιλείου) που αποτελούν πλέον τη νέα ανερχόμενη δύναμη της ζώνης.\nΠαρά το γεγονός ότι από τα 10.000 στρέμματα που καλλιεργούνται σήμερα (τα 4000 στη Δράμα) δεν λείπουν οι ελληνικές ποικιλίες, η ζώνη είναι διάσημη για το διεθνές ποικιλιακό δυναμικό της, κυρίως Sauvignon, Chardonnay, Cabernet Sauvignon, Syrah, Merlot κλπ. Αξιοσημείωτη είναι επίσης και η παρουσία του Αγιωργίτικου που κάνει τα πρώτα βήματά του εκεί με ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Ένα από τα μεγαλύτερα ατού της ζώνης είναι το γεγονός ότι οι περισσότερες εκμεταλλεύσεις διαθέτουν σημαντικής έκτασης ιδιόκτητους αμπελώνες. Τα κυριότερα ονόματα της ζώνης είναι:\n• ΚΤΗΜΑ ΒΙΒΛΙΑ ΧΩΡΑ (25920 44974)\n• ΚΤΗΜΑ ΠΑΥΛΙΔΗ (25210 58300)\n• ΚΤΗΜΑ ΤΕΧΝΗ ΟΙΝΟΥ (25210 83626)\n• ΚΤΗΜΑ Ν. ΛΑΖΑΡΙΔΗ (25210 82049-50)\n• ΚΤΗΜΑ Κ. ΛΑΖΑΡΙΔΗ (25210 82231)\nΤο μεσαίο πόδι της Χαλκιδικής φιλοξενεί το μεγαλύτερο ιδιόκτητο αμπελώνα της Ελλάδας (4500 στρέμματα, Κτήμα Porto Carras), που ανήκει σήμερα στην οικογένεια Στέγγου. Με πρώτη εμφάνιση στις αρχές της δεκαετίας του ’70, έργο ζωής του εκλιπόντος εφοπλιστή Γιάννη Καρρά, αυτή η ζώνη-κτήμα χαρακτηρίζεται από μια πορεία γεμάτη ποιοτικές διακυμάνσεις. Παραγωγός των καλύτερων ελληνικών κόκκινων κρασιών σε μια εποχή που ο Έλληνας καταναλωτής δεν μπορούσε να τα εκτιμήσει, υπερσκελίστηκε τα τελευταία χρόνια από τις ποιοτικές προσπάθειες άλλων, περισσότερο γνωστών σήμερα, παραγωγών. Παρά το γεγονός ότι και εδώ καλλιεργούνται αρκετές ελληνικές ποικιλίες (Αθήρι, Μαλαγουζιά, Λημνιό κ.ά.), η ζώνη έγινε διάσημη χάρη στο Chateau Carras (κυρίως Cabernet Sauvignon).\n• ΚΤΗΜΑ PORTO CARRAS (210 9949809)\nΕξαιρουμένης της Σιθωνίας, η Χαλκιδική ως αμπελουργική ζώνη (5500 στρέμμα) είναι διάσημη χάρη σε δύο ονόματα. Κατ’ αρχάς, ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου (Επανoμή, 400 στρέμματα), που αποτελεί πρότυπο του σύγχρονου Έλληνα ποιοτικού παραγωγού και παράδειγμα προς μίμησιν για όλη την Ελλάδα. Η εταιρεία Τσάνταλης κατά δεύτερον (Άγ. Παύλος, 200 στρέμμ. και 800 στρέμμ. στη χερσόνησο του Άθω) αποτελεί ίσως την πιο δυναμική μεγάλη οινοπαραγωγική μονάδα με ενδιαφέρον τόσο για κρασιά που προέρχονται από παραδοσιακούς, ιστορικούς αμπελώνες όσο και για κρασιά από διεθνείς πολυδυναμικές ποικιλίες. Η ζώνη διαθέτει ακόμα 4000 στρέμματα αμπελώνων (κυρίως Sauvignon, Merlot κλπ.), οι οποίοι τροφοδοτούν σε σημαντικό βαθμό την εταιρεία Τσάνταλης.\n• ΚΤΗΜΑ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (23920 44567)\n• ΤΣΑΝΤΑΛΗΣ Α.Ε. (23990 61394)\nΗ μικρή αμπελουργική ζώνη του Μετσόβου (περίπου 1000 στρέμματα σε υψόμετρα από 800 έως 1000 μ.) είναι δημιούργημα (στα μέσα του 1960) του Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα και έγινε διάσημη με το κρασί «Κατώγι». Σήμερα ελέγχεται απολύτως από την εταιρεία Κατώγι & Στροφιλιά Α.Ε. και το ποικιλιακό της δυναμικό είναι σχεδόν αποκλειστικά διεθνές με έμφαση στο Cabernet Sauvignon, το Merlot και το λευκό Traminer.\n• ΚΑΤΩΓΙ & ΣΤΡΟΦΙΛΙΑ Α.Ε. (210 6778244)\nΗ σημαίνουσα αμπελουργική ζώνη της Φθιώτιδας ακούει στο όνομα Χατζημιχάλης. Με ρίζες επίσης στη δεκαετία του ’ 70 ο σημερινός αμπελώνας καλύπτει 1800 στρέμματα και χαρακτηρίζεται από ποικιλία εδαφολογικών συνθέσεων και κλιματολογικών συνθηκών που του δίνουν τη δυνατότητα παραγωγής κρασιών (ακόμα και από την ίδια ποικιλία) με τελείως διαφορετικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Η ζώνη μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορική και μόνο λόγω του γεγονότος ότι ο Δημήτρης Χατζημιχάλης με το Λευκό Κτήμα Χατζημιχάλη εξοικείωσε τον Αθηναίο καταναλωτή της δεκαετίας του ’80 με την έννοια του κρασιού από αμπελοοινική εκμετάλλευση. Παρά το γεγονός ότι οι ελληνικές ποικιλίες είναι παρούσες στην ποικιλιακή σύνθεση του αμπελώνα, βαρύ πυροβολικό του κτήματος αποτελούν (όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις) οι διεθνείς γνωστές Chardonnay, Sauvignon, Cabernet Sauvignon, Merlot κλπ. Τα τελευταία χρόνια έγινε μια πλήρης εσωτερική αναδιοργάνωση της εταιρείας, η οποία αναμένεται να οδηγήσει σε θεαματικά ποιοτικά αποτελέσματα.\n• ΚΤΗΜΑ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ (210 8076705)\n• ΔΗΜΑΚΗΣ (210 6008335)\nΟι υπόλοιπες οινοπαραγωγοί ζώνες\nΗ περιοχή άρχισε να αναπτύσσεται αμπελουργικά αρχικά με την εγκατάσταση του Τσάνταλη και στη συνέχεια με κάποια νέα πρότζεκτ από τοπικούς επιχειρηματίες. Τα δείγματα κρασιών που δίνει ο 500 στρεμμάτων αμπελώνας του Τσάνταλη είναι ενθαρρυντικά. Το μέλλον θα δείξει.\nΗ αμπελουργική ζώνη της Γουμένισσας είναι σχετικά μικρή (περίπου 3000 στρέμματα) και παρά το ενδιαφέρον που παρουσιάζει, βρίσκεται υπό τη σκιά της γειτονικής Νάουσας. Η αναγέννησή της (μέσα 1970) οφείλεται στην εταιρεία Μπουτάρης, η οποία έκανε, με την εγκατάστασή της εκεί, γνωστό το ενδιαφέρον διποικιλιακό (Ξινόμαυρο-Νεγκόσκα) κρασί της περιοχής. Οι αμπελώνες βρίσκονται στις υπώρειες του Πάικου σε υψόμετρο 150-250 μέτρων. Τα τελευταία χρόνια, χάρη στις προσπάθειες και άλλων μικρών εκμεταλλεύσεων, η ζώνη είναι περισσότερο αναγνωρίσιμη.\n• ΑΪΔΑΡΙΝΗΣ (23430 41293, 23430 42555)\nΑμιγώς ζώνη του Ξινόμαυρου, όπως η Νάουσα, αλλά σε υψόμετρο περίπου 650 μέτρων ανάμεσα στη λίμνη Πετρών και τη Βεγορίτιδα. Ξεχωρίζει κατά κύριο λόγο για τα ροζέ και αφρώδη κρασιά της, όπου μπορεί να δώσει εξαίρετα αποτελέσματα. Δυστυχώς, παρά το ενδιαφέρον της, είναι παραγνωρισμένη ως ζώνη. Η δύσκολη ωρίμανση του Ξινόμαυρου σε αυτό το υψόμετρο δεν δίνει μεγάλες δυνατότητες για ερυθρά κρασιά.\nΗ ζώνη βγήκε πολύ πρόσφατα από την αφάνεια με το Κτήμα Βογιατζή και το Κτήμα ΑΛΦΑ. Τα αποτελέσματα και των δύο εκμεταλλεύσεων είναι κατ’ αρχάς ικανοποιητικά. Είναι πάντως νωρίς για εκτιμήσεις όσον αφορά τη μελλοντική της ανάπτυξη.\nΟρεινή ζώνη (υψόμετρο 500-700 μ.) με κυρίαρχο στοιχείο την ποικιλία Ντεμπίνα και την εξειδίκευσή της στην παραγωγή αφρωδών και ημιαφρωδών κρασιών. Η ζώνη (1500-2000 στρέμματα) κινείται χάρη στον τοπικό συνεταιρισμό και την εταιρεία Γκλίναβος. Η Ντεμπίνα υπό προϋποθέσεις (αμπελουργικές και οινολογικές) μπορεί να δώσει εξαιρετικά κομψά κρασιά με ενδιαφέροντα (διακριτικά όμως) αρώματα και εξαιρετικά νευρώδη και ευχάριστο χαρακτήρα στο στόμα. Δυστυχώς σπάνια τα συναντάμε. Με βάση την παρούσα κατάσταση είναι δύσκολο να προβλεφθούν οι εξελίξεις και να καθοριστεί η μελλοντική ποιοτική και εμπορική βαρύτητα των κρασιών της ζώνης.\nΠαραδοσιακά γνωστή αμπελουργική ζώνη στις πλαγιές του Ολύμπου (100-700 μ.), που στηρίζεται σε τρεις ποικιλίες (Ξινόμαυρο, Σταυρωτό, Κρασάτο) και καλύπτει περίπου 3000 στρέμματα. Η ζώνη μονοπωλείται από την εταιρεία Τσάνταλης, με εξαιρετική επιτυχία στα κρασιά που παράγει. Τα τελευταία χρόνια στους οργανοληπτικούς χαρακτήρες των κρασιών της ζώνης έχει γίνει δυσδιάκριτο το τυπικό στοιχείο της παρουσίας του Ξινόμαυρου και η εικόνα παραπέμπει σε πιο κοσμοπολίτικους χαρακτήρες. Νησίδα στη ζώνη (με δικαίωμα στην ονομασία Τ.Ο. Κρανιάς) αποτελεί το Κτήμα Κατσαρού: εξαιρετικών προδιαγραφών αμπελοοινική εκμετάλλευση, που παράγει δύο κρασιά (λευκό/κόκκινο) από διεθνείς ποικιλίες.\nΗ ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας (εξαιρουμένης της Ραψάνης) χαρακτηρίζεται από τρεις αμπελουργικές ζώνες. Η Αγχίαλος (Σαββατιανό-Ροδίτης) στην παραλία του Παγασητικού παρουσιάζει μικρό ενδιαφέρον με απλά, ευχάριστα λευκά κρασιά από έναν αμπελώνα 4000 στρεμμάτων. Στο Νομό Λάρισας η ζώνη του Τύρναβου, με 30.000 στρέμματα και κυρίαρχες ποικιλίες το Μοσχάτο Αμβούργου και το Ροδίτη, παράγει κρασιά εξίσου ευχάριστα, με έντονες τις μοσχάτες αναφορές της ποικιλίας, τα οποία στοχεύουν κυρίως στην καθημερινή κατανάλωση. Το Μαύρο Μεσενικόλα προσδίδει ενδιαφέρον στην αμπελουργική ζώνη του Νομού Καρδίτσας, και μάλιστα συζητήθηκε αρκετά πριν από μερικά χρόνια, όταν νομοθετήθηκε η παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. από την ποικιλία. Η ζώνη μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται ακόμα στα πρώτα της βήματα και είναι νωρίς για να κριθεί. Ορισμένες ενδιαφέρουσες εκμεταλλεύσεις και οινοποιεία της Θεσσαλίας είναι:\n• ΟΙΝΟΠΟΙΙΑ ΝΤΟΥΓΚΟΣ (2410 620621)\n• ΚΤΗΜΑ ΚΑΡΙΠΙΔΗ (2410 981087)\n• ΤΣΙΛΙΛΗΣ (24310 85885)\n• ΟΙΝΟΠΟΙΙΑ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ (24410 95250)\n• ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΤΥΡΝΑΒΟΥ (24920 22002)\nΗ αμπελουργική ζώνη της Αττικής βρίσκεται σε σαφή υποχώρηση λόγω της οικοπεδοποίησης και της αλλαγής χρήσης γης. Με κύρια ποικιλία το Σαββατιανό και νησίδες καλλιέργειας ορισμένων διεθνών ποικιλιών, δίνει συχνά ενδιαφέροντα κρασιά. Δεν μπορεί όμως να γίνει πρόβλεψη για το μέλλον, με εξαίρεση τις περιοχές που βρίσκονται μακριά από την Αθήνα, όπως π.χ. το ενδιαφέρον Κτήμα Εύχαρις.\n• ΣΕΜΕΛΗ (210 6218119)\n• ΚΤΗΜΑ ΕΥΧΑΡΙΣ (22960 90346, 210 6990106)\n• ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΕΩΡΓΑ (210 6633345)\n• ΚΤΗΜΑ ΜΑΤΣΑ (210 6605200)\n• ΜΕΓΑΠΑΝΟΣ (210 6038038)\nΗ Εύβοια μοιράζει το εν αφθονία Σαββατιανό της σε τρεις κύριες αμπελουργικές ζώνες, από βορρά προς νότο: το μικρό αμπελώνα της περιοχής Γιάλτρων στη Βόρεια Εύβοια, τον αμπελώνα του Ληλαντίου πεδίου στο κέντρο και τις γύρω ημιορεινές περιοχές, και τον αμπελώνα της νότιας Εύβοιας, κυρίως στην περιοχή της Καρύστου. Με εξαίρεση κάποιες μικρές εκμεταλλεύσεις με αξιόλογα δείγματα δουλειάς, η υπόλοιπη ζώνη δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.\n• ΚΤΗΜΑ ΑΒΑΝΤΙΣ (22210 55350)\n• ΟΙΝΟΠΟΙΙΑ ΛΥΚΟΣ (22290 68400, 68222)\n• ΜΙΚΡΟ ΚΤΗΜΑ ΤΣΑΛΑ (22210 92420)\n• ΚΤΗΜΑ ΜΟΝΤΟΦΩΛΙ (210 5278601)\nΣημαντική αμπελουργική ζώνη τόσο για ξηρά όσο και για επιδόρπια κρασιά. Θεωρείται όχι άδικα η ζώνη με τον καλύτερο Ροδίτη στην Ελλάδα (Ο.Π.Α.Π.), ενώ και το δυναμικό της στη Μαυροδάφνη.(Ο.Π.Ε.) και το Μοσχάτο (Ο.Π.Ε. Ρίου και Πατρών) είναι αξιοσημείωτο. Μεγάλη σε έκταση (40.000 στρέμμ.), με ποικιλία εδαφολογικών και κλιματολογικών συνθηκών και υψόμετρα από 100 έως 800 μ., προσφέρεται για παραγωγή κρασιών με διαφορετικούς χαρακτήρες και ενδιαφέρουσα οργανοληπτική συμπεριφορά. Δυστυχώς πάσχει από έλλειψη σοβαρών αμπελοοινικών εκμεταλλεύσεων, που θα μπορούσαν να την αναδείξουν.\n• ΟΙΝΟΦΟΡΟΣ (26910 29415)\n• ΟΙΝΟΠΟΙΙΑ ΠΑΡΠΑΡΟΥΣΗ (2610 438676)\nΠώς αξιολογούμε μια αμπελουργική περιοχή\nΣήμερα που οι παραδοσιακές αμπελουργικές ζώνες της Ελλάδας έχουν επαρκώς οριοθετηθεί και καινούριες περιοχές εμφανίζονται, προβάλλοντας αξιώσεις, προκύπτει εκ νέου ένα ζήτημα αξιολόγησης και εκτίμησης των δυνατοτήτων του ελληνικού αμπελώνα.\nΓια να αξιολογηθεί μια περιοχή, πρέπει απαραιτήτως να δίνει κρασιά με την επωνυμία της. Έτσι, ως αυτονόητο κριτήριο αξιολόγησης κάθε αμπελουργικής ζώνης μπορεί να θεωρηθεί το ποσοστό των εμφιαλωμένων κρασιών με την ένδειξη της περιοχής, σε σχέση με το χύμα, αλλά και το κρασί που ανώνυμα προστίθεται σε εμπορικά blends.\nΛιγότερο ίσως αυτονόητο για πολλούς είναι το κριτήριο της ιδιοκτησιακής σχέσης του οινοποιού με τον αμπελώνα. Όσοι δεν είναι ήδη πεπεισμένοι ότι χωρίς ιδιόκτητο αμπέλι δεν γίνεται κρασί υψηλής ποιότητας, ας το δεχτούν ως αξίωμα ή ας προστρέξουν στην παγκόσμια οινική εμπειρία, όπου λιγοστές εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Έτσι, ως δεύτερο κριτήριο ποιότητας των κρασιών μιας περιοχής μπορούμε να ορίσουμε το ποσοστό των κρασιών που εμφιαλώνονται από τους ιδιοκτήτες αμπελιών: όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό αυτό, τόσο πιο αναπτυγμένη εμφανίζεται η περιοχή.\nΤα δύο αυτά κριτήρια συμ-πληρώνονται από το κριτήριο της τιμής. Τόσο η μέση τιμή πώλησης των εμφιαλωμένων κρασιών μιας αμπελουργικής ζώνης, όσο και η τιμή που επιτυγχάνουν τα καλύτερα από αυτά, υποδεικνύουν κατά τεκμήριο το δυναμικό ποιότητας κάθε περιοχής.\nΟ οινολόγος Άγγελος Ρούβαλης, ιδρυτής και συνιδιοκτήτης, με τα Ελληνικά Κελλάρια Οίνων, της εταιρείας Οινοφόρος που παράγει κρασιά από αμπέλια σκαρφαλωμένα στην ορεινή Ζήρεια, βλέπει ότι οι μεταβολές του οινικού χάρτη της Ελλάδας θα πρέπει να τολμήσουν να αγγίξουν θέματα-ταμπού, όπως η διατήρηση των ονομασιών προέλευσης στα αρχικά τους όρια. Έτσι, είναι απόλυτα βέβαιος ότι η Ονομασία Προέλευσης Πάτρα των δυτικών, πεδινών αμπελιών πρέπει να πάρει βελούδινο διαζύγιο από τις ανατολικές ορεινές της περιοχές που εμφανίζουν τελείως διαφορετική δυναμική και στιλ κρασιών. Στις πλαγιές του Παναχαϊκού όρους και του Χελμού, περιοχή με τη γενικότερη ένδειξη Πλαγιές Αιγιαλείας, έχουν πλέον αναπτυχθεί οινοποιίες (ανάμεσά τους και ο Οινοφόρος) με αμπέλια μικρών στρεμματικών αποδόσεων τα οποία, ελέω υψομέτρου κι ενός πολύ πιο δροσερού κλίματος, χάρη στο βορινό προσανατολισμό τους με θέα στον Κορινθιακό, παράγουν κρασιά από την ποικιλία Ροδίτης όσο και από άλλες, ελληνικές και διεθνείς, ποικιλίες που ξεχωρίζουν ποιοτικά από τα απλά κρασιά των πεδινών περιοχών της Πάτρας.


Απεβίωσε ο Χρήστος Λαμπράκης | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | antinews.gr\nAπεβίωσε πριν από λίγο στο Ωνάσειο όπου νοσηλευόταν ο εκδότης Χρήστος Λαμπράκης.\nO πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη είχε παρουσιάσει σοβαρό καρδιακό πρόβλημα και υποβλήθηκε σε εγχείριση για την τοποθέτηση μηχανικής καρδιάς. Ακολούθησαν ωστόσο σημαντικά προβλήματα, με αιμοραγγία και λοίμωξη, που όπως φαίνεται απέβησαν μοιραία.\nΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1934. Από το 1954 μέχρι το 1957 εργάσθηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» και Διευθυντής του περιοδικού «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ».\nΤο 1957 ανέλαβε τη Διοίκηση και τη Γενική Διεύθυνση του Οργανισμού Λαμπράκη. Από το 1970 οπότε ο ΔΟΛ έγινε ανώνυμη εταιρεία ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΕ Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη\nLe canard 21/12/2009 10:53:54\nΚαι τυπικώς τέλος εποχής\nGooofy 21/12/2009 10:58:37\nΚαι η ιστορία της εκδοτικής διαπλοκής συνεχίζεται ως φάρσα πλέον, στη θέση του αποθανόντος μεγαλοεκδότη βασιλιά, έχουμε πλεον τους γελωτοποιούς Μάκη, Θέμο και το κακό συναπάντημα. Όλα τριγυρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν.\nB.K.Σ. @ Gooofy 21/12/2009 21:54:45\nως ανθρώπινες υποστάσεις ο Μάκης και ο Θέμος είναι περισσότερο συγκροτημένες...\nΓ.ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ 21/12/2009 11:04:40\nΚΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ Ο "ΒΙΟΣ" ΚΑΙ "Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ" ΤΟΥ Χ.ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΡΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ.\nΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΛΗΞΕ Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ (ΙΣΤΟΡΙΚΑ) ΟΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.\nLe canard @ Γ.ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ 21/12/2009 11:08:19\nΥπάρχουν δύο περίπτεροι "ναοί" στην Β.Σοφίας. Το Μέγαρο και η αμερικάνικη πρεσβεία. Ανάμεσά τους, η οδός...Πέτρου Κόκκαλη.\narchaeopteryx @ Γ.ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ 21/12/2009 11:10:47\nκαι στην στρέλβωση και διαφθορά της ελληνικής οικονομίας, και στο φυτώριο παραπληροφόρησης και και... Βιολογικούς κληρονόμους αν δεν άφησε, εκανε πολλά "παιδιά"\nLe canard @ archaeopteryx 21/12/2009 11:15:10\nΣωστός archaeopteryx, άφησε πολλά "παιδιά", αλλά είναι μηδενικά σε σχέση με αυτόν\nLe canard @ Le canard 21/12/2009 11:15:50\nΤο ίδιο και οι υπόλοιποι γηραιοί εκδότες, κατασκευαστές, κ.ο.κ.\nΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ @ archaeopteryx 22/12/2009 14:55:30\nαφησε Ψυχοπαιδι... Αρχαιοτερο των επαγγελματων!\nLe canard 21/12/2009 11:06:16\nΣωστός Gooofy. Μπορεί ο κυρ Χρήστος να ήταν ο αυτοκράτορας της διαπλοκής, αλλά ήταν αυτό που λέμε παραδοσιακός εκδότης. Οι άλλοι είναι είτε "μανατζαρέοι" του κώλου και των DVD και νεοαναδυόμενα γκαγκσντεράκια. Ακόμα και σε αυτό υπάρχει διαφορά. Και τυπικά τέλος στην εποχή της Μεταπολίτευσης. Εκλεισε πολιτικά, τώρα κλείνει και βιολογικά. Ο επόμενος...\ny 21/12/2009 11:06:40\nexuro in abyssus\nstelios 21/12/2009 11:09:26\nΘα βαλω τη γατα μου να κλαψει για την...εθνικη απωλεια.\nΑντε να παιρνουν και οι υπολοιποι σειρα.\nLe canard @ stelios 21/12/2009 11:12:58\nΜπορεί να ήταν ο αυτοκράτορας της διαπλοκής, αλλά υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε αυτό τον ονομαζόμενο παραδοσιακό εκδότη και στα νεοανερχόμενα γκαγκσντεράκια εκδότες\nanetos @ stelios 21/12/2009 12:31:29\nΜακης ,Κουριδες ,Μποπμπολ ....\nΜΗΤΣΟΣ @ stelios 21/12/2009 17:07:43\nΚαταστρέψανε την Ελλάδα με τις αλχημείες τους και τώρα θα λυπηθώ που έφυγε ο Νονός της μαφίας των ΜΜΕ.\n'Αντε σιγά σιγά ,να καθαρίζει ο τόπος!!\nstelios 21/12/2009 11:25:45\nΚαι να μη ξεχνιωμαστε,οταν οι Αθανασιαδης,Μομφερατος δολοφονηθηκαν,ο Βαρδινογιαννης προσπαθωντας να αναστησει τη Μεσημβρινη ετρωγε ρουκετα,οταν ο Κοσκωτας μολις μπηκε στον Τυπο με την Καθημερινη και τις 24Ωρες βρεθηκε αμεσως στην φυλακη,οταν ο Βουδουρης εφευγε αδιαβαστος απο το ματαιο τουτο κοσμο,οταν ο Ανδρεας προσπαθουσε να δημιουργησει ανεξαρτητες εφημεριδες με διαφορους Ποπωτες,αυτοι καταστρεφονταν με συνοπτικες διαδικασιες,ο αποθανων κυκλοφορουσε ανεμελος και ανεγγιχτος,εχοντας διορισει το κοληταρι του Διοικητη ανεξαρτητου Κρατους στην Χαλκιδικη,εχοντας θητεια διπλα στον Γεωργαλα επι Εθνοσωτηριου.\nGooofy @ stelios 21/12/2009 11:39:50\nΟ Πάγκαλος τον είχε διορίσει. Και μάλιστα κατά παράβαση του νόμου που απαιτούσε πτυχίο ΑΕΙ για να γινει κανείς διοικητής Αγίου Όρους. Στα χνάρια του Πάγκαλου σήμερα βαδίζει και ο Χρυσοχοίδης.\nnasos 21/12/2009 11:52:05\nΈφυγε ο Σαλπιγκτής της Εν Ελλάδι Χρυσής Ορδής.\nkoinos_nous 21/12/2009 11:57:00\nΚαποια στιγμη πριν 10 χρονια περιπου ειχαν πλακωθει οι 4 μεγαλομετοχοι του MEGA (Λαμπρακης Μπομπολας Τεγοπουλος Βαρδινογιαννης) και μια εφημεριδα ειχε δημοσιευσει ενα σημειωμα του Λαμπρακη προς τους αλλους μεγαλομετοχους.\nΕντυπωση μου προκαλεσε το γεγονος οτι ηταν γραμμενο σε γραφομηχανη!(και οχι σε κομπιουτερ).\nΑυτος και η 17Ν σε γραφομηχανη εγραφαν.\nDubai Expatriate 21/12/2009 12:12:54\nΧρόνια πολλά σε όλους εύχομαι καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά!\nΑπό ότι άκουσα μοιράζονται σημερα μελομακάρουνα και κουραμπιέδες στη Βασιλής Σοφίας.\nNικόλας @ Dubai Expatriate 21/12/2009 12:19:31\nΆμα δεν είναι σπιτικά δεν λέει.Πάλι καλά που ήρθα Σπάρτη και έχει μυρίσει το σπίτι :p\nαχ 21/12/2009 13:13:32\nΟ Σαμαράς τι λόγο είχε να βγάλει ανακοίνωση - ύμνο;\nΕπώνυμος @ αχ 21/12/2009 13:20:06\nΜέχρι και μετά τις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ, ο βασικός πολέμιος του Σαμαρά ήταν το συγκρότημα Λαμπράκη. Αν κάποιος λοιπόν σε ολόκληρη τη χώρα είχε λόγο να μην τον συμπαθεί, αυτός ήταν κυρίως ο Σαμαράς.\nΜε αυτή του την κίνηση δείχνει όμως ψυχικό μεγαλείο. Τελικά το "σφουγγάρι" είναι στάση ζωής για το Σαμαρά. Μπράβο του.\nαχ @ Επώνυμος 21/12/2009 13:28:39\nΤόσο σφουγγάρι καταντάει παράλογο. Δεν είχε κανένα λόγο να βγάλει σφουγγάρι για τον εν λόγω, γιατί ο εν λόγω δεν υπήρξε απλώς κάποιος εχθρός του Σαμαρά.\nΚαι επιτέλους έχω βαρεθεί από το πρωί να ακούω για τους αγώνες του εκλιπόντος για τη Δημοκρατία, ήμαρτον.\nΑυριανιστής 21/12/2009 14:01:09\nΚαι μες στην τούρλα του Σαββάτου, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο J. K. Pretender θα αναλάβει αντιπρόεδρος του Δ.Σ. και Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΟΛ μετά την (επακόλουθη) αναρρίχηση Ψυχάρη στην προεδρία.\nκαθρέφτης 21/12/2009 14:13:39\nΧίλιες φορές η καλλιεργημένη "διαπλοκή", παρά η παντελώς αμόρφωτη\nκαι γι' αυτό επικίνδυνη. Καμία σύγκριση.\nB.K.Σ. @ καθρέφτης 21/12/2009 21:57:34\nμεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μη λες....\nΝΤΑΝΤΟΝ 21/12/2009 14:18:13\nΤον ΔΕΚΕΜΒΡΗ του 1982 , πριν 27 χρόνια , είχε κυκλοφορήσει ένα βιβλίο με τον τίτλο : ¨ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ – Η΄ - Ο ΒΑΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΟΥΣΑΣ ΤΑΞΗΣ ¨ από τον δημοσιογράφο Νίκο Δρόσο . Αλήθεια θα με ενδιέφερε να μάθω , έτσι για λόγους περιέργειας , πια ήταν η μετέπειτα πορεία και μετάλλαξη του συγκεκριμένου συγγραφέα ;\nΤο ευαγές συγκρότημα και ¨ίδρυμα¨ θεωρήθηκε ήδη από τον 1ο Π.Π. , με σοβαρές ιστορικές αποχρώσες ενδείξεις , σαν ένα βασικό ¨Ιντέλιτζενς¨ σταθμαρχείο στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό δεν εμπόδισε τους Εγγλέζους να συλλάβουν για να θέσουν το 1943 σε εξάμηνη απομόνωση , με την σοβαρή υποψία πως είναι συνεργάτης – πράκτορας των Ναζί , τον ¨αείμνηστο¨ πατέρα του το 1943 Δημήτρη , ο οποίος συνέχισε να κυκλοφορεί τις εφημερίδες του στη κατοχική Αθήνα , σαν φερέφωνο των Γερμανό-Ιταλών , και στην συνέχεια , μετά την τροπή του πολέμου υπέρ των ¨συμμάχων¨ , το ¨έσκασε¨ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ , στην Αίγυπτο για ¨αντιφασιστική αναβάπτιση¨ .\nΜετά από την ¨απελευθέρωση¨ οι εφημερίδες του απαγορεύτηκαν από τις ¨δημοκρατικές δυνάμεις¨ , αλλά του επέτρεψαν να τις επανεκδώσει με νέους τίτλους παραλλαγής . Από ¨Ελεύθερο Βήμα¨ σε ¨Βήμα¨ …\nΕίναι επίσης ένα ιστορικό δεδομένο ότι όταν σε συλλαμβάνουν οι υπηρεσίες μίας χώρας , έχοντας στην διάθεση τους κάποια στοιχεία , και στην συνέχεια σε αφήνουν ελεύθερο , αυτό τις περισσότερες φορές γίνεται με κάποια ανταλλάγματα. Πρόκειται για μια ¨ανανέωση σύμβασης¨ με νέους όρους…\nΊσως το γεγονός αυτό να επιβεβαιώνεται και από τον πολιτικό ρόλο του συγκροτήματος κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου , την μετέπειτα ¨αλλαγή φρουράς¨ στην επιτήρηση της Ελλάδας , από την Αγγλία στις ΗΠΑ , όπου τα σταθμαρχεία έγιναν πιο ¨πολυσυλλεκτικά¨ , ιδιαίτερα όμως την εποχή της διοργάνωσης της πολιτικής Αποστασίας το 1965 που αποτέλεσε το ¨πρελούδιο¨ της δικτατορίας του 1967 . Το συγκρότημα συνέχισε όπως στην Γερμανική κατοχή τις εκδόσεις και επιχειρηματικές δραστηριότητες του , σε αντίθεση με το κλείσιμο ή την διακοπή κυκλοφορίας άλλων εφημερίδων.\nΤο σκεπτικό ήταν να μην ¨στερηθεί¨ ο ελληνικός λαός την ¨ενημέρωση¨ και να μην μείνουν οι δημοσιογράφοι άνεργοι…\nΦαίνεται για το συγκρότημα Λαμπράκη ο ¨άνθρωπος βρισκόταν στο επίκεντρο¨ και οι δημοσιογράφοι έπρεπε να επιτελούν το έργο της ¨αντικειμενικής ενημέρωσης¨ με την γνωστή αρχή ¨ στηρίζουμε την κυβέρνηση – ελέγχουμε την εξουσία¨ , κάτι σαν το ¨από τον λαό – για το λαό¨ …\nΕίναι γνωστό ότι μεταξύ δημοσιογραφικού , επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου υπήρξε μεταπολεμικά στην Ελλάδα μια ¨αμφίπλευρη¨ διαρκής ροή και εναλλαγή ρόλων. Το ιδανικό αυτό το εξυπηρέτησε το συγκρότημα , ΟΣΟ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ , με τον πιο δημιουργικό τρόπο. Ήσουν δημοσιογράφος στο συγκρότημα και στην συνέχεια πολιτικός ; Το συγκρότημα δεν σταματούσε ποτέ την ¨ψυχική και υλική υποστήριξη¨ ! Ήσουν πολιτικός που σε ξέβρασε το σύστημα και ο λαός ; Στην συνέχεια μπορούσες να συνεχίσεις να αρθρογραφείς στα έντυπα του συγκροτήματος με την απαραίτητη ¨ψυχική και υλική συνδρομή¨ . Κανείς δεν έμενε και δεν μένει ¨άνεργος¨. Ένα ¨αόρατο¨ σύστημα φρόντιζε πάντα για τα παιδιά του , στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μέχρι την ¨επαναφορά¨ στα καθήκοντα. Ήσουν δημοσιογράφος και αναλάμβανες επαγγελματικά καθήκοντα σε συνδικαλιστικά όργανα ; Ποτέ δεν σταματούσε η μισθοδοσία σου από το ¨ίδρυμα¨ απόρων νέων και κορασίδων… Υπήρχε πάντα μια ¨φροντίδα¨ ένας σεβασμός στους ¨συμμαχητές¨ και τους ¨απόμαχους¨ …και μια προετοιμασία , μέσω του συγκροτήματος της ¨νέας γενιάς¨ του συστήματος…\nΠοιος δεν συγκινείται από μια τέτοιου είδους αφιλοκερδή και ανυστερόβουλη ¨αποστολή ;\nΣίγουρα και είναι ο εκλιπών ο τελευταίος παραδοσιακός εκδότης των ¨γραμμάτων και των τεχνών¨ ( άντε και των βιοκαλιεργειών … ) .\nΣαν ανθρώπινη οντότητα και περιεχόμενο δεν έχει καμία σχέση από τις νέες εκδοτικές σερβιέτες των νταβατζήδων, των εφοπλιστών , των ανθρώπων του πάνω κόσμου και του υποκόσμου.\nΧωρίς να παραβλέπω τις αυθαίρετες κατασκευές ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΑΔΕΙΕΣ στο Μέγαρο Μουσικής ( Πάρκινγκ , επεκτάσεις σε πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ , ) όπως και την υστερόβουλη διάθεση του να αναδειχθεί σε ¨Μέκυνα του Πολιτισμού¨ με κρατική επιχορήγηση , δηλαδή με τα λεφτά του ελληνικού λαού. Το Μέγαρο και οι άλλες ¨πολιτιστικές τους πρωτοβουλίες¨ ήταν κάτι παραπάνω και κάτι λιγότερο από τα υπερκοστολογημένα της Αττικής Οδού ,του Αεροδρομίου και των άλλων έργων των κρατικοδίαιτων νταβατζήδων-εκδοτών.\nΌμως σίγουρα για μένα χαίρει μεγαλύτερης εκτίμησης από τον υπόλοιπο σημερινό συφερτό στο χώρο των εκδοτών.\nΟ Χρήστος Λαμπράκης ( απεβίωσε λίγες μέρες πριν την ονομαστική του εορτή ) ήταν ένας τυπικός εκπρόσωπος της Κοσμοπολίτικης Νέο-Φαναριώτικης Ελληνικής Αστικής Τάξης .\nΠως θα ονομάζαμε σήμερα τους εκδότες , σε αντίθεση με αυτούς των ¨γραμμάτων και των τεχνών¨ ;\nΟι ¨άνθρωποι της κρυφής κάμερας και του κουτσομπολιού ¨; Οι ¨άνθρωποι της μοντέρνας πορνείας και του στριπτίζ ¨; Οι ¨άνθρωποι των δημοσίων έργων και των λαγουμιών ¨ ; Οι ¨άνθρωποι των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας –της πράσινης ανάπτυξης και των μέσων μαζικής μεταφοράς ¨ ;;;\nΜε την ίδια αγωνιστική διάθεση και προσπάθεια ( ¨να υπηρετούμε τον λαό και την ενημέρωση¨ ) διακρίθηκε τον καιρό της δικτατορίας και το σημερινό ηγετικό στέλεχος του συγκροτήματος Σ. Ψυχάρης. Ο οποίος φαίνεται να είναι ο συνεχιστής του εκλιπόντος , όσο του το επιτρέπουν η ηλικία και τα συνακόλουθα προβλήματα υγείας. Σε αντίθετη περίπτωση επιχειρηματίες , εφοπλιστές και μη , τύπου κ. Λαυρεντιάδη , περιμένουν στην γωνία για να αναλάβουν το θεάρεστο και διαχρονικό έργο επιτήρησης της Ελλάδας , παράλληλα με την επιτήρηση και την ¨ελεύθερα¨ και ¨εθελοντικά¨ μεταβιβαζόμενη από τον ελληνικό λαό Εξουσία και Επιτήρηση στην Κομισιόν , στις Η.Π.Α. , τον Π.Ο.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ( άρθρο 28 του Συντάγματος των Γραικύλων ) .\nχρηστος 21/12/2009 14:23:03\nΤό κακό είναι ότι τό "κενό" πού άφησε ο εκλιπών, δέν θά μείνει κενό.\nΟπότε τό νά σκεφτεί κανείς "ένας λιγότερος", είναι κακία άνευ αξίας.\nΟ Θεός λοιπόν νά τόν αναπαύσει καί νά τόν συγχωρήσει (μιάς καί δέν κάνει εξαιρέσεις).\nΝά υποθέσω ότι η κηδεία του θά διευρύνει τό έλλειμμα κατά μερικές χιλιάδες ευρώ;\narchaeopteryx 21/12/2009 14:23:32\nνα πάνε φωτογράφοι στην κηδεία.. Να φωτογραφήσουν τα μαφιοζάκια\nΝΤΑΝΤΟΝ 21/12/2009 14:39:08\nΤο ευαγές συγκρότημα και ¨ίδρυμα¨ θεωρήθηκε ήδη από τον 1ο Π.Π. , με σοβαρές ιστορικές αποχρώσες ενδείξεις , σαν ένα βασικό ¨Ιντέλιτζενς¨ σταθμαρχείο στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό δεν εμπόδισε τους Εγγλέζους να συλλάβουν για να θέσουν το 1943 σε εξάμηνη απομόνωση , με την σοβαρή υποψία πως είναι συνεργάτης – πράκτορας των Ναζί , τον ¨αείμνηστο¨ πατέρα του το 1943 Δημήτρη , ο οποίος συνέχισε να κυκλοφορεί τις εφημερίδες του στη κατοχική Αθήνα , σαν φερέφωνο των Γερμανό-Ιταλών , και στην συνέχεια , μετά την τροπή του πολέμου υπέρ των ¨συμμάχων¨ , το ¨έσκασε¨ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ , στην Αίγυπτο για ¨αντιφασιστική αναβάπτιση¨ . Μετά από την ¨απελευθέρωση¨ οι εφημερίδες του απαγορεύτηκαν από τις ¨δημοκρατικές δυνάμεις¨ , αλλά του επέτρεψαν να τις επανεκδώσει με νέους τίτλους παραλλαγής . Από ¨Ελεύθερο Βήμα¨ σε ¨Βήμα¨ …\nΕίναι επίσης ένα ιστορικό δεδομένο ότι όταν σε συλλαμβάνουν οι υπηρεσίες μίας χώρας , έχοντας στην διάθεση τους κάποια στοιχεία , και στην συνέχεια σε αφήνουν ελεύθερο , αυτό τις περισσότερες φορές γίνεται με κάποια ανταλλάγματα. Αυτό είναι κάτι σαν ¨ανανέωση σύμβασης¨ με νέους όρους…\nΊσως το γεγονός αυτό να επιβεβαιώνεται και από τον πολιτικό ρόλο του συγκροτήματος κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου , την μετέπειτα ¨αλλαγή φρουράς¨ στην επιτήρηση της Ελλάδας , από την Αγγλία στις ΗΠΑ , όπου τα σταθμαρχεία έγιναν πιο ¨πολυσυλλεκτικά¨ , ιδιαίτερα όμως την εποχή της διοργάνωσης της πολιτικής Αποστασίας το 1965 που αποτέλεσε το ¨πρελούδιο¨ της δικτατορίας του 1967 , όπου το συγκρότημα συνέχισε όπως στην Γερμανική κατοχή τις εκδόσεις και επιχειρηματικές δραστηριότητες του , σε αντίθεση με το κλείσιμο ή την διακοπή κυκλοφορίας άλλων εφημερίδων. Το σκεπτικό ήταν να μην ¨στερηθεί¨ ο ελληνικός λαός την ¨ενημέρωση¨ και να μην μείνουν οι δημοσιογράφοι άνεργοι… Όπως φαίνεται για το συγκρότημα Λαμπράκη πάντα ο ¨άνθρωπος βρισκόταν στο επίκεντρο¨ και οι δημοσιογράφοι έπρεπε να επιτελούν το έργο της ¨αντικειμενικής ενημέρωσης¨ με την γνωστή αρχή ¨ στηρίζουμε την κυβέρνηση – ελέγχουμε την εξουσία¨ , κάτι σαν το ¨από τον λαό – για το λαό¨ …\nΕίναι γνωστό ότι μεταξύ δημοσιογραφικού , επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου υπήρξε μεταπολεμικά στην Ελλάδα μια ¨αμφίπλευρη¨ διαρκής ροή και εναλλαγή ρόλων. Το ιδανικό αυτό το εξυπηρέτησε το συγκρότημα , ΟΣΟ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ , με τον πιο δημιουργικό τρόπο. Ήσουν δημοσιογράφος στο συγκρότημα και στην συνέχεια πολιτικός ; Το συγκρότημα δεν σταματούσε ποτέ την ¨ψυχική και υλική υποστήριξη¨ ! Ήσουν πολιτικός που σε ξέβρασε το σύστημα και ο λαός ; Στην συνέχεια μπορούσες να συνεχίσεις να αρθρογραφείς στα έντυπα του συγκροτήματος με την απαραίτητη ¨ψυχική και υλική συνδρομή¨ . Κανείς δεν έμενε και δεν μένει ¨άνεργος¨. Ένα ¨αόρατο¨ σύστημα φρόντιζε πάντα για τα παιδιά του , στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μέχρι την ¨επαναφορά¨ στα καθήκοντα. Ήσουν δημοσιογράφος και αναλάμβανες επαγγελματικά καθήκοντα σε συνδικαλιστικά όργανα ; Ποτέ δεν σταματούσε η μισθοδοσία σου από το ¨ίδρυμα¨ απόρων νέων και κορασίδων…\nΥπήρχε πάντα μια ¨φροντίδα¨ ένας σεβασμός στους ¨συμμαχητές¨ και τους ¨απόμαχους¨ …και μια προετοιμασία , μέσω του συγκροτήματος της ¨νέας γενιάς¨ του συστήματος…\nΣίγουρα και είναι ο εκλιπών ο τελευταίος παραδοσιακός εκδότης των ¨γραμμάτων και των τεχνών¨ ( άντε και των βιοκαλιεργειών … ) . Σαν ανθρώπινη οντότητα και περιεχόμενο δεν είχε καμία σχέση από τις νέες εκδοτικές σερβιέτες των νταβατζήδων, των εφοπλιστών και των ανθρώπων του πάνω κόσμου και του υποκόσμου.\nΧωρίς να παραβλέπω το γεγονός των αυθαίρετων κατασκευών ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΑΔΕΙΕΣ , στο Μέγαρο Μουσικής ( Πάρκινγκ , επεκτάσεις στους χώρους του πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ ) και την υστεροφημία της προσπάθειας του να καρπωθεί σαν ¨αποκλειστικό του έργο¨ την προσφοράς και κατασκευή του Μεγάρου , έργο που μπόρεσε να ολοκληρωθεί κυρίως με δημόσιες επιχορηγήσεις ( δηλαδή με τα χρήματα του ελληνικού λαού ) , σίγουρα η συγκεκριμένη συνεισφορά , όπως και οι άλλες πολιτιστικές του πρωτοβουλίες , ήταν κάτι παραπάνω και κάτι λιγότερο από τα υπερκοστολογημένα έργα της Αττικής Οδού και Αεροδρόμιο ή την ¨Ανάδειξη της Μις – Ελλάς ¨ που πρόσφερε και προσφέρει ο υπόλοιπος συφερτός των κρατικοδίαιτων νταβατζήδων – εκδοτών και οι άλλοι ιδιοκτήτες των ηλεκτρονικών Μ.Μ.Ε.\nΠως θα ονομάζαμε τους σημερινούς εκδότες , σε αντίθεση με αυτούς των ¨γραμμάτων και των τεχνών¨ ;\nETHEROVAMON 21/12/2009 15:01:52\nΟ εκλιπών και μετρ του είδους είχε πει θα κυβερνώ και από τον τάφο μου.\nΝα το άκουσουν οι καμπάνες και να πράξουν ανάλογα παρακαλώ :)\nΙΩΑΝΝΗΣ ΕΝΑΤΟΣ 21/12/2009 16:16:45\nΣε άλλες περιπτώσεις θα φώναζα Ελευθερωθήκαμε! Πέθανε ο άνθρωπος που βίαζε την σύγχρονη Δημοκρατία στην Ελλάδα κατ'εξακολούθηση! Καμία θλίψη όπως δε νιώσαμε καμία θλίψη και για άλλους τεθνεώντες δικτάτορες...\nΤο μόνο που έχω να πω είναι αυτό που λέει η Ορθόδοξη παράδοσή μας που τόσο την πολέμησε όσο ζούσε: "Θεός σχωρέσ'τον!"\nnasos 21/12/2009 16:32:10\nΣχετικά με την προσφορά του εκλιπόντος στον Πολιτισμό\npalios anagnostis 21/12/2009 17:26:41\n«Η μεγαλύτερη επιχείρηση μίζας, πιέσεων και εκβιασμών έχει στηθεί εδώ και χρόνια σε μεγάλη κυριακάτικη εφημερίδα. Σε άρθρα της, σε σχόλια, σε ρεπορτάζ, αναγνωρίζεις αμέσως το μήνυμα: « Δώστε μας προμήθεια , αλλιώς σας χαλάμε τη δουλειά». Φυλλομετρούσαμε χθες τις σελίδες , τα άρθρα και τους …υπαινιγμούς της μεγάλης εφημερίδας. Και καταγράψαμε άπειρους εκβιασμούς σε επιχειρηματίες «που δεν τα ακούμπησαν ακόμη», ύμνους σε μεγάλους προμηθευτές που υπέκυψαν και ενίσχυσαν τους ήδη φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς των ηγητόρων της μεγάλης εφημερίδας και υπονοούμενα για άλλους επιχειρηματίες που δεν προσήλθαν να προσκυνήσουν εμπράκτως τον άπληστο δημοσιογραφικό παράγοντα! Έναν αδίστακτο άνθρωπο με σωρεία συμμετοχών σε επιχειρήσεις – εξεβίαζε την συμμετοχή του σε αυτές τις επιχειρήσεις – έναν άνθρωπο που επαίρεται ότι: «Ναι , ρε, έχω τραπεζικούς λογαριασμούς και στην Αγγλία και στην Αμερική και άμα θέλετε να σας δώσω και τους αριθμούς των λογαριασμών μου»!!!\n«Η μεγαλύτερη επιχείρηση μίζας»\nχρηστος @ palios anagnostis 21/12/2009 18:42:25\nΚυκλοφορούσε σάν φήμη ότι σέ κάθε αξιόλογη επιχείρηση μέ προοπτικές, τό συγκρότημα "έμπαινε" μέ 40%, γιά παροχή Know how σέ θέματα επιχειρηματικής "επιβίωσης" (πρός Θεού βρέ, όχι γιά προστασία).\nΚαί πάντα .....προαιρετικά.\nΞέρετε άν αληθεύει; Tό ποσοστό εννοώ.\nBlimblomblim @ palios anagnostis 21/12/2009 18:51:08\nΑν αληθεύουν αυτά - και δεν έχουμε λόγο να μην σας πιστέψουμε - τότε πρόκειται πραγματικά για τέλος εποχής.\nΔεν θέλουμε κανέναν άλλον τέτοιον εγγυητή του συστήματος. Κάπως αλλιώς θα τους ονομάζαμε και όχι ακριβώς με αυτό τον όρο - Φάκτορα δεν θέλω να ξαναμπώ σε μοντερέσιον λόγω προσβολής νεκρού και δεν το γράφω αυτό που έχω στο μυαλό μου!\nB.K.Σ. @ Blimblomblim 21/12/2009 19:00:00\nκι εγώ το μοντερέισιον σκέφτομαι και δεν πάτησα κατά δω το ποδάρι μου...\nG R 21/12/2009 17:43:31\nNTANTON,den exo logia gia to kaimeno sou.KEIMENARA.\nBALLES KAI PALI BALLES\nSamara,kopse tous 'kathoprepeismous'.se pame,se steirizoume,se pisteuoume.\nmin mas apogoiteueis..\ntha mou peis,na vgei kai na ta pei ortha kofta,ginetai?paides,den ginetai..\nεναςάσχετος 21/12/2009 18:35:41\nΕκφραστής, διαμορφωτής της πολιτικής και διαβιβαστής των εντολών της άρχουσας τάξης της Ελλάδας προς τις λεγόμενες "δημοκρατικές δυνάμεις", τις οποίες και χειραγωγούσε καταλλήλως.\nΗ πλέον "ραφιναρισμένη" και γι'αυτό το λόγο επικίνδυνη, έκφραση της συντήρησης στον ελληνικό χώρο, για την οποία όντως ο θάνατός του, θα αποτελέσει μεγάλη απώλεια.\nΦερμας 21/12/2009 19:00:50\nΑς ψάξουν τα κόμματα της αριστεράς (δεν ξέρουν;...) τον ιδρυτικό νόμο του Ο.Μ.Μ.Α. (Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών), που "χαρίζει" στην κυριολεξία με ένα (1!!!) μόνο άρθρο το ίδρυμα αυτό στον εκλιπόντα και στα τσιράκια του και δεν τον υποχρεώνει ούτε καν στην κατάθεση ισολογισμού προς το Υπουργείο Οικονομικών. Ο κος Λαμπράκης ήταν ισόβιος πρόεδρος τόσο του Ο.Μ.Μ.Α. όσο και του συλλόγου "Οι φίλοι της μουσικής" με τους "δικούς του βέβαια και στους δύο φορείς... Γιάννης έπινε και Γιάννης κερνούσε... Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλος ελληνικός νόμος με ένα μόνο άρθρο. Αυτό έγινε επί εποχής Παλαιοκρασά και Ανδριανόπουλου, κυβέρνηση Γ. Ράλλη. Από τότε σ' αυτή την Ουγκάντα των Βαλκανίων καμία Κυβέρνηση Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ θέλησε να ξακαθαρίσει αυτό το "δωράκι" προς τον "Θεό" γιατί απλά δεν είχε τα...! Κι έτσι ένας βασιληάς της διαπλοκής σε κάθε επίπεδο και κονφορμιστής της μουσικής όπως τον αποκαλούσε ο αείμνηστος Μ. Χατζιδάκις κυβερνούσε αλλά και έθαβε με χίλιες αλχημείες τη σύγχρονη ελληνική μουσική, ενώ για να βουλώνει στόματα έβαζε στο Μέγαρό του τον Νταλάρα ή τον "Μέγα" Θεοδωράκη ως μπράβους του για τους υπόλοιπους ταλαίπωρους. Ααα, ξέχασα κι αυτό τον Θεοδωρακικό επίγονο τον κ. Θ. Μικρούτσικο με τον οποίο έιχαν κάνει και την "Ελένη" την περίφημη όπερά τους. Δυστυχώς όμως ξεχνάει ο ελληνικός λαός και επαληθεύει τον Γκαντέμη.\nπλάκα μας κάνετε 21/12/2009 19:44:17\nΧρεωκοπημένος ο ΔΟΛ, Ας αναλύσει κάποιος τον ισολογισμό του να μας πει. Ο Μπόμπολας είχε πει το αμίμητο στον Φώτη. "Αυτοί για να βγουν στο περίπτερο πρέπει να ρωτήσουν τις τράπεζες".\nΟ Σαμαράς κατήγγειλε τον Λαμπράκη ονομαστικά λίγες μέρες πριν από τις εκλογές που η ΠΟΛΑΝ δεν μπήκε στη ΒΟΥΛΗ. Το θυμάστε;\nyangoolas 21/12/2009 19:55:53\nΤις πριβέ εμφανίσεις με μωβ κολάν και τουτού σε υποψήφιους διοικητές ΔΕΚΟ, τις έχει ακούσει κανείς? Την εμπάθεια αν δεν...? Πόσες εταιρίες έβαλε στο μάτι και ξέσκισε? Μικρό το μέρος, κανείς δεν τολμάει...\ntrochalos 21/12/2009 20:26:38\nΜην χαίρεσται γιατί σε λίγο ο Θεός θα τον γυρίσει πίσω,δεν θέλει διαπλοκές στον άλλον κόσμο.Φανταστίται να πάει και ο Μπομπολάς και οι άλλοι.\nεναςάσχετος @ trochalos 21/12/2009 21:49:10\nB.K.Σ. 21/12/2009 23:44:07\nΗ δήλωση του Αϊβαλιώτη: -η μόνη που αξίζει να διαβάσεις μέσα σ΄ αυτόν τον κοπετό γονυκλισιών...:\n«Δύο μεγάλοι, ένας της Τέχνης και ένας του Τύπου, έφυγαν απ΄ τη ζωή. Ο καθένας με τη δουλειά του σφράγισε το χώρο του. Η Τέχνη έχασε τον Μόραλη, έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες ζωγράφους και ο Τύπος τον Χρήστο Λαμπράκη, έναν από τους δυναμικότερους εκδότες. Η επόμενη μέρα σίγουρα θα είναι διαφορετική χωρίς την παρουσία τους».\nΔιαβάστε περισσότερα: http://www.i-reportergr.com/2009/12/blog-post_833.html#ixzz0aMVCoMdM\nπεραστικός @ B.K.Σ. 22/12/2009 12:55:56\nΟ Αϊβαλιώτης να μας απαντήσει πρώτα τι χρώμα έχει η "παραλλαγή", την οποία δεν έχει δει ποτέ στη ζωή του, και μετά να κάνει δηλώσεις.\nΟι φυγόστρατοι να βγάλουν το σκασμό. Ειδικά οι φυγόστρατοι "πατριώτες"\nΝικηφορος Φωκας 22/12/2009 00:44:58\nΣυγχωρεστε με , αλλα εγω νοιωθω μια ανακουφιση... πιστευω και η Ελλαδα το ιδιο, ως επικηδειο με ευκολια διαλεγω το βαθυστοχαστο τελευταιως :\nAΑΑΑΑNTE ΓΕΙΑ !\nΣ.Πεντέας 22/12/2009 13:50:09\nNομιζω οτι στην Ελλαδα της υπερβολης το μονο που δεν τσιγγουνευομαστε ειναι οι διθυραμβικοι επικηδειοι για δικαιους και αδικους.Αν ηταν τοσο σπουδαιος ο τεθνεος,τι του ελλειψε για να επηρρεασει αποτελεσματικοτερα τα κοινα για να μη ζουμε το σημερινο χαλι? Ειχε και το μαχαιρι και το πεπονι.\nΤι εκανε? Οι πολιτικοι μας φοβουνται το πολιτικο κοστος προκειμενου να εισηγηθουν και να εκτελεσουν τις ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΕΣ πολιτικες που εχει αναγκη ο τοπος. Ο τεθνεος τι εφοβειτο?\nΤΙΠΟΤΑ. Ηταν απλως ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ εκφραστης του πολυπλοκαμου λουμπεν Ελληνικου κατεστημενου, του αποκλειστικου υπευθυνου για τον κακο μας τον καιρο και ειμαστε υποχρεωμενοι να κλεινουμε ευλαβικα το γονυ στη μνημη του.\nΓιώργης Χολιαστός 23/12/2009 21:21:42\nΠέθανε ένας φασίστας. Προς τι οι πανηγυρισμοί; Υπάρχουν τόσοι άλλοι ακόμα...


ΑΠΡΌΣΕΚΤΟΣ ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΑΚΑΤΆΛΛΗΛΟΥ: ΠΟΙΑ ΕΊΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΆ; - ΔΙΑΦΟΡΆ\nΌταν χρησιμοποιείται ως επίθετα , απρόσεκτος σημαίνει να μην ανησυχείτε ή να ανησυχείτε (για), ενώ ασύνετος δεν σημαίνει συνετό.\nελέγξτε παρακάτω για τους άλλους ορισμούς του Απρόσεκτος και Ασύνετος\nΑπρόσεκτος ως επίθετο :\nΔεν ανησυχείτε ούτε ανησυχείτε (για).\nΜη δίνοντας επαρκή προσοχή ή σκέψη, ειδικά σχετικά με την αποφυγή βλάβης ή λαθών.\n«Η Τζέσικα ήταν τόσο απρόσεκτη που έβαλε τα σορτς της πίσω».\nΑπρόσεκτος ως επίθετο (αρχαϊκός):\nΧωρίς φροντίδα. άθικτος, χωρίς άγχος.\nΑσύνετος ως επίθετο :\nΌχι συνετό θέλω με σύνεση ή διακριτικότητα αδιάκριτος; ασύνετος; δεν προσέχει τη συνέπεια · ακατάλληλος.\nακατάλληλο εναντίον αδιάκριτο\nακατάλληλο εναντίον κακόβουλο\nακατάλληλο εναντίον ασυνήθιστο\nκακώς εναντίον ακατάλληλου\nανυπόφορος έναντι απρόσεκτος\nαπρόσεκτος εναντίον ακατάλληλου\nακατάλληλο έναντι εξανθήματος\nακατάλληλος εναντίον αμέλειας\nίχνος από την ανατροπή\nμοιραστείτε ή κλέψτε\npaula dietz rader death\nπόσο ζυγίζει το μοντέλο ashley graham


ΦΑΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ: Βλέπω, ακούω, σωπαίνω, αλλά θα σκάσω…\nΒλέπω, ακούω, σωπαίνω, αλλά θα σκάσω…\nΓράφει ο Ειρηναίος από τη Σαμοθράκη\nΜια παροιμία, έκφραση, δεν ξέρω ακριβώς τι είναι λέει: Βλέπε, άκου, σώπα. Είπα αυτές τις μέρες να την εφαρμόσω. Αν και βλέπω και ακούω πολλά που γίνονται ή δεν γίνονται από την φασιστερή κυβέρνηση μας, από τους Τούρκους, τους ξένους εταίρους (ή τις ξένες εταίρες, όπως θέλετε πείτε τους), από αυτόν που κατέχει τον αρχιεπισκοπικό θώκο, σωπαίνω και δεν τα σχολιάζω. ΑΛΛΑ ΩΣ ΠΟΤΕ; ΘΑ ΣΚΑΣΩ ΡΕΕ...\nΘα με ρωτήσετε γιατί σωπαίνεις;\nΣωπαίνω γιατί με αυτά που γίνονται ή δεν γίνονται εις βάρους της καημένης της Πατρίδας μας εξοργίζομαι, οπότε αν πιάσω να γράψω\nτα σχόλια μου θα παρεκτραπώ εκφραστικά και δεν το θέλω και δεν το θέλουν και τα ματάκια σας. Είναι όμως πολλά αυτά κι αν μαζευτούν κι άλλα θα σκάσω, θα γίνει έκρηξη μεγαλύτερη από αυτήν του Κιμ Γιονγκ Ουν.\nΑπλά, θα τα αναφέρω περιληπτικά και κόσμια (όσο μπορώ) να εκτονωθώ και βλέπουμε...\n- Πάει ο Alexis στην Σμύρνη (προσέξτε που), μοιράζει αφειδώς τριαντάφυλλα στις γυναίκες δημοσιογράφους, στη χώρα που η δημοσιογραφία καταπατάτε βάναυσα από το καθεστώς Σουλτάνου - κουμπάρου (μην το ξεχνάμε αυτό) Ερντογάν και Νταβούτογλου και δεν σκέφτεται να πετάξει έστω ένα τριαντάφυλλο στον υγρό τάφο χιλιάδων Ελλήνων σε εκείνο το λιμάνι όπου πριν κάτι λιγότερο από έναν αιώνα είχε γίνει ο περιβόητος <<συνωστισμός>>. Εντάξει δεν λέμε ο άθεος να πάει να καταθέσει ένα τριαντάφυλλο στον τόπο του μαρτυρίου του Μητροπολίτου Χρυσοστόμου Σμύρνης...\n- Φάτσα φόρα στα μούτρα του, του λέει ο <<φίλος>> Αχμέτ: να γράψουμε μαζί την ιστορία που θα διδάσκονται τα παιδιά μας στα σχολεία. Στα δικά σας παιδιά δεν μ' ενδιαφέρει τι θα τα μάθετε, στα δικά μας όμως δεν έχετε κανένα δικαίωμα να τα αλλοιώσετε κι άλλο την πραγματική και ένδοξη ιστορία μας. Και ο ανιστόρητος και αγεωγράφητος πρωθυπουργός μας τσιμουδιά, δε βγάζει κιχ...\n- Πάει ο Ιερώνυμος σε ένα κέντρο φιλοξενίας λαθροπροσφύγων κι επειδή είναι ΟΛΟΙ τους μουσουλμάνοι και δεν φοράει ούτε ένα μικρό σταυρουδάκι, φυσικά για να μην τους προκαλέσει. Ενώ σε όλες τις υπόλοιπες εμφανίσεις του φέρει 2 και 3 μεγάλους χρυσοποίκιλτους σταυρούς (άσχετα αν αυτό είναι σωστό ή όχι).\nΒέβαια τα παραπάνω κανένα συστημικό μπιπ...κάναλο δεν επεσήμανε ή έστω ψέλλισε, αφού όλα αυτά είναι ανθελληνικά (εξού και οι πολλές τουρκικές σειρές) και υπηρέτες της επάρατου ΝΤΠ.\nΕντάξει τα όσα γίνονται και όσα δεν γίνονται εις βάρους των λαθροπροσφύγων και κυρίως της Ελλάδας επί του θέματος είναι επαίσχυντα και κατακριτέα. Μπροστά στον άλαλο Τσίπρα (χ, ψ Τσίπρα, έτυχε να είναι αυτός), φαίνεται ότι κάτι προσπαθούν να κάνουν για την Ελλάδα, μόλις διαλυθούν άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε κι απ' τον αρπάχτουλα Ερντογάν και από τον Τουσκ και από διάφορους άλλους.\nΟυφ ξαλάφρωσα θαρρείς... Πιστεύω ήμουν μαζεμένος.\nστις 3/13/2016 08:33:00 μ.μ. Αναρτήθηκε από ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ


«Εκτελεστικός» ο Τζέικομπ και με την βούλα του Διαιτητικού • Η Άποψη\nΑπό Μ. ΔK\t 19:55 - 17/05/2021\nΑπορρίφθηκε από το Διαιτητικό Δικαστήριο της ΕΠΟ η προσφυγή της ΠΑΕ Ολυμπιακός και του αντιπροέδρου της, Τάκη Αγραφιώτη, κατά της απόφασης της Εκτελεστικής Επιτροπής της ομοσπονδίας να διορίσει τον Ιάκωβο Φιλιππούση στη θέση του εκτελεστικού γραμματέα.\nΕπί της ουσίας η πλευρά Ολυμπιακού-Αγραφιώτη προσέφυγε κατά της διαδικασίας, για το γεγονός δηλαδή ότι ο Ιάκωβος Φιλιπούσης ορίστηκε εκτελεστικός γραμματέας μετά από πρόταση του αναπληρωτή προέδρου της ΕΠΟ, Παναγιώτη Δημητρίου και απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής.\nΚάτι που έγινε μετά την παραίτηση του Θοδωρή Ζαγοράκη από το δικαίωμα να προτείνει ο ίδιος το πρόσωπο που θα αναλάβει τη θέση.\nΗ “ερυθρόλευκη” πλευρά υποστήριξε ότι ο εκτελεστικός γραμματέας ορίζεται υποχρεωτικά μόνο μετά από πρόταση του προέδρου, αλλά η προσφυγή της απορρίφθηκε.\nTι είχαν υποστηρίξει οι δυο πλευρές και τι δέχτηκε το δικαστήριο\nΤην ΠΑΕ Ολυμπιακός και τον Τάκη Αγραφιώτη εκπροσώπησαν οι δικηγόροι Δημακόπουλος και Σπυρόπουλος, οι οποίοι μεταξύ άλλων υποστήριξαν τα εξής:\n«Ο κανονισμός είναι σαφής και συγκεκριμένος. Πρέπει να εφαρμοστεί και να κριθεί ότι η επιλογή της πρότασης του αναπληρωτή προέδρου της ΕΠΟ δεν είναι έγκυρη.\nΡητώς καθορίζεται από το Καταστατικό ότι ο εκτελεστικός γραμματέας προτείνεται από τον πρόεδρο. Μόνο εκείνος μπορεί. Ο εκτελεστικός γραμματέας είναι άμεσος συνεργάτης του προέδρου.\nΟ Θοδωρής Ζαγοράκης υπέγραψε την σύμβαση με τον Φιλιππούση. Είναι όμως έγκριση αυτό; Υπέγραψε γιατί δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο.\nΟ κ. Αγραφιώτης είναι μέλος της ΕΠΟ. Και δεν ψήφισε. Έχει κάθε δικαίωμα και νομιμοποιείται να υποστηρίξει το έννομο συμφέρον του. Το ίδιο και ο Ολυμπιακός. Σαν μέλος της Super League νομιμοποιείται και έχει ηθικό συμφέρον».\nΤην πλευρά της ΕΠΟ εκπροσώπησαν οι δικηγόροι Σαράκης και Μπάρτζης, οι οποίοι υπογράμμισαν:\n“Δεν προκύπτει κάποια βλάβη στα συμφέροντα των αιτούντων. Δεν είναι σαφές το έννομο συμφέρον τους. Ο Ζαγοράκης παραιτήθηκε του δικαιώματος να προτείνει τον εκτελεστικό γραμματέα. Έχει αυτό το δικαίωμα και προβλέπεται και από το νόμο.\nΑν ο νομοθέτης ήθελε, ο πρόεδρος να είναι δέσμιος αυτής της υποχρέωσης, θα υπήρχε και μια ποινή ακυρότητας. Το καταστατικό προβλέπει ρητά ποιος αναπληρώνει τον πρόεδρο. Και δεν υπάρχει καμία εξαίρεση εκεί.\nΣτην Εκτελεστική Επιτροπή ο πρόεδρος είπε να προτείνει ο αναπληρωτής τον ορισμό του εκτελεστικού γραμματέα. Και απείχε της διαδικασίας”.\nΠρόσθετη παρέμβαση υπέρ της απόφασης της ΕΠΟ και κατά της προσφυγής του Ολυμπιακού, έκανε ο ίδιος ο Ιάκωβος Φιλιππούσης, που ήταν παρών και εκπροσωπήθηκε νομικά από τον δικηγόρο, Σπύρο Κλαδά.\nΟ κ. Κλαδάς σημείωσε:“Ο πρόεδρος καλείται να προτείνει, αλλά η Εκτελεστική Επιτροπή ψηφίζει. Αλλιώς θα έλεγε ότι ο πρόεδρος ορίζει, όχι προτείνει.\nΟ Ζαγοράκης αποχωρεί από τη συνεδρίαση και λέει ότι δεν έχει πρόβλημα να είναι οποιοσδήποτε ο εκτελεστικός γραμματέας. Και λέει να προτείνει ο αναπληρωτής του. Και υπογράφει χωρίς καμία επιφύλαξη. Θα μπορούσε να πει στον αναπληρωτή, τον κ. Δημητρίου, να τον υπογράψει εκείνος, που τον πρότεινε. Τον υπέγραψε ο πρόεδρος όμως.\nΟ Φιλιππούσης βγήκε επειδή ομοφώνως ψηφίστηκε η πρόταση Δημητρίου. Αν δεν είχε δικαίωμα ο αναπληρωτής, πώς θα διοικούνταν η ΕΠΟ χωρίς εκτελεστικό γραμματέα;\nΟ Αγραφιώτης λέει ουσιαστικά ότι θα ήθελε περισσότερους υποψήφιους για τη θέση. Δεν μπορεί να στραφεί εναντίον αποφάσεων της Εκτελεστικής Επιτροπής. Ζητάει να διαταχθεί ο Ζαγοράκης να προτείνει εκτελεστικό γραμματέα! Ο Αγραφιώτης δεν κάθισε για να καταψηφίσει. Έφυγε! Δεν έχει έννομο συμφέρον. Ούτε ο Ολυμπιακός, ούτε ο Αγραφιώτης είναι μέλη της ΕΠΟ, βάσει των όσων προβλέπει το Καταστατικό. Είναι μέλη της Super League.\nΟ Φιλιππούσης εξελέγη με τον πιο πανηγυρικό τρόπο. Γιατί δεν αρκεί να πει ο πρόεδρος ένα όνομα. Πρέπει να ψηφιστεί και από την Εκτελεστική Επιτροπή”.\nMε την απόφασή του, το Διαιτητικό Δικαστήριο δέχτηκε τα επιχειρήματα της πλευράς Φιλιππούση και απέρριψε την προσφυγή.\nΕΠΟΕΠΟ Διαιτητικό ΔικαστήριοΘοδωρής ΖαγοράκηςΙάκωβος ΦιλιππούσηςΟλυμπιακόςΤάκης Αγραφιώτης\nΖαγοράκης: «Αδιανόητη πρόκληση. Η ΕΠΟ θα παρέμβει δυναμικά στην UEFA»\nΠρόκληση των Σκοπιανών, «ύπνος» στην Ελλάδα: Ως «Μακεδονία» κατέβηκαν στο EURO 2021…\nΤο πρόγραμμα των μπαράζ της Γ΄ Εθνικής σε Βορρά και Νότο


Τζιμ Μόρισον - Προσωπα | RED LINE\nRED LINE › Προσωπα › Τζιμ Μόρισον\n2018-12-08 22:56:42 EEST\nΘρυλικός αμερικανός τραγουδιστής, στιχουργός και ποιητής, μέλος του συγκροτήματος The Doors. Η πλούσια σε εικόνες στιχουργική του, σε συνδυασμό με το εκλεκτικό ψυχεδελικό ροκ του συγκροτήματος, τον έχουν αναγάγει σε μία από τις επιδραστικότερες φυσιογνωμίες στην ιστορία του ροκ εντ ρολ, ενώ η προκλητική σκηνική παρουσία του έχει βρει εκατοντάδες μιμητές.\nΟ Τζιμ Μόρισον (Jim Morrison) – Τζέιμς Ντάγκλας Μόρισον το πλήρες όνομά του – γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1943 στη Μελβούρνη της Φλώριδας. Ο πατέρας του ήταν ανώτατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και η οικογένεια Μόρισον συχνά τον ακολουθούσε στις διάφορες μεταθέσεις του. Ο νεαρός Τζιμ έζησε σ’ ένα αυταρχικό οικογενειακό περιβάλλον κι έτσι μπορεί να εξηγηθεί η ιδιόρρυθμη επαναστατικότητά του, που εκδήλωνε στη σκηνή. Όταν άρχισε να γίνεται γνωστός δήλωνε ψευδώς ότι και οι δύο γονείς του ήταν πεθαμένοι.\nΟ Τζιμ Μόρισιν αποφοίτησε από το κολέγιο του Σεντ Πίτερσμπεργκ και παρακολούθησε για ένα χρόνο μαθήματα στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Φλώριδας. Το 1964 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες (UCLA), παρακολουθώντας μαθήματα κινηματογράφου και θεάτρου. Την ίδια εποχή ενδιαφέρθηκε για την ποίηση του Γουίλιαμ Μπλέικ και τη φιλοσοφία του Φρίντριχ Νίτσε, ενώ άρχισε να γράφει τα δικά του ποιήματα και να πειραματίζεται με τα ναρκωτικά και ιδιαίτερα με το LSD.Το 1965, μαζί τον συμφοιτητή του Ρέι Μάνζαρεκ, που έπαιζε σε τοπικές μπλουζ μπάντες, αποφάσισαν να σχηματίσουν ένα συγκρότημα. Το ονόμασαν The Doors από το βιβλίο του άγγλου συγγραφέα Άλντους Χάξλεϊ The Doors of Perception. Το συγκρότημα συμπληρώθηκε με τους Ρόμπι Κρίγκερ (κιθάρα) και Τζον Ντένσμορ (ντραμς). Μία σύνθεση ασυνήθιστη, χωρίς μπάσο, την έλλειψη του οποίου αναπλήρωσαν τα κίμπορντς του Μάνζαρεκ.\nΤο 1971 αποφάσισε να αποφορτιστεί από το εναντίον του κλίμα που είχε διαμορφωθεί στις ΗΠΑ και μαζί με τη σύντροφό του Πάμελα Κούρσον (1946-1974) εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να ασχοληθεί απερίσπαστος με την ποίηση. Ένα χρόνο πριν είχε κυκλοφορήσει η ποιητική του συλλογή The Lord and Creatures.


Το θέμα των απουσιών κυριάρχησε στο Δημοτικό Συμβούλιο - kosmoslarissa\nΤο θέμα των απουσιών κυριάρχησε στο Δημοτικό Συμβούλιο\nΛάρισα | 30 Νοε 2016, 07:07\nΤο θέμα που ανέκυψε με τις απουσίες των δημοτικών συμβούλων Άσπας Σουλούκου και Αλέξη Γεωργούλη από τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Λάρισας απασχόλησε χθες, κατά κύριο λόγο, τη συνεδρίαση του Σώματος, στην οποία ήταν σχεδόν όλοι παρόντες. Τόσο ο Δήμαρχος όσο και οι επικεφαλής των παρατάξεων προέκριναν να λήξει το θέμα και να μη δοθεί παραπάνω έκταση.\nΗ Άσπα Σουλούκου, πήρε το λόγο και σε έντονο ύφος επέκρινε τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Δημήτρη Τάχου, κατηγορώντας τον ότι εξέθεσε το Σώμα, πλήττοντας το κύρος του. «Αυθαιρετείτε, μεθοδεύετε την καρατόμησή μου», τόνισε η κα Σουλούκου, προσθέτοντας πως είχε ενημερώσει τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου για το γεγονός ότι θα απουσιάζει, λόγω προβλήματος υγείας συγγενικού της προσώπου. Παράλληλα η κα Σουλούκου σημείωσε πως υπάρχουν κι άλλοι δημοτικοί σύμβουλοι με πολλές απουσίες και επανέλαβε πως πρόκειται για πολιτική δίωξη προς το πρόσωπό της, λόγω της θέσης που είχε πάρει στο δημοψήφισμα του 2015, καλώντας τον Δήμαρχο Λαρισαίων να τοποθετηθεί επί του ζητήματος.\n«Δεν έχω καμία προσωπική αντιπαράθεση με κανέναν» ήταν τα λόγια του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Δημήτρη Τάχου, ο οποίος χαρακτήρισε ανάξια λόγου τα περί πολιτικής δίωξης της κας Σουλούκου. Σημείωσε πως δεν έκανε πρόταση διαγραφής ή έκπτωσης αλλά ενημέρωσε τους δημοτικούς συμβούλους για την κατάσταση. «Το 2015 ο κ. Γεωργούλης ήρθε σε μία μόνο συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Όλοι εδώ δουλεύουμε, είμαστε στην υπηρεσία της πόλης και των πολιτών. Ζητήσαμε την ψήφο του λαού για τον υπηρετήσουμε, δεν πρέπει να παραβρισκόμαστε στις συνεδριάσεις;» διερωτήθηκε ο κ. Τάχος.\nΩς ένα «δυνατό καμπανάκι για να συσπειρωθεί το Δημοτικό Συμβούλιο και να κλείσει εκεί το ζήτημα» χαρακτήρισε το θέμα που ανέκυψε ο Δήμαρχος Λαρισαίων Απόστολος Καλογιάννης, λέγοντας πως «δεν άξιζε να πάρει τέτοια διάσταση».\nΟ κ. Καλογιάννης σημείωσε πως «η πολιτική ευθύνη του καθενός είναι κορυφαία έναντι όλων των άλλων διαδικασιών. Δεν είναι πρόθεση κανενός να διώξει κάποιον». Σε ότι αφορά τα λεγόμενα της κας Σουλούκου για πολιτική δίωξή της, ο κ. Καλογιάννης είπε πως με αυτή τη διάσταση το πρόβλημα μεγεθύνεται, εκτός τόπου και χρόνου, επισημαίνοντας πως δεν εγκάλεσε κανείς δύο συγκεκριμένα στελέχη της Συμπαράταξης που πήραν θέση δημοσίως για το δημοψήφισμα.\n«Μετά τα δύο χρόνια της επιτυχημένης σας θητείας, κινηθήκατε βεβιασμένα και δεν εφαρμόσατε τη νομοθεσία», τόνισε στην τοποθέτησή της η Ρένα Καραλαριώτου απευθυνόμενη στον κ. Τάχο, προσθέτοντας πως όταν ξεκινά μια διαδικασία, θα πρέπει να κινείται για όλους ανεξαιρέτως και σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να είχε ενημερωθεί από τον Πρόεδρο το Σώμα.\n«Τέτοια θέματα δεν θα έπρεπε να συζητιούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο. Το αφήσατε το θέμα και «άπλωσε», είπε χαρακτηριστικά ο Κώστας Τζανακούλης. Σε ότι αφορά τον Αλέξη Γεωργούλη, σημείωσε πως γνώριζε ο ίδιος όταν του ζήτησε να κατέβει με την παράταξή του ότι θα έλειπε για αρκετό διάστημα από την πόλη, «τον θεωρούσαμε όμως ως …πρεσβευτή της πόλης», είπε ο κ. Τζανακούλης.\n«Μας διχάζει και μας υποτιμά το θέμα αυτό» , είπε ο Έκτορας Νασιώκας και ζήτησε από τον Δήμαρχο να παρέμβει ώστε να κλείσει το συντομότερο το θέμα, «για να κλείσει μια πληγή».\n«Να κλείσει εδώ και τώρα το θέμα, όχι όμως με τρόπο που να φαίνεται ότι «κουκουλώθηκε», πρότεινε ο Ντίνος Διαμάντος, ζητώντας από τον κ. Τάχο να προστατέψει το Σώμα, να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι και να μη δοθεί παραπάνω έκταση.\n«Όλοι κρίνονται πολιτικά. Σημασία έχει τι πρεσβεύει ο καθένας σε αυτό το χώρο», επεσήμανε ο Πέτρος Κρίκκης, προσθέτοντας πως δεν λύνονται αυτές οι υποθέσεις με διοικητικά μέτρα.


Νότης Μαριάς: «Τα νησιά δεν αντέχουν άλλους πρόσφυγες και μετανάστες» - www.armoniaradio.gr\nΝότης Μαριάς: «Τα νησιά δεν αντέχουν άλλους πρόσφυγες και μετανάστες»\n«Βρισκόμαστε σ’ έναν πολύ καλό δρόμο, ο λαός πλέον δεν σιωπά τόνισε ο κ. Μαριάς. Οι πολίτες δρουν βάση του Συντάγματος που βασική αρχή του είναι η ασφάλεια των πολιτών. Κάθε κράτος πρέπει να ενδιαφέρεται πρώτα για τον πολίτη και εν συνεχεία για την ευημερία του. Πράγμα που αυτή την στιγμή δεν υπάρχει» τόνισε στην έναρξη της ομιλίας του με επίκεντρο το μεταναστευτικό\nο ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής και καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Νότης Μαριάς που μίλησε στην αίθουσα της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου καλεσμένος του «ΣΑΜΟΣ SOS». Ο Ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στην αντίστοιχη επιτροπή της Χίου και ενημέρωσε ότι και οι δύο επιτροπές θα βρεθούν στο ευρωκοινοβούλιο προκειμένου θα εκθέσουν τα προβλήματα που δημιουργεί το μεταναστευτικό στις τοπικές κοινωνίες .\nΑναφερόμενος στα «τερτίπια του Σουλτάνου» ο κ. Μαριάς είπε ότι ο Ελληνικός λαός δεν ανέχεται τις προκλήσεις του Ερντογάν και η απάντηση είναι «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ».\nΣτην ομιλία τόνισε τις αλλαγές που έχουν γίνει στο μεταναστευτικό πρόβλημα λέγοντας ότι δεν υπάρχουν πλέον πρόσφυγες πολέμου αλλά παράνομοι μετανάστες. Αναφέρθηκε στην στάση των Ευρωπαίων απέναντι στο πρόβλημα και στις κινήσεις της κυβέρνησης η οποία όπως δήλωσε δέχτηκε να μείνουν στην Ελλάδα 50.000 μετανάστες.\n«Ως προς το θέμα των Μ.Κ.Ο, ήταν και είναι κράτος εν κράτη, χάθηκαν ζωές, ενώ με τα τόσα χρήματα που διαχειρίζονται, οι πρόσφυγες θα έπρεπε να είναι σε άριστες συνθήκες διαβίωσης. Που πάνε τα χρήματα και ποιος είναι στο παιχνίδι που παριστάνει τον δήθεν ανθρωπιστή αλλά με γεμάτη τσέπη από τα χρήματα της Ε.Ε» είπε χαρακτηριστικά..\nΣτην σύντομη παρέμβασή του ο Αντιπεριφερειάρχης Σάμου κ. Νίκος Κατρακάζος μίλησε για το θέμα των παιδιών των μεταναστών και για το πού θα φοιτήσουν. Ακόμη καλωσόρισε τον Ευρωβουλευτή κ. Νότη Μαριά , λέγοντας ότι «πρόκειται για έναν φίλο της Σάμου. ο οποίος έχει έρθει πολλές φορές στο νησί και είναι πρόθυμος ν’ ακούσει αλλά και να βοηθήσει σε ότι του ζητήσουμε». Αναφερόμενος στο θέμα της αποσυμφόρησης του HOT SPOT τόνισε ότι «όταν εμείς εδώ και πολύ καιρό μιλούσαμε για αποσυμφόρηση, για κάποιους ήμασταν οι ακραίοι, οι συντηρητικοί και ότι άλλο τέλος πάντων. Λέγαμε να πάρετε αυτούς τους ανθρώπους να τους πάτε στην ενδοχώρα για να ζήσουν σε ανθρώπινες συνθήκες…Μπείτε όλοι μπροστά κι εγώ θα είμαι πιο μπροστά από εσάς για να ορθοποδήσουμε σαν κοινωνία. Την ανθρωπιά μας τη δείξαμε και με το παραπάνω και αυτοί που κάποτε μας έδιναν τα βραβεία ανθρωπιάς τώρα μας δείχνουν με το δάχτυλο και μας εκβιάζουν. Μπείτε όλοι μπροστά και να είστε σίγουροι ότι η Περιφέρεια θα κάνει το κάτι παραπάνω», δήλωσε ο κ. Κατρακάζος.


Τελευταίο αντίο – Εξαφανισμένα είδη κηρύσσονται 23 ζώα και φυτά στις ΗΠΑ | Ελλάδα Τώρα\nΑρχική Τεχνολογία Τελευταίο αντίο – Εξαφανισμένα είδη κηρύσσονται 23 ζώα και φυτά στις ΗΠΑ\nΤελευταίο αντίο – Εξαφανισμένα είδη κηρύσσονται 23 ζώα και φυτά στις ΗΠΑ\nΗ Υπηρεσία Ιχθύων και Άγριας Πανίδας των ΗΠΑ θα κηρύξει σήμερα την εξαφάνιση ενός είδους δρυοκολάπτη και ακόμη 22 ειδών πτηνών, ψαριών και φυτών, αναφέρουν αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.\nΟι κυβερνητικοί επιστήμονες εξάντλησαν τις προσπάθειες να βρεθούν τα 23 είδη και προειδοποίησαν ότι η κλιματική αλλαγή, περισσότερο από άλλους πιεστικούς παράγοντες, θα μπορούσε να επιτείνει την εξαφάνιση κι άλλων ειδών, μετέδωσε το Associated Press.\n«Καθένα από αυτά τα 23 είδη αντιπροσωπεύει μια μόνιμη απώλεια για την φυσική κληρονομιά του έθνους μας και στην παγκόσμια βιοποικιλότητα» δήλωσε στους New York Times η Μπρίτζετ Φάχεϊ, η οποία επιβλέπει την ταξινόμηση των ειδών στην Υπηρεσία Ιχθύων και Άγριας Πανίδας.\n«Είναι μια αφυπνιστική υπενθύμιση του γεγονότος ότι η εξαφάνιση ειδών αποτελεί συνέπεια της περιβαλλοντικής αλλαγής που προκαλεί ο άνθρωπος» σημείωσε.\nΕξαφανισμένα πρόκειται να κηρυχθούν 11 είδη πουλιών, οκτώ μύδια του γλυκού νερού, δύο είδη ψαριών, ένα είδος νυχτερίδας και ένα φυτό.\nΔιασημότερο από τα 23 είδη είναι ο δρυοκολάπτης Campephilus principalis (εικόνα πάνω), ο οποίος παρέμεινε άφαντος κατά τις πυρετώδεις προσπάθειες για τον εντοπισμό του στους βάλτους του Άρκανσο, της Λουιζιάνα, του Μισισίπι και της Φλόριντα.\nΗ Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), διεθνής φορέας που συντάσσει την επίσημη Κόκκινη Λίστα των απειλούμενων ειδών, διευκρίνισε ότι δεν θα κηρύξει εξαφανισμένο τον δρυοκολάπτη καθώς το είδος δεν αποκλείεται να επιζεί στην Κούβα.\nΤουλάχιστον 902 είδη και φυτών έχουν επισήμως εξαφανιστεί σε όλο τον κόσμο, ωστόσο ο πραγματικός αριθμός εκτιμάται ότι είναι πολύ μεγαλύτερος, αφού κάποια είδη δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ.\nΟ ρυθμός εξαφάνισης ειδών σε όλο τον πλανήτη εκτιμάται ότι είναι σήμερα 1.000 φορές υψηλότερος από ό,τι πριν από την εμφάνιση του ανθρώπινου είδους.\nΠροηγούμενο άρθροΠυρά Πλεύρη κατά Ξανθού για την απόφαση ΙΣΑ – Αν υπάρχει πολιτικό ζήτημα ευθύνεστε εσείς\nΕπόμενο άρθροΤο Αύριο Μας Ανήκει – Δείτε το αποκλειστικό preview από το αποψινό συγκλονιστικό επεισόδιο


Μακκαβαίος: Η αρρώστια είναι τιμωρία ή ευεργεσία;\nΜπορεί όμως να συμβαίνει και κάτι άλλο. Η αιτία της αρρώστιας μας να βρίσκεται στον εαυτό μας, στις παρεκτροπές μας, στις αμαρτίες μας, στα ξενύχτια, στα φαγοπότια, στα μεθύσια, στα άσωτα έργα μας, τα οποία ο θείος Παύλος τα ονομάζει «έργα του σκότους». Δυστυχώς, για τους περισσότερους αυτό συμβαίνει. Γιατί οι άνθρωποι του Θεού με την τίμια και σεμνή ζωή τους περιφρουρούν την υγεία τους από πολλούς πειρασμούς και κινδύνους. Ο σοφός Σολομών λέει: «Φόβος Κυρίου προστίθησιν ημέρας». Ο φόβος του Κυρίου, επειδή εξασφαλίζει γαλήνη στην ψυχή, παρατείνει την επίγεια ζωή. «Έτη δε ασεβών ολιγωθήσεται» (Παροιμ. Ι΄ 27). «Της αμαρτίας ο καρπός είναι φθορά, ασθένεια, πρόωρος μαρασμός, θάνατος».


24/3/2903/Ω:20.00 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΤΗΣ Κ.Δ.Π.ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ & ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ » ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ\nPosted by Αλφειός Ποταμός at 08:53\tΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ, ΔΗΜΟΙ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ, ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Ε.ΣΥ. Tags:Αρτέμης Σώρρας, ΔΗΜΟΙ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, εκδηλώσεις, Ελλάδα, Έλληνες, Ελληνισμός, ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, Επικαιρότητα, ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Ε.ΣΥ.\nΟ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΟ FRESH RADIO ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΙΣ 12 ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 18 ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ 3 ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΟΠΩΣ ΑΥΤΕΣ ΓΕΙΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ. (βίντεο) 23/3/2903/Ω:21.00 ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ “ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ” ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ-ΕΝΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ “ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ” ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ\nΤράπεζες Γερμανία ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ Παγκοσμιοποιητές Λαθροεισβολείς Αποκαλύψεις εσχάτη προδοσία END λαμόγια πολιτικοί ΜΜΕ Δόλος συνεντεύξεις συνομωσίες αντιδράσεις εκδηλώσεις Ελληνική Ιστορία ΗΠΑ Εβραίοι Δικαιοσύνη Οικονομία καταστροφές Υγεία Θρησκείες ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ εκπομπές Επικαιρότητα Γενοκτονίες ανθέλληνες Έλληνες Καταπιστεύματα Νέμεσις ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ Πολιτισμός κόμματα Ευρωεκλογές Ελλάδα Ρωσία Δημοτικές Εκλογές ΔΗΜΟΙ Χριστιανισμός Μυθιστορία Χάζαροι Αρτέμης Σώρρας ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Ε.ΣΥ. Ελληνισμός


Η αποκάλυψη της αλήθειας για το Ισλάμ του στέρησε την ελευθερία | ΡΩΜΗΟΣ\n« Δωδεκάθεο: Η Πατρώα Θρησκεία των Αιγυπτίων!\nΤο «ψευτορωμαίικο» φεύγει από μόνο του; »\nΤέσσερις ημέρες μετά από αυτή τη συνέντευξη, όπου δήλωσε ότι το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που κηρύττει το μίσος και τη βία, ο Ahmad Harqan έγινε ο ίδιος στόχος αυτού του μίσους και της βίας, καθώς αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν. Όταν δε κατήγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία, συνελήφθη για προσβολή του Ισλάμ…\nΣύμφωνα με τον Haqan, τα ειδεχθή εγκλήματα που διαπράττουν οι τζιχαντιστές υπαγορεύονται ξεκάθαρα από το Κοράνι. «Οι αποκεφαλισμοί, οι βιασμοί, οι δολοφονίες είναι επιταγές του Κορανίου», αναφέρει ο πρώην μουσουλμάνος.\n«Η ISIS δεν κάνει τίποτα άλλο από το να ακολουθεί τα “διδάγματα” του Μωάμεθ και των συντρόφων του», προσθέτει.


ΕΡΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΦΑΡΜΑΚΑ / OVIDIUS\nΟ Ποπλίος Οβίδιος Νάσων (43 π.Χ. - 17/18 μ.Χ.) θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Ρωμαίους ποιητές, πνεύμα ελεύθερο και ανεξάρτητο, ιδιοφυής στην επινόηση θεμάτων και δεξιοτέχνης στα ποιητικά μέτρα. Ερωτικός και συνάμα διδακτικός, ενδιαφέρθηκε κυρίως για τα ανθρώπινα αισθήματα και πάθη, για τούτο και το έργο του διακρίνεται από γνησιότητα και αμεσότητα. Κυριότερα έργα του Έρωτες, Ηρωίδες, Τα καλλυντικά του γυναικείου προσώπου, Η τέχνη του έρωτα, Ερωτικά αντιφάρμακα, Μεταμορφώσεις, Τα πένθιμα ποιήματα κ.ά.\nΤα Ερωτικά αντιφάρμακα είναι ένα εκτενές ποίημα 814 ελεγειακών στίχων που συμπληρώνει (μαζί με τους Έρωτες και την Τέχνη του έρωτα) τη λεγόμενη ερωτική τριλογία του Οβίδιου. Στο ποίημα αυτό ο ποιητής αντιμετωπίζει τον έρωτα ως ανίατη ή δυσθεράπευτη ασθένεια, ως dolor immedicabilis, και προσφέρει τις θεραπευτικές του "συνταγές". Αυτός που παλαιότερα προέτρεπε τους νέους να ασχοληθούν με τον έρωτα και τους έδινε όλες τις "τεχνικές" συμβουλές για να πετύχουν, προσφέρει τώρα τα ενδεικνυόμενα αντίδοτα και τα κατάλληλα "αντιφάρμακα", ώστε ο "άρρωστος" να βρει βοήθεια και γιατρειά. Ωστόσο είναι αμφίβολο κατά πόσο πράγματι το ποίημα μπορεί να προσφέρει κάποια "θεραπεία" στους ερωτευμένους, αφού, φυσικά, τα Ερωτικά αντιφάρμακα δεν είναι ιατρικό εγχειρίδιο, ούτε ο Οβίδιος είναι γιατρός του έρωτα. Τα Αντιφάρμακα είναι πρώτα απ' όλα ένα χαριτωμένο και ευφυές ποίημα, σοφά δουλεμένο και ζυγισμένο στην ανάπτυξή του, με φαντασία και δραματική ένταση. Έχει τη μορφή μιας σοβαρής (υποτίθεται) διατριβής σχετικά με τον έρωτα, αλλά στην ουσία το μόνο που κάνει είναι να παίζει με ευφυΐα, χάρη και λεπτή ειρωνεία.\nΤο υλικό του, θεραπευτικές συνταγές και ανάλογες συμβουλές, ερωτικά μυθολογικά παραδείγματα και λογοτεχνικές αναφορές, ποτέ δεν χάνει τη δραστικότητά του, ακόμη και στα σημεία εκείνα που μπορούν να θεωρηθούν "αφελή". Το ποίημα αυτοτροφοδοτείται συνεχώς με νέα ευρήματα και σκηνές έτσι ώστε να διατηρεί σε όλη την έκτασή του ζωντάνια και χιούμορ. Αν λοιπόν θελήσουμε να κρίνουμε τα Αντιφάρμακα θα πρέπει να τα δούμε ως ένα αυθύπαρκτο και αυτόνομο ποίημα που, ενώ απηχεί τις απόψεις και τα γούστα ενός πολιτισμού μιας συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου και υπηρετεί ένα συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, παραμένει αέναα ζωντανό και επίκαιρο, ένα διδακτικό και λογοτεχνικό συνάμα jeu d'esprit, ένα εξαίρετο δείγμα της κλασικής ρωμαϊκής λογοτεχνίας. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)\nΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ, ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ\nΠΟΠΛΙΟΣ ΟΒΙΔΙΟΣ ΝΑΣΩΝ : Ερωτικά αντιφάρμακα\nΕΠΙΜΕΤΡΟ Η πλανούδεια μετάφραση\nΞενόγλωσσος τίτλος REMEDIA AMORIS\nΜετάφραση ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ\nΚωδικός Πολιτείας 0020-0491\nleukokrino, megalogianni, xvassilis, MichaelaStr


Ημικύκλιο γεωπολιτικής ανατροπής – Αντίβαρο\nΑπό τις αρχές του 2011 άρχισε μία σειρά βίαιων λαϊκών εξεγέρσεων, αρχίζοντας από την Τυνησία, όπου ανατράπηκε το κοσμικό καθεστώς και ανήλθαν στην εξουσία οι ισλαμιστές. Η αποσταθεροποίηση έπληξε στην συνέχεια την Λιβύη με ιδιαίτερα απεχθή τρόπο, ο δε πανίσχυρος επί σχεδόν μισό αιώνα δικτάτωρ Καντάφι κατακρεουργήθηκε φρικτά από το εξαγριωμένο πλήθος. Στην Αίγυπτο, το πλήθος ανέτρεψε τον Μουμπάρακ, και στην εξουσία ανήλθαν οι ισλαμιστές, τους οποίους στην συνέχεια ανέτρεψε ο στρατός. Η χώρα βρίσκεται όμως σε διαρκή κατάσταση ιδιότυπου εμφυλίου πολέμου μεταξύ ενόπλων δυνάμεων και ισλαμιστών. Ακολούθησε η Συρία, με έναν φοβερό εμφύλιο πόλεμο, με χιλιάδες νεκρούς και την διεθνή παρέμβαση διαρκώς επί θύραις. Στην συνέχεια αποσταθεροποιήθηκε η Τουρκία, εισερχόμενη σε μία διαδικασία αναζωπυρώσεων και υφέσεων της λαϊκής αντίδρααης έναντι της προσπάθειας του Ερντογάν να επαναφέρει σε ισχύ το μεσαιωνικό χαλιφάτο. Απέναντί του έχουν συνασπισθεί οι κεμαλιστές, οι δημοκράτες κοσμικοί και ο πρώην σύμμαχός του μετριοπαθής κεμαλιστής Γκιουλέν.\nΣε όλες αυτές τις χώρες, το αποτέλεσμα ήταν η βίαιη σύγκρουση, ο εθνικός διχασμός και η διάσπαση. Η Λιβύη και η Συρία δεν αποτελούν πλέον ενιαίες κρατικές οντότητες, αλλά κατακερματίστηκαν σε ζώνες επιρροής, εκ των οποίων άλλες ελέγχονται από κρατικές δυνάμεις και άλλες από ισαμιστές φυλάρχους. Στην Αίγυπτο και στην Τουρκία η κοινωνία είναι οριστικά διχασμένη και οι γέφυρες έχουν κοπεί, ο δε εμφύλιος πόλεμος μοιάζει σχεδόν βέβαιος. Στην Αίγυπτο οι κοσμικές-φιλοδυτικές δυνάμεις κυβερνούν και οι ισλαμιστές είναι στην αντιπολίτευση. Στην Τουρκία συμβαίνει το αντίστροφο: οι ισλαμιστές κυβερνούν και οι κοσμικοί ανήκουν στην αντιπολίτευση.\nΗ βίαιη αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας είναι ο επόμενος κρίκος του ημικύκλιου. Η Ουκρανία έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία, διότι συνδέει την αχανή ρωσσική στέππα με τον Εύξεινο Πόντο, τον Βόσπορο, το Αιγαίο και την Μεσόγειο. Κατά τον Μεσαίωνα το Βυζάντιο ήλεγχε ζωτικά στοιχεία των ουκρανικών ακτών, με κυριώτερο την Κριμαία. Στην συνέχεια ο ουκρανικός νότος περιήλθε υπό τον έλεγχο των Οθωμανών και ακολούθησαν οι Ρώσσοι, οι οποίοι οικοδόμησαν την γεωπολιτική τους ισχύ απωθώντας διαρκώς προς τον νότο την Οθωμανική Αυτοκρατορία και επιδιώκοντας να δημιουργήσουν διόδους προς την Μεσόγειο. Γι’ αυτό και ο Μέγας Πέτρος έδωσε σκληρές μάχες γιά να κατακτήσει την Ουκρανία και το επέτυχε. Έτσι η Ουκρανία παραδοσιακά αποτελούσε το «μαλακό υπογάστριο» της Ρωσσικής Αυτοκρατορίας, στην δε σοβιετική περίοδο η Ουκρανία υπήρξε ζωτικό μέρος της σοβιετικής γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής. Δεν είναι τυχαίο ότι οι διάδοχοι του Στάλιν ( Κρούτσεφ, Μπρέζνιεφ) είχαν ουκρανική καταγωγή.\nΠαρά ταύτα, η Ουκρανία συμπεριλαμβάνει προς δυσμάς περιοχές που ιστορικά ανήκαν στην Πολωνία και σε άλλες δυτικώτερες δυνάμεις, οι δε πληθυσμοί των περιοχών αυτών δέχθηκαν ισχυρές επιδράσεις από τον καθολικισμό. Οπότε η ρωσσική επιρροή δεν είναι αποκλειστική. Απ’ εναντίας συναγωνίζεται ένα ισχυρό φιλοδυτικό ρεύμα, που αποκρούει την πρόσδεση της Ουκρανίας στην Ρωσσία.\nΑυτά όλα σημαίνουν ότι η Ουκρανική κοινωνία εμπεριέχει εγγενή διχαστικά στοιχεία, τα οποία όμως ενεργοποιήθηκαν από συγκεκριμένους μηχανισμούς και πιθανώς εξωτερικές παρεμβάσεις.\nΑν κοιτάξει κανείς την μεγάλη εικόνα, η εξέγερση στην Ουκρανία συμπληρώνει ένα ημικύκλιο γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή γύρω από το σημείο του πλανήτη όπου σήμερα διεξάγεται ένα μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι με επίκεντρο την ενέργεια. Η πρόσβαση της Ρωσσίας σε αυτήν την κρίσιμη περιοχή περνάει από την Ουκρανία, που συνδέει την Ρωσσία με την Μεσόγειο.\nΠροσοχή: στο ίδιο γεωπολιτικό «παιχνίδι» (που μόνον παιχνίδι δεν είναι), πρέπει να τοποθετήσει κανείς και την εξελισσόμενη πολιτική κρίση στην Κύπρο.\nΔημοσιεύθηκε στην πρωινή εφημερίδα “Kontra News” το Σάββατο 22.2.2014.\nΑταξινόμητα\tOne comment\n« Ανοιχτή επιστολή προς τον κύριο Πρωθυπουργό και τον κύριο Υπουργό Εθνικής Άμυνας\nΗ διχοτόμηση της Κύπρου σταθερός Τουρκικός στόχος »\nΗ εξαγωγή δημοκρατίας της Αμερικής συνεχίζεται με ταχύ επενδυτικό ρυθμό. Στην περίπτωση της Ουκρανίας θα φανει αν η επένδυση χρηματοδοτησης της επαναστασης επιπεδου 5 δις δολλαριων θα ειναι αποδοτική. Ο John MacCain και η Victoria Nuland ειναι σίγουροι, όσο για την ΕΕ, σύντομα θα καταλάβουν ότι οι αναρχικοί σχησματικοι της Γαλικιας δεν ειναι εύκολο να κυβερνηθουν.\nΑν μοιράσουν τη Ουκρανία ας προσαρτησουν το δυτικό της τμήμα στην ΕΕ, εφ’οσον ειναι ποιο κοντά στις Ευρωπαϊκές αξίες του αθεισμου, πτωχευσης και ανεργίας. Ισως το ανατολικό Ρωσσικο τμήμα να προσαρτισθει στην Ευρασιατικη Ενωση. Μακάρι ο Κύριος με την πρεσβεία των Αγίων της Λαυρας Σπηλαίων Κιεβου και του Οσιου Αντωνιου, να δώσει την κατάλληλη λύση στους Ορθόδοξους αδελφούς.\nΤο αντίστροφο αλβανικό…έπος 4 seconds ago\nΕνημερωτικό δελτίο 1 Μαρτίου 2014 13 seconds ago\n"Κτύπησαν" μεγάλο κοίτασμα πετρελαίου στο βόρειο Αιγαίο! 23 seconds ago\nΤι σηματοδοτεί το νέο ΟΧΙ των Σκοπίων; 33 seconds ago\nΜας πάνε από το εθνικό κράτος στο κράτος των αγορών 47 seconds ago\nΗ επικαιρότητα της μεταρρύθμισης. Στρατηγική για την πραγματική σύγκλιση. 1 minute, 40 seconds ago\nΤην επιστροφή της Αμμοχώστου ζήτησε ο πρόεδρος Χριστόφιας 1 minute, 46 seconds ago