Εμείς και το #ΜeΤoo « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους (Δημ. Σαραντάκος) 13 – Ένας Κύκλωπας με χιούμορ\nΤι χρωστάμε στη Σοβιετική Ένωση; (της Ελένης Τζάνου) »\nΑν και το σύνθημα #MeToo υπήρχε από παλιότερα, η εκρηκτική του διάδοση άρχισε μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου Γουαϊνστάιν, με προτροπή της ηθοποιού Αλίσα Μιλάνο. Αν δεν κάνω λάθος, ήταν μια προτροπή προς τις γυναίκες να καταγγείλουν όσα έχουν υποστεί -χωρίς πάντως να κατονομάζουν όσους τις παρενόχλησαν.\nΑντίθετα, στη γαλλική έκδοση της ιότροπης εκστρατείας, που έχει το σύνθημα Balance ton porc (Ξεμπρόστιασέ το το γουρούνι (σου), θα λέγαμε), και που την ξεκίνησε η δημοσιογράφος Σάντρα Μύλερ, κάποιοι παρενοχλητές κατονομάζονται. Η ίδια η Μύλερ κατονόμασε τον (τότε) πρόεδρο ενός θεματικού (ιπποδρομιακού) τηλεοπτικού καναλιού ο οποίος της είπε «Έχεις μεγάλα βυζιά, είσαι ο τύπος μου. Θα σε τρελάνω όλη νύχτα» (ή κάπως έτσι).\nΦυσικά η επώνυμη καταγγελία θέλει και αποδείξεις, διότι ο καταγγελλόμενος λογικό είναι να αντιδράσει -ένας βουλευτής του κόμματος του Μακρόν (μάλιστα εδώ πιο πέρα στη Λοθαριγγία εκλέγεται) καταγγέλθηκε και μηνύθηκε από την πρώην βοηθό του για συνεχή σεξουαλική παρενόχληση -και έκανε κι αυτός μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση.\nΑλλά το ζητούμενο, θαρρώ, δεν είναι να αρχίσουν ατελείωτες δίκες αλλά να αναδειχτεί ότι συμπεριφορές ανδρών που κάποτε δικαιολογούνταν δεν θα είναι πια κοινωνικά ανεκτές. Και βέβαια, δεν θα εκλείψει το φλερτ και η ερωτοτροπία, διότι αυτό που καταδικάζεται από το #MeToo, όπως το καταλαβαίνω τουλάχιστον, είναι η εκμετάλλευση της θέσης ισχύος που απολαμβάνει ο άντρας, οι κάθε λογής εκβιασμοί και η άσκηση πιέσεων. Καμιά σχέση δεν έχει αυτή η χυδαία άσκηση εξουσίας με το φλερτ.\nΝομίζω ότι καλά κάνουν οι γυναίκες και καταγγέλλουν τις κακές εμπειρίες τους. Τις μέρες αυτές διάβασα στα κοινωνικά μέσα αρκετές αφηγήσεις, κάποιες πολύ διαφωτιστικές.\nΞεχώρισα μία που θα παραθέσω, και μ’ αυτήν θα κλείσω για να διαβάσω τα δικά σας σχόλια. Δεν την ξεχώρισα επειδή αφηγείται κάποια ιδιαίτερα ωμή μορφή κακοποίησης, το αντίθετο -μάλιστα, είναι συζητήσιμο κατα πόσον η κοπέλα που το αφηγείται υπέστη όντως παρενόχληση. Κι όμως…\nΑλλά, διαβάστε την εμπειρία της Ε. Έχω ανωνυμοποιήσει το κείμενο.\nΉταν στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του…. Ήμουν 24 χρονών και μόλις ένα χρόνο δικηγόρος. Είχα διοριστεί δικαστικός αντιπρόσωπος στο εκλογικό τμήμα ενός χωριού, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα έξω από την Πρωτεύουσα του νομού. Δύο άλλοι γνωστοί συνάδελφοι ήταν αναπληρωτές στην Πρωτεύουσα. Συμφωνήσαμε να πάμε όλοι μαζί, συν μια ακόμη συνάδελφος, για το χαβαλέ. Το Σάββατο το πρωί ο συνάδελφος με το αυτοκίνητο με πηγαίνει στο εκλογικό τμήμα να παραλάβω (τμήμα και εκλογικό υλικό). Ο δρόμος προς το χωριό που ήμουν διορισμένη ήταν ανηφορικός, μόλις και μετά βίας χωρούσε δύο αυτοκίνητα, από τη μια πλευρά ήταν γκρεμός και από την άλλη πλαγιά. Το χωριό βρίσκεται σε κάτι που θα το έλεγες οροπέδιο. Όταν φτάνουμε, μου δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να κάνει αυτό τον δρόμο 6 το πρωί αξημέρωτα που πρέπει να πάω στο εκλογικό κέντρο, διότι είναι πολύ νέος για να πεθάνει. Έτσι το Σάββατο το απόγευμα, καλώ ραδιοταξί στην Πρωτεύουσα να κλείσω ταξί για το επόμενο πρωί. Μετά από αρκετή αναμονή, η τηλεφωνήτρια μου λέει πως κανένας δεν θέλει να πάρει την κούρσα. Τηλεφωνώ στην αστυνομία, τους λέω πως είμαι δικαστική αντιπρόσωπος εκεί και πως επειδή κανένα ταξί δε δέχεται να με μεταφέρει στο εκλογικό κέντρο μου, θα πρέπει αυτοί να εξασφαλίσουν τη μετάβασή μου (όπως είναι υποχρεωμένοι). Μου απαντούν πως δεν μπορούν να διαθέσουν περιπολικό για αυτό το σκοπό, αλλά μου ζητούν τον αριθμό του κινητού μου για να με καλέσουν, όταν έχουν βρει κάποια λύση στο πρόβλημα. Όντως, με καλούν μετά από αρκετή ώρα και μου λένε πως βρήκαν ταξί να με μεταφέρει και μου δίνουν τα στοιχεία και το τηλέφωνο του οδηγού.\nΤην άλλη μέρα το πρωί, το ταξί είναι στην ώρα του και με περιμένει έξω από το ξενοδοχείο. Επιβιβάζομαι και ξεκινάμε. Όταν φτάνουμε στο σχολείο που ήταν τα εκλογικά τμήματα, όλα είναι σκοτεινά και κλειδωμένα. Ο ταξιτζής κάνει να φύγει και μετά το ξανασκέφεται «Πού να σε αφήσω εδώ μόνη σου, βρε κορίτσι μου» μου λέει και συμπληρώνει «Θα περιμένω μέχρι να έρθει κάποιος να ξεκλειδώσει». Όταν έρχεται ο γραμματέας της κοινότητας και ξεκλειδώνει το σχολείο, κάνει να φύγει. Τον ρωτάω εάν θα μπορούσα να τον καλέσω το βράδυ που θα τελειώσω για να με κατεβάσει στην Πρωτεύουσα. Μου απαντά «Λυπάμαι βρε κορίτσι μου, δε μπορώ. Και τώρα που ήρθα, ήταν επειδή με πήραν από την αστυνομία. Θα πρέπει να βρεις κάποιον άλλον να σε κατεβάσει».\nΌταν επιτέλους (διότι είχε διάφορα ευτράπελα η εκλογική διαδικασία) έχω τελειώσει, κατά τις 3 το πρωί, πρέπει να βρω τρόπο να πάω στην Πρωτεύουσα, διότι ο μοναδικός που υπάρχει να με κατεβάσει είναι ο εκλογικός αντιπρόσωπος του διπλανού τμήματος, ο οποίος όμως προβλέπεται να μένει αρκετές ώρες ακόμη να κάνει καταμέτρηση, διότι μόλις είχε τελειώσει την πρώτη κάλπη (θυμίζω ήταν δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές) και είχε αναντιστοιχία ψηφισάντων και ψήφων. Τότε, εμφανίζεται ο γραμματέας της κοινότητας και προθυμοποιείται να πάει εκείνος.\nΉταν περίπου 50 – 55 ετών και είχε ένα παλιό τζιπ, υπέθεσα από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δέχομαι. Μόλις ξεκινήσαμε να κατηφορίζουμε, αρχίζει να μου λέει πως θα πρέπει να βγούμε την άλλη μέρα, να γνωριστούμε καλύτερα, διότι ψάχνει μια καλή κοπέλα να παντρευτεί, είναι πια η ώρα του (!) και πως είναι από καλή οικογένεια και με μεγάλη περιουσία. Στην αρχή γελάω ψεύτικα (διότι δεν μου φαίνεται αστείο, αλλά δεν μπορώ να αφήσω να φανεί πως μου φαίνεται), όσο πιο πειστικά όμως μπορώ, και του λέω πως είμαι πολύ μικρή, άλλωστε «δεν έχω κλείσει ούτε δύο χρόνια δικηγόρος». Μου απαντά πως δεν έχει σημασία, διότι όταν θα παντρευτούμε δεν θα χρειάζεται να δουλεύω, έχει αρκετά χρήματα. Συνεχίζει λοιπόν να επιμένει πως πρέπει να βγούμε και μου ζητάει το τηλέφωνό μου. Προσπαθώ να βρω μια δικαιολογία να αλλάξω συζήτηση (τύπου «είμαστε μακριά ακόμη;»), αλλά αυτός είναι ανένδοτος. Κάποια στιγμή, με ρωτάει σοβαρά μήπως δεν μου αρέσει. Ερώτηση παγίδα, ό,τι κι αν απαντήσω είναι λάθος. Αρχίζω να φοβάμαι λίγο. Το καλύτερο που μπορώ να σκεφτώ είναι «ξέρετε (ναι, του μιλούσα στον πληθυντικό), είμαι ήδη αρραβωνιασμένη», εννοείται μούσι, αλλά θεώρησα πως θα έκανε πίσω. Αντιθέτως, αρχίζει να μου λέει πως δεν πρόκειται να βρω καλύτερο σύζυγο από εκείνον, που έχει περιουσία και θα ζήσω άνετα τη ζωή μου, έχει μάλιστα και «κούρσα» (ένα Nissan Almera).\nΞαφνικά, γίνεται πολύ σοβαρός και με ρωτάει εάν μου αρέσει. Αρχίζει να με λούζει κρύος ιδρώτας. Προσπαθώ να σκεφτώ τρόπους να ξεφύγω εάν χρειαστεί. Είμαι σε κινούμενο όχημα, στη μέση ενός στενού δρόμου, που στο τέλος του, από τη μεριά μου, είναι γκρεμός. Ψάχνω να εντοπίσω το χερούλι της πόρτας. Εάν χρειαστεί θα την ανοίξω και θα πηδήξω έξω. Κι αν σπάσω τίποτα ή ακόμη χειρότερα αν καταλήξω σε ελεύθερη πτώση στο γκρεμό; Δεν έχει σημασία, είναι η μόνη διέξοδος. Προσπαθώ να βρω κάτι να απαντήσω και τελικά το μόνο που λέω είναι «με φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση».\nΑπό εκείνη τη στιγμή, δεν ξαναμιλάει. Δεν ξέρω εάν αυτό είναι καλό ή κακό και έτσι συνεχίζω να έχω το χέρι μου στο χερούλι της πόρτας συνέχεια. Φτάνουμε έξω από το Πρωτοδικείο. τον ευχαριστώ, δεν μου απαντά. Κατεβαίνω από το αυτοκίνητο και μόλις περνάω την πόρτα, ρίχνω κάτω τον εκλογικό σάκο και σωριάζομαι πάνω του.\nΓιατί τα έγραψα όλα αυτά; Διότι είδα σχόλια στο #metoo σχετικά με το ότι περιλαμβάνει περιπτώσεις που δεν είναι καν παρενόχληση και ενοχοποιεί συλλήβδην όλους τους άντρες.\nΑκόμη κι εγώ, το παραπάνω περιστατικό δυσκολεύομαι να το πω παρενόχληση. Δεν μου μίλησε άσχημα, ούτε μια φορά. Δεν έκανε καμία επιθετική ενέργεια. Αλλά ήταν πιεστικός. Ήταν φορτικός. Και εγώ ήμουν μαζί του σε ένα αυτοκίνητο στη μέση του πουθενά. Και δεν ήξερα πού μπορεί να καταλήξει όλο αυτό. Φοβόμουν. Και τόσα χρόνια μετά, θυμάμαι όλες τις λεπτομέρειες. Όταν κάποια φορά, εκείνη η εκλογική εκδρομή αναφέρθηκε σε συζήτηση με το συνάδελφο που είχε το αυτοκίνητο, γελάσαμε, αλλά δεν παρέλειψα να του πω πόσο μαλάκας ήταν, διότι μου είχε φύγει η μαγκιά με το γραμματέα της κοινότητας. Ακόμη και με αυτό, γελάσαμε και οι δύο, αλλά ακόμη θυμάμαι το φόβο και το χερούλι της πόρτας. Κυρίως όμως, θυμάμαι να ζυγίζω το ενδεχόμενο του γκρεμού ως διαφυγή σε τυχόν επίθεση και να το αποδέχομαι ως αναγκαίο κακό.\nΤι είναι λοιπόν παρενόχληση; Πότε είναι δικαιολογημένο να θεωρήσω πως παρενοχλήθηκα και πότε όχι;\nΚαι πιστεύετε πραγματικά πως τέτοιες αφηγήσεις ενοχοποιούν συλλήβδην όλους τους άντρες; Τον ταξιτζή της ιστορίας τον θυμάστε; Εγώ ναι, γιατί είχε την καλοσύνη να μη θέλει να με αφήσει μόνη μου, μέχρι να μπω έστω στο εκλογικό τμήμα.\nThis entry was posted on 25 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:40\tand is filed under Δύο φύλα, Επικαιρότητα, Μεταμπλόγκειν. Με ετικέτα: #MeToo, σεξουαλική παρενόχληση, Αλίσα Μιλάνο, Χόλιγουντ, Χάρβεϊ Ουαϊνστάιν. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n125 Σχόλια προς “Εμείς και το #ΜeΤoo”\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:53\nδεν το διάβασα ακόμα\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:55\nΩχ, ήθελα να γράψω\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:07\nΤο απόλυτο αρσενικό δίνει συγχωροχάρτι στους πέφτουλες του Χόλιγουντ: https://donotlink.it/V5VX\n(κρατιέμαι, ίνα μην κουτσομπολεύσω)\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:09\nΕίχαμε και την καταγγελία της Μπιορκ κατά του Τρίερ.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:16\n#MeToo […] σαν παρότρυνση προς τις γυναίκες να τολμήσουν και να καταγγείλουν τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης που έχουν υποστεί\nΒρε δεν αφήνουν τα σάπια;\nΕνα μεγάλο ποσοστό ποσοστό από δαύτες είναι θυγατέρες της γυναίκας του Πετεφρή.\nΚι ένα άλλο ψεύδονται ασύστολα, για άλλους λόγους.\nΝτάξει υπάρχουν κι οι προκλητικές και έτσι κι οι γιουβέτσι.\nΚαι τί έλαχε μωρέ που πήγε ο άλλος να «της πιάσει και τον κω»;\n«Βάζω στο στόμα και ‘γώ κάτι, κι αυτομάτως κατεβάζω τα παιδιά στο σχολικό,\nπάω γραμμή για να ψωνίσω κι ο χασάπης μες στη φούρια να μου πιάνει και τον κω….»\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:20\nΜέχρι εκεί είχα διαβάσει.\nΚαι φυσικά, σοβαρά τώρα, υπάρχουν εγκληματίες που θέλουν κρέμασμα.\n[τί; Από που;]\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:24\nΕδώ, στην Ελλάδα, προσποιούμαστε ότι πέφτουμε από τα σύννεφα μαθαίνοντας τι γίνεται στην Εσπερία. Και όμως όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει ανέκαθεν. Ο παλιός κινηματογράφος, που έχει καταγράψει όλη την ελληνική ηθογραφία, διαθέτει πληθώρα ταινιών με σεξουαλική παρενόχληση από αφεντικά. Τι να πρωτοθυμηθείς: Κλωτσοσκούφι, Μιας πεντάρας νιάτα, και πάει λέγοντας. Χώρια η παλιά αντίληψη περί καλλιτεχνίας που προϋποθέτει «πέρασμα από τον πάγκο».\nΑπ’ όλα τα φρούτα έχει ο μπαξές: Μια υπερμινιοφορούσα μορφονιά παρουσιάστηκε ένα πρωϊνό και είχε την απαίτηση να κάνει μια διαφημιστική παράσταση στο προσωπικό, σε ώρα εργασίας. Όταν …της το έκοψα ξεκάθαρα, μου απείλησε ότι θα ξεσχίσει το …δείγμα υφάσματος που είχε πάνω στα μπούτια της και θ’ αρχίσει να τσιρίζει ότι την βιάζω!\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:30\n7 Έτσι είναι!\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:38\nΚαλημέρα. Αναμφισβήτητα δύσκολο θέμα. Κυρίως γιατί η παρενόχληση είναι ασαφής έννοια και ενδεχομένως η ασάφειά της αυτή εισαγάγει τη δυσκολία μιας επίσημης καταγγελίας, Μια φίλη που σήμερα, ζει κι εργάζεται στις Βρυξέλες, μας είχε καταγγείλει κάποτε μια σχετική ιστορία.\nΤην είχα γράψει εδώ υπό τύπον διηγήματος.\nΘυμάμαι το φόβο, της κοπέλας, τη δυσκολία της να διηγηθεί την ιστορία και πολλά άλλα… Πολύ μου τη θύμισε η ιστορία που έβαλε ο Νικοκύρης εδώ…\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:55\nΠέστε μου τώρα τι κάνουν;\nΦωτογραφίζω βέβαια την περίπτωση, αλλά στο διάολο!!!\nΠακιστανός που έχει φυτώριο. Φίλος κατά τα άλλα.\nΚαι μια παλιά μου φοιτήτρια στη δούλεψή του,\n-Πως τα πάει η νεαρή;\n-Καλή είναι. Της πιάνω και τον κω@@ που και που.\nΟμολογώ ότι αν ήταν Ελληνας, που δεν φαντάζομαι να κοκορευόταν κιόλας, δεν θα` τα έπαιρνα τόσο πολύ στο κρανίο.\nΓίνεσαι μετά ρατσιστής, ή όχι;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:07\nΠροφανώς η νεαρή δικηγόρος λογικά φοβήθηκε καθώς δεν είχε εύκολη οδό διαφυγής από τον αναζητούντα εναγωνίως μεν αλλά με άγαρμπο τρόπο σύζυγο. Θυμηθείτε το ντοκιμαντέρ «Sugartown – Οι γαμπροί» που ανέδειξε το πρόβλημα έλλειψης γυναικών για γάμο στα χωριά.\nΌσο για όλες αυτές τις «παρθένες» του Χόλυγουντ που θυμήθηκαν μετά 20 χρόνια ότι «παρενοχλήθηκαν σεξουαλικά» ή «βιάστηκαν» από τον γομαροειδή παραγωγό πηγαίνοντας μόνες τους στο δωμάτιο του και κατά περίεργο τρόπο αφού του αντιστάθηκαν πήραν διάφορους επιτυχείς ρόλους σε ταινίες, τι να πει κανείς.\nΣαφώς και είναι απαράδεκτο το να αναγκάζεσαι να σε πηδήξουν για να μπορέσεις να αναδειχτείς στα γρήγορα από ένα ισχυρό παραγωγό αλλά σίγουρα υπάρχει και η άλλη ίσως πιο δύσκολη, χρονοβόρα και κουραστική άνοδος όταν έχεις ταλέντο που δεν μπορεί να κρυφτεί.\nΔεν νομίζω πως πχ η Τζοάν Γούντγουορντ ή η Φράνσις Μακ Ντόρμαντ, δύο ηθοποιοί που πρόχειρα μου έρχονται στο μυαλό και που έχουν πάρει Οσκαρ, χρειάστηκε να υποκύψουν σε κανένα παραγωγό.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:08\nπάντως ο κατηγορούμενος διώχτηκε από την εταιρεία του (που έχει το όνομά του), αποπέμφθηκε από διάφορες ακαδημίες, τον χώρισε η γυναίκα του, ενώ ο πρόεδρος Μακρόν κίνησε τη διαδικασία να του αφαιρεθεί το παράσημο της Λεγεώνας της τιμής (αυτό παραείναι σκληρό θα πείτε).\nΘα πω ότι θα πρεπε να βλέπει τον κόσμο μέσα από τα κάγκελα, αντί να τον υπερασπίζονται με εμετικά επιχειρήματα όλα τα ιερά τέρατα του σινεμά.\nΠου βγήκε κι είπε, το σίχαμα, ότι έτσι κάνανε στα νιάτα του και δεν ήξερε οτι ήταν κακό.\nΤο δυστύχημα είναι ότι δεν είναι μόνο αυτός. Θα τον πετάξουν στα λιοντάρια και θα το πούνε κάθαρση…\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:22\nΣεξουαλική παρενόχληση σε μια φωτό:\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:29\nΚαι μια κάπως σχετική ιστορία.\nΠιθανόν να την έχω γράψει εδώ και μάλιστα υποδυόμενος τον πρωταγωνιστή της, που ήταν όμως ο αδελφός μου!\n‘Η μάλλον το αδελφάκι μου, μιας και ήταν πολύ μικρός τότε.\nΠείραξε, σχεδόν παρενόχλησε σεξουαλικά μια τουρίστρια, πιτσιρικάς που ήτανε πάνω στα ντουζένια του.\nΚαι η κυρία του έκανε αμέσως τα γλυκά μάτια και μετά έναν καφέ του πρότεινε να πάνε στο δωμάτιό της.\nΤα έχασε ο μικρός και όλο λαχτάρα αλλά και αγωνία την ακολούθησε.\n-Και που λες Γιάννη η καρδιά μου κόντεβε να σπάσει, Και μόλις έκλεισε την πόρτα πίσω μου και μου όρμησε δεν κρατήθηκα και φώναξα: «Μαμά! Με βιάζουνε!»\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:37\n#12. Σαφώς και είναι απαράδεκτο το να αναγκάζεσαι να σε πηδήξουν για να μπορέσεις να αναδειχτείς στα γρήγορα από ένα ισχυρό παραγωγό αλλά σίγουρα υπάρχει και η άλλη ίσως πιο δύσκολη, χρονοβόρα και κουραστική άνοδος όταν έχεις ταλέντο που δεν μπορεί να κρυφτεί.\nΜην ορκίζεσαι, γιατί μόλις τώρα αρχίζει να βγαίνει στο φως η βρώμα…\nΒεβαίως, είχαν την επιλογή να πουν όχι. Κι η νεαρή δικηγόρος είχε τη δυνατότητα να ανοίξει την πόρτα και να πηδήξει από το κινούμενο τζιπ. Και, και, και…\nΌλα αυτά είναι μαλακίες. Πολύ απλά. Εκβιασμός από θέση ισχύος, για να πουν μετά ότι η άλλη «τα ήθελε», όταν θα χρησιμοποιούν τις διασυνδέσεις και την επιρροή τους για να τιμωρήσουν την «ελεύθερη επιλογή» της. Το να λες ότι μπορούσαν να αρνηθούν και να κερδίσουν μετά ρόλους με το σπαθί τους είναι εθελοτυφλία.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:38\nΜα και αυτός ο χριστιανός αφού είχε καλό σκοπό, αξημέρωτα οδηγώντας στα κατσάβραχα και στις γκρεμίλες βρήκε να κάνει πρόταση γάμου;\nΣοβαρά τώρα. Για Ρομάν Πολάνσκι, Τζίμι Σάβιλ, Μπιλ Κόσμπι και για καμιά δεκαριά άλλους, τέτοιος ντόρος δεν έγινε. Ίσως γιατί αυτοί περιορίστηκαν ( ; ) σε γκρούπις και σταρλετάκια\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:42\nΕίδα κι εκείνο το άρθρο του Δανίκα για τον Γουαϊνστάιν. Το βρωμερό, σιχαμένο, γλοιώδες, εμετικό άρθρο. Το πώς αυτός ο άνθρωπος αρθρογραφεί και συστήνεται σαν κριτικός κινηματογράφου με ξεπερνά.\nΤόσο χυδαίος, τόσο ποταπός, τόσο λίγος.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:44\n#17. Ή ίσως επειδή δεν είχαν τόση δύναμη στο Χόλυγουντ.\nΕιπώθηκε για τον Γουαϊνστάιν, σαν υπεράσπιση, ότι «ναι, αλλά έκανε τόσες ταινιάρες». Αυτό ίσα-ίσα σημαίνει πως το όχι στον Γουαϊνστάιν κόστιζε πανάκριβα.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:46\n@17: Για θυμήσου και την περίπτωση Γούντι Άλλεν.\n>«ναι, αλλά έκανε τόσες ταινιάρες»\nΚι ο Πολάνσκι με την 13άρα;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:54\nΔεν μου μίλησε άσχημα, ούτε μια φορά. Δεν έκανε καμία επιθετική ενέργεια. Αλλά ήταν πιεστικός. Ήταν φορτικός. Και εγώ ήμουν μαζί του σε ένα αυτοκίνητο στη μέση του πουθενά. Και δεν ήξερα πού μπορεί να καταλήξει όλο αυτό. Φοβόμουν.\nΑμ, αυτό κι αν δεν γίνεται αντιληπτό από τους θιασώτες του «μπορούσες να πεις όχι»! Δεν μπορεί να ξέρει η άλλη αν είσαι ψυχάκιας βιαστής ή δολοφόνος, αν θα τη βουτήξεις ξαφνικά και θα βγάλεις κάνα μαχαίρι, αν απλώς φαίνεσαι κάθαρμα ή αν όντως είσαι. Κι όλα αυτά τα ενδεχόμενα πρέπει να ζυγιστούν μέσα σε μια στιγμή, ενώ σκέφτεσαι τι θα πεις για να μην μπλέξεις.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:55\n16 για το 12\nΜη ξεχνάμε τον μέγα Τσάπλιν που παντρεύτηκε πολλές (όχι όμως όλες) πιτσιρίκες πρωταγωνίστριές του.\nΚαι τώρα θυμήθηκα τον φουκαρά τον Τζέρι Λι Λιούις που καταστράφηκε επειδή είχε παντρευτεί, έντιμα, τη 13χρονη κόρη του καλύτερού του φίλου και μέλους της ορχήστρας του.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:56\nΚαλό το ξεμπρόστιασμα, έχει μια αξία, αλλά δε φτάνει από μόνο του. Οι νοοτροπίες δημιουργούνται με την αγωγή που παίρνει ο καθένας είτε από την οικογένεια και το σχολείο, «θεσμικά», είτε από την ένταξη σε κάποια κοινωνική ομάδα (επάγγελμα, χώρο δουλειάς, αθλητικό σωματείο, σύλλογο κλπ). Η αδράνεια που πρέπει να υπερνικηθεί είναι μεγάλη, και πρέπει να υπάρξει σημαντική προσπάθεια εκ των άνω, αφενός με νομοθετικά εργαλεία και αφετέρου (το σημαντικότερο) με συνεχή πίεση προς τη σωστή κατεύθυνση.\nΤο σύνηθες είναι στα καθ’ ημάς να βγαίνει με τυμπανοκρουσίες ο νόμος που θα πατάξει, θα βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο κλπ κλπ και μετά, γαργάρα. (Έχω πει σε κάθε ευκαιρία πως θα πάρω στα σοβαρά την κυβέρνηση που θ’ αρχίσει να εφαρμόζει τον -εκάστοτε- ΚΟΚ, και δεν έχει χρειαστεί μέχρι τώρα να κάνω κάτι τέτοιο). Θετικό παράδειγμα, η αντικαπνιστική εκστρατεία του Δοξιάδη τη δεκαετία του ’70, που μείωσε το κάπνισμα δραματικά στον πληθυσμό, και αντιπαράδειγμα ότι έχει γίνει τα τελευταία πχ10 χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις.\nΌσο για περιπτώσεις παρενόχλησης, ώρα νά ‘χει κανείς να κουβεντιάζει. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία που έχει πει ο Γς κάμποσες φορές, για τη θέση εργασίας που ενδεχομένως ήταν του ΚΑΤΕΕ, αλλά σίγουρα ήταν του «κάτσε». Αμφιβάλλω αν υπάρχουν γυναίκες, ανεξαρτήτως εμφάνισης, που να μην έχουν μια παρόμοια ιστορία να πουν.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:58\n#21. Είναι απολύτως δυνατό να είναι κάποιος ιδιοφυΐα, ταλεντάρα και ταυτόχρονα καθήκι του κερατά.\nΆλλωστε, αυτές τις μέρες ο ακαδημαϊκός χώρος συγκλονίζεται από δεκάδες παρόμοια περιστατικά, μόνο που δεν συζητιούνται τόσο όσο στο Χόλυγουντ.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:59\n18 Με παρέσυρες και το διάβασα… Απαράδεκτος ο Δανίκας, όντως ποταπός.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:00\n#26. Μα, δεν έβαλα καν σύνδεσμο! Σκόπιμα\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:16\nΟύτε κι εγώ έβαλα απ’ ευθείας τον ιστοσκουπιδότοπο.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:18\nΚαι στην τελική δεν ξέρεις τι να πιστέψεις. 🙄\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:34\nΠραγματικά εντυπωσιακή η μετάλλαξη του Δανίκα. Και δεν είναι ο μόνος. Τι να φταίει άραγε για την κατάντια τους;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:39\n#30. Μετάλλαξη; Γιατί, πότε ήταν εντάξει ο τύπος;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:42\n30 Θα ήταν συνωμοσιολογία αν σκεφτόμουν πως ο εκάστοτε κριτικός, για να έχει την πόρτα ανοιχτή σε συνεντεύξεις, φεστιβάλ κλπ χρειάζεται ενίοτε ν’ ακολουθεί τη «γραμμή» που του ορίζει κάποιος (εργοδότης, στούντιο, εταιρεία παραγωγής κλπ);\nΑπλούστερο είναι βέβαια να σκεφτώ πως κάποιοι, ενδεχομένως πολλοί, αναγνώστες της φυλλάδας θέλουν και κάποιον να τους απενοχοποιήσει, καθώς ταυτίζονται με τον περί ου ο λόγος. Έτσι, προβάλλεται και η «άλλη άποψη».\nΉ επίσης, επειδή κακή δημοσιότητα δεν υπάρχει, όσος περισσότερος ο ντόρος, τόσο καλύτερα από εμπορική άποψη.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:44\n… για τον Κουβάτσο.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:47\nΜεγάλο το πρόβλημα στα πανεπιστήμια. Πολλά ακούγονται αλλά σχεδόν τίποτα δεν καταγγέλεται επίσημα. Και είναι λογικό. Πώς να αποδειχτεί; Συνήθως είναι ο λόγος του θύματος απέναντι στον λόγο του ευρισκόμενου σε θέση ισχύος θύτη. Οπότε το θύμα σκέφτεται ότι θα μπλέξει, δεν θα πετύχει τίποτα και ποιος ξέρει τι θ’ ακούσει. Και δεν κάνει τίποτα.\nΈνα περιστατικό που μου το είπε φίλη του θύματος. Μεταπτυχιακή φοιτήτρια κουράστηκε να ακούει σεξουαλικά υπονοούμενα από τον καθηγητή της και αποφάσισε να σταματήσει τις μεταπτυχιακές σπουδές της. Ο καθηγητής της, αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς να την μεταπείσει, της είπε ότι την Παρασκευή το βράδυ στις 9 η ομάδα του θα της κάνει στο εργαστήριο ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι. Όταν όμως η φοιτήτρια πήγε την συγκεκριμένη μέρα και ώρα στο εργαστήριο δεν υπήρχε κανένα πάρτι και ο καθηγητής ήταν μόνος του. Η κοπελιά ακόμα τρέχει.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:54\n#29. Δεν λέει απαραιτήτως ψέματα.\n…για την παρενόχληση, εννοώ· για την καριέρα στην Αμερική, άσε μας κουκλίτσα μου 😉\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:56\n35. Μιας και είπαμε για Πανεπιστήμια, στη Νομική (μέσα δεκαετίας 1980) υπήρχε καθηγητής που είχε βγάλει όνομα, για το πόσο εύκολα μπορούσαν κάποιες φοιτήτριες να περάσουν τα μαθήματα…\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:58\n#37. Ε, δεν πιάνει πάντα…\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:02\n@39: Φοβερό Αβονίδα! 👍\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:05\nΚαλημέρα. Ωραία η ιστορία. Κρατάω την τελευταία παράγραφο ως απάντηση σε μια αφίσα που είχα δει το καλοκαίρι και με είχε πειράξει: οι βιαστές δεν είναι ράτσα ειδική, είναι οι άνδρες οι καθημερινοί.\n35 Δυστυχώς, έτσι είναι… Χώρια που, σε αντίθεση με άλλους χώρους, η ιδιότητα της φοιτήτριας είναι παροδική και αυτό είναι ένα επιπλέον κίνητρο για να μη μιλήσει το θύμα.\n39 Ωραίο αυτό!\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:22\nΚαι αυτό για να μην λένε μόνο για τον Μπιλ… τον κακομοίρη.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:24\n35 Ποια υπονοούμενα… Καθηγητής ρωτούσε όλες τις φοιτήτριες που ρωτούσαν για μεταπτυχιακό αν είναι παντρεμένες, αρραβωνιασμένες, με σοβαρή σχέση κλπ, κι αν ήταν, τους έλεγε να μη μπουν στον κόπο να κάνουν αίτηση.\nΆλλοι δεν ήταν τόσο ευθείς, και ίσως όχι τόσο ευαίσθητοι σε τέτοιες λεπτομέρειες…\n39 Βγαλμένο απ’ τη ζωή…. 🙂\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:39\n> Χαρακτηριστική είναι η ιστορία που έχει πει ο Γς κάμποσες φορές, για τη θέση εργασίας που\nΑντε να την ξαναπούμε την ιστορία της [επιδόξου] γραμματέως:\nΕίχαμε κάποτε έναν συνάδελφο (της Χημείας) που δεν άφηνε θηλυκό για θηλυκό. Πολύ γυναικάς. Κρίμα όμως. Ολοι τον θυμούνται μόνο γιατί ήταν πολύ σφιχτός στη βαθμολογία.\nΕρχεται μια μέρα λοιπόν η κυρα Μαρία, που δούλευε στο κυλικείο της σχολής που είχε ο άντρας της και μου λέει:\n-Κύριε Γιάννη, η κόρη μου, που πηγαίνει τον καφέ στο γραφείο του κυρίου Τάδε (ο Χημικός) μου είπε ότι της πρότεινε να την πάρει γραμματέα. Λες να έχει τέτοια τύχη; Φοβάμαι όμως ότι θα θέλει να είναι του Κάτε (Σημείωση Γς: ΚΑΤΕ = ΤΕΙ της εποχής εκείνης).\n-Δεν ξέρω Μαρία μου για του ΚΑΤΕ, του ΚΑΤΣΕ όμως σίγουρα!\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:43\n31. Σωστά. Απλώς είχε άλλου είδους πετριά. 😉\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:48\nΣτις αγγλοσαξωνικές χώρες σεξουαλική παρενόχληση θεωρούνται λόγια ή κινήσεις που στην Ελλάδα θεωρούνται δείγμα ανδρισμού και επιδιώκονται μάλιστα και από τις γυναίκες. Έχω φίλη που στεναχωριότανε που δεν της κορνάρουν στο δρόμο και δεν την παρενοχλούν λεκτικα, ώστε να τονώσει την αυτοπεποίθησή της.\nΠαρ΄όλα αυτά οι καταγγελίες που βγαίνουν είναι πολύ σοβαρές. Χωρίς ευαισθητοποίηση των ανδρών δεν λύνονται τα προβλήματα των γυναικών.\nΔιάβαζα πρόσφατα μια συνέντευξη ενός άνδρα που έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλου, στην οποία έλεγε ότι η ζωή του ήταν μακράν πιο εύκολη και ασφαλής ως άνδρας, ακόμα και γκέυ, παρά ως γυναίκα.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:49\n7. Έχετε δίκιο, κύριε Γαβριηλίδη. Θυμάστε μια ταινία, στην οποία η Μάρω Κοντού αναγκάστηκε να μεταμφιεστεί σε άντρα, προκειμένου να αποφύγει τη σεξουαλική παρενόχληση των αφεντικών της. Και την υπηρέτρια Φόνσου, που υφίστατο παρενόχληση από όλους τους άντρες του σπιτιού (βασισμένη η ταινία στον «Πειρασμό» του Ξενόπουλου).\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:55\nΗ ταινίες είναι:\nΑχ και νάμουν άντρας\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 14:06\nΥποκρισία και ανοησία είναι το #MeToo, (υπάρχει υπερπληθυσμός στα σύννεφα 🙂 λές και μεγάλωσαν σε άλλη κοινωνία. Φυσικά για την αιτία αυτής της ΧΡΟΝΙΑΣ συμπεριφοράς, ούτε κουβέντα, από γυναίκες και άντρες.\nΣτην περίπτωση του Μπίλ και της Μόνικας ποιός ήταν το θύμα;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 14:13\n29, 36 To «μην ασχολείσαι με τη βρύση, θείε» αλλιώς το εννοεί ο Wein κι αλλιώς ο Αvon.\nέχει κάποιο σχόλιό μου η σπαμοπαγίς ή πάλι πάτησα έντερ όπως στο φβ και βγήκα ;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 14:28\nΑν και το σύνθημα #MeToo υπήρχε από παλιότερα, η εκρηκτική του διάδοση άρχισε μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου Γουαϊνστάιν, με προτροπή της ηθοποιού Αλίσα Μιλάνο.\nΚαι της Ρόουζ Μακ Γκόουαν.\nΤο λες και κυνήγι μαγισσών 😉\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 14:48\n> > […διάφορες χαζομάρες] …Δεν το διάβασα ακόμη\n> > [προσπάθεια βελτίωσης των προηγούμενων χαζομαρών] Πάω τώρα να το διαβάσω\n> > [χιουμοράκι που στο συγκεκριμένο πλαίσιο της σημερινής ανάρτησης είναι πάρα πολύ οφ]\n> > Μέχρι εκεί είχα διαβάσει. Και φυσικά, σοβαρά τώρα, …\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 14:53\nΚι ήταν κι ο αλλοδαπός μεταπτυχιακός που δεν ήξερε ακόμα καλά Ελληνικά και δεν πολυπρόσεχαν τα λόγια τους ο καθηγητής και μια άλλη μεταπτυχιακή.\nΚαι μια μέρα δεν άντεξε ο αλλοδαπός και της λέει.\n-Ολο «κύριε καθηγητά» τον λες όταν είναι άλλοι μπροστά και όταν είμαι μόνο εγώ «Γιάννη».\nΚαι ήταν ο κύριος καθηγητάς επέστρεφε από ένα συνέδριο με την μεταπτυχιακή πήραν έναν δρόμο πάνω στην λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Και πήγαιναν πήγαιναν μακριά από τον κόσμο, τους γνωστούς, τους συναδέλφους. Και φτάσανε κάποτε στο τέρμα. Μια ψαροαβέρνα. Και επιτέλους άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Και τραπέζι με θέα τη λίμνη. Δίπλα απ ένα άλλο τραπέζι μ ενα ζευγάρι του διπλανού εργαστηρίου στη Σχολή.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 14:55\nΣ ευχαριστώ που με διαβάζεις!\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 15:06\n54 δίκιο έχεις αλλά πού φιλότιμο\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 15:10\nΠάντως η φάτσα του Γουαϊνστάιν προδίδει το ποιόν του. Φάτσα έκφυλη, χυδαία. Οκ, υπάρχουν άνθρωποι με παρόμοιες φάτσες που είναι ψυχούλες, αλλά στην περίπτωσή του οία η μορφή, τοιάδε και η ψυχή.\nΠάντως, θα πρέπει να προσέξουμε μήπως στον δίκαιο αγώνα κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης, φτάσουμε στο άλλο άκρο: στη Γαλλία θα θεωρείται πλέον ποινικό αδίκημα ακόμα και το βλέμμα. Δηλαδή, αν κοιτάξεις μια γυναίκα λίγο παραπάνω από το «κανονικό», κινδυνεύεις; Μήπως εκφυλιστεί σε υστερία και σε βιομηχανία μηνύσεων το πράγμα;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 15:20\nκαι την αγάπησε. Και τον αγάπησε.\nΚι όταν έφτασε ο κόμπος στο χτένι, ν αφήσει σύζυγο κλπ της είπε ψέματα ότι έλεγε ψέματα. Για να μην χαλάσει τ σπίτι της. Κι αυτή έκλαιγε. και τον παρακαλούσε να μην την αφήσει απότομα, αλλά σιγά σιγά.\nΚι ο άντρας της ο οπεν μάιντιντ της έλεγε ότι όπως τα έκανε να κάτσει να τα φάει. Τόσο καλά.\nΚαι ξαναπροσπάθησε αυτή. Κι αυτός το έπαιζε αφασία. Και σε εκείνο το σάμερ σκουλ ηταν επιδεικτικά συνέχεια με μια άλλη.\nΚαι μια μέρα μπήκε με το έτσι θέλω σχεδόν μέσα στο αυτοκίνητό του. Κι αυτός είπε στην άλλη ότι πρόκειται για αλλοδαπή που δεν ξέρει ελληνικά.\nΚαι ανταποκρίθηκε για να τους ακούει τι λένε. Κι αυτός το έφτασε μέχρι τα άκρα. Κι αυτή λύσσαξε από θυμό. και το ίδιο βράδυ σ ένα χορό βούτηξε έναν συμμαθητή της του σάμερ σκουλ και τσικ του τσικ δίπλα τους. Κι αυτός τσίμπησε.\nΚαι την πλάκωσε στα σκαμπίλια. Κι όλος ο κόσμος τα’ χασε.\nΚαι μετά την βούτηξε και την πλάκωσε στα φιλιά. Και μετά την πήρε σηκωτή και την πήγε πάνω στο δωμάτιό του\nΚαι μετα [συνεχίζεται]\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 15:24\nΔὲν εἶχε ὅμως οὔτε τὴν καλοσύνη νὰ σὲ γυρίσει πίσω τὸ γαϊδούρι\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 15:37\n52 Όχι, τίποτα δικό σου (ούτε και κανενός άλλου)\n58 Προς το παρόν, δεν υπάρχουν υπερβολές προς την αντίθετη κατεύθυνση\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 16:41\nStudents protest against sexual harassment in Santiago https://t.co/mvAmfsnkhJ pic.twitter.com/UI4ERzbFJC\n— Ruptly (@Ruptly) October 25, 2017\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 16:56\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 17:17\nΌσοι ασχολούνται με ασφαλιστικά θέματα γνωρίζουν τα ασφαλιστήρια ευθύνης διευθυντικών στελεχών (D&O). Αυτά ξεκίνησαν στις ΗΠΑ. Μάλιστα μια από τις βασικές καλύψεις είναι η κάλυψη των εξόδων του δικηγόρου καθώς και της αποζημίωσης σε περίπτωση καταδίκης για σεξουαλική παρενόχληση στελέχους της εταιρίας. Η απόλυση βέβαια και η φυλάκιση είναι άσχετα με την ασφαλιστική κάλυψη. Επειδή στις ΗΠΑ είχε καταντήσει μάστιγα να μπαίνει κάποια υπάλληλος στο διευθυντή της και αν δεν της έκανε τη χάρη να της δώσει αύξηση ή κάτι άλλο σημαντικό που ζητούσε, να έσκιζε τη μπλούζα της και να έβαζε τις φωνές ότι της επιτέθηκε, πολλές εταιρίες έχουν τοποθετήσει διάφανες γυάλινες πόρτες στα γραφεία των στελεχών τους και αν έχουν γραμματέα απέξω φροντίζουν αυτή να κάθεται σε σημείο που να βλέπει μες στο γραφείο το στέλεχος.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 17:35\n… Γουαϊνστάιν ή Γουάινστιν …\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 17:46\n(..)το μόνο που λέω είναι «με φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση».\nΑπό εκείνη τη στιγμή, δεν ξαναμιλάει.\nΆρα δεν υπήρχε παρενόχληση. Απλώς ήταν άγαρμπο στο φλέρτ το βλαχαδερό και κατατρόμαξε την κοπέλα.\n@ 8 Georgios Bartzoudis\nΚαι τι έκανες ; Πραγματοποίησε την απειλή της ; Για κάτι τέτοια χρειάζονται οι κάμερες.\nόταν έχεις ταλέντο που δεν μπορεί να κρυφτεί.\n-Έχω ακούσει ότι είναι πολύ γυναικάς και ότι βάζει χέρι στις κοπελίτσες του θιάσου.\n-Αυτές του κάθονται για να πάρουνε ρόλο. Γιατί ξέρεις άμα πρωτοξεκινάς άμα δεν κάτσεις στον πρωταγωνιστή …\n– Εσείς σε ποιον κάτσατε κυρία ;\n– Εγώ βρε ζώον είχα ταλέντο !\nΥ.Γ. Γενικά καλό είναι να φερόμαστε στις γυναίκες όπως θέλουμε να φέρονται οι άλλοι στις γιαγιάδες μας, στις μανάδες μας, στις αδελφές μας, στις γυναίκες μας , στις κόρες μας και στις εγγονές μας.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 18:04\nΡίβα, με κάλυψες με το ΥΓ σου\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 18:06\n66α Είπαμε ότι είναι οριακή περίπτωση.\nΩστόσο να σκεφτούμε ότι γίνεται (το «άγαρμπο φλερτ») από θέση ισχύος (έχει αυτοκίνητο, ξέρει τα κατατόπια, έχει μεγάλη υπεροχή σε σωματική δύναμη)\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 18:13\n66 Υ.Γ – Στις γυναίκες πρέπει να φερόμαστε όπως τους αρέσει κι όπως μας αρέσει να μας φέρονται αυτές, με φυσική σεξουαλικότητα, όμως οι πατριαρχικές θρησκείες έχουν επιβάλλει τον διεστραμένο πορνογραφικό σεξισμό κι έχουν δαιμονοποιήσει την φυσική σεξουαλικότητα με αποτέλεσμα να κυριαρχεί η διαστροφή (ειδικά όποιου-ας έχει οποιαδήποτε ισχύ) στις ανθρώπινες κοινωνίες.\nΠΑΙΔΕΙΑ ΜΗΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 18:31\n@ 69 ΛΑΜΠΡΟΣ\nΣτις γυναίκες πρέπει να φερόμαστε όπως τους αρέσει κι όπως μας αρέσει να μας φέρονται αυτές\nΝα μου λέιπουν οι ντιντίδες οι μοντέρνοι,\nθέλω άντρα ν’αγαπάει και να δέρνει !\nΕσύ θα την έδερνες ; 🙂 🙂 🙂\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 18:39\nΑν εξαιρέσουμε την περίπτωση ο βιαστής και το θύμα να είναι εντελώς άγνωστοι, η συνάφεια, η φιλία, η συναδελφικότητα, η εξάρτηση, ακόμα και η συγγένεια θα έλεγα, νομικά πολύ δύσκολα καθορίζουν τα όρια του βιασμού χωρίς συνυπευθυνότητα και συνήθως δεν υπάρχει μάρτυρας. Αυτό συνήθως είναι ατού του βιαστή. Από την άλλη -ειδικά κάποια εποχή ήταν της μόδας με τις Αγγλίδες τουρίστριες- να συνευρίσκονται κι αν κάτι δεν τους άρεσε μετά να ισχυρίζονται βιασμό.\nΘυμίζει λίγο το ανέκδοτο με το αγοράκι που το βίασε ο θειος του στο χωράφι κι όταν το ρώτησε ο δικαστής γιατί δεν έτρεξε να φύγει του είπε εύκολο είναι να τρέξεις σε οργωμένο χωράφι με δεκεξάποντα τακούνια ;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 18:57\nΒεβαίως και δεν ορκίζομαι, αλλά είναι σαν να λες ότι όλες οι γνωστές ηθοποιοί πρέπει στο παρελθόν να τις έχει πηδήξει ο παραγωγός τους ή ο σκηνοθέτης τους ή … μια γενίκευση τελείως απαράδεκτη του τύπου όλοι οι παπάδες είναι πούστηδες, οι δικαστές τα παίρνουν κτλ\nΣτην πρόσκληση να συζητήσεις για μια ταινία στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου με ένα παραγωγό αντί στο γραφείο του ή ακόμα και στο μπαρ του ξενοδοχείου μόνο αν είναι κάποια βλάξ δεν αντιλαμβάνεται τι σκοπούς υποκρύπτει.\nΣαφώς δε είμαι κατά του οποιαδήποτε σεξουαλικού καταναγκασμού γυναίκας και έχω γράψει σε ανύποπτο χρόνο:\nΟ γάμος του Τζέρυ Λη Λούις με την 13χρονη δεν προκάλεσε θέμα στις ΗΠΑ που στο Νότο δεν ήταν ασυνήθης, όπως εδώ στους Ρομά, αλλά όταν πήγε στην Αγγλία και την είδαν οι δημοσιογράφοι.\nΔεν ξέρω αν στα μέσα της 10ετιας του 80 υπήρχε καθηγητής που τον περνούσαν εύκολα οι φοιτήτριες αλλά υπήρχε και άλλος πιο παλιά.\nΣτα σχόλια του ποστ μου :\nΟύτε αν ήσουν κοπέλα για να περάσεις έπρεπε να κάτσεις να σου βάλει χέρι ο Μαμουθ ο μακρυχέρης που έλεγε και Ψαθάς!\nΚαι μου απαντά ο νομικός Χρήστος Βαρδάκας :\nΟ «Μακρυχέρης» ήταν (ένας αγαθότατος άνθρωπος) στην Νομική. Περιοριζόταν σε απλές θωπείες επάνω από τα ρούχα.. Δεν νομίζω ότι λόγω ηλικίας και ιδιαιτέρας δυσμορφίας μπορούσε να κάνει και κάτι άλλο..Πιστεύω ότι σε όλη του την ζωή δεν γνώρισε «βιβλικώς» γυναίκα..Εν πάση περιπτώσει τα κορίτσια διασκέδαζαν. Δεν ενοχλούνταν. Οι πονηρότερες μάλιστα φορούσαν «φουρώ» (της μόδας τότε!) πολύ καλά κολλαρισμένα. Ο χαρακτηριστικός ήχος που έκανε το χέρι του Μακροχέρη μπερδεμένο στα πολύφυλλα φουρώ που έτριζαν ακουγόταν πολύ δυνατά. Ο Μακροχέρης πανικοβαλλόταν και οι εξεταζόμενοι όλοι το διασκέδαζαν..\nΠάντως ο μακροχέρης ήταν άριστος επιστήμων. Δεν νομίζω ότι στον τομέα του η Ελληνική Νομική επιστήμη ανέδειξε μέχρι σήμερα καλύτερο επιστήμονα. Τα δε Ελληνικά του στα βιβλία του είναι απαράμιλλα σε κομψότητα, ύφος και σαφήνεια. Επρόκειτο περί σοφού ανθρώπου με χαρακτηριστικά συμπεριφοράς μικρού παιδιού.\nΤο κόμικ αυτό το έζησε και το αντιμετώπισε κατά τον ίδιο τρόπο στενός μου φίλος καθηγητής στο πανεπιστήμιο.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 19:14\nγια τον 12.Τον σύζυγο της Φράνσις Μακ Ντόρμαντ τον ξέρετε;\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 19:19\n66 @ 8 «Και τι έκανες ; Πραγματοποίησε την απειλή της ; Για κάτι τέτοια χρειάζονται οι κάμερες».\n#Ε! ήμουνα αρκετά …γερόλυκος για να την πατήσω. Άνοιξα προσεχτικά την πόρτα και την σκυλόδιωξα!\nΜε την ευκαιρία να πω ότι όταν μια καταγγελία γίνεται της μόδας μπορούν να βγουν και …μαϊμού καταγγελίες. Όλα τα ενδεχόμενα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη!\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 19:28\nΒεβαίως και δεν ορκίζομαι, αλλά είναι σαν να λες ότι όλες οι γνωστές ηθοποιοί πρέπει στο παρελθόν να τις έχει πηδήξει ο παραγωγός τους ή ο σκηνοθέτης τους\nΟχι, αυτό που λεω είναι οτι το υποκριτικό ταλέντο μιας ηθοποιού δεν έχει καμία σχέση με το αν την πήδηξε ή προσπαθησε να την πηδήξει σκηνοθέτης/παραγωγός στο ξεκίνημα.\nΔεν είναι δηλαδή ότι ΕΙΤΕ είχαν ταλέντο ΕΙΤΕ πηδηχτηκαν, είναι ότι βρέθηκαν στην ανάγκη ενός ισχυρού.\nΕκτος αν πιστεύεις οτι ενα τετοιο κατακάθι θα υποχωρούσε μπροστά στο ταλέντο.\nΤο βρήκες, αυτό είναι, φταίει που δεν κατάλαβαν τι ήθελε! Δεν είναι, ας πούμε, οτι καταλαβαιναν μια χαρά αλλα δεν ηθελαν να μπουν στη μαύρη λίστα!\nΑν για παράδειγμα μου κολλήσει κάποιος ενα σιδερικό στη μούρη και μου πει «τα λεφτά ή τη ζωή σου», φταιω εγω αν του τα δωσω, αφού ειναι φανερό οτι με ληστεύει…\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 19:31\n75 Ε ναι, αφου ενδίδεις 🙂 Μη σου πω ότι το έδωσες με τη θέλησή σου\nΣτην ταινία «Αποκαλύψεις» ο υφιστάμενος Μάικλ Ντάγκλας υφίσταται σεξουαλική παρενόχληση από την προϊσταμένη του Ντέμι Μουρ. Και στην ταινία «Αφεντικά για σκότωμα» ο βοηθός οδοντιάτρου Τσάρλι Ντέι ασφυκτιά λόγω του συστηματικού πεσίματος από την αφεντικίνα του Τζένιφερ Άνιστον. Τους φουκαράδες, τι τράβηξαν…\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 19:45\n70 – Δεν υπήρχε περίπτωση τέτοια γυναίκα να είναι μαζί μου.\nΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΗΤΗΡ ΠΑΣΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΚΑΚΙΑΣ.😈\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 19:47\nΑς μου επιτρέψει ο Νίκος Σαραντάκος να κάμω αναφορά στη δική μου επαγγελματική εμπειρία και γραπτά. Συνήθως το αποφεύγω, αλλά εδώ το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό.\n1. Οταν ήμουνα ακόμη στην Επιτροπή , αν και μέλος πολιτικού γραφείου, συμμετείχα ενεργά στο « δίκτυο προσώπων εμπιστοσύνης» για τη καταπολέμηση της ηθικής και σεξουαλικής παρενόχλησης , εσωτερικό όργανο για τους υπάλληλους. Το Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών έχουν μια Συμβουλευτική επιτροπή. Αφότου υπάρχει το ΔΕΕ , στις διάφορες φάσεις του, έχουμε μονάχα 4 υποθέσεις σεξουαλικής παρενόχλησης που έφθασαν για να δικασθούν. 2 αφορούσαν υπάλληλους της Επιτροπής, 1 το Ευρωκοινοβούλιο και μία την Ευρωπαική Τραπεζα. Αντίθετα όσον αφορά την ηθική παρενόχληση έχουμε περισσότερες από 120 υποθέσεις. Ως προς το αποτέλεσμα, εκείνες που κερδήθηκαν από τους υπάλληλους μετριώνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Αύριο, 26 οκτωβρίου, το το Ευρωκοινοβούλιο θα βγάλει κάποιο ψήφισμα για τις παρενοχλήσεις, αλλά καλό είναι να θυμάται οτι για χάρη μιας ελληνίδας αντιπροέδρου καταδικάστηκε για την ηθική παρενόχληση που ασκούσε στους βοηθούς της και η υπηρεσία δεν είχε παρέμβει για να τους προστατεύσει.\n2. Η πολύχρονη εμπειρία στην Επιτροπή μου έδωσε την ευκαιρία, όταν ξαναγύρισα στο νομικό κόσμο του Βελγίου, να γράψω ένα πρώτο (2010) νομικού χαρακτήρα βιβλίο με θέμα τη σύγκριση του κοινοτικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένου και του δικαίου των κοινοτικών υπαλλήλων, του γαλλικού, βελγικού και λουξεμβουργιανού που αφορά τη παρενόχληση.\nΠαράλληλα έκανα και κάνω επιμόρφωση σε δικαστές , δικηγόρους και διευθυντές προσωπικού\n( η επιμόρφωση είναι πλέον υποχρεωτική στη βελγική επαγγελματική ζωη) και στο σπίτι δέχομαι ( χωρίς αμοιβή) άτομα που θεωρούν τον εαυτό τους θύμα παρενόχλησης. Αυτό το πάρε-δώσε τόσο με τη συγγραφή όσο και με τις εμπειρικές γνώσεις από τις επαφές με οδήγησε σε νέο βιβλίο το 2016, πάντα στον ίδιο εκδότη ( ο αντίστοιχος Σάκουλας της Αθήνας) χωρις το κοινοτικό δίκαιο αλλά με έμφαση στη ψυχολογική διάσταση σαν συμπλήρωμα στη νομική διάσταση.\nΣτα βιβλία αναφέρθηκα, μεταξύ άλλων, στον πρώην πρωθυπουργό της Ολλανδίας όταν ήταν εκπρόσωπος των ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, για τον Ινδό πρόεδρο της Επιτροπής του ΟΗΕγια τη κλιματική αλλαγή, για τον πρόεδρο του Ισραήλ, για γάλλο κινηματογραφιστή, για πρώην πρέσβυ της Κύπρου, για πρώην πρωθυπουργό του Οντάριο η για την εταιρεία Fox που κάλυπτε το παραγωγό επειδή η δουλειά του είχε μεγάλη τηλεθέαση. Για όλες τις υποθέσεις ήταν κοινό μυστικό που όλοι το γνωρίζουν και κανένας δεν το ξέρει.\n3. Από τα 28 κράτη, το Λουξεμβούργο είναι πολύ πίσω όσον αφορά τη σεξουαλική παρενόχληση. Ούτε είναι ποινικό αδίκημα ούτε θεωρείται από τους πολιτικούς ως θέμα συζήτησης, ούτε βέβαια υπάρχουν στατιστικές. Το Βέλγιο έχει τους καλύτερους νόμους για τη παρενόχληση γενικά, αλλά η νομολογία της Γαλλίας είναι αυστηρότερη ( για όσες τουλάχιστον υποθέσεις φτάνουν μέχρι τα εφετεία η στο ακυρωτικό).\n4. Η έννοια της σεξουαλικής παρενόχλησης μπήκε στη νομική γλώσσα ερχόμενη από την Αμερική , γύρω στο 1975, από τις αμερικανίδες ακτιβίστριες που ίδρυσαν το Working Women’s Institute.\nΤο 1991 η Ευρωπαική Επιτροπή δίνει ένα ορισμό σε μία Σύσταση χωρίς δεσμευτικό χαρακτήρα, αλλά ένα χρόνο αργότερα τόσο το Βέλγιο όσο και η Γαλλία άντλησαν από εκεί το δικό τους ορισμό. Μόνο το 2002 η ΕΕ εισήγαγε τον όρο σεξουαλική παρενόχληση σε μια οδηγία για την ισότητα ανδρών και γυναικών ( τροποποιούσε μια παλιότερη του 1976). Από τότε αυτή η έννοια μπήκε σε όλα τα εσωτερικά δίκαια των κρατών μελών.\nΗ έννοια της ηθικής παρενόχλησης ηρθε αργότερα, με το βιβλίο της Γαλλίδας ψυχιάτρου Hirigoyen(1998) και την υιοθέτησε τόσο ο γάλλος όσο και ο βέλγος νομοθέτης το 2002 .\nΕπειδή η ιστορική αφετηρία των δύο παρενοχλήσεων είναι διαφορετική, επισημαίνω ότι η σεξουαλική παρενόχληση θεωρείται σαν εμπόδιο στη ισότητα ανδρών και γυναικών. Η ηθική παρενόχληση αφορά την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Στην Αμερική οι ακτιβίστριες δίνουν πολύ λιγότερη έμφαση στην ηθική παρενόχληση.\n5. Η παρενόχληση στο δημόσιο χώρο αλλά και ο σεξισμός ειναι ποινικά αδικήματα στο Βέλγιο και σε λίγο στη Γαλλία. Βέβαια έχουν περισσότερο παιδαγωγικό και συμβολικό χαρακτήρα διότι η απόδειξη απαιτεί η μάρτυρες η τη παρουσία αστυνομικού, κόστος και κουράγιο για δικαστικές διαμάχες. Πάντως δεν υπάρχει κίνδυνος βιομηχανίας μηνύσεων. Αυτό το επιχείρημα το χρησιμοποίησε κατά κόρον, από το 1976, η ευρωπαική εργοδοτική οργάνωση κάθε φορά που η Επιτροπή έφερνε ένα σχέδιο οδηγίας για την ισότητα.\n6. Στα ελληνικά η λέξη παρενόχληση ( το γαλλικό harcèlement και αγγλογαλλικό harassment) δεν αποδίδει τη ψυχολογική βαρύτητα της λέξης. Η λέξη herse που μας έρχεται από τα φράγκικα, που έδωσαν πολλές στρατιωτικές λέξεις, χρησιμοποιείται για το γεωργικό εργαλείο που σπάζει τις τούφες γης, τα μεγάλα κηροπήγια πάνω στα οποία καρφώνουμε τα μεγάλα κεριά, η το σιδερένιο καρφωτό φράχτη που προστατεύει την είσοδο των μεσαιωνικών πύργων. Στη πραγματικότητα το θύμα καταρραrακώνεται και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οδηγείται σε απελπισμένες πράξεις, όπως οι αυτοκτονίες στη France Telecom, στη Renault και στα Γαλλικά Ταχυδρομεία\nΤο ίδιο ισχύει και για την ηθική παρενόχληση που δεν λέει πολλά πράγματα στη γλώσσα μας. Το bullying, άλλος τύπος παρενόχλησης αποδίδεται, μάλλον πιό σωστά , ως σχολικός εκφοβισμός. Αλλά και πάλι το bullying δεν αφορά μόνο τα παιδιά αλλά και τον χώρο εργασίας.\nΣήμερα οι διάφορες μορφές παρενόχλησης όσον αφορά τους εργαζόμενους, αναλύονται σε ένα γενικώτερο πλαίσιο που είναι η βία στον εργασιακό χώρο.\nΣυγγνώμη και πάλι για το μακροσκελές σημείωμα. Βρυξέλλες\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 20:10\n79 Eυχαριστούμε πολύ, άκρως διαφωτιστικό σημείωμα!\nΔεν αναφέρθηκα στην ετυμολογία των λέξεων αλλά ακριβώς τα ίδια θα έλεγα. Το herse είναι ο βωλοκόπος, η σβάρνα.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 20:15\nΚαι για να ξαναγυρίσουμε στον σημερινό τίτλο, θυμάμαι ακόμη έναν συνεργάτη μου που έλεγε πάντα and I, όταν έπρεπε να πει me too.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 20:22\nΔιαβασα με πολυ ενδιαφερον την αναρτηση. Χαρηκα με τις παρατηρησεις αρκετων και αηδιασα όπως παντα με τα σχολια ενός δημοφιλους και συχνου σχολιαστη. Σιγα να μη πω ποιος είναι…\nΣυζητησεις με γυναικες συναδελφους δειχνουν ότι οι περισσοτερες από εμας τις γυναικες, ειδικα σε επαγγελματικους χωρους οπου παραδοσιακα κυριαρχουν ανδρες, εχουμε γινει καπου/καποτε στοχοι σεξουαλικής παρενόχλησης. Στον δικο μου χωρο (πανεπιστημιο) εχουμε «ειδικο εμπιστοσυνης» που μπορει να κινησει (και κινει!) δικαστικες διαδικασιες με αποτελεσμα να απομακρυνθουν οσοι αποδεδειγμενα παρενοχλουν φοιτητριες και νεαρες γυναικες-μελη του διδακτικου προσωπικου. Η εμπειρια μου είναι ότι το συστημα δουλευει.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 20:32\nΦάσκεις και αντιφάσκεις και έρχεσαι στα λόγια μου όταν γράφεις:\nΔεν είναι, ας πούμε, οτι καταλαβαιναν μια χαρά αλλα δεν ηθελαν να μπουν στη μαύρη λίστα!\nΑυτό ακριβώς έγραψα και εγώ:\nΤο δε παράδειγμα με το περίστροφο του ληστή είναι το λιγότερο ατυχές!\nΌταν σε ληστεύουν δεν έχεις εσύ κάποιο κέρδος, ενώ αν σε πηδήξει ο παραγωγός και έτσι γίνεις σταρ έχεις σαφέστατο!\nΑυτό που επιμένω είναι ότι θεωρώ απαράδεκτο να πιστεύουμε ότι για να ξεχωρίσει κανείς στην ζωή θα πρέπει ή να γλύψει κατουρημένες ποδιές ή να τον πηδήξουν και να πιστεύει ότι αυτός είναι ο μονόδρομος.\nΈνα σχετικό προβληματισμό έχω περιγράψει στο ποστ μου:\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 20:58\n82 …οσοι αποδεδειγμενα παρενοχλουν φοιτητριες και νεαρες γυναικες-μελη του διδακτικου προσωπικου.\nΗ λέξη-κλειδί είναι το «αποδεδειγμένα». Δυστυχώς, στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορεί να αποδειχθεί τίποτα.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 21:14\nΓραψατε – «Η λέξη-κλειδί είναι το «αποδεδειγμένα». Δυστυχώς, στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορεί να αποδειχθεί τίποτα.»\nΣυχνα οι παρενοχλητες, επειδη ειναι πανηλιθιοι, αφηνουν συν τοις αλλοις και ωραιοτατα ηλεκτρονικα ιχνη στα κοινωνικα μηδια στις αποπειρες τους να πεισουν τον στοχο.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 21:15\n83 Όταν σε ληστεύουν και υποχωρείς, έχεις κέρδος τη ζωή σου. Δεν είναι και λίγο, αξίζει λιγότερο από ένα πορτοφόλι. Οπότε δεν είναι τόσο ατυχές το παράδειγμα ως προς αυτό. Όταν υποχωρείς στον εκβιασμό του επίδοξου βιαστή, το διακύβευμα είναι μικρότερο, δεν είναι θέμα επιλογής μεταξύ ζωής ή θανάτου, αλλά μεταξύ λαμπερής καριέρας και αφάνειας.\nΓια όσους έχουν επιλέξει ένα επάγγελμα με μεγάλη αγορά εργασίας, υπαλλήλου γραφείου για παράδειγμα, είναι πιο εύκολο (όχι πολύ τις μέρες μας) να διαλέξουν την ακέραιη στάση, καθώς είναι πιθανόν να βρεθεί ένας άλλος εργοδότης. Όσο πιο μικρή η πιάτσα, ή μάλλον όσο η σχέση προσφοράς-ζήτησης είναι λιγότερο ισορροπημένη, τόσο πιο μεγάλη η πιθανότητα να περάσει ο κάθε είδους εκβιασμός.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 21:17\n*περισσότερο από ένα πορτοφόλι, βέβαια…\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 21:18\nΠαρενοχλητής. Ωραία λέξη, δεν την ήξερα.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 21:23\nΘέλουμε ευρωρεπορτάζ http://www.francetvinfo.fr/culture/cinema/affaire-harvey-weinstein/harcelement-sexuel-au-parlement-europeen-reduire-la-precarite-pour-donner-une-vraie-possibilite-de-denoncer_2436637.html\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 21:53\n#83. «Όταν σε ληστεύουν δεν έχεις εσύ κάποιο κέρδος, ενώ αν σε πηδήξει ο παραγωγός και έτσι γίνεις σταρ έχεις σαφέστατο!\nΑυτό που επιμένω είναι ότι θεωρώ απαράδεκτο να πιστεύουμε ότι για να ξεχωρίσει κανείς στην ζωή θα πρέπει ή να γλύψει κατουρημένες ποδιές ή να τον πηδήξουν και να πιστεύει ότι αυτός είναι ο μονόδρομος.»\nΑς πούμε ότι πηγαίνεις σε μια δημόσια υπηρεσία για να τακτοποιήσεις μια υπόθεση που σε καίει. Ο υπάλληλος που περιμένεις να σε εξυπηρετήσει σε παίρνει παράμερα και σου λέει, «ξέρετε, θα πάρει μήνες, αλλά μπορείτε να ξεμπερδέψετε αμέσως, έναντι ενός ασήμαντου ποσού».\nΓια κάποιο λόγο, τώρα, όταν ακούμε μια τέτοια ιστορία τα βάζουμε με τον διεφθαρμένο υπάλληλο· όταν ακούμε μια ιστορία σεξουαλικής παρενόχλησης τα βάζουμε με το θύμα που ενέδωσε. Παρότι και οι δύο περιπτώσεις είναι στην ουσία τους ίδιες: κάποιος εκμεταλλεύεται τη θέση ισχύος του προκειμένου να βγάλει κέρδος σε βάρος σου από κάτι που ήδη δικαιούσαι.\nΠράγματι, είναι απαράδεκτο να πρέπει να γλείψεις ή να εκπορνευτείς για να κάνεις καριέρα. Την αποκλειστική ευθύνη την έχει αυτός που σε αναγκάζει να το κάνεις. Το να διαλέξεις να μην κάνεις καριέρα δεν είναι λύση, είναι το πρόβλημα. Και το να πιστεύεις ότι υπό αυτές τις συνθήκες μπορείς να κάνεις καριέρα χωρίς εκδουλεύσεις δεν είναι ακεραιότητα, είναι αυταπάτη.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 22:10\nΣχημάτισα την εντύπωση ότι στον καλλιτεχνικό χώρο τα «ηθικά» κριτήρια είναι διαφορετικά. Υπάρχει απομυθοποίηση πολλών πραγμάτων σε αυτό το χώρο και η σεξουαλική συμπεριφορά δεν είναι το κύριο ζήτημα.\nΜου κάνει λοιπόν εντύπωση πως και γιατί πήρε δημοσιότητα ένα φαινόμενο που είναι «κοινός τόπος» και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 22:26\n91 – ΄Η για να στραφεί η κοινή γνώμη εκεί για κάποιους αμερικανικούς λόγους που δεν γνωρίζουμε ή γιατί την είχαν στημένη στον Γουάινστιν κάποιοι αντίπαλοί του (πολλά τα λεφτά Χάρβεϊ κλπ, 🙂 ) σίγουρα πάντως όχι για την προστασία των γυναικών, μην ξεχνούμε και ποιός είναι πρόεδρος στις ΗΠΑ, μην ισοπεδώσουμε κι όλες τις αξίες. 🙂\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 22:33\nΤους σοβαρούς πολίτες τους κάνουν οι καλοί γονείς. Τους καλούς γονείς τους κάνει η καλή πατρίδα και την καλή πατρίδα την κάνουν οι καλοί πολίτες. Όλα είναι ένας κύκλος.\nΌταν μία γυναίκα δεν σέβεται του άνδρες είναι επειδή δεν είχε καλό πατέρα. Όταν μία γυναίκα επιλέγει λάθος σύζυγο είναι επειδή δεν είχε καλό πατέρα και δεν ξέρει τα κριτήρια της επιλογής. Το ίδιο γίνεται και με τους άνδρες. Συμπεριφέρονται αισχρά στην γυναίκα τους επειδή η μητέρα τους δεν ύψωσε ποτέ το ανάστημά της και να πει «εγώ γεννώ τους άνδρες».\nΗ έλλειψη της στοργής του πατέρα επιφέρει ψυχικά τραύματα και ταλαιπωρεί τα τέκνα όλη τους την ζωή (αγόρια και κορίτσια) αναζητώντας αυτή την στοργή. Βάλλονται κατά των ανδρών επειδή δεν είχαν καλό πατέρα.\nΗ έλλειψη της στοργής της μάνας επιφέρει ψυχικά τραύματα και ταλαιπωρεί τα τέκνα όλη τους την ζωή αναζητώντας αυτή την στοργή . Βάλλονται κατά των γυναικών επειδή δεν είχαν καλή μητέρα και η μητέρα πατρίδα ευθύνεται επειδή δεν ξέρει να κάνει καλούς γονείς. Και οι πολίτες ευθύνονται επειδή δεν ξέρουν να κάνουν καλή πατρίδα.\nΚαι όλα οδηγούν στον σαρτρισμό. «Είμαστε υπεύθυνοι και συνυπεύθυνοι για τις πράξεις μας».\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 22:34\nΑναρωτιέμαι αν μεταξύ των σχολιαστών είναι κανείς βιαστής, παρενοχλητής έστω, να μάθουμε και την άλτερα παρς…\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 22:40\nΑυτή η λέξη μου χτυπάει οχληρά στα ώτα και μάλλον για μεζεδάκι την κόβω, όσο με αφορά\nΑπό τα τρία μεγάλα μας λεξικά, μόνο ο Χαραλαμπάκης έχει «παρενοχλητικός»\nΠροσωπικά μια χαρά μου κάνει το «παρενοχλών», κάτι που βλέπω και σε κείμενα νομικότερα ή σοβαρότερα από απλώς δημοσιογραφικά\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 22:46\nΝαι, ίσως βιάστηκα να τη χαρακτηρίσω ωραία λέξη. Και ο λόγος είναι ότι αν απ’ το παρενοχλώ παράγεται ο παρενοχλητής, τότε απ’ το ενοχλώ θα ‘πρεπε να παράγεται ο ενοχλητής. Κάτι που δεν συμβαίνει, όπως ξέρουμε.\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 23:02\nΟδηγός αντιμετώπισης σεξουαλικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 23:14\nΤο ξέρατε; (Εγώ, όχι.)\nΣτις ΗΠΑ επιτρέπεται ο γάμος με κοριτσάκια (σε κάποιες πολιτείες χωρίς ελάχιστο όριο ηλικίας, σε άλλες από τα 13-14.)\n25 Οκτωβρίου, 2017 στις 23:28\n95-96 Γιατί μεζεδάκι (= μαργαριτάρι!!) ένας νεολογισμός; Δεν είναι κανονικός σχηματισμός;\nΜεσολαβώ – μεσολαβητής, καθοδηγώ – καθοδηγητής, εξηγώ – εξηγητής.\nΕπιπλέον, είναι απαραίτητη λέξη για να προσδιορίσουμε μονολεκτικά τον δράστη της παρενόχλησης\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 01:37\nο σύνδεσμος (πιντιεφι του Δήμου Γαλατσίου, αν αποκωδικοποίησα σωστά 🙂 ) που έβαλες εδώ\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 02:01\nΜιας και είμαστε στη μεταμεσονύκτια ζώνη 🙂 , να κάνουμε κι ένα σχόλιο για τους πολλούς ιστότοπους κλπ., (όλοι ελληνόψυχοι» …) που έχουν λυσσάξει… αφού ανακάλυψαν ένα άρθρο μιας Αμερικανίδας δημοσιογράφου (Laura Wattenberg) από το 2015, πως το όνομα «Σοφία» είναι πολύ ψηλά στη λίστα προτιμήσεων .. (σύνδεσμο δεν βάζω, αλλά τίτλοι όπως: «Το ελληνικό όνομα που έχει κατακτήσει τον κόσμο» κλπ. κάνουν θραύση… 🙂 )..\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 02:04\n101: Εδώ το αυθεντικό άρθρο, ξέχασα να το βάλω\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 06:39\nΑυτή η συγκεκριμένη κατάσταση με τον ταξιτζή μπορεί να θεωρηθεί σεξουαλική παρενόχληση με την έννοια ότι πρέπει να καταλαβαίνεις από τις αντιδράσεις του άλλου ότι γίνεσαι φορτικός.\nΆλλωστε, και ο κάθε καραγκιόζης που αρχίζει τα σόκιν ανέκδοτα ή μιλάει δυνατά για ροζ ταινίες ή λέει ιστορίες για το δήθεν ζευγάρι γειτόνων που ακούγονται πολύ όταν ερωτοτροπούν, ούτε αγγίζει την γυναίκα, ούτε την βρίζει, ούτε της κάνει ανήθικη πρόταση, όμως είναι και πάλι σεξουαλική παρενόχληση διότι «το πάει» προς τα εκεί επίτηδες και βεβαίως τις συζητήσεις αυτές δεν τις ανοίγει σε καμιά γιαγιούλα 80 ετών (εκτός αν έχει γεροντοφιλία), αλλά σε κάποια γυναίκα ερωτικά ενεργή.\nΗ σεξουαλική παρενόχληση δε, με το σαφές υπονοούμενο ότι «η δουλειά σου εξαρτάται από εμένα», είναι για ισόβια και πολύ ξύλο από τον «Τιμωρό» της Marvel.\nΚαλό είναι να καταγγέλλονται όλα, ή και να αναφέρονται έστω ανώνυμα στο διαδίκτυο, διότι κι εμείς άμα τα διαβάσουμε μαθαίνουμε να είμαστε περισσότερο ευαίσθητοι στο φαινόμενο αυτό και να αποφεύγουμε και συμπεριφορές που μπορεί να μην τις είχαμε σκεφτεί ότι ενοχλούν.\nΕπίσης, είμαι βέβαιος ότι συμβαίνει να θεωρεί ο καθένας τον εαυτό του τουλάχιστον «εμφανίσιμο» (ποιος λέει για τον εαυτό του «καλά, είμαι και πολύ χάλια»), αλλά η γυναίκα την οποία πλησιάζεις να σε θεωρεί σιχαμένο. Πρέπει να είμαστε ευαισθητοποιημένοι.\nΥπάρχει βεβαίως και η παρενόχληση προς τον άνδρα, κυρίως όταν μια γυναίκα με ισχύ που είναι εντελώς απωθητική, σκύβει συνέχεια δίπλα σε απόσταση… αναπνοής και ακουμπάει για να δει τάχα «πώς πάει η δουλειά» ή αγγίζει σε κάθε ευκαιρία και ο άνδρας βγάζει καντήλες αλλά δεν μπορεί αν μιλήσει.\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 07:42\n@103 τέλος: Disclosure\n(πατάτα ολκής, btw)\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 07:44\nΓια το μονολεκτικό του πράγματος, θαρρώ πως προσωπικά με καλύπτει το «παρενοχλών», και, αφού αυτό τον τύπο επιλέγουν ενωσιακά και σοβαρότερα κείμενα, είμαι οκ.\nΓια την κανονικότητα του σχηματισμού, ανατρέχοντας στο μη σύνθετο «οχλώ», βρίσκω μόνο «οχληρός» και «οχλών» να έχει σχηματιστεί, ενώ ως «διπλοσύνθετο» βρίσκω κάπως κωμικό το «παρενοχλητής»\nΑφού μάλιστα άλλον τύπο περιέλαβε ο Χαραλαμπάκης και όχι αυτόν, ε… τι άλλο να επικαλεστώ!\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 08:30\n105 Δεν ξέρω αν είναι μόνο δική μου άποψη, αλλά βρίσκω διαφορά ανάμεσα στο «παρενοχλών» και «παρενοχλητής». Το πρώτο δείχνει (μετοχή ενεστώτα ενεργητικής δεν είναι;) την ιδιότητα ενός ατόμου κατά τη διάρκεια μιας πράξης. Πχ στη διαδρομή της επιστροφής που περιγράφεται στο άρθρο, ο οδηγός είναι ο παρενοχλών και η κοπέλλα η παρενοχλούμενη.\nΠαρενοχλητής είναι η ιδιότητα ανεξάρτητα από μια συγκεκριμένη πράξη. Όπως ο κλέφτης και ο κλέπτων (οπώρας ή τι άλλο 🙂 ). Άρα, κτγμ υπάρχει διαφορά που αξίζει τη χωριστή λέξη.\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 08:49\n82 @ Y. G.\n>αηδιασα όπως παντα με τα σχολια ενός δημοφιλους και συχνου σχολιαστη. Σιγα να μη πω ποιος είναι…\nΤο συναίσθημα της αηδίας συνοδεύεται σωματικώς από μείωση των καρδιακών παλμών, έκκριση σάλιου και από σύμπτυξη των μυών τού φάρυγγα, και γενικώς τού συστήματος κατάποσης\nΚαι θυμήθηκα εκείνη την διερμηνέα που μετέφρασε αφηρημένη σε ζωντανή ραδιοφωνική μετάδοση την «αϊντία» [idea] ως … αηδία.\nΜου άρεσε, που σαν καλή πιανίστρια δεν σταμάτησε τη ροή των λεγόμενων της για να διορθώσει το λάθος της. Κι έτσι ελάχιστοι το πρόσεξαν.\nΜην το πάρεις προσωπικά.\nΑλλωστε δεν είσαι εσύ διερμηνέας, μεταφράσρια. Είσαι;\nΟύτε πιανίστρια. Νεςπά;\nΟύτε παίζει κανένα άλλο όργανο. Παίζεις;\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:22\nΠροσωπικά έχω εντελώς αντίθετη αίσθηση: είτε «παρενοχλούντα» τον πεις είτε «παρενοχλητή» τον πεις, τον αποκαλείς έτσι και τον εγκαλείς για μία συγκεκριμένη καταλογιστέα συμπεριφορά που επιδεικνύει (άπαξ, δίπαξ κλπ). Δεν μπορείς, θεωρώ, να προσδώσεις σε κάποιον την ιδιότητα του «παρενοχλητή» σε κενό εκδήλωσης συγκεκριμένης καταλογιστέας συμπεριφοράς, διότι τι ήταν τότε εκείνο που του προσέδωσε τη συγκεκριμένη ιδιότητα;\nΠαραδείγματα καλής για μένα χρήσης του «παρενοχλούντος»:\n«ψηφίστηκε πρόσφατα από το κοινοβούλιο, προβλέπει ποινές φυλάκισης έως 4 ετών για όσους απειλούν ή διαπράττουν το αδίκημα της παρενόχλησης. Σε περίπτωση που ο παρενοχλών είναι σύζυγος, σύντροφος ή αρραβωνιαστικός, η ποινή μπορεί να φτάσει τα 6 έτη. Το μέτρο προβλέπει επίσης τη δυνατότητα να επιβληθεί στον παρενοχλούντα»\nπαρενοχλών/παρενοχλούμενος (εδώ βλέπουμε πόσο ομαλά μας δίνεται η δυνατότητα κατονομασίας και του υφιστάμενου τη βλάβη)\nΓνωρίζετε ότι η παρενόχληση στο Δημόσιο τομέα σχεδόν πάντα έχει ως αποτέλεσμα τη μετάθεση της εργαζόμενης σε άλλο τμήμα, ενώ ο παρενοχλών δεν υφίσταται καμιά επίπτωση\nΥποβάλετε γραπτή καταγγελία στην Αρμόδια Αρχή ή στον Προϊστάμενο; Αν ο παρενοχλών είναι ο Προϊστάμενος σας,\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:27\nΑκριβώς όπως ο κλέπτων (οπώρας ή άλλο τι) είναι κλέφτης, έτσι και ο παρενοχλών είναι παρενοχλητής\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:38\n108 Ούτε ο κλέφτης έχει την ιδιότητα αυτή σε κενό εκδήλωσης συγκεκριμένης καταλογιστέας συμπεριφοράς. Πιστεύω πως καθιερώθηκε μια λέξη γιατί είχε ευρύ αντικείμενο (κλέφτης, ληστής αντί κλέπτων, ληστεύων, ληστεύσας κλπ). Η παρενόχληση είναι καινούριο φρούτο και γι’ αυτό χρειάζεται ένα αντίστοιχο νεολογισμό.\nΓνώμη μου πάντα, δεν έχω κάποιο τίτλο αυθεντίας, μόνο τη διαισθητική αντίληψη της διαφοράς. Ας αποφανθεί και η συλλογική σοφία του ιστολογίου.\nΓια την κουβέντα, παρενοχλών και παρενοχλήσας έχουν επίσης παρεμφερές νόημα, αλλά όχι το ίδιο. Έτσι, άλλο πράγμα είναι αυτός που παρενοχλεί τώρα ή συνεχώς και άλλο αυτός που παρενόχλησε μία φορά (ο οδηγός του άρθρου πχ είναι παρενοχλήσας, όχι παρενοχλών, αν είναι να είμαστε ακριβείς). Ο παρενοχλητής περιγράφει και τις δύο περιπτώσεις, τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ.\nΑκόμη κι αν είναι κακόηχος ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο αδόκιμος όρος (εμένα μια χαρά μου φαίνεται), κάποιος άλλος θα πρέπει να προταθεί.\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:41\n109 (τώρα το είδα) Άρα, αφού έχει νόημα να υπάρχει η λέξη κλέφτης, έχει και η λέξη παρενοχλητής. Μάλλον δε διαφωνούμε τελικά.\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:42\nΛίγο Λίγο άσχετο αλλά:\n– Έμαθα τον όρο «σπισισμός- αντισπισισμός».\n– Γέλασα με τη μαλακία που δέρνει την κοινωνία.\n(τουλάχιστον ένα μέρος της)\n– Έκλαψα με τον κακομοίρη που έβαλαν στόχο οι μαλάκες.\n(ή μήπως εκτελούσαν συμβόλαιο;)\nΠρέπει να γραφεί άρθρο για τον (λεγόμενο) δικαιωματισμό. Αυτή η γνώση δεν πρέπει να πάει χαμένη. 😛\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 09:45\n111 Προφανώς. Άλλωστε μπορείς να πεις ότι ο τάδε είναι συστηματικός ή αθεράπευτος παρενοχλητής -αθεράπευτος παρενοχλών δεν ταιριάζει.\nΧώρια που ο παρενοχλών είναι ασυμμόρφωτος στο τυπικό του με τη νεοελληνική -δεν είναι καταδικαστικό αυτό το ελάττωμα αλλά λαμβάνεται υπόψη.\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:03\nΕριξα μια ματια στον ολλανδικο εργασιακο νομο και ειδικα στις παραγραφους για την σεξουαλικη παρενοχληση (seksuele intimidatie). Ο παρενοχλων/παρενοχλητης (η’ όπως αλλιως πρεπει να λεγεται …δεν ειμαι ειδικη…) αναφερεται σαν δραστης (dader) όχι σαν … ας πουμε…intimidator. Το ιδιο νομιζω συμβαινει και στα γερμανικα (sexuelle Belaestigung-Τaeter). Νομιζω οτι ο λογος που χρησιμοποιησα χωρις να το πολυσκεφτω τον ορο παρενοχλητης είναι ότι βλεπω την παρενοχληση σαν μορφη βιας (βια-βιαστης).\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:51\nΝα υπογραμμίσω -υπέρ του μια χαρά όρου «παρενοχλών»- το γεγονός ότι ο «παρενοχλητής» αδυνατεί να μας δώσει μονολεκτικά τον αντίστοιχο τύπο που μας δίνει ατάκα κι επί τόπου ο «παρενοχλών», δηλ. «παρενοχλούμενος» («παρενοχλήσας»/»παρενοχληθείσα»).\nΤα περί «ασυμμορφώτου» στο τυπικό κλπ εννοείται ότι δεν τα συμμερίζομαι και ότι όχι μόνο δεν πρόκειται, για μένα, για ληπτέο υπόψη ή καταδικαστικό ελάττωμα αλλά για στοιχειώδες δικαίωμα αντίστασης στην εξαπλούμενη έρημο της μονοτυπίας, όπως και στο παρελθόν έχω επισημάνει.\n115 Η έρημος της μονοτυπίας μεταβάλλεται σε όαση όταν τολμήσει κάποιος να πολυτυπήσει γράφοντας «του διεθνή» ή «ο συλληφθέντας»\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 12:34\n115 Εγώ πάλι, χωρίς σκέψη, συνδέω εύκολα το παρενοχλητής με το παρενοχλημένος. Αλλά πάλι, αυτή είναι η δική μου σκέψη.\nΣε νομικό επίπεδο δεν ξέρω τι είναι το σωστό, δεν είμαι νομικός (παρασάγγας απέχω), αλλά το σχόλιο 114 με τις λέξεις «δράστης» και «παθών» είναι επαρκές για οποιοδήποτε αδίκημα. Αν είναι να του δώσουμε όνομα (αλήθεια, αυτό δε σημαίνει «ιδιώνυμο» κυριολεκτικά, εκτός νομικής ορολογίας;), τότε εξακολουθώ να υποστηρίζω τον παρενοχλητή, είτε εντός είτε εκτός επιστημονικών συμφραζομένων.\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:18\n112: Στην αρχή γέλασα, αλλά μετά κατάλαβα ότι το θέμα είναι γλωσσολογικό καθώς όλοι νομίζαμε έως τώρα πως ο άνθρωπος που η μόνη του καθημερινή ασχολία είναι το «δια-χειρός-βαράγκη» λέγεται μόνο «μ@?@κ@ς» ενώ τώρα μαθαίνουμε ότι λέγεται και σπισιστής και σπάει κρεοπωλεία…\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 13:40\nΌντως, Αρχιτέκτονα, έχουν ξεφύγει τελείως αυτοί οι λαλάκες. Αν τους κυνηγούσε με τον μπαλτά ο χασάπης και τους έκανε καμιά ζημιά, ποιος θα τον κατηγορούσε;\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 14:25\n114: Στον γερμανικό εργασιακό νόμο o κυρίαρχος όρος είναι «το παρενοχλούν άτομο» (die belästigende Person). Αλλιώς συνήθως χρησιμοποιείται το Belästiger, κάτι ανάλογο, δηλαδή, με τον παρενοχλητή.\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 17:14\n@110, 11, 113 κλπ.:\nΣυμφωνώ κι εγώ ότι ο «παρενοχλών», ο «παρενοχλήσας», ο «παρενοχληθείς» κλπ. είναι λέξεις που τοποθετούν την πράξη της παρενόχλησης σε συγκεκριμένο χρόνο. (Άλλωστε είναι μετοχές: αυτή ακριβώς είναι η δουλειά τους!) Ο «παρενοχλητής» αντίθετα είναι λέξη που αποδίδει μια ιδιότητα σ’ ένα άτομο, όχι για κάποια συγκεκριμένη στιγμή αλλά μόνιμα. Και ο πωλητής, είναι ένα επάγγελμα που το έχεις ακόμη και μετά τη λήξη του ωραρίου σου, όπως και κατά τη διάρκειά του αλλά σε στιγμές που δεν πουλάς τίποτε γιατί το μαγαζί δεν έχει πελάτη μέσα. Και ο «χειμερινός κολυμβητής» δε χάνει την ιδιότητά του το καλοκαίρι, απλώς δεν την ασκεί, ενώ ο «λουόμενος» τη χάνει μόλις βγει στη στεριά.\nΕπομένως, το ότι η χρήση της μετοχής είναι σωστή δε σημαίνει ότι η χρήση του ουσιαστικού δεν είναι: υπάρχουν περιπτώσεις όπου σωστότερο είναι το ένα, περιπτώσεις όπου σωστότερο είναι το άλλο, και ίσως κάποιες όπου ταιριάζουν και τα δύο.\nΤο λέθος με τη λέξη «παρενοχλητής» είναι απλώς ότι η λέξη δεν υπάρχει. Όσο όμως αναπτύσσεται περισσότερος λόγος για το θέμα (κάτι που δε συνέβαινε πάντοτε), ξεκαθαρίζουν και αποχρώσεις των εννοιών που χρειάζονται ξεχωριστή διατύπωση.\n26 Οκτωβρίου, 2017 στις 22:19\n«…Μέσα στο 2014, η ελληνική αστυνομία κατέγραψε 125 βιασμούς στην Αθήνα, ενώ στην Ελλάδα συνολικά καταγράφηκαν 341 βιασμοί. «Οι αριθμοί αυτοί δεν πρέπει να μας ξαφνιάζουν. Ο βιασμός είναι ένα από τα εγκλήματα που σπανίως αναφέρονται στην αστυνομία», μου λέει ο Άγγελος Τσιγκρής, Διδάκτωρ της Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, τονίζοντας ότι: «τα επίσημα στοιχεία, δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα». Σύμφωνα με δική του έρευνα [παρόλο που έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την δημοσιεύσή της εν λόγω έρευνας, ο Τσιγκρής εξηγεί ότι τα εύρηματα της έρευνας έχουν διαχρονικό χαρακτήρα] στην οποία μελετά τους λόγους για τους οποίους οι γυναίκες διστάζουν να καταγγείλουν περιστατικά βιασμού στην αστυνομία, «στην Ελλάδα, κάθε χρόνο, γίνονται περίπου 4.500 βιασμοί, από τους οποίους, μόνο το 6% καταγγέλλεται στην Αστυνομία»….»\nΥΓ Ο βιασμός καταγράφεται ως αδίκημα ήδη από τον Κώδικα του Χαμουραμπί του 18ου αιώνα π.Χ.\n27 Οκτωβρίου, 2017 στις 10:55\n27 Οκτωβρίου, 2017 στις 11:19\n8 Φεβρουαρίου, 2021 στις 11:40\n[…] από τριάμισι χρόνια, τον Οκτώβριο του 2017, είχαμε συζητήσει στο ιστολόγιο πρώτη φορά το κινημα #MeToo, που τότε είχε κάνει την εμφάνισή του […]


remixnews: Οι αγωνίες Ισπανίας, Ελλάδας και Ιταλίας σε 53"\nΟι αγωνίες Ισπανίας, Ελλάδας και Ιταλίας σε 53"\nH ηθοποιός Καντέλα Πένια περιγράφει όσα ζουν οι χώρες του μνημονίου Τις συνθήκες ζωής των πολιτών που ζουν σε χώρες του μνημονίου και τις αγωνίες τους κατάφερε να περιγράψει μέσα σε 53 δευτερόλεπτα η Καταλανή ηθοποιός Καντέλα Πένια. Κέρδισε μάλιστα την Κυριακή, στην κινηματογραφική γιορτή της Ισπανίας και βραβείο για την προσπάθειά της ενώ είπε περιγράφοντας μια γνώριμη κατάσταση για τους Έλληνες:\n«Ευχαριστώ πολύ. Θέλω να πω ότι είχα μείνει τρία χρόνια χωρίς δουλειά, ότι μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια είδα τον πατέρα μου να πεθαίνει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο όπου δεν υπήρχαν κουβέρτες για να τον σκεπάσουμε, όπου δεν υπήρχε νερό για να πιει, έπρεπε να του το φέρνουμε εμείς.\nΜέσα σε αυτά τα τρία χρόνια που δεν δούλευα, βγήκε από τα σπλάχνα μου ένα παιδί που δεν ξέρω ποια δημόσια παιδεία το περιμένει. Αυτά τα τρία χρόνια χωρίς δουλειά είδα πώς πεθαίνουν άνθρωποι γιατί δεν έχουν σπίτι. Γι' αυτό, τη χαρά αυτής της βραδιάς δεν θα μου την αμαυρώσει κανείς. Από εδώ που βρίσκομαι, ζητώ δουλειά. Έχω ένα παιδί να μεγαλώσω».\nΌπως γράφει το vlemma.wordpress.com η Καντέλα Πένια, δραματική καλλιτέχνις, περιέγραψε το δράμα της δικής της ζωής, και το δράμα εκατομμυρίων ανθρώπων του ευρωπαϊκού Νότου σαν κι αυτήν.


Ένα ματς…ένα ντέρμπι…με φόντο την Α2 (ΔΗΛΩΣΕΙΣ)\nΓια αυτό το Δ.Σ της ομάδας μας καλεί του φιλάθλους , να έρθουν από νωρίς στο γήπεδο την Κυριακή, για να στηρίξουν την προσπάθεια των αθλητών μας και των προπονητών τους.\nΟ Βοηθός προπονητής Γιώργος Μπούκουρας και ο αρχηγός της ομάδας μας Δημήτρης Παπαντωνίου απευθυνόμενοι στους φιλάθλους μας τόνισαν :\n''Ένα παιχνίδι πρόκληση για την ομάδα μας, ίσως το σημαντικότερο μέχρι στιγμής σε αυτό το μακρύ ταξίδι της στο πρωτάθλημα της Β Εθνικής.\nΗ νίκη είναι μονόδρομος για εμάς απέναντι σε μια πολύ καλή και σκληροτράχηλη ομάδα με έμπειρους παίκτες και πολύ καλό προπονητικό team.\nΟι παίκτες μας είναι έτοιμοι για αυτό το μεγάλο παιχνίδι και μαζί με την βοήθειά των φιλάθλων μας, που τους καλούμε να γεμίσουν ασφυκτικά το κλειστό γυμναστήριο, θα καταφέρουμε να φτάσουμε στην νίκη.''\n''Ένα ματς ένα ντέρμπι...\nΈνας αγώνας ανάμεσα σε δυο ομάδες που ισοβαθμούν στην δεύτερη θέση με φόντο το ένα από τα δυο εισιτήρια που οδηγούν στην άνοδο της κατηγορίας.\nΗ Ομάδα μας υποδέχεται τον Α.Ο. Τρίτων, μια ομάδα δυναμική με καλούς παίκτες.\nΚαλούμε τον κόσμο, που μας έχει σταθεί και στηρίζει σε όλη αυτήν την διαδρομή, μικρούς και μεγάλους να γεμίσει ασφυκτικά το γήπεδο , ελπίζοντας να τους δώσουμε ένα ωραίο θέαμα και αυτήν την φορά.''\nΜΠΑΣΚΕΤ ΟΙΑΚΑΣ ΝΑΥΠΛΙΟΥ


Στην πλατεία Ελευθερίας θα γιορτάσουν οι γυναίκες... - Flashnews.gr\nΣτην πλατεία Ελευθερίας θα γιορτάσουν οι γυναίκες επιχειρηματίες της Κρήτης\nΣε συνέντευξη τύπου σήμερα στη Περιφέρεια Κρήτης παρουσιάστηκαν οι εκδηλώσεις, από την Αντιπεριφερειάρχη Θεανώ Βρέντζου-Σκορδαλάκη, την Πρόεδρο του Αναπτυξιακού συλλόγου γυναικών επιχειρηματιών Κρήτης Μαρία Πιτσικάκη, και την συντονίστρια των εκδηλώσεων Μάγδα Κατόπη.\nΣτο πλαίσιο των εκδηλώσεων που θα έχουν και κοινωνικό χαρακτήρα, θα πραγματοποιηθεί ημερίδα με θέμα «Γυναικεία Επιχειρηματικότητα-Προκλήσεις και Προοπτικές» στο Επιμελητήριο Ηρακλείου τη Δευτέρα 31 Ιουλίου στις 9 το πρωί.\nΜέσω της οικοτεχνίας όπου έχει πρωτοστατήσει η Περιφέρεια Κρήτης, είναι αρκετές οι γυναίκες που δραστηριοποιούνται στο τομέα, συνολικά έχουμε 85 οικοτέχνες και το 30% σε επίπεδο Κρήτης είναι γυναίκες επιχειρηματίες. Να καλέσουμε τον κόσμο να συμμετέχει στις σημαντικές εκδηλώσεις στη πλατεία Ελευθερίας, όπου γυναίκες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην οικοτεχνία θα παρουσιάσουν τα εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα που παράγουν.\nΗ Περιφέρεια Κρήτης στηρίζει στο πρωτογενή τομέα και τον σημαντικό για την οικονομία του νησιού κλάδο της οικοτεχνίας, μέσω και των ειδικών προγραμμάτων που υπάρχουν και αξιοποιούνται όπως είναι ο αναπτυξιακός, το leader, το ΕΣΠΑ κ.α.\n«Για 11η χρονιά πραγματοποιούμε το “ CRETAN WOMEN’S WEEK 2017” με πολλές ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις στη πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο με ελεύθερη είσοδο για τους πολίτες. Ογδόντα γυναίκες επιχειρηματίες θα εκθέσουν στο πλαίσιο των εκδηλώσεων τα προϊόντα τους που διακρίνονται για την ποιότητα και την καινοτομία τους.\nΚαλούμε τον κόσμο να συμμετέχει σε όλες τις εκδηλώσεις, και ευχαριστούμε θερμά τη Περιφέρεια Κρήτης, το Δήμο Ηρακλείου, το Επιμελητήριο Ηρακλείου και την ΟΕΒΕΝΗ για την βοήθεια και την συνδιοργάνωση. Παράλληλα προγραμματίζουμε και φιλανθρωπικές-κοινωνικές εκδηλώσεις για την στήριξη του «Παιδικού Χωριού SOS», του συλλόγου «Μαζί Νικάμε τον Καρκίνο».\nΕπίσης σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο Μαστογράφος της Περιφέρειας Κρήτης θα προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του στις γυναίκες και για αυτό ευχαριστούμε τον επικεφαλής της μονάδας τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης Γιώργο Πιτσούλη».\nΜουσική βραδιά με το συγκρότημα των 16χρονων καλλιτεχνών Μανόλη Πλαϊτη και Κώστα Σκουτέλη\nΤρίτη, 25 Ιουλίου 2017, 13:29