14-08-2020 • 8:30πμ\nΈνας 25χρονος άντρας από το Μίσιγκαν κατηγορείται για τη σεξουαλική κακοποίηση 96χρονης γειτόνισσάς του στο σπίτι της.\nΤο ασύλληπτο περιστατικό έγινε στις 4 Αυγούστου σε συγκρότημα κατοικιών του Αν Αρμπορ, όπου έμεναν ο Ντεζόν Ντεζόρ Λιν και το ηλικιωμένο θύμα του.\nΣύμφωνα με τις Αρχές, τα ευρήματα που συλλέχθηκαν από το σπίτι της 96χρονης και αναλύθηκαν από τα εγκληματολογικά εργαστήρια της περιοχής υπέδειξαν ως δράστη τον 25χρονο, ο οποίος συνελήφθη κατηγορούμενος για σεξουαλική επίθεση και εισβολή σε ξένη κατοικία.\nΟ Λιν φέρεται ότι σκαρφάλωσε από το παράθυρο του διαμερίσματος της άτυχης γυναίκας με μοναδικό σκοπό να την κακοποιήσει σεξουαλικά στις 3.40 τα ξημερώματα. «Δεν ήταν διάρρηξη. Εισέβαλε στο σπίτι της για να την κακοποιήσει σεξουαλικά» αναφέρουν οι Αρχές.\nΗ 96χρονη, η οποία αναρρώνει από την επίθεση στο σπίτι της μετά την έξοδό της από το νοσοκομείο, χαρακτηρίζεται από κατοίκους της περιοχής ως δραστήρια και φιλική γυναίκα. «Είναι απίστευτο. Την είδα την προηγούμενη μέρα της επίθεσης να κάνει βόλτα και είναι πολύ δραστήρια» αναφέρει ο γείτονάς της Γκάρι Μπολ, προσθέτοντας ότι το περπάτημά της θυμίζει 60άρα γυναίκα. «Πρέπει να είσαι άρρωστος, ανισόρροπος ή ναρκομανής για να κάνεις κάτι τέτοιο» συμπλήρωσε.


Lidl Hellas: Άνοδος τζίρου 7,3% και νέες επενδύσεις 80-100 εκατ. ευρώ - ERGON blog\nLidl Hellas: Άνοδος τζίρου 7,3% και νέες επενδύσεις 80-100 εκατ. ευρώ\nΆνοδο τζίρου 7,3% κατέγραψε η Lidl Hellas για την οικονομική χρήση Μάρτιος 2016 - Φεβρουάριος 2017, όπως ανέφερε πριν από λίγη ώρα ο πρόεδρος της διοίκησης της εταιρείας, Ιάκωβος Ανδρεανίδης. Παράλληλα, επισήμανε πως και στο πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος οικονομικού έτους η αλυσίδα καταγράφει σταθερή πορεία, παρά την πτωτική εγχώρια αγορά του οργανωμένου λιανεμπορίου τροφίμων, εντός της οποίας δραστηριοποιείται.\nΑκόμη, ο κ. Ανδρεανίδης ανακοίνωσε νέο επενδυτικό πλάνο για το 2018, που θα κυμανθεί περί τα 80-100 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό του δικτύου καταστημάτων αλλά και τη βελτίωση των αποθηκών της αλυσίδας. Όπως σημείωσε, στο κλείσιμο του τρέχοντος οικονομικού έτους η Lidl Hellas θα διαθέτει 221 καταστήματα στην Ελλάδα (αυτήν τη στιγμή διαθέτει 219), ενώ στην επόμενη οικονομική χρήση σχεδιάζονται να προστεθούν τρία ακόμη καταστήματα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Λάρισα.\nΑξίζει να σημειωθεί πως τον Δεκέμβριο πρόκειται να παρουσιαστεί, σε κατάστημα που ετοιμάζεται στον Πειραιά, το ανανεωμένο concept για τα «Καταστήματα Νέας Γενιάς» της Lidl, μετά από παρεμβάσεις στην αρχική εκδοχή, στις οποίες προχώρησε η αλυσίδα.\nΣημαντικό κομμάτι του νέου επενδυτικού πλάνου θα αφορά και την εγκατάσταση τμημάτων bake-off στα καταστήματα της Lidl Hellas. Αυτήν τη στιγμή γωνιά «bake-off» διαθέτουν 180 καταστήματα της αλυσίδας, ενώ στο επόμενο οικονομικό έτος θα αποκτήσουν το σχετικό τμήμα άλλα 20. Στόχος της διοίκησης της Lidl Hellas είναι το συγκεκριμένο πρόγραμμα να έχει ολοκληρωθεί το 2019, με την εγκατάσταση τμημάτων bake-off σε όλα τα καταστήματα της αλυσίδας πανελλαδικά.\nΤα παραπάνω ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο της παρουσίασης της πρώτης Έκθεσης Βιώσιμης Ανάπτυξης της Lidl Ελλάς για τα οικονομικά έτη 2015 και 2016, που πραγματοποιήθηκε σήμερα. Παράλληλα, παρουσιάστηκαν και κάποια βασικά στοιχεία από τη δεύτερη κοινωνικοοικονομική μελέτη που πραγματοποίησε η εταιρεία για το οικονομικό έτος 2016-2017. Με βάση αυτά, η Συνολική Προστιθέμενη Αξία που δημιούργησε η Lidl Hellas για τo έτος 2015 ανέρχεται σε 616 εκατ. ευρώ και για το 2016 σε 659 εκατ. ευρώ, αυξημένη κατά 7%, ενώ η συνολική συνεισφορά της στα φορολογικά έσοδα της χώρας για το έτος 2015 ανέρχεται σε 230 εκατ. ευρώ και για το έτος 2016 σε 244 εκατ. ευρώ, αυξημένη κατά 6%\nΑκόμη η αλυσίδα υπολογίζεται πως συνείσφερε γα την στήριξη 17.413 θέσεων εργασίας το 2016 (άμεσες, έμμεσες και επαγόμενες), με το μέγεθος αυτό να έχει αυξηθεί κατά 6,5% σε σχέση με το 2015 όπου το σύνολο των θέσεων εργασίας ήταν 16.353 . Σημειώνεται πως η εταιρεία απασχολεί 5.417 εργαζομένους 9,7% περισσότερους από το 2015.\nLabels ΑΘΗΝΑ, ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ, ΛΑΡΙΣΑ, LIDL\nLidl Hellas: Άνοδος τζίρου 7,3% και νέες επενδύσεις 80-100 εκατ. ευρώ Reviewed by ERGON blog on Νοεμβρίου 11, 2017 Rating: 5


15 Συμβουλές για οδήγηση στην αριστερή πλευρά του δρόμου - Βιωματικό Ταξίδι - 2019\nΜετά από λίγα χρόνια στο δρόμο, η οδήγηση γίνεται σχεδόν όπως το περπάτημα για τους περισσότερους ανθρώπους-κάτι που μπορείτε να κάνετε με ελάχιστη συνειδητή και άμεση προσοχή. Αλλά βάζετε το ίδιο άτομο σε μια χώρα που οδηγεί στην αντίθετη πλευρά του δρόμου από ό, τι συνηθίζουν, και απαιτεί σχεδόν πλήρη συγκέντρωση για να κρατήσει από το να μετατρέψει το αυτοκίνητό τους απευθείας σε κυκλοφορία. Για τους Αμερικανούς, αυτό σημαίνει οδήγηση στην αριστερή πλευρά του δρόμου σε μέρη όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.\nΗ μεγαλύτερη διαφορά είναι αναμφισβήτητα όχι στους δρόμους, αλλά στο εσωτερικό του αυτοκινήτου - είναι σαν ο αντίπαλος κόσμος εκεί.\nΌχι μόνο οδηγείτε στην "λάθος" πλευρά του δρόμου από αυτό που συνηθίζετε, αλλά και όλα τα χειριστήρια βρίσκονται σε λάθος πλευρά. Τα φλας είναι εκεί που πρέπει να είναι ο διακόπτης φωτισμού, τα χειριστήρια παραθύρων όπου πρέπει να είναι το ραδιόφωνο, οι καθρέφτες - καλά, είναι ακόμη δύσκολο να περιγράψεις τι συμβαίνει όταν κοιτάς έναν καθρέφτη οπισθοπορείας όταν όλα είναι ήδη πίσω.\nΚατά τη διάρκεια του πρωινού σε ένα B & B έξω από το Λονδίνο πριν από αρκετά χρόνια, έκανα ένα σχόλιο για την οδήγηση στην "δεξιά" πλευρά του δρόμου. σε αληθινή βρετανική μορφή, ο οικοδεσπότης μας άκουσε τόσο το λογοπαίγνιο και πήρε ένα κομμάτι ειλικρινής οσφυαλγίας σε αυτό. Από τότε που το αναγνωστικό κοινό του SmarterTravel είναι παγκόσμιο, και η αλήθεια είναι ότι η οδήγηση στην αριστερή πλευρά του δρόμου δεν είναι τόσο ασυνήθιστη (άνθρωποι σε περίπου 75 χώρες παγκοσμίως οδηγούν από εκείνη την πλευρά), θα χρησιμοποιήσω τον όρο "αντίθετο" αντί " "Πλευρά του δρόμου για τις ακόλουθες συμβουλές.\nΣε πολλά μέρη του κόσμου, η πλειονότητα των ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων έχει ένα χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων (δηλαδή μια στροφή), ενώ τα ενοίκια αυτοκινήτων αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων είναι και τα δύο πιο δύσκολα να βρεθούν και πιο δαπανηρά. Ωστόσο, εάν είστε συνηθισμένοι να οδηγείτε αυτόματο κιβώτιο στο σπίτι, αξίζει να προσπαθήσετε να βρείτε ένα αυτόματο αυτοκίνητο στο εξωτερικό.\nΈχω οδηγήσει το μοτοσικλετιστικό ενοίκιο (συμπεριλαμβανομένου ενός μαζικού επιβατικού φορτηγού) στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία, και είναι δύσκολο αλλά εφικτό. Αλλά αν δεν γνωρίζετε ήδη πώς να οδηγήσετε ένα ραβδί, δεν θα συνιστούσα να προσπαθείτε να μάθετε ενώ οδηγείτε στην απέναντι πλευρά του δρόμου - ίσως το βρείτε εντελώς συντριπτικό.\nΥπάρχει αμυντική οδήγηση και, στη συνέχεια, υπάρχει εξαιρετικά προσεκτικός "δεν ξέρω σε ποια πλευρά του δρόμου πρέπει να είμαι" οδήγηση? επιλέξτε το τελευταίο. Εάν οι αμυντικές σας συνήθειες οδήγησης είναι γενικά σταθερές, προσθέστε ένα άλλο επίπεδο προσοχής στη συνήθη προσέγγιση σας. Αν τείνετε να είστε επιθετικός οδηγός, είναι καλός χρόνος να πιέσετε "παύση" για συνήθειες όπως η ταχύτητα, η απομάκρυνση των θυρών και η ύφανση μέσα και έξω από λωρίδες.\nΕίναι πάντα σοφό να εξοικειωθείτε με τα πεντάλ, τα κουμπιά και άλλες λειτουργίες του ενοικιαζόμενου αυτοκινήτου σας πριν βγείτε από την παρτίδα, αλλά είναι ακόμα πιο σημαντικό αν οι λειτουργίες αυτές βρίσκονται στην αντίθετη πλευρά από εκεί που τις περιμένετε. Θα σας συνιστούσα να κάνετε τα πρώτα 10 λεπτά της ενοικίασης αυτοκινήτου σας περισσότερο σαν 15 ή 20 λεπτά, ώστε να αισθάνεστε άνετα με το όχημα πριν βγείτε έξω στο δρόμο.\nΒρήκα τα πρώτα μου λεπτά στο αυτοκίνητο για να είμαι πιο αβέβαιος. Μετά από λίγες περιστροφές και ίσως μια κυκλική διασταύρωση, αισθάνομαι πιο σίγουρη, αλλά πριν από τότε είναι σχεδόν όπως αρχίζει κάθε μέρα.\nΝα είστε προσεκτικοί όταν ξεκινάτε το πρώτο πράγμα το πρωί, ειδικά αν δεν είχατε ακόμα τον πρωινό σας καφέ. Κάνοντας μια βόλτα πριν οδηγήσετε μπορεί να βοηθήσει λίγο, καθώς μπορείτε να αναπροσανατολιστείτε να ψάχνετε για κυκλοφορία προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτό που συνηθίζατε.\nΑκόμα και κάτω από κανονικές συνθήκες οδήγησης, πολλά τροχαία ατυχήματα προκαλούνται από άτομα που βρίσκονται σε βιασύνη. Με το χρόνο αντίδρασης που έγινε αναξιόπιστος από τόσες αλλαγές στις μεταβλητές, θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε μερικά επιπλέον λεπτά για σχεδόν όλες τις μονάδες δίσκου σας, ακόμη και σύντομες.\nΗ οδήγηση χωρίς προβλήματα είναι ποτέ μια καλή ιδέα, είτε πρόκειται για μεθυσμένη ή κουρασμένη, για φαγητό, για παλαμάρισμα με το τηλέφωνό σας, είτε για να παρακολουθείτε ένα παιδί στο πίσω κάθισμα. Προσθέτοντας τέτοιες περισπασμούς στο ήδη προκλητικό καθήκον οδήγησης στην απέναντι πλευρά του δρόμου ζητάτε απλά προβλήματα.\nΣε σχετικό σημείωμα, οι συνάδελφοι επιβάτες αναλαμβάνουν καθήκοντα που δεν σχετίζονται άμεσα με το χειρισμό του αυτοκινήτου, όπως ανάγνωση χαρτών, αλλαγή ραδιοφωνικών σταθμών, έλεγχος οδικών σημάτων και υπενθυμίσεις σε σημάδια στάσης ή φανάρι.\nΓνωστές ως "κύκλοι κυκλοφορίας" στις περισσότερες από τις ΗΠΑ, οι κυκλικοί κόμβοι βρίσκονται σε ολόκληρη τη χώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε πολλές χώρες που ήταν παλαιότερα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Όποιος έχει οδηγήσει στην αντίθετη πλευρά του δρόμου θα σας πει ότι οι κύκλοι είναι το πιο σύγχρονο πράγμα που θα συναντήσετε. Πάρτε αυτά αργά και να πάρει το μυαλό σας για σας πριν εισέλθουν σε ένα.\nΤο ένστικτο για τους ανθρώπους που οδηγούν στη δεξιά πλευρά του δρόμου είναι να κοιτάξουμε σωστά τους πεζούς να περπατούν στο δρόμο πολύ κοντά στο αυτοκίνητο. Κατά την οδήγηση στην αριστερή πλευρά του δρόμου, είναι πεζοί στα αριστερά σας που θα μπορούσαν να βγουν μπροστά από το αυτοκίνητό σας απροσδόκητα.\nΣτο σπίτι, τα φανάρια και τα σήματα στάσης μπορεί να είναι ενοχλητικά οδοφράγματα που σας επιβραδύνουν καθ 'οδόν προς το σημείο όπου πηγαίνετε, αλλά όταν οδηγείτε στην απέναντι πλευρά του δρόμου, προσφέρουν συχνά μια ευπρόσδεκτη παύση για να πάρουν τα ρουλεμάν σας και να αναπροσανατολίσετε τον εαυτό σας - μια σύντομη αναπνοή από την επίθεση των αντίστροφων ερεθισμάτων. Ίσως ακόμη και να τα εκτιμήσετε.\nΌπως αναφέρθηκε παραπάνω, η συνήθεια με τους καθρέφτες μπορεί να είναι το πιο δύσκολο έργο που θα αντιμετωπίσετε. όλα είναι αντίστροφη αντίστροφη. Μπορεί να φλερτάρει για να κοιτάξει έξω από το αριστερό καθρέφτη και να δείτε τα αυτοκίνητα που παρκάρισαν. Σε περίπτωση αμφιβολίας, γυρίστε γύρω και κοιτάξτε έξω το πίσω παράθυρο για να πάρετε μια άμεση, χωρίς ενδιάμεση άποψη για το τι πραγματικά συμβαίνει.\nΣε ένα ταξίδι πριν από πολύ καιρό, ένας φίλος και εγώ ταξίδεψαμε στη Μάγχη και όταν φτάσαμε στην απέναντι πλευρά έπρεπε να αλλάξουμε τις πλευρές του δρόμου. Αυτό μπορεί να είναι εξαιρετικά δυσάρεστο. Επιπλέον, στη μία ή στην άλλη πλευρά των συνόρων, οι έλεγχοι του αυτοκινήτου σας θα βρίσκονται στη λανθασμένη πλευρά για τη συγκεκριμένη χώρα, πράγμα που αποτελεί μια ολόκληρη πρόκληση εντελώς. Να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί εάν βρεθείτε σε αυτή την κατάσταση.\nΠρέπει να υποθέσετε ότι πρόκειται να κάνετε κάποιο λάθος σε κάποιο σημείο και να προσπαθήσετε να προβλέψετε τι μπορεί να κάνετε σε αυτή την περίπτωση. Το ξέσπασμα, η συνένωση του προβλήματος με ένα άλλο σφάλμα και η υποβάθμιση της οργής του δρόμου δεν είναι γενικά οι καλύτερες επιλογές σας όταν το κάνετε. Αντ 'αυτού, πάρτε τον εαυτό σας σε ένα ασφαλές σημείο, και στη συνέχεια να καταλάβω πώς να πάρει πίσω στη σωστή πλευρά του δρόμου.\nΑκόμη και αν κανονικά δεν αγοράζετε ασφάλιση κατά την ενοικίαση αυτοκινήτου, δεν είναι κακή ιδέα όταν οδηγείτε στο Απέναντι Κόσμο -όταν μόνο για να σας δώσουμε επιπλέον ψυχική ηρεμία. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τις επιλογές σας, δείτε 9 Nasty Truths About Car Rental Insurance.\nΗ πλοήγηση από ένα περίεργο αεροδρόμιο είναι αρκετά δύσκολη χωρίς να είναι η πρώτη σας φορά στην άλλη πλευρά του αυτοκινήτου και στην άλλη πλευρά του δρόμου. Προσθέστε την κόπωση των ταξιδιών και την καθυστέρηση του τζετ στο μίγμα, και δεν είναι καλό να αντιμετωπίσετε το ισοδύναμο της γραφής με το μη κυρίαρχο χέρι σας. Μπορείτε να πάρετε ένα ταξί ή ένα αυτοκίνητο μερίδιο για την πρώτη σας βόλτα από το αεροδρόμιο. Ειδικά αν καθίσετε στο μπροστινό κάθισμα, αυτό μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να προσαρμόσετε τη ροή της κυκλοφορίας, δοκιμάζοντάς την πρώτα ως επιβάτης.\nΤι να φοράτε στην Ουάσινγκτον, D.C.\nCopyright 2019 \_ Περιοδικό Travel Journal \_ 15 Συμβουλές για οδήγηση στην αριστερή πλευρά του δρόμου


Horner - "Η RB18 πετυχαίνει τους στόχους της" - F1RACINGNEWS\nGP Βρετανίας:FP2 – Στην κορυφή ο Sainz\nHorner – “Η RB18 πετυχαίνει τους στόχους της”\nJanuary 20, 2022 January 20, 2022 Έλενα Γεωργάκη\tChristian Horner, F1, Formula 1, Red Bull\nΟ Christian Horner έδωσε κάποιες πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο της Red Bull να ετοιμάσει το μονοθέσιό της Formula 1 του 2022, την RB18, για τη νέα σεζόν, αποκαλύπτοντας ότι ο νέος διεκδικητής παίρνει μορφή.\nΗ RB18 θα είναι το μονοθέσιο με το οποίο ο πρωταθλητής της F1 του 2021 Max Verstappen θα υπερασπιστεί τον τίτλο του το 2022, το αφεντικό της Red Bull Christian Horner αποκάλυψε ότι η ομάδα του εργάζεται σκληρά για να ετοιμάσει το μονοθέσιο για τον υπερασπιστή της.\nΟ Horner μίλησε σε συνέντευξή του στο RacingNews365. com, καθώς ενημέρωσε για τις εργασίες που γίνονται στο Milton Keynes κατά τη διάρκεια του χειμώνα.\n“Αυτή είναι η εποχή του χρόνου που όλα είναι λίγο σφιχτά”, είπε. “Πολλές ώρες εργασίας και φαγητό σε πακέτο!\n“Υπάρχει πολλή σκληρή δουλειά για την RB18 [και] παίρνει μορφή. Μέχρι στιγμής πετυχαίνει την πλειονότητα των στόχων του”, επισήμανε ο Horner.\n“Η ομάδα δουλεύει απίστευτα σκληρά, και η κατάσταση έχει αρχίσει να βελτιώνεται. Την επόμενη εβδομάδα ξεκινάει η κατασκευή του αυτοκινήτου, οπότε αυτό είναι συναρπαστικό!” αποκάλυψε ο Βρετανός.\nΟ Horner μίλησε επίσης για τα σχέδια δοκιμών της Red Bull για το νέο μονοθέσιο, παραδεχόμενος ότι οι νέοι κανονισμοί για το 2022 θα προκαλέσουν κάποιες εκπλήξεις, καθώς κάθε ομάδα προσπαθεί να βρει τις δικές της λύσεις για τα νέα μονοθέσια.\n“Όσον αφορά τις δοκιμές, θα κάνουμε το συνηθισμένο shakedown, πριν πάμε στη Βαρκελώνη και το Μπαχρέιν”, δήλωσε ο Horner.\n“Με ένα καινούργιο αυτοκίνητο, δεν είναι πολλά οι τρεις ημέρες ανά οδηγό – είναι αρκετά έντονο”, συνέχισε. “Αλλά σίγουρα θα κάνει το πρώτο μέρος της σεζόν, για τους φιλάθλους και τους οπαδούς, πιο ενδιαφέρον.\n“Ιδιαίτερα με μια τόσο μεγάλη ανανέωση των κανονισμών, θα υπάρξουν νικητές και ηττημένοι από αυτό.\n“Έτσι, μπορεί να έχετε κάποια αποτελέσματα που δεν τα περιμένατε, ανάλογα με τις λύσεις που έχουν βρει οι άνθρωποι”, κατέληξε το αφεντικό της Red Bull.\nJoining the classics 💙 RB16B 👏 pic.twitter.com/Z5kALoYbx1\n— Red Bull Racing (@redbullracing) January 19, 2022\n← Alonso – “Είμαστε σε καλύτερη κατάσταση από ότι ήμασταν πέρυσι”\nΔοκιμές στο Algarve με μοτοσυκλέτα παραγωγής ο Marc Marquez… →\nToto Wolff – “H pole ήταν έκπληξη”\nApril 17, 2021 April 17, 2021 Νίκος Δαφνομήλης\nGP Αυστρίας – Μάχη στο “Red Bull Ring”, μέρος δεύτερο\nJuly 1, 2021 October 15, 2021 Γιώργος Λιακόπουλος\nHorner – ”O Hamilton ήθελε να πάρει το DRS”\nDecember 6, 2021 December 6, 2021 Νίκος Γεωργιάδης


ΕΥΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ.: Σεπτεμβρίου 2008\nΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ\nΣτην εκκλησία -αλλά και εκτός εκκλησίας- λέμε πολλά πράγματα χωρίς να συνειδητοποιούμε τι λέμε. Π.χ. στο Σύμβολο της Πίστης λέμε ότι πιστεύουμε στην «άφεση αμαρτιών». Το επαναλάμβανα και εγώ επί χρόνια πριν αναρωτηθώ γιατί άραγε αυτό είχε μπει στο Σύμβολο της Πίστης. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται περιττό. «Αν κανείς είναι χριστιανός», σκέφτηκα, «και βέβαια πιστεύει στη συγχώρηση των αμαρτιών. Εννοείται!» Εκείνοι όμως που συνέταξαν το Σύμβολο της Πίστης προφανώς σκέφτηκαν ότι αυτό ήταν κομμάτι της πίστης μας που θα έπρεπε να το φέρνουμε στη μνήμη μας κάθε φορά που πηγαίνουμε στην εκκλησία. Και έχω και εγώ αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι είχαν δίκιο. Το να πιστεύεις στην συγχώρηση των αμαρτιών δεν είναι ακριβώς τόσο εύκολο όσο νόμιζα. Το να πιστεύεις πραγματικά σ’ αυτό είναι κάτι που, αν δεν είσαι διαρκώς σε επιφυλακή, μπορεί εύκολα να σου διαφύγει. Πιστεύουμε ότι ο Θεός μάς συγχωρεί για τις αμαρτίες μας. Πιστεύουμε επίσης ότι το κάνει εφόσον και εμείς συγχωρούμε τις αμαρτίες των άλλων απέναντί μας. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’αυτό. Το λέει η προσευχή του Χριστού στον Ουράνιο Πατέρα, το «Πάτερ ημών». Το τόνισε αυτό ο Χριστός. Αν δεν συγχωρείτε, δεν θα συγχωρεθείτε. Κανένα άλλο κομμάτι της διδασκαλίας Του δεν είναι πιο ξεκάθαρο. Ούτε και υπάρχει καμιά εξαίρεση σ’αυτό. Δεν λέει να συγχωρούμε τις αμαρτίες των άλλων όταν δεν είναι τόσο αποκρουστικές ή όταν υπάρχουν σοβαρές δικαιολογίες γι’αυτές ή κάτι τέτοιο. Πρέπει να τις συγχωρούμε όλες, οσοδήποτε απαίσιες και φρικτές κι αν είναι, οσοδήποτε συχνά κι αν επαναλαμβάνονται. Αν δεν τις συγχωρούμε, δεν θα συγχωρηθεί καμιά από τις δικές μας.\nΈχω την εντύπωση ότι κάνουμε κάποιο λάθος και όσον αφορά τη συγχώρηση των δικών μας αμαρτιών και όσον αφορά τη συγχώρηση που οφείλουμε να δίνουμε στους άλλους για τις αμαρτίες τους απέναντί μας. Ας πάρουμε πρώτα-πρώτα το θέμα της συγχωρητικότητας του Θεού απέναντί μας. Βρίσκω πως, όταν νομίζω ότι ζητώ από τον Θεό να με συγχωρήσει, στην πραγματικότητα-και αυτό γίνεται αρκετά συχνά αν δεν είμαι πολύ προσεκτικός-αυτό που ζητώ από τον Θεό είναι κάτι το τελείως διαφορετικό. Δεν του ζητώ να με συγχωρήσει, αλλά να δικαιολογήσει την αμαρτία μου. Υπάρχει όμως τεράστια διαφορά μεταξύ του συγχωρώ και του δικαιολογώ. Η συγχώρηση εννοεί το εξής: «Ναι, το έχεις κάνει αυτό αλλά δέχομαι τη μετάνοιά σου. Ποτέ δεν θα σου το φυλάξω στο μέλλον και θα είναι όλα μεταξύ μας το ίδιο ακριβώς όπως και πριν». Το «δικαιολογώ» όμως σημαίνει κάτι το τελείως διαφορετικό. Σημαίνει: «Βλέπω ότι δεν μπορούσες να κάνεις αλλιώς ή βλέπω ότι δεν το ήθελες. Πραγματικά δεν φταις». Αλλά, αν πραγματικά δεν φταις, τότε δεν υπάρχει και λόγος να υπάρξει συγχώρηση. Υπ’ αυτή την έννοια η «συγχώρηση» και η «δικαιολόγηση» είναι σχεδόν τελείως αντιφατικές έννοιες. Φυσικά, σε πολλές περιπτώσεις-είτε μεταξύ Θεού και ανθρώπου είτε ανθρώπων μεταξύ τους-ενδέχεται να υπάρχει και το ένα και το άλλο. Ένα τμήμα από κείνο που αρχικά φαινόταν να είναι αμαρτία καταλήγει να είναι κάτι για τό οποίο δεν ευθύνεται κανείς, οπότε δικαιολογείται. Και συγχωρείται το τμήμα που παραμένει αμαρτία. Αν κανείς είχε μια τέλεια δικαιολογία, τότε δεν θα υπήρχε λόγος να υπάρξει συγχώρηση. Αν χρειάζεται να συγχωρηθεί η όλη πράξη, τότε δεν υπήρχε δικαιολογία γι’αυτήν. Το πρόβλημα είναι ότι εκείνο που λέμε «Ζητώ τη συγχώρηση του Θεού» πολύ συχνά συμβαίνει να είναι «Ζητώ από το Θεό να δεχτεί τις δικαιολογίες μου». Εκείνο που μας οδηγεί σ’αυτό το σφάλμα είναι ό,τι μαζί με την αμαρτία, συνήθως, υπάρχει και κάποια δικαιολογία, υπάρχουν κάποια ελαφρυντικά. Είμαστε τόσο ανυπόμονοι να τα επισημάνουμε αυτά στο Θεό-αλλά και στον εαυτό μας-που τείνουμε να ξεχάσουμε ποιο είναι το πραγματικά σπουδαίο ζήτημα, δηλαδή εκείνο το κομμάτι που δεν καλύπτεται από δικαιολογίες, το κομμάτι που είναι αδικαιολόγητο, καίτοι όχι και αδύνατο να συγχωρηθεί. Αν το ξεχάσουμε αυτό, θα μείνουμε με την εντύπωση ότι έχουμε μετανοήσει και συγχωρηθεί, ενώ αυτό που έχει γίνει στην ουσία είναι ότι απλά έχουμε μείνει οι ίδιοι ικανοποιημένοι από τις δικαιολογίες μας. Μπορεί μάλιστα οι δικαιολογίες μας να είναι πολύ ατυχείς, γιατί έχουμε την τάση να ικανοποιούμαστε εύκολα από τα λεγόμενα περί του εαυτού μας.\nΥπάρχουν δύο ειδών φάρμακα γι’αυτό τον κίνδυνο. Το ένα είναι να θυμόμαστε ότι ο Θεός ξέρει όλες τις πραγματικές δικαιολογίες πολύ καλύτερα από μας. Αν, πράγματι, υπάρχουν ελαφρυντικά, δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα λάβει υπόψη του ο Θεός. Εκείνος θα ξέρει και πολλές δικαιολογίες που εμείς δεν τις είχαμε καν σκεφτεί και, κατά συνέπεια, κάποιες ταπεινές ψυχές, μετά το θάνατό τους, θα βρεθούν εμπρός στην ευχάριστη έκπληξη ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είχαν αμαρτήσει πολύ λιγότερο απ’ότι οι ίδιες νόμιζαν. Ό,τι πραγματικές δικαιολογίες υπάρχουν, ο Θεός θα τις βρει. Εκείνο όμως που εμείς πρέπει να φέρουμε ενώπιόν Του είναι το κομμάτι της πράξης που δεν είναι επιδεκτικό δικαολόγησης: την αμαρτία. Απλά χάνουμε τον καιρό μας μιλώντας για όλα όσα, κατά την γνώμη μας, μπορούν να δικαιολογηθούν. Όταν πας σ’ένα γιατρό, του δείχνεις το μέρος του σώματός σου που πάσχει-π.χ. ένα σπασμένο χέρι-θα ήταν χαμένος χρόνος να κάτσεις να του εξηγείς ότι τα πόδια και τα μάτια κι ο λαιμός σου δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Μπορεί να κάνεις λάθος ως προς αυτό και, εν πάση περιπτώσει, αν πραγματικά δεν έχουν πρόβλημα, αυτό θα το δει ο γιατρός.\nΤο δεύτερο φάρμακο είναι το να πιστεύουμε πραγματικά και αληθινά στη συγχώρηση των αμαρτιών. Ένα μεγάλο ποσοστό του άγχους μας να βρούμε δικαιολογίες είναι επειδή δεν πιστεύουμε στ’αλήθεια στη συγχώρηση, ότι δηλαδή ο Θεός θα μας ξαναδεχτεί και αυτό όχι μόνο αν βρεθεί κάποιου είδους δικαιολογία για μας. Γιατί κάτι τέτοιο επ’ουδενί λόγω θα ήταν συγχώρηση! Πραγματική συγχώρηση σημαίνει να κοιτάς την αμαρτία στα μάτια, εκείνο δηλαδή το κομμάτι της αμαρτίας που έχει μείνει ακάλυπτο από δικαιολογίες-αφού έχουν πια εξαντληθεί όλες οι δικαιολογίες-και να τη δεις σε όλη της τη φρικαλεότητα, βρομιά, τρομερότητα και κακία, βλέποντας όμως επίσης και τό ότι ο Θεός έχει πλήρως συμφιλιωθεί με τον άνθρωπο που τη διέπραξε!\nΌταν τώρα περνάμε στο θέμα της δικής μας συγχώρησης άλλων αυτό είναι κάτι που εν μέρει είναι το ίδιο και εν μέρει διαφορετικό από το προηγούμενο. Είναι το ίδιο γιατί και σ’αυτή την περίπτωση η συγχώρηση δεν είναι ταυτόσημη με τη δικαιολόγηση. Πολλοί άνθρωποι δεν το γνωρίζουν αυτό. Νομίζουν ότι, αν τους ζητήσεις να συγχωρήσουν κάποιον που τους απάτησε ή τους φέρθηκε κατεξουσιαστικά είναι σαν να τους ζητάς να δεχτούν ότι στην πραγματικότητα δεν έγινε απάτη ή κατεξουσίαση εις βάρος τους. Αν όμως έτσι είχαν τα πράγματα, τότε δεν θα υπήρχε τίποτε που να χρειάζεται να συγχωρηθεί. Εξακολουθούν να επαναλαμβάνουν, «αλλά σου εξηγώ ότι ο άνθρωπος αυτός παρέβη μια πολύ σοβαρή υπόσχεση». Ακριβώς έτσι είναι! Και αυτό είναι εκείνο που πρέπει να συγχωρήσεις. (Σημειωτέον ότι αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει οπωσδήποτε να πιστέψεις την επόμενη υπόσχεση αυτού του ανθρώπου. Σημαίνει όμως ότι πρέπει πάση θυσία να εξαλείψεις από την καρδιά σου κάθε γεύση αγανάκτησης, κάθε επιθυμία να τον υποβιβάσεις ή να τον πληγώσεις ή να του ανταποδώσεις το κακό). Η διαφορά ανάμεσα σ’αυτή την περίπτωση και στην περίπτωση που ζητάς από το Θεό να σε συγχωρήσει εσένα είναι η εξής: όταν πρόκειται για μας τους ίδιους, πολύ εύκολα βρίσκουμε δικαιολογίες. Όταν πρόκειται για άλλους, δεν δεχόμαστε εύκολα τις δικαιολογίες. Όσον αφορά τη δική μου αμαρτία απέναντι σε άλλους κατά πάσα πιθανότητα (καίτοι όχι βεβαιότητα) οι δικαιολογίες που προβάλλω είναι και αντικειμενικά τόσο καλές όσο εγώ νομίζω ότι είναι. Όσον αφορά όμως τις αμαρτίες των άλλων απέναντί μου, κατά πάσαν πιθανότητα (καίτοι όχι βεβαιότητα) οι δικαιολογίες είναι καλύτερες απ’ ότι νομίζω. Πρέπει λοιπόν κανείς να ξεκινήσει δίνοντας προσοχή στο καθετί που μπορεί να δείχνει ότι ο άλλος δεν είναι και τόσο ένοχος όσο νομίζαμε ότι είναι. Και αν όμως ακόμα έχει όλο το άδικο με το μέρος του, και πάλι πρέπει να τον συγχωρήσουμε. Ακόμα και αν το 99% της ενοχής του καλύπτεται από πραγματικά πολύ καλές δικαιολογίες, εμείς έχουμε να κάνουμε με το εναπομένον 1% το οποίο πρέπει να συγχωρήσουμε. Το να παραβλέπει κανείς εκείνο που οφείλεται σε πολύ καλές δικαιολογίες δεν είναι χριστιανική αγάπη. Είναι απλά δικαιοσύνη. Το να είσαι όμως χριστιανός σημαίνει ότι συγχωρείς εκείνο που δεν μπορεί να καλυφθεί από δικαιολογίες, γιατί ο Θεός έχει συγχωρήσει και σ’εσένα εκείνο που δεν καλύπτεται από δικαιολογίες.\nΑυτό είναι κάτι που είναι δύσκολο. Ίσως δεν είναι τόσο δύσκολο να συγχωρήσει κανείς μια μοναδική βαριά πράξη. Αλλά το να συγχωρείς τις αδιάκοπες προκλήσεις της καθημερινής ζωής-το να εξακολουθείς να συγχωρείς την αυταρχική πεθερά, τον κατεξουσιαστικό σύζυγο, την γκρινιάρα γυναίκα, την εγωιστική κόρη, το δόλιο γιο-ποιος μπορεί να το κάνει; Νομίζω πως αυτό είναι δυνατό μόνο όταν θυμόμαστε ποια είναι η θέση που έχουμε πάρει και τί εννοούμε μ’αυτό που λέμε στις προσευχές μας κάθε νύχτα, «συγχώρησέ μας τις αμαρτίες μας όπως κι εμείς συγχωρούμε όσους έχουν αμαρτήσει απέναντί μας». Η συγχώρηση του Θεού προσφέρεται υπ’ αυτούς και μόνο τους όρους. Το να αρνούμαστε να το κάνουμε είναι σαν να αρνούμαστε το έλεος του Θεού επάνω μας. Στον κανόνα αυτό δεν υπάρχει ούτε ίχνος εξαίρεσης. Και ο Θεός πάντα εννοεί αυτό που λέει.\nΑναρτήθηκε από sinodiporos στις 11:26 π.μ. 2 σχόλια:\nΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ: Α' ΛΟΥΚΑ\nΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ\n«...Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοις γόνασιν Ίησού λέγων έξελθε άπ' έμού, ότι άνήρ αμαρτωλός είμι Κύριε».\nΜε ταπείνωση και συντριβή ψυχής ο Απόστολος Πέτρος, πέφτει στα γόνατα μπροστά στον Κύριο Ιησού. Κάνει μια συγκινητική εξομολόγηση, βλέποντας το θαύμα τής πλούσιας αλιείας και τη δική του άμαρτωλότητα. «Κύριε βγές έξω από τη βάρκα μου, γιατί εγώ είμαι ένας άνθρωπος αμαρτωλός και δεν μου αξίζει ΝΑ είμαι τόσο κοντά σου».Με τα λόγια του αυτά κάνει μία δημόσια εξομολόγηση. Και μας δίνει την ευκαιρία σήμερα νά μιλήσουμε για το μεγάλο αυτό λυτρωτικό μυστήριο τής μετανοίας και εξομολογήσεως.\nΈνας ατίμητος θησαυρός πού μας πρόσφερε ο ίδιος ο Κύριος είναι το μυστήριο τής μετανοίας και εξομολογήσεως. Ένα μυστήριο πού αγνοείται δυστυχώς από μερικούς «Χριστιανούς» ή και περιφρονείται από άλλους. Κι όμως ο ιερός αυτός θεσμός του μυστηρίου εξακολουθεί νά άπο-τελεί δύναμη μοναδική. Μάς το βεβαιώνει ή δίψα με την οποία στρέφονται προς την ζωοπάροχη αυτή πηγή πολλοί άνθρωποι τής εποχής μας, κάθε τάξεως και ηλικίας.\nΉ μετάνοια και ή εξομολόγηση παρουσιάζεται στην Παλαιά Διαθήκη ως αρετή. Όμως στην Καινή Διαθήκη είναι ένα από τα επτά μυστήρια τής Εκκλησίας μας.Οι ιδρυτικοί λόγοι του μυστηρίου είναι τα θεία λόγια, πού είπε ο Κύριος μας στους Αποστόλους, μετά την Ανάσταση Του: «Λάβετε Πνεύμα Άγιον άν τίνων άφήτε τάς αμαρτίας άφίενται αύτοίς, άν τίνων κρατήτε κεκράτηνται» (Ίωάν. κ' 22, 23).Δηλαδή με άπλα λόγια: «Πάρετε Άγιο Πνεύμα. Σε οποίους ανθρώπους συγχωρείτε τις αμαρτίες θα είναι συγχωρημένες και από τον Θεό. Σε όποιους όμως τις κρατείτε άλυτες και ασυγχώρητες, θα μείνουν αιώνια ασυγχώρητες».\nΑυτήν την μεγάλη εξουσία, πού είχε ο Κύριος ως Θεός αληθινός νά συγχωρεί αμαρτίες, την μεταβίβασε στους Αποστόλους. Και οι άγιοι Απόστολοι στους διαδόχους τους. Έτσι, λοιπόν, ή Εκκλησία μας με την Αποστολική Διαδοχή πήρε από τον Αρχηγό της τον Κύριο Ιησού την εξουσία νά συγχωρεί αμαρτίες. Την συγχωρητική αυτή εξουσία, την ασκεί ή Εκκλησία με τους επισκόπους και τούς ιερείς.Οι άγιοι Πατέρες ονομάζουν το μυστήριο τής μετανοίας και εξομολογήσεως δεύτερο Βάπτισμα. Γράφει χαρακτηριστικά ο ιερός Χρυσόστομος:«Όπως ακριβώς μέσα στην αγία κολνμβήθρα με το βάπτισμα τα αμαρτήματα εξαλείφονται έτσι εξαφανίζονται και τα αμαρτήματα με την εξομολόγηση, εάν θελήσουμε νά μετανοήσουμε ειλικρινά».\nΜε το άγιο Βάπτισμα ανεβαίνουμε στο πλοίο, που έχει προορισμό νά μας φέρει στο λιμάνι της σωτηρίας.Ή εξομολόγηση δεν θα πρέπει νά καταντήσει μία συνήθεια, ένας τύπος. Πρέπει νά είναι μία συνάντηση του μετανοημένου αμαρτωλού και του σπλαχνικού Λυτρωτή του. Πρέπει νά είναι μία συντριβή της καρδιάς μπροστά στα πόδια του Ιησού και έξαγόρευση ειλικρινής όλων των αμαρτιών.Ό άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης παραγγέλλει: «Αποκαλύψατε στον ιερέα με θάρρος και τα πιο μεγάλα μυστικά σας, τα μυστικά της ψυχής σας, με τον ίδιο τρόπο πού φανερώνει ο άρρωστος ατό γιατρό τα πιο κρυφά τραύματα του και θα πάρετε τη θεραπεία σας».\nΕίναι ανάγκη λοιπόν ή εξομολόγηση νά γίνει μπροστά στον ιερέα. Γιατί ο Ιερέας είναι το όργανο τής θείας χάριτος, ο εντεταλμένος από τον Θεό και την Εκκλησία για νά προσφέρει την υπερφυσική χάρη στην ψυχή.Ένας χριστιανός ψυχίατρος (Paul Toumier), όχι μόνο συνιστά την εξομολόγηση ως μέσο προφυλάξεως ή απαλλαγής από νευρώσεις, καταθλίψεις και μελαγχολίες, άλλά προσθέτει: «Χρειάζεται κάτι πολύ ισχυρότερο από τη βοήθεια τής ψυχιατρικής επιστήμης για την λ.ύτρωση του ταλαιπωρημένου άνθρωπου. Χρειάζεται το θαύμα! Και το θαύμα αυτό πραγματοποιείται στην εξομολόγηση. Γιατί μόνο ή χάρις του Θεού εξαλείφει την αμαρτία».\nΚαι αν ξαναπέσουμε στην αμαρτία; «Μή ό πίπτων ούκ άνίσταται;» (Ίερ. η' 4). Μήπως, άπαντα ο προφήτης Ιερεμίας εκείνος πού πέφτει, δεν σηκώνεται; Έτσι λοιπόν και συ αδελφέ μου, σήκω πάνω. Πήγαινε νά καθαριστής στο λουτρό τής ψυχής. «Το φοβερό δεν είναι νά πέσει κανείς στην πάλη, άλλά νά μένη πεσμένος, γράφει χαρακτηριστικά ο ιερός Χρυσόστομος. Ντροπή για τον στρατιώτη δεν είναι τα τραύματα πού πήρε ατή μάχη, άλλά ή λιποταξία από την μάχη».\nΑναρτήθηκε από sinodiporos στις 12:25 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n- Γέροντα, ποια είναι η σωστή αντιμετώπιση όταν προκύπτουν δύσκολα εκκλησιαστικά θέματα;\n- Να αποφεύγωνται τα άκρα∙ με τα άκρα δεν λύνονται τα θέματα. Βλέπαμε παλιά, ο μπακάλης έβαζε λίγο-λίγο με την σέσουλα στην ζυγαριά, και έτσι έβρισκε την ακρίβεια και ισορροπούσε η ζυγαριά. Δηλαδή, δεν έβαζε απότομα πολύ ούτε αφαιρούσε απότομα πολύ. Τα δύο άκρα πάντα ταλαιπωρούν την Μητέρα Εκκλησία και οι ίδιοι που τα κρατούν ταλαιπωρούνται ,γιατί τα δύο άκρα συνήθως καρφώνουν… Είναι σαν να κρατάη τι ένα άκροι δαιμονισμένος ,όταν έχη αναίδεια πνευματική (περιφρόνηση για όλα), και το άλλο άκρο σαν να το κρατάη τρελλός, όταν έχη μωρό ζήλο με στενοκεφαλιά. Ένας πνευματικά αναιδής δηλαδή με έναν ζηλωτή, που έχει μωρό ζήλο, ποτέ δεν συμφωνούν , αλλά τρώγονται και χτυπιούνται ,γιατί και οι δύο στερούνται την Θεία Χάρη. Τότε -Θεός φυλάξοι ! - μπορεί να χτυπιούνται συνέχεια τα δύο άκρα και «άκρη να μην τους βρίσκη» κανείς. Εκείνοι που θα μπορέσουν να λυγίσουν τα δύο αυτά άκρα, για να ενωθούν- να ομονοήσουν- ,θα στεφανωθούν από τον Χριστό με δύο αμάραντα στεφάνια.Να προσέχουμε να μη δημιουργούμε θέματα στην Εκκλησία ούτε να μεγαλοποιούμε τις μικρές ανθρώπινες αταξίες που γίνονται, για να μη δημιουργούμε μεγαλύτερο κακό και χαίρεται ο πονηρός. Όποιος για μικρή αταξία ταράσσεται πολύ και ορμάει απότομα με οργή, δήθεν να την διορθώση, μοιάζει με ελαφρόμυαλο νεωκόρο που βλέπει να στάζη ένα κερί και ορμάει απότομα, με φόρα, για να το διορθώση δήθεν, αλλά παίρνει σβάρνα ανθρώπους και μανουάλια, και δημιουργεί μεγαλύτερη αταξία την ώρα της λατρείας. Δυστυχώς στην εποχή μας έχουμε πολλούς που ταράσσουν την Μητέρα Εκκλησία . Όσοι από αυτούς είναι μορφωμένοι έπιασαν το δόγμα με το μυαλό και όχι με το πνεύμα των Αγίων Πατέρων . Όσοι πάλι είναι αγράμματοι έπιασαν και αυτοί το δόγμα με τα δόντια , γι’ αυτό και τρίζουν τα δόντια , όταν συζητούν εκκλησιαστικά θέματα, και έτσι δημιουργείται μεγαλύτερη ζημία στην Εκκλησία από αυτούς παρά από τους πολέμιους της Ορθοδοξίας μας. Καλά είναι το ποτάμι να μην είναι πολύ ορμητικό, γιατί παίρνει σβάρνα κούτσουρα, πέτρες, ανθρώπους, αλλά ούτε βέβαια και πολύ ρηχό, γιατί θα κάθωνται κουνούπια…Είναι μερικοί πάλι που ασχολούνται με την κριτική ο ένας του άλλου και όχι με το γενικώτερο καλό. Παρακολουθεί ο ένας τον άλλο περισσότερο από τον εαυτό του. Κοιτάζει τί θα πη ή τί θα γράψη ο άλλος, για να τον χτυπήση κατόπιν αλύπητα, ενώ ο ίδιος, εάν έλεγε ή έγραφε το ίδιο πράγμα, θα το υποστήριζε και με πολλές μαρτυρίες από την Αγία γραφή και τους Πατέρες. Το κακό που κάνει είναι μεγάλο, γιατί αφ’ ενός μεν αδικεί τον πλησίον του, αφ’ ετέρου δε τον γκρεμίζει μπροστά στα μάτια των πιστών. Πολλές φορές μάλιστα σπέρνει και την απιστία στις ψυχές των αδυνάτων, γιατί τους σκανδαλίζει. Όσοι δικαιολογούν την κακία τους με το δήθεν έλεγχο των άλλων και όχι του εαυτού τους ή με το να δημοσιεύουν στον κόσμο εκκλησιαστικές καταστάσεις – ακόμη και πράγματα που δεν λέγονται – προφασιζόμενοι το «Ειπέ τη Εκκλησία», ας κάνουν πρώτα αρχή από την μικρή τους εκκλησία, την οικογένειά τους ή την Αδελφότητά τους και, εάν τους φανή καλό, τότε ας ρεζιλέψουν και την Μητέρα Εκκλησία. Τα καλά παιδιά, νομίζω, ποτέ δεν κατηγορούν την μάνα τους.Όλοι χρειάζονται στην Εκκλησία. Όλοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σ’ αυτήν∙ και οι ήπιοι χαρακτήρες και οι αυστηροί. Όπως στο σώμα του ανθρώπου είναι απαραίτητα και τα γλυκά και τα ξινά, ακόμη και τα πικρά ραδίκια, γιατί το καθένα έχει τις δικές του βιταμίνες, έτσι και στο Σώμα της Εκκλησίας όλοι είναι απαραίτητοι . Ο ένας συμπληρώνει τον χαρακτήρα του άλλου και όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχώμαστε όχι μόνο τον πνευματικό χαρακτήρα του άλλου αλλά ακόμη και τις αδυναμίες που έχει σαν άνθρωπος. Δυστυχώς μερικοί έχουν παράλογες απαιτήσεις από τους άλλους. Θέλουν να έχουν όλοι ίδιο πνευματικό χαρακτήρα με τον δικό τους , και όταν κάποιος δεν συμφωνή με τον χαρακτήρα τους, δηλαδή ή είναι λίγο επιεικής ή λίγο οξύς, αμέσως βγάζουν το συμπέρασμα ότι δεν είναι πνευματικός άνθρωπος.\nΛόγοι Α’ Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος»\nΑναρτήθηκε από sinodiporos στις 3:03 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από sinodiporos στις 2:05 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ\nΤην 14η Σεπτεμβρίου ή Εκκλησία εορτάζει την ύψωση του τιμίου σταυρού. Και οι πιστοί αισθάνονται την ήμερα αυτή σαν δεύτερη Μεγάλη Παρασκευή και νηστεύουν αυστηρά, όπως τη Μεγάλη Παρασκευή.\nΌ σταυρός λέγεται τίμιος, διότι έχει τιμή, αξία, αφού με το βαρύ τίμημα του σταυρού, της σταυρικής θυσίας, ο Κύριος μας εξαγόρασε από την αμαρτία και μας έκανε ιδικούς του. Και επειδή ο σταυρός έχει τιμή, αξία, γι' αυτό οι πιστοί τιμούν το σταυρό ποικιλοτρόπως.\nΚαυχώνται για το σταυρό, όπως ο Παύλος, κάνουν το σημείο του σταυρού, ασπάζονται και προσκυνούν το σταυρό, φορούν το σταυρό σαν φυλακτό και σαν κόσμημα, σταυρώνουν διάφορα πράγματα για νά είναι ευλογημένα, σταυρώνονται και οι ίδιοι για νά έχουν χάρι, ενίσχυση, βοήθεια, προστασία και γενικώς ευλογία.\nΌ σταυρός από τούς πιστούς χρησιμοποιείται σε πλείστες εκδηλώσεις και ανάγκες της ζωής τους. Ό σταυρός, θα λέγαμε, σημαδεύει όλη τη ζωή των πιστών. Και όχι μόνο τη ζωή, άλλά και το θάνατο. Πάνω στους τάφους είναι σταυρός, ο όποιος σημαίνει, ότι θ' ακολουθήσει άνάστασις, ένδοξη άνάστασις για τους πιστούς.\nΆλλ' ο σταυρός δεν έχει μόνο φίλους, έχει και εχθρούς· δεν έχει μόνο προσκυνητές, έχει και υβριστές.\nΈξω του Χριστιανισμού εχθροί του σταυρού είναι οι Ιουδαίοι.\nΚαίτοι ή Παλαιά Διαθήκη σε πολλά σημεία προτύπωνε το σταυρό και προφήτευε το πάθος του Μεσσία' καίτοι ο σταυρός έκανε θαύματα και στην εποχή τής Παλαιάς Διαθήκης· καίτοι ο Ιησούς προείπε, ότι θα υψωνόταν στο σταυρό, εν τούτοις οι Ιουδαίοι δεν πίστευσαν στον Εσταυρωμένο. Γι' αυτούς ο Εσταυρωμένος ήταν «σκάνδαλον» (Α' Κορ. 1:23). Γι' αυτούς ο σταυρός γινόταν αιτία νά διώκουν τούς ομοεθνείς τους, πού πίστευαν στο Χριστό (Γαλ. 6:12).\nΟι Ιουδαίοι περίμεναν Μεσσία, ο όποιος θα ικανοποιούσε τούς εθνικούς και σωβι-νιστικούς τους πόθους και θα τούς έκανε κοσμοκράτορες! Τέτοιο Μεσσία οι Εβραίοι περιμένουν μέχρι σήμερα.\nΕχθροί του σταυρού υπάρχουν όχι μόνον έξω του Χριστιανισμού, άλλά και εντός του Χριστιανισμού. Ό σταυρός σημαίνει κακοπάθεια.\nΌ σταυρός σημαίνει θυσίες σε κόπο, σε χρόνο, σε χρήμα, σε ονειδισμό, σε διωγμό, σε θλίψεις και δοκιμασίες. Ό σταυρός σημαίνει πόνο. Ό σταυρός, αν παραστεί ανάγκη, σημαίνει και αυτοθυσία.\nΌ ιδικός μας αρχηγός, ο Χριστός, δεν υποσχέθηκε καλοπέραση στους ακολούθους του σ' αυτό τον κόσμο. «Έλεγε προς πάντας- Εί τις θέλει οπίσω μου έρχεσθαι, άπαρνησάσθω εαυτόν και άράτω τόν σταυρόν αύτοϋ καθ' ήμέραν και άκολουθείτω μοι» (Μάρκ. 9:23).\nΙδιαιτέρως αξιοπρόσεκτο το «καθ' ήμέραν». Ό Χριστός θέλει καθημερινώς νά σηκώνομε σταυρό. Άλλά δυστυχώς πολλοί, βαπτισμένοι χριστιανοί, θέλουν καθημερινώς νά καλοπερνούν, όπως ο πλούσιος τής παραβολής, ο «εύφραινόμενος καθ' ήμέραν λαμπρώς» (Λουκ. 16:19). Και αν τούς βρίσκουν δοκιμασίες, δυσφορούν, γογγύζουν, βλασφημούν.\nΑυτοί είναι εχθροί του σταυροί εντός του Χριστιανισμού. Γι' αυτούς ο Παύλος γράφει: «Πολλοί περιπατοϋσιν, ούς πολλάκις έλεγον ύμϊν, νύν δέ και κλαίων λέγω, τούς εχθρούς τοΰ σταυρού τού Χρίστου, ών τό τέλος απώλεια, ών ό Θεός ή κοιλία και ή δόξα έν τη αισχύνη αυτών, οι τά επίγεια φρονούντες» (Φιλιπ. 3:18-19).\nΜεταφράζουμε: Πολλοί, για τους οποίους πολλές φορές σας έλεγα, τώρα δε και κλαίοντας σας λέγω, ζουν ως εχθροί του σταυρού του Χριστού. Αυτών το τέλος είναι ή απώλεια. Αυτών ο Θεός είναι ή κοιλιά. Αυτοί θεωρούν δόξα πράγματα αισχύνης. Αυτοί ενδιαφέρονται για τα επίγεια.\nΣήμερα πόσοι λεγόμενοι χριστιανοί ενδιαφέρονται μόνο για το σώμα και όχι για το πνεύμα! Πόσοι ενδιαφέρονται μόνο για την καθημερινότητα και όχι για την αιωνιότητα! Πόσοι «έλογίσαντο παίγνιον (= διασκέδασιν) είναι τήν ζωήν ημών και τόν βίον πανηγυρισμόν επικερδή»! (Σοφ. Σολ. 15:12).\nΚλαίει ο απόστολος και θρηνεί τούς υλιστές και σαρκολάτρες αυτούς χριστιανούς, οι όποιοι γλεντώντας και χοροπηδώντας σπεύδουν προς την απώλεια, προς την αιώνια δυστυχία.\nΉ εποχή μας ως κατ' εξοχήν υλιστική και σαρκολατρική είναι κατ' εξοχήν άντισταυρική και κατ' εξοχήν αξιοθρήνητη.\nΕχθροί του σταυρού εντός τού Χριστιανισμού είναι οι βλάσφημοι οι χυδαίως βλασφημούντες το σταυρό τού Χριστού.\nΌ Κύριος και Θεός ανέβηκε στο σταυρό και υπέστη το φρικτότερο μαρτύριο για νά τούς σώσει, και αυτοί, αντί νά συγκινούνται από το σταυρό και νά πλημμυρίζει ή καρδιά τους από ευγνωμοσύνη προς τον Εσταυρωμένο, ανοίγουν το στόμα τους, στόμα βόθρο, στόμα κόλαση, και υβρίζουν αισχρώς το όργανο της σωτηρίας και αυτόν βεβαίως τον Εσταυρωμένο.\nΔιότι, όπως ή τιμή και ή προσκύνηση τού σταυρού από τούς πιστούς ανεβαίνουν στον Εσταυρωμένο, έτσι και ή βλασφημία του σταυρού από τούς ασεβείς ανεβαίνει στον Εσταυρωμένο και ματαιώνει τη σωτηρία τους.\nΑξιοθρήνητοι οι ζώντες άντισταυρική ζωή, αξιοθρήνητοι και οι χυδαίοι υβριστές τού σταυρού. Αν δεν κόψουν τη βλασφημία, θα τούς κόψη ο Θεός, θα τούς θανάτωση με τον δεύτερο θάνατο, την αιώνια δυστυχία. Μερικές φορές βλάσφημοι τιμωρούνται και σ' αυτή τη ζωή με διάφορες τιμωρίες και με πρώτο θάνατο, σωματικό.\nΉταν άγια ή έμπνευση ευσεβούς ιερομόναχου των Αθηνών, ο όποιος σε αυτοκόλλητη ταινία έγραψε, «ΠΡΟΣΟΧΗ! ΜΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΕ ΤΑ ΘΕΙΑ! ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΟΣ!», και ευσεβείς οδηγοί την αυτοκόλλητη ταινία επικόλλησαν στο αυτοκίνητο τους, για νά τη διαβάζουν άλλοι οδηγοί και άλλοι άνθρωποι προς αποφυγή της βλασφημίας.\nΟι βλάσφημοι του σταυρού και των θείων γενικώς οφείλουν νά παύσουν νά βλασφημούν, και όσοι δεν βλασφημούν οφείλουν νά συντελέσουν στον περιορισμό και την εξάλειψη τής βλασφημίας προσευχόμενοι για τη διόρθωση των βλάσφημων, συμβουλεύοντες αυτούς, ελέγχοντες αυτούς με καλό τρόπο, και οτιδήποτε άλλο πράττοντες με τον φωτισμό του Θεού.\nΕχθροί του σταυρού είναι και οι Χιλιοστοί ή Ψευδο-Μάρτυρες του Ίεχωβά. Διερωτώμεθα: Αυτοί είναι εχθροί εντός του Χριστιανισμού ή έξω του Χριστιανισμού; Μάλλον έξω του Χριστιανισμού και εντός του Σιωνισμού.\nΕίναι τόσο σατανική ή διδασκαλία τους, ώστε νά μη δύνανται νά θεωρηθούν ούτε κακοί χριστιανοί, όπως άλλοι κακόδοξοι, άλλ' αντίχριστοι. Άλλωστε πώς νά θεωρηθούν κακοί έστω χριστιανοί οι αρνητές της θεότητος του Χρίστου;\nΟι Χιλιασταί ή Ψευδο-Μάρτυρες του Ίεχωβά είχαν το σταυρό ως έμβλημα στο περιοδικό τους «Σκοπιά».\nΑλλά κατόπιν απέρριψαν το σταυρό, τον παριστάνουν σαν πάσσαλο, ομιλούν γι’ αυτόν με αισχρά λόγια, και σε μας, πού τιμούμε το σταυρό, φέρουν κατ' αυτού δύο ενστάσεις.\nΉ μία ένσταση: Πώς τιμάτε και προσκυνείτε το σταυρό, αφού υπήρξε όργανο εγκλήματος, φρικτής θανατικής εκτελέσεως;\nΕρωτούμε και εμείς τούς Ψευδο-Μάρτυρες του Ίεχωβά: Πώς έχετε και χρησιμοποιείτε μαχαίρι, Αφοί το μαχαίρι είναι φονικό όργανο και μ' αυτό έσφάγησαν εκατομμύρια άνθρωποι; Θα μας απαντήσουν οι Ψευδο-Μάρτυρες του Ίεχωβά: Εμείς δεν χρησιμοποιούμε το μαχαίρι ως φονικό όργανο, άλλά για νά κόβομε το ψωμί, τα φρούτα κλπ. 'Ωραία! Και εμείς, απαντούμε στην ένσταση των Ψευδο-Μαρτύρων του Ίεχωβά, δεν χρησιμοποιούμε το σταυρό ως εγκληματικό όργανο, δεν σταυρώνουμε και δεν θανατώνουμε κανένα, άλλά χρησιμοποιούμε το σταυρό με καλή έννοια, ως σύμβολο θυσίας και σωτηρίας.\nΉ δεύτερη ένσταση: Είναι ειδωλολατρία νά προκυνήτε το σταυρό.\nΑπαντούμε: Ειδωλολατρία είναι το νά λατρεύει κανείς είδωλο. Και είδωλο είναι το νά θεωρεί κανείς ένα αντικείμενο Θεό. 'Αλλ' εμείς δεν θεωρούμε το σταυρό είδωλο,Θεό- τον θεωρούμε απλώς σύμβολο, σύμβολο θυσίας και σωτηρίας. Συνεπώς δεν είμεθα ειδωλολάτρες. Οι δε Ψευδο-Μάρτυρες του Ίεχωβά, οι όποιοι θεωρούν εμάς ειδωλολάτρες, είναι συκοφάντες και αμαθείς.\nΚαι ας μάθουν, ότι ή προσκύνησις του σταυροί στηρίζεται σε χωρία τής Γραφής, όπως το «προσκυνείτε τω ύποποδίω τών ποδών αυτού» και το «προσκυνείτε εις τόν τόπον, ού έστησαν οί πόδες αύτού» (Ψαλμ. 98:5, 131:7 αντιστοίχως).\nΑς μάθουν επίσης, ότι εμείς δεν προσκυνούμε το σταυρό αυτόν καθ' εαυτόν, άλλ' εν σχέσει προς τον Εσταυρωμένο.\nΉ τιμή στο σταυρό ανεβαίνει στον Εσταυρωμένο. Ας μάθουν δε ακόμη οι αμαθείς Ίεχωβΐτες, ότι δια του σταυρού ο Θεός έκανε θαύματα ήδη από τον καιρό τής Παλαιάς Διαθήκης, και κάνει θαύματα μέχρι σήμερα.\nΑδελφοί Ορθόδοξοι! Είμεθα αμαρτωλοί, άλλ' όχι εχθροί του σταυρού. Είμεθα φίλοι και προσκυνητές του σταυρού. Μαζί με τον απόστολο Παύλο καυχώμεθα για το σταυρό, καυχώμεθα, διότι ο Χριστός, ο Κύριος μας και ο Θεός μας, τόσο πολύ μας αγάπησε, ώστε σταυρώθηκε για μάς.\nΚάνουμε αγώνα νά ζούμε έστω και λίγο τη σταυρική ζωή.\nΚαι ελπίζουμε στο έλεος, το όποιο, δυνάμει του τιμίου και ζωοποιού σταυρού, δυνάμει δηλαδή τής σταυρικής θυσίας του, θα παράσχει ο Εσταυρωμένος σ' όσους τιμούν το σταυρό του, άλλά σηκώνουν και ιδικό τους σταυρό.\n(Από τον "ΣΤΑΥΡΟ")\nΑναρτήθηκε από sinodiporos στις 1:08 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΙωάννης ιθ΄6-11, 13-20, 25-28, 30\nΚαι λέγει αυτοίς· ίδε ο άνθρωπος. ότε ουν είδον αυτόν οι αρχιερείς και οι υπηρέται, εκραύγασαν λέγοντες· σταύρωσον σταύρωσον αυτόν. λέγει αυτοίς ο Πιλάτος· λάβετε αυτόν υμείς και σταυρώσατε· εγώ γαρ ουχ ευρίσκω εν αυτώ αιτίαν. απεκρίθησαν αυτώ οι Ιουδαίοι· ημείς νόμον έχομεν, και κατά τον νόμον ημών οφείλει αποθανείν, ότι εαυτόν Θεού υιόν εποίησεν. Ότε ουν ήκουσεν ο Πιλάτος τούτον τον λόγον, μάλλον εφοβήθη, και εισήλθεν εις το πραιτώριαν πάλιν και λέγει τω Ιησού· πόθεν ει συ; ο δε Ιησούς απόκρισιν ουκ έδωκεν αυτώ. λέγει ουν αυτώ ο Πιλάτος· εμοί ου λαλείς; ουκ οίδας ότι εξουσίαν έχω σταυρώσαί σε και εξουσίαν έχω απολύσαί σε; απεκρίθη Ιησούς· ουκ είχες εξουσίαν ουδεμίαν κατ΄ εμού, ει μη ην σοι δεδομένον άνωθεν· δια τούτο ο παραδιδούς με σοι μείζονα αμαρτίαν έχει. ο ουν Πιλάτος ακούσας τούτον τον λόγον ήγαγεν έξω τον Ιησούν, και εκάθισεν επί του βήματος εις τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, εβραϊστί δε Γαββαθά· ην δε παρασκευή του πάσχα, ώρα δε ωσεί έκτη· και λέγει τοις Ιουδαίοις· ίδε ο βασιλεύς υμών. οι δε εκραύγασαν· άρον άρον, σταύρωσον αυτόν. λέγει αυτοίς ο Πιλάτος· τον βασιλέα υμών σταυρώσω; απεκρίθησαν οι αρχιερείς· ουκ έχομεν βασιλέα ει μη Καίσαρα. τότε ουν παρέδωκεν αυτόν αυτοίς ίνα σταυρωθή. Παρέλαβον δε τον Ιησούν και ήγαγον· και βαστάζων τον σταυρόν αυτού εξήλθεν εις τον λεγόμενον κρανίου τόπον, ος λέγεται εβραϊστί Γολγοθά, όπου αυτόν εσταύρωσαν, και μετ΄ αυτού άλλους δύο εντεύθεν και εντεύθεν, μέσον δε τον Ιησούν. έγραψε δε και τίτλον ο Πιλάτος και έθηκεν επί του σταυρού· ην δε γεγραμμένον· Ιησούς ο Ναζωραίος ο βασιλεύς των Ιουδαίων. τούτον ουν τον τίτλον πολλοί ανέγνωσαν των Ιουδαίων, ότι εγγύς ην της πόλεως ο τόπος όπου εσταυρώθη ο Ιησούς· και ην γεγραμμένον Εβραϊστί, Ελληνιστί, Ρωμαϊστί. Οι μεν ουν στρατιώται ταύτα εποίησαν. ειστήκεισαν δε παρά τω σταυρώ του Ιησού η μήτηρ αυτού και η αδελφή της μητρός αυτού, Μαρία η του Κλωπά και Μαρία η Μαγδαληνή. Ιησούς ουν ιδών την μητέρα και τον μαθητήν παρεστώτα ον ηγάπα, λέγει τη μητρί αυτού· γύναι, ίδε ο υιός σου. είτα λέγει τω μαθητή· ιδού η μήτηρ σου. και απ΄ εκείνης της ώρας έλαβεν ο μαθητής αυτήν εις τα ίδια. Μετά τούτο ειδώς ο Ιησούς ότι πάντα ήδη τετέλεσται, ίνα τελειωθή η γραφή, λέγει· διψώ. ότε ουν έλαβε το όξος ο Ιησούς είπε, τετέλεσται, και κλίνας την κεφαλήν παρέδωκε το πνεύμα.\nΌταν όμως τον είδαν έτσι οι αρχιερείς και οι φρουροί του ναού, άρχισαν να φωνάζουν και να λένε: «Σταύρωσέ τον, σταύρωσέ τον!» Τους λέει ο Πιλάτος: «Πάρτε τον εσείς και σταυρώστε τον· εγώ δεν του βρίσκω καμιά αιτία καταδίκης». Του απάντησαν οι Ιουδαίοι: «Εμείς έχουμε νόμο, και σύμφωνα με το νόμο μας πρέπει να πεθάνει, γιατί ισχυρίστηκε πως είναι Υιός Θεού». Ο Πιλάτος, όταν άκουσε αυτόν το λόγο, φοβήθηκε ακόμη περισσότερο. Μπήκε πάλι μέσα στο πραιτώριο και λέει στον Ιησού: «Από πού είσαι εσύ;» Αλλά ο Ιησούς δεν του ΄δωσε απόκριση. Του λέει τότε ο Πιλάτος. «Σ΄ εμένα δεν αποκρίνεσαι; Δεν ξέρεις πως έχω εξουσία να σε σταυρώσω, όπως έχω και εξουσία να σε αφήσω ελεύθερο;» Ο Ιησούς του αποκρίθηκε: «Δε θα είχες καμία εξουσία πάνω μου, αν δε σου είχε δοθεί από το Θεό· γι΄ αυτό, εκείνος που με παρέδωσε σ΄ εσένα έχει μεγαλύτερο κρίμα από το δικό σου». Ο Πιλάτος, όταν άκουσε αυτά τα λόγια, διέταξε να φέρουν έξω τον Ιησού κι ο ίδιος κάθισε στην έδρα του δικαστή, στο τόπο που ονομάζεται Λιθόστρωτο - στα εβραϊκά «Γαββαθά». Ήταν σχεδόν μεσημέρι, παραμονή του Πάσχα. Λέει λοιπόν ο Πιλάτος στους Ιουδαίους: «Να ο βασιλιάς σας!» Τότε εκείνοι άρχισαν να φωνάζουν με κραυγές: «Θάνατος, θάνατος, σταύρωσέ τον!» Τους λέει ο Πιλάτος: «Το βασιλιά σας να σταυρώσω;» Αποκρίθηκαν οι αρχιερείς: «Δεν έχουμε άλλον βασιλιά, εκτός από τον αυτοκράτορα». Τότε κι ο Πιλάτος τους τον παρέδωσε για να σταυρωθεί. Οι στρατιώτες, λοιπόν, παρέλαβαν τον Ιησού και ξεκίνησαν. Και βγήκε αυτός από την πόλη σηκώνοντας στους ώμους του το σταυρό, μέχρι τον λεγόμενο «Τόπο του Κρανίου» - στα εβραϊκά λέγεται «Γολγοθά». Εκεί σταύρωσαν τον Ιησού. Μαζί του σταύρωσαν άλλους δύο, τον ένα από τη μια μεριά και τον άλλο από την άλλη, και στη μέση τον Ιησού. Ο Πιλάτος διέταξε επίσης κι έγραψαν μια επιγραφή, και την τοποθέτησαν πάνω στο σταυρό. Κι έγραφε: «Ιησούς ο Ναζωραίος, Βασιλιάς των Ιουδαίων». Αυτή την επιγραφή τη διάβασαν πολλοί από τους Ιουδαίους, γιατί ο τόπος όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς ήταν κοντά στην πόλη, και η επιγραφή ήταν γραμμένη εβραϊκά, ελληνικά και λατινικά. Αυτά έκαναν οι στρατιώτες. Κοντά στο σταυρό του Ιησού στέκονταν η μητέρα του, η αδερφή της η Μαρία, γυναίκα του Κλωπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή. Ο Ιησούς, όταν είδε τη μητέρα του και το μαθητή που αγαπούσε, να στέκεται πλάι της, λέει στη μητέρα του: «Αυτός τώρα είναι ο γιός σου». Ύστερα λέει στο μαθητή: «Αυτή τώρα είναι η μητέρα σου». Από κείνη την ώρα ο μαθητής την πήρε στο σπίτι του. Μετά απ΄ αυτό, ο Ιησούς γνωρίζοντας πως όλα είχαν φτάσει πια στο καθορισμένο τέλος, για να εκπληρωθεί η προφητεία της Γραφής, λέει: «Διψώ». Εκείνος όταν γεύτηκε το ξίδι είπε: «Τετέλεσται». Έγειρε το κεφάλι και παρέδωσε το πνεύμα.\nΑναρτήθηκε από sinodiporos στις 12:56 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.\nΕΥΧΗ ΑΝΤΙΦΩΝΟΥ Α\nΚύριε, ό Θεός ημών, ου το κράτος ανείκαστον και η δόξα ακατάληπτος, ου το έλεος αμέτρητον και η φιλανθρωπία άφατος, αυτός Δέσποτα, κατά την ευσπλαχνία σου, επίβλεψον εφ’ ημάς και επί τον άγιον οίκον τούτον και ποίησον μεθ’ ημών και των συνευχομένων ημίν πλούσια τα ελέη σου και τους οικτιρμούς σου.\nΟυ (του οποίου), ος, η, ο (ο οποίος). Αναφορική αντωνυμία.\nΑνείκαστος (ανυπολόγιστος, άπειρος).\nΕπίβλεψον: Προστακτική Αορίστου επέβλεψα του ρημ.επιβλέπω (ρίξε το βλέμμα σου).\nΠοίησον (κάνε, ενέργησε). Προστακτική Αορίστου εποίησα του ρημ. ποιώ (κάνω).\nΜεθ’ημών (μαζί μας). Η πρόθεση μετά με Γενική πτώση σημαίνει μαζί, με Αιτιατική πτώση σημαίνει κατόπιν.\nΣυνευχόμενοι (αυτοί, που προσεύχονται μαζί). Το ρήμα: συνεύχομαι.\nημίν (σε μάς). Προσωπική αντωνυμία.\nελέη (δώρα ευσπλαχνίας).οικτιρμοί (η συμπάθεια, ο οίκτος).\nΓενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου"\nΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΣΤΙΣ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ\nΟμιλία Καθηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου,\nστην Τράπεζα της Μονής.\nΗ Παναγία έχει κεντρική θέση στην θεία Λατρεία.\nΤο εκκλησιαστικό έτος πλαισιώνεται με θεομητορικές εορτές· αρχίζει με το «Γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου», ενώ τελειώνει με την «Κατάθεσιν της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου». Αιτία πνευματικής χαράς και αγαλλιάσεως, αγαπητοί μου αδελφοί και Πατέρες,\nείναι η σημερινή ημέρα, γιατί σήμερα εορτάζομε την γέννηση της αειπαρθένου και Θεοτόκου Μαρίας, του ευωδεστάτου άνθους που βλάστησε «εκ της ρίζης Ιεσσαί».\nΕορτάζομε «παγκοσμίου ευφροσύνης γενέθλιον»,\nπου καθίσταται «η είσοδος όλων των εορτών και το προοίμιο του μυστηρίου του Χριστού», κατά τον άγιο Ανδρέα Κρήτης. Γέννηση, που έγινε πρόξενος της αναγεννήσεως, αναπλάσεως και ανακαινίσεως των πάντων.\nΟλόκληρο πλήθος από προεικονίσεις, προτυπώσεις και προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης σε Αυτήν αναφέρονται.\nΑποτελεί την αποκορύφωση, την ολοκλήρωση της παλαιοδιαθηκικής παιδαγωγικής προετοιμασίας της ανθρωπότητος για την υποδοχή του σαρκωθέντος Σωτήρος Θεού.\nΤην Παναγία μας προεικόνιζαν η άφλεκτος βάτος στο όραμα του Μωυσή, οι θεόγραφες πλάκες και η κιβωτός του Νόμου, το ουράνιο μάννα και η χρυσή στάμνα, η λυχνία και η τράπεζα,\nη ράβδος Ααρών η βλαστήσασα, η κλίμακα του Ιακώβ, ο πόκος του Γεδεών, το αλατόμητον όρος του Δανιήλ, η κάμινος που με το πυρ δρόσιζε τους Τρεις Παίδες, αλλά και αυτά τα Αγια των Αγίων της σκηνής του μαρτυρίου.\nΗ Θεοτόκος είναι το μεταίχμιο μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. Για την Παλαιά αποτελούσε το κήρυγμα των προφητών, την προσδοκία των δικαίων· ενώ για την Καινή Διαθήκη γίνεται ο γλυκασμός των αγγέλων, η δόξα των αποστόλων, το θάρρος των μαρτύρων, το εντρύφημα των οσίων, το καύχημα του ανθρωπίνου γένους, γι' αυτό και μακαρίζεται από «πάσα γενεά».\nΟλη η δημιουργία περίμενε την γέννησή της. Η Παναγία μας είναι «ο καρπός των κτισμάτων» κατά τον άγιο Νικόλαο Καβάσιλα, δηλαδή το σημείο εκείνο στο οποίο κατατείνει ολόκληρη η κτίση. Οπως το δένδρο υπάρχει για τον καρπό, έτσι η κτίση υπάρχει για την Παρθένο και η Παρθένος για τον Χριστό.\nΟπως τονίζουν οι Πατέρες όχι μόνον οι άνθρωποι, αλλά και ο ουρανός και η γη, όλη η ορατή και αόρατη κτίση δημιουργήθηκαν για την άχραντο Παρθένο.\nΟταν ο Θεός στην αρχή των αιώνων ατενίζοντας προς τα δημιουργήματά του, είπε ότι είναι «καλά λίαν», ουσιαστικά έβλεπε μπροστά του τον καρπό όλης της δημιουργίας, την υπεραγία Θεοτόκο, και ο έπαινός του ήταν στην πραγματικότητα «ευφημία της Παρθένου».\nΟ δημιουργός Θεός Λόγος έπλασε τέτοια την ανθρώπινη φύση, ώστε όταν θα χρειαζόταν να γεννηθεί, να λάβει από αυτήν την μητέρα του. Ο αόρατος και αθέατος Θεός έρχεται δι' Αυτής επί γης και γίνεται ορατός· ενώνεται και κοινωνεί με την κτίση με έναν ουσιαστικότερο και πιο ενοειδή τρόπο.\nΕνώνει δια της ανθρωπίνης φύσεώς του όλη την κτίση στην υπόστασή του και την θεώνει. Ο ανείδεος και απερίγραπτος Θεός λαμβάνει «δούλου μορφήν» (Φιλιπ. 2,7), ανθρώπινη σάρκα και λογική ψυχή, συναναστρέφεται με τους ανθρώπους και περπατά πάνω στην γη.\nΟ «αχώρητος παντί» θα χωρέσει στην παρθενική μήτρα της Θεοτόκου, ώστε η Παναγία μητέρα του να καταστεί η «χώρα του Αχωρήτου».\nΣήμερα λύνεται η στειρότητα της Αννας και γεννάται «το κειμήλιον της Οικουμένης», κατά την έκφραση του αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας. Παρόμοιο θαύμα έκανε ο Θεός πολλές φορές στην Παλαιά Διαθήκη στην Σάρρα την σύζυγο του πατριάρχου Αβραάμ, στην Ρεβέκκα την σύζυγο του Ισαάκ, στην Αννα την μητέρα του προφήτου Σαμουήλ, στην Ελισάβετ την μητέρα του προφήτου Προδρόμου.\nΟμως διαφέρει κατά πολύ το σημερινό θαύμα. Μπορεί τα τέκνα των παραπάνω μητέρων, των οποίων η μακροχρόνια στειρότητα λύθηκε θαυματουργικά, να ήταν ενάρετα και άγια, αλλά μόνον η Μαρία -το τέκνο της Αννας και του Ιωακείμ- ήταν «η κεχαριτωμένη» και κατέστη -το ακατάληπτο για τους ανθρώπους και τους αγγέλους- η μητέρα του Θεού.\nΗ Παναγία μας δεν γεννήθηκε από άσπιλη υπερφυσική σύλληψη, όπως λανθασμένα πιστεύουν οι Ρωμαιοκαθολικοί, αλλά μετά από την φυσική συνάφεια του Ιωακείμ και της Αννας. Λύθηκε δε η φυσική στειρότητα της Αννας χάρις στην άμεση παρέμβαση του Θεού ως απάντηση στις προσευχές των δικαίων Θεοπατόρων.\nΟι γέροντες Ιωακείμ και Αννα συνήλθαν χωρίς καμμία σαρκική έλξη, ηδονή, αλλά μόνο από υπακοή στον Θεό. Επεσφράγισαν και με αυτήν την πράξη τους την σωφροσύνη τους. Κατά αυτόν τον τρόπο η Παρθένος συνελήφθη «σωφρόνως εν τη νηδύι της Αννας εξ Ιωακείμ».\nΤο ότι συνελήφθη σωφρόνως σημαίνει ότι ο τρόπος της συλλήψεως ήταν αγνός. Για να ήταν όμως η Παρθένος απαλλαγμένη από το προπατορικό αμάρτημα, δηλαδή να είχε άσπιλη σύλληψη, έπρεπε να είχε γεννηθεί παρθενικώς όπως και ο Χριστός.\nΓια να αποκτήσουν όμως τέτοιο τέκνο οι δίκαιοι Θεοπάτορες έδειξαν πίστη αδίστακτη, υπομονή αλύγιστη, έτρεφαν την ελπίδα που δεν καταισχύνει, είχαν μεγάλη καρτερία στις προσευχές τους· ότι ο Θεός θα εκπληρώσει το αίτημά τους. Και δεν υπόμειναν την ατεκνία τους για λίγο μόνο διάστημα. Η παράδοση λέγει ότι μετά από πενήντα χρόνια στειρότητας απέκτησε η Αννα την Θεοτόκο.\nΑυτή η στάση των Θεοπατόρων πρέπει να παραδειγματίζει, αγαπητοί μου αδελφοί και Πατέρες, όλους μας. Οχι μόνον όσους λαϊκούς αδελφούς μας δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά, οι οποίοι δεν πρέπει να χάνουν την ελπίδα τους στον Θεό για τον οποίο «τα αδύνατα τοις ανθρώποις, δυνατά παρά Αυτώ εστιν» (βλ. Λουκ. 18,27), αλλά και εμάς τους μοναχούς και όλους τους πιστούς που αγωνίζονται τον «καλόν αγώνα».\nΠολλές φορές αποδυσπετούμε, δυσφορούμε στον αγώνα μας και λέμε ότι δεν βρήκαμε αντίκρυσμα, δεν έχουμε αίσθηση της Χάριτος, αδημονούμε. Και έτσι λυπημένοι που είμαστε, μαραίνεται ο ζήλος μας, χαλαρώνουμε την αγωνιστικότητά μας, την άσκησή μας. Δεν πρέπει όμως να κάνομε έτσι, αδελφοί μου.\nΜήπως οι Θεοπάτορες επειδή ο Θεός δεν απάντησε αμέσως στις προσευχές τους σταμάτησαν να τον επικαλούνται, να πιστεύουν ότι θα λάβουν; Μήπως σταμάτησαν να κρούουν, να ζητούν, να ελπίζουν; Τι αδαμάντινη υπομονή και καρτερία έδειξαν για τόσα χρόνια! Για να βιωθούν τα πνευματικά «χρεία μεγάλης υπομονής».\nΟ άγιος Ισαάκ ο Σύρος έζησε την συστολή, την στέρηση της θείας Χάριτος, τις θλίψεις του νοητού πολέμου για τριάντα χρόνια. Ελαβε μόνιμα την θεία Χάρη μετά από αυτό το μακρό χρονικό διάστημα αιματηρού αγώνα και υπομονής. Αυτό το αναφέρουμε ιδιαίτερα για εμάς τους μοναχούς, που κληθήκαμε για να λάβουμε το πλήρωμα της Χάριτος. Χρειάζεται υπομονή στις θλίψεις, πίστη στις επαγγελίες του Θεού, τέλεια υπακοή στο θέλημα του Θεού και ελπίδα, ώστε να μην «εκκακούμε εν ταις προσευχαίς» (βλ. Λουκ. 18,1).\nΟ Θεός γνωρίζει πότε μας συμφέρει να μας δώσει την ανέκφραστη, την ακατάληπτη και ανεκτίμητη θεοποιό δωρεά του, την θεία Χάριν ως ενδημούσα κατάσταση. «Τα πνευματικά αφ' εαυτών έρχονται», τονίζει ο αββάς Ησαΐας, δεν τα ρυθμίζομε όπως και όποτε θέλομε εμείς.\nΜάλιστα, πολλές φορές, πριν ο Θεός μας δώσει κάποια ευλογία, ένα χάρισμα, μας δοκιμάζει με έναν πειρασμό, του οποίου η έκβαση καθορίζει και το αν αποδειχθούμε άξιοι να δεχθούμε το θείο αυτό δώρο. Αυτό παρατηρούμε και στους Θεοπάτορες, που όταν πλησίαζε ο καιρός για να τους δώσει ο Θεός τέκνο, παραχώρησε να δοκιμασθούν ακόμη περισσότερο.\nΗταν η εορτή της Σκηνοπηγίας, και όταν πήγαν στον ναό να προσφέρουν δώρα, ο ιερεύς Ρουβίμ τους ονείδισε λέγοντάς τους, ότι δεν ήταν άξιοι να προσφέρουν δώρα στον Θεό, αφού δεν έκαναν παιδιά για τον Ισραήλ. Οι Θεοπάτορες μετά από αυτό το συμβάν λυπήθηκαν πάρα πολύ, αλλά δεν απελπίσθηκαν.\nΚατέφυγαν σε «εκ βαθέων προσευχή» -ο Ιωακείμ στο όρος και η Αννα στον κήπο- η οποία τελικά εισακούστηκε άμεσα, αφού άγγελος Κυρίου πληροφόρησε καθέναν ξεχωριστά ότι θα γίνει η σύλληψη και η γέννηση τέκνου που θα διακηρυχθεί σε όλη την οικουμένη.\nΕτσι και εμείς, αγαπητοί μου αδελφοί και Πατέρες, να επιδεικνύουμε αγόγγυστη υπομονή στις θλίψεις και στους πειρασμούς, που παραχωρεί ο Θεός για την δική μας ωφέλεια και πνευματική προκοπή.\nΕυχόμεθα η Κυρία μας Θεοτόκος και η Θεοπρομήτωρ Αννα, που έχουν την ευλογία να θεραπεύουν την φυσική στειρότητα, να θεραπεύσουν τις στείρες από πνευματικά έργα καρδιές μας, ώστε ο Θεός να πέμψει στις ψυχές μας την θεία και γλυκυτάτη Χάρη του, η οποία ομορφαίνει, ανακαινίζει, αθανατίζει, αφθαρτίζει τον άνθρωπο._________________\nΑναρτήθηκε από sinodiporos στις 3:44 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ.\n«Τα τέκνα υπακούετε τοις γονεύσιν υμών». Όπως ακριβώς αυτός, που κάνει ένα άγαλμα, σχηματίζει πρώτα το κεφάλι, μετά τον αυχένα, τον θώρακα, την κοιλιά,\nτα πόδια, έτσι και ο Παύλος προχωρεί από τις σχέσεις ανδρός-γυναικός, για τις οποίες μίλησε προηγουμένως (Εφεσ. 5,21-33),\nστις σχέσεις γονέων-παιδιών για να ολοκληρώσει τη διδασκαλία του πάνω στο θέμα της οικογενείας. Η υπακοή των παιδιών στους γονείς τους είναι κάτι που το συνιστά και η φύση και η κοινωνία και ο Θεός. Τα παιδιά είναι μικρά, άπειρα, ανεκπαίδευτα και χρήζουν προστασίας, εκπαιδεύσεως, κοινωνικοποιήσεως, αναπτύξεως των φυσικών και πνευματικών αρετών τους. Μόνο αν υπακούουν και δέχονται την επίβλεψη και την κηδεμονία των γονέων τους θα απολαύσουν τα όσα αναφέραμε. Αλλά εκτός από αυτά που αναφέραμε είναι θέμα θελήματος του Θεού να σέβονται και ν’ αγαπούν τους γονείς τους.\nΟ δεκάλογος του Μωυσέως, με την πέμπτη του εντολή, λάμβανε ειδική και ξεχωριστή μέριμνα για το θέμα αυτό. «Τίμα το πατέρα σου και την μητέρα σου, ίνα ευ σοι γένηται, και ίνα μακροχρόνιος γένη επι της γης της αγαθής, ης Κύριος ο Θεός σου δίδωσί σοι» (Έξοδ. 20,12). «Εν Κυρίω».\nΝα υπακούτε όπως θέλει ο Κύριος αλλά κι όταν οι απαιτήσεις των γονέων σας είναι μέσα στα πλαίσια των εντολών και του θελήματος του Θεού. Δεν έχετε υποχρέωση να τους υπακούτε, εάν σας ζητούν κάτι αμαρτωλό ή κάτι που αντίκειται στις υποχρεώσεις σας προς το Θεό.\nΔεν μπορούν οι γονείς να ζητήσουν από το παιδί να μη γίνει ιερεύς ή μοναχός π.χ.. Δεν μπορούν να ζητούν από το παιδί τους να ν’ αγαπά το Θεό μετά απ’ αυτούς και στο βαθμό που αυτοί επιτρέπουν. «Τούτο γαρ έστι δίκαιον».\nΚαι από τη φύση και από το νόμο του Θεού θεωρείται πρέπον και αρμόζον τα παιδιά να υπακούν τους γονείς. Αλλά και κατά λογική ακολουθία και ανάγκη πρέπει ν’ αγαπάμε τους γεννήτορές μας, που μας αγαπούν, μας φροντίζουν και μας προστατεύουν. Η υπακοή είναι η ελάχιστη αντιπροσφορά στη μαρτυρική αγάπη των γονέων. «Τίμα το πατέρα σου και την μητέρα σου, ήτις εστίν εντολή πρώτη εν επαγγελία».\nΕίναι πρώτη στη σειρά των εντολών που σχετίζονται με τα καθήκοντα προς τους άλλους (5η-10η), αλλά και πρώτη που συνοδεύεται με υπόσχεση ανταμοιβής. Στις άλλες εντολές δεν υπάρχει ανταμοιβή, καθόσον απαγορεύουν το κακό και προστάσσουν ν’ απομακρυνόμεθα απ’ αυτό. Στις εντολές όμως που προστάσσουν να κάνουμε το καλό υπάρχει και η ανταμοιβή. Π.χ. «αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, και έσται ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου» (Λουκ. 6,35).\nΑλλά είναι «πρώτη εντολή» και με μία άλλη έννοια· οι γονείς, οι πρώτοι μετά Θεό αίτιοι της υπάρξεώς μας, πρέπει πρώτοι ν’ απολαύσουν τις ευεργεσίες μας. Προηγούνται των άλλων αναγκαστικά και υποχρεωτικά. Στην Α΄ Τιμ. 5,8 λέγει· «ει δε τις των ιδίων και μάλιστα των οικείων ου προνοεί, την πίστιν ήρνηται και έστιν απίστου χείρων». Χειρότερος και από τον άπιστο είναι αυτός που δεν ενδιαφέρεται και δεν φροντίζει για τους δικούς του! «Ίνα ευ σοι γένηται και έση μακροχρόνιος επί της γης».\nΔεν μιλά εδώ ο νόμος του Θεού για την βασιλεία των ουρανών και για τις μεταθανάτιες ανταποδόσεις. Απευθύνεται σε μικρές και ανώριμες ψυχές, που δεν μπορούν ακόμα να εξαρθούν σε υψηλά πνευματικά και θεολογικά μέτρα.\nΕξ άλλου είναι και στο πνεύμα της Παλαιάς Διαθήκης να τονίζει την εγκόσμιο και επίγειο ευημερία και ευτυχία. Η πρόοδος και η επιτυχία στους υλικούς στόχους, που έχει ένα παιδί, και η επιθυμία να ζήσει πολλά χρόνια είναι κάτι που και το κατανοεί και το ικανοποιεί. Ίσως ρωτήσει κάποιος· «αν έτσι έχει η εξήγηση γιατί, αφού δεν αναφέρει τη βασιλεία του Θεού, αναφέρει το νόμο του Θεού;». Διότι την ύπαρξη του Θεού δεν την αγνοεί το παιδί. Είναι η αλφαβήτα της θεολογικής γνώσεως και πίστεως.\nΑπλώς την ύπαρξη του Θεού την συνδέει με υλικές απολαβές καθότι ανώριμο. «Και οι πατέρες μη παροργίζετε τα τέκνα υμών, αλλ’ εκτρέφετε αυτά εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Δεν λέγει να τα αγαπάτε, διότι αυτό το προκαλεί η φύση και χωρίς να το θέλουν. Μόνο εντελώς αχρείοι γονείς και ανθρωπόμορφα τέρατα καταπνίγουν ενίοτε το ένστικτο της στοργής και της κηδεμονίας.\nΣτους συνήθεις και φυσιολογικούς γονείς δεν χρειάζεται καμμία σύσταση για ν’ αγαπούν τα παιδιά τους. Όπως και στον άνδρα ο Παύλος δεν ζητά ν’ αγαπά τη γυναίκα του ερωτικά, διότι αυτό είναι θέμα ενστίκτου. Ζητά να την αγαπά σταυρικά και μαρτυρικά, που αυτό είναι ίδιον καλλιεργημένης και αγίας ψυχής.\nΟι θεολόγοι της Εκκλησίας στο σημείο αυτό παρατηρούν ότι ενώ αναφέρεται και στους δύο γονείς ο Παύλος, εν τούτοις, εδώ αναφέρει μόνο τους πατέρες. Και εξηγούν ότι το κάνει αυτό, διότι οι πατέρες ταχύτερα παραφέρονται από το πάθος και φέρονται στα παιδιά σαν ανδράποδα, ξεχνώντας ότι είναι ελεύθερες υπάρξεις.\nΝα προσθέσουμε ότι τα ανωτέρω λεγόμενα αφορούν και τους πνευματικούς πατέρες, οι οποίοι ενίοτε κάνουν κατάχρηση της πνευματικής εξουσίας τους.\nΣτην προς Κολασσαείς επιστολή του ο Παύλος συνιστά για το ίδιο θέμα· «Οι πατέρες μη ερεθίζετε τα τέκνα υμών ίνα μη αθυμώσιν» (3,21). Δηλαδή μη ασκείτε σατραπικά και δικτατορικά την γονική μέριμνα και κηδεμονία, διότι έχοντας εσείς την δύναμη και τη δυνατότητα να τα πιέζετε, στο τέλος μπορεί να υποκύψουν, αν δεν φύγουν ή επαναστατήσουν με βίαιο τρόπο, αλλά θα αθυμήσουν. Θα χάσουν την όρεξη για ζωή και δημιουργία.\nΘα απελπισθούν και μπορεί κάποια απ’ αυτά να οδηγηθούν και στην αυτοκτονία. Στο σημείο αυτό όπως και σε αντίστοιχα χωρία για τους κυρίους και τους δούλους φαίνεται ξεκάθαρα ότι η αγία Γραφή δεν χαρίζεται σε κανένα και δεν στηρίζει μονομερώς κανένα.\nΤο κήρυγμα των κληρικών πρέπει να τονίζει αυτές τις δύο διαστάσεις των θεϊκών εντολών ομοιόμορφα και με την ίδια συχνότητα. Σε κανένα δεν δίνει το ευαγγέλιο τη δυνατότητα να ασκεί την εξουσία του ανεξέλεγκτα και εική και ως έτυχε.\nΥπάρχουν φραγμοί και περιορισμοί που πρέπει να τους σεβαστούμε, αν θέλουμε να είμαστε εν τάξει με το Θεό. Και οι κληρικοί πρέπει συνεχώς να το τονίζουν αυτό. «Αλλ’ εκτρέφετε αυτά εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου».\nΜη εξοργίζετε τα παιδιά σας με τον εγωισμό σας ή τον υπερβολικό και ανεξέλεγκτο ζήλο σας, αλλά με διάκριση, ταπείνωση και σύνεση παιδαγωγήστε τα εν Κυρίω. Μη θεωρείς περιττό ν’ ακούει την αγία Γραφή, το κήρυγμα, το κατηχητικό. Μη το εμποδίσεις από τον εκκλησιασμό, την εξομολόγηση, τη θεία κοινωνία.\nΑντίθετα να προτρέψεις και να το οδηγήσεις εσύ ο ίδιος δίνοντας το κατάλληλο παράδειγμα. Την εποχή του Χρυσοστόμου υπήρχαν οι ειδωλολατρικοί μύθοι και ήρωες, τα ειδωλολατρικά ήθη και έθιμα, η περιρρέουσα αντιχριστιανική ατμόσφαιρα. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Ας ακούσουμε λοιπόν το πάντα επίκαιρο κήρυγμά του· «Πως δεν είναι άτοπο αφ’ ενός μεν να ενδιαφέρεσαι να το στέλνεις στο σχολείο και σ’ οτιδήποτε του είναι κοσμικά χρήσιμο, αφ’ ετέρου δε να μη ενδιαφέρεσαι να πάρει την παιδεία του Κυρίου;\nΜέχρι πότε θα ενδιαφερόμαστε μόνο για τη σάρκα και τη σωματική υγεία του; Περισσότερο από το μοναχό, που βρίσκεται εκτός της επιρροής της αμαρτωλής κοινωνίας, αυτό χρειάζεται την κατά Θεό παιδεία.\nΤα αμελούμε αυτά και δρέπουμε και εμείς και η κοινωνία τις συνέπειες της αδιαφορίας μας». Ας ακούσουν οι γονείς, το σχολείο, η κοινωνία τις χρυσές συμβουλές του αγίου Χρυσοστόμου. Ας ακούσουν και ας φροντίσουν…\nΗ 1η Σεπτεμβρίου είναι ή αρχή του εκκλησιαστικού έτους, όπως ή 1η Ιανουαρίου είναι ή αρχή του πολιτικού έτους.\nΤι νά ευχηθούμε έπ' ευκαιρία της αρχής του εκκλησιαστικού έτους;\nΩς μέλη της Εκκλησίας, της μεγάλης οικογενείας του Κυρίου και Θεού, την οποία απέκτησε με το ίδιο του το αίμα (Πράξ. 20:28), ας ευχηθούμε από τώρα και στο έξης νά δείξωμε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την Εκκλησία.\nΑν δείχνωμε ζωηρό ενδιαφέρον για τη μικρή οικογένεια μας, πολύ περισσότερο πρέπει νά δείχνωμε ενδιαφέρον για τη μεγάλη οικογένεια μας, την Εκκλησία. Άλλωστε, αν ή μεγάλη οικογένεια, ή Εκκλησία, βρίσκεται σε καλή και προοδευτική κατάσταση, τότε και οι μικρές οικογένειες βοηθούνται απ’ αυτή και προοδεύουν.\nΤο ενδιαφέρον για την Εκκλησία περιλαμβάνει πολλά πράγματα. Ιδιαιτέρως πρέπει νά ενδιαφερθούμε για την Πίστι της Εκκλησίας, την Ορθοδοξία, τον ανόθευτο, γνήσιο και αυθεντικό Χριστιανισμό.\nΉ Πίστις είναι το πρώτο πράγμα και το πρώτο μέλημα για τούς πιστούς. Ή Πίστις σήμερα πολεμείται από αναρίθμητο πλήθος αιρετικών Ομολογιών, και προπάντων από την παναίρεση και την πανθρησκεία του Οικουμενισμού. Προδίδεται δε και από πολλούς εκκλησιαστικούς ηγέτες, οι όποιοι είναι οικουμενιστές.\nΓι' αυτό οφείλουμε νά μελετούμε και νά κατέχωμε τα τής Πίστεως μας, νά διαφωτιζώμεθα και νά διαφωτίζωμε τούς αδελφούς, νά διαμαρτυρώμεθα εντόνως για κάθε παρέκκλιση από την Πίστι, και νά έλέγχωμε και νά στηλιτεύωμε τούς οικουμενιστές, και μάλιστα τους Επισκόπους, ώστε νά καταλάβουν, ότι ο πιστός λαός δεν τους εγκρίνει, άλλά τούς απορρίπτει και τους αποδοκιμάζει για τον Οικουμενισμό τους και τις προδοσίες της Πίστεως.\nΜετά τη Χριστιανική Πίστι, ή Χριστιανική Ηθική. Εξ απόψεως Χριστιανικής Ηθικής ή κατάσταση στην Εκκλησία είναι πολύ δυσάρεστη.\nΠολλά σκάνδαλα εκρήγνυνται και αμαυρώνουν το όνομα τής Εκκλησίας. Όνειδος γίναμε στους εχθρούς τής Εκκλησίας και τούς κοσμικούς ανθρώπους. Και αν αγαπάμε την ευπρέπεια του οίκου του Θεού, οφείλουμε νά διαμαρτυρώμεθα εντόνως για τα σκάνδαλα, και επιμόνως ν' απαιτούμε απομάκρυνση από τα θυσιαστήρια των σκανδαλοποιών κληρικών.\nΚαι όλοι, κληρικοί και λαϊκοί, ν' άγωνιζώμεθα νά γίνωμε καλλίτεροι, πνευματικώτεροι, για ν' ανορθωθεί ή Εκκλησία και ν' ανάκτηση το κύρος της.\nΟμιλούμε για ανόρθωση τής Εκκλησίας και ανάκτηση του κύρους της από πλευράς ανθρωπινής. Διότι από θείας πλευράς ή Εκκλησία είναι αγία και τελεία.


KLIK Magazine ® | Για ποιό λόγο, παλαιότερα, τα κορίτσια φορούσαν γαλάζια ρούχα & τα αγόρια ροζ;\nΓια ποιό λόγο, παλαιότερα, τα κορίτσια φορούσαν γαλάζια ρούχα & τα αγόρια ροζ;\nγαλάζιο | αγόρι | ροζ | κορίτσι\nΜπορεί στις μέρες μας το μπλε να σηματοδοτεί το αγόρι και το ροζ το κορίτσι, ωστόσο, κάποτε ίσχυε το αντίθετο...-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή\nΠριν από τη γέννηση των παιδιών μου, του γιου μου και της κόρης μου, είχαμε φροντίσει όλη η "μωρουδιακή τους προίκα" να είναι γαλάζια και ροζ, αντίστοιχα. Ρουχαλάκια, σεντονάκια, μπιμπερό, πιπίλα, πορτ-μπεμπέ, αρκουδάκια, μπαλονάκια και τα συναφή, είχαν χρώμα απόλυτα "προσαρμοσμένο" στο φύλο του κάθε μωρού.\nΤην περίοδο της κάθε εγκυμοσύνης μου -δεδομένου ότι πέρασα τον περισσότερο καιρό σε ακινησία- είχα χρόνο να διαβάσω ό,τι περισσότερο μπορούσα για το μεγάλωμα των παιδιών. Ανάμεσα σε άλλα, έτυχε να πληροφορηθώ και για κάτι, για το οποίο δεν είχα ποτέ αναρωτηθεί. Ίσως, γιατί το είχα θεωρήσει εξ`αρχής, δεδομένο.\nΑς ξεκινήσω την ιστορία από την αρχή...\nΣτη Μ. Βρετανία, έως το 1920, έντυναν όλα τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, στα λευκά. Δε θεωρούσαν τον διαχωρισμό ανάμεσα σε κορίτσια και αγόρια τόσο σημαντικό και γι’ αυτό χρησιμοποιούσαν τα άσπρα ρούχα, ώστε να συμβολίσουν την αθωότητα.\nΤις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, τα λευκά ρούχα άρχισαν να αντικαθίστανται με χρωματιστά. Το περίεργο όμως είναι, ότι επέλεγαν όχι τα χρώματα με τα οποία ταυτίζουν σήμερα, τα αγόρια και τα κορίτσια. Τα αγόρια τα έντυναν με ροζ, ενώ τα κορίτσια με μπλε. Για ποιο λόγο; Πολύ απλά γιατί το ροζ θεωρείτο η “παιδική” έκδοση του κόκκινου, του χρώματος που συνδεόταν με το πάθος και τον αντρισμό.\nΣτη Βρετανία μάλιστα, οι στολές των στρατιωτών ήταν κόκκινες και γι’ αυτό πολύ θεωρούσαν ότι ένα αγόρι αρμόζει να το ντύνουν μόνο με ροζ.\nΧαρακτηριστικός ο παραπάνω πίνακας με το μικρό αγόρι ντυμένο στα ροζ...\nΤι συνέβαινε όμως με τα κορίτσια; Συχνά, η Παναγία ήταν ντυμένη με γαλάζια ρούχα και από εκεί προέκυψε η συνήθεια να φορούν τα μικρά κορίτσια γαλάζια ρούχα. Το γαλάζιο θεωρείτο ένα απαλό χρώμα, που ταίριαζε καλύτερα σε ένα κορίτσι από το έντονο ροζ.\nΧαρακτηριστικό παράδειγμα ο πίνακας του 1918 "Κορίτσι στα μπλε", με δημιουργό του, το Μοντιλιάνι.\nΜετά από το Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο η μόδα άλλαξε χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο, και έμεινε ίδια μέχρι τις μέρες μας, με το μπλε να σηματοδοτεί το αγόρι και το ροζ το κορίτσι.\nΣύμφωνα με την καθηγήτρια Τζο Παολέττι του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, θα μπορούσε να ισχύει το αντίθετο, καθώς η επιλογή των χρωμάτων για το κάθε φύλο δεν είχε καμία σχέση με το συμβολισμό τους. Τα συγκεκριμένα χρώματα, μάλιστα, τα προτιμούσαν οι Αμερικάνοι όταν αγόραζαν ρούχα για τα παιδιά τους και αυτή η ζήτηση στην αγορά οδήγησε στην καθιέρωσή τους.


Διέγερση των ωοθηκών στην Εξωσ. Γονιμοποίηση | Dr. Vasilopoulos\nΗ Εξωσωματική Γονιμοποίηση (IVF) βασίζεται κλασικά στη διέγερση των ωοθηκών με σκοπό την παραγωγή περισσοτέρων ωαρίων από το ένα ωάριο που φυσιολογικά θα απελευθέρωνε η γυναίκα στον φυσικό της κύκλο. Η Εξωσωματική Γονιμοποίηση μπορεί να επιτύχει με πολύ χαμηλό αριθμό ωαρίων, αλλά το ποσοστό επιτυχίας είναι σημαντικά υψηλότερο όταν έχουν ανακτηθεί περισσότερα ωάρια.\nΜε την ωοθηκική διέγερση για την Εξωσωματική Γονιμοποίηση, ο στόχος είναι η παραγωγή περίπου 8 έως 15 ωοθυλακίων που θα δώσουν ποιοτικά ωάρια κατά τη διαδικασία ανάκτησης των ωαρίων. Όταν ένας επαρκής αριθμός ωοθυλακίων (των μικρών κύστεων που περιέχουν τα ωάρια) φτάσει σ’ ένα ικανοποιητικό μέγεθος, τότε προγραμματίζεται η ωοληψία.\nΠοια είναι τα βασικά πρωτόκολλα για τη διέγερση των ωοθηκών;\nΥπάρχουν τρία (3) βασικά πρωτόκολλα για τη διέγερση των ωοθηκών στην Εξωσωματική Γονιμοποίηση. Το Μακρύ Πρωτόκολλο, το Βραχύ Πρωτόκολλο και το Πρωτόκολλο Ανταγωνιστών.\nΞεκινάει τη 2η ή την 21η ημέρα του κύκλου, ακολουθούμενο από τη χορήγηση φαρμάκων που λέγονται GnRH-ανάλογα, τα οποία χορηγούνται για 10-14 ημέρες και έχουν σκοπό να προετοιμάσουν και να καταστείλουν τις ωοθήκες, σταματώντας προσωρινά τη λειτουργία τους.\nΣτη συνέχεια κατά τη διάρκεια της έμμηνου ρύσης γίνεται εξέταση αίματος για τον έλεγχο των ορμονών. Κατόπιν παράλληλα με τη χορήγηση του GnRH-ανάλογο, ξεκινάει η χορήγηση του φαρμάκου για τη διέγερση το οποίο βοηθάει τις ωοθήκες να παράξουν πολλά ωοθυλάκια.\nΌταν πάνω από 3 ωοθυλάκια είναι μεγαλύτερα των 17mm τότε γίνεται η ένεση χοριακής γοναδοτροφίνης (Pregnyl ή Ovitrelle) (νυχτερινή ένεση), η οποία είναι απαραίτητη για την τελική ωρίμανση των ωαρίων. Η ωοληψία προγραμματίζεται να γίνει 34-36 ώρες μετά τη χορήγηση της χοριακής γοναδοτροφίνης.\nΞεκινάει τη 2η μέρα του κύκλου με τα φάρμακα καταστολής της ωορρηξίας (GnRH-ανάλογα) και κατόπιν αφού παρέλθει μια ημέρα στην αγωγή προστίθενται και τα φάρμακα διέγερσης των ωοθηκών.\nΗ παρακολούθηση της σωστής ανάπτυξης των ωοθυλακίων γίνεται με συνδυασμό εξετάσεων αίματος και κολπικού υπερηχογραφήματος, όπως και στο μακρύ πρωτόκολλο. Το ίδιο ισχύει για την τελική χορήγηση της χοριακής γοναδοτροφίνης. Συνολικά το σχήμα αυτό διαρκεί περίπου 8–14 ημέρες.\nΤο πρωτόκολλο ανταγωνιστών είναι το πιο πρόσφατο από τα άλλα δύο και κατά τη διάρκεια του οποίου χορηγούνται νεότερα φάρμακα που λέγονται GnRH–ανταγωνιστές (Cetrotide, Orgalutran). Ξεκινά τη 2η ημέρα του κύκλου με τα φάρμακα διέγερσης των ωοθηκών.\nΜετά από 5–7 ημέρες προστίθενται και τα φάρμακα που καταστέλλουν την ωορρηξία (GnRH ανταγωνιστές). Το σχήμα αυτό διαρκεί περίπου 8–14 ημέρες.\nΟ εξειδικευμένος Γυναικολόγος Dr. Ιωάννης Βασιλόπουλος είναι συνιδρυτής του Κέντρου Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής Institute of Life (IOLIFE). Διαθέτοντας μεγάλη εμπειρία και εξειδίκευση στην Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή είναι ο κατάλληλος για να σας δώσει μία εξατομικευμένη λύση σε προβλήματα υπογονιμότητας.


Με έμπνευση, άποψη και χιούμορ...!!!: Ένας ακόμη εκπληκτικός λόγος για να τρως γιαούρτι\nΈνας ακόμη εκπληκτικός λόγος για να τρως γιαούρτι\nΤο γιαούρτι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, ενεργοποιεί τον μεταβολισμό, βοηθά στο αδυνάτισμα, έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες. Ένας ακόμη λόγος για να το εντάξεις στην καθημερινή σου διατροφή έρχεται από το UCLA University της Μεγάλης Βρετανίας και τονίζει πως τα προβιοτικά που βρίσκονται στο γιαούρτι βοηθούν στην πιο γρήγορη και αποτελεσματική σκέψη.\nΣτην έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Gastroenterology, συμμετείχαν 36 υγιείς άνθρωποι ηλικίας 18 με 55 , οι οποίοι χωρίστηκαν σε 3 ομάδες. Η πρώτη ομάδα έτρωγε γιαούρτι με προβιοτικά 2 φορές την εβδομάδα, η δεύτερη γαλακτοκομικά προϊόντα που έμοιαζαν με γιαούρτι αλλά δεν περιείχαν προβιοτικά και η τελευταία καθόλου γιαούρτι.\nΣτο τέλος της έρευνας αποδείχθηκε ότι η πρώτη ομάδα είχε ταχύτερες και πιο στοχευμένες απαντήσεις στα τεστ αντίληψης και διαχείρισης συναισθημάτων.


Κινηματογραφική Ανασκόπηση του 2012 – Μέρος B | George Roussos\n30.12.2012 by georgeroussos\nΕν είδει κινηματογραφικής ανασκόπησης του 2012, τι καλύτερο από το να παρουσιάσουμε στο δεύτερο αυτό μέρος, τις αγαπημένες μας ταινίες, για αυτή τη χρονιά. Μοναδική προϋπόθεση, η ταινία να είχε πραγματοποιήσει κινηματογραφική προβολή τουλάχιστον μία φορά εντός συνόρων, είτε σε κάποιο Φεστιβάλ, είτε σε «κανονική» διανομή, το 2012. Πάμε λοιπόν να τις δούμε σε ένα άτυπο countdown\n10. Στο Δρόμο (On The Road) του Βάλτερ Σάλες (Μεγ. Βρεττανία, Γαλλία, ΗΠΑ, Βραζιλία – 2012)\nΗ ταινία εκτυλίσσεται στα τέλη του 40 στην Νέα Υόρκη. Ο Σαλ Πάρανταϊς, ένας 24χρονος συγγραφέας, γνωρίζει τον Νταν Μοριάρτι, έναν 20χρονο πρώην φυλακισμένο με ευέλικτη ηθική, «τρομακτικά ενθουσιασμένο με τη ζωή» και την όμορφη σύζυγό του, Μέριλου. Οι τρεις τους περνάνε τις έντονες και γεμάτες αλκοόλ νύχτες τους κάνοντας όνειρα για έναν άλλο κόσμο, ενώ μπροστά τους ανοίγεται ένα συναρπαστικό ταξίδι στους ατέλειωτους αυτοκινητόδρομους των ΗΠΑ.\nΟ πολυβραβευμένος βραζιλιάνος σκηνοθέτης Βάλτερ Σάλες (“Ημερολόγια Μοτοσικλέτας”) δημιουργεί ένα υπέροχο road movie, μεταφέροντας στον κινηματογράφο το “On The Road – Στο Δρόμο” του Τζακ Κέρουακ. Ένα μυθιστόρημα-σταθμό της λεγόμενης Beat Generation που άφησε εποχή τόσο για το περιεχόμενο όσο και το στιλ γραφής. Ο θρύλος θέλει τον Κέρουακ να ολοκληρώνει το έργο σε τρεις μόλις εβδομάδες, γράφοντας ακατάπαυστα όχι σε φύλλα αλλά σε ένα και μοναδικό ρολό χαρτιού μήκους 37 σχεδόν μέτρων, σαν να έγραφε γράμμα σε έναν φίλο και με ύφος που αντικατοπτρίζει το ρευστό αυτοσχεδιασμό της τζαζ.\nΗ ταινία, είχε επίσημη συμμετοχή στο 65ο Φεστιβάλ Καννών το 2012, ενώ είχαμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε και στο 18ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας, Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote. Πρωταγωνιστούν οι: Σαμ Ράιλι (“Control”), Κρίστεν Στιούαρτ (“The Twilight Saga”), Κίρστεν Ντανστ (“Μοιραία Σχέση”), Βίγκο Μόρτενσεν (“Επικίνδυνες Υποσχέσεις”), Έιμι Άνταμς («The Fighter») και Άλις Μπράγκα (“Περί Τυφλότητος”).\n09. Holy Motors του Λεός Καράξ (Γαλλία, Γερμανία – 2012)\nΈνας ηθοποιός γυρίζει ταυτόχρονα περισσότερες από μία ταινίες και σε διάρκεια 24 ωρών ζει διαφορετικές ζωές μέσα από τους ρόλους του. Εγκληματίας, ζητιάνος, πατέρας, διευθυντής πολυεθνικής και τερατόμορφο πλάσμα συνυπάρχουν και αλληλοσυγκρούονται σε έναν άνθρωπο. Τον υποδύεται ο Ντενίς Λαβάρτ, για τέταρτη φορά πρωταγωνιστής σε ταινία του Καράξ. Όμως, που αρχίζει και που τελειώνει ο κάθε ρόλος και που βρίσκεται τελικά η αλήθειά του;\nΔώδεκα χρόνια μετά το «Pola X», το ζωηρό παιδί του γαλλικού σινεμά, Λεό Καράξ, επιστρέφει. To “Holy Motors”, άνοιξε στις 2 Νοεμβρίου του 2012, την αυλαία του 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η ταινία του Γάλλου σκηνοθέτη Λεός Καράξ αφηγείται την 24ωρη σουρεαλιστική οδύσσεια του αινιγματικού κυρίου Όσκαρ στους δρόμους ενός ονειρικού Παρισιού, μέσα από ένα διαδοχικό παιχνίδι ρόλων και μεταμορφώσεων. Μία ταινία γοητευτική, αλλά ταυτόχρονα και απαιτητική από τον θεατή της.\n08. Η Ζωή του Πι (Life Of Pi) του Ανγκ Λι (Η.Π.Α. – 2012)\nΗ νέα σκηνοθετική δουλειά του τιμημένου με Όσκαρ Ανγκ Λι (“Brokeback Mountain”, “Crouching Tiger, Hidden Dragon”), είναι βασισμένη στο ομώνυμο best-seller του Γιαν Μαρτέλ. Μια ιστορία θάρρους, επιμονής, έμπνευσης, μα πάνω από όλα, μία ωδή στον άνθρωπο και την ελπίδα, ιδωμένη μέσα από το καλύτερο 3D φιλμ, του 2012.\n07. Ο Έρωτας του Φεγγαριού (Moonrise Kingdom) του Ουές Άντερσον (Η.Π.Α. – 2012)\nΤο “Moonrise Kingdom”, διαδραματίζεται στα ανοικτά των ακτών της Νέας Αγγλίας, το καλοκαίρι του 1965 και αφηγείται την ιστορία δύο δωδεκάχρονων που ερωτεύονται, υπογράφουν ένα μυστικό συμβόλαιο και ξεχύνονται μαζί, στη φύση. Ενώ οι αρχές προσπαθούν να τους συλλάβουν, ξεσπά μια φονική καταιγίδα μετατρέποντας την ειρηνική κοινότητα του νησιού σε σκέτη καταστροφή.\nΟ δύο φορές υποψήφιος για Όσκαρ, Ουές Άντερσον (υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου με το «Οικογένεια Τένενμπαουμ» και Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων για το «Fantastic Mr. Fox»), συγκεντρώνει ένα εντυπωσιακό cast για την πολυαναμενόμενη νέα του ταινία, που περιλαμβάνει τους Μπρους Ουίλις, Όουεν Ουίλσον, Έντουαρντ Νόρτον, Φράνσες ΜακΝτόρμαντ, Μπιλ Μάρεϊ, Χάρβεϊ Καϊτέλ και Τίλντα Σουίντον. Πρωταγωνιστούν, οι υπέροχοι νεαροί ηθοποιοί, Jared Gilman ως Sam και η Kara Hayward στον ρόλο της Suzy, αντίστοιχα.\nΤο σενάριο, είναι απλό, μα ειλικρινές και μιλά κατευθείαν στην καρδιά μας. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι κλέβονται για να είναι μαζί. Τόσο απλά, τόσο απέριττα. Κι όμως, αυτό δίνεται με έναν μοναδικό, γλυκό, γοητευτικό και κατά διαστήματα, αστείο τρόπο.\n06. Το όνομά μου είναι Λι (Io sono Li) του Αντρέα Σέγκρε (Ιταλία, Γαλλία – 2011)\nΗ Σουν Λι δουλεύει σε ένα εργοστάσιο υφασμάτων στα περίχωρα της Ρώμης, για να αποκτήσει νόμιμα χαρτιά και να μπορέσει να φέρει τον οχτάχρονο γιο της στην Ιταλία. Ξαφνικά, μετατίθεται στην Κιότζα, μια μικρή πόλη-νησί στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, για να δουλέψει ως μπαργούμαν σε μια παμπ. Ο Μπέπι, ένας Σλάβος ψαράς, που οι φίλοι του τον φωνάζουν «ο Ποιητής», είναι θαμώνας του μαγαζιού εδώ και χρόνια.\nΗ συνάντησή τους είναι μια ποιητική απόδραση από την απομόνωση, ένας σιωπηρός διάλογος ανάμεσα σε κουλτούρες που είναι διαφορετικές, αλλά όχι και τόσο μακριά η μία από την άλλη. Μια οδύσσεια στην καρδιά της λιμνοθάλασσας, που είναι μαζί η μητέρα και το λίκνο της ταυτότητάς τους, που ποτέ δεν ησυχάζει. Ωστόσο, η φιλία ανάμεσα στη Σουν Λι και στον Μπέπι αναστατώνει τόσο την κινεζική, όσο και την τοπική κοινωνία, που παρεμβαίνουν σε αυτό το καινούργιο ταξίδι που μπορεί, πολύ απλά, να τους φοβίζει.\nΑπό τις ταινίες που στιγμάτισαν θετικά το φετινό 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και που κέρδισε λίγες ημέρες μετά, το Βραβεία LUX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μία ταινία επίκαιρη, που μιλά για τη φιλία, αλλά και για τα στερεότυπα που δημιουργούνται, ανάμεσα σε ξένους, εξετάζοντας παράλληλα, το δύσκολο ζήτημα της μετανάστευσης στη σύγχρονη Ευρώπη.\n05. Cosmopolis του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ (Γαλλία, Καναδάς, Πορτογαλία, Ιταλία – 2012)\nΒρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη, στο άμεσο μέλλον. Ο Έρικ Πάρκερ, ένας 28χρονος οικονομολόγος που ονειρεύεται να ζήσει σε έναν διαφορετικό πολιτισμό του μέλλοντος, βλέπει μια σκιά να ρίχνει το πέπλο της πάνω από τον γαλαξία της Γουόλ Στριτ, του οποίου είναι ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος. Καθώς διασχίζει με το αμάξι του το Μανχάταν για να πάει να κουρευτεί στο παλιό κουρείο του πατέρα του, τα μάτια του παραμένουν κολλημένα στην ισοτιμία του Γεν. Ανεβαίνει επικίνδυνα, παρά τις προσδοκίες όλων, καταστρέφοντας τις επενδύσεις του Έρικ.\nΚάθε λεπτό που περνά, ο Έρικ βλέπει την αυτοκρατορία του να ξεγλιστρά από τα χέρια του. Στο μεταξύ, άγριες διαμάχες ξεσπούν στους δρόμους της πόλης. Έντρομος καθώς βλέπει την απειλή του πραγματικού κόσμου να διαλύει το πλασματικό σύννεφο στο οποίο ζούσε, κατά τη διάρκεια της 24ωρης οδύσσειάς του, θα νιώσει την παράνοια να κλιμακώνεται. Ο Πάρκερ αρχίζει να ενώνει μεταξύ τους τα κομμάτια του παζλ που τον οδηγούν στην αποκάλυψη ενός τρομακτικού μυστικού και ίσως, της επικείμενης δολοφονίας του.\nΟ Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ («Γυμνό Γεύμα», «eXistenZ» «Crash») επιστρέφει στα οικεία του θέματα και με οδηγό το ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντον Ντελίλο, σκηνοθετεί μαεστρικά ακόμα και τον Ρόμπερτ Πάτινσον, που συναντάμαι στον πρωταγωνιστικό ρόλο, πλαισιωμένο από τους Ζιλιέτ Μπινός, Σαμάνθα Μόρτον και τον πάντα έτοιμο να του κλέψει την παράσταση, έστω και στο φινάλε, Πολ Τζιαμάτι…\n04. Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει (Cesare deve morire / Caesar Must Die) των Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι (Ιταλία – 2012)\nΗ απόδοση του Ιούλιου Καίσαρα του Σαίξπηρ έρχεται στο τέλος της και οι καλλιτέχνες ανταμείβονται με ενθουσιώδη χειροκροτήματα. Τα φώτα σβήνουν, οι ηθοποιοί αποχωρούν από τη σκηνή και επιστρέφουν στα κελιά τους. Είναι όλοι τους τρόφιμοι της φυλακής, ύψιστης ασφαλείας, Rebibbia στα προάστια της Ρώμης. Ένας από αυτούς σχολιάζει: «Από τότε που ανακάλυψα την Τέχνη, αυτό το κελί έχει γίνει πραγματικά μια φυλακή»…\nΗ κάμερα των Ιταλών δημιουργών καταγράφει την κουβέντα και τη διανομή των ρόλων, την οντισιόν, τις προετοιμασίες και εντέλει το ανέβασμα της παράστασης “Ιούλιος Καίσαρας”, με πρωταγωνιστές πραγματικούς κρατούμενους των φυλακών. Η ταινία αποτελεί μία μεταφορά γεμάτη συμβολισμούς, ένα πείραμα, ένα παιχνίδι αναμόρφωσης, ή καλύτερα, ο άκρως ιδιαίτερος τρόπος προσέγγισης της ελευθερίας, με φόντο το περιβάλλον των φυλακών.\nΑν και διανύουν την όγδοη δεκαετία της ζωής τους, οι Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι εντυπωσίασαν στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου, κερδίζοντας την Χρυσή Άρκτο αλλά και το Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής με την ταινία τους “Ο Καίσαρας Πρέπει να Πεθάνει”.\n03. Αγάπη (Amour) του Μίκαελ Χάνεκε (Αυστρία, Γαλλία, Γερμανία – 2012)\nΤο “Amour” αναδείχτηκε ο μεγάλος νικητής του 65ου Φεστιβάλ Καννών. Ο Μίκαελ Χάνεκε, ίσως, ο σπουδαιότερος αυτή τη στιγμή Ευρωπαίος Σκηνοθέτης, τρία μόλις χρόνια μετά τη “Λευκή Κορδέλα“, έκανε την έκπληξη κερδίζοντας και πάλι τον Χρυσό Φοίνικα, και καθηλώνοντας κοινό και κριτικούς με την σπαραχτική θεματική του και τις μοναδικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών του. Του ογδονταδυάχρονου Ζαν Λουί Τρεντινιάν και της ογδονταπεντάχρονης Εμανουέλ Ριβά, στους ρόλους ενός αγαπημένου ζευγαριού που παρακολουθεί την κοινή ζωή του να καταρρέει όσο πλησιάζει ο Μεγάλος Αποχωρισμός.\nΤο “Amour” (“Αγάπη”), μπορεί να είναι, ίσως, η πιο “αργή” εν εξελίξει, ταινία στη φιλμογραφία του Μίκαελ Χάνεκε, αλλά αυτό δε μειώνει καθόλου το αισθητικό αποτέλεσμα, που βιώνει ο θεατής. Μεγάλου ατού της ταινίας, οι συγκλονιστικές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών του.\n02. Η Εποχή του Ρινόκερου (Rhino Season) του Μπαχμάν Γκομπαντί (Ιράν, Τουρκία – 2012)\nΟ Κουρδο-Ιρανός ποιητής Σαχέλ μόλις αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από τριάντα χρόνια σε φυλακή της ισλαμικής δημοκρατίας του Ιραν. Τώρα, αυτό που τον κρατάει ζωντανό είναι η επιθυμία του να συναντήσει τη γυναίκα του, Μίνα, που εδώ και είκοσι χρόνια τον έχει για νεκρό και έκτοτε έχει μετακομίσει στην Τουρκία. Αποφασισμένος να διεκδικήσει τη ζωή που έχασε, ο Σαχέλ ξεκινά να την αναζητήσει στην Κωνσταντινούπολη. Κι ενώ το ταξίδι αυτό γίνεται και ταξίδι στο σκοτεινό παρελθόν τους, η μυστηριώδης φιγούρα ενός άντρα που τους κράτησε μακριά όλα αυτά τα χρόνια διαφαίνεται στον ορίζοντα…\nΌτι πιο όμορφο, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, στο φετινό 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η εντυπωσιακή Μόνικα Μπελούτσι υποδύεται τη Μίνα, την σύζυγο ενός φυλακισμένου ποιητή, που μεταναστεύει στην Κωνσταντινούπολη μετά από 10 χρόνια εγκλεισμού και αφού πιστεύει πως ο άντρας της είναι νεκρός. Εκπληκτική φωτογραφία και σκηνοθεσία, σε μία βαθιά πολιτική αλλά και συμβολική ταινία, που είναι βασισμένη στα ημερολόγια του Ιρανού ποιητή Σαντέγκ Καμανγκάρ.\n01. Λώρενς Για Πάντα (Laurence Anyways) του Ξαβιέ Ντολάν (Καναδάς, Γαλλία – 2012)\nO 35χρονος Λοράνς κατοικεί στον Καναδά την δεκαετία του 80. Είναι καθηγητής λογοτεχνίας και ζει ευτυχισμένος με την κοπέλα του, Φρεντ. Όλα κυλούν αρμονικά, μέχρι τη στιγμή που ο Λοράνς ανακοινώνει στη Φρεντ πως θέλει να ζήσει ως γυναίκα. Φοράει λοιπόν ένα ταγιέρ, βάζει μεϊκ-απ και ξεκινάει μια νέα ζωή, σε έναν κόσμο εντελώς απρόθυμο να αποδεχτεί την διαφορετικότητά του.\nΟ Ξαβιέ Ντολάν, μετά το «I Killed My Mother» (2009) και το Heartbeats (2010), επιστρέφει με την τρίτη του, μεγάλου μήκους ταινία και αυτή τη φορά επιλέγει, πέρα από ένα μικρό cameo, να μην έχει κάποιο πρωταγωνιστικό ρόλο, ο ίδιος. Και η τρεις του ταινίες, είναι χαρακτηριστικό, ότι έχουν βραβευτεί στις Κάννες, με το «Laurence Anyways», να κερδίζει φέτος το Βραβείο Queer Palme, του Φεστιβάλ.\nΜία ταινία, που δυστυχώς ακόμα δεν έχει τύχει «κανονικής» διανομής, στη χώρας μας, αλλά παρόλα αυτά, είχαμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε σε έναν κατάμεστο Δαναό, στο πλαίσιο του 18ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας, Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote.\nΈνα φιλμ, που υμνεί τη διαφορετικότητα, αλλά ουσιαστικά είναι μία σπαρακτική κραυγή, στο δικαίωμα της επιλογής και της προσωπικής ελευθερίας του καθενός μας. Ο Ξαβιέ Ντολάν, δε διστάζει να αναμετρηθεί χωρίς φόβο με την προβληματική του φύλου και την 80s νοσταλγία και να βγει εν τέλει νικητής, χαρίζοντας μας ένα μοναδικό αριστούργημα…\nΑυτές λοιπόν είναι οι δέκα αγαπημένες μας ταινίες για το 2012, και οι δωδεκάδα που σας υποσχεθήκαμε θα συμπληρωθεί βέβαια, με ένα animation κι ένα ντοκιμαντέρ:\n11. Frankenweenie του Τιμ Μπάρτον (Η.Π.Α. – 2012)\nΑφού έχασε αναπάντεχα τον αγαπημένο του σκύλο Σπίθα, ο μικρός Βίκτωρ επιστρατεύει την επιστήμη για να επαναφέρει στη ζωή τον καλύτερο του φίλο, μόνο που θα προκύψουν μερικές περίεργες, καταστάσεις . Ο Βίκτωρ προσπαθεί να κρύψει το νέο του εγχείρημα, αλλά όταν ο Σπίθας το σκάει, οι συμμαθητές, οι δάσκαλοι κι ολόκληρη η πόλη τον αντιμετωπίζει σαν τέρας…\nΤο «Frankenweenie», είναι το animation που μας κέρδισε περισσότερο από την χρονιά που φεύγει. Ένα ακόμα υπέροχο δείγμα σκοτεινού παραμυθιού, τρυφερής νοσηρότητας και αδυναμίας στον διαφορετικό, τον αλλόκοτο κόσμο των μοναχικών και ονειροπόλων ψυχών με τα πελώρια μάτια και τους μαύρους κύκλους. Είναι μια ασπρόμαυρη ιστορία αγάπης για το genre του τρόμου, μια τρισδιάστατη ερωτική επιστολή στην παραδοσιακή τεχνική της κινούμενης κούκλας με την υπογραφή του πιο ρομαντικού, goth και φανατικού οπαδού της μεγάλης ανατριχίλας, αυτής που προκαλεί το εύστοχο μαύρο χιούμορ. Ο λόγος βέβαια, για τον Τιμ Μπάρτον.\n12. Αυτό Δεν Είναι Μια Ταινία (This Is Not A Film) των Τζαφάρ Παναχί, Μοτζτάμπα Μιρταχμασμπ\nΈχουν περάσει μήνες από τότε που ο Jafar Panahi, βρίσκεται στη φυλακή, περιμένοντας μια απόφαση από το δικαστήριο εφέσεων. Απεικονίζοντας μια μέρα από τη ζωή του, οι Panahi και Mojtaba Mirtahmasb προσπαθούν να απεικονίσουν τις στερήσεις που δεσπόζουν στο σύγχρονο ιρανικό κινηματογράφο και όχι μόνο.\nΣε μια χρονιά, με πολλά και καλά ντοκιμαντέρ, είχα την ευκαιρία να καλύψω, ένα από τα σημαντικότερα Φεστιβάλ του χώρου, ο λόγος βέβαια για το 14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, που διεξήχθει τον Μάρτιο. Εκεί λοιπόν είχα τη δυνατότητα να απολαύσω αυτό το υπέροχο φιλμ, για έναν δημιουργό, εγκλωβισμένο από το καθεστώς του Ιράν, για τον οποίο η 7η Τέχνη και η ανάγκη έκφρασης, μέσω αυτής, είναι μία διαδικασία απαγορευμένη…\nΌσο για το τυχερό 13άρι, με τις ταινίες της χρονιάς που σας υποσχέθηκα στους τίτλους έναρξης αυτού του αφιερώματος, το κράτησα επίτηδες για τον Ελληνικό Κινηματογράφο, μαζί με την ευχή το 2013, να πάει όσο μπορεί καλύτερα. Και μπορεί τα ευχάριστα νέα να μας έρχονται από τη Μ.Βρετανία, όπου η εφημερίδα Guardian, επέλεξε μέσα στις δέκα καλύτερες ταινίες του 2012, τις «Αλπεις» του Γιώργου Λάνθιμου, όμως στη χώρα μας, είχε πάρει διανομή ήδη από το 2011, οπότε δε θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στο συγκεκριμένο αφιέρωμα. Επιλέγουμε όμως μία εξίσου καλή ταινία που είναι:\n13. Άδικος Κόσμος του Φίλιππου Τσίτου (Ελλάδα – 2011)\nΟ Σωτήρης είναι προανακριτής της Αστυνομίας. Μια μέρα αποφασίζει να γίνει δίκαιος. Θα αθωώνει όλους αυτούς που έπεσαν στο έγκλημα επειδή δεν είχαν “στον ήλιο μοίρα”. Στην προσπάθειά του να σώσει έναν ακόμα αθώο, σκοτώνει από λάθος έναν άνθρωπο. Η Δώρα είναι η μοναδική μάρτυρας στο έγκλημα. Η Δώρα είναι ο άνθρωπος του οποίου τη βοήθεια χρειάζεται ο Σωτήρης. Και ενώ δεν της περισσεύει η συμπόνια, ο Σωτήρης την νιώθει σαν τον μοναδικό του σύμμαχο. Η «άδικη» Δώρα θα σώσει τον «δίκαιο» Σωτήρη; Και ο έρωτας; Τι κάνουμε τώρα με τον έρωτα;\nΟ “Άδικος Κόσμος” είναι μια γλυκόπικρη κωμωδία για το πως οι άνθρωποι αδικούν ο ένας τον άλλο επειδή είναι δυστυχείς. Είτε από αδυναμία όπως ο Σωτήρης (Aντώνης Καφετζόπουλος), είτε από ανάγκη όπως η Δώρα (Θεοδώρα Τζήμου ). Οι ήρωες της ιστορίας βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην ίδια παγίδα, ανέχονται μια ζωή που δεν τους αρέσει και θα ήθελαν μια άλλη που δεν ξέρουν καν πως μοιάζει. Κάθε ήρωας θεωρεί τον εαυτό του δίκαιο, κάτι το οποίο όμως, αδικεί κάποιον άλλο, συνάνθρωπό τους. Ο Αντώνης Καφετζόπουλος, είναι για άλλη μια φορά, πολύ καλός στον πρωταγωνιστικό ρόλο, έχοντας άξιους συμπαραστάτες στο πλευρό του, τους Θεοδώρα Τζήμου και Χρήστο Στέργιογλου.\nΑξίζει να σημειώσουμε, ότι ο “Άδικος Κόσμος”, είχε πρωταγωνιστήσει στα τελευταία βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου συγκεντρώνοντας τέσσερα βραβεία, ανάμεσά τους και αυτό της Καλύτερης Ταινία, ενώ υπήρξε και η πρόταση της χώρας μας για συμμετοχή στις διαδικασίες της 85ης διοργάνωσης για το βραβείο Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.\nΚάπως έτσι λοιπόν ολοκληρώνεται η Κινηματογραφική Ανασκόπηση του 2012. Σας εύχομαι, υγεία και ευτυχία, για το νέο έτος και ελπίζω το 2013 να είναι μία χρονιά με καλές ταινίες. Αν μη τι άλλο, στους δύσκολους αυτούς καιρούς, περισσότερο από ποτέ, είναι φανερό, ότι η Τέχνη και κατά συνέπεια και ο Κινηματογράφος, δεν αποτελούν πολυτέλεια, αλλά αναγκαιότητα και δυνατότητα έκφρασης. Καλές σας προβολές…\n← The Hunter – Daniel Nettheim (2011) [Κριτική]\nAnna Karenina – Joe Wright (2012) [Κριτική] →\nKristen Stewart Thinks She’s Probably Only Made ‘Five Really Good Films’ - She cited the films of Olivier Assayas,… twitter.com/i/web/status/1… 7 minutes ago\n‘Dune’ and ‘The French Dispatch’ Deliver One of the Year’s Strongest Box Office Weekends - Wes Anderson’s new movie… twitter.com/i/web/status/1… 8 minutes ago\nCinematography Is The Deadliest Job In Hollywood: Death Of ‘Rust’ Cinematographer Halyna Hutchins Puts Spotlight On… twitter.com/i/web/status/1… 8 minutes ago\nEternals review – magic hour meets PowerPoint in Chloe Zhao’s Marvel yarn | The Nomadland director manages to get s… twitter.com/i/web/status/1… 9 minutes ago\nRT @baphometx: Φονική καταδίωξη στο #Πέραμα - 10 ερωτήματα της Συνομοσπονδίας Ελλήνων Ρομά, προς τους δολοφόνους της ΕΛ.ΑΣ. Εστιάζουν στο γ… 15 minutes ago\nRT @guardian: Edgar Wright: how Martin Scorsese helped me through lockdown theguardian.com/culture/2021/o… 15 minutes ago\nΚοροναϊός – Γεμάτες οι ΜΕΘ στη Βόρεια Ελλάδα - Στη Δράμα, τις Σέρρες, το Κιλκίς την Πέλλα, την Πιερία, την Ευρυτανί… twitter.com/i/web/status/1… 21 minutes ago


Το νόημα του Πολυτεχνείου σήμερα, ψωμί, παιδεία, ελευθερία.(τoυ Μάνδαλου Παναγιώτη) - Radiomax.gr\nΑρχική ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Το νόημα του Πολυτεχνείου σήμερα, ψωμί, παιδεία, ελευθερία.(τoυ Μάνδαλου Παναγιώτη)\nΠέρασαν 42 χρόνια από την ημέρα εκείνη. 42 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, όπως πιστεύαμε έως 5 χρόνια πριν. Μιας Δημοκρατίας που ο λαός επέβαλε για να έχει, Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία. Ή ίσως όχι!\nΣήμερα, μετά από τόσα χρόνια θα περιμέναμε ότι όλα άλλαξαν. Όλα βαίνουν καλώς. Και όμως, είμαστε χειρότερα από ποτέ. Κάτι μεταξύ 1947-1950. Συσσίτια, κοινωνικά παντοπωλεία, άστεγοι, σχεδόν ανύπαρκτα πριν μερικά χρόνια, φτωχοποιημένοι άνθρωποι, που κάποτε ήτανε όπως λεν και οι άλλοι νοικοκύρηδες. Και χθες μια μέρα πριν την επέτειο ..η συμφωνία ..με τους δανειστές. Πολλές χιλιάδες κόσμου θα χάσουν τα σπίτια τους. Και βέβαια οι αιώνιοι μπαταχτσήδες καλά θα κάνουν να τα χάσουν. Αλλά δυστυχώς αυτοί πάντα επιβιώνουν. Είναι σαν τους χαμαιλέοντες και τα φίδια. Τρυπώνουνε παντού.\nΨωμί, Παιδεία, Ελευθερία. Και ενώ ο κόσμος πεινά…τα σοκολατόπαιδα των πολιτικών τζακιών σου μιλάνε για κολέγια και ιδιωτικά σχολεία. Εδώ ο κόσμος δεν έχει να φάει και αυτοί τον χαβά τους. Άκουσα σήμερα το πρωί τον Μητσοτάκη…αυτό το λαμπρό τέκνο σε συνέντευξη να λέει….η γιορτή του Πολυτεχνείου είναι μια γιορτή που δεν συνάδει με την σημερινή πραγματικότητα. Δυστυχώς ο άνθρωπος της μίζας και της Σίμενς …δεν συνάδει με την ανθρώπινη νοημοσύνη. Κάπου οι νευρώνες του ..είναι τελείως αποσυνδεμένες με την έννοια, λογική. Το σύνθημα δεν είναι Αμερικάνοι φονιάδες…αλλά ψωμί παιδεία ελευθερία. Αυτή την τρομερή πραγματικότητα το παιδί των κολεγίων δεν την ξέρει. Γιατί ο μπαμπάς του και το σόι του ..που διοίκησαν την Ελλάδα, φρόντισαν να την υποδουλώσουν. Να την ξεπουλήσουν, να την αμαυρώσουν, να ξευτελίσουν τους κατοίκους της και να φουσκώσουν τους λογαριασμούς τους. Δυστυχώς οι Δημοκρατικές κυβερνήσεις αυτές που έπρεπε να αποδώσουν την Δημοκρατία την σφετερίστηκαν. Την διέλυσαν στο έλεος της μίζας και της παραλλαγής. 35 χρόνια πονηρής νοθείας της Δημοκρατίας, λεηλασίας δημόσιου χρήματος και ιδίως από την μεριά του ΠΑΣΟΚ ..που διέλυσε τα πάντα, την παραγωγή, την βιομηχανία και φυσικά στο τέλος….άφησε το τραγικό εκείνο μήνυμα του ανεγκέφαλου Γιωργάκη το 2010….κυβερνώ έναν διεφθαρμένο λαό. Πόσο μηδενικό στοιχείο πρέπει να είσαι όταν διοικείς για 35 χρόνια…και κατηγορείς για διαφθορά …τον πολίτη, που σε ψήφισε. Πόσο μηδενικός και άψυχος, μπορεί να είσαι …όταν απλά ο εγκέφαλος δεν επικοινωνεί με το στόμα ..αλλά μόνο με άλλα όργανα.\nΨωμί, Παιδεία, Ελευθερία, γιατί υπάρχουν στα σχολεία παιδάκια που λιποθυμάν επειδή δεν έχουν αν φαν. Και εμείς φτιάχνουμε συμφωνίες με τους δανειστές. Η Ελευθερία που χάθηκε, στα όρια της Δημοκρατίας που μετεξελίχτηκε σε ολική ολιγαρχία. Τι και αν αυτοκτόνησαν 13.000 συμπατριώτες μας ..εμείς εκεί.\nΤο νόημα εκείνης της μέρας δεν συνάδει με τις μέρες μας. Και όμως αν είχε έναν ελαφρό εγκέφαλο…θα δει ότι σήμερα είναι όσο ποτέ επίκαιρο. Τόσο καίριο, τόσο επίκαιρο…που το ζει στο πετσί του ο μέσος πολίτης ..είτε είναι δημόσιος υπάλληλος, είτε ιδιωτικός, είτε μικρομεσαίος επιχειρηματίας, είτε οποιοσδήποτε πολίτης εκτός αυτών των μεγάλων τζακιών ..που ακόμα ακολουθούν στην ολική ξεφτίλα τους να ζούνε στον κόσμο τους. Και ναι η Δικτατορία, είχε πολιτικούς κρατούμενους. Σήμερα η Ελλάδα όλη είναι ένας πολιτικός κρατούμενος, που τον ταπεινώνουν όλο και ποιο πολύ.\nΚαι όμως τότε τιμωρήθηκαν για την κατάλυση της Δημοκρατίας, οι υπεύθυνοι. Σήμερα και εδώ και 35 χρόνια…κανείς δεν τιμωρήθηκε. Απλά οι υπεύθυνοι του μεγάλου 35ετους φαγοποτιού …εξακολουθούν να κουνούν το χέρι…σαν απόλυτοι δικτάτορες και να διεκδικούν τίτλους, περγαμηνές και εξουσίες….και όμως η μόνη εξουσία που τους αξίζει., είναι ..η φυλακή…\nΠροηγούμενο άρθροΕυρώπη: Συμπεράσματα από τη Συρία (του Δ. Μακροδημόπουλου)\nΕπόμενο άρθροΗ παραπαίουσα Ευρώπη…… (από τον Ηλία Ν. Ηλιακόπουλο, Δρ. Νομικής , Δικηγόρο)


Οι ντίβες της e-τηλεόρασης - ΤΑ ΝΕΑ\ntanea.gr > Ζωή & Τέχνες > Πολιτισμός > Οι ντίβες της e-τηλεόρασης\nΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ\nΟι ντίβες της e-τηλεόρασης\nΟι πρώτες Ελληνίδες παρουσιάστριες του Ίντερνετ: (από αριστερά) Τζωρτζίνα Κουρκουτά, Έλια Καραχάλιου, Κατερίνα Στεφοπούλου, Φαίη Λαλαούνη, Μαριλιάννα Μιχαλιτσιάνου, Γιώτα Παπαγιαννοπούλου\nΕλευθεριάδου Εύη 1 Νοεμβρίου 2007 | 07:00\nΕπτά νέες γυναίκες παρουσιάζουν τις πρώτες ιντερνετικές εκπομπές στην Ελλάδα με θέματα τεχνολογίας, πολιτικής, σπορ και πολιτισμού\nΗ Βάλια μιλά για τα νέα γκάτζετ, η Μαριλιάννα με τη Γιώτα και τη Φαίη θα παρουσιάζουν ταινίες, η Τζωρτζίνα στρέφεται προς τα πολιτιστικά δρώμενα, η Έλια είναι φαν των σπορ και η Κατερίνα προτιμά τις συνεντεύξεις με πολιτικούς. Οι επτά γυναίκες είναι οι πρώτες παρουσιάστριες στο ελληνικό Ίντερνετ, δημιουργώντας τις δικές τους διαδικτυακές εκπομπές που απευθύνονται στη γενιά του Facebook και του ΜySpace.\nΗ λέξη vidcast (βίντκαστ) προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις video και broadcast (εκπομπή). Είναι η νέα τάση στο Διαδίκτυο και ακόμη ένα παράδειγμα δημιουργίας περιεχομένου από τους ίδιους τους χρήστες. «Η καθιέρωση του βίντεο στο Ίντερνετ είναι ένας κρίκος σε μία αλυσίδα εξελίξεων. Μετά τα έντυπα, και η τηλεόραση προβληματίζεται από το νέο web. Τα vidcasts είναι μία πρόγευση των εξελίξεων που θα συμβούν στην τηλεόραση. Κείμενο, εικόνα, ήχος και βίντεο ενοποιούνται και μεταλλάσσονται στο Διαδίκτυο, το οποίο κερδίζει πλέον σημαντικό έδαφος στον χρόνο των πολιτών», εξηγεί ο Μιχάλης Ναυπλιώτης, ένας από τους ιδιοκτήτες του zoo.gr, το οποίο φιλοξενεί\nΗ λέξη vidcast (βίντκαστ) προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις video και broadcast (εκπομπή)\nστο στούντιό του τα γυρίσματα μερικών εκπομπών.\nΤην περισσότερη εμπειρία την έχει η Κατερίνα Στεφοπούλου, 24 ετών, η οποία έχει συμπληρώσει 11 επεισόδια στο vidcast της ιστοσελίδας politikoblog. gr με θέματα πολιτικού περιεχομένου. «Η εκπομπή περιλαμβάνει σχολιασμό και ανάλυση της επικαιρότητας, καθώς και συνεντεύξεις με γνωστούς πολιτικούς, όπως οι Μπακογιάννη, Διαμαντοπούλου, Μητσοτάκης, Αλαβάνος κ.ά. Η ανάγκη να υπάρξει μία εναλλακτική πρόταση ενημέρωσης του κοινού μάς οδήγησε στην υλοποίηση του vidcast. Διακρίνεται από μία ελευθερία που δεν υπάρχει στην τηλεόραση. Δεν υπάρχουν κανόνες, ούτε πρέπει. Οτιδήποτε γίνεται αυθόρμητα αποδεικνύεται και καλύτερο», λέει στα «ΝΕΑ» η 24χρονη παρουσιάστρια. Στις συνεντεύξεις της μάλιστα, η Κατερίνα κάνει και ερωτήσεις που έχουν στείλει οι χρήστες. «Οι θεατές δεν παρακολουθούν παθητικά ό,τι ακούγεται. Ο καθένας γίνεται ένας μικρός δημοσιογράφος που μπορεί να εκθέσει ελεύθερα τις απόψεις του».\nΤο συγκρότημα Locomondo ήταν οι καλεσμένοι της πρώτης εκπομπής του Νeolaia ΤV, την οποία παρουσιάζει η 26χρονη Τζωρτζίνα Κουρκουτά. «Σκοπός μου είναι να παρουσιάσω νέα πρόσωπα του μουσικού και γενικότερα καλλιτεχνικού χώρου, αλλά και πολιτιστικά δρώμενα, καθώς και αφιερώματα σε πόλεις του εξωτερικού. Στην παρουσίαση δεν θέλω να αντιγράψω τις τηλεοπτικές εκπομπές, αλλά να έχω μια πιο εναλλακτική ματιά. Το vidcast, ως μορφή εκπομπής, απευθύνεται σε ένα κοινό με περισσότερες αναζητήσεις. Το Ίντερνετ προϋποθέτει μια διάθεση ανακάλυψης. Μπορείς να έρθεις σε επαφή με πρόσωπα και ιδέες που δεν διαθέτουν παρουσία στον στενό- συχνά μονοδιάστατο και συντηρητικό- τηλεοπτικό χώρο».\nΣτο site του allsportsblog.gr, η 23χρονη Έλια Καραχάλιου έχει την τιμή να παρουσιάζει το πρώτο αθλητικό vidcast στην Ελλάδα. Το κεντρικό θέμα στο πρώτο επεισόδιο ήταν το τουρνουά Ακρόπολις στο σκάκι, μια που η ίδια έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με το σπορ. «Θέλουμε να παρουσιάζουμε μία φορά τον μήνα αθλήματα, αθλητές και αγώνες που δεν παρουσιάζονται συχνά σε μία τηλεοπτική εκπομπή, αλλά υπάρχει κοινό και γι΄ αυτά. Οι θεατές στο πρώτο επεισόδιο ξεπέρασαν τους χίλιους σε δύο ημέρες. Μία τηλεοπτική εκπομπή προβάλλει θέματα που αφορούν το ευρύ κοινό. Εμείς δεν ελεγχόμαστε από κανέναν κι έτσι μπορούμε να προβάλλουμε θέματα που δεν φιλοξενούνται στον πολύ ακριβό τηλεοπτικό χρόνο».\nΑυτές τις ημέρες ξεκινούν στο zoo. gr οι προβολές δύο vidcast που θα παρουσιάζουν οι Μαριλιάννα Μιχαλιτσιάνου, Φαίη Λαλαούνη και Γιώτα Παπαγιαννοπού- λου, με θέμα τις νέες ταινίες στον κινηματογράφο και το λάιφ στάιλ. Η Μαριλιάννα είναι ερασιτέχνις ηθοποιός και συμμετέχει από την αρχή στην παραγωγή της εκπομπής. «Η διαδικασία είναι πολύ χαλαρή και φεύγουμε συχνά εκτός σεναρίου. Δεν έχει καμία σχέση με τις στυλιζαρισμένες τηλεοπτικές εκπομπές». Ο αυθορμητισμός, η ευχάριστη διάθεση και το καυστικό χιούμορ είναι η υπογραφή της μπροστά στην κάμερα. «Στα μελλοντικά σχέδια είναι και οι “ζωντανές” εκπομπές για να υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή του κοινού».\n«Η διαφορά είναι στην αλληλεπίδραση»\nΝέες τεχνολογίες, υπολογιστές και γκάτζετ είναι τα θέματα της εκπομπής των δημιουργών του Wiggler.gr, που παρουσιάζει η 22χρονη Βάλια Καϊντάρη (φωτό). «Λόγω φοιτητικών υποχρεώσεων, τα επεισόδια (εννιά έως σήμερα) βγαίνουν κάθε τρίμηνο.\nΣυμμετέχω ενεργά στην παρουσίαση, εμπλουτίζοντας με διάφορα σχόλια το σενάριο. Η ανταπόκριση είναι μεγάλη από τους θεατές που μας στέλνουν παρατηρήσεις για να βελτιωθούμε. Η διαφορά ενός vidcast από μία τηλεοπτική εκπομπή είναι η αλληλεπίδραση με το κοινό. Όλοι μάς στέλνουν σχόλια για το περιεχόμενο και την παρουσίαση. Ο καθένας μπορεί να κατεβάσει το επεισόδιο και να το δει όποτε θέλει. Το vidcast είναι σίγουρα μια πιο άμεση μορφή επικοινωνίας».


ΟΜΟΝΟΙΑ (Γ) – Page 10 – Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης\nΒ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: «Μπαμ» η Ε.Ν.Α.ΑΘ. στο «Θεμιστόκλειο»\nH E.N. Αγίου Αθανασίου έκανε το «μπαμ» στους αγώνες της Κυριακής που ολοκλήρωσαν την 10η αγωνιστική του πρωταθλήματος ΟΠΑΠ Β Κατηγορίας Γυναικών, πρώτη του 2019. Οι «κιτρινόμαυρες» κέρδισαν μέσα στο «Θεμιστόκλειο» την Ανόρθωση Πετόσφαιρα με 3-1 σετ. Στους άλλους δυο αγώνες της ημέρας ο ΑΠΟΚ ξεπέρασε το εμπόδιο του Ροτσίδη Μάμμαρι με 3-0 σετ, ενώ …\nΒ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: «Μπαμ» η Ε.Ν.Α.ΑΘ. στο «Θεμιστόκλειο» Read More »\nΒ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: Τον χαβά της… η Invisalign AE Kαραβά\nΗ Invisalign ΑΕ Καραβά μπήκε με το δεξί στις υποχρεώσεις της στο πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Γυναικών Β Κατηγορίας. Οι «ροζ» και πρωτοπόρες του πρωταθλήματος κέρδισαν στην 10η αγωνιστική, πρώτη του 2019 τον Μαραθώνα Κ.Β. στο ντέρμπι της αγωνιστικής με 3-0 και παραμένουν στην κορυφή με 26 βαθμούς σε εννιά αγώνες. Η προσφυγική ομάδα ήταν ανώτερη και …\nΒ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: Τον χαβά της… η Invisalign AE Kαραβά Read More »