စိတ်ထအောင်လို့ – Grab Love Story\nမန္တလေးရဲ့ ဒီဇင်ဘာလကုန်ဆုံးဖို့ ရက်တွေ နီးကပ်လာပေမယ့် ခိုက်ခိုက်တုန်အောင် အေးနေဆဲပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် အာကာနိုင် တစ်ယောက် မအေးနိုင်ပါဘူး ချမ်းချမ်းစီးစီး သီချင်းတအေးအေးနဲ့ ရေထချိုးလိုက်ပြီး အသန့်ဆုံး ယောပုဆိုးနဲ့ စတစ်အဖြူရောင်လေးကို လဲလည်လိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေမွှေးဆွတ်လိုက်တယ်။ ဆံပင်ကိုလည်း Code10 နဲ့ကော့နေ အောင် လိမ်းလိုက်ပြီး ချိုင်းနံ့ထွက်မှာ စိုးသဖြင့် နေဗီယာ လိမ်းလိုက်သေးပြီး အနွေးထည်ထူထူလေးကို ဝတ်လိုက်တယ်။ ” ခုံ နံပါတ်တွေ မဲနှိုက်ထားတဲ့အတိုင်း ကားပေါ်ကို တက်ပေးပါ နောက်ခုံကလူတွေ အရင်တက်ပေးပါနော် နေပြည်တော်မှာ အဝတ်အစား လဲဖို့အတွက်ပဲ အဝတ်အစားကို ယူထားပါ ကားပေါ်မှာအေးတဲ့အတွက် စောင်ယူခဲ့ပါ အနွေးထည် ဝတ်ခဲ့ပါ ဒါဆိုရင်တော့ ကိုယ်ထိုင်တဲ့ခုံမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ထိုင်လို့ ရပါတယ်ဗျာ ခြေထောက်တင်ခြင်ရင်တော့ အဝတ်အစားအိတ်လေးပါ ကားပေါ်ယူလာလို့ ရပါတယ် “ ” ကဲ … ကဲ ကားတူးဗေါက်ထဲ ထည့်စရာရှိတာ ထည့်ပြီးရင် လူတွေကားပေါ် တက်ရအောင်ဗျာ “ လို့ ကားခုံနံပါတ်ရေးထားတဲ့ စာရွက်လေးကိုင်ပြီး ကျွန်တော်အော်လိုက်ရင်ပဲ ဘုရားဖူးသွားမယ့်လူ ငါးဆယ်လောက် ကားနားမှာ တိုးဝှေ့လာတယ်။\n” အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မစိုး အပါဝင်ပေါ့ဗျာ မဲနှိုက်တာ နောက်ဆုံးရတဲ့အတွက် ခုံနံပါတ် 35 ကနေ 49 အထိ တက်လို့ရပါပြီဗျာ “ ” ဟုတ်ကဲ့ မစိုးအဖွဲ့တက်ပြီးရင် ကျွန်တော့်အဖွဲ့ပါ ခုံနံပါတ် 10 ကနေ 34 ထိ တက်နိုင်ပါပြီခင်ဗျာ ခုံနံပါတ်တွေကတော့ မဲနှိုက်ထားတဲ့အတိုင်း ကိုယ့်ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ပေးပါခင်ဗျာ “ ” ကျွန်တော့် အဖွဲ့ပြီးရင် မသိင်္ဂီအဖွဲ့ ကားပေါ်တက်ပေးပါဗျာ ခုံနံပါတ်5ကနေ9အထိပါဗျာ “ လို့အော်လိုက်တယ် မသိင်္ဂီအဖွဲ့ကားပေါ် တက်ပြီးသွားတော့ ကျန်နေတဲ့ ဗိုလ်စာချန်ထားတဲ့ ခုံလေးခုံမှာ ဦးလေးလင်မယားကို နှစ်ခုံထားပြီး ကျန်တဲ့နှစ်ခုံမှာ ကျွန်တော်တစ်ခုံ နဲ့ ကျွန်တော့်အမေကြီး တစ်ခုံထိုင်လိုက်တယ်။ ဟဲ … ဟဲ ဒါတော့ ကိုယ်တိုင်ကားငှားပြီး ကိုယ်တိုင်စီစဉ်တဲ့ ခရီးစဉ်ဆိုတော့ အခွင့်အရေးပေါ့ဗျာ။ ကားက မနက်လေးနာရီမှာ မန္တလေးကနေ စထွက်ခဲ့တယ်။ မဟာမြတ်မုနိဘုရားကြီး ဦးတိုက်ပြီးပေါ့။ နေပြည်တော်ကို မနက် ရှစ်နာရီမှာရောက်တယ်။ နေပြည်တော်မှာလည်း ဥပ္ပဒဿန္တိဘုရားကို အရင်ဝင်ဖူး ပြီးမှ ဗုဒ္ဓဂါယ ကိုသွား ဗုဒ္ဓဂါယ ကအပြန် ဆာဖာရီဥယျာဉ်ကိုဝင်ပြီး နောက်ဆုံး ရေပန်းဥယျာဉ် မှာအချိန်ဖြုန်း လည်ပတ်ကျ ရေချိုးကျလုပ်ပြီး ညရှစ်နာရီမှာ ကျိုက်ထီးရိုးဘုရားကို သွားဖို့အတွက် ကားဆရာကို ပြောလိုက်တယ်။ နေပြည်တော်ရေပန်းဥယျာဉ်ထဲမှာ အဖွဲ့သားတွေနဲ့လည်ပတ်ကျ စားကြသာက်ကြပြီး ညရှစ်နာရီလောက်မှာ အဖွဲ့သားတွေကို ကားပေါ်တက်ခိုင်းခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ထိ သူ့ကိုကျွန်တော် သတိမထားမိသေးဘူး။ နေပြည်တော်ကနေ ကျိုက်ထီးရိုးဘုရားကို သွားဖို့ ကားထွက်မှ ဇာတ်လမ်းကစတာပဲ။ “ဦးအာကာ သမီးကားမူးလို့ နေရာလေး ခဏချိန်းပေးပါ့လား “ အသံလာတဲ့ဆီကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဆယ်နှစ်အရွယ် ကလေးမလေးတစ်ယောက်က မျက်နှာလေးခပ်နွမ်းနွမ်းနဲ့ လာပြောတယ်။\nသူအတော်မူးနေတာနေမှာ ဒါမှမဟုတ် မနက်ကား စထွက်တော့ ဘုရားဖူးသွားမှာမို့လို့ အိပ်ရေးမဝတာလား အစာမစားခဲ့လို့များလား။ ” သမီးက တကယ်မူးနေတာလား သမီးခုံနံပါတ်က ဘယ်လောက်လည်း အမှုးပြေရင် ပြန်လဲပေးနော် သမီး “ ” ဟုတ် ဦး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သမီးခုံနံပါတ်က ဆယ်ရှစ် ပါ “ ကလေးမလေးပြောပြီးတာနဲ့ သူ့ကို ကိုယ်ထိုင်တဲ့ ထိုင်ခုံနေရာကို ထိုင်ခိုင်းပြီး ကိုယ်က သူ့ထိုင်ခုံဆီအသွား သူ့ထိုင်ခုံရဲ့ ကပ်လျှက်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ထိုင်နေတာတွေ့တော့ သေချာကြည့်မိတယ်။ အသက်က သုံးဆယ်ကျော်လောက် နဲ့ အရပ်ကတော့ထိုင်နေလို့ မမှန်းမိပေမယ့် အသားရေကခပ်လတ်လတ်နဲ့ ညိုတဲ့ဘက်ကို နည်းနည်းပါတယ်။ ရုပ်ရည်ကတော့ ချောတယ်ပြောရမယ်။ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်း နဲ့ ချစ်ဖို့ကောင်းတာတော့အမှန်။ ” အစ်မ ထိုင်မယ်နော် “ ပြောလည်းပြော ထိုင်ခုံပေါ်ကို ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ကပြောတော့ မော့ကြည့်တယ်။ ” အာကာလား ထိုင်လေ သမီးနဲ့ နေရာချိန်းပေးတာလား “ ” ဟုတ် “ ” အားနာစရာကွယ် အစ်မကပြောပါတယ် ကားမောင်းတဲ့အချိန် အိပ်နေ အမူးပြေသွားလိမ့်မယ်လို့ “ ” ရပါတယ် အစ်မ ကိုယ့်ခရီးသည်ပဲ အစဉ်ပြေအောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့ “ ” ကျေးဇူးပါပဲ အာကာရယ် ဒီဘုရားဖူးခရီးကိုလည်း သမီးက လိုက်ချင်လွန်းလို့သာ လိုက်ခဲ့ရတာ အစ်မတို့က မန်းလေးမှာ အခြေမကျသေးဘူးလေ “ ” ဟင် … ဘာလို့လည်း အစ်မက မန်းလေးမှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား “ ” အင်း … အခုတော့ မန်းလေးသူ ဖြစ်နေပြီပေါ့ အရင်က ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းမှာနေတာလေ။\nဟုတ် ထင်ပါတယ် အစ်မစကားသံကဝဲတော့ ဗမာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာတော့သိတယ် အစ်မက ရှမ်းတိုင်းရင်းသူလား “ ” အစ်မကရှမ်းတိုင်းရင်းသူ မဟုတ်ဘူး တအောင်းလူမျိုး “ ” အစ်မ အမျိုးသားကရော “ ” အမျိုးသားက မရှိတော့ဘူး သေသွားပြီ သမီးသုံးနှစ်သမီးအရွယ်လောက်မှာ သူပုန်တွေက လူအင်အားအတွက် ရွာကိုလာပြီး ယောကျာင်္းလေးတွေကို စစ်တပ်လူအင်အား တောင့်အောင်ဆိုပြီး လူအင်အားခေါ်တဲ့အထဲမှာ သူပါသွားကတည်းက ရွာကို ပြန်မရောက်တော့ပဲ နောက်မှ သိရတာက တိုက်ပွဲမှာ ကျသွားတယ်လို့ သိရတာ “ ” အင်း စိတ်မကောင်းပါဘူး အစ်မ “ ” ရပါတယ် ဖြစ်ချိန်တန်လို့ဖြစ်သွားတာပဲ မန်းလေးကို ပြောင်းလာတယ်ဆိုတာကလည်း ရွာထဲကိုသူပုန်တွေလာပြီး မိန်းကလေးတွေဖမ်း မုဒိန်းကျင့်လက်ထပ်ယူတာခံကြရတယ် လက်ထပ်ဖို့ လက်မခံတဲ့သူတွေဆို သတ်ပစ်တာ မိန်းကလေးဆို ငယ်တာကြီးတာ မရွေးဘူး ချောတဲ့လှတဲ့သူ သူတို့သဘောကျတဲ့ သူဆို အတင်းအားဓမ္မ ဖမ်းတာပဲ “ ” ဟင် လူမဆန်လိုက်ကျတာဗျာ အဲ့တာကြောင့် မန်းလေးကို ပြေးလာတာပေါ့ ဟုတ်လားအစ်မ “ ” ဟုတ်တယ် မန်းလေးရောက်တာမှ သုံးလမပြည့်သေးဘူး သမီးက ဗီနိုင်းချိတ်ထားတဲ့ ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ကိုမြင်ပြီး လိုက်ချင်တယ်ဆိုလို့ မင်းအိမ်ကို စာရင်းလာပေးတာ “ ” အင်း အဲ့တုန်းက အိမ်မှာကျွန်တော်မရှိဘူး အမေက ပြောတယ်လေ လူသစ်နှစ်ယောက်တိုးတယ် ဆိုပြီး ဒါနဲ့ အစ်မနာမည်က “ ” ဝါဝါအောင် တဲ့ မဝါ လို့ခေါ်ပေါ့ “ ” ဟုတ် အစ်မ ကျွန်တော်မှတ်ထားပါ့မယ် စကားပြောရတာလည်းကောင်းတယ် အခုတော့အိပ်လိုက်အုံးမယ်ဗျာ အစ်မဖြစ်ရဲ့လား ကျွန်တော်က အိပ်ရေးနည်းနည်းကြမ်းတယ်နော် “ လို့ပြောပြီး စောင်ကို ခေါင်းမြှီးခြုံပြီး အိပ်လိုက်တယ်။\nအိပ်မောကျလာတော့ ကျွန်တော် အိမ်မက်မက်နေတယ်။ အိမ်မက်ထဲမှာ ကျွန်တော်တစ်ဖက်သတ် ကြိုက်နေတဲ့ စော်လေးနဲ့ ရည်းစားတွေဖြစ်ပြီး သူ့အမေအလစ်မှာ ချိန်းတွေ့ရင်းနဲ့ သူရဲ့ နို့လေးတွေကိုကိုင်ပြီး ပေါင်တံလေးကိုပွတ် ဖီးလာတော့မှ သူ့ရဲ့ပင်တီလေးကို ချွတ်မယ်အလုပ် ကားမီးဖွင့်လိုက်တော့ အိပ်နေရာက လန့်နိုးလာတယ်။ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ကြည့်လိုက်တော့ လက်တစ်ဖက်က ကိုယ့်ဟာကိုကိုင်ပြီး ကျန်တဲ့တစ်ဖက်က ဘေးခုံမှာ အိပ်နေတဲ့ မဝါရဲ့ ပေါင်ပေါ်ရောက်နေတယ်။ တော်သေးတာပေါ့။ သူအိပ်နေလို့ ပြီးတော့ နှစ်ယောက်လုံး စောင်ခြုံထားလို့ပေါ့ နို့မို့ဆိုမလွယ် လူတွေမြင်ကုန်မှာ။ ” ကဲ … ကဲ ဘုရားဖူးမိတ်ဆွေများခင်များ ကျန်းမာရေး သွားလို့ရအောင် ကားနားပေးပါတယ်ခင်ဗျာ “ လို့ ပြောပြီး ကျွန်တော်ပါ ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်တယ်။ မဆင်းလို့မဖြစ် မျက်နှာပူလို့ ။ ကားပေါ်ကဆင်းပြီး အပေါ့သွားတော့ ရှေ့ပြေး လရည်ကြည်လေးတောင် ထွက်နေပေါ့။ ကိုင်ကြည့်လိုက်တော့ ချွဲကျိကျိနဲ့ သေးပေါက်ပြီးတာနဲ့ ဆေးလိပ်သောက်ရင်း စိတ်ကို ချုပ်တည်းနေရတယ်။ သူရဲ့ပေါင်လေးက အိနေတာပဲ တွေးရင်းနဲ့ လီးကတောင်လာတယ်။ အိမ်မက်ထဲက အကြောင်းအရာကို လီးကတောင်တာလား လက်တွေ့ ပွတ်ခဲ့ရတဲ့ မဝါရဲ့ အထိတွေ့ကိုတောင်တာလားတော့ ဝေခွဲမရဘူး။ ဆေးလိပ်ကုန်တာနဲ့ ကားပေါ်တက်ပြီး မဝါရဲ့ သမီးထိုင်တဲ့ ကျွန်တော့်နေရာဆီရောက်တော့ ကလေးမလေးက ကျွန်တော့်အမေကြီးရဲ့ ပေါင်ပေါ်ခေါင်းခုပြီး ကွေးကွေးလေးအိပ်နေတာနဲ့ မနှိုးတော့ပဲ။ သူ့ရဲ့နေရာဖြစ်တဲ့ သူ့အမေ မဝါရဲ့ဘေးပဲ ပြန်ထိုင်လိုက်တယ်။\nကျွန်တော်ပြန်ထိုင်တော့ မဝါက မျက်လုံးလေးဖွင့်ကြည့်ပြီး.. ” မင်းပဲလား အာကာ သမီးကရော “ ” အိပ်နေလို့ မနိုးတော့တာ အစ်မ နိုးလိုက်ရင် ကလေးခေါင်းကိုက်မှာဆိုးလို့ပါ အစ်မက အပေါ့အပါး မသွားတော့ဘူးလား “ ” မသွားတော့ပါဘူး သမီးလေးကိုလည်း ဂရုစိုက်ပေးလို့ ကျေးဇူးပဲ ပြီးတော့ အာကာ ဒီတစ်ခါအိပ်ရင်တော့ သတိလေးထားပြီးအိပ် “ လို့ပြောပြီး ခေါင်းမြှီးလေးခြုံပြီး ကိုယ်ကို ဘေးတစ်စောင်းအနေထားနဲ့ တစ်ဘက်လှည့်ပြီး အိပ်သွားတာလား မှေးနေတာလား မသိတော့ပါဘူး။ ” လူစုံပြီလား ပြီးစီးကြပြီလား ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိတဲ့လူ ရောက်ပြီလားကြည့်ပေးဗျာ လူစုံရင် ကားထွက်မယ် “ ” လူစုံပြီဟေ့ ကားထွက်ဖို့လိုတော့တယ်ဟ အိပ်ချင်နေပြီ မီးမမှိတ်သေးလို့ဟ “ လို့ နောက်မှာထိုင်နေတဲ့ မစိုးက စနောက်ရင်းလှမ်းအော်တယ်။ သူပြောပေမယ့် ဂရုစိုက်မနေတော့ပဲ အိပ်ဖို့ပဲ ပြင်ဆင်လိုက်တော့တယ်။ စောင်ကို ခေါင်းမြှီးခြုံပြီး အိပ်ချင်ပေမယ့် မဝါနဲ့ ထိကပ်ပြီးထိုင်နေရတဲ့စိတ်က လူကို မရိုးမရွနဲ့ဖြစ်စေပြီး လူကအိပ်မပျော်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ မအိပ်ချင်ဆို အောက်ကလီးကလည်း တောင်ပြီလေ။ ဘယ်လိုစရင်ကောင်းပါ့မလဲဆိုပြီး တွေးရင်နဲ့ အချိန်တော်တော်ကြာတော့ အရဲစွန့်ပြီး ကျွန်တော့် စောင်ကိုသူ့အပေါ် မသိမသာလေး လှမ်းပြီးခြုံပေးလိုက်တယ်။ သူကလည်းယောင်ပြီး ကျွန်တော်စောင်ကို ဆွဲပြီး ဘေးတစ်စောင်းလေး အိပ်နေရာကနေ ပက်လက်လေးပြန်အိပ်လိုက်တယ်။ သူအဲ့လိုအိပ်လိုက်တော့ ကိုယ့်အတွက် ဂွင်ဖြစ်လာတာနဲ့ ကျွန်တော့်စောင်ကြားက လက်ထုတ်ပြီး သူရဲ့စောင်ထဲနှိုက်လိုက်တယ်။\nပြီးမှ သူ့ရဲ့ပေါင်ပေါ်ကို လက်ကလေးတင်ပြီး ရရှိလာတဲ့ အချိန်အခါကို အကျိုးရှိရှိ အချိန်ဆိုင်းမနေတော့ပဲ မသိမသာလေး မဝါရဲ့ပေါင်တံတလျှောက် စုံချည် ဆန်ချည်ပွတ်သပ် ပေးနေမိတယ်။ တစ်ခါတော့ အပေါ်ကဖုံး ထားတဲ့ထမီခေါက်ကြားထဲကို လက်သွင်းပြီး ပေါင်တွင်းကြောလေးများကိုပါ ရွရွကလေး ပွတ်မိလိုက်တဲ့အခါ မဝါလည်း ဘယ်လိုမှ တင်းမခံနိုင်တော့ တလူးလူး တလွန့်လွန့် ထွန့်ထွန့်လူးကာနေပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးက လှုပ်လာတော့ ကျွန်တော်လည်း လန့်ပြီး လက်ကို ရုတ်လိုက်တော့ မဝါက ကျွန်တော့်လက်ကို လှမ်းဖမ်းတာ ခံလိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်လေးကလည်း ကျွန်တော့်ဘက်လှည့်လာပြီး.. ” ဘာလုပ်တာလည်း သူ့လက်ကလူကို စိတ်ထအောင်လို့ လုပ်တုန်းက လုပ်ပြီး ခုမှ ဘယ်ပြေးမလို့လည်း “ လို့ သူကတိုးတိုးလေး နားနားကပ်ပြီးပြောတော့ ကျွန်တော် အစတော့ကြောင်သွားတယ်။ ပြီးမှ ” မဟုတ်ပါဘူး အစ်မစိတ်ဆိုးမှာ ကြောက်လို့ပါ “ လို့ ကျွန်တော်ပါ သူ့ဘက်စောင်းရင်း ပြောလိုက်တယ်။ ” အစ ပထမက ဆိုးတယ် အိပ်နေတာများ လူကိုယောင်ပြီး သူ့မယားကျနေတာပဲ ဟိုပွတ် ဒီပွတ်လုပ် ပြီးတော့ မထိခလုတ် လာကိုင်သေး ဟင်း “ ” အခုရော ကိုင်ပေးရအုံးမလား “ ” မကိုင်နဲ့တော့လေ “ သူက စိတ်ဆိုးဟန်လေးနဲ့ ပြောတော့။ ” ဟီးးး ကျွန်တော်က ကိုင်ချင်နေတာဆိုရင်ရော “ ” ကိုင်လေ ဒါပေမယ့် မကို အထင်မသေးပါနဲ့နော် “ ” ဘာလို့လည်း “ ” သြော် ခုမှ တွေ့ဖူးမြင်ဖူးတဲ့သူနဲ့ ခုလိုဖြစ်နေတာကို ပြောတာပါ “ ” မသေးပါဘူး မရယ် ကျွန်တော်လုပ်လို့ ဖြစ်တာပဲ ဒီကိစ္စတွေက လူတိုင်းမှ မလွန်ဆန်နိုင်တာ “ လို့ပြောပြီး လက်ကို သူ့စောင်ထဲပြန်ထည့်ပြီး မဝါရဲ့ပေါင်လေးကို ပွတ်ပေးလိုက်တယ်။\nပြီးတော့ ဝတ်ထားတဲ့သူ့ရဲ့ထမိန်ကို ဖြေလိုက်ပြီးတော့ လက်ကို ထမိန်စအတွင်းထဲ အသာယာထည့်ပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို ပွတ်ပေးလိုက်တယ်။ စောက်ပတ်တပြင်လုံးအား ခပ်ရွရွ ပွတ်သပ် ကိုင်တွယ်ယင်း လက်ကို အပြင်ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ညိုးနဲ့ လက်ခလယ်ကို တံထွေးစွတ်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ သူ့ထမိန်စထဲ ပြန်နှိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်တစ်ပြင်လုံးကို ထပ်ပွတ်ပေးပြီး မဝါရဲ့ စောက်စေ့လေးကို လက်ကစမ်းလိုက်တယ်။ တွေ့မှ စောက်စေ့လေးကို လက်ခလယ်ထိပ်နဲ့ အထက်အောက် ခပ်ကြာကြာလေး ပွတ်ပေးလိုက်တော့ တစိမ့်စိမ့်နဲ့ ထွက်လာတဲ့ မဝါရဲ့စောက်ရည် ပစ်ချွဲချွဲ တွေက ကျွန်တော့်လက်ဖဝါးတခုလုံး ရွှဲလာတော့။ ” အ .. အ .. အာ .. အာကာရယ် ဘယ် .. ဘယ်လိုတွေ လုပ်လိုက်တာလဲကွယ် ဟင့်ဟင့် ဟင့် “ သူ့ရဲ့ ပါးစပ်ကနေညည်းသံလေး သဲ့သဲ့ထွက်လာပြီး တကျွတ်ကျွတ်နဲ့ စုပ်တယ် ပြီးတော့ ခါးကလေး ကော့တွန့်တက်လာတယ်။ စောက်ရည်ရွဲပြီး ပေနေတဲ့ လက်ကို သူရဲ့ထမိန်အတွင်းနဲ့ သုတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူရဲ့စောက်ရည်တွေက ကျမြဲကျပြီး စောက်ခေါင်းထဲက ယားလာလို့နဲ့တူတယ်။ စောက်ဖုတ်က ပွစိပွစိနဲ့ ရှုံ့တွနေတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့လက်ခလယ်ကို သူရဲ့ စောက်ခေါင်းထဲ ထိုးပြီး လက်ညိုးက စောက်စေ့လေးကို ပွတ်ပေးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လက်ကလေးနဲ့ စောက်ခေါင်းထဲကို စိုက်ထားကာ စောက်ဖုတ်နုတ်ခမ်းသားတွေကို ကလော်နိုက်ပြီး လက်ကို အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးလိုက်တော့ မဝါရဲ့စောက်ပတ်တပြင်လုံးက အစွမ်းကုန် ပြူးထွက်လာတယ်လို့ကို စိတ်ထဲမှာ ထင်နေမိတယ်။\nဒါနဲ့ လက်ခလယ်ကို သူ့ရဲ့စောက်ခေါင်းထဲ အဆုံးထည့်ပေးလိုက် ပြန်ထုတ်လိုက်လုပ်နဲ့ မြန်မြန်လေး လုပ်ပေးလိုက်တော့၊ ” အင်း.. အင်း .. အင်း . “ မဝါရဲ့မျက်လုံးအစုံမှာ မှေးလျက် ဒူးနှစ်လုံးမှာလည်း ကွေးညွှတ်နေပြီး စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုက ပွစိပွစိ ဖြစ်နေပြီး စောက်ခေါင်းအတွင်း နခမ်းသားတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ချောင်းလေးကို စုပ်ယူနေလိုက်တာများ ကားပေါ်မှာသာမဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တက်ခွပြီး လိုးမိမှာအမှန်ပဲ။ မဝါလည်း ရာဂစိတ်တွေ ပိုမိုပြီး ပြင်းထန်လာလို့ ကျွန်တော့်လက်ညိုးကလေးကို သူ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပြီး အတင်းဆောင့်ထိုးနေတယ်။ ပြီးတော့ ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်က သူ့နို့ကိုကိုင်ပြီး ညည်းနေလေရဲ့ ညည်းတာတောင်ကားပေါ်မှာမို့လို့ အသံကျယ်ကျယ်မညည်းရဲပဲ ခပ်တိုးတိုးလေး ညည်းရင်း၊ ” ကောင်းလိုက်တာ အာကာရယ် “ လို့ခေါင်းလေးကို ကျွန်တော့်ဘက်လှည့်ပြောပြီး ကျွန်တော့် နုတ်ခမ်းကို လာပြီး သူ့နုတ်ခမ်းနဲ့ နမ်းပေးတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်းပြန်နမ်းရင်း ပြန်မေးလိုက်တယ်။ ” မ တအားကောင်းနေလို့နဲ့ တူတယ် မရဲ့ စောက်ခေါင်းထဲကနေ ကျွန်တော့်လက်ကို အတင်း စုတ်ယူနေတာ အဲ့ဒါ ဘာလဲ ဟင် “ ဟုတ်တယ်သူ့ရဲ့ စောက်ခေါင်းထဲကနေ လက်ရဲ့ အရသာတွေ့လာပြီး လက်ထိပ်ဖျားကို ရစ်ပတ်ကာ တမျှင်မျှင်စုတ်နေတော့ လုပ်ပေးနေရတဲ့ ကျွန်တော်လည်း အရသာထူးကဲလာလို့ ကျွန်တော်သိလိုတဲ့ သူရဲ့စောက်ဖုတ်အကြောင်းကို မေးလိုက်တယ် ။ ” အဲဒါတော့ အစ်မလည်းမသိဘူး သူများတွေ ပြောကျတာတို့ စာအုပ်ထဲဖတ်ဖူးတာတော့ စောက်မျှော့ဆိုလားမသိဘူး အာကာရဲ့ “ ” အင်း ဒါဆို စောက်မျှော့ဆိုတာက အစ်မစောက်ဖုတ်ပဲ ဖြစ်ရမယ် လက်နဲ့တောင် လုပ်ပေးရတဲ့သူ ဒီလာက်ကောင်းတာ လီးနဲ့သာ လိုးလိုက်လို့ရတော့ တော်တော်ကောင်းမှာနော် အစ်မ “ ” ဟိုးဟိုး ဆရာ ကားပေါ်ကြီးမှာနော် တော်ကြာ နှစ်ယောက်လုံး အရှက်ကွဲနေပါအုံးမယ် “ ” ကျွန်တော်ကလည်း သဘောပြောတာပါ အစ်မရာ ကားပေါ်မှာတော့ တက်ပြီး မလုပ်ရဲပါဘူး ပြီးတော့ အစ်မကို ကျွန်တော်ကောင်းအောင် လုပ်ပေးပြီးသွားပြီ ကျွန်တော့်လည်း ကောင်းအောင် လုပ်ပေးအုံးနော်။\n” အစ်မက ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမှာလည်း “ ” ခဏနေအုံ ကျွန်တော်အပေါ့သွားအုံးမယ် တော်ကြာ ကားပေါ်တင် ထွက်ကျကုန်လိမ့်မယ် “ ” အင်း အစ်မလည်း သေးပေါက်ချင်သေးတယ် ပြီးတော့ သန့်ရှင်းရေးလည်း လုပ်ချင်သေးတယ် “ ” ကားဆရာရေ ကျန်းမာရေးဗျို့ ကျန်းမာရေး ကျန်းမာရေး “ လို့ကားဆရာကို အော်ပြောလိုက်တော့ ကားဆရာက လမ်းကျယ်တဲ့ နေရာမှာကားရပ်ပေးတော့… ” ကဲကဲ ဘုရားဖူး မိတ်ဆွေတို့ရေ ကျန်းမာရေးဗျို့ ကျန်းမာရေး “ လို့ ခရီးသည်တွေဘက်အော်ပြောပြီး မဝါနဲ့ နှစ်ယောက်အတူ ကားပေါ်ကနေဆင်းလာရင်း ရှေ့နားက မဝါသမီးအိပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခုံကို ကြည့်လိုက်တော့ ကလေးကနိုးနေတာနဲ့.. ” သမီး အောက်ဆင်းအုံးမှာလား ” လို့မဝါက မေးလိုက်တော့ ” ဟုတ် မေမေ သမီး သေးပေါက်ချင်နေတာ “ ဆိုတာနဲ့ မဝါက သူ့သမီးကိုခေါ်ပြီးကားပေါ်က အရင် ဆင်းသွားတယ် ပြီးမှ ကျွန်တော်က ” အမေကြီး အမေကြီးက အညောင်းပြေအညာပြေ အောက်မဆင်းတော့ဘူးလား “ ” ဆင်းမှာပေါ့ဟဲ့ ကလေးအိပ်ရေးပျက်မှာဆိုးလို့သာ ခြေထောက်က အတော်ညောင်းနေပြီ “ လို့အမေကြီးက မျက်နှာကိုရှုံ့မဲ့ပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း ရယ်ကျဲကျဲ လုပ်ပြီးသာ နေခဲ့ရတယ်။ ကားပေါ်ကနေ မြေးဖွား နှစ်ယောက်ဆင်းခဲ့ပြီး အမေကြီး အပေါ့သွားတာကို လိုက်စောင့်ပေးပြီး အမေကြီးပြီးသွားမှ အမေကြီးကို ကားပေါ်ပြန်ပို့ပြီးမှ ကျွန်တော်လည်း အပေါ့ပြန်သွားလိုက်တယ်။ အပေါ့သွားပြီးမှ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ထုတ်ပြီး သောက်နေရင်း ကားပေါ်မှာ မဝါနဲ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြန်တွေးတော့ လီးကပြန်တောင်လာတယ်။\nတော်သေးတာပေါ့ အောက်ကအတွင်းခံ ဘောင်းဘီ ပါလို့ပေါ့။ ဘောင်းဘီ ဆိုတာနဲ့ သတိရတော့မှ လူကွယ်ရာသွားပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ချွတ်ပစ်လိုက်ရင်း ပုဆိုးခပုံစထဲကို ထည့်လိုက်တယ်။ အဲ့တာမှ ကားပေါ်မှာ အဆင်ပြေမှာလေ နို့မို့ဆို ကားပေါ်မှာ ဘောင်းဘီချွတ်ရတာ တစ်ဒုက္ခဖြစ်နေအုံးမှာ။ ပြီးတော့ ခရီးသွားရင် ကားပေါ်ကို ပုဆိုးဝတ်ပဲတတ်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့အကျင့် ဘာလို့ဆို ကားနားရင် အပေါ့ပါးသွားရတာ လွယ်အောင်လို့ပေါ့။ အခုကျ ဒီနေရာမှာလည်း အဆင်ပြေသွားပြန်ရော ဟီးးးး။ ” တီ တီ တီ “ အတွေးစတွေကို ကားကြီးရဲ့ ဟွန်းသံက ဖျက်ပစ်တာ ခံလိုက်ရမှ တွေးနေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး ကားပေါ်ပြန်တက်ခဲ့တယ်။ ကားပေါ်ရောက်တော့ အရင်ဆုံး ကိုယ်ထိုင်တဲ့ ခုံဆီ မျက်စိရောက်သွားတော့ ဟာ… သွားပါပြီ အားခဲထားသမျှ ကုန်ပါပြီ ဟုတ်တယ်လေ။ အမေကြီးဘေးမှာ မဝါရဲ့သမီးလေး မရှိတော့ဘူး နောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သားမိနှစ်ယောက် မုန့်တွေစားရင်း တီးတိုးတီးတိုးနဲ့ ရယ်မောပြီး စကားပြောနေလေရဲ့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ထိုင်ခုံမှာပဲ ကိုယ်ပြန်ထိုင်နေတုန်း။ ” ဦးအာကာ သမီးခေါင်းမူးမပြေသေဘူး နေရာပြန်ပေးပါအုံး ဦးလေးမလာသေးလို့ သမီးက အမေ့ဆီ မုန့်သွားစာတာ “ လို့ပြောတဲ့အသံကြားတော့မှ မှိုရတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ” သမီးက တကယ်ပဲ အမူးမပြေသေးဘူးလား ကဲလာလာ သမီး ဒီမှာပဲ ထိုင်နေတော့နော် “ လို့ပြောလိုက်ပြီး ကလေးနဲ့ နေရာချိန်းကာ မဝါဘေးက ကျွန်တော်ထိုင်မယ့် ခုံရှိတဲ့နေရာကို အောင်ပွဲရ စစ်သူကြီးပုံစံနဲ့ သွားထိုင်လိုက်တယ် ။ ထိုင်တယ်ဆိုယုံရှိသေး။\n” ကိုယ်တော် အာကာ ကျွန်မတို့က သူများမစောင့်ရပဲ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ရှင့်ကို စောင့်ရတာ ပထမဆုံးအကြိမ် နဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပါစေ ဘယ်နှယ့်တော် ဘာတွေတွေးပြီး ဘာတွေငေးနေလို့ ကားပေါ်လူစုံတာကို မသိရတာတုန်း မန်းလေးကျန်ခဲ့တဲ့ ကိုယ်တော်ကြိုက်နေတဲ့ ရည်းစားအကြောင်းများ စဉ်းစားနေလို့လား ဟမ် ကိုယ်တော် “ လို့မစိုးက လှမ်းပြောတယ်။ ” ဟာ မဟုတ်ပါဘူး မစိုးကလဲ ကျွန်တော် ! ကျွန်တော်က ကျိုက်ထီးရိုးကအပြန် ရန်ကုန်မှာ ဘုရားဖူးရင် ကားဘယ်နှစ်စီးငှားရမလဲ စဉ်းစားနေလို့ပါ အစ်မရာ (ရန်ကုန်မြို့တွင်းသို့ ရန်ကုန်လိုင်းမဟုတ်သော အိပ်စပတ်ကားကြီးများ ဝင်ခွင့်မပြုပါ နယ်မှဘုရားဖူးလာသော ခရီးသည်များက လိုက်ဖ်ထွက် ကားငှား၍ လည်ရခြင်းဖြစ် [ စကားချပ် ] ) ” အမလေးဟယ် မင်းမလဲ ဒီတစ်နှစ်ပဲ ရန်ကုန်ကို ရောက်ဖူးတာလား ဘုရားဖူးလိုင်း ထောင်ထားတာဖြင့် လေးငါးနှစ်ရှိနေပြီ မင်းတို့လိုက်တာ ငါဆို ဒီနှစ်နဲ့ဆို သုံးနှစ်ရှိ ကိုအာကာရေ မင်းမဟုတ်မှ လွဲရော ပြတ်သွားတဲ့ မင်းရည်းစားအကြောင်းစဉ်းစားတာလား ဒါမှမဟုတ် မင်းကြိုက်နေတဲ့ သင်းသင်း အကြောင်း စဉ်းစားနေတာလား ဟမ် မင်းအကြောင်းကို ငါက အူမချေးခါး အကုန်သိတယ်နော် အာကာ “ ” ဟာ …… မစိုးကလဲ မဟုတ်ပါဘူးဆို ကဲ ကားဆရာရေ မီးလေးမှိတ်ပြီး ကားသာ မောင်းတော့ဗျို့ “ လို့အော်ပြီး စောင်ကို ခေါင်းမြှီးခြုံပြီး အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်တယ်။\nမလုပ်လို့မဖြစ် အဲ့ဒီ မစိုးက ကျွန်တော်တို့အိမ်နဲ့ ဘေးချင်းကပ်လျက်နေပြီး အိမ်နဲ့က နှစ်အိမ် တစ်အိမ်ဖြစ်နေတဲ့ ဆွေမျိုးတွေထက်ရင်းနှီးတဲ့ ကျွန်တော့်အကြောင်း အကုန်သိတဲ့သူ သူက ညောင်မြစ်တူးရင် ပုတ်သင်ဥပါ ပေါ်မှာဆိုးလို့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်တာပါ ။ ကားထွက်ပြီး တော်တော်ကြာ ခရီးသည်တွေ အိပ်လောက်တဲ့ အချိန်ကျတော့ မဝါဆီက စကားကိုတိုးတိုးလေးနဲ့ ပြောလာခဲ့တယ်။ ” အာကာ အိပ်နေပြီလား “ ” မအိပ်ပါဘူး အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတာ “ ” အင်း အိပ်ချင်အိပ်တော့လေ အစ်မလည်း အိပ်တော့မယ် “ ” ဟာ မအိပ်ပါဘူး အစ်မက ကျွန်တော့်ကို ကောင်းအောင်လုပ်ပေးရအုံးမှာ “ ” ဘာလုပ်ပေးရမှာလည်း “ ” အစ်မ မညစ်နဲ့နော် “ လို့ပြောလည်းပြော ကိုယ်ကို သူ့ဖက်လှည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လက်ကို စောင်အောက်က သူရဲ့ထမိန်ထဲကို နှိုက်ပြီး သူ့ရဲ့စောက်ဖုတ်ပြင်လေးကို ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးပြီး လက်ကိုပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး တံထွေးစွပ်လိုက်ပြီး ပြန်နှိုက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့စောက်ခေါင်းထဲကို လက်ခလယ်ကိုထပ်သွင်းပြီး လက်ညိုးကလည်း သူ့ရဲ့စောက်စေ့ကို ပွတ်ပေးလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဖက်က ပက်လက်လေးဖြစ်နေတဲ့သူ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးလေးကို ပွတ်လိုက် ဗိုက်ကလေးကိုပွတ်လိုက် လုပ်ပေးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့နို့ကို အင်္ကျီအပေါ်ကနေပဲ ကိုင်ပြီး ချေပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း မိန်းမတို့ရဲ့ ကာမခလုတ်ကို တတ်သမျှနဲ့ ဖွင့်ပေးနေမိတယ်။ ” အာ့ .. အာကာ ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာတုန်း ယားတယ် ဟဲ့ “ ” ဟင် … ကျွန်တော်လုပ်ပေးတာ မကောင်းဘူးလား “ ” အောက်ကကောင်းတယ် အပေါ်က ယားတယ် အာကာရဲ့ “ လို့ပြောလည်းပြော သူ့ကိုယ်ပေါ်ကစောင်ကို ဖယ်လိုက်တယ်။\nကျန်တဲ့ ကျွန်တော့်စောင်တစ်ထည်ကို နှစ်ယောက်ခြုံပြီး ကျွန်တော့်ကို ခုံပေါ်ကျောမှီပြီး ပက်လက်အိပ်ခိုင်းတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်မောင်းပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ခေါင်းလေးကိုတင်ပြီး သူကမှေးနေတယ်။ သူ့မျက်နှာကို ကျွန်တော့်ဘက် ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်လုံးလေးကိုပါ ဘေးတစ်စောင်း ဆွဲလှည့်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဘေးတစ်စောင်းလေးနေပြီး သူ့ရဲ့နုတ်ခမ်းလေးကို စတင်ပြီး နမ်းလိုက်တယ်။ အဲ့လို နုတ်ခမ်းခြင်းနမ်းရင်း သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကပဲ သူက ကိုယ့်ကိုရှေ့ကနေပြီး ဦးဆောင်သွားတယ်။ နမ်းနေရင်းနဲ့ သူကခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်ရှောလိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို စောင်အောက်ဝင်ပြီး ကျွန်တော့် ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ နမ်းနေတာ ဆယ်မိနစ်လောက် ကြာမယ်ထင်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကို ခုံပေါ်ပက်လက်ပြန်လှန်ခိုင်းပြီး သူက ကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်မှာ အိပ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ လီးကိုကိုင်ကာ သူ့ရဲ့ပါးစပ်နဲ့ စတင်ငုံလိုက်တော့ အာငွေ့နွေးနွေးလေးက လီးကနေတဆင့် အကြောတွေကိုရောက်ရှိလာပြီး စိမ့်ကနဲ့နေအောင် ခံစားလိုက်ရတယ်ဒစ်ကလေးကို ငုံပြီး ဖွဖွလေးကိုက်လိုက်တော့၊ ” အင်း…အင်း..“ လို့တိုးတိုးလေးပဲ ညည်းနေမိတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ဒစ်ဖျားလေးကို ဆက်စုပ်ပေးတယ်။ ဒစ်ဖျားကို သူ့လျာလေးနဲ့ ရစ်ပြီး ဆွဲလိုက် လျက်လိုက်လုပ်လိုက် လီးတစ်ချောင်းလုံးကို အာခေါင်ထောက်အောင်ထိ ငုံပြီးစုပ်လိုက်ဆိုတော့။ ” အားးးရှီးးးး အင့် ကောင်းကာင်းလိုက်တာ မရယ် “ သူ့ရဲ့ပုလွေအစွမ်းကို ဆယ်မိနစ် လောက်ခံစားပြီးမှ ” အားးးးး … ရှီးးးးး မ မ ကျွန်တော် ပြီး ပြီးပြီ “ ဆိုပြီး ကျွန်တော့် လရည်တွေကို မဝါရဲ့ ပါးစပ်ထဲ ပန်းထုတ်မိသွားတယ်။\nသူကလည်း ကျွန်တော့် လရည်တွေကို ထွေးမပစ်ပဲ မျိုချလိုက်တော့ အားနာသွားပြီး သူ့ရဲ့ခေါင်းလေးကို ဆွဲထူပြီး လက်မောင်းပေါ်ပြန်တင်လိုက်ရင်း ပါးလေးကို ခပ်ဖွဖွ နမ်းလိုက်ရင်း…. ” အားနာလိုက်တာ မရယ် “ ” သွား ခုမှအားနာနေတယ် အရည်တွေကလည်း အများကြီးပဲ “ ” ချစ်လို့ ထွက်သွားတဲ့ အရည်တွေပါ မရယ် “ လို့ ပြောပြီး လက်မောင်းပေါ်အုံးထားတဲ့ သူ့ရဲ့ခေါင်းလေးကို ခပ်ဖွဖွလေး ကိုင်ပြီး ပြောလိုက်တယ် ။ ကျွန်တော်တို့ကားက ကင်ပွန်းစခန်းကို မနက်သုံးနာရီကျော်မှာ ရောက်ပြီးတော့ ကားနားစခန်းမှာ ကားကိုနားပြီး ခရီးသည်တွေလည်း နားနေဆောင်ကိုသွားကျပြီး တောင်ပေါ်ယူမယ့် အဝတ်အစားတွေ နဲ့ စားသောက်ဖွယ်ရာတွေယူပြီး ရေချိုးတဲ့သူက ချိုး အအေးဒဏ်မခံနိုင်တဲ့သူတွေ မျက်နှာသစ်ယုံပဲ သစ်ကြတယ်။ တစ်ချို့ကလည်း အပေါပါးသွားကြနဲ့ ကင်ပွန်းစခန်းရဲ့ကားနားတဲ့ နေရာတွေမှာ ဖြစ်နေကျအတိုင်း ဆူလို့ညံလို့ပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ ညက မဝါနဲ့ ဖြစ်ပျက်ထားတဲ့ အခြေနေကြောင့် ရေထပ်ချိုးလိုက်ပြီး ကျိုက်ထီးရိုးတောင်တက်ကားစီးရတာ လွယ်အောင်လို့ ဂျင်းဘောင်းဘီထုတ်ဝတ်လိုက်ပြီး ခြေအိပ်ပါ ဝတ်လိုက်သေးတယ်။ အပေါ်ကတော့ တီရှပ်အနက်လေးဝတ် အနွေးထည်ကို ထူထူထည်းထည်းလေးဝတ်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။ ကိုယ်တွေက မြေးဖွားနှစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ စောင်နှစ်ထည်နဲ့ ကြက်သားကြော်ထည့်ထားတဲ့ လက်ဆွဲဂျိုင့်တစ်လုံးပဲ ဆွဲခဲ့ပြီး မလိုအပ်တာတွေကို ကားပေါ်တင်သင့်တာတင် တူးပေါက်ထဲ ထည့်စရာတာထည့်ပြီး… ” ကဲ … ကဲ ဘုရားဖူးခရီးသည်များခင်များ တောင်ပေါ်ကို မလိုအပ်တာတွေ မယူခဲ့ပါနဲ့ စောင်တစ်ထည်နဲ့ စားစရာပါရင် ရပါပြီ တောင်တက်ကားပေါ်မှ ပစ္စည်းတွေမေ့ကျန်ခဲ့ရင် ပြန်မရနိုင်ပါဘူး “ လို့အော်ပေးလိုက်တယ်။\nပြီးတော့ သားမိနှစ်ယောက်တည်း သီးသန့်ထိုင်နေတဲ့ မဝါတို့ သားမိဆီကို သွားလိုက်ပြီး… ” အစ်မ တောင်ပေါ်ယူဖို့ စီစဉ်ပြီးပြီလား “ ” အင်း ပြီးပြီ အာကာ တောင်တက်ကားပေါ်ရော ကျိုက်ထီးရိုးတောင်ပေါ်မှာရော အစ်မတို့ သားမိကို ပစ်မထားပါနဲ့နော် တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးလို့ “ ” ဟာ ပစ်မထားပါဘူး ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ခရီးသည်တွေကို ပစ်ထားပါ့မလား အစ်မကိုဆို ပိုတောင်ပစ်မထားသေး “ လို့ပြန်ပြောလိုက်မိတယ်။ ကျိုက်ထီးရိုးတောင်ပေါ် ကားတက်စခန်းရောက်တော့ ကျွန်တော် နဲ့ မဝါ ပစ္စည်းတွေကို စုပုံထားလိုက်တယ်။ ပစ္စည်းတွေကို မဝါ စောင့်ခိုင်းလိုက်ပြီး ခရီးသည်တွေထဲက ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ဖူးနေကျ ခပ်သွပ်သွပ် ယောကျာင်္းသား ခြောက်ဦးနဲ့ ကျွန်တော်အပါဝင် ခုနှစ်ယောက်က တောင်ပေါ်တက်ဖို့ ကားထိုးတာနဲ့ အရင်နေရာတက်ထိုင်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ကျွန်တော့်အဖွဲ့က မိန်းမသား နဲ့ အသက်ကြီးကြီး ခရီးသည်တွေကို ကျွန်တော်တို့နေရာထိုင်ခိုင်းပြီး ကျွန်တော်တို့က ပြန်ဆင်းပေးလိုက်တယ်။ ပျော်တော့ ပျော်စရာကြီးရယ်။ ဒီလိုနဲ့ အတက်ဆင်း သုံးခေါက်လောက် လုပ်လိုက်တာ ကျွန်တော့်အဖွဲ့စုံတာနဲ့ အနွေးထည်ထဲက ဖုန်းကိုထုတ်လိုက်ပြီး မစိုး နဲ့ မသိင်္ဂီင်္ဆီကိုဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။ ” တွီ … တွီ … ဟယ်လို မစိုးလား တောင်ပေါ်ရောက်ရင် ကျွန်တော်တို့ နားနေကျ နေရာမှာပဲ နေရာမှာ နေရာဦးထားလိုက်အုံးနော် မစိုး “ ” အေးပါဟယ် နင်အရင်ရောက်ရင်လည်း ဖုန်းလှမ်းဆက်အုံး ဖွန်ပဲကြောင်မနေနဲ့ကြားလား “ ” ဟုတ်ကဲ့ပါ ဒါပဲနော် ကျွန်တော် မသိင်္ဂီဆီလည်း လှမ်းဆက်လိုက်အုံးမယ် “ ဆိုပြီးဖုန်းချလိုက်တယ်။ ပြီးမှ မသိင်္ဂီဆီလှမ်းဆက်ပြီး အကျိုးကြောင်းပြောပြကာ ကျွန်တော်တို့မြေးဖွား နှစ်ယောက်နဲ့ မဝါသားမိ ကားပေါ်တက်ဖို့ စီစဉ်လိုက်တော့တယ် ။\nအမေကြီးနဲ့ မဝါသမီးလေးကို ခေါင်းခန်းထဲ လိုက်ခိုင်းလိုက်ပြီး ကျွန်တော်နဲ့ မဝါက ကားနောက်မှာပဲ နေရာယူလိုက်ကျတယ်။ ကားထွက်လို့ ကျိုက်ထီးရိုး တောင်တက်လမ်းပေါ်ရောက်တော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ။ တောင်ပေါ်တက်ပြီဆိုတော့မှ လေကလည်းတိုက် ကားကလည်း ဘယ်ညာလှုးနဲ့ ဆိုတော့ ကျွန်တော့်ဘေးမှာထိုင်တဲ့ မဝါက ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေပြီ။ မဝါကလည်း ကြောက်ကြောက်နဲ့ သူ့ရဲ့ခေါင်းက ကျွန်တော့်ရင်ဘက်နား ကပ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်လုံးကလည်း ဖက်ထားတာများ တစ်ခါတလေ အသက်ရှုတောင်ကျပ်တယ်။ တွေးကြည့်ရင် ညားခါစလင်မယား ဘုရားဖူးထွက်တဲ့ ပုံစံမျိုး ။ ကျိုက်ထီးရိုးစေတီတော်မြတ်ကြီးရဲ့ ရင်ပြင်တော်ပေါ် ရောက်ဖို့ တောင်သုံးဆယ့်သုံးလုံးကို တောင်တက်ကားနဲ့ တစ်နာရီကျော်လောက် တက်ခဲ့ရပြီး တောင်တက်ကားနားစခန်းကနေ ရင်ပြင်တော်ပေါ်ကို ဆယ်မိနစ်လောက် ခြေလျင်ထပ်ပြီး တက်ရတယ်။ ရင်ပြင်တော်ပေါ်ရောက်တော့လည်း မောပမ်းသမျှတွေက ကျိုက်ထီးရိုး စေတီတော်မြတ်ကြီးကို ဖူးတွေ့ရတော့ အမောတွေက ပြေပျောက်ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့က နှစ်တိုင်းမှာ ကျိုက်ထီးရိုးစေတီမြတ်ကြီးကို ဖူးပြီး ရင်ပြင်တော်ပေါ် မှာပဲ အိပ်စက်ကျတယ်။ အိပ်ဖို့အတွက်က ဖျာငှားတဲ့အဖွဲ့ ရှိသလို လိုအပ်ရင် စောင်နဲ့ ခေါင်းအုံးပါ ငှားလို့ရပါသေးတယ်။ ရင်ပြင်တော်ပေါ်မှာ တည်းခိုခန်းတွေလည်းပြီး စားသောက်ဆိုင်တွေ ထမင်းဆိုင်တွေနဲ့ ကြက်ပျံမကျစည်ကားလှပါပေတယ်။ ရင်ပြင်တော်ပေါ်မှာ အိပ်စက်လို့ ချမ်းအေးပါတယ် ဆို ဒီဇင်ဘာလ မှာတောင် စောင်ကို ခေါင်းမြှီးခြုံလိုက်ရင် အအေးဆိုတာ ဘာမှန်းမသိတော့ပါဘူး။\nနှင်းလည်း မကျဘူးဗျ။ ကျွန်တော်တို့ဘုရားဖူးအဖွဲ့က ကျိုက်ထီးရိုး ရင်ပြင်တော်ပေါ်မှာ ဘုရားဖူး ကျီးပါးစပ်တို့ မုဆိုးတောင်တို့ကို လိုက်ပို့ပြီး တစ်ချို့ လူငယ်တွေကတော့ ရေတံခွန်တောင်ကို သွားတဲ့သူသွား ကျောက်ထပ်ကြီးဘုရားကို သွားတဲ့သူသွားနဲ့ လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ရင်ပြင်တော်ပေါ်မှာ တစ်ညတာအိပ်စက်ခဲ့ကြပြီး မနက်မိုးလင်းလင်းချင်း တောင်ပေါ်ကနေ ပထဆုံးပြန်ဆင်းတဲ့ ကားတွေနဲ့ပဲ တောင်အောက်ကို ပြန်ဆင်းခဲ့ကြတယ် ။ ကျိုက်ထီးရိုးစေတီတော်မြတ်ကြီးရဲ့ တောင်ပေါ်ကဆင်းပြီး ကင်ပွန်းစခန်းရောက်တော့ ကားနားတဲ့နေရာဆီသွားကြပြီး အဝတ်စားလဲ စားကြသောက်ကြနဲ့ ပျော်ရွင်စရာ ဘုရားဖူးခရီးပါပဲ။ ရင်ပြင်တော်မှာတုန်းက မဝါနဲ့အတူ ကျီးပါးစပ်ကိုသွား ပြီးတော့ မုဆိုးတောင်သွားကြပြီး စားလိုက်သောက်လိုက် နဲ့ ပျော်စရာအတိဖြစ်ခဲ့ပြန်တယ် ။ ကင်းပွန်းစခန်းက ထွက်ပြီး ကျိုက်ထိုမြို့ရဲ့ အထင်ကရ ဘုရားတစ်ဆူဖြစ်တဲ့ ကျိုက်ပေါလောမှဲ့ရှင်တော်နဲ့ မဟာမုနိဘုရားတို့ကို ဝင်ရောက်ဖူးမျှော်ပြီး ပဲခူးကိုဘက်ကို ခရီးဆက်ခဲ့ကြပြန်တယ်။ ပဲခူးမရောက်ခင် ဝေါမြို့မှာ ငါးခြောက်ဝင်ဝယ်ခဲ့ပြီး ထန်းရည်လေးပါ သောက်ခဲ့သေးတာပေါ့။ ကားပေါ်မှာတော့ အမေကြီးက မဝါရဲ့သမီးလေးကို သူ့အနားပဲ ခေါ်ထားပြီး အတူထိုင်ခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ မဝါက တစ်တွဲပေါ့။ ကားပေါ်မှာ နေ့ခင်းဘက်ဆိုတော့ ဘာမှ မလုပ်ဖြစ်ပေမယ့် မဝါနဲ့ကျွန်တော် လူလစ်ရင် လစ်သလို ခိုးနမ်းခဲ့ရတာလည်း အမောပါပဲ။ ပဲခူးရွှေမော်ဓေါဘုရားကို မနက်ကိုးနာရီလောက်မှာ ရောက်ရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကတစ်ဆင့် ရွှေသာလျောင်းကို ထပ်ဖူးခဲ့ပြီး ရန်ကုန်သို့ ဘုရားဖူးရန် ပဲခူးကနေ ထွက်ခဲ့ကြတယ်။ ရန်ကုန်ရောက်တော့ ကားကြီးကွင်းထဲ ကားနားပြီး လိုက်ဖ်ထွက် နှစ်စီးကို တစ်ဆင့်ငှားကာ ရန်ကုန်မြို့တွင်းကို ဘုရားဖူးထွက်ခဲ့တယ်။ ရန်ကုန်ဘုရားစုံဖူးပြီးတော့ ညကိုးနာရီလောက်မှာ ချောင်းသာကို သွားဖို့အတွက် ကားကြီးကွင်းထဲမှာ ပြင်ကြဆင်ကြ စားကြသောက်ကြ စကြနောက်ကျနဲ့ ပျော်ရွင်စရာ ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ဖြစ်ခဲ့ပြန်တယ် ။\nဒီလိုနဲ့ ချောင်းသာကို သွားကြတယ်။ ရန်ကုန်က ထွက်တော့ ညဆိုပေမယ့် ခရီးသည်တွေက အိပ်တဲ့သူအိပ် တီဗွီကြည့်တဲ့သူကြည့် နဲ့ ကားပေါ်မှာ တစ်ညတာကိုကုန်ဆုံးဖို့အတွက် တာဆူလိုက်ကြတယ် ။ ပုသိမ်လမ်ပေါ်ရောက်တော့ ည ဆယ့်နှစ်နာရီကျော်လာတာနဲ့ အများစုအိပ်ကုန်တာနဲ့ မဝါနဲ့ကျွန်တော်လည်း ကားပေါ်မှာပဲ ကျွန်တော်က သူ့စောက်ဖုတ်ကို နှိုက်ပေးလိုက် သူက ကျွန်တော့လီးကို စုတ်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ရင်း မနက်သုံးနာရီလောက်မှာ ချောင်းသားကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်။ ချောင်းသာရောက်တော့ ကြိုတင်ပြီး ဘိုကင်လုပ်ထားတဲ့ တည်းခိုခန်းမှာပဲ ကားထိုးလိုက်ပြီး သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ ကိုယ့်အခန်းကို ဝင်ပြီး ပစ္စည်းတွေချလိုက် စကားပြောလိုက်နဲ့ အိပ်ဖြစ်တယ်ကို မရှိကျဘူး ။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်အတွက် အခန်းက free ပေးတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်အခန်းထဲကို မဝါသားအမိပါ ထည့်လိုက်တယ်။ တည်းခိုခန်းက တစ်ခန်းကို လေးယောက် နေရတာဆိုတော့ ကွက်တိပဲပေါ့။ အခန်းထဲရောက်တာနဲ့ ပစ္စည်းတွေချပြီး မဝါသားအမိကို တစ်ကုတင်ပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ အမေကြီးက တစ်ကုတင်ပေါ့။ ကျွန်တော်လည်းပစ္စည်းတွေချပြီးတာနဲ့ ကိုယ့်အဖွဲ့သားတွေရဲ့ အခန်းတွေကို လိုက်ကြည့်ရသေးတယ်။ ပြီးတော့ အခန်းခလိုက်တောင်း တည်းခိုခန်း ကောင်တာကိုသွား ငွေရှင်းပြီး ကျွန်တော်လည်း မှေးချင်တာနဲ့ အခန်းထဲပြန်ဝင်လာပြီး အိပ်လိုက်တယ်။ အိပ်တော့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း တစ်ကုတင်ဖြစ်နေပါပြီ။ အမေကြီးက ကျွန်တော့်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်အိပ်ရအောင်လို့ဆိုပြီး မဝါသားအမိနဲ့ သွားအိပ်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း မအိပ်ခင် မဝါကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ သူကလည်း ပြန်အကြည့် နဲ့ အကြည့်ချင်းဆုံတော့ မဝါရှက်ပြုံးလေး ပြုံးပြီးပြန်ရီပြတယ်။\nကျွန်တော်လည်း ပြန်ရီပြလိုက်ပြီး ညက မအိပ်ရသေးတာနဲ့ မဟန်နိုင်တော့ပဲ အိပ်ပစ်လိုက်တယ် ။ နားထဲမှာ ပူညံပူညံ အသံတွေကြားတာနဲ့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အမေကြီးရယ် မဝါသားအမိရယ်က ကမ်းခြေကိုဆင်းဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးနေကျပြီ။ ” အယ် အမေကြီးတို့ ကမ်းခြေဆင်းတော့မှာလား “ ” အေး ငါ့မြေး သားတောင်နိုးတော့မလို့ “ ” အာ့ဆို ခဏစောင့်အုံး သားမျက်နှာသစ် အဝတ်စား လဲလိုက်အုံးမယ် “ ” အေး အေး အပြင်ဘက်စောင့်နေမယ် မြန်မြန်လုပ်ခဲ့နော် “ ” ဟုတ်ကဲ့ အမေကြီး “ လို့ပြောပြီး မဝါကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဂျင်းဘောင်ဘီ ဒူးဖုံးလေးဝတ်ပြီး အပေါ်အင်္ကျီက နာမည်နဲ့လိုက်အောင် အဝါရောင်တီရှပ်လေး ဝတ်ထားတယ်။ စိုပြေပြီး အညိုဘက် နည်းနည်းသန်းတဲ့ မဝါရဲ့ အသားအရေနဲ့တော့ အလွန်လိုက်ဖက်ပြီး ကြည့်ကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ မဝါရဲ့ မိန်းမပီသလွန်းတဲ့ စွဲမက်စရာ အလှများကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်းတော့ မရှိပါဘူး။ မဝါရဲ့ အဖုအထစ် အမို့အမောက် အရှိုက်အဟိုက် အစွင့်အကားတို့က အဝတ်အစားတွေကို ထွင်းဖေါက်ပြီး ထင်းထင်းကြီး ပေါ်လွင်နေပါသေးတယ်။ သွေးသားဆူဖြိုးပြီး အလှတွေတိုးနေတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်စိတ်တွေကလည်း ဗလောင်ဆူပြီး လှုပ်ခတ်လာပါပြီ။\nအင်းလေ မဝါကို ခုမှ သေသေချာချာကြည့်မိတာ အသက်က 34 နှစ်သာဆိုတာ မထင်ရဘူး။ မသိတဲ့သူဆို 27 28 လောက်ပဲ ထင်ကြမှာ။ အရပ်က5ပေလောက်ဘဲရှိမယ်။ အိမ်ထောင်ကျဖူးပေမယ့် တောင့်တင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် နဲ့ မသေးမကြီးတဲ့ နို့တွေရယ် သိပ်မကြီးပေမယ့် ဂျင်းဘောင်းဘီ ဝတ်ထားလို့ တောင့်တင်းတဲ့ ဖင်လေးကိုပါ မြင်လိုက်ရတော့ သူ့ပုံလေးကို သေချာကြည့်ပြီး မကြာခင်မှာ လိုးရတော့မှာပါလား ဆိုတဲ့ အသိကြောင့်လီးကတောင်လာတယ် ။ မျက်နှာသစ် အဝတ်စားလဲပြီး ကမ်းခြေကို အတူတူဆင်းခဲ့ကြပြီး ကမ်းခြေရောက်တော့ အမေကြီးက ဖျာတစ်ချပ်ငှားလိုက်ပြီး ပင်လယ်စာ မှာထားကာ ကျွန်တော်ရယ် မဝါရယ် မဝါသမီးရယ်က ရေဆင်းချိုးကြတယ်။ ဘောကွင်းနှစ်ကွင်းပါငှားခဲ့တယ်။ မဝါတစ်ကွင်း သူ့သမီးလေးတစ်ကွင်းပေါ့ သူတို့စီးတဲ့ ဘောကွင်းကို လိုက်ထိန်းပေးပြီး ကျွန်တော်ပါ ရေထဲဆင်းဆော့ဖြစ်တယ်။ ရေချိုးတာ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ကြာတော့… ” ဟေ့ ငါ့မြေးအာကာ ငါ့မြေးမလေး စိမ့်စိမ့်ကို တင်ပေးတော့ ရေချိုးကြာရင် ကလေးအအေးပတ်လိမ့်မယ် “ ဆိုပြီး အမေကြီးက လှမ်းအော်တာနဲ့ ကမ်းစပ်ပေါ် သုံးယောက်သားတက်ခဲ့ပြီး အမေကြီးမှာထားတဲ့ ပင်လယ်စာတွေစား လာရောင်းတဲ့ ငါးကင်တွေ ဝယ်စားပြီး အတူတူစားနေတုန်း ” အာကာ အမေကြီးနဲ့ ကလေးပြန်တော့မယ် သမီးမဝါ ကရော ပြန်လိုက်တော့မှာလား “ ” မလိုက်သေးဘူး အမေကြီး “ ” အေး မလိုက်သေးလည်း နေခဲ့ အာကာ ငါ့မြေး မင်းအစ်မကို ဂရုစိုက်လိုက်အုံး ငါနဲ့ ငါ့မြေးမလေးကတော့ ကျောက်မောင်နှမသွားမယ် ပြီးတော့ ဖိုးကုလားကျွန်းနဲ့ သဲဖြူကျွန်းပါ သွားအုံးမှာ ကလေးကမရောက်ဖူးသေးလို့ “ ” ဟင် အမေကြီးတို့က ကြာမှာလား “ ” အေး ထမင်းစားမစောင့်နဲ့ ဝယ်စားခဲမှာ ကြားလား မင်းသာ မင်းအစ်မကို ဂရုစိုက်လိုက် သူသွားချင်တဲ့နေရာ လိုက်ပို့လိုက် ကြားလား “ ” ဟုတ် အမေကြီး နဲ့ သမီးသွားရင် သားကတော့ လိပ်ဥတူးမှာ အမေကြီး “ ” အယ် ဒီကလေးနဲ့တော့ ငရဲတွေကြီးကုန်တော့မှာပဲ ဘယ့်နှယ့် သူများအသက်ကို “ ” ဟီးးး အမေကြီးကလည်း သားက ဘုရားလည်းဖူး ကမ်းခြေရောက်တုန်း လိပ်ဥပါ တူးမလို့ပါ “ ဆိုပြီး မဝါလက်ကိုဆွဲကာ အမေကြီးနားက အမြန်ပြေးထွက်ပြီး ရေဆင်းချိုးခဲ့တယ်။\nအမေကြီးနဲ့ မဝါသမီးပြန်သွားတော့မှ.. ” မ ဘောစီးမလား “ ” ဟင် ကောင်စုတ်လေး ဘာတွေ လာပြောနေတာလည်း “ ” မကလည်း ဘောကွင်းပေါ်ထိုင်ပြီး စီးမလားလို့ မေးတာပါ ဖြစ်ချင်တာတွေ တွေးနေတယ် “ ” ဟွန်း လူကိုများ သူ့မယားကျနေတာပဲ “ မဝါကို ဘောကွင်းပေါ်တင်ပေးလိုက်ပြီး ရေနက်ထဲကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့တယ်။ ရေနက်ထဲရောက်မှ ခြေထောင်နဲ့ အောက်နဲ့ မထိသလိုလုပ်ပြီး သူထိုင်နေတဲ့ ဘောကွင်းကို ခိုလိုက်တယ်။ တကယ်တမ်း ရေက ရင်ခေါင်းလောက်ရှိတာပါ။ သူက ဘောကွင်းပေါ်ကို ပက်လက်အိပ်တဲ့ပုံစံလေးစီးတာဆိုတော့ အောက်ကနေ ဘောကွင်းခိုပြီး သူ့ဖင်ကို ညှောင့်သလိုလေးလုပ်နေမိတယ်။ သူကလည်း သာယာလို့ပါပဲ။ ရေထဲ နာရီဝက်လောက်စိမ်ပြီး ကမ်းပေါ်ကိုပြန်တက်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ တည်းခိုခန်းကို ပြန်ခဲ့ကြတယ်။ တည်းခိုခန်း ရောက်တော့ အခန်းထဲမှာ သူက ရေအရင်ထပ်ချိုးပြီး ကျွန်တော်ကသူပြီးမှ ထပ်ချိုးလိုက်တယ်။ ရေချိုးပြီး ရေလဲပုဆိုးလေးဝတ်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲကထွက်တော့ သူက အဝတ်စားတောင်လဲပြီးနေပေါ့။ ကျွန်တော် အခန်းထဲရောက်ရောက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ နုတ်ခမ်းလေးကို ဆွဲစုပ်ယူနမ်းပစ်လိုက်တယ်။ သူ့ဖက်ကလည်း တုံ့ပြန်အနမ်းတွေနဲ့ ပြန်လာပြီး နမ်းတယ်။ သူနမ်းပုံလေးက သူ့ရဲ့လျှာဖျားလေးနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ပါးစပ်အတွင်းထဲ ထိုးလိုက် ပြီးရင် ပြန်ထုတ်သွားလိုက်နဲ့ သူ့ရဲ့လျှာကို အမိဖမ်းမရဘူး။ ဖမ်းမရလေ ဖီးကတက်လေ လိုးချင်လာလေ နုတ်ခမ်းချင်း နမ်းနေရင်းနဲ့ပဲ သူ့ကိုမွေ့ယာပေါ် အသာယာလှဲချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အနမ်းမပျက်ခဲ့ပဲ သူ့ရဲ့ အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်တယ်။ အပေါ်ပိုင်းမှာ လက်ကျန် ဘော်လီတစ်ထည်ပဲ ရှိတော့တယ်။ လက်ကျန်လေးလည်း ထပ်ချွတ်လိုက်တယ်။\nနုတ်ခမ်းချင်းနမ်းနေရာက တဖြည်းဖြည်း လျှောဆင်းလာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ရင်သား မို့မို့လေး နှစ်ဖက်ဆီကို ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ နို့အုံ့နှစ်မြွှာကိုလည်း လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖွဖွလေးဖျစ်နယ်ပေးလိုက်တယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ခုကို တစ်လှည့်စီ လက်နှင့်ပွတ်လှိမ့် ဖျစ်ချေလိုက် သွားလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွ ကိုက်ခဲပြီး စုပ်ငုံလိုက် နို့သီးဖျားနှစ်ခုကို စို့လိုက်လုပ်ပေးလိုက်တယ်။ ” အို အို အာကာရယ် ဘယ်လို ဘယ်လိုတွေ လုပ်လိုက်တာလဲကွယ် ဟင့်ဟင့် ဟင့် “ သူ့ရဲ့ ပါးစပ်ကနေညည်းသံလေး သဲ့သဲ့ထွက်လာပြီး တကျွတ်ကျွတ်နဲ့ စုပ်တယ်။ ပြီးတော့ ခါးကလေး ကော့တွန့်တက်လာတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း အငြိမ်မနေပါဘူး။ သူ့ရဲ့လုံချည်လေးကို ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ပုဆိုးက ချွတ်ပြီးနေပြီ။ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကလည်း အတွင်းခံဘောင်းဘီ ပါးပါးလေးတထည်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ သူ့ရဲ့ ဖင်သားဆိုင်လေး ကားကားအိအိနှစ်ဖက်ကို ကျွန်တော် ဖျစ်လိုက် ညှစ်လိုက်လုပ်ပြီး အောက်ခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။ သူကလည်း ဖင်ကိုအသာအယာကြွပေးတယ်။ အောက်ခံဘောင်းဘီ ကျွတ်သွားတော့မှ ဖင်သားနှစ်ဖက် အကြား အထက်နားလေးက သူ့စောက်ခေါင်း အတွင်းထဲထိ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို တံထွေးအနည်းငယ် စွပ်ပြီး သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက် လုပ်ပြီး ထိုးဆွကစားပေးလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဆီးခုံမို့မို့အောက်က စောက်ပတ်ပြင် ဖောင်းဖောင်းအိအိကလေးကိုလည်း လက်တစ်ဖက်က ပွတ်သပ်ပြီး နူးပေး ဆော့ပေး နေလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ပေါင်သား ဖွေးဖွေးနှစ်ဖက်ကို ဘယ်တစ်ဖက် ညာတစ်ဖက် ထောင်ကားပေးလိုက်တော့ ပေါင်ခွဆုံနေရာက သူ့ရဲ့စောက်ပတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကို ပါးစပ်နဲ့ဖိကပ်ပြီး အငမ်းမရပဲ တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ဆွဲပြီး လျှာနဲ့ပျွတ်ကနဲ မြည်အောင် အောက်ကနေပြီး အပေါ်ကိုယက်သပ်တင်ပစ်လိုက်တယ်။\n” အမယ်လေ့ လေး မောင်ရယ် … အ ရှီး အ အလာ့ … လုပ် လုပ်ရက်လိုက်တာ ဘယ်လိုတွေများ လုပ်နေတာလဲကွာ အင့် ဟင့် …အား အိ အီး အီး “ သူညည်းလည်းညည်း ကော့တက်သွားပြီး ကျွန်တော့် ခေါင်းကဆံပင်တွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ယောင်ယမ်းဖမ်းဆုပ်ပြီး ခေါင်းကိုလည်း သူ့ရဲ့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကြားမှာ ကပ်ဖိထားတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကားပေါ်မလုပ်ခဲ့ရတဲ့ သူ့စောက်ဖုတ်လေးကို အပီအပြင် လျှာအစွမ်းတွေ ပြနေတုန်းပဲ။ သူ့ရဲ့စောက်စေ့ပြားပြားကလေးကို ဆွဲစုပ်ပေးလိုက် စောက်ပတ်အကွဲကြောင်း တစ်လျှောက်ကို အောက်ကနေအပေါ်ကို ထောင်လိုက် ယက်ယက်ပေးလိုက် စောက်ခေါင်းလေးထဲ လျှာသွင်းမွှေနှောက်ပြီး အတွင်းသားအဖုအထစ်တွေကို ဝက်အူလှည့်သလိုပဲ လှည့်ပတ်ပြီးမွှေ့ထိုး သိမ်းကျုံးဝေ့ဝိုက်ပြီး ယက်ပစ်လိုက်တယ်။ သူလည်း ရင်ထဲမှာဘလောင်ဆူသွားလောက်တယ်။ သူ့စောက်စေ့ပြားပြားလေးကို စုပ်ဆွဲယက်ဆွပေး နေတာကနေ စောက်ပတ်အခေါင်းပေါက်ထဲကို လက်ညိုးနဲ့လက်ခလယ် နှစ်ချောင်းပူးထိုးပြီး အဆက်မပြတ်ထိုးနှိုက်ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ သူ့စောက်ခေါင်းထဲကနေ စောက်ရည်တွေ တားမနိုင်ဆီးမရဆိုသလိုပဲ အပြင်ဖက်ကိုပါ လျှံပြီး ယိုစီးကျလာတယ်။ သူလည်းခံချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်နေလိမ့်မယ်ထင်တယ်။ “အ အ တော် တော် ပြီ အာကာ ဟင်း ဟင်း မင်းလီးနဲ့သာ မြန်မြန်လိုးလိုက်ပါတော့ကွာ … အစ်မ မဟန်နိုင်တော့ဘူး … ကွာ … ရ … ရပြီ ဆက်မလုပ်ပါနဲ့တော့ … နော် နော် အာကာ “ ” ကြိုက်လား မ… ကျွန်တော်လိုးပေးရတော့မလား “ ” လိုးလိုက်စမ်းပါ အာကာရယ်… မရဲ့စောက်ပတ်က … အရည်တောင်ရွှဲနေပြီကွာ “ သူလည်းပြောပြီးရော ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ပေါင်ကြားမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်တယ်။\nပြီးတော့ လီးကို လက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ပေါင်သားအိအိနှစ်ဖက်ရဲ့ အတွင်းထဲက စောက်ပတ်အဝမှာတေ့လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုးလိုက်တယ်။ ” ဇွိ အင့် “ လီးဒစ် ဝင်သွားတာနဲ့သူရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်ကိုထမ်းတင် ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်တော့ သူရဲ့ဖင်လေး ကြွလာပြီး ခြေထောက်နှစ်ချောင်း မိုးပေါ် ထောင်သွားတယ်။ ” အင့် ဗျွတ်ဗျွတ် ဗွတ်ဗွတ် ဒုတ် ဒုတ် အင့် “ အရည်တွေနဲ့ ရွှဲဆိုနေတဲ့ မဝါစောက်ပတ်ထဲကို ကျွန်တော့်လီးကြီးက သူ့ရဲ့သားအိမ်ကို အရှိန်ဖြင့် ဝင်ဆောင့်တော့ သူတော်တော် ဖီးကောင်းသွားပုံရတယ်။ ” အင့်အင့်အင့်အင့် ဗျွတ်ဗျွတ်ဗွတ်ဗွတ် အူးဟူးး ဟူးးး ” ” အား အင်း ဟင်းးးး … အာကာရယ် ဖြေး ဖြေး … အ အင့် အိအိ … အား ဆောင့် …ဆောင့် ဆောင့် ကောင်း ကောင်းတယ် … ထိတယ် အ … အရမ်းပဲ အိ အင့် ဟင့် “ ကျွန်တော် ပထမအချီမှာ လှေကြီးထိုးရိုးရိုး သေနတ်ပခုံးထမ်း နဲ့ပဲ အစဖွင့်လိုက်တာ ကလေးတစ်ယောက်အမေ စောက်ပတ်သာပြောတာ စေးနေတာပဲ။ စေးဆိုသူ့ယောကျာင်္းသေတာတောင် ခုနှစ်နှစ်ကျော်ပြီတဲ့ မသေခင်ကလည်း ကောင်းကောင်းလဲ မလိုးနိုင် ပြီးတော့ သူ့ယောကျာင်္း လီးကလဲ ငါးလက်မလောက်ပဲရှိတာဆိုတော့ ခြောက်လက်မကျော် ခုနှစ်လက်မလောက်ရှိတဲ့ ကျွန်တော့်လီးအတွက်ကျ သိပ်ကောင်းတဲ့ စောက်ပတ်ပေါ့ဗျာ။ ပြီးတော့ စောက်ပတ်အတွင်းထဲက စုပ်ယူအားကလည်း အားကောင်းချက်ဗျာ။ စုပ်ယူအားကောင်းဆို မျှော့စောက်ပတ်နဲ့ သွားတွေ့တာကိုး တစ်ခါတစ်လေမှ လိုးခွင့်ရမယ့် မျှော့စောက်ပတ်ကိုလည်း အားရပါးရပဲ လိုးနေမိတယ်။\n“ဗျွတ်ဗျွတ်ဗွတ်ဗွတ် “အအအအ” ဗျိဗျိဗျစ်ဗျစ် “အအအအ ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ် အင့်အင့်အင့်အင့် အားးးးး ရှီးးးးးးးး “ ” အ အ အာ အာကာ မြန် မြန်မြန်လိုးပေးပါလားးး အာ့အာ့အားးး အင်းးးး “ အချက်သုံးဆယ်လောက် လိုးပြီးသွားတော့ သူ့စောက်ပတ်ထဲက ပူနွေးနွေး အထိအတွေ့ကို လီးက ခံစားလိုက်ရတော့ သူပြီးသွားဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ သူပြီးပေမယ့် ကိုယ်ကမပြီးသေးဘူး။ ခါးကလည်း နည်းနည်းညောင်းလာတာရော ပခုံးကလည်း နာလာတာကြောင့် ” မ ပုံစံပြောင်းရအောင် “ ” ဟင်းးးး အင်းးးး မ ဘယ်လိုနေပေးရမှာလည်း ပြောလေ “ ” ရတယ် မ ဒီအတိုင်းလေးပဲ ပတ်လက်နေပြီး ဒူနှစ်ချောင်းထောင်ထားလိုက်တော့ “ ဆိုပြီးပြောလည်းပြော သူ့ခြေထောက်ကို ပခုံးပေါ်ကနေချပြီး ဒူးထောင်ပေးလိုက်တယ်။ ပြီးမှ သူ့ပေါင်နှစ်လုံးကို ကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်တင်ပြီး နည်းနည်းမြှောက်လိုက်တော့ စောက်ပတ်က အနောက်ကို စူထွက်လာတယ်။ အဲ့တော့မှ လီးကို လက်နဲ့ကိုင်ပြီး အနောက်ဘက်ကို ဖောင်းဖောင်းလေး ပြူးထွက်လာတဲ့ စောက်ပတ်အဝကို တေ့ပြီး အသာအယာပဲ ပြန်သွင်းထည့်လိုက်ပြီး ခပ်မြန်မြန် ဆောင့်လိုးပေးလိုက်တယ်။ “စွတ် ဗြိ ဗြစ် … ဖျစ် ပြွတ်… ဘုတ် ဗြွတ် … ဗလွတ် စွိ ဖွပ် … ဗွပ် ဘုတ် ဇွိ ဇွပ် … ဘုတ် ဖွတ်… ဘွတ် ဇွပ် … ဗွပ် ဘုတ် …ဖတ် ဇွပ် ဗြိ ပြွတ် … ဘွပ် ဖွတ် ဘွတ် ဗလပ် လပ် ဗွပ် … “ “အင့် အိ အိယာ့ ဟိ အိ အင့် အင့် ဟင်း “ ဘယ်လိုပုံစံပဲလိုးလိုး မျှော့စောက်ပတ်ရဲ့ စုပ်ယူအားကတော့ အားကောင်းဆဲပဲဗျာ။ ပြီးတော့ လိုးချင်တဲ့စိတ်ထန်တာရော မျှော့စောက်ပတ်ရဲ့ စုပ်ယူအားကြောင့် ခဏလေးပြီးချင်လာတာနဲ့ မြန်မြန်ဆောင့်လိုးပေးလိုက်တယ်။\nအချက်နှစ်ဆယ်လောက် အရောက်မှာပဲ.. ” အင့် “” ဗျွတ်ဗျွတ်ဗွတ်ဗွတ် “အားးးးးး အီးဟီးဟီးးးး” ဗျွတ်ဗျွတ်ဗျစ်ဗျစ် “အူးးးဟူးးဟူးးး” ဇွိဇွိ ဗျစ်ဗျစ် “အီးဟီးဟီးးးးး မြန် မြန်မြန် လိုး လိုးပါ အ့ အ့အာ “ သူနောက်တစ်ချီပြီးတော့မယ်ဆိုတာ သိသာတယ်။ ပြီးခါနီးလေ မျှော့စောက်ပတ်ကလည်း ပိုပြီးစုပ်ယူအားကောင်းပြီး ပွစိပွစိဖြစ်ကာ စောက်ရည်တွေ ညှစ်ထွက်လာပြီး နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူ ပြီးသွားပြီး ကျွန်တော်လည်း မောမောနဲ့ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာမှောက်ရက် ခဏအနားယူပြီး သူ့ကိုတင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်တယ်။ အမောပြေလောက်မှ နှစ်ယောက်သား ရေချိုးခန်းဝင်ပြီး အပေါ့သွား ရေဆေးပြီး ခဏအနားယူနေကျတယ်။ ” မ အမောပြေ coffee သောက်မှာလား ကျွန်တော်ဖျော်ပေးမယ်လေ “ ” မောင် ဖျော်ပေးရင် သောက်မယ်လေ “ ” ဘယ်လိုခေါ်လိုက် ‘ မ ‘ ပြန်ခေါ်ပါအုံး “ ” ဒီအခြေနေထိရောက်ပြီးမှတော့ မောင် လို့ ခေါ်တာပေါ့ “ ကျွန်တော်ကျေနပ်စွားပြုံးလိုက်ပြီး ပါလာတဲ့ ဓါတ်ဗူးထဲက ရေနွေးနဲ့ coffee နှစ်ထုပ်ကိုဖောက်ပြီး ခွက်ထဲထည့်ပြီးဖျော်လိုက်တယ်။ သူနဲ့လည်း စကားတွေ ဖောင်ဖွဲ့ေ့ပြာလိုက် နုတ်ခမ်းချင်းနမ်းလိုက် ပါးလေးနမ်းလိုက်နဲ့ အဆင်ကိုပြေလို့ coffee သောက်ပြီးသွားတော့ နှစ်ယောက်သား ကုတင်တစ်ချပ်တည်းမှာ စောင်လေးတစ်ထည်တည်းနဲ့ အတူတူမှေးနေရင်း သူက လီးကို လာဆွတယ်။ သူဆွတော့ ငနဲကလည်း ဘယ်နေမလဲ တောင်လာပြီလေ။ သူက အတူယှဉ်အိပ်နေရာကနေ အောက်ကိုလျောသွားပြီး စောင်ထဲခေါင်းဝင်သွားပြီး ကျွန်တော့်ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့သူ့လက်နဲ့ လီးကိုကိုင် ကျွန်တော့်ပေါ်ကိုတက်ခွလိုက်ပြီး ကိုင်ထားတဲ့လီးကို သူ့စောက်ပတ်အဝမှာ တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်တယ်။\nကျွန်တော့်လီးကလည်း အစွမ်းကုန်တောင်မတ်ပြီး အပေါ်ထောင်နေသလို ရှိတာမို့ သူ့ဖင်သားအိအိနှစ်ဖက်က ကျွန်တော့်လီး အပေါ်ကနေ တည့်တည့်မတ်မတ်တေ့ချိန်၍ ဆောင့်ထိုင်ချလိုက်တော့ စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲကို လျှောကနဲ ထိုးစိုက်သွားခဲ့ပြီး … “ ပြွတ်…..ဗြစ်…ပလွတ်…ပြွတ်….ဗြစ်…” ” အား ကောင်းလိုက်တာ … မောင်ရယ် “ ဆိုပြီး … သူအဆက်မပြတ် ကျုံးပြီး ဖိကာဖိကာနဲ့ ဖင်ကိုတလိမ့်လိမ့်နေအောင် ဆောင့်ထိုင်ချနေပေးတယ်။ လီးကလည်း စွိကနဲ ဇွပ်ကနဲ စောက်ရည်တွေလည်း လျှံပြီး စီးကျလာရကာနေ အဝင်ချောလှတာမို့ သူဆောင့်ကောင်းကောင်းနဲ့ လိုးဆောင့်ချရင်း အတန်ငယ်ကြာတော့ နည်းနည်းမောလာတယ် ထင်တယ်။ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်ကို မှောက်အိပ်ချလိုက်ပြီး အမောဖြေနေတုန်း ကျွန်တော်ကလည်း သူ့နို့တွေကို အောက်ကနေ ဆွဲပြီး စို့ပေးနေလိုက်တယ်။ သူအမောပြေမှ ဖင်ကို ဖြေးဖြေးချင်းလှုပ် ဆောင့်ပေးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ခပ်ဖြေးဖြေး အထက်အောက် ဖိချလိုက် မြှောက်တင်လိုက်နဲ့ ဆောင့်ပေးနေတော့ ကျွန်တော့်အဖို့မှာတော့ တစိမ့်စိမ့်နဲ့ ကာမအရသာကို အစွမ်းကုန် ခံစားနေရတာပေါ့။ သူ့ရဲ့စောက်ခေါင်းလေးကလည်း ဆွဲငင်ဓါတ် တစ်မျိုး ရှိနေသေးတယ် တဖျတ်ဖျတ်နဲ့ သူ့ရဲ့စောက်ခေါင်းထဲကနေပြီး လီးကို ရစ်ပတ်ဆွဲပြီး စုပ်ယူသလိုကို ခံစားရတော့ အထိအတွေ့က တကယ်ကို အရသာရှိလှတာပေါ့။ “ မောင် … ကောင်းရဲ့လား …” သူကျွန်တော့်ကို ပြုံးပြီးမေးတော့ “ ကောင်းတာပေါ့ … မ အာ့ မရယ် သိပ်ကောင်းတာပဲ…” ပြောလည်းပြော လက်ကလည်း သူ့ရဲ့ ဖင်အိအိလေးကို အရသာခံကာ ဆုတ်ညှစ်ပြီး ကိုင်နေသေးတယ်။ သူကလည်း အလိုက်တသိပဲ ခပ်ပြင်းပြင်း ဖိဖိပြီး ဆောင့်ပေးနေရာကနေ သူ့ရဲ့ မို့မောက်နေတဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို ဖိချပေးတော့ ဘယ်ရမလဲ အငမ်းမရ စို့တာပေါ့။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေက မာတောင်နေပြီး သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကလည်း တဟင်းဟင်း ဖြစ်လာပြီးတော့ သူ့ဖင်တွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းပဲ ဆောင့်ဆောင့်ပေးတယ်။\nလီးကိုလည်း အရင်းထိမြုပ်အောင် သူ့ရဲ့ဆီးခုံနဲ့ ဖိကပ်ထားပြီး ပါချင်းကပ်လို့ လာပြီးအမောဖြေနေတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ စောက်ခေါင်းအတွင်းကနေ ချွဲကျိနေတဲ့ စောက်ရည်တွေက စိမ့်ထွက်လာပြီး ကျွန်တော့် ဆီးခုံပေါ်ကို စီးကျလာပြီး ပေါင်တွေပေါ်မှာရော ရွဲကုန်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့မောပန်းပြီး သက်ပြင်းချသံလေးတွေက ဟင်းကနဲ ထွက်လာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ သူ့ကိုအပေါ်မှဆင်းစေပြီး ပက်လက်လန် အိပ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ပြီးမှ သူ့ဒူးခေါင်းနှစ်ဖက်ကြား နေရာပြန်ယူပြီး လက်က စောက်ပတ်နခမ်းသားလေးကိုဖြဲပြီး ကျန်တစ်လက်က လီးက်ိုကိုင်ကာ စောက်ပတ်ဝမှာတေ့ပြီး အချိန်သိပ်မဖြုန်းတော့ပဲ ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ သူ့အဖုတ်က စောက်ရည်ကြည်တို့ကလည်း စိမ့်ထွက်နေပြီမို့ ကျွန်တော့်လီးက တချက်ထဲနဲ့ပဲ အဆုံးထိအောင် တန်းဝင်သွားတယ်။ သူ့ပါးစပ်ကနေလည်း အိကနဲအသံလေးသာ ထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ကျောပြင်ကိုတင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း လီးချောင်းနဲ့ သူ့အဖုတ်အတွင်းသား နုနုလေးတွေရဲ့ ပွတ်တိုက်တိုးဝင် ထိတွေ့တာကို အရသာခံရင်း ဇိမ်ဆွဲပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စောင့်လိုးနေရာကနေ သူအောက်ကနေ ကော့ကော့ပေး လာတာနဲ့ သူ့လက်သည်းတွေက ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကို အားမလိုအားမရ ကုတ်ခြစ်လာတာကြောင့် ဆောင့်တဲ့အရှိန်ကို မြင့်တင်လိုက်တော့ ရင်ထဲမှာရော ခေါင်းထဲမှာရော လီးကနေရော သူ့အဖုတ်ကနေ စုပ်ယူမှုတွေရော ခံစားချက်တွေက ရောပြီး စိတ်လှုပ်ရှားပြင်းထန်နေလို့ စောင့်လိုးချက် နှစ်ဆယ်လောက်မှာပဲ လီးကနေ ဖောင်းကြွတင်းလာပြီး လီးထပ်ကနေ လရည်တွေကို ညှစ်ထုတ်ပေးလိုက်တယ်။\nသူလည်း နောက်မကျပါဘူး။ ကျွန်တော်နဲ့ပြိုင်တူနီးပါး ပြီးသွားခဲ့လို့ တယောက်ကိုတယောက် တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဖက်ရင်းနဲ့ ဒုတိယတစ်ချီ ပြီးဆုံးပြီး ငြိမ်သက်နေလိုက်တော့တယ် ။ ခဏနားပြီး အမောပြေမှသူ့ပေါ်ကနေဆင်းပြီး ကိုယ်တုံးလုံးပဲ ရေချိုးခန်းထဲသွားပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ် ရေဆေးနေတုန်း သူပါရောက်လာတယ်။ သူ့စောက်ဖုတ်ကိုလည်း သန့်ရှင်အောင် ရေဆေးပေးလိုက်တယ်။ ရေဆေးပြီးတော့ အဝတ်အစား ပြန်ဝတ်လိုက်တယ်။ ခဏနားပြီး နှစ်ယောက်အတူ ဗိုက်ထဲမှာ စာသလိုရှိတာနဲ့ ထမင်းစားလိုက်ကြတယ်။ စားသောက်ပြီးတော့ လက်ဖက်ရည်နှစ်ခွက် ထပ်ဖျော်ပြီး သောက်ကြတယ်။ သောက်ပြီးသွားတော့မှ တတိယအချီအတွက် ပြင်ဆင်ရင်း သူ့ရဲ့ကုတင်ပေါ်မှာပဲစောင်ကလေး တစ်ထည်ကို နှစ်ယောက်ခြုံပြီး ကျွန်တော့်လက်မောင်းပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ခေါင်းလေးကို တင်ပြီး သူကမှေးနေတယ်။ သူ့မျက်နှာကို ကျွန်တော့်ဘက် ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်လုံးလေးကိုပါ ဘေးတစ်စောင်း ဆွဲလှည့်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဘေးတစ်စောင်းလေးနေပြီး သူ့ရဲ့နုတ်ခမ်းလေးကို စတင်ပြီး နမ်းလိုက်တယ်။ အဲ့လို နုတ်ခမ်းခြင်းနမ်းရင် သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကပဲ သူက ကိုယ့်ကိုရှေ့ကနေပြီး ဦးဆောင်သွားတယ်။ နမ်းနေရင်းနဲ့ သူကခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်ရှောလိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို စောင်အောက်ဝင်ပြီး ကျွန်တော့် ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကို ပက်လက်လှန်ခိုင်းပြီး လီးကိုကိုင်ကာ ကားပေါ်က အတိုင်းပဲ သူ့ရဲ့ပါးစပ်နဲ့ စတင်ငုံလိုက်တော့ အာငွေ့နွေးနွေးလေးက လီးကနေတဆင့် အကြောတွေကို ရောက်ရှိလာပြီး စိမ့်ကနဲ့နေအောင် ခံစားလိုက်ရတယ်ဒစ်ကလေးကို ငုံပြီး ဖွဖွလေးကိုက်လိုက်တော့။\n” အားးးးး … ရှီးးးးး မ မ အာ့ မောင် မောင်ပြီးသွားလိမ့်မယ်ကွာ “ သူ့ရဲ့ပုလွေအစွမ်းကို ဆယ်မိနစ်လောက်ခံစားပြီးမှ ” မ … မောင့်ကို လေးဖက်ကုန်းပေးပါ့လား မောင်နောက်ကနေ မ ရဲ့ဖင်လေးကို ကြည့်ပြီး လိုးချင်တယ် “ ကျွန်တော်ပြောလိုက်တော့ သူထလာပြီး ဖင်ကုန်းပေးတယ်။ သူဖင်ကုန်းလိုက်တော့ သူ့စောက်ဖုတ်လေးက နောက်ကိုထွက်လာပြီး အရည်ကြည်လေးတွေ ရွှဲနေတာရော နဂိုအသားညိုတဲ့ သူဆိုတော့ စောက်ဖုတ်လေးက ရဲရဲပြဲပြဲလေးဗျာ။ ဒါနဲ့ သူဖင်နဲ့စောက်ဖုတ်လေးကို ကြည့်ပြီး မနေနိုင်တာနဲ့ ပါးစပ်နဲ့ ကုန်းစုပ်ပေးလိုက်တော့…. ” အားးးရှီးးးးး မောင် မောင်ကလည်းကွာ အနေရခက်အောင် တအားလုပ်တာပဲ မောင့်လီးကြီးသာ မရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ထိုးပြီး မြန်မြန်လိုးလိုက်ပါတော့ကွာ “ သူပြောမှပဲ သူ့ရဲ့ဖင်နောက်မှာ ဒူးထောက်နေရာယူလိုက်ပြီး လီးကိုကိုင်ကာ သူစောက်ဖုတ်နခမ်းသားလေးကို ဖြဲပြီး လီးကိုတေ့ပြီး တစ်ဆုံးထိုးပစ်လိုက်တော့ သူ့စောက်ဖုတ်က အရည်ရွှမ်းနေတော့သူ့ရဲ့ သားအိမ်ထိကို သွားထောက်မိတယ်။ ” ဗျစ် … ဗြီးးးးးး ဒုတ် “ ဗြွတ် ဒုတ် “ ကျွန်တော်ကလည်း အဆက်မပျက် ဆောင့်လိုးနေတော့ မဝါတစ်ယောက်.. ဘာလုပ်လို့ကိုင်ရမှန်း မသိတော့ပဲ အံကိုကြိတ်ပြီး မျက်လုံးလေးမှေးစင်းကာ ခေါင်းအုံးကို လက်နဲ့ ဆွဲစုပ်ကိုင်လိုက် နောက်တော့ လက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ တင်ပါးကို အတင်းဆွဲဖက်ပြီး လက်သဲနဲ့လည်း ကုတ်ဆွဲထားတယ်။ အဲ့ဒီလို လက်သဲနဲ့ကုတ်လိုက်တော့ သူ့စောက်ဖုတ်ထဲက ကျွန်တော့်ရဲ့လီးက ပိုပြီးတောင်လာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် အသက်ကို ဝအောင် တစ်ချက်ရှုလိုက်ပြီး အားထည့်ပြီး ဆောင့်တော့တာပဲ။ ကျွန်တော်ရဲ့ လိုးဆောင့်ချက်များကြောင့် မဝါတစ်ယောက် မျက်လုံးများမှေးစင်းနေပြီး နှုတ်ခမ်းများကိုလည်း ကိုက်ခဲထားလို့ပေါ့။ မောင်အာ့ အားရှိသလောက် မြန် မြန်မြန်လေး အား အား ဆောင့် အားးးးး “ ပြီးချင်နေတာ ကျွန်တော်သိလိုက်တယ်။ သူရဲ့ ဖင်တွေကို ကော့ကော့ထိုးပေးပြီး ကာမစိတ်က အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိကာ အငမ်းမရ ဖြစ်နေတော့….. ” အား အား အား အီး နာ နာ နာ ဆောင့် နာနာဆောင့် မ မကို မ မညှာနဲ အား အင်း ဟင်း အိုး အိုး အားးး အင့် အင့် “ ကောင်းလိုက်တာ အို့ အိုး အီး ပြီးးး ပြီးပြီ အ့ အာ့ အားးး အမလေး လေးးးးး “ သူလည်းပြီးသွားရော ကျွန်တော်လည်း ဆယ်ချက်လောက်ထပ်ဆောင့်ပြီး ပြီးသွားတော့တယ်….. ပြီးပါပြီ။


မွေးရပ်မြေနဲ့ ခွဲခွာပြီး အလုပ်လုပ်နေရတာ ပျော်ရဲ့ လား | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » မွေးရပ်မြေနဲ့ ခွဲခွာပြီး အလုပ်လုပ်နေရတာ ပျော်ရဲ့ လား\nမွေးရပ်မြေနဲ့ ခွဲခွာပြီး အလုပ်လုပ်နေရတာ ပျော်ရဲ့ လား\nPosted by moonpoem on Aug 28, 2012 in Creative Writing, My Dear Diary | 22 comments\nရထားသံကြားရင် အိမ်ပြန်ချင်တယ် မွေးရပ်မြေမှာ မပျော်လို့ လား\nကုမ်မဏီ တစ်ခုကို ကျွန်မပြောင်းလာပြီးတဲ့နောက်အခြေအနေတစ်ခုကြောင့် ဘန်ကောက်ကို တစ်လအလုပ်ဆင်းဖို့ \nဖြစ်လာပါတယ်။ ကိုယ်တစ်ခါမှ မရောက်ဘူးတဲ့ နေရာတစ်ခုကို သွားရမှာဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်မပျော်နေမိပါတယ်။\nနိုင်ငံခြားဆိုတာ ဘာကြီးလဲဆိုတဲ့ ကလေးကလားအတွေးမျိုးတွေလည်းတွေးမိပါသေးတယ်။ ပတ်စ်ပို့လုပ်ချိန်၊ ဗီဇာလျှောက်ချိန်\nခက်ခဲတာတွေကိုတော့ စာမဖွဲ့ တော့ပါဘူး။\nဘန်ကောက်ကို စရောက်တော့ ကုမ်မဏီက ဒရိုက်ဘာက လာကြိုပါတယ်။ အဲဒီနေ့ အလုပ်ဆင်းတော့\nထိုင်းဝန်ထမ်းတွေပြောတဲ့ အင်္ဂလ်ိပ်စကားကို ကျွန်မ လုံးဝနားမလည်ပါဘူး။ Pronunciation အခက်အခဲကြောင့်\nကျွန်မပြောတာလည်း သူတို့ နားမလည်ပါဘူး။ ခြေဟန်လက်ဟန်တွေနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးအလုပ်လုပ်ပြီးပြောမှ\nအဆင်ပြေပါတယ်။ ပုံမှန်ထက်ပင်ပန်းတာပေါ့နော်။ စစချင်း ၃၊၄ရက်ကတော့ သိပ်မသိသာသေးပါဘူး။\nတဖြည်းဖြည်းရက်ကြာလာတော့ ဘာကိုလည်း မသိလွမ်းလာတယ်။ နေရတာကလည်း ကုမ်မဏီက ငှားပေးထားတဲ့\nဟိုတယ်မှာ ၁ယောက်တည်း နေရတာပါ။ဒီကြားထဲ ရုံးကမန်နေဂျာက သူအရင်တစ်ခေါက်\nဒီမှာ တည်းတုန်းက ဟိုတယ်မှာ သရဲ ခြောက်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း သရဲ က ကလေးလေးဖြစ်ပြီး ညညဆို\nကုတင်နားမှာ ပတ်ဆော့ပြီး ရယ်နေတတ်ကြောင်း သိပ်မကြောက်တတ်တဲ့ ကျွန်မကို လာပြီး ပြောပြပါသေးတယ်။\nဖြစ်ချင်တော့ တစ်ရက် က ကျွန်မပင်ပန်းပြီး အိပ်နေတဲ့အချိန် ဟိုဘက်ခန်းက မိသားစု\nက ပါလာတဲ့ ကလေးလေးက ရယ်နေတဲ့ အသံကိုကြားတာ အစက မသိတော့\nသရဲ ပဲ ဆိုပြီး တစ်ညလုံးအိပ်လို့ မပျော်ပါဘူး။ ဘုရားစာရွတ်လည်း အသံက ပျောက်မသွားတော့\nထိုင်းသရဲက ပါဌိစကား နားမလည်ဘူးနဲ့ တူတယ်လို့လျှောက်တွေးပြီး ကြောက်တယ်ဆိုတာ ပြောမနေပါနဲ့တော့။\n(သရဲ အစစ်မဟုတ်တော့ အသံက ဘယ်ပျောက်ပါ့မလဲ နော်။)\nအဲဒီမှာတင်ပဲ နေ့ဘက်ဆို အလုပ်က ပင်ပန်း၊ ညကျရင် အိပ်လို့ မပျော်၊ ကြာတော့ လူက အိပ်ရေးမ၀\nစိတ်ဓာတ်ကျတဲ့ ရောဂါဖြစ်လာပါတယ်။ ညဘက် အိပ်ရေးမ၀တော့ နေ့ ဘက် အလုပ်လုပ်ရင်လည်း\nစိတ်မပါဘူးဖြစ်နေတော့ ဘယ်လိုမှ အဆင်မပြေပါဘူး။ ပြီးတော့ ရုံးသွားတဲ့အခါ ဘတ်(စ)ကားပဲစီးစီး\nရထားပဲစီးစီး လူတွေက စက်ရုပ်တွေကြနေတာပဲ အသက်မပါကြသလို ခံစားမိပါတယ်။\nမြန်မာမှာဆို ဘတ်စ်ကားစီးတဲ့အခါ အချင်းချင်းစကားပြောနေကြတော့ ဘာပဲပြောပြော\nလူတွေဆိုတာ သိသာတယ်။ သူတို့ ကကျတော့ သီချင်းနားထောင်ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းနဲ့တစ်ခုခုကိုကြည့်နေတာမျိုး\nပဲ တွေ့ ရတယ်။\nကျွန်မ လာရတာ တစ်လတည်းပါ။ ပြီးတော့ အနောက်တိုင်းလည်း မဟုတ်ဘူး ထိုင်းမှာ ဒါတောင်ကျွန်မ\nလုံးဝမနေချင်တော့ပါဘူး။ အထီးကျန်ဆန်တဲ့ ခံစားမှုတွေ ခံစားလာရတယ်။ ရထားသံကြားရင် အိမ်ပြန်\nပြေးချင်စိတ်တွေ ပေါက်လာပါတယ်။ အလုပ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်တင်းပြီးနေနေ ညရောက်ရင်\nအိမ်ပြန်ချင်လို့ ငိုရတာ အမောပါပဲ။\nတစ်လတည်း ထိုင်းမှာသွားနေရတာတောင် ၃ပတ်လောက်ငိုနေခဲ့ တာဆိုတော့ သူများတွေလို နှစ်ချီပြီး နေရမယ်ဆိုရင်\nအဲဒီအခါ ကျွန်မ အခု စင်ကာပူ၊မလေးရှားအပါအ၀င် နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး ကိုယ့်ဘ၀ကို ရပ်တည်နေကြတဲ့ မြန်မာတွေရဲ့ \nဘ၀ကို စာနာမိသလို လေးလည်းလေးစားမိပါတယ်။ မေးလည်းမေးချင်မိပါတယ်\nမိတ်ဆွေတို့ နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်ကြတဲ့အခါ ပျော်ကြရဲ့ လားလို့ပါ။ ကျွန်မသာဆို နေနိုင်မယ်မထင်\nပါဘူး။ဘ၀အတွက် ရပ်တည်မှုတစ်ခုအတွက် အလုပ်လုပ်နေကြပေမယ့် စက်ရုပ်လူသားဘ၀မှာ\nကျွန်မပြန်လာတဲ့နေ့ က ဆိုရင် ဖုန်ထူလမ်းကြပ် မီးပျက်နေပေမယ့် ငါအိမ်ပြန်ရောက်ပြီ ဆိုပြီးပျော်နေမိတာပါ။\nကျွန်မကို ရွာချစ်တဲ့ ရွာသူပဲ ပြောပြော မြန်မာနိုင်ငံကလွဲရင် ကျွန်မမနေနိုင်ပါဘူးရှင်။မွေးရပ်မြေမန်းတလေးက\nနေ ရန်ကုန်ကို လာပြီး အလုပ်လုပ်ရတာကို ခံနိုင်ရည်ရှိပေမယ့် မြန်မာနိုင်ငံကနေ တခြားကို သွားပြီး\nအလုပ်လုပ်ရတာကို ကျွန်မတော့ ခံနိုင်ရည် မရှိပါဘူး။\nသူငယ်ချင်းရော မွေးရပ်မြေနဲ့ ခွဲခွာပြီး အလုပ်လုပ်နေရတာ ပျော်ရဲ့ လား။\nကိုယ့်ဇာတိဘဲ ကောင်းပါတယ်။သို့ သော် ပညာရေးအတွက်တော့…….\nကုသိုလ် ပညာ ဥစ္စာရဖို့ သင့်ရာဒေသ အမြဲးနေဆိုတဲ့ ၃၈ ဖြာ\nမင်္ဂလာ တရားတော်နဲ့ အညီပေါ့ဗျာ ပျော်တယ်ရယ်လို့ တော့ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ…\nကျွန်မငယ်ငယ်ကဆို မှတ်မှတ်ရရ ၆တန်းတုန်းကပေါ့။ ကျောင်းဖွင့်ရက်ဆို မြို့မှာနေရတာလေ။ တနင်္လာနေ့မနက်ကမှ အိမ်ကနေကျောင်းကိုလာတာ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ညနေကျောင်းဆင်းရင် အိမ်လွမ်းလို့ပြန်ချင်တာတအားပဲ တစ်ခါတစ်လေပြန်တယ်။ တစ်ခါတစ်လေ မိုးတွေတအားရွာလို့ မပြန်သင့်တဲ့အခြေအနေမို့ကိုယ့်ဘာသာမပြန်ဖို့ဆုံးဖြတ်ပြီး မပြန်ဖြစ်တဲ့အခါ ငိုနေရတာ။ ဒါကြောင့် အဲဒီခံစားချက်ကို အပြည့်အ၀ ခံစား စာနာ နားလည်မိပါတယ်ရှင်။\nAbsolutely correct ! You can read our mind and also believed that almost all of expatriate Burmese have such kind of feeling (except some people) ! Sometime I felt that we live here just because of $$$$$ !\nဟိုသီချင်း ကြားမိတိုင်း မျက်ရည်တောင် ဝိုင်းရဒယ် ..\nဘာတဲ့ … “ကိုယ့်ရပ်ဌာနေ” တဲ့ဗျ .. ခေါင်းစဉ်က ..\nမွေးရပ်မြေ… လို့ဆိုတဲ့အခါကျတော့ မွေးရုံလေးလောက်နဲ့ သံယောဇဉ်ရှိတယ်လို့ တပ်အပ် မပြောနိုင်ပါကြောင်း..။ ပျော်ရာမှာမနေရ တော်ရာမှာနေရဆိုတဲ့စကားလဲ ရှိပြန်တော့ တော်ရာမှာနေရင်း ပျော်နေရသူတွေများပါတယ်။ ပြန်မလွမ်းဘူးလားဆိုတော့ မလကဗျာအနေနဲ့ နိုင်ငံခြားသွားကာစ လူတွေ ဖြစ်လေ့ ဖြစ်ထရှိတဲ့ Home Sick ဖြစ်တာသက်သက်ပါ… မွေးရပ်မြေကို ချစ်လွန်းလို့တော့မဟုတ်ပါဘူး… လူဆိုတာ ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ကြတာ ဟိုး ကမ္ဘာဦးကာလကတည်းကပါ.. ဆိုတော့ကာ.. မွေးရပ်မြေဆိုတာထက် ဇာတိမြေကိုပေါ့နော်.. သတိရတယ်ဆိုတာ နေသားကျနေတဲ့ ဘ၀လေးကို နေသားမကျသေးတဲ့နေရာကနေ ပြန်သတိရသလိုပေါ့၊ နောက်တစ်မျိုး၊ အဆီအဆိမ့်တွေချည်းပဲ စားလာရလို့ တစ်ခါတစ်လေတော့ အပြောင်းအလဲလေးအနေနဲ့ ငါးပိရည်လေးနဲ့ မြိန်မြိန်ရှက်ရှက်စားခဲ့ဖူးတာကို ပြန်လွမ်းသလိုပါပဲ။\nပြောချင်တာကတော့ သတိတော့ရပါတယ်၊ ပြန်ဖို့အတွက်လဲ အကြောင်းပြချက်ခိုင်ခိုင်လုံလုံရှိမှပဲ ပြန်ချင်ပါတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း…\n” နိုင်ငံခြားသွားကာစ လူတွေ ဖြစ်လေ့ ဖြစ်ထရှိတဲ့\nHome Sick ဖြစ်တာသက်သက်ပါ ”\nကို ရှူံးလူ ပြောတာ မှန်ပါတယ် ။\nအစ ပိုင်းမှာ ခဏတော့ လွမ်းမှာပေါ့ ။\nနောက်တော့လည်း မြန်မာပြည်ကို ပြန်ခိုင်းရင်တောင် ၊\nမပြန်ချင်တော့တဲ့သူတွေ သြဇီမှာ အများကြီးပါ ။\nသူတို့ပြောကြတဲ့ အကြောင်းပြချက်က ၊\nခြင်ယင်ပေါ ၊ ဖုန်ထူ ၊ လှုရှုပ် ၊ ဆင်းရဲ ၊\nကျန်းမာရေး အတွက် တော်တော်ဆိုးတယ်တဲ့\nမန်းတလေးသူ မွန်းကဗျာလေးမှန်း အခုမှသိရတယ်\nဒီကနေ့ ကစပြီး လုံးဝ စိတ်အားမငယ်ရဘူးနော်\nမောင်ပေ အမြဲတမ်း အားပေးနေပါမယ်\nကျွန်တော်ကတော့ ရောက်တဲ့အရပ်မှာ အဆင်ပြေအောင်နေလိုက်တာဘဲ။\nကျွန်တော့မွေးဇာတိက ရန်ကုန်ဆိုပေမယ့် အခုမန်းမှာအခြေချနေ ဖြစ်နေတယ်လေ။\nဇာတိမြေကိုခွဲ.. တခြားတနေရာ.. ရောက်ခါစ..လွမ်းကြတာပေါ့..။\nနိုင်ငံပါခြားပြီဆို.. Culture shock လည်းရှိတာကိုး..\nနောက်တော့.. ပျက်ပါတယ်.. ။ အပျော်တွေလွန်ပြီးပေါ့…။မွေးရပ်ဇာတိလည်း မေ့ပါပြီ..။\nဂျပန်မှာ ပြီးခဲ့တဲ့.. ဆယ်စုနှစ်တွေ ၂ခုလောက်ကအလုပ်လုပ်ကြသူတွေပြောဆိုရိုးကတော့..\nသာမန်အားဖြင့်..အနောက်နိုင်ငံတနိုင်ငံမှာ.. အခြေကျသွားဖို့အတွက်…အာရှသားတယောက်အဖို့.. ၅နှစ်ကနေ.. ၁၀နှစ်အချိန်ယူပါတယ်..။\nမွေးရပ်မြေနဲ့ ခွဲခွာပြီး အလုပ်လုပ်နေရတာ ထုံးစံဖြစ်လာနေပါပြီ..\nယူအက်စ်ပြည်တွင်း စစ်တမ်းတခုအရ.. အယောက်၁၀၀မှာ.. ၆၀လောက်.. စွန့်ခွာထွက်ကြတာတဲ့..\nမြန်မာပြည်မှာ.. လူသန်း၆၀ ဆိုပါစို့..\n.. ၆သန်းလောက် နိုင်ငံအပြင်ထွက်အလုပ်လုပ်ကြတော့.. လူဦးရေ ၁၀ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကြီးဖြစ်နေတယ်..\nမြန်မာ့ရာဇာဝင်သမိုင်းမှာ.. အကြီးဆုံး..အများဆုံး.. ပြောင်းရွေ့မှုကြီးပေါ့..\nနိုင်ငံမခြားပဲ.. မြို့.ရွာ..မွေးဇာတိ.. ကနေ.. တခြားပြည်တွင်းမြို့တခုခုကို.. ခွဲထွက်ပြီးအလုပ်လုပ်ကြ.. ပညာသင်ကြ..အခြေချကြတဲ့သူများ.. အယောက်၁၀၀မှာ.. ၅၀လောက်တော့..ရှိလောက်တယ်..။\nမွေးရပ်မြေနဲ့ ခွဲခွာပြီး အလုပ်လုပ်နေကြရတယ်ဆိုတာ…\nဒီခေတ်.. လူသားတွေရဲ့.. ယဉ်ကျေးမှုထဲ.. ၀င်သွားပြီဖြစ်ပါကြောင်း…\n” သူငယ်ချင်းရော မွေးရပ်မြေနဲ့ ခွဲခွာပြီး အလုပ်လုပ်နေရတာ ပျော်ရဲ့ လား ”\nပျော်တဲ့ဟာတွေ ပျော်ပြီး ၊ မပျော်တဲ့ဟာတွေ မပျော်ဘူး ။\n၁ ။ ချစ်ရတဲ့ ဇနီး နှင့် ခွေးလေးတွေရှိလို့ ၊\n၂ ။ ဥပဒေ က လုံခြုံစွာ အကာအကွယ်ပေးတာခံရလို့ ၊\n၃ ။ ပိုကောင်းတဲ့ ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု ၊\nပိုကောင်းတဲ့ လမ်း မီး အင်တာနက် ၊\nစတဲ့ အခြေခံ အဆောက်အဦး တွေရှိလို့ ၊\n၄ ။ ပိုကောင်းတဲ့ သဘာဝ ပါတ်ဝန်းကျင် ၊\nအစားအစာ ၊ အသုံးအဆောင်တွေရှိလို့ ၊\n၁ ။ မိဘ ဆွေမျိုး နှင့် ရင်းနှီးတဲ့ ငယ်ပေါင်းတွေ ရှိနေလို့ ၊\n၂ ။ ကိုယ်တွေက သာမာန် အထက် နေရာမှာရှိနေလို့ ၊\nအိမ်ဖေါ်တွေနှင့် သက်သက်သာသာ နေရလို့ ၊\n၃ ။ မြန်မာ အစားအစာ တွေကို လွယ်လွယ် စားနိုင်လို့ ၊\n၄ ။ လူ တွေက အစ ၊ အစစ အရာရာ ဈေးပေါလို့ ၊\nသူ့နေရာနှင့်သူတော့ ပျော်စရာတွေ ရှိကြတာပဲ ။\n၁နဲ့ ၄ အချိုးချလိုက်ရမလား..\nဟဲ ဟဲ ၊ သူကြီးက အရမ်းမြင်တတ်တာပဲ ။ လူဇိုး ။\nရွှေကြည်ကတော့ အမေရှိတဲ့အရပ်ကိုလွမ်းတယ် မိသားစုကိုလွမ်းတယ် မွေးရပ်မြေကတော့သံယောဇဉ်ရှိတာပေါ့။\nမွေးကတည်းက 15 နှစ်လောက်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့တဲ့နေရာလေ။\nဒါပေမယ့် မိသားစုကိုယ်နဲ့အတူရှိနေပြီဆိုရင်တော့ ဘယ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်အဆင်ပြေပါတယ်။\nမွေးရပ်မြေကိုတော့ ဘယ်သူတွေက ခွဲလိုကြပါ့မလဲ..\nဒါပေမယ့်လည်း ပျော်ရာမှာ မနေရ တော်ရာမှာနေရဆိုတဲ့ စကားအတိုင်း ရေကြည်ရာမြက်နုရာမှာ နေကြရတာလေ…\nပင်လယ်ထဲမှာ လုပ်ကိုင်ရတဲ့လူက ပိုပြီး Home sick ဖြစ်ပါတယ်..\nကြာကြာနေရင် ရေကြောင်တောင် ကြောင်နိုင်ပါတယ်…\nကိုရင်တက်ခါစက တောင်တရုတ်ပင်လယ်မှာ ဘာလေးဘာနဲ့ သွားအတွေ့\nလှိုင်းမူးတာ ၄ရက်လောက် ထမင်းမစားနိုင်ပါဘူး။\nမွေးရပ်ကိုလွမ်းတဲ့ဒဏ်ကော စဉ်းစားသာကြည့် လွမ်းတောင် ဖုန်းမခေါ်နိုင်တဲ့အဖြစ်… :'( :'(\nတစ်လ… မွန်မွန်တော့ တစ်ပတ်ကလေးကိုတောင် သေမတတ်ဖြစ်နေတာ။\nကြာလာရင်တော့ နေတတ်သွားမယ် ထင်တာပဲ။\nနိုင်ငံခြားထိ မပြောသေးပါဘူး။ ဇာတိမြို့နဲ့ ရန်ကုန်ဆိုရင်ပဲ။ လွမ်းလိုက်တာ ကိုယ့်မြို့ကို…\nနေရာတိုင်းကြားရတဲ့ ကားသံ၊ ဆူညံသံတွေ။ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်တိုင်းလည်း တိုက်တွေ။ နေထွက်ချိန်မသိ၊ နေ၀င်ချိန်မသိ၊ ပိုက်ဆံတစ်ခုအတွက်နဲ့ မိုးလင်းမိုးချုပ် အလုပ်လုပ်နေရတဲ့ ရန်ကုန်မြို့ကြီး။\nဒါပေမယ့် တစ်ပတ်လောက်ပဲ နယ်ကိုပြန်သွား။ ရန်ကုန်ကို ပြန်ပြေးလာချင်မိတယ်။ ဘာမှလည်း မရှိဘူး။ ပျင်းစရာကြီးဆိုတာ ဖြစ်လာတယ်။\nနိုင်ငံဂျား ဆိုရင်လည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်…\nမပျော်ဝူး မပျော်ဝူး အတဲယေးက နယ်မှာကျန်ခဲ့တယ် အဟိ ခွိ\nပျော်ရာမှာမနေ တော်ရာမှာနေ ဆိုတဲ့ဆိုရိုးစကားလို ၀န်ထမ်းတွေအဖို့ကတော့ ကျရာနေရာတာဝန်ထမ်းရတဲ့ကျွန်တော်တို့လို ၀န်ထမ်းတွေအတွက်ကတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာအိမ်ဆိုတဲ့ အရာနဲ့ဝေးနေခဲ့ရတော့ အင်း ပြောရခက်သား\nခွဲခွာခြင်းအစမှာတော့ သတိရခြင်းတွေ ဖြစ်တတ်ပါတယ်…\nအလုပ်နဲ့ ခွဲနေရတယ်ဆိုတော့ ကြာတော့လဲ နေသားကျလာပါတယ်….


The Buddha (BC 623-BC 543) : ဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ The Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၈) by မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nThe Buddha (BC 623-BC 543)\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် အကောင်းဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာ\nBiography Myint Kywe 先生 ( Myoma Myint Kywe ) / อาจารย์ Myint kywe / Myint Kywe 師範 / မြို့ မ မြင့်ကြွယ် / သမိုင်းပညာရှင် ဦးမြင့်ကြွယ် / ( ကရာတေး နည်းပြချုပ် ဦး မြင့်ကြွယ် )\nအမှားသိလျှင် အမှန်ပြင်ဖို့လိုသည် Researched by- Myoma Myint Kywe ဦးမြင့်ကြွယ် ( မြို့ မ မြင့်ကြွယ် )\nAlms giving in Buddhism, Bangkok by Myoma Myint Kywe\nMercy is forever (ความเมตตาเป็นตลอดไป) by Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nMay the world be peace Why people rely on the teachings of Buddha? Researched by Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nBuddhism IsaReal True Scientific Religion because... Researched by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nThe Buddha (BC 623-BC 543) Researched by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nMetta Is Essential (Metta ist wichtig) Researched by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nLet's Meditate for Love, Peace and Happiness Researched by Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nThe Ways of Real Peace Researched by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ-မြင့်ကြွယ်\nForgive and Love Each Other Researched by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nPure love เมตตา and May Everyone be Happy ทุกคนอาจจะมีความสุข by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ် มิวม่า มิตร จอย\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ The Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၉) by- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ The Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၈) by မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ The Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၇) by- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ The Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၆) by- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ The Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၅) by- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nThe Buddha (BC 623- BC 543) ဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ အပိုင်း (၄) by- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ The Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၃) by- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာThe Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၂) by- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ The Buddha (BC 623- BC 543) အပိုင်း (၁) by သမိုင်းပညာရှင် မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nအကောင်းဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာ Buddhism is the best religion အပိုင်း (၁) By- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nအကောင်းဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာ Buddhism is the best religion အပိုင်း (၂) by-Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nမြတ် ဗုဒ္ဓ နှင့် နို့တစ်လုံးဖိုး by- မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nဩကာသ Okasa နှင့် လောကနီတိ Loka Niti အပိုင်း (၁) by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nဩကာသ Okasa နှင့် လောကနီတိ Loka Niti အပိုင်း (၂) by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nဗုဒ္ဓဝင် အကျဉ်း A Short History of Buddha by - Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nThe Monogamy is the Best တစ်လင်တစ်မယားစနစ် ကျင့်သုံးခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည် by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nကျေးဇူးတော်ရှင် ဆရာတော်များ (Buddhist monks) by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nမိဘကျေးဇူး Gratitude to Parents by - သမိုင်းပညာရှင် မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nနိုင်ငံတော်ဘာသာနေ့ (နိုင်ငံတော် ဗုဒ္ဓသာသနာနေ့) by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nHow to live in peace and harmony! (วิธีที่จะอยู่ในความสงบและความสามัคคี!) by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nရှိခိုးဦးချပုံ ဦးချနည်း by- Myoma Myint Kywe သမိုင်းပညာရှင် မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nBuddha Is the Light of the World ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား သည် ကမ္ဘာ့အလင်းရောင် ဖြစ်သည် by- Myoma Myint Kywe သမိုင်းပညာရှင် မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nဗုဒ္ဓဘာသာ နှင့် သိပ္ပံနည်းကျ ကရာတေး မြို့ မ မြင့်ကြွယ် 首席先生 Myint Kywe , Myoma Myint Kywe\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား က ငါသည် ဘုရားဖြစ်သည် ဟု ပြောခဲ့ပါသည် Researched by- Myoma Myint Kywe\nဘုရား တရား သံဃာ 釈迦,法 (仏教),僧伽 ရတနာသုံးပါးကို ယုံကြည်ဆည်းကပ်ပါ We take Refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha. Myoma Myint Kywe\nCenter for the Child by- Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\n၉၄ နှစ်မြောက် အမျိုးသားနေ့ ၉၄ နှစ်မြောက် မြို့မကျောင်း နှစ်ပတ်လည်နေ့ အား ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုအပ်ပါသည် / Myoma National High School ဦးမြင့်ကြွယ် ( မြို့ မ မြင့်ကြွယ် )\nMyoma Myint Kywe quotes\nဗုဒ္ဓ သာသနာ မကွယ်ပျောက် ပါစေနှင့် by- Myoma Myint Kywe ဦးမြင့်ကြွယ် ( မြို့ မ မြင့်ကြွယ် )\nImpermanence (Anicca) အနိစ္စ Researched by- Myoma Myint Kywe\nTeaching of Buddha is the best การเรียนการสอนของพระพุทธเจ้าที่ดีที่สุดคือ Researched by- Myoma Myint Kywe\nละเว้น: Lobha (โลภะ), Dosa (โทสะ), Moha (โมหะ) by- Myoma Myint Kywe ( อาจารย์ Myint Kywe )\n၉၄ နှစ်မြောက် မြို့မကျောင်း နှစ်ပတ်လည်နေ့ အား ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုအပ်ပါသည် / Myoma National High School ဦးမြင့်ကြွယ် ( မြို့ မ မြင့်ကြွယ် )\nThe King Bimbisara พระเจ้าพิมพิสาร ဗိမ္မိသာရမင်း\nWe should love our parents and Reasons Why We Love Our Parents by- Myoma Myint Kywe\nเรารักและศรัทธา Luang Phor SODH Wat Paknam The Venerable great master Phramongkolthepmuni and founder of Dhammakaya อาจารย์ มิตร จอย Myoma Myint Kywe\nพระเทพญาณมหามุนี (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย) Luang Por Dhammajayo and คุณยายอาจารย์มหารัตนอุ Teacher Khun Yay by- อาจารย์ มิตร จอย (Myoma Myint Kywe)\nAbout Buddha and Buddhism in Burma (Myanmar) by- Myoma Myint Kywe\nOn the tip of the nose, abdomen, love (Metta) meditation, and the GOAL of the Buddhist path Myoma Myint Kywe (มิวม่ามิตรจอย) นักเขียน, ประวัติศาสตร์, อาจารย์, หัวหน้าคาราเต้\nအာနာပါန Anapana သမထ Samatha ဝိပဿ နာ Vipassana by- อาจารย์ Myint Kywe\nHow does อาจารย์ U Myint Kywe know about Wat Phra Dhammakaya? by- Thaw Tar Win\nA Short History of Dhammakaya Temple อาจารย์ ...\nBasic guidelines foralay Buddhist by Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nWhy we believe in teachings of Buddha and what we believe in Buddhism? Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nTeachers (instructors) responsibilities by Myint Kywe\nBuddha allowed criticism also on his teaching Researched by- Myoma Myint Kywe\nWhy people don't believe in God? Why People respe...\nHow does Hinduism differ from Buddhism? Why is the...\nအကောင်းဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာ Buddhism is the best religio...\n(၆၈) နှစ်မြောက် ပင်လုံညီလာခံ ပြည်ထောင်စုနေ့(68th Anniversary of Burma’s Union-Day) မြို့ မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nသစ္စဥာဏ် ကိစ္စဥာဏ် ကတဥာဏ် ဓမ္မရံသီဆရာတော် အရှင်သုနန္ဒ ...\n"O Vakkali, whoever sees the Dhamma, sees me" ‘အို ဝက္ကလိ၊ တရားကိုမြင်သော သူသည် ငါဘုရားကိုမြင်၏။’ Researched by Myoma Myint Kywe ( မြို့ မ မြင့်ကြွယ်)\nBasic Manners and Ethics - Part 1 Karate Myint Kywe (Myoma Myint Kywe)\nBasic Manners and Ethics in Karate by Karate Myint Kywe (Myoma Myint Kywe)\nWe must do pay back with METTA to their debt by Myoma Myint Kywe\nDon't bully others and how to stop it by - Karate Myint Kywe\nWhat Buddhism is? Researched by- Myoma Myint Kywe\nWe must do pay back with METTA to their debt - Myoma Myint Kywe\nHow to overcome past bad karma (or) kamma ! by- Karate Myint Kywe (a) Myoma Myint Kywe\nBuddha said “The crystal of salt” By - Myoma Myint Kywe\nHow to count correctly how about old Buddhism religion is! - Myoma Myint Kywe\nAnjali mudra, Namaste, Prostration and Etiquette in Buddhist temple - Myoma Myint Kywe\nHeraclitus, Confucius, Newton and Einstein recommended to Buddhism Myoma MyintKywe\n汉传佛教 / 漢傳佛教 Beginning of the Buddhism in China by- Myoma Myint Kywe ဦးမြင့်ကြွယ် ( မြို့ မ မြင့်ကြွယ် )\nWhat's the difference between rebirth and reincarn...\nWhat is the connection between THEORY and PRACTICE? What isaScientific Hypothesis and THEORY? - Myoma Myint Kywe မြို့မ မြင့်ကြွယ်\nကိုယ် နှုတ် စိတ် အမူအရာ ယဉ်ကျေးခြင်း Important Manners and Etiquette for Every Day Basic discipline of Burmese civilization! Myoma Myint Kywe မြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nBuddha Taught Everything is Impermanence (ANICCA)...\nHonesty ရိုးသားခြင်း - မြို့မ မြင့်ကြွယ် Myoma Myint Kywe\nThe Buddha (BC 623- BC 543)\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ\nအပိုင်း (၈) Part 8\nResearched by- Myoma Myint Kywe\nမြို့ မ မြင့်ကြွယ်\nသိင်္ဂါလောဝါဒသုတ် ကျင့်ဝတ်(၁)\n(Basic etiquette, morality and ethics in Buddhism)\nကျင့်ဝတ်-ဟူသည် ရှောင်သင့်သည့် အရာများကိုရှောင်၍ ဆောင်သင့်သည့် အရာ များကို ဆောင်ကာအမြဲတစေ ထိန်းသိမ်းလိုက်နာအပ်သည့် သို့တည်း မဟုတ်၊ ဆောင် ရွက်ရမည့် ကိုယ်စောင့်တရားများကို ခေါ်ဆိုပါသည်။\nသားသမီးတိုင်းတွင် မိဘဟူသည် ရှိရာ၏။ ထို့အတူ မိဘတိုင်းတွင်လည်း သားသမီးဟူသည်ရှိရာ၏။ သို့ဖြစ်ရကား ယနေ့ခေတ်သမယ အခါတွင်သား သမီး တို့ကလည်း ၄င်းတို့နှင့် ပတ်သက်စပ်ဆိုင်သော ၀တ်တရားများကို မသိကြတော့၊ အလေးကရု မပြုကြတော့သလို၊ အချို့အချို့သော မိဘများ ကလည်း သားသမီးတို့အပေါ်တွင် အလိုလိုက် လွဲတတ်ကြသလို တစ်ချို့ ကား သားသမီးတို့အပေါ် မိဘတို့ ထားအပ်သော၊ ရှိအပ်သော ၀တ်တရား တို့ကို ကျေပွန်အောင်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြတော့ပဲ တာဝန်ပျက်ကွက် လာ ကြသည်လည်း တွေ့မြင်လာရလေသည်။\nဤတွင်မက ဆရာနှင့်တပည့် ဆက်ဆံရေး၊ လင်မယားတို့၏ ဆက်ဆံ ရေး၊ မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်းတို့၏ ဆက်ဆံရေး၊ ကျွန်နှင့် သခင် ( အလုပ်ရှင် နှင့် အလုပ်သမား ) တို့အကြား အပြန်အလှန်ရှိအပ်သည့် ဆက်ဆံရေး၊ ဆရာနှင့် ဒကာတို့၏ အပြန် အလှန် ဆက်ဆံရေး၊ စသည်ဖြင့် မြောက်မြားစွာရှိခဲ့လေရာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးနှင့် အပြန်အလှန် ထားရှိအပ်သည့် ၀တ္တရားများကို နှစ်ဦးနှစ်ဘက် နားလည်မှု များ အားနည်းလာကြသည်ကိုလည်း တွေ့ရှိလာရပြန်သည်။ တစ်ချို့ကား သိပင်မသိကြတော့ပေ။\nသို့ဖြစ်ရကား ထိုထိုသော သူများသိရှိနားလည် နိုင်စေရန်နှင့် မိမိတို့၏ ၀တ္တရားများကိုသော်၎င်း၊ မိမိတို့နှင့်ဆိုင်ရာ အပိုင်းများကို သိရှိနားလည်လာ ကြ၍ လိုက်လံကျင့်ကြံနိုင်စေခြင်းအတွက် နှင့် အနာဂါတ် လူငယ်တို့အတွက် ရည်ရွယ်၍ ဤနေရာမှတစ်ဆင့်ပြန်လည်ဖောက်သည်ချ တင်ပြအပ်ပါသည်။\nသင်္ဂဇာဆရာတော်၏ သိင်္ဂါလောဝါဒ ဆုံးမစာ\nဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ တရားတော်များသည် တကယ်ချမ်းသာအစစ်ဖြစ်သော မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို ဦးတည်၍ ဟောတော်မူထား၏။ ထို့ကြောင့် ကျမ်းစာများ၌ ဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမသာသနာ ပိဋကတ်သုံးပုံကို အကျဉ်းချုပ်လျှင် ဗောဓိပက္ခိယတရား ၃၇-ပါးဖြစ်၏။\nယင်းကို အကျဉ်းချုပ်လျှင် မဂ္ဂင် ၈-ပါးဖြစ်၏။\nယင်းကို အကျဉ်းချုပ်လျှင် သီလ သမာဓိ ပညာ သိက္ခာ ၃-ပါး ဖြစ်၏။\nယင်းကို အကျဉ်းချုပ်လျှင် အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော ပြည့်စုံမှု ရသ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော အရသာတမျိုးသာ ရှိသည်ဟု ဆိုထားပေသည်။( ၀ိ-ဋ္ဌ၊ ၁-၁၃)\nဘုရားရှင်၏ ဆန္ဒတော်ကလည်း သတ္တ၀ါအားလုံးကို အရိယာဖြစ်စေလိ်ုတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် သတ္တ၀ါအမျိုးအစား များစွာရှိရာ အားလုံး ကျွတ်တမ်းမ၀င်နိုင်သေးပါ။ ထို့ကြောင့် တရားဟောရာတွင် သတ္တ၀ါတို့၏စရိုက် (အဖြစ်များသောတရား)၊ အဇ္ဈာသယ (ဓာတ်ခံ)၊ ဥပနိဿယ (အားကြီးသော မှီရာအကြောင်း ရှေးကောင်းမှု) တို့ကို ကြည့်၍ သရဏဂုံတည်မည့်သူ ဖြစ်လျှင် သရဏဂုံတည်ရုံမျှ၊ ငါးပါးသီလ စောင့်ထိန်းနိုင်မည့်သူဖြစ်လျှင် ငါးပါးသီလ လုံခြုံရုံမျှ စသည်အားဖြင့် တန်ရုံတန်ရုံမျှ တရားတော်ကို ဟောတော်မူပေသည်။ (ဓမ္မပဒ ဋ္ဌ၊ ၁-၄)\nထိုသို့ဟောတော်မူရာ၌ အဆင့်အတန်း မြင့်သော သမထ၀ိပဿနာ ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်သလို လူ့လောကအလိုက် ကျင့်ရမည့် ကျင့်စဉ်များလည်း ပါဝင်ပေသည်။ မှန်၏။ မင်္ဂလသုတ်တော်ကိုကြည့်ပါ။ ရှေးဦးစွာ လူမိုက်ကို မပေါင်းနှင့်၊ လူလိမ္မာကို ပေါင်းသင်းပါ၊ စသည်ဖြင့် လောကီမင်္ဂလာ ကျင့်ဖွယ်ရာများကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ညွှန်ပြတော်မူ၏။ ထိုလောကီမင်္ဂလာ သက်သက်ဖြင့် မလုံလောက်သေး၍ တပေါ စ ဗြဟ္မစရိယဉ္စ၊ အရိယသစ္စာန ဒဿနံ၊ နိဗ္ဗာန သစ္ဆိကိရိယာ စ=တရားကျင့်၊ သစ္စာလေးပါးသိ၊ နိဗ္ဗာန်မျက်မှောက်ပြုခြင်း(သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်ဖြစ်ရခြင်း) သည် မင်္ဂလာ-ဟုလည်းကောင်း။ ဖုဋ္ဌဿ လောကဓမ္မေဟိ-စသည်ဖြင့် ရဟန္တာဖြစ်ရခြင်းသည် မင်္ဂလာ-ဟုလည်းကောင်း ဟောတော်မူထားပေသည်။\n(၁) ကမ္မကိလေသ=စိတ်ကို ညစ်နွမ်းစေသော အကုသိုလ်အလုပ်လေးမျိုး။\n(၂) စတုဋ္ဌာန=မရောက်ထိုက်သော အဂတိ တရားလေးပါး။\n(၃) ဆအပါယမုခ=စီးပွားပျက်ကြောင်း ခြောက်ပါး စသည်များ။\n(၄) မိတ်ဆွေတု၊ မိတ်ဆွေစစ် လက္ခဏာများ။\n(၅) မိဘကျင့်ဝတ်၊ သားသမီးကျင့်ဝတ်၊ လင်ကျင့်ဝတ်၊ မယားကျင့်ဝတ်၊ ဆရာကျင့်ဝတ်၊ တပည့်ကျင့်ဝတ် စသည်များကို အကျယ်ဟောတော်မူထားပေသည်။ (ဒီ ၃-၁၄၅)\nဤသုတ်တော်ကို သိင်္ဂါလသတို့သားအား အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူအပ်သော သုတ်တော်ဖြစ်၍ သိင်္ဂါလသုတ္တ-ဟု သင်္ဂါယနာတင်မထေရ်တို့ နာမည်တပ်တော်မူ၏။ ( ဒီ-ဋ္ဌ ၃-၁၂၄)\nအချို့ဆရာများက သိင်္ဂါလသတို့သားအား ဆုံးမသြ၀ါဒပေးအပ်သော သုတ်တော်ဖြစ်၍ သိင်္ဂါလောဝါဒ-သုတ်တော်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဤသုတ်တော်၌ လူဝတ်ကြောင်တို့ ကျင့်ဖွယ်ရာများ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ပါဝင်သဖြင့် ဂိဟိဝိနယ-လူဝတ်ကြောင်တို့၏ ၀ိနည်း၊ (၀ါ) လူ့ကျင့်ဝတ်သုတ်တော်ဖြစ်၏။ ဤကျင့်ဝတ်များကို လက်တွေ့ကျင့်သုံး လိုက်နာပါက မဆုတ်ယုတ်ဘဲ ဧကန်တိုးတက်ကြီးပွားမည်-ဟု အဋ္ဌကထာဆရာက မှတ်ချက်ပြုတော်မူသည်။ (ဒီ-ဋ္ဌ၊ ၃-၁၄၁)။\nထိုသုတ်တော်ကို လူတို့လွယ်လွယ်ကူကူ နားလည်စေရန် ရှေးဆရာတော်များက မြန်မာစကားပြေဖြင့်လည်းကောင်း၊ လင်္ကာဆောင်ပုဒ်များဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရေးတော်မူခဲ့ကြပေသည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ် အလယ်လောက်၌ ဘကြီးတော်မင်းဟုခေါ်သော စစ်ကိုင်းမင်းနှင့် နန်းမတော် မယ်နုတို့လက်ထက်တွင် ထင်ရှားသော ဆရာတော် ဦးဗုဓ်သည် သိင်္ဂါလသုတ်တော်ကို အခြေခံ၍ ဂိဟိဝိနယ-ကျမ်းကို ရေးသားတော်မူ၏။ ယင်းကျမ်း၌ သိင်္ဂါလသုတ်တော်လာ အဓိပ္ပါယ်များကို စကားပြေဖြင့် ဖော်ပြရုံသာမက လင်္ကာဆောင်ပုဒ်များစွာဖြင့် ရေးတော်မူပေသည်။\nထိုဆရာတော် ဦးဗုဓ်၏-ဂိဟိဝိနယ-ကျမ်း၌ ပါဠိတော်မှာ ဟောတော်မူသည့် အစဉ်အတိုင်း ကမ္မကိလေသ လေးပါးမှစ၍ အကျဉ်းအကျယ် ပြည့်ပြည့်စုံစုံ တကျမ်းလုံး ခြုံမိအောင် လင်္ကာပိုဒ်ပေါင်း ၃၁-ပုဒ်ဖြင့် ရေးတော်မူသည်။ ဆရာတော်၏ လင်္ကာများသည် အဓိပ္ပါယ်ပြည့်စုံ၏။ ကျမ်းဂန်နှင့် ညီ၏။ အဓိပ္ပါယ်လေးနက်၏။ သို့ရာတွင် လင့်ကျင့်ဝတ်၊ မယားကျင့်ဝတ် ဆိုင်ရာ စသည်၌ ပေါ်လွင်မှု နည်း၏။\nဤအချက်ကို သတိပြုမိဟန်တူတော်မူသော သင်္ဂဇာဆရာတော်က သားသမီးကျင့်ဝတ်၊ မိဘကျင့်ဝတ်၊ တပည့်ကျင့်ဝတ်၊ ဆရာကျင့်ဝတ်၊ လင့်ကျင့်ဝတ်၊ မယားကျင့်ဝတ် စသည်တို့အတွက် လင်္ကာအသစ် ထပ်မံရေးသားတော်မူပေသည်။ ထိုလင်္ကာများကို သိင်္ဂါလောဝါဒဆုံးမစာ-ဟု နာမည်ပေးတော်မူ၏။ တိလောကလုံး၊ ညွတ်ရုံးဦးချ၊ နှိုင်းမမျှသား၊ ဘုရားရွှေစက်၊ ရောင်ပြိုးပြက်ကို၊ ဦးထက်တင်ထား၊ ရိုညွတ်တွား၍-ဟု အစချီ၍ လင်္ကာပိုဒ်ပေါင်း ၁၃-ပိုဒ်၊ သံပေါက် ၃-ပုဒ်ဖြင့် ရေးသားတော်မူခဲ့ပေသည်။\nယခုခေတ် ရှင်လူအများရရှိ၍ အသုံးပြုနေသော\n(၁) ကျွေးမွေးမပျက်၊ ဆောင်ရွက်စီမံ၊ -စသော သားသမီးကျင့်ဝတ်။\n(၂) မကောင်းမြစ်တာ၊ ကောင်းရာညွှန်လတ်-စသော မိဘကျင့်ဝတ်။\n(၃) ညီညာထကြွ၊ ဆုံမနာယူ-စသော တပည့်ကျင့်ဝတ်။\n(၄) အတတ်လည်းသင်၊ ပဲ့ပြင်ဆုံးမ၊ စသော ဆရာကျင့်ဝတ်။\n(၅) မထီမဲ့ကင်း၊ အပ်နှင်းဥစ္စာ-စသော လင်ကျင့်ဝတ်။\n(၆) အိမ်တွင်းမှုလုပ်၊ သိမ်းထုပ်သေချာ-စသော မယားကျင့်ဝတ် လင်္ကာတို့သည် သင်္ဂဇာဆရာတော်၏ လက်ရာများ ဖြစ်ပေသည်။\nကျွေးမွေးမပျက်၊ ဆောင်ရွက်စီမံ၊ မွေခံထိုက်စေ၊ လှူမျှဝေ၍၊\nစောင့်လေမျိုးနွယ်၊ ၀တ်ငါးသွယ်၊ ကျင့်ဖွယ် သားတို့သာ။\nသားသမီးတို့တွင်လည်း အမြဲတမ်း လိုက်နာဆောင်ရွက်အပ်သည့် ကိုယ် စောင့်တရား ကျင့်ဝတ် (၅) ပါးရှိပါသည်။ ထို(၅)ပါးတို့တွင်-\nကျွေးမွေးမပျက်- ဟူသည် သားသမီးများက မိဘများကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြုစု စောင့်ရှောက် လုပ်ကိုင် ကျွေးမွေးကြရာတွင် မိဘများအပေါ်တွင် ငြူစူ အမျက်ထွက်၍ အော်ငေါက်ခြင်း၊ အလုပ်အကျွေးပျက်ခြင်း တို့ကိုဆိုလိုပါ သည်။ ထိုသို့မဖြစ်ရာ။ မငြူစူ မစောင်းမြောင်းရာ။\nဆောင်ရွက်စီမံ- သားသမီးများက မိဘများအပေါ်တွင် နေ့စဉ်ဆောင်ရွက် ပြုစု ပေးစရာရှိသည့် ပြုဖွယ်ကိစ္စ အ၀၀ကို မမေ့မလျော့ဆောင်ရွက် စီမံကြရ မည်ကိုဆိုလိုပါသည်။\nမွေခံထိုက်စေ- ဟူသည်ကား သားသမီးတို့သည် မိဘများက ပေးအပ်မည့် အမွေများကို ခံယူထိုက်သော သူများဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေထိုင်ကြရမည် ကို ဆိုလိုရင်း ဖြစ်သည်။ မိဘများ၏ ကောင်းမွေ ဆိုးမွေဟူသမျှကို ခံယူ ထိုက်သော သူများဖြစ်ကြရပေမည်။\nလှူမျှဝေ၍ -ဟူသည် သားသမီးများက မိဘများအတွက် ရည်ရွယ်၍ အလှူ အတန်းအများကို ပေးကမ်း လှူဒါန်း စွန့်ကြဲအပ်ကြပေသည်။\nစောင့်လေမျိုးနွယ်-သားသမီးတို့သည် မိဘတို့၏ မျိုးရိုးဂုဏ်သိက္ခာနှင့်တကွ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာ ကိုးကွယ်ရာ ဘာသာတရားတို့ကို အစဉ်မပျက်အောင် အသက်နှင့်သော်လည်း ရင်း၍စောင့်ထိန်းတတ်ကြရမည် ဖြစ်သလို၊ စောင့် ထိန်းအပ်ပေသည်။\nမကောင်းမြစ်တာ၊ ကောင်းရာညွှန်လတ်၊ အတတ်သင်စေ၊\nပေးဝေနှီးရင်း၊ ထိမ်းမြားခြင်းလျှင်၊ ၀တ်ငါးအင်၊ ဖခင်မယ်တို့တာ။\nဟူသည်ကား ---မိဘတို့သည် မိမိတို့၏ သားသမီးများမှ မကောင်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်နေသည်ကို သိပါက အလိုလိုက်၍ လက်ပိုက်ကြည့်နေ ခြင်းငှာ မျက်နှာလွှဲခဲပစ်မနေကြပဲ တားမြစ်ပိတ်ပင်သင့်သည်များကို တားမြစ် ၍ ဆုံးမသင့်သည်များကိုလည်း ဆုံးမရန် လိုအပ်လှပေသည်။\nဟူသည်ကား ---မိဘတို့သည် မိမိတို့၏ သားသမီးများအား အကြံကောင်း ဥာဏ်ကောင်းများကိုပေး၍ လိုအပ်သည့် လမ်းညွှန်မှုများပေးအပ်ကာ ပဲ့ပြင် ထိန်းကြောင်းအပ်သည်သာ။\nဟူသည်ကား ---မိဘတို့သည် မိမိတို့၏ သားသမီးများအား ၄င်းတို့၏ ဘ၀ရှေ့ရေး အတွက် သိသင့်သိထိုက် တတ်သင့်တတ်ထိုက်သော အတတ် ပညာ/နည်းပညာများကို သင်ကြားပေးကြရပေမည်။\nဟူသည်ကား ---မိဘတို့သည် မိမိတို့၏ သားသမီးများဘ၀ရှေ့ရေးအတွက် လုပ်ငန်းဆောင်တာများ လုပ်ကိုင်ရာတွင်လိုအပ်သည့် အရင်းအနှီးများထုတ် ပေးခြင်း၊ သား/သမီးတို့၏ ဘ၀ရှေ့ရေးအတွက် မတည်ငွေများကို ထည့်ဝင် စိုက်ထူပေးထားခြင်း တို့ကို တင်ကြို၍ ပြုလုပ်ထားပေးအပ်ပေသည်။\nဟူသည်ကား ---မိဘတို့သည် မိမိတို့၏ သားသမီးများ အရွယ်ရောက် လူလားမြောက်လာသည့် အခါ သမီးကညာ အခါမလင့်ရာ ဟူသော ဆောင်ပုဒ်အတိုင်း မိမိတို့၏ သား/သမီးတို့နှင့် သင့်သင့်ရာကိုရွေး၍ အိမ်ထောင်ရက်သားချပေးခြင်း (၀ါ) ထိမ်းမြာမင်္ဂလာဆောင်ကျဉ်းပေးခြင်း ကိုလည်း အချိန်မီပြုအပ်၏။\nညီညာထကြွ၊ ဆုံးမနာယူ၊ လာမူကြိုဆီး၊ ထံနီးလုပ်ကျွေး၊\nသင်တွေးအံရွတ်၊ တပည့်ဝတ်၊ မချွတ်(၅)ခုသာ။\nဟူသည်ကား -------ဆရာနှင့် တပည့်အကြားတွင် ထားအပ်၊ သိအပ်၊ ကျင့် အပ်သော၊ ကျင့်ဝတ်တစ်ခုများပင်ဖြစ်သည်။ ဆရာ/ဆရာမများ စာသင်ခန်း အတွင်းသို့ ၀င်ရောက်လာသည့်အခါ ညီညာစွာဖြင့် ထိုင်ရာမှထ၍ နှုတ်ခွန်း ဆက်ကြရမည်ဖြစ်သည်။\nဟူသည်ကား ------တပည့်ဖြစ်သူများသည် ဆရာ/ဆရာမများ၏ သွန်သင် ဆုံးမမှု အဆုံးအမများကို လိုက်နာ ကျင့်ကြံကြရမည်ဖြစ်သည်။\nဟူသည်ကား -----တပည့်တို့သည် ဆရာ/ဆရာမများ မိမိတို့ထံလာသည် ကို တွေ့မြင်ပါက၄င်း၊ မည်သည့်နေရာတွင် တွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ ခရီးဦး ကြို ဆိုကြရမည်ဖြစ်သည်။\nဟူသည်ကား ------တပည့်တို့သည် ဆရာ/ ဆရာမများထံပါးတွင် အလုပ် အကြွေး ပြုသင့််ကြပါသည်။\nဟူသည်ကား -------တပည့်တို့သည် ဆရာ /ဆရာမများ သင်ကြားပို့ချ လိုက်သော သင်ခန်းစာများကို နေ့စဉ်နှင့် အမျှ သင်ကြားတတ်မြောက်ကြရ မည် ဖြစ်သကဲ့သို့ အစဉ် တွေးတောကြံဆ သင်အံရွတ်ဖတ်နေကြရ မည်ဖြစ် ပေသည်။\nအတတ်လည်းသင်၊ ပဲ့ပြင်ဆုံးမ၊ သိပ္ပမချန်၊ ဘေးရန်ဆီးကာ၊\nသင့်ရာအပ်ပို့၊ ဆရာတို့၊ ကျင့်ဖို့ဝတ်(၅)ဖြာ။\nဟူသည်ကား -----ဆရာ/ ဆရာမများသည် မိမိတို့၏ တပည့်များအပေါ်တွင် အသိပညာ/အတတ်ပညာများကို ကျွမ်းကျင် တတ်မြောက်သည် အထိ သင် ကြား ပေးကြရမည် ဖြစ်သည်။\nဟူသည်ကား -----ဆရာ /ဆရာမတို့သည် မိမိတို့၏ တပည့်များ အပေါ်တွင် သွန်သင် ဆုံးမ၍ အမြဲတစေ နည်းလမ်းကောင်းများ ကိုသာ ညွှန်ကြားထိန်း မတ် ပေးကြရမည်ဖြစ်သည်။\nဟူသည်ကား -----ဆရာ /ဆရာမများသည် တပည့်များ အပေါ်တွင် ၀ိဇ္ဇာ ပညာများအပြင် သိပံ္ပပညာများကိုလည်း သင်ကြားတတ်မြောက်စေကြရ မည်ဖြစ်ပေသည်။\nဟူသည်ကား ------ ဆရာ/ဆရာမများသည် မိမိတို့၏ တပည့်များအပေါ် တွင် ကျရောက်ဆဲ (သို့တည်းမဟုတ်) ကျရောက်လာမည့် ဘေး/အန္တရာယ် များမှ ကာကွယ်တားဆီး ပေးကြရမည်ဖြစ်သည်။\nဟူသည်ကား ------ ဆရာ/ ဆရာမတို့သည် မိမိတို့၏ တပည့်များအား အခြားသော အတတ်ပညာများကို သင်ကြားတတ်မြောက်စေခြင်းငှာ ၄င်းတို့ နှင့် သင့်လျော်မည့် အတတ်ပညာများကို သင်ကြားပေးမည့် အခြားသော ဆရာ/ဆရာမတို့ထံ လွှဲပြောင်းအပ်နှံပေးကြရမည် ဖြစ်သည်။\nမိတ်ဆွေ ကျင့်ဝတ် (၅)ပါး\nဒါယကာ ကျင့်ဝတ်(၅)ပါး\nပျင်းရိခြင်းကား၊ ယိုယွင်းဥစ္စာ ပျက်ကြောင်းတည်း။\nဆင်းရဲစု၊ (၆)ခု ခါမဲ့သွားခြင်းတည်း။\nကခြင်းတစ်လီ၊ သီခြင်းတစ်သီး၊ မှုတ်တီးသဘင်၊ ပြိန်ဖျင်းတစ်အုပ်၊ လက်ခုပ်တစ်တီး၊ အိုးစည်တစ်ဖျာ၊ ရှိရာရှာ၍၊ ဥစ္စာပျက်မှု၊ ဤ (၆) ခုကား၊ ကြည့်ရှုသဘင်အပြစ်တည်း။\nမလိုထိမ်းမြား၊ ဤ (၆)ပါးကား၊\nဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရှင်သည် မိတ်ဆွေတု မိတ်ဆွေစစ်အကြာင်းများနှင့် ပတ်သက်စပ်လျဉ်း၍ သိင်္ဂါလောဝါဒ သုတ်တွင် ဟောကြားဖော်ပြတော်မူခဲ့ပါသည်။\nမိတ်ဆွေတု (၄) ယောက်\n(၁) အညဒတ္ထုဟရ - စင်စစ်အားဖြင့် သူကသာဆောင်ယူတက်သူ၊\n(၂) ၀စီပရမ - စကားအားဖြင့် ပေးတက်သူကဲ့သို့ ဖြစ်သူ၊\n(၃) အနုပီယဘာဏီ - အလိုလိုက်၍ အကြိုက်ကိုသာ ပြောတက်သူ၊\n(၄) အပါယသဟာယ - ပျက်စီးကြောင်းအမှုတို့၌ အပေါင်းအဖော်ဖြစ်သူ။\nဤလေးမျိုးသည် မိတ်ဆွေဟုခေါ်သော်လည်း မိတ်ဆွေစစ်ဟု မမှတ်ယူနိုင်သော မိမိ၏အကျိုစီးပွားကို ပျက်စီးစေနိုင်သော မိတ်ဆွေအတုများဟု ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ ထိုလေးမျိုးတွင် ထပ်မံ၍ပိုင်းခြားလေသောအခါ တစ်မျိုးလျှင် လေးမျိုးစီထပ်ခွဲခြမ်းကာ စုစုပေါင်း ၁၆ မျိုးကို ဘုရားရှင်သည် သိင်္ဂါလောဝါဒ သုတ်တွင် ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။\n(၁) အညဒတ္ထုဟရ - စင်စစ်အားဖြင့် သူကသာဆောင်ယူတက်သူ\nအညဒတ္ထု - စင်စစ်အားဖြင့် + ဟရ- သူကသာ ဆောင်ယူတက်၊ သူကသာအသာယူတက်သော မိတ်ဆွေတု\n(က) မိတ်ဆွေ၏အိမ်သို့သွားသည့်အခါ မိမိကပေးဖို့မရည်ရွယ်ဘဲ ထိုအိမ်၌ အ၀တ်စသည်ကိုမြင်၍ လိုချင်သောကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ အိမ်ရှင်ပေးလာစေရန် ထိုပစ္စည်းကို ချီးမွမ်း၏။ အိမ်ရှင်က မပေးလိုက်လျှင် မကောင်းသောကြာင့် ထိုပစ္စည်းကို ပေးလိုက်ရ၏။ ထိုသူသည်လည်း မိတ်ဆွေတုဖြစ်၏။\n(ခ) မိတ်ဆွေအိမ်သို့သွားသောအခါ မိမိကလက်ဆောင်အနည်းငယ်ကို ယူသွား၍ မိတ်ဆွေထံမှများများရယူဖို့ရန် မျှော်လင့်သူ၊ သို့ တည်းမဟုတ် ကြံစည်သူ၊ သို့တည်းမဟုတ် အားထုတ်ပြုမူသူ၊ ထိုသူသည်လည်း မိတ်ဆွေတုသာဖြစ်၏။\n(ဂ) မိမိတွင် ဘေးဒုက္ခတစ်စုံတစ်ခုဖြစ်နေချိန်ဝယ် မိတ်ဆွေ၏အကူအညီကိုလိုလား၍ အလုပ်ကို (အစေအပါးကဲ့သို့) အလွန်ပြုလုပ် ပေးတက်သော်လည်း မိမိမှာဘေးရန်မရှိလျှင်သော်ကား ထိုကဲ့သို့ မလုပ်သောသူ၊\n(ဃ) မိတ်ဆွေအဖြစ်ဖြင့်ပေါင်းသော်လည်း တကယ်အကျိုးလိုလား၍ ပေါင်းသည်မဟုတ်၊ မိမိအတွက် တစ်စုံတစ်ခုသော အကျိုးကို မျှော်လင့်၍ ပေါင်းဖော်သူ။။။\nဤလေးမျိုးသည် သူ့ဘက်ကချည်း အသာယူ၍ပေါင်းသောကြောင့် မိတ်ဆွေစစ် မဟုတ် မိတ်ဆွေတု သာဖြစ်၏။\n(၂) ၀စီပရမ - စကားအားဖြင့် ပေးတက်သူကဲ့သို့ ဖြစ်သူ\n၀စီ - စကားသာလျှင် + ပရမ - အလွန်အတိုင်းအရှည်ရှိသူ၊ စကားအားဖြင့်သာ ပေးတက်သူကဲ့သို့ဖြစ်၍ စင်စစ်အားဖြင့်ကား မပေးတက်သော (နှုတ်သာပါ၍ လက်မပါသော ) မိတ်ဆွေတုလည်း လေးမျိုးရှိပြန်၏။\n(က) လွန်လေပြီးသော ပစ္စည်းဖြင့် လောကွက်လုပ်တက်သူ (မိမိအိမ်သို့ မိတ်ဆွေလာလျှင် “ အို.. မနေ့ကတော့မလာဘဲကိုး.. မနေ့က စားစရာတွေပေါလိုက်တာ… ကျုပ်က မိတ်ဆွေလာမလားလို့ လာမလားကိုတောင် မျှော်နေမိသေးတယ်.. အခုတော့ အားလုံးကုန်သွား ပြီ.. ”…၊ “ မနှစ်က ခင်ဗျားက မလာဘဲကိုဗျ… မနှစ်ကစပါးအတော်ရတယ်.. သည်နှစ်တော့မရဘူး.. ”\nဤသို့စသည်ဖြင့် လွန်ခဲ့သောပစ္စည်း အရာဝတ္ထုတို့ဖြင့် လောကွတ်လုပ်တတ်သူ။\n(ခ) နောက်လာမည့်ပစ္စည်းဝတ္ထုများဖြင့် လောကွတ်လုပ်တက်သူ၊( မည်သည့်အခါမှာ စားသောက်ဖွယ်လုပ်ပါဦးမယ်၊ အဲဒီအခါတော့ မိတ်ဆွေကို အကြောင်းကြားနိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ ယခုနှစ်တော့ လယ်တွေအတော်ကောင်းပါတယ်၊ လယ်ပြီးတဲ့အခါတော့ မိတ်ဆွေကို ကြည့်ရှုထောက်ပံ့နိုင်စရာရှိပါတယ်၊ ဤသို့စသည်ဖြင့် မပေါ်ပေါက်သေးသော ပစ္စည်း အရာဝတ္ထုတို့ဖြင့် လောကွတ်လုပ်တတ်သူ။\n(ဂ) စကားဖြင့်လောကွတ်လုပ်တက်သူ၊ (သူကမြင်းပေါ်မှာစီးနေတုန်း မိတ်ဆွေကိုမြင်လျှင် “လာလေ စီးလှည့်ပါဦးလား” ဟုလည်း ကောင်း၊ သူကအ၀တ်ကောင်းကောင်းဝတ်နေစဉ် မိတ်ဆွေကိုမြင်၍ “ ဒီအ၀တ်ဟာ မိတ်ဆွေနဲ့သိပ်တော်တာပဲ.. ဒါပေမယ့် ကျုပ်မှာလည်း ဒီတစ်ထည်တည်း ရှိနေလို့” ဟုလည်းကောင်း ဤသို့သော စကားဖြင့် အမှန်တကယ် ကျေးဇူးပြုခြင်းမရှိဘဲ လောကွတ်လုပ်တက်သူ။\n(ဃ) အကူအညီတောင်းလျှင် အကြောင်းမညီညွတ်သူ၊ (တစ်စုံတစ်ခုကိစ္စရှိ၍ အကူအညီတောင်းလာလျှင်, ဥပမာ- လှည်းကို ခဏငှား လေလျှင် “ လှည်းဘီးပျက်နေတယ်၊ ၀င်ရိုးကျိုးနေတယ်၊” စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မည်သည့်ကိစ္စအတွက် လိုက်ခဲ့စမ်းပါဟု ပြောလျှင် “ ကျုပ်မှာသွားစရာရှိနေလို့” စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ငွေကိုချေးငှားလျှင် “မလွယ်သေးလို့ပါ” စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း ချက်ချင်းပြုဖွယ် ကိစ္စအတွက် ကူညီဖို့ပြောလာလျှင် အကြောင်းမညီမညွတ်သည်ကို ပြောဆိုတက်သူ။)\n(၃) အနုပီယဘာဏီ - အလိုလိုက်၍ အကြိုက်ကိုသာ ပြောတက်သူ\nအနုပီယဘာဏီ - အနုပီယ - လျော်သော၊ ချစ်ဖွယ်စကားကိုသာ + ဘာဏီ - ပြောလေ့ရှိသူ ။ အလိုလိုက်၍ အကြိုက်ကိုသာပြော လေ့ရှိသူလည်း လေးမျိုးရှိပြန်၏။\n(က) သတ်မှု၊ ခိုးမှု၊ မိန်းမလိုက်စားမှု၊ သေရည်သောက်မှု စသောမကောင်းမှုတစ်ခုခုကို ပြုဖို့ရန်တိုင်ပင်လာသောအခါ “ကောင်းသားပဲ ပြုကြစို့” ဟု သဘောကြအောင် လိုက်၍ပြောတက်သူ။\n(ခ) “ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုခုကို ပြုကြစို့” ဟုတိုင်ပင်လာသောအခါလည်း “ပြုကြစို့”ဟုပင် လိုက်လိုက်လျောလျော ပြောတက်သူ၊ ဤသို့ပြောဆိုခြင်းကား မိတ်ဆွေ၏အကျိူးကို လိုက်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုရည်ရွယ်ချက်ရှိ၍ အယုံအကြည်ရှိအောင် လိုက်လျောခြင်းသာဖြစ်၏။\n(ဂ) မိမိရှေ့မှာသာလျှင် ချီးမွမ်းစကားကိုပြောဆို၍ မိမိကွယ်ရာတွင် များစွာ ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချတတ်သူ။\n(ဃ) ကွယ်ရာ၌ကား အပြစ်ကိုပြောတက်၊ အကျိုးပျက်စီးအောင်လုပ်တက်သူ၊ (ဤသူမျိုးကို ဟိတောပဒေသ ၀ယ် “အိုးနှုတ်ခမ်း၌ နို့ရည်တော်ကို ပြ၍ အတွင်းကအဆိပ်ပြည့်နေသော အဆိပ်ရည်အိုးနှင့်တူသူ” ဟုဆို၏။)\nဤလူလေးမျိုးသည်လည်း မိမိအလိုလိုက်၍ အကြိုက်ကိုပြောနေစေကာမူစင်စစ်အားဖြင့် အကျိုးပျက်အောင်ပြုနေသောကြောင့် မိတ်ဆွေတုသာဖြစ်၏။\n(၄) အပါယသဟာယ - ပျက်စီးကြောင်းအမှုတို့၌ အပေါင်းအဖော်ဖြစ်သူ\nအပါယသဟာယ - အပါယ - ပျက်စီးကြောင်းအမှုတို့၌ + သဟာယ - အပေါင်းအဖော်ဖြစ်သူ။\n(က) သေရည်သေရက်သောက်ရာ၌ သောက်ဖော်သောက်ဖက်ဖြစ်သူ၊\n(ခ) အချိန်မတော်လမ်းထွက်၍ လှည့်လည်ရာ၌ လည်ဖော်လည်ဖက်ဖြစ်သူ၊\n(ဂ) ပွဲံသဘင်ကို ပျော်ရွှင်လှည့်လည်၍ အလုပ်ပျက်အောင်ကြည့်ရှုရာ၌ သွားဖော်သွားဘက်ဖြစ်သူ၊\n(ဃ) အလောင်းအစား အကစားအလုပ်၌ ကစားဖော်ဖြစ်သူ၊\nဤလူလေးမျိုးသည်လည်း ဥစ္စာပျက်စီးကြောင်းကိစ္စ၌ အဖော်ဖြစ်သောကြောင့် မိတ်ဆွေတုသာဖြစ်၏။\nသန့်ရှင်းမှုသည် ရုပ်နာမ်ခန္ဓာကိုယ် ဟူသော အဇ္ဈတ္တ အတွင်းဓာတ် သန့်ရှင်းမှု, အ၀တ်အစား အိပ်ရာ နေရာစသော ဗဟိဒ္ဓ သန့်ရှင်းမှု ဟု နှစ်မျိုးရှိ၏။\nClick here for “The Buddha (BC 623- BC 543)\nဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ အပိုင်း (၉) Part 9.”\nMyoma Myint Kywe, Myoma Myint Kywe articles 2014, Karate Myint, Buddhism, Buddha BC 623, Buddha articles 2014, Buddhism booksie, Booksie Myoma Myint Kywe,\nMetta 2014, About Metta 2014, Metta articles 2014, Metta Is Essential (Metta ist wichtig), มิวม่า มิตร จอย เมตตา Burmese Buddhism 2014, Burmese Buddhism articles, Theravada Buddhism articles, Theravada Buddhism 2014, Theravada monks 2014, Metta in Theravada Buddhism, Buddha and Metta, Metta meditation 2014 article, What is metta in Buddhism, what is Buddhism 2014, Myint Kywe, Myint Buddhism, Myoma Myint Kywe 2014, Articles of Myoma Myint Kywe, Buddha was born in BC 623, Buddhist philosophy 2014, Buddhism logic,\nCopyright © 2014 The Buddhawasborn623bc. All Rights Reserved. Picture Window theme. Theme images by mariusFM77. Powered by Blogger.


US diplomat calls on Myanmar to accept fact-finding mission - Myanmar News - Mingalapar Forum\nStarted by BurmeseNews , Jul 12 2017 06:21 AM\nDiplomat US Mission\nThe Myanmar government should allow and help the three-member fact-finding mission of the UNHRC come into the country to probe rights allegations in northern Rakhine, saidastatement released by the ambassador.\n“No one should face discrimination or violence because of their ethnic background or religious beliefs. It is important that the Burmese government allow this fact-finding mission to do its job,” the statement said.\nအမေရိကန် နိုင်ငံ၏ UN ကိုယ်စားလှယ် နီကီ ဟာလေ က မြန်မာ အစိုးရအနေနဲ့ UNHCR က စေလွတ်တဲ့ အချက်အလက်ရှာဖွေရေး ကော်မတီကို ခွင့်ပြုဖို့တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။\nသူထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ ထုတ်ပြန်ချက်မှာ " မြန်မာအစိုးရဟာ ရခိုင်ပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော လူအခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုပြသနာတွေကို စုံစမ်းဖို့ စေလွတ်တဲ့ အချက်အလက်ရှာဖွေရေး ကော်မတီဝင် ၃ ဦးကို ခွင့်ပြုပြီးလိုအပ်တာတွေ ကူညီသင့်တယ်လို့ ပါပါတယ်။\nမည်သူတဦးမှ လူမျိုးရေးသို့မဟုတ် ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်ကြောင့် ခွဲခြားခံရတာ ဒါမှမဟုတ် အကြမ်းဖက်ခံရတာတွေ မကြုံတွေ့သင့်ဘူး လို့လည်း ဖော်ပြထားပါတယ်။\nSource : Myanmar Times , US Diplomat\nAlso tagged with one or more of these keywords: Diplomat, US, Mission\nUS to give $32M for Myanmar's refugees\nStarted by BurmeseNews , 21 Sep 2017 US, Dollar\nStarted by BurmeseNews , 06 May 2017 Refugees, US\nStarted by BurmeseNews , 31 Dec 2016 US, relation


လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ဖြင့် နိုင်/ကျဉ်း ၄၅ ဦး ထပ်လွတ်လာ\nHome ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ စီးပွားရေးသတင်း ဆောင်းပါး မြန်မာနှင့် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူ သတင်းပြည်တွင်းသတင်း ဒေသန္တရသတင်း ပြည်သူ့အသံ ကမ္ဘာ့သတင်း ကြားဖြတ်နှင့် သတင်းအကျဉ်း ရသသတင်း နာရေးသတင်း အားကစားသတင်း အမှားပြင်ဆင်ချက် အင်တာဗျူး အထူးကဏ္ဍပြည်သူ့စစ်သား သုတေသနနာဂစ် ၁ နှစ်ပြည့် အမေရိကန် ပေါ်လစီနှင့် မြန်မာရေးရာ ကမ္ဘာ့ ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်း ၈ လေးလုံး အထူး အာဇာနည်နေ့အထူး အမေဒေါ်အမာ အထူး ဆန္ဒခံယူပွဲအထူး ကမ္ဘာ့ဖလား ၂၀၁၀ မြစ်ဆုံ ရေကာတာ ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲရွေးကောက်ပွဲ သတင်းဖြစ်စဉ်များ ရွေးကောက်ပွဲတွင်း တင်ဆက်မှု ရွေးကောက်ပွဲ ဝင်လိုသူများ ရွေးကောက်ပွဲ မဝင်သူများ ပါတီအကြောင်း သိကောင်းစရာ ရွေးကောက်ပွဲ အထူး လွတ်မြောက်မှုသို့ သိုမှီးရာရန်ကုန်နှင့်မုန်တိုင်း မြန်မာပြည်နှင့် သက်ဆိုင်သော ကြေးနန်းများ အိုဘားမား မြန်မာ ခရီးစဉ် အာဘော်နှင့်အမြင်ဆောင်းပါး အယ်ဒီတာ့ထံပေးစာ အယ်ဒီတာ့အာဘော် သဘောထားအမြင် ညွှန်းဆိုရာ ရသဘဏ်တိုက်ကဗျာ ပြဇာတ် စာအုပ်စင် ရုပ်ရှင် ခရီးသွားဆောင်းပါး မားလ်တီမီဒီယာဗီဒီယို Photo EssayPhoto Essay. ဓါတ်ပုံ ကာတွန်း ဂျာနယ် မဇ္ဈိမ ရေဒီယို မဇ္ဈိမတီဗီRFA & Mizzima TV Voter Voices Mizzima TV Weekly: Business News ကြေညာချက် Home > သတင်း > ပြည်တွင်းသတင်း > လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ဖြင့် နိုင်/ကျဉ်း ၄၅ ဦး ထပ်လွတ်လာ\nလွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ဖြင့် နိုင်/ကျဉ်း ၄၅ ဦး ထပ်လွတ်လာ\tဖနိဒါ၊ နေမျိုး\t| တနင်္လာနေ့၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၉ ရက် ၂၀၁၂ ခုနှစ် ၁၇ နာရီ ၀၆ မိနစ်\tချင်းမိုင်(မဇ္စျိမ)။ ။ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်၏ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်တွင် နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသား ၄၅ ဦး ပါဝင်လာကြောင်းတနင်္လာနေ့ ညနေ ၃ နာရီအထိ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများ ကူညီ စောင့်ရှောင်ရေး အသင်း(မြန်မာနိုင်ငံ) AAPP က စုဆောင်း ရရှိသော စာရင်းအရ သိရသည်။ AAPP စာရင်းထဲမှ ကယားပြည်နယ် လွိုင်ကော်အကျဉ်းထောင်မှ လူ့အခွင့်အရေး ပညာပေးရေးကွန်ယက်မှခေါင်းဆောင် ဦးမြင့်အေး၊ မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ ဒီမိုကရက်တစ်တပ်ဦး (ABSDF) အဖွဲ့ဝင် ၁ဝ ဦးနှင့် ကရင်အမျိုးသား အစည်းအရုံး KNU အဖွဲ့ဝင်များ အပါအဝင် ၄၅ ဦး လွတ်မြောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ “လွတ်မြောက်လာတဲ့အပေါ်မှာတော့ ကြိုဆိုရမှာပေါ့။ သို့ပေမယ့် နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသာလို့ မသုံးဘဲနဲ့ အကျဉ်းသားလို့ပဲ ပုံမှန်သုံးတဲ့ စကားလုံးကတော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ခုလို ဖြစ်နေချိန်မှာ နိုင်ငံရေးအဖြစ်ကို အသိအမှတ် မပြုသေး ဘူးဆိုတဲ့ သဘော သက်ရောက်နေပါတယ်” ဟု AAPP တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူး ကိုတိတ်နိုင် က မဇ္ဈိမကို ပြောသည်။နိုင်ငံရေးအမှု မဟုတ်ကြောင်း စောဒက တက်နေသည့်အတွက် AAPP ၏ စာရင်းမှ ဖြုတ်ထားသည့် ခြောက်ဦးနှင့် အခြား လေးဦးတို့လည်း လွတ်မြောက်လာပြီဖြစ်၍ စုစုပေါင်း ၅၅ ဦး လွတ်မြောက်လာကြောင်း ကိုတိတ်နိုင်၏ဖေ့ဘွတ် စာမျက်နှာအရ သိရှိရသည်။လွတ်မြောက်လာသည့် ABSDF ရဲဘော်များထဲတွင် ထောင်ဒဏ်၊ သေဒဏ်မှ တသက် တကျွန်းသို့ ပြောင်း၍ ချမှတ်ခံရသူများ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုသို့ ABSDF အဖွဲ့ဝင်များအား လွှတ်ပေးသည့်အပေါ် ဝမ်းသာကြိုဆိုသော်လည်း ကျန်ရှိသေးသည့် အခြား နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားများနှင့် ယင်းတို့ အဖွဲ့ဝင်များကို ဆက်လက် လွှတ်ပေးရန် မျှော်လင့်သည်ဟု ဥက္ကဋ္ဌ ကိုသံခဲ က ပြောသည်။ “အခုလို နှစ်ရှည်လများ ဖမ်းဆီးခံထားရတဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ၁ဝ ဦး နီးပါး လွတ်မြောက်လာတဲ့အပေါ်မှာ ကျနော်အနေနဲ့ ဝမ်းမြောက် ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျနော်တို့ ရဲဘော်တွေ နှစ်ရှည်လများ အကျဉ်းကျခံထားရတာကိုက သူတို့အတွက် အများကြီး နစ်နာတယ်။ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွာတယ်။ ဒီအပေါ်မှာ အများကြီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရတယ်”ဟု သူက မဇ္စျိမကို ပြောသည်။ ABSDF ကျောင်းသား ၂ဝ ကျော်မှာ အနည်းဆုံး ထောင်ဒဏ် ၈ နှစ်မှ အများဆုံး တသက်တကျွန်းထိ ချမှတ်ခံထား ရလျက် အကျဉ်ထောင်အသီးသီးတွင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ဥက္ကဋ္ဌ က ပြောသည်။“အဓိကအားဖြင့် ဖောက်ခွဲမှုတွေ၊ မတရားအသင်းနဲ့ ဆက်သွယ်မှုတွေ၊ ABSDF တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ဆိုပြီး ထောင်ထဲကို ထည့်ထားတာ။ သူတို့ကို စွပ်စွဲထားတဲ့ အမှုတွေ တင်ထားတဲ့ ပုဒ်မတွေ၊ အမှုသွား အမှုလာတွေက လုံးဈကို မမှန်ကန်ဘူးလို့ ပြောရမှာပဲ။ လူငယ်တွေရဲ့ ဘဝတွေ၊ လူသားတဦးရဲ့ ဘဝတွေကို အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ မတရား ချထားတဲ့အတွက် ဆုံးရှုံးမှုကတော့ အင်မတန် မြှင့်မားပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။ထိုရဲဘော်များအား ပြန်လွှတ်ပေးရန် စောင့်မျော်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး လက်ရှိ လွတ်မြောက်လာသူ ရဲဘော်များကိုလည်း မိခင်တပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် အမြဲတမ်းကြိုဆိုနေဆဲ ဖြစ်သည်ဟု ကိုသံခဲက ပြောသည်။ “ကျနော်တို့က တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ကျခံနေရတယ်ဆိုတာက တိုင်းပြည်တာဝန် ထမ်းဆောင်နေတယ် လို့ပဲ ယူဆတယ်။ အချိန်ပြည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေလို့ သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ မိခင်အဖွဲ့အစည်းအနေနဲ့ သူတို့တွေဟာ အချိန်မရွေး တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေလို့ အသိအမှတ် ပြုထားတယ်။ သူတို့အတွက် ကျနော်တို့ အဖွဲ့မှာ အမြဲတမ်းနေရာရှိတယ်။ ကျနော်တို့တွေရဲ့ သူရဲကောင်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ တိုင်းပြည်အတွက် မားမားမတ်မတ် ရပ်ခဲ့ကြတယ်။ပြည်သူလူထု ဘက်က မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ခဲ့ကြတယ်။ ကျနော်တို့ အသိအမှတ်ပြုတယ်” ဟု ABSDF ဥက္ကဋ္ဌ က မဇ္စျိမကို ပြောသည်။ နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက်နှင့် ၁၆ ရက်နေ့များကလည်း သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် က ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ ဥပဒေ ပုဒ်မ ၂ဝ၄၊ ပုဒ်မခွဲ (က) နှင့်အညီ၊ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ကျင့်ထုံးဥပဒေ ပုဒ်မ ၄ဝ၁ (၁) အရ ထိုက်သင့်စွာ ပြစ်ဒဏ်ကျခံပြီး ဖြစ်သည့် အကျဉ်းသားများ စိစစ်၍ ‘အကျဉ်းသား/ အကျဉ်းသူ’ ၅၁၈ ဦးအား လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပေးခဲ့သေးသည်။\nငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ အမျိုးသားပြန်လည် သင့်မြတ်ရေးသည် ABSDF ၏ ဆန္ဒဖြစ်\tKNU နှင့် အစိုးရ တပ်များ အပစ်ရပ် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးရန် ရန်ကုန်မှာ တွေ့ဆုံမည်\tတိုင်းရင်းသားများ စုဖွဲ့မှုဖြင့် ဆက်လက်ဆွေးနွေးသွားရန် KNU လိုလား\tနိုင်ငံရေး ဆွေးနွေးမှုများ အဆင့်သုံးဆင့်ဖြင့် လုပ်ဆောင်သွားမည်\tနိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား သားသမီးများအား ပညာသင်စရိတ်ထောက်ပံ့ ကချင်အရေး KNU နှင့် သမ္မတတို့ အဓိက ဆွေးနွေးဖွယ်ရှိ\tKNU ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးရေး ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမည်\tWho is Online\nWe have 56 guests online\twww.bysjl.com\t© Copyright 1998 - 2012 Mizzima News. All Rights Reserved


လိုက်နာမှု၊ သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့်ကောင်းမွန်သောအစီအစဉ်ကိုလျစ်လျူမရှုပါနှင့်။ | Martech Zone\nတနင်္လာနေ့, စက်တင်ဘာလ 4, 2006 တနင်္ဂနွေ, အောက်တိုဘာလ 4, 2015 Douglas Karr\nကက်စကိတ်စတိုင်များ - သင်၏လျှောက်လွှာ၏အမြင်အာရုံအလွှာကိုအလယ်တည့်တည့်နှင့်နောက်ခံမှခွဲထုတ်ခြင်းအားဖြင့်၊ သင်၏ ၀ ဘ်ဆိုဒ်၏သုံးစွဲသူကြားခံကိုပြောင်းလဲရန်ဖိုင်အနည်းငယ်ကိုပြောင်းလဲခြင်းထက်မကပြုလုပ်ရန်လိုအပ်သည်။ CSS Zen ဥယျာဉ် စိတ်ကူးယဉ် CSS ၏စွမ်းအားကိုဖော်ပြသည်။ ဆိုက်တစ်ခုလုံး၏ HTML သည်အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်းသင် themes များအကြားပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့်အမျှ style sheet အသစ်များကို အသုံးပြု၍ site ကိုအသွင်ပြောင်းလိုက်သည်။ ငါသည်လည်းအလွန်အမင်းသူတို့ရဲ့အကြံပြုလိမ့်မယ် စာအုပ်.\nတင်းပလိတ် - စာမျက်နှာတင်းပလိတ်များသည်သင်၏နောက်ကျောနှင့်ရှေ့ဆုံးအကြား 'အလယ်ဆင့်' ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်အမှန်တကယ်ပြန်လည်ရယူထားသောကုဒ်များကိုစာမျက်နှာများမှဆွဲထုတ်ပြီး၎င်းအား template မှရည်ညွှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ တင်းပလိတ်များ၏အားသာချက်မှာဂျုံနှင့်ဂျုံမှုန့်တို့ကိုခွဲထုတ်ရန်ကူညီခြင်းဖြစ်သည်။ Back-end လုပ်ဆောင်ချက်သည်စာမျက်နှာလုပ်ဆောင်မှုကိုချိုးဖျက်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။\nဘုံလျှောက်လွှာကုဒ် - လျှောက်လွှာအတွင်း၌တူညီသောကုဒ်ကိုနှစ်ကြိမ်ရေးရန်ဘယ်တော့မှမလိုအပ်ပါ။ သင်လုပ်ပါကသင်၏လျှောက်လွှာကိုမှားယွင်းစွာရေးသည်။ သင်ပြောင်းလဲမှုပြုလုပ်ရန်လိုအပ်ပါက၎င်းပြောင်းလဲမှုကိုတစ်ခုတည်းသောနေရာတွင်သာပြုလုပ်ရန်လိုအပ်သည်။\nဒေတာဘေ့စ ဒေတာများကိုဒေတာဘေ့စ်ထဲသိုလှောင်ထားပါ အခြားမည်သည့်အလွှာတွင်မဆိုဒေတာကိုသိမ်းဆည်းခြင်းသည်အလုပ်များစွာလိုအပ်သည်။\nXHTML လိုက်နာမှု - အကြောင်းအရာစီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ၊ API များ၊ RSS နှင့်အခြားအကြောင်းအရာပေါင်းစည်းရေးကိရိယာများကဲ့သို့သောနည်းပညာများပိုမိုပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှပါဝင်သည့်အရာများကိုထုတ်လွှင့်ခြင်းသည်ရိုးရှင်းရမည်။ XHTML စံသတ်မှတ်ချက်များသည်အရေးကြီးသည်၊ အကြောင်းမှာအကြောင်းအရာသည်အခြားဆိုဒ်များ၊ ၀ န်ဆောင်မှုများသို့မဟုတ်တည်နေရာများသို့အလွယ်တကူသယ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။\nCross-browser ကိုလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း - browser (ဘရောက်ဆာ) များသည် HTML နှင့် CSS ကိုကွဲပြားစွာဆက်ဆံသည်။ Cross-browser ရဲ့လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကိုသေချာစေတဲ့ hack တွေအများကြီးရှိတယ်။ သငျသညျအစဉျအမွဲတစ်ခုစီ၏နောက်ဆုံးထုတ်3ထုတ်နှင့်အတူစက်မှုလုပ်ငန်းအတွက်ထိပ်သုံး browser3ထောက်ခံသင့်ပါတယ်။ အဲဒီ့အပြင်ငါမနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။ ခွေးကြီးတွေနဲ့မလိုက်နိုင်ရင်ဘရောင်ဇာသေသွားလိမ့်မယ်။\nCross-platform လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း - အချို့သောလုပ်ဆောင်ချက်များသည်အတူတူသို့မဟုတ် PC, Mac နှင့် Linux ကြားတွင်မရရှိနိုင်ပါ။ မင်းအရင်လုပ်ခဲ့တဲ့အဆင့်တွေအားလုံးကိုလုပ်လိုက်ရင်မင်းဟာပြtroubleနာမဖြစ်သင့်ဘူး၊\nဆောက်လုပ်ပြီးသောအိမ်တွင်ရေပိုက်ပြင်ရန်ကြိုးစားခြင်းသည်အကုန်အကျများသည်။ ရှေ့သို့ကောင်းသော 'ပိုက်' လုပ်ခြင်းသည်သင့်အားရေရှည်တွင်ငွေများစွာသက်သာစေလိမ့်မည်။\nငါခေါ်အလွန်ကြီးစွာသောအရင်းအမြစ်တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ် စိစစ် အခြားဘလော့ဂ်ဖတ်နေစဉ် ကျပန်း bytes။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့်၊ သင်သည်ကျယ်ပြန့်သောချဉ်းကပ်မှုနှင့်ကျယ်ပြန့်သည့်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းသုံး application တစ်ခုဖြစ်လာရန်ကြိုးစားနေပါကကျွန်ုပ်သည်ဤအရာများနှင့်အစောပိုင်းကတည်းကသူတို့ကိုယ်သူတို့လျစ်လျူရှုသောသို့မဟုတ်ဂရုမစိုက်သည့် ၀ န်ထမ်းများကိုသတိပြုမိလိမ့်မည်။ ဂရုစိုက်တတ်သောရှေးရှေးရှာပါ! မင်းဘဝကလမ်းပေါ်မှာအများကြီးပိုပြီးလွယ်ကူလိမ့်မယ်။\nမိကျောင်းမုဆိုးစတိဗ် Irwin အသက် ၄၄ နှစ်တွင်သေဆုံးခဲ့သည်\n5:2006 pm တွင်စက်တင်ဘာ 4, 53 မှာ\nငါပဲ silktide.com test ကိုလုပ်ပြီး ၇.၉ ရတယ်။ ကျနော့် site ထဲကိုခလုတ်တောင်ထည့်လိုက်တယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။


ကားသမား၊ ပြည်သူ၊ ယာဉ်ထိန်းရဲ..သုံးပွင့်ဆိုင် ဇာတ်လမ်း… | The Mandalay Gazette-Myanmar/Burma News Media Forum Network\nCreative Writing » ကားသမား၊ ပြည်သူ၊ ယာဉ်ထိန်းရဲ..သုံးပွင့်ဆိုင် ဇာတ်လမ်း…\t18\nကားသမား၊ ပြည်သူ၊ ယာဉ်ထိန်းရဲ..သုံးပွင့်ဆိုင် ဇာတ်လမ်း…\nPosted by GaviaGirl on Jul 16, 2012 in Creative Writing, Think Different | 18 comments\nမမနောရဲ့ ပို့စ်အောက်မှာ ကွန်မန့်ရေးနေရင်းနဲ့ ရှည်သွားလို့ ပို့စ်သက်သက် တင်လိုက်ပါတယ်။\nကားတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရရင် လက်ခုပ်ဆိုတာ နှစ်ဖက်တီးမှ မြည်သလိုပဲ ဆိုရမှာပေါ့..\nဆုံးသွားတာကို တကယ်စိတ်မကောင်းပါဘူး..ဒီလို နေ့မြင်ညပျောက်ဖြစ်ပြီး ကလေးတွေချည်းပဲ ကျန်ခဲ့တာ တကယ်ကို ကိုယ်ချင်းစာမိပါတယ်။\nကားသမားတွေကိုယ်တိုင်က စည်းကမ်းမရှိသလို ကားစီးတဲ့ ပြည်သူတွေကိုယ်တိုင်ကလည်း စည်းကမ်းမလိုက်နာကြပါဘူး။\nမီးပွိုင့်မှာ လူတင်တယ်ဆိုတာ တက်တဲ့သူရှိလို့ တင်တာပါ။\nမီးပွိုင့်က တားစီးတယ်ဆိုတာကလည်း ရပ်ပေးတဲ့ကားရှိလို့ တားစီးကြတာပါ။\nမီးပွိုင့်မှာ ကားမရပ်လိုက်နဲ့.ဆင်းလို့ရလားလို့ မေးကြတဲ့လူများပါတယ် (ကျွန်မကိုယ်တိုင် အပါအ၀င်ပါ)။ လှည်းတန်းမှာ ဒီလောက်လူတွေများတာ…မျဉ်းကျားက လမ်းကူးတဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ…ကားတွေရပ်မပေးလို့ မပြောနဲ့… ရပ်တာမရပ်တာ သူ့အလုပ်၊ မျဉ်းကျားက သွားကူးရမှာက ကိုယ့်အလုပ်။\nလှည်းတန်းမီးပွိုင့်မှာ လူတွေ လမ်းဖြတ်ကူးကြတယ်။ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ မီးပွိုင့်ကိုလွတ်အောင် အရှိန်နဲ့မောင်းလာတဲ့ ကားတွေကြားထဲ ဖြတ်ကူးကြတာ။ ယာဉ်ထိန်းရဲတွေကလည်း ကြည့်နေတယ်။\nမျဉ်းကျားမတွေ့ရင် မီးပွိုင့်ကကူး လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပွိုင့်က ၀ါသွားမှ ကူးရင် မကောင်းဘူးလား။ စည်းကမ်းအပိုင်းက စဉ်းစားကြည့်တာပါ။\nနောက် ပြည်သူဘက်က စဉ်းစားကြည့်မယ်… ဟုတ်ပါတယ်… ကျောင်းအမီ၊ ရုံးအမီသွားရမှာ၊ ဒီပွိုင့်ကို စောင့်ရတာနဲ့ပဲ တစ်ကမ္ဘာလောက်ကြာတယ်။ ဒါဆိုရင် အဲဒီနားက ယာဉ်ထိန်းရဲတွေက ပြည်သူဘက်က စဉ်းစားပြီး လမ်းကူးခွင့်ရအောင် ကူညီပေးလိုက်လို့ရော မရဘူးလား… (အဲဒီပွိုင့်ထိပ်မှာ ရပ်စောင့်နေရင်းနဲ့ တစ်ခါတစ်လေဆိုရင် အဲဒီရဲကင်းကို ခဲနဲ့သွားထုချင်စိတ်ပေါက်တယ်။)\nမြေနီကုန်း မျဉ်းကျားမှာ မီးပွိုင့်တပ်ပေးထားတယ်။ ဘယ်သူကမှ နီတာစိမ်းတာကြည့်မကူးသလို ဘယ်ကားမှလည်း ရပ်မပေးကြပါဘူး။ ဘယ်ရဲကမှလည်း စနစ်တကျလာမလုပ်ပေးပါဘူး။\nအဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး အမှတ်တရတစ်ခုက… ကိုရီးယားကားထဲမှာ မျဉ်းကျားမှာ ပွိုင့်တပ်ပေးထားတာတွေကိုမြင်ရင် အရမ်းကိုသဘောကျမိပါတယ်။ ငါတို့နိုင်ငံလည်း အဲဒီလိုလုပ်ရင်ကောင်းမယ်ပေါ့။ တစ်ခါသား ကျောင်းပိတ်ရက် နှစ်လအိမ်ပြန်ပြီး ရန်ကုန်ကို ပြန်လာရော လှည်းတန်းမျဉ်းကျားမှာ မီးပွိုင့်တပ်ပေးထားတာကို တွေ့ရော။ တော်တော်လေးပျော်သွားတယ်။ နိုင်ငံခြားကလို ကူးလို့ ရပြီပေါ့။ ကြည့်လိုက်တော့ မီးကနီနေတယ်။ ကားကို စိမ်းပေးထားတယ်ပေါ့။ ခပ်တည်တည်နဲ့ အဲဒီနားမှာ ရပ်စောင့်နေတယ်… ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် ကြာလာတယ်။ ပြန်မစိမ်းလာဘူး။ ဟိုကြည့်ဒီကြည့် ကြည့်လိုက်တော့ ဘယ်သူကမှ အဲဒီပွိုင့်ကို သတိမထားမိဘူး။ ခပ်တည်တည်နဲ့ အရင်တိုင်းပဲ ကူးနေကြတယ်။ ကားတွေကလည်း အရင်တိုင်းပဲ။ အဲဒီတော့မှ အော်..တပ်သာထားတယ်…ဟုတ်လည်းဟုတ်တာမဟုတ်ဘူး ဆိုပြီး ဒီအတိုင်း ကူးလာခဲ့တယ်။\nဟိုနေ့က အစ်မတစ်ယောက်က ပြောတယ်။ သူ့ သူငယ်ချင်း မျဉ်းကျားကမကူးလို့ ဒဏ်ငွေဆောင်လိုက်ရတယ်တဲ့။ ရဲက ကူးမှာကို သိသိကြီးနဲ့ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေတယ်တဲ့။ ကူးပြီဆိုတော့မှ ဆီးဖမ်းတော့တာတဲ့။ စည်းကမ်းလိုက်နာစေချင်ရင် အစကတည်းက အဲဒီနားမှာ တားပါလားပေါ့။ အဲဒါနဲ့ ဒဏ်ငွေဆောင်ဖို့ တန်းစီရတယ်တဲ့။ တကယ်တော့ သူက ခရီးသွားစရာရှိလို့ ကားနောက်ကျမှာစိုးလို့ ရှေ့က လူတွေကို တောင်းပန်ပြီး အရင်ဆောင်ခဲ့တယ်တဲ့။ ချလံထဲမှာက ရာကျော်ပဲရှိတယ်။ တကယ်တမ်းပေးလိုက်ရတာက ၂၀၀၀ ကျော်တဲ့။ သူလည်း စိတ်တိုတိုနဲ့ ဒါဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဆိုတော့ ရယ်နေတယ်တဲ့။ ခရီးသွားစရာရှိလို့ ဘာမှဆက်မပြောနိုင်တော့လို့ ထွက်လာခဲ့ရတယ်တဲ့။\nကျွန်မကတောင် ပြောလိုက်သေးတယ်။ အဲဒီချလံရရင် လိုချင်တယ်လို့။ scan ဖတ်ချင်လို့ပါလို့… ဆိုတော့ကာ.. ဘယ်ကစပြီး ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ မမီတမီဥာဏ်နဲ့ တွေးမိနေမိပါတယ်။ ။\nhas written 75 post in this blog.\nလောကဓံကြုံ မဖြုံတမ်းပေါ့... မတုန်စမ်းနဲ့ စိတ်ခိုင်စေ....\nView all posts by GaviaGirl →\tBlog\nစိန်ဗိုက်ဗိုက် says: ကဲ..\nဒီ သုံးပွင့်ဆိုင် ကိစ္စ..\nဘယ်လိုရှင်းကြမတုန်း.. Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 1252\nဘဲဥ says: တစ်ယောက် တစ်ပွိုင့်စီပေးပီး ရှင်းကြမယ် :grin:\nမောင်ပေ says: တစ်ပွိုင့်နဲ့ တော့ အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး\n၁၅ ပွိုင့် ကနေ ထပ်တိုးတောင်းနေပါတယ်ဆို\nLog in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 739\nP chogyi says: စည်းကမ်းနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက\nတော့တော့ကို – အင်း ………..\nနေ၀န်းနီ says: ပြင်ချင်ရင် တစ်ကနေပြန်စ….။ ခေါက်ရိုးကျိုးနေတဲ့ အင်္ကျီတစ်ထည် လို ပြင်ဖို့ တော်တော်ခက်နေပြီ…။ နေရာတစ်ကာမှာ ဒီပုံစံ အတိုင်းခေါက်ရိုးကျိုးနေတာ ………….။\nပြောရင် ပြေတဲ့သူပဲ လျှာထွက်မယ် သူတို့က ပျင်းတောင်ပျင်းသေးတယ်ပြောနေမှာပဲ…။\nချင့် ယုံလိဖန် says: လာဘ်ပေး လာဘ်ယူ ဒို့ရန်သူ ဆိုတာက စာထဲမှာပဲ ရှိနေတာ\nအပြင်မှာတော့ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ကျင့်သုံးနေကြလေတော့ ခက်တာပေါ့ ။\nNovy says: ကားသမားအမြင်\nကားလမ်းမပေါ်မှာ လူတွေက ကားလာတဲ့ ဘက်ကို ကျောပေးပြီးလျောက်နေတယ်\nဟွန်တီးရင်လဲမဖယ်ပေးဘူး တိုက်မိရင် ကားသမားအလွန်ဖြစ်အုံးမယ်\nကားမောင်းတဲ့ လူတွေကလည်း မျဉ်ကျားကကူးတာတောင် မရပ်ပေးဘူး\nလူသွားလမ်းမှာလည်း ဈေးသည်တွေက အပြည့် ဘယ်နားက လမ်းလျောက်ရမှန်းတောင်မသိဘူး\nကားချင်းတိုက်ရင်တော့ ငါတို့ပိုက်ဆံတောင်းရအောင် (မှားလို့ ဖြေရှင်းရအောင် ) လာမယ်\nဘဲဥ says: ဟဲ့ဟဲ့ သများနဲ့ ဘာမှဆိုင်ဘူးနော်\nNovy says: ဟာားးားားားားားား\nရွာထဲက ဘဲဥ မဟုတ်ပါ\nရွာပြင်က ဘဲဥ သာဖြစ်ပါတယ်\nမွန်မွန် says: လှည်းတန်းမှာနေတော့ လှည်းတန်းအကြောင်းပဲသိတယ်လို့ ပြောရင်လည်း ခံရမှာပဲ။ လှည်းတန်းအကြောင်းပဲ ပြောဦးမယ်။\nမနက် ၇ နာရီလောက် ကျောင်းသွားတက်တိုင်း တစ်ခါတစ်လေ တွေးမိတာလေး ရှိတယ်။ မနက်ဘက် အစောဆိုတော့ ကားလည်းရှင်းတယ်။ ဘာဈေးသည်မှလည်း မရှိဘူး။ လှည်းတန်းလမ်းမက မကျယ်ဘူးဆိုပေမယ့် ကျဉ်းလည်း မကျဉ်းနေဘူး။ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်လို့ရတယ်။ ညနေရုံးဆင်းချိန် ပြန်လာပါတယ်။ တစ်ချိန်လုံးဘုရားစာ ရွတ်နေရတယ်။ လူသွားလမ်းဆိုတာ ဘယ်နားက ရှာရမှန်းမသိဘူး။ လမ်းပေါ်ကို ကျူးကျော်လာတဲ့ ဈေးသည်တွေနဲ့ ကားလမ်းက နှစ်စီးသွားစာပဲ ကျန်တော့တယ်။ ညာဘက်က ကပ်လျှောက်ရင် နောက်က ကားက ၀င်ကျုံးမှာစိုးလို့ ကျောမလုံဘူ။ ဘယ်ဘက်က လျှောက်ရင် မျက်နှာချင်းဆိုင်လာနေတဲ့ကားကို ဘယ်လိုရှောင်ရမှန်းမသိဘူး။ ဒီကြားထဲ မှော်ဘီကားတွေ၊ အဓိပတိတွေက ကျော်တက်ဖို့ စိုင်းပြင်းရင် ဘုရားတနေရတယ်။ လှည်းတန်းဈေးရှေ့နားရောက်ရင် မှတ်တိုင်က ကားနဲ့လူတွေကြားထဲ ဘယ်နားက သွားရမှန်းမသိဘူး။ မနက်ဘက် လမ်းလျှောက်မိတိုင်း ညနေကို တွေးမိပြီး စိတ်တိုရတာ ခဏခဏ… Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 4992\nသားဦးမြေးဦး၊ ၀မ်းတွင်းရူး says: ဘယ်တော့များမှ စည်းကမ်းရှိကြမှာပါလိမ့်။\nGuest says: စည်းကမ်းဖောက်ကြတာကတော့ ရှေးခောတ်ကတည်းကပါ။ အချုပ်တန်းဆရာဖေ လားမသိ.. ကဗျာတောင် စပ်ခဲ့သေးတာပဲ.. ဘာတဲ့.. “မြန်မာတွေ စည်းကမ်းဖောက်လို့၊ ထီးနန်းပျောက်ဖြစ်ပြီ၊ မှီးငြမ်းထောက်အသစ်မှီသည်၊ ညစ်ပလီလူမျိုး..”… ဘာညာ.. ဘာညာ.. (မှတ်ချက်။ ။ ဤကွန်မန့်ရေးသူသည် နိုင်ငံဂျားသားကြီး..မြန်မာစာကို မွှတ်နေအောင် ရိုက်တတ်သည်။:D)\npan pan says: မပြောမပြီး မတီးမမြည်တဲ့\nစည်းကမ်းပျက်တဲ့ထဲ ကျမလည်းပါသကိုး…. Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 909\nနွေဦး says: ခုတော့ ..ခလေးတွေဆော့သလို..\nကိုယ်ကြိုက်ရာ ကိုယ် အကုန်လုပ်…ဘဲ…။\nchar too lan says: မကောင်းတာက အားလုံး မကောင်းတာ\nအားလုံး …………….. ပြင်မှရမှာ\nလူတွေကိုပြောမယ် ကားလမ်းကူးဖို့ ကားစောင့်စီးဖို့နဲ့ ကားစီးတာကြာချိန်ကိုတွက်ဆပီး အိပ်ရာစောစောထကြပါ\nဖရုတ်သုတ်ခလုပ်ရင် ဘယ်သူမှားမှား ဗရုတ်သုတ်ခသေသွားနိုင်တယ်မှတ်ပါ …\nမွန်မွန် says: ဘယ်ပလက်ဖောင်းက လျှောက်ရမလဲဟင်..လျှောက်ချင်တာတောင် ပျောက်နေလို့..လှည်းတန်းမီးပွိုင့်က ပလက်ဖောင်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆိုင်တွေများလာတာ..လူတွေက လမ်းပေါ်ဆင်းလျှောက်ရတယ်…ကွေ့ကားများလာရင် ဘယ်ကိုရှောင်ရမလဲ မသိဘူး… Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 2321\nko khin kha says: မွန်မွန်ရေ လှည်းတန်းမှာလမ်းလျောက်ရင် ပလက်ဖောင်းကလျောက်မရလို့ စိတ်စောပြီးတော့လမ်းပေါ်ကဆင်းသွားရင် သတိထားနော် မလွယ်ဘူး။\nအဲဒီပလက်ဖောင်းပေါ်ကဆိုင်တွေကလည်း တစ်ခါရှင်းသွားလိုက် ပြန်ရောက်လာလိုက်နဲ့ သံသရာကို လည်နေတာဘဲနော်။\nsnow white says: လှည်းတန်းက မီးပွိုင့်အကြောင်းတော့ပြောကိုမပြောချင်ဘူး ။။။


ကိုရီးယားထိပ်တန်းနာမည်ကျော် EXO အဖွဲ့ရဲ့အကောင်းဆုံး သီချင်းအပုဒ် (၂၀)\nလက်ရှိအချိန်မှာ EXO ဟာ နာမည်အကြီးဆုံးကိုရီးယားအဆိုတော်အဖွဲ့တွေထဲက တစ်ဖွဲ့ အပါအဝင်ဖြစ်ပါတယ်။ debut လုပ်ခဲ့တာ ၆နှစ်ကျော် ၇နှစ်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမယ့် လက်ရှိအချိန်အထိ ဒိတ်ဒိတ်ကြဲအောင်မြင်နေဆဲ ဖြစ်နေတာကြောင့် EXO အဖွဲ့ဟာ အံ့မခန်းပါပဲလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့်ဒီတစ်ခါမှာဆိုရင်တော့ တောင်ကိုရီးယားရဲ့အကြီးဆုံး သီချင်းဆိုဒ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Gaon Chart မှာ download ဆွဲနှုန်းအများဆုံးဖြစ်တဲ့ EXO သီချင်းအပုဒ် ၂၀ကိုတင်ဆက်ပေးချင်ပါတယ်။ လူနားထောင်မှုအများဆုံး ဖြစ်နေတာဟာ အအောင်မြင်ဆုံးဖြစ်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ် မဟုတ်လားရှင်? ဒါ့ကြောင့် ဒီတစ်ခါမှာဆိုရင်တော့ ထွက်ရှိသမျှသီချင်းတွေထဲက download ဆွဲနှုန်းအများဆုံးသီချင်းတစ်ဖြစ်လဲ EXO ရဲ့ အအောင်မြင်ဆုံး သီချင်း အပုဒ် ၂၀ပုဒ်ကို တင်ပြလိုက်ပါတယ်။ မိုမိုလေးနဲ့တူတူလိုက်ပါစီးမြောကြည့်ရှုလိုက်ရအောင်။\n19. Christmas Day\n17. Tender Love\n15.the first snow\n13. Lucky One\n9. Dancing King\n8. Sing For You\n7. Miracle in December\n3. Ko Ko Bop\nတကယ့်ကို ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ သီချင်းတွေပါပဲနော်။ သူတို့သီချင်းတွေဟာ နားထောင်လိုက်တိုင်း ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ နေ့သစ်တစ်ခုကို အားအင်အပြည့်နဲ့ဖြတ်သန်းနိုင်ဖို့ရာအထောက်အကူပြုပါတယ်။ သင်ကော EXO ရဲ့ဘယ်သီချင်းကို အကြိုက်ဆုံးလဲ။\nAug 16 2019 (8605 views)\nAug 16 2019 (8773 views)\nAug 17 2019 (3224 views)\nAug 16 2019 (4234 views)\nAug 17 2019 (1696 views)\nAug 17 2019 (1100 views)\nAug 17 2019 (1160 views)\nAug 17 2019 (1238 views)