Ko Oo + Ma Thandar: ဘာ လဲ ဟဲ့ M P C ? (ကျော်ကျော်ငြိမ်းချမ်း)\nဘာ လဲ ဟဲ့ M P C ? (ကျော်ကျော်ငြိမ်းချမ်း)\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ ရက်လောက်က မိတ်ဆွေ တယောက်က လှမ်းပြောတယ်...။ ခင်ဗျား အပါအဝင် လူ ၉ ယောက်ကို သတိထားစောင့်ကြည့်ပေးဖုို့ ထိုင်းအစိုးရ တာဝန်ရှိသူတွေကို MPC - Myanmar Peace Center က စာပို့ထားတယ်တဲ့ ...။\nမြန်မာဘက်ခြမ်းက လုံခြုံရေးဌာနတွေက ထိုင်းဘက်က သူတို့ Counterpart အဖွဲ့အစည်းတွေကို ဒါမျိုးအလားတူ အကြောင်းကြားလေ့ရှိတာ အထူးအဆန်းမှ မဟုတ်တာ... သူတို့ အလုပ် သူတို့လုပ်တာ ဘာဆန်းလဲပေါ့ ...။ ဒါပေမယ့် ထူးဆန်းတာက ဒီတခါ MPC က စာပုို့တယ် ဆိုပဲ ...။\nဒါနဲ့ MPC မှာ လုပ်နေတဲ့ တခါတုန်းက မိတ်ဆွေဟောင်းတချို့ကို လှမ်းမေးလိုက်တယ် ... ခုထိ တယောက်မှ အကြောင်းမပြန်ဘူး... တိတ်ဆိတ်နေကြတယ်...။ အင်းပေါ့လေ ခမျာများမလဲ လမ်းရှင်း... အိတ်ဆွဲ... သခင်အားရ ကျွန် ဘော မ... အလုပ်တွေနဲ့ မအားကြရှာဘူး ထင်ပါရဲ့...။\nဒါနဲ့ MPC အင်တာနက်စာမျက်နှာမှာ တက်ကြည့်မိတော့လည်း Vision တို့၊ Mission တို့ထဲမှာ ဒါမျိုး တို့မီး ရှို့မီး လုပ်ရန်လို့ မတွေ့မိပါဘူး...။\nThe Myanmar Peace Center playsakey role in the development ofapeaceful nation inclusive of Myanmar’s ethnic diversity.\nThe Myanmar Peace Center achieves its mission by providing policy advice and strategic level guidance as well as coordinating government activities in the following key areas:\n1. Ceasefire Negotiations and Implementation\n2. Peace Negotiations and Political Dialogue\n3. Coordination of assistance in conflict affected areas\n4. Outreach and Public Diplomacy\n5. Mine Action\n6. Geo spatial and Resources\n- Established to assist the Union Peace-making Central Committee and the Union Peace-making Work Committee for the peace process.\n- Serving as the focal point for international partners and civil society organizations on issues related to the peace process.\n- Facilitating dialogue among government and non-state actors.\nဒါနဲ့ ဌာန ၃-၄ ခုက ထိုင်းမိတ်ဆွေတချို့ဆီကို လှမ်းမေးကြည့်မိတယ်...။ ၃ ဌာနက မိတ်ဆွေတွေက ဟုတ်တယ်လို့ အကြောင်းပြန်တယ်...။ ခါတိုင်းလို အဲဒီစာ ငါ့ကို ကော်ပီ ပေးပါလားလို့ တောင်းတော့... ဒီတခါတော့ မပေးပါရစေနဲ့လို့ တောင်းပန်တယ်...။ တယောက်ကတော့... ဟောဒီမှာ ကြည့်တဲ့... သူတို့ရတဲ့ ကော်ပီကို အွန်လိုင်းပေါ်မှာ စကားပြောရင်း မြှောက်ပြတယ်...။\nအကြောင်းပြချက်က ဘာလဲလို့ မေးတော့... ၃ ချက်တဲ့။\n၁။ ပြည်တွင်းက ကျောင်းသားတွေ ဆန္ဒပြဖို့ အားပေးအားမြှောက်ပြုနေတယ် ...\n၂။ ကျောင်းသားတွေကို ငွေရေး၊ ကြေးရေး ထောက်ပံ့ပေးနေတယ် ...\n၃။ လုိုအပ်ရင် လက်နက်ခဲယမ်းမီးကျောက်တွေ ထောက်ပံ့ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ် ... တဲ့...။\nကျနော်လည်း ရယ်ရင်းမောရင်း... တကယ်တော့ ငါလည်း အဲဒီ ၃ မျိုးလုပ်ချင်တာ... အခြေအနေမပေးလို့သာ... လို့ ပြန်ပြောတော့ သူတို့လည်း ရယ်နေကြလေရဲ့ ...။\nအဲဒီတော့... မင်းတို့ ဘာဆက်လုပ်မလဲလို့ မေးတော့... ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ အရင်လိုပဲ လုပ်ရမှာပေါ့... တဲ့ (စာရွက်ကို ဖိုင်တွဲတဲ့ ပုံစံ လုပ်ပြတယ်)...။ ဒါပေမယ့် ထုံးစံအတုိုင်း တခုတော့ သတိတော့ပေးတယ်...။ မင်းတို့အကြောင်းမသိတဲ့ တခြားအဖွဲ့တွေ (ထိုင်းလုံခြုံရေးဌာနများ) လည်း ရှိနေတယ်... ဆိုတော့ သတိတော့ထားကြပေါ့... တဲ့။ ကျနော်လည်း ထုံးစံအတိုင်း ခေါ့ခွန်း မာ့မာ့ ခရပ်... လုပ်လိုက်ရတာပေါ့...။\nနောက်ဆုံး MPC ဆိုတာ ဘာလဲ သိလား... လို့ သူတို့ကို ပြန်မေးလိုက်တယ်... ဘာလဲ ပြောပါဦးတဲ့ .....\nManiac Problematic Clowns... လို့ ...။\nခွန်ထိုင်းတွေ ခွက်ထိုးခွက်လန် ရယ်မောနေကြလေရဲ့  ...။\nအော်... မကြာ မကြာ ထ ထ ကြည့်ရတာ အိပ်ရေးပျက်ပေမယ့် တခါ တခါတော့လည်း MPC ရှိတာ အပျင်းတော့ပြေသား... လို့ တွေးမိတယ် ...။ ။


Development Network for Immigrants ─ ကပ်ရောဂါကာကွယ်ရေးအတွက် လူထုလုံခြုံရေးရှိစေရန် နိုင်ငံခြားမှပြန်လာသော ရောဂါသည်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အထူးဂရုပြုရမည့် အကြောင်းအရာများကို ဗဟို ကပ်ရောဂါ ထိန်းသိမ်းရေး စင်တာ (CECC) မှ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်\nကပ်ရောဂါကာကွယ်ရေးအတွက် လူထုလုံခြုံရေးရှိစေရန် နိုင်ငံခြားမှပြန်လာသော ရောဂါသည်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အထူးဂရုပြုရမည့် အကြောင်းအရာများကို ဗဟို ကပ်ရောဂါ ထိန်းသိမ်းရေး စင်တာ (CECC) မှ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်\nDate : 2020/6/23\nUpdated : 2020/6/23 下午 12:00:00\nနိုင်ငံခြားမှ COVID-19 ရောဂါသည်များ နိုင်ငံသို့ပြန်လာချိန်တွင် ကပ်ရောဂါကာကွယ်ရေးအတွက် ပျံသန်းရေးလုံခြုံမှုရှိစေရန်နှင့် ဝင်ရောက်လာပြီးချိန်တွင် လူထုအတွင်း ရောဂါပျံ့နှ့ံမှု အန္တရာယ်လျှော့ချရန်အတွက် နိုင်ငံသို့ပြန်လာရန် လေယာဉ်ပေါ်တက်ရောက်ခြင်းမပြုချိန်တွင် နိုင်ငံခြားမှပြန်လာမည့် ရောဂါသည်များအနေနှင့် ကူးဆက်ရောဂါ ထိန်းသိမ်းရေး အက်ဥပဒေ ပုဒ်ခွဲ2နှင့်3၏ ပိုဒ်ခွဲ 58 စာပုဒ် 1 ၏ စာပုဒ်ခွဲ2နှင့်3နှင့်အညီ အောက်ပါ အခြေအနေများနှင့်ကိုက်ညီရမည် ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဇွန်လ 17 ရက်တွင် ဗဟိုကပ်ရောဂါထိန်းသိမ်းရေးဌာနချုပ် မှမှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်သူများကို ထိုဥပဒေတွင်ပါဝင်သော စာပိုဒ် 69 တွင်ပါသည့်အတိုင်း ဒဏ်ကြေး NT$10,000 မှ NT$150,000 အထိ ချမှတ်မည်ဖြစ်သည်။\n1. လေယာဉ်ပေါ်တက်ရောက်သည့်နေ့နှင့် ဆိုက်ရောက်သည့်နေ့မှစ၍2လရှိပြီဖြစ်ပြီး ရောဂါလက္ခဏာ သက်သာလာပြီဖြစ်သည်။\n2. ဆိုက်ရောက်သည့်နေမှစ၍ 10 ရှိပြီဖြစ်ပြီး ရောဂါသည်မှ SARS-COV-2အတွက် အသက်ရှုလမ်းကြောင်း နမူနာစစ်ဆေးမှုမှ ရောဂါမရှိကြောင်း စစ်ဆေးချက်အဖြေရရှိပြီးဖြစ်သည်။ (စစ်ဆေးချက်များကို 24 နာရီခြား၍ ပြုလုပ်သည်။)\nနိုင်ငံခြားမှ ရောဂါသည်များအနေနှင့် ထိုင်ဝမ်သို့ပြန်လာချိန် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားရန် ဗဟိုကပ်ရောဂါထိန်းသိမ်းရေးဌာနချုပ် မှထောက်ပြခဲ့သည်။ ခရီးသွားထောက်ခံချက်၏ ကပ်ရောဂါ အဆင့်-3 နေရာများမှ ခရီးသွားများအနေနှင့် ဝင်ရောက်လာချိန်အတွင်း ရောဂါခြေချုပ်စီမံကိန်းများကိုလုပ်ဆောင်သင့်ကြောင်း အကြံပြုထားသည်။ ရောဂါလက္ခဏာများတွေ့ရပါက၊ ဤရောဂါသည်များကို နယ်စပ်ဒေသ စစ်ဆေးချက်များပြုလုပ်ပြီးချိန်တွင် ဗဟိုရောဂါခြေချုပ်ထားရှိသည့်နေရာ၌ ထားရှိရန် တောင်းဆိုမှုပြုထားသည်။ စစ်ဆေးချက် အဖြေမှာ ရောဂါမရှိကြောင်းပြသပါက ၎င်းတို့အနေနှင့် အိမ်တွင်း ရောဂါခြေချုပ်အဖြစ်ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်သည်။ ရောဂါမပြသောသူများအနေနှင့် ဝင်ရောက်ပြီးချိန် 14 ရက်အတွင်း အိမ်တွင်းရောဂါခြေချုပ်ဖြင့်နေထိုင်သင့်သည်။


ဆလိုင်းရွှေလင်း – ဖိနပ်ကြောင့် . . . | MoeMaKa Burmese News & Media\nမောင်မိုးသူ - သူဌေးဝါဒနှင့် ဘကြီးမိုး\nစံပယ်ဖြူ - ကျွန်မတို့ရွာကို သက်သေတည်\nဆလိုင်းရွှေလင်း – ဖိနပ်ကြောင့် . . .\nဖိနပ်ကြောင့် . . .\nဆလိုင်းရွှေလင်း၊ ဇွန် ၂၄၊ ၂၀၁၄\nကန်ပတ်လတ်မြို့နယ်အသင်း ဖွဲ့စည်းနိုင်ဖို့ အထူးကြိုးပမ်းခဲ့သူ ဦးခိုင်ထွန်း(ကွန်လွန်)က ပြောဖူးသည်။ “ကျွန်တော်က အသက် ၂၀-ကျော်မှ ဖိနပ်ဆိုတာ စီးဖူးတာ” တဲ့။ လူထွေးလဲ အသက် ၈-နှစ်လောက်မှာမှ ဖိနပ်ကို စ၍ စီးဖူးသူဖြစ်သည်။ လူထွေးတို့ တစ်ရွာလုံးတွင် ဖိနပ်ကို အမြဲတစေ စီးသူဟူ၍ မရှိခဲ့။ အားလုံး ဖိနပ်ဗလာဖြင့်သာ အတက်အဆင်း အသွားအလာ လုပ်ကြရသည်။ ဖိနပ်မစီးရလို့ အနေခက်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။\nလူထွေး၏ဖခင်က ရွှာသူကြီးဆိုတော့ စစ်သားအချို့ ရွာသို့ ပြန်ရောက်လာလျှင် လေးစားသမှုဖြင့် စစ်ဖိနပ် အဟောင်းတွေ တပတ်နွမ်းတွေကို လက်ဆောင်ပေးကြသည်။ ဖခင်ကြီးကလဲ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဂုဏ်ယူစွာ လက်ခံထားသည်။ သို့သော် တရံတခါမျှ ထုတ်စီးသည်ဟူ ၍ မရှိ။ နောင်တွင် သိရသည်မှာ ဖခင်ကြီး၏ခြေထောက်အရွယ်နှင့် ဖိနပ် sizeက မကိုက်သည့်အတွက် စီး၍ မရ။ ချောင်လွန်းနေသည်။ (သို့) ကြပ်လွန်းနေသည်။ အရွယ်အစားကိုက်လျှင်ပင် စီးကာစ၌ ဖိနပ်ပေါက်တတ်သေးရာ၊ အရွယ်မကိုက်ခြင်းကြောင့် ဖခင်ကြီး မစီးနိုင်ပါလေ။\nလူထွေးတို့ကလေးတွေသာ ထိုစစ်ဖိနပ်တွေ၊ ကင်းဗတ်စ်ဖိနပ်တွေကို ခြေထောက်စွပ်၍ သွားလာဆော့ကစားနေကြသည်။ လူက ဖိနပ်ကိုစီးခြင်းမျိုးမဟုတ်ပဲ ဖိနပ်က လူကို စီးခြင်းမျိုး ဖြစ်နေသည်။ ဖိနပ်ချောင်လွန်းနေသည့်အတွက်လည်းကောင်း၊ ဒူးခေါင်းနီးပါးလောက်ရောက်နေပြီး ကြီးလွန်းနေ၍ လည်းကောင်း၊ ဖိနပ်ကို ကျွတ်ကျန်ရစ်မှု မဖြစ်အောင် သယ်ဆောင်စီးနင်းနေရ၍ ဖြစ်သည်။ မတ်စောက်သော အတက်အဆင်းများ၌ အန္တရယ်ရှိသဖြင့် ချွတ်ပြီး လက်နှင့်ကိုင်သွားရသေးသည်။ သို့ဂလောက် ကြိုးစားပမ်းစား စီးနေသည့်ကြားက ဖိနပ်ကြီးတွေနှင့် ဆော့နေရသလားဟု မိဘလူကြီးတွေက မြည်တွန်တောက်တီးတာလဲ ခံရသေးသည်။\nလူထွေး ၇-နှစ်သားလေက်တွင် ရွာမူလတန်းကျောင်း၌ စတက်ရသည်။ ကျောင်းဆရာတို့ မိသားစုမှလွဲ၍ မည်သည့်ကျောင်းသား ကျောင်းသူမျှ ဖိနပ်စီးသည်ကို မတွေ့ရ။ စာကို ဘယ်လိုမှ စိတ်မဝင်စားသော လူထွေးသည် ဝမ်းကွဲညီကိုတစ်ဦးနှင့်အတူ ကျောင်းအနီးရှိ ချောင်းငယ်သို့သွားကာ ကျောက်တုံးများအပေါ်၌ ကျောက်တံကို သွေးကြ၏။ ထို့နောက် တိုင်ပင်ညီညွတ်ကြပြီးလျှင် ချောင်းရိုးအတိုင်း အထက်သို့ ဆန်တက်ကြ၏။ ဆွေမျိုးများတောင်ယာခင်းသို့ဝင်၍ သခွါးသီးတို့ကို ခူးဆွတ်စားသောက်ကြ၏။ တနေကုန် ကျောင်းပြေးကြ၏။ နောက်ပိုင်းတွင် လူထွေး ငယ်သေးသည်ဟုဆို၍ မိဘများက ကျောင်းမထားကြတော့ပေ။\n၁၉၇၂ လူထွေး ၈ နှစ်သားလောက်တွင်မူ အကိုအမများ တက်ရောက်နေသော ကန်ပက်လက်မြို့ အ-လ-က သို့ သွားတက်ရ၏။ ထိုစဉ်က မြို့ဟောင်းနေရာ ဖြစ်၍ အထက ကျောင်းပင် မရသေးပေ။ လူထွေးကား ညီကို မောင်နှမ ၉- ယောက်တွင်အငယ်ဆုံး ဖြစ်၍ အားလုံးက ချစ်ကြ အလိုလိုက်ကြရာ စာတတ်ဖို့ မလွယ်ဟု အကြောင်းပြလျက် အကိုကြီးဖြစ်သူက မြို့ပေါ်သို့ သွားတက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ရာဘာဖိနပ်လေး ဝယ်ပေးထားရာ သူ့ခမြာ အတော်လေးပင် ကြိုးစားပမ်းစား စီးနေရ၏။ စီးကျင့်မရှိသဖြင့် သွားရင်းလာရင်း ဖိနပ်က ကျွတ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သဲကြိုးတိုင်ကို ခြေညှိုးနှင့် ခြေမဖြင့် ဖိကုတ်ထားရသည်။\n(၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် လူထွေးသည် မိခင်ကြီးကို ရန်ကုန်သို့ ခေတ္တခေါ်ထားရာ တစ်သက်လုံး ဖိနပ်မစီးခဲ့သော မိခင်ကြီးသည်လည်း ဖိနပ်စီးရာ၌ ဒုက္ခ ရောက်နေတော့၏။ အသက် ၇၀ နီးပါးမိခင်ကြီးအတွက် မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း ညှပ်ဖိနပ်အစား ကင်းဗတ်စ်ဖိနပ်ကို စီးစေတော့မှ အဆင်ပြေသွားတော့၏။ )\nထိုကာလက ဖိနပ်တစ်ရံ ဝယ်ပြီဆိုလျှင် အောက်ခံ ရာဘာများ ပါးလှပ်ပေါက်ပြဲသွားမှ စွန့်ပစ်တတ်ကြသည်။ သဲကြိုးကတော့ ခဏခဏပင် ပျက်၏။ သဲကြိုးအပိုများကို ဝယ်ထားပြီး ပြတ်သော အဟောင်းကို ဖြုတ်၍ သဲကြိုးအသစ်ကို တပ်ကြရသည်။ ထိုစဉ်က ရာဘာနည်းပညာလည်း မတိုးတက်သေး။ ဖိနပ်ဈေးလည်း တော်တော် ကြီးဟန်တူသည်။ (လူထွေးတို့ ရပ်ကွက်ထဲတွင်နေသော အသက် ၇၀ ကျော်ဦးလေးကြီးတစ်ဦးက ၁၉၇၀- ဝန်းကျင်လောက်တွင် ထိုခေတ်က ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသော ဆင်ကြယ်ရာဘာဖိနပ် အစစ်တန်ဖိုးမှာ ထိုခေတ်ရွှေဈေး၏ ၁၀ပုံ ၁ပုံ ပင်ရှိကြောင်း ယခုခေတ် ရွှေဈေးနှင့် တွက်ကြည့်လျှင် ကျပ် ၇-သိန်းလောက်ရှိကြောင်း အလှူအတန်း အခန်းအနားများ၌ ထိုဖိနပ်မျိုး မကြာခဏ ပျောက်လေ့ရှိကြောင်း ပြန်ပြောပြလေ့ရှိပါသည်။)\nဖိနပ်ကို ကြိုးစားပမ်းစား စီးကျင့်နေသော လူထွေးသည် မော်လမြိုင် ဓမ္မပါလကျောင်းတိုက်သို့ ရောက်သောအခါ ဖိနပ်တန်ဖိုးကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လာရ၏။ ကျောင်းတိုက်ကြီးက ကျယ်သလောက် ချုံနွယ် ပေါင်းမြက်တွေ ဂမူတောင်စောင်းတွေ ပေါလှ၏။ ကျောင်းအားရက်များတွင် ကိုရင် ကျောင်းသားတွေ ချုံ ရှင်းကြ၊ အပင်စိုက်ကြရသည်။ ကျောင်းဝင်း၌ လူတွေ ဖိနပ်စီးခွင့် မရှိသဖြင့် ဆူးစူးခြင်းမျိုး ကျောက်တုံးကို ခလုတ်တိုက်မိခြင်းမျိုး မကြာခဏဖြစ်၏။ အညစ်အကြေးများကိုလည်း မကြာခဏ တက်နင်းမိတတ်၏။ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ ဘာ့ကြောင့်များ ဖိနပ်စီးခွင့် မပြုပါလဲဟု တွေးတောမိလာ၏။ (နောင်တွင် တောင်မြို့ မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော် အရှင်ဇနကာ ဘိဝံသ၏ စာကို ဖတ်ရသောအခါ ကျောင်းဝင်း၌ အညစ်အကြေးမဖြစ်စေဖို့ ဖိနပ်စီးသင့်ကြောင်း ဖော်ပြထားသဖြင့် သဘောကျကြည်ညိုသွားပါသည်။) ဖိနပ်မစီးခြင်းကြောင့် ခြေဖဝါးပြင်ကို ဖောက်၍ဝင်သွားသော ပိုးမွှားများအကြောင်း ပညာပေး ရုပ်ရှင်ကိုလည်း ကြည့်ဖူးသည်။\nလူထွေးအရွယ်ရောက်လာသောအခါ ဗုဒ္ဓဓမ္မအလိုကျ တွေးခေါ်ကျင့်သုံးဖို့ ကြိုးစားသည်။ ဖိနပ်ဆိုသည်မှာ အပူအအေးဒဏ်၊ အညစ်အကြေးဒဏ်၊ ဆူးစူးမှုဒဏ်များကို ကာကွယ်ပေးဖို့သာ အဓိကဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ကာကွယ်ပေးနိုင်လျှင် ဘယ်ဖိနပ်အမျိုးအစားမဆို အသုံးဝင်သည်သာ ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ခံယူ၏။ သို့သော် မဒန်လူထွေးကတော့ လက်မခံ။ တောင်းမှာအကွပ်၊ လူမှာ အဝတ်ဆိုသလို ဖိနပ်အမျိုးအစားကောင်းခြင်း၊ ဈေးကြီးခြင်း၊ အမည်ကျော်ကြားခြင်းတို့ ကြောင့် အထင်သေးမှု အထင်ကြီးမှု ဖြစ်နိုင်ပုံကို ရှင်းပြသည်။ လူထွေးကလည်း ဖိနပ်ဆိုသည်မှာ ……….. ဟု အစချီ၍ သူ့ခံယူချက်ကို ရှင်းပြ၏။ သို့သော်မဒမ်လူထွေးသည် သူမ၏ ဗီတိုအာဏာကို အသုံးပြုပြီးသကာလ “ တန်ဖိုးနည်း စုတ်စုတ်ပြတ်ပြတ် ဖိနပ်မျိုးနဲ့ဆိုလျှင် တွဲမသွားဘူး” ဟု ငြင်းဆန်လေသည်။ ထို့ကြောင့် လူထွေးလည်း သူ့ဇနီးဝယ်ဆင်ပေးသော သူမကြိုက်သော တန်ဖိုးကြီးသော ဖိနပ်မျိုးကို စီးနေရလေတော့၏။ တန်ဖိုးကြီးသဖြင့် ပျောက်ရှသွားမှာ ပူပင်ရသော ဒုက္ခကြီးကလဲ ပိုလာသေး၏။ ဖိနပ်ကို ဖိနပ်ဟုမမြင်၊ အဘယ်ရွေ့အဘယ်မျှ တန်ဖိုးရှိသော ငွေထုပ်ကြီးဟု မြင်နေရ၏။ လူက ဖိနပ်ကို မစီးရ၊ ဖိနပ်က လူကို စီးနေသကဲ့သို့ ရှိချေ၏။\nမဒမ်လူထွေးကိုယ်တိုင်လည်း ဖိနပ်နှင့်စပ်လျဉ်းသော ဒုက္ခဆင်းရဲများ မကြာခဏ ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသည်။ တစ်ရံခါတွင် သူမအလွန်ကြိုက်သော ဖိနပ်မှာ ဈေးကြီးလွန်သဖြင့် မဝယ်နိုင်ရှာ။ ကျပ်ငွေ ၄ သောင်းကျော်သဖြင့် အောင့်အီး စောင့်စည်းနေရ၏။ ထိုဖိနပ်မျိုးကို promotion ပွဲတစ်ခုတွင် ကျပ်ငွေ ၂ သောင်းကျော်ဖြင့် ဈေးချရောင်းလေရာ မဒမ် လူထွေးလည်း အပြေးအလွှားဝယ်၏။ ထီပေါက်သူကဲ့သို့ ဝမ်းသာနေ၏။ သို့သော် ထိုဝမ်းသာခြင်းမှာ သစ်ကိုင်းထက်၌ လာနားသော ငှက်ကဲ့သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။ အကြောင်းမှုကား တစ်လကျော်စီးရုံနှင့် ကွာဟပျက်စီးလာသောကြောင့် ပင်တည်း။\nလူထွေးလည်း နိုင်ငံခြားသို့ရောက်၍ ညှပ်ဖိနပ်အစား ကွင်းထိုးဖိနပ်တစ်မျိုးကို စမ်းသုံးကြည့်ရာ များစွာသဘောကျလေတော့၏။ လမ်းလျှောက်ရာ၌ အလိုက်သင့်ပါလာသည့်အပြင် ကြည့်ရှုလို့လည်း တော်တော်ကောင်းသည်ဟု သူထင်၏။ ထိုနေ့ထိုရက်မှ အစပြု၍ လူထွေးလည်း ကွင်းထိုးဖိနပ်ကိုသာစီးကာ ဖိနပ်ရောဂါကို ရသွားလေတော့၏။ သူ GTI တက်ခဲ့စဉ်က ဖိနပ်ဆွေးဆွေး လူဆွေးဆွေးဟု ပြောစမှတ်တွင်လောက်အောင် တာရှည်ခံသော အမည်ကျော်သော မြင်းကျယ်ရာဘာဖိနပ်ကို နှစ်အတန်ကြာ စီးခဲ့ရကြောင်း သတိရပုံ မပေါ်တော့ပေ။\nတစ်ရံခါ၌ မဒမ်လူထွေးသည် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တစ်ရံကို စိတ်လိုလက်ရဝယ်လာပြီးလျှင် စီးနေ၏။ မကြာမီ ရှုံ့မဲ့ငြီးငြူပြီး မစီးတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ သည်းခံစိတ်ရှည်စွာ စီးပါသော်လည်း ဖိနပ်ပေါက်ပြီး အသားမကျနိုင်သောကြောင့် တည်း။ ဒါလည်း တစ်ဒုက္ခပါလားဟု လူထွေးမှတ်ချက်ပြု၏။ ဒေါက်မြင့် ဖိနပ် စီးခြင်းကြောင့် အမျိုးသမီးတွေ တင်အလှ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ကိုယ်လုံးအချိုးအဆစ် စနစ်ကျနမှုကို ထိခိုက်စေသဖြင့် ကျန်းမာရေးနှင့် မညီကြောင်း ဆေးပညာ သုတေသနဆိုင်ရာ သတင်း တစ်ပုဒ်၌ ဖတ်ရ၏။ လူထွေးပျော်နေသည်။ မဒမ်လူထွေးမှာ ဒေါက်မြင့် မစီးရတော့ခြင်းကြောင့် ကျန်းမာရေး မထိခိုက်နိုင်တော့။\nလခစားဝန်ထမ်း ယောင်္ကျားလေးတစ်ဦးမှာ ချစ်သူရှိ၏။ ထိုချစ်သူ၏မိခင်က “ ငါ့သမီးကို လိုချင်ရအောင် နင့် လစာက ငါ့သမီး ဖိနပ်တစ်ရံဖိုးတောင် ရှိလို့လား” ဟုဆိုသည်။ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ဝင်ခန်းထဲက စကားမဟုတ်။ အပြင်မှာလည်း ကြားရတတ်သော စကားပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဖိနပ်အမျိုးအစားကို လိုက်၍ ထောင်ဂဏန်းမှ သိန်းဂဏန်းထိရှိ၏။ ဖိနပ်သည် ( န = စနေနံ ) ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အဝင်မခံထိုက်၊ စွန့်ပစ်လေ ကောင်းလေဟု ယူဆသူကလည်း ရှိသေးသည်။ အလကားရလျှင် ကောက်ရလျှင် မယူသင့်ဟုဆိုကြ၏။ သို့သော် တစ်ခုပြီးတစ်ခုဝယ်ပြီး ဘာ့ကြောင့်အဝင်ခံကြပါလိမ့်ဟုလည်း တွေးတောစရာ ဖြစ်နေသည်။\nမိန်းကလေးတွေသာမက ယောင်္ကျားလေးတွေလည်း ဖိနပ်ရောဂါထကြလေသည်။ လခ ၅ သောင်းလောက်ရသူ လူငယ်တစ်ဦးသည် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်ဆင်းနေ၏။ မိဘများက ခိုင်းလျှင် တစ်ခုမျှ လက်ကြောတင်းအောင်မလုပ်သူသည် ထိုသို့ အပင်ပန်း ခံနေသည်မှာ အကြောင်းရှိ၏။ ၈ သောင်းခန့် ပေးမှ စီးရမည့် ဖိနပ်တစ်ရံကို လိုခြင်းသောကြောင့် ဟု ဆိုလေသတည်း။ ဩော်……….. စွဲလမ်းမှုက အဖုံဖုံ ၊ရှုးနည်းက အစုံစုံပင်တည်း။\nဈေးကြီးသော ဒေါက်ဖိနပ်ချွန်ချွန်ကို စီးနေစဉ် ဟန်ချက်ပျက်ကာ ချော်လဲ၍ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြစ်သွားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးအကြောင်းလည်း ကြားဖူး၏။ ဒေါက်ဖိနပ်ချွန်ချွန်ဖြင့် တက်နင်းမိသောကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားသူကို ဆေးဖိုးလျော်လိုက်ရတာမျိုးလည်း ကြားရဖူးသည်။\nရဟန်းများသည် ဆွမ်းခံလျှင် ဖိနပ်စီးလေ့ မရှိကြ။ မြတ်ဗုဒ်ဓက ဝိနည်းဒေသနာတော်တွင် ကျန်းမာသော ရဟန်းများအား ဖိနပ်စီးခွင့် မပေးကြောင်း၊ ပလိဗောဓ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် တားမြစ်ခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း ကြားဖူးသည်။ သို့သော် အနူပညတ်အရ အချို့အချက်များအား ပြန်လည် ခွင့်ပြု ခဲ့သည်ဟု မှတ်သားဖူးသည်။\nဆရာစန္ဒြ၏ ဘဝခရီးနှင့် အတွေ့အကြုံများ စာအုပ်တွင် ဟိန္ဒူ ယောဂီများ ကျင့်သုံးသော ကျန်းမားရေးနည်းလမ်းတစ်ခုကို တင်ပြထား၏။ ဖိနပ်မစီးပဲ လမ်းလျှောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခြေဖဝါး၌ အကြောပေါင်းစုံရှိရာ ဖိနပ်မစီးဘဲ လမ်းလျှောက်ခြင်းဖြင့် ခြေဖဝါးအကြောများကို နိုးကြားလှုပ်ရှားပေးရာရောက်၍ ကျန်းမာစေသည်ဟု ဆို၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် တစ်သက်လုံး ဖိနပ်မစီးဘဲ နေခဲ့သော လူထွေးတို့ရွှာက ယခင်ရွာသားများသည် ကျန်းမာခဲ့ အသက်ရှည်ခဲ့သည်မှာ ထိုနည်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆူးစူး၍၊ သံစူး၍၊ အညစ်အကြေးနင်းမိ၍၊ တောင်ယာခင်းမီးလောင်ပြင်နင်းမိ၍ ကြမ်းထော်အက်ကွဲနေသော ခြေထောက်များ ပိုင်ရှင် ရွာသားများ၌ ထိုအကြောင်းများကြောင့် ကျန်းမားရေးထိခိုက်ကာ အသက်တိုသွားရသူများလည်း ရှိနိုင်သည်သာ ဖြစ်၏။\nနိုင်ငံအလိုက် စာရင်းကောက်ကြည့်လျှင် ဖိနပ်နှင့် ပတ်သတ်၍ လိုအပ်ချက်အရ စီးနေခြင်းထက် လိုချင်မှုအရ စီးနေခြင်းများက ပို မို နိုင်သည်။ ဖိနပ်လှလှလေးတွေမြင်၍ အငမ်းမရ ဝယ်ကြသည်။ သို့သော် ခဏလေးနှင့်ပျက်၍ ထပ်ဝယ်ကြရပြန်သည်။ ဖိနပ်ထုပ်လုပ်ရောင်းချသူတွေကတော့ မြန်မြန်ပျက်လေ များများထုတ်၍ များများ မြတ်လေဟု ဆိုကြပေလိမ့်မည်။\nလူထွေး၏တောင်တောင်အီအီ အတွေးများကို မဒမ်လူထွေးက သရော်၏။ “ကျူပ်တို့ ဖိနပ်ဝယ်တယ်ဆိုတာ ဘာဟုတ်သေးလို့လဲ။ ဖိလပ်ပိုင်နိုင်ငံရဲ့ အာဏာရှင် သမ္မတ မားကို့စ်ရဲ့ ကတော်လေ……..။ အဲ့ဒီ့အမျိုးသမီးရဲ့ဖိနပ်တွေ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသတဲ့။ တစ်နေ့တစ်ရံစီးရင်တောင်၊ ဒီတစ်သက် စီးမကုန်ဘူးဆိုပဲ” ဟု ပြော၏။\nလူထွေးက ဆို၏။ “ တို့နိုင်ငံရဲ့ အမည်ကျော် အနုပညာရှင်တွေ အဆိုတော်တွေလည်း မခေပါဘူးကွ။ ပွဲလေးတစ်ခုတက်ရဖို့ စင်္ကာပူသွားပြီး ဖိနပ်နှင့် အသုံးအဆောင်တွေ ဝယ်သတဲ့။ ကျပ် ၅ သိန်းတန် ဖိနပ်ရှိသတဲ့။ လူနေမှု အဆင့်အတန်းကွာခြားချက် ကြီးမားနေတဲ့ တို့နိုင်ငံမှာ shopping ထွက်ပြီး ငွေတွေဖြုန်းနေ၊ အဲ့လေ…………..။ သုံးနေလိုက်ကြပုံများ ”\nမဒမ်လူထွေးက တုံ့ပြန်၏။ “ သူတို့ရှိလို့ သူတို့သုံးတာပဲ။ ရှင့်ငွေကိုလာသုံးလို့လား။ ကိုယ်ကဖြင့် မရှာနိုင်ပဲနဲ့များ ”\nလူးထွေးကလည်း အညံ့မခံ “ စားစရာ မရှိတဲ့သူနဲ့ ထားစရာ မရှိတဲ့သူ ……… ဒီနှစ်မျိုးပဲ ရှိလာရင် အန္တရာယ်များမယ်။ ဒါတွေကြောင့် ဘုံစနစ်ဆိုတဲ့ ကွန်မြူနစ်တွေ ပေါ်ခဲ့တာ။ အကောင်းဆုံးလို့ ငါထင်တာကတော့ ဗုဒ်ဓတရားရဲ့ အဆုံးအမပဲ။ လိုအပ်ချက်ကိုပဲ ဦးစားပေးဖို့၊ လိုချင်မှုကို ရှေ့တန်းမတင်ဖို့ ဆုံးမခဲ့တယ်။ သံဃာတွေ ပစ္စည်းလေးပါးသုံးဆောင်တဲ့အခါ ကျန်းမာဖို့၊ ခန်ဓါကိုယ် တည်တံ့ရေးဖြစ်ဖို့၊ ရဟန်းအလုပ် လုပ်နိုင်ဖို့၊ တစ်နည်းအားဖြင့် လိုအပ်ချက်အရပဲ သုံးဆောင်ကြတယ်။ လူတွေက ရဟန်းတွေလောက် မကျင့် နိုင်ဘူးပေါ့။ သို့ပေမယ့် ကျင့်သင့် သလောက် ကျင့်ဖို့လိုတယ်လေ။”\nမဒမ်လူထွေ၏ အောက်ပါစကားကြောင့် လူထွေးလည်းအသာလေး ငြိမ်နေရလေတော့သည်။ ငြိမ်ချင်၍ ငြိမ်ခြင်းကား ဟုတ်ဟန်မတူ။ “ကဲ ကဲ … ဓမ္မကထိကရေ။ ဘုန်းကြီးသာ ဝတ်လိုက်ပေတော့။”\nPhoto Credit – www.josscrowcroft.com\nလွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော်က မြန်မာရဟန်းတော်၏ Win-Win သီအိုရီ (6)\nဆလိုင်းရွှေလင်း – သာသနာ့ဝန်ထမ်း ကျန်းမာရေးကဒ်စနစ် မိတ်ဆက် (0)\nဆလိုင်းရွှေလင်း – အပရ စေတနာများ (0)\nဆလိုင်းရွှေလင်း – ဓမ္မစာဆို အရှင်နာရဒ(ပုတီးကုန်း) ၊ ချင်း ဗုဒ္ဓသာသနပါလကအဖွဲ့ သြဝါဒါစရိယဆရာတော် ၊ ဝိနယဓရ ပိဋိကတစ်ပုံ အာဂုံအောင် ပျံလွန်တော်မူ (0)\nOne Response to ဆလိုင်းရွှေလင်း – ဖိနပ်ကြောင့် . . .\nglass on June 24, 2014 at 4:10 pm\nအယ်ဒီတာကြီးများ ခင်ဗျား..သတ်ပုံလေးတွေ စီစစ်ပြီးမှ တင်ပေးရင်ပိုကောင်းမည်ထင်ပါသည်.. ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေလို့ကတော့ မြန်မာစာ ပျက်ပါပြီ..


Eskişehirမီးရထားစနစ်များကိုဂျာမနီနိုင်ငံတွင်စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည် RayHaber | raillynews\n26 / 09 / 2014 49 ဂျာမဏီ, ဥရောပ, လောက, လှုပ်ရှားမှုများ, အထွေထွေ, ခေါင်းစီးသတင်း\nEskişehirမီးရထားစနစ်များဂျာမနီအတွက်ကမ္ဘာသို့မိတ်ဆက်: Eskisehir အတွက်ဂျာမဏီ InnoTrans 2014 ကျင်းပခဲ့သောကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးပြပွဲဒီနှစ်၏အလေးချိန်ခံစားရတယ်။\nဘာလင် InnoTrans ပြပွဲတိုင်းနှစ်နှစ်ဖွဲ့စည်းတစ်ခုသိသာအလှူငွေဒီနှစ်Eskişehirကနေထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပါသည်။ အဆိုပါကန်ထရိုက်တာသည်ကုန်သည်ကြီးများအသင်းစက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းရှင်များ Eskisehir Eskisehir တူရကီရဲ့ရထားလမ်းစနစ်များနှင့်စွမ်းရည်များမိတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်, ဒါကြောင့်အရေးကြီးသောအဆက်အသွယ်ထွက်သယ်ဆောင်ခဲ့သည်အားဖြင့်တရားမျှတမှာကိုယ်စားပြု Savronik, Hisar နှင့်ရထားစနစ်များ Cluster ကုမ္ပဏီတွေ။\nဒေသတွင်း၌သူ၏အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ Eskisehir အုပ်ချုပ်ရေးမှူးGüngör Azim တူနာအတွက်ပြပွဲဖွင့်ပွဲဤကိစ်စတှငျ Eskisehir နှင့်ထိရောက်မှုနှင့်စွမ်းဆောင်ရည်များကပြောကြားခဲ့သည်။\nTulomsas တူရကီကုမ္ပဏီများအားဖြင့်ပြုသောအမှုတို့ပူးတွဲလုပ်ကိုင်ဖို့ GE ကစီစဉ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့်အတူစက်ခေါင်း၏မျိုးဆက်သစ်သင်တန်းသားများထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့ကြရှိရာတရားမျှတမှာပြဂျီတို့ကပူးတွဲထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။\nဤအဝိုင်း ပတ်သက်. အကဲဖြတ်အတွက်ရထားစနစ်များကိုသမ္မတကာဣနန်Işıkပြွတ်ခံရ, "ဒီပြပွဲနှင့် Eskisehir ၏အလေးချိန်နှင့်အရေးပါမှုအတွက်မကြာသေးမီနှစ်များတွင်ကျွန်ုပ်တို့၏တိုင်းပြည်အတွင်းစက်မှုရဲ့အရေးအပါဆုံးအဖြစ်အပျက် ပို. ပို. ပို. ပို. ခံစားခဲ့ရခံရ။ ကျနော်တို့ကိုသူတို့ပိုပြီးပြည်ပမှာအများကြီးအဖွဲ့အစည်းများနှင့်အဖွဲ့အစည်းများလိုအပ်နေသောတူရကီပြင်ပအဖြစ်ပြည်ပမှာစီမံကိန်းများအတွက်အတူတကွအလုပ်လုပ်လိုသည်ဟုမြင်တော်မူ၏။ အခုတော့ကွန်ကရစ်စီမံကိန်းများနှင့်စီးပွားရေးမိတ်ဖက်အစီအစဉ်အပေါ်လာ, "ဟု၎င်းကပြောသည်။\nလျှပ်စစ်ဘတ်စ်ကား (eBUS) ကိုကမ္ဘာသို့မိတ်ဆက်ခဲ့သည်\nတူရကီ-ဂျာမနီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးစာတမ်းဖတ်ပွဲ (ဗီဒီယို) Eskisehir ကျင်းပခဲ့သည်\n24ဘီလီယံကိုပေါင်စီမံကိန်းကိုကမ္ဘာ့တပ်မတော်မိတ်ဆက်ပေးဦးမည်\nကမ္ဘာ့ဖလား Bursa မြှင့်တင်နိုင်ရန် '' Uludag က Ultra မာရသွန် ''\nကမ္ဘာ့ဖလားမြှင့်တင်ပေးရန်ကမ္ဘာ့ဖလား Motocross ချန်ပီယံရှစ်, တူရကီ\nတူရကီရဲ့ရထားလမ်းသမိုင်း၌ဝင်ရိုး Eskisehir ကမ္ဘာကိုပြောသည်ခံရဖို့\nထုတ်လုပ်သူ Eskisehir များအတွက်ရထားလမ်းစနစ်များမိတ်ဆက်စှမျး။\nAnatolian ရထားလမ်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်၏ Cluster ARUS သည်yüzdeဖြစ်သည်\nအိမျတျော၌ BTK မီးရထားလမ်း '' ဖြိုဖျက်ဒိုင်းနမိုက်ဖြင့်ပျက်သောစပါးခဲ့သည်\nဒုတိယအ Marmaray အဆိုပါခရိုင်မှအနာ


1 USD သို့ NXT ᐈ ပွောငျး $1 အမေရိကန် ဒေါ်လာ တွင် Nxt\n1 USD သို့ NXT\nသငျသညျပြောင်းလဲပါပြီ 1 🇺🇸 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt. သငျသညျအရှိဆုံးတိကျမှုရလဒ်ပြသနိုင်ဖို့ကျနော်တို့ကနိုင်ငံတကာငွေလဲလှယ်နှုန်းကိုအသုံးပြုပါ. ငွေကြေးပြောင်း 1 USD သို့ NXT. ဘယ်လောက်လဲ $1 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt? — 102.6 NXT.ယင်းကိုကြည့်ပါ ပြောင်းပြန်သင်တန်း NXT သို့ USD.ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သင်၌စိတ်ဝင်စားဖြစ်နိုင်သည် USD NXT သမိုင်းဆိုင်ရာဇယား, နှင့် USD NXT သမိုင်းဆိုင်ရာမှာ data ငွေလဲနှုန်းကို၏. ကြိုးစားကြဖို့အခမဲ့ခံစားရ ပိုပြီးပြောင်း...\nပွောငျး 1 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt\nမှုနှုန်းခြင်းအားဖြင့်: 102.600 NXT (2.800)2.81%\nပြောင်းပြန်: $0.00975 USD\nမင်းသိလား? တစ်ဦးကလွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်, ထိုနေ့၌, ငွေကြေးနှုန်းကို အမေရိကန် ဒေါ်လာ ရန် Nxt ခဲ့: 26.560. ထိုအချိန်မှစ. ငွေလဲနှုန်းရှိပါတယ် တိုး 76.04 NXT (286.30%).\n50 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt100 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt150 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt200 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt250 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt500 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt1000 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt2000 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt4000 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt8000 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ Nxt49.44 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ တရုတ် ယွမ်1 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ ပါကစ္စတန် ရူပီး2500 ထိုင်ဝမ် ဒေါ်လာအသစ် သို့ ယူရို5000000 ယူရို သို့ တောင်ကိုရီးယား ဝမ်500000000 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ အီရန်ရီအော်လ်5000 အာရပ်ဒူဟမ်း သို့ ကာဇက်စတန် ထိန်ဂျီ1 အာရပ်ဒူဟမ်း သို့ ကာဇက်စတန် ထိန်ဂျီ8 Presearch သို့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် တာကာ27 အမေရိကန် ဒေါ်လာ သို့ ဩစတြေးလျ ဒေါ်လာ1 ဒိန်းမတ် ခရိုဏာ သို့ အမေရိကန် ဒေါ်လာ2200 ဟောင်ကောင် ဒေါ်လာ သို့ ယူရို250000 ဟောင်ကောင် ဒေါ်လာ သို့ အမေရိကန် ဒေါ်လာ5000 ရုရှ ရူဘယ် သို့ အီရန်ရီအော်လ်500 အီရန်ရီအော်လ် သို့ ရုရှ ရူဘယ်\nငွေလဲနှုန်းကိုနောက်ဆုံးရေးသားချိန်: Thu, 09 Apr 2020 09:30:03 +0000.


ကျွန်မသည် အိပ်မက် ခဏခဏ မက်တတ်သူဖြစ်ပါသည်။ အိပ်မက် မက်တိုင်းလည်း ကျွန်မသည် တစ်နေရာထဲသို့သာ တစ်ဝဲလည်လည် ရောက်နေတတ်ပါသည်။ အဆောက်အအုံများ၊ ကုန်းမြင့်များ၊ သစ်ပင်များနှင့် မျက်နှာများသည် တစ်သမတ်တည်း ပင် ဖြစ်၏။ ခင်တွယ်တတ်သော ဝိညာဉ်ဖြင့် မက်ရသောအိပ်မက်တို့သည် ရံဖန်ရံခါ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော်လည်းရံဖန်ရံခါ လွမ်းစရာကောင်းပါသည်။\nညတုန်းကလည်း ဝေးလံသော ရင်းနှီးသော ဤဒေသသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်သွားသည်ဟု ကျွန်မ အိပ်မက်မက် ပြန်ပါသည်။ အိပ်မက်ထဲက အောက်မေ့ဖွယ်ရာဒေသသည် ကျွန်မ အင်မတန် လွမ်းမက်သော မြို့ငယ်ငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်၏။\nကျွန်မ၏ မြို့ကလေးသည် ချစ်သူ၏ မြို့ကလေးလည်းဖြစ်သောကြောင့် ပြန်လည် အိပ်မက်သည့်အခါ ချစ်သူ၏ ဂီတာသံကိုလည်း ကြားရတတ်သည်။ တကယ့်ဖြစ်ရပ်များတွင် သူသည် အိမ်ရှေ့ကလမ်းထောင့်မှာရော၊ ခြံဝန်း ကျဉ်းကျဉ်း ထဲကခုံတန်းလျား လွှဲဒန်းပေါ်မှာရော၊ ဧည့်ခန်း ကုလားထိုင်ပေါ်မှာရော ဂီတာတီးလေ့ရှိသော်လည်း ကျွန်မ အိပ်မက် ထဲမှာတော့ဖြည်းဖြည်းလေးလွှဲရမ်းနေသော ဒန်းပေါ်မှာသာ သူဂီတာတီးတတ်သည်။ အခါတိုင်း အိပ်မက်များထဲတွင် သူတီးလေ့ရှိသောသီချင်းသည် စိုင်းထီးဆိုင်၏ "ပျောက်ဆုံးသွားသော နိဗ္ဗန်ဘုံ" ဖြစ်သည်။\nတစ်ခါတစ်ရံမှ ကျွန်မကို စကားပြောတတ်ပြီး အမြဲလိုလို မျက်နှာတည်တည်ထားတတ်သော၊ ကျွန်မရောက်လာသည် ကိုမြင်လျက်နှင့် ထမင်းစားမခေါ်ဘဲ သူ့ဘာသာသူ စားနေတတ်သော၊ အမြဲလိုလို ကျွန်မရှေ့လည်းမရှောင်ဘဲ သင်ဖြူး ခင်းထားသော သံမံတလင်းပေါ်မှာ ဝမ်းလျားမှောက်၍ ရည်းစားသုံးလေးယောက်၏ စာများကို ကြိုးစားပမ်းစားသီးခြား ပြန်စာ ရေးနေတတ်သော ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့သည့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို ကျွန်မချစ်သွားသည့် အကြောင်းသည် ရိုးစင်းသော အဖြစ် အပျက်တစ်ခုသာဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့ ရိုးစင်းသော အဖြစ်အပျက်ထဲမှ အံ့ဩစရာကောင်းနေသည်မှာ ကျွန်မသည် လှေကား မရှိသော မျှော်စင်တစ်ခုပေါ်တွင်သာ တစ်ချိန်လုံး ရှိနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ သူ လက်ကမ်းပါလျက် ကျွန်မ သူ့ထံ မသွားနိုင်၊ သူကလည်းကျွန်မဆီ မလာနိုင်၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ငေးမောတမ်းတနေကြရုံသာ ဖြစ်သည် ။ ဤအဖြစ်မျိုး ကြုံရဖူးသူ နည်းပါးပါလိမ့်မည်။\nကျွန်မချစ်သူသည် သာမန်လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သောကြောင့် ခြေကျင်လမ်းလျှောက်သူများ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ခြေဖမိုးတို့တွင်ဖုန်မှုန့်များအမြဲပေကျံနေတတ်သည်။\n"ဟင် ခြေထောက်တွေကလဲ" ဟု ကျွန်မက မကြားတကြား ရေရွတ်လျှင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်မသွားဘဲ ပြုံးရယ်လျက် "ဆင်းရဲသားကိုး" ဟု ပြန်ပြောခဲ့ဖူးပါသည်။ သူက စီးကရက်သိပ်ကြိုက်သောအခါ ကျွန်မသည် စီးကရက်နံ့ကို စွဲလမ်းစပြုလာ၏။ အိပ်မက်ထဲက စီးကရက်နံ့က ပိုမွှေးပါသည်။\nကျွန်မတို့နှစ်ဦး၏ ဘာမှန်းညာမှန်းမသိသော ရှစ်နှစ်ကြာ တိတ်တခိုးတွယ်ငြိမှုသည် ယခုအခါ သူ၏ ခါးသီးသော အရသာ အဖြစ် တရိပ်ရိပ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဟိုမှ သည်မှ သတင်းစကားကြားရပါသည်။ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ဖြစ်သင့်သော အမှန်တရားတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။ ကျွန်မတို့ နှစ်ဦးလုံး၏ ဘဝအတွက် သူသည် ပင်လယ်ကိုချစ်ရမည်၊ ကျွန်မကို မုန်းရမည်၊ ကံကြမ္မာကိုသာ ကျိန်ဆဲတတ်ရမည်။\nသူ ကျွန်မကို မမုန်းတီးမိတုန်းက ကျွန်မပန်ဖို့ စကားဝါပန်းများ သူ ယူလာဖူးသည်။\nဟန်ဆောင်တတ်သော၊ မာယာများသော ကျွန်မက သူ့ရှေ့မှာ ပန်းဝါများကို ဘုရားကပ်လှူလိုက်သောအခါ သူ ပြုံးလိုက် သလား၊ မဲ့သွားသလား၊ နောက်ပြန် စဉ်းစားလိုက်လျှင် ဝိုးတဝါးဖြစ်နေတော့သည်။ သေချာသည်မှာ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမျှ ပန်း မပန်တတ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။\nခပ်ငယ်ငယ် မခင်မင်သေးခင်က တစ်မြို့တည်းနေကြရပြီး အနည်းငယ် ခင်မင်စပြုလာချိန်တွင် ကျွန်မရော သူရော မြို့ ကလေးနှင့် ဝေးရာသို့လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။\nတစ်မြို့တစ်နယ်စီ ဖြစ်နေကြသော ကျွန်မနှင့် သူသည် ချိန်းဆိုထားခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် မြို့သို့ အလွမ်းပြေ ပြန် ရောက်သွားကြသောအခါ ကျွန်မတို့ တော်တော် ပျော်ရွှင်ခဲ့ဖူးပါသည်။ သီတင်းကျွတ်လဖြစ်တတ်သည် ။ သင်္ကြန်လ ဖြစ်တတ် သည်။\nတွေ့ကြပြန်တော့လည်း အသံတိတ် ရုပ်ရှင်ကားတစ်ခု အဖြစ်သာ ဆက်လက်၍ ကြုံတွေ့နေကြရပါသည်။\nမသိမသာ တစ်နယ်စီဝေးရာမှ သိသိသာသာ ဝေးကွာခဲ့ရသောအခါ၊ နောက်ပြီး စကားဆိုဖွဲ့ လွမ်းပြဖို့လည်း အခွင့်မကြုံသည့် အခါ အိပ်မက်ထဲမှာပင် သူနှင့်ကျွန်မ တွေ့ဆုံကြရသည်။\nတောင်ကုန်းထက်က ရေတွင်းကလေးထဲကို ငုံ့ကြည့်ပြီး "နှင်းရေ" ဟု အသံထွက် အော်ခေါ်နိုင်ခဲ့သော ခင်ဝမ်းသည် ကျွန်မထက် အများကြီး ကံကောင်းပါသည်။ ကျွန်မကတော့ ဘယ်မှာမှ "ကိုကိုရေ. . ."ဟု ခေါ်ဖို့ သတ္တိမရှိခဲ့သောကြောင့် မြစ်ကမ်းဘေးက သဲသောင်ခုံပေါ်မှာ ရိုးစင်းစွာ မျိုသိပ်စွာ သူ့နာမည်တွေကိုပဲ ရေးခဲ့ရပါသည်။ ရင်းနှီးသူအားလုံးက ကျွန်မအား တွေဝေ ယိမ်းယိုင်တတ်သူဟု မသိမသာ ရှုတ်ချခဲ့သော်လည်း သဘောကောင်းသော ကျွန်မ မြို့ကလေး၏ သဲသောင်ခုံမှ ခရုခွံကလေးများ၊ ရေလှိုင်းကလေးများကတော့ အသာအယာပဲ ညည်းညူပြခဲ့ပါသည်။\nပြန်လည်ဆုံဖို့ ခဲယဉ်းသွားပြီဖြစ်သော အကယ်၍ပြန်ဆုံလျှင်တောင်မှ ဟိုတုန်းကလို ကျွန်မကို ပြုံးပြရယ်မောလိမ့်မည် မဟုတ်တော့သော ကျွန်မချစ်သူသည် အဲဒီမြို့ကလေးမှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ ပထဝီဝင်ဘာသာကို သင်ကြားဖူးသူသည် အနည်းဆုံး ကျွန်မတို့မြို့ငယ်ကလေး၏ နာမည်ကို ကြားဖူးပြီး ဖြစ်သည်။\nတွင်းထွက်ပစ္စည်း များပြားလှသော မြန်မာနိုင်ငံမြေပုံထဲမှာ မြို့တည်နေရာလေးကို ရေနံတူးစင် ပုံသဏ္ဌာန်လေးဖြင့် ဖော်ပြထား တတ်၏။ အချို့မြေပုံထဲမှာတော့ မြို့တည်နေရာလေးကို ဧရာဝတီမြစ်၏ အရှေ့ဘက်က သေးငယ်သော အမည်းစက် ကလေး ဖြင့်သာ ပြထားတတ်သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ ရထားလမ်းများပြမြေပုံမှာတော့ ကျွန်မတို့မြို့ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ မြို့ကလေးမှာ ကားလမ်းနှင့် ရေလမ်းသာရှိသည်။ နောက်ပြီး ရန်ကုန်-မန္တလေး အမှတ်နှစ် ကားလမ်းမပေါ်မှာ ရှိသည်။\nမြို့ဟု ဖော်ပြရန် မည်သည့် အချက်အလက်များဖြင့် ပြည့်စုံရမည်ဟု သတ်မှတ်ကြမလဲ။\nတချို့က ကျွန်မတို့မြို့ကို ရွာတန်းရှည်ကလေးဟု သတ်မှတ်လိုကြသည်။ အကျယ်နည်းပါးပြီး ရှည်လျားနေသောကြောင့် ဖြစ်ဟန်တူပါသည်။\nမည်သို့ဆိုစေ၊ ကျွန်မတို့ မြို့သူမြို့သားများကတော့ မြို့နယ်ကောင်စီရုံးစိုက်ရာဖြစ်သော၊ ယခုအခါ ကောလိပ်တစ်ခု ဖွင့်လှစ် သင်ကြားပေးလျက်ရှိသော ကျွန်မတို့ နေရာဒေသကလေးကို မြို့ဟုပင် နှစ်သက်စွာ ခေါ်ယူနေကြပါသည်။ ခြေဖမိုးအထိ ဖုံးတက်နေသော သဲမြေများက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ ကန္တာရနှင့် ထနောင်းပင် ကိုင်းကိုင်းများက သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း၊ မြင်းချေး၊ ကောက်ရိုးအစအနများ ဖုံးလွှမ်းနေတတ်သော မြေနီကျောက်စရစ်ခဲ အသေးအကြီးများက သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း၊ ဝေ့ဝဲတိုက်ခတ်လိုက်သော လေထုထဲတွင် ထုထည်ကြီးမားသော ဖုန်မှုန့်များက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ ၄င်းအရာများကို စုပြုံရောမွှေ၍ အနိမ့်အမြင့် တောင်ကုန်း ချိုင့်ဝှမ်းတို့ဖြင့် တွန့်လိမ်မတ်စောက်သော မြေပြင်ပေါ်မှာ ကွေ့ကောက်စွာ ဖြန့်ကျဲချလိုက်သောအခါ ကျွန်မတို့မြို့ကလေး ဖြစ်ပေါ်၍လာပါသည်။\nအတက်အဆင်း အကွေ့အကောက် ထူထပ်သော ကားလမ်းများသည် ကျွန်မတို့မြို့၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်၏။\nတစ်စုံတစ်ယောက်သည် ညခရီးတွင် ကားပေါ်၌အိပ်ငိုက်၍ ပါလာသည် ဆိုပါတော့။ ကုန်းအတက် ဂီယာကြီးဖြင့် တအိအိ မဆုံးနိုင်အောင် တက်နေရသည့် အညာဒေသမြို့တစ်မြို့ဆိုလျှင် ကျွန်မတို့မြို့ဟု မျက်စိဖွင့်မကြည့်ဘဲ သိနိုင်သည်။\nမော်တော်ကားမီးရောင်ဖြင့် နိမ့်လျောသော အဆင်းများ၊ မတ်စောက် ကွေ့လိမ်သော ကုန်းအတက်များကို မြင်နိုင်သည်။\nကားမီးရောင်သည် ယိုင်နဲ့နေသော ရေနံမြေတစ်ဝိုက်က အိမ်ကလေးများအပေါ် ကျရောက်သွားလျှင် ခရီးသည်တို့တွင် ကရုဏာစိတ် ပေါ်ချင် ပေါ်လာမည်။ ကားမီးရောင်သည် မတ်စောက်သောအဆင်းနှင့် သံတတားအောက်က ချောက်ကမ်းပါးပေါ်သို့ရောက်လျှင် ဘုရားတမိလိမ့်မည်။\nနှင်းငွေ့များ တလိပ်လိပ်တက်နေသောကြောင့် လမ်းဓာတ်မီးများ မပီမသ မှုန်ဝါးနေတတ်သည့် ဥရောပရုပ်ရှင်များထဲက ညချမ်းအချိန်ပြကွက်အချို့ကို မြင်ရတိုင်း အဝေးဆီမှ ကျွန်မတို့မြို့ကလေးကို အောက်မေ့မိတတ်ပါသည်။ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ မြူနှင်း ငွေ့များဖြစ်ပြီး ကျွန်မတို့မြို့မှာ ဖုန်ငွေ့များ ဖြစ်နေတတ်ပါသည်။\nနွေရာသီတွင် ဖုန်ထူထပ်သလောက် ဆောင်းရာသီမှာ မြူငွေ့နှင့်အတူ အအေးပိုကဲတတ်ပြီး မိုးရာသီ ဆိုလျှင်လည်း မိုးရေချိန် လက်မလေးဆယ်အောက်ဟုသာ စာအုပ်ထဲမှာ သင်ရပေမယ့် ရွာမိလျှင် ခုနှစ်ရက်တစ်ပတ် မိုးမပြတ်ဘဲ ရှိနေတတ်၏။\nမြို့လယ်ခေါင် ကားလမ်းမှာ ချောင်းဖြတ်စီးနေသည်ကို ကြုံဖူးကြပါသလား။\nမဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပါ။ ကျွန်မတို့မြို့ကလေးမှာတော့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ မိုးရာသီမှာ ဖြစ်ပါသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ချောင်းရေ ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် ကားလမ်းဘေးက ကွမ်းယာဆိုင်၊ ထမင်းဆိုင်တို့ကအစ အိမ်အချို့ပါ ရေတိုက်စားပြီး ပြိုလဲမျောပါ တတ်ပါသည်။\nအခြားသော မြို့များကဲ့သို့ပင် ဤမြို့၏ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များ၌ လူပြည့်ကျပ်လျက်ရှိ၏။ ကဗျာဆရာကလေးများ စကားပြောဖို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ တွေ့ကြရသည်။ ကွဲကွာနေသော သူငယ်ချင်းများ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ တွေ့ကြသည်။ ကောလိပ် ကျောင်းသား ကျောင်းသူ အတွဲကလေးများ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ချိန်းကြသည်။\nလူကြီးပိုင်းက ပွဲစားကုန်သည်များ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်စကားဆိုကြသည်။ တစ်ချို့ဆိုင်များမှာ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ဖို့ကောင်းပါသည်။ သို့သော် ဆိုင်ခင်းကျင်းပုံ အနေအထားအရလည်းကောင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင် ဆူညံလှုပ်ရှားလွန်းသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ချက်တစ်ချက် ဝေ့ခနဲ တိုက်ခတ်လိုက်သည့် လေထဲမှ သဲမှုန့်များ၊ ဖုန်မှုန့်များ၊ မန်ကျည်းရွက်ကြွေများ ပန်းကန်ထဲသို့ လာရောက်လွင့်စင် ကျလာတတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကသုတ်ကယက် လာထိုင်၊ အလျင်အမြန် သောက်ပြီး ချက်ချင်းပြန်ထွက်သွားရသည့် ဆိုင်များလည်းရှိသည်။ ဤဆိုင်များသို့ လာသူများကတော့ ဤဆိုင်၏ လက်ဖက်ရည်အရသာကိုမှ ခုံမင်စွဲလမ်းနေသူမျိုးနှင့် နောက်တစ်မျိုးမှာ သွားရင်း လာရင်း ဆာလောင်သူ၊ အပြေးအလွှား လုပ်ငန်းခွင် ဝင်ရမည့်သူမျိုး ဖြစ်တတ်၏။\nမြို့၏ ဝိသေသန လက္ခဏာထဲမှာကိုက သဲများ၊ ဖုန်များ ပါဝင်နေတော့ အစားအသောက်ဆိုင်များ၊ မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်များ၊ လက်သုပ်ဆိုင်များ၊ အကြော်ဆိုင်များသည် ဘယ်လိုပဲ အဝတ်ပါးပါးနှင့်ဖုံးဖုံး၊ မှန်သေတ္တာနှင့်ပဲ ထားထား၊ သဲအနည်းငယ်၊ ဖုန်အနည်းငယ်တော့ ပါသွားတတ်တာပါပဲ။ ရောင်းသူများကလည်း မသိကျိုးကျွံပြု၍ ပြင်ဆင်ပေးပြီး စားသူများကလည်း နေသားကျသည့်အတိုင်း မသိကျိုးကျွံစားသောက်သွားကြတာပါပဲ။\nမြို့ကားလမ်းပေါ်မှာ မြင်းစီးသွားသော အလုပ်မျိုးကို တစ်ခါတစ်ရံ လုပ်တတ်ကြသေး၏။ အဆင်ပြေသလို၊ အခြေအနေပေး သလို ပြုမူသွားသော ထိုသူမျိုးကို အထူးအဆန်းသဖွယ် အများကငေးကြည့်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ရေရွတ်တတ်ကြသည်။ မြင်းလှည်း သမားများဆိုလျှင် "ဟာ သိပ်ကောင်းတဲ့ မြင်းကြီးပဲ" ဟု ရေရွတ်လိမ့်မည်။ ကလေးသူငယ်များကတော့ လက်ခုပ်ဩဘာ ပေး၍ "ကောင်းဘွိုင် ကောင်းဘွိုင်"ဟု အော်ဟစ်လိမ့်မည်။ ကြောက်လန့်တတ်သော မိန်းမခပ်ကြီးကြီးဆိုလျှင် "အမလေးတော်၊ ကြံကြံဖန်ဖန် ကားနဲ့များ တိုက်လိုက်မှဖြင့်"ဟု ညည်းညူလိမ့်မည်။ မိန်းကလေး ခပ်ငယ်ငယ်များဆိုလျှင်တော့ လက်ဖဝါးဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို မထိတထိ အုပ်ကွယ်လျက် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိမ့်မည်။\nမည်သို့ဆိုစေ ထိုမြင်းစီးသမားကတော့ အနောက်နိုင်ငံ နွားကျောင်းသား ဇာတ်လိုက်များလိုပဲ နည်းနည်းမျှ မျက်နှာမငုံ့၊ ခပ်တည်တည် ကဆုန်ချ စီးနင်းသွားမှာပဲဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ခါတော့ ကျွန်မတို့မြို့သည် ဤကဲ့သို့ ရှိတတ်ပါသည်။\nသိပ်ဝေးလွန်းသောအခါ ပုံသဏ္ဌာန် ထင်ရှားသော ရုပ်ဝတ္ထုတစ်ခုပင်လျှင် အမြင်အာရုံတွင် မှုန်ဝါးသွားတတ်ပါသည်။ ထို့အတူ ကာလများစွာ ခြားသွားသောအခါ ဟိုတုန်းက ကျယ်လောင်ခဲ့သော ရင်ခုန်သံတို့သည် တိုးမှိန်သွားတတ်ပါသည်။ ကျွန်မနှင့် သူ စကားအကြာကြီး ထိုင်ပြောခဲ့သော တစ်ညနေက စကားပြောရင်း ကျွန်မကို ခပ်တည်တည်ကြည့်၍ "ဘာလဲ စကားပြောရတာ စိတ်မပါဘူးလား၊ ပျင်းနေရင်လဲ ကျွန်တော်ပြန်တော့မယ်" ဟု ဗြုန်းခနဲ ပြန်ထွက်သွားသည်ကို မှတ်မိနေသော်လည်း အဲသည်တုန်းက သူနှင့်စကားပြောရတာ တကယ်ပျင်းနေသလား၊ ပျင်းချင်ယောင် ဆောင်တာလားဟု ယခု မမှတ်မိတော့ပါ။ ခဏခဏ ပြန်မက်သော အိပ်မက်များထဲမှာ သူနှင့် ကျွန်မ စကားအကြာကြီး ပြောနေကြသော်လည်း ကျွန်မ ပျင်းချင်ယောင်မဆောင်မိခဲ့ပါ။\nကျွန်မတို့နှစ်ဦး ဆုံမိလျှင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အဆိပ်လွှမ်းသော မျက်လုံးအစုံဖြင့်သာ ကြည့်တတ်ကြသော်လည်း၊ အိပ်မက်ထဲ မှာတော့ ချိုမြသော အရိပ်အငွေ့များဖြင့် ကြည့်တတ်ကြပါသည်။ ဤအကြောင်းများကြောင့်လည်း အိပ်မက်များကို ကျွန်မ ချစ်တတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အပြင်လောကမှာတော့ ကျွန်မတို့နှစ်ဦးသည် မျက်လုံးချင်းလည်း ဝေးခဲ့ပြီ။ ခြေလှမ်းချင်းလည်း ဝေးခဲ့သည်။ နှလုံးသားချင်းပင် ဝေးလုပြီဟု ကျွန်မ ထင်ပါသည်။\nနှစ်စဉ် နှင်းစက်နှင်းမှုန် လွှမ်းသော ဒီဇင်ဘာ နံနက်ခင်းတစ်ခု ရောက်တိုင်း ကျွန်မချစ်သူ၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ မွေးနေ့မင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ ဟု ကျွန်မ ဆုတောင်းမြဲဖြစ်ပါသည်။ ဤသို့ကျွန်မ ဆုတောင်းနေချိန်တွင် ကျွန်မချစ်သူ သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က မွေးနေ့လက်ဆောင် အနမ်းတစ်ခု ပေးမနေဘူးဟု မည်သူက သေချာပေါက် ငြင်းဆိုနိုင်မည်လဲ။\nအချိန်တွေ အခြေအနေတွေ ဘယ်လောက်ပဲပြောင်းပါစေပေါ့လေ၊ ကျွန်မ၏ မြို့ကလေးသည် အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် အတူတကွ တစ်မြို့တည်း နေထိုင်ကြီးပြင်းခဲ့သော၊ သာမန်မြို့သူမြို့သားများဖြစ်သော၊ ယခုအခါ မြန်မာနိုင်ငံ၏ မြောက်ဘက်စွန်းနှင့် တောင်ဘက်စွန်းတွင် ဝေးကွာလျက်ရှိသော ကျွန်မတို့ နှစ်ဦးကို သူ့မြေပေါ်မှာ ပြန်လည်စကားဆို ပြုံးရယ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေမှာတော့ အမှန်ပါပဲ။\nကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံး ချစ်ကြသော ရိုးစင်းသည့် မြို့ကလေးကပေါ့။\nမြို့၏ အဓိက စီးပွားရေးမှာ ကုန်သည်ပွဲစားများဖြစ်ပြီး အများဆုံး လူတန်းစားမှာ ရေနံမြေလုပ်သားများ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရေနံနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ကျွန်မ ဗဟုသုတ နည်းပါးပါသည်။ ကျွန်မ သိသလောက်တော့ ရေနံဆိုသည်မှာ အိမ်ကိုသုတ်ရသည်။ ကြမ်းကို ပြောင်လက်လာအောင် ရေနံဖြင့် တိုက်ရသည်။ အလွန်ရှားပါးသော လောင်စာဆီဖြစ်သည်။ ရေနံဆီဝယ်မရ သောအခါ မီးပြတ်ချိန်များတွင် ရှားပါးသည့် ဖယောင်းတိုင်ကို လေးထောင့်မှန်သေတ္တာ မီးအိမ်ရှည်ကလေးများမှာ ထည့်၍ လေဖြင့် မစားနိုင်အောင် ထွန်းညှိရသည်ဟု မှတ်မိနေသည်။\nရေနံအကြောင်း မသီသော်လည်း ရေနံအလုပ်သမားများကိုတော့ ကျွန်မ သတိတရ ရှိနေတတ်သည်။ ညနေအလုပ်မှ ပြန်ချိန်များ၌ သတ္တုခမောက်များကို မြို့၏ လမ်းမများမှာ တစ်စုတစ်ဝေးတည်း တွေ့ရ၏။\nလမ်းအမြင့်မှကြည့်လျှင် ပြောင်လက်သော သတ္တုခမောက်များ တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေသည်ကိုသာ မြင်ရပြီး တဖြည်းဖြည်း နီးလာမှ မျက်နှာ၊ လည်ပင်း၊ ခန္ဒာကိုယ်တို့ကို မြင်ရသည်။\nလုပ်သားဝတ်စုံပြာများသည် သတ္တုရောင်အောက်တွင် ရှေ့တိုးနောက်ငင် ယိမ်းနေသည်ဟု ထင်မြင်ဖွယ်ရာဖြစ်သော်လည်း သွားသူက သွား၍ ပြန်သူက ပြန်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အလုပ်တာဝန်လဲချိန်တိုင်း အပြာရောင်များသည် ဂေဂျာဟု သူတို့ ခေါ်ဝေါ်သော ရေနံတံဆိပ်ပါ အမိုးမဲ့ နံရံမဲ့ ကားရှည်ကြီးများပေါ်တွင် စီတန်း၍ ပါသွားတတ်သည်။\nမြို့၏အိပ်မက်များတွင် ကျွန်မချစ်သူနှင့်အတူ သူတို့၏မျက်နှာများ ပါဝင်လာတတ်သော်လည်း ရေရေရာရာ မရှိလှပါ။ ပြောင်လက်သော သတ္တုခမောက်များ တစ်နေရာတည်းသို့ ပြုံ တိုးဝင်နေသည်ကိုသာ မြင်ရပြီး ထိုနေရာသည် ကျင်းကြီး တစ်ခုဟုသာ မှတ်မိတော့သည်။\nတစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်မနှင့် မိသားစုသည် သခင်ဖိုးလှကြီးခေတ်သို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး တဲကုပ်ကုပ်ကလေးထဲမှာ ချမ်းလွန်း သဖြင့် မီးလှုံနေကြစဉ် ကျွန်မ ညီမလေးတွေက မီးဖိုမှ အလင်းရောင်ဖြင့် စာအော်ကျက်နေကြသည်။\nချောင်း ခဏ ခဏ ဆိုးသော ကျွန်မမေမေသည် တစ်ရေးနိုးချိန် ကျွန်မလိုပဲ တစ်ရေးနိုးနေမှာ သေချာပါသည်။ ကျွန်မတစ် ရေးနိုးတိုင်း မေမေ့ချောင်းဆိုးသံ ကျွန်မအနားမှာ မရှိလျှင်လည်း ဟိုအဝေးမှ ပြန်လွင့်လာတတ်မြဲ ဖြစ်၏။\nအဝေးဆီမှ မေမေ့ကို တမ်းတမိလျှင် သတ္တုမီးခြစ် ခြစ်သံ တစ်ချက် နှစ်ချက် ဖြစ်ဖြစ် ကြားယောင်လာတတ်၏။\nထို့နောက်တော့ မှောက်လျက်အနေအထား၊ လတ်ထောက်လျက်အနေအထားဖြင့် "မလှရှင်" သနပ်ဖက် ဆေးလိပ်ကို ဖွာရှိုက်နေမည့် ဇရာပိုင်းအရွယ် အမေ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုပါ မြင်ယောင်လာတတ်သည်။\n"ဆေးလိပ်တွေ သိပ်မသောက်ပါနဲ့ မေမေရယ်" ဟု သားသမီးများက တားမြစ်တိုင်း အပြုံးမပျက် "အေးပါ" ဟု သဘောတူတတ် သောမေမေသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးလံသော ကျွန်မတို့မြို့ကလေး၌ ကျွန်မအကြောင်းကို စဉ်းစားနေမှာပါ ။မြို့၏တီးတိုးသံကို နားစွင့်ရင်းလေ။\nအချို့မြို့များသည် ညညတွင် ငြိမ်သက်စွာ အမှန်တကယ် အိပ်မောကျလျက်ရှိတတ်သော်လည်း ကျွန်မတို့ မြို့ကလေး တွင် တီးတိုးသံတို့ဖြင့် ခပ်သဲ့သဲ့ လှုပ်ရှားလျက် ရှိတတ်ပါသည်။\nတစ်ချက်တစ်ချက်တွင် တွင်းတူးစက်၏ စက်သံများ၊ စက်ပစ္စည်းပို့ဆောင်သောယာဉ် နှင့် ညဆိုင်အလုပ်သမားများ တာဝန်လဲ ရန် ပို့ပေးသော ယာဉ်များ၏မောင်းနှင်သံများ၊ တွင်းတူးစင်ပေါ်မှ အလုပ်သမားတို့၏ အော်ဟစ် စကားပြောသံများ၊ တူးဖော်ပြီးသော တွင်း၏ မောင်းတံ လည်ပတ်နေသံများ၊ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ရက်ကန်းစက်ရုံမှ စက်သံများ၊ နောင်ရိုးစက်ပြင် အလုပ်ရုံမှ စက်သံများ၊ သို့မဟုတ် ကျွန်မတို့မြို့၏ ကိုယ်ပိုင်လျှပ်စစ် ဓာတ်အားပေး မီးစက်ရုံမှ ခုတ်မောင်းသော စက်သံများ၊ သို့မဟုတ် တားမြစ်နယ်မြေ အမျိုးမျိုးမှ အော်ဟစ်ပြေးလွှားသံများ၊ သို့မဟုတ် ဧရာဝတီမြစ်မှ ခုတ်မောင်းသွားသော ရေနံတင် သဘောင်္များ၏ ဥဩသံများ။\nကျွန်မတို့ မြို့သူမြို့သားများအတွက် "ရေနံတွင်းပေါက်ကွဲလို" ဟူသော သတင်းစကား၊ "ရေနံတူးစင်ပေါ်က လိမ့်ကျလို့"ဟူသော အထိတ်အလန့်အသံများသည် မကြာခဏ ကြားရသော သတင်းစကားများ ဖြစ်သော်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ရတိုင်း ယူကြုံးမရ ချောက်ချားကြသည်။ အခြားထိတ်လန့်စရာ တစ်ခုမှာ မော်တော်ကားများနှင့် ပတ်သက်သည်။\nအခြားမြို့များတွင် ယာဉ်အချင်းချင်း တိုက်မှု၊ မတော်တဆ ကားတိုက်မှုတို့က ပိုမိုကောင်း ပိုမိုမည် ဖြစ်သော်လည်း ကျွန်မတို့ မြို့မှာတော့ ယာဉ်မှောက်မှု မှုခင်းက ပိုများနေ၏။\nအဆင်း ကားလမ်းဘေးရှိ ချောက်ထဲသို့ ဘရိတ်ပေါက်၍ ရှေ့စိုက် ကျွမ်းထိုး ကျတတ်သလို အတက်ကားလမ်းဘေးရှိ ချောက်ထဲသို့ စက်ရပ်ပြီး နောက်ပြန် ကျွမ်းထိုး ကျတတ်ပါသည်။\nသို့မဟုတ်လျှင်လည်း ကားလမ်းအကွေ့တောင်းစောင်းတစ်ခုနှင့် တိုက်မိပြီး ဘေးစောင်းမှောက်ကျတတ်ပါသေးသည်။\nဘယ်လိုပဲ မှောက်မှောက် ချောက်ကမ်းပါးထဲမှ ပြန်ဆယ်ယူရသော ကားမှာ၊ ကားဟုပင် မခေါ်ထိုက်လောက်အောင် ဘီးတစ်ခြား ကိုယ်ထည် သံကိုင်းများ တစ်ခြား၊ ပျဉ်ကျိုးများက တစ်ခြား စုတ်ပြတ်သွားတတ်၏။\nနက်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါး၏ ဟိုဘက် သည်ဘက်ကို ဆက်ထားသော တံတားနှစ်ခုသည် မြို့တွင်းကားလမ်းမမှာ ပါဝင်နေသည်။ ထိုတံတား၏ အောက်ခြေ ချောင်းစပ်မှာ အိမ်ငယ်ငယ်ကလေးများ ပြည့်နေ၏။ တစ်ခါတုန်းက (လွန်ခဲ့သည့် လေး ငါး နှစ်ခန့်က ဖြစ်ချင် ဖြစ်မည်) ကားလမ်းဘေး ချောက်ထဲက အိမ်ကလေးတစ်အိမ်မှာ မိသားစု ထမင်းဝိုင်းစားနေကြသည်။ ကားတစ်စီးက ချောက်ထဲသို့ မှောက်ကျသည်။ ထူးဆန်းစွာ ရင်နာဖွယ်ကောင်းသော၊ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြစ်အပျက်မှာ အိပ်မက်မက်ဖို့ပင် ခါးသီးလှပါသည်။ အဲသည်တုန်းက မိသားတစ်စုလုံး ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် သေဆုံးခဲ့ရ၏။ ယုံတမ်းစကား မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အိမ်ကလေးများ ယခုတိုင် အပူပင် ကင်းမဲ့စွာ နေထိုင်လျက်ရှိသောကြောင့် သံသယ ဝင်စရာရှိ၏။ လစ်လျူရှု နေထိုင်နိုင်စွမ်းသော ကျွန်မတို့ မြို့သားများ၏ အကျင့်ပင်ဖြစ်လိမ့်မည် ။\nသူတို့သည် အမှတ်မထင် လစ်လျူရှူတတ်သလို အံ့ဩဖွယ်ရာလည်း စိတ်ရှည်တတ်ကြပါသေးသည်။\nအသံမျိုးစုံမြည်လျက် ယိုင်ယိုင်နဲ့နဲ့ မောင်းနှင်လာသော "တွင်းကုန်း-မြို့တွင်း"ပြေး ဘတ်စ်ကားများကို ကျွန်မတို့ စိတ်ရှည် လက်ရှည် စီးကြသည်။ ငါးပိသိပ် ငါးချဉ်သိပ် ကြပ်ညှပ်၍ အသက်ရှူမဝသော "ညောင်လှ-မြို့တွင်း"ပြေး ဘတ်စ်ကား၊ တရွေ့ရွေ့ လှုပ်ရှားမောင်းနှင်နေသည်မှာ စိတ်မရှည်နိုင်စရာ ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်မတို့ အပြုံးမပျက်ကြပါ။ မတ်တတ်စီးသူများ ဆန်အိတ်ပိုင်း၊ ငရုတ်အိတ်ပိုင်းများပေါ်တွင် ထိုင်စီးသူများ၊ စကားတတွတ်တွတ်ဖြင့် အိုဟောင်းသော ကားစက်သံ၊ ကားကိုယ်ထည် သံပြား အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သံတို့ကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်ကြသည်။ ဘတ်စ်ကားများသည် ပျင်းရိလေးတွဲ့သော နှံကောင်များလို မှတ်တိုင် မရောက်မီ ခပ်ဝေးဝေးကပင် ဘရိတ်ဖမ်းလျက် တအိအိ လှုပ်ရှားရပ်တန့်ပြီး ပြန်ထွက်သောအခါမှာလည်း ဖြည်းညင်းစွာ စတင် ထွက်ခွာကြ၏။ ကားနောက်မြီးမှာ ခိုတွယ် လိုက်ကြသူများလည်း အကျင့်ရနေသည့်ပမာ အပြုံးမပျက်၊ "ဆွဲ ဆရာရေ . . ."ဟု အော်သံမပျက်၊ လမ်းမှာတွေ့သော အသိမိတ်ဆွေကို လက်လှမ်းပြဖို့ လက်မအားလျှင် "ဟေ့ကောင်"ဟု နာမည်လှမ်းခေါ် နှုတ်ဆက်မပျက်။\nကျွန်မတို့ မြို့က မိန်းကလေးများ၊ ကျောင်းသူများသည် မြို့၏ ထုံးစံအတိုင်း ရိုးစင်းသော အဝတ်အစားမျိုးသာ ဆင်ယင် တတ်သည်။ စာတမ်းများပါသော စပို့(တ်)ရှတ် ရောင်စုံများကို မြင်ရမည်။ မြို့ကြီးများတွင် သိပ်ခေတ်စားလိုက်သော အင်္ကျီစ ပါးပါးလှပ်လှပ် အိအိများကို ချုပ်ထားသည့် စီမံကိန်းအင်္ကျီဟူသော ပွပွလှုပ်လှုပ်အင်္ကျီများကို မြင်ရမည်။ နံရံကပ် ပိုစတာများ ကိုကြည့်ပြီး မြို့က လက်ခံသော ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို အကဲခတ်နိုင်သည်ဟုဆိုလျှင် ကျွန်မတို့မြို့သည် ရိုးစင်းစွာ ခေတ်နောက်ကျနေသည်ဟု ဆိုနိုင်၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အတော်ကြာက ထွက်ခဲ့သော ယိုးဒယားရုပ်ရှင် မင်းသမီးတို့၏ပုံများ ယခုတိုင် ကပ်ထားဆဲ။ ဖီးဘီးကိတ်၏ ပုံတူတစ်ချို့တစ်လေကိုသာ မြင်ရသည်။ ကျွန်မတို့မြို့သည် နာတာရှာကင်းစကီးကိုမသိ၊ အစ္စဘယ်လာ ရိုဆယ်လီနီကိုမသိ။\nသာမန် လူငယ်များဖြစ်သော ကျွန်မတို့မြို့က လူငယ်များသည် အများကြိုက် ဆူလွယ်၊ နပ်လွယ် ဘာမှစဉ်းစားနေဖို့မလို သော အက်ရှင်ဇာတ်ကားများကို ကြိုက်ကြ၏။ နိုင်ငံခြားကား ပြတတ်သော "မြစိမ်းရောင်" ရုပ်ရှင်ရုံတွင် တရုတ်သိုင်းကား၊ ဂျပန် ကရာတေးကား၊ အိန္ဒိယကား၊ ဂျိမ်းစ်ဘွန်းကားတွေပြလျှင် လူကြိတ်ကြိတ်တိုးရုံမျှမက အခါတိုင်း ညနှစ်ပွဲသာ ပြသော်လည်း ထိုဇာတ်ကားများကို တစ်နေ့လေးပွဲပြသည်ကိုပင် ရက်အကြာကြီး လူပြည့်ဆဲဖြစ်သည်။"ဂျူလီယာ"လို "တန်းနင်းပွိုင့်"လို ဇာတ်ကားမျိုးဆိုလျှင် တစ်ရက်နှစ်ရက်ပြပြီး ရုံမှ ဆင်းသွားတတ်သည်။\nတေးသံသွင်းဆိုင်ရှေ့က ဖြတ်သွားလျှင်တော့ အမြဲလိုလို ကြားဖူးနေကြ သီချင်းများသာ ကြားရမည်။ "လက်သီးဆုပ် မလား xx လက်ဝါးဖြန့်မလား" ဆိုသော သီချင်းမျိုး၊ "ကျွေးမွေးတဲ့ အိမ်ကခွေးလေး xx "ဟူသော သီချင်းမျိုး၊ "ပြန်ပေတော့ မစဉ်းစားနဲ့ ပြန်ပေတော့ xx " ဟူသော သီချင်းမျိုး။ သုံးနှစ်အရွယ် ကျွန်မတူမကလေးပင်လျှင် ကျွန်မကို အရင်တစ်ခေါက် ပြန်တုန်းက ထိုသီချင်းမျိုး ဆိုပြခဲ့သည်။\nဘာကြောင့်များလည်း မသိနိုင်၊ ဤရိုးစင်းသော ဟောင်းနွမ်းသော ငြီးငွေ့ဖွယ်ရာကောင်းသော မြို့ငယ်ငယ်ကလေး တစ်မြို့ ကိုပဲ ကျွန်မ မကြာခဏ အိပ်မက် မက်တတ်ပါသည်။ အိပ်မက်ထဲမှာ တချို့ မျက်နှာများကို ရင်းနှီးသည်ဟုထင်ပြီး မသိ တာမျိုး ရှိသလို မမြင်ဖူးဘူးထင်သော်လည်း ထိုမျက်နှာက တစ်ရင်းတနှီး လာနှုတ်ဆက်မှ ပြန်ပြုံးပြရတာမျိုးလည်း ရှိပါသည်။\nမြို့၏ တီးတိုးသံများ၊ အရိပ်များသည် မိုင်များစွာဝေးလံနေသော ကျွန်မကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲငင်ခေါ်ယူသွားသောအခါ အိပ်မက် တစ်ခုအဖြစ် ကျွန်မလွမ်းသော မြို့ကသို့ ရောက်သွား၏။\nတစ်ချိန်တွင် . . .\n"သီရိမင်္ဂလာ ပရိတ်တော်" စာအုပ်အနီ ကိုင်ထားသော ဖေဖေသည် ဘုရားခန်းမှာ ပုဆစ်တုပ် ထိုင်ရင်း ဘုရားစာရွတ် နေသည်။ မေမေက ပန်းထိုးခွေ စွပ်ထားသော ခေါင်းအုံးဖုံးတွင် အသားဖောက်ပြီး ယက်သော ပန်းပွင့်ငယ်ငယ်ကလေးများ ဖော်နေ ရင်း ညီမလေးများက ကျွန်မထံစာရေးနေကြ၏။\n"မမဝင်းရေ နင် ဒီတစ်ခေါက်ပြန်လာရင် နွေတစ်ည စာအုပ်ဝယ်ခဲ့စမ်းပါနော်" တဲ့။\nအိပ်မက်ထဲက အဆောက်အအုံးများသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်က အတိုင်းဖြစ်၏။ မြို့လယ်ကောင် သဲချောင်း မြေပြင်တွင် လဟာပြင်နှင့် ညဈေး ခင်းကျင်းထားတတ်သည်။ ထိုညဈေးတွင် ဂါဝန်အနီရဲရဲဝတ်ထားသော လေးငါးနှစ်သမီး ကလေးတစ်ယောက်သည် သူ့အမေကို လက်တွဲလျက် မုန့်ဆိုင်တန်းတလျှောက် မုန့်များကို လက်ညှိုးထိုးပူဆာနေလေ့ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် လျှောစီးနေသော ကလေးများ၊ ဆီးဆောပေါ်မှ ကလေးများသည် ကျွန်မတို့မောင်ငှမများ ဖြစ်ကြ၏။\nတစ်ဖန် မြို့၏ အနောက်တောင်ထောင့်တွင် တည်ထားသော စနေနံ စေတီတော်သည် ယခင်ကအတိုင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်မတို့ ငယ်ငယ်တည်းက အိမ်နှင့်နီးသော စနေနံဘုရားပေါ်သို့ ခဏခဏ၊ တက်သွား၍ တစ်မြို့လုံးအပေါ်ကို ကြည့်ရှုပျော်ရွှင် လေ့ရှိပါသည်။ ရေတက်ချိန်များတွင် ဘုရားအောက်က ကမ်းနားဆိပ်ကမ်း၌ မော်တော်များ၊ လှေများ၊ ကုန်တင် ကုန်ချ အလုပ်သမားများ၊ ခရီးသွားများနှင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ရှိနေတတ်သည်။ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ကိုယ်မသိသည့် မျက်နှာများကို မြင်ရလျှင်လည်း ရင်းနှီးစွာ ပျော်ရွှင်အားရခဲ့တာပါပဲလေ။\nအထက်တန်းကျောင်းသူ ဘဝတုန်းက မွှေးပျံ့ခဲ့ဖူးသော ချစ်စရာ တမာပွင့်တို့၏ ရနံ့သည် အိပ်မက်ထဲမှာပင်လျှင် မူးယစ်ဝေဆဲ ဖြစ်၏။ ယခုကဲ့သို့ တိုက်ခန်းဆောင်မဟုတ်သေးဘဲ ထရံဆောင်သာ ဖြစ်ခဲ့သော နဝမတန်းအဆောင်သည် အိပ်မက်ထဲမှာလည်း ထရံဆောင်သာဖြစ်ပြီး စူးရှသော သစ်သားနံ့ဖြင့် လွှမ်းနေသည်။ ထိုစာသင်ခန်းသည် ကျွန်မ မကြာခဏ အောက်မေ့သော နဝမတန်း( ဂျီ )ဖြစ်၏။ ကျွန်မ၏ စာသင်ချိန် ဘဝ သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံး အထက်တန်းကျောင်းက နဝမတန်း( ဂျီ )မှာ၊ ပျော်ရွှင် တက်ကြွဆုံးဖြစ်သည်။ အိပ်မက်ထဲမှာလည်း ကျွန်မတို့ အခန်းကို "ဆိုးသွမ်းလူငယ်ဆောင်"ဟု သမုတ်ကြ၏။ အမှန်ကတော့ ကျွန်မတို့ အတန်းသားများသည် ပျော်ရွှင်တတ်သော အပြစ်များသာရှိပါသည်။ မိမိတို့ဘာသာ ကျောင်းလစ်ခြင်း၊ ပြတင်းပေါက်မှ ခိုး၍ဆင်းခြင်း၊ အနီးရှိ တမာပင်ပေါ်တက်ခြင်း၊ စာသင်ခန်းထဲတွင် မုန့်ခိုးစားခြင်း၊ သင်္ချာအိမ်စာများ တွက်လာခဲ့ဖို့ တစ်တန်းလုံး မေ့လျော့တတ်ခြင်း စသည့်ပျော်ရွှင်တတ်သော အပြစ်များသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ပညာချင်း၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ ၊ မိဘချင်း၊ အဝတ်အစားချင်း ယှဉ်ပြိုင်မနာလိုကြဖို့ အစဉ်သတိမရဘဲ၊ ဆရာများအလစ်တွင် သီချင်းကူးဖို့ မုန့်စားဖို့လောက်သာ အာရုံရှိသော ဖြူစင်သည့်အရွယ်၏ လတ်ဆတ်မှုသည် ယခုတိုင် ကျွန်မအား တမ်းတစေတုန်း ဖြစ်ပါသည်။\nချစ်စရာကောင်းသော နဝမတန်း( ဂျီ )မှ ကျောင်းသား ကျောင်းသူများသည် ကျွန်မတို့မြို့မှာ ရှိချင်မှလည်း ရှိတော့မည်။\nကျွန်မတို့၏ ကုန်းမြင့်များပေါ်တွင် ငွေရောင်သုတ်ထားသော သံလှောင်ကန်ကြီးများသည် အိပ်မက်ထဲမှာပင် အရောင် တောက်ပ၍ လက်နေကြသည်။ ရေနံပိုက်လိုင်းများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော တောင်ကုန်းများ၊ မြင့်မားသော ရေနံတူးစင်များသည် ကျွန်မ အိပ်မက်ထဲမှာ အမြဲပါနေကျ ဖြစ်သည်။ မြို့၏ တောင်ဘက်အစွန်းမှ ထီးထီးမားမား တည်ရှိနေသည့် အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခုမှာ ကျွန်မစာသင်ဖို့ မမီလိုက်သော ကောလိပ်ကျောင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။\nအိပ်မက်ထဲတွင် ကျွန်မ မိသားစုကလေးသည်လည်းကောင်း၊ မြို့သူမြို့သားများသည်လည်းကောင်း၊ သာမန်နေ့ရက်များလို မထူးခြားသော နေ့စဉ်ဆောင်ရွက်နေကြ အပြုအမူများအတိုင်းပင် ဖြစ်နေ၏။\nခဏကြာသောအခါ အိပ်မက်သည် ကျွန်မကို တစ်နေရာသို့ပြောင်းရွှေ့ ခေါ်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ညမွှေးပန်းတို့၏ ရနံ့ ပျံ့လွင့်နေ၏။ ဂီတာကြိုးညှိသံနှင့်အတူ အသံလှိုင်းတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာလေသည်။ ဘယ်ကပါလိမ့် . . . ဘယ်က အသံပါလိမ့်။\nကြိုးတစ်ချောင်းချင်း ထိခတ်မြည်သံသည် အဝေးက လာသလို ဝိုးတိုးဝါးတားဖြစ်နေပြီးမှ ပီပြင်လှသော တေးသွားတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။ ဤဂီတသံသည် ယခင် အိပ်မက်များထဲက အသံမျိုးမဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။\nလရောင်အရိပ် တစ်ဝက်တပျက်အောက်မှာ ခုံတန်လျား လွှဲဒန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဒန်းပေါ်မှာထိုင်ပြီး ဂီတာတီးနေတာ သူပဲ မဟုတ်လားကွယ်။ သူလည်း ကျွန်မလိုပဲ အိပ်မက်ထဲက သူ့မြို့ကို အလည်လာတာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။\nမြေနှင့်မထိသော ခြေဖဝါးအစုံဖြင့် သူ့ဆီသို့ လွင့်မြောစွာ နီးကပ်သွား၏။\n" မင်းနဲ့ xx လွဲအောင် xx မင်းနဲ့ ခွဲကာ xx အဝေးဆုံး "\n" အို. . ."\nသူသည် ကျွန်မ၏ နာကျင်စွာ ညည်းညူသံကို ကြားလိုက်သလို သီချင်းတစ်ပိုင်းတစ်စဖြင့် ရပ်ပြီး စိုက်ငေးသွား၏။ မီးရောင်ဖြင့် လရောင်ဖြင့် ဖွာလွင့်နေသော ဆံပင်နွယ်များ အကြားမှ အရိပ်စွန်းထင်းနေသော သူ့မျက်နှာသည် ပြုံးဖို့ ခက်ခဲလှသော မျက်နှာမျိုး၊ အရာရာကို ပေါက်ကွဲပစ်ဖို့ ဝန်မလေးသော မျက်နှာမျိုး ဖြစ်နေသည်။\nသည်လို မျက်နှာထားမျိုး ဖြစ်အောင် ကျွန်မကများ ပြောင်းလဲလိုက်လေသလား။\nသူ့မျက်နှာမှ နာကျည်းရိပ်ကြောင့် ကျွန်မသည် ထိုနေရာမှ အမှိုက်တစ်စကဲ့သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး အိပ်မက်မှ လန့်နိုးလာ ခဲ့ရပါသည်။\nမည်သို့ဆိုစေ အဝါရောင်အရိပ်အချို့ကို မကြာခဏ မြင်တတ်ပါသည်၊ ညညကျတော့ အိပ်မက်ထဲမှာ၊ နေ့ဘတ်ကျတော့ မြင်လွှာအောက်မှာ။ ဤအရောင်မှာ သူ့စကာဝါပန်းများ၏ အရောင်များလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ကျွန်မတို့အိမ်မှ နှင်းဆီပန်း အရောင်များလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ရုပ်ရှင်ရုံနံဘေးက ငုဝါပင်ကြီးမှ အပွင့်များ၏ အရောင်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။\nကျွန်မလွမ်းသော မြို့ကလေးဆီမှ အဝါရောင်အရိပ်များသည် အမျိုးမျိုးသော ရနံ့ပေါင်းစုံထက် မွှေးပျံ့နေ၏ ။\n( ၁၉၈၄-၈၅၊ ရေနံချောင်း ကောလိပ် နှစ်လည်မဂ္ဂဇင်း )


အိမ်မက်ဆိုးတွေကနေ နိုးထပေးကြပါတော့ မြန်မာမိန်းကလေးတွေရယ်.. ရင်နာစရာကောင်းလွန်းလို့ပါ...။ - APANNPYAY\nHome / ဘ၀နှင့်အချစ်ကဏ္ဍ / အိမ်မက်ဆိုးတွေကနေ နိုးထပေးကြပါတော့ မြန်မာမိန်းကလေးတွေရယ်.. ရင်နာစရာကောင်းလွန်းလို့ပါ...။\nအိမ်မက်ဆိုးတွေကနေ နိုးထပေးကြပါတော့ မြန်မာမိန်းကလေးတွေရယ်.. ရင်နာစရာကောင်းလွန်းလို့ပါ...။\nApann Pyay 8:04 PM ဘ၀နှင့်အချစ်ကဏ္ဍ Edit\nဆိုတဲ့အချက်တွေကို စံထားရွေးချယ်ရမှာပါ ။\nဘာမဟုတ်တဲ့ အရာတွေနဲ့ မဟုတ်တဲ့ ဂုဏ်ပကာသနတွေကို မက်မောမိရင် ရလာဒ်တွေက အလိမ်အညာတွေနဲ့ဘဲ တွေ့ဆုံနေကြရပါလိမ့်မယ် ။ စင်ကာပူမှာ ရှိရှိ အင်္ဂလန်မှာ ရှိရှိ ဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး ။ အပေါ်က အချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိဖို့ ပိုအရေးကြီးပါတယ် ။ နိုင်ငံခြားဆိုတိုင်း အထင်မကြီးကြပါနဲ့ မြန်မာမိန်းကလေးတွေရယ်။ မဟုတ်တဲ့ဆိုဒ်မှာ ညီမလေးတို့ မမတို့ vzo ပုံတွေ ပလူပျံနေတာ သက်သေပါဘဲ ။ သေချာဘာမှ မသိတဲ့ ယောကျာင်္းတွေ အပေါ် ချစ်မိသွားလို့ပါဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်လေး တစ်ခုနဲ မိမိတို့ ဘ၀တွေကို နင်းခြေမခံမိကြပါစေနဲ့ကွယ်။ လူုဖြစ်ရတဲ့ ဘ၀လေးမှာ လူဖြစ်ရကျိုးနက်ဖို့ဆိုတာ သိက္ခာရှိအောင်နေတတ်ဖို့ သိပ်အရေးကြီးပါတယ် ။ အွန်လိုင်းပေါ်က စကားတွေဟာ ယုံတမ်းစကားတွေလား အမှန်တမ်းစကားတွေလားဆိုတာကို ဝေဖန်ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မပြုနိုင်ခင်မှာ ဘာကိုမှ မရက်ရောတာ အကောင်းဆုံးပါ ။ ဒါဆို မေးစရာရှိတယ် ။ အွန်းလိုင်းချစ်သူတိုင်းကို မယုံရတော့ဘူးလားလို့ ။ မဆိုလိုပါဘူး ။ တကယ်မေတ္တာစစ်နဲ့ ချစ်ပြီး ဘ၀ကို လက်တွဲသွားကြတဲ့ သူတွေ တပုံတပင်ပါဘဲ ။ ဒီလို လက်တွဲသွားတဲ့အထိ ဖြစ်တဲ့နေရာမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ မှန်ကန်ဖို့ ရွေးချယ်တတ်ဖို့တော့ လိုတယ် ။ အွန်လိုင်းမှာ ချစ်သူဖြစ်ပြီး တာနဲ့ ပုံတွေတင်ကြတော့တာလည်း ခေတ်စားလာသလိုဘဲ ။စကား စပ်မိတုန်းလေး ပြောချင်သေးတယ် ။ မိမိချစ်သူကို ချစ်လို့ ကိုယ်ပိုင်တယ်ဆိုတာကို လူသိအောင် လုပ်ပေမယ့် တကယ်တမ်းမယူဖြစ်တဲ့ အခါမှာ နစ်နာသွားတာ ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေပါပဲ ။ နောက်တစ်ခု ချစ်သူဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ အကောင့် password တွေကိုတောင်းတတ်ကြတာလည်း မိန်းကလေးတော်တော်များများရဲ့ တူညီတဲ့ အချက်ပါပဲ ။ တောင်းတာကို ကျွန်မ အပြစ်မဆိုပါဘူး ။\nလိုအပ်တာထက် ပိုတဲ့ ပိုင်စိုးချင်တဲ့ စိတ်တွေက အချိန်တန်တော့ ကိုယ်ကိုဘဲ ဒုက္ခုပြန်ပေးတတ်တယ်ဆိုတာကို ပြောပြချင်တယ် ။ ဟုတ်ပြီ password ရပြီ။ ဖွင့်ကြည့်မယ် ။ ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီလေ ။ ဒီထက်ပိုပြီး သူစာမျက်နှာမှာ ကိုယ်ပုံတွေတင်တယ် ။ သူအနေနဲ့ ကိုယ်ကစကားတွေ ၀င်ပြောတာမျိုးကြတော့ အခွင့်ရေးကို အလွဲသုံးစားလုပ်တာနဲ့ တူပါတယ် ။ တဖက်လူကလည်း ခုစကားပြောနေတာ အကောင့်ပိုင်ရှင် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို သိပါတယ် ။ ဒီတော့ တဖြေးဖြေး မိတ်ပျက်စရာတွေ ဖြစ်လာတတ်တယ် ။ အကောင့်ဆိုတာ ကြိုက်သလောက် ထပ်ဖွင့်ရတယ်ဆိုတာကို မေ့မထားစေချင်ဘူး ။ ပေးသိထားတဲ့ အကောင့်ကို လိုအပ်တာထက် ပိုချုပ်ကိုင်လာတဲ့ အခါတွေမှာ အသစ်တွေ ထပ်ဖွင့်သုံးကြတော့တာပါပဲ ။ ဒီတော့ ဘာတွေ လုပ်တယ်ဆိုတာ သိချင်လို့ password တောင်းတယ် ။ နောက်အသစ်ထပ်ဖွင့်သုံးတော့ အလကားဖြစ်နေပြီပေါ့ ။ သူပေးတာကို လိုအပ်တဲ့ အခါလေးပါဘဲ ဖွင\nပြောချင်တဲ့ စိတ်ကို ချုပ်ထိန်းလိုက်ရတာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရှိတဲ့ အာရုံကြောတွေ ခေတ္တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသလားထင်ရပါတယ် ။ အတွေးခေါ်တွေ တဖြေးဖြေး ဆင်းရဲလာတဲ့ မြန်မာမိန်းကလေးတွေ အတွက်ပါ ။ ဘာကိုမှ အလေးနက်မရှိတဲ့ ခပ်ပေါ့ပေါ့လူစားတွေကတော့ သူကို အထင်ကြီးချင်ကြီးနေကြမှာပေါ။ ခေတ်ကာလ မြန်မာမိန်းကလေးတွေရဲ့ အတွေးမှာ အယူဆမှားတွေကို သန့်စင်သွားအောင် ဘယ်အရာနဲ့ ဆေးကြောပေးရမလဲလို့ အခါခါတွေးမိတယ် ။ ရခဲလှတဲ့ လူ့ဘ၀ကြီးမှာ အနှစ်သာရ ရှိစွာနေထိုင်ဖို့ဆိုတာ ဆင်းရဲတော၊ ချမ်းသာတော ၊ တော်တာ ၊ ညံ့တာနဲ့ မဆိုင်ပါ ။ ကျွန်မတို့ တတွေ လူဖြစ်ပြီး လူပီတအောင် နေတတ်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ် ။ ကြောက်ရမယ့် အရာကို ကြောက်ကိုကြောက်တတ်ရမယ် ။ ရှက်ရမယ့် အရာကို ရှက်တတ်ရမယ် ။ ထိန်းသိမ်းရမယ့် လူကျင့်ဝတ်တွေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရမယ် ။ ဒါမှ လူပီတသူလို့ သတ်မှတ်နိုင်မှာပါ ။ အကျင့် သီလ ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့နှင့် ပြည့်စုံသော မိန်းမကောင်းလေးတွေ မိသားစုတိုင်းမှာ ရှိနေပါလျှင် အိမ်သာ၏ ။ သီလသတီ = ကိုယ်ကျင့်သီလနှင့်ပြည့်စုံခြင်း ၊ မေဓ၀ိနီ = အမြော်အမြင် ဆင်ခြင်ဥာဏ် ပညာအလိမ္မာနှင့် ပြည့်စုံခြင်း ဆိုတဲ့ မိန်းမကောင်းကျင့်ဝတ်တရားလေးတွေကို မမေ့မလျော့ နှလုံးသွင်း ဆင်ခြင်နိုင်ကြပါစေ ။\nမလေးရှားရောက် မြန်မာတွေရဲ့ လူနေမှု ပုံစံလေးကို ပြောချင်ပါသေးတယ် ။ ဒီနေရာမှာ ခိုင်လေး အကြောင်းလေး နည်းနည်း ပြောပြချင်ပါတယ် ။ ခိုင်လေး မလေးရှားမှာ ခုလက်ရှိနေပါတယ် ။ အမျိုးသားနဲ့ တူတူနေပါတယ် ။ တူတူနေတယ်ဆို မလေးရှားရောက် မြန်မာစတိုင်လို မယူရသေးဘဲ တူတူနေနေတာမျိုး မဟုတ်ပါ ။ တရားဝင်လက်ထပ်ပြီး လိုက်နေခြင်းမျိုးပါ ။ ခိုင်လေး အမျိုးသားရှိလို့သာ လိုက်နေရပေမယ့် မလေးရှားမှာ နေနေတာကို ခိုင်လေးမိဘတွေက လုံးဝ သဘောမကျပါဘူး ။ ခိုင်လေးတို့ အိမ်မှာ လုပ်စရာ အလုပ်တွေ အပြည့်ပါပဲ ။ အိမ်ထောင်ရှင် ယောကျာင်္းတစ်ယောက်ကို အဝေးမှာ ကြာကြာ တစ်ယောက်ထဲ ထားဖို့ မသင့်ဘူးလို့ မှတ်ယူတာမို့ သူနဲ့ တူတူလိုက်နေရခြင်းပါ ။ မလေးရှားရောက်တဲ့အခါ ခိုင်လေး အလုပ်လုပ်မယ်လို့ ပြောပါတယ် ။ အမျိုးသားက ပေးမလုပ်ပါဘူး။ သူများဆီမှာ တစ်ခါမှ အလုပ်အလုပ်ဘူးဘဲ အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့ ။ လုပ်တတ်မှာလည်း မဟုတ်ဘူးဆိုပြီး အိမ်မှာဘဲနေခိုင်းပါတယ် ။ ဒီတော့ တစ်နေ့ တစ်နေ့ အိမ်မှုကိစ္စလေးတွေလုပ် ပြီးတာနဲ့ စာတွေဖတ် သတင်းတွေဖတ် ၊ စာရေး ဒါခိုင်လေး အလုပ်ပါပဲ ။ ခိုင်လေးမှာ အကျင့်တစ်ခုရှိတယ် ။ သိချင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို သေချာလေ့လာတတ်တာပါပဲ ။ မလေးရှားကို ရောက်ပြီး မလေးရှားရောက်တဲ့ မြန်မာတွေ အကြောင်းကို လေ့လာဖြစ်တယ် ။ အသေးစိတ်ကို လေ့လာမိပါတယ် ။\nတခြားနိုင်ငံတွေကို ရောက်ဖူးပေမယ့် ခုလောက် ကြာကြာမနေဘူးတာမို့ မလေးရှားရောက် မြန်မာတွေ အကြောင်းလောက်တော့ မသိခဲ့ပါဘူး ။ မလေးရှားကို ရောက်နေတဲ့ မြန်မာ ယောကျာင်္းလေးတွေ အကြောင်းကို အရင်ပြောချင်တယ် ။ အိမ်ထောင်ရှိသူတွေ ဖြစ်လင့်ကစား မလေးရှားရောက်တာနဲ့ *အင်ဒိုနီးရှား*မတွေနဲ့ တူတူနေကြတယ် ။ မြန်မာချင်းကြိုက်ကြတယ် ။ ချစ်သူဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ တူတူအိပ်ကြတော့တာပဲ။ ကွဲသွားကြလည်း ဘာမှထူးထွေ မခံစားကြရသလိုဘဲရှင် ။ အတွဲ တစ်တွဲဆို တစ်မြို့ထဲ သားတွေပါ ။ နှစ်ယောက်စလုံး အိမ်ထောင်တွေပါပဲ ။ မလေးရှားကို ရောက်တော့ ဖောက်ပြန်ကြတယ် ။ တူတူနေနေကြတယ် ။ မြန်မာပြည်က မိသားစုတွေကတော့ ဒါတွေကို ပြန်သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး ။ သိပ်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှတဲ့ အဖြစ်တွေပေါ့ ။ လူတွေ လူတွေ ဘာလို့ သိရက်နဲ့ မိုက်မဲနေကြတာလဲ။ ဒီမေးခွန်းကို ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ အထပ်ထပ်ကို မေးနေမိတယ်။အချစ်ဆိုတာ တစ်ကယ်ကို သိမ်မွေ့နူးညံ့ပြီး တန်ဖိုးရှိပါတဲ့ ခံစားမှုလေးတစ်ခုပါ ။ ဒီခံစားမှုလေးကို လူတွေက မဟုတ်တဲ့ နေရာမှာ အသုံးချနေတာကတော့ လုံးဝကို မဖြစ်သင့်ပါဘူး ။ အိမ်ထောင်ရေးတိုင်းမှာ အတွင်းကျိတ် ပြသနာလေးတွေ ရှိနေတတ်ကြပါတယ်။ ဒီလို ပြသနာတွေ ဖြစ်ကျတဲ့ နေရာမှာ ယောကျာင်္းလေး ကော မိန်းကလေးတွေပါ အေးဆေးစွာ ဖြေရှင်းတဲ့ နည်းလမ်းက အကောင်းဆုံး နဲ့ အဖြစ်သင့်ဆုံးပါပဲ ။ ဒါပေမယ့် ပြသနာတက်ချိန်မှာ ဘယ်သူက အေးအေးဆေးဆေး ဖြေရှင်း နိုင်မှာလဲ လို့ တွေးမိကြပါလိမ့်မယ်။ မှန်ပါတယ် ဒါပေမယ့် အတတ်နိုင်ဆုံးတော့ သွေးအေးအေးထားစေချင်တယ် ။ ဒီနေရာမှာ ဖြစ်တတ်တာလေးတွေကို တင်ပြချင်ပါတယ် ။\nရိုးသွားတတ်တယ် အိမ်ထောင်သက်ကြာလာတာနဲ့ အမျှ ရိုးသွားတယ်လို့ မဟုတ်ပေမယ့် အပြောင်းလဲဆိုတာတော့ ရှိလာတတ်ပါတယ်။လူတစ်ယောက်က နေ့တိုင်း ကြက်သားဟင်းကို စားနေရပေမယ့် တစ်ခါတစ်ရံမှာ ငပိရည်တို့စရာလေးကိုတော့ စားချင်တဲ့စိတ်တွေ ၀င်လာတတ်ကြတယ် ။ အိမ်ရှင်မတွေအနေနဲ့ ကြက်သားဟင်းကို ကြော်တာလေးကတမျိုး၊ ချက်တာလေးကတစ်ဖုံ။သုတ်ပေးတာလေးက တသွယ် စားချင်စဖွယ်ဖြစ်အောင်တော့ ပြောင်းလဲမှုလေးတွေ ရှိပေးသင့်ပါတယ် ။ တခါတရံ စားချင်လာတတ်တဲ့ငပိရည်ဆိုတာ စားမိရင် မျက်နှာမှာ အဖုတွေ ထွက်လာတတ်သလို ၊ ဘ၀မှာလဲ အမည်းစက် အဖုတွေ ထွက်လာတယ်ဆိုတာကိုနားဝင်အောင် နူးညံ့တဲ့ နည်းလမ်းလေးတွေနဲ့ ပြောပြဖြေရှင်းသင့်တယ်။ သစ္စာမဲ့ခြင်းဆိုတာကို တရားဝင်ချိုးဖောက်မိကြခြင်း အိမ်ထောင်တစ်ခုကို ထူထောင်တဲ့ နေရာမှာ မိဘပေးစားလို့ဘဲ ဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်တိုင်ချစ်ခင်စုံမက်လို့ဘဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လို အကျိုးကြောင်းတရားတွေ ရှိနေပါစေ ကိုယ်ကို တိုင် လက်မှတ်ထိုး ပေးမှ တရားဝင် အကြင်လင်မယားဖြစ်ကြရတဲ့အတွက် ကိုယ်တိုင် စိတ်နဲ့ လက်ထပ်ဖြစ်ကြရတာပါပဲ ။ ညှိုနှိုင်းလို့ ဘယ်လိုမှ ကို မရတော့ဘူး ၊ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုရင်လဲ ကွာရှင်းလိုက် တာက သိက္ခာရှိပါသေးတယ် ။ မပြေလည်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို အကြောင်းတွေပြ ဒီဘက်လဲ မရှင်း ၊ ဟိုဘက်မှာလဲ ဇာတ်လမ်းတွေ ရှာနေကြတဲ့ သူတွေတော်တော် များများကို မလေးရှားမှာ တွေ့နေရပါတယ်။ လက်ရှိ အိမ်ထောင်ရေးမပြေလည်မှုမှာ ကိုယ်ဘက်က မှန်ချင်မှန်နေပေမယ့် အိမ်ထောင်ရေးမပြေလည်လို့ပါဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဖော်ပြန်တာတော့ သိက္ခာမရှိနိုင်ပါဘူး ။ တရားဝင် ကွာရှင်းပြတ်ဆဲခြင်းမရှိဘဲ ဒီလိုကျူးလွန်မိလိုက်တာဟာ မှန်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကိုယ်အမှန်တရားတွေပါ အလကားဖြစ်ကုန်တာပါပဲ ။ ကိုယ် ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေ ပျက်စီးခဲ့ရင် ဘယ်ပညာ ၊ ဘယ်ချမ်းသာမှု ကမှ မကယ်နိုင်ပါဘူး။ အဲဒီလို အခါမျိုးတွေမှာ မှန်ရှေ့မှာ ရှင် ရပ်လိုက်ပါ ။ မှန်ထဲမှာ ပေါ်နေတဲ့ ကိုယ်ပုံရိပ်က ရှင်ကို လက်ညှိုးငေါက်ငေါက်ထိုးပြီး အပြစ်တင်နေသလို ရှင် ခံစားရပါလိမ့်မယ်။ အချိန်မှီနေပါသေးတယ် ရှင် အမြန်ဆုံး သိက္ခာရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ကို အမြန်ဆုံး ပြုပြင် ပြောင်းလဲလိုက်ပါ ။\nရှင်ကို ကံတရားက တစ်ကြိမ်တော့ ပြင်ဆင်ခွင့် ပေးပါလိမ့်မယ်။ ဖောက်ပြန်တယ်လို့ နာမည်တပ်ခံရတာကိုက လူတစ်ယောက်လုံးကို ရစရာမရှိအောင် သိမ်ငယ်သွားစေပါတယ် ။ မလေးရှားမှာ ပြောနေတတ်ကြလွန်းလို့ပါ ။ မြန်မာပြည်က မိန်းက ဘယ်လိုမကောင်းတာ ၊ မြန်မာပြည်က ယောကျာင်္းက ဘယ်လို ဆိုးတာ စုံနေတာပါပဲ ။ ဟုတ်ပြီ မကောင်းဘူး ၊ ဘယ်လိုမှ ညှိနှိုင်းမရဘူးဆိုရင် ကွာရှင်းလိုက်ပါ ။ ဒီလို မဟုတ်ဘဲ မကောင်းတာတွေ ဆိုးတာတွေကို အကြောင်းပြပြီး လက်ရှိ အိမ်ထောင်အပေါ် ဖောက်ပြန်နေခြင်းကတော့ ရုပ်ဆိုးလွန်းပါတယ် ။ ဆင်ခြင်နိုင်ကြပါဝေလို့ ဆုတောင်းမိပါတယ် ။ မိန်းကလေးတွေ အနေနဲ့လည်း ပိုက်ဆံလာရှာတာ မှန်ပေမယ့် မှန်ကန်တဲ့ နည်းမှန်လမ်းမှန်တွေနဲ့ဘဲ ရှာစေချင်ပါတယ် ။ ချစ်သူဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ တူတူလိုက်အိပ်နေရမယ်ဆိုတဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့ ပုံသေနည်းကြီးကို ကျွန်မတို့ မြန်မာမိန်းကလေးတွေ ထိန်းသိမ်းရမယ့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာနဲ့ တွန်းလှန်တိုင်ထုတ်ပြစ်ကြရအောင် ။ ခုဆို ယောကျာင်္းတော်တော်များများပြောနေကြတဲ့စကားရှိပါတယ် ။ မြန်မာမတွေလည်း အင်ဒိုမတွေနဲ့ ဘာမှ မထူးတော့ဘူးတဲ့ ။ သိပ်ကို ရင်နာစရာကောင်းပါတယ် ။ မြန်မာပြည်ပြန်သွားတဲ့ လူုတိုင်းလိုလိုက နိုင်ငံခြားကောင်းကြောင်းတွေကိုသာ စီကာပတ်ကာပြောတတ်ကြပေမယ့် ဆိုးကျိူးတွေကို ချန်လှပ်ထားကြတာလဲ လူးသားမပီသ မှုတစ်ခုပါပဲ ။ အသက်ကြီးသူက ငယ်သူကို ထိန်းဖို့မပြောပါနဲ့ ကြီးသူတွေကိုယ်တိုင်ကိုက ထိန်းမနိုင် သိမ်းမနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတာ ယိုသူမရှက် မြင်သူရှက်ဆိုသလိုပါပဲ ။\nကဲ ကျွန်မတို့ ဘယ်လို ထိန်းကြမလဲ လူတစ်ဦးချင်း တစ်ယောက်ချင်းဆီက မိမိတို့ကိုယ်ကို တန်ဖိုးတတ်ခြင်းတွေနဲ့ ထိန်းမယ် ။ မိဘတွေ အနေနဲ့လည်း မိမိတို့ သမီးရတနာလေးတွေကို ငွေမျက်နှာတစ်ခုထဲကို မကြည့်ဘဲ နိုင်ငံခြားကိုလွတ် ငွေရှာခိုင်းခြင်းတွေကို သေချာဆင်ခြင်တွေးတောမယ် ။ တကယ်လိုအပ်တယ် လွတ်ရမယ်ဆိုရင်တောင် မိမိတို့ သားသမီးကို သေချာ လေ့လာပါ ။ မိမိရင်သွေးငယ်ဟာ ကိုယ်ကိုကိုယ် အမှန်တကယ် ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီလားဆိုတာကို လေ့လာပြီးမှသာ လွတ်သင့်ပါတယ် ။ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိအောင် နေတတ်ခြင်းဘဲ ဖြစ်ပါတယ် ။ ဒီနည်းလမ်းဟာ အကောင်းဆုံးနဲ့ အဖြစ်သင့်ဆုံးပါပဲ ။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပြောချင်တာကတော့ ယဉ်ကျေးတဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ်ဖြစ်အောင် ကျွန်မတို့တွေ လက်တွဲညီညီ တည်ဆောက်ကြပါစို့ ။ သှူုဖက် ကိုယ်ဖက်မျှတစွာ စဉ်းစားတတ်ပြီး ကိုယ်ချင်းစာတရားကို လက်ကိုင်ထားတတ်သော ၊ နှမချင်းစာနာစိတ်မွေးမြူတတ်သော အမျိုးကောင်းသားတွေ ပေါ်ပေါက်ပါစေ ။ ဘုရားဂုဏ် ၊ တရားဂုဏ်၊ သံဃာ့ ဂုဏ်တို့ကို အထူးမှတ်ရှူတတ်ကာ မေတ္တာပွားများနိုင်သော အမျိုးကောင်းသမီးများသွာ ပေါ်ပေါက်လာကြပါစေ ။ အိမ်မက်ဆိုးတွေကနေ နိုးထပေးကြပါတော့ မြန်မာမိန်းကလေးတွေရယ်လို့ လှုပ်နှိုးရင်း ဆောင်းပါးလေးကို အဆုံးသတ်လိုက်ရပါတော့တယ် ။\n*ဟကေ့ောငျ ငါဆျောကို ငါက စငျကာပူမှာလို့ ပွောထားတာကှ ။ ငါ့ facebook မှာလညျး စငျကာပူလို့ဘဲ ရေးထားတယျ ။ ဖုနျးဆကျနတေဲ့ စငျကာပူက ကောငျမလေးကလညျး လာလညျမယျပွောတယျ ။ လာလညျရငျတော့ အေးဆေးဆေး ဟိုတညျဘဲ သှားတညျးတော့မယျ ။*\nပြံ့လှငျ့လာတဲ့ စကားသံတှကေ ကိုယျနဲ့ မဆိုငျပမေယျ့ နားထဲရောကျလာတာမို့ ကွားနရေတယျ ။ ကွားလိုကျမိတော့ ရငျမောပွနျတယျ ။ လူတှေ ရဲ့ အတှေးချေါ အယူဆတှေ ဘာကွောငျ့ ဒီလောကျထိ ပေါ့တနျ သိမျဖငျြးလာရသလဲ ။ တဈနေ့ တဈနေ့ မကွားခငျြလညျးကွးနရေတယျ ။ မမွငျခငျြလညျး မွငျနရေတဲ့ မွငျကှငျးတှေ ၊ အသံတှကေို မုနျးလာသလိုထိ ရငျထဲမှာ ခံစားလာရတယျဆို ပိုလိုကျတာလို့ ပွောကွမလား မသိဘူးနျော ။ ယနေ့ ခတျေစားလာတဲ့ ခကျြတငျ ခဈြသူတှေ ၊ ဖုနျးခဈြသူတှေ အဖွဈပေါ့ရှငျ ။ facebook မှာရေးထားတဲ့ ကိုယျရေးအခကျြလကျတှကေို ကွညျ့ပွီး သူ့ကိုရေးထားတာတှကေို အဟုတျတှမှေတျနကွေတဲ့ မွနျမာမိနျးကလေးတှေ ။ ပညာတှေ သငျထားတာ အလကားမှ မဟုတျတာဘဲ ။ လလေ့ာပါ ၊ တှေးပါ ၊ ဆငျခွငျပါ လို့ပွောခငျြမိတယျ ။ပွောတိုငျးယုံနရေအောငျ ကြှနျမတို့ကို မိဘမှေးထဲက ဦးနှောကျဆိုတာ ထညျ့ပေးထားတယျ ။ ဒါအလကားထားဖို့မှ မဟုတျတာ ။ ယောကြာင်ျးတဈယောကျကို ရှေးခယျြတဲ့ နရောမှာ သူ့ရောကျနတေဲ့ နိုငျငံတှေ ၊ သူ့ပိုငျဆိုငျမှုတှထေကျ အဓိကထား ရှေးခယျြရမယျ့ အခကျြတှရှေိပါတယျ ။\n၁.ယောကြာင်ျးတဈယောကျရဲ့ အရညျခငျြး ၊\n၂.မိမိခဈြသူအပျေါ စာနာထောကျထားတတျမှု ၊\n၃. မိမိခဈြသူအပျေါ သစ်စာရှိမှု ၊\n၄. မိမိအပျေါ ဦးဆောငျ တတမှု ၊\n၇.ကြှနျမတို့ ဘဝတှကေို ဘယျလောကျထိ လုံင်ျခွုမှုပေးနိုငျခွငျး\nဆိုတဲ့အခကျြတှကေို စံထားရှေးခယျြရမှာပါ ။\nဘာမဟုတျတဲ့ အရာတှနေဲ့ မဟုတျတဲ့ ဂုဏျပကာသနတှကေို မကျမောမိရငျ ရလာဒျတှကေ အလိမျအညာတှနေဲ့ဘဲ တှဆေုံ့နကွေရပါလိမျ့မယျ ။ စငျကာပူမှာ ရှိရှိ အင်ျဂလနျမှာ ရှိရှိ ဒါတှကေ အရေးမကွီးပါဘူး ။ အပျေါက အခကျြတှနေဲ့ ကိုကျညီမှုရှိဖို့ ပိုအရေးကွီးပါတယျ ။ နိုငျငံခွားဆိုတိုငျး အထငျမကွီးကွပါနဲ့ မွနျမာမိနျးကလေးတှရေယျ။ မဟုတျတဲ့ဆိုဒျမှာ ညီမလေးတို့ မမတို့ vzo ပုံတှေ ပလူပြံနတော သကျသပေါဘဲ ။ သခြောဘာမှ မသိတဲ့ ယောကြာင်ျးတှေ အပျေါ ခဈြမိသှားလို့ပါဆိုတဲ့ အကွောငျးပွခကျြလေး တဈခုနဲ မိမိတို့ ဘဝတှကေို နငျးခွမေခံမိကွပါစနေဲ့ကှယျ။ လူုဖွဈရတဲ့ ဘဝလေးမှာ လူဖွဈရကြိုးနကျဖို့ဆိုတာ သိက်ခာရှိအောငျနတေတျဖို့ သိပျအရေးကွီးပါတယျ ။ အှနျလိုငျးပျေါက စကားတှဟော ယုံတမျးစကားတှလေား အမှနျတမျးစကားတှလေားဆိုတာကို ဝဖေနျခှဲခွားနိုငျခွငျး မပွုနိုငျခငျမှာ ဘာကိုမှ မရကျရောတာ အကောငျးဆုံးပါ ။ ဒါဆို မေးစရာရှိတယျ ။ အှနျးလိုငျးခဈြသူတိုငျးကို မယုံရတော့ဘူးလားလို့ ။ မဆိုလိုပါဘူး ။ တကယျမတ်ေတာစဈနဲ့ ခဈြပွီး ဘဝကို လကျတှဲသှားကွတဲ့ သူတှေ တပုံတပငျပါဘဲ ။ ဒီလို လကျတှဲသှားတဲ့အထိ ဖွဈတဲ့နရောမှာ ဆုံးဖွတျခကျြတှေ မှနျကနျဖို့ ရှေးခယျြတတျဖို့တော့ လိုတယျ ။ အှနျလိုငျးမှာ ခဈြသူဖွဈပွီး တာနဲ့ ပုံတှတေငျကွတော့တာလညျး ခတျေစားလာသလိုဘဲ ။စကား စပျမိတုနျးလေး ပွောခငျြသေးတယျ ။ မိမိခဈြသူကို ခဈြလို့ ကိုယျပိုငျတယျဆိုတာကို လူသိအောငျ လုပျပမေယျ့ တကယျတမျးမယူဖွဈတဲ့ အခါမှာ နဈနာသှားတာ ကြှနျမတို့ မိနျးကလေးတှပေါပဲ ။ နောကျတဈခု ခဈြသူဖွဈပွီဆိုတာနဲ့ အကောငျ့ password တှကေိုတောငျးတတျကွတာလညျး မိနျးကလေးတျောတျောမြားမြားရဲ့ တူညီတဲ့ အခကျြပါပဲ ။ တောငျးတာကို ကြှနျမ အပွဈမဆိုပါဘူး ။\nလိုအပျတာထကျ ပိုတဲ့ ပိုငျစိုးခငျြတဲ့ စိတျတှကေ အခြိနျတနျတော့ ကိုယျကိုဘဲ ဒုက်ခုပွနျပေးတတျတယျဆိုတာကို ပွောပွခငျြတယျ ။ ဟုတျပွီ password ရပွီ။ ဖှငျ့ကွညျ့မယျ ။ ဒီလောကျဆို လုံလောကျပွီလေ ။ ဒီထကျပိုပွီး သူစာမကျြနှာမှာ ကိုယျပုံတှတေငျတယျ ။ သူအနနေဲ့ ကိုယျကစကားတှေ ဝငျပွောတာမြိုးကွတော့ အခှငျ့ရေးကို အလှဲသုံးစားလုပျတာနဲ့ တူပါတယျ ။ တဖကျလူကလညျး ခုစကားပွောနတော အကောငျ့ပိုငျရှငျ ဟုတျမဟုတျဆိုတာကို သိပါတယျ ။ ဒီတော့ တဖွေးဖွေး မိတျပကျြစရာတှေ ဖွဈလာတတျတယျ ။ အကောငျ့ဆိုတာ ကွိုကျသလောကျ ထပျဖှငျ့ရတယျဆိုတာကို မမေ့ထားစခေငျြဘူး ။ ပေးသိထားတဲ့ အကောငျ့ကို လိုအပျတာထကျ ပိုခြုပျကိုငျလာတဲ့ အခါတှမှော အသဈတှေ ထပျဖှငျ့သုံးကွတော့တာပါပဲ ။ ဒီတော့ ဘာတှေ လုပျတယျဆိုတာ သိခငျြလို့ password တောငျးတယျ ။ နောကျအသဈထပျဖှငျ့သုံးတော့ အလကားဖွဈနပွေီပေါ့ ။ သူပေးတာကို လိုအပျတဲ့ အခါလေးပါဘဲ ဖှင\nပွောခငျြတဲ့ စိတျကို ခြုပျထိနျးလိုကျရတာ တဈကိုယျလုံးမှာ ရှိတဲ့ အာရုံကွောတှေ ခတ်ေတခဏမြှ တုံ့ဆိုငျးသှားသလားထငျရပါတယျ ။ အတှေးချေါတှေ တဖွေးဖွေး ဆငျးရဲလာတဲ့ မွနျမာမိနျးကလေးတှေ အတှကျပါ ။ ဘာကိုမှ အလေးနကျမရှိတဲ့ ခပျပေါ့ပေါ့လူစားတှကေတော့ သူကို အထငျကွီးခငျြကွီးနကွေမှာပေါ။ ခတျေကာလ မွနျမာမိနျးကလေးတှရေဲ့ အတှေးမှာ အယူဆမှားတှကေို သနျ့စငျသှားအောငျ ဘယျအရာနဲ့ ဆေးကွောပေးရမလဲလို့ အခါခါတှေးမိတယျ ။ ရခဲလှတဲ့ လူ့ဘဝကွီးမှာ အနှဈသာရ ရှိစှာနထေိုငျဖို့ဆိုတာ ဆငျးရဲတော၊ ခမျြးသာတော ၊ တျောတာ ၊ ညံ့တာနဲ့ မဆိုငျပါ ။ ကြှနျမတို့ တတှေ လူဖွဈပွီး လူပီတအောငျ နတေတျဖို့ အရေးကွီးပါတယျ ။ ကွောကျရမယျ့ အရာကို ကွောကျကိုကွောကျတတျရမယျ ။ ရှကျရမယျ့ အရာကို ရှကျတတျရမယျ ။ ထိနျးသိမျးရမယျ့ လူကငျြ့ဝတျတှကေို ထိနျးသိမျးနိုငျရမယျ ။ ဒါမှ လူပီတသူလို့ သတျမှတျနိုငျမှာပါ ။ အကငျြ့ သီလ ဂုဏျကြေးဇူးတို့နှငျ့ ပွညျ့စုံသော မိနျးမကောငျးလေးတှေ မိသားစုတိုငျးမှာ ရှိနပေါလြှငျ အိမျသာ၏ ။ သီလသတီ = ကိုယျကငျြ့သီလနှငျ့ပွညျ့စုံခွငျး ၊ မဓေဝိနီ = အမွျောအမွငျ ဆငျခွငျဉာဏျ ပညာအလိမ်မာနှငျ့ ပွညျ့စုံခွငျး ဆိုတဲ့ မိနျးမကောငျးကငျြ့ဝတျတရားလေးတှကေို မမမေ့လြော့ နှလုံးသှငျး ဆငျခွငျနိုငျကွပါစေ ။\nမလေးရှားရောကျ မွနျမာတှရေဲ့ လူနမှေု ပုံစံလေးကို ပွောခငျြပါသေးတယျ ။ ဒီနရောမှာ ခိုငျလေး အကွောငျးလေး နညျးနညျး ပွောပွခငျြပါတယျ ။ ခိုငျလေး မလေးရှားမှာ ခုလကျရှိနပေါတယျ ။ အမြိုးသားနဲ့ တူတူနပေါတယျ ။ တူတူနတေယျဆို မလေးရှားရောကျ မွနျမာစတိုငျလို မယူရသေးဘဲ တူတူနနေတောမြိုး မဟုတျပါ ။ တရားဝငျလကျထပျပွီး လျိုကျနခွေငျးမြိုးပါ ။ ခိုငျလေး အမြိုးသားရှိလို့သာ လိုကျနရေပမေယျ့ မလေးရှားမှာ နနေတောကို ခိုငျလေးမိဘတှကေ လုံးဝ သဘောမကပြါဘူး ။ ခိုငျလေးတို့ အိမျမှာ လုပျစရာ အလုပျတှေ အပွညျ့ပါပဲ ။ အိမျထောငျရှငျ ယောကြာင်ျးတဈယောကျကို အဝေးမှာ ကွာကွာ တဈယောကျထဲ ထားဖို့ မသငျ့ဘူးလို့ မှတျယူတာမို့ သူနဲ့ တူတူလိုကျနရေခွငျးပါ ။ မလေးရှားရောကျတဲ့အခါ ခိုငျလေး အလုပျလုပျမယျလို့ ပွောပါတယျ ။ အမြိုးသားက ပေးမလုပျပါဘူး။ သူမြားဆီမှာ တဈခါမှ အလုပျအလုပျဘူးဘဲ အဆငျပွမှော မဟုတျဘူးတဲ့ ။ လုပျတတျမှာလညျး မဟုတျဘူးဆိုပွီး အိမျမှာဘဲနခေိုငျးပါတယျ ။ ဒီတော့ တဈနေ့ တဈနေ့ အိမျမှုကိစ်စလေးတှလေုပျ ပွီးတာနဲ့ စာတှဖေတျ သတငျးတှဖေတျ ၊ စာရေး ဒါခိုငျလေး အလုပျပါပဲ ။ ခိုငျလေးမှာ အကငျြ့တဈခုရှိတယျ ။ သိခငျြတဲ့ အရာတဈခုကို သခြောလလေ့ာတတျတာပါပဲ ။ မလေးရှားကို ရောကျပွီး မလေးရှားရောကျတဲ့ မွနျမာတှေ အကွောငျးကို လလေ့ာဖွဈတယျ ။ အသေးစိတျကို လလေ့ာမိပါတယျ ။\nတခွားနိုငျငံတှကေို ရောကျဖူးပမေယျ့ ခုလောကျ ကွာကွာမနဘေူးတာမို့ မလေးရှားရောကျ မွနျမာတှေ အကွောငျးလောကျတော့ မသိခဲ့ပါဘူး ။ မလေးရှားကို ရောကျနတေဲ့ မွနျမာ ယောကြာင်ျးလေးတှေ အကွောငျးကို အရငျပွောခငျြတယျ ။ အိမျထောငျရှိသူတှေ ဖွဈလငျ့ကစား မလေးရှားရောကျတာနဲ့ *အငျဒိုနီးရှား*မတှနေဲ့ တူတူနကွေတယျ ။ မွနျမာခငျြးကွိုကျကွတယျ ။ ခဈြသူဖွဈပွီဆိုတာနဲ့ တူတူအိပျကွတော့တာပဲ။ ကှဲသှားကွလညျး ဘာမှထူးထှေ မခံစားကွရသလိုဘဲရှငျ ။ အတှဲ တဈတှဲဆို တဈမွို့ထဲ သားတှပေါ ။ နှဈယောကျစလုံး အိမျထောငျတှပေါပဲ ။ မလေးရှားကို ရောကျတော့ ဖောကျပွနျကွတယျ ။ တူတူနနေကွေတယျ ။ မွနျမာပွညျက မိသားစုတှကေတော့ ဒါတှကေို ပွနျသိမှာ မဟုတျပါဘူး ။ သိပျကို စိတျပကျြစရာကောငျးလှတဲ့ အဖွဈတှပေေါ့ ။ လူတှေ လူတှေ ဘာလို့ သိရကျနဲ့ မိုကျမဲနကွေတာလဲ။ ဒီမေးခှနျးကို ကြှနျမ ရငျထဲမှာ အထပျထပျကို မေးနမေိတယျ။အခဈြဆိုတာ တဈကယျကို သိမျမှနေူ့းညံ့ပွီး တနျဖိုးရှိပါတဲ့ ခံစားမှုလေးတဈခုပါ ။ ဒီခံစားမှုလေးကို လူတှကေ မဟုတျတဲ့ နရောမှာ အသုံးခနြတောကတော့ လုံးဝကို မဖွဈသငျ့ပါဘူး ။ အိမျထောငျရေးတိုငျးမှာ အတှငျးကြိတျ ပွသနာလေးတှေ ရှိနတေတျကွပါတယျ။ ဒီလို ပွသနာတှေ ဖွဈကတြဲ့ နရောမှာ ယောကြာင်ျးလေး ကော မိနျးကလေးတှပေါ အေးဆေးစှာ ဖွရှေငျးတဲ့ နညျးလမျးက အကောငျးဆုံး နဲ့ အဖွဈသငျ့ဆုံးပါပဲ ။ ဒါပမေယျ့ ပွသနာတကျခြိနျမှာ ဘယျသူက အေးအေးဆေးဆေး ဖွရှေငျး နိုငျမှာလဲ လို့ တှေးမိကွပါလိမျ့မယျ။ မှနျပါတယျ ဒါပမေယျ့ အတတျနိုငျဆုံးတော့ သှေးအေးအေးထားစခေငျြတယျ ။ ဒီနရောမှာ ဖွဈတတျတာလေးတှကေို တငျပွခငျြပါတယျ ။\nရိုးသှားတတျတယျ အိမျထောငျသကျကွာလာတာနဲ့ အမြှ ရိုးသှားတယျလို့ မဟုတျပမေယျ့ အပွောငျးလဲဆိုတာတော့ ရှိလာတတျပါတယျ။လူတဈယောကျက နတေို့ငျး ကွကျသားဟငျးကို စားနရေပမေယျ့ တဈခါတဈရံမှာ ငပိရညျတို့စရာလေးကိုတော့ စားခငျြတဲ့စိတျတှေ ဝငျလာတတျကွတယျ ။ အိမျရှငျမတှအေနနေဲ့ ကွကျသားဟငျးကို ကွျောတာလေးကတမြိုး၊ ခကျြတာလေးကတဈဖုံ။သုတျပေးတာလေးက တသှယျ စားခငျြစဖှယျဖွဈအောငျတော့ ပွောငျးလဲမှုလေးတှေ ရှိပေးသငျ့ပါတယျ ။ တခါတရံ စားခငျြလာတတျတဲ့ငပိရညျဆိုတာ စားမိရငျ မကျြနှာမှာ အဖုတှေ ထှကျလာတတျသလို ၊ ဘဝမှာလဲ အမညျးစကျ အဖုတှေ ထှကျလာတယျဆိုတာကိုနားဝငျအောငျ နူးညံ့တဲ့ နညျးလမျးလေးတှနေဲ့ ပွောပွဖွရှေငျးသငျ့တယျ။ သစ်စာမဲ့ခွငျးဆိုတာကို တရားဝငျခြိုးဖောကျမိကွခွငျး အိမျထောငျတဈခုကို ထူထောငျတဲ့ နရောမှာ မိဘပေးစားလို့ဘဲ ဖွဈဖွဈ ကိုယျတိုငျခဈြခငျစုံမကျလို့ဘဲ ဖွဈဖွဈ၊ ဘယျလို အကြိုးကွောငျးတရားတှေ ရှိနပေါစေ ကိုယျကို တိုငျ လကျမှတျထိုး ပေးမှ တရားဝငျ အကွငျလငျမယားဖွဈကွရတဲ့အတှကျ ကိုယျတိုငျ စိတျနဲ့ လကျထပျဖွဈကွရတာပါပဲ ။ ညှိုနှိုငျးလို့ ဘယျလိုမှ ကို မရတော့ဘူး ၊ မဖွဈနိုငျဘူးဆိုရငျလဲ ကှာရှငျးလိုကျ တာက သိက်ခာရှိပါသေးတယျ ။ မပွလေညျတဲ့ အိမျထောငျရေးကို အကွောငျးတှပွေ ဒီဘကျလဲ မရှငျး ၊ ဟိုဘကျမှာလဲ ဇာတျလမျးတှေ ရှာနကွေတဲ့ သူတှတေျောတျော မြားမြားကို မလေးရှားမှာ တှနေ့ရေပါတယျ။ လကျရှိ အိမျထောငျရေးမပွလေညျမှုမှာ ကိုယျဘကျက မှနျခငျြမှနျနပေမေယျ့ အိမျထောငျရေးမပွလေညျလို့ပါဆိုတဲ့ အကွောငျးပွခကျြနဲ့ ဖျောပွနျတာတော့ သိက်ခာမရှိနိုငျပါဘူး ။ တရားဝငျ ကှာရှငျးပွတျဆဲခွငျးမရှိဘဲ ဒီလိုကြူးလှနျမိလိုကျတာဟာ မှနျခဲ့တယျဆိုတဲ့ ကိုယျအမှနျတရားတှပေါ အလကားဖွဈကုနျတာပါပဲ ။ ကိုယျ ဂုဏျသိက်ခာတှေ ၊ ကိုယျကငျြ့တရားတှေ ပကျြစီးခဲ့ရငျ ဘယျပညာ ၊ ဘယျခမျြးသာမှု ကမှ မကယျနိုငျပါဘူး။ အဲဒီလို အခါမြိုးတှမှော မှနျရှမှေ့ာ ရှငျ ရပျလိုကျပါ ။ မှနျထဲမှာ ပျေါနတေဲ့ ကိုယျပုံရိပျက ရှငျကို လကျညှိုးငေါကျငေါကျထိုးပွီး အပွဈတငျနသေလို ရှငျ ခံစားရပါလိမျ့မယျ။ အခြိနျမှီနပေါသေးတယျ ရှငျ အမွနျဆုံး သိက်ခာရှိတဲ့ လုပျရပျကို အမွနျဆုံး ပွုပွငျ ပွောငျးလဲလိုကျပါ ။\nရှငျကို ကံတရားက တဈကွိမျတော့ ပွငျဆငျခှငျ့ ပေးပါလိမျ့မယျ။ ဖောကျပွနျတယျလို့ နာမညျတပျခံရတာကိုက လူတဈယောကျလုံးကို ရစရာမရှိအောငျ သိမျငယျသှားစပေါတယျ ။ မလေးရှားမှာ ပွောနတေတျကွလှနျးလို့ပါ ။ မွနျမာပွညျက မိနျးက ဘယျလိုမကောငျးတာ ၊ မွနျမာပွညျက ယောကြာင်ျးက ဘယျလို ဆိုးတာ စုံနတောပါပဲ ။ ဟုတျပွီ မကောငျးဘူး ၊ ဘယျလိုမှ ညှိနှိုငျးမရဘူးဆိုရငျ ကှာရှငျးလိုကျပါ ။ ဒီလို မဟုတျဘဲ မကောငျးတာတှေ ဆိုးတာတှကေို အကွောငျးပွပွီး လကျရှိ အိမျထောငျအပျေါ ဖောကျပွနျနခွေငျးကတော့ ရုပျဆိုးလှနျးပါတယျ ။ ဆငျခွငျနိုငျကွပါဝလေို့ ဆုတောငျးမိပါတယျ ။ မိနျးကလေးတှေ အနနေဲ့လညျး ပိုကျဆံလာရှာတာ မှနျပမေယျ့ မှနျကနျတဲ့ နညျးမှနျလမျးမှနျတှနေဲ့ဘဲ ရှာစခေငျြပါတယျ ။ ခဈြသူဖွဈပွီဆိုတာနဲ့ တူတူလိုကျအိပျနရေမယျဆိုတဲ့ အောကျတနျးကတြဲ့ ပုံသနေညျးကွီးကို ကြှနျမတို့ မွနျမာမိနျးကလေးတှေ ထိနျးသိမျးရမယျ့ ကိုယျကငျြ့တရားဆိုတာနဲ့ တှနျးလှနျတိုငျထုတျပွဈကွရအောငျ ။ ခုဆို ယောကြာင်ျးတျောတျောမြားမြားပွောနကွေတဲ့စကားရှိပါတယျ ။ မွနျမာမတှလေညျး အငျဒိုမတှနေဲ့ ဘာမှ မထူးတော့ဘူးတဲ့ ။ သိပျကို ရငျနာစရာကောငျးပါတယျ ။ မွနျမာပွညျပွနျသှားတဲ့ လူုတိုငျးလိုလိုက နိုငျငံခွားကောငျးကွောငျးတှကေိုသာ စီကာပတျကာပွောတတျကွပမေယျ့ ဆိုးကြိူးတှကေို ခနျြလှပျထားကွတာလဲ လူးသားမပီသ မှုတဈခုပါပဲ ။ အသကျကွီးသူက ငယျသူကို ထိနျးဖို့မပွောပါနဲ့ ကွီးသူတှကေိုယျတိုငျကိုက ထိနျးမနိုငျ သိမျးမနိုငျအောငျ ဖွဈနကွေတာ ယိုသူမရှကျ မွငျသူရှကျဆိုသလိုပါပဲ ။\nကဲ ကြှနျမတို့ ဘယျလို ထိနျးကွမလဲ လူတဈဦးခငျြး တဈယောကျခငျြးဆီက မိမိတို့ကိုယျကို တနျဖိုးတတျခွငျးတှနေဲ့ ထိနျးမယျ ။ မိဘတှေ အနနေဲ့လညျး မိမိတို့ သမီးရတနာလေးတှကေို ငှမေကျြနှာတဈခုထဲကို မကွညျ့ဘဲ နိုငျငံခွားကိုလှတျ ငှရှောခိုငျးခွငျးတှကေို သခြောဆငျခွငျတှေးတောမယျ ။ တကယျလိုအပျတယျ လှတျရမယျဆိုရငျတောငျ မိမိတို့ သားသမီးကို သခြော လလေ့ာပါ ။ မိမိရငျသှေးငယျဟာ ကိုယျကိုကိုယျ အမှနျတကယျ ထိနျးသိမျးနိုငျပွီလားဆိုတာကို လလေ့ာပွီးမှသာ လှတျသငျ့ပါတယျ ။ အကောငျးဆုံးနညျးလမျးကတော့ မိမိကိုယျကို ဂုဏျသိက်ခာရှိအောငျ နတေတျခွငျးဘဲ ဖွဈပါတယျ ။ ဒီနညျးလမျးဟာ အကောငျးဆုံးနဲ့ အဖွဈသငျ့ဆုံးပါပဲ ။ နောကျဆုံးအနနေဲ့ ပွောခငျြတာကတော့ ယဉျကြေးတဲ့ ခတျေတဈခတျေဖွဈအောငျ ကြှနျမတို့တှေ လကျတှဲညီညီ တညျဆောကျကွပါစို့ ။ သှူုဖကျ ကိုယျဖကျမြှတစှာ စဉျးစားတတျပွီး ကိုယျခငျြးစာတရားကို လကျကိုငျထားတတျသော ၊ နှမခငျြးစာနာစိတျမှေးမွူတတျသော အမြိုးကောငျးသားတှေ ပျေါပေါကျပါစေ ။ ဘုရားဂုဏျ ၊ တရားဂုဏျ၊ သံဃာ့ ဂုဏျတို့ကို အထူးမှတျရှူတတျကာ မတ်ေတာပှားမြားနိုငျသော အမြိုးကောငျးသမီးမြားသှာ ပျေါပေါကျလာကွပါစေ ။ အိမျမကျဆိုးတှကေနေ နိုးထပေးကွပါတော့ မွနျမာမိနျးကလေးတှရေယျလို့ လှုပျနှိုးရငျး ဆောငျးပါးလေးကို အဆုံးသတျလိုကျရပါတော့တယျ ။


မောင်ရင်ငတေ ** MAUNGYINNGATAY **** မောင်ရင်ငတေ ***: မေခကိုလွမ်း ** နှစ်ဆယ်ကျော်အလွမ်း ** ** MAUNGYINNGATAY ****\nမေခကိုလွမ်း ** နှစ်ဆယ်ကျော်အလွမ်း ** နှစ်ဆယ်ကျော်အလွမ်း မေခကိုလွမ်း\nမေခဆောင် အနှစ်ငါးဆယ်ပြည့် အမှတ်တရ ရေးဖြစ်ခဲ့တာပါ၊ ရေးတုန်းကတော့ ဘာရယ်\nမဟုတ် အလွမ်းပြေ ရေးလိုက်မိတာပါ၊ ပို့ဖြစ်မယ် ဖော်ပြဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး၊\nမောင်ရင်ငတေရဲ့  နှစ်ဆယ်ကျော် အလွမ်းစာများထဲက တစိတ်တဒေသအဖြစ်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပါ၊\nဖော်ပြပေးခဲ့သူများကို ဒီနေရာကနေ ကျေးဇူးအထူး တင်ရှိရပါကြောင်း . . .. . ......\nတွေ့ဆုံ ပျော်မြူးခဲ့ကြတဲ့ သူငယ်ချင်းအားလုံး မပါဝင်သေးပါဘူး၊\nနောက်များမှာတော့ အစဉ်ပြေရင် ရေးထားတဲ့ အတိုအစများကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဆက်ရေး ဆက်ဖော်ပြပါ\n. .. ... ... .. မောင်ရင်ငတေ (တခါက မေခသား) စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်နဲ့ မေခဆောင် အနှစ်ငါးဆယ်ပြည့် စာအုပ်များကို တကူးတက ပေးပို့ပေးခဲ့သော\nကိုမျိုးသိန်းထူး (စီးပွားရေး) နှင့် မောင်ရင်ငတေထံသို့ ယူဆောင်ပေးလာကြသော ပန်းချီဆရာ ဦးချမ်းအေး\n... ... .. . . ... . . . ... . ... . . . . .ကဗျာဆရာ ဦးခင်အောင်အေး တို့အား ကျေးဇူးအထူး တင်ရှိပါကြောင်း\nသီချင်းများ အပါအဝင် အခြားအခြားသော သီချင်းဟောင်းများကို ပြန်လို့\nပြန်လည်လို့ ရောက်ရှိသွားတာက အတိတ်ဘဝ ငယ်စဉ်ဘဝပါ၊\nပြောရမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်သုံးစု (အိုး လား လား …. လား … မနည်းတော့ပါလား)\nမောင်ရင်ငတေရဲ့ရင်ထဲမှာ အငြိတွယ်ခဲ့ရဆုံးသော အဆိုတော်ကြီး တယောက်ရဲ့ အကြောင်းကို အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့\nရေးခဲ့မိတာလေးတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒီလို ရေးရင်းရေးရင်းနဲ့ ပတ်သက်ရာ ပတ်သက်ကြောင်းတွေက\nရောနှောပါဝင်လာတယ်လို့ ဆိုရမှာပါ၊ အဆိုတော်ကြီး\nခင်ဝမ်းအကြောင်းရေးရင်း ခင်ဝမ်းသီဆိုခဲ့တဲ့ သီချင်းတွေနဲ့အတူ အခြားအခြားသော နာမည်ကြီးသီချင်းများနဲ့\nပျော်ရွှင်စွာဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားဘဝကို ပြန်လည်ဆက်စပ်တွေးမိခဲ့ ရပါတယ်၊\nပတ်သက်လာခဲ့ရင် မောင်ရင်ငတေရဲ့ ကျောင်းသားဘဝက မပါမဖြစ် ပါလာမှာပါ၊\nမန္တလေးက ရတနာဘုမ္မိမှာနယ်မြေမှာ ကျောင်းတက်တုန်းကရယ် ရန်ကုန်သမိုင်းဝင်း\nမေခဆောင်မှာ နေခဲ့စဉ်က အကြောင်းတွေက အဓိက မပါမဖြစ်ပါ၊\nကျောင်းတက်ချင် ကျောင်းသားဖြစ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေဟာ ဟိုးအရင် ဆယ်တန်း မရောက်ခင် ကာလတွေထဲကပါ၊\nကံကောင်းချင်တော့ ဒုတိယနှစ်အောင်အပြီး ထိုစဉ်က ပညာရေးစနစ်အရ သုံးနှစ်ပေါင်းပြီးမှ အမှတ်တွေခွဲတော့\nစီးပွားရေးတက္ကသိုလ်ဆိုတာက ရန်ကုန်မြို့မှာသာ ရှိတာပါ၊ အဲဒီလို ကျောင်းတည်ရှိရာ အရပ်က\nရန်ကုန်မှာရှိတယ်လို့ ဆိုရုံသာမက ရာဇူးလို့ အမည်ဟောင်းကို တမ်းတမ်းတတ ခေါ်နေကြ\nအဓိပတိလမ်းထိပ် ကပ်ရက်မှာ တည်ရှိတာပါ၊\nရာဇူးဆိုတဲ့ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ ကျောင်းတက်ခဲ့ရသလို အဲဒီခေတ်က ခေတ်အမှီဆုံး\nကျောင်းဆောင်ဝင်းထဲမှာ ကျင်လည်ကျက်စား ဖူးခဲ့ရတာကလည်း ဘဝတကွေ့မှာ တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်ဆုံး\nအတွေ့အကြုံတခုလို့ မောင်ရင်ငတေ ယုံမှတ်မိပါတယ်၊ ပိုပြီး ထူးခြားရတာက မောင်ရင်ငတေတို့နောက်ပိုင်း\nရှစ်ဆယ့်ရှစ်နောက်ပိုင်းမှာ ရာဇူးခေါ် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ဝင်းကြီးဟာ သမိုင်းဝင်အရေးအခင်းကြီး\nအစတည်ခဲ့ရာ နေရာအဖြစ် အညိုးကြီးစွာနဲ့ ဂျောင်ထိုးခံခဲ့ရတာကြောင့် မျိုးဆက်သစ်တွေ မထွန်းကားနိုင်ခဲ့တော့လို့\nခုနှစ်များရဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်ပိုင်းတွေမှာ မောင်ရင်ငတေ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းဝင်းထဲကို\nအရောက်အပေါက်များခဲ့ပါသေးတယ်၊ စာသင်သားတွေ ကင်းမဲ့နေတဲ့ စာသင်ခန်းမများ\nလူအနည်းငယ်နဲ့ ကန်တင်းများ (ထိုင်နေကြသူ အများစုက ကျောင်းသား ကျောင်းသူများ မဟုတ်ကြပါဘူး၊\nဝန်ထမ်းများ ဆရာဆရာမများနဲ့ မောင်ရင်ငတေတို့လို အပြင်လူ ကျောင်းသားဟောင်းများသာပါ၊)\nအတော် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှပါတယ်၊ ဒီကနေ့ ၂၀၁၄ ခုနှစ် များထိတိုင်လည်း ကျောင်းနဲ့ပတ်သက်လို့\nတော်တော်များများကလည်း ပြုပြင်ထိမ်းသိမ်းမှု ကင်းမဲ့လို့ ဇရပ်ပျက်ကြီးတွေ ကဲ့သို့\nဖြစ်ကြောင်းလည်း ဒီကနေ့ ဖေ့ဘုတ်ခ်မီဒီယာများကတဆင့် စိတ်မချမ်းမြေ့ဘွယ်ရာ ကြားသိ\nအဲဒီမှာမှ အဆောင်နေ ကျောင်းသား ကျောင်းသူဟောင်းများရဲ့ လွမ်းမောဘွယ် အကြောင်းလေး\nကြိုးကြားကြိုးကြားနဲ့ အွန်လိုင်း စာမျက်နှာများပေါ်မှာ ဖတ်နေရရင်း မောင်ရင်ငတေလည်း\nမိသလောက်သော သမိုင်းဝင်းနဲ့ မေခဆောင် တဝိုက်မှာ ကျင်လည်ခဲ့ဖူး တာလေးတွေကို အတိုအစ\nခုနှစ်မှာ မောင်ရင်ငတေနဲ့အတူ မန္တလေး ရတနာဘုမ္မိနယ်မြေမှာ ကျောင်းအတူ တက်ခဲ့ကြ သူတွေထဲက\nလေးငါးယောက်မက ရန်ကုန် သမိုင်းဝင်းထဲက မေခကျောင်းဆောင်ကို ရောက်ရှိလာ\nသမိုင်းဝင်းက အခြားအဆောင်များနဲ့ ရာဇူးထဲက အဆောင်တွေကို ရောက်လာကြပါတယ်၊ အရမ်းကို မရင်းနှီးကြပေမယ့်\nရတနာဘုမ္မိနယ်မြေ တကျောင်းတည်းထွက် (အများစုက သိပ္ပံသမားတွေ)\nကျောင်းသားတွေ ဖြစ်လာကြပါတယ်၊ ဒါအပြင် မောင်ရင်ငတေနဲ့ အထက ကျောင်းသားဘဝ ကျောင်းနေဘက်များ\nရေနံချောင်း မိတ္ထီလာ ကောလိပ်တွေက ကျောင်းနေဘက် တော်\nတော် များများကလည်း ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ရဲ့\nအရသာကို ခံယူချင်လို့ မရမက ကြံဖန်ပြီး ကျောင်းပြောင်း ရောက်လာကြသူတွေလည်း ရှိပါတယ်၊ တပြိုက်နက်တည်းမှာ\nတချို့သောသူငယ်ချင်းဟောင်းတွေလည်း အာအိုင်တီတို့ ဆေးကျောင်းတို့သို့ ရောက်ရှိ\nတချို့တွေကလည်း မိဘများ အလုပ်ပြောင်းရာ ရန်ကုန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သမိုင်းဝင်းထဲမှာရှိ\nအာစီတူးမှာ ဒေးကျောင်းသားများ အဖြစ် ကျောင်းတက် နေကြသူတွေလည်း တချို့ ရှိပါတယ်၊ မောင်ရင်ငတေရဲ့\nနယ်ပေါင်းစုံက သူငယ်ချင်းပေါင်းစုံဟာ ရန်ကုန်တက္ကသိ်ုလ် နယ်မြေကြီးရှိရာသို့ စုပြုံလို့ ရောက်ရှိလာကြတာပါ၊ အဓိကယူကြရာ မေဂျာ ဘာသာရပ်တွေလည်း တယောက်တမျိုးစီမို့ RASU ရာဇူး\nနယ်မြေကြီးနဲ့ Regional College (RC 2) အာစီတူးလို့ နှုတ်ကျိုး ခေါ်ဝေါ်ကြတဲ့ ရန်ကုန်\nတက္ကသိုလ် လှိုင်နယ်မြေကို မောင်ရင်ငတေတို့ သူငယ်ချင်းတသိုက်ဟာ ကူးချည်သန်းချည် မမောမပန်းနိုင်အောင်\nအခုသုံးလေးငါးနှစ်အတွင်းမှာတော့ တိုးတက်ပြောင်းလဲစပြုလာတဲ့ မြန်မာ့တယ်လီဖုန်း အင်တာနက်\nစနစ်တွေနဲ့ကြောင့် (အဓိက ဇာတ်လိုက်ကတော့ ဖေ့ဘုတ်ခ် ဆိုတာကြီးပါ) နှစ်ပေါင်း များစွာ\nအဆက်အသွယ်ပြတ်နေသူတွေ ပြန်လည်လို့ ဆက်သွယ်မိလာကြပါတယ်၊ တယောက်နဲ့တယောက်\nဘယ်ရောက်လို့ ဘယ်ပေါက်နေကြမှန်း မသိကြတဲ့ ကျောင်းသားလောက အဆောင်လောကမှာ ချစ်ခင်ရင်းနှီးစွာ\nလက်တွဲခဲ့ကြတဲ့ တခါတုန်းက မောင်ရင်ငတေရဲ့သူငယ်ချင်း တွေကို ပြန်ဆက်မိလို့ ဝမ်းသာရတာတွေနဲ့\nတပြိုင်နက်တည်းမှာ တချို့သော လူ့လောကကြီးက စောစီးစွာ လက်ပြ နှုတ်ဆက်သွားကြသူ ချစ်သောသူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း\nသူတို့အကြောင်းတွေ တွေးမိပြန်ရင်း လွမ်းမိရပါတယ်၊ မန္တလေးကနေ\nအစုန်အမှတ် (၂) အမြန်ရထားကြီးစီးပြီး မောင်ရင်ငတေနဲ့ အတူတူ မေခဆောင်ကို တနေ့တည်း တချိန်တည်း\nအတူတူ ရောက်ရှိလာသူ မန္တလာသားစစ်စစ် အိပ်ပျော်နေသောကျားကြီး တယောက်ကိုတော့ မကြာခင်က\nပြန်ဆက်သွယ်မိပါတယ်၊ သူနဲ့ မောင်ရင်ငတေက မန်းတက္ကသိုလ် ရတနာဘုမ္မိနယ်မြေ ကဉ္စနဆောင် ဝိဇ္ဇာ\nသင်္ချာ စာသင်ခန်းမှာ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီး မေခဆောင်ကို အတူ ရောက်ခဲ့တာပါ၊ အဆောင်ကို တပြိုင်နက်တည်း\nရောက်ခဲ့တာမို့လားမသိပါဘူး၊ အခန်းချင်းကပ်ရက် သူက အခန်း ၅ မောင်ရင်ငတေက အခန်း ၇ ရခဲ့ပါတယ်၊\nမောင်ရင်ငတေတို့ အဆောင်ကို ရောက်ရှိ ခဲ့ပြီး ညနေပိုင်းနဲ့ နောက်တနေ့မှာ ရောက်လာသူများ\nသုံးလေးငါးယောက်က ရတနာဘုမ္မိထွက်တွေ ဖြစ်နေတာ တွေ့ရပါတယ်၊ တိုက်ဆိုင်မှုလားတော့မသိပါဘူး၊\nမောင်ရင်ငတေနဲ့ မန်းသားကျားကြီးက အခန်းကပ်ရက် ဖြစ်သလို မျက်နှာချင်းဆိုင် နှစ်ခန်းမှာကလည်း\nကျောက်မဲသားရှမ်းလူမျိုး စိုင်းခင်မောင်သန်းပါ၊ ၁၉၉၇-၉၈ ခုနှစ်ဝန်းကျင်လောက်က ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်\nဓမ္မာရုံဝင်းအတွင်းမှာ မမျှော်လင့်ပါဘဲ ပြန်ဆုံတွေ့ခဲ့တာနောက်ဆုံးပါ၊ အခုတော့ မရှိရှာတော့ပါဘူး၊\nအဲဒီကျောက်မဲသားကို မှတ်မိရတာကတော့ သုံးလေးခု ရှိပါတယ်၊ သူရဲ့ ရိုးနံပတ် ကိုတော့ ခုထိ\nမေ့မရသေးတာ နံပတ်တစ်ပါ၊ ဘာကြောင့်ဆိုတော့ ကျောင်းသားခြောက်ရာမှာ သူ့ရဲ့ ခုံနံပတ်က နောက်ဆုံးနံပတ်\n၆၀၂ ဖြစ်နေလို့ပါ၊ ကျောင်းသား ခြောက်ရာ ဝင်ခွင့်ရရာမှာ နောက်ဆုံး သုံးယောက်က အမှတ်တူနေလို့\nသူက ၆၀၂ ဖြစ်နေရတာပါ၊ ဒါပေမယ့် သူထက်စာရင် ခုံနံပတ်အရ ရှေ့ရောက်လို့ စာနည်းနည်း ပိုတော်တယ် ပြောလို့ရတဲ့ မာင်ရင်ငတေက ကျောင်းဆွေးလူဆွေးဘဝ ရပီတာ နှစ်ကြိမ်ဘဝနဲ့ ကျောင်းပျော်ခဲ့ပေမယ့် ကျောက်မဲသားကတော့\nတနှစ်တတန်း အောင်ပြီး ကျောင်းသားဘဝကို စောစောစီးစီးစွန့်ခွာခဲ့သလို လူလောကလည်း စောစောစီးစီး\nစွန့်ခွာသွားခဲ့ပါပြီ၊ အဲဒီကျောက်မဲသားနဲ့ ကျောင်းပြန်အဖွင့် ရွှေမန်းသူရထား တူတူစီးခဲ့တုန်းက\nခေါင်းအုံးလေးပိုက်ပြီး ပြောခဲ့တာတာလေး တခုကိုလည်း မေ့မရသေးပါဘူး၊ သူက သူရဲ့ခေါင်းအုံးကလေးကို\nတပိုက်ပိုက် တပွေ့ပွေ့နဲ့ ခေါင်းအုံးလေးကို သူ့ချစ်သူလို ချစ်ရကြောင်း အချစ်ကို ဝေစားလို့ရချင်ရမယ်\nသူ့ရဲ့“မုန့်” ကိုတော့ ဝေမစားနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့တာလေးကိုပါခင်ဗျ၊ မောင်ရင်ငတေကတော့\nသိကြတဲ့အတိုင်း အပျော့စွဲနဲ့ သူရဲ့ချစ်လှစွာသော “မုန့်”ကို ရအောင်တော့ ဝေမျှစားခဲ့ပါသေးတယ်၊\nလွမ်းနေရပါတယ် ချစ်သော စိုင်းစိုင်းရေ၊ အက္ခရာ “အေ” ကို ငါက ဒီလို “a” လို့ အပေါ်က အတောင်တတ်\nရေးတိုင်း ရေးတိုင်းမှာ (အခုထိလည်း ငါ ဒီလို အမြဲ ရေးနေဆဲပါ၊) မင်း ပြောခဲ့တာတွေကို\nကြာခဲ့ပြီဆိုပေမယ့် မေ့မရနိုင်တယ် ….. အမှတ်ရနေဆဲပါကွာ၊ တလောက\nခင်ဝမ်းအကြောင်း ရေးနေရင်းနဲ့ကော အခုလို မေခအကြောင်းတွေ ရေးနေရင်းနဲ့ကော အထူးဆိုသလို မောင်ရင်ငတေ ကျောင်းနေဘက် သူငယ်ချင်းတယောက်ကို\nသတိယမိတယ်၊ သူက ခိုင်ထူးသမား၊ ခိုင်ထူးရဲ့ အဉ္ဇလီကိုဆိုလွန်းလို့ သူ့ရဲ့ကောင်မလေးတွေအုပ်စုက\nသူ့ကို အဉ္ဇလီဆိုပြီး နာမယ်ပြောင်းခံ ထားရသူပါ၊ သူနဲ့မောင်ရင်ငတေ မတွေ့တာ နှစ်ပေါင်းတော့\nအတော်ကြာနေခဲ့ပါပြီ၊ ဖေ့ဘုတ်ခ်ခေတ်မှာလည်း ဒီကောင်က မသုံးချင်တာလား မသုံးတတ်တာလား မသိပါဘူး၊\nသူနေတဲ့ ပျော်ဘွယ်အနီးက တပ်ကုန်းမြို့သား မောင်ရင်ငတေ့ ကျောင်းနေဘက် တဦးဖြစ်တဲ့ မေခ\nစတိုးဆိုင် ပိုင်ရှင်၊ (မောင်ရင်ငတေ ထင်တာက အရက်ဆိုင်ပါ) (သူကလည်း ထီလာကောလိပ် ကျောင်းထွက်\nတဦးပါ၊) အဲဒီ ရွှေမန်းတင်မောင်သား ရုပ်ရှင်မင်းသားကြီးရဲ့ နာမည်တူ\nတပ်ကုန်းမြို့သားကလည်း ရှားရှားပါးပါး ဖေ့ဘုတ်ခ်ပေါ်မှာ ပြန်တွေ့နေရသူ တဦးပါ၊\nသူမေခဆောင် နေခဲ့တဲ့ အမှတ်တရ\nအဖြစ် သူ့ ဆိုင်အမည်ကို မေခစတိုး ဆိုပြီး ပေးထားသူ\nပြောပြလို့ အဉ္ဇလီကျော်စိုးဦးတယောက် အသက်ရှင်ရက်တော့\nရှိနေဆဲပါလို့ တဆင့်စကားနဲ့ ကြားသိရပါတယ်၊ ဒီကောင်နဲ့ မောင်ရင်ငတေ ကျောင်းတုန်းကတော့\nရေစက်ကြီးတယ် ပြောရမယ် ထင်ပါတယ်၊ မိတ္တီလာ ကောလိပ်မှာ ပထမနှစ် မန်းရတနာဘုမ္မိ ဒုတိယနှစ်\nနောက်ပြီး စီးပွားရေးရပြီး ရန်ကုန်ကို ရောက်တော့လည်း အတူတူ၊ မေခမှာနေခဲ့တဲ့ အခန်းချင်းကလည်း\nမျက်စောင်းထိုးမှာပါ၊ သူကလည်း ကျောက်မဲသားလိုပါ၊ (ကောင်မလေးတွေရဲ့ ကောင်းမှုနဲ့ပါ) တနှစ်တတန်းကို\nမှန်မှန် အောင်ခဲ့ပါတယ်၊ အောင်ရုံမျှသာ မကပါဘူး၊ မာစတာလား ကျူတူးးလားဝင်ပြီး ကျောင်းမှာ\nကျူတာ ပြန်ဖြစ်ခဲ့ပါသေးတယ်၊ မှတ်မှတ်ရရ၊ အဲဒီပျော်ဘွယ်သား ကျောင်းဆရာ ပြန်ဖြစ်ပြီး\nကျောင်းသားကြီးတွေပေ့ါ) အင်းစိန် လမ်းမပေါ်က စီအက်စ်တူးလား စီအက်စ်သရီးလား\nတန်းစီတိုးသောက်ခဲ့တာကို သတိရနေပါသေးတယ်၊ ရွှေတိဂုံဘုရားအရှေ့မုဒ်နားက မောင်ရင်ငတေရဲ့\nအဖွားအိမ်နားကဆိုင်မှာ နောက်ဆုံးအကြိမ်တွေ့ခဲ့တုန်းက ပြောခဲ့တာကိုတော့ ငါ အမှတ်ရနေဆဲပါကွာ၊\nမင်းပြောခဲ့တဲ့ တက္ကသိုလ် ကျောင်းဆရာဘဝ (ကျူတာ ပေါက်စ) ဘဝပေ့ါ၊ ရန်ကုန်မြို့မှာ တကိုယ်တော်\nရပ်တည်ဖို့တောင် ခဲရင်းလှတဲ့အကြောင်း တိုင်းပြည် အခြေအနေက သိပ်မကောင်းကြောင်း ရွာပြန်ပြီး\nမူလတန်းကျောင်းဆရာ လုပ်တော့မယ့်အကြောင်း ငါ ခုထိ ကြားမိ နေရတုန်းပါကွာ၊ အခုတော့ မင်းတောင်မှ\nကျောင်းအုပ်ကြီးဆိုလား ဖြစ်နေပြီ ငါ ကြားရတယ်၊ ငါက ဟဲ ဟဲ မင်းတို့ ကိုယ်စား မိုက်လုံးကြီးနေဆဲပေ့ါကွာ၊\nအချိန်ရရင်တော့ ငါရှိရာ ဖေ့ဘုတ်ခ်ကို အလည် တခေါက်လောက်တော့ အရောက်လာလည်စေချင်မိပါတယ်ကွာ၊\nအတင်းမကြားရတဲ့ ရက်တွေက ကြာပြီဆိုတော့ အဉ္ဇလီ အချစ်ရေ့ မင်းကို လွမ်းနေရပြီပေ့ါ ကွာ၊\nမင်း ဘယ် ရောက်နေလဲ ……၊\nကျားကြီးကိုတော့ အခု ဖေ့ဘုတ်ခ်စာမျက်နှာပေါ်မှာ ပြန်ဆုံတွေ့ခွင့် ရခဲ့ပါတယ်၊ ရေမရောတဲ့\nမန္တလေးသား ကျားကြီးကတော့ မူဆယ်လား ကျယ်ခေါင်လား ရောက်ရှိနေပါတယ်တဲ့၊ လုပ်ငန်းကိုင်ငန်းရော\nကောင်းရဲ့လားလို့ မေးမြန်းကြည့်တော့ အခြေအနေ သိပ် မကောင်းတော့လို့ မန္တလေး ပြန်နေရင်ကောင်းမလား\nစဉ်းစားနေပါတယ်တဲ့၊ မန္တလေး ၁၉ လမ်းမှာ သူတို့ဘိုးဘွားအမွေ\nဘယ်လောက်ဈေးပေးပေး မရောင်းခဲ့တောင့်ခံခဲ့တာ အခုထိကော ရှိသေးရဲ့ လားလို့တော့ မမေးဖြစ်မိသေးပါဘူး၊\nအိပ်ပျော်နေတဲ့ ဘွဲ့ရသွားခဲ့တာကလည်း မေခရဲ့သမိုင်းမဝင်တဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းတခုပါ၊\nအတန်းမတက် ကျူရှင်ပျက်ခဲ့လို့ (အီကိုကျောင်းသူတွေကို ရီးစား မထားခဲ့ တာလည်း အကြောင်းတခု\nဖြစ်မပေ့ါ) စာမေးပွဲတွေ တဖုန်းဖုန်းကျခဲ့ပေမယ့် မောင်ရင်ငတေရဲ့ မေခ ဆောင်က အီကိုကျောင်းတက်ဖက်\nကျားကြီးစာမေးပွဲကျခဲ့ရတာကတော့ အများသူငှာဘော်ဒါများနဲ့ စာအတူ မကျက်ပါဘဲ မေခဂျောင်တဂျောင်မှာ\nသွားခိုပြီး စာအကျက်လွန်ခဲ့ရာက အိပ်ပျော်သွားခဲ့လို့ စာမေးပွဲစစ်ချိန် လွန်သွားခဲ့ရတာမျိုးပါ၊\nတဘာသာမှမဖြေရပါဘဲ စာမေးပွဲကျခဲ့တဲ့ ကျားကြီးအဖြစ်က ကောင်းသလား ဘာသာစုံဖြေပြီး စာမေးပွဲကျခဲ့တဲ့\nမောင်ရင်ငတေရဲ့ ဘဝကိုသာ ရင်နာရမှာလားပါ၊ ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးဟာ အတိတ်မှာ မှုန်ဝါးဝါးနဲ့\nမှုန်ဝါးဝါး ဝိုးတိုးဝါးတား ကျန်နေခဲ့တဲ့ မောင်ရင်ငတေရဲ့ မေခဆောင် လွမ်းရခြင်းတွေထဲမှာ\nချန်ထားခဲ့လို့ မရနိုင်တာ တခုကတော့ မောင်ရင်ငတေ့ ချစ်ဘော်ဒါကြီး ခင်ဝမ်းတို့မြို့သားပါ၊\nများခဲ့ရတဲ့ မောင်ရင်ငတေ ရေးခဲ့တဲ့ အထဲမှာတော့ အဲဒီ ခင်ဝမ်းတို့ မြို့သား ဇော်ကြီး\nကတော့ ဇာတ်လိုက်မင်းသားပေ့ါ၊ ဇော်ကြီးက တကယ်ကတော့ မေခသား စစ်စစ် မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး၊ ရာဇူးထဲက\nရွှေဘိုဆောင်ကပါ၊ ရွှေအိုရောင်အဆင်းကိုဆောင်တဲ့ ရွှေဘိုဆောင်က အသည်းကွဲတေး ဟစ်ကျွေးပြီးမှ\nမောင်ရင်ငတေတို့ရှိရာ မေခရင်ခွင်ကို ရောက်ရှိလာတာပါ၊ အမှန်တကယ် ပြောရရင် အဲဒီအချိန်က\nမေခသား သမိုင်းဝင်းကိုချစ်မြတ်နိုးတဲ့ မောင်ရင်ငတေက ပင်မနယ်မြေ ရွှေဘိုမြို့သား\nအမြင်ကတော့ မကြည်လင်ခဲ့ရိုး အမှန်ပါ၊ အစွဲလန်းက ကြီးကြတာကိုး၊ နောက်ပိုင်းကျတော့ ပုလင်းရောတူ\nမောင်ရင်ငတေရဲ့ မေခ တရားဝင်ဘဝက ကျောင်းသက် တနှစ်မျှသာပါ၊\nနောက်နှစ်မှာ စာမေးပွဲကျလို့ အမှန်အကန် အဆောင်ကျောင်းသားဘဝ နိဂုံးချုပ်ခဲ့ရ ပါတယ်၊\nစာမေးပွဲကျတဲ့ ကျောင်းသားးတယောက်က အဆောင်နေခွင့် တရားဝင် မရခဲ့တော့ပေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေ\nကောင်းရင်ကောင်းသလို တွဲဘက်နေခွင့် ရခဲ့သလို အဆောင်က တာဝန်ကျ ဆရာ ဟောကျူတာ ဆိုသူတွေကလည်း\nမသိချင်ယောင်ဆောင် နေပေးခဲ့တာက ကျေးဇူးတင်စရာပါ၊ အဲဒီ လိုနဲ့ အဆောင်သားဘဝကို ခရီးဆက်ခွင့်\nရခဲ့ပါတယ်၊ ပျော်ဘွယ်သားတို့ ကျောက်မဲသားတို့ဆိုတာ မရှိတော့ပေမယ့် အိပ်ပျော်နေခဲ့တဲ့\nကျားကြီး ဇော်ကြီးတို့နဲ့ အတူ ပြည်မှာဆောင်းရဲ့ ပန်းခရမ်းပြာကို ဆက်လက် သီဆိုခွင့်ရခဲ့တာကို\nအခုအချိန်မှာတော့ တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ရှိနေမိပါတယ်၊ အဲဒီ ဇော်ကြီးဆိုသူကလည်း အခုတော့\nလူလောကမှာ မရှိတော့ပါဘူး၊ ဇော်ကြီးနဲ့ အမှတ်ရစရာတွေက အများသားပါ၊ သူကခင်ဝမ်းတို့မြို့က သူဌေးသားလေး တဦးပါ၊ မောင်ရင်ငတေ့ကို ငွေရေးကြေးရေး\nသေတ္တာသော့ အပ်ထားခဲ့တာပါ၊ ကျောင်းသားဘဝ တဦးနဲ့တဦး ယုံကြည်ခြင်းတခုလို့ အခုအချိန်မှာ\nတွေးမိပါတယ်၊ မှတ်မှတ်ရရ တင်ရှိနေရတဲ့ ကျေးဇူးတင်ရှိရခြင်း တခုပါ ဇော်ကြီးရေ ….. ဒါမျိုးတွေ\nအခု ဘယ်မှာ ရှာလို့ ရပါ့တော့မလဲကွာ၊ ခုတ်မယ် ထစ်မယ် ပါးပါးလှီးမယ်ဆိုတာ ဒို့ခေတ်က ရုပ်ရှင်\nတွေထဲမှာသာ ရှိခဲ့တာမျိုးပါ ဇော်ကြီးရေ၊ ငါ မင်းအပေါ်မှာ အခွင့်ရေးတွေ ယူခဲ့မိရင်လည်း\nမင်း ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်နိုင်ပါစေကွာ၊ (မင်းရဲ့အရည်အပြည့်နဲ့ပုလင်းတွေကိုတော့ ငါဆက်လက်\nဒီကနေ့ ရွှေဘိုဆောင်ကို တွေ့မြင်ရရင် (ဓါတ်ပုံဘဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေ့ါ ကွာ) မင်းရဲ့ အပေါ်ဆုံး\nထပ်က အသည်းကွဲသံ ခပ်အက်အက်ကို ကြားယောင်နေဆဲပါကွာ၊\nမောင်ရင်ငတေဆီကို မမျှော်လင့်ပါဘဲ ဖုန်းတခုဝင်လာပါတယ်၊ မောင်ရင်ငတေ တို့နဲ့အတူ မေခဆောင်မှာ\nကျက်စားခဲ့ကြတဲ့ အီကိုဒေးကျောင်းသား ဘူးသီးတို့ခရမ်းသီးတို့အုပ်စုက သင်္ဘောသီးဖြစ်နေတဲ့\nဘူးသီးတယောက် မောင်ရင်ငတေ နေထိုင်ရာ တိုင်းပြည်ဆီသို့ သင်္ဘောစီးပြီး ရောက်ရှိပါတယ်တဲ့၊\nလာတွေ့နိုင်မလားတဲ့၊ မောင်ရင်ငတေ ရောက်နေတာက မြေထဲပင်လယ်နား၊ သူ့ရဲ့ သင်္ဘောဆိုက်ကပ်ရာက\nမြောက်ပင်လယ်၊ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အပြေး သွားတွေ့ချင်သား၊ ကီလိုမီတာက တထောင်လောက်\nဝေးနေတာရယ် အချိန်မရတာရယ်ကြောင့် သွားမတွေ့နိုင်ခဲ့ပါဘူး၊ ဖုန်းကြိုးထဲက တဆင့်တော့\nကျောင်းသားဘဝကို ခေတ္တခဏ ပြန်လည်ရောက်သွားခဲ့ရတာ အမှန်ပါ၊\nကြုံခဲ့ရင်တော့ ကြိုတင်ပြောစေချင်ပါတယ် သူငယ်ချင်းရေ၊\nပါရီမြို့ကို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်လာဖူးသူ အီကိုကျောင်းသား\nရှိခဲ့ဖူးပါတယ်၊ မေခအဆောင်သား တဦးတော့ မဟုတ်ပေမယ့် သမိုင်းဝင်းထဲမှာရှိတဲ့ ဟန်လင်းဆောင်မှာ နေခဲ့သူပါ၊ သူက\nသူ့ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ပါရီကို ၂၀၁၁ ခုတုန်းက ရောက်လာတာပါ၊ စောစောက အပေါ်မှာ ရေးခဲ့တဲ့ ပျော်ဘွယ်သား အဉ္ဇလီ ကျော်စိုးဦးနဲ့\nအတန်းတူ မေဂျာတူပါ၊ အီကို ကျောင်းတော်ကြီးမှာ ကျောင်းဆရာ ဖြစ်ခဲ့ရာက ခုတော့ အန်ဂျီအို\nတခုမှာ အလုပ်ပြောင်းလုပ်နေသူ ကိုဇော်ဝင်းပါ၊ သူနဲ့တွေ့ခဲ့ရတာ မောင်ရင်ငတေ ပါရီရောက်ရှိ\nနေထိုင်တဲ့ ၁၄ နှစ်အတွင်းမှာ ကိုယ့်ရဲ့ ကျောင်းနေဘက် သူငယ်ချင်းတွေထဲက ပထမဦးဆုံးနဲ့\nတဦးတည်းသောသူအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်လို့ ရနိုင်ပါတယ်၊ သူတို့ကတော့ သူတို့သင်ယူခဲ့တဲ့ ပညာတွေကို\nမောင်ရင်ငတေ တယောက်ကတော့ ပါရီမှာ သောင်တင်လို့နေရင်း ရေးမိရေးရာ အတိုအစ ရောက်တတ်ရာရာတွေကို\nရေးနေတဲ့ မောင်ရင်ငတေဘဝကို နှစ်ချိုက်စွာ ခံယူရင်း အတိတ်တွေကို လွမ်းဆွတ်တသနေရင်း အသက်တွေ\nတနှစ်ထက်တနှစ် ကြီးပျင်းလာရင်း ဘဝရဲ့ ရေစုန်ရေဆန်မှာ တက်မထောင်ပါဘဲနဲ့ ဆက်လက်ပြီး လှော်ခတ်ရင်း\nမေခသားတွေရဲ့ မေခဆောင်ဖောင်ဒေးရှင်းအကြောင်းတွေ စီးပွားရေး တက္ကသိုလ် ကျောင်းအကြောင်းတွေ\nဖတ်ရှုမိခဲ့ရာက မေခသားတယောက်နဲ့ စကားပြောဆိုဖြစ်ခဲ့ရင်း\nရေးထားတဲ့ စာအတိုအစများကို ၁၉၆၄ ခုနှစ်ဖွားများ ဖြစ်ကြတဲ့ မောင်ရင်ငတေရယ် မေခဆောင်ရယ်\nစီးပွားရေးတက္ကသိုလ်ရယ် အနှစ် ၅၀ ပြည့် အမှတ်တရအဖြစ် ပေါင်းစပ်ရေးသား လိုက်ရပါတယ်၊ မောင်ရင်ငတေ\nမောင်ရင်ငတေ နဲ့ ခေတ်ပြိုင် တနှစ်တည်း သမိုင်းဝင်းထဲကို ရောက်ခဲ့သူ မေဂျာတူ\n(မတူတာကတော့ သူက စာကြိုးစားသူ အုန်းတောဆောင်သား) သူ့အပေါင်းအသင်း ကိုယ့်အပေါင်းအသင်း ရင်းနှီးခင်မင်ခဲ့ကြသူ . .. .. ... ... . .... နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် ကိုခင်ဝမ်းတို့ရဲ့  ပြည်မြို့  သား ဖြစ်သူ ဆရာအေးမိုး . . .. . .... စီးပွားရေးတက္ကသိုလ် နှစ်ငါးဆယ် စာစောင်မှာ ရေးသားခဲ့တဲ့ . ....... ဘယ်ကစလို့ လွမ်းရပါ့ . . . . . . . . . .. . . .. . . . . . ..\nဇာတ်လမ်းမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ (မရှိတော့ပြီဖြစ်သော) . ..... ဘောဂဗေဒ ကျူရှင်ဆရာ\nကိုကံချွန် . . ... စိုင်းဘအေး . . ..... မန္တလေးက သစ်တောမင်းကြီးသား မိုးမြင့်အုန်း . .. ..... တောင်တွင်းကြီး မိတ်ဆက်စားသောက်ဆိုင်က အရှည်ကြီး\nညီညီဇော် . . .. . .. ... . .... .. ပြည်မြို့ သား မောင်မောင်လတ် တို့ကို\nသတိယသောအားဖြင့် . . .... ..... (မရငတ) ၁၅၀၅၂၀၁၅\nဒါပေမယ့် ဇော်ကြီးရေ မင်းရဲ့ ရွှေဘိုဆောင်က ရွှေအိုရောင်နေ့ရက်များ


Bagan - Myanmar Keyboard 14.9 APK Download by Bagan Innovation Technology | Android APK\nHome Bagan - Myanmar Keyboard 14.9\nDownload Bagan - Myanmar Keyboard 14.9 APK Info :\nDownload Bagan - Myanmar Keyboard 14.9 APK For Android, APK File Named And APP Developer Company Is Bagan Innovation Technology . Latest Android APK Vesion Bagan - Myanmar Keyboard Is Bagan - Myanmar Keyboard 14.9 Can Free Download APK Then Install On Android Phone.\nDownload Bagan - Myanmar Keyboard 14.9 APK Other Version\nDownload Bagan - Myanmar Keyboard.apk android apk files version 14.9 Size is 34828186 md5 is 57475856518c57db2ee61fc6ade6e6c6 By Bagan Innovation Technology This Version Need Jelly Bean\t4.1.x\tAPI level 16 or higher, We Index Version From this file.Version code 1409 equal Version 14.9 .You can Find More info by Search com.bit.androsmart.kbinapp On Google.If Your Search androsmart,kbinapp,lifestyle,bagan,keyboard Will Find More like com.bit.androsmart.kbinapp,Bagan - Myanmar Keyboard 14.9 Downloaded 2596 Time And All Bagan - Myanmar Keyboard App Downloaded Time. အကောင်းဆုံး မြန်မာကီးဘုတ် (ပုဂံကီးဘုတ်) ပုဂံကီးဘုတ်သည် မြန်မာ Developer များ ရေးသားထားသော အကောင်းဆုံး မြန်မာကီးဘုတ် ဖြစ်ပါသည်။ မြန်မာစာ ရိုက်ရာတွင် ဇော်ဂျီ၊ ယူနီကုတ် နှစ်မျိုးလုံးကို အဆင်ပြေပြေ ရိုက်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသော မြန်မာကီးဘုတ် ဖြစ်ပါသည်။ ဇော်ဂျီဖောင့် ဖြင့် စာရိုက်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ ယူနီကုတ်ဖောင့် ဖြင့် စာရိုက်ရာတွင်လည်းကောင်း လွယ်ကူလျှင်မြန် ကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းကြောင့် မြန်မာကီးဘုတ်များတွင် ထိပ်တန်းဖြစ်သော၊ အသုံးပြုသူများပြားစွာရှိသော မြန်မာ ကီးဘုတ် တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ မြန်မာစာရိုက်ရာတွင် အမြန်ဆုံး နှင့် အမှန်ကန်ဆုံး ရိုက်နှိပ်နိုင်ရန် ပုဂံကီးဘုတ်ကို အခုပဲ အခမဲ့ Install ပြုလုပ် အသုံးပြုလိုက်ပါ။ မြန်မာဇော်ဂျီ၊ မြန်မာယူနီကုတ် ကီးဘုတ် သာမက ရှမ်း၊ မွန် နှင့် ထိုင်း ကီးဘုတ်များကိုပါ ပုဂံကီးဘုတ်တွင် အသုံးပြုနိုင်ပါပြီ။ ကျနော်တို့ Bagan Keyboard Version အသစ်မှာ ပါတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်လေးတွေကို ရှင်းပြချင်ပါတယ်။ တစ်ချက်လောက် ဖတ်ကြည့်ရအောင်! - ကိုယ့်ဖုန်းထဲမှာ ယူနီကုဒ် ဖောင့်သွင်းထားလားဆိုတာကို Auto စစ်ပေးပြီး တစ်ခါတည်း Unicode Keyboard ပြောင်းလဲပေးတဲ့ Auto Font Detect & Keyboard Selection - ယူနီကုဒ် လက်ကွက် Layout ၃ မျိုး စိတ်ကြိုက်ရွေးလို့ရတယ် (Bagan Style, သင်ပုန်းကြီး Style, Unicode Style) ကြိုက်တဲ့ Layout နဲ့ ရိုက် ထွက်တဲ့စာက Unicode Order နဲ့ ထွက်တယ်။ - Bagan Style က သဝေထိုးရှေ့ ရရစ်ရှေ့ ရိုက်တဲ့ ပုံစံ ၊ သင်ပုန်းကြီးက သဝေထိုးရှေ့ ရရစ်နောက် ရိုက်တဲ့ပုံစံ၊ Unicode Style က သဝေထိုးနောက် ရရစ်နောက်ရိုက်တဲ့ပုံစံ - ကိုယ့်ဖုန်းထဲက သီချင်း၊ ဗီဒီယို၊ Contact တွေကို ဇော်ဂျီနဲ့ မှတ်ထားတယ်၊ ယူနီကုဒ်ပြောင်းချင်တဲ့ သူတွေအတွက် Bagan Keyboard Setting က Unicode Converter ဆိုတာ နှိပ်ပြီး အလွယ်လေးလုပ်လို့ရ (Backup အရင်ချပြီး သတိထားပြောင်းပါ။ ဇော်ဂျီ ပြန်ပြောင်းချင်ရင် ခက်လိမ့်မယ်) - SMS တွေ ဖတ်လို့မရဖူးလား၊ ဖတ်ချင်တဲ့စာကို ဖိပြီး Copy ကူးလိုက်တာနဲ့ တစ်ခါတည်း Convert လုပ်ပြီးသား စာတွေကို မြင်ရလို့ အလွယ်လေး ဖတ်လို့ရ။ - Voice Typing လုပ်ချင်တာလား၊ Bagan Keyboard မှာ Google Voice Typing ရော Bagan Voice Typing (မြန်မာပြည်တွင်းထုတ် နည်းပညာ) နှစ်ခုလုံးရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ငွေလဲနှုန်းတွေ၊ ရွှေဈေး၊ ကုန်ဈေးတွေကို အသံနဲ့ မေးလို့ရတဲ့ Bagan Voice Command။ လောလောဆယ် Partial Release ဖြစ်တဲ့အပြင် Beta အဖြစ်ထုတ်တာမို့ User အကုန် မရသေးပါဖူး နောက်ပိုင်း အကုန်ရမှာပါ။ သုံးတဲ့လူတွေက အရမ်းများတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း Release လုပ်နေတာပါ။ - ကိုယ့်ဖုန်းထဲမှာ ယူနီကုဒ် ဖောင့်သာမှန်၊ ကျန်တာ ဘာမှ လုပ်စရာမလိုဖူး။ အလုပ်တွေ အကုန် Bagan Keyboard တစ်ခုနဲ့ တင်အကုန် အဆင်ပြေ။ ကဲ ယူနီကုဒ် အတွက်ရော ဇော်ဂျီအတွက်ပါ ပူစရာမလိုပဲ အလွယ်တကူ ရိုက်လို့ရတဲ့ ပုဂံကီးဘုတ်ရှိနေမှတော့ ဘာများလိုသေးလဲ။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ လူသုံးအများဆုံး ပုဂံကီးဘုတ်! # Typing is Easier Ever - Best Myanmar Keyboard # Bagan Keyboard isaMyanmar Keyboard from emphasizing and hard-working development on Myanmar Language typing system. It also provides the perfect solution of Android Myanmar Keyboard for those who communicates via instant messages, with an easier, faster, and smarter. It is also nominated by Telenor Myanmar asaBest Myanmar Android App for year 2014, Digital Winners event. (http://www.telenor.com.mm/pressReleasedetail/Bagan-Keyboard-nominated-for-Best-App-in-Asia-by-Telenor/7) Many Myanmar Keyboard users are now using Bagan Keyboard as their default typing app. It completes you with suggestions. It saves your time with predefined shortcut phrases. It listens every your typing actions and instantly provides you back your preferred phrases. The development team is always taking care of every user feedback and claim, to provide youabetter experience of typing instant messages, also to go with flavors at your wish, both Zawgyi and Myanmar Unicode. Bagan Keyboard can be regarded as best Myanmar Unicode Keyboard in the market. We support both Myanmar Unicode and Zawgyi Keyboard Layouts. Bagan Keyboard is also known as Burmese Keyboard, Zawgyi Keyboard, Myanmar Unicode Keyboard. Bagan Keyboard is compatible with Zawgyi Font, Myanmar Unicode Font, Unicode Font, Myanmar Font, Burmese Font. The user can type Myanmar Unicode or Zawgyi using Bagan Keyboard and there isasetting in the keyboard to change as user preferred. Bagan Keyboard also supports Shan, Mon and Thai keyboard layouts.\nVersion: 14.9 (1409)\n33.21 MB (34828186 bytes)\nadded on 2021-01-23 06:26:23 by appupdater\nBagan - Myanmar Keyboard 14.9 APK Download by Bagan Innovation Technology\nIn Bagan - Myanmar Keyboard 14.9\n- Animated Theme on Keyboard Available\n- Bug fixed and Performance enhance.\nBagan - Myanmar Keyboard 14.9\nBagan - Myanmar Keyboard 14.5\nBagan - Myanmar Keyboard 14.3\n独角兽照片编辑器 us zip codes aquapark race io tabou stories: love episodes story saver for insta slimperience browser (adblock) al-tarteel ddtank mobile brawl stars iptv smarters pro master for minecraft- launcher mobile legends: bang bang minecraft: gear vr edition five nights at freddy\_'s: sl big phone for seniors sachin saga cricket champions ipvanish vpn: the fastest vpn amazon alexa crime bull in city keyboard - emoji, emoticons car wash textnow - free us phone number wuffy media player bmx freestyle extreme 3d counter critical attack cell expansion wars mytuner radio and podcasts whatsapp status saver android accessibility suite lucky patcher v5\nSnake Sounds 1.3 APK\nGuide for Youtubers 3.0.0.0 APK\nBura Burkozel7APK\nBroadway Pet Hosp 300000.2.24 APK\nColor Ring Puzzle 1.1.8 APK\nTaxa Metabólica Basal & Calorias Diárias 2.0.1 APK\nTempdrop 3.0.4.18 APK\nRaw to JPG Converter 1.0 APK


Kachin Duwa: ဦးလှဆွေ ကို ဝေဖန်သံများ......\nအဂ္ဂမဟာ မဏိဇောတဓရ သိကြားမင်း\nအော် ဘယ်လိုလူတွေလဲဟ။ ဒုက္ခ ဒုက္ဂ\nကချင်ပြည်နယ်မှာ ဖြစ်ပွားနေတဲ့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးဒီနေ့ကျင်းပတဲ့ အမျိုးသား လွှတ်တော်မှာ ပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီမှအမျိုးသားလွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်ဦးလှဆွေကKIAကိုအပြီးသတ် ချေမှုန်းပြီးမှသာ ငြိမ်းချမ်းရေး တည်ဆောက်သင့်ကြောင်းတင်ပြဆွေးနွေးခဲ့ တယ်လို့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တွေက ဧရာဝတီကိုဒီညနေမှာ ပြောပါတယ်။\nအမေရိကန်နဲ့ဂျပန်နိုင်ငံအကြားမှာလည်း ဗုံးကြဲချေမှုန်းပြီးမှ ချစ်ကြည်ရေးတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ တဲ့အကြောင်း၊အလားတူပဲ သီရိလင်္ကာ နိုင်ငံမှာလည်း တမီလ်သူပုန်တွေကိုအစိုးရက အပြတ်ချေမှုန်းပြီးမှပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေး တည်ဆောက်နိုင်ပုံတွေကို စစ်အရာရှိဟောင်းဖြစ်တဲ့ ဦးလှဆွေကဥပမာ ပေးပြီးဆွေးနွေးသွားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ကြံ့ခိုင်ရေးပါတီကိုယ်စားလှယ အများစုကလည်း ဦးလှဆွေလိုပဲ သဘောထား တထပ်တည်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်လို့သိရပါတယ်။\nLinn Htain, Daniel Zaw, Nayminn Thura and 26 others like this.\nKal Nuuzeke Nuuzeke ဟယ် . . . . . အံ့ပ . . .သြပ . . . . ဒါငါတို့နိုင်ငံရဲ့ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တဲ့\nYesterday at 10:07pm via mobile · 4\nWin Tun ဂေါင်မပါတယ်အမတ်တွေ့(588)ယောက်ရှိတဲ့အထဲ့မှာဘယ်နှစ် ယောက်လောက်ပါတလဲ့မသိဘူ\nYesterday at 10:08pm via mobile · 3\nKal Nuuzeke Nuuzeke ဖုရား . . . .ဖုရား\nYesterday at 10:08pm via mobile · 2\nအဂ္ဂမဟာ မဏိဇောတဓရ သိကြားမင်း စစ်သွေးကြွ အဲလ်ကိုင်းဒါး အမတ်\nYesterday at 10:11pm via mobile · 5\nThanda Kyaw ရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေကိုကယ်ဖို့ကုလားတွေကိုတကြိမ်လောက်ဖြစ်ဖြစ်အဲ့လိုလေးဆော်ပေးပါလား\nYesterday at 10:20pm · 4\nKo Kalar စစ်ဘီလူးတွေတိုင်းကျရှုံးတာပဲ\nYesterday at 10:26pm via mobile · 1\nNyan Linn ကျွန်တော့အမြင်ကတော့စစ်သွေးကြွလဲမရှိလက်ရှိအစိုးရကလုပ်ဆောင်နေတာကျမ္ဘာာဖျက်နိုင်လောက်တယ်မင်းတို့ လက်နက်ကဘယ်ကပန့် ပိုးတာလဲကျည်ကုန်ရင်အိမ်ပြန်အိပ်ကြရင်မကောင်းဘူးလားနောက်တန်းကသားမယားကိုကြည့် ပါဆိတ်တွေသတ်နွားတွေသတ်အူစိုရင်ဘ၀တွေမေ့နေတာလားတလစါလားတရက်စါလားသဘောပေါက်ဖို့ လိုပြီနော်။\nYesterday at 10:44pm · 1\nHawk Eye ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား စောက်ရူးများနှင့်ကခုန်ခြင်း .... အဲလေ ယောင်လို့ ဝိညာဉ်များနှင့် ကခုန်ခြင်း ......\nYesterday at 10:48pm via mobile · 2\nHawk Eye ငါတို့ ပြည်သူဘဏ္ဍာငွေတွေကို ထိုင်ဖြုန်းနေတဲ့ ကောင်တွေ .... ချီဦးနှောက်တွေ ... ဒီကောင်တွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အရင်ချပြပေးရင် ငါတို့ ပြည်သူတွေက မင်းတို့ပြောတဲ့ကိစ္စ သဘောတူပေးမယ် ... အလကား ဆန်ကုန်မြေလေးတွေ ...\nYesterday at 10:52pm via mobile · 4\nNyan Linn ခွေးသားဝက်မြည်းနွားယောက်ဖအဖေခေါ်တရုပ်မြန်မာပြည်ရောင်းစါးမိသားစုမတရားဝမှဟောင်နေတဲ့ ကောင်ကုန်ပါပြီမင်းတို့ အမေတွေနှမတွေပြန်လည်တရုပ်ကိုအကြွေးဆပ်ပါအုံးဒါဘဲဟေ့ကောင်စစ်တပ်ထဲမှာငါ့ ညီတွေရှိတယ်မင်းတို့ လောက်အောက်တန်းမကျဘူးကွစါးနိုင်သောက်နိုင်တယ်သူတောင်းစါးဆိူတော့ဟောင်တယ်ကိုက်တယ်ဒါလဲဘ၀သံသရာဘဲပေါ့ လူစိတ်မရှိတဲ့ နွားတွေသိစေချင်ပါသည်။\nYesterday at 10:57pm · 2\nလရောင် သာ စစ်သားတွေ က KIA, ရဲ့ ဒဏ်ကို အလူး\nYesterday at 10:58pm via mobile · 2\nKo Moe San လလလလလလလလလလလဘဘ\nYesterday at 11:13pm via mobile\nလရောင် သဲာအသိတယောက်ရဲ့ တူလေး ကချင်\nမှာ ရိက္ခာတင်တဲ့ ယာဉ် မှာပါတာ KIAကိုတိုက်ခိုက်လို့ ကျည်ဆံ မှန်ပြီး ဒီနေ့မှ\nYesterday at 11:40pm via mobile · 2\nNyan Linn စိတ်မကောင်ပါဘူးဒီလိုတွေဖြစ်နေတာအားလုံးတာဝန်တွေရျိပါတယ်အဒီကကစစ်အစိုးရဘဲယခင်လူတွေေ၇ာင်းစါးလို့ ကုန်တော့ဒီစါခွက်ဘဲနှိုက်နေတာရေနံလဲခရိုနီဘဲကျောက်စိန်းလဲ .သစ်လဲ.အများကြီးပါပြောရင်မိုးလင်းနေလိပ်မယ်...ခွက်လုနေတာပါ။\nKg Thent ဟေ့ဆရာမလေး ဒီနားမှာထိုင်နေတဲ့ငါလူနာတွေဘယ်ရောက်သွားတုန်း ဟို ဆရာလူနာတွေအချိန်မရတော့လို့တဲ့ဆရာ့ကိုမစောင့်ဘဲလွှတ်တော်တက်ဖို့သွားကြပြီ\nUkan Kaung ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲလားအကြမ်းဖက်ဆွေးနွေးပွဲလား?\nသူပုန်ကောင် ဒူဝါဆိုတဲ့ကောင် မင်းက KIA သူပုန်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ လစာကိုစားပြီးတော့ မဟုတ်တမ်း သတင်းတွေနဲ့ လွင့်မနေနဲ့ ။ စီးပွားရှာချင်ရင် ရိုးရိုးသားသားရှာ ။ နိုင်ငံတော်ကို ဖြိုကွဲထွက်ချင်တဲ့ သူပုန်အားပေး မလုပ်နဲ့ ။ ကချင်ပြည်နယ် တိုးတတ်ချင်ရင် နည်းပညာရှိအောင်လုပ် စာကြိုးစား ။ စက်ရုံတွေဆောက် လမ်းတွေဖောက် ပေ့ါ့ ။ ခုလိုလက်နက်ကိုင်ပြီး သူတောင်းစား ဓါးမြ လုပ်နေစရာမလိုဘူး ။ ကချင်ပြည်နယ် တိုးတတ်ရေးကိုပဲ အကြောင်းပြပြီး ကုမဏ္ဏိတွေ ကျေးရွာတွေ ဈေးဆိုင်တွေ ဆက်ကြေးကောက်နေတဲ့ကောင် ။\nဘုရင့်နောင် January 27, 2013 at 11:32 AM\nAnonymous ဆိုတဲ့ အဖေအမေ မပေါ်ပဲ နာမည်တောင် မဖေါ်ရဲတဲ့ကောင်။\nပြည်မသောင်းကျန်းသူတွေကို အားပေးအားမြှောက် လုပ်နေတဲ့ကောင်။\nမင်းတို့ဆက်ကြေးကိုတော့ အခွန် အကောက်ခွန် အမတော်ကြေး အလှူငွေ သဒ္ဒါကြေးနဲ့ နာမည်အမျိုးမျိုးတပ်ပြီး ဒမြတိုက်နေတာကို ဘယ်သူမှ မသိဘူးလို့တော့ မအောက်မေ့လိုက်နဲ့။\nငါ့လို မြန်မာပြည် အောက်ဖျားမှာ နေတဲ့သူတောင် ကေအိုင်အေအစိုးရ ဘာတွေကောင်းတာလုပ်လဲ သိသေးတယ် ၊ မင်းလိုကောင်ကသာ မျက်စေ့မှိတ်ထားတာ။ ကချင်လည်းလူ ရှမ်းလည်းလူ ကရင်လည်းလူကွ။ မင်းတို့ချည်း အားလုံးလုပ်တတ်တယ် မထင်နဲ့။ သမိုင်းတောင်မရှိပဲ သူများကိုလိုက်ပြီး လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်တာ ရှက်တတ်စမ်းပါ။


mujeer အောက်တိုဘာလ 14, 20170မှတ်ချက်များ\nဖေါ်ပြချက်: အလယ်ခေတ်စစ်တိုက်ပွဲများစိတ်ကူးယဉ်: စစ်တိုက်အမာရွတ်များ!\nအလယ်ခေတ်စစ်တိုက်ပွဲများစိတ်ကူးယဉ်: စစ်တိုက်အမာရွတ်များ - အလယ်ခေတ်ကသူရဲဆန့်ကျင်နယ်ပယ်နှင့်တိုက်ပွဲအပေါ်ခြေလှမ်း. အနိုင်ရမှမယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်တိုက်ခိုက်ရေးလေ့ကျင့်မှုလုပ်တာလဲ Apply. ဒီစိတ်ဝင်စားဖွယ်အန်းဒရွိုက်ဂိမ်းထဲမှာအတိတ်ရာစုနှစ်များစွာ၏စစ်သည်တော်အဖြစ်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုစမ်းကြည့်ပါ. အမျိုးမျိုးသောဇာတ်ကောင်အကြားကိုရွေးချယ်ပါ, ထိုကဲ့သို့သောနိုက်အဖြစ်, Barbarians, နင်ဂျာများနှင့်အခြားသူများ. တစ်ခုချင်းစီကိုသူရဲကောင်းတစ်မူထူးခြားသောစစ်တိုက်စတိုင်နဲ့မတ်မတ်ရှိတယ်. စမ်းသပ်ခြင်းဓား, ပုဆိန်, katanas, အဆိုပါတိုက်ပွဲများအတွင်းဒိုင်းနှင့်အခြားအအေးလက်နက်များ. Apply destructive combos which will let you crush any opponent and winaduel.\nLots of lethal weapon types related to medieval war: naginata, wakizashi, axe, cudgel, polearm, warrior blade, စသည်တို့ကို.\nအားကစားပြိုင်ပွဲ\t\_, famous medieval wars, medieval army composition, medieval military units, medieval soldier ranks, medieval warfare facts, medieval warfare history, medieval warfare weapons, types of medieval soldiers\tbookmark\nယခင်အပိုဒ် PC ကွန်ပျူတာစာ Booster ဒေါင်းလုပ်လုပ်ပြီးအင်စတောလုပ် (WINDOWS တွေ 7,8/10 သို့မဟုတ် Mac)\nnext ကိုပုဒ်မ 50+ SUPER အံ့သြစရာဘက်ထရီချွေတာ Android apps


“စိတ်ဆိုးနေတဲ့ သူမကို ချော့တဲ့ ချစ်သူကြောင့် ပျော်ရွှင်မဆုံးဖြစ်နေတဲ့ ခိုင်နှင်းဝေရဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင်” - Cele Connections\n“စိတ်ဆိုးနေတဲ့ သူမကို ချော့တဲ့ ချစ်သူကြောင့် ပျော်ရွှင်မဆုံးဖြစ်နေတဲ့ ခိုင်နှင်းဝေရဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင်”\nကျရာ ဇာတ်ရုပ်တိုင်းကို ပီပြင်အောင် သရုပ်ဆောင်နိင်တဲ့ မင်းသမီးချော ခိုင်နှင်းဝေကိုတော့ Cele Connections ပရိသတ်ကြီးလည်း ချစ်ခင် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်မယ် ထင်ပါတယ်နော်..။ ပရိသတ်တွေရဲ့ အချစ်နဲ့ အားပေးမှုတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အများအကျိုးအတွက်ကိုလည်း သူမတတ်နိုင်သလောက် ပါဝင်လုပ်ဆောင်ပေးတတ်တဲ့သူပဲဖြစ်ပါတယ်..။ ခိုင်နှင်းဝေဟာ သားသမီး အယောက် (၃၀)ကို သူမရဲ့ ဝင်ငွေနဲ့ရော အလှူရှင်များရဲ့ လှူဒါန်းမှုတွေနဲ့အတူ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ေ ပးနေတာပါ..။\nသူမရဲ့ အချစ်ရေးကိုလည်း ပရိသတ်တွေရှေ့ကို တရားဝင်ချပြကာ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရင်း ချစ်သူနဲ့အတူ ပရဟိတအလုပ်တွေကို တက်ညီလက်ညီ လုပ်ဆောင်နေကြတာပါ..။ သမီးဖြစ်သူကို ရွှန်းရွှန်းလေးနဲ့တည့်တဲ့ ချစ်သူရဲ့ ကြင်နာမှုတွေနဲ့ သူမကို တန်ဖိုးထားလို့ သူမချစ်သူရဲ့ အချစ်တွေကို တန်ဖိုးထားမြတ်နိုးမိတဲ့ အကြောင်းလေးတွေကို လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာပေါ်မှာ ရင်ဖွင့်တင်လာခဲ့ဖူးပါတယ်..။ ချစ်သူနဲ့အတူ အမြဲ ချစ်ကြည်နူးစွာ နေတဲ့အချိန်ပုံရိပ်လေးတွေနဲ့ အမှတ်တရလေးတွေကို ဖန်တီးလေ့ရှိသူ ခိုင်နှင်းဝေကတော့ သူမချစ်သူနဲ့အတူ ဆော့ထားတဲ့ Tik Tok ဗီဒီယိုလေးကို သူမရဲ့ Tik Tok အကောင့်မှာ တင်လာခဲ့ပါတယ်..။\nTik Tok လေးထဲမှာ စိတ်ကောက်နေတဲ့ သူမကို အနမ်းပေးကာ ချော့တဲ့ ချစ်သူနဲ့အတူ ဆော့ထားတဲ့ Tik Tok ဗီဒီယိုလေးပဲဖြစ်ပါတယ်နော် ပရိသတ်ကြီး..။ ချစ်သူရှေ့မှာ ကလေးလေးတစ်ယောက်လို စိတ်ကောက်ကာ ချစ်ဖို့ကောင်းနေတဲ့ ခိုင်နှင်းဝေနဲ့ ချစ်သူတို့ရဲ့ Tik Tok ဗီဒီယိုိဖိုင်လေးကို Cele Connections ပရိသတ်ကြီးအတွက် ပြန်လည်မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်နော်..။.\nSource: Khine Hnin Wai’s Tik Tok Account\n“စိတျဆိုးနတေဲ့ သူမကို ခြော့တဲ့ ခဈြသူကွောငျ့ ပြျောရှငျမဆုံးဖွဈနတေဲ့ ခိုငျနှငျးဝရေဲ့ ဗီဒီယိုဖိုငျ”\nကရြာ ဇာတျရုပျတိုငျးကို ပီပွငျအောငျ သရုပျဆောငျနိငျတဲ့ မငျးသမီးခြော ခိုငျနှငျးဝကေိုတော့ Cele Connections ပရိသတျကွီးလညျး ခဈြခငျ ရငျးနှီးပွီးသားဖွဈမယျ ထငျပါတယျနျော..။ ပရိသတျတှရေဲ့ အခဈြနဲ့ အားပေးမှုတှကေို ပိုငျဆိုငျထားပွီး အမြားအကြိုးအတှကျကိုလညျး သူမတတျနိုငျသလောကျ ပါဝငျလုပျဆောငျပေးတတျတဲ့သူပဲဖွဈပါတယျ..။ ခိုငျနှငျးဝဟော သားသမီး အယောကျ (၃၀)ကို သူမရဲ့ ဝငျငှနေဲ့ရော အလှူရှငျမြားရဲ့ လှူဒါနျးမှုတှနေဲ့အတူ ကွညျ့ရှုစောငျ့ရှောကျပေးနတောပါ..။\nသူမရဲ့ အခဈြရေးကိုလညျး ပရိသတျတှရှေကေို့ တရားဝငျခပြွကာ ပြျောရှငျစှာ နထေိုငျရငျး ခဈြသူနဲ့အတူ ပရဟိတအလုပျတှကေို တကျညီလကျညီ လုပျဆောငျနကွေတာပါ..။ သမီးဖွဈသူကို ရှနျးရှနျးလေးနဲ့တညျ့တဲ့ ခဈြသူရဲ့ ကွငျနာမှုတှနေဲ့ သူမကို တနျဖိုးထားလို့ သူမခဈြသူရဲ့ အခဈြတှကေို တနျဖိုးထားမွတျနိုးမိတဲ့ အကွောငျးလေးတှကေို လူမှုကှနျရကျစာမကျြနှာပျေါမှာ ရငျဖှငျ့တငျလာခဲ့ဖူးပါတယျ..။ ခဈြသူနဲ့အတူ အမွဲ ခဈြကွညျနူးစှာ နတေဲ့အခြိနျပုံရိပျလေးတှနေဲ့ အမှတျတရလေးတှကေို ဖနျတီးလရှေိ့သူ ခိုငျနှငျးဝကေတော့ သူမခဈြသူနဲ့အတူ ဆော့ထားတဲ့ Tik Tok ဗီဒီယိုလေးကို သူမရဲ့ Tik Tok အကောငျ့မှာ တငျလာခဲ့ပါတယျ..။\nTik Tok လေးထဲမှာ စိတျကောကျနတေဲ့ သူမကို အနမျးပေးကာ ခြော့တဲ့ ခဈြသူနဲ့အတူ ဆော့ထားတဲ့ Tik Tok ဗီဒီယိုလေးပဲဖွဈပါတယျနျော ပရိသတျကွီး..။ ခဈြသူရှမှေ့ာ ကလေးလေးတဈယောကျလို စိတျကောကျကာ ခဈြဖို့ကောငျးနတေဲ့ ခိုငျနှငျးဝနေဲ့ ခဈြသူတို့ရဲ့ Tik Tok ဗီဒီယိုဖိုငျလေးကို Cele Connections ပရိသတျကွီးအတှကျ ပွနျလညျမြှဝေ ပေးလိုကျပါတယျနျော..။.\n“တွဲဖော်တွဲဖက်သရဲကြီးလေးကောင်ထဲကမှ ကိုကုသိုလ်နဲ့ ကိုကင်းကောင်တို့ကို သတိရမဆုံးဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ လွင်မိုး”\n“ မိခင်ဖြစ်သူနဲ့အတူ လစဉ် မီတာအလှူတော် နှင့် နဝကမ္မ ၁ သိန်းကျပ်တိတိကို နိဗ္ဗာန်ရည်မှန်း လှူဒါန်းခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ နေဒွေး”\nအနုပညာလောကထဲကြင်လည်ခဲ့တာ (၁၇)နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပေမယ့် နောက်တက်မင်းသားတွေလောက်တောင်နေရာပေးမခံရတဲ့ စည်သူမောင်\n” အိမျ့ခဈြရဲ့Weding photo ရိုကျနတောကိုမွငျပွီး အားကနြတေယျဆိုတဲ့ ပိုပို “


ဒီဖက်နှစ်မှာ ကျွန်မ ဖတ်ဖြစ်ခဲ့သမျှစာအုပ်တွေအတွက် ခံစားမှုတွေပြန်မျှဝေတဲ့ ပိုစ့်မရေးဖြစ်တာကြာပေါ့...။ တကယ်တော့ 2017 ဟာ ဆရာကြီးဒဂုန်တာရာစာအုပ်တွေကိုချည်းပဲ ဖတ်မယ်လို့အားခဲထားခဲ့တာပါ..။ ဆရာကြီးရဲ့ စာအုပ်တွေကိုလည်း တော်တော်များများ ၀ယ်စုဖြစ်ခဲ့တယ်..။ ဒီကြားထဲ စာအုပ်ဈေးရောင်းပွဲမှာ ကိုယ့်ဖေးဘရိတ်စာရေးဆရာတွေရဲ့ စာအုပ်ကိုတွေ့ရင် မ၀ယ်ဘဲမနေနိုင်လို့ ၀ယ်ထားဖြစ်ခဲ့တာတွေက ဆယ့်သုံးလေးအုပ်ရှိနေပြီ..။ ဒီ2017 မှာ အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့မအားတဲ့ကြားထဲကနေ စာအုပ်ဖတ်ဖို့အချိန်ကိုပေးရ အချိန်ပိုင်းအလုပ်ပြေးရ ဘလော့ကိုလည်း ပုံမှန်စာလေးတွေတင်နိုင်ဖို့ ရေးရနဲ့ တစ်ပတ်စာအိမ်အလုပ်တွေကို သိမ်းကျုံးရနဲ့ လုံးချာလိုက်နေတဲ့ နှစ်ဆိုပါတော့..။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ အလုပ်နဲ့ အချိန်ကုန်ရလို့ ပင်ပန်းတယ်မထင်ပါဘူး..။ လူရောစိတ်ရော အဟာရပြည့်ဝတဲ့ ကျေနပ်စရာဘ၀တစ်ခုပါ..။\nဒီနှစ်ထဲမယ် ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စာအုပ်ဖတ်နည်းဖတ်ဟန်လေးကို စည်းကမ်းချိုးဖောက်မိတယ်...။ ဆရာကြီးဒဂုန်တာရာစာအုပ်တွေကိုချည်းပဲဖတ်မယ့်နှစ်လို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သတ်မှတ်ထားပေမယ့် စာအုပ်အများဆုံးဝယ်ဖြစ်တဲ့ နှစ်လို့လည်းပြောချင်ပါတယ်..။ ဆရာကြီးဒဂုန်တာရာရဲ့ စာအုပ်တွေအပြင် ဆရာကြီးဇော်ဂျီ ဆရာကြီးမင်းသုဝဏ် ဆရာပါရဂူ ဆရာသုမောင် ဆရာမင်းလူ ဆရာလကာင်္ရည်ကျော် ဆရာမသန်းမြင့်အောင် ဆရာမောင်သာချို ဆရာမ မသီတာ(စမ်းချောင်း) စတဲ့ ဆရာတွေရဲ့ စာအုပ်တွေကိုပါ ၀ယ်ဖတ်ဖြစ်နေတယ်..။ ဆရာမင်းလူရဲ့ “သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အကြောင်း” ဆိုတဲ့ စာအုပ်ဆို နှစ်ခါပြန်တောင်ဝယ်မိသွားခဲ့တယ်...။ တစ်ယောက်ယောက်ကို မဲပြန်ဖောက်ပေးမယ် လိုချင်သူများ ပထမဆုံးကော်မန့်လာပေးတဲ့သူကို စာတိုက်ကတဆင့်ပို့ပေးပါ့မယ်လို့...တကယ်ပြောတာနော် မနောက်ဘူး...။ ပို့ပေးရမယ့် လိပ်စာအပြည့်အစုံကို coralnyo@gmail.com နဲ့ပို့လို့ရပါတယ်...။ အဲဒီစာအုပ်လေး အရမ်းကောင်းတယ် ကျွန်မ ဖတ်လက်စလေးပဲရှိသေးတာ...။ ညအိပ်ယာဝင်ခါနီးကို တစ်ခန်းတစ်ခန်းစီပဲ ဖတ်ဖြစ်နေတယ် တစ်အုပ်ခုထိမပြီးသေးဘူး...။\nဖတ်ပြီးသွားတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ချင်းဆီကနေရလာတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အသိအမြင် ခံစားမှုရသတွေကို ခါတိုင်းလိုပဲ ရေးပြချင်ပါသေးတယ်..။ အတတ်နိုင်ဆုံး တစ်လတစ်ခါရေးနိုင်အောင်ကြိုးစားပါမယ်..။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း စာဖတ်ဖြစ်သွားတောင် motivate လုပ်နေတာ ..း)\nPosted by coral nyo at 00:12\nAre you sure? Can you able to mail California, USA?\nI visit your blog occasionally. This is my first comment and I want to see your challenge whether you will do or not.\nJust kidding. Send someone comments from local.\n7 September 2017 at 12:03\nအပေါ်က နှစ်ယောက်စလုံးက အမေရိကားကချည်းပဲ ပထမဆုံးကော်မန့်ပေးသူကိုပို့ပေးမယ်လို့ပြောထားပေမယ့် နှစ်ယောက်လုံးကိုပို့ပေးပါ့မယ်..လိပ်စာပေးကြပါ...း)\n7 September 2017 at 23:47\n8 September 2017 at 00:11\nအရင်ဆုံးကော်မန့်လာပေးတဲ့ Roger က သူရမယ့် စာအုပ်ကို မြန်မာနိုင်ငံတွင်းမှာရှိတဲ့ ဒီစာအုပ်ဖတ်ချင်တဲ့သူကိုပဲ ပေးပေးပါတဲ့ နောက်ဆုံးလာမန့်တဲ့ ဖက်တီးလေး ကိုပို့ပေးချင်ပါတယ် လိပ်စာပို့ပေးပါရှင့်..။ ဒုတိယ ကော်မန့်က ဖြိုးကလဲ အမေရိကားကမို့ မြန်မာပြည်ပြန်ရောက်ရင် လက်ဆောင်ပေးပါ့မယ်..း)\n13 September 2017 at 23:08