ပျော်နေတယ်လေ – မြန်မာသတင်းစုံ\n“အော်………သူ့အကောင့်လေးမီးစိမ်းနေပါလား” ဖုန်းလေးကိုကိုင်ပြီးfbလေးကို ဖွင့်လိုက်တော့ သီရီအကောင့်လေး မီးလေးစိမ်းနေတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါမှလည်း နှုတ်မဆက်ရဲတဲ့ဘဝ။ သီရိရေ ကိုယ့်မှာသာ ကိုယ့်အပြစ်နှင့် ကိုယ်ဖြစ်ခဲ့ရပြီ။ တို့နှစ်ယောက်ချစ်ခြင်းကို ကိုယ့်ရဲ့ဇီဇာကြောင်မှုကြောင့် တို့တွေဝေးခဲ့ကြရတာ မဟုတ်လားလေ။ အားလုံးကိုယ့်အပြစ်တွေပါကွာ” လို့ ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့လေးတွေးရင်း အတိတ်ကို ဇော်မိုးတစ်ယောက် တမ်းတပြီးမဆုံနိုင်တဲ့ဘဝမို့ ဆွေးနေရတယ်လေ။ ‘”အော်သီရိရယ်” ကျနော်..ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းတက္ကလိုလ် lecture therater တည်ဆောက်ရေးမှာ အန်ဂျင်နီယာကန်ထရိုက်တာ အဖြစ်တာဝန်ယူခဲ့တယ်။ ရန်ကုန်ကနေပြီး အလုပ်သွားရတာလေ။ ကားမောင်းပြီးပေါ့။ ဖောင်ဒေးရှင်းလေးစတင်နေခဲ့တဲ့အချိန်မှာ ပုံစံတွေက မတည်မငြိမ်၊ အခုတစ်မျိုး တော်ကြာတစ်မျိုး ဖြစ်နေတာကြောင့် မူလဒီဇိုင်းအတိုင်း လုပ်ထားရကနေ ပုံစံပြောင်းတဲ့အတွက် ပေါက်ကွဲနေတာအချိန် ကားကိုမြန်မြန်လေးမောင်းလာခဲ့တယ်။ သံလျှင်ဘက်ကမ်းရောက်တော့ လမ်းရှင်းပါတယ်ဆိုပြီး အရှိန်တင်လိုက်တယ်။ လူက ကိုယ့်အတွေးနှင့် ကိုယ်ဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကရုမစိုက်အားဘူးဗျ။ လမ်းသွယ်လေးကနေ ဆိုင်ကယ်တစ်စီး အတင်းထွက်လာတယ်။ ကားရှေ့အထိရောက်လာတာကြောင့် “ကျွီ..ဟီ..ဟီ..ကျွီ” ကားဘရိတ်ကိုအတင်းဖမ်းနင်းရင်း ဒေါသထောင်းကနဲ ထွက်သွားတယ်။ မတိုက်မိပေမယ့် ဆိုင်ကယ်ကလဲတယ်။ လဲသာလဲသာ သောက်ခလေးမက လက်ထဲက ရေခဲချောင်းကို မလွှတ်ဘူး။ သိတဲ့အတိုင်း အလုပ်ထဲမှာဆဲနေကျပုံစံအတိုင်း အယုတ်တအနတ္တတွေ ထွက်သွားတယ်။ ကားပေါ်ကဆင်းပြီး ဆိုင်ကယ်ကိုထူရင်း ကြည့်လိုက်ကာ “ဟေ့ကောင်မလေး..ဒါကာကား ဟဲ့ကားတိုက်ရင် သေတတ်တယ် နားလည်လား၊ နင်လင်မလိုချင်တော့ဘူးလား” “အံမာ တိုက်ချင်တိုက်ပလိုက်၊ လင်မလိုချင်တော့ဘူးလား ဘာလာနဲ့” ကျနော်လည်း အဲဒီအခါမှ သတိထားမိတယ်၊ ကောင်မလေးက မျက်ကြောတင်းလေး ဆေးဆိုးဆံပင်လေးနှင့်။ ရုပ်လေးက ချစ်စရာလေးပါ။\nတော်တော်လေးလည်း လှတယ်။ သူ့အရပ်နှင့်လိုက်ဖက်တဲ့ အလှအပ အဖုအထစ်တွေက ရင်ခုန်စရကြီးပေါ့။ ရင်ထဲမှာ ရေခဲမြစ်လေးစီးဆင်းသွားတယ်။ သိပ်ချစ်သွားပြီခေးရယ်။ “အဲဒီလိုပါ လင်ယူမယ်ဆို ငါ့ကိုစဉ်းစားပေးပါလို့” “အမ်မသာကြီး..ရုပ်ကဖြင့် သင်းချိုင်းကို ခြေတလှမ်းနေပြီ ငါခဲနှင့်ကောက်ထုလိုက်ရ” ကောင်မလေးက ပါးစပ်ကလည်းပြောရင်း ခဲကောက်ကိုင်လို့ ကျနော်ကားပေါ်တက်ပြီး အတင်းမောင်းပြေးရတော့တယ်။ “ဟိုက် မလွယ်ကြောဇတ်ဇတ်ကြဲလေး” ကျနော်..အဲဇတ်ဇတ်ကြဲလေးကိုခိုက်သွားတယ်။ အင်း..အသက်ကလည်း ခြောက်နှစ်လောက်ကွာမယ့် သဘောရှိတယ်။ ဒီလိုအလန်းလေးက ငါလိုလူကို ဘယ်ကြိုက်မလဲကွာ.. ဘာဖြစ်ဖြစ်သူ့အချစ်ကို ရဖို့ငါ့သိက္ခာတွေမာနတွေကို ခဝါချရမှာပဲလေ။ ချစ်တော့လည်း လူငယ်စတို၈်ဖမ်းရမှာပေါ့။ နောက်နေ့ အဲဆော်ကို အဲဒီနေရာလေးမှာပဲ ကြိုစောင့်ဖို့ စဉ်းစားလိုက်တယ်။ အဟဲနဖူးစာရွာလယ်ပြီ။ ရန်ကုနသားနှင့် သံလျှင်သူ၊ အဟီး..မိုက်တယ်။ အော်..ငါတော့ ရှင်မွေ့လွန်းနှင့်တော့ တွေ့ပြီ။ အင်း..အဆင်ပြေအောင်ပဲ လုပ်ရမယ်၊ ငါ့အသက်က မိန်းမယူရမယ့်အရွယ်ရောက်နေပြီပဲ။ စိတ်ကူးနှင့်ရူးပေါ့ဗျာ သီရိတစ်ယောက်ပေါက်ကွဲနေတယ်။ မနက်က ရေခဲချောင်းလေးဝယ်ပြီး ဆိုင်ကယ်လက်တဖက်နှင့် ထိန်းစီးပြီး လမ်းသွယ်က လမ်းမကြီးပေါ်တက်တော့ အရှိန်နည်းနည်းလွန်ပြီး သူများလမ်းကြောပေါ် ရောက်သွားတာ။ ရန်ကုန်ဘက်ကလာတဲ့ ကားနှင့်တိုက်မိတော့မလို့။ လဲသွားတာ လူကို မထူပဲဆိုင်ကယ်ကိုထူတယ်။ ပြီးတော့ သောက်အားမနာလည်း ပြောသေးတယ်။ ဘာတဲ့ လင်မလိုချင်ဘူးလားတဲ့။ သူ့အပူကျနေတာပဲ။ ပြီးတော့လည်း ရိသဲ့သဲ့ရည်းစား စကားပြောသေးတယ်။ လူကဘဲ အိုဘဲနာကြီးဖြစ်နေပြီ။ ဒီကမှ ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ အားမနာလျှာမကျိုးပြောတယ်။ စိတ်တိုပြီးခဲနှင့်ထုမလို့။ “ခွေးသားကြီးတွေ့ရင်တော့.ဟင်းးးဟင်းး” ဒေါသစိတ်လေးလျော့လိုက်ပြီးမှ ပြန်တွေးကြည့်လိုက်တယ်။ အသက်သာကြီးတာပါ။ ရုပ်ကမဆိုးဘူးပဲ “အမယ်သူ့တစ်ကိုယ်လုံးလဲ ရေမွေးနံတွေနှင့် မွေးနေတာပဲ။ ရေမွေးပုလင်းများ ဖိတ်ကျလာခဲ့သလားမသိဘူး” “အာ..ငါဘာတွေတွေးမိနေတာလဲ” ဆတ်ဆတ်ကြဲလေး သီရိရင်ထဲ အတွေးတချက် ခဏတာလေးဝင်သွားတော့။ သီရိတစ်ယောက် ရှက်ပြုံးလေး ပြုံးမိသွားတယ်။ သီရိလည်း ကျောင်းဘက်တက်ဖို့အတွက် ဆိုင်ကယ်ကို ကျောင်းဘက်ဦးတည်ထွက်လိုက်တယ်။ ကျောင်းဘက်ရောက်ပြီး ကျနော်လည်း အလုပ်များနေတာကြောင့် ဘယ်မှမထွက်ပဲ အလုပ်အတွက် စီစဉ်ပေးနေရပေမယ့် ခုနတုန်းက လမ်းမှာတွေ့တဲ့ ကောင်မလေးက အတွေးထဲမှာ စိုးမိုးနေတာကြောင့် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပြုံးမိတယ်။ ဆယ်လီနာဂိုမက်လို လှတဲ့ကောင်မလေးရယ် မင်းဆီမှာလဲလေ။ နေ့လည်ထမင်းစားချိန်ရောက်တော့ ကင်တင်းဘက်ကို သွားလိုက်တယ်။ ဆိုင်ကလည်း ရင်နီးနေပြီ။ ဆိုင်ရှင်မချယ်ရီက အခါတိုင်းဆို ကျနော်ကနောက်ကျပြီးမှ လာလေ့ရှိတော့ အံဩနေတယ်။ ဆိုင်မှာ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေ များနေလို့ လက်မလယ်ဘူး။ ကျနော်လည်း ဆိုင်ထဲကိုကြည့်လိုက်တော့ ဟားးးး ဟိုကောင်မလေး၊ ကြည့်စမ်း ဝေးဝေးရှာစရာမလိုဘူး ဒီကျောင်းကပဲ. နဖူးစာမှန်တော့တွေ့ရပြီပေါ့။ “ထမင်းပေါင်းတစ်ပွဲလာချ၊ ပြီးတော့ သံပုရည်တစ်ခွက်” အောသူမှာပြီငါခွင်ဖန်ပြီးအနားကပ်လိုက်ဦးမယ်။ “အကြော်ဆရာ ထမင်းပေါင်းမြန်မြန်လုပ်ကွာ” “ဆရာစားမလို့လား၊” “မဟုတ်ဘူး ဟိုဆော်လေးလေသူမှာတာ” “အော်မသီရိလား.” “မင်းသိလို့လား.သိတယ် ဂျစ်တူးမ” “ဟေ..သီရိတဲ့လား” “သီရိရတနာတဲ့ ဆရာ” “အေးးးရပြီလား၊ထမင်ပေါင်း” “ရပြီဆရာ” “ပေး..ငါ့ကိုပေး” “ဆရာပို့ပေးမလို့လား” “အင်းးးးး” ကျနော်လည်း ထမင်းပေါင်းပန်းကန်ယူကာ သီရိအနားကိုသွားပြီး “ရပါပြီ.ထမင်းပေါင်း” သီရိမော့ကြည့်တော့ ရင်တောင်ခုန်သွားတယ်။ “ဟာ. ဘဲရီးစားပွဲထိုးလား” “ဟုတ်ကဲ့” သီရီသဘောကျသွားတယ် လက်စားချေခွင့်ရပြီ။ “အော.ရေနွေးပေးဦး” “ရမယ်.” ကျနော်ရေနွေးအိုးချပေးလိုက်တယ်။ “တစ်ရှူးဘူးပေးအုံး” “ရမယ်” တစ်ရှူးဘူးချပေးလိုက်တယ်။ “ဟင်..ဇွန်းတွေကမသန့်ဘူး” “ပေးပါ.ကျနော်ရေနွေးစိမ်ပေးမယ်” ရေနွေးစိမ်ပေးပြီးဇွန်းခက်ရင်း ဆေးပေးလိုက်တယ်။\nစားပွဲခုံက ညစ်ပတ်နေတယ်။ သုတ်ပေးလိုက်တယ်။ သူ့အနားမထိတထိလေးကပ်ပြီး သုတ်ပေးလိုက်တာ။ “ဟေ့လူ..ဘာလို့အနားကပ်တာတုန်း” “အဲသေသေချာချာကြည့်ချင်လို့ပါ” “ဘာရှင့်..” “အော် မောင်လေးဇော်မိုး.. အားနာလိုက်တာကွယ်၊ သီရိညီမလေး သံပုရာရည်သောက်ဦးမလား” ကျနော်လည်း မချယ်ရီအနားရောက်ာလို့ ဆက်စကားမပြောပဲ ခွာလိုက်တယ်။ မချယ်ရီနှင့် သီရိတို့စကားပြောနေတယ်။ မချယ်ရီက ကျနော့်ဘက်လှည့်ကြည့်ပြီး အားတုံ့အားနာ ဖြစ်နေပုံပဲ။ သူကတော့ ပြုံးစိစိနှင့်… အင်းးသီရိရယ် မင်းငါ့ကိုပြုစားနိုင်တယ်ကွယ်။ ညနေသဲုးနာရီလောက်အလုပ်ကနေပြနခဲ့တယ်။ ဘုရားကုန်းကျော်ပြီး ကျိုက်ခေါက်အလွန်မှာ သီရိကိုဆိုင်ကယ်တွန်းရင်း လမ်းမှာတွေ့တယ်။ “ဟေ့…သီရီ” “ဟင်..ဘဲရီး” “ဟာတစ်ခါတည်းဘဲ အဖြစ်ခေါ်လိုက်တာလား” “ဘာရှင့်.နာချင်ပြန်ပြီ” “အာကူညီမလို့ပါကွာ” “မလိုဘူး..ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပဲ၊ ရှင်တို့ယောက်ျားလေးတွေက နည်းနည်းကူညီမယ်၊ ခင်ချင်တယ်ပြောမယ်၊ ပြီးရည်းစားစကားပြောမယ်မ သိတာကျလို့” “အောသီရိကကြိုသိပြီးပြီပဲ.. အဖြေပေးဖို့ စဉ်းစားတော့” “ဘာရှင့်..” “ပေးပါ.ဆိုင်ကယ်၊ ရော့ကားသော့ကားပေါ်နေခဲ့ ဆိုင်ကယ်သွားပြင်လာခဲ့မယ်” ကျနော်ကားသော့အတင်းပေးပြီး ဆိုင်ကယ်ကို တွန်းလာခဲ့တယ်။ ဆယ့်ရှစ်ကုန်းမှာ ဆိုင်ကယ်ပြင်ဆိုင်မရှိတော့ အောင်ချမ်းသာအထိ တွန်းလာခဲ့တယ်။ မောမှန်းတောင်မသိဘူး၊ အချစ်စိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါက်ဖွားနေလို့ပေါဗျာ။ ကားသော့လေးပေးပြီး ဆိုင်ကယ်တွန်းကာ ထွက်သွားသော ကိုဇော်မိုးကို သီရိသနားသွားမိတယ်။ စိတ်ထဲလည်း ကြည်နူးမိတယ်။ သူ့အပေါ် တကယ်ဂရုစိုက်သော လူတစ်ယောက်၊ ချစ်သောသူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရတဲ့အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်။ သီရိစိတ်ထဲမှာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး သူတပါးကို ကူညီတတ်သော ဘဲရီးကိုလေးစားသွားတယ်။ ဘဲရီးကတော့ သီရိအပေါ် တရားဝင်ချစ်ခွင့်ပန်လာမှာကိုလည်း တွေးမိတယ်။ အဲလိုဆိုရသ်လည်း ကိုယ့်အပေါ် ဘ်းလောက်သည်းခံနိုင်မလဲ စမ်းသတ်ဖို့ စဉ်းစားမိပြီး မိမိအဖြစ်ကို ရယ်ချင်နေမိတော့တယ်။ ကျနော်လည်း ဘီးဖာပြီးဆိုင်ကယ်စီးကာ သီရိဆီလာလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သီရိကိုသော့လှမ်းပေးရင်း “သီရိရော့သော့..ကလေးတွေစာသင်ရဦးမယ်မလား” “ဟင်ဘယ်လိုလုပ်သိလဲ” “သီရိဆယ်တန်းကလေးတွေကို Guide လုပ်နေတယ်မလား သွားတော့ ဆိုင်ကယ်တွန်းထားတာ ချွေးတွေနဲ့.. ရေလေးဘာလေးချိုးပြီးမှ သွား၊ မဟုတ်ရင် ကလေးတွေမူးလဲသွားမယ်” “ဘာာာာာာာာာာ” “ရုပ်ကလေးကလှရက်သားနဲ့ လူကညစ်ပတ်လို့ပါ” “ဘာ…ဘာပြောတယ်” “ဟဲ..ဟဲအလုပ်တွေရှုပ်ပြီး ရေမချိုးဖြစ်ဘူးဆို” “အမလေး စွပ်စွပ်စွဲစွဲ” “သွားတော့လေ သီရိမနက်မှ ကိုစောင့်နေမယ်” သီရိလန့်တောင်လန့်လာတယ်၊ ဒီလူကြီးက သီရိအကြောင်းသိနေလို့လေ၊ သီရိရယ်ချင်သွားတယ်၊ စိတ်ထဲမှာလည်း တွေဝေသွားတယ်၊ ဘဲရီးနှင့်တွေ့တော့ သီရိစိတ်ထဲ ဘဲရီးကစိုးမိုးပြီးနေတာလေ။ ညနေကလေးတွေနှင့် စာသင်နေရင်းပြုံးမိတယ်။ ညလည်း အိပ်မပျော်ဘူး မနက်ရောက်တော့ စောစောလေးထလိုက်တယ်။ ရေမိုးချိုးပြီး အလှပြင်ရာက ရယ်ချင်နေတယ်။ ဘဲရီးကိုလည်း တွေ့ချင်တယ်။ “လူဆိုးကြီး တဖြေးဖြေးနှင့်သီရိစိတ်ကို ဖမ်းစားနိုင်တယ်ဟင်းး” အဲဒါနှင့်ဆိုင်ကယ်လေးထုတ်ပြီးစီးကာ လမ်းထိပ်ကိုထွက်တယ်၊ လမ်းထိပ်ဝဲယာကြည့်တော့ ဘဲရီးကားကိုတွေ့တယ်။ လမ်းထိပ်ဆိုတော့ သီရိရှက်သွားတယ်။ မတော်တဆ အိမ်ကလူတွေနှင့်တွေ့ရင် အရှက်ကွဲမှာမို့ ခေါင်းငုံပြီး ဆိုင်ကယ်အတင်းမောင်းထွက်ပြီး ကျောင်းကို လာခဲ့လိုင်တယ်။\nစောစောရောက်တော့ ယောင်ချာချာနှင့်လေ၊ ကျနော်လည်း ကျနော့်ရှေ့က ဆိုင်ကယ်အတင်းမောင်းသွားတဲ သီရီနောက်က လိုက်ခဲ့တယ်။ သီရိနောက်ကကားရပ်ပြီး “သီရိ..တစ်ခုခုစားရအောင်” “ဟုတ်..ဟုတ်” ကျနော်ကင်တင်းဘက်ကိုလမ်းလျောက်ရင်းကနေ သီရိကိုကြည့်တော့ သီရီကခေါင်းငုံကာ စဉ်းစားနေတယ်။ “သီရိ..ကိုယ်မင်းကိုချစ်တယ်” “ရှင်…ဘဲရီး၊ အဲလိုပြောဖို့မစောလွန်းဘူးလား” “မစောဘူး..မင်းအနားမှာရှိတဲ့၊ ချစ်ရင်ထူး၊ မဟူရာနှင့် ဟိုဘဲလေးတွေရဲ့ခေါတော တစ်ထောင်နှင့်ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေက စိုးရိမ်စရာကောင်းလို့ပါ” “အမ်..သူတို့ကနှာဗူးအကြည့်နှင့်ကြည့်တယ်ပေါ့.. ဘဲရီးက ဘယ်လိုလုပ်သိလဲ” “မြွေမြွေချင်းခြေမြင်တယ်လေ” “အဲဒါဆို ဘဲရီးလည်းနှာဗူးပေါ့” “မဟုတ်ပါဘူး ကျနော်က အချစ်စွမ်းရည်နှင့် ကြည့်တာပါ” “ဘဲရီးက လိပ်မျိုးပဲသိပ်သိတတ်တယ်” “သီရိကိုယ့်ကိုအဖြေပေးဦလေ” “ချက်ချင်းဘယ်ပေးမလဲစောင့်ပေါ့” “အေးပါကွာစောင့်ပါ့မယ်” ဒီလိုနှင့်ကင်တင်းထဲရောက်တော့ စားစရာမှာလိုက်တယ်။ ကျနော်ကကော်ဖီ၊ သူကလက်ဘက်ရည်တဲ့။ ကျနော်လည်း အကြိုက်တူအောင် လက်ဖက်ရည်မှာရတယ်။ ပိုက်ဆံရှင်းတော့လည်း သူကအရှင်းမခံဘူး၊ သူ့စားတာသူသောက်တာ သူ့ဟာသူရှင်းသွားပြီး၊ ကျနော်ကို ထားကာကျောင်းထဲကိုသွားတယ်။ သူ့မာနကို လုံးဝအထိမခံတဲ့မိန်းကလေးပါဗျာ။ သီရိတစ်ယောက်ရင်ထဲမှာတွေဝေခဲ့ရပြီ။ ရည်မှန်းချက်တွေ တလှေကြီးနှင့် နေလာခဲ့တာ။ ကိုဇော်မိုးရဲ့အကြင်နာချစ်ခြင်းက သူအပေါ်လွှမ်းမိုးခဲ့ရပြီ။ ဘယ်သူခံနိုင်မလဲလေ ကိုယ့်လောက်ဂျစ်ကျနေသူတစ်ယောက် သိသိကြီးနှင့် ဆိုးတဲ့သူအပေါ် သည်းခံစိတ်တွေမွေးပြီး ကိုယ့်ပေးမဲ့ မေတ္တာတရားကို စောင့်မျော်နေသူအပေါ်မှာ နှလုံးသားက ချစ်ခွင့်ပေးလိုက်မိပြီ။ ကိုဇော်မိုးအပေါ်မှာ ချစ်မိပေမယ့် ကိုယ်ရဲ့လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် ရည်မှန်းချက်တွေအပေါ် ထိပါးလာမှာလည်း စိုးတယ်။ လောကဓံတရားကို အံတုပြီးရွဲ့တတ်တဲ့ သီရိရဲ့အပြုအမူတွေကို ကိုဇော်မိုးနားလည်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲလို့ တွေးမိတယ်။ နောင်တပတ်တွေမှာလည်း ဇော်မိုးဟာ သီရိနှင့်အမြဲတွေ့တယ်။ သီရိဆိုးနွဲ့တာ ခံရင်းနှင့်ပဲ “သီရိ ကိုသီရိလေးကိုချစ်တယ်ကွာ.. သီရိသဘောထားလေးသိပါရစေတော့” “သီရိကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး ကိုကို” “ကိုယ့်ကို ကိုကိုလို့ခေါ်လိုက်တယ်ပေါ့နှော် သီရိ’” “အာ မသိဘူး” “ထပ်ခေါ်ကွာသီရိရာ” “ခေါ်ချင်ပါဘူး” “ခေါ်ပါသီရိရာ” “ဘဲရီး” “ဟာကွာ..ရွတ်” ကျနော်နမ်းပစ်လိုက်တယ်။ စိတ်ထဲမှာ အားမလိုအားမရဖြစ်လာလို့။ “အာ ကိုကိုနှော်” “ဟေးးးးးပျော်တယ်ဟေ့..ဟားးးဟားးးးဟားးးး” “ဟာ ကိုကိုဘာတွေဖြစ်နေလဲ” “ဝမ်းသာလွန်းလို့ပါကွာ” “ခစ်..ခစ်..ခစ်” “ကိုကိုတို့ဘုရားသွားရအောင်” “ဒီမှာကိုကို ဒါမျိုးကရိုးနေပြီ၊ ပထမဘုရားသွားမယ်၊ ဒုတိယပန်းခြံသွားမယ်၊ ပြီးရင် ဟိုတယ်ကိုခေါ်အုံးမှာ မဟုတ်ဘူးမလား” “ဟာသီရိကလည်းကွာ အဲလိုမဟုတ်ပါဘူး” “ဘာမဟုတ်ရမှာလည်းကိုကို၊ အဲဒါယောက်ျားလေးတွေ လုပ်နေတဲ့ သီအိုရီပဲလေ” “အင်းသီရိမှတ်ထားနှော်. ကိုကိုက သီရိကို ဘယ်တော့မှဟိုတယ်မခေါ်ဘူး” “တကယ်လား ကိုကို” “အင်းးး” “သီရိက ဟိုတယ်ပဲသွားချင်တာ” “နိုး မခေါ်ဘူး” “ကိုကိုပိုက်ဆံမရှိလို့ မဟုတ်လား” “ဘာ..မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင် တစ်လလောက်ဟိုတယ်မှာ ဟန်းနီးမွန်းလုပ်ပစ်မှာ.. သီရိကိုမနားစေရဘူး” “သွားညစ်ပတ်” “ဟားးးးးဟားးမကြောက်ပါနှင့်သီရိရယ်” “ဘာလဲပဲမြစ်မို့လား” “အမ်..ပဲမြစ်..ဟားးးးဟားးးးး” “တော်ပြီ…..ဘဲရီး” “သီရိကိုကိုချစ်တယ်ပြောလေ” “ချစ်တယ်ချစ်တယ်” “ချစ်တယ်သီရိရယ်” ကျနော်လည်း သီရိကိုဖက်ပြီး သီရိရဲ့နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို နမ်းလိုက်တယ်။ သီရိလည်း ကျနော့်အနမ်းတွေကို ပြန်တုန့်ပြန်ပြီးနမ်းတယ်ဗျ။ အချစ်ကိုတွေ့ရတော့ ရင်ခုန်သံချင်းပါနီးစပ်ခဲ့ပြီလေ။ တစ်ယောက်နှင့်နှင့်တစ်ယောက် အမြဲပဲတွေ့ချင်တယ်။ တွေ့ရင်လည်း သီရိက ဘာပစ္စည်းလက်ဆောင်ပေးပေး လက်မခံဘူးဗျ။ အစားအသောက်စားရင်တောင် တစ်ယောက်တလှည့် အကုန်ခံခိုင်းတယ်။ ကျနော်ဘယ်လိုမြိုကျမှာလည်းဗျာ။ သူ့မှာ ကလေးတွေကျူရှင်ပြရင်း ပိုက်ဆံရှာတယ်။ ဘဝအတွက်ဆိုပြီး သင်တန်းတွေတက်တယိ။ ကျနော်သူ့ကို စိတ်မချတော့ဘူး၊ သူ့မှာလည်း ယောကျားလေးသူငယ်ချင်းတွေက အများသား။ သိတဲ့အတိုင်းမစားရညှော်ခံ။ အနံ့ရှူနေတဲ့ချစ်ရင် ထူးနှင့်မဟူရာတို့ရှိတယ်။ ဖုန်းတွေပြောတယ်။ သူ့လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုပြီး ပိတ်ပင်လို့ကမရဘူး။ ကျနော်သီရိကို အပိုင်ချည်ဖို့ကြိုးစားတယ်။ လုံးဝလက်မခံဘူး။ “ကိုကိုသီရိကိုချစ်ရင် အဲလိုမလုပ်နဲ့တဲ့ဗျာ” ကျနော်အကြံအစည်တွေထုတ်နေတာပေါ့ဗျာ။ ဒီလိုနှင့် ချစ်သူသက်တမ်းသုံးလပြည့်တဲ့အခါ ကျနော်အလုပ်တွေလည်း ပြီးပြီမို့လို့ ကျနော်သီရိတို့ကျောင်းကို မသွားဖြစ်တော့ဘူး။\nသင်တန်းတက်ချိန် မနက်ပိုင်းတော့ တွေ့ခွင့်ရတယ်။ နှစ်ယောက်သား ခဏတော့ စကားပြောဖြစ်တယ်လေ။ နီးနေတဲ့အချိန် သိပ်မသိသာပေမယ့် ကျနော်တစ်လလောက် ခရီးထွက်ရတဲ့အခါ အရမ်းလွမ်းလာတယ်။ သီရိလည်း ကျနော်လိုပဲလွမ်းနေတယ်လေ။ ပြန်ရောက်ရင် ဖုန်းဆက်ပြောထားလို့ ကျနော်သီရိဆီကိုဖုန်းဆက်တယ်။ “ခလေးလေးကိုကိုပြန်ရောက်ပြီ” “မနက်သီရိဆီလာလေ’” “လာချင်တယ်ကွာ.ကိုကိုအရမ်းလွမ်းနေပြီ” “သီရိလဲအရမ်းလွမ်းနေတယ်ကိုကို၊ သီရိဆီလာခဲ့ပါကွာ” “ကိုကိုနေမကောင်းဘူး သီရိရယ်” “ဟင်ဘာဖြစ်လို့လဲကိုကို၊ သီရိလာခဲ့မယ်လေ” ကျနော်ဝမ်းသာသွားတယ်။ အိမ်မှာ ကျနော်တစ်ယောက်တည်းလေ။ သီရိလာရင် ကျနော်..ချစ်လိုက်မယ်ဆိုပြီး အကြံအစည်တွေ လုပ်လိုက်တယ်။ ပဲမြစ်မဟုတ်ကြောင်း သီရိသိသွားစေရမယ်လေ။ “ကလင်..ကလင်” “သီရိ..လာပြီပဲ” “အင်းကိုကို” “လွမ်းတယ်သီရိရယ်” ကျနော်သီရိကိုဖက်ပြီးနမ်းလိုက်တယ်။ “အာ….ကိုကိုအိမ်မှာလူမရှိဘူးလား” “ရှိဘူးလေ” “ဟော့တော့. ဘာလို့လိမ်ခေါ်တာလဲ နေမကောင်းဘူးဆိုပြီး” “သီရိကလည်းကွာ ကိုအရမ်းလွမ်းနေလို့” “သီရိလည်းလွမ်းတယ်ကိုကို.ဒါပေမယ့်………” “သီရိရယ် ကိုကိုသီရိကိုအရမ်းချစ်တာလေ” “သီရိသိပါတယ်ကိုကိုရယ်၊သီရိလေ အပျိုစင်ဘဝကို ဒီလိုကြီး…” ကျနော်သီရိနှုတ်ခမ်းကိုလက်ညှိုးလေးနှင့် ပိတ်လိုက်တယ်။ “သီရိရယ်ချစ်သူတွေဖြစ်ပြီး ချစ်သူဘဝမှာ ဒီလိုပဲချစ်ကြတာပဲလေ၊ ကိုကိုသီရိကို လက်ထပ်ယူမှာပါ.. ကိုကိုသီရိအပေါ်မှာ တသက်လုံး သစ္စာရှိရှိ ပေါင်းသင်းမှာပါသီရိရယ်” “ဒါဆိုလည်းဂတိပဲနော်” “အေးပါသီရိရာ” “နောက်ကျမှ သီရိကိုပစ်သွားမယ်ဆိုရင်လည်း သီရိက ဂရုမစိုက်ဘူး” “ကိုကိုပိုင်ဆိုင်ချင်လွန်းလို့ပါ သီရိရယ်” “အင်းပါ ကိုကို” “ချစ်တယ်သီရိရယ်” ကျနော်လည်း သီရိခါးကိုကျစ်နေအောင်ဖက်ရင်း သီရိမျက်နှာအနှံ့ အနမ်းမိုးတွေရွာချလိုက်တယ်။ တအိမ်ထဲ နှစ်ယောက်တည်းသာရှိတယ်ဆိုတဲ့ အသိက ကျနော်တို့နှစ်ယောက်လုံးကို စိတ်အရမ်းလှူပ်ရှားစေတယ်။ ချစ်သူနှစ်ဦးလည်းဖြစ်တော့ လူမရှိတဲ့နေရာမှာဖြစ်တော့ သီရိရောကျနောရော ကာမစိတ်ကို ထိမ်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူးလေ။ ကျနော်သီရီနှုတ်ခမ်းသားလေးကို နမ်းလိုက်တယ်။ သိရီလည်း ရမက်ခိုးတွေဝေလာပြီလေ။ မျက်တောင်လေးစင်ပြီး ကျနော်အကြင်နာတွေကို မျော်လင့်နေပြီလေ။ ကျနော်သီရိကို အနမ်းလေးပေးရင်း သီရိအကျီလေးကို အပေါ်မချွတ်လိုက်တယ်။ သီရိရဲ့စနေနှစ်ခိုင်ပေါ့ဗျာ လှလိုက်တာ။ နေရောင်မထိဘဲ ဖွင့်ထွားချက်ဖြူဖွေးနေတာပဲ၊ ရင်သားတွေက ဘရာအပေါ်မှာ ထွက်လုဆဲဆဲပေါ့။ ကျနော်လည်း ဘရာချိတ်ကိုဖြုတ်ပြီးသီရိနို့တွေကို ကြည့်မိတယ်။ စိတ်တွေထန်နေတော့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေစူပြီး ချွန်ထွက်နေတယ်၊၊ ပန်းရောင်သမ်းတဲ့ နို့သီးခေါင်းနှင့် ဝန်းရံထားတဲ့ နိုးဝန်းလေးတွေက ချစ်စရာအလွန်ကောင်းနေလို့ ကျနော်လည်း ရေငတ်နေသူပမာ တပြွတ်ပြွတ် အငမ်းမရစို့လိုက်တယ်။ “ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အားးးကိုကို..အားးးးဖြေးဖြေးစို့ပါကိရယ်” “ကိုအားရပါးရစို့ပါရစေ သီရိရယ်” “အင်းပါ ကိုကိုရယ်.. သီရိက ကိုကိုပြုသမျှ ခံရတော့မှာပဲလေ” “အဲလိုသဘောမထားနဲ့လေချစ်ရာ၊ ချစ်ကြပြီဆိုမှတော့ စိတ်တူကိုယ်တူချစ်ချင်တာ” “အင်းပါ ကိုကို ကိုကိုစိတ်တိုင်းကျသာချစ်ပါ၊ သရီခံပါ့မယ်” “သီရိကလည်းကွာ သီရိအကြိုက်လေးပြောပေါ့” “ဟင့် သီရိမှမလုပ်ဖူးသေးတာ ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ” “အင်းလေ သီရိ၊ လုံချည်ပါချွတ်လိုက်တော့မယ်” “ကိုကို့သဘောပါကိုကို” သီရိရဲ့ခွင့်ပြုချက်ရပြီဆိုတော့ ကျနော်မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ လုံချည်ကို ချွတ်လိုက်တယ်။ လုံချည်လေးကျွတ်ပြန်တော့ ပင်တီလေးပေါ်လာပြန်တယ်။ အနက်ရောင် ပင်တီလေးကို ချွတ်လိုက်တယ်။ သီရိကလည်း ကုတင်ပေါ်ထိုင်ပြီး အချွတ်ခံတာလေ။ သီရိက ကုတင်ပေါ်ထိုင်နေတဲ့တွက် ပိပိကို ထင်ထင်ရှားရှား မတွေ့ရပေမယ့် ဆီးခုံမှာမမွေးလေးတွေ ပေါက်နေတာကြောင့် ကျနော်စိတ်က အရမ်းကိုဖီလ်းဖြစ်တယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရင် ကျနော်သီရိကို အရမ်းလွမ်းတယ်။ သီရိကလည်း ကျနော်ကို အရမ်းလွမ်းနေတာလေ။ ကျနော့်ရဲ့တဏှာစိတ်က ငယ်ထိပ်အထိရောက်နေတယ် ပြောရမလားပဲ။ သီရိနို့ကိုစို့ပြီးပြီဆိုတော့ ကျနော်လုပ်ချင်တဲ့ စိတ်က သီရိပိပိလေးကို အရမ်းယက်ပေးချင်တာပေါ့။ သီရိကို ကိုကုတင်ပေါ်လှဲလိုက်တယ်။ မို့ဖောင်းနေတဲ့ ပိပိကအရမ်းကိုလှတယ်ဗျာ။ ကျနော်မနေနိုင်တော့ဘူး။ သီရိဘယ်လိုခံစားနေလဲ ကျနော်မသိချင်ဘူး။ ရတဲ့အခွင့်အရေးကို ကျနော်လက်လွတ်မခံတော့ဘူးလေ။ ကျနော်ကုတင်အောက်ကနေကာ သီရိပေါင်လေးကို ကားကာအပေါ်မြှောက်တင်လိုက်တယ်။ အရွတ်သေးသေးလေး ပိပိအကွဲကြောင်းက ကျနော့်ကိုယက်လှဲ့ပါ။ လို့ဖိတ်ခေါ်နေသလိုပါ။ သီရိပိပိအကွဲကြောင်းအောက်ခြေမှာတော့ ကျနော့်ချိုစို့ပေးမှုကြောင့် အရည်ကြည်ချောဆီလေးတွေ စိမ့်နေတယ်ဗျာ။\nကျနော်အတွက်တော့ အချစ်ရေ ချိုချိုလေးတွေပေါ့ဗျာ။ ချစ်သူရဲ့ပိပိက ထွက်တဲ့အရကြည်ချိုချိုလေးကိုယက်လိုက်တယ်။ “ပလပ်..ပလပ်” “အားး အင့်ဟင့် ကို..ကိုရေ..အားး” သီရိဆီက အချစ်အသံလေးထွက်ပေါ်လာတယ်။ ကျနော်လျှာကို အပြားလိုက်လုပ်ပြီး အားရပါးရ ယက်လိုက်တယ်။ “အာ့အင့်ဟင့်ဟင့် ကိုကိုရယ် ချစ်ရူးရလိမ့်မယ်” အဲဒီအသံလေးက ကျနော့်စိတ်ကို အရမ်းဖီးဖြစ်စေတယ်။ အရွတ်သေးသေး တွန့်တွန်းလေးကိုလည်း လျှာနှင့်အပြားလိုက် ယက်လိုက်တယ်။ “အင်းးဟင်းးးဟင်းးကိုကိုအရမ်းကောင်းးတယ်ကွာ” သီရီကအိပ်ရာခင်းကိုဆွဲဆုပ်ကိုင်ပြီး တဟင်းဟင်းနဲ့ ညည်းနေရှာတယ်။ သူ့အတွက်လည်း ဒါဟာ ပထမဆုံးအချစ်ခံရခြင်းလေ။ ပထဆုံးအထိအတွေ့ကို အရသာရှိနေအောင် ကျနော်စွမ်းဆောသ်ပေးနေတာလေ။ တချက်တချက်ယက်လိုက်တိုင်း သီရိဗိုက်သားလေးတွေ တင်းတင်းသွားတယ်ဗျာ။ လျှာကိုဖိပြီးမြုပ်သထက်မြုပ်အောင် ဖိသိပ်လိုက်တယ်။ အပျိုစစ်လေးဖြစ်လို့ အကွဲကြောင်းက ပေါင်ကားထားပေမယ့် စေ့နေတယ်လေ။ ကျနော်အားစိုက်ရတယ်လေ။ အကွဲကြောင်းတလျောက် အတင်းယက်ရင်း သီရိအစေ့ကလေးကို ထိအောင်ယက်လိုက်တယ်။ ပိပိကမို့ဖောင်းနေတာမို့ အစေ့ကအထဲမှာ ရောက်နေတာလေ။ အစေ့ကလေးကို လျှာနှင့်ကလော်ပြီးနိုးဆွပေးလိုက်တယ်။ ဖိသိပ်လိုက် ကလော်လိုက်မို့လို့ သီရိမှာ တဟင်းဟင်းအော်နေရပြီ။ သီရိပိပိကလည်း အရည်တွေရွဲရွဲစိုနေတာလေ။ အရည်တွေ လျှာနှင့်သိမ်းယက်ပြီးမြိုချလိုက်တယ်။ “အားးကိုကို..သီရိရင်ထဲမှာ ကတုန်ကရင်ကြီးကွာ” ကျနော်သီရိ အစေ့စုပ်လို့ရအောင် ပိပိနှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဘက်ဖြဲလိုက်ပြီး အစေ့ကို တပြွတ်ပြွတ်စုပ်လိုက်တယ်။ “အာ့ရှီးးရှီးး အာ့ ကိုကို” သီရီတကိုယ်လုံးတုန်တက်လာတယ်ဧလ။ သီရိအော်ဟစ်ညည်းညူရင်း တွန့်လိမ်ကာပြီးသွားတယ်။ “အားးကိုကိုထွက်ကုန်ပြီထွက်ကုန်ပြီအားးးရှီးးရှီးးး” သီရိဆီကအရည်တွေလှမ့်ထွက်လာတယ်ဗျာ။ သီရီပြီးသွားတော့ ကျနော်လီးက အတွင်းခံဘောင်ဘီထဲမှာ အရမ်းရုန်းထွက်နေပြီ။ ကျနော်ဘောင်းဘီချွတ်လိုက်တော့ ကျနော့်လီးက ချက်အထိကပ်နေပြီ။ “ဟယ်..အကြီးကြီးပါပဲလားကိုကို” “အင်း” “သီရိထင်မထားဘူးကိုကို.ကြောက်စရာကြီး” “မကြောက်ကာနှင့်သီရိရယ်.သူလည်းသီရိကို အရမ်းချစ်တာ နာအောင်မလုပ်ပါဘူး.. သီရိကော သူ့ကိုအကြင်နာမပေးချင်ဘူးလား” “အွန်း…သီရိကြောက်တယ်” “လုပ်ပါကွာ သူလည်းသီရိအကြငိနာကို တမ်းတနေပြီ” “ကြင်နာပေးချင်တာပေါ့ကိုကိုရယ် ကိုယ့်ချစ်သူရဲ့ဥစ္စာပဲလေ” သီရိလည်းပြောရင်း ကျနော့်လီးကို ကိုင်ဆွဲပြီးစုပ်လိုက်တယ်။ ကျနော်လီးဟာ လုံးပတ်တစ်လက်မ သုံးမတ်အချင်းရှိကာ အရှည်ခြောက်လက်မ စွန်းစွန်းကလေးရှိတယ်။ ဆယ်တန်းကတည်းက အရေပြားဖြတ် နောက်လှန်ချုပ်ထားပြီး ချုပ်ရိုးနေရာမှ ဖုထစ်တွေထနေတယ်။ “ကိုကို ဒါကြီးဘာကြီးလဲ ကိုကို” “နောက်လှန်ချုပ်ထားတဲ့အရာပါကွာ” “အမလေးကြက်သီးထလိုက်တာကွာ” သီရိကပြောလည်းပြောစုပ်လည်းစုပ်လိုက်တယ်။ သီရိက သူ့ပါးစပ်ထဲလီးဝင်ဆန့်အောင် အားထုတ်စုပ်လိုက်တယ်။ နူးညံ့တဲ့သီရိရဲ့ လျှာအစွမ်းကြောင့် ကျနော့်လီးက အစွမ်းကုန်တောင်လာတယ်။ အကြောကြီးပျိုင်းပျိုင်ထပြီး သံခေါင်းတစ်ချောင်းလို မာထန်လာတယ်။ သီရိခင်မျာ ကျနော့်လီးဒစ်ကြီးငုံစုပ်ရတာကြာတော့ ညောင်းလာတယ်။ အပြင်ကပဲ ရေခဲမုန့်စားသလို လျှာနှင့်လီးဒစ်ကို ယက်ပေးတယ်လေ။ စူကြားဖူးနာဝရှိသလိုပဲလုပ်ပေးရှာတယ်။ “သဲ အပေါက်ကလေးလျှာလေးနှင့်ထိုးပေး” “အင်းးအင်းးး” လီးကိုယက်ရင်းခေါင်းညိတ်ပြရှာတယ်။ ပြီးတော့ လီးအဝလေးကိုလျှာနှင့်ထိုးပေးရင်း “ဒီလိုလားကိုကို” “အင်းကောင်းလိုက်တာသီရိရယ်” “ကိုကိုကသာကောင်းနေသီရိမှာတော့ အာတွေညောင်းလှပြီ” “အင်းပါသီရီရယ်.. ကိုကိုလိုးပါရစေတော့” “ကိုကိုသေဘာပါ ကိုကို” “ကဲ ခုနတုန်းကအတိုင်းလေးနေ၊ ကိုကိုကုတင်အောက်ကနေပြီး လုပ်မယ်” သီရိလည်း ကုတင်အောက်ခြေဆင်းထိုင်ရင်း နောက်သို့လှချလိုက်တယ်။ ပုံစကတော့ ကျနော့်အကြိုက် ကုတင်ကန့်လန်ဖြတ်အိပ်တဲ့ပုံပါ။ ဒီလိုးနည်းက အရမ်းအားရစရာကောင်းတယ်။ သီရိခြေနှစ်ဘက်မိုးပေါ်ထောင်လိုက်တော့ သီရိအဖုတ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်သးပြူးပြီး ထွက်လာတယ်။ ကျနော်လည်း လီးကိုလက်တဖက်နဲ့ကိုင်ပြီး လီးဒစ်မြုပ်ရုံ အကွဲကြောင်းတလျောက် ရှေ့တိူးနောက်ဆုတ် လုပ်လိုက်တော့။ “အာ့..အင်းးဟင်းးးကိုကို” သီရိရဲ့အသံလေးကတုန်တုန်ရီရီလေး ထွက်လာတယ်။ ကျနော်လည်း ပိပိအပေါက်ထဲလီးကို ဖိနှိပ်ပြီးသွင်းလိုက်တယ်။ လီးဒစ်ကဝင်သွားတာ သီရီရဲ့ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေပါ လိပ်ဝင်သွားသလို မြင်ရတယ်ဗျာ။ြ”ပွတ်..ပလွတ်” ဆိုတဲ့အသံနှင့်အတူ “အားး ကိုကို.အားကျွတ်ကျွတ်” သီရိရဲ့အလန့်တကြားအော်သံနှင့်အတူ လက်ကတွန်းထုတ်တယ်။ လီးကသုံးလက်မခန့် သီရိအဖုတ်ထဲလီးက တင်းကြပ်စွာဝင်သွားတယ်။ “ဗျစ်..ဗျစ်အသံနှင့်အတူ “အားးလားးလားကိုကိုဖြေးလုပ်ပါ” “အင်း…..းပါသီရိရယ်” ကျနော်လည်း သီရိသက်သာအောင်နို့ကို ကုန်း၍စို့လိုက်တယ်။ နို့ကိုဘယ်ရောညာရော အပြန်အလှန်ဘက်ညီအောင့်စို့ရင်း လျှာဖျားလေးနှင့် ယက်လိုက်တယ်။ ကုန်းစို့ရင်းပင် သီရိပုခုံးအောက်လက်လျိုပြီး လက်ကို ပက်လက်ထားကာ ပုခုံးကိုဆွဲကိုသ်လိုက်တယ်။ သီရိကတော့ အဖုတ်မှာလီးဝင်ရင်း နို့စို့ခံရတဲ့အတွက် နာနေရာက သက်သာလာတယ်။ ကျနော်လည်းလီးကိုအဆုံးထိ မသွင်းပဲ ဒစ်ကြီးနှင့်အစေ့ကို ပွတ်ဆွဲပေးပြီး တဖြေးဖြေး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်လိုက်ရာ “အင့်..ဟင့်..ဟင့်…ရပြီကိုကို” ကျနော်နောက်ထပ်နှစ်လက်မခန့် ထပ်သွင်းလိုက်တယ်။ “ဗြိ..ဗြိ..ဖောက်” “အားးကိုကို…အားးနာလိုက်တာ ကိုကိုရယ်” ကျနော်လီးကအမှေးပါထိုးခွဲပစ်လိုက်တာလေ။ ဒစ်ကားကြီးဆိုတော့ အမှေးကွဲပြီပေါ့ဗျာ။ “ခဏလေးပါသီရီရယ်၊ အပျိုစစ်အမှေးပါး ပေါက်သွားလို့ပါ” “အင်း..သီရိသိတယ်ကိုကို အဲလိုနာမှာစိုးလို့ ကိုကိုကို သီရိမပေးခဲ့တာ” အခုကော ဘာလို့ပေးလဲဟင်” “ကိုကိုကို အရမ်းချစ်လို့” ကျနော်ထပ်ပြီးမသွင်းရဲသေးဘူး။ တင်းကျပ်လာတဲ့ အဖုတ်ညှစ်အားကို ကျနော်ခံစားရပြီ။ နောက်ဝင်လာမယ့်လီးအတွက် ကြောက်လန့်ပြီး ညှစ်လေသလား ကောင်းလွန်းလို့ ညှစ်လေသလားတော့ သိတော့ဘူး။ ခဏလေးရပ်ကာ နို့ကိုကုန်းစို့လိုက်တယ်။ ခဏတာဝေဒနာလေးခံစားပြီး နောက်မှာတော့ “ရပြီကိုကိုသီရိခံနိုင်ပြီ” သီရိခံနိုင်ပြီဆိုမှ ကျနော်ကျန်ရှိတဲ့လီးကို သွင်းလိုက်တယ်။ ကျနော်ဆီးခုံနှင့် သီရိဆီးခုံကပ်သွားတဲ့အထိ ဖိကပ်လိုက်တယ်။\nဂေါ်လီသီးလို ချုပ်ရိုးကဘုတွေက သီရိအဖုတ်နံရံတလျောက် ပွတ်ဆွဲလို့နေတယ်။ “အာ့..ကိုကိုရယ်…အာ့.၊သားအိမ်များထိလေသလားကိုကို အထဲကအောင့်သွားတယ်” “မထိပါဘူးသီရိရယ်.အစမို့ပါကွာ.. ကိုကိုဆက်လိုးတော့မယ်နော်” “အင်းလိုးလေကိုကို” ကျနော်လည်း လီးကိုတစ်လက္ခခန့်ချန်ပြီး အသွင်းအထုတ်မှန်မှန်နဲ့ အသားကျလေးကျင့်လိုးလိုက်တယ်။ “ဗျစ်..ဗျစ် ဗျစ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖတ်” “အာ့အင့်..ဟင်းးးဟင်းး” သီရိကတော့မျက်လုံးလေးစုံမှိတ်ပြီး အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကိုက်ကာ ညည်းတွားနေတယ်လေ။ “အာ့..ရှီးးရှီးမြန်မြန်လေးလုပ်ပေးပါ ကိုကို” ထိန်းပြီးလိုးနေတဲ့ကျနော်ဝမ်းသာသွားပြီး မြန်မ်ြန်လေးလိုးလိုက်တယ်။ ကျနော်ရဲ့ဆောင်ချက်မှာ သီရိအဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေ လိပ်ဝင်သွားမတတ် ဖြစ်သလို ပြန်ထုတ်ချိန်မှာလည်း အုံလိုက်ကြွတက်လာသလို လီးဒစ်ကြီးက ဆွဲယူလာတယ်။ လီးဝင်ချက်တဗျိ.ဗျိ တဇွပ်ဇွပ်မြည်နေသလို ဆီးခုံချင်းထိသံက တဖန်းဖန်းမြည်နေပြီ။ သီရိရဲ့အော်ညည်းသံလည်း ပိုကျယ်လာတယ်။ “အားးရှီးးရှီးးကိုကိုရယ်..အာား” “သီရိကောင်းရဲ့လား” “အားအရမ်းကောင်းတယ်ကိုကို.. အား.. ရှီး… ကြမ်းကြမ်းလေးလုပ်ပါကိုကို. သီရိပြီးချင်နေပြီ” ကျနော်ချစ်သူလေးနာမှာစိုးလို့ ကြမ်းကြမ်းမလုပ်ခဲ့တာ။ ချစ်သူသာ တောင်းဆိုလို့ကတော့ ကုတင်ကျိုးပစေဆိုတဲ့ ကျနော်သီရိပုခုံးကိုဆွဲကိုင်ပြီး ကြမ်းလိုက်တယ်။ သီရိကလည်း ကျနော့်ခါးကိုဆွဲပြီး အောက်ကပင့်လာတယ်။ သီရိရဲ့ လက်သည်းချွန်တွေလည်း ကျနော့်အသားကို စူးနစ်ဝင်လာတယ်။ အဲလိုဖြစ်လေ စိတ်ကြွလေဖြစ်ပြီး တဘိုင်းဘိုင်း တဒိုင်းဒိုင်းမည်အောင် လိုးလိုက်တယ်။ “ဖန်းးဖန်းးဖန်း..ဗျိ.ဗြိ..ဘွတ်.ဖန်းးးဖန်း” အား..ကိုကိုသီရီပြီးပြီအားးး” သီရိကအကြောဆွဲသလို တချက်နှစ်ချက်ခန့်တွန့်ကာ ငြိမ်သွားပေမယ့် ကျနော်ကတော့ မပြီးသေးဘူး လိုးလို့ကောင်းဆဲ။ သီရိပြီးသွားတော့ အရည်တွေထွက်လာတာကြောင့် သီရိအဖုတ်က အမြှုပ်တွေပါထလာတယ်။ လိုးရတာလည်း အရမ်းကောင်းလာတယ်။ နောက်ထ်ငါးမိနစ်ခန့် ဆက်လိုးတော့ ကျနော်သုတ်တွေ သီရိအဖုတ်ထဲ ပန်းထည့်လိုက်ပေမယ့် ကျနော်လီးက နည်းနည်းမှ မညိုးသေးပါဘူး။ “အား ကိုကိုခဏလောက်နားပါအုံး ကိုကိုရပြ.ီ.. ရီအဖုတ်နာလှပြီ” ကျနော်အချစ်လေးသီရိကိုသနားလို့သာ ခဏရပ်ပေးလိုကတယ်။ လီကတော့ တောင်နေဆဲလေ။ ခဏတာရပ်ပေးလိုက်တော့ “အာ..ကိုကိုပြီးသွားပြီမဟုတ်ဘူးလား” ကျနော့ရဲ့တောင်နေဆဲလီးကိုကြည့်ပြီးသီရိကပြောလာတယ်။ “သီရိအမြင်ပဲလေ ကိုကိုမပြီးသေးဘူးကွာ” “အာ သီရိတော့ခဏနားချင်တယ်ကိုကို” “နား..လေ အချစ်..ဒါပေမယ့်ကိုကို မပြီးသေးဘူးနှော်” “အင်းပါ.သီရီသန့်ရှင်းရေးလုပ်ချင်တယ်” “လာလေကိုကိုလုပ်ပေးမယ်” ကျနော်ရေချိုးခန်းဘက်ကို သီရိလက်ကွဲဆွဲရင်း ခေါ်လာခဲ့လိုက်တယ်။ ရေချိုခန်းထဲ water heater လေးကို ဖွင့်ပြီးရေနွေးလေးနှင့် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးလိုက်တယ်။ “”အာ ကိုကိုကလည်းသီရိဘာသာလုပ်ပါ့မယ်” “ရဘူး ကိုကိုကလုပ်ပေးချင်တာလေ” “အင့်အင်း..ကွာ ရှက်တယ်၊သီရိဟာလုပ်ပေးနဲ့၊ ကိုကိုဟာအရင်လုပ်ပေးလိုက်မယ်.လာခဲ့” သီရိကျနော့လီးကြီးကိုကိုင်ပြီး ရေနွေးစပ်ထားတဲ့ ရေဖြင့် ယုယုယယဆေးပေးတော့ ကျနော်လီးက ပိုပြီးမာလာပြန်တယ်။ “အာ ကိုကို မာလာပြန်ပြီ၊တော်တော်ဆိုးတယ်” “ဟင်းးဟင်းးးသီရိအဲလိုကိုင်ပေးတော့ အရမ်းထလာတာလေ” “မလွယ်ဘူးကွာ ဒီနေ့တော့အသက်တောင် အိမ်ပြန်ပါ့မလးမသိတော့ဘူး” “အများကြီးမလုက်ပါဘူးကွာ သူပျော့သွားရင် ရပ်လိုက်မယ်” “အင်းးးးပါ..ကိုကို့သဘော…ကိုကိုက လည်း စပြီးပဲလုပ်ပြီးပြီပဲလုပ်ပေါ့”” သီရိကဆပ်ပြာဘူးရည်လေးညစ်ရင်း ကျနော့်လီးကို သေချာတိုက်ချွတ်ပေးတာ ဖင်ကြားရော ဂွေးဥတွေပါ ပြောင်အောင်ဆေးလိုက်တယ်။ “ကဲရပြီကိုကိုအိပ်ခန်းထဲကပဲစောင့်တော့” ကျနော်လည်းသီရိကိုကုတင်ပေါ်က စောင့်နေလိုက်တယ်၊ ခဏနေတော့ သီရိရောက်လာပြီး ကုတင်ပေါ်လှမ်းတက်လိုက်ကာ လှဲနေတော့ ကျနော်က သီရိကိုလှမ်းဖက်ပြီး နမ်းလိုက်တယ်။ သီရိလည်းပြန်နမ်းပြီး ကျနော်နှင့် သီရိလျှာတိုက်ပွဲစနေတာပေါ့။ ကျနော်လက်ကတော့ ဝက်မြီးလိုပဲ လှုပ်ရှားနေလိုက်တယ်၊၊ လုပျိုသိုး ကျနော်အတွက်ကတော့ လိင်ဆက်ဆံရေးကို ကြုံဖူးနေတာကြာပါပြီ လိုးလည်းလိုးနိုင်တယ်၊ အကြာကြီးလည်းလုပ်နိုင်တယ်။ လိုးပြီးရင် စွဲစွဲလန်းလန်းကျန်တဲ့ သဘောတွေကြောင့် ဇယားကပ်မှာ စိုးလို့ ကျနော်ရှောင်လိုက် စားလိုက်ပေါ့။ အခုက သီရိကိုတကယ်လည်းချစ်မြတ်နိုးပြီး လက်ထပ်ယူမှာမို့ အိမ်ကိုအပါခေါ်လိုးတာပါ။ သူ့ကိုလည်း စွဲလန်းနေအောင် ကျနော်လိုးမှာပါ။ အလိုးမခံဖူးသေးတဲ့ သီရိအခုဆို ကျနော့်အလိုကျ ဖြစ်လာပြီလေ။ ကျနော်က သီရီကိုဖက်ပြီး လည်တိုင်လေးကို နမ်းလိုက် နားရွက်ကလေးကို ဖြေးဖြေးကိုက်လိုက်နဲ့ဆွပေးနေတာပါ။ အချို့မိန်းကလေးတွေရဲ့ ကာမစိတ်ဖြစ်စေတဲ့နေရာဟာ မတူဘူးလေ။ တချို့က လည်တိုင်လေးကိုနမ်းရင် ကာမစိတ်က အရမ်းကြွလာသလို၊ တချို့ကလည်း တကိုယ်လုံးပွတ်သတ်ပေးရင် စိတ်တွေအရမ်းထတယ်။ တချို့ကလည်း နို့စို့ပေးရင်အရမ်းကြိုက်တတ်တယ်လေ။ သိရီအကြိုက်မှန်းဆရင်း ကျနော်ကျနော်သီရိရဲ့ ကာမစိတ်ကို အသစ်တဖန်နှိုးဆွဖို့ လုပ်လိုက်တယ်။ သီရိလည်း ကျနော့လီးကိုကိုင်ဆွပေးပြီး “အင့်..ဟင်းးးးကိုကိုရယ်သီရိပြန်ဖြစ်လာပြီကွာ” “သဲလေး ကိုကိုပြန်မှုတ်ပေးချင်တယ်ကွာ” “ကိုကိုသေဘာပါကိုကို” “သီရိကောမကြိုက်ဘူးလား” “ပြောစရာလိုလို့လားကိုကိုရယ်၊ အားလုံးကြိုက်ကြမှာပဲလေ” ကျနော်လည်းနောက်တစ်ကြိမ်အတွက် သီရိပိပိကိုဒုတိယံပိ ယက်ရမှာပေါ့ဗျာတယ်။ ဒီအခေါက်ကတော့ ဆပ်ပြာရနံ့လေး သင်းသင်းမွေးနေတယ်။\nဒါပေမယ့် ကျနော့်အတွက်တော့ အဲဒါဟာ စိတ်အနှောက်အယှက်ပါပဲ။ ပိပိအနံ့နှင့်တူမှ အရသာရှိတယ်။ မွှေးပြီးအေးစက်နေရင် အရသာပေါ့တာပေါ့ဗျာ။ ပိပိရနံ့ သင်းသင်းလေကသာ ကျနော့်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာ။ ဒီတစ်ခါတော့ ပိပိကိုသေသေချာချာလေး ယက်လိုက်ဖို့ သီရိခါးအောက် ခေါင်းအုံးခုဖို့အတွက် “ချစ်လေး….သဲခါးအောက်အုံးခံလိုက်မယ်လေ” “အင်းလေကိုကိုအဆင်ပြေသလိုလိုက်ပေါ့” အဲဒါဆိုခါးကြွပေး” သီရိလည်းခါးကိုကြွပေးတဲ့အတွက် ကျနော်ခေါင်းအုံးတစ်လုံးယူကာ သီရိခါးအောက်ထိုးထည့်လိုက်။ အနေအထားကတော့ ရွှေငါးပျော့။ သီရိပိပိက ပိုပြီးကြွလာတယ်။ ဖြူဖွေးနေတဲ့ အသားအရည်က အခုတော့ ကျနော့်ကြောင့် နီရဲနေတာပေါ။ လိုးချက်ပြင်းပြင်းဒဏ်ခံလိုက်ရတဲ့ ပိပိအာနီရဲလို့ နေတယ်လေ။ ကျနော်လည်း သီရိခြေကို အပေါ်တွန်းတင်တော့ သီရိကလက်နဲ့ လှမ်းဆွဲလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါမာ သီရိရဲ့ပိပိသာမက စီရိရဲ့ဖင်နီနီလေးပါ ပေါ်လာတယ်။ တဏှာစိတ်တွေ မွန်ထန်နေတဲ့ ကျမော်အတွက်ကတော့ အကြိုက်ပေါ့၊၊ ကျနော်စိုဝကနေပြီ့း ပိပိအကွဲကြောင်းတစ်လျောက် ယက်လိုက်တယ်။ သီရိတကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားတယ်။ ဘယ်လိုမှ ထင်မထားတာလေ။ “အားးးးကိုငိုရယ်..ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ” ကျနော်စအိုဝနီနီကလေးကိုလျှာနှင့် ထိုးမွှေလိုက်တယ်။ “အာ……ရှီးးးးအားးးးးအမလေးးးးးး” သီရိတစ်ယောက်လိမ့်နေအောင်ခံစားနေရတယ်။ စအိုဝနီနီလေးကို အယက်ခံလိုက်ရတဲ့ခံစားမှုက ကတဟ၌ဏှာစိတ်ကို ပြင်းပြစေတယ်။ ပိပိထဲက အရည်တေ့စီးကျလာတယ်။ ကျနော်ပိပိကို အလှည့်ပေးပြီး နှုတ်ခမ်းသားအား လက်နှင့်ဖြဲကာ လျှာနှင့်အတွင်းနံရံကို မွှေလိုက်တယ်။ “အ အ…..အာ့အာ့…အားးးးးးရှီးး” သီစိတစ်ယောက်တဆတ်ဆတ်တုန်သွားပြီး တအာ့အနှင့်ညည်းညူနေတော့တယ်။ “အာ့ကိုကို.တော်ပြီကွာ..အားးသီရီသေလိမ့်မယ်” ကျနော်လည်းရပ်မပေးဘူး အစေ့ကိုတပြွတ်. .ပြွတ်စုပ်လိုက်တယ်။ “အားလားးလားးဝိုးးးတော်ပြီအားးးးးကိုကို အိုးးး” သီရီတစ်ယောက်အခံနိုင်တဲ့အဆုံး အသည်းအသန်ရုန်းကန်ပြီးထလာတယ်။ “အာ..ကိုကိုတော်ပါတော့ဆို” “ဘာဖြစ်လို့လဲ..ချစ်” “အာ….ဘယ်လိုကြီးဖြစ်မှန်းကိုမသိဘူး၊ အသည်းတွေအူတွေ ပြုတ်ကျသွားသလို တလှပ်လှပ်နဲ့ကွာ” “ဟားးးဟားးကိုကိုအဲလောက်တောင် ကျွမ်းသလားကွာ” “လာခဲ့သူများကိုနှိပ်စက်တာ ကိုကိုလည်း ပြန်ခံစားရမယ်” “ရပါပြီသဲရဲ့ ကိုကိုလိုးချင်ပြီ” “မရဘူး.သူများခံရသလိုခံရမယ်လာ. အိပ်.” ကျနော်လည်းလှဲအိပ်လိုက်တယ်။ သီရိက “လာလေ..တင်ပါးအောက်ခေါင်းအုံးခံ သီရိတုန်းကလိုပြန်လုပ်မှာ” ကျနော်လည်းခါးကိုပြန်ကြွပေးလိုက်တယ်။ သီရိက ကျနော့်ခါးအောက် ခေါင်းအုံးထိုးထာ့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ “ခြေထောက်မိုးပေါ်ထောင်ပေး” ကျနော်ခြေထောက်တွေမြှောက်ပြီးဒူးကွေးကာနေလိုက်တယ်။သီရိကကျနော့်ပေါင်ကြားခေါင်းထိုးဝင်ပြီးလီးကိုစစုပ်တယ်။ဒီတစ်ခါတော့မသီရိကျနော့်ကိုလက်စားချေခန်းပေါ့ဗျာ။ကျနော်အော်ရပြီလေ။ပထမအခေါက်တာရှက်ရွံ့နေပေမယ့်ဒီတစ်ေခေါက်တော့လီးဒစ်တွေကိုလျှာနှင့်ယက်တယ်ဂွင်းတိုက်ပေးသေးတယ်ဗျ။ပါးစပ်ထဲလီးငုံပြီးရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်တယ်။ “အားးးအရမ်းကောင်းတယ်ကွာ” ကျနော်လည်း တအအားနှင့် ဖီးတွေအရမ်းကောင်းနေတာပေါ့ဗျာ။ လီးထိပ်ဝကို လျှာနှင့်ထိုးထိုးမွှေတယ်ဗျ။ လီးစုပ်ပေးရင်း ဂွေးဥကို ဖွဖွလေးညှစ်ပေးတယ်။ ကျနော့်လီးက အစွမ်းကုန်တောင်လာတယ်။ သီရိက လီးစုပ်နေတာကိုရပ်ပြီး ဂွေးဥလေးကို တချက်တချက်စီစုပ်လိုက်လုပ်တယ်ဗျ။ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ကျနော်အသားတွေ တဆတ်ဆတ်တောင်တုန်တယ်ဗျ။ “အားးလားးလားသီရီရယ်..အူးးး..အင်းးးးး” “သီရိလေကျနော့်ဂွေးဥကိုယက်ပြီး တွန်းတင်ကာ ဖင်ကိုယက်တယ်ဗျာ။ ကျနော်ပြီးချင်သလိုတောင် ဖြစ်လာတယ်။ သုတ်တွေအရမ်းတိုးသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ လီးကိုသုတ်တိူးချက်က တဒုတ်ဒုတ်မြည်တယ်ဗျာ။ “အားးရပြီ သဲကိုကိုပြီးသွားလိမ့်မယ်.. ကိုကိုထပ်လုပ်ချင်သေးတာ” “ဟင်းးးးဟင်းးသိပြီလားသူများကိုနှိပ်စက်သလို ပြန်ခံရမယ်ဆိုတာလေ” “အေးပါကွာ… ကြောက်ပါပြီ” သီရိအလိုကျပြောလိုက်တယ်။ သူမကျေနပ်လို့ ပါမစ်ပိတ်ရင် ငတ်ရမှာလေကြောက်ရတယ်။ လင်မယားမှ မဖြစ်သေးတာလေ။ “သီရီ..ချစ်လေးကုန်းပေးကွာ” “အင်းကုန်းပေးမယ်လေ။ဘယ်လိုကုန်းရမလဲ” “ကုတင်စွန်းကုန်းပေး၊ကိုကိုအောက်ကနေလိုးမှာ” သီရိလာ်းကုတင်စွန်းကုန်းပေးတယ်။ သီရိကုန်းပေးတော့ ဖင်ဝိုင်းလေး သီရိရဲ့အနောက်ပိုင်းက အရမ်းချစ်စရာကောင်းလှတယ်။ ကျနော်လည်း ကုတင်နားကပ်ပြီး သီရိအနေအထား နည်းနည်းပြင်လိုက်တယ်။ ပြီမှ ဖင်ကြားလီးကို အပေါ်တင်ပြီး လေးငါးခါပွတ်တိုက်လိုက်တယ်။ သီရိနည်းနည်းတုန်လှုပိသွားပြီး “ကိုကိုနှော်..သီရိဖင်မခံဘူးနှော်၊ တော်ကြာဖင်ပြဲသွားလို့ဒုက္ခရောက်ရမယ်” “ကိုကိုမလုပ်ရက်ပါဘူး သဲရယ်” ပါးစပ်ကသာပြောတာ စိတ်ထဲမှာတော့ လက်ထပ်ပြီးလို့ကတော့ တွေ့မယ်လို့ ကြိမ်းလိုက်တယ်။\nကျနေိာနှင့်တွေ့တဲ့ ဆော်တိုင်းက ဖင်လိုးခံတာကြိုက်ကြလို့ ဇော်မိုးလို့တောင် မခေါ်တော့ ဖင်လိုးကောင်ချစ်စနိုးနဲ့ ခေါ်ကြတာလေ။ ကျနော်စိတ်ထဲ ကြိမ်းဝါးရင်း သီရိအဖုတ်ထဲ လီးခေါင်းမြှုပ်အောင် ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ သီရိတချက်ကလေးတုန်သွားတယ်။ ဖြေးဖြေးလေးပဲ တရစ်ချင်းသွင်းတယ်။ လီးကဗျစ်.. ဗျစ်နှင့်တရစ်ချင်းတိုးဝင်သွားတယ်။ “အာ့ကိုကို.အောင့်တယ်.ဖြေးဖြေးးကွာ’” “အေးပါသဲလေး” သိတယ်လေ ဒီပုံစံကစစလိုးရင်း အောင့်တက်တာ သဘာဝပဲ။ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ကျနော်က သီရိကြောက်မသွားအောင် ဖြေးဖြေးလေးလိုးရင်း စအိုဝကလေးကို လက်သည်းနှင့် မထိတထိလေး ခြစ်ပေးရင်း သီရိတစ်ယောက် တဏှာစိတ်တွေထလာအောင် ထပ်ပြီးနိုဆွလိုက်တယ်။ ဖင်ကို မထိတထိလေးလက်သည်းနှင့် ခြစ်ပေးလိုက်တဲ့အခါ သီရိစိတ်တွေထန်လာပြီး အော်ညည်းလာတယ်။ “အာ့. အင်းးဟင်းးးဟင်းးးကိုကို” ကျနော်တဖြေးဖြေးနှင့် သီရီခံနိုင်မှန်းသိလာတော့ အရှိန်လေးထပ်တင်လိုက်တယ်လီးကဇွိ ဗျိ ဗျစ်ဗျစ်နှင့် ထိုးဝင်လိုက်ထွက်လာလိုက်ပေါ့။ “အင်းးဟင်းးးး ကိုကို ကြမ်းကြမ်ေးဆောင့်ကွာ” သိတယ်လေအဲလိုဖြစ်လာအောင် တမင်လုပ်ထားတာ။ စအိုဝကိုလက်သည်းနှင့် ခြစ်လေ အားမလိုအားမရ စိတ်တွေဖြစ်လေ ဖြစ်အောင်လုပ်ထားတာ သီရီကကြမ်းကြမ်းလေး လိုးခိုင်းတော့၊ စအိုဝကိုခြစ်နေတဲ့လက်ကို နေရာပြောင်းပြီး သီရိခါးကျဉ်ကျဉ်လေးကိုကိုင်ပြီး ဝုန်းလိုက်တယ်။ ကုတင်ဘောင်တောင် တကျွီကျွီမြည်တယ်ဗျာ။ လိုးချက်က တဖန်းဖန်းမြည်နေသလို လီးဝသ်ချက်ကလည်း ဘွတ်ဘွတ်မြည်လာတယ်။ “အားးးးကောင်းတယ်..ကိုကို” “ဇွိ..ဗျိ..ဗျစ်..ဗျစ်…..ဗွက်..ဘွတ်..ဖန်းးဖန်းးးးဖန်းး” “အားကိုကို…အိုး..အားးရှီးးးရှီးးး” နှာမှုတ်သံနှင့်အတူ သီရိတစ်ယောက်ပြီးတော့မယ်။ ကျနော်လည်း အဆက်မပြတ်တွန်းလိုးရင်း သီရိခါးကို တင်းတင်းဆွဲကိုင်ပြီးလိုးတယ်။ ဆောင့်ချက်တွေပြင်းလွန်းလို့ သီရီတင်ပါးတောင် ဖြူဖွေးတာကနေ ပန်းရောင်ကပြေးလာတယ်။ တဖြေးဖြေးနှင့်နီလာတယ်။ ကျနော်လည်း မိနစ်နှစ်ဆယ်ကျော်လိုးလိုက်တယ်။ သီရိက အားမရှိတော့ဘူး သူကပြီးသွားလို့ ဒူးခွေနေပြီ။ ငါးမိနစ်လောက်အဆက်မပြတ်လိုးရင်း လီးကို အဆုံးထိကပ်ကာ သုတ်တွေပန်းထည့်လိုင်တယ်။ သုတ်တွေကုန်အောင် ပန်းထည့်လိုက်ပြီးတော့ သီရိခါးကိုလွှတ်ချလိုက်တယ်။ သီရိက ကျနော်လွှတ်လိုက်တော့ ကုတင်ပေါ် မှောက်လျက်ကျသွားတယ်။ ကျနော်လည်း သီရိဘေးနားကပ်ပြီး “ချစ်လေး..အိုကေရဲ့လား” “အားကိုမရှိတော့ဘူးကိုကိုရယ်” ဖျော့တော့တော့လေသံနှင့်ပြောလေတော့ ကျနော်ရယ်ချင်သွားတယ်။ “ကဲသဲခဏနားအုံး ကိုကိုစားစရာသောက်စရာတွေ ပြင်လိုက်ဦးမယ်” “အင်းပါကိုကို” ကျနော်စားစရာသောက်စရာတွေပြင်ပြီးတော့ အိပ်ခန်းဘက်လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ကိုယ်တုံးလုံးနှင့် သီရိကတော့ အိပ်ပျော်နေဆဲပါပဲဗျာ။ အေးကွန်းဖွင့်ထားတဲ့ အခန်းမှာ သီရိအအေးမိနေမှာစိုးတော့ စောင်လေးခြုံပေးတော့ သီရိလန့်နိုးသွားတယ်။ “ဟင်..ကိုကို” ဆိုပြီး ကျနော့်ကိုလှမ်းဖက်တဲ့အတွက် ကျနော်ပြန်ဖက်လိုက်ကာ နဖူးလေးကို အနမ်းတပွင့်ခြွေလိုက်ပြီး “ဟော ချစ်လေးနိုးသွားပြီလား” “အင်းကိုကို ” “ထလေ သီရိ..စားလို့ရပြီ” “အင်း..ကိုကိုထူမှထမှာ” ကျနော်ထပ်ပြီးအနမ်းလေးပေးရင်း သီရိကို အိပ်ရာပေါ်ထူမတ်ပေးလိုက်တော့ “ကိုကိုသီရိအဝတ်အစားတွေပေးကွာ” သီရိကခေါင်းက ဆံပင်ကိုသပ်ချရင်းပြောတော့ “နေအုံးစီရိရဲ့ကိုကို အကျီင်္နှင့်ပုဆိုးခဏ ဝတ်ထားပါလား” “အင်းးကောင်းသားပဲကိုကို” ကျနော် ပုဆိုးနှင့်ရှပ်တစ်ထည်ပေးလိုက်တယ်။ သီရိလည်း ယူဝတ်လိုက်တယ်။ ကျနော့်အဝတ်အစားလေးနှင့်လည်း သီရိက ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိတယ်ဗျာ။ “လာလေ ချစ် ထမင်းသွားစားမယ်” “နေပါဦး ကိုကိုသီရိရေချိုးခန်းဝင်လိုက်မယ်” သီရိရေချိုးခန်းကထွက်လာတော့ မျက်နှာသစ်လာတယ်။ ကျနော်သဘက်တစ်ထည် လှမ်းပေးရင်း “ရော့လေ ချစ် မျက်နှာသုတ်လိုက်တော့” “အင်းပါကိုကို” ဆိုပြီးသီရိသဘက်ကိုလှမ်းယူရင်း မျက်နှာနှင့်လက်တွေကို သုတ်လုက်တယ်။ ပြီးမှကျနော့်ကို “ရော့ကိုကိုသိမ်းလိုက်တော့” ကျနော်လှမ်းယူရင်း သီရိကိုလက်ဆွဲကာ ထမင်းစားခန်းသို့ ခေါ်ယူလိုက်တယ်။ ထထမင်းစားပြီးတော့ “အခုမှပဲနေသာတော့တယ် ကိုကိုရယ်” ဗိုက်ပြည့်သွားတော့ အားအင်တွေပြန်ပြည့်လာသလို ခံစားရတယ်။ အချိုပွဲလေးစားပြီး “ချစ်လာကွာ အိပ်ခန်းထဲသွားရအောင်” “အင်းခဏတော့အနားယူကြမယ်” “အွန်းးးးးးခေါ်ပြန်ပြီကွာကြောက်လာပြီ” “မကြောက်ပါနှင့် သဲကလည်း ကိုက်မစားပါဘူး၊ ချစ်ရုံလေးပဲ” “အေးဒါကိုကြောက်တာ လူလည်းထူပူနေပြီ” “ဟားးးးးးးးဟားးးးး” သီရိကိုအိပ်ခန်းထဲခေါ်လာပြီးအိပ်ရာပေါ်လှအိပ်ရင်း “သီရိရယ် အိမ်မပြန်နှင့်တော့ကွာ” “အာ ဘယ်ဖြစ်မလဲ မာမီဆူလိမ့်မယ်” “”သီရိ..ကိုကိုတို့လက်ထပ်ရအောင်လေ” “သီရိငယ်သေးတယ်ကိုကို ကျောင်လည်း ပြီးသေးဘူး.. နောက်ပြီးသီရိက လုပ်ချင်တာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်” “အင်းပါကွာ သီရိရယ်.. ကိုကိုက အတူတူနေချင်လှပြီ” “ဟင်..အခုလည်း အတူတူနေတာပဲမဟုတ်လား” “ချစ်ကလည်းကွာ အခုလိုနေရတာအားမရဘူးလေ” “အားရအောင်နေလေ ကိုကို” “အင်းတကယ်နော် ” “အင်းးဒီနေ့တော့ ကိုကိုနေချင်သလောက်သာနေ၊ ကိုကိုအကြိုက်သီရိနေပေးမယ်သိလား” “အဲလိုအလိုက်သိလို့ပိုချစ်ရတာ” “အွန်းးးးးကိုကိုနဲ့ချစ်တာ မလွယ်ဘူး၊ နောက်ထပ်မရဘူးသိလား” “ဟာကြာ.သဲကလဲ” ကျနော်နောက်ထပ်အစပြုနိုင်အောင် သီရိကို နမ်းလိုက်တယ်။\n“တော်တော့ ကိုကိုသီရိနှုတ်ခမ်းတွေထူပူနေပြီ၊ လည်ပင်းမှာလည်း အကွက်တွေထနေတယ်၊ နောက်ပြီး သီရိနို့တွေလည်း ကျိမ်းနေပြီ၊ ကိုကို.ကိုလုပ်ပေးမယ်” သီရိအဝတ်အစားတွေချွတ်လိုက်ပြီး. ကျနော့်လီးကို စုပ်တယ်။ တဖြေးဖြေးနှင့်သီရိလီးစုပ်တာ ကျွမ်းကျင်လာတယ်။ လီးကိုတပြွတ်ပြွတ်နှင့် စုပ်ပေးနေတယ်။ ကျနော်လည်း လီးက အရမ်းတောင်လာပြန်တယ်။ တဏှာစိတ်က ပြင်းပြလာလို့ သီရိပိပိကိုမှုတ်ချင်လာတော့ “သဲ ကို့မျက်နှာအပေါ်ခွလိုက်ပါလား” “အာ မလုပ်ရဲဘူး” “လုပ်ပါကွာ ကိုအရမ်းဆန္ဒတွေပြင်းလာလို့ပါ” “ကန့်တော့ကိုကိုသီရိတက်ပေးမယ်” သီရိကကျနော့်အပေါ်ကားယားခွကာ မျက်နှာပေါ်တက်ထိုင်တယ်။ ကျနော်လည်း သီရိဖင်ကို လက်နှစ်ဘက်နှင့်မကာ အဖုတ်ကိုပါးစပ်နှင့် နေရာကျအောင် လုပ်လိုက်ပြီး ယက်လိုက်တယ်။ ကားယားခွထားရတော့ သီရိပိပိဟာ နည်းနည်းဟနေတာ။ သီရိဆီကထွက်တဲ့ အရည်တွေပါးစပ်ထဲ ဝင်လာတယ်ဗျ။ မြိုလည်းချထပ်ယက်ပေါ့။ “ပလပ်..ပလပ်…ပလပ်” “အာ့..အင်းးဟင်းးဟင်းးးးးး” သိရီဆီကညည်းသံတွေထွက်လာတယ်။ လျှာနှင့်အားရပါးရ ယက်လေ မေးကသီရိဖင့်နှင့် အဖုတ်ကြားထိလေ၊ အရည်တွေလည်း တစက်စက်ကျလေ။ ကျနော်လည်းမြိုချလေ။ သီရိကို ရှေ့နည်းနည်းရောက်အောင်ပို့ရင်း သီရိဖင်ကိုပါ ယက်လိုက်တယ်။ စအိုဝလေးက စူတူတူလေးဖြစ်နေတာလေ။ “အားးးကိုကို အရမ်းကောင်းတယ်ကိုကိုရယ်” သီရိဆီကညည်းသံတွေထွက်လာလေ။ ကျနော်ကြမ်းကြမ်းယက်လေပါပဲ။ သီရိအသံတွေ ဆူညံနေတာလေ။ နောက်ဆုံးသီရီအစေ့ကို အောက်ကနေပြီး ကလော်ပြီးလျှာနှင့်ထိုးတော့ “အားးဟားးးဟားးးးအရမ်းကျိမ်းနေပြီ ကိုကိုတော်ပါတော့ သီရိမနေတတ်တော့ဘူးကွာ.. အင်းးဟင်းးးးအားးး” သီရိရပ်ခိုင်းတော့ ကျနော်လည်းရပ်လိုက်တယ်။ “သဲ..ကိုကိုအပေါ်ကတက်ပြီးလုပ်ကွာ” “အင်း..လုပ်ကြည့်မယ်ကိုကို” သီရိအောက်ကိုရွှေ့သွားပြီး ကျနော့်အပေါ်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ လီးကိုကိုင်ပြီး ပိပိနှင့်တေ့ကာထိုင်ချလိုက်တယ်။ “ဗျစ်..ဗျစ်..ဗျစ်” “အာ့…” ဆိုပြီးတချက်ကြွလိုက်ကာ သီရိထက်ထိုင်ချတယ်။ သီရိမျက်နှာလှမ်းကြည့်တော့ မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီးဇိမ်ယူနေတာ။ ပြီးတော့မှ သီရိက မ်ြမြ်လေးလုပ်တယ်။ လုပ်ရင်းညောင်းနေရင် ကြိတ်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်တယ်။ သီရိအပေါ်က ဆောင့်ချချက်ကြောင့် လီးကအဖုတ်ထဲတဗျိ.. ဗြိတဘွတ်ဘွတ်တဖန်းဖန်းမြည်လာတယ်။ “အင်းးဟင်းးးဟင်းးး..အားးး” ငါးမိနစ်လောက်လုပ်လိုက်တာ သီရီမောဟိုက်နေတဲ့ အသံကြားတွေကြားလာရတယ်။ “အားးဟင်းး အာတော်ပြီကိုကိုသီရိညောင်းနေပြီ” “အဲဒါဆိုလည်း သီရိကကိုကို့ခြေထောက်ဘက် မျက်နှာမူပြီလုပ်ကြည့်ပါလား” သီရိလည်း အနေထားမှန်အောင်လုပ်လိုက်ပြီး လီးကိုပိပိထဲထည့်လိုက်တယ်။ လူကတော့ ခြေရင်းဘက်လက်ထောက်ပြီး ထိုင်လိုက် ထလိုက်လုပ်ပေးတယ်။ ကျနော်က သူ့တင်သားတွေကို တွန်းတင်လိုက်အောက်သို့ ချလိုက်နှင့် သီရ်ိမညောင်းရအောင် အားကူပေးလိုက်ရင်း လိုးရတယ်။ သီရိဆီက ညည်းသံတွေထွက်လာတယ်။ ညည်းသံတွေထွင်လာသလို သီရိဆောင့်ချက်က ပိုသွက်လာတယ်။ “အာ့…ရှီးးးရှီးးးအာ့အင့်ဟင်းးးးးးူး” “ဇွိ..ဘွတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်” “အားးးးကိုကိုသီရိမရတော့ဘူးးးးအားးး” “သီရိ ဆင်းလိုက်ကိုကိုလုပ်မယ်” သီရိလည်းကျနော့်အပေါ်ကဆင်းလိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ် ပက်လက်ကလေးအိပ်တော့ ကျနော်သီရိခါးအောက် ခေါင်းအုံးခုလိုက်ကာ ဖင်ကိုအပေါ်ဆွဲထောင်ပြီး အပေါ်စီးကနေ လိုးလိုက်တယ်။ လိုးချက်ကပြင်းလွန်းလို့ လီးဝင်ချက်ကတဗျိဗျိ တဇွိ ဇွိ နှင့်မြည်သလို ဆီးခုံချင်းရိုက်သံတဖန်းဖန်းထွက်နေတယ်။ “ဖန်းးးဖန်းးးးဖန်းးး” “အားးးးအမလေးးအားးးကောင်းတယ်.အားးး” ကျနော်လည်း အားရပါးရလိုးထည့်လိုက်တယ်။ အပျိုစစ်ကို ဒီလိုလိုးရတာ အရမ်းလည်းဖီးရှိတယ်။ လိုးရင် အားနှင့်လိုးနိုင်ပြီးကြာကြာလိုးလေ မိန်းကလေးက စွဲလန်းလေဆိုတော့ နောက်အကြိမ်ရအောင်လို့ အစွမ်းကုန်လိုးနေတာပါ။ သီရိကလည်း ကြမ်းကြမ်းလိုးလေကြိုက်လေ။ အော်ညည်းလေပါပဲ။ “ဖန်းးးဖန်းးးဖန်းးးး” “အားးး..အင့်….ဟင့်..အားးးး” “သဲကောင်းလားး” “ကောင်းတယ်ကိုကို ကြမ်းကြမ်းလေးလိုးပေး” ကြမ်းလေကြိုက်လေအာဂသတ္တိပိုင်ရှင်သီရိ ၊ ကြမ်းကြမ်းလိုးတတ်တဲ့ ကျနော်နဲ့ကက့က်တိ၊ အမြဲလိုးရရင်ကောင်းမှာ။ မြန်မြန်လပ်ထပ်ပြီး အမြဲဒီလိုနေပစ်ချင်တာလေ။ “ကို ကို အားးးးကောင်းတယ်ကိုကို ” ဆီးခုံချင်းပွတ်တိုက်လို့အမွေးတွေ တဗျစ်ဗျစ်မြည်နေသလို သီရီလည်း အရည်တွေထွက်လာတယ်။ အမြုပ်တွေလို ဖြူဖြူအနှစ်တွေဖြစ်နေတယ်။ တဘွတ်.. ဘွတ်မြည်လေပဲ သီရိကခေါင်းအုံးက်ို လက်နောက်ပြန်လှမ်းကိုင်ရင်း “အားးးအင်းးးးးးဟင်းးးးးးးအားကောင်းတယ်” “ဘွတ် ဖတ် ဖန်းးဘွတ် ဘွတ်..ဘွတ် ” အပျိုအဖုတ်မို့လို့သာလေသံမထွက်တယ်။ တကယ်ဆိုဘွိ ဘွတ်ဆိုတဲ့ လေသံထွက်လောက်အောင် မြန်မြန်လေးလိုးလိုက်တယ်။ ဆီးခုံနှစ်ခလုံး အရည်တွေစိုချွဲနေတာ။ သီရီအဖုတ်ထဲကထွက်တဲ့ အရည်တွေဖင်ကြားထဲအထိ စီးဆင်းသွားနေတယ်။ လိုးချိန်နာရီဝက်နီးပါးလောက် အားရပါးရလိုးလိုက်တဲ့အခါ ကျနော်လည်း သုတ်တွေထွက်သွားတယ်။ သုတ်ထွက်သွားတာတောင် အချက်ငါးဆယ်လောက် မနားတမ်းဆက်လိုးလိုက်တယ်။ သီရိလည်း ပျော့ခွေသွားပြီး မျက်နှာကလေးကို ချောင်ကျသွားတော့တယ်။ အဲဒီဧန့က လိုးတာလေးချီမြောက် လိုးပစ်လိုက်တယ်။ သီရိခင်မျာ လမ်းတောင် ဖြောင့်အောင် မနည်းလမ်းလျောက်နေရတယ်။\nအဲကွန်းတတ်ထားတဲ့ အခန်းမှာ အဝတ်ဗလာနဲ့ အချိန်အတော်ကြာကြာနေခဲ့ရတဲ့ သီရိတစ်ယောက် နှာတွေမွှန်လာတယ်။ ရေချိုးသန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ချိန်မှာ မျက်လုံးလေးတွေနီရဲသလို နှာပါချေလာတော့ “သဲ..မပြန်နဲ့တော့ကွာ” “မပြန်လို့မှမရတာ ကိုကိုရယ်” “သဲပုံကပြန်လို့ရပါ့မလား” “ရတယ်ကိုကိုမာမီဆူလိမ့်မယ်” “အင်း.ပါကိုကိုလိုက်ပို့ပေးမယ်လေ” “အင်းပါကိုကို” ကျနော်ကားကိုမောင်းပြီးသီရီက အိပ်ပျော်လာတယ်။ သံလျှင်ဘက်ရောက်ပြီး သီရိအိမ်အထိ လိုက်ပို့လိုက်တယ်။ သီရိလည်း ကားပေါ်က ဆင်းလမ်းလျောက်တာ လူမသိအောင် ဟန်လုပ်ပြီး ကြိုးစားလျောက်နေရတယ်ပုံပါပဲ။ ကျနော်အိမ်ပြန်ပြီးရောက်ကြောင်း သီရိဆီဖုန်းဆက်တော့ သီရိဖုန်းမကိုင်နိုင်တော့ဘူး။ သူ့မာမီပြောတာက သီရိနေမကောင်းလို့ အိပ်နေတယ်ပဲဖြေတော့။ ကျနော်လဲ စိုးရိမ်သွားတယ်။ နောက်တနေ့ထပ်ပြီး ဖုန်းဆက်တော့ “သီရိနေကောင်းလား” “မကောင်းဘူးကိုကို” “ကိုကိုလာခဲ့မယ်လေ” “အာ..မလာနဲ့” “ဟာ..ဘာဖြစ်လို့လဲသဲ” “ကိုကို့ကိုမြင်ရင်ရှက်လို့” “အမ်” “ဟုတ်တယ်လေ.ဆေးခန်းသွားပြီး ဆေးသွင်းလိုက်ရတယ်” “ဟားးဟားးအဲလောက်တောင်ပဲလား” “လူလည်းလမ်းကိုမလျောက်နိုင်ဘူး၊ တကိုယ်လုံးကိုက်ခဲနေတာ” “ဟားးဟားးးးးအဲလောက်တောင်ဖြစ်သွားရတယ်လို့ကွာ” “ဟင်းမညှာမတာခလေးကို” “သူပဲကြမ်းမှကြိုက်တယ်ဆိုပြီး” “သွားးမပြောနဲ့ရှက်တယ် ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်” ဆိုပြီးဖုန်းချသွားတယ်။ အဲဒီနေ့ကသာ သီရိမပြန်ခဲ့ရင် ကျနော်ရွှေလက်တွဲပျော်ခဲ့ရမှာကို ကျနော်မသိလို့ အတင်းမတားခဲ့တာပါ။ သီရိကို ဘာလို့လွမ်းနေရလဲ ဆိုတာကတော့ နောက်နေ့သီရိဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်ပြီးတစ်ခေါက်တွေ့တယ်။ “သဲနေကောင်းသွားပြီလား” “ဟုတ်..ကောင်းသွားပြီကိုကို” “ကိုကိုမေ့သွားလို့သီရိ ကိုဆေးမဝယ်ပေးလိုက်ရဘူး” “စိတ်ချရတဲ့နေ့မို့သီရိမပြောတာပါ” “သီရိက အဲဒါကိုသိလို့လား” “ကိုကိုကလဲဒီခေါတ်မိန်းကလေးပဲမသိဘဲ နေပါ့မလား” “အင်း ကိုကိုခရီးထွက်ရအုံးမယ်” “ဘယ်လဲကိုကို” “နေပြည်တော်မှာလေ အလုပ်တွေပြန်စမလို့” “ဟုတ် ကိုကို” “အဲဒါသီရိကိုလာပြောတာ” “သွားလေကိုကို” “သီရိနေ့တိုင်းဖုန်းပြောမှာနော်၊ သီရိဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ fbကနေ့ တိုင်းကြည့်မှာ” အင်းပါကိုကို” “သီရိ လည်းကျောင်းတက်ရမယ်မလား” “အင်း ကိုကိုလိုက်ပို့မယ်လေ” “မပို့နဲ့ကိုကိုသီရိဆိုင်ကယ်နဲ့သွားမှာ” “အင်းးးးသီရိကိုကိုအရမ်းချစ်တယ်” “အွန်းပါကိုကို” “သီရိကိုကိုကို့ချသ်တယ်တယ်ပြောကွာ” “ချစ်ပါတယ်ရှင့်ချစ်ပါတယ်” “အင်းးးးဟင်းးအာဘွားလေးပေးချင်လိုက်တာ” “လူတွေရှိတယ်ကိုကို” “အေးပါကွာ.မနမ်းပါဘူး ဟီးးဟီးး” “ခစ်ခစ် ခစ်” “ဒါဆိုသွားပြီနှော်” “အင်းးးး”” “ဘိုင့်” ကျနော်အိမ်ပြန်လာပြီးခရီးထွက်ဖို့ပြင်ဆင်ရတယ်။ ကျနော်နှင့်သီရိအတူတူအိပ်ဖူးပြီးပြီမို့လို့ ကျနော်သီရိကို စိတ်ချလက်ချထားခဲ့တယ်။ နောက်ပြီး ကျနော်နှင့်သီရိနီးစပ်ရဖို့ အရေး အလုပ်တွေ အများကြီးလုပ်ပြီးငွေရှာရမယ်လေ။ အလုပ်တွေလုပ်ပြီး ညဆိုသူနှသ့်စကားပြောပေါ့။ သီရိ fbပေါ်မှာတင်တဲ့ ပို့စ်လေးတွေကို like လေးပေးပေါ့ဗျာ။ သီရိဟာ သူဖြစ်တာက ဘလော့ကာ ဖြစ်ချင်တာ။ အောင်မြင်တဲ့ စာရေးဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တာကို ကျနော်သိတယ်။ ဒါပေမယ့် စာရေးတယ်ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ။ အကောင့်အသစ်တွေဖွင့်ပြီး online မှာ စာရေးဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တယ်။ ကျနော်က အကောင့်သစ်တော့ သိတယ်။ နောက်ထပ် သူဘာလုပ်တယ်ဆိုတာတော့ မသိဘူး။ သီရိပင်ကိုယ်စရိုက်က လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး ပျော်ပျော်နေတတ်တာပဲ ကျနော်ကသိခဲ့တယ်။ ကျနော်အရင်ကသာ ရှုပ်ပွေခဲ့ပေမယ့် သီရိနှင့်အတူတူအိပ်ပြီးကတည်းက ဘယ်သူနှင့်မှ မပတ်သက်တော့ဘူး မှန်သောသစ္စာပါ။ သီရိကို တကယ်လည်းချစ်တယ်။ တစ်လလောက် နေပြည်တော်နေ.ပြီး ရန်ကုန်ပြန်လာ။ သီရိနှင့်တွေ့တယ်။ ဟိုတယ်ခေါ်မရတဲ့အတွက် သီရိနှင့်ကျနော်ထပ်ပြီး မလုပ်ဖြစ်ပါဘူး၊ သူလည်း ခလေးတွေစာပြရတာ တဖက်သင်တန်းတက်ရတာ တဖက်နှင့်ဆိုတော့ သူလည်း အလုပ်မအားပါဘူး။ အိမ်မှာလည်း ကျနော့်မိဘတွေရှိနေတဲ့အတွက် အိမ်ကိုလည်း ခေါ်ရတာအဆင်မပြေဘူးလေ။ အပြင်မှာ ခဏတဖြုတ်တော့ တွေ့ရတာပေါ့ဗျာ။ သီရိကြည့်ရတာ fbအပေါ် အရမ်းစွဲလန်းနေတယ်လို့ ယူဆတယ်။ ဖုန်းနှင့်မျက်နှာခွာတယ်လို့ မထင်ဘူး။ သူ့ဖုန်းကိုလည်း အမြဲသိမ်းထားတယ်။\nကျနော်လည်း သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို အရမ်းစွပ်ဖက်တယ်ထင်မှာစိုးလို့ သိပ်ပြီးမပြောဘူးလေ။ ကျနော်နှင့် သီရိတွဲနေတာကို ကျနော်အသိုင်းအဝိုင်းက သတိထားမိလာတယ်။ ချစ်ကြိုက်တာနဲ့ ချောသ်းဆိုးတာ ကွယ်ဝှက်ထားလို့မှ မရတာလေ။ တနေ့တော့ ကျနော်ဆီအကိုဝမ်းကွဲဖြစ်တဲ့ ကိုဇော်ကို ရောက်လာတယ်။ သူကလည်း ကျနော်တို့အပေါ် အရမ်းကောင်းပါတယ်။ “ဇော်မိုး” “ဟာကိုဇော် ဘယ်ကလှည့်လာတာလဲ” “မင်းဆီတမင်လာတာကွ” “အော..ကိစ္စအထူးအထွေရှိလို့လား” “ရှိတယ်..ဇော်မိုးရေ” “ပြော အကို” “အင်းပြောရမှာအားနာတယ်ကွာ” “ဗျာ ဘာဖြစ်လို့လည်း” “မင်းမဟူရာကိုသိလား” “အင်း..သိတယ်” “ငါနှင့်fbမှာသူငယ်ချင်းကွ” “အော်ဟုတ်လား” “အဲဒါနှင့်ကျနော်နှင့်ဘာဆိုင်လို့လဲ” “ဆိုင်တယ်ကွ..ငါသူနှင့်ရင်းနီးတာကြာပေါ့ အပြင်မှာလည်း တွေ့ဖူးတယ်” “အင်းးး” “မင်းးfakeအကောင့်ဆိုတာ သိလား” “ကြားဖူးတယ်၊” “မသ်းကိုငါပြမယ် ငါ့အကောင့်ကိုကြည့်” ကျနော်လည်း သူ့ဖုန်းကိုယူကြည့်တယ်။ “အဲမှာတွေ့လား သီရိဆိုတဲ့အကောင့်” “အင်းတွေ့တယ်၊ အပြာစာအုပ်တွေ ရှယ်ထားတာ” “အေးအဲဒါဘယ်သူမှတ်လဲ” “ဘယ်သိမလဲဗျာ” “အဲဒါ မင်းကောင်မလေးလေ” “ဘာဗျ..ကိုဇော်၊ ခင်များသီရိအပေါ် စော်ကားလွန်းတယ်” “ဟေ့ကောင် ငါမင်းအကိုပါကွ၊ မင်းနစ်နာအောင် ငါမလုပ်ဘူး” “ကိုဇော်မသေချာပဲနှင့် မပြောနှင့်ဗျ” “ငါပြောရမလားမပြောရမလား စဉ်းစားနေတာကြာပြီ၊ မင်းကယူတော့မယ်ဆိုလို့” “အဲဒါတော့ မဆိုင်ဘူးထင်တယ်” “မင်းစဉ်းစားပေါ့ကွာ.. ကိုယ်မယ့်မိန်းမက အဲလိုအပြာစာအုပ်တွေနှင့် ပျော်နေတယ်ဆိုတာ၊ ယူပြီးမှ သီရိဟာအဲလိုမှန်းသိရင် မင်းအဖေအမေတော့ သွားပြီ နောက်ပြီး မင်းအဖေရာထူးကလည်း ကြီးတယ်၊ မင်းအမေကလည်း အရှက်ကြီးတယ်.. နှလုံးရောဂါလည်း ရှိတယ်.. မင်းသေချာစဉ်းစားပေါ့ကွာ.. မင်းငါ့အကောင့် ခဏယူထား သူနဲ့ငါနှင့် friလုပ်ထားတယ်.. မင်းကြည့်လိုက်ပေါ့” သူ့အကောင့်ရောပတ်စ်ဝါ့ပါပေးခဲ့တယ်။ ကျနောသီရိအကောင့်ကို မွှေကြည့်တယ်။ မန့်ထားကြတာတွေ မကြည့်ဝံ့စရာ။ reply ပြန်ထားတဲ့ သီရိမန့်တွေကလည်း ကြောက်လန့်စရာ။ မစားရညှော်ခံ၊ ပါးစပ်အရသာခံတဲ့ လူတွေအများကြီး။ ကျနော့်ရင်ထဲ အရမ်းခံစားရတယ်။ ကျနော့်ချစ်သူက ပြန်ပြောနေတာတွေ မန့်တွေက ရင်ကွဲလုမတတ် ခံစားရတယ်။ အဲဒါကြောင့် သီရိသူ့ဖုန်းကို အကိုင်မခံတာဆိုတာ ကျနော်သိလိုက်ပြီ။ ကျနော်သေသေချာချာသိဖို့ လိုလာပြီ။ ကျနော်စုံစမ်းမယ်။ ကျနော်သီရိကို ဘုရာသွားရအောင် ဖုန်းဆက်တယ်။ သူ့သင်တန်းလေးမစခင်မှာ သွားရအောင်ပေါ့။ “ဟလို..သဲ” “ကိုကိုရောက်ပြီလား” “ရောက်ပြီသဲ၊ ရောက်တုန်းလေး ဘုရားသွားရအောင်လေ” “မနက်ဖြန်စောစောသွားရအောင်” “အိုကေ ကိုကိုမနက်ခြောက်နာရီလာခဲ့မယ်” ကျနော်မနက်ခြောက်နာရီဘုရားသွားဖို့ ချိန်းလိုက်တယ်၊၊ မနက်စောစောဘုရားမသွားခင် နံနက်စာ ဝင်စားလိုက်ကြသေးတယ်၊ ပြီးမှ ဘုရားပေါ်တက် ဘုရားဖူးပြီးနောက် အောက်ဆင်းရင်း “ကိုကို သီရိtoiletသွားချင်တယ်.. သင်တန်းကလည်း ကြာမှာမို့” “သွားလေ သဲကိုကိုအပြင်ကစောင့်ပါ့မယ်” “အွန်းခဏစောင့်နှော်” “အေးပါသဲ” သီရိက အိမ်သာထဲဝင်မယ်အလုပ်မှာ “သဲဘာလို့အိတ်ယူသွားမှာလဲ၊ ထားခဲ့လိုက်လေ” “ဟုတ် မေ့သွားလို့ပါ” သီရိ အိမ်သာထဲဝင်တုန်း အိတ်ဖွင့်ရင်း ဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ ပတ်ဝါ့က သူ့မွေးနေ့ထည့်ထားတာ ကျနော်သိတယ်လေ။ ကျနော်သူ့ fb ကိုဖွင့်ပြီး official ကို log out လုပ်လိုက်တော့ ဖိတ့်အကောင့်ကို သွားတွေ့တယ်။ remove လုပ်မထားဘူး၊ ဒါပေမယ့်ဖိတ် အကောင့်ကို ဖွင့်မရဘူး။ ကျနော်ဖွင့်ကြည့်နေတုန်း သီရိရောက်လာတယ်။ “ဟာ ကိုကို..ဘာလို့သူများဖုန်းဖွင့်ကြည့်နေတာလဲ” “သီရိ ဒီဟာက မင်းအကောင့်တွေလား” “ဟုတ်တယ်လေ၊ ကိုကိုစည်းမရှိဘူး” “ဘာကွ.သီရိ မင်းဘယ်လိုမိန်းခလေးလဲ” “ဘာဖြစ်လို့လဲကိုကို ” “မင်းက မိန်းကလေးဖြစ်ပြီး fake အကောင့်သုံးရတယ်လို့” “ခုခေတ်ဘာဆန်းလို့လဲ ကိုကို၊ လူချင်းသိကြတာမှ မဟုတ်ပဲ” “ဆန်းတယ် သီရိ မင်းကသာ လူချင်းမသိဘူးပြောတာ သိတဲ့လူက လာပြောတယ်ကွ မင်းသိလား” “သိလည်း ဂရုစိုက်စရာမလိုပါဘူး” “ဟာ သီရိရယ် ကိုယ်ယူမယ့်မိန်းကလေးက အဲလိုမျိုးမဖြစ်ချင်ဘူး” “မဖြစ်ချင်ရင် လမ်းခွဲလိုက် ကိုကို” “ဘာကွ..အဲလိုမပြောနဲ့သီရိ မင်းကို ငါအရမ်းချစ်တာ၊ မင်းနောက် ဒီအလုပ်မျိုးမလုပ်ပါနှင့်ကွာ” “ကိုကိုသူများလွတ်လပ်ခွင့်ကို မထိခိုက်နဲ့” “ဘာ သီရိ မင်းဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲကွာ” “မင်းအကျင့်ကိုမပြင်နိုင်ဘူးလား” “မပြင်နိုင်ဘူး” “ဟာကွာ မင်းတော်တော်ခေါင်းမာပါလားကွာ” “မာတယ်ကိုကိုမာတယ်.၊ ကဲဘာမှမပြောနဲ့ သီရိသင်တန်းသွားတော့မယ်” “ကိုကိုလိုက်ပို့မယ်” “မလိုက်ပို့နဲ့.လိုက်လာရင် အော်လိုက်မှာ” ပြောရင်း သီရိကတက်စီတစ်စီးငှားပြီး ကားပေါ်တက်သွားတော့ ကျနော်စိတ်ညစ်ပြီး ကျန်ခဲ့ရတယ်။ အရမ်းစိတ်ညစ်သွားတယ်ဗျာ။\nခြေမကိုင်မလက်မကိုင်မိ မျောက်သစ်ကိုင်း လွတ်သလိုပါဘဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ကျနော့အသိဖြစ်တဲ့ မမခရမ်းပြာကို ကျနော်ဖုံးဆက်လိုက်တယ်။ မိန်းကလေးချင်းဆိုတော့ အဖြေလေးသိရအောင်ပါ။ “မောင်းလေးပြော” “ကျနော့်နှင့်သီရိကိစ္စလေးပါမမ” “မမသိတယ် မောင်လေး အိမ်ထောင်ပြုတာ အချစ်တစ်ခုနဲ့မလုံလောက်တာ သီရိနားမလည်တာပါ၊ အသွင်တူမှ အိမ်သူဖြစ်နိုင်တယ်လေ၊ အိမ်ထောင်ပြုပြီးမှ မောင်လေးတို့အကြောသ်းလူသိရင် မောင်လေးမိဘတွေ အရှက်ကွဲမယ်၊ မောင်လေးရှေ့ဆက်မတိုးစေချင်ဘူး၊” “ကျနော်သီရိကိုအရမ်းချစ်တယ် မမရယ်” “သိပါတယ်မောင်လေးရယ်၊ မမပြောတာလဲ စဉ်းစားပေါ့” “ဟုတ်ကဲ့ပါမမ” ငျနော်အရမးစိတ်ညစ်သွားတယ်။ အရမ်းစိတ်ညစ်တော့ ဘာမှအလုပ်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး၊ ကားကို ဟိုဒီလျောက်မောင်းပြီး အရက်ဆိုင်ဘက် ခြေလှမ်းဦးတည်လိုက်တယ်။ တခွက်ပြီးတခွက် သောက်နေရင်း ဖုန်းကဝင်လာတယ်။ ကြည့်လိုက်တော့ အိမ်က မကိုင်ဘဲ ထားလိုက်တယ်။ သုံးလေးကြိမ်ခေါ်သေးတယ်။ ညဆယ်နာရီလောက် ဖြစ်လာတယ်။ လူလည်း တော်တော်မူးနေပြီ။ ဖုန်းထပ်ဝင်လာတယ်။ ကြည့်လိုက်တော့ ကိုဇော်.. “ဟလို ညီလေးဇော်မိုး” “အင်းအကိုပြော” “မင်းဘယ်မှလဲ..” “အရက်ဆိုင်မှာ.” “ငါလာခဲ့မယ်” “မလာနဲ့” “မဖြစ်ဘူး..အဘခေါ်ခိုင်းလိုက်တာ” “ဟာဗျာ” “အခုဘယ်အရက်ဆိုင်မှာလဲ” ကျနော်ဆိုင်နာမည်ပြောလိုက်တော့ နာရီဝက်လောက်ကြာပြီး ကိုဇော်ရောက်လာတယ်။ အရက်ဖိုးရှင်းပြီး ကားပေါ်အတင်းတင်ပြီး အိမ်ကိုမောင်းတယ်။ အိမ်ရောက်တော့ ခြေလှမ်းမမှန်တော့တဲ့ ကျနော့်ကို ကိုဇော်ပဲအိပ်ရာပေါ်တင်ခဲ့တာပဲဗျာ။ မနက်မိုးလင်းတော့ ခေါင်းတွေ မတရားကိုက်ခဲနေတယ်။ ရေလည်း ငတ်တာကြောင့် ထမင်းစားခန်းးဘက်သွားပြီး ရေသောက်မလို့ သွားတယ်ဗျ။ ဟိုရောက်တော့ “ဟေ့ကောင်ဇော်မိုး” ‘”ဗျာ ဖေဖေ” “ငါအာလုံးသိပြီးပြီကွ ” “ဗျာ” “မင်းနဲ့သီရိကိစ္စလေ” “ဟုတ် ငါလုံးဝသဘောမတူဘူး” “ဟာ ဖေဖေ” အေး ငါပြောမယ်. ငါလည်းမဟုတ်တာ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ မင်းယူမဲ့ငါ့ချွေးမဟာ ခြောက်ပြစ်ကင်း သဲလဲစင်ဖြစ်ရမယ်” “ကျနော်သူ့ကိုချစ်တယ်ဖေဖေ၊ သီရိကိုယူမှာ” “ဘာကွ ဟေ့ကောင်” “ဒီမှာသားး မင်းသီရိကိုယူချင်ရင် ငါသေပြီးမှယူ” “ဗျာမေမေ” “ငါနှင့်နင့်အဖေတို့ကို အရှက်ရအောင်မလုပ်နဲ့၊ ပြောထားလျက်တဲ့ ကြားက သားကသီရိကိုယူရင် မေမေအဆိပ်သောက်သေပစ်မှာ နားလည်လား” “ရက်စက်လိုက်တာဗျာ” “လောကမှာ ယူစရာမိန်းမတွေပေါလို့ကွာ၊ ငါပေးစားမယ်” “မယူဘူးဗျာ.. သီရိကလွဲရင် ဘယ်သူ့မှမယူဘူး” “အေးနင်သီရိကိုယူရင် ငါလည်းတစ်ခါတည်း အဆိပ်သောက်ပြီးသားပဲ” “အေး..မင်းဘယ်မှမသွားပဲ အိမ်မှာပဲနေကြားလား” ကျနော်သီရိဆီဖုန်းဆက်တယ်။ သီရိမကိုင်ဘူး၊ အကြိမ်ကြိမ်ဆက်တယ်၊ သီရိဖုန်းပါပိတ်တယ်။ ကျနော်ဆောက်တည်ရာမရဘူးဗျာ။ တချိန်လုံး ဖုန်းခေါ်နေတယ်။ ညရောက်မှ သီရိဆီကိုခေါ်လို့ရတယ်။ “သဲ…သီရိ” “ဒီမှာကိုကို နောက်သီရိဆီဖုန်းလုံးဝမဆက်နဲ့၊ မိဘတွေသဘောမတူတဲ့ ရှင်နဲ့ဘယ်တော့မှမယူဘူး” “သီရိရယ် ကိုကိုအရမ်းချစ်တယ်၊ သီရိကို လက်ထပ်လို့ရတဲ့နေ့အထိ ကိုကိုသစ္စာရှိရှိ ချစ်နေပါ့မယ်” “တော်ပါပြီကိုကိုရယ် သီရိကိုမေ့လိုက်တော့၊ လာလည်းမလာနဲ့တော့၊ သီရိလည်း ကိုကို့ကို မေ့နိုင်အောင်ကြိုးစားမယ်” ကျနော်မျက်ရည်တွေစီးကျလာသလို သီရိလည်း ငိုနေလိမ့်မယ်၊ သီရိဖုန်းချသွားတယ်။ အချိန်တွေသာကြာလာတယ်။ ကျနော်သီရိကို မမေ့နိုင်ဘူး၊ သီရိရဲ့ အကောင့် အစစ် က ကျနော့ကို ဘလော့သွားတယ်။ သီရိက စိတ်ညစ်ပြီး အကောင့်အစစ်ကို မသုံးတော့ပဲ ဖိတ့် အကောင့်မှာ ပျော်နေတယ်လေ။အခုတော့ ကျနော်လည်း ဖိတ် အကောင့်လေးသုံးရင်း စာတွေရေးလာတယ်။ အခုသီရိနှင့် fri ဖြစ်နေပြီ။ ညီမလေးတစ်ယောက်လို သဘောထားတယ်လို့ ပြောရင်း သူ့ကိုပြောကြဆိုကြနဲ့ သူမန့်တာတွေကို ကြည့်နေမိတယ်။ ရင်နာနာနဲ့ သူ့အကောင့်လေး မီးစိမ်းလာတာကိုကြည့်ရင်း လွမ်းနေရတာပေါ့ဗျာ။ ကျနော်သီရိကို အရမ်းချစ်တယ်။ တနေ့နေ့မှာ သူနှင့်လက်ထပ်နိုင်မယ်လို့လဲ မျှော်လင့်တယ်။ ကျနော်ခင်များကို အရမ်းချစ်တယ် သီရိရယ် …… ပြီး။\nလွင်မာ ရှစ်တန်းအောင်တော့ရွာမှကအထက်တန်း ကျောင်းမရှိလေတော့ မြို့ကဒေါ်လေးကသူ့အိမ်ကနေ ကျောင်းဆက်တက်ဘို့ခေါ်ထားသည် အဒေါ်တို့လင်မယားကဈေးထဲမှာ ကုန်ခြောက်ဆိုင် ဖွင့်ထားပြီး ဆယ်နှစ်သားလေးတယောက်သာရှိတယ် လွင်မာကရွာသူဆိုတော့ အနည်းငယ်ထွားတယ် ဆိုရမယ် အပျိုဖော်ဝင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း လူကောင် ကဆယ်တန်းကျောင်းသူအလားပင်… တညကပေါ့…အဒေါ့်ယောက်ျားအပြင်ကပြန်လာချိန်က ညကိုးနာရီကျော်လောက်ရှိနေပြီ အဒေါ်နဲ့သားက အိပ်ပျော်နေကြတော့ လွင်မာကတခါးထဖွင့်ပေး ရသည် အိမ်ထဲဝင်လာတဲ့ဦးလေးကြည့်ရတာ အရက် မူးလာပုံရပြီး မနည်းဟန်နေရကာ လွင်မာကကူတွဲပြီး အိမ်ထဲခေါ်လာရသည် ဦးလေးမှလွင်မာအား… ” အေ့ သမီး နင့်အဒေါ်တွေ အိပ်ကုန်ပြီလား ” ” ဟုတ် ဦးလေးစိုး ” အတူကိုင်တွဲလာရင်း အတွင်းအိပ်ခန်းနားမရောက်ခင် ဦးလေးစိုးမှ ငါ့တူမလေး အရမ်းလှလာတယ် ဟု ပြောဆိုပြီးနောက် လွင်မာ့မျက်နှာကိုစွဲမော့ကိုင်လိုက်ခါ နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်နမ်းတာခံလိုက်ရသည်… ပါးပြင်တောင်တခါမှအနမ်းမခံဘူးသေးတဲ့ အဖူးအငုံ လေးမို့လွင်မာရင်တွေလှိုက်လှိုက်တက်ခါ တကိုယ်လုံး ဖျင်းခနဲကြက်သီးထသွားရသည် အားရအောင်စုပ်နမ်း ပြီးတော့ ဦးလေးစိုးကအိပ်ခန်းထဲဝင်သွားတော့သည် […]\nကျွန်တော်သည် ညပိုင်း (၉) ထိုးသဖြင့် ထိုးနေကျဟိုတယ်မှ ကားဖြင့်အိမ်သို့ပြန်လာကာ မအိပ်ချင်သေးသောကြောင့် ကျုံးတောင်ဘက်ဘေးတွင် ကားရပ်ကာ ပလက်ဖေါင်းပေါ်သွားထိုင်နေလိုက်သည်။ ဟိုအကြောင်း, ဒီအကြောင်းများတွေးရင်း သွားနေကျမာဆက်သွားရင် ကောင်းမလားဟု စဉ်းစားမိသည်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ကျန်းမာရေးကလည်း နေ့လည်လောက်ကတည်းက ညောင်းညာနေကာ ဖျားချင်သလိုဖြစ်နေသည်။ မာဆတ်သွားလို့ရောက်လျှင်လည်း ကျွန်တော့်ခေါ်နေကျ ကောင်မလေးက ကိုယ်ကိုနှိပ်ပေးမှာထက် သူ့လက်များနဲ့ လီးကြီးနဲ့ကိုယ်အနှံ့ဖီးလာအောင်လုပ်ပေးပြီး သူကောင်းကိုယ်ကောင်း လိုးကြမည်မှာ သေချာသည်။ ယခု ကျွန်တော် အားအင်အပြည့်မရှိသဖြင့် မသွားတော့ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ လမ်းပေါ်ဖြတ်သွားသော မိန်းကလေးများကိုကြည့်ကာ လိုးခဲ့ဖူးသောမိန်းမများအကြောင်းတွဲတွေးပြီး မိန်းမမယူရသေးသော လူပျိုလေးကျွန်တော်သည် ဖီလင်ယူနေသည်။ ” အစ်ကို…အစ်ကို ” အနီးနားမှခေါ်သံကြားသဖြင့် ကျွန်တော်လည်းလန့်သွားပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားကို သတ်သတ်ရပ်ရပ်ဝတ်ထားသော မိန်းမပျိုတစ်ယောက်ကို ကလေးငယ်ငယ်လေးချီလျှက်တွေ့လိုက်ရာ ဆက်စ် အတွေးများစိတ်ကူးယဉ်ကာ လီးကြီးကိုပွတ်ကိုင်သော လက်ကိုအမြန်ရုပ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ယှဉ်လျှက်ရပ်လိုက်သည်။ […]


Kachin Duwa: Burma လော? မြန်မာ လော?\nအခုတလော ဒေါ်စု ဆန့်ကျင်ရေး အုပ်စုတွေက ဒေါ်စု နိုင်ငံတကာ အင်္ဂလိပ်စကားပြောမိန့်ခွန်း qတွမှာ ထည့်သုံးတဲ့ Burma ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ် ကို ရေြး#fးခွင်ကျယ်လုပ်ပြီး ကြံဖန်အပြစ် တင်နေကြပါတယ်။\nတချို့ကလဲ ဂဒါဖီလေသံနဲ့တမျိုး၊ ကင်မ်ဂျူံ အီး လေသံနဲ့ တဖုံ၊ မျိုးချစ်ဝါဒတွေ ဖေါဖေါသီသီ သုံးလို့ ဟစ်ကြွေးနေတာ သတိထားမိပါတယ်။\nမြန်မာ ပဲမှန်တယ်ပေါ့... ဘားမား က နယ်ချဲ့အခေါ်အဝေါ် ပါတဲ့။ မှန်ပါတယ်... သို့သော်....\nမရမ္မာ ဆိုပြီးသုံးလာတဲ့ ပုဂံခေတ်ကနေ မြန်မာ ဖြစ်လာတဲ့ ခေတ်ကာလထိ ဗမာပြည်ကို ကျူးကျော်တဲ့ နယ်ချဲ့ သမားများဆိုတာ ဗြိတိသျှ အစိုးရ ပဲ မဟုတ်ပါ။ မွန်ဂို၊ တရုတ်၊ Dutch, ဗြိတိန်၊ ဂျပန်၊ ဆိုတာတွေပါ။\nဒီတော့ သူတို့သုံးခဲ့တဲ့ အခေါ်အဝေါ်လေးတွေ ကြည့်ရအောင်ပါ။\nပုဂံကို သိမ်းခဲ့တဲ့ မွန်ဂို လူမျိုးတွေက မဲာန် လို့ခေါ်တာတဲ့၊ ကချင်တွေခေါ်တဲ့ လေသံနဲ့ ခတ်ဆင်ဆင်ပါ။ တရုတ် က တော့ တရုတ်စကားနဲ့ မိန်ဒဲန် (Mian dian, 緬甸) လို့သုံးပါတယ်။ အခုထိလဲ တရုတ်အစိုးရ သတင်းမီဒီယာတွေမှာ ဒီအခေါ်အဝေါ်သုံးပါတယ်။ ဒီတော့ ဒေါ်စုလဲ တရုတ်စကားတတ်လို့ တရုတ်လိုပြောရင် တော့ ဒီအခေါ်အဝေါ်ပဲ သုံးဖို့ များပါတယ်။\nDutch တွေဝင်လာတော့ Birma လို့သုံးပြန်ပါတယ်။ အခုထိလဲ မပြောင်းသေးပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ တရားဝင်မှတ်တမ်း တွေမှာလဲ ဒီအခေါ်အဝေါ်ပါ။\nဗြိတိန်ဝင်တော့ Burma ဆိုပြီး၊ အားလုံးအသုံးများတဲ့ အခေါ်ရလာတယ်။ Burma ဆိုတာ အင်္ဂလိပ်စကားပါ။ နောက်တော့ လွတ်လပ်ရေး မရခင် ၁၉၄၇ အခြေခံဥပဒေမှာ အင်္ဂလိပ်လို Burma, ဗမာလို မြန်မာ ဖြစ်လာတယ်။ ၁၉၇၄ အခြေခံ ဥပဒေမှာလဲ ဒီလိုပဲ သုံးထားပါတယ်။ တကယ်လို့ အခြေခံ ဥပဒေ ကို တရုတ်လိုပါ ဘာသာပြန်ထားရင်တော့ မေဲန်ဒဲန် လို့ပဲ တရုတ်စာနဲ့ ပြန်ဖြစ်မှာပါ။\nဂျပန် တွေဝင်လာတယ်၊ ဂျပန်တွေက သူတို့စကားနဲ့ ဘီရူမာ ビルマ ဆိုပြီးခေါ်ပြန်တယ်။ ဂျပန်စကားပြော သတင်း မီဒီယာတွေမှာ မြန်မာပြည်နဲ့ ဆိုင်တဲ့ သတင်းတွေမှာ အခုထိ ဒီအခေါ်ပဲ သုံးပါတယ်။ အဲ အင်္ဂလိပ် စကားပြောတဲ့ ဂျပန် မီဒီယာ တွေမှာ တော့ Burma (Myanmar) ဆိုပြီးသုံးလာတယ်။\nထိုင်းတွေက ဖမား လို့ခေါ်တယ်။ သူတို့ရဲ့ တရားဝင်အသုံးအနုန်း တွေပါ။\nကချင်လူမျိုးတွေမှာလဲ ကိုယ့်အခေါ်အဝေါ်နဲ့ ကိုယ်ရှိကြတယ်။ ကချင်လူမျိုးတွေက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကချင်လို့ ဘယ်သူမှ မပြောဘူး၊ ဗမာလိုပြောမှ ကျနော်က ကချင်ပါ၊ လို့ပြောတတ်ကြပါတယ်။ ကချင်လူမျိုးတွေကြတော့ မြန်မာပြည်ကို Myen Mung လို့ခေါ်တယ်။ ကချင်တစ်ယောက်က ကချင်စကားပြောရင် Myen Mung လို့ပြောတတ်ပေမယ့်၊ ဗမာ စကားပြောရင်တော့ မြန်မာပြည် ပြန်ဖြစ်သွားတယ်။ ထို့နည်းလည်းကောင်း၊ ကချင် စကားပြော ဗမာ လူမျိုး တစ်ယောက်လဲ ကချင်လိုပြောရင် Myen Mung လို့ပဲ ထွက်မှာပါ။\nဒီလိုကွဲပြားတဲ့ အချက်ကို တချို့က ဗမာ ကို အထင်သေးလို့ခေါ်တယ်ဆိုပြီး ကြံဖန်တွေးတတ်ကြပါတယ်။\nဗမာ စကားမှာလဲ France ကို ပြင်သစ်၊ ထိုင်းကို ယိုးဒယား၊ China ကို တရုတ်၊ Arakan ကို ရခိုင်၊ Siam ကို ရှမ်း လို့သုံးခြင်းသည်၊ အဲဒီလူမျိုးကို အထင်သေးလို့မဟုတ်၊ ကိုယ့်အခေါ်အဝေါ်နဲ့ ကိုယ်သာ ဖြစ်တယ်။ တရုတ်တွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကျူံးဂေါ့ လို့ပဲခေါ်လို့ ဗမာသတင်းစာတွေမှာ ကျူံးဂေါ့ လို့ပဲရေးရမယ် ဆိုတာ မရှိသလို။ ဂျပန်တွေက သူတို့ကိုယ် သူတို့ နီဟောန်း (Nihon) လို့သုံးခြင်းကြောင့် အင်္ဂလိပ် သတင်းစာတွေမှာ Japan လို့သုံးတာကို အတွန့်မတက်ပါ။ ဂျပန်လူမျိုးလဲ အင်္ဂလိပ် စကားပြောရင် Japan လို့ပဲသုံးပေမဲ့လို့ ဂျပန်စကားပြောရင်တော့ Nihon ဖြစ်သွားတယ်။\nဒီလိုပါပဲ... ဒေါ်စုက အင်္ဂလိပ်လိုပြောတဲ့အခါမှာ သူတို့ရဲ့ ဘာသာစကားအရ သုံးရမဲ့ Burma အသုံးအနုန်း ကိုသုံးခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဥပဒေ ကြောင်း အရလဲ မှန်နေပါသေးတယ်။ ၂၀၀၈ အခြေခံ ဥပဒေ ပုဒ်မ-၄၄၆ မှာ ရှိပြီးသား တည်ဆဲ ဥပဒေ များသည် ပြည်ထောင်စုလွတ်တော် က ပယ်ဖျက်ခြင်း၊ ပြင်ဆင်ခြင်း မပြုသေးမီ ကာလထိ အတည်ဖြစ်သည်။ လို့ အသိအလင်း ဖေါ်ပြထားလေတော့ အခုထိ လွတ်တော်မှာ ဒီအကြာင်း ဆွေးနွေးတာ မရှိသေးပါ။ ထို့ကြောင့် အင်္ဂလိပ် ဘာသာစကား သုံးတဲ့ နယ်ပယ်မှာ Burma ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရကို တရားဝင် ဟောကြားခြင်း၊ ရေးသားခြင်း၊ ပြောဆိုခြင်း ပြုနိုင်သေး၏ လို့မြင်ပါတယ်။ ဒေါ်စု ထိုင်းကိုသွားတုန်းက ထိုင်းစကားများတတ်ရင်တော့ဖြင့် ဖမား လို့ပဲပြောဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမယ့်၊ ဗမာစကားပြောတဲ့ မိန့်ခွန်းတွေမှာ ဘားမားနိုင်ငံ ဆိုတာတော့ မကြားဖူးပါ။ မြန်မာနိုင်ငံ၊ မြန်မာ ပြည်သူများ ဆိုတာပဲ ကြားဖူးပါကြောင်းပါ ခင်ဗျား။\nဒီတော့ Burma လော? မြန်မာ လော? ဆိုတဲ့ နေရာမှာ လူမျိုးခြားဘာသာစကား အရ ကွဲပြီးပြောဆိုတယ် ဆိုရင် မှားတဲ့ အခေါ်အဝေါ်တော့ မဟုတ်ပါ။\nမြန်မာပြည်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခေါ်အဝေါ်မှာ ကချင်လူမျိုးတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဗမာပြည်လို့ပဲ ပြောပြော၊ မြန်မာပြည်လို့ပဲ ပြောပြော၊ ဒီလူမျိုး.. ဒီဘာသာစကား... ဒီယဉ်ကျေးမှု.... ဒီစာပေ သာ အဓိကကျတဲ့ အတွက် အတူတူလို့ပဲ မြင်ကြပါတယ်။ ဗမာပြည်ဆိုတဲ့ ပြည်နယ် တခု သတ်သတ် မှတ်မှတ် ရှိလာရင်တော့ အမြင်တမျိုးရှိကောင်း ရှိလာနိုင်စရာ ရှိပါတယ်။ အားလုံးငြိမ်းချမ်းကြပါစေ။\nPosted by Du Wa at 8:42 PM


အရှင်ထွက်လား … အသေထွက်လား ? – Kanaung\nအရှင်ထွက်လား … အသေထွက်လား ?\nArticles\tအရှင်ထွက်လား … အသေထွက်လား ?\tMaMa Lay\n0\t315 views\t0Shares\nပဲခူးမြို့ အထက (၆) က ကျောင်းသားလေး မောင်မျိုးသီဟ အောက်တိုဘာ ၂၁ ရက်နေ့က သူ့အိမ် ရေချိုးခန်းထဲမှာ ကြိုးဆွဲချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတယ်။\nမောင်မျိုးသီဟမှာ နှလုံးရောဂါအခံရှိတယ်။ အထက (၆) တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းမှာ ပညာသင်ကြားနေတယ်။ လပတ် စာမေးပွဲကျတယ်။ စာမကျက်နိုင်တော့တဲ့အဆုံး သူ့ဘဝကို အရှုံးပေးသွားတယ်။ စာမေးပွဲကျခြင်းနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းဆိုတာတွေက မောင်မျိုးသီဟကို သတ်လိုက်တယ်။\nအောက်တိုဘာ (၂၄) ရက်နေ့။ မန္တလေးတိုင်း ဒေသကြီး၊ ချမ်းအေးသာစံမြို့နယ်၊ ကံကောက်ရပ်ကွက်မှာ အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်၊ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းကျောင်းသူလေးတစ်ဦး သူ့ကိုယ်သူ ကြိုးဆွဲချပြီး သေသွားတယ်။\nသမီးကို သူ့မိခင်က လပတ်စာမေးပွဲမှာ တစ်ဘာသာကျလို့ ဆူတယ်။ စိတ်ဖိစီးမှုကို ဘယ်လိုမှ မခံစားနိုင်တဲ့ အဆုံး သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး စိန်ပန်းပင်မှာ ပုဆိုးချည်ပြီး ကြိုးဆွဲချ သေသွားတယ်။\nရက်ပိုင်းလေးအတွင်း ကျောင်းသားနှစ်ယောက် ဘဝကို အရှုံးပေးသွားကြပြီ။ နောက်ထပ် ဘယ်မြို့တွေမှာ ဘယ်နှယောက်လောက် ထပ်ပြီးတော့ စာမကျက်နိုင်တော့လို့၊ မအောင်နိုင်တော့လို့၊ မဖြစ်နိုင်တော့လို့ ဆိုပြီး စိတ်ဓာတ်တွေကျကာ သတ်သေကြဦးမှာလဲ။\nအဲဒီ သတ်သေမယ့် ကျောင်းသား ကျောင်းသူတွေထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိတ်ဆွေများ သားသမီးတွေ မပါဘူးလို့ ပြောနိုင်ပါသလား။\nစဉ်းစားကြပါ။ ကလေးတွေကို ဘယ်သူတွေ သတ်နေကြသလဲ … ကလေးတွေကို ဘယ်လိုပညာရေးစနစ်က သတ်နေကြသလဲ … စဉ်းစားကြပါဗျာ။\nကျွန်တော်တို့ ကလေးတွေကို စာတွေအလွတ်ကျက်ခိုင်း၊ အလွတ်ရေးခိုင်း၊ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်ထဲကစာတွေ အတိအကျ အဖြေလွှာထဲမှာ “၏” “သည်” မရွေ့ပါလာမှ အမှတ်ပေး၊ ထူးချွန်၊ ဂုဏ်ထူးယူဆိုတဲ့ စနစ်နဲ့ ဘယ်အချိန်အထိ ဖိသတ်၊ ညှစ်သတ်နေကြဦးမှာလဲ။\nစာကျက် … စာကျက် … စာကျက် … ကျူရှင်တက် … ကျူရှင်တက် … ကျူရှင်တက် … ဂုဏ်ထူး … ဂုဏ်ထူး … ဂုဏ်ထူး ဆိုပြီး နေ့တိုင်းတွန်းအားတွေ ဖိအားတွေပေးပြီး သတ်နေတာ ဘယ်လို ပညာရေးစနစ်ပါလဲ။\nဂုဏ်ထူးအကုန်ရမှ ဆေးကျောင်းတက်ရမယ်ဆိုတဲ့ ဖိအားတွေကို တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စတက်ကတည်းက သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရပြီ။ မဖြစ်နိုင်တာကို အတင်းတွန်းနေကြတော့ မရွေ့ချင်ဘဲ ရွေ့နေကြတယ်။ စိတ်တွေ ပင်ပန်း၊ လူတွေပင်ပန်းလာကြတယ်။ ကစားချိန်မရှိ၊ နားချိန်မသိတွေ ဖြစ်လာကြတယ်။ မိဘတွေက ကိုယ်တိုင် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ မရနိုင်ခဲ့တာတွေကို သူတို့ သားသမီးတွေအပေါ် အတင်းပုံချပြီး ညနေ့တိုင်း သတ်သေဖို့ တွန်းအား တွေပေးနေတယ်။\nဆရာတွေကလည်း ဒါမေး … ဒါဖြေ … ဒါပဲရေးတဲ့ပညာရေးကို အတင်းတွန်းအားတွေပေးနေရတယ်။ သူတို့မှာလည်း “အောင်ချက်” ဆိုတဲ့ ဖိအားကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရတယ်။ အပေါ်ကသူတို့ကိုဖိ။ သူတို့က ကျောင်းသားတွေကိုဖိနေတာဟာ ရာဇဝတ်မှုကြီးတစ်ခုကို ကျူးလွန်နေမှန်း မသိတော့ပါဘူး။\n3 Idiots ဆိုတဲ့ အိန္ဒိယရုပ်ရှင်ကြည့်ဖူးမှာပေါ့။ ကျောင်းအုပ်ကြီးကတော့ သူ့ကျောင်းသားသေတာ သူ့မှာ အပြစ် မရှိဘူးလို့ ရိုးသားစွာ ယုံနေတာ။ ဒါပေမဲ့ သူက သေကြောင်းကြံအောင် အကူအညီပေးနေတဲ့သူဆိုတာ ရိုးရိုး လေး ရိုက်ပြသွားတာ။\nကျောင်းသားတွေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေမှုအများဆုံး နိုင်ငံတွေထဲမှာ တရုတ်၊ ဂျပန်၊ ကိုရီးယားနိုင်ငံတွေ ပါတယ်။ အာရှကျောင်းသားတွေ သတ်သေမှုအများဆုံးပဲ။ ဖြစ်သင့်တာထက် ဖြစ်ချင်တာကို ဦးစားပေးလွန်းတဲ့ ပညာရေးစနစ်တွေက ကျောင်းသားတွေက နှစ်တိုင်းသတ်နေဦးမှာပါ။\nကလေးတွေအပေါ် ဖိအားတွေအရမ်းများလွန်းတယ်။ ကလေးတိုင်း ဉာဏ်ရည်၊ ပတ်ဝန်းကျင်အနေအထား၊ ခံယူနိုင်စွမ်းတွေ တူကြတာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကို တစ်တန်းတည်းထားပြီး ပေတံတစ်ခုတည်းနဲ့ တိုင်းနေတဲ့ ပညာရေးစနစ်တွေမှာ စိတ်ဓာတ်ကျတာတွေ၊ စိုးရိမ်သောကတွေ၊ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ တာတွေ ဖြစ်လာမှာပဲ။ ရလဒ်ကတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူးဆိုပြီး အရှုံးပေးစိတ်တွေ ဝင်လာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေကုန်ကြ တော့တာပဲ။\nကျွန်တော်တို့ ပညာရေးစနစ်မှာ နှစ်သိမ့်ဆွေးနွေးအားပေးတာတွေမရှိဘူး။ ကျက်နိုင်ရင်ကျက် မကျက်န်ိုင်ရင် ထွက်လို့ တွန်းအားပေးနေတယ်။ အဲဒီတော့ ကလေးတွေမှာလည်း ရွေးစရာ နှစ်လမ်းပဲ ဖြစ်လာတယ်။ အရှင်ထွက်လား … အသေထွက်လား …\nကဲ … ကျွန်တော်တို့ ဒီလိုပညာရေးစနစ်ကြီးကို ဘယ်ခေတ်အထိ ကျင့်သုံးကြဦးမှာလဲ ?\nPrevious Article"တာဝန်” နှင့် ”၀တ္တရား”\tNext Article“ဒုတိယရှံကရ(သုို့မဟုတ်)မုိုးပြာဦးဥာဏ”\tComments (0)


TWRP for Xiaomi – Xiaomi Guide\nXiaomi ဖုန်းတွေကို TWRP ဘယ်လိုသွင်းရမယ်၊ ကိုယ်သွင်းမယ့် ဖုန်း model၊ Android Version ပေါ်မူတည်ပြီး လုပ်ဆောင်ရမယ့် အချက်လေးတွေ၊ သတိထားရမယ့် အချက် ကလေးတွေကို ပြောပြပေးပါမယ်။ သည် Article တွေက How-To လေးတွေဖြစ်လို့ TWRP ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာတွေကို ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ရှင်းပြမနေပါ။ Knowledge သိချင်တယ်ဆိုရင်တော့ Google search လုပ်ကြည့်ပြီးသာ ဖတ်ကြည့်ပါ။\nဖုန်းနဲ့ပတ်သက်လို့ လုပ်ချင်တာတွေ အကုန်လုပ်နိုင်ဖို့ TWRP ဆိုတဲ့ Custom Recovery လိုအပ်ပါတယ်။ ဖုန်းကို root ချင်တယ်ဆို မလွှဲမသွေလိုအပ်လာပါတယ်။ root apk လေးတွေသုံးပြီး လုပ်တာက MIUI version မြင့်လာတာ၊ Android version မြင့်လာတာတွေမှာ ထင် သလို အဆင်မပြေတော့ပါ။ Root access permission management app တစ်ခုဖြစ်တဲ့ SuperSU software ကို TWRP ကနေတစ်ဆင့် ဖုန်းထဲကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်ခြင်းဟာ ဘယ်ဖုန်း model ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ် android version ပဲဖြစ်ဖြစ် အခုအချိန်မှာ အဆင်အပြေဆုံး နည်းလမ်း ပါပဲ။ root apk တွေနဲ့ root တာလို သည် MIUI version မှာပဲရတာ… သည် rom မှာပဲရတာဆိုတဲ့ limitation တွေမရှိတော့ပါဘူး။ root တာ အပြင် system ပိုင်းတွေကလိမိလို့ boot loop ဖြစ်နေတာတွေ၊ screen lock မမှတ်မိလို့ ဖုန်းထဲဝင်မရဖြစ်နေတာတွေကိုလည်း အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပဲ ကိုယ့် data တွေမပျက်အောင် အလွယ်ပြန်ပြင်ဆင်နိုင်ပါတယ်။ Mi Phone တွေကို MIUI ROM မတင်ချင်ပဲ အခြားသော CM၊ AOSP အစရှိတဲ့ custom roms တွေတင်သုံးချင်ရင် TWRP ကဲ့သို့ custom recovery တွေဟာ မလွှဲမသွေလိုအပ်လာပါတယ်။ နောက်ဆုံး firmware ပြန်တင်တာ၊ rom အသစ်ချိန်းတာကအစ ဖုန်းထဲမှာပဲ အဆင်ပြေပြေလုပ်နိုင်ပါတယ်။\nCustom Recoveries တွေများစွာရှိပါတယ်။ အခုနောက်ပိုင်း Android version တွေ အဆင့်ဆင့်မြင့်လာတယ်။ သည်တော့ custom recovery တွေကလည်း Android နဲ့ကိုက်ညီအောင် အဆင့်ဆင့် update လုပ်လာရပါတယ်။ Custom recoveries တွေကို လုပ်ပေးနေတာက အကျိုးအမြတ် တစ်စုံတရာ မမျှော်လင့်တဲ့ ဝါသနာရှင် Developer အဖွဲ့လေးတွေသာဖြစ်ပါတယ်။ အမြဲ up to date ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနေတာ ကတော့ Team Win Recovery Project ဆိုတဲ့ အဖွဲ့ပါ။ သူတို့လုပ်ပေးတဲ့ Phone အမျိုးမျိုးအတွက် custom recovery တွေကို သူတို့ အဖွဲ့ အမည်အတိုကောက် TWRP ဆိုပြီး နာမည်ပေးထားတာပါ။ အရင်က နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ custom recovery တော်တော်များများကတော့ Android Lollipop ပေါ်လာချိန်လောက်မှာကတည်းက up to date မဖြစ်တော့ပဲ ရပ်သွားခဲ့တာများပါတယ်။\nTWRP သွင်းဖို့ လိုအပ်ချက်တွေကတော့…..\nမိမိဖုန်းဟာ Boot Loader Lock ပါတဲ့ model ဆိုရင် Boot Loader Unlock လုပ်ပြီးသားဖြစ်နေရပါမယ်။ Boot Loader Lock မပါတဲ့ ဖုန်းတွေအတွက်ကတော့ သည်အချက် စဉ်းစားစရာမလိုပါ။\nကွန်ပျူတာနဲ့တွဲဆက်ပြီး ဖုန်းကိုလုပ်ချင်တာတွေအမျိုးမျိုး အဆင်ပြေစွာလုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ADB & Fastboot drivers တွေ ကွန်ပျူတာမှာထည့်သွင်းပြီးဖြစ်နေရပါမယ်။ အလုပ်လုပ်နေတာ သေချာစစ်ဆေးပြီးဖြစ်ရပါမယ်။\nမိမိဖုန်းအတွက် လိုအပ်တဲ့ twrp image file ကို Download လုပ်ယူပြီး ဖြစ်ရပါမယ်။\nBoot Loader Unlock မလုပ်ရသေးရင် xiaomi phone တွေအတွက် ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သည်နေရာမှာ [ >> How to Unlock Boot Loader (Xiaomi) << ]အရင်လေ့လာပြီး Boot Loader ကို Unlock ပြုလုပ်ပါ။ နာရီပိုင်းကနေ ရက်ပိုင်းအထိ သည်အဆင့်အတွက် အချိန်ပေးရပါတယ်။\nဖုန်းနဲ့ကွန်ပျူတာ အဆင်ပြေစွာ ချိတ်ဆက်အလုပ်လုပ်နိုင်ဖို့ သည်နေရာမှာ [ >> PC Driver Installation for Xiaomi Phones << ] လေ့လာပြီး လိုအပ်တဲ့ driver installation တွေ၊ စစ်ဆေး မှုတွေ ပြုလုပ်ပြီး အသင့်ဖြစ်နေပါစေ။\nမိမိဖုန်းအတွက် လိုအပ်တဲ့ TWRP image ကို သည် Post [ >> TWRP Collections For Xiaoimi Devices << ] ထဲမှာ မိမိဖုန်း model ကိုရှာပြီး ရှိရင် Download ပြုလုပ်ပြီး သုံးနိုင်ပါတယ်။ မတွေ့ရင်တော့ Xiaomi Forum မှာ Download ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။ Xiaomi Forum ထဲမှာ မိမိဖုန်းအတွက် TWRP image file ကိုရှာဖွေချင်ရင် [ >> Xiaomi Devices Section << ] ကိုဝင်ပါ။\nကိုယ့်ဖုန်း Model ကိုရွေးဝင်ပါ။ အဲသည်မှာ Tools, Tips & Tutorials ဆိုတဲ့ section ရှိပါတယ်။ အဲသည်ထဲမှာ TWRP နဲ့ပတ်သက်တဲ့ Threads တွေကို ရှာဖတ်နိုင်ပါတယ်။ Threads တွေထဲမှာ လိုတာတွေ Download လုပ်ဖို့ link တွေအစုံပေးထားပါတယ်။ သူများတွေလုပ်လို့ အဆင်ပြေလား၊ မပြေလား၊ ဘာလေးတွေသတိထားဖို့လိုလဲ ဆိုတာလေးတွေကို သူတို့ရဲ့ comments တွေဖတ်ပြီး ကိုယ်အဆင်ပြေပြေလုပ်နိုင်မ လား၊ မလုပ်နိုင်ဘူးလား ခန့်မှန်းနိုင်ပါတယ်။ လိုတာတွေရှာဖတ်ဖို့ ဖုန်းနဲ့ပဲ browser ဖွင့်သုံးတယ်ဆိုရင်တော့ ရှာလို့၊ ဖတ်လို့ အဆင်ပြေအောင် browser ကို Desktop View ပြောင်းဖတ်ပါ။\nအဆင့် (၁) Boot Loader Unlock လုပ်ပြီးပြီ။ အဆင့် (၂) လိုအပ်တဲ့ drivers တွေထည့်ပြီးပြီ။ ADB & Fastboot tool files တွေကို ကူးထည့်ထားပြီးပြီ။ ဖုန်းနဲ့ကွန်ပျူတာချိတ်ပြီး စမ်းသပ်စစ်ဆေးတာ လုပ်ပြီးပြီ။ အဆင့် (၃) လိုအပ်တဲ့ TWRP image file ကိုလည်း Download လုပ်ယူပြီးပြီဆိုရင်တော့ TWRP ကို ကွန်ပျူတာနေထည့်သွင်းဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။\nမိမိတို့ Download လုပ်ယူလို့ရလာသော file သည် zip, rar တွေသာဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ ကွန်ပျူတာမှာဖြည်ချထားလိုက်ပါ။ TWRP image file ရှိနေသော Folder နေရာမှာ Command Windows Box ကို ခေါ်ပါ။ အောက်ပါပုံကိုလေ့လာပြီး Command Windows ခေါ်ပါ။\nဖုန်းကို Power ပိတ်ပါ။ Vol Down + Power Key ကိုတွဲနှိပ်ပေးထားပါ။ ခဏကြာရင် Vibrate တစ်ချက်တုန်ပြီး ဖုန်းသည် Mi Bunny အစိမ်းရောင်လေးပေါ်ပြီး FASTBOOT mode သို့ရောက်ပါပြီ။ ကွန်ပျူတာနှင့် USB Cable သုံးပြီး ဆက်ပေးလိုက်ပါ။ Device အလုပ်လုပ်တာ သေချာကြောင်း အောက်ပါအတိုင်း Command ရိုက်စစ်ပါ။ Command ရိုက်ရာတွင် Space ခြားသင့်သည့်နေရာ ခြားပါ။\nTWRP image file ကို အောက်ပါပုံအတိုင်း Command ပေးလို့ ဖုန်းထဲကိုသွင်းပါ။ သည်နေရာမှာ OKAY မပြပဲ FAILED ပြပါက အဖြစ်နိုင်ဆုံး error ကတော့ Partition Write Not Allowed လို့ပေါ်လာတတ်တဲ့ Boot Loader Unlock မလုပ်ရသေးပဲ TWRP သွင်းမိတာနဲ့ command ရိုက်တဲ့နေရာ စာလုံးပေါင်းမှားတာ၊ space မခြားမိတာတွေပါပဲ။ TWRP image filename ရိုက်တဲ့နေရာမှာ အခု example အရ zcx လို့ အစသုံးလုံးလောက်ရိုက်ပြီး TAB key ကိုနှိပ်လိုက်တာနဲ့ filename အပြည့်အစုံပေါ်လာမှာပါ။ ENTER နှိပ်လိုက်ရုံပါပဲ။ သည်တော့ filename ရှည်လို့ စာလုံးပေါင်းမှားတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့။\nဖုန်းထဲကို TWRP ရောက်သွားပြီဆိုတာနဲ့ အောက်ပါ Command သုံးပြီး TWRP ထဲတန်းဝင်ပါ။ TWRP ထဲဝင်ဖို့ အနည်းငယ်တော့ ကြာတတ် ပါတယ်။ စိတ်ရှည်ရှည်စောင့်ပါ။ အခုလို Command နဲ့ဝင်ရာမှာ FAILED message တွေသာပြပါက ဖုန်းကို USB Cable ဖြုတ်ပါ။ Vol UP + Power Key တွဲနှိပ်ပေးထားပါ။ Fastboot Logo ပျောက်သွားပါမယ်။ Mi Logo ပေါ်လာတာနဲ့ Power Key ကိုလွှတ်ပါ။ Vol UP ကိုကတော့ TWRP Home screen ရောက် သည်ထိမလွှတ်ပဲ ဆက်နှိပ်ပေးထားပါ။\nTWRP Welcome Screen နေရာမှာတော့ ဘာကိုမှ အမှန်မခြစ်၊ ဘာခလုပ်မှမနှိပ်ပဲ အောက်ခြေနားက မျှားလေးကိုသာ ညာဖက်ကိုဆွဲပေးလိုက် ပါ။ Language က တရုတ်လိုတွေဖြစ်နေ ပါက အောက်ပါပုံအတိုင်း English ပြန်ပြောင်းနိုင်ပါတယ်။\nTWRP ထဲရောက်တာနဲ့ Android Version တွေပေါ်မူတည်လို့ လုပ်ပေးစရာလေးတွေ လိုအပ်လာပါမယ်။\nAndroid 5.0.x ( x ဆိုတာ ကြိုက်တဲ့နံပါတ်ဖြစ်ပါစေလို့ ဆိုလိုတာပါ။ MIUI ROM အတွက်ကတော့ 5.0.2 ပါပဲ ) တင်ထားတဲ့ ROM တွေကတော့ ဘာမှမလိုအပ်တော့ပါဘူး။ အောက်ပါပုံအတိုင်း လုပ်ပြီး System ဆီကို Boot တက်နိုင်ပါပြီ။\nAndroid 5.1.x ( 5.1.1 for MIUI ROMs), Android 6.0.x (6.0.1 for MIUI ROMs), Android 7.x တင်ထားတဲ့ ROM (Boot Loader Lock မရှိတဲ့ Mi Note (Pro မဟုတ်) လို Android6အတွက် စဉ်းစားဖို့မလိုပါ) တွေကတော့ TWRP သွင်းလိုက်တာနဲ့ System Partition ကို Modified လုပ်လိုက်ပြီဖြစ်လို့ System Lock ဖြစ်ပြီး reboot ပြန်လုပ်ချိန် Mi Logo မှာပဲ ရပ်နေတတ်ပါတယ်။ အဲသည်လိုမဖြစ်ရအောင် Boot.img ကို Patch လုပ်ပေးရပါတယ်။ (Boot Patch, DM-Verify Diasble,.. စသည်ဖြင့် ခေါ်ကြပါတယ်). Patch လုပ်ပေးတာကတော့ Lazy Flasher ဆိုတဲ့ Zip လေးကို TWRP ထဲကနေ Flash ပေးလိုက်တာပါပဲ။ Android 5.1.1 တွေအတွက် Lazy Flasher zip ကို ဖုန်းထဲပဲကူးထည့်ပေးထားနိုင်ပါတယ်။ Andorid 6.x အထက်တွေကတော့ TWRP စဝင် ဝင်ချင်း Internal Storage မဖတ်လို့ SD card or OTG Stick ထဲကူးထည့်ပေးထားပါ။ ပြီးရင်တော့ ပုံပါအတိုင်း Install လုပ်ပေးလိုက်ပါ။ Lazy Flasher zip ကို အောက်ပါ Link မှာ download ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။\nDownload Lazy Flasher Zip\nAndroid6နဲ့အထက်တွေကတော့ Internal Storage ဖတ်မှာမဟုတ်လို့ SD card or OTG Stick ထဲမှာရှိတဲ့ Lazy Flasher zip ကို အခုလို Install လုပ်ပေးလိုက်ပါ။ (example အနေနဲ့ကတော့ OTG stick ထဲကနေ Install လုပ်တာပြထားပါတယ်)\nAnother Method for Lazy Flasher zip Installation\nLazy Flasher zip ကို ဖုန်းထဲကူးထည့်ခဲ့ဖို့ မေ့ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ SD card, OTG Stick တွေမရှိလို့ဖြစ်စေ..၊ TWRP သွင်းချိန်မှာ ဖုန်းနဲ့ကွန်ပျူ တာချိတ်ပြီး အလုပ်လုပ်နေမှာမို့ ကွန်ပျူတာထဲမှာရှိနေတဲ့ Lazy flasher zip ကို အခုလို ADB Sideload မှတစ်ဆင့်လည်း သွင်းပေးနိုင်ပါတယ်။\nADB Sideload mode ကိုဖုန်းမှာ ယခုလိုဝင်ပါ။\nကွန်ပျူတာမှာ Lazy Flasher zip ရှိနေသော Folder နေရာမှာ Command Windows ခေါ်ပါ။\nCommand Windows ပေါ်လာရင် ဖုန်းနှင့်ကွန်ပျူတာကို USB Cable နဲ့ချိတ်ဆက်ပါ။ Command Windows မှာ အောက်ပုံပါ command ကိုရိုက်ပေးလိုက်ပါ။ ထုံးစံအတိုင်း adb sideload ရိုက်ပြီး lazy လောက်အစရိုက်ပြီး TAB Key နှိပ်လိုက်ရင် lazy flasher zip filename အပြည့်အစုံ Auto ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။ Space ခြားသင့်သည်နေရာ space ခြားပါ။ Error မရှိပါက lazy flasher zip ကို ဖုန်းဆီပို့တယ်ဆိုတာရယ်.. file transfer time က ဘယ်လောက်ဆိုတာရယ်.. msg နှစ်ကြောင်းပဲပြပြီး ပြီး ဆုံးသွားပါမယ်။\nဖုန်းမှာလည်း lazy flasher zip ကို အလိုလို install သွားပါမယ်။ ပြီးရင်တော့ Reboot နိုင်ပါပြီ။\nသည်ပုံစံကို နမူနာယူပြီး မိမိတို့ ကွန်ပျူတာထဲမှာရှိနေတဲ့ TWRP ကနေ flash ရတဲ့ zip တွေကို ဖုန်းထဲကူးမထည့်ပဲ ADB Sideload feature ကိုသုံးပြီး ထည့်လို့ရတယ်ဆိုတာ နားလည်ထားပါ။ လိုသလို အသုံးချပါ။\nThe Last step for Android 6.x and higher\nAndroid 6.x နှင့်အထက် MIUI ROM များမှာတော့ TWRP သွင်းတာပြီးစီး၊ Lazy Flasher zip flash တာပြီးစီးပေမယ့် ဖုန်း Internal Storage ကို TWRP ကမဖတ်ပါ။ သည်ဖုန်းတွေမှာ TWRP သွင်းပြီးပြီးချင်း စဝင်လာတာနဲ့ Data Decryption Password ကို လာမေးပါမယ်။ Cancel button သာနှိပ်ပြီးကျော်ခဲ့ပါ။ ပြီးရင်တော့ Lazy Flasher flash တာလုပ်ပါ။\nTWRP က Internal Storage ကိုသိနိုင်အောင် TWRP ထဲမှနေပြီး Format Data လုပ်ပေးရပါမယ်။ အဲဒါမှ Phone Internal Storage ကိုသိတဲ့အပြင် Data Partition ကိုပါအသုံးပြုတဲ့ zip file တွေကို Flash ရာမှာလည်း အဆင်ပြေပါလိမ့်မယ်။ နို့မို့ဆိုရင် TWRP သာထည့်ထားတယ်.. zip အကုန် မ flash ပေးနိုင်တာတွေ ကြုံရပါလိမ့်မယ်။\nFormat DATA လုပ်ပစ်ရာမှာတော့ မိမိဖုန်းထဲရှိ Data များ၊ သွင်းထားသော Apps များ အကုန်ပျက်မှာဖြစ်လို့ မလုပ်ခင်မှာ Backup သေချာယူထားပါ။ မယူရသေးရင်တော့ TWRP တင်၊ Lazy Flasher zip ကို Flash တဲ့အဆင့်လောက်နဲ့ ခဏရပ်ပြီး Backup လုပ်ဖို့တွေ အရင်လုပ်ပါ။ အားလုံးပြီးစီးမှ TWRP ထဲဝင်ပြီး Format DATA လုပ်ပါ။ အဲသည်အဆင့်ပြီးစီးမှ မိမိ flash ချင်သော zip file မှန်သမျှကို TWRP မှ အောင်မြင်စွာ Flash ပေးနိုင်ပါပြီ။ Format DATA ကို အောက်ပါပုံအတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။\nယခုဆိုလျှင် Android version ပေါင်းစုံနဲ့လာတဲ့ MIUI ROM တွေကို အောင်မြင်စွာ TWRP တင်လို့ ပြီးစီးပါပြီ။\nROOT လုပ်တယ်ဆိုတာလည်း ထူးထူးခြားခြား လုပ်ပေးရတဲ့ Process မဟုတ်ပါဘူး။ SuperSU zip download လုပ်ပြီး ဖုန်းထဲကူးထည့်ထားပါ။ Android 6.0 နဲ့အထက်ဖုန်းတွေမှာ Data တွေ မကူးရသေးလို့ Format Data မလုပ်ရသေးရင် SuperSU zip ကို SD Card or OTG Stick ထဲ ကူးထည့်ထားပါ။\nအထက်ပါအဆင့်တွေအတိုင်း TWRP တင်တာ၊ Lazy Flasher လိုအပ်ရင် Flash တာတွေလုပ်ပြီးရင် TWRP Home Screen ကနေ Reboot – > System ကိုရွေးလို့ boot တက်လိုက်ပါ။ အားလုံးအဆင်ပြေပြေတက်သွားပြီဆိုရင်တော့ TWRP ထဲကို ပြန်ဝင်ပါ။ Updater app – >Updater Settings -> Reboot to Recovery ကိုရွေးပြီး ဝင်လို့ရပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းကို Reboot လုပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး Vol Up Key ကို reboot ကျဖို့ပြင်နေချိန်ကတည်းက နှိပ်ထားလိုက်ပြီး နောက်ဆုံး TWRP ထဲဝင်မှ လွှတ်ပေးလိုက်.. အဲလိုဝင်လဲရပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းကို လုံး၀ Power ပိတ်၊ အထက်မှာ TWRP သွင်းပြီး Power Key + Vol Up Key သုံးလို့ ဝင်တဲ့နည်းနဲ့လဲရပါတယ်။\nTWRP ထဲရောက်ပြီဆိုရင်တော့TWRP သွင်းတုန်းက Lazy Falsher Zip flash တဲ့အတိုင်း SuperSU Zip ကို ရှာပြီး flash ပေးလိုက်ရုံပါ။ အောက်ကပုံအတိုင်း နမူနာကြည့်ပါ။ ဖိုင်ရွေးပေးရတာကတော့ SuperSU zip ပေါ့။\nSuperSU Zip ကဖုန်းထဲရှိခဲ့ရင်\nSuperSU Zip က SD card or OTG Stick ထဲရှိခဲ့ရင်\nSuperSU Zip flash ပြီးလို့ Success ပြရင် Reboot နိုင်ပါပြီ။ ဖုန်း Screen မှာ SuperSU icon လေးမြင်နေရပါပြီ။\nSuperSU zip ကို version မြင့်တာသာရှာသုံးပါ။ ဖုန်းတွေမှာ Android version တွေက မြင့်လာပြီး SuperSU ver နိမ့်နိမ့်သွားထည့်ခဲ့ရင် ပြန်တက်လာရင် ဖုန်းလိုင်းတိုင်မတက်တာတွေ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ SuperSU version 2.78 နဲ့ အထက်ဆို အဆင်ပြေပါတယ်။ နိမ့်တာထည့်မိလို့ လိုင်းမတက်ဖြစ်ရင် SuperSU settings ထဲမှာပဲ Full Unroot လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ပြီးမှ TWRP ထဲကနေ SuperSU version မြင့်တာထည့်နိုင်ပါတယ်။\nSuperSU version 2.79 နဲ့ 2.82 ကိုတင်ပေးထားပါတယ်။ အဆင်ပြေသလို download လုပ်သုံးနိုင်ပါတယ်။\nMIUI Fans များ စိတ်ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့ပါစေ...။ 🙂 🙂\nCan’t find TWRP image For Mi 5s Plus\nHere is TWRP collections for Mi phones\nLan San htut\nSir I wanna do twr to my mi6! Are u from Yangon? You can help me?\nTWRP for Mi6is available in official twrp.me site. That is OK. I’m from Yangon but not working asamobile service… So I’m not sure I am available when you are in free time 😀


အဖွူရောငျ အိမျလေးတလုံး: 2012\nဖြုတ်ကနဲ့ကြွေကျတဲ့ နှင်းတစ်ပွင့်က ဒီအပင်ကတဲ့လား\nလေအလွင့် ကြွေလွင့်ခဲ့တာ နှင်းစက်မဟုတ်ပါဘူး\nဒီည မှာ ကြွေကျခဲ့တာ မျက်ရည်တစ်စပဲဖြစ်မှာပေါ့ ။\nဘေးနားမှာ အာဇာနည်ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး\nဒါဟာ တစ်ခဏတော့ မဟုတ်ဘူး\nဒါဟာ တစ်ဘ၀စာပဲ ၊၊\nမျက်ရည် မကျဖြစ်တာ ကြာပြီရော\nရယ်သောသူ အသက်ရှည်၏ လို့ ဆိုရင် ငိုသောသူရော အသက်တိုမယ်တဲ့လား\nဒီအဆိုသာ လွှတ်ရုံးမှာ အတည်ဖြစ်ရင်တော့\nနေ့တိုင်း ညတိုင်း ငိုလိုက်ချင်သား၊၊\nဒီည နင့်ကို သိပ်သတိယတယ်\nREFERENCES : YOUTUBE\nကိုယ့်အနားရှိစေချင် ၊ ရင်ခွင်သစ် ၊ ရှင်းပြခွင့်ပေးပါ ၊ အရင်လို ချစ်တုန်းပဲလား ၊ အပြစ်မတင်ရက်ပါ ၊\nသယံဇာတတွေ ပေါများပါတယ်ဆိုတဲ့ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်၊ လူတော်တွေ ပေါများပါတယ် ဆိုတဲ့ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်၊ ဆန်ရေစပါးတွေ ပေါများပါတယ် ဆိုတဲ့ မြန်မာပြည်၊ ဒီလိုမြန်မာပြည် ၊၊ ထေရဝါရ ထွန်းကားပါတယ်ဆိုတဲ့ မြန်မာပြည်၊ လောကပါလတရား ၊ ဗြမစိုလ်တရား ထွန်းကားပါတယ်ဆိုတဲ့ မြန်မာပြည်၊၊ လူအချင်းချင်း လှည့်ပတ်ချင်း ကင်းရှင်းကြပါစေလို့ မနက်တိုင်း မေတာပို့တဲ့ မြန်မာပြည်မှာ ဒီလို ဒိုင်ယာရီလေးတော့ သိမ်းမထားသင့်တော့ပါဘူးလေ…..\nကျွန်တော့်မှာ ဒိုင်ယာရီလေးတစ်အုပ်ရှိခဲ့ဖူးတယ် … လူတစ်ယောက်တည်းက ရေးမှတ်ထားခဲ့တဲ့ ဒိုင်ယာရီအမျိုးအစားတော့ မဟုတ်ပါဘူး … လူအနည်းငယ်ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ စုပေါင်းစပ်ပေါင်း ဒိုင်ယာရီလေးပေါ့…..\nမြန်မာပြည်မှာက တယ်လီဖုန်းတို့ ကားတို့ ဆိုတာက မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ လူ့အသုံးအဆောင် ပစည်းဆိုတာထက် လူ့အတန်းအစားကို ခွဲခြားဖေါ်ပြတဲ့ ရုပ်ပြပစည်းအဖြစ် ပဲတည်ရှိနေခဲ့တာပါ … ဟန်ဖုန်းလို့ ခေါ်တဲ့ လက်ကိုင်ဖုန်းလေး ခါးခြားချိတ်နိုင်ရင် လူရာဝင်သလို … ကိုယ်ပိုင်ကားလေးစီးနိုင်ရင်တော့ ပိုပြီး လူဝင်ဆန့် တာမြန်မာပြည်မှာပါပဲ … အဲဒီလို ဖုန်းကိုင်နိုင်တဲ့သူ ကိုယ်ပိုင်ကားစီးနိုင်သူတွေဆိုတာက လက်ချိုးရေလို့ ရတယ် ပြောလို့မရပေမယ့် အနည်းငယ်သော လူတစ်စုသာ လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်ခဲ့တာ… ဆွေစဉ်မျိုးဆက် ချမ်းသာလာခဲ့သူဖြစ်ရင်မဖြစ် မဟုတ်ရင်တော့ အစိုးရအဆက်ဆက်နဲ့ ပလဲနံပါတ်သင့်သူ ဒါမှမဟုတ် စစ်တပ်က အဆက်အနွယ်တွေသာ ခပ်လွယ်လွယ်ရခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးတွေပါ … သူတို့လို လူတန်းစားကတော့ VIP လို့ခေါ်တဲ့ အခွင့်ထူးခံ လူတန်းစားတစ်မျိုးပေါ့…. ကျွန်တော်တို့လို လူလတ်တန်းစားတွေအတွက်ကတော့ ဖုန်းတို့ ကားတို့ဆိုတာက စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ထဲက ကိုယ်လှမ်းလို့ မမှီနိုင်တဲ့ အရာတွေပါပဲ ….\nငယ်ငယ်တုန်းက နယ်မှာ ကျောင်းတက်ခဲ့ရတဲ့ ကျွန်တော်အတွက် အမှတ်ယစရာက တော်တော်များပါတယ် … အဲဒီထဲက ကားနဲ့ပါတ်သပ်တာပြောရရင်တော့ … ကားရှိတဲ့သူဆိုရင် ဆရာမတွေကအစ မျက်နှာသာပေး ပြိး ဆက်ဆံပါတယ် … ဘာလို့လည်းဆိုတော့ သူတို့အရေးအကြောင်းရှိတဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းသားအပြန်လမ်းကြုံတဲ့အခါ ကားစီးခွင့်ရလို့ပဲဖြစ်မယ်လို့ ထင်မိပါတယ် … ကျွန်တော် ၁၀ တန်းတုန်းက ရေးခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့် ဒိုင်ယာရီလေးကို ပြန်ဖတ်တဲ့အခါ … အတန်းပိုင်ဆရာမက အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း နဲ့ ကျွန်တော် ကျောင်းအတူတူ ပျက်တာကို သူငယ်ချင်းကို အပြစ်မပေးပဲ ကျွန်တော့်ကို မိဘခေါ်လက်မှတ်ထိုးခိုင်းခဲ့တာလေးကို ရေးထားတာ ပြန်ဖတ်ရတယ် … အဲဒီသူငယ်ချင်းက အမှတ် ၆၆ စစ်တပ်က ဗျူဟာမှူးတစ်ယောက် ရဲ့သား ပါ … ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ဆရာမကလည်း မီးကျောင်းရဲမှာနေတော့ တခါတလေ ဖယ်ရီမရတဲ့အခါ သူတို့ကား အစိမ်းလေးကို ကပ်ကပ်စီးခဲ့ရသူမို့ ကလေးအရွယ်ပေမယ့် အဲဒီကတည်း ကိုယ်ချင်းစာ နားလည်မိပေမယ့် … ကားနဲ့ပါတ်သပ်ပြီး ဒဏ်ရာတစ်ခုတော့ ဖြစ်ခဲ့တာပါပဲ ….\nဒီလိုနဲ့ ကားနဲ့ပါတ်သပ်ပြီး ခံစားချက် ဇာတ်လမ်းတွေ အသက်တွေ ကြီးလာတာနဲ့အမျှ တိုးတိုးထပ်လာခဲ့တာ ဒီနေ့အချိန်ထိပါပဲ … ခုနပြောသလို VIP တွေ အတွက် ထူးထူးဆန်းဆန်း မဟုတ်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့လို သာမာန် လူလတ်တန်းစားတွေ အတွက်ကတော့ အနိမ့် ဆုံး ကားတစ်စီး သိန်းတစ်ရာတန် ဝယ်ဖို့တောင် ဘယ်လိုမှ စိတ်ကူးယဉ်ဖို့ မလွယ်တာကို တော့ ခံစားဖူးသူတိုင်းကိုယ်ချင်းစားတက်မယ် ထင်ပါတယ်လေ….. ဒါဟာ အခုမှ ခံစားရတဲ့ ထူထူးဆန်းဆန်း ဝေဒနာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ အခြား ဒိုင်ယာရီလေးတွေ ဖတ်ရတဲ့အခါ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါလားရယ်လို့ ဖြေသိမ့်ရပါတယ် …. အော် ဒီလိုလူတွေ မြန်မာ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ ရှိနေပါသေးလားရယ်လို့လည်း တွေးပြိး အားတက်သလိုတောင် ဖြစ်မိပါရဲ့….\n၁၉၇၇ ခုနှစ်လောက်က ရေးခဲ့တဲ့ ဒိုင်ယာရီမှတ်တမ်းလေး တစ်ခုထဲမှာပေါ့\nကိုသန်းနိုင်ဆိုတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ဟာ ကျောင်းပြီးတဲ့အခါ ကျောင်းဆရာအဖြစ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ် …. ထက်ထက်မြက်မြက် ပညာတက် ကောင်လေးမှာ ချစ်သူ ရည်းစားရှိနေခဲ့ပါတယ် …. ထမင်းတလုတ်အတွက် ရရာ အလုပ်ကို ဝင်လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ပဲ … အမှန်တကယ် ၀ါသနာပါလို့ ..ကျောင်းဆရာ အဖြစ်ကို ရွေးချယ်ပြိး ဆရာအတက်သင်တကသိုလ်တက်လို့ ကျောင်းဆရာ ဖြစ်လာခဲ့သူတစ်ယောက်လို့သိရပါတယ် … ဒါပေမယ့် နဂိုအခံ မချမ်းသာသူမို့ ရတဲ့ လခနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကားတစ်စီးပိုင်ဖို့ဆိုတာကတော့ ဘယ်လိုမှ ဖြစ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူးး … ဒီလိုနဲ့ တစ်ရက် သူ့ချစ်သူ ကောင်မလေး အိမ်ကို လိုက်သွားတဲ့အခါ .. ချစ်သူအိမ်မှာ ရှိတဲ့ကားကို ချစ်သူကောင်မလေးရဲ့ မိဘတွေက မောင်းခိုင်းတယ်တဲ့ … ကိုယ်ပိုင်ကားမရှိတဲ့သူအတွက် ကားမောင်းတက်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်သလို ကျွန်တော်ကားမမောင်းတက်ပါဘူးလို့ ချက်ချင်း ထုတ်ဖေါ် ဝံခံဖို့ မရဲခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ အရှက်သည်းသည်း ခံစားချက် လေးကို ရေးမှတ်ထားတဲ့ ဒိုင်ယာရီလေးထဲမှာ ချွေးဒီးဒီးကျပြီး လက်သီးနှစ်ဖက် တင်းတင်းဆုပ်ရင်း ချက်ချင်းတောင် အငွေ့ လို ပျံသွားချင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ လူရွယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်အတွက် ရင်နင့်ရပါတယ်… ဒီနေ့မှာတော့ အဲဒီလူငယ်လေးလည်း သူဝါသနာ ပါတဲ့ ကျောင်းဆရာတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့တော့သလို …. စီးပွားရေးလုပ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ၊ ကားစီးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်လို့ သူ့ဒိုင်ယာရီလေး ကို အဆုံးသတ်ခဲ့ပါတယ် …\n၁၉၉ရ ခုနှစ်လောက်က ရေးခဲ့တဲ့ ဒိုင်ယာရီမှတ်တမ်းလေး တစ်ခုထဲမှာတော့\nကိုအောင်မြင့်ဆိုတဲ့ စီးပွားရေးတကသိုလ်ကျောင်းဆင်း တစ်ယောက် ရင်ဖွင့်ထားတဲ့ ကားနဲ့ပါတ်သပ်တဲ့ အကြောင်းအရာလေးပါပဲ ….. သားတစ်ယောက် ကျောင်းက ဆုပေးပွဲ သွားတဲ့နေ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ကားမရှိလို့ သားဖြစ်သူ အတွက် ခံစားချက်လေးကို ရေးဖွဲ့ထားခဲ့တာပါ .. ရန်ကုန်မြို့လို အပြိုင်အဆိုင်များတဲ့ နေရာမှာ ဆုပေးပွဲလို နေ့မျိုးမှာတော့ မိစုံဖစုံ သားသားနားနား သွားချင်ပေမယ့် .. လိုင်းကားစီးသွားရင်း လမ်းမှာ ဒုက ဖြစ်ရတဲ့အခါ တာဝန်ကျေတဲ့ သားအတွက် တာဝန်ကျေချင်ပေမယ့် တာဝန်မကျေနိုင်တဲ့ ဖခင်တစ်ယောက်ရဲ့ မိမိကိုယ်ကို အားမလိုအားမရမှတ်တမ်းလေးပါ … ဒါပေမယ့် သူလည်းမကြာခင်မှာပဲ … ဓါတ်ဆီဆိုင်တစ်ခုကို ပြောင်းရွှေ့တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း သူအရင်ဆုံး မဖြစ်မနေ ကားတစ်စီးရအောင် ကြံဆောင်ခဲ့တယ်လို့ သူ့ရဲ့ ဒိုင်ယာရီလေးကို အဆုံးသတ်ထားခဲ့ပါတယ် …\n၂၀၀၇ ခုနှစ်လောက်က ရေးခဲ့တဲ့ ဒိုင်ယာရီမှတ်တမ်းလေး မှာတော့\nချစ်သူ့ ဆီကို သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အလည်လိုက်သွားတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် …. ချစ်သူ့အိမ်က ကားကို မမောင်းတက် မောင်းတက်နဲ့ မောင်းရင်း အရှက်ရခဲ့ပုံ ကိုရေးမှတ်ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးပါ ….. ကိုယ်ပိုင်ကားမရှိပေမယ့် အရေးကြုံတဲ့အခါ မောင်းလို့ရအောင် သင်တန်းတက်ထားတဲ့ ကောင်လေးဟာ ကားမောင်း ကျွမ်းကျင်လှတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး … ဒါပေမယ့် ကားမမောင်းတက်ပါဘူး လို့ အများရှေ့မှာ ငြင်းရမှာ ရှက်လို့ ကားတက်မောင်းရင် ပြသနာတက်ပုံလေး … ဒီလို ပြသနာတွေ ကြိုဖြစ်မှာဆိုးလို့ ချစ်သူကောင်မလေးကို ကားမမောင်းခိုင်းဖို့ ကြိုတင်တောင်းပန်ထားပေမယ့် ချစ်သူကောင်မလေးရဲ့ ပညာသားပါပါ မိသားစုရှေ့မှာ အရှက် ခွဲလိုက်ပုံလေးကို ရေးမှတ်ထားတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဒိုင်ယာရီလေးပါပဲ …. အဲဒီဒိုင်ယာရီလေးကတော့ ခုတလောမှာ အစိုးရက ဖွင့်ပေးနေတဲ့ ကားပါမစ် လို့ခေါ်တဲ့ ကားတင်သွင်းခွင့်တွေကြောင့် လှလှပပလေး အဆုံးသတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မိတာပါပဲ … လှလှပပလေး အဆုံးသတ်နိုင်ပါစေလို့လည်း ဆုတောင်းပေးမိပါတယ် …\nတကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်မှာ ခုနလို ရင်နင့်စရာ ဒိုင်ယာရီမှတ်တမ်းတွေ မရှိသင့်တော့ပါဘူး…. ဒိုင်ယာရီတွေထဲမှာ ပျော်ရွှင်စရာတွေသာ မှတ်တမ်းထားသင့်တော့ပါတယ် .. ထားလည်းထားနိုင်ပါစေလို့ပဲ ဆနပြုဆုတောင်းမိပါတော့တယ် …..\nအချိန်ဆိုတာ အကောင်းဆုံး သမားတော်ပါပဲ ဆိုတဲ့ စကားကို ဟိုးငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကြားဖူးခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်တိုင်မကြုံခဲ့ဘူးလေတော့ ဘယ်လောက် အသုံးကျမှန်ကန်တဲ့စကားလည်းဆိုတာ သဘော မပေါက်ခဲ့မိဘူး….. တကယ်လက်တွေ့ကျကျ ကြုံဖူးတော့မှပဲ ဒါဟာသိပ်ကို မှန်တဲ့ အမှန်တရားရယ်လို့ နားလည် လက်ခံလာမိပါတယ်… လောဘတွေ ၊ မာနတွေ ၊ အနိုင်ယူလိုစိတ်တွေ ၊ တကိုယ်ကောင်းစိတ်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားတဲ့ လူအ၀န်းအ၀ိုင်းမှာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အဆင်ပြေမှုတွေ ကိုပဲ ကြုံ တွေ့ နေရတယ်ဆိုတာတော့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး…\nတခါတလေ စိတ်ညစ်စရာတွေ ကြုံရမယ် ..တခါတလေ ၀မ်းနည်းစရာတွေ ကြုံရမယ် .. တခါတလေ တစ်ဘ၀စာ လက်တွဲပါမယ်လို့ ရည်ရွယ်ထားပေမယ့် လမ်းခွဲရတာတွေလည်း ကြုံရနိုင်တာပါပဲ.. ဒါဟာ လူ့ဘ၀ရဲ့ အချဉ်အခါး ခပ်စူးစူး အရသာ တစ်မျိုးပေပဲပေါ့… အဲဒီအခါ အချို့က ငိုကြတယ် .. အချို့ကတော့ လွမ်းကြတယ် … အချို့ကတော့ ဆွေးကြတယ်… အချို့က အရက်တွေ သောက်တယ် .. အချို့က အလုပ်တွေ ပျက်တယ် … အချို့က လောကကြီးကို စိတ်နာတယ်လို့ မြည်တမ်းတယ်… အချို့ကတော့ ကိုယ်အရင်က အသည်းနင့်အောင် ချစ်ခဲ့ပါတယ် ဆိုတဲ့ သူတွေကို ကျိန်ဆဲတယ် … ဒါတွေဟာ တကယ့် ပြသနာ ဖြေရှင်းနည်းတွေတော့ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး ….\nကိုယ်ငိုလို့လည်း သူပြန်လာတော့မှာမှ မဟုတ်တာ … ငိုလွမ်းလို့လည်း သူပြန်လွမ်းမှာမှ မဟုတ်တော့တာ .. ကိုယ်ဆွေးလို့လည်း သူနဲ့ ပြန်လည်နွေးထွေးလာမှာမှ မဟုတ်တော့တာ… ကိုယ်အရက်သောက်တော့ ကိုယ်ဇိုးသမားဖြစ်မယ်…ကိုယ်အလုပ်ပျက်တော့ ကိုယ်ထမင်းငတ်မယ်.. ကိုယ်က လောကကြီးကို စိတ်နာတော့ ကိုယ့်အတွေးတွေ နာမယ်.. ကိုယ်ကျိန်ဆဲတော့ရော ကိုယ်သာပူလောင်ပြင်းပြရမှာပေါ့… ကိုယ်အလုပ်သင့်ဆုံး အရာကတော့ ထားရှိခဲ့ဖူးတဲ့ မေတာမပျက်ဆက်လက် ချစ်ခင်သွားဖို့ ဆိုတာပါပဲ .. ဒီလိုပဲ ကိုယ်လုပ့်သင့်တဲ့ လုပ်စရာရှိတဲ့ အရာကိုလည်း ဆက်လက်အကောင်အထည်ဖေါ်သွားဖို့ပါပဲ … မတည်မြဲတဲ့ လောက၀ဲမှာ ပူလောင် မှုတွေကို အသစ်မဖန်တီးတော့ပဲ တက်နိုင်သမျှငြိမ်းအေးစေဖို့ပဲ ကြိုးစားသင့်ပါတယ်…\nငယ်ငယ်တုန်းက ဆရာမ ဂျူးရဲ့ “ လိပ်ပြာဖမ်းသူများ” ကို သဘောကျခဲ့မိပေမယ့် အခုတော့ လိပ်ပြာ ဖမ်းခဲ့သူတွေ ကို မတွေ့ချင်တော့တာ အမှန်ပဲ…ပူလောင်လှတဲ့ ခဏတာ လူ့ဘ၀လေးမှာ ဘာအတွက် ရယ်နဲ့များ လိပ်ပြာဖမ်းချင်ကြတာတုန်း …. ဆင်လိပ်ပြာမို့ ပိုလှသယောင်ထင်ရပေမယ့် လိပ်ပြာအမျိုးဝင် ပုစဉ်း ဆိုတာလည်း သူ့အစွမ်းနဲ့ သူပါပဲ …. ငါးစိမ်းမြင်ရင် ငါးကင်ပြစ်တဲ့ ဆိုတဲ့ စကားပုံက အသစ်မြင်လို့ အဟောင်းမေ့တယ်ဆိုတဲ့ လိပ်ပြာဖမ်းသူတွေအတွက်ပဲလေ…. ဒါဟာ သိပ်ကောင်းတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူး… လောကမှာ မလိမ်သင့်တဲ့အရာဟာ နှလုံးသားလို့ ခံစားနားလည်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ ကိုယ့်ဘ၀ လုံခြုံမှုအတွက် အသုံးမချသင့်တဲ့ အရာဟာ လူသားပါလားရယ် သဘောပေါက်လာခဲ့တယ် … ဒါပေမယ့် ခုချိန်ထိတော့ လိပ်ပြာဖမ်းသူတွေ ရှိနေသေးသလို …. ကိုယ့်ဘ၀လုံခြုံမှုအတွက် လိမ်လည် ဟန်ဆောင်မှုတွေလည်း ဆက်ပြီး ဖြစ်ပွားနေသေးတယ် … ဒါတွေ ရပ်တဲ့နေ့က ကမာကြီး ငြိမ်းချမ်းတဲ့နေ့ဖြစ်လိမ့်မယ် …….


မန်းကိုကို ~ Mahn Ko Ko: Ethnics\nsource : http://pwintthitsa.blogspot.com/\nအခုတွေ့ရတဲ့ အလံကတော့ ကရင့်အလံဖြစ်ပါတယ်။ ၁၉၃၇ နှစ်မှာ ကရင့်အမျိုးသားသီချင်းနဲ့\nအတူ မြန်မာပြည် ပါလီမန်ကနေပြီး အသိအမှတ်ပြု သတ်မှတ်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပိုပြီးပြည့်စုံတဲ့\nနောက်ခံသမိုင်းကြောင်း တွေကိုလည်း နောင်အခန့်သင့်တဲ့အခါ ကြိုးစားဖေါ်ပြပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါ\nကရင်လူမျိုးတွေဟာ လက်ရှိမြန်မာပြည်ထဲကို BC ၇ ရာစုနဲ့ ရှေ့ပိုင်းလောက်ကတည်းက ဝင်\nရောက်နေထိုင်လာခဲ့ကြရာမှာ ယနေ့ ကရင်ပြည်နယ်လို့ သိရှိကြတဲ့နယ်မြေတွေထက် ကျယ်ကျယ်\nဒီကနေ့အချိန်မှာတော့ ပြည်တွင်းစစ်ဖိစီးမှုနဲ့ ဘာသာစကား၊ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို စနစ်တကျ\nကွယ်ပျောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခံထားရတာတွေကြောင့် အစစအရာရာ တဖြည်းဖြည်းဆုတ်ယုတ်\nတာတွေကို အခြား မြန်မာပြည်သူတွေထက် ပိုမိုခံစားနေကြရပါတယ်။\nတစ်ချိန်တုန်းကတော့ ကိုယ့်ထီး၊ ကိုယ့်နန်း ပြည်ထောင်နယ်ပယ်တွေရှိခဲ့ဖူးရာမှာ ယနေ့ခေတ်မှာ\nကရင်လူငယ်တွေအနေနဲ့ သိရှိနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိကြတော့ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင်ကိုက ကိုယ်နေတဲ့\nမြို့အကြောင်းနဲ့ ကရင်နာမည်တွေရဲ့ဇစ်မြစ်ကို သိခွင့်မရခဲ့တာ ကိုယ်တွေ့ပါ။\nဒီကဏ္ဍမှာတော့ လက်လှမ်းမှီသမျှ စုစည်းပြီး ဗဟုသုတအဖြစ် တင်ပြတာသာဖြစ်ပါတယ်။ ။ လာရောက်ဖတ်ရှုသူများ မသိသေးတဲ့ ဗဟုသုတကလေးတွေ ရယူသွားနိုင်ကြသလို မပြည့်စုံသေးတာ\nတွေကိုလည်း အကြံပြု ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ကြပါတယ်။\nsource : Saw Ba Thet\n۞ ရိုးရာဝတ်စုံနဲ့ ယက်လုပ်ပုံလေး၊\n- မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ရိုးရာအသုံးအဆောင်အချို့၊\n- ၁၉၁၇ ခုနှစ်က ကရင် စစ်ရဲအချို့၊\n(ဒီကနေ့ ကရင်အချို့ရဲ့ ဘဝ)\nဒီမှာ ဖေါ်ပြထားတာထက် ဆိုးရွားတာတွေကိုတော့ သောသီးခို ဘလော့ မှာ slide-show တွေအဖြစ်နဲ့ သွားရောက် ကြည့်ရှုနိုင်ကြပါတယ် ။ အနိဋ္ဌာရုံ မမြင်လိုသူများအတွက်တော့ မသင့်တော်ဘူးလို့ အကြံပေးလိုပါတယ် ။\n- ကောက်သစ်ပေါ်ဦး ကရင်နှစ်သစ်ကူး (နှင်းပန်းအိမ်)\n- The Karen People of Burma (Harry Ignatius Marshall, 2008) - ကရင့်အကြောင်း စုစည်းမှု ၊\n- Burma and The Karen (Dr. San C. Po, 1928) - အင်္ဂလိပ်ခေတ် ကရင့်များအကြောင်း ၊\n- ကရင်လူမျိုးနှင့် ကရင့်နိုင်ငံတော်သီချင်း\n- အခြေခံ ကရင်သင်ပုန်းကြီး ဖတ်စာ\n- ကရင်လူမျိုးတို့ သိသင့်သိထိုက်သော လဆန်းလဆုတ် အခေါ်အဝေါ်များ\n- ပိုးကရင်ဘာသာဖြင့် ဘုရားရှိခိုးကြပါစို့\n- ပိုးကရင်-ဗမာ အဘိဓါန်\n- ဗမာ-ပိုးကရင် အဘိဓါန် (ပ)\n- ဗမာ-ပိုးကရင် အဘိဓါန် (ဒု)\n- ပိုးကရင်စာ သင်ကြပါစို့ အပိုင်း (၁) - by စသန်းမြင့် / မင်းစိုးစံ / ဖူ့တာမိက်\n- ပိုးကရင်စာ သင်ကြပါစို့ အပိုင်း (၂)\n- ပိုးကရင်စာ သင်ကြပါစို့ အပိုင်း (၃)\n- ပိုးကရင်စာ သင်ကြပါစို့ အပိုင်း (၄)\n- ပိုးကရင်စာ သင်ကြပါစို့ အပိုင်း (၅)\n- ပိုးကရင်စာ သင်ကြပါစို့ အပိုင်း (၆)\n- ပိုးကရင်စာ သင်ကြပါစို့ အပိုင်း (၇)\n- ပိုးကရင်စာ သင်ကြပါစို့ အပိုင်း (၈)\nသဇင် October 2, 2010 at 12:05 AM\nကရင်အလံကတော့ ဘယ်တော့မှ အပြောင်းအလဲ မရှိဘူးဆိုတာ သတိ ထားမိပါတယ်။ ပြောင်းလဲစရာလဲ လိုမှ မလိုတာနော့။ ကြည့်လေ ကြည့်လေ ကြည့် မ၀လေပါဘဲ။ ကိုယ့်အမျိုးသား အလံဖြစ်လို့ မြှောက်ပြောတာ မဟုတ် ပါဘူး။ ကျမကတော့ ရန်ကုန်က စကောကရင်တယောက်ပါ။ ကရင်ဖြစ်ပြီး ကရင်ပြည် ကိုမရောက်ဘူးလို့ ရောက်ဖူးအောင်တော့သွားမယ်ဆိုပြီး စီမံကိန်း ဆွဲထားတဲ့ သူတယောက်ပါ။ အခုလိုတိုင်းပြည်အခြေအနေနဲ့တော့ ဒီတသက်ရောက်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ကျမက ဒုံးကလဲ အရမ်းဝါသနာပါတယ်။ နှစ်တိုင်းလဲ ကတယ်။ ဖားအံက ဆရာစောမြင့်သူလာသင်ပေးတာ။\nမန်းကိုကို October 3, 2010 at 3:46 PM\nလာလည်တာ ဝမ်းသာသလို ယဉ်ကျေးမှုကို မြတ်နိုင်ထိန်းသိမ်းချင်သူ တစ်ဦးအနေနဲ့လည်း ဂုဏ်ယူပါတယ်။\nကရင်ပြည်နယ်ကို ရောက်ဖူးမှ ကရင်ပီသတာ မဟုတ်တော့ အေးအေးဆေးဆေး အချိန်ယူပြီးမှ တစ်ချိန်မှာ ရောက်ဖူး သွားလာလေ့လာဖူးဖို့ လုပ်နိုင်ရင် လုံလောက်ပါတယ်။ အချို့အရာတွေမှာလည်း ကိုယ်မျှော်လင့်သလို အကောင်းဆုံး ဖြစ်ချင်မှဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ ဘားအံက ဆရာစောမြင့်သူကိုတော့ လူနဲ့နာမည် သိပ်မတွဲမိဖူး၊ တွေ့ရင်တော့ သိဖို့များပါတယ်။\nKyaing Tun February 26, 2013 at 3:54 AM\nဆက်ရေးပါလို့ အားပေးပါတယ်၊ကရင်သမိုင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို(ideal)ကရင်လူငယ်တွေအလွယ်တကူလေ့ လာသိရှိနိုင်အောင်ပါ၊စောမြင့်သူ၊သမိုင်းမေဂျာ၊ဘားအံကောလိပ်(၁၉၈၆)၊ကဆိုရင်တော့ ကျနော့် သူငယ်ချင်းဖြစ်မယ်၊နောင်လုံ၊မြပေရွှာကလားမသိဘူး၊ဒီနာမည်ကကျနော်နဲ့ မစိမ်းဘူး။\nIs thatatypo? You said "၁၉၃၇ နှစ်မှာ",\nBurma did not get her independence\nမန်းကိုကို December 28, 2010 at 12:51 AM\nမမှားပါဘူးခင်ဗျ၊ ၁၉၃၇ အတွင်းမှာပါပဲ။\nဗြိတိသျှခေတ် ပါလီမန်ထဲမှာကတည်းက တရားဝင် အသိမှတ်ပြုပေးခဲ့တာပါ။ နောက်ပိုင်း ဘယ်ခေတ်မှာမှ ပယ်ဖျက်ခဲ့တာမရှိပဲ ဒီကနေ့တိုင် ကရင်ပြည်နယ်မှာ ပြုလုပ်တဲ့ အခမ်းအနားတွေမှာ အသုံးပြု (သီဆို လွင့်ထူ) နေဆဲပါ။\nS' Si THu October 26, 2012 at 9:39 PM\nMahn Ko Ko, who is the one in the old photo? It it the photo of our karen king or burman or thai?\nမန်းကိုကို May 25, 2013 at 8:38 PM\nဒီပုံကို Claudio Delang ဆိုသူရေးပြီး 2003 မှာ ထွက်ရှိခဲ့တဲ့ Living at the Edge of Thai Society: The Karen in the Highlands of Northern Thailand ဆိုတဲ့ စာအုပ်ထဲက ကူးယူထားတာ ဖြစ်ပါတယ် ။\nထိုင်းဘုရင်ကို သြဇာခံယူထားတဲ့ ကရင်မှုးမတ် သို့မဟုတ် မြို့စားနယ်စားပုံစံ ပြန်ဝတ်စားပြထားတာလို့ ယူဆရပါတယ် ။ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ပုံမျိုး မရသေးတာကြောင့် မတင်ပြနိုင်သေးပါဘူး ။\nAnonymous May 24, 2013 at 8:49 PM\nကရင်ပုံပြင်၊ ရာဇဝင်၊ လက်ဆင့်ကမ်းစကားပုံတွေဖတ်ချင်တယ်။ဘယ်လိုရှာလို့ရမလဲ။\nမန်းကိုကို May 25, 2013 at 8:28 PM\nမပြောတတ်ပါ ၊ အောက်က ဆရာသမားများကတော့ ကိုယ့်ထက် ပိုသိကြသူတွေပါ ။ မေးစမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ် ။\n* ဇွဲကပင်မိသားစု - http://www.khwekabaung.org/burmese/%E1%80%86%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%9E%E1%80%BC%E1%80%9A%E1%80%B9%E1%80%95%E1%80%AB/\n* ဖူ့တာမိုက် - phutarmite.blogspot.com\n* ဆရာရှားလမောင် - http://www.sharlemonk.com/\nမဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးဦးသောဘန်နှင့် နတ်သား အမေးအဖြေ မြန်မာဘာသာပြန် (မြ...\nနာမည်ကြီးကစားသမားတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ ပိုပြီးလွယ်ကူဟု ပီအက်စ်ဂျီနည်းပြသစ် ပြော\nရက္ခိုင့်တပ်မတော်သား (၄) ဦး မီဇိုရမ်သို့ ဆေးကုသမှုခံယူ\nCurriculum amended for Standard2in upcoming academic year\nさそり座A型 女性 夢占い 無料 破れる 1976年9月31日男生まれの運勢 私たちの未来占い 不倫\nThe Ups & Downs of Ancient Rome’s Economy–All 1,900 Years of It–Get Documented by Pollution Traces Found in Greenland’s Ice\nMiley Cyrus pranked Jimmy Kimmel while he slept and it got painful\n" Yum Yum" ခေါက်ဆွဲ ကြော်ငြာရိုက်နေတဲ့ အနုပညာရှင်များ\nDoes Your Streaming Service Have All The Shows You Want?\nHow to make direct donation to Fire Fighters by Myint Mon Yee\nThe US corporate debt market is having one of its worst starts toayear since the 1990s\nRussia is out to prove that 'doomsday' forecasts of economic collapse have failed\nTrying To Understand The Inimitable Culture Of Cape Verde\nUS and China near deal to lift ZTE ban\nMeet Our Patients (40): U Aung Min’s Story – Landmine Survivor\nAustralia buys Spike LR2 ATGM | Saudi Patriot shoots down Houthi missile | Bulgaria set to finally replace its MiG-29 fleet\nThe F-35 Could Becomea'Navy' Killer\nVideo: Gen. David Petraeus and Ambassador Ryan Crocker on their Civ-Mil Collaboration in Iraq\nUS FCC Commissioner Says The Agency Is A Shill For ISPs As She Slams The Door On Her Way Out\nဒဏ္ဍာရီ -၃- ပုဒ်\nAriana Grande marks 1 year since Manchester attack\nငြိမ်းချမ်းစွာဆန္ဒပြသူ ၃ ဦး အရေးယူခံရမှု ကချင်အဖွဲ့တုံ့ပြန်\n호랑이 소리를 들은 진돗개의 반응 1-볼트편 Tiger Sound Dog Reaction 1-Bolt.Funny Dog Videos 재미있는 강아지 동영상\nပန်းသီး ဖုန်း တဆယ် နှင့် ပန်းသီးနာရီ စီးရီး သုံး\nCanada’s Debt Spiral – OpEd


Pyonepan Way: January 2015\nPosted by Toe Yee Yee at 5:21 AM No comments:\nPosted by Toe Yee Yee at 9:50 PM No comments:\nအထာတွေ မကျတကျ ဖြစ်နေတာကိုက\nသံသယတွေက ငါ့ကို ရှိုက်သွင်း\nမြန်မြန်လေး ငါ့နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်ပါ ဝီလျံ\nငါ့ သစ္စာတရားပါ ဝီလျံ\nမျက်နှာဖုံးတွေ အကြိမ်ကြိမ် လဲတပ်လာခဲ့ပါ\nတပ်ပြီးရင်း တပ်နေတဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေကို\nငါ့ကို ပြန်လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပါ ဝီလျံ\nငါမလာခင် နှင်းဆီခင်းတွေကိုလည်း ရေလောင်းထားပါ\nနင့်မျက်နှာဖုံးတွေရဲ့ စေစားရာမှာ ပြုံးအောင်နေတတ်သူပါ။\nမနက် ၁၀ နာရီ ၄၈ မိနစ်\nPosted by Toe Yee Yee at 11:33 PM No comments:\nPosted by Toe Yee Yee at 8:28 AM No comments:\nနေ့ရက်တွေ ချိုဖူးတယ် အေးရေ...\nပျော်ပါးစရာ မဟုတ်ဘူး အေးရေ...\nအေးကို မပန်ရက်ခဲ့ပါဘူး အေး\nနှုတ်ဆက်ဖို့ အချိန်မရခဲ့ဘူး အေးရယ်\nကျော်ဖြတ်ခွင့် မရှိဘူး အေးရယ်\nမျက်ရည်တွေ သုတ်လိုက်ပါ အေးရယ်\nအေးဟာ အေးအသစ်အဖြစ် ခံယူလို့\nချစ်တဲ့ အေးဘဝကို ငေးလို့\n( မောင်မိုးအေး )\nPosted by Toe Yee Yee at 12:38 AM No comments:\nပါးပြင်မှာ မျက်ရည်တစ်အုပ် အထွေးလိုက် ပြေးဝင်လာကြရဲ့\nကျမကို သူက အနမ်းတွေပျိုးပေးတယ်\nPosted by Toe Yee Yee at 11:05 PM No comments:\nဒီ…… တစ်မနက်ကလေးပါပဲ ချစ်သူ……။\nနွမ်းသွေ့သွားခဲ့ ပန်းကလေးတွေ အကြားးး\nချစ်တဲ့နင့် အားးးး… ပေးအပ်ဖို့……။\nအရာရာ ပျောက်ဆုံး လွင့်ပျက်ခဲ့လည်းးး\nတစ်ယောက်တည်းးး သွားဖို့ မဟုတ်ခဲ့လည်းးး\nအသက်ပုံနှင်းးး အသည်းချင်းးး ထပ်\nသိပ်ချစ်တတ်တာ နင်ပျော်မှာ … ရွယ်ကိုး…\nတိုးတိုးပြီးးး ချစ်ခဲ့…… နွမ်းယဲ့ယဲ့ ရင်… အဆိပ်ပင်ကို ရေလောင်းးး…\nပေါင်း သင်ခဲ့တဲ့ ငါ………\nနင့် အလွန်ပါလည်းးး အဆိုခက်…\nမနက်ဖြန်များစွာ… မျောမဲ့ "မြစ်"…\nဒီ တစ်မနက်ခင်းးက…… စ ရှင်တယ်……။\nPosted by Toe Yee Yee at 12:14 PM No comments:\nအားရ ကျေနပ် ၀မ်းမြောက် ၀မ်းသာ\nပီတိ ဇော အဟုန်\nမိမိအတ္တနှင့် မိမိအဆိပ်သင့် တွေးထင်ခဲ့မိ\nစိုးစဉ်းမျှ ပူပန် သောက ဗျာပါဒ\nအတိတ်၌ ဖျက်မြင်းဟီသံ ခွာပြင်သံများ\nဤ အဆောက်အအုံသည် အိုမင်း ရင့်ရော်\nနေထိုင်ရန်တစက်ကလေးမှမသင့် စသည် စသည် စသည်ဖြင့်\nမပါရှိပါသဖြင့် တကိုယ်လုံးပုံအပ် ယုံမှတ် မှားယွင်း\nလီဆယ် ဖြားယောင် သွေးဆောင်ခြင်းမဲ့\nခြင်္သေ့အမရဲ့ရင်ထဲ သည်းသည်းမည်းမည်း\nမေ ငိုနေတယ် မိုးသည်းထဲမှာကွယ် ထိုင်လျက်\nမပွင့်ခင် သူ့ မြေပေါ်မှာဘဲ သူ့ မြေဆီသြဇာနဲ့ \nသူစိုက်ခဲ့တဲ့ပန်းမို့တယုတယ တမြတ်တနှိုး အကွပ်မဲ့လလို\nသူ့ ကိုဘဲ မျှော်မှန်း ရင်းနှီး မြှပ်နှံ\nသဒ္ဒါဝါကျမမှန်မှန်းသိပေမဲ့ ဒါက ချစ်တယ်လို့ ပြောတာဘဲ\nလို့တထစ်ချ ယုံကြည်ကိုးစား\nမငြူမစူ မငြင်းမဆန် အရာခပ်သိမ်း ကိုယ့်ရေတိမ်ထဲ\nကိုယ်ပြန်နစ်တော့မဲ့ ပျက်ခါစရေတွင်းတတွင်းရဲ့ \nသွေးနှင့်ကိုယ်သားနှင့်ကိုယ်နှင့် စိတ်မှာ အရှုးမီးဝိုင်း\nခါးပိုက်ဆောင်ခံလိုက်ရသည့် မိမိကိုယ်အား မိမိ သုတ်သင် ကုတ်ခြစ် ချေမွ\nကင်းလွတ်ရာကင်းလွတ်ကြောင်း အဆုံးများ သတ်မိရာသတ်မိကြောင်း\nကိုယ်မှတပါး အခြား အထင်အရှားပြဆိုရန်မရှိတော့ပါသဖြင့်\nမှီတွယ်ရာမဲ့ နှင်းတစက်ကဲ့သို့ကမ္ဘာငယ်ခြေရင်း\nဤ သုသာန်တွင်း၌ တစ္ဆေတို့ ငိုယို\nမျက်မုန်းကျိုးသူများ ကဲ့ရဲ့စောင်းမြောင်း\nအသစ်ရောက်လာခဲ့သော ကျမ၏ဓါတ်ပြားဟောင်းအား ဖွင့်၍ ဖွင့်၍\nပွင့်၍ ပွင့်၍ ဂူတံခါးတို့ သည် တဂျိန်းဂျိန်း\nမိုးတို့ သည် တခြိမ်းခြိမ်းနှင့်\nရက်မလည်ရသေးတဲ့ ကျမ အရမ်းကြောက်တယ် မောင်.......။................။\nPosted by Toe Yee Yee at 7:55 AM No comments:\n★“ အပြစ်ကင်းချစ်ခြင်း မင်းမြင်စေ ”♪♫\nအတွယ်အတာမိုး… ရင်မှာ ပျိုး..\nတစ်ရေးးနိုး အချစ်… အိမ်မက်တို့.. မဖြစ်စေရ…\nသံယောဇဉ်နွယ်.. ရင်ဝယ် တွယ်ရစ်…\nတစ်ထစ်ချင်း ခွေ… မြစ်မင်း ဧရာ…\nပမာသို့ထား… ရင်မှာ ပွားစီး…\nသမုဒယ အဖျားဖူး… ရင်ဝယ် စူးနစ်…\nဆူး အဖြစ်သို့… ပြောင်း…\nတိုးကာ ငင်သစ်…. ရင်ထဲ နစ်ခိုက်….\nသစ္စာ နှင်းလျှက်… ချစ်မပျက်ပါ…\nသက်ထက်ဆုံးထိ… ရင်မှာ ငြိတွယ်…\nအလွမ်း ရွယ်ကိုး … အချစ်တိုးခဲ့…\nရင်ပျိုးမေတ္တာ… မုသား ပါဘူး…\nဆုံဆည်းရမည်… ရေစက် ပီပြင်…\nချစ်ကြိုးငင်တွယ်… ထာဝရ ရွယ်ကိုး… ပြန်လာနိုးနှင့်…\nPosted by Toe Yee Yee at 4:26 PM No comments:\nအရင်က မျက်ရည်လွယ်တဲ့ ငါ\nအရင်က အရမ်းအားနားတတ်တဲ့ ငါ\nအခု ဥပက္ခာ ပြုတက်လာပြီ\nအရင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရမ်းဂရုစိုက်တတ်တဲ့ ငါ\nအခု မမြင်ချင်ယောင်မကြားချင်ယောင်မသိချင်ယောင် ဆောင်တတ်လာပြီ\nအရင်က ရုပ်မချောမလှ ပေမဲ့ ချစ်စရာကောင်းအောင် ပြုံးနေတတ်တဲ့ ငါ အခု မဲ့ပြုံးလေး ပိုပြုံးလာပြီ\nအရင်က သူများ ဘာပြောပြော နားယောင်ယုံတတ်တဲ့ငါ\nအခု သူများကို ဘာတစ်ခုမှ မယုံကြည်တတ်တော့ဘူး\nအရင်က သူများကို မျက်လုံး လှန်မကြည့်ရဲတဲ့ ငါ\nကဲ့ ဘာတွေကများ ငါ့ကို ပြောင်းလဲစေတာလဲ ??????\nအဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ကြားထဲမှာတော့\nငါ အရာအားလုံးကို ကျေနပ်တယ်\nPosted by Toe Yee Yee at 8:09 AM No comments:\nposted by ဆည်းဆာ\nPosted by Toe Yee Yee at 5:45 PM No comments:\nဒါပေမဲ့မင်းဆိုတာဆက်သွယ်မှုဧရိယာ အပြင်ကလူလို သဘောထားပြီးဖုန်းကိုပဲ\n'' ကိုယ်မျက်ရည်ကျဖို့ ထိုက်တန်တဲ့သူဟာ\nဘယ်တော့မှမလုပ်ဘူး '' ဆို\nPosted by Toe Yee Yee at 6:16 AM No comments:\nတကယ်တမ်းတော့ ငါနဲ့ သူနဲ့ ကြားမှာ မင်းဆိုတဲ့ တတိယလူတစ်ယောက်\nသူ့ငါ့အပေါ် အေးစက်ပြောင်းလဲသွားထဲကပါ\nငါ့ကို မလိမ်ညာတတ်တဲ့ သူ့ ကြောင့်\nငါဟာမင်းရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို တစ်စွန်းတစ်စ သိခဲ့ရပါတယ် မိန်းကလေး။\nငါသူ့ ကို ချစ်တယ်ဆိုတာ ၀န်ခံပါတယ်။\nသူမရှိတော့ရင် ငါ့ဘ၀မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ\nကိုယ့်ချစ်ရတဲ့သူကိုတောင်မှ ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းလျော့နည်းရလားဆိုပြီး မင်းငါ့ကိုဟားချင်လည်းဟားမယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။\nဒါပေမယ့်.............ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးဟာ မိန်းကလေးတွေမို့ \nငါမင်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး ယဉ်ကျေးတဲ့ စာလုံးတွေနဲ့ ပဲ ဆက်ဆံပါရစေ။\nယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ခွန်းကြီးခွန်းငယ်စကားများရန်ဖြစ်ပြီး\nမိန်းကလေးသိက္ခာကျဖို့ ဆိုတာ ငါတို့ အတွက် မတန်ဘူးမဟုတ်လား။\nမင်း ရိုင်းသလို ငါလည်းရိုင်းရိုင်းပြောတတ်ပါတယ်\nမင်း မသိမ်မွေ့ သလို ငါလည်း မသိမ်မွေ့ ခြင်းအတက်ပညာတွေတတ်ပါတယ်\nတကယ်လို့မင်းအတွက် သူဟာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တာ သေချာတယ်ဆိုရင်\nဒီကစားပွဲကနေ ငါနုတ်ထွက်ပေးပါ့မယ် မိန်းကလေး။\nအဲတာ ငါ့သူ့ ကိုသိပ်ချစ်လွန်းလို့ ပါ\nငါ့အချစ်တွေကိုနောက်ဆုံး ငါသိပ်ချစ်တယ်ဆိုတာကိုမယုံနိုင်တဲ့သူ့ အတွက် ပြစရာ ပေးဆပ်စရာ ဒါနောက်ဆုံးမို့ လို့ ပါ\nသစ္စာမရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် အတွက်နဲ့ တော့ ဘာလို့ အချိန်ကုန်ခံတော့မလဲကွယ်။\nဒီကစားပွဲကနေ ငါနှုတ်ထွက်သွားခြင်းဟာ ငါ့သဘောဆန္ဒအရပါဆိုတာတော့\nဒါပေမယ့် ငါမနှုတ်ထွက်မီ စကားတစ်ခွန်းတော့ ပြောပါရစေ မိန်းကလေး။\nခြံခုန်ဖူးတဲ့နွားဆိုတာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မခုန်တော့ဘူးလို့မင်းမထင်ပါနဲ့ ။\nဒီအကြောင်းကိုသိရှိတဲ့ ပထမလူဟာ ငါဖြစ်ခဲ့ပေမယ့်\nဒုတိယလူဟာ မင်းမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ တော့ ယတိပြတ်မပြောပါနဲ့ ။\nတစ်ချိန်တုန်းက သူဟာလည်း ငါ့ကို ခုသူမင်းကိုပြောနေသလိုမျိုး\nချိုသာတဲ့ ချစ်စကားတွေ လှိုင်လှိုင် ပြောခဲ့ဖူးတာပါပဲ။\nမင်းသူနဲ့ လက်တွဲမယ်ဆိုရင် ငါကတော့\nကျိန်စာတိုက် အငြိုးထားမယ့်သူလည်း မဟုတ်ပါဘူး။\nငါ့ကို ရှုံးနိမ့်သူလို သတ်မှတ်မယ်ဆိုရင်\nမင်းကိုယ်တိုင်ဟာလည်း အောင်နိုင်သူမဟုတ်ကြောင်း တစ်နေ့ တော့ သိလာပါလိမ့်မယ်။\nအမှန်အတိုင်းပြောပါ့မယ်။ ဒီကစားပွဲကနေ ငါနှုတ်ထွက်ပါတယ်။\nသူနဲ့ တွဲလို့မင်းပျော်ရွှင်မှာသေချာရင် ဒါဟာငါမင်းကို ပေးခဲ့တဲ့\nလက်ဆောင်လို့ ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။\nဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ ပြောခဲ့ပါရစေ။\nတစ်နေ့ နေ့တစ်ချိန်ချိန်မှာ ငါ့ကိုမင်းပြန်တွေ့ ခဲ့ရင်\nအပေါစားပစ္စည်းကို ညာပြီး အရောင်းခံလိုက်ရတဲ့ ဖောက်သည်တစ်ယောက်က ဈေးသည်ကို\nရန်တွေ့ သလိုမျိုးတော့ လာမတွေ့ ပါနဲ့။\nအဲ့ဒီ အပေါစားပစ္စည်းက မင်းကိုယ်တိုင် ငါ့လက်ထဲက ကျေကျေနပ်နပ် လုသွားတဲ့ ပစ္စည်းဆိုတာ မင်းသဘောပေါက်ပါစေ မိန်းကလေးရေ.......\nငါ့သိပ်ချစ်လွန်းတဲ့လူကို အပေါစားပစ္စည်းလို့ သုံးနှုန်းလိုက်တာက မင်းလက်ထဲရောက်သွားတာနဲ့ \nမင်းချစ်တဲ့လူဟာလည်း တန်ဖိုးမရှိနိုင်တော့မှာကို ငါကောင်းကောင်းသိနေလို့ ပါ\nသူ့ ဟာသူနေရင် ( သို့ မဟုတ်) ငါနဲ့ အတူနေရင် တန်ဖိုးတတ်နေမယ့်အရာတစ်ခုဟာ မင်းကြောင့်အပေါစားပစ္စည်းဖြစ်သွားရတဲ့အတွက်ဒီလိုသုံးနှုန်းလိုက်တာပါ။ မင်း နဲ့ အပြိုင်မလိုချင်တော့တဲ့\nPosted by Toe Yee Yee at 7:45 AM No comments:\n★“ ရင်ရိပ်ညို ”♪♫\nစွန့်ခွာ ထွက်ပြေး… သွားချင်သူ တစ်ယောက်ကို….\nလိုက်ဆွဲထားဖို့ ၀ါသနာ… ငါ့ မှာ… မပါဘူးကွယ်…..။\nငါဟာ…. ပိုက်ကွန် တစ်ခု မဟုတ်ဘူး….\nငါဟာ… ငါးမျှားချိတ် တစ်ချောင်း မဟုတ်ဘူး….\nငါဟာ… နွယ်ရှင် တစ်ပင် မဟုတ်ဘူး….\nအေးမြ သာယာတဲ့ အရိပ်တစ်ခုကို…\nပေးစွမ်း ခြွေချပေးမဲ့... ညောင်ညိုတစ်ပင်သာ ဖြစ်ပါတယ်…။\nခိုပါ… နားပါ…. အပန်းဖြေပါ….\nငါ့ အသီးတွေကို… စားသုံးပါ….\nငါ့ အရိပ်မြေမှာ… ချွေးသိပ်ပါ…..။\nငါ့ အကိုင်းကို... မချိုးပါနဲ့….\nငါ့ အမြစ်ကို… မဖြတ်တောက်ပါနဲ့….\nငါ့ အရိပ်မြေကို… ခြေစုံမကန်နဲ့….။\nနားချင်တယ်လား… လာ နားလှည့်ပါ…\nသွားချင်တယ်လား… ပျံ ထွက်သွားပါ….\nဘယ် အရာကိုမှ တားမြစ်မထားဘူး….\nလွမ်းပိုပေမင့်… မပြိုလင့်တာ…. သိထားပါ……။\nPosted by Toe Yee Yee at 11:49 PM No comments:\nအရာရာဟာ … နေသားတကျ….\nသူ့ နေရာမှာ သူ .. ထွန်းလင်းလို့…..\nသူ့ နေရာမှာ သူ… ထိန်ထိန်သာလို့……\nMemory Stick ဖြူဖြူကလေးကလည်း… Lap Top လေး နံဘေးနားမှာ…\nငြိမ်သက်စွာ… အိပ်စက်နေရင်းးးး… အရာရာဟာ… နေသားတကျပါပဲ…..။\nစီးကရက် မီးခိုး အငွေ့တွေ.. လွင့်ပျံ ဝေ့၀ဲနေတဲ့…\nဆိတ်ငြိမ်စွာ.. ကြေကွဲနေရင်းးးး. အရာရာ ဟာ… နေသားတကျပါပဲ……။\nဝေ့၀ဲ လွင့်ကျလာတဲ့..ရော်ရွက်ဝါ အကြွေတစ်ချို့ရဲ့....\nရင်ခွင်ဆီ တိုးဝှေ့ ရိုက်ခတ်နေရင်းးး…. အရာရာဟာ… နေသားတကျပါပဲ……။\nမင်းထားခဲ့တဲ့.. အထီးကျန်အထုပ္ပတ္တိတစ်ပုဒ်ရဲ့ အလည်မှာ..\nယောင်ခြာခြာ.. ငါ တစ်ယောက်ထဲ….\nမျက်ရည် မ၀ဲဘဲ… အသည်းထဲမှာ ငိုကြွေး.…\nရှိုက်သံမဲ့ တေးချင်းတစ်ပုဒ်နဲ့အတူ … ရင်ကွဲပက်လက်… တမ်းတနေရင်းးးးး…..\nငါရဲ့.. လွမ်းဆွတ်ခြင်းတို့ အကြားးး…. အရာရာဟာ.... နေသားတကျပါပဲ…..\nPosted by Toe Yee Yee at 1:41 AM No comments:\nချစ်ခြင်းတရားကိုဗလက္ကာရပြုခံရတဲ့နောက်သေနေတဲ့စိတ်နဲ့ လျှောက်ခဲ့တဲ့လမ်းတွေမှာ လောက်တွေဖွေးဖွေးတက်ခဲ့တယ်။\nနင်ပျော်ပါစေကွာလို့ မိုက်ရူးရဲဆန်ဆုတောင်းမှုကို နာကျည်းချက်က သေမိန့်ချခဲ့တယ်။\nဟန်မူရာဘီလို ဥပဒေသစိတ်နဲဆို နင့်နှလုံးသားကြွေမွပျက်စီးနေတာကြာပြီ။\nစိတ်တစ်ကွေ့မှာ တွေ့ကြုံနေရတဲ့ လောကဓံထဲ နင်လည်းလူတစ်ဦးမို့ ဖက်လှဲတကင်း ကြုံစေရမယ်။\nငါ့ရဲ့ယုံကြည်ခြင်းကို ချနင်းခဲ့တဲ့ နင် ... ငါ့နှလုံးသားသွေးနဲ့ တိုင်တည်မှုပြုခဲ့မယ်။\nတံတားလိုခင်းခဲ့တာကို နင်းရုံတင်မက ချိုးချေသွားခဲ့တဲ့နင် ...\nဒဏ္ဏာရီထဲက သစ္စာနဲ့ချစ်ခြင်းတရားတွေဟာ နင့်လက်နဲ့ထိလို့ လောင်မီးပြာကျပါစေ။\nဘယ်သွားသွား ဘာလုပ်လုပ် နင့်ကို လူရှုပ်လို့မြင်ကြပါစေ။\nနင်ကလွဲပြီး မိန်းမမှန်သမျှဟာ တစ်ခြားယောကျာ်းများအပေါ် တိမ်းမူးရီဝေမူးယစ်ပါစေ။\nသံသရာတစ်ကွေ့ နင့်ကိုပြန်တွေ့ခဲ့ရင်တောင် ယောကျာ်းနဲ့ မိန်းမဘ၀ကြား နင်ဖြစ်ပါစေသား။\nအို ... ဘုရားသခင် .....\nအမှောင်လမ်းကိုရောက်နေရတဲ့ဘ၀မို့ သွေးစက်လက်နဲ့ ကျိန်စာပြုခဲ့ပါတယ်။\nအာမင် ......။ ။\nPosted by Toe Yee Yee at 10:18 PM No comments: