သားနှဈယောကျ မိခငျဖွဈတာမို့ ကဆြုံးသှားတဲ့ သူရဲကောငျး တှေ ရဲ့ မိဘတှေ ကိုယျစား အရမျး ဝမျးနညျး ကိုယျခငျြးစာ ခံစားမိတယျ ဆိုတဲ့ ဇငျဇငျဇျောမွငျ့ – GaMone Media\nHomepage / Celebrity / သားနှဈယောကျ မိခငျဖွဈတာမို့ ကဆြုံးသှားတဲ့ သူရဲကောငျး တှေ ရဲ့ မိဘတှေ ကိုယျစား အရမျး ဝမျးနညျး ကိုယျခငျြးစာ ခံစားမိတယျ ဆိုတဲ့ ဇငျဇငျဇျောမွငျ့\nသားနှဈယောကျ မိခငျဖွဈတာမို့ ကဆြုံးသှားတဲ့ သူရဲကောငျး တှေ ရဲ့ မိဘတှေ ကိုယျစား အရမျး ဝမျးနညျး ကိုယျခငျြးစာ ခံစားမိတယျ ဆိုတဲ့ ဇငျဇငျဇျောမွငျ့\nBy Ga MonePosted on March 14, 2021 March 14, 2021\nပရိသတျကွီးရေ.. အနုပညာလောကမှာ ထူးခွား လှပတဲ့ မကျြဝနျးတဈစုံကို ပိုငျဆိုငျထားပွီး ပရိသတျတှကွေားအရမျးကိုရပေနျးစားအောငျမွငျခဲ့သလို ဇာတျကားတှလေညျး ရိုကျကူးထားသူလေးကတော့ သရုပျဆောငျဇငျဇငျဇျောမွငျ့ပဲ ဖွဈပါတယျ..။ ဇငျဇငျဇျောမွငျ့ကတော့ လတျတလောအခွအေနတှေနေဲ့ ပတျသကျပွီး ပွညျသူတှေ နဲ့အတူ ရပျတညျနသေလို သားနှဈယောကျမိခငျဖွဈတာမို့ ကဆြုံးသှားတဲ့ သူရဲကောငျးတှရေဲ့မိဘတှကေိုယျစား အရမျးဝမျးနညျးကိုယျခငျြးစာ ခံစားမိတဲ့အကွောငျးလေး ပွောပွလာပါတယျ..။ ပွညျသူတှဝေမျးနညျးနရေသလို သူမကိုယျတိုငျကလညျး ဝမျးနညျး ကွကှေဲနရေတဲ့ အကွောငျးလေးတှနေဲ့ ကဆြုံးသှားတဲ့သူရဲကောငျးလေးတှအေတှကျ ယူကွုံးမရဖွဈရတဲ့ အကွောငျးလေးတှကေို ဒီကနမှေ့ာကရြောကျတဲ့ သားဖွဈသူရဲ့ မှေးနဆေု့တောငျးလေးနဲ့အတူ ပွောပွထားတာပါ..။\n“ဒီနေ့ က မလေေးရဲ့သားကွီးလေး အောငျကြျောကြျောပိုငျ @kyaw kyaw လေး၁၁ နှဈ ပွညျ့မှေးနဖွေ့ဈပါတယျ. သားကွီးလေးရဲ့ မှေးနမှေ့ာ နစေ့ဉျလဲ ကုသိုလျပွုနသေလို ပဲ ဒီနမှေ့ာလဲ လှု ဒါနိးကုသိုလျ ယူခဲ့ပါတယျ .သားကွီးမှေးနေ့ မှာ သားကွီးက မလေေးတို့ကိုကနျတော့တော့ လေးနကျတဲ့ဆုလေးတှပေဲ ပေးခဲ့ပါတယျ . သားကွီးလေး ရဲ့ဘဝ့ မှာ အကွငျနာတရားရှိသော , လူ ပီသ သော , အားကွီးတိုငျး အနိုငျမကငျြ့သော, မုသားမသုံးသော, ငါးပါးသီလမွဲသော ,ငဲ့ညှာ ပွီး တကိုယျကောငျးစိတျမရှိသော, တာဝနျသိသော , ကိုယျကြိုးမငဲ့ သော အမြားအမှနျ ခှဲခွားနိုငျစှမျး ရှိပွီး အမှနျတရားဘကျက ကိုယျကြိုးမငဲ့ပဲရပျတညျရဲသော မိဘ လူမြိုး တိုငျးပွညျနဲ့ ကိုယျကငျြ့သိက်ခာပွညျ့စုံ ပွီး အသကျရှညျတဲ့သားကောငျးလေးဖွဈပါစေ လို့ ပွုသမြှထူးမွတျတဲ့ ကုသိုလျတှနေဲ့သစ်စာ ဆို ဆုတောငျးပေးပါတယျ . သားကွီးလေး ဖွဈခငျြတဲ့ဆု မွတျဆုကောငျး မှနျသမြှ တောငျးတတိုငျးပွညျ့ဝပွီးအသကျရှညျပါစေ . ဒီနေ့ က သားကွီးမှေးနမေို့ အမှတျတရနောကျနှဈအမှတျတရပွနျပျေါလာအောငျတငျတာပါ . နိုငျငံသူနိုငျငံသားတှဝေမျးနညျး နခြေိနျမို့ မလေေးကိုယျတိုငျလဲဝမျးနညျးကွကှေဲနရေလို့ဘာဓာတျပုံ မတငျတာပါ ရှငျ .\nမလေေး လဲ သားနှဈယောကျရဲ့မိခငျဆိုတော့ နိုငျငံသူ နိုငျငံသားတှေ နဲ့ထပျတူ ကဆြုံးသှားသူမြားရဲ့ မိခငျတှေ ကိုယျစား အရမျးဝမျးနညျး ကိုယျခငျြးစာမိခံစားရပါတယျ . မလေေး နစေ့ဉျပွုတဲ့ကုသိုလျကောငျးမူ့ရော , ဒီနသေ့ားကွီးလေး ရဲ့မှေးနမှေ့ာပွုတဲ့ကုသိုလျထူးတှကွေောငျ့အားလုံးကနျြးမာခမျြးသာ အနာရောဂါ ကငျးဝေး ဘေးရနျ ကငျးစိတျခမျြးသာပွီး အားလုံးလိုခငျြတဲ့ ဆုအမွနျဆုံးပွညျ့ဝကွပါစသေား . နိုငျငံသူနိုငျငံသားအားလုံး မလေေးတို့မိသားစု အပါအဝငျကောငျးမှနျစှာ အိပျစကျကောငျးမှနျစှာနိုးထလာပွီး စိတျခမျြးမွရေ့တဲ့ ဘဝတှေ ပြျောရှငျစှာ သှားလာရဲ တဲ့ဘဝတှအေမွနျဆုံးရကွပါစသေား . မလေေးတို့မိသားစုကလဲအားလုံးနဲ့ထပျတူပါပဲ. နိုငျငံသူနိုငိငံသားမြားအားလုံး အသကျဘေး အကပျြအတညျးဒုက်ခဝဠျကွှေး ကငျးဝေးအခြုပျအနှောငျအကပျြအတညျးမှ ကငျးဝေးပွီး လိုရာပွညျ့ အောငျကွပါစလေို့ မလေေး ရဲ့သားကွီးမှေးနမှေ့ာ ကုသိုလျပွုသစ်စာဆိုဆုတောငျးပေးလိုကျပါတယျရှငျ😍😍😍🙏🙏🙏 ဇငျဇငျဇျောမွငျ့ ၁၄ . ၃ . ၂၀၂၁ SUNDAY..” ဆိုပွီး ဆုတောငျးစကားလေးတှေ နဲ့အတူ ရေးသား ပွောပွထားတာ ဖွဈပါတယျ..။\nPhoto Credit – Zin Zin Zaw Myint’s Fb Acc\nပရိသတ်ကြီးရေ.. အနုပညာလောကမှာ ထူးခြား လှပတဲ့ မျက်ဝန်းတစ်စုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပရိသတ်တွေကြားအရမ်းကိုရေပန်းစားအောင်မြင်ခဲ့သလို ဇာတ်ကားတွေလည်း ရိုက်ကူးထားသူလေးကတော့ သရုပ်ဆောင်ဇင်ဇင်ဇော်မြင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်..။ ဇင်ဇင်ဇော်မြင့်ကတော့ လတ်တလောအခြေအနေတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြည်သူတွေ နဲ့အတူ ရပ်တည်နေသလို သားနှစ်ယောက်မိခင်ဖြစ်တာမို့ ကျဆုံးသွားတဲ့ သူရဲကောင်းတွေရဲ့မိဘတွေကိုယ်စား အရမ်းဝမ်းနည်းကိုယ်ချင်းစာ ခံစားမိတဲ့အကြောင်းလေး ပြောပြလာပါတယ်..။ ပြည်သူတွေဝမ်းနည်းနေရသလို သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း ဝမ်းနည်း ကြေကွဲနေရတဲ့ အကြောင်းလေးတွေနဲ့ ကျဆုံးသွားတဲ့သူရဲကောင်းလေးတွေအတွက် ယူကြုံးမရဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းလေးတွေကို ဒီကနေ့မှာကျရောက်တဲ့ သားဖြစ်သူရဲ့ မွေးနေ့ဆုတောင်းလေးနဲ့အတူ ပြောပြထားတာပါ..။\n“ဒီနေ့ က မေလေးရဲ့သားကြီးလေး အောင်ကျော်ကျော်ပိုင် @kyaw kyaw လေး၁၁ နှစ် ပြည့်မွေးနေ့ဖြစ်ပါတယ်. သားကြီးလေးရဲ့ မွေးနေ့မှာ နေ့စဉ်လဲ ကုသိုလ်ပြုနေသလို ပဲ ဒီနေ့မှာလဲ လှု ဒါနိးကုသိုလ် ယူခဲ့ပါတယ် .သားကြီးမွေးနေ့ မှာ သားကြီးက မေလေးတို့ကိုကန်တော့တော့ လေးနက်တဲ့ဆုလေးတွေပဲ ပေးခဲ့ပါတယ် . သားကြီးလေး ရဲ့ဘဝ့ မှာ အကြင်နာတရားရှိသော , လူ ပီသ သော , အားကြီးတိုင်း အနိုင်မကျင့်သော, မုသားမသုံးသော, ငါးပါးသီလမြဲသော ,ငဲ့ညှာ ပြီး တကိုယ်ကောင်းစိတ်မရှိသော, တာဝန်သိသော , ကိုယ်ကျိုးမငဲ့ သော အများအမှန် ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိပြီး အမှန်တရားဘက်က ကိုယ်ကျိုးမငဲ့ပဲရပ်တည်ရဲသော မိဘ လူမျိုး တိုင်းပြည်နဲ့ ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာပြည့်စုံ ပြီး အသက်ရှည်တဲ့သားကောင်းလေးဖြစ်ပါစေ လို့ ပြုသမျှထူးမြတ်တဲ့ ကုသိုလ်တွေနဲ့သစ္စာ ဆို ဆုတောင်းပေးပါတယ် . သားကြီးလေး ဖြစ်ချင်တဲ့ဆု မြတ်ဆုကောင်း မှန်သမျှ တောင်းတတိုင်းပြည့်ဝပြီးအသက်ရှည်ပါစေ . ဒီနေ့ က သားကြီးမွေးနေ့မို့ အမှတ်တရနောက်နှစ်အမှတ်တရပြန်ပေါ်လာအောင်တင်တာပါ . နိုင်ငံသူနိုင်ငံသားတွေဝမ်းနည်း နေချိန်မို့ မေလေးကိုယ်တိုင်လဲဝမ်းနည်းကြေကွဲနေရလို့ဘာဓာတ်ပုံ မတင်တာပါ ရှင် .\nမေလေး လဲ သားနှစ်ယောက်ရဲ့မိခင်ဆိုတော့ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားတွေ နဲ့ထပ်တူ ကျဆုံးသွားသူများရဲ့ မိခင်တွေ ကိုယ်စား အရမ်းဝမ်းနည်း ကိုယ်ချင်းစာမိခံစားရပါတယ် . မေလေး နေ့စဉ်ပြုတဲ့ကုသိုလ်ကောင်းမူ့ရော , ဒီနေ့သားကြီးလေး ရဲ့မွေးနေ့မှာပြုတဲ့ကုသိုလ်ထူးတွေကြောင့်အားလုံးကျန်းမာချမ်းသာ အနာရောဂါ ကင်းဝေး ဘေးရန် ကင်းစိတ်ချမ်းသာပြီး အားလုံးလိုချင်တဲ့ ဆုအမြန်ဆုံးပြည့်ဝကြပါစေသား . နိုင်ငံသူနိုင်ငံသားအားလုံး မေလေးတို့မိသားစု အပါအဝင်ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်ကောင်းမွန်စွာနိုးထလာပြီး စိတ်ချမ်းမြေ့ရတဲ့ ဘဝတွေ ပျော်ရွှင်စွာ သွားလာရဲ တဲ့ဘဝတွေအမြန်ဆုံးရကြပါစေသား . မေလေးတို့မိသားစုကလဲအားလုံးနဲ့ထပ်တူပါပဲ. နိုင်ငံသူနိုငိငံသားများအားလုံး အသက်ဘေး အကျပ်အတည်းဒုက္ခဝဠ်ကြွေး ကင်းဝေးအချုပ်အနှောင်အကျပ်အတည်းမှ ကင်းဝေးပြီး လိုရာပြည့် အောင်ကြပါစေလို့ မေလေး ရဲ့သားကြီးမွေးနေ့မှာ ကုသိုလ်ပြုသစ္စာဆိုဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်ရှင်😍😍😍🙏🙏🙏 ဇင်ဇင်ဇော်မြင့် ၁၄ . ၃ . ၂၀၂၁ SUNDAY..” ဆိုပြီး ဆုတောင်းစကားလေးတွေ နဲ့အတူ ရေးသား ပြောပြထားတာ ဖြစ်ပါတယ်..။\nPrevious post သဲအိတျ သယျရငျး ဖုနျး အနှိုကျ ခံလိုကျရတဲ့ ကလေး ကို သပိတျက လူတှေ က ဖုနျးပွနျ ဝယျပေးခဲ့ …\nNext post တရုတျ နဲ့ အမရေိကနျ မဟာမိတျ တှေ ဘယျသူတှကေ မွနျမာ့ အရေး အပျေါမှာ အသာစီး ရသှား နိုငျမလဲ…?


ချစ်လိပ်ပြာ အချစ်စာပေ: လိုးပါတော့ဟယ် မောင်လေးရယ်\nဒီနေ့ မရင်မြတစ်ယောက်ထဲ တောထဲလာခဲ့ရတယ်..။ အိမ်ကလူကတော့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ မနေ့ညက အရက်တွေ အသောက်လွန်ပြီး အရက်နာကျလို့ အိပ်ယာက မထနိုင်ဖြစ်ပြီး အိမ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေရဲ့…။ ဒီထက်ဆိုးတာက မနေ့ညက အိပ်ယာဝင် ဇာတ်လမ်းလေ…။ ကိုယ်တော်ချောက အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ည ၉နာရီထိုးနေပြီ…။ သမီးလေးကတော့ မရင်မြ ဘေးမှာ အိပ်မောကျနေရှာပါပြီ…။ သူ့ယောက်ျား အခုလို အရက်တွေ အများကြီးသောက်တာ မရင်မြ မကြိုက်ပါ..။ အစပထမတော့ အလုပ်ပင်ပန်းလို့ အညောင်းပြေ အညာပြေပါဆိုပြီး ခွင့်တောင်းလို့ လိုက်လျောခဲ့ပါတယ်..။ ဟုတ်တော့ ဟုတ်တုတ်တုတ်ပဲ..။ အရက်သမား လုံးလုံး မဖြစ်ခင်ကတော့ တောထဲက အပြန် ရေမိုးချိုး အရက်တစ်ပိုင်းလောက်သောက် ၊ ထမင်းစားသောက်ပြိး ခြံတံခါး အိမ်တံခါးပိတ်ကာ လင်မယားနှစ်ယောက် အိပ်ယာဝင်တော့တာပါပဲ…။\nတီဗီဘာညာ မပေါ်ထွန်းသေးတဲ့ ခေတ်မို့ ရေနံဆီမီးခွက်ကိုသာ သုံးရပြီး ရေနံဆီကုန်မှာစိုးလို့ အကြာကြီးလည်း မထွန်းနိုင်ခဲ့ဘူး…။ ညားပြီး တစ်နှစ်အကြာထိ သားသမီးလည်း မယူကြဘူး…။ဒီတော့ လင်မယားနှစ်ယောက်ထဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပေါ့…။ အရွယ်တွေကလည်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကျော်တွေမို့ အချစ်ရေးက အစ သန်သန်ထန်ထန် အားမာန်တွေ အပြည့်ပေါ့လေ…။ ညညဆို သူက အရက်လေး တထွေထွေနဲ့ ထင်တိုင်းကျဲ လုပ်တော့တာပါပဲ..။သန်ကသန်ပါဘိနဲ့ မရင်မြတစ်ယောက် အိမ်ထောင့်သုခတွေ လိုအင်တွေ ပြည့်ဝလိုက်တာ ပြောမနေပါနဲ့တော့..။ အလုပ်ပင်ပန်းသမျှ ညညဆို ကာမစည်းစိမ်နဲ့ ပျော်ပါးဖြေဖျောက်ရတာမို့ အိမ်ထောင်ဦးမှာ အမြူးကြီး မြူးခဲ့၊ အပျော်ကြီး ပျော်ခဲ့ကြရပါတယ်..။ အဲဒီက စလိုက်တဲ့ အရက်….. အခုဆိုရင် သောက်လာခဲ့တဲ့ သက်တမ်းက သမီးလေး တစ်သက်တောင် ကျော်ခဲ့ပေါ့..။ သမီးလေးက အခုဆို ၆ နှစ်တောင် ပြည့်တော့မယ်..။ ၂ တန်းတောင်ေ၇ာက်နေပြီ…။ သားသမီး အကျိုးမပေးလို့ထင်ပါရဲ့..။ ဒီတစ်ယောက်မွေးပြီး နောက်ထပ်လည်း မမွေးတော့ဘူး..။ ဒါကတော့ ကံတရားမို့ မရင်မြလည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ..။ မနေ့ညက လုပ်ပုံ ပြောပြရအုန်းမယ်…။ ရွာလည်ပိုင်းကနေ အရက်လေး တမြမြနဲ့ အိမ်ပြန်လာတယ်…။ ပြန်လာတာကို ပြောတာ..။ သူ့လက်ထဲမှာလဲ ငွေက သုံးထောင်ကျော်လောက် ပါတယ်..။ ငွေ သုံးထောင်ကျော်ဆိုတာ နည်းတာမှတ်လို့…။ ဆန်တစ်ပြည်မှ ၆ ကျပ်ခွဲ ခေတ်ကိုး…။ ငွေကလေးကလည်း ပါ..၊ အရက်ကလေးကလည်း ထွေဆိုတော့ ငယ်မူတွေပြန်ပြီး ကမျင်းကြောထချင်လို့နဲ့ပဲ တူပါရဲ့..။ မရင်မြကို ကြုံးထဲ့ပြီး ဖက်နမ်းပါလေရော…။ သွေးသားဆူဖြိုးပြီး ကာမဓါတ်အားတွေ အားကောင်ဆဲ အရွယ်တွေမို့ မရင်မြလည်း ပျော်တာပေါ့လေ…။ ခါတိုင်းဆိုရင် စောက်ဖုတ်ထက် အရက်ကိုသာ သတိရနေတဲ့လူဆိုတော့ …အဟုတ်ကို ပြောပါတယ်…။ မရင်မြ စိတ်ထဲ တကယ်ပျော်မိပါတယ်..။ သမီးကလည်း နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေတာဆိုတော့ ယောက်ျားဖြစ်သူရဲ့ အပွတ်အသပ် အနှိုက်အဆွတွေကို မရင်မြကလည်း ကျေကျေနပ်နပ် လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကြီး သာယာနေမိတာပေါ့…။ သူကလည်း အားကျမခံ သူ့ယောက်ျားကိုတင်မြရဲ့ လီးကြီးကို ပုဆိုးပေါ်က ကိုင်ဆုတ်ရင်း ဆွပေးနေမိတယ်..။ စောက်ဖုတ်ကြီးကို အပီပြင် နှိုက်ဆွပေးနေတာ မရင်မြတစ်ယောက် ရာဂ စိတ်တွေ ထကြွလာတယ်..။ သူ့ယောက်ျား ကိုတင်မြရဲ့ စိတ်ကို အကဲခတ်မရပေမယ့် သူ့ပေါင်ကြားက လီးတန်ကြီးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ထန်ထန်လာပြိး မတ်တောင်လာပြီလေ…။ မရင်မြက ထိုင်ပြီး အနှိုက်အဆွ ခံနေရာက ပက်လက်အိပ်ချလိုက်တယ်..။ အော်…အော်…ပြောရအုံးမယ်…။ မရင်မြ နာမည်နဲက သူ့ယောက်ျား ကိုတင်မြ နာမည်က ရင်မြ တင်မြ အသံက ဆင်တူဖြစ်နေတာကိုး…။ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ့ယောက်ျားပြောဖူးတာကို မရင်မြ ဘယ်တော့မှ မမေ့သေးဘူး…..ဘာတဲ့….\n``မင်းနာမည်ရဲ့ အဆုံးက မြ..၊ ငါ့နာမည်အဆုံးကလဲ မြ…၊ ဒီတော့ ကြာသာပတေးနံကွာ..၊ နေ့ချင်းထပ်တော့ မြတ်သတဲ့… ညညဆို လိုးတိုင်းလိုးတိုင်း ငါက အပေါ်ကချည်း ထပ်မှောက်လိုးရတာဆိုတော့ အဟဲ…ဟဲ …။ ပြီးတော့ မင်းနာမည်ရဲ့ ရှေ့ဆုံးအလုံးက ရင်…၊ ရင်ဆိုတော့ ဗုဒ္ဓဟူး…….၊ ငါ့နာမည် ရှေ့ဆုံးအလုံးက တင် ဆိုတော့ စနေ…စနေဗုဒ္ဓဟူး ရူးတောင် ကြီးပွားဆိုပဲဟ.. မိန်းမရ….``\nဒီလိုပြောပြီး တဏှာရူးကြောတွေထပြီး လင်မယားနှစ်ယောက် လိုးလိုက်ကြ…၊ ခံလိုက်ကြတာ ပျော်စရာ ကြည်နူးစရာကြီး…။ သူ့ယောက်ျား ကိုတင်မြက ဒီလို နောက်တောက်တောက် လူမျိုးပါ…။ ထားတော့….စောစောက အကြောင်း ပြန်ဆက်ရအောင်…။ မရင်မြက ပက်လက်အိပ်ရင်း ဆက်အနှိုက်ခံနေရတယ်…။ ငွေ ၃၀၀၀ ကလဲ ရထားဆိုတော့ ပျော်တာပေါ့… လေ…။ တောအရပ်မှာ ငွေ ၃၀၀၀ ဆိုတာ တကယ့်ကို နည်းတာမဟုတ်ဖူး…။ နှိုက်ရင်း နှိုက်ရင်းနဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးက ရွ ရွလာတယ်…။ ဒုတ်နဲ့ အတို့ခံရတဲ့ ဂုံညှင်းဖားကြီးလို ၊ ရာဂမာန်တွေကြွတက်လာပြီး ခုံးထဖောင်းကြွနေပြီလေ…။ အတွင်းကလဲ တလှုပ်လှုပ် တရွရွနဲ့ ရွစိကို ထိုးနေတော့တာပေါ့…။ မရင်မြကလည်း သူ့လီးကြီးကို ပုဆိုးပေါ်က ဆုတ်ကိုင်ပေးနေရတာကို အားမရလှတာနဲ့ ပုဆိုးပင့်လှန်ပြီး လီးကြီးကို ထိထိမိမိကြီး ဆုတ်ကိုင်ပြီး ဆွပေးလိုက်တယ်..။ ကိုတင်မြတစ်ယောက်လည်း သဘောကျ ကျေနပ်နေတော့တာပေါ့…။ အရက်က တော်တော်လေး သောက်ထားတာမို့ မူးယစ်ရီဝေတဲ့ အရသာနဲ့ အတူ လီးကြီးကို ဆုတ်ကိုင်ဆွပေးနေတဲ့ အရသာကိုပါ တစ်လှည့်စီ ခံစားနေမိတယ်.။ ကိုတင်မြလီးက နည်းနည်းနောနောဟာကြီး မဟုတ်ဘူး…။ လက်တစ်ဆုတ်စာမက တုတ်လွန်းပြီး အရှည်က တစ်ထွာကျော်ကျော်လောက် ရှိတယ်....ဆိုပါတော့ ….၇ လက်မခွဲလောက်ပေါ့…။ စောက်ဖုတ်အခေါင်းထဲ မကြာမကြာ အောင်းရလွန်းလို့နဲ့ တူပါရဲ့…။ လီးတန်ကြီးက မီးသွေးရောင် တောက်ထနေသလိုပဲ…။ ပြဲအာနေတဲ့ ဒစ်ထိပ်ကြီးကတော့ နီညိရောင်သန်းပြီး တင်းရင်း ဖူးအာနေတာပေါ့လေ…။ မရင်မြ လီးတံကြီးရဲ့ အရေပြားတွေကို အရင်းဖက်ဆွဲဆွဲ လှန်ပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး စိတ်ပါလက်ပါ ဂွင်းတိုက်သလို လုပ်ပေးနေတယ်…။ တစတစနဲ့ ကိုတင်မြ လီးကြီးဟာ စောစောကထက် တင်းကြွလာပြီး လီးကြီးကို ယှက်သိုင်းထားတဲ့ သွေးကြောကြီးတွေပါ ဖောင်းကြွလာတယ်..။ မရင်မြက သူ့အကျီ င်္ ကျယ်သီးတွေကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဘရာစီယာကို အထက်သို့ ပင့်လှန်လျက် နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဖော်ထားလိုက်တယ်..။ ကလေးမွေးတာကလည်း တစ်ယောက်တည်း..၊ အရွယ်ကလည်း ကောင်း…၊ သွေးသားကလည်း ဆူဖြိုးတုန်းဆိုတော့ နို့ကြီးနှစ်မွှာက ဝင်းမွတ်အိထွားမို့တင်းနေတာပါ..။ မရင်မြက လွတ်နေတဲ့ သူ့ယောက်ျားလက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး လုံးဝန်းမို့မောက်နေတဲ့ သူ့နို့အုံတင်းတင်းအိအိကြီးပေါ် တင်ပေးလိုက်တယ်..။ အရက်ကလေးက တရစ်ရစ်နဲ့ ကိုတင်မြကလည်း နို့အုံကြီးကို ညှစ်ညှစ်ပြီး ဖွဖွ ဆုတ်ချေပေးလိုက်တယ်..။ မရင်မြခမျာလည်း ကာမခလုတ်တွေက တဖျစ်ဖျစ်နဲ့ ပွင့်ထွက်လာပြီမို့ ရမက်သွေးအရှိန်ကလည်း တစစနဲ့ တက်တက်လာပါပြီ…။ ကိုတင်မြက သူ့ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်လိုက်ပြီး ဘေးနားမှာ ပုံထားလိုက်တယ်..။ တဆက်တည်းမှာပဲ မရင်မြရဲ့ ထမီကို လည်း ချွတ်ပစ်လိုက်တယ်..။ ဒူးထောင်ပေါင်ကား အနေအထားမို့ မရင်မြက ခြေဆင်းပြီး အလိုက်သင့်ပြင်ပေးလိုက်တယ်..။ ရေနံဆီမီးရောင်အောက်မှာ ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်ကြီးက ကိုတင်မြရဲ့ ရမက်ဇောကို ပိုမိုတက်ကြွစေပါတယ်..။ ကိုတင်မြက မရင်မြကို ဘေးတစောင်းအနေအထားဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပေးလိုက်တယ်..။ ပြီးတော့ ညာဘက်ပေါင်တံကြီးကို အထက်သို့ ကွေးတင်လိုက်ပြန်တယ်..။ တင်ဆုံထွားထွားကြီးက မို့မောက် ကားတက်လာပြီး ဖင်အိုးကြီးနှစ်မွှာကလည်း အက်ကွဲထွက်လာပါတယ်..။ ကိုတင်မြက မရင်မြရဲ့ ဘယ်ဘက်ပေါင်တံအပေါ် ခပ်ဖွဖွလေး ခွထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ပေါင်ရင်းကို မရင်မြဖင်ဆုံကြားဆီ တိုးကပ်လိုက်တယ်..။ ပြီးတော့ နောက်ကို ပြူးအစ်ထွက်နေတဲ့ မရင်မြ စောက်ဖုတ် စူစူကြီးကို လက်ခလယ်ထိပ်နဲ့ ခပ်ဖွဖွလေး စမ်းလိုက်တယ်..။ နှုတ်ခမ်းသားတွေက ထူပွကြွရွနေတယ်..။ လက်ခလယ်ထိပ်ကိုလည်း စောက်ဖုတ်အထဲ စွပ်ခနဲ ထိုးထည့်လိုက်သေးတယ်..။ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေက နွေးနွေးရှိန်းရှိန်း စိုစိုစွတ်စွတ်ကြီး ဖြစ်နေပါပြီ…။ အစစ သေချာပြီဆိုမှ တောင်မတ်နေတဲ့ သူ့လီးကြီးကို လက်နဲ့ အသာဆကိုင်ပြီး စောက်ခေါင်းအဝမှာ တေ့မြှုပ်လိုက်တယ်..။ အတွင်းသားနုနုတွေက စောက်ရည်ကြည်တွေနဲ့ ရေသမမွှေထားပြီးမို့ လီးထိပ်ကြီးမှာ ဇိခွ နဲ နစ်ဝင်သွားတယ်..။ စောစောက ဂွင်းတိုက်ထားသော အရှိန် ၊ အရက်ရှိန် ကိလေသာ ရမက် အရှိန် စသည့် အရှိန်မျိုးစုံ ထုံမွှမ်းထားသည့်အတွက် လီးချောင်းတန်ကြီး တလျောက် ရှိန်းခနဲ ဖိန်းခနဲ ကျင်တက် ယားဆိမ့်သွားရတယ်..။ ကိုတင်မြက ဖင်ကြောကြီးကို ရှုံ့ခွက်ပြီး လီးကြီးကို အဆုံးထိ ဖိသွင်းလိုက်တယ်…။ ``ဖျစ်…ဖျစ်..ဖွတ်…ဖျစ် ဖျစ်…ဖွပ်…`` ``အ…အင်း…ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်……အ…..အလ…အင့်.ကျွတ်…`` ကလေးတစ်ယောက်သာ မွေးထားဖူးတဲ့ စောက်ဖုတ်ဖြစ်ရုံမက တစ်ပတ်တစ်ခါ ကျောက်ချဉ်ရေ စိမ် စိမ်ပေးနေသည့် စောက်ဖုတ်မို့ လီးကြီးက စီးစီးပိုင်ပိုင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကြီး ဝင်သွားပါတယ်..။ လီးကြီး အဆုံးထိ ဝင်သွားပြီးနောက် ကိုတင်မြက ခဏရပ်ထားပြီး စောက်ဖုတ်အငွေ့ခံကာ နှပ်ထားလိုက်ပါသေးတယ်..။ နှပ်လို့ အားရတော့မှ သူ့လီးကြီးကို တစ်ဝက်ကျော်ကျော်လောက် ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်က ပုခုံးကို ဆုတ်ကိုင်လျက် ကျန်လက်တစ်ဖက်က နို့အုံတင်းတင်းကြီးကို ဆုတ်ကိုင်ကာ ခပ်သွက်သွက် ညှောင့် ညှောင့်လိုးပါတော့တယ်….။\nလီးဝင်လီးထွက် စည်းချက်ကျကျ သံစဉ်တွေထွက်ပေါ်နေသလို ကာမဂီတ ညည်းညူသံတွေကလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပါတယ်..။ သမီးဖြစ်သူက အအိပ်ကြီးသူမို့ တော်ပါသေးရဲ့..။ ထိုသို့ တစောင်းအနေအထားခွ ဆောင့်လိုးနေရာမှ ကိုတင်မြက သူ့လီးကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပါတယ်..။ မရင်မြကိုလည်း ပက်လက်အနေအထားဖြစ်အောင် ပြင်ပေးလိုက်ရာ မရင်မြကလည်း အလိုက်တသိ ဒူးထောင် ပေါင်ကားပေးလိုက်ပါတယ်…။ ကိုတင်မြက မရင်မြ ပေါင်ကြား ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး အရှိန်ပြင်းထန်နေတဲ့ ထပ်မံမြှုပ်သွင်းလိုက်ပြန်တယ်..။ ဒီတစ်ခါတော့ လီးတန်ကြီးက အထစ်အငေါ့မရှိ ချောချောရှူရှူ ပြွတ်ခနဲ ရွှတ်ခနဲ ဝင်သွားပါတယ်..။ ကိုတင်မြလက်နှစ်ဖက်က မရင်မြကိုယ်ပေါ် ကျော်ခွထောက်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကို ရှေ့အနည်းငယ်ကုန်းလျက် အားပါးတရ အသားကုန်ကြုံးကြုံးဆောင့်ပါတော့တယ်..။\n``အင့်…အ…အမေ့…..အ အ……အင့်…အိ..အင့်…..အမေ့….အ ဟင့်….အိ…အ…`` အရက်အရှိန်နဲ့အတူ ကာမအရှိန်ပါ တက်လာပြီမို့ ကိုတင်မြရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေက မီးကုန်ရမ်းကုန် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖြစ်နေသလို မရင်မြရဲ့ အကော့အပင့်တွေကလည်း သဲထိတ်ရင်ဖိုစရာ ကောင်းလွန်းလှပါတယ်..။ ကိုတင်မြရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ အရက်ရှိန်က ပျံ့နှံ့ ဝင်ရောက်သွားပြီမို့ ဘာကိုမှ မစဉ်းစားနေတော့ပဲ တရှူးရှူး တရှဲရှဲဖြင့် မာန်ထနေသော ဝက်သိုးကြီးလို အငမ်းမရ ဆောင့်ဆောင့် လိုးပါတော့တယ်..။ မ၇င်မြတစ်ယောက်လည်း လီးအရသာကို ခံစားရင်း ကော့ကော့ခံကာ ငွေသုံးထောင်နှင့် ဝယ်ရမည့် အရာတွေကို စိတ်ကူးယဉ်လျက် ရှိပါတယ်..။ သည်တော့ ကိုတင်မြကာမဇောထန်သလောက် မရင်မြခမျာ နောက်က မလိုက်နိုင်ပဲ ဖြစ်နေပါတယ်..။ လီးအရသာကလည်း ကောင်း စိတ်ကူးယဉ်လို့ကလည်း ကောင်း မို့ ကာမလိုအင် ပန်းတိုင် ရောက်ရှိရေးမှာ နှောင့်နှေးသွားပါတယ်…။ အရှိန်ပြင်းသော ဆောင့်ချက်တွေနှင့် အတူ ကိုတင်မြ လချောင်းတစ်ခုလုံး ထူပူယားကြွလာပြီး လရေပူပူတွေကို စောက်ခေါင်းထဲ ဗျင်းခနဲ ဗျင်းခနဲ ပန်းထည့်လိုက်ပါတော့တယ်..။ စောက်ခေါင်းထဲ ပူခနဲ နွေးခနဲ ဖြစ်သွားတဲ့ အတွေ့က ကိုတင်မြတစ်ယောက် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း မရင်မြကို အချက်ပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားပါတယ်..။ မရင်မြအဖို့ အခုမှ ကောင်းဆဲမို့ ကိုတင်မြနဲ့ ပြိုင်တူပြီးရန် ကော့ ကော့ပြီး ခံဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ မမှီနိုင်တော့ပါ..။ တဖြည်းဖြည်း ကိုတင်မြလီးကြီးက အရှိန်သေသွားတာကို သိလိုက်ပါတယ်..။ ကိုတင်မြတစ်ယောက် မရင်မြကိုယ်ပေါ်မှောက်ချရင်း ဟောဟဲဆိုက်ကာ မောပန်းလျက် အမောဖြေနေပါတယ်..။ လီးကြီးကလည်း ပျော့ခွေ ညှိုးနွမ်းလို့ သွားပါပြီ…။ အားအင်လည်း ကုန်ခမ်း အရက်ရှိန်ကလည်း အတက်ကြမ်းနေပြီမို့ မှောက်ရက်တန်းလန်းကြီးဖြင့် ပင် ကိုတင်မြတစ်ယောက် အိပ်ပျော်သွားပါတော့တယ်..။ အခုမှ စတင် ကောင်းနေဆဲမို့ မရင်မြတစ်ယောက် အားမလိုအားမရ ဆတ်တငံ့ငံ့ကြီး ဖြစ်နေရှာပါတယ်..။ သူ့ယောက်ျားကိုယ်လုံးကြီးကို ဘေးတွန်းချလိုက်ပြီး ပုဆိုးကို ဖြစ်သလို စွပ်ပေးလိုက်တယ်..။ တခေါခေါ အိပ်နေတဲ့ ယောက်ျားကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် တစ်ချက်ကြည့်ရင်း စောင်ပါးတစ်ထည် လွှမ်းပေးလိုက်တယ်..။ သူ့နို့အုံဖွေးဖွေး အိအိကြီးကိုလည်း ဘရာစီယာနဲ့ ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး အနီးမှာ ရှိတဲ့ ထမီကို ရင်လျားဝတ်ရင်း အပြင်ဘက် သေးပေါက်ထွက်ခဲ့တယ်..။ ညဉ့်အတော်နက်နေပြီမို့ တစ်ရွာလုံး တိတ်ဆိတ်ကာ နေလေရဲ့…။ မကောင်းမှုဟူသည် ဆိတ်ကွယ်ရာမရှိ ဆိုတဲ့ စကားပုံကို ဒီနေရာမှာ သုံးသင့် မသုံးသင့် ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် တွေးမိပါရဲ့..။ အကြင်လင်မယားဖြစ်တဲ့ မိန်းမနဲ့ ယောက်ျား လောကထုံးစံအတိုင်း လိုးကြခံကြတာကို မကောင်းမှုလို့ သတ်မှတ်လို့ ဖြစ်ပါ့မလား ဟု ဖိုးတုတ် စဉ်းစားကြည့်သည်..။ သူများမယား ကြာခိုပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ် လိုးရင် ဒါ အပြစ်ရှိလို့ မကောင်းမှုလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်..။ အခုဟာက ကိုတင်မြက မရင်မြရဲ့ လင် ၊ မရင်မြက ကိုတင်မြရဲ့ မယား…။ ဒီတော့ လင်နဲ့ မယား မို့ လိုးကြခံကြတာ သဘာဝ မို့ အပြစ်မရှိပါဘူး…။ အဲ ခက်တာက ဒီလိုးတယ်ဆိုတာကြီးကို ဘယ်ယောက်ျား မိန်းမမှ လူရှေ့သူရှေ့ ပေါ်ပေါ်တင်တင်ကြီး လိုးကြတာ မဟုတ်ဘူးလေ…။ လူဆိုတော့ ရှက်တတ်တယ် ထင်ပါရဲ့ ၊ အကောင်ပလောင်တွေကတော့ ရှင်းတယ်..၊ စိတ်ထမုန်ယိုလာလျင် ဘယ်သူ့ရှေ့မှ မရှောင်ဘူး ။ တက်လုပ်လိုက်ကြတာပဲ..။ ဖိုးတုတ်က အသက်သိပ်မကြီးသေးပါဘူး…။ လေးတန်းအောင်တော့ ကိုရင်ဝတ်…။ လူထွက်လာတာ ခြောက်လလောက်ပဲ ရှိသေးတာ..။ ဥာဏ်ကောင်း စာတော်တဲ့သူမို့ စာဖတ်ဝါသနာလည်း တော်တော်ကြီးတယ်..။ ဆရာကြီး ပီမိုးနင်းရဲ့ ကျားမ သဘာဝ အကြောင်းရေးထားတဲ့ စာတွေ တော်တော်လေး ဖတ်ဖူးနေတဲ့ကောင်..။ ဘယ်ဘဝက ဘယ်လို ပဌာန်းဆက်နဲ့ လာတဲ့ကောင်မျိုးလဲ မသိဘူး..၊ လူငယ်သလောက် တဏှာရူး ကြမ်းမှ ကြမ်း ၊ ပြီးတော့ ဖွားဖက်တော် သူ့ငယ်ပါက အရှည် ခုနစ်လက်မခွဲ ကျော်ကျော်ခန့် ရှိပြီး အတုတ်က ငါးလက်မခွဲခန့် ရှိလေရဲ့..။ သူတို့အိမ်က နွားကောင်ရေ နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိတာမို့ လူပျိုပေါက် ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် လူထွက်ပြီး နွားကျောင်းနေရတယ်..။ သူ့လွယ်အိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း စာအုပ် နှစ်အုပ်တော့ ပါလေ့ ရှိတယ်..။ နွားကျောင်းရင်း စာဖတ်တယ်..။ဖိုးတုတ်တို့ အိမ်နဲ့ မရင်မြတို့ အိမ်က ကျောချင်းကပ်လျက် အနေအထား..၊ ဒါပေမယ့် ဖိုးတုတ်တို့က ခြံဝင်းကျယ်တယ်..။ နွားခြံနဲ့ ဆိုတော့ ပေ တစ်ရာ ပတ်လည်လောက်တော့ ရှိတယ်..။ မရင်မြတို့ အိမ်က နှစ်ခန်း သုံးပင် မြေစိုက်အိမ်ပါ.. ။ ဖိုးတုတ်တို့က လေးပင် သုံးခန်း နှစ်ထပ် ပျဉ်ထောင်အိမ်မို့ အပေါ်ထပ် အနောက်ခန်းထဲက ကြည့်၇င် မရင်မြတို့ဝင်းထဲကို အပေါ်စီးက နီးနီးကပ်ကပ် မြင်နေရတယ်..။ မရင်မြက အိမ်နောက်ဖေးက အုန်းပင်ကြီးအောက်မှာ ရေချိုးလေ့ ရှိတယ်..။ ဖိုးတုတ် အပေါ်ထပ် အနောက်ခန်းဘက်နေ ကြည့်ရင် တည့်တည့်ပဲ..။ ဖိုးတုတ်အဖေ နဲ့ အမေက အိမ်အောက်ထပ်မှာ နေကြတာမို့ အပေါ်ထပ် တစ်ခုလုံးကို ဖိုးတုတ် တစ်ယောက်ထဲ အပိုင်စီးထားတယ်..။ သူ့အခန်းထဲကနေ အပေါက်ဖောက်ထားပြီး မရင်မြေ၇ချိုးတာကို ချောင်း ချောင်းကြည့်ရတာ အမော..။ ရေချုိးရင်း ဖြူဖွေးတင်းမို့နေတဲ့ နို့အုံဝင်းဝင်းကြီးတွေကို ထမီလဲတဲ့ အခါ မကြာမကြာ မြင်ရတဲ့ ဖင်ဆုံထွားထွားဖွေးဖွေးကြီးတွေ ..ဒါတွေကို ကြည့် ကြည့်ပြီး ဖိုးတုတ် မနေနိုင်…မထိုင်နိုင်ဖြစ်ပြီး ဂွင်းတိုက်မိတာလဲ ခဏခဏပါပဲ..။ နောက်တော့ တဆင့်တက်ပြီး မရင်မြတို့ လင်မယား ညညလိုးတာကို နွားခြံထဲကနေ ခိုးဝင်ပြီး ချောင်းကြည့်တတ်လာတယ်..။ မီးမှုတ်ပြီးမှာ လိုးကြတာဆိုတော့ တဖွတ်ဖွတ်နဲ့ အသံတွေသာ ကြားနေရပြီး ဘာမှ မမြင်ရဘူး..။ ဒါနဲ့တင် လီးတောင် ကျေနပ်ခဲ့ရတယ်.. ဒီနေ့ည ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ရေနံဆီမီးခွက်ကြီးထွန်းပြီး အားရပါးရ တုံးလုံးချွတ် လိုးနေကြတဲ့ မရင်မြတို့ လင်မယားကို တွေ့ခဲ့ရတယ်..။ သူရောက်သွားတော့ မရင်မြက ဒူးထောင်ပေါင်ကား ပက်လက်ကြီး အိပ်ပြီး ကိုတင်မြက အထက်က တက်ခွလိုးပေးနေတယ်..။ ကြည့်ရတဲ့ ပုံက အရက်လဲ တော်တော်မူးနေပုံ ရတယ်..။ မကြာခင် ကိုတင်မြ ပြီးသွားလို့ မရင်မြက တွန်းဖယ်ပြီး စောင်ခြုံပေးပုံ..၊ သူမမျက်နှာမှာလည်း လိုအင် မပြည့်ဝလို့ အလိုမကျ ဖြစ်နေပုံ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဘရာစီယာနဲ့ ဖုံးအုပ်ပြီး ထမီကောက် ရင်လျားပုံ . .၊ ပြီးတော့ ပေါင်ကြားထဲက စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးနဲ့ မဲမှောင်နေတဲ့ စောက်မွှေးအုံ ဘုတ်သိုက်ကြီး …ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် မနေနိုင်တဲ့အဆုံး မတ်တတ်ရပ်လျက်ကြီး ဂွင်းတိုက်လျက် သုတ်ရေတွေကို မရင်မြတို့ အိမ်ထရံမှာ ပန်းပစ်ထားခဲ့တယ်..။ ညအိပ်တော့လည်း တော်တော်နဲ့ အိပ်မပျော်ဘူး..။ တင်းရင်းမို့မောက်ပြီး ဝင်းအိမွှတ်နေတဲ့ နို့အုံကြီးနှစ်လုံး..၊ ပြီးတော့ ဖြူဖွေးတုတ်ခိုင်တဲ့ ပေါင်တန်တစ်တစ်ကြီးတွေ ရဲ့ အရင်း ခွဆုံရှိ မဲမှောင်နေတဲ့ စောက်မွှေအုံကြီးနဲ့ အတူ ဖောင်းကြွနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး…..ထွားကားပြီး နောက်သို့ ကောက်ချိတ်ကော့ထွက်နေတဲ့ ဖင်အိုးမောက်မောက်ကြီး ….ဒါတွေက မျက်စိထဲမှာ တလည်လည်ဖြစ်ကာ လီးက တောင်မတ်လာပြန်တယ်..။ ဒီတော့လည်း ငြိမ်သွားအောင် ထပ်ပြီး ဂွင်းတိုက်ရပြန်တော့တာပေါ့… ဒီတော့မှ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားရတော့တယ်..။\nနွားသိုးတစ်ကောင်က နွားမတစ်ကောင်ကို ဇွတ်ကြီး တက်ခွနေလို့ လှမ်းအခြောက် ….နွားမတစ်ကောင်က မရင်မြတို့ အခင်းထဲက ပြောင်းဖူးပင်ကို လှမ်းစားနေလို့ ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် အလုပ်ရှုပ် ဗျာများသွားသည်..။ အချိန်က မွန်းလွဲ ၂ နာရီကျော်ခန့်မို့ ဆောင်းနေအရှိန်ဖြစ်လင့်ကစား အတော်လေး အရှိန်ပြင်းသည်..။ ထို့ကြောင့် သနပ်ပင်ကြီးအောက်တွင် စာအုပ်ဖတ်နေရာမှ နွားမကို ထွက်မောင်းလိုက်သည်..။ စောက်ကန်းမက မရင်မြတို့ တဲရှိရာသို့ စွတ်ပြေးသည်..။ ဖိုးတုတ်နေရာနှင့် မရင်မြတို့ တဲမှာ ယာကွက် ဆယ်ကွက်ခန့် ခြားနေသည်မို့ အတော်လေးလှမ်းသည်..။ ဖိုးတုတ်က တဖက်ချောင်းတွင်းမှ ပတ်လိုက်သည်..။ မရင်မြတို့ တဲနားအရောက်တွင် နွားမက သူ့နွားအုပ်ရှိရာသို့ လှည့်ပြန်သွားသည်..။ တဲအပြင်တွင် လှည်းချွတ်ထားခဲ့သဖြင့် လူရှိနေသည်..။ ရေတောင်းသောက်မည်ဟု စိတ်ကူးရင်း တဲထဲအဝင် မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဖိုးတုတ် တဲပေါက်ဝတွင် တုံ့ကနဲ ရပ်လိုက်မိ၏…။ ကြည့်ပါအုံး….မရင်မြတစ်ယောက် သူ့ကို ကျောပေးလျက် ပုဇွန်ထုပ်ကွေး ပုံစံ တစောင်းကြီး အိပ်ပျော်နေသည်..။\nဝတ်ထားသည့် ထမီကလည်း လျော့ရဲရဲကြီး ဖြစ်နေသည်..။ ပြီးတော့ တကောက်ကွေးအထက် ပေါင်လည်လောက်ထိ ထမီက လန်တက်နေသည်..။ ခါးတိုလက်ပြတ် အကျီ င်္မို့ ထမီနှင့် အကျီ င်္ အစပ်မှာ လက်တစ်ဝါးစာလောက်ကွာနေပြီး ဖြူနုနု အတွင်းသားတွေကို အထင်းသားကြီး မြင်နေရသည်..။ မနေ့ညကပင် ကိုယ့်မျက်စိအောက်၌ တုံးလုံးကြီးချွတ်ကာ အောက်ကနေ အလိုးခံနေသော မိန်းမတစ်ယောက်ကို ယခုလို လူသူဆိတ်ကွယ်ရာ တောထဲမှာ မလုံ့တလုံပုံစံကြီးဖြင့် မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသောအခါ ရာဂလှိုင်းတွေက ဖိုးတုတ်၏ နှလုံးသားကို ဝုန်းကနဲ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်..။\nဖိုးတုတ်တစ်ယောက် စောစောက နွားမတစ်ကောင်ကို ဇွတ်တက်ခွသော နွားသိုးလို ရှူးရှူးရှားရှားဖြစ်သွားရသည်..။ ကိလေသာရာဂစိတ်ကား လူနှင့် နွားသိုး မခြားနားပါပေ..။ ဖိုးတုတ်က လူမို့ စောစောက နွားသိုးလို ဇွတ်ဝင်မလိုးခြင်းသာ ခြားနား၏..။ သို့သော် ဖိုးတုတ်ခြေလှမ်းတွေက ရှေ့သို့ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် လှမ်းနေပါသည်..။ မျက်လုံးအစုံကလည်း ထမီစလွတ်သဖြင့် ပေါ်နေသော ပေါင်တွင်းသားဝင်းဝင်းတွေဆီ မျက်တောင်မခတ် စူးစိုက်ကြည့်လျက် ရှိသည်..။ ဖိုးတုတ်က မရင်မြအိုးကြီးအနား တိုးကပ်သွားပြီး လျော့တိလျော့ရဲဖြစ်နေသော ထမီကို ခပ်ဖွဖွလေး အထက်သို့ ဆွဲလှန်လိုက်သည်..။ သည်တော့ ပြောင်းဝင်းတင်းအိနေသော ဖင်အိုးကြီးနှစ်မွှာက မွတ်မွတ်ထွားထွားကြီး ဘွားကနဲ ပေါ်လာသည်..။\nဖိုးတုတ်လည်းချောင်းတလျှောက် ချောက်သွေ့ကွဲအက်လာသလို ဖြစ်လာသည့်အတွက် တံတွေးကို ခပ်မြန်မြန် မျိုချလိုက်ရသည်..။ တဆက်တည်းပင် မနေ့ညက ကာမအလို မပြည့်ဝလို့ မချင့်မရဲဖြစ်နေသော မရင်မြရဲ့ အားမလိုအားမရ မျက်နှာကြီးကို ကွက်ကနဲ ပြန်မြင်မိသည်..။ ကာမလိုအင် မပြည့်ဝသူကို ဖြည့်ဆည်းပေးရခြင်းမှာ ယောက်ျားကောင်းတို့၏ အလုပ်ဟု ပိုင်ပိုင်ကြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချရင်း ဖင်အိုးကြီးနှစ်မွှာကြားမှ နောက်သို့ ပြူးထွက်နေသော ညိုညိုမောင်းမောင်း စောက်ဖုတ်ကြီးကို ငုံ့အကြည့် နွားထီးက နွားမစောက်ဖုတ်ကို မလုပ်မီ နမ်းကြည့်နေသော ပုံရိပ်များက သူ့စိတ်အာရုံတွင် ပေါ်လာသည်..။ သည်အလုပ်ကား လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သော ကာမရှေ့ပြေးအလုပ်ဟု ဖိုးတုတ်ကမှတ်ယူလိုက်သည်..။ သဘာဝတရားနှင့် ပတ်သက်လို့ ပြုမူကျင့်သုံးရာ၌ အဟိတ်တိရစဆန်တွေက လူတို့ထက် သာ၏…။ လွတ်လပ်၏..။\nလူလုပ်ထားသည့် စည်းကမ်းဆိုတဲ့ဘောင်အတွင်းက လူတွေမှာ ထွက်ရဲသည် မဟုတ်..။ အကောင်ပလောင်တွေလောကမှာ ဥပဒေမရှိ..။ သို့ဖြစ်ရကား ကာမဆက်ဆံရေးအလုပ်မှာ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သည်ကို သူတို့စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခွင့်ရကြ၏..။ ယခုလည်း စောက်ဖုတ်ကို မလိုးခင် နမ်းရှုပ်ရမည့် အလုပ်ကို သူတို့ဆီက နည်းနာယူပြီး လုပ်လိုက်သည်..။ ကိလေသာသွေးကြောင့် ပူနွေးနေသော နှာခေါင်းထိပ်ဖြင့် ညိုညိုဖောင်းဖောင်း စောက်ဖုတ်ကြီးပေါ် အိကနဲ ဖိပြီး တရှိုက်မက်မက် နမ်းရှုပ်လိုက်သည်..။ ငါးဖောင်ရိုး နံ့ကဲ့သို့သော ပြင်းပြင်းရှရှ ရနံ့သင်းသင်းလေးက ဖိုးတုတ်နှာခေါင်းထဲ စူးကနဲ ဝင်လို့သွားသည်..။ ယင်း ရနံ့သင်းသင်းလေးက တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သောအခါ ကာမအကြောမျိုးစုံ ဆုံစည်းပေါင်းစုရာ ဖြစ်သည့် သူ့ပေါင်ကြားရှိ လီးတန်ကြီးမှာ ဝုန်းကနဲ ထောင်မတ်လာသည်..။ ပုဆိုးကို ထိုးဖောက်တွန်းကန်ပြီး လီးကြီးမှာ ရှေ့သို့ ငေါငေါကြီး တိုးထွက်လာသည်..။ နှာခေါင်းဖြင့် နမ်းရရုံမျှ မကျေနပ်နိုင်တော့ပဲ…လျှာဖျားဖြင့်ပါ ပွတ်ဆွဲယက်ပေးလိုက်သည်..။ မရင်မြ တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်ကနဲ ဖြစ်လို့သွားသည်..။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူ့ယောက်ျားနှင့် လိုးနေသည်ကို မြင်မက်နေပြီး ကာမအရသာတွေ့ကာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ကြီး အိပ်ပျော်လျက်သာ ရှိနေပါသည်..။\nဖိုးတုတ်က စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်လွှာကို ဖြဲလို့ရနိုင်သမျှ ဖြဲပြီး စောက်ဖုတ်အတွင်းသားနုနုများကို လျှာဖြင့် ထိုးဆွကလိပေးပြန်သည်..။ ကျိချွဲချွဲ ငံပျပျ စောက်ရည်အရသာက တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကာမအရသာကြောများတလျှောက် စိမ့်ဝင်ပြန့်နှံ့သွားသည်..။ အရေပြားတွေ စုတ်ပြတ်ကွဲထွက်တော့မတတ် လီးတန်ကြီးတလျှောက် တင်းအက်ဖောင်းကြွလာသည်..။ ဘယ်လိုမှ ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့သည့်အဆုံး မှီသလောက်ပင် သူ့လီးထိပ်ကြီးဖြင့် ညိုမောင်းစိုအိနေသော စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ ဇိကနဲ ဖိသွင်းထည့်လိုက်သည်..။ လီးကြီးက ဒစ်ပြဲအရစ်ကြီးကျော်သည်အထိ မြုပ်ဝင်သွားသည်..။ ထိုမျှလောက်အနေအထားနှင့်ပင် ဖိုးတုတ်က အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေးနေသည်..။ စောက်ဖုတ်တစ်ခါမှ မလိုးဖူးသေးသော လီးမို့ ဂွင်းတိုက်ရသည်ထက် အဆပေါင်း ထောင်သောင်းမက သာလွန်သော အီဆိမ့်ရှိန်းဖိန်းသည့် ကာမအရသာထူးကြီးကို ခံစားနေရသည်..။ အလိုးခံနေသည်ဟု အိပ်မက်မက်နေသော မရင်မြတစ်ယောက်လည်း တကယ့်လီးအစစ်ကြီးဖြင့် အထိုးအဆွ ခံနေရသည်ဖြစ်ရကား တစတစ အရသာတွေ့သည်..။ အိပ်ပျော်နေလျက်ကပင် ဖင်ဆုံကြီးကို နောက်သို့ ကော့ကာ ကော့ကာ ပေးလာသည်..။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လီးတန်ကြီး အဆုံးပိုင်းသို့ တရွေ့ရွေ့ချင်း ရောက်လာသည်..။ သည်တော့ လီးဝင်လီးထွက် ပိုနက်လာရာ ဆောင့်ပေးနေသော ဖိုးတုတ်မှာ အရသာပိုပိုတွေ့လာသည်..။ ဖိုးတုတ်က အရဲစွန့်ကာ မရင်မြပခုံးကို တင်းတင်းဆွဲပြီး အားရပါးရပစ်ဆောင့်ထည့်လိုက်ရာ…\nအရှိန်ပြင်းထန် အလိုးသန်သော လူပျိုသိုးဖြစ်ရုံမျှမက သူ့ယောက်ျားထက် လုံးပတ် ပိုတုတ်သော လီးကြီးမို့ ယခုကဲ့သို့ အားပါပါ တဆုံးထိဆောင့်ထည့်လိုက်သောအခါ အင့်ကနဲ အသံထွက်သွားပြီး ဟင်ကနဲ နိုးသွားရပါတော့သည်..။ သို့သော် လူးလဲထလို့ မရသေးပါ..။ လက်တစ်ဖက်က အားပါပါဖြင့် သူမပခုံးကို ဖိဆွဲပြီး အတင်းဆောင့်လိုးနေသောကြောင့် လူးထချင်စိတ်မရှိလောက်အောင်ကောင်း လွန်းနေပြီ ဖြစ်ရာ သည်အတိုင်းပဲ ဆက်အလိုးခံနေလိုက်သည်..။ လီးအတုတ်ပမာဏကို မှန်ဆကြည့်ရုံနဲ့ သူ့ယောက်ျားလီးမဟုတ်မှန်း အတတ်သိလိုက်၏..။ အတော့်ကို တုတ်သည့်လီး…… စောက်ဖုတ်အခေါင်းတလျှောက် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ကြီး အသွင်းအနှုတ် အဝင်အထွက် လုပ်နေသည်မှာ အဖုတ်အုံတစ်ခုလုံး ပူရှိန်း ကျင်ဆိမ့်နေရ သည်..။ ဆောင့်ချက်တွေကလည်း သန်လိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း…။ နွားသိုးရိုင်း တစ်ကောင်နှင့် မခြား အင်အားကြီးမားလှသည်…။\n``ဖွတ်…..ပြွတ်…ဖွတ် ဗြစ်……ပြွတ်….ပြွတ်…ပလွတ်….ဗြစ်…ဖွတ်….`` ``ကျွတ်..အ….ကျွတ်..ကျွတ်….အား….ရှီး….အ အ….ကျွတ်…ကျွတ်….``\nကျောဘက်ကနေ ဖိတွန်းဆောင့်လိုးနေသူက ခုချိန်ထိ ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း မသိသေး…။ လင်ဖြစ်သူ မဟုတ်မှန်းတော့ အသေအချာသိ၏..။ သို့သော် မ၇င်မြခမျာ ကောင်းလွန်းအားကြီးနေရှာသည်..။ မနေ့ညက အကြွေးကို ခုမှ ဆပ်လိုက်ရသည့်ပမာ အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်လျက် အားပါးတရကြီး ပစ် ပစ်ခံလိုက်သည်..။\nမတူညီသော သံစဉ်တွေ ပေါ်ထွက်နေသည်..။ ဖတ်ဟူသော အသံက ဖိုးတုတ်လဥနှင့် ဖင်ဆုံကြီး ရိုက်ခတ်သံဖြစ်ပြီး…ဖွတ်ဖွပ် ဟူသော အသံက စောက်ခေါင်းအတွင်း လီးဝင်လီးထွက်ရာမှ ပေါ်ထွက်လာသော အသံဖြစ်၏…။ ဖိုးတုတ်က အချက်ပေါင်း တစ်ရာလောက် မနားတမ်း ဆောင့်သည်..။ .ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆောင့်သည်..။ အသားကုန် ကြုံး ကြုံးဆောင့်သည်..။ မရင်မြ၏ စောက်ခေါင်းအတွင်း လှိုက်ကနဲ လှိုက်ကနဲ ကျဉ်တက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ဇိုးဇိုးဇတ်ဇတ်နဲ့ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးကာ အီးကနဲ အသံကြီးနဲ့အတူ စောက်ရည်ပူနွေးနွေးတွေ ဖျင်းကနဲ ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်..။ ပူနွေးသော စောက်ရည်တွေ ပက်ဖျန်းခံလိုက်ရသဖြင့် လီးတန်ကြီးတလျောက် နွေးကနဲ ဖြစ်သွားသည်..။ သည်အရသာမျိုးကား လက်နှင့် ဂွင်းတိုက်ရုံမျှဖြင့် လုံးဝမရနိုင်သော အလွန်ထူးခြားသည့် မေထုန်ရာဂ ကာမအရသာထူးကြီး ဖြစ်ပါတော့သည်..။ ဆက်လက်၍ အချက် ငါးဆယ် ကျော်ခန့် ဆောင့်အပြီးတွင် ဖိုးတုတ်လချောင်းကြီးတစ်လျောက် တစစ်စစ် ယားတက်လာပြီး ကျင်စက်နှင့် အတို့ခံရသလို တုန်ခါလျက် သုတ်ရေပူ ပျစ်ပျစ်တွေ ဒလဟော ပန်းထွက်ကုန်ပါတော့သည်..။ မရင်မြရဲ့ စောက်ခေါင်းထဲမှာ စောက်ရည်ပူတွေနဲ့ လရေပူတွေ ဝဲလည်ခတ်နေတော့သည်.. မရင်မြတစ်ယောက် ခြေကုန်လက်ပန်းကျသွားပြီး ကာမအရသာကို ခံစားရင်း အမောဖြေနေသည်..။ စောက်ဖုတ်ထဲ မြှပ်ထားသော လီးတန်ကြီးမှာ ခုချိန်ထိ မာန်ရှိန်မကျသေးပဲ တင်းရင်းမာတောင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာ သိရှိနေရသည်..။ တစ်ချီတစ်မောင်းတောင် ကောင်းကောင်းကြီး လိုးပြီးမှာတော့ ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ဘာမှ မဆန်းတော့..။ ဘယ်သူဘယ်ဝါ သတ်မှတ်ချက်ထက် လီးနှင့် စောက်ဖုတ် ညီညွတ်သင့်မြတ်ဖို့ကသာ ပဓာန ဖြစ်သည်..။ ယခု လီးနှင့် စောက်ဖုတ် အဟုတ်ကို သင့်မြတ်နေသည်..။ မနေ့ညက မပြည့်ဝခဲ့သော ကာမဆန္ဒများ ခုတော့ တလုံးတဝတည်း ပြည့်စုံခဲ့ရပြီလေ…။ သည်မျှ ကြီးမားတုတ်ခိုင်သန်စွမ်းလှသော လီးကြီး ပိုင်ရှင်ကို မရင်မြ သိချင်လာသည်..။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ကို ရှေ့သို့ ကျုံ့၍ ခါးကို ကော့ထည့်လိုက်ရာ လီးကြီးက ဘွတ်ကနဲ ကျွတ်ထွက်သွားတော့သည်..။ ဖိုးတုတ်ကလည်း ပေါ့သေးသေးမဟုတ်..။ မရင်မြ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ပြုလိုက်ကထဲက သတိအနေအထားဖြင့် ရှိနေသည်..။ စောက်ဖုတ်ထဲက လီးကြီး ကျွတ်ထွက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကွပ်ပျစ်အောက်သို့ ငုံ့ထိုင်ချလိုက်သည်..။\nမရင်မြခမျာ ဖြတ်ကနဲ ပျောက်ကွယ်သွားသော အရိပ်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်..။ ဘယ်သူမှန်း သဲသဲကွဲကွဲ မသိလိုက်ရပါ..။ တကယ်ပင် ကြောက်ရံွ့ ထိတ်လန့်သွားသည်..။ တစေ သ္ဆ ရဲများ ဝင်ပြီး လိုးသွားသလား…။ မရင်မြ တွေးကာ ကြောက်ရံွ့ စိတ်တွေငယ်ထိပ်ရောက်ပြီး ဝင်းပြောင် အိမွှတ်နေသော ဖင်ဆုံကြီးကို ကပျာကယာ ထမီဖြင့် ဖုံးအုပ်ရင်း ဝုန်းကနဲ ထထိုင်ပစ်လိုက်သည်..။ ထိုအခြင်းအရာကြောင့် ငုတ်တုတ်ကလေး ထိုင်နေသော ဖိုးတုတ်မှာ ကြောက်ဒူးတုန်နေရှာတော့သည်..။ မွှန်ထူနေသော ကာမစိတ်တွေမှာလည်း ကြက်ပျောက် ငှက်ပျောက် လွင့်ပြယ်သွားရသည်..။ မရင်မြက အပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်ရင်း ဆံပင်ကို ဆွဲမလိုက်သည်..။ ဖိုးတုတ်က တော်တော်နဲ့ မထပဲ ပေကပ်နေသည်..။ တစ်ခေါင်းလုံး ထူပူ ကျိန်းဖိန်းလာတော့မှ မခံနိုင်တော့သည့် အဆုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရတော့သည်..။ မရင်မြတစ်ယောက် ဖိုးတုတ်မျက်နှာကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွန်အံ့သြသွားသည်..။ ကိုယ့်မျက်စိအောက်တွင် ကြီးလာသည့်ကောင်လေး ..၊ မကြာခင်ကမှ လူထွက်လာသည့် ကိုရင်လူထွက် ဖိုးတုတ်…၊ တဏှာရူး သေနာကောင်လေး…၊ ဟင်….ဒါဆို စောစောက လိုးသွားတာ သူ့လီးပေါ့…… မရင်မြတစ်ကိုယ်လုံး ဖျင်းကနဲ ကြက်သီးတွေ ထသွားရသည်..။ အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် ကြီးမားတုတ်ရှည်လွန်းလှသည့် လီးကြီးပဲ..။ သူမယောက်ျားက တဖြည်းဖြည်း အရက်ချိုးကပ်လာပြီ…။ ကာမဆန္ဒကိုလည်း ယခင်လို ကျေနပ်မှုရအောင် မဖြည့်စွမ်းနိုင်တော့..။ သည်တော့ သည်ကောင်လေး ဖိုးတုတ်ကို အမိအရ ချည်တုတ်ထားရမည်..။ မရင်မြ ဖိုးတုတ်မျက်နှာကို ခပ်တည်တည် ကြည့်ရင်း… ``စောစောက ငါအိပ်ပျော်နေတုန်း ခိုးလိုးတာ နင်နော်….\n`` ဖိုးတုတ်က မည်သည့်စကားမှ မပြောပဲ မရင်မြကို ကြောင်ကြည့်နေ၏..။ မရင်မြက…..\nဖိုးတုတ် အခုမှ တကယ်ကြောက်ရံွ့ လာသည်..။ ကြောက်ရွံ့သည့်အမူအယာတွေက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အထင်အရှားပဲ ပေါ်လွင်နေသည်..။ ခိုးထုပ်ခိုးထည်နှင့် မိနေသည်မို့ ငြင်းဆန်လို့ မလွယ်တော့….။ သို့သော် စာပေဗဟုသုတကြွယ်ဝသော ဖိုးတုတ်မှာ လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် တော့ အရှုံးမပေးသေး…။\nဖိုးတုတ်က မရင်မြ မမြင်လိုက်ခင်မှာပဲ ငုံ့ထိုင်ချလိုက်သဖြင့် အကြံအဖန် ဇာတ်လမ်းထွင်၍ လှည့်စားကြည့်ချင်သည့်အတွက် ဘူးခံလိုက်သည်..။ မရင်မြအနေဖြင့်လည်း ဖိုးတုတ်ရယ်လို့ ရေရေရာရာ မသိလိုက်ပါ..။ အရိပ်ကိုသာ ဖျတ်ကနဲ မြင်လိုက်ရသည်မို့ တိတိကျကျ မသိ..။ ထို့ကြောင့် တေ စ္ဆ သရဲများ ဝင်လိုးသွားသလားဟု ထင်မှတ်ပြီး ကြောက်စိတ်များပင် ဝင်ခဲ့သေးသည်..။ ထို့အပြင်လည်း ကိုယ့်မျက်စိအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာသော ကောင်းလေး၏ လီးမှာ သည်မျှလောက် တုတ်ခိုင်ရှည်လျား ကြီးမားပြီး သည်လောက်တောင် အလိုးသန်သည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်မိသည်..။\nမရင်မြမျက်နှာမှာလည်း ဇဝေဇဝါ သံသယ အရိပ်တွေ ယှက်သမ်းသွားသည်ကို ဖိုးတုတ်တွေ့လိုက်ရသည်..။ ထို့ကြောင့် ဆက်၍ ဘူးခံသည်..။ ဘူးတစ်လုံးဆောင် အိုတောင် မဆင်းရဲ ဟူသော စကားပုံ ရှိသည်မဟုတ်လား..။\n``ကျ…ကျနော် မဟုတ်ဘူး….အိမ်က နွားမတစ်ကောင် အစ်မအခင်းမှာ ဝင်စားလို့ လိုက်ခြောက်ရင်း ဒီဘက်ရောက်လာတာ..၊ ဒီကျမှ မောလို့ ရေသောက်ချင်လို့ တဲထဲ ဝင်လာတာ…၊ ထမီကျွတ်ပြီး တအီးအီး ..တအင့်အင့် နဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ အစ်မကို ဘာများဖြစ်တာလဲလို့ သိချင်လို့ အနားလာကြည့်မိတာ…၊ ဗြုန်း ဆို အစ်မက ထလိုက်တော့ ကျနော်လဲ ကြောက်လန့်ပြီး ငုံ့ထိုင်လိုက်ရတာ…ကျနော် အစ်မကို တကယ် မလိုးဘူး….``\nပေါင်ကြားထဲက လီးတန်ကြီးက အရှိန်လုံးဝမသေ သေးပဲ တင်းတင်းဖောင်းဖောင်းကြီး ရှိနေသေး၏….။ ဖိုးတုတ် လီးတန်ကြီးကို မျက်စိဖြင့် တပ်အပ်မြင်လိုက်ရသော မရင်မြတစ်ယောက် နှလုံးသွေးတွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်လာသည်..။ အားပါး….ကြီးလိုက်တဲ့ လီး……သေချာပါပြီ…စောစောက ငါ့ကိုလိုးတာ ဒီလီးမှ ဒီလီး အစစ်..၊ သူ့အကြံနှင့် သူ အူမြူး ရွှင်ပြလျက်……\n``ဒီ လီး မဟုတ်လို့…နင့်အမေစောက်ပတ် လိုးတဲ့လီးလား ဟဲ့…..``\nစောစောက တစ်ချီတစ်မောင်း ကောင်းကောင်းကြီးလိုးထားသော မိန်းမမို့ ယခုလို လက်နှင့် ဆုပ်ဖွခြင်း ခံလိုက်ရသောအခါ ဖိုးတုတ်လီးကြီးမှာ သံမဏိချောင်းကြီးလို တင်းကနဲ တင်းခနဲ မာတင်း တောင်မတ်လာသည်..။ သည်အချက်က လူပျိုသိုးတစ်ယောက်၏ ကာမဓါတ်အား သတ္တိတွေ အဆက်မပြတ် ပြည့်ဝနေကြောင်းကို ဖော်ပြရာေ၇ာက်သည်..။ မရင်မြက မလွှတ်သေးပဲ ခပ်တင်းတင်း ဆုတ်ညှစ်လိုက်ရာ နီညိုရောင်သန်းနေသော ဒစ်ပြဲကြီးမှာ အသဲယားစရာကောင်းလောက်အောင် တစ်ထွက်လာသည်..။ လီးကြီး အတွေ့ဓါတ်က လက်ဖဝါးမှ တဆင့် စောက်ဖုတ်တိုင်အောင် ဖြတ်သန်းသွားသည်…။ မရင်မြစောက်အုံကြီးမှာလည်း လှိုက်ကနဲ ဖိုကနဲ ယားကြွလာသည်..။\nဟုတ်လည်း ဟုတ်လောက်သည်….လီးကြီးက နုနုထွတ်ထွတ် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကြီးမို့ ဖိုးတုတ်ပြောတာ ဖြစ်နိုင်လောက်သည်..။ ဒါပေမယ့် ပိုသေချာအောင် ….. ``နင်….ကျိန်ရဲလား….``\nကြောက်စိတ်တွေ ပြေသွားပြီမို့ ဖိုးတုတ်က ရဲရဲတင်းတင်းပင် ပြောလိုက်သည်..။ မရင်မြလက်ထဲမှာပင် ဖိုးတုတ်လီးတန်ကြီးက တဖြည်းဖြည်း ရှည်လျားတုတ်ခိုင်လာသည်..။ ဆန္ဒမပြည့်ဝသော ညတွေ များခဲ့ရသော မရင်မြမှာ ရာဂစိတ်တွေ လှိုင်လှိုင်ကြီး နိုးထလာတော့သည်..။\n``ဒါဖြင့် ငါ့ကို ယူမလား…..``\nကောင်လေးက စိတ်ပါလက်ပါ ပြောနေသည်မို့ မရင်မြ သဘောကျသွားသည်..။ သူ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို ပထမဆုံးလိုးဖူးတဲ့ လူပျိုစစ်စစ်ရဲ့ လီးမို့ စွဲမက်သွားမှာလည်း သေချာသည်..။ တကယ်အားဖြင့် မရင်မြသည် ဖိုးတုတ်ထက် ဆယ်နှစ်ကျော် ကြီးသည်…။ ကာမအတွေ့အကြုံတွေ ရင့်ကျက်နေပြီး ကိုယ်နေကိုယ်ထား ပျက်ယွင်းပြီးသော အိမ်ထောင်ရှင် အအိုမို့ မနူးမနပ် ကောင်လေးကို နှူးနှပ်ပြီး အပိုင်ကိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်..။ လူသူကင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ တောထဲမှာ ဒီလိုအခွင့်အရေးက ရခဲကြုံခဲမို့  တစ်ချီလောက် အားရပါးရ ခံလိုက်အုန်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်..။ သည်တော့ ဖိုးတုတ်စိတ်တွေ ထကြွလာအောင် ညစ်ညမ်းသော စကားတွေနှင့် ဆွပေးလိုက်အုန်းမည်..။\nဖိုးတုတ်က ကွပ်ပျစ်ပေါ် တက်ထိုင်လိုက်သည်..။ မရင်မြက လက်တစ်ဖက်ကို ထောက်ရင်း ကိုယ်စောင်း ခါးလိမ်လျက် ထိုင်နေရာ စွင့်ကားကောက်ထစ်နေသော တင်ဆုံထွားထွားအိအိကြီးမှာ မကြာခဏ ကြည့်ချင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ဆွဲငင်ညှို့ယူနိုင်လွန်းသည်..။ ခြေတွဲလောင်း ချထိုင်နေရင်းက ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် မရင်မြ၏ ဖင်ဆုံမောက်မောက်ကြီးကို မကြာ မကြာ ခိုးကြည့်နေသည်…။\n``နေစမ်းပါအုန်း….မင်းက မမကို ဘယ်တုန်းထဲက စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ….ဟင်…..`` ``လူထွက်ပြီးကတည်းကပဲ….မမ…၊ မမ ရေချိုတိုင်း အိမ်ပေါ်ထပ်ကနေ ချောင်း ချောင်းကြည့်နေတာ….``\n``ဟွန်း…..တယ်ဟုတ်နေ……ချောင်းကြည့်ပြီး ဘာလုပ်….`` သူတကယ်လုပ်တာကို အပြောရခက်နေသဖြင့် ဖိုးတုတ် ခေတ္တ ငြိမ်နေသည်…။ ``ပြောလေ…မမရေချိုးတာ ချောင်းကြည့်ပြီး ဘာလုပ်တာလဲ….လို့……``\nမရင်မြက လက်ထောက်ထိုင်နေရာမှ ကိုယ်ကို မတ်၍ ခါးကိုဆန့်လိုက်ပြီး သူမအင်္ကျီ ကျယ်သီးများကို တစ်လုံးချင်း ဖြုတ်လိုက်သည်..။ ပြီးတော့ အပေါ်အင်္ကျီကို လှပ်လိုက်ရာ ဘရာစီယာအတွင်းက အံထွက်ခုံးထနေသော နို့အုံ အိအိကြီးတွေက မို့မောက် ဝင်းမွတ် စိုလက်နေသည်..။ ဖိုးတုတ်က မျက်လုံးကြီးတွေ ကျွတ်ထွက်မတတ် စူးစူစိုက်စိုက် ပြူပြူပြဲပြဲ ကြီး ကြည့်နေစဉ် မရင်မြက သူ့အတွင်းခံ ဘရာစီယာကို အပေါ်သို့ မလှန်လိုက်သည်..။ နို့အုံ ဝင်းဝင်းအိအိကြီးတွေက ဘရာစီယာအတွင်းက ရုန်းထွက်ကာ အိကနဲ အိကနဲ တုန်ခါသွားသည်..။ နို့အုံဖွေးဖွေး တဝိုက်တွင် အကြောစိမ်းကြီးတွေက ယှက်သန်းထားသည်မှာ ကြည့်ကောင်းလွန်းလှသည်..။ ရမက်စိတ်ကိုလည်း ဆူကြွစေသည်..။ သည်တော့ ဖိုးတုတ် ပေါင်ကြားက ဒုတ်ကြီးမှာ ဖြောင်းကနဲ ကြွတက်လာတော့သည်..။ ဒုတ်နဲ့ အတို့ခံလိုက်ရသော မြွေဟောက်တစ်ကောင် ရှူးကနဲ ဒေါမာန်ထွက်လာသလို ရာဂမာန်တွေ ထကြွလာသည်..။\nမရင်မြက ရင်ကိုကော့၍ ဝိုင်းဝန် မို့မောက်နေသော နို့အုံ ထွားကြီးတွေကို ရှေ့သို့ တိုးပေးလိုက်သည်..။ တံတွေးတစ်ချက် မျိုချရင်း ဖိုးတုတ်က နို့အုံ နုနုထွတ်ထွတ်ကြီးကို ခပ်ဖွဖွ ဆုတ်ကိုင်သည်.။ နို့အုံအဖျားပိုင်းက အထက်သို့ ငှက်ပျောဖူးလို တင်းရင်းချွန်ကော့ နေပြီး နို့သီးခေါင်းညိုညိုတဝိုက်မှာ စူထွက် ဖောင်းမို့နေသည်..။\nရာဂဓါတ်အားတွေ ပြည့်လျှမ်းနေသော သွေးသားဆူဖြိုး အလှတွေး တစ်ရစ်တိုးပွားနေတဲ့ အအိုမ နို့အုံမို့ လှပစွာ ထုဆစ်ထားသော လက်ရာမြောက် ပန်းပုရုပ်ပမာ အသက်ရှူမှားချင်စရာ…တင့်တယ်လွန်းသည်..။ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသော အအိုမတွေက အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော အပျိုမတွေထက် သာလွန်သော အချက်တွေက မရေတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်..။ မရင်မြက ဖိုးတုတ်နား တိုးကပ်လိုက်ပြီး ပုဆိုးကို မလှန်လိုက်သည်..။ ပေါင်ကြားတွင်းက လီးကြီးမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်တော့မည့် ဆိုဗီယက်လုပ် ဒုံးကျည်ကြီး တစ်စင်းလို မတ်ထောင်နေသည်..။ မရင်မြက ဖိုးတုတ်လီးကြီးကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း ဂွင်းတိုက်သလို ၃၄ ချက်လုပ်ပေးလိုက်ပြီး အရေဖျားများကို လခုံအရင်းထိ ဆွဲဖိလိုက်ရာ နီရဲနေသော ဒစ်ကြီးမှာ ပိုမိုပြူးထွက်လာပြီး တင်းတင်းတစ်တစ်ကြီး ဖြစ်သွားသည်..။ မရင်မြ စောက်ဖုတ်တစ်အုံလုံး အပြင်းအထန် ရွစိထိုးလာသည်..။\nနှစ်ယောက်ပေါင်း သုတ်ရည်တွေ အပြင် ခံချင်လွန်းတဲ့ စိတ်ကြောင့် တစိမ့်စိမ့် ထွက်နေသော စောက်ရည်ကြည်တွေက ဖင်ကြားသို့တိုင် ယိုစီးကျဆင်းလာသည်..။ ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် စောစောကလို ကြောက်စိတ်တွေ လုံးဝ မရှိတော့ပါ…။ ကြောက်စိတ်နေရာတွင် ကိလေသာရာဂ စိတ်တွေ အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်..။ သည်တော့ မရင်မြကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ရင်သားအစုံကို အနည်းငယ် ဆွဲမလိုက်ကာ တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ စုပ်ပါတော့သည်..။ စုပ်ရင်း လျှာဖျားဖြင့် နို့သီးခေါင်းတဝိုက်ကို လှည့်ပတ်မွှေနှောက် ကလိဆွလိုက်သည်..။ မရင်မြ တစ်ကိုယ်လုံး ထွန့်ထွန့်လူးလျက် ကော့ထိုးသွားသည်..။\n``အဟင့် ဟင့်….ဟင့်….လုပ်တော့…ကွာ…..မမ မနေနိုင်တော့ဘူး….``\nဖိုးတုတ်ရဲ့ စောစောပိုင်း စိတ်ကူးက မရင်မြကို ဖင်ကုန်းခိုင်းပြီး လိုးရန်ဖြစ်သည်..။ သည်မျှ ရွထနေသော မရင်မြကို ဖင်ကုန်းခိုင်းပြီးလိုးရန် မသင့်တော်ဟု ယောက်ျားပီသစွာ တွေးလိုက်သည်..။ သည်တော့ မရင်မြတစ်ယောက် ဖီလင်အောက်မသွားစေရန် သူက ကွပ်ပျစ်ပေါ်ကဆင်းလိုက်သည်..။ အနည်းငယ် ရွဲ့စောင်းနေသော မရင်မြ ကိုယ်လုံးကို အသေအချာ ပြုပြင်ပေးလိုက်ပြီး ကွပ်ပျစ်အစွန်းသို့ ဆွဲယူကာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို အထက်သို့ ပင့်လှန်၍ ဘေးသို့ ဖြဲကားထားလိုက်သည်..။ သည်တော့ စောက်ဖုတ် ညိုဖောင်းဖောင်းကြီးက ပြူးအစ် အာထွက်လာသည်..။ နှုတ်ခမ်းသား ညိုညိုကြီးတွေ က ဘေးသို့လန်ထွက်နေပြီး အတွင်းသားတွေက နီရဲ တစ်ထွက်နေသည်..။ ဖိုးတုတ်က သူ့လီးထိပ်ကြီးဖြင့် စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းတလျောက် အထက်အောက် ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်..။ ``စွိ..စွတ်…..ပြွတ်…ဗျစ် ဗျစ်….``\n``အီး….အ အ…..အိုး…..ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာလဲ…မောင်လေးရယ်.. လိုးပါတော့..ဟယ်…..``\nမရင်မြ မျက်လုံးထဲ မီးပွင့်သွားသလားတောင် အောက်မေ့ရလောက်အောင် ပြင်းထန်ထိမိသော ကာမအရသာထူးကို ခံစားလိုက်ရကာ မအောင့်နိုင် မအီးနိုင် ပါးစပ်မှ ထုတ်ဖော် ပြောလိုက်သည်..။ ထိုအရသာထူးကို မိန့်မိန့်မူးမူး ခံစားနေစဉ်မှာပင် ဖိုးတုတ်လီးတန်ကြီးက တစ်ရစ်ချင်း တစ်ရစ်ချင်း စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ နစ်နစ်ဝင်လာသည်..။


” ကိုပေါက် ” ဇာတ်လမ်းရှည် ( အစအဆုံး) – Grab Love Story\nမနက်ပိုင်းအချိန် နေထွက်နေပေမယ့် အေးစိမ့်စိမ့်နဲ့မို့ ဂျာကင်ခပ်ပါးပါးတထည်ကို သူဝတ်ခဲ့သည် ။\nစိုင်းမောင်မောင်နဲ့သူ ဦးကျင်ဟုတ်အိမ်ကို ရောက်သွားသည် ။\nတံခါးခေါက်တော့ လူငယ်တယောက် လာဖွင့်ပေးသည် ။ တံခါးကို ဟတယ်ဆိုရုံလေး ..\nသုန်မှုန်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ဒီလူငယ်လေးကို သူ့စိတ်ထဲမှာ မနှစ်မြို့ဘူး ။\n“ ဆရာဟုတ်ရှိလား ..”\n“ မရှိဘူး..ခရီးသွားတယ် …”\nလူငယ်လေးက မေးတာတွေကို ဖြေချင်ပုံမရ ။ ကပ်ရက် တဖက်နိုင်ငံဖက်ကို ညွှန်ပြပြီး တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။\n“ အဲဒီချာတိတ်က ဘယ်သူလဲ..”\nသူမေးတာကို စိုင်းမောင်မောင်က “ ဆရာဟုတ်ရဲ့တူတယောက်ဘဲ …ဟင်းဟင်း…လေသံကတော့ တွေ့တဲ့အတိုင်းဘဲ..ခပ်မာမာ…ဒီချာတိတ်က ဒေါင့်မကျိုးဘူး…ဟိုစကားလိုပေါ့..ကျားလဲကြောက်ရ ကျားချီးလဲ\nကြောက်ရ ..ဆိုတာလေ …”\n“ ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ..”\nစိုင်းမောင်မောင်က သူ့ကို “ ဆရာဟုတ်..ချင်းမိုင်သွားနေပုံရတယ်…ဆရာမကတော့ တဖက်ကမ်းမှာ\nတဲ့..ဘရိတ်ဖပ်စ်သွားစားတာနေမှာပေါ့..ကဲ..ကျနော်တို့ လိုက်သွားရအောင်…” လို့ ပြောသည် ။\nသူတို့နှစ်ယောက် တံတားရှိရာကို လျောက်ခဲ့ကြသည် ။\nနှစ်နိုင်ငံ နယ်နမိတ်တံတားကြီး ဆီမှာ စည်ကားနေသည် ။ တံတားအလည်ခေါင်မှာ နှစ်နိုင်ငံအလံတွေ တဖျတ်ဖျတ်\nတံတားကြီးပေါ်မှာ ဖြတ်သန်းကူးလာနေတဲ့လူတွေ ဆိုင်ကယ်တွေ အပြည့်ဘဲ ။ အကောက်ဂိတ်ကင်းတဲလေးက\nယူနီဖေါင်းဝတ်တွေက စိုင်းမောင်မောင်ကို လက်လှမ်းပြကာ နုတ်ဆက်ကြသည် ။ စိုင်းမောင်မောင်က ပြန်လက်ပြ\nနုတ်ဆက်ရင်း သူ့ဖက်ကိုလှည့်ပြီး…“ ကျနော့်ကို ခင်မင်ကြတယ်…” လို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားတဲ့ပုံနဲ့ ပြောလိုက်သည် ။\nတဖက်ကိုရောက်တော့ စိုင်းမောင်မောင်က ဆရာမရှိတဲ့ဆိုင်ကို သူသိတယ် ဆိုပြီး ဈေးထဲကိုဝင်ချသွားသည် ။\nသူပြောသလိုဘဲ မှန်နေသည် ။ သူခေါ်သွားတဲ့ ကြက်ဆီထမင်းဆိုင်မှာ ဆရာဟုတ်ရဲ့ မိန်းမ ဆရာကတော်\nဒေါ်ရှယ်လီရှိနေသည် ။ သူတို့ကို မြင်သွားသည် ။\nသူ့ထက် အသက်နဲနဲကြီးလိမ့်မည် ။ အသားဝင်းဝင်း. လုံးကြီးပေါက်လှလို့ ခေါ်ရမယ့် ကိုယ်လုံးတောင့်တောင့်\nမိန်းမ ..။ ရှမ်းတရုတ်..ဒါမှမဟုတ် တရုတ်ကပြား ဖြစ်မည် ။ စိုပြေတောင့်တင်းတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ ဖီးလိမ်းပြင်ဆင်\n၀တ်စားထားတာတွေက ဆန့်ကျင်ဖက်ယောက်ျားတွေကို ရှိတာတွေ ထုတ်ကြွားထားသလိုဖြစ်နေသည်။\nမြင်လိုက်တာနဲ့ ရာဂစိတ်တွေ ဝုန်းကနဲကြွထသွားစေနိုင်တဲ့ ခပ်ထယ်ထယ်စော်ကြီး ။\n“ ဆရာမ …”\n“ ဆရာဟုတ်ခရီးသွားတယ်ဆို..ဆရာမတို့အိမ်ကို ရောက်ခဲ့တယ်…”\n“ အေး…ဟုတ်တယ် …သူမရှိဘူး ..ကဲဆို..ဘာလဲ..စိုင်းမောင်…”\n“ ကျနော်ပြောထားတဲ့ ကျနော့်သူငယ်ချင်းလေ…ကိုပေါက်…”\nဆရာမဒေါ်ရှယ်လီက သူ့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံးကြည့်သည် ။\n“ အော်..အေးအေး….ဟုတ်ပြီ..ကိုကျင်ဟုတ်…ငါ့ကို ပြောထားတယ်….အိုကေလေ ..အိုကေအိုကေ ..လာ..လာ..\n“ ဟုတ်ကဲ့ဆရာမ ..”\nစိုင်းမောင်မောင်နဲ့ သူ ဒေါ်ရှယ်လီ့ဘေးက ခုံတွေမှာ ၀င်ထိုင်ကြသည် ။\nစားသောက်နေတုံး ဒေါ်ရှယ်လီက စိုင်းမောင်မောင်ကို “ မင်းဆရာက မင်းခေါ်လာတဲ့ လူမို့ အစစ စိတ်ချတယ်..\nစိုင်းမောင်..မင်းလူက မင်းနံမည်ကိုတော့ ဖျက်မယ် မထင်ဘူးနော…” လို့ ပြောသည် ။\nစိုင်းမောင်မောင်က “ စိတ်ချပါ ဆရာမ…..ကိုပေါက်က လူကောင်းပါ ..ကျနော်အာမခံပါတယ်…ဆရာမတို့ စမ်းသုံးကြည့်ပါ …” လို့ ပြောလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီက ရယ်သည် ။\n“ အေးပါ..ယုံပါတယ်….ငါက မင်းကို နောက်တာပါ…”\nစိုင်းမောင်မောင်က သူ့ကို ဦးကျင်ဟုတ်ဒေါ်ရှယ်လီတို့အိမ်မှာ ထားခဲ့ပြီး ကျိုင်းတုံကို ပြန်သွားသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီက သူ့ကို သူတို့အိမ်အောက်ထပ်က အခန်းတခန်းမှာ နေရာချထားပေးသည်။ စိုင်းမောင်မောင်ကို\nဦးကျင်ဟုတ်နဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီက စိတ်ချရတဲ့လူရှာခိုင်းထားခဲ့တာကြာပြီ ။\nသူသည် ဦးကျင်ဟုတ်ရဲ့တူဆိုတဲ့ မျက်နှာထားတင်းမာတဲ့လူငယ်လေးရဲ့ အခန်းဘေးက အခန်းလွတ်မှာ နေရတာ\nဖြစ်သည် ။ ဒီကောင်လေးရဲ့နံမည်က “ စိုင်းဟတ်”… ။\nရောက်တဲ့ညက ညဖက်ကြီး စိုင်းဟတ်သည် သူ့အခန်းထဲ ၀င်လာပြီး သူ့ကုတင်ပေါ်ကို သေနတ်တလက်လာတင်\nသည် ။ ဘရက်တာအမျိုးအစား ကိုးမမ ပစ္စတိုတလက် ။ ကျည်ကပ်က အပိုတကပ် ။\n“ ခင်ဗျားအတွက် …”\nစကား အပို ဘာမှမပြောဘဲ မျက်နှာပုတ်ပုတ်နဲ့ ထွက်သွားသည် ။“ ကိုပေါက် ..”\n“ ဟုတ်..ဆရာမ …”\nစိုင်းမောင်မောင်တို့ ခေါ်သလိုဘဲ ဆရာမလို့ သူခေါ်လိုက်သည် ။\n“ ဒီကို ဘယ်ကနေလာခဲ့တာလဲ…”\n“ ကျနော် ကွတ်ခိုင်က လာခဲ့တာပါ…”\n“ အော် ..ဘယ်သူနဲ့အလုပ်လုပ်နေတာလဲ …”\n“ ဦးစွတ်ထင်းနဲ့ပါ…ဆရာမတို့နဲ့ သိလားမသိဘူး…”\n“ ဟင့်အင်း မသိပါဘူး ..ကြားဖူးတယ်…သူ့အကြောင်း…….”\nဒေါ်ရှယ်လီက ကော်ဖီတခွက် သူ့ကိုလှမ်းပေးသည် ။\n“ ကိုပေါက် . .”\nလည်ဟိုက်တီရှပ်ကြောင့် ဘရာစီယာအထက်က လျံထွက်နေတဲ့ မို့မို့မောက်မောက် ၀င်းဝင်းကြီးတွေကို မကြည့်\nမိအောင် မျက်စိလွှဲထားနေရသည် ။\n“ ကိုပေါက် …ကော်ဖီကောင်းလားဟင်…”\n“ ကိုပေါက်လဲ ဟုတ်ဆရာမ ကလွဲလို့ စကားမပြောတတ်တော့ဘူးလား..ဟင်းဟင်း …”\nကော်ဖီက တကယ်ဘဲကောင်းသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီနဲ့ မီးဖိုခန်းထဲ နှစ်ယောက်ထဲနေရတာ စိတ်တွေ တအား လှုပ်ရှားလာသည် ။\n“ မိန်းမ ရှိလား …”\n“ အော်..ကိုပေါက်မှာ မိန်းမရှိလားလို့ …”\nဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ မျက်လုံးတွေက သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေသလို ဆိုးဆေးနီနီရဲရဲနဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူတွေက မပွင့်တပွင့်နဲ့…။\n“ မရှိဘူး..ဆရာမ …”\n“ မရှိပါဘူး..ဆရာမ …”\n“ ဟုတ်လို့လား …. မလိမ်နဲ့….”\n“ တကယ်ပါ..မရှိပါဘူး …”\nဒေါ်ရှယ်လီက မခို့တရို့အမူအရာနဲ့ စိုက်ကြည့်ပြီး မီးဖိုခန်းထဲက တလှမ်းချင်း လျောက်ထွက်သွားသည် ။\nသေးကျဉ်တဲ့ခါးအောက်က ဝိုက်ကားကော့ထွက်နေတဲ့ တင်ပါးကြီးတွေက တုန်ခါလှုပ်သွားနေတာတွေကို ကြည့်\nမိနေတော့ သူ့သွေးသားတွေ ဆူဝေကုန်သည် ။\nသည်အချိန်မှာ စိုင်းဟတ်ဆိုတဲ့ မျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ ကောင်လေး သည် မီးဖိုခန်းထဲကို ၀င်လာသည် ။\nသူ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ တင်ပါးလှလှကြီးတွေကို တပ်မက်စွာနဲ့ ငေးစိုက် ကြည့်မိနေတာကို စိုင်းဟတ် မြင်သွားသလား မသိဘူး ။\nဒီနေ့မနက် အိမ်ကကားကို ရေဆေး ပြီး အ၀တ်နဲ့ ပြောင်အောင်သုတ်နေခိုက် ဒေါ်ရှယ်လီ အိမ်ရှေ့တံခါးပေါက်\nကနေ ကော်ဖီလာသောက်ဖို့ လှမ်းခေါ်သည် ။\nမနက်စောစော အိပ်ရာက ထလာတဲ့အချိန်မို့လား ..။ ဒေါ်ရှယ်လီသည် ဘလောက်စ်အင်္ကျီကို အတွင်းက\nအခုအခံမပါဘဲ ဘရာလက်စ် ၀တ်ထားသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ နို့သီးခေါင်းဖုလေးတွေက အင်္ကျီသားမှာဖုပြီး သိ\nသိသာသာ တွေ့မြင်နေရသည် ။\nစွပ်ကြယ်ဝတ်ထားလို့ တွေ့နေရတဲ့ သူ့လက်မောင်းသားတွေကို ဒေါ်ရှယ်လီ ရုတ်တရက် လာကိုင်ညှစ်လိုက်လို့\nသူ တော်တော်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည် ။\n“ မင်းဗလတော်တော်တောင့်တာဘဲ..ကိုပေါက် ..”\nဒေါ်ရှယ်လီဆီက ရေမွှေးနံ့သင်းသင်းလေး ရနေသည် ။ နီးနီးကပ်ကပ်ရှိနေတာကြောင့် သူ့စိတ်တွေ တဟုန်ထိုး\n“ ကော်ဖီသောက်လေ..ကြိုက်လား …”\nပြုံးစိစိနဲ့မေးသည် ။ ကော်ဖီကိုမေးတာလား…ဒါမှမဟုတ်..ဖုထင်းနေတဲ့ ရင်သီးလေးတွေကို ပြောတာလား..မသဲကွဲ\n“ ခဏကြာရင် ဒို့နဲ့လိုက်ခဲ့..ဟိုဖက်ကမ်း အတွင်းဖက် နေရာကိုသွားစရာရှိတယ် ..”\n“ ဟုတ်..ဆရာမ . .”\nဒေါ်ရှယ်လီ အလုပ်ကိစ္စသွားတိုင်း ခါးကြားမှာ သေနတ်ထိုးပြီး သူလိုက်ပါရသည် ။ ဒီတခေါက် စိုင်းဟတ်နဲ့\nစိုင်းမောင်မောင်ပါ ပါသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီတို့သည် စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါ ပြိုင်ဖက်တွေ ရှိသလို မနာလိုသူတွေ\nရှိတာမို့ လက်နက်ဆောင်တဲ့ တပည့်လက်သားတွေ အမြဲအတူပါရသည်လို့ စိုင်းမောင်မောင်က သူ့ကို\nဟိုးတုံးထဲက ပြောပြထားခဲ့သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီသည် စိုင်းဟတ်နဲ့ စိုင်းမောင်မောင်တို့ရှေ့မှာ သူ့ကို\nသိပ်အရောတ၀င်မနေဘဲ နှစ်ယောက်ချင်းရှိနေချိန်တွေမှာဆို ညုတုတုနဲ့ မြှူသလိုလိုကြူသလိုလို\nလုပ်တတ်ကြောင်း သူသတိထားမိလာသည် ။\nဦးကျင်ဟုတ်အကြောင်း စိုင်းမောင်မောင်ကို မသိမသာ စပ်စုကြည့်လိုက်တော့ ဦးကျင်ဟုတ်သည် ဘန်ကောက်ကို\nရောက်နေတာဖြစ်ပြီး အေရးကြီးတဲ့ စီးပွားကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်များနေတဲ့အကြောင်း စိုင်းမောင်မောင်က ပြောပြသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီသည် သည်နယ်မြေတဝိုက်မှာ မြန်မာဖက်က အစိုးရ\n၀န်ထမ်းတွေ နဲ့ရော တဖက်ကမ်းက အာဏာပိုင်တွေနဲ့ရော သြဇာညောင်းတာကို တွေ့ရသည် ။ ခင်မင်ရင်းနှီးတာကို တွေ့ရသည် ။\nဒီနေ့တော့ အိမ်မှာနေတဲ့ စိုင်းဟတ်ဆိုတဲ့ကောင်လေး မရှိဘူး ..။\nတဖက်ကမ်းက ရုပ်ရှင်ရုံမှာ ဇာတ်ကားကောင်းလို့ သွားကြည့်သည် ။ သူ ညဖက် ပြန်လာချင်မှ လာမည် လို့လည်း ဒေါ်ရှယ်လီကို ပြောသွားတာ ကြားလိုက်ရသည် ။\nညစာစားတော့ သူနဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီ နှစ်ယောက်ထဲ ။\n“ ဒီနေ့ ရှယ်ချက်ထားတယ်….ဒို့နဲ့ ကိုပေါက် စားကြဖို့ …”\nဒေါ်ရှယ်လီသည် ည၀တ်ဂါဝန်ရှည်အနက်ရောင်ကို ၀တ်ထားသည် ။ မီးဖိုခန်းထဲ ဟိုလျောက်ဒီလျောက် လုပ်နေတဲ့အချိန် သူမရဲ့စွင့်ကားကော့ထွက်နေတဲ့ တင်ပါးကြီးတွေက တဆတ်ဆတ်\nဟင်း …ဒါကြီးတွေကို ကြည့်ပြီး သူ့ကာမစိတ်တွေက တဒိုင်းဒိုင်း တက်ကြွလို့ လာနေသည် ။\n“ ကိုပေါက်..လာလေ..ထမင်းလာထည့်..ဘာငေးနေတာလဲလို့ …”\nဒေါ်ရှယ်လီနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် နေနေရတာ သူ့စိတ်တွေ ဖေါက်ပြန်နေသည် ။\n“ ကိုပေါက် …”\n“ ဗျာ..ဆရာမ …”\n“ မင်း ပုံစံတမျိုးကြီး ဖြစ်နေတယ် …မင်း နေကောင်းရဲ့လား …”\n“ ကောင်းပါတယ်..ဆရာမ …”ဒေါ်ရှယ်လီက ဝိုင်သောက်သည် ။ သူက ဘီယာသောက်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ ချက်တဲ့ မုန်ညင်းချဉ်နဲ့ ၀က်သား ..ကြက်သားသုတ် ..သီးစုံပဲကုလားဟင်းက အရသာထူးလှပေမယ့်\nတကယ်တမ်း သူစားချင်နေတာက အဲဒါတွေ မဟုတ်ဘူး ။\n“ ကိုပေါက်..ဒို့ယောက်ျား ကိုကျင်ဟုတ် ဟာ ဘယ်လိုလူလဲ ဆိုတာ ကြားဖူလားဟင် ..”\n“ မကြားဖူးဘူး ဆရာမ ..”\n“ သူ့အကြောင်းကို မင်း လုံးလုံးမသိဘူးပေါ့..ဟုတ်လားကိုပေါက် ..”\n“ ဟုတ်..မသိဘူးဆရာမ …”\n“ မသိရင် ဒို့ ပြောပြမယ်..နားထောင် … သူက စီးပွားအရှာကောင်းတယ်..ငွေရမယ်ဆိုရင် ဘနဖူးသိုက်တူးမယ့်လူစား…ရက်စက်တယ်…ပြတ်သားတယ် ..\nဂလဲ့စားခြေတတ်တယ် ..အဆက်အသွယ်ကောင်းတယ် ..အပေါင်းအသင်းတတ်တယ် ..ဒီမြို့ဒီနယ်မှာတော့ သူ့ကို မသိတဲ့လူ မရှိသလောက်ဘဲ ..ဒါပေမယ့် သူက မိန်းမကို ပစ်ထားတယ်…မိန်းမကို ဂရုမစိုက်တဲ့လူ ..ဒို့လေ..\nသူ့ကို စိတ်နာတယ် …ဒို့..ဒို့ဘ၀ ဘယ်လောက် အထီးကျန်ဆန်နေသလဲ သူမသိဘူး …ကိုပေါက်ရယ် …”\nဒေါ်ရှယ်လီ ပုလဲခပြီ ..။\nမျက်ရည်ပေါက်တွေ က တတောက်တောက် နဲ့ ပါးပြင်ဖွေးဖွေးနုနုပေါ် လိမ့်ဆင်းကျလာကြသည် ။\n“ အိုး..မငိုပါနဲ့ ဆရာမရယ် …”\n“ မင်းမသိဘူး..ကိုပေါက် …ဒို့ဘယ်လောက် စိတ်ဆင်းရဲသလဲဆိုတာ …ဒို့လေ..ကိုကျင်ဟုတ်ကို ချစ်လို့ ယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး …သိလား …သူက…ဒို့ကို အကြွေးနဲ့ သိမ်းယူခဲ့တာ…အင်္ဂလိပ်ခေတ်က ချစ်တီးကုလားတွေ လုပ်သလိုပေါ့ …ပြီးတော့..လူကိုပါယူသည် ဆိုတာမျိုး …ဒို့အမေနဲ့ အဖေက သူ့အကြွေးတွေကိုမဆပ်နိုင်လို့\nဒေါ်ရှယ်လီသည် ပြောလဲပြော ငိုလဲငိုသည် ။\n“ သူ့ကြောင့်ဒို့ ငွေကိုေ၇လိုသုံးလာနိုင်တာတော့ မှန်ပါတယ်..ဒါပေမယ့် ဒို့ရင်ထဲမှာ ဟာတာတာကြီး…ဒို့အခု\nဘဲကြည့်လေ…သူက သွားချင်ရာသွားနေတယ်..ဒို့က ညမပျော်ရတဲ့ညတွေ များနေတယ် …”\n“ ဆရာမစိတ်မချမ်းသာတာ မြင်ရတော့ ကျနော်လဲ စိတ်မကောင်းပါဘူး ..ကျနော် ဆရာမကို စိတ်ချမ်းသာစေချင်\nတယ် ဆရာမ ..”\nဒေါ်ရှယ်လီ သူ့ကို မော့ကြည့်သည် ။\n“ မင်း….မင်း…မင်းတကယ်ပြောတာလား..ကိုပေါက် …”\n“ ဟုတ်ဆရာမ…ကျနော် ဘာလုပ်ပေးရမလဲဟင် …. ”\n“ မင်း တကယ်မသိလို့မေးတာလား ကိုပေါက်..ဒို့ပါးစပ်က ထုတ်ပြောစေချင်လို့လား ဟင်….”\n“ ကျနော် တကယ်မသိတာပါ..ဆရာမ စိတ်ချမ်းသာဖို့ဆို ကျနော် ဘာဖြစ်ဖြစ် အကုန်လုပ်ပေးမှာ…”\nဒေါ်ရှယ်လီ ပြုံးသွားသည် ။\n“ ကိုပေါက်…မင်း ဒို့ကို ဆရာမ..ဆရာမနဲ့ မခေါ်စမ်းနဲ့ကွာ…မမ လို့ ခေါ်….”\n“ ဟုတ်….မမ ..”\nဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အနောက်က အိမ်အပေါ်ထပ်ကို သူလိုက်ပါသွားရသည် ။\nလှေခါးကအတက် သူ့အရှေ့က တက်နေတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ တင်ပါးကြီးတွေက သူ့စိတ်တွေကို တဟုန်ထိုး ထ\nဦးကျင်ဟုတ်နဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီတို့ရဲ့ အိပ်ခန်းထဲကို ရောက်သွားသောအခါ ဒေါ်ရှယ်လီက “ ကိုပေါက် ..မင်း အ၀တ်အ\nစားတွေ အားလုံးကို ချွတ်ပစ်လိုက်ကွာ…” လို့ ပြောရင်း ရေချိုးခန်းထဲကို ၀င်သွားပါသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အမိန့်အတိုင်း သူ အ၀တ်တွေကို တခုမကျန် ချွတ်ပစ်လိုက်သည် ။ ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီ ရေ\nချိုးခန်းထဲက ပြန်ထွက်အလာကို သူ စောင့်နေသည် ။ မကြာခင် တွေ့ကြုံလာတော့မယ့် အတွေ့အကြုံတွေ ကို\nစဉ်းစားလိုက်တာနဲ့ သူ့ပေါင်ကြားက လိင်တန်က မာကျောထောင်ထလာရသည် ။\nရေချိုးခန်းတံခါးပွင့်လာပြီ ။ ဒေါ်ရှယ်လီသည် ပါးလွှာတဲ့ ည၀တ် ၀တ်ရုံလေးနဲ့ ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာသည် ။\nည၀တ် ၀တ်ရုံလေးက ပါးလွန်းတာမို့ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အတွင်းပစ္စည်းတွေကို အတိုင်းသား မြင်တွေ့နေရသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီသည် သူ့ပေါင်ကြားက မတ်ထောင်နေတဲ့ လက်နက်ကြီးကို စူးစိုက်ကာ ကြည့်ရင်း…“ အင်း…ဒို့ထင်\nထားတဲ့အတိုင်းဘဲ..မင်းက ဆိုက်ကောင်းကောင်းနဲ့ လူဘဲ …ဟင်း…လာလေ …မမဆီကို …” လို့ ပြောလိုက်တာ\nကြောင့် သူမဆီကို တိုးကပ်သွားလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီက သူ့လက်တဖက်ကို ဆွဲဆုပ်ကိုင်ပြီး ကုတင်ကြီးပေါ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည် ။\n“ ကိုပေါက် ..မမကို ကြည့်ပါအုံး….မင်းသဘောကျလားဟင် …”\nတုန်ရီတဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်တော့ ဒေါ်ရှယ်လီ သဘောကျစွာနဲ့ ရယ်မောလိုက်ရင်း သူမ ၀တ်ထားတဲ့ ည၀တ်\n၀တ်ရုံလေးကို ခါးစည်းကြိုး ဖြေဖြုတ်ပြီး ချွတ်ပစ်လိုက်ပါသည် ။\n၀င်းမွတ်တဲ့ ရင်သားစိုင်တစုံက အိပ်ခန်းထဲက မီးတိုင်တွေရဲ့ အလင်းရောင်အောက်မှာ လှလွန်းနေကြသည် ။\nရင်သားဖွေးဖွေးတွေရဲ့ ထိပ်မှာ ပန်းရောင်နို့သီးလေးတွေက ထင်းနေကြသည် ။\n“ မင်းကြိုက်လားဟင် ….. ကိုပေါက် …”\n“ ဒါဆို မင်းဘာကြောင်ကြည့်နေတာလဲ …စို့လေ…မမနို့သီးခေါင်းတွေကို စို့…စို့ပေးကွာ…”\nအငမ်းမရဘဲ နို့သီးခေါင်းလေးတဖက်ကို စို့ပစ်လိုက်သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီလဲ “ အင်ဟင်…..အို…..”လို့ အသံလေး\nထွက်ညည်းရင်း မျက်လုံးတွေ မှေးစင်းကျသွားသည် ။ စို့ကောင်းကောင်းနဲ့ စို့ပေးနေချိန် “ နောက်တဖက်ကို စို့\nအုံး..” လို့ ဒေါ်ရှယ်လီက ထပ်ပြောလိုက်ပြန်တာနဲ့ နို့သီးခေါင်းနောက်တဖက်ကို စို့ရပြန်သည် ။\n“ ကြိုက်လား ..ကိုပေါက် …”\nနို့စို့ပေးနေလို့ ပါးစပ်က မဖြေအားတာနဲ့ သူ့ခေါင်းကို ဆတ်ပြလိုက်သည် ။\n“ မင်း ဘာဂျာကော မှုတ်ဘူးလား ..”\nခေါင်းညှိမ့်ကာ အဖြေပေးရင်း နို့သီးခေါင်းမာမာလေးကို လျာနဲ့ သိမ်းသိမ်း ယက်ပေးနေသည် ။\n“ အင်း….ဟင်……ယုံတယ်..ယုံတယ်….မင်းနှုတ်ခမ်းထူထူကြီးတွေကို မမ တွေ့ကထဲက စတွေ့တွေ့ချင်းထဲက မင်း\nဟာ ဘာဂျာအမှုတ်ကောင်းမယ့်လူဘဲ လို့ သိလိုက်တယ် …”\nဒေါ်ရှယ်လီက ဘာဂျာမှုတ်စေချင်နေပြီမို့ အလှည့်ကျရင် မနွဲ့စတမ်း ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ ပေါင်တန်ဖြူဖြူကြီးတွေကြားထဲ\nကို ခေါင်းထိုးသွင်းပြီး အမွှေးရိပ်ထားလို့ ပြောင်ခုံးဖွေးနေတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ မုန့်ပေါင်းကြီးနဲ့တူတဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီးကို\nစပြီး နမ်းရှုံ့လိုက်ရပါသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီလဲ ပေါင်တန်တွေကို အစွမ်းကုန်ဖြဲကားပေးရင်း “ မမ အဖုတ်ကို မင်းကြိုက်လားဟင်..ကိုပေါက် ..” လို့\nခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်ပါသည် ။\n“ ကြိုက်တယ်…မမ…မမအဖုတ်က သိပ်လှတာဘဲ …” လို့ သူဖြေကြားရင်း ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီးကို ဖိကာ\nဖိကာနဲ့ ယက်ပေးပါတော့သည် ။\n“ အို..အ်ိ..ကိုပေါက်ရယ် ….အမလေး…ဟင်းဟင်း……”ဒေါ်ရှယ်လီလည်း သူ့ခေါင်းကို တအားဆုပ်ကိုင်ပြီး တအားအားနဲ့ အော်ညည်းသည် ။\nဆူဖြိုးတဲ့ ရင်သားလုံးကြီးတွေကို အား၇ပါးရ ဆုပ်နယ် ဖျစ်ညှစ်ရင်း အင်္ဂါစပ်အကွဲကြောင်း နီညိုညိုကြီးကို လျာအပြားလိုက်နဲ့ တပြတ်ပြတ် ယက်ပေး သည် ။\n“ အင်ဟင်…အင်..ကိုပေါက်..ကိုပေါက်..သူ..သူ သိပ်လုပ်တတ်ကိုင်တတ်တာဘဲ …ကြိုက်လား..မမအဖုတ်ကို…”\n“ ကြိုက်တယ်…မမ….မမအဖုတ်ကို အရမ်းကြိုက်တယ် …”\nပြောလဲပြော ယက်လဲယက် ..တပြတ်ပြတ်အသံတွေ နဲ့ ညည်းငြူသံတွေ ဆူညံနေသည် ။\n“ မမ…အနောက်ကနေ ယက်ချင်လို့..မမ ဖင်ကုန်းပေးပါလားဟင် …”\nဒေါ်ရှယ်လီသည် လေးဖက်ထောက် ကုန်းပေးလိုက်သည် ။ ဖြူဖွေးတဲ့ ဖင်တုန်းကြီးတွေ ကြားက အင်္ဂါစပ်အကွဲကြောင်း အမြောင်းနီညိုညိုကြီးက ထင်းနေသည် ။ လျာနဲ့ အောက်ကနေ\nအထက် ပင့်ယက်တင်ကာ စယက်ပေးလိုက်သည် ။\nဆက်တိုက် ယက်ပြီ ..။\nဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အင်္ဂါစပ် အတွင်းထဲကို သူ့လျာကို ထိုးသွင်းမွှေနှောက်ပေးသလို အစိကို စုတ်ပေးတော့ ဒေါ်ရှယ်လီ တအားထိမိသွားပြီး ဆက်မခံနိုင်တော့ဘူး..ကိုပေါက်..ဒို့ကို\nလုပ်ပေးပါတော့လို့ ပြောလာသည် ။\nယက်တာကို ရပ်ပြီး ဒေါ်ရှယ်လီ့ပေါင်တန်တွေအကြား နေရာယူလိုက်သောအခါ ဒေါ်ရှယ်လီသည် ခြေထောက်တွေကို ထောင်မြှောက်ခါ ခါးကိုကော့ထားပေးသည် ။ အင်္ဂါစပ်ဖေါင်းဖေါင်း\nကြီးသည် ကော့ထားလို့ ပိုမို့မောက်နေသလိုဘဲ ..။\nအရေတွေ စိုပြောင်နေတဲ့ အင်္ဂါစပ်အပေါက်ထဲကို လိင်တန်ကို တေ့ပြီး ဖိသွင်းထည့်လိုက်သည် ။\nလိင်တန်ကြီး တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တဖျစ်ဖျစ်နဲ့ စီးပိုင်စွာ ၀င်သွားသည် ။\n“ လုပ်မယ်နော် ..”\nရင်သားစိုင်ထွားထွားကြီးတွေကို ဆုပ်ညှစ်ကစားရင်း တချက်ချင်းမှန်မှန် ထိုးသွင်းပေးလိုက်သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီလဲ တအင်းအင်းနဲ့ ခြေထောက်တွေကိုထောင်ကာ ကော့ကော့ပေးပြီး သူ\nထိုးထည့်သမျှကို တုန့်ပြန်ပေးသည် ။ သူမ အင်္ဂါစပ်ကိုလည်း ဆွဲဆွဲညှစ်ယူပေးနေတော့ သူ့လိင်တန်သည် ပိုပြီးတင်းကြပ်တဲ့ အရသာထူးကို ခံစားနေရသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ့ခြေထောက်တွေကို သူ့ပုခုံးပေါ်တင်ပြီး သူ အားနဲ့ ဆောင့်ထည့်ပြီ ..။ အရေတွေက တအား ရွှဲစိုနေတော့ ဆောင့်ချက်တွေက တဖွတ်ဖွတ် အသံတွေ ထွက်လာသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ မျက်နှာလေး မဲ့ပြီး တအင်းအင်းနဲ့ ခံယူနေသည် ။ တော်တော်ကြာကြာ ဆောင့်ပေးနေပြီးမှ ဖင်ပူးတောင်းထောင်ရက် လုပ်ချင်လာမိပြီး ပုံစံပြောင်းရအောင်လို့ ပြောလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီက..“ အင်း..အင်း…ဘာလုပ်ပေးရမလဲ…” လို့ မေးသည် ။\nသူ့လိင်တန်ကို ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အင်္ဂါစပ်ထဲက ဆွဲထုတ်လိုက်သည် ။\nဖင်ပူးတောင်းထောင်တဲ့ ပုံစံကျအောင် ဒေါ်ရှယ်လီ့ခါးကို ဖိချပေးပြီး တင်ပါးကြီးတွေကို ကော့ထောင်စေပြီး ဒီတင်ပါးဖြူဖြူ လှလှကြီးတွေ အနောက်မှာ သူ နေရာဝင်ယူလိုက်သည် ။\nဖင်စအိုပေါက်နီညိုညိုလေးကို ကြည့်ပြီး ဒီစော်ကြီးကို အနောက်ပေါက် ဖွင့်ဖြစ်အောင်ကို ဖွင့်မည် လို့ သူ့စိတ်ထဲ တွေးလိုက်မိသည် ။\nသူ့လိင်တန်က ခြောက်သလိုလို ဖြစ်နေတာကြောင့် လက်ဝါးထဲ တံတွေး ထွေးထည့်လိုက်ပြီး တံတွေးနဲ့ လိင်တန်ထိပ်ပိုင်းကို သုတ်လူးလိမ်းကျံလိုက်ပြီးမှ ပြူးထွက်နေတဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီး\nထဲကို လိင်တန်ထိပ်ကို ထိုးသွင်းလိုက်သည် ။\n“ အီး…..ရှီး….ကိုပေါက်လီးက တအား လုံးပတ်တုတ်တာဘဲ…”\nလိင်တန်ကြီးကို တ၀က်လောက်ဝင်သည်အထိ သွင်းထည့်ပြီးမှ အသွင်းအထုတ် စလုပ်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီးသည် အလတ်ကြီး ရှိနေသေးသည် ။ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် အရသာတွေ ပေးစွမ်းနေသေးသည် ။ ခါးကို ကိုင်ဆုပ်ပြီး ခပ်သွက်သွက် သူဆောင့်လေပြီ ။\nဖိုးဖိုးဖတ်ဖတ် အသံတွေ ထွက်လာပြန်သည် ။ သူ့ဥနှစ်လုံးက တဖတ်ဖတ်နဲ့ ရိုက်ခတ်နေသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ တအားအော်သည် ။ ညည်းသည် ။ ရေရေလည်လည် ကိုင်ပြီ..။ ဆွဲပြီ …။ ဒလစပ်ဘဲ ..။ အားအားအား နဲ့ အော်ပေမယ့် ဒေါ်ရှယ်လီ ကျေနပ်နေတာ သိသာသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ ပြီးအောင် နှိပ်ပေးလိုက်ပြီးမှ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ ပါးစပ်ပြဲပြဲကိ ကြည့်ပြီး အစုတ်ခံချင်လာလို့..“ မမ…စုတ်ပေးပါလား…” လို့ ပြောလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီက ပြီးအောင် လုပ်ပေးထားလို့ ကျေနပ်နေပြီး..“ တအားကောင်းသွားတာဘဲကွယ်…မမလေ..ဒါမျိုး တခါမှ မရဘူးပါဘူး …မမလင်ကြီးက အဆော်မကောင်းဘူး ကိုပေါက်ရဲ့..”\nလို့ ပြောပြီး သူ့လိင်တန်ကို ငုံကာ စုတ်ပေးပါတော့သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးတွေကြားထဲ သူ့လိင်တန်ညိုညိုကြီး ရောက်နေပြီ ..။\nတပြွတ်ပြွတ်နဲ့ စုတ်ပေးလိုက် လျာနဲ့ ကလိပေးလိုက်နဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီသည် သူမဟာ အစုတ်ကောင်းတဲ့ မိန်းမတယောက် ဆိုတာ ပြသနေပြီ …။ အစုတ်ကျွမ်းတဲ့ ပုလွေမမ ဘဲ …။\nလိင်တန်အရင်းအထိ ငုံငုံ စုတ်ပေးနေသည် ။\nလက်တဖက်ကလဲ သူ့ဥတွေကို ချေနယ်ပေးနေသည် ။ ဖွဖွလေး ချေနယ်တာမျိုး ..။\nစိတ်ထလာပြီး စုတ်နေတဲ့ အချိန်မှာ သူမ ပါးစပ်ထဲ ကော့ကော့ထိုးထည့်မိသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီက လျာနဲ့ လိင်တန်ထိပ်ခေါင်းကို ထိုးလှိမ့်လှည့်ပတ်ပေးနေလို့ အရသာတွေ အရမ်းကို\nထူးကဲလာရပြီး ပြီးချင်သလိုလို ဖြစ်လာလို့..“ မမ..ပြီးလိုက်ရမလား…” လို့ မေးလိုက်သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီက ခေါင်းညှိမ့်ပြလိုက်လို့ စိတ်ကို လျော့ပြီး သုတ်ရေတွေ တအား လွှတ်ပန်းထည့်\nကာ ကောင်းခြင်းလမ်းဆုံးကို တက်လှမ်းလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီလည်း သုတ်ရေတွေကို ထွေးမထုတ်ဘဲ တကွပ်ကွပ်နဲ့ မြိုချလိုက်တာကို တွေ့ရသည် ။\n“ ကောင်းလား..ကိုပေါက် …”\n“ တအား အရမ်းပေါ့..မမ…မမက တကယ်တော်တာဘဲ…”\n“ ဟွန်း…တော်ပါ..သူကရော..တကယ် အမှုတ်ကောင်းတဲ့ ဘာဂျာသမားလေး ….”\nဒေါ်ရှယ်လီနဲ့ အိပ်ရာထဲ ခဏ အနားယူလိုက်ကြပြီး ခဏအကြာ ဝိုင်..ဘီယာနဲ့ ဒိန်ခဲ စားသောက်ကြသည် ။ ပွတ်သပ်ကျည်ဆယ်ကြရင်း စိတ်တွေ ပြန်လည်ထကြွလာကြပြန်တော့\nနောက်တချီတမောင်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း ကာမပွဲကလေးတပွဲ ထပ် နွှဲလိုက်ကြပြန်သည် ။ဒေါ်ရှယ်လီသည် တဏှာရာဂအား အရမ်းကြီးမားတဲ့ မိန်းမတယောက်ဆိုတာ သူ ဒီညမျာ ကောင်းကောင်းကြီး သိ\nလိုက်ရသည် ။ တချီပြီးတချီ ပွဲတွေကြမ်းကြတာ မိုးစင်စင်လင်းရော ..။\nမနက်ပိုင်း စိုင်းဟတ် ပြန်လာတဲ့အချိန် သူ သူ့အခန်းမှာ အိပ်ပျော်နေတာကို စိုင်းဟတ်တွေ့ပြီး နေ့လည်လောက်\nသူနိုးထလာတဲ့အချိန်..“ ဘယ်လိုလဲ..ခင်ဗျား အိပ်လှချည်လား..ညက မအိပ်ဘူးလား…” လို့ သူ့ကို စိုင်းဟတ်က\nမေးသည် ။ “ အေးကွာ..စာဖတ်တာများသွားတယ်…” လို့သူဖြေလိုက်သည် ။\nညနေပိုင်းမှာ ဒေါ်ရှယ်လီက တဖက်ကမ်းကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားမယ်..ကိုပေါက်လိုက်ခဲ့..လို့ ခေါ်သည် ။ စိုင်းဟတ်ကို မခေါ်ဘူး ။ စိုင်းဟတ်က “ ကျနော်လိုက်ခဲ့ရမလား..အန်တီ ”\nလို့မေးသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီက “ စိုင်းဟတ် မလိုက်တဲ့တော့..ဒီနားတင် သွားမှာ…အိမ်ကို လီထယ်တို့ ကြွေးလာပေးချင်ပေးမယ် ..အိမ်မှာ လူမရှိ\nရင် ကြွေးမပေးဘဲ ပြန်သွားနေအုံးမယ် ..မင်း အိမ်မှာစောင့်နေလိုက်..” လို့ ပြောသံ ကြားလိုက်ရသည် ။\nထုံးစံအတိုင်း သူ သေနတ် နောက်ကျောဘောင်းဘီကြားမှာ ထိုးညှပ်ပြီး ဒေါ်ရှယ်လီ အနောက်ကို လိုက်သွားရသည် ။ တဖက်ကမ်း က အိမ်တအိမ်ကို ဒေါ်ရှယ်လီ အလုပ်ကိစ္စ သွားတာ\nအဲဒီအိမ် မရောက်ခင် သူ့ကို “ သေနတ် ပါခဲ့လား..ကိုပေါက်..” လို့ မေးသည် ။ သူက ခေါင်းညှိမ့်ပြသည် ။\n“ လိုတယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး…လိုလိုမယ်မယ်ပေါ့…သတိတော့ထား…”\n“ ဟုတ် ဆရာမ …”\nဒေါ်ရှယ်လီက တဟင်းဟင်းနဲ့ ရယ်သည် ။\n“ လာပြန်ပြီလား..ဒီဆရာမ …”\nအလုပ်ကိစ္စ စကားပြောတာက ဆယ်မိနစ်လောက်ဘဲ ကြာတာပါ ..။ ဒေါ်ရှယ်လီ က “ ကိုပေါက်..ဟိုးရှေ့က ဟိုတယ်မှာ အခန်းသွားယူလိုက်..ပြီးရင် မမကို အခန်းနံပါတ် ဖုန်းနဲ့\nဆက်ပြော..မမ လာခဲ့မယ် …မမ အနေနဲ့မငှားချင်ဘူး..သူတို့ အားလုံးက မမနဲ့ မမလင်ကို သိနေကြလို့….” လို့ ပြောလေသည် ။\nတညလုံး ကဲပြီးတာတောင် မကျေနပ်နိုင်သေးတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီသည် ဘယ်လောက်တောင် ကာမကိစ္စ ငတ်ပြတ်ဆာလောင်နေသလဲ မသိဘူး ။\nသူ့အနေနဲ့ကတော့ ဒေါ်ရှယ်လီ ကျေနပ်သည်အထိ ဖြုတ်ပေးမှာပါဘဲ ။\nဟိုတယ်အခန်းငှားပြီး ဒေါ်ရှယ်လီကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည် ။\n“ ရပြီ…မမ…အခန်းနံပါတ် ၇၀၀ …”\n“ မမ လာခဲ့မယ်..အေးဆေး နားနေလိုက်..စားစရာလဲ ၀ယ်ခဲ့မယ် …”\nဒေါ်ရှယ်လီ ရောက်လာတဲ့အခါ အဆင်သင့်ဖြစ်ဖို့ သူရေချိုးလိုက်သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီ မကြာခင်ရောက်လာရင်ပွဲကြမ်းကြရမည်မို့ ဆပ်ပြာနဲ့သူ့တကိုယ်လုံးကို ကျကျနန\nတိုက်ချွတ်ဆေးကြောသည် ။ မနေ့ညက အကြိမ်ကြိမ် ကာမပွဲကြမ်းတွေနွှဲခဲ့ကြတာတွေကို ပြန်လည်စဉ်းစား မြင်ယောင်တော့ သူ့တန်ဆာ မာကျောကြီးထွား လာသည် ။\nတကိုယ်လုံးကို ရေပူနဲ့ အကြာကြီး ချိုးလိုက်သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီက သူ့တန်ဆာကို အပီအပြင်စုတ်ပေးတော့မှာမို့ တန်ဆာကို ဆပ်ပြာနဲ့ ကျကျနန ပွတ်တိုက်ဆေးကြောတော့\nတန်ဆာကြီးသည် ပိုလို့ပိုလို့ ကြီးထွားမာကျောကာ မတ်မတ်ကြီးထောင်လာတော့သည် ။\nဒီအချိန်မှာ အပြင်က ခြေသံကြားရသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီ လာတာဖြစ်မည် ။\nမျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ခါးမှာ ပတ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ အပြင်ကို လှမ်းထွက်လိုက်သည် ။ သူ့အထင်\nလွဲမှားသွားတာကို သိလိုက်ရသည် ။\nဟိုတယ်ခန်းထဲကို ၀င်ရောက်လာတာ ဒေါ်ရှယ်လီ မဟုတ်ဘူး ။\nပိန်ပိန်ပါးပါး အသားဖြူဖြူ မျက်ပေါက်ကျဉ်းကျဉ်းနဲ့ လူတယောက် ။ စပို့ရှပ် အနက်..ဂျင်းဘောင်းဘီအနက် ၀တ်ထားသည် ။ ဒီလူ့လက်ထဲမှာ သေနတ်မဲမဲကြီးတလက် ။\nသာမန်သေနတ်တလက်ရဲ့ပြောင်းထက် ပိုတုတ်ပိုရှည်နေသည် ။ အသံထိန်းပြောင်းပိုတပ်ထားတာ ..။\n“ ခုခံဖို့ မကြိုးစားနဲ့…အသေပစ်သတ်မှာ….”\nအသံကတိုးပေမယ့် မာကျောပြတ်သားသည် ။ ပြောတဲ့အတိုင်း တကယ်လုပ်မယ့်ပုံ ..။ သူသေနတ်ကိုင်ထားပုံက\nသေနတ်နဲ့ အကျွမ်းဝင် လုပ်ကိုင်စားနေတဲ့ပုံပေါက်သည် ။\n“ မင်း ဘယ်သူလဲ…”\nဒီလူက သူ့ကို သေနတ်နဲ့ တည့်တည့်မတ်မတ် ချိန်ရွယ်ထားရင်း မေးသည် ။\n“ ငါ့နံမည် ကိုပေါက် …”\n“ မင်း မလ်ိမ်နဲ့..မင်း ဘယ်သူလဲ..ဘယ်အဖွဲ့ကလဲ…”\n“ ငါပြောပြီးပြီလေ ..ငါ့နံမည် ကိုပေါက်..ငါက ကွတ်ခိုင်က လာတာ ..ဦးစွတ်ထင်းရဲ့လူ ..”\n“ ဟားဟားဟား…..ရယ်ရတယ်ကိုယ့်လူ …မင်း ညာနေတယ်…မင်း အစိုးရဖက်ကလူလား…ဒါမှမဟုတ် တိုင်းရင်း\nသား လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တခုခုကလား ..”\n“ ငါမညာဘူး ..”\nဒီလူရဲ့ရယ်မောနေတာ ချက်ချင်း ရပ်ဆိုင်းသွားသည် ။\n“ သေပေတော့ …. ”\nသေနတ်မောင်းခလုပ်ကိုကွေးညှစ်တော့မယ့်အချိန် ဟိုတယ်အခန်းတံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည် ။သေနတ်သ\nမား အခန်းဝကို လှည့်အကြည့် သူ ခုန်ဝင်ပူးကပ်ပြီး သေနတ်သမားရဲ့ သေနတ်ကိုင်လက်ကို သူ့လက်ဖျန်နဲ့\nရိုက်ထည့်လိုက်သည် ။ သေနတ် သည် သေနတ်သမား လက်ထဲက လွတ်အသွား တချိန်ထဲမှာဘဲ သူ့ညာလက်သီးက သေနတ်သမားရဲ့ မျက်ခွက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်လိုက်သည်\n။ သေနတ်သမား ကြမ်းပြင်ကို ပက်လက်အကျ သူ့ညာခြေက ဒင်းရဲ့ နားထင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ထည့်လိုက်သည် ။\nနာကျင်စွာညည်းငြူသံ နဲ့အတူ သေနတ်သမား သူ့မျက်နှာကိုသူလက်နဲ့အုပ်ကိုင်လိုက်ချိန် သူ့ဘယ်ခြေက ဒင်း\nမျက်နှာကို ထပ်ကန်ထည့်လိုက်ပြန်သည် ။\nအခန်းတံခါးကို ဖွင့်ဝင်လာတဲ့သူက ဒေါ်ရှယ်လီ ။\nကြမ်းပြင်ပေါ်ကျနေတဲ့ သေနတ်ကို သူကောက်ယူလိုက်သည် ။ သေနတ်သမားသည် ဒူးထောက်ရက်နဲ့ ညည်း\nငြူနေသည် ။ သူ သေနတ်သမားရဲ့ နဖူးကို ချိန်ရွယ်ခါ မောင်းဖြုတ်ဖို့လုပ်တော့ ဒေါ်ရှယ်လီက တားသည် ။\n“ မလုပ်နဲ့ကိုပေါက် ..သူက မမတို့နဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်အဖွဲ့တဖွဲ့ဖွဲ့ကနေမယ်…ဒင်းကို စစ်မေးရမယ်….”\nသေနတ်မဲ့သွားတဲ့ သေနတ်သမားသည် သူ့အလှည့်ကျတော့ ကြောက်တတ်သား ။\nဒေါ်ရှယ်လီက ဖုန်းထုတ်ပြီး သူ့လူတွေကို ခေါ်လိုက်သည် ။ဒေါ်ရှယ်လီလဲ သူနဲ့ဟိုတယ်ခန်းမှာ ပွဲကြီးပွဲကောင်း ကြုံ ပြီလို့ မှန်းထားပေမယ့် သေနတ်သမား ၀င်ရှုပ်လိုက်တာနဲ့ အလုပ်မဖြစ်တော့လို့ စိတ်ပျက်သွားပုံရသည် ။\nအိမ်ပြန်ရောက်တော့လဲ စိုင်းဟတ်က ဒီနေ့ည ဘယ်မှမထွက်တော့ဘဲ ဒီဗီဒီထိုင်ကြည့်နေတော့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး ။\nစိုင်းဟတ် အိမ်သာတက်နေတုံး ဒေါ်ရှယ်လီက သူ့ကို ကပ်ပြီး “ မနက်ဖန်ကျရင် တနေရာရာမှာ တွေ့ကြရအောင်ကွာ…ကိုပေါက်ကို မမ အရမ်းတွေ့ချင်နေတယ်…” လို့ ရမက်ပြင်းတဲ့အသံ\nနဲ့ ပြောသည် ။\nသို့ပေမယ့် ဒေါ်ရှယ်လီ ဆုတောင်းမပြည့်ရှာဘူး ။\nနောက်နေ့မနက်ပိုင်းမှာ လင်းရိုဘာကားကြီးတစီး အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ မောင်းလာပြီး အိမ်ရှေ့မှာ ထိုးဆိုက်လာသည် ။\nဦးကျင်ဟုတ်က ဒေါ်ရှယ်လီ နဲ့အတူ သူတို့ တပည့်တွေကို တဖက်ကမ်းက တရုတ်စားသောက်ဆိုင်ကြီးမှာ ညစာကျွေးသည် ။ ဦးကျင်ဟုတ်က လက်မြန်သွေးအေးစွာနဲ့ ဟန်လုလုကို ရှင်းပစ်\nလိုက်တဲ့ သူ့ကို သဘောကျတယ်လို့ ထပ်ပြီး ချီးမွမ်းလိုက်လို့ အားလုံးက လက်ခုပ်တွေ တဖြောင်းဖြောင်း တီးလိုက်ကြသည် ။\n“ သောက်ကြ..စားကြ..ငါ့တပည့်တွေ ..မင်းတို့ကို ဂုဏ်ပြုတာ ….”\nဦးကျင်ဟုတ်လဲ အရက်ကို တစွတ်စွတ်သောက်သည် ။ ယိမ်းထိုးနေအောင်ကို မူးသွားသည် ။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဒေါ်ရှယ်လီက မင်းတို့ ဘောစိကို တွဲကြပါအုံး လို့ အကူတောင်းလို့\nသူဦးကျင်ဟုတ်ကို ဖေးမပြီးအိမ်ကို ပြန်ခေါ်သွားရသည် ။ ကျန်တဲ့တပည့်တွေကတော့ တော်တော့်ကို မူးနေကြတော့ မလိုက်လာကြတော့ဘူး ..။ သူက အိပ်ခန်းထဲအထိ လိုက်ပို့ပေးရသည် ။ ပက်လက်ကြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ လင်ကြီးကို ဒေါ်ရှယ်လီ စိတ်ပျက်တဲ့ ပုံနဲ့ ကြည့်လိုက်သည် ။ ဦးကျင်ဟုတ် ပြန်ရောက်လာလို့ စိုင်းဟတ် လစ်ပြီ ..။ သူက ဘော်ဒါတွေနဲ့ လစ်ချင်နေတာကြာပြီ ။ အိမ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ..။\nဒေါ်ရှယ်လီက “ ခဏကြာ မမ ဆင်းခဲ့မယ် …” လို့ သူ့ကို တိုးတိုးပြောလိုက်သည် ။\nကြည့်ရတာ ဒေါ်ရှယ်လီ တအားထန်ပြီး အရမ်းလိုချင်နေပြီ ။\nသူ့လင်ကြီး ရှိနေတဲ့အချိန်တောင် ကုန်းမယ့်သဘော .. ။ ခဏကြာတော့ ဒေါ်ရှယ်လီ အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာသည် ။ သူ့အိပ်ခန်းထဲကို ၀င်လာသည် ။\n“ မမလေ…ကိုပေါက်ကို မတွေ့ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး ….”\nဒေါ်ရှယ်လီလည်း သူ့ဘောင်းဘီက ခါးပတ်ကို ဖြုတ် ..ဇစ်ကိုဆွဲချ ..ဘောင်းဘီကို အောက်ကို ချွတ်ချပြီး မာကျောစပြုနေတဲ့ သူ့လိင်တန်ကို သူမလက်တွေနဲ့ ကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်သည် ။\n“ ကြိုက်တယ်ကွာ..မမလေ..ကိုပေါက်ဟာကြီးကို ရေရေလည်လည် ကြိုက်တယ် …”\nဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ ဆုပ်နယ်ပွတ်သပ်ပေးမှုကြောင့် သူ့ပစ္စည်းကြီးသည် တမဟုတ်ခြင်း ကြီးထွားသန်မာ လာလေပြီ ။\n“ အားရစရာ ကောင်းလိုက်တာ ကိုပေါက်ရယ် …”\nထိပ်ဖူးအထစ်ကြီးကို နှုတ်ခမ်းထူထူတွေနဲ့ ပြွတ်ကနဲ စုတ်လိုက်ပြီး ဥနှစ်လုံးကို လက်တဖက်က ဆုပ်နယ်နေသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ လိင်တန်အရင်းထိ ဖမ်းဆွဲငုံလိုက်ပြီး အငမ်းမရ စုတ်တော့တာဘဲ ..။\nပြွတ်ပြွတ်ပြတ်ပြတ် အသံတွေ ထွက်လာသည် ။ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ညအချိန်မို့ ဒေါ်ရှယ်လီ စုတ်တဲ့အသံတွေက ကျယ်လောင်နေတယ်လို့ ထင်ရသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီ့လျာက တဖျတ်ဖျတ်နဲ့\nထိပ်ဖူးကြားထဲကို ထိုးဆွပွတ်လှိမ့်နေသည် ။ လောဘတကြီး ကို စုတ်နေသည် ။ ယက်နေသည် ။ လင်ကြီး အိမ်မှာ ရှိနေတဲ့အချိန် လုပ်ရတာမို့ ဒေါ်ရှယ်လီသည် အချိန်ဆွဲမှုတ်မနေတော့ဘဲ\nသူ့ကို မှုတ်တာ ရပ်လိုက်ပြီး “ မမ ဘယ်လိုနေပေးရမလဲ..ဖင်ကုန်းပေးရမလား…” လို့ မေးလဲမေး..ထမိန်ကို ခါးအထိ လှန်တင်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်လက်ထောက်ခါ ကုန်းပေးသည် ။\nသူ့ခြေထောက်တွေနဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီ့ခြေထောက်တွေကို ဘေးတဖက်တချက်ကို ချဲကားလိုက်ပြီး ခါးကို ဖိနှိမ့်ကာ တင်ပါးကြီးတွေကို ကော့ထောင်စေပြီး ဖူးခုံးနေတဲ့ အင်္ဂါစပ်အိအိကြီးထဲကို\nသူ့ထိပ်ဖူးနီနီကြီးကို ဖိသွင်းထည်ှုလေသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီးထဲကို တင်းစည်းစည်းနဲ့ ၀င်ရောက်သွားတဲ့ သူ့လိင်တန်သည် စိုအိအိ အင်္ဂါစပ်အတွင်းသားနုနုတွေနဲ့\nထိတွေ့ပွတ်တိုက်တဲ့ အ၇သာထူးတေါကို ခံစားလိုက်ရသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ ဖင်စအိုပေါက်ညိုညိုလေးကို သူ လက်ချောင်းတွေနဲ့ စတင်ပြီး ထိုးဆွ ကလိသလို တ၀က်ခန့်\nအင်္ဂါစပ်အတွင်းရောက်နေတဲ့ သူ့တန်ဆာကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး အဖျားနားရောက်ခါနီးမှာ ပြန်ထိုးသွင်းသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အင်္ဂါစပ်သည် တင်းကြပ်စီးပိုင်နေသည် ။ ကောင်းလွန်းတဲ့အရသာ\nကြောင့် သူ ဖိဖိသွင်းထည့်နေသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ ညည်းထွက်လာသည် ။\n“ အီး….ဟင်း..တအားကောင်းတယ် …”\n“ လုပ်မယ်နော် …”\nဖြေးဖြေးနဲ့ မှန်မှန်လုပ်ရာက အရှိန်အဟုန်တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ထည့်ပေးလိုက်သည် ။\nဖတ်ဖတ် ပတ်ပတ် အသံတွေ ညံသွားသည် ။ “ အင်း…အင်း….အင်း..အား…အား…..အား……”\nဒေါ်ရှယ်လီ တင်ပါးကြီးတွေကို နောက်ပြန်ကော့ကော့ပေးနေသည် ။ တဟင်းဟင်းနဲ့ ညည်းရင်း အရသာခံနေသည် ။ သူလည်း ခပ်မြန်မြန်ဘဲ အဆုံးသတ်လိုက်သည် .။ တင်ပါးဖွေးဖွေး\nကြီးတွေ အပေါ်ကို သုတ်ရေတွေ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကောင်းခြင်းကို တက်လှမ်းသွားရသည် ။\n“ မမကော ကောင်းလားဟင်..ပြီးလား…”\n“ အင်း..ပြီးတယ်..၂ခါတောင်….ကောင်းလဲ တအားကောင်းတယ်ကွာ….”\nဒေါ်ရှယ်လီ သိပ်ကြာကြာမနေဘဲ အိမ်အပေါ်ထပ် ပြန်တက်သွားပါသည် ။\n“ အင်း…လုပ်ရတာ အန္တရာယ်များလိုက်တာ..မိသွားရင် မလွယ်ဘူး ….” ဒေါ်ရှယ်လီ ကို ညာလိုက်သည် ။ စိုင်းဟတ်ရော ဦးကျင်ဟုတ်ရော အိမ်မှာ မရှိခိုက် ဒေါ်ရှယ်လီ သည် သူ့အခန်းကို ရောက်လာသည် ။\n“ ကိုပေါက် ..မမ..မမလေ..မင်းကို အရမ်း သတိရနေတာ …ကိုပေါက်ရော မမကို သတိမရဘူးလားဟင် …”\n“ မမ…ဆရာ အချိန်မရွေး ပြန်ရောက်လာနိုင်တယ်..မမ …မကောင်းဘူးထင်တယ် ….”\n“ ကိုပေါက် …ဟင့်အင်းကွာ…မမ….မမ…တအားလိုချင်နေတယ်….ချစ်ပေး..ချစ်ပေး …..”\nတအားဖက်ရင်း သူ့မျက်နှာအနှံ့လိုက်နမ်းနေတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီကြောင့် သူ ခက်နေသည် ။ ဦးကျင်ဟုတ် ပြန်ရောက်လာလို့ သိသွားရင် အကြီးအကျယ် ဒုက္ခများကုန်မည် ။\n“ မမ ..မကောင်းဘူးထင်တယ် ….”\n“ရပါတယ်ကွာ..သူ ပြန်မလာသေးပါဘူး ..သူက သိတဲ့အတိုင်းဘဲ လေရှည်တယ်…ကြာအုံးမှာပါ ….”\nဒေါ်ရှယ်လီ့လက်တဖက်က သူ့ပေါင်ကြားကို ရောက်လာသည် ။ ရေချိုးမလို့ ပြင်နေခိုက်မို့ သူပုဆိုးကို တထပ်ထဲ ၀တ်ထားချိန် ဖြစ်နေသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီ့လက်ချောင်းတွေက ပုဆိုးပေါ်က\nနေ သူ့လိင်တန်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ သူလဲ စိတ်တွေ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး ။ သူမရင်သားစိုင် ထွားထွားတွေကို လှမ်းဆုပ်ကိုင်မိလိုက်သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီက အချိန်ဆွဲမနေ ။\nသူ့ပုဆိုးစကို ဆွဲဖြုတ်သည် ။ ချွတ်ပစ်လိုက်သည် ။ ထောင်ထလာတဲ့ ငေါငေကြီး ဖြစ်နေတဲ့ သူ့လိင်တန်ကို ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်သည် ။ ဖျတ်ကနဲ သူ့ရှေ့မှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး လိင်တန်ကို ဖမ်း\nငုံလိုက်သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ လျာလေးနဲ့ ကလိပေးတာကြောင့် တောင်ခါစ သူ့လိင်တန်သည် တဖြေးဖြေး ကြီးသထက်ကြီး..မာသထက်မာလာသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီ စုတ်ပြီ ။ အငမ်းမရကို\nစုတ်တာ …။ ပြွတ်ပြတ်ပြွတ်ပြတ် အသံဗလံတွေ ထွက်နေသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ့ပါးစပ်ထဲကို ကော့ကော့ညှောင့်မိနေသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ ကြာကြာ မစုတ်ဘူး ..။ သူ့လိင်တန်ကို ပါးစပ်ထဲက ထုတ်ပြီး သူမထမိန်ကို ခါးအထိမတင်လှန်ထည့်လိုက်ပြီး ကုတင်စောင်းမှာ ကုန်းပေးသည် ။\nသူ့လင်ကြီး ပြန်မလာခင် အပြီးဆော်ကြရမှာမို့ ဖင်ကုန်းပေးနေတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီ့ဖင်အနောက်မှာ နေရာယူလိုက်ပြီး ပထမဆုံး သူ့လိင်တန်ကို သူ့တံတွေးတွေနဲ့ သုတ်လိမ်းလိုက်သည် ဖေါင်းပြူးထွက်နေတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီ့အဖုတ်ကြီးထဲကို သူ့လိင်တန် ထိုးနှစ်ပေးလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ ပါးစပ်လေးဟပြီး အော်ညည်းလိုက်သည် ။\nသူ့လိင်တန်ကြီး စီးစီးပိုင်ပိုင်ကြီး အတွင်သားနံရံတွေကို ပွတ်တိုက်ပြီး အင်္ဂါစပ်အထဲကို တဆုံးဝင်သွားသည် ။\n“ အီး….အီဆိမ့်သွားတာဘဲကွာ…လိုးမောင်လေး …မမကို တအားလိုးစမ်းကွာ….”\nဒေါ်ရှယ်လီ ခါးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူဆောင့်ထည့်ပြီ ။ တဖပ်ဖပ်အသံတွေ မြည်လာသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီ အူးအဲအားနဲ့ အော်ရင်း သူမဖင်ကြီးတွေကို လှုပ်ခါပေးရင်း သူဆောင့်တာတွေကို\n“ အား…အား…အား…ကောင်းလိုက်တာ..လိုး…လိုး …..”\nအမြန်ဆွဲပစ်လိုက်သည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီ့ဖင်တုံးဖြူဖြူကြီးတွေ အပေါ်ကို သူ့သုတ်ရေတွေ ထုတ်ပန်းပစ်လိုက်ရင်း သူပြီးသွားရသည် ။\nအင်္ဂါစပ်အိအိကြီးထဲ သူ့အတန်ကို တဆုံး ထိုးသွင်းထားရင်း ကောင်းသွားတဲ့ အရသာကို ခံစားနေချိန် “ ကိုပေါက် ..” လို့ ဒေါ်ရှယ်လီက ခေါ်လိုက်သည် ။\n“ အင်…မမ ….”\n“ မင်းလိုးနေတုံး မမဖင်ပေါက်ကို လက်နဲ့ ကလိနေတာ ဘာလို့လဲ..မမဖင်ကို လိုးချင်လို့လား …”\nသူဘာမှ ပြန်မဖြေဖြစ်ဘူး ။\n“ ကိုပေါက်..ပြောလေ…မင်း မမဖင်ကို လိုးချင်နေတာလား ….”\n“ လူဆိုး..ဒီလောက်စောက်ပတ်ပေးတာတောင် မကျေနပ်သေးဘူး..ဖင်ကိုလာရန်ရှာနေတယ် …”\nဒေါ်ရှယ်လီလဲ ထမိန်လေးမထားရင်း ဆေးကြောသုတ်သင်ဖို့ ရေချိုးခန်းထဲကို ပြေးဝင်သွားသည် ။\nသူလဲ သူ့လိင်တန်ကို ဆေးကြောဖို့ ဒေါ်ရှယ်လီ့အနောက်ကနေ ရေချိုးခန်းထဲကို လိုက်ဝင်သွားလိုက်သည် ။\n“ ကိုပေါက် …ကိုကျင်ဟုတ်ရဲ့ ညီမ မိသားစု ဒီကို လာလည်မယ့်အကြောင်း သိပြီးပြီလား …”\n“ အင်း..သိပြီးပြီ..မမ …”\nဒေါ်ရှယ်လီသည် အိမ်သာခွက်မှာ ထိုင်ရင်း သေးပေါက်နေသည် ။ သူ့လိင်တန်ကို သူဆေးကြောနေတာကို စိုက်ကြည့်ပြီး…“ ကိုပေါက်က လီးတော်တော်ကြီးတယ်..တကယ့်ဟာကြီး\nဘဲ…” လို့ ပြောလိုက်သည် ။\n“ မမကြိုက်လား…” လို့ သူမေးတော့..“ အင်း…ကြိုက်တယ် ..” လို့ သူမဖြေသည် ။\nဟော…ကားသံကြားတယ် ….ကိုကျင်ဟုတ် ပြန်ရောက်ပြီလားမသိဘူး …။\nဒေါ်ရှယ်လီ ရေချိုးခန်းထဲက ပြေးထွက်သွားသည် ။ညနေပိုင်းမှာ ဒေါ်ရှယ်လီက သူ ဒေါ်မိုးပုလဲနဲ့ ရွဲတို့အတွက် ပစ္စည်းမှာထားတာ ဟိုဖက်ခြမ်းမြို့မှာ သွားယူလိုက်အုံးမယ် လို့ ပြောပြီး ဦးကျင်ဟုတ်က ဒေါ်ရှယ်လီ တယောက်ထဲ သွားမှာကို\nစိတ်မချဘဲ သူ့ကို ဒေါ်ရှယ်လီနဲ့ အဖေါ်လိုက်သွားဖို့ ပြောသည် ။\nသူလိုက်သွားရတော့ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းဘဲ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့လုပ်ကွက်တကွက် ဆိုတာ သဘောပေါက်သွားရသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီသည် သူ့ကို လူမနေတဲ့ အိမ်တလုံးဆီကို ခေါ်သွားတာ ဖြစ်\nနေသည် ။ အိမ်ထဲကို ရောက်တာနဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ လက်တဖက်က သူ့ပေါင်ကြားဂွဆုံနေရကို ကိုင်တော့တာဘဲ..။\n“ ကိုပေါက်..မမ သိပ်ထန်နေတယ်ကွယ်….မမကို ချစ်ပေးစမ်းပါ ….” လို့ ဖီလင်သံနဲ့ ပြောလာတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီကို သူ စိတ်မရှိပေမယ့် ဆန္ဒဖြည့်ဆည်းပေးရအုံးမည် ။\nသူ့ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်ဖို့အတွက် လုပ်စရာတွေကို ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် လုပ်ပါ လို့ သူ့ကို အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ အကြီးအကဲက မှာကြားခဲ့သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီသည် တုန်နေတဲ့ လက်တွေနဲ့ သူ့ဘောင်းဘီ ကြယ်သီးကို ဖြုတ်နေသည် ။ ပြီးတော့ ဇစ်ကို ဆွဲချသည် ။\nသူ့ဖွားဖက်တော်ကလည်း ဒေါ်ရှယ်လီ ကိုင်ဆုပ်လိုက်ကထဲက ဒိုင်းကနဲ ထောင်ထ မာကျောနေခဲ့သည် ။\n“ ကိုပေါက်ဟာကြီးကို မမ မြင်တာနဲ့တောင် အရည်တွေက ပေါင်ကြားမှာ တသွင်သွင် စီးဆင်းနေပြီကွာ….မမလေ..ဒါကြီးကို အသဲခိုက်အောင်\nသူ့ဖွားဖက်တော် ကို ဒေါ်ရှယ်လီ ပွတ်သပ်ကြည့်နေသည် ။\nသူ့ဖွားဖက်တော်ထိပ်ခေါင်းက အပေါက်လေးကလည်း အရည်ကြည်တွေ စိမ့်ထွက်နေသည် ။\n“ မမ စုတ်မယ်နော် …”\nဒေါ်ရှယ်လီက သူ့ကို အိမ်ကလေးထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကုတင်ပေါ် ထိုင်စေပြီး သူ့အရှေ့မှာ ထိုင်ချလိုက်သည် ။ လိင်တန် တုတ်တုတ်ခဲခဲကြီးကို စစချင်း လျာလေးနဲ့ ယက်ပေးသည် ။\n“ အား…ဟား …..”ဒေါ်ရှယ်လီ လည်း ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက အ၀တ်တွေ ကို အကုန် ချွတ်ပစ်လိုက်လို့ ရင်သားစိုင်ထွားထွားကြီး နှစ်ခိုင် ထိုးထိုးထောင်ထောင်နဲ့ကိုင်ပါတော့ နယ်ဖတ်ပါတော့လို့\n“ စုတ်..စုတ်…မမ …”\nဒေါ်ရှယ်လီ ပြွတ်ပြတ်တွေ မြည်အောင် အားရပါးရ စုတ်ပေးနေသည် ။ သူ့ဥနှစ်လုံးက လှုပ်တုပ်တုပ် ဖြစ်နေတာကို ဒေါ်ရှယ်လီ ကြည့်လို့ မျက်စိနောက်လာပုံရသည် ။ သူမလက်တဖက်နဲ့\nဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး လိင်တန်တဆုံး ငုံကာ ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ စုတ်ပေးသည် ။ နှုတ်ခမ်းထူထူနှစ်ချပ်ကြားထဲကို သူ့လိင်တန်နီညိုညိုကြီး ၀င်ထွက်နေတာကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ဒေါ်ရှယ်လီ့\nရင်ထွားထွားနှစ်မွှာကိုလှမ်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည် ။ နို့သီးခေါင်းနီညိုညိုလေးတွေက တင်းမာပြီး စူထောင်ထွက်နေကြသည် ။ ဒီနို့သီးခေါင်းလေးတွေကို သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ချေပေးတော့\nစုတ်ပေးနေတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ မျက်လုံးတွေ မှေးစင်းကာ သွားပြီး ကိုင်ထားတဲ့ သူ့ဥနှစ်လုံးကို အားကျမခံ ပြန်လည်ကာ ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်လေသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ လျာက သူ့ထိပ်ဖူးအထစ်ကြားထဲကို ဝေ့ဝိုက်ပတ်လှည့်ပေးနေလို့ အရသာထူးကို ခံစားရင်း ဒေါ်ရှယ်လီ့ပါးစပ်ထဲကို လိင်တန်နဲ့ ထိုးထိုးထည့်မိသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီကလဲ\n၀င်လာတဲ့ လိင်တန်ကို အားရပါးရ စုတ်ပေးနေသည် ။\nဒီအတိုင်းဆိုရင် ဒေါ်ရှယ်လီ့ပါးစပ်ထဲမှာပြီးသွားနိုင်သည် ။ ပြီးသွားရင် ဒေါ်ရှယ်လီ လိုလားနေတဲ့ လိင်ဆက်ဆံမှုကို ချက်ချင်းမလုပ်ပေးနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားမည် ။\n“ တော်ပြီ…မမ…..တော်ပြီ..ကျနော်တို့ လုပ်ကြရအောင် …”\nဒေါ်ရှယ်လီလဲ အမှန်တကယ်မှာ ကိုပေါက်ရဲ့ လုပ်ပေးတာကို ခံချင်လှပြီ ။ လင်ရော ဧည့်သည်တွေရော ရှိနေပြီး အလုပ်များနေတာတောင် ခံချင်စိတ်တွေ ထိန်းမရဘဲ တအားယားနေတာ\nကြောင့် အလုပ်ကိစ္စ ဘန်းပြပြီး ကိုပေါက်ကို ခေါ်လာပြီး လုပ်ခိုင်းရတာ ..။ အချိန်ရှိခိုက် လိုလားတာလေးတွေ လုပ်ရမည် ။ စုတ်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲက လိင်တန်ချောင်း တုတ်တုတ်\nကြီးကို မထုတ်ချင် ထုတ်ချင်နဲ့ ထုတ်လိုက်ရသည် ။\n“ ကိုပေါက်..မမ တအားကို လိုချင်နေပြီကွာ…မမ အဖုတ်ထဲက လှိုက်လှိုက်ပြီးကို ယားနေတာ …”\nဒေါ်ရှယ်လီက သူ့ကို လက်ဆွဲပြီး အိပ်ခန်းထဲကို ခေါ်ဆောင်သွားသည် ။\nအိပ်ခန်းထဲမှာ ကျကျနန ခင်းကျင်းထားတဲ့ ကုတင်တလုံး ရှိနေသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီက သူ့ကို ကုတင်ပေါ်ကို တွန်းချလိုက်သည် ။ ပက်လက်အနေအထား နဲ့ ရှိနေတဲ့ သူသည် လိင်တန်ကြီး\nမတ်မတ်ထောင်လျက် ရှိနေတာကို ဒေါ်ရှယ်လီ စိုက်ကြည့်ပြီး သဘောကျစွာနဲ့ တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်သည် ။\nသူမ ခါးက ထမိန်ကို ဖြေချွတ်ချလိုက်သည် ။ ပိုးပျော့ထမိန်လေး ဟုတ်ကနဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို အပုံလိုက် ကျသွားသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ ပင်တီဘောင်းဘီရဲ့ ပေါင်ဂွဆုံနေရာက စိုကွက်နေသည် ။\n“ ဒီတခါ မမ အပေါ်က နေမယ် …”\nပင်တီလေးကို အမြန်ချွတ်ချပစ်လိုက်ပြီး ဒေါ်ရှယ်လီ သူ့ကိုယ်ပေါ်က်ု ခွတက်လာသည် ။ ဒေါ်ရှယ်လီ တကိုယ်လုံး အ၀တ်မဲ့နေသည် ။ ဖြူဖွေးတောင့်တင်းတဲ့ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ ကိုယ်လုံးတီး\nကိုယ်တွေကို သူ ငေးစိုက်ကြည့်မိတော့ သူ့လိင်စိတ်တွေ နိုးကြွပြင်းထန်လာပြန်သည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီလဲ ကျွမ်းကျင်စွာနဲ့ သူ့လိင်တန်ချောင်းနေရာမှာ ကိုယ်ကို ခွထိုင်လိုက်ပြီး လိင်တန်ထိပ်ဖူးပိုင်းကနေ ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူမ အင်္ဂါစပ်ပေါက်ကို တေ့ထောက်လိုက်သည် ။ စိုစိစိ အင်္ဂါစပ်\nနှုတ်ခမ်းသားတွေကြားထဲကို လိင်တန်ထိပ်ပိုင်း ထိုးထောက်မိနေတဲ့အချိန် ဒေါ်ရှယ်လီသည် ခပ်ဖြေးဖြေး ဖိထိုင်ချလိုက်သည် ။\n“ အီး…..တုတ်လိုက်တဲ့ လုံးပတ်….မမစောက်ပတ်တော့ ကွဲပလား မသိဘူး ….”\n“ မကွဲပါဘူးမမရယ် …စောက်ပတ်နဲ့ လီး မတော်ဘူး မရှိပါဘူး ….”\nဒေါ်ရှယ်လီ ဖိဖိချပြီ …။ မြင်းစီးကောင်းဘွိုင်တယောက်လိုဘဲ .သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ခွစီးညှောင့်နေပြီ ..။\nပါးစပ်ကလည်း တအင်းအင်းတဟင်းဟင်းနဲ့ ။ အပေါ်က ဖိဖိချ တက်ဆောင့်ပေးနေတဲ့ သူမ ရင်သားစိုင် ထွားထွားကြီးတွေ တုံခါနေသည် ။ ခုံနေသည် ။ သူမခါးကို လက်တွေနဲ့ ထိန်းကိုင်ပြီး\nအောက်ကနေ ပင့်ထိုးပေးသည် ။ မြိုင်ဆိုင်လှတဲ့ ကာမပွဲကြမ်းလေးတခုပါဘဲ …။\nသူမစိတ်တိုင်ကျ တက်ဆောင့်ပြီး ပွဲသိမ်းတာဝန်ကိုတော့ ကိုပေါက်..အပြီးသပ်ပေးပါအုံး ဆိုပြီး ခိုင်းသည် ။\n“ မမ လေးဖက်ကုန်းပေးမလား …” လို့ မေးလိုက်တော့ ရှောရှောရှူရှူ ဘဲ “ ရတယ်လေ..” ဆိုပြီး ဖင်ပူးတောင်းထောင် ပေးသည် ။ ဒေါ်ဂှယ်လီ့အင်္ဂါစပ်ကြီးက တဏှာအရှိန်ကြောင့် ဖြစ်မည် ။\nဖူးကြွခုံးမောက်နေသည် ။ အရေတွေကလဲ စိုပြောင်နေသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ့အင်္ဂါစပ်က အရေတွေကို လက်ဖဝါးနဲ့ ပွတ်သပ်ယူလိုက်ပြီး သူ့လိင်တန်ထိပ်ကို သုတ်လိမ်းလိုက်သည် ။အင်္ဂါစပ်ထဲကို ဖိသွင်းလိုက်သောအခါ ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ အီး…ဆိုတဲ့ အသံ\nထွက်လာသည် ။ သူ့လိင်တန်နီညိုညိုကြီး အတွင်းသားတွေကို ပွတ်တိုက်ပြီး ၀င်ရောက်သွားတာကို ကြည့်ရင်း အသွင်းအထုတ်တွေ လုပ်သည် ။\n“ အီး..ရှီး..ကောင်းလိုက်တာ..ကိုပေါက်ရယ်…လိုး…လိုး ….”\nဒေါ်ရှယ်လီ တောင်းဆိုနေပြီ ။\nခပ်သွက်သွက်လေး ဆောင့်ပေးလိုက်သည် ။\n“ အီးဟီး…..ဆောင့်…ဆောင့်..တအားဆောင့်ကွယ် …..”\nတဖတ်ဖတ်တဖန်းဖန်းအသံတွေ ဆူညံနေပြီ ။\nအားထည့်ပြီး ဆက်တိုက်ဆောင့်ပေးသည် ။ တင်ကားကားကြီးနဲ့ ဖင်ပေါက်နီညိုညိုလေးကို ကိုင်တွယ်ကလိပြီး လုပ်ရတာ တော်တော် အရသာရှိသည် ။\nဒေါ်ရှယ်လီ အရင်ပြီးအောင် လုပ်ပြီးမှ သူက ဒေါ်ရှယ်လီရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို သုတ်ရေတွေ ပန်းထုတ်လိုက်ပြီး လမ်းဆုံး ပန်းတိုင်ကို တက်လှမ်းရောက်ရှိသွားသည် ။ အိမ်အပြန်မှာ ဒေါ်ရှယ်လီက သူမလိုတာ ရသွားလို့ ကျေနပ်ပြီး မျက်စိပိတ်ခါ ထိုင်လိုက်လာသည် ။“ ကိုပေါက် …”\nဒေါ်ရှယ်လီ နိုးလာသည် ။\n“ ဟင်..မမ ..”\n“ ကိုပေါက်..ရွဲတို့မိသားစုနဲ့ ရန်ကုန်ကို လိုက်သွားမှာလား …”\n“ မသိသေးပါဘူး ..တကယ်လို့ ဆရာက လိုက်သွားခိုင်းရင်တော့ ကျနော်လဲ မငြင်းချင်ဘူး …”\n“ ကိုကျင်ဟုတ်ကတော့ သူ့ယောက်ဖ အတွက် ဆိုရင် သူလုပ်ပေးနိုင်တာ လုပ်ပေးမှာဘဲ ….အင်း..ကိုပေါက်ကို မမပြောချင်တာ တခု က မိုးပုလဲကို သတိထား..သူက ကိုပေါက်အကြောင်း\nကို မေးမေးနေတာ ၂ခါလောက် ရှိပြီ ….သူ ကိုပေါက်ကို သဘောကျနေလားမသိဘူး ..မိုးပုလဲက နံမည်ကြီးတယ်…ကောင်လေးတွေနဲ့ ဖြစ်တာ …”\nအိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဦးကျင်ဟုတ်နဲ့ ရွဲရဲ့ မိဘတွေ ဘီယာနဲ့ ဝိုင် ထိုင်သောက်ရင်း စကားပြောနေကြတာ တွေ့ရသည် ။\n“ ရှယ်လီ …အလုပ်အဆင်ပြေခဲ့လား ….လောခေါင်တို့ဆီက ရစရာ ရခဲ့လား ….”\n“ ရခဲ့တယ် ..အားလုံး အိုကေပါတယ် ….”\nဦးကျင်ဟုတ်က ခေါင်းတညှိမ့်ညှိမ့် လုပ်နေသည် ။သူလဲ ဟိုတယ်ကို ပြန်ခဲ့သည် ..။\nရန်ကုန်ကို သူ ပါသွားပြီ ။ညနေ ခြောက်နာရီ တိတိ ..။\nဦးသုတ မရှိဘူး ။ သူဌေးကတော် ဒေါ်မိုးပုလဲကို ဧည့်ခံပွဲတခု လိုက်မောင်းပို့ရသည် ။\nဒေါ်မိုးပုလဲသည် တခါတရံလောက်ဘဲ ကိုယ်တိုင် ကားမောင်းသည် ။ များသောအားဖြင့် ယာဉ်မောင်း တယောက်ယောက်ကို မောင်းခိုင်းသည် ။\nဒီမှာ ဦးသုတအပြင် ယာဉ်မောင်း နှစ်ယောက် ရှိသေးသည် ။ သူတို့က အိမ်မှာ မနေဘူး ..။ မနက်ဆို အလုပ်လာဆင်းပြီး ညနေပိုင်းမှာ ပြန်သည် ။\nအိမ်ဖေါ်မလေး ယုယု သူ့အခန်းကို ရောက်လာသည် ။\nအသားမဲမဲ အရုပ်ဆိုးဆိုး ယုယု ကို တမင်ကလာ သူဌေးကတော် က ရှာဖွေပြီး ခန့်ထားတာ လို့ စားသောက်ရေးတာဝန်ခံ ဒေါ်စိုးစိုး က သူ့ကို တမနက် ဘရိတ်ဖာ့စ်သွားစားတဲ့အချိန်\n“ ဘာလို့လဲ ဒေါ်စိုးစိုး…” လို့ သူက မေးကြည့်တော့..ဒေါ်စိုးစိုးက “ သူဌေး ရန်ကြောက်လို့ပေါ့..ကိုပေါက်…ယုယုကျတော့ သူဌေးက လှည့်ကို မကြည့်ဘူးလေ…အရင်က အိမ်ဖေါ်တွေ\nတုံးက ဘိုက်ကြီးလို့ တောပြန်ပို့ ငွေထုပ်နဲ့ ဖြေရှင်းခဲ့ရတာ…” လို့ ပြောပြခဲ့သည် ။သူ့အခန်းကို ပြန်ရောက်တော့ တဖက်ခန်းက ဦးသုတ က “ မောင်ပေါက်ရေ..ခဏ …” လို့ လှမ်းခေါ်သည် ။\n“ ဘာလဲ အဘ….ဘာကျွေးမလို့လဲ ….”\nဦးသုတ က သူ့ရွာ က စားစရာတွေ လူကြုံနဲ့ ပို့ပေးလို့ ရလာတဲ့အခါ သူ့ကို ခေါ်ကျွေးနေကျမို့ မေးလိုက်တာ ..။ ဦးသုတတို့ ရွာက အုန်းထညက်သည် သူစားဘူးသမျှတွေထဲမှာ\n“ ဘာမှ ကျွေးစရာ မရှိပါဘူးကွာ….မင်းကို တခု ပြောပြမလို့…သူဌေးက မန္တလေးကို နေ့လည်ထဲက ထွက်သွားတယ်…ဟို အန်းကူ ဆိုတဲ့ ယဉ်မောင်းအသစ်လေးကို မောင်းခိုင်းပြီး…\nအဘက သူဌေးရဲ့ ညီမ မိသားစုကို ညဒင်နာတခု လိုက်ပို့ရမယ် …သူဌေးကတော် က ဒီည အပြင်သွားစရာ ရှိတယ် လို့ အဘကို မနေ့က ပြောထားတယ်..အကယ်လို့များ သူဌေးကတော်\nအပြင်သွားခဲ့ရင် မောင်ပေါက်ဘဲ လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါ လို့…”\n“ ဟုတ်ပြီ..အဘ..စိတ်ချ …ကျနော် ပို့ပေးလိုက်မယ် ..”\n“ အေး..အေး…ဒါဆို အဘ သွားမယ်နော် ..မောင်ပေါက် …”\n“ ဟုတ်ကဲ့ အဘ….”\nသူ့အခန်းထဲ ပြန်ဝင်လာပြီး ကုလားထိုင်လေးမှာ ထိုင်လိုက်ရင်း စိတ်တွေက နယ်မြို့လေးမှာ တယောက်ထဲ ရှိနေမယ့် အမေ့ဆီကို ရောက်သွားသည် ။\nအမေ နေကောင်းရဲ့လားမသိဘူး ..။\nသည် စစ်ဆင်ရေးကို လုပ်ဖို့ တာဝန်ပေးခံရတဲ့အချိန် အထက်လူကြီးက အမေနဲ့ ခဏ မဆက်သွယ်ဘဲ နေဖို့..အဖွဲ့အစည်းကနေပြီး အမေ့ကို လိုအပ်တာ အစစ တာဝန်ယူစောင့်ရှောက်ပေး\nကြမည် လို့ ပြောသည် ။ သူ့ရဲ့ ဘ၀မှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားရမှာကြောင့် အမေနဲ့ စစ်ဆင်ရေး အတွင်း စာမရေး သွားမတွေ့ဖို့ သေသေချာချာ မှာခဲ့သည် ။\nသူနဲ့ ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်း ဇင်မင်း ကိုတော့အမေ့ကို လိုတာ ကူညီဖို့ သူ မှာထားခဲ့သည် ။\nအဘဦးသုတ ထင်တာ မှန်သည် ။ ခြေသံကြားလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အိမ်ဖေါ်မလေး ယုယု လာတာ..။\n“ အန်တီ က သူအပြင်သွားချင်လို့ ကိုပေါက် ကားမောင်းပေးပါ….တဲ့..”\n“ ဟုတ်ပြီ….ဘာကားနဲ့ သွားမယ် ပြောသေးလား …”\n“ ပြောတယ်…ကားအသစ်နဲ့ သွားမယ်…တဲ့ ”\n“ အချိန်တော့ မပြောဘူး..မကြာခင်…တဲ့..”\nသူ ထိုင်ရာက ထသည် ။\nသူတို့မိသားစုက ရန်သူပေါများကြသည်မို့ ဖိုက်ပွဲတွေများ လာလေအုံးမလား ဆိုပြီး ပေါ့ပါးစွာ ခုန်နိုင် ကန်နိုင်တဲ့ ဘောင်းဘီမျိုး ပြောင်းလဲ ၀တ်ဆင်လိုက်သည် ။ ရန်ကုန်မြို့မှာ သေနတ်\nကိုင်ဆောင်ရတာ အင်မတန်မှ အန္တရာယ်များပေမယ့် လောလောလတ်လတ် ဦးကျော်သူရ ရဲ့ လူလေးယောက် ကို သူတို့ ဆော်ပစ်ခဲ့တာမို့ ရန်စက ကြီးမားနေဆဲ ဆိုတော့ အချိန်မရွေး\nရန်သူရှိနိုင်သည် ။ သေနတ်ကို ဖွက်ယူခဲ့လိုက်သည် ။\nကားအသစ် ဆိုတာ ဘယ်ကားကို ပြောမှန်း မသိဘူး ..။ ဂိုဒေါင်ထဲကို ရောက်တော့ သဘောပေါက်သွားသည် ။ ကားအသစ်ကြီးတစီး ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ရောက်နေသည် ။ ဒီနေ့ဘဲ ယူလာတာ\nဖြစ်မည် ။ ပြောင်လက်တောက်ပနေတဲ့ ကက်ဒလက်ကားကြီး …။\nအသစ်ချပ်ချွတ်မှန်း သိသာသည် ။\nရန်သူများလို့ ကားပြောင်းစီးသလားတော့ မပြောတတ်ဘူး ။\nကားကြီးကိုစစ်ဆေး စက်နှိုးပြီး တိုက်ကြီးအရှေ့ တံခါးပေါက် တည့်တည့်မှာ ရပ်လိုက်သည် ။ ကားပေါ်က ဆင်းပြီး ကားမှာ ထင်နေတဲ့ လက်ရာတွေကို အ၀တ်စတခု နဲ့ သုတ်ပစ်နေ\nတဲ့အချိန် သူဌေးကတော် ဒေါ်မိုးပုလဲ တိုက်ထဲက ထွက်လာသည် ။\nသူ ကားအနောက်ခန်း တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဒေါ်မိုးပုလဲ ကားထဲ ၀င်ထိုင်ပြီးတဲ့အချိန် တံခါးကို ပိတ်သည် ။ ကားထဲဝင်ထိုင်ပြီး စက်နှိုးသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲ ဘာပြောမလဲ နားထောင်သည် ။\n“ မောင်း …”\nဘယ်ကို မောင်းရမလဲ ဒေါ်မိုးပုလဲ မပြောသေး …။\nသူ ကားကို ခြံပေါက်ဝဖက်ကို မောင်းထွက်ခဲ့သည် ။ ခြံစောင့်တယောက်က ခြံတံခါးကို ပြေးဖွင့်ပေးသည် ။\nလမ်းမကြီးပေါ်ရောက်တော့ ဒေါ်မိုးပုလဲက “ ဘယ်လိုလဲ..ကားမောင်းလို့ကောင်းလား….မင်း ဘော့စ်က မမ အတွက် ၀ယ်ပေးတာ..အမေရိကားက မှာတာလေ …” လို့ ပြောလိုက်သည် ။\n“ အရမ်းကောင်းပါတယ်…မမ….” လို့ သူဖြေလိုက်သည် ။\n“ ဟုတ်..မမ …”\n“ မမလေ…ကိုပေါက်နဲ့အေး အေး ဆေးဆေး တွေ့ချင်နေတာ ကြာပြီ..ဟိုးနယ်စပ် မှာ စတွေ့ဖူးကထဲကဘဲ ဆိုပါတော့…ကိုပေါက်က ထူးခြားတယ် …ဒေါ်ရှယ်လီတို့ အိမ်မှာ နိမ့်နိမ့်ကျကျ\nလုပ်ကိုင်ပေးနေရတာကို မမ စိတ်မကောင်းဘူး …”\nဒေါ်မိုးပုလဲ ပြောတာကို သူ နားထောင်နေသည် ။ သူ ဘယ်ကို မောင်းပို့ရမယ် ဆိုတာကို ဒေါ်မိုးပုလဲ မပြောသေးဘူး ။\n“ ကိုပေါက် က အရမ်းပုံစံမိုက်တယ် …ကြည်ကောင်းတယ်…ပါးနပ်တယ်..သွက်လက်တယ် ….မမ ကိုပေါက်တို့ ဘော့စ်ကို ပြောရတော့တာဘဲ..ကိုပေါက်ကို ရန်ကုန်ကို ခေါ်ခဲ့ဘို့ ..”\n“ မမ ကျနော် ဘယ်ကို မေင်းရမလဲ….”\n“ အော်..အေးအေး..ဟုတ်သားဘဲ..မမ က ပြောဖို့ မေ့နေတာ..ဆောရီး…ဟို ..ဘာလဲ..ဘောက်ထော် ပြည်သာယာ ကို မောင်း..မမရဲ့ သူငယ်ချင်း ရွှေစင်အေးတို့ အိမ်ကို …”\nပြည်သာယာ ရပ်ကွက်ထဲက အသစ်ဆောက်လုပ်ထားတဲ့ ကြီးမားခန့်ထယ်တဲ့ အိမ်ကြီးတွေ ဆီကို သူ ရောက်သွားသည် ။\n“ ဟိုရှေ့က အိမ်ဘဲ..တံခါး အနက်ကြီးနဲ့….”\nသူတို့ကားကြီး ခြံဝရောက်တာနဲ့ ခြံတံခါးကို ဖွင့်ပေးလို့ မောင်းဝင်ခဲ့သည် ။\nကားဆီကို ဖြူဖြူ ခန့်ခန့် မိန်းမတယောက် ၀မ်းသာအားရပုံနဲ့ ပြေးလာသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲက သူ တံခါး ဖွင့်ပေးတာကို မစောင့်တော့ဘဲ သူမဖါသာ တံခါးဖွင့်ဆင်းပြီး ပြေးကြိုတဲ့ မိန်းမနဲ့\nတအား ဖက်သိုင်း နုတ်ဆက်သည် ။\n“ မိုးပုလဲ ရယ်….မတွေ့တာ ကြာပြီ…လာ..အိမ်ထဲသွားရအောင် ….” ဒေါ်မိုးပုလဲ နဲ့ အိမ်ရှင် ဒေါ်ရွှေစင်အေးတို့ အိမ်ထဲ ၀င်သွားတော့ သူ ကားကြီးကို လွတ်ရာတနေရာမှာ ထိုးထားလိုက်\n“ အကို …”\nအသက်၂၀လောက် မိန်းကလေးတယောက် သူ့ကားနားကို လျောက်လာပြီး သူ့ကို ခေါ်လိုက်တာ ..။\n“ အန်တီတို့က အိမ်ထဲ လာခဲ့ပါ …တဲ့…”\n“ အေးေး..ကောင်းပြီ ….”\nမိန်းကလေး က ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ကြီးထဲကို ၀င်သည် ။ သူက မိန်းကလေးရဲ့ နောက်ပိုင်း အလှအပတွေကို မသိမသာ အကဲခတ်ရင်း လိုက်ဝင်သည် ။ အိမ်ရှင်တွေရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု\nတွေကို အိမ်ထဲ ၀င်လိုက်တာနဲ့ သိလိုက်သည် ။\nနန်းတော်ကြီးတခုကို ရောက်သွားသလိုဘဲ …။\nဧည့်ခန်းထဲမှာ ဒေါ်မိုးပုလဲ နဲ့ ဒေါ်ရွှေစင်အေးတို့ ထိုင် စကားပြောနေကြတာ တွေ့ရသည် ။\n“ လာ..ကိုပေါက် ..မိတ်ဆက်ပေးမလို့ …”\nဒေါ်မိုးပုလဲက သူသည် သူတို့လင်မယားရဲ့ လုံခြုံရေး တာဝန်ခံ လို့ ဒေါ်ရွှေစင်အေးကို ပြောပြသည် ။ ဒေါ်ရွှေစင်အေးက “ဘော်ဒီဂတ်ပေါ့နော် ..ဟင်း..မိုးပုလဲရဲ့ ဘော်ဒီဂတ်ကလည်း\nအမိုက်စား ပါလား ..ဒို့လဲ အဲလို ဘော်ဒီဂတ် တယောက်လောက် လိုချင်လိုက်တာ …” လို့ သူ့ကို ခေါင်းက ခြေထောက် ထိ သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။\nဒေါ်မိုးပုလဲ က “ ရှားရှားပါးပါး ရထားတာ..ခဏတောင် မငှားနိုင်ပေါင် ..” လို့ ပြောလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရွှေစင်အေး သည် အရမ်း ချမ်းသာတဲ့ သူဌေးမ အပျိုကြီး လို့ ဒေါ်မိုးပုလဲက မိတ်ဆက်ပေးသည် ။\n“ ကဲ..လာ ..မိုးပုလဲ…ထမင်းစားခန်းထဲ သွားရအောင် ..တခုခု သောက်ကြမယ်…” ဒေါ်ရွှေစင်အေး က သူနဲ့ ဒေါ်မိုးပုလဲကို ဧည့်ခန်းကြီး ဘေးက ကျယ်ဝန်း ခန်းနားတဲ့ ထမင်းစားခန်းကြီး\nဆီကို ခေါ်ဆောင်သွားသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲ နဲ့ ဒေါ်ရွှေစင်အေးတို့သည် အလှချင်းပြိုင်နေတဲ့ မိန်းမချောတွေ လို့ ပြောရမည် ။\nချမ်းသာပေမယ့် ပျင်းမနေဘဲ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဂရုစိုက်ကြပြီး ထိန်းသိမ်းကြပုံရသည် ။ နှစ်ယောက်စလုံး ကောက်ကြောင်းတွေက လှပနေသည် ။ ခါးသေးသေးအောက်က တင်ပါးကြီးတွေက\nစွင့်ကား တင်းတောင့်နေကြသည် ။\n“ ဘာသောက်မလဲ..ကိုပေါက် …ကြိုက်တာသောက် …”\nအရက်ဘားလေး မှာ တန်ဖိုးကြီး နိုင်ငံခြားဖြစ် အရက်တွေ စုံနေသည် ။\n“ ကျနော် က ကားမောင်းရမှာမို့ ဘီယာလောက်ပါဘဲ..မမ..”\nဒေါ်ရွှေစင်အေးက ရေခဲသေတ္တာကြီးထဲက တိုက်ဂါးဘီယာ တပုလင်းကို ထုတ်ယူပေးသည် ။ သူမနဲ့ ဒေါ်မိုးပုလဲတို့ကတော့ အကောင်းစား နိုင်ငံခြားဖြစ် ဝိုင်တလုံးကို သောက်ဖို့ ပြင်သည် ။\nသူက အလိုက်တသိ ပုလင်းဖေါ့ဆို့ကို ဖေါက်တန်နဲ့ ရစ်ဆွဲယူကာ ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး မိန်းမချောနှစ်ယောက်ရဲ့ ဖန်ခွက်လှလှ ရှည်ရှည်တွေထဲကို လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည် ။\n“ သိုင့်စ်..ကိုပေါက် ….”\nသူ့ကို အထဲဝင်ဖို့ လာခေါ်တဲ့ မိန်းကလေး က ဒိန်ခဲတုံး ဝါဝါလေးတွေကို ပုဂံပြား လှလှထဲ ထည့်ယူလာကာ သူတို့ရှေ့မှာ ချပေးသည် ။\n“ အေးဘုံ …၀က်ပေါင်ခြောက် လဲ ယူခဲ့အုံးနော် ..”\n“ ဟုတ်ကဲ့..အန်တီ ….”\nခိုင်းတဲ့ကောင်မလေးကလဲ အလန်းစား အဖြောင့်စား….။ အင်း..ငါလဲ မိန်းမလှကျွန်းပေါ် ရောက်နေသလား မသိတော့ပါဘူး …။ တွေ့ကြုံပတ်သက်သမျှ မိန်းမတွေက သူ့ဟာနဲ့ သူ လှနေ\nဒေါ်မိုးပုလဲ နဲ့ ဒေါ်ရွှေစင်အေးတို့သည် စကားတပြောပြောနဲ့ ဝိုင်တပုလင်း ထပ်ဖေါက်ကြရပြီ ..။ သူကလဲ တတိယမြောက် တိုက်ဂါးဘီယာ ကို ဖေါက်သည် ။\n“ ကိုပေါက်ရေ..ပျော်ရဲ့လား …”\n“ ပျော်တယ်..မမ …”\nဒုတိယပုလင်းခါလီပြသွားတဲ့ အချိန် ဒေါ်ရွှေစင်အေး က “ မိုးပုလဲရေ…တနေရာရာကို ကားလျောက်မောင်းကြရအောင်ကွာ….” လို့ ပြောလာသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲကလဲ “ ကောင်းတယ် ..\nကိုယ်လဲ တော်တော့်ကို ဖီလင်တက်နေပြီ …ထွက်ကြရအောင်..ကိုပေါက်..ကားမောင်းနိုင်တယ် မဟုတ်လား …”\n“ မောင်းနိုင်ပါတယ်..မမ.ဘီယာလေး သုံးလုံးထဲပါ …..”\nစီးရတာ တအားငြိမ့်တဲ့ ကက်ဒလက်ကားကြီးထဲ အသက်လေးဆယ်အရွယ် မိန်းမချောနှစ်ယောက် နဲ့ သူ ရောက်ရှိသွားသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲက သူ့ဘေးက ခုံမှာ ထိုင်သည် ။ ဒေါ်ရွှေစင်အေး\nက နောက်ခန်းမှာ ထိုင်သည် ။\n“ ဘယ်ကို မောင်းရမလဲ.မမ ….”\nဒေါ်ရွှေစင်အေး လဲ တော်တော့်ကို ရေချိန်ကိုက်နေပုံရသည် ။ တခစ်ခစ်တဟားဟား အော်ရယ်ရင်း.“ .မောင်းချင်တဲ့နေရာကို မောင်းကွာ…လူမရှိတဲ့ တနေရာဆို ပိုကောင်းတယ် …”လို့\nပြောသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲက ..“ ယူ့လှော်ကားက ခြံကို သွားမလား ….” လို့ ဒေါ်ရွှေစင်အေးကို နောက်လှည့်မေးလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရွှေစင်အေးက ..“ ဟင့်အင်း..ခြံစောင့် ဖိုးထောင်တို့ လင်မယား ရှိနေတယ်…မလွတ်လပ်ဘူး …လွတ်လွတ်လပ်လပ် တနေရကို သွားချင်တာ …” လို့ ပြောသည် ။\nဒေါ်မိုးပုလဲက တဟားဟားနဲ့ သဘောကျသည် ။\n“ ဘာလဲ..ယူက ဒို့ ဘော်ဒီဂတ်ကို ခဏငှားမလို့လား ….” လို့ နောက်သည် ။\nသူ ခုထိ ဘယ်ကို မောင်းရမလဲ မသိသေးဘူး …။\nဒေါ်မိုးပုလဲက..“ အင်း..ဘယ်သူမှ မရှိတဲ့နေရာ . . .စဉ်းစား..စဉ်းစား …..အင်း..ဟုတ်ပြီ …..မြောက်ဒဂုံကို မောင်း..အဲဒီမှာ..ဒို့ ခြံတခြံ ၀ယ်ထားတယ်..လူစောင့် မရှိဘူး …တိုက်ကတော့\nသိပ် မသားနားဘူး..နောက်မှ ပြန်ပြင်မလို့…အဲ့ကို သွားလိုက်..ကိုပေါက် …”\nဒီစော်ကြီးတွေ လူမရှိတဲ့ နေရာကို သွားချင်နေကြသည် ။ သူတို့က နှစ်ယောက် ..သူက တယောက် ..။ တူးအင် ၀မ်း …။ နှစ်ယောက် တယောက် တော့ တွေ့ကြပြီ …။\nမြောက်ဒဂုံကို ဦးတည်လိုက်သည် ။ဒေါ်မိုးပုလဲ နဲ့ ဒေါ်ရွှေစင်အေး တော်တော်လေးကို အရှိန်ရနေသည် ။\nဒေါ်ရွှေစင်အေး က ဒေါ်မိုးပုလဲ ရဲ့ တိုက်လေးကို လိုက်ကြည့်နေသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲက တိုက်ထဲမှာ ပူလောင်နေသလိုဘဲ လို့ ညည်းရင်း အဲကွန်းစက်ကို ဖွင့်လိုက်သည် ။\nဒေါ်ရွှေစင်အေး က “ ဘယ်လိုလဲ..ထပ်သောက်ကြအုံးမလား သူငယ်ချင်း …” လို့ မေးသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲက ရယ်သည် ။ “ ကိုယ်တော့တော်ပြီ..သူငယ်ချင်း ထပ်သောက်ချင်သောက်လေ…\nဒီအိမ်မှာလဲ ဝိုင်ပုလင်းတွေ ထားထားတယ်….ဖရစ်ဂ်ျထဲမှာ..ရှိတယ် …” လို့ ပြောသည် ။\nသူကတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ဘာများခိုင်းမလဲ လို့ အမိန့်ကို နာခံလျက် ရပ်နေသည် ။ ဒေါ်မိုးပုလဲက “ သူငယ်ချင်း ယူအေးအေးဆေးဆေး နားချင်ရင် ဟိုအခန်းထဲ သွားနား..ညောင်းညာရင်\nလဲ ကိုပေါက်ကို နှိပ်ခိုင်း…သူက ကောင်းကောင်း နှိပ်တတ်တယ် ….” လို့ ဒေါ်ရွှေစင်အေးကို ပြောလိုက်သည် ။\nဒေါ်ရွှေစင်အေးလဲ..ပြုံးလျက် “ ကောင်းသားဘဲ…ယူလဲ လာခဲ့လေ…စကားလေးဘာလေး အေးအေးဆေးဆေး ပြောရအောင်..အိမ်မှာက အိမ်ဖေါ်တွေ နဲ့ ဆိုတော့ သိပ် မလွတ်လပ်ဘူး..”\nလို့ ပြန်ပြောကာ ဒေါ်မိုးပုလဲ ညွှန်ပြတဲ့ အခန်းထဲကို ၀င်သွားသည် ။ ဒေါ်ရွှေစင်အေးရဲ့ ခါးသေးသေး အောက်က တင်ပါးလှလှကြီးတွေ တလုံးချင်း အပေါ်အောက် လှုပ်သွားတာတွေကို\nသူငေးမောနေမိခိုက် ဒေါ်မိုးပုလဲက“ ကိုပေါက်..လိုက်သွားလေ ..မမရွှေစင်အေး ကို နဲနဲပါးပါး နှိပ်ပေးလိုက်ပါလား…” လို့ ပြောလို့ အခန်းထဲကို ၀င်လိုက်သွားလိုက်သည် ။\n“ ကိုပေါက်..မမကို တကယ် နှိပ်ပေးမှာလား …”\nဒေါ်ရွှေစင်အေး က ကုတင်ပေါ်မှာ တင်ပုလွှဲထိုင်လိုက်ပြီး အခန်းထဲကို ၀င်လာတဲ့ သူ့ကို ပြောလိုက်တော့ သူလဲ “ ဟုတ်ကဲ့ မမ …” လို့ ဖြေရင်း ဒေါ်ရွှေစင်အေး ထိုင်နေတဲ့ အနောက်မှာ\nသူမလိုဘဲ တစောင်းဝင်ထိုင်လိုက်သည် ။\n“ မမ က တနေကုန် ကုမ္ပဏီမှာစာရင်းဇယားတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာ ဇက်ကျော်တွေ တင်းနေတယ်..ကိုပေါက်ရယ် …နှိပ်ပေးရင်တော့ ကျေးဇူး အထူးပါ…”\n“ ဟုတ်ကဲ့မမ ..ရပါတယ် …”\nဒေါ်ရွှေစင်အေး သည် လက်ပြတ် လည်ဟိုက် အကျ င်္ီလေး ၀တ်ထားသည် ဒေါ်ရွှေစင်အေး သည် အသက်လေးဆယ်အရွယ်ပေမယ့် ချောမော စိုပြေတုံးဘဲ ။ တောင့်တင်းတုံးဘဲ ..။\nလက်မောင်းသား ပြည့်ပြည့်ဝင်းဝင်းလေးတွေနဲ့ လည်တိုင်ဖွေးဖွေး တွေက သူ့ကို စိတ်တွေ လှုပ်ရှား ဖေါက်ပြန်လာစေသည် ။\nကျောပေးထားလို့ ခါးသိမ်သိမ် အောက်က တင်ပါးကြီးတွေကို နီးနီးကပ်ကပ် တွေ့နေရတာကလည်း စိတ်တွေ ထကြွစရာ…။\nပုခုံးသား နှစ်ဖက်ကို စပြီး နှိပ်ပေးလိုက်သည် ။\n“ အင်း..အင်း….ကောင်းလိုက်ထာ …”\nဒေါ်ရွှေစင်အေး ရဲ့ အသံလေးက တော်တော့်ကို ချိုသည် ။\nဧည့်ခန်းဖက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဒေါ်မိုးပုလဲ ကို မတွေ့တော့ ..။ သူ့သူငယ်ချင်းနဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမ ဘယ်ရောက်သွားသလဲ မသိ ..။\nဒေါ်ရွှေစင်အေး သည် တအင်းအင်းနဲ့ သူနှိပ်တာကို သဘောကျနေသည် ။ ပုလုံးတေါကနေ ကျောပြင်ကို ဆင်းလာပြီး လက်သီးဆုပ်တွေနဲ့ ဖိပေး တွန်းပေးသည် ။\n“ ထိလိုက်တာ..အဲဒီနေရာဘဲ..ကိုပေါက်..ညောင်းနေတာ ….”\nဒေါ်ရွှေစင်အေးက အိုအိုအင်းအင်း နဲ့ သူနှိပ်တာကို ကြိုက်ကြောင်း တတွတ်တွတ်နဲ့ ပြောနေသည် ။\n“ မမ…အိပ်ရာပေါ် မှောက်လှဲလိုက်ပါလား..မမ ခါးကို နှိပ်ပေးမယ် …”\n“ အင်း..အင်း ….”\nခေါင်းအုံးပေါ် မျက်နှာအပ်ရင်း ဒေါ်ရွှေစင်အေး မှောက်ရက် အိပ်ပေးလိုက်သည် ။ သူမခါးကို သူ တံတောင်ဆစ်နဲ့ ဖိဖိထောင်းပေး သည် ။\n“ အိုး…အင်း…ထိလိုက်တာ..ထိလိုက်တာ…..အားပါး..ကောင်းတယ်..ကောင်းတယ် . . . .”\nဇက်ပိုးနေရာကနေ ခါးအထိ လက်ဖနောင့်နဲ့ ပွတ်ခါ ဖိဆွဲပေးလိုက်ပြန်တော့ ဒေါ်ရွှေစင်အဖို့ ခံလို့ကောင်းလွန်းလို့ ထပ်ထပ် လုပ်ပေါးအုံးလို့ တောင်းဆိုရသည် ။\nတော်တော်လေးကြာအောင် ကျောလည်ကို ပွတ်ဆွဲအပြီး..“ မမ..ပေါင်နဲ့ ခြေသလုံးတွေကိုရော နှိပ်ပေးရမလားဟင် …” လို့ သူမေးလိုက်သည် ။ ဒေါ်ရွှေစင်အေး က ချက်ချင်းဘဲ..“ နှိပ်..\nနှိပ်…မင်း သဘောရှိ နှိပ်ပေး….မမကို မေးစရာ မလိုဘူး…” လို့ ပြောသည် ။\nပေါင်တန်လှလှကြီးတွေနဲ့ ခြေသလုံးတွေကို နှိပ်ပေးနေတဲ့အချိန် သူ့လက်ဖျန်နဲ့ တတောင်ဆစ်တွေက ဒေါ်ရွှေစင်အေးရဲ့ တင်ပါးအိအိကြီးတွေနဲ့ ပွတ်တိုက် ထိတွေ့မိနေသည် ။ ဒီ\nအထိအတွေ့ကြောင့် သူ့စိတ်တွေ ပိုမို ထကြွလာရသည် ။ ပေါင်ရင်းပိုင်းကို လက်နဲ့ဆုပ်ညှစ်ပြီး နှိပ်ကေးရင်း တင်ပါးကြီးတွေကို ပါ ကိုင်ဆုပ်မိသည် ။ ဒေါ်ရွှေစင်အေး က ဘာမှ မပြော မငြင်း\nဘဲ ငြိမ်နေတာကြောင့် တင်ပါးကြီးတွေကို သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အားရပါးရ ကိုင်တွယ် ဆုပ်ညှစ်လိုက်..ပွတ်သပ်လိုက်နဲ့ လုပ်လိုက်သည် ။\n“ မမ..ပက်လက်လှန်ပေးမလားဟင် …”\nသူပြောလိုက်တာနဲ့ဒေါ်ရွှေစင်အေးက “ အေး..အေး…ရတယ်လေ…” ဆိုပြီး ပက်လက်လှန်ပေးသည် ။ သူမ မျက်လုံးအစုံကိုတော့ ပိတ်ထားသည် ။\nပက်လက်အနေအထားနဲ့ သူမပေါင်တွေကို နှိပ်ပေးတော့ သူ့လက်ချောင်းတွေဟာ ဒေါ်ရွှေစင်အေး ရဲ့ မိန်းမအင်္ဂါစပ်နဲ့ အရမ်းကို နီးကပ်စွာ ရှိနေပြီ ..။ ၀မ်းဘိုက်သားချပ်ချပ်လေးတွေကို\nပွတ်လိုက် ပေါင်ရင်းကို နှိပ်လိုက်နဲ့ သူမရဲ့ ကာမခလုပ်တွေကို တခုပြီး တခု နှိပ်နေတော့ ဒေါ်ရွှေစင်အေး အခုလောက်ဆိုရင် မုချ စိတ်တွေ နိုးကြွနေလောက်ပြီ …။\nပေါင်ရင်းတဖက်ကို ဖိနှိပ်နေရင်း သူ့လက်သန်းလေး က မို့ဖေါင်းဖေါင်း အင်္ဂါစပ်ကြီးပေါ်ကို ထိပွတ်နေသည် ။\nဒေါ်ရွှေစင်အေး နုတ်ဖျားက “ အင်းဟင် …” ဆိုတဲ့ ညည်းသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည် ။\nသူက သွေးတိုးစမ်းတဲ့သဘော ..။ ဒေါ်ရွှေစင်အေး က ဘာမှ မတား မငြင်း..မရုန်းဖယ်တော့ လက်သန်းတချောင်းထဲကနေ လက်လေးချောင်းနဲ့ သူ ပွတ်စမ်းပြီ …။\n“ အင်းဟင်း…အင်းဟင်း…….” ဒေါ်ရွှေစင်အေး ပေါင်တန်တွေ ထောင်လိုက် လှဲလိုက် ဖြစ်လာသည် ။\n“ အင်..ကိုပေါက်..ဘယ်တွေ နှိပ်ပေးနေတာလဲဟင်….” လို့ မေးပေမယ့် မျက်လုံးဖွင့်မကြည့်ဘူး…။ ရုန်းလဲ မရုန်းဘူး ..။ အခြေအနေကောင်းနေတာနဲ့ ထမိန်စလေးကို ဆွဲဖြေလိုက်သည် ။\nသူမ ဘာမှ မပြောတာနဲ့ လက်သွင်းပြီး ၀မ်းဘိုက်သားလေးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည် ။ ဟင်းဟင်းနဲ့ဘဲ ညည်းနေသည် ။ နှုတ်ခမ်းထူထူတစုံက ဟတတလေး ..။\nလျောကနဲ အောက်ဖက်ကို လက်ဖဝါးက ဆင်းချသွားပြီး ဆီးခုံမို့မို့အပေါ်မှာ စမ်းမိတဲ့ အမွှေးလေးတွေကို ပွတ်သပ်ကြည့်နေသည် ။\n“ ဟင့်..ဟင့်…သူ…သူ….ဘာတွေ..ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ…..”\nအပျိုကြီး မမသည် အင်္ဂါစပ်နား ရစ်ဝဲနေတဲ့ သူ့လက်ဖဝါးကြောင့် ထိုးထိုးထွန့်ထွန့် ဖြစ်လာသည် ။\n“ မမ တင်းကြပ်နေတဲ့ အပူတွေကို ထုတ်ပစ်ပေးမလို့ပါ….”\n“ ကွယ်..အဲလို အပူထုတ်ရလို့လား …..”\n“ အင်း..မမ တင်းနေတာတွေ ကို ကျနော် လျော့ပေးလိုက်မယ် …..”\nသူကိုင်ပြီ …။ ဒေါ်ရွှေစင်အေးရဲ့ အင်္ဂါစပ်အကွဲကြောင်းကြီးကို မိမိရရ ပွတ်ပြီ …။\nနှုတ်ခမ်းသား နုနုတွန့်တွန့်လေးတွေကို စမ်းပွတ်လိုက်သည် ။ အရေတွေ စိမ့်ထွက်လာသည် ။\nသူ့လက်ချောင်းတွေမှာ ဒေါ်ရွှေစင်အေးရဲ့ ကာမရှေ့ပြေး အရေတွေ စိုစွတ်နေပြီ …။\nအချိန်တန်ပြီမို့ ပြေနေတဲ့ ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည် ။\n“ ဟယ် ….”\nသူမကိုယ် အောက်ပိုင်း အ၀တ်မရှိတော့ ဒေါ်ရွှေစင်အေးသည် တြိဂံပုံ အင်္ဂါစပ်ခုံးခုံးကြီးအပေါ် လက်ဖဝါးလေး ကာလိုက်သည် ။\n“ မရှက်နဲ့..မမ ကို နမ်းပေးမလို့ …”\n“ ဘယ်နေရာကို နမ်းမှာလဲကွာ…..”\n“ မမ ပန်းပွင့်လေး ကို…”\nပေါင်တန်နှစ်ဖက်အကြား နေရာ ယူလိုက်ပြီး ဒေါ်ရွှေစင်အေး ရဲ့ ဖေါင်းမို့နေတဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီးကို နမ်းရှံ့လိုက်သည် ။\n“ အို..ကိုပေါက်ရယ် . . .”အရေတွေ ရွှဲနေတဲ့ ဒေါ်ရွှေစင်အေးရဲ့ ဖေါင်းဖေါင်းမို့မို့ ပစ္စည်းကြီးရဲ့ အကွဲကြောင်းကြီးကို သူ့နှခေါင်းနဲ့ အပေါ်အောက် စုံချီ ဆန်ချီ လိုင်းဆွဲပေးသောအခါ ဒေါ်ရွှေ


အကယ်၍ “ထိုင်ဝမ်ခွဲထွက်ရေး”အင်အားစုက မျဉ်းနီကို ကျော်လွန်လာပါက တရုတ်နိုင်ငံနေဖြင့် ခိုင်မာသည့်နည်းလမ်းများ မဖြစ်မနေဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြား - Xinhua News Agency\nပေကျင်း ၊ နိုဝင်ဘာ ၁၇ ရက်(ဆင်ဟွာ)\nတရုတ်နိုင်ငံသမ္မတရှီကျင့်ဖိန်က “ ထိုင်ဝမ်ခွဲထွက်ရေး” ကြိုးပမ်းမှုသည် “ ကျွန်ုပ်တို့အား ရန်စခြင်း ၊ ကျွန်တော်တို့လက်ကို တွန်းအားပေးခြင်း သို့မဟုတ် မျဉ်းနီကိုကျော်ဖြတ်ခြင်း” မှတ်ယူကာ ခွဲထွက်ရေးအင်အားစုများအား တရုတ်နိုင်ငံက ခိုင်မာသောသန္နိဌာန်ဖြင့် အရေးယူဆောင်ရွက်မှု လုပ်ဆောင်သွားမည်ဟု နိုဝင်ဘာ ၁၆ ရက်တွင် ပြောကြားလိုက်သည်။သမ္မတရှီသည် အမေရိကန်နိုင်ငံသမ္မတဂျိုးဘိုင်ဒန် နှင့် ဗီဒီယိုအွန်လိုင်းအစည်းအဝေးအတွင်း ထိုင်ဝမ်အရေးမေးခွန်းအပေါ် တရုတ်နိုင်ငံ၏ မူဘောင်စည်းမျဉ်းရပ်တည်ချက်အား ပြောကြားရာတွင် အထက်ပါအတိုင်း မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။\nထိုင်ဝမ်ရေလက်ကြားဖြတ်ကျော် တင်းမာမှုများ လှိုင်းအသစ်ကို ရှီက မှတ်ချက်ပြုခဲ့ပြီး အချို့သော ထိုင်ဝမ်အာဏာပိုင်များသည် ၎င်းတို့၏ခွဲထွက်ရေးအာဂျင်တာအတွက် အမေရိကန်ထောက်ခံမှုကို မျှော်လင့်ကာ ထပ်ဖန်တလဲလဲ ကြိုးပမ်းခြင်း အပြင် အချို့သော အမေရိကန်များကလည်း တရုတ်နိုင်ငံအား ထိန်းချုပ်ရန် ထိုင်ဝမ်ကို အသုံးချရေး ရည်ရွယ်လုပ်ဆောင်မှုသည် တင်းမာမှုများဖြစ်စေသည့် အကြောင်းတရားဟု မှတ်ယူကြောင်း ရှီက ဆိုသည်။\n“ အဲဒီလုပ်ဆောင်ချက်တွေဟာ သိပ်ကိုအန္တရာယ်များပါတယ် ၊ မီးနဲ့ကစားနေတာနဲ့အတူတူပါပဲ” ဟုရှီက ပြောကြားခဲ့ပြီး “ မီးနဲ့ကစားသူကတော့ မီးလောင်ခံရမှာပါ” ဟု ဆိုသည်။\nတရုတ်တစ်နိုင်ငံတည်းမူဝါဒ နှင့် တရုတ်-အမေရိကန် ပူးတွဲ ထုတ်ပြန်ချက်သုံးရပ် သည် တရုတ်-အမေရိကန် ဆက်ဆံရေး၏ နိုင်ငံရေး အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ကြောင်း ၊ ယင်းအပေါ် ယခင် အမေရိကန်အုပ်ချုပ်ရေးအဆက်ဆက်က ရှင်းလင်းသော ကတိကဝတ်များဖြင့် အားလုံးလိုက်နာပြုကျင့်သုံးခဲ့ကြောင်း ရှီက ဆိုသည်။\nထိုင်ဝမ်အရေး၏ မှန်ကန်သည့်လက်ရှိအနေအထားနှင့် တရုတ်တစ်နိုင်ငံတည်းမူဝါဒ၏အဓိကအကြောင်းအရာကို ရှီက အောက်ပါအချက်များဖြင့် မီးမောင်းထိုးပြောကြားခဲ့သည်။\nကမ္ဘာပေါ်တွင် တရုတ်တစ်နိုင်ငံတည်းရှိပြီး ထိုင်ဝမ်သည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း နှင့်\nတရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံအစိုးရသည် တရုတ်နိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသည့် တရားဝင်အစိုးရဖြစ်ကြောင်း ရှီက ဆိုသည်။\nတရုတ်နိုင်ငံအလုံးစုံပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေးသည် တရုတ်လူမျိုးသားသမီးများ အားလုံး၏ တူညီသည့်စိတ်ဆန္ဒဖြစ်ကြောင်း ၊ “ ကျွန်တော်တို့ စိတ်ရှည်သီးခံ၊ အဆုံးစွန်သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှု ၊ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေ နဲအတူ ငြိမ်းချမ်းစွာ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေးရဲ့ အကျိုးရလဒ်အတွက် အားထုတ်သွားမှာပါ ” ဟု ရှီက ဆိုသည်။\n“ ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ရန်စတဲ့ ၊ ကျွန်တော်တို့လက်တွေကို တွန်းအားပေးတဲ့ ဒါမှမဟုတ် မျဉ်းနီကိုကျော်ဖြတ်တဲ့ ထိုင်ဝမ်ခွဲထွက်ရေး အင်အားစုတွေကို ကျွန်တော်တို့က ခိုင်မာတဲ့သန္နိဌာန်နဲ့ အရေးယူဆောင်ရွက်မှု လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ” ဟု ရှီက ပြောကြားခဲ့သည်။(Xinhua)\nUpdate: China will be compelled to take resolute measures should “Taiwan independence” forces cross red line: Xi\nBEIJING, Nov. 16 (Xinhua) — Chinese President Xi Jinping said Tuesday that China will be compelled to take resolute measures, should the separatist forces for “Taiwan independence” “provoke us, force our hands or even cross the red line.”\nXi made the remarks while stating China’s principled position on the Taiwan question atavirtual meeting with U.S. President Joe Biden.\nThe true status quo of the Taiwan question and what lies at the heart of one China, Xi pointed out, are as follows: there is but one China in the world and Taiwan is part of China, and the Government of the People’s Republic of China is the sole legal government representing China.\nCalling achieving China’s complete reunification an aspiration shared by all sons and daughters of the Chinese nation, Xi said, “We have patience and will strive for the prospect of peaceful reunification with utmost sincerity and efforts.”\n“That said, should the separatist forces for ‘Taiwan independence’ provoke us, force our hands or even cross the red line, we will be compelled to take resolute measures,” Xi said.\nတရုတ်နိုင်ငံ သမ္မတ ရှီကျင့်ဖိန်နှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံ သမ္မတ ဂျိုးဘိုင်ဒန် ဗွီဒီယိုကွန်ဖရင့်ဖြင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေး


“အတွေးစလေးတွေ”: မေတ္တာသွန်းဖြိုး . . . ပန်းပျိုးစေ . . .\nPosted by Han Kyi at 4:56:00 am\nခလေးတွေကိုဆိုဆုံးမဖို့ ကလွယ်မယောင်နဲ့ ခက်ခဲတယ်နော်...\nဆြာဟန်ရဲ့ သဘောထားကို ဆွေလေးမွန် လဲ သဘာတူတယ်....တစ်ချို့ကလေးတွေဆို ငယ်ငယ်ကမိဘကိုလဲချစ်တယ် လိမ္မာတယ်..ဒါပေမယ့်မိဘက ဆြာဟန်ပြော သလိုပါပဲ..တစ်ချက်မှ အကောင်းမမြင်တော့ ကလေးက ရွှဲ့ရင်းရွှဲ့ရင်း အခြေခံပညာ အထက်တန်းလေးတောင် မအောင်တော့ဘူး..\nဆွေလေးမွန်ကတော့ ဘေးထိုင်ကြည့်ရတဲ့သူဆိုတော့ ဘာမှကို မပြောသာပါဘူး..သူ့ထိုက်နဲ့သူ့ကံ လွှတ်ထားရတော့တာပါပဲ\nခနိုးခနဲ့ ဆိုကဲ့ရဲ့လည်း မဖဲ့မစောင်း ကိုယ့်လမ်းကြောင်းကို စိတ်ကောင်းနဲ့ယှဉ် ရှေးရှုနှင်လော့...တဲ့ ဟုတ်တာပေါ့ဆရာ\n31 October 2013 at 03:07\nဆရာဟန် ဖတ်လို့ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ သူလိုတာသိမှ\nကိုယ်လိုတာရမယ် ဆိုတာလေးက တကယ်ကို မှဆ်သားသင့်တာလေးပါ။\nThanks for suchawonderful post. Hope to read more about Child Psychology (ကလေးစိတ်ပညာ) with your experience.\nဒီမှာဆုိုမိဘတွေကရုိုက်လို့ မရဘူး။ ရုိုက်ရင်ခလေးသူငယ်စောင့်ရှောက်တဲ့ဌာန ကတရားစွဲတယ်။\nအောင်မပဲ့ပြင်နုိုင်ပြန်ဘူး။ (သူတို့ အတွေးက၁၀၀% မမှန်သေးဘူးလေ။)အဲဒီကြားထဲကနေထိန်းကျောင်း ပဲ့ပြင်ရတာလည်းတိမ်မယောင်နဲ့ နက် လွယ်မယောင်နဲ့ ခက်ပဲနော်ဆြာဟန်။\nဆြာဟန်ပြောတဲ့သူတုို့ ကိုအသိအမှတ်ပြုပေးဖုို့ သူတို့ လုပ်ရပ်ကုိုချီးမွမ်းပေးဖုို့ တွေကတော့တော်တော်\nမိဘ ဆရာ နှစ်ဖြာစလုံး သိသင့် သိထိုက်\nဖတ်သင့်ဖတ်ထိုက်သော စာပါဗျာ ။\nနုနယ်ငယ်ရွယ်သော ကာလ တစ်လျှောက်လုံး\nအငေါက်ခံ အရိုက်ခံ လာကြရတော့\nသူတို့လေးတွေ ဉာဏ်ရည်ဟာ ကွန့်ဖြာနိုင်စွမ်း\nမရှိရှာတော့ဘူး ။ မိဘ ဆရာ များ သတိထားနိုင်ကြပါစေဗျာ ။\n3 November 2013 at 04:11\nကိုယ်တိုင်..စာသင်လာတာကြာလာတော့..ဦးဟန်ကြည်ပြောတာလက်ခံတယ်။ကလေးတွေကဆိုးတယ်လို့ပြောရင် ပိုဆိုးတယ်။သူတို့ကိုလိမ်မာတယ်.လုပ်နိုင်တယ်လို့သာပြောပေး.သူတို့ကအများနည်းတူ ကြိုးစားလာတာတွေ့ရတယ်။\nမှန်လိုက်လေ ဆရာဟန်ရယ် ... ကျမလဲ ကလေးတွေကို စာသင်ရတော့မှ မိဘနဲ့ သားသမီး၊ ဆရာနဲ့ ကျောင်းသားကြားက ဆက်ဆံရေးတွေကို သေချာ လေ့လာဖြစ်တယ်။\nကလေးကို စာတတ်စေချင်လွန်းပြီး လောဘကြီးလွန်းတဲ့ မိဘ၊ နေရာတကာ လက်ပါလာပြီး ဒေါသကြီးလွန်းတဲ့ မိဘတွေနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါ တော်တော်လေး စိတ်ပျက်မိတယ် ဆရာဟန်ရေ ... ။ ကိုယ့်သားသမီးကို လူတိုင်း အတော်ဆုံး အတတ်ဆုံး ဖြစ်စေချင်တာ မိဘတိုင်းရဲ့ စေတနာ ဆိုပေမဲ့ စေတနာတွေလွဲမှားတဲ့အခါ ကိုယ့်ကလေးပဲ ထိခိုက်မှာကို မသိကြဘူး။ မိဘတွေကို ဆရာဟန့် ဆောင်းပါးလေး ပရင့်ထုတ်ပြီး ပေးဖတ်ချင်မိသား။ :)\nမိဘတိုင်းဟာ တစ်ချိန်က သားသမီးတွေမို့ ကိုယ့်ရဲ့ ငယ်ဘ၀ကိုမြင်ယောင်ပြီး သားသမီးတွေအပေါ် ပြုမူဆက်ဆံသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်ဆရာဟန်ရယ်...\nချွင်းချက်အနေနဲ့ ခေတ်နဲ့တော့ လိုက်လျောညီထွေမှု ရှိဘို့လိုတာပေါ့ကွယ်...\nအရေးအသားကောင်းတဲ့ ဆရာဟန်ရဲ့ စာတွေမဖတ်ရတာ ကြာပေါ့... ပို့စ်ဟောင်းတွေ မွှေနှောက်သွားတယ်..\nနောက်ဆုံးပ်ိတ်သုံးသပ်စာသားလေးကိုကြိုက် တယ်ဆြာ မျိုးဆက်တွေတိုးတက်ဖို့ဆိုရင်ျေတာ့ အကြောက်တရားတွေပါးလွှာသွားမှဖြစ်မယ်ဗျို့