San Htun's Diary: May 2014\nမတ်လ ၂၆ မမ်မိုရီယမ်ဒေး ရုံးပိတ်ရက်က တနင်္လာနေ့ဆိုတော့ စနေ၊ တနင်္ဂနွေ၊ တနင်္လာ ပိတ်ရက်သုံးရက်က အားလပ်ရက်အပန်းဖြေ ခရီးသွားကြတဲ့အချိန် ဆိုပါတော့။ မနှစ်က မမ်မိုရီယမ်ဒေးပိတ်ရက်မှာ နိုင်အာဂရာရေတံခွန်၊ ၂၀၁၂ ဇူလှိုင် ၄ မှာ ဘောစတွန် သွားပြီးပြီမို့ နယူးယောက်ကနေ မနီးမဝေးလည်းဖြစ်၊ မသွားရသေးတဲ့ နေရာတွေကို ရှာကြည့်တော့ ဖီလာဒဲဖီးယားကို သွားတွေ့တယ်။ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ နယူးဂျာဆီပြည်နယ် မနာလပမ်မှာရှိတဲ့ မဟာစည် ဘုန်းကြီးကျောင်းက လောကချမ်းသာ စေတီတော် ဗုဒ္ဓပူဇနိယပွဲတော်ကို သွားမယ်လို့ အားခဲထားတယ်။ မမ်မိုရီယမ်ဒေးမှာ နယူးယောက်ကနေ ဖီလာဒဲဖီးယားကို နေ့ချင်းပြန်သွားတဲ့ တိုးခရီးစဉ်တွေ ရှာတော့ တရုတ်တိုးကုမ္ဗဏီတွေက ဈေးသက်သာတယ်။ ဝါရှင်တန်ဒီစီ ချယ်ရီပွဲတော် သွားတုန်းက အမေရိကန် လွတ်လပ်ရေး ဖခင်ကြီး၊ ပထမဆုံး သမ္မတ ဂျော့ဝါရှင်တန်ရဲ့ စံအိမ်ရှိတဲ့ ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ် မောက်ဗာနွန်ကို သွားတုန်းက ဘွတ်တဲ့ Viator ဆိုဒ်က ဖီလာဒဲပီးယား နေ့ချင်းပြန်ခရီးကို ရွေးလိုက်တယ်။\nစနေ့နေ့ညနေ နယူးဂျာဆီပြည်နယ်က ဘလော့ဂါ မမီးငယ် အိမ်မှာ သွားအိပ်၊ နောက်နေ့ မနက်စောစော ဘုန်းကြီးကျောင်းသွားမယ်၊ စနေနေ့ညနေ အိန္ဒိယဘူးဖေးဆိုင် သွားစားမယ်လို့ တိုင်ပင်ထားတာ သောကြာနေ့ ညနေကျတော့ မမီးငယ် ချစ်ချစ်ကြီး နေမကောင်းလို့ မသွားဖြစ်တော့ဘူးတဲ့။ ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ကားနဲ့ပဲ ရောက်နိုင်တာမို့ ကားမရှိတဲ့ကိုယ်က လမ်းကြုံလိုက်မှ ဖြစ်တာကိုး။ ဒါဆိုလည်း Meet up အဖွဲ့နဲ့ လမ်းပဲ သွားလျှောက်ပါတော့မယ်လေ။ စနေနေ့ ညနေ ၉ နာရီလောက်မှ မခိုင်က နယူးဂျာဆီကို ရထားစီးလာခဲ့ သူတို့လာခေါ်မယ်တဲ့။ ဘုန်းကြီးကျောင်းနဲ့ အနီးဆုံးဘူတာက နာရီဝက်လောက် ဝေးတယ်။ တခြားမြို့မှာ လာခေါ်ရမှာက လမ်းမှားမှာနဲ့ အရှင်းဆုံးက သူတို့မြို့ကို လာခဲ့။ အဲဒီကနေ ဘုန်းကြီးကျောင်းသွား အပြန် နယူးယောက် ကားကြုံရှိရင် ထည့်ပေးလိုက်မယ်။ မရှိရင် အနီးဆုံး ဘူတာ၊ ဘတ်စ်ကားဂိတ်မှာ ချပေးခဲ့မယ်။\nနယူးယောက်ကနေ ပန်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်ကို ပြေးတဲ့ Bieber ဘတ်စ်ကားတွေ ပေါမှပေါ ဆိုပေမဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုတော့ နယူးယောက်ကနေ အစောဆုံးထွက်တဲ့ကားက နေ့လည် ၁၂ နာရီ။ သိမ်ဆင်းလောင်းတာက ၁၀ နာရီလောက်ဆိုတော့ မဖြစ်ချေဘူး။ နယူးယောက်ကနေ မနက်စောစောထွက်တဲ့ ဘတ်စ်ကားကို ရှာတော့ မနက် ၆ နာရီထွက်တဲ့ Grayhound ဘတ်စ်ကို သွားတွေ့တယ်။ တနင်္ဂနွေနေ့ မနက် ၆ နာရီ ထွက်မဲ့ ဘတ်စ်ကားကို စနေနေ့ ည ၁၀ နာရီမှ ဘွတ်တဲ့ Last minute booking ဆိုပါတော့။ မနက် ၆ နာရီကားကိုမှီဖို့ မနက် ၄ နာရီထ၊ ၄ နာရီခွဲ အိမ်ကထွက်၊ ၄ နာရီ ၅၀ မိနစ် အစောဆုံးထွက်တဲ့ ရထားစီး ဘတ်စ်ကားဂိတ်ရောက်တော့ စောသေးလို့တဲ့ ဖွင့်တောင်မဖွင့်သေးဘူး။ လက်မှတ်ရောင်းတဲ့ကောင်တာက မဖွင့်သေးပေမဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ဝန်ထမ်းမလေးလက်ထဲ ဖုန်းထည့်ပေးပြီး အီးမေးလ်ထဲက Reference Number နဲ့ လက်မှတ်ထုတ်ခိုင်းနေတာတွေ့တော့ ဝန်ထမ်းမလေးလက်ထဲ ဖုန်းထည့်ပေးလိုက်တယ်။ ၆ နာရီ ၁၅ ထွက်မဲ့ ကားမှ ၆ နာရီခွဲမှ ထွက်တယ်။\nခရီးသည်က လေးယောက်ထဲ။ ဟိုင်းဝေးဘတ်စ်ကားမောင်းသူက ၉ နာရီ အနားယူရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားလို့ အနားယူနေရတာကြောင့် နောက်ကျတာပါလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ မက်ဟန်တန်နဲ့ နယူးဂျာဆီပြည်နယ်ကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ လင်းကွန်းမြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းမှာလည်း ကားတွေရှင်း၊ လမ်းမှာလည်း ကားတွေရှင်းလို့ ၇ နာရီ မထိုးခင်မှာပဲ နယူးဂျာဆီပြည်နယ် Newark ကို ဝင်တယ်။ သတ်မှတ်ချိန် ၇ ၁၅ အထိ Newark Penn Station ရှေ့မှာ ဘတ်စ်ကားကို ရပ်ထားတော့ မနှစ်က နယူးယောက်ကို လာတုန်းက မက်ဟန်တန်မှာ ကားမမောင်းရဲလို့ ကားကို Newark Penn Station နားက ပါကင်မှာ ထားခဲ့ပြီးတော့ Newark Penn Station ကနေ New York Penn Station ကို ရထားစီးကြတာကို သတိရမိတယ်။ မနှစ်က ခရီးတွေ အတူသွားခဲ့ကြတဲ့ ဆူနမ်တို့တွေ ခုတော့ ဆူနမ့် အဖေ၊ အဖေ၊ အဒေါ်ရောက်နေလို့ လက်စ်ဗီးကပ်ကို သွားလည်တာ ကိုယ့်ကိုလိုက်ခဲ့ဖို့ မခေါ်။ ခေါ်ဦးတော့ အရင်တုန်းကဆို နာရီဝက်အဝေးမှာဆိုတော့ အချိန်မရွေးသွားလို့ရတယ်။ ခုတော့ ၄ နာရီ မိုင် ၂၅၀ သွားမှာလာမှာနဲ့ ၆ နာရီလောက် အဝေးမှာဆိုတော့ သူတို့က ခေါ်ရင်တောင် ကိုယ်က လိုက်နိုင်ပါ့မလား။\nပန်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ် Easton မြိ ု့ကိုရောက်တော့ မခိုင် လာကြိုတယ်။ မခိုင်တို့မြို့လေးက ချစ်စရာလေး။ မြစ်ဘေးတလျှောက် လမ်းလျှောက်လမ်း၊ စက်ဘီးလမ်း၊ သစ်ပင်တွေ စိမ်းစိမ်းစိုစို၊ တောရိပ်တောင်ရိပ်၊ ကျေးငှက်သံလေးတွေ တစီစီနဲ့ သာယာတယ်။ ကိုယ့်ဘလော့ကို ဖတ်လို့ ကိုယ့်ကို သိ၊ ကိုယ် မလာဖြစ်တော့ဘူးဆိုတော့ နယူးဂျာဆီကို ရထားစီးလာဖို့၊ ဘတ်စ်ကားစီးလာဖို့ မခိုင်ကို အကြံပေးပြီး ဖိတ်ခေါ်တာက မဆိုဖီပါ။ မဆိုဖီက ရန်ကုန်ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ် အမှတ်စဉ် ၈ ကိုယ်တို့က အမှတ်စဉ် ၁၁။ မဆိုဖီက တီချယ်ဒေါ်နေခြည်လဲ့လဲ့သိန်းတို့နဲ့ အတူတူတက်ခဲ့တာ။ ကိုယ်တို့ပထမနှစ် Data Structure ကို သင်တာက ဆရာမဖြစ်ခါစ တီချယ်နေခြည်။ ခရမ်းရောင် ဝတ်တဲ့နေ့ဆိုရင် မျက်လုံး၊ နှုတ်ခမ်းနီ၊ အိတ်၊ ဖိနပ်၊ အင်္ကျီ၊ ထမီ အားလုံးက ခရမ်းရောင်။ ခါးအထိရှည်တဲ့ ဆံပင်၊ ပိန်ပိန်လှပ်လှပ်၊ ကြေးရတတ် ဆရာမငယ်ငယ်ချောချောလေးဖြစ်ပြန် စာသင်လည်းကောင်းတော့ သူ့စာသင်ချိန်ဆို ခန်းပြည့်ခန်းလျှံ အားပေးကြတယ်။\nတချို့ကောင်လေးတွေဆို တီချယ်နေခြည်ကို စာသွားသွား မေးရတာအမော။ တီချယ်ခမျာ နားလည်အောင် ရှင်းပြရတာထက် ကျောင်းသားတွေ ဝိုင်းအုံတာကို အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ ဆရာမ အသစ်စက်စက်ကလေးပီပီ အနေရအထိုင်ရ ခက်တယ်နဲ့ တူပါရဲ့ နဖူးမှာ ချွှေးတွေစို့လို့။ ရှေ့ဆုံးတန်းမှာထိုင်တဲ့ ကိုယ်တို့အုပ်စုထဲက သစ်သစ်က အလိုက်တသိ တစ်ရှူးကမ်းတော့ လှမ်းယူ နဖူးကိုသုတ်ပြီး အိုက်လိုက်တာနော်လို့ပြောတော့ မအိုက်တဲ့ကိုယ်တို့က ပြုံးစိစိ။ အဲဒီတုန်းက ဟစ်ဖြစ်တဲ့ ဇော်ပိုင်ရဲ့ မြို့အဝင်ည အခွေထဲက "ရွှေပုံပေါ်မှာ ပျော်ပါ နေခြည်... အမှောင်ယံတွေမှာ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း တခြားစီ" သီချင်းကို ကျောင်းသားတွေက "ရွှေပြည်သာမှာ ပျော်ပါ နေခြည် ...လှိုင်သာယာမှာ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း တခြားစီ" လို့ဆိုကြတယ်။ မာစတာတက်တော့ တီချယ်နေခြည်နဲ့ ပြန်ဆုံတယ်။\nမော်လမြိုင်မှာ တာဝန်ကျပြီ ပီအိတ်ချ်ဒီပြီးလို့မာစတာမှာ ကိုယ်တို့ကို သင်တာ Artificial Intelligence ဘာသာ။ တီချယ်ရဲ့ ပီအိတ်ချ်ဒီစာတမ်းကို အိုင်စီစီအေဆိုလား ဘာဆိုလား နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းကနေ လက်ခံတယ်လို့ ကြားလိုက်တယ်။ ကျောင်းသားတွေ ဝိုင်းကြည့်တာကို အနေရအထိုင်ရခက်တဲ့ တီချယ်ပေါက်စလေး မဟုတ်တော့ဘူး။ ကျောင်းသားတွေ စိတ်ဝင်စားအောင်၊ မငိုက်အောင် သင်နိုင်တဲ့သူ ဖြစ်လာတယ်။ အရင်ကထက် စာသင်တာ ကောင်းလာတယ်။ ဆံပင်ကတော့ မပြောင်းလဲဘူး အရင်လို ခါးအထိရှည်တုန်း၊ ပိန်လှပ်တုန်း။ အဲ..အရင်လို တကိုယ်လုံး ခရမ်းရောင်၊ အဝါရောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။ အဖြူနဲ့ စိမ်းပြာ ယူနီဖောင်း ဝတ်ရလို့။ တီချယ်နေခြည်နဲ့ တဘတ်ချ် batch တည်းဆိုတာနဲ့ တီချယ်နေခြည်အကြောင်း ရောက်သွားလိုက်တာ လိုရင်းမရောက်တော့ဘူး။\nမဆိုဖီက မီချီကန်တက္ကသိုလ်တခုမှာ ကွန်ပျူတာသိပ္ပံ လာတက်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတာဆိုတော့ ကိုယ့်နဲ့ UCSY ရန်ကုန်ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်အကြောင်း၊ ယူအက်စ် ကျောင်းတွေအကြောင်း၊ အလုပ်အကိုင်အကြောင်း၊ ဗီဇာအကြောင်းတွေနဲ့ အတော်လေပေးဖြောင့်တယ်။ ကျောင်းတွေအကြောင်းရေးထားတဲ့ ပို့စ်တွေဆိုရင် ရန်ကုန်က သူ့ညီမကို ဖတ်ခိုင်းတယ်တဲ့။ ဘလော့ဂါဖြစ်ရတာ ဒီတစ်ခုတော့ ကောင်းသား။ ကိုယ့်ကိုသိကြတယ်၊ ကိုယ့်စာတွေဖတ်ပြီး ရင်းနှီးနေသလိုဖြစ်နေတော့ ကူညီချင်ကြတယ်။ မခိုင်အမျိုးသားက တီချယ်နေခြည်၊ မဆိုဖီ၊ ကိုထွန်းထွန်းဝင်းတို့ကို သင်တဲ့ ရန်ကုန်ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်က ဆရာ။ ကိုယ့်ဘလော့ကို ဖတ်ပြီး သိကျွှမ်းရ၊ သူ့တပည့်မဟုတ်ပေမဲ့ ရန်ကုန်ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်ကျောင်းထွက်ဆိုတာနဲ့ သူ့တပည့်လို့ သဘောထားပြီး ကူညီစောင့်ရှောက်ကြတယ်။ ပန်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်ကနေ နယူးဂျာဆီ ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ၁ နာရီလောက် ထပ်မောင်းရတယ်။ လမ်းရှင်းပေး၊ ပါကင်ညွှန်ပေးတဲ့ ဘဲဥတွေ ဘာတွေနဲ့။\nသိမ်ဆင်းလောင်းနေတာကို မှီပေမဲ့ သိမ်ဆင်းလောင်းဖို့ ဘာမှပြင်ဆင်မလာတော့ မခိုင် သိမ်ဆင်းလောင်းတာကိုပဲ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖြစ်တယ်။ ဆရာတော်ဦးကောဝိဒကို ဖူးရတယ်။ ဆရာတော်တစ်ပါးက ပြုံးပြနှုတ်ဆက်လို့ အတော်စဉ်းစားလိုက်ရတယ်။ ကိုထွန်းထွန်းဝင်းတို့ အလှုလုပ်တဲ့ ဘရွတ်ကလင်း မစိုးရိမ်ကျောင်း ဆရာတော်။ ငါ့နှယ်နော် မှတ်ညဏ်တွေ မကောင်းတော့ပါလား။ မေရီလန်းက အောင်မင်္ဂလာကျောင်း၊ နယူးယောက်အိမ်နားက သုံးပါးကျောင်းက ဆရာတော်တွေကို ဖူးရတယ်။ မုန့်တွေမှ အများကြီးပဲ။ ရွှေတိဂုံဘုရားပုံစံတူကို ဖူးရတော့ ရန်ကုန်ရွှေတိဂုံဘုရားကို သတိရတယ်။ အင်ဒီယားနားပြည်နယ် ဖို့ဝိန်းမြို့၊ မေရီလန်းပြည်နယ် ဆေးဗာလ်းစပရင်းမြို့၊ ပန်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ် ကန်နယ်ဘာ့ခ်မြို့က ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေ ရောက်ဖူးပေမဲ့ ဒီလိုစေတီ ဖူးရတော့ မြန်မာပြည် အလွမ်းပြေတယ်။\nဖီလာဒဲပီးယားကို သွားတော့ ဂိုက်က ရှေးဟောင်းလမ်းကြားလေးတစ်ခုကို ခေါ်သွားတယ်။ အဲဒီလမ်းက အိမ်တွေက လန်ဒန်က အိမ်ပုံစံအတိုင်း ဆောက်ထားတာ။ ရေခြားမြေခြား ရောက်နေတဲ့ ဗြိတိသျှတွေ သူတို့ဇာတိက အိမ်ပုံစံအတိုင်း ဆောက်ပြီး အိမ်အလွမ်းဖြေကြတာ မြန်မာတွေ ရွှေတိဂုံစေတီပုံစံတူတည်ပြီး အလွမ်းဖြေကြတာနဲ့တူတူပါပဲ။ မေရီလန်းဘုန်းကြီးကျောင်းကို သွားတုန်းက အဘွားတင့်က ဘောင်းဘီတို (ဒူးခေါင်းလောက်) နဲ့လာတဲ့ ခလေးမလား၊ နောက်တစ်ခေါက်လာရင် ထမီဝတ်လာခဲ့ ဆိုလို့ အိမ်ကိုထမီမှာ။ ဘုန်းကြီးကျောင်းသွားရင် ထမီဝတ်ပေမဲ့ နယူးယောက်ကျတော့ ရထားစီးရ၊ လမ်းလျှောက်ရတော့ ထမီဝတ်သွားရင် လူတွေကြည့်ကြလွန်းလို့ မဝတ်ဖြစ်ဘူး။\nမခိုင် အိမ်ရောက်မှ ဂျင်းဘောင်းဘီပေါ်မှာ ထမီထပ်ဝတ်တယ်။ ချိတ်နဲ့မဟုတ်ဘဲ ဒီအတိုင်း ရိုးရိုးပတ်ဝတ်ရတော့ ခဏခဏကျွှတ်လို့ မဝတ်ချင်တာလည်း ပါတယ်။ ဂျင်းဘောင်းဘီပေါ်က ထပ်ဝတ်တော့ ကျွှတ်ကျမှာလည်း မပူရသလို ခဏခဏလည်း မဝတ်ရဘူး။ အမေ ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ ထမီဆင်လေးကို သဘောကျတယ်။ အမေစုက နိုင်ငံခြား သွားရင်လည်း ရိုးရာဝတ်စုံဝတ်တာ ချီးကျူးမိတယ်။ ကိုယ်တွေမှာတော့ သမင်လည်ပြန်၊ ခြင်္သေ့လည်ပြန် ကြည့်ကြတာကို မျက်နှာပူလို့။ ထမီဝတ်ထားရင် နယူးယောက်မှာ အထူးအဆန်း ငေးကြည့်ကြလွန်းလို့ မခိုင်လည်း မဝတ်ချင်ဘူးတဲ့။ ဘုန်းကြီးကျောင်းလာရင် ထမီဝတ်ဖို့ မမီးငယ်က တိုက်တွန်းတာမို့ ဒီတခါ သူလည်း ဝတ်လာတယ်။\nမမီချီကို၊ စန်းထွန်း၊ မခိုင်\nပြန်ခါနီး ကားကြုံရှာတော့ မခိုင်အသိ ဘရွှတ်ကလင်း ပြန်မယ့်ကားမှာ တနေရာရတယ်။ မထင်မှတ်ဘဲ မမီချီကိုနဲ့ဆုံတယ်။ မှတ်မိမလား မသိဘူး ကျွန်မနှင့်ဂျူး ပို့စ်ထဲက ဇာတ်လိုက်ကြီးလေ။ မရောက်လာနိုင်တဲ့ မမီးငယ် ဂျေဖြစ်အောင် တမင်တကာကို ဓာတ်ပုံရိုက်ကြတယ်။ မမီချီကို သမီး မေကဆုန်မေဆဲမိုးလေးက မြန်မာစကား ပြောတာများ မွှတ်နေတာပဲ။ ခြေအိတ်ရေစိုလို့ဖျားရင် ရှမ်းကု ကုထည့်လိုက်မှာလို့ အကြမ်းနည်း၊ အနုနည်းနဲ့ ဆုံးမတာများ လက်ဖျားခါတယ်။ နိုင်ငံရပ်ခြားမှာမွေး၊ ဗမာသွေးတဝက်ပါတဲ့ ကပြားကလေးတစ်ယောက်ကို ဗမာစကားမွှတ်နေအောင် ပြောတတ်အောင် သွန်သင်နိုင်တာ ချီးကျူးပါပေတယ်။ မနက် ၄ နာရီ အိပ်ယာထ၊ ၃ နာရီ ကားစီးရလို့ ပင်ပန်းလို့အပြန်မှာ အိမ်ငိုက်မလား အောက်မေ့တယ်။ ရှမ်းပြည်ကို တာဝန်ကျတဲ့ ဆရာဝန်၊ ဆရာမတွေကို သူပုန်တွေ အပိုင်စီးတဲ့အကြောင်း၊ ရှမ်းပြည်က အကြောင်းတွေကို နားထောင်ရတာ မျက်စိစင်းပြီး ငိုက်ဖို့နေနေသာသာ စိတ်ဝင်စားလို့ မျက်စိတောင် ကျယ်နေတော့တာပဲ။\nမိုးရွာမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားပေမဲ့ ပွဲမပျက်တဲ့မိုးကြောင့် နေသာသာ တိမ်ပြာပြာ ဆန်းဒေးမှာ မြန်မာလူမျိုး၊ မြန်မာအစားအစာ၊ စေတီနဲ့ စည်ကားတဲ့ နယူးဂျာဆီသွား တောလားလေးပါ။ မန်မိုရီယမ်ဒေးမှာ ယူအက်စ်မြို့တော်ဟောင်း၊ ပန်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်ရဲ အကြီးဆုံး ဖီလာဒဲဖီးယားမြို့၊ လျှပ်စစ်မီး၊ တီဗွီ၊ ဗီဒီယိုဂိမ်းမရှိတဲ့ ဒေသလေးတစ်ခုကို သွားရောက်လည်ပတ်တဲ့ ဖီလာဒဲပီးယားသွား တောလားကို နောက်အပတ်မှ ရေးပါဦးမယ်။\nမေ ၃၁၊ ၂၀၁၄။\nမခိုင်အမျိုးသား ဥ◌ီး‌ရွှေကို ရိုက်ပေးတာ\nပြတိုက် ထိုစကားလုံးနှင့် သူစိမ်းပြင်ပြင် ရှိနေရာမှ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းကဲ့သို့ အကျွှမ်းတဝင် ရှိလာခဲ့သည်မှာ လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်ခန့်က ဖြစ်သည်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သော နိုင်ငံများမှ အလယ်တန်း၊ အထက်တန်း ကျောင်းသားများသည် နွေရာသီပိတ်ရက်များတွင် ကမ့်ထွက်ခြင်း၊ ပြတိုက်၊ မြို့ကြီးများသို့ လေ့လာရေးခရီးများ ထွက်ကြသည့် အစီအစဉ်များ ရှိသော်လည်း မိခင်နိုင်ငံတွင် ထိုကဲ့သို့ မရှိ။ နယ်မြို့မှာမို့လို့ မရောက်ဘူးဟု ဆိုရအောင်လည်း ကျွန်မ သူငယ်ချင်း မြို့ကြီးသူစစ်စစ်များလည်း မူလတန်း၊ အထက်တန်းကျောင်းသားအရွယ်တွင် ပြတိုက်မရောက်ဘူးခဲ့။ ဒါဆို တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားအရွယ်မှာ ပြတိုက်ရောက်ဖူးပြီးလားဟု မေးပါက အသက် ၃၀ ကျော်မှ ပြတိုက်သို့ ရောက်ဖူးသည်ဟု ဖြေလျှင် အံ့သြသွားမည်လားမသိ ။ ပြတိုက်ဆိုသည်မှာ ဝင်ကြေးပေးရသော၊ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ပြသထားသော၊ နိုင်ငံခြားသား၊ ပညာရှင်များသာ သွားရောက်လည်ပတ်ကြသော၊ စိတ်ဝင်စားစရာမရှိ ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော နေရာတစ်ခုဟုသာ တွေးမိသည်။\nကျွန်မ သူငယ်ချင်းများနှင့် ကျွန်မကိုယ်တိုင် ပြတိုက်သွားဖို့ထက် လျှော့ပင်းမောလ်၊ ရုပ်ရှင်ရုံ၊ ဘုရား၊ ပန်းခြံ၊ စာအုပ်ဆိုင် သွားဖို့လောက်သာ စိတ်ကူးသည်။ တကျွှန်းနိုင်ငံတွင် သမ္မတအိမ်တော် Istana သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ကြသည့် သူငယ်ချင်းများ၏ ဓာတ်ပုံများကို မြင်ရသောအခါ သွားရောက်လည်ပတ်ချင်သော်လည်း ဝင်ကြေးပေးရသည်ဟု ဆိုသောအခါ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ ဝင်ကြေးပေးစရာမလိုသည့် သာယာအေးချမ်း စိမ်းစိုလှသည့် ပန်းခြံများ၊ တောတောင်များကိုသာ လည်ပတ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သည်။ စတိတ်တွင် ကျောင်းတက်ရသည့် မြို့ငယ်လေးသည် တက္ကစီမရှိ၊ ဈေးဝယ်ခြမ်းရန် ဝေါမတ်စတိုးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ နာရီဝက်အဝေးတွင်ရှိသည့် အော်တိုဝါမြို့၊ တနာရီခွဲ အဝေးတွင်ရှိသည့် အိုင်အိုဝါတက္ကသိုလ်ရှိသည့် အိုင်အိုဝါစီးတီးမြို့၊ အိုင်အိုဝါပြည်နယ်မြို့တော် ဒက်စ်မွိုင်းမြို့များတွင် ပြတိုက်။ ရုပ်ရှင်ရုံ၊ လျှော့ပင်းမောလ်များ ရှိသော်လည်း ကားမောင်းလိုင်စင်မရှိသေးသလို စုပေါင်းစပ်ပေါင်း ဝယ်ထားသည့် ကားဖွက်ချက်လေးသည် ဆူနမ်တို့ဆီသို့ ဘယ်သောအခါမှ ရောက်မလာခဲ့။\nကျောင်းစရောက်ပြီး မကြာမှီ အိုင်အိုဝါပြည်နယ်၏မြို့တော် ဒက်စ်မွိုင်းသို့ ကျောင်းမှ လိုက်ပို့ပေးသည်။ ရွှေရောင်အမိုးခုံးဖြင့် အိုင်အိုဝါစတိတ်ကယ်ပီတယ် အဆောက်အဦးသည် ခန့်ညားလှပသည်။ ပါပါဂျွှန်ပန်းပုပန်းခြံတွင် ပန်းပုဆရာ ပေးချင်သော မက်ဆေ့ကို ရဖို့ထက် ပန်းပုရုပ်များဖြင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့လောက်သာ စိတ်ဝင်စားသည်။ ရာသီဥတုက မိုးရွာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားရာ ဆူနမ်တို့က အိုင်အိုဝါစီတီးပန်းခြံသို့ မလိုက်။ သူငယ်ချင်းကို ခင်မင်ကြောင်း ပြသချင်တာလား၊ မိုးရေ စိုစိုစွတ်စွတ်နဲ့ မလည်ပတ်ချင်တာလား။ ဘာကြောင့်မှန်းတော့မသိ ထိုခရီးစဉ်ကို ကျွန်မ မလိုက်ပါခဲ့။ သုံးနှစ်ကျော်ကြာသည့်နောက် ယခုအခါမှ ထိုခရီးစဉ်တွင် မလိုက်ပါခဲ့သည်ကို နောင်တရမိသည်။ နာမည်ကြီးသည့် ထိုပန်းခြံကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရောက်မည့် အခွင့်အရေး အင်မတန် နည်းပါးလှသည်။\nကန်တက်ကီပြည်နယ်တွင် အလုပ်ရသည့်အခါ သူစိမ်းပြင်ပြင် မြို့အသစ်၊ အလုပ်အသစ်၊ လူအသစ်၊ နယ်မြေအသစ်နှင့် အကျွှမ်းတဝင် ဖြစ်အောင် သုံးလခန့် အချိန်ယူရသည်။ ထိုပထမသုံးလသည် စိတ်အပင်ပန်းဆုံး၊ အခက်ခဲဆုံး ရက်ရှည်များ ဖြစ်သည်။ ရုံးသူရုံးသား၊ အိမ်ရှင်မိသားစုဖြင့် အသိအကျွှမ်း ဖြစ်လာသော်လည်း သူငယ်ချင်းအသစ် ရှိမလာသည့်အခါ ကျောင်းနေဖက်သူငယ်ချင်း ညီအစ်မများဖြစ်သည့် ဆူနမ်၊ မိုင်းဖန်တို့ရှိသည့် မိုင် ၁၀၀ ကား ၂ နာရီ မောင်းရသည့် အိုဟိုင်းရိုးပြည်နယ် စင်စင်နာတီမြို့ဆီ လည်ပတ်ဖို့သာ စိတ်အားထက်သန်သည်။\nဆူနမ်တို့ဆီ သွားလျှင် ပန်းခြံ၊ ပြတိုက်တို့ထက် အရေးကြီးသော စားသောက်ဆိုင်၊ ကုန်စုံဆိုင်၊ လျှော့ပင်းမောလ်တို့ကိုသာ သွားရောက်သည်။ ဆိုင်းမဆင့် ဗုံမဆင့် ကန်တက်ကီအလုပ်မှ လေးအောဖ့်ခံရပြီး ဆူနမ်၊ ရာမားတို့ရှိရာ မေရီလန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ရဖို့ ဖန်လာသောအခါ ကန်တက်ကီရုံးမှ ဆူပါဗိုက်ဆာက နောက်တခေါက် ပြန်လာဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ လူဝီဗီလ်မှာ ရှိနေတုန်း ကန်တက်ကီဒါဘီပြတိုက်၊ လူဝီဗီလ်ဆလပ်ဂါးပြတိုက်တွေကို သွားရောက်လည်ပတ်သင့်သည်ဟု အကြံပေးသည်။ ကားမောင်းလိုင်စင်ဖြေရန် ပယ်ရလယ်ပါကင်း နေ့စဉ်လေ့ကျင့်သော်လည်း လိုင်စင်ရပြီးသည့်နောက် ပယ်ရလယ် ပါကင်းမလိုသည့်နေရာတွင် တစ်နှစ်ခန့် မောင်းပြီးသောအခါ ပယ်ရလယ်ပါကင်းထိုးရမည်ကို အသေကြောက်သည်။\nမန်ဆက်ချူးဆက်ပြည်နယ် ဂလော့ချက်စတာ မြို့လယ်ခေါင်တွင် ပယ်ရလယ်ပါကင်း လေးခါထိုးသော်လည်း ချောချောမွေ့မွေ့ မဖြစ်။ ဆူနမ် ပယ်ရလယ်ပါကင်း ထိုးနေချိန် သူ့ကားကို ဘယ်တော့များ ဝင်ပွတ်လေမလဲဟု ကားပိုင်ရှင်ခမျာ ရင်တမမ ဖြစ်နေရာ ဆိုင်ထဲတွင် စားသောက်နေရာမှ မနေသာတော့ဘဲ ကူထိုးပေးရန် ဆိုင်ထဲမှ ပြေးထွက်လာလေသည်။ သန်းခေါင်ယံ ဘော့စတွန်မြို့လယ်ကောင်တွင် ပယ်ရလယ်ပါကင် လေးခါထိုးသော်လည်း အံမဝင်ဘဲဖြစ်ရာ အံ့အားသင့်ရသည်မှာ စောင့်နေသောကားများသည် ဟွန်းမတီးဘဲ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကားမောင်းတတ်စ ငတိမလေးတွေ ပယ်ရလယ်ပါကင်း မကျွှမ်းဘဲ မြို့လယ်ခေါင်မှာ လာမောင်းနေတာ ဒုက္ခပါပဲဟု တွေးပုံရသည်။\nလူဝီဗီလ်မြို့လယ်ခေါင်တွင် ပယ်ရလယ်ပါကင် ထိုးရမည်ကို ကြောက်လျှင် ကားကို တနေရာတွင် ထားခဲ့ကာ ဘတ်စ်ကားစီးသွား၍ ရသည်။ ပယ်ရလယ်ပါကင်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ပြတိုက်ကို သွားရကောင်းမှန်းမသိ၊ သွားချင်စိတ် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆူပါဗိုက်ဆာစကား မှန်လှသည်။ လူဝီဗီလ်မြို့ဆီသို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် သွားရောက်လည်ပတ်ဖို့ ဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေ အင်မတန် နည်းလှသည်။ ပြတိုက်ဆိုသည့် စကားလုံးနှင့် ရင်းနှီးကျွှမ်းဝင်သည်မှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ် ခရစ်စမတ် အခါသမယတွင် ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၂ ဒီဇင်ဘာတွင် အိုဟိုင်းရိုးပြည်နယ် စင်စင်နာတီမှ ရာမားနေထိုင်ရာ မေရီလန်းပြည်နယ်သို့ ဆူနမ် ပြောင်းရွှေ့သွားရာ အားလပ်ရက်ပိတ်ရက်များတွင် ဆူနမ့်ဆီ သွားလည်ပတ်လေ့ရှိသော ကျွန်မမှာ ငေါင်စင်းစင်း ဖြစ်ကျန်ခဲ့လေသည်။ ကန်တက်ကီမှ မေရီလန်းသို့ မိုင် ၆၀၀ ကား ၈ နာရီ မောင်းရရာ အိုမင်းနေသော စီးတော်မြင်းသည် ထိုမျှလောက် ခရီးနှင်ဖို့ အင်အားချည့်နှဲ့လွန်းသည်။\nခရစ်စမတ်၊ နှစ်သစ်ကူးချိန်တွင် သူငယ်ချင်း၊ မိသားစုမရှိ တစ်ယောက်တည်း ယောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေမှာ သူတို့ဆီ လာလည်ပါလားဟု ဆူနမ်တို့က ဖိတ်ခေါ်သောအခါ ခွင့် ၃ ရက် ယူရုံမျှဖြင့် အားလပ်ရက် ၁၁ ရက်ရရာ သွားရောက်လည်ပတ်သည်။ ခရစ်မမတ်နေ့တွင် အိမ်ဖြူတော်၊ မိုးနူမတ်ကျောက်တိုင်း၊ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အမှတ်တရ၊ ကယ်ပီတယ်ဆီ သွားရောက်လည်ပတ်သည်။ နှင်းမကျသောနေ့များတွင် ဝါရှင်တန်ဒီစီမြို့တော်ဆီသို့ တကိုယ်တော် တိုးရစ်သည်။ နေရှင်နယ်ဝါရှင်တန်ကက်သီဒရယ် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၊ လိုင်ဘယ်ရီအော့ဖ် ကွန်ကရက်၊ ယူအက်စ်ကယ်ပီတယ်၊ ဝါရှင်တန်ဘော်တနစ်ဂါးဒင်းတို့ကို လည်ပတ်သည်။ ဝါရှင်တန်ဒီစီမှ ပြတိုက်များ၊ နေရာတော်တော်များများသည် အခမဲ့ဖြစ်သည်။\nအာကာသပြတိုက်တွင် နေစကြာဝဋ္ဌာ၊ လပေါ်သို့ လူသားတို့ စတင်ဆင်းသက်ပုံ၊ မားစ်ဂြိုလ်ပေါ် လေ့လားစူးစမ်းပုံ၊ အာကာသယဉ်၊ အာကာသယာဉ်မှုးဝတ်စုံများ ပြသထားရာ အာမမ်ဂတမ်၊ ဂရပ်ဖစ်တီကဲ့သို့အာကာသရုပ်ရှင်များကို စိတ်ဝင်စားသော ကျွန်မ ထိုပြတိုက်များမှ မခွာနိုင်။ အမျိုးသားသမိုင်းပြတိုက်သည်ကား အထပ်လေးထပ်ရှိပြီး တကမ္ဘာလုံးမှ တိရစ္ဆာန်များကို ကျင်လည်ကျက်စားနေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ပုံစံတူဖြင့် ပြသထားရာ အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းသည်။ ဒိုင်နိုဆော၊ မြေဆီလွှာ၊ ကျောက်လွှာ၊ ကျောက်မျက်ရတနာ ပြခန်းများလည်း ရှိသည်။ မြန်မာပြည်မှ ပတ္တမြား၊ မြ၊ ကျောက်စိမ်းတို့ကို တွေ့ခဲ့သည်။\nဝင်ကြေး ၅ ကျပ် ပေးရသော လိပ်ပြာပြခန်းတွင် လိပ်ပြာများက ပုခုံးပေါ်လာနားကာ လိပ်ပြာရောင်စုံများကို နီးနီးကပ်ကပ် မြင်ရသည်ကို လူတိုင်း သဘောကျ ကျေနပ်ကြသည်။ အမျိုးသားပန်းချီပန်းပုပြတိုက်တွင် ပြသထားသော ပန်းပုရုပ်များမှာ လက်ရာပြောင်မြောက်လွန်းလှသည်။ ပန်းချီများသည် အလင်းအမှောင် ပိုင်နိုင်ပြီး ပုံစံတူပန်းချီများမှာ အသက်ဝင်လှပြီး တကယ့်သက်ရှိအလား ထင်ရသည်။ ပန်းချီပါရမီမရှိသော်လည်း ပန်းချီကားအလှကို ငွေ့ငွေ့လေး ခံစားမိသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ပြတိုက်ဆိုသည်မှာ သွားရောက်လည်ပတ်လေ့လာသင့်သော နေရာဖြစ်သည်ဟု သဘောပေါက်သွားသည်။\nနယူးယောက်ပြတိုက်များသည် ဝါရှင်တန်ဒီစီပြတိုက်များကဲ့သို့ အခမဲ့မဟုတ်သောကြောင့် သွားရောက်လည်ပတ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်သလို မနှစ်ကဆောင်းတွင်းသည် အင်မတန်ဆိုးရွားလှသော ဆောင်းရာသီဖြစ်ရာ တဆောင်းတွင်းလုံး ဘယ်မှမသွားဖြစ်။ အိမ်ထဲ မနေချင်အောင် သာယာလွန်းသော နွေဦးရက်များတွင် သူငယ်ချင်းမရှိသော်လည်း Meet up အဖွဲ့များတွင် ပါဝင်ကာ လမ်းလျှောက်ဖြစ်သည်။ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ပါဝင်သည်က အက်စ်စတိုးရီးယားတခွင် ၆ မိုင် ၃ နာရီ လမ်းလျှောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လူ အယောက် ၆၀ ခန့်ပါဝင်သည်။ မက်ဟန်တန်တွင် တိုးရစ်အုပ်လိုက် တွေ့ရသည်မှာ မထူးဆန်းသော်လည်း တိုးရစ်မရှိသော အက်စ်စတိုးရီးယားတွင် တိုးရစ်အုပ်လိုက် တွေ့ရသည်မှာ ထူးဆန်းနေသည်။ စားသောက်ဆိုင်များက ဘယ်နိုင်ငံက လာတာလဲဟု ဝိုင်းဝန်းမေးမြန်း စပ်စုကြသောအခါ နယူးယောက်ကပဲဟု ဖြေလျှင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။\nလမ်းလျှောက်သောကြောင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်သလို မရောက်ဖူးသည့် နေရာများကို ရောက်ဖူး၊ သိကျွှမ်းရသည့်သူများ၏ အတွေ့အကြုံများကို နားထောင်ရသည်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်။ ဒုတိယအကြိမ် သွားရောက်သည်က လူးဝစ်အမ်းစရောင်းအိမ်ပြတိုက် ဖြစ်သည်။ ကျွန်မက လကမ္ဘာတွင် ပထမဆုံး လမ်းလျှောက်သော အမေရိကန်အာသာယာဉ်မှုး အမ်းစရောင်းဟု ထင်နေသည်။ ထိုအခါ ဘိုလီဗီးယားနိုင်ငံသူ ယူအန်တွင် အလုပ်လုပ်သည့် အန်တီက အဲဒါ Neil Armstrong ၊ အခု သွားမှာက အမေရိကန် ဂျဇ် လေမှုတ်တူရိယာတီးတဲ့သူ Trumpeter ၊ အမေရိကန် စိတ်နှလုံးကောင်း သံတမန်၊နိုင်ငံပေါင်းစုံတွင် သီဆိုခဲ့သည့် အဆိုတော် လူးဝစ်အမ်းစရောင်း။ ၁၉၆၀ တုန်းက အရမ်းနာမည်ကြီးတာ Summer Time သီချင်းဆို နာမည်ကြီး ။ S..u...m...m...e...r....T...i...m...e (အသံနေ အသံထားနှင့်ပါ ဆိုပြသည်)။ ကျွန်မ မသိပါ ဂျဇ်ဆိုလျှင် နော်ရာဂျူန်း၏ Come away with me ၊ Don't know why လောက်သာ သိသည်။\nအီတလျံသား မိုက်က နောက် အမ်းစရောင်းတစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။ Tour de France ချန်ပီယံ ခုနစ်ဆု ပိုင်ရှင်လေ။ ခုတော့ တားမြစ်ဆေးသုံးစွဲလို့ ချန်ပီယံဆုတွေသိမ်း တရားဆိုင်နေရတယ်။ သြော် ...အမ်းစရောင်းတွေ များပါ့။ ပြတိုက်ဝင်ကြေးမှာ ၁၀ ဖြစ်သော်လည်း လူ ၁၀ ယောက်အထက်ဆိုလျှင် အုပ်စုဒစ်စကောင့်ရသောကြောင့် ၆ ကျပ်သာ ပေးရသည်။ လူးဝစ်အမ်းစရောင်းအိမ်ပြတိုက်သည် သာမာန်ရပ်ကွက်ထဲက မထင်မရှား အိမ်လေးမျှသာဖြစ်သည်။ အင်္ဂလန်ဘုရင်ကိုယ်တိုင် ချီးမြှင့်ထားသော ရွှေအစစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် Trumpet ကို သူငယ်ချင်းအား ပေးပစ်လိုက်သည်အထိ အပေးအကမ်း ရက်ရောလှသူ ဖြစ်သည်။ ဧည့်ခန်း၊ အလုပ်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်၊ ရေချိုးခန်း၊ ဧည့်သည်ခန်း၊ ဘုရားခန်း အကြာင်းကို ဂိုက်မှ ရှင်းပြပြီး အမ်းစရောင်း၏ စကားသံ၊ သီချင်းသံများကို နားဆင်ရသည်။\nမွေးစာရင်းမရှိသောကြောင့် သူ့ကိုမွေးတဲ့အချိန်တုန်းက မီးရှုးမီးပန်းဖောက်နေတယ်ဆိုသော စကားကြောင့် ဂျူလှိုင် ၄ လွတ်လပ်ရေးနေ့ကို သူ့မွေးနေ့ဟုထင်ကာ မွေးနေ့ပွဲကျင်းပခဲ့ရာ သူကွယ်လွန်ပြီးမှ တွေ့ရသည့်မွေးစာရင်းအရ သူ့မွေးနေ့သည် သြဂုတ်လ၏ တခုသောရက်တွင် ဖြစ်သည်။ သို့ပါသော်လည်း သူ့မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ် ဂျက်ဂီတပွဲတော်ကို ထို ၂ ရက်လုံးတွင် ကျင်းပရာ နာမည်ကြီးဂျဇ်ဂီတပညာရှင်များ လာရောက်ဖျော်ဖြေကြသည်။ အနီးပတ်ဝန်းကျင်အိမ်များမှာ လက်မှတ်ဝယ်စရာမလို လမ်းမပေါ် ခုံလေးတစ်ခုချကာ အေးအေးလူလူ နားဆင်နိုင်သည်။\nအမ်းစရောင်း၏ အလုပ်ခန်းပြတင်းပေါက်မှ လမ်းမသို့ ငေးကြည့်ရင်း သူ့သီချင်းထဲမှ စာသားဖြစ်သည့် I hear babies crying ဆိုသည့်စာသားလေးမှာ တကယ်လည်း ထိုအိမ်မှနေ၍ ကလေးငိုသံ ကြားခဲ့ရပြီး စပ်ဆိုခဲ့ပုံပေါ်သည်။ အိမ်ဆိုသည်မှာ မေတ္တာမြစ်တို့ မြစ်ဖျားခံရာဖြစ်သောကြောင့် ထိုအိမ်ကလေးမှ ဖြန့်ဝဖန်တီးလိုက်သည့် သီချင်းသံများကို ဝမ်းမြောက်ပီတီဖြစ်စွာ နားဆင်ရသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ကျော်က ဂန္တဝင်ဂီတပညာရှင် ထိတွေ့ကိုင်တွယ်ခဲ့သည့် နေရာများနှင့် မတော်တဆ ထိတွေ့မိပြီး လက်ဆွဲများ နှုတ်ဆက်မိလေသလား။\nဗြိတိသျှထံမှ လွတ်လပ်ရေးရအောင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပထမဆုံး သမ္မတ ဂျော့ဝါရှင်တန်၏ စံအိမ်ဖြစ်သော ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ် မောက်ဗာနွန်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်စဉ် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာခန့်က တည်ဆောက်ထားခဲ့သည့် ထိုစံအိမ်ကို မပျက်မစီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်ကို အံ့သြချီးမွမ်းမိသည်။ ရှေးခတ်ကလူများ နေထိုင်စားသောက်ပုံ၊ သမိုင်းကြောင်းကို လေ့လာသိမြင်ရသည်။ တိုင်းပြည်နှင့်လူမျိုးအပေါ် ကောင်းကျိုးပြူခဲ့သည့် သူများသည် လူသေသော်လည်း နာမည်မသေ နောက်မျိုးဆက်များက ချီးကျူးဂုဏ်ပြု သမိုင်းတွင်ရစ်သည်။\nလွန်ခဲ့သော တနင်္ဂနွေနေ့က Meet up အဖွဲ့နှင့် MOMA PS 1 တွင် ပြသထားသော နွေဦးပြခန်းသို့ သွားရောက်သည်။ မက်ဟန်တန်ရှိ MOMA ( Museum Of Modern Art ) ပြတိုက်သည် နာမည်ကြီးသည်။ လောင်းအိုင်လန်မှ မိုမာပီအက်စ်ဝမ်းသည်လည်း မဆိုးလှ။ ဝင်ကြေး တစ်ဆယ်ဖြစ်သော်လည်း သဒါ္ဓကြေးပေး၍ ရသည်။ ပထမဆုံးပြခန်းမှာ Maria Lassing ၏ ပန်းချီလက်ရာများ ဖြစ်သည်။ ရေဆေးနှင့် ဆီဆေးကိုတောင် ခွဲခြားမသိသော လူပိန်းကျွန်မ လက်ဆင်း၏ ပန်းချီလက်ရာများ အင်မတန် ထူးဆန်းသည်ကိုတော့ သတိမထားဘဲ မနေနိုင်။ ဂျင်းဘောင်းဘီစများ၊ အနက်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်စလစ်မွှန်းခွျှန်းများကို မြင်ရသည့်အခါ မြန်မာဘုန်းကြီးကျောင်း၊ မုခ်ဦးများကို မျက်စိထဲ မြင်မိသည်။\nပန်းချီဆရာ ဘယ်သူလဲဟု သိချင်သောကြောင့် သွားဖတ်သည့်အခါ Korakrit Arunanondchai ထိုင်းပန်းချီဆရာ ဖြစ်နေသည်။ ချင်းမိုင်မှ White Temple တွင် သူ့လက်ရာများ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ပန်းချီဆရာ၏ ယုံကြည်သက်ဝင်မှု၊ ခံစားချက်၊ စကားလုံးများသည် ပန်းချီကားတွင် ဖော်ပြနေသည်။ ရေတဝက်ဖြည့်ထားသော ရေပုံးများ၊ သဲစာအုပ်စင်၊ သစ်သားကြမ်းပြင်များ တွေ့ရသော်လည်း ပေးချင်သည့်မက်ဆေ့ကို မရ။ အိမ်ခြံမြေရောင်းဝယ်ရေးကုမ္ဗဏီတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓာတ်ပုံများကို မြင်ရသောအခါ အံ့သြဘနန်း ဖြစ်ရသည်။ ဂရပ်ဖစ်အက်ဖက်သုံးထားမှန်း သိသော်လည်း သာမန်ရိုးကျမှ ခွဲထွက်သည့် ရိုက်ချက်ပြင်းပြင်းများက သပ်ရပ်လှပလွန်းသည်။ အနီးအနားတဝိုက်မှ ပန်းချီဆရာများ၏ အိမ်များတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပန်းချီကားကို သွားရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။ အကြိုက်တွေ့တာလည်း ရှိသည်၊ နားမလည်တာလည်း ရှိသည်၊ အရောင်စပ်ထားတာ ကြိုက်တာလည်း ရှိသည်။ ဘာကိုဆိုလိုချင်မှန်း မသိတာလည်း ရှိသည်။ ဒီလိုလည်း ဆွဲလို့ရတာပဲဟု သိရတာလည်း ရှိသည်။\nပြတိုက်ဆိုသည်မှာ ပျင်းစရာမကောင်းတော့သလို သွားရောက်လေ့လာသင့်သော၊ အသိညဏ်ဗဟုသုတ တိုးစေသော၊ မမြင်ဘူးတာတွေ မြင်ရသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပြတိုက်သည်ဆိုသည်မှာ မသိ၊ မမြင်၊ မတွေးဆနိုင်သော ကကြိုးများဖြင့် ဖမ်းစားတတ်သည့် ကဝေတစ်ပါး ဖြစ်သည်။\nမေ ၂၁၊ ၂၀၁၄။\n"ကျွန်မသည် ပန်းချီကားကို နေ့စဉ် စိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ တစ်နေ့ မကြည့်ရလျှင် မနေနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ သို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ အကြောင်းရှိသည်။ ပန်းချီကားကို စိုက်ကြည့်ရင်း လူရုပ်တွေကပင် လှုပ်လာသလို သစ်ပင်သစ်ကိုင်းတွေကပဲ လှုပ်သလိုလို ထင်မိသည်။"\nဆရာမကြီး ဒေါ်ခင်မျိုးချစ်၏ ဥရောပယဉ်ကျေးမှု အနုပညာမိတ်ဆက် စာအုပ်မှ ကောက်နှုတ်ချက်\nနှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်အတွင်း အအေးဆုံးလို့ ပြောစမှတ်တွင်တဲ့ မနှစ်က တဆောင်းတွင်းလုံး ဂူအောင်းပါတယ်။ မအောင်းလို့မရ။ အပြင်ထွက်ရင် မျက်လုံးလေးပဲ ဖေါ်ထားတာအောင် ပါးတွေ၊ ပါးစပ်တွေ ကျင်တက်လာပြီး ခဲသွားမလား မှတ်တယ်။ ရာသီဥတု နည်းနည်းနွေးလာလို့ အပြင်ထွက်မလား စိတ်ကူးပါရဲ့။ ရုံးပိတ်ရက်ကလေး နှပ်ရတာဆိုပြီး မနက် ၁၀ နာရီလောက်မှ အိပ်ယာထ၊ သတင်းလေး ကြည့်ဦးမှ၊ ဗိုက်ဖြည့်ဦးမှ၊ ရေချိုးဦးမှနဲ့ သွားမယ်လည်းဆိုရော နေ့လည် ၁ နာရီ ထိုးနေပြီ။ မြို့ထဲကို ၁ နာရီလောက် ရထားစီးရမှာမို့ နေ့လည် ၂ နာရီလောက်မှ ရောက်မှာ။ ၂ နာရီလောက် လည်ပြီးရော အိပ်ပြန်ရတော့မှာ မထူးပါဘူးလေဆိုပြီး အိမ်မှာ ကိုရီးယားကားနဲ့ပဲ နှပ်နေတာ ကြာပြီ။\nတနင်္လာနေ့မနက်ဆို ရုံးပိတ်ရက်တွေမှာ ဘယ်သွားဖြစ်လဲလို့ အလ္လာဘသလ္လာဘ ပြောကြရင် ပြောစရာစကားရယ်လို့ မရှိဘူး။ ဝေါထရိတ်စင်တာ သွားလည်မယ်လို့ မန်နေဂျာကို ပြောထားတာ ကြာလှပြီ။ ခုထက်ထိ အကောင်အထည် မဖော်သေးဘူး။ ရာသီဥတု သာယာတဲ့ မတ်လရဲ့ တခုသော စနေနေ့မှာ ပန်းသီးတခွင် ခြေဆန့်လို့ ဟိုရိုက်ဒီရိုက်တာတွေ၊ အရင်တုန်းက ရိုက်ထားတာတွေကို All About NYC စီးရီးပို့စ်တွေ အနေနဲ့တင်မယ်လို့ စိတ်ကူးထားပါတယ်။ ပန်းသီးမြို့ထဲ လည်ကြရအောင်..\nRockefeller Center ရော်ခါဖယ်လာစင်တာရှေ့က နာမည်ကျော် ခရစ်စမတ်သစ်ပင်ကြီး။ ၆၉ ပေကနေ ပေ ၁၀၀ ထိ မြင့်ပါတယ်။ အောက်ဖက်မှာ ရေခဲပြင်စကိတ်ကွင်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ Bryant Park ဘရိမ်ရန်ပါ့ခ်လို ဖရီးမဟုတ်ဘူး။ ခရစ်စမတ်ဆို အဲဒီသစ်ပင်နားမှာ လူတွေ ကြိတ်ကြိတ်တိုးနေတာပဲ။ ရဲတွေလည်း အများကြီး။ ရာသီဥတုအေးပေမဲ့ ရောက်သင့်တဲ့နေရာမို့ ရောက်ခဲ့ပါတယ်။\nမြန်မာတွေက English Premier League ၊ Italy Serie A League ၊ Spain Lagia League၊ World Cup ကို ခရေဇီဖြစ်သလို အမေရိကန်တွေက အမေရိကန်ဘောလုံး၊ ဘေ့စ်ဘော၊ ဘက်စကက်ဘောတွေကို ခရေဇီဖြစ်တယ်။ အဲဒီထဲမှာ အမေရိကန်ဘောလုံး Super Bowl ပြိုင်ပွဲက နာမည်အကြီးဆုံး၊ လူကြည့်အများဆုံး။ နယူးဂျာဆီပြည်နယ်မှာ စတေဒီယမ်ကွင်း ရှိတယ်။ စူပါဘောပြိုင်ပွဲ စဖွင့်တဲ့နေ့ အထိမ်းအမှတ် အင်ပါယာစတိတ်အဆောက်အဦးမှာ မီးရောင်စုံထွန်းထားတာပါ။ မေစီ Macy လျှော့ပင်းမောလ်ကြီးမှာ စူပါဘောပြိုင်ပွဲဝင်အသင်း မော်ဒယ်ရုပ်ဘွိုင်း အရုပ်တွေနဲ့ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်တဲ့သူ များလွန်းလို့ လူရှင်းတုန်း လျှပ်တပြက် ရိုက်ထားတာ။\nကန်တက်ကီပြည်နယ်ကတော့ ဘက်စကက်ဘောကို ခရေဇီ။ မနှစ်က ဗိုလ်စွဲရင် အသင်းအမှတ်တံဆိပ်ကို တက်တူးထိုးမယ်လို့ ကတိပေးထားတဲ့ လူဝီဗီလ်အသင်းမန်နေဂျာ သူ့ကတိအတိုင်း တက်တူးထိုးပါတယ်။\nမနှစ်က University of Louisville ရဲ့ Cardinals (UOL Cards လို့ အတိုကောက် ခေါ်ကြတဲ့) လူဝီဗီလ်အသင်း ဗိုလ်စွဲတယ်။\nလူဝီဗီလ်မြို့ကနေ ၁ နာရီအဝေးမှာရှိတဲ့ Lexington လက်ဆီတန်မြို့ University of Kentucky ရဲ့ WildCats ( UK Cats လို့ အတိုကောက် ခေါ်ကြတဲ့) နဲ့ ချန်ပီယံဆုကို တယောက်တလှည့် ယူနေကြတာပါပဲ။\nThe Hungers Game : Catching Fire ထဲက ဒါလင် J. Law ဂျက်နဖာလောရင့်က ကန်တက်ကီပြည်နယ် လူဝီဗီလ်သူလေးပါ။\nရုံးတက်ရုံးဆင်းရင် ဖြတ်ရတဲ့ Grand Central အတွင်းဖက် မီးဆိုင်းမြင်ကွင်းပါ။ ဂရမ်းစန်ထရယ်က နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ကျော်နေပေမဲ့ ခုထက်လက်ရှိ အသုံးပြုနေတဲ့ ဘူတာကြီး။ နယူးယောက်ရဲ့ အထင်ကရ Landmark တစ်ခုပါ။ ဖေ့စ်တူဖေ့စ် အင်တာဗျူးပြီးလို့ ညနေ ၆ နာရီ ဝါရှင်တန်ဒီစီကို ပြန်မဲ့ဘတ်စ်ကားဆီ ကသောကမျောသွားရင်း ကသောကမျော ရိုက်ခဲ့တာ အောက်ကဓာတ်ပုံတွေ။ အဲဒီတုန်းက ဂရမ်းစန်ထရယ်လို့ မသိဘူး။ ဒီရှေးဟောင်းအဆောက်အဦးကြီး လှလိုက်တာလို့ တွေးတာ။ ခုတော့ ရုံးတက်ရုံးဆင်းတိုင်း ဖြတ်ရတဲ့နေရာ ဖြစ်နေတယ်။\nအောက်ကဓာတ်ပုံကိုကြည့်ပြီး ဘာကြီးပါလိမ့်လို့ တွေ့မိမယ်။ နယူးယောက်ရဲ့ အထင်ကရ နေရာတခုပါပဲ။ ရုံးတက်ရက်၊ ရုံးတက်ချိန်မို့ကျူတန်းက နည်းနည်းပဲ ရှည်တယ်။ ရုံးပိတ်ရက်ဆို ကျူတန်းကြီးက အရှည်ကြီး။ အဲဒါကြီးနဲ့ တွဲရိုက်ဖို့ကို စောင့်ရတာ။\nဒါကတော့ ရုံးပိတ်ရက်မှာ Charging Bull ကြေးရုပ်တုနဲ့ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်ဖို့ စောင့်နေတဲ့ လူအုပ်ကြီးပါ။ တချို့က နွားရဲ့ ပစ္စည်းကိုကိုင်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ကြလို့ တခြားနေရာတွေထက် ပြောင်လက်နေတာကို တွေ့ပါလိမ့်မယ်။ တကယ့်နွားအစစ် ဆိုရင်တော့လား ဒင်းတို့တွေ အကန်ခံရမှာ သေချာတယ်။ Agressive financial optimism and prosperity အမှတ်အသား၊ ဝေါစတိဗ်ရဲ့ အိုင်ကွန်ပါတဲ့။ အောက်ဓာတ်ပုံ ဘယ်ဖက်နားက အဆောက်အဦးက The Nation Museum of American ပြတိုက်ပါ။\nမတ်လရဲ့ တခုသောနေ့တရက်မှာ နှဲသံတွေ တအီအီ၊ ဘင်သံတွေ တဒုန်းဒုန်း ကြားရတော့ ဘာများပါလိမ့်။ ကိုယ်က အစိမ်းရောင်ဘောင်းဘီ၊ မန်နေဂျာက အစိမ်းရောင်ဆွယ်တာ ဝတ်လာတာ စိန့်ပစ်ထရစ်ဒေးအတွက်လားလို့ မေးတော့မှ မတ်လ ၁၇ ရက်ဟာ စိန့်ပက်ထရစ်နေ့မှန်း သိတော့တယ်။ အိုင်ယာလန်က သူတော်စင် စိန့်ပက်ထရစ် သေဆုံးတဲ့နေ့ အိုင်ယာလန်မှာ ရုံးပိတ်ရက်ဖြစ်ပြီး အိုင်းရစ်တွေများတဲ့ ဗြိတိန်၊ ကနေဒါ၊ ယူအက်စ်၊ အာဂျင်တီးနား၊ သြစတေးလျနဲ့ နယူးဇီလန်မှာ စိန့်ပက်ထရစ်ပွဲကို အကြီးအကျယ် ဆင်နွှဲကြပါတယ်။ ကိုယ်နေဖူးတဲ့မြို့တွေထဲမှာ နယူးယောက် စိန့်ပက်ထရစ်ချီတက်ပွဲက အကြီးကျယ်ဆုံး၊ အစည်ကားဆုံးပဲ။ အချက်အချာလမ်းမကြီးဖြစ်တဲ့ Fifth Ave အမှတ်ငါးလမ်းမကြီးကို ပိတ်ပြီးတော့ကို တက္ကသိုလ်ပေါင်းစုံ၊ ကျောင်းပေါင်းစုံက ဘင်ခရာဝိုင်းတွေ ချီတက်သရုပ်ပြကြတာ။\nအစိမ်းရောင်တွေ ဝတ်ဆင်ပြီး အားပေးကြတယ်။ ဗြိတိန် ကိမ်းဘရစ်မြို့စားကတော် ကိက် စိန့်ပက်ထရစ်ပွဲမှာ ခေါင်းကနေ ခြေအဆုံး အစိမ်းရောင်ဝတ်ဆင်တာ သတင်းမှာ တွေ့လိုက်တယ်။ ကိက် ဖက်ရှင်တွေက ဒိုင်ယာနာမင်းသမီးလိုပဲ အတော်ပေါ်ပြူလာဖြစ်တယ်။\n၉၁၁ မှာ ပြိုကျခဲ့တဲ့ World Trade Center နေရာနားမှာ ဆောက်ထားတဲ့ World Trade Center အသစ်ပါ။ ဘေးက Ground Zero 911 Memorial ပြတိုက်ကို ဝင်ဖို့စောင့်နေတဲ့ လူအုပ်ကြီး မနည်းမနော။ ဒီပုံစံအတိုင်းဆိုရင် ဒီနေ့တော့ ပြတိုက်ထဲဝင်ဖို့ ကိုယ့်အလှည့်ရောက်ပါ့မလား။ မသေချာတာနဲ့ ဓာတ်ပုံပဲ ရိုက်ခဲ့တော့တယ်။\n၉၁၁ တုန်းက ရှေ့က ပြိုကျပျက်စီးနေတဲ့ ဝေါထရိတ်စင်တာအောက်မှာ ပိတ်မိနေတဲ့သူတွေကို ကူညီကယ်ဆယ်တဲ့ မီးသတ်သမား၊ ရဲတွေ၊ ပြည်သူတွေ စခန်းချခဲ့တဲ့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းလေးပါ။ ဘုရားကျောင်းလေးက ခမ်းနားထည်ဝါမှုတွေ မရှိပေမဲ့ ၉၁၁ သမိုင်းဝင်နေရာလေးမို့ လာတဲ့သူ များတယ်။\nဖုန်တထောင်းထောင်း၊ စုတ်ပြတ်နေတဲ့ မီးသတ်သမားအင်္ကျီလေးကို မြင်ရတော့ ကိုယ်တင် မကဘူး ကင်မရာပါ မျက်ရည်ဝဲသွားတယ်။ (ဒါကြောင့် ဝါးတားတား ဖြစ်နေတာ နေမှာ)\nလစ်ဘာတီရုပ်တုဆီသွားဖို့ သဘောၤစီးတဲ့ Whitehall Terminal Manhattan (South Ferry) ရှိတဲ့ Battery ပန်းခြံလေးပါ။\nလစ်ဘာတီရုပ်တုဆီ နယူးဂျာဆီဖက်ကနေလည်း ဖယ်ရီသင်္ဘောတွေ ရှိတယ်။ ဒါကတော့ အောက်မက်ဟန်တန်ကနေ ထွက်တဲ့ဖယ်ရီ။\nအဲဒီနားမှာပဲ The National Museum of the American ပြတိုက် ရှိပါတယ်။ ဝင်ကြေးအခမဲ့ပါ။ အင်ဒီးယန်းလူမျိုးတွေရဲ့ လက်မှုပစ္စည်းတွေ၊ မာယာလူမျိုးတွေရဲ့ ကျောက်ထွင်းလက်ရာတွေက အတော်လေး ထူးဆန်းပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့အရမ်းကောင်းတယ်။\nရုရှားဘုရားရှိခိုးကျောင်း Trinity ထဲမှာ တယော၊ စန္ဒရားတီး လေ့ကျင့်နေကြတာ တော်တော်လေး နားထောင်ကောင်းလို့ ကိုယ်အပါအဝင် တော်တော်များများ နားသောတဆင်ကြတယ်။ ဘုရားကျောင်းရဲ့ မှန်ပြတင်းပေါက်တွေကို ရောင်စုံကျောက်တွေနဲ့ ပန်းချီခြယ်မှုန်းထားတယ်။ အပြင်ကကြည့်ရင် အတော်ဟောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ အထဲမှာတော့ ခိုင်ခံ့သားပဲ။\nနာမည်ကျော် ဘရွက်ကလင်းတံတားဆီအသွား စီးတီးဟောပန်းခြံမှာ အညောင်းဖြေရင်း ဘေးက အဆောက်အဦးတွေကို ရိုက်ထားတာပါ။\nလူတွေများလွန်းလို့ ပြေးပွဲ၊ လမ်းလျှောက်ပွဲများ ရှိသလားလို့တောင် ထင်မိတာ။ မဟုတ်ပါဘူး ရုံးပိတ်ရက်တွေဆို ဘရွက်ကလင်းတံတားပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်သူ၊ စက်ဘီးစီးသူ၊ အပြေးလေ့ကျင့်သူ၊ ၁ ဒေါ်လာတန်ကီးချိန်း၊ ပိုစတာရောင်းသူတွေနဲ့ အမြဲစည်ကားနေတာပဲတဲ့။ လူတွေကို ကျော်တက်ရင်းနဲ့ဘယ်ဖက်လမ်းလေးကို ရောက်သွားရင် ဒါဘိုက်လိမ်း Bike Lane လို့ စက်ဘီးစီးတဲ့သူတွေက အော်သွားတယ်။\nတံတားအဆုံးနား မရောက်ခင်ဘဲ ပြန်လှည့်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်တခေါက် မခိုင်တို့နဲ့ သွားတော့မှ တံတားအဆုံးလမ်းက ကားလမ်းမကြီးနှစ်ခုကြားမှ။ တံတိုင်းတွေနဲ့ သေချာကာထားတာများ တံတားအဆုံးကနေ တံတိုင်းအဆုံးအထိက ဘရွတ်ကလင်းတံတား အစအဆုံးနီးပါးလောက် ဝေးတယ်။ ဘရွက်ကလင်းတံတားပေါ်မှာ နှလုံးသားတံခါးကို မေတ္တာသော့နဲ့ ခတ်လိုက်ကြပြီး နောက်ထပ်ဖွင့်လို့မရတော့ အောင် သော့ကို အရှေ့မြစ် East River ထဲ လွှင့်ပစ်ကြတယ်။\nလျှောက်ရတာ အတော်ညောင်းသွားပြီလား။ မေစီရဲ့ Secret Garden ၊ ယိုးဒယားဘုရင်ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပေးခဲ့တဲ့ ယိုးဒယား ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေကို နောက်အပတ်မှ သွားလည်ကြရအောင်။\nမတ် ၁၅၊ ၂၀၁၄။\nစူပါမားကဒ်၊ စတိုးဆိုင်တွင် ဈေးဝယ်လျှင် မျက်စိထောက်ဒေါက် ကြည့်ခြင်းခံရသော၊ ဈေးမေးပြီး မဝယ်လျှင် ရန်ထောင်တတ်သော၊ မဝယ်နိုင်ဘဲနဲ့ မေးသည်ဟု အဓိပ္ဗာယ်သက်ရောက်သော မျက်လုံးများနှင့် ကြည့်တတ်သည့် ဈေးရောင်းသူများ ကြီးစိုးသည့်နိုင်င်ငံတွင် ကြီးပြင်းခဲ့သောကြောင့် ကာစတာမာဆားဗစ်ဆိုသည့် စကားလုံးကို နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ ရောက်ရှိသည့်အချိန်မှ နားလည်ခဲ့သည်။ ဈေးဝယ်သူ အမြဲမှန်သည်ဆိုသော စကားလုံးမှာ နိုင်ငံရပ်ခြားတွင်တော့ ဟုတ်ပါလိမ့်မည် ကျွှန်မတို့နိုင်ငံတွင်တော့ မဟုတ်ခဲ့။\nပူပြင်းခြောက်သွေ့သော နွေညနေခင်းတစ်ခုတွင် ကြည့်မြင့်တိုင်ညဈေး ဖိနပ်ဆိုင်မှ ဖိနပ်များကို စီးကြည့်လိုက်၊ ဈေးမေးလိုက်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသူက သင်းခိုင်။ ကျွန်မတို့က လှတယ်၊ မလှဘူး ထင်ရာမြင်ရာ အကြံညဏ်များ စွက်ပေးကြသည်။ ဆန်ဆိုင်ပိုင်ရှင် သင်းခိုင်သည် ဈေးသည်အထာကို ကောင်းကောင်းနားလည်သည်၊ ဈေးကို စနည်းနာသည်၊ ဈေးလျှော့နိုင်မလား တီးခေါက်ကြည့်သည်။ ဈေးဦးပေါက်ချင်သည့် ဈေးသည်က သင်းခိုင် လိုချင်သည့်ဈေး ပေးမည့်ပုံပေါ်သည်။ သို့သော် ဟိုဟာလိုလို၊ ဒီဟာလိုလိုဖြင့် တွေဝေတတ်သော သင်းခိုင်သည် တခြားဆိုင် သွားကြည့်ဦးမည်ဟုဆိုကာ ထိုင်ရာမှ ထရာ ကျွန်မတို့ကလည်း လိုက်မည့်ဟန်ပြင်ကြသည်။\nဈေးဦးပေါက်တော့မည်ဟု အပိုင်တွက်ထားသည့် ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် တခြားဆိုင်ကူးမည့် ကျွှန်မတို့ပုံကို တွေ့သည့်အခါ ဒေါသထွက်ကာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လေတော့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ရန်တွေ့ခံရသောကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား၊ မျက်စိအကြောင်သား၊ ဝိုင်းအုံစူးစမ်းကြသည့် မျက်လုံးအကြည့်များကို တွေ့ရသည့်အခါ တခြားဖိနပ်ဆိုင်သို့ ကူးမည့်အစီအစဉ်ကို ဖျက်ကာ မုန့်ဈေးတန်းသို့ သုတ်ချေတင်တော့သည်။ နောက်နောင် ဘယ်သောအခါမှ ထိုဖိနပ်ဆိုင်သို့ ခြေဦးမလှည့်သလို သင်းခိုင် ပစ္စည်းရွေးခြယ်၊ ဈေးဆစ်မည့်ဟန်ပြင်လျှင် ဝယ်ဖို့သေချာပြီလား၊ တခြားဆိုင် သွားကြည့်ချင်သေးလား၊ သေခြာပြီဆိုမှ ဈေးဆစ်ဖို့ သတိပေးရန် မမေ့မလျော့ ရှိနေခဲ့သည်။\nဆိုဒ်စုံ၊ ဒီဇိုင်းစုံ၊ ရောင်စုံ စမ်းဝတ်ကြည့်ပြီးမှ မဝယ်လျှင်လည်း မကြိုက်ပုံ ပြတတ်သေးသည်။ ထောပတ်သီးမှာသည်ကို လိမ္မော်ရည် လာချပေးသည်မှာ ဘာကြောင့်လဲဟု မေးသည့်အခါ ထောပတ်သီးကုန်သွားလို့ဟူသော အဖြေကို ရသည်။ ဖြစ်သည့်သည်က ကာစတာမာကို လာမေးသင့်သည် ထောပတ်သီး ကုန်သွားလို့ တခြားရနိုင်တဲ့ ဖျော်ရည်တွေမှာ ဘယ်ဖျော်ရည်ကို မှာချင်တာလဲဟုမေးကာ ကာစတာမာကို သူ နှစ်သက်ရာ နောက်ထပ် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးသင့်သည်။ ကာစတာမာဆားဗစ်ကို အသေအချာသိ၊ ကွန်ပလိမ်းလွန်းသည့် ခြင်္သေ့ကျွှန်းသူ ပီသစွာ မကြီးက ကွန်ပလိမ်းချင်၊ ရေးကြီးခွင်ကျယ် လုပ်ချင်သော်လည်း ကာစတာမာဆားဗစ်ကို မသိသည့်သူများက မှာတဲ့ ထောပတ်သီးမရလဲ ဘာအရေးလဲ လာချတဲ့ လိမ္မော်ရည် သောက်လိုက်မှာပေါ့ဟု အလေးအနက်မထား ခပ်ပေါ့ပေါ့သာ သဘောထားနိုင်ခဲ့သည်။\nခြင်္သေ့ကျွှန်း၏ ကာစတာမာဆားဗစ်သည် မြန်ဆန်ကောင်းမွန်သည်။ မနက် ၈ နာရီဖွင့်သည့် အိုင်စီအေအစိုးရရုံးသည် ၇ နာရီ ၅၀ မိနစ်တွင် ဝန်ထမ်းများ ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။ လုပ်ကိုင်သည်မှာလည်း အလွန်မြန်ဆန်သည်။ မကျေနပ်လျှင် ကွန်ပလိမ်းနိုင်သည်။711 ဆိုင်တွင် ငွေတဆင့် ပြန်မအမ်းလျှင် ကွန်ပလိမ်းသည်။ ရထားနောက်ကျလျှင် ကွန်ပလိမ်းသည်။ အင်တာနက်နှေးလျှင် ကွန်ပလိမ်းသည်။ ကွန်ပလိမ်းခံရမှာ ကြောက်သောကြောင့် ကာစတာမာဆားဗစ် မြန်ဆန်ကောင်းမွန်လာသော်လည်း ကွန်ပလိမ်းသည့်အကျင့်ဆိုး စွဲကပ်သွားသည်။ ကျောင်းအာဂျီရိုဆောင်က အစားအသောက်တွေ စားမကောင်းလျှင် ကွန်ပလိမ်းသည်။ ထိုင်ခုံတွေ ထိုင်ရတာ အဆင်မပြေလျှင် ကွန်ပလိမ်းသည်။ တီအမ်ကို မကြိ ုက်သောကြောင့် ကွန်ပလိမ်းသည်။ အာပလာသင်တန်းများ၊ မနှစ်သက်သည့်သင်တန်းများ၊ ပေးရသည့် သင်တန်းခနှင့် မထိုက်တန်သည့် သင်တန်းများကို မတက်မနေ တက်ရသည့်အခါ ကွန်ပလိမ်းသည်။\nမိန်းကလေးအုပ်စုထဲတွင် ကျွန်မတစ်ယောက်သာ ဘာလို့ ဒီလောက်ကွန်ပလိမ်းမှန်း ဆူနမ်၊ ရာမားတို့ နားမလည်။ သူတို့လည်း ကျောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မကြိုက်သော အရာများ ရှိသော်လည်း မျိုသိပ်ထားကာ ထုတ်ဖော်မပြော ကွန်ပလိမ်းမတက်။ ကျွန်မ ကွန်ပလိမ်းလွန်းသည့်အကြောင်း ဆူနမ်တို့တွေ မိုင်းဖန်နှင့် ပြောဆိုဆွေးနွေးကြသည့်အခါမှ ကျွန်မ ဘာကြောင့် ကွန်ပလိမ်းမှန်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားသည်။ မိုင်းဖန်သည် မလေးရှားတွင် အလုပ်လုပ်ဖူးသည်မို့ ခြင်္သေ့ကျွှန်းသူကျွှန်းသားအထာကို နားလည်သည်။ ခြင်္သေ့ကျွှန်း/တွင် ဆိုဒ်စုံ၊ ဒီဇိုင်းစုံ စီးကြည့်၊ ဝတ်ကြည့်သော်လည်း အရောင်းစာရေးမှ မကြည်လင်သည့် အမူအယာ တချက်မှမပြ။ သူတို့ဆိုင်မှာ ဈေးဝယ်ရတာ စိတ်ချမ်းသာလျှင်ဆိုလျှင်ပဲ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်ပုံပြသည်။ ဈေးဝယ်ရသည်မှာ အင်မတန် စိတ်ချမ်းသာသည်။\nပူအိုက်သောတိုင်းပြည်မှ လာခဲ့သောသူတစ်ယောက်မို့ ဆောင်းရာသီတွင် လိုအပ်သော အသုံးအဆောင်များ ပါမလာခဲ့။ ယူအက်စ်တွင် ရာသီဥတုလေးမျိုး ရှိသောကြောင့် ဥတုလေးမျိုးစာ အသုံးအဆောင် အဝတ်အထည်များ လိုလေသည်။ ကျယ်ဝန်းလှသော ယူအက်စ်တွင် မြို့ကြီးများတွင် လျှော့ပင်းမောလ်ရှိသော်လည်း ဒီဇိုင်းစုံမရှိ။ လျှော့ပင်းသွားလျှင်လည်း ကြိ ုက်တာမတွေ့ ကြိုက်တာတွေ့လျှင်လည်း ဆိုဒ်ကမတော်။ အွန်လိုင်းတွင်တော့ စုံသည်။ ထိုအခါ အွန်လိုင်းလျှော့ပင်း ခေတ်စားသည်။ အွန်လိုင်းတွင် ဝယ်၊ မကြိုက်လျှင် ပြန်ပို့။ Sckechers ဖိနပ်ဆိုင်တွင် Boot ဖိနပ် သွားရှာသောအခါ အရောင်းစာရေးကောင်လေးညွှန်းသည့် ဖိနပ်ကိုပင် ဝယ်လာကာ နှစ်သက်သောကြောင့် နှင်းအရမ်းကျသည့်နေ့ကလွဲလျှင် တဆောင်းတွင်းလုံး ထိုဖိနပ်ကိုသာ စီးတော့သည်။\nဂျင်းဘောင်းဘီများ ရှိသော်လည်း နှစ်သက်သော ESpirit နှင့် Levis နှစ်ထည်ကိုသာ လှည့်ပတ်ဝတ်လေရာ ဓာတ်ပုံများကြည့်လိုက်တိုင်း ထိုနှစ်ထည်တည်းသော ဂျင်းဘောင်းဘီကို မြင်လျှင် အန်ယူအက်စ်ကျောင်းမှ တရုတ်ကလေး Wang Ming နှင့် တူနေပါလားဟု တွေးမိသည်။ (တကယ်တော့ ဂျင်းဘောင်းဘီ နှစ်ထည်သာဝတ်မှန်း ဘယ်သူမျှ သတိမထားမိ။ အမှန်က ဘောင်းဘီအသစ် ဝယ်ချင်သောကြောင့် အကြောင်းပြချက် ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။) အိအိ၊ ဘ၊ ကိုစိုင်း၊ ကောင်းကောင်းတို့ အုပ်စုထဲမှ တရုတ်ကလေး ဝမ်းမင်သည် တက္ကသိုလ်တက်စဉ် တလျှောက်လုံး ဘောင်းဘီနှစ်ထည်၊ ဈေးကြီးသော ဘောလုံးအားကစားသမား အင်္ကျီနှစ်ထည်သာ ရှိသည်။ တက္ကသိုလ်တုန်းက ဓာတ်ပုံမှန်သမျှ ထိုနှစ်ထည်တည်းသော အင်္ကျီနှင့်သာ ဖြစ်သည်။\nတရုတ်ကျောင်းသားအများစုသည် အင်္ကျီတစ်ထည်ကို သုံးရက်တိတိ ဝတ်သည်။ အေးသော တရုတ်ပြည်တွင် မသိသာသော်လည်း ပူအိုက်သော ခြင်္သေ့ကျွှန်းတွင် သိသာလှသည်။ သူတို့ကလည်း အင်္ကျီအများကြီးရှိသည့် ကျွန်မတို့ကို နားမလည်။ အိအိတို့တိုက်တွန်းသောကြောင့် အင်္ကျီအသစ်များ ဝတ်ပြီး နေ့စဉ်ဝတ်တော့သည်။ Fifth Ave အမှတ်ငါးလမ်းမနားမှ Levis ဆိုင်သို့ ဝင်သောအခါ ဂျင်းအမျိုးမျိုး၊ ကပ်တင်းအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း ဘယ်ဟာနှင့်လိုက်ဖက်မှန်းမသိ။ Skinny Jeans ကို ကြိ ုက်သော်လည်း တချို့Skinny များက Skinny လေးများနှင့်သာ လိုက်ဖက်သည်။ လိုချင်တာကို မကြီးကို မှာထားလိုက်ရုံ၊ ကျွန်မနှင့် လိုက်ဖက်မည်ထင်လျှင် ဝယ်လာပေး၊ လိုက်ဖက်မဖက် ကြည့်ပေးတတ်သော မကြီးတို့နှင့်သာ လျှော့ပင်းဖူးသောသူမှာ ကိုယ်တိုင် လျှော့ပင်းရသောအခါ အခက်ကြုံလေသည်။\nBold ID ၊ Curve ၊ Straight ကပ်တင်းမြင်လိုက်သည်နှင့် ဘယ်ဟာနှင့် လိုက်ဖက်မှန်းမသိ။ ထိုအခါ အရောင်းစာရေးကောင်လေးကို မေးမြန်းရလေသည်။ တအားကြီး Skinny တာလည်း မကြိုက်ဘူး၊ ပွနေတာကိုလည်း မကြိုက်ဘူးဟုဆိုသည့်အခါ အရောင်းစာရေး ခေါင်းကုတ်လေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုင်းကြည့်ပြီးမှ ဘယ်ဟာနှင့် လိုက်မလဲ ပြောနိုင်မယ်။ တိုင်းမလားဟု မေးသည့်အခါ ဘယ်ဟာနှင့် လိုက်ဖက်မည်မှန်း သိချင်သည့် ကျွန်မက ခေါင်းညိမ့်သည်။ လက်နှစ်ဖက် ပိုက်ခိုင်းထားပြီး တိုင်းတာသည်။ နောက်ဆုံး Bold Curve နှင့်လိုက်မည် ထင်သည် တခြားကပ်တင်းတမျိုးကိုလည်း ပေးလိုက်သေးသည်။ ဝတ်ကြည့်သည့်အခါ သူညွှန်းသည့်အတိုင်း Bold Curve ကသာ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေသည်။\nကျေးဇူးတင်စကားဆိုဖို့ ရှာသောအခါ အဆိုပါအရောင်းစာရေးအား မတွေ့တော့ပါ။ နာမည်လည်းမသိ၊ ရုပ်လည်း မမှတ်မိသော ထိုအရောင်းစာရေး ပေးလိုက်သည့် ဝန်ဆောင်မူကြောင့် စိတ်ချမ်းမြေ့ရသည်။ အဆိုပါ အရောင်းစာရေး၏ ဝန်ဆောင်မူကြောင့် စိတ်ကျေနပ်ဝမ်းမြောက်မိသောအခါ ထိုကဲ့သို့ ဝန်ဆောင်မူမျိုး ပေးတတ်သည့် သူတစ်ယောက်ကို မြင်ယောင်မိသည်။ ကာစတာဆားဗစ်ဟူသော စကားလုံးကို ကျွန်မဖခင် ကြားတောင်ကြားဖူးလိမ့်မည် မထင်။ ဈေးဝယ်သူ ဝယ်ချင်သောပစ္စည်း၊ တပ်ဆင်ရမည့် စက်အမျိုးအစား၊ အရည်အသွေး၊ ဘက်ဂျက်ပေါ် မူတည်ပြီး ပစ္စည်းကို စိတ်ရင်းစေတနာ၊ အတွေ့အကြုံများဖြင့် ရောင်းချလေ့ရှိသည်။ အဖေ့ဆီမှ ဝယ်ယူဖူးသူတိုင်း စိတ်ချမ်းသာသည်။\nခြင်္သေ့ကျွှန်းတွင် ကျောင်းတက်စဉ်က711 ဆိုင်တွင် လုပ်ဖူးသည်။ ဘယ်ပစ္စည်းက ပိုကောင်းလဲဟု ဈေးဝယ်သူက မေးလျှင် အကြံညဏ်ကောင်းများ မပေးနိုင်။ ထိုဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်သော်လည်း ထိုဆိုင်မှ မုန့်များကို ဘယ်တော့မှ ဝယ်မစားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စိတ်စေတနာကောင်းဖြင့် ဝန်ဆောင်မူပေးသည့်အခါ စိတ်ချမ်းမြေ့ရသည်။ ကျွန်မ ဝန်ဆောင်မှု ပေးခဲ့တုန်းက ထိုကဲ့သို့ စိတ်ချမ်းမြေ့စရာကောင်းသော ကာစတာဆားဗစ်မျိုးများ ပေးခဲ့ဖူးလေသလား။ ဝတ်ကြေတန်းကြေ ကျေးဇူးတင်စကား မဟုတ်ဘဲ ရင်ထဲကလာသော ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုခံရဖူးလေသလား၊ မရရှိခဲ့လေတာလား၊ မှတ်ညဏ်တွေကပဲ ယိုယွင်းလာတာလား ကျွန်မကိုယ်တိုင်လည်း သေသေချာချာ မသိတော့ပါ။\nမတ် ၁၁၊ ၂၀၁၄။\nဒီနေ့ဆရာတော်ဦးဇောတိကရဲ့ "စိတ်ချမ်းသာဖို့လိုရင်းပါ" စာအုပ်ကို ဖတ်ရင်း ဒီပို့စ်နဲ့ တိုက်ဆိုင်တဲ့စာသားလေးတွေ ဖတ်ရတော့ သဘောကျနှစ်သက်တာနဲ့ ဘလော့ကို အလည်လာကြတဲ့ မိတ်ဆွေတွေကိုလည်း ဖတ်စေချင်လို့ ရှယ်လိုက်ပါတယ်။\nရောင်းတဲ့သူကော ဝယ်တဲ့သူပါ ပျော်အောင်လုပ် ဈေးရောင်းတာမှာရော ဈေးရောင်းတဲ့သူကိုယ်တိုင်က ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဈေးရောင်းရင် ဝယ်တဲ့သူက ပိုဝယ်ချင်တယ်။ ဈေးရောင်းတဲ့သူက မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေရင် ဝယ်တဲ့သူက မဝယ်ချင်တော့ဘူး။\nကိုယ်ရောင်းတဲ့ပစ္စည်းကို စိတ်ဝင်စားပြီး ပစ္စည်းအကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်အောင် ပြောနိုင်ရင် ဝယ်တဲ့သူက ဝယ်ချင်လာမယ်။ ပစ္စည်းရဲ့ အရည်အသွေး၊ ဈေးနှုန်းစတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ရိုးရိုးသားသားပြောရင် ဝယ်တဲ့သူက စိတ်ချပြီး ဝယ်မယ်။ စိတ်ချလက်ချ ဝယ်ရတာ စိတ်ချမ်းသာတယ်။ စိတ်မချရရင် စိတ်မှာ မအေးဘူး။ ဒါကြောင့် ဝယ်တဲ့သူကို စိတ်အေးအောင် စိတ်ချအောင် ပြောရင် မကြာခဏ ဝယ်မယ်။\nလူတွေဟာ အလိမ်ခံရမှာ ကြောက်တယ်။ အမြဲတမ်းလည်း အလိမ်ခံနေရတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံတော့ဘူး။ ကိုယ်က မလိမ်မညာဘဲ ရိုးရိုးသားသားပြောရင် စိတ်အေးချမ်းမှုရလို့ ကိုယ့်ဆိုင်မှာ ဝယ်မှာပဲ။ ပစ္စည်းရောင်းလိုက်ရုံ မကဘူး။ စိတ်အေးချမ်းမှုကိုပါ ပေးလိုက်တာပေါ့။\nဒီပစ္စည်းဟာ ဝယ်တဲ့သူအတွက် တကယ်အသုံးတည့်ရဲ့လား ဆိုတာကိုလည်း လေ့လာဖို့ မေးဖို့ လိုတယ်။ ဝယ်တဲ့သူက မဝယ်တတ်ရင် အဲဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ညာရောင်းရင် တစ်နေ့သိသွားတဲ့အခါ ကိုယ့်ကို ယုံကြည်မှုရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အထူးသဖြင့် ကျန်းမာရေးအတွက် သုံးရတဲ့ဆေးကို ရောင်းတဲ့အခါ ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်။ မသင့်တော်တဲ့ဆေးကို ရောင်းလိုက်ရင် ကျန်းမာရေး ထိခိုက်သွားနိုင်တယ်။ သေသေချာချာ မေးပြီးမှ ရောင်းရမယ်။ စာစရာရောင်းတာမှာလည်း ကျန်းမာရေးနဲ့ ညီညွှတ်တဲ့ စားစရာကိုပဲ ရောင်းသင့်တယ်။\nဝယ်တဲ့သူကိုလည်း စိတ်ဝင်စားမှု ရှိဖို့လိုတယ်။ ဈေးဝယ်လာတဲ့သူကို ပျော်အောင် စိတ်ချမ်းသာအောင် ပြောရင် ဈေးဝယ်တဲ့သူက ပိုပြီးဝယ်မယ်။ ဈေးဆိုင်ကို သန့်ရှင်းအောင် လှပအောင် လုပ်သင့်တယ်။ သန့်ရှင်းလှပတဲ့နေရာဟာ စိတ်ကို ကြည်လင်ချမ်းသာစေတယ်။ တချို့ဈေးဆိုင်တွေမှာ ဥယျာဉ်လေးလို သစ်ပင်ပန်းပင်တွေ စိုက်ထားတယ်။ ပန်းအိုးနဲ့ အလှစိုက်ထားတဲ့ အပင်တွေနဲ့ အလှဆင်ထားတယ်။ သာယာနာပျော်ဖွယ်ရှိတဲ့ တီးလုံးတွေကို ဖွင့်ပေးတယ်။ အဲဒီလို စိတ်ချမ်းသာအောင် လုပ်ထားရင် လာရတာ ပျော်လို့ မကြာမကြာ လာတယ်။ လာတိုင်းလည်း တစ်ခုခု ဝယ်တယ်။\nရောင်းတဲ့သူရော ဝယ်တဲ့သူပါ ပျော်အောင်လုပ်ရင် အရောင်းအဝယ် ပိုဖြစ်မယ်။ တချို့က ဝယ်တဲ့သူကို စိတ်ညစ်အောင် ပြောတယ်။ အထင်သေးတဲ့ အပြောမျိုး ပြောတယ်။ မေးရင် မပြောချင်ပြောချင်နဲ့ စိတ်မပါသလို ပြောတယ်။ ဝယ်တဲ့သူကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ အဲဒီတော့ ဝယ်မဲ့သူက မဝယ်ချင်တော့ဘူး။ ဝယ်တဲ့သူကို စိတ်ဝင်စားဖို့ သိပ်အရေးကြီးတယ်။ လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်ကိုစိတ်ဝင်စားတဲ့သူကို ရှာနေတယ်။ ရောင်းတဲ့သူက ကိုယ့်ကိုစိတ်ဝင်စားရင် သူ့ဆီမှာပဲ ဝယ်မှာပေါ့။ ရောင်းတဲ့သူရော ဝယ်တဲ့သူပါ ပျော်တဲ့ ဈေးရောင်းနည်းကို လေ့လာပါ။\n(ဆရာတော် ဦးဇောတိက "စိတ်ချမ်းသာဖို့ လိုရင်းပါ" စာအုပ်မှ ကောက်နုတ်ချက်။ ဘားမီးကလပ်စစ်စာအုပ်စင်ကနေ ဒေါင်းဖတ်နိုင်ပါတယ် )\nရေခြား...မြေခြား...နိုင်ငံခြား - ၂\nမာစတာက စင်္ကာပူဒေါ်လာ ၆၀၀၀ လောက်ပေးရချိန်မှာ အက်ယူအက်စ်က ဘွဲ့လွန်ဒီပလိုမာတစ်နှစ်သင်တန်းဆိုပေမဲ့ ၁၈၀၀၀ ပေးရတယ်။ ကျောင်းလခ ဈေးတက်သွားလို့ အစိုးရက Service Obligation ( စင်္ကာပူကုမ္ဗဏီမှာ သုံးနှစ်လုပ်ဖို့) ထိုးခိုင်းပြီး ၆၀၀၀ ထောက်ပံ့တယ်။ စင်္ကာပူကုမ္ဗဏီမှာ ၃ နှစ်လုပ်ရင် အဲဒီ ၆၀၀၀ အစိုးရကို ပြန်ပေးစရာစလို။ ဘဏ်ကနေ ၆၀၀၀ ချေးလို့ရတယ်။ ဒီလို ချေးဖို့ ထောက်ခံပေးသူ နှစ်ယောက်လိုရာမှာ သူငယ်ချင်းတွေ အချင်းချင်း တယောက်တလှည့် လက်မှတ်ထိုးပေးလေ့ ရှိကြတယ်။ ချေးငွေးပြန်မဆပ်ရင် လက်မှတ်ထိုး ထောက်ခံပေးသူ ပြန်ဆပ်ရတဲ့သတင်း တလောက အင်တာနက်မှာ ဖတ်လိုက်ရတယ်။ ကျောင်းပြီဖို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမှတ်ရပြီဆိုရင် ဘွဲ့တခါတည်း တန်းပေးပါတယ်။ ပြီးမှ တလ ၁၀၀ ဆပ်၊ အတိုးနှုန်းကလည်း အင်မတန်သက်သာပါတယ်။ ခုတက်နေတဲ့ ယူအက်စ်ကျောင်း ပရိုက်ဗိတ်ကျောင်းမို့လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမှတ်ရရင်တောင်မှ ကျောင်းအကြွေးတွေ ကြေမှ ဘွဲ့ယူလို့ရပါတယ်။ ကျောင်းအကြွေး ၄၀၀၀၀ ရှိတယ်အစ်မရေလို့ ညည်းရင် ကလေး ၃ ယောက် မာစတာ ၂ ခု ယူထားတဲ့ အစ်မက ၈၀၀၀၀၊ ပါရဂူဘွဲ့ယူထားတဲ့အစ်မက တသိန်းရှိတယ်လို့ ပြန်ညည်းတယ်။ အကြွေးကို မကြောက်နဲ့အလုပ်ရရင် ပြန်ဆပ်နိုင်ပါတယ်တဲ့။\nယူအက်စ်မှာ ကျွန်မတက်နေတဲ့ ကျောင်းက မာစတာကို ၃၀၀၀၀ လောက် ကုန်ပါတယ်။ ဒါတောင် နာမည်ကြီးကျောင်း မဟုတ်လို့ ပုံမှန်က ၆၀၀၀၀၊ ၈၀၀၀၀ ကုန်ပါတယ်။ အမေရိကန်နိုင်ငံသားတွေက ၁၅၀၀၀ ပဲ ပေးရတယ်။ ပြည်နယ်၊ ဘာသာရပ်၊ နာမည်ကြီးတာကို မူတည်ပြီး ကျောင်းလခတွေလည်း ဈေးကွာပါတယ်။။ Fanancial Aid ရှိလို့ စတက်တာနဲ့ ၆၀၀၀ ချက်ချင်းလက်ငင်း ပေးရပြီး အဆောင်မှာ နေစရိတ်၊ စားစရိတ်၊ သင်ကြားစရိတ်တွေကို Student Loan ထဲ ပေါင်းထည့်သွားပါတယ်။ တစ်နှစ်ကျောင်းပြီးလို့ အင်တန်းဆင်းတဲ့အခါကျမှ တလကို ၁၃၀၀ နဲ့ နှစ်နှစ် ပြန်ဆပ်ရတယ်။ ကျောင်းလခ ၆၀၀၀၊ လေယာဉ်ခ ၁၅၀၀၊ ဘာကြေးညာကြေးနဲ့ အမ်ယူအမ်မှာ ကျောင်းတက်ဖို့ ၁၀၀၀၀ လောက် လိုပါတယ်။ ကျောင်းရောက်တော့ ပရိုဂရမ်းမင်းစာမေးပွဲ ထပ်ဖြေရတယ်။ ၇၀ ဘီ ရမှ အောင်ပါတယ်။ မအောင်ရင် အရည်အချင်းမမှီလို့မိခင်နိုင်ငံ ပြန်ပို့တယ်။ ကျောင်းက ဘာသာရေးကျောင်း နည်းနည်းဆန်တယ်။ ကျောင်းတည်ထောင်သူ မဟာရီချီရောဂီရဲ့ တရားထိုင်နည်း Trasncendeantal Meditation မနက်တချိန်၊ ညတချိန် မဖြစ်မနေ ထိုင်ရတယ်။\nဆရာတွေ၊ သက်ဝင်ယုံကြည်သူတွေက တော်တော်ယုံကြည်သက်ဝင်ကြပေမဲ့ ကျွန်မတို့ ကျောင်းသားတွေကတော့ Do you fell quietness ? Do you see how simple is it? This is how we meditate လို့ နောက်ပြောင်ကြတယ်။ တီအမ်ချိန်ဆို ခုံပေါ်မှာ သက်တောင့်သက်သာထိုင်၊ မျက်စိကိုမှိတ်လို့ အနားယူ။ စိတ်နဲ့ခန္ဓာကိုယ် တကယ် Relax ဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ အိပ်ပျော်တာ၊ အိပ်ပျော်သွားတာဟာ တရားထိုင်တာရဲ့ ကောင်းတဲ့အချက်၊ တီအမ်ထိုင်လို့ အိပ်ပျော်သွားရင် မနိုးပါနဲ့တဲ့။ တီအမ်ချိန်မှာ ဟောက်သံထွက်လာရင် အစကတော့ ပြုံးစိစိ လုပ်နေကြတယ်။ နောက်တော့ မပြုံးဘဲ ဝါးလုံးကွဲ ရယ်ကြတော့တာပဲ။ တကယ်လည်း တရားထိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။ မှော်ဘီဝါးနက်ချောင်း ဗောဓိရိပ်ငြိမ်တောရမှာ သင်္ကြန်တွင်း တရားစခန်း ဝင်ဖူးပါတယ်။ နှာသီးက လေအဝင်အထွက်ကို သိနိုင်ဖို့ သုံးရက်လောက် ကြာတယ်။ ညောင်းညာကိုက်ခဲလိုက်တာလည်း မပြောပါနဲ့တော့။ နှာသီးဝက လေအဝင်အထွက်ကို နည်းနည်းလေး ခံစားမိရုံပဲ ရှိသေးတယ် တရားစခန်းက ပြီးသွားပြီး။ တရားထူးကတော့ ဝေးပါသေးတယ်။ နှာသီးဝက လေအဝင်အထွက် သိဖို့တောင် မနည်း။\nELS အင်္ဂလိပ်စကားပြောသင်တန်း၊ အမေရိကန် ယဉ်ကျေးမှုသင်တန်းတွေ တက်ရပါတယ်။ တလ တဘာသာသင်တဲ့ကျောင်းမို့ အသားကုန်မောင်းပါတယ်။ ည ၁၀၊ ၁၁ အိပ်ဖို့ တီအမ်ဆရာတွေက တိုက်တွန်းပေမဲ့ အိမ်စာတွေ ဒီလောက်များတာ ည ၁၁ နာရီ အိပ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် Homework တွေ ပြီးတော့မှာလဲ။ အမြဲတမ်း မနက် ၁ နာရီထိ စာလုပ်တာတောင် မပြီးတာ။ တီအမ်စစ်တဲ့အချိန်မှာ ည ၁၁ နာရီ အိပ်တယ်လို့ ညာရတယ်။ သင်ကြားပို့ချတဲ့ ဘာသာတွေကို Priority တွေသုံးပြီး Register လုပ်ရပါတယ်။ ကျောင်းသားတွေ အများကြီးတက်မဲ့ ဘာသာတွေဆို Priority အမြင့်ဆုံးသုံးပြီး လျှောက်ရတာမျိုး၊ ကျောင်းသားမများတဲ့ ဘာသာတွေဆို Priority လျှော့ပြီး လျှောက်တာမျိုး၊ ဘွဲ့ရဖို့ 500 level course ၃ ခု ယူရတာမျိုး၊ ASD (Advanced Software Developement) ဘာသာရပ်ကို ကျောင်းမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂပ်သရီ သင်ရင် ၃ ပုံ ၂ ပုံ ကျတာမို့ အဝေးသင်မှာမှ ယူပြီး ရှောင်ရတာမျိုး။\nဒီလိုအရာတွေမှာ ဆရာကျတဲ့ မိုင်းဖန်ကို ဆရာတင်ပြီး မိုင်းဖန် ရွေးပေးတဲ့ဘာသာတွေကို သူရွေးပေးတဲ့ Priority တွေအတိုင်းလျှောက်တာ ကွက်တိရတယ်။ တချို့ဆို လိုချင်တဲ့ဘာသာမရလို့ အတန်းမှာ နေရာလွတ်ရှိသေးရင်၊ ပရော်ဖက်ဆာကို ရီကွက်လုပ်လို့ ခွင့်ပြုရင် တက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။ ကွန်ပျူတာဘာသာရပ်တွေကတော့ မဆိုးပေမဲ့ Forest ၊ Residence Course မဖြစ်မနေ ယူရတဲ့ ဘာသာတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ Forest ဘာသာရပ်ကတော့ ကျောင်းစိုက်ခင်းတွေမှာ လေ့လာရပြီး Residence Course ကတော့ အင်တာနက်မရှိတဲ့အဆောင်တွေမှာ ည ၁၁ နာရီထိုးရင် အိပ်၊ နေ့လည်ဖက်ကို တီအမ်ထိုင်၊ တီအမ်အကြောင်းဆွေးနွေး။ တခါတလေမှာ ဒီလို မော်ဒန်လောကကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ပေးမှ ကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ကျွန်မ အတွက်တော့ တကယ့်ကို အာပလာ အကျိုးမရှိတဲ့ သင်တန်းတွေ။\nကျောင်းက ကျွေးတဲ့ သက်သက်လွတ်အော်ဂင်းနစ် အစားအသောက်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မစားတဲ့ ကျွန်မလက်ရာထက် ဆိုးတယ်။ မနက် ၉ နာရီခွဲ မနက်စာ နွားနို့၊ ပေါင်မုန့်၊ ငှက်ပျောသီး၊ ဆန်းကစ်၊ လိမ္မော်ရည် ရှိတယ်။ နေ့လည်စာချိန်မှာ အရွက်၊ ပန်းသီး၊ ပေါင်မုန့်၊ ကိတ်မုန့်တွေ သယ်ပြီး ညနေစာ ခေါက်ဆွဲပြ ုတ်စားတယ်။ နောက်တော့ မီးဖိုချောင်ရှိလာပေမဲ့ အသားဟင်း ချက်လို့မရ၊ ချက်ပြုတ်ပြီး မရှင်းလင်းတဲ့ တရုတ်မတွေကြောင့် သိပ်မချက်ဖြစ်ပါဘူး။ စနေနေ့ နေ့လည် ကျောင်းဆင်းရင် ဘူဖေးသွားစား။ မြို့သေးသေးလေးဆိုတော့ ဆိုင်လည်း သိပ်မရှိ၊ ကားမောင်းလေ့ကျင့်ဖို့ စုပေါင်းစပ်ပေါင်း ဝယ်ထားတဲ့ ကားဖွတ်ချက်လေး မအားရင် ဘတ်စ်ကားမရှိတဲ့ မြို့ငယ်လေးမို့ ဈေးဝယ်ဖို့ လမ်းလျှောက်ရတယ်။ အုပ်တောင့်တဲ့ နီပေါ၊ တရုတ်၊ ဂျော်ဒန်၊ အီသီယိုးပီးယားကျောင်းသားတွေကို အားကျတယ်။ မြန်မာဆိုလို့ တစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့ အရပ်မှာ နေရတဲ့အခါ ၊ သူငယ်ချင်းတွေ အများကြီး ဝန်းရံနေပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်းလို့ ခံစားရတာတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရပါတယ်။\nကျောင်းက နာမည်မကြီးတော့ ယူအက်စ်မှာ အလုပ်ရနိုင်မဲ့ အင်တာနေရှင်နယ် ကျောင်းသားတွေကို ခေါ်၊ တစ်နှစ်လောက် ကျောင်းတက်ခိုင်း၊ နှစ်နှစ်အလုပ်လုပ် အဝေးသင်တက်ခိုင်းပြီး ကျောင်းအကြွေးတွေဆပ်ဆိုင်း။ ကျောင်းသားတွေကလည်း တစ်နှစ်လောက်ပဲ ကျောင်းတက်၊ အလုပ်လုပ်၊ အလုပ်ဗီဇာစပွန်စာ ရှာမယ်ဆိုတဲ့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ပေါ့။ သေချာတာကတော့ အမ်ယူအမ်ဟာ ကျွန်မ တက်ချင်တဲ့ ကျောင်းမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ အချိန်၊ ပိုက်ဆံ၊ လူ သုံးနှစ်လာက် ရင်းနှီးပြီးမှ ရလာတဲ့ ဘွဲ့တစ်ခုကို တခြားတက္ကသိုလ်က အသိအမှတ်မပြုဘူးဆိုတာ အတော်ဝမ်းနည်းစရာပဲ။ ကျောင်းကို ထည့်မတွက်ဘူး ယူအက်စ်က ဘွဲ့ဆိုပြီးရော၊ ယူအက်စ်မှာ အလုပ်အတွေ့အကြုံရဖို့က အဓိကလို့ တွေးရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ နာမည်ကြီးကျောင်း တက်ချင်တာလား၊ ကျောင်းတွေ၊ ဘွဲ့တွေ သိပ်မဂရုစိုက်ပါဘူး ယူအက်စ်ကဘွဲ့ဆိုရင် ပြီးရောလား၊ ဘယ်ဘာသာရပ်ကို သင်ချင်တာလဲ ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုပေါ် မူတည်ပါတယ်။\nခြင်္သေ့ကျွှန်းက အလုပ်ကိုရဖို့ ရေးဖြေစာမေးပွဲ၊ ပရောဂျက်စာမေးပွဲ အောင်တော့မှ လူတွေ့အင်တာဗျူး ခေါ်ပါတယ်။ ယူအက်စ်မှာတော့ တချို့က ဖုန်းနဲ့၊ စကိုက်နဲ့ အင်တာဗျူးတယ်။ တချို့က ဖေ့စ်တူဖေ့စ်အင်တာဗျူး တခါတည်း ခေါ်တယ်။ အိုဟိုင်းရိုးပြည်နယ် စင်စင်နာတီမြို့မှာ ရေးဖြေစာမေးပွဲ၊ ဖုန်းအင်တာဗျုး၊ မိုင် ၁၀၀ ၊ ၂ နာရီအဝေး ကန်တက်ကီပြည်နယ် လူဝီဗီလ်မြို့မှာ ဖေ့စ်တူဖေ့စ်အင်တာဗျူး အောင်တော့မှ ကန်တက်ကီအလုပ်ကို ရတယ်။ မေရီလန်းကနေ ဝါရှင်တန်ဒီစီကိုသွား ဖေ့စ်တူဖေ့စ်အင်တာဗျူး အောင်တော့ ဒီစီအလုပ်ကို ရတယ်။ ဖုန်းအင်တာဗျူးအောင်၊ မေရီလန်းကနေ မိုင် ၂၃၀ ဘတ်စ်ကား ၄ နာရီစီးပြီး ဖေ့စ်တူဖေ့စ်အင်တာဗျူးအတွက် နယူးယောက်ကိုလာ။ ရေးဖြေစာမေးပွဲ၊ ဆူပါဗိုက်ဆာ၊ မန်နေဂျာတွေနဲ့ ဗျူးပြီးတော့မှာ နယူးယောက်အလုပ်ကို ရတယ်။\nကျောင်းသားအများစုက မိသားစု၊ မိတ်ဆွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေရှိတဲ့ မြို့တွေဆီသွားပြီး အလုပ်ရှာကြတယ်။ ကျောင်းမှာနေပြီး အလုပ်ရှာလို့လည်း ရပါတယ်။ မြို့ငယ်လေးဆိုတော့ အလုပ်အကိုင် ရှားတယ်။ မြို့ကြီးတွေမှာတော့ အလုပ်အကိုင်ပေါသလို ဖေ့စ်တူဖေ့စ်အင်တာဗျူး သွားနိုင်တာမို့ အလုပ်ရဖို့ အခွင့်အရေး များတယ်။ အိုင်အိုဝါ၊ အင်ဒီယားနား၊ အိုဟိုင်းရိုး၊ ကန်တက်ကီ၊ တန်နက်ဆီ အနောက်အလယ်ပိုင်းဒေသထက် မေရီလန်း၊ ဒီစီ၊ နယူးယောက်ဖက်က အလုပ်ပိုပေါတာ ကိုယ်တွေ့ပါပဲ။ နေထိုင်မဲ့ မိသားစု၊ မိတ်ဆွေ၊ သူငယ်ချင်းကောင်း အိမ်တွေရှိရင် အဆင်ပြေပေမဲ့ မရှိရင်တော့ အလုပ်ရှာနေချိန် နေထိုင်စားသောက် ကုန်ကျစရိတ်ကို စဉ်းစားဖို့ လိုပါတယ်။ အလုပ်ဆိုတာ ဘယ်ဆီဘယ်ဝယ် ရမယ်မှန်းမှ မသိတာ။\nထူးချွှန်တဲ့ကျောင်းသားတွေကတော့ အလုပ်ရဖို့ လွယ်ပါတယ်။ Algorithm ဘာသာရပ်မှာ သက်မှတ်ထားတဲ့ အမြင့်ဆုံး A+ ထက်ကျော်ပြီး A Hons ရတဲ့ ကျောင်းသားနှစ်ယောက် ပရော်ဖက်ဆာရဲ့ ထောက်ခံချက်နဲ့ ဂူဂယ်ကို အင်တာဗျူးဖို့ တန်းသွားရတယ်။ တရုတ်ကလေး ယမ်ယမ်ဆိုရင် စာတော်ပေမဲ့ ၈ လလောက်ကြာမှ အလုပ်ရတယ်။ တရုတ်ကြီး ကျူန်းရှီးက ဂျပန်မှာ လုပ်သက် ၁၅ နှစ်၊ တရုတ်ပြည်မှာ လုပ်သက် ၁၀ နှစ် ။ တရုတ်ကျောင်းသားတွေအားလုံး မသိတာမှန်သမျှ သူ့ကို ဆရာတင်ရတယ်။ တရုတ်ကျောင်းသားတွေက သူ့သားအရွယ်လောက် ရှိတာကိုး။ သူက တော်ပေမဲ့ သူ့အင်္ဂလိပ်စကားကို ဘယ်သူကမှ (သူတို့တရုတ်အချင်းချင်းတောင်) နားမလည်လို့ အတော်ကြီးကြာမှ အလုပ်ရတယ်။ ESL တီချယ် ကာရိုလိုင်းဆို ကျူန်းရှီးကို စိတ်ပူတာ အလုပ်တောင် ရပါ့မလားလို့။ ESL သင်တန်းမရှိတဲ့ရက်တွေမှာတောင် ကျူန်းရှီးကို သီးသန့်ဖိတ် အလ္လာဘသလ္လာဘ ပြောခိုင်းတယ် အင်္ဂလိပ်စကားပြော သွက်အောင်လို့။\nအရည်အချင်း၊ အတွေ့အကြုံ၊ Networking လို့ခေါ်တဲ့ အပေါင်းအသင်းမိတ်ဆွေတွေရဲ့ အကူအညီကလည်း အရေးပါပါတယ်။ ရာဂျက်တယောက် အိုင်ဘီအမ်မှာ အလုပ်ရတော့ ကျွန်မတို့အားလုံး အံ့သြသွားကြတယ်။ အိုင်ဘီအမ်ဆိုတာ အလုပ်ရဖို့ အင်မတန့် အင်မတန် ခက်တာ။ မာစတာဘရိန်း မိုင်းဖန် အင်တာဗျူး ၃ ဆင့်မှာ ကျတယ်။ ကန်တက်ကီအလုပ်က စီနီယာ ဝီလီယမ်ဂရင်း အင်တာဗျူး ၂ ဆင့်မှာ ကျတယ်။ သူတို့အားလုံးက အိုင်ဘီအမ် အင်တာဗျူး အရမ်းအရမ်း ခက်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ရာဂျက်တစ်ယောက် အိုင်ဘီအမ်မှာ ဘယ်လိုများ အလုပ်ရသွားပါလိမ့်။ ရာဂျက်ဆိုတာ အမ်းထရူးနဲ့ တန်နက်နက်ဆီပြည်နယ် မန်းဖစ်မြို့က ဖက်ဒက်စ်ရုံးမှာ တရုံးတည်း၊ တဋ္ဌာနတည်း အတူတူ လုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေဆိုတာ့ ရာဂျက်အကြောင်း အမ်းထရူး ကောင်းကောင်းသိတာပေါ့။ ဆူပါဗိုက်ဆာကို သူ သိပ်မတတ်လို့ လွယ်တာတွေပဲ ခိုင်းပါလို့ ရီကွက်လုပ်တဲ့သူပါ။\nနောက်မှ သိရတယ် အိုင်ဘီအမ်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းက သွင်းပေးတာပါ။ အဲဒီလို ထောက်ခံပေးရင် အလုပ်ရဖို့ လွယ်ပါတယ်။ ၃ လ ကြာတဲ့အထိ အလုပ်မရသေးတဲ့ ဆူနမ်ကို ကုမ္မဏီမှာ အလုပ်သစ်ခေါ်တာနဲ့ မိုင်းဖန်က ထောက်ခံပေးတယ်။ ၃ လ ကြာတဲ့အထိ အလုပ်မရသေးရင် ကျောင်းကိုပြန်ပြီး စီမီနာသင်တန်း သုံးပတ် ပြန်တက်ရမှာ။ ပရိုဂရမ်းမင်း သိပ်မကွျှမ်းတဲ့ ဆူနမ်အတွက် မိုင်းဖန်က စိတ်ပူတယ်။ ဆူနမ်ကလည်း အလုပ်သွင်းပေးတဲ့ မိုင်းဖန် မျက်နှာမပျက်ရအောင် ကြိ ုးစားရတာ အလုပ်စဝင်ခါစ လတွေမှာ ဆူနမ်ခမျာ ပြုံးတောင်မပြုံးနိုင်ဘူး။ မိုင်းဖန်က ဆူနမ်ကို ညတိုင်း သင်ပြပေးတယ်။ ကျွန်မနဲ့ ရာမားကသာ လေးအော့ဖ်လို့ အလုပ်ပြောင်း၊ ပြည်နယ်ပြောင်းရပေမဲ့ ဆူနမ်နဲ့မိုင်းဖန်ကတော့ အဲဒီကုမ္မဏီမှာ ခုထိ မြဲနေတုန်း။\nမြို့ရွေးမယ်ဆိုရင် အလုပ်ရဖို့ ခက်ပါတယ်။ open for relocation ပြည်နယ်၊ မြို့မရွေးရင် အလုပ်မြန်မြန် ရနိုင်တယ်။ တကိုယ်ရည် တကာယသမားတွေကတော့ ပြောင်းဖို့ရွှေ့ဖို့ လွယ်ပေမဲ့ မိသားစုရှိတဲ့သူတွေကတော့ နေသားကျနေတဲ့ မြို့ကနေ ခွာပြီး နေရာသစ်ကို ပြောင်းဖို့ကလည်း စွန့်စားရာ ရောက်ပြန်တယ်။ အလုပ်ရဖို့ဆိုတာ အရည်အချင်း၊ အတွေ့အကြုံ အပေါင်းအသင်းပေါ် မူတည်သလို ကံပေါ်လည်း မူတည်ပြန်တယ်။\nသွားမဲ့နိုင်ငံပေါ် မူတည်ပါတယ်။ ဂျပန်သွားရင် ဂျပန်စကားပြောတတ်မှ ဖြစ်မှာပါ။ တချို့က ပြောကြတယ် ဘွဲ့ရဖြစ်ပြီးတော့ အင်္ဂလိပ်စကား မပြောတတ်ဘူးလားတဲ့။ အင်္ဂလိပ်စကား ပြောတတ်တာ ဘွဲ့တွေနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ အင်္ဂလိပ်စကားကို လေ့လာရင်၊ လေ့ကျင့်ရင် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျောင်းပိတ်ရင် လှည်းတန်းက ဆရာကြီး ဦးမြကြိ ုင်၊ ဘဝသစ် ဦးအောင်ကျော်၊ တိုဖယ် ဦးသိန်းဝင်း၊ မြေနီကုန်း ဆရာနယ်ဆင်ကျောင်းတွေကို မကြီး တက်ခိုင်းလို့ တက်ရ၊ မြန်မာရုပ်မြင်သံကြားသတင်းထက် စီအန်အေ ( Channel News Asia ) ကနေလွှင့်တဲ့သတင်းတွေကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ အမေ့ကို ဘာသာပြန်ရ၊ အင်္ဂလိပ်စာကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ ကျွန်မအတွက် နိုင်ငံခြားကျောင်း လျှောက်တဲ့အခါ အင်္ဂလိပ်စာ အခက်အခဲ မရှိခဲ့ဘူးပေမဲ့ အင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းတွေတက်ဖို့ အပ်ပေးရင် တရက်သာတက်ပြီး နောက်နေ့ဘယ်လိုပြောပြော သွားမတက်တာက မောင်မောင်။\nမောင်မောင်းThanks for wedding gift.\nစန်းထွန်းYou are welcome.\nမောင်မောင်းNo I stay here ! I like my country .\nစန်းထွန်းးOMG !\nဇဝေဇဝါတောင် ဖြစ်သွားတယ်။ ငါ ဘာများ ပြောမိပါလိမ့်။ မြန်မာပြည်မှာပဲ နေတော့မှာလား၊ နိုင်ငံခြားထွက်ဖို့ မလုပ်တော့ဘူးလားလို့ ပြောမိလေသလား။ နောက်မှ စဉ်းစားမိတယ် You are welcome လို့ ပြောတာကို သူ့ကို နိုင်ငံခြား ထွက်ခိုင်းတယ် ထင်နေတာကိုး။ နဖူးကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက် သေလိုက်ပါတော့ဟ ဘာသာပြန်တာ သောက်တလွဲ။ ဟဲ့အဲဒါ အမေရိကန်လေသံနဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူးလို့ ပြောတာ။ No Problem ၊ Nerver Mind နဲ့ အတူတူပဲ။ How are you doing today ဆိုတာ Hi နဲ့တူတယ်။\nအင်္ဂလိပ်စကားဆိုပေမဲ့ တနိုင်ငံနဲ့ တနိုင်ငံ လေယူလေသိမ်း ကွဲပါတယ်။ ခြင်္သေ့ကျွှန်းမှာဆို OK lah ၊ Nerver mind lah ၊ တ Lah လားနဲ့ Singlish လို ပြောကြတယ်။ ဆရာနေဝင်းမြင့်ရဲ့ ရေနံ့သာ ကြာတိုင်အေး ဘာသာပြန်စာအုပ်လေးက သီပေါမင်း ပါတော်မူချိန်မှာ တွေ့လိုက်ရတဲ့ နန်းတွင်းသူလေး ဒေါ်လီကို ချစ်သက်ဝင်သွားတဲ့ အိန္ဒိယသား ကူးမား၊ သစ်လုပ်ငန်းနဲ့ ချမ်းသာလာပြီး ရတနာဂီရီမှာ ပြန်ဆုံတွေ့တဲ့ သူတို့ဇာတ်လမ်း၊ ရန်ကုန်ကို ပြန်အခြေချ၊ သူ့ဆရာ စင်္ကာပူနိုင်ငံသား မလေးတရုတ်၊ ရတနာဂီရိမှာ တာဝန်ကျတဲ့ အိန္ဒိယအရာရှိရဲ့ ဇနီး ဥမ္မာနဲ့ ဒေါ်လီတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းမေတ္တာ၊ သူတို့ သားသမီးတွေအကြောင်း၊ မျိုးဆက်နှစ်ဆက် မိသားစုသုံးခု၊ အိန္ဒိယ၊ မြန်မာပြည်၊ စင်္ကာပူ၊ ပီနန် ၊ အမေရိကန်အကြောင်းရေးထားတာ အတော်စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်။ ဘားမီးလ်ကလပ်စင်စာအုပ်ကနေ ဒေါင်းဖတ်တာပါ။ (အဲ စာအုပ်အညွှန်း ရောက်သွားပြန်ပြီ း)\nအဲဒီစာအုပ်ထဲမှာ ကူးမားက ပီနန်က သူ့ဆရာရဲ့ ရာဘာစိုက်ခင်းကို သွားလည်တော့ သူတို့ပြောတဲ့ အင်္ဂလိပ်စကားမှာ လားဆိုတာ အမြဲပါတယ်လို့ ဖတ်ရတော့ ပြုံးမိသေးတယ်။ ခြင်္သေ့ကျွှန်းသားတွေက စကားကို နောက်က ကျားလိုက်မတတ် အမြန်ပြောကြပေမဲ့ အမေရိကန်တွေက နှေးနှေး အသံနေ အသံထားနဲ့ ပြောတယ်။ အင်္ဂလိပ်စကား ဘယ်လိုလေ့လာရမလဲလို့ မေးကြတယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ သတင်းနားထောင်၊ တီဗွီကြည့်၊ ဒေသခံတွေနဲ့ စကားများများ ပြောပါ။ အင်္ဂလိပ်စကား အခြေခံလောက် နားလည်ပေမဲ့ မပြောတတ်၊ သိပ်အများကြီး မဖတ်နိုင်၊ မရေးနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်က ကျောင်းသားတွေကို မြင်ရင် အားကျတယ်၊ သူတို့လို ကျောင်းတက်ချင်လိုက်တာတဲ့။ သင်ချင်တတ်ချင်တာတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်္ဂလိပ်ဘာသာနဲ့ သင်ကြားပို့ချ၊ ဆရာတွေ၊ ကျောင်းသားတွေနဲ့ အင်္ဂလိပ်လို ဆွေးနွေးရတဲ့ ကျောင်းကို ဘယ်လိုမျိုးများ တက်မှာပါလိမ့်လို့ တွေးမိတယ်။\nလစာက ပညာ၊ အလုပ်အတွေ့အကြုံ၊ အရည်အချင်း၊ ကံပေါ် မူတည်ပါတယ်။ သေချာတာကတော့ အလုပ်ခြင်းတူတာတောင် စီတင်းဇင်လောက် လစာမရပါဘူး။ ယူအက်စ်လစာက ခြင်္သေ့ကျွှန်းထက် များသလို တက်စ်လည်းများတယ်။ စတိတ်တက်စ်၊ ဖယ်ဒရယ်တက်စ်၊ ကားအားမခံ၊ ကျန်းမာရေးအာမခံ၊ ကျောင်းလခအကြွေး၊ ခရက်ဒစ်ကြွေး၊ ဖုန်း၊ အိမ်ငှားခ၊ အစားအသောက်။ အလုပ်အဆင်ပြေရင် ပုံမှန်ဝင်ငွေ ရှိပေမဲ့ လေးအော့ဖ်ရင်၊ နေထိုင်မကောင်းရင် စုဆောင်းထားတာတွေ ကုန်တော့တာပဲ။ ရီခရူတာကုမ္ဗဏီဆီမှာ အလုပ်ရတာဆိုရင် လစာနည်းတယ်။ အမေရိကန်ရီခရူတာတွေက ဂွတ်၊ ဂရိတ်ဆိုပြီး တလလောက်နေမှ ပေါ်လာတတ်တယ်။ လစာနည်းနည်းပဲ ပေးချင်တဲ့ အိန္ဒိယရီခရူတာတွေက မနက်အိပ်ယာက မနိုးသေးဘူး ဒင်းတို့က ဖုန်းတဂွမ်ဂွမ် ခေါ်နေပြီ။ ရိုင်းလိုက်တာလဲ လွန်ပါရော။ တိုက်ရိုက်ကုမ္မဏီဆီက အလုပ်ရဖို့ခက်တော့ အလုပ်ရလွယ်တဲ့ ရီခရူတာတွေနဲ့ မကင်းနိုင်ပြန်ဘူး။\nကျောင်းသားဗီဇာဆိုပေမဲ့ မှီခိုခေါ်ခွင့် ရှိပေမဲ့ အလုပ်လုပ်ခွင့် မရှိဘူး။ ခေါ်ခွင့်ကလည်း နိုင်ငံပေါ် မူတည်ပါတယ်။ တရုတ်ကျောင်းသားအများစုက ဇနီးခေါ်လို့ရပေမဲ့ ကျွန်မ သူငယ်ချင်း ပန်ဒါသုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘောဒီကျာင်းသားလေး ချန်ဒရီယာက သူ့ဇနီးကို ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားရာမှာ ဗီဇာ ရီဂျက်ထိပါတယ်။ ယူအက်စ်ဗီဇာကို ကျွန်မက တစ်နှစ်၊ နီပေါ၊ တရုတ်၊ မလေးရှားတွေက ငါးနှစ် ရချိန်မှာ ကမ္ဘောဒီယားတွေက သုံးလပဲရတယ်။ ယူအက်စ် မလာခင် သုံးလလောက်ကမှာ လက်ထပ်ထားတဲ့ ချန်ဒီရီယာခမျာ သူ့ဇနီးကို လွမ်းနေရှာတာပေါ့။ ကျောင်းသာအများစုက အလုပ်ရတော့မှ ခေါ်ကြတယ်။\nယူအက်စ်ရောက်တာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီဖြစ်တဲ့ ကျွန်မ မြန်မာပြည်ကို နောက်ထပ် တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်မှ ပြန်နိုင်မယ် ထင်တယ်။ ယူအက်စ်ဗီဇာတစ်နှစ်က ကုန်သွားပြီမို့ ယူအက်စ်နေထွက်ရင် ပြန်ဝင်ဖို့ကို ဗီဇာပြန်လျှောက်ရမှာ။ သိတဲ့အတိုင်း ယူအက်စ်ဗီဇာဆိုတာ အင်မတန် ခက်ပါဘိ။ ဗီဇာအပြင် နောက်တစ်ခုက လေယာဉ်ခပါ။ ကယ်လီဖိုးနီးယားဖက်ကနေဆို ၈၀၀၊ ၁၀၀၀ လောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ အရှေ့ဖက်ခြမ်းကဆို ၁၅၀၀ လောက် ရှိတယ်။ ၂၀၁၁ ယူအက်စ်ကို လာတုန်းက ယူနိုက်တက်အဲလိုင်း ဟောင်ကောင်မှာ တနာရီ၊ ချီကာဂိုမှာ လေးနာရီ ထရန်စစ် လေယာဉ်လက်မှတ်က ၁၅၀၀ ကျပါတယ်။ ယူအက်စ်ကနေ ဆိုရင်တော့ ခြင်္သေ့မှီခိုခေါ်ခွင့်...\nခြင်္သေ့ကျွှန်းမှာ အိုဗာစတေးမိရင် ကြိမ်ဒဏ်ပေမဲ့ ယူအက်စ်မှာတော့ အိုဗာစတေး၊ တရားမဝင်တွေ များတယ်။ ယူအက်စ်ရောက်လာတဲ့ တချို့တွေက အဆိုင်လမ်ဆိုတဲ့ နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့် လျှောက်ကြပါတယ်။ အဆိုင်လမ်ဆင်လျှောက်ဖို့ အက်ဆေးရေး၊ တရားရုံးမှာ တရာသူကြီးက မေးမြန်းပါတယ်တဲ့။ အရင်တုန်းက အဆင်ပြေပေမဲ့ အစိုးရသစ်လက်ထက်မှာတော့ ခက်တယ်၊ ဒီမိုကရေစီ အစိုးရဆိုပြီး ကချင်မှာ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်နေလို့ ချပေးနေတယ်။ ဘယ်ဟာက မှန်လဲမသိ။ တချို့ကျတော့ ကျောင်းသားဗီဇာနဲ့လာ ကျောင်းမတက်လို့ ဗီဇာကန်ဆယ်၊ အိုဗာစတေးဖြစ်။ အလည်ဗီဇာအတွက် ကိုယ်ထောက်ခံစာပေးထားတဲ့သူက အိုဗာစတေးဖြစ်သွားရင် နောက်ထပ်ခေါ်ဖို့ ခက်ပါတယ်။ အိုဗာစတေးတွေက ကားမောင်းလိုင်စင်၊ ဘဏ်၊ ဆိုရှယ်လျှောက်ဖို့ ခက်တယ်။ နယူးယောက်လို ကားမလိုတဲ့ မြို့မှာတော့ အဆင်ပြေပေမဲ့ နယ်မှာတော့ ကားမမောင်းတတ်လို့ မရဘူး။ ရဲမြင်တိုင်း လန့်နေရမှာ။\nယူအက်စ်မှာ လိင်၊ အသားအရောင်၊ ဘာသာရေး ခွဲခြားမှု မရှိတာကို ကြိုက်တယ်။ ကိုယ်ကြိုးစားရင်၊ တော်ရင် အသိအမှတ်ပြုတယ်။ အမေရိကန်တွေက ကိန်းကြီးခန်းကြီး မနိုင်သလို ပွင့်လင်းတယ်။ မမီးငယ်က ရေခြား..မြေခြား...နိုင်ငံခြား အပိုင်း ၁ ပို့စ်ဖတ်ပြီးတော့ သတင်းပေးတယ်။ သူ့တူတစ်ယောက် လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်တုန်းကဆိုလား စင်္ကာပူကနေ အလုပ်ဗီဇာစပွန်ဆာနဲ့ ယူအက်စ်ကို ခေါ်တယ်တဲ့။ သူက မြန်မာပြည်မှာ ဆေးကျောင်းတက်၊ ခြင်္သေ့မှီခိုခေါ်ခွင့်...ကျောင်းသားဗီဇာဆိုပေမဲ့ မှီခိုခေါ်ခွင့် ရှိပေမဲ့ အလုပ်လုပ်ခွင့် မရှိဘူး။ ခေါ်ခွင့်ကလည်း နိုင်ငံပေါ် မူတည်ပါတယ်။ တရုတ်ကျောင်းသားအများစုက ဇနီးခေါ်လို့ရပေမဲ့ ကျွန်မ သူငယ်ချင်း ပန်ဒါသုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘောဒီကျာင်းသားလေး ချန်ဒရီယာက သူ့ဇနီးကို ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားရာမှာ ဗီဇာ ရီဂျက်ထိပါတယ်။ ယူအက်စ်ဗီဇာကို ကျွန်မက တစ်နှစ်၊ နီပေါ၊ တရုတ်၊ မလေးရှားတွေက ငါးနှစ် ရချိန်မှာ ကမ္ဘောဒီယားတွေက သုံးလပဲရတယ်။ ယူအက်စ် မလာခင် သုံးလလောက်ကမှာ လက်ထပ်ထားတဲ့ ချန်ဒီရီယာခမျာ သူ့ဇနီးကို လွမ်းနေရှာတာပေါ့။ ကျောင်းသာအများစုက အလုပ်ရတော့မှ ခေါ်ကြတယ်။\nယူအက်စ်ရောက်တာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီဖြစ်တဲ့ ကျွန်မ မြန်မာပြည်ကို နောက်ထပ် တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်မှ ပြန်နိုင်မယ် ထင်တယ်။ ယူအက်စ်ဗီဇာတစ်နှစ်က ကုန်သွားပြီမို့ ယူအက်စ်နေထွက်ရင် ပြန်ဝင်ဖို့ကို ဗီဇာပြန်လျှောက်ရမှာ။ သိတဲ့အတိုင်း ယူအက်စ်ဗီဇာဆိုတာ အင်မတန် ခက်ပါဘိ။ ဗီဇာအပြင် နောက်တစ်ခုက လေယာဉ်ခပါ။ ကယ်လီဖိုးနီးယားဖက်ကနေဆို ၈၀၀၊ ၁၀၀၀ လောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ အရှေ့ဖက်ခြမ်းကဆို ၁၅၀၀ လောက် ရှိတယ်။ ၂၀၁၁ ယူအက်စ်ကို လာတုန်းက ယူနိုက်တက်အဲလိုင်း ဟောင်ကောင်မှာ တနာရီ၊ ချီကာဂိုမှာ လေးနာရီ ထရန်စစ် လေယာဉ်လက်မှတ်က ၁၅၀၀ ကျပါတယ်။ ယူအက်စ်ကနေ ဆိုရင်တော့ ခြင်္သေ့ကျွှန်း၊ သြော်ဇီက လူတွေလို တဂျိမ်းဂျိမ်း ပြည်တော်ပြန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။\nခြင်္သေ့ကျွှန်းမှာ အိုဗာစတေးမိရင် ကြိမ်ဒဏ်ပေမဲ့ ယူအက်စ်မှာတော့ အိုဗာစတေး၊ တရားမဝင်တွေ များတယ်။ ယူအက်စ်ရောက်လာတဲ့ တချို့တွေက အဆိုင်လမ်ဆိုတဲ့ နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့် လျှောက်ကြပါတယ်။ အဆိုင်လမ်ဆင်လျှောက်ဖို့ အက်ဆေးရေး၊ တရားရုံးမှာ တရာသူကြီးက မေးမြန်းပါတယ်တဲ့။ အရင်တုန်းက အဆင်ပြေပေမဲ့ အစိုးရသစ် လက်ထက်မှာတော့ ခက်တယ်၊ ဒီမိုကရေစီ အစိုးရဆိုပြီး ကချင်မှာ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်နေလို့ ချပေးနေတယ်။ ဘယ်ဟာက မှန်လဲမသိ။ တချို့ကျတော့ ကျောင်းသားဗီဇာနဲ့လာ ကျောင်းမတက်လို့ ဗီဇာကန်ဆယ်၊ အိုဗာစတေးဖြစ်။ အလည်ဗီဇာအတွက် ကိုယ်ထောက်ခံစာပေးထားတဲ့သူက အိုဗာစတေးဖြစ်သွားရင် နောက်ထပ်ခေါ်ဖို့ ခက်ပါတယ်။ အိုဗာစတေးတွေက ကားမောင်းလိုင်စင်၊ ဘဏ်၊ ဆိုရှယ်လျှောက်ဖို့ ခက်တယ်။ နယူးယောက်လို ကားမလိုတဲ့ မြို့မှာတော့ အဆင်ပြေပေမဲ့ နယ်မှာတော့ ကားမမောင်းတတ်လို့ မရဘူး။ ရဲမြင်တိုင်း လန့်နေရမှာ။\nယူအက်စ်မှာ လိင်၊ အသားအရောင်၊ ဘာသာရေး ခွဲခြားမှု မရှိတာကို ကြိ ုက်တယ်။ ကိုယ်ကြိုးစားရင်၊ တော်ရင် အသိအမှတ်ပြုတယ်။ အမေရိကန်တွေက ကိန်းကြီးခန်းကြီး မနိုင်သလို ပွင့်လင်းတယ်။ မမီးငယ်က ရေခြား..မြေခြား...နိုင်ငံခြား အပိုင်း ၁ ပို့စ်ဖတ်ပြီးတော့ သတင်းပေးတယ်။ သူ့တူတစ်ယောက် လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်တုန်းကဆိုလား စင်္ကာပူကနေ အလုပ်ဗီဇာစပွန်ဆာနဲ့ ယူအက်စ်ကို ခေါ်တယ်တဲ့။ သူက မြန်မာပြည်မှာ ဆေးကျောင်းတက်၊ ခြင်္သေ့ကျွှန်းမှာ အိုင်တီတက် အရမ်းတော်လို့ ယူအက်စ်ကုမ္ဗဏီက ခေါ်တာတဲ့။ အဲဒီလိုမျိုးတွေ ကြားဖူးပေမဲ့ ကျွန်မ အပေါင်းအသင်း မိတ်ဆွေထဲမှာ မရှိဘူး။\nအဖေ၊ မကြီး ခင်းပေးတဲ့ ချောမွေ့တဲ့လမ်းကိုပဲ လျှောက်ဖူးရာက မကြိုက်တဲ့ကျောင်းမှာ ပင်ပန်းဆင်းရဲ၊ အထီးကျန်စွာ ကျောင်းတက်၊ ပြည်နယ်ပြောင်း၊ အလုပ်ပြောင်း ယူအက်စ်ရောက်မှ ဒုက္ခပေါင်းစုံ နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ရင်ဆိုင်ရလို့ ခုတော့ ကြံ့ခိုင်လာပြီလို့ ဆိုရမယ်။ အလုပ်တဖက်နဲ့ ကျောင်းတက်ရတာ အင်မတန် ပင်ပန်းပါတယ်။ အလုပ်လုပ်၊ ကျောင်းတက်၊ ကလေးတွေရှိတဲ့ စူပါမိန်းမနှစ်ယောက်ကို အားကျတယ်။ ကျွန်မ သူတို့လောက် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ခြင်္သေ့ကျွှန်းမှာဆို စရောက်တာနဲ့ နေသားကျသွားတာများ ရန်ကုန်လို့တောင် ထင်မိတယ်။ ယူအက်စ်ရောက်တာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီပေမဲ့ ခုထိ အခြေကျပြီလို့ မခံစားမိသေးဘူး။ ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်မြို့ကို ပြောင်းရဦးမှာပါလိမ့်။ ပျော်နေပြီလို့ မထင်ပါနဲ့ ပျော်အောင် ကြိုးစားနေဆဲပါ။\nကျောင်းတက်မယ်ဆိုရင် တက်မဲ့ကျောင်း၊ ဘာသာရပ်၊ အလုပ်ရရှိနှုန်း၊ ကျောင်းတက်နေချိန်မှာ ကုန်ကျစရိတ်၊ အလုပ်ရှာနေချိန်မှာ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို စဉ်းစားဖို့ လိုပါတယ်။ အဲဒီကျောင်း တက်ဖူးတဲ့ သူငယ်ချင်း၊ မိတ်ဆွေဆီက ရတဲ့ သတင်းတွေနဲ့ ဆုံးဖြတ်ပါ။ အလုပ်နဲ့ လာမယ်ဆိုရင် အလုပ်အကိုင်၊ မြို့၊ ရာသီဥတုတွေ ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ လိုပါတယ်။ ဘယ်နိုင်ငံမှာမဆို ကြိုးစားရမှာ အသေအချာပေမဲ့ ကိုယ်နဲ့ ကိုက်ညီမဲ့ ကျောင်း၊ နိုင်ငံကို ရွေးချယ်လို့ ရေခြားမြေခြား နိုင်ငံခြားမှာ အောင်မြင်တဲ့သူများ ဖြစ်ပါစေ။\nမေ ၇၊ ၂၀၁၄။\nရေခြား..မြေခြား...နိုင်ငံခြား... - ၁


ကိုယ့်ခြေပေါ်ကိုယ်ရပ်နိုင်အောင် ကြိုးပမ်းဖို့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် တိုက်တွန်း\nလွတ်လပ်ခြင်း “Freedom” နဲ့ လွတ်လပ်ရေး “Independence” ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေဟာ အဓိပ္ပါယ်ကွာခြားပြီး လွတ်လပ်ရုံမျှနဲ့ လွတ်လပ်ရေးရပြီလို့ မဆိုနိုင်တဲ့အကြောင်း၊ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ကိုယ်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည်နိုင်မှ လွတ်လပ်ရေးရတယ်လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်မှာဖြစ်ကြောင်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် က ပြောကြားလိုက်ပါတယ်။\n၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီ ၄ရက်နေ့တွင် ကျရောက်တဲ့ ၆၅ နှစ်မြောက် လွတ်လပ်ရေးနေ့ အခမ်းအနားမှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် မိန့်ခွန်းပြောကြားနေပုံ\nPhoto: RFA/Sai Tun Aung Lwin\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်မှာ ဒီကနေ့ကျင်းပတဲ့ ၆၅ နှစ်မြောက် လွတ်လပ်ရေးနေ့ အခမ်းအနားမှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က လူတဦးချင်းစီအလိုက် ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် မတ်တပ်မရပ်နိုင်ဘဲ သူတပါးကိုသာ မှီခိုနေရတယ်ဆိုရင် လွတ်လပ်ရေးရတယ်လို့ မခေါ်ဆိုနိုင်ကြောင်း၊ ဒါ့အပြင် နိုင်ငံအလိုက် တိုင်းပြည်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းတွေကို ဆောင်ရွက်ရာမှာလည်း ဘယ်နိုင်ငံက လာကူညီမလဲလို့ မျှော်လင့်နေရမှာ မဟုတ်ကြောင်း၊ မျှော်လင့်ချက်ကို အလုပ်နဲ့အကောင်အထည်ဖော်ရမှာဖြစ်ကြောင်း၊ အဲဒီလို အကောင်အထည်ဖော်ရာမှာလည်း ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး အဓိကလုပ်ဆောင်ရမှာဖြစ်တဲ့အကြောင်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် က ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။\nဒီကနေ့ ကျရောက်တဲ့ (၆၅) နှစ်မြောက် လွတ်လပ်ရေးနေ့ အခမ်းအနားတွေကို ရန်ကုန်မြို့အပြင် မန္တလေး၊ မြစ်ကြီးနားနဲ့ ကော့သောင်းမြို့တွေက NLDအမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်ရုံးတွေမှာလဲ ကျင်းပခဲ့ကြပါတယ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ လွတ်လပ်ရေးနေ့ မိန့်ခွန်းထဲက ထူးခြားချက်များကို ဒေါ်ခင်ခင်အ်ိက တင်ပြထားတာ နားဆင်နိုင်ပါတယ်။\nNo one in the world can survive alone. Everybody are interdependent on each other. As long as we do our part completely should be alright.\nwe need to respect each other, and we have learned about what is respect means? respect each other is very important in democracy, there is saying that your stick you waive don't hit me , haveapeace and develop MYANMAR in 2013\nJan 05, 2013 05:46 AM\nကချင်အရေး လေးလည်း ပြောပါဦး။ ဒီလိုပဲ မနေလိုက်ပါနဲ့။\nJan 05, 2013 03:40 AM\nတိုင်းတစ်ပါးစီကအုပ်ချုပ်ခွင့်ကိုမိမိနိုင်ငံသားကအုပ်ချုပ်ခွင့်ရအောင်ပြန် လုပ်တာကိုတော်လှန်ရေးလို့ခေါ်လို့ရတယ်။မိမိနိုင်ငံသားအုပ်ချုပ်ခွင့်ရသွားတိုင်းလွတ်လပ်ရေးရပြီမထင်ပါနဲ့။အယောင်ဆောင်လွတ်လပ် ရေးဘဲရတာပါ။တကယ်တမ်းကျတော့ပြည်သူပြည်သားတွေမလွတ်လပ်သေးပါဘူး။\nJan 05, 2013 02:07 AM\nRespect each other. Love each other.Think for other ethnic groups and their rights.If you all agree , accept and are aware of that point of view, you all can seeabeautiful meaning of the words " Independence and Freedom" for Myanmar. KNU,KIA,......etc.. are fighting for their rights,freedom and independence. Is it right or wrong ? Please get the agreement for that meaning.\nJan 04, 2013 09:15 PM


Category: လက်မှုပညာ 0\nNavigator အဓိကအ Dream ဖက်ရှင် ကျန်းမာရေး Recipes အကြံပြုချက်များ လက္ခဏာများ 12>> Category: လက်မှုပညာ Hannover - အမှုအရာ မ Hannover - ဂျာမနီမှာလူကြိုက်အများဆုံးမြို့တ, မြူးနစ်, ဟမ်းဘတ်နှင့်အခြားသူများနှင့်အတူ။ ဒါဟာအောက်ပိုင်း Saxony ၏ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးဗဟိုချက်သည်နှင့်ကြွယ်ဝသမိုင်းဆိုင်ရာအတိတ်ရှိပါတယ်။ ထို XII ထံမှ XIX ရာစုနှစ်များစွာမှ။ Hanover ၏နိုငျငံတျောတျောမြားမြားရာစုနှစ်ကအင်္ဂလန်နှင့်နိုင်ငံရေးပြည်ထောင်စုထဲမှာတစ်ချပ်အရာ - မြို့တော်ကိုသီးခြားပြည်နယ်၏မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကာလအတွင်း, မြို့ဆိုးရွားစွာထိခိုက်ပျက်စီးခဲ့သည်ကို၎င်း, 50s အတွက်နိူးသည်မိမိ detuning ချီ။ တဘက်ကဲ့သို့ပကတိသာအလှဆုံးအဆောက်အဦးများဖြစ်ကြသည်နှင့်မအမြဲ၎င်းတို့၏မူလတည်နေရာ, ဟောင်းအလယ်ဗဟိုကိုသိသိသာသာအရွယ်အစားလျှော့ချခဲ့ကြောင်းသိရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ, ဒီနေ့ရဲ့ Hannover ဆွဲဆောင်မှု, ပြတိုက်, ပြပွဲနှင့်အထိမ်းအမှတစာရေးနှင့်အတူလှပသောနေရာဖြစ်ပါသည်။ တစျခုလုံးကိုမြို့သူမြို့သားများမှတဆင့်မြို့တော်ကို 35 အထင်ကရသောအရပ်တစ်ခု Bole, အချိန်ကြာမြင့်မည်ဟူသောစေ့စေ့စပ်စပ်စစ်ဆေးရေးမှီဝဲသောကြောင့်ခေါ်အနီရောင်အချည်နဲ့ညီမျှတယ်။ အဘယျသို့ပထမဦးဆုံးဌာန၌ Hanover ထဲမှာမြင်ရတဲ့ဖို့?\nညနေပိုင်း toxicosis မ Toxemia - မကြာခဏကိုယ်ဝန်ဆောင်နေစဉ်တွေ့ရှိထားတဲ့မနှစ်မြို့ဖွယ်အခွအေနေ။ ကိုယ်ဝန် Toxemia ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းရှုပ်ထွေးကြောင်းရောဂါများတစ်ခုလုံးအကွာအဝေးဖြစ်ပါတယ်။ ကျနော်တို့ကနံနက်အနာရောဂါနံနက်ယံ၌ထင်ရှားတော်မူစဉ်းစားလေ့ရှိပါတယ်။ မကြာခဏအဘယျသို့ဖြစ်ပျက်။ ဒါကြောင့်ခန္ဓာကိုယ်ကဂလူးကို့စအဆင့်ဆင့်ကိုလျှော့ချနေပါတယ်, ကိုယ်ခန္ဓာကိုအပြည့်အဝစွမ်းရည်မြှင့်မှာ operating နေကြတယ်အားနည်းခြင်းနှင့် toxemia သည်နံနက်ဖြစ်ပါတယ်ကြောင့်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ရှင်းပြချက်ရှိပါတယ်။ အချိန်ကိုချိုမြိန်ခြင်းနှင့်အာဟာရစားစရာသို့မဟုတ်သောက်ရန်လိုလျှင်, toxemia ဆုတ်ခွာနေ။ toxemia ညဥ့်အခါဖြစ်နိုင်သလား?\nရင်ဘတ်တင်းကျပ်ရန်ကဘယ်လို ? အမျိုးသမီးရဲ့ရင်သားအစဉ်အမြဲယောက်ျားရဲ့အမြင်များကိုဆွဲဆောင်သံသယရှိစရာမလိုပါဖြစ်ပါတယ်။ ထိုသို့အသက်အရွယ်နှင့်အတူသို့မဟုတ်ကလေးမွေးဖွားရင်သားကင်ဆာပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲမှုပြီးနောက်၎င်း, ကံမကောင်းတာမဟုတ်ဘဲပိုကောင်းများအတွက်အသိပေးခြင်းသို့သော်မနှစ်မြို့ဖွယ်ချီးမြှင့်ခဲ့ကြောင်းသိရသည်။ အမျိုးသမီးများစွာအလေးအနက်ထားသည်၎င်း၏ဟောင်းအယူခံဝင်ပြန်လည်ရောက်ရှိရန်တစ်ဦးယုံကြည်စိတ်ချရသောနှင့်အရည်အသွေးနည်းလမ်းကိုအဖြစ်, ပလပ်စတစ်ခွဲစိတ်မှုအကြောင်းစဉ်းစားကြသည်။ သို့သော်လည်းအဘယ်သို့လျှင်ရန်ပုံငွေများထိုကဲ့သို့သောစစ်ဆင်ရေးတစ်ခုအဘို့အခှငျ့မပွုပါနှင့်ဘုံသဘောမျိုးအပြင်းအထန်တောင်းဆိုကြောင်းအကူအညီနဲ့ဆရာဝန်တွေ whispers - မဟုတ်ပြဿနာကိုဖြေရှင်းဖို့အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း?\nဒုတိယအချက်မှာမေးစေ့ - ဘယ်လောက်ဖယ်ရှားပစ်ရ မေးစေ့အစိတ်အပိုင်းအတွက်အဆီပိုလျှံခြံ - ပြဿနာကမင်းသမီး, ဒါပေမယ့်လည်းလှပသောကိန်းဂဏန်းနှင့်ပုံမှန်အလေးချိန်၏ပိုင်ရှင်များဖြည့်စွက်ရန်သာအကျွမ်းတဝင်ဖြစ်ပါတယ်။ နှစ်ဆမေးစေ့နှင့်မည်သို့အမှန်တကယ်ကဒီချွတ်ယွင်းဖယ်ရှားပစ်ရရှိပါတယ်သည်အဘယ်ကြောင့်ယနေ့ကြှနျုပျတို့ထွက်ရှာပါ။ ကို double မေးစေ့ ဖွဲ့စည်းရေးများအတွက်အကြောင်းရင်းများ\nအသှငျအပွငျကိုမေးစေ့ပေါ်အရေးအကြောင်းတွေမကြာခဏမျိုးဗီဇကြောင့်ဖြစ်ရတာဖြစ်ပါတယ်, မျက်စိနှစ်သက်တော်မူသည်မဟုတ်။ ထို့အပြင်ဒုတိယမေးရိုးတစ်အဆက်မပြတ်အဖော်အဝလွန်ခြင်းနှင့်ဆီးချိုရောဂါသည်။ နောက်အကြောင်းရင်း - အသားအရေ elasticity ၏ဆုံးရှုံးမှု, အမေးစေ့အရုပ်ဆိုး sagging အပိုင်းဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့်အရာ ။\nမကြာခဏဆိုသလိုမုန်း၏တွန့်နေတဲ့ဒုတိယမေးစေ့နှင့်အတူတိုက်ပွဲအလေးချိန်ဆုံးရှုံးသွားအတွက်, ဒါပေမယ့်အထူးလေ့ကျင့်ခန်း, ထောက်ခံသေံလည်ပင်းနှင့်မျက်နှာကြွက်သားတွေအတွက်အဓိကအားဖြင့်မဟုတ်သည်အဘယ်ကြောင့်ဖြစ်သည့်အလေးချိန်ထက်လျော့နည်းသွား, ထဲမှာပေါ်လာလိမ့်မယ်။ ကျွမ်းဘားကို double မေးစေ့၏ မဖြစ်နေ့စဉ်ဖျော်ဖြေဖို့အနည်းငယ်ရိုးရှင်းသောလေ့ကျင့်ခန်းကိုကူညီမှမေးစေ့၏ကြွက်သားတွေတင်းကျပ်ရန်: ထိုဆူညံသံတွင် N က, ငါသည်မျက်နှာကကြွက်သားတွေကိုအချုပ်ခန်းရုန်းကန်မှုတွေ။ ရှေ့သို့အောက်ပိုင်းမေးရိုး Set နှင့်နှာခေါင်းမှအနိမ့်နှုတ်ခမ်းအဖြစ်ရောက်ရှိနိုင်အောင်ကြိုးစားပါ။ ထိုင် zaprokinte ဦးခေါင်းနောက်ကျော။ တဆယ်ဖို့ရေတွက်ပိတ်ထားခံတွင်းနှင့်အတူကြိုးစားပါ။ လည်ပင်းကြွက်သားများတစ်ချိန်တည်းမှာတင်းမာနေဖြစ်ကြ၏။ ဒါကြောင့်လဲကျကြောင်းဒါကြောင့်,6မိနစ်, ဖြောင့်နောက်ကျောကိုစောင့်ရှောက် - သင့်ရဲ့ဦးခေါင်းအပေါ်တစ်ဦးမိုးသည်းထန်စွာစာအုပ်သွင်းထားနှင့်3အဖြစ်အခန်းထဲပတ်ပတ်လည်လမ်းလျှောက်။\nဒုတိယအမေးစေ့ များအတွက် ရိုးရာကုစား\nချင်းပြည်နယ်အတွက်အဆီ ခြံကိုအထူးကုမ္ပဏီများကမျက်နှာဖုံးကိုဖယ်ရှားကူညီ: ကိုအာလူး-ပျားရည်ကို။ ကိုအများအပြားအလတ်စားအာလူး, ဟာအလွန်ထူသောစင်ကြယ်သောရဖို့ potoloch ပြုတ်။ ပျားရည်နဲ့ဆား 1 ဇွန်း Add ပြဿနာကိုဧရိယာမှအပူ၏ form မှာထည့်သွင်းခြင်းနှင့်မေးစေ့ပိတ်ကျဲပတ်တီးကို fix ။ img ။ ရွှံ့ အဆိုပါမျက်နှာဖုံး။ ကိုစည်းကမ်းနှင့်အမျှ, အခြားရန်ပုံငွေများထက် သာ.\nအိမ်မှာဆံပင် တခါတရံတွင်သင်သည်ဆံပင်အရောင် freshen သို့မဟုတ်ပါကအနည်းငယ်ကွဲပြားခြားနားသောက hue ပေးစေခြင်းငှါအလိုရှိ၏။ လေးနက်သောပြောင်းလဲမှုမလိုအပ်ရုံ tone လုပ်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီဝန်ဆောင်မှု Salon နှင့်ဆံပင်အလှပြုပြင်ခြင်းအတွက်ရရှိနိုင်ပေမယ့်သူ့ရဲ့ရိုးရှင်းအိမ်မှာဆံပင်၏ Tone ခွင့်ပြုထားသည်။ ဆံပင်တင့် များအတွက်အဓိပ္ပာယ်\nအထူးကြပ်မတ်ထို့ကြောင့်ခံနိုင်ရည်ပိုမို tone တဲ့အထူးဆံပင်ဆိုးဆေးကိုသုံးပြီးပြုသောအမှုဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာအမိုးနီးယား၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမဆံ့မ, ဤမျှလောက်ပုံမှန်ဆေးသုတ်ကဲ့သို့ဆံပင်ထိခိုက်ပါဘူး။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ tone ကွဲပြားခြားနားသော, texture အတွက်ပေါ့ပါးတဲ့နည်းမလြှော့အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြု.\nငါး Cosy နေအိမ်များ မူရင်းနှင့်တစ်ချိန်တည်းမှာလွယ်ကူသောတစ်မု Make - ဿုံ doable အလုပ်တခုကို, ကျနော်တို့လုံခြုံစိတ်ချစွာငါးကိုခြင်းတောင်း၏စံနမူနာဆောင်ရွက်ရန်နိုငျကွောငျးသကျသပွေ။ သူတို့ကလျင်မြန်စွာချက်ပြုတ်မဆိုအပိုကုန်ကျစရိတ်များမလိုအပ်ပါဘူး, အဘယ်သူမျှအချက်အပြုတ်အခွက်တဆယ်။ ခလုတ်ကို အပေါ် ကြော် gnezdyshek ငါးကို\nမဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်ငါးကိုစာရွက်နှင့်အတူအများဆုံးရိုးရှင်းလွယ်ကူပြီးစျေးနှုန်းသက်သာတဲ့စာရွက်ခြင်းတောင်းအခြေခံအဖြစ်တစ်ချောင်းကိုသုံးပြီးလိမ့်မည်။ ကိုပါဝင်ပစ္စည်းများ: ငါးကိုတန်း (ပုံမှန်အတိုင်း, Pollock, ဆော်လမွန်ငါး) - 600 ဂရမ်;\nအပူပိုင်းရေကူးကန် သားသမီးတို့အဘို့ထုတ်ကုန်များ၏ကြီးမားသောအမျိုးမျိုးအနက်အထူးအာရုံစိုက်ခြောက်သွေ့ရေကူးကန်ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်ကဘာလဲဘယ်လိုအသုံးဝင်တဲ့နိုင်သနည်း ခြောက်သွေ့တဲ့ရေကူးကန်ပျော့ပျောင်းသောဘောလုံးစာရေးနှင့်ပြည့်စုံကြောင်းကွန်တိန်နာတစ်ဦးကြင်ကြင်နာနာဖြစ်ပါတယ်။ စွမ်းဆောင်ရည်မြှင့်အဖြစ်ဤနေရာသို့သွားရန်အတှကျအသုံးပွုနိုငျသောကလေးငယ်များနှင့်ရိုးရှင်းသောသားသမီးရဲ့ယာယီရေကူးကန်များအတွက်သာမန်နယ်ပယ်တွင်အဖြစ်လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။ ကနဦးအသွင်သဏ္ဌာန်ကိုယူဖိအားမှာလေကြောင်းရန်နှင့်ပြည့်စုံလျက်ရှိသောခြောက်သွေ့တဲ့ရေကန်များအတွက် multi-ရောင်စုံဘောလုံးကလေးကိုရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာအဘို့ဟာလုံလုံခြုံခြုံထောက်ခံမှုသည်။ လေးတွေ များအတွက်ခြောက်သွေ့ရေကူးကန်သုံးပါ\nသူငယ်၏ခြုံငုံဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့်ကျန်းမာရေးအကျိုးရှိသည်ဟူသောထိုကဲ့သို့သောရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်မှုမှအာမင်ရေကန်ကလေးများနေ့အတွက်ကစားခြင်း။ အထူးအပျော့ပျောင်းသောဘောလုံး၏ခြောက်သွေ့တုံအတွက်သင်တန်းတွေစဉ်အတွင်းအားဖြင့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ဇီဝြဖစ်ပျက်နှင့်သွေးလည်ပတ်မှုစနစ်တိုးတက်ကောင်းမွန်ရေး, ကြီးစွာသောနှိပ်နယ်အကျိုးသက်ရောက်မှုပေးပါ။ ဤသည်ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်, အသက်ရှူလမ်းကြောင်း, နှလုံးသွေးကြောများနှင့်ကြွက်သားစနစ်၏တိုးတက်မှုဖြစ်ပါတယ်။ ထို့အပြင်ရေကန်၌တက်ကြွစွာပါကစားနေစဉ်အတွင်းအားလုံးကြွက်သားအုပ်စုများကိုခိုင်မာစေခြင်း, မှန်ကန်သောအနေအထားဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ဤအတုံ၌သင်တန်းတွေအမျိုးမျိုးသောရောဂါများအတွက်ကြိုတင်ကာကွယ်နှင့် curative အကျိုးသက်ရောက်မှုနှစ်ဦးစလုံးရှိတယ်ဒါ၏ဟုတ်ပါတယ်, ဤအမှုအလုံးစုံတို့ကိုတက်ကြွစွာလုပ်ကိုင်ဖို့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ကာကွယ်ရေးစေသည်။ ထို့အပြင်ထိုသူငယ်၏စိတ်ခံစားမှုပြည်နယ်အပေါ်သားသမီးရဲ့ယာယီခြောက်သွေ့တဲ့ရေကန်အပြုသဘောဆောင်တဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာပါ။ အမြိုးသားတို့ရေကူးကန်၏ "လှိုင်းတံပိုး" သို့ဇောက်ချပါဝင်လာခြင်းနှင့်ကွဲပြားခြားနားသောအရောင်ဘောလုံးအမျိုးမျိုးအကြားပျော်စရာရှိခြင်းမှာများစွာသောအပျော်အပါးနှင့်ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်။ အခြားအရာအားလုံးအခါပျော့ပျောင်းသောဘောလုံးကိုမှာ "ရေကူး", သားသမီးအောက်မေ့မူလတန်းအရောင်များကိုအကြားခွဲခြားအဖြစ်ကွဲပြားခြားနားသောပုံသဏ္ဍာန်နှင့်အရွယ်အစား၏ပစ္စည်းများကိုဝေမျှဖို့ရန်သင်ယူ, ညှိနှိုင်းတိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန်, ဒဏ်ငွေမော်တာကျွမ်းကျင်မှုများတိုးတက်စေခဲ့သည်။ ဂိမ်းကလေးများကိုအပေါ်ချိတ်ဆက်စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်ကြောင်း, ဒါကြောင့်အစာစားခြင်းနှင့်အိပ်ပျော်ပိုမိုမြန်ဆန်လဲတစ်ဦးအစာစားချင်စိတ်နဲ့အတူပိုပြီးအေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြုမူ။ ဒါ့အပြင်ဘောလုံးနှင့်အတူခြောက်သွေ့ရေကူးကန်ထဲမှာပွနျလညျနှင့်ကုထုံးသဘောသဘာဝမတူညီတဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလေ့ကျင့်ခန်း၏နံပါတ်လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်။ သွေ့ခြောက်သောအင်တုံထဲမှာအလုပ်အကိုင်အခွင့်အဘို့လေ့ကျင့်ခန်း၏ တစ်ဦးကအစုံ ဤအလေ့ကျင့်ခန်းခြုံငုံကျန်းမာရေးကိုခိုင်မာစေရန်ကလေး၏မော်တာကျွမ်းကျင်မှုများဖွံ့ဖြိုးဆဲအဖြစ်ရည်ရွယ်နေကြပါတယ်။ ကို Funnels - အထက်ခြေတွေလက်တွေ၏ညှိနှိုင်းနှင့်အနှိပ်ခန်းဖွံ့ဖြိုးဆဲများအတွက်လေ့ကျင့်ခန်း။ အမြိုးသားတို့ရေကူးကန်ပြင်ပမှာရပ်တယ်။ ဘယ်ဘက်ရေကူးကန်နှင့်လက်ျာလက်တော်သို့လျှော့ချခြင်းနှင့်မြို့ပတ်ရထားလှုပ်ရှားမှုများကိုလုပ်ကိုဖွင့်ပေးပါ။ ထိုအခါမိမိလက်ကိုလျှော့ချခြင်းနှင့်ယခုလှည်လှုပ်ရှားမှုများကိုနှစ်ဦးစလုံးစေသည်။ ကိုရေငုပ် - လေ့ကျင့်ခန်းလည်ပင်းကြွက်သားတွေနှိပ်နယ်ထွက်ယူသွားတတ်၏။ အနေအထားစတင်ခြင်း - ချရေကူးကန်မှလက်နက်နှင့်တကွ, ရေကူးကန်၏ဆင်ခြေလျှောထဲမှာရပ်။ ဘက်အခြမ်းကနေဦးခေါင်းလှည့်နေစဉ်ရေကန်ထဲသို့လျှောစောက်ကဆင်း Running ။ ကလေးဘောလုံးအတွက်သူ၏ဦးခေါင်းကိုသင်ျဂွိုဟျဖို့ကြိုးစားပါနှင့်အောက်ဆုံးရောက်ရှိသင့်ပါတယ်။ ကို Rolls - စစ်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းကိုစည်၏ကြွက်သားတွေနှိပ်နယ်။ ကလေးသူငယ်အခ ချီသွားကြ၏။ ဒါဟာဆန့်ကျင်ဘက်အနားကွပ်ဖို့ကိုလှိမ့်ရရန်လိုအပ်ပေသည်။ ကိုလက်တို့ကို ကိုစိုစွတ်စေသောမပါဘဲ - ဒီလေ့ကျင့်ခန်း၏ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုမှာ dynamic နှင့် static နဲ့ညှိနှိုင်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ဖြစ်ပါတယ်။ စတင်ခြင်းအနေအထား - ရေကူးကန်အတွက်မပါဘဲခြေထောက်နှင့်အတူရပ်ကြ။ ပထမဦးစွာသင်ကသူ့ဟန်ချက်ကိုစောင့်ရှောက်ဖို့ကြိုးစားနေလက်ကွဲပြားခြားနားသောရာထူးနှင့်အတူရပ်တည်ရမယ်။ ဟန်ချက်ကိုဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားစဉ်ထို့နောက်ထောက်ခံမှုလက်နက်မပါဘဲရေကန်၏ပတ်လည်အတိုင်းအတာပတ်ပတ်လည်သွားကြဖို့ကြိုးစားပါ။ ကိုစက်ဘီး - ဖျော်ဖြေခြေဘဝါးအနှိပ်ခန်းနှင့်နွားသငယ်ကိုကြွက်သားတွေ။ ဆန့်ခြေထောက်တွေနှင့်အတူအစွန်းပေါ်တွင်ရေကူးကန်၏ဘေးထွက်သူ၏နောက်ကျော, လက်တော်၌ရှိနှင့်တိုက်ရိုက်လက်နှင့်အတူထိုင်။ လက်၌ရှိသကဲ့သို့အများအပြားဘောလုံးလူစုခွဲဖို့ကြိုးစားနေစဉ်တကနှစ်ဦးစလုံးဆိုင်ကယ်ပေါ်, လှုပ်ရှားမှုခြေထောက်ဖျော်ဖြေဖို့လိုအပ်ပေသည်။ Tweet Поделиться


MyanmarNLP's Page - MyanmarITPro - A Social Network for Myanmar IT Professionals\nBlog Posts (1)Discussions (98)EventsGroups (3) MyanmarNLP's Likes MyanmarNLP's Friends\nView All MyanmarNLP's Groups\nUnicode ဆိုတာ revolution ပါ။ Optional choice မဟုတ်ပါ။\nStarted this discussion. Last reply by Saw Hla Aung Dec 2, 2009. ‘Myanmar Unicode မပြီးသေးဘူး’ ဟု သတင်းမှားယွင်းနေပါသည်။\nStarted this discussion. Last reply by Mark Dec 3, 2009. Myanmar3 ကို သင်ပိုင်သည်၊ သင်နှင့်ဆိုင်သည်။\nStarted this discussion. Last reply by Tun Jul 10, 2010. View All\nMyanmarNLP has not received any gifts yet\njokar commented on MyanmarNLP's blog post Windows တွင် မြန်မာဘာသာ ပါဝင်လာရန် သင့်လက်မှတ် ရေးထိုးတောင်းဆိုပါ"ကောင်းသောလုပ်ဆောင်မှုတွေပါ မြန်မြန်အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်နိုင်ပါစေဗျာ"May 16, 2012Moe Thet commented on MyanmarNLP's blog post Windows တွင် မြန်မာဘာသာ ပါဝင်လာရန် သင့်လက်မှတ် ရေးထိုးတောင်းဆိုပါ"၀င်းဒိုး၈ မှာမြန်မာစာစနစ်ပါဝင်လာပါတယ် မြန်မာအိုင်တီပရို ကြောင့်လို့ထင်ပါတယ်..။"Nov 23, 2011MyanmarNLP replied to sandy's discussion iphone simulatorrမှာမြန်မာဖောင့် ပေါ်ချင်ပါတယ်။သိရင်ပြောပြပေးပါ။"Try any of the Myanmar Unicode fonts.\nYou will be ok and better for future."Sep 3, 2010MyanmarNLP replied to Win Myanmar Systems's discussion Gmail, Google, Facebook, Blogspot, Firefox, Joomla, WordPress... တို့ကို မြန်မာ version ထုတ်မည်။ translater/ developer/ project manager အလိုရှိသည်။"how about "shote-sar", like "win-sar", "htwet-sar"\n:)"Sep 3, 2010MyanmarNLP replied to Tun's discussion Myanmar3Open Source Project: moving forward"Wow.. Good news and happy to know about the progress.\nLet's make every stakeholder from Myanmar IT industry involved in it.\nCan we expect collaboration and cooperation this time from Ko Ye Myat Thu too?\nI remember that he talked about…"Aug 20, 2010Tun replied to MyanmarNLP's discussion Myanmar3 ကို သင်ပိုင်သည်၊ သင်နှင့်ဆိုင်သည်။"any volunteers?\nif not, I will, to approach and request them. but you guys let me know the contacts."Jul 10, 2010JimSamMee replied to MyanmarNLP's discussion Myanmar3 ကို သင်ပိုင်သည်၊ သင်နှင့်ဆိုင်သည်။">>လုပ်တတ်ရင်၊ လုပ်နိုင်ရင် ဝင်ပြင်သွားကြပါ။ ဝိုင်းလုပ်ပေးကြပါ။ စစ်ကူလိုနေပါတယ်။<<\nMyanmar3နဲ့ပတ်သက်ပြီးMITမှာseminar or discussion…"Jul 9, 2010MyanmarNLP replied to MyanmarNLP's discussion Myanmar3 ကို သင်ပိုင်သည်၊ သင်နှင့်ဆိုင်သည်။"absolutely, 1 of us should."Jul 9, 2010 More... RSS\nMyanmar Computer Federation (MCF), Myanmar NLP, MCPA\nMyanmar Infotech, Yangon, Myanmar\nPosted on February 23, 2010 at 10:30am 64 Comments\nMicrosoft Corporation တွင် ‘လူဦးရေ ၅ သိန်းကျော်က အသုံးပြုသော ကမ္ဘာ့ ဘာသာစကား အားလုံးကို Microsoft Windows တွင် ထည့်သွင်းပေးရမည်’ ဆိုသည့် official policy ရှိပါသည်။ သို့သော် အကြောင်းကြောင်းကြောင့် မြန်မာဘာသာမှာ မပါဝင်နိုင်သေးဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ၊ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးမှ စုပေါင်း၍ မိုက်ခရိုဆော့ ကော်ပိုရေးရှင်းသို့ စာဖြင့် ထိရောက်အောင် မြန်မာ (ကချင်၊ ကယား၊ ကရင်၊ ချင်း၊ ဗမာ၊ မွန်၊ ရခိုင်၊ ရှမ်း) ဘာသာ အသုံးပြုသူများ အားလုံးကိုယ်စား တောင်းဆိုမည့် အစီအစဉ်… Continue AddaBlog Post\nAt 3:30pm on November 16, 2009, it beginner said… Hi MyanmarNLP,\nနားလည်ပါတယ်။ကျနော့ ကိုတောင်းပန်စရာမရှိပါ။ အဝေးကဝင်ပွါးသူသာဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံချစ်စိတ်နှင့်ပတ်သတ်ရွေ့ဘဝင်မကျသဖြင့်ပြောသည့်ကျနော့comment မွှာကြမ်းတမ်းရင် ခွင့်လွှတ်ပါ။ အတွင်းရေးများမသိသလို ဝင်ရောက်အကြံပေးဆွေးနွေးနိုင်သောကျွမ်းကျင်မှူလဲမရှိပါ။ ခင်ဗျားတို့အများကြီးလုပ်နေတာအားကျပါတယ်။ခင်ဗျားတို့စည်းလုံးရင်ပိုခရီးရောက်မယ်လို့တော့ထင်တယ်။\nလေးစားလျှက် At 9:28pm on November 15, 2009, Ravi Chhabra said… Ko Zaw Htut,\nI truly understand. It's just that we wish to move on from the dead lock, and the only way to do that is to stop talking about it, and if we do talk about it to do so fromamild angle.\nMy brother once gave meavery strong word of wisdom. That when you are accused publicly of doing something you didn't, it is best ignored. His reason was that those who need to know it will know that it's not true, and those who don't know it need not know it. Perhaps thats not the best of situations. Another way to respond is to wait outawhile,awrite something back much later that tries to do damage control. And bro, petty comments do not deserve petty replies. Coz it will never end that way, especially when we are all good with our words.\nI would like to mention on your page here for everyone to read that when I asked you about Licensing your fonts some years back you mentioned that I could just use it without worrying too much about it. And I am sure there are lots of people who know you better in that light. Hence you don't actually need to defend right away. Thanks for reaching out to us on MITP.\nRavi. At 12:56am on November 14, 2009, Lynn Htun said… Ko Zaw Htut,\nI'm not going to be childish like you. You actions only goes to show how mature and professional you are. Hope you will grow up soon enough.\nL. At 12:21am on November 14, 2009, Khin Latt said… ကိုဇော်ထွဋ် - သမိုင်း ဆိုတာ လုပ်ဆောင်ချက် ပေါ် မူတည်ပြီး အချိန်မရွေးပြောင်း တယ် ဆိုတာ သိမှာပါ။\nကိုယ့်သမိုင်း ကြောင်း ကို ရေးသူဟာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ပါဘဲ။\nလူတိုင်း သမိုင်း တစ်ခုထဲ နဲ့ ပုံသေ မဖြစ်နေပါဘူး။\nဒီတော့ ကျွန်မ တို့ အားလုံး ကိုယ့်ရဲ့ အပြုအမူ၊ အပြောအဆို တွေ (အထူးသဖြင့် ဒီလို Online Community နေရာ တွေမှာ) ကို အမြဲ သတိထားရပါမယ်။\nကိုဇော်ထွဋ် လဲ သတိပြု စေလိုပါတယ်။ အမ တစ်ယောက် အနေနဲ့ သတိပေးတာပါ။\nကျွန်မ တို့ အားလုံး ဒီနေရာ လေးရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမ တွေပါ။\nညီအစ်ကို မောင်နှမ ထုံးစံ ငြင်းခုံ နိုင်ပါတယ်။ တစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် မနစ်နာ အောင်နေဖို့ သာလိုပါတယ်။\nဒီမှာ အားလုံးဟာ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမဖို့၊ ကိုယ့်ပြည် နဲ့ လူမျိုး တိုးတက်ဖို့ ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ နဲ့ ကိုယ့်အချိန် လေးတွေ ပေးပြီး နေကြပါတယ်။\nဖြစ်ပြီးတာတွေ၊ ပြောပြီးတာတွေ အားလုံးသင်ပုန်း ခြေ လိုက် ကြရအောင်။\nအဟောင်း အမှား တွေ ပြောနေရုံ နဲ့ ဘာမှ အကျိုးမရှိ၊ မတိုးတက်ပါဘူး။\nအသစ်က ပြန်စ လိုက်ပါ။\nအရင်ထက် ပိုလှ တဲ့ သမိုင်း ဖြစ်လာမှာပါ။\nမမျိုး (1989-90 MCC)\nစာကြွင်း - ကိုဇော်ထွဋ် ရေချိန်တော့ ကိုက်မနေပါဘူးနော်။ နောက်တာပါ။ :-) At 4:15pm on November 5, 2009, SAW YE THWAY said… Ko Zaw htut\nI Think you will not remember me because of when we meet that time i 'm stillajunior staff in KMD. You are the one of respected and role model for me.\nRegards, At 11:10pm on September 1, 2008, Ko Chit said… Ko Zaw Htut, Thanks for joining us. No comments yet!


အိမ်သုံးရုံးတိုင်းကတစ်ခုလိုတယ်။ | Martech Zone\nတနင်္လာနေ့, ဒီဇင်ဘာလ 4, 2006 သောကြာနေ့, အောက်တိုဘာလ 24, 2014 Douglas Karr\nလွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်ကျော်က (၂၀၀၅) လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်ခန့်ကကျွန်ုပ်သည်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုအတော်များများကိုပြုလုပ်ခဲ့ပြီးအိမ်တွင်းပတ် ၀ န်းကျင်ရှိ hardware အသစ်အချို့ကိုကိုင်တွယ်ရန်လိုအပ်ခဲ့သည်။ ကွန်ပြူတာအသစ်၊ netgear ကြိုးမဲ့ router အသစ်နှင့်ကြိုးမဲ့ကဒ်များ ၀ ယ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏အကောင်းဆုံးရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာကျွန်ုပ်၏ LinkStation ဖြစ်သည်။\nLinkStation သည်ကျွန်ုပ်၏ကြိုးမဲ့ router နှင့်တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ပြီး 250Gb နေရာရှိသည်။ LinkStation အတွက်အသုံးပြုရလွယ်ကူသောအရာသည်အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကလေးများ၊ ကွန်ပျူတာ၊ ဗဟိုဂီတလမ်းညွှန်နှင့်ဖောက်သည်တစ် ဦး ချင်းစီအတွက် drive တစ်ခုတပ်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။ LinkStation သည် USB outlet တစ်ခုနှင့်အတူပရင်တာ၊ FTP ဆော့ဖ်ဝဲများနှင့်မီဒီယာလွှင့်ထုတ်သည့်ဆော့ဖ်ဝဲများကိုမျှဝေရန်လည်းပါ ၀ င်သည်။ ဒါကကျွန်တော့်ရဲ့ပရင်တာကိုကွန်ပျူတာနဲ့အဝေးကနေဝေးကွာစေပြီးအဆင်ပြေတဲ့နေရာတစ်ခုမှာထားပေးတယ်။\nငါ့အကြိုက်ဆုံးအင်္ဂါရပ်ကတော့ကျွန်ုပ်၏ကွန်ပျူတာများနှင့်ကွန်ယက်အရင်းအမြစ်တစ်ခုပေါ်မှာနေရာလွတ်သိပ်မကျန်တော့တာပါပဲ။ ငါစီမံကိန်းပြီးဆုံးအခါတိုင်း, ငါကအဲဒီမှာကူးယူပါလိမ့်မယ်။ ဆော့ဖ်ဝဲကိုဒေါင်းလုပ်ဆွဲပြီး install လုပ်တိုင်း၊ အဲဒီမှာကူးယူပြီးကွန်ပျူတာတွေကိုပစ္စည်းတွေဝေမျှချင်တဲ့အခါတိုင်း - ဖိုင်တွေအားလုံးကိုသူတို့အကြားမျှဝေပေးတယ်။ 'folder share' မရှိ၊ install disk များ၊ ပြproblemsနာလုံးဝမရှိပါ။\nလွန်ခဲ့သော ၇ လခန့်ကကျွန်ုပ်၏ကွန်ပျူတာသည် boot ကဏ္pedကိုဖျက်သိမ်းခဲ့သော Norton Antivirus update ကိုလုံးဝပိတ်ထားသည်။ ငါ drive ကိုပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့်အရာအားလုံးကိုခြစ်ရာကနေပြန်ဖွင့်ခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ် မှလွဲ၍ ကျွန်ုပ်သည်ခြွင်းချက်မရှိပါ အားလုံး ကွန်ယက်ကို drives တွေကိုအပေါ်တက် loaded ။ ငါတစ်နေ့သို့မဟုတ်ဒါအတွက် back up ဖြစ်ခဲ့သည်နှင့်တစ် ဦး စည်းချက်လက်လွတ်မ။\nတစ်နှစ်ခွဲခွဲကြာပြီးတဲ့နောက်၊ ကျွန်တော့်ဖောက်သည်တစ်ယောက်ကသူကိုသူ့အတွက်ထပ်ခါထပ်ခါဆန်းစစ်မှုလုပ်ဖို့ပြောတယ်။ အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှလျှောက်လွှာတွေတောင်မတင်နိုင်တော့ဘူး။ ပြီးခဲ့သည့်တနင်္ဂနွေ, ငါရှယ်ယာအပေါ်ခုန်တက်နှင့် applications များပြန်ဖွင့်။ ဒီတနင်္ဂနွေ, ငါအဟောင်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ download, ဒီနေ့လည်ခင်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထွက်ခေါက်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လျှောက်လွှာကိုပြန်လည်ပညာပေးခြင်းသည်အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းဖြစ်သည်။\nကွန်ယက်သိုလှောင်ရေးကိရိယာကိုသုံးပါ။ သင်ရရှိနိုင်သောအခွင့်အရေးတိုင်း၊ သင်လုပ်နေသည့်အလုပ်ကိုကူးယူပါ။\nဆော့ဖ်ဝဲလ်ကိုထည့်သွင်းခြင်း၊ အသစ်ပြောင်းခြင်းများ၊ ယာဉ်မောင်းမွမ်းမံမှုများနှင့်ဝေစုတွင်နံပါတ်စဉ်များကိုပင်ကူးယူပါ။ ၎င်းသည်အရာအားလုံးကိုနေရာနှစ်နေရာတွင်လုံခြုံစွာထားနိုင်သည်။\nကွန်ယက်သိုလှောင်မှုနှင့် ပတ်သတ်၍ ကောင်းသည့်အချက်မှာလိုအပ်သောအရန်နှင့်ပြန်ယူရန်အချိန်မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဖိုင်များကို drive ထဲသို့ကူးယူလိုက်ရုံဖြင့်ဤနည်းဖြင့်အမြန်ကူးပါ။ (ကျွန်ုပ်တွင်ကျွန်ုပ်၏ PC များတစ်ခုစီ၏အရန်တစ်ခုစီရှိသည်။ )\nအကယ်၍ သင်စဉ်းစားမိလျှင် Mac သည်ထိုအရာအားလုံးကိုကောင်းစွာမြင်သည်။ တောင်မှ shared ပရင်တာ!\nTags: backup လုပ်ထားအချစ်ဇာတ်လမ်းသိုလှောင်ရေးကိရိယာ\n4:2006 pm တွင်ဒီဇင်ဘာလ 9, 32 တွင်\nငါလည်း LinkStation စက်ရဲ့ပရိတ်သတ်ကြီးပါ။ ငါ့မှာ 160GB ဗားရှင်းရှိတယ်၊ အခု ၂ နှစ်နီးပါးကြာအောင်ပြေးနေတယ်။ အကောင်းဆုံးအရာမှာ၎င်း၏ပစ္စည်းကိရိယာသဘောသဘာဝကြောင့်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ စောင့်ရှောက်မှုနှင့်အစာကျွေးရန်မလိုအပ်ပါ။\n4:2006 pm တွင်ဒီဇင်ဘာလ 10, 49 တွင်\nငါသတ္တုတွင်းဝယ်ပြီးနောက်မှာ၊ ငါ့သူငယ်ချင်းက 1Tb ဗားရှင်းကိုဝယ်လိုက်တယ်။ ငါမနာလိုခဲ့! သူလည်းသူ့ကိုချစ်တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကပရင်တာ / Harddrive / Wireless Router ကိုမတည်ဆောက်ရသေးတာကြောင့်ကျွန်တော်သိချင်ပါတယ်။


May 19, 2019 - MM Live News\nလိပ်ရွှေရွှေ စားဖူးလား….အုန်းမွှေးလုံး စုပ်ဖူးလား…M ကွန်ပါဗူးတစ်ဗူးကိုရော မဲနှိုက်ယူရတဲ့ခေတ်ကို မင်း မကြုံဖူးခဲ့ရင် ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါ…\nလိပ်ရွှေရွှေ စားဖူးလား ။ အုန်းမွှေးလုံး စုပ်ဖူးလား ။ M ကွန်ပါဗူးတစ်ဗူးကိုရော ကျောင်းသား ၆၀ လောက် မဲနှိုက်ယူရတဲ့ခေတ်ကို မင်း ကြုံဖူးလိုက်သလား ။ အဲ့ဒီခေတ်က ဟောင်းပါတယ် ။ နိုင်ငံရေးလွတ်လပ်မှုဆိုတာလည်း ဇစ်အသေပိတ်ထားတဲ့ ပါးစပ်တွေလို တီးတိုးတီးတိုးတောင် သဖန်းပိုးလို့မရခဲ့ဘူး ။ ပညာရေးသိုး ၊ အိပ်မက်သိုး ၊ ကုန်ကုန်ပြောရရင် အနာဂါတ်တွေတောင် သွန်မပစ်ရရုံတမယ် သိုးလုသိုးခင် ဖြစ်ခဲ့တယ် ။ အဆိုးထဲက အကောင်းလေးရှာပြောပါဆိုရင်တော့ အဲဒီ့ခေတ် ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အချိန်လက်တံဟာ အရွေ့နှေးခဲ့တာပဲ ။ အခုခေတ်အခုအခါလို မိုးစုံးစုံးချုပ်အောင်ထိ ဘယ်ကလေးမှ ကျူရှင်တွေ မတက်ရဘူး ။ အလွန်ဆုံးတက်ရ တစ်တန်းတစ်လေပေါ့ ။ နာရီဝက် ၊တစ်နာရီပေါ့ ။ ဒါပြီးရင် ဆော့ပါလေ့ […]\nဘုန်းကြီးကျောင်းရှေ့က ဖြတ်သွားရင်း ပဋ္ဌာန်းတရားသံကြားပြီး တရားနာချင်လို့ပါဆိုပြီး လိုက်ပို့ခိုင်းတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦး\nပုံထဲကလူ ဘာသာခြားတစ်ယောက်ပါ လမ်းသွားရင်း ကျောင်းတစ်ကျောင်းက ပဋ္ဌာန်းတရားသံကြားပြီးနာချင်လို့ပါဆိုပြီး လိုက်ပို့ခိုင်းသတဲ့…. နောက်တနေ့လဲ ပြန်ရောက်လာပြီးလာနာသတဲ့.. ဦးဇင်းတွေ ဘုရားကန်တော့တာတွေ့တော့သူလည်း လိုက်ကန်တော့တယ်တဲ့ဘာသာတရားကို စူးစမ်းခြင်တာ လေ့လာခြင်တာ မဟုတ်ပဲ တရားသံကိုထပ်ခါတလဲလဲကြားခြင်တာက ဗုဒ္ဓအလိုအရ ပါရမီ အထုံပါလာတဲ့သဘော(သမီးရည်းစားလိုဆို မြင်မြင်ခြင်းချစ်သွားတာက ဖူးစာပေါ့) ပြီးတော့ ဗုဒ္ဓရဲ့ တရားးအေးချမ်းမှုကို ဘာသာခြားတစ်ယောက်က ခံစားလို့ ရတယ်ဆိုရင်ဘာသာတူတွေက ပိုခံစားတတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား? ခုက ပေါလွန်းလို့ဗုဒ္ဓကို တန်ဖိုးမထားကြသလိုပဲ…မြန်မာတွေကတော့ ဘာသာရေးမှာ တဖြည်းဖြည်းအားနည်းလာသလိုပဲ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့ပါစေသာ် Nay Ni\nနိုင်ငံတော်သမ္မတဟောင်း ဦးသိန်းစိန် စင်္ကာပူ၌ ကွယ်လွန် ဆိုသည့် သတင်းမှာ မဟုတ်မမှန်သတင်းဖြစ်ကြောင်း…..\nပြည်သူ့အချစ်တော် နိုင်ငံတော်သမ္မတ(ငြိမ်း) ဦးသိန်းစိန် ကွယ်လွန်….ဆိုသည့်သတင်းမှာမမှန်ကန်ကြောင်း နိုင်ငံတော်သမ္မတ(ငြိမ်း) ဦးသိန်းစိန် ကွယ်လွန်သည် ဆိုသည့်သတင်း မဟုတ်မှန် – ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း လူမှုကွန်ယက်တွင် ပျံ့နှံ့လာသည့် နိုင်ငံတော်သမ္မတ(ငြိမ်း) ဦးသိန်းစိန် ကွယ်လွန်သည် ဆိုသည့်သတင်းမှာ မမှန်ကန်ကြောင်း၊ နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီး(ငြိမ်း) သည် ပြင်ဦးလွင်မြို့တွင် ကျန်းမာစွာ ရှိနေကြောင်း….. မကြာမီ ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သြဝါဒဖြင့် ဒုလ္လဘ ရဟန်းပြုရန်ရှိကြောင်း သမ္မတ(ငြိမ်း)၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဦးအောင်ပိုင်မင်းက သူ၏ လူမှုကွန်ယက်အကောင့်တွင် ရှင်းလင်းပြောကြားထားသည်။ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ထွက်ပေါ်နေသော ကောလဟလများနှင့်ပတ်သက်၍ သမ္မတ(ငြိမ်း) ကျန်းမာစွာရှိကြောင်း ဓာတ်ပုံများဖြင့် ဖော်ပြနေခြင်းများလည်း ရှိသည်။ အောက်ပါပုံများမှာ ၁၈.၅.၂၀၁၉ ရက်နေ့က ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်၊ ဖလန်တောင်၊ မဟာဝိဇယဘုရားသို့ သမ္မတကြီး(ငြိမ်း) မိသားစု ဘုရားဖူး လာရောက်ပြီး အလှူငွေများ လှူဒါန်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း အရှင် […]\nနိုင်ငံခြားသူတွေရဲ့ မိုက်ရိုင်းမှုကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ (ရုပ်/သံ) …\nနိုင်ငံခြားသူတွေရဲ့ မိုက်ရိုင်းမှုကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ (ရုပ်/သံ) … ထိုင်းနိုင်ငံက ခရီးသွားအမျိုးသားတစ်ဦးဟာ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွား အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အပြုအမူကြောင့် ကိုယ့်နိုင်ငံမှာ ကိုယ်ကိုလာစော်ကားသလို ခံစားခဲ့ရကြောင်း လူမှုကွန်ယက်တွင် ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းနှင့်တစ်ကွ ရေးသားဖော်ပြခဲ့ပါတယ် …။ အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ် Narong Thaopanya ဆိုသူ ထိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက ဘန်ကောက်ကနေ ဆူခိုထိုင်းဒေသကို အဝေးပြေးဘတ်စ်ကားနဲ့ ခရီးသွားခဲ့ရာ သူ၏ နောက်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ခရီးသည် နိုင်ငံခြားသူ အမျိုးသမီး(ပြင်သစ် ဖြစ်ဟန်တူ) တစ်ဦးက နံဟောင်နေ့သည့် ခြေအိတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားကပြီး သူမ၏ ခြေထောက်ကို ထိုင်းအမျိုးသား၏ လွတ်နေသော ဘေးခုံ ခေါင်းမှီနေရာတွင် ခြေထောက်တင်လျှက် လိုက်ပါလာသည် ။ သူမ၏ ခြေထောက်နှင့် သူ့မျက်နှာမှာ တစ်တန်းထဲဖြစ်နေပြီး ခြေအိတ်အနံ့ဆိုးများကြောင့် မခံနိုင်ဖြစ်ကာ […]\nဓါးရှည်လွယ်၍ ဆိုင်ကယ်စီးနင်းသွားလာနေသူအား အသွင်ယူ လှည့်ကင်းလှည့်နေသည့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှ လိုက်လံဖမ်းဆီး\nဓါးရှည်လွယ်၍ ဆိုင်ကယ်စီးနင်းသွားလာနေသူအား အသွင်ယူ လှည့်ကင်းလှည့်နေသည့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှ လိုက်လံဖမ်းဆီး မေလ ၁၈ရက်နေ့ ည၉နာရီအချိန်ခန့်က မန္တလေးမြို့၊ ချမ်းအေးသာစံမြို့နယ်၊ ၃၀×၇၃လမ်းထောင့်တွင် ဓါးရှည်တစ်ချောင်းအားလွယ်၍ ဆိုင်ကယ်စီးနင်းသွားလာနေသူအား အသွင်ယူလှည့်ကင်းလှည့်နေသည့် အမှတ်(၈)မြို့မရဲစခန်းမှ တပ်ဖွဲ့ဝင်များက လိုက်လံဖမ်းဆီးရမိခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ အမှတ်(၈)မြို့မရဲစခန်းမှ နယ်ထိန်းခေါင်းဆောင် ရဲအုပ်ထင်လင်းကျော်နှင့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ရပ်ကွက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံးမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ နယ်မြေအတွင်း မှုခင်းကျဆင်းရေးအတွက် အသွင်ယူ၍ အထူးစုံစမ်းဆောင်ရွက်နေစဉ် ၃၀x၇၃လမ်းထောင့်၌ အမျိုးသားတစ်ဦးမှ ဓားရှည်တစ်ချောင်းအား လွယ်၍ ဆိုင်ကယ်ဖြင့်သွားလာနေသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် လိုက်လံ ဝိုင်းဝန်းဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး ၄င်းအား စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ရာ ရန်နိုင်ဦး၊ (၃၃)နှစ်၊ (ဘ) ဦးလှဦး၊ ကျပန်း၊ ဆေးရုံကြီးဝင်း၊ စိတ္တရမဟီရပ်ကွက်၊ ချမ်းအေးသာစံမြို့နယ်နေသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပြီး အများပြည်သူသွားလာနေသည့် လမ်းပေါ်တွင် ပြည်သူများ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် လူ့အသက်ကို သေစေနိုင်သော အရိုးအသွား […]\nထိုင်းရောက်လုပ်သားတွေ ခရီးသွားသွားလာလာ အလုပ်ကအသွား အလုပ်ကအပြန်ဆိုင်ကယ်ကိုယ်ပိုင်ဝယ်စီးသူတွေ သတိအမြဲထားပြီး ခရီးသွားလာရန်AAC အဖွဲ့ မှ အထူးသတိပေး Post ငါ့တို့ ကမှန်လည်းမှား သူတို့ ကမှားလည်းအမှန်ပကျန်ဝမ်ရေးထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကထု နဲ့ ဒေး ရဲစခန်းတိုင်းအမြဲတမ်းကြုံနေရတယ်။ 16-5-2019 ပရဟိတသမီးငယ်လေး ဘန်ခယ် ဖက်ကစင် လမ်းမှာပြေးဆွဲနေသော ၈၄ လိုင်းကားကြီးက လမ်းဘေးပရဖေါင်းအနီးမှာ ကားဖြင့်ကပ်ချိပ်မိသွားတာမသေကောင်းမပျောက်ကောင်း ကံကောင်းလို့ ခြေတဖက်ထဲပါသွားတာ အဲဒိလောက်ခံရတဲ့သမီးငယ်လေးကို မြန်မာဆိုပြီး ကားဆရာကပြန်လျှော်ေကြးတောင်းနေလို့ AAC အဖွဲ့ သားတွေ နယ်မြေခံရဲစခန်းမှာအမှုဖွင့်တိုင်ကြားပေးရင်း မြန်မာဖြစ်ရတာဂုဏ်ယူမိတယ် တရားရုံးမှာပြန်စုံကြတာပေါ့။ AAC ဒါရိုက်တာ ခိုင်ကြီး Unicode ထိုငျးရောကျလုပျသားတှေ ခရီးသှားသှားလာလာ အလုပျကအသှား အလုပျကအပွနျဆိုငျကယျကိုယျပိုငျ ဝယျစီးသူတှေ သတိအမွဲထားပွီး ခရီးသှားလာရနျ AAC အဖှဲ့ မှ အထူးသတိပေး Post […]\nဆေးကုမှုစရိတ်မရှိ၍ မိခင်ဖြစ်သူက မွေးခင်းစ ကလေးငယ်ကို စွန့်ပစ်\nဆေးကုမှုစရိတ်မရှိ၍ မိခင်ဖြစ်သူက မွေးကင်းစ ကလေးငယ်အား စွန့်ပစ် ဧရာဝတီတိုင်း၊ ဖျာပုံမြို့တွင် မွေးကင်းစ ၆ ရက်သား ကလေးတဦးကို မိခင်ခင်ဖြစ်သူက ဆေးကုသစရိတ်မရှိလို့ စွန့်ပစ်ခဲ့ကြောင်း သိရပါတယ်။ မေလ ၁၈ ရက် မွန်းလွဲပိုင်းမှာ (၅) လမ်းနဲ့ ဘုရင့်နောင်လမ်းထိပ်ရှိ ညပိုင်းမှထွက်တဲ့ ခေါက်ဆွဲကြော်ဆိုင် ဆိုင်ခုံဘေး ကြမ်းပြင်မှာ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်တဦး လာရောက်စွန့်ပစ်ထားကြောင်း တွေ့ရှိလို့ ဖျာပုံမြို့မ ရဲစခန်းကို ဖုန်းနဲ့ဆက်သွယ် အကြောင်းကြားခဲ့တယ်လို့ ဖျာပုံမြို့၊ အမှတ်(၉)ရပ်ကွက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဦးဇော်နိုင်က ပြောပါတယ်။ ဖျာပုံရဲစခန်းတာဝန်ရှိသူတွေ၊ လူမှုဝန်ထမ်း ဦးစီးဌာန၊ ဖျာပုံမြို့နယ် ရင်ခွင်မဲ့ကလေးငယ်လျော့ချရေးနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး အသင်းတို့မှ တာဝန်ရှိသူတွေနဲ့အတူ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ရာ ကလေးငယ်မှာ ဝဲဘက်မျက်လုံးမပါ၊ နှာခေါင်းပေါ်မှာ အသားပို ကွမ်းသီးလုံးခန့်ပါရှိပြီး အသက်ရှင်နေကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့တာပါ။ ဖြစ်စဉ်နဲ့ […]\nမှဲ့ နဲ့ပတ်သက်ပြီး အယူအဆ အမျိုးမျိုးရှိကြပါတယ်။ မှဲ့တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ဘဝနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျ တစ်ခုစီရှိပါတယ်လို့ မှဲ့ပညာရှင်တွေက ဆိုကြပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ နေရာအမျိုးမျိုးမှာ မှဲ့တွေရှိနိုင်ပြီး အခုဖော်ပြမယ့် နေရာတွေမှာရှိတဲ့မှဲ့တွေကတော့ ကံကောင်းခြင်းနဲ့ စည်း စိမ်ဥစ္စာကြွယ်ဝခြင်းကို ပေးနိုင်ပါတယ်တဲ့။ နှုတ်ခမ်းအပေါ်ဘက်မှာရှိတဲ့မှဲ့ အရမ်းကို ကောင်းတဲ့မှဲ့တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ရွယ်တူတန်းတူတွေထက် ငွေကြေး၊ အောင်မြင်မှု ပိုမိုရရှိတတ်တဲ့မှဲ့လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ် ။ ဒီလိုမှဲ့ပိုင်ရှင်တွေက ခေါင်းနည်းနည်းမာတဲ့ သဘာဝရှိပေမဲ့ ဘာပဲလုပ်လုပ်အရမ်း ကို မြန်မြန် ဆန်ဆန်ေ အာင်မြင်တတ် တဲ့သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ နှာခေါင်းပေါ်မှာရှိတဲ့မှဲ့ နှာခေါင်းရဲ့တစ်ဘက်တစ်ချက်မှာမှဲ့ရှိနေမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက်ချမ်းသာမယ်ဆိုတဲ့လက္ခဏာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အော င်မြင်မှုနဲ့ ငွေကြေးနှစ်ခုစလုံးက အသက် ၃၀ နောက်ပိုင်း ဒါမှမဟုတ် အိမ်ထောင်ကျပြီးမှ ရရှိတတ်ပါတယ်။ ညာဘက်ပါးပြင်ပေါ်ကမှဲ့ ညာဘက်ပါးပေါ်မှာ […]


ဒေါက်တာလွဏ်းဆွေ: နိုင်ငံသားတွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောခွင့်၊ ဘယ်လို ကာကွယ်ရမလဲ\nနိုင်ငံသားတွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောခွင့်၊ ဘယ်လို ကာကွယ်ရမလဲ\nမြန်မာပို့စ်ဂျာနယ်၊ ၁၇-၂-၁၄ (မျက်နှာဖုံးဆောင်းပါး)\nပြီးခဲ့တဲ့ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၂ ရက် နေ့က ရန်ကုန် မြောက်ဥက္ကလာပ မှာ ပြည်ထောင်စုနေ့ အထိမ်းအမှတ် စာပေဟောပြောပွဲ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ပါတယ်။ အဲဒီ ဟောပြောပွဲမှာ ၈၈ ပွင့်လင်းလူ့အဖွဲ့အစည်းက ကိုမြအေး၊ စာရေးဆရာ သန်းစိုးနိုင်၊ ဆင်ဖြူကျွန်းအောင်သိန်းနဲ့ အန်အယ်လ်ဒီက တရားလွှတ်တော်ရှေ့နေ ဦးကိုနီ (၄) ယောက် ဟောပြောဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ။ ဒါပေမယ့် ဟောပြောပွဲ မကျင်းပခင် မျိုးချစ်မြန်မာ ရဟန်းတော်များ သမဂ္ဂ ဆိုတဲ့ အဖွဲ့က ဦးကိုနီနဲ့ ကိုမြအေးတို့နှစ်ယောက်ကို အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်တွေ ဖြစ်တာကြောင့် ဟောခွင့်မပြုနိုင်ဘူး ဆိုပြီး ကန့်ကွက်၊ ဟန့်တားခဲ့တာကြောင့် စာပေဟောပြောပွဲ ပျက်ခဲ့ပါတယ်။ အလားတူ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၅ ရက်နေ့ကလည်း မန္တလေးမြို့ မျက်ပါးရပ်မှာ လုပ်တဲ့ စာပေဟောပြောပွဲမှာလည်း သံဃာတစ်ချို့ကနေ ဟောပြောသူတွေထဲက ကိုမြအေးကို ထုတ်ပယ်ပစ်ဖို့ အကြပ်ကိုင် တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် စာပေဟောပြောပွဲ မပျက်လိုတာကြောင့် ကိုမြအေး အဲဒီပွဲမှာ ဟောပြောခြင်း မပြုတော့ပါဘူး။ အလားတူ ပြီးခဲ့တဲ့လက ပေါင်းတည်မှာ လုပ်မယ့် စာပေဟောပြောအတွက် ဖိတ်ကြားခံရတဲ့ မသီတာ (စမ်းချောင်း) ကို မျိုးစောင့်ဥပဒေ မထောက်ခံတဲ့အတွက်၊ မူဆလင် ကုသိုလ်ဖြစ် ဆေးရုံမှာ လုပ်အားပေးတဲ့အတွက် ဟောပြောခွင့်မပြုနိုင်ဘူးလို့ ဒေသခံ သံဃာတစ်ချို့က ကန့်ကွက် အကြပ်ကိုင်တာကြောင့် စီစဉ်သူတွေကနေ ဟောပြောပွဲ ဖျက်သိမ်းပေးလိုက်ရပါတယ်။ ခုတလော အဲလို အဖြစ်အပျက်မျိုးတွေ ခပ်စိတ်စိတ် ဖြစ်လာနေပါပြီ။ ဘယ်လို ဖြစ်တာပါလဲ၊ ဒါဟာ ဘာသဘော ဆောင်တာပါလဲ၊ ဘယ်လို ဖြေရှင်းကြရင် ကောင်းမလဲ ဆိုတာ ခုတစ်ပတ် ဆွေးနွေးတင်ပြသွားပါ့မယ်။\nမြောက်ဥက္ကလာပ ဖြစ်စဉ်မှာ ပွဲစီစဉ်သူတွေဟာ သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင် အဆင့်ဆင့်ကို ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံပြီးမှ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်တာပါ။ ဒါပေမယ့် စာပေဟောပြောပွဲ မကျင်းပခင် မျိုးချစ်မြန်မာ ရဟန်းတော်များ သမဂ္ဂက လို့ဆိုတဲ့ သံဃာတစ်ပါးက ပွဲစီစဉ်သူတွေကို ဦးကိုနီနဲ့ ကိုမြအေးတို့ဟာ အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်တွေဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သူတို့ကို ဟောပြောခွင့်မပြုနိုင်ဘူး၊ ဖယ်ရှားပေးပါ ဆိုပြီး တယ်လီဖုန်းနဲ့ နှစ်ကြိမ်တိုင် အကြပ်ကိုင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ သက်ဆိုင်ရာ မြို့နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဆီကိုလည်း “မဖြစ်သင့်တာ ဖြစ်သွားနိုင်လို့ တားဆီးပေးပါ” ဆိုပြီး စာပေးပို့အကြောင်းကြားခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ပွဲစီစဉ်သူတွေဘက်က ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စီစဉ်ခဲ့ပြီဖြစ်လို့ ဖယ်ရှား အစားထိုးဖို့ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြန်လည် လျှောက်ထားခဲ့ကြပါတယ်။ တကယ် ပွဲစတဲ့ ညမှာတော့ သံဃာတစ်ချို့ လိုက်ထရပ်ကား (၄) စီးနဲ့ ရောက်လာပြီး တစ်ချို့သံဃာတွေကလည်း လမ်းလျောက် ကြွချီလာခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီနောက် ပွဲစီစဉ်သူတွေကို ဟောပြောမယ့်သူ နှစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ ထပ်ဖိအားပေးခဲ့ပြန်ပါတယ်။ ဒီအခါ ဦးကိုနီနဲ့ ကိုမြအေးတို့က ပဋိပက္ခ တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပွားရလေအောင် မဟောပြောတော့ဘဲ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီအခါ ကျန် စာရေးဆရာနှစ်ယောက်ကလည်း ဒါဟာ လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောခွင့်ကို ဥပဒေမဲ့ တားမြစ်တာမျိုးဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့လည်း မဟောနိုင်ဘူး ဆိုပြီး သပိတ်မှောက်ခဲ့ကြလို့ စာပေဟောပြောပွဲ ပျက်သွားခဲ့ပါတယ်။\nမန္တလေး မျက်ပါးရပ်မှာလည်း အလားတူဖြစ်ရပ် ခပ်ဆန်ဆန်ပါပဲ။ အဲဒီ စာပေဟောပြောပွဲကို စာရေးဆရာတွေဖြစ်တဲ့ ဆရာညီမင်းညို၊ ဆရာမောင်သွေးသစ်၊ ဆရာဦးဘုန်း (ဓာတု)၊ ဆရာဇော်ခိုင်ဦး၊ ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် နာရေးကူညီမှုအသင်း ဥက္ကဌ ဦးကျော်သူနဲ့ ကိုမြအေးတို့ ဟောပြောမယ့်အကြောင်း မူလက ကြေညာထားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီညမှာ သံဃာတစ်ချို့ ရောက်လာပြီး ကိုမြအေးကို အစ္စလာမ်ဘာသာဝင် ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဖယ်ရှားပေးဖို့ အကြပ်ကိုင် တောင်းဆိုကြပါတယ်။ ဒီအခါ ကာယကံရှင် ကိုမြအေးက သူ့ကြောင့် ပွဲပျက်တာ မဖြစ်ရလေအောင် မဟောတော့ပါဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ ပွဲစီစဉ်သူတွေဘက်က ကိုမြအေး ကျန်းမာရေးကြောင့် မဟောနိုင်ဘူး၊ စာရေးဆရာ နေ၀င်းမြင့်ကို အစားထိုးဟောစေမယ်လို့ ကြေငြာမယ် ပြောတာကိုတောင် ကြွလာတဲ့ သံဃာတွေက လက်မခံကြပါဘူး။ "မြအေး အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မတက်နိုင်တော့ဘူး၊ အစားထိုးရမယ် စကားလုံး မသုံးနဲ့၊ ဘာမှမသုံးနဲ့"။ "အဲဒီအစားထိုးတယ် ဆိုတာတောင် လက်မခံချင်ဘူး၊ အဲဒီ အစားထိုးတယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံး မသုံးနဲ့၊ မြအေးဆိုတဲ့လေသံကို မြန်မာလူမျိုးတွေကြားထဲ မရောက်ချင်ဘူး၊ ဟုတ်လား၊ ဘာအခုမှ သဘောပေါက်တယ် လာပြောနေတာလဲ၊ ရန်ကုန်မှာလည်းပဲ ပယ်ခဲ့ပြီးပြီ" ဆိုပြီးတောင် တုန့်ပြန်ပြောဆိုခဲ့ကြပါတယ်။ အလားတူ ပေါင်းတည်မြို့ ဟောပြောပွဲ ပျက်သွားတာလည်း ဒီပုံစံအတိုင်းပါပဲ။\nဖြစ်စဉ်အားလုံးကို ခြုံငုံကြည့်ရင် သံဃာတော် တစ်ချို့ဟာ စာပေဟောပြောမယ့် လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ချို့ကို အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်ဖြစ်လို့၊ မူဆလင် ကုသိုလ်ဖြစ် ဆေးရုံမှာ ဆေးကုပေးလို့ ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ ဟောပြောခွင့် တားမြစ်ဟန့်တား လုပ်တာ အတူတူပါပဲ။ ပွဲရှိရာကို သံဃာအစုအဝေးနဲ့ အရောက်လာပြီး သူတို့ တောင်းဆိုသူကို ဖယ်ပေးရင် ဖယ်ပေး၊ ဖယ်မပေးရင် တစ်ခုခုဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ခြိမ်းခြောက် အကြပ်ကိုင်ရာမှာလည်း တူညီကြပါတယ်။\nဒီ့မတိုင်ခင်တုန်းကတော့ သံဃာတစ်ချို့ဟာ တရားပွဲတွေမှာ ဘာသာခြားတွေကို အမုန်းပွားစေမယ့် အကြောင်းအရာတွေကို ဟောပြောတာ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဲလို ဟောပြောထားတဲ့ ဓာတ်ပြား၊ အသံဖိုင်တွေလည်း မြန်မာပြည်အနှံ့၊ နိုင်ငံတကာအနှံ့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း နိုင်ငံရေး အကြောင်းအရာဖြစ်တဲ့ ပုဒ်မ ၅၉(စ) ဆက်ပြီး ထားဖို့နဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် မကောင်းကြောင်း ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ဟောပြောလာကြပါတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲ ရောက်လာရင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို မဲမပေးဖို့ တရားပွဲတွေမှာ ဟောပြောတာ လုပ်လာပါတယ်။ အဲဒီ ဓာတ်ပြား အသံဖိုင်တွေ ပြည်တွင်း ပြည်ပ ပျံ့နှံ့စေခဲ့ပါတယ်။ အခုတော့ သံဃာတစ်ချို့ လမ်းပေါ်ထွက်လာပြီး ဟောပြောပွဲ တက်မယ့် သူတွေကို အကြပ်ကိုင် ဟန့်တားတဲ့အဆင့် လုပ်လာပါပြီ။\nတကယ်တော့ ဒါဟာ စစ်အာဏာရှင်ခေတ် လွန်မြောက်စပြုလို့ ဒီမိုကရေစီနဲ့အတူ ရလာကာစ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောပိုင်ခွင့်ကို တိုက်ရိုက် ခြိမ်းခြောက် ဟန့်တားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အရင်ကတော့ ဒီလုပ်ရပ်မျိုး စစ်အာဏာပိုင်တွေ လုပ်လေ့ရှိပြီး လက်ရှိအခြေအနေမှာ အာဏာပိုင်တစ်ချို့ လုပ်နေဆဲလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အခု သံဃာတစ်ချို့ရဲ့ လုပ်ရပ်ဟာ အရင်ခေတ် စစ်အာဏာရှင်တွေ လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်ထက်တောင် ဆိုးပါသေးတယ်။ စာရေး ဖုန်းဆက် အကြောင်းကြား ဟန့်တားမယ်၊ မရရင် အင်အားပြ ခြိမ်းခြောက်၊ ပဋိပက္ခဖန်တီး အကြပ်ကိုင်မယ် ဆိုတဲ့ နည်းပါပဲ။ တကယ်တော့ ဒီလုပ်ရပ်ဟာ အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်တွကို လုပ်တဲ့ လုပ်ရပ်လို့ ယူဆလို့ မရပါဘူး။ မြန်မာနိုင်ငံသားတွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော် ဟောပြောပိုင်ခွင့်အပေါ် ကျူးလွန်တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nနောက်တစ်ချက်ကတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ ပုံရိပ်ပါ။ အခု မြောက်ဥက္ကလာနဲ့ မန္တလေး မျက်ပါးရပ်က သတင်းတွေ နိုင်ငံတကာအထိ ပျံ့နှံ့သွားပါပြီ။ ဗုဒ္ဓဘာသာ သံဃာတော်တစ်ချို့ဟာ ကိုယ့်နိုင်ငံသား အချင်းချင်းဖြစ်ပါလျက် အစ္စလာမ်ဘာသာဝင် ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ချို့ရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောပိုင်ခွင့်ကို အင်အားပြ အကြပ်ကိုင် ခြိမ်းခြောက် ဟန့်တားခဲ့တယ် ဆိုတဲ့သတင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပါပြီ။ အဲဒီ သတင်းကနေ နိုင်ငံတကာ မိသားစုဝင်တွေက ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်တွေကို၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် နိုင်ငံသားတွေကို ဘယ်လို သဘောထားမလဲ ဆိုတာ ပြောနေစရာတောင် မလိုတဲ့ ကိစ္စဖြစ်သွားပါပြီ။ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အေးမြ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ မေတ္တာထားတယ် ဆိုတဲ့ ပုံရိပ် ညှိုးနွမ်းခဲ့ရတဲ့ သတင်းပါ။\nသံဃာတော်တစ်ချို့ရဲ့ ဒီလုပ်ရပ်တွေကို မတားဆီးနိုင်ဘူးဆိုရင် နောက်အဆင့်ဆင့် တက်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောခွင့်ကို ပိတ်ပင်လာကြမှာဖြစ်ပါတယ်။ အခုတော့ အစ္စလာမ် ဘာသာဝင်ဖြစ်လို့ နောင်ဆိုရင် အစ္စလာမ်ဘာသာ ကောင်းကြောင်းပြောလို့၊ မျိုးစောင့်ဥပဒေကို မထောက်ခံလို့၊ ၅၉ (စ) ကို ဖျက်မယ်ပြောလို့၊ သံဃာတော်တွေရဲ့ လုပ်ရပ်ကို ဝေဖန်လို့၊ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ထောက်ခံလို့ စသဖြင့် ပိတ်ပင်တားမြစ်လာကြမှာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဟောပြောပွဲ တစ်ခုခုလုပ်ရင် သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်တွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်တင်မက သံဃာအုပ်စုတစ်ချို့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ရမှ လုပ်နိုင်မယ် ဆိုတာမျိုး ဆိုရင် တွေးတောင် မတွေးရဲစရာပါပဲ။ ဒါမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ အဲလို သံဃာတော်တွေ သတင်းစာတိုက်တွေ၊ ဂျာနယ်တိုက်တွေဘက် ခြေဦးမလှည့်ဘူးလို့လည်း မပြောနိုင်ပါဘူး။\nဒါဟာ သံဃာတော်တစ်ချို့ရဲ့ အစ္စလာမ်ဘာသာအပေါ် အမုန်းပွားရာကနေ ပေါ်လာတဲ့ ပြဿနာဆိုပြီး လွယ်လွယ် တွေးလို့ မရပါဘူး။ ဒီလုပ်ရပ်တွေဟာ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောခွင့်ကို ပိတ်ပင်တာမို့ နိုင်ငံသားတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ရေးသား ဟောပြောခွင့်ကို ကာကွယ်လိုတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတိုင်း တားမြစ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြေညာချက်တွေ ထုတ်ပြန်ဖို့ လိုပါတယ်။ ကာယကံရှင် စာရေးဆရာတွေကိုယ်တိုင်လည်း မြောက်ဥက္ကလာမှာ လုပ်ခဲ့သလို အခြားသူတွေကို ပိတ်ပင်ရင် ငါတို့လည်း မဟောဘူး၊ မပါဝင်ဘူး ဆိုတာမျိုး လုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ အဲဒီလူတွေကို ပိတ်ပင်တာပဲ၊ ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ အနေသာကြီး၊ ငါတို့ကတော့ ဆက်ဟောမယ်၊ ဆက်ပြောမယ် ဆိုတဲ့ သားစဉ်မြေးဆက် အရှက်ရစေမယ့် လုပ်ရပ်မျိုး မလုပ်မိကြဖို့ လိုပါတယ်။\nဗုဒ္ဓဘာသာ ပုံရိပ် ညှိုးနွမ်းစေတဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆရာတော် သံဃာတော်ကြီးများက ဦးဆောင် အကာအကွယ်ပေးသင့်ပါတယ်။ ဆရာတော် သံဃာတော်ကြီးများရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ပုံရိပ် မြှင့်တင်ရေး ဦးဆောင်လှုပ်ရှားမှုနောက်ကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ပြည်သူတွေကလည်း လိုက်ပါကြရမှာဖြစ်ပါတယ်။ အရင် စစ်အာဏာရှင်တွေဟာ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ရေးသားထုတ်ဝေခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောခွင့် အားလုံးကို ပိတ်ပင် နင်းခြေခဲ့လို့ အရှက်ရစရာ သမိုင်း ဖြစ်စေခဲ့ပါပြီ။ အခု သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် အစိုးရ၊ လွှတ်တော်နဲ့ တပ်မတော်က ကိုင်တွယ်ထားတဲ့ ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာန စဉ်းစားဖို့ လိုပါပြီ။ ပြည်သူတွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဟောပြောခွင့်ကို အကာအကွယ်ပေးမလား၊ အတိုက်အခံတွေကို ထိခိုက်တာပဲ ငါတို့ ထိခိုက်တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုပြီး မသိကျိုးကျွံပြုမလား ဆိုတာမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ ရွေးချယ်မှုကနေ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်၊ လွှတ်တော်နဲ့ တပ်မတော်ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ သမိုင်းကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမှာဖြစ်ကြောင်း သုံးသပ်တင်ပြလိုက်ရပါတယ်။\nဗုဒ္ဓက သူနဲ့ ခေတ်ပြိုင် အယူဝါဒ မတူတဲ့၊ သူ့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ တိတ္ထိတွေကိုတောင် လာဘ်လာဘ အရာမှရော၊ ဟောပြောစည်းရုံးခွင့် အရာမှာပါ ပိတ်ပင်တားဆီးတာမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။\nသဘာဝအရှိတရားကို အခြေခံပြီး အမှန်၊ အမှား ပိုင်းခြားနိုင်တဲ့ အသိဥာဏ်ရဖို့ကိုပဲ မေတ္တာရှေ့ထား ဟောပြလမ်းညွှန်ခဲ့တယ်။\nငါသာလျှင်အမှန် ငါ့စကားပဲ နားထောင်ရမယ်။ သူများပြောဟောတာတွေ နားမထောင်ရဘူးလို့ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဘူး။ ဘုရားသားတော်စစ်စစ်တွေက ဘုရားရဲ့ နည်းဥပဒေသတွေကို အပြည့်အ၀ လိုက်နာကြပါတယ်။\nရဟန်းအတုအယောင်တွေကသာ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အနှစ်သာရပုံရိပ်ကို ညှိုးနွမ်းစေမှာပါ။\nမေတ္တာတရားတွေ ခမ်းခြောက်တဲ့နေ့ဟာ ကမ္ဘာပျက်တဲ့နေ့ပါပဲ။\nသမိုင်းမကောင်းရင် အနာဂါတ်လဲ မလှပ နိုင်ပါဘူး။ အမျိုး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကို စောင့်ရှောက်တာက ဒါမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။\nထင်တိုင်းကြဲခွင့် ရနေကြသူတွေ အနေနဲ့ ဘာသာတရားကို လက်ကိုင်တုတ်လို သဘောထားပြီး အာဏာနိုင်ငံရေးကိုတော့ မတည်ဆောက်သင့်ဘူး။\nဗုဒ္ဓနဲ.တော. မနှိုင်းယှဉ်သင်.ပေဘူး ။\nသတင်းနဲ.စာနယ်ဇင်းတွေဟာ ရပြီးသား အခွင်.အရေး\nတွေကို အသုံးချပြီး သတင်းတွေကို ထိထိမိမိ မှန်မှန်\nကန်ကန် ရေးသင်.တယ် ထင်တာဘဲ ။\nunity ကိစ္စ ကိုကြည်.ရင် သတင်းတွေကို သတိနဲ. ရေးသားကြဖို.\nအစိုးရကမီးနီပြလိုက်တယ် ထင်တယ် ။\nလွတ်လပ်စွာရေးသားခွင်. ၊ ပြောဆိုခွင်. ၊ စီတန်းလှည်.လည် ဆန္ဒထုတ်ဖေါ်ခွင်.တွေ ကတော.\nဒီမိုကရေစီ စနစ်ဆီ သွားမယ်လို.အစိုးရက ဆုံးဖြတ်ထားရင် ဒါတွေခွင်.ပြုပေးဖို. နှောင်.နှေးမနေသင်.ဘူး ။\nကလိန်ကကျစ် အစိုးရကို ဗုဒ္ဓနဲ့ မနှိုင်းပါဘူးဗျာ။ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေတဲ့ သံဃာတစ်ချို့ကို ရည်ရွယ်တာပါ။\nI agree with you Sithu Aung Myint. I think those hooligans who tried to interrupt literary talks are not the real sanghas. They might be bogey sanghas, control by the military regime or Kyantphoot Party as they do not want to hand over power to the opposition party and its leader. Something must be done before the unwanted incidents take place in the very near future. I do not think political weather is good for the Burma's future.\nsorry . Mr. Na Ba. really sorry.\nI t ' s r i g h t ?\nနိုင်ငံသားလွတ်လပ်စွာ ဟောပြောခွင့် ဆိုတာ၊ ကိုမြအေးဆိုတာ မွတ်စလင်နော်၊ စာပေဟောပြောတယ်ဆိုတာ စာပေနဲ့ဆိုင်တာကိုဟောပြောတာကောင်းပါတယ်။ ဗမာဟာဗမာပဲ ။ ဗမာမွတ်စလင်မရှိပါဘူး၊ ကရင်ဟာကရင်ပဲ၊ ကရင်မွတ်စလင်မရှိပါဘူး၊ ရှမ်းဟာရှမ်းပဲ၊ ရှမ်းမွတ်စလင်မရှိပါဘူး။ စသည်ပေ့ါ၊ အခု ဗမာမွတ်စလင်သုံးနေခြင်းသည်။ မကောင်းအသုံးအနှူန်းပါ။\nမြတ်အေးဟောပြောပွဲကို ပိတ်ပင်သောသံဃာတော်ကို မေတ္တာမရှိဘူးလို့ပြောတယ်၊\nမြအေးကော မေတ္တာတရား ဘယ်လောက်ရှိနေလို့ မြအေးတရားဟောပြောလုပ်ရင် ဘာသာရေးအဓိကရုဏ်းကြီးကို ပြန်လည်တူးစွသလိုပါပဲ။\nsawsaw ခင်ဗျား ....အမေရိကန် နိုင်ငံသားတယောက်က ဗုဒ္ဓ ဘာသာကို ကိုးကွယ်ရင်ရော ဘယ်လို များခေါ်ပါမလဲ ... လူမျိုး နဲ့ ကိုးကွယ် တဲ့ ဘာသာ ဆိုတာ ကို မကွဲပြား ဘူးဖြစ်နေကြတာ ဗုဒ္ဓ သာသနာကို ကိုးကွယ်နေကြတဲ့ လူတော်တော်များများ ဖြစ်နေကြပါတယ် ... ဗမာ လူမျိုး သိပ်ဖြစ်ချင်နေကြလို့ ဗမာမွတ်စလင် လို့ပြောကြတာမဟုတ်ပါ ...ကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာနဲ့ လူမျိုး တောင် ကွဲပြားအောင် မသိဘဲနဲ့ ဆရာကြီး လေသံနဲ့ ( ဗမာဟာဗမာပဲ ။ ဗမာမွတ်စလင်မရှိပါဘူး၊ ကရင်ဟာကရင်ပဲ၊ ကရင်မွတ်စလင်မရှိပါဘူး၊ ရှမ်းဟာရှမ်းပဲ၊ ရှမ်းမွတ်စလင်မရှိပါဘူး။)အထောက်ထားမဲ့ လျှောက်ပြောမနေစမ်းပါနဲ့ ... ဖြုတ်ဦးနှောက်လောက် အတွေးခေါ်နဲ့ မျက်ကန်း မျိုးချစ် လုပ်နေခြင်းသာလျှင် ခင်ဗျား ပြောသလို (ဘာသာရေးအဓိကရုဏ်းကြီးကို ပြန်လည်တူးစွသလိုပါပဲ။\nစိန်ခေါ်မှုတရပဲ။) ဖြစ်နေတာပါ၊ နောက်ထပ်တခု ပြောချင်တာကတော့ မဟာဗမာ လူမျိုးကြီး ဖြစ်နေတဲ့ ခင်ဗျား ဗမာစာ အရေးသားတွေ သတ်ပုံတောင် မမှန်တာကတော့ ရီစရာတော့ အကောင်းသားဘဲလေ ...ဆက်လက်ဆွေးနွေးချင်ရင်တော့ daywadat.bkk@gmail.com ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ...\nဂေါတမ ဘုရား ကိုရော ဘာလူမျိုးလို့သတ်မှတ်ပါလဲ ဆိုတာကိုလဲ ဆရာကြီး လေသံနဲ့ ရှင်းပြပေးပါဦး ခင်ဗျား ...\nုဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျား။ လက်ရေးသတ်ပုံတော့ မှားချင်လဲမှား ပေလိမ့်မယ်။ တိုင်းပြည်ဟာအေးချမ်းမှ သာယာဝပြောမယ်။ သာယာဝပြောမှာ ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ တင်တယ်ပေမယ်။ အထက်ကပြောတာတွေထဲမှာ ဗမာမွတ်ဆလင်ဆိုတဲ့အသုံးအနှုန်းတွေပါတယ်ဗျာ။ အဲဒါက ရှေးဗမာဘုရင်တွေလက်ထက်တုန်းက စစ်နိုင်လို့ စစ်သုန့်ပန်းအနေနဲ့ခေါ်လာတဲ့ မွတ်စလင်တွေဟာ ခုဆိုတိုင်းရင်းသား သိပ်ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ အဲလို လူတွေကို ဗမာမွတ်ဆလင်။ ကရင်မွတ်ဆလင်စသည်ခေါ်တာ။ တနည်းအားဖြင့် ကရင်က မွတ်ဆလင်နဲ့အိမ်ထောင်ပြုလို့ရလာတဲ့မျိုးနွယ်အဆက်ဆက်ဟာ ကရင်မွတ်ဆလင်ဘဲပေါ့။ ဟော်---လူမျိုးလွှမ်းမိုးဖို့စသည်မဟုတ်ဘူးနော။ ပါဠိ-ကိုကုလ-ဆိုတာက အမျိုးအနွယ်ကိုဟောတာပါ။ မျိုးနွယ်တူတွေကို ကုလ=ခေါ်တယ်။ တနည်း။ ဗမာနဲ့မတူတဲ့လူတွေကို ဗမာက ကုလ=ကုလားခေါ်တယ်။ ဒါကိုလည်း မခံပြင်းကြပါနဲ့ဆိုတာ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါကို ဗမာက ကုလားလို့ခေါ်တယ်။ အနောက်နိုင်ငံသားတွေကျတော့ ကုလားဖြူတဲ့။ ခုဟာက လူမျိုးစွဲဘာသာစွဲပြင်းထန်တဲ့ ဘုန်းကြီးတွေက ခုလုပ်နေကြတာ။ သိကြမှာပါ။ ပညာ မတတ်ကြရှာပါဘူး။ ပညာမတတ်တိုင်း လုပ်ချင်ရာလုပ်လို့မရဘူး။ ဥပဒေရှိတယ်။ ကျုပ်တို့သာသနာတော်မှာလည်း ဥပဒေရှိသိပ်ရှိတာပေါ့။ လုပ်ကောင်းမှန်း/မလုပ်ကောင်း မှန်းမသိကြတာ။ စိတ် ကောင်းစေတနာကောင်းနဲ့ရျိုးရိုးလေးစဉ်းကြည့်ရင် သိနိုင်တယ်။ ဒို့ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်ဘယ်လိုအနေအထားမျိုးဖြစ်နိုင်သလဲ။ ကျုပ်တို့ အမျိုးနဲ့သာသနာထွန်းကား တောက်ပြောင်လာမှာလားဆိုတာစဉ်းစားရမှာပါ။ ဒါတွေကို မစဉ်းစားကြပါဘူး။ လေ့ကျင့်သင်ယူခဲ့တဲ့ အတတ်နည်းလှပါတယ်။ တချို့ကတော့ သက်သက်ညှာညှာ သင်္ကန်းဝတ်စွမ်းအားရှင်များတဲ့ အမှန်က သင်္ကန်းဝတ်စွမ်းရှင်ဆိုရင် ဘယ်သူတောင်းစားတောင်လက်မခံဘူး။ ခုဟာက ကျုပ်တို့နဲ့အတူနေလာတဲ့ ခေါင်းဆောင်ဆိုသူတွေဟာ ပလ္လင်ပေါ်တက်နေကြတာဗျ။ကိုသိုလ်အကုသိုလ်မကွဲတဲ့လူတွေပေါ့။ သူတို့ကို ပလ္လင်ပေါ်ဆက်တင်လို့ကတော့ ကျုပ်တို့ဘုရားဟောတွေ ကွယ်ပျောက်သွားတော့မှာ။ ဓမ္မ၀ါဒီအင်အားကောင်းအောင် တိုးတိုးတိတ်တိတ်လုပ် နေပါတယ်။ ဒါမှ ဘုရားသာသ နာတော်ရဲ့ပုံရိပ်မကျဆုံးမှာပါ။\nmay tharawun said...\nuaarnan dar ကြီးရေ\nဘိုးတော် ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီကုလားတွေ ကို ဖြဲထားမှ တန်မယ်၊ ဒေ၀ဒတ် ဆိုတဲ့ ငနဲ ပြောတာတွေ က လဲ ဟုတ်တော့နေသားဗျ၊၊ သတ်ပုံ သဒ္ဒါ မမှန်တဲ့ စာတွေ က တော့ ဖတ်ရတာ မမိုက်ဘူး ဘိုးတော်ရ၊ ဘိုးတော် က အဲဒါ ကို အရေးမကြီးသလို (ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျား။ လက်ရေးသတ်ပုံတော့ မှားချင်လဲမှား ပေလိမ့်မယ်။) ပြောထားတာတော့ မမိုက်ဘူး ဘိုးတော်ရာ၊ ကျနော် ကတော့ ဘိုးတော်တို့ ပြောနေကြတာတွေ ဖတ်ပြီး ကြည့်ကောင်းနေတာဗျ၊ ဗဟုသုတများ ရမလားလို့ပေါ့ဗျာ၊ ကောင်းတယ်ဗျာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားလုံးတွေ မပါကြတာကိုက လေးစားစရာပါဘဲ၊ နောက်တခု စိတ်ဝင်စားစရာတခု က တော့ နေဇင် ဆိုတဲ့ ငနဲ မေးထားတာကတော့ ကျနော် လဲ ဘိုးတော် အဖြေ သိချင်တယ်ဗျာ၊ ဘိုးတော် က အချက်လက်နဲ့ ရှင်းပြတာဆိုတော့ ဖတ်ချင်သေးတယ်ဗျာ၊ ဘိုးတော် ရေးဖြစ်အောင်ရေးပါဦး၊ ကုလားရှင်းတမ်းပေါ့ဗျာ၊ ကျနော် အဲဒီ ကုလားဝေါဟာရ ဆင်းသက်လာတာကို အဖြေမှန်သိချင်တယ်ဗျာ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးတော် uaarnan dar ကြီးရေ ...\nChit Thulay said...\nဝအောင်ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကို နည်းလမ်းများညွန်ကြားပေးပါ ဆေးများလဲညွန်ကြားပေးပါ