ဖက်ဒရယ်စနစ် – ဘိုဘိုကျော်ငြိမ်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Politics, Issues » ဖက်ဒရယ်စနစ် – ဘိုဘိုကျော်ငြိမ်း\nဖက်ဒရယ်စနစ် – ဘိုဘိုကျော်ငြိမ်း\nPosted by kai on Aug 24, 2011 in Politics, Issues, Think Tank |9comments\nကျနော်တို့မြန်မာပြည်မှာ ၁၉၆၂ ခုနှစ် စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းတာကို အကြောင်းပြဖို့ကြိုးစားရင်း စစ်အစိုးရ အဆက်ဆက်ရဲ့ ဦးနှောက် ရိုက်စားမှုကြောင့် ဖက်ဒရယ် စံနစ်ဆိုလိုက်တာနဲ့ အားလုံး လိုလိုက လက်တွန့်\nမန်မာနိုင်ငံကိုကြည့်ရင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့ ဖေါ်ထုတ်သွားတဲ့ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ ဥပဒေသာ ပြည်သူနဲ့ တိုင်းပြည် အတွက် ဦးစားပေးတဲ့ ဖွဲ့စည်း အုပ်ချုပ်ပုံ ဥပဒေလို့ ပြောလို့ရတယ်။ ၁၉၇၄ နဲ့ ၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်း အုပ်ချုပ်ပုံ ဥပဒေတို့ဟာ တိုင်းပြည်အကျိူးထက် စစ်တပ်အုပ်ချုပ်ရေးကို တရားဝင် မှုရှိအောင် ကြိုးစားခြင်းက အဓိက ပိုကျပါတယ်။\n၁၉၇၄ နဲ့ ၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ် ပုံဥပဒေ တွေဟာ ပုံသဏ္ဍာန်အနေနဲ့ တည်ဆောက်မှု (Form and Structure) ရှိပေမဲ့ အနှစ် သာရ (Essence) အပိုင်းမှာ လစ်ဟင်းနေတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသာရှိပေမယ့် (အသက်) မရှိတဲ့အဖြစ်နဲ့ အတူတူပါပဲ။\nတကယ်တော့ ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်း အုပ်ချုပ်ပုံဥပဒေဟာ ဟိုက ကောင်းနိုးရာရာ ဒီကကောင်းနိုးရာရာ တွေကို ဖြတ်၊ ညှပ်၊ ကပ် ကြပြီး လွပ်လပ်ရေးအချိန်မှီ ပြုစုခဲ့ကြရရှာတာပါ။ သို့သော် အသေအချာ ပြန်စဉ်းစားရင် ဖေါ်ထုတ် ပြီးခဲ့တဲ့ ဖွဲ့စည်း အုပ်ချုပ်ပုံ ဥပဒေတွေအထဲမှာ အကောင်းဆုံးလို့ ငြင်းချက် ထုတ်လို့ ရတယ်။ ပုံသဏ္ဍာန် အပြင် (အနှစ်) ပါတာကြောင့်ပါ။\nဥပဒေပြုစုရေး ကော်မီတီတွေ ဆပ်ကော်မီတီတွေရှိပေမယ့် တကယ့်အနှစ်ကိုတော့ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းနဲ့အတူ သခင်မြ ၊ သခင်နု ၊ ဦးကျော်ငြိမ်းတို့လို ဖဆပလ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်ကပဲ ဦးဆောင်သွားကြတာပဲ။\nဗိုလ်ချုပ်တို့ အလုပ်ကြခံရတော့ ဦးကျော်ငြိမ်းက ဦးနုနဲ့ အတူ အင်္ဂလန် ဆွေးနွေးပွဲကအပြန် ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ စေခိုင်းချက် အရ ယူဂိုစလပ် ဖွဲ့စည်း အုပ်ချုပ်ပုံကို သွားလေ့လာ နေရတာကြောင့် ဥရောပ ရောက်နေ တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်တို့ဟာ ဘုရင်စံနစ်ကို ပြန်ဖေါ်ထုတ်ရင် တည်ငြိမ်မှု ရမလားဆိုပြီးလည်း မင်းလောင်း ပြန်ရှာဖို့တောင် စိတ်ကူးခဲ့ကြသေးတယ်။ အဘက်ဘက်ကို လေ့လာပြီးမှ ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီ စံနစ်ကို ရွေးခဲ့ကြတာပါ။\nအုပ်ချုပ်ရေးကို စဉ်းစားတဲ့အခါအနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ သမ္မတနဲ့ ဖက်ဒရယ်စံနစ်ကို ရွေးမလား၊ အများ အုပ်ချုပ်မှု (majority rule) လို့ခေါ်တဲ့ ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီစံနစ်ကို ရွေးမလားဆိုတဲ့ ပဓာနကျ တဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေကို (နိုင်ငံရေးသမား) တွေက ဆုံးဖြတ်ကြပြီး ဥပဒေဘောင်ဝင်အောင် ဥပဒေသမား ဦးချန်ထွန်းကို တာဝန်ပေးခဲ့ကြတာပဲ။ ဒီနေရာမှာ နေရူးရဲ့ ဥပဒေ ပညာရှင်က ဦးချန်ထွန်းကို အများကြီး အကူအညီပေးခဲ့တယ်။ အချောပြင်ပြီးသားကို သခင်မြက ဘာသာပြန် ပေးခဲ့ရတယ်။\nအရေးကြီးတဲ့အချက်က နိုင်ငံရေးသမားတွေကပဲ အဓိကကျတဲ့ ဘယ်စံနစ်ကို ရွေးချယ်ရမလဲ ဆိုတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချသင့်တယ်လို့ စာရေးသူ ကခံယူမိတယ်။ အကြောင်းက နိုင်ငံရေးသမားစစ်ရင် လူအများရဲ့ ထောက်ခံမှုဟာ နိုင်ငံရေးရဲ့ (အနှစ်သာရ) ဆိုတာ သိတာကြောင့် နိုင်ငံ့အကျိုးကို ဦးစား ပေး စဉ်းစားတယ်။\nဗိုလ်ချုပ်တို့ကိုပဲ ကြည့်ကြည့်၊ အက်လက် ဆန်ဒါးဟယ်မတင်တို့လို အမေရိကန် ခေါင်းဆောင် တွေကိုပဲကြည့်ကြည့် တိုင်းပြည်ရဲ့ အကျိုးကိုရှေ့ရှုပြီး စဉ်းစားကြတယ်။ ရေရှည် အကျိုးအတွက် နက်နက်တွေးကြတယ်။ တိန်လျောက်ပိန်လို ကွန်မြူနစ်တောင် နိုင်ငံရေးသမား စစ်တာကြောင့် တိုင်းပြည်အကျိုးကို အဓိက ထားခဲ့တာပဲ။\nနောက် အရေးကြီးတဲ့အချက်က မြန်မာတွေရဲ့အမြင် တခုတည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တိုင်းရင်သားတွေရဲ့ အမြင် လိုအင်ဆန္ဒတွေကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ်။ အမေရိကားမှာတုန်းက လူမျိုးကိုအခြေခံတဲ့ ပြည်နယ်တွေ မဟုတ်တဲ့ အတွက် ပြည်နယ်ကြီး / ပြည်နယ်ငယ် အရေးကိစ္စပေါ်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် အပေးအယူ လုပ်ကြရာမှာ ညီမျှအောင်ပြည်နယ်အကြီးလည်း Senator (၂) ယောက်၊ ပြည်နယ်ငယ် လည်း Senator (၂) ယောက် ရွေးချယ်ခွင့် ရှိရမယ်ဆိုပြီး သတ်မှတ်ခဲ့ကြတဲ့အပြင် အရေးကြီးတဲ့ ရာထူးခန့်ရာမှာ သမ္မတရဲ့ အဆိုပြုမှုကို Senateက သဘောတူမှ တရားဝင်တယ်။\nအထူးသဖြင့် အမြင့်ဆုံး တရားရုံးချုပ် (Supreme Court) တရားသူကြီးတွေကို ရွေးချယ်ရာမှာ Senate ရဲ့ သဘောတူညီမှုဟာ အလွန်အရေးပါတယ်။ တခါ သမ္မတကို ရာထူးကဖယ်ရှားဖို့ အစီအစဉ်မှာ အောက်လွှတ်တော်က တရားလိုအဖြစ် စွဲချက်တင်ရပြီး Senateက ဂျူရီလူကြီးအဖြစ် အဆုံး အဖြတ်ပေးရတာ။ Senate ကို ဦးစားပေးတဲ့ စီမံချက်တွေကို ထည့်သွင်းထားပြီး ပြည်နယ်ကြီး၊ ပြည်နယ်ငယ် ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းခဲ့ကြရတာ။ အောက်လွှတ်တော်က (လူဦးရေ) ကို ကိုယ်စားပြုတာ။ အထက်လွှတ်တော် Senate က (ပြည်နယ်) ကို ကိုယ်စားပြုတာ။\nနောက်တချက်က ဥပဒေလုပ်တာနဲ့ အုပ်ချုပ်ရာမှာ လိုအပ်တဲ့ အရည်အချင်း (skill sets) ချင်း မတူကြဘူး။ ဥပဒေ ပြုသူက အပေးအယူ ( Art of Compromise) ကျွမ်းရမယ်။ ဝန်ကြီးလုပ် အုပ်ချုပ်သူက အမိန့်ပေး ခိုင်းတတ်ရမယ်။ပေါ်လစီကို နားလည်ရမယ်။ နောက်တချက်က စာရေးသူ အမြင်မှာ နိုင်ငံရေးသမားတွေဟာ အများအားဖြင့် (အုပ်ချုပ်ရေး) မှာ (အားနည်း) တယ်။ (အသေးစိပ်) ကို မနိုင်ကြ။ စ်ိတ်မဝင်စားကြ။ အုပ်ချုပ်ရေးတော်တဲ့ နိုင်ငံရေး သမားတွေ ရှိကြပါတယ်။ သို့သော် (ရှား) တယ်။\nတရုတ်နဲ့ အမေရိကန်ပုံစံတွေကိုကြည့်ရင် ဝန်ကြီးတွေဟာ မိမိ ဘာသာရပ်နဲ့အတူ ဆိုင်ရာပေါ်လစီ တွေကို ကျွမ်းတဲ့ ပညာရှင် (technocrat) တွေများတယ်။ တခါတရံ နိုင်ငံရေးသမားတွေပါပေမယ့် လူနည်းစုပဲ။ ဒါကြောင့် ပေါ်လစီ ချရာမှာရော၊ ဖေါ်ဆောင်ရာမှာပါ နိုင်ငံရေးသမား ဝန်ကြီးတွေထက် ထိရောက်မှု ရှိတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ နောက်တချက်က ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီစံနစ်မှာ အုပ်ချုပ်မှု သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး။\nဥပမာ ဂျပန်မှာ အဲလ်ဒီပီ (လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်) တွေဟာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးကတည်းက အုပ်ချုပ် လိုက်ကြတာ အုပ်စုအချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုပဲရှိပြီး ပဒေသရာဒ်ခေတ်က ရွာစား နယ်စားတွေလို နယ်ပယ် အပိုင်စားတွေ ဖြစ်လာ ကြတာကြောင့် နောက်ဆုံး ဗြူရိုကရက်တွေကပဲ အာဏာ ကြီးထွား လာကြတဲ့ ဘဝကိုရောက်ရတယ်။ အုပ်စုချင်းပြိုင် အစိုးရခဏခဏပြောင်း၊ ခိုင်မြဲတာကဗြူရိုကရက်တွေ\nအီတလီကတော့ အစိုးရ ခဏခဏပြောင်းသလို ပါတီတွေလည်း ပြောင်းဆိုတော့ ဘာမှ အလုပ် မဖြစ်မြောက်တော့ဘူး။ ကြီးထွားလာတာက မာဖီယားပဲ။ အယုံ အကြည်မရှိ အဆိုကို သုံးပြီး မဲခွဲပြီး အစိုးရကို ဖြုတ်ချနိုင်တာကြောင့် အစိုးရ မတည်ငြိမ်မှု ရှိနိုင်သလို သက်တမ်းကန့်သတ်ချက် မရှိတာကြောင့် ဂျပန်လို တပါတီ အုပ်ချုပ်ရေး ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အစိုးရသက်တမ်း ကန့် သတ်ချက် ဟာ ရှိသင့်တယ်လို့ မြင်မိတယ်။\nအရင်းစစ်လိုက်ရင် ကိုယ်စားလှယ်ဆိုတာ (လူဦးရေ) အပေါ် မူတည်တာပဲ။ ဒါဆို ဗမာ တွေက လူဦးရေ များတာကြောင့် အမြဲအသာစီး ရနေတော့မှာပေါ့။ ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီစံနစ်မှာ အောက်လွှတ်တော်က အဓိက မကျဘူးလား။ သူ့မှာ နိုင်မှအစိုးရ ဖွဲ့ရ မှာလေ။ ဒါဆို တိုင်းရင်းသားတွေအပေါ် တရားပါ့မလား။ လူမျိုးစုလွှတ်တော် ဆိုတာရှိပေမယ့် အောက်လွှတ်တော်လောက် မထိရောက်။ ဒါကြောင့် ၁၉၄၇ ခု ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ပြည်နယ်ဝန်ကြီး ဌာနတွေတည်ထောင် ထားရတာ။ ဒါ့အပြင် သမ္မတရာထူးကို တိုင်းရင်း သား တွေကို ကိုယ်စားပြုရအောင် အလှည့်ကျ ရွေးချယ်စေတာ။\nပြောမဲ့သာပြောတာ (ဦးနုတို့ခေတ်)က လုပ်မှားကိုင်မှားတွေကြားကတိုင်းရင်းသား တွေ ဟာ (စစ်တပ်ခေတ်)နဲ့ စာရင် အများကြီး နေရာရကြပါတယ်။ ဖဆပလထဲမှာ တိုင်းရင်းသား ခေါင်းဆောင် တွေ နေရာရကြသလို အမတ်ဆိုတာက လည်း တကယ် (မဲ) ပေးနိုင်တဲ့ အမတ်မင်းမို့ အတိုင်းအတာ တခုအထိတော့ သြဇာရှိတာပါပဲ။ ဦးနု သက်တမ်း တလျောက် (နောက်ပိုင်း) စဝ်ခွန်ချိုဟာဒုဝန်ကြီးချုပ် (နိုင်ငံခြားရေး) ဌာနကို ကိုင်လာတာ မဟုတ်ဘူလား။ကျေနပ်စရာ အဆင့် ရှိပြီလား။ မရှိသေးဘူး။ သို့သော် နောက်ပိုင်း ခေတ်တွေနဲ့ယှဉ်ရင် အများကြီးသာပါတယ်။\nစကားစပ်မိလို့ ပြောရရင် တိုင်းရင်းသား ပညာတတ်တွေ အထဲမှာ စာရေးသူ အလေးစားဆုံးဟာ သမ္မတကြီး စဝ်ရွှေသိုက်ရဲ့သား ဒေါက်တာ ယူဂျင်းသိုက်ပဲ။ ဦးယူဂျင်းဟာ သေနတ်လည်း ကိုင်တိုက်ဖူးတယ်၊ ပါတီလည်းထောင်ဖူးတယ်၊ ပါရဂူဘွဲ့ရ ပညာတတ်အပြင်၊ နက်နက်တွေးပြီး အရှည်ကိုကြည့်နိုင်တဲ့ လူတော် တယောက်ပဲ။\nကျနော် အလေးစားဆုံးက လူကြီးလုပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရေအချင်း တခုဖြစ်တဲ့ အင်္ဂလိပ်လို tempe-rament လို့ခေါ်တဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်ထားရှိတယ်။ ဒေါက်တာ စတိုင်းဖတ် ဦးစီးကျင်းပတဲ့ ဆွေးနွေးပွဲမှာ လူငယ်ခေါင်းဆောင်လေးတွေက စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဝေဖန်ငြင်းဆိုလာတော့လည်း ခေါင်းအေးအေးနဲ့ ပြန်လည်ရှင်းပြ ဆွေးနွေးနိုင်စွမ်းရှိတယ်။ ဒါ အီးအိုင်ကရူ (EIQ) မြင့်တာကိုပြတာပဲ။ အသိစွမ်အား မြင့်တယ်၊ ချင့်ချိန်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်၊ မျှတတဲ့စိတ်ဓါတ် ရှိတယ်ဆိုရင် တိုင်းရင်းသားပြဿနာလို သိမ်မွေ့ ခက်ခဲရုံမက စိတ်ခံစားမှု (emotion) ပါ ပါဝင်ရှုပ်ပါထွေးလာတတ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ် အဖြေရှာတဲ့အခါ အလွန်အကျိုးရှိ ထိရောက်နိုင်ပါတယ်။ ဦးယူဂျင်းလို လူတော်ခေါင်းဆောင်တွေ နှစ်ဘက်စလုံးမှာ လိုအပ်လှပါတယ်။\nမျိုးဆက်သစ် လူငယ် တိုင်းရင်သားတွေအထဲမှာ ဒီလိုအဆင့်မြင့် လူငယ်လေးတွေအများကြီးရှိပါတယ်။ အော့ဖေါ့က် (Oxford) မှာ သင်တန်းတက်ခဲ့ပြီး အဲလ်အဲလ်အမ် (LLM) ရပြီး အခု အဲလ်အဲလ်ဒီ (LLD) ဆက်တက်နေတဲ့နော်မေဦး တို့လို ကရင် လူငယ်လူတော်တွေရှိပါတယ်။ ENC မှာ ဦးဆောင်နေတဲ့ Dr Lian H. Sakhong ဟာလည်း ပညာတတ် လူတော်တယောက်ပါပဲ။ ဗမာတွေ အထဲမှာတော့ နယ်စပ် အခြေစိုက် ဗမာ့ရှေ့နေကောင်စီ (BLC) က လူတွေပဲ ဖက်ဒရယ် စံနစ်ကို ဆွေးနွေးနိုင်ကြတယ်။\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့ခေတ်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ကိုယ်တိုင် မတူညီတဲ့ စံနစ်တွေကို အသေအချာ လေ့လာပြီးမှ မြန်မာပြည် အတွက် ကောင်းမယ့် (အနှစ်) တွေကို ယူကြပြီး (ပုံ) ဖေါ်ပြီးမှ ကဲ ဦးချန်ထွန်း ဥပဒေ ဘောင် ဝင်အောင် ဥပဒေ စကားနဲ့ သွားရေးဆိုပြီး စေခိုင်းတာပဲ။ အခြခံဥပဒေ ရေးဆွဲကာနီးမှ ဟို စာအုပ် ပေးပါဦး ဒီဟာဖတ်ကြပါဦးဆိုပြီး ကမူးရှုးထိုး ရေးခဲ့ကြတာလည်း မဟုတ်။ ကျောင်းသားဘဝ နိုင်ငံရေးသမားပေါက်စ ဘဝကတည်းက (အသိစွမ်းအား) (capacity) မြင့်အောင် လေ့လာခဲ့ကြရတာ။\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဆီက အတုယူစေချင်တာက နိုင်ငံရေးမှာ အခွင့်အရေးဆိုတာ ဘယ်အချိန်ဘယ်လို ပေါ်လာမယ် မပြောနိုင်ဘူး။ လိုအပ်ချက်ကိုသိပြီး လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ထားဖို့က ကိုယ့်အလုပ်ပဲ။ အထူး သဖြင့် မြန်မာလူငယ် လူရွယ်တွေကို ဖွဲ့စည်းပုံ ဥပဒေအကြောင်းနဲ့ ဖက်ဒရယ်စံနစ် အကြောင်းကို လေ့လာ ပြီး မိမိတို့ရဲ့ အသိစွမ်းအား (capacity) ကို အားဖြည့်ထားစေချင်တာ စာရေးသူရဲ့ စေတနာ ပါ။ (အသိ) မြင့်မှ (တရားမျှတမှု) ကို နားလည်နိုင်သလို (အရှည်)ကို ကြည့်နိုင်ပါမယ်။\nနောက်တခါ ပြည်နယ်အချင်းချင်း အငြင်းပွားရင် ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း (Mechanism) တွေရှိရမယ်။ နောက်မို့ဆိုရင် အငြင်းပွားနေကြတာနဲ့ ဘာအလုပ်မှလုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းတို့ တိုင်းပြည်ထူထောင်ချင် တဲ့စိတ်က စောနေတာကြောင့် အုပ်ချုပ်ရေးဖြောင့်ဖြောင့် လုပ်နိုင်အောင် (Governance) အတွက် ဖက်ဒရယ်စံနစ် အစား ယူနီတာလီ (Unitary) စံနစ်ကို ရွေးခဲ့ကြရတယ်လို့ စာရေးသူ နားလည်ထားပါတယ်။\nနောက်တချက် က ဖွံ့ဖြိုးမှု မညီမျှတာတွေရှိတယ်။ အောင်ဆန်း၊အက်တလီစာချုပ် အပိုဒ် ဂ၊ အပိုဒ်ခွဲ (ဃ)အရ ပင်လုံစာချုပ်၊ ချုပ်ဆိုအပြီးမှာ ရီး(စ်)ဝီလျံ ဦးဆောင်တဲ့ တောင်တန်းဒေသ စုံစမ်းရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့ပေးခဲ့ပြီး အဖွဲ့ရဲ့ အစီအရင်ခံစာမှာ တချို့တောင်တန်းနေ ဒေသခံတွေဟာ ဆန္ဒမဲပေးရွေးချယ် တဲ့ နည်း နဲ့ အကျွမ်းတဝင် မရှိသေးတဲ့ အတွက်နဲ့ အချိန်အမရတော့တာမို့ ဒေသအလိုက် သင့်လျော်သော နည်းကိုသာသုံး ရွေးချယ်ရန်သာ ထောက်ခံခဲ့ ပါတယ်။\nဖက်ဒရယ် စကားလုံးကို အဓိပ္ပပါယ် မပေါက်ဘဲ၊ စုံစမ်းရေး အဖွဲ့နဲ့ ဆွေးနွေးကြရာမှာ အလွဲလွဲ အချော်ချော် ဖြစ်ခဲ့ကြရပါတယ်။ (အသိ) တိုးတက်မှု မညီမျှမှုကို စောင့်ပြီးခေါ်ဆောင်ဖို့ အချိန် မရတာလည်း ပါနိုင်တယ်လို့ စာရေးသူ အမြင် ရှိပါတယ်။ (မှတ်ချက်။ သမိုင်း ပါမောက္ခ ဦးထွန်း အောင်ချိန် ထုတ်ဝေသော တိုင်းရင်းသားလူမျိုးများအရေးနှင့် ၁၉၄၇ အခြေခံဥပဒေ (ပထမတွဲ) စာမျက်နှာ ၃၃၆ ကိုညွန်းပါသည်။)\nအမေရိကားမှာတောင် ဖက်ဒရယ်နဲ့ ပြည်နယ်ပြဿနာဟာ ဒီနေ့အထိ ရှင်သန်လျက်ပဲ။ အိုဘားမားကဲ (Obamacare) လို့ အမည်တပ်ကြတဲ့ ကျန်းမာရေး ဥပဒေဟာ ဖွဲ့စည်းပုံအုပ်ချုပ်ရေး ဥပဒေအရ တာရား မဝင်ဘူးဆိုပြီး ပြည်နယ် (၂၆) ခုက တရားစွဲထားကြတယ်။ ဖက်ဒရယ် အစိုးရက ဗိုလ်မကျ နိုင် အောင်ပါ။\nလက်ရှိဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ ဥပဒေဟာ ပုံသဏ္ဍာန် (Form) ရှိပေမဲ့ (အနှစ်) (Essence) မှာ အားနည်းနေသေးတယ်လို့ပြောနိုင်ပါတယ်။ စာရေးသူ အမြင်အရ လက်ရှိပုံသဏ္ဍာန်ကို (Institutionalized) ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့လိုသလို တချိန်တည်းမှာ (အနှစ်) ကို အားရှိအောင် (အားဖြည့်) နိုင်ရပါမယ်။\nကမ္ဘာမှာ လူတွေတကြော်ကြော် အော်နေကြတဲ့ အမေရိကန် ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ ဥပဒေ (Constitution) က (လွပ်လပ်စွာ ပြောဆိုခွင့်) ဆိုတဲ့ Freedom of Speech ကို အာမခံပေးတဲ့ First Amendment ပထမတိုးချဲ့ ပြင်ဆင်ချက်မှာ ယနေ့ အမေရိကန်တိုင်းပြည်ကို ဂျောက်ထဲထိုးချနေတဲ့ အခွင့်အရေး တခုဟာလည်း ကပ်ပါလာတယ်။ လူတွေ သိပ်သတိမထားမိကြဘူး။ ဒီ အခွင့်အရေးကို ပြင်ဖို့က ခပ်ခက်ခက်။ သူတို့ဆီမှာတောင်ပြဿနာရှိတာ ဒီမှာလည်း ပြဿနာတွေ ဘယ်ကင်းပါ့မလဲ။ ဒီကိစ္စတွေဟာ အလွန်သိမ်မွေ့ ခက်ခဲတဲ့အရာတွေ မဟုတ်ပါလား။\nယနေ့ အစိုးရသစ်နဲ့ တိုင်းရင်းသားအဖွဲ့တွေအကြား ဘော်ဒါစစ်တပ် ဖွဲ့စည်းမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပဋိပက္ခ တိုက်ပွဲပြဿနာကို အဓမ္မလက်နက်နဲ့ ဖြေရှင်းမယ့်အစား ပုံသဏ္ဍာန် အသွင်ကို ပြောင်းလဲပြီး (အနှစ်) ရံလိုက်လျှင် အဖြေရ နိုင်စရာရှိပါတယ်။ စာရေးသူရဲ့ အမြင်အတွေးများကို နောက်အပိုင်းတွေမှာ ဆက်လက်ဖေါ်ပြပါ့မယ်။\nသဘာဝအားဖြင့် လူတွေဟာ ပျက်စီးနိုင်တယ်။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတာကြောင့် (အာဏာ) နဲ့တွေ့ထိတဲ့အခါ မခံနိုင်ဘဲ ပျက်စီးတတ်ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် (လူ)ကို စံနစ်၊ ဥပဒေနဲ့ ထိန်းရပါတယ်။ နောက် လူတိုင်းရသင့်၊ ခံစားခွင့်တွေကို အားလုံးသိအောင် တဖန် ဥပဒေနဲ့တခါ စာနဲ့ ပေနဲ့ မှတ်ကျောက်တင်ပြီး အတိအလင်းကြေညာထားရပါတယ်။ ဒီကမှတဆင့် ဥပဒေစိုးမိုးသော Rule of Law စံနစ်ကို ဖေါ်ထုတ်ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဥပဒေ ပြုစုသူတွေကိုလည်း ဘာတော့ မလုပ်နိုင်ဘူး ဘာတော့လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒီဥပဒေတွေကို သုံးပြီး မင်းလုပ် အုပ်ချုပ်သူတွေကိုလည်း ကန့်သတ် ပေးထားရပါမယ်။\nတခါ၊ ဒီ (၂) ဦးကြား အငြင်းပွားခဲ့ရင် လွပ်လပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်တဲ့ တရားသူကြီးတွေက အဆုံးအဖြတ် ပေးရပါမယ်။ တရားသူကြီးတွေကလည်း မိမိတို့ အဆုံးအဖြတ်နဲ့ ဥပဒေမလုပ်ရပါ။ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးစံနစ် မှာတော့ (ဥပဒေ) ဆိုတာက အုပ်ချုပ်တဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာရှိတာကိုး။ သူကပဲ ပြန်အုပ်ချုပ် တော့ အားလုံးသူ့ကို မော်မကြည့်ရဲကြတော့ ဘူးပေါ့။\nတရားသူကြီးဆိုတာတွေကလည်း ဆွဲခန့်တွေ မဟုတ်လာား။ ဒါကြောင့် နဝတ – နအဖ ခေတ် တလျှောက် Rule byLaw စံနစ်နဲ့ အုပ်ချုပ်ခဲ့ ကြတာမဟုတ်လား။ ဒါ ဥပဒေ ကွ ဆိုရင် ဘယ်သူမှ အငြင်းနိုင်တော့။ ဥပဒေကလည်း စစ်ဗိုလ်တွေရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ။\nလောလောဆယ် စံနစ်သစ်က စစ်အုပ်ချုပ်ရေးထက်တော့ တဆင့်မြင့်လာပြီပေါ့။ အင်စတီကျူးရှင်း (Institution) အဆောက်အအုံလို့ ပြောနိုင်တဲ့ အထက်လွှတ်တော်၊ အောက်လွှတ်တော်၊ တရားရေး၊ ပြည်နယ်နှင့်တိုင်း အစိုးရတွေ ပေါ်လာပေမယ့် ပုံသဏ္ဍာန်သာ ပေါ်လာတယ် (အနှစ်) မပါ သေး တာ ကြောင့် (အသက်) မပါသလို ဖြစ်နေသေး တယ်။ မြောက်ကိုရီးယားမှာ လမ်းအကျယ်ကြီးတွေ လူမြင်ကောင်းအောင် ဆောက်ထားပေမယ့် လမ်းပေါ်မှာ ကားတွေမရှိဘဲ စက်ဘီးနဲ့ လမ်းလျှောက် နေတဲ့လူတွေ ဟိုကြဲကြဲ ဒီကြဲကြဲသာရှိတဲ့ ရုပ်ပုံလွှာကို ပြေးမြင်မိတယ်။\n၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ စံနစ်ဟာ ၂ဝ၁ဝ ရွေးကောက်ပွဲနဲ့ အတူ(အနှစ်) ပိုင်းမှာ ချို့တဲ့မှု ရှိပင်ရှိငြား သော်လည်း ဦးနေဝင်း ရိုက်ချိုးဖျက်စီးခဲ့တဲ့ နိုင်ငံရေးအဆောက်အအုံ (Political Institution) တွေ ပြန်ပေါ်လာပါတယ်။ ကျနော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ တိုင်းသူပြည်သား အများစုဟာ စာရေးသူ အမြင်အရ အင်စတီကျူးရှင်း (Institution) နဲ့ ပတ်သက်လာ ရင် အသိမကြွယ် အမြင်မကျယ် ကြသေးဘူးလို့ ခံစားရမိတယ်။\nအထူးသဖြင့် ၎င်းတို့ရဲ့အရေးပါမှုကို (မသိ) ကြပါ။ အနောက်နိုင်ငံတွေ၊ ဂျပန်တို့၊ တိုးတက်တာ ဒီအင်စတီကျူးရှင်းတွေကြောင့်ပါပဲ။ အင်စတီကျူးရှင်း အတွင်းမှာ နေရာ (position) တွေရှိပါတယ်။ ဒီနေရာ ဒီရာထူးကို ရောက်တဲ့သူဟာ ဒါမလုပ်ရဘူး။ ဒါကိုတော့ မဖြစ်မနေလုပ်ရမယ် စသည်ဖြင့် လုပ်ထုံး စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို အတိအကျ ချမှတ်ထားပြီး (လူ) တွေကို ဘောင်ခတ် ထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် (စံနစ်) နဲ့ (စည်းကမ်း) ရှိကြပြီး၊ တိုးတက်မှု ရှိလာကြတယ်။ ကျနော်တို့ မြန်မာတွေကတော့ (အချိန်)ကို လေးစားရမယ်မှန်းတောင် (မသိ) ကြသေးဘူး။ ဒါကြောင့် (မြန်မာစံတော်ချိန်) ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းပေါ်လာရတာပေါ့။\nဒီဆောင်းပါးက ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ စံနစ်ကိုရွေးရာမှာ ဖက်ဒရယ်စံနစ်အတွင်း သတိရှိရမယ့် အချက်များ၊ ပြဿနာ ဖြစ်နိုင်တဲ့ အချက်များကို နောင်တိုင်းပြည်ကို ဦးဆောင်ကြရမယ့် လူငယ်၊လူလတ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမယ့်လူများ သိသာသတိရှိစေရန် ရည်ရွယ်ပါတယ်။\nဤဆောင်းပါးကို အတိုက်ခံမျက်စိနှင့် ရေးသည်မဟုတ်ဘဲ မြန်မာပြည်မှာ မွေး၊ မြန်မာပြည်မှာ လူလား မြောက်ခဲ့ရသည့် မြန်မာပြည်သား စစ်စစ်မျက်စိနှင့်ရေးခြင်းနှင့် စာရေးသူ၏ အမြင်သက်သက် ဆိုသည်ကို သိစေလိုပါသည်။ (မျှတ) မှုရှိမှ ၊ ရေရှည်ကိုကြည့်ပြီး အဖြေရှာနိုင်မှ (ငြိမ်းချမ်းမှု) ရှိနိုင်ပါမယ်။ ငြိမ်းချမ်းမှုရှိမှ တိုင်းပြည် ထူထောင်နိုင် ပါမယ်။\nဒီလို (အသိ) ရှိဖို့က (အသိစွမ်းအား) လိုပါတယ်။ အသိစွမ်းအားဆိုတာ ခုရေတွင်းတူး အခုရေရသလို မဟုတ်ပါ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြည့်စည်း ယူရတာပါ။ တိုင်းပြည် တပြည်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေ ဆိုတာ သိမ်မွေ့ နက်နဲခက်ခဲလှပါတယ်။ တိုင်းပြည်အတွက် အဖြေရှာ ကြရမည့် အနာဂတ် လူငယ်များ အသိစွမ်းအား မြင့်မား ဥာဏ်အမြှော်အမြင် ကြီးကြပါစေဟု ဆုတောင်းရင်း။\nအပိုင်း (၃) ကိုဆက်ဖေါ်ပြလိုက်ပါမည်။\nပြည်သူများအားလုံးကလည်း တရားမျှတမှုရှိတဲ့၊ တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး တိုင်းပြည်ရေရှည်တိုးတက်ကောင်းမွန်မှုတွေကို ဖော်ဆောင်နိုင်မဲ့\nအခြေခံဥပဒေကောင်းကသာ လက်ရှိရော၊ နောင်အနာဂတ်သားစဉ်မြေးဆက်ရော\nတိုင်းပြည်အေးချမ်းသာယာပြီး၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေမှာလို့ ယုံကြည်ပါတယ်…။\nလက်နက်ကိုင်အုပ်စုက (တပ်မတော်ကိုအသုံးချကာ) ကျန်ပြည်သူတွေအားလုံးရဲ့အထက်မှာ နေရာယူထားပြီး တိုင်းပြည်ကို နိုင်ငံရေးအရကျွန်ပြုထားတဲ့ ၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေကို အတင်းအဓမကျင့်သုံးမယ်ဆိုရင် နိုင်ငံနဲ့ပြည်သူများ အနှေးနဲ့အမြန် အကျိုးနည်း ဒုက်ခရောက်စေပါလိမ့်မယ်..။\nအမြင်ကျယ်တဲ့၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့်တဲ့၊ ပညာဥာဏ်ကြီးတဲ့၊ စိတ်သဘောထားပြည့်ဝတဲ့၊ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ သူတွေ ပေါင်းစုပြီး တိုင်းပြည်နဲ့လူမျိုးအတွက် အခြေခံဥပဒေကောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာစေဖို့ မျှော်လင့်လျှက်…။\n“””ဒီလို (အသိ) ရှိဖို့က (အသိစွမ်းအား) လိုပါတယ်။ အသိစွမ်းအားဆိုတာ ခုရေတွင်းတူး အခုရေရသလို မဟုတ်ပါ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြည့်စည်း ယူရတာပါ။ တိုင်းပြည် တပြည်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေ ဆိုတာ သိမ်မွေ့ နက်နဲခက်ခဲလှပါတယ်။ တိုင်းပြည်အတွက် အဖြေရှာ ကြရမည့် အနာဂတ် လူငယ်များ အသိစွမ်းအား မြင့်မား ဥာဏ်အမြှော်အမြင် ကြီးကြပါစေဟု ဆုတောင်းရင်း။”””\nခုလို ဦးဘိုဘိုကျော်ငြိမ်းတို့ကထောက်ပြဝေဖန်ပေးတာကို လက်ခံပါတယ်။ဒါပေမယ့် ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲရောက်နေပီး မလူးသာတဲ့ ခုလိုအနေမှာ သူတို့ နဲ့ ပြေလည်ရာပြေလည်ကြောင်းဆွေးနွေးကြပြီး. ပျော့ပျောင်းညင်သာစွာဆွဲခေါ်မယ့် အမေစု ရဲ့ မူဝါဒ ကပိုကောင်းမယ်လို့ ယူဆပါတယ်။တတ်လွန်း၍တော့မဟုတ်ပါ။မိမိ ထင်မြင်ချက်သာလျှင်ဖြစ်ပါတယ်\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ.. အနောက်နိုင်ငံတွေကြားမှာ အနှစ် ၄၀လောက် ပညာသင်ကျင်လည်ခဲ့ပြီး.လက်ရှိ.မြန်မာပြည်မှာလည်း.. အနှစ် ၂၀ကျော်ကြာ တောက်လျှောက်မြန်မာံနိုင်ငံရေးကို မျက်ခြေမပြတ်.. စောင့်ကြည့်ပါဝင်နေသူဖြစ်နေပါတယ်.။\nနိုင်ငံတကာက နိုင်ငံခေါင်းဆောင်တွေအပေါ်လည်း လွှမ်းမိုးနိုင်သူဖြစ်ပါတယ်..။\nမြန်မာပြည်အတွက်… အင်မတန်ပြည့်စုံနေတဲ့. ဘုရားပေးတဲ့…ခေါင်းဆောင်တယောက်လို့ မြင်တာပါပဲ..။\nသာမန်အားဖြင့်တော့.. သူဘာလုပ်လုပ် ..ထောက်ခံပေးလိုက်တာ မမှားဘူးလို့ထင်မိတယ်..။\n“ဒေါ်စုကို ၀ိုင်းရံကြ ” လို့… ပါပဲ..။\nဒေါ်စုကို ၀ိုင်းရံပြီး.. လိုအပ်တာတွေညှိနှိုင်းပြင်ဆင်သွားရင်.. မြန်မာပြည်ကြိး အချိန်တိုနဲ့..ကောင်းလာမယ် ထင်နေမိတာပါပဲ..။\nအခြေခံဥပဒေဆိုတာကလည်း.. လူကလုပ်တာပဲ…(အချိန်ကာလနဲ့မကိုက်ညီတဲ့)… မသင့်တော်တာတွေပါနိုင်တာပေါ့…။\n…. အမင်းန်မန့်တွေနဲ့..ဖြည့်စွက် ပြင်ရတာပဲလေ..။\nပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရမယ့် Amendment နဲ့ တူတယ်..။\nပြင်ဆင်နိုင်တဲ့နည်းလမ်းကလည်း ပြည်သူတွေလက်ထဲမှာ မရှိပါဘူး…။\nကျားသနားမှာ နွားချမ်းသာမယ့်၊ ပြည်သူတွေရဲ့ဘ၀ကို လက်နက်ကိုင်တွေရဲ့\nလက်ထဲမှာ ၀ကွက်ရမယ့် ၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေကို ပြင်ဖို့တော့\nCorrection Pen လောက်နဲ့ မလုံလောက် UPG သုတ်ဆေးပုံးလိုမယ်နဲ့တူတယ်…။\nI want to read ဘိုဘိုကျော်ငြိမ်း articles.\nAny body knows, ဘိုဘိုကျော်ငြိမ်း blog or website address ???\nပြောလို့သာပြောနေရတာ ဒီလောကထည်းမှာက အသက်အရွယ်အရ\nအတတ်ပညာအရ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားနဲ့ ပါရဂူလို ခြားနားတယ်\nယဉ်ကျေးမှု့အရ ကျောက်ခေတ်လူသားနဲ့ ဓမ္မကထိကလို ခြားနားတယ်\nဝင်ငွေပမာဏတွေအရ ရေတံခွန်နဲ့ ကလေးသေးပန်းသလို ခြားနားတယ်\nအလုပ်အကိုင်အရ နိုင်ငံတော်သမ္မတနဲ့ နွားကျောင်းသားလို ခြားနားတယ်\nပြောရရင်တော့ ကိုယ်နဲ့ မတန်ရာတွေကို ပြောတယ်လို့လည်း ခံစားမိပါတယ်\nနောက်ပြီး ကိုယ်လို ခုနစ်တန်းတောင် မအောင်တဲ့ နွားကျောင်းသား နဲ့မတိမ်းမယိမ်း\nတောသားတစ်ကောင်က ဒီလို ဂုရုဆရာကြီးတွေကို စာမတတ်ပေမတတ် ကိုယ့်စိတ်ထည်း\nခံယူနားလည်သလောက်ကို အရဲစွန့်ပြီး ပြောဆိုရတာကို စိတ်မသက်မသာလည်းရှိလှပါတယ်\nနောင်များလည်း မပြောဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါမယ်\nပြောဖြစ်ဘို့ဆိုတာက နောင်အခါ ဒီလို အကြောင်းအရာတွေကို မဖတ်ဖြစ်အောင်အလျှင်လုပ်ရမယ်\nတော်ယုံလူဆို ဖတ်မှာတောင်မဟုတ်ဘူးထင်ပါတယ် ( အထင်ပါ )\nဖတ်သည့်တိုင်အောင်တောင် အခြားဆက်စပ် အကြောင်းတွေကို မဖတ်မိဘူးသူတွေအနေနဲ့\nနားလည်နိုင်မယ်တောင်မထင်ပါဘူး ( ဒါလည်းအထင်ပါ )\nနားလည်တာခြင်းတူရင်တောင် သဘောပေါက်ပုံခြင်းလည်း တူမည်မထင် ( အထင် )\n( ယနေ့ အစိုးရသစ်နဲ့ တိုင်းရင်းသားအဖွဲ့တွေအကြား ဘော်ဒါစစ်တပ် ဖွဲ့စည်းမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပဋိပက္ခ တိုက်ပွဲပြဿနာကို အဓမ္မလက်နက်နဲ့ ဖြေရှင်းမယ့်အစား ပုံသဏ္ဍာန် အသွင်ကို ပြောင်းလဲပြီး (အနှစ်) ရံလိုက်လျှင် အဖြေရ နိုင်စရာရှိပါတယ်။ စာရေးသူရဲ့ အမြင်အတွေးများကို နောက်အပိုင်းတွေမှာ ဆက်လက်ဖေါ်ပြပါ့မယ်။)\nပြည်မက ဗမာ လူမျိုးတွေအများစုဟာ သေခြာနားမလည်ပါဘူးလို့ပြောရင် လက်ခံကြမလားမသိပါဘူး\nသေခြာနားလည်တဲ့သူဟာ အတော်ရှားပါးတယ်လို့ပြောရင်လည်း ကျေနပ်ကြပါဦးမလားမသိ\nတိုင်းရင်းသားတွေရဲ့ လူမျိုးရေး နိုင်ငံပိုင်ဆိုင်လိုမှု့ရယ် ( လူမျိုးရေးခွဲခြားမြင်မှု့ )\nမြန်မာပြည်မက လူတွေရဲ့ ဒီမိုကရေစီ လိုအပ်မှု့ ( လူမျိုးရေး လစ်လျှူလျှူ့မှု့ )\nဒီအကြောင်းအရာ နှစ်ခုကိုသာ သေးခြာယှဉ်တွဲပြီး ရေးပြမယ်ဆိုရင်\nဟေ့ယောင်ဘောင်ဘု မူးနေရင် အေးအေးနေကွာ၊ နားမျက်စိနှောက်တယ်။ ဒီလိုပါ ဆရာကြီး သူထင်တာနဲ့ ကျနော်ထင်တာ မတူပါဘူး၊ တခြားစီပါ။ အလွယ်ပြောရရင် သူထင်သလို မဟုတ်ဘဲ အခြားတမျိုးထင်ပါတယ်။ ထင်တာခြင်းတူပေမဲ့ အထင်အတူတူပဲလို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့၊ ထင်မိတာ ဒီလိုပါ။ တခုတော့ရှိတယ် သူမူးမူးနဲ့ပြောသလို စာကအရမ်းရှည်တော့ လုံးစေ့ပေါက်စေ့တော့ မဖတ်နိုင်တော့ဘူး၊ စာထိုင်ဖတ်နေလို့ ဗိုက်ဝမှာမဟုတ်ဘူးလေ? ဆရာကြီးက လာကျွေးမှာမှမဟုတ်တာ\nဆရာဘိုဘိုကျော်ငြိမ်းပြောချင်တာ လူပုဂ္ဂိုလ်တဦးတယောက်ကို အခြေပြုတဲ့စနစ် မထူထောင်ဖို့၊ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့အတိတ်သမိုင်းမှာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုအခြေခံခဲ့ပြီး သူရုတ်တရက်ကျဆုံးသွားတဲ့အခါ ဦးစီးပဲ့ပြင်မဲ့သူမရှိတော့ပဲ မူလလမ်းပေါ်ကနေ သွေဖီသွားခဲ့တာကို သင်ခန်းစာယူဖို့ ဆိုလိုဟန်ရှိပါတယ်။ လက်ရှိမြန်မာ့နိုင်ငံရေးမှာလည်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ဗဟိုပြု နိုင်ငံရေးစနစ်တခု ချမှတ်ကြမယ်ဆိုရင် သမိုင်းဘီးတပတ်ပြန်လည်မှာကို မြင်ကြဖို့လို့ထင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပြောမလဲ အခုအချိန်အထိတော့ ဒေါ်စုကိုပဲ အနာဂတ်နိုင်ငံရေးအတွက် ပုံအပ်ထားသလိုဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကလည်း လုံခြုံရေးအခြေအနေအရ ဒေါ်စုအနေနဲ့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုညှိနှိုင်းဖို့ အခက်အခဲတစုံတရာ ရှိပုံရနေပါတယ်။ မြန်မာပြည်က ထောက်လှမ်းရေးတွေ အစွမ်းထက်ပုံကိုလည်း သိရဲ့သားနဲ့။ ဆရာပြောသလို တဦးတယောက်ထဲကို အားပြုတာ အကောင်းဆုံးမဟုတ်ဘူးဆိုတာလည်း လက်ခံပါတယ်။ ဆရာ့အနေနဲ့က ရွေးကောက်ပွဲလမ်းကြောင်းကိုထောက်ခံသူ၊ လက်ရှိလွှတ်တော်ကနေ သွားယူလိုသူဆိုတော့ တရားဝင်နေတဲ့ လက်တဆုပ်စာ လွှတ်တော်ထဲက ၁၅မိနစ် သုံးသိန်းစား အတိုက်အခံအမတ်ဆိုသူတွေရဲ့ နေရာပျောက်သွားပြီး အန်အယ်ဒီနဲ့ဒေါ်စုတို့ သူ့ခြေသူ့လက် မြန်မာ့အတိုက်အခံနိုင်ငံရေးကို ပုံဖော်သွားမှာ လိုလားပုံမရလို့လည်း ခံစားမိပါတယ် (ကျနော့်အမြင်သက်သက်ပါ)။ အခုအချိန်အထိမှာတော့ စစ်တပ်ထောက်ခံသူဗိုလ်ချုပ်တစု၊ ဒေါ်စုနဲ့ တိုင်းရင်းသားသူပုန်တွေကသာ တိုင်းပြည်နိုင်ငံရေးစနစ်ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးသွားကြလိမ့်မယ်လို့ မြင်နေရပါကြောင်း…။\nလက်ရှိ (၂၀၀၈)ဖွဲ့စည်းပုံ က ၁၉၆၂ နောက်ပိုး ဖက်ဒရယ်မူနဲ့ အမြင်ချင်းတူအောင်အတတ်နိုင်ဆုံဆွဲထားပါတယ်။ မှတ်မိသေးမယ်ဆိုရင် ဗိုလ်သန်းရွှေ လက်ထက်က လူထု သန်း(၆၀) ကိုနိုင်ချင်တိုင်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ လက်တဆုပ်စာ တိုင်းရင်းသား လူမျိုးစုတွေကိုမစည်းရုံးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီဖွဲ့စည်းပုံ ကို ဖက်ဒရယ်ပုံပေါက်အောင် တမင်ပုံသွင်းပြီးနည်းမျိုးစုံနဲ့ ဆွယ်ခဲ့ပါတယ်။ ကြည့်ပါ – ပြည်နယ် နှင့် တိုင်းဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့ ဆိုပြီး။ တကယ်တော့ ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုကို တပြညးသားမှ လျှော့ထားတာဒီနေ့အထိ မတွေ့ရကြောင်းပါ။\nဆရာကြီးများစုံအောင်စောင့်ရင်းနဲ့ ဆက်မစောင့်နိုင်တော့လို့ ကျွန်တော် မလိမ်မိုးမလိမ္မာလေး ၀င်ဆွေးနွေးပါရစေ။\nရွာထဲကနားလည်တဲ့တဦးဦးက ဖက်ဒရယ်မူ ဆိုတာကို ဖက်ဒရယ်စံနစ်ဆိုတာကို စုံစုံစေ့စေ့လေး ပိုစ့်တင်ဆွေးနွေးပြရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ အဲဒါအရေးကြီးပါတယ်။ အဲဒါက နောင်သုံးလှည့်မြောက် လောက်မှာ ရွှေ့မယ့် အကွက်ရဲ့ ခေါင်းစီးတောင် ဖြစ်နေနိုင်လို့ပါ။ အဲဒါကို ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူအားလုံးက သေသေချာချာ အကျိုးအပြစ် စီစစ်နားလည်ထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်။\nယနေ့အထိ ကျွန်တော်လေ့လာနားလည် ထားသလောက်ကတော့ ဖက်ဒရယ်စံနစ်ရဲ့ အနှစ်သာရက ဒေသအလိုက် မတူညီတဲ့ ကိုယ်ပိုင်စီမံခန့်ခွဲမှု့တွေကို ဗဟို စုစည်းမှု့တခု(နိုင်ငံ) အောက်မှာ အချိုးတကျ ခွဲဝေထားရှိတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nဖက်ဒရယ်အကြောင်း တယောက်ယောက်က ပိုစ့်တင်လာရင် ၀င်ဆွေးနွေးပါမယ်။\nအခုဒီမှာပြောချင်တာကတော့ ဖက်ဒရယ်စံနစ်ကို ကျင့်သုံးရာမှာ ဒေသ(regin)အလိုက်ကွဲပြားတဲ့ ဒေသအခြေပြု အစုအဖွဲ့များကို စုစည်းထားတဲ့နိုင်ငံမျိုးနဲ့ လူမျိုး(race)အလိုက်ကွဲပြားတဲ့ လူမျိုးအခြေပြု အစုအဖွဲ့များကို စုစည်းထားတဲ့ နိုင်ငံမျိုး မတူနိုင်လောက်ပါဘူး။ ပေးထားချက်မတူတဲ့အတွက် တွက်နည်းလဲမတူလောက်ပါဘူး။ အဖြေလဲမတူလောက်ပါဘူး။\nဒါ ထားပါတော့ – ဒီဥစ္စာက အရပ်စကားနဲ့ပြောရရင် ဆွဲစိ ထားဘို့ နည်းလမ်းတမျိုးလို့ နားလည်ကြည့်မိတယ်။\nအဲဒီအစား ဖြေချလိုက်ရင်ရော ??\nလူမျိုးစွဲ ၊ ဒေသစွဲ ၊ ဘာသာစွဲ တွေအစား\nနောင်အနာဂတ်မှာလဲ လူမျိုးတွေက ရောကုန်မှာလို့ပဲ ထင်မိလို့ပါ။\nရောပစေပေါ့ အကုန် လူတွေပဲမဟုတ်လား ??\nအစထောင်တဲ့အလုပ်ကို ခဏရပ်ပြီး ပိုစ့်ကိုပြန်လှည့်ရရင် –\nဒီစစ်တပ်၊ ဒီလွှတ်တော်၊ ဒီအခြေခံဥပဒေ တွေနဲ့တော့ ဘယ်လို အပြီးသတ်အဖြေမှ မထွက်နိုင်ပါဘူး။ ခပ်မြန်မြန်ဖြစ်စေ တဖြေးဖြေးဖြစ်စေ ၊ အလွန့်အလွန်ဖြေးလေးတဲ့ ဘုရားစူးတဖြေးဖြေးနဲ့ပဲ ဖြစ်စေ ပေါ့ …\nဘယ်သူကမှလာပြောင်းမပေးရင် – ကျွန်တော်တို့ဘာသာပဲ ပြောင်းဘို့ ကြိုးစားကြရပါမယ်။\nဒီထဲမှာ သိတဲ့သူတွေ ၀င်ရေးတာဟာလဲ ပြောင်းဘို့ ကြိုးစားတာ တမျိုးပါပဲ။


လမ်းမကြီးပေါ်မှာ ဆိုင်ကယ်ကိုစတန့်ထွင်ပြီးမောင်းမိခဲ့လို့ ထောင်ဒဏ် 14လ ချမှတ်ခံခဲ့ရတဲ့ ကောင်လေး - Mckzone Daily\nလမ်းမကြီးပေါ်မှာ ဆိုင်ကယ်တွေကို စတန့်ထွင်ပြီးမောင်းတာတို့ ၊ မီးပွိုင့်တွေကို ဖြတ်ပြီးမောင်းပြေးတာတို့ဟာ အလွန့်အလွန်ကို အန္တရာယ်များလွန်ပြီး အခြားယာဉ်မောင်းတွေကိုလည်း မကြာခဏထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေပါတယ် ။ ဒါကြောင့်ပဲ အချို့သောနိုင်ငံတွေက အဆိုပါလမ်းမကြီးပေါ်မှာ စတန့်ထွင်ပြီးမောင်းနှင်ကြတဲ့ ဆိုင်ကယ်သမားတွေကိုပြင်းပြင်းထန်ထန်အရေးယူလိုက်တာဟာ အတော်လေးကို ကောင်းမွန်တယ်လို့ ပြောရမှာပါပဲလေ ။ ဒီတစ်ခေါက်မှာလည်း မလေးရှားနိုင်ငံက Adzrul Adzman အမည်ရှိတဲ့ အသက် 21နှစ်အရွယ်ကောင်လေးဟာ လမ်းမကြီးပေါ်မှာ စတန့်ထွင်ပြီးဆိုင်ကယ်ကို အရှေ့ဘီးထောင်ပြီး မောင်းနှင်ခဲ့တဲ့အတွက် ထောင်ဒဏ် 14 လ ချမှတ်ခံခဲ့ရတဲ့အပြင် ဒဏ်ကြေးငွေ RM 5,000 (မြန်မာငွေ 18သိန်းကျော်) ပေးဆောင်ခဲ့ရပါတယ် ။\nတာဝန်ရှိသူတွေရဲ့ ပြောကြားချက်အရ Adzrul ဟာ သူ့အတွက်လုံခြုံစိတ်ချပြီး အန္တရာယ်ကင်းဖို့ကိုပါ မတွေးခဲ့တဲ့အပြင် ၊ ဆိုင်ကယ်ကိုပြုပြင်ပြီးနောက် ယခုကဲ့သို့ ဆိုင်ကယ်အရှေ့ဘီထောင်ပြီး စမ်းသပ်မောင်းနှင်ခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း ဖြေကြားခဲ့ပြီး ပြစ်ဒဏ်ထင်ရှားလွန်းတဲ့အတွက် ယခုကဲ့သို့. အပြစ်ဒဏ်မျိုးချမှတ်လိုက်ရတာဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပါတယ် ။\nယခုကဲ့သို့ စတန့်ထွင်ပြီးဆိုင်ကယ်မောင်းနှင်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်မျိုးပိုပြီးထင်ရှားပါက ထောင်ဒဏ် 5နှစ်အထိချမှတ်ခံရနိုင်ကြောင်း သိရှိရပါတယ် ။ ယခုကဲ့သို့်ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်လိုက်ခြင်းဟာ လမ်းမပေါ်ရှိ ယာဉ်သွားယာဉ်လာများကို အန္တရာယ်ကင်းစေတဲ့အပြင် လိုက်လံတုပမည့်လူငယ်များလည်း မရှိတော့အောင် ဖြေရှင်းလိုက်သလိုပါပဲ ။\nလမျးမကွီးပျေါမှာ ဆိုငျကယျတှကေို စတနျ့ထှငျပွီးမောငျးတာတို့ ၊ မီးပှိုငျ့တှကေို ဖွတျပွီးမောငျးပွေးတာတို့ဟာ အလှနျ့အလှနျကို အန်တရာယျမြားလှနျပွီး အခွားယာဉျမောငျးတှကေိုလညျး မကွာခဏထိခိုကျဒဏျရာရစပေါတယျ ။ ဒါကွောငျ့ပဲ အခြို့သောနိုငျငံတှကေ အဆိုပါလမျးမကွီးပျေါမှာ စတနျ့ထှငျပွီးမောငျးနှငျကွတဲ့ ဆိုငျကယျသမားတှကေိုပွငျးပွငျးထနျထနျအရေးယူလိုကျတာဟာ အတျောလေးကို ကောငျးမှနျတယျလို့ ပွောရမှာပါပဲလေ ။ ဒီတဈခေါကျမှာလညျး မလေးရှားနိုငျငံက Adzrul Adzman အမညျရှိတဲ့ အသကျ 21နှဈအရှယျကောငျလေးဟာ လမျးမကွီးပျေါမှာ စတနျ့ထှငျပွီးဆိုငျကယျကို အရှဘေီ့းထောငျပွီး မောငျးနှငျခဲ့တဲ့အတှကျ ထောငျဒဏျ 14 လ ခမြှတျခံခဲ့ရတဲ့အပွငျ ဒဏျကွေးငှေ RM 5,000 (မွနျမာငှေ 18သိနျးကြျော) ပေးဆောငျခဲ့ရပါတယျ ။\nတာဝနျရှိသူတှရေဲ့ ပွောကွားခကျြအရ Adzrul ဟာ သူ့အတှကျလုံခွုံစိတျခပြွီး အန်တရာယျကငျးဖို့ကိုပါ မတှေးခဲ့တဲ့အပွငျ ၊ ဆိုငျကယျကိုပွုပွငျပွီးနောကျ ယခုကဲ့သို့ ဆိုငျကယျအရှဘေီ့ထောငျပွီး စမျးသပျမောငျးနှငျခဲ့တာဖွဈကွောငျး ဖွကွေားခဲ့ပွီး ပွဈဒဏျထငျရှားလှနျးတဲ့အတှကျ ယခုကဲ့သို့. အပွဈဒဏျမြိုးခမြှတျလိုကျရတာဖွဈကွောငျး သိရှိရပါတယျ ။\nယခုကဲ့သို့ စတနျ့ထှငျပွီးဆိုငျကယျမောငျးနှငျတဲ့ ပွဈဒဏျမြိုးပိုပွီးထငျရှားပါက ထောငျဒဏျ 5နှဈအထိခမြှတျခံရနိုငျကွောငျး သိရှိရပါတယျ ။ ယခုကဲ့သိျု့ပွဈဒဏျခမြှတျလိုကျခွငျးဟာ လမျးမပျေါရှိ ယာဉျသှားယာဉျလာမြားကို အန်တရာယျကငျးစတေဲ့အပွငျ လိုကျလံတုပမညျ့လူငယျမြားလညျး မရှိတော့အောငျ ဖွရှေငျးလိုကျသလိုပါပဲ ။


ပြည်တွင်းရော ပြည်ပရော ခရီးတွေ မကြာခဏထွက်နိုင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ?\nကျွန်တော်က ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက ကြီးပြင်းလာသူမဟုတ်တဲ့အပြင် လုပ်ခဲ့သမျှ ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းဘဝတွေကလည်း ကြိုးစားသလောက် လစာထိုက်ထိုက်တန်တန် မရခဲ့တာ များပါတယ်။ ဘုရားကျေးဇူးတော် သက်သက်ကြောင့်ပဲ ခုလို ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးတွေ ထွက်ခွင့်ရနေတာပါ။ ကျွန်တော် ခရီးသွား စာတွေ စ ရေးချိန်တုန်းကလည်း ခုလို ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးထွက်ခွင့်တွေ ရနိုင်မဲ့ အခွင့်အရေး ရလာမယ်လို့ မထင်မိခဲ့ပါဘူး။ ဝါသနာအရ ရေးခဲ့တာပဲ ရှိပါတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ Facebook ပေါ်မှာ ခရီးသွားစာတွေ စရေးပြီး တစ်နှစ်လောက်အတွင်း သေချာတောင် ပုံမှန် မရေးနိုင်သေးချိန် Emirates လေကြောင်းလိုင်း ရဲ့ ဒူဘိုင်းခရီးစဉ် ဖိတ်ကြားမှုကို စပြီး ရရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီနောက် အခကြေးငွေနဲ့ ကြော်ငြာတွေ၊ ပြည်တွင်းပြည်ပ ခရီးစဉ်ဖိတ်ကြားမှုတွေ စတင် ရရှိလာတော့တာပါပဲ။ ပထမဆုံးဝင်ငွေရခဲ့တဲ့ ကြော်ငြာကို သေချာမမှတ်ထားမိခဲ့တာတော့ ခုလို ပြန်ပြောပြချိန်မှာ နောင်တ အတော်ရပါတယ်။ ဘုရားရှင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ရယ်၊ ကိုယ်လုပ်တဲ့အလုပ်ပေါ် မြတ်နိုးစေတနာထားမှုရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးရယ်ကြောင့် ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးတွေကို ကိုယ့်ရဲ့ ငွေကြေးကုန်ကျမှုမရှိဘဲ ထွက်ခွင့် ရခဲ့တာလို့ ဆိုချင်ပါတယ်။\nခရီးထွက်တဲ့အခါ ဘယ်ပစ္စည်းတွေကို အထောက်အကူအနေနဲ့ ယူသွားတတ်လဲ?\nကျွန်တော့်အတွက် အရေးကြီးတာကတော့ ကင်မရာ ပေါ့။ ကင်မရာကို အကြီးအငယ် မျိုးစုံ သုံးရတယ်။ လက်ရှိတော့ SONY A7M2 ကိုပဲ Lens နှစ်ခုနဲ့ သုံးနေတယ်။ တစ်ခုက 85mm၊ နောက်တစ်ခုက 16-35mm ပါ။ Samsung Galaxy Note 10+ ကင်မရာကလည်း အတော် အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာ Yi Action Cam လေးတစ်လုံးလည်း ရှိသေးတယ်။ သူ့ကိုတော့ ရေအောက်ရိုက်ဖို့လောက်ပဲ သုံးဖြစ်တာ။ အရင်က DJI Spark Drone လေး ရှိခဲ့သေးတယ်။ အဲ့လိုပဲ ရိုက်ရင်း လေထဲမှာ ပျောက်သွားရှာတာ။ ကျန်တာကတော့ တစ်ကိုယ်ရည်အသုံးအဆောင်တွေပါပဲ။ ခရီးစဉ်မှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်တော်က ဖုန်းထဲမှာ မသွားခင်ကတည်းက Notes နဲ့ မှတ်ထားဖြစ်တယ်။ သွားရင်းဖတ်ရင်းမှတ်ရင်း ပေါ့။\nBlog ကို လူသိအောင် ဘယ်လိုကြော်ငြာလဲ?\nတကယ့် Blog ကတော့ လူဝင်ကြည့်တာ နည်းခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ရေးတာ မြန်မာလိုများတော့ မြန်မာတွေကလည်း Social Media မှာပဲ ဖတ်ကြတာများတယ်။ ဟို Link ဝင် ဒီ Link ဝင်တွေ သိပ်မကြိုက်ကြဘူး။ နောက်ပြဿနာတစ်ခုက ဇော်ဂျီဖောင့် နဲ့ ယူနီကုတ်ဖောင့် ပြဿနာ။ ကျွန်တော့် Website က ယူနီကုတ် သုံးတာဆိုတော့ ဇော်ဂျီသမားတွေက ဖတ်လို့ မရကြဘူး။ နိုင်ငံခြားခရီးသွားတွေအတွက်ကျတော့ ကျွန်တော်က မြန်မာပြည်အကြောင်းပဲ အင်္ဂလိပ်လိုရေးတာများတော့ ဒီကို လာလည်ချင်သူတွေပဲ ဖတ်လောက်မှာပေါ့လေ။ အဲ့ဒီတော့ နိုင်ငံခြားသားတွေ ဖတ်တာလည်း နည်းတယ် ပြောရမယ်။ Facebook page ကတော့ လူသိပိုများပါတယ်။ စလုပ်ခါစတုန်းကတော့ မလုပ်တတ်မကိုင်တတ်နဲ့ Boost ရင် Follower တက်တယ်ထင်ပြီး လျှောက်လုပ်ကြည့်ဖူးတယ်။ Boost တဲ့အချိန် တက်တယ်၊ မ Boost တာနဲ့ လုံးဝ ကျသွားတော့တာ။ ပြီးတော့ ဘယ်က လူတွေမှန်းမသိ ရောက်လာတာများတယ်။ ကိုယ့်ကို တကယ်အားပေးသူ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မယ်ဆိုတော့ နောက်ပိုင်း အဲ့ဒီနည်းကို မကြိုက်တော့ဘူး။ ရှက်လာတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်ကစပြီး လုံးဝ မ Boost ပဲ၊ content ကိုပဲ ကောင်းအောင် ကြိုးစား ခဲ့ပါတယ်။ တကယ်လည်း Follower တွေနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်လာနိုင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို တကယ်နှစ်သက်သူတွေပဲ ရောက်လာတော့တယ်။\nနေ့စဉ် ပြည်တွင်းပြည်ပ ခရီးသွားသတင်းထူးများအပါအဝင် ခရီးစဉ်လည်ပတ်စရာများအကြောင်းတွေ နဲ့ ဒေသန္တရ ဗဟုသုတအစုံအလင် သိရှိနိုင်ဖို့ အပတ်စဉ်သတင်းလွှာ လေးကို ခုပဲ ရယူလိုက်ပါ။ စာရင်းသွင်းသူများအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး ပုံနှိပ်စာအုပ် "၁၇" ကဗျာနဲ့ဝတ္ထုတိုစာအုပ်ကို လက်ဆောင်ပေးပို့သွားမှာ ဖြစ်တဲ့အပြင် သတင်းလွှာကနေတဆင့် အခမဲ့ခရီးသွားခြင်းအစီအစဉ်တွေ၊ ခရီးသွားလက်ဆောင်တွေ စတဲ့ ထူးခြားအခွင့်အရေးတွေလည်း သိရှိနိုင်ဦးမှာပါ။


ကိုပေါရဲ့ ပိတောက်ရိပ်၊ Ko Paw's Padauk-Yeik: ယှဉ်ပြိုင်မှုသာ ပဓာန...တဲ့\nပွဲပြီးရင် နိုင်တဲ့သူတွေကို သံပုရာခွံ တခြမ်းစီ ဆုချမယ်တဲ့။\nThanks, ko paw..\nတကယ်ဆိုရင် ဗိုလ်ချုပ်တွေနဲ့ နိုင်ငံရေးဟာ လားလားမှ မဆိုင်ဘူး။ တခြားဝန်ထမ်းတွေလိုပဲ ၀န်ထမ်းကျင့်ဝတ်အတိုင်း နေရမှာပါ။ တခြားဝန်ထမ်းတွေဟာ လွှတ်တော်နဲ့ မဆိုင်သလိုပဲ . . . . . စစ်သားနဲ့ လွှတ်တော်ဟာလဲ လားလားမှမဆိုင်ပါဘူး။ အဲဒါကို လွှတ်တော်ထဲမှာ စစ်သား တမတ်သားနေရာကို ရအောင်ယူထားတယ်။ နောက်ပြီးတော့ ဦးသန်းရွှေဆိုရင် နှစ်၂၀ကျော် အုပ်ချုပ်ခွင့်ရခဲ့ပြီပဲဗျာ။ အဲလောက်ဆိုရင် ကျေနပ်ရမှာပေါ့။ နအဖဗိုလ်ချုပ်တွေဟာ အဏာအတွက် အရမ်းကို ရူးသွပ်နေတာဗျ။ ကြံ့ဖွတ်ဆိုတာ ပါတီပြောင်းတာတောင် လူသိရှင်ကြားမပြောရဲလို့ တိတ်တိတ်လေးပါတီဖြစ်လာတာပါ။ အခုတော့ ကြံ့ဖွတ်က ပါတီဖြစ်ရုံမကပဲ ရွေးကောက်ပွဲတောင် နိုင်သွားပြီဆိုပဲ။ မကြာမီ ဦးသိန်းစိန်နဲ့ ဦးသန်းရွှေစောက်ခွက်ကြီးပါ ဘလော့ပေါ်မှာ မြင်လာရတော့မည်။ ကဲဗျာ.. တာဝန်သိစိတ်ရှိတဲ့ ဒီမိုတွေကို တစ်ခုတော့ ပြောချင်ပါတယ်။ နအဖကို ကွယ်ရာမှာ စောက်တင်းပြောနေတာတွေရပ်ပါတော့။ ကွယ်ရာမှာလုပ်နေတာ ဘာမှ အကျိုးမရှိပါဘူး။ နအဖကို တရားစွဲမယ်.. ဘာမယ်ဆိုတဲ့ မြန်မာအချင်းချင်းဒေါသနဲ့ အမုန်းအဃာတကြီးစေတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုလည်း ရပ်ပါတော့။ နှစ်၂၀ မှားခဲ့တဲ့လမ်းစဉ်ကိုဖျက်ပြီး လမ်းသစ်ဖေါက်ပါဆို့။\nဘလော့ပေါ်မှာ နအဖရဲ့ မတရားတဲ့လုပ်ရပ်တွေ.. အရှက်မဲ့တဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ကော်မန့်တွေကနေ ဆန့်ကျင်ကြပါ။ နအဖကို ဖင်ပိတ်ထောက်ခံနေတဲ့ စစ်ဗိုလ်တွေနဲ့ နောက်မဆုတ်တမ်း စကားခြင်းယှဉ်ပြောကြပါ။ အဲလို လက်တွေ့ကျကျ လုပ်ပြတာမျိုးကနေ တဖြေးဖြေးနဲ့ နအဖဖြုတ်ချရေးကို ပြန်လည် အရှိန်မြင့်လာနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ လူသစ်တွေအနေနဲ့ . . .ကော်မန့်မှာ အရည်အသွေးမြင့်မြင့် မရေးတတ်မှာကို မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကော်မန့်တွေရေးခြင်းအားဖြင့် နအဖကို ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့ စိတ်ထားတွေ ဆက်လက်ရှင်သန် နေပါလိမ့်မယ်။(ရေးတာကြာလာတာနဲ့ အမျှ အရည်အသွေးလဲ တက်လာမှာပါ) psywar ဌာနက စစ်ဗိုလ်တွေကို နိုင်အောင် မပြောနိုင်မှာကိုလည်း မပူပါနဲ့။ အဓိကလိုအပ်ချက်ဟာ မတရားမှုကို ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့ အလေ့အကျင့်ကောင်းလေးတွေ မြန်မာ့လူ့ဘောင်ထဲမှာ ရှင်သန်လာဖို့ပါ။ ကျုပ်ဟာ နအဖ ဗိုလ်ချုပ်တွေနဲ့ စစ်ဗိုလ်တွေကို ဆဲနေတာ မထောက်ခံပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘာမှလုပ်ပဲ ဘေးကနေ လက်ပိုက်ကြည့်ပြီး ဆရာကြီးလို သြ၀ါဒပေးနေတဲ့သူတွေထက် အုတ်တစ်ချပ် သဲတစ်ပွင့် ဆဲတဲ့သူကို လေးစားပါတယ်။(အဖြူကို ဘုံန်းတော်ဖွဲ့ပြီး ကုလားကို ထိရင် ဆတ်ဆတ်ထိမခံတာတွေ မလုပ်ပါနဲ့။ အဖြူနဲ့ ကုလားတွေထက် မြန်မာလူမျိုး နအဖက ပိုပြီးကောင်းပါတယ်)\nနောက်ပြီး မိမိဆွေမျိုးနဲ့ အပေါင်းအသင်းတွေကိုလည်း ဘလော့ပေါ်မှာ နအဖကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ကော်မန့်တွေရေးပေးဖို့ စည်းရုံးပေးကြပါဦး။ အများကြီးစည်းလုံးဖို့မလိုပါဘူး… ၂ယောက်လောက်ပဲ စည်းရုံးပါ။ တကယ်လို့ မပြောရဲမဆိုရဲသူတွေရှိရင်လည်း ပြောရဲဆိုရဲအောင် နည်းပေးလမ်းညွှန်လုပ်ပြပေးကြပါ။ အဲလိုမှမဟုတ်ပဲ ဘလော့ပေါ်မှာတောင် နအဖကို မယှဉ်ရဲဘူးဆိုရင် …. မသူတော်တွေ အုပ်ချုပ်ခံနေရတဲ့ ဘ၀ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့လမ်းမမြင်ပါဘူး။ ကျုပ်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ဟာ ပင်ပန်းခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ တိုင်းပြည်အတွက် အုတ်တစ်ချပ် သဲတစ်ပွင့်လုပ်ဖို့ မေတ္တာရပ်ခံခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nမသူတော်ကြီးများ လက်အောက်မှ ငါတို့မြန်မာပြည်လွတ်မြောက်ရမည်\nမြန်မာနိုင်ငံ အခုရင်ဆိုင်နေရတာ နိုင်ငံရေး ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ နိုင်ငံတော်အဏာရရှိရေး အတွက် ဦးတည်လုပ်ကိုင်နေတော့ . . . . နိုင်ငံရေး ပြဿနာဆိုပြီး အမှတ်မှားနေကြတာပါ။ နိုင်ငံတော် အာဏာကို လုတယ်ဆိုတာ နိုင်ငံရေး သမားတွေအချင်းချင်း ဖြစ်ရမယ့် ကိစ္စပါ။ ဒါပေမယ့် အခုဖြစ်နေတာက.. လူကြားလို့မှ မကောင်းဗျာ။ တခြားနိုင်ငံတွေလို . . . နိုင်ငံရေးသမားအချင်းချင်း အဏာလုတာ မဟုတ်ဘူး။ နိုင်ငံရေးနဲ့လားလားမှ မဆိုင်တဲ့ ၀န်ထမ်းက နိုင်ငံရေး အဏာကို လုထားလို့ ပြဿနာဖြစ်နေတာဗျ။ ဦးသန်းရွှေနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေဆိုတာ ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းတွေပါ။ ၀န်ထမ်းက ၀န်ထမ်းလို မနေပဲ… တိုင်းပြည်ကာကွယ်ဖို့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စစ်တပ်ကို . . . ဗိုလ်ချုပ်တွေက သူတို့ ကိုယ်ပိုင် တပ်လိုအသုံးပြုပြီး… တိုင်းပြည်အဏာကို လုထားလို့ ပြဿနာတက်နေတာပါ။\nလေ့လာကြည့်လေ ကျုပ်တို့မြန်မာနိုင်ငံအဖြစ်ဟာ ရယ်စရာကောင်းလေပါပဲ။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ နိုင်ငံရေးပါတီတွေက အစိုးရမဖွဲ့ဘူး။ ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းဖြစ်တဲ့ စစ်သားတွေက အစိုးရဖွဲ့တယ်။ ရွေးကောက်ခံ နိုင်ငံရေးပါတီဝင်တွေက လွှတ်တော်မှာ မရှိပဲ ထောင်ထဲမှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရတယ်။ ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ကိစ္စကတော့ စစ်ဗိုလ်က စစ်ရေးကိစ္စကို တလုံးတပါဒမှမဆွေးနွေးပဲ . . . လူထုကရွေးချယ်ထားတဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီကို စောက်တင်းပြော စောက်ပြစ်တင်တာပဲလုပ်ကြတယ်။ အဲလိုအဖြစ်မျိုး တခြားနိုင်ငံတွေမှာ ကြားဖူးလား?\n၀န်ထမ်းက ၀န်ထမ်းကျင့်ဝတ်ကို မလိုက်နာလို့ဖြစ်နေတဲ့ပြဿနာ. . ဗိုလ်ချုပ်တွေက စစ်စည်းကမ်းကို မလိုက်နာလို့ ဖြစ်နေတဲ့ပြဿနာတွေကို နိုင်ငံရေးပြဿနာလို့ မြင်နေတာမှားယွင်းပါတယ်။ နိုင်ငံရေး ပြဿနာမဟုတ်ပဲ နိုင်ငံရေးနည်းနဲ့ ဖြေရှင်းချင်တယ်လို့ ပြောနေတဲ့သူတွေဟာ အရူးတွေပဲဖြစ်မှာပါ။ ဗိုလ်ချုပ်တွေနဲ့ စစ်ဗိုလ်တွေကို နိုင်ငံရေးသမားနေရာမှာထားပြီး ပြောဆို ဆွေးနွေးနေတာတွေ ချက်ချင်းရပ်ကြပါ။ ဦးသန်းရွှေနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေရဲ့ အပြုအမူကို . . . . ၀န်ထမ်းကျင့်ဝတ်ပေတံနဲ့ တိုင်းတာ ပြောဆိုတာက လက်တွေ့ကျပြီး ပိုပြီးမှန်ကန်ပါတယ်။ ထို့အတူပဲ. . ဦးသန်းရွှေနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေဟာ ၀န်ထမ်းတွေသာဖြစ်ပြီး နိုင်ငံရေးနဲ့လားလားမှ မဆိုင်ကြောင်းကို စစ်သားတွေ သတိထားမိအောင် ပညာပေးဖို့လိုပါတယ်။ စစ်တပ်အတွင်းမှာ အဲဒီအသိသာ စိမ့်ဝင်သွားရင် . . . ဗိုလ်ချုပ်တွေ စစ်တပ်ကို သူတို့ ကိုယ်ကျိုးအတွက် အသုံးပြုဖို့ လက်ရွံ့သွားပါမယ်။ မတရားအမိန့်ပေးဖို့လဲ ခက်ခဲသွားပါမယ်။ စစ်အဏာသိမ်းတဲ့ အစဉ်အလာဆိုးကြီးလဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ကျုပ်တို့ပြည်သူတွေလဲ ဒီမို၊ နအဖ၊ KNU ၊ KIA ၊ ဗမာ၊ ကချင်၊ ကယား၊ မွန်၊ ရှမ်း၊ ပလောင်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ၊ ခရစ်ယာန်ဆိုတဲ့ တံဆိပ်တွေ မေ့ပျောက်ပြီး ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံထဲမှာ စည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေထိုင်နိုင်ကြမှာပါ။\nမြတ်ဗုဒ္ဓ၏ အဆုံးအမကိုသာ လက်တွေ့ကျသော နိုင်ငံရေးလမ်းစဉ်အဖြစ် ခံယူထားသော\n(p.s ဦးသန်းရွှေနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်များကိုဖြစ်စေ … နအဖနှင့်ပတ်သက်သူများကိုဖြစ်စေ.. စစ်ခုံရုံးတင်ဖို့ တရားစွဲဖို့ ပြောဆိုမှုများနှင့် ရန်လိုမှုများသည် နိုင်ငံရေးကို ပိုမိုရှုပ်စေသောကြောင့် … တိုင်းပြည်ချစ်လျှင် ထိုအပြောအဆိုများကို မလုပ်ဖို့ မေတ္တာရပ်ခံပါသည်)


Six Sigma နှင့် Logistics ဘာလဲ ? ဘယ်လိုလဲ ? အပိုင်း (၂) | Super Light Logistics\nSix Sigma နှင့် Logistics ဘာလဲ ? ဘယ်လိုလဲ ? အပိုင်း (၂)\nကုန်စည်စီးဆင်းမှုတွင် DMAIC အသုံးဝင်မှု (Application of DMAIC in Logistics)\nဘက်ပေါင်းစုံမှ ပြုပြင်မွမ်းမံမှု သေချာစေရန် Six Sigma ကို အသုံးပြုရာတွင် DMAIC အဓိက ကျောရိုးလုပ် နည်းစနစ်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ DMAIC မှာ အမည်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း Define (သတ်မှတ်ပြဌာန်းခြင်း) ၊ Analyze (စီစစ်ပိုင်းခြားခြင်း) ၊ Improve (တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း) နှင့် Control ( စီမံကွပ်ကဲခြင်း) ဟူသော အဆင့်ငါးဆင့်ပါဝင်သည်။ DMAIC သည် ကုန်စည်စီးဆင်းမှု (Logistics) တွင် Six Sigma ၏ အောင်မြင်မှုဆီသို့ ရှေးရှုသော လမ်းပြမြေပုံတစ်ရပ် (သို့) နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။\nDMAIC ၏ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကို အကျဉ်းအားဖြင့် တင်ပြပေးရမည်ဆိုလျှင် ….\nသတ်မှတ်ပြဌာန်းမှုအဆင့် (The Define Phase)\nသတ်မှတ်ပြဌာန်းမှုအဆင့်တွင် အောက်ပါ အချက်များပါဝင်သည်။\n၁။ တိကျသော ပြသနာ ၊ အခက်အခဲ ဖော်ပြချက် တစ်ခုမှ တစ်ဆင့်ပြသနာ /အခက်အခဲကို သတ်မှတ်ခြင်း\n၂။ ရည်မှန်းချက် ထုတ်ပြန်ထားမှုတစ်ဆင့် လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်ကို သတ်မှတ်ခြင်း\n၃။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်လုံး၏ စီစဉ်ချမှတ်ထားသည့် အစီအစဉ်များမှတစ်ဆင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို သတ်မှတ်ခြင်း\n၄။ စားသုံးသူများနှင့် ၎င်းတို့၏ တိကျသော လိုအပ်ချက်များကို သတ်မှတ်ခြင်း\n– ပြသနာ ၊ အခက်အခဲ ဖော်ပြချက်တွင် အမှားပြုလုပ်မှု ရာခိုင်နှုန်း (သို့) ပြီးခဲ့သည့် လအတွင်း နောက်ကျခဲ့သည့် အမှာစာအရေအတွက် နှင့် ၎င်းတို့ကြောင့် လုပ်ငန်းအဖွဲ့အစည်း ၊ သက်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းအစုအဖွဲ့နှင့်ဌာနစသည်တို့အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု စသည့် ကိစ္စရပ်များ ပါဝင်ပါသည်။\n– ရည်မှန်းချက်တစ်ရပ် ထုတ်ပြန်ထားမှုသည် ပြသနာ ၊ အခက်အခဲ ဖော်ပြချက်၏ ရလာဒ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပြီးခဲ့သည့် လအတွင်း အမှာစာ ၁၀ရာခိုင်နှုန်းကို ဖြည့်ဆည်းရန် နောက်ကျမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါက ရည်မှန်းချက် ထုတ်ပြန်မှုသည်သတ်မှတ်ကာလအတွင်း အမှာစာ နောက်ကျမှု ၅ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချရန် သတ်မှတ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။\n– စားသုံးသူများသည်မည်သည့် စီမံချက် (သို့) မည်သည့်လုပ်ငန်းစဉ်တွင်မဆို အထူးအာရုံပြုရမည့်သူမာျး ဖြစ်သည်။ စားသုံးသူများ၏ လိုအပ်ချက်များ ပိုမို နားလည်သဘောပေါက်မှု ရရှိစေရန် စားသုံးသူများ၏ အမြင် ၊ သဘောထားကို မလွဲမသွေ ရယူရန် လိုအပ်သည်။\nတိုင်းတာအကဲဖြတ်မှုအဆင့် (The measured Phase)\nပြသနာ (သို့) အခက်အခဲ တစ်ရပ်အပေါ် တိကျသည့် သတ်မှတ်ပြဌာန်းမှုသည် တိုင်းတာအကဲဖြတ်မှုအဆင့်တွင် လုပ်ငန်းများ ပိုမို လွယ်ကူစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ် (သို့) လုပ်ငန်းနည်းစနစ်တစ်ခုသည် အမှန်တကယ် မည်ကဲ့သို့ အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်နေသည်ကို တိုင်းတာ အကဲဖြတ်ပြီး စီစစ်တွက်ချက်ရန်ပင်ဖြစ်သည်။ ကုန်ကျစရိတ် ၊ အချိန်နှင့် အရည်အသွေးတို့သည် တိုင်းတာ အကဲဖြတ်မှု ပြုလုပ်ရသည့် ယေဘူယျ နယ်ပယ်များပင်ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်တွင် သင့်လျော်သည့် ဂရုပြုမှုရှိရန် လိုအပ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် မှားယွင်းသည့် အရာများကို တိုင်းတာ အကဲဖြတ်ခြင်း မပြုလုပ်ရန် (သို့) မှန်ကန်သည့် အရာများကို မှားယွင်းသည့် နည်းလမ်းဖြင့် တိုင်းတာအကဲဖြတ်ခြင်း မပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စုဆောင်းထားသည့် အချက်အလက်များသည် စိတ်ချယုံကြည်ရမှုနှင့် တိကျမှန်ကန်မှု ရှိစေရေးအတွက် သတိပြု ဆောင်ရွက်သင့်သည်။\nစီစစ်ပိုင်းခြားမှုအဆင့် (The analyze phase)\nဤအဆင့်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ပြသနာ ၊ အခက်အခဲ၏ အကြောင်းအရင်းအမြစ်နှင့် ကြောင်းကျိုး ဆက်နွယ်မှုတို့ကို ရွေးချယ်ဖော်ထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သည် ကုန်စည် စီးဆင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ရပ်အတွက် အလွန်အရေးပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအဆင့်သည် မလိုလားအပ်သော ကုန်ကျစရိတ်များ ၊ အမြတ်အစွန်း လျှော့ကျစေမှုနှင့် စားသုံးသူ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှု ကျဆင်းစေမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရှေးရှုနေသည့် ကိစ္စရပ်များအား ရွေးချယ် ဖော်ထုတ်နိုင်သည်။ ဤအဆင့်တွင် ပြီးခဲ့သည့် အဆင့်မှ စုဆောင်းထားသည့် အချက်အလက်များနှင့် နောက်ထပ် အချက်အလက်များ(ထပ်မံရရှိပါက) ကို ပြန်လည် စီစစ် သုံးသပ်မည်။ လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် အချက်အလက်နှစ်ခုလုံးကို စီစစ်ပိုင်းခြားကာ ချွတ်ယွင်းအားနည်းချက်နှင့် လေလွင့် ပြုန်းတီးမှုများ၏ အရင်းအမြစ်ကို စီစစ်အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် စာရင်းဇယားဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုကာ အချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်သွားမည်ဖြစ်သည်။ စီစစ်ပိုင်းခြားမှုအဆင့်တွင် အောက်ပါ စီစစ်မှုများပါဝင်သည်။\n၁။ အချိန်စီစစ်ပိုင်းခြားမှု (Time Analysis)\nအမှန်တကယ် လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ချိန်နှင့် စောင့်ဆိုင်းနေရချိန် နှိုင်းယှဉ်လေ့လာခြင်း။\n၂။ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ပြသနာများကို ရွေးချယ်ဖော်ထုတ်မှု (Value added analysis)\nစားသုံးသူများ၏ ရှုထောင့်မှ လုပ်ငန်းကုန်ကျစရိတ်အပေါ် သေချာအောင် စီစစ်လေ့လာခြင်း။\n၃။ လုပ်ငန်းစဉ်အဆင့်တိုင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ငန်းစဉ်အဆင့်ဆင့်ပြ ကားချပ်ရေးဆွဲစီစစ်မှု\nကြောင်းကျိုးဆက်နွယ်မှုကားချပ်ကို အသုံးပြုကာ ချွတ်ယွင်းချက်များ ၊ အချိန်ဆုံးရှုံးမှုများ ၊ လေလွင့်ပြုန်းတီးမှုများ ဖြစ်စေသည့်အခါက အကြောင်းအရင်းများကို ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်ခြင်း။\nပြုပြင်မွမ်းမံမှုအဆင့် (The improve phrase)\nဤအဆင့်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ပြီးခဲ့သည့် အဆင့်တွင် ဖော်ထုတ်ခဲ့သော ပြသနာများ၏ အရင်းအမြစ်များကို ဖယ်ရှားနိုင်မည့် ဖြေရှင်းနည်းများကို ရှာဖွေရန်နှင့် အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည့် ကွဲလွဲမှု ၊ ကွာဟမှုများကို လျော့နည်းစေပြီး ထပ်မံဖြစ်ပွားခြင်း ၊ ပေါ်ပေါက်ခြင်းမရှိစေရန် တားဆီးပေးနိုင်သည်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်လုံးကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် PDCA ခေါ် Plan (စီစဉ်ပါ) Do (ဆောင်ရွက်ပါ) Check ( စစ်ဆေးပါ) Act (ကျင့်သုံးပါ) ဆိုသည့် စစ်ဆေးမှုစက်ဝိုင်းကို အသုံးပြု ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်း အကြံဉာဏ်များကို ပုံဖော်မွမ်းမံသွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။\nစီမံကွပ်ကဲခြင်းအဆင့် (The Control Phrase)\nပြီးခဲ့သည့်အဆင့်တွင် အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကို ဤအဆင့်တွင် အားဖြည့်ထောက်ကူ ကြိုးပမ်းမှုများဖြင့်ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲ ဆောင်ရွက်သည်။ ဤအဆင့်တွင် အဓိက ကွာဟမှုများကို သတ်မှတ်ထားသည့် အတိုင်းအတာအတွင်းသာရှိစေရန်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရန် လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ချက်များကို အတိအကျ သတ်မှတ်ထားသည်။\nဤအဆင့်တွင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် အလုပ်သမားများအား အပြောင်းအလဲ အသစ် ၊စံနှုန်းအသစ်များနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်စေရန် လေ့ကျင့်သင်တန်းပေးသည်။ ဤအဆင့်တွင် စီမံကိန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်အင်အားစုများကြောင့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပွားသည့်အခါ မှန်ကန်သည့် ဆောင်ရွက်ချက်များ ပြုလုပ်နိုင်ရေးကိုလည်း အာရုံစိုက် ဂရုပြုသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း six sigma နည်းပညာသည် ကုန်စည် စီးဆင်းမှု လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် ကောင်းစွာ အသုံးဝင်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ချွတ်ယွင်းအားနည်းချက်များ ဖော်ထုတ်ဖယ်ရှားရေးနှင့် ကွဲလွဲကွာဟမှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေရေးအတွက် ထိထိရောက်ရောက် အထောက်အကူပြုသွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။