ကိုရင်နော်ခင်လေးငယ်: ရင်၌တည်သော ထိုချစ်ခြင်း..\nချစ်တတ်ခြင်းသည် အချစ်ဖြစ်သည်...။ ထို့အတူ တရံတခါ၌ ဖြစ်ခဲ့သော ချစ်ဖူးခြင်းသည်လည်း အချစ်ဖြစ်ပါသည်...။ ပုထုစဉ်မှန်လျှင် လောကတွင် အချစ်နှင့်ဝေးကွာသူ မည်သူရှိပါသနည်း..။ ဘဝတွင် အနည်းဆုံး တကြိမ်တခါမျှတော့ အချစ်ကို ခံစားဖူးပါလိမ့်မည်..။ ငယ်ရွယ်နုပျိုစဉ်တွင် ဖြစ်စေ.. တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သော အရွယ်တွင်ဖြစ်စေ.. အသက်အရွယ် ကြီးရင့်သော အခါတွင်ဖြစ်စေ.. နူးညံ့သော ချစ်ခြင်းတစ်ခု၌ (သို့မဟုတ်) ချစ်ခြင်းတစ်ခုနှင့် ရင်ခုန် မွေ့ပျော်ဖူးလေမည်..။ နှလုံးသားကို ဗဟိုပြု၍ ရင်၌တည်သော စစ်မှန်သည့် ချစ်ခြင်းသည် အသက်အရွယ်၊ ဂုဏ်ပကာသန၊ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၊ ဥတုရာသီမရွေး ကွေ့ကောက်ကင်းစွာ မိမိထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ချဉ်းနင်းဝင်ရောက် လာတတ်လေ့ ရှိပါသည်..။\nဟန်ဆောင် ထိမ်းချုပ်ရန် အင်မတန်မှ ခက်ခဲသော အရာသည် အချစ် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်..။ ချုပ်တည်းနိုင်စွမ်း မည်မျှပင်ရှိနေပါစေ မိမိစိတ်၏ ခံစားဖြစ်တည်မှုကို ကိုယ်တိုင် အချိန်ရှည်ကြာ လိမ်ညာဖုံးကွယ်၍ လုံးဝရနိုင်မည် မဟုတ်ပါ..။\nတိုးတိုးတိတ်တိတ် နေဝင်သွားတဲ့ ညနေတွေ အများကြီး ရှိနေဆဲပါ..။ ကျွန်မတို့အတွက် နေ့သစ်တွေ ရောက်လာဦးမယ် ဆိုပါဦး.. ဘယ်မှာလဲ အတူတူရှိနိုင်မဲ့ အာရုံဦးနဲ့ ညနေခင်းတွေ ညတွေရယ်...။ ရခဲ့ဖူးသလား မရတော့တာလား ရနိုင်သေးတယ် မရနိုင်တော့ဘူး ဘာမှမသိနိုင် တော့တာလား..!! နမိတ်မဖတ်တတ်သူ ကျွန်မတို့နှစ်ဦး ဘယ်အရာကိုမှ အတိတ်မကောက် ခဲ့ဖူးတာတော့ သေချာပါရဲ့နော်။ ကျွန်မလေ... ဘာကိုမှ ကြေကွဲမနေပါဘူးကွယ်..။ အရာရာဟာ ဟိုး အရင်အတိုင်းပါပဲ သူ့အလိုလိုလေးပဲပေါ့...။\nနှိုင်းနှိုင်းဆဆနဲ့ ချင့်ချိန်ကြည့်ဘို့ ဆိုတဲ့စကားလုံးလေးက ကျွန်မတို့ စိတ်တွေနဲ့ သိပ်ကိုဝေးလွန်းခဲ့ပါတယ်..။ စိတ်တွေနဲ့ လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ ကျွန်မတို့ လမ်းလေးက ဖြောင့်ဖြူးနေလွန်းလို့..။ သူနင်းလျှောက်သွားတဲ့ ရွက်ခြောက်ကြွေလေးတွေရဲ့ တိုးသဲ့သဲ့ ညည်းတွားသံကို ကျွန်မခံစားမိနေသလို ကျွန်မဘယ်ဖက် လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်က လှုပ်လှီလှုပ်လဲ့ တွဲခိုနေတဲ့ ကြယ်လေးတွေရဲ့ ခိုးခစ်ခစ် ရယ်သံလေးတွေကို နားထဲမှာ အလွတ်ရနေ တတ်ခဲ့သူဟာ ဘယ်သူများ ရှိနိုင်သေးလို့လဲ...။\nလေအသော့မှာ တရိပ်ရိပ်ပြောင်းသွားတဲ့ တိမ်ပန်းချီတွေကို မော့ကာငေးရင်း ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောရင်း ကလေးငယ်လေးတွေလို ဆော့ပြေးဖူးတဲ့ ညနေတွေကို သတိအရမှာ ပြုံးမိပြန်သေးတယ် မောင်..။ နှုတ်ခမ်းပါးမှာ လက်တမ်းကဗျာလေးတွေ “တွဲခို..” မျက်ဝန်းနက်နက်မှာ အကြည့်လဲ့လဲ့တွေက “လက်စို..”။\nဒီလိုနဲ့ပါပဲ... ချစ်ခြင်းမူဟန်ကိုယ်စီနဲ့ ချစ်ခြင်းတွေကို ချခင်း.. ချစ်ခြင်းလမ်းမှာ ဖွဖွနင်းရင်း.. ချစ်ခြင်းနဲ့ ကြည်စယ်.. မပျယ်မဲ့ သစ္စာနဲ့ ချစ်ခြင်းကိုပွေ့ပိုက်လို့ အိမ်အပြန်တွေဟာ သိပ်ကိုလှပ လွန်းခဲ့ပါတယ်..။ ငှက်လေးတွေရဲ့ အိပ်တန်းတက် တေးဆိုသံကို ခြေရာကောက်တော့ နေကြာဝါဝါတွေက မခို့တရို့လေးနဲ့ ငိုက်မြည်းပြ ကြသေးတယ်...။\nအိပ်မက်မှာ အာရုံခံ ရေတွက်ခဲ့တဲ့ ဟော.. ဟို နက်ပြာပြာ ကောင်းကင်ထဲက ကြယ်တွေလည်း အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးသေးတာပေါ့။ ကျွန်မ ပြောပြမိခဲ့တာ မှတ်မိနေဦးမှာကို ယုံကြည်နေမိဆဲပါ...။ အဲ့ဒီညမှာ ဘယ်လို ကြယ်လေးမျိုးမှ မကြွေစေရဘူး ရယ်လို့ နှစ်ဦး သဘောတူ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုမိခဲ့ကြဖူးတယ် ဆိုပါတော့..။\n“သဲပြင်ပေါ်မှာထိုင်ပြီး ညကောင်းကင်က ကြယ်တွေကို ကျွန်မတို့ လုပြီး ရေတွက်ကြမယ်လေ.. နော်”\nမှင်တက်မှုနဲ့ နူးညံ့သွားတဲ့ သူ့မျက်နှာဟာ နှစ်လိုဖွယ် တည်ကြည်နေသလို.. မျက်လုံးတွေထဲက ယုံကြည်ချက် သက်ငြိမ်ပန်းချီ တစ်ချပ်ကို လှစ်ကနဲ မြင်ခွင့်ရလိုက်သူဟာ ကျွန်မဖြစ်ခဲ့ပါတယ်..။ အဲ့ဒီအချိန်လေးမှာ ရိုးရှင်းသန့်စင်တဲ့ ရင်ခုန်စီးကြောင်းလေးဟာ မောင်ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ကျွန်မဘယ်ဖက် လက်ဖျားလေးဆီကနေ ဖြစ်တည်ခဲ့တာပါ.. မောင်..။ ကျွန်မတို့ နံဘေးမှာ ကဗျာသစ်တစ်ပုဒ် ကခုန်တော့မယောင်..။ အကြည့်တွေပြိုင်တူနဲ့ ခေါင်းကိုပင့်လို့ ကောင်းကင်ဆီကို မော့အငေးမှာ လှိုင်းပုတ်သံလေးက တိုးသဲ့သဲ့..။\nတအိအိ ပြိုဆင်းလာတော့မဲ့ မိုးသားတွေကို မောင်က ကဗျာလေးနဲ့ တဖွဖွတောင်းပန်ချိန်မှာ ကျွန်မဆံနွှယ်တွေကို လေအေးအေးက ကျီစယ်..။ လေအသော့မှာ ကျွန်မခေါင်းထက်က ခပ်ကွေးကွေး စံပယ်ကုံးလေးဆီက ရနံ့လေး ပျယ်မှာတောင် စိုးမိရသေးတယ်.. တဲ့လားကွယ်..။\n“အချစ်ဆိုတာ ဘာများလဲ.. လို့ တကူးတက တွေးကြည့်ဖူးသလား မေ..”\n“ချစ်ခြင်းနောက်ကွယ်မှာ တွဲလျက်ကပ်ပြီး တွယ်ငြိလာတဲ့ အရာတွေ အများကြီးပဲ မဟုတ်လားကွယ်.. သူ့တစ်ခုတည်းကိုတော့ အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုပြီး ပုံသေ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုလို့ မရနိုင်သလို.. ဖွင့်ဆိုနိုင်ဖို့လည်း လိုအပ်မယ်မထင်ပါဘူး... မေ ကတော့လေ ဘာတွေဖြစ်လာဦးမလည်း ဆိုတဲ့ အတွေးပေါင်းစုံနဲ့ ရင်မောမနေချင်ဘူး.. အဆုံးစွန်ထိ မေ.. တွေးကြည့်ဖူးသူပါ မောင်နဲ့မေကော ဒီလောက်ချစ်နေကြပြီး ခွဲခွာခြင်းဆိုတဲ့ တစုံတရာ မေတို့ဆီကို ရောက်မလာနိုင်ဘူးလို့ ပြောနိုင်လို့လား မောင်ရယ်... ခွဲခွာကြရရင်ကော တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် မေ.. ရင်မဆိုင်နိုင်ပါဘူး.. အဆိုးဆုံးကို ကြိုတင်တွေးထားဖူးလို့ မေ့မှာ သတ္တိတွေရှိမယ် မောင်ထင်လား..!! ဟင့်အင်း မောင်ရယ် ခံစားနိုင်တယ် မခံစားနိုင်ဘူး ဆိုတာ သတ္တိနဲ့မှ မဆိုင်တာလေ.. နော်.. မခွဲရဖို့တော့ မေတို့ ကြိုးစားရမှာပေါ့.. ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါကွယ်.. ဒီလိုနေ့လေးတွေ အတွက်ကော တသက်လုံးစာပါ မောင့်ကို.. ချစ်တယ်...”\n“ဒါပေါ့ မေ.. ဝေးဝေးနီးနီး မောင်တို့ရင်ထဲက အချစ်တွေ ရှင်သန်နေသမျှ နူးညံ့သန့်စင်စွာနဲ့ ချစ်နေကြဖို့ပါပဲ.. မောင်ချစ်တာ မေ.. တယောက်ထဲ... ကဲ.. မေယူလာမဲ့ ကြိုးကလေးနဲ့ မောင်တို့အတွေးတွေထဲက ကြယ်လေးတွေကို တလုံးချင်း သီကြမယ်နော်..”\nမြတ်နိုးချစ်ခင် ယုံကြည်ခြင်းတွေနဲ့ သူဆိုပြဖူးတဲ့ ကဗျာလေးတွေကို ကျွန်မနားဝမှာ ကြားယောင်လာတိုင်း ချိုလဲ့လဲ့ ပုံရိပ်လေးတွေ ကျွန်မအနား ဖြတ်ဖြတ်ပြေးနေဆဲ..။ အခုဆိုရင်... ကျွန်မတုိ့တတွေ တယောက်အနားမှာ တယောက် မရှိနိုင်တော့တဲ့ နှစ်လတွေက မရည်တွက်နိုင်အောင် အများကြီးရှိနေပါပြီ..။ ဒါပေမဲ့... ကျွန်မစိတ်တွေက တရက်မှမခွဲခွာပဲ မောင့်ဘေးမှာ ရှိနေခဲ့တာပေါ့..။ ဒီလိုပါပဲ မောင့်.. ရင်ခုန်သံတွေလည်း ကျွန်မနဲ့ အနီးဆုံးမှာ လှုပ်ခါနေဆဲဆိုတာ ယုံကြည်လိုက်တာလေ..။\nကျွန်မကို ချစ်စနိုးနဲ့ မေမေ“မေ”.. လို့ ခေါ်တတ်တဲ့ ကျွန်မတူတွေ တူမတွေတောင် လူပျိုပေါက်လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်လာတဲ့ အရွယ်တွေရောက်လို့နေပေါ့..။ မောင့်မှာလည်း ကျွန်မလိုပဲ တူတွေ တူမတွေ အများကြီး ရှိနေလောက်ပြီဆိုတာ ကျွန်မသိနေပါတယ်..။ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး အိမ်ထောင် မပြုဖြစ်ကြတာကို တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုရယ်လို့တော့ ပေါ့ပေါ့လေး ပြောမထွက်ပါဘူးကွယ်..။\nကျွန်မအတွက်ရယ်လို့ မောင်စပ်ပြီး သိမ်းထားနေတဲ့ မဆိုဖြစ်တော့မဲ့ ကဗျာလေးတွေ ဘယ်နှစ်ပုဒ်တောင် ရှိလို့နေပြီများလဲ..!! အဲ့ဒီလိုပါပဲ... ကျွန်မတို့ အတူတူ သီကုံးနေဆဲ ကြယ်လေးတွေကလည်း ကုန်မှ မကုန်နိုင်ပဲ..။ ကျွန်မတို့ ကြယ်သီကြိုးလေးက ဘယ်လောက်ပဲ ရှည်လျားလာပါစေ ဘယ်တော့မှ ပြတ်ထွက်မှာမှ မဟုတ်တော့ပဲလေ.. နော်..!!\nကျွန်မဆိုတာ မောင့် အသိလေးထဲမှာ ရှိနေသ၍ မောင်.. ဆိုတာ ကျွန်မနှလုံးအိမ် ထောင့်လေးတစ်နေရာမှာ နေရာယူထားသ၍.. ကျွန်မတို့ ဘယ်မှာ ဝေးကွာခဲ့လို့လည်း..!! မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်မ ဆံပင်လေးတွေ ငွေရောင် သမ်းလာတော့မှာ မောင်ရဲ့..!! ပြုံးစစနဲ့ မဆီမဆိုင် ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်မယ့် မောင့်ပုံစံကို ကျွန်မ အတွေးမှာ မြင်ယောင်လာမိတယ်..။ သြော်... မောင်လည်း နောက်ရာစုနှစ် တစ်ကွေ့ နှစ်ကွေ့ကျော်ရင် ဖိုးဖိုးပဲပေါ့ကွယ်..။\nကျွန်မနားဝလေးမှာ မောင့်ခေါ်သံလိုလို စကားပြောသံလိုလို ကျွန်မ အတွေးမှာ တိုးတိုးလေး ကြားမိလိုက်ပါတယ်..။\n“ကဲ... အတွေးတွေ ဝေမနေနဲ့ မေ ရယ်.. မောင်တို့ မသီမိလိုက်ပဲ လွတ်သွားတဲ့ ကြယ်လေးတွေ များနေမှာ စိုးလှတယ်...” ။။\nထို့နောက်.. နူးညံ့သန့်စင် လှပလွန်းသော ထိုချစ်ခြင်းသည် အသက်အရွယ်အားဖြင့် မည်မျှပင် ကြီးမြင့်သွားပါစေ နုဖတ်သည့် နှလုံးသားရင်ခွင် ကိုယ်စီ၌ ကိန်းဝပ်ရှင်သန် တည်မြဲနေလေ့လည်း ရှိတတ်ပါသေးသည်..။\nဖွင့်ဟချက်..။ ။ ဆရာမ မမမေငြိမ်းရဲ့ “အချစ်အကြောင်းပြောရအောင်” ဆိုတဲ့ ဝတ္တုကာဗာ ဖိုတိုပုံလေးကနေ စသွားခဲ့တဲ့ Tag post လေးပါ။ အချစ်အကြောင်းကို ဆက်ပြောဖို့ Tag ပါတယ် အားရင် ခင်လေးရေးပါလို့ ဆိုလာသူက မမသက်ဝေ ပါပဲ..။ မရေးဖြစ်တာ သိပ်ကြာလွန်းနေတဲ့ ဘလော့လေးပေါ်မှာ စာပြန်ရေးဖို့ အချိန်နဲ့ အရှိန်ပြန် ယူနေတုန်းကာလ ဖြစ်သလို... အခက်ခဲလေးတွေ ကြားထဲကနေ ဒီစာတိုလေးကို ချစ်ခြင်းအားဖြင့် ရေးဖြစ်အောင် တွန်းပို့ခဲ့တဲ့ မမသက်ဝေနဲ့ အစ်ကိုတွေ အစ်မတွေ သူငယ်ချင်းတွေ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်မိရပါတယ်..။\nအချိန် 2:47 PM\nကြယ်သီကြိုး ဆိုတာလေး......ကြားဖူးထဲက ဖတ်ချင်နေခဲ့တာ...နူးညံ့ပြီး ဖတ်လို့ကောင်းတယ်..။ ရေးတတ်လိုက်တာ..တီငယ် ။\nဘယ်လို မှတ်ချက်ပေးရမှန်း မသိအောင် ကောင်းတယ် မမရယ် :) ဖတ်ရတာ နူးညံ့သိမ်မွေ့နေတာဘဲ....\nFacebook မှာရှယ်ထားတာတွေ့လို့ အရမ်းကြိုက်လွန်းလို့ original ကိုလာဖတ်တာပါ..\nဘယ်တော့မှ ဆုံးမည်မထင်သော အချစ်။\nအချိန်ကာလ တိုက်စားခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသောအချစ်။\nကြယ်တွေလိုသီကုံး ဆုံးမည်ဟု မထင်သော အချစ်။\nလှလိုက်တဲ့ မခင်လေးရဲ့ အချစ်အကြောင်းလေး....\nနုညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လေးနက် စွာရေးထားတဲ့ အချစ်အကြောင်းလေးကို ခံစားပြီး\nဖတ်လို့ အရမ်းကောင်းတာပဲ မမရေ...\nOh! It is amazing. It is so so so beautiful post. Love it.\nကျနော် ကွန်မန့်ပေးဖို့ စကားလုံးရှာမရဘူး အမခင်လေး\nခံစားချက် စီးမျှောမှုက အရမ်းကို မြင့်မားလွန်းခဲ့တယ်\nကျွန်တော်လဲအထက်ပါ. Comment များနည်းတူဘဲကောင်းလွန်းလို့ဖတ်ရင်းနဲ့မျောသွားလိုက်တာကုန်သွာတောင်နှမျောမိတယ်…ဒိထက်မကရေးနိုင်ပါစေ။\nဒီအချစ်စာစုလေးတွေကိုတွေ့တော့ ဟိုလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လေးဆယ်ကျော် ငါးဆယ်က ကိုယ့်ခံစားချက်ကလေးတွေဆီကို အလည်ပြန်ရောက်သွားသလိုပါပဲ။ အချစ်နဲ့ထုံမွှန်းပြီး အချစ်ဝဲဂယက်မှာပဲ လည်နေချင်သူ ခံစားနေချင်သူတွေအတွက် စိတ်ဝင်စားစရာ အချစ်ဂီတသံတွေပဲ ဆိုပါတော့။\nဝေဖန်ပါ ဆိုလို့ ပိုကောင်းစေချင်တဲ့ ဝေဖန်တာမျိုးတစ်ခု လုပ်ပါရစေ။ စာညွန့်တွေထဲမှာ ထည့်သုံးတဲ့ ကဗျာလေးတွေဟာ အဓိပ္ဗါယ်က ငြိပေမဲ့ ကာရံပျက်နေတဲ့အတွက် သံစဉ်မကောင်းလှတာ တွေ့ရပါတယ်။ သမယိုးကျ ကာရံယူနည်း၊ (၄၊၃၊ ၂/၄၊၃၊၁/၄၊၂/၄၊၂ စသဖြင့်) နဲ့ ယူပြီးစပ်ပုံလေးတွေကို လေ့လာသင့်ပါတယ်။ အဲလို ကာရံတွေကို မယူချင်ဘူး၊ ကျဉ်းကြပ်တယ်ထင်လို့ လွတ်လပ်ကဗျာပုံစံနဲ့ သွားချင်တယ်ဆိုရင်လဲ ကာရံမဟုတ်တောင် နဘေလေးတွေ ထပ်ပေးဖို့ လိုပါတယ်။\nဘာမှ အရေးမစိုက်ပဲ ရေးချင်သလိုရေးနေတဲ့ ကဗျာရေးသူ (ကဗျာဆရာမဟုတ်) တွေ ရှိပါတယ်။ သူတို့ကဗျာတွေဟာ အတွေးကောင်းတဲ့ဟာတောင် နည်းပညာချို့တဲ့တဲ့အတွက် သိပ်ကောင်းတဲ့ကဗျာအဆင့် မရောက်သွားဘူး၊ သိပ်နှမျောစရာကောင်းပါတယ်။\nအချစ်ကဗျာနဲ့ ပတ်သက်ရင် အချိန်ကာလမဲ့ တည်နေမဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ညွှန်းပါရစေ၊ ကဗျာဆရာ တင်မိုးရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ်ကျော်က ကဗျာပါ၊ ခေါင်းစီးတော့ မေ့နေတယ်ဗျာ၊ စာသားတချို့ကိုပဲ ရေးချပေးလိုက်ပါတယ်။\n“လမင်းကအရှင်၊ ကြယ်စဉ်ကကိုယ် ဆိုပါတော့\nနှင်းဆီက ကလျာ၊ ဆူးညှာကကိုယ် ဆိုပါတော့\nသို့ပေမင့်၊ ကြွေပွင့်က ချစ်နှမ၊\nအပင်က ကိုယ်သာလျှင် ဖြစ်ချင်ဘူး ကိုယ်တွေး၊\nကြွေပွင့်ငယ် ချာချာဝဲ၊ လေထဲမှာ ပျံပျံကာ\nအထီးကျန် မျက်ရည်စရယ်နှင့် လွမ်းရမယ်လေး။ ။\nတဲ့၊ ကျနော် မှတ်မိသလောက် ရေးပေးလိုက်တာပါ။ အခြား အကျော်အမော် ကဗျာဆရာတွေရဲ့ အချစ်ကဗျာတွေလဲ အများအပြားရှိပါတယ်။ စုတုပြုကို သုံးဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။\nအခုလို ကျွန်မစာကို ပွင့်လင်းစွာ သုံးသပ် အကြံပေးမှုလေးတွေအတွက် နွေးထွေးလှိုက်လှဲစွာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပထမဦးစွာ ပြောကြားပါရစေ။\nအထက်မှာ ပြောသလိုပဲ.. “ကာရံတွေကို မယူချင်ဘူး၊ ကျဉ်းကြပ်တယ်ထင်လို့ လွတ်လပ်ကဗျာပုံစံနဲ့ သွားချင်တယ်ဆိုရင်လဲ ကာရံမဟုတ်တောင် နဘေလေးတွေ ထပ်ပေးဖို့ လိုပါတယ်။” လို့ အကြံပေးတဲ့ အတွက်လည်း ကြည်နူးကျေနပ်မိပါတယ်။\n“စုတုပြုကို သုံးဖို့ တိုက်တွန်းတယ်” ဆိုခြင်းကိုလည်း ကျွန်မလေးစားစွာ လက်ခံယူပါတယ်..။\n“အချစ်နဲ့ထုံမွှန်းပြီး အချစ်ဝဲဂယက်မှာပဲ လည်နေချင်သူ ခံစားနေချင်သူတွေအတွက် စိတ်ဝင်စားစရာ အချစ်ဂီတသံတွေပဲ ဆိုပါတော့။” ဆိုတဲ့ နေရာလေးကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်မိပါတယ်..။\nကျွန်မကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေဖို့ အကောင်းမြင်စိတ်နဲ့ တိုက်တွန်း အကြံပေးခဲ့တဲ့အတိုင်း အဘက်ဘက်က ပြည့်စုံစွာ ရေးဖွဲ့တတ်နိုင်ရန် ကျွန်မ ကြိုးစားသွားမှာပါ။\nကျွန်မအတွက် အချိန်ပေးပြီး ရေးသားပေးသွားခဲ့တဲ့ မှတ်ချက်ရှည်ကြီးအတွက် ရင်နှလုံးသားထဲမှ လွန်စွာ ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်ရှင်...\nမိတ်ဆွေတိုင်းရဲ့ မှတ်ချက်လေးတွေဟာ ကျွန်မအတွက် သိပ်ကိုလိုအပ်တဲ့ ခွန်အားဖြည့် ဓာတ်စာလေးတွေပါပဲ..။\nစေတနာတိုင်းကို လေးစားစွာ လက်ခံတန်ဖိုးထားလျှက်ပါ...။\nကြည်နူးကျေနပ်ပျော်ရွှင်စွာ အားလုံးကို ကျွန်မ ကျေးဇူးတင်နေပါရစေ။


သူပုန်ကျောင်းသားတဦးရဲ့ မာရသွန်ခရီး (၂၂) ~ Nge Naing\nသူပုန်ကျောင်းသားတဦးရဲ့ မာရသွန်ခရီး (၂၂)\nSaturday, March 17, 2012 Nge Naing9comments\nတောခိုကျောင်းသားတွေ အကြောင်း ဓာတ်ပုံတွေ Eyewitness မှာ အပတ်စဉ်လိုလို ပါရှိခဲ့ပြီး သီဘောဘိုးစခန်းရောက် ဘုန်းတော်ကြီးတပါး AK 47 ကိုင်နေပုံ၊ မင်းသမီးစခန်းမှ ရဲမေတချို့ ၁၀ ပေ လောက်အမြင့်ရှိတဲ့ သစ်ပင် ၂ ပင်ကြားက ကြိုးတန်းပေါ်တွားသွားပြီး စစ်ရေးလေ့ကျင့်နေပုံတွေဟာ အဲဒီကာလက အတော်ထင်ရှားခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီကာလ ကျနော်တို့တပ်တွေ လှုပ်ရှားတဲ့နေရာတွေကတော့ မြောက်ပိုင်းမှာဆိုရင် နတ်အိမ်တောင်စခန်းမှာ အခြေစိုက်ပြီးမွန်ပြည်သစ်ပါတီနဲ့ KNU နယ်စပ် နတ်ကြီးစင်၊ ရာဖူး၊ ကံပေါက်၊ ကလိန်အောင်ကနေ ထားဝယ်မြို့ အရှေ့ဘက်ရှိ မေတ္တာကျေးရွာနားအထိကို ဘိုင်သိန်းမြင့် ဦးဆောင်တဲ့ တပ်ခွဲ (၂) က တာဝန်ယူထားပါတယ်။ မေတ္တာ၊ ဖေါင်းတောဒေသကနေ ဘန်းချောင်းဒေသ၊ သရက်ချောင်းဒေသ၊ ပလောက်၊ ပြည်ခြားအထိကို ကိုဘုန်းကျော် ဦးဆောင်တဲ့ တပ်ခွဲ (၃) က တာဝန်ယူထားပါတယ်။ ပြည်ခြား၊ ထမင်းမစားကနေ မြိတ်မြို့အနီးက ပပြင်၊ ကျွဲကူးဒေသတွေအထိကို ကိုဖေသင် ဦးဆောင်တဲ့ တပ်ခွဲ (၁) က တာဝန်ယူထားပါတယ်။ (မြိတ်အောက်ပိုင်းနဲ့ တနင်္သာရီဒေသမှာတော့ တပ်ရင်း ၂၀၃ က လှုပ်ရှားနေပါတယ်)။\n(၂၀၁) တပ်ရင်း တပ်ခွဲ (၂) မှ ကျောင်းသား စစ်သည်တချို့ကို ရေး-ထားဝယ် ကားလမ်းပေါ်တွင် တွေ့ရစဉ်\nတကယ်ကတော့ ကျနော်တို့ ကျောင်းသားတပ်တွေ လှုပ်ရှားနေတဲ့ဒေသဟာ KNU တပ်မဟာ (၄) လှုပ်ရှားဒေသ သို့မဟုတ် အဲဒီကာလ ကျနော်တို့အခေါ် “အခြေခံဒေသ” တွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် နေရာအတော်များများမှာ ABSDF-KNU ပူးတွဲ လှုပ်ရှားကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။\nကျောင်းသားတွေရဲ့ အားသာချက်ကတော့ အရင်ရှိပြီးသား KNU အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေ အနက်ရောင်ဒေသ၊ နှစ်ဖက်တပ်တွေ ရောက်လေ့ရှိတဲ့ အညိုရောင်ဒေသတွေကို ကျော်ပြီး မြို့ပြအနီးက အဖြူရောင်ဒေသလို့ခေါ်တဲ့ ကျေးလက်ဒေသဆီ ထိုးဖောက် စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။\nအဲဒီကာလက ကျနော်တို့ရဲ့ စကားလုံးအတိုင်း ဆိုရင်တော့ “ကျေးလက်ကိုအခြေခံ မြို့ပြကိုဝန်းရံ” ပေါ့။ ထားဝယ်မြို့ပေါ်က ခလရ (၂၅) တပ်ရင်းကို လက်နက်ကြီးနဲ့ ၀င်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထားဝယ်နဲ့ ၆ မိုင်အကွာ၊ ကျနော်တို့ တောစခိုစဉ်က ဖြတ်လာခဲ့ဖူးတဲ့ ရှင်မုတ္တီးရွာအထိဝင်ပြီး စည်းရုံးရေးတရား ဟောနိုင်ခဲ့တာတွေဟာ ထင်ရှားတဲ့ သာဓကတွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nနောက်တခါ ရေဖြူမြို့နယ်အလွန် နှမ်းကျဲကျေးရွာကနေ ရေးမြို့နယ်အ၀င် မလွဲတောင်အကြား ရေး-ထားဝယ် ကားလမ်းတလျှောက် မိုင် ၆၀-၇၀ ခန့်၊ သရက်ချောင်းမြို့နယ် အောက်ပိ်ုင်းကနေ မြိတ်မြို့အ၀င်နားအထိ မိုင် ၁၀၀ နီးပါးအရှည် ထားဝယ်မြိတ် ကားလမ်းပေါ်က ကျေးရွာတွေအားလုံးနီးပါးကိုလဲ KNU-ABSDF (နောက်ပိုင်းမှာတော့ DAB စစ်ကြောင်း) ပူးတွဲတပ်တွေက ထိမ်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။\nဒါ့အပြင် ကျနော်တို့ရဲ့ အမာခံရှေ့တန်း အခြေစိုက်စခန်းတွေဖြစ်တဲ့ ပြည်ခြား၊ လိပ်ဥသောင် ရွာတွေကနေတဆင့် ပင်လယ်ပြင်အထိထွက်ပြီး ထားဝယ်ကနေ ကော့သောင်ကြား ရေပြင်တလျှောက်ကိုလည်း ထိမ်းချုပ်ထားနိုင်တဲ့ ကာလတွေရှိခဲ့ဖူးတာကို ကျနော်မှတ်မိနေပါတယ်။\nကျနော်ဟာ နယ်မြေကော်မီတီမှာ တနှစ်ခန့် တာဝန်ထမ်းဖူးတယ်ဆိုပေမယ့် အထက်က လူတွေရဲ့ထုံးစံအတိုင်း ကျနော်တို့နဲ့ ရဲဘော်ထုကြား တိုက်ရိုက်ဆက်ဆံဖူးတာမျိုး မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အခု တပ်ရင်း (၂၀၁) ရဲ့ တပ်ထောက်ဗိုလ်ကြီးတာဝန် ယူရတဲ့အခါမှာတော့ ရဲဘော်ထုရဲ့နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာတွေ၊ အထွေထွေ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စတွေနဲ့ အတော့်ကို အလုပ်ရှုပ်လာပါတယ်။ ရိက္ခာကို ၇ ရက်တခါ ထုတ်ပေးရပြီး အဲဒီလိုထုတ်တဲ့နေ့ဆိုရင် တမနက်လုံး မအားပါဘူး။\nအဲဒီကာလ ရိက္ခာခွဲတမ်း နှုန်းထားတွေကတော့ ရဲဘော်တဦးအတွက် တနေ့ဆန် ၃ ဗူး (နို့ဆီဗူးခွက်နဲ့)၊ ဆား အကန့်အသတ်မရှိ၊ ငါးပိ၊ ဆီ၊ ပဲ၊ ငရုတ်သီး၊ ကြက်သွန်တို့ကတော့ အကန့်အသတ်နဲ့ အနည်းအကျဉ်းသာ ထုတ်ပေးနိုင်ပြီး ဟင်းလျာအတွက် ငွေတပြားမှ မပေးနိုင်ပါ။ ဒါဟာ BCG ကနေ မင်းသမီးစခန်းအတွက် တလတလ ဘတ်ငွေ ၅ သောင်း၊ ၆ သောင်းလောက်အထိ လှူဒါန်းနေတဲ့ အချိန်မှာရတဲ့ ခွဲတမ်းဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာတော့ အလှူငွေ ကျဆင်းတာနဲ့အမျှ ရိက္ခာခွဲတမ်းကလည်း တဖြည်းဖြည်း ထပ်နည်းသွားပါတယ်။\nတပတ် ၁၀ ရက်လောက်နဲ့ တော်လှန်ရေးအောင်မယ်ထင်ပြီး တောခိုလာတဲ့ ကျနော်တို့ဟာ ဒီလို မလောက်ငှတဲ့ ရိက္ခာတွေကို တောထဲမှာ တွေ့သမျှ သစ်သီးသစ်ရွက်တွေ၊ ၀ါးမျှစ်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်၊ တောထဲမှာ တွေ့သမျှ တောကောင်တွေ၊ ငှက်တွေ၊ မျောက်တွေ၊ ခွေးတွေ၊ ကြောင်တွေ၊ မြွေတွေ၊ ကင်းတွေ၊ တောက်တဲ့နဲ့ ကင်းခြေများပါမကျန် စားလို့ရသမျှ စားစရာတွေကို ဖြစ်သလိုစားပြီး ၁၀ နှစ်နီးပါး ရှင်သန်နိုင်ခဲ့တဲ့ဘ၀တွေဟာ အခု နော်ဝေးနိုင်ငံလို တနေ့ခရိုနာ ငွေ ၁၀၀ (၁၈ ဒေါ်လာနီးပါး) စားစရိတ်အဖြစ် အသုံးပြုတဲ့နိုင်ငံက လူတွေသာဆိုရင် ကျနော်တို့လို မရှင်သန်နိုင်ဘဲ အားလုံးအဟာရ ပြတ်ပြီး သေကုန်မလားလို့တောင် စဉ်းစားနေမိပါတယ်။\nBCG ကနေ တလ ၅ သောင်းကျော် ရတယ်ဆိုတာကလည်း ကျနော်တို့လက်ထဲ ငွေသားတွေ ပေးသွားတာမျိုး မဟုတ်ပါ။ ထောင်ဂဏန်းလောက်ကိုပဲ စီမံခန့်ခွဲမှုစရိတ်အဖြစ် ငွေသားထုတ်ပေးပြီး ကျန်တာ အားလုံးကိုတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင်လိုက်ပြီး ကန်ချနဘူရီမှာ ရိက္ခာတွေ ၀ယ်ပေးသွားတာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှ ပြန်သိရတာကတော့ ဒီလိုငွေသားပေးလိုက်ရင် ကျောင်းသားတွေဟာ အဲဒီငွေကို ရိက္ခာမ၀ယ်ဘဲ လက်နက်ဝယ်မှာစိုးလို့၊ သူတို့ရဲ့အလှူငွေဟာ လူသားချင်းစာနာတဲ့ အကူညီသာဖြစ်တဲ့အတွက် စစ်ဘက်မှာ အသုံးပြုခွင့် မရှိဘူးလို့ သိရပါတယ်။\nဒါပေမယ့် အဲဒီကာလကတော့ လူသားချင်းစာနာတဲ့ အကူညီလား၊ ဘာအတွက်ပေးတဲ့ အကူညီလည်း စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရ။ သူတို့ဝယ်ပေးခဲ့တဲ့ ရိက္ခာတွေကို ပြန်ရောင်းပြီးဖြစ်စေ၊ တခြားနည်းနဲ့ဖြစ်စေ ရသမျှငွေတွေစုပြီး လက်နက်ဝယ်ရေးကိုပဲ အဓိကဦး စားပေးခဲ့ပါတယ်။\nတနည်းအားဖြင့်ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ ကျနော်တို့ဟာ သူပုန်စစ်သားကြီးတွေ၊ သူပုန်တပ်မတော်တွေလို့ ကိုယ်ဖာသာ ကြေညာထားပေမယ့် နိုင်ငံတကာအလှူရှင်တွေနဲ့ သတင်းထောက်တွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ ကျနော်တို့ဟာ စစ်တပ်ရဲ့ဖိနှိပ်မှုကို မခံနိုင်လို့ နယ်စပ်ဆီထွက်ပြေးလာတဲ့ ကျောင်းသားဒုက္ခသည်လေးတွေလို့ပဲ သဘောထားပုံရပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဘယ်နိုင်ငံကမှ လက်နက်နဲ့စစ်ရေး အကူညီမပေးဘဲ ရိက္ခာ၊ ဆေးဝါးနဲ့ စာအုပ်စာတမ်းတွေပဲ လာပေးနေတာ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။\n(၂၀၁) တပ်ရင်း မင်းသမီးစခန်းတွင် စစ်သင်တန်းတက်နေသော ကျောင်းသား ကျောင်းသူတချို့\nတခါ ကျနော်တို့ ကျောင်းသားတွေကြားမှာလည်း နိုင်ငံတကာဘက်က အဲဒီလိုအမြင် ရှိနေတဲ့အပေါ် သဘောထား ၂ မျိုး ရှိနေပုံရပါတယ်။ ကျနော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အဲဒီကာလဟာ Asiaweek မဂ္ဂဇင်းရဲ့ အအောင်မြင်ဆုံး ကာလတွေဖြစ်ပြီး အဲဒီမဂ္ဂဇင်းထဲက Eyewitness ကဏ္ဍဟာ ရေပန်းစားပါတယ်။ တောခိုကျောင်းသားတွေ အကြောင်း ဓာတ်ပုံတွေ Eyewitness မှာ အပတ်စဉ်လိုလို ပါရှိခဲ့ပြီး သီဘောဘိုးစခန်းရောက် ဘုန်းတော်ကြီးတပါး AK 47 ကိုင်နေပုံ၊ မင်းသမီးစခန်းမှ ရဲမေတချို့ ၁၀ ပေ လောက်အမြင့်ရှိတဲ့ သစ်ပင် ၂ ပင်ကြားက ကြိုးတန်းပေါ်တွားသွားပြီး စစ်ရေးလေ့ကျင့်နေပုံတွေဟာ အဲဒီကာလက အတော်ထင်ရှားခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီပုံတွေကိုကြည့်ပြီး “ကောင်းလိုက်တဲ့ပုံတွေကွာ။ ငါတို့ရဲ့လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲကို ကမ္ဘာသိအောင် ဆက်လုပ်ရမယ်” လို့ ဗဟိုနဲ့ နယ်မြေကော်မတီ ခေါင်းဆောင်တချို့က ပြောဆိုဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တချို့ကတော့ “ပြဿနာပဲ၊ သေနတ်ကိုင်ထားတဲ့ပုံတွေ မီဒီယာမှာ ပေါ်တင်ကြီးပါလာရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်၊ နိုင်ငံတကာအလှူတွေ လျော့သွားနိုင်တယ်” လို့ စိုးရိမ်မှုနဲ့ ပြောကြတာကိုလည်း ကျနော်အမှတ်ရနေပါတယ်။\nကျောင်းသားတပ်မတော်ဆိုတာ ကမ္ဘာမှာ တခုပဲရှိတယ်\nဒါက ရိက္ခာနဲ့ လက်နက်အပိုင်းပါ။ အုပ်ချုပ်ရေးဘက်ကို ပြန်လှည့်ရမယ်ဆိုရင်တော့ တပ်ထောက်တာဝန် ယူနေတဲ့ ကျနော်ရော၊ စခန်းကော်မတီတာဝန်ယူနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေရော အားလုံးဟာ အခု တန်းစီပြီး ဆန်လာထုတ်နေတဲ့ ရဲဘော်တွေနဲ့ အတန်းတူတူ၊ အသက်အရွယ် အတူတူနီးပါးတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ပေးအပ်ထားတဲ့ တာဝန်အပေါ် ရဲဘော်ထုက လေးစာအသိမှတ်ပြုဖို့၊ အမိန့်နာခံဖို့အရေးဟာ အတော်အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။ တပ်ဖွဲ့ဝင်အများစုကြီး ဒီလို သက်တူ၊ ရွယ်တူ၊ အတန်းတူတွေ ဖြစ်နေတာကိုက ကျောင်းသားတပ်မတော်ရဲ့ထူးခြားချက်ဖြစ်တယ်လို့ ကျနော်ထင်ပါတယ်။\nဘာကြောင့်လဲဆိုရင် ကျနော်တို့အရင် တောခိုခဲ့တဲ့ ဟိုး လွတ်လပ်ရေးခေတ်ဦးကာလ ဗကပ (ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ) ခေတ်ကနေ ပြည်ချစ်ခေတ်အထိ၊ အခုကျနော်တို့ရဲ့ မဟာမိတ် KNU အပါဝင် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အားလုံးမှာ အသက်ကြီးသူတွေ၊ ၀ါကြီးသူတွေက သူတို့ရဲ့ နောက်လိုက်တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး တောခိုလာကြတာဖြစ်ပါတယ်။\nဥပမာအားဖြင့် ဗကပဆိုရင် လွတ်လပ်ရေးလှုပ်ရှားမှု ကာလကတည်းက ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ပါတီကြီးဖြစ်ပြီး အဲဒီကနေ ပါတီအလိုက် တောခိုလာတာဖြစ်ပါတယ်။\nအလားတူ ပြည်ချစ်လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဦးဆိုရင်လည်း ၀န်ကြီးချုပ်ဟောင်းဦးနု၊ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ဟောင်း ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင် ဗိုလ်လက်ျာတို့လို အစဉ်လာကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဦးဆောင်ပြီး တောခိုလာတဲ့အဖွဲ့စည်းဖြစ်ပါတယ်။ KNU ဆိုရင်လည်း စောဘဦးကြီးကနေ အခု ဗိုလ်ချုပ်မြအထိ အစဉ်အလာရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကနေ မျိုးဆက်အလိုက် ဦးဆောင်လာတဲ့ သက်ကြီးဝါကြီး အဖွဲ့တွေဖြစ်လို့ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စမှာ ကျနော်တို့လောက် မခက်ခဲဘူးလို့ ထင်မိပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ကျနော်တို့ ကျိုးဖိုးတပ်မတော်မှာတော့ ဒီလိုမဟုတ်။ အုပ်ချုပ်ရေးအတွေ့အကြုံနဲ့ပတ်သက်ပြီး ၀န်ကြီးချုပ်တွေ၊ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်တွေကို မဆိုထားနဲ့ ရွာသူကြီးလုပ်ဖူးသူတောင် ပါမလာဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ တကယ်လို့ သူကြီးပါလာရင်လည်း အဲဒီလူက သူကြီးလို့ ပြောရဲမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုရင် မဆလမှာ တာဝန်ထမ်းခဲ့သူအားလုံးကို ကျောင်းသားတွေက အမြင်ကပ်နေလို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆိုတော့ ကျနော်တို့ အားလုံးနီးပါးဟာ အသက် ၂၀ ကျော်ကာစ လူငယ်တွေ၊ တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရခါစ၊ ဘွဲ့ရခါနီးပုဂ္ဂိုလ်တွေ။ စိတ်ဓာတ်အရရော၊ ရုပ်ပိုင်း ဆိုင်ရာအရရော ကိုယ်ထက်တော်သူတောင် ကိုယ့်လောက်မတော်ဘူးဆိုပြီး သွေးနားထင်ရောက်နေချိန်မှာ တောခိုလာတဲ့လူတွေဆိုတော့ အားလုံးဗိုလ်တွေချည်း ဖြစ်နေပါတယ်။\n“မဆလကို မကြိုက်လို့ တောခိုလာပါတယ်ဆိုမှ ခင်ဗျားက မဆလစတိုင်နဲ့ အမိန့်လာပေး နေပြန်ပြီ” ဆိုပြီး တိုးတိုးတမျိုး၊ မကြားတကြားတမျိုး မကြာခဏ ကျနော်အပြောခံရဖူးပါတယ်။ “ကျောင်းသားတပ်မတော်ဆိုတာ ကမ္ဘာမှာ တခုပဲရှိတယ်၊ ဘယ်အဖွဲ့နဲ့မှ မတူနိုင်ဘူး၊ လွတ်လပ်တဲ့တပ်မတော် ဖြစ်တယ်၊ တင်းကျပ်တဲ့ စည်းကမ်းတွေမလိုဘူး” လို့ ပြောဆိုပြီး ထုတ်သမျှ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို မလိုက်နာနိုင်ဘူးလို့ လုပ်နေသူတွေကိုလည်း တွေ့ရဖူးပါတယ်။\nကျနော်မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်ထိ တောထဲမှာ ပေးခဲ့သမျှ သင်တန်းတွေထဲမှာ စစ်သင်တန်းနဲ့ နိုင်ငံရေးသင်တန်းလောက်ပဲ ရှိသေးပြီး အုပ်ချုပ်မှုအတတ်ပညာ သင်တန်းပေးတယ်လို့ တခါမှမကြားမိသေးပါ။ နိုင်ငံရေးပညာနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးပညာ ခပ်ဆင်ဆင်လို့ထင်ရပေမယ့် တကယ်ကတော့ မတူပါဘူး။ နိုင်ငံရေးသဘောတရား သိပ်တော်တဲ့လူတွေ အုပ်ချုပ်ရေးကိုင်တဲ့အခါ အဆင်မပြေတာတွေ၊ လူအများစုနဲ့ အဆင်ပြေအောင် မနေတတ်တဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကို ကျနော်တွေ့ဖူးပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးပညာ လေ့လာမှဖြစ်မယ်ဆိုပြီး စာအုပ်စာတမ်းတွေ လိုက်ရှာတော့ ဒေါက်တာမောင်မောင်ရေးထားတဲ့ “စီမံခန့်ခွဲမှု အတတ်ပညာ” ဆိုတဲ့စာအုပ်ကို ရှေ့မှာပြောခဲ့တဲ့ တပ်ရင်းစာကြည့်တိုက်မှာ သွားတွေ့ပါတယ်။\nစစ်အာဏာသိမ်း တနှစ်ပြည့် ဆန္ဒပြပွဲ မင်းသမီးစခန်းတွင် ကျင်းပနေစဉ်\nဒါပေမယ့် စိတ်ဓာတ်တွေ သိပ်တက်ကြွလွန်းနေတဲ့ ကျနော်တို့ဟာ လူနဲ့စာ၊ သို့မဟုတ် မဆလ သမ္မတတာဝန် ထမ်းခဲ့ဖူးတဲ့လူနဲ့ အဲဒီလူရဲ့အတတ်ပညာကို သီးခြားစီ ခွဲမြင်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ မဆလ သမ္မတဟောင်း ရေးတဲ့စာအုပ်ဆိုရင်တော့ မဆလစနစ်လိုပဲ ဆိုးလိမ့်မယ်လို့ ကောက်ချက်ဆွဲလိုက်ပါတယ်။ စာအုပ်ထဲမှာပါတဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာကိစ္စတွေကို အသေချာမလေ့လာတော့ဘဲ စာရေးသူရဲ့အမည်ကို ကြားတာနဲ့ပဲ အဲဒီစာအုပ်ဟာ ပယ်စာရင်း ၀င်သွားပါတော့တယ်။\n“အဲဒါကြီးနဲ့တော့ မဖြစ်ဘူးထင်တယ် ဟေ့လူ။ မဆလကို တော်လှန်ဖို့ ထွက်လာသူတွေကို မဆလ သမ္မတ ရေးထားတဲ့ စာအုပ်ကိုင်ပြီး သွားအုပ်ချုပ်ရင် ပြဿနာတက်လိမ်မ့ယ်” ဆိုပြီး ကျနော်တို့ အုပ်ချုပ်ရေး ကိုင်ရသူတွေကြား ငြင်းခုန်ကြတာကိုလည်း အမှတ်ရနေပါတယ်။ “အဲဒီစာအုပ်တွေ မလိုပါဘူးကွာ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကောင်းဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ဘာမှ တတ်စရာမလိုဘူး။ တတ်ထားသူတွေကို စနစ်တကျ ခိုင်းတတ်ဖို့ပဲလိုတယ်” လို့ ပြောသူတွေလည်း ရှိပါတယ်။\nဒါက အုပ်ချုပ်ရေးနဲ့ သဘောတရား အပိုင်းပါ။ ဒါပေမယ့် စစ်ရေးအပိုင်းမှာတော့ ကျနော်တို့ ကျိုးဖိုးတွေဟာ န၀တတပ်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ အမိန့်နာခံမှုကို အားကျနေပြန်ပါတယ်။ မဆလ၊ န၀တ တပ်ထွက်တွေပေးတဲ့ စစ်သင်တန်းကို KNU ကပေးတဲ့ စစ်သင်တန်းထက် ပိုအလေးထားတာကို ကျနော်တွေခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီကာလက အသုံးများတဲ့ စကားလုံးအတိုင်းဆိုရင်တော့ “သဘောတရားပါတဲ့ အမိန့်နာခံမှု” အပေါ်အခြေခံထားတဲ့ တပ်မတော်မျိုးကို တည်ဆောက်ရမယ်လို့ ကျောင်းသားတွေကခံ ယူထားပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ကျနော်တို့ ကျိုးဖိုးတပ်မတော်ဟာ ရှေ့မှာတင်ပြခဲ့တဲ့ နောင်တော်သူပုန်တပ်မတော် အသီးသီးလို နိုင်ငံတကာဆီကလည်း စစ်ဖက်ဆိုင်ရာအကူညီ ဘာမှမရ၊ ရန်ပုံငွေလည်းမရှိ၊ အခွန်ကောက်ဖို့ နယ်မြေလည်းမရှိ၊ ဘာဆိုဘာမှကို မရှိတာပါ။ စားဖို့အတွက် ရိက္ခာကို အလှူရှင်ဆီက အလှူခံ၊ စစ်တိုက်ဖို့ သေနတ်ကို KNU ဆီက ၀ယ်ယူ၊ တောင်းယူ။ ဒါမှမဟုတ် ရှေ့တန်းမှာရှိတဲ့ န၀တ စခန်းတွေ၊ ရဲစခန်းတွေကို ၀င်သိမ်းပြီးရအောင်ယူ။ ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေးအတွက် ယာဉ်တွေကို သူများဆီက အကူညီတောင်း။\nဒီလို ဘာမှမရှိတဲ့ တပ်မှာ ရှေ့ကရဲဘော်တွေ ပြောခဲ့တဲ့ စကားလုံးအတိုင်းဆိုရင် “ကမ္ဘာမှာ တခါမှ မပေါ်ဖူးသေးတဲ့ ပထမဆုံး ကျောင်းသားတပ်မတော်” မှာ ဗိုလ်လုပ်ပြီး နေ့စဉ် တပ်ရင်းလည်ပတ်ရေး ကိစ္စတွေကို တကယ်တမ်း ဦးစီးဆောင်ရွက်တဲ့အခါ တကယ့်ကို မလွယ်ပါဘူးခင်ဗျာ။\nThe "Kachin Massacre" or "It’saJungle Out There" (1) says:\nMarch 31, 2012 at 3:19 PM Reply\nBy Kyaw Zwa Moe, Naw Seng, and Ko Thet\nJUNE, 2002 - VOLUME 10 NO.5\nby အိုးဝေအောင် အိုးဘားမား\nMarch 31, 2012 at 2:59am\nThe "Kachin Massacre" was committed in northern Burma by members of the All Burma Students’ Democratic Front (ABSDF), an armed group fighting the military. February 12th isadate of great significance for Burma. On that historical day in 1947, national hero Aung San and ethnic nationalities leaders signed the Panglong Agreement, which granted equality and national self-determination for all the people of Burma, and the date has been commemorated ever since. But on the 45th anniversary of what is now known as Union Day, in the jungles of Kachin State,agroup of Burmese democracy activists were murdered under shadowy circumstances in 1992.\nThe "Kachin Massacre" was committed in northern Burma by members of the All Burma Students’ Democratic Front (ABSDF), an armed group fighting the military regime from its bases along the border with China, Thailand and India. The victims? Not soldiers from the hated junta or their sympathizers; but 15 members of their own organization.\nLawlessness in the jungle is not new to Burma’s struggle against military dictatorship. In the 1960s, communist party members who took up arms in the jungle to fight the central government committed several purges against their own members.\nBut when an estimated fifteen ABSDF members were executed on charges of espionage in Pajau, Kachin State, it markedanew episode in Burma’s sometimes bitter internecine feuding.\nThe "Kachin Massacre" or "It’saJungle Out There" (2) says:\nMarch 31, 2012 at 3:21 PM Reply\nMore than ten years later, many dissidents who still belong to the ABSDF are reluctant to discuss the crimes in the jungle for fear of opening old wounds as the incident has come back to haunt former ABSDF chairman, Dr Naing Aung.\nPoised to study at Harvard University’s Kennedy School of Government later this year, Dr Naing Aung’s scholarship was deferred indefinitely after Harvard learned of his alleged role in the executions from protest letters sent by human rights activists and professed victims of the ABSDF’s crimes. In recent years, three former prominent ABSDF members have been granted scholarships at Harvard.\nBut questions over the judicial process and the guilt of the executed have resurfaced since the chairman was refused entry into the university. Dr Naing Aung, now the executive director of the Network for Development and Democracy (NDD), declined an interview with The Irrawaddy.\nA former ABSDF colleague now living inaWestern country commented that Dr Naing Aung may not have ordered the killings but could be guilty of protecting the executioners. Aung Naing, who was then chairman of the northern ABSDF and is nowapolicy board member of the NDD, told The Irrawaddy that they executed 15 ABSDF members for working as spies for the military regime. He said about 80 members had been detained on similar espionage charges since mid-1991.\nThe excesses of Burma’s military intelligence services are well known, but many observers question why Rangoon would send suchalarge number of spies to one place. A more likely theory, they say, is that the executions werearesult ofapower struggle within the ABSDF.\nThe "Kachin Massacre" or "It’saJungle Out There" (3) says:\nReports from those who escaped from execution and fled to the Thai border said it was possible that some of the 80 suspects may have been spies, but the majority of those detained were genuine democracy activists.\nAmong those executed was Htun Aung Kyaw, chairman of the northern ABSDF until he was arrested for spying. During the 1988 democracy movement, he wasaprominent student leader in Mandalay, Burma’s second largest city, and wasavice-chairman of the All Burma Federation of Students Unions (Upper Burma) before he left for Kachin State. Htun Aung Kyaw’s outraged relatives and other activists in Mandalay want to keep those who ordered and committed the executions out of the city. "They are not welcome here," said one prominent Mandalay dissident.\nHowever, the unsubstantiated evidence surrounding the executions has left the current ABSDF top brass inamessy and complex public relations imbroglio.\n"I don’t want to give any comment on that incident at the present time," said Than Khae, present chairman of the ABSDF. When pressed further, he added, "The event will be very controversial even when it is solved in the future."\nAung Naing and other ABSDF members who were involved in the executions insist that they had substantial evidence and confessions to support their spy charges.\nOther members and leaders of the ABSDF, however, maintain those claims are false and have denounced the killings.\nMin Htay,amilitary trainer with the northern ABSDF at that time and currentlyarepresentative of the same group, said he was almost certainafew of the detainees were government moles, but knows of at least one woman arrested for espionage, Nan Saw, who was notaspy.\nNan Saw andalarge group of other suspected spies managed to escape execution. Many have since returned to Burma and others are now believed to be residing in western countries. Most could not be reached for comment.\nThe "Kachin Massacre" or "It’saJungle Out There" (4) says:\nMarch 31, 2012 at 3:24 PM Reply\nOne prisoner who was not so lucky, however, was Maung Maung Kywe. He was first actively involved in the Basic Education Student Union (BESU), which was established in 1988, before later receiving military training with the ABSDF in Kachin State. Initially, Maung Maung Kywe joined the democracy movement to fight against the military regime, said his friend and former BESU colleague, Nay Lin, but was later executed with 14 others for being spies.\nBut some believe that the internal purges actually claimed many more lives. Moreover, some have come out recently admitting that suspects were tortured in detention. A senior ABSDF member, who was an eyewitness to the event, said that besides the 15 who were executed about five to 10 people died due to torture during the interrogation, including U Sein.\nU Maung Maung Tate, who wasaformer political prisoner with U Sein in the 1970s, and is now the chairman of the ABSDF’s three-man central judiciary committee, said, "U Sein had very strong political beliefs in prison, so it is difficult for me to believe that he wasaspy."\nAung Naing said that U Sein died in detention from poor health, not torture. He did admit, however, that beatings and electric shocks were applied during the interrogation, but could not confirm how many died in detention.\nLabya Laseng,amember of the central committee of the ABSDF in 1992, said that three detainees committed suicide during the interrogations. Others have said that some detainees who later escaped—including women—were tortured and now suffer severe mental illnesses asaresult.\nABSDF leaders in Kachin State explained that they approached international organizations such as the International Committee of the Red Cross (ICRC) and the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) to accept the detainees, but these organizations could not take any responsibility, although Amnesty International issuedarequest to stop the executions.\nThe "Kachin Massacre" or "It’saJungle Out There" (5) says:\nMarch 31, 2012 at 3:25 PM Reply\nAung Naing, who has close ties with the former chairman, told The Irrawaddy that Dr Naing Aung had nothing to do with the executions: "The capital punishment was ordered by the central committee of the northern ABSDF though we informed the ABSDF central headquarters," explained Aung Naing.\n"We had our own authority and the capital punishment was decided by eight members of the central committee of northern ABSDF, including Kyaw Kyaw, Than Chaung, Myo Win, Sein Aye, Aung Gyi, Nay Tun, Labya Laseng and myself."\nAt the time of the executions in 1992, the ABSDF was already divided into two rival groups: one headed by Moe Thee Zun and the other by Dr Naing Aung.\nAung Naing Oo, who served as spokesman of the foreign affairs department of the Moe Thee Zun group said, "We officially stated that we had no connection whatsoever with that incident and also denounced the atrocities."\nA few years later, more atrocities in the jungle would follow. In one instance in 1997, Myo Win,asenior ABSDF member, ordered the execution of Soe Win on charges of "leaking information". But Myo Win failed to inform the central committee, thus stirring up more discontent within the organization.\nAung Naing Oo, who studied at Harvard’s Kennedy Schoolafew years ago, said that he had had enough and resigned from the ABSDF in 1999.\nThe "Kachin Massacre" or "It’saJungle Out There" (6) says:\nMarch 31, 2012 at 3:28 PM Reply\nIna1999 interview with The Irrawaddy, Dr Naing Aung said that "even though we have the death penalty, we try to avoid it as much as we can since we have been blamed by international organizations about our executions with the spies."\nWhen asked if he was comfortable with the decisions to execute former members, he said: "As the head of the organization, sometimes I’m not only worried, I’m afraid. Because in some situations [where] you have to take responsibility, you don’t really see what happened, and you have to rely on [others’] reports."\nNevertheless, many dissidents still believe that the ABSDF’s ugly past will continue to haunt their former leaders.\nSome warn that Dr Naing Aung’s suspended admission to Harvard could be just the beginning of wider repercussions that will reach others in the dissident community who committed acts of injustice. Whether Harvard will continue its regular scholarship program with Burmese students is uncertain.\nAung Naing blamed the ABSDF’s judicial quandary on Burma’s pervasive militarism and weak education system: "Although we talked about democracy and human rights, we didn’t thoroughly realize what democracy and human rights meant. Our education system did not prepare us to understand those concepts."\nFor those who have fled Burma in opposition to the killing and persecution perpetrated by the military regime, some have been subjected to similar inhumanities on occasion within their own dissident groups during their 14-year struggle for democracy.\nDr Naing Aung’s recent collegiate setback has brought dissident injustices back into the spotlight, but getting eyewitnesses and other involved parties to recount the events openly isadelicate matter. For now, however, full disclosure of the ABSDF’s executions depends on whether Burma’s pro-democracy activists value "truth" over "camaraderie".\nအိုးဝေအောင် အိုးဘားမား (HitTai OwayAung) facebook မှ ကူးယူ ဖော်ပြသည်။\nThe "Kachin Massacre" or "It’saJungle Out There" (7) says:\nMarch 31, 2012 at 3:30 PM Reply\n၂၀၀၂ ခုကဆို အဲဒါ ကြာပြီပဲ ကျွန်မ အခုမှ ဖတ်ရတယ်။ Tag ပေးတာ ကျေးဇူး ကိုအိုးဝေ။ အဲဒီအပိုဒ် ((((((Aung Naing, who has close ties with the former chairman, told The Irrawaddy that Dr Naing Aung had nothing to do with the executions: "The capital... punishment was ordered by the central committee of the northern ABSDF though we informed the ABSDF central headquarters," explained Aung Naing. "We had our own authority and the capital punishment was decided by eight members of the central committee of northern ABSDF, including Kyaw Kyaw, Than Chaung, Myo Win, Sein Aye, Aung Gyi, Nay Tun, Labya Laseng and myself." )))))) ကို အားလုံး တွေ့ကြမယ်ထင်တယ်။ ဒါနဲ့ဆို မီဒီယာမှာ ကျွန်မ တွေ့တာ သုံးခုဖြစ်သွားပြီ။ Tag ပေးတာ ကျေးဇူး ကိုအိုးဝေ။\nကိုထွန်းအောင်ကျော် အပါအဝင် ကျောင်းသားရဲဘော် ၁၅ ယောက်ကို သေဒဏ်ပေးပြီး အပြစ်ပေးဖို့ ABSDF မြောက်ပိုင်း ဗဟိုကော်မတီဝင် ၈ ယောက်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ says:\nApril 1, 2012 at 3:49 PM Reply\nAung Naing, who has close ties with the former chairman, told The Irrawaddy that Dr Naing Aung had nothing to do with the executions:\n"The capital punishment was ordered by the central committee of the northern ABSDF though we informed the ABSDF central headquarters," explained Aung Naing.\n(Kyaw Zwa Moe, Naw Seng, and Ko Thet\nVOLUME 10 NO.5)\nABSDF ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း ဒေါက်တာနိုင်အောင် နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အောင်နိုင် က "ဒေါက်တာနိုင်အောင် ဟာ သေဒဏ်ပေး ကွပ်မျက်ခဲ့မှုတွေနဲ့ မပတ်သက်ဘူး" လို့ ဧရာဝတီကို ပြောပါတယ်။\n"ကျနော်တို့က ABSDF ဗဟိုကို အကြောင်းတော့ ကြားတယ်၊ ဒါပေမယ့် ABSDF မြောက်ပိုင်း ဗဟိုကော်မတီဝင်တွေက သေဒဏ်ပေးပြီး ကွပ်မျက်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်" လို့ အောင်နိုင် က ရှင်းပြပါတယ်။\n"ကျနော်တို့မှာ ကိုယ်ပိုင် အမိန့်အာဏာ ရှိပါတယ်။ သေဒဏ်ပေးပြီး အပြစ်ပေးဖို့ ကျော်ကျော်၊ သံချောင်း၊ မျိုးဝင်း၊ စိန်အေး၊ အောင်ကြီး၊ နေထွန်း၊ လဗျာလဆိုင်း နဲ့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်တဲ့ ABSDF မြောက်ပိုင်း ဗဟိုကော်မတီဝင် ၈ ယောက်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။"\n(ကျော်စွာမိုး၊ နော်ဆိုင်း၊ ကိုသက်\n၂၀ဝ၂ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ\nအတွဲ ၁၀၊ အမှတ် ၅)\nကိုထွန်းအောင်ကျော် အပါအဝင် ကျောင်းသားရဲဘော် ၁၅ ယောက်ကို ၁၂-၂-၁၉၉၂ ရက်မှာ သေဒဏ်ပေးပြီး အပြစ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ ABSDF မြောက်ပိုင်း ဗဟိုကော်မတီဝင် ၈ ယောက် စာရင်း says:\nApril 1, 2012 at 3:54 PM Reply\nABSDF မြောက်ပိုင်းမှာ ကိုထွန်းအောင်ကျော် အပါအဝင် ကျောင်းသားရဲဘော် ၁၅ ယောက်ကို စစ်အစိုးရက စေလွှတ်ထားတဲ့ သူလျှို ထောက်လှမ်းရေးတွေ လို့ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲ ဖမ်းဆီးပြီး လပေါင်းများစွာ လူမဆန်စွာ ညှင်းပန်း နှိပ်စက်ခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၉၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၂ ရက် (၁၉၉၂ ခုနှစ်၊ ပြည်ထောင်စုနေ့) မှာ ABSDF မြောက်ပိုင်း ကချင်ပြည်နယ်၊ ပါဂျောင်ဒေသမှာ သေဒဏ်ပေးပြီး ကွပ်မျက်ဖို့ ရော်နယ်အောင်နိုင်၊ သံချောင်း၊ မျိုးဝင်း၊ လဆိုင်း အပါအဝင် ABSDF မြောက်ပိုင်း ဗဟိုကော်မတီဝင် ၈ ယောက်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။\nကိုထွန်းအောင်ကျော် အပါအဝင် ကျောင်းသားရဲဘော် ၁၅ ယောက်ကို ၁၂-၂-၁၉၉၂ ရက်မှာ သေဒဏ်ပေးပြီး အပြစ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ ABSDF မြောက်ပိုင်း ဗဟိုကော်မတီဝင် ၈ ယောက်က -


ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များအတွက် စေတမန်: လေရွှီးဂိုဏ်ချုပ်ဂေါတာမ၏ အရပ် အမှန်ရှာမရသေး\nဂေါတမ(ကုလား)၏ အရပ် ဖြေရှင်းရခက် အတိအကျမရှိ ကိုယ်လိုရာ ကိုယ်ဆွဲယူ သိပ္ပံက အတိအကျထောက်ပြလျှင် ရဟန်းနာ ကို အပြစ်ပုံ ချ အိုး ကောင်းလားလေစွ ကောင်းလေးစွ\nဂေါတာမ၏ အရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ကွဲပြားခြားနားသော အယူအဆနှစ်မျိုးတွင် ဂေါတာမ(ကုလား)သည် ပကတိလူတို့ထက် များစွာမမြင့် ဟူသော အယူအဆသည် ယုတ္တိဗေဒသက်သက်ကို အခြေခံ၏။ ဂေါတမ(ကုလား)၏ အရပ်မှာ ၁၈-တောင် ရှိ၏=ဟူသော အယူအဆသည် ကျမ်းဂန်အထောက်အထားကို အခြေခံကာ ယုတ္တိရှာ ပြ၏။\nဂေါတာမ(ကုလား)၏ အရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားမှုများ ၊ အယူအဆမတူညီမှုများကို အဋ္ဌကထာ၊ ဋီကာများတွင် မတွေ့ရပါ။ ပုဂံခေတ်၊ အင်းဝခေတ်စာပေများတွင်လည်း မတွေ့ရပါ။ ခရစ်နှစ် ၁၉၃၇-ခုနှစ်လောက်တွင် တိုးတက်ရေးမဂ္ဂဇင်းတွင် ကိုစိန်ဖေ၊ ရှေ့နေ ဦးဘဦး၊ ဘိုးမေတ္တာ၊ ဘိုးဣန္ဒာ-စသော စာရေးဆရာများ တဖက်နှင့် တဖက် စာပေတိုက်ပွဲအသွင် ငြင်းခုံခဲ့ကြသည်ဟု တည်တောဆရာတော်၏ “ယနေ့ ဗုဒ္ဓဝါဒဆိုင်ရာ အမေးအဖြေများ (၂)” စာအုပ်တွင် ဖတ်ရှုရပါသည်။ နောက်ဆုံး မည်သည့်ဘက်ကမျှ အနိုင်မရဘဲ ကိုယ်ကြိုက်ရာကိုယ်ယူ ..ဆိုသည့် အနေအထားတွင် ရပ်ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုပါသည်။\nမေးခွန်းပါ ဂေါတမ(ကုလား)၏ အရပ်အစစ်အမှန်ကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ သိရှိရန် လိုအပ်ပါသည်--ဟူရာ၌ အစစ်အမှန်ဆိုသည်ကို မည်သည့်ပေတံဖြင့် တိုင်းတာမည်နည်း။ ယုတ္တိဗေဒပေတံဖြင့် တိုင်းတာလျှင် ဂေါတာမ(ကုလား)သည် ပကတိလူတို့ထက် များစွာမမြင့်ဟူသော အယူအဆသည် အားသာ၏။ ကျမ်းဂန်အထောက်အထားဟူသော သာဓကပေတံဖြင့် တိုင်းတာလျှင် ၁၈-တောင်ရှိ၏-ဟု လက်ခံအပ်၏။ တစ်ခုသိထားသင့်သေး သည်မှာ --\nဗျာမပ္ပဘာ သဒါ မယှံ၊\nသောဠသဟတ္ထမုဂ္ဂတာ။” (ဗုဒ္ဓဝံသ၊ ၃၈၀)\n“ငါသည် ညောင်ဗုဒ္ဓဟေပင်ရင်း၌ မြတ်သော ဗောဓိဉာဏ်ကို ရတော်မူ၏။ တလံမျှသော ရောင်ခြည်တော်သည် ငါ့အား အခါခပ်သိမ်း ရှိ၏။ ငါသည် တစ်ဆယ့်ခြောက်တောင် မြင့်တော်မူ၏” ကို ထောက်၍ ၁၆-တောင် ဟုလည်း ဆိုထားပြန်သည်.. (သီချင်းဆိုခြင်းမဟုတ် လေရွှီးခြင်းသာဖြစ်သည်)\nဤနေရာတွင် ၁၈တောင်မြင့်၏ ဆိုထားလေ၏။။\nထိုပါဠိတော်ကို အဋ္ဌကထာဆရာက -“အမှာကံ ဘဂဝါ အဋ္ဌာရသ ဟတ္ထုဗ္ဗေဓော။” (ဗုဒ္ဓဝံသ၊ဋ္ဌ၊၃၄၉) “ငါတို့၏ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ၁၈-တောင် အရပ်တော်မြင့်၏”-ဟု ဆိုလေသည်.(သီချင်းဆိုခြင်းမဟုတ် လေရွှီးခြင်းသာဖြစ်သည်.)\nဤတွင် အဋ္ဌကထာလာ ဝေမတ္တရှစ်မျိုးကို အနည်းငယ် ဖော်ပြလို ပါသည်။ ဘုရားရှင်တစ်ဆူနှင့် တစ်ဆူ မတူကွဲပြားသော အချက်ရှစ်ချက်ရှိ၏။ ထိုရှစ်ချက်မှ နှစ်မျိုးခန့် ထုတ်ပြလျှင်ပင် သဘောပေါက်နိုင်ပါသည်။\n(၁) အာယုဝေမတ္တ = ဘုရားရှင် တစ်ဆူနှင့်တစ်ဆူ အသက်တမ်း မတူညီပါ။\nဒီပင်္ကရာဘုရား၊ ကောဏ္ဍည၊ အနောမဒဿီ၊ ပဒုမ၊ ပဒုမုတ္တရ၊ အတ္ထဒဿီ၊ ဓမ္မဒဿီ၊ သိဒ္ဓတ္ထ၊ တိဿဘုရားအားဖြင့် ကိုးဆူသော ဘုရားရှင်တို့သည် အနှစ်တစ်သိန်းတမ်းတွင် ပွင့်တော်မူကြ၏။ မင်္ဂလဘုရား၊ သုမန၊ သောဘိတ၊ နာရဒ၊ သုမေဓ၊ သုဇာတ၊ ပိယဒဿီ၊ ဖုဿဘုရား ဤရှစ်ဆူသော ဘုရားရှင်တို့သည် အနှစ်ကိုးသောင်းတမ်းတွင် ပွင့်တော်မူကြ၏။ ရေဝတဘုရားနှင့် ဝေဿဘူဘုရားနှစ်ဆူတို့သည် အနှစ်ခြောက်သောင်းတမ်းတွင် ပွင့်တော်မူကြ၏။ ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားသည် အနှစ်ရှစ်သောင်းတမ်း တွင် ပွင့်တော်မူ၏။ သိခီဘုရားရှင်သည် အနှစ်ခုနစ်သောင်းတမ်းတွင် လည်းကောင်း၊ ကကုသန္ဓဘုရားရှင်သည် အနှစ်လေးသောင်းတမ်းတွင် လည်းကောင်း၊ ကောဏာဂမနဘုရားရှင်သည် အနှစ်သုံးသောင်းတမ်း တွင်လည်းကောင်း၊ ကဿပဘုရားရှင်သည် အနှစ်နှစ်သောင်းတမ်း တွင်လည်းကောင်း အသီးသီး ပွင့်တော်မူကြ၏။ ဂေါတမဘုရားရှင် သည်ကား အနှစ်တစ်ရာတမ်းတွင် ပွင့်တော်မူ၏။ ဤသို့ အသီးသီး အသက်တမ်းချင်းလည်း ခြားနားကြ၏။\n(၂) တစ်ဖန် ပမာဏဝေမတ္တ=ဟူသော ဉာဏ်တော် အရပ်တော် ပမာဏချင်းလည်း ခြားနားကြ၏။ ဒီပင်္ကရာ၊ ရေဝတ၊ ပိယဒဿီ၊ ဓမ္မဒဿီ၊ ဝိပဿီ ဘုရားရှင်တို့၏ အရပ်တော်သည် အတောင် ၈၀- မြင့်၏။\nကောဏ္ဍည၊ မင်္ဂလ၊ နာရဒ၊ သုမေဓဘုရားရှင်တို့၏ အရပ်တော် သည် ၈၈-တောင် မြင့်၏။\nမတူညီကြသော သိုင်းဆရာဂိုဏ်းချုပ်များ၏ အရပ်များ\nသုမနဘုရားသည် အတောင် ၉၀၊ သောဘိတ၊ အနောမဒဿီ၊ ပဒုမ၊ ပဒုမုတ္တရ၊ ဖုဿ ဘုရားတို့သည် အတောင် ၅၀၊ သုဇာတဘုရားသည် အတောင် ၅၀၊ သိဒ္ဓတ္ထ၊ တိဿ၊ ဝေဿဘူ ဘုရားတို့သည် အတောင် ၆၀၊ သိခီဘုရား သည် ၇၀၊ ကကုသန္ဓဘုရားသည် ၄၀၊ ကောဏာဂမနဘုရား သည် ၃၀၊ ကဿပဘုရားရှင်သည် အတောင် ၂၀၊ ဂေါတမ(ကုလား)ဘုရားသည် ၁၈-တောင် မြင့်၏။\nအထက်ပါ အဋ္ဌကထာလာ ဖော်ပြချက်များသည် ယုတ္တိဗေဒ ရှုထောင့်သက်သက်ကကြည့်လျှင် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ယုံကြည်စရာ မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် မေးခွန်းရှင်သိလိုသော အရပ်အစစ်အမှန် ဆိုသည်ကို မဖြေနိုင်ပါဟုပြောထားကြောင်း တွေ့ရပါတယ်.။ ယခုလက်ရှိလူများက ဂေါတာမ၏ အရပ်သည် ၁၈တောင်မြင့်လျှင် ဆွမ်းဘုန်းပေးသော ဒါကာ၊ ဒါကာမတို့မှာ အဘယ်သို့ ဆွမ်းဘုန်းပေးမည်နည်းဟု မေးခွန်းထုတ်ကြသည်.. ၁၈တောင်၏ အမြင့်မှာ နှစ်ထပ်အိမ်အမြင့်စာမျှလောက် ရှိပါတယ်.. ဒီအရပ် ၁၈ တောင်ကို လျော့ချမှာသာ ဖြစ်မည်.. နိူမိူုဆို သူ့ကိုဆွမ်းပေးမည် ဒါကာ ဒါကာမများက အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်ကနေ လိမ့်ကျပြီး သေမည်စိုးသောကြောင့် ဂေါတာမအရပ်ကိုပဲ လျော့ချလိုက်ပါကြောင်း မောင်းခတ်စည်တီး အသိပေးလိုက်ပါသည်ခင်ဗျာ... နောက်ဆုံး ဂေါတာမ(ကုလား) အရပ်သည် သာမန်လူအရပ်တို့ပင် မပိုဟု၍ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်... ရေးသားပြီးသား ကျမ်းဆရာ (သိုင်းဆရာ) ရဟန်းနာ များကမှားယွင်းစွာ လေရွှီးအထင်ကြီးအောင် ရေးသားမိခဲ့ကြောင်း ဖြစ်မိဟု ၀န်ခံခဲ့သည်.... (ဗုဒ္ဓ၀င် သိုင်းကျမ်း ပြင်တော့မယ်တခု စာရေးသူ ကြိုတင်အသိပေးထားတာ မကြာခင်ပြင်တော့မည်..)\nPosted by messenger at 8:44 PM\nLabels: မည်သူစကားကို မှတ်ယူရမည်နည်း.., မဟုတ်မမှန်သော ဗုဒ္ဓဘာသာ


အချိန်နဲ့ ဆိုင်တဲ့ အသုံးတွေ မှန်ကန်ကြဖို့ - Myanmar Network\nအချိန်နဲ့ ဆိုင်တဲ့ အသုံးတွေ မှန်ကန်ကြဖို့\nPosted by Soe Soe Win on January 7, 2015 at 11:34 in အင်္ဂလိပ်စာ သိကောင်းစရာ အဖြာဖြာ\nအင်္ဂလိပ်စာကို ရေးသား ပြောဆိုတဲ့အခါ အချိန်အခါတွေ၊ နေရာတွေ စသည်တို့ကို မကြာခဏ ညွှန်ပြ ပြောဆိုရေးသား ကြရပါတယ်။ သာမန်အားဖြင့် ပြောရတာလွယ်ကူတယ် ထင်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတစ်ရံ အချို့သော အသုံးတွေက ဘယ်ဟာမှားတယ်၊ ဘယ်ဟာမှန်တယ် ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရ ခက်တတ်ပါတယ်။ အချိန်နဲ့ဆိုင်တဲ့ အသုံးတွေထဲက နံနက်ပိုင်း (morning) နဲ့ ဆိုင်တဲ့ အသုံးတစ်ချို့ကို တင်ပြလိုက်ပါတယ်။\nမြန်မာစကားမှာ နေ့နဲ့ညဆိုပြီး နေရောင်ကို ကြည့်ပြီး အချိန်ကို အကြမ်းဖျဉ်း ပိုင်းခြား ပြောဆိုပါတယ်။ နေ့တစ်နေ့ကို ပိုင်းကြည့်မယ်ဆိုရင် မနက်(morning)၊ မွန်းတည့် (noon)၊ နေ့လည် (afternoon) နှင့် ညနေ(evening) ဆိုပြီး ရှိမှာပါ။ အဲ့ဒီအထဲမှာ noon ကလွဲရင် ကျန်တာတွေမှာ အချိန်အပိုင်းအခြား သတ်မှတ်ထားပြီး ကာလတစ်ခု ကြာရှည်ပါတယ်။ noon က မွန်းတည့်ချိန် တစ်ချိန်(အချိ်န်တိုကလေး)သာ ကြာမြင့်ပါတယ်။\nMorning ဆိုတဲ့ မနက်ခင်းကတော့ သင်အိပ်ယာမှ နိုးထတဲ့အချိန် ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်မှာ အလင်းရောင် စမြင်ရတဲ့ အချိ်န်ကနေ မွန်းတည့်အချိန် (noon) အထိ ဖြစ်ပါတယ်။\nMorning ကို စကားထဲမှာ လက်ရှိ ပြောနေတဲ့ နေ့ရဲ့ မနက်ကို ညွှန်ပြီး ပြောမယ်ဆိုရင် this morning လို့ ပြောပါတယ်။ “in this morning” လို့ ‘in’ ထည့်ပြီး မပြောရဘူးနော်။\n“When did it come?” – “This morning.”\nသင်ပြောနေတာ မနေ့က မနက်ကိုဆိုရင် yesterday morning လို့ ပြောရတယ်။ အလားတူဘဲ မနက်ဖြန်မနက်ကို ပြောရင် tomorrow morning သို့မဟုတ် in the morning လို့ ပြောရတယ်။\nYesterday morning, there were more than 10000 voters waiting at the poll stations.\nအတိတ်ကာလဖြစ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာကို ပြောချင်ရင်\nတစ်ခါတစ်ရံ morning ကို သုံးရင် ရှေ့က preposition ‘in’ ထည့်ရမလား ‘on’ ထည့်ရမလား ဝေခွဲ မရ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အတိတ်ကာလက ရက်တစ်ရက်ရဲ့ မနက်ခင်းမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအကြောင်းကို ပြောရင် ‘on’ ကိုသုံးရပါတယ်။\nShe left Mandalay on Sunday morning.\nOn the morning of our departure, an old man came up and spoke to him.\nနေ့တစ်နေ့ရဲ့ တစ်မနက်မှာဖြစ်တဲ့ အတိတ်ကာလက အကြောင်းအရာကို သရုပ်ဖေါ် (describe) ရင် that morning သို့မဟုတ် in the morning လို့ သုံးရတယ်။\nThat morning, I flew from Yangon to Mandalay.\nThe tracks told me what happened in the morning.\nမနေ့က မတိုင်ခင် ပြီးခဲ့တဲ့နေ့ ရဲ့ မနက်တုန်းက (တစ်နေ့မနက်က) ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို ပြောချင်ရင် the previous morning လို့ပြောရတယ်။\nဒီကနေ့ မနက်က (this morning)၊ မနေ့မနက်က (yesterday morning)၊ တစ်နေ့မနက်က (the previous morning) စသည်ဖြင့်ပေါ့။\nMy head felt clear, as it had been the previous morning.\nအတိတ်ကာလမှာ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာကို ပြောရာမှာ နောက်တစ်နေ့ မနက်ကိုတော့ ဒီလိုတွေ ပြောရတယ်။ the next morning / in the morning / next morning သို့မဟုတ် the following morning တို့ ဖြစ်တယ်။\nThe next morning I got up early and ate my breakfast.\nIn the morning John wanted to go out for fresh milk.\nNext morning we drove over to Ngwe Saung.\nပုံပြင်တို့ ဇာတ်လမ်းတို့မှာ မနက်ခင်းတစ်ခုမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်၊ ဘယ်မနက်လဲ ဆိုတာကို ဖေါ်ပြစရာ မလိုဘူး (ဥပမာ- တစ်ခုသော မနက်ခင်းမှာ၊ တစ်မနက်မှာ စသည်ဖြင့်) ဆိုရင် one morning လို့ရေးတယ်။\nOne morning there wasafire in the prison camp.\nလတစ်လရဲ့ တစ်ခုသော မနက်ခင်းမှာ ဖြစ်ပျက်တာကို ပြောချင်ရင် (ဥပမာ- ဇန်နဝါရီလရဲ့ တစ်မနက်မှာလို့ ပြောချင်ရင်) One January morning သို့မဟုတ် onaJanuary morning\nOne breezy March morning, Mrs Claire was in the kitchen preparing for lunch.\nOne morning in 1936, I accompanied Bertha to church.\nOne fine May morning, I went out forastroll.\nတစ်မနက်ခင်းမှာ ဖြစ်တော့မယ့် အကြောင်းကိစ္စကို ပြောချင်တဲ့အခါ ‘on’ ကို သုံးပါတယ်။\nThey are coming to see me on Friday morning.\nလာမယ့်ရက်တစ်ရက်မှာ ဖြစ်မယ့်ကိစ္စကို ပြောတဲ့အခါ ရက်ကို ဖေါ်ပြပြီးသားဖြစ်ခဲ့ရင် အဲ့ဒီရက်ကို ညွှန်ပြ ပြောဆိုတဲ့အခါ in the morning လို့ဘဲ သုံးလိုက်ရုံပါဘဲ။\nThe teams will arrive at Nay Pyi Daw Olympic Village on Sunday when Myanmar will play Thailand in the morning.\nရက်တစ်ရက်မှာဖြစ်မယ့် အကြောင်းကို ပြောနေရင်း အဲ့ဒီရက်နဲ့ နောက်တစ်နေ့မနက်ကို ညွှန်းပြီး ပြောမယ်ဆိုရင် the following morning လို့ ပြောရတယ်။\nWe will arrive in Yangon on Friday evening and set off for Ngwe Saung the following morning.\nပုံမှန် ဖြစ်လေ့ရှိတာကို ပြောတဲ့အခါ\nတစ်စုံတစ်ခုက မနက်တိုင်း ပုံမှန် ဖြစ်လေ့ရှိတာ (ဖြစ်လေ့ရှိခဲ့တာ) ကို ပြောချင်ရင် in the morning လို့ ပြောလို့ရသလို plural form နဲ့ in the mornings လို့ပါ ပြောလို့ရတယ်။\nI read all the papers in the morning.\nThe library may open only in the mornings.\nI had to get up very early in the mornings.\nShe stayed in bed in the mornings.\nအကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ခုက တစ်ပတ်လျှင်တစ်ကြိမ် ရက်တစ်ရက်ရဲ့ တစ်မနက်မှာ ပုံမှန် ဖြစ်လေ့ရှိတယ်လို့ ပြောချင်ရင် ‘on’ ကို သုံးပြီး နောက်မှာ ရက်နာမည်ကို တွဲကာ နောက်ဆုံးမှာ mornings (plural) နဲ့ အဆုံးသတ်ရတယ်။ (on + day of week + mornings)\nYou can deposit and withdraw money on Monday mornings.\nMy father mended shoes on Sunday mornings.\nနာရီ အချိန်တွေကို ပြောတဲ့အခါ မနက်ပိုင်းနဲ့ ညပိုင်းကို am/pm တို့နဲ့ ခွဲခြား ပြောရပါတယ်။ ဒါမှသာလျှင် ကိုယ်ပြောတဲ့အချိန်က မနက်ပိုင်းလား၊ ညနေ သို့မဟုတ် ညပိုင်းလား ဆိုတာ ပေါ်လွင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ စာ သို့မဟုတ် စကားမှာ အချိန်ကို ပြောပြီးရင် in the morning ကို ထည့် ပြောရတယ်။ (အလားတူဘဲ in the afternoon တို့ in the evening စသည်ဖြင့် ခွဲ ပြောရတယ်။)\nThey often hold management meetings at seven in the morning.\nIt was five o’clock in the morning.\nCollins COBUILD English Usage, 1992 စာအုပ်မှ မှီငြမ်းထားပါသည်။\nအင်ျဂလိပျစာကို ရေးသား ပွောဆိုတဲ့အခါ အခြိနျအခါတှေ၊ နရောတှေ စသညျတို့ကို မကွာခဏ ညှနျပွ ပွောဆိုရေးသား ကွရပါတယျ။ သာမနျအားဖွငျ့ ပွောရတာလှယျကူတယျ ထငျရပါတယျ။ ဒါပမေဲ့ တဈခါတဈရံ အခြို့သော အသုံးတှကေ ဘယျဟာမှားတယျ၊ ဘယျဟာမှနျတယျ ဆိုတာ ဆုံးဖွတျရ ခကျတတျပါတယျ။ အခြိနျနဲ့ဆိုငျတဲ့ အသုံးတှထေဲက နံနကျပိုငျး (morning) နဲ့ ဆိုငျတဲ့ အသုံးတဈခြို့ကို တငျပွလိုကျပါတယျ။\nမွနျမာစကားမှာ နနေဲ့ညဆိုပွီး နရေောငျကို ကွညျ့ပွီး အခြိနျကို အကွမျးဖဉျြး ပိုငျးခွား ပွောဆိုပါတယျ။ နတေ့ဈနကေို့ ပိုငျးကွညျ့မယျဆိုရငျ မနကျ(morning)၊ မှနျးတညျ့ (noon)၊ နလေ့ညျ (afternoon) နှငျ့ ညနေ(evening) ဆိုပွီး ရှိမှာပါ။ အဲ့ဒီအထဲမှာ noon ကလှဲရငျ ကနျြတာတှမှော အခြိနျအပိုငျးအခွား သတျမှတျထားပွီး ကာလတဈခု ကွာရှညျပါတယျ။ noon က မှနျးတညျ့ခြိနျ တဈခြိနျ(အခြိနျတိုကလေး)သာ ကွာမွငျ့ပါတယျ။\nMorning ဆိုတဲ့ မနကျခငျးကတော့ သငျအိပျယာမှ နိုးထတဲ့အခြိနျ ဒါမှမဟုတျ ကောငျးကငျမှာ အလငျးရောငျ စမွငျရတဲ့ အခြိနျကနေ မှနျးတညျ့အခြိနျ (noon) အထိ ဖွဈပါတယျ။\nMorning ကို စကားထဲမှာ လကျရှိ ပွောနတေဲ့ နရေဲ့ မနကျကို ညှနျပွီး ပွောမယျဆိုရငျ this morning လို့ ပွောပါတယျ။ “in this morning” လို့ ‘in’ ထညျ့ပွီး မပွောရဘူးနျော။\nသငျပွောနတော မနကေ့ မနကျကိုဆိုရငျ yesterday morning လို့ ပွောရတယျ။ အလားတူဘဲ မနကျဖွနျမနကျကို ပွောရငျ tomorrow morning သို့မဟုတျ in the morning လို့ ပွောရတယျ။\nအတိတျကာလဖွဈခဲ့တဲ့ အကွောငျးအရာကို ပွောခငျြရငျ\nတဈခါတဈရံ morning ကို သုံးရငျ ရှကေ့ preposition ‘in’ ထညျ့ရမလား ‘on’ ထညျ့ရမလား ဝခှေဲ မရ ဖွဈတတျပါတယျ။ အတိတျကာလက ရကျတဈရကျရဲ့ မနကျခငျးမှာ ဖွဈခဲ့တဲ့ ကိစ်စတဈခုအကွောငျးကို ပွောရငျ ‘on’ ကိုသုံးရပါတယျ။\nနတေ့ဈနရေဲ့ တဈမနကျမှာဖွဈတဲ့ အတိတျကာလက အကွောငျးအရာကို သရုပျဖျေါ (describe) ရငျ that morning သို့မဟုတျ in the morning လို့ သုံးရတယျ။\nမနကေ့ မတိုငျခငျ ပွီးခဲ့တဲ့နေ့ ရဲ့ မနကျတုနျးက (တဈနမေ့နကျက) ဖွဈပကျြခဲ့တာကို ပွောခငျြရငျ the previous morning လို့ပွောရတယျ။\nဒီကနေ့ မနကျက (this morning)၊ မနမေ့နကျက (yesterday morning)၊ တဈနမေ့နကျက (the previous morning) စသညျဖွငျ့ပေါ့။\nအတိတျကာလမှာ တဈစုံတဈခု ဖွဈခဲ့တာကို ပွောရာမှာ နောကျတဈနေ့ မနကျကိုတော့ ဒီလိုတှေ ပွောရတယျ။ the next morning / in the morning / next morning သို့မဟုတျ the following morning တို့ ဖွဈတယျ။\nပုံပွငျတို့ ဇာတျလမျးတို့မှာ မနကျခငျးတဈခုမှာ ဖွဈပကျြခဲ့တယျ၊ ဘယျမနကျလဲ ဆိုတာကို ဖျေါပွစရာ မလိုဘူး (ဥပမာ- တဈခုသော မနကျခငျးမှာ၊ တဈမနကျမှာ စသညျဖွငျ့) ဆိုရငျ one morning လို့ရေးတယျ။\nလတဈလရဲ့ တဈခုသော မနကျခငျးမှာ ဖွဈပကျြတာကို ပွောခငျြရငျ (ဥပမာ- ဇနျနဝါရီလရဲ့ တဈမနကျမှာလို့ ပွောခငျြရငျ) One January morning သို့မဟုတျ onaJanuary morning\nတဈမနကျခငျးမှာ ဖွဈတော့မယျ့ အကွောငျးကိစ်စကို ပွောခငျြတဲ့အခါ ‘on’ ကို သုံးပါတယျ။\nလာမယျ့ရကျတဈရကျမှာ ဖွဈမယျ့ကိစ်စကို ပွောတဲ့အခါ ရကျကို ဖျေါပွပွီးသားဖွဈခဲ့ရငျ အဲ့ဒီရကျကို ညှနျပွ ပွောဆိုတဲ့အခါ in the morning လို့ဘဲ သုံးလိုကျရုံပါဘဲ။\nရကျတဈရကျမှာဖွဈမယျ့ အကွောငျးကို ပွောနရေငျး အဲ့ဒီရကျနဲ့ နောကျတဈနမေ့နကျကို ညှနျးပွီး ပွောမယျဆိုရငျ the following morning လို့ ပွောရတယျ။\nပုံမှနျ ဖွဈလရှေိ့တာကို ပွောတဲ့အခါ\nတဈစုံတဈခုက မနကျတိုငျး ပုံမှနျ ဖွဈလရှေိ့တာ (ဖွဈလရှေိ့ခဲ့တာ) ကို ပွောခငျြရငျ in the morning လို့ ပွောလို့ရသလို plural form နဲ့ in the mornings လို့ပါ ပွောလို့ရတယျ။\nအကယျလို့ တဈစုံတဈခုက တဈပတျလြှငျတဈကွိမျ ရကျတဈရကျရဲ့ တဈမနကျမှာ ပုံမှနျ ဖွဈလရှေိ့တယျလို့ ပွောခငျြရငျ ‘on’ ကို သုံးပွီး နောကျမှာ ရကျနာမညျကို တှဲကာ နောကျဆုံးမှာ mornings (plural) နဲ့ အဆုံးသတျရတယျ။ (on + day of week + mornings)\nနာရီ အခြိနျတှကေို ပွောတဲ့အခါ မနကျပိုငျးနဲ့ ညပိုငျးကို am/pm တို့နဲ့ ခှဲခွား ပွောရပါတယျ။ ဒါမှသာလြှငျ ကိုယျပွောတဲ့အခြိနျက မနကျပိုငျးလား၊ ညနေ သို့မဟုတျ ညပိုငျးလား ဆိုတာ ပျေါလှငျမှာ ဖွဈပါတယျ။ စာ သို့မဟုတျ စကားမှာ အခြိနျကို ပွောပွီးရငျ in the morning ကို ထညျ့ ပွောရတယျ။ (အလားတူဘဲ in the afternoon တို့ in the evening စသညျဖွငျ့ ခှဲ ပွောရတယျ။)\nCollins COBUILD English Usage, 1992 စာအုပျမှ မှီငွမျးထားပါသညျ။\nTalking about the weather (ရာသီဥတုအကြောင်း ပြောခြင်း)\nPermalink Reply by htaylim on June 9, 2016 at 11:45\nPermalink Reply by Aye Thandar Moe on July 11, 2017 at 14:18\nI was confused after read this article.


ကျွန်တော်ပိုင်သော သူများမယား – alanlaymyar\nရဲရင့်ဦးအတွက်တော့ မေသက်နွယ်ရဲ့ s..xy ကျသော ခန္ဒာကိုယ်လေးက အရင်ကထက်ပင် ပို၍ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းလွန်းနေသည်။ အနက်ရောင်အတွင်းခံလေးတစ်စုံနှင့် မြင်သူယောက်ျားတိုင်း ငေးမောလောက်ရအောင် လှလန်းနေသည်။ တင်းကားနေသော တင်ပါးများရှေ့တွင် ပိုမောက်ကာ ဖောင်းကြွနေသော မေသက်နွယ်၏ စောက်ဖုတ်လေးက ရဲရင့်ဦးအတွက် မဟုတ်တော့ချေ။ ရဲရင့်ဦးကတော့ ရင်ခုန်မှုများနှင့် အချိန်တစ်ခုကို ဆောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီနေ့ညဟာ ရဲရင့်ဦးအတွက် cu..ld စိတ်ကို ပုံသွင်းမည့် ညဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရဲရင့်ဦးကို cu…ld ဘဝသို့ ပြောင်းလဲမည့်သူကတော့ မေသက်နွယ်နှင့် သူမ၏ အချစ်ဦး ကျော်ကျော်ထွန်းပင် ဖြစ်သည်။\n“မောင်.. ဘယ်လိုလဲ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား ခဏနေရင် ကိုကျော်ကျော်ထွန်းလာတော့မယ်နော်”\n“ဖြစ်ပါပြီကွာ ဒါပေမဲ့ မောင်ရင်တွေခုန်ပြီး လက်ဖျားတွေအေးနေတယ်”\n“ဟားဟား…. ဖြစ်ရလေမောင်ရယ် မောင်အရင်ကတောင် ဖုန်းထဲကနေကြည့်သေးတာပဲ ခုဟာကအပြင်မှာတွေ့ရမှာ ပိုကောင်းတာပေါ့ ဟုတ်ဘူးလား”\n“ဟုတ်ပါပြီသက်နွယ်ရယ် အတာဆိုလဲ ခဏလာပါဦး မောင်သက်နွယ်ကို ခဏချစ်ပရစေဦး”\n“ဟိုးထား… မောင်… နွယ်က ဒီနေ့ညမောင်အတွက်မဟုတ်ဘူး မောင်ဘာသာပဲ ထုလိုက်နော်”\n“ဟာ.. ငါ့မိန်းမကတော့ ပညာပြပြီကွာ”\nရဲရင့်ဦးလည်းမေသက်နွယ်ရဲ့ sexy ဖြစ်ပုံကိုကြည့်ရင်း ကိုယ့်ဘာသာပဲ လီးကိုဆွနေလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ရဲရင့်ဦးစိတ်ကို ဆွရန် ကုတင်ပေါ်တတ်ပြီး စောက်ဖုတ်ကို ပင်တီးပေါ်မှပွတ်ကာ ရမက်ထန်နေပုံများကို လုပ်ပြနေသည်။ ထိုနောက် ကုတင်ပေါ်တွင်ကုန်းကာ ခါးကိုကော့ထားပြီး ပင်တီထဲထိလက်ကိုနှိက်ကာ စောက်ဖုျကို ပွတ်ပြနေသည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း မေသက်နွယ်ရဲ့ ရမက်ထန်ပုံများကိုကြည့်ရင်း လီးကြီးမှာလဲ အလွန်တင်းတောင့်ကာ ဆက်တိုက်မြန်မြန်ထုနေလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် မေသက်နွယ်က ကုတင်ပေါ်ကဆင်းလာပြီး သူမလက်နှစ်ချောင်းကို ရဲရင့်ဦးပါစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ စုပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူမထည့်ကာစုပ်ခိုင်းလိုက်သော လက်နှစ်ချောင်းမှာ စောက်ရည်တွေနှင့် ရွဲကာစိုနေသည်။\n“မောင်…. ဘယ်လိုလဲ ကောင်းလားဟင်”\n“အရမ်းကောင်းတယ်ကွာ ဒီလီးကြီးက မောင့်မိန်းမစောက်ဖုတ်ကို လွမ်းနေပြီကွ”\nရဲရင့်ဦးလဲ သူတို့နှစ်ယောက်အိပ့်သော ကုတင်ပေါ်သို့တတ်ကာ အိပ့်လိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ သူမပင်တီလေးကို ချွတ်ကာ ရဲရင့်ဦးဘေးသို့ ဝင်လာသည်။ ထိုနောက် နှစ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်ပြီး ရဲရင့်ဦးမျက်နာပေါ်သို့ ခွကာ ထိုင်လိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးကလဲ အလိုက်သိစွာ လျှာကိုထုပ်ပေးလိုက်ပြီး မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်ကြီးကို နမ်းလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့အပေါ်မှနေပြီး ရဲရင့်ဦးမျက်နာကို တတ်ကာ ပွတ်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် မေသက်နွယ်က ရဲရင့်ဦးခါးပေါ်သို့တတ်လိုက်ပြီး လီးကိုဗိုက်ပေါ်တင်ကာ အပေါ်မှစောက်ဖုတ်နှင့် ပွတ်ဆွဲပေးနေလိုက်သည်။ ထိုချိန်တွင်တော့ ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက် ဘယ်လိုမှာမနေနိုင်တော့ပဲ မေသက်သက်နွယ်နို့များကို ဘရာပေါ်မှဆွဲကာ ချေနေသည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ပုံမှန်ထက်မှန်မှန် စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးနှင့် လီးအားပွတ်ဆွဲနေလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာလဲ လီးထိပ်က စောက်စိကို ပွတ်ဆွဲနေသောကြောင့် ကာမစိတ်များ အရှိန်မြင့်စွာတတ်လာနေသည်။\n“အ့…..အား………….. အား……….. အား………..”\n“ဟင့်အင်း မရဘူးမောင် မောင်ဒီတိုင်းပပြီးလိုက် မောင်ကိုဒီညလိုးခွင့်မပေးနိုင်ဘူး”အ\n“အား………. အား………. အား…………. အား…………..”\n“နွယ့် အစိကို အရမ်းထိတယ်ကွာ အား……….”\nရဲရင့်ဦးလဲ လီးကပေါက်ကွဲလောက်အောင်ထိ ကာမစိတ်များ အရှိန်တတ်လာသည်။ မေသက်နွယ်စောက်စီက ဒစ်ကိုပွတ်နေသောကြောင့် ရဲရင့်ဦး ဘယ်လိုမှမနေနိုင်ပဲ လိုးချင်လာသည်။ မေသက်နွယ်က အပေါ်ကနေပွတ်ချက်တွေမြန်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ပြီးသွားတော့သည်။\nရဲရင့်ဦးလဲ နောက်ဆုံးတွင်တော့ လီးကိုကိုင်ကာ မြန်မြန်ထုလိုက်တော့သည်။ ရဲရင့်ဦးတစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော ကာမအရသာကို ဒီတစ်ခါ ပတမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရကာ ပြီးသွားတော့သည်။မေသက်နွယ်ကတော့ ပြီးသည်နှင့်ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ ကုတင်ပေါ်တွင်မှိန်းကာ ခဏအနားယူနေလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကျော်ကျော်ထွန်းတစ်ယောက် ရဲရင့်ဦးတို့အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မေသက်နွယ်ကထကာ ခရီးဦးကြို လုပ်လိုက်သည်။\n“ကို မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ် ဒါကနွယ်ရဲ့အမျိုးသား ကိုရဲရင့်ဦးတဲ့”\n“ကိုလဲဝမ်းသာပါတယ်ကွာ ငါ့ညီက အရမ်းကံကောင်းတာပဲကွာ ကို့မှာတော့သူကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရတာ ရင်နာလို့မဆုံးဘူးကွာ”\n“အလိုမဟုတ်ပါဘူးဗျာ သက်နွယ်ရဲ့အချစ်ကိုရတဲ့ ကိုကျော်ကျော်ထွန်းက ကျွန်တော်ထက် အများကြီးကံကောင်းပါတယ်ဗျာ”\nရဲရင့်ဦးနှင့် ကျော်ကျော်ထွန်းလဲ ရောက်သည်နှင့် နှစ်ယောက်ကံကောင်းပြိုင်နေကြသည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ကျော်ကျော်ထွန်းရင်ခွင်ထဲ ထိုင်ကာ အင်္ကျီကြယ်သီးလေးများကို ဖြုတ်ပြီး ဆော့ကစားနေလေသည်။ ရဲရင့်ဦးနှင့် ကျော်ကျော်ထွန်းကတော့ သက်နွယ်ရဲ့ ရမက်ထန်နေပုံများကိုကြည့်ရင်း အလွန်သဘောကျနေကြသည်။\n“ညီလေးရေ မင်းမိန်းမကတော့ ထိန်းမနိုင်ဘူးကွာ”\n“အကိုကတော့သူကို ကြမ်းကြမ်းလေးဖြုတ်မယ်နော် မင်းလက်ခံရဲ့လား”\n“လက်ခံပါတယ်ဗျာ ခုချိန်မှာကျွန်တော်ကပိုင်ပဲပိုင်တာဗျ သူကအကိုမယားဖြစ်နေပြီး”\nကျော်ကျော်ထွန်းလဲ ပြောပြီးသည်နှင့် မေသက်နွယ်နှုတ်လမ်းများကို တရစပ်နမ်းပြစ်လိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ကျော်ကျော်ထွန်းလည်ပင်ကို သိုင်းဖက်ကာ အနမ်းများကို ပြန်လည်တန့်ပြန်လိုက်သည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းက နမ်းနေရင်းဖြင့် မေသက်နွယ်ဘရာလေးကို အပေါ်ပင့်တင်လိုက်ပြီး နို့သီခေါင်းလေးများကို ချေပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာ ရမက်များထန်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် နို့သီးခေါင်းလေးများမှာလဲ တင်းတောင့်ကာနေသည်။ ရဲရင့်ဦးကတော့ မေသက်နွယ်နှင့် ကျော်ကျော်ထွန်းရဲ့ ဖြစ်ပုံများကိုကြည့်ရင်း လီးကပြန်တောင်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် ကျော်ကျော်ထွန်းက ဘောင်ဘီကို ချွန်ပြစ်လိုက်သည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းရဲ့လီးကြီးမှာ ရဲရင့်ဦးထက်ကြီးကာ အကျောပြိုင်းပြိုင်းထကာနေသည်။ မေသက်နွယ်က ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကိုမြင်သိနှင့် တန်းကာစုပ်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။\n“ကို… ခုံပေါ်ကို ထိုင်လိုက်နော် နွယ် ကို့လီးကြီးကိုစုပ်ချင်လို့”\nကျော်ကျော်ထွန်းလဲ မေသက်နွယ်ပြောသည့်အတိုင်း ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ကြမ်းပြင်တွင် ခါးကိုရဲရင့်ဦးဘက်ကျော့ပြီး ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကြီးကို အားရပါးရစုပ်ပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က လီးစုပ်ပေးနေကြဖြစ်သောကြောင့် အထာနပ်လွန်းလှသည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကို အရင်ကကိုင်ကာ ဒစ်ပတ်လည်အား လျှာလေးဖြင့် ကလိပြီး ဒစ်ပိုင်လေးသာငုံကာ စုပ်ပေးလိုက်သည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းတစ်ယောက်လည်း မေသက်နွယ်စုပ်ချက်များကြားတွင် ကော့ပျံကာ ခံစားနေရသည်။ ရဲရင့်ဦးငတော့ မေသက်နွယ် ကျော် ကျော်ထွန်းအား စုပ်ပေးနေမှုများကိုကြည့်ပြီး အရမ်းပင်feelတတ်နေသည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကြီးကို စုပ်ရင်း လက်တစ်ဖက်က စောက်စီကိုနှိပ်ကာ ပွတ်ချေနေသည်။ ခဏအကြာတွင် မေသက်နွယ်က ကျော်ကျော်ထွန်း လီးကြီးကိုထုတ်ကာ ရဲရင့်ဦးကို လည့်ကြည့်လိုက်သည်။\n“မောင်…… အားနေရင်လာလေ နွယ်စောက်ဖုတ်က အရမ်းယားနေလို့ လာနမ်းပေးပါဦး”\nမေသက်နွယ်က ရဲရင့်ဦးအား ကြာမူသံလေးနှင် လှမ်းကာခေါ်လိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးကလဲ ချက်ခြင်းပဲ မေသက်နွယ်နောက်သို့ ဆင်းလာကာ မေသက်နွယ်၏ပင်တီလေးအား ချွတ်ပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ ပေါင်လေးကိုကားပြီး ကုန်းထားသောကြောင့် စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးတွင်းမှ စောက်ရည်လေးများစိမ့်ထွက်နေသည်ကိုပင် မြင်နေရသည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ ပင်တီလေးကို ချွတ်ပြီးသည်နှင့် မေသက်နွယ်တင်သားနှစ်ခြမ်းကို ကိုင်ကာ ဖြဲကြည့်လိုက်သည်။ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ လူတော်တော်များများနှင့် ခံထားသောကြောင့် စောက်ခေါင်းပေါက်လေးက အတိုင်းသာလေးပင် မြင်နေရသည်။ စအိုပေါက်လေးကတော့ ရဲရင့်ဦးတစ်ခာမှမလိုးဖူးပေမဲ့ တခြားသူများလိုးထားသောကြောင့် နောက်သို့အနည်းငယ် စူထွက်နေသည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ မနေနိုင်တော့ပဲ မေသက်နွယ် စောက်ဖုတ်အောက်ပိုင်းမှ ဖင်ထိရောက်အောင် လျှာအပြားလိုက် ယက်ချလိုက်သည်။မေသက်နွယ်မှာ ခါးလေးအနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကြီးအား အားဖြင့် စုပ်ထားလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ရဲရင့်ဦးက မေသက်နွယ် အောက်သို့ဝင်ကာ ပက်လက်လှန်ထားပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာ သူမအရမ်းကြိုက်သောပုံစံဖြစ်သောကြောင့် ရဲရင့်ဦးပေါ်သို့ ချက်ချင်ခွကာ ထိုင်လိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးမျက်နာပေါ်တွင် ခွကာကုန်းထားသောကြောင့် မေသက်နွယ်စောက်စိလေးမှာ ရဲရင့်ဦးနှုတ်ခမ်းနှင့် ကွတ်တိကျနေသည်။ ရဲရင့်ဦးကလဲ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးအလယ်မှ စောက်စိလေးကို သေချာငုံကာ စုပ်ပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာ ရဲရင့်ဦး၏ငုံစုပ်ချက်များကြောင့် လီးကိုပင် သေချာမစုပ်နိုင်တော့ချေ။ ထိုကြောင့် ကျော်ကျော်ထွန်းက မေသက်နွယ်ခေါင်းအားကိုင်ကာ လီးကြီးကို မေသက်နွယ်ပါးစပ်ထဲသို့ ဆောင့်ကာဆောင့်ကာ လိုးထည့်လိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာလဲ ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကြီးကို အလိုက်သင့် စုပ်ကာပေးလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကျော်ကျော်ထွန်းက လီးကြီးကို ပါစပ်ထဲမှ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။\nမေသက်နွယ်စကားမဆုံးချင်မှာပဲ ကျော်ကျော်ထွန်းက လီးကြီးကို ပါစပ်ထပြန်သွင်းလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာလဲ အသက်ပင် ရအောင်မနဲရှုလိုက်ရသည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းက မေသက်နွယ်ခေါင်းအားကိုင်ကာ လီးကြီးကို မေသက်နွယ်ပါစပ်ထဲတွင် အဆုံးထိရောက်အောင် ထိုးထဲ့ပြီး ခေါင်းကို လွတ်မပေးပဲ ထိန်းထားလိုက်သည်။ မေသက်နွယ် အသက်ရှုများကြပ်သွားသောကြောင့် ပေါင်များကိုစုကာ ရဲရင့်ဦးပေါ်သို့ ဖိကာထိုင်ချလိုက်သောကြောင့် ရဲရင့်ဦးပါ အသက်ရှုကြပ်သွားသည်။ မေသက်နွယ်မှာတော့ မျက်နာကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် နီရဲကာ မျက်လုံးများပါ ပြူးတတ်လာသည်။ ထိုခါမှ ကျော်ကျော်ထွန်းက လွတ်ပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ မေသက်နွယ်အဆင်ပြေသွားမှ အသက်ရှုချောင်သွားတော့သည်။ မေသက်နွယ်မှာ ထိုချိန်တွင်းတွင် ကာမစိတ်များအလွန်တတ်လာသောကြောင့် စောက်ရည်များထွက်ကာ ရဲဂင့်ဦးမျက်နာတစ်လုံး စိုရွဲသွားသည်။ ရဲရင့်ဦးကလဲ တစ်ဖက်ကလီးကိုင်ထုကာ မေသက်နွယ်ရမက်ထန်သောကြောင့် ထွက်လာသောစောင့်ရေများကို တစ်စက်မကျန် စုပ်ယူလိုက်သည်။ ပြီးမှ မေသက်နွယ်က ကျော်ကျော်ထွန်းပေါ်သို့ တတ်ကာ လီးကြီးကို စောက်ဖုတ်ဝင်တေ့ပြီး ဆောင်ချလိုက်သည်။\n“အား…….. ကောင်းလှချည်လားနွယ်ရယ်……… အရမ်းဆောင့်နိုင်တာပဲကွာ”\nမေသက်နွယ်ဆောင့်ချက်များမှာ ကျော်ကျော်ထွန်းပင် အော်ယူရလောက်အောင်ထိ ပြင်ထန်းလွန်းလှသည်။ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်မှာလဲ ကျော်ကျော်ထွန်းလီး ဝင်သွားရုံနှင့် လေအံသံများထွက်ပေါ်လာသည်။ ရဲရင့်ဦးကတော မေသက်နွယ်တို့နောက်မှထိုင်ပြီး မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်ထဲတွင် ကျော်ကျော်ထွန်းလီးဝင်နေပုံများကိုကြည့်ရင်း ရမက်များ ထန်နေတော့သည်။\nကျော်ကျော်ထွန်းစိတ်ထဲတွင်တော့ “သက်နွယ်ရဲ့ feelအပြည့်နှင့် မျက်နာလေးက အရင်ကထက်ပိုပြီး စွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုကလဲ ရဲရင့်ဦး ဆိုတဲ့ကျွန်တော့်အတွက် အသက်ရှုပင်ရပ်လောက်အောင် ရင်ခုန်မှုများစွာ ပေးစွမ်းနေသည်။ ကျွန်တော်တို့လင်မယားနှစ်ယောက် အိပ့်ခန်းထဲတွင် အသက်ရှုသံများ အသားခြင်းပွတ်ရိုက်သံများနဲ့ ညည်းသံများက တစ်ခန်းလုံးလွှမ်းခြုံနေသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ ချစ်ဇနီးလေးသက်နွယ်ရဲ့ တခြာသူတစ်ယောက်အပေါ် ပြုစုပေးနေပုံကိုကြည့်ပြီး ရင်သက်ရှုမောရင်း လီးကိုကိုင်ကာခပ်မြန်မြန်လေး ထုနေမိသည်။ ကုတင်ပေါ်က နှစ်ယောက်လဲ လှုပ်ရှားမှုတွေမြန်ဆန်ကာ အသက်ရှုးသံပြင်းပြင်းတွေနှင့် ကာမပန်းတိုင်တစ်ခုကို ချီတတ်နေကြသည်။ ခဏအကြာတွင် သက်နွယ်နှင့် ကျော်ထွန်းတို့နှစ်ယောက်လဲ နှစ်ယောက်တူကာမပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ငြိမ်သွားချိန်တွင် ကျွန်တော်လဲ တစ်ယောက်ထဲ ကာမပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ကျွန်တော်နှစ်သက်သော ဒီခြေနေတွေရဲ့အစကတော့ သက်နွယ်နဲ့ ကျွန်တော်စတွေ့တဲ့နေက စခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။”ဟုဆိုကာ သက်နွယ်နဲ့တွေ့ခဲ့သောရက်များကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်မြင်လာခဲ့သည်။\nရဲရင့်ဦးအတိတ်နေ့ရက်တွေ တစ်စချင်းပြန်မြင်ယောင်ပြီး အသိစိတ်ပြန်ဝင်ချင်တွင်တော့ ကျော်ကျော်ထွန်းနှင့် မေသက်နွယ်ဟာ နောက်ထပ်ကာမပန်းတိုင်ကိုရောက်ရန်ပင် ကြိုးစားနေကြပြီဖြစ်သည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းက မေသက်နွယ်နောက်မှ ဆောင့်လိုးနေပြီး မေသက်နွယ်အိုးကြီးများကို လည်း တဖြန်းဖြန်းမြည်အောင် ရိုက်ကာ လိုးနေခြင်းဖြစ်သည်။ကျော်ကျော်ထွန်းက မေသင်နွယ်အိုးကြီးကို ဖြန်းခနဲနေအောင် တစ်ချက်ရိုက်ပြီး လီးကြီးကို မေသက်နွယ်ဖုတ်ထဲမှ နှုတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ကာ ဂွင်ထုနေသည်။ မေသက်နွယ်အိုးကြီးမှာ ကျော်ကျော်ထွန်းရိုက်ကာ လိုးထားသောကြောင့် တင်သာနှစ်ခြမ်းတွင် ရဲကာနေသည်။ စောက်ဖုတ်လေးမှာလဲ ကျော်ကျော်ထွန်းလီးရာထင်ကာ ပြဲအာအာလေးကျန်နေခဲ့သည်။\n“မောင်….. လာပါဦး… နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို ယက်ပေးပါဦး”\nမေသက်နွယ်က ကုတင်စပ်တွင် ပေါင်ကားကာ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲပြီး ရဲရင့်ဦးအား ခေါ်လိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း ကုတင်အောက်တွင် ဒူးထောက်ကာ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို ယက်ပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ တခါးပြီးထားပြီး ရေးဆေးမထားသောကြောင့် လရည်နှင့် စောက်ရည်များရောကာ အနှစ်ကလေးများပင်ဖြစ်နေသည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ ထိုပုံစံလေးကို မြင်သည်နှင့် ဘယ်လိုမှမနေနိုင်ပဲ တစ်ဖက်ကလီးကိုကိုင်ကာ ထုနေလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က စောက်ဖုတ်ယက်ခံရသည်ကို အားမရတော့ပဲ ရဲရင့်ဦးခေါင်းကိုကိုင်ကာ စောက်ဖုတ်းကြီးနှင့် ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင်\n“မောင်….. ဖင်ပေါက်လေးကိုယက်ပေး နွယ်ဖင်ခံမလို့”\nရဲရင့်ဦးလဲ ချက်ခြင်းပဲ မေသက်နွယ်ပေါင်နှစ်ခေါင်းကို မြှောက်ကာ ဆူတူတူဖြစ်နေသော ဖင်ဝလေးကို ယက်ပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးက ဖင်ဝလေးအား လျှာဖြင့်ထိုးလိုက်သည်နှင့် မေသက်နွယ်ဖင်ဝလေးမှာ ဟစိဟစိလေးလုပ်လာသည်။ ရဲရင့်ဦးလည်းမေသက်နွယ်ဖင်ဝလေးကို သေသေချာချာ .ယက်ပေးလိုက်သည်။\nမေသက်နွယ်က ရမက်သံလေးဖြင့် ရဲရင့်ဦးအား ရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ ရပ်ပေးလိုက်ချိန်တွင် မေသက်နွယ်ကထကာ ကျော်ကျော်ထွန်း၏ ထောင်ထားသောလီးပေါ်သို့ ဖင်ဖြင့်ဆောင့်ကာ ချလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က အရင်ထဲကခံစရှိနေသောကြောင့် တစ်ချက်မှတွန့်သွားချင်းမရှိပဲ ကျော်ကျော်ထွန်းလီးပေါ်တွင် ဆက်တိုက်ဆောင့်လိုးနေသည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းကသော မေသက်နွယ်နို့လေးများကို လက်ဖျားနှင့်ရိုက်ပြီး ခေပေးနေသည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ မေသက်နွယ် ရဲရမက်ထန်နေပုံများကိုကြည့်ပြီး လီးလဲ ပြန်တော်လာသည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ကျော်ကျော်ထွန်း နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းရင် ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကို ဆောင်ကာလိုးနေသည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကြီး ပြန်ထွက်လာတိုင်း မေသက်နွယ်ဖင်လေးမှာ နောက်သို့ စူကာလိုက်လာသည်။\n“အား……. ကောင်းလိုက်တာကိုရယ်……… ကို့လီကြီးက မောင်ထက်နှစ်ဆလောက်ရှိတယ်သိလား…… နွယ့်အပျိုစင်လေးကို ရအောင်ယူခဲ့တဲ့လီမို့ နွယ်အရမ်းစွဲနေပြီ သိလား”\n“အား……….. အား………… ကောင်းလိုက်တာကိုရယ်……….အား………… အား………….”\nရဲရင့်ဦးမှာ မေသက်နွယ်ပြောစကားကြားလိုက်သည်နှင့် ရဲရင့်ဦးလီးမှာ တောင်သထက်ပိုတောင်လာသည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကို ရမက်ထန်ထန်နှင့် ဆောင့်နေမှုများက ရဲရင့်ဦးအတွက် ကာမစိတ်ကိုပိုတတ်စေသည်။ ခဏအကြာတွင် မေသက်နွယ်ကို ကျော်ကျော်ထွန်းက ကုတင်ပေါ်တွင် မှောက်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုနောက်မှ မေသက်နွယ်၏ ကောက်နေသော တင်သားများကြားမှ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးအား အပေါ်မှနေပြီး တဖြောင်းဖြောင်းမြည်အောင် လိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာလဲ ကျော်ကျော်ထွန်းလီး ဒဏ်ကိုအတော်ပင်ခံစားနေရသည်။ ရဲရင့်ဦးကတော့ ကျော်ကျော်ထွန်း လီးဏ်ကြောင့် အိပ့်ယာခင်းများကိုစုပ်ကိုင်ကာ တအားအား အော်နေသော ပုံစံလေးကိုကြည့်ကြာ ဆက်တိုက်ပဲ ထုချလိုက်တော့သည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ ကုတင်ပေါ်သို့တတ်ကာ မေသက်နွယ်မျက်နာနားတွင် ဆက်တိုက်ထုချလိုက်ပြီး ပြီးလိုက်တော့သည်။ ခဏအကြာတွင် ကျော်ကျော်ထွန်းလဲ မေသက်နွယ်တင်သားများပေါ်တွင် ပြီးလိုက်တော့သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ကျော်ကျော်ထွန်းလီးကြီးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်ပင်ပြီးခဲ့သည်။ မိမိယောက်ျားရှေ့တွင် အလိုးခံရသည်မို့ ရမက်များပိုထန်ကာနေတော့သည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းလဲ ထိုနေ့ညကတစ်လုံး မေသက်နွယ်အား လိုးပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးမှာလဲ ကျော်ကျော်ထွန်းနှင့်မေသက်နွယ်တို့နှစ်ယောက် လိုးကြဆော်ကြပုံများကို feelရင်း လရည်ပင်ခန်းလောက်အောင်ထိ ထုခဲ့ရသည်။\nနောက်နေ့မနက် ကျော်ကျော်ထွန်းပြန်သွားတော့မှ မေသက်နွယ်နှင့် ရဲရင့်ဦးတို့နှစ်ယောက်လဲ အမောဖြေကာ အိပ့်ရတော့သည်။ ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက်ကတော့ ကျော်ကျော်ထွန်းပယ်ပယ်နယ်နယ် လိုးသွားသောကြောင့် နွမ်းနယ်နေသော မေသက်နွယ်အား ဖက်ကာ အိပ့်လိုက်တော့သည်။ ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက်အိပ့်ယာနိုးတော့ ညနေပင်အစောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ မေသက်သက်နွယ်ကတော့ ရဲရင့်ဦးဘေးတွင် မရှိတော့။ ရဲရင့်ဦးလဲ အိပ့်ယာမှထကာ မေသက်နွယ်အားရှာရန် ပြင်လိုက်မှ ရေချိုးခန်းတွင်းမှအသံကြားရတော့သည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ မေသက်နွယ်ရှိရာ ရေချိုးခန်းတွင်းသို့ လိုက်ဝင်သွားလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ရေချိုးခန်းတွင်းတွင် စောက်ဖုတ်ကိုရေပြောင်အောင် ဆေးနေသည်။\n“သက်နွယ်….. ဘယ်လိုလဲ ကိုကျော်ကျော်ထွန်းလိုးသွားတာ… စောက်ဖုတ်လေးတော်တော်ပြဲသွားပြီလား….”\n“မပြဲပါဘူးမောင်ရယ်….. ဒီလောက်လေးနဲ့တော့ နွယ်ကအေးဆေး”\n“ဟင်…….. အတာဆိုသက်နွယ်က ဒီလီးထက်ကြီးတာကို ခံဖူးတယ်ဆိုတဲ့သဘောလားကွ”\n“ကဲပါမောင်ရယ် နွယ်ဗိုက်ဆာနေပြီ ရေမြန်မြန်လာချိုးတော့ ပြီးရင်အပြင်ထွက်စားရအောင်”\nရဲရင့်ဦးလဲ မေသက်နွယ်နှုတ်ခမ်းလေးအားနမ်းရင်း ရေဝင်ချိုးလိုက်သည်။မေသက်နွယ်နှင့် ရဲရင့်ဦးတို့ ရေချိုးကာ အပြင်သွားဖို့ပြင်ဆင်နေကြသည်။\n“သက်နွယ်….. ဒီနေ့ည အတွင်းခံတွေ မဝတ်ခဲ့နဲ့နော် မောင်ဒီတိုင်းလေးမြင်ခြင်လို့”\n“ဟာ…. မောင်ကလဲကွာ နွယ်ဒီတိုင်းကြီးမနေရဲပါဘူး”\n“လုပ်ပါကွာ မောင့်မိန်းမက ဘယ်လောက်လှလဲဆိုတာ လူတွေကြည့်ရအောင်”\nမေသက်နွယ်လဲ ဒူးအပေါ်လောက်ရှိတဲ့ ဂါဝန်အရှည်လေးကို ခါးမှကျိုးလေးစီးကာ ဝတ်ခဲ့လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ နှစ်ယောက်အတူထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ စားသောက်ဆိုင်ထဲတွင်လည်း ဘီယာသောက်သောသုများ ညနေခင်းမို့စည်ကားလွန်းနေသည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ စားသောက်စရာများနှင့် အရက်ပုလင်းမှာလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးက ဆိုင်ထဲရောက်တာနှင့် မေသက်နွယ်ပေါင်လေးကို ပွတ်ကာ ဂါဝန်လေးကို ပေါင်းရင်းနားထိ မတင်ထားလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က လူတွေနဲ့မို့ ရဲရင့်ဦးကို ထိန်းသော်လဲ ရဲရင့်ဦးကတော့ အချော့မပေးချေ။ မေသက်နွယ်ကတော့ လူတွေအများကြီးကြားထဲတွင် ပွတ်ခံနေရသောကြောင့် စောက်ဖုတ်လေးမှ စောက်ရည်လေးများနှင့် စို့လာသည်။\n“မောင် အရမ်းမကဲနဲ့ကွာ ဟိုဘက်ဝိုင်းကလူတွေက နွယ့်ကိုကြည့်နေကြပြီး”\n“ကြည့်ပစေပေါ့ကွာ မောင့်မိန်းမကို လှလို့ကြည့်တာပဲဟာ”\n“သူတို့က နွယ့်အောက်ပိုင်းကိုကြည့်တာကွ မောင်လက်ခဏဖယ်ဦး”\nထိုခါမှ ရဲရင့်ဦးလဲ မေသက်နွယ် စောက်စီလေးကို ပွတ်ကာပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ရဲရင့်ဦးလက်မောင်းလေးကိုကိုင်ကာ ခေါင်းကိုငုံ့ထားသည်။ မေသက်နွယ်လဲ စောက်စိကို ပွတ်ပေးနေခြင်းကြောင့် သတိလွတ်ကာ ပေါင်ကိုကားပေးမိလိုက်သည်။ စားပွဲထိုးလေး စားသောက်စရာတွေလာချမှ ရဲရင့်ဦးလည်း ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မျက်နာလေးကိုကြည့်လိုက်တော့ ရမက်စိတ်များနှင့် မျက်နာလေးပါရဲနေတော့သည်။ ရဲရင့်ဦးနဲ့မေသက်နွယ်လဲ စားသောက်စရာရှိတျိာားကို စားသောက်လိုက်ကြသည်။ ရဲရင့်ဦးက မေသက်နွယ်ကို အချိုရည်ထဲတွင် အရက်ထည့်ကာ တိုက်လိုက်သည်။\n“သက်နွယ် မောင်တို့ဒီည ဒီနားကဟိုတယ်မှာပဲ အိပ့်ကြမယ်လေ ဘယ်လိုလဲ”\n“မောင့်သဘောလေ သက်နွယ်ကတော့ဘယ်မှာအိပ့်အိပ့် ဘယ်သူနဲ့အိပ့်အိပ့်ရတယ်”\n“လူဆိုးမလေးပါကွာ ကဲပါလာ အတာဆိုလဲ ဟိုတယ်သွားနားကြမယ်”\nရဲရင့်ဦးနဲ့ မေသက်နွယ်လဲ ဟိုတယ် အခန်းတစ်ခန်းယူခဲ့လိုက်ကြသည်။ အခန်းထဲရောက်သည်နှင့် ရဲရင့်ဦးက မေသက်နွယ်နှုတ်ခမ်းများအား စနမ်းလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ရဲင့်ဦးခါးကို ဖက်ကာ အနမ်းများပြန်ပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးကတော့ မေသက်နွယ်တင်သားများကို ကိုင်ကာချေရင်း နမ်းနေလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က ခဏအကြာတွင် နမ်းတာကိုရပ်လိုက်ပြီး ရဲရင့်ဦးလီးကိုထုပ်ကာ ငုံစုပ်ပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးမှာတော့ ချက်ချင်းနတ်ပြည်သို့ ရောက်သွားသည်ဟု ထင်ရလောက်အောင် ကောင်းသွားသည်။ မေသက်နွယ်စုပ်ချက်များမှာလဲ အရင်ကထက်ပိုကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။\n“အား……… ကောင်းလိုက်တာကွာ……. တခြားသူတွေလဲ ဒီနှုတ်ခမ်းလေးကို စွဲနေမှာပဲနော်..”\nမေသက်နွယ်က လီးထိပ့်လေးကို နှုတ်ခမ်းလေးနှင့် တေ့ကာ စုပ်ပေးလိုက်ချိန်တွင်တော့ ရရင့်ဦးမှာ ဘယ်လိုမှထိန်းမထားနိုင်ပဲ လရည်များထွက်ကာ ပြီးသွားခဲ့သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ရဲရင့်ဦးလီးမှ လရည်များကို အကုန်စုပ်ယူကာ မျိုချပြစ်လိုက်တော့သည်။\nရဲရင့်ဦးလဲ မေသက်နွယ်ကို ကုတင်ပေါ်တင်ကာ ဂါဝန်းလေးလှန်ပြီး ဖောက်ဖုတ်လေးကာ နမ်းပြစ်လိုက်သည်။ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ မနေ့ညက ကျော်ကျော်ထွန်းလိုးထားသောကြောင့် ပြဲလှန်ကာနေသည်။ မေသက်နွယ်၏ကာမရမက်ကောင့် စောက်စီလေးမှာ တောင်ထနေသည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း မေသက်နွယ်စောက်စိလေးအား ဦးစားပေးကာ စုပ်နမ်းပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးရဲ့စုပ်ချက်များကြောင့် မေသက်နွယ်တစ်ယောက် အိပ့်ယာခင်းများအား စုပ်ကိုင်ကာ ကော့ပျံနေသည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း ဆက်မနမ်းတော့ပဲ မေသပ်နွယ်ဘေးတွင် ဝင်အိပ့်ကာ စောက်ဖုတ်လေးအား လက်ဖြင့် ပွတ်ပေးလိုက်သည်။\n“သက်နွယ်…… လီးကြီးကြီးနဲ့ ခံခဲ့တဲ့အကြောင်း မောင့်ကို ပြောပြပါလားဟင်”\nရဲရင့်ဦးက မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖြင့် ဖြေးဖြေးချင်းလေး လိုးနေလိုက်သည်။\n“နွယ်နဲ့သူက ကျောင်းထဲမှာတွေ့တာ သူကလဲနွယ့်လိုပဲ ကျောင်းဆရာလေ နွယ်နဲ့မောင် လက်ထပ်ပြီးမှ သူကပြောင်းလာတာ နွယ့်ကိုသူက အိမ်ထောင်ဘယ်မှန်မသိဘူး ထိကပါးရိကပါးလုပ်တာသိလား ကျန်တဲ့ဆရာတွေက ပြောတော့မှ နွယ်အိမ်ထောင်ဘယ်မှန်းသိသွားတာ”\n“သူကနွယ့်ကို fbကနေစပြီး စကားပြောတာ နွယ်လဲသူနဲ့အသိုက်သင့်ပြောပေးရင်းနဲ့ သူကိုကြွေသွားတာ မောင်ကိုမချစ်လို့မဟုတ်ဘူးနော် နွယ်ကသူကိုသဘောကြတာ ”\n“အပြောကောင်းတယ်ကွာ မောင့်မိန်းမကတော့ ဆက်ပြောပြပါဦးကွ ”\n“သူနာမည်က ဝေယံတဲ့ သူနွယ့်ကို အအေးဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာချိန်းတာ အအေးသောက်ရင်းနဲလဲလေ နွယ်ရဲ့နို့တွေကို ကြည့်လိုက်တာမှ မျက်လုံးကျွတ်ကျမတတ်ပဲ နွယ်ကလဲ အဲ့နေ့ကသေချာ လည်ပင်းအဟိုက်ရွေးဝတ်သွားတာလေ ဟိဟိ”\n“သူကလိုးရင်း နုနုညံညံ မလိုးတတ်ဘူးတဲ့ နွယ်လဲသူနဲ့တွေ့ပြီးထဲက ကြမ်းကြမ်းလိုးတာကို ပိုကြိုက်သွားတာသိလား”\n“သူနဲ့အတူတူ ကျောင်းနားက တည်းခိုခန်းကိုသွားတာ အဲ့မှာ နွယ့်တပည့်ကောင်လေးနဲ့တွေ့တာပဲ ဟို…… မောင်တွေ့တဲ့ videoထဲက ကောင်လေးလေ”\n“အခန်းထဲလည်းရောက်ရော ကိုဝေယံက နွယ့်လက်နှစ်ဖက်ကို စုကိုင်ပြီးတော့ အပေါ်မြှောက်ပြစ်လိုက်တာသိလား ပြီးတော့မှနှုတ်ခမ်းတွေကိုလာနမ်းတာ သူရဲ့အနမ်းတွေက တအားကြမ်းတာပဲသိလား နွယ့်နှုတခမ်းလေးကို ထော်နေအောင်နမ်းတာ လက်နှစ်ဖက်ကိုလည်းချုပ်ထားတော့ နွယ်မှာလေ သူ့ကိုလည်းဖက်လို့မရ သေချာလည်းပြနမ်းလို့မရနဲ့ ရွစိရွစိဖြစ်လာပြီး စိတ်တွေလဲ အရမ်းလှုပ်ရှားတာပဲ ပြီးတော့မှ သူကမေးတယ်သိလား “ခပ်ကြမ်းကြမ်းကြမ်းချစ်ချင်တယ် ရမလား”တဲ့ နွယ်လဲအတွေ့ကြုံသစ်မို့ ရတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ် ”\n“မောင်သိလား ဘယ်တုန်းထဲကဆောင်ထားလဲမသိဘူး သူကျောင်းလွယ်အိပ့်ထဲမှာ ကြိုးတွေပါလာတယ် အဲ့ကြိုးတွေနဲ့ နွယ့်လက်တစ်ဖက်စီကိုတုတ်ပြီး ကုတင်တိုင်တိပ့်တစ်ဖက်စီကို တုတ်ချီလိုက်တာ ခြေထောက်တွေလဲ အဲ့တိုင်းချည်လိုက်တော့ နွယ်မှာ ကားယားပြီးဖြစ်နေတာ ပြီးတော့မှသူက နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို နမ်းတာ နွယ့်မှာကော့ပျံနေတာပဲ သူကစောက်ဖုတ်လေးကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ဖိဖိပြီးစုပ်ယူတာ နွယ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးကို လူးလိမ့်နေတာပဲ လက်တွေခြေထောက်တွေလဲ ကြိုးနဲ့ချီထားတော့ နွယ့်မှာရမက်တွေပိုလာပြီးတော့ စောက်ဖုတ်ထဲက အရေတွေက တစ်စက်စက်နဲ့ကိုစီကျနေတာ သူကလဲလေ နွယ်စောက်ဖုတ်ထဲက ထွက်တဲ့အရေတွေကို အကုန်သောက်ပြစ်တာသိလား ပြီးတော့မှ သူ့လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ထိုးပြီးမွှေတာ g spot နေရာကို တန်းနေအောင်ထိတယ်သိလား နောက်တော့သူက အားမရနိုင်ပဲ လက်သုံးချောင်းလုံးကို ထိုးထည့်တာ နွယ့်စောက်ဖုတ်လေးထဲမှာ ပြည့်သိပ့်သွားတာပဲသိလား”\n“ထိုချိန်တွင် ရဲရင့်ဦးကလဲ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးထဲအား လက်သုံးချောင်းထည့်ကာ မွှေပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က ပေါင်ကိုကားကာ ဝင်သထက်ဝင်အောင် ကော့ကော့ပေးရင်း ဆက်ပြောနေသည်။”ပြီးတော့မှ ခြေထောက်က ကြိုးနှစ်ချောင်းကို ဖြုတ်ပေးပြီး နွယ့်ပေါင်းကြားမှာ နေရာယူလိုက်တာသိလား နွယ်လဲ သူလီးဘယ်လောက်ရှိမလဲလို့ ကြည့်လိုက်တာ နွယ်တောင်လန့်သွားတယ်သိလား သူလီးကြီးကလေ နွယ်လက်တစ်စုပ်စာလောက်တောင်မကဘူး နွယ်ဆိုသူ့လီးကြီးကိုစုပ်ပေးရင် ဒစ်ထိပ့်လေးပဲစုပ်ပေးလို့ရတာ အဲ့လီးကြီးနဲ့လေ နွယ့်စောက်စိလေးကို ပွတ်ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းခြင်းလေးလိုးတာ ဒါပေမဲ့လေနွယ်မှာအော်လိုက်ရတာ ပါကင်ဖောက်ခံရတဲ့အတိုင်းပဲသိလား”\n“အော်……. အတာကြောင့် မောင့်မိန်းမစောက်ဖုတ်ပြဲလာတာပေါ့ ဘယ်လောက်ထိပြဲလည်းမသိဘူး စမ်းကြည့်ဦးမှ ”\n“မောင်ရယ် မောင်လက်လေးချောင်းလောက်တော့ အေးဆေးပဲသိလား”\nရဲရင့်ဦးလဲ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ လက်လေးချောင်းလုံးထည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟုတ်သည် မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ လက်လေးချောင်းလုံးဝင်တာပင် ဘယ်လိုမှမနေခြေ။\n” သူ့လီးကြီးနဲ့လိုးလိုက်တော့ ဖောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးကို ပူးထူးသွားတာပဲသိလား သူ့လီးကြီးကလဲ တစ်စို့ကြီးလေ သူကတော့ခဏလေးညာင့်ပြီး လိုးပေးတာ နွယ်လဲနောက်ပိုင်းကျ စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးယားလာပြီး ကောင်းလာရော အဲ့တော့မှသူက ပြစ်ပြစ်ပြီးဆောင့်လိုးတာသိလား နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာတော့ ပူးထူးနေတာပဲ”\nရဲရင့်ဦးလည်း ဘယ်လိုမှမနေနိုင်တော့ပဲ မေသက်နွယ်ပေါင်ကြားဝင်ကာ စောက်ဖုတ်လေးကို လိုးလိုက်တော့သည်။ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ စောက်ရည်များနှင့်မို့ ရဲရင့်ဦးလီးတစ်ချောင်းလုံး အထစ်ငေါ့မရှိ ဝင်သွားသည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ရဲရင့်ဦး လိုးကောင်းစေရန် အစွမ်းကုန်ဖြဲကားပေးထားလိုက်သည်။\n“နွယ် သူကနွယ်စောက်ဖုတ်ကို ဘယ်လိုလိုးသေးလဲဟင်”\n“လိုးတာပေါမောင်ရဲ့ ကိုသူပေါ်ကတတ်ဆောင့်ခိုင်းပြီး နွယ်အိုးနှစ်လုံးကို တစ်ဖုန်းဖန်းမြည်အောင်ရိုက်လိုးတာသိလား ပြီးတော့လေ နွယ်မအော်နိုင်အောင် နွယ့်ပါစပ်ထဲကို နွယ့်ပင်တီလေးလုံးပြီးထည့်ပေးထားတာ နွယ်ဆိုလေ မျက်ရည်တွေထွက်ကျလောက်အောင်ထိကောင်းတာ သူကဖင်ကိုရိုက်လေ နွယ်စောက်ဖုတ်ထဲမှာယားပြီး ကောင်းလေပဲသိလား ပြီးတော့လေ နွယ့်နို့နှစ်လုံးကို သူကြိုးတွေနဲ့ချည်ပြီး ဘရာလိုးဝတ်ပေးထားတာ နွယ်နို့တွေမှာလေ တုန်ခါနေတာပဲသိလား”\nရဲရင့်ဦးဆောင့်ချက်များမှာလဲ အရင်ကထက်ပိုကာ မြန်လာသည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက်လဲ ပြောရင်းဖြင့် ဘယ်လိုမှမနေနိုင်ပဲ နို့တွေကိုကိုင်ကာ ပွတ်ချေနေသည်။\n“နောက်ပြီးလေ နွယ့်ကိုရေချိုးခန်းထဲခေါ်ပြီး ရေပန်းနဲ့နွယ်လက်ကို ကျိုးချည်ပြီးနောက်ကလိုးတာဆိုလေ နွယ်မှာ ပေါ့နေအောင်ခံရတာ သူကနောက်ကအားပါပါစောင့်လိုးရင်းနဲလဲ နွယ့်နို့သီခေါင်းလေးတွေကို ချေပြီး ဆွဲလိုးတာ နွယ်အရမ်းကြိုက်တာပဲသိလား… ပြီးတော့လေ နွယ်ဖင်ထဲကို ဖန်နဲ့လုပ်ထားပြီး ထိပ့်က အလုံးပါတဲ့ဖင်ပေါက်ချဲတဲ့ဟာ တပ်ပေးပြီး စောက်စီကို နောက်ကနေပွတ်ပြီးလိုးတာ နွယ်ဆိုအဲ့နေရာမှတင် ခွေကျသွားတာပဲ”\n“အား……… အား………… ကောင်းလိုက်တာကွာ မောင့်မိန်းမကို သူကဘယ်ကိုလိုးတေးလဲဟင်”\n“လိုးတာပေါ့မောင်ရဲ့ နွယ်ခွေကျနေတာကို ပြန်ထူပြီးတော့ နွယ်င့်္်ကို လိုးတာ နွယ်ဆိုမျက်ဖြူတွေပါ ဆိုက်သွားတာပဲသိလား”\n“အား……. အား………. ပြွတ် ……… ပြွတ်……… အား……… အား…………”\n“အား………… မောင် ဆောင့် ဆောင့် နွယ်လဲ ပြီးတော့မယ်…….. အား……………”\nရဲရင့်ဦးလဲ မေသက်နွယ် ပြန်ပြောပြတာကို နားထောင်ရင်း ဆက်တိုက်ဆောင့်လိုးချလိုက်တာ မေသက်နွယ်နှင့် ပြိုင်တူပြီးသွားသည်။ မေသက်နွယ်မှာ ရမက်တွေထန်နေဆဲမို့ ရဲရင့်ဦး၏ ပြီးသွားသောလီးကို စောက်ဖုတ်တွင်းမှ ညှစ်ကာယူနေသည်။\nမေသက်နွယ်နှင့် ရဲရင့်ဦးလည်း ဖက်ကာ မှိန်းနေလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က ရဲရင့်ဦးနဖူးပေါ်တွင် ရှိသောချွေးလေးများကို သုပ်ပေးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းခြင်းနမ်းလိုက်သည်။ ထိုနောက်မေသက်နွယ်က လှပသောအပြုံလေးနှင့်\n“မောင်…… ဘယ်လိုလဲ cuckold အရသာသစ်တစ်မျိုးလေး ခံစားချင်သေးလား”\n“မောင့်ကို ဘယ်လိုခံစားစေချင်လို့လဲကွ မိန်းမမှာ အကြံရှိလား”\n“ရှိတာပေါ့မောင်ရဲ့ မောင့်အတွက်ရော နွယ့်အတွက်ပါ ကောင်းတဲ့အကြံလေ”\n“မောင်မိန်းမကတော့ကွာ တခြားလီးကို ဆာနေပြန်ပြီလားကွ ”\n“ဒါပေါ့ မောင့်လီးကသေးသေးလေးလေ နွယ်ကလီးကြီးမှ ခံလို့အားရတာသိဘူးလား”\nရဲရင့်ဦးက မေသက်နွယ် နဖူးလေးကို လက်သီးလေးနှင်ထုကာ ရယ်လိုက်သည်။\n“ဟုတ်ပါပြီကွာ လီးကြီးကြီးနဲ့ မောင့်မိန်းမစောက်ပတ်ပြဲသွားအောင် လိုးလွတ်လိုက်ကာစေဗျာ”\n“ဟိ… အလိုပြောတော့ရော နွယ်ကကြောက်မယ်ထင်လား”\nနှစ်ယောက်သားရယ်ရင်း မေသက်နွယ်က ရဲရင့်ဦးရင်ခွင်ထဲကို တိုးဝင်လိုက်သည်။မေသက်နွယ်နှင့် ရဲရင့်ဦးလည်း ခဏအမောဖြေလိုက်ကြသည်။\n“မောင်…. ထတော့လေကွာ ကလပ်ကိုသွားပြီး နွယ်တို့အတွက်လူရှာရအောင်”\n“နေပါဦးနွယ်ရဲ့ ရေလေးတော့ ချိုးခဲ့ရအောင်လေကွာ တော်ကြာမောင့်မိန်းမကို ဘယ်သူမှမလိုးချင်ပဲ နေဦးမယ်”\n“မောင်နော်…….. နွယ်ကိုလိုးချင်တဲ့သူမှ ပုံလို့ ဟွန့်”\nမေသက်နွယ်က ရဲရင့်ဦးအား နှုတ်ခမ်းလေးမဲ့ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်နှင့် ရဲရင့်ဦးလည်း နှစ်ယောက်သားတူတူ ရေချိုးကာ ကလပ်သို့ ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ ကလပ်သို့ရောက်ချိန်တွင် ရဲရင့်ဦးက ဘားတွင်နေခဲ့ပြီး မေသက်နွယ်ကတော့ ကြမ်းပြင်သို့ဆင်းကာ လူများကြားတွင် တိုးကာ ကနေသည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း အရက်ကို feel ခံပြီးသောက်ရင်း ကပွဲကိုကြည့်နေလိုက်သည်။ နာရီဝက်လောက်အကြာတွင် မေသက်နွယ်က လူနှစ်ယောက်ကိုဖက်ကာ ကပွဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ မေသက်နွယ်က ရဲရင့်ဦးအား မျက်လုံးမှိတ်ပြပြီး အချက်ပေးထားခဲ့သည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိသောကြောင့် သောက်လက်စအရက်ကို ကုန်အောင် သောက်နေခဲ့သည်။ ရဲရင့်ဦး ဘားမှ ထမည်အလုပ်တွင် ဖုန်းထဲသို့ massage ဝင်လာသည်။\n“မောင်…… နွယ်တို့အတွက် လူနှစ်ယောက်ရှိတယ် နွယ်သူတို့ကို နွယ်တို့အခန်းကို ခေါ်သွားမယ် တံခါးကိုလော့ချမထားဘူး မောင်ဝင်လာခဲ့နော် အော်မောင်….. မောင်ဒီနေ့ည အတွင်းခံကို နွယ်ချွတ်မပေးမချင်း မချွတ်နဲ့နော်…. ချစ်တယ်မောင်”\nရဲရင့်ဦးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး ဟိုတယ်အခန်းလေးသို့ ပြန်လာလိုက်သည်။ ဟိုတယ်အခန်းလေးမှာ ဝင်ပေါက်မှကြည့်လျှင် ကုတင်ကိုတန်းမမြင်ရသောကြောင့် အခန်းထဲကိုဝင်လိုက်သည်နှင့် မေသက်နွယ်ရဲ့အသံလေးက အရင်ဦးဆုံးပျံ့လွန့်လာသည်။\n“နှစ်ယောက်လဲ ဒီက ဂရုမစိုက်တတ်ဘူးနော် ရှင်တို့အဆင်ပြေမယ်ဆိုပြီးရော ကျမကတော့အားလုံးဖြစ်တယ် ခ်ခ်”\nမေသက်နွယ်အသံလေးမှာ ကြာမှုသံလေးနှင့် တကယ်ကြေးစားပုံစံပေါက်နေသည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ ကုတင်ရှိရာကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က မက်တပ်ရပ်လျှက် နှစ်ယောက်စလုံး လီးကိုကိုင်ကာ ထုပေးနေသည်။ တစ်ယောက်တစ်ဖက် မေသက်နွယ်နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းနေကြသည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း မေသက်နွယ်အကြိုက်နှင့် တူရဲ့လားဆိုပြီး ထိုနှစ်ယောက်လီးများကို လှမ်းကာကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်စလုံးလီးများမှာ လူကောင်များနှင့်အလိုက် လီးကြီးများမှာ ထွာလွန်းလှသည်။ အသားညိုသောသူများဖြစ်၍ လီးနှစ်ချောင်းလုံးမှာ မဲနက်နေသည်။ ကုလားဖြစ်ဟန်တူသော တစ်ယောက်၏ လီးတွင် အဖုထစ်များက လီးတစ်ချောင်းလုံးကို ဝန်းရံနေသေးသည်။ ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက်တော့ မေသက်နွယ်အစား လီးကြီးများကိုကြည့်ကာ ကြက်သီးများပင်ထနေသည်။မေသက်နွယ်ကတော့ ခဏအကြာတွင် ထိုလူနှစ်ယောက်ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး လီးနှစ်ချောင်းကို တလှည့်စီ စုပ်ပေးနေသည်။\n“ကိုကျော်…….. ဆော်ကတော့မိုက်တယ်ဗျာ အစုပ်ကတော့တော်တော်ကျွမ်းတာပဲ”\n“အေးကွ ဒီလိုအလှပဂေးလေးကို တွေ့ရမယ်လို့ ထင်မထားဘူးကွာ အရင်နေ့တွေကချခဲ့တဲ့ ဖာသည်မတွေနဲ့တော့ အကွာကြီးကွာတယ် ကုလားရေ”\nထိုလူနှစ်ယောက်မှာ မေသက်နွယ်အား ကြေးစား ဖာသည်မဟု ထင်နေကြသည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ထိုလူနှစ်ယောက်ကို ဖက်သည်မထက်ပင်သာအောင် ပြုစုပေးနေသည်။\n“ဟေ့ဆော်လေး……. ငါမင်းကိုလိုးချင်နေပြီ ငါ့ကို ကုန်းပေးဦး”\nမေသက်နွယ်အား အသားညိုညိုနှင့် ကျော်ကြီးဆိုသောလူက ရင့်ရင့်သီးသီးပင်ပြောလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ တခ်ခ်ရယ်ကာ ပေါင်တိုကိုယ်ကပ်အင်္ကျီးလေးအား တင်ပါးပေါ်ထိပင့်ကာ ကုန်းပေးလိုက်သည်။ ထိုလူကလဲ မေသက်နွယ် ပင်တီလေးအား ချွတ်မနေတော့ပဲ ဘေးသို့တစ်ချက်ဖယ်ကာ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ဆောင့်ကာ လိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာ ရှေ့က ဂေါ်လီတွေနှင့် လီးကြီးကို စုပ်နေသောကြောင့် မအော်နိုင်ပဲ တစ်ချက်တွန့်သွားသည်။ ထိုလူကလဲ ကျေနပ်သွားပုံနှင့် တွန့်သွားသော မေသက်နွယ်အိုကြီးအား တစ်ချက်ရိုက်ကာ လီးကြီးကို ထပ်မံဆောင့် ထိုးလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတွင်တော့ မေသက်နွယ်အား ကြေစားဖာသည်မများကို လိုးပုံမျိုးနှင့် တစ်ချက်မှလျော့ပဲ ဆောင့်ကာဆောင့်ကာ လိုးသည်။ ရှေ့မှကုလားကလဲ မေသက်နွယ် ပါးစပ်ထဲသို့ လီးအဆုံးထိထိုးထည့်ကာ နောက်ကလူနှင့် အပေးယူညီစွာ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေသည်။ မေသက်နွယ်မှာတစ်ချက်မှမအော်နိုင်ပဲ မျက်ကည်များပင် ထွက်အောင် စုပ်ပေးပြီး စောက်ဖုတ်အား လိုးခံနေသည်။ ခဏအကြာတွင် မေသက်နွယ်ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်စားများကို ချွတ်ပြစ်လိုက်ပြီး လူလည်းလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးမှာ မေသက်နွယ်မျက်နာပေါ်မှ ရမက်ခိုးဝေကာ ကာမအရသာခံစားနေပုံများကိုကြည့်ပြီး ဘောင်းဘီထဲမှလီးက အလိုလိုတောင်လာသည်။ လီးမှာ အတွင်းခံထဲတွင် တောင်ထကာ ဖောင်းကားနေသည်။ ရဲရင့်ဦးမှာ ချွတ်ကာထုလိုက်ချင်သော်လည်း မေသက်နွယ်မှာထားသောကြောင့် သည်တိုင်းပဲ ဆက်ကြည့်နေလိုက်သည်။\n“ရှင်ကုတင်ပေါ်တတ်လိုက်လေ ကျမအစွမ်းကုန် ပြုစုပေးမယ် ရှင့်လီးကြီးက အရမ်းအားရတာပဲ”\nမေသက်နွယ်က ကိုကျော်ဆိုသောလူကို ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသူက ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ထားပြီး မေသက်နွယ်က ကုတင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကုန်းကာ စုပ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုခါမှ ကုလားဆိုသောလူက ကုတင်အောက်မှနေပြီး မေသက်နွယ်နောက်တွင်နေရာယူကာ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးအား တစ်ချက်ချင်း အားပါပါနှင့် ဆောင့်လိုးလိုက်သည်။\n“အွန်း…….. အွန်း……. အွန်း……….. အွန်း…………”\nကုလားလီးတစ်ချက်ဝင်တိုင်း မေသက်နွယ်ညည်းသံလေးမှာ ရဲရင့်ဦး၏ ရမက်စိတ်တွေကို နိုးဆွနေသည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း ဘောင်းဘီကို အောက်လျောလိုက်ပြီး အတွင်းခံပေါ်မှနေပြီး လီးကြီးကို ပွတ်နေသည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ဂေါ်လီလီးကြီးဒဏ်ကို အတော်ပင်ခံစားနေရသည်။ နောက်မှနေပြီး တစ်ချက်ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း မေသက်နွယ်မှာ လည်ချောင်းထဲမှ အသံက လျှံထွက်နေသည်။\n“ကောင်းလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်ကာ စီးနေတာပဲ အိုးကြီးတွေကလဲ အရမ်းတောင့်တာပဲ ပြီးလို့ကတော့ ဖင်ပါးလိုးပြစ်မယ်”\n“ဖြန်း…….. ဖြန်း………. ဖြန်း…………..”\n“အား…………. အား…………. အား………..”\nမေသက်နွယ်က လီးကြီးကိုပါစပ်ထဲမှထုတ်ကာ ညည်းလိုက်ချိန်တွင် ကုလားက ဖင်ကိုက်တာကိုရပ်လိုက်ပြီး မေသက်နွယ်လည်ပင်းအား လက်ဖြင့်စုပ်ကိုင်ကာ နောက်မှ ဆောင့်ကာလိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မှာတော့ မျက်နာတစ်ခုလုံးနီရဲကာ လည်ပင်းရိုးများပင် ထောင်လာသည်။ ကုလားက လည်ပင်းအားလွတ်ပေးလိုက်ချိန်တွင်တော့ မေသက်နွယ်မှာ ခေါင်းက ကုတင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။ ထိုခါမှ ကုလားက မေသက်နွယ်ခါးအားကိုင်ကာ နောက်မှနေပြီး ဆက်တိုက်ဆောင့်လိုးလိုက်သည်။\n“အား………. ကောင်းတယ်……. ဆောင့်ပေး……. စောက်ဖုတ်ပြဲအောင် ဆောင့်… လိုး…. ပေး…”\n“ဟား……. ဟား……. ကြိုက်သွားပြီး”\nကုလားက ကုတင်ပေါ်သို့ ခြေထောက်တစ်ချောင်းတင်ကာ မေသက်နွယ်အိုးကြီးများကို ဖိကပ်ကာ ဆိုက်တိုက်လိုးပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ကုတင်အိပ့်ယာခင်းများကိုစုပ်ကိုင်ကာ ဂေါ်လီလီးကြီးကပေးသော ကာမအရသာကို ခံစားနေသည်။ ရဲရင့်ဦးကတော့ လီးကြီးမှာ အရမ်းတောင်လွန်းနေပြီး မေသက်နွယ်၏ ရမက်ထန်ထန် အလိုးခံသံများကြောင့် ဘယ်လိုမှမနေနိုင်ပဲ လီးမှ ရှေ့ပြေးအရည်လေးများစိမ့်ကာ အတွင်ခံတွင် စိုလာသည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ လီးကိုအတွင်ခံပေါ်မှပွတ်ကာ ကာမအရသာကို မေသက်နွယ်နှင့်အတူ ခံစားနေသည်။ကုလားရဲ့လိုးချက်များက ဆက်တိုက်ဆိုသလိုမြန်လာပြီး မေသက်နွယ်အား အားကုန်ဆောင့်ရင်းလိုးနေသည်။ ခဏအကြာအကြာမှားပဲ အားပြင်းပြင်းနှင့်တစ်ချက်ဆောင့်ကာ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်ထဲကို လရည်များပန်းထည့်လိုက်သည်ကို ရဲရင့်ဦးတွေ့လိုက်ရသည်။ မေသက်နွယ်လဲ ခုမှအသက်ရှုချောင်သွားပုံနှင့် ဖင်ကိုထောင်ထားပြီး ခေါင်းကိုကုတင်နှင့်ကပ်ကာ အသက်ကို ဝအောင်ရှုနေသည်။ ထိုချိန်တွင် ကုတင်ပေါ်မှ ကျော်ကြီးဆိုတဲ့သူက မေသက်နွယ်အား ခေါ်ကာ နားနားတွင် ကပ်ကာပြောလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ချက်ချင်ပဲ ကျော်ကြီးလီးကိုကိုင်ကာ စောက်ဖုတ်လေးအား မထည့်ပဲ တစ်ချက်နှစ်ချက်ပွတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ ဖင်ဖြင့်တေ့ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ကျော်ကြီးလီးမှာကြီးလွန်းသောကြောင့် မေသက်နွယ်ဖင်လေးထဲတွင် ပြည့်သိပ့်ကာဝင်သွားသည်။ မေသက်နွယ်မှာလဲ အသံရှည်ထွက်အောင်ထိပင် ညည်းနေသည်။ မေသက်နွယ်၏ ညည်းသံများက ရဲရင့်ဦးအတွက် ရမက်တွေကို ပိုထန်စေသည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ပတမအစတွင်သာ ဖြေးဖြေးချင်းလိုးနေသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဆက်တိုက်ဆောင့်လိုးကာ နို့နှစ်လုံးကိုလည်း မိမိဘာသာ ချေစုပ်နေသည်။ ကျော်ကြီးက မေသက်နွယ် စောက်စိလေးကို ပွတ်ကာပေးရင် ဖင်လိုးနေသည်။\n“အား……….. အား………… ကောင်းလိုက်တာ…. အလိုလီးကြီးတာမှကြိုက်တာ…”\n“ကြိုက်ရင်ဆောင့်စမ်းမြန်မြန် ပြီးရင်နင့်ကို နှစ်ယောက်ညှပ်လိုးမယ် ဖာသည်မ ကြားလား”\n“အား……. အား……… စိတ်ကြိုက်လိုး….. ဒီလိုလီးကြီးတွေနဲ့ဆို မပျက်ခံပေးနေမှာ…… အား……..”\nမေသက်နွယ်ရဲ့ အသံကြားတော့ ရဲရင့်ဦးမှာ တကိုယ်လုံး ရှိန်းဖိန်းကာ ကာမစိတ်များ အဆက်မပျက်တတ်လာနေသည်။ အခန်းထဲမှ ကာမသားကောင်းများကလဲ လိုးဆော်သံများက အဆက်မပျက်ထွက်ကာနေသည်။ မေသက်နွယ် အိုးလေးအား ရိုက်ကာလိုးထားသောကြောင့် ရဲကာနေသည်။ မေသက်နွယ် က ကျော်ကြီးပေါ်သို့မှောက်ကာ နှုတ်ခမ်းခြင်းနမ်းနေကြပြီး ညှောင့်ကာလိုးနေသည်။ မေသက်နွယ်ဖင်ထဲမှ တစ်စို့ကာ ဝင်ထွက်နေသည်။ မေသက်နွယ်ဖင်လေးမှာ ကြမ်းကြမ်းလိုးခံထားရသောကြောင့် တော်တော်လေးရဲနေသည်။ ခဏအကြာတွင် ကျော်ကြီးက မေသက်နွယ်အား ဖက်ထားလိုက်ပြီး အောက်မှပင်ကာ ဆက်တိုက်ဆောင့်လိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ လီးဝင်ထွက်ကောင်းစေရန် မြှေက်ကာ ကုန်းပေးထားလိုက်သည်။ ကျော်ကြီးက ဆက်တိုက်ဆောင့်လိုးပြီး မေသက်နွယ်ဖင်ထဲတွင် လရည်များကိုထုပ်ကာ ပြီးလိုက်တော့သည်။ ကျော်ကြီးနှင့် မေသက်နွယ်လဲ ခဏနားကာ အမောဖြေလိုက်သည်။ ပြီးမှ မေသက်နွယ်က ကျော်ပြီးအပေါ်မှ ထလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်စအိုထဲမှ လီးကြီးကျွတ်သွားချိန်တွင် မေသက်နွယ်စအိုလေးမှာ ခပ်ဟဟလေးကျန်နေခဲ့ပြီး လရည်ဖြူဖြူများ ထွက်ကျလာသည်။\n” ကိုကြီးတို့ ခဏနော် ”\nမေသက်နွယ်က ထိုလူနှစ်ယောက်ကို ခွင့်တောင်းပြီး ရဲရင့်ဦးရှိရာဖက်ကို လျောက်လာသည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်မှလဲ သူတို့အရေးမဟုတ်သောကြောင့် ကြည်ဖြူစွာပင် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်က ရဲရင့်ဦးလက်ကိုစွဲကာ အခန်းအပြင် လျောက်လမ်းသို့ထွက်လိုက်သည်။ ညမှာအတော်လေးနက်နေပြီမို့ အပြင်တွင် လူသွားလူလာမရှိချေ။\n“မောင် အရမ်းတင်းနေပြီလားဟင်…. လာ…… နွယ်လုပ်ပေးမယ်”\n“မောင့်မိန်းမက အရမ်းထန်တာပဲကွာ မောင်လီးကြီးတော့ ပေါက်ကွဲတော့မှာပဲ ”\nမေသက်နွယ်ကပြောပြီး ရဲရင့်ဦး အတွင်ခံကိုချွတ်ကာ လီးဒစ်ဖျားကို ငုံပြီးစုပ်ပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးမှာ မေသက်နွယ်ပါးစပ်ထဲ လီးရောက်သွားချိန်မှာ ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်သော ထူကဲတဲ့အရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ရဲရင့်ဦးလီးကို စိတ်ပါလက်ပါနှင့်ပင် စုပ်ကာပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးမှာ မေသက်နွယ်၏ စုပ်ချက်များကို မခံနိုင်ပဲ ခဏလေးနှင့်ပြီးသွားသည်။ မေသက်နွယ်လဲ ရဲရင့်ဦးလရည်များကို ကုန်စင်အောင် သောက်ပေးလိုက်သည်။\n“နွယ်ပြီးရင် မောင့်အလှည့် လာ…..”\nမေသက်နွယ်က ရဲရင့်ဦးအား အချက်ပြလိုက်ပြီး နံရံကိုလက်ထောက်မှာ စောက်ဖုတ်လေးနောက်သို့ ပြူးထွက်လာအောင် ကုန်းပေးလိုက်သည်။ ရဲရင့်ဦးလဲ အချိန်ဆိုင်းမနေပဲ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်ကို နောက်မှကပ်ပြီး လျှာဖြင့်ယက်ျပးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ ကုလားလရည်နှင့် ကျော်ကြီးလရည်များ စီးကထားသောကြောင့် ချွဲကျိကာ လရည်နံများထွက်နေသည်။ ရဲရင့်ဦးလည်း မေသက်နွယ်စီမှာ ထိုသို့လရည်နံရတိုင်း မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးကို စုပ်ရအောင်စုပ်ယူလိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ ကျော်ကြီးလိုးထား၍ ဟပြဲပြဲ ဖြစ်နေသော စအိုဝလေးကို လျှာနှင့်ပတ်လျှက်ကာပေးလိုက်သည်။\n“အား……. အား…………. ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ်…….. ယက်ပေး…… ယက်ပေး…….”\nကိုကိုမောင် (၇)တန်းအောင်တော့ သူ့ဦးလေးရှိရာ မန္တလေး စိန်ပန်းရပ်သို့ ရောက်လာ၏။ စောစောကတော့ ကျောင်းဆက်တက်ရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့။ ဦးလေးဖြစ်သူ ကိုမြင့်ဟန်က ကျောင်းဆက်ထားဖို့ တာဝန်ယူသဖြင့် သူ့အမေ မခင်ဝင်းက သဘောတူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးလေးဖြစ်သူ ကိုမြင့်ဟန်မှာ သံရေကျိုလုပ်ငန်းဖြင့် ကြီးပွားနေ၏။ အလုပ်ရုံက သတ်သတ်၊ အိမ်က သတ်သတ်ဖြစ်သည်။ ကိုကိုမောင်ကို မန္တလေးသို့ပို့ခြင်းမှာ ကျောင်းဆက်ထားဖို့ မဟုတ်ဘဲ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်တစ်ခု သင်ကြားရန်ဖြစ်သည်။ ဒီရောက်မှ အစီအ စဉ်တွေ ပြောင်းကုန်ခြင်းဖြစ်၏။ ကိုမြင့်ဟန် မိန်းမ မနှင်းရီက ငွေကုန်မည့်ကိစ္စမို့ သိပ်တော့မကျေနပ်။ သို့သော် ကိုမြင့်ဟန်ကို ကြောက်ရ သည့်အတွက် အောင့်သက်သက်နှင့် နေလိုက်ရသည်။ကိုကိုမောင်ကလည်း သူ့ဦးလေးမိန်းမ မကျေနပ်မှန်း ရိပ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် မနှင်းရီနှင့် အဆင်ပြေအောင် ပေါင်းရမည်ကို နားလည် လိုက်သည်။ ကျောင်းဖွင့်ဖုိ့က […]\nPosted on November 8, 2019 Author alanlaymyar\nPosted on September 20, 2019 Author alanlaymyar\nကိုအေး ။လူပျိုကြီး ။ နာမည် ထက်လည်း အေးတယ်။လူ ချော ။ မိန်းမ ကိစ္စ အရှင်း။ဒါပေမဲ့ အရက်ကျတော့ ကြိုက် တယ်။တည နေ တပိုင်းလောက် အ ပျော်သောက်လေ့ရှိတယ်။သူက ဝယ်နိုင် သောက်နိုင်ပေမဲ့မဝယ် သောက်နိုင် တဲ့ ငယ်ပေါင်း ဆုပို ဆီည နေတိုင်း ၂ ယောက်စာ ဝယ် သွားသောက်နေတော့။ ‘ ဟေ့ သယ် ရင်း ။ လာကွ။ မျှော်နေတာ ကြာပြီ။ဒီည တော့ အငြိမ်ဘဲ။ ယောက်ဖ မြို့ပြန်ကရမ် ၄ လုံးတောင် ပလဲဇင့်ပေးသွားတယ်။ကြိုက်ဆွဲဘဲ။မင့်ဝယ်လာတဲ့ တော ကို ခန ဖယ်ထားလိုက်။ဟဲဟဲ ကာပြန် ရာတော့ ကျတာပေါ့။ဆုပိုက သွားရေတများများနဲ့ သောက်ချင် လှပုံရသည်။မိုးက […]\nTotal visitors : 32,532\nTotal page view: 115,409


၂၀၁၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၄ ရက်တွင် မြန်မာ့ ဒီမိုကရေစီခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် မြစ်ကြီးနားမြို့ဒေသခံ ပြည်သူလူထုနှင့် တွေ့ဆုံနှုတ်ဆက်နေစဉ်။\nမြစ်ကြီးနားမြို့ထဲမှာ လိုက်လံ မေးမြန်းကြည့်တဲ့အခါ အင်တာနက်ဆိုင် လေးဆိုင်က ပိတ်ထားကြောင်း၊ ဖွင့်ထားတဲ့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့တဲ့အချိန်မှာတော့ မိမိတို့ သတင်းထောက်မှန်းသိတဲ့အခါ အသုံးပြုခွင့် မပေးကြောင်း သတင်းထောက်တစ်ဦးက အာအက်ဖ်အေကို ပြောပါတယ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ ကချင်ပြည်နယ်ခရီးစဉ်မှာ နိုင်ငံခြားသား သတင်းထောက်တွေအပါအ၀င် ပြည်တွင်း ပြည်ပသတင်းဌာနက သတင်းထောက် ၄၀ နီးပါးလောက် လိုက်ပါ သတင်းယူနေကြတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ မနေ့ညက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ မြစ်ကြီးနားကို ရောက်လာကြတဲ့ ၈၈ ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်တွေနဲ့အတူ မြစ်ကြီးနားမြို့ မနောကွင်းမှာကျင်းပတဲ့ ညစာစားပွဲကို တက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။\nဒီကနေ့မှာတော့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ ဗန်းမော်မြို့မှာ လူထုနဲ့တွေ့ဆုံ ဟောပြောမှာဖြစ်ပြီး ၈၈ ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်တွေကတော့ ဧရာဝတီမြစ်ဆုံဘက်ကို သွားရောက်ကြမယ်လို့ သိရပါတယ်။\nStill in the darkness? Open eyes! We are rational beings, we want to communicate each other, we need happiness, emotion, love, and we do not want to lonely anymore.\nFeb 24, 2012 08:35 AM


Pakokku Student’s Boycott movement – democracy for burma\nTag: Pakokku Student’s Boycott movement\n!! #update #အရေးပေါ်ကြေညာချက် #MOI #Myanmar#Burma\nOn January 26, 2015 January 28, 2015 By Burma Myanmar newsIn BurmaLeaveacomment\nတောင်သာတမြို့လုံးလား CITY SUPPORT cr. Nandar Sitt Aung\nတာင်သာမြို.အ၀င်လမ်းအား ရာနှင့် ချီသော လုံထိန်းရဲတပ်ဖွဲ့များက ပိတ်ဆို့ထားရာမှ ယခုအခါ ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများ တောင်သာမြို.ကို ချီတက်ကာ ညအိပ်မည်။\nပိတ်ဆို့ ကာဆီးထားသော အန္တ၇ာယ်တောင်ကြား\nစည်း ၃စည်းကို ဒေသခံ ၇ပ်သူ၇ွာသား\nအကာအကွယ် လုံခြုံမှု့ နဲ့ အတူကျော်ခဲ့ကြပြီ cr. Maung Maung Oo\nPakokku Student’s Boycott movement Photo – Pho Thar\nလမ်းလျှောက် ဆန္ဒဖော်ထုတ်သည့်အဖွဲ့နှင့် တာဝန်ရှိသူများ တွေ့ဆုံဆွေးနွေး\nတောင်သာ ဇန်နဝါရီ ၂၇ MOI\nအမျိုးသား ပညာရေး ဥပဒေနှင့် ပတ်သက်၍ လမ်းလျှောက် ဆန္ဒ ဖော်ထုတ်လျက် ရှိသော ကျောင်းသား အဖွဲ့သည် မြင်းခြံမြို့တွင် အခြေပြုလျက်ရှိရာမှ မြင်းခြံမြို့မှ ကျောင်းသား ကျောင်းသူများ၊ ဒေသခံအချို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ ယနေ့နံနက် ၉ နာရီခန့်တွင် မြင်းခြံမြို့မှ တောင်သာမြို့သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။\nအဆိုပါအဖွဲ့အား အဆင့်မြင့် ပညာ ဦးစီးဌာန (အထက်မြန်မာပြည်) ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဒေါက်တာ စိုးဝင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံ ပညာရေး သုတေသနအဖွဲ့ ဦးစီးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဒေါက်တာ ခိုင်မြဲ၊ မန္တလေး တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ် ဒေါက်တာ မောင်သင်းနှင့် မြင်းခြံဒီဂရီ ကောလိပ် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဒေါက်တာ ကိုကိုမြင့်တို့ ပါဝင်သော အဖွဲ့က မွန်းလွဲပိုင်းတွင် မြင်းခြံ- တောင်သာ ကားလမ်းရှိ မိုင်တိုင် (၄၄၈/၇)၌ တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။\nထိုသို့ တွေ့ဆုံစဉ် အဆိုပါအဖွဲ့မှ နန္ဒာစစ်အောင်နှင့် အောင်မှိုင်းဆန်းတို့ နှစ်ဦးက နေပြည်တော်တွင် ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးအောင်မင်းနှင့် ၄င်းတို့နှစ်ဦး တွေ့ဆုံမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ လမ်းလျှောက် ဆန္ဒပြခြင်းကို တောင်သာမြို့ အထိ ပြုလုပ်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပြီး ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရာ ည ၈နာရီခန့်တွင် တောင်သာမြို့ မုန်ပင် ဘုန်းကြီးကျောင်းသို့ ရောက်ရှိ ညအိပ် ရပ်နားခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nတောင်သာမြို့နယ် အစပ် မုိုင်တုိုင် ၄၄၈ မှာ ရဲလုံခြုံရေး အင်အား ၁၅၀ လောက်က လက်နက်အပြည့်အစုံ နဲ့ တားဆီးဖုို့ အသင့်စောင့်ဆုိုင်းနေပါတယ်။\nပခုက္ကူသွားတဲ့လမ်း ဆင်တဲဝတံတား မှာလည်း အလားတူ စောင့်နေကြပါတယ်။\nကျောင်းသားတွေ နောက်ကုိုပြန်လှည့်ပြီး မြင်းခြံဘက်ကုို ပြန်သွားမယ် ဆုိုရင်တောင် လှည့်ပြန်လုို့ မရအောင် လမ်းမှာ ပိတ်ထားတယ် လုို့ သိရပါတယ်။\nနိုင်ငံတော်အလံအား ဖြုတ်ချ၍ ကျောင်းသားသမဂ္ဂအလံအား လွှင့်ထူခဲ့သည့် ကိစ္စ နှင့်ပတ်သက်၍ အမှုဖွင့် အရေးယူဆောင်ရွက်လျက်ရှိ\nမြင်းခြံ ဇန်န၀ါရီ ၂၆\nအမျိုးသားပညာရေး ဥပဒေနှင့်ပတ်သက်ပြီး လမ်းလျှောက် ဆန္ဒပြ လျက် ရှိသော ကျောင်းသား အဖွဲ့သည် ဇန်န၀ါရီ(၂၅)ရက် နံနက်(၈)နာရီ မိနစ်(၄၀)တွင် ညအိပ် ရပ်နား ခဲ့သည့် နွားထိုးကြီးမြို့ သိမ်တော်ကျောင်းတိုက်မှ ထွက်ခွာ၍ မြင်းခြံမြို့သို့ ဆက်လက် လမ်းလျှောက် ဆန္ဒပြခဲ့ကြသည်။\nအဆိုပါ လမ်းလျှောက်ဆန္ဒပြသည့်အဖွဲ့တွင် (၆၅)ဦး ရှိလာခဲ့ပြီး ၄င်းတွင် ချောက် မြို့ ရဟန်းပျိုသမဂ္ဂအဖွဲ့မှ ဦးဝိသုဒ္ဓနှင့် သံဃာငါးပါး၊ ပခုက္ကူမြို့မှ သံဃာတစ်ပါး စုစုပေါင်း သံဃာခြောက်ပါးမှာ နွားထိုးကြီးမြို့တွင် ပူးပေါင်း ပါဝင် လာခြင်း ဖြစ် သည်။\nထိုအဖွဲ့သည် မြင်းခြံမြို့သို့ ညနေ(၆)နာရီခန့်တွင် ရောက်ရှိလာရာ ၄င်းမြို့နယ်ရှိ အဖွဲ့ အစည်းအချို့မှလည်း ပူးပေါင်းပါဝင်၍ မြို့တွင်းသို့လှည့်လည်ခဲ့ကြပြီးနောက် အဆိုပါ အဖွဲ့သည် မြင်းခြံမြို့ စွန်းလွန်းဂူကျောင်းတွင် ညအိပ် ရပ်နားခဲ့သည်။ Continue reading “!! #update #အရေးပေါ်ကြေညာချက် #MOI #Myanmar#Burma” →


တရုတ်အဆင့်မြင့်ရွက်တိုင် Lamps စီးရီး, အမြင့်ရွက်တိုင်မီးခွက်, မီးအမြင့်ရွက်တိုင်အလင်းပေးသွင်း\nဖေါ်ပြချက်:high-ရွက်တိုင် Lamps စီးရီး,အမြင့်ရွက်တိုင် Lamps,အမြင့်ရွက်တိုင်အလင်း,အမြင့်ရွက်တိုင်အလင်းဝင်ရိုးစွန်း,,\nHome > ထုတ်ကုန်များ > လမ်းမီးစီးရီး > high-ရွက်တိုင် Lamps စီးရီး\nhigh-ရွက်တိုင် Lamps စီးရီး ၏ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားကျနော်တို့တရုတ်, high-ရွက်တိုင် Lamps စီးရီး, အမြင့်ရွက်တိုင် Lamps ပေးသွင်း / စက်ရုံထဲကနေအထူးပြုထုတ်လုပ်သူ, အမြင့်ရွက်တိုင်အလင်း R & D နှင့်ကုန်ထုတ်လုပ်မှု၏လက္ကားအရည်အသွေးမြင့်ထုတ်ကုန်များဖြစ်ကြသည်, ငါတို့သည်စုံလင်သောရောင်းချပြီးနောက်ပိုင်းဝန်ဆောင်မှုနှင့်နည်းပညာပံ့ပိုးမှုရှိသည်။ သင့်ရဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျှော်ကြည့်ပါ\nဓာတ်လှေကားနှင့်မရုတ်သိမ်းအမျိုးအစားသို့ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။ ပင်မလှံတံ၏အမြင့်ကိုမြှင့်ခြင်းသည်ယေဘုယျအားဖြင့် ၁၈ မီတာထက်ပိုသည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်လှေကားလည်ပတ်မှုအဆင်ပြေသည်။ ဆီမီးခွက်သည်လုပ်ငန်းအနေအထားသို့တက်သည်၊ အလိုအလျောက်ချွတ်နိုင်သည်၊ မြောင်းဆွဲကြိုး၊...\nအရပ်ရှည်ရှည်လှံတံကိုဆီမီးခွက် conical ဆီမီးခွက်ဝင်ရိုးစွန်းနှင့်အရပ်ရှည်ရှည်ပါဝါလေ့ type ကိုဆီမီးခွက်ဘောင်ပုံစံများကိုပေါင်းစပ်ကြောင်းသစ်ကိုစတိုင်အလင်းရောင် device ကိုအောင်အထက်သံမဏိ၏ 15 မီတာမှထောက်ပြရန်ဖြစ်ပါသည်။ ဒါဟာဆီမီးခွက်ကိုင်ဆောင်သူ,...\nဒါဟာအထက်သံမဏိ conical ဆီမီးခွက်ဝင်ရိုးစွန်းနှင့်အရပ်ရှည်ရှည်ပါဝါ 15 မီတာမှလေ့ type ကိုဆီမီးခွက်ဘောင်ပုံစံများကိုပေါင်းစပ်ကြောင်းသစ်ကိုစတိုင်အလင်းရောင် device ကိုညွှန်ပြရန်ဖြစ်ပါသည်။ ဒါဟာဆီမီးခွက်ကိုင်ဆောင်သူ, ပြည်တွင်းရေးဆီမီးခွက်လျှပ်စစ်,...\nယေဘုယျအားဖြင့်ကရုတ်သိမ်းအမျိုးအစားနှင့် Non-ရုတ်သိမ်းအမျိုးအစားသို့ခွဲခြားနိုင်ပါသည်။ ရုတ်သိမ်း type ကိုအဓိကဘား၏အမြင့်ယေဘုယျအားထက်ပိုမို 18 မီတာဖြစ်ပြီး, လျှပ်စစ်ရုတ်သိမ်းစစ်ဆင်ရေးအဆင်ပြေပါတယ်။ မီးခွက်ပန်းကန်ပြုပြင်အနေအထားအထိမြင့်တက်သောအခါ,...\nတရုတ်နိုင်ငံ high-ရွက်တိုင် Lamps စီးရီး ပေးသွင်း\nအဆိုပါ High-ရွက်တိုင်မီးအိမ်ယေဘုယျအားဖြင့်သံမဏိ taper အလင်းတိုင်များရေးစပ်နှင့် 15 မီတာသို့မဟုတ် above.It ၏မြင့်ပါဝါပေါင်းစပ်ဆီမီးခွက်ဘောင်ဆီမီးခွက်ကိုင်ဆောင်သူ, ပြည်တွင်းရေးဆီမီးခွက်, လျှပ်စစ်လှံတံကိုခန္ဓာကိုယ်နှင့်အခြေခံအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါဝင်ပါသည်သောသစ်ကိုအလင်းရောင် device ကိုရည်ညွှန်းတာဖြစ်ပါတယ် .Lamp ခေါင်းကိုမော်ဒယ်အသုံးပြုသူလိုအပ်ချက်, ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်အညီ, အလင်းရောင်တိကျတဲ့ချက်နှင့်အဓိပ္ပါယ်လိုအပ်နိုင်ပါတယ်; အတွင်းပိုင်းမီးခွက်အဓိကအား floodlights နှင့်စီမံကိန်းမီးခွက်၏ရေးစပ်နေကြသည်။ အဆိုပါအလင်းအရင်းအမြစ် NG400 မြင့်မားသောဖိအားဆိုဒီယမ်မီးခွက်သည်ချမှတ်လျက်, အလင်းရောင်အချင်းဝက် 60 meters.The ဘားခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပါတယ်များသောအားဖြင့်နှစ်ဦးကိုမှသုံးကဏ္ဍများပါဝင်ပါသည်ထားတဲ့အသက် 15 မှ 40 မီတာအမြင့်နှင့်အတူသံမဏိပန်းကန်၏ဖန်ဆင်းသောပိရမစ်တည်ဆောက်ပုံ, ဖြစ်ပါတယ် ။\n1. လှပပုံပန်းသဏ္ဌာန်, ကြီးမားတဲ့အလင်းရောင်ဧရိယာ, ကောင်းမွန်သောအလင်းရောင်အကျိုးသက်ရောက်မှု, စုစည်းအလင်း, ယူနီဖောင်း illumination, အသေးစားတောက်ပခြင်းနှင့်ထိန်းချုပ်ပြုပြင်ရန်လွယ်ကူ။\n2. သက်ဆိုင်သောသောနေရာများ: စသည်တို့ကိုမြို့စတုရန်း, ဘူတာရုံ, ဆိပ်ခံတံတား, အဝေးပြေးလမ်းမကြီး, အားကစားကွင်း, မြေပေါ်,\nပူ galvanizing Anti-ချေးကုသမှုမှတဆင့်ပိရမစ် splicing သံမဏိလှံတံ -3ဆီမီးခွက်ဝင်ရိုးစွန်းတစ်ပေါင်းစုံသို့ကိုပုံသွင်းနေဖြင့်တစ်ဦးအရည်အသွေးမြင့်သံမဏိပန်းကန်ဖြစ်ပါတယ်။\n6. အလင်းရင်းမြစ်: 400W-1000W ဆိုဒီယမ်မီးခွက်သည်။\nအမြင့်: 18m ကနေ 50 မီတာမှ\nအဘို့အဝတ်စုံကို: အဝေးပြေးလမ်းမကြီး, Expressway, Parkway, အဝေးပြေးလမ်းမှာဖြစ်တယ်လို့အလယ်ပိုင်းကားလမ်းလမ်းဆုံ, ထရပ်ကားနှင့်ဘတ်စ်ကားဆိပ်ကမ်း, railyards, သင်္ဘောဆိပ်ကမ်းဆီ, လေဆိပ်, ကူးတို့ဆိပ်ကမ်း, အကျဉ်းထောင်, စက်မှုနှင့်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးက်ဘ်ဆိုက်များ, နိုင်ငံတကာနယ်နိမိတ်။\nပုံသဏ္ဍာန်: ပတ်ပတ်လည်, Multi-Pyramids, ကော်လံသဏ္ဍာန်, အနားသို့မဟုတ် conical\nQ345B / A572, နိမ့်ဆုံးအထွက်နှုန်းအစွမ်းသတ္တိကို> = 345n / mm2\nQ235B / A36, နိမ့်ဆုံးအထွက်နှုန်းအစွမ်းသတ္တိကို> = 235n / mm2\nDimension ၏သည်းခံစိတ်: 2% ±\nအလင်းရောင်ရင်းမြစ်: 400 W- 5000 W ကမြင့်မားသောဖိအားဆိုဒီယမ်သည်ရေလွှမ်းမိုးသောအလင်း, အလင်း extension ကို: 30 000 m²အထိ\nSystem ကိုရုပ်သိမ်း: Lifter တစ်မိနစ်ကို3~5မီတာ၏မြန်နှုန်းရုတ်သိမ်းရေးနှင့်အတူတိုင်များ၏အတွင်းစိတ်မှာရှိတဲ့ fixed\nတပ်ဆင်ထားတဲ့အီး; ပုရွက်ဆိတ် ferromagnetism ဘရိတ်နှင့် -proof device ကိုခြိုးဖောကျ, ကို manual စစ်ဆင်ရေးလျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြတ်တောက်မှုအောက်တွင်လျှောက်ထား\nလျှပ်စစ်ပစ္စည်းကိရိယာထိန်းချုပ်ရေးကိရိယာ: လျှပ်စစ်ပစ္စည်းသေတ္တာစစ်ဆင်ရေးဝါယာကြိုး .Time ထိန်းချုပ်မှုနဲ့အလင်းထိန်းချုပ်မှုမှတဆင့်သွားတိုင်ကနေ5မီတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်ရုတ်သိမ်းရေးသည်ဝင်ရိုးစွန်းတွေရဲ့ကိုင်ဖြစ် Full-ဝန်အလင်းရောင် mode နဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအလင်းရောင် mode ကိုနားလည်သဘောပေါက်ဖို့တပ်ဆင်ထားတဲ့နိုင်\nမျက်နှာပြင်ကုသမှု: Hot သို့ကျဆင်းလာ ASTM တစ်ဦးက 123, အရောင် polyester ပါဝါသို့မဟုတ်လိုအပ်သော client ကိုအားဖြင့်အခြားမည်သည့်စံပြီးနောက်အားပေးမှုဖြစ်စေခဲ့ပြီး။\nရိုးစွန်းဒေသများမှပူးတွဲ: Insert mode ကို, အတွင်းစိတ်အနားကွပ် mode ကို, ပူးတွဲ mode ကိုရင်ဆိုင်ဖို့မျက်နှာ။\nဝင်ရိုးစွန်း၏ဒီဇိုင်း: 8 တန်း၏မြေငလျင်ဆန့်ကျင်\nလေတိုက်မြန်နှုန်း: 80 ကီလိုမီတာ / နာရီ\nဂဟေဆော်: ကျနော်တို့အတိတ်အားနည်းချက်စမ်းသပ်ခြင်းရှိပါတယ်။ ပြည်တွင်းနှင့်ပြည်ပနှစ်ဆဂဟေပုံသဏ္ဍာန်အတွက်ဂဟေဆော်စေသည်\nအထူ: 20 မီလီမီတာမှ6မီလီမီတာ\nကုန်ကြမ်းစမ်းသပ်→ဖြတ်တောက်ခြင်း→မှိုသို့မဟုတ်→ဂဟေဆော်ခြင်း (longitudinal) → Dimension စံကိုက်ညှိ→ Deburr →သွပ်ရည်စိမ်သို့မဟုတ်အမှုန့်အပေါ်ယံပိုင်း, →ထုပ်ပိုးပန်းချီ→ Recalibration → Thread →→ Flangewelding → Hole တူးဖော်ခြင်းအတည်ပြုရန်ကွေး\npackages: ထိပ်နှင့်အောက်ခြေမှာ Mat သို့မဟုတ်ကောက်ရိုး Bale အားဖြင့်သာမန်အဖုံးအဖြစ်ကျွန်ုပ်တို့၏ထမ်းဘိုး, ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လည်းလိုအပ် client ကိုအားဖြင့်အောက်ပါနိုင်ပါတယ်\nhigh-ရွက်တိုင် Lamps စီးရီး အမြင့်ရွက်တိုင် Lamps အမြင့်ရွက်တိုင်အလင်း အမြင့်ရွက်တိုင်အလင်းဝင်ရိုးစွန်း high-ရွက်တိုင် Lamps


Cream စျေး - အွန်လိုင်း CRM ပွောငျး\nစျေးနှုန်းနှင့် ပွောငျး ကို Cream (CRM)\nသငျသညျ (ကစျေးနှုန်းအရ) ပွောငျး လိုအပ်နေသောကြောင့်သင်ဒီမှာဖြစ်ကောင်းဖြစ်ကြ Cream (CRM) နိုင်ငံခြားငွေကြေးသို့မဟုတ်အွန်လိုင်း cryptocurrencies မှ. ထက်ပိုမိုပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ထက်ပိုမိုလွယ်ကူဘာမှမရှိဘူး 170 ငွေကြေး နှင့် 2500 cryptocurrencies ဤတွင်, အွန်လိုင်းကျွန်တော်တို့ရဲ့ငွေကြေး ပွောငျး ကိုသင်အခုလုပ်ကူညီပေးပါမည်။ မရင့်ပြောင်းလဲဖို့အခမဲ့ခံစားရ Cream ဒါပေမယ့်လည်းမဆိုအခြားရရှိနိုင်ငွေကြေး။\nMarket ကဦးထုပ်: $10 840.00\nသငျသညျမှာအားလုံးကြည့်ရှုရန်အဘို့အဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါကစိတ်ဝင်စားဖို့ဖြစ်လိမ့်မည် လဲလှယ်၏နှုန်းထားများ Cream တဦးတည်းစာမျက်နှာပေါ်တွင်.\nCream များ၏စျေးနှုန်းများ ကမ္ဘာ့အဓိကငွေကြေး\nCreamCRM သို့ အမေရိကန် ဒေါ်လာUSD$0.000681CreamCRM သို့ ယူရိုEUR€0.000578CreamCRM သို့ ဗြိတိသျှ ပေါင်GBP£0.000522CreamCRM သို့ ဆွစ် ဖရန့်CHFSFr.0.000622CreamCRM သို့ နော်ဝေ ခရိုဏာNOKkr0.00618CreamCRM သို့ ဒိန်းမတ် ခရိုဏာDKKkr.0.00431CreamCRM သို့ ချက်ခိုရိုနာCZKKč0.0152CreamCRM သို့ ပိုလန်ဇလော့တီPLNzł0.00255CreamCRM သို့ ကနေဒါ ဒေါ်လာCAD$0.000912CreamCRM သို့ ဩစတြေးလျ ဒေါ်လာAUD$0.000952CreamCRM သို့ မက္ကဆီကို ပီဆိုMXNMex$0.0152CreamCRM သို့ ဟောင်ကောင် ဒေါ်လာHKDHK$0.00528CreamCRM သို့ ဘရာဇီး ရီးယဲBRLR$0.00369CreamCRM သို့ အိန္ဒိယ ရူပီးINR₹0.0511CreamCRM သို့ ပါကစ္စတန် ရူပီးPKRRe.0.114CreamCRM သို့ စင်္ကာပူ ဒေါ်လာSGDS$0.000935CreamCRM သို့ နယူးဇီလန် ဒေါ်လာNZD$0.00103CreamCRM သို့ ထိုင်းဘတ်THB฿0.0213CreamCRM သို့ တရုတ် ယွမ်CNY¥0.00475CreamCRM သို့ ဂျပန်ယန်းJPY¥0.0722CreamCRM သို့ တောင်ကိုရီးယား ဝမ်KRW₩0.811CreamCRM သို့ နိုင်ဂျီးရီးယားနိုင်းရာNGN₦0.258CreamCRM သို့ ရုရှ ရူဘယ်RUB₽0.0503CreamCRM သို့ ယူကရိန်း ဟီရီဗင်းညားUAH₴0.0188\nCreamCRM သို့ BitcoinBTC0.00000006 CreamCRM သို့ EthereumETH0.000002 CreamCRM သို့ LitecoinLTC0.00001 CreamCRM သို့ DigitalCashDASH0.000007 CreamCRM သို့ MoneroXMR0.000007 CreamCRM သို့ NxtNXT0.0495 CreamCRM သို့ Ethereum ClassicETC0.000101 CreamCRM သို့ DogecoinDOGE0.2 CreamCRM သို့ ZCashZEC0.000008 CreamCRM သို့ BitsharesBTS0.027 CreamCRM သို့ DigiByteDGB0.0257 CreamCRM သို့ RippleXRP0.0024 CreamCRM သို့ BitcoinDarkBTCD0.00002 CreamCRM သို့ PeerCoinPPC0.00238 CreamCRM သို့ CraigsCoinCRAIG0.315 CreamCRM သို့ BitstakeXBS0.0295 CreamCRM သို့ PayCoinXPY0.0121 CreamCRM သို့ ProsperCoinPRC0.0868 CreamCRM သို့ YbCoinYBC0.0000004 CreamCRM သို့ DarkKushDANK0.222 CreamCRM သို့ GiveCoinGIVE1.5 CreamCRM သို့ KoboCoinKOBO0.163 CreamCRM သို့ DarkTokenDT0.000628 CreamCRM သို့ CETUS CoinCETI2


Photo of road “trips images”လမ်းတွေ… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Photography » Photo of road “trips images”လမ်းတွေ…\nPhoto of road “trips images”လမ်းတွေ…\nPosted by ဂ်စ္စူ on May 21, 2011 in Photography | 10 comments\nဓာတ်ပုံ – rtw2o1o.blogspot.com\nDigital Photography School ဆိုတဲ့ဆိုဒ်လေးကနေ လမ်းပုံစံတွေ အမျိုးမျိုးကို ရသလောက်စုတင်ထားတာလေးတွေ ့မိပါတယ်..။ဓာတ်ပုံဆရာအမျိုးမျိုးရဲ့ လမ်းကိုပဲ သီးသန် ့ဦးစားပေးရိုက်ယူထားတဲ့ လက်ရာလေးတွေပေါ့ဗျာ..ကျနော်လဲ အားကျမခံ မြန်မာနိုင်ငံက လမ်းလှလှလေးတွေ ရှာပြီး တင်ပေးချင်ပါသေးတယ်..လောလောဆယ်တော့ အပေါ်ကမြင်းလှည်းကလေး မောင်းနေတဲ့ပုံနဲ ့ပဲ……။………………..။\nSippanont Samchai,Ben Fredericson,fatboyke,Berenice Decados, Paolo Margari,Tambako the Jaguar,ecstaticist,Tricky,Etrusia UK,joiseyshowaa,Pörrö,Bartek Kuzia,Matthew Fang,gari.baldi,eir@si,Shahram Sharif,Martino’s doodles,solakoko,purplemattfish,MSH*\nဒီအောက်ကပုံတွေကတော့ friendsmyanmar.com မှတစ်ဆင့် ကူးယူထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်..\nလှလို့ ပုံတစ်ချို့ ကူးယူသွားကြောင်း…………\nWow! Great Road Pictures!\nBy seeing them,i get some ideas of our human beilngs ‘ lives!We have walked many different roads\nin our long way in the circles of being reborn.\nHow long our journey will be?\nWhen will it end up?\nNot sure up to now! And you?\nIt’s just sharing my ideas coming out while i see yr beautiful and lovely pictures of Road.\nအရမ်းလှပါတယ်။ နောက်ထပ်လည်းဒီလို မြန်မာနိုင်ငံရဲ့လှပတဲ့လမ်းလေးတွေကိုတင်ပေးပါဦးလို့\nဘဝခရီးလမ်း လို့တောင် ဆိုချင်တယ်။ သာယာကြည်နူးဖွယ်တွေလည်းပါရဲ့၊ အကွေ့အကောက်တွေလည်းပါရဲ့၊ သဲထိတ်ရင်ဖိုတွေလည်းပါရဲ့။ လမ်းတွေပေါ်ကြည့်ပြီး စဉ်းစားလိုက်တာ အောင်မြင်မှု၊ ဆုံးရှုံးမှု၊ ဝမ်းသာမှု၊ ကြေကွဲမှု၊ စွန့်စားမှု တွေကို မြင်မိသလိုပဲ။\nမမ ကို ထောက်ခံပါတယ်\nမမ ပြောတာတွေကို ထောက်ခံပါတယ်လို့ ပြောတာပါ\nကူးယူလိုက်ပြီနော် … ခွင့်မတောင်းတော့ဘူ.း … ဟီးဟီး