ကြုံလေရာ – Grab Love Story\nစီမံကိန်းအတွက်ဆိုကာ ခြံခတ်သိမ်းစည်းသွားတဲ့ လယ်ယာတွေကို ကြည့်ပြီး နန်းကြာညို သက်ပြင်းချမိပြန်သည်။ ဒီလယ်ယာတွေကို အနိုင်ကျင့်သိမ်းယူသွားကတည်းက သူမတို့မိသားစုအပါအဝင်တစ်ရွာလုံး ဒုက္ခရောက်နေရသည်။ လယ်ကလွဲလို့ဘာမှမလုပ်တတ်သော လယ်သမားတွေ ဘိုးဘွားပိုင်လယ်မြေတွေ မရှိတော့သောအခါ ဘဝပျက်ကြသည်။ အလုပ်အကို သစ်အတွက်မြို့တတ်သွားတဲ့သူတွေရှိသလို ကြွေးလည်ပင်းနစ်ကာ စီးပွားပျက်အပူမီးတောက်နေသော သူမတို့တွေလည်းရှိသည်။ ရွာဦးစေတီလေးတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ထိုင်နေရင်း သက်ပျင်းအထပ်ထပ်ချမိသည်။ ရောက်ရှိလာမဲ့ မနက်ဖြန်တိုင်းကို ကြောက်မိပါသည်။ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ပင် သူမအိမ်ပြန်ခဲ့သည်။ ခြောက်ကပ်နေသော အိမ်ဝိုင်းလေးအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်းနည်းစိတ်က ကြီးစိုးလာပြန်သည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ခန့်ကထိ သူမတို့လယ်ယာလေးနဲ့ မချမ်းသာပေမဲ့ချောင်လည်စွာနေထိုင်နိုင်ပါသည်။ လယ်ယာတွေအသိမ်းခံရပြီးနောက်မှာ မိခင်ဖြစ်သူက နှလုံးရောဂါဖြင့်ဦးစွာဆုံးပါးသွားသည်။ နောက် အကြွေးတွေများများလာတော့ ဖခင်ကြီးလဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျကာ မိမိကိုယ်ကို သက်သေသွားသည်။ အသက် ၂၁နှစ်အရွယ် အပျိုမလေး နန်းကြာညိုတစ်ယောက်သာ ဒုက္ခတွေနဲ့ကျန်ခဲ့သည်။ နန်းကြာညိုက အသက် ၂၁နှစ်အရွယ်ခန့်ရှိပြီမို့ အဝေးသင်နဲ့ ဘွဲ့ရပြီးသား။ သို့ပေမဲ့ ရွာမှာပင်မိဘတွေနဲ့ ဒိုးတူဘောင်ဖက် လုပ်ကိုင်ကာနေသဖြင့် တခြားအလုပ်လဲမလုပ်တတ်။ ကျေးရွာသူမို့ ယက္ကန်းခတ်တာ စက်ချုပ်တာတွေလုပ်တတ်ပေမဲ့ အရင်းအနှီးကမရှိ။ သူများဆီဝင်လုပ်ပြန်လျှင်လည်း စားဖို့လောက်သာရသည်မို့အခက်တွေ့နေရှာသည်။ ည၈နာရီထိုးလောက်ကျတော့ အိမ်ရှေ့မှာ ကားတစ်စီးလာရပ်သည်။\nသူမကြောက်ရွံ့နေတဲ့ အရာက နေ့မကူးခင် ညဦးပိုင်းကတည်းကရောက်လာပြီ။ ခဏအကြာမှာ ခြံထားခါးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းတွန်းဖွင့်သံနှင့်အတူ အိမ်ပေါ်ကို မိန်းမတစ်ယောက်ယောက်ျားတစ်ယောက်တတ်လာသည်။ အမျိုးသမီးမှာ ဒေါ်နှင်းဆီဖြစ်ပြီး သူမတို့ရဲ့ အကြွေးရှင်လည်းဖြစ်သည်။ ဘေးကပါလာတာကတော့သူ့ခင်ပွန်း ရွာလူမိုက်မိုးသီးဖြစ်သည်။ အပေါ်ရောက်တော့ ခုံမရှိတဲ့သူမတို့ရဲ့ အိမ်ရှေ့ခန်းမှာ မတ်တပ်ရပ်ရင်းကျုံ့ကျုံ့လေး ထိုင်နေတဲ့သူမရှေ့ စာရွက်တစ်ရွက်ချပေးသည်။ စာချုပ်ပါ ။ သူမတို့ရဲ့အိမ်ကို ပေါင်ပြီး ပိုက်ဆံချေးထားတဲ့စာချုပ်ပါ။ စာချုပ်သက်တမ်းပြည့်ပြီဆိုတော့ သူဌေးက မင်းအိမ်ကို တရားဝင်သိမ်းလိုက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ အိမ်သိမ်းလိုက်ရင်တောင် အကြွေးတွေက ကျန်နေတုန်းပဲ…….။ မင်းဘယ်လိုရှင်းပေးမှာလဲ……။ ကျွန်မမှာ ပေးစရာ တပြားမှမရှိပါဘူးရှင်……တောင်းပန်ပါတယ်။ ကဲအဲ့တာဆိုလည်း မရှိရှိတဲ့ မင်းကို ပဲ အကြွေးအတွက် သိမ်းသွားရမှာပေါ့…..။ ဒေါ်နှင်းဆီစကားကြောင့် နန်းကြာညို မျက်လုံးလေးပြူးကာ အဲ့လိုတော့မလုပ်ကြပါနဲ့ရှင် ကျွန်မတောင်းပန်ပါတယ်……ဟူ၍ အသနားခံပေမဲ့ ဒေါ်နှင်းဆီက ဂရုမစိုက် သူ့လက်ကိုင်အိတ်ထဲ အသင့်ယူလာတဲ့ လက်ထိပ်လေးနဲ့ နန်းကြာညိုရဲ့ လက်တွေကို လက်ပြန်ခပ်လိုက်သည်။ အဖြစ်အပျက်ကမြန်ဆန်လှသလို ဒေါ်နှင်းဆီ ဒီမျှထိလုပ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် နန်းကြာညိုလေးခင်ဗျာရုန်းချိန်ပင်မရလိုက်ရှာ။ သူမအော်ဟစ်ရန်အကြံနှင့်ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် ဒေါ်နှင်းဆီက လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကို ထိုးထည့်လိုက်ရာ ဝူးဝါးနှင့် မပီမသံသံလေးတိုးတိုးသားထွက်လာသည်။ မျက်ရိပ်ပြလိုက်တော့ မိုးသီးက နန်းကြာညိုကို ချီမကာ ကားနောက်ခန်းထဲထည့်ပြီး အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာသည်။\nနှင်းဆီ….နင်သူ့ကြို ဘယ်လိုလုပ်မှလဲ ရွာသားတွေသိသွားရင်မလွယ်ဘူးနော်…… ရတယ် ငါဒီညတွင်းချင်းမြို့တတ်ပြီး ဦးမင်းညိုကို ရောင်းလိုက်မယ်။ နင်ဒီအိမ်မှာစောင့်နေ…..။ ရွာသားတွေမေးရင် သူ့အမျိုးတွေဆီ ညတွင်းချင်းထွက်သွားတယ်လို့ပြော…..။ ဟုမှာကာ ကားပေါ်တတ်ကာမောင်းထွက်လာသည်။ ဦးမင်းညိုဆိုတဲ့ ရွာနဲ့မနီးမဝေးမြို့က အသက ၃၅နှစ်အရွက်သူဌေးတစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။ ခရိုနီတွေ အာဏာပိုင်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိသူမို့ အရှိန်အဝါလည်းကြီးသည်။ ဦးမင်းညိုတို့အိမ်ရောက်တော့ ၁၀နာရီထိုးနေပြီ။ ကြီးကျယ်လှတဲ့အိမ်ကြီးထဲက ဧည့်ခန်ူမှာ သူမတို့က မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ပြီး နန်းကြာညိုကတော့ ကျုံ့ကျုံ့လေးထိုင်နေမိသည်။ ကိုမင်သညို တစ်ယောက်လိုတယ်ဆိုလို့လာပို့တာ…… ဦးမင်းညိုဆိုသည့် ရုပ်ရည်သန့်သန့်နဲ့လူကြီးကို သူ့ရဲ့ မျက်လုံးအေးကြီးတွေနဲ့သူမကို စွေကြည့်ကာ နောက်ကြောင်းကောရှင်းရဲ့လားဒေါ်နှင်းဆီ…. ရှင်းပါတယ် သူကမိဘမဲ့ပါ…..။ ကျွန်မကြွေးမဆပ်နိုင်လို့ သိမ်းလာတာ…..။ ကောင်းပြီလေ ဈေးပြော…… ဈေးကတော့ ကျပ်……………ပဲပေးပါ။ ဦးမင်းညိုက ဘာမှမပြောပဲစဉ်းစားနေသသည်။ ဒေါ်နှင်းဆီက ထပ်၍ များတယ်ထင်လို့လား…..။ အပျိုစင်လေးနော် နောက်ကြောင်းလဲရှင်းတယ် အရင်လူတွေလို ပြန်လွှတ်ပေးစရာလဲမလိုဘူး စိတ်တိုင်းကျပုံသွင်းပြီး တစ်သက်လုံးအုထားလို့ရတယ်။ ပြောနေတဲ့စကားတွေကို အတိုင်းသားကြားနေရတော့ နန်းကြာညိုရဲ့ ရင်ထဲ ဝမ်းနည်းမှုက လှိုက်တတ်လာတယ်။ လူသားစင်စစ်ဖြစ်ပါလျှက် ရောင်းကုန်တစ်ခုလို ရောင်းဝယ်နေကြသည်လေ…..။ မကြာခင်မှာဈေးတည့်သွားပြီမို့ ဦးမင်းညိုထံ လက်ထိပ်သော့ကို အပ်ကာထွက်ခွာသွားလေပြီ။ သည်တော့မှ ဦးမင်းညိုကခပ်ကျုံကျုံ့လေစထိုင်ကာ ငို ကြွေးနေသော နန်းကြာညိုကို ကြည့်သည်။ အသားဖြူဖြူနှင့် လှရက်သည့်မိန်းကလေး ထိရက်စရာပင်မရှိ။ သို့သော ပေးလိုက်ရသည့် ပိုက်ဆံနှင့်တန်အောင်ထိရပေမည်။ ထို့ကြောင့် ထိုင်ရမှထကာ နန်းကြာညိုကို လက်မောင်းကနေဆွဲပြီး အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွင်းရသည်။ နောက်ခုတင်ပေါ်ခပ်ကြမ်းကြမ်းပစ်တယ်ကာ ပက်လက်ကလေးဖြစ်နေသော သူမပါးစပ်ထဲက စို့ထားတဲ့ အဝတ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါမှာ နန်းကြာညိုလည်း အသက်ကို ဝအောင်ရှူရသည်။\nနောက် ဦးမင်းညိုကို အသနားခံဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ သူမပါးစပ်မဟရခင် ဦးမင်းညိုက ကပ်ကျေးတစ်လက်ကိုယူကာ သူမရဲ့ အဝတ်တွေကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ညှပ်ဖြဲလိုက်သည်။ သိပ်မကြာလင်မှာပင် အဝတ်အစားဟူ၍ တစ်စမှမကျန်အောင်ဖယ်ရှားပြီးသားဖြစ်သွားသည်။သူကိုယ်တိုင်လဲ အဝတ်တွေချွတ်လိုက်ကာ ဦးမင်းညိုက မလုပ်ပါနဲ့ဟုတောင်းပန်နေသော နန်းကြာညိုရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို ငုံ့နမ်းလိုက်သည်။ လက်တွေကလဲ ငြိမ်ငြိမ်မနေ……။ တင်းရင်းလှပသော နန်းကြာညိုရဲ့ ရင်အစုံကို ဖျစ်ညှစ်စုပ်နယ်နေသည်။ နောက်တော့ ဘယ်ဘက်ရင်အုံ့ကို ပါးစပ်နဲ့ ငုံ့စို့သည်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို လျှာဖျားလေးနဲ့ ကလိပေးသည်။ နန်းကြာညိုတစ်ယောက် မအော်ဟစ်နိုင်တော့ ။ လက်ထိပ်ခတ်ခံထားရသည်မို့ ကိုယ်ပေါ်က အထိအတွေတွေကို အလိုမတူစွာခံယူရင်း ထွန့်ထွန့်လူးနေရှာသည်။ နောက်တော့ဦးမင်းညိုက သူမရဲ့ ရွှေကျုပ်ကလေးကို လျှာနဲ့ ပြုစုပေးပြန်သည်။ အင်း….ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ…အား…….ဟုသာ ညည်းရင်းနေရရှာသည်။ ခဏနေတော့ ဦးမင်းညိုကာ နန်းကြာညိုကို ဆံပင်တွေဆွဲကာ ဒူးထောက်စေပြီး ခပ်ဟဟပွင့်နေတဲ့ သူမရဲနှုတ်ခမ်းတွေထဲကို သူ့ရဲ့ လိင်တံကြီးထိုးသွင်းကာ စုပ်စေသည်။ အလိုမတူပေမဲ့ရုန်းလဲမရုန်းနိုင်တာမို့ ခိုင်းသမျှကို ရွှံ့ရှာစွာလုပ်ရသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် နန်းကြာညိုကို ခုတင်ပေါ်တွန်းလှဲကာ သူ့ရဲ့လိင်တံကို အပျိုစင်ရွှေကျုပ်ကလေးထဲထိုးသွင်းကာ သူမရဲ့စင်ကြယ်မှုကို စားသုံးလိုက်တော့သည်။ ခပ်သန့်သန့် ဘီယာဆိုင်ကလေးရဲ့ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုတွင် မင်းညိုတို့ မိတ်ဆွေသုံးယောက် ဘီယာသောက်နေကြသည်။ -ကိုမင်းညို အကို့ဆီမှာ ဒေါ်နှင်းဆီ ဆီက အသစ်လေးတစ်ယောက် ဥထားတယ်ဆို…… သောက်ရင်းစားရင်း ကိုရဲဝေက မေးခြင်းဖြစ်သည်။ -အေးကွာ ရုပ်ရည်သနားကမားလေးဆိုတော့ သူ့ဆီမှာဆို ဖာတန်းရောက်သွားမှာဆိုးလို့ ခေါ်ထားတာ…..။ -အံမာ မသိရင် သူကပဲ အလှထိုင်ကြည့်နေကြတာပဲ…..။ ကိုမင်စညိုရဲစကားကြောင့် မြတ်မိုးက ပြောပြီးရယ်သည်။ ရဲဝေနဲ့ ကိုမင်းညိုလည်းလိုက်ရယ်ကြသည်။ -ဒါကတော့ကွာ ပိုက်ဆံနဲ့ဝယ်ထားရတာဟ တန်အောင်တော့သုံးပေးရမှာပေါ့ -ကျွန်တော်တို့ကိုလဲမျှဦးလေဗျာ…… -ဟေ့အေး မမျှသေးဘူး……. -ဟာ တွန့်တိုနေပါလားကောင်မလေးက တော်တော်လှတယ်ထင်ရဲ့ ဘာလဲ မမနွယ်ကို မယူခင်ကတည်းကရာထူးတိုးထားပေးမလို့လား မြတ်မိုးစကားကြောင့် ကိုမင်းညို နန်းမြနွယ်ကို ဖြတ်ကနဲသတိရမိသည်။ မကြာခင်သူနဲ့လက်ထပ်တော့မဲ့ သူ့ချစ်သူ ကျောင်းဆရာမလေး……။\nသူ့ထက် ၇နှစ်လောက်ငယ်တယ်။ မြတ်မိုးတို့ကတော့ သူနဲ့ မိတ်ဆွေတွေဆိုပေမဲ့ နန်းမြနွယ်ထက်တောင် ၃နှစ်လောက်ငယ်သည်။ ၂၅ နှစ်အရွယ်ချာတိတ်တွေပေါ့ ။ ဒါပေမဲ့ ၂ယောက်လုံး အိမ်ထောင်ရှင်တွေ……။ မြတ်မိုးက သူ့ထက်၂နှစ်လောက်ကြီးတဲ့ ယဉ်မင်းစင်ဆိုသည့် ဆရာဝန်မတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ထားသည်။ နောက် ကိုယ်ပိုင်ဆေးရုံ နှစ်ခုလောက်လဲ ဖွင့်ထားနိုင်သဖြင့် အရေးကြီးသည့် ကေ့တွေကလွဲပီးသိပ်အလုပ်လုပ်စရာမလို….။ ရဲဝေကတော့သူနဲ့ရွယ်တူ မြမြဦးဆိုသည့် ကောင်မလေးနှင့် လက်ထပ်ထားသည်။ ရဲဝေက မြမြဦးကို အလုပ်မလုပ်စေပဲ အိမ်မှာပင်ထားကာ သူဘာသာ ပိုက်ဆံရှာသည်။ သုံးယောက်လုံးက စိတ်တူ ကိုယ်တူတွေမို့ ဂျီတော့ မှတဆင့်ပေါင်းမိသွားခြင်းဖြစ်သည်။ -ငါစဉ်းစားထားတာ တစ်ခုရှိလို့ကွ…… -ဘာများလဲ ကိုမက်းညို……. -ဒီလိုကွာ မြတ်မိုး မင်းမမစင်နဲ့ သဘောတူညီမှုရပြီးသွားပြီပဲ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ပုံသွင်းလို့အဆင်ပြေလား……..။ မြတ်မိုးက ခေါင်းခါသည်။ -မရဘူး ကိုမင်း…..။ သူမျက်ရည်လေး နဲနဲဝဲသွားရင်ကို ကျွန်တော့်မှာ နေစရာနေရာအရှိတော့ ဘာမှဆက်မလုပ်ဖြစ်ဘူး။ သူကတော့ပြောရှာပါတယ်။ လုပ်စရာရှိတာလုပ်ပါတဲ့။ ကျွန်တော်ကတော့မလုပ်ရက်တော့ဘူး….။ မင်းညိုက ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်လုပ်သည်။ နောက်တော့ ရဲဝေကို မေးငေါ့ပြကာ -မင်းကော သူ့လို ပဲမှတ်လား…… ရဲဝေလဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ -ငါနဲ့နွယ်ဆိုလဲ အဲ့လိုပဲဖြစ်မှာ။ သူ့တို့ကို ငါတို့ကအရမ်းချစ်တော့ မထိရက်မကိုင်ဖြစ်နေတာလေ။ ငါကြံထားတာက ကောင်မလေးကို စိတ်ကြိုက်ပုံသွင်းပေးပြီးရင် သူ့လက်ကို ငါတို့မိန်းမတွေ အပ်လိုက်မလားလို့…..။ မင်းညို စကားကြောင့် ကျန်နှစ်ယောက်လဲ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ရဲဝေက -ဖြစ်ပါမလား အကိုရာ။ ကောင်မလေးက အကို့ကို နာနေမှာနော် တော်ကြာ ကလန်ကဆန်တွေလုပ်ပြီးသစ္စာဖောက်ရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…..။ -ဒီတိုင်းတော့ လွတ်ပေးလိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ငါကသူ့ကို စိတ်ကြိုက်ပုံသွင်းပေးဦးမှာပါ။ ကိုယ်ချစ်သူကို သာမထိရက်တာ တစိမ်းမိန်းကလေးကတော့ လာထားပဲ ဟားဟားဟား……။ – ကဲအောင်မြင်ပါစေဗျာ……. ခွပ်။ ဘီယာခွက်တွေကို ဖန်ခွက်ချင်းတိုက်ကာ တစ်ကျိုက်ထဲ မော့ချလိုက်ကြသည်။ လူခေါ်ဘဲလ်ကို နှိပ်ပြီး ခဏအကြာ အတွင်းသစ်သားတံခါးကို ဖွင့်သံနှင့်အတူ နန်းကြာညို တံခါးဝမှာ ပေါ်လာသည်။\nမင်းညိုကိုမြင်တော့မှာ ဘာဂျာတံခါးကို ဖွင့်ပေးသည်။ သူအထဲရောက်တော့ သူဝယ်လာတဲ့ ကြာဇံကြော်ထုပ်ကို ယူကာ အမြင့်တစ်နေရာမှာ ခဏတင်ထားသည်။ နောက်သူ့ခြေရင်းတွင်ဒူးတုပ်ထိုင်ချကာ သူ့ဝတ်ထားတဲ့ဖိနပ်ကို တရိုတသေချွတ်ပေးရသည်။ ပြီးတော့မှာ သူကို လမ်းဖယ်ပေးရင်း တံခါးဝဘေးမှာ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ အိမ်နေရင်းမို့ တီရှပ်အနွမ်းတစ်ထည်နဲ့ လုံချည်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော နန်းကြာညိုက ခပ်နွမ်းနွမ်းလေးလှနေသည်။ လည်ပင်းမှာ တပ်ပေးထားသော ကော်လာလေးက သံကြိုးလေးက တွဲလောင်းလေးကျနေသည်က သူ့ကို ဆွဲဆောင်နေသည်။ -ကဲ မင်းစားလိုက်ဦး ပြီးရင် အခန်းထဲလာခဲ့ -ဟုတ်ကဲ့……..။ကျေးဇူးပါရှင့်…….။ အထုပ်လေးဆွဲကာ ကြာညိုက ထမင်းစားခန်းထဲမှာစားသောက်ရသည်။ နောက် ပန်းကန်တွေကို တစ်ခါတည်းဆေးကာ မင်းညိုရှိရာ အခန်းကို တတ်ခဲ့သည်။ အခန်းထဲရောက်တော့ မင်းညို ကသူမအဝတ်တွေကို ခွတ်စေငည်။ ထူးတော့မထူးဆန်းပါ။ ညတိုင်းနီးပါး ခံနေရတာမို့ ငြင်းလဲမငြင်းရဲသည်မို့ သူ့စိတ်တိုင်းကျလုပ်ပေးရသည်။လည်ပတ်ကိုပါချွတ်ပေးပြီး ခုတင်ပေါ်ထိုင်စေကာ လက်ပြန်ကြိုး တုပ်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်တွေ သာမက ရင်ဘက်တွေ လက်မောင်းတွေပါ တုပ်ထားသဖြင့် ရုန်းဖို့မပြောနဲ့ လှုပ်ပင်မလှုပ်သာ။ မင်းညိုက သူမကို ခုတင်ပေါ်တင်လျှက် အိပ်စေသည်။ နောက်တော့ မင်းညိုလည်း ဘေးနားမှာ လှည်းချကာ နန်းကြာညိုရဲ့ ကောက်ညှင်းထုပ်ကိုယ်လုံးလေးကို ပွတ်သပ်ဖက်ရက်ရင်း အိပ်သွားသည်။ နန်းကြာညိုမှာသာ မလူးသာမလွန့်သာနှင့် ရင်တဖိုဖိုဖြစ်ကာ အိပ်မပျော်ဘဲရှိသည်။ နောက်ရက်တွေကစပြီး နန်းကြာညိုကို မင်းညိုက စိတ်ကူးရှိသလို ပုံသွင်းပါသည်။ အရင်လို အိမ်ထဲမှာပဲ ချုပ်နှောင်ထားတာမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ အပြင်တွေဘာတွေလဲလွှတ်တတ်သည်။ အဲအမှားတစ်ခုခု ကျူးလွန်မိလျှင်လည်း ကျောကော့အောင် အရိုက်ခံရတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် နန်းကြာညိုက အမှားတွေ မလုပ်ရဲ။ ကားမောင်းသင်ပေးသည်။ စိတ်ပညာစာအုပ်တွေဖတ်ရသည်။ ကြိုးတုပ်ကြိုးချည်ပညာသင်ရသည်။ တစ်ခါတစ်ခါတော့ မင်းညိုကို လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖျော်ဖြေပေးရသည်။\nတစ်နေ့တော့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်ကာ မင်းညိုက နန်းကြာညိုကို ပြောသည်။ အဓိကကတော့ သူတို့သုံးယောက်တိုင်ပင်ထားသောကိစ္စကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်ပင်။ သုံးနှစ်တိတိ လုပ်ပေးရမယ်။ ငွေဝယ်ကျွန်တစ်ယောက်လို မဟုတ်ပဲ လခလဲပေးမည်။ သုံးနှစ်ပြည့်လျှင် လွတ်လပ်ခွင့်ပေးမည်ဟု ဆိုသဖြင့် နန်းကြာညို ဝမ်းသာသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူအစီအစဉ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် မင်းညိုတစ်ယောက် သူ့ချစ်သူနန်းမြနွယ်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်သည်။ လက်ထပ်ပြီး မင်္ဂလာဦးည သတို့သားသတို့သမီး ချစ်ရည်လူးကြသည်။ ပုံမှန်ပင် ။ နောက်နှစ်ရက်လောက် နှစ်ဦးသားသာမာန်ဘဝမှာနေထိုင်ကြသည်။ သုံးရက်မြောက် တနင်္လာနေ့……။ နန်းမြနွယ်တစ်ယောက် မင်းညိုအတွက်အဝတ်တွေထုတ်ပေးရင်းစောင့်နေသည်။ မကြာခင်ကြုံရမဲ့ ဘဝသစ်အတွက်ရင်တွေခုန်နေသည်။ မင်္ဂလာဦးညကပင် သည်လောက် ရင်မခုန်ခဲ့ ။ မကြာခင်မှာပင် မင်းညိုက ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာကာ သဖြင့် အင်္ကျီအဝတ်အစားတွေ ဝတ်ဆင်သည်ကို စောင့်ပြီး နှစ်ဦးသား ထမင်းစာခန်းသို့ဆင်းလာကာ နန်းကြာညို ပြင်ပေးထားသော မနက်စာကို သုံးဦးသားစားလိုက်ကြသည်။ စားပြီး ကော်ဖီသောက်နေချိန် မင်စညိုက -နွယ်…… -ရှင် ကို…….. -ဒီနေ့နွယ့်အတွက် ဘဝသစ်စပြီနော်……… -နွယ် အဆင်ပြောပါ့မလား………. -ပြေမှာပါ နွယ်လဲ အဲ့လို နေချင်ပါတယ်………။ နန်းမြနွယ်ရဲ့ လိုက်လျောမှုကြောင့် မင်းညို ကျေနပ်စွာ ပြုံးသည်။ ထို့နောက်နန်းကြညို ကို ကြည့်ကာ -ကဲ ကြညို …နွယ့်ကို မင်းလက်အပ်လိုက်ပြီး ခုကစပြီး မင်းကသူ့အထိန်းတော်ပဲ စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းကျောင်းပေတော့….။ -စိတ်ချပါ အကို…… -ကဲကိုအလုပ်သွားတော့မယ်နွယ် ဟုဆိုသဖြင့် နန်းမြနွယ်က အိတ်ကလေးကိုင်ကာ ကားရှိရာသို့လိုက်ပို့သည်။ မင်းညိုက သွားခါနည်း နွယ့်နှဖူးလေးနမ်းကာ -လိမ်လိမ်မာမာနေနော်နွယ် ကြာညိုက အရိုက်ကြမ်းတယ်။ -အင်းပါကိုရဲ့ စိတ်ချပါ။ ကားလေးထွက်သွားတော့ မြနွယ် ထမင်းစားခန်းထဲ ပြန်ဝင်ခဲ့တော့ ကြာညိုတစ်ယောက် ကန်းကန်တွေသိမ်းနေတာနဲ့တိုးသည်။ သူမရောက်နေမှန်းသိတော့ ကြာညိုကလှည့်ကြည့်သည်။ မြနွယ်က ကြာညို့ထက်စာရင် ၇နှစ်လောက်ကြီးသည်။ သို့ပေမဲ့ အရပ်အနည်းငယ်ပုကာ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သေးသေးကျစ်ကျစ်လေးဆိုတော့ အသက်ကြီးသည်ဟုမထင်ရ…….။\nထိုခန္ဓာကိုယ်အလှ ကို မျက်နှာအလှနဲ့ ဆံပင်ရှည်ရှည်လေးတွေ ထည့်ပေါင်းလိုက်တော့ မြနွယ်ကို တော်တော်လှတဲ့မိန်းမဟု ကြာညို မှတ်ချက်ချမိသည်။ -ကျောင်းသွားဖို့ပြင်တော့လေ မမ….. 8နာရီထိုးနေပြီ နွယ်လဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ အိပ်ခန်းပြန်ပြီး အိပ်ခန်းနဲ့ တွဲလျှက်ရေချိုးခန်းမှာ ရေမိုးချိုး ဖီးလိမ်းပြင်ဆင်ပြီး ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ အပြင်ရောက်တော့ ဧည့်ခန်းမှာ ထိုင်စောင့်နေတဲ့ ကြာညိုကိုတွေ့သည်။ မြနွယ်က ကျောင်းဝတ်စံနဲ့ လှချင်တိုင်းလှနေသလို ကြာညိုက ရင်ဖုံးအင်္ကျီအစိမ်းရောင်ဝမ်းဆက်နဲ့ လှချင်တိုင်းလှနေသည်။ နောက်တော့ အိမ်တံခါးတွေပိတ်ကာ ကြာညိုက မြနွယ်ကို ကျောင်းလိုက်ပို့ဖို့ပြင်သည်။ ခြံတံခါးကို ပိတ်ပြီး ကားထဲ ပြန်ဝင်လိုက်တော့ မောင်းတဲ့ခုံဘေးမှာ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ထိုင်နေတဲ့ မြနွယ်ကို ခါး ပါတ်ပေးပြီး ပါးလေးကို လိမ်ဆွဲကာ -အမြဲ ခါးပါတ်ပါတ်ရမယ်။ နောက်တစ်ခါဆို သတိမပေးဘူးနော် အပြစ်ပဲပေးမှာ…. ကြာညိုကပြောတော့ မြနွယ်ကပြုံးပြုံးလေးခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ ကြာညိုလဲ ကားကို ကျင်လယ်စွာ မောင်းထွက်လာကာ ကျောင်းအရင်ပို့ပေးပြီး ဈေးသို့ဝင်လိုက်သည်။ ညနေ ၃နာရီလောက်ကျတော့ ကြာညိုက မြနွယ်ကို သွားကြိုကာ ကြိမ်လုံးတွေးရောင်းတဲ့ ဆိုင်ရှေ့ ရပ်ပေးသည်။ -ကဲမမနွယ်….သွား…. မမအမှားလုပ်ရင် ရိုက်ဖို့ ကြိမ်လုံးငါးချောင်းလောက်ဝယ်ခဲ့…..။ သူမစကားအတိုင်းမြနွယ်တစ်ယောက် ပိုက်ဆံအိတ်ကလေးကိုင်ကာ ဆိုင်ထဲဝင်သွားပြီး မိမိအရိုက်ခံဖို့ကြိမ်လုံးကို မိမိကိုယ်တိုင်ရွေးဝယ်ရပါတော့သည်။ ဆိုင်ရှင်ကတော့ ဆရာမတစ်ယောက်ရိုးရိုးတန်းတန်း ကြိမ်လုံးလာဝယ်သည်ထင်ကာ ရိုက်လို့ကောင်းတဲ့ ကြိမ်လုံးတွေထည့်ပေးလိုက်သည်။ နောက်တော့ နှစ်ဦးသာ ဘာမှစကားမဆိုဘဲ အိမ်ပြန်ဖြစ်ကြသည်။ အိမ်ရောက်တော့ ခြံတံခါးတွေ အိမ်တံခါးတွေအရင်လုံအောင်ပိတ်ပြီး ကြာညိုက အဝင်ဝနားက ချိတ်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ လည်ပါတ်လေးကို ဖြုတ်ကာ မြနွယ်ကို ပေးသည်။ -လည်ပင်းမှာ ပါတ်လိုက်မမ ။ အဲ့တာ မမရဲ့ အမှတ်အသားပဲ။ ကျောင်းသွာချိန် အပြင်သွားချိန်ကလွဲရင် အမြဲဝတ်ထားရမယ်။ နားလည်လား…….။ မြနွယ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ကြာညိုက အားသိပ်မထည့်ပဲ မြနွယ်ရဲ့ပါးကို ခပ်စပ်စပ်လေးရိုက်လိုက်သည်။ -ပါးစပ်က ပြောစမ်း…….။ -ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါတယ်ရှင်…….။ -အေးအဲ့တာဆို လည်ပင်းမှာ ပါတ်လိုက်တော့……..။ -ဟုတ်ကဲ့……..။ မြနွယ်လည်း လည်ပါတ်ကလေးကို သူမရဲ့ လည်တိုင်ကျော့ကျော့မှာ နေသားတကျ ပါတ်လိုက်သည်။ အဖြူအစိမ်းရယ် လည်ပါတ်ကလေးရယ်ပေါင်းစပ်လိုက်သော အခါ အသစ်စက်စက် အိမ်ထောင်ရှင်ဆရာမလေးမှာ အလှကြီးလှနေတော့သည်။\nထို့နောက် ကြာညိုက မြနွယ်ကို အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားပြီ သူတို့ လင်မယားအိပ်တဲ့ ခုတင်ပို လက်ညိုးထိုးပြကာ -မနက်တိုင်း နိုးတာနဲ့တခါတည်းရှင်းခဲ့ရမယ်နော် မမ…။ နောက် ကိုမင်းညို ရဲ့ ဝေယဝစ္စမှန်သမျှ သေးသေးလေးက အစ မမအကုန်လုံးလုပ်ပေးရမယ်။ အခန်းဘေးက သန့်စင်ခန်းတွေလဲ အမြဲသန့်ရှင်းတေရမယ် ကြားလား……။ -ဟုတ်ကဲ့ပါရှင်…… ပြောနေရင်း ကြာညိုက မြနွယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မြနွယ်က မတ်တပ်ရပ်ရင်း လက်တစ်ဖက်ကို ဘေးချထားက ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့်လက်မောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ ကြာညိုက မြနွယ်ရဲ့အနောက်မှာ မတ်တပ်ရပ်ရင်း မြနွယ်ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ဆွဲယူပြှး လက်ကောက်ဝတ်တွေကို တစ်ခုပေါ်တစ်ခုထပ်ထားစေသည်။ နောက်ခါးကိုလည်းမက်စေသည်။ -နောက်တခါ တစ်ခုခု ပြောလို့နားထောင်နေရင် ဒီပုံစံအတိုင်းပဲ ရှိနေရမယ်……။ -ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့် -ကဲလုပ်စရာရှိတာ လုပ်တော့ဟုဆိုကာ ကြာညို ပြန်ထွက်သွားသည်။ မြနွယ်လည်း ပထမဆုံးအနေနဲ့ ခုတင်ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် ပြန်ပြင်သည်။ ပြီးတော့ အခန်းသန့်ရှင်းရေးကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု လုပ်ဆောင်ကာ ကျောင်းဝတ်စုံကို ချွတ်၍ ရေလဲထဘီကို ရင်လျှားကာ ကို မင်းညိုရဲ့ အဝတ်တွေကို လျှော်လိုက်သည်။ နောက် မစိုတစို ဖြစ်နေသော ထိုရေလည်ထဘီရင်လျှားလျှက်နှင့်ပင် အောက်ထပ်ပြန်ဆင်းကာ အနောက်ဘက်က အဝတ်လှမ်းတဲ့နေရာ မှာအဝတ်လှမ်းသည်။ လှမ်းပြီး ရေမိုးချိုးရန် အပေါ်ပြန်တတ်ချိန်……။ -မမရေချိုးတော့မလို့လား…… -အင်း ဟုတ်တယ် ကြာညို…….. မမ ကြာညို ပြောထားတာတွေ လုပ်ပြီးသွားပြီ……။ -အဲ့တာဆိုရေမချိုးနဲ့ဦး ရေချိုးခန်းထဲမှာ ခဏစောင့်နေ ကြာညို….တတ်လာခဲ့မယ်။ သြော်ဒူးထောက်ရင်းစောင့်နေနော်…..။ ပြောပြီးသူမအခန်းထဲဝင်သွားသဖြင့် ကြာညိုလည်း သူမတို့ရဲ့ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပြန်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ဒူးထောက်ရင်းစောင့်နေလိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် နမ်းကြာညိုလည်း ရင်လျှားလျှက် ရေချိုးခန်းထဲဝင်လာသည်။ ကြာညို ဝင်လာမှန်းသိတော့ မြနွယ်က ဒူးထောက်နေရာမှ မော့ကြည့်သည်။ သူကို ကြည့်နေသော ကြာညို့ရဲ့ စူးရှရှ အကြည့်ကြောင့် အောက်ပြန်ငုံ့နေသည်။ ကြာညိုကာ မြနွယ်ကို မတ်တပ်ထရပ်စေသည်။ -ရေလဲ ထဘီကို ချွတ်ပြီး ကြိုးတန်းပေါ်တင်လိုက်မမ……။\nကြာညိုရဲစကားကိုမလွန်ဆန်နိုင်ပဲ မြနွယ်သူမရဲရေလဲကို ခွတ်ကာ ကြိုးတန်းပေါ်တင်လိုက်သည်။ နောက် သူမရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးလှပတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့အနိုင်နိုင်ဖုံးကာ ကြာညို့ဘက်ပြန်လှည့်သည်။ကြာညို က မြနွယ်အနားကပ်ကာ ရေမစိုအောင်ထုံးထားတဲ့ ဆံထုံးကို စောင့်ဆွဲလိုက်သဖြင့် မြနွယ်နာကျင်စွာညည်းညူးရင်းခေါင်းလေးမော့သွားတယ်။ -ခုဏက မတ်တပ်ရပ်တဲ့အခါ ဘယ်လို နေပါလို့ပြောထားလဲမမ…..။ ဂရုမစိုက်တာလား……အလေးမထားတာလား……။ -မဟုတ်……မဟုတ်ပါဘူး မမမေ့သွားလို့ပါ အား…….။ မြနွယ်က ကြာညို သင်ပေးထားသည့်အတိုင်း လက်လေးနှစ်ဖက်ကို နောက်ပြစ်ကာ ပြန်ပြောရှာသည်။ဒီတော့ မှာ ပြန်လွှတ်ပေးလိုပ်သည်။ ပြန်ငုံ့လာသော မြနွယ်ရဲ့ မျက်ဝန်းမှာ မျက်ရည်စတွေဝဲနေသည်။ -ကဲမမ ဒီနေ့ကစပြီး အမှားလုပ်ပြီးတိုင်း အပြစ်ပေးဖို့တောင်းဆိုရမယ်ကြားလား…….။ -ဟုတ်ကဲ့ မမမှားပါတယ်…..မမကို အပြစ်ပေးပါ…….။ ကြာညိုက တော်တယ်ဟုဆိုက မြနွယ်ရဲ့ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။ နောက်မြနွယ်လည်ပင်းက လည်ပါတ်ရဲ့သံကွင်းလေးမှာ သံကြိုးသွယ်သွယ်လေးတစ်ချောင်းတပ်သည်။ ရေပုံးအလွတ်နှစ်လုံးကိုယူ၍ တစ်လုံးတွင်ရေထည့်ကာ တစ်လုံးတွင်ရေချိုးခန်းက ပစ္စည်းအနည်းငယ်ထည့်ပြီး မြနွယ်ကို ဆွဲစေက ကြာညိုကာ မြနွယ်ကို လည်ပါတ်ကြိုးကနေဆွဲ၍ ခွေးတစ်ကောင်လို သူ့အခန်းထဲခေါ်သွားလိုက်သည်။ ရေချိုးလျှင်တောင် ထဘီရင်လျှားနဲ့သာ အမြဲချိုးတတ်သော မြနွယ်တစ်ယောက်ခုလို ဝတ်လစ်စလစ်နဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားနေရသဖြင့် ရှက်စိတ်ပိုမိသည်။ လည်ပါတ်ကနေ ခွေးတစ်ကောင် အစွဲခံနေရသဖြင့် အားငယ်မှု စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားနေရသည်။ သူ့အခန်းထဲရောက်တော့ ကြာညိုက ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်ထိုင်နေပြီး ပုံးနှစ်လုံးကို တစ်နေရာတွင်ချစေကာ မြနွယ်ကို သူမရှေ့တွင်မတ်တပ်ရပ်စေသည်။ နောက် ဖြူစင်ချောမွတ်သော မြနွယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေရာ မြနွယ် ရှက်ရွံစွာ ခေါင်းလေးငုံ့သွားသည်။ ကြာညိုက ခုဏက ဝယ်လာတဲ့ထဲက ကြိမ်လုံးတစ်လုံးကို ယူလိုက်ပြီး -ကဲမမ အရိုက်ခံဖို့ပြင်ထားတော့ဟုဆိုသည်။ -မြနွယ်လဲ ကြာညိုရှေ့မှာ ဘေးတစောင်းလေးပြောင်းရပ်ကာ လက်ကို ပိုက်ထားလိုက်သည်။ မြနွယ်ရဲ့ တင်ပါးတင်းတင်းကျစ်ကျစ်လေးမှာ ကြိမ်လုံးနဲ့ကပ်လိုက်ပြီ နောက် အားကုန်တစ်ချက်စော်ထဲ့လိုက်သည်။ ရွှမ်းကနဲ အသံနဲ့အတူ ခါးလေးရှေ့သို့ကော့ထွက်သွားသည်။\nအစမတန်နာကျင်သွားသော တင်ပါးကို လက်ကလေးတွေနဲ့ပွတ်သပ်နေသည်။ ကြာကြာတော့ မပွတ်သပ်ရဲ ကြာညိုက ကြည့်နေသဖြင့် ကြောက်ကြောက်နဲ့ လက်ပြန်ပိုက်ရသည်။ ရွှမ်း…..ရွှမ်း….ရွှမ်း……ရွှမ်း….. အ…အ…အား…..အမလေး -ပထအဆုံး အကြိမ်မို့ ၅ချက်ပဲရိုက်မယ် နောက်ဆို ဘာအမှား လုပ်လုပ် အနည်းဆုံး ၁၀ချက်ရိုက်မယ် ကြားလားမမ -ဟုတ်ကဲ့ ကြားပါတယ်…… ဟု မြနွယ်တစ်ယောက် ငို သံပါကြီးနှင့်ပြန်ဖြေရှာသည်။ -ကဲသွားနံရံမှီပြီး မတ်တပ်ရပ်နေ……ဆိုတဲ့စကားကြောင့် နံရံကို ကပ်ကာ မတ်တပ်ရပ်နေရသည်။ ကြာညိုက ရေချိုးခန်းထဲက ယူလာတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ချို့ထုတ်လိုက်ကာ ရွှေခရုလေးနဲ့အနီးတစ်ဝိုက်က အမွှေးတွေကို ရိပ်ပေးသည်။ ထိုသို့အရိပ်ပေးခံနေရစဉ် အသည်းတစ်ယားယား ဖြစ်လာသည့်အတွက် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားမိရာ ကြာညိုက သူမရဲ့ ဘယ်ဘက်ရင်အုံက နို့သီးခေါင်းလေးကို လက်ညိုးလက်မနဲ့ ဖျစ်ညှစ်လိုက်ရင်း -ငြိမ်ငြိမ်နေနော်မမ မတော်တဆထိမိရှမိရင် ကြာညိုနဲ့ မဆိုင်ဘူး -အင်း…ဟင်း….ဟုတ်ကဲ့ပါ ရိပ်လို့ပြီးတော့ ရေဆိုဝတ်လေးနဲ့ ပြောင်အောင်သုတ်ပေးပြီး ကြာညိုက မြနွယ်ရဲ့ ရွှေခရုလေးကို လျှာနဲ့ယက်လေသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပြစ်ပြီး မက်တပ်ရပ်နေတဲ့ မြနွယ်တစ်ယောက် အနေအထားကို အပျက်မခံရဲ……။ သို့သော စိတ်ကဆူလာသဖြင့် ခါးလေးကို ကော့ပေးနေမိသည်။ ရင်ထဲမှာ အဝေးကပြေးလာတဲ့ လူတစ်ယောက်လို မော ဟိုက်နေသည်။ မတ်တပ်ပင်အနိုင်နိုင်ရပ်နေရသည်။ သူမဆန္ဒမပြည့်ခင် ကြာညိုက ရပ်လိုက်သည်။ ပြီးလုပြီးခင်ဖြစ်နေသောကြောင့် မရိုးမရွဖြစ်သွားသည်။ သို့သော်ကြာညို့ကို တော့ ဘာမှမပြောရဲ……။ ကြာညိုက ပစ္စည်းတစ်ခုကို သွားယူလာသည်။ ရာဘာလိင်တံကြီး……. ။ ထို့နောက်ကြာညိုက ခုတင်စောင်းတွင်ထိုင်ကာ မြနွယ်ကို သူမအန်းလာရန်ခေါ်သည်။ မနီးမဝေးရောက်လာတဲ့ မြနွယ်ရဲ့ လည်ပါတ်ကြိုးလေးဆွဲ၍ သူမအနားထိ တိုးကပ်စေကာ ရာဘာလိင်တံကြီးကို မြနွယ်ရဲ့ရွှေခရုလေးထဲ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ခုလုပ်ကို ဖွင့်လိုရာ ထိုအတံကြီးက လည်၍ မြနွယ်ရဲ့ ရွှေခရုလေးကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားစေပါသည်။\nမြနွယ်မတ်တပ်မရပ်နိုင်တော့ ။ဒူးထောက်လျှက်ခွေကျကာ ပါးစပ်က တအင်းအင်း ညည်းညူနေရသည်။ ကြာညိုကာ သူမရဲ့ ရေလဲ ထဘီကို ခွှတ်လိုက်ပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကား၍ မြနွယ်ရဲ့ဆံပင်တွေကို စောင့်ဆွဲကာ ရွှေခရုလေးနဲ့ အနီးဆုံးနေရာအထိ မြနွယ်ရဲ့မျက်နှာကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ မြနွယ်နဲ့ ဘာမှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ကြာညို့ကို လျှာလေးနဲ့ ပြန်လည်ပြုစုပါစည်။ သိပ်မကြာခင်နှစ်ဦးလုံးစန္ဒပြည့်သွားကာ ကြာညိုက အိပ်ယာပေါ် မြနွယ်က ကြမ်းပြင်ပေါ် ခွေကျသွားသည်။ ခဏနားနေကြပြီးမှ ကြာညိုက မြနွယ်ကို ရေးသွားချိုးတော့ဟု ခွင့်ပေးသည်။ အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်တော့ ခုတင်ပေါ်မှာထိုင်ရင်းစာအုပ်ဖတ်နေတဲ့ မြနွယ်ကို လက်ထိပ်တန်းလန်းနဲ့တွေ့လိုက်တယ်။ မင်းညို ဝင်လာတာမြင်တော့ သူမစာအုပ်ကို ချကာ လက်စွဲအိပ်ကို လှမ်းယူသည်။ သူမလှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း လက်ထိပ်ဆီက သံကြိုးသံတစ်ချွင်ချွင်ကို ကြားနေရသည်။ ကိုမင်းညိုက သူမကို ပြုံးကြည့်ပြီးနောက် ဦးစွာ ရေချိုးအဝတ်လဲသည်။ မြနွယ်လည်း သူမလုပ်ပေးရမဲ့ ဝေယျာဝစ္စတွေကိုလုပ်ပေးတယ်။ ပြီးတော့နှစ်ဦးသား ခုတင်စောင်းမှာ ယှဉ်တွဲလျှက်ထိုင်ကြသည်။ မင်းညိုက နန်းမြနွယ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဖက်ထားပြီးသူ့ကိုယ်ပေါ်မှီထားစေသည်။ ကျန်လက်တစ်ဖက်က မြနွယ်ရဲ့ လက်ထိပ်ခတ်ခံထားရတဲ့ လက်ကောက်ဝတ်တွေကို ဆော့ကစားနေသည်။ ချစ်သူရင်ခွင်တွင်းမှာ ဒီပုံစံအတိုင်းရှိနေရသည်ကို မြနွယ် ကြည်လည်းကြည်နူးပါသည်။ ရှက်လဲရှက်ရပါသည်။ မင်းညိုက အတွေ့အကြုံတွေ ပြန်ပြောပြခိုင်းသဖြင့် ရှက်ဝဲဝဲနှင့် ပြောပြရသေးသည်။ နောက်တော့ မင်းညိုက မြနွယ်ကို သနားသလို ဖြစ်လာသဖြင့် လက်ထိပ်တွေကို ဖြုတ်ပေးလိုက်သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့နှမြောသလိုပင်။ လည်ပင်းမှာ လည်ပါတ်လေးနဲ့ လက်မှာ လက်ထိပ်လေးတွေနဲ့ဆို မြနွယ်က ပို လှသည်ဟု သူထင်သည်။ နောက်တော့နှစ်ဦးသား ထမင်းဆင်းစားကြပြီး မြနွယ်ရဲ့ အရိုက်ခံထားဏတဲ့တင်ပါးကို ဆေးလိမ်းပေကား နှစ်ဦးသားချစ်ရည်လူးကြသည်။ နောက်ပိုင်း မြနွယ်လဲ သူမဘဝကို သဘောကျလာသည်။ နန်းကြာညိုက ရိုက်နှက်အပြစ်ပေးပြီစတိုင်း မင်းညိုရဲ့ပြုစုယုယမှုတွေကို အမြဲခံစညးရသဖြင့်ကျေနပ်သည်။ ထို့ထက်ပို၍ မင်းညို ချထားသော အစီအစဉ်တွေကိုတော့ မြနွယ်မသိရှာ…..။\nနှစ်လလောက်ကြာတဲ့အခါ မြနွယ်ကျောင်းမှာ ပြသနာတစ်ခုတတ်ပါသည်။ စည်းကမ်းမလိုက်နာတဲ့ကလေးတွေကို ရိုက်မိလို့ပါ။ ကလေစတွေထဲက တစ်ယောက်ရဲ့မိဘတွေက အကောင်ကြီးကြီးတွေဆိုတော့ ငါးချက်လောက် အရိုက်ခံရတာကို ရေးကြီးခွင်ကျယ်လုပ်ကာ အင်တာနက်တင် ပြသနာရှာသည်။ မြနွယ်တို့လဲ အလုပ်ကို မထိခိုက်ပေမဲ့ သတိပေးခံရသည်။ သတင်းကလဲ နာမည်ကြီးသွားသည်။ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်နေသော မင်းညိုက တစ်ဆင့်တတ်ရန် ကြံလိုက်သည်။ ကျွီကနဲတံခါးဖွင့်သံနှင့်အတူ ကြာညို အခန်းတွင်းဝင်လာသည်။မြနွယ် ကျောင်းကပြန်ရောက်ကတည်းက ရေချိုးအဝတ်လဲထမင်းစားစေပြီး ဒီစတိုခန်းလေးထဲပိတ်ထားတာ။ အခုမှလာခေါ်သည်။ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ကိစ္စအတွက် ကြာညိုနဲ့ မင်းညိုက သူမကို အပြစ်ကြီးကြီးပေးတော့မည်ကို ရိပ်မိသည်။ သူမတို့ရဲ့ အိပ်ခန်းရောက်တော့ မြနွယ်က ဒူးတုပ်ထိုင်နေပြီး မင်းညိုက ခုတင်ပေါ်ထိုင်လျှက် ကြာညိုက ဘေးမှာမတ်ဆပ်ရပ်ကာ သူမကို အပြစ်ကြှးကြီးမားမားကျူးလွန်ထားသောရာဇဝတ်သားတစ်ယောက်လိုဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။ မြနွယ်လဲ ရှုက်ရွံ့သိမ်ငယ်မှုတွေနဲ့ခေါင်းကို ငုံ့ချထားမိသည်။ မမ….ကို့အပြစ်ကိုယ်သိလား….. သိပါတယ်……။ မမကို အပြစ်ပေးပါ…….။ ပေးမှာ အပြစ်က ကြီးတော့ အပြစ်ဒဏ်လဲ ကြီးမယ် လက်ခံလား…… ဟုတ်ကဲ့ လက်ခံပါတယ်……..။ ကဲဒါဆိုထ အဝတ်တွေဆွတ်လိုက်……..။ ကြာညိုရဲအမိန့်အတိုင်း မြနွယ် အဝတ်တွေချွတ်လိုက်သည်။ ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်သွားတဲ့ မြနွယ်ကို လက်ပိုက်ပြီးမတ်တပ်ရပ်စေသည်။ ဘယ်နှချက်ရိုက်မယ်ရယ်လို့မပြောပဲ ခြေသလုံးနဲ့ တင်ပါးတစ်လျှောက်ကို ရိုက်နှက်တော့သည်။ ရွှမ်း..ရွှမ်း…ရွှမ်း….ရွှမ်း ဟူသောအသံများနဲ့ မြနွယ်ရဲ့ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတို့က ရောထွေးနေသည်။ မင်းညိုကတော့ ရွှေပေါ်မြတင်နေလာသော ဇနီးချောလေးကူရာမဲ့စွာ အရိုက်ခံနေရခြင်းကို ကြည့်ရင်းစိတ်တွေထကြွနေသည်။ အချက်ပေါင်းများစွာ မညှာတမ်းရိုက်ပြီးတော့ မြနွယ်ထိုင်ရက်သားလေးဖြစ်သွားသည်။ မထနိုင်တော့ ။\nနာကျင်လွန်းသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်လေးက တုန်ယင်နေပြီး ရိုက်သံသဲ့သဲ့ကို ကြားနေရသည်။ ခဏကြာတော့ ကြာညိုက မြနွယ်….မမကို အပြစ်ပေးတာ မပြီးသေးထ….. ထိုင်ထလုပ်စမ်း…… အမိန့်သံကြောင့် မြနွယ်လည်း ထိုင်နေရာမှထကာ နားရွက်လေးတွေကိုဆွဲပီး ထိုင်ထစလုပ်ရသည်။ ခဏခဥ အပြသ်ပေးခံဖူးပေမဲ့ သည်တစ်ကြိမ်က လင်ယောက်ျားရှေ့တွင်ဖြစ်သဖြင့် ရှက်စိတ်ရော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပါ ခံစားနေရသည်။ မင်းညိုကလည်း မြနွယ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်တော်တော်ကြွနေသည်။ သူမထိုင်ထလုပ်တာ အခါ ၄၀လောက်ရောက်တော့ ကြာညိုက မင်းညိုရဲ့ ခြေရင်းမှာ ဒူးထောက်လိုက်ရင်း ဒီည မမမြနွယ်ကို အပြစ်ပေးမှာမို့လို့ သူမကိုယ်စား ကျွန်မကပဲ အကို့ကို ဖျော်ဖြေပေးပါရစေ…..။ ကြားလိုက်ရတဲ့စကားကြောင့် မြနွယ်ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြစ်သွားသည်။ မင်းညိုက မြနွယ်ရဲ့ စိတ်ကို ရိပ်မိသဖြင့်ကျိတ်ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်လက်ခံတယ်ဟုပြောတော့ ကြာညိုက မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့အဝတ်တွေ တစ်လွှာခြင်စချွတ်ချလိုက်သည်။မြနွယ် ထိုင်ထလုပ်နေရင်း ကြာညိုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြည့်နေသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ကြာညို ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်သွားသည်။ နောက် ခုတင်ပေးကခုံလေးမှာ တင်ထားတဲ့ မြနွယ်ကို ခတ်နေကြလက်ထိပ်လေးကိုယူကာ ကြာညိုက သူမလက်တွေကို သူမဘာသာ လက်ပြန်ခတ်လိုက်သည်။ အခုကစပြီး မမမြနွယ်ကိုယ်စား ကျွန်မအသုံးတော်ခံပါရစေ…. မင်းညိုကလဲ သူ့အဝတ်တွေကို ချွတ်ချလိုက်သည်။ မင်းညိုရဲ့ခြေရင်းမှာ ထိုင်ချလိုက်ရင်း သူ့ရဲ့လိင်တံကို စုပ်ကာလျှက်ကာ ပြုစုပေးပါသည်။ မြနွယ်လည်းထိုင်ထကို မနားတိုင်းလုပ်နေရင်းနဲ့ ကြာညိုနဲ့မင်းညိုကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထိုင်ထလုပ်ရင်း ညောင်းညာတဲ့ ခံစားချက်ကိုလည်းသတိမရ။ ခုတင်ပေါ်မှာ ကိုယ်လက်နှီးနှောနေကြပြီဖြစ်တဲ့ မင်းညိုတို့စုံတွဲကိုသာ ကြည့်နေမိသည်။ ခဏကြာတော့မှ ဆန္ဒပြည့်သွားကြကာ ခဏရပ်ကာ အမောဖြေကြသည်။ မင်းညိုက ကြာညို့ကို လက်ထိပ်ဖြုတ်ပေးပြီး ထိုင်ထလုပ်တာ အကြိမ်အရေအတွက်များသဖြင့် နှေးကွေးလေးလံနေပြီဖြစ်သော မြနွယ်ကို မေးငေါ့ပြကာ….. သနားပါတယ် ညောင်းနေရှာပြီ…… သက်ညှာတဲ့အနေနဲ့ တခြားအပြစ်ပြောင်းပေးလိုက်ပါ။ ကြာညိုက မြနွယ်ဘက်လှည့်ကာ မမရပ်လိုက်တော့ ပြီးရင် ဒူးထောက်ပြီး ဒီကိုလာခဲ့…… ထိုင်ထလုပ်တုန်းက အားတင်းပြီးလုပ်နေပေမဲ့ ရပ်လိုက်တော့ မြနွယ် ကြမ်းပြင်မှာ ပုံကျသွားသည်။\nဒူးထောက်ပြီးသူတို့ဆီသွားဖို့နေနေသာသာ မောပန်းလွန်းသဖြင့် အသက်ကို မှန်အောင်ရှူနေရသည်။ ကြာညိုလည်း မြနွယ်အခြေအနေကို ရိပ်မိသဖြင့် ရေဘူးတစ်ဘူးယူ၍ သူမအနားသွားက ပါးစပ်နား တေ့ပေးလိုက်ရာ မြနွယ် ဟန်မဆောင်နိုင်စွာ အငမ်းမရသောက်သည်။ အဟွတ်….အဟွတ်…. ဖြည်းဖြည်းသောက်…….သီးရင်း အသက်ပါပါသွားဦးမယ်။ ရေသောက်ပြီးတော့ မြနွယ်သူမကို အပေါ်စီးကမိုးကြည့်နေတဲ့ ကြာညို့ကို မရဲတရဲလေးမော့ကြည့်မိသည်။ ကြာညိုက ပြန်အကြည့်နဲ့စုံသဖြင့် ခေါင်းလေးပြန်ငုံ့ချမိသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုထက်သိမ်ငယ်မှုက ပိုနေသည်။ သူမနေရာ လုယူခံလိုက်ရသလိုခံစားရသည်။ ကြာညိုကတော့ အစီအစဉ်ရှိသည့်အတိုင်း ကုလားထိုင်တစ်ခုပေါ် မြနွယ်ကို ထိုင်စေပြီး နောက်မှီနဲ့တွဲကာ လက်ပြန် ကြိုးတုပ်လိုက်သည်။ ခြေထောက်တွေကိုလည်း ထိုင်ခုံက ခြေထောက်တွေနဲ့ တွဲကာ ချုပ်နှောင်ထားသည်။ အဲ့နောက်မှာတော့ ဘဲဥပုံစံ တုန်ခါစက်ငယ်လေးတွေကို နို့သီးခေါင်းလေးတွေမှာ တိပ်နဲ့ကပ်ပေးသည်။ မြနွယ်ရဲ့ မအင်္ဂါထဲကိုတော့ လိင်တံတုတစ်ခုကို ထဲ့ကာ တုန်ခါစေသော ခလုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ရင်အုံပေါ်က တုန်ခါစက်တွေကိုပါ တစ်ခုပြီးတစ်ခုဖွင့်လိုက်တော့ မြနွယ် မခံရပ်နိုင်အောင်ဖြစ်ကာ ပါးစပ်ကပင် ညည်းညူမိသည်။ ကြာကြာတော့ အသံမထွက်လိုက်ရ။ ကြာညိုက ပါးစပ်ပိတ်သည့် ဘုလုံးတပ်ကြိုးလေးနဲ့ ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ ချည်နှောင်လိုက်သဖြင့် ဝူးဝူးဝါးဝါးအသံလေးသာထွက်ရှာသည်။ တွန့်လိမ်ရုန်းကန်နေပေမဲ့ မည်သို့မျှအရာမထင်။ သူ့မမျက်စိရှေ့မှာပင် ကြာညိုက ခုတင်ပေါ်တတ်၍ ပတ်လက်လှန်လှည်းချကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ကားပေးလိုက်သည်။ မင်းညိုက ကြာညို့လက်ကောက်ဝတ်တွေကို ခုတင်တိုင်တွေနဲ့တွဲကာ ကြိုးနဲ့ချည်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဘေးတစ်စောင်းလေးမြင်နေရတဲ့ ကြာညို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လှလှလေးကို ခံစားနေရတော့ ခံစားမှုတွေကြားမှပင် မနာလိုဖြစ်နေမိသည်။ မင်းညိုက တုန်ခါစက်ကလေးတစ်ခုကိုယူကာ ကော့ချွန်နေတဲ့ ကြာညို့ရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ထိကပ်ကာ ကလိပေးသည်။ ကြာညိုက မင်းညို ပြုသမျှကို တစ်စက်မှမငြင်းဆန်ပဲ ခံယူသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဒုတိယအကြိမ် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို စတင်တော့သည်။ ကလင် ကလင်….ကလင် ကလင် လူခေါ်ဘဲလ်သံကြောင့် ကြာညို ခြံတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်တော့ အခန်းဝမှ ရဲဝေ၊မြမြဦး၊ မြတ်မိုး၊ ယဉ်မင်းစင်တို့စုံတွဲနှစ်တွဲကို တွေ့လိုက်ရသည်။\nမရင်းနှီးပေမဲ့ သိနေသည်မို့ ကြာညိုက ပြုံးပြလိုက်ရင်း ဝင်ကြပါ အကိုနဲ့ အမ ဧည့်ခန်းထဲမှာစောင့်နေပါတယ်။ ဟုပြောကာ အတွင်းသို့ဝင်စေပြီစ ခြံတံခါးကို လုံအောင်ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ဧည့်ခန်စထဲရောက်တော့ တီဗီ ရှေ့မှာ ညားကာစလင်မယားကဲ့သို့ကလူ ကြည်ဆယ်နေကြသော မင်းညိုတို့စုံတွဲကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရိုးရိုးတန်းတန်းတော့မဟုတ်။ မြနွယ်ရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာ လည်ပါတ် လက်ထိပ် ခြေကျင်း အဆင်တန်ဆာ အစုံအလင်နှင့်ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးကို တစ်ဦးနှုတ်ဆက်ကာ အသီးသီးနေရာယူလိုက်ကြသည်။ မြမြဦးနှင့် ယဉ်မင်းစင်တို့ကတော့ မြနွယ်ကို သာ စိတ်ဝင်တစားငေးကြည့်နေသည်။ အကဲခတ်နေသော မင်းညိုကာ မေးဆတ်ပြကာ ဘယ်လိုလဲ ငါ့ညီမတို့ စိတ်ဝင်စားနေကြတာလား….. နှစ်ဦးသားပြိုင်တူ လိုလို ခေါင်းငြိမ်ပြသည်။ မင်းညိုက ဆက်ပြီး မြတ်မိုးတို့ကော ဘယ်လိုလဲ စမ်းကြည့်မလား….. အာ အကို ကာလည်း ကျွန်နော်တို့က စိတ်ရှိပေမဲ့ မလုပ်ရက်တာသိသားနဲ့……..မြတ်မိုးကပြောသည်။ မင်းလုပ်စရညမလိုပါဘူး ကြာညို လုပ်ပေးပါလိမ့်မာ် မင်းတို့က ထိုင်ကြည့်ရုံပဲ ဘယ်လိုလဲ…..။ ကျွန်တော်ကတော့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဗျာ မြလေးသဘောတူမယ်ဆို စမ်းကြည့်ချင်တယ်။ ရဲဝေကပြောတော့ မြတ်မိုးက ယဉ်မင်းစင်ရဲ့မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ကျွန်တော်ကောပဲ ဟုဆိုသည်။ မင်းညိုက အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ဘက်သို့လှည့်ကာ ကြည့်တော့ ယဉ်မင်းစင်က ဆိုးဆိုးရွားရွားတွေ အရမ်းကြမ်းတမ်းတာတွေတော့ မလုပ်ဘူး မှတ်လား ကိုညို….။ နင်တို့ မခံနိုင်တာတွေတော့ မလုပ်ပါဘူးဟာ…….။ ဒါဆိုလဲ စမ်းကြည့်တာပေါ့……. ။ ထိုသို့ပြောနေကြစဉ်မှာပင် ကြာညိုက ဝင်လာကာ အကို ဟိုဘက်အိမ်လေးမှာ အကို မှာထားတာတွေ အားလုံးပြင်ပြီးပါပြီ။ အေး အေး……ဟုဆိုကာ ငါတို့သွားနှင့်မယ် နင်ပြီးမှာ သူတို့ကို ခေါ်ပြီးလိုက်ခဲ့ အဲ့သုံးယောက်လုံးနင့်လက်အပ်လိုက်ပြီ ဟုတ်ကဲ့ မင်းညိုတို့ ထထွက်သွားမှ ကြာညို မြမြဦးနဲ့ ယဉ်မင်းစင်ကို ကြည့်မိသည်။ နှစ်ဦးစလံး အတွေ့အကြုံသစ်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ရှိသည်။ နန်းမြနွယ်ကတော့ သိပ်မထူး ခြားသလို ကြာညို့ရဲ့ အမိန့်ကိုသာစောင့်နေသည်။ ကြာညိုက ပထမဆုံးအနေနဲ့ အသင့်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လည်ပါတ်လေးနှစ်ခုကို စာပွဲပေါ်တင်ကာ မနီးမဝေးက ခုံတစ်လုံးမှာသွားထိုင်နေသည်။ ကဲ နှစ်ယောက်စလုံး မတ်တပ်ရပ်ပြီး လက်တွေကို နောက်ပြစ်ထားကြ……..။\nမြမြဦးနဲ့ ယဉ်မင်းစင်တစ်ဦးမျက်နှာတစ်ဦးကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်စချင်းမတ်တပ်ရပ်ပြီစလက်တွေကို နောက်သို့ ပြစ်ထားလိုက်သည်။ ကြာညိုက မြနွယ်ကို ခေါင်စညှိတ်ပြလိုက်ရာ မြနွယ်က ချက်ခြင်း သူမတို့နှစ်ဦးကို လက်ထိပ်ခတ်လိုက်သည်။ ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပြီးဆိုတဲ့ အသိနဲ့အတူ စိတ်ဝယ် မွန်းကျပ်သော ခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ စာပွဲပေါ်က လည်ပါတ်တွေကို ပါးစပ်နဲ့ကောက်ပြီး ငါ့အနားလာခဲ့ကြစမ်း။ နှစ်ဦးသာစ ဘာစကားမှ မဆိုပဲ စာပွဲဘေးထိုင်ချကာ ခါးကို ငုံ့ကိုင်စလိုက်ပြီး လည်ပါတ်လေးတွေကို ကိုက်ယူလိုက်သည်။ နောက် မတ်တပ်ပြန်ထကာ ကြာညို ထိုင်နေရာ အနီးသို့ သွားကြရသည်။ ကြာညိုက သူမတို့ကို ဒူးထောက်စေပြီး လည်ပင်းမှာ လည်ပါတ်ပါတ်ပေးလိုက်သည်။ ပြီးတော့ မြနွယ်ကို လှမ်းပြောသေးသည်။ မမရေ မမမိတ်ဆွေတွေကို ကြည့်ပါဦး ပါပီလေးတွေနဲ့တူသွားပြီ…….. ခွေးနဲ့ အနှိုင်းခံလိုက်ရတာပါလား ဟူသော အသိနှင့်အတူ သူမတို့စိတ်တွေ လှုပ်ရှားသွားသည်။ အိမ်ငယ်လေးထဲက ဆက်တီခုံတွေ၌ ထိုရင်းမင်းညိုတို့သောက်စားနေကြသည်။ မကြာမီမှာပင် အိမ်တခါးဖွင့်သံကြောင့် သုံးဦးသားပြောလက်စစကားများကို ရပ်ကာ အိမ်ရှေ့သို့လှည့်ကာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လက်တစ်ဖက်က သံကြိုးသုံးချောင်းကို စု၍ ကိုင်ကာ ကြာညိုက ဦးစွာဝင်လာသည်။ သူမနောက်မှာတော့ လည်ပင်းမှာ လည်ပါတ်ကိုယ်စီတပ်၍ သံကြိုးနဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လိုအဆွဲခံလာရသော ဂုဏ်သရေရှိအမျိုးသမီးသုံးဦး။ သုံးဦးစလုံးကို လက်ပြန်လက်ထိပ်ခတ်ထားသည်။ ထို့နောက် သူမတို့သုံးဦးကို မင်းညိုတို့ရှေ့မှာ ရောင်ဘောင်တန်းလျှက်ဒူးထောက်စေသည်။ အကိုတို့ကို အသုံးတော်ခံဖို့ အကို တို့ရဲ့ ဇနီးသည်တွေရောက်လာပါပြီ။ ကြာညိုရဲ့စကားအပေါ် မြနွယ်က မထူးခြားပေမဲ့ ယဉ်မင်းနဲ့ မြမြဦးကတော့ မျက်နှာမထားတတ်အောင်ဖြစ်သွားသည်။ ယောက်ျားတွေကတော့ တိတ်ဆိတ်စွာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ပထမဆုံး အသုံးတော်ခံမဲ့သူကတော့ ယဉ်မင်းစင်ဆိုတဲ့ ဟောဒီဆရာဝင်မလေးပဲဖစ်ပါတယ်ရှင်။ ကြာညိုကာ ပြောပြောဆိုဆို ကျန်နှစ်ယောက်ကို အခန်းထောင့်သို့ဆွဲသွားကာ ဒူးထောက်ခိုင်းထားသည်။ နောက် ယဉ်မင်းကို လက်ထိပ်ဖြုတ်ပေးလိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်လေးတွေကို စုပ်နယ်ရင်း ငြိမ်သက်နေတဲ့ ယဉ်မင်းကို အဝတ်တွေချွတ်လိုက်ဟု အမိန့်ပေးသည်။\nမိမိယောက်ျားအပြင် အခြားယောက်ျားနှစ်ယောက်ပါရှိနေသည်မို့ ယဉ်မင်းတွန့်စုံ့နေမိသည်။ ကြာညို့ကိုလည်း အိမ်ဖော်တစ်ယောက်ဟုသာသိထားသဖြင့် သူမအမိန့်ကို မနာခံဖို့ အသိစိတ်ကငြင်းသည်။ ထိုအတွက် ရွှမ်းကနဲအသံနှင့်အတူတူ သူမတင်ပါးပေါ် နာကျင်ကျိန်းစပ်ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သောက်ကောင်မက ခိုင်းတာကို ကောင်းကောင်းမလုပ်ဘူး ။ နွားတွေလို ကြိမ်တို့ပေးရမယ်။ အသုံးအနှုမ်းကြမ်းကြမ်းတွေကြောင့် ခံပြင်းစိတ်က တမဟုတ်ခြင်းထကြွလာသည်။ သို့သော် ကြိမ်လုံးနဲ့ သုံးချက်လောက်ကျောကော့အောင် အရိုက်ခံလိုက်ရတော့ ထိုဒေါသအားလုံးပျောက်သွားကာ သိမ်ငယ်စိတ် ကြောက်စိတ်တွေဝင်လာသည်။ ကြာညိုက ကျောလည်လောက်ထိရှည်တဲ့ ယဉ်မင်းရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဘယ်လက်မှာ ရစ်ပါတ်ကာ စောင့်ဆွဲလာသည်။ အား….ကနဲညည်းငံနှင့်အတူ ယဉ်မင်းဖြည်းငြင်းစွာ မတ်တပ်ထရပ်လာသည်။ မျက်နှာလေးကလည်း ရှုံမဲ့နေသည်။ ကြည့်နေရင်းမြတ်မိုး စိတ်ပူသလို သနားလည်းသနားသွားသည်။ သို့သော် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲစိတ်ဝင်စားကာ မတားမြစ်မိ။ ယဉ်မင်းကတော့ ဆံပင်အဆွဲခံထားရသည်မို့ခေါင်းမော့နေသည့်အနေအထားနှင့် အဝတ်အစားတွေးကို ချွတ်နေရသည်။ ကိုယ်ပေါ်မှာ မည်သိအဝတ်မှ မကျန်အောင် ချွတ်ပြီးတော့မှ ဆံပင်တွေကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ယဉ်မင်းက သူ့မရဲ့ ဖုံးကွယ်အပ်သော အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဖုံးဖိဖို့ကြိုးစားရှာသည်။ သို့သော် ကြာညိုက သူမရဲ့လက်တွေကို ကြိုးနဲ့ချည်ပြီး ထုတ်တန်းမှာ တွဲလောင်းဆွဲလိုက်သည်။ မဖုံးနိုင်မကွယ်နိုင်ဖြစ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အလှတွေကို မိမိခင်ပွန်းအပြင် အခြားနှစ်ဦးကပါ စိုက်ကြည့်နေသည်မို့. ရှက်ရွံ့မှုနဲ့ ခေါင်းကို ငုံ့ချထားမိသည်။ ကြာညိုက်တော့သူခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ကို ဘ်ုင်ဘရေတာ လေးနဲ့တို့ထိကစားနေသည်။ နောက်သူ့မထဲသို့ အဂါင်္တုကြီးကို ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ကြာညိုကလည်း သူမရဲ့ ရင်သားတွေကို လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ကစားနေသည်။ မကြာမီမှာပင် ဘိုင်ဘရေတာ တန်ခိုးကြောင့် ယဉ်မင်းတစ်ဆက်ဆက်တုန်လာရာ ပြီးလုပြီးခင်အနေအထားသို့ရောက်လာသည်။ ထိုအခါမှပင် ကြာညိုက ဘိုင်ဘရေတာ ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ယဉ်မင်းမှာ ဆန့်တငင်ငင်ဖြစ်သွားကာ ကြိုးကိုစောင့်ရုန်းနေသည်။ ပါးစပ်ကလည်းထပ်လုပ်ပေးဖို့တောင်းဆိုနေသည်။ သူမရရှိတာကတော့ တရွှမ်းရွှမ်းနဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကျလာတဲ့ရိုက်ချက်တွေပါပဲ။\nတစ်စစတိုးလာတဲ့နာကျင်မှုကြောင့် ရမ္မက်မီးတွေငြိမ်းကျသွားကာ နာကျင်မှုကို ခံစားမိလာသည်။ အထူးသဖြင့် ရင်သားတွေ တင်ပါးတွေလို အသားနုနုတွေ ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ရိုက်ချက်တွေမှာ သူမ နာကျင်မှုထက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အဓိကခံစားနေရသည်။ ကြာညိုက ရိုက်နေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး အရိုက်ခံထားရတဲ့နေရာတွေကို ဖွဖွလေးလက်နဲ့ ပွတ်သပ်ပေးသည်။ စပ်ဖျင်းဖျင်းနာကျင်မှုကို ခံစားရသည်။ ကြာညိုက ထုံးစံအတိုင်ူရင်သားထိပ်ဖူးလေးတွေကို မထိတထိကလိပြန်သည်။ လက်ညိုးလက်မနှင့် ညှစ်သည်။ ယဉ်မင်း တဟင့်ဟင့်နှင့် လူစလွန့်လာသည်။ အရည်တွေ စိုစိစိဖြစ်နေတဲ့ သူမရဲ့ပေါင်ကြားထဲ ခုဏက လိင်အင်္ဂါကြီး တိုးဝင်လာပြန်သည်။ ကြာညိုက ဘာမှဆက်မလုပ်ပဲ နောက်ဆုတ်လက်ပိုက်ကြည့်နေသည်။ မကြာမီမှာပင် လမ်းဆုံးရောက်ကာ အရုပ်ကြိုးပျက်ခွေကျသွားဝည်။ ကြာညိုက လိင်တံတုကြီးကို ဆွဲထုတ်ကာ ကြိုးကို ဖြည်ပေးလိုက်သည်နှင့် ယဉ်မင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်ခွေကျသွားတော့သည်။ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် မြတ်မိုး ထိုင်နေရာမှ ယဉ်မင်းပနားရောက်သွားသည်။ ဝတ်လစ်စလစ်နဲ့ခွေကျနေတဲ့ ယဉ်မင်းကို ထူကာ ထွေးပွေ့လိုက်တော့ ယဉ်မင်း တသိမ့်သိမ့်ငိုနေရှာသည်။ မမ အဆင်ပြေရဲ့လား…….. မြတ်မိုးရဲ့အမေးကို ယဉ်မင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ စောစောက သူမစီမှာပျောက်ဆုံးနေသော နွေးထွေးမှုတွေ လုံခြုံမှုတွေ အင်အားတွေက သူမခင်ပွန်းရင်ခွင်ထဲခိုလှုံရသောအခါ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသလိုခံစားရသည်။ ကြောက်ရွံ့မှု သိမ်ငယ်မှုတွေလဲ လျော့ပါးသွားသည်။ ကြာညိုက မင်းညိုကို လှမ်းကြည့်တော့ မင်းညိုက ခေါင်းတစ်ချက်ဆတ်ပြသည်။ ယဉ်မင်းအတွက်လုံလောက်ပြီဆိုတဲ့သဘော။ ဒါနဲ့ ကြာညိုလဲ ယဉ်မင်းချွတ်ထားတဲ့ ထဘီကို ယူပြီး ယဉ်မင်းအနားသွားလိုက်တယ်။ မြတ်မိုး သက်ပျင်းချကာ မူလနေရာမှာ ပြန်ထိုင်နေတယ်။ ကြာညိုက ထဘီကို ယဉ်မင်းကို ပြစ်ပေးလိုက်သည်။ ယဉ်မင်းက ရင်လျှားလိုက်သည်။ နောက်မှာ လည်ပါတ်ကလေးပြန်ပါတ်ပေးကာ သော့ခလောက်သေးသေးလေးခတ်လိုက်သည်။ နောက်နှစ်ဖက်ကို လည် လက်ထိပ်ခတ်ကာ လက်ထိပ်သော့နဲ့ လည်ပါတ်သော့ကို သော့ခလောက်တစ်ခုနဲ့ တွဲချိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ယဉ်မင်းရဲ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ သိပ်တော်တဲ့ကောင်မလေးဟု ပြောလိုက်သည်။ ယဉ်မင်းမျက်နှာမှာ သိသိသာသာ အပြုံးတစ်ပွင့်ပေါ်လာသည်။\nကြာညိုက လည်ပါတ်ကြိုးကလေးကို ဆွဲသွားက မနီးမဝေးမှာ ထိုင်နေသော မြတ်မိုးလက်ထဲထည့်ပေးလိုက်သည်။ ခုဏက သော့တွဲလေးကို ယဉ်မင်းစီပေးကာ မမရဲ့ အရှင်သခင်ကို အပ်လိုက်…….ဟုဆိုသည်။ ယဉ်မင်းလည်း မြတ်မိုးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရိုရိုသေသေ ကမ်းပေးလိုက်မိသည်။ ယောက်ျားလေးနှစ်ယောက်စီက လက်ခုတ်သံတွေကျလာသည်။ ယဉ်မင်းရှက်ဝဲဝဲနဲ့ ခေါင်းငုံထားမိသည်။ ကြာညိုက ယဉ်မင်းကို မြတ်မိုးခုံဘေးက ကြမ်းပြင်မှာ ဒူးထောက်ထားစေသည်။ ဒီတစ်ခေါက်အလှည့်ကျတာကတော့ မြမြဦးပေါ့။ သူမအနီးသို့ တရွေ့ရွေ့တိုးကပ်လာတဲ့ ကြာညို့ကို ကြည့်ပြီး မြမြဦးရင်တွေ အရမ်းခုန်နေသည်။ သူမလည်းမကြာခင် ယဉ်မင်းလို ခံစားရတော့မည်။ ကြာညိုက မြမြဦးကို ဆွဲထူပြီး လက်ထိပ်နှင့် လည်ပါတ်ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်သည်။ အဝတ်တွေချွတ်လိုက်……။ သူကတော့ ယဉ်မင်းလို တွန့်ဆုတ်မနေ။ ခပ်သွက်သွက်ပင် ဝတ်ထားသော အဝတ်တွေကို ချွတ်လိုက်သည်။ ကြာညိုက ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်သွားတဲ့ သူမကို လက်ပြန်ကြိုးစတုပ်သည်။ ရင်းသါးတွေ ဝမ်းဗိုက်နှင့် လကမောင်းတစ်လျှောက် ကြိုးတွေက မြမြဦးကို တင်းကျပ်နေအောင်ရစ်ပါတ်ထားသည်။ နောက်ကောဇောခင်းထားသော ကြမ်းခင်းပေါ် ပတ်လက်လှန်ချစေသည်။ ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်နေသည့်အပြင် မလှုပ်နိုင်အောင် အတုပ်နှောင်ခံထားရကာ ပတ်လက်အနေအထားနှင့်သူမကို ယောက်ျားသုံးယောက်သာ ဆန္ဒရှိလျှင် တတ်ကျင့်ရုံပင်။ ထိုမျှအထိ အကာအကွယ်မဲ့နေသည်။ သူမရဲ့ ဆီးခုံပေါ် ကြာညိုက ဆပ်ပြာဆီအချို့သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။ အေးကနဲခံစားမှုနှင့်အတူ ရင်ခုန်မြန်လာသည်။ မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားပေမဲ့ အမွှေးအမြင်တွေကို ရိတ်ပစ်နေမှန်းအထိအတွေ့ခံစားမှုကြောင့်သူမသိသည်။ ရင်ခုန်မြန်လွန်းမက မြန်လာသည်နှင့်အတူ မောဟိုက်လာသောကြောင့် အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားမိသည်။ မကြာမီမှာပင်ရေစိုဝတ်နဲ့ သုတ်သက်ပေးခြင်းကို ခံစားရသဖြင့် တောရှင်းပြီးကြောင်းသိလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ သက်ပျင်းကို ချကာ အသက်ကို မှန်မှန်ရှူနေမိသည်။ မျက်လုံးမှိတ် အမောဖြေရင်းလှဲနေတာ အတော်ကြာသည့်အထိ မည်သည့် ထိတွေ့မှုမှရောက်မလာသဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်ကြည်လိုက်သည်။ သူမမြင်ကွင်းထဲသို့ သူမကဲ့သို့တစ်ကိုယ်လုံးတုပ်နှောင်ခံထားရသော မြနွယ်ရဲ့ပုံရိပ်က ဝင်လာသည်။\nကြာညိုက သူမတို့နှစ်ဦးကို မျက်နှာချင်းဆိုက် ဒူးထောက်စေကာ လိင်အင်္ဂါထဲ ယောက်ကျားလိင်တံအတု တစ်ချောင်းစီထိုးထည့်လိုက်ပြီး ပြုတ်မကျအောင် ခါးမှာကြိုးနဲ့ သိုင်းချည်ပေးထားသည်။ ခလုတ်ဖွင့်လိုကိတော့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်လုံး ငရဲလားနတ်ပြည်လားမခွဲခါးနိုင်သော ခံစားမှုကို ရသွားသည်။ တအင့်အင့်နဲ့ အော်ညည်းနေသည့် သူမတို့နှုတ်ဦးကို ဆံပင်စောင့်ဆွဲကာ ခေါင်းတွေမော့လာတော့ နှုတ်ခမ်းချင်းတင့်ပေးလိုက်သည်။ မြမြဦးက ကြောင်အနေပေမဲ့မြနွယ်က မြမြဦးရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို ငုံနမ်းလိုက်သည်။ လက်ပြန်ကြိုးတုပ်နှောင်ခံထားရသည်မို့. ပါးစပ်နှင့်ပင် မြမြဦးရဲ့ ရင်သားတွေကို့ ငုံ့ကာ စို့သည်။ နှစ်ဦးစလုံးကိုယ်ပေါ် ရိုက်ချက်တွေ တရဆက်ကျလာသည်။ အထူးသဖြင့် မြမြဦးတစ်ယောက် ဘိုင်ဘရေတာ မြနွယ်ရဲ့ အပြုအစု ရိုက်ချတွေကရတဲ့ နာကျင်မှုတွေ ပေါင်းစုကာ အပြင်အထံခံစားနေရသည်။ သူမတို့ကို ကြည့်ကာ ပွဲကည့်ပရိတ်သတ်လေးဦးမှာ အသက်ရှူရန်ပင်မေ့နေသည်။ ခဏကြာတော့ မြမြဦးတစ်ယောက် ပေါင်တံတစ်လျှောက်အရည်တွေစီးကျကာ ခွေကျသွားသည်။ မြနွယ်ကတော့ တအင့်အင့်ညည်းရင်း ဒူးထောက်လျှက်သားကျန်ခဲ့သည်။ ကြာညိုက မြမြဦးရဲ့ ဘိုင်ဘရေတာ က ခလုတ်ကို ပိတ်ပေးကာ မြနွယ်ရင်သားတွေကို ကြာပွတ်နှင့် အဖျားခတ်တယ်ဆိုရုံလေးရိုက်ပေးသည်။ အား….အင်း….ခပ်နာနာလေးရိုက်ပေးပါ….. ။ သူမသတိလက်လွတ်တောင်းဆိုနေသည်။ ကြာညိုလည်း အနည်းငယ်အားထည့်ကာ ရိုက်ပေးလိုက်သည်။ မကြာလင် သူမလဲ မြမြဦးလမ်းစဉ်လိုက်သွားသည်။ သက်ဆိုင်ရာ အမျိုးသားနှစ်ဦး ထိုင်ရမှထလာသည်။ ကြာညို သူမတာဝန်ပြီးပြီမို့ ထိုအခင်းအကျင်းကို ကျောခိုင်းကာ သူမအခန်းဆီပြန်ခဲ့သည်။ သူမ အာသာဖြေရန်လိုနေပြီ။ အချိန်တွေ တရွေ့ရွေ့ကုန်ဆုံးလာသည်။ စီးမံကိန်းထဲပါသွားတဲ့ လယ်မြေတွေလဲ စက်ရုံတွေ အလုပ်ရုံတွေအဖြစ်ပြောင်းသွားသည်။ ရွာထဲက နန်းကြာညိုတို့လို လူငယ်တွေလဲ ဘဝနေထိုင်မှု အသီးသီးကို မပြောင်းချင်ပဲပြောင်းလဲခဲ့ရသည်။ နန်းကြာညိုလဲ သုံးနှစ်ဆိုတဲ့အချိန်ကျော်ကတည်းက မင်းညိုက လွတ်လပ်ခွင့်ပေးကာ အရင်းအနှီးပါ ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့အိမ်မှာနေစဉ်က အချိန်လုသင်ခဲ့ရသော အပ်ချုပ်အတတ်ပညာလေး အရင်းပြုက အဝတ်ချုပ်သည်။\nနောက်အထည်ဆိုင်တွဲဖွင့်ကာ ခုတော့ အထည်အလိပ် အသေးစား လုပ်ငန်းရှင်မလေးဖြစ်နေပြီ။ မင်းညို တို့မိသားစုတွေ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့တော့ အဆက်အသွယ်မပျက်။ အထူးသဖြင့်တော့ နန်းမြနွယ်တို့ အမျိုးသမီးသုံးယောက်နှင့် အဆက်အသွယ်မပျက်။ ဒီရက်ပိုင်းရွာကို အရမ်းလွမ်းနေသည်မို့ မြစပါယ်တစ်ယောက် ဒီရက်ပိုင်းရွာပြန်ရဦးမယ်ဟုတွေးနေသည်။ မနက်စောစော ကျောင်းလည်းသွားစရာမရှိသည်မို့ အဆောင်ဝန်းက ဒန်းလေးမှာ ကော်ဖီတစ်ခွက်နှင့်ထိုင်ကာ ဖုန်းပွတ်နေသည်။ ဖုန်းပွတ်နေသော သူမလက်တွေဟာ သတင်းတစ်ခုမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ မိန်းမိန်မီဒီယာက တင်ထားတဲ့ သတင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီ ……………..ရွာမှာ လူကုန်ကူးနေသူ လင်မယားနှစ်ဦးအားဖော်ထုတ်ဖမ်းစီး ဟူသောခေါင်းစဉ်နှင့်အတူ အသက်မရှိသော ဦးမိုးသီး ဓာတ်ပုံနှင့်အတူ လက်ထိပ်တန်းလန်ူနှင့် ဒေါ်နှင်းဆီ၏ ဓာတ်ပုံ ခွမ်းကနဲ ကျကွဲသွားတဲ့ ဖန်ခွက်သံသဲ့သဲ့ကို ကြာညို ကြားလိုက်သည်။ ဒီကလေးမ သူ့မိဘတွေသတင်းသိလောက်ရောပေါ့ ။ ဒေါ်နှင်းဆီရေ ရှင်ဝဋ်လည်တော့မယ်ဟု စိတ်ထဲက ရေရွတ်ပြီး သူမကားလေးကို ကျင်လည်စွာ မောင်းထွက်လိုက်သည်။ ဖုန်းစခရွင်ကို မယံနိုင်စွာပေးကြည့်နေသော ကောင်မလေးရဲ့ပုံရိပ်က နောက်ကြည့် မှန်ထဲမှာ သေးကာသေးကာဖြင့်ပျောက်ကွယ်သွားသည်..….ပြီးပါပြီ။


Facebook See Conversion / ဖောင့်ပြောင်းကြည့်ပါ ဇွတ်ဖော်နည်း ( ၃ ) နည်း – Unicode Today\nFacebook See Conversion / ဖောင့်ပြောင်းကြည့်ပါ ဇွတ်ဖော်နည်း ( ၃ ) နည်း\n19 ဒီဇင်ဘာ 2016\nမြန်မာစာ ယူနီကုဒ်စနစ်ကို စတင်အသုံးပြုသူများ အနေဖြင့် facebook တွင်ဇော်ဂျီဖြင့် ရေးသားထားသော စာများကို မှန်ကန်စွာ ဖတ်ရှုနိုင်ရန် အတွတ် converter အသုံးပြုနိုင်သလို converter အသုံးမပြုဘဲ Facebook See Conversion (သို့မဟုတ်) ဖောင့်ပြောင်းကြည့်ပါ စာတန်းလေးပေါ်နိုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ဇော်ဂျီဖြင့် ရေးသားထားသော စာများကို မှန်ကန်စွာ ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။လတ်တလောတွင် Facebook See Conversion / ဖောင့်ပြောင်းကြည့်ပါ ဇွတ်ဖော်နည်း ( ၃ ) နည်းရှိပါသည်။\nFacebook See Conversion (သို့မဟုတ်) ဖောင့်ပြောင်းကြည့်ပါ ဇွတ်ဖော်နည်းလမ်း ( ၁ )\nဒီနည်းကတော့ ဖုန်းမှာတင်ပြုလုပ်နိုင်သလို ကွန်ပျူတာပေါ်မှာလည်း ပြုလုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းဖြစ်ပါတယ်။ကုဒ်တွေကို ကူးယူရတာဖြစ်လို့ copy and paste လုပ်တဲ့နေရာမှာ တိတိကျကျ လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။\n1.အရင်ဆုံးhttps://touch.facebook.com/ ကို Browser မှာဖွင့်ပြီး login လုပ်ပါ။\n2. https://touch.facebook.com/settings… ကိုနိုပ်၍ new tabသွားပါ။(သို့)https://touch.facebook.com/settings/language/primary_dialect/?primarydialect=en_XX ကိုကူးယူ၍ new tabသွားပါ။(ဒီက copy ကူးဖို့ အဆင်မပြေရင် http://pastebin.com/9zsws2wY ကိုဖွင့်ကူးပါ။)\n5. Facebook app မှာ logout လုပ်ပါ login ပြန်လုပ်ပါ။\n6. ဆုတောင်းပါ 😛 See Conversion ရပါပြီ။\nနည်းလမ်းမျှဝေပေးပါသော ကိုThant Thet နှင့် video မူရင်းတင်သူအား Credit ပေးပါသည်။\nFacebook See Conversion (သို့မဟုတ်) ဖောင့်ပြောင်းကြည့်ပါ ဇွတ်ဖော်နည်းလမ်း ( ၂ )\nဒီနည်းလမ်းကတော့ ကွန်ပျုတာ ပေါ်ကနေသာ ပြုလုပ်လို့ ရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nSee Conversion အလိုမတူပဲ ဖေါ်နည်း နောက်တစ်မျိုးပါ။ကွန်ပြူတာတော့ လိုပါတယ်။Inspect tool ပေါ်လာဖို့က လွတ်တဲ့နေရာမှာ ညာကလစ်နိပ်ပြီး inspect ဆိုရင် ရပါပြီ။ Shortcut ကတော့ ctr+shift+C ပါ။လုပ်သွားတာကတော့ ကြိုက်တဲ့ ဘာသာစကား ကိုရွေးပြီး အဲ့သာသာစကားရဲ့ ကုဒ်နေရာမှာ my_MM ထဲ့ပြီး သိမ်းလိုက်တာပါ။\nနည်းလမ်းနှင့် video မျှဝေပေးပါသော ကိုThix Pin အား credit ပေးပါတယ်။\nFacebook See Conversion (သို့မဟုတ်) ဖောင့်ပြောင်းကြည့်ပါ ဇွတ်ဖော်နည်းလမ်း ( ၃ )\nဒီနည်းလမ်းကတော့ ကွန်ပျူတာ မလိုအပ်ဘဲ ဖုန်းမှာတင် ပြုလုပ်ရမှာ ဖြစ်တဲ့အတွတ် လူတိုင်းလွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင် မှာဖြစ်ပါတယ်။\nပထမဆုံး အောက်က app လေးကို ဒေါင်းပါ။Direct link နဲ့ Google play store link နှစ်ခုတင်ပေး လိုက်ပါတယ်။ကြိုက်နှစ်သက်ရာ လင့်မှဒေါင်းပါ။\nWeb Inspector ရယူရန် ( Pcloud link )\nWeb Inspector ရယူရန် ( Google play store link )\nဖွင့်ပြီးရင် အနီနဲ့ဝိုင်းထားတဲ့ နေရာလေးကို တစ်ချက်နှိပ်ပါ။\nပြီးရင်ပေါ်လာတဲ့ အကွက်ထဲမှာ touch.facebook.com ကိုသွားပါ။\nပြီးရင် facebook အကောင့်ဝင်ပါ။\nfacebook အကောင့်ဝင်ပြီ:ရင် fb menu > Account Setting > Laguage ထိဝင်လိုက်ပါ။အဲ့မှာ translate language က English ဖြစ်နေပါတယ်။(အပေါ်ကပုံလိုတွေ့ရပါမယ်)အဲ့အနီဝိုင်းထားတဲ့ နေရာကိုဆက်ဝင်လိုက်ပါ။\nပြီးရင် ညာဘက် အပေါ်ထောင့်က အစက်ကလေး သုံးစက်ကိုနှိပ်ပါ။(အပေါ်ကပုံတွင်ကြည့်ပါ)\nTouch Inspector ကိုရွေးပါ။(Inspector ကိုဖွင့်လိုက်ပါပြီ)\nအပေါ်ကပုံလို မြင်ရရင် အနီနဲ့ဝိုင်းထားတဲ့ PARENT ကိုနှိပ်ပါ။\nအပေါ်ကပုံလိုဖြစ်သွားရင်အနီနဲ့ဝိုင်းထားတဲ့ English နဲ့ en_XX ဆိုတဲ့နေရာမှာ Burmese နဲ့ my_MM လို့ရေးပါမယ်။\n#English နေရာတွင် Burmese နှင့် en_XX နေရာတွင် my_MM လို့သာပြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး တခြားမည့်သည်ကိုမျှမပြင်ရ။\nအပေါ်ကပုံလို ဖြစ်သွားပါမယ်။ပြီ:ရင် save ကိုနှိပ်ပါ။\nနောက်တစ်ခါ စောနက အပေါ်က အဆင့်လို ထပ်ကျလာပါမယ်။အပေါ်ကလိုဘဲ PARENT > ပြင် > Save လုပ်ပါ။\nSave လည်းပြီးရော စောနက English ဆိုတဲ့နေရာမှာ Burmese ဖြစ်သွားပါပြီ။ဝမ်းသာအားရနဲ့ save ကိုမနှိပ်ပါနဲ့ဦး။Inspector ဝင်ထားတာမို့ နှိပ်သမျှ code တွေထွက်နေမှာမလို့ပါ။\nစောနကလို Touch Inspector ကိုတစ်ချက်နှိပ်လိုက်ပါ။Inspector ကိုပြန်ပိတ်လိုက်ပါပြီ။(အပေါ်ကပုံလို) ပီ:မှ save ကိုနှိပ်ပါ။\nSee Conversation ဆိုတာကြီ:က ပေါ်လာပါပြီ။\nနည်းလမ်းမျှဝေပေးသော ကို ဆက် ကြီး နှင့် video တင်ပေးတဲ့ Aung Pyae Sone တို့အား credit ပေးပါတယ်။\nThis Month: 41373


အမျိုးအစား (၁) ဆီးချို - Hello Sayarwon - စာမျက်နှာ 1 အနက်မှ 1\nအမျိုးအစား (၁) ဆီးချို ရောဂါဆိုတာ အင်ဆူလင် လုံးဝမထုတ် ဒါမှမဟုတ် လုံလောက်အောင် မထုတ်နိုင်တာကြောင့် သွေးတွင်းသကြားဓာတ်များတဲ့ ဆီးချိုရောဂါအမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။\nသင့်ကလေးလေးမှာ အမျိုးအစား (၁) ဆီးချိုရောဂါ ရှိနေပြီလို့ သိလိုက်ရပြီဆိုရင် သင့်အနေနဲ့ ပြင်ဆင်စရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒီကလေးအတွက် စားသောက်နေထိုင်မှုပုံစံတွေ၊ ဆေးဝါးတွေ၊ နောက်ဆက်တွဲတွေ ဝင်မလာအောင်၊ ရောဂါပိုဆိုးမလာအောင် စသဖြင့် တတ်ကျွမ်းသူဆရာဝန်တွေနဲ့ တိုင်ပင်ပြီး ပြုစုပေးရမှာပါ။ ဆီးချိုရောဂါဟာ အမြစ်မပြတ်တဲ့ အတွက် ကလေးကို တစ်သက်လုံးစောင့်ရှောက်ရမှာမို့လို့ နည်းလမ်းလေးတွေ မျှဝေပေးလိုပါတယ်။ ကလေးကို ကျန်းမာပျော်ရွှင်အောင် ဘယ်လိုပြုစုပျိုးထောင်ပေးကြမလဲ။ ကလေးကို ကျန်းမာအောင် ဆီးချိုရောဂါရဲ့ အခြေခံအချက်တွေ ဖြစ်တဲ့ ဆေးဝါး၊ အစားအသောက်၊ လေ့ကျင့်ခန်း စတာတွေနဲ့ ပြုစုပေးရပါမယ်။ ဒါ့ပြင် ကလေးကို ရောဂါကြောင့် စိတ်ထိခိုက်ခြင်း မရှိအောင်လည်း အားပေးပျိုးထောင် ပေးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အစပိုင်းကာလတွေမှာတော့ မိဘရော ကလေးပါ အသားမကျသေးလို့ ပင်ပန်းနိုင်ပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းကြိုးစားသွားရင်တော့ သူများတွေလိုပဲ ပျော်စရာ ကောင်းတဲ့ မိသားစု […]\nDr. Thant Zin မှ ရေးသားသည်။ • 28/09/2020\nသင့်ကလေးငယ်မှာ အမှတ်တစ် အမျိုးအစားဆီးချိုရောဂါရှိနေရင် ဘာတွေလုပ်ရမလဲ\nDiabetes Mellitus Type 1 (အမျိုးအစား ၁ ဆီးချို )\nအမျိုးအစား (၁) ဆီးချို နဲ့ ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများကို ပိုမိုသိရှိလိုသည်\nခွဲမွေးခြင်းနဲ့ ကလေးသူငယ် အမျိုးအစား ၁ ဆီးချိုနဲ့ ဘာကြောင့် ဆက်စပ်မှုရှိတာလဲ\nလေ့လာမှုတွေအရ ဆီးချို type 1 ဖြစ်ပွားနှုန်းမြင့်လာတာနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အချက်တွေရှိတာတွေ့ရပါတယ်။ ဗိုက်ခွဲကလေးမွေးတာကလည် အကြောင်းအရင်းတစ်ခုပါဘဲ။ ဒါပေမယ့် ဗိုက်ခွဲကလေးမွေးတာက ကလေးရော ိခင်ရော အသက်ကိုကယ်ဖို့အတွက် မကြာခဏလုပ်ရပါတယ်။ ဆီးချို type 1 ဆိုတာဘာလဲ ? ဆီးချို type 1 က ဘဝရဲ့အစောပိုင်းတွေမှာဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကလေးတွေနဲ့ လူငယ်တွေမှာ တွေ့ရများတာပါ။ ၅ ရာခိုင်နှုန်းသောလူတွေက ဒီဆီးချိုကိုခံစားနေရပါတယ်။ လူတွေမှာ ဆီးချို Type 1 ရှိတဲ့အခါ glucose တွေကိုချေဖျက်ဖို့ အင်ဆူလင်မထုတ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့သွေးထဲမှာ သကြားဓါတ်တွေပိုလာပြီးသွေးချိုလာပါလိမ့်မယ်။ မကုသဘဲထားတဲ့ ဆီးချို type 1 က ဘေးဖြစ်နိုင်တဲ့ ရှုပ်ထွေးမုတွေဖြစ်လာနိုင်ပြီး သေဆုံးတဲ့ထိဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကလေးခွဲမွေးခြင်းကိုဘယ်လိုလုပ်ဆောင်လဲ ? ကလေးခွဲမွေးတဲ့အခါ သင့်ကိုနာကျင်မှုသက်သာစေဖို့ ထုံဆေးသို့မဟုတ် မေ့ဆေးပေးပါလိမ့်မယ်။ ထုံဆေးကို သင့်ခါးနောက်အောက်ပိုင်းကနေထိုးပါလိမ့်မယ်။ ထုံဆေးအစွမ်းပြပြီဆိုရင် […]\nအဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်Juvenile Diabetes (ကလေးတွင် ဖြစ်သော ဆီးချိုရောဂါ) ကဘာလဲ။ ကလေးဆီးချိုရောဂါသည် သကြားဓါတ်ကို ဆဲလ်ထဲသို့ သွင်းပြီး စွမ်းအင်ထုတ်နိုင်ရန် လိုအပ်သော ဟော်မုန်းဖြစ်သော အင်ဆူလင်ဟော်မုန်းကို မုန့်ချိုအိတ်မှ မထုတ်နိုင်သော သို့မဟုတ် နဲနဲပဲထုတ်နိင်သော အခြေအနေဖြစ်သည်။ ဆီးချို အမျိုးအစား ၂ သည် ခန္ဓါကိုယ်မှ အင်ဆူလင်ဟော်မုန်းကို လုံလောက်စွာမထွက်သည့် အခါ သို့မဟုတ် အင်ဆူလင်ဟော်မုန်းကို မတုံ့ပြန်သည့်အခါ တွင် ဖြစ်သည်။ များစွာသော အကြောင်းရင်းများကြောင့် ဆီးချို အမျိုးအစား ၁ ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာအကြောင်းရင်းများနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးအချို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆီးချိုအမျိုးအစား ၁ သည် ကလေးများနှင့် လူငယ်များတွင် အဖြစ်များသော်လည်း လူကြီးများတွင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သုတေသနများစွာပြုလုပ်ထားသော်လည်း ဆီးချိုအမျိုးအစား ၁ ကိုပျောက်ကင်းအောင် မကုသနိုင်သေးပါ။ သို့သော် ၎င်းကို သက်သာစေရန် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ […]\nဆီးချိုသွေးချို အမျိုးအစား (၁)ဆိုတာဘာလဲ ? ဆီးချိုသွေးချို အမျိုးအစား (၁)က သင့်ရဲ့ကိုယ်ကိုအစားအစာတွေဆီက စွမ်းအင်ယူလို့မရအောင် ဟန့်တားတဲ့နာတာရှည်ရောဂါတစ်မျိုးပါ။ လူရဲ့ခန္ဓါကိုယ်က အင်ဆူလင်အလုံအလောက်မထုတ်တဲ့အခါ ဖြစ်လာပါတယ်။ အင်ဆူလင်က သွေးထဲကရတဲ့သကြားဓါတ်ကို ထိန်းချုပ်တာကြောင့် မရှိမဖြစ်ကို လိုအပ်ပါတယ်။ ဆီးချိုရှိတဲ့သူတွေက သွေးထဲမှာသကြားဓါတ်အများအပြားရှိပြီး ဆဲလ်တွေဆီ အဲဒီသကြားဓါတ်တွေကို အလုံအလောက် မထောက်ပံ့နိုင်ပါဘူး။ ဆီးချိုသွေးချို အမျိုးအစား (၁)က အရွယ်မရွေးဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကလေးငယ်တွေနဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးသူ လူငယ်တွေမှာ အဖြစ်များပါတယ်။ မိန်းမတွေထက် ယောက်ျားတွေမှာ ပိုအဖြစ်များပါတယ်။ အများသောအားဖြင့် အသက် ၁၂ နဲ့ ၁၅ ကြားမှာ စဖြစ်လေ့ရှိပြီး အသက်၃၀ အောက်ကစဖြစ်တာ အများဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ ဆီးချိုသွေးချို အမျိုးအစား (၁)ရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေကဘာလဲ။ • မကြာမဏ ဆီးသွားခြင်း • ရေအရမ်းငတ်ခြင်း • မကြာခဏ ရောဂါပိုးကူးခြင်း • ကိုယ်အလေးချိန် ကျမြန်ခြင်း • ပင်ပန်းပြီး အားနည်းသလိုခံစားရခြင်း ကုသမှုမခံထားတဲ့ဆီးချိုရဲ့လက္ခဏာတွေကတော့ • […]\nကစီဓါတ်စားသုံးမှုနဲ့ အင်ဆူလင်နဲ့ မျှတတဲ့ စားသောက်မှုကို ပြုခြင်းဟာ အမျိုးအစား (၁) ဆီးချို ရောဂါသည်တွေအတွက် မဖြစ်မနေလုပ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆီးချိုစာ။ ကစီဓါတ်ဟာ အဓိကဖြစ်ပါတယ်။ ကစီဓါတ်ဟာ ပရိုတိန်းနဲ့ အဆီဓါတ်တွေနဲ့စာရင် ဆီးချိုရောဂါကို ပိုပြိး အကျိုးသက်ရောက်ပါတယ်။ အမျိုးအစား (၁) ရောဂါမှာ ခန္ဓါကိုယ်ဟာ သွေးထဲကသကြားဓါတ်ကို မယူနိုင်တော့ပါဘူး။ အဲဒီအခါ သွေးထဲက သကြားဓါတ်ဟာ မြင့်တက်လာပါတယ်။ ဒါကို မကုသရင်၊ ကစီဓါတ်ပါတာတွေ စားနေရင် သကြားဓါတ်ဟာ ပိုပြီး မြင့်တက်လာနိုင်ပါတယ်။ အမျိုးအစား (၁) ဆီးချိုရောဂါသည်ဟာ သွေးထဲက သကြားဓါတ်ကို ထိန်းပေးတဲ့ အင်ဆူလင်ဟော်မုန်းကို နေ့စဉ် လိုအပ်ပါတယ်။ ဆီးချိုရောဂါကုသတဲ့ အဓိကရည်မှန်းချက်တခုကတော့ သွေးတွင်းသကြားဓါတ်ကို ပုံမှန်အနေအထားနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ထိန်းထားနိုင်ဖို့ပါပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုရင် သင်စားနေတဲ့ ကစီဓါတ်ကို ဂရုစိုက်ပြီး တွက်ဆပေးဖို့ပါပဲ။ ကစီဓါတ်တွက်ဆဖို့ ၂ခု […]\nအမျိုးအစား (၁) ဆီးချို ကျွမ်းကျင်သူ


လက်ဖျံရိုးပေါ်က တက်တူး | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » လက်ဖျံရိုးပေါ်က တက်တူး\nPosted by အောင် မိုးသူ on Sep 25, 2012 in Creative Writing, Short Story | 8 comments\nအုံ့မှိုင်းမှိုင်းရာသီဥတုရဲ့ နေ့လည်ခင်းတစ်ခုမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မွန်းကြပ်နေသလိုလိုပင်။ ထိုင်နေကြ လမ်းထိပ်ရဲ့ခရေပင်သုံးပင်အောက်မှာ ဝေဖြိုးရယ် ကျွန်တော်ရယ်ရှိနေ၏။ ခပ်မှိုင်းမှိုင်းရာသီဥတုမှာ လေးအေးတစ်ချက် တိုက်ခိုက်သွားတိုင်း ခရေပန်းရနံ့က တစ်ချက်တစ်ချက် ပျံ့သင်းသွားသည်။ ဝေဖြိုးကို ကျွန်တော်တစ်ချက်လှည့်ကြည့်တော့ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျလျက်။ မွန်းကြပ်နေသည့်ကြားမှ စကားတစ်ခွန်းပြော ရန် လေကိုတစ်ဝကြီး တစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။\n“သားကြီး….. မင်းသိပ်စိတ်ဓာတ်မကျသွားနဲ့ဦး။ မင်းလည်း ဗဟုသုတရှိပြီးသားပဲကွာ”\nကျွန်တော့်ပြောစကားကို ခေါင်းတစ်ချက်သာ ငြိတ်ပြတဲ့ ဝေဖြိုးကိုပုခုံးဖက်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးနေမိသည်။ ကျွန်တော့်ပုခုံးကိုမှီရင်း ဝေဖြိုးရှိုက်ကြီးတငင်ငိုကြွေးတော့သည်။ ဝေဖြိုးအား နှစ်သိမ့်ပေးနေရင်း ဝေဖြိုးလက်ဖျံ ရိုးပေါ်ရှိ (FRIENDS) ဆိုသည့် ကနုတ်များဖြင့်အလှဆင်ထားသည့် တက်တူးအားကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်အမြင် အာရုံများေ၀၀ါးလာသည်။ အကျီ င်္လက်ရှည်အား ခေါက်တင်၍ ကျွန်တော့်ဘယ်ဘက်လက်ဖျံရိုးပေါ် တက်တူး အား ကျွန်တော့်ကြည့်ကား တစ်ချက်ပြုံးလိုက်မိရင်း ဝေဖြိုးလက်မောင်းကိုပုတ်ကာညှစ်ရင်း ခေါင်းကိုတစ်ချက် ပွတ်လိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အံ့သြစရာပြည့်နှက်လွန်းလှသော ကံကြမ္မာကို အရွဲ့တိုက်ကာ ဟားတိုက် ချင်မိသည်။ အုံ့မှိုင်းမှိုင်းရာသီဥတုနှင့် ခရေပန်းရနံ့သင်းသင်း ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကြားကျော်ဖြတ်ကာ သွားသည်။\nအိမ်ရှေ့မှခေါ်သံကိုကြားကြားချင်း စည်သူဆိုတာ ကျွန်တော်သိလိုက်သည်။\n“ငါမခေါ်ရင်ရော မင်းကြားမှာမို့လို့လား နွားရဲ့”\nစည်သူက ပြုံးစိစိဖြင့် မျက်ရိပ်ပြကာ….\nကျွန်တော်တို့ရပ်ကွက်နားရှိ လမ်းမတန်းတွင် ကျွန်တော်တို့သုံးယောက် ထိုင်နေကြဘီယာဆိုင်လေးတစ်ဆိုင် ရှိသည်။ ဝေဖြိုး ၊ စည်သူနှင့် ကျွန်တော်တို့ဟာ ငယ်ငယ်ကတည်းက ပေါင်းလာသော ငယ်သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက်သိသော မကွယ်မ၀ှက်တမ်းဆိုလျှင် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အတွင်းသိအစင်းသိ သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ စည်သူ၏လက်ဖျံရိုးတွင် လည်း (FRIENDS)ဆိုသည့် ကနုတ်များဖြင့်ထိုးထားသော တက်တူးတစ်ခုရှိသည်။ ထိုတက်တူးပင်လျှင် ကျွန်တော်တို့သုံးယောက်၏ အမှတ်အသားတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။\nကျွန်တော်ဝေဖြိုးကြည့်ရသည်မှာ မနေ့ကနှင့်မတူ လန်းရွှင်လျှက်။ ဝေဖြိုးပုံစံမြင်ရတာနှင့်ပင် ကျွန်တော် တော်တော်လေးစိတ်ချမ်းသာသွားသည်။ စည်သူကတော့ ထိုအကြောင်းအရာအား မသိပေ။ သုံးယောက်သား ပုခုံးချင်းဖက်ကာ ထိုင်နေကြနေရာလေး “Good Friend” ဆိုသော စားသောက်ဆိုင်လေးသို့ ချီတက်ခဲ့ကြ သည်။\nကျွန်တော်နှင့်စည်သူနှစ်ယောက်သား ပါးစပ်မဟသေးခင် ဝေဖြိုးထံမှဦးစွာထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျွန်တော်နှင့် စည်သူ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ဝေဖြိုးသည် ခပ်အေးအေးပင် စားသောက်စရာများကို အော်ဟစ်ကာဘယ်တော့မှ မမှာပေ။ ဝေဖြိုးက ကျွန်တော်နှင့်စည်သူ အား ပြုံး၍ကြည့်ကာ….။\n“ဟရောင်တွေ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ့ကို အထူးအဆန်းဖြစ်နေတာလား……”\nပြောရင်းဆိုရင်းပင် သုံးယောက်သားရှေ့ စည်ဘီယာသုံးခွက်ရောက်လို့လာသည်။ ဝေဖြိုးမှစကာ….\nဘီယာခွက်အားတေ့ရင်းပင် ဝေဖြိုးမျက်နှာကို ကျွန်တော်အကဲခတ်နေမိသည်။ ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း ဝေဖြိုးမျက်လုံး၏အရိပ်အယောင်များကို ကျွန်တော်နားလည်နေသည်။ တစ်ခွက်….နှစ်ခွက်…..သုံးလေးခွက်နှင့်\n“ဟေ………” ကျွန်တော့်နှုတ်မှ စကားလုံးတစ်လုံးသာ ထွက်သွား၏။ နောက်ထပ်စကားမဟသေးခင်မှာပင်။ ဝေဖြိုးသည် သူ၏ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲမှ ကြေမွနေသော စာရွက်တစ်ရွက်အား စည်သူအားလှမ်းပေးလိုက် သည်။ အနောက်ဘက်ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲတွင် ထည့်ထားသောကြောင့် စာရွက်မှာနွမ်းကြေနေဟန် ပုံပေါက်နေသည်။ စည်သူသည် ထိုစာရွက်ထား ဖြည်းဖြည်းခြင်းဖြည်ကာကြည့်လိုက်သည်။ ကျွန်တော့်နှုတ်မှ မည်သည့်စကားလုံးမှ ပြောမထွက်တော့ချေ။ စည်သူ့မျက်လုံးများ ခဏတာမှေစင်းသွားသည် တဖြည်းဖြည်း မျက်မှောင်ကျုတ်ကာ ဝေဖြိုးဆီသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။\nစည်သူမေးလိုက်သော မေးခွန်းအား ဝေဖြိုးခေါင်းသာတစ်ချက်ငြိတ်ပြသည်။\n“ဟရာင် မင်းဒါက ဘယ်လို….ဘယ်ကနေ…..” စည်သူ့စကားမဆုံးမှာပင် ဝေဖြိုးက လက်ကာပြသည်။ လက်နှစ်ဖက်အားခေါင်းကိုနှိပ်ကာ…….\n“မမေးနဲ့ ဒါတွေငါ့ကို မမေးနဲ့……။ မင်းတို့ငါ့ကို ဘယ်လိုမြင်လဲ” ဝေဖြိုးက ကျွန်တော့်အားလက်ညှိုးထိုးကာ\n“ဟရောင် သူရိန် မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုမြင်လဲ”\n“ဟရောင် စည်သူမင်းကော……..” ဝေဖြိုးအဖြေကို စည်သူကြားကြားချင်းပင် တစ်ချက်ရယ်ကာ\n“ငါလည်း အရင်အတိုင်းပါပဲကွာ….။ အသိဥာဏ်မရှိတဲ့ သူတွေမှမဟုတ်တာ မင်းကလည်း… ကဲလာကွာ နောက်တစ်ခွက်………”\nခွက်သုံးခွက်တိုက်သံနှင့် ရယ်မောသံများ ဆူညံကာသွားသည် ထိုအထဲက ခွက်တစ်ခွက်ရဲ့အသံကတော့ ခပ်အက်အက်ဖြစ်နေသည်ကို ကျွန်တော်ကြားလိုက်ရသည်။\nနေ့တာတို၍ ညတာရှည်သည့် ဆောင်းရာသီညနေခင်းက ယခင်ရာသီများထက်ကို ပို၍မှောင်ကာနေသည်။ မြောက်ပြန်လေညှင်းအေးအေးနှင့်အတူ ကျွန်တော်တို့သူငယ်ချင်းသုံးယောက် ခရေပင်တန်းအောက်တွင် ရှိနေကြသည်။\n“မင်းနေကောင်းရဲ့လား ဝေဖြိုး” စည်သူအမေးကို ဝေဖြိုးမှပြုံးကာ\n“ငါနေကောင်းပါတယ် အရင်အတိုင်းပါပဲ….” ပြောရင်းနှင့်ပင် လက်ဖျံရိုးမှ တက်တူးအားကြည့်ကာနေသည်။\n“မင်းတို့တွေ သတိမရဘူးလားကွ…” ဝေဖြိုးအမေးကို ကျွန်တော်နှင့်စည်သူအတူတူ စကားသံထွက်သွားကြ၏။\n“ဒါလေကွာ။ ဒီတက်တူးသွားထိုးတုန်းက ငါတို့တွေဘယ်လောက် ပြောစရာကောင်းသလဲ။ ငါတို့မိသားစုထဲမှာ ငါတိုကတွေအားလုံးက တစ်ဦးတည်းသောသားတွေ။ သူငယ်ချင်းဖြစ်တော့လည်း အရမ်းချစ်ကြတဲ့ သူငယ်ချင်း သုံးယောက် တက်တူထိုးတော့ ဒီ (FRIENDS)ဆိုတဲ့ တက်တူးကို သုံးယောက်တူတူထိုးခဲ့ကြတာ။ အဲသည်တုန်းက ငါဘယ်လောက်ပျော်ခဲ့တယ်မင်းတို့ထင်လဲ။ ငါ့ဘ၀မှာ ငါ့အဖေ၊အမေပြီးရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့မိသားစုလို့ ခံယူထားတာ။ အဲသည်တုန်းက ငါသိပ်ပျော်တာပဲ”\nစကားတွေဆက်တိုက်ပြော မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် မျက်ရည်ရစ်ဝဲတက်လာတဲ့ ဝေဖြိုးကိုကြည့်ရင်း ကျွန်တော်မနေနိုင်တော့ပေ။\n“ငါတို့လည်း တူတူပါပဲ ဝေဖြိုးရာ။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမဆို ငါတို့တွေက အတူရှိနေပြီးသားပဲဆိုတာ ဘယ်သူမှထုတ်မပြောလဲ သိနေကြတာမဟုတ်လား။ မင်းသိပ်ဝမ်းနည်းမနေပါနဲ့ကွာ”\n“သူရန်၊ဝေဖြိုး သွားနေကြနေရာ သွားရအောင်ကွာ…….”\nကောက်ခါငင်ကာထသွားသည့် ဝေဖြိုးကိုကြည့်ရင်း ကျွန်တော်သက်ပြင်းတစ်ချက်သာချမိသည်။ ချမ်းစိမ့်စိမ့် ဆောင်းရာသီက အေးစိမ့်မှုကိုမပေးနိုင်ချေ။ ကျွန်တော့်ရှေ့ကြွေကျလာသော ခရေးပန်းလေးတစ်ပွင့်အား ကောက်ကာ မွှေးလိုက်မိသည်။ ကြွေကျလာပေမယ့် မွှေးပျံလတ်ဆတ်နေသော ခရေပန်းကလေး။\nမနက်(၆)နာရီကတည်းက ကျွန်တော်နိုးနေမိသည်။ ဒီနေ့မနက် အလုပ်ပိတ်သည်နှင့် ဝေဖြိုးနှင်စည်သူကို ခေါ်၍ နံနက်စာသွားစားမည်ဟု ဝေဖြိုးအိမ်ဖက် ကျွန်တော်ထွက်လာခဲ့သည်။\n“သြော်…..သား….သူရိန် ဝေဖြိုးမရှိဘူးကွဲ့” အိမ်ပေါက်ဝမှ ဝေဖြိုးအမေပြောသော စကားသည် ကျွန်တော့်အား အံ့သြသွားစေသည်။\n“ကျိုက်ထိုဘက်က အန်တီတို့ကိုးကွယ်တဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းတစ်ကျောင်းမှာ ဘုန်းကြီးဝတ်ချင်လို့ဆိုပြီး မနေ့ညကတည်းက ထွက်သွားတယ်လေ သားတို့မသိဘူးလား။ အန်တီက သားတို့သိတယ်ထင်လို့…”\n“သြော်ဟုတ်လား အန်တီ။ ကျွန်တော်လည်း ကြားတော့ကြားမိသား ဒီလောက်စောမယ်မထင်လို့ခင်ဗျ။ ဒါဆို ကျွန်တော်သွားလိုက်ဦးမယ်အန်တီ”\n“ဒီကောင် ငါတို့ကိုမပြောဘဲ ဘာလို့ထွက်သွားတာလဲ”\n“သူပြောမထွက်လို့နေမှာပေါ့ကွာ…မင်းကလည်း” စည်သူရဲ့စကားကို ကျွန်တော်ပြန်ဖြည်လိုက်သည်။\n“ငါလည်း ဘယ်လိုပြောရမှန်းကိုမသိတော့ဘူး……….” စည်သူက ပြောရင်းပင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်၏။\nချမ်းစိမ့်စိမ့်ဆောင်းကို ကျွန်တော်တို့ကိုဖြတ်ကျော်သွားသည်။ စည်သူလည်း သူ့အလုပ်နှင့်သူမို့ ကျွန်တော့်ဆီ သိပ်မရောက်ဖြစ်တော့ချေ။ တစ်ခါတစ်ရံသာ ခရေပင်အောက်ထိုင်ပြီး ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်များပြောကာ ရယ်မောကြသည်။ လက်ဖျံရိုးမှ တက်တူးအားကြည့်၍ ဝေဖြိုးကိုသတိရမိသည်။\nခြံပြင်မှ ခေါ်သံတစ်ခုကြောင့် ကျွန်တော်ထွက်လာမိသည်။ ကျွန်တော်မြင်လိုက်ရသောသူသည် ကျွန်တော် ခန္ဓာကိုယ် ၀ုန်းကနဲခံစားလိုက်ရသည်။ ကျွန်တော်နှုတ်မှလည်း………\nကျွန်တော်ပြေးကာ ဝေဖြိုးအားသိုင်းဖက်လိုက်သည်။ ခေါင်းတုံးနှင့် မျက်နှာချောင်ကာ အနည်းငယ်ပိန်သွားသည် မှအပါး ဘာမှသိပ်မထူးခြားချေ။ ဝေဖြိုးမျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များရှင်သန်နေသည်ကို ကျွန်တော်ခံစား လိုက်မိသည်။\n“တီ..တီ……….တီ.တီ….တီတီတီ…” ကားဟွန်းသံကြောင့် ကျွန်တော်နှင့်ဝေဖြိုးလှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။\n“ဟရောင် ငါ့ကောင်ကြီးတွေ……………” အသံကြားမှပင်…….\n“အာ…….စည်သူ နွား…….ကောင်းစားနေပါလား……..ဒီမှာလေ ဝေဖြိုး…….”\n“လာကွာ …….ကားပေါ်တက် ဆိုင်ရောက်မှ စကားပြောကြမယ်…….”\nGOOD FRIENDS ဆိုသည့်ဆိုင်ကလေးတွင် ကျွန်တော်တို့သုံးယောက် ပြန်လည်ဆုံဖြစ်ကြသည်။ ခြောက်လကြာကြာ မတွေ့ရသောကျွန်တ်ာတို့တွေသည် နှစ်ပေါင်းများစွာမတွေ့ရသော ညီအစ်ကိုများပမာ ပြုံးရွှင်လျှက်ပင်။ ဝေဖြိုးကို ကျွန်တော်တစ်ချက်အကဲခတ်လိုက်သေးသည် ဘာမှမူမပျက်ချေ။\n“ဟရောင် စည်သူ..နွား ဝေဖြိုး မှာကွာ… ညီလေးရေ စည်သုံးခွက်ဟေ့…. ကြက်စွပ်ပြုတ်တစ်ပွဲ… ၀က်နံရိုးကင် သုံးချောင်းပေး….”\n“ဝေဖြိုး မင်းရောအခြေအနေကောင်းရဲ့လားကွ…ဘယ်လိုလဲ” စည်သူပြောစကားကို ဝေဖြိုးက ခေါင်းသာငြိတ်ပြ ရုံ ငြိတ်ပြသည်။\nကြက်စွပ်ပြုတ်ပူပူနွေးနွေးက အငွေ့တထောင်းထောင်းနှင့်။ ဝေဖြိုးမှ……..\nကြက်စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ထဲမှ အရေခွံတစ်ဖက်အား ဇွန်းဖြင့်ကောက်ကာ မြည်းလိုက်သည်။\n“အား……..ထွီး…ပူလိုက်တာကွာ…ပူလိုက်တာ…” ဝေဖြိုးမှ ပျာပျာသလဲအော်ကာ ပါးစပ်မှကြက်သားဖတ်မှာ စွပ်ပြုတ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွား၏။\nထိုအဖြစ်ကိုကြည့်၍ ကျွန်တော်နှင့်စည်သူ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန် စည်သူမှ\n“ဟရောင်…စည်သူ ဒါသောက်လည်းရတာပဲကွာ မင်းကလည်း….” ဝေဖြိုးမှ စည်သူ့လက်ကိုပြန်တားကာ ပြောသည်။\n“အာ…….မင်းကလည်း…မင်းထွေးလိုက်တာ ၀င်သွား……………….” စည်သူ့စကားမဆုံးမီ ကျွန်တော် စည်သူ့အား လက်ကာပြလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဝေဖြိုးမှ\nစည်သူမျက်နှာတစ်ဖက်သို့လွှဲသွားသည်။ ဝေဖြိုးကို ကျွန်တော်ကြည့်သောအခါ ဝေဖြိုးမျက်နှာပျက်နေသည်။\n“ဝေဖြိုး ငါတောင်းပန်ပါတယ်ကွာ…..။” စည်သူ့စကားကို ဝေဖြိုးမှလက်ကာပြလိုက်သည်။\n“ရတယ်…စည်သူ….အဲသည်အကြောင်းမင်းနည်းနည်းတော့ သိထားသင့်တယ်… ဒီလောက်လေးနဲ့…” ပြောရင်းပင် ဝေဖြိုးမျက်ဝန်းထောင့်မှာ အရည်အချို့က စီးဆင်းလာတော့သည်။\n“ဝေဖြိုး…အဲလိုမဖြစ်နဲ့လေ….” ကျွန်တော်ဝေဖြိုးကို ပုခုံးဖက်ကာ….\n“မင်းကလည်းကွာ….ငါသောက်ပါတယ်….လာတူတူသောက်မယ်….” ပြောရင်းပင် စွပ်ပြုတ်ရည်အား ကျွန်တော် သောက်လိုက်သည်။ ငရုတ်ကောင်းနံ့မွှေးမွှေးဖြင့် ချက်ထားသောစွပ်ပြုတ်သည် ပိုချိုနေသယောင်ယောင်။\nခရေပင်တန်းအောက်တွင် ကျွန်တော်တို့သုံးယောက်ရှိနေသည်။ နွေရာသီရဲ့ အိုက်စပ်စပ်ညတစ်ညက အားလုံး ကို ပိုမိုပူလောင်စေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ခရေပန်းရနံ့လည်း မရချေ။ လသာပေမယ့် တိမ်မှိုင်းမှိုင်းအချို့က ဖုံးကွယ်နေကြသည်။\nနံနက်အစောကြီးရောက်လာသော စည်သူ့အား ကျွန်တော်အံ့သြနေမိသည်။\nစည်သူ့လက်ထဲမှ စာတစ်စောင်အား ကျွန်တော့်ကိုလှမ်းပေးလိုက်သည်။\n“မနက်အစောကြီးပဲ ဝေဖြိုးအမေငါ့ကိုပေးသွားတာ မျက်နှာလည်းသိပ်မကောင်းဘူး။ ဝေဖြိုးက မှာသွားတယ် ငါတို့နှစ်ယောက် တူတူဖတ်ပါဆိုလို့….ဆိုပြီး”\nစာရွက်ခေါက်လေးအား ကျွန်တော်နှင့်စည်သူ ပြိုင်တူလှန်လိုက်သည်။\nငါတို့တစ်ရက်တော့ပြန်တွေ့မှာပေါ့။ မင်းတို့ကို ငါမမေ့ပါဘူးကွာ ငါလုပ်စရာလေးတွေရှိလို့ မတိုင်ပင်ဘဲ ထွက်သွားမိတယ်။ နောက်………ငါဘုန်းကြီးဝတ်နေစဉ်အတွင်းမှာ အားလုံးပြန်စဉ်းစားမိတယ်။ အဲသည်အရာ ငါ့ဆီဘယ်လိုရောက်လာသလဲဆိုတာ။ ငါဘယ်လိုမှ တွေးမရဘူးကွာ။ တွေးလို့ရတာတစ်ခုပဲရှိတယ်။ ငါတို့ လက်ဖျံရိုးက တက်တူးပဲ။\nကျွန်တော်နှင့်စည်သူ မျက်လုံးချင်းဆုံသွားမိသည်။ စည်သူမျက်လုံးမှာမေးခွန်းပေါင်းများစွာနှင့်။\nအဲသည်တုန်းကငါတို့တွေ အတူတူတစ်ဆက်တည်း ထိုးခဲ့ကြတာလေ။ သေချာတယ် မသေချာတယ်ဆိုတာ တော့ ငါမသိဘူး။ အဲသည်အရာက ဘယ်ကနေဘယ်လိုဆိုတာလည်း ငါမတွေးတော့ဘူး။ ငါတစ်ခုမှာချင်တယ် ငါတောင်မနောက်ကျသေးဘူး။ မင်းတို့လည်း သေချာအောင် ဂရိုစိုက်စစ်ဆေးကြည့်ဦးကွာ။ တွေ့တဲ့နေ့က ပြောမလို့ပဲ ဖြစ်သွားတဲ့အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ငါပြောမထွက်ခဲ့ဘူးကွာ။ မင်းတို့နဲ့ ငါတစ်ရက် ပြန်တွေ့ကြမယ် အသေအချာကိုပြန်တွေ့ကြမယ်။ ငါကို ခွင့်လွတ်ပါကွာ။ မင်းတို့ကိုငါတကယ်ချစ်တာပါ။\nစာဖတ်ပြီးပြီးချင်းပင် ကျွန်တော်နှင့်စည်သူ လက်ဖျံရိုးပေါ်က တက်တူးကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ ခရေပင်တန်းရဲ့ နွေရာသီမှာ ရွက်ခြောက်တွေက လွင့်ကြစမြဲ။ သည်အချိန်မှာ ကြွေကျလာမယ့် ခရေပွင့်လေးလည်း မတွေ့ရ တော့ချေ။ နံနက်ပိုင်းနေရာင်ခြည် ပူရှရှက ကျွန်တော်နှင့်စည်သူပေါ် ညွှတ်ကျလို့လာသည်။ ကျွန်တော်စည်သူ့ ပုခုံးအား တစ်ချက်ညှစ်ကာပုတ်လိုက်သည်။ နေရောင်ဘယ်လောက်ပင်ပူပြင်းပါစေ ဘယ်အရာတွေ ဘယ်လို ပြောင်းလဲပါစေ။ တူတူသွားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် အားယူရဦးမည်။ လူထဲက လူတစ်ယောက်ပင်ဖြစ်သော် ငြားလည်း။ ထိုလူထဲက လူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ အားယူကာကြိုးစားရဦးမည်။\nစက်တင်ဘာ ၂၄ရက် ၂၀၁၂ခုနှစ်\nတနင်္လာနေ့ ည ၁၁နာရီ ၁၇မိနစ်\nတစ်ဂယ်တော့ တက်တူးဆရာက သုံးယောက်ကို တစ်ရက်ထဲ ထိုးဖို့ မလွယ်ဘူးလားလို့ \nပုံကြမ်းဆွဲ..အပ်စိုက် ထိုး.. ဆိုတော့\nထိုးတဲ့သူ အကြောတတ် တတ်သလားလို့ ပါ\nအဖြေညှိဖို့ ပဟေဠိလေး လုပ်ထားတယ်ပေါ့လေ…..\nဒီဇိုင်း အမျိုးမျိုးတောင် ပြောင်းကပ်လို့ ရသေး….\nမထိုးတာအကောင်းဆုံး ပါပဲဗျာ ကိုကြောင့်လည်း ဒီလိုတွေ မဖြစ်ရလေအောင် ဆင်ခြင်နိုင်ကြပါစေ့့့့  လက်မထောင်သွားပါတယ်ဂျာ့့့ \nဟွန့်ထိုးမာပဲ……….\nပာိုက် သားကြီး နာ ငါ့လက်မှာ တက်တူးထိုးထားဘူး


လိပ်ခွံတောင် မတရားအသတ်ခံရသူ ဒေါ်ခင်ဝင်းပိုင် လယ် ၇ဧကလည်း သိမ်းခံရတယ် ဒါတွေအတွက် ဘယ်သူ တာဝန်ရှိသလဲ | Dr Ko Ko Gyi's Blog\n« ကိုယ့်ဘာသာအတွက် ရှက်မိတယ်\nFind the fucker that threw the rock at you. Don’t kick the rock in anger. ကိုယ့်လာမှန်တဲ့ ဂဲကို ပြသနာမရှာနဲ့ ဂဲ ပစ်သူကို မြင်အောင်ကြည့်/ရှင်းကြပါ- »\nလိပ်ခွံတောင် မတရားအသတ်ခံရသူ ဒေါ်ခင်ဝင်းပိုင် လယ် ၇ဧကလည်း သိမ်းခံရတယ် ဒါတွေအတွက် ဘယ်သူ တာဝန်ရှိသလဲ\nဒါတွေအတွက် ဘယ်သူ တာဝန်ရှိသလဲ\nလိပ်ခွံတောင် မတရားအသတ်ခံရသူ ဒေါ်ခင်ဝင်းပိုင် လယ် ၇ဧကလည်း သိမ်းခံရတယ်\nဒီဇင်ဘာလ ၂၃ရက်၊ ၂၀၁၄။\nတိုင်းသားပြည်သူများ ရဲ့ ချွေးတွေသွေးတွေကို ရင်းနှီးပေးဆပ်ပြီးမှ၊ သူတို့ရဲ့ ဘ၀ရပ်တည်မှုတွေ ၊ နောက်ဆုံး အသက်ရှင် ရပ်တည်မှုတောင်မရအောင် သွေးစုပ်ချယ်လှယ်နေတဲ့ တရုတ်ရဲ့ ရင်း နှီးမြုပ်နှံမှု ဆိုတာဟာ တိုင်းပြည်အတွက် ဘယ်လောက်တောင် အရေးကြီးနေလို့လဲ။\nမြန်မာပြည်မှာ ရင်းနှီးမြုပ်နှံထားသမျှ တရုတ်ပြည်မကြီးရဲ့ ရင်းနှီးမြုပ်နှံထားမှု အစုစုတို့ဟာ မြန်မာ ပြည်အတွက် အရမ်းအရေးကြီးနေလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် တရုတ်ပြည်ကြီးအတွက်သာ အရမ်းအ ရေး ကြီးနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် တရုတ်လက်ပါးစေလုပ်ပြီး တိုင်းပြည်ရဲ့ အဆီအနှစ်မှန်သမျှကို တရုတ်လက်ထဲ တစ်ရာတန်တဲ့ ပစ္စည်းကို တစ်ကျပ်နဲ့ရောင်းစားပြီး ကိုယ့်အိပ်ထဲ ပြား ၆၀ မှန်မှန် ထည့်နေကြတဲ့ တိုင်းပြည်အုပ်စိုးသူ စစ်ဗိုလ်ချူပ်တွေအတွက်သာ အရမ်းအရေးကြီးနေကြလို့လား။\nဒီမေးခွန်းတွေကို မြန်မာပြည်သူတွေ ဘက်မလိုက်ဘဲ မေးကြရမယ့်အချိန်ရောက်နေပါပြီ\nတရုတ်ပြည်ရဲ့ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတွေဟာ မြန်မာပြည်သူတစ်ရပ်လုံးအတွက်သာ တကယ်တမ်း အ ရမ်း အကျိူးရှိတဲ့ဟာတွေဆိုရင် သူတို့ရင်းနှီးမြုပ်နှံလာတာ နှစ် ၃၀ နီးပါးရှိနေပြီ။ သူတို့ရင်းနှီး မြုပ်နှံမှုတွေ အုံနဲ့ကျင်းနဲ့ ၀င်လာတဲ့ကာလများမှာကျမှ မြန်မာပြည်သူတွေလည်း ကိုယ့်တိုင်းပြည် ထဲမယ် ၀မ်းတောင်မ၀တော့လို့ ပြည်ပတိုင်းပြည်တွေထွက်ပြီး ကျွန်ခံရတဲ့သူတွေ သမိုင်းမှာ စံ ချိန်တင်လောက်အောင် အများဆုံးဖြစ်နေရတဲ့ အချက်ကို သတိပြုမိသင့်တယ်။\nဒီစီမံကိန်းတွေကြောင့် မြန်မာပြည်နဲ့အ၀န်း အတော်များများကြီးလည်း ကိုယ့်မြေတွေလယ်တွေ အသိမ်းခံရပြီး ခေတ်သစ် ချစ်တီး တွေရဲ့သွေးစုပ်မှုကို စံချိန်တင်ခံနေကြရတာကို သတိရကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုမတရားလုပ်နေကြတာတွေ လူအများသတိမထားမိသွားစေရေး တိုင်းပြည်တွင်း ကနိုင်ငံသားအခြင်းခြင်းကို လူမျိူးရေးတွေ၊ ဘာသာရေးတွေနဲ့ ရန်မီးမွှေးပေးခဲ့ပေးပြီး အာရုံလွှဲခဲ့ တာတွေအတွက် နစ်နာခဲ့ရသူပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီလဲ။\nဒီစီမံကိန်းတွေကြောင့် တရုတ်ကိုကျွန်ခံနေကြတဲ့ စစ်ခရိုနီတွေအတွက် အကျိူးရှိနေသလား ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကိုတော့ မြန်မာပြည်က ဗမာစစ်ဗိုလ်ချူပ်တွေ ထဲက အငယ်ဆုံးအသေးဆုံးဆိုတဲ့ ဦးအောင်သောင်း(ဗိုလ်မှုးကြီးဟောင်း) တောင်မှ အမေရိကန် ဒေါ်လာ ဘီလီယံပေါင်း များစွာ ပိုင်ဆိုင်ကြွယ်ဝနေတယ်ဆိုတာကို သတိပြုမိသင့်တယ်။\nဒီမေးခွန်းတွေကို မေးကြရမယ်လို့ထင်တယ်။ မေးကိုမေးကြရမယ်။\nတရုတ်စီမံကိန်းတွေကြောင့် ကိုယ့်ပြည်တွင်းက ဘယ်သူတွေ ဘယ်လောက်နစ်နာသွားရသလဲ ဆိုတဲ့မေးခွန်းအတွက် အဖြေတွေက အများကြီးပါ။\nရခိုင်ပြည်နယ်၊ ကျောက်ဖြူက တရုတ် ရေနံပိုက်လိုင်း မြန်မာပြည်ပေါ်ဖြတ်သန်းရာ အစဦးဆုံး မေးတင် နေတဲ့ နေရာက ကမန်တိုင်းရင်းသား တွေရဲ့ ရပ်ကွက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လုံးဝပျောက် ပျက် သွားအောင် မီးရှို့ပြာချလိုက်ကြပြီး အဲ့ဒီနေရာတွေကို အခုတရုတ်ကိုရောင်းစားမယ့် ခရိုနီ ဗိုလ်ချူပ် မိသားစုတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီ။ အမည်ခံတာက နိုင်ငံတော်ပိုင် လို့ဆိုတယ်။\nမနေ့က မုံရွာခရိုင်၊ လက်ပံတောင်းတောင်ဒေသ၊ လိပ်ခွံတောင်က တောင်သူမကြီး ဒေါ်ခင်ဝင်း ဟာ သူ့ရဲ့မျိူးဆက်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဓားမဦးချ လုပ်စားလာကြတဲ့ လယ်မြေ ခုနစ်ဧက ကို တရုတ် ၀မ်ပေါင်ကုမ္မဏီပိုင်အဖြစ် အသိမ်းခံရလို့၊ ဒီလယ်မြေလေးတွေမှ ပါသွားခဲ့ရင် မိသားစု ဘ၀ဟာ သောင်ပြင်လွှတ်တဲ့ ခွေးဘ၀တော့ ရောက်ရတော့မှာပဲ ဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ သေသေ ကြေကြေ ကန့်ကွက်တယ်။ စာရင်းချူပ်တော့ ခေါင်းကို သေနတ်ပစ်ခံရပြီး အသေဆိုးနဲ့ သေခဲ့ရ တယ်။ သူတို့မိသားစုပိုင်တဲ့ တောင်ယာ လယ် ခုနစ်ဧက လည်း တရုတ်ကုမ္ပဏီ တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ၀မ်ပေါင် ရဲ့ သိမ်းဆည်းတာကို ခံလိုက်ရတယ်။\nဒေါ်ခင်ဝင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ ဟာ သူတို့ဘ၀ရပ်တည်ရေးအတွက် အကောင်းဆုံးကို လုပ်နိုင်တာ ဆိုလို့ သူတို့ရဲ့ ရှိစုမဲ့စုလေးများကို ရောင်းချပေါင်နှံပြီး မကြာခင်မှာ ထိုင်းနိုင်ငံ သို့မဟုတ် မလေး ရှားနိုင်ငံကို ထွက်ပြီး ကျွန်ခံ ၊ သူတပါးအနိုင်ကျင့်ခံဘ၀မှာ ခေါင်းငုံ့နေကြဖို့ပဲ ရွေးချယ်စရာ ကျန် တော့တယ် မဟုတ်လား။\nမြွေပါလည်း ဆုံး သားလည်း ဆုံးခဲ့ရပြီ။ အကြိမ်ကြိမ်လည်း မြွေပါသေခဲ့သလို ၊ သားလည် ကိုယ် တွေ လုပ်တာမဟုတ်တဲ့ မှားယွင်းမှုတွေကြောင့် သေခဲ့ရတယ်။ ဒါတွေအတွက် ဘယ်သူ့တွေမှာ တာဝန်ရှိလဲ။ ဘယ်သူ့တွေမှာ တာဝန်ရှိသလဲ။ ဘယ်သူ့တွေမှာ တာဝန်ရှိပါသလဲ။\nThis entry was posted on December 23, 2014 at 9:31 am and is filed under Uncategorized.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leavearesponse, or trackback from your own site.\n3 Responses to “လိပ်ခွံတောင် မတရားအသတ်ခံရသူ ဒေါ်ခင်ဝင်းပိုင် လယ် ၇ဧကလည်း သိမ်းခံရတယ် ဒါတွေအတွက် ဘယ်သူ တာဝန်ရှိသလဲ”\nDecember 23, 2014 at 9:35 am | Reply\nအမိ အဘကို သတ်ဖျက်ပြမယ်\nတယုတ်ဖျင်ပေးရင် ချစ်ရဲ တယ်\nတယုတ်ရဲ့ စကားမေ့လို့ မရနိုင်တယ်\n“အဘ” ရင်ထဲသပ်နဲ့ စွဲသလို\n♫ ♫ ♫ ♫ဖွတ်လူမိုက် တယုတ်ကြောင့်မိုက်ခဲ့တယ်….\nတယုတ်စိတ်ချမ်းမြေ့ ဖို့ ရယ်\n♫ ♫ ♫ဖွတ်လူမိုက် တယုတ်ကြောင့်မိုက်ခဲ့တယ်….\nသေးရေး။ ။နတ်မင်းလေး ”\nမူရင်းစာသား ပိုင်ရှင် * ကိတ်မုံ့ ကြွေးသည်\nဓါ့ ပုံ ပိုင်ရှင် * ကိတ်မုံ့ကြွေးသည်\nDecember 23, 2014 at 10:15 am | Reply\nတရုတ်က မြန်မာလူမျိုးတွေကို တူနဲ့ထုတာတောင် အသံကလေးတစ်သံမထွက်ရဲတဲ့ ၉၆၉ နဲ့ မဘသ….\nမင်းတို့ကိုယ် မင်းတို့ အမျိုး ဘာသာစောင့်အမည်ခံရဲတာကို လိပ်ပြာသန့်ကြရဲ့လားကွာ….\nရှက်ကြပါကွာ… မင်းတို့ ဘာကို စောင့်ရှောက်နေသလဲ… လူတိုင်းလည်း သိနေပါပြီ။.\n“ရဲဘက်ကနေပြီးတော့ သေနတ်နဲ့ပစ်တာ မိုးကြိုးပြင်အလယ်ရွာ ဒေါ်ခင်ဝင်း ခေါင်းမှန်ပြီးတော့ ဆုံးသွားပြီ၊ ဒဏ်ရာရတဲ့လူ ၁ဝ ယောက်လောက်ရှိတယ်၊ မနက်က ၈ နာရီလောက် ကုမ္ပဏီဘက် ခြံစည်းရိုးဝင်ခတ်တာ ဒီဘက်က ရွာသားတွေကတားတာ တရုတ်တွေကစပြီးတော့ ခဲတွေနဲ့ထုတာ ရဲတွေက ၆ဝဝ လောက်ရှိတယ်”\n“ကျမတို့ စစ်ကိုင်းတိုင်း ရဲမင်းကြီးကိုလည်း ဖုန်းဆက်ခေါ်တယ်၊ ကျမတို့ ဖုန်းပြောနေတဲ့အချိန်မှာ ခဲတွေနဲ့ထုတယ်၊ လေးခွနဲ့ပစ်တယ်၊ ကျမကိုရှေ့တိုးလာရင် တပ်ရင်း ၁၆ က တပ်ရင်းမှူးက ကျမကိုအမိန့်ပေးတာ ဒီကောင်မကိုပစ်တဲ့၊\nပိုပြီးတော့ဆိုးတာက တရုတ်တွေက အကုန်လုံးကိုတူတွေနဲ့ လိုက်ထုတာ အခုခါးတွေရော၊ အကုန်မှန်တဲ့သူကမှန်လို့ မထနိုင်ကြဘူး၊ သူတို့သံဆူးကြိုးခတ်ဖို့ရာ သံလုံးတွေကိုရိုက်ဖို့ တူတွေပါလာတာ၊ အဲ့ဒါတွေနဲ့ ဒေသခံလူထုတွေကိုရိုက်တာ၊ သူတို့ကစရိုက်တာ”\nDecember 23, 2014 at 10:50 am | Reply\nLatest News: (12/23/2014)\nလက်ပံတောင်း ပဋိပက္ခ တင်းမာမှုတွေ ဆက်ပြီးတိုးနေ (Text Report)\nလက်ပံတောင်းတောင် ကြေးနီစီမံကိန်းတဝိုက်က ဆည်တည်းနဲ့ ဇီးတောပင်ရွာကို သွားတဲ့လမ်းတွေကို ဒီဇင်ဘာ ၂၃ရက်နေ့မှာ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ဒေသခံတွေနဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ထပ်မံတင်းမာလာခဲ့ရာက သေနတ်ပစ်ဖောက်မှုကြောင့် အနည်းဆုံး လူနှစ်ဦး ဒဏ်ရာရသွားပါတယ်။ ဒဏ်ရာရရှိသူ တောင်သူ နှစ်ယောက်က ကိုဌေးဝင်းနဲ့ ကိုအောင်နိုင်တို့ဖြစ်တယ်လို့ လက်ပံတောင်းအရေး လှုပ်ရှားသူတွေက ဆိုပါတယ်။\nဆည်တည်းရွာကို မီးတင်ရှို့မယ်ဆိုတဲ့ ကောလဟာလတွေ ပြန့်နေတာကြောင့် ရွာသားတွေက ကျေးရွာကနေ လွတ်မြောက်ရာကို ထွက်ခွာနေကြပြီး ဝမ်ပေါင်ကုမ္ပဏီက ခြံစည်းရိုးခတ်မှုကို လုံခြုံရေးတွေက အပြည့်အဝ အကာအကွယ်ပေးနေတယ်လို့ မျက်မြင်သက်သေတွေက ဆိုပါတယ်။ မိုးကြိုးပြင်နဲ့ တုံရွာ ဆက်သွယ်နိုင်မယ့် လမ်းကြောင်းတွေကိုလည်း ပိတ်ဆို့ဖြတ်တောက်ထားလိုက်သလို လက်ပံတောင်းတောင်ဒေသကို ရောက်ရှိသွားတဲ့ ၈၈မျိုးဆက် ကျောင်းသားတွေနဲ့ မန္တလေးက သံဃာတွေကလည်း တုံရွာနားမှာ နေ့လည်ကတည်းက ပိတ်ဆို့မိနေတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nဒေသခံ တောင်သူအမျိုးသမီးတစ်ဦး သေဆုံးခဲ့ပြီး အနည်းဆုံး လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ဒဏ်ရာတွေရရှိခဲ့တဲ့ ဒီဇင်ဘာ ၂၂ရက်နေ့က ပဋိပက္ခနဲ့ပတ်သက်ပြီး မြန်မာအစိုးရဘက်က တရားဝင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုတာ မရှိသေးပေမယ့် ဝမ်ပေါင်ကုမ္ပဏီဘက်ကတော့ လျော်ကြေးမယူတဲ့တောင်သူတွေရဲ့ လယ်ယာတွေကို ကုမ္ပဏီက အစိုးရခွင့်ပြုချက်နဲ့ ခြံစည်းရိုးတွေခတ်နေတယ်လို့ အတည်ပြုပါတယ်။ သေဆုံးမှု၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမှုတွေအတွက် သူတို့ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ စိတ်မကောင်းကြောင်း ကြေညာချက်ထုတ်ပြန်ထားပါတယ်။\nကြေးနီစီမံကိန်းတဝိုက်က ကျေးရွာတွေမှာ တစ်ချိန်တည်းလိုလို နေရာအနှံ့ ပဋိပက္ခတွေဖြစ်နေပြီး ဒီဇင်ဘာ ၂၂ရက်နေ့မှာတော့ ဝမ်ပေါင်ကုမ္ပဏီရဲ့ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတွေကိုယ်တိုင် ကန့်ကွက်နေတဲ့ ဒေသခံတွေကို ပုဆိန်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖြိုခွင်းခဲ့တယ်လို့ ဒေသခံတစ်ချို့က သတင်းမီဒီယာတွေကို ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်…………\nCd to ကမာရွတ်မီဒီယာ


ရီးရဲလ်အသင်း ပုံစံကောင်းပြန်ရနေပြီလား | FOX Sports Myanmar\nစီရော်နယ်ဒိုမရှိတော့ပေမယ့်လည်း ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းကတော့ ပုံစံကောင်းတစ်ခုနဲ့ လာလီဂါမှာ ရှေ့ဆက်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။\nဘာနေမျူးမှာ သမိုင်းမှတ်တမ်းတစ်ခုရေးထိုးခဲ့တဲ့ စီရော်နယ်ဒိုမရှိတော့ပေမယ့် ရိးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းကတော့ နောက်ထပ်ကစားသမားတွေနဲ့တူ နာမည်ကောင်းတွေ ဆက်လက် ရရှိဖို့ စိုင်းပြင်းနေပါပြီ။\nစီရော်နယ်ဒိုဟာ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေအတွင်း ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းမှာ အောင်မြင်တဲ့ ကစားသမား ဘဝကို တစ်စထက်တစ်စပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းရဲ့ ပုံရိပ်ကြီးမားမှု အတိုင်းပဲ စီရော်နယ်ဒိုရဲ့ နာမည်တစ်ခုဟာလည်း ကြီးစိုးနိုင်ခဲ့ပါတယ် ။ စီရော်နယ်ဒိုဟာ အသင်းရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။\nဒါပေမယ့်လည်း ဒီထက်ပိုတဲ့ ဘဝစာမျက်နှာတစ်ခုဖွင့်ချင်တဲ့ စီရော်နယ်ဒိုကတော့ ဂျူဗင်တပ်စ် အသင်းကို ထွက်ခွာခဲ့ပါတယ။် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသင်းဥက္ကဌ ပီရက်ဇ်ကို ထောက်ညှာတဲ့အနေနဲ့ စီရော်နယ်ဒို ထွက်ခွာချိန်မှာ လူသိရှင်ကြား နှုတ်ဆက်ပွဲမပြုလုပ်ခဲ့ပါဘူး။\nသွားတဲ့လူလည်းသွားခဲ့ပြီးပါပြီ။ မေ့ထားလို့ရပါပြီ။ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းရဲ့ အနာဂတ်ကရော ဘယ်လို ဖြစ်လာမှာလဲ?\nစီရော်နယ်ဒိုထွက်ခွာသွားချိန်မှာ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းဟာ အမ်ဘာပီ ၊ နေမာတို့ကို ပြန်ခေါ်ဖို့ လုပ်ခဲ့ ပါသေး တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း PSG အသင်းက သူတို့ကစားသမားတွေကို အထိမခံခဲ့ပါဘူး။ နောက်ဆုံးမှာ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းဟာ မြင့်မားတဲ့ ပြောင်းရွှေ့ကြေးနဲ့ ကစားသမား တစ်ယောက်ကို ပြန်ခေါ်မလား ၊ ရှိနှင့်နေပြီးသား ကစားသမားတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အဓိက ဖြစ်လာခဲ့ ပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း အသင်းက တင်ရှိနေတဲ့ အကြွေးတွေရှိနေတာကြောင့် ကစားသမား ဝယ်ယူမှု အပိုင်းမှာ အတော်လေး ခြိုးခြံချွေတာခဲ့ရတာဖြစ်ပါတယ်။\nစီရော်နယ်ဒိုထွက်ခွာခြင်းက ဂါရက်ဘေးလ်နဲ့ ဘန်ဇီမာကို နေရာပေးလိုက်သလိုဖြစ်သွားပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ အေဆန်စီယိုဟာလည်း ခြေစွမ်းပြကစားလာနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ် အသင်းရဲ့တိုက်စစ်ဟာ တောင့်တင်းလာခဲ့ပါတယ်။ တစ်ချိန်က စီရော်နယ်ဒိုကို အဓိက အားပြုပြီး ကစားခဲ့တဲ့ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းဟာ အသင်းလိုက်စုစည်းမှုအားကောင်းတဲ့ အသင်းတစ်သင်း ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။\nလက်ရှိချိန်မှာ အဖိုးတန်လက်နက်တွေသဖွယ်ဖြစ်နေတဲ့ ဘန်ဇီမာ ၊ ဂါရက်ဘေးလ် ၊ အေဆန်စီယို ၊ မာဆယ်လို တို့ရဲ့ စုစည်းမှုအားတွေနဲ့အတူ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းဟာ စပိန်မြေမှာ အောင်လံလွှင့်ဖို့ ကြိုးစားရတော့မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကမ္ဘာ့ဖလားကပြန်လာတဲ့ လက်စွမ်းပြ ဂိုးသမား ကော်တိုရစ်လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပါတယ်။ဟာဇတ် ၊ လူကာဂျိုဗစ်တို့လိုကစားသမားတွေလည်းအသင်းမှာ ရှိနေခဲ့ပေမယ့် ဒီကစားသမားတွေရဲ့ ခြေစွမ်းပိုင်းက လက်ရှိအသင်းအပေါ်မှာတော့ ဘယ်လိုမှမထောက်အကူမဖြစ်နိုင်သေးဘူးလို့ဆိုရမှာပါပဲ။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘောလုံးအားကစားမှာ တစ်ယောက်ကောင်းနဲ့ ဖွဲ့စည်းလို့မရပါဘူး။ စီရော်နယ်ဒို မရှိတော့တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုမှာ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အနေနဲ့ အကောင်းဆုံးအနေအထား ရှိနေသေး တယ်ဆိုတာကို ဆက်လက်ပြသနိုင်ဖို့လိုပါတယ်။\nစီရော်နယ်ဒိုမရြိတော့ပေမယ့်လည်း ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းကတော့ ပုံစံကောင်းတစ်ခုနဲႚ လာလီဂၝမြာ ရြေႚဆက်ိုံင်ခဲ့ပၝူပီ။\nဘာနေမဵြးမြာ သမိုင်းမတ်ြတမ်းတစ်ခုရေးထိုးခဲ့တဲ့ စီရော်နယ်ဒိုမရြိတော့ပေမယ့် ရိးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းကတော့ နောက်ထပ်ကစားသမားတေနြဲႚတူ နာမည်ကောင်းတြေ ဆက်လက် ရရြိဖိုႚ စိုင်ူးပင်းနေပၝူပီ။\nစီရော်နယ်ဒိုဟာူပီးခဲ့တဲိံ့စ်ြတေအြတငြ်း ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းမြာ အောင်ူမင်တဲ့ ကစားသမား ဘဝကို တစ်စထက်တစ်စပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပၝတယ်။ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းရဲႚ ပုံရိပ်ုကီးမားမြ အတိုင်းပဲ စီရော်နယ်ဒိုရဲႚ နာမည်တစ်ခုဟာလည်ုးကီးစိုိးုိံင်ခဲ့ပၝတယ် ။ စီရော်နယ်ဒိုဟာ အသင်းရဲႚ အမတ်ြတံဆိပ်တစ်ခုဖစ်လာခဲ့ပၝတယ်။\nဒၝပေမယ့်လည်း ဒီထက်ပိုတဲ့ ဘဝစာမဵက်ြိာံတစ်ခုဖငြ့်ခဵင်တဲ့ စီရော်နယ်ဒိုကတော့ ဂဵဗြင်တပ်စ် အသင်းကို ထက်ြခြာခဲ့ပၝတယ။် ဘာပဲူဖစ်ူဖစ် အသင်းဥက္ကဌ ပီရက်ဇ်ကို ထောက်ညြာတဲ့အနေနဲႚ စီရော်နယ်ဒို ထက်ြခြာခဵိန်မြာ လူသိရငြ်ုကာိးံတ်ြဆက်ပြဲမူပလြုပ်ခဲ့ပၝဘူး။\nသြားတဲ့လူလည်းသြားခဲူ့ပီးပၝူပီ။ မေ့ထားလိုႚရပၝူပီ။ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းရဲႚ အနာဂတ်ကရော ဘယ်လိုဖစ်လာမြာလဲ?\nစီရော်နယ်ဒိုထက်ြခြာသြားခဵိန်မြာ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းဟာ အမ်ဘာပီ ၊ နေမာတိုႚကိုပန်ခေၞဖိုႚ လုပ်ခဲ့ ပၝသေး တယ်။ ဒၝပေမယ့်လည်း PSG အသင်းက သူတိုႚကစားသမားတေကြို အထိမခံခဲ့ပၝဘူး။ နောက်ဆုံးမြာ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းဟာူမင့်မားတဲ့ေူပာင်းရြေႚေုကးနဲႚ ကစားသမား တစ်ယောက်ကိုပန်ခေၞမလား ၊ ရြိံငြ့်နေူပီးသား ကစားသမားတေကြို ထိန်းသိမ်းဖိုႚ အဓိကူဖစ်လာခဲ့ ပၝတယ်။ တစ်ဖက်မြာလည်း အသင်းက တင်ရြိနေတဲ့ အေုကြးတေရြိနေတာေုကာင့် ကစားသမား ဝယ်ယူမြ အပိုင်းမြာ အတော်လေူးခြိူးခံခေဵတြာခဲ့ရတာူဖစ်ပၝတယ်။\nစီရော်နယ်ဒိုထက်ြခြာူခင်းက ဂၝရက်ဘေးလ်နဲႚ ဘန်ဇီမာကို နေရာပေးလိုက်သလိုဖစ်သြားပၝတယ်။ တစ်ခဵိန်တည်းမြာ အေဆန်စီယိုဟာလည်းေူခစမြ်ူးပကစားလိာုိံင်ပၝတယ်။ ဒီလိုနဲႚပဲ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ် အသင်းရဲႚတိုက်စစ်ဟာ တောင့်တင်းလာခဲ့ပၝတယ်။ တစ်ခဵိန်က စီရော်နယ်ဒိုကို အဓိက အာူးပြူပီး ကစားခဲ့တဲ့ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းဟာ အသင်းလိုက်စုစည်းမအြားကောင်းတဲ့ အသင်းတစ်သင်ူးဖစ်လာခဲ့ပၝတယ်။\nလက်ရြိခဵိန်မြာ အဖိုးတန်လက်နက်တေသြဖယြ်ူဖစ်နေတဲ့ ဘန်ဇီမာ ၊ ဂၝရက်ဘေးလ် ၊ အေဆန်စီယို ၊ မာဆယ်လို တိုႚရဲႚ စုစည်းမအြားတေနြဲႚအတူ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အသင်းဟာ စပိန်ေူမမြာ အောင်လံလငြ့်ဖိုႚုကြိးစားရတော့မြာူဖစ်ပၝတယ်။ ဒၝ့အူပင် ကမ္တာ့ဖလားကူပန်လာတဲ့ လက်စမြ်ူးပ ဂိုးသမား ကော်တိုရစ်လည်း ရောက်ရြိလာခဲူ့ပီူဖစ်ပၝတယ်။ဟာဇတ် ၊ လူကာဂဵိဗြစ်တိုႛလိုကစားသမားတေလြည်းအသင်းမြာ ရြိနေခဲ့ပေမယ့် ဒီကစားသမားတေရြဲႚေူခစမြ်းပိုင်းက လက်ရြိအသင်းအပေၞမြာတော့ ဘယ်လိုမမြထောက်အကူမူဖစ်ိုံင်သေးဘူးလိုႛဆိုရမြာပၝပဲ။\nဘာပဲူဖစ်ူဖစ် ဘောလုံးအားကစားမြာ တစ်ယောက်ကောင်းနဲႚ ဖြဲႚစည်းလိုႚမရပၝဘူး။ စီရော်နယ်ဒို မရြိတော့တဲ့ အေူခအနေတစ်ခုမြာ ရီးယဲလ်မက်ဒရစ်အနေနဲႚ အကောင်းဆုံးအနေအထား ရြိနေသေး တယ်ဆိုတာကို ဆက်လက်ူပသိုံင်ဖိုႚလိုပၝတယ်။\nHome Football La Liga ရီးရဲလ်အသင်း ပုံစံကောင်းပြန်ရနေပြီလား