Iwona Górnicka, Radca Prawny • ŻAKIEWICZ ADWOKACI\nHome Prawnicy Iwona Górnicka\nIwona Górnicka – informacje o prawniku\nIwona Górnicka jest radcą prawnym (nr wpisu WR-2499) i współpracownikiem kancelarii ŻAKIEWICZ ADWOKACI Żakiewicz Górczak Gawińska Sp.k.. Prowadzi wrocławski oddział kancelarii. Zajmuje się obsługą prawną klientów indywidualnych i firm z Wrocławia i Dolnego Śląska. Specjalizuje się w sprawach z zakresu prawa budowlanego. W związku z tym przygotowuje, opiniuje, analizuje i negocjuje umowy budowlane. Wspiera także inwestorów w sprawach nadzoru nad prawidłowością przebiegu inwestycji budowlanych. Ma praktykę w prawie autorskim i konsekwentnie od wielu lat pomaga wielu twórcom w aspektach praktycznego wykorzystania ich utworu w obrocie gospodarczym. Oferuje przedsiębiorcom wszechstronne doradztwo w zakresie IP. Doradztwo w tym zakresie dotyczy w szczególności dostosowania stron internetowych do wymogów ustawowych. Specjalizuje się również w prawie ochrony danych osobowych.\nIwona Górnicka ma doświadczenie w prowadzeniu stałej obsługi prawnej wielu firm, a także w prowadzeniu postępowań sądowych z zakresu prawa cywilnego i administracyjnego.\nWydział Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego\nsemestr studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Mannheim (Niemcy)\nIwona Górnicka jest ambitna i pomysłowa. Ukończyła Uniwersytet Wrocławski oraz aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych we Wrocławiu. Egzamin radcowski zdała najlepiej ze swojego okręgu. Studiowała Prawo Wspólnoty Europejskiej w Mannheim. Biegle posługuje się językiem angielskim, w tym także prawniczym angielskim – uzyskała dyplom ILEC (International Legal English Certificate).Równolegle doradza klientom w ramach Kancelarii Prawnej LIUGA Prawo w Praktyce Górnicka, Grela s.c..


Forum społeczności użytkowników OpenOffice i LibreOffice - Ciągłe odzyskiwanie dokumentu - (Wyświetl temat)\nStrona główna Pierwsze kroki Forum pierwszego kontaktu\nCiągłe odzyskiwanie dokumentu\nRejestracja: ndz kwie 10, 2022 7:25 pm\nPost autor: xbxexkx » ndz kwie 10, 2022 7:32 pm\nWitam! Mam ogromny problem z LibreOffice. Gdy klikam aby otworzyć dowolny dokument pojawia się u mnie komunikat o odzyskiwaniu pliku odt. Plik o tej nazwie już dawno nie istnieje na moim komputerze, bo go usunęłam. Aby otworzyć dany plik muszę za każdym razem klikać „odrzuć”. Plik co prawda otwiera się, ale strasznie długo to trwa i jest bardzo uciążliwe, a dodatkowo LibreOffice zacina się i ciężko cokolwiek robić w dokumencie. Sytuacja ta za każdym razem się powtarza, przy otwieraniu dowolnego dokumentu (nie ważne czy jest to dokument tekstowy, czy arkusz kalkulacyjny). Bardzo proszę o pomoc, próbowałam już kilka razy odinstalować pakiet i zainstalować ponownie, ale to też nie pomaga i dalej wyświetla się ten sam komunikat o odzyskiwaniu dokumentu.\nLibreOffice 7.3.2 Windows 10\nRe: Ciągłe odzyskiwanie dokumentu\nPost autor: Jan_J » ndz kwie 10, 2022 9:48 pm\nZajrzyj do https://forum.openoffice.org/pl/forum/v ... f=8&t=4977\nZapewne monit dotyczy za każdym razem tego samego dokumentu? zajrzyj do folderu po nim, czy jest tam wciaż plik .~lock (o nim przeczytasz w linku wyżej; może to być plik ukryty, co wymaga odpowiedniego ustawienia file managera).\nRadzę też wyczyścić listę ostatnio używanych dokumentów z poziomu LibreOffice.\nPrzeinstalowanie pakietu nic nie da, bo to nie w instalacji tkwi problem. W ostateczności pomoże usunięcie katalogu konfiguracyjnego użytkownika (o tym przeczytasz np. tu: https://forum.openoffice.org/pl/forum/v ... 777#p24777), choć moim zdaniem nie ma potrzeby, by to robić.\nWróć do „Forum pierwszego kontaktu”


Siedem grzechów ślubnych - Traveler\n7 grzechów ślubnych podróżników\nZatańczyć na weselu na krańcu świata to marzenie każdego podróżnika. Ważne jednak, by zrobić to w takt panującej tam tradycji.\nDla podróżników zaproszenie na ceremonię ślubną w innym kraju lub wręcz odmiennym kręgu kulturowym jest jak wygrana na loterii. To nie tylko świetny pretekst, by po raz kolejny ruszyć w drogę, ale też wyjątkowa okazja do poznania innych zwyczajów i tradycji. Zazwyczaj niedostępnych dla zwykłych turystów. Ale ślub to też okazja do licznych faux pas. Dlatego Traveler przygotował dla was listę siedmiu grzechów ślubnych, których należy się wystrzegać, aby nie zepsuć innym najpiękniejszego dnia życia. Tylko nie stresujcie się zbyt mocno – niezależnie, w jakim miejscu na ziemi odbędzie się ceremonia ślubna, pewne jest, że trzeba się w tym czasie przede wszystkim dużo weselić!\nGrzech pierwszy: Mieszanie przy dacie\nDostajemy zaproszenie na ślub, ale dzień ceremonii kompletnie nam nie pasuje... Uwaga! Kierowane do państwa młodych prośby o przeniesienie daty ślubu mogą okazać się prawdziwą gafą. Bo ustalenie dnia ceremonii w wielu kulturach jest ogromnie istotne. Japońskie pary spędzają nad tym wyborem długie godziny. Angażują w to całą rodzinę, konsultują z koyomi, specjalnym kalendarzem astrologicznym. Gdy decyzja zapadnie, jest ostateczna! Proponowanie, by ją zmienić, może być zrozumiane jako sugestia, że wybór nie jest trafiony. W Chinach za to ważne jest, by data coś znaczyła. W samym Pekinie ponad 10 tys. par zarezerwowało sobie na przykład dzień 4 stycznia 2013 r., bo brzmienie tej daty w języku mandaryńskim jest podobne do zdania „będę cię kochał na zawsze”. Podobne szaleństwo miało miejsce niecały miesiąc wcześniej, 12 grudnia 2012 r. Trzy powtarzające się liczby miały bowiem zapewnić parze szczęście na całe życie. Na przeszkodzie nie stanął nawet fakt, że była to środa. Przesądy dotyczące dat ślubu popularne są zresztą nie tylko w Azji. W Zimbabwe nikt nie chce mówić sobie „tak” w listopadzie, bo to zły omen. Gdy premier tego kraju w 2011 r. złamał to afrykańskie tabu i właśnie wtedy postanowił się ożenić, opinia publiczna nie mogła tego zrozumieć. „Po co sprowadzać na swoje małżeństwo nieszczęścia?” – pytały nagłówki największych gazet w kraju.\nGrzech drugi: Niedobrane kolory\n– W co się ubiorę? – zastanawiamy się przed każdą egzotyczną ceremonią, przekonani, że nic w naszej szafie nie jest godne ślubu na krańcu świata. Poszukiwania kreacji powinniśmy zacząć od decyzji o kolorze. Źle dobrany może bowiem wywołać oburzenie wśród zgromadzonych gości. Kobiety szczególnie powinny uważać na biały, czarny i czerwony. Zwłaszcza jeżeli wybierają się do Azji. W Indiach biały zakładany jest na ceremonię pogrzebu, a czarny symbolizuje późniejszą żałobę. Z kolei czerwień zarezerwowana jest tylko dla panny młodej. Ma jej przynieść szczęście na nowej drodze życia. W Wielkiej Brytanii wystrzegaj się za to zielonego. Przesąd mówi, że przynosi on młodej parze nieszczęście. Nowocześni Anglicy niby już w to nie wierzą, ale chyba lepiej nie mieć nikogo na sumieniu. W Azji czerwień to kolor zarezerwowany tylko dla panny młodej. (Rys. Bogna Sroka-Mucha)\nGrzech trzeci: Niecierpliwość\nWydawałoby się, że w amerykańskim weselu nic nas nie może zaskoczyć. Nieprawda: już na samym początku ślubu jesteśmy narażeni na popełnienie faux pas. W Stanach bardzo ważna jest bowiem kolejność, w jakiej goście wchodzą na salę, a także konfiguracja: kto kogo wprowadza, i miejsce usadzenia. Zazwyczaj goście ćwiczą tę sekwencję dzień przed ślubem na tzw. ceremonii próbnej. Jeżeli nie udało ci się na nią dojechać, to radzimy: wejdź na końcu. Amerykańskie panny młode lubią mieć wszystko pod kontrolą. A jeden zabłąkany gość może się dla nich okazać nie lada problemem.\nGrzech czwarty: Nietrafiony prezent\nO prezent dla pary młodej warto zatroszczyć się zawczasu. Szczególnie że nie zawsze można kupić go łatwo w sklepie. Ci, których czeka tureckie wesele, powinni zacząć rozglądać się za złotem. Tradycja mówi, że pannie młodej należy sprezentować złote monety. Często warte kilkaset dolarów! Wartość monet jest wprost proporcjonalna do zażyłości z panną młodą. Zazwyczaj nie wręcza się ich kobiecie do ręki, lecz przypina do sukienki. Moneta powinna być zawieszona na czerwonej wstążce, by przyniosła szczęście. Chińskie pary też lubią dostawać pieniądze. Także te w bilonie. Wypada się postarać, by ofiarowana suma miała w sobie jak najwięcej dziewiątek. Sprezentuj więc 99 juanów (równowartość ok. 55 zł) lub w bogatszej opcji 999 juanów. Ci, których budżet nie przewiduje takich wydatków, powinni postarać się o zaproszenie na ślub wietnamski. Tam tradycyjnie parze młodej daje się jedynie... różową kredę. Z kolei w Holandii para młoda dostaje zazwyczaj sadzonki konwalii, które po ceremonii sadzi w swym ogródku.\nGrzech piąty: Okazywanie uczuć\nO gafę na ślubie łatwo w Radżastanie, jednym z najpopularniejszych wśród zachodnich turystów stanie Indii. Surowo zakazane jest tam całowanie się na weselach (nawet para młoda nie powinna sobie okazywać uczuć, a co dopiero goście!). O tym, jak poważnie traktowany jest ten zakaz, przekonała się zaproszona na wesele w Puszkarze para z Izraela, która nieopatrznie pocałowała się na środku parkietu. Pocałunek skończył się powszechnym zgorszeniem, zawiadomieniem na policję, grzywną w wysokości 22 dol., oficjalnymi przeprosinami i wydaniem przez władze regionu krótkiego przewodnika dla turystów na temat indyjskich obyczajów. Okazywanie uczuć na indyjskim weselu może skończyć się nie tylko zgorszeniem, ale też grzywną(Rys. Bogna Sroka-Mucha)\nGrzech szósty: Nadmierne upojenie\nPolakom trudno w to uwierzyć, ale nie wszędzie alkohol jest stałym elementem wesela. Jeżeli wybierasz się do kraju muzułmańskiego, nastaw się, że nie będzie na nim wysokoprocentowych napojów. Daruj sobie też przywożenie w prezencie typowych polskich trunków, a także przekonywanie reszty gości, że po paru kieliszkach znacznie lepiej się tańczy. Z doświadczenia wiemy, że orientalne rytmy rozbrzmiewające na Bliskim Wschodzie wymagają specjalnej koordynacji, umiaru w ruchach, dużej koncentracji i bardzo trzeźwej głowy.\nGrzech siódmy: Zdziwienie\nTen grzech zostawiamy na koniec, gdyż jest najwięcej pokus, by go popełnić. Bo jak tu się nie dziwić obcym zwyczajom, jeżeli są tak różne od naszych? Jak na przykład nie panikować na perskim weselu, gdy panna młoda dwa razy nie odpowiedziała panu młodemu, czy za niego wyjdzie? Spokojnie, to tylko tradycja. Kobieta po prostu czeka na prezent, dopiero po nim powie „tak”. Nie dziwmy się, jeżeli młodzi Holendrzy poproszą nas, byśmy przynieśli składkową sałatkę na wesele. Lub zaproszą nas tylko na drobny poczęstunek, po czym wyproszą z sali. Zostaną w niej tylko najbliżsi, którzy będą kontynuować świętowanie przy obiedzie. Nie przejmujmy się też, kiedy z kolei pojedziemy na ślub chińskiej mniejszości etnicznej Tujia i okaże się, że wszystkie kobiety, które będą na weselu, płaczą. Już miesiąc przed planowanym ślubem przyszła panna młoda łka przez godzinę dziennie. Następnie dołączają jej matka, babcia i każda kobieta z rodziny. Kilka dni przed ceremonią zawodzą już wszystkie niewiasty z okolicy. Ale spokojnie: nie z rozpaczy, lecz ze szczęścia! Na masajskim weselu może nas zaszokować scena, w której ojciec panny młodej pluje jej na głowę. To rodzaj błogosławieństwa. A w Szwecji nie gorszmy się, gdy panna młoda, jak tylko zostaje sama przy stole, obcałowywana jest przez wszystkich mężczyzn zebranych na weselu. Czy gdy w Korei stopy nowożeńca okładane są zimnymi rybami. Przed wyjazdem dowiedz się zatem jak najwięcej o miejscowych tradycjach ślubnych. A w trakcie ceremonii po prostu nie wychodź przed szereg. Obserwuj, jak się zachowują inni, i staraj się robić to samo co oni. A jak już zdarzy ci się wpadka? Przyjmij ją z uśmiechem. Zapewne właśnie stałeś się bohaterem anegdoty o obcokrajowcu, który nie wiedział, jak się zachować na weselu. Nowożeńcy będą ją opowiadali przez długie lata wspólnego życia.\nkultura ślub wesele przesądy zwyczaje savoir-vivre\nCo warto mieć pod ręką w czasie epidemii koronawirusa? Odśwież domową apteczkę Poprzedni artykuł\n7 pomysłów na oryginalny prezent dla Niej Następny artykuł


WIRTUALNY SPACER PO KOMPLEKSIE WIŚNIOWSKI - Brammet.info\nUruchomiliśmy wirtualny spacer po kompleksie WIŚNIOWSKI.\nZakładkę umożliwiającą tzw. wirtualny spacer, można znaleźć pod adresem http://www.wisniowski.pl/wirtualny-spacer/. „Spacer” składa się z 36 wysokiej jakości fotografii. Dzięki połączeniu zdjęć wykonanych za pomocą specjalnego szerokokątnego obiektywu oglądający ma możliwość zobaczenia wszystkiego, co było przed, za i pod aparatem. Wygodny interfejs pozwala na swobodny ruch kamery oraz samodzielne wybieranie kolejności zwiedzania.\nInteraktywna zakładka stanowi również unikatową okazję do odwiedzenia liczącego ok. 100 metrów długości przeszklonego przejścia, które przebiega nad drogą krajową nr 75 (łączącej Nowy Sącz z Krakowem). Konstrukcja łączy budynki firmy WIŚNIOWSKI usytuowane po dwóch stronach drogi.


Ogródki działkowe na Rakowcu\nWarszawa to miasto pełne świetnie rozwijających się inicjatyw.\nSzczególnie latem dzieje się tyle rzeczy, że nie wiadomo na co się zdecydować.\nUwielbiam Warszawę przede wszystkim za ludzi, którzy tworzą to miasto.\nMaria Przybyszewska – gotuje prostą, zdrową i zrównoważoną kuchnię. Propaguje świadome gotowanie i jedzenie. Warszawianka z Saskiej Kępy. Od niedawna mieszkanka i miłośniczka Mokotowa. W ostatni, ciepły dzień lata, spotykamy się w ogródkach działkowych na Rakowcu żeby rozmawiać o przyjaźni z Mamą, świecie gastronomii i najlepszych warszawskich miejscówkach na zdrowe zakupy.\nR: To po Pradziadku zamiłowanie do roślin?\nMP: Możliwe. Zamiłowanie do kwiatów jest u mnie rodzinne. Większość dzieciństwa spędziłam w Skierniewicach, gdzie mieliśmy letni dom z ogrodem pełnym kwiatów, którymi zajmowała się Babcia. Mama w wolnym czasie układa bukiety z kwiatów. Zarówno ona jak i ja Mamy sporo roślin w domu. Staramy się o nie dbać, ale różnie to nam wychodzi.\nR: Z jaką dzielnicą jesteś związana od urodzenia?\nMP: Jestem z Saskiej Kępy, z ulicy Niekłańskiej. Skończyłam tam podstawówkę i liceum. Myślałam, że jestem lokalną patriotką i nigdy nie wyprowadzę się z Saskiej, ale od dwóch lat mieszkam na Mokotowie i uwielbiam tę cześć Warszawy. Moim pierwszym mieszkaniem było poddasze wynajmowane przy ulicy Belgijskiej, w kamienicy zaprojektowanej przez Antoniego Dygata, przy parku Morskie Oko. Potem przeprowadziłam się na ulicę Dąbrowskiego, a teraz z Mikołajem, moim partnerem, wynajmujemy mieszkanie przy ulicy Naruszewicza. Ta okolica jest niesamowita.\nR: Jakie masz pierwsze wspomnienia związane z Warszawą?\nMP: Dziś o tym myślałam, gdy wybierałam miejsce naszej rozmowy! Pamiętam wyprawy na Stare Miasto i spacery nad Wisłą, ale tak naprawdę najważniejszym miejscem z dzieciństwa jest dla mnie osiedle domków fińskich Jazdów. Tu mieli dom przyjaciele mojej Mamy. Miałam niezłą paczkę kumpli, z którymi łaziliśmy od domku do domku, na obiady i bajki na VHS, omijając teren szpitala, który uważaliśmy za nawiedzony.Spędziłam tu sporo czasu. To było naprawdę beztroskie dzieciństwo – niby w centrum miasta, a jednak trochę na wsi, wśród dzikiej zieleni. Cieszę się, że Jazdów przetrwał i stanowi teraz bazę dla kulturalnych wydarzeń Warszawy.\nR: Opowiedz o swojej Mamie. Wydaje mi się, że macie bardzo bliską relację.\nMP: Mama jest producentką filmową. Zaczynała pracę u Agnieszki Holland przy filmie Kobieta samotna. To chyba wtedy została okrzyknięta Wroną, bo głośno krzyczała, a to ważna umiejętność na planie (śmiech). Rzeczywiście, jestem córką Mamy, ona mnie wychowała. Jesteśmy bardzo blisko, a moja przeprowadzka na Mokotów bardzo dobrze zrobiła naszej relacji. Myślę, że jesteśmy podobne. Lubimy poznawać i łączyć ludzi. Chyba obie lubimy też pomagać i mamy silne charaktery. Docierałyśmy się przez lata, ale z wiekiem sobie odpuściłyśmy. Znamy swoje czułe punkty.\nR: Poproszę o historie z czasów buntu.\nMP: Na szczęście ten bunt trwał dosyć krótko, ale z wiekiem muszę przyznać, że byłam nieznośnym dzieciakiem. W szkole podstawowej mocno próbowałam zamanifestować swoją wyższość, dokuczając młodszym koleżankom (śmiech).\nR: Byłaś chłopczycą?\nMP: Oczywiście, że tak. Byłam chłopczycą, hip-hopówą i trochę dresiarą. Chudą, zadziorną dziewczyną z krótkimi włosami, która długo nie zdawała sobie sprawy z tego, że „dziewczyństwo” jest po prostu super. W czasach podstawówki odkryłyśmy z koleżankami hip-hop, więc pod pretekstem, pójścia na urodziny do znajomej, wybrałyśmy się aż na Rozdroże, do legendarnego klubu Scena 2000, gdzie bawili się wszyscy raperzy. Wielkim szczęściem było spotkanie chociażby chłopaków z Molesty.\nR: Wróćmy jeszcze na chwilę do czasów szkolnych.\nMP: Moja podstawówka mieści się przy ulicy Angorskiej. Liceum również, ale zanim do niego trafiłam, wylądowałam w LO, w którym mi totalnie nie szło, na Grochowie przy ulicy Siennickiej. Nawet powtarzałam klasę. Przyczyniła się do tego matematyczka, która mnie nie znosiła. Groziło mi kolejne powtarzanie roku, więc zupełnie straciłam motywację do nauki. Nie wiem dokładnie jak to się stało, ale Mama spotkała pewnego dnia, panią księgową z mojej podstawówki i dowiedziała się, że w tym samym budynku, mieści się również liceum niepubliczne dla dorosłych i trudnej młodzieży. Myślę, że Mama i pani Mirka uratowały moją edukację. Inaczej do tej pory byłabym w pierwszej klasie. W nowej szkole nie tylko nadrobiłam klasę i skończyłam liceum zgodnie z moim rocznikiem, ale jeszcze wyciągnęłam się z matmy na czwórkę.\nR: Dobrze wspominasz te czasy?\nMP: Generalnie tak, chociaż uważam, że system edukacji w naszym kraju to duże nieporozumienie. Gdyby ktoś pochylił się nade mną i zadał sobie więcej trudu, może byłabym gdzie indziej, ale nie skupiam się na tym. Nie utrzymuję przyjaźni z podstawówki i liceum. Naprawdę cenny okres zaczął się dla mnie, gdy zaczęłam pracować na Chłodnej 25. Pracując za barem, poznałam wszystkich najfajniejszych ludzi, których znam do tej pory.\nR: Chłodna 25 była od razu po maturze?\nMP: Po maturze zrobiłam sobie przerwę. Pracowałam i wymyślałam co mogę robić dalej. Wybrałam fotografię w Akademii Fotografii, a następnie poszłam na fotografię do Warszawskiej Szkoły Filmowej. Gdy skończyłam szkołę wciąż nie wiedziałam co dalej, więc wymyśliłam, że pojadę pracować do Stanów. Wyrobiłam nawet wizę i wtedy zadzwoniła do mnie Lidia Popiel z propozycją pracy jako jej asystentka.\nR: Jak się czułaś w roli asystentki?\nMP: Świetnie. Bardzo dobrze wspominam te czasy. Uwielbiam Lidię. Jest świetną mentorką. Spędziłyśmy razem mnóstwo czasu jeżdżąc po Polsce i robiąc ciekawe rzeczy. Pracowałyśmy razem kilka lat, ale nadal nie byłam pewna co chcę właściwie robić. Pewnego dnia zadzwonił do mnie mój były chłopak i spytał czy nie chcę poprowadzić knajpy, w klubie U Artystów, który wraz z kolegami otworzył na Mazowieckiej.\nR: Tak po prostu?\nMP: Tak po prostu. Powiedział, że dobrze gotuje, więc może bym spróbowała. Niewiele myśląc, zgodziłam się i tak zaczęłam gotować U Artystów i robić po raz pierwszy w życiu dania dla więcej niż pięciu osób (śmiech). Mam jakąś niezwykłą umiejętność szybkiej adaptacji w ekstremalnych warunkach.\nR: Wtedy zorientowałaś się, że właśnie to chcesz robić w życiu?\nR: Gdzie trafiłaś po 1500?\nMP: Wróciłam na Chłodną25, a niedługo później otwierał się barStudio w Pałacu Kultury. Robiłam tam między innymi słynne śniadania na tarasie.\nR: Nie poleciałaś do Kopenhagi następnego dnia?!\nMP: No co ty! Zajęło mi to rok. O tym filmie przypomniała mi Mama. Spytała mnie: „Maria, ilu osobom Rene Redzepi nagrywa filmik, stojąc na polu na Suwalszczyźnie i zapraszając ich do swojej restauracji”? Wtedy postanowiłam napisać list, do którego załączyłam film. Pisałam go kilka razy z pomocą mojej przyjaciółki, Magdy. Za którymś razem Rene odpisał i skierował mnie do działu rekrutacji. W formularzu odpowiedziałam szczerze, że nie skończyłam żadnej szkoły i nigdy nie byłam w restauracji z gwiazdkami Michellin’a. Po trzech tygodniach dostałam wiadomość, że chcą mi zaoferować trzy i pół miesięczny staż. Zaczęło się organizowanie funduszy. Sprzedaliśmy złotą monetę po Pradziadku (śmiech). Lidka pomogła mi i dzięki niej pisałam bloga o pracy w Nomie dla magazynu USTA. Zresztą o moich przygodach do tej pory można poczytać na stronie magazynu. Mieszkanie pomógł mi znaleźć pan Jacek, który był częstym gościem bistro na Dzielnej.\nR: Staż w najlepszej restauracji świata to zmienił?\nMP: Teraz zupełnie inaczej wykorzystałabym czas spędzony w Nomie. Wtedy miałam w sobie mnóstwo niepewności i zwyczajnie myślałam, że mi się to nie należy. Porównywałam się i uważałam, że wypadam naprawdę blado na tle innych. Gdy nadszedł moment, w którym uświadomiłam sobie, że pracuję w najlepszej restauracji świata, po prostu mnie to przytłoczyło. Starałam się wyciągnąć z tego doświadczenia jak najwięcej, ale z drugiej strony byłam potwornie zestresowana – wstawałam o 6.00, chodziłam spać o 23.00, ale nie spałam tylko cały czas byłam na tzw. „standby’u“. Oczy niby spały, ale głowa ciągle pracowała i myślała co trzeba jeszcze zrobić. To było dosyć wykańczające i intensywne, ale przeżyłam te trzy miesiące i to było naprawdę wyjątkowe doświadczenie. Teraz, gdy wreszcie odpuściłam sobie porównywanie się, wiem co robię i co chcę przekazać innym.\nR: Co chcesz przekazać?\nMP: Chciałabym, żeby wszyscy zrozumieli jak ważna jest świadomość w jedzeniu. Powinniśmy wiedzieć skąd pochodzą składniki, jaką drogę przebyły, kto je dla nas wyprodukował. Chciałabym żebyśmy wrócili do sezonowości i wspierania lokalnych rolników i producentów, ograniczając kupowanie w dużych sieciowych marketach.\nR: Jak chciałabyś to realizować?\nMP: Obecnie pracuję w Havanie i staram się korzystać z produktów od sprawdzonych dostawców. Jeżdżę po warzywa do gospodarstwa Majlertów i Pana Ziółko. Nabiał zamawiam u Jacka Szklarka ze SlowFoodu. Mozzarella przyjeżdża spod Częstochowy, jaja zerówki biorę od pana Mazurka, mąkę mam od Żabczyńskich. Pyszny olej rzepakowy z góry św. Wawrzyńca biorę od pani Żanety Rutkowskiej, a całą resztę warzyw i owoców przywozi mi firma Frutis prowadzona przez mojego znajomego. Marcin zna mnie na tyle dobrze, że moich dostaw nie pakuje w plastik. Jeżeli kupuję oliwę, to grecką z moich ulubionych delikatesów Meli Deli. Warto znać swoich dostawców i korzystać z jak największej ilości produktów dostępnych lokalnie i rozsądnie używać produktów importowanych.\nR: Gdzie kupujesz jedzenie?\nMP: Uwielbiam Halę Mirowską. Mam swoje ulubione punkty. Chyba powinnam zrobić mapkę, bo długo by wymieniać. Jeżdżę do gospodarstwa Majlertów. Staram się odwiedzać Targ w Fortecy Kręglickich, a przede wszystkim ulubioną rodzinę Ziółków i Tomka, który hoduje ekologiczne grzyby. Na targu też są najlepsze truskawki i czereśnie, ale nie pamiętam nazwiska producentów. Uwielbiam piekarnię Rano przy ulicy Stalowej, chociaż to zupełnie nie na mojej trasie.\nR: Gdzie chodzisz żeby zjeść na mieście?\nMP: Moje ulubione miejsca to MOD, Regina, Bibenda, Vege Kitchen, VietMama, Vegan Ramen Shop, Pacyfik i Uki Uki, z nowości Mr. Bun. Zdecydowanie przeważa u mnie kuchnia azjatycka i miejsca prowadzone przez ludzi, których znam i lubię. Ze słodyczy to zdecydowanie drożdżówki w Havanie (żeby nie było że nie jestem skromna, to nie ja je wypiekam) i słodkości z cukierni Kukułka.\nR: Jakie masz inne, ulubione, warszawskie miejsca?\nMP: Bardzo polubiłam Mokotów, który wciąż odkrywam. Polecam rakowieckie ogródki działkowe, na których się spotkałyśmy i spacer nimi aż do Parku Żołnierzy Radzieckich lub na Pole Mokotowskie. Uwielbiam Szare Domy na Fałata. Co roku mieszkańcy organizują tu wspaniałe święto, podczas którego można zwiedzić całą kolonię, posłuchać ciekawych wykładów, obkupić się na garażówce i skończyć wieczór, słuchając muzyki. Bardzo lubię willową część Saskiej Kępy od ulicy Francuskiej, (za którą nie przepadam), aż do dzikiej strony Wisły.\nR: Co Cię denerwuje w Warszawie?\nMP: Wkurza mnie przyzwolenie na miejską i podmiejską brzydotę. Jak wjeżdżasz do miasta od strony Ząbek albo Marek to dostajesz oczopląsu – wszechobecne bannery i reklamy kłują w oczy. Ostatnio załamałam się klubem Wesele przy ulicy Parkingowej. Trudno mi uwierzyć, że w centrum stolicy stoi remiza.\nR: Co Ci się tu podoba?\nMP: Warszawa to miasto pełne świetnie rozwijających się inicjatyw. Trudno wymienić wszystkie. Szczególnie latem dzieje się tyle rzeczy, że nie wiadomo na co się zdecydować. Uwielbiam Warszawę przede wszystkim za ludzi, którzy tworzą to miasto.


Razem z pomocą naszej firmy Twoja wyprowadzka przebiegnie prawidłowo! Warszawa − skarby-polski.pl\nJeżeli planujesz przeprowadzkę, powinieneś zdecydować się na firmę transportową, a nie jest to prosta sprawa. Najlepiej jest zdecydować się na doświadczoną firmę, która w bezpieczny sposób dostarczy wszystko do nowego mieszkania. Przecież nie chcesz, by Twoje dobra uległy uszkodzeniu przez złe zabezpieczenie.\nNie ulega wątpliwości, że istotną rolę odgrywa ponadto cena - tanie rozwiązanie będzie zawsze najkorzystniejsze. Czy jest możliwe przewieźć meble szybko, tanio i bez usterek w mieście Warszawa? Tak, o ile wybierzesz zakład Przeprowadzki Warszawa Drozdowicz - posiadamy odpowiednie zawodowstwo, by z wprawą przewieźć meble. W dodatku gwarantujemy przewóz rzeczy w dobrej cenie.\nJeżeli interesują Cię przeprowadzki Warszawa cennik musi być zawsze adekwatny do chęci pojedynczego odbiorcy. Rozmiar mebli, ilość rzeczy do przewiezienia, zabezpieczenia - każdy klient ma inne potrzeby. http://bagazowkainfowarszawa.pl/post/przewz-mebli-warszawa-24h . Z tej przyczyny ciężko jest opracować ogólny w kwestii przeprowadzki Warszawa cennik. Zwracamy uwagę na masę czynników, które mają wpływ na kosztorys, lecz możemy powiedzieć, że nasze usługi są tanie i skuteczne!\nNadrzędne jest to, że niska cena idzie w parze z perfekcyjną jakością. O wszystkie znaczące detale dbają nasi przygotowani pracownicy. Zapewniamy, że z naszą firmą dokonują się przeprowadzki Warszawa tanio i niezawodnie!\nNa początku pracy pomożemy Ci przyszykować się jak najlepiej do przeprowadzenia się. Będziesz wiedzieć, jakim sposobem możesz nam pomóc, aby wzrosło bezpieczeństwo przeprowadzki. Nie tylko osoby prywatne zdarza nam się przeprowadzać. Transport mebli dla przedsiębiorstw także jest możliwy. Ciesz się bezawaryjną przeprowadzką i skorzystaj z usług profesjonalistów.


E-projekty24.pl, projekty domów - Abigail bliźniak - Dom dla Ciebie\nPowierzchnia użytkowa : 144.70m²\nPowierzchnia zabudowy : 156.00m²\nPowierzchnia zabudowy : 139.50m²\nPowierzchnia użytkowa : 172.68m²\nPowierzchnia zabudowy : 163.91m²\nPow. użytkowa 214.60m²\nPow. zabudowy 260.10m²\nMin. wym. działki 37.70m / 20.10m\nPowierzchnia garażu 46.20m²\nPowierzchnia dachu 444.20m²\nJeden segment to stylizowany nieduży, ciekawy i bardzo wygodny dom parterowy z poddaszem użytkowym przeznaczony dla 4-osobowej rodziny. Na parterze zaprojektowano wiatrołap, hol, dużą sypialnię, salon, kuchnię ze spiżarnią oraz łazienkę. W salonie zaproponowano otwarcie przestrzeni poddasza i pokazanie drewnianej konstrukcji więźby. Garaż połączony jest z częścią mieszkalną poprzez pomieszczenie gospodarczo-techniczne, w którym znajduje się piec CO. W holu znajduje się klatka schodowa prowadząca na poddasze, gdzie znajdują się dwie wygodne sypialnie z indywidualnymi łazienkami. ... Sprawdź inne projekty domów - Zapraszamy !\nKliknij aby zamówić projekt Abigail bliźniak


Ktoś wziął na mnie kredyt - jak to sprawdzić? - Wnioskomat\nKtoś wziął na mnie kredyt - jak to sprawdzić?\nOpublikowano: 28 Sie 2021 Urszula Sokół 13 min. czytania\nPróby oszustw polegające na zaciąganiu kredytu na fałszywe dokumenty nie są wcale rzadkością. W istocie może to spotkać każdego z nas. Jednak to, co jest najważniejsze to świadomość zagrożenia. Warto też wiedzieć jak się bronić przed oszustami i co zrobić kiedy ktoś weźmie kredyt na nasze dane. Czy możemy to samodzielnie sprawdzić i co na to poradzić? O tym wszystkim dowiecie się z poniższego tekstu.\nKredyt na pesel - czy to możliwe?\nJak zdobyć czyjś pesel, czyli jak to robią oszuści i jak się bronić?\nUważaj na swoje konta w mediach społecznościowych\nNie klikaj w podejrzane linki i adresy stron internetowych\nPilnuj swoich dokumentów i chroń je przed kradzieżą\nJak się bronić przed metodami oszustów?\nKtoś wziął na mnie kredyt przez internet - co teraz?\nSkontaktuj się z bankiem lub instytucją, która udzieliła kredytu\nZałóż konto i Alert BIK\nW dobie cyfryzacji wyłudzenia kredytów stały się sporym problemem. Obecne czasy sprawiają, że wiele spraw, również bankowych, możemy załatwić przez internet nawet nie wychodząc z domu. Dało to spore pole do popisu różnego rodzaju oszustom i naciągaczom. Często słyszymy, że wyłudzono kredyt na pesel. Sprawia to, że bardziej obawiamy się o bezpieczeństwo naszych danych. Jednak wzięcie kredytu nie jest aż takie proste, nie wystarczy sam numer pesel. Zarówno banki jak i pozabankowe instytucje finansowe udzielające tzw. chwilówek stosują dodatkowe zabezpieczenia i inne metody weryfikacji danych klientów i kredytobiorców, aby unikać wyłudzenia kredytów.\nCo w takim razie jest potrzebne, aby wziąć kredyt? Bank oczywiście zapyta nas o podstawowe dane takie jak imię i nazwisko, adres zamieszkania, ale także wspomniany już numer pesel oraz numer i serię dowodu osobistego. Jak instytucje kredytowe i pożyczkowe weryfikują podane przez klientów dane? Najczęstszą praktyką jest prośba o wykonanie przelewu z konta należącego do kredytobiorcy. Nie jest to jednak jedyna metoda weryfikacji. Bywa, że banki czy instytucje pozabankowe proszą o przesłanie skanu dowodu osobistego lub innych dokumentów potwierdzających tożsamość. Tym samym wyłącznie posiadanie numeru pesel nie jest wystarczające do zaciągnięcia kredytu. Mimo to powinniśmy pamiętać, aby nie udostępniać go osobom obcym a tym bardziej nie udostępniać na forach internetowych czy portalach społecznościowych.\nMusisz podać pesel w aptece realizując e-receptę? Zapisz go na ekranie swojego smartfona i pokaż farmaceucie albo poproś o kartkę na której będziesz mógł go zapisać, a po całej transakcji zniszcz ją w bezpieczny sposób.\nFaktem jest, że oszuści mają wiele sposobów na wyłudzanie danych i są w tym bardzo pomysłowi. Warto więc wiedzieć jakie sztuczki stosują by móc się przed nimi skutecznie bronić.\nPierwszą z metod, najprostszą a niestety nadal skuteczną jest wyłudzanie danych z portali społecznościowych. Oszuści i złodzieje, na kontach na portalach internetowych, wypatrują nieuważnych użytkowników, którzy na przykład zapragnęli pochwalić się świeżo zdobytym prawem jazdy czy odzyskanym dowodem osobistym poprzez wrzucenie jego zdjęcia. Taka praktyka dotyczyła swego czasu także otrzymanych mandatów karnych... Niestety wiele osób zapomina, że jest to dokument zawierający nasze dane osobowe. Ponadto mając zdjęcie takiego dokumentu bardzo łatwo jest starać się o kredyt na jego podstawie.\nKolejna metoda stosowana przez oszustów to, "modny" ostatnio, tzw. phishing. Polega na wysyłaniu e-maili lub sms-ów podszywając się pod bank lub inną znajomą instytucję. W treści wiadomości użytkownik proszony jest o kliknięcie w podany link pod jakimś pretekstem, np. zmiany hasła do konta czy aktualizacji danych. W istocie pod linkiem kryje się wirus, złośliwe oprogramowanie szpiegujące. Za jego pomocą haker ma dostęp do wszystkich danych, haseł i numerów PIN przechowywanych na urządzeniu. A stąd już krótka droga do kradzieży oszczędności z konta bankowego czy wyłudzenia kredytu.\nOstatnią metodą na wyłudzanie kredytów, o której chcielibyśmy wspomnieć jest posługiwanie się przez przestępców skradzionymi lub sfałszowanymi dowodami tożsamości. W ten sposób oszust kredytowy może wziąć pożyczkę gotówkową bezpośrednio na prawdziwe dokumenty, które zostały wcześniej skradzione. Częstą praktyką jest także stosowanie podrobionych dokumentów. Dane pozostają prawdziwe jednak tworzony jest zupełnie nowy profil kredytobiorcy. Oszuści dla zwiększenia szans na kredyt czy kwoty kredytu zmieniają takie dane jak wysokość dochodów, stan cywilny a nawet liczbę osób pozostających na utrzymaniu kredytobiorcy.\nZnając metody przestępców można łatwiej się przed nimi bronić. Przede wszystkim nie udostępniajmy swoich danych i dokumentów w internecie. Należy też pamiętać o tym, aby nie klikać w żadne podejrzane linki, które otrzymamy mailem czy sms-em. Jeśli mamy wątpliwości co do pochodzenia takiej wiadomości warto skontaktować się z biurem obsługi klienta instytucji od której rzekomo pochodzi wiadomość, konsultanci z pewnością udzielą informacji i pomocy. Dodatkowo jeżeli ktoś ukradł nasze dokumenty to powinniśmy je zastrzec w bankach i urzędach jak tylko zauważymy ich zniknięcie.\nDo logowania używajmy silnych haseł i regularnie je zmieniajmy, co najmniej raz w miesiącu. Silne hasło powinno zawierać zarówno wielkie jak i małe litery a także cyfry i znaki specjalne. Warto także ustawić Alert BIK. Jest to płatna usługa, ale za drobną opłatą poinformuje nas za pomocą sms o każdej próbie zaciągnięcia zobowiązania na nasze dane tj. złożeniu zapytania o kredyt w Biurze Informacji Kredytowej. Wskazane jest również, aby nie wykonywać przelewów na rzecz osób i podmiotów nam nieznanych np. przy ubieganiu się o pracę w celu podania numeru konta do wypłaty wynagrodzenia.\nOstrożnie pochodźmy także do każdej próby kontaktu telefonicznego ze strony instytucji, które podają, że jesteśmy ich klientem i w celu utrzymania konta klienta należy zainstalować takie a takie oprogramowanie na smartfonie.\nNie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego, że ktoś wziął kredyt na nasze dane. Bywa, że orientujemy się kiedy na nasz adres przychodzi monit o niezapłaconych ratach. Inną sytuacją jest kiedy sami potrzebujemy pożyczki, a weryfikacja w banku przebiegnie nie pomyślnie ze względu na rzekomo zaciągnięte zobowiązania. Jednak istnieją także narzędzia pozwalające samodzielnie sprawdzić stan naszych zobowiązań kredytowych. Aby to zrobić wystarczy założyć konto w jednym z rejestrów biura informacji gospodarczej. Wprawdzie jest to usługa płatna jednak daje pewność co do naszej sytuacji kredytowej. Możemy wykupić zarówno jednorazowy, jak i cykliczny raport BIK, w tym też taki połączony z Alertem BIK. Dostępne dla użytkowników rejestry to m.in.:\nBIK, czyli Biuro Informacji Kredytowej,\nBIG - Biuro Informacji Gospodarczej,\nKRD, czyli Krajowy Rejestr Długów.\nWedług danych z raportu Związku Banków Polskich o dokumentach infoDOK w 2020 roku w Polsce zastrzeżono 156 836 dokumentów co daje aż 429 zastrzeżonych dokumentów dziennie. Jednocześnie odnotowano w tym czasie aż 6 884 próby wyłudzeń na łączną kwotę 253,9 ml zł. Te dane i kwoty są porażające. Pokazują jak wielka jest skala oszustw kredytowych i wyłudzeń w naszym kraju. Czasami mimo najwyższej ostrożności możemy paść ofiarą wyłudzenia kredytu na nasze dane. Co więc zrobić w takiej sytuacji? Powinniśmy wykonać kilka istotnych kroków.\nW pierwszej kolejności zastrzeż swoje dane i dokumenty. Jeżeli już raz wykorzystano Twoje dane do wyłudzenia kredytu to nie jest wykluczone, że może się to zdarzyć ponownie. Należy skorzystać z Systemu Dokumenty Zastrzeżone. System współpracuje z licznymi bankami na terenie całego kraju. Należy udać się do najbliższej placówki banku, wchodzącego w skład Systemu Dokumenty Zastrzeżone i tam zgłosić konieczność zastrzeżenia danych. Co ważne, nie musimy być klientami danego banku, aby dokonać takiego zgłoszenia. Część banków przyjmuje również polecenie zastrzeżenia telefonicznie jednak wyłącznie od własnych klientów.\nKolejnym ważnym krokiem jest złożenie zawiadomienia na policji. Wyjątkiem jest kiedy sytuacja dotyczy zgubienia dokumentów a nie kradzieży. Zarówno kradzież dokumentów, jak i kradzież danych osobowych czy wyłudzenie kredytu są przestępstwami. Dlatego też całkowicie zasadne jest powiadomienia organów ścigania.\nJeżeli mamy informacje o tym jaka pozabankowa instytucja finansowa lub bank udzielił kredytu warto skontaktować się z jego przedstawicielami. Należy przedstawić naszą sytuację i wyjaśnić okoliczności, które doprowadziły do wyłudzenia. Rozmowa ta nie doprowadzi do unieważnienia kredytu czy oczyszczenia naszej historii kredytowej jednak bez wątpienia okaże się pomocna na dalszym etapach wyjaśniania spraw przez policje a nawet przez sąd.\nO rozwiązaniach tych wspomnieliśmy już wcześniej. Są to usługi płatne jednak cena nie jest wygórowana, a bezpieczeństwo jest bezcenne. Pozwoli nam w przyszłości uniknąć sytuacji wyłudzenia kredytu ponieważ zostaniemy poinformowani smsem za każdym razem kiedy ktoś spróbuje zaciągnąć kredyt na nasze dane.\nChoć przestępcy są sprytni i wciąż wymyślają nowe sposoby na wyłudzenie kredytu to jednak mamy sposoby na to aby się przed nimi bronić. Po naszej stronie stoi zarówno policja jak i banki, które również starają się wyeliminować oszustów i zmniejszyć skalę wyłudzeń. Przestrzegajmy najważniejszych zasad dotyczących bezpieczeństwa danych, a jest duża szansa, że uda nam się uchronić przed wyłudzeniami. Jeśli jednak padniemy ofiarą oszustów kredytowych to postępujmy zgodnie z wskazanymi tu krokami, aby możliwie jak najszybciej wyjaśnić całą sytuację.


Licencyjny tarnowski UKM-2013? / WMASG.com - Łączy nas Airsoft!\nLicencyjny tarnowski UKM-2013?\nMamy oficjalne stanowisko Zakładów Mechanicznych Tarnów S.A.\nSTRONA\t1: Licencyjny tarnowski UKM-2013?\nW dniach 9. i 12. grudnia w ramach relacji z targów MOA 2018 w Taipei na Tajwanie podaliśmy informacje o prezentowanej tam replice do złudzenia przypominającej polski karabin maszynowy UKM-2000p w zmodernizowanej wersji nazywanej umownie UKM-2013. Replika prezentowana była na wspólnym stoisku znanych na rynku airsoftowym firm A&K i Raptor.\nW międzyczasie - 10. grudnia zwróciliśmy się do Biura Prasowego ZMT z prośbą o informację czy Zakłady wyraziły zgodę na produkcję i sprzedaż airsoftowych replik swoich wyrobów.\nDzisiaj otrzymaliśmy odpowiedź, która brzmi w ten sposób: „Na dzień dzisiejszy nie mamy podpisanej z żadną firmą umowy licencyjnej na produkcję replik ASG.”\nJak pokreślono w przesłanym do nas komunikacie jest to informacja oficjalna i ostateczna.\nCzoper22-12-2018 @ 09:31\nNo dobra... Definicję znam, a gdybym nie znał to sprawdziłbym np. w Wiki. Ale do rzeczy... Komunikat ZMT zaczyna się od słów "na dzień dzisiejszy". Dalej jest "nie mamy podpisanej". Ale Ty, widzę - przenikliwy jesteś bardziej ode mnie. A tak mimochodem - taki może będzie tytuł ewentualnej kolejnej notki na temat: "Czy kupiłbyś replikę UKM-2013p?" Albo inaczej: "Tarnowski UKM-2013p?" Zastosuj regułę. To tyle na temat tego typu "zasad". https://www.youtube.com/watch?v=SBADBg_KhK0\nmikunda21-12-2018 @ 14:40\nJak nie? Właśnie idealny przykład - Prawo nagłówków Betteridge’a – reguła, zgodnie z którą na każdy nagłówek prasowy kończący się znakiem zapytania można odpowiedzieć „nie”. -"Licencyjny tarnowski UKM-2013?" -„Na dzień dzisiejszy nie mamy podpisanej z żadną firmą umowy licencyjnej na produkcję replik ASG.”\nCzoper21-12-2018 @ 07:06\nAkurat zupełnie nie. Ani trochę. Wróć do treści komunikatu ZMT.\nMOA 2018 (A&K i Raptor): polski UKM-2013 i L110A2\nA&K wspólnie z Raptorem zaprezentowali prawdziwą gratkę nie tylko dla polskich graczy, ale również dla brytofili. Więcej info...


Schody modułowe - schody metalowe zewnętrzne - Producent\n+48 608 640 408\nSchody modułowe ASTA do samodzielnego montażu.\nSchody ASTA składają się z modułów pozwalających na optymalne dostosowanie ilości stopni do odpowiedniej konfiguracji kształtu biegów. Praktyczne rozwiązania oraz czytelna instrukcja montażu pozwalają na bezproblemowe, samodzielne łączenie poszczególnych modułów, a także instalacje schodów w miejscu docelowym. Minimalistyczna forma i funkcjonalność sprawiają, iż stanowią one oryginalny oraz praktyczny element nowoczesnej architektury.\nPrzeznaczenie schodów modułowych ASTA.\nZobacz nasze filmy o schodach modułowych Asta\nZASTOSOWANIE SCHODÓW MODUŁOWYCH ASTA\nWYBIERZ SCHODY DLA SIEBIE\nBarierka bez wypełnienia\nBarierka z wypełnieniem\nLinki fi 4 mm\nRurka fi 12 mm\nPodesty i zabiegi dostępne są w 14 konfiguracjach\nPodest na wspornikach\nPodest na słupach\nWYBIERZ LICZBĘ MODUŁÓW\nH [ mm ]\nL [ mm ]\n340-400 530-522 2\n510-600 779-762 3\n680-800 1027-1003 4\n850-1000 1276-1244 5\n1020-1200 1525-1485 6\n1190-1400 1774-1725 7\n1360-1600 2022-1966 8\n1530-1800 2271-2207 9\n1700-2000 2520-2447 10\n1870-2200 2769-2688 11\n2040-2400 3017-2929 12\n2210-2600 3266-3170 13\n2550-3000 3770-3657 15\n2720-3200 4020-3900 16\n2890-3400 4270-4140 17\n3060-3600 4520-4381 18\n3230-3800 4770-4622 19\nmin 170 - max 200 [mm] Wymiarregulowany płynnie w zakresie od 170 mm do 200 mm\nDLACZEGO WYBRAĆ SCHODY MODUŁOWE ASTA?\nSchody modułowe ASTA są doskonałą alternatywą dla klasycznych wyrobów stolarskich czy żelbetowych, a także szybkim i wygodnym rozwiązaniem pozwalającym łatwo stworzyć konstrukcje zewnętrzną oraz do pomieszczeń różnego przeznaczenia.\nSchody modułowe ASTA wykonane są ze stali zabezpieczonej antykorozyjnie metodą cynkowania i malowania proszkowego, co daje gwarancje trwałości w każdych warunkach atmosferycznych, a także pozwala na wieloletnie użytkowanie. Przygotowane elementy schodów można zamontować na każdym etapie budowy, jak i zastosować w innym miejscu przy ewentualnej późniejszej przebudowie.\nSchody żelbetowe muszą być zaprojektowane i wykonane na etapie stanu surowego, dodatkowo wymagają dostępności sporej przestrzeni. Trudniej im też nadać bardziej skomplikowany kształt. Połączone są one z konstrukcją budynku, dlatego też każda zmiana koncepcji i miejsca wymaga analogicznie zmiany w projekcie i ponownych uzgodnień z projektantem.\nSchody drewniane można wykonać na każdym etapie wykańczania domu, jednak są one znacznie mniej trwałe niż żelbetowe czy stalowe. Trzeba również pamiętać, iż wymagają regularnej konserwacji.\nPUNKTY SPRZEDAŻY SCHODÓW MODUŁOWYCH


O chwalebny św. Antoni! Nowenna i modlitwy do św. Antoniego\nNowoWydane - Wydawnictwo AA - Św. Faustyna i dusze czyśćcowe - Marcello Stanzione Wydawnictwo AA - Św. Faustyna i dusze czyśćcowe - Marcello Stanzione\nJak tylko się położyłam, zaraz zasnęłam; jednak koło godziny jedenastej szatan szarpnął moim łóżkiem. Zbudziłam się natychmiast i spokojnie zaczęłam się modlić do swego Anioła Stróża. Wtem ujrzałam dusze czyśćcowe pokutujące; postać ich była jako cień, a pomiędzy nimi widziałam wiele szatanów; jeden starał się mnie dokuczyć, rzucał się w postaci kota na moje łózko i na stopy, a był tak ciężki, jakoby parę pudów. Modliłam się cały ten czas na różańcu; nad ranem ustąpiły owe postacie i mogłam zasnąć. (…)\nO Jezu mój, daj mi moc do znoszenia cierpień, aby się nie krzywiły usta moje, gdy pije kielich goryczy. Dopomóż mi sam, aby ofiara moja miła Ci była; niech jej nie kazi miłość moja własna, choć się ona przeciąga w lata. Niechaj czystość intencji czyni [ją] miłą Tobie i świeżą, i żywą. Nieustanna walka, ustawiczny wysiłek to życie moje, by spełnić wole Twoja święta, ale niechaj Cię wszystko chwali, o Panie, co we mnie jest – i nędza, i moc.\nWięcej w tej kategorii: « Mała Arabka i Matrix Święta Siostra Faustyna i Aniołowie »


Home > Studio/Emisja>Enkodery>Teradek VidiU Mini\nStreaming materiału video na żywo nigdy nie był tak łatwy jak teraz przy użyciu przenośnego encodera VidiU Mini firmy Teradek. A dzięki nowemu oprogramowaniu pn. Live:Air będzie można transmitować video na żywo poprzez dowolną platformę streamingową typu Ustream, Livestream lub YouTube Live (lub własną, opartą o Wowza Streaming Server). Wystarczy jakikolwiek aparat lub kamera wyposażona w HDMI, która posłuży jako bezprzewodowe źródło sygnału video. Dzięki VidiU Mini będziemy mogli zamieścić nasz materiał filmowy w Internecie, bez względu na to, czy będzie to nagranie ceremonii ślubu z kościoła, czy sprawozdanie ze szkolnego meczu sportowego. Ponieważ VidiU Mini jest kompatybilny z większością platform streamingowych, możemy zacząć transmisję na żywo w dowolnym momencie.\nDzięki Live:Air iPad Production Suite będzie można dodać grafikę, nałożyć tekst, lub kierować profesjonalną produkcją na żywo. Wykorzystując opcję Teradek Streaming wbudowaną w encoder VidiU Mini można będzie zamienić kamerę GoPro, aparat DSLR lub kamkorder w bezprzewodowe źródło materiału video, który może być miksowany z innymi materiałami (na żywo lub uprzednio nagranymi), wszystko to z dokładnymi opcjami cięć i ściemniania obrazu (fade). Nawet jeśli nadajemy tylko pojedynczy strumień video, Live:Air pozwala nam szybko i z łatwością dodać tytuły, wyniki sportowe i inne informacje.\nZestaw Teradek CUBE-255/455...\nTERADEK CUBE-155 HD-SDI...\nTERADEK CUBE-355 HD-SDI...\nTeradek Clip - Miniaturowy...\nTeradek Brik Camera Back IP...\nTERADEK SLICE HD-SDI H.264...\nTeradek Cube Pro Desktop...\nTeradek Cube-505 Composite...\nKarta Teradek TRAX-1105...\nKarta Teradek TRAX-1106...\nPARALINX Arrow-X HDMI 1:1...


Ponad pół miliona Katalończyków protestowało wczoraj w Barcelonie – EURACTIV.pl\nProtesty nastawionych proniepodległościowo Katalończyków trwają od poniedziałku (14 października), czyli od kiedy sąd w Madrycie skazał organizatorów referendum w sprawie oderwania się od Hiszpanii z października 2017 r. na wyroki od 9 do 13 lat więzienia. Wczoraj spodziewano się największej jak dotąd manifestacji. Do Barcelony zjechali także Katalończycy z innych miast.\nZamieszki i płonące barykady\nNa ulice Barcelony wyszło wczoraj ponad 525 tys. manifestantów, jak podała barcelońska straż miejska. Demonstracja rozpoczęła się jako pokojowy marsz przy Via Laietana. Ale bliżej wieczora setki bardzo bojowo nastawionych demonstrantów starły się z policją. Najpoważniejsza sytuacja była w pobliżu stacji metra Urquinaona. Policja musiała tam używać pałek, gazu łzawiącego i armatek wodnych. Demonstranci niszczyli przystanki autobusowe, witryny sklepów i kosze na śmieci. W stronę policjantów poleciały butelki i kamienie, a nawet koktajle Mołotowa. Na niektórych ulicach budowano prowizoryczne barykady z opon i miejskich ławek, a potem je podpalano.\nJak poinformował dziś (19 października) rano hiszpański minister spraw wewnętrznych Fernando Grande-Marlaska, tylko wczoraj zatrzymano 54 osób. Tymczasem od poniedziałku do czwartku do policyjnych aresztów trafiło 106 uczestników zamieszek. Rannych lub poszkodowanych zostało od początku protestów ponad 300 osób, z czego aż 186 wczoraj – 152 w Barcelonie i 34 w Gironie, gdzie także odbyła się 6-tysięczna demonstracja, po której kilkaset osób próbowało się wedrzeć do budynku tamtejszego sądu.\nWielkim demonstracjom towarzyszył w piątek 24-godzinny strajk generalny, który objął m.in. transport publiczny. Władze Barcelony oszacowały, że na ulice miasta wyjechało tylko ok. 30 proc. autobusów. Stanęły też pociągi, zaś na lotnisku El Prat odwołano 57 lotów. W dużej części Katalonii panował komunikacyjny chaos. Strajkowały też szkoły i wyższe uczelnie. Zamknięto większe sklepy, muzea i atrakcje turystyczne, w tym słynny kościół Sagrada Familia. Działała natomiast większość urzędów. Strajk bowiem poparł tylko co trzeci urzędnik.\nBył także poważny kłopot z poruszaniem się po drogach. W ponad 50 miejscach, zwłaszcza przy granicy z Francją, manifestanci zablokowali ruch pojazdów. Nieprzejezdna była także główna hiszpańsko-francuska autostrada, która prowadzi z Barcelony do dawnego przejścia granicznego w miejscowości La Jonquera. Z powodu rosnącego napięcia odwołano także zaplanowany na przyszły tydzień mecz hiszpańskiej ligi piłkarskiej FC Barcelona – Real Madryt, czyli słynne na cały świat „El Classico”.\nMadryt zapowiada surowe kary dla wandali\nWładze Hiszpanii zapowiadają, że choć pokojowe protesty są realizacją prawa do manifestowania i swobody wypowiedzi, to jednak zadymiarzy czekają surowe kary. „Nie można łamać prawa i zakłócać życia innych obywateli. Wszczynanie zamieszek i wandalizm są zagrożone karą nawet do 6 lat więzienia” – mówił minister Grande-Marlaska.\nSzef MSW wezwał także władze lokalne Katalonii do ostrzejszej rozprawy z chuliganami. Zaoferował również wprowadzenie, na razie na przedmieścia, hiszpańskiej formacji paramilitarnej Guardia Civil (Straż Obywatelska), która miałaby wesprzeć lokalne katalońskie siły bezpieczeństwa w utrzymaniu porządku. Ale na razie katalońskie władze nie chcą z tej oferty skorzystać. Premier Katalonii Quim Torra potępił jednak agresywnych manifestantów.\nTymczasem skazani w poniedziałek na wysokie wyroki proniepodległościowi katalońscy działacze zapowiadają złożenie apelacji. Zrobią tak m.in. były wicepremier Katalonii Oriol Junqueras czy liderzy dwóch największych separatystycznych organizacji społecznych Jordi Cuixart i Jordi Sanchez. Tymczasem ukrywający się w Belgii były lider katalońskiego ruchu niepodległościowego i jednocześnie były premier Katalonii Carles Puigdemont oddał się wczoraj w ręce belgijskiej policji. Hiszpania wystawiła za nim Europejski Nakaz Aresztowania (ENA).\nPuigdemont zapowiedział, że chce przed belgijskim sądem wykazać, że jako uciekinier polityczny nie może zostać wydany Hiszpanii. Hiszpańskie władze chcą go postawić przed sądem z powodu tych samych zarzutów, jakie otrzymali inni katalońscy działacze skazani w poniedziałek – wszczęcie rebelii, podburzanie do niej oraz sprzeniewierzenie środków publicznych. W ten sposób Madryt zaklasyfikował organizację nieuzgodnionego z władzami centralnymi referendum w sprawie niepodległości z 1 października 2017 r.\nDobiegł końca najważniejszy proces …


Jak rozwijać wyobraźnię dziecka poprzez zabawę? | Zabawki dla chłopców Brudery\nJak rozwijać wyobraźnię dziecka poprzez zabawę?\nOkres dziecięcy to przede wszystkim beztroska zabawa, przynajmniej tak się większości z nas kojarzy. Jednak w trakcie tej zabawy maluchy nabierają wielu cennych umiejętności, które później mogą wykorzystać w dorosłym życiu. Podejmując różne decyzje uczą się samodzielności, ale też odpowiedzialności za podjęte wybory. Zabawa świetnie kształtuje charakter, ma także duży wpływ na rozwój wyobraźni. Dlatego też rolą dorosłych jest przede wszystkim pozwolenie dzieciom się bawić, ale też takie ukierunkowanie tych zabaw, żeby maluchy jak najwięcej skorzystały.\nDlaczego zabawa jest tak ważna w życiu dzieci?\nDzieci potrzebują codziennej zabawy, jest bowiem ogromnie ważna dla ich prawidłowego rozwoju. Jak pokazują liczne badania, zdobywane w młodym wieku umiejętności stanowią bazę, na której będą się opierać sukcesy w dorosłym życiu. Młode umysły są bardzo chłonne, niezwykle szybko uczą się nowych rzeczy, kojarzą fakty i wykorzystują kreatywne myślenie. W czasie ciekawych, inspirujących zabaw dzieci rozwijają myślenie abstrakcyjne dzięki odpowiednio dobranym do tego zabawkom, np. koparkom dla dzieci. Mogą zwizualizować sobie w ten sposób działania konkretnych sprzętów. Zdolności manualne najlepiej rozwijać, dzięki poręcznym pojazdom użytkowym, których każdy fragment można dotknąć i sprawdzić jak działa. Dzieci w ten sposób mogą do woli eksperymentować z najróżniejszymi rozwiązaniami, czasami bardzo nieszablonowymi.\nNiestety nauka w szkole to przede wszystkim uczenie się na pamięć, nierzadko bez możliwości pełnego wykorzystania drzemiącego w dzieciach potencjału. I właśnie podczas zabawy można ten potencjał wykorzystać, uruchomić wyobraźnię i bardzo przyjemnie spędzić przy tym czas, np. aranżując plac budowy maszynami budowlanymi. Ten okres, spędzony na rysowaniu, wymyślaniu niezwykłych przygód czy rozwiązywaniu łamigłówek w pewnym momencie zaprocentuje w formie otwartości na świat i kreatywności w działaniu.\nJak przez zabawę rozwijać wyobraźnię?\nAby zabawa spełniała swoją edukacyjną rolę i pomagała w rozwijaniu wyobraźni, musi być przede wszystkim bezpieczna, ale warto też zadbać o to, żeby nią odpowiednio pokierować. Rodzice mogą, a nawet powinni uczestniczyć w spędzaniu wolnego czasu ze swoimi pociechami, ale nie powinni przejmować za bardzo inicjatywy. Należy też zadbać o to, żeby dzieci miały odpowiednie warunki do twórczej zabawy. Tu ważną rzeczą jest ograniczenie mebli i ilości przedmiotów wokół nich, które mogą rozpraszać uwagę. Warto też ograniczyć dostęp do komputera, tabletu i telewizora.\nZabawa to dla dzieci okazja do nauczenia się wielu nowych rzeczy - radzenia sobie w trudnych sytuacjach, budowania poczucia własnej wartości czy samodzielnego rozwiązywania pojawiających się problemów. Uczestnicząc w niej warto dać się dziecku wykazać, tłumacząc różne aspekty, jednocześnie pozwalając mu podejmować decyzje. I na pewno nie można się bać nieszablonowych rozwiązań i pomysłów. To właśnie one są największym potencjałem maluchów. Jeśli dziecko za młodu rozwinie swoją wyobraźnię, to na pewno przyda się ona w dorosłym życiu.\nBruder 02752 MAN z ładowarką\nBruder 02826 MACK dźwig z modułem świetlno-dźwiękowym


Home » Oprogramowanie » Aktualizacje » Sony aktualizuje Xperie Z3, Z3 Compact i Z2 do Androida 6.0.1 Marshmallow\n14:40, 09-04-2016 @grzdabek\nSony wzięło się mocno do roboty, o czym świadczy fakt, że kolejne urządzenia z jego portfolio otrzymują aktualizację do Androida 6.0 Marshmallow. Na pierwszy rzut poszły flagowce z serii Z5, a następnie Z3+ i Z4 Tablet. Teraz przyszedł czas na Z3, Z3 Compact i Z2.\nAktualizację otrzymają w pierwszej kolejności użytkownicy modeli o oznaczeniach kodowych – odpowiednio – D6603, D5803 i D6503. Kiedy natomiast nowa wersja systemu operacyjnego zostanie udostępniona pozostałym – na razie nie wiadomo. Pewne za to jest to, że osoby, które kupiły smartfon u operatora, będą musiały poczekać nieco dłużej.\nNowe oprogramowanie nosi oznaczenie 23.5.A.0.570. Co ciekawe, taki sam build został udostępniony jako ostatni użytkownikom, którzy brali udział w beta testach Androida 6.0.1 Marshmallow. Wśród nowości, jakie wnosi ze sobą aktualizacja, znalazł się odświeżony interfejs aplikacji aparatu – Camera 2.0.0. Ze wszystkimi zmianami możecie zapoznać się w tym wpisie.\nŹródło: Xperia Blog przez Android Authority\nAndroid 6.0.1 MarshmallowSony Xperia Z2Sony Xperia Z3Sony Xperia Z3 Compact\nZgrabny głośnik z wielkim brzmieniem - Test Razer Leviathan Mini


Volkswagen Passat B8 2015-06-26\nÓsma generacja Volkswagena Passata to samochód elegancki, przestronny, oszczędny i naszpikowany nowoczesną technologią.\nVolkswagen Passat B8 został skonstruowany w oparciu o nową, modułową platformę MQB, na której bazuje także m.in. Golf VII. Samochód w porównaniu do poprzednika jest o 5 mm niższy, o 12 mm szerszy i o 2 mm krótszy, a jego rozstaw osi wzrósł o 79 mm.\nSprawia to, że Passat ma teraz znacznie lepsze proporcje. Ciekawie prezentuje się z boku (boczna linia jest podkreślona przez wyraźne przetłoczenie), a przede wszystkim z przodu. Uwagę przykuwają ciekawie zaprojektowane reflektory zachodzące na błotniki. Tył wygląda podobnie jak dotychczas.\nWnętrze jest przestronne. Nawet wtedy, gdy z przodu zasiądą wysokie osoby, w tylnym rzędzie dalej może wygodnie podróżować 5 osób. Kanapa należy do najlepszych w klasie, ma dobrze wyprofilowane siedzisko i odpowiednie nachylenie oparcia. Bagażnik w wersji sedan ma pojemność 586 l.\nVolkswagen Passat jest prosty w obsłudze. Za dopłatą można zamówić cyfrowe zegary, na których obok podstawowych wskazań można wyświetlać np. mapę nawigacyjną. Interesującą wyglądają nawiewy, biegnące niemal przez całą szerokość deski i wyglądające niczym atrapa chłodnicy.\nAuto ma szereg elektronicznych systemów i gadżetów, w tym asystenta pasa ruchu, system awaryjnego hamowania czy układ wzywania pomocy. Area View to system, który tak składa obraz z kamer, że możemy dokładnie obejrzeć, co znajduje się wokół samochodu. Do wyboru mamy kilka rzutów z różnych stron samochodu.\nŹródłem napędu testowego egzemplarza był 2-litrowy diesel TDI rozwijający 150 KM i 340 Nm, współpracujący ze skrzynią DSG. Wydaje się, że jest to idealne połączenie dla większości klientów. Limuzyna przyspiesza od 0 do 100 km/h w 8,7 s i może się rozpędzić do 220 km/h. Największym atutem tej wersji jest jednak spalanie. Na jednym baku i przy stosowaniu się do reguł eko jazdy można pokonać ponad 1000 km/h. Volkswagen spala w trasie średnio 5-5,5 l oleju napędowego na 100 km, a w mieście ok. 7 l/100 km.\nCeny Volkswagena Passata B8 ruszają od 90 790 zł. Testowy egzemplarz został wyceniony na ponad 170 000 zł.


Kwiecień, 2017 | Moda i Styl\nKażda twarz wymaga bardzo intensywnego nawilżenia. Dzieje się tak dlatego, że codzienny tryb życia i stosowane na co dzień silne środki do makijażu mogą bardzo wysuszać twarz. Poza tym trzeba stwierdzić, że nawet twarz tych kobiet, które bardzo uważają na to, jakich środków do makijażu używają może być czasami bardzo wysuszona.\nNalezy pamiętać o tym by podczas jakiejkolwiek diety pić wodę, ponieważ jest ona bardzo ważnym składnikiem diety.Powinnismy pic niegazowaną wode mineralną Szczególnie ważne jest picie wody podczas odchudzania. Mowa jest o tym przy stosowaniu każdej diety, ale nie każdy tak naprawdę zdaje obie sprawę z tego, na czym w istocie polegają odchudzające właściwości wody.Ludziom…\nKażdy z nas chce wyglądać dobrze, i czuć się dobrze. Czasem mamy takie geny, że czas i życie się nas nie ima. Innym razem codziennie musimy używać tony kosmetyków i różnych środków, by móc się podnieść z łóżka. Czy tak zawsze musi być? Można używać suplementów i kosmetyków, które są naturalne i tak będą…\nZamawianie leków na alergię\nW obecnych czasach leki bez recepty dostępne są nie tylko w aptekach i aptekach internetowych, ale też w drogeriach i sklepach samoobsługowych, a niektóre nawet w kioskach ruchu. Dlatego osoby, które muszą radzić sobie z powszechnie występującymi przypadłościami mogą sobie pomagać bez wizyty u lekarza. Natomiast leki na receptę dostępne są w aptekach stacjonarnych i internetowych. Read the rest of this entry »


Infosport.pl „Coś się kończy, coś się zaczyna..” – Arsene Wenger odchodzi z Arsenalu! – InfoSPORT.pl\n„Coś się kończy, coś się zaczyna..” – Arsene Wenger odchodzi z Arsenalu!\nKiedyś to musiało się wydarzyć, ale chyba nikt nie sądził, że stanie się akurat teraz! Po 22 latach spędzonych w Arsenalu, Arsene Wenger żegna się z posadą szkoleniowca tej drużyny. Francuz wywarł niezwykłe piętno zarówno na samym zespole, jak i całej lidze, jednak ostatnie lata nie należały do jego najlepszych. Ale po kolei.\nGdy w 1996 roku francuski szkoleniowiec przychodził do klubu angielskie media pisały na tytułowych stronach: „Arsene who?”, a piłkarze zastanawiali się, z kim będą mieli do czynienia. Po latach Lee Dixon przyznał, ze gdy po raz pierwszy zobaczył Wengera myślał, że jest to jego nauczyciel geografii. Płynnie mówiący po angielsku szkoleniowiec szybko jednak złapał uznanie wśród zawodników oraz kibiców, całkowicie rewolucjonizując pojęcie prowadzenie zespołu piłkarskiego w Anglii. Wenger całkowicie zabronił spożywanie alkoholu oraz tłustych potraw, starając się w swoich graczach zaszczepić o wiele bardziej sportowy tryb życia, oparty na zdrowym odżywianiu i innowatorskim metodach treningowych. Niezwykle istotnym elementem rewolucji Francuza było także otwarcie drużyny na talenty z zagranicy – dość powiedzieć, że w w pierwszym latach prowadzenia zespołu przez Wengera klub zasilili tacy gracze, jak: Patrick Vieira, Thierry Henry czy Frederik Ljungberg – szczególnie ciekawa jest historia ostatniego piłkarza, którzy został on ściągnięty na podstawie…kompilacji wideo, które trafiły w ręce Francuza! Trener uznał, że jest to wystarczający dowód na potwierdzenie umiejętności Szweda i ciężko powiedzieć, aby była to błędna decyzja. Na prawdziwe sukcesy sportowe Wenger musiał poczekać jednak do kolejnego sezonu.\nSome pictures of Arsene Wenger from one of his 1st training sessions as Arsenal manager in October 1996. #arsenal #afc pic.twitter.com/cSwmxvMsXI\nW kampanii ligowej 97/98 Kanonierzy zdobyli pierwszy od prawie trzydziestu lat dublet. Środowisko piłkarskie w Anglii zdało sobie sprawę, że na rynku pojawił się gracz, który jest w stanie rzucić nie lada wyzwanie Manchesterowi United prowadzonemu przez sir Alexa Fergusona. To właśnie rywalizacja dwóch trenerów nadawała ton rozgrywkom Premier League przez wiele lat – trzeba przyznać, że w jej szczycie była ona niesamowicie brutalna, co widać było nie tylko w wydarzeniach na boisku, ale także wypowiedziach obydwu szkoleniowców – do historii przeszło już danie Szkota, który stwierdził, że: „Francuz nie ma pojęcia o futbolu na Wyspach”. Dość odważna teza w odniesieniu do menedżera, który już trzy lata później sięgnął po kolejne mistrzostwo oraz Puchar Anglii i zapowiadał, że nie zaskoczy go, jeżeli Arsenal zdoła zakończyć ligowy sezon bez porażki. Nie skończyło się tylko na szumnych zapowiedziach i już w sezonie 2003/04 fani Kanonierów byli świadkami wydarzeń, które nadały Francuzowi status legendy i dla wielu ekip Premier League są celem wręcz niemożliwym do zrealizowania.\nMowa o Niepokonanych – genialnej drużynie, która przeszła przez 38 spotkań nie doznając ani jednej porażki (26 zwycięstwa, 12 remisów). Do dzisiaj fani Arsenalu spierają się, który zespół była lepszy – The Invincibles, którzy prezentowali niesamowicie efektowną i efektywną piłkę, o czym decydowali, przede wszystkim, Patrick Vieira, Robert Pires oraz Thierry Henry czy ekipa z sezonu 97/98 z niezapomnianą linią defensywy Lee Dixon – Martin Keown – Tony Adams – Nigel Winterburn. Odpowiedź na to pytanie mogłyby dać europejskie puchary, lecz trzeba przyznać, że Wenger jakoś nie miał w nich szczęścia. Mimo zbudowania dwóch, tak genialnych ekip najbliżej tego osiągnięcia był w sezonie 2005/06, gdy dotarł aż do finału. Kluczem do tego sukcesu była niesamowita postawa Kanonierów w linii obronnej – dość powiedzieć, że w fazie pucharowej nie starcili oni ANI JEDNEGO GOLA, co dzisiaj wydaje się być osiągnięciem nie do powtórzenia. Niestety dla drużyny, ta genialna seria nie przełożyła się na zdobycie trofeum Champions League i po dramatycznym meczu The Gunners musieli uznać wyższość Barcelony, która zdołała pokonać ich 2:1. To właśnie od tego momentu sytuacja Wengera w Arsenalu zaczęła się stopniowo pogarszać.\nWładze Arsenalu doskonale wiedziały, że stadion dysponujący liczbą niecałych 39. tys miejsc to zdecydowanie za mało, jak na potrzeby The Gunners. Sondowano zatem kilka rozwiązań, które miały zmienić ten stan rzeczy.Wybór padł na teren położony przy Ashburton Grove, gdzie w przyszłości miał stanąć doskonale nam znany Emirates Stadium. Zmiana miejsca rozgrywania meczów to jedno, natomiast w tle budowy obiektu doszło do przetasowań na najwyższych szczeblach. Główni akcjonariusze klubu zaczęli masowo wyprzedawać swoje akcje, na czym najwięcej skorzystali Ulisher Usmanov oraz Stanley Kroenke, którzy w niedługiej przyszłości mieli zawalczyć o miano głównego udziałowca Arsenalu. W rywalizacji zwyciężył Kroenke, który obecnie dysponuje aż 67,05 % akcji – biznesmen z Uzbekistanu może pochwalić się zaś 30,04 udziałów, co nieszczególnie daje mu pole manewru do skutecznego działania. Wielu fanów z nadzieją patrzyło na przyjście nowego właściciela – kibice spodziewali się, że Amerykanin będzie w stanie rzucić wyzwanie rodzinie Glazerów czy Romanowi Abramowiczowi, a The Gunners zaczną sprowadzać gwiazdy najwyższego formatu. Filozofia klubu była jednak zupełnie odmienna, a głównym elementem tej układanki była postać Arsene’a Wengera.\nFrancuski szkoleniowiec dostał zadanie zbudowania silnej drużyny przy niezwykle małych kosztach. Trener Kanonierów w 2007 roku użył słynnego zdania: „W Arsenalu my nie kupujemy gwiazd – my je tworzymy”. Tak było w rzeczywistości – trudno powiedzieć, jak potoczyłaby się kariera Cesca Fabregasa, Samira Nasriego czy Robina van Persiego, gdyby nie trafili wówczas na menedżera The Gunners. W tej całej układance był jednak ogromny problem – brak trofeów. Zawodnik wychodzi na boisku, aby na koniec sezonu być zdobywcą tytułu mistrzowskiego, pucharu kontynentalnego lub krajowego. Dość powiedzieć, że Wenger przez dziewięć lat z rzędu nie wygrał żadnego z nich – posuchę przerwało zdobycie Pucharu Anglii w sezonie 2013/14. Tamten, bezowocny okres ciągnął za sobą konsekwencje, które odczuwalne są w północnym Londynie do dzisiaj – najlepsi gracze wybrali kontynuowanie kariery w klubach, mogących zapewnić im wyższe ambicje sportowe, a przede wszystkim lepszą pensję – polityka finansowa Kanonierów była naprawdę ostrożna, wciąż spłacano bowiem kolejne raty za budowę Emirates Stadium. Klub nie mógł pozwolić sobie na rywalizowanie pod kątem płaconych pieniędzy, co niestety przekładało się na niepowodzenia w kolejnych rozgrywkach ligowych czy pucharowych. Drużyna grała naprawdę efektowną, atrakcyjną dla oka piłka, lecz nie potrafiła przełożyć tego na sukcesy sportowe, co rozpoczęło pierwszą falę spekulacji na temat przyszłości Wengera, który zdaniem licznej grupy kibiców nie pasował już do nowoczesnego futbolu.\nPewien rodzaj przełomu przyniósł rok 2014 i wygranie Pucharu Anglii – co ciekawe, w przyszłym sezonie Kanonierzy także zdołali obronić to trofeum i dla wielu wydawało się, że to najlepszy moment na zakończenie kariery Wengera w Arsenalu. Zdobycie krajowego pucharu nie ma takiej wagi jak wygranie klasyfikacji ligowej, lecz udowadniało, że Francuz wciąż jest w stanie wygrywać z najlepszymi – szczególnie, że w tym okresie do klubu zawitali gracze klasy światowej w postaci Mesuta Ozila, a następnie Alexisa Sancheza. Wenger miał jednak zupełnie inne plany, a jego głównym celem było odzyskanie mistrzostwa Anglii – Francuz chciał zrobić to, co sir Alex Ferguson, odzyskać należne mu miejsce i pożegnać się z angielskim futbolem w blasku chwały. Tutaj dochodzimy do momentu, który w mojej ocenie stał się bezpośrednią przyczyną tego, że odejście Wengera wygląda dzisiaj tak, a nie inaczej. Mowa o słynnym sezonie 2015/16, w którym po swój pierwszy tytuł mistrzowski sięgnęła ekipa Leicester City – Lisy Claudio Ranieriego były absolutną sensację tamtych rozgrywek i na zawsze wpisały się do historii Premier League. Jaki był sekret ich sukcesu? Słabość rywali – Chelsea, Manchester City czy Manchester United przeżywały wówczas absolutnie kryzysowy sezon, co trudno powiedzieć o Arsenalu, który raczej wyglądał tak, jak w latach poprzednich. Przed Wengerem stanęła niesamowita szansa na zdobycie tytułu mistrzowskiego, którą jednak zaprzepaścił – ostatecznie Kanonierzy zakończyli rozgrywki na drugiej lokacie i jasnym było, że pod kątem gorszej dyspozycji rywali lepszej okazji na zdobycie tytułu mieć już nie będą.\nOd tamtego czasu Arsenal konsekwentnie dryfował ku otchłani. Najmniej przyjemny epizod podczas kariery Wengera wydarzył się w zeszłym sezonie, gdy po raz pierwszy od czasu pracy w północnym Londynie nie zdołał awansować do fazy grupowej Ligi Mistrzów i skończył ligę niżej od zespołu Tottenhamu (dla fanów Arsenalu było to naprawdę ważne, obchodzili oni nawet z tej okazji tzw. St Totteringham’s Day). Sytuacja stała się naprawdę dramatyczna, a ratować ją miało dwukrotne bicie rekordu transferowego – latem został on pobity przez transfer Alexandre’a Lacazette (47,7 mln funtów), zaś tej zimy najdroższym graczem w historii Arsenalu został Pierre – Emerick Aubameyang, który kosztował aż 47,70 mln funtów. Na niewiele to się jednak zdało – Kanonierzy zajmują obecnie 6. miejsce w ligowej tabeli i jeżeli chcą zagrać w przyszłorocznej edycji Ligi Mistrzów muszą pokonać niezwykle wymagającego rywala, jakim jest Atletico Madryt. Być może to ten dwumecz był kluczowym czynnikiem wpływającym na decyzję Francuza – atmosfera wokół klubu była jedną z najgorszych historii, na stadionie pojawiało się coraz mniej osób, a pozycję szkoleniowca zaczęli nawet krytykować jego byli podopieczni, którzy do tej pory stali za nim murem.\n20 kwietnia 2018 roku zakończyła się pewna era w Premier League, jednak większość ze słów zachwytu i podziękowań dotyczy czasów zamierzchłych, czyli sezonów, gdy Arsenal zostawał mistrzem Anglii. To na pewno nie jest wymarzone odejście Wengera – możemy być pewnie, że menedżer pragnął opuścić klub, który kocha w blasku niesamowitej chwały i ogromnego sukcesu. Pewną osłodą mogłoby być w tym sezonie zdobycie Ligi Europy, jednak z drugiej strony najlepiej o tym, w jakim miejscu znalazł się Wenger świadczy fakt, że po raz pierwszy na Wyspach gra o to trofeum. Dla każdego kibica Kanonierów jest to słodko – gorzkie pożegnanie. To musiało kiedyś nastąpić, natomiast nic nie wskazywało, że stanie się to już dzisiaj i wyraźnie widać, że wielu osobom jest dzisiaj naprawdę głupie za rzeczy, które swego czasu mówiły czy wypisywały na temat poczciwego trenera. Co dalej z przyszłością Francuza? Tego na tę chwilę nie wiadomo. Spekuluje się o objęciu reprezentacji, być może na celowniku pojawi się też jakiś klub, który zechce zaryzykować i dać Wengerowi szanse pracy w zupełnie innym środowisku – ta druga opcja byłaby chyba najbardziej ekscytująca. Praca Francuza w innym klubie pozwoliłaby odpowiedzieć na pytanie – czy rzeczywiście to on był źródłem całego zła w Arsenalu, czy jednak problem jest o wiele bardziej złożony i fani jeszcze będą żałować, że swoją postawę nieco ułatwili mu decyzję o zakończeniu 22 – letniej przygody w północnym Londynie. Jedno jest natomiast pewne – ktokolwiek będzie następca francuskiego szkoleniowca będzie musiał wejść w naprawdę ogromne buty i jasno pokazać, że właśnie rozpoczyna nową erą w funkcjonowaniu klubu – era Wengera dobiegła właśnie końca…\nThose numbers ?#MerciArsène pic.twitter.com/dbwEyIp06G\n? @PremierLeague titles: 3⃣\n? FA Cup trophies: 7⃣#MerciArsène pic.twitter.com/b7HY4PbGcs


MPK Poznań - Opera Know-how: Szymanowski zyska mural na PST\nOpera Know-how: Szymanowski zyska mural na PST\nPatronem pierwszej edycji jest Karol Szymanowski, motywem przewodnim – pieśń. Jak mówi Zuzanna Głowacka, dyrektor artystyczna festiwalu: "Szymanowski to jeden z najważniejszych polskich kompozytorów XX wieku. Jego pieśni są królestwem niesamowitych historii i obrazów – stanowią klucz do zrozumienia operowego świata". Dlatego też wraz przy współpracy z Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu na przystanku PST, nazwanym nazwiskiem patrona festiwalu, powstanie okolicznościowy mural. Zobacz zdjęcia z przygotowań.\nOpera Know-how po raz pierwszy\nW programie festiwalu znajdą się pozycje dedykowane widzom, którzy chcieliby bliżej poznać operę oraz projekty prezentujące jej związki z pokrewnymi dziedzinami sztuki: jazzem, street artem, muzyką współczesną. Nie zabraknie także spektakli i warsztatów dla dzieci, młodzieży i dorosłych, koncertów, happeningów oraz spotkań i dyskusji z ludźmi opery. Wszystkie wydarzenia są bezpłatne i odbywają się wokół ulicy Święty Marcin –na podwórkach i w miejskich bramach. Miejsce nie jest przypadkowe – twórcy festiwalu chcą przyczynić się do rewitalizacji i kulturalnego ożywienia najważniejszej poznańskich arterii oraz dotrzeć do mieszkańców miasta w ich codziennej rzeczywistości.\nWięcej informacji na stronie: www.operaknowhow.pl


Mopsy :: Maks\nWysłany: Wto Lip 06, 2010 4:54 pm Temat postu: Maks\nMaks we własnej osobie\nBy narcyza at 2010-07-06\nPsy się upodabniają do właścicieli,a zabawki...do psów\nCo by tu jeszcze zbroić...\nWitamy, witamy i podziwiamy :thumright:\nSliczny mopsio z tego Twojego Maxa!\nTaki jak uwielbiam czyli pączuś w masełku :rotfl:\nKapitalne jest to drugie zdjęcie jak leży na podłodze tyłem :thumright:\nOpowiadaj nam o nim jak najwięcej bo wszyscy jesteśmy tu zakręceni na punkcie mopsików-klopsików.\nTwój Maxik-klopsik jest sliczny... tłusciutki, okraglutki, takie sliczne CIACHO. Koniecznie pisz nam tutaj wszystko o swoim maluchu, sama zobaczysz ze jestesmy tutaj zakreceni na punkcie mopsików, bulwinek i nie tylko\nWysłany: Wto Lip 06, 2010 8:28 pm Temat postu:\nA my się znamy z Maksiem z molosów ;d\nWysłany: Sro Lip 07, 2010 5:55 am Temat postu:\nRewelacyjne zdjęcia :jupi: :thumleft:\nFajnie, że założyłaś wątek Maxiowi. Jak widzisz, my tutaj wszyscy jesteśmy nieźle pokręceni i produkujemy całe mnóstwo stron poświęconych relacjom z życia naszych mopsów (i innych ras). Mam nadzieję, że wciągniesz się i dołączysz donaszego grona.\nZdjęcia Maksia śpiącego podobnie do zabawki jest rzeczywiście dowodem na "upodabnianie się" . Ciekawe jak Ty upodobnisz się do Maksia\nWysłany: Sro Lip 07, 2010 2:41 pm Temat postu:\nPrzesliczny klopsik! On juz na pewno wie, co tu zbroic bez wiekszego zastanowienia. Te maluchy maja psoty we krwi Na pewno nie raz cie zadziwi :rotfl:\nWysłany: Sro Lip 07, 2010 3:48 pm Temat postu:\nOj nie,nie,na pewno nie figurą Poczuciem humoru-to już jesteśmy podobni.\nDziękuję wszystkim za miłe komentarze.Maksio jest tak słodkim,kochanym psiakiem że jedno jego spojrzenie i wszystko bym dla niego zrobiła. Umie zrobić minkę niewiniątka jak ten kot ze Shreka ;d\nAle ogólnie muszę przyznać że nie spodziewałam się tak grzeczniutkiego szczeniaczka,na prawdę.Nastawiłam się na istną demolkę i chaos bo do dzisiaj pamiętam jaki był jamnikowaty mojej mamy w tym wieku i myślałam że będzie podobnie.Okazało się że nic z tych rzeczy,on praktycznie nie niszczy,pokazałam mu jak się bawić zabawkami i się nimi bawi jak zostaje sam. :flower:\nKupiłam mu nawet kojec dla szczeniaczków,ale okazał się zbędny.\nUpatrzył sobie moją mamę jako obiekt do wyładowywania wszelkich frustracji :539: A moja mama pozwala mu na wszystko,nawet ciągnąć się za włosy i za uszy,w ogóle Maks rządzi :king: Jest uparty jak mały osiołek,jak mu mama gdzieś nie da iść to akurat on tam musi i koniec.No i wymyślił fajną zabawę,wie już gdzie mnie uszczypnąć żebym fajnie zapiszczała :619: Taki mały sadysta\nZa jakiś czas wstawię nowe foty tego małego cwaniaczka.\nWysłany: Czw Lip 08, 2010 10:03 am Temat postu:\nSuper - jzu sie ciesze na te fotki bo jest co ogladać. A z mopsikami to jest różnie. Są takie rozrabiaki wszędobylskie, że trudno za nimi nadarzyć. Ale są tez takie, które jako szczeniaki sa spokojniejsze, wytonowane i mało rozrabiające\nWysłany: Czw Lip 08, 2010 1:13 pm Temat postu:\nZdjęcia Maxa są fantastyczne...miałam już wiele psów ale odkąd mam mopsa.....to żałuję,że tak późno :shy: ...co z tego,że nami manipulują,jak robią to z takim wdziękiem jak nikt :flower:\nUważam,że są rożne rasy psów i mopsy :thumleft: ...a to sa takie psio - człowiecze stworzenia,takie cudowne stworki...ja nie wiem jak można ich nie lubić. :flower:\nWysłany: Czw Lip 08, 2010 2:44 pm Temat postu:\nNo zgadzam sie z Tobą Amelio w całej rozciągłości. Dobre podsumowanie: mopsiki nami manipulują z wdziękiem :rotfl:\nNo i są to takie stworki - oj tak. Jak mieszkałam w Warszawie gdy wychodziliśmy z mopsem na ulice one zawsze wzbudzały powszechne zdziwienie. Jedni sie śmiali i pytali co to za cudak a inni dziwili sie niesamowicie "co to jest" bo jakoś z psem im sie mało kojarzyło... :rotfl:\nWysłany: Nie Lip 11, 2010 8:35 pm Temat postu:\nWitamy się z Maxem, mały kluseczek jest słodki, i te minki...już podbija nasze serca..i ten tyłek na leżąco. mniam. zjeść całego!\nWysłany: Sob Lip 17, 2010 7:49 pm Temat postu:\nCo tam u MAKSIKA SŁYCHAC?\nNo i co u jego pełzających przyjaciół?\nWysłany: Pon Sie 02, 2010 8:01 pm Temat postu:\nMaks się zadomowił,trochę podrósł i wie już kto jest w domu szefem-on we własnej osobie\nZrobił się z niego urwis do potęgi,jest uparty jak osiołek i wszystko musi być po jego myśli.A co najśmieszniejsze-wszyscy go słuchają,cała rodzina,a ten mały terrorysta chodzi po domu z miną księcia z bajki i zbiera należne mu honory :684:\nMiało być szkolenie i konsekwencja...i są,Maks jest bardzo konsekwentny w szkoleniu swoich ludzi\nA tak na serio-to jest właśnie to co w szczeniakach kocham,są małe,upierdliwe i z minką niewiniątka potrafią zamęczyć człowieka na śmierć.A za kilka lat,kiedy wyrasta z tej małej bestyjki poważny pies,wspomina się z uśmiechem te wszystkie zniszczenia,psoty i pogryzione ręce ;d Ostatniego szczeniaka w domu mieliśmy 11 lat temu,potem był onek,ale mieszkał na dworze,teraz jest Maks i Azurka,ale ona była wzięta ze schroniska jako dorosła,właściwie to jako starszy piesek.\nTak dawno już nie było u nas szczeniaczka,że cała moja rodzina zwariowała na punkcie Maksa zwanego potocznie "ptysiem","klopsikiem","muminkiem" itp :rotfl: Imię Maks zastrzegłam sobie jako to,na które ma reagować,a jeśli ktoś do niego mówi nic od niego nie chcąc to nie używa jego imienia,tylko ksywki.\nA teraz ponudzę was trochę fotkami mojego księcia z bajki\nBy narcyza at 2010-08-02\nDodam jeszcze,że Maksiu ma na prawdę niezłą kondychę i ciężko go zmęczyć,czasem zastanawiam się czy to mops,czy jakiś terrier podobny do mopsa ;d\nWysłany: Pon Sie 02, 2010 8:06 pm Temat postu:\nSuper zdjęcia :thumright: i opowieść o Maksie. Widac, ze sie jzu zmeinił i z dziecka zamienia sie w podlotka To fajny wiek mopsi i ma mnóstwo werwy do rozrabiania :thumright:


➤ iiyama PROLITE LH4981S-B1 - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nJapończycy proponują nam wspaniały 49 - calowy monitor, który zachwyci nie jednego entuzjastę mocnych wrażeń!\nNiestety nie znamy dokładnej ceny iiyama PROLITE LH4981S-B1, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem monitorów 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o iiyama PROLITE LH4981S-B1.\niiyama PROLITE LH4981S-B1 jest jednym z najnowszych modeli monitorów tego japońskiego producenta, który charakteryzuje się m.in. 49 - calową matrycą LED, rozdzielczością Full HD, kontrastem 1300 : 1, czasem reakcji na poziomie 8 ms, gniazdami LAN i USB oraz niskim poborem prądu na poziomie 135 W.\nInstrukcja obsługi do iiyama PROLITE LH4981S-B1\ninstrukcja obsługi do monitora iiyama PROLITE LH4981S-B1


Świniorka - Dolina Leśnicy - ośrodek narciarski\nAktualizacja: 16 marca 2016\n0 km / 2,5 km\nTrasy narciarskie: 2,5 km\nStacja Narciarska Świniorka w Brennej jest częścią składową Kompleksu Rekreacyjno-Wypoczynkowego Dolina Leśnicy. Dzięki sporej różnorodności tras oraz szerokiemu wachlarzowi atrakcji ośrodek przyciąga rzesze miłośników białego szaleństwa, zarówno tych początkujących jak i zaawansowanych.\nGoście mogą korzystać z trzech wyciągów talerzykowych o długości około 500 metrów każdy i jednego zaczepowego o długości 135 metrów. Działa również krótki wyciąg przy torze do snowtubingu. Łączna przepustowość wyciągów wynosi ponad 2000 osób na godzinę.\nDo wyboru mamy w sumie 7 wariantów tras zjazdowych o łącznej długości ponad 2 km. Trasy są zróżnicowane pod względem trudności z lekką przewagą tras niebieskich nad czerwonymi. Stok jest dosyć szeroki, więc z jednej strony poradzą sobie na nim początkujący, a z drugiej strony osoby zaawansowane będą mogły poszaleć.\nNa miejscu działa system sztucznego naśnieżania, a trasy są oświetlone oraz przygotowane ratrakiem.\nStacja znajduje się w Brennej- małej miejscowości turystycznej na terenie Beskidu Śląskiego. Stok zlokalizowany jest na zboczach jednego ze wzniesień na terenie Brennej.\nZaplecze kompleksu stanowią: wypożyczalnia sprzętu zimowego, bar przy dolnej stacji wyciągu dla dzieci, restauracja u podnóża stoku, toalety na górze i na dole oraz szkółka narciarska organizująca zawody. Dodatkową rozrywką jest tor do snowtubingu oraz tor saneczkowy.\nJadąc główną arterią Brennej, należy skręcić w prawo zgodnie z drogowskazem zaraz za marketem i stacją paliw. Jedziemy ulicą Leśnica tak długo aż po prawej stronie zobaczymy stację narciarską.\nDuży, darmowy parking.\nAddress: ul. Leśnica 153 43-438 Brenna


Burmistrz Traiskirchen: Wiele kwater dla uchodźców stoi pustych, tymczasem 800 ludzi leży w błocie - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBurmistrz Traiskirchen: Wiele kwater dla uchodźców stoi pustych, tymczasem 800 ludzi leży w błocie\n„W licznych gminach w Austrii wiele kwater dla uchodźców stoi pustych, tymczasem u mnie 800 ludzi leży w błocie” - mówił burmistrz Traiskirchen, Andres Babler podczas corocznego spotkania burmistrzów Austrii w Alpach. Obecnie w pękającym w szwach obozie w Traiskirchen przebywa ok. czterech tysięcy uchodźców. Ta liczba jeszcze bardziej przemawia do wyobraźni, jeśli weźmie się pod uwagę, że oficjalna pojemność tej placówki wynosi 480 ludzi.\nEwa Kopacz za suwerennymi decyzjami ws. imigrantów »\nWedług Bablera, jego miasto jest swoistym symbolem tego, co „idzie nie tak w Austrii”. Austria od miesięcy stawia czoła nasilającej się fali imigracji. Nic jednak nie zapowiada, żeby sytuacja miała się zmienić. Tym bardziej, że szacunki MSW mówią, iż do końca roku do Austrii może ich przybyć ponad 80 tysięcy.


Nawigacja: Rok szkolny 2021 / 2022 » Marsjanie 2021/22 » Wydarzenia »\nWarsztaty „Uratuj Misia” 🐻\n6 czerwca, odbyły się w naszej grupie zajęcia z udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej. Poprowadziła je Pani – wykwalifikowany ratownik medyczny. Podczas zorganizowanego w grupach spotkania, dzieci mogły poczuć się jak mali ratownicy. Poznały procedury zachowania się w sytuacjach zagrożenia życia… Czytaj więcej »\nDzień Dziecka 🎈👧👦🎈\nZ okazji Dnia Dziecka życzymy Wam: Kolorowych snów, Uśmiechu od ucha do ucha, Pięknych bajek na dobranoc, Własnego pieska i kotka, Co dzień nowych przygód, Butów siedmiomilowych, Gwiazdki z nieba, Wspaniałych przyjaciół, I wesołej rodzinki!\nWycieczka do Klimkowej Osady – Cicha Góra 🥰\nJednodniowy pobyt w gospodarstwie agroturystycznym trwa około czterech do pięciu godzin i przebiega następująco: Grupa dzieci zaczyna od zwiedzania z przewodnikiem gospodarstwa Rolno – Agroturystycznego. Zwiedzają stajnię gdzie znajduje się 15 koni oraz inne zwierzęta gospodarskie. Następnie cała grupa udaje się do… Czytaj więcej »\nDzień Ślimaka 🐌\nŚlimak może kojarzyć się ze szkodnikiem niszczącym uprawy. Jednak to zwierzę ma bardzo korzystny wpływ na cały ekosystem. Ślimaki lądowe typu ślimak winniczek ułatwiają rozkład materii organicznej i tym samym użyźniają glebę. Co jedzą ślimaki? Większość z nich jest roślinożerna,… Czytaj więcej »\nOlimpiada sportowa ⛹♀🏃♀🧘♀\nRano wstaję, wkładam dres. Otwieram okno i miło jest. Skaczę w górę, skaczę w bok, i do tyłu robię skok. Ręce w przód, ręce w tył. Ćwiczę, abym zdrowy był.\nDzień Niezapominajki 🌺\nNiezapominajki Niezapominajki to są kwiatki z bajki! Rosną nad potoczkiem, patrzą rybim oczkiem. Gdy się płynie łódką, Śmieją się cichutko I szepcą mi skromnie: „Nie zapomnij o mnie”. Maria Konopnicka\nNasi mali podejrzani😎\nPodejrzany/oskarżony to strona postępowania karnego. Podejrzany to osoba, której postawiono zarzut popełnienia określonego przestępstwa w postępowaniu przygotowawczym (najczęściej przed prokuratorem, funkcjonariuszem policji). Oskarżony zaś to osoba, przeciwko której skierowano już akt oskarżenia do sądu. Zadbajmy o to wspólnie, żeby to była… Czytaj więcej »\nWycieczka do Komisariatu Policji👮♀👮♂\nPan policjant mundur nosi I porządku wciąż pilnuje. Rano, w nocy, po południu, Wszystko zawsze kontroluje. Czy bezpiecznie jest na drodze? Czy przepisów nikt nie łamie? Jeśli ktoś coś złego zrobi, Pan policjant mandat daje.👮♂👮♀🚦 Dziękujemy serdecznie Tacie Dawida za… Czytaj więcej »\nWydawałoby się, że korzyści czytania książek są powszechnie znane, a jednak do regularnego czytania przyznaje się tylko niewielki odsetek Polaków. Dzień Książki to wspaniała okazje, by zaszczepić dzieciom miłość do książek, która na pewno zaowocuje w ich dalszej edukacji i… Czytaj więcej »


13 maj 2016 19:00\nStal szlachetna to wyjątkowy materiał. Jest odporny na wszystko, trwały, higieniczny, nie rdzewieje. Dlatego stalowe zlewozmywaki są bardzo popularne. Mają różne kształty, jedną lub dwie komory. Można wybrać model bez lub z ociekaczem.\nPRZEJDŹ DO GALERII ASCONA ASX 611 – do wbudowania w blat; odwracalny (blat może być po lewej lub prawej stronie); stal szlachetna jedwab; 1.299 zł (51x86 cm; gł. 17,5 cm). Fot. Franke.\nSkład stali szlachetnej sprawia, że pod wpływem kontaktu z tlenem (w powietrzu) na jej powierzchni tworzy się warstwa ochronna, która stale się odnawia. Dzięki temu stalowe zlewozmywaki są odporne na korozję, a jednocześnie nadają się w 100% do recyklingu. Na stalowym zlewozmywaku bez obaw można postawić gorący garnek czy patelnię. Ani wysoka temperatura, ani szok termiczny go nie zniszczą. Podobnie jest z odpornością na odbarwienia. Nie ma ryzyka powstania plam od soków, czerwonego wina, herbaty czy detergentów. Stal szlachetna jest także odporna na uderzenia, np. garnków podczas mycia. Mogą jednak powstać wgniecenia, gdy garnek zostanie upuszczony z dużej wysokości, np. z suszarki znajdującej się nad zlewozmywakiem.\nDo wyboru są różne wykończenia powierzchni. Stalowe zlewozmywaki mogą być gładkie, satynowane lub z delikatną fakturą typu len. Na wygodę użytkowania zlewozmywaka ma wpływ m.in. rodzaj wytłuczenia. Im mniej jest spoin przy krawędziach komór, odpływie i przelewie, tym łatwiej go czyścić (brud i bakterie najczęściej odkładają się w szczelinach).\nKSZTAŁTY I MONTAŻ\nStalowe zlewozmywaki są dostępne w różnych kształtach, np. koła, kwadratu, prostokąta, trapezu. Mogą mieć jedną lub dwie komory. Jedna komora jest wygodna, gdy w kuchni jest zmywarka, a pozostałe drobne naczynia myje się pod bieżącą wodą. Dwie komory zaś warto mieć, gdy na zlewozmywaku wykonuje się wiele prac kuchennych, jak siekanie czy krojenie, a także myje się w nim dużo naczyń. Do odkładania mokrych naczyń przydaje się ociekacz.\nWybierając zlewozmywak ze stali trzeba zwrócić uwagę na jego montaż. Najpopularniejsze są modele przeznaczone do wbudowania w blat: na równi z nim lub klasycznie – z krawędzią wystającą kilka milimetrów ponad nim.\nZlewozmywak będzie mało widoczny, jeżeli wybierze się model podwieszany pod blatem. Trzeba jednak pamiętać, że do takiego montażu nie nadają się wszystkie blaty. Powinny być wykonane np. z kamienia lub konglomeratu. Jeśli w kuchni są tradycyjne, pojedyncze szafki, można zdecydować się na zlewozmywak nakładany na szafkę kuchenną. Praktycznymi dodatkami do zlewozmywaków stalowych są akcesoria, specjalnie do nich zaprojektowane, m.in. deski do krojenia oraz wkładki ociekowe. Przydaje się też automatyczny korek.\nFajny przejrzysty artykuł, polecam\n12 wrz 2019 11:55:14


4199 • Strona 193 z 300 • 1 ... 190, 191, 192, 193, 194, 195, 196 ... 300\nprzez mggabijp 23 lut 2015, 10:16\nRoseMadder, no to witaj w klubie, masz to samo co my. Im bardziej boimy się wymiotów, tym bardziej jest nam niedobrze z tego powodu... I tak się to wszystko zapętla.\nMnie nadal mdli, chociaż przyznam, że trochę mniej. Ja póki co stawiam na leczenie ziołowe, jak Validol, Neospazmina i Sen z Apotexu. Biorę tego już tyle i w takich ilościach, że na mnie działa. Właściwie to ostatnimi dniami nie jem wiele, a szprycuję się tym. Ew, jak już jest naprawdę źle, biorę Aviomarin. W tym tyg spróbuję zapisać się do psychiatry, z tych nerwów już boli mnie brzuch codziennie rano.\nTrzymaj się, wsparcie najbliższych jest najważniejsze, no i ten... musisz poszukać pomocy u kogoś...\nprzez RoseMadder 23 lut 2015, 10:29\nZdaję sobie z tego wszystkiego sprawę i naprawdę marzę o tym, by pójść do specjalisty. Do dobrego lekarza, który będzie chciał ze mną porozmawiać, a nie tylko wcisnąć jakieś leki. Ja wiem, że w moim przypadku trzeba przebrnąć przez to wszystko na terapii. Samo leczenie farmakologiczne nie da rady, a jeśli tak to na krótką metę. A nie chcę brać coraz to silniejszych leków, które stłumią lęk, ale mnie otępią przy okazji.\nProblem polega na tym, że mieszkam w małym mieście, w którym nie ma zbyt wielu psychiatrów, a już na pewno nie psychoterapeutów. Będę musiała się po prostu wybrać gdzieś dalej (prawdopodobnie do Warszawy, która jest oddalona od mojego miasta o 100 km) A to jest jednak spore utrudnienie, jeśli miałabym jeździć na wizyty powiedzmy dwa razy w tygodniu.\nprzez butterfly_may 24 lut 2015, 16:48\nwitajcie, ja też mam z tym problem, boję się wymiotować, jak boli mnie żołądek lub mam mdłości to zaraz wpadam w panikę, w szczególności jak jestem między ludźmi, szukam wzrokiem toalet lub miejsc, gdzie mogłabym w razie czego zwymiotować, zaszyć się w jakiś kąt gdzie nikt by mnie nie widział, moje dziecko jest w takim wieku kiedy często choruje, kilka razy zdarzyło mu się zwymiotować, wpadałam wtedy w panikę, ale musiałam mu pomóc, unikam imprez z alkoholem, bo boję się, że ktoś puści pawia, nie oglądam czegoś co leci w tv co mogłoby mnie obrzydzić, nie chcę widzieć ani słyszeć jak ktoś wymiotuje, na co dzień staram się o tym nie myśleć, ale jeżeli komuś w rodzinie coś się dzieje lub ja sama zaczynam się źle czuć, wtedy wpadam w panikę i koniec, nie umiem trzeźwo myśleć, żadne argumenty mnie nie przekonują, a im bardziej się denerwuję, tym lęk jest silniejszy, nie zwymiotowałam jeszcze z nerwów, ale nie raz mało co brakowało, wiem, że to siedzi w mojej głowie, nie chcę brać leków, od kilku lat walczę bez nich, walczę z tym co siedzi mi w głowie, wiem że ode mnie zależy czy się z tym uporam i jak, ale kontakt z takimi osobami bardzo by mi pomógł, wiem że to normalne, że tak się dzieje, ale lęk jest silniejszy ode mnie, bardzo mnie to męczy, jeżeli ktoś chciałby pogadać to zapraszam, bo czuje się z tym problemem całkiem sama i nierozumiana, tak jakbym spadła z kosmosu, jakoś sobie radzę z moją nerwicą lękową, ale jeżeli chodzi o wymiotowanie to jest bardzo ciężko 32864787, pozdrawiam wszystkich którzy zmagają się z tym samym problemem :/\nprzez barbieturan 24 lut 2015, 16:50\nbutterfly_may, zwymiotowałas kiedyś w miejscu publicznym?\nprzez butterfly_may 24 lut 2015, 16:53\nczęsto mam takie uczucie kiedy mi się zbiera, ale jeszcze nie przytrafiło się mi to w miejscu publicznym, choć boję się tego za każdym razem kiedy jestem w zatłoczonych miejscach (mam agorafobię),\nprzez barbieturan 24 lut 2015, 16:56\nbutterfly_may, tez mam podobnie, chociaz u mnie to ogolnie objawia sie lękiem przed wszystkim co mogłoby wydostać sie ze mnie bez mojej woli. paranoja, ze zawsze, w każdym miejscu szukam i lepiej jeśli mam toaletę pod ręką, w razie W\nprzez butterfly_may 24 lut 2015, 17:00\nbarbieturan, u mnie zaczęło się to w szkole, potem gdy jeździłam pociągami, autobusami, samochodem, tylko w domu mnie nie łapało, chyba że byłam chora, bolał mnie żołądek to wtedy już włączały mi się natrętne myśli i wpadałam w panikę, jeżeli jestem gdzieś i widzę toaletę to jestem spokojniejsza, ale jak jej nie ma to zaraz wpadam w panikę i rozglądam się za wyjściem na świeże powietrze, a gdy i tego blisko nie ma, to atak paniki gotowy .. masakra :/\nprzez RoseMadder 25 lut 2015, 14:24\nTo kolejny z moich problemów: a co jeśli (gdy już mi się zachce wymiotować) nigdzie nie będzie łazienki? No ja wiem z czego dokładnie ten strach wynika: z tego, że zwymiotowałam na kołdrę. Generalnie boję się też, że nie zdążę dobiec do łazienki, tylko zwymiotuję na podłogę/łóżko. Jak mam chociażby lekkie mdłości, a kładę się spać, to muszę mieć obok miskę/wiaderko żeby być spokojniejszą.\nprzez butterfly_may 25 lut 2015, 18:00\nRoseMadder, też mam takie myśli, ale w domu czuję się bezpieczniej, na szczęście, i jak mam takie myśli to mówię sobie, że trudno, w domu się nie przejmuję, że zwymiotuję, najwyżej, tylko przeraża mnie myśl o publicznym zwymiotowaniu przy obcych ludziach lub nawet znajomych :/ może powinnaś codziennie sobie powtarzać po kilka razy, że jak jesteś w domu to czujesz się bezpieczniej, że jak zwymiotujesz to trudno, posprzątasz, że nic takiego się nie stało, że tak jest czasami, mnie takie myślenie bardzo pomogło, bo dzięki temu radzę sobie lepiej, teraz tylko z tym publicznym strachem walczę, trzymam za Ciebie kciuki :)\nprzez Psychotropka`89 25 lut 2015, 18:57\nNie ważne gdzie, nie ważne czy przy kimś, czy samemu. Boję się! Panicznie. Jeśli już MUSIAŁA BYM wybierać to "wolałabym" to zrobić gdzieś po ciemku, w krzaki, żeby nie widzieć, nie czuć... Obcy ludzie mnie średnio w tej kwestii interesują szczerze mówiąc.\nPrzez to, że bałam się wymiotów w nocy <jakoś tak się składało, że dopadało mnie nocą>, pojawiła się bezsenność, gonitwa myśli i... długi czas spanie z miską w razie czego... Bezsenność tłumię prochami, od tamtej pory noce są dużo spokojniejsze.\nprzez alu 25 lut 2015, 20:14\nO rany, mnie miska/wiadro napawalyby jeszcze większym lękiem bo bałabym się, że to w ogóle dopuszczenie myśli, że BĘDĘ wymiotować.\nJa tak jak Psychotropka - boję się wszędzie, w domu strach nie niknie, po prostu jest panika. Ale fakt, w miejscach publicznych lęk przed wymiotami staje się lękiem przed wymiotami w miejscach publicznych - wtedy w domu czuję lekką ulgę.\nprzez paveu 25 lut 2015, 20:36\nJa podobnie, nie chciałbym dopuszczać takiej myśli że będę wymiotować, więc miska potęgowałaby uczucie lęku. W ogóle bywały takie momenty, takie ataki, gdzie nie mogłem przebywać w domu - musiałem uciekać. Kiedyś w nocy chodziłem ze 2h po osiedlu w skrajnym lęku i dopiero jakimś cudem przemogłem się by wrócić do domu. Leki na pewno pomagają, sam uważam że lepiej żyć jako-tako z lekami niż zmagać się z dużymi lękami dzień w dzień bez leków.\nObecnie przebywanie w domu nie jest już dla mnie tak straszne, ale to odkąd mieszkam sam. A i najgorsze okresy lęków mijały, więc wszystkim którzy obecnie się zmagają z dużymi lękami, mogę powiedzieć, że takie rzeczy mijają.\nSam obecnie mimo agorafobii pracuje w sklepie, gdzie teoretycznie powinienem czuć się źle, ale na szczęście od kilku dobrych miesięcy nie miałem żadnych ataków, chociaż i takie wcześniej się zdarzały (nawet musiałem się zwalniać, inaczej bym po prostu uciekł). Lepszy okres z jednym objawem nie oznacza jednak braku problemów zdrowotnych i objawów - cóż życie (nerwica) nie znosi próżni...\nprzez Psychotropka`89 25 lut 2015, 22:47\nalu, paveu, z tą miską to był dość krótki epizod, później też skojarzenie "miednica=wymiot". Chore ale do dziś nie lubię tego słowa i przedmiotu.\nUciekanie z domu... skąd ja to znam... Potrafiłam jak w amoku chodzić wokół domu, w te i z powrotem kilka godzin, po ciemku. Błagać Boga, żeby mnie tym nie karał, modlić się, trząść... NIC, żadne słowa do mnie wtedy nie trafiały. Nie pamiętam słów wypowiadanych przez mamę, nie byłam w stanie buzi otworzyć z obawy, że poleci... Kiwałam ewentualnie głową i taki był ze mną kontakt...\nWspółczuję każdemu, kto przez to przechodził...\nprzez smileallthetime 26 lut 2015, 20:41\nOd jakiegoś czasu śledzę to forum, ale nigdy nic nie pisałam.\nZ emetofobią żyję ok 5 lat. Nie będę pisać o objawach, żeby nie powtarzać poprzednich postów.\nOstatnio naszła mnie myśl- ile lat można nie robić tej czynności, o której tyle się tu mówi Jak myślicie- ile lat można się przed tym uchronić? Bo przecież w końcu po iluś latach MUSI się to zadziać.\nWięc piszcie piszcie, kiedy ostatni raz Wam się to zdarzyło? Mnie ostatnio 11 lat temu.


Dodano poniedziałek, 15.04.2019 r., godz. 16.11\nSpecjaliści od wyłudzania pieniędzy od starszych ludzi metodą "na wnuczka" bądź "na policjanta" podjęli kolejne cztery próby oszustwa.\nJak informuje podinsp. Iwona Liszczyńska policja w ostatnim czasie zanotowała cztery przypadki, w których ktoś telefonicznie usiłuje najpierw wyciągnąć od starszych osób informacje, by następnie je wykorzystać przy wyłudzaniu pieniędzy. - Te rozmowy są prowadzone w bardzo przebiegły sposób. Oszuści już na początku rozmowy dowiadują się w którą stronę poprowadzić rozmowę - mówi rzeczniczka wielkopolskiej policji.\nZwykle chodzi o wyciągnięcie któregoś z przedstawicieli rodziny z tarapatów. Pieniądze, których domagają się oszuści mają być przeznaczone np. na rzekomą kaucję dla wnuczka. Na cztery próby, o których poinformowała nas policja, w dwóch przypadkach rzeczywiście doszło do wypłacenia pieniędzy. Na szczęście nawet wtedy niedoszłe ofiary zdołały zachować na tyle ostrożności, by nie przekazać tych pieniędzy oszustom. A jedna ze starszych pań zdołała uchronić się od starty 15 tys. zł.\nPolicja prosi rodziny o uczulenie seniorów ze swojego otoczenia na tego typu wypadki. Funkcjonariusze podkreślają też, że policja nigdy, w żadnej sytuacji nie chce pieniędzy bezpośrednio od obywateli.\n#region #policja #oszustwo #seniorzy #na wnuczkę #na policjanta


Kły i pazury - Graham Masterton (31054) - Lubimyczytać.pl\nCykl: Rook (tom 2) Wydawnictwo: Albatros\t6,37\n(589 ocen\ti\t22 opinie)\ntytuł oryginału Tooth and Claw\nsłowa kluczowedemon, duch, śmierć\nJim Rook, nauczyciel angielskiego w West Grove Community College w Los Angeles, obdarzony zdolnością postrzegania zjawisk nadprzyrodzonych, ma od nowego roku nową podopieczną - Indiankę Navaho Catherine Biały Ptak. Po jakimś czasie do szkoły z różnych źródeł zaczynają napływać groźne sygnały. Duch dziadka zapowiada nadejście tajemniczego zagrożenia ze wschodu; ktoś demoluje szkolną szatnię; policja znajduje nieludzko zmasakrowane zwłoki chłopca Catherine. Rook dowiaduje się, że Catherine jest rytualnie zaręczona z Indianinem z Arizony, który wysłał za nią demoniczną bestię w celu ostrzeżenia jej przed nawiązaniem stosunków z mężczyznami. Ofiarą bestii pada narzeczona Jima. Demon, będący wcieleniem złośliwego indiańskiego ducha Coyote, planuje masakrę wszystkich uczniów Rooka... pokaż więcej\nOpinie czytelników (1093)\nPrzeczytane, Bardzo dobre\tWyszła lepiej niż pierwsza część.\t20\nPrzeczytane, Pożyczone, Graham Masterton\tDobra powieść, ale koniec przekombinowany.\t16\ndilbi | 2015-11-25\n24 listopada 2015\tJest trochę dobrego Mastertona, są jak zwykle siły niezwykłe, niekoniecznie dobre, ale.. no właśnie za to wielkie ALE odjęłam sporo. Jest zwyczajnie nudnawo i zakończenie w stylu "i żyli długo i było im zielono..." Robię sobie przerwę od tej serii, bo się niechęciłam trochę, ale jej nie porzucam i jeszcze do niej wrócę :)\t11\nmichall_1985 | 2015-11-22\nPrzeczytane, Ciężkie przejścia, Kryminały,thrillery,horrory\tPrzeczytana:\nmaj 2002\tSeria o Rook'u jest typem horrorów dla nastolatków.\nCzyta się to nieźle,ale brak podstawowych,charakterystycznych elementów książek Mastertona.\nGłówny bohater,to nauczyciel,który przez kilka książek przeżywa "straszne" przygody,z których raczej można się pośmiac,jak się ma więcej niż 18 lat.\nTa pozycja to moje pierwsze spotkanie z Rookiem,nie przypadła mi do gustu.Zwłaszcza po lekturze "Głodu" czy "Rytuału".Później przeczytałem jeszcze jedną książkę z tej serii i zarzuciłem Mastertona na długo.\t7\n04 stycznia 2015\tZakończenie mnie zawiodło. W całej książce czuje się dobrego, klasycznego Mastertona, będącego w swoim żywiole, czyli motywach indiańskich duchów. Jednak końcówka... przekombinował z nią i tyle, zaklasyfikowałabym ją pod komercyjnie tworzone bajkowe fantasy, a nie Grahama, jakiego czułam przez całą powieść.\t7\nPrzeczytane, Ocenione 3 - 5 Takie sobie, 2015 Przeczytane, Horror\tPrzeczytana:\nwrzesień 2015\tJednak pierwsza część była lepsza. Do przeczytania dla miłośników horroru i Mastertona.\t4\nBornInChaos | 2013-10-21\nPrzeczytane\tCzytałem ją dawno i dobrze wspominam.\t4\nEla | 2014-05-21\n12 maja 2014\tHmm... Masterton i jego książka "Kły i pazury"... Książka szybko się czyta i pozostawia trochę wątpliwości. Niestety czytając książki Ketchuma trudno wyrazić się pochlebnie o książce, w której straszy nas magiczna Niedźwiedzia Panna. Jednak trochę dobrego można o niej powiedzieć, niewątpliwe wciąga czytelnika tajemnica przepowiedni, którą usłyszał Jim Rook od swojej sąsiadki. Poszczególne wydarzenia są może i ciekawie opisane, akcja jest jednak zbyt szybka a zakończenie książki niestety pozostawia ogromny niesmak.\t3\nHolyDio | 2013-06-17\n17 czerwca 2013\tDrugą część sagi "Rook" czytało się równie szybko i przyjemnie jak pierwszą. Niewymagająca prosta historia, oparta na ulubionym przez Mastertona schemacie z indiańskimi duchami w roli głównej dostarcza sporą dozę rozrywki. W tej części zdecydowanie króluje akcja kosztem klimatu przez co dużo trudniej o prawdziwy dreszcz grozy. Niestety kuriozalne (po raz kolejny) zakończenie + kilka innych niuansów, powoduje iż końcowe wrażenie jest mocno zepsute. Dlatego też 4 a nie 6 gwiazdek.\t3\nPaweł Wróblewski | 2014-08-13\nPrzeczytane\tKsiążka ok. Trochę końcówka mnie zawiodła. Ale :) do przeczytania. Polecam.\t2\nzobacz kolejne z 1083 Moja Biblioteczka\nSprawiedliwość niewiele znaczy dla zmarłych. Sprawiedliwość jest ważna tylko dla żywych.\twięcej\nGraham Masterton – Kły i pazury\nJim przyglądał się temu z uśmiechem. Nigdy nie widział Marka tak podnieconego. Pomyślał sobie: Boże,...\twięcej