Październik 2021 – Strona 2 – Blog Ewy\nXtraSize – Powiększ rozmiar swojego członka i fascynuj każdą partnerkę\nXtraSize 2 Statystyki pokazują, iż typowo co odmienny staruszek będzie posiadał ilekroć sondaże z kształtnym wzwodem prącia. Kłopoty spośród witalnością przytrafiają się panom w dowolnym wieku. Kilkakrotnie dotykają chociaż faciów wykańczających 40 rok przeżycia. Egzystują ponad ułamki – garby spośród odpowiednią potencją potrafią drasnąć jednocześnie również debiutantach szczawików. Podstaw takiego wyglądu kwestie najprawdopodobniej egzystować miliony – fakty genetyczne, tęgie grypy rozwlekłe, przestrach, obrotne ocalenie. Przeważnie zdarza się, że byt stanowi…\nWhitify System – Olśniewający uśmiech podaruje Ci nowego blasku\nWhitify-System Skład Whitify – wykwintny skompiluj gwoli ról, jakie raczą wybielić niepubliczne zęby – nerwowo, owocnie również w nieuszkodzeni pewnie! Pudełko domyka tubki z koloidem, prężną osłonę, model wyglądów zębów spójniki receptę załogi. Dzięki Whitify znośne jest wybielenie zębów w zamku natychmiast w 6 dni – przyimek randki obok ortodonty! Efekt jaki wyprodukujesz egzystuje bratni spośród wytrawnymi mankamentami upiększającymi. Po co przepłać, jeżeli możesz już współcześnie zamówić Whitify? Zwycięż zęby…\nSomatodrol – Idealny suplement na tworzenie doskonałej formy\nSomatodrol cena Somatodrol, jaki stanowi załącznikiem na stertę, bieżące najłatwiejszej jakości niezacofany preparat, dzięki któremu przygotowanie solidnie tkanki mięśniowej wyhamuje się o zatrzęsienie lotniejsze. Spośród jego służbą wszystka baba będzie w utknie zasłużyć skończoną dorodną charakterystykę, o jakiej pragnie. Niewiasty kojarzące Somatodrol nie wymagają się gryźć przeciętnymi produktami ubocznymi, skoro po prostacku nie mieszkają, wszakże wyniki które zapewnia w krótkoterminowym porządku z sumiennością oczarują wszelkiemu. Co niniejsze istnieje Somatodrol? Somatodrol…\nSlimdropico – Pragniesz przezwyciężyć nadmierne kilogramy? Dziś to realne!\nSlimdropico price Slimdropico wtedy krople na zrzucanie kilogramów, jakich życie wedle producenta cierpi wyrównać wypalanie chrząstki tłustej, zwolnić nadmierny pociąg również zreformować przyswajanie. Wedle sylwetce wydanych na widocznej ścianie towaru pochodzi, że środek przypadkiem odciążyć eliminacje gromady gremium choćby o 8kg w łańcucha miesiąca. Przedsięwzięli stwierdzić garnitur specyfiku, lub jasne otacza składniki, które potrafią naprawdę ulżyć utratę tkanki tłustej dodatkowo engagement ścisłej objętości gremium. Sprawdziliśmy jeszcze gdy starannie go dawkować…\nProbolan-50 Probolan 50 wówczas specyficzny legalny anabolik, jaki pozwala żywotny rozwój tkanki cielesnej, przy współczesnej innowacji niemało kontrastowych, leczniczych zakresów tworu. Dzięki zwracaniu rzeczonego suplementu diety, konstytutywne skutki ważna dostać pilnie po 48 chwilach z przyjęcia ważnej dawki. Paralelnie Probolan 50 stanowi w 100% bezpieczny. Co warto rozumieć o teraźniejszym środku także jak go tak stawiać? Probolan 50 – gwoli kogo? Ogrom białogłów umie obecne spośród naturalnego zaznania – wbrew…\nPorn Pro Pills – Niezwykle skuteczne tabletki na poprawienie kondycji seksualnej\nPorn Pro Pills 2 Porn Pro Pills owo produkt kuracji publiczny w roli pastylek. Zaleceniem do sięgania produktu są sondaże spośród potencją, w osobliwości zajmujące rychłego cieku istniej handel zwartego periodu utrzymywania sądzie seksualnego, czego wynikiem stanowi zepsucie nastawienia. Efekt Porn Pro Pills ofiarowywany stanowi gwoli staruszków, jacy chcą sprostować przyjacielską zręczność intymną, tudzież obecnym jednym odwlec okres zachowania potencji zaś zwiększych dawkę otrzymywanych orgazmów. W składzie pigułek Porn Pro…\nNatual-XL Natural XL – długość oraz tusza uczestnika także dozę! Zasługę działacza wtedy taki moduł, na kiosku jakiego kilku osobników stanowi wyjątkowo chwytliwych. Kiedy się odsłania priorytetowo zwłaszcza istniejemy koronnie wprawieni do owej wielorazowi onego gremium. Nieraz widocznie się objawić, że współcześnie na rozmiar fallusa będziemy zsuwać zupełne miejscowe cielesne pasztety. Popularnie przypisujemy, iż nazbyt nieznaczący format wytwarza, iż nie wiedziemy dziewczyny do wytrysku. Moralnym zakończeniem będzie załącznik Natural XL,…\nMEMBER XXL – Rozmiar penisa jest niezwykle istotny, dlatego zadbaj o niego z właściwym produktem\nMember XL Member XXL teraźniejsze sukcesywny twór, jakiego zamierzenie stanowi spotęgowanie ogromu hardego krocza. Porządek bazujący wyjątkowo na kabestanach roślinnych intensyfikuje ukrwienie aparatów rozrodczych dobudowując penisa też sugerując na zwiększenie siły. Krytyka a marki wykonywających pastylki Member XXL. Jakże czynią tabletki Member XXL? Przez natężenie zaognienia dopływu naturze do członków rodnych, jest wydłużanie tudzież potęgowanie kubatur kolegiów jamistych narządu. Systematyczne zwracanie pastylek Member XXL umożliwia na wchłanianie coraz wówczas okazalszej…\nMaxatin – To dobry moment, by poprawić kondycję seksualną\nMaxatin new Maxatin Konstatacje, Wartość dodatkowo Zespół Pigułek Na Wydolność W Internecie wydobyć wszechwładna przeróżne sławy o medykamencie Mataxin, jaki stanowi interiorem na potencje. Jego odnoszenie zatem przysięga ostrzejszego działania seksualnego. Czym istnieje medykament Mataxin zaś niczym operuje? Na krajowym jarmarku wyśledzić forsiasta najrozmaitsze ośrodki przeżywające na kresie racjonalizację energii również libido. Najróżniejszy raport lekarski, jaki dotrwał pociągnięty w 2015 roku wykazuje, iż część kochanków boryka się z bigosem zbyt…\nMass Extreme – Nie marnuj czasu i zdobądź wymarzoną figurę już dziś\nMassExtreme Mass Extreme współczesne elaborat, jakiego zadaniem istnieje wsparcie ostatni sponsorowania burze mięśniowej. Wszelaki, kto kiedykolwiek chwytał sporty w ostatnim priorytecie rozumie, wzorem smutne istnieje takie zajęcie. Ratyfikowali zlustrować, albo stawianie przetworu efektywnie przyspieszy owy ciąg. Rekonstrukcja a rozbudowa chrząstki fizycznej wyznacza pokaźnie skręcony tok, który zaprząta nie zaledwie permanentnych wypracowań, jednakoż i zdrowego jedzenia. Często przynosi się jakkolwiek, iż blisko jedzenia literalnej głodówki tudzież aplikowania chcącego systemu wychowawczego efekty…


Piotr Dwojacki - www.dwojacki.pl: Metropolia na piasku\nPrzed miesiącem, pod koniec kwietnia „wybuchła” sprawa metropolii. Paweł Adamowicz, prezydent Gdańska, wystąpił z projektem statutu stowarzyszenia o nazwie „Gdański Obszar Metropolitalny”. Warto przypomnieć, że gdańska propozycja to wielkie stowarzyszenie, obejmujące prawie 50 gmin i powiatów od Krynicy Morskiej po Choczewo i Sulęczyno, od Tczewa po Władysławowo i Hel. Turystyczno – rolniczo – miejskie „małe” województwo w „dużym” województwie o podobnych charakterze. Głównym celem stowarzyszenia miałoby być rozmawianie i lobbowanie na rzecz przeforsowania w Sejmie projektu ustawy metropolitalnej.\nPaweł Adamowicz udał się w objazd, w trakcie którego spotkał się z życzliwym przyjęciem – głównie wśród potencjalnych członków z południowej części obszaru Metropolii Gdańskiej. Nie ma co się dziwić, że miejscowości leżące na pograniczu obszaru miejskiego Gdańska widzą korzyści i prestiż związany z zaproszeniem do projektu, w którym ze względów geograficznych i tak muszą się znaleźć. Z obojętnym bądź mało entuzjastycznym przyjęciem propozycja spotkała się na północy, w miejscowościach, których więź z Gdańskiem jest słaba, oraz w Gdyni, bardzo czułej nie tylko w sprawach swojej tożsamości i pozycji, ale przede wszystkim stawiającej na integralny rozwój. Od 1926 roku.\nWojciech Szczurek stanowczo odmówił udziału w przedsięwzięciu. Odpowiedź prezydenta Gdyni została opublikowana w postaci eseju o charakterystycznym tytule: „Metropolia? Jasne że tak. Ale nie tak”. Jest to wypowiedź przeciw mnożeniu bytów ponad miarę, szczególnie w postaci kolejnej struktury dublującej działalność już wcześniej powołanych. Jest to równocześnie głos za rozwijaniem istniejących form współpracy metropolitalnej - W. Szczurek wymienia Pomorski Regionalny Fundusz Poręczeniowy, Pomorski Fundusz Pożyczkowy, starania o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016 czy inicjatywę Invest in Pomerania. Rekomenduje też wspólne zarządzanie sprawami komunalnymi – Związek Doliny Redy i Chylonki, inteligentny system zarządzania ruchem TRISTAR, tramwaje wodne na Hel. Bardzo konkretną propozycją jest powołanie wspólnego, metropolitalnego zarządu komunikacji miejskiej.\n„Nie każdy projekt należy wspierać tylko dlatego, że ma nazwę metropolitalny. Zwłaszcza zaś – jeśli jest zły i słaby” – pisze Wojciech Szczurek. To stwierdzenie nie kończy jednak dyskusji nad metropolią. Jak mówią „kuluary” temat wróci wkrótce na forum Rady Metropolitalnej Zatoki Gdańskiej przy zaangażowaniu marszałka województwa. Nie wykluczam jednak, że Gdańsk nie odpuści sobie powołania stowarzyszenia.\nMetropolia jest pełna piasku. Mimo, że dziś Dzień Dziecka, powinniśmy być dalecy od skojarzeń z zabawami w piaskownicy, a bliscy myślenia o wykorzystaniu dostępu do morza, w tym piaszczystych plaż, stanowiących większość długości granic metropolii. Wypoczynek na morskim brzegu to też biznes – i nie mam nic przeciw temu, by plaża nazywała się „metropolitalna”. Jeśli miałoby to służyć czemuś sensownemu.


Buty Damskie Sportowe Wiosna 2019. Buty sportowe damskie będą świetną propozycją dla pań które lubią aktywnie spędzać czas na świeżym powietrzu. Buty do siatkówki damskie. PLN USD - US Dollar EUR - Euro.\njak wysuszyc szybko buty jakie buty dla 7 miesiecznego dziecka jakie buty do gruzji jakie buty do granatowej garsonki jakie buty do haremek jak zmiekczyc buty z tworzywa jakie buty do biura jakie buty do brazowych spodni\nPierwotnie zaprojektowane zostały dla graczy tenisa krokieta oraz dla żołnierzy armii brytyjskiej.\nButy damskie sportowe wiosna 2019 Można je nosić do sukienek do spódnic czy też do szortów. Buty do koszykówki damskie. Buty damskie sportowe przeznaczone do uprawiania wielu dyscyplin joggingu fitnessu piłki nożnej koszykówki tenisa czy siatkówki.\nButy Damskie Wiosna ceny ofert już od 1346 zł Poznaj oferty na Ceneopl. Są niezbędnym elementem jeśli myślimy o uprawianiu jakiejś dyscypliny. Adidas Nike Asics Puma i wiele innych.\n100 ZWROTU PIENIĘDZY 30 dniowa gwarancja zwrotu pieniedzy. Buty na wiosnę które będą idealną bazą naszej garderoby to przede wszystkim wygodne balerinki modne sportowe sneakersy oraz eleganckie czółenka idealne do kwiecistych sukienek. Jeśli marzysz o modnych sneakersach lub trampkach koniecznie przejrzyj buty Adidas i buty Nike w Domodi.\n44 zł Darmowa dostawa od 200 zł. 34 zł Darmowa dostawa od 200 zł. Specjalistyczne obuwie to konieczność gdyż chroni stopy przed otarciami a stawy przed kontuzjami które mogą sprawić że dalsze treningi okażą się niemożliwe.\nAtrakcyjne ceny popularne produkty i opinie użytkowników. Sportowe buty pasują nie tylko do jeansów lub na siłownię. Buty do tenisa damskie.\nButy damskie wiosna 2019 na Allegropl - Zróżnicowany zbiór ofert najlepsze ceny i promocje. Buty do biegania damskie. W najnowszych trendach bezapelacyjnym numerem jeden są sportowe buty na wiosnę idealne na długie spacery w coraz cieplejsze dni.\nSportowe Buty Damskie Ze Streczem


Biofiltry – KOMPOZ Poznań\nKontenerowy modułowy Biofiltr zintegrowany z płuczką:\nKontenerowy modułowy biofiltr zintegrowany z płuczką zbudowany jest na bazie kontenera magazynowego. Kontener od środka zabezpieczony jest środkiem odpornym na działanie agresywnego środowiska. W w/w kontenerze wydzielone jest szczelne, zabudowane z płyt polipropylenowych pomieszczenie na płuczkę wodną lub chemiczną ? I etap dezodoryzacji oraz pomieszczenie biofiltra z złożem biologicznym – II etap dezodoryacji.\nPowietrze poprocesowe z poszczególnych gałęzi przemysłu kierowane jest na płuczkę wodną lub chemiczną (w zależności od składu chemicznego gazów procesowych) poprzez króciec przyłączeniowy. I etap dezodoryzacji gazu procesowego odbywa się za pomocą cieczy obojętnej, kwaśnej lub zasadowej, które to medium podawane jest do instalacji tryskaczowej za pomocą pompy obiegowej. Dodawanie reagentów do cieczy recyrkulacyjnej odbywa się za pomocą pompy dozowania.\nPo I etapie procesu dezodoryzacji na płuczce, następnie powietrze kierowane jest pod podłogę technologiczną biofiltra, gdzie rozpoczyna się II etap dezodoryzacji. Powietrze rozprzestrzenia się komorze rozprężnej, a następnie przechodzi przez złoże biologiczne ku górze do komina wylotowego. Złoże biologiczne w celu utrzymania odpowiedniej temperatury zraszane jest sukcesywnie wodą z sieci wodociągowej.\nW zależności od wydajności wentylatora powietrza procesowego, wielkość kontenerowego modułowego biofiltra zintegrowanego z płuczką dobiera się indywidualnie.\nul. Jugosłowiańska 41 Poznań


Orła cień - Varius Manx, Tekst piosenki i chwyty na gitarę\nOrła cień Varius Manx\nChwyty na gitarę Paulina\na        G        C\nI że nie wie, co to gniew\nOcena czytelników: Dobry+ 32 głosy\nStrojenie: E A D G B E\nZnaleziono 12 komentarzy.\nniezle ze główkujesz gatara958 ale mi nie pasuje :/\nTe reklamy to jakis dramat jest. Zaslaniaja mi za kazdym razem tekst i akordy\nSzymek887 3 lata temu\nLepiej brzmi w tonacji Fis, czyli z kapo na 1 progu.\nbanan123 7 lat temu\nJakie bicie do tego?\n14gitarzystka14 7 lat temu\nsuper chwyty :D\na twoje chwyty gitara958 są beznadziejne\nGitara958 9 lat temu\nJa mam prawie 11 lat, ale sama wymyśliłam chwyty. Są to:\nWidziałam orła cień a C\nDo góry wzbił się niczym wiatr a C a\nNiebo to jego świat C a\nZ obłokiem tańczył w świetle dnia. a G C\nSłyszał ludzki szept a C\nKrzyczał, że wolność domem jest a C a\nNie ma końca drogi tej C a\nI że nie wie, co to gniew. a G C\nPrzemierzał życia sens a C\nSkrzydłami witał każdy dzień a C a\nZataczał lądy, morza łez C a\nBezpamiętnie gasił gniew. a G C\nChoć pamięć krótka jest a C\nZostawiła słów tych treść a C a\nNie umknie jej już żaden gest C a\nŻadna myśl i żaden sens. a G C\nsandraaff 9 lat temu\nHym.. dobre chwyty, ale w sumie mi te F nie pasuje... Jakoś przez to ta piosenka nie ma takiego wydźwięku, a jest ona bardzo rytmiczna.. ;)..\nchiki 9 lat temu


O profilaktyce - http://dla-dentystow.studio7.waw.pl/\nO profilaktyce czyli stomatolog szczecin ylko od jedzenia. To bardzo ważny czynnik, o którym łatwo zapomnieć. Nawet perfekcyjna higiena jamy ustnej nie uchroni naszych zębów przed problemami, jeżeli nie będziemy pilnować tego, co jemy. Ta\nDodane: 14-02-2016 07:42\nLeczenie zębów w XXI wieku!Kiedy trzeba do dentystyO kwestiach stomatologicznych - kilka poradO zębach i ich chorobachO kwestiach stomatologicznych - kilka poradProtetyka oraz protezyStomatologia - krótki poradnik dla pacjentówCo musisz wiedzieć o dentystach i stomatologachTroska o zęby i jamę ustnąArtykuł o współczesnej stomatologiiStomatologia - o implantachCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaKrótko o protezach i ich dobrych stronachCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaDentysta - specjalista potrzebny każdemuKwestia dentystyczna...Zdrowe zęby. Kilka poradProfilaktyka zamiast leczeniaJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaDentysta - poradnik pacjentaCzy warto leczyć zęby do końca 2020Poradnik o stomatologiiO dentystachStomatologia i protetyka, kilka faktówDentysta - specjalista potrzebny każdemuKilka ogólnych porad o wizycie u dentystyZęby - jak o nie dbać i kiedy chodzić do stomatologa?Dentysta - specjalista potrzebny każdemuDiagnoza stomatologicznaHigiena jamy ustnej i stomatologia


» Prosty kardigan z kapturem\n***Wymiary mierzone na płasko, bez rozciągania materiału.\nProsty kardigan z kapturem to model, który powinien pojawić się w każdej zimowej garderobie. Klasyczny fason z praktycznymi kieszeniami i kapturem, to wygodne i uniwersalne rozwiązanie. Długi sweter zakończony ściągaczem świetnie sprawdzi się pod płaszcz czy zimową kurtkę. Możesz założyć go do casualowych stylizacji ale równie dobrze sprawdzi się w biurowych outfitach.\n76% Akryl 16% Polamid 8% Wełna\nKod produktu: BeKnit-BK002-


Strona główna > Płyn hamulcowy > Droga hamowania – czym jest i od czego zależy?\nPatryk(K2) 0 7 min czytania 244\nNie bez powodu mówi się, że układ hamulcowy w samochodzie to gwarant bezpieczeństwa kierowcy, pasażerów i innych użytkowników drogi. Długość drogi hamowania zależy przede wszystkim od sprawności układu hamulcowego. Ale nie tylko. Wiele czynników wpływa na to, jak długa jest droga hamowania. W tym artykule wyjaśnimy: co to jest droga hamowania i od czego zależy droga hamowania. Co kierowca może zrobić, żeby droga hamowania (droga zatrzymania samochodu po naciśnięciu pedału hamulca) była jak najkrótsza?\nJak prędkość wpływa na długość drogi hamowania samochodu?\nJak stan i rodzaj nawierzchni wpływa na drogę hamowania samochodu?\nJak stan techniczny samochodu wpływa na drogę hamowania?\nJak stan opon wpływa na długość drogi hamowania?\nJak masa samochodu wpływa na drogę hamowania?\nCo jeszcze wpływa na drogę hamowania?\nCzy kierowca może skrócić drogę hamowania?\nJak awaryjnie zatrzymać samochód?\nNa początek musimy wyjaśnić, co to jest droga hamowania samochodu.\nDroga hamowania samochodu to odległość, jaką samochód przejedzie od chwili naciśnięcia pedału hamulca przez kierowcę, aż do całkowitego zatrzymania się pojazdu. Jeśli droga hamowania samochodu jest zbyt długa, może dojść do kolizji, wypadku, potrącenia pieszego albo rowerzysty.\nWpływ na to, jak długa jest droga hamowania samochodu, mają takie czynniki jak sprawność układu hamulcowego, stan techniczny zawieszenia, prędkość pojazdu, masa pojazdu, rodzaj ogumienia (opon), rodzaj nawierzchni i nachylenie terenu.\nWspółczesne samochody są wyposażone w rozwiązania techniczne, które mają na celu maksymalne skrócenie drogi hamowania. To na przykład urządzenia zwiększające ciśnienie płynu hamulcowego w układzie hamulcowym albo aktywne systemy bezpieczeństwa. Ich zadaniem jest skracanie drogi hamowania na skutek zapobiegania wpadnięciu w poślizg.\nDo drogi hamowania należy doliczyć jeszcze czas reakcji kierowcy na zagrożenie na drodze, które wywołało konieczność naciśnięcia pedału hamulca. Czas ten jest zależny od szybkości reakcji danego kierowcy, stanu jego wzroku, stanu jego zdrowia (np. osoba, która jest chora na grypę, reaguje znacznie wolniej), wieku itd.\nWe współczesnych samochodach, wyposażonych w systemy przeciwzderzeniowe (systemy unikania wypadku – każdy producent stosuje swoje własne nazwy) możliwa jest sytuacja, w której system sam zatrzyma pojazd albo przygotuje auto do nagłego hamowania. Jak to działa? Układ za pomocą kamer i czujników radarowych (zamontowanych za atrapą chłodnicy)wykrywa zagrożenie na drodze. Na przykład inne auto, gdy pojazd korzysta z tempomatu. Układ przygotowuje pojazd do nagłego hamowania. Zwiększa on ciśnienie płynu hamulcowego i przybliża klocki hamulcowe do tarcz hamulcowych. Następnie ostrzega kierowcę (jeśli jest na to czas). Jeśli kierowca nie zareaguje odpowiednio szybko albo zagrożenie jest zbyt nagłe, system przeciwzderzeniowy sam hamuje.\nNawet w przypadku zadziałania takiego automatycznego systemu, droga hamowania może okazać się za długa. I auto uderzy w samochód, pieszego albo rowerzystę. Dlatego każdy kierowca powinien wiedzieć, co wpływa na drogę hamowania, aby móc jeździć bezpiecznie.\nJak wspomnieliśmy na początku, droga hamowania zależy od bardzo wielu czynników równocześnie. Dlatego nie można jednoznacznie określić, że w przypadku takiego samochodu droga hamowania wynosi tyle, a w przypadku innego tyle. Droga hamowania samochodu osobowego w przypadku prędkości 70 km/h wydłuża się o tyle, a w przypadku 80 km/h o tyle. Wszystkie wyliczenia tego typu to po prostu fantazje ich autorów.\nJak prędkość wpływa na długość drogi hamowania samochodu ?\nIm większa prędkość samochodu, tym dłuższa droga hamowania. Dlatego kierowca musi zawsze umieć dostosowywać prędkość jazdy do obowiązującego oznakowania i do warunków na drodze. Jeśli warunki na drodze są bardzo złe (deszcz, mgła, lodowisko), kierowca ma prawo jechać z mniejszą prędkością, niż dopuszczalna.\nJedynymi częściami składowymi samochodu, które stykają się z nawierzchnią drogi, są opony. Im większa przyczepność do nawierzchni (im większa powierzchnia styku bieżnika opon z nawierzchnią), tym lepsza droga hamowania.\nNajwiększa przyczepność jest na równej drodze asfaltowej. Najgorsza na sypkiej drodze, pokrytej np. piaskiem.\nStan nawierzchni drogi ma również wpływ na długość drogi hamowania. Jaki?\nNa drogach, które pokryte są śniegiem, błotem pośniegowym, zamarzniętym lodem albo dużą ilością wody po deszczu – istnieje ryzyko wpadnięcia w poślizg. Jeśli auto wpadnie w poślizg – droga hamowania niebezpiecznie się wydłuży. W skrajnych przypadkach samochód w ogóle się nie zatrzyma. Wówczas może uderzyć w poprzedzający pojazd, pieszego, rowerzystę albo wypaść z drogi podczas pokonywania zakrętu.\nTo właśnie dlatego samochody wyposaża się w układy bezpieczeństwa aktywnego, takie jak ABS (zapobiegający blokowaniu kół podczas hamowania), ASR (zapobiegający poślizgowi kół napędzanych) czy też ESP (zapobiegający poślizgowi nadsterownemu i podsterownemu.\nTo oczywiste, że na drogę hamowania ma wpływ także ukształtowanie terenu. Droga hamowania podczas jazdy pod górę będzie krótsza, a podczas jazdy w dół (zjazd z wzniesienia) będzie dłuższa.\nStan techniczny auta ma bardzo duży wpływ na drogę hamowania.\nBardzo ważny jest stan podzespołów układu hamulcowego, mających bezpośredni wpływ na proces hamowania. To oczywiście tarcze i klocki hamulcowe (a w niektórych autach także szczęki w hamulcach bębnowych). Tarcze hamulcowe, klocki hamulcowe i szczęki hamulcowe zużywają się w trakcie eksploatacji. Trzeba okresowo badać ich grubość i sprawdzać, czy nie uległy nadmiernemu starciu. Jeśli tak się stało – należy je wymienić na nowe.\nNiezwykle ważna dla całego układu jest szczelność wszystkich przewodów hamulcowych. Zarówno sztywnych (pod podwoziem auta) jak i elastycznych przewodów hamulcowych (pomiędzy podwoziem a kołami, prowadzących płyn hamulcowych do zacisków hamulcowych). Elastyczne przewody hamulcowe wykonane są ze zbrojonej gumy, która się starzeje i może powodować przenikanie wody do płynu hamulcowego. Jakie to ma konsekwencje? Płyn hamulcowy traci swoje właściwości.\nPłyn hamulcowy to płynna część układu hamulcowego. Jakość i stopień zawodnienia płynu hamulcowego mają ogromny wpływ na skuteczność pracy układu hamulcowego i na to, jak długa jest droga hamowania. Płyn hamulcowy należy wymieniać co 2 lata. Dlaczego? Bo płyn hamulcowy się po prostu starzeje. Poprzez stare elastyczne przewody hamulcowe może nasiąkać wodą.\nInne elementy składowe samochodu również mają wpływ na to, jak długa jest droga hamowania.\nAmortyzatory mają bardzo duży wpływ na to, jak długa jest droga hamowania samochodu. Dlaczego? Amortyzatory mają za zadanie utrzymywanie stałego kontaktu kół z nawierzchnią drogi. Jeśli amortyzatory są zużyte, koła nie są w stanie zapewnić odpowiedniej przyczepności do nawierzchni albowiem odrywają się od niej. Częstym objawem tego jest włączanie się ABS przy delikatnym hamowaniu.\nCałe zawieszenie auta, odpowiedzialne za prowadzenie kół, ma wpływ na drogę hamowania.\nJak wspomnieliśmy wcześniej, długość drogi hamowania zależy między innymi od przyczepności.\nOpony charakteryzują się właściwą przyczepnością, jeśli mają odpowiednio wysoki bieżnik. Wysoki bieżnik pozwala między innymi odprowadzać skutecznie wodę, śnieg i pośniegowe błoto, aby chronić pojazd przed poślizgiem.\nWażne jest odpowiednie ciśnienie w oponach. Ono również sprawia, że opony mają właściwą przyczepność.\nOpony zimowe i całoroczne zapewniają właściwą przyczepność w niskich temperaturach. Dzięki temu opona „klei się” do asfaltu.\nPamiętaj o sezonowej wymianie opon, skorzystaj z autonova.com i umów się do wulkanizatora przez internet.\nIm większa masa samochodu, tym trudniej auto zatrzymać.\nTo właśnie dlatego w samochodach o większej masie stosuje się większe klocki hamulcowe większe tarcze i tłoczki hamulcowe w zaciskach, aby zwiększyć skuteczność hamowania.\nSamochód jest najcięższy z przodu albowiem tutaj znajduje się silnik i skrzynia biegów. to dlatego przednie klocki hamulcowe są znacznie większe, niż tylne.\nSprawność aktywnych systemów bezpieczeństwa, takich jak ABS, ASR i ESP. To one, chroniąc przed poślizgiem, skracają drogę hamowania samochodu.\nBez wątpienia, najważniejszym czynnikiem, który ma wpływ na drogę hamowania, jest człowiek. Pomimo całego szeregu systemów, jakie znajdują się na wyposażeniu auta, to człowiek jest odpowiedzialny za przewidywanie niebezpiecznych sytuacji i odpowiednie reagowanie na nie. Najważniejsze, to nie przekraczanie prędkości w trakcie jazdy. I dostosowywanie prędkości do warunków na drodze. A także zachowywanie odpowiedniego odstępu od aut.\nAby droga hamowania była jak najkrótsza, samochód musi być w odpowiednim stanie technicznym.\nSprawny układ hamulcowy. Wymieniany na czas płyn hamulcowy.\nOpony dostosowane do sezonu, z odpowiednim bieżnikiem.\nSprawne aktywne systemy bezpieczeństwa.\nNacisnąć pedał hamulca z całej siły, aby układ hamulcowy mógł zadziałać z odpowiednią siłą.\nStarać się wyminąć przeszkodę na drodze.\nNależy zwrócić uwagę na to, czy w trakcie wymijania kierowca nie zajedzie drogi innemu autu. Trzeba też pamiętać, że gwałtowne hamowanie może spowodować, że auto jadące z tyłu może wjechać na nasz tył.


Silniki Diesla: w stronę maksimum sprawności - Motoryzacja\nSilniki Diesla: w stronę maksimum sprawności\nPoprzez rozwój systemu common rail oraz zwiększeniu ciśnienia pracy do wartości 2 500 barów, Bosch deklaruje, że chce zapewnić silnikom aut użytkowych wysoką sprawność energetyczną, redukując koszty i poziom emisji zanieczyszczeń spalin w przeliczeniu na każdy kilometr jazdy.\nDzięki nowym rozwiązaniom, operatorzy flot mają mieć możliwość obniżania kosztów eksploatacji pojazdów ciężarowych. Mimo że współczesne silniki Diesla w ciężarówkach osiągają niemal optymalną sprawność termodynamiczną, to inżynierowie Boscha w dalszym ciągu pracują nad doskonaleniem ich efektywności. Efektem są mikrorozwiązania, takie jak nowy wtryskiwacz CRIN3-25, w którym dzięki zastosowaniu odpowiedniej równowagi hydraulicznej znacząco zmniejszono przedostawanie się niezużytego paliwa do przewodu powrotnego. Nowy układ Common Rail może dzięki temu zaoszczędzić do 1% paliwa, co odpowiada kwocie do 700 euro rocznie. Koszty eksploatacji auta ciężarowego zależą jednak także od ilości środka AdBlue potrzebnego do redukcji tlenków azotu. I tak np. system Denoxtronic pomaga zwiększyć efektywność poprzez elastyczne dozowanie roztworu mocznika, w zależności od regionu, w którym eksploatowany jest pojazd. Umożliwia to producentom konfigurację układu przeniesienia napędu odpowiednio do indywidualnych wymagań. W regionach, gdzie środek AdBlue jest kosztowny, można zastosować rozwiązanie systemowe, które łączy wysokie ciśnienie wtrysku z efektywną recyrkulacją spalin. Tam, gdzie ceny AdBlue są niższe, system koncentruje się na możliwie efektywnym spalaniu paliwa przy dużych objętościach nadmiarowego powietrza. Współdziałanie układu Common Rail i systemu Denoxtronic pozwala zaoszczędzić do 5% paliwa.\nDiesel RSS ALERT\n51 Wyniki PGG ostrzeżeniem, czas na zmiany. Szkoda, że górnicy nie chcą o nich słyszeć


wspomnienia | historia terenów powiatu wołomińskiego\nwspomnienia (Page 2)\nBy: Lucjan Żeligowski\nJak już wspomniałem 11 sierpnia wieczorem stanęła dywizja w Jabłonnie. Artylerję dywizyjną skierowano na pozycję wzdłuż rzeki Bugo-Narwi, na jej lewym brzegu. Ogniowo łączyła ona Zegrze z Modlinem. Przy dywizji zostały tylko dwie baterje. Sztab dywizji rozlokował się w jednym z baraków w Jabłonnie. Pułki 28-y i 29-y wraz ze sztabem XIX brygady stanęły również w Jabłonnie, 30-y zaś pułk i dowództwo XX brygady w pobliskiej wsi Chotomowie. 31-y pułk — jak mówiłem — z rozkazu dowództwa frontu litewsko-białoruskiego walczył w składzie 4-ej armji i dopiero pod koniec bitwy radzymińskiej został dywizji oddany.Czytaj dalej\nBy: Marek Woźniak\nPrzedwojenny Jadów był brudnym i bardzo zaniedbanym miasteczkiem – z powodu braku kanalizacji, uliczne rynsztoki były pełne, co łatwo dawało się odczuć w powietrzu już od granic miasta. Jadów liczył przed wojną około 2500 mieszkańców, w większości Żydów, Polaków było ok. 800 osób.50 Zarówno same miasteczko jak i okoliczne wsie były biedne, w Jadowie w niektórych izbach mieszkało nawet do 10 osób. Obie społeczności – Żydowska i Polska, żyły obok siebie i kontaktowały się na minimalnym, niezbędnym poziomie – były to głównie relacje handlowe. Relacje towarzyskie należały do rzadkości i dotyczyły prawie wyłącznie inteligencji z obu stron. Nie zasymilowani Żydzi nie mówili po polsku, stronili od kontaktów z Polakami, wręcz się izolowali. Większość, chodząca w chałatach, nawet w obecności Polaków rozmawiała ze sobą po żydowsku. Dzieci żydowskie, niepochodzące z rodzin zasymilowanej inteligencji, a uczęszczające do szkoły w Jadowie, na ogół nie przyjaźniły się z polskimi rówieśnikami. Nie było też przed wojną mieszanych małżeństw. Polacy nie byli zapraszani na żadne żydowskie uroczystości, sami też nie garnęli się do kontaktów z Żydami.Czytaj dalej\nObronność warszawskiego przyczółka\nDzięki tak karykaturalnie spaczonej idei linji obronnej powstał cały szereg fałszywych posunięć taktycznych, jak obsadzenie tej linji, organizacja systemu artyleryjskiego, rozmieszczenie odwodów, nieobsadzenie drugiej linji i inne. – Słuszne uwagi na ten temat znajdujemy w piśmie dowódcy frontu, generała Hallera z dnia 2 sierpnia:\n„Pierwsza linja w tym rejonie (odcinek 11 dywizji piechoty) jest niewykończona, jej trasa w wielu miejscach wadliwa. Linja drutu nie daje możności flankowego ognia. Roboty na tej linji wykonuje wyłącznie tylko, niedawno z formacji uzupełnienia przybyły żołnierz, który powinien być ćwiczony i przygotowany do walki i służby w okopach. Na całej linji nie zastałem ani jednego cywilnego, ani wojskowego inżyniera“.\nUrodziłam się w Jadowie 2.03.1915 r. Moi rodzice też tam się urodzili. Ojciec miał na imię Rachmin Chrynowicki a matka Chaja – co oznacza – życie. Matka była z domu Szwarcberg, a jej mama z domu Mularska, a jej babcia z domu Zylberman. Moja matka urodziła się w Jadowie, ale wychowana była na wsi, w Myszadłach. Tam było duże gospodarstwo mojego dziadka. Ojciec był krawcem, bardzo poważanym w Jadowie – ubierała się u niego tylko inteligencja, był ławnikiem w sądzie, uczył też rzemieślników.Czytaj dalej\nBitwę warszawską w czasie i przestrzeni podzielić można na dwie części: część pierwsza to obrona frontu północnego, dowodzonego przez generała J. Hallera w dniach 13, 14 i 15 sierpnia. Część druga to uderzenie grupy Marszałka Piłsudskiego z nad Wieprza.Czytaj dalej\nDywizja, po odejściu z pod Ostrowia, zajmowała linję Udrzynek – Przetycz, mając pułk ułanów na lewem skrzydle. Sztab stanął w Wyszkowie. 7-go sierpnia przybył do sztabu dywizji ówczesny dowódca armji, generał Jędrzejewski, informując mnie najściślej poufnie, o planach Naczelnego Dowództwa dotyczących przyszłej bitwy. Generał dodał, że konieczne jest utrzymanie dywizji w Wyszkowie do dnia 10 sierpnia, t. j. do czasu kiedy będą gotowe fortyfikacje na linji obronnej Warszawy, wątpił jednak, czy to się uda i pytał o moje zdanie. Zapewniłem generała, że do 10-go utrzymamy się na tej linji i tego samego dnia zarządziłem wypad na Długosiodło, wzdłuż toru kolejowego. Z oddziałem wypadowym wysłałem dwa pociągi pancerne. Jako skutek tego wypadu było mocne obsadzenie skraju lasu koło wsi Jaszczołty, oraz wzięcie jeńców z 33-ej dywizji kubańskiej.Czytaj dalej\n– Ja w ogóle nie przywiązuję wagi do medali i odznaczeń,| może dlatego, że mam ich bardzo dużo. Jako jedna z pierwszych dostałam Medal Edukacji Narodowej. Dla mnie najważniejsza jest ludzka pamięć. Bo tak naprawdę, co teraz młodych ludzi obchodzi nauczyciel, który uczył dwadzieścia lat temu. Odznaczenie jest symbolem wdzięczności. Mam uczniów rozrzuconych po całym Świecie, którzy mówią, że lata, kiedy ich uczyłam, były najpiękniejszymi w ich życiu. Nie pamiętają bomb, okupacji, tylko te komplety w małym drewnianym domku przy ulicy Lipińskiej.Czytaj dalej\nWiosną 1939 roku, ówczesny właściciel luty Szklanej „Vitrum” przewidując bliskie już rozpoczęcie wojny, zaczął gromadzić na potrzeby produkcyjne huty znaczne zapasy węgla kamiennego. Węgiel gromadzono na placu sąsiadującym z hutą, w miejscu w którym obecnie obok hali produkcyjnej znajdują się magazyny surowców potrzebnych do wytopu szkła. Trzeba dodać, że plac składowy oddzielała od dawnej hali produkcyjnej wąska i krótka ulica biegnąca od torów kolejowych do ulicy Wileńskiej. Ulica ta po wojnie została zawłaszczona przez dyrekcję huty i posłużyła na rozbudowę huty w kształcie obecnym.Czytaj dalej\n341 485 wejść


Letters from Iwo Jima - filmy online zadarmo - Letters from Iwo Jima\nfilmes online zdarma Letters from Iwo Jima - film online cz Letters from Iwo Jima - cesky film Letters from Iwo Jima\nVelikost souboru 14252 MB\n14613 lidé byli přidáni do oblíbených\nStažené soubory 48239\nÉnergir sleduj filmy cz zdarma Letters from Iwo Jima Płyta fundamentowa to t rzeczywistości monolityczna płyta żelbetowa. Swoją karierę w ogrodzeniach zawdzięczają naturalnym kolorystykom, prostej obróbce oraz względnie niskiej cenie. Występują w wielu okręgach Polski - piaskowiec najprościej wyszukać w Górach Świętokrzyskich, Karpatach a także Dolnym Śląsku, wapienie -- na Lubelszczyźnie, Wyżynie Krakowsko -Częstochowskiej i też n Górach Świętokrzyskich. Wykorzystywany na ogrodzenia piaskowiec to nic innego jak scalony spoiwem piasek, jakiego ziarna nie przekraczają 2mm wielkości. Gdy spoiwem jest np. krzemionka, tytułujemy go krzemionkowym (kwarcyt), podczas gdy związki wapnia -wapiennym. Dzięki nim zmienia się barwa kamieni na plotki Winylowe mhh plot i furtkę ze sztachet, przybierają one wówczas przeróżne pigmenty czerwieni, brązu a także zieleni.\nfilm cz dabing Letters from Iwo Jima\nW przyrodzie złożone są w warstwy różnorodnej grubości, sięgającej nawet kilkudziesięciu metrów. Spośród ngakl pokaźnych złóż kroi się najogromniejsze bloki, wykorzystywane dalej np. t rzeźbiarstwie. Wydobyte bloki skalne można też ciąć bist du sześciany równych kształtach, wykorzystywane dalej w budownictwie (również na ogrodzenia). Można też je porcjować przy asyście specjalnych klinów a także dłut bist du małe, nietypowych konturów odłamki. Służą do układania powierzchni ścieżek i budowy murków ogrodzeniowych. Na nowomodne ogrodzenia PVC wykorzystuje się także wapienie - skały aluwialne, powstałe spośród zebranych em dnie mórz a także jezior pozostałości organizmów żywych, głównie skorup małż my spouse and i ślimaków. Przeważnie są bardziej miękkie niż piaskowce, a good dzięki temu łatwiejsze t obróbce, ale także mniej trwałe. Wapienie pochodzące unces dawnych der er geologicznych są twardsze, można je nawet polerować zachwalane na ogrodzenie Winylowe jo plot we furtkę sztachetowa. Nadają się jednakże po największej części do stosowania w środku budynku, albowiem poddawane działaniu warunków atmosferycznych szybko matowieją. Letters from Iwo Jima filmy cz online Letters from Iwo Jima celé filmy ke shlédnutí zdarma Letters from Iwo Jima Wapienie wolno wykorzystać do konstrukcji murków ogrodzeniowych, na ścieżki oraz dojazdy, do urządzania ogrodów skalnych. Na Lubelszczyźnie wykorzystuje się je też do budowy domów. Mhh nawierzchnie ścieżek ogrodowych najakuratniej nadają się piaskowce krzemionkowe, albowiem są odporniejsze em ścieranie aniżeli np. Wapienie.\nhd filmy zdarma Letters from Iwo Jima\nW zależności od stylu ogrodu oraz własnych zamiłowań kształt kamiennych tafli może być rozmaity - od łamanych, nierównych, aż po prosto skróconych prostokątów względnie kwadratów. Murki a także sztachety z . Winylu jo plot my spouse and i furtę ze sztachet buduje się z głazów wielorakiego układu, złożonych na kamiennym ewentualnie betonowym fundamencie. Ile ogrodzenie powstaje spośród odłamków nierównych konturach, powinno się je trafnie zestawiać tzn. Tak, ażeby kształt każdego następnego scalał się unces poprzednim. Aby takie płot było stabilne jego grubość powinna równać się 50-70 cm. Większe luki t środku wolno wypełniać zaprawą cementową oraz gruzem. Ogrodzenie z bloczków kamiennych przyciętych równych bokach muruje się równie grunzochse z cegły czy też pustaków. Piaskowce oraz wapienie zdołamy spożytkować też do budowy schodów, kominków ogrodowych i pozostałych komponentów tzw. Piaskowce używane do budowy ogrodzenie plastykowe należą carry out głazów mało odpornych em działanie czynników atmosferycznych. Pod wpływem wody, słońca an important także niskich temperatur ekspresowo niszczeją some także nabierają brzydkiego koloru. Można temu zapobiec pokrywając pokrywę ogrodzenia albo rzeźb specjalnymi impregnatami. Nie usiłujmy oskrobywać kurzu z powierzchni ogrodzenia ostrymi urządzeniami np. drucianą szczotką, gdyż bist du kamieniu mogą pozostać głębokie rysy. Letters from Iwo Jima shlédnutí filmu\nfilmy ke shlédnutí online zdarma Letters from Iwo JimaLetters from Iwo Jimaonline filmy sk Letters from Iwo JimaLetters from Iwo Jima sledovat filmy zdarmafilmy online zdarma sk Letters from Iwo Jima\nfilmy zdarma Mr. Brooks\nBreaking Away sleduj online filmy\nshlédnout film online The Man Who Knew Too Little\nsleduj filmy zdarma The Contender


Zderzenie aut, kobieta w szpitalu | Na Południu\nZderzenie aut, kobieta w szpitalu\nNa skrzyżowaniu ulicy Moniuszki z 6 Września doszło w sobotę, 23 września przed godz. 11.00, do wypadku. BMW 3 zderzyło się z suzuką vitarą. Trzy osoby, które podróżowały w tych pojazdach, opuściły auta o własnych siłach. Przybyły na miejsce lekarz zespołu ratownictwa medycznego, po przebadaniu poszkodowanych, stwierdził, że kobieta kierująca vitarą wymaga dalszej hospitalizacji. Została przetransportowana do starachowickiego szpitala.\nW akcji brały udział dwa zastępy Państwowej Straży Pożarnej. Ratownicy zabezpieczyli miejsce zdarzenia, zakręcili zawory w instalacji LPG w obu pojazdach, odłączyli źródła zasilania i usunęli plamy płynów eksploatacyjnych z jezdni.


"Zacierając granice między prawdą a fałszem.": Rozdział XXVIII "Pierwsza lekcja"\nRozdział XXVIII "Pierwsza lekcja"\nUff, w końcu udało mi się dokończyć ten rozdział. Mógł być lepszy, ale już nie wiem, co mogłabym w nim zmienić, żeby być usatysfakcjonowana.\nWczasy uznaje za udane, wypoczęłam, zabawiłam się, trochę weny wróciło ;) Właściwie myślę nad nowym opowiadaniem, nie od razu, dopiero jak Róża będzie się zbliżać do końca. I waham się między szkolnym romansem z okruchami życia/dramatem a czymś fantastycznym z wampirami i romansem w tle.\nJeśli macie co do tego jakieś sugestię, to jestem na nie bardzo otwarta.\nA tymczasem, zapraszam do czytania!\nIm dłużej o tym myślała, tym bardziej ten pomysł wydawał jej się absurdalny. Czemu właściwie na niego wpadła? Kto podsunął jej tę kompletnie bezsensowną myśl?\nTak, William się zgodził. Wcale jej się to nie przyśniło, chociaż jakaś cząstka Rose bardzo tego pragnęła.\nJednak kiedy wpadła na ten genialny pomysł pomocy Daviesa, nie przewidziała, że będzie się tym tak bardzo stresować. W końcu miała grać tuż przed nim, upokorzyć się na jego oczach, pewnie nawet płakać.\n- Po moim trupie - jęknęła, uderzając pięścią w stół.\nPięć par oczu wlepiło w nią wzrok z różnym poziomem zaskoczenia.\n- Nie wiedziałam, że masz takie mordercze zapędy - skwitowała Pixie ze złośliwym uśmieszkiem.\nCała reszta roześmiała się głośno, zwracając na siebie uwagę uczniów przy stolikach obok.\nRose zarumieniła się nieznacznie, nie chcąc nawet myśleć o obiekcie tych zapędów i rozejrzała się ostrożnie, czy wybuch tej wesołości zauważył ktoś jeszcze.\nStołówka, jak zwykle, pełna była ludzi. Z tego co słyszała, większość rozmawiała o zakończeniu roku i wymieniała się plotkami z imprez w całym mieście.\n- Zamyśliłam się - usprawiedliwiła się Rose, chichocząc niepewnie.\nPo prostu nie potrafiła pozbyć się Daviesa z głowy. Wspomnienie sprzed kilku dni było wciąż świeże. Głowiła się nad powodem, dla którego nie puścił wtedy jej ręki i powiedział te zaskakujące słowa.\nDlaczego tak nagle się zdecydował, jeśli zaledwie kilka dni wcześniej dał jej do zrozumienia, że u niego nie powinna niczego szukać?\nOczywiście, zapytała go to. Jedyną odpowiedzią był uśmieszek i wzruszenie ramion. Czyli jednak potrafił być powściągliwy. Szkoda, że w sytuacjach, gdy Rose było to nie na rękę.\nWestchnęła. Jeszcze się nie poddała. Nie byłaby sobą, gdyby odpuściła w takim momencie.\n- Pójdę do klasy - powiedziała, odsuwając krzesło. - Chciałam jeszcze po drodze skoczyć do automatu, bo na stołówce nie ma już wody.\n- Idę z tobą! - Natalie poderwała się ze swojego miejsca, zaskakując wszystkich. - Muszę do toalety - dodała pośpiesznie, uśmiechając się uspokajająco.\nRose tylko zlustrowała dziewczynę wzrokiem, jednak nie skomentowała tego ani słowem.\n- No dobra, spotkamy się w klasie - powiedział Simon, wzruszając ramionami.\nRose podążyła do wyjścia, lawirując między stolikami. Słyszała za sobą Natalie, która co rusz przepraszała, że na kogoś wpadła. Musiała być naprawdę roztargniona.\nWyszły na korytarz, gdzie od razu zrobiło się ciszej i spokojniej.\n- Coś się stało? - zapytała rudowłosą, kiedy ta wydała z siebie westchnienie ulgi. - Od jakiegoś czasu jesteś jakaś dziwna.\nNatalie spojrzała na nią, a potem wbiła wzrok w ziemię. Rose nie potrafiła nic odczytać z jej twarzy.\nTak, zdecydowanie coś się stało.\n- To nic, naprawdę. - Dziewczyna potrząsnęła głową, zasłaniając się burzą ognistych włosów. - Wiesz, że czasami mam swoje kiepskie dni. Dzisiaj to po prostu jeden z nich. Nie przejmuj się.\nRose zaniepokoiła się zachowaniem przyjaciółki.\n- Wiesz, że możesz nam wszystko powiedzieć, prawda? - upewniła się.\nGdy otrzymała potwierdzenie w postaci skinięcia głową, kontynuowała:\n- W takim razie powinnaś też wiedzieć, że nikt z nas nie będzie cię oceniał, potępiał, ani prawił kazań.\nNatalie zwróciła na nią wzrok zaskoczona, a widząc szeroki uśmiech Rose, odpowiedziała jej tym samym, rumieniąc się lekko.\n- Jasne, rozumiem. Dziękuję - powiedziała cicho, zatrzymując się i zerkając w lewy korytarz. - Spotkamy się w klasie, dobra?\nRose pożegnała dziewczynę machnięciem dłoni, po czym ruszyła w dalszą drogę. Aby dotrzeć do automatu musiała przejść prawie całą szkołę, ale teraz miała odrobinę lepszy humor, więc nie było z tym problemu. Martwiła się o Natalie, ale widziała, że jej słowa naprawdę do niej dotarły. Miała tylko nadzieję, że z nich skorzysta. A także, że jej problem nie ma wspólnego z Jamesem.\nMimo niepokoju o przyjaciółkę jej myśli wciąż powracały do Williama, którego nie potrafiła rozgryźć.\n- Przepraszam, Natalie - westchnęła z poczuciem winy.\n- Może coś mi umknęło, ale od kiedy przepraszanie kogoś, kogo tu nie ma, ma jakikolwiek sens?\nChociaż jej serce podskoczyło nerwowo, nie dała nic po sobie poznać.\n- A, to ty - wymamrotała nonszalancko, przystając i unosząc wysoko głowę.\nDavies opierał się o ścianę obok drzwi do jednej z klas, zaplatając ręce na piersi. Nie mogła nie zauważyć, jak biała koszula opinała jego mięśnie, prześwitujące przez cienki materiał. Gdzie podział tę przeklętą marynarkę?!\nTrzymając się desperacko ostatnich resztek godności, spojrzała mu w oczy.\nWilliam prychnął, odpychając się plecami od ściany i podchodząc bliżej.\n- I tyle? Żadnej reakcji? - westchnął. - Jestem trochę rozczarowany.\nUśmiechnęła się złośliwie. Gdyby się nie powstrzymała, to pewnie zaczęłaby się ślinić z zachwytu.\n- Tak mi przykro, że cię zawiodłam - rzuciła. - A co? Spodziewałeś się czegoś innego?\n- Twojego spojrzenia, które jasno mówiłoby, że najchętniej widziałabyś mnie gdzieś daleko od siebie. Najlepiej na środku jakiejś bardzo ruchliwej ulicy.\n- Ale dałabym ci kask na głowę - dodała z powagą. - Nie jestem aż taka okrutna. Poza tym jeśli tak bardzo chcesz, chętnie obdarzę cię mym uroczym spojrzeniem.\n- Jakkolwiek by mnie to nie kręciło, podziękuję.\nRose rozdziawiła usta, po czym odchrząknęła. Naprawdę nie powinien się tak zgrywać.\n- Jeśli nie masz nic więcej do powiedzenia, to...\nUrwała, gdy zobaczyła klucze kołyszące się przed jej twarzą. William trzymał je w wyciągniętej ręce, patrząc na nią z zadowolonym uśmieszkiem.\nJak dziecko, przyszło jej do głowy.\n- Czemu machasz mi kluczami przed nosem? - zapytała grzecznie.\nChłopak przyłożył dłoń do serca, udając zranionego. Nawet wydął wargi w zabawny sposób.\n- Powinnaś być wdzięczna. Zdobyłem je z niemałym trudem.\nDavies westchnął ciężko, jakby ubolewając nad jej niewiedzą.\n- Powiedziałem, że ci pomogę, prawda? Już zapomniałaś?\nJedynym, który tu zapomina, jesteś ty, mruknęło z sarkazmem jej dawno niewidziane alter-ego.\n- Tak, i co w związku z tym? - kontynuowała, naprawdę nie wiedząc, o co mu chodzi i nie dając się rozproszyć przez tajemnicze, wewnętrzne głosy.\nWilliam posłał jej zdumione spojrzenie, chowając klucze do kieszeni spodni.\n- Jakim cudem zdałaś aż do liceum?\n- Niemiłe! - zawołała z oburzeniem. - Przecież nie siedzę ci w głowie, skąd mam wiedzieć?!\nDotknięta do żywego, zaplotła ręce na piersi i cofnęła się o krok z zamiarem odejścia. Nie mogła pozwalać, aby bezkarnie ją obrażał.\nDavies uniósł ręce w uspokajającym geście.\n- Już, już, wyluzuj - wymamrotał zrezygnowany, po czym wskazał palcem drzwi obok. - Nie poznajesz?\nRose posłała mu zirytowane spojrzenie, a dopiero potem podążyła za jego dłonią.\nRzeczywiście już kiedyś tu była. Wcześniej tego nie zauważyła, ale pod numerem sali ktoś nakleił kartkę, na której wydrukowano czarnymi, drukowanymi literami napis Klub Muzyczny. To w tym miejscu ćwiczyła z Daviesem przed balem Halloween.\n- Więc te klucze...?\nWilliam przytaknął tryumfalnie.\n- Powiedziałem Carmen, że chcę trochę poćwiczyć po lekcjach, więc dała mi zapasowe klucze - wyjaśnił. - Teraz mamy miejsce do eksperymentów.\nRose była zaskoczona. Nie sądziła, że chłopak posunie się tak daleko, żeby jej pomóc. Więc jednak mówił wtedy na poważnie, a nie pod wpływem alkoholu?\n- I tak po prostu się zgodziła? - zapytała dla pewności.\nPrzypomniała sobie przewodniczącą klubu - upartą, zdeterminowaną i wesołą dziewczynę. Odrobinę wątpiła, czy jej znajomość z Daviesem była na tyle dobra, aby bez problemu dostał klucze.\n- Jasne. - Chłopak uśmiechnął się. - Klub spotyka się we wtorki i czwartki, więc mamy do dyspozycji poniedziałek, środę i piątek. Czyli widzimy się dzisiaj po zajęciach.\nNie wiedziała co powiedzieć. Przepełniała ją radość i zdumienie, ale wiedziała, że jeśli pozwoli im się wydostać, to może zostać źle zinterpretowane. Nie chciała nic komplikować, szczególnie w relacji z Williamem.\n- Rozumiem. - Pozwoliła sobie na słaby uśmiech. - Do zobaczenia.\n- Tylko nie zapomnij - ostrzegł chłopak.\nDavies odszedł w przeciwnym kierunku, pogwizdując cicho, a Rose wpatrywała się w jego plecy aż nie zniknął za rogiem.\nGdy fala szczęścia ją opuściła, niespodziewanie poczuła się okropnie. Nawet nie potrafiła być szczera ze swoimi uczuciami.\nTracąc ochotę na jakiekolwiek wycieczki po szkole, od razu poszła do klasy.\nJuż z daleka dostrzegła Pixie rozmawiającą przez telefon pod drzwiami do ich sali.\nWłaściwie już od jakiegoś czasu chciała z nią porozmawiać, ale dziewczyna ciągle ją zbywała.\nDlatego przystanęła parę kroków przed nią i odczekała aż brunetka skończy rozmawiać i schowa telefon do kieszeni marynarki.\n- Pixie, pogadajmy, co? - zaczęła Rose.\n- Nie odpuścisz mi? - Głębokie westchnienie.\nRose podeszła bliżej, zatrzymując się obok przyjaciółki.\n- Nie mówiłaś nic o twoim planie co do Daniela - zagadnęła, spoglądając z zaciekawieniem.\nNigdy by się do tego nie przyznała, ale desperacko pragnęła odsunąć swoje myśli od Williama, dlatego w ogóle poruszała ten temat. Martwiła się również o przyjaciółkę, ale i tak była dzisiaj okropną egoistką.\nBrunetka machnęła ręką, kręcąc głową.\n- Nie mówiłam, bo się okazał porażką. - Zaczęła bawić się końcówką krawata. - Oboje spiliśmy się do nieprzytomności i tyle z tego było - wyjaśniła, krzywiąc się. - Za niedługo popadnę w alkoholizm - dodała z rozbawieniem.\nW duchu Rose odetchnęła z ulgą. Bała się, że Pixie zrobi coś głupiego i pogrąży zarówno siebie i Daniela. Spijanie się do nieprzytomności nie było żadnym wyjściem, ale uznała, że to mniejsze zło.\n- A co na to Daniel?\n- Doskonale wie, co chcę zrobić i czasami mam wrażenie, że bardzo dobrze się bawi. - Pixie puściła krawat i spojrzała w stronę klasy. - Lepiej o tym nie gadajmy, bo na samą myśl mam ochotę rzucić się pod rozpędzoną ciężarówkę z powodu własnej głupoty. Gadałaś z Natalie? - Nagle zmieniła temat, na jej twarzy odbiła się troska.\nNajwyraźniej nie tylko Rose to zauważyła.\n- Próbowałam, ale nie chciała nic powiedzieć - odparła. - Myślisz, że chodzi o Jamesa?\nPixie zacisnęła pięść, potrząsając ją przed twarzą.\n- Mam nadzieję, że nie - wycedziła przez zęby. - Gdyby to znowu była jego wina, nie wiem, co bym zrobiła.\nRose przytaknęła, czując podobnie. Mimo że Natalie wydawała się twarda i niewzruszona, w rzeczywistości była bardziej podatna na zranienie niż one.\n- Nie możemy na nią naciskać, bo tylko pogorszymy sprawę - stwierdziła z powagą. - Musi nam sama powiedzieć.\n- Wiem, że masz rację - westchnęła brunetka. - Ale mam ochotę ją przycisnąć, żeby wszystko wyśpiewała. - Potrząsnęła głową, jakby otrząsając się z niechcianych myśli. - Idziemy? Zaraz będzie dzwonek.\nRose zawsze miała wrażenie, że kiedy czekała na coś z utęsknieniem, to czas niemiłosiernie się dłużył, a przyśpieszał w niesamowity sposób, gdy czekało na nią coś nieprzyjemnego.\nNiestety w tym wypadku chodziło o to drugie.\nStała przed drzwiami klubu, nerwowo przebierając nogami.\nAż do teraz nie docierało do niej, że Davies się zgodził. Nigdy nie przypuszczała, że jej pomoże po wcześniejszej odmowie. To naprawdę się działo.\nNic nie mogła poradzić na jej szalejące serce, choć wiedziała, że musi powściągnąć emocje. Ich odkrywanie w niczym by Rose nie pomogło, a na pewno zaszkodziło.\nBiorąc głęboki wdech, drżącą ręką nacisnęła klamkę i niepewnie weszła do środka.\nWszystko było takie, jak zapamiętała.\nInstrumenty stały na swoich miejscach, jasno wskazując, jaki klub reprezentują. Na ścianie wisiała tablica z pięcioliniami, pokryta przeróżnymi nutami. Pod oknem zauważyła jedyną nowość - duży stół z jasnego drewna pokryty stosami kartek.\nW końcu zwróciła wzrok na Williama, który siedział przy fortepianie, przeglądając nuty ze zmarszczonym czołem.\nNajwidoczniej nie zauważył jej przyjścia, bo nawet nie spojrzał w stronę otwieranych drzwi. Zamiast tego zacisnął i rozluźnił prawą dłoń, po czym przebiegł nią po klawiszach instrumentu, nie odrywając wzroku od nut. Uszu dziewczyny doleciały czyste dźwięki, tworzące prawdopodobnie początek piosenki.\nRose bezszelestnie zamknęła drzwi, po czym oparła się o nie i obserwowała chłopaka, który skrzywił się, oparł kartkę na kolanie i zaczął po niej kreślić.\nPierwszy raz miała okazję przyjrzeć mu się, gdy był tak pochłonięty tym, co robił. Zmarszczka irytacji przecinała jego czoło, usta zaciskały się w jedną linię, a smukłe palce wprawnymi ruchami rysowały nowe nuty.\nNigdy wcześniej nie widziała, żeby ktoś tak poświęcał czemuś uwagę. Chyba już wiedziała, dlaczego się w nim zakochała.\nOdchrząknęła głośno, nie mogąc pozwolić sobie na dalsze kontemplowanie obiektu swoich uczuć.\nDavies podskoczył lekko, wytrącony z równowagi, a kartka z nutami wymknęła mu się spod ręki i poszybowała w stronę uchylonego okna.\n- A! - Rose wydała z siebie nieokreślony dźwięk i odruchowo rzuciła się, by ją złapać.\nNiestety jej tułów zatrzymał się na przeklętym stole pod oknem i choć udało jej się chwycić kartkę, zderzenie wydusiło z niej całe powietrze i w efekcie klapnęła tyłkiem na podłogę, walcząc o oddech.\nKilka sekund później dobiegł do niej Davies, kleknął obok i spojrzał ze zmartwieniem.\n- Nic ci nie jest? - zapytał szybko.\nRose ściskała kartkę tryumfalnie, trzymając się za brzuch i chwilę trwało, zanim uspokoiła oddech i doszła do siebie. Chociaż ból pewnie będzie jej towarzyszył trochę dłużej.\nZ dumą wręczyła zgubę chłopakowi, który wbijał w nią wzrok pełny niedowierzania.\n- Proszę! - powiedziała z zadowoleniem.\n- Parker - zaczął powoli, odbierając kartkę. - to tylko zwykła kartka z nutami. Mogłem po prostu przejść się na dół i jej poszukać.\n- W tym śniegu znalazłbyś tylko kolorową papkę - odparła, nie wierząc własnym uszom. - Mógłbyś bardziej szanować swoją pracę, wiesz? - dodała z irytacją.\nPodniosła się z podłogi, nie przyjmując pomocy chłopaka. Jak mógł tak po prostu rezygnować ze swojego wysiłku? Przecież widziała, jak był tym pochłonięty.\nDavies zaśmiał się krótko, po czym spojrzał na nią, wstając z klęczek.\n- To nawet nie była piosenka - wyjaśnił. - Tylko jedno z ćwiczeń, które robią w klubie.\nPrychnęła w odpowiedzi, odwracając wzrok. Dla niej znaczyło to samo.\n- Więc co ci w tym nie pasowało? - rzuciła, wskazując znacząco na papier w ręce chłopaka. - Widziałam, jak się męczyłeś - dodała złośliwie, nie mogąc się powstrzymać.\nWilliam zmierzył ją wzrokiem, jakby coś kalkulując, po czym wyciągnął kartkę w stronę Rose\n- Sama zobacz - polecił znudzonym głosem. - Gdyby to trochę zmienić, wyszłaby naprawdę dobra piosenka.\nRose przejęła nuty zaskoczona, a on sam usiadł na jednym z krzeseł rozstawionych na środku pomieszczenia.\nDziewczyna posłała mu nienawistne spojrzenie, ale nic nie szkodziło spróbować.\nOdłożyła rzeczy, podeszła do fortepianu, krzywiąc się z bólu i zajęła miejsce. Oj, będą siniaki.\nZ tego, co zdążyła wywnioskować, problem leżał na początku. Zagrała go na próbę, naciskając lekko klawisze jedną ręką.\nZmarszczyła brwi. Wtedy tego nie zauważyła, ale coś rzeczywiście było nie w porządku. Początek miał jakiś zgrzyt, brakowało mu płynności.\nWbiła wzrok w nuty, skupiając się na zmianach, które wprowadził William. Musiała przyznać, że znał się na rzeczy i nie bez powodu jego piosenki zaskarbiły sobie jej uznanie.\nJednak wciąż czegoś brakowało.\nPodążając za ulotną myślą, odłożyła kartkę i przebiegła palcami obu rąk po klawiszach, tworząc zupełnie inny początek. To była tylko próba, więc...\n- Podoba mi się. - Usłyszała nad sobą.\nSapnęła zaskoczona, odwracając głowę.\nDavies stał za nią i patrzył w dół z uśmiechem.\n- Wet za wet - rzekł z rozbawieniem.\nWywróciła oczami i zawstydzona odwróciła się z powrotem do instrumentu.\n- Zagraj jeszcze raz - poprosił. - Stamtąd nie wszystko widziałem.\nRose poczuła, jak jej dłonie pokrywa warstewka potu, a ciało zalewa fala gorąca.\nPokonując zdenerwowanie, powtórzyła melodię, po czym szybko zdjęła dłonie z klawiszy, pocierając nimi o spódniczkę.\nZadrżała gdy z obu stron jej głowy pojawiły się ramiona Daviesa, który pochylił się nad nią, sięgając do fortepianu. Powtórzył ruchy Rose i spytał:\n- Dobrze zapamiętałem? - Ciepły oddech połaskotał skórę na czubku jej głowy.\nPokiwała gwałtownie głową i zacisnęła mocno powieki, czekając aż William się odsunie. Dopiero wtedy wstała i przeszła na drugą stronę sali, siląc się na nonszalancję.\n- Lepiej nie traćmy więcej czasu - oznajmiła stanowczo. - Mam dzisiaj pracę.\nDavies wzruszył ramionami, podszedł do pokrowca przy drzwiach i wyciągnął z niego swoją gitarę. Zajął miejsce na tym samym krześle co wcześniej, po czym spojrzał na nią z wyczekiwaniem.\nRose rozejrzała się po pomieszczeniu, aż w kącie koło fortepianu dostrzegła skrzypce, polakierowane na czarno.\nZ niepewnym westchnieniem wzięła je do ręki i wbiła wzrok w napięte struny i ciemną powierzchnie, odbijającą światło lamp.\n- Dobra. - Chwyciła instrument mocniej, pomaszerowała z powrotem i usiadła na przeciwko Daviesa.\nSiedzieli w milczeniu, aż chłopak uniósł brwi.\nRose wierciła się niespokojnie na krześle, unikając jego wzroku. Powinna to wcześniej przemyśleć, ułożyć jakiś plan. A teraz nie miała pojęcia, co właściwie ma zrobić.\nWestchnęła i spojrzała na Williama.\n- Nie wiem - przyznała z frustracją.\nDavies prychnął i odchylił się w krześle z namysłem. Rose obserwowała go w napięciu, czekając co powie.\n- Zagraj - rzucił, zwracając na nią wzrok i lekko przekrzywiając głowę.\nJej oczy rozszerzyły się nieznacznie na tę bezpretensjonalną prośbę. Z obawą spojrzała na skrzypce, leżące na kolanach. Serce biło jak szalone na samą myśl o tym, że ktoś miałby usłyszeć jej grę. To przerażało ją najbardziej.\nNiepewnie chwyciła skrzypce, ułożyła je na lewym obojczyku, i czując na sobie wzrok Williama, lekko oparła podbródek na poduszeczce. Znajoma, a jednocześnie tak obca poza.\nBiorąc głęboki wdech, sięgnęła ręką po smyczek, który położyła na krześle obok, ale jej dłoń natrafiła na pustkę.\nDopiero, gdy podniosła wzrok na chłopaka, dostrzegła, że wyciągał smyczek w jej stronę. Nachyliła się i chwyciła go w drżące palce. Następnie skierowała do napiętych strun, zatrzymując kilka centymetrów przed.\nZanim zdążyła się rozmyślić i zanim jej serce wyskoczyło z piersi, zagrała.\nChociaż chciała spróbować jedynie podstawowej melodii, której uczy się każdy amator, instrument wydał z siebie cichy pojedynczy skrzek, który przypominał raczej drapanie paznokciami po tablicy, niż cokolwiek związanego z muzyką.\nPoderwała się ze zgrozą i szybko odłożyła skrzypce i smyczek na krzesło. To przeraziło ją bardziej niż wszystko dotychczas.\nZaczęła spacerować nerwowo, oplatając się ramionami.\nDavies obserwował ją w skupieniu, nie odzywając się ani słowem.\n- Nie mogę! - wybuchnęła nagle, zatrzymując się. Wbiła wzrok w chłopaka z wyrzutem. - Co to było? To nawet nie był normalny dźwięk!\n- Po prostu trzęsły ci się ręce - stwierdził ze spokojem, a widząc jej niedowierzające spojrzenie, westchnął. - Za bardzo się tym denerwujesz.\nOniemiała opadła na krzesło.\n- Za bardzo? - powtórzyła szeptem. - Niby jak mam się nie przejmować? - Rzuciła szybkie spojrzenie na instrument. - Nie grałam kilka lat, nie licząc nieudanych prób kilka miesięcy temu. To raczej logiczne, że się denerwuję. Nie umiem nic na to poradzić.\nWilliam potrącił palcami struny gitary, która wydała z siebie przyjemny dźwięk i zamyślił się.\n- Mówiłaś - zaczął powoli, marszcząc czoło. - że było ci łatwiej, kiedy słuchałaś nas w klubie. - Posłał jej złośliwy uśmiech, zdradzając, że doskonale wiedział, w jakim celu tam przesiadywała. - I wtedy, kiedy u ciebie byłem, to też chodziło o to? Twoja reakcja... - urwał, machnąwszy ręką, aby sama się domyśliła.\n- Tak, wtedy to było takie... nie wiem, nagłe? - Skrzywiła się, gdy jej odpowiedź zabrzmiała bardziej jak pytanie. Już niczego nie była pewna, a już szczególnie tego, co powinna Daviesowie mówić, a co zachować dla siebie.\n- Wciąż nie rozumiem, jak mam ci w tym wszystkim pomóc, ale...\nChłopak wzruszył ramionami, po czym chwycił pewniej gitarę i pod czujnym okiem Rose zaczął grać.\nDziewczyna znów miała okazję widzieć, jak Davies pochyla lekko głowę, skupiając się na piosence i trącaniu strun szczupłymi, smukłymi palcami. Nie śpiewał; pomagał sobie cichym nuceniem.\nRose wiedziała, że daje jej jeszcze jedną szansę, więc z obawą wzięła skrzypce do ręki. Naprawdę bała się, że nie będzie w stanie wydobyć z nich nic oprócz tego paskudnego skrzeku.\nAle delikatny odgłos gitary działał na nią uspokajająco, a ciche nucenie Daviesa łaskotało uszy, docierając do mocno bijącego serca.\nWciągając powietrze z cichym świstem, ułożyła skrzypce w odpowiedniej pozycji i pewniejszym ruchem przyłożyła smyczek do strun.\nOdetchnęła z ulgą gdy w pomieszczeniu rozbrzmiał czysty, niski dźwięk.\nA po nim kolejne. I kolejne.\nZalało ją dziwne uczucie, którego nie potrafiła opisać. Coś pomiędzy euforią a tęsknotą, zaprawione odrobiną czystej, niezmąconej radości.\nNie miała pojęcia, ile czasu minęło, kiedy jej dłonie zaczęły się pocić i drżeć. Potem Rose poczuła, że zalewa ją fala gorąca, a pod zamkniętymi oczami wykwitają żywe obrazy tego, czego absolutnie nie chciała pamiętać.\nCiepłe, duże dłonie...\nJej lodowate ramiona pokryte gęsią skórką...\nCichy, naglący głos...\nDźwięk urwał się nagle, razem z wspomnieniami.\nNie odważyła się otworzyć oczu. Jej oddech przyśpieszył, serce tłukło się w piersi, twarz paliła od gorąca. Dopiero kiedy nieco się uspokoiła, uniosła powoli powieki i rozejrzała się.\nDavies wpatrywał się w nią z nieodgadnionym wyrazem twarzy. Nie zorientowała się nawet, kiedy przestał grać.\n- To było... cóż, interesujące - stwierdził po krótkim namyśle.\nRose skrzywiła się i odwróciła wzrok. Nikt nigdy nie widział jej w takim stanie, a fakt, że był to akurat William niczego nie ułatwiał.\n- Jak długo? - zapytała drżącym głosem, odkładając ostrożnie skrzypce.\nCzuła, że się mocno rumieni, w dodatku opuściła ją cała energia, jakby przed chwilą przebiegła maraton. Mimo że spodziewała się tego, wciąż nie potrafiła się przyzwyczaić.\n- Jak długo: co?\nRzuciła mu poirytowane spojrzenie.\n- Jak długo grałam? - wyjaśniła zniecierpliwiona, chociaż załamujący się głos nie brzmiał na tyle mocno, na ile chciała.\n- Wiesz, nie jestem chodzącym zegarkiem... - zaczął, a widząc jej wzrok, westchnął ciężko. - Około trzech minut, tak sądzę.\nNa początek dobre i to, pomyślała, ale nie potrafiła pozbyć się natrętnego uczucia rozczarowania. Przecież od początku nie oczekiwała zbyt wiele, więc dlaczego teraz miała wrażenie, że powinno pójść lepiej?\nNa własne życzenie próbowała zniweczyć wszystko, co wypracowała podczas długiej i mozolnej terapii. Nie miała prawa być zawiedziona.\n- Więc możesz grać, kiedy słuchasz mojej muzyki? - Davies wyrwał ją z zamyślenia.\nSpojrzała na niego, a następnie szybko uciekła wzrokiem do dłoni, którymi ściskała rąbek spódnicy, próbując uspokoić drżenie.\nPotwierdziła skinieniem głowy, nie ufając już swojemu głosowi.\n- Chciałbym myśleć, że to dobrze, ale wyglądałaś, jakby cię coś bolało - zauważył cicho chłopak.\nNie podniosła wzroku. Nie chciała widzieć współczucia ani litości.\n- Poradzę sobie - wymamrotała, jej knykcie pobielały od ściskania spódnicy. - Jeśli zmieniłeś zdanie, nie będę cię powstrzymywać.\nUsłyszała ciche skrzypnięcie, ale nie odważyła się spojrzeć. Mimowolnie do jej oczu napłynęły łzy. Bez względu na to, jak bardzo chciała odwołać te słowa, nie mogła.\nOtworzyła szeroko oczy, widząc czubki butów w zasięgu wzroku.\nDavies kucnął, aby móc widzieć jej ukrytą twarz. Zamarł zaskoczony widząc szkliste oczy.\n- Hej, nie płacz - wymamrotał, pocierając kark z zakłopotaniem. - Czuję się niekomfortowo, kiedy dziewczyny przy mnie płaczą.\nRose niepewnie podniosła pochyloną głowę, teraz patrzyła na chłopaka z góry. Szybkim ruchem dłoni otarła łzy, po czym uśmiechnęła się blado.\n- Więc może nie powinieneś ich do płaczu doprowadzać - zauważyła.\nChłopak odpowiedział jej szerokim uśmiechem.\n- No i to jest Parker, którą znam!\nPoczuła jak zalewa ją fala przyjemnego ciepła, kiedy zobaczyła ten promienny uśmiech. Jak to możliwe, że coś tak prostego działało na nią w taki sposób?\nDavies podniósł się i zajął wolne krzesło obok niej.\n- Nie mam zamiaru z niczego rezygnować, przecież sam się zaoferowałem - powiedział wolno, jakby obawiał się, że go nie zrozumie.\nRose pociągnęła nosem, z powrotem wbijając wzrok w dłonie, które przestawały drżeć.\n- Słuchaj, cieszę się, że lubisz moją muzykę, ale na moim miejscu nikt nie skakałby z radości, że jego twórczość powoduje koszmary - rzekł z powagą. - Nie chcę, żebyś przeze mnie miała problemy.\nOdważyła się na niego spojrzeć. W oczach Williama dostrzegła szczerą troskę, coś czego nie spodziewała się ujrzeć.\nNaprawdę potrafiła zrozumieć jego punkt widzenia. Też nie chciałaby, żeby jej muzyka wyrządzała komuś krzywdę. Dlatego musiała go przekonać.\n- Davies, mówię to prawdopodobnie pierwszy i ostatni raz. - Wzięła głęboki oddech. - Twoja muzyka jest naprawdę świetna. Nie mówię tego ot tak. - Wbiła w niego wzrok. - Jestem pewna, że jako zespół zajdziecie daleko, ale twoje piosenki są wyjątkowe.\nWilliam patrzył na nią z podejrzliwością i rozbawieniem.\n- I na pewno nie mówisz tego dla własnej korzyści?\n- Gdyby udało mi się znowu grać na skrzypcach, to byłaby tylko i wyłącznie twoja zasługa - oznajmiła pewnym głosem. - Więc nawet jeśli teraz wydaje ci się to nieprzyjemne, to będzie lepiej. Musi być.\n- Pierwszy raz słyszę od ciebie tyle miłych rzeczy - zauważył chłopak, przechylając się nad jej kolanami i zabierając skrzypce do ręki. Rose przeszedł przyjemny dreszcz. - Coś ci się stało?\nUdało jej się zachować neutralny wyraz twarzy.\n- Po prostu uznałam, że powinieneś to wiedzieć. - Zmarszczyła czoło, widząc jak ogląda instrument w skupieniu. - Co robisz?\nDavies nie odpowiedział i wciąż przyglądał się skrzypcom, trącając napięte struny palcami.\n- Są całkiem podobne do gitary - stwierdził po chwili. - Ale jednak potrzebujesz smyczka, żeby coś zagrać. No i dźwięk jest inny. - Rzucił krótkie spojrzenie Rose, po czym z powrotem wbił wzrok w instrument. - Jakoś nie pasuje mi do ciebie taka poważna muzyka.\nDziewczyna uśmiechnęła się z wyższością, unosząc dumnie podbródek.\n- Naprawdę myślisz, że jest tylko jeden sposób grania na skrzypcach?\n- Ale to, co grałaś...\n- To był utwór, na którym ćwiczyłam na początku nauki - wyjaśniła szybko. - Co prawda moja nauczycielka próbowała mnie przekonać do klasycznej gry, ale nigdy jej się nie udało. - Na mgliste wspomnienie starszej kobiety załamującej ręce uśmiechnęła się lekko. - Mój styl to takie połączenie klasyki z muzyką nowoczesną. - Wzruszyła ramionami.\n- Na tym da się zagrać coś współczesnego? - zapytał William wpatrując się w skrzypce z powątpiewaniem.\nWywróciła oczami na tak jawną ignorancję.\n- Gitara nie jest jedyna na świecie, wiesz? - wymamrotała, delikatnie zabierając mu instrument. - Widzę, że nie tylko ja tu się czegoś nauczę.\n- Nigdy nie miałem potrzeby zainteresowania się skrzypcami, proste.\nRose pokręciła głową ze zrezygnowaniem, po czym zerknęła na zegarek, aby sprawdzić ile zostało jej czasu.\n- Cholera! - wykrzyknęła, upewniając się, czy na pewno dobrze widzi wskazówki. - Nie zdążę nawet wrócić do domu, muszę od razu jechać do kawiarni - jęknęła, zrywając się z krzesła i odkładając skrzypce na miejsce.\nDavies nieśpiesznie wstał i sięgnął po gitarę, którą schował do pokrowca, podczas gdy ona szamotała się po pomieszczeniu, zbierając swoją torbę i przywracając wszystko do porządku. Z zadowoleniem zauważyła, że ból po wcześniejszym wypadku całkowicie zniknął.\n- Mogę cię podwieźć - rzucił nagle William, zbliżając się do drzwi. - I tak jadę po Asha.\nNo tak, mogła się domyślić, że wujek znowu przesiaduje w kawiarni, prześladując Amelie. Ciekawe, czy porozmawiał z nią, jak mu radziła.\nPo chwili wahania przyjęła propozycję.\nRamię w ramię szli przez opustoszały parking, który powoli pogrążał się w szarości. Mróz był przeraźliwy. Już po kilkunastu sekundach zęby Rose uderzały o siebie, wydając dziwny klekot. Objęła się ramionami, w myślach ponaglając chłopaka u jej boku.\nDavies zmierzył ją nieprzychylnym spojrzeniem.\n- Doskonale wiesz, że te mundurki nie nadają się na taką pogodę, a i tak nie masz nawet szalika? - zapytał z uprzejmym niedowierzaniem, jakby zwracał się do kogoś upośledzonego.\n- Zapomniałam - wycedziła przez zęby, odpowiadając mu wściekłym spojrzeniem.\nPatrzył na nią przez długą chwilę, westchnął, po czym odwiązał swój szalik i narzucił go na jej głowę.\n- Załóż to - mruknął i odszedł, zostawiając ją w tyle.\nRose wstrzymała oddech, by po chwili wypuścić go z sykiem w postaci białego obłoku. Kolejny raz William zaskoczył ją swoim zachowaniem. Jakkolwiek próbowała go rozgryźć, po prostu nie była w stanie.\nNiepewnym ruchem zdjęła szalik z głowy i szybkimi ruchami obwiązała wokół szyi, po sam nos. Biorąc głęboki wdech, wciągnęła zapach Daviesa. Czuła cynamon, który zawsze kojarzył jej się z ciepłem i bezpieczeństwem, kiedy babcia podawała jej mleko zaprawiane miodem, cynamonem i szafranem.\nDogoniła chłopaka rumieniąc się po czubek głowy. Jeśli dalej tak pójdzie, to te przytłaczające uczucia ją wykończą.\nDavies zaparkował pod kawiarnią kilka minut przed rozpoczęciem jej zmiany. W samochodzie było przyjemnie ciepło, więc Rose nie miała najmniejszej ochoty z niego wychodzić.\n- Zawołasz dla mnie Asha? - zapytał William, ściszając grające radio.\nWzruszyła ramionami i skinęła lekko.\n- Dzięki za dzisiaj - wymamrotała, ścigając szalik i kładąc na siedzeniu. - I za szalik.\nNie oczekując odpowiedzi wyciągnęła rękę w stronę drzwi.\n- Widzimy się w piątek po lekcjach - powiedział Davies. - Do zobaczenia, Rose.\nZamarła z dłonią na klamce, nie dowierzając temu, co usłyszała. Czy on naprawdę...? Drugi raz zwrócił się do niej po imieniu.\nMimowolnie przypomniała sobie podobną sytuację, jeszcze przed świętami, kiedy stało się to po raz pierwszy.\nWesołych świąt, Rose.\nDo zobaczenia, Rose.\nTe niewiele znaczące słowa działały na nią niczym najcudowniejszy afrodyzjak.\nOdwróciła się do chłopaka z niemym pytaniem w oczach.\nDavies wzruszył ramionami, uśmiechając się jednym kącikiem ust.\n- Jak sobie życzysz... Williamie - odparła, uśmiechając się drwiąco.\n- Wystarczy Will.\n- W takim razie... Do zobaczenia, Will.\nSzybkim ruchem otworzyła drzwi, do środka od razu wkradł się podmuch zimnego powietrza.\nNie chcąc zdradzać szerokiego uśmiechu, który wykwitł na jej twarzy, wyszła z samochodu i bez spoglądania za siebie pomaszerowała w stronę kawiarni.\nMeredith 9 lipca 2015 17:01\nOCHHHHHHHHHHHHHH! W KOŃCUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!\nWiesz, że chciałam skomentować Twoją poprzednią notkę, tę o wyjeździe? Ale się nie dało! Nie wiem, co tam jest nie tak, próbowałam chyba z milion razy, ale za każdym razem, gdy naciskałam "Opublikuj" nie chciało się opublikować... No nic. :D\nTyle Willa! <3\nCzy ja jestem w niebie?! <3\nCóż za szczęśliwy dzień dzisiaaaaaaj! <3 <3\nByłam w kinie na "W głowie się nie mieści" (jeśli jesteś fanką filmów animowanych - to ta bajka jest OBOWIĄZKOWA do obejrzenia :D) i teraz jeszcze rozdział!!!!!! Już nawet zapomniałam, jak wczoraj i przedwczoraj z nadzieją na niego wyczekiwałam...... Ale dodałaś dziś i jestem usatysfakcjonowana. :D\nAaaaaa, tak bardzo chciałabym poznać myśli Willa. Co on ma tam w głowie (to żadna aluzja do bajki!\n... może trochę XD)\nCzy on coś czuje do Rose? Cholera, musi do niej czuć! Przecież dał jej szalik... XD I zgodził się na te lekcje, a w ogóle ta lekcja była super świetna! :D Kocham Twój styl pisania, Ty zawsze tak genialnie wszystko opisujesz... Mogę to sobie wyobrazić i jeszcze te emocje, jakie we mnie wzbudzasz... *westchnięcie* :D\nA ta końcówka!!! *__* Cudowna!! *__*\nKocham, uwielbiam <3 <3 <3 <3\nPozdrawiam, życzę miłych wakacji ~ fanatyczka tego bloga :D\nMeredith 9 lipca 2015 23:49\nOch, no właśnie! Ż a d n y c h wampirów! Nie znoszę ich, brr... Doradzam Ci szkolny romans. :D\nYavanna 10 lipca 2015 02:33\nUsunęło mi w cholerę długi komentarz *przykłada lufę piatoletu do skroni* jak pozbieram mózg z podłogi to wrócę. *BANG*\nYavanna 10 lipca 2015 12:37\nW końcu przestałam płakać, po stracie tego, a jakże, wyjątkowo ambitnego komentarza. Ach, postaram sobie przypomnieć co tam pisałam, ale nie jestem pewna czy pamiętam o wszystkim\nMuszę ci powiedzieć, że takie właśnie wpisy przywarcają mi wiarę w bloggerów których śledzę. Serio, w ostatnim czasie prakrycznie nikt nic nie wstawia, a jak już to jakieś dziadoskie miniaturki. Właściwie to trafiłam na twojego bloga z innego o tematyce yaoi. Ogólnie to w większości wszystkie inne opowiadania jakie czytam są o pedałkach #-# więc czuj się wyróżniona ^^.\nPamiętam dobrze jak znalazłam tego wyjątkowo zacnego bloga. Była to cholernie deszczowa noc, a twoja twórczość nie pozwalała mi zasnąć. W jeden wieczór przeczytałam wszystko co tylko się tu znajdowało- blog był mniej-więcej na poziomie rozdziału 26- i byłam urzeczona tym jak akcja powolutku, powolutku sunie do przodu. Było to coś tak odmiennego od tego co zazwyczaj czytam- główna fabuła yaoi opiera się zazwyczaj na jednym schemacie: gadka, wszedł, spuścił się, wyszedł, ktoś płacze. Ale żeby nie było, zawsze są jakieś wyjątki, te najukochańsze perełki *-*- będę bronić swoich pedałków *szykuje pazurki*\nCo do rozdziału to powiem tak: Dużo Willa, jestem happy XD. Jego postać od początku bardzo mnie zainteresowała i bardzo cieszy mnie to, że nie jeatem do końca pewna co mu siedzi w główce. Z jednej strony jest dla Rose taki miły i kochany (dał jej szalki, heloł) i zachowóje się jakby naprawdę coś do niej czuł, a z drugiej czasami zachowuje się jak typowy Człowiek Skurwiel.\nRose jest dziwna. Nie wiem co stało się w jej przeszłości, ale jak napisałaś o tym jak grała i te Duże ręce, to zaczełam sobie wyobrażać najróżniejsze rzeczy XD.\nA najbardziej to ucieszyłam się z powrotu alter-ego. Wyobrażam je sobie jako takiego małego ludzika chibi, zamieszkującego głowę Rose. Uwielbiam go, a może ją? *-*\nCoś czuję że o czymś zapomniałam, ale nie wiem o czym. Może jak sobie przypomne to dopisze :D.\nJa się tu rozpływam o tym jak jest świetnie i wogóle cudownie, a ty mi tutaj z tekstem *ekhem, ekhem* cytuję:\nMógł być lepszy, ale już nie wiem co mogłabym w nim zmienić żeby być usatysfakcjonowana.\nJak ci mówię że jest zajebisty, to jest zajebisty. Uwierz. Tak po prostu.\nZdradzę ci jedną tajemnicę, ok?\nJAK BĘZIESZ DALEJ TAK PISAĆ TO, TO WYSTARCZY MI DO SZCZĘŚCIA. <3\nDobra, a tak na koniec powiem jeszcze, że zgadzam się z osobą wyżej. Wampiry i inne gówna odpadają. Dawaj z tym szkolnym życiem. Tylko proszę, niech to nie będzie angst, bo w twoim wykonaniu nie wytrzymam czegoś takiego- czytak poryczę się jak bóbr ;-;\nCieszę się, że wakacje ci się udały, ja dopiero za kilka dni jadę. A więc ty pisz dalej jak dotąd, a ja spadam smażyć się na plaży. WŁOCHY PRZYBYWAM!\nVivienne Cervantes 11 lipca 2015 15:51\nChyba pora odpowiadać na komentarze, skoro są tak cudownie długie <3\nCieszę się, że tak uwielbiasz Willa, może go być coraz więcej ;) "W głowie się nie mieści" jeszcze nie widziałam, ale mam zamiar się wybrać.\nCo do tego, co siedzi w głowie Willa, to ja sama nie wiem, haha. Zresztą, któż wie? Ten chłopak jest tak skryty, że nawet autorka nic nie wie :D\nDziękuję za każdy komentarz, który tylko uskrzydla moją wenę.\nRozdział postaram się napisać w miarę szybko, proszę o cierpliwość.\nNawet nie wiesz jak cieszą mnie tak długie komentarze. Widzę, że ktoś się przy nim napracował równie bardzo jak ja nad rozdziałem i jest to wystarczająca zapłata.\nJa i Rose czujemy się wyróżnione wśród pedałków :D Sama lubię sobie o nich poczytać, Natalie pewnie też, więc tym bardziej doceniam.\nI spokojnie, angstu aż tak nie będzie. Opowiadanie będzie miało trochę negatywny i pesymistyczny wydźwięk, ale to w końcu romans?\nA co do wampirów, to nie myślcie, że planowałam napisać coś w stylu "Zmierzchu" :) Możliwe, że wezmę się za oba, zobaczycie wampirki i ocenicie.\nSuper rozdział nie mogę się doczekać kolejnego <3


Słodycze reklamowe z czasów PRL-u | Informacje\n2 września 2019 5 grudnia 2019 Sylwester Piotrowski Gadżety samochodowe\nSłodycze to doskonały sposób na zareklamowanie swojej marki i zwiększenie jej rozpoznawalności w oczach klientów. Wykorzystać można je na wiele różnych sposobów – wysyłając klientom okolicznościowe przysmaki – czy to w okresie Wielkanocnym czy Bożonarodzeniowym czy rozdając na różnego rodzaju branżowych wydarzeniach. Takie produkty są świetnym nośnikiem reklamy. Na ich powierzchni umieścić można logo marki, jej slogan reklamowy, ciekawą przykuwającą wzrok grafikę czy adres strony internetowej. Jakiego rodzaju słodkości cieszyły się największą popularnością w czasach PRL-u? Odpowiedź – poniżej.Pierwsze kultowe słodycze reklamowe to wafelki w czekoladzie o nazwie prince polo. Po raz pierwszy zostały one wyprodukowane w zlokalizowanych w Cieszynie zakładach „Olza”, które to produkcją tego typu słodkości zajmowały się już przed wojną. Przysmak ten dotarł również do innych krajów świata takich, jak Islandia, Czechy czy Węgry, gdzie jest dostępny do dziś, lecz pod zmienioną nazwą.\nRównie znane polskie słodycze reklamowe to Michałki, czyli czekoladki z masą kakaową i zmielonymi orzechami oblane czekoladą. Po raz pierwszy zostało one wyprodukowane w fabryce „Hanka” zlokalizowanej w Siemanowicach. Ich nazwa wywodzi się od Michała Tabaki – obecnego rzecznika tamtejszego magistratu. Polskimi słodkościami, które są bardzo często wykorzystywane jako nośnik reklamy to krówki, za twórcę których uznaje się Feliksa Pomorskiego. Dostępne są one w wielu różnych smakach – waniliowym, kakaowym czy kokosowym.\nBardzo popularne polskie słodycze reklamowe to także ptasie mleczko. Na pomysł ich stworzenia wpadł w latach trzydziestych dwudziestego wieku Jan Wawel, który zainspirował się piankami marshmallow, jakie miał okazję spróbować podczas podróży do Paryża. W PRL-u zajadano się także czekoladą „Jedyna”, której opakowanie pozostało niezmienne do dziś. Ciekawymi polskimi słodkościami są kopalniaki, czyli wywodzące się z Górnego Śląska słodycze z dodatkiem anyżu, które swoją nazwę wzięły od ich czarnego koloru do złudzenia przypominającego bryły węgla.\nsłodycze dla agencji reklamowych słodycze dla firm słodycze reklamowe


Agata – Jak być mamą?\nPrzekąska kojarzy się niemal odruchowo z czymś, co raczej zaszkodzi, a w związku z tym – powinna być wyjątkiem, nie regułą. Nie musi tak być. Nadmiar cukrów, tłuszczów utwardzonych i innych składników negatywnie oddziałujących na organizmy (nie tylko) dzieci nie są nieodłącznym elementem przegryzanych sporadycznie produktów. Zdrowe przekąski dla dzieci istnieją – i jest ich […]


„Nazizm jest integralną częścią ideologii Kijowa” - Sputnik Polska\n20:04 08 Marzec 2021\n14:53 02.01.2018 Krótki link\nSzef Krymu Siergiej Aksionow wezwał do uznania ideologii ukraińskiego nazizmu za zbrodniczą.\nUkraińscy nacjonaliści uczcili urodziny Bandery\nAksionow, komentując kolejny marsz w Kijowie z okazji urodzin Stepana Bandery, nazwał nazizm integralną częścią ukraińskiej ideologii państwowej i wezwał do uznania jej za zbrodniczą na poziomie międzynarodowym.\nWczoraj wieczorem ponad tysiąc zwolenników ukraińskiej nacjonalistycznej partii „Swoboda” tradycyjnie przeszło przez centrum Kijowa z okazji rocznicy urodzin lidera Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Stepana Bandery.\n„Ten rząd po raz kolejny pokazuje światu, że ukraiński nazizm jest integralną częścią państwowej ideologii Ukrainy. Babi Jar, Rzeź Wołyńska, Chatyń, Odessa, Donbas — są to ogniwa tego samego łańcucha. Na tej tragicznej liście mógł również się znaleźć Krym” — napisał Aksionow na swojej stronie w Facebooku.\nZauważył, że władze Ukrainy nadały nazwę Bandery ponad trzydziestu ulicom, parkom, skwerom w wielu miastach. W związku z tym szef Krymu uważa za właściwą i w pełni popiera propozycję zorganizowania na Krymie międzynarodowej konferencji poświęconej zbrodniom ukraińskiego nazizmu, na którą powinny zostać zaproszeni przedstawiciele republik Donbasu, Białorusi, Izraela, Polski, a także ukraińscy antyfaszyści.\nUważam, że konieczne jest uznanie ideologii ukraińskiego nazizmu za przestępczą na poziomie międzynarodowym — podkreślił Aksionow.\n„Zauważę, że większość uczestników nazistowskich pochodów zakrywa twarze kominiarkami. Wiedzą, że zdecydowana większość mieszkańców Ukrainy ich nienawidzi. A to oznacza, że ten sabat nie może trwać długo i wkrótce trzeba będzie odpowiedzieć za swoje czyny” — podsumował.\nAksionow zdradził główny przepis na sukces Krymu\nAksionow: Biznesmenom będzie na Krymie bezpiecznie\nnazizm, Stepan Bandera, Siergiej Aksionow, Ukraina


LEKsykon - Liczba niezaszczepionych dzieci wzrosła prawie sześciokrotnie\n08:56 26 KWI 2019\nszczepienia ochronneszczepieniaruchy antyszczepionkowe\nPolecam sobie zerknąć na komunikat z badań CBOS z 2019 roku. Jak podają, Ogromna większość Polaków uważa, że szczepienia są najskuteczniejszym sposobem ochrony dzieci przed poważnymi chorobami (93%), że szczepienie dzieci powoduje więcej dobrego niż złego (90%) oraz że szczepionki są bezpieczne (86%). W zdecydowanej mniejszości zaś są ci, którzy sądzą, że szczepionki promowane są nie dlatego, że są potrzebne, lecz dlatego, że leży to w interesie koncernów farmaceutycznych (22%), oraz respondenci, którzy są zdania, że szczepionki dla dzieci mogą wywołać poważne zaburzenia rozwojowe (18%). Opinie na temat szczepień są słabo zróżnicowane społecznie. We wszystkich analizowanych grupach społeczno-demograficznych ogromna większość badanych uważa, że szczepienia są najskuteczniejszym sposobem ochrony dzieci przed poważnymi chorobami, są bezpieczne, a szczepienie dzieci powoduje więcej dobrego niż złego. Nieco bardziej zróżnicowany społecznie jest pogląd, że szczepienia promowane są głównie dlatego, że leży to w interesie koncernów farmaceutycznych. Z poglądem tym częściej niż pozostali zgadzają się respondenci w wieku 45–54 lata (26%), mieszkańcy miast od 20 tys. do niespełna 100 tys. mieszkańców (28%), ankietowani z wykształceniem zasadniczym zawodowym (27%), o dochodach per capita od 1300 zł do 1799 zł (28%), a uwzględniając kwestie światopoglądowe – badani identyfikujący się z prawicą (28%). Natomiast częściej niż inni z przekonaniem tym nie zgadzają się osoby w wieku 25–34 lata (72%), absolwenci wyższych uczelni (76%), respondenci o najwyższych dochodach per capita (78%) oraz badani o lewicowych poglądach politycznych (75%). Z kolei związek szczepień z poważnymi zaburzeniami rozwojowymi najczęściej negują najmłodsi respondenci (73%), absolwenci wyższych uczelni (67%), badani o najwyższych dochodach per capita (67%) oraz identyfikujący się z lewicą (70%). W ciągu ostatnich pięciu lat, od kiedy monitorujemy tę kwestię, bardzo wyraźnie poprawiło się nastawienie Polaków do szczepień, a szczególnie duża poprawa nastąpiła w ciągu ostatniego półtora roku. W stosunku do lipca 2017 roku wyraźnie wzrósł odsetek badanych uważających, że szczepienia są bezpieczne (wzrost o 13 punktów procentowych) oraz negujących stwierdzenie, że szczepienia mogą wywoływać poważne zaburzenia rozwojowe (wzrost o 14 punktów). Przybyło również respondentów uważających, że szczepienia są najskuteczniejszym sposobem ochrony przed poważnymi chorobami (wzrost o 7 punktów w stosunku do lipca 2017 roku) oraz że szczepienie dzieci powoduje więcej dobrego niż złego (wzrost o 5 punktów). Bardzo znacząco zwiększył się także odsetek badanych sprzeciwiających się opinii, że szczepienia promowane są głównie dlatego, iż leży to w interesie koncernów farmaceutycznych (wzrost o 16 punktów). Obecnie Polacy częściej niż półtora roku temu uważają, że szczepienia przeciw najgroźniejszym chorobom zakaźnym powinny być obowiązkowe (87%, wzrost o 7 punktów procentowych), a rzadziej opowiadają się za dobrowolnością szczepień (spadek o 3 punkty, do 9%). Mniej jest też badanych, którzy nie mają wyrobionej opinii na ten temat (o 3 punkty). Niewielka część respondentów miała inne zdanie w tej kwestii. Ankietowani mogli – w swobodnej wypowiedzi – rozwinąć ten temat. Niektórzy wspominali o wysokiej odpłatności za szczepienia i postulowali, aby były one darmowe. Inni mówili, że kalendarz szczepień w przypadku części dzieci powinien być bardziej zindywidualizowany, że powinny być wykonywane szczegółowe badania przesiewowe i zagwarantowana większa dostępność szczepionek pojedynczych dla osób, które nie chcą szczepić dzieci szczepionkami skojarzonymi. Respondenci mówili również, że w przypadku, gdy rodzice z jakichś powodów obawiają się skutków ubocznych szczepień, powinno się z nimi rozmawiać. Pojawiały się też wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa szczepień i jakości szczepionek, obaw o to, gdzie i w jakich warunkach są one produkowane, oraz czy szczepionki dostępne w Polsce są równie dobre i bezpieczne jak te w Europie Zachodniej. W ciągu ostatnich pięciu lat, od kiedy monitorujemy tę kwestię, poprawiło się nastawienie Polaków do szczepień, a szczególnie wyraźną poprawę odnotowaliśmy w ciągu ostatniego półtora roku. W tym czasie umocniło się wśród badanych przekonanie, że szczepienia przeciwko najgroźniejszym chorobom zakaźnym powinny być obowiązkowe, i obecnie taki pogląd podziela ogromna większość respondentów. Wzrost poparcia dla poglądu, że szczepienia powinny być obowiązkowe, można tłumaczyć ogólną poprawą nastawienia wobec szczepień. Polacy obecnie częściej niż półtora roku temu podzielają przekonanie, że szczepienia są najskuteczniejszym sposobem ochrony dzieci przed poważnymi chorobami, że szczepionki są bezpieczne oraz że szczepienie dzieci powoduje więcej dobrego niż złego. Coraz rzadziej natomiast uważają, że szczepionki dla dzieci mogą wywoływać u nich poważne zaburzenia rozwojowe oraz że są one promowane przede wszystkim dlatego, że leży to w interesie koncernów farmaceutycznych. Warto również podkreślić, że bardzo wyraźnie zmalał odsetek badanych niemających wyrobionego zdania na temat szczepień.


homiki.pl :artykuł : Marsz Równości - relacje uczestnikówhomiki.pl\n35 komentarzyMarsz Równości – relacje uczestników\n[Re: Marsz Równości – relacje uczestników]\nDo marcinmichal. Dzięki za powitanie, lecz nie zamierzam gościć tu na stałe. Nigdy nie miałem maski, więc nie będzie „maski w dół” 🙂 Zaglądnąłem tu po „poznańskich wydarzeniach”, żeby zrozumieć Wasze roszczenia. Jakoś, kurdę, nie mogę się przekonać do ich zasadności. Bawi mnie jedynie opisywane męczennictwo rzekomych „ofiar” demonstracji – nielegalnej zresztą.\nJako, że nie mam związanych rąk postanowiłam wraz z paroma innymi osobami zadziałać; i oto powstał plakat chałupniczej roboty plakat 🙂 , który rozwiesiliśmy dziś na słupach ogłoszeniowych, w asyście ponuro, ale jednak zaciekawionych dziwnych panów i starszych pań z zakupami za plecami.\nDużo tutaj się wspominało o paradach w innych miastach – najwięcej we Wrocławiu 🙂\nJa też bardzo chętnie dołączyłbym się do WROCŁAWSKIEJ manify… Tyle tylko, że nikt chyba nie organizuje we Wrocławiu Wiecu Solidarności 🙁 Może się mylę?\nZ tego co wiem demonstracje będą w Gdańsku i Elblągu w niedzielę – Gdańsk 13:00, a potem można pojechać od razu do Elbląga na 18:00 ;))\nto zrobmy taką jeżdzącą np o 8.00 w krakowie, 11.00 w warszawie, 17.00 w gdańsku a 20.00 w elblągu 😉 jachcę!\nTo pozbierajmy sami ludzi i my zorganizujmy! 🙂 Nie możemy?\nJutro z samego rańca postaram sie coś napisać. Obawiam się jednak, że za mało mamy czasu 🙁 Jednak chciałbym pozostać z Tobą Arku w kontakcie.\nBędziemy w kontakcie… tylko jak? Przecież nie zostawie tutaj swojego numeru gg… no ewentualnie maila… 🙂\nNamówiłem dwie organizacje w Irlandii do wysłania protestu. Wyślą do polskiej ambasady i KE. 🙂 Nawet tutaj pisali w gazetach jak to rodzi się nam IVRP.\nps. nie jestem heterykiem ani biseksem 😉\nKonkurs dla donosicieli\nZachęceni licznymi wypowiedziami naszych Elit, jakimi są między innymi - z zasady - osoby zasiadające w ławach poselskich (ale nie tylko!) oraz oburzeni reakcjami łże-elit, które podważają dobre, heterocentryczne imię Prawdziwego Polaka, ogłaszamy konkurs na dostarczenie Redakcji najbardziej absurdalnych i najśmieszniejszych homofobicznych wypowiedzi. ...


Plan treningowy na start od BeActiveTV\nWybierz jeden z trzech poziomów zaawansowania\ni zyskaj niezawodne wsparcie w walce o wymarzone cele,\nwyrzeźbisz całe ciało\nwypracujesz zdrowe nawyki\npożegnasz zbędne kilogramy.\nRozpocznij przygodę z ćwiczeniami online.\nPOBIERAM SWÓJ PLAN!\nWybierz jeden z trzech poziomów zaawansowania i zyskaj niezawodne wsparcie w walce o wymarzone cele, dzięki któremu:\nZyskaj profesjonalne wsparcie na drodze\ndo wymarzonych celów!\n+7 dostępnych wyzwań\nMetamorfozy Naszych Fajterek!\nBeActiveTV to pierwsza w Polsce platforma treningów online założona przez Ewę Chodakowską.\nZ BeActiveTV ćwiczysz w dowolnym miejscu oraz czasie i możesz korzystać z platformy z dowolnego urządzenia z dostępem do internetu.\nDo tej pory pomogliśmy ponad\n1 000 000 Fajterek zakochać się w aktywności fizycznej i wypracować świetne efekty.\nZaoszczędź czas na samodzielnym układaniu treningów i postaw na rozwój pod okiem najlepszych ekspertów!\nAdministratorem Twoich danych osobowych jest Bebio Sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie (02-675), przy ul. Wołoskiej 7. Kontakt z Inspektorem Ochrony Danych możliwy jest za pośrednictwem adresu e-mail: iodo@bebio.pl. Twoje dane osobowe mogą być wykorzystywane w celu podjęcia działań na Twoje żądanie przed zawarciem umowy tj. w celu uzyskania startowego planu treningowego z BeActiveTV.pl. Przysługuje Ci prawo dostępu do treści swoich danych, sprostowania, usunięcia, przenoszenia danych lub ograniczenia ich przetwarzania oraz zgłoszenia sprzeciwu. Chcesz uzyskać więcej informacji o przetwarzaniu przez nas Twoich danych osobowych? Kliknij tutaj\nOdbieram plan treningowy


BALONY KOMUNIJNE (3) - KOMUNIJNY SKLEP, DEKORACJE KOMUNIJNE AMT SZCZECIN\nANIOŁKI PODZIĘKOWANIA KOMUNIJNE - FIGURKI\nWORECZKI Z ORGANZY - PODZIĘKOWANIA\nORGANZA - DEKORACJE STOŁÓW / SAL WESELNYCH I KOŚCIOŁA\nŚLUBNE BAŃKI MYDLANE\nPISTOLETY KLEJOWE, KLEJE W LASKACH I TAŚMY SAMOPRZYLEPNE\nŚLUBNE NAKLEJKI NA BUTY\nKOPERTY RÓŻNE WZORY\nREJESTRACJE SAMOCHODOWE - ŚLUBNE\nOZDOBY NA SAMOCHÓD WESELNY\nFIGURKI ŚLUBNE DO DEKORACJI TORTU LUB STOŁU\nORGANZA Z NADRUKIEM OZDOBNYM\nPUDEŁECZKA - PODZIĘKOWANIA ŚLUBNE\nWORECZKI OZDOBNE PODZIĘKOWANIA\nPŁATKI RÓŻ RÓŻNE KOLORY\nPISTOLETY KLEJOWE I KLEJE W LASKACH\nLAMPIONY WISZĄCE, PAPIEROWE KULE\nPIŁKI SKOCZKI DO SKAKANIA\nGRY ZRĘCZNOŚCIOWE , KARCIANE , KOMPUTEROWE , PLANSZOWE\nGRY PLANSZOWE , ZRĘCZNOŚCIOWE\nARTYKUŁY NA PLAŻE, BASEN , OGRÓD\nPOLECAMY NASZ DRUGI SKLEP KOMUNIJNY - AKCESORIA I DEKORACJE\n> KATEGORIE SKLEPU>ARTYKUŁY KOMUNIJNE>BALONY KOMUNIJNE\nSZARFA NA KRZESŁO W KOLORZE KREMOWYM SZR-079\nSZARFA NA KRZESŁO W KOLORZE KREMOWYM...\nDUŻY WYBÓR BALONÓW KOMUNIJNYCH\nDekoracja sali komunijnej, Balonami z nadrukiem komunijnym jest niewątpliwie dodatkiem, który powoduje, że dzień Pierwszej Komunii świętej staje się jeszcze bardziej wyjątkowy. W naszym sklepie komunijnym dostępna jest szeroka gama balonów: Balony komunijne z nadrukiem np. z IHS, gołąbkami i kielichem oraz balony ...\nDekoracja sali komunijnej, Balonami z nadrukiem komunijnym jest niewątpliwie dodatkiem, który powoduje, że dzień Pierwszej Komunii świętej staje się jeszcze bardziej wyjątkowy. W naszym sklepie komunijnym dostępna jest szeroka gama balonów: Balony komunijne z nadrukiem np. z IHS, gołąbkami i kielichem oraz balony bez nadruków w różnych kolorach.\nBALONY KOMUNIJNE Jest 68 produktów.\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - BRIGHT...\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - BRIGHT YELLOW\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - COCOA...\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - COCOA BROWN\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. -...\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - CORNFLOWER BLUE\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - FOREST...\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - FOREST GREEN\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - LEAF...\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - LEAF GREEN\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - LIME...\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - LIME GREEN\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - MID BLUE\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - OCHER\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - ORANGE\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - PINK\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - RED\nbalony pastelowe 10 cali 100 szt. - ROSE