Każdy absolwent szkoły podstawowej umie narysować czas. Ot, tak:\nRys. 1. Oś czasu.\nTa kreska pośrodku zaznacza punkt teraźniejszości. Po lewej jego stronie mamy przeszłość, a po prawej przyszłość. Teraźniejszość przesuwa się równomiernie w prawo: o rok na rok, dobę na dobę i sekundę na sekundę. Ot, i cała szkolna filozofia czasu.\nAle tak rozumiemy czas od całkiem niedawna. A właściwie to rozumieliśmy, bo ten model zakwestionowała na początku 20. wieku Teoria Względności.\nJak powstawała przyszłość\nStarożytni rolnicy, doświadczając rytmów biologicznych i wiążąc je ze zjawiskami astronomicznymi, widzieli świat jako wiecznie kręcący się mechanizm, powtarzający wielkie cykle dziejowe, a w nich mniejsze cykle: roczne (słoneczne), miesięczne (księżycowe) i dobowe (ziemskie). Bodaj najdłuższy z nazwanych cykli, cykl Brahmy w hinduizmie, miał liczyć 311 bilionów lat.\nWedług dawnych cywilizacji, czas wyglądał tak:\nRys. 2. Pętla czasu.\nStaranniejszy grafik ponawijałby wokół tego okręgu mniejsze obręcze szybszych cykli, oplatające go spiralą, tak jak orbita Księżyca orbitę Ziemi. Dysponując lepszą kreską, dodałby pewnie jeszcze mniejsze kręgi, kreśląc je jedne na drugich niczym epicykle w przedkeplerowskim modelu Układu Słonecznego. Wypadkowy pierścień byłby wtedy mniej kolisty i rysowałby ornament skomplikowanej pętli. Ponieważ dla dalszego wywodu istotne będzie tylko to, że ta pętla się zamyka, pozostaniemy przy najprostszym obrazie koła czasu z rys. 2.\nZauważmy, że nie ma w nim rozróżnienia między przeszłością i przyszłością. Obie są tym samym czasem. Teraźniejszość nie rozdziela ich, jak na rys. 1, lecz tylko zaznacza nasz punkt obserwacji. Do dowolnego miejsca w czasie możemy dochodzić z dwóch stron.\nNiech teraźniejszość oznacza dolny punkt okręgu. Jeśli chcielibyśmy wspiąć się z niego do punktu górnego, możemy tam zmierzać zgodnie ze strzałką czasu, w prawo – sporządzając horoskop albo prognozę czy zamawiając wróżbę. Ale możemy też podążać do tego samego punktu w odwrotnym kierunku, w lewo – szperając w archiwach czy sięgając do pamięci starców. Wszakże pół cyklu temu świat był taki sam, jaki będzie po kolejnej połowie cyklu, to była=będzie ta sama chwila.\nTaką pętlę czasu jako pierwsi w naszym kręgu cywilizacyjnym przecięli Żydzi. Czas w Torze jest linearny, ma wyraźnie zaznaczony początek, Stworzenie, i oddzieloną od niego, otwartą przyszłość. Ten model przejęli chrześcijanie, domykając przyszłość Sądem Ostatecznym. Potem, podjęła go stworzona w cywilizacji chrześcijańskiej nowożytna filozofia przyrody. Jeden z jej najważniejszych patriarchów, Isaac Newton, rozszerzył czas linearny w nieskończoność, otwierając go w obie strony, tak właśnie, jak na rys. 1.\nPóźniej, tę koncepcję uniwersalnego i otwartego czasu odrzucił w swojej teorii względności Einstein, ustanawiając indywidualny czas dla każdego poruszającego się ciała. Ale to robi różnicę tylko w odniesieniu do ciał szybkich lub ciężkich. Istoty tak powolne i drobne, jak my, mogą sobie nadal funkcjonować w czasie newtonowskim.\nCo z czego wynika\nFizyka Newtona była pierwowzorem nowoczesnego poznania naukowego. Opisywała wszelki ruch na Ziemi i Niebie – w sposób ścisły i według ówczesnej wiedzy kompletny. Jeden z kontynuatorów myśli Newtona, Pierre Simon de Laplace wyciągnął z tego taki wniosek, że istota znająca wcześniejszy stan Wszechświata, posługując się równaniami Newtona, mogłaby obliczyć jego stan w dowolnym innym czasie. Ta nadludzko sprawna matematycznie istota, nazwana Demonem Laplace’a, wyposażona w odpowiednie dane, uzyskiwałaby więc absolutną wiedzę o przyszłości. O przeszłości zresztą też.\nŚwiat Newtona i Laplace’a był całkowicie deterministyczny, a jego przyszłość była przewidywalna – przynajmniej teoretycznie, dla wyposażonego w dostatecznie dużą pamięć i biegłość obliczeniową Demona, którego trzeba by tym samym uznać za archetyp współczesnych instytutów prognostycznych, utrzymujących, że do przewidywania przyszłości potrzebują właśnie odpowiednio licznych i dokładnych danych o przeszłości oraz odpowiednio potężnych komputerów. Mając jedne i drugie, i jeszcze trochę pieniędzy, miałyby być zdolne przewidywać przyszłość. A gdyby prognoza nie pokrywała się z rzeczywistością, to znaczy, że za mało było danych, komputerów i oczywiście pieniędzy.\nSam paradygmat determinizmu raczej nie jest weryfikowany. A niesłusznie, bo przecież świat tylko bywa deterministyczny i przewidywalny – nie zawsze, a może i nieczęsto. Bywa taki czasami, a prognozy i wróżby produkuje się ciągle. Dlatego stanowią one chyba najszybciej i najpaskudniej psujący się produkt ludzkiego umysłu.\nW drugiej połowie 20. wieku sformułowano teorię chaosu, która opisuje dynamikę wszelkich układów obliczalnych. Pokazuje ona, że przyszłość rzeczywiście bywa wyznaczona przez przeszłość, wtedy mamy do czynienia z układem deterministycznym w klasycznym sensie.\nDeterminizm może być jednak nie przyczynowy, ale celowy, wtedy układ ma tak zwany atraktor, cel, do którego dąży niezależnie od stanu aktualnego. Przyszłość jest wtedy nieuchronnie pewna, a jej przewidywanie staje się tym samym banalne.\nDynamika może też być chaotyczna, praktycznie nieprzewidywalna, gdy minimalna zmiana warunków początkowych skutkuje wielką różnicą w przyszłości. Znikoma przyczyna, tak mała, jak machnięcie skrzydełkiem owada, wywołuje wielki skutek; nazywamy to efektem motyla. W takiej sytuacji, przewidywanie przyszłości w ogóle traci sens, bo wymagałoby gigantycznej, detalicznej wiedzy oraz nieosiągalnych mocy obliczeniowych. Możliwe za to staje się wpływanie na przyszłość poprzez celowe, nawet niewielkie działania – potrafi motyl, to czemu nie my?\nMożna zatem rozróżniać trzy rodzaje dynamiki:\nwyznaczona przez przeszłość: dynamika przyczynowa (deterministyczna, klasyczna),\nwyznaczona przez przyszłość: dynamika finalistyczna (atraktorowa, celowa),\nwyznaczona przez teraźniejszość: dynamika sterowna (chaotyczna, chwiejna).\nPrzeszłość, która popycha\nSpójrzmy na układ całkowicie zrozumiały i obliczalny, jak znana ze szkoły równia pochyła.\nRys. 3. Determinizm przyczynowy.\nJeśli puszczamy z górnej krawędzi równi kulkę i badamy jej ruch, mamy do czynienia z całkowitym determinizmem, takim, jak we Wszechświecie Newtona i Laplace’a. Układ jest płaski, liniowy, obliczalny. To, z którego miejsca (górnej krawędzi) wystartuje kulka, dokładnie wyznacza, w którym miejscu (dolnej krawędzi) się znajdzie. Jeśli trochę zmienimy warunki początkowe, odpowiednio się zmieni końcowy wynik, jeżeli bardzo, to bardzo. Niepewność danych wywołuje odpowiednią niepewność prognoz. Niedokładność obliczeń podobnie. Przyszłość jest przewidywalna, i tylko od naszej staranności zależy, jak dokładnie.\nJest to najczęściej prezentowana i analizowana sytuacja, choć w rzeczywistości, wcale nie tak powszechna.\nPrzyszłość, która ciągnie\nZastanówmy się, co by było, gdyby powierzchnia równi stała się wklęsła, jak pochylona rynna: uniesione brzegi, obniżony środek?\nRys. 4. Determinizm celowy.\nMamy zupełnie nową sytuację. Przyszłość jest praktycznie niewrażliwa na warunki początkowe. Skądkolwiek puścimy kulkę, i tak osiągnie ona dno rynny, i w końcu znajdzie się zawsze w tym samym punkcie – najniższym. To jest tak zwany atraktor, który przyciąga przyszłość układu, wymusza ją, jest dla niej celem. Tak, pojawia się tutaj celowość: to raczej przyszłość determinuje przeszłość, niż odwrotnie. A przecież wciąż mamy do czynienia z prościutkim, układem, opisywanym przez klasyczną, szkolną mechanikę.\nTeraźniejszość, która czeka\nJeszcze gorzej, gdy wygniemy równię odwrotnie, żeby miała wypukłość, schodzący w dół grzbiet, jak górna powierzchnia rury lub gąsior na dachu.\nRys. 5. Determinizm sterowny.\nUmieśćmy kulkę na szczycie pochyłości. Jak się teraz stoczy? Górą po grzbiecie? To praktycznie niemożliwe, najmniejsza niedokładność ustawienia, minimalne odchylenie w lewo albo w prawo, wywołuje wielki skutek: kulka podążą daleko w jedną albo w drugą stronę. I mamy podręcznikowy efekt motyla.\nDynamika układu jest chaotyczna. Aby przewidywać jego ewolucję, trzeba by krańcowo dokładnej znajomości warunków początkowych i niezwykle precyzyjnych obliczeń. A i to, mimo formalnego determinizmu, może nie wystarczyć materii całego Wszechświata, aby zbudować komputer, który temu sprosta.\nRacjonalne postępowanie z przyszłością zależało w naszych przykładach od charakteru pochyłości, po której spuszczaliśmy kulkę. Fizycy nazywają to warunkami brzegowymi. Określiliśmy trzy ich rodzaje, wyznaczające trzy różne dynamiki, w których należy stosować zupełnie odmienne strategie co do przyszłości.\nOkreślona przez przeszłość: dynamika przyczynowa\nPrzyszłość wynika tu z przeszłości: punkt startu determinuje punkt docelowy. Zmiana warunków początkowych skutkuje podobną zmianą przyszłości.\nPrzyszłość jest przewidywalna tym dokładniej, im precyzyjniej określimy warunki początkowe. Warto zbierać i przetwarzać dane. Działalność prognostyczna jest w tym przypadku celowa. (Oczywiście, jeśli się zna prawidłowe równania ruchu.)\nZ taką dynamiką mamy do czynienia w przypadku układów zwanych liniowymi lub płaskimi. Lokalnie i chwilowo, przy małym zakresie zmian i w niedługich czasach, prawie każdy układ jest właśnie taki. Dlatego prognozowanie niewielkich zmian w niedługim czasie jest zwykle sensowne. Układy liniowe w większej skali zdarzają się jednak rzadko.\nOkreślona przez przyszłość: dynamika finalistyczna\nPrzyszłość jest tutaj określona niezależnie od przeszłości: punkt docelowy, atraktor, ściąga do siebie wszystkie historie, niezależnie od tego, z jakich punktów wyszły. Żadna zmiana warunków początkowych nie zmienia stanu końcowego, co najwyżej może opóźnić lub przyśpieszyć jego osiągnięcie.\nPrzyszłość jest możliwa do przewidzenia bez większych obliczeń. Prognozowanie staje się matematycznie trywialne, a jego finansowanie – niegospodarne. W ograniczonym stopniu, skuteczne mogą być działania sprawcze, które – z zachowaniem stanu docelowego – są w stanie nieco modyfikować sposób jego osiągnięcia.\nZ taką dynamiką mamy do czynienia w przypadku każdej kropli wody. Musi ona prędzej czy później trafić do oceanu, niekoniecznie od razu i niekoniecznie wprost, ale w dłuższej perspektywie, ocean jest dla wody atraktorem. Podobnie, atraktorem wolnego rynku jest monopol lub oligopol, atraktorem zamkniętego układu fizycznego – maksimum entropii, atraktorem życia – śmierć.\nOkreślona przez teraźniejszość: dynamika sterowna\nKiedy startujemy z punktu równowagi chwiejnej, przyszłość jest niemożliwa do przewidzenia. Może być jednak ustalona przez niewielkie działanie sprawcze, zaburzające stan układu. Jeśli w jego wyniku, punkt startu kulki z naszego przykładu (rys. 5) przesunie się, choćby nieznacznie, na którąś stronę grzbietu, dalsza trajektoria podąży już tylko w tę stronę. Mała, minimalna zmiana warunków początkowych, może determinować wielkie skutki dla przyszłości.\nPrzyszłość jest a priori nieokreślona, za to podatna na sterowanie. Prognozowanie nie ma żadnego sensu, ale działania sprawcze mogą być w dużym stopniu skuteczne.\nTaka dynamika zdarza się na przykład wtedy, gdy podejmujemy ważną decyzję na podstawie rzutu monetą lub czyjejś rady: mały impuls, wielkie skutki. W takich sytuacjach, gdy ujawnia się losowość albo po prostu wolna wola, matematyczne przewidywanie przyszłości traci sens. Możliwa pozostaje prognoza wariantowa, jeśli jednak chodzi o rozstrzygnięcie, który wariant przyszłości rzeczywiście zajdzie, łatwiej to spowodować niż przewidzieć.\nW relacjach z przyszłością, właściwe bywają zupełnie różne postawy:\nksięgowego, gdy mamy do czynienia z układem obliczalnym (dynamika przyczynowa),\nfilozofa, gdy stajemy przed nieuchronnościami (dynamika finalistyczna),\nprzywódcy (sternika), kiedy możliwy staje się wybór (dynamika sterowna).\nNie ma jednego optymalnego sposobu postępowania z przyszłością, a korzystanie z niej i zarządzanie nią może wymagać w różnych okolicznościach zupełnie odmiennych narzędzi oraz metod.\nMyśleniu o przyszłości i wpływaniu na nią, zawsze musi towarzyszyć metodologiczny namysł nad wzorem dynamiki, z jakim mamy do czynienia i dostosowanie do niego odpowiednich postaw, środków, technik. Namysł ten powinien nie tylko poprzedzać działania, lecz im stale towarzyszyć, bo model dynamiki, opisującej ewolucję układu, też może się zmieniać. Inaczej mówiąc, warunki brzegowe nie muszą być stabilne, ich charakter trzeba od czasu do czasu sprawdzać, a nawet kształtować, kiedy przydarza się taka sposobność.\nWedług moich obserwacji, ludzkie zbiorowości, zwłaszcza organizacje, samorzutnie, bez sterowania z zewnątrz, napędzane siłami wewnętrznymi, wykazują dynamikę atraktorową. Ich celem, osiąganym stosunkowo wolno, ale za to stabilnym, jest konserwatywne trwanie, gdy odnajdują bezpieczeństwo w rutynie: powtarzaniu różnych form, zwyczajów, rytuałów. Milton Friedman nazywał to tyranią status quo.\nWszyscy znamy stare biurokracje albo firmy nieweryfikowane przez rynek czy inne kryteria efektywności. Nic tam się nie daje zmienić, wszystko musi być tak, jak zawsze było, na straży tego stoją paragrafy, statuty, regulaminy. Wszystko definiują tabliczki na drzwiach, dyplomy na ścianach i zdjęcia na biurkach. Przeniesienie kogoś z jednego kąta pokoju do drugiego, przestawienie regału, zmiana godzin pracy, podległości lub powiązań organizacyjnych – wywołują zamęt, opór, protesty związków, donosy do mediów, interwencje totumfackich posłów, radnych, urzędników. Zwykłe próby reform czy optymalizacji nie mają w takiej sytuacji większego sensu i są skazane na niepowodzenie.\nGdy chcemy w takiej organizacji coś istotnie zmienić, musimy mocno zaburzyć jej stan, aby ją wytrącić z koleiny status quo. Procesy, które do tego prowadzą, nie muszą być samoistnie mądre czy sensowne, mogłyby nawet być uznane z zewnątrz za nieuzasadnioną agresję i nieodpowiedzialne szkodzenie organizacji, tyle tylko, że nie musi stać za nimi niczyje sprawstwo i niczyja wola, bo mogą zaistnieć spontanicznie, jako naturalny przejaw degeneracji.\nMamy wtedy wielokrotne, nieprzewidziane zmiany kierownictwa, zmienne komunikaty, niekonsekwentne reformy, w pół zatrzymywane lub odkręcane zaraz po zakończeniu, fale kontroli bez rezultatu lub z rezultatem nadmiernym, absurdalne wymogi dyscypliny, niespodziewane awanse i degradacje. I oczywiście niepewność i niestabilność finansowania.\nSponiewierana organizacja, po krótkim i zaciętym oporze, zwykle gwałtownie przechodzi w stan dynamiki chaotycznej. Wtedy przez chwilę wszystko zaczyna być możliwe, organizacja wręcz oczekuje wizji i przywództwa, staje się nadwrażliwa na sterowanie. I mamy efekt motyla: małym działaniem można spowodować wielkie zmiany.\nOczywiście, stan taki nie jest trwały, ale powrót do dynamiki atraktorowej przebiega powolnie, w odróżnieniu od wymuszonego stanu chaosu, który następuje szybko. Między stanem chaosu a powrotem do (nowej) rutyny osiągany jest stan przejściowy, względnie płaski co do dynamiki. Wtedy organizacja jest w klasycznym sensie deterministyczna.\nPowtarzając takie cykle życia, organizacja zachowuje się jak ptak machający skrzydłami, które idą szybko w dół, powoli do góry i znów szybko w dół. Gdy skrzydła są w górze, powstaje wklęsłość dynamiki celowej, zarówno kształtowanie, jak i prognozowanie przyszłości (oprócz fatalizmu status quo), ma wtedy ograniczony sens. Organizacja stale obniża swój lot, aż do momentu, gdy ktoś lub coś ją wystraszy, na przykład zbyt szybkie zbliżanie się do dna. Wtedy mamy gwałtowne machnięcie skrzydeł w dół i powstaje wypukłość dynamiki chaotycznej, podatnej na sterowanie. Potem skrzydła stopniowo unoszą się, ich linia staje się płaska, dynamika – przyczynowa, i organizacja powoli szuka nowego status quo.\nZarządzanie organizacją wymaga w takim cyklu kolejno:\npodboju, walki przeciw dotychczasowemu modelowi organizacji,\nprzywództwa, pozytywnego kształtowania nowego modelu,\nadministrowania, zarządzania technokratycznego w ramach nowego status quo.\nŻadna z tych postaw i strategii nie jest uniwersalna. Każda napotyka sytuacje, kiedy może być najlepsza, ale są i takie, że bywa szkodliwa. Wszystkie rzeczy mają swój czas, a swym zamierzonym biegiem przemija wszystko pod słońcem – nieprawdaż?\nKohelet, Księga Eklezjastesa\nŚwięty Jan, Apokalipsa\nPierre Simon de Laplace, Essai philosophiques sur les probabilités\nAlbert Einstein, Zur Elektrodynamik bewegter Körper\nEdward Lorenz, Deterministic Nonperiodic Flow\nMarek Chlebuś, Przyszłość. Poradnik użytkownika, Przyszłość. Świat – Europa – Polska, Nr 2/2014


Zegarek Seiko Classic SNQ131P1 męski z szafirowym szkłem - sklep :: DEMUS.pl\nPanel klientaZaloguj sięZarejestruj sięStatus mojego zamówieniaObserwowane produktyZłóż reklamacjęWyloguj sięJesteś tu: Strona głównaZegarki SeikoSeiko ClassicZegarek Seiko Classic SNQ131P1 męski z szafirowym szkłem Zaloguj się\nZegarek Seiko Classic SNQ131P1 męski z szafirowym szkłemSeiko SNQ131P1Producent: SeikoKod produktu: SNQ131P1Gwarancja: Seiko 2 lata\n92,00 zł). 827,00 zł\nMarka: SeikoRodzaj: MęskiGwarancja: 2 lata Podaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyZegarek Seiko Classic SNQ131P1 męski z szafirowym szkłemKod produktu: SNQ131P1Wybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić: uniwersalny\nKoperta::KopertaStalowawykonana z wysokiej jakości stali szlachetnej. Stop ten charakteryzuje się najwyższym stopniem odporności na korozję. Szkło::Szafirowenajwyższej jakości, bardzo duża odporność na zarysowania Bransoleta:Stalowawykonana z wysokiej jakości stali szlachetnej. Stop ten charakteryzuje się najwyższym stopniem odporności na korozję. Datownik:Dzień miesiącawskazuje aktualny dzień miesiąca Kalendarz automatyczny:TAKmechanizm sam dostosowuję datę w przypadku krótszych miesięcy Sposób wyświetlania godziny:12hgodzina wyświetlana w trybie 12 godzinnymPokrycie warstwą fosforyzującą:Neobritespecjalne pokrycie wskazówek zegarka, delikatnie podświetlające w ciemnościachDodatkowe uszczelnienie:Zakręcany dekielzakręcana spodnia część koperty\nWodoszczelność::WR100W zegarku można pływać i nurkować, lecz nie wolno wciskać przycisków pod wodą.Wymiary koperty:Średnica 40 mm, grubość 9 mmTowary podobne:Zegarek Seiko Classic SGEG64P1426,00 zł609,00 złZegarek Seiko SGEH05P1674,00 zł749,00 złZegarek Seiko SUR148P1737,00 zł819,00 złZegarek Seiko SUR155P1557,00 zł619,00 złZegarek Seiko SGEG55P1683,00 zł759,00 złZegarek Seiko SGEG93P1728,00 zł809,00 złZegarek Seiko SGEH63P1701,00 zł779,00 złZegarek Seiko SGEG95P1728,00 zł809,00 złOpinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


Geneza pandemii koronawirusa. Raport WHO z misji w Wuhan. Wyklucza wyciek wirusa z labolatorium | Wiadomości Radio ZET\nWHO przedstawi raport o genezie pandemii Covid-19. Znamy szczegóły\nfot. HECTOR RETAMAL/AFP/East News, Eksperci WHO w labolatorium w Wuhan\nRaport ekspertów WHO o genezie koronawirusa jest już gotowy. Po misji w Wuhan, uznawanym za epicentrum pandemii, naukowcy uznają, jako najbardziej prawdopodobną, tezę o przeniesieniu się SARS-CoV-2 na ludzi z nietoperzy za pośrednictwem innego zwierzęcia. Raport praktycznie odrzuca tezę o wycieku wirusa z laboratorium w Wuhan, za możliwy wariant uznaje również przeskok wirusa na targu mrożonej żywności – ustaliła agencja AFP.\nGeneza epidemii koronawirusa była badana przez zespół Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w styczniu 2021 roku, dokładnie rok po rozprzestrzenieniu się w Chinach. Oficjalna prezentacja raportu misji WHO planowana jest na wtorek o godz. 16.\nEksperci zalecili kontynuację prac nad trzema najbardziej prawdopodobnymi tezami powstania i rozprzestrzenienia się epidemii. Wśród nich nie ma wersji z wypadkiem w laboratorium w Wuhan i "wyniesieniu" z niego wyizolowanego wirusa przez człowieka.\nGeneza pandemii koronawirusa. WHO ujawni raport z Wuhan, znamy szczegóły\nAFP ujawnia, że najbardziej prawdopodobna teza dotyczy przeniesienia SARS-CoV-2 na ludzi z naturalnego rezerwuaru zwierzęcego, którym powinny być nietoperze. Raport uznaje, że do pokonania bariery gatunkowej doszło za pośrednictwem jeszcze jednego nosiciela zwierzęcego. Głównymi "podejrzanymi" są tu: kot domowy, królik, norka, łuskowiec (pangolin) lub ryjonos piżmowy.\nPonad 2 miliony osób w Polsce zaszczepionych "podwójnie" przeciw Covid-19\nRząd przedstawił nowy harmonogram szczepień. "Wprowadzamy rewolucyjną możliwość"\nEksperci WHO nie wykluczyli jednak teorii o bezpośrednim przejściu wirusa z nietoperzy na ludzi. Ta teza jest określana mianem "możliwej lub prawdopodobnej". Władze Chin faworyzują natomiast trzecią wersję, o transmisji wirusa SARS-CoV-2 za pośrednictwem mrożonego mięsa na targu w Wuhan, którą WHO uznało za "możliwą". Zdaniem WHO do pokonania bariery gatunkowej doszło nie dalej niż 1-2 miesiące od wykrycia patogenu w Chinach w grudniu 2019 roku.\nPełny raport podsumowujący wizytę ekspertów WHO w Chinach w styczniu i lutym ma zostać zaprezentowany podczas konferencji prasowej w Genewie o godz. 16 czasu lokalnego. WHO była krytykowana za spóźnioną reakcję na szerzenie się pandemii i ewidentne sprzyjanie władzom w Pekinie w pierwszej połowie 2020 roku.\nraport WHO pandemia Covid-19 Nietoperze


Firmy Masłowice Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO PrzyczepyMarter.pl\nFirmy Masłowice CEIDG Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO (powiat radomszczański, łódzkie [LD]) PrzyczepyMarter.pl\nOpis branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO dla firm działających w oparciu o CEIDG w miejscowości Masłowice w powiecie radomszczański położonym w województwie łódzkie [LD]. Prowadząc firmę, która posiada swoją siedzibę w miejscowości Masłowice, dowiesz się jaki zakres obejmuje branża przedsiębiorczości Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO. Do zakresu prac firm należy przede wszystkim pozycjonowanie stron lokalne, seo, pozycjonowanie stron internetowych oraz dostarczanie ekspertyz w zakresie technologii informatycznych, pisanie, modyfikowanie, badanie i wspomaganie oprogramowania,planowanie i projektowanie systemów komputerowych, które łączą sprzęt komputerowy, oprogramowanie i sprzęt komunikacyjny; zarządzanie i obsługa systemów komputerowych i/lub urządzeń przetwarzania danych należących do klienta w miejscu ich zainstalowania, pozostałe profesjonalne i techniczne działalności związane z komputerem. W wolnym czasie zapoznaj się także, z artykułami opublikowanymi na PrzyczepyMarter dotyczącymi biznesu i przedsiębiorczości.\nFirmy Masłowice Czas na druk 4D\nFirmy Masłowice Dezinformacja wspierana przez sztuczną inteligencję szerzy się w internecie\nFirmy Masłowice Reklamy mają być mniej szkodliwe dla dzieci\nFirmy Masłowice Co roku dochodzi do 27 tys pożarów budynków mieszkalnych\nFirmy Masłowice 2 mln polskich dzieci cierpi na alergiczny nieżyt nosa\nFirmy Masłowice W 2020 roku do recyklingu powinna trafiać połowa odpadów komunalnych\nFirmy Masłowice Bez inwestycji ubezpieczyciele przegrają walkę o klientów\nFirmy Masłowice IFA 2019: Branża foodtech coraz bardziej innowacyjna\nFirmy Masłowice Przyszłość kardiochirurgii to roboty wykonujące operacje\nFirmy Masłowice Hodowla alpak coraz bardziej opłacalnym biznesem\nFirmy Masłowice Uczelnie wyższe chcą uwolnienia możliwości rekrutacyjnych\nFirmy Masłowice Od 14 września banki muszą udostępniać dane o rachunkach klientów innym podmiotom\nFirmy Masłowice (powiat radomszczański) z branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO (łódzkie [LD]) w CEIDG\nWszystkie firmy z miejscowości Masłowice, które prowadzą swoją działalność gospodarczą w branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO posiadają przypisane specjalne kategorie, w których się specjalizują. Mowa tu o poszczególnych kodach PKD (Polska Klasyfikacja Działalności), które szczegółowo określają czym się zajmuje dane firma posiadająca swoją siedzibę w miejscowości Masłowice. Na podstawie branży i szczegółowych kodów PKD można określić świadczone usługi oraz produkty jakie wytwarza firma na terenie powiatu radomszczański w województwie łódzkie [LD].\nProwadząc swoją firmę w miejscowości Masłowice w branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO zapewne zajmujesz się - Firmy Masłowice z branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO zajmują się m. in. Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki (PKD 62.02.Z) w powiat radomszczański - Podklasa ta obejmuje planowanie i projektowanie systemów komputerowych, które łączą sprzęt komputerowy, oprogramowanie i technologie komunikacyjne, włączając szkolenia dla użytkowników. Podklasa ta nie obejmuje instalowania komputerów dużej mocy i podobnych, sklasyfikowanej w 33.20.Z, sprzedaży komputerów, urządzeń peryferyjnych i oprogramowania, sklasyfikowanej w 46.51.Z, 47.41.Z, instalowania komputerów osobistych, sklasyfikowanego w 62.09.Z, oddzielnego instalowania oprogramowania i odzyskiwania danych z uszkodzonych komputerów, sklasyfikowanych w 62.09.Z. Firmy Masłowice z branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO zajmują się m. in. Działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z) w powiat radomszczański - Podklasa ta obejmuje pisanie, modyfikowanie, badanie, dokumentowanie i wspomaganie oprogramowania, włączając pisanie zleceń sterujących programami dla użytkowników.\nPodklasa ta obejmuje analizowanie, projektowanie systemów gotowych do użycia: rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania wykonanego na zlecenie określonego użytkownika, pisanie programów na zlecenie użytkownika, projektowanie stron internetowych. Podklasa ta nie obejmuje publikowania pakietów oprogramowania, sklasyfikowanego w 58.29.Z, tłumaczenia i przystosowania programów na potrzeby rynku, wykonywane na własny rachunek, sklasyfikowanych w 58.29.Z, planowania i projektowania systemów komputerowych, które integrują sprzęt komputerowy, oprogramowanie i technologie komunikacyjne, nawet wtedy, gdy dostarczane oprogramowanie może być ich integralną częścią, sklasyfikowanego w 62.02.Z Firmy Masłowice z branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO zajmują się m. in. Działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi (PKD 62.03.Z) w powiat radomszczański - Podklasa ta obejmuje zarządzanie i obsługę systemów komputerowych i/lub urządzeń przetwarzania danych należących do klienta w miejscu ich zainstalowania, włączając usługi wspomagające. Firmy Masłowice z branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO zajmują się m. in. Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych (PKD 62.09.Z) w powiat radomszczański - Podklasa ta obejmuje pozostałą działalność związaną z technologią informatyczną i komputerową, gdzie indziej niesklasyfikowaną: usługi odzyskiwania danych z uszkodzonych komputerów, instalowanie komputerów osobistych, instalowanie oprogramowania. Podklasa ta nie obejmuje instalowania komputerów dużej mocy i podobnych, sklasyfikowanego w 33.20.Z, działalności w zakresie oprogramowania, sklasyfikowanego w 62.01.Z, konsultacji w zakresie sprzętu komputerowego, sklasyfikowanej w 62.02.Z, zarządzania sprzętem komputerowym, sklasyfikowanego w 62.03.Z, przetwarzania danych i hostingu, sklasyfikowanych w 63.11.Z.\nProdukty i Usługi Firm Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO z Masłowice (radomszczański, łódzkie [LD]).\nKażda z firm działająca w branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO w miejscowości Masłowice oprócz przypisanych kodów działalności gospodarczej, posiada także szeroką paletę usług i wyrobów gotowych. Tutaj znajdziesz listę produktów bądź usług dla firm zajmujących się Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO i posiadających swój obszar działania w regionie Masłowice (powiat radomszczański, województwo łódzkie [LD]). Lista usług i wyrobów gotowych powstała na bazie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, która jest podstawą do dalszego nazewnictwa produktów oferowanych klientom na rynku.\nFirmy z branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO oferują swoim klientom następujące produkty bądź usługi - pkwiu 62.01.11.0 usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania w branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO w regionie łódzkie [LD], pkwiu 62.02.10.0 usługi związane z doradztwem w zakresie sprzętu komputerowego w branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO w regionie łódzkie [LD], pkwiu 62.03.11.0 usługi związane z zarządzaniem siecią w branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO w regionie łódzkie [LD], pkwiu 62.09.10.0 usŁugi instalowania komputerÓw i urzĄdzeŃ peryferyjnych w branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO w regionie łódzkie [LD], i produkty lub usługi podobne dla mieszkańców miejscowości Masłowice w powiat radomszczański.\nOferta nowych przyczep w sprzedaży sklepu PrzyczepyMarter dla firm działających w branży Pozycjonowanie Stron Lokalne SEO w miejscowości Masłowice (radomszczański, łódzkie [LD]). Szczegóły oferty znajdują się w katalogu wszystkich przyczep samochodowych, wraz z danymi kontaktowymi oraz charakterystyką poszczególnych pojazdów do transportu. Jeśli prowadzisz firmę w dowolnej branży zastanów się nad dodatkowym środkiem transportu i bądź niezależny od innych. Rozwiń skrzydła ze swoją firmą!


Problem z nastolatkiem – psycholog. | racja.org pl\nProblem z nastolatkiem – psycholog.\nWitajcie, czy macie namiary na jakiegoś dobrego psychologa od problemów z nastolatkami. Mój syn wpadł w złe towarzystwo, opuścił się w nauce, stał się nieznośny, pyskuje i nie słucha nas. Boje się, że to wszystko pójdzie dalej. Nie chce żeby mój syn zmarnował sobie życie.\nNo to mamy efekty bezstresowego wychowania. Twardą rękę trzeba mieć do dzieciaka i przede wszystkim być konsekwentnym a nie na wszystko mu pozwalać. Z tego nigdy nie ma nic dobrego.\nNie wiem dlaczego od razu oceniasz, że zachowanie dziecka jest efektem bezstresowego wychowania. Powody mogą być różne, więc jeśli nie masz nic ciekawego do powiedzenia to się lepiej nie odzywaj. Ja ze swoją córka korzystałam z usług wrocławskiego gabinetu psychoterapii mgr Ewy Robak. Wejdź na stronę http://www.psycholog-wroclaw.info.pl/ i dowiedz się o nich więcej. Mojej córce pomogli.\nZnalezienie skutecznego psychologa to podstawa sukcesu w wyciągnięciu dziecka z problemów. Ja również polecam ten gabinet – wrócili mi moje dawne dziecko. Ale nastaw się na długą walkę – w szczególności ze swoim zbuntowanym nastolatkiem. Nakłonienie dziecka do współpracy to ciężki kawałek chleba. Mimo wszystko nam się udało. Tobie też życze powodzenia.


producent garazy blaszanych najtaniej! - ogłoszenia Garaże Gorlice\nproducent garazy blaszanych najtaniej!\nPełna treść ogłoszenia producent garazy blaszanych najtaniej!\nProfil założony około 3 lata temu Zapytaj o ogłoszenie - producent garazy blaszanych najtaniej! ,1 zł Twój e-mailWiadomośćJestem zainteresowany/a ogloszeniem producent garazy blaszanych najtaniej!Kupuj bezpiecznie!\nID ogłoszenia: 89/27088\nPodziel się ogłoszeniem producent garazy blaszanych najtaniej! na Twitter\nPodziel się ogłoszeniem producent garazy blaszanych najtaniej! na Wykop\nPodziel się ogłoszeniem producent garazy blaszanych najtaniej! na Blip\nPodziel się ogłoszeniem producent garazy blaszanych najtaniej! na Pinterest\nWyślij treść "producent garazy blaszanych najtaniej!" na maila\nWydrukuj ogłoszenie "producent garazy blaszanych najtaniej!"\n» Wszystkie podobne ogłoszenia do producent garazy blaszanych najtaniej!


Amitriptylinum VP (amitryptylina) tabletki powlekane - opis, ceny, refundacja | Medycyna Praktyczna\nAmitriptylinum VP (amitryptylina)\nPreparat zawiera substancję amitryptylina\nlek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji; dodatkowo: neuralgia, ból neuropatyczny\nNiestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub benzodiazepiny.\n·\tświeży zawał serca, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa\n·\tstan pobudzenia maniakalnego\n·\twiek poniżej 16 lat\nEfekty stosowania preparatu mogą wystąpić dopiero po kilku tygodniach leczenia, niekiedy ten czas jest dłuższy. Chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską aż do momentu poprawy stanu zdrowia. Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest amitryptylina, również mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto te schorzenia mogą współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. Osoby leczone tym preparatem z powodu innych niż depresja chorób, a także osoby po próbach samobójczych oraz takie, które przed rozpoczęciem leczenia wykazują znacznego stopnia skłonności samobójcze, powinny być ściśle monitorowane przez lekarza.\nU osób z choroba afektywną dwubiegunową pod wpływem stosowania preparatu może dojść do nasilenia fazy maniakalnej, u osób ze schizofrenią amitryptylina może nasilać objawy choroby; możliwe jest również nasilenie objawów paranoidalnych.\nZe względu na działanie cholinolityczne następujące osoby powinny zachować ostrożność podczas jego stosowania:\n· z przerostem gruczołu krokowego (możliwość nasilenia trudności z oddawaniem moczu)\n· z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania (możliwość wzrostu ciśnienia śródgałkowego)\n·\tze zwolnionym pasażem żołądkowo-jelitowym.\nU osób z padaczką pod wpływem amitryptyliny może dochodzić do nasilenia objawów. Lekarz prawdopodobnie zaleci zwiększenie dawek leków przeciwpadaczkowych.\nW przypadku stosowania dużych dawek preparatu należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ może to prowadzić do zaburzeń rytmu serca, częstoskurczu oraz spadków ciśnienia tętniczego krwi. Szczególnie narażone są osoby z chorobami serca, u których działanie to może wystąpić nawet po zastosowaniu zwykłych dawek leku.\nNależy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami funkcji wątroby ze względu na możliwość kumulacji leku we krwi i możliwość wystąpienia objawów przedawkowania.\nU pacjentów z nadczynnością tarczycy oraz leczonych preparatami tarczycy lek może wykazywać silniejsze działanie, należy zachować ostrożność, lekarz prawdopodobnie zaleci odpowiednią modyfikację dawkowania.\nPreparat należy, po konsultacji z lekarzem, odstawić na klika dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym.\nNie zaleca się stosowania elektrowstrząsów podczas leczenia tym preparatem.\nNagłe przerwanie leczenia, szczególnie po długotrwałym stosowaniu, może prowadzić do licznych działań niepożądanych; dawkowanie należy zmniejszać stopniowo, w porozumieniu z lekarzem.\nW następujących przypadkach preparat można stosować jedynie jeśli lekarz oceni, że ryzyko jest mniejsze niż potencjalne korzyści:\n·\talkoholizm (możliwość nasilenia działania hamującego ośrodkowy układ nerwowy)\n·\tzaburzenia składu krwi\n·\tzatrzymanie moczu.\nDorośli i dzieci po 16. roku życia:\nPoczątkowo 50-100 mg/dobę w dawkach podzielonych lub 1 ×/dobę na noc. Następnie lekarz zaleci stopniowe zwiększanie dawki aż do uzyskania optymalnej dawki terapeutycznej (w warunkach ambulatoryjnych do 200 mg/dobę).\nPo uzyskaniu poprawy klinicznej prowadzi się leczenie podtrzymujące, zwykle podaje się 50-100 mg/dobę w 2-4 dawkach podzielonych lub 1 ×/dobę na noc,\nU chorych w wieku podeszłym początkowo 25-75 mg/dobę. Dawkę należy zwiększać ostrożnie. W większości przypadków efekt leczniczy uzyskuje się po zastosowaniu 1/2 zwykle stosowanej dawki.\nZalecany czas leczenia wynosi 3-6 miesięcy. Lek należy odstawiać stopniowo.\nZe względu na brak odpowiednich badań nie zaleca się stosowania w czasie ciąży, szczególnie w I i III trymestrze. Lek stosować jedynie w przypadku, gdy w ocenie lekarza korzyść z leczenia przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu.\nAmitryptylina zmniejsza działanie sympatykolityków, nasila działanie sympatykomimetyków. Stosowanie równoległe z sympatykomimetykami może doprowadzić do znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego (nawet w przypadku małych dawek dodawanych np. do leków miejscowo znieczulających).\nLeki hamujące aktywność izoenzymu CYP2D6 (np. cymetydyna, chinydyna) oraz leki metabolizowane z udziałem izoenzymu CYP2D6 (np. pochodne fenotiazyny, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, leki przeciwarytmiczne klasy Ic) mogą zwiększać stężenie amitryptyliny we krwi.\nPoprzez hamowanie perystaltyki jelit amitryptylina może powodować zaburzenia wchłaniania innych równocześnie stosowanych doustnie leków.\nAmitryptylina osłabia działanie leków obniżających ciśnienie tętnicze (klonidyny i -metylodopy).\nPodawanie inhibitorów MAO podczas stosowania amitryptyliny może być przyczyną nadciśnienia, drgawek i hipertermii, dlatego jest to działanie przeciwwskazane.\nLeki wywierające hamujący wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (barbiturany, pochodne benzodiazepiny, opioidowe i nieopioidowe leki przeciwbólowe, pochodne fenotiazyny, leki przeciwhistaminowe, alkohol) mogą nasilać działanie uspokajające amitryptyliny.\nDonoszono o przypadkach wystąpienia stanu majaczeniowego po równoczesnym stosowaniu z disulfiramem.\nRytonawir zwiększa stężenie amitryptyliny we krwi.\nNależy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania z lekami cholinolitycznymi lub hormonami tarczycy ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych.\nAlkohol zwiększa stężenie amitryptyliny we krwi i nasila depresyjne działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy.\nJak każdy lek, również Amitriptylinum VP może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.\nMogą wystąpić: nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, ciemne zabarwienie języka, nieprzyjemny smak w ustach, uczucie suchości w jamie ustnej, zwiększona skłonność do zmian próchniczych, zaparcia, niedrożność porażenna jelit, luźne stolce, obrzęk ślinianek, nadmierna potliwość, łysienie, wykwity skórne, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, zaburzenia widzenia, rozszerzenie źrenic, zaburzenia akomodacji, zwiększone ciśnienie śródgałkowe, trudności w oddawaniu moczu, częste parcie na mocz, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, zaburzenia stężenia glukozy w surowicy, nieprawidłowy zapis EEG, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia, kołatanie serca, zawał serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenia koncentracji, senność, pobudzenie psychoruchowe, uczucie drętwienia, mrowienia oraz parestezje w obrębie kończyn, neuropatia obwodowa, ataksja, drżenia mięśniowe, uogólnione drgawki, śpiączka, ruchy mimowolne, dyskinezy późne, zaburzenia mowy, bóle głowy, zawroty głowy, splątanie, dezorientacja, omamy, łagodny stan maniakalny, bezsenność, niepokój, stany lękowe, koszmary nocne, szumy uszne, uczucie zmęczenia, osłabienie, obrzęk twarzy i języka, agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia, małopłytkowość, plamica krwotoczna, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, obrzmienie jąder, ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, obrzmienie piersi i mlekotok u kobiet, osłabienie lub nasilenie popędu płciowego, impotencja, zaburzenia wydzielania hormonu antydiuretycznego, zaburzenia łaknienia. Prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych związanych z działaniem cholinolitycznym leku jest większe u chorych w podeszłym wieku, ze względu na osłabienie czynności układu przywspółczulnego.\nZgłaszano przypadki myśli i/lub prób samobójczych w trakcie stosowania leku lub w krótkim czasie po jego odstawieniu.\nNagłe przerwanie leczenia, szczególnie długotrwałego, może wywołać objawy odstawienne: bezsenność, drażliwość, nudności, bóle głowy, nadmierną potliwość, sporadycznie objawy hipomanii lub manii w pierwszych tygodniach po zaprzestaniu leczenia.


Jesteś dziś niespokojna? Coś cię martwi? Te modlitwy z pewnością pomogą ci się wyciszyć.\nCzy modlitwa uzdrawia i jak naprawdę to działa\nGdy nas lub naszych bliskich dopada choroba, zwracamy się do Boga i prosimy innych o modlitwę. Nawet Ci z nas, którzy wcześniej nie byli nadgorliwi w wierze. Czy modlitwa rzeczywiście uzdrawia?\nInternet, krótki formularz i kilka kliknięć – tylko tyle potrzeba, by do armii twoich niebieskich orędowników dołączył kolejny. Specjalnie na 2017 rok. Do udziału w fantastycznej akcji zapraszają siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia.\nSiła dziecięcej modlitwy\nRóżaniec uczy pokory i cierpliwości. Nie paplasz swoich słów, ani „twórczych” myśli, tylko słowa modlitwy powszechnej, ciągle tej samej, istniejącej od wieków - pisze Tessa Capponi-Borawska.


Grzegorz Miecugow. Wspomnienie\nNie chciał być dziennikarzem\n"Wszystko się zmieniło".\n"Nie był gadułą"\n"Złościł się jak dziecko"\n"Scrabble były jego rytuałem"\n"Był postacią wielowymiarową"\n"Wiem, że się rozpadnę"\nDla jednych był przyjacielem, redakcyjnym kolegą, mistrzem. Dla innych panem z "Faktów" czy "Szkła kontaktowego". Grzegorz Miecugow zmarł 26 sierpnia 2017. I trudno uwierzyć, że minął już rok. - Grzesiek nie był jednowymiarowy. Jego nie da się określić, że był niebieski albo zielony. W zależności od perspektywy miał różne barwy - mówi Dominika Sekielska, jego przyjaciółka i producentka "Szkła kontaktowego". Postanowiliśmy spróbować tę wielowymiarowość pokazać.\nDorastał w niezwykłym, pełnym legend miejscu - w Domu Literatów przy ul. Krupniczej 22 w Krakowie. Tu mieszkał aż do wyprowadzki na studia filozoficzne do Warszawy. Jak sam mówił, był krnąbrnym uczniem, jako siedmiolatek seplenił. Nauczył się wypowiadać "sz" tuż przed pójściem do pierwszej klasy. Jako 12-latek przypadkiem spowodował pożar w mieszkaniu, który sam ugasił.\nChociaż przez lata nie wiedział, kim chce zostać, gdy dorośnie, był pewien jednego: nie chciał zostać dziennikarzem. Był synem słynnego krakowskiego dziennikarza i pisarza Brunona Miecugowa i - jak później mówił - uważał, że pójście w ślady ojca byłoby pójściem na łatwiznę.\nWideo: UWAGA! TVN Grzegorz Miecugow nie chciał być dziennikarzem\n- Pewnie był jakiś kompleks, że gdybym miał zostać dziennikarzem, musiałbym się mierzyć z ojcem. Chyba byłoby to trudne. Miałem takie poczucie, że syn adwokata nie musi być adwokatem, a syn lekarza - lekarzem. To byłoby takie proste - wspominał Miecugow w "Dzień Dobry TVN" w 2012 roku. Miał wiele pomysłów na siebie. Jako kilkulatek chciał zostać fryzjerem, bo - jak tłumaczył - mama chodziła często do fryzjera. Potem chciał zostać strażakiem, marzył, żeby zostać kierowcą rajdowym.\n- Później przez lata chciałem być pilotem, miałem wujka, który latał i często mnie zabierał a to do szybowca, a to do jakiegoś samolotu. Ale szybko mi się oczy popsuły w liceum, więc przestałem myśleć o lataniu. Marzyłem o tym, żeby zostać sprawozdawcą sportowym - opowiadał w "Mieście kobiet" w TVN Style.\nJako dziecko i nastolatek był bardzo przekorny, chociaż tę wrodzoną i pielęgnowaną cechę charakteru przytemperowało harcerstwo. Jako czwartoklasista wstąpił do legendarnej krakowskiej Szarej Siódemki. - Harcerstwo nie pozwoliło mi być rozpieszczonym bachorem - wyznał kiedyś Miecugow - Szara Siódemka zrobiła pewnie ze mnie człowieka - dodał.\nZa sugestią polonistki prof. Zofii Rychlowej poszedł na filozofię. Chociaż dostał się na Uniwersytet Jagielloński, po miesiącu napisał prośbę do władz Uniwersytetu Warszawskiego o przeniesienie. Tak wylądował w Warszawie. Ciągle jednak tylko jedną nogą: tak zorganizował sobie zajęcia, żeby w środy wieczorem wracać do Krakowa.\nW czasie studiów podejmował się różnych zajęć. W 1978 roku na przykład wyjechał do Paryża. Jak sam wspominał, do stolicy Francji dotarł dzień przed wyborem Karola Wojtyły na papieża. Po kilku dniach poszedł przed Sorbonę szukać pracy. Tam zaczepiła go pewna, kobieta - Polka, madame Truszkowska, która szukała Polaka do opieki nad dwuletnim synem. Jak wspominał, poznała go po butach. Do jego zadań należała opieka nad małym Aleksandrem, ugotowanie czasem obiadu, przyniesienie mięsa dla psa od rzeźnika.\nGdy postanowił wrócić do Polski, spotkał go komplement. - Madame Truszkowska zaproponowała mi podwojenie pensji, żebym tylko został na stałe, bo byłem świetną gosposią - opowiadał po latach.\nPo powrocie do Polski i na studia dostał pracę w powstającym właśnie Teatrze Na Rozdrożu, gdzie pierwsze zajmowane przez niego stanowisko nazywało się "maszynista sceny".\nDwa lata później, w 1980 roku, trafił do radia. Trochę przez przypadek. Tak znalazł się w mediach, z którymi związał się na następne 37 lat.\nŹródło: archiwum prywatne Młody Grzegorz Miecugow w otoczeniu przyjaciół\nPrzez kolejne lata błąkał się od redakcji do redakcji Polskiego Radia i Warszawskiego Ośrodka Radiowo-Telewizyjnego. Przez jakiś czas był w redakcji kulturalnej, później trafił też do rolnej, gdzie jego głównym zadaniem było donoszenie pozostałym pracownikom jarzębiaka.\nCo ciekawe, został reporterem informacyjnym dzięki propozycji, jaką złożył mu jeden z szefów redakcji w Polskim Radiu - Wiesław Johann, bezpartyjny były sportowiec, który później skończył prawo. - Wiesiek był i jest niezwykle przyzwoitym człowiekiem, a dla mnie zaczął się rok pracy w niczym nieskrępowanej rzeczywistości - wspominał Miecugow w 2012 roku. Obecnie sędzia Johann jest wiceprzewodniczącym nowej Krajowej Rady Sądownictwa.\nPóźniej Miecgow trafił jeszcze do redakcji dziecięcej, gdzie napisał swoje pierwsze słuchowiska radiowe.\nW 1984 roku na świat przyszedł syn - Krzysztof. To był okres, gdy rodzinie Miecugowów nie było łatwo finansowo.\nŹródło: archiwum prywatne Rodzina Miecugowów z czasów, gdy Krzysztof nazywany był "Gruchą"\nKilka miesięcy później Grzegorz pojechał czerwoną ładą do Wiednia. Przez pierwsze dni kopał rowy pod rury, pracował przy sprzątaniu piwnic czy domów po przeprowadzkach, aż w końcu dostał pracę w zakładzie stolarskim. Jego głównym zadaniem było wożenie stolarzy - dwóch Polaków - na montaże. Jednak wykorzystał ten czas i sam nauczył się elementów stolarki, po latach z dumą mówił, że w piwnicy stoi stół, który sam zrobił.\nPo powrocie do Warszawy wrócił do radia. - Na nagrywany przez nas magazyn "Między nami" nie przyszedł lektor i z braku laku padło na mnie - wspominał. Poszło mu nieźle. Czytał i nagrywał coraz więcej rzeczy. W 1986 roku wymyślił "Bublotekę" - listę najgorszych przebojów.\n- Wyobrażałem sobie to tak, że zaproponujemy jakieś badziewne naszym zdaniem piosenki i potem złośliwie je skomentujemy - opowiadał.\nW lutym następnego roku trafił do Trójki. Został szefem redakcji "Zapraszamy do Trójki", którą to audycję w dużym stopniu zredefiniował. A stało się to dzięki zespołowi, w którym miał ogromne wsparcie.\nTrzy lata później został szefem programowym stacji. Został zwolniony po tym, jak postawił się prezesowi w sprawie wynagrodzenia swoich zastępców. Chciał nawet oddać im swoją premię kwartalną. Prezes się nie zgodził.\n- To jest radio mojej młodości. Jedyne radio dla młodej inteligencji w czasach, kiedy mieszkałem jeszcze w Krakowie - wspominał przy okazji jubileuszu 50-lecia powstania radiowej Trójki. - To już jest taka legenda. To jest coś, co w historii polskiego radia zapisało się złotymi zgłoskami, a w dodatku jeszcze cały czas dokłada nowe zgłoski - podkreślał były szef programowy tego radia.\nWideo: tvn24 "To jest radio mojej młodości"\nBył dumny z tego, co zrobił w Trójce, bo – jak mówił – zmiany, które zaprowadził „były rewolucyjne” - Byłem trochę takim Balcerowiczem Trójki – powiedział w wywiadzie rzeka "Szkiełko i wokół".\nOstatni program w Trójce prowadził w lutym 2001 roku, gdy był już pracownikiem TVN24.\n- Trafiłem do telewizji, kiedy nadeszły nowe czasy i telewizja potrzebowała nowych twarzy, których nie było skąd brać - mówił.\nNa stałe z telewizją związał się zaraz po upadku rządu Jana Olszewskiego 4 czerwca 1992 roku. Rok później zrobił jeden z najgłośniejszych materiałów newsowych - o głosowaniu na dwie ręce zarówno w obozie, który wówczas rządził, jak i wśród posłów socjaldemokratów i ludowców. Razem z Tomaszem Lisem i Jolantą Pieńkowską tworzyli autorski program informacyjny, który przez lata przyciągał milionową widownię.\nW lutym 1997 roku odszedł do nowej telewizji - TVN - współtworzonej przez Mariusza Waltera.\nŹródło: archiwum prywatne Archiwalna reklama prasowa TVN\n"Poczucie, że jest się w czymś, co lepi świat, jest wartością”\nWystartowaliśmy po południu trzeciego października (1997 roku - red.). Najpierw prezes powiedział telewidzom, że bardzo się cieszy, że jest nowa telewizja, jakie ma plany i co obiecuje. Tyle tylko, że stał w przejściu między dwoma studiami. Kamery były tak ustawione, że widać było głównie jego plecy. I to nie przez kilka sekund, tylko przez kilka minut. Prezes mówił do narodu tyłem - wspominał 15 lat później początki w nowej stacji.\n- Myśląc o panu Grzegorzu, mam w pamięci, że był pierwszym człowiekiem, o którym pomyśleliśmy, że powinien wzmocnić nasz raczkujący dopiero team i po którego sięgnęliśmy namawiając go, by przeszedł do naszej stacji - wspomina Mariusz Walter, twórca TVN. - Był dziennikarzem czystej wody. Człowiekiem zbudowanym z wiedzy, z pasji do wykonywania tego zawodu, niezwykle spolegliwym wobec problemów, które czasem zaistniały na antenie na żywo - podkreśla. Jak dodaje, spokój, z jakim Miecugow reagował na sytuacje antenowe, powinien być wzorem dla młodych dziennikarzy.\nDwa lata później odszedł z TVN. Przez dwa lata współpracował z marszałkiem Sejmu Maciejem Płażyńskim. Jesienią 2000 roku zadzwonił do niego Maciej Sojka, któremu Walter zaproponował stanowisko prezesa TVN24. Sojka zaoferował Miecugowowi powrót do TVN-u, tym razem miał zostać zastępcą Adama Pieczyńskiego, któremu powierzono szefowanie pierwszemu polskiemu kanałowi informacyjnemu.\n- Mój pierwszy dzień pracy w TVN24 to był ten dzień, kiedy oni (Maciej Płażyński, Andrzej Olechowski i Donald Tusk - red.) wystąpili po raz pierwszy razem na konferencji prasowej w hotelu Sheraton - zauważył po latach.\nPóźniej wielokrotnie wspominał pierwsze dni od startu. Zarówno to, że przez długi czas nie wiedzieli dokładnie, kiedy kanał wystartuje, jak i to, że 8 sierpnia 2001 roku - dzień przed startem - wysłał do Pieczyńskiego list, w którym pisał, że start 16 godzin później jest decyzją "skrajnie nieodpowiedzialną".\nStacja jednak ruszyła. - Byłem przerażony. O 12.00 nie było przebacz - wyznał.\n- Zostaliśmy skonstruowani z myślą o tym, że co pewien czas świat staje dęba, wariuje i te wariacje trzeba pokazać na żywo - tłumaczył 15 lat później. Trafił w punkt, bo chociaż TVN24 ruszył 9 sierpnia, większość Polaków była przekonana, że kanał wystartował 11 września, w dniu ataków na Nowy Jork i Waszyngton.\n- 11 września pokazał, że to ma sens; że to w dzisiejszym szybkim świecie ma i ręce, i nogi. Nie wiedzieliśmy natomiast wtedy, że to zmienia świat - ocenił. - Nigdy nie przypuszczaliśmy, że zajdziemy tak daleko. Za nami miliony godzin pracy, miliony plików do zapisania, pod naszymi nogami jest miliony kabli. To jest niebywałe przedsięwzięcie - stwierdził.\nWideo: tvn24 "Poczucie, że jest się w czymś, co lepi świat, jest wartością”\n- Świat się zbanalizował, czyli nam wszystkim wystarczają mniej głębokie informacje, tylko powierzchowne. Świat już wie, co to jest terroryzm. Wtedy nie wiedzieliśmy jeszcze, bo dopiero za 23 dni miał nastąpić ten największy atak terrorystyczny w historii świata. Świat nie przypuszczał, że jakiś kraj może zbankrutować tak po prostu, świat nie wiedział, że Amerykanie mogą się zachwiać. Wszystko jest inaczej - tłumaczył.\nPo latach zwracał uwagę, że przez te 16 lat istnienia TVN24 "wszystko się zmieniło". - My przyspieszyliśmy pewne procesy. Życie zaczęło szybciej dzięki nam się toczyć - polityczne również. Dlatego, że reakcja na pewne słowa zapada tego samego dnia. Politycy polemizują ze sobą na naszej antenie, to jest ewidentne przyspieszenie. Ale czy to by się nie zmieniło bez nas? Nie wiem. Nie ma historii równoległej - wyjaśniał.\n- Najważniejszą wartością TVN24 jest takie prawdziwe, realne wpłynięcie na rzeczywistość, na świat. Zmienienie tego świata. Uważam, że na lepsze, ktoś inny może uważać, że nie. Ale ta zmiana - czyli poczucie, że było się i jest się w czymś, co lepi świat, jest tą wartością – mówił.\nNa pomysł zrobienia "Szkła kontaktowego" wpadł w 2004 roku redaktor naczelny TVN24 Adam Pieczyński.\nTomasz Sianecki, który razem z Miecugowem tworzył program, wspomina, że "Adam był gdzieś chyba w Portugalii i wymyślił sobie, żeby były dwie osoby - dziennikarz i jego gość, które luźno komentowałyby z udziałem widzów wydarzenia dnia". Miało to być, jak podkreśla Sianecki, "bez żadnego zadęcia czy silenia się na politologiczne analizy".\n- Adam wymyślił zarówno samą nazwę "Szkło kontaktowe", jak również to, że prowadzącymi program będą Grzegorz i ja - dodaje. - Powiedział, że będzie to taka radiowa formuła pomimo tego, że w telewizji, a my obaj robiliśmy to w "Zapraszamy do Trójki". Adam wiedział, że udźwigniemy to, stąd też pomysł, żeby pierwszy program zrobił Grzegorz z Krzyśkiem Daukszewiczem, a drugi ja z Tomkiem Jachimkiem - wspomina.\nSam Miecugow mówił, że jest to "pierwszy program, który odwracał relacje: my nadajemy, wy odbierajcie". - Mówił: my nadajemy, ale może wy do nas coś nadajcie, to my to powtórzymy za wami - podkreślał.\nPodczas wyjazdowego "Szkła kontaktowego" w Darłowie zgasło światło, przyczyna była prosta - awaria prądu spowodowana przez huragan czy z podobnych powodów. - Grzesiek był mistrzem takich sytuacji. Absolutnie się ich nie bał, był na nie przygotowany – wspomina Dominika Sekielska, producentka, kierownik redakcji "Szkła kontaktowego", prywatnie przyjaciółka Miecugowa. - Jak w Darłowie zgasło światło, nie przeszkodziło mu to prowadzić dalej program. Powiedział: zgasło światło, ale jesteśmy z państwem dalej. Zresztą, człowiek radia nie potrzebował zbyt dużej ilości światła - dodaje ze śmiechem.\nWideo: tvn24 Podczas jednego z odcinków "Szkła kontaktowego" zgasło światło\n- Po pierwszych rządach PiS-u, gdy "Szkło kontaktowe" wystrzeliło, ojciec przestał prowadzić poranki polityczne, które robił zamiennie chyba z Kasią Kolendą-Zaleską, przestał się emocjonować polityką. Odszedł od niej, nie robił tego tak jak wcześniej. Im był starszy, tym mniej przynosił to do domu. Tak mi się wydaje. Od pewnego momentu bardziej niż polityką emocjonował się piłką nożną i Scrabblem - opowiada Krzysztof Miecugow.\nMniej więcej w 2009 roku Grzegorz Miecugow przestał lubić politykę, a w zasadzie polityków.\n- Pamiętam dokładnie moment, w którym przestał zajmować się polityką. Rozmowy polityczne przestały go ciekawić. Mówił, że politycy nie mają już nic ciekawego do powiedzenia. Widział to – o czym mi mówił - że stopniowo coraz mniej ciekawych polityków przychodziło do studia. Takich, z którymi można byłoby porozmawiać. Wydaje mi się, że politycy starej daty, którzy byli istotni w latach 90., mieli w sobie więcej klasy. Pamiętam, że budziło to w nim frustrację, zdenerwowanie, że przychodził jakiś matołek, któremu jakiś PR-owiec albo inny szefuniu do spraw programowych dał wytyczne do powtarzania. Dokładnie powiedział, że zadawał jedno czy dwa pytania i wiedział, że ten polityk nie ma nic do powiedzenia, a to były pierwsze trzy minuty rozmowy i przed nim było kolejnych siedem - wspomina syn Grzegorza.\n- Ja mam tak złe zdanie o polityce, że jak ktoś mi mówi, że jestem zwolennikiem PO, to tylko z politowaniem kiwam głową. Dlatego że jestem w tej chwili przeciwnikiem wszystkich partii - podkreślał Grzegorz Miecugow w rozmowie z gazeta.pl w 2016 roku.\nWideo: tvn24 Ostatnie "Szkło kontaktowe" z udziałem Miecugowa\nTato traktował swoją pracę jako pasję. Ojciec lubił być dziennikarzem, gadać z ludźmi, wyjaśniać im, lubił słuchać ludzi. Fascynowały go różne punkty widzenia na różne sprawy. To wynikało właśnie z podstawy filozofii. Miał w sobie przekonanie, pełne zrozumienie tego, że nawet jeśli człowiek ma racje, to i tak nie będzie o tym wiedział. Nie ma przecież tych wszystkich prawd spisanych. Wszystkie nawet teoretycznie najbzdurniejsze poglądy mają rację bytu. Chyba to najbardziej lubił - opowiada Krzysztof Miecugow.\nDodaje, że "Inny punkt widzenia" był tym, "co najbardziej lubił w dziennikarstwie, czyli możliwość spotkania, porozmawiania i posłuchania kogoś mądrego". - Wszyscy goście wydawali się tacie ciekawi. Myślę, że w tym programie było to, co tata najbardziej lubił i cenił w dziennikarstwie: brak showmeństwa i dogłębne wchodzenie w temat, a nie jakieś trzyminutowe fiu-bździu po wierzchu. Chodziło po prostu o porozmawianie z innym człowiekiem o jego przemyśleniach. Tym najbardziej się emocjonował. Gdy mówił o tych rozmowach, to aż mu się oczy zaczynały świecić. Uwielbiał to - wspomina.\n- Lubię ludzi. Kredytuje ich na początku poznania dużym zaufaniem. Z ludźmi można rozmawiać o wszystkim, o pogodzie, o dzieciach, o psach, o kotach, o wpadkach, o potknięciach, o sukcesach, o radościach - tłumaczył kiedyś Grzegorz Miecugow.\n- Pamiętam, że po jednym z jego najważniejszych wywiadów, czyli ze Stanisławem Lemem... Jeszcze przed tą rozmową jeździł po różnych antykwariatach, żeby znaleźć przedwojenne pocztówki i zdjęcia z Lwowa. Chciał dać je Lemowi w prezencie. Spełniało się wtedy jego marzenie z dzieciństwa, był wielkim fanem Lema. To chyba był jego ulubiony pisarz. Po wywiadzie bardzo przeżywał tę rozmowę. Mówił, co mu opowiedział, jak się ucieszył z tych zdjęć. Bardzo często przytaczał fragmenty z tych rozmów - podkreśla Krzysztof Miecugow.\nWideo: Archiwum "Inny Punkt Widzenia" Stanisław Lem w rozmowie z Grzegorzem Miecugowem\nTak jak w przypadku "Szkła kontaktowego" tytuł "Innego punktu widzenia" wymyślił Adam Pieczyński. I oddawał bezbłędnie ideę programu Miecugowa. Zanim blisko 40-minutowy program stał się regularną częścią ramówki, Miecugow nagrał kilka rozmów z wybitnymi i znanymi: Andrzejem Mleczko, Stanisławem Lemem i Krystyną Jandą. Było to w 2003 roku. Do 2007 roku cykl liczył ponad 150 spotkań.\nW 2010 roku, po tym jak Miecugow definitywnie odszedł od rozmów z politykami, Pieczyński zdecydował, że "Inny punkt widzenia" będzie emitowany w niedzielę o 23.30. Program przyciągał naprawdę imponującą widownię: ponad 150 tysięcy osób. Aż tyle osób osób chciało wysłuchać blisko 40-miutowej mądrej i niczym nieprzerwanej rozmowy z nie zawsze powszechnie znanym wybitnym przedstawicielem nauki, sztuki czy życia społecznego.\nTrzy lata później opublikowana została pierwsza książka, zawierająca wybrane rozmowy z programu.\n- To jest 21 rozmów z różnymi osobami, z naukowcami, specjalistami różnych dziedzin - mówił o książce Miecugow. - Każde takie spotkanie to jest w pewnym sensie poznanie człowieka. Są osoby, które się bardzo obawiają tych rozmów. Zdarza mi się, że komuś, kto jest niezwykły bywać w telewizji, mówię tak: jeżeli pani będzie niezadowolona z rozmowy, to mogę z niej zrezygnować – wyjaśniał.\n"Często jestem pytany, jak przygotowuję się do tych wywiadów (do 'Innego punktu widzenia' - red.), Przyznam, że jest to dla mnie dość kłopotliwe pytanie, bo nie przygotowuję się specjalnie za długo. W rozmowie dość ważne jest zadanie pierwszego pytania. Najczęściej drugie pytanie znajduje się w odpowiedzi na pytanie pierwsze. Rozmowa to coś takiego jak płynięcie po jeziorze łódką z dwoma sterami. Mniejszy ster jest w moich dłoniach, większy trzymają dłonie rozmówcy. To jeziorko, a czasem nawet jezioro, po którym pływamy, jest lepiej znane rozmówcy czy rozmówczyni. To jest ich akwen, to oni wiedzą która zatoczka jest piękna, a wtedy prawie na pewno dopłyniemy do miejsca pięknego i ciekawego" - pisał Miecugow we wstępie o pierwszego tomu "Innego punktu widzenia" z 2013 roku.\nDo swojej śmierci nagrał ponad 400 rozmów.\nWideo: tvn24 "Każde takie spotkanie to jest w pewnym sensie poznanie człowieka"\nJednym z gości programu był Wojciech Malajkat, aktor, reżyser, pedagog i obecnie rektor Akademii Teatralnej w Warszawie.\n- Przekonałem się wtedy, że jest kapitalnym rozmówcą, który uosabiał kwintesencję dziennikarstwa. Był człowiekiem, który chce się czegoś dowiedzieć, a nie załatwia wszystkiego za swojego rozmówcę - wspomina.\n- "Inny punkt widzenia" to był jego ulubiony program. Był z niego dumny - podkreśla Marek Przybylik, jeden z komentatorów "Szkła kontaktowego" a także wydawca trzech książek Miecugowa.\n- Sukces tego programu polegał na tym, że Grzegorz potrafił słuchać. Nie raz jego rozmówcy zauważali, że były to ich jedyne podczas których, dziennikarz pytał i słuchał, co, mają do powiedzenia. Kolejne pytania wynikały z przebiegu rozmowy, a nie z listy przygotowanych wcześniej na kartce - bo takich nigdy nie miał. Miał wyjątkowy talent do prowadzenia wywiadów czy prowadzenia poważnych dyskusji. Bardzo dziś rzadko spotykany - zaznacza.\nTakże prywatnie Grzegorz Miecugow był uważnym słuchaczem. - Gdy go coś zainteresowało, potrafił słuchać i rozmawiać. Nie był gadułą - dodaje Przybylik.\nWideo: tvn24 Fragmenty pierwszych odcinków "Innego punktu widzenia"\n- Myślę, że nie ma brzydkich słów. Zależy, jak się ich użyje. Tak sobie myślę o tej naszej polszczyźnie, którą kocham, wielbię i z której żyję tak naprawdę - mówił Miecugow podczas uroczystości przyznania mu tytułu Mistrza Mowy Polskiej w 2015 roku.\nWideo: tvn24 Grzegorz Miecugow Mistrzem Mowy Polskiej (wideo archiwalne)\n- Dysponował jedną wspaniałą bronią, nie tak częstą na antenach telewizyjnych: był mistrzem słowa - podkreśla Mariusz Walter, współtwórca TVN. - Potrafił tak skrócić swoje pytanie, żeby jego celność nic nie utraciła ze swojej wartości, ale żeby nie opisywać go rozwlekłą frazą - tłumaczy.\n- To był prawdziwy dżentelmen słowa – zauważa Walter. - W innych zachowaniach również wykazywał się akceptacją a priori swojego rozmówcy. Nawet jeśli miał uruchomić ten swój złośliwy uśmieszek i zadać trudne pytanie, to tylko w tym celu, żeby jego rozmówca miał szansę zademonstrować, jak wychodzi z trudnych sytuacji. To był człowiek życzliwy innym - opowiada.\nJednak Krzysztof Miecugow zwraca uwagę, że jego ojciec nie był restrykcyjny jeśli chodzi o język. - Wręcz przeciwnie - dodaje.\nPodobnego zdania jest Dominika Sekielska. - Sam popełniał błędy jak każdy z nas i źle reagował, gdy wytykało się mu te błędy. Pamiętam, że widzowie często pisali, że zamiast "dzisiaj" mówi "dzisiej". On się kłócił, że tak nie mówi, na co odpowiadałam, że skoro widzowie tak słyszą, to może coś w tym jest - wspomina.\n- Był wrażliwy na logikę wypowiedzi i na poprawne używanie słów. Nie lubił przeklinania. Zdarzało mu się użyć wulgaryzmu w emocjach, gdy go coś zdenerwowało. W rozmowie nie przeklinał i raziło go to u innych, a podczas narad i dyskusji dziennikarze nie są tak poprawni jak w telewizji. Był wrażliwy, gdy słyszał wulgarny język na ulicy i potrafił zwrócić komuś uwagę. Podobnie u nas na zebraniach, gdy ktoś nadużywał przekleństw to zwracał uwagę, żeby tego nie robić – opowiada Sekielska.\n- Uważnie śledził, co piszemy na antenie na paskach, na belkach komentatorskich. Często pojawiały się tam rzeczy dziwne, myśli bardzo skrócone. Denerwowała go ta skrótowość języka. To nie było jego, było to posunięte za daleko. Nie był jednak radykałem – podkreśla. - Akceptował na przykład zmiany w języku, bo to żywy organizm, więc nie oburzał się na nowe słowa wchodzące do użytku. Chętnie słuchał młodzieży, ciągle się uczył. Jako dostojny dyrektor żegnał się słowami: no to bu (buziaki) i w jego przypadku nie było sztuczne ani wymuszone – opowiada redaktorka.\nProducentka "Szkła kontaktowego" opowiada, że "język był mu bliski", ale nie odnosił się z pogardą do osób, które popełniały błędy. - Gdy słyszał, że nasz reporter popełnił jakiś błąd na antenie - zwłaszcza w wypowiedzi na żywo - dzwonił i mówił, że użyłaś, użyłeś rusycyzmu, na przykład jakby nie było – po polsku mówimy jakkolwiek by było, czy nie można by tego zastąpić, powiedzieć inaczej. Nie był srogim dyrektorem, tylko dzielił się swoją wiedzą - zauważa.\n- Czy sam przeklinał? Może kilka razy usłyszałem, że przeklął. Jedynego brzydkiego słowa, jakiego zdarzało mu się częściej użyć, to był "ch*jek". Co było dość zabawne. I usłyszałem to słowo wielokrotnie – oczywiście nie było to o mnie. To było już chyba skrajne określenie na niektórych ludzi. Jak o kimś mówił per "ch*jek", to rzeczywiście był 'ch*jek'. Inaczej się tego określić nie dało. Są tacy ludzie, do których tylko "ch*jek" pasowało – za mało szkodliwy, żeby być "ch*jem" i za mało znaczący, dlatego był "ch**ek". Słowo 'k***a" z jego ust usłyszałem może trzy razy. To już były naprawdę skrajne sytuacje - opowiada syn dziennikarza.\nGrzegorz Miecugow i Wojciech Zimiński\nZłościł się jak dziecko. Nie znosił bezradności, a bezsilny był wobec technologii. Złościł się, krzyczał, a czasem nawet klął, kiedy zawodziły go technologie: wieszał się komputer, wariował telefon - wtedy się wściekał - wspomina Dominika Sekielska.\nPrzyjaciółka Miecugowa opowiada, że Grzegorz był legalistą. - Mówił, że jeśli ludzie się na coś umawiają, a potem nie szanują tej umowy, to tak jakby nie szanowali samych siebie. Dlatego wkurzał się, kiedy widział, że ktoś nie przechodzi na pasach, jedzie rowerem po chodniku, kiedy ma ścieżkę rowerową, a najbardziej dotykało go parkowanie na miejscach dla niepełnosprawnych. Kiedyś pod jednym z centrum handlowych widział, że na miejscu dla inwalidów stoi bardzo drogi samochód, typu SUV, do którego zmierza straszy, elegancki pan. Grzegorz powiedział mu, co myśli na temat osób parkujących na miejscach na chorych ludzi, a pan podciągnął nogawkę spodni tłumacząc się: "Ale, panie redaktorze, ja naprawdę jestem niepełnosprawny, mam sztuczną nogę!" – opowiada.\nKrzysztof Miecugow wyznaje, że u ojca wkurzał go jego upór. - Tak szczerze… tata miał takie dość głupie - chociaż to rozumiem - podejście do tego, kim jest mężczyzna. Nawet wiedząc, że popełnił błąd, trzymał się różnych głupich decyzji, które podejmował. Nawet jeśli coś było ewidentnym błędem, nawet gdy powinien był się z nich wycofać. Nie wycofywał się. To była według mnie jego najgłupsza cecha. Absolutnie nie potrafił przyznać się do błędu. Gdy popełnił błąd, brał za to pełną odpowiedzialność, ale nigdy nie powiedział na głos: "popełniłem błąd" - mówi Krzysztof.\n- Jak coś się mu przytrafiło, na przykład niesłusznie kogoś ochrzanił - tak też się zdarza - miał trudność, żeby powiedzieć: przepraszam, ryknąłem na ciebie bez powodu. Ale na przykład przynosił czekoladki, zapraszał na obiad albo wykonywał jakiś gest, który w jego języku oznaczał "wiem, że dałem ciała i przepraszam" - wspomina producentka "Szkła kontaktowego".\n- Czy Grzegorz Miecugow był perfekcjonistą? Dominika Sekielska uważa, że i tak, i nie. - Sama ostatnio o tym myślałam. Uwielbiał, kiedy wszystko mu doskonale działało. Był na przykład bardzo punktualny. Wszystko musiało być zgrane, logistyka musiała działać. Sam był dobrym organizatorem. Nie potrzebował żadnej sekretarki, korzystał z pomocy innych, ale sam potrafił nieźle się zorganizować. Z jednej strony był więc taki poukładany, jak się umówił, to był. A z drugiej strony zdarzały się mu takie przygody, że na przykład zapominał o jakimś spotkaniu i przypominał sobie o nim w ostatniej chwili, więc robił wszystko, żeby się na nim pojawić. Regularnie gubił kartę wstępu do TVN-u, czasem mylił daty i przybywał na premierę teatralną tydzień wcześniej – wspomina. To był tylko człowiek, nie ma ludzi doskonałych. Odnosił się do tych swoich potknięć, ludzkich odruchów z uśmiechem, z dystansem – to była jedna z jego najwspanialszych cech: to, że pozwalał sobie i ludziom popełniać błędy - ocenia przyjaciółka Miecugowa.\nŹródło: materiały prasowe Grzegorz Miecugow w TVN24\n- Zdarzyło się, że nie podobał mu się temat, który proponowałam. Byłam uparta i zapewniałam, że zrealizuję to tak, że będzie atrakcyjne, wyciągnę z ludzi, co się da, bo tego jeszcze nikt nie robił. Nie oponował zbyt długo, pozwolił mi się przekonać, że to słaby pomysł. Miał rację. Nigdy mi tego nie wypominał, nie drwił - przypomina.\nAndrzej Komorowski, przyjaciel Grzegorza, mówi, że bezsilność i bezradność były "dzikim wrogiem" Miecugowa. - On musiał wszystko pokonać, wszystko poznać. Może ciągle wewnętrznie czuł się samotny, a nie pytał innych o niektóre sprawy. Brał na klatę pewne rzeczy dotyczące zarówno cudzych, jak i swoich pomyłek popełnionych w jego zespole i udawał, że tego nie było. Ot, po prostu rewanżował się pochwałą lub komplementem, jakby chciał zatrzeć złe wrażenie. Potem mówił tym swoim aksamitnym głosem - cokolwiek, ale zupełnie nie na temat - opowiada.\nTomasz Sianecki zaznacza, że "wszyscy mamy jakieś grzeszki na swoim sumieniu, więc Grzegorz kilka 'awanturek' też zrobił".\n- Nie nazwałbym go cholerykiem, bo często był przesadnie spokojny. Jednak przy okazji tej rocznicy przeglądałem zdjęcia. Okazało się, że mamy wiele wspólnych zdjęć, na których robi takiego "króliczka" palcami przy głowie. Pewnego dnia Grzegorz udzielał jakiegoś wywiadu, tu na dole w patio. Akurat przechodziłem i zrobiłem mu te królicze uszy podczas nagrania. Mogłem oczywiście ich ominąć, ale jednak podszedłem. Zrobił mi karczemną awanturę, odmówił dalszego nagrania. Obraził się na mnie, na tę ekipę, że mnie nie powstrzymała. Powiedział, że miał wymyśloną wypowiedź, której nie będzie powtarzać, a drugiej nie chce mu się wymyślać. Myślę, że mieliśmy trzy, cztery ciche dni - przyznaje.\n- Miał taką przypadłość - o czym mi opowiadał - jak kogoś przepuszczał na drodze i ktokolwiek by nie przechodził, mówił "proszę uprzejmie, piękna buzia przepustką na jezdni". Oczywiście ta osoba tego nie słyszała. Jednak gdy ktoś zajechał mu drogę, to nie używał wulgaryzmów. Otwierał okno, podjeżdżał i pytał: "przepraszam, czy to pierwszy dzień za kierownicą?”. To było jego ulubione powiedzenie - opowiada Sianecki.\n- Zdarzało mu się także, że od czasu do czasu tracił głos, ale tak, że nic nie było słychać. Miał taką sytuację na alejach Ujazdowskich, że ktoś mu zajechał drogę. Jeździł już samochodem z elektrycznymi szybami. Na następnych światłach podjechał do tej osoby, otworzył szybkę, tamta osoba również i Grzegorz nie mógł nic powiedzieć. Zrobiło mu się strasznie głupio, gdy chciał zapytać kierowcę o staż jazdy a nie wydobył żadnego dźwięku - wspomina Sianecki.\nMiecugowa od dziecka ciągnęło do sportu. Od małego jeździł na nartach, kochał piłkę nożną, przede wszystkim jako kibic, ale zdarzało mu się wybiegać na murawę. Podkreślał, że jest wiernym kibicem Cracovii.\nJak wspomina Tomasz Sianecki, Miecugow pasjonował się piłką. Mecze potrafił oglądać w trakcie przerw reklamowych "Szkła".\n- Piłkę nożną bardzo lubił i dużo o niej wiedział. Kibicem Cracovii był od dziecka, uważnie śledził losy tego zespołu i bardzo przeżywał nie tylko jego wzloty, ale również okresy upadku. Miał nawet półprywatne kontakty z niektórymi piłkarzami - wspomina Marek Przybylik.\nWideo: tvn24 Na turnieju w Scrabble zmierzyli się Grzegorz Miecugow z Markiem Borowskim\nPodkreśla, że Miecugow miał bardzo poważny stosunek do gry w scrabble. - Grał dobrze i był dumny z sukcesów. Grywał dużo w Internecie, ale także w turniejach - dodaje.\nPodobnego zdania jest Andrzej Komorowski. - Grzegorz był fenomenalnym graczem w Scrabble. Grał na całym świecie i zawsze na poważnie. Długo przeżywał to, jak przegrał. Pamiętam, jak opowiadał, że miał jakiegoś przeciwnika. 22-latka, którego trochę lekceważył. I on z Grześkiem wygrał, a Grześkowi to się bardzo rzadko zdarzało - wspomina.\n- Sam z nim w Scrabble nie grałem, jestem rozsądnym człowiekiem. Po co miałbym grać? Żeby przegrać? - dodaje przyjaciel Miecugowa.\nW środowisku graczy w scrabble miał pseudonim: Gumowiec. Pseudonim ten powstał po przełożeniu liter w nazwisku Miecugow.\n- Scrabble były jego rytuałem. Uwielbiał je do końca. Tata zaczął grać mniej więcej wtedy, jak były u nas początki internetu, czyli jakieś 16-18 lat temu. Wtedy też z nim grałem. Zdarzało mi się z nim wygrać, ale to było łut szczęścia – jak mnie się trafiły dobre literki, a jemu złe. Ale nie przegrywałem z nim jakoś bardzo mocno. Też mi dobrze szło. Wielokrotnie przegrałem z nim sromotnie. Lubiłem z nim grać w tego Scrabble'a. Jednak tata grał ponad wszystko - opowiada Krzysztof Miecugow.\nWideo: Fakty po południu Turniej Scrabble upamiętniający Grzegorza Miecugowa. "Dla nas był kolegą o przezwisku Gumowiec"\nGrzesiek nie był jednowymiarowy. Jego nie da się określić, że był niebieski albo zielony. W zależności od perspektywy miał różne barwy – mówi Dominika Sekielska.\nGrzegorz Miecugow był ikoną polskich mediów. Zrewolucjonizował Trójkę, nadał nowego ducha "Wiadomościom", współtworzył nowoczesne media komercyjne, jednocześnie kładąc nacisk na ich jakość i warstwę merytoryczną. Jednak to niepełny obraz tego, kim był. W swojej karierze miał też dużo ciekawych, zaskakujących epizodów "artystycznych" - zdarzało mu się na przykład grywać w filmach czy na scenie.\nW bazie internetowej filmpolski.pl można odnaleźć informację, że dwukrotnie zagrał w filmie. Pierwszy raz jako prezenter "Wiadomości" w "Pułapce" Adka Drabińskiego w 1997 roku. Dziesięć lat później w "Rysiu" Stanisława Tyma. Tym razem w roli policjanta. - Chętnie dawano mu role mundurowych, bo na ludziach sprawiał wrażenie surowego generała. Wiem, że wiele osób, które znają go tylko z ekranu, postrzegały go jako takiego groźnego - tłumaczy Sekielska. I tak i w "Rysiu", i w "Trójce do potęgi" występuje w mundurze a nigdy nie był w wojsku - mówi.\nLubił scenę i kontakt publicznością, na początku kariery pracował w teatrze, potem pisał słuchowiska, ostatnie dla dzieci napisał kilka lat temu dla Polskiego Radia.\n- Wydałem trzy książki Grzegorza. Pierwszą była "Trójka do potęgi". Zamówiła ją go Magda Jethon. Chciała, żeby Grzegorz napisał scenariusz do sztuki na 50-lecie Trójki. Poradziłem mu, żeby napisał książkę, a Wojtek Zimiński – zawodowy scenarzysta - zrobi na jej podstawie scenariusz. I tak się stało. Książka dobrze się rozeszła, a na widowni Teatru Syrena i Sali Kongresowej były komplety - opowiada Marek Przybylik.\nWideo: tvn24 "Trójka do potęgi", czyli urodzinowy spektakl na podstawie książki Miecugowa\n"Trójkę do potęgi" premierowo wystawiono w marcu 2012 roku w warszawskim Teatrze Syrena. - Grześ bardzo pilnie się temu przyglądał, ponieważ pierwszy raz miała się dokonać przemiana, to znaczy: słowa napisane przez niego miały stać się ciałem na scenie. Był więc bardzo tego ciekaw - wspomina Wojciech Malajkat, reżyser "Trójki do potęgi".\n- Był ciekaw tego, jak to się odbywa, ale również był ciekaw sugestii, co poprawić, o co wzbogacić jakąś scenę, żeby miała wymiar sceniczny. Co więcej, strasznie to go bawiło. Był człowiekiem, który miał kapitalne poczucie humoru. Pamiętam, że już w czasie eksploatacji przedstawienia, które przerosło nasze najśmielsze oczekiwania, bo zagraliśmy chyba 50 razy, Grzegorz był cały czas w kulisach. Zresztą nie tylko on - opowiada reżyser spektaklu. Jak relacjonuje Malajkat, autor książki "cały czas z otwartymi ustami śledził, przyglądał się".\n- Gdy miał sam wejść na scenę, bo także grał w tym spektaklu - nie myślałem, że może być inaczej - to właściwie ciężko mu było zmierzyć się z całym tym bagażem, który wcześniej widział na scenie. Gotował się – mówi, dodając, że Miecugow "gotował się" na scenie z wdziękiem.\nReżyser "Trójki do potęgi" zwraca uwagę, że współpraca z Miecugowem nie była trudna również dlatego, że autor tekstu miał w swoim dorobku słuchowiska radiowe. Zdaniem Malajkata, Miecugow świetnie czuł "materię", jaką był tekst sceniczny.\nPrzybylik uważa jednak, że Miecugow swoje próby aktorskie zawsze traktował jako żart albo przygodę. - Opowiadał o nich z odpowiednią dawką autoironii - dodaje.\nW 2008 roku ukazał się dwupłytowy album zespołu T.Love pod tytułem "Love, Love Love, The Very BesT.Love". Zawierał ponad 40 utworów 26-letniej kariery grupy, a także 2 nowe piosenki, w tym "Love, Love, Love".\nDo udziału w teledysku do tej ostatniej zaproszeni zostali m.in. Grzegorz Miecugow i Tomasz Sianecki. Muniek Staszczyk opowiadał, że do udziału w nagraniu zaprosił Miecugowa z tego względu, że znali się od końca lat 80. - Nie było w tym nic nadzwyczajnego. Znaliśmy się z Grześkiem od końca lat 80., kiedy był dziennikarzem Trójki. W latach 90. mocno się kolegowaliśmy, znałem go bardzo dobrze - mówił lider T.Love. - Nasza znajomość trwała 20 lat - dodaje.\nFragment teledysku T.Love z udziałem Grzegorza Miecugowa\n- Do udziału w klipie zaprosiliśmy ludzi, których szanowaliśmy i lubiliśmy. Tam było w sumie 40 osób i było to przyjemne spotkanie - wspominał Staszczyk. Zwrócił uwagę, że zaproszenie dla Miecugowa i Sianeckiego, nie wynikało z tego, że byli gwiazdami TVN-u, ale dlatego że znali się od lat i lubili nawzajem.\n- Z Grześkiem rozmawiałem miliony razy, spotykaliśmy się częściej, gdy pracował w Trójce. Później, rzadziej się widywaliśmy, bo był już megazajętym człowiekiem - mówił muzyk. Dodał, że wśród tych rozmów pojawiały się także tematy związane z muzyką. – Pamiętam nawet, że raz chyba w 1989 roku, razem z Grześkiem byliśmy w jednym jury na jakimś przeglądzie w Piasecznie, dokąd jechaliśmy autobusem - powiedział Muniek Staszczyk z T.Love.\nProducentka "Szkła kontaktowego" przypomina, że Miecugow także przy tworzeniu programu wykazywał się teatralną inwencją. W 2011 roku Kamil Dąbrowa podjął decyzję o odejściu ze "Szkła kontaktowego".\nDla Grzegorza i jego zespołu była to dobra okazja, żeby pożegnać kolegę w nietypowy, a może właśnie charakterystyczny dla siebie sposób. Jak wspomina Sekielska, Miecugow powiedział, że trzeba coś wymyślić, aby opowiedzieć o tym widzom. Z jego inicjatywy nagrana została "taśma prawdy". - To był żart, sposób na to, żeby powiedzieć widzom, że Kamil Dąbrowa od nas odchodzi, bo okazało się, że kradnie spinacze. Grzesiek wymyślił taki skecz i nagraliśmy go "od ręki", tak po prostu – wyjaśnia producentka programu. Dziennikarz, jak wynika z jej relacji, był zachwycony.\nWideo: tvn24 "Taśmy prawdy" o Kamilu Dąbrowie\nSekielska opowiada, że Grzegorz Miecugow "lubił opowiadać dowcipy i robił to z dużym wdziękiem". - Natomiast jego poczucie humoru było bardzo sarkastyczne, czasami wręcz bolesne. Potrafił rozśmieszyć, ale zarazem wsadzić szpile, skłonić do refleksji.\nNietypowe poczucie humoru Grzegorza wspomina także Andrzej Komorowski. - Raz, gdy jego syn miał wrócić o 22.00 do domu i przyszedł 10 minut przed czasem, Grzegorz wychylił się przez okno i powiedział: to pochodź sobie jeszcze 10 minut – opowiada.\nSekielska mówi, że jej przyjaciel "często wprawiał ludzi w zakłopotanie, częstując ich niejednoznacznymi 'komplementami'". - Na przykład: "wyglądasz dzisiaj jak jajecznica na pomidorach". Usłyszawszy coś takiego człowiek nie wiedział, czy to dobrze, czy źle i po kilku godzinach rozważań szedł zapytać, czy to dobrze, że wyglądam jak jajecznica na pomidorach i co to w ogóle znaczy? - Oczywiście, że dobrze, to znaczy, że apetycznie - odpowiadał z powagą Grzesiek - wspomina ze śmiechem.\nAndrzej Komorowski przypomina, że "Grzegorz wprowadził w publiczny obieg niebieskie i czerwone spodnie dla 50- i 60-latków". - Mężczyźni w tym wieku nie mieli jeszcze tyle odwagi. Te jego dziwaczne buty. Te kolorowe spodnie, koszule, które sprawiały wrażenie, że do siebie nie pasują. Okazuje się, że pasowały - wszyscy teraz tak chodzą. Wielu przyjaciół zarzucało mi, że noszę te kolorowe ubrania: "jak Miecugow". Grzegorz mnie doprowadził swoimi żółtymi butami do śmiechu takiego, że myślałem, że umrę - opowiada.\nProducentka "Szkła kontaktowego" także również zwraca uwagę na wyczucie mody i dobry gust przyjaciela. - Kilka razy w roku osoby, które występują na antenie, idą na zakupy ze stylistą TVN. Przy Grzesiu panie stylistki czuły się niepotrzebne. On wchodził do sklepu i każdy jego wybór był trafny i zgodny z planami stylisty, po godzinie zakupy były zrobione. Lubił się stroić, ale najbardziej cieszyło go to, że zna się na modzie - opowiada Sekielska.\nŹródło: archiwum prywatne Grzegorz Miecugow ubiera Marka Przybylika\nW dorobku dziennikarza i współtwórcy "Faktów" i "TVN24" znalazła się również powieść sensacyjna "Przypadek".\n- Co mnie skłoniło do napisania sensacyjno-obyczajowej powieści? Trudno powiedzieć. Chodziła mi taka historia po głowie. Pomyślałem sobie, że jeżeli chciałoby się to historię opowiedzieć, to trzeba to zrobić w sposób ciekawy. Wiem, że teraz jest taki czas, że bardzo dużo opowiada się o świecie powieściami sensacyjnymi - mówił Miecugow o wydanej w 2010 roku powieści "Przypadek".\nWyznał, że podczas pisania tekstu nie miał gotowego tytułu. - Jak skończyłem, dałem żonie do przeczytania. Gdy przeczytała, powiedziała: wiesz co, nazwij to "Przypadek" – tłumaczył.\nWideo: tvn24 Grzegorz Miecugow o swojej książce "Przypadek"\nWspominając Grzegorza Miecugowa nie można zapominać o jego zaangażowaniu w akcje charytatywne. Od 2008 roku razem z ekipą "Szkła kontaktowego" rokrocznie brali udział w zbiórce pieniędzy na remont grobów na Cmentarzu Powązkowskim.\nSekielska zwraca uwagę, że "Grzesiek angażował się we wszystkie akcje prozwierzęce czy to przeciwko trzymaniu psów na łańcuchach, czy w poszukiwania rodzin dla psów ze schroniska". - Ktokolwiek przychodził z prośbą o pomoc w jakiejś akcji prozwierzęcej, Grzegorz w ogóle się nie zastanawiał, od razu się angażował - dodaje.\n- Grzesiek mówił, że nie jest się właścicielem zwierzęcia, ale jego opiekunem. Zwierzę jest jakimś bytem, ma jakąś podmiotowość, nie jest przedmiotem. Często ludzi poprawiał, gdy nazywali go właścicielem psa czy kota. Był wrażliwy na zwierzęta, które dla niego dużo znaczyły. Z każdym psem czy kotem łączyła go bardzo silna więź - opowiada.\n- Lubił obserwować zwierzęta, które były dla niego prawdziwsze niż ludzie. Zwierzęta zazwyczaj nic nie udają, chociaż jego pies potrafił udawać, żeby dostać więcej karmy – śmieje się Sekielska. Dla Grześka urzekające było to, że zwierzęta odbierają świat tu i teraz, każdy spacer jest dla nich tym najważniejszym - zauważa.\nW domu Miecugowów zawsze były zwierzęta. Był między innymi kot Fruzia. Miecugow wierzył, że koty mają duszę, a "nawet dwie". - Moim zdaniem ma inną duszę jako kot zaspany, a inną jako na przykład kot głodny - żartował w rozmowie z Renatą Kijowską z okazji Dnia Kota.\nWideo: tvn24 Miecugow: kot Fruzia ma dwie dusze\n"Jedyny konkret w naszym życiu to śmierć"\nW lipcu 2011 roku zdiagnozowano u niego nowotwór w płucach. Jednak myśli o przemijaniu towarzyszyły mu dłużej.\n- Jedyny konkret w naszym życiu to śmierć, przemijanie. Ale są filozofowie, którzy twierdzą, że niekoniecznie umrzemy - mówił z charakterystycznym dystansem w rozmowie z tygodnikiem "Gala" w 2010 roku.\n- Dla niektórych śmierć może być ucieczką i wyzwoleniem. Nie zajmuję się śmiercią. Wiem tylko, że się rozpadnę. I już. I wcale mnie to nie przeraża. Zacząłem jedynie bardziej myśleć o przeszłości. Udało mi się dotrzeć do informacji o praszczurze, który urodził się w 1792 roku - dodał.\nKilkanaście dni po informacji o "nowym-tworze" – jak go sam określał - rzucił palenie.\n- Paliłem jak smog, nawet dwie paczki dziennie - przyznawał w jednej z rozmów. - Kiedyś odłożyłem czy odwołałem nawet podróż do Stanów Zjednoczonych, bo nie wyobrażałem sobie, jak nie będę palił - wspominał.\nJak wyjaśniał, palenie tytoniu rzucił, gdy postawił sobie pytania: czy papierosy coś mi dają? Czy rzucając coś stracę czy coś zyskam? - Zyskałem wolność - podkreślił.\n- To nawet nie tyle silna wola, ale jakby zrozumienie samego siebie. Silna wola powoduje, że potem trzeba strasznie się zmagać z głodem, z przyzwyczajeniami. Jak się w głowie przestawi, to nie ma najmniejszego problemu. Nie trzeba już silnej woli. Nie trzeba się z tym zmagać każdego dnia. Ja się nie zmagam, wiem, że nie zapalę - zwrócił uwagę Miecugow.\nWideo: tvn24 "Paliłem jak smog, nawet dwie paczki dziennie"\nPodczas spotkania autorskiego w Darłowie w marcu ubiegłego roku mówił, że "może być bardzo ciężko chory".\n- Tak czy siak, będę miał operację, pytanie, czy jest to operacja banalna polegająca na wycięciu zgrubienia, które kiedyś może być niebezpieczne, czy jest to operacja, od której zaczynamy walkę o życie – mówił.\nPytany wówczas przez lokalny portal naszemiasto.pl: czy publiczne przyznanie się do problemów ze zdrowiem jest sposobem na poradzenie sobie w trudnej sytuacji, odpowiedział: - Wiem, że ja kiedyś umrę, pytanie: wcześniej czy później. Mam jeszcze sporo do zrobienia. Tak czuję. Nie będę robił z tego tragedii, będę walczył.\n- Dobry wieczór, choć dla nas to wieczór smutny, bo trudno jest żegnać kogoś, z kim przed chwilą rozmawiało się na korytarzu. Nie wierzę, że to powiem, ale powiedzieć muszę i lepiej, żebym dała radę, bo inaczej by się mu nie podobało. Nie żyje Grzegorz Miecugow - mówiła Anita Werner, rozpoczynając główne wydanie "Faktów" w sobotę 26 sierpnia 2017 roku. I trudno uwierzyć, że minął już rok.\nWideo: Fakty TVN Zmarł Grzegorz Miecugow. Miał 61 lat\nAutor reportażu: Tomasz-Marcin Wrona, tvn24.pl


PC zawiesza się podczas uploadowania/downloadowania itd - Windows 7 - dobreprogramy - forum\nPC zawiesza się podczas uploadowania/downloadowania itd\nOzonek (Ozonek O3) 2013-05-07 22:48:37 UTC #1\nOkej, mam nietypowy problem i google mi nie pomogło w najmniejszym stopniu.\nOtóż od pewnego czasu mój komputer zawiesza się w dziwnych momentach. Zawiesza się całkowicie , całkowity freeze, myszka się nie rusza, dźwięk robi trtrtrtrtrtr i pomaga tylko hard reset. Dlaczego określiłem problem jako nietypowy? Otóż:\nPC zawiesza się wyłącznie na Windows 7 64-bit. Mam zainstalowany Windows XP 32-bity na tym samym HDD, na tym samym zestawie i działa sprawnie. Poza tym sprawdziłem cały hardware i jest to w 100% wina software.\nPC zawiesza się w sytuacjach gdy downloaduje duże pliki (niezależnie czym, czasem jest to updater jakiejś gry, czasem uTorrent, czasem przeglądarka) lub uploaduje dane jako host (na przykład gdy zahostowałem grę, to gdy dołączyła do mnie pierwsza osoba mój komputer się zawiesił. Gdy ja dołączam do gier to nie ma żadnych problemów) lub podczas udostępniania plików w sieci (gdy próbuję skopiować plik z mojego komputera na inny komputer, to się wiesza. W drugą stronę działa idealnie). Na Win XP wszystko działa.\nW grach online (oraz single oczywiście) wszelkiego rodzaju - MMORPG, MOBA itd. wszystko działa picuś glancuś. Windows zawiesza się wyłącznie podczas uploadu/downloadu plików, i to nie wszystkich. Po prostu niektórych rzeczy nie lubi i się wiesza, a z innymi współpracuje bez problemów. Przykładowo bez problemu ściągnąłem 10GB plik z torrentów, natomiast na jednym 4GB się po prostu wieszał przy starcie pobierania.\nDysk twardy sprawdzony, karta sieciowa w porządku, procek śmiga aż miło, pamięci w 100% sprawne, zasilacz cudo, temperatury w porządku. Jak już mówiłem - problem jest softwarowy. Co do software, to zrobiłem skan wszystkim czym się da i wykluczam wirusy/malware wszelkiego rodzaju.\nJestem w 95% pewien, że problem leży gdzieś w ustawieniach/plikach/elementach/sterownikach/rejestrze Windows’a 7 64-bit. I tutaj moje pytanie - czy ktoś spotkał się w podobną sytuacją? Jeśli tak - to bardzo byłbym wdzięczny za rozwiązanie. Jeśli nie, to po prostu walnę formata i będę miał spokój, chociaż mi się cholernie nie chce.\nAha, Windows 7 64 działał bez problemu przez kilka miesięcy i zaczął szwankować dopiero jakiś czas temu.\nBobej (Bobej) 2013-05-08 00:28:26 UTC #2\nKiedyś miałem podobnie. Karta sieciowa działała na domyślnych sterownikach wbudowanych w system, więc tak zostawiłem. Efektem tego były kompletne zwisy podczas dużej aktywności sieci. Pomogły sterowniki że strony producenta.\nCrisPL (CrisPL) 2013-05-08 11:15:26 UTC #3\nJeśli nie zmieniałeś sterowników z domyślnie zainstalowanych to rzeczywiście spróbuj najnowszych od producenta, bo może właśnie w tej wersji co miałeś był ten właśnie bug z zawieszaniem.


Na dobre i na złe: Nowy początek (529) - serial obyczajowy\nodc. 529: Nowy początek\nUrzędniczka, która ma udzielić ślubu Hanie i Piotrowi, traci przytomność. Kobieta trafia do Leśnej Góry pod opiekę doktor Goldberg. Następnego dnia uroczystość odbywa się w szpitalu.\nUrzędniczka, która ma udzielić ślubu Hanie i Piotrowi, traci przytomność. Kobieta trafia do Leśnej Góry. Doktor Goldberg diagnozuje u pacjentki ciążę pozamaciczną. Następnego dnia uroczystość odbywa się w szpitalu. Hana zostaje żoną Piotra. Wśród gości zaproszonych na ceremonię są lekarze. Mały Krzyś sugeruje, że kolejnymi nowożeńcami powinni zostać Nina i Sambor. Rudnicka nie myśli jednak o małżeństwie. Ukrywa przed Michałem, że dostała pracę w USA. Lena nie potrafi porozumieć się z Witkiem. Bierze w pracy urlop i wyjeżdża z synem do matki. Agata nie zdaje egzaminu specjalizacyjnego. Okazuje się, że to dopiero początek jej kłopotów. Lekarka najpierw sprzecza się z Wiktorią na dyżurze, a później Tretter informuje ją, że straciła posadę. Pacjentem Leśnej Góry zostaje kolega Woźnickiej z liceum, Janek. Chłopak nie ukrywa, że chciałby odświeżyć dawną znajomość. Agata ostro reaguje na jego umizgi.\nNa dobre i na złe: Na zakręcie (599) - serial obyczajowy - dziś, 12 sierpnia 15:35\nNa dobre i na złe: Panaceum (600) - serial obyczajowy - czwartek, 13 sierpnia 15:35\nPolicja dla zwierząt w Filadelfii: Nowy początek - serial dokumentalny - czwartek, 13 sierpnia 17:00 i 1 późniejsza emisja\nNa dobre i na złe: Lęki, lęki... (601) - serial obyczajowy - piątek, 14 sierpnia 15:30


Gymna 340468 elektrody do elektroterapii 6x8cm - 4 szt. | EpicMED\n» Elektrody Gymna 6x8cm do elektroterapii - 4 szt.\nElektrody Gymna 6x8cm do elektroterapii - 4 szt.\nCena brutto: 278,00 zł 295,00 zł 278.00\nCena netto: 257,41 zł 273,15 zł\nRejestrując się otrzymasz 55 pkt rabatowych [?] Punkty programu lojalnościowego Kupując produkty w sklepie EpicMED zbierasz punkty, które po osiągnięciu kolejnych progów uprawniają do stałego rabatu na każde kolejne zakupy. Szczegóły programu w rozdziale XVIII Regulaminu sprzedaży. Opcja dostępna tylko dla klientów zarejestrowanych.\nElektrody Gymna 6x8 cm gumowe z grafitem do elektroterapii aparatami Gymna - 4 sztuki\nElektrody gumowe z grafitem Gymna 340468 o wymiarach 6x8 cm z przewodami zakończonymi gniazdem żeńskim pin 2 mm do elektroterapii aparatami Gymna wyposażonymi w kable pacjenta zakończone wtykiem męskim pin 2 mm. Wykonane z gumy o dużej zawartości grafitu dzięki czemu bardzo dobrze przewodzą prąd. Stanowią alternatywę dla elektrod samoprzylepnych. Elektrody można przemywać wodą z mydłem. Okres użytkowania elektrod wynosi średnio około 12 miesięcy w zależności od ilości wykonywanych zabiegów elektroterapii. Zawartość: 4 elektrody (2 opakowania po 2 sztuki).\nElektrody gumowe Gymna 340468 są wyrobem medycznym zgodnie z wymaganiami zasadniczymi dla wyrobów medycznych i w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, wyposażonym w deklarację zgodności producenta i opatrzonym znakiem CE.\nNr katalogowy wyrobu u producenta 340468\nTyp elektrody gumowa\nRozmiar elektrody 60x80 mm\nŁączenie z kablem pacjenta pin 2 mm\nPokrowce w komplecie Nie\nIlość elektrod w zestawie 4\nPrzewody do elektrod z przewodami zakończonymi gniazdem żeńskim pin 2 mm\nKompatybilność z aparatami Gymna każdej serii wyposażonymi w kable pacjenta zakończone wtykiem męskim pin 2 mm


8 tabu nigdy nie powinieneś łamać w Japonii | A to Z Embassy\n8 tabu nigdy nie powinieneś łamać w Japonii\n21 listopada, 2021 Articles\nspacer po złej stronie\nNazywanie narządu płciowego jego rzeczywistą nazwą\ndmuchaj publicznie w nos\npolej sosem sojowym biały ryż\njedz na ulicy / w metrze\nkażdy odwiedzający Japonię będzie miał łatwiejszy czas, jeśli będzie świadomy oczekiwanych zachowań. Poniżej osiem, których nigdy nie powinieneś łamać.\nmimo, że wielkie Tokio jest jednym z najgęściej zaludnionych ośrodków miejskich na świecie, tutaj tłumy są uporządkowane. Piesi na szerokich chodnikach kierują się niewypowiedzianą zasadą pozostawania w lewo prawie tak samo ściśle, jak samochody.\nna tokijskich schodach, reguła staje się jeszcze bardziej skomplikowana: tym razem musisz stanąć po lewej i iść po prawej. Nie waż się stać na pasie spacerowym i chodzić po pasie stojącym, bo ryzykujesz, że zostanie zdeptany przez tłum lub bezlitosnych pieszych.\nmówienie na głos nazwy genitaliów, zwłaszcza żeńskich, jest jednym z najpoważniejszych Japońskich nie-nosów. zamiast tego Japończyk implikuje dolne regiony, mówiąc „asoko”, co dosłownie oznacza ” tam ” i jest ogólnie rozumiane – nie ma strasznego mrugania.\nto tabu jest tak silne, że japońska artystka została niedawno aresztowana pod zarzutem nieprzyzwoitości za sprzedaż i dystrybucję plików projektowych do tworzenia modeli wydrukowanych w 3D jej sromu. Powiedziano jej, że nie wolno jej używać słowa ” manko „(przypadkowe słowo na waginę), co przywołuje punkt ostrożności: z przewagą żeńskich Japońskich imion kończących się na” ko”, jak również innych popularnych słów, takich jak” hanko „(pieczęć), nowi Japończycy muszą uważać, aby uniknąć niefortunnego poślizgu języka, takiego jak ” Have you seen manko?”To nie skończy się dobrze.\njeśli uważasz, że jakiś kontakt fizyczny jest dobrym sposobem na nawiązanie kontaktu, możesz zostać uznany za „Hentai” (dziwaka). W Japonii zawsze oczekuje się od Ciebie pokłonu, zwłaszcza wobec tych, którzy są starsi lub lepsi od Ciebie. W przeciwieństwie do ludzi z Zachodu, Japończycy nie dzielą się zarazkami, gdy witają innych-bez uścisków dłoni i oczywiście bez pocałunków w policzki!\nnawet nie myśl o napiwkach w Japonii! Napiwki powodują zamieszanie. Jeśli zostawisz dodatkowe pieniądze, bez względu na to, ile, nie zdziw się, jeśli kelner goni cię ulicą, aby je zwrócić.\nweź zimą metro w Tokio i ciesz się koncertem wąchania nosa. Japończycy nie lubią dmuchać w Nosy publicznie, albo, co gorsza, patrzeć, jak ktoś dmuchnie im w Nosy. W rzeczywistości wąchanie jest całkowicie normalne w Japonii, a poważne parskanie pozostaje całkowicie niezauważone. Ludzie chodzący z katarem lub wciągający to wszystko z powrotem nie są niestety rzadkością. Uwierz mi, Kiedy mówię, że więcej niż raz walczyłem z chęcią rozdania paczki chusteczek komuś, kto wącha i mówi: „po prostu śmiało i dmuchaj już!”\nOszalałeś? Nawet jeśli nie lubisz zwykłego białego ryżu, nie rób tego publicznie, bo inaczej szef kuchni/właściciel restauracji/gospodarz będzie głęboko obrażony. Ale nie martw się, jest obejście: musisz wlać lub zanurzyć sos sojowy na inne rzeczy, takie jak ogórki kiszone (całkowicie dopuszczalne), jeść je, a następnie przystąpić do jedzenia białego ryżu natychmiast po, delektując się lekkimi resztkami smaku sosu sojowego nadal trzymając się języka.\nskrzyżowanie nóg jest uważane za bardzo przypadkowe i niewłaściwe, nawet jeśli starasz się je mocno i stylowo krzyżować. Zamiast tego Doświadcz” seiza”, rozdzierającej formy tradycyjnego japońskiego siedzenia (na kolanach), wymyślonej specjalnie po to, aby torturować obcokrajowców. Wiem, że to prawda, ponieważ Japończycy nie wydają się mieć problemu z siedzeniem w ten sposób. Wielu nawet wydaje się cieszyć.\npomimo faktu, że wygodne może być chodzenie podczas jedzenia, w Japonii może to być postrzegane tak, jakbyś przyjmował jedzenie zbyt swobodnie i nie płacił należytego szacunku ludziom, którzy go wyrosli/zrobili. Ogólnie rzecz biorąc, powinieneś pielęgnować swoje jedzenie. Nawet jeśli po prostu zamawiasz u ulicznych sprzedawców, musisz zjeść go na miejscu lub zabrać do domu.\npod żadnym pozorem nie powinieneś odchodzić podczas jedzenia. Dla japońskiego sprzedawcy (z wyjątkiem lodziarni i może pączków) bardzo trudno zrozumieć, że ktoś może chcieć cieszyć się ciastem zaraz po zakupie; ciasto można jeść tylko w domu. Spróbuj im powiedzieć: „nie wkładaj go do pudełka, jem go natychmiast”, a zrobią dokładnie odwrotnie.\nPozew o wycofanie walsartanu\nChiny Zhou Dongyu na redefinicji Sexy Dla Victoria’ s Secret


Idzie wiosna i zaczyna sie problem niestety, wiec jesli kied - www.1th1.fora.pl\nIdzie wiosna i zaczyna sie problem niestety, wiec jesli kied\nWysłany: Wto 2:41, 25 Mar 2014 Temat postu: Idzie wiosna i zaczyna sie problem niestety, wiec jesli kied\nPrzeciez Nawet przeciwnicy nie polecajac tej diety mowia ze mozna [link widoczny dla zalogowanych] Dziewczynki ja juz pierwszy dzien w pracy,dzisiaj mi dali tak popalic ze mi sie odechciaĹo wszystkiego,nogi mi wrosĹy do d....Siedze i ich nie czuje a kolanko obrzmiaĹe .ByĹy cztery porody i to prawie naraz. mysle jednak ze wina lezy zarowno po jego jak i po Twojej stroni.\nCzytaĹam duĹźo wiem Ĺźe 65% tÄtno max najlepszy rezultat.\notĂłĹź to ja ostatnio odkryĹam fajny szampon, ktĂłry nadaje sie w moim przypadku... [link widoczny dla zalogowanych] Opieka nad dzieckiem w rĂłĹźnych godzinach w tygodniu poniewaĹź ja pracuje w galerii handlowej gdzie jest praca na zmiany.\nczasami opycham sie tylko po to, zeby zwrĂłciÄ, nie dlatego, ze jestem tak bardzo glodna.. witam, Fryzura ktĂłra zrobiĹa mi stylistka nie byĹa taka jakiej oczekiwaĹam. A moĹźe to jest tak, Ĺźe po gĹodĂłwce wrĂłcÄ do mojej ocbecnej wagi, no powiedzmy minus 2 kg nawet by mi siÄ spodobaĹo dzisiaj bylam na rozmowie. [link widoczny dla zalogowanych]\nĹwiadek koronny Pozdrawiam WidzÄ Ĺźe teraz szykuje siÄ seria testĂłw. wspomnÄ, Ĺźe nigdy duĹźo nie jadĹam a teraz zaczÄĹam jeĹşdziÄ ja rowerku tak po pare godzin, ale tak spokojnie. Teraz to sama nie wiem co zrobic, nie chcÄ wyrzucaÄ kasy w bĹoto. NIESTETY, EFEKT NIE JEST ZADAWALAJÄCY. miejscu) dopisz swoje konto przesuwajÄ\nniesamowite uczucie, nie celujÄ specjalnie w konkretne miesjce, ale to dlatego ze...