kryn222 16 Gru 2015 08:27 2454 2\n#1 16 Gru 2015 08:27\nKupiłem nowy telewizor SAMSUNG UE43J5600 Telewizor łączy się z routerem ale nie łączy się z internetem. Hasło na 100% wpisuje poprawne. Na automatycznym ustawieniu telewizor wybiera takie same ustawienia jak komputer więc tu nie ma błędu. (brama, DNS itp)\nInternet Plus LTE (30Mb/s), router ZTE MF910 LTE. Zasięg 3 na 4 kreski wg wskazań telewizora, router umieszczony ok 2m od telewizora w tym samym pomieszczeniu. Każdy inny sprzęt (laptop, telefon, xbox) łączy się z internetem przez ten router bezproblemowo.\nDo TV zainstalowana najnowsza wersja oprogramowania (na poprzedniej ten sam problem). Nie sprawdzałem czy internet chodzi po kablu (brak wtyczki w routerze).\nUstawienia routera fabryczne (czyli takie jakie dostałem od sieci PLUS).\n#2 16 Gru 2015 09:01\nPomocny post #2 16 Gru 2015 09:01\nJeśli masz laptopa to może udostępnić internet po kablu i sprawdzić.\n#3 16 Gru 2015 20:04\nSprawdziłem na innym routerze w innym miejscu tam chodzi po kablu bez problemu. Na telefonie ustawiłem hotspot i telewizor połączył się bez problemu przez wifi z dostępem do internetu. Więc problem leży po stronie ustawień mojego routera. Pytanie jak go ustawić żeby telewizor połączył się przez niego z Internetem...\nPodobne tematy Samsung UE43J5600 - Brak połączenia telewizora z internetem\nSamsung UE40EH5300W - brak połączenia z internetem (?)\nHej, mam telewizor Samsung Smart Tv i nie mogę korzystać z internetu mimo że pokazuje mi połączenie. Zrobiłem aktualizacje, reset Huba i niestety dale... (1)\nSamsung UE43J5600 przeglądarka problem\nWitam Mam problem ze strona na kurniku w grze młynek na telewizorze Po wejściu na stół i rozpoczęciu gry z przeciwnikiem pojawia się biały obraz i w... (1)\nWitam, Po kilku godzinach czytania forum wiem, że nic nie wiem, zatem proszę o pomoc w wyborze... Chcę kupić tv w prezencie dla rodziców po 60-tce.... (4)\nphilips pfl5007k brak połączenia z internetem\nWitam. Po wciśnięciu guzika SMART TV wyświetla się informacja po angielsku; to complete Net TV sign-in ,please switch your TV set off and on again, co... (1)


w dobry humor, dodać energii i sił do kolejnego, ciężkiego dnia! Dlatego kiedy zepsuje się nasz ekspres do kawy zaczynamy panikować i jest to w pełni\nCzy ktokolwiek z nas potrafi wyobrazić sobie dziś życie bez kawy? Ten pyszny, pobudzający napój z samego rana potrafi wprawić nas w dobry humor, dodać energii i sił do kolejnego, ciężkiego dnia! Dlatego kiedy zepsuje się nasz ekspres do kawy zaczynamy panikować i jest to w pełni\nElectrical services and their concernsStomatologia ZabrzeWycieczka w gÃ³ry - co warto wiedzieÄ‡To nie jest lanie wody!Inwestycja w bieliznę termoaktywną. przeczytaj przed zakupemTransfery, przewozy i transport osobowyWysyÅ‚a zaproszeÅ„, przygotowywanie i wybÃ³r zaproszeniaTechnicznie - co warto wiedzieÄ‡ o mechaniceSimple matter of printingEssential services - plumbingO wynajmie zwyżek do prac na wysokościachGabinet dentystyczny ZabrzePrace wysokoÅ›ciowe - o ryzyku o kwalifikacjach?Wykorzystaj swoje umiejÄ™tnoÅ›ciCoÅ› o nowoczesnej medycynie estetycznejTanie pozycjonowaniePracujesz za granicÄ…? Zobacz jak dojechaÄ‡ Does Anyone Know How To Repair Your Car? Ekspres ciśnieniowy do kawyImplanty zębów zabrzeO wentylacji w domuOgólnie o stomatologii - coś o implantachKiedy przyjdzie potrzeba na prawnika Hvorfor ikke verdt ventetiden med et bes?k til tannlegen Wybieramy się do salonu po nowe autoSimple matter of printingNarzÄ™dzia spawalniczeJak uzyskaÄ‡ lepsze i wydajniejsze ogrzewanieKwestia dywanowaOpieka nad meblami skÃ³rzanymiProfesjonaliści od wentylacji


Ile wart jest jeden pips FOREX - różnice w wartości transakcji\nForex Club » Edukacja » Początkujący » Ile wart jest jeden pips?\n6904 6404 7\nPips jest jednostką określającą najmniejszą zmianę ceny instrumentu finansowego. Dla przykładu, jeśli kurs EUR/USD wynosi 1.3155, a następnie zmieni się na 1.3160, oznacza to, że cena wzrosła o 5 pipsów. Wszystko wydaje się proste, natomiast jeśli do tego dodamy rozszerzone kwotowania do 5 cyfr po przecinku i potrzebę przeliczenia pipsa na walutę to początkujący mogą się w tym pogubić.\nCzym jest pips już wiemy. Jednak pojawia się problem ze standaryzacją pojęcia, ponieważ dobre parę lat temu kwotowania par wyglądały mniej więcej w taki sposób:\nPRZECZYTAJ TAKŻE: Swapy bez tajemnic\nWartość pipsa zależy od waluty kwotowanej, czyli drugiej w parze walutowej. To oznacza, że na parze EUR/USD pips jest początkowo wyliczany w dolarach amerykańskich, a na parze USD/CHF we frankach szwajcarskich.\nNawiązując do pierwszego przykładu, jeśli aktualny średni kurs USD/PLN wynosi 4.20 to 1.0 pips przy 1.0 lota na EUR/USD wynosi 10 USD * 4.20 = 42.00 PLN. Dla 0.1 lota analogicznie będzie to 4.20 PLN.\npips, pips forex, wartość pips forex, ile wart jest pips


Oferta konsoli na allegro czy warto? | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nOferta konsoli na allegro czy warto?\nTemat na forum 'Sprzęt' rozpoczęty przez bololabich, Lipiec 7, 2016.\nCzy warto kupić tą konsolke?\nCo może być zepsute? Bo jesli tylko wentylator i ewentualnie pasta do wymiany to mam taki wentylator od xboxa gdzieś schowany i jest gites..... czy jest to raczej coś wiecej?\nbololabich, Lipiec 7, 2016\nJak masz okablowanie to mozna zaryzykować tylko ja bym się licytował na pięć dych.\nbololabich lubi to.\nJakie okablowanie? Szczerze to nigdy nie miałem Xboxa 1 ale tak jakoś mam wentylator przypadkiem akurat To mnie trochę boki, że wystawiaja wygórowane ceny choć wiedzą, że nikt nie kupi skoro nawet jak po 40zł potrafiły stać po pół roku, a na olx nie chcę wysyłać nikt\nNie ma co tam chyba pukać chyba tylko HDD - nie problem HDD ATA to sie już dawno na śmietnik wywala, DVD, zasilacz - ale to by aż tak pukał słyszalnie? nw.. no i właśnie wentylator\nFaceplam... sorry myślałem, że chodzi o okablowanie serwisowe ... Component już w drodze z czajny bo miałem kupić innego juz zaklepanego od 2 tygodni ale kolo przed wysyłką sprawdził i nie działał pady tez mam\nMam sprawnego z tsop flash bez napędu. Nie oddam go taniej niz 100zl\nWolfenstein i Mass Effect w ofercie tygodniaW tym tygodniu oferta „Deals with Gold” na konsoli Xbox\nRiddler, Grudzień 21, 2011, na forum: Dla świeżaków


974 recenzje(-i) Nr 2 wśród 37 atrakcji w lokalizacji Garmisch-Partenkirchen Certyfikat jakości Czym jest certyfikat jakości? Certyfikat jakości serwisu TripAdvisor jest przyznawany obiektom zakwaterowania, atrakcjom i restauracjom, które stale otrzymują niezwykle pochlebne recenzje. Twory geologiczne, Kaniony, Natura i parki Przegląd informacji Recenzje (974)\nUsuń „Partnach Gorge” z Moich zakładek Dodano Partnach Gorge do listy Zapisane. Czy polecisz tę atrakcję poszukiwaczom wrażeń?\nDziękujemy za przesłaną ocenę. Zrecenzowano: 3 czerwca 2014 Adventures by D\nDas Graseck42 recenzji Garmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria0.2 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny Leiners Familienhotel29 recenzji Garmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria2.1 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny Dorint SportHotel139 recenzji Garmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria2.2 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny Zur Schonen Aussicht Hotel Garni28 recenzji Garmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria2.5 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny ATLAS Sporthotel85 recenzji Garmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria2.7 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny Gastehaus Sankt JosefGarmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria2.7 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny Więcej Hotel Trifthof72 recenzji Garmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria2.8 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny Mercure Hotel Garmisch-Partenkirchen489 recenzji Garmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria3.0 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny Hotel Restaurant Alpengruss2 recenzji Bad Kohlgrub, Upper Bavaria3.1 km od następującego obiektu: Partnach GorgeWyświetl ceny Mniej Hotele w pobliżu: Partnach Gorge W których hotelach w lokalizacji Garmisch-Partenkirchen obowiązują promocje?\nPopularne hotele Mercure Hotel Garmisch-Partenkirchen\n3,5 z 5, Liczba recenzji: 489 Najnowsza recenzja 11 lut 2016\n4,0 z 5, Liczba recenzji: 120 Najnowsza recenzja 5 lut 2016\nNajpierw angielski Najpierw w języku arabskim Najpierw chiński tradycyjny Najpierw w języku fińskim Najpierw francuski Najpierw hiszpański Najpierw niderlandzki Najpierw japoński Koreański najpierw Najpierw niemiecki Najpierw j. norweski Najpierw j. polski Najpierw portugalski Najpierw rosyjskie Najpierw szwedzki Najpierw j. węgierski Najpierw włoski Dowolne Wszystkie najnowsze po polsku Poprzednie\nGarmisch-Partenkirchen, Upper Bavaria Wszystkie miejsca warte uwagi w: Garmisch-Partenkirchen (46)\n197 recenzje(-i) Garmisch-Partenkirchen Ski Resort


Krzysio, czyli historia prawdziwa... cz. IV\nZnad Amu Darii pod Tora Bora w roku 1975, czyli na długo przed militarną operacją Anaconda...\nZaspany urzędnik na afgańskim brzegu Amu Darii z pewnym zdziwieniem wygląda przez okno drewnianej budy. Z promu zwykle wynoszą worki, czasami schodzi kilku tubylców z kozami, nierzadko rosyjska ciężarówka… Tymczasem cudzoziemcy w dżinsach (czyli my) sprawnie znoszą z promu identycznie wyglądające kartonowe bębny, z napisami wskazującymi zmyłkowo na zawartość farmaceutyczną. Aaa… to alpiniści. Tak, tak, nie pierwszy raz. Wiem, wiem. Widziałem już takie opakowania. Nie, nie będę sprawdzał. Ale mały bakszysz (prezent) się należy, bo przecież nigdy nie wiadomo, czy nie ma tam czegoś do oclenia… Na pewno potrzebujecie transportu. Zaraz to załatwimy… Nie macie przypadkiem pary dżinsów pasujących na mnie?\nJest za gruby, więc dostaje wełnianą koszulę w szkocką kratę i zapewnienie, że znajdzie się też para tenisówek, jeśli ciężarówka pojawi się przed nocą. Marchewka na kiju działa. W zapale kręci korbką telefonu i po chwili kiwa głową z zadowoleniem. Jeśli tylko taka będzie wola Allaha, oznajmia uroczyście, jeszcze tej nocy będziemy w Mazar-e Sharif.\nZwijamy się jak w ukropie, bo prom wkrótce wraca na drugą stronę. Niebawem ponad sto pokaźnych rozmiarów tekturowych bębnów, oryginalnie służących do przewozu środków farmaceutycznych przez Polski Zarząd Aptek, stoi na brzegu w oczekiwaniu na ciężarówkę i dalszą drogę (jeśli oczywiście taka będzie decyzja Allaha).\nAllah okazał się tym razem łaskawy nawet dla niewiernych. Może dlatego, że zapotrzebowanie jest na transport nie tylko z Hajratanu – na granicy, do pobliskiego Mazar-e Sharif, ale aż do Kabulu. To poważny business, opłata będzie w dolarach i nie często dostaje się tak wielkie i odpowiedzialne zamówienie. Jedziemy żwawo nieco zakurzoną pyłem pustynnym, ale asfaltową drogą. Od kierowcy dowiadujemy się, że wybudowali ją Rosjanie. Gdzieś za Mazar-e Sharif pompują ropę, budują także jakiś obiekt przemysłowy (nikt nie wie co) i to oni są praktycznie jedynymi użytkownikami tej szosy.\nDo Mazar-e Sharif docieramy około północy. Jest zupełnie ciemno, tylko nasza ciężarówka oświetlona jest jak choinka. Liczne frędzle z nanizanych kolorowych koralików, ozdabiające z trzech stron kabinę kierowcy, podtrzymują to wrażenie. Tyle, że kolorowe malowidła ozdabiające praktycznie wszystkie blaszane powierzchnie naszego wehikułu, nie wskazują na tematykę jasełkową. Toczymy się przez zapadłe w sen miasto, jak wielka kolorowa latarnia. Kierowca zatrzymuje rozświetlony pojazd przed okazałym ni-to-budynkiem ni-to-fortecą oświadczając, że tu spędzimy noc. Ku naszemu zdziwieniu jest to hotel. Pokoje przypominają mi trochę koszary w wojsku gdzieś pod Bydgoszczą, gdzie spędziłem kiedyś „upojny” miesiąc wakacji studenckich, ćwicząc krok defiladowy i obierając ziemniaki, bo tylko tyle z tego pamiętam (zapomniałem całkowicie treść zajęć taktycznych, na których zawsze zadawano cios imperialistycznym sługusom). Przewaga koszar pod Bydgoszczą stała się jednak szybko ewidentna. Gorący oddech pustyni nie pozwolił mi zasnąć. Po godzinie przewracania się na pryczy zrezygnowałem i zacząłem szukać jakiegoś chłodniejszego miejsca. Choć trochę przewiewu!… Doszedł mnie szmer wody rozpryskującej się o kamienną podłogę. W głębi półnaga postać Krzysia (łazienka nie miała drzwi). Spryciarz drzemał na stojąco pod prysznicem, a raczej rurką z kąpiącą wodą. Bez walki ustępuje mi błogosławionego miejsca, wyjaśniając naukowo, że najprzyjemniej jest nie jak woda moczy skórę, ale jak z niej odparowuje zabierając ze sobą ciepło… Jego zadowolenie maleje, gdy w miarę upływu czasu coraz więcej śpiących na stojąco ustawia się w kolejce. No cóż, alpinizm skupia niewątpliwie indywidualistów, ale niestety (uwaga spod prysznica) jest to sport, w którym zarówno sławą jak i niedolą trzeba zazwyczaj dzielić się z zespołem.\nNocna drzemka na stojąco wreszcie się kończy. Orzeźwia nas przeciągły melodyjny glos nawołujący wiernych na modlitwę o brzasku. Z okna, a raczej otworu w ścianie łazienki, widzimy wieżę minaretu, z której dochodzi zawodzenie mułły. Obelisk wyłożony cudownie kolorową ceramiką w świetle wschodzącego słońca wygląda niemalże nierealnie, tak bogato i dumnie. Ranek ukazuje nam całkowicie inne oblicze miasta. Z ustąpieniem gorączki pustynnej nocy znika surowość glinianych zabudowań. Światło dnia odsłania architekturę, świadczącą ewidentnie o innej niż europejska kulturze. To inny świat, który dotychczas znałem tylko z książek, opowiadań i filmów! Głos z minaretu wiedzie nas wprost przed jedną z najpiękniejszych islamskich świątyń, jakie miałem szczęście podziwiać w swoich podróżach. Błękitna Świątynia, bo tak się nazywa, otoczona jest zielenią wschodnich ogrodów. Zresztą tej zieleni jest w mieście znacznie więcej. Roślinność otacza głównie przepyszne orientalne budowle o charakterze religijnym. Jest jednak także kilka wspaniałych, tonących w zieleni rezydencji o charakterze świeckim, wskazujących, że i tu nie brak zamożnych ludzi. Perełki architektury w glinianym cieście miasta (bo większość zabudowań jest tu z niewypalonej gliny) wskazują na wspaniałą, dumną przeszłość, a kto wie, może i teraźniejszość, której w takim kształcie się nie spodziewałem.\nWołanie na modlitwę to także czas na nas. Ciągle jest zbyt gorąco dla przybyszów znad Wisły. Jak najszybciej w drogę, w góry, gdzie chłód, gdzie będzie można spać w przytulnym namiocie, z mile chłodzącym powiewem lodowca, tonującym bezlitosną operację niemal podzwrotnikowego słońca. Obsługa ciężarówki-choinki, bo jest ich trzech, pojawia się dopiero w dwie godziny później. Po modlitwie zjedli posiłek. Musieli także udzielić instrukcji rodzinie. Wrócą przecież dopiero za kilka dni. Wskakujemy z zapałem na skrzynie samochodu. Niestety, nie słychać ciągle charakterystycznego terkotu diesla. Pomocnik kierowcy wystawia z kabiny kolorowe dywaniki. Pora na kolejna modlitwę. My też się modlimy. Żeby ten lodowiec już jak najszybciej…Wreszcie diesel startuje i powiew na częściowo odkrytej pace samochodu przynosi ulgę.\nMijają godziny. Ani śladu zieleni. Wokół brunatna pustynia. Nawet nieliczne wioski, które mijamy po drodze, wyglądają jak świeże produkty cegielni, wszystko w kolorze rudawo-brunatnym. Zupełny brak drzew, a nawet krzewów. Wjeżdżamy w góry oddzielające tę cześć kraju od stolicy, Kabulu. Szosa, kunszt rosyjskiej inżynierii drogowej, przebija się przez góry tunelami i zadaszonymi galeriami zaprojektowanymi w celu zabezpieczenia drogi przed lawinami. Zimą wszystko musi być tu pokryte śniegiem ze względu na wysokość. Teraz tylko w najwyższych partiach wiszących nad głową żlebów majaczą we mgle białe plamy śniegu. Przekraczamy właśnie przełęcz Salang, która zasłynęła w późniejszych latach z pogromów oddziałów pancernych Armii Czerwonej atakowanych sztucznie wywoływanymi kamiennymi lawinami. Inżynierom radzieckim zabrakło wyobraźni. Pomyśleli o śniegu, zapomnieli o ludziach i potencjalnie groźnej broni w ich ręku – piarżyskach. A może po prostu nikt ich nie poinstruował o przyszłych planach i strategicznym znaczeniu drogi. Któż bowiem mógł przewidzieć, jak daleko posunie się władza radziecka w nieustępliwej walce o pokój?! Pozostanie na zawsze ironią losu fakt, że tyle wysiłku włożono w tę budowę, a ci którym efekt tej pracy podarowano musieli ją zniszczyć, żeby ocalić własną wolność. No cóż, jak powszechnie wiadomo, wojny zazwyczaj nie rozwiązują starych problemów, tylko tworzą nowe. Niemal zawsze budzą nienawiść i wrogość do tego, co obce, co w smutny sposób ilustrują losy tych okolic. Cudowna Błękitna Świątynia przeżyła do dnia dzisiejszego. Widziałem jej zdjęcie w tegorocznym wydaniu „National Georgraphic”. Natomiast posągi buddyjskie z doliny Bamian, podziwiane przez turystów, podróżników i archeologów, uległy bezpowrotnej zagładzie. Wykute w skale postacie Buddy, które przeżyły nie tylko mongolską inwazję Czyngis-Chana w XI wieku, ale także stulecia religii mahometańskiej, doczekały swego końca dopiero dzięki irracjonalnej działalności człowieka dwudziestego wieku. Zostały zniszczone przez praktycznie ostatni akt zimnej wojny, bowiem fanatyzm Talibanu był niewątpliwie odpowiedzią na próbę naruszenia wiekowych tradycji tego zakątka świata. Nagle, po stuleciach, posagi zaczęły przeszkadzać, bo reprezentowały obcych. Bezpośrednio winni zniszczeniu są oczywiście ci, którzy w zaślepieniu nienawiści zniszczyli to, co stanowiło ich własny majątek narodowy. Ale kto tę nienawiść wyzwolił? Puszka Pandory otwierana jest wciąż na nowo. Wojna nie tylko niszczy bezpośrednio, ale poprzez obudzoną strachem i cierpieniem nienawiść trwa zacznie dłużej niż jej formalne ramy. Dlaczego ciągle nie potrafimy tego zrozumieć?!\nJednak w roku 1975 droga, którą się posuwaliśmy w głąb Afganistanu, budziła zachwyt, a nie grozę i była chlubą przyjaźni rosyjsko-afgańskiej. Ciekawe, bo szosa z Kabulu do Peshawaru w Pakistanie wybudowana została podobno przez Amerykanów, a szosa na południowy-zachód do Kandaharu, jak nam powiedziano – przez Niemców. Jednym słowem w czasach zimnej wojny wszyscy kochali Afganistan. Ciekawe, czy to ze względu na potrzebę czuwania nad korytarzem łączącym Centralną Azję z Oceanem Indyjskim, czy ze względu na bliskość terenów roponośnych, pól maku, czy też ze wszystkich powyżej wymienionych powodów? Tak czy siak, mimo pustyni, dzikich gór i zupełnego pustkowia – okolica jest bowiem niemal niezamieszkała – posuwaliśmy się gładko do przodu po asfaltowej szosie. Na przestrzeni kilkuset kilometrów nie zauważyłem także żadnego skrzyżowania. Była to ewidentnie jedyna kołowa droga w okolicy.\nGdy wydawało się, że zamieszkany świat zostawiliśmy daleko z tyłu, nagle, bez widocznej przyczyny bury krajobraz zaczął się zmieniać. Po kolejnym regulaminowym postoju wypełnionym modlitwą, z twarzą zwróconą w kierunku Mekki, zostaliśmy uroczyście zawiadomieni, że zbliżamy się do stolicy. I rzeczywiście, Kabul był już blisko. Wkrótce znaleźliśmy się nad rzeką wypływająca gdzieś z gór, które właśnie przebyliśmy.\nJeszcze jeden postój. Tym razem nie religijny, a patriotyczny. Już w tym momencie całkowicie zaprzyjaźniona obsługa samochodu wyjaśnia nam z dumą, że stolica kraju posiada energię elektryczną. Właśnie z tej elektrowni!\nPamiętam tą skromną budowlę na rzece (z naciskiem na rzekę, bo to zupełna rzadkość w tej okolicy), więc nic dziwnego, że skojarzyłem ją sobie z niedawną dyskusją, wydawałoby się poważnych panów, znawców rzeczy, w programie telewizyjnym „O’Reiley Factor” ( FOX TV). Rozważano tam strategię uderzenia na Afganistan, już po jedenastym września, ale jeszcze przed inwazją i z naciskiem zwrócono uwagę na konieczność ataków przygotowawczych, tak żeby przed zasadniczym uderzeniem zniszczyć najpierw infrastrukturę… Może się mylę, bo od 1975 roku upłynęło już sporo lat, ale obawiam się, że mowa była bezwiednie właśnie o tej elektrowni, bo to praktycznie jedyna „infrastruktura” istniejąca w tej okolicy. Chyba że wybudowano coś nowego, w co osobiście wątpię, bo przecież w kilka lat po wydarzeniach, które tu opisuję, nastąpiła inwazja sowiecka i następne dwadzieścia lat upłynęły raczej na niszczeniu niż budowie. Jednym słowem trudno mi uwierzyć, że „infrastruktura” tej okolicy uległa jakiejś radykalnej zmianie na lepsze. Swoją drogą, ciekawe ile milionów dolarów kosztowało to strategiczne uderzenie doradzone przez „fachowców” i na ile ta strata czasu wpłynęła na rozwianie się w sinej mgle tych, z powodu których Afganistan dołączył ponownie do średniowiecza?!\nNa rynku w Kabulu łatwiej jest o opium niż worek ziemniaków. Jest lato, więc ulice pełną są zachodniej młodzieży, rozkoszującej się pełną demokracją, czyli swobodą w zakupie haszyszu, opium i diabli wiedzą czego jeszcze. Nocujemy w przyzwoitych warunkach dzięki gościnności pracowników polskiej ambasady. Pokoje jak w PRL-u w budownictwie tzw. wielkopłytowym. To luksus, jak na Kabul, bo większość zabudowań to piętrowe budy: w dolnej części sklepik (sprzedają wszyscy wszystko), a w górnej mieszkanie właściciela. Ubożsi mieszkają w parterowych budach, w tylnej części sklepiku. Ale jak się wkrótce okazuje, nasz przytulny pokoik w bloku mieszkalnym też nie jest taki przytulny, jak się nam początkowo wydawało. Krzysio chwyta nocą w szklankę jakieś dziwne stworzenie, które wyszło gdzieś z kąta, a może z kosza na śmieci? Rano gospodarze wyjaśniają nam, że to skorpion. Powiewa grozą. Krzysio dziękuje Bogu, że nie próbował tego schwycić ręką. Tylko nasz „wyprawowy” zbieracz insektów jest szczęśliwy. Okaz powiększa jego kolekcję. Mimo zapewnień właścicieli mieszkania, że skorpiony „nie są aż tak niebezpieczne, jak się nam wydaje”, ruszamy w drogę, przysięgając sobie spać na stojąco aż do momentu wejścia na lodowiec.\nPo opuszczeniu zielonej (no, może trochę przesadzam) doliny, w której leży Kabul, jedziemy tym razem przez okolice nieco bardziej zamieszkałe. Po następnych kilkunastu godzinach jazdy zapominamy o skorpionach. Mijamy wioski usytuowane wzdłuż rowów irygacyjnych, do których życiodajna woda spływa z gór, majaczących daleko na horyzoncie. Między wioskami, jak poprzednio, pustkowie. Docieramy wreszcie do Jalalabadu. Miejscowość bogata w rowy irygacyjne i… ślepców. Ślepota jest podobno rezultatem jaskry przenoszonej, jak twierdza miejscowi, „z wiatrem i piaskiem pustyni”. Jednak najbardziej zadziwiający jest fakt, że taka ilość żebrzących egzystuje w jednym miejscu i to w okolicy wyraźnie nie opływającej w dostatek, a więc teoretycznie niezbyt atrakcyjnej dla proszących o wsparcie bliźniego. Jest to tutaj chyba możliwe jedynie dzięki przekonaniom religijnym. Mahometanizm, w przeciwieństwie do chrześcijaństwa, nie zaleca, a zobowiązuje do wspomagania dotkniętych nieszczęściem. No cóż, nie zawsze zachodnia cywilizacja ma tę najbardziej szlachetną twarz.\nStąd już tylko krok do granicy z Pakistanem. Jesteśmy znów w górach, a raczej wśród olbrzymich, porośniętych skąpą, zeschłą od słońca roślinnością, pagórków. To rozpływający się w pustynnym stepie ogon masywu górskiego Tora Bora, który w 27 lat później, bo w roku 2002, zasłynie z amerykańskiej ofensywy o kryptonimie „Anakonda”. Jak wiemy, Osama bin Ladden wyślizgnął się z uścisków węża (czyli anakondy). Skończyło się na dużym zużyciu materiałów wybuchowych i zawaleniu kilku jaskiń w rejonie doliny Shah-i-Kot. Jeśli przy tym zniszczono, budowane przez stulecia, bo ręcznie, kanały irygacyjne, to teren ten jest dzisiaj zapewne całkowitą pustynią. W tych okolicach brak wody spływającej z gór dłubanymi przez wieki kanałami, to wyrok śmierci. Stąd zapewne fala uchodźców i obozy migrującej w popłochu ludności, o której wspominano w środkach masowego przekazu między bardziej budującymi wiadomościami o sukcesach „naszych chłopców” (przypominam Państwu, że mieszkam w USA). Jednym słowem biednemu zawsze wiatr w oczy. Osama wraz z hersztami Talibanu zniknął w górskich pustkowiach, operacja „Anakonda” zakończyła się pełnym sukcesem, tylko rowy z wodą pewno wyschły…\nNie chcę być przesądnym, ale czyżby wszystkiemu winien był Krzysio? Jak czytelnik wie z poprzedniego odcinka, samo jego zbliżenie się do granicy Afganistanu kilka lat wcześniej spowodowało upadek królestwa. A przecież tym razem, Krzysio przejechał kraj w poprzek, od Amu Darii na granicy rosyjskiej, po Tora Bora na granicy z Pakistanem… I to w dwie strony ! No, ale o tym, co stało się później w górach, i w drodze powrotnej, będzie dopiero w dalszej części, jeśli tylko GÓRY pozwolą.\nMichigan, Halloween 2003\n(data jest zbiegiem okoliczności – przypisek autora)\nZdjęcia: Krystyna Konopka\nGóry, nr 12 (127) grudzień 2004


Pierwsza jazda: Audi Q5 Sportback to SUV w słowiańskim przykucu. U nas powinien się przyjąć | Autokult.pl\nMATEUSZ ŻUCHOWSKI • zdjęcia: Konrad Skura • 4 miesiące temu\t• 10 komentarzy\nModa na SUV-y poszła w niespodziewanym kierunku: tak zwanych SUV-ów coupe, czyli z opadającą linią dachu. Trudno jednoznacznie powiedzieć, czy takie auta są ładne, i czy komukolwiek potrzebne, ale trzeba przyznać, że Audi Q5 w takim wydaniu przynajmniej nie zepsuło oryginału.\nAudi Q5 Sportback (2021) (fot. Konrad Skura)\nAudi Q5 Sportback (2021) - pierwsza jazda, opinia\nWszystko zaczęło się od BMW X6. W 2008 pomysł sprzedawania SUV-a o bryle czterodrzwiowego coupe wydawał się na tyle absurdalny, że mało kto dawał mu szanse na jakiekolwiek powodzenie. A jednak sukces rynkowy przyszedł. Podobne modele zaczęły pojawiać się w kolejnych segmentach SUV-ów różnych rozmiarów i notować w nich coraz większy udział sprzedaży.\nW klasie średniej znów pierwsze było BMW z modelem X4, którego pierwsza generacja zadebiutowała w roku 2014. W 2016 do tej niszowej grupy dołączył Mercedes-Benz GLC Coupe. Obecnie w Polsce na dwa sprzedane X3 przypada prawie jedno X4, a GLC Coupe sprzedaje się nawet lepiej od swojego tradycyjnego odpowiednika o oznaczeniu GLC. Nic więc dziwnego, że i Audi dołączyło w końcu do tego grona.\nQ5 Sportback to już trzeci SUV z opadającym dachem i czterema pierścieniami na grillu. Do tej pory firma oferowała podobną alternatywę dla mniejszego Q3 i elektrycznego e-trona. Takich osobliwych aut, które stanowią pomieszanie kilku różnych typów nadwozia, będzie na drogach coraz więcej. I to nie tylko ze względu na popularność wśród klientów, ale i dlatego, że takie auta są producentom po prostu na rękę. Więcej o tym pisałem w tekście, którego link znajduje się poniżej:\nJeszcze nie tak dawno temu określenie "coupe" było zarezerwowane dla niskich, dwumiejscowych aut sportowych. Dziś jednak ich łatkę przykleja się nawet…\nSportback nie oznacza sportu\nPrezentowany Sportback dołącza do gry stosunkowo późno, biorąc pod uwagę, że Q5 to najpopularniejszy model w całej gamie Audi. Jego siła tkwi zapewne w uniwersalności. Jeśli siłą BMW X3 jest dynamiczne prowadzenie, a Mercedesa GLC już nowocześniejszy, ale nadal bardziej barokowy i pluszowy styl, to konkurent od Audi jest gdzieś pomiędzy nimi.\nQ5 jest w końcu bardzo wygodny na dłuższych trasach, ale nadal z jakimiś śladami sportowego DNA. Nowoczesny z wyglądu i wyposażenia, ale też bez eksperymentów. Stara się być stylowy, ale jeszcze bardziej chce być praktyczny. Funkcjonalność jest jednym z głównych priorytetów w tej klasie. Q5 jest właśnie taki uniwersalny.\nNa ile ta formuła zmieniła się w Q5 Sportback? Tak naprawdę to ani trochę. Najbardziej wymowny jest fakt, że inżynierowie w Ingolstadt w żaden sposób nie zmienili ustawień zawieszenia w stosunku do bazowego Q5. Bardziej sportową wersję ustawień dostaje się niezmiennie dopiero w przypadku wersji wyposażenia S line, a "Dynamiczny układ kierowniczy", czyli układ wspomagania o zmiennej sile, nadal wymaga wysupłania dodatkowych 5130 zł.\nPowierzony mi na kilka godzin egzemplarz Q5 Sportbacka wyposażony był dodatkowo w opcjonalne zawieszenie pneumatyczne, które poszerza zakres talentów tego SUV-a do imponującego spektrum. Z jednej strony możesz je obniżyć o 1,5 cm dla poprawy przyczepności i ekonomiki jazdy, a z drugiej podnieść aż o 4,5 cm (czyli o ¼ standardowego prześwitu) w trybie jazdy Offroad, by poradzić sobie z już naprawdę całkiem wymagającym terenem.\nAle, bądźmy szczerzy, żaden właściciel Q5 Sportback nigdy w teren się tym autem nie zapuści, bo z salonu raczej nie wyjedzie na standardowych obręczach o średnicy 18 cali, a raczej dołoży do 19 czy nawet 20, jak w przypadku tego egzemplarza. Poza tym samo zawieszenie to koszt dodatkowych aż 8,5 tys. zł — dokładnie tak, jak w standardowym Q5.\nDlatego też praktycznie wszyscy klienci, poza pojedynczymi przypadkami, pozostają z zawieszeniem standardowym, które miałem okazję testować przy okazji jazdy innym, jeszcze klasycznym egzemplarzem Q5. Tam pracowało ono dokładnie tak, jak można się spodziewać po solidnym, nowoczesnym, niemieckim SUV-ie premium: poprawnie.\nQ5 w takiej formie potrafi być miłym kompanem na dłuższe podróże pokonywane w niezłej izolacji od świata zewnętrznego, a przy tym na odważniej pokonywanych zakrętach również wykaże wystarczającą zwinność. Nie jest to może inspirująca formuła, ale normalny kierowca nie będzie miał absolutnie do czego się przyczepić.\nPodobnie jest z układem kierowniczym: jest stosunkowo silnie wspomagany, więc chodzi lekko, przez co też pracuje niezbyt bezpośrednio, ale podczas zwykłej eksploatacji nie sposób wytknąć jego ustawieniom jakikolwiek błąd. Dwusprzęgłowa przekładnia automatyczna pracuje bardzo szybko, ale jeszcze ważniejszy jest w tym przypadku fakt, że dobrze rozpoznaje intencje kierowcy i dobiera biegi do normalnej, oszczędnej jazdy.\nPróg wejścia w posiadanie Q5 Sportback jest zauważalnie wyższy niż w przypadku klasycznego Q5 między innymi dlatego, że cennik ogranicza się do dwóch wyższych wersji wyposażenia advanced i S line. Dostępna jest jednak ta sama, cała gama napędowa. Znajdziemy w niej i modne hybrydy plug-in, bez których nie obejdzie się teraz żadna motoryzacyjna premiera (ostatnio sprawdzałem ten układ napędowy w Audi A7 TFSI e – zobacz recenzję), i mocarne SQ5 z trzylitrowym V6 na olej napędowy.\nNietrudno jednak zgadnąć, że głównym filarem sprzedaży w Polsce będą poczciwe 2.0 TDI, które kryją się pod oznaczeniami 35 TDI i 40 TDI. Ja wybrałem z kolei do testu opcję o nazwie 45 TFSI, pod którą kryje się dwulitrowy silnik benzynowy o mocy 264 KM. Takie silniki również w najbliższych latach będą notowały wzrost popularności, jako że diesle nawet jeśli utrzymają się na rynku, to będą coraz droższe przez większe skomplikowanie. Już wszystkie silniki w Q5 wyposażone są w układ miękkiej hybrydy z instalacją 12V, a 2.0 TDI nawet nie w jeden, a dwa wtryski AdBlue w układzie wydechowym.\nTeraz więc nawet w SUV-ie warto rozważyć taki silnik benzynowy jak ten, biorąc pod uwagę jego dobre reakcje na gaz, duże możliwości holownicze (przyczepy do 2,4 tony), bardzo dobrą elastyczność (370 Nm dostępne w całym przedziale 1600–4500 obr./min.) i dobrze zapowiadające się wyniki zużycia paliwa, które zmierzymy dokładniej podczas pełnego testu tego modelu.\nJego siła nadal tkwi w praktyczności\nO ile brak zmian mechanicznych może pozostawić pewien niedosyt, to takowych nie widać również w kabinie, co akurat jest doskonałą wiadomością. Po pierwsze to chyba najsumienniej wykonane w całym segmencie, zupełnie przyjemne miejsce do przebywania. Motywem przewodnim jest tu nowoczesność, która przejawia się w może niezapadającym jakoś szczególnie w pamięć, ale eleganckim projekcie, oraz masie cyfrowych gadżetów.\nRozłożone po dwóch ekranach menu jest szybkie i, co jeszcze ważniejsze, intuicyjne w obsłudze. A to jest miłą odmianą na tle najnowszych multimedialnych kombajnów w Mercedesie i BMW, w których ergonomia się trochę pogubiła. Szkoda tylko, że przy okazji ostatniej fali liftingów Audi wycofuje się z gładzika w tunelu środkowym na rzecz dodatkowych funkcji na ekranie. Nie to, żeby z tego dotykowego panelu się dużo korzystało, ale po prostu wyglądał on efektowniej niż prosty schowek z klapką, który zawitał na jego miejsce.\nPasażerowie w Q5 Sportbacku mają dokładnie tyle samo miejsca wzdłuż i wszerz, ile mieliby w zwykłym Q5. Nowa pochodna jest o 7 mm dłuższa, ale wynika to wyłącznie ze zmian stylistycznych. Rozstaw osi wynoszący 2,8 m pozostał ten sam, co oznacza, że z miejscem na nogi nie będą miały problemu nawet osoby o wysokości w okolicach 190 cm (sprawdzone).\nNa głowy zresztą też nie, ponieważ dach Sportbacka w praktyce jest poprowadzony niżej tylko o 1,7 cm, a najbardziej zaczyna opadać dopiero za głowami osób siedzących z tyłu. Pod tym względem również więc nie notuje dyskwalifikującej straty wobec modelu bazowego. Pochylona klapa bagażnika robi różnicę tak naprawdę tylko w dwóch rzeczach: widoczności do tyłu i pakowności większych przedmiotów pod sam sufit.\nSam bagażnik mierzony metodą VDA (a więc do dolnej linii okien) jest niewiele mniejszy niż w klasycznym Q5 (spadek z 550 do 510 litrów). Można też poprawić jego funkcjonalność przez opcjonalną tylną kanapę, którą można przesunąć o kilkanaście centymetrów i w ten sposób zyskać dodatkowe 60 litrów pojemności. Pod względem tych liczb Q5 Sportback również wypada idealnie pośrodku pomiędzy nieznacznie większym BMW X4 a nieznacznie mniejszym Mercedesem GLC Coupe.\nQ5 Sportback nie zmienił więc charakteru popularnego SUV-a Audi, a dokleił do niego tylko trochę inną bryłę. Piszę "dokleił", ponieważ nie mogę się oprzeć wrażeniu, że nowa wersja nadwozia powstała trochę na siłę — po to, by spełnić żądania klientów. W przypadku X4 i GLC Coupe opadająca linia dachu wydaje się zgrabniej wpasowana. Sam projekt Q5 po ostatnim liftingu jest jednak na swój sposób atrakcyjny i świeży, szczególnie z nowym wzorem kratownicy z przodu i ciekawymi światłami LED z tyłu, przy których klient na etapie konfiguracji auta w salonie sam może sobie wybrać wzór wyświetlany pod kloszami.\nBo ostatecznie w tej niszy rynkowej największe znaczenie mają właśnie takie kwestie jak styl czy funkcjonalność. Q5 Sportback wypada w tych kategoriach nieźle, dlatego nawet biorąc pod uwagę sporą dopłatę do dotychczas znanego Q5 (około 12 tys. zł), to można się spodziewać, że nowa wersja nadwozia będzie silnym wzmocnieniem dla wyników sprzedaży Q5 w Polsce. W pierwszym, pobieżnym kontakcie nie doszukałem się w niej co prawda jakichś emocji, ale znalazłem coś jeszcze ważniejszego z perspektywy klientów – sens.\nZobacz więcej zdjęć z pierwszej jazdy Audi Q5 Sportback\nTesty samochodówCoupéPierwsza jazdaCrossover / SUVBenzynowyAudi Q5Audi\nJeep Cherokee po liftingu: nowa twarz i zmiany pod maską Toyota GT86: witaj stary przyjacielu Test: Polski Fiat 126p vs. współczesny 20-latek, czyli bitwa na pasy i linki Renault Megane Coupe Monaco GP TCe 130 - sportowy kamuflaż [test autokult.pl] Skoda Octavia RS 2,0 TFSI DSG - idealny kompromis? [test autokult.pl] Ford Fiesta 1.0 EcoBoost: miejskie auto, którym chce się jechać w trasę Test: Peugeot Rifter - gdy kierujesz się zdrowym rozsądkiem Pierwszy kontakt: DS 4 - znana konstrukcja, nowa odmiana Volvo V90 D5 Polestar Inscription - dobre jak nigdy, szwedzkie jak zawsze Test Porsche Taycana Turbo: elektryk na najbardziej pokręconej drodze w Polsce Pierwsza jazda: Škoda Enyaq iV to znak, że koniec świata jest bliski. Po nim przyjdzie inny, lepszy Test: Audi V8 z 1991 r. - idealne do szybkiego transportu. Pokazuje siłę quattro


Bezdech senny a chrapanie - Medyceusz Łódź\nW CM Medyceusz stosujemy nowatorską i bardzo skuteczną metodę CPAP, polegającą na nieinwazyjnym wspomaganiu oddychania podczas snu, dzięki utrzymywaniu dodatniego ciśnienia powietrza w drogach oddechowych. Może z niej skorzystać każdy, kto chrapie i cierpi na bezdech. Co ważne: cały proces diagnostyki i leczenia odbywa się w domu pacjenta – to oznacza, że niepotrzebne są już badania snu w warunkach szpitalnych, a diagnostyka snu odbywa się w jedną lub dwie noce. To nie wszystko: zakup sprzętu potrzebnego do zastosowania metody CPAP jest dofinansowany z Narodowego Funduszu Zdrowia do kwoty 1890 zł.\nSzacuje się, że z OBS zmaga się półtora miliona Polaków. Czym jest bezdech senny?\nMetoda CPAP u większości pacjentów przynosi efekty bardzo szybko: śpią bez przerw, dzięki czemu są wypoczęci, poprawia się ich zdolność koncentracji, przestają być rozdrażnieni czy senni w ciągu dnia. To także ulga dla całej rodziny, dla której głośne całonocne chrapanie towarzyszące OBS, jest trudne do wytrzymania.


Prestiż. Pismo poświęcone reputacji polskiej gospodarki - Nie ma akceptacji bez prezentacji\nNie ma akceptacji bez prezentacji\nTylko wygłoszenie, a nie odczytanie tekstu odniesie skutek percepcyjny\nO powodzeniu ludzkich przedsięwzięć w znacznym stopniu decyduje sposób ich przedstawienia, czyli prezentacji. Prezentacja stała się sztuką zarówno w biznesie, jak i w polityce, edukacji czy mediach. Praktyka pokazuje, że często nie są tego świadomi ci, których zadania, role i funkcje wymagałyby innego niż dotąd spojrzenia na wykonywane czynności, ponieważ nawet najbardziej rozsądne rozwiązania mogą pozostać niezauważone, jeśli nie będą przedstawione w perfekcyjnie przygotowanej prezentacji. Oczywiście zakładamy, że są to działania prowadzone w dobrej wierze, a więc intencje prezentera nie są skrywane i służą przekonywaniu audytorium o cechach produktów, usług, idei, ich perswazyjnemu opisowi, ukierunkowanemu na potrzeby odbiorcy.\nPrezentacja jest sztuką, nie wystarczy bowiem wiedza i zawodowe kompetencje, by do podejmowanych przedsięwzięć, proponowanych rozwiązań czy kreowanych idei skutecznie zjednywać tych, których poparcie w ich realizacji okaże się niezbędne. Trzeba jeszcze umieć przekonująco o tym powiedzieć, zilustrować przykładem, zademonstrować, przedstawić symulację itd., słowem umiejętnie połączyć kompetentne zachowania językowe ze scenografią aktu prezentacji, wiedzę z formami jej przekazu, trafiającymi do zróżnicowanego odbiorcy. Nie można bowiem przyjąć oferty, nie można też uzyskać akceptacji dla jakiejkolwiek propozycji, jeżeli nie została ona uprzednio zaprezentowana. Od tego, w jaki sposób przedstawiane są produkty, usługi czy idee, jak aranżowany jest kameralny czy też wielki spektakl ich prezentacji.\nOmówmy więc jeden z elementów prezentacji, który decyduje o jej scenicznym sukcesie - potęgę głosu.\nIntonacją i modulacją głosu można tworzyć nastroje i budować ich dramaturgię - uspokajać, zaciekawiać, przykuwać uwagę. Można też wyrażać wątpliwość albo rozśmieszać. Frazowaniem i akcentowaniem eksponujemy te znaczenia komunikatów, na których nam szczególnie zależy. Dlatego tak ważny i znaczący dla prezentacyjnej dramaturgii okazuje się jej walor brzmieniowy. Głos ludzki, jego barwa, wysokość i siła zawiera wiele ukrytych znaczeń, stanowiąc dla prezentera, podobnie jak dla aktora, ważny instrument oddziaływania na audytorium.\nŚwiadomość indywidualnych możliwości głosowych i treningi służące doskonaleniu umiejętności operowania głosem pozwalają uczynić zeń sceniczny środek wyrazu. Mówcy, znając jego siłę, potrafią profesjonalnie wzmacniać sens swoich komunikatów i urozmaicać przekaz, pozostawiając słuchaczy pod jego wpływem.\nW zależności od branży prezenterzy mają mniej lub bardziej profesjonalny stosunek do przekazu brzmieniowego. Dziennikarze radiowi, telewizyjni, politycy, nauczyciele szkolni czy akademiccy powinni wykazywać szczególną troskę o poprawne brzmienie komunikatów, ponieważ omawiane umiejętności należą do ich umiejętności zawodowych. Ale dziś także przedstawiciele innych zawodów stają przed wyzwaniem czynnego uczestniczenia w prezentacjach. Dlatego świadomość możliwości głosowych, a nawet konieczność korygowania nawyków artykulacyjnych pozwolą prezenterowi skutecznie wykorzystywać ten, jakże ważny środek ekspresji. Odpowiednio przygotowany prezenter potrafi wykorzystać w akcji swoje indywidualne walory głosowe.\nTylko wygłoszenie, a nie odczytanie tekstu odniesie skutek percepcyjny, zapewni bowiem bezpośredni kontakt mówcy z audytorium. Spektakl prezentacyjny jest wtedy autentyczny i przekonujący siłą swojej dramaturgii.\nMówiąc, a nie czytając, jest się bardziej przekonującym w odpowiednim frazowaniu, tj. członowaniu tekstu, wypowiadanego zgodnie z jego logiką. Obok fraz i pauz składniowo-logicznych można zastosować frazy i pauzy emocjonalne, tworząc nastrój oczekiwania czy zaciekawienia.\nPorównajmy, jak zabrzmią słowa bez frazowania:\nI wtedy po zastosowaniu omawianego rozwiązania otrzymane wyniki...\na jak z frazowaniem:\nI wtedy / po zastosowaniu omawianego rozwiązania / otrzymane wyniki...\nCel, jej intencję mówca wyraża w dużej mierze intonacją, tj. operując skalą wysokości głosu wypowiedzi. (grudzień 2012)\ndodano: 2012-12-11 15:05:02


Najmniejszy gryzoń - Trąbkouszek beludżystański - GeoZoo\nGeoZoo » Gryzoń » Najmniejszy gryzoń\n27/04/2022\tWyłączono\tprzez AKS\nNajmniejszy gryzoń na świecie żyje w Południowej Azji i nazywa się trąbkouszek beludżystański. Należy on do królestwa: zwierząt, gromady: ssaków, rzędu: gryzoni, rodziny: skoczkowatych i rodzaju: skoczuszek. To maleńkie zwierzątko to jedyny przedstawiciel podrodzaju trąbkouszek.\nNajmniejszy gryzoń na naszej planecie czyli trąbkouszek beludżystański jest również jednym z najmniejszych ssaków na kuli ziemskiej. Natomiast badylarka pospolita jest najmniejszym gryzoniem europejskim. Aktywna jest ona w dzień, a także o zmierzchu i nad ranem.\nNajmniejszy gryzoń występuje w Afganistanie i na terenach południowo-zachodnich Pakistanu. Gatunek ten pierwszy raz został opisany w 1966 roku. Trąbkouszek beludżystański został uznany za gatunek monotypowy, w którym nie wyróżnia się podgatunków.\nNajmniejszy gryzoń jest bardzo sympatycznym i skocznym zwierzątkiem z podrodziny mikroskoczków. Długość jego ciała wraz z głową osiąga 47 mm, a długość ogona sięga ponad 80 mm. Natomiast masa ciała nie przekracza 4g. Malutkie jego uszy mają długość około 10 mm.\nMożna go zmieścić w kieszeni bądź w zamkniętej dłoni.\nPożywieniem trąbkouszka beludżystańskiego są nasiona i liście roślin pustynnych. Gryzonie posiadają wydajny układ pokarmowy. Pobierają prawie 80% dostarczanej energii. Zjadając celulozę, zmiękczają pokarm w żołądku. Zwierzęta te zjadają bryłki swojego kału, po czym zawarte w nich składniki odżywcze są wchłaniane przez jelito.\nNajmniejszy gryzoń w Europie to badylarka pospolita z rodziny myszowatych. Należy do podrodziny myszy i rodzaju badylarki. Badylarka pospolita żyje na terenach wilgotnych łąk o wysokiej trawie. Na łodygach traw buduje kuliste gniazda, a jej pokarmem są ziarna, nasiona i owady. Występuje w Europie i Azji, a także w Polsce.\nBadylarka pospolita zamieszkuje wilgotne łąki z wysoką trawą, a także pola uprawne. Poza tym jej ulubionym miejscem są zarośla nad brzegiem rzek, czy stawów, które porasta sitowie i trzcina. Gryzoń ten nie hibernuje, tylko w porze zimowej przenosi się w bezpieczne miejsce. Nie preferuje budowania nor.\nPrzeważnie na bezpieczne miejsca wybiera stodoły czy stogi siana.\nDługość ciała badylarki wynosi w granicach 60-75 mm. Natomiast masa ciała waha się w przedziale 4-10 g. Posiada charakterystyczne malutkie uszy i długi nieowłosiony ogon. Pokarmem tego stworzenia są: nasiona, zielone części liści, zioła, roślin, ziarna, owoce, pędy i pąki. Przysmakiem badylarki są również owady.\nNajmniejszy gryzoń w Europie jest bardzo skocznym i zwinnym zwierzątkiem. Badylarka pospolita potrafi szybko biegać i doskonale pływać. Zagrożeniem dla niej są ptaki i ssaki drapieżne. Na wolności nie dożywa 2 lat. W hodowli życie jej wydłuża się dwukrotnie, może żyć nawet 4 lata.\nNajmniejszy gryzoń na świecie jest delikatnym i miłym stworzeniem. Można go spotkać i podziwiać w Południowej Azji. Jest bardzo żywotny i zwinny, podobnie jak badylarka pospolita. Trąbkouszek beludżystański żyje w stanie dzikim w środowisku naturalnym. Natomiast badylarka pospolita często hodowana jest w polskich domach.\nZbyt niska zawartość tlenu w wodzie


Niesiecki Kasper. Herbarz Polski tom II - A - B.\nMinimalnie przybrudzony dłuższy bok.\nNowak Jerzy Robert. Myśli o Polsce i Polakach.\nOkładki delikatnie przybrudzone i przetarte (głównie przy krawędziach) z słabo widocznymi zagięciami. Na tylnej okładce naklejka ze starą ceną. Na 4 stronie pieczątka poprzedniego właściciela. Boki książki lekko przybrudzone.\nOchenduszko Tadeusz. Historia - Zadania testowe dla uczniów szkół średnich i kandydatów na wyższe uczelnie.\nOkładki leciutko przybrudzone, przetarte i pozaginane w kilku miejscach. Boki książki delikatnie przybrudzone. Na kilku stronach tekst zaznaczony ołówkiem. Książka delikatnie pęknięta pomiędzy stronami 2 a 3 oraz 270 a 271. Na kilku pierwszych stronach zagięcia w dolnym rogu.\nOlkiewicz Joanna. Z dziejów Florencji.\nSeria Światowid. Brak obwoluty.\nOsiatyński Wiktor. Korzenie Korzeni - dzieje Murzynów w Stanach Zjednoczonych.\nOkładki mocno wytarte ze śladami po zagięciach na rogach i krawędziach. Brak pierwszej kartki. Boki książki przybrudzone.\nOstrowski Jan. Kresy bliskie i dalekie.\nPrzetarte obydwa końce grzbietu - mocniej górny. Książka w wielu miejscach porozklejana, część kartek luzem. Lekko przybrudzone boki książki.\nOtto Hans - Dieter. Leksykon błędów militarnych. Od bitwy pod Salaminą po wojnę w Iraku.\nNa tylnej okładce stara metka z ceną. Rogi okładek leciutko pozaginane. Lekko przybrudzone boki książki.\nOwen Cole, Sambhi Piara Singh. Sikhowie - wiara i życie.\nPrzetarte okładki, delikatnie przybrudzone boki książki.\nPaprocki Bartosz. Herby rycerstwa polskiego - zebrane i wydane r. p. 1584.\n0,5 cm pęknięcie w górnym, lewym rogu przedniej okładki oraz z tyłu przy dolnej krawędzi grzbietu (1,5 cm). Na tylnej okładce mało widoczne zarysowania i wgniecenia. Boki książki nieznacznie przybrudzone.\nParadowska Maria. Śladami Indian - antologia polskich relacji o Indianach Ameryki Połduniowej.\nWytarte okładki (głównie na rogach i krawędziach), ze śladami po zagięciach, grzbiet przebarwiony, boki przybrudzone. Wewnątrz kilka starych, anulowanych pieczątek pobibliotecznych.\nPasierbiński Tadeusz. Miłość czy tron.\nPasterny Antoni. Cieszyn na dawnej pocztówce 1891 - 1918.\nLekko przybrudzone okładki ze śladami po zagięciach, na tylnej okładce stara naklejka z cena. Grzbiet naddarty od góry (0,5 cm). Kilka pierwszych kartek wewnątrz ze śladem po zagięciu w górnym rogu.\nPaszkiewicz, Kulczycki, Korzeniowska. Herby rodów polskich. Książka w języku polskim i angielskim.\nPawlak Marian. Biblioteczka Elbląska nr 1: Z dziejów świetności Gimnazjum Elbląskiego w epoce Odrodzenia i Baroku.\nOkładki delikatnie wytarte na krawędziach i lekko pozaginane na rogach.\nPawlak Władysław B. Z księgi zamachów.\nOkładki minimalnie wytarte na rogach i krawędziach. Przednia okładka odkleja się od dolnego końca grzbietu (3cm). Kilka pierwszych kartek oddzielone od dolnej krawędzi grzbietu (2 cm). Boki książki lekko przbrudzone.\nPawliszczew Mikołaj. Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego - najwyżej zatwierdzony.\nNa okładkach mało widoczne zarysowania i minimalne wgniecenia. Boki książki nieznacznie przybrudzone.\nPęckowski Zbigniew. Miechów - studia z dziejów miasta i ziemi miechowskiej do roku 1914.\nObwoluta mocno przetarta na krawędziach, pozaginana i ponaddzierana w kilku miejscach (do 2 cm). Górny bok przybrudzony, dolny bok ze śladami po zamoczeniu.\nPianowski Zbigniew. Wawel obronny - zarys przemian fortyfikacji grodu i Zamku Krakowskiego wiek IX - XIX.\nDelikatnie przetarta obwoluta, głównie przy krawędziach, dolny koniec grzbietu naderwany 0,5 cm.\nPiątkowski Andrzej. Biblioteczka Elbląska nr 6: Dawny Elbląg wielkim właścicielem ziemskim.\nPięciak Wojciech. Niemcy - droga do normalności.\nNa tylnej okładce stare naklejki z ceną. Boki książki lekko przybrudzone.


Czy trudno jest zostać stewardesą/stewardem? - JOBFITTER - serwis psychologiczno-rekrutacyjny\nRozmowa z Anną Rembielińską – stewardesą, szefową pokładu z dwudziestoletnim stażem pracy w Polskich Liniach Lotniczych LOT.\nZanim staniesz się członkiem personelu pokładowego i zaczniesz latać na pokładzie samolotu w charakterze stewarda/stewardesy, czeka cię kilkuetapowy proces rekrutacji oraz miesięczny kurs przygotowania zawodowego zakończonego egzaminem.\nPodstawowymi wymaganiami dla kandydatów na stanowisko stewarda/stewardesy są:\nwykształcenie minimum średnie z uzyskaną maturą;\npłynna znajomość dwóch języków obcych w mowie i piśmie. Obowiązkowa jest znajomość języka angielskiego. Drugim językiem może być: rosyjski, niemiecki, francuski, hiszpański lub włoski. Znajomość języków obcych może wpływać w późniejszej pracy na kierunki lotów. Zdarza się, że poszukiwani są kandydaci ze znajomością innych języków obcych, np. wietnamskiego. Te potrzeby podyktowane są otwieraniem przez linię lotniczą nowych połączeń do różnych krajów;\npłynność i poprawność wypowiedzi w języku polskim;\nJeśli chodzi o predyspozycje psychologiczne, na tym stanowisku ważne są:\nłatwość nawiązywania oraz podtrzymywania kontaktów z klientem;\numiejętność pracy zespołowej – na pokładzie samolotu pracuje się w zespole. Cała załoga pokładowa, a w szczególności szef pokładu, odpowiada za sprawny przebieg rejsu. Tu wprawdzie każdy ma przydzielone konkretne zadania, za które odpowiada, ale jednocześnie ważne jest wzajemne wspieranie się członków załogi;\numiejętność radzenia sobie z trudnymi sytuacjami na pokładzie samolotu – zdarza się, że zdenerwowany pasażer podnosi głos i bywa niemiły – stewardesa powinna być asertywna, starać się rozwiązać problem, który być może jest wynikiem stresu związanego z podróżą;\nwysoka odporność na stres – cenne jest opanowanie i szybkość działania. Podstawowym zadaniem w tym zawodzie jest dbanie o bezpieczeństwo pasażerów, a w razie potrzeby przeprowadzenie sprawnej ewakuacji, udzielenie pierwszej pomocy;\nodpowiedzialność – w tej pracy działa się zgodnie z procedurami;\ndyspozycyjność (gotowość do pracy w różnych porach dnia i nocy);\nzaangażowanie, motywacja do pracy;\nPierwszym etapem rekrutacji na stanowisko stewarda/stewardesy jest rozmowa kwalifikacyjna lub – w sytuacji rekrutacji grupowej, kiedy oferowanych jest jednocześnie kilkanaście takich stanowisk – spotkanie informacyjne. Rozmowy prowadzone są przez pracownika działu personalnego oraz przyszłego przełożonego.\nKolejnym etapem rekrutacji jest Assessment Center (AC), podczas którego oceniany jest potencjał osobowościowy kandydatów. Na AC składają się testy psychologiczne, zadania grupowe, zadania symulacyjne. Podczas AC kandydat prezentuje własną osobę oraz rozwiązuje zadania, które są skonstruowane tak, aby pokazać możliwe trudne sytuacje, które zdarzają się na pokładzie samolotu. To pozwala zobaczyć jak kandydat odnajduje się w takich okolicznościach. Praca na stanowisku stewarda/stewardesy wymaga m.in. dużego zaangażowania, samodyscypliny, odpowiedzialności. Dlatego tak ważne jest właściwe dobranie kandydatów do pracy na pokładzie samolotu.\nZnajomość języków obcych sprawdzana jest podczas pisemnego i ustnego egzaminu.\nWażnym etapem rekrutacji jest poddanie się specjalistycznym badaniom lekarskim, których wyniki oceniane są przez komisję lotniczą. W przypadku stanowiska stewarda/stewardesy wymagania są postawione nieco niżej niż w sytuacji rekrutacji na stanowisko pilota. Przeciwwskazaniem do tej pracy mogą być np. choroby serca, krążenia, nerek czy płuc. Zresztą w późniejszej pracy wszyscy członkowie personelu pokładowego co roku takie badania przechodzą. Pracując w powietrzu – na wysokości od 5 do 10 km – doświadcza się mniejszej podaży tlenu, niż pracując „na ziemi”. Organizm szybciej ulega zmęczeniu.\nKurs dla stewardes/stewardów\nPo pozytywnym przejściu przez proces rekrutacji nie od razu wchodzimy na pokład samolotu, by odbyć swój pierwszy lot. Praca stewardesy/stewarda jest niezwykle odpowiedzialna i wymaga odpowiedniego przygotowania. Zakwalifikowana do tej pracy osoba kierowana jest na szkolenie podstawowe dla stewardes/stewardów (Initial Training). Jest to miesięczne szkolenie zarówno teoretyczne, jak i praktyczne. Szkolenie podstawowe podzielone jest na kilka etapów. Poruszanych jest na nim wiele zagadnień, m.in.:\nzasady obsługi pasażerów na pokładzie samolotów;\nprocedury postępowania w razie ewakuacji pasażerów, procedury standardowe i awaryjne. Procedury są podstawą tej pracy – należy je bardzo dobrze znać. Określają one np. sposób sprawdzenia w samolocie sprzętu awaryjnego, składania meldunków załodze kokpitowej, czy szkolenia pasażerów itp.;\nzasady udzielania pierwszej pomocy, takie jak m.in. wykonywania ucisku przy krwotoku, pomocy w przypadku zadławienia, czy też pełną reanimację (resuscytację). Od umiejętności stewardesy/stewarda często zależy życie pasażera, który nagle zachoruje na pokładzie samolotu. Jeśli wśród pasażerów nie ma lekarza, to właśnie stewardesa/steward stara się postawić diagnozę i tak działać, aby ratować życie człowieka. Szefowa pokładu informuje też kapitana o stanie zdrowia pasażera. Kapitan bowiem podejmuje decyzję, czy lot może być kontynuowany czy też samolot powinien lądować w najbliższym porcie lotniczym, gdzie pasażerem zajmie się ekipa medyczna;\nnauka gaszenia pożarów i postępowania w różnych sytuacjach awaryjnych – na pokładzie samolotu dostępne są np. różne modele gaśnic – trzeba wiedzieć, które do jakiego rodzaju pożaru można użyć. Na różnych typach samolotów dostępne są też różne rodzaje butli tlenowych. Mają one np. różną pojemność, czy sposób ich uruchomienia.\nZakres materiału do opanowania jest ogromny. Poznaje się budowę samolotów, ich wyposażenie, sposób zabezpieczeń, a przede wszystkim procedury awaryjne – wszystko co może być potrzebne w późniejszej pracy, a szczególnie w sytuacji awaryjnej, czyli zagrażającej bezpieczeństwu pasażerów. Personel pokładowy musi być przygotowany na różne okoliczności, nawet na drobne awarie typu usterka kranu z wodą. Steward/stewardesa musi wiedzieć, gdzie się znajduje zawór, który odcina dopływ wody. Każdy typ samolotu różni się od pozostałych i obowiązują w nim nieco inne procedury awaryjne. Dlatego stewardzi/stewardesy szkoleni są na 3 konkretnych typach samolotów i tylko na tych mogą latać. Linia lotnicza może zmieniać typy samolotów, przeszkalając wg potrzeb personel pokładowy. Zawsze jednak obowiązuje zasada, że personel lata tylko na 3 typach samolotów.\nKurs kończy się egzaminem teoretycznym (Test). Egzamin praktyczny odbywa się w symulatorze lotów (Flight Simulator). Symulator lotów jest to urządzenie treningowe będące wymiarową repliką kabiny pasażerskiej danego typu samolotu umieszczoną na platformie hydraulicznej, symulującej wrażenia słuchowe i ruchowe. Załogi pokładowe ćwiczą na symulatorze postępowanie w różnych sytuacjach awaryjnych w celu m.in. wyrobienia odpowiednich nawyków. Wszystkie czynności wykonuje się zgodnie z wcześniej wyuczonymi procedurami. Samolot ląduje, łamie podwozie, słychać trzaski, huk, odczuwa się trzęsienie i turbulencje. W tym czasie trenujący muszą wykonać prawidłowo wszystkie czynności do przeprowadzenia sprawnej ewakuacji pasażerów. Wszyscy są oceniani przez instruktora, który uruchamia zadaniowy program lotu.\nZdarza się, że nie wszyscy ten egzamin zaliczają za pierwszym razem. Jednak mają możliwość podejścia do egzaminu ponownie. Instruktor każdemu przekazuje informację zwrotną na temat dobrze wykonanych czynności oraz popełnionych błędów.\nKażdy uczestnik kursu otrzymuje podręcznik stewarda/stewardesy (Cabin Crew Manual), który w trakcie całej pracy będzie jego przewodnikiem.\nZaliczenie zarówno części teoretycznej, jak i praktycznej egzaminu, umożliwia dopiero odbycie pierwszego lotu w charakterze stewarda/stewardesy. Pierwsze dwa loty odbywają się pod okiem instruktora – są to loty wprowadzające. Kolejne – stanowią dopiero początek podniebnej przygody na wymarzonym stanowisku pracy.\nWszystkie osoby, które dołączają do Polskich Linii Lotniczych LOT są serdecznie witane na pokładach samolotów.\nspecyfika branży/zawodu stewardesa steward personel pokładowy kompetencje rekrutacja


Nowe waluty już dostępne - Kantor Walutowy Alior Banku - Wymiana walut przez internet\nNowe waluty już dostępne\nNowe waluty: lew bułgarski (BGN), peso meksykańskie (MXN), lej rumuński (RON), rand południowoafrykański (ZAR), baht tajski (THB), nowy szekel izraelski (ILS), dolar hongkoński (HKD), kuna chorwacka (HRK), lira turecka (TRY).\nUdostępnione waluty umożliwią klientom indywidualnym zakupy m.in. noclegów, biletów lotniczych czy też zakupy w sklepach internetowych bez konieczności niekorzystnych przewalutowań w sposób łatwy i przyjemny. Nowe waluty są również udostępnione klientom biznesowym. W tym przypadku bezpośrednia wymian handlowa np. z Rumunią, Bułgarią, Turcją czy Chorwacją może przebiegać w walutach narodowych bez konieczności wcześniejszego przewalutowania środków na EURO czy dolary. Bezpieczeństwo środków oraz wymiana walutowa po atrakcyjnych kursach to realne oszczędności dla wszytskich Klientów Kantoru Walutwego Alior Banku.


Rząd chce zlikwidować przymusowy odwyk - GazetaPrawna.pl\n2 lutego 2010, 10:22\nDrogie i nieskuteczne leczenie alkoholików / DGP\nKoniec z przymusowymi odwykami dla alkoholików. Ministrowie zdrowia i sprawiedliwości doszli do wniosku, że są one zbyt drogie i za mało skuteczne. Buntują się terapeuci. – To bardzo zły pomysł.\n– Przymusowy odwyk był czasem jedynym straszakiem – mówi Ryszard Karpiński, szef Wojewódzkiego Ośrodka Terapii Uzależnienia w Gdańsku.\nDziś o tym, kogo wysłać na przymusowy odwyk, decyduje sąd – albo na wniosek prokuratury, albo gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Na takie leczenie można skierować alkoholików, którzy „systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny, demoralizują małoletnich lub powodują rozkład życia rodzinnego”. A że często właśnie wyrok sądowy jest jedyną metodą skłonienia takich osób do leczenia, liczba wyroków z roku na rok gwałtownie rośnie. O ile jeszcze w 2004 roku na przymusowy odwyk skazano 43 tys. osób, to w 2008 roku było ich już ponad 64 tys. – Niestety rośnie też liczba osób, które, choć skazane na leczenie, nigdy na nie trafiają – mówi Krzysztof Brzózka, szef Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.\nDwa razy więcej oczekujących\nKolejka w ciągu ostatnich czterech lat urosła dwukrotnie z 8 do 16 tys. oczekujących. – Sytuacja jest tak kuriozalna, że na leczenie trwające 4 – 5 tygodni średnio oczekuje się średnio po kilkanaście miesięcy. A jak już nawet alkoholik się doczeka przydziału na terapię, nie ma żadnej możliwości, by przymusić go do odbycia jej w całości. Wystarczy, by zjawił się w szpitalu, podpisał dokumenty i następnego dnia może już samowolnie opuścić leczenie. Wyrok wykonał – wyjaśnia szef PARPA.\nJak szacuje resort sprawiedliwości, aż jedna trzecia osób, wobec których sądy orzekły umieszczenie w zakładzie stacjonarnym, faktycznie nigdy do szpitala nie trafiła. Ale państwo i tak za leczenie zapłaciło. Według wyliczeń rządu ten system kosztuje rocznie co najmniej ok. 120 mln zł. Na co wydawane są te pieniądze? Opinie biegłych to 18 mln zł, 5 mln kosztuje 70 etatów sędziów rejonowych i jeden etat sędziego okręgowego, którzy orzekają w tego typu sprawach. 12 mln kosztują kuratorzy i praca urzędników, a 90 mln – policjanci. – Cały budżet na leczenie alkoholizmu z Polsce to tylko 270 mln zł, więc nie możemy sobie pozwolić, by niemal połowa tej kasy przeciekała nam między palcami na system, który zupełnie się nie sprawdza – podsumowuje Brzózka.\nTerapeuci są przeciw\nPlany rządu nie podobają się jednak terapeutom. – Oczywiście leczenie przymusowe miało wiele wad, ale to naprawdę jest jedyna kara, której wielu chorych na alkoholizm się boi, a w efekcie mobilizuje do tego, by zacząć się leczyć – mówi Andrzej Brol, szef Ośrodka Pomocy Osobom Uzależnionym od Alkoholu w Chorzowie. Przytakują mu inni lekarze. – Sam miałem wielu takich pacjentów, którzy wiedząc, że grozi im przymusowe leczenie, brali się w garść i zaczynali odwyk dobrowolny – mówi Ryszard Karpiński z gdańskiego ośrodka. Martwi się, że teraz „nie będzie na nich już żadnego bata”.\nCzy ostrzejsze kary zastąpią leczenie przymusowe - czytaj w Dzienniku.pl\nprawa obywatelskie zdrowie\nAlkoholizm to taka sama choroba jak i inne. Ja choruję, jednak mnie nie badają biegli z listy Sądu Okręgowego. Musze iść do lekarza na wizytę i to prywatną, płacąc za nią z własnej kieszeni. Na wizytę u specjalisty z NFZ czekać trzeba kilka miesięcy.\nKoszt opinii jednego biegłego ok. 187 zł x 2 = psychiatra i psycholog, opłata wpisowa od wniosku +40 zł. Posiedzenia komisji, koszty zwrotu przejazdów alkoholika na terapię, ewentualnie 3 miesięcznie leczenie w szpitalu to szokujące koszty wydawane niepotrzebnie.\nCzekam właśnie na doprowadzenie alkoholika na rozprawę przez policję!!! Czy policjanci nie mają co robić tylko " robić" za taksówkarza do Sądu? No właśnie, jeszcze dodatkowe koszty doprowadzeń przez policjantów. Paranoja. Alkoholicy " z urzędu" dostają renty socjalne. Może ktoś policzy koszty?\ndo 13: tak, ale tylko w przypadkach zagrażających życiu lub zdrowiu ;)\nCo do projektu to bardzo dobra zmiana. Dodatkowo zakazałbym przyznawania renty alkoholikom.\nPonadto przydałaby się w końcu kompleksowa zmiana procedury, umożliwienie eksmisji, nawet na bruk, byłego uciążliwego współmałżonka(np. alkoholika lub też skazanego o przemoc w rodzinie). Jak narazie wszystko idzie w dobrą stronę ,tylko czemu tak wolno?\nWRESZCIE! może ktos w końcu w tym kraju pojmie, że zobowiązywanie do leczenia odwykowego przez sąd to fikcja. Pracuje z alkoholikami i oni mówiĄ szczerze:"pije bo lubię, pomimo utraty pracy, rozwodu z żoną. A poza tym żona po rozwodzie dalej po mnie wymiociny wyciera...to po co mi ta terapia?\nU PODSTAW KAŻDEGO LECZENIA ODWYKOWEGO MUSI LEŻEC W O L A ZMIANY, JEŻELI JEJ NIE MA TERAPEUCI ODSYŁAJA ALKOHOLIKÓW I ORZECZENIA SĄDÓW MOZNA SOBIE POWIESIC NA GWOŹDZIU W UBIKACJI.\nMoże wypowie sie ktos z terapetów jak prowadzic leczenie odwykowe kogos kto przychodzi z nakazu sądu na leczenie tylko po to by odbębnic wizytę, bo przestac pic nie ma zamiaru. KOSZTY SPOŁECZNE ALKOHOLIZMU SA OGROMNE ALE ZATRUDNIANIE BIEGŁYCH, SĘDZIÓW, TERAPEUTÓW, KURATORÓW I GMINNE KOMISJE PRZECIWALKOHOLOWE TO BEZSENS I MARNOWANIE PIENIĘDZY!!!\na terapeuci i pracownicy GKRPA narzekają, bo mogą utracić ciepłe posadki.\nto tak jak jeszcze kilka lat temu było przymusowe leczenie psychiatryczne.\nale to dobrze ze znika i taki przymus alkocholowy.\nto tak JAK z funduszem alimentacyjnym- dobry sposób na co miesieczną ( dodatkową) "pensie" dla obojga- nie pracujących rodziców . fundusz płacił ( płaci ) a sciągalnośc praktycznie znikoma a i karalnośc z 209 kk także wystarczy że rodzic bedzie wykazywał dobra wole I BĘDZIE PŁACIŁ CO MIESIĄC PO 10 CZY TEŻ 30 PLN Z ZASĄDZONYCH MU 450 PLN ALIMENTÓW NA KAZDE JEDNO DZIECKO\nalkoholik zostanie alkoholikiem do końca- ale ci którzy sprzedają alkohol powinni płacić za leczenie alkoholików! czym się rożni diler narkotyków od sprzedającego alkohol?tu nałóg i tu nałóg\nprzymusowe leczenie psychiatryczne nadal przecież jest\ndo hl ; owszem powinny być roboty przymusowe, ale wyobrażasz sobie alkoholika trzymającego łopatę z trzęsącymi się rękoma?.\nto tylko plan ale w KOŃCU, obecne procedura jest droga i nieskuteczna. Bezsensowna praca dodatkowa dla sądu. Powinno zostać samo kierowanie na leczenie w gestii sądu, a wykonaniem winna zajmować się gmina. Co do kosztów biegłych to jakieś dwa lata temu w tych sprawach zaczełą być wymagana wspólna opinia psychiatry i psychologa, a więc koszt opinii z dnia na dzień wzrósł dwukrotnie. Czyja to decyzja? ministra\ndo k - 100/100 !\nNa marginesie, do autora artykułu - na miłość boską, postanowieniem, nie wyrokiem i nie skazuje tylko zobowiązuje...\nDo Anny - nr 1. W zasadzie płacą, bo Komisje Rozwiązywania Problemów Alkoholowych są finansowane z dochodu gminy pochodzącego z koncecji za sprzedaż alkoholu. No ale dalsze koszty to my podatnicy. A skuteczność jest tragicznie niska. Skuteczniejsze być może byłoby poddawanie obowiązkowi w ramach środków karnych itp.\nRozsądna decyzja.Leczeniem,także odwykowym,należy obejmować pacjenta,który tego sobie życzy.A wrzawa zainteresowanych /pracownicy odwykówek/ nie powinna dziwić.Nieźle zarabiają nie odpowiadając za skutki leczenia.\nDożyliśmy nareszcie do czasów normalnych.\nA co z rodzinami alkoholików? Gdzie się mają podziać , skoro żadnego bata na tych nierobów już nie będzie? Mój mąż boi się jak ognia wyroku przymusowego odwyku, więc po trzech zaliczonych ośrodkach jakoś wstrzymuje się od picia.\nEwa, za skutki Twojej nierozsądnej decyzji życiowej chcesz jej kosztami obciążać innych? Przecież to niepoważne.\nZgadzam sie Antkiem. Doliczyłabym jeszcze koszty pracy sekrestariatów sądów, sędziów.\nDo Ewy, w sprawach o przymusowy odwyk nie wydaje sie wyroków tylko postanowienia.Po drugie skoro twój mąż przerabiał to kilka razy i nie pomogło to i kolejny raz nie pomoże. Własnie tu tkwi problem w rodzinach z problemem alkoholowym - błąd w mysleniu tych nieszczęsnych żon. Na co ty czekasz kobieto, opierasz go, wycierasz po nim wymiociny, gotujesz mu a on? Ty cieszysz się jak dziecko gdy on nie pija za duzo prze zkilka dni a on tak na prawdę nie ma zamiaru nic zmienić w swoim funkcjonowaniu. Sama idź na terapie dla współuzależnionych, wtedy buć może przejrzysz na oczy. A jak wolisz sama sie oszukiwac to tkwij w tym dale: Twoje życie, Twoje konsekwencje.\ndo 12. "komornik" - puknij się w głowę, jeżeli Państwo nie potrafi egzekwować alimentów na pdst. prawomocnych wyroków sądu to musi wypłacać je dzieciom, bo za coś muszą żyć i się kształcić. Cztery lata trwała walka matek o przywrócenie Funduszu Alimentacyjnego (zlikwidowanego przez rząd Millera) i jest on potrzebny.\ndo Ewy i innych żon alkoholików - przeżyłam 20 lat z mężem alkoholikiem i te 20 lat zmarnowałam na wyprowadzenie go z nałogu. Jak przestał pić po 8-śmiu terapiach odwykowych popadł w inne uzależnienie - od seksu, nie pije 2 lata i ma piątą kobietę a moje małżeństwo zakończyło się i tak rozwodem. Szkoda, że tyle energii zmarnowałam na walkę z jego nałogiem, mogłam kopnąć go w tyłek jakieś 15 lat temu, może jeszcze ułożyłabym sobie życie.\n"MATKA"- ZAPRASZAM CIĘ NA JEDNO DNIOWE CZYNNOŚCI KOMORNICZE W DZIELNICACH O BARDZO ZŁEJ REPUTACJI- ZOBACZYSZ Z CZEGO TAK NAPRAWDE ŻYJĄ TAK " LUDZIE". POKAŻE CI RODZINY KTÓRE MAJĄ WIELE WOLNEGO CZASU i POMIMO ŻE MOGĄ GDZIEŚ PRACOWAC 'UTRZYMUJĄ SIĘ" JEDNAK Z ALIMENTÓW( A ICH DZIECI NAPRZYKŁAD ZBIERAJĄ ZŁOM NA SWOJE UTRZYMANIE .\nZRESZTĄ WYSOKIE ZASĄDZONE ALIMENTY SĄ BATEM PRZY EGZEKFOWANIU INNYCH "CYWILNYCH " WIERZYTELNOSCI. Mam takiego( nie jednego ) DŁUŻNIKA. KAŻDE MIASTO MA TAKIE DZIWNE DZIELNICE - NIE TWIERDZE ŻE FUNDUSZ ALIMENTACYJNY NIE JEST POTRZEBNY - ZNAM TAKIE SYTUCJE ŻE PRACUJĄCY OJCIEC MA ZASĄDZONE ALIMENTY W KWOCIE 300 PLN A OSOBA ZE ZŁEJ "DZIELNICZY' MA ICH ZASĄDZONYCH NA ( KAŻDE ) JEDNO DZIECKO AŻ PO 400 PLN A MA ICH AŻ TROJE - OBY DWOJE RODZICÓW FORMALNIE NIGDZIE NIE PRACUJĄ I NIC NA SIEBIE ( WARTOŚCIOWEGO ) NIEMAJĄ- KTO ( MI ) KUPI NA LICYTACJI 15 -20 LETNI TELEWIZOR LUB PRZYJDZIE NA TAKĄ LICYTACIĘ DO TAKIEJ DZIELNICY , NA ILE( "MAM" )TAKI TELEWIZOR WYCENIC NA 100 PLN CZY TEZ WYŻEJ Z KTÓREGO TAKŻE KORZYSTAJĄ DZIECI. CO IM ZABRAĆ STARĄ ZDEWASTOWANĄ WERSALKĘ -OCZYWIŚCIE MOŻNA IM WSZYSTKO ZAJĄC I WYZNACZYĆ TERMINY LICYTACJI CZYLI TEN STARY TELEWIZOR STARY 30 LETNI WEGLOWY PIEC i STARĄ WERSALKĘ - ZAŁÓŻMY BŁĘDNIE ŻE KTOŚ TĄ WERSALKE KUPI ZA 40 PLN . TE 40 PLN NIŻ NIE POKRYJE .\nW naszym kraju wszystkie wyroki związane z alkoholem są fikcją Mój mąż ma cztery wyroki związane z alkoholem i nic sę nie dzieje to są kary tylko na papierze, karę ponosi rodzina a on dalej robi to co chce.Czy ktoś pomyślał o potomnych? rozpaczliwie prosiłam o pomoc i niestety mam wraz z dziećmi prawo być ofiarą.Dla wszystkich alkoholików postawić tira wódy i czekać aż się zapiją, to jedyna na nich rada, chyba że dojdzie do tragedi/psychika jest bardzo krucha/ wtedy wkroczy prawo.\nMój zięć alkoholik z pomocą mamusi i tatusia przekonał Sąd w B-stoku że sam sobie poradzi z alkoholem, po kilku miesiącach miał zabrane prawo jazdy za jazdę po pijanemu ok 2pr. ale posługuje się wyrokiem Sądu, że go nie skierował na leczenie przymusowe tzn, że nie jest on alkoholikiem. Co na to sprawiedliwość?\nnie mam alkoholika w rodzinie ale konkubent teściowej dosyć mi i synowi zniszczył psychi,a pójdziesz po pomoc do GKRPA to jeszcze bronią alkoholika dawają mu zasiłek stały bo nie pracuje.Żarty sobie tam robią,aż brakuje słów\nnie sa fikcyje gdyz moja zona po pierwszej wpadce z alkocholem i sprawie sadowej po decyzji sadu nie uczeszczala na tak zwane aa przyjechala policja i bez zadnych tlumaczen zabrali ja na przymusowy odwyk do zakladu w stanominie na 2 miesiace choc nie ma u nas zadnej ptologi i nie brakuje nam niczego to jak to mozliwe ze jedni maja po 4 wyroki i nic a tu jeden i prosze jaka jest sprawiedliwosc tylko nasze dzieci bardzo to przezyly gdyz sa bardzo za nia i nigdy im nie zrobila zadnej krzywdy i zycie by za nie oddala a i ona tez ucierpiala\nPowinny być raczej jakieś roboty przymusowe dla alkoholików. Nie wiem, czy byłyby skuteczne. Ale przynajmniej społeczeństwo miałoby coś z tych pasożytów.


Blog - Stowarzyszenie Wywrotka\nNastała wiosna, więc czas się wziąć na wiosenne porządki. Już tylko dni dzielą nas od startu Akcji Czysta Odra, będącej pierwszą tego typu międzynarodową inicjatywą na rzecz czystości Odry. Akcje…\nMożliwość komentowania Akcja Czysta Odra. Zobacz co się będzie działo od Słubic do Bałtyku! została wyłączona\nZapraszamy do udziału w międzynarodowej akcji na rzecz ochrony Odry przed zaśmieceniem. Od 29 kwietnia do 8 maja 2022 r. przeprowadzimy razem z lokalnymi organizatorami akcje sprzątania Odry od jej…\nMożliwość komentowania Akcja Czysta Odra – zostań lokalnym organizatorem została wyłączona\nWyróżnienie odebrane z rąk Prezydenta Szczecina\nTegoroczna edycja Trashmageddonu, drugi raz z rzędu otrzymała prestiżowe wyróżnienie w konkursie Pozarządowy Szczecin w kategorii akcja społeczno-obywatelska! Uroczyste wręczenie wyróżnienia z rąk Pana Prezydenta Piotra Krzystka nastąpiło 8. grudnia…\nMożliwość komentowania Trashmageddon zgarnia kolejne wyróżnienie! została wyłączona\nWśród propozycji projektów, które zostaną zrealizowane w ramach Szczecińskiego Budżetu Obywatelskiego 2022 znalazło się 6 projektów złożonych przez członków Stowarzyszenia Wywrotka. Są to projekty lokalne, które dotyczą instalacji Miejskich Punków…\nMożliwość komentowania Zagłosuj na Miejskie Punkty Elektroodpadów w SBO 2022! została wyłączona\nAutor zdjęć: Jarosław Dulny puttygen.site


Model STAR 21 HP3 - Kartonowki.pl\nSTAR 21 HP3\nWydanie: 2009 No11 STAR 20 wywrotka polski samochód z 1953 r. Seria: Modelik Wydawnictwo: Modelik Skala: 1:25\nKOLEJNY STAR 21 HP3 MODEL Z MODELIKA MODEL BARDZO FAJNIE SIĘ LEPIŁO MODEL NIE POSIADA CZĘŚCI RUCHOMYCH NIE PRZEPADAM ZA TEGO TYPU ROZWIĄZANIAMI PONIEWAŻ SZYBKO SIĘ URYWAJĄ I TAK TRZEBA ZROBIĆ NA STALE A PO ZA TYM MODEL TO MODEL ANIE ZABAWKA PROSZĘ O OCENĘ\nŁadny model , podoba mi się malowanie i dobrze że opony mają inny kolorek . Przydała by się jakaś fotka na budowie.\nFotki małe,za małe.......Wyglada atrakcyjnie,ale mam wrażenie,że jest za dużo farby albo lakieru.\nCałkiem ładnie ten star.\nDla mnie trochę za małe zdjęcia i za mało szczegółów, ale ocenię. Widzę dużo pracy w malowanie włożonej bo wygląda super. Zwłaszcza ramię ładnie się prezentuje. Na przyszłość przydałoby się więcej kropek, albo przecinków w opisie ;-). POZdro.\nLubię wykonywane przez Ciebie autka, a i temu nic nie brakuje.Wygląda na prosty ale dośc efektowny model. Fajnie wyglądałby na dioramce z rozłożonymi podporami.\nWygląda jak nie dokończony przez projektantów, ale działał. Ładnie to wygląda.\nSuper!Tylko więcej fotek.Takie modele trzeba obcykać jak celebrytke;P


Wrażliwa i podrażniona Wysuszona Linie mimiczne i zmarszczki Plamy pigmentacyjne Problemowa i trądzikowa Rozświetlenie Odżywienie i regeneracja Zaczerwieniona Ujędrnienie i lifting Zmęczona Cienie i opuchnięcia\nKategoria: Twarz Płeć: Dla kobiet Anuluj wszystko\nDostępność > 10 sztuk 47,19 zł\nDostępność > 10 sztuk 11,80 zł 10,74 zł (-9%)\nDostępność > 10 sztuk 112,35 zł\nDostępność > 10 sztuk 161,18 zł\nBobbi Brown Extra Krem pod oczy 15 ml\nDostępny od 1 do 3 sztuk 232,04 zł\nNivea CELLular Anti-Age Przeciwzmarszczkowy krem do twarzy na noc 50 ml\nDostępność > 10 sztuk 40,53 zł\nDostępność > 5 sztuk 78,46 zł\nNivea Cellular Perfect Skin Eye Illuminator Rozświetlający krem pod oczy 15 ml\nDostępny od 3 do 5 sztuk 37,01 zł\nL´Oréal Paris Skin Perfection Skoncentrowane serum do twarzy 30 ml\nDostępność > 10 sztuk 20,40 zł\nDostępność > 10 sztuk 21,25 zł\nDostępny od 1 do 3 sztuk 247,05 zł\nDostępność > 10 sztuk 73,37 zł\nPAYOT My Payot Rozświetlający krem pod oczy 15 ml\nNormalna Wszystkie wiekowe kategorie Cienie i opuchnięcia\nDostępność > 10 sztuk 48,15 zł\nDostępność > 5 sztuk 97,57 zł\nDostępny od 3 do 5 sztuk 84,03 zł\nO asortymencie Kosmetyki do ciała\nProfesjonalne kosmetyki, dedykowane określonemu typowi cery – w Elnino Perfum znajdziesz ich tysiące! Szeroki asortyment produktów obejmuje m.in. kremy i żele do twarzy, preparaty oczyszczające, maseczki, profesjonalne serum oraz produkty przeznaczone do pielęgnacji oczu i ust. Wśród dostępnych marek m.in. Bioderma, Nuxe, Clarins, Orlane, Clinique, Shiseido, Payot, wiele renomowanych producentów perfum oraz innych firm, cenionych na rynku kosmetycznym. Łatwe i szybkie filtrowanie produktów pozwoli Ci błyskawicznie znaleźć konkretny produkt, zaś szeroka gama cenowa umożliwi wybór dostosowany do Twoich preferencji.


Wysoki brzeg - Andrzej Malczewski (Książka) - Księgarnia PWN\nOpowiadanie przenosi nas w świat czarnego kryminału – bezwzględnych gangsterów i twardych policjantów.\nPrywatny detektyw Jack Cooper przyjmuje poufne zlecenie od Eleonory Moore, wdowy po milionerze naftowym z Zachodniego Wybrzeża.\nCamille Gale, Karina Hiddenstorm, Karolina Jurga, E. Raj, Robin, Ludka Skrzydlewska, Paulina Zalecka\nNiesamowita opowieść Opowiadania f...\nW pomrokach wiary Opowiadania fant...\nNajbardziej niepokojąca wizja świata, który umiera w następstwie wojny atomowej. – „The New York Times”NAJSŁYNNIEJSZA POWIEŚĆ O SKUTKACH GLOBALNEJ WOJNY NUKLEARNEJ.Rok po wojnie atomowej, która zniszczyła p&o...\nPrąd o wysokim napięciu wykorzystywany jest głównie w elektroenergetyce, ale również w innych dziedzinach, m.in.: elektromedycynie, energetyce jądrowej, ochronie środowiska oraz wielu gałęziach przemysłu. W każdym z tych obszarów s...\nPoeta mówi: nie warto żyć w pustce. Obok winien być ktoś drugi. Jesteśmy zależni: to znaczy możemy zostać zbawieni przez Chrystusa, nie na nasz wymyślony, własny, pełen pychy sposób. Przechodzimy przez cierpienie, ogołoceni z najdrobniejs...\nAkademia Canterwood 10 Wysokie aspiracje\nDziesiąty tom cyklu AKADEMIA CANTERWOODPo feriach spędzonych w Nowym Jorku Heather i Sasha Silver wracają do Cantewood. Sashę czekają wkrótce pierwsze zawody w barwach reprezentacji młodzików. Będzie musiała również zmierzyć...


restauracja na rynku - Strona 8 - BiznesMamy.pl\nStrona główna portalu Biznes forum dla mam Pomysły na biznes Myślę o... (tutaj Twój pomysł na biznes)\nrestauracja na rynku\n…co o tym sądzicie, czy macie jakieś doświadczenia z tym biznesem?\nRe: restauracja na rynku\nPost autor: Szymonka » 04 gru 2017 19:07\nOsobiscie lubie od czasu do czasu wybrać się do jakiejś dobrej restauracji. Spacerując ostatnio po rynku trafiłam na Pod Niebieniem . Fajnie , że mają wiele dań wegetariańskich, po za tym potrawy są smaczne i obsługa jest bardzo miła. Idealne miejsce na to by się zrelaksować.\nRejestracja: 05 gru 2017 08:00\nPost autor: mikede334 » 05 gru 2017 08:02\na co z tą restauracją jest\nPost autor: berekatka » 10 gru 2017 11:58\nZobaczcie, że fajne restauracje w Warszawie mają wzięcie niezależnie od tego, w jakiej części miasta się znajdują. Najważniejsze to zbudować dobry klimat i zapewnić odpowiednią jakość obsługi klienta. Jest taka jedna restauracja, do której z chęcią wracam.\nRejestracja: 09 paź 2015 10:44\nPost autor: kalicki12 » 15 gru 2017 10:16\nMoim zdaniem moda trochę się zmieniła i teraz wiele osób chętnie chodzi do restauracji. Sama zastanawiam się obecnie nad wizytą w restauracji Scandale Royal w Krakowie. Bardzo chwaliła ją niedawno moja koleżanka, podobno dania, które oferują są naprawdę wyjątkowe.\nRejestracja: 25 cze 2017 16:20\nPost autor: kammii » 03 sty 2018 20:43\nRynek to dobry punkt na gastronomię.\nRejestracja: 22 wrz 2015 15:19\nPost autor: Miranda » 20 sty 2018 21:46\nJezeli chodzi o restauracje na rynku i to Warszawskie - to moge smialo polecic Restauracje Kmicic. Spojrzcie jak wyglada i jakie ma menu. Mi sie bardzo podoba taki staropolski klimat, a jedzenie - mmm bomba!\nRejestracja: 06 gru 2015 22:43\nPost autor: klara1 » 23 sty 2018 21:51\nRynek nie ma takiego hmm klimatycznego miejsca, Zdecydowanie wole restaurację, która znajduje się przy pięknym lesie, z widokiem na ogród. Piękne stylowe wnętrza, wykwintna polska kuchnia, profesjonalna obsługa, sprawią, że poczujesz się wyjątkowo, wystarczy tylko rezerwacja i cudowne niedzielne popołudnie z rodziną gwarantowane.\nWróć do „Myślę o... (tutaj Twój pomysł na biznes)”


W Kazimierzu Dolnym ograniczenie prędkości w całym mieście - Dziennik Wschodni\nW Kazimierzu Dolnym ograniczenie prędkości w całym mieście\nW Kazimierzu Dolnym została wprowadzona strefa ruchu, która ogranicza prędkość do 40 km/h.\n"Działałem w interesie społecznym, a nie dostałem żadnego wsparcia". Radny składa mandat 0 18\nMuzeum Narodowe nie chce oddać zabytkowej rzeźby. Parafia: "Nie zamierzamy się poddać" 0 8\nZnaki drogowe informujące o tej zmianie pojawiły się przy powiatowych drogach dojazdowych. Ograniczenie prędkości obowiązuje na terenie całego miasteczka.\n– Strefę ruchu wprowadził Zarząd Dróg Powiatowych w Puławach w porozumieniu z gminą. Naszym zdaniem ta zmiana była potrzebna ze względów bezpieczeństwa – mówi Andrzej Pisula, burmistrz Kazimierza Dolnego. – Wprowadzenie strefy ruchu ujednolici kwestie związane z prędkością. Do tej pory w różnych miejscach w miasteczku stały znaki ograniczające prędkość np. do 20 czy 30 km/h.\nBurmistrz dodaje, że w całym miasteczku obowiązuje też zakaz parkowania w miejscach innych niż wyznaczone.\n– Nie zgadzamy się na zostawianie auta gdziekolwiek, co bardzo często robią turyści. Stąd takie ograniczenie – mówi Pisula.\nOprócz parkowania w wyznaczonych miejscach, we wtorki i piątki można parkować na Rynku Dużym, ale tylko do godziny 12.\nGość / 31 marca 2016 o 16:41\nCo tam w tym Kazimierzu rozdają,że turyści lgną jak ćmy do latarni! Tam wszędzie tylko drożyzna, haracze i zakazy!\nGość / 31 marca 2016 o 14:00\nDołączam, wybieram Nałęczów ;)\nkriss / 31 marca 2016 o 13:30\nZakaz parkowania.? Pa,pa Kazimierzu. Zostawię moją kasę gdzie indziej. Łaski bez.....\nHahaha, no bez twojej kasy to splajtują w miesiąc :-))))\nGość / 31 marca 2016 o 11:58


Olsztyn-miasto i zamek - podróże po Polsce i Świecie ze stroną ...::Zamki i Pałace Województwa Łódzkiego::...\nPozycja: zamki i pałace>>podróże>>warmińsko-mazurskie>> Olsztyn\nsiedziba urzędu wojewódzkiego i marszałkowskiego, miasto na prawach powiatu, województwo warmińsko-mazurskie\nOlsztyn (niem. Allenstein) to obecnie największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego. Mylnie identyfikowany jest z Mazurami, które położone są kilkadziesiąt kilometrów na wschód. Olsztyn znajduje się na terenie Warmii i z nią związana jest jego historia...\nW roku 1334 Henryk von Luter w zakolu rzeki Łyny założył strażnicę. Nadano jej nazwę Allenstein, co w tłumaczeniu znaczy Gród nad Łyną. W 1353 roku kapituła warmińska nadała osadzie prawa miejskie. W II połowie XIV wieku wytyczono sieć ulic i wzniesiono takie budowle, jak: mury miejskie, kościół św. Jakuba Apostoła, czy domy przy rynku. Murowany zamek zaczęto budować już wcześniej.\nRzeka Łyna przy zamku.\nOsztyn w XV wieku niszczyły wojny. W roku 1440 miasto wstąpiło do Związku Pruskiego, przeciwstawiając się tym samym władzy Krzyżaków. Piętnaście lat później mieszczanie olsztyńscy wzięli udział w powstaniu przeciw Zakonowi. W 1466 roku Olsztyn wraz z całą Warmią przeszedł pod panowanie Polski. W I połowie XVI wieku administratorem dóbr kapituły był Mikołaj Kopernik. Dowodził on w roku 1521 obroną zamku przed Krzyżakami, podczas wojny z Zakonem w latach 1519-1521.\nMiasto dobrze prosperowało do XVII wieku, kiedy niszczone było podczas wojen ze Szwedami, oraz wielkiej zarazy w latach 1709-1712. Olsztyn po tym ciężkim okresie podniósł się dzięki pomocy kapituły warmińskiej. Po rozbiorach Polski znalazł się pod panowaniem pruskim. 3 lutego 1807 roku zatrzymał się tutaj Napoleon Bonaparte. Miasto bardzo ucierpiało podczas wojen napoleońskich. W 1818 roku powstał powiat olsztyński. Druga połowa XIX wieku to burzliwy rozwój Olsztyna. W latach 1872-1873 doprowadzono tutaj kolej żelazną. Liczba mieszkańców wzrosła z 4 tysięcy w roku 1846 do 25 tysięcy w 1895. Przełom XIX i XX wieku to kolejne lata wielkich inwestycji. Wzniesiono nowe dzielnice mieszkaniowe, oraz budynki użyteczności publicznej, położono instalację gazową, wodociąg, założono telefon, oraz elektryczność. Uruchomiono komunikację tramwajową i lotnisko. Olsztyn był ośrodkiem polskiego ruchu narodowego na Warmii.\nStare Miasto w Olsztynie.\nW wyniku plebiscytu z 11 lipca 1920 roku, Olsztyn pozostał pod panowaniem Niemiec. W roku 1939 miasto miało 50 tysięcy mieszkańców. 22 stycznia wkroczyła Armia Czerwona. Olsztyn został zniszczony w 40 %. Wysiedlono ludność niemieckojęzyczna, miasto zaczęto zasiedlać polskimi osadnikami. W 1946 roku liczyło 23 tys. mieszkańców.\nMiasto stało się stolicą województwa, co miało wielki wpływ na jego rozwój. Wznoszono nowe zakłady przemysłowe, oraz dzielnice mieszkaniowe. W roku 1950 Olsztyn liczył już 68 tyś mieszkańców, a w roku 1980 – 133 tysiące. Obecnie mieszka tu około 175 tysięcy ludzi.\nStare Miasto w Olsztynie jest całkiem urokliwie i klimatyczne. Jest jednak pełne skrajności. Odbudowane, lub wyremontowane średniowieczne zabytki sąsiadują z potworkami z czasów PRL, lub wymysłami współczesnych architektów. Generalnie jednak cała starówka jest bardzo przyjemna. Nie sposób wymienić wszystkich wartych zobaczenia obiektów. Skupmy się na najważniejszych:\nMury miejskie zaczęto wznosić w II połowie XIV wieku. Pierwotnie w systemie fortyfikacyjnym miasta istniały trzy bramy: Górna (Wysoka), Dolna i Młyńska. W XVI zbudowano drugi, niższy ciąg murów z bastejami od strony północnej i wschodniej. System przystosowany został do broni palnej. Po roku 1620 fortyfikacje zostały znów wzmocnione. Mury miejskie zaczęto rozbierać w w końcu XVII stulecia.\nBrama Górna od strony wjazdu do średniowiecznego miasta.\nNajbardziej wyniosłą dziś pozostałością fortyfikacji miejskich jest Brama Górna (Wysoka). Zbudowana została w XIV wieku. W roku 1788 została wyremontowana i przystosowana na zbrojownię szwadronu dragonów. Od roku 1858 mieściło się tu więzienie, a w 1898 przekazano ją komisariatowi policji. W 1863 roku więziony był tu Wojciech Kętrzyński, oskarżony o pomoc powstańcom styczniowym. Brama Górna została odnowiona w roku 2003. W jej blendzie umieszczono wizerunek Matki Bożej Królowej Pokoju, podarowany przez Jana Pawła II. Brama jest budowlą czterokondygnacyjną. W szczycie znajduje się pięterko tworzące piątą kondygnację. Posiada szczyty schodkowe, oraz czterokondygnacyjną przybudówkę od wschodu. Całość kryta jest dachami dwuspadowymi.\nWidok na bramę ze Starego Miasta.\nOprócz bramy, zachowały się też pozostałości murów miejskich przy zamku, bazylice św. Jakuba, oraz przy ulicach: Asnyka i Okopowej.\nPozostałości murów miejskich.\nBazylikę konkatedralną św. Jakuba Apostoła wzniesiono w II połowie XIV wieku w stylu gotyckim. Pierwotnie kościół posiadał wieżę drewnianą, która w roku 1596 zastąpiona została murowaną. W roku 1721 świątynia została przebudowana przez Piotra Olchowskiego z Reszla. Od połowy XVI stulecia wygłaszano tutaj kazania po polsku.\nW latach 1866-1868 budowla została wyremontowana. Podniesiono ją tym samym z ruiny i nadano elementy neogotyckie. Od roku 2004 kościół nosi miano bazyliki mniejszej. W sezonie letnim odbywają się tu Olsztyńskie Koncerty Organowe.\nRynek Starego Miasta w Olsztynie z widoczną więżą bazyliki św. Jakuba.\nKościół był wielokrotnie plądrowany i niszczony. Nie zachowało się przez to niestety wiele z wyposażenia wewnątrz. Na uwagę zasługuje późnogotycki tryptyk z początku XVI wieku, znajdujący się w w Kaplicy Wieczystej Adoracji. Gotyckie jest także tabernakulum ścienne z kratą. Budowla zawiera także elementy z okresu renesansu i baroku. Olsztyn jest stolicą diecezji warmińskiej, jednak katedrą diecezjalną jest archikatedra we Fromborku.\nStary Ratusz wzniesiono w II połowie XIV wieku, kiedy Olsztyn uzyskał prawa miejskie. Pierwotnie posiadał jedno skrzydło. W 1620 został zniszczony podczas pożaru miasta. Wkrótce został odbudowany w innej formie. Dostawiono wieżę, pełniącą funkcje wartowni. Budowla nie była jedynie siedzibą władz miejskich. Piwnice i parter przeznaczone były do handlu. Urząd znajdował się jedynie na piętrze.\nGotyckie skrzydło ratusza, oraz rynek staromiejski.\nW II połowie XVIII wieku ratusz przeszedł remont. Dobudowane zostało skrzydło północno-zachodnie. W 1880 roku zniesiono tu handel, a w okresie międzywojennym wzniesiono trzecie skrzydło północno-wschodnie. Budynek został zniszczony w 1945 roku przez Armię Czerwoną. W latach 1946-1949 podjęto się jego rekonstrukcji. Niestety nie zdecydowano się odbudować wieży. Dopiero w roku 2003, podczas remontu, odrestaurowano wieżyczkę, oraz odsłonięto gotyckie elementy (ośle grzbiety). Pod ratuszem zachowały się średniowieczne piwnice. W ścianach umieszczone są zegary słoneczne. Obecnie w budynku mieści się siedziba Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej.\nPóżniejsze skrzydła olsztyńskiego ratusza.\nozostałe zabytki obecnej stolicy Warmii i Mazur pochodzą z XIX i XX stulecia.\nDługość: 20.4736 E\nSzerokość: 53.7771 N\nZamek olsztyński wzniesiony został około roku 1346 przez kapitułę warmińską. Ulokowano go nad brzegiem Łyny. Od miasta (od strony północno-wschodniej) oddzielała go głęboka fosa. Była to najsilniejsza twierdza biskupia na Warmii. Zamek jest zgrabny, odznacza się lekką formą, podobnie jak większość zamków warmińskich.\nWarownia powstała na planie czworoboku. Składała się z dwóch skrzydeł: południowego i północnego, oraz cylindrycznej wieży w narożu południowo-zachodnim. W skrzydle południowym znajdowała się wieża bramna. Dziedziniec zamkowy zamykały mury obwodowe od strony wschodniej i zachodniej.\nW końcu XIV wieku rozbudowano dom południowy, nadbudowano część cylindryczną wieży, oraz mury obwodowe. Skrzydło północne zostało wzbogacone krużgankiem w elewacji południowej. Do domu południowego przeniesiono piwnicę, kuchnię i piekarnię. Ponad sto lat później przebudowano i powiększono wszystkie pomieszczenia w skrzydle północnym. Tu znajdowała się siedziba administratora kapituły, oraz refektarz. W domu północnym mieściły się mieszkania burgrabiego, kanoników, szafarza i wizytatorów. Na pierwszym piętrze znajdowała się kaplica św. Anny. Przyziemie zajmowały: spiżarnia, kuchnia, piekarnia i browar. Skrzydło północne do dziś jest najstarszą częścią założenia. Oprócz tego znajdowały się jeszcze na terenie zamku: więzienie, prochownia, zbrojownia, łaźnia, pralnia, stajnia i wozownia. W XV i XVI wieku twierdzę przystosowano do użycia broni palnej i sprzężono z fortyfikacjami miejskimi, tworząc jednolity system obronny.\nPlan pierwszego piętra wg rysunku K. H. Clasena.\nW roku 1410 zamek został na krótki czas przejęty przez Janusza I Mazowieckiego. W polskie ręce trafił ponownie 8 sierpnia 1414 roku, kiedy podczas tzw. wojny głodowej zajął go oddział pod dowództwem rycerza Dziersława z Włostowic. We wrześniu tego samego roku za sprawą komtura pokarmińskiego Helfricha von Drahe, zamek odbity został przez Krzyżaków. W roku 1454 rozgoryczeni wysokimi podatkami chłopi ruszyli na warownię, celem jej zburzenia. Na szczęście im się to nie udało. W roku 1466 zamek (jak i cała Warmia) przeszła pod władanie Polski. W latach 1516-1521 mieszkał tutaj Mikołaj Kopernik. Dowodził on skuteczną obroną warowni w roku 1520.\nW roku 1593 rozpoczęły się wieloletnie roboty remontowe. W połowie XVII wieku miasto i zamek zajęły wojska elektora brandenburskiego. W 1685 roku warownię opuścili administratorzy kapituły. Do roku 1772 urzędował tu jedynie burgrabia. W latach 1756-1758 na miejscu wschodniego muru obronnego postawione zostało nowe skrzydło w postaci trójkondygnacyjnego, barokowego pałacu. Zlikwidowano tym samym średniowieczną bramę.\nZamek na rycinie F. v. Quasta z 1852 roku.\nPo roku 1772 mieściła się w zamku Gmina Urzędu Kontroli Majątków Państwowych. Po1779 roku główne piętro skrzydła północnego zajęła Gmina Ewangelicka, która przebudowała znajdujące się tutaj refektarze. W latach 1821 i 1827 zamek strawił pożar. Zniszczeniu uległo częściowo skrzydło północne, wieża dachu domu południowego, oraz budynki przy północnym i zachodnim ciągu murów obronnych. W latach 1832-1833 zburzono i na nowo postawiono dwa przęsła krużganków od strony północno-zachodniej. Na lata 1837-1839 wykonano remont skrzydła wschodniego, oraz kaplicy w skrzydle południowym, które w całości zostało odnowione w roku 1865. Do roku 1871 zakończono prace restauracyjne domu północnego.\nNa początku XX wieku zamek został zaadoptowany na mieszkanie prezydenta rejencji. W tym celu w latach 1909-1911 przebudowano skrzydła: północne i wschodnie. W okresie 1926-1928 przeprowadzono ostatnie prace na terenie obiektu, związane z umieszczeniem w skrzydle południowym Muzeum Ziemi. Zabytek przetrwał szczęśliwie II wojnę światową. Dziś w zamku mieści się Muzeum Warmii i Mazur. Zbiory są bogate i warto zapłacić za wejście. Można też wejść na wieżę.\nWidok na zamek od strony południowo-zachodniej.\nZamek od strony północno-zachodniej.\nWschodnie skrzydło barokowe.\nWidok na zamek od strony Starego Miasta.\nDrewniany ganek obronny.\nWidok z mostu na bramę w skrzydle barokowym.\nSkrzydło północne i park zamkowy.\nWieża zamku olsztyńskiego.\nWidok z mostu zamkowego w kierunku Starego Miasta.\nOlsztyn to nie tylko zabytki (a może przede wszystkim). Miasto jest silnym ośrodkiem turystycznym z racji swojego położenia. W jego granicach (jak przystało na stolicę tego regionu) znajduje się 15 (!) jezior. Do innych atrakcji zaliczyć trzeba: obserwatorium astronomiczne w wieży ciśnień, planetarium, plażę, czy las miejski. Miasto w promieniu około 100 kilometrów otoczone jest jeziorami i znanymi ośrodkami turystycznymi województwa warmińsko-mazurskiego, np: Iława, Giżycko, Ryn, Mikołajki, Szczytno, Reszel, Lidzbark Warmiński, Węgorzewo, Frombork. Na wschód położona jest kraina Wielkich Jezior Mazurskich. Latem w mieście odbywa się Olsztyńskie Lato Artystyczne. (2009)


Przyjaciele Szkoły – SP162 w Krakowie\nSerdecznie dziękujemy za okazaną pomoc i ogromne wsparcie w pracy podejmowanej dla dobra naszej społeczności.\nTe podziękowania kierujemy do Rodziców, sponsorów i tych wszystkich,\nktórzy angażują się w życie Szkoły.\nDyrekcja Szkoły, Grono Pedagogiczne oraz Społeczność Uczniowska\nW roku szkolnym 2020/2021 szczególnie dziękujemy:\nPanu Mariuszowi Karpińskiemu-Rzepie\nPaństwu Annie i Marcinowi Chwastek z klasy 2c\nPanu Stanisławowi Dużykowi z klasy 7a\nPani Małgorzacie Nowak z klasy 7d\nPani Barbarze Sikorze z klasy 8a\nPani Annie Zborowskiej z klasy 8a\nPanu Piotrowi Czajkowskiemu\nPanu Łukaszowi Dzido – „Smak Polski”\nPaństwu Barbarze i Krzysztofowi Żak\nW roku szkolnym 2019/2020 szczególnie dziękujemy:\npanu Kazimierzowi Bożkowi (Rada Dzielnicy XI)\npanu Mariuszowi Sałudze – Zarząd Airport Kraków\npanu Radosławowi Włoszkowi – Zarząd Airport Kraków\npani Annie Boguszewskiej\npanu Piotrowi Leńczukowi z klasy 1a\npani Małgorzacie Nowak\npanu Robertowi Ogrodzińskiemu\npaństwu Dagmarze i Marcinowi Orzechowskim z klasy 1a\npaństwu Katarzynie i Łukaszowi Przybylskim z klasy 1a\nW roku szkolnym 2016/2017 szczególnie dziękujemy:\npanu Kazimierzowi Bożkowi (Rada Parafialna i Rada Dzielnicy XI)\npani Małgorzacie Nowak z klasy 3d\nRodzicom z klasy 1c: państwu Sylwi i Damianowi Kilian, pani Barbarze Rożek\nRodzicom z klasy 2h\nW roku szkolnym 2015/2016 szczególnie dziękujemy:\npani Małgorzacie Nowak z klasy 2d\nRodzicom z klasy 1h\nW roku szkolnym 2014/2015 szczególnie dziękujemy:\nRodzicom z klasy 1c\nRodzicom z klasy 1d\nRodzicom z klasy 1e\nRodzicom z klasy 1f\nPanu Grzegorzowi Sucharskiemu z klasy 2c\nRodzicom z klasy 4a\nRodzicom z klasy 4f: panu Jerzemu Obojskiemu, państwu Joannie i Markowi Wajda, państwu Dominice i Piotrowi Burnos, panu Piotrowi Cichopek, pani Elżbiecie Starowicz, pani Agacie Muszyńskiej\nRodzicom z klasy 5b\nPanu Bartoszowi Markowiczowi z klasy 5f\nRodzicom z klasy 6b: pani Agnieszce Adamczyk, panu Grzegorzowi Bebej, panu Jarosławowi Gąsior, panu Eugeniuszowi Wójcik, pani Magdalenie Gruszce, państwu Dorocie i Piotrowi Kaleta, panu Bernardowi Marciniec, pani Katarzynie Freiwald\nRodzicom z klasy 6d: panu Grzegorzowi Sienkiewiczowi, pani Małgorzacie Izbińskiej, pani Jolancie Nowak, pani Bernadecie Rogowskiej, państwu Ewie i Danielowi Szymczykom, pani Annie Tęczyńskiej, pani Sabinie Toczek\nPaństwu Magdalenie i Piotrowi Dudek z klasy 6f\nSłów kilka od Absolwentki\nNiespełna tydzień temu miałam okazję ponownie gościć w Szkole Podstawowej nr 162, już nie w roli uczennicy, ale po raz kolejny w celu zdobycia wiedzy- jako studentka i praktykantka. Choć czas „zrobił swoje” i pozbawił mnie zdolności pełnej orientacji w labiryntach szkolnych korytarzy, mogłam liczyć na życzliwość nauczycieli i pracowników, którzy zawsze chętnie wytłumaczyli mi, jak przemieścić się z sali do sali. Ponowny pobyt w „murach szkolnych” pozwolił mi popatrzeć na to miejsce z innej perspektywy, nie tej uczniowskiej, ale bliższej nauczycielom. Przez lata szkoła bardzo się rozwinęła i zmieniła, mimo to, pewne „punkty charakterystyczne”(świetlica, stołówka, biblioteka, sklepik), pozostały na swoim miejscu. Obrazy wspomnień dzieciństwa są spójne z teraźniejszością: moja „podstawówka” to miejsce przyjazne uczniom, rodzicom i pracownikom, dające poczucia bezpieczeństwa. Podczas praktyki miałam okazję przypomnieć sobie, jak również obserwować, troskę i zaangażowanie pracowników wkładaną w jakość kształcenia dzieci i młodzieży. Teraz śmiało mogę powiedzieć, iż doświadczają jej również praktykanci. Szczególne podziękowania kieruję w stronę Pani Dyrektor Doroty Niedośpiał oraz Pani Beaty Michty, za nieocenioną pomoc i radę w kwestii organizacji i podczas całego procesu praktyk.\nKraków, 16 października 2019r.


MKS obniża ceny programu antywirusowego\nStrona główna›MKS obniża ceny programu antywirusowego\nWraz z Nowym Rokiem, firma MKS przygotowała specjalną obniżkę cen na poszczególne wersje programu mks_vir. Do cennika wprowadzono wiele zmian, dzięki czemu produkty MKS są dostępne dla Klientów nie tylko w korzystniejszej cenie, ale również w wygodniejszej konfiguracji\nDla wygody Klientów indywidualnych dodano opcję zakupu licencji na 2 stanowiska, a także znacznie obniżono cenę programu w wersji na jedno. Ponadto wszyscy, którzy przedłużają posiadaną już licencję mogą skorzystać z atrakcyjniejszych cen, dzięki obniżeniu ceny bazowej. Nowy cennik obowiązuje od początku stycznia i dotyczy zarówno produktów dedykowanych osobom prywatnym, jak i firmom oraz korporacjom.\nObecnie licencja dla nowego użytkownika, w wersji domowej na jedno stanowisko kosztuje tylko 9. złotych brutto, a dla przedłużających użytkowników 76 złotych brutto. W przypadku licencji w wersji firmowej, jest ona dostępna dla nowych użytkowników już od 112 złotych, a dla kontynuujących za jedynie 92 złote.\nDodatkowo, eksperci MKS kończą właśnie testy nowego buildu mks_vir 9.0, w którym dodatkowo udoskonalona zostanie kompatybilność oraz stabilność programu podczas pracy z najnowszą wersją systemu operacyjnego firmy Microsoft - Windows 7.\nKlucz obniża ceny usług


Choroba zawodowa rolników - astma oskrzelowa, Powiat średzki - EMka.news - Najciekawsze informacje z powiatu średzkiego\nstrona główna wiadomości Choroba zawodowa rolników - astma oskrzelowa\nData dodania: 2019-09-30 21:12\nPył rolniczy pojawia się zarówno podczas przygotowywania paszy dla zwierząt, sezonowych prac polowych, jak również w trakcie innych czynności w gospodarstwie rolnym.\nNarażenie na działanie czynników środowiskowych, tj. pył rolniczy, zanieczyszczenie powietrza, roztocza, alergeny i inne, może negatywnie wpływać na zdrowie człowieka, a nawet wywoływać groźne choroby.\nJedną z nich jest astma oskrzelowa, zwana inaczej dychawicą, która już w początkowym stadium prowadzi do nieodwracalnych zmian w oskrzelach. Objawami towarzyszącymi zachorowaniu na astmę najczęściej są:\nuczucie duszności lub ucisku w klatce piersiowej,\nAby zminimalizować ryzyko zachorowania na astmę oskrzelową, rolnicy powinni pamiętać aby:\nprzy pracach którym towarzyszy pył, stosować półmaski z filtrami przeciwpyłowymi, ewentualnie maseczki jednorazowego użytku,\nw miarę możliwości wyposażyć ciągniki i maszyny w pyłoszczelne i klimatyzowane kabiny,\nzlikwidować zawilgocenia i zagrzybienia pomieszczeń oraz zapewnić właściwą wentylację pomieszczeń produkcyjnych i inwentarskich,\nunikać lub ograniczać narażenie na działanie substancji, które drażnią drogi oddechowe.\nWczesne rozpoznanie astmy pozwala na normalne funkcjonowanie oraz uniknięcie ciężkiej astmy oskrzelowej. Dlatego, tak ważne jest, aby w przypadku zaobserwowania jakiegokolwiek objawu astmy udać się do lekarza pierwszego kontaktu.