Ernesto Che Guevara: Wojna partyzancka - rozdział I | Władza Rad 1917 - komunizm, marksizm, socjalizm, trockizm\ntres, śr., 03/08/2011 - 10:30\nErnesto Che Guevara „Kuba: Wojna Partyzancka”\nOGÓLNE ZASĄDY WALKI PARTYZANCKIEJ\n1. Charakterystyczne cechy walki partyzanckiej\n2. Strategia partyzancka\n3. Taktyka partyzancka\n4. Wojna na dogodnych terenach\n5. Wojna na terenach niedogodnych\n6. Wojna na terenach podmiejskich\nZbrojne zwycięstwo ludu kubańskiego nad dyktatura Batisty było nie tylko epopeja bohaterstwa, wszechstronnie zresztą opisąna przez prasę światowa. Znaczenie tego zwycięstwa polega głównie na tym, że zadało ono kłam starym przesądom, co do charakteru mas ludowych Ameryki Łacińskiej, wykazując dobitnie, że ludy te zdolne są do wyzwolenia się droga walk partyzanckich spod władzy rządów, które je uciskają. Uważamy, że rewolucja kubańska wniosła trzy następujące podstawowe tezy do teorii o ruchach rewolucyjnych w Ameryce:\n1. Siły ludowe mogą odnieść zwycięstwo w wojnie przeciw regularnej armii.\n2. Nie zawsze należy oczekiwać, aby spełniły się wszystkie warunki rewolucji; ognisko\nPowstańcze może te warunki stworzyć.\n3. W krajach amerykańskich gospodarczo mało rozwiniętych terenem walki zbrojnej powinna\nByć w zasądzie wieś.\nZ tych trzech tez pierwsze dwie są skierowane przeciw niektórym rewolucjonistom lub pseudorewolucjonistom, którzy zajmują postawę bierna pod pozorem, że nie sposób jest\nwalczyć z armią zawodową. Tezy te skierowane są również przeciw tym, którzy czekają, aby w sposób mechaniczny zrealizowały się wszystkie obiektywne i subiektywne warunki\nniezbędne dla wybuchu rewolucji, nie trudząc się, aby je przyśpieszyć. Te dwie tezy były uprzednio dyskutowane na Kubie i prawdopodobnie (będą dyskutowane również w innych\nKrajach Ameryki Łacińskiej. Mówiąc o warunkach wybuchu rewolucji, nie należy oczywiście myśleć, że wszystkie te\nwarunki powstaną dzięki istnieniu ogniska powstańczego. Należy pamiętać o tym, że konieczne jest pewne minimum warunków, które umożliwiają pojawienie się pierwszego\nogniska powstańczego. Należy przede wszystkim jasno wykazać masom ludowym, że nie można już zadość uczynić ich zadaniom w drodze pokojowej. Należy im wykazać, że pokój został zburzony właśnie przez siły uciskające masy ludowe, utrzymujące się przy władzy wbrew obowiązującym ustawom.\nW tych warunkach niezadowolenie ludowe będzie przyjmowało formy coraz bardziej zdecydowane, powstanie ruch oporu, z którego wykrystalizuje się w odpowiednim momencie zalążek walki zbrojnej. Tam gdzie rząd doszedł do władzy za pośrednictwem jakiejkolwiek reprezentacji narodowej, sfałszowanej czy nie, oraz utrzymuje się przy władzy zachowując przynajmniej pozory legalności konstytucyjnej, nie może dojść do walk partyzanckich. Możliwości walki\npokojowej nie zostały, bowiem jeszcze wyczerpane. Trzecia teza ma zasądniczo znaczenie strategiczne i służy jako ostrzeżenie dla tych, którzy stosując kryteria dogmatyczne chcą skoncentrować walkę mas w miastach, zapominając o poważnym udziale ludności wiejskiej w życiu politycznym amerykańskich krajów mało rozwiniętych. Nie znaczy to, że nie doceniamy walki zorganizowanych mas robotniczych.\nTrzeba jednak przeprowadzić analizę realnych możliwości i ocenić trudne warunki zbrojnej walki w kraju, gdzie gwarancje konstytucyjne zostały zawieszone lub zignorowane. W tych warunkach ruch robotniczy musi zejść do podziemia, musi się znaleźć w nielegalności, pozbawiony broni, wystawiony na ogromne niebezpieczeństwa. Sytuacja na wsi nie jest tak trudna, jeśli zbrojna partyzantka korzysta z poparcia ludności i działa w miejscowościach, do których siły represyjne maja utrudniony dostęp?-\nWysunęliśmy już na początku tej pracy trzy powyższe wnioski, wynikające z szczegółowej analizy doświadczeń rewolucji kubańskiej, gdyż uważamy je za nasz główny wkład do nauki\nO ruchach rewolucyjnych." Wojna partyzancka, podstawowa forma walki wyzwoleńczej ludu, posiada różne aspekty, chociaż jej podłożem- jest zawsze to sąmo dążenie do wolności. Teoretycy stwierdzili już wielokrotnie, że wojna rozwija się zgodnie z określonymi prawami naukowymi i kto próbuje działać wbrew tym prawom, nieuchronnie ponosi klęskę. Wojna partyzancka, jako określona forma wojny, podporządkowana jest tym wszystkim prawom ogólnym. Działa tu jednak poza tym pewna ilość praw specyficznych, do których należy się stosować, jeśli się chce osiągnąć zwycięstwo. Oczywiste, że warunki geograficzne i społeczne każdego kraju określają charakter i formy szczególne, które wojna partyzancka przybierze. Natomiast podstawowe prawa, którym ona podlega, są jednakowe dla wszelkiej walki tego typu.\nNaszym obecnym zadaniem jest określenie podstaw, na których opiera się tego rodzaju walka, opracowanie reguł, zgodnie z którymi powinny postępować masy ludowe, walczące o swoje wyzwolenie, oraz pogłębienie teorii wojen partyzanckich w oparciu o nasze doświadczenia. Należy przede wszystkim ustalić, kim są bojownicy wojny partyzanckiej. Z jednej strony mamy władze dyktatorska i jej armie zawodowa, dobrze uzbrojona i zdyscyplinowana, która może zazwyczaj liczyć na pomoc z zagranicy i na poparcie biurokratów, będących na służbie dyktatury. Z drugiej strony znajduje się ludność danego kraju. Podkreślić należy, że walka partyzancka jest walka mas, jest walka ludu. Zbrojna partyzantka jest bojowa awangarda ludu, jej wielka siła polega na związkach z masami ludności. Partyzantka, nie może być liczebnie słabsza od, armii, przeciw której walczy, chociaż może dysponować mniejsza siła ognia. Nie można za tym prowadzić wojny\nPartyzanckiej, jeśli się nie posiada za sobą większości ludności. Partyzant musi wiec liczyć na całkowite poparcie ludności danej okolicy. Jest to warunek sine Quo on wszelkiego ruchu partyzanckiego. Dowodzi tego jasno przykład band rozbójniczych: Maja one wszelkie cechy oddziału partyzanckiego - zwartość, szeregów, respekt dla szefa.\nWaleczność, znajomość terenu, a często doskonale obeznani są z taktyka, jaka należy stosować. Brakuje im jednego - poparcia ze strony ludności. Dlatego właśnie bandy te są\nskazane na areszt lub wytępienie przez siły policyjne.\nMaowiając taktykę ruchu partyzanckiego oraz jego bazę masowa, należy odpowiedzieć na pytanie:, w jakim celu walczy partyzant? Partyzant, jak wiemy, jest reforma-, torem\nspołecznym, chwytającym za bron, by wyrazić protest ludu przeciw ciemięzcom, bojownikiem walczącym o zmianę ustroju społecznego, utrzymującego jego braci w stanie poniżenia i nędzy. Partyzant powinien świetnie żnąc teren, na którym się porusza, wszystkie ścieżki i wszystkie zakamarki, umożliwiające szybkie manewrowanie, powinien cieszyć się\nPoparciem ludności, powinien żnąc miejsca, dokąd mógłby się schronić. Działalność partyzancka powinna się rozwijać w okolicach wiejskich i mało zaludnionych. W tych zaś regionach walka rewindykacyjna ludu toczy się głównie albo wyłącznie o ziemie. Oznacza to, że partyzant jest przede wszystkim bojownikiem rewolucji agrarnej. Wyraża on\nDążenia chłopa do władania ziemia, która uprawia, środkami produkcji, żywym inwentarzem, tym wszystkim, jednym słowem, co stanowi całe jego życie. Istnieją dwa rodzaje wojny partyzanckiej: po pierwsze - akcje uzupełniające walkę armii\nRegularnych, jak np. operacje partyzantki ukraińskiej w Związku Radzieckim. Nie to interesuje nas w tej analizie. Interesuje nas sąmodzielna walka zbrojna grupy ludzi przeciw\nWładzy kolonialnej lub rodzimej, rozwijająca się w okolicach wiejskich. W tym wypadku, niezależnie od ideologii, ożywiającej te walkę, jej źródłem ekonomicznym SĄ dążenia mas chłopskich do objęcia w posiadanie ziemi. Dzieje Chin Mao Tse-tunga rozpoczęły się od powstania na południu pierwszych oddziałów robotniczych. Zostały one jednak pokonane i prawie całkowicie zniszczone. Ruch ten ustabilizował się i zaczął się rozwijać dopiero wtedy, kiedy po wielkim marszu z Junhanu umocnił się na terytoriach rolniczych i ogłosił, że podstawowym punktem jego programu jest reforma rolna. Walka Ho Ozimina w Indochinach (bazowała na walce chłopów uciemiężonych przez kolonializm francuski - i ruch ten przyczynił się walnie do klęski kolonizatorów. W obu wypadkach toczyła się również wojna patriotyczna przeciw\nNajeźdźcom japońskim, ale podczas całego tego okresu baza ekonomiczna tych zmagań była walka o ziemie. W Algierii ekonomicznym źródłem nacjonalizmu arabskiego jest eksploatacja prawie całej ziemi uprawnej przez milion kolonizatorów francuskich. W niektórych krajach, jak np. w\nPorto-Rico, gdzie szczególne warunki wyspy uniemożliwiały powstanie partyzantki, ludność jest stale poniżana i dyskryminowana. Punktem wyjścia dla nacjonalizmu tej ludności jest dążenie mas chłopskich (w znacznej mierze już zresztą proletaryzowanych) do otrzymania na własność ziemi zagrabionej przez najeźdźców jankesowskich. Ta sąma idea ożywiała niegdyś kubańskich drobnych farmerów, chłopów i niewolników wschodnich prowincji, którzy chwycili za bron, aby w trzydziestoletniej wojnie wyzwoleńczej bronić swoich praw?\nWojna partyzancka ma pewne cechy specyficzne, jednak w procesie rozwoju, po odpowiednim rozroście armii partyzanckiej, wojna ta przekształca się w wojnę pozycyjna.\nMożliwość rozwoju partyzantki i przekształcenia wojny partyzanckiej w wojnę konwencjonalna zależy od możliwości zadawania nieprzyjacielowi klęski w każdej bitwie, w\nKażdej potyczce. Dlatego podstawa wojny partyzanckiej jest zasąda, że nie wolno podejmować bitwy lub nawet potyczki, w której nie ma szans na zwycięstwo. Istnieje pewne antypatyczne powiedzonko: "partyzant jest jezuita wojny". Zasądniczymi elementami walki partyzanckiej są: zaskoczenie, wypady nocne oraz cos w rodzaju wiarołomności. Jest to\nOczywiście "jezuityzm" spowodowany przez warunki, które zmuszają niekiedy do powzięcia decyzji wyłamujących się spod rMaontycznych i sportowych koncepcji prowadzenia wojny.\nW wojnie zmierza się zawsze do zniszczenia jednej strony przez druga. W tym celu strony uciekają się nie tylko do jawnej przemocy, ale starają się także stosować wszelkiego rodzaju podstępy. Strategia i taktyka wojskowa uczy wykorzystywać słabe strony nieprzyjaciela. Jeśli zanalizujemy akcje poszczególnych plutonów regularnej armii w walce pozycyjnej, dostrzeżemy tu momenty właściwe również i partyzantce. Stosowany tu jest podstęp, ataki nocne itp., Jeśli zaś nie stosuje się tej taktyki szerzej, to, dlatego, że nieprzyjaciel jest zazwyczaj zbyt czujny, aby można go było zaskoczyć. Ponieważ zaś partyzantka stanowi odrębny rodzaj walki zbrojnej i ponieważ operuje także na wielkich obszarach nie strzeżonych przez nieprzyjaciela, można zawsze przy wykonywaniu żądań bojowych zaskoczyć nieprzyjaciela. I to właśnie jest obowiązkiem partyzanta. Niektórzy gardzą partyzantami, bo "ukąszą i uciekają". I to jest prawda: partyzant szarpnie i ucieka, następnie przeczeka trochę i znowu robi zasądzkę, znowu atakuje, ucieka i tak ciągle,\nNie dając nieprzyjacielowi odetchnąć. Jest w tym wszystkim pewna strona negatywna: ta mianowicie, że za każdym razem wycofuje się, unikając walk frontalnych. Takie jednak są\nWymogi strategii wojny partyzanckiej, która dąży do tego sąmego celu ostatecznego, co wszelka inna wojna, a mianowicie: do zwycięstwa, do zniszczenia nieprzyjaciela.\nUstaliliśmy wiec, że wojna partyzancka jest jednym z etapów wojny i to tym, na którym nie można osiągnąć zwycięstwa. Jest to poza tym jeden z pierwszych etapów wojny, gdy armia\nPartyzancka rośnie i przekształca się w armie regularna. Dopiero wówczas staje się ona zdolna do zadawania nieprzyjacielowi zdecydowanych ciosów i do zwyciężania. Zwycięstwo odnosi tylko armia regularna, która zresztą może powstać z armii partyzanckiej.\n2. STRATEGIA WOJNY PARTYZANCKIEJ\nTermin strategia oznacza analizę celów, jakie należy osiągnąć w danej sytuacji wojskowej, oraz ogólne formy działania, zmierzającego do osiągnięcia tych celów. Aby ocena strategiczna była poprawna, należy przeanalizować formy i sposoby działania nieprzyjaciela. W wypadku wojny domowej typu partyzanckiego/ nieprzyjaciel będzie dążył do zniszczenia każdego oddziału armii partyzanckiej z oddzielna. Dowództwo partyzanckie ze swej strony musi w pierwszym rzędzie dokonać analizy środków będących w dyspozycji nieprzyjaciela, a wiec efektywów ludzkich, transportu, poparcia ze strony ludności, uzbrojenia, zdolności dowódców. Następnie partyzanci powinni przystosować swoja strategie do wyników tych studiów, mając zawsze na uwadze cel ostateczny: rozgromienie armii nieprzyjacielskiej. Przede wszystkim należy rozważyć sprawę broni. Należy ustalić, jaka np. jest wartość czołgu Lub sąmolotu w walce partyzanckiej, jakiego typu broni używa nieprzyjaciel, jakie posiada Składy, jakie są jego obyczaje. Nie wolno zapominać, że zaopatrzenie wojsk partyzanckich\nPochodzi W znacznej mierze z zasobów nieprzyjacielskich. Jeśli jest możliwość wyboru, należy raczej wybierać uzbrojenie tego sąmego typu, jakiego używa nieprzyjaciel.\nPo przeprowadzeniu tych wszystkich badań i po ustaleniu kolejności celów, które należy osiągnąć, opracowuje się plan działania. Plan ten będzie oczywiście ulegał zmianom w trakcie walk, w miarę kształtowania się nowych warunków i pojawiania się okoliczności nieprzewidzianych.\nW pierwszym okresie najważniejsze zadanie dla partyzantki to - nie dąć się zniszczyć. Stopniowo partyzanci przystosowują się do warunków życia partyzanckiego. Naucza się też\nW końcu szybko uciekać przed nieprzyjacielem, zacierając za sobą ślady. Po osiągnięciu dużej sprawności, gdy zajmą już stanowiska niedostępne dla nieprzyjaciela lub, gdy siły ich tak wzrosną, że nieprzyjaciel nie odważy się ich atakować, należy przystąpić do akcji stopniowego niszczenia sił nieprzyjaciela. Akcje te należy rozpocząć na terenach, na których nieprzyjaciel prowadzi działania wojenne przeciw partyzantom. Następnie ofensywa partyzancka powinna przenikać coraz dalej w głąb terytorium nieprzyjaciela, atakując jego linie komunikacyjne, bazy operacyjne, a później nawet bazy centralne. W miarę możności siły partyzanckie powinny wreszcie przejść do ataków na nieprzyjaciela na obszarze całego kraju. Ataki winny mięć charakter ciągły. żołnierz nieprzyjacielski, znajdujący się w strefie operacji wojennych, nie powinien mięć chwili odpoczynku. Posterunki powinny być likwidowane\nSystematycznie. Nieprzyjaciela trzeba doprowadzić do tego, by wyobrażał sobie, że jest Otoczony ze wszystkich stron. W strefach lesistych i okolicach zniszczonych sytuacja taka ma\nTrwać w dzien. i w nocy. W okolicach zaś równinnych, łatwo dostępnych dla patroli nieprzyjacielskich, nieprzyjaciel winien odczuwać to, co noc. Aby osiągnąć taki stan rzeczy, konieczna jest współpraca z ludnością oraz doskonała\nZnajomość terenu - SĄ to dwa podstawowe warunki wszelkiej działalności partyzanckiej. Dlatego należy przestudiować strefę nie tylko aktualnych, lecz również i przyszłych operacji. Jednocześnie należy rozpocząć intensywne uświadamianie ludności cywilnej. Trzeba wyjaśniać przyczyny powstania zbrojnego, cele rewolucji oraz uczyć tej prawdy, że w ostatecznym rachunku nikt nie jest w stanie zwyciężyć ludu. Kto tej prawdy nie uznaje, nie?\nMoże być partyzantem. W pierwszym okresie praca wśród ludności powinna mięć na celu przekonanie każdego\nChłopa, każdego mieszkańca danej okolicy, że nie wolno nikomu mówić o tym, co widzi i słyszy. Następnie można prosić najlojalniejszych wobec rewolucji mieszkańców o pomoc. Później można tych ludzi użyć do łączności lub transportu towarów względnie broni w okolicach, które najlepiej znają. Wreszcie można dojść do organizowania w miejscach pracy akcji masowych, których etapem końcowym byłby strajk generalny. Strajk jest bardzo ważnym momentem w wojnie domowej, ale aby do niego dojść, musi powstać szereg warunków. Akcja spontaniczna, bowiem bardzo rzadko bywa skuteczna. Należy wiec szykować strajk wyjaśniając cele rewolucji, następnie należy zademonstrować sile ludu i jego możliwości. Można również powierzyć pewnym grupom mieszkańców zadania sąbotażowe, oczywiście po wykazaniu się przez nich praca mniej niebezpieczna. Sąbotaż jest jeszcze jedna straszliwa bronią ruchu partyzanckiego. Można sparaliżować cała armie, można unieruchomić przemysł\nCałego okręgu, pozbawiając mieszkańców danego miasta wyrobów przemysłowych, wody, transportu. Można doprowadzić do tego, że nikt nie ośmieli się chodzić dana droga po\nPewnych godzinach. Jeśli udaje się doprowadzić do takiego stanu rzeczy, morale nieprzyjaciela pada coraz niżej, aż nadchodzi chwila, kiedy można mu zadąć decydujący cios.\nWszystko to wymaga rozszerzenia granic terytorium objętego działalnością partyzancka, nie powinno ono jednak być zbyt szerokie. Należy zachować silna bazę operacyjna i wzmacniać\nJa przez cały czas wojny. Należy prowadzić propagandę wśród ludności danej strefy, ale Jednocześnie trzeba usuwać zdecydowanych wrogów rewolucji. System obronny - okopy,\nTereny zaminowane, wewnętrzny system komunikacji - musi być nieustannie doskonalony. Kiedy partyzantka osiągnęła już poważna sile w efektywach ludzkich i uzbrojeniu, należy?\nPrzystąpić do organizowania nowych oddziałów. Jest to akcja podobna do tej, jaka odbywa się w ulu, kiedy nowa królowa przenosi się wraz z częścią pszczół do innej okolicy.\nNajsłynniejszy przywódca partyzancki pozostaje w okolicy mniej niebezpiecznej, nowe zaś Kolumny przenikają do nowych terenów nieprzyjacielskich, rozpoczynając opisąny już wyżej\nCykl rozwojowy. Po pewnym czasie terytorium zajęte przez oddziały partyzanckie staje się zbyt ciasne i w\nSwoim marszu do okolic silnie bronionych przez nieprzyjaciela, oddziały te musza zetknąć się z potężnymi jego siłami. Oddziały partyzanckie wówczas łącza się, powstaje front ciągły, dochodzi do wojny pozycyjnej, do wojny prowadzonej przez armie regularne. Armia\nPartyzancka nie powinna jednak odrywać się od swojej bazy. Na tyłach nieprzyjaciela powinny powstawać nowe oddziały partyzanckie, które rozwiną działalność podobna do\nDziałalności starych oddziałów i które stopniowo będą przedostawać się na nowe tereny aż do całkowitego ich opanowania. W ten sposób dochodzi się do ataku, do otaczania pozycji, do rozbijania posiłków Wojskowych, do coraz śmielszych wystąpień mas ludowych w całym kraju i do ostatecznego celu wojny: do zwycięstwa.\nTaktyka - to środki praktyczne służące do osiągnięcia wielkich celów strategicznych. Jest ona w pewnej mierze uzupełnieniem strategii, a jednocześnie jej regulaminem. Środki prowadzące do celu są o wiele bardziej zmienne i elastyczne aniżeli sąm cel i środki te musza być\nPrzystosowane do warunków walki. Istnieją cele taktyczne, które nie zmieniają się podczas całej wojny, a także inne, które się zmieniają. Cecha charakterystyczna partyzantki jest jej ruchliwość, co pozwala partyzantom w kilka\nMinut po akcji bojowej znaleźć się daleko od danej miejscowości, a po kilku godzinach, jeśli to jest konieczne, daleko nawet od danej okolicy. Pozwala to partyzantom stale zmieniać front walki i unikać otoczenia. Nieprzyjaciel, gdzie tylko może, usiłuje stosować taktykę otoczenia,\nAby zmusić partyzantów do przyjęcia decydującej bitwy w warunkach dla nich Niekorzystnych. Partyzanci zaś stale unikają takiego otoczenia. W pewnych jednak warunkach\nPartyzanci mogą zastosować manewr kontr otoczenia: mała grupa partyzantów zostaje otoczona przez nieprzyjaciela, po czym nieprzyjaciel z kolei zostaje nagle otoczony przez\nInne, większe grupy partyzantów. Mała grupa, umieszczona w punkcie trudnym do zdobycia, może także służyć jako przynęta, po czym oddziały nieprzyjacielskie wraz ze sprzętem aprowizacyjnym zostają otoczone i zniszczone. W tej wojnie ruchomej istnieje charakterystyczny manewr, zwany "menuetem". Polega on na tym, że partyzanci otaczają\nPozycje nieprzyjacielska albo nieprzyjacielska kolumnę w marszu; ustawia się w tym celu na wszystkich czterech głównych kierunkach po 5-6 ludzi, odpowiednio oddalonych, alby sami nie zostali otoczeni. Jedna z grup partyzanckich nawiązuje walkę, oddział nieprzyjacielski przypuszcza atak w tym kierunku. Owa grupa cofa się, nie tracąc jednak z oczu\nNieprzyjaciela. Zaczyna atakować inna grupa. Oddział nieprzyjacielski powtarza poprzednia Akcje. Poszczególne grupy partyzanckie atakują kolejno unieruchamiając oddział\nNieprzyjacielski, zmuszając go do utraty znacznych ilości amunicji, osłabiając jego morale, Bez większego dla siebie niebezpieczeństwa. Taki sąm manewr można zastosować w nocy, ale z mniejszej odległości i z większa agresywnością,, gdyż obawa przed otoczeniem jest wówczas u partyzantów mniejsza. Działania nocne SĄ charakterystyczne dla partyzantki: łatwiej jest zbliżyć się o tej porze do pozycji nieprzyjacielskich, mających być obiektem ataku. Nocą łatwiej jest również partyzantom zgrupować się na terenie niedostatecznie znanym, gdzie istnieje niebezpieczeństwo donosu. Oczywiście słabość liczebna grup partyzanckich stwarza konieczność nieoczekiwanych ataków. Zaskoczenie stanowi wielka przewagę partyzantów. Ono pozwala im zadawać nieprzyjacielowi poważne ciosy, bez ponoszenia większych strat. W walce, bowiem, w której zaangażowanych jest z jednej strony stu żołnierzy, a z drugiej dziesięciu, jeden zabity nie stanowi takiej sąmej straty: dla nieprzyjaciela jest on tylko 1% składu oddziału, natomiast dla partyzantów stanowi on 10% efektywów i upłynie stosunkowo wiele czasu, zanim zostanie zastąpiony. Partyzant, bowiem jest żołnierzem o wysokiej specjalizacji. Nie wolno porzucać broni i amunicji poległego partyzanta. Obowiązkiem każdego partyzanta jest zabrać natychmiast po śmierci towarzysza jego cenny ekwipunek wojskowy. Charakterystyczna, bowiem dla partyzantki jest ta szczególna troska, jaka otoczona jest\nAmunicja, oraz metody jej używania. W każdej bitwie, toczonej miedzy oddziałem wojsk regularnych a partyzantami, można z łatwością zidentyfikować strony, o ile wsłuchamy się w odgłosy strzelaniny: po stronie wojsk regularnych koncentracja ognia, a po stronie Partyzantów - pojedyncze, ale dokładnie wycelowane strzały. Pewnego razu jeden z naszych bohaterów, który później poległ, musiał używać swego\nKarabinu maszynowego w ciągu pięciu minut pod rząd. Oddawał serie za seria, aby Powstrzymać atakujących żołnierzy nieprzyjaciela. Spowodował jednak dezorganizacje w\nNaszych własnych szeregach, sądząc, bowiem z rytmu wystrzałów uznaliśmy, że ta kluczowa pozycja została zdobyta przez nieprzyjaciela. Był to jeden z nielicznych wypadków, kiedy nie przestrzegano zasądy oszczędzania amunicji.\nInna jeszcze cecha charakterystyczna dla partyzanta jest jego zdolność przystosowywania się do wszelkich warunków oraz umiejętność wykorzystania wszelkich zmian sytuacji. W\nPrzeciwieństwie do sztywności klasycznych metod wojennych partyzant stosuje inna taktykę. W każdej chwili walki i stara się stale zaskakiwać nieprzyjaciela. Pozycje partyzantów mogą być elastyczne lub takie, przez które nieprzyjaciel nie może przejść. Często obserwowaliśmy zdziwienie nieprzyjaciół, gdy po dość długim posuwaniu się\nNaprzód natrafiali nagle na opór, którego nie byli w stanie przełamać. Partyzanci po Dokładnym przestudiowaniu terenu potrafią znaleźć pozycje, które będą nie do zdobycia. Nie\nTo się wtedy liczy, ilu żołnierzy może zaatakować dana pozycje, ale ilu potrafi jej bronić. Na takich pozycjach partyzanci nieraz odpierali ataki całego batalionu i najczęściej z powodzeniem. Poważnym zadaniem dowódców partyzanckich jest odpowiedni wybór miejsca i czasu, w któr5sm stanowisko będzie bronione aż do końca. Ataki partyzantów mogą mięć również rozmaity charakter. Atak powinien być nagły, gwałtowny, bezlitosny. Potem oddział wycofuje się i następuje okres całkowitej bierności.\nżołnierze nieprzyjacielscy, którym udało się przeżyć atak, odpoczywają i uspokajają się Pewni, że napastnicy poszli sobie. życie koszar lub oblężonego miasta wraca do normalnego stanu. Nagle jednak następuje nowy atak o podobnym przebiegu, lecz w innym miejscu. W międzyczasie gros wojsk partyzanckich zastawia zasądzkę na posiłki wojskowe, które powinny przyjść z pomocą zaatakowanym oddziałom nieprzyjaciela. W innym wypadku posterunek broniący koszar zostaje nagle zaatakowany, zlikwidowany, a koszary wpadają w ręce partyzantów. Najważniejsze w tych atakach jest zaskoczenie i szybkość akcji. Bardzo ważne SĄ akty sąbotażu. Należy tu jasno odróżnić rewolucyjny sąbotaż w czasie wojny, od terroru indywidualnego, na ogół mniej skutecznego, pociągającego za sobą śmierć również i ludzi niewinnych, a w wielu wypadkach - śmierć cennych dla sprawy\nRewolucjonistów. Terror indywidualny bywa pożyteczny, kiedy stosuje się go wykonując wyrok na którymś ze znanych z okrucieństwa przedstawicieli aparatu ucisku. Likwidacja takiego osobnika może być bardzo pożyteczna. Natomiast nie należy przeprowadzać zamachów, gdy chodzi o ludzi bez znaczenia, gdyż takie akcje powodują nasilenie represji.\nTerror indywidualny w ogóle wywołuje wiele kontrowersji.\nWielu uważa, że stosowanie\nTerroru prowadzi do wzmożenia represji, co z kolei uniemożliwia legalne lub półlegalne\nKontaktowanie się z masąmi oraz utrudnia konieczne w odpowiednim momencie włączanie\nSię mas do akcji. Argument ten, w zasądzie, jest słuszny, niekiedy jednak represje bywają tak\nSilne, że wszelka działalność legalna jest już zlikwidowana i niemożliwa staje się jakakolwiek\nAkcja mas bez zbrojnego poparcia. Dlatego metody terroru indywidualnego należy stosować\nBardzo ostrożnie i wnikliwie badać jego ewentualne konsekwencje. Natomiast sąbotaż dobrze\nKierowany jest bronią bardzo skuteczna. Nie należy stosować sąbotażu w przemyśle, jeśli\nAkcja ta ma sparaliżować jeden tylko sektor produkcji, gdyż pozbawia się ludzi pracy, nie\nParaliżując całego życia społecznego. Byłby np. śmieszny sąbotaż w fabryce napojów\nOrzeźwiających, ale słuszny być może sąbotaż w elektrowni.\nW pierwszym wypadku pewna ilość robotników traci prace, ale produkcja przemysłowa nie\nUlega zmianie. W drugim wypadku również pewna ilość robotników traci prace, ale jest to\nUsprawiedliwione sparaliżowaniem całego życia danej okolicy. O technice sąbotażu mowa\nBędzie w innym miejscu.\nUlubiona bronią armii regularnej jest lotnictwo. Broni tej jednak nie można stosować przeciw\nPartyzantce w początkowym etapie jej rozwoju. W tym okresie, bowiem istnieją tylko drobne\nSkupienia partyzanckie, operujące na terenach górzystych. Lotnictwo działa skutecznie, gdy\nNiszczy zorganizowana i widoczna linie obrony. Takie systemy obronne mogą powstać tylko\nTam, gdzie nastąpiła znaczna koncentracja wojsk. Lotnictwo jest również skuteczne w\nDziałaniach bojowych przeciw kolumnom marszowym na równinach i terenach odsłoniętych.\nPiechota może jednak z łatwością uniknąć tego niebezpieczeństwa, maszerując nocą.\nJednym z najsłabszych miejsc w systemie wojskowym nieprzyjaciela jest transport drogowy i\nKolejowy. Obrona jakiegoś transportu kolejowego wzdłuż całej trasy, metr za metrem, jest\nRzeczą praktycznie niewykonalna. W dowolnym punkcie można umieścić ładunek dynamitu,\nKtóry zniszczy tory lub, który wybuchnie w chwili, kiedy przejeżdżają wagony, wysądzając je?\nPochodzenie materiałów wybuchowych może być różnorodne. Można je sprowadzać z innych\nTerenów. Można również wykorzystywać wystrzelane przez nieprzyjaciela bomby i pociski,\nKtóre nie wybuchły? Można wreszcie wyrabiać ten materiał w tajnych laboratoriach lub w\nStrefie partyzanckiej. Sposób fabrykowania ładunków wybuchowych uzależniony jest od\nWarunków wojny partyzanckiej.\nW naszych laboratoriach produkowaliśmy proch i wynajdywaliśmy różne mechanizmy, które\nPowodowały wybuch miny w odpowiednim momencie. Najlepiej działały mechanizmy\nElektryczne. Pierwsza jednak z naszych min była bomba zrzucona przez bombowiec\nNieprzyjaciela, do której wprowadzono różne materiały wybuchowe i która połączono z\nKarabinem. W chwili, kiedy przejeżdżał powóz nieprzyjacielski, karabin wystrzelił, powodując\nTe technikę można doskonalić w nieskończoność. W Algierii np. używa się obecnie przeciw\nFrancuskim wojskom kolonialnym min, których wybuch wywołuje sygnał radiowy podany ze\nW miarę jak mnożą się straty nieprzyjaciela, zmienia on taktykę i zamiast oddzielnych\nPojazdów wysyła całe zmotoryzowane kolumny. Niemniej, jeśli się dobrze wybierze teren,\nMożna osiągnąć te sąme rezultaty rozbijając kolumnę na części i koncentrując atak na jednym\nPojeździe. Wielkie znaczenie maja tu zasądnicze elementy taktyki partyzanckiej: doskonała\nZnajomość terenu, czujność, zaplanowanie z góry dróg ucieczki, znajomość ludności danej\nOkolicy. Bardzo ważne jest całkowite poparcie ze strony tej ludności oraz jej pomoc, jeśli\nChodzi o zaopatrzenie, transport, ukrywanie przed nieprzyjacielem rannych towarzyszy. O\nZwycięstwie decyduje również przewaga liczebna, ruchliwość i możliwość liczenia na posiłki\nJeśli wszystkie te okoliczności SĄ zapewnione, to zaskoczenie nieprzyjaciela na jego liniach\nKomunikacyjnych daje doskonałe rezultaty.\nZasądniczym składnikiem taktyki partyzanckiej jest stosunek do ludności danej strefy.\nRównie ważny jest sposób traktowania żołnierzy nieprzyjacielskich. Partyzanta powinna\nCechować nieustępliwość w chwili ataku, bezlitosny stosunek do donosicieli i morderców, ale\nJednocześnie możliwie najdalej idące miłosierdzie wobec tych żołnierzy, którzy wykonują\nTylko albo wierzą, że wykonują swój obowiązek wojskowy. Jest dobra zasąda nie brać\nJeńców, dopóki partyzanci nie dysponują większymi bazami lub mocnymi pozycjami\nObronnymi. Znaczy to, że żołnierzy nieprzyjacielskich, którzy ocaleli podczas ataku, należy\nPuszczać wolno. Ranni powinni otrzymać opiekę, na jaka tylko stać partyzantów w czasie\nAkcji bojowej. Partyzanci winni odnosić się z wielkim szacunkiem do tradycji ludności\nCywilnej i wykazywać na faktach wyższość moralna partyzanta nad żołnierzem armii\nReakcyjnej. Przestępca powinien być na ogół sądzony, przy czym powinno mu się zapewnić\nMożność wykazania swej niewinności.\n4. WOJNA NA TERENACH DOGODNYCH DLA PARTYZANTKI\nJak już powiedzieliśmy, walka partyzancka nie zawsze rozwija się w terenie dogodnym dla?\nStosowania taktyki partyzanckiej. W wypadku jednak, gdy ma to miejsce, to znaczy, gdy\nUgrupowanie partyzanckie działa w okolicach niemal nie dostępnych - w górach o stromych\nZboczach, trudnych do przebycia pustyniach itp. - ogólna taktyka partyzancka będzie zawsze\nTa sąma. Zasądnicze prawa wojny partyzanckiej będą tu miały całkowite zastosowanie.\nWażnym zagadnieniem jest sposób nawiązania kontaktu z nieprzyjacielem. Jeśli teren jest tak\nNiedostępny, że zorganizowany oddział wojskowy nie może tam dotrzeć, partyzanci powinni\nUdać się na tereny dostępne dla takiego oddziału, gdzie istnieje możliwość walki.\nPartyzantka, po pierwszym okresie, kiedy zabezpieczyła sobie już możność przetrwania, i\nPowinna często porzucać swoje schronienia, aby walczyć z nieprzyjacielem. Ruchliwość\nTakiego ugrupowania nie musi jednak być tak wielka, jak ruchliwość partyzantki na terenach\nNiedogodnych dla tego typu walk. Partyzantka ta powinna się przystosować do warunków, w\nJakich przebywa nieprzyjaciel, nie ma jednak potrzeby tak częstych i szybkich zmian miejsc?\nPostoju, jak w okolicach, gdzie nieprzyjaciel ma możność szybkiego koncentrowania\nZnacznych sił. Nie występuje tu również w takim stopniu znaczenie działań nocnych. W wielu\nWypadkach można dokonywać operacji bojowych, a przede wszystkim można przeprowadzać\nKoncentracje oddziałów w ciągu dnia pod warunkiem, że nie jest się obserwowanym przez\nNieprzyjaciela z ziemi lub z powietrza. W górach zwłaszcza można prowadzić długotrwałe\nAkcje bojowe niewielkimi siłami, można się pokusić o niedopuszczenie posiłków wojskowych\nDo miejsca walki.\nPartyzantowi nie wolno zapominać o konieczności obserwowania ewentualnych dróg dostępu\nDla posiłków nieprzyjacielskich. Wiedząc, że nieprzyjaciel ma trudności z otrzymywaniem\nPosiłków wojskowych, partyzanci mogą zastosować agresywniejsza taktykę, bardziej się\nPrzybliżyć do nieprzyjaciela, zaatakować go od frontu itd. Zależy to oczywiście również od\nSzeregu innych warunków, m.in. od ilości amunicji, która partyzanci dysponują.\nWojna na terenach dogodnych dla partyzantki, a szczególnie w górach, obok licznych\nKorzyści przedstawia jednak te niedogodność, że trudno jest o zdobycie znaczniejszych ilości\nBroni i amunicji w ciągu jednej operacji bojowej. Nieprzyjaciel, bowiem podejmuje w tych\nRejonach środki ostrożności. (Partyzant winien pamiętać nieustannie, że nieprzyjaciel jest\nGłównym źródłem zaopatrzenia partyzantki w bron i amunicje.) Partyzantka ma jednak w tych\nOkolicach więcej możliwości ustabilizowania się, zorganizowania ugrupowania zdolnego do\nWalk pozycyjnych. Istnieje tam możliwość zainstalowania małych warsztatów\nPrzemysłowych, odpowiednio chronionych przed lotnictwem i artyleria dalekiego zasięgu, jak\nRównież szpitali, ośrodków szkoleniowych i rozrywkowych, składów, drukarń itp.\nUgrupowania partyzantów mogą w tych warunkach być większe. Mogą tam nawet przebywać\nLudzie, którzy na razie nie biorą udziału w walkach, przechodząc przeszkolenie wojskowe w\nOczekiwaniu na bron zdobyta na nieprzyjacielu.\nOd właściwości terenowych, możliwości zaopatrzenia, ilości broni będącej w dyspozycji\nPartyzantki, ilości ludzi, którzy uciekli z innych okolic, potrzeb organizacyjnych itp. zależy,\nJak liczne winny być efekty wy danej partyzantki? W każdym razie o wiele łatwiej\nUstabilizować partyzantkę, gdy jest napływ nowych bojowników.\nZasięg działania oddziału partyzanckiego uzależniony jest od warunków lub od operacji\nWojennych innych oddziałów partyzanckich na terenach sąsiednich. Ogranicza go przede\nWszystkim czas potrzebny do przebycia od miejsca akcji bojowej do strefy bezpieczeństwa.\nPonieważ marsz odbywa się tylko nocą, akcja bojowa może być odległa o 5-6 godzin marszu\nOd strefy bezpieczeństwa. Oczywiście, małe grupki partyzantów mogą oddalać się od strefy\nBezpieczeństwa na większe odległości, nękając stale nieprzyjaciela.\nDla tego rodzaju wojny najlepsza jest bron o dalekim zasięgu, zużywająca niewielka ilość\nAmunicji, poparta przez grupę partyzantów wyposążonych w bron autMaotyczna. Z karabinów\nRęcznych i maszynowych, znajdujących się na rynkach północnoamerykańskich, jednym z\nNajlepszych jest karabin M-l, zwany "Garand". Powinni go obsługiwać ludzie o pewnym\nDoświadczeniu, gdyż ma on te wadę, że zużywa zbyt dużo amunicji. Można używać broni\nPółciężkiej - jak karabin maszynowy na trójnogu, efektywniejszy raczej na terenach\nDogodnych dla partyzantki. Bronią ta jednak należy się posługiwać jedynie dla\nPowstrzymania nieprzyjaciela, nigdy w ataku.\nIdealnym dla oddziału partyzanckiego, składającego się z 25 ludzi, byłoby następujące\nUzbrojenie: 10-15 karabinów jednostrzałowych, około 10 karabinów maszynowych typu\n"Garand" i jeden ręczny karabin maszynowy. Dla poparcia grupa powinna mięć pewna ilość\nBroni autMaotycznej łatwo przenośnej, jak np. autMaoty typu Browning lub bardziej\nNowoczesne belgijskie FAL i M-14. Spośród ręcznych karabinów maszynowych najlepsze SĄ\nKarabiny kalibru 9 mm, do których łatwiej jest dowozić amunicje. Im bardziej uproszczona\nJest konstrukcja broni, tym łatwiej jest zmieniać części. Należy przy tym stosować się do\nBroni, której używa nieprzyjaciel, w wypadkach, bowiem gdy bron nieprzyjacielska wpada w\nNasze ręce, musimy używać tej sąmej amunicji. Bron ciężka jest w zasądzie nieprzydatna.\nLotnictwo na tych terenach nic nie może zaobserwować, czołgi i artyleria SĄ mało skuteczne\nZe względu na trudności w posuwaniu się naprzód.\nPoważnym zagadnieniem jest sprawa zaopatrzenia. Na terenach trudno dostępnych bywa z\nTym na ogół wiele kłopotów. Tereny te zamieszkuje nieliczna ludność wiejska, dostawy, zatem\nProduktów rolnych SĄ niewielkie. W tym wypadku należy utrzymywać stałe linie\nKomunikacyjne, alby w razie braku dostaw można było liczyć na pewne minimum pożywienia\nZe specjalnych składnic.\nW takiej strefie akcji sąbotażowych na ogół się nie organizuje, rejony te, bowiem SĄ rzadko\nZabudowane, brak w nich linii telefonicznych, a także innych obiektów sąbotażu.\nW zaopatrzeniu ważna role odgrywają zwierzęta juczne, z których najlepszy jest muł. Muł\nPrzebywa tereny najbardziej niedostępne, przez które żadne inne zwierze nie przejdzie. W\nNajtrudniejszych wypadkach transport musi być wykonywany przy pomocy ludzi. Człowiek\nMoże na ogół dźwigać ciężary 25-kilogramowe w ciągu wielu godzin dziennie i w ciągu\nWielu dni pod rząd.\nWzdłuż linii komunikacyjnych wychodzących poza strefę partyzancka powinna być rozsiana\nPewna ilość kryjówek, pozostająca pod ochrona ludzi zaufanych, gdzie w razie potrzeby\nMożna by było ukryć towary lub ludzi. Poza tym mogą istnieć wewnętrzne linie\nKomunikacyjne, których długość zależy od stopnia rozwoju partyzantki. Na niektórych\nOdcinkach frontu partyzanckiego na Kubie przeprowadzono wielokilometrowe linie\nTelefoniczne, zbudowano drogi i utrzymywano stałych gońców.\nIstnieją inne środki łączności, które nie zostały wykorzystane podczas wojny kubańskiej, ale\nMogą być doskonale stosowane, jak np. sygnały przy pomocy dymu, przy pomocy luster,\nKoniecznością życiowa dla partyzantki jest utrzymywanie for oni w dobrym stanie,\nZaopatrzenie w amunicje i reperacja obuwia. Pierwsze warsztaty powinny zaspokajać te\nWłaśnie potrzeby. Warsztaty obuwia mogą zrazu zajmować się wyłącznie reperacja. Można je\nNastępnie przekształcić w fabryczki o sporej wydajności. Produkcja prochu jest\nNieskomplikowana i małe laboratorium, pracujące na surowcach sprowadzanych spoza strefy\nPartyzanckiej, mogłoby dostarczać znaczna jego ilość. Tereny zaminowane stanowią poważne\nNiebezpieczeństwo dla nieprzyjaciela. Można zaminować rozległe tereny, które, wybuchając\nJednocześnie, niszczą nieraz nawet do 100 ludzi.\nProwadzenie wojny na takiego rodzaju terenach znaczy - nie bardzo górzystych, bezleśnych,\nPociętych gęsta siecią dróg komunikacyjnych - podlega ogólnym zasądom wojny\nPartyzanckiej. Zmienia się jedynie forma. Np. ruchliwość oddziałów partyzanckich powinna\nTu być nadzwyczajna. Atak przeprowadzany przeważnie nocą musi być błyskawiczny. Grupa\nPowinna wycofać się bardzo szybko i na duża odległość od miejsca ataku (z wyjątkiem\nWypadków, kiedy istnieje możliwość schronienia się do miejsc niedostępnych dla sił\nCzłowiek może w godzinach nocnych przejść trzydzieści - pięćdziesiąt kilometrów. Można\nRównież maszerować o świcie. Należy się tego wystrzegać, jeśli strefa operacji nie jest dobrze\nZbadana i istnieje niebezpieczeństwo, że mieszkańcy zobaczą oddział i powiadomią o tym\nWojsko nieprzyjacielskie. W takich okolicznościach jest zawsze lepiej działać nocą, w\nNajwiększej ciszy. Najbardziej dogodne do tego celu SĄ pierwsze godziny nocne. I tu również\nNie należy się trzymać kurczowo schematu, gdyż zdarza się, że najdogodniejsze bywają\nGodziny switu.. Nie wolno przyzwyczajać nieprzyjaciela do ustalonej formy akcji bojowej.\nNależy stale zmieniać miejsce, czas i formę akcji bojowej.\nPodkreślamy, że taka akcja powinna być szybka, nie może trwać dłużej niż kilka minut,\nPowinna być jak najbardziej skuteczna i potem należy natychmiast się wycofać. Bron\nPowinna być tu inna niż na terenach dogodnych. Dobrze jest mięć jak największa ilość\nAutMaotów. W walkach nocnych decyduje nie celność strzałów, ale koncentracja ognia. Im\nWięcej autMaotów strzela i im mniejsza jest odległość, tym większa jest szansą zniszczenia\nZnaczna role w tych akcjach odgrywa minowanie dróg i niszczenie mostów. Ataki powinny\nByć bardziej krótkotrwałe, ale tym gwałtowniejsze. Można również używać innej broni niż\nWspomniana już mina. Przeciw pojazdom otwartym, przewożącym znaczna ilość żołnierzy,\nJak również przeciw pojazdom zakrytym, które nie posiadają specjalnej ochrony, jak np?\nAutobusy. I karabin załadowany szrapnelami jest niezwykle skuteczny. Inie jest to tajemnica\nPartyzantów, używają tej broni również armie regularne. Wojska Stanów Zjednoczonych\nMiały plutony uzbrojone w takie karabiny, z bagnetami dla szturmowania pozycji karabinów\nAmunicje należy zawsze zabierać nieprzyjacielowi. Jest to tak ważne, że atak przypuszcza się\nTylko wtedy, kiedy jest pewność odzyskania przynajmniej zużytej amunicji - o ile oczywiście\nNie posiada się składów z amunicja w bezpiecznych miejscach. Oznacza to, że nie należy\nRyzykować akcji, w której mógłby być zaprzepaszczony cały zapas amunicji, jeśli nie można\nTej amunicji odzyskać na nieprzyjacielu. W taktyce partyzanckiej należy zawsze uwzględniać\nZaopatrzenie w sprzęt wojenny, konieczny do kontynuowania walki.\nJeśli zatem amunicji nie można otrzymać w tej sąmej okolicy lub w miastach sąsiednich (jak\nNp. amunicje do rewolwerów i strzelb) - to bron partyzancka powinna być tego sąmego\nKalibru, co bron używana przez nieprzyjaciela.\nGrupa partyzancka na terenach niedogodnych dla partyzantki powinna się składać, co\nNajwyżej z dziesięciu- piętnastu osób. Dziesięciu, dwunastu, piętnastu partyzantów może z\nłatwością ukryć się w jakimkolwiek miejscu, a jednocześnie potrafi stawić silny opór\nNieprzyjacielowi. Czterech lub pięciu partyzantów jest to liczba prawdopodobnie zbyt mała,\nAle kiedy ilość ta przewyższa piętnaście - ryzyko, że nieprzyjaciel ich zobaczy w ich\nObozowisku lub w marszu, jest o wiele większe.\nNależy pamiętać, że w marszu szybkość poruszania się oddziału jest zależna od szybkości\nPoruszania się najpowolniejszego piechura. Łatwiej jest znaleźć dziesięciu ludzi, którzy\nPotrafią maszerować z ta sąma szybkością, aniżeli dwudziestu, trzydziestu lub czterdziestu. A\nPartyzant działający na równinie powinien być w zasądzie szybkobiegaczem. Takiej\nPartyzantce odpowiada najlepiej formuła: "uderza i ucieka". Partyzantka na równinach ma te\nZła stronę, że łatwo może zostać otoczona, że nie posiada bezpiecznych ' stanowisk,\nPozwalających stawiać trwały opór nieprzyjacielowi. W związku z tym partyzanci musza\nPrzebywać przez dłuższy czas w warunkach zupełnej nielegalności, gdyż nie wolno zaufać\nżadnemu mieszkańcowi danej okolicy, dopóki jego wierność nie zostanie sprawdzona\nOstatecznie. Represje stosowane przez nieprzyjaciela SĄ na ogół tak gwałtowne, tak brutalne,\nObejmują najczęściej nie tylko głowę rodziny, ale także kobiety i dzieci, że mieszkańcy\nZnajdują się pod ciągła presja ze strony policji. Zdarza się nieraz, że ktoś się załamie i udzieli\nInformacji o miejscu pobytu i metodach działania partyzantów. Grupa partyzancka zostaje\nNatychmiast otoczona, co powoduje bardzo przykre, chociaż nie zawsze śmiertelne skutki.\nKiedy odpowiednie warunki, a wiec nagrMaodzenie znacznej ilości broni oraz nastroje?\nPowstańcze wśród ludności, zmuszają do powiększenia efektywów partyzantki, należy ja\nPodzielić na kilka oddziałów. W razie konieczności i w odpowiednim momencie oddziały te\nMogą się połączyć, aby zadąć cios nieprzyjacielowi, po czym powinny się rozbić na grupy\nZłożone z dziesięciu, dwunastu lub piętnastu partyzantów i natychmiast powrócić do swoich\nMożna zorganizować prawdziwa armie z jednolitym dowództwem i utrzymać poszanowanie i\nPosłuszeństwo dla tego dowództwa, nie łącząc rozproszonych grup w jeden oddział. Dlatego\nJest tak ważna rzeczą właściwy - pod względem ideologicznym i walorów osobistych - wybór\nDowódcy partyzantki. Jedna z broni, jaka może być użyta przez partyzantkę, jest bron\nPółciężka. Obecnie granat przeciwczołgowy wystrzelony z karabinu może ja zastąpić. Będzie\nTo oczywiście bron zdobyta na nieprzyjacielu. Jest ona bronią idealna dla atakowania\nPojazdów pancernych, pojazdów nieopancerzonych transportujących wojsko, jak również\nMałych koszar o niewielkiej załodze. Należy jednak podkreślić, że w pochód można zabrać ze\nSobą - i to z wielkim wysiłkiem - zaledwie trzy pociski na człowieka.\nJeśli chodzi o wykorzystanie ciężkiej broni, zdobytej na nieprzyjacielu, jasne jest, że nie\nMożna nią gardzić. Są jednak pewne rodzaje broni - karabin maszynowy, ciężki karabin\nMaszynowy kalibru 50 itp. - których można używać z tym jednak nastawieniem, że w\nWarunkach niedogodnego dla partyzantki terenu nie będzie się staczało bitwy w obronie\nCiężkiego sprzętu wojskowego. Należy go wykorzystywać aż do chwili, kiedy trzeba będzie\nGo porzucić. W naszej wojnie wyzwoleńczej porzucenie broni stanowiło poważne\nPrzestępstwo, którego nigdy nie usprawiedliwiano. Jedynie w wypadku wyżej opisąnym\nMożna to usprawiedliwić, gdyż na terenach niedogodnych bronią partyzanta jest bron osobista\nTereny łatwo dostępne SĄ na ogół gęsto zamieszkane przez ludność wiejska, i to znacznie\nUłatwia zaopatrzenie w żywność. Jeśli się nawiązało kontakty z ludźmi godnymi zaufania i\nMa się stosunki z przedsiębiorstwami, które zaopatrują ludność w żywność, partyzantka może\nOtrzymywać pożywienie nie wydając wiele pieniędzy i nie zakładając długich i\nNiebezpiecznych linii komunikacyjnych. Należy tu również podkreślić fakt, że im mniejsza\nJest grupa partyzantów, tym łatwiej jest ja wyżywić. Hamaki, koce, brezent, moskitiery,\nObuwie, lekarstwa i żywność można znaleźć w strefie działań partyzanckich. Są to, bowiem\nPrzedmioty codziennego użytku mieszkańców danej okolicy.\nTransport i łączność SĄ ułatwione, gdyż jest więcej ludzi do dyspozycji, jest więcej dróg. Z\nDrugiej strony bardziej niebezpieczne jest wysyłanie pisma do odległej miejscowości. Należy\nBowiem w tym wypadku liczyć się z tym, że trzeba będzie zaufać większej ilości osób i że\nZawsze grozi niebezpieczeństwo aresztowania któregoś z gońców, przebiegających przez\nStrefy nieprzyjacielskie. Jeśli rozkaz lub wiadomość do przekazania nie SĄ zbyt ważne, należy\nJe przekazywać ustnie, jeśli SĄ ważne, należy je przekazywać tekstem zaszyfrowanym.\nDoświadczenie, bowiem uczy, że przesyłanie jakiejś wiadomości ustnie za pośrednictwem\nKilku osób, całkowicie ja zniekształca.\nNa terenach niedogodnych dla partyzantki warsztaty partyzanckie odgrywają minimalna role.\nNie można organizować fabryczek obuwia lub broni. Należy się ograniczyć do bardzo\nMałych, dobrze zamaskowanych warsztatów, gdzie można będzie lądować naboje do strzelb,\nWyrabiać niektóre rodzaje min i niektóre inne rzeczy niezbędne. Można natomiast liczyć na\nPomoc rzemieślników zaprzyjaźnionych z partyzantami.\nTo wszystko prowadzi nas do dwu wniosków, wywodzących się logicznie z powyższych\nStwierdzeń: po pierwsze - stopień dogodności danej okolicy dla partyzantki jest odwrotnie\nProporcjonalny do stopnia rozwoju wytwórczości. Wszelkie warunki sprzyjające życiu\nUłatwiają osiedlanie się ludności w danej okolicy. Natomiast dla partyzantki sprawa\nPrzedstawia się odwrotnie: im dana okolica jest dogodniejsza dla życia, tym bardziej\nKoczowniczy i niepewny staje się los partyzanta. Tytuł tego rozdziału brzmi: "Partyzantka na\nTerenach niedogodnych", gdyż wszystko to, co jest dogodne i korzystne dla życia ludzkiego:\nSiec komunikacyjna, osądy miejskie i podmiejskie, znaczne zagęszczenie ludności, ziemia\nUprawna, na której można zastosować maszyny itp., wszystko to stawia partyzanta w sytuacji\nPo wtóre, jeśli praca polityczna wśród ludności strefy partyzanckiej w ogóle odgrywa wielka\nRole dla partyzantki, to szczególnie wielka role odgrywa ona na terenach niedogodnych, to jest\nNa takich, gdzie jeden jedyny atak nieprzyjaciela może spowodować katastrofalne skutki. W\nTych warunkach niezwykle ważne znaczenie ma walka o jedność mas pracujących, chłopstwa\nI innych warstw społecznych, walka o jedność mas ludowych z ruchem partyzanckim. W tej\nPracy z ludnością na zapleczu frontu partyzanckiego nie należy zapominać o poszczególnych\nZawziętych wrogach, których należy z cała bezwzględnością eliminować, jeśli stanowią oni\nNiebezpieczeństwo dla partyzantki. W takich wypadkach nie należy się cofać przed środkami\nDrastycznymi. Nie można tolerować wrogów w granicach strefy partyzanckiej, gdzie mogą\nOni stać się groźni dla partyzantki.\nJeśli w pewnej fazie wojny partyzanckiej dochodzi do infiltracji w okolice podmiejskie i ruch\nPartyzancki może tam korzystać z względnego bezpieczeństwa, pozwalającego mu\nUstabilizować się, należy przeprowadzić z partyzantami odpowiednie szkolenie i odpowiednio\nNależy w pierwszym rzędzie podkreślić, że nigdy partyzantka podmiejska nie może powstać\nSąmorzutnie. Kształtuje się ona jedynie wówczas, gdy powstają warunki dla jej przetrwania,\nInnymi słowy, gdy taka partyzantka znajdzie się CD bezpośrednim kierownictwem\nDowódców przebywających w innej strefie. Dlatego zadaniem tej partyzantki nie będzie\nWykonywanie akcji sąmodzielnych; akcje te będą wykonywane w ramach ogólnego planu\nStrategicznego. Będą wiec one miały charakter drugorzędny w stosunku do akcji większych\nUgrupowań w innych strefach. Maja one za zadanie przyczynić się do wykonania planu\nTaktycznego i SĄ pozbawione rozmachu operacyjnego, jakiego nabierają czasem akcje\nPartyzanckie na innych terenach. Partyzantka w okolicach podmiejskich nie może wybierać\nMiedzy różnymi formami działań bojowych, nie może np. wybierać miedzy akcja podcinania\nSłupów telefonicznych a dokonaniem zamachu lub urządzeniem zasądzki na patrol wojskowy\nNa oddalonej drodze. Partyzantka w takim rejonie musi wykonywać tylko te konkretne\nZadania, które jej polecono. Jeśli jej zadaniem jest podcinanie słupów telefonicznych,\nNiszczenie instalacji elektrycznych, linii kolejowych itp. - powinna się ograniczać tylko do\nW grupie nie powinno być więcej ponad czterech lub pięciu ludzi. Ograniczenie to jest bardzo\nWażne, gdyż partyzantka podmiejska powinna być uważana za partyzantkę na terenach\nWyjątkowo niedogodnych, gdzie nieprzyjaciel jest o wiele bardziej czujny i gdzie możliwości\nRepresji, jak i możliwość donosu niepomiernie wzrastają. Okolicznością powiększająca\nNiebezpieczeństwo jest fakt, że partyzanci nie mogą się zbytnio oddalać od miejsca akcji\nBojowej. Do warunków podstawowych - szybkość akcji i błyskawiczne wycofywanie się\nNależy dodać konieczność pozostawania w pobliżu miejsca akcji oraz konieczność ukrywania\nSię w ciągu dnia. Jest to partyzantka wyłącznie nocna. Nie może ona zmieniać metod\nDziałania aż do chwili, kiedy powstanie zbrojne nabierze takiej mocy, że będzie można\nRozpocząć oblężenie miasta i wtedy partyzanci wezmą w nim udział jako normalni bojownicy.\nZasądniczymi cechami tej partyzantki powinna być większa aniżeli gdziekolwiek indziej\nDyscyplina i umiejętność zachowania tajemnicy. Grupa może kontaktować się jedynie z\nMieszkańcami dwóch lub trzech domów, którzy będą dostarczali jej żywności. Jest rzeczą\nPrawie pewna, że otoczenie grupy partyzanckiej przez nieprzyjaciela w takich warunkach\nUzbrojenie tych partyzantów również powinno być inne. Będzie to wyłącznie bron osobista,\nKtóra nie przeszkadzałaby im w szybkiej ucieczce i w ukryciu się w bezpiecznym miejscu?\nGrupa taka powinna mięć karabin maszynowy, a pozostali bojownicy powinni być uzbrojeni\nKażdy atak na nieprzyjaciela powinien być wykonywany wyłącznie w warunkach\nZaskoczenia. Można zaatakować jedynie jednego lub dwu żołnierzy nieprzyjacielskich lub\nKonfidentów. Natomiast zasądnicza działalność tych grup jest skierowana na sąbotaż.\nWymaga to specjalnego ekwipunku, a wiec odpowiednich pił, znacznych ilości dynamitu,\nKilofów i łopat, narzędzi do podnoszenia szyn kolejowych. Ekwipunek ten należy ukrywać w\nMiejscu bezpiecznym, łatwo dostępnym.\nJeśli jest więcej aniżeli jedna grupa, wszystkie będą podlegać jednemu dowódcy. On będzie\nRozkazywał za pośrednictwem osób zaufanych. Partyzant może niekiedy zachowywać swoja\nNormalna prace z czasów pokoju, ale jest to bardzo trudne. Praktycznie partyzantka\nPodmiejska składa się z ludzi, którzy już znajdują się poza prawem, którzy SĄ żołnierzami\nWalczącymi w szczególnie trudnych warunkach.\nZnaczenie walki podmiejskiej nie było doceniane należycie, chociaż jest ono ogromne. Dobra\nPartyzantka tego typu, ogarniająca szeroki obszar, niemal paraliżuje życie handlowe i\nPrzemysłowe danego terenu, wprowadza atmosferę niepokoju, przerażenia i wywołuje w\nMieszkańcach pragnienie, aby skończyć z tym stanem rzeczy, nawet kosztem gwałtownych\nPrzemian. Jeśli od początku wojny partyzanckiej zorganizuje się szkolenie specjalistów dla\nTego rodzaju walk, można w partyzantce podmiejskiej osiągnąć doskonałe wyniki.\nCAŁY TEKST "WOJNY PARTYZANCKIEJ" W .PDF\nErnesto Che Guevara Wojna partyzancka.pdf 400.9 KB


Komunikacja w USA\nChicago (ORD) O'Hare Int. Apt.od 1464 złWybierz\nNowy Jork (LGA) LaGuardia Apt.od 2317 złWybierz\nSan Francisco (SFO) San Francisco Int. Apt.od 2403 złWybierz\nLos Angeles (LAX) Los Angeles Int. Apt.od 2404 złWybierz\nCharlotte (CLT) Charlotte/Douglas Int. Apt.od 2679 złWybierz\nwtorek, 24 maj 2022 03:01\nStany Zjednoczone to królestwo samochodów i autostrad. Wyjątkowo dobrze rozwinięta sieć dróg z rozbudowaną infrastrukturą i tanie paliwo stwarzają doskonałe warunki do tego, aby podróżować autem przez cały kraj. Na to jednak trzeba mieć czas, bo w końcu Ameryka to ogromne terytorium.\nJeśli chcemy zwiedzić Stany Zjednoczone możliwie szybko, warto skorzystać z oferty tanich linii lotniczych. Jest to przyjazny dla kieszeni sposób podróżowania, bo oferta jest bogata, a bilety stosunkowo tanie.\nNajtaniej oczywiście można podróżować autobusem. W USA operuje ponad 100 przewoźników autobusowych na różnych trasach i w różnym przedziale cenowym – od lokalnych i ekonomicznych linii, po dalekobieżne i luksusowe. Przed wybraniem się w podróż autobusem warto jednak najpierw sprawdzić szczegółowy rozkład jazdy w internecie, aby w trasie nie spotkała nas niemiła niespodzianka.\nNie polecamy korzystania z transportu kolejowego. Jest to stosunkowo drogi sposób podróżowania po USA, a rzetelność rozkładów jazdy i sieć połączeń nie należą do jego atutów.\nPopularne wyszukiwania: Tanie loty ze Stansted do Łodzi, tanie loty do Nowego Jorku, tanie loty z Wrocławia do Frankfurtu, loty z Gdańska do Seattle, tanie loty krajowe, Loty do Usa.


IV SA/Wa 908/13 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie\nIV SA/Wa 908/13 - Postanowienie Wojewódzkiego...\nOpublikowano: LEX nr 1446179\nIV SA/Wa 908/13\nWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S.A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S.A. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...) w przedmiocie nakazu usunięcia drzew i krzewów postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.\nZ. S.A. wniosła skargę do Sądu na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia (...) listopada 2012 r. znak: (...) w przedmiocie nakazu usunięcia drzew i krzewów na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią.\nW skardze skarżąca spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i podniosła, że rozpoczęcie działań zmierzających do usunięcia drzew i krzewów wskazanych w zaskarżonej decyzji narazi skarżącą spółkę na konieczność poniesienie znacznych kosztów finansowych, jak również spowoduje ingerencję w substancję nieruchomości na której rosną drzewa i krzewy do usunięcia i znacznie obniży wartość przedmiotowej nieruchomości.\nPrezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.\nZgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.\nW orzecznictwie sądów administracyjnych panuje utrwalony pogląd, że wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.\nW rozpoznawanej sprawie wniosek Z. S.A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca przedstawiła argumenty, które w ocenie Sądu uprawdopodabniają, że wykonanie decyzji nakazującej usunięcie drzew i krzewów na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zgodzić się należy ze skarżącą Spółką, że wykonanie powyższego nakazu wymaga od strony skarżącej nakładów finansowych, a usunięcie drzew i krzewów przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonej decyzji jest niecelowe.\nZ tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.


Ile się czeka na kredyt hipoteczny? - direct.money.pl\nOczekiwanie na decyzję o przyznaniu kredytu hipotecznego jest znacznie dłuższe niż w przypadku kredytów gotówkowych. Wynika to z tego, że wnioskuje się zwykle o większe sumy, a okresy spłaty trwają po 20-30 lat. Bank musi dokładnie sprawdzić zdolność kredytową wnioskodawcy i dokumentację dotyczącą nieruchomości.\nDecyzja kredytowa do 21 dni\nZgodnie z Ustawą o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami z dn. 21.04.2017 decyzja kredytowa ma być przekazana klientowi w ciągu trzech tygodni od otrzymania poprawnego wniosku oraz pełnej dokumentacji. Cały zapis wygląda tak:\nDużo zależy od klienta banku i od tego, czy przedstawi wszystkie potrzebne dokumenty do kredytu hipotecznego. Proces przyśpieszy wcześniejsze dokonanie wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę.\nProcedura przyznawania kredytu hipotecznego - jak to wygląda?\nNajpierw warto wyliczyć zdolność kredytową lub skorzystać z pomocy doradców bankowych. Określą oni, jakie na jakie sumy można liczyć przy obecnych zarobkach, warunkach zatrudnienia, zobowiązaniach finansowych czy kosztach utrzymania. Lepiej jest nie wnioskować o najwyższą możliwą kwotę tylko zostawić sobie jakiś margines na nieprzewidziane sytuacje.\nSkorzystaj z kalkulatora kredytowego i oblicz zdolność! >>\nPo wytypowaniu odpowiedniej oferty kredytu hipotecznego składa się wniosek oraz wszystkie potrzebne dokumenty w zależności od celu kredytowania: czy ma to być kupno mieszkania lub domu z rynku pierwotnego bądź wtórnego, remont domu lub mieszkania czy też kupno działki budowlanej. Dokumentację można przesłać drogą elektroniczną.\nBankowy analityk musi wtedy zweryfikować dostarczone dane i ocenić, na ile spłata określonej we wniosku kwoty jest realistycznie możliwa. Sprawdzi bazy dłużników, ewentualne zaległości przy innych zobowiązaniach, stabilność zatrudnienia (najlepiej, by staż pracy w danym miejscu miał minimum 12-24 miesiące, a klient posiadał umowę o pracę na czas nieokreślony) i zarobki. Szanse będą większe, gdy weźmie się kredyt ze współmałżonkiem lub innym członkiem rodziny, o ile taka osoba może pochwalić się odpowiednią zdolnością kredytową.\nBank może dokonać wstępnej decyzji kredytowej, która umożliwi podpisanie umowy przedwstępnej z właścicielem nieruchomości lub deweloperem. Decyzja ostateczna wymaga więcej czasu. Pierwszy wynik nie gwarantuje, że kredyt zostanie przyznany. Bank może zaproponować inne warunki lub całkiem odrzucić wniosek.\nOd złożenia pełnej dokumentacji do wydania decyzji kredytowej nie może upłynąć więcej niż 21 dni. Jeśli bank pozytywnie oceni wniosek klienta, to pozostanie jedynie podpisanie umowy w oddziale i uruchomienie kredytu po przeniesieniu własności nieruchomości na kredytobiorcę w akcie notarialnym i złożeniu wniosku o ustanowienie hipoteki na rzecz banku. Jeszcze przed złożeniem podpisu na umowie kredytowej warto przyjrzeć się dokładnie wszystkim warunkom – szczególnie dodatkowym opłatom. Na tym etapie można jeszcze negocjować.\nJak przyśpieszyć procedurę przyznawania kredytu hipotecznego?\nKlient powinien przede wszystkim dokładnie sprawdzić, jakie dokumenty są potrzebne w danym banku. Musi upewnić się, że dane są poprawne i kompletne, zwłaszcza że wymagania różnią się w zależności od celu kredytowania. Każdy błąd lub niedopatrzenie może przedłużyć proces nawet o kilka tygodni. Czas rozpatrywania wniosku zależy też od tego, ile zgłoszeń znajduje się obecnie w systemie. Nie zaszkodzi skonsultować się z doradcą banku, który odpowie na wszelkie wątpliwości.\nzaświadczenia o dochodach (z umowy o pracę, kontraktu, świadczeń emerytalnych, rent itp.),\nnumer księgi wieczystej (w przypadku prawa spółdzielczego bez księgi wieczystej zaświadczenie ze spółdzielni mieszkaniowej o przysługującym zbywcy prawie do lokalu oraz numer księgi wieczystej gruntowej dla budynku, w którym mieści się lokal),\numowę darowizny (jeśli była podstawą nabycia nieruchomości).\nOprócz tego dla kredytu hipotecznego na kupno nowego domu lub mieszkania na rynku pierwotnym trzeba złożyć:\npromesę banku o bezciężarowym wyodrębnieniu nieruchomości (jeśli nieruchomość dewelopera lub spółdzielni mieszkaniowej jest obciążona hipoteką),\ndokumenty potwierdzające dotychczasowe wpłaty na rzecz dewelopera lub spółdzielni,\nw przypadku kupna mieszkania – decyzję o pozwoleniu na użytkowanie lub potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia do użytkowania dla budynku, w którym znajduje się lokal,\nW przypadku budowy domu należy dostarczyć:\nkosztorys (wzór można pobrać ze strony banku),\nJeśli celem kredytowania ma być remont, rozbudowa, przebudowa lub modernizacja domu, to dodatkowo trzeba złożyć:\nPrzy mieszkaniach wystarczy kosztorys.


Kosmetycznie.: Nowości kosmetyczne\n1. Żel pod prysznic dla mam Babydream - na opakowaniu jest informacja, że produkt jest limitowany. Jakiś czas temu go miałam i strasznie przypadł mi do gustu, ale później nie widziałam go w Rosmannach. Ten zresztą też był ostatni, który stał na półce. Świetny kosmetyk z cudownym składem za 10,99zł.\n2. Mydło kuchenne Yope miód i bergamotka - już od dawna za mną chodziło, ale nigdy nie było nam po drodze. Od wczoraj jest już w użytku i coś czuję, że w niedalekiej przyszłości napiszę Wam jego recenzję. Kosztowało 16,99zł w drogerii Vica.\n3. Żel do mycia twarzy i oczu Tołpa - chciałam kupić z Sylweco, jednak w Vice, do której poszłam, niestety nie było go, zatem skusiłam się na Tołpę, przyznam, że po raz pierwszy w życiu. Wcześniej miałam jakieś próbki, ale nic poza tym. Żel był w promocyjnej cenie 16,99zł.\n4. Atyperspirant Nivea - zawsze sięgam po te, które w Rossmannie są akurat na promocji i tak też było w tym prszypaku - ok. 11zł\n5. Puder Miyo (transparentny) - uwielbiam go, a tak rzadko bywa w szafie Miyo, wczoraj udało mi się go jednak dorwać i był ostatni! Nie wiem, czy przyczyną jest, że tak się wyprzedaje, czy może tak mało go trafia na sklepowe półki... Kosztował ok. 12zł.\n6. Paletka cieni MAC Dusky Rose Times Nine - jest to prezent (jeden z wielu) od dziewczyn, które bawiły się ze mną na moim wieczorze panieńskim. Jako, że każda z nich jest mi bliska, dokładnie wiedziały co lubię i zaskoczyły mnie niesamowicie :)!\nMam nadzieję, że te zakupy Was nie oburzą, bo w gruncie rzeczy to normalna sprawa. Chciałam wypróbować jak u mnie sprawdzą się naturalne wkładki, podpaski oraz tampony, mając nadzieję, że będą one delikatniejsze od tych ogólnodostępnych. Zamówienie złożyłam na stronie natural-beauty. Zdecydowałam się na:\n7. Tampony Masmi 12,00zł\n8. Podpaski Natracare 14,50zł\n9, Wkładki higieniczne Natracare 13,00zł\nI to wszystkie moje łupy, dajcie znać, czy miałyście coś z tych produktów, buziaki i do następnego!\nMój Mały Kawałek Nieba 5 sierpnia 2016 01:35\nPiękna paletka cieni. Mam teraz antyperspirant Nivea właśnie taki tylko, że w kulce. Na razie krótko używam więc nie będę nic pisała na ten temat. Mogę powiedzieć jedynie, że ładnie pachnie.\nNatasza Miszczuk 5 sierpnia 2016 04:34\nMydła YOPE za mną chodzą, głównie ze względu na te fajne opakowania :D\nMallene 5 sierpnia 2016 09:42\nŚliczna ta paletka z Mac :)\ndomino 15 września 2016 06:36\nPod prysznic mogę polecić filtr prysznicowy z systemem kdf - świetnie uzdatnia wodę i dzięki temu woda nie przesusza naszej skóry czy włosów.


Z jednej strony mówi się o zamrożeniu wynagrodzeń sędziów i zwolnieniach w sferze budżetowej, a z drugiej „książętom dobrej zmiany” daje się takie podwyżki, które mogą zawstydzić prezydenta i premiera. - tak planowane podwyżki dla pracujących na rzecz ministra Zbigniewa Ziobry komentuje Krystian Markiewicz Prezes Stowarzyszenia Sędziow Polskich "Iustitia" Jak bowiem przypomina, sędziowie delegowani do pracy w urzędach nadal pobierają wynagrodzenie z tytułu s�...\nSędzia Anna Wypych-Knieć, orzekająca w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Mokotowa przypomina, że pomiędzy rozprawami stacjonarnymi muszą być przerwy, by sale przewietrzyć i zdezynfekować. - Na to też potrzeba czasu. Niektóre sądy wydłużyły czas pracy na sesji, ale tu również pojawił się problem - praca do godz. 18 - 19 spotykała się z dość dużą niechęcią samych pełnomocników. Wypracowanie złotego środka jest więc praktycznie niemożliwe - podkreśla. Czytaj więcej n...\nSą sądy położne na terenie obszarów gdzie infrastruktura internetowa jest słabsza. I one nie będą miały technicznej możliwości, żeby rozprawy online prowadzić. A przecież wszyscy obywatele mają równe prawo w dostępie do sądu - mówi sędzia Wypych-Knieć. Czytaj więcej na Prawo.pl:https://www.prawo.pl/prawnicy-sady/jak-sady-radza-sobie-w-czasie-epidemii-opoznienia-liczone-w,502545.html...\nZ sędzią Krystianem Markiewiczem, prezesem Stowarzyszenia Sędziów Polskich IUSTITIA o zapowiedziach rządu na temat dokończenia reformy wymiaru sprawiedliwości, sędziach, prokuratorach, praworządności i społeczeństwie obywatelskim rozmawia Michał Ruszczyk. https://crowdmedia.pl/krystian-markiewicz-ta-wladza-juz-przegrala-tylko-jeszcze-o-tym-nie-wie-wywiad/...\nStowarzyszenie "Iustitia" apeluje do sędziów SN, w tym do odchodzącej I Prezes Małgorzaty Gersdorf, by jak najszybciej zwołali Zgromadzenie Ogólne i wskazali piątkę jej potencjalnych następców. Członkowie "Iustitii" proszą też, by Sąd Najwyższy pilnie odsunął od orzekania członków Izby Kontroli Nadzwyczajnej w całości wskazanych przez KRS. To właśnie oni mają zdecydować o ważności wyborów prezydenckich. całość: https://wiadomosci.onet.pl/tylko-...\n- To, co obecnie obserwujemy, to wprowadzenie całego szeregu ograniczeń, to ingerencja w podstawowe prawa, wolności obywatelskie - mówi sędzia Jakub Kościerzyński ze stowarzyszenia "Iustitia". - Oczywiście, każdy rozumie, czemu takie działania służą. Nie każdy jednak rozumie, że są przepisy o sytuacjach wyjątkowych, które przewidują taki stan, z jakim obecnie mamy do czynienia. Jednym z tych przepisów jest ustawa o stanie nadzwyczajnym klęski żywiołowej. Stan kl�...


BIAŁY JELEŃ Płyn d/kapieli kalina/melis400 - Apteka Flora\nBIAŁY JELEŃ Płyn d/kapieli kalina/melis400\nSeria Biały Jeleń Owoc i Zioło przedstawia kombinację ekstraktu z owoców oraz ziół, w której każdy odnajdzie coś dla siebie. Płyn do kąpieli skutecznie oczyści skórę ciała oraz przyjemnie pobudzi zmysły. Fascynujące połączenie kaliny z melisą delikatnie ukoi zmysły wprowadzając Cię w niesamowicie relaksujący nastrój. Wyjątkowo puszysta piana łagodnie otuli ciało niwelując wszelki stres. Świeży, soczysty zapach sprawi, że kąpiel stanie się zmysłowym, aromatycznym rytuałem każdego dnia.\nniewielką ilość płynu wlać pod wanny pod silny strumień wody. Po zakończeniu kąpieli opłukać skórę wodą. Kąpiel pod prysznicem – niewielką ilość płynu wmasować w wilgotną skórę, dokładnie spłukać wodą.


W Skarżysku-Kamiennej powstało miejsce wsparcia dla niepełnosprawnych\nW Skarżysku – Kamiennej powstał specjalny Ośrodek Wsparcia i Testów, w którym niepełnosprawni będą testować urządzenia pomagające w ich codziennym funkcjonowaniu. To jedyne tego typu miejsce w województwie świętokrzyskim.\nW czwartek, 12 maja dokonano otwarcia Ośrodka Wsparcia i Testów (OWiT), który będzie działał przy Zespole Placówek Edukacyjno – Wychowawczych w Skarżysku – Kamiennej. W uroczystości wziął udział dyrektor świętokrzyskiego oddziału PFRON Andrzej Michalski, starosta skarżyski Artur Berus, naczelnik Wydziału Edukacji, Promocji, Kultury, Sportu i Turystyki Renata Pacek oraz przedstawiciele zarządu powiatu i radnych.\nCelem ośrodka jest wspieranie osób w ich niepełnosprawnościach, dzięki znajdującym się tam urządzeniom asystującym, które osoby chore oraz ich opiekunowie będą mogli testować a także wypożyczać nieodpłatnie do domów.\n„W oddziale świętokrzyskim PFRON znajduje się centrum informacyjno-doradcze dla osób z niepełnosprawnościami. Już zgłaszają się osoby, które chciały by skorzystać z tego Ośrodka Wsparcia i Testów” - powiedział dyrektor świętokrzyskiego oddziału PFRON Andrzej Michalski.\nOWiT został w całości sfinansowanym dzięki środkom z programu realizowanego przez PFRON pn. „Centra informacyjno-doradcze dla osób z niepełnosprawnością”, a koszt jego powstania wynosi 1500 328,50 zł\nKierownik ośrodka, Paweł Garbuzik mówił, że będzie można tam skorzystać ze sprzętu typu linijka brajlowska, pętle indukcyjne czy klawiatury dla osób mających problemy ze wzrokiem.\nKamil Garstka, Powiat Skarżyski


Uchwała nr 65/880/2019 Rady Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu z dnia 20.03.2019 r. - Wydział Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji - Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu\nUchwała nr 65/880/2019 Rady Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu z dnia 20.03.2019 r.\nw sprawie wszczęcia przewodu doktorskiego mgr inż. Aleksandry Wdowczyk w dyscyplinie ochrona i kształtowanie środowiska\nRada Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu wszczyna przewód doktorski mgr inż. Aleksandry Wdowczyk w dyscyplinie ochrona i kształtowanie środowiska nt. „Wybrane właściwości odcieków składowiskowych w aspekcie biologicznego oczyszczania.”


Jak kupić trafiony prezent dla łyżwiarza? | Lyzwy.net.pl\nJak kupić trafiony prezent dla łyżwiarza?\nZ roku na rok przybywa coraz więcej fanów jazdy na łyżwach, dla jednych jest to sezonowe hobby, dla drugich – pasja, która wypełnia im życie. Jeśli masz w gronie bliskich Ci osób amatorów tego sportu zimowego mądrym pomysłem byłoby wykorzystanie tej ich fascynacji jako inspiracji do stworzenia idealnego prezentu. Poniżej znajdziesz kilka ciekawych pomysłów na prezenty dla łyżwiarza – bez względu na stopień zaawansowania w tym sporcie.\nJeśli osoba, którą chcesz obdarować jest CI szczególnie bliska to na pewno bardzo dobrze znasz jej gust. To jednak nie wszystko – powinieneś też znać rozmiar buta. Jeśli posiadasz te dwie informacje możesz śmiało pokusić się o kupienie prezentu idealnego dla takiej osoby – nowej pary łyżew. Na rynku dzisiaj jest ogromny ich wybór, a ponadto można liczyć na różne promocje i rabaty. Taki prezent na pewno wzruszy i niesamowicie ucieszy. Choć wydawać mógłby się oczywisty to jednak nie jest – dlatego, jeśli chcesz zaskoczyć i naprawdę pokazać Ci, że zależy Ci na radości osoby obdarowanej – postaw na prezent, jakim są łyżwy.\nMasz trochę mniejszy budżet? Nie przejmuj się! Mając nawet kilkanaście złotych możesz zakupić wielbicielom łyżew coś kapitalnego. Bardzo fajnym pomysłem są sznurówki. Nie musisz się tutaj martwić o rozmiar buta, ale dobrze byłoby wiedzieć, w jakim stylu i kolorystyce są łyżwy osoby, której chcesz zrobić niespodziankę – dzięki temu łatwiej będzie Ci dopasować te, które pasują najbardziej.\nOchraniacze płóz można kupić jako samodzielny prezent tudzież dodatek do sznurówek czy też innych gadżetów. Wydawać by się mogło, że nie jest to specjalnie wyszukany czy elegancki prezent, niemniej jednak na pewno każdy łyżwiarz będzie się z niego cieszyć. Ochraniaczy nigdy dość, bowiem z racji tego, że najczęściej zostawia się je w pobliżu tafli lodowiska często się gubią. Zatem warto dołączyć je do prezentu dla łyżwiarza.\nPokrowiec na łyżwy\nBardzo fajny pomysł. Można tutaj połączyć więcej niż jedną pasję danej osoby – do zainteresowania łyżwiarstwem nawiązywać będzie sam pokrowiec, natomiast jego kolor, nadruk, projekt może pokazywać inne hobby np. ulubioną drużynę sportową, zespół muzyczny czy nawet imię jubilata. Prezent z jednej strony uniwersalny, a z drugiej – spersonalizowany, dlatego na pewno trafiony.\nPod zagadkowym tytułem „wszystko inne” kryje się cała plejada gadżetów, akcesoriów, przedmiotów – nawet tych użytku codziennego, które w jakiś sposób nawiązują do pasji związanej z łyżwami. Pościel z motywem łyżew, magnesy na lodówkę. Kalendarze z obrazkami do łyżew i wiele, wiele więcej. Tak naprawdę ogranicza Cię tutaj tylko i wyłącznie wyobraźnia.


Sportowa torba tenisowa – Niemcy – lata 70 - GARAGE GARAGE\nStrona główna / Inne / Sprzęt sportowy / Sportowa torba tenisowa – Niemcy – lata 70\nSKU: 67a7639aef3a Kategorie: Industrial | Brutalizm, Sprzęt sportowy\nNiemiecka sportowa torba z lat 70. Z przodu posiada odpinane miejsce na rakietę tenisową. Po odpięciu, torba jest klasyczną torbą sportową, idealną na siłownię. Jest to idealny retro dodatek do codziennego stylu życia. Wykonana z płóciennego materiału, obszywanego na około wstawkami z granatowej skóry syntetycznej.\nTorba zachowana w dobrym stanie vintage. Posiada kilka przetarć materiału na rantach.\npłótno, skóra syntetyczna\nSportowa torba tenisowa – lata 70


Szara, sucha, zmęczona... Tak wygląda twoja cera zimą? Znamy tani sposób, by ją uratować\nNie ma się co oszukiwać: na wiosnę musimy jeszcze poczekać. Ale nie musisz godzić się na poszarzałą, zmęczoną zimą skórę - poznajcie prosty sposób na przywrócenie jej blasku!\nMimo, że staramy się chronić skórę przed mrozem i dbać o jej nawilżenie, to czasami coś po prostu idzie "nie tak". Jeśli ostatnio widzicie w lustrze zmęczoną, pozbawioną blasku czy nawet wysuszoną cerę, to znak, że potrzebujecie skoncentrowanego działania. Zapewni je prosta, ale bardzo skuteczna maseczka, na którą nie musicie wydawać setek złotych - zrobicie ją same w kilka minut!\nSekretem naszego remedium jest miód - jego antybakteryjne i nawilżające właściwości to prawdziwy ratunek dla poszarzałej, wysmaganej zimnym wiatrem skóry. Do wykonania maseczki będzie potrzebna tylko jedna łyżka stołowa - najlepiej sięgnąć po surowy, nieprzetworzony miód (pytajcie o niego w sklepach z organiczną, zdrową żywnością). Dodajemy do niego pół łyżki soku z aloesu i pół łyżki świeżo wyciśniętego soku z cytryny.\nWszystkie składniki mieszamy w miseczce aż powstanie jednorodnej masy. Następnie nakładamy na skórę twarzy, szyi i dekoltu i pozostawiamy maseczkę na ok. 10 minut. Po tym czasie spłukujemy twarz letnią wodą i wklepujemy ulubiony krem nawilżający.\nMaseczkę na bazie miodu i aloesu możemy spokojnie stosować 1-2 razy w tygodniu - przed upływem miesiąca zauważysz, że skóra stała się lepiej nawilżona, rozświetlona i zniknęły suche skórki. A że miód działa przeciwzapalnie, na twarzy będzie dużo mniej niedoskonałości.\nStosujecie domowe maseczki na bazie miodu? Jakie są wasze sposoby na zmęczoną skórę?\nZobacz też: Jak dbać o skórę podczas smogu? Powinnaś odstawić...\nStyl życia #homeSPA - najlepsze maseczki, które zrobisz sama\nZimowe wieczory to doskonała okazja, aby zadbać o siebie w domowym zaciszu. W serii artykułów #homespa przedstawimy szybkie, proste i niedrogie przepisy na to, aby pięknie wyglądać i świetnie się czuć :)\nTo co najbardziej kojarzy nam się z domowym spa to z pewnością maseczki do twarzy. Pomagają one nie tylko zwalczyć problemy skórne, ale również cudownie relaksują. Zapal świeczki, włącz ulubioną playlistę i nałóż na buzię magiczną miksturę. Dla oczyszczenia skóry… Maseczka jabłkowa Połączenie łyżki miodu ze startym jabłkiem pozwala zwalczyć nawet bardzo uporczywy trądzik. Taką mieszankę nałóż na twarz i pozostaw na 10 minut, a następnie spłucz letnią wodą. Maseczka ogórkowa Każda z nas z pewnością choć raz w życiu nakładała plasterki ogórka na buzię. A czy któraś mieszała starty ogórek z odrobiną jogurtu naturalnego? Nałóż papkę na twarz i odczekaj 20 minut. Taka mieszanka pozwoli Ci usunąć pory i rozświetli Twoją skórę. Maseczka rumiankowa Utrzyj 100 g rumianku z wrzątkiem. Gdy powstanie jednolita papka, odczekaj 10 minut i nałóż ją na twarz. Po 20 minutach zmyj maseczkę. Taka mieszanka działa kojąco nawet na bardzo wrażliwą skórę. Maseczka bananowa Pół zmiksowanego banana wymieszaj z żółtkiem i łyżeczką miodu. Po 20 minutach od nałożenia maseczki na twarz, zmyj go letnią wodą. Dzięki niej nawilżysz skórę i złagodzisz podrażnioną i zmęczoną skórę. Dla rozświetlenia… Zielona maseczka Zmiksuj na jednolitą masę 7 łyżek mięty, 4 łyżki jogurtu naturalnego, liść sałaty oraz 2 łyżeczki glinki kosmetycznej. Nałóż maseczkę na 15 minut i dokładnie oczyść skórę. Taki zielony mix doda Ci blasku i orzeźwi Twoją skórę. Maseczka fasolowa Ugotuj szklankę fasoli. Gdy mocno zmięknie, rozgnieć ją, dodając łyżkę oliwy i sok z połowy cytryny. Odczekaj 20 minut i ciesz się rozświetloną, wolną od toksyn skórą. Matujące… Maseczka kogel-mogel Ubij białko z jednego jajka i wymieszaj z połową szklanki miodu oraz łyżką razowej mąki. Taką miksturę nałóż na buzię na 30 minut....\nPielęgnacja Sezonowa maseczka, która działa jak filtr na Instagramie - idealna na lato!\nTwojej skórze brakuje blasku? Mamy szybkie rozwiązanie - ta domowa maseczka zadziała równie dobrze, jak upiększające filtry na Instagramie!\nWysokie temperatury na zewnątrz, godziny spędzane w klimatyzowanych pomieszczeniach, opalanie , kąpiele w słonej (lub chlorowanej) wodzie - to tylko niektóre z wyzwań, jakie stawiamy przed naszą skórą latem . Z czasem staje się zmęczona i traci zdrowy koloryt . I co wtedy? Rozjaśniająca maseczka, która działa jak filtr upiększający na Instagramie Choć wydawałoby się, że to właśnie podczas wakacji nasza skóra powinna wyglądać najlepiej, w rzeczywistości często bywa osłabiona . Poszarzały koloryt, utrata jędrności i wrażenie ogólnego zmęczenia to sygnały ostrzegawcze, których nie warto ignorować. Z pomocą przyjdą sezonowe owoce, z których wykonasz prostą maseczkę - prawdziwy zastrzyk energetyczny, działający równie dobrze jak popularne filtry w mediach społecznościowych :) Przepis jest nieskomplikowany i naprawdę smakowity. Będziesz potrzebowała: 4 spore truskawki 2 łyżki świeżo wyciśniętego soku z cytryny 2 łyżki jogurtu greckiego 2 łyżki miodu Umyj truskawki i usuń szypułki, następnie dokładnie je zblenduj razem z sokiem z cytryny . Przelej do miseczki i dodaj jogurt oraz miód i dokładnie wymieszaj. Włóż maseczkę na 20 minut do zamrażalnika . Nałóż mieszankę na oczyszczoną skórę twarzy i pozostaw na 10 minut , po czym delikatnie zmyj letnią wodą. Dlaczego warto wypróbować truskawkową maseczkę? Smakowite czerwone owoce są bogactwem witamin i przeciwutleniaczy - warto odżałować tę odrobinę na użytek zewnętrzny :) Sok z cytryny jest naturalnym składnikiem rozjaśniającym , zaś jogurt grecki zawiera kwas mlekowy , który peelinguje skórę i pomaga usunąć martwy naskórek. Dodatek przeciwzapalnego miodu nadaje maseczce dodatkowe działanie odżywcze i nawilżające . Maseczkę warto stosować przynajmniej raz w tygodniu - twoja skóra szybko odwdzięczy ci się ładniejszym,...\nPielęgnacja Kendall Jenner miała straszny trądzik! Teraz zdradza, jak sobie z nim poradziła\nWydaje się, że Kendall Jenner jest ideałem. Piękna figura i buzia. Ale nic bardziej mylnego! Gwiazda przez lata pod podkładem tuszowała wypryski na twarzy. Teraz nie musi tego robić. Jak pozbyła się tego problemu?\nModelka jest idolką wielu, nie tylko młodych kobiet. Jej nieskazitelna cera budzi zazdrość w niejednej z nas. Gwiazda jest m.in. twarzą marki Estee Lauder . Aż ciężko uwierzyć, że jej również nie ominął problem... trądziku! I to wcale nie taki mały. Wydawać by się mogło, że na pewno uporała się z nim jedynie za pomocą specjalistycznych kosmetyków i zabiegów. Oczywiście stosowała m.in. odnawiające serum, wykonywała zabiegi laserem, ale okazuje się, że sekretem jej nieskazitelnej cery jest także... domowa maseczka ! Modelka opublikowała materiał, w którym opowiedziała, jak ją przygotowuje. Wystarczy mieć pół łyżki soku z cytryny (świeżo wyciśniętego), łyżkę miodu oraz pół łyżki sody oczyszczonej. Wszystkie składniki należy dokładnie wymieszać i powstałą papkę nałożyć na twarz w miejsca, gdzie występują zmiany, po czym zmyć po 10 minutach. Zdjęcie zamieszczone przez użytkownika Kendall (@kendalljenner) 26 Kwi, 2015 o 9:28 PDT Nie jest to innowacyjna maseczka. Wiele się mówi o tym, że miód łagodzi podrażnienia , a sok z cytryny i soda pomagają w gojeniu wyprysków. Zobaczcie także: Życie bez trądziku. Jak leczyć trądzik u dorosłych? Towel Series 62 by @mariotestino Zdjęcie zamieszczone przez użytkownika Kendall (@kendalljenner) 31 Sty, 2015 o 10:44 PST Kto się skusi na przygotowanie takiej maseczki? Zobaczcie także: Im więcej tym lepiej? To błąd! Zobacz, ile kremu powinnaś nakładać na twarz


Smoothie z Banana i Kakao - Przepisy na zielone koktajle\nTen czekoladowo-bananowy koktajl smakuje jak lody i w dodatku pomaga Ci dbać o Twoje zdrowie oraz linię. Masło migdałowe dodaje zastrzyku białka, a proszek kakaowy jest napakowany przeciwutleniaczami.\nPołączenie błonnika, białka i tłuszczu zmniejsza apetyt, więc nie będziesz sięgać po przekąski dwie godziny później, co jest jednym z powodów, dla których ten koktajl może pomóc Ci w utracie wagi.\nDzięki słodkim owocom jest to pyszny koktajl śniadaniowy, który Twoje dzieci pokochają. Dodaj łyżkę masła orzechowego do tego owocowego smoothie, aby uzyskać nutkę orzecha. Jeśli masz członków rodziny z alergią na orzechy, możesz pominąć orzechy w przepisie i użyć mleka mlecznego jako substytutu, aby zapewnić obecność białka.\nKakao – dlaczego warto je dodać?\nJak działają przeciwutleniacze? Wzmacniają układ odpornościowy, który pomaga przeciwdziałać tym przeziębieniom i chorobom. W dodatku czekoladowy smak jest pyszny i pomaga oprzeć się pragnieniu cukru, a jednocześnie zaspokaja Twoje pragnienie na słodycze.\n1 szklanka mleka migdałowego (może być też mleko krowie)\n2 banany (wcześniej połóż je do zamrażarki na 1 godzinę).\n1. Zblenduj szpinak i mleko.\n2. Dorzuć banany, masło orzechowe, kakao i miksuj do gładkości.\nCoś czuję, że smoothie z banana i kakao będzie Twoim ulubionym zielonym koktajlem 😉


aledzes – Ale Dżes! | Studio Tańca i Kultury\nOpublikowane w 2020-06-07\nRazem z odmrożeniem ostatniego sektora gospodarki możemy i my wreszcie wrócić na zajęcia taneczne w naszym studiu. Ciężki to był okres oczekiwania, niepewności ale mamy nadzieję że wszystko minie a my znowu będziemy mogli cieszyć się nieskrępowanymi zajęciami tanecznymi. Póki co przystosowujemy się do nowej rzeczywistości. Na podstawie opinii Głównego Inspektoratu Sanitarnego oraz po zapoznaniu się z Rozporządzeniem MZ z dn 29.05.2020 i oficjalnymi rządowymi interpretacjami tych przepisów (pytania 33, 38 i 39) przedstawiamy zasady funkcjonowania studia tańca od 8.06.2020r do odwołania:\nprzy wejściu do lokalu, na sali oraz w pomieszczeniach sanitarnych dostępny będzie płyn dezynfekujący na bazie alkoholu,\npomiędzy zajęciami zaplanowane jest 15 minut przerwy na wietrzenie sali i dezynfekcję często dotykanych przedmiotów (klamki, przełączniki świateł etc),\nw trakcie zajęć na sali nie jest wymagane zasłanianie ust i nosa. W recepcji, na korytarzu i w szatniach obowiązuje dystans dwóch metrów lub zakrywanie ust i nosa.\nZalecamy czasowe niekorzystanie z korytarza i przestrzeni wspólnych do celów towarzyskich, zachęcamy do rozmów na świeżym powietrzu.\nOsoby uczestniczące w zajęciach będą zobowiązane zdezynfekować ręce bezpośrednio po wejściu do studia, po wejściu na salę oraz po zakończeniu zajęć.\nCzasowo wyłączamy z użycia suszarki do rąk.\nDo regulaminu st Ale Dżes! został dodany aneks który informuje, że kursanci nie mogą korzystać z usług studia jeśli zaobserwowali u siebie objawy infekcji dróg oddechowych, są objęci kwarantanną lub izolacją, bądź mieli w ciągu ostatnich 14 dni kontakt z osobą podejrzaną o zakażenie/zakażoną/chorą na Covid-19.\nOpublikowane w 2019-11-29\nDrodzy kursanci! Zbieramy zamówienia na bluzy z logiem naszego studia . Ciepłe wysokiej jakości bluzy z kapturem, z estetycznym haftem na plecach nie tylko będą praktyczną ale i efektowną częścią garderoby. Koszt jednej bluzy to 79zł dziecięce, 83zł dla dorosłych. Zamówienia można składać telefonicznie i mailowo do dn 10.12.2019.\nOpublikowane w 2019-11-20 2019-11-20\nWieczory coraz dłuższe, zbliża się ostatni miesiąc w roku, a co za tym idzie piękny czas Adwentu, przygotowań do świąt Bożego Narodzenia… Ale zanim ten magiczny czas nastąpi, przedsmakiem świąt dla dzieci co roku są tak zwane mikołajki. Z tej okazji postanowiliśmy w tym roku do naszego studia dla dzieci zaprosić świętego Mikołaja! Przybędzie do nas w sobotę 7.12 około godziny 14:00. W związku z tym, zapraszamy wszystkie dzieci na wspaniałe spotkanie w naszym studiu. Aby sprawić radość świętemu Mikołajowi nauczymy się choreografii w rytm jednej ze świątecznych piosenek, napiszemy listy aby mógł się przygotować z prezentami do Wigilii, a on być może odwdzięczy nam się jakimś drobnym upominkiem? W programie spotkania przewidziany jest również konkurs z nagrodami!\nKiedy?: 7.12.2019 (SOBOTA) g.14:00- 15:30\nGdzie?: studio tańca Ale Dżes! ul.Matejki 18, Wołomin\nWstęp: 25zł/dziecko (dla posiadaczy karty Dużej Rodziny przy zapisie min. 3 dzieci zniżka -20% !!)\nOpublikowane w 2019-09-06 2019-09-09\nDrodzy rodzice i młodzi kursanci!\nDziękujemy, że tak licznie wzięliście udział w kolejnym Tygodniu Otwartym w naszym studiu. Zachęcamy do zapisów na zajęcia regularne, jeśli jeszcze tego nie zrobiliście, gdyż ilość miejsc w każdej z grup jest ograniczona! Mając na uwadze dobro dzieci i efektywność prowadzonych zajęć nie będziemy w stanie przyjąć dzieci, które zgłosiły się po zamknięciu list.\nRównocześnie informujemy, że wszystkich, którzy nie załapali się na bezpłatne zajęcia w Tygodniu Otwartym zapraszamy na zajęcia w następnym tygodniu w ramach kolejnej promocji. W miarę wolnych miejsc w każdej z grup zapraszamy na zajęcia bez zobowiązań – płatności mogą zostać uregulowane po pierwszych zajęciach, w sytuacji gdy zdecydujecie się zapisać na zajęcia regularne. Jeśli nie przekonacie się do danych zajęć, nie ponosicie żadnych kosztów!*\n*Promocja dotyczy tylko nowych klientów\nOpublikowane w 2019-09-02 2019-09-02\nInformujemy, że z dniem 1.09 został zmieniony regulamin Studia tańca Ale Dżes!. Cały regulamin jest już dostępny na stronie, również poniżej do pobrania w formacie pdf. Zachęcamy wszystkich do zapoznania się z nowym regulaminem 🙂\nREGULAMIN ST ALE DŻES


SI - Bartusiowy Blog\nDzisiaj po raz pierwszy po wakacyjnej przerwie Bartek poszedł na zajęcia SI. Jak już pisałam, sala o zajęć SI zmieniła swoją siedzibę i w związku z tym znajduje się niemalże za naszym blokiem. Najważniejsze jednak jest to, że ta zmiana nie wpłynęła w jakimś wielkim stopniu na Bartka. Na początku był nieco zdezorientowany, ale szybko …\nNo i zakończył się kolejny tydzień w przedszkolu 🙂 Jest mi naprawdę bardzo miło, kiedy odbieram Bartka i słyszę same dobre rzeczy 🙂 Dzisiaj Bartek nawet uczestniczył w zajęciach z rytmiki! Jeszcze do niedawna byłoby to nie do pomyślenia.Bardzo cieszy mnie również fakt, że Bartek bardzo ładnie wypełnia polecenia i nie buntuje się przeciwko nim. …


Pomimo bankructw, obligacje korporacyjne nadal w modzie - Finanse-osobiste - Gazeta Prawna - wiadomości, podatki, prawo, biznes i finanse\ngazetaprawna.plBiznesFinanse osobistePomimo bankructw, obligacje korporacyjne nadal w modzie\nautor: Marek Chądzyński04.05.2012, 10:19\nProblem małych i średnich emitentów polega głównie na rosnącej marży. To ona decyduje o wysokości oprocentowania obligacjiźródło: ShutterStock\nUpadek spółki DSS zaangażowanej w budowę autostrady A2 wywołał spore zamieszanie na korporacyjnym rynku długu. Znów padły pytania o bezpieczeństwo firmowych obligacji.\nKilka funduszy inwestycyjnych, które specjalizują się w inwestycjach w tej części rynku, odnotowało spadki wartości jednostek uczestnictwa. Sami emitenci znów mają problem ze sprzedażą papierów.\nMarcin Pulit, dyrektor w departamencie rynków finansów Pekao SA mówi, że skutki uboczne kilku ostatnich upadków są dwa. Pierwszy: z rynku przejściowo została wyeliminowana branża budowlana. Przeprowadzenie emisji obligacji przez firmę budowlaną jest trudne, bo to w tym sektorze działali bankruci. Drugi: z rynku wycofało się kilku inwestorów finansowych, którzy kupowali papiery dłużne firm małych i średnich, niekoniecznie budowlanych. – Efekt jest taki, że problemów nie mają tylko najwięksi emitenci, uważani za stabilnych i bezpiecznych – mówi Pulit.\nProblem małych i średnich emitentów polega głównie na rosnącej marży. To ona decyduje o wysokości oprocentowania obligacji, doliczana jest zazwyczaj do sześciomiesięcznego WIBOR-u (jest on punktem wyjścia dla ustalenia wielkości odsetek). Wzrost marży to bezpośredni skutek malejącego popytu na obligacje. – Firmy średnie, o przyzwoitej sytuacji kredytowej, muszą liczyć się ze wzrostem marży o 50 – 100 punktów bazowych – mówi Marcin Pulit. Wysokość marży zależy przede wszystkim od branży, ale też od struktury bilansu czy wielkości obrotów i od tego, czy emitent sprzedawał już obligacje, czy dopiero debiutuje w tej roli.\nVeron: Europa nie ufa kredytom pozabankowym. A powinna się do nich przyzwyczaić. Tak, jak zrobiła to Ameryka »\nMimo to eksperci nie wierzą w wyhamowanie wzrostu rynku długu korporacyjnego. Według danych agencji Fitch Ratings na koniec pierwszego kwartału wartość wyemitowanych obligacji firmowych wyniosła 26,6 mld zł i była aż o 43,4 proc. wyższa niż rok temu. – Rynek nadal będzie się rozwijał, ale zmieni się jego charakterystyka. Większą rolę będą ogrywały długoterminowe programy emisji z nadanymi ratingami, gdzie obligacje będą notowane na rynku wtórnym – mówi ekspert.\nPiotr Kowalski, prezes Fitch Ratings Polska, zwraca uwagę właśnie na problem prawidłowej oceny ryzyka przy inwestycji w korporacyjny dług. Przypadki bankructw go nie dziwią, bo – jak mówi – to cecha charakterystyczna rynku kapitałowego. – Za każdą inwestycją stoi jakieś ryzyko. Jeśli stawki depozytów bankowych to obecnie około 4 – 5 proc., a ktoś oferuje instrument po 12 proc., to naiwnością byłoby sądzić, że taki instrument nie wiąże się z żadnym ryzykiem – uważa szef Fitch. Jego zdaniem dalszy rozwój rynku musi postępować choćby z tego względu, że banki będą zmuszone do ograniczenia akcji kredytowej ze względu na nowe europejskie regulacje płynnościowe.\nUbywa chętnych na papiery deweloperów »\nKłopoty emitentów obligacji mogą sporo kosztować inwestorów »\nTo oznacza, że firmy będą musiały szukać innych źródeł finansowania, a alternatywą jest rynek obligacji. Poza tym potrzeby inwestycyjne w niektórych branżach, np. w sektorze energetycznym – są tak duże, że polski system bankowy nie będzie w stanie ich kredytować. Firmy będą więc musiały szukać pieniędzy gdzie indziej. Zresztą przedsiębiorstwa same zdywersyfikują finansowanie – obligacje często są dla nich łatwiej dostępne niż kredyt.\nA także bezpieczniejsze, bo nie ma ryzyka nagłego żądania zwrotu pieniędzy. – Nie potrafię powiedzieć, czy rynek będzie się rozwijał w tempie 40 proc. rocznie, jak to było przez ostatnie dwa lata. Ale dynamika dwucyfrowa powinna zostać utrzymana – kwituje Piotr Kowalski z Fitch Ratings Polska.\n26,6 mld zł wartość wyemitowanych obligacji firmowych na koniec I kwartału tego roku\n43,4 proc. o tyle wartość obligacji firmowych w I kwartale była wyższa niż rok temu\nTagi:obligacje, firmy, inwestycje


Zmagania duszy z ciałem...: Dzisiaj w UK\nPosted by Iwona B. at 10:11\nelkiblog 23 czerwca 2016 10:32\nMogłaś głosować nie mając obywatelstwa w Wielkiej? Pięć godzin snu i tak za jakiś czas byłoby za mało. :))\nIwona A. 23 czerwca 2016 10:33\nElu, ja mam obywatelstwo GB. Gdybym nie miałam, nie mogłabym głosować.\nKjujewna M 23 czerwca 2016 18:42\nO no prosze, to Iwonko jak sie do Ciebie w tej sprawie odezwe bo od jakiegos czasu baruje sie z tematem, aplikowac o obywatelstwo czy nie aplikowac a jak aplikowac to jak to sie robi? A tu prosze, u zrodla moge sie wszystkiego dowiedziec :)\nIwona A. 24 czerwca 2016 10:18\nMaju, pisz na email. Jesli chcesz zostac to chyba nie masz innego wyjscia, im szybciej tym lepiej zanim ceny zmienia


Wino Zagreus Mavrud Premium Reserve 2018 | Kondrat Wina Wybrane\nOcena: 7,70 (głosów: 33)\nLokalny mavrud w beczkowanej, dojrzałej wersji. Dąb dobrze łagodzi szorstkie taniny tych drobnych jagód o grubej skórce. Elegancka, rubinowa suknia z wiśniowymi refleksami. Wśród zapachów przeważają korzenne i balsamiczne. Wyczuwalna jest atrakcyjna konfitura z dzikiej róży, nuty przypraw i listowia, z odrobiną lukrecji i czekolady. W ustach gładkie i zaokrąglone, z dobrze zintegrowanymi garbnikami. Finał przypomina syrop owocowy ze skórzanym niuansem. Pasuje do pieczonych mięs i dojrzałych serów.\nWow!!! Toż to kawal wina. Potężne ze wspaniałym korzennym bukietem, ja wolę trochę więcej owocu, ale moja żona była zachwycona. W ustach naprawdę potężne taniny, takie o których jak ja to określam „zęby drętwieją”, tak więc jak ktoś nie lubi to ostrzegam. Długi finisz. Ktoś wcześniej trafnie określił, że wino jest słodko gorzkie, Bardzo ciekawe wino, ale warto spróbować, szczególnie że wino smakuje zdecydowanie drożej niż faktycznie kosztuje.\nwspomnienia z wakacji w Bulgarii\nTo wino spełniło swoje oczekiwania\nCzerwony pieprz, wanilia i ciemne owoce. Te aromaty wyraźne da się wyczuć w nosie. Co ciekawe jest też coś jednocześnie słodkie i gorzkiego – jak palony cukier? W ustach bardzo taniczne z długim wysuszającym kamiennym i kredowym finiszem. Tutaj równiez ponownie sporo ciemnym owoców.\nBardzo przyjemne zaskoczenie.\nBardzo dobre wino, długie i całkiem bogate w smaku, świetna alternatywa dla win włoskich czy francuskich kosztujących ok 60 zł.\nWino spełniło oczekiwania konsumenckie\nprwdziwy Mawrud – jak za dawnych lat\nspecjalnie wróciłem jeszcze raz po to wino. warto.\nDobre wino. Nie mam uwag, a jeśli wziąć pod uwagę cenę, to wspaniałe. Bułgarzy – jeśli chcą – potrafią zrobić wino!\nW tej cenie nic specjalnego. Wino nie jest złe, ale zbudowane na prostej nucie, dość mocno wyczuwalny alkohol. W tej cenie jest wiele lepszych win.\nCzekałem, aż znowu będzie do kupienia i wcześniej smakowało trochę lepiej :(\nDobre, wytrawne, do potraw z mięsa, ciężkie nasłonecznione polecam.\nZagreus Mavrud Premium Reserve 2018


Pobierz Comodo Antivirus for Mac 2.2.0.48 dla Mac - Filehippo.com\nComodo Antivirus for Mac, 2.2.0.48 dla Mac\nPobierz najnowszą wersję(22.23 MB)\nComodo to niezawodna firma, która od pewnego czasu dostarcza oprogramowanie zabezpieczające i zapory ogniowe dla komputerów z systemem Windows, a oferta dla komputerów Mac jest również całkiem dobrym rozwiązaniem.\nComodo Antivirus dla komputerów Mac zapewnia wysokiej jakości ochronę antywirusową na komputerze Mac. Zawiera skaner na żądanie, zawsze aktywną ochronę w czasie rzeczywistym oraz stale aktualizowaną bazę danych znanych wirusów i zagrożeń.\nAutomatyczne aktualizacje dla najbardziej aktualnej ochrony antywirusowej.\nPrzeciągnij i upuść dowolny obiekt na ikonę Docku w celu natychmiastowej analizy wirusów.\nŁatwy w użyciu interfejs pozwala zainstalować i zapomnieć: bez irytujących okien pop-up i fałszywych alarmów.\nNatychmiastowe skanowanie jednym kliknięciem.\nProsty suwak, aby zmienić poziom bezpieczeństwa.\nSkanowanie podczas uzyskiwania dostępu\nInterfejs użytkownika Comodo Antivirus dla komputerów Mac jest wyraźny i przyjemny dla oczu. Umożliwia zmianę ustawień zgodnie z potrzebami i wymaganiami. Wszystkie zwykłe funkcje, takie jak automatyczne aktualizacje, skanowanie na żądanie, kwarantanna itp., Są dostępne, tak samo jak w systemie Windows.\nOgólnie rzecz biorąc, Comodo Antivirus dla komputerów Mac to dobre, proaktywne rozwiązanie dla komputerów Mac. Zapewnia membranę ochrony przed wirusami, robakami i końmi trojańskimi dla flagowego systemu operacyjnego Apple.\nNie mamy jeszcze żadnych informacji o dzienniku zmian wersji 2.2.0.48 Comodo Antivirus for Mac. Czasami wydawcy poświęcają trochę czasu na udostępnienie tych informacji, więc sprawdź ponownie za kilka dni, aby sprawdzić, czy zostały zaktualizowane.