Pulsujący ból z tyłu głowy - przyczyny. Nadciśnienie a pulsujący ból głowy - Wolniodbolu.pl\nDanuta Sobczak 0\tStyczeń 15, 2018 12:56 pm\nPulsujący ból głowy może pojawiać się w różnych sytuacjach lub występować ciągle. Nie musi oznaczać migreny i niekoniecznie musi być skutkiem groźnej choroby. Jakie są jego możliwe przyczyny? Jak sobie z nim radzić i kiedy udać się do lekarza?\nBól głowy nie jest chorobą samą w sobie, a jedynie objawem jakiegoś schorzenia. Bierze się on z podrażnienia różnych struktur np. naczyń krwionośnych, mięśni, czy nerwów czaszkowych.\nPulsujący ból z tyłu głowy może być spowodowany różnymi czynnikami. Należą do nich:\nzbyt długie przebywanie w hałasie.\nMoże się także pojawić po spożyciu niektórych pokarmów. Ten rodzaj bólu jest nazywany bólem samoistnym. Łatwo poradzisz sobie z nim, łykając leki przeciwbólowe.\nTego rodzaju ból pojawia się po jednej lub obu stronach głowy, jest tępy i może trwać nawet kilka dni. Warto, byś posłuchał swojego organizmu i znalazł czas na wytchnienie. Jeśli jesteś przemęczony, a pod koniec dnia doskwiera Ci ból głowy, koniecznie znajdź czas na odpoczynek i relaks.\nSilny, pulsujący ból głowy może wynikać z poważniejszych chorób. Czasami jest to tylko przeziębienie, a może również być spowodowany np. zapaleniem okostnej (czyli błony ochraniającej kość od zewnątrz).\nPulsujący ból głowy a problemy z kręgosłupem\nJeśli doskwierają Ci uporczywe bóle i odczuwasz dyskomfort w tylnej okolicy głowy, może to oznaczać zmiany zwyrodnieniowe w odcinku szyjnym kręgosłupa. W sytuacji, gdy podejrzewasz je u siebie, udaj się do lekarza, który zdiagnozuje chorobę za pomocą badania rentgenowskiego szyi. W lżejszych przypadkach pomoże fizjoterapeuta lub ortopeda, jednak czasami konieczna okazuje się operacja.\nPulsujący ból głowy a nadciśnienie\nJeśli cierpisz na nadciśnienie, ból głowy z pewnością nie jest dla Ciebie obcym problemem. Jego przyczyną są nagłe wahania ciśnienia w naczyniach krwionośnych. Ból doskwiera w szczególności w godzinach porannych i może dawać nieprzyjemne uczucie ucisku.\nRównież przy niskim ciśnieniu atmosferycznym osoby wrażliwe na zmiany pogodowe mogą odczuwać nieprzyjemne pulsowanie z tyłu głowy. Jeśli podejrzewasz u siebie nadciśnienie, a jeszcze żaden specjalista go nie zdiagnozował, koniecznie udaj się do lekarza.\nJednostronny ból głowy – jaka może być przyczyna?\nJeśli pulsujący ból głowy doskwiera Ci tylko po jednej stronie, może to być związane ze stanem zapalnych ucha lub zęba. Ból może również pojawić po spaniu w niewygodnej pozycji, co skutkuje napięciem mięśni po jednej stronie. Zdarza się, że ból pojawia się po schyleniu, co bywa objawem choroby zatok – jednak ból rzadko promieniuje do okolicy potylicznej.\nSilny pulsujący ból głowy – kiedy się martwić?\nBól głowy jest częstą przypadłością i każdy choć raz w życiu cierpiał z jego powodu. Bywa, że jest on niegroźny i po prostu daje Twojemu organizmowi znać, że powinieneś odpocząć i zadbać o siebie. Jednak gdy często nawraca, koniecznie udaj się do lekarza. Innymi niepokojącymi objawami, które również wymagają wizyty u specjalisty są:\nuraz i następujący po nim ból głowy,\nnagły, bardzo mocny i trudny do wytrzymania ból głowy,\nkrwawienie lub wypływanie jasnego płynu z uszu lub nosa,\nwysoka gorączka i sztywność karku,\nwymioty, niedowład, opadanie kącika ust,\npodejrzewana możliwość zatrucia toksynami,\nJeśli takie objawy wystąpią u Ciebie lub zaobserwujesz je u bliskich, jak najszybciej zawiadom pogotowie, ponieważ mogą one być wywołane udarem, zapaleniem opon mózgowo- rdzeniowych, krwiakiem lub krwotokiem.\nBól głowy 30 ból głowy 21 migrena 20 Nadciśnienie 3


Historia sukcesu bwin\nNumer 1 w gamingu online!\nWielkie pomysły potrafią przykuć uwagę całego świata. Ale tylko prawdziwa pasja gwarantuje fascynację milionów! Zakłady sportowe, poker, Casino i Games na bwin gwarantują jedno i drugie. Tak właśnie brzmi tajemnica naszego sukcesu.\nPartner największych emocji sportowych w Europie!\nbwin - sponsoring na najwyższym poziomie!\nFutbol i najlepsze drużyny zawodowego sportu – logo bwin symbolizuje naszą współpracę wszędzie tam, gdzie powstaje historia sportu!\nAwansuj razem z nami!\nZostań współautorem naszego sukcesu!\nbwin oferuje wiele wspaniałych wyzwań zawodowych oraz szans na rozwój kariery! Dołącz do nas!\nbwin wyznacza nowe standardy w CSR\nOdpowiedzialność za sukces\nDowiedz się więcej o naszej prewencji uzależnieniom od hazardu i sprawdź, czy jesteś zagrożony.\nNowości w naszej ofercje\nTu dowiesz się o wszystkich nowościach bwin.\nŚwiat bwin zmienia się bardzo dynamicznie. Nie przegap żadnej z wspaniałych zmian - tu znajdziesz informacje, fakty oraz opinie ekspertów.


Góralska kuchnia - Dzień Dobry TVN\n3 stycznia 2009, 12:00 Aktualizacja: 6 września 2011, 17:06\nZofia Karpiel-Bułecka jest jedną z najbardziej kojarzonych z Zakopanem osób. Często gościła ekipę programu Dzień Dobry TVN, gdy zjawialiśmy się w jej rodzinnym mieście. Dzisiaj przyłapaliśmy ją w kuchni.\nGrzyby namoczyć potem ugotować. Żeberka gotować około godziny osolonej wodzie z zielem angielskim. Następnie wyjąć z wywaru pokroić na porcje. Do wywaru dodać kiszoną kapustę, posiekaną cebulę, przeciśnięty przez praskę czosnek i przyprawy, gotować na małym ogniu. Pod koniec gotowania dodać mięso i pokrojone grzyby. Ziemniaki obrać, pokroić w kostkę i ugotować osobno. Gdy będą ugotowane, odlać i dodać do gotowej już zupy.\n250g łuskanego grochu\nGroch najlepiej namoczyć 12 godzin wcześniej. Następnie trzeba go gotować do momentu aż zmięknie. Kapustę należy odcisnąć, żeby nie była zbyt kwaśna, potem pokroić i ugotować. Kapustę i groch należy gotować oddzielnie. Zmieszać dopiero, gdy będą ugotowane. Cebulę podsmażyć na maśle, aż zrobi się szklista, wtedy dorzucić do kapusty i grochu. Na koniec odpowiednio doprawić do smaku.


Podstawowy błąd atrybucji: #błędy_poznawcze_5 – Piotr Bucki BLOG\nPodstawowy błąd atrybucji: #błędy_poznawcze_5\nOpublikowano 11 czerwca 2019 11 czerwca 2019 Autor PiotrKategorie Lifestyle, Psychologia, Tak tylko mówię\nZazwyczaj popełniam ten błąd, gdy chcę zaparkować samochód. Wjeżdżam na parking w Klifie czy Riwierze i zaczynam polować na miejsce. Znajduję. I jest za wąsko. Dlaczego? Bo jakiś palant, tłuk ostatni, sierota i debil nie potrafi zaparkować i postawił samochód tak, że się mój już nie zmieści.\nPrzy takiej natychmiastowej ocenie nie biorę pod uwagę kontekstu i innych zdarzeń, które mogły wpłynąć na tę osobę. Zachowanie oceniam całościowo. Jako rezultat osobowości, charakteru czy kompetencji (bądź raczej ich braku). A przecież równie możliwe jest to, że ta osoba przyjechała i tak zaparkowała, bo inny samochód był tak ustawiony. Może nie było szans by zostać pedantycznym mistrzem kierownicy.\nPopełniam – jak wszyscy – podstawowy błąd atrybucji.\nPodstawowy błąd atrybucji to pojęcie wprowadzone do psychologii społecznej przez Lee Rossa. Opisuje powszechną skłonność do wyjaśniania zachowania obserwowanych osób w kategoriach przyczyn wewnętrznych i stałych (np. cech charakteru) przy jednoczesnym niedocenianiu wpływów sytuacyjnych, zewnętrznych. Ta skłonność jest powszechna. I bardzo silna.\nNas zawsze tłumaczy kontekst. Inni (szczególnie obcy) są po prostu z natury beznadziejni.\nJeśli ja jadę samochodem i wyprzedzi mnie ktoś z prawej strony, to mówię pod nosem, „wariat”. Gdy ja wyprzedzam kogoś z prawej strony to… „musiałem przecież, bo nie było innego wyjścia”.\nPrawdopodobnie ten podstawowy błąd jest efektem automatycznego przetwarzania informacji. Z ograniczonym wpływem świadomości. Sama obserwacja zachowania innego człowieka, wywołuje automatyczne przypisanie mu cechy zgodnej z jego zachowaniem. Natomiast uwzględnienie czynników sytuacyjnych jest procesem kontrolowanym i wymaga uwagi. A to takie męczące! Czyli łatwiej jest zakwalifikować kogoś jako łajzę niż zastanawiać się jakie wpływy środowiskowe mają wpływ na jego łajzowate zachowanie.\nPodstawowy błąd atrybucji w znaczący sposób wpływa na nasze codzienne formułowanie ocen na temat innych ludzi (oszczędność poznawcza).\nInne wyjaśnienie jest związane z tzw. perspektywą spostrzeżeniową – aktor, czyli osoba, której zachowanie jest wyjaśniane, znajduje się w centrum naszego pola spostrzeżeniowego (wobec czego to jego dyspozycjom przypisujemy odpowiedzialność za jego zachowanie). O sobie myślimy w kontekście. O innych przez pryzmat cech immanentnych (stałych).\nAtrybucje zmieniają się też wraz z naszą postawą wobec osoby ocenianej. Jeśli kogoś znam, lubię czy szanuję – łatwiej zauważę kontekst i okoliczności, które go usprawiedliwiają. Gdy nie znam (i czasem nie lubię) wyjaśnię sobie zachowania przez pryzmat jego cech osobowości.\nNa przykład, jeśli ktoś, kto mi się nie podoba, nie zda egzaminu lub zostanie zwolniony z pracy, prawdopodobnie przypiszę mu przyczyny wewnętrzne. Zawiódł ponieważ jest głupi, zwolnili go z pracy za lenistwo. Bycie głupim lub leniwym jest stałą cechą ludzi. W ten sposób bardzo łatwo wydajemy sądy w Internecie. Nie znamy ludzi i gotowi jesteśmy oceniać ich bardzo źle.\nCo ciekawe efekt ten dotyka wszystkich – bez względu na wykształcenie czy intelekt lub cechy temperamentu.\nI tak na przykład 90% nauczycieli matematyki ankietowanych przez Meyera i Butzkamma w 1975 r. różnice w postępach w nauce swoich uczniów wiązało przede wszystkim ze „zdolnościami” oraz „innymi czynnikami osobowościowymi” (np. problemami z koncentracją). W odpowiedziach ankietowanych zabrakło przyczyn zewnętrznych, np. uwzględniania warunków do nauki w domu ucznia.\nJesteśmy skłonni do oceniania zachowań innych osób poprzez odwoływanie się do przyczyn wewnętrznych. Zapominamy o tych zewnętrznych, które są od nas niezależne. W relacjach społecznych zawsze mamy do czynienia z asymetrią obserwator-aktor. O sobie (obserwatorze) wiemy bardzo dużo. O aktorze niewiele. Stąd uproszczone oceny.\nKahneman mówi, że jesteśmy ślepi na (nasze) błędy. Co gorsza bywamy też ślepi na tę ślepotę. Bo ograniczenia fizyczne łatwo zmierzyć i dostrzec. Te poznawcze o wiele trudniej. Ale to nie znaczy, że nie warto próbować.\nDaniel Gilbert – jeden z badaczy teorii atrybucji proponuje techniki, które pomagają naprawić podstawowy błąd atrybucji. Warto przy ocenie drugie człowieka:\nZwrócić większej uwagi na zgodne informacje. Jeśli wiele osób zachowuje się w taki sam sposób w tej samej sytuacji, przyczyną może być sytuacja.\nZadać sobie pytanie, jak Ty postąpiłbyś w takiej samej sytuacji.\nPoszukiwać niezauważonych przyczyn. W szczególności, szukanie mniej wyróżniających się czynników pomoże nam wyjaśnić zachowania.\nArthur Reber: Słownik psychologii, pod redakcją naukową prof. dr hab. Idy Kurcz i prof. dr hab. Krystyny Skarżyńskiej. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo Scholar Sp. z o.o., 2002. ISBN 83-7383-007-3\nChristian Buckmann, Young Teachers’ Implicit Theories about Individual Factors of School Achievement, Carl von Ossietzky Universität Oldenburg, Germany 2005\nLeonard S. Newman, James S. Uleman, When are You What You Did? Behavior Identification and Dispositional Inference in Person Memory, Attribution, and Social Judgment, Personality and Social Psychology Bulletin\nPoprzednie Poprzedni wpis: Potyczki z mikrofonem: #słowo_na_niedzielę_4\nDalej Następny wpis: Na początku był chaos – jak NIE zaczynać wątków w prezentacji: #słowo_na_niedziele_5


Spadkobiercy braci Strugackich mają dość walki z piractwem internetowym i udostępniają wszystkie dzieła pisarzy bezpłatnie online : Booklips.pl\nW 2014 roku spadkobiercy Strugackich, niezadowoleni z faktu, że piraci internetowi udostępniają nielegalnie takie dzieła, jak „Poniedziałek zaczyna się w sobotę”, „Trudno być bogiem”, „Piknik na skraju drogi” czy „W krainie purpurowych obłoków”, wycofali książki z obiegu w Internecie. Legalnie działające platformy spełniły ich prośbę, jednak tysiące pirackich stron wciąż umożliwiało dostęp do tych powieści, i to zarówno w formie płatnej, jak i bezpłatnej.\n„Niebezpieczeństwo kryło się w tym, że do każdego dzieła można było wstawić, co tylko się podoba, np. reklamę. Gdy spadkobiercy praw do twórczości Strugackich zorientowali się, że walka z piractwem nie ma najmniejszego sensu, postanowili udostępnić oryginalne dzieła autorów całkowicie bezpłatnie” – powiedział Siergiej Arno, dyrektor Fundacji Braci Strugackich.\n19 marca na stronie internetowej „Rosyjska Fantastyka” zamieszczono nie tylko słynne powieści i opowiadania braci Strugackich, ale także niepublikowane wcześniej historie, komentarze autorów, scenariusz filmowy do „Stalkera” Andrieja Tarkowskiego oraz artykuły biograficzne na temat pisarzy.\nDyrektor Fundacji Braci Strugackich zaleca czytelnikom korzystanie wyłącznie z tego źródła, gdyż dzięki temu będą oni mieli pewność, że zapoznają się z oryginalnymi dziełami, które nie są w żaden sposób zmodyfikowane. Jeśli znacie rosyjski, wystarczy kliknąć tutaj i możecie legalnie pobierać.\nźródło: Russia Beyond The Headlines, TASS\nTematy: Arkadij Strugacki, Boris Strugacki, ebook, fantastyka i groza, piractwo internetowe, Rosja\n« Twórca oscarowego „Moonlight” zajmie się realizacją serialu na podstawie „Kolei Podziemnej” Colsona Whiteheada\nPrzeczytaj fragment thrillera „Kokony” amerykańsko-niemieckiego duetu Ule Hansen »


Do czego służy Druh. Definicja video typu 120, wytwarzany po II wojnie światowej poprzez.\ndruh co to jest\nDo czego służy DRUH: Druh (Druh Synchro) prosty, polski aparat fotograficzny na video typu 120, wytwarzany po II wojnie światowej poprzez Warszawskie Zakłady Fotooptyczne w dwóch wersjach: Druh i Druh Synchro wzbogaconej o gniazdo synchronizacji i sanki do lampy błyskowej. To jest aparat skrzynkowy. Pozwala, dzięki szczególnym zastawkom, na wykonywanie zdjęć w formatach 6x6 i 6x4,5. Druh i Druh Synchro należą do światowej rodziny bakelitowych aparatów skrzynkowych z wykręcanym tubusem obiektywu, która wywodzi się konstrukcyjnie z przedwojennego francuskiego aparatu Photax II Blinde. Poprzez to także należy do stylu wzornictwa art deco. Aparat ten stworzony był z myślą o fotoamatorach pragnących uwiecznić istotne chwile. Spełniał rolę dzisiejszego aparatu kompaktowego. Pomimo raptem dwóch dźwigni regulacyjnych, fotografujący popełniali regularnie błąd i otrzymywali nieostre i poruszone zdjęcia. Aparat Druh, wyparty w latach 70. poprzez amatorskie małoobrazkowe aparaty fotograficzne, przeżywa aktualnie drugą młodość w dobie lomografii z racji na niską jakość optyczną. Regularnie przerabiany jest na camerę obscurę, gdzie po wyjęciu soczewek obiektywu zamontowywana jest blaszka z mikroskopijną dziurką.\nCo to jest odległościomierz) - przyrząd wykorzystywany do pomiaru odległości bez potrzeby jej przebywania. Działanie dalmierza optycznego bazuje na obserwacji przedmiotu dzięki dwu prawie równoległych druh.\nCo to jest spektakl audiowizualny, którego tworzywem są nieruchome obrazy w formie przezroczy rzutowanych na ekran i zsynchronizowany z nimi dźwięk. Ścieżkę dźwiękową może stanowić muzyka, nagrane dźwięki druh.\nCo to jest urządzenie fotoelektryczne wykorzystywane do pomiaru gęstości optycznej materiałów przeźroczystych i nieprzeźroczystych. Przez wzgląd na w.w. rodzajami pomiarów rozróżnia się densytometry druh.\nCo to jest odczulenie to zminimalizowanie albo całkowite zlikwidowanie światłoczułości materiału fotograficznego dzięki substancji degradujących centra czułości. Substancje odczulające to między innymi druh.\nDziałanie Druh znaczenie w Słownik na D .\nSłownik Druh co to znaczy\nDziałanie DRUH co to jest\nDo czego służy Druh znaczenie.\nCo to jest Druh słownik.\nFotografia druh definicja.\nDefinicja druh co to znaczy.


Nasa - Koszulki i bluzy z nadrukiem w IdeaShirt\nNasa wszystkie produkty\nNasa Od zawsze marzyłeś by przemierzać nieznane zakątki oraz planety jakie do... 54 PLN Nasa Galaxy Czy interesujesz się gwiazdami, układami słonecznymi i podróżami kosmicznymi?... 54 PLN Masa Nasa Jeśli chcecie zbudować mięśnie to każdy siłacz powie Ci, że z pustego to i... 54 PLN NASA Mars zaopatrzona w nadruk z logo NASA w wariancie marsjańskim. Dla wszystkich, którzy... 54 PLN Mama Nasa dla wszystkich mam, które interesują się kosmosem. W końcu dom, gotowanie i... 54 PLN NASA VIntage logo nasa w wersji vintage na koszulce to jeden z najpopularniejszych wzorów. Nic... 54 PLN Impostor NASA ten motyw dla fanów gry Among Us stworzony został poprzez zaadaptowanie znanego... 54 PLN NASA 60 lat specjalny wzór, jaki Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej... 54 PLN Nasa Nerd przestawiamy Wam śmieszną adaptację logo NASA na potrzeby wszystkich, którzy czas... 54 PLN Geek NASA masz duszę typowego geeka i jesteś z tego dumny? Produkty dostępne w naszym... 54 PLN Van Gogh Nasa tego jeszcze nie było. Tym razem w logo NASA znalazło się nic innego, niż obraz... 54 PLN Synek nasa Wzór nawiązuje do znanej amerykańskiej agencji kosmicznej. Twój synek potrafi cię... 44 PLN Impostor NASA 2 Jeżeli z wypiekami na twarzy śledzisz poczynania technologiczne w kwestii podróży... 54 PLN


Kolumny głośnikowe Graham LS5/9 - test - testy, ceny i sklepy | AUDIO\nEnglish High Fidelity. Handcrafted. BBC Licensed. Monitor Loudspeaker. To hasła trafiające w najczulsze punkty audiofilów. Projektanci monitorów BBC z pewnością nie zdawali sobie sprawy, jak wielką i długą karierę zrobią te urządzenia. Że staną się legendą, żywą nie tylko wśród ludzi, dla których zostały stworzone, ale może nawet bardziej - wśród użytkowników domowego Hi-Fi. bo przecież nie w gębie.\nNie tylko nawiązujące do przeszłości, ale wręcz bazujące na starych technologiach, na starym projekcie i na starych typach głośników; wprowadzone modyfikacje były wymuszone niedostępnością elementów z tamtej epoki. Wyglądają więc staromodnie, pozornie nawet prymitywnie, z nalotem archaicznych detali, ale ich wykonanie wcale nie jest tanie, zwłaszcza że nie mamy do czynienia z produkcją wielkoseryjną, lecz z "manufakturą", i w dużej mierze ręczną robotą. Układ dwudrożny w dość dużej obudowie podstawkowej, z 20-cm nisko-średniotonowym z membraną polipropylenową i miękką, 34-mm kopułką. Obudowa z cienkiej sklejki.\nCharakterystyka dobrze wyrównana w szerokim zakresie średnich częstotliwości, bas wokół 100 Hz lekko wzmocniony, wysokie tony ucięte przy 12 kHz. Impedancja 8 omów, efektywność 86 dB - łatwe obciążenie.\nGęste, bliskie, ale też dość łagodne - wyzbyte natarczywości i ostrości. Ograniczona barwa, rozdzielczość i rozciągnięcie wysokich tonów, ale bardzo dobre przywiązanie do średnicy, cały "konglomerat" brzmi naturalnie, przyjaźnie, chociaż bez wielkiej dynamiki i przejrzystości. Dodatek specyficznych podbarwień w zakresie niskich tonów podkreśla "klimat".\nSama liczba ich użytkowników nie jest wśród audiofilów wielka, przede wszystkim dlatego, że od dawna nie są produkowane. Funkcjonują jednak w świadomości jako pewien wzorzec. Wzorzec czego? Powiedziałbym, filozofując dalej, że wzorzec pewnej idei.\nNawet bardziej pewnego sposobu myślenia i odczuwania, ogólnej wrażliwości, niż samego słyszenia. Ta idea ma połączenie z frazą "Stare, dobre..." - i w miejscu trzykropka można wstawić wiele różnych rzeczy, nie tylko z działki audio.\nTwórcy monitorów LS przeznaczonych do zastosowania w studiach i reżyserkach BBC do ściśle określonych warunków i celów, projektowanych w sposób fachowy, ale utylitarny, bez wielkich ambicji dokonywania rewolucji, wykorzystujących dostępną wówczas technikę w sposób najbardziej racjonalny dla przyjętych założeń, byliby wręcz zdumieni, jaką nabożną czcią są dzisiaj otaczane ich ówczesne "dzieła".\nSpójrzmy na to zjawisko z tamtej perspektywy. Technika audio rozwijała się szybko, a sprzęt Hi-Fi był na szczycie popularności, co zresztą pamiętamy nawet z PRL-u. Nikt nie oglądał się do tyłu, nie wzdychał do staroci, lecz czekał na nowe, coraz lepsze konstrukcje.\nMyślę, że inżynierowie BBC byli przekonani, że prędzej czy później ich monitory zostaną zastąpione przez nowe, lepsze i odejdą raczej do lamusa, niż do muzeum, a tym bardziej nie wylądują na audiofilskich ołtarzach.\nPrzejęliśmy tę schedę, bo u nas zapanowała wiara, że to, co dawne, tym bardziej brytyjskie, ręcznie wykonywane, a już szczególnie podstawkowe monitory, na dodatek licencjonowane przez BBC... to musi być, za przeproszeniem, miód w uszach, bo przecież nie w gębie.\nNajczęściej wspominanym monitorem z serii LS jest LS3/5; najmniejsza konstrukcja była najtańsza i długo produkowana, została więc najbardziej spopularyzowana.\nChociaż, tak jak wszystkie inne monitory BBC, miała pierwotnie konkretne przeznaczenie, z którym wiązały się jej oczywiste ograniczenia (odsłuch w bardzo małych pomieszczeniach, w warunkach bardzo bliskiego pola i skrajnej szczupłości miejsca - a więc rezygnacja z basu i wysokich poziomów głośności), to zachwyty nad jej zaletami - bajecznym brzmieniem średnich tonów - doprowadziły do wyidealizowania w przestrzeni opiniotwórczej i przedstawiania jako wręcz wzorcowego minimonitora, którym nie ma prawa gardzić żaden świadomy audiofil.\nGraham LS3/5 był przez nas nawet testowany, gdy jego jubileuszową, ostatnią wersję wygenerował kilkanaście lat temu KEF; dwa lata temu, z okazji 50-lecia tej firmy, pojawił się monitorek LS50 (też przez nas testowany), który nawiązywał do legendy tylko wielkością i początkiem symbolu.\nKEF z jednej strony chciał się do niej odwołać, z drugiej - pokazać najnowszą technikę. Jest też jednak trzeci wątek: otóż powrót do starej techniki - niezależnie od tego, czy dałby dobre rezultaty - jest w zasadzie niemożliwy.\nJak tłumaczył przedstawiciel KEF-a, nie ma już tamtych maszyn, narzędzi, materiałów i fachowców, a ich odtworzenie kosztowałoby fortunę, przekreślając ekonomiczny sens przedsięwzięcia. Każda jakość jest oceniana w kontekście ceny i nawet przy ogromnym apetycie na oryginalne Graham LS3/5 mało kto zaakceptowałby cenę z pewnością przekraczającą 10 000 zł.\nPojawił się jednak inny producent, który odtworzył trochę mniej znany projekt - monitor LS5/9. Graham Audio przedstawia się jako firma z ponad 20-letnim doświadczeniem na scenie pro-audio.\nNie mogę temu zaprzeczyć, trudno to też potwierdzić w ogólnie dostępnych źródłach (internetowych), bowiem wyszukiwanie Graham Audio zawsze kończy się znalezieniem strony poświęconej właśnie "reedycji" LS5/9, która pojawiła się na rynku wiosną tego roku.\nTrudno mi więc przedstawić jakieś fakty z historii Graham Audio, nie brakuje na szczęście materiałów źródłowych na temat samych monitorów Graham LS3/5. To jeden z ostatnich projektów BBC, ale "trzyma fason" poprzednich LS-ów.\nWygląda na jeszcze starszy, niż jest w rzeczywistości, więc już w czasie swoich narodzin musiał się wyróżniać "oldskulowym" stylem. Ile byście mu dali? Na wygląd trzeba zapracować... - jak powiedziała kobieta pracująca.\nPrezentuje się jak konstrukcja z początku lat 70., ale naprawdę jest młodsza, "tylko" trzydziestoletnia. To była zasadnicza różnica, którą łatwo zilustrować nawet na przykładach... polskich kolumn. Jeszcze w połowie lat 70. mamy dość siermiężne "15-tki" i "25-tki" (do Elizabetki albo Kleopatry), ale już pod koniec lat 70. pojawiają się konstrukcje zarówno większe, jak i znacznie bardziej eleganckie (pierwsza edycja Altusów...).\nW tym miejscu całkowicie abstrahuję od jakości brzmienia. Inżynierowie BBC w ogóle nie przejmują się zmianami we wzornictwie, "robią swoje" i 1983 roku projektują surowe LS5/9. Nie ma w tym żadnego zamysłu komercyjnego, jakiekolwiek podążanie za modą nie jest im po prostu do szczęścia potrzebne, a byłoby przecież kosztowne.\nLS-y to wówczas, przede wszystkim, narzędzia pracy ich kolegów z reżyserek i studiów, a nie luksusowe produkty adresowane na rynek Hi-Fi. Żaden "designer" nie maczał w tym swoich palców, ale dzisiaj tylko zwiększa to ich atrakcyjność, bo widać jak na dłoni, że mamy do czynienia z głośnikami z innej epoki, ze zupełnie innej parafii.\nJest pewne, że to konstrukcje w każdym calu zaprojektowane pod kątem uzyskania określonych parametrów i brzmienia określonych przez fachowców, mające służyć fachowcom i przygotowane przez fachowców.\nNie ma tu miejsca na badania marketingowe, na "wychodzenie naprzeciw potrzebom klientów", na dyktat designu i płacenie za niepotrzebne zbytki. Tylko czy zespoły głośnikowe zaprojektowane według takich założeń trzydzieści lat temu, zachowują swoje obiektywne walory dzisiaj?\nPo pierwsze, o czym już wspomnieliśmy - zastosowanie dawnych technologii jest dzisiaj nieproporcjonalnie droższe; dawne technologie niekoniecznie gwarantują najlepsze możliwe do uzyskania rezultaty; projekty BBC wcale nie były "bezkompromisowe", ale "optymalne" pod kątem zastosowania w określonych warunkach.\nGeneza oryginalnych monitorów Graham LS5/9 jest w gruncie rzeczy prozaiczna, a warunki przed nimi stawiane - dość standardowe, chociaż z kilkoma uwagami. Zresztą już wielkość wskazuje na to, że nie chodziło o dostosowanie do sytuacji ekstremalnych, ale o dość uniwersalny monitor bliskiego pola.\nWcześniej BBC używało głównie albo malutkich LS3/5, których możliwości w zakresie basu i maksymalnego poziomu były bardzo ograniczone, albo LS5/8 oferujące szerokie pasmo, zwłaszcza w zakresie niskotonowym, wysoką moc i efektywność, ale były bardzo duże - ponad 100 litrów, z 30-cm głośnikiem nisko-średniotonowym. Wówczas stosowanie tak dużych głośników nisko-średniotonowych nie było wykluczone, a dzisiejsza niechęć do nich jest pochodną mody na wąskie obudowy.\nGłośniki przekraczające standard 18-cm wydają się co najmniej podejrzane - o złe przetwarzanie średnicy. Tymczasem, skoro tak kochamy dzieła inżynierów BBC, to weźmy pod uwagę, że stworzyli oni nie tylko minimonitorki LS3/5 z 12-cm nisko-średniotonowym - a te stworzyli nie po to, aby pięknie grały, lecz aby wszędzie się zmieściły. Ich fajne brzmienie było zaskoczeniem.\nGraham LS3/5 miały być sprzętem potencjalnie "przenośnym", chociaż dzisiejsi użytkownicy stawiają je na złotych standach i wcale nie przeszkadza im kompletny brak niskiego basu, bo miłość ci wszystko wybaczy...\nStworzyli też znacznie większe układy dwudrożne - i właśnie te większe uchodziły za referencyjne pod każdym względem, a mniejsze były wynikiem kompromisu, biorącego pod uwagę przede wszystkim ograniczone miejsce i łatwość transportu.\nPotrzebny był więc monitor pośredni - znacznie mniejszy od LS5/8, ale nie tak kulawy na basie jak LS3/5. Oznaczono go LS5/9. W założeniach przedstawionych przez BBC nie ma tematu lepszego przetwarzania średnich częstotliwości, teoretycznie możliwego dzięki zmniejszeniu głośnika nisko-średniotonowego - wszystko, o co chodziło w tym zakresie, to uzyskanie brzmienia jak najbliższego temu, co reprezentowały LS5/8.\nBBC nie potrzebowało niczego lepszego ani niczego innego pod względem jakości dźwięku, lecz tylko czegoś praktyczniejszego - mniejszego. Prozaiczne? Rozczarowujące? Gdzie ideały i dążenie do perfekcji?\nPowtarzam: monitory BBC to były po prostu narzędzia pracy. Miały charakteryzować się dobrą równowagą tonalną (z taryfą ulgową w zakresie niskich tonów, uzależnioną od wielkości), odpowiednim do wielkości pomieszczenia maksymalnym ciśnieniem akustycznym, dobrym odwzorowaniem stereofonii.\nI oczywiście "powtarzalnością" (consistency) w całej produkcji - o którą w tamtych czasach nie było łatwo - co zrodziło nawyk "parowania", w gruncie rzeczy obnażający słabość całej produkcji, niezdolnej utrzymać niskich tolerancji wykonawczych.\nJak wspomniałem, Graham LS5/9 miał brzmieć podobnie do LS5/8, co konstruktorom nie wydawało się niemożliwe, mimo tak drastycznej zmiany wielkości głośnika nisko-średniotonowego; kluczowe mogło wydawać się zestrojenie zwrotnicy (chociaż na inne charakterystyki kierunkowe zwrotnica niewiele pomoże), zastosowano też taki sam głośnik wysokotonowy - 34-mm kopułkę Audaxa.\nUżycie znacznie większej, niż standardowa, kopułki wysokotonowej do współpracy z 30-cm nisko-średniotonowym (w LS5/8) wydaje się nawet konieczne, w przypadku 20-cm nisko- średniotonowego (w LS5/9) też jest uzasadnione, chociaż spotkałem też dodatkowy argument: jej większa moc była potrzebna, aby wytrzymać dużą energię wysokich tonów, jaka pojawiała się podczas... przewijania taśmy magnetofonowej, gdy ta nie jest całkowicie odsunięta od głowicy.\nTakie sytuacje doprowadzały do częstego uszkadzania mniejszych, 25- mm kopułek, co wymagało takiego właśnie rozwiązania problemu, mimo że konstruktorzy byli zgodni, że 25-mm kopułka miała lepsze brzmienie... To przykład rozwiązania, które dotyczyło specyficznych warunków użytkowania tych głośników w przeszłości, i wcale nie jest idealne w warunkach, jakie panują w systemach audiofilskich.\nGłośnik wysokotonowy był więc trochę specyficzny, ale ostatecznie pochodził ze standardowej oferty francuskiego Audaxa - skoro był głośnik spełniający wymagania projektu, nie było sensu wyważać otwartych drzwi. Nieco inna jest historia przetwornika nisko-średniotonowego.\nWiąże się z nią postać - prawdziwa "postać" Dudley Harwooda - który do 1977 roku był szefem inżynierów w BBC i odpowiadał za wcześniejsze projekty monitorów LS, a potem założył własną firmę - Harbeth - nadal współpracując z BBC przy realizacji kolejnych projektów.\nMiał udział właśnie w przygotowywaniu przetworników nisko-średniotonowych, z nowatorskimi jak na owe czasy membranami polipropylenowymi (taką membranę miał też 30-cm nisko-średniotonowy z LS5/8).\nSzukanie materiału lepszego, niż powszechnie stosowana celuloza, zaczęło się wcześniej i pierwszym osiągnięciem był materiał Bextrene, opracowany przez firmę KEF, a stosowany w 12-cm nisko-średniotonowych (typ B110B), np. w monitorach Graham LS3/5.\nBextren (rodzaj polistyrenu) był jednak materiałem dość niewdzięcznym, dla uzyskania pożądanych właściwości wymagał powlekania, wykonywanego ręcznie, co utrudniało utrzymanie powtarzalności, a ponadto wraz z powlekaniem membrana stawała się (zbyt) ciężka, co z kolei obniżało efektywność. W latach 70. Bextrene został wyparty właśnie przez polipropylen - o większej stratności, niewymagający już żadnych dodatkowych zabiegów.\nHarwood ubiegał się nawet o patent dla "swojego" polipropylenu, ale podobno popełnił jakiś błąd formalny we wniosku patentowym i zanim cokolwiek udało mu się załatwić, polipropylen stosowali już producenci na całym świecie.\nWarto zwrócić uwagę, że w tamtym okresie polipropylen był synonimem nowoczesności i miał zastępować "przestarzałą" celulozę; nasz Tonsil opanował tę technologię dopiero wiele lat później, kiedy już się okazało, że polipropylen nie jest żadnym zbawieniem, a celuloza zaczynała... wracać do łask.\nDzisiaj polipropylen wciąż jest stosowany, ale mało która firma wiąże z nim jakieś większe nadzieje, raczej doskonali się membrany celulozowe i opracowuje zupełnie nowe mieszanki, kompozyty oraz sandwicze; do gry włączono też najróżniejsze membrany metalowe i ceramiczne.\nLS5/9 nie są więc ani tak klasyczne, ani tak nowoczesne, aby mieć membranę... celulozową, bowiem reprezentują epokę, w której za materiał "perspektywiczny" uchodził, z dzisiejszego punktu widzenia mało atrakcyjny - polipropylen.\nJednak firma Harwooda od dawna nie istnieje, nie ma też żadnych oryginalnych maszyn, na których produkowano owe nisko-średniotonowe. Pozostały resztki dokumentacji i pojedyncze dawne egzemplarze, które poddano badaniom.\nOdtworzenia, a raczej stworzenia głośnika możliwie bliskiego oryginału, podjęła się brytyjska firma Volt, zajmująca się głośnikami do użytku profesjonalnego (spotykamy je też w najlepszych kolumnach Pro-Aca).\nOryginalne polipropylenowe membrany Harwooda były mlecznobiałe, półprzezroczyste, a obecne mają zabarwienie szaroniebieskie, z kolei w materiałach firmowych pojawia się nazwa "Diaphnatone". Ostatecznie jednak ani same głośniki, ani ich układ, nie są odpowiedzialne za niewątpliwą egzotykę, jaka bije z LS5/9. Są nimi, co przecież widać na pierwszy rzut oka, obudowa i detale wykonania. Z jednej strony bezwstydnie archaiczne, z drugiej - wymagające dużo ręcznej roboty i precyzji.\nObudowa monitorów Graham LS5/9\nWykonanie obudowy monitorów Graham LS5/9 z jednej strony trąci myszką i prostotą, ale z drugiej - kiedy przyjrzeć się szczegółom - okazuje się wyrafinowane i kosztowne. To właśnie wspominana sytuacja - nowe technologie dotyczące zarówno przetworników, jak i obudów wymagały inwestycji, które teraz zwracają się w masowej produkcji. Powrót do starych nie jest tani. A produkcja odbywa się nie w Chinach, ale w Wlk. Brytanii...\nDawny sposób składania obudowy wiąże się z większym nakładem pracy ręcznej, jest więcej docinania i fornirowania, na połączeniu ścianek bocznych i frontu są uskoki, krawędzie i wąskie paski, które trzeba okleić...\nKiedyś takie rzeczy były na porządku dziennym, ale dzisiaj przy seryjnej produkcji od nich się odchodzi, nawet gdy się wykorzystuje maszyny CNC rzeźbiące najbardziej fantazyjne kształty. Tutaj potrzebny jest dobry stolarz - jak dobry szewc, fach w zaniku. Jednocześnie luksusowy charakter współczesnych LS5/9 nie pozwala na żadne niedoróbki i lekceważenie najdrobniejszych detali.\nDawni użytkownicy monitorów Graham LS5/9 mogliby nie zwrócić uwagi na jakieś estetyczne niedociągnięcia, ale kto dzisiaj wyda prawie 18 000 zł na Grahamy, oczekuje - i słusznie - dopieszczonego cacuszka.\nStylowe, bardzo dalekie od współczesnej mody, trzymające się oryginalnej koncepcji, ale wykonane perfekcyjnie. I takie właśnie są Grahamy LS5/9. Pora więc na pewną refleksję dotyczącą ceny.\nWidząc zgrzebne skrzyneczki, w pierwszym wrażeniu można być ceną zaskoczonym, ubawionym albo przerażonym. Kto nie wie dokładnie, jaka za nimi stoi tradycja i idea, jakie są związane z tym wyzwania - będzie zniesmaczony.\nKiedy jednak weźmiemy pod uwagę wszystkie czynniki, cena przestanie wydawać się tylko wynikiem marketingowej hucpy i budowania rynkowego sukcesu za pomocą gigantycznych marż, dla których wszyscy po kolei będą zeznawać pod przysięgą, że to produkt genialny. Swoją drogą, bez dobrej marży żaden dealer się czymś takim nie zajmie...\nObudowa monitorów Graham LS5/9 jest wykonana z brzozowej sklejki. Dzisiaj 99 procent obudów jest składanych z mdf-u, kiedyś robiono je głównie z płyty wiórowej. Co do kosztów, to najtańsza jest płyta wiórowa, a sklejka najdroższa (porównując płyty określonej grubości).\nJeśli chodzi o walory akustyczne, najwięcej zwolenników miałaby pewnie sklejka. Jednak żaden z tych materiałów nie ma jednoznacznej przewagi nad pozostałymi, a duże znacznie mają nie tylko cena i właściwości brzmieniowe, lecz także łatwość obróbki - i tutaj zdecydowanie wygrywa mdf.\nSklejka jest trudniejsza (przy cięciu ma tendencję do "odszczypywania się" na krawędziach). LS5/9 nie są duże, więc wydatek materiałowy nie jest wielki i koszt samego surowca nie determinuje ich ceny (zwłaszcza, że zastosowana sklejka jest dość cienka), ale ponownie - robocizna.\nTak jak w innych LS-ach, sklejka ma grubość 9 mm; ten "szczegół" również ustalili projektanci-akustycy z BBC, a nie technologowie licencjonowanych firm, produkujących poszczególne modele. W obudowie nie ma żadnych typowych wzmocnień (wieńców, poprzeczek), lecz wszystkie ścianki (poza przednią) są dokładnie wytłumione matami bitumicznymi i "kołderkami" wypełnionymi bawełną. Opukiwanie takiej obudowy przynosi zupełnie inny odgłos, niż opukiwanie skrzynki z mdf-u.\nNasze ucho jest na tyle czułe i doświadczone, aby odczytać, że ścianki są cienkie, lecz wytłumione. Obudowa będzie więc wnosiła - jak każda - podbarwienia, które będą jednak bardziej charakterystyczne. Nie jestem pewien, czy inżynierowie BBC planowali uzyskanie jakiegoś "specjalnego efektu", czy po prostu posługiwali się dostępną i popularną w tamtych czasach techniką. Nie mieli wielkiego wyboru.\n"Ahistoryczne" byłoby wnioskowanie, że stosowali sklejkę, bo była lepsza od mdf-u (mdf-u nie było wtedy jeszcze na świecie)... A że dzięki sklejce LS5/9 brzmią inaczej, niż brzmiałyby w obudowie z mdf-u - to zupełnie inna sprawa. Czy lepiej? Najważniejsze, żeby "nowe" LS5/9 produkcji Graham Audio brzmiały tak jak oryginalne LS5/9. Ale z tym może być problem...\nPrawdziwe 8 omów\nLS5/9 mają impedancję znamionową 8 omów, co przy okazji takiej konstrukcji warto omówić na tle "historycznym". Dzisiaj 8-omową impedancję znamionową można spotkać głównie w katalogach; taka informacja wciąż bowiem uspokaja użytkowników, że ich wzmacniacze dadzą sobie radę, a zwłaszcza amplitunery, które z kolei w większości są obarczone zakazem podłączania do nich kolumn o impedancji niższej od 8 omów.\nPraktyka jest zupełnie inna, większość teoretycznie 8-omowych kolumn jest 4-omowa, amplitunery przy takim obciążeniu wcale się nie gotują (choć trochę bardziej się pogrzeją), zwykle nikt o niczym nie wie, wilk syty i owca cała.\nA kolumny są zwykle 4-omowe, bo takie obciążenie pozwala z większości wzmacniaczy wyciągnąć większa moc; ponadto kolumny 4-omowe mają większą czułość i podłączone do wzmacniacza przy ustalonej pozycji regulatora głośności zagrają głośniej, niż zagrałaby ich wersja 8-omowa (o analogicznej konstrukcji, tylko wyższej impedancji). A to oznacza... wrażenie wyższej jakości dźwięku, jakie odnosi np. klient w sklepie.\nPrymitywne, lecz prawdziwe. Impedancja 8-omowa była dominująca kilkadziesiąt lat temu, kiedy faktycznie większość wzmacniaczy nie potrafiła "udźwignąć" niższych impedancji, przy których dochodziło nawet do uszkodzenia końcówek mocy (zanim pojawiły się coraz lepsze układy zabezpieczające), stąd też właśnie nasza pamięć o tamtych czasach dyktuje już zbyteczną ostrożność, gdy szukamy kolumn do nowoczesnego wzmacniacza i boimy się 4 omów. Wciąż jednak 8 omów ma swoje zalety. Zdecydowana większość wzmacniaczy może dostarczyć na 4 omach większą moc (znamionową), ustalaną wg normy przy progu 1% THD+N.\nW zamian impedancja 8-omowa, mimo że skokowy wzrost zniekształceń (przesterowanie) zaczyna się dla niej przy niższej mocy, gwarantuje prawie zawsze niższy poziom zniekształceń w całym dostępnym zakresie mocy (leżącym poniżej tego progu).\nIlustracją może być rys. 2. praktycznie z każdego naszego laboratorium, poświęconego wzmacniaczom. Inaczej mówiąc - ciszej, ale czyściej. Warto też wziąć pod uwagę, że konstrukcje dwudrożne zwykle nie mają bardzo wysokiej mocy, więc i tak nie zawsze "skorzystają" z okazji do ściągnięcia ze wzmacniacza większej mocy dostępnej przy 4 omach - jeżeli np. przy 8  wzmacniacz dostarcza 100 W, a przy 4 omach - 180 W, to kupując kolumny dwudrożne, o mocy (realnej... a nie "muzycznej", "szczytowej" itp.) na pewno w granicach 100 W, właściwsze byłyby 8-omowe.\nNiestety, takiego wyboru nie ma, zatem z powyżej przedstawionych powodów firmy głośnikowe przestawiły się na 4 omy (chociaż połowa z nich ściemnia w katalogach z powodów też już wyjaśnionych). Ale... za 4 omami może stać jeszcze inny argument.\nPrzyczyn tej sytuacji dokładnie w tym miejscu nie wyjaśnimy, lecz w największym skrócie: głośniki niskotonowe i nisko-średniotonowe w wersji 4-omowej mają parametry generalnie lepiej pasujące do zastosowania w bas-refleksie, niż głośniki 8-omowe.\nMowa o porównaniu głośników o analogicznej konstrukcji, tylko różniących się impedancją - wraz z niższą impedancją niższy będzie parametr Qts, czyli dobroć całkowita układu rezonansowego kształtująca odpowiedź impulsową.\nOczywiście, wysokiej klasy głośnik 8-omowy będzie i pod tym względem lepszy od słabego 4-omowego, bo można na ten parametr wpływać też np. siłą układu magnetycznego, ale przy określonych kosztach i innych parametrach łatwiej uzyskać dobrą "kontrolę" basu przy impedancji 4-omowej. Z kolei impedancja 8-omowa, właśnie dzięki wyższemu Qts, jest ogólnie rzecz biorąc, wygodniejsza do obudów zamkniętych.\nRekonstruktorzy" z firmy Graham Audio zrobili chyba wszystko, aby przywrócić do życia dawne LS5/9. W tym kontekście wymienia się Dereka Hughesa, syna Spencera i Dorothy Hughes (od ich imion powstała nazwa Spendor, tak jak od nazwiska Harwood i imienia jego żony Elizabeth - nazwa Harbeth). Spencer pracował w BBC, a następnie założył własną firmę Spendor, która zaczęła działalność od konstrukcji BC-1, a później produkowała na licencji różne monitory LS.\nDerek przejął schedę, potem firmę sprzedał, ale dalej z nią współpracował, a także z Harbethem. Jest więc dobrym źródłem ginącej wiedzy na temat tajników konstrukcyjnych, lecz wszystkich problemów nie rozwiąże.\nJak już ustaliliśmy, głośnik wysokotonowy jest tego samego typu i producenta jak dawniej, jednak spotkałem się z adnotacją, że w ciągu tak wielu lat uległ jakimś modyfikacjom - najczęściej są one związane nie tyle z poprawianiem jakości, co wymuszane przez kooperantów, którzy z różnych powodów zaprzestają dostarczania jakiegoś komponentu.\nWystarczy zmiana kleju - i już mamy jakąś zmianę w parametrach... Ale największą "turbulencję" wprowadził oczywiście głośnik nisko-średniotonowy, z nowej produkcji firmy Volt, który ma na tyle inne charakterystyki, że ignorowanie tego faktu byłoby błędem w sztuce, a wzięcie go pod uwagę - wymagało przestrojenia zwrotnicy.\nOd tego momentu nie możemy mówić o tym, że nowe Graham LS5/9 brzmią tak, jak te oryginalne trzydzieści lat temu... Wciąż jednak możemy zakładać bardzo duże podobieństwo, którego nie da się w żaden sposób zweryfikować... bo nawet egzemplarze oryginałów, które przetrwały, brzmią inaczej niż kiedyś - na skutek starzenia się materiałów, z których są wykonane, głównie części miękkich przetworników. Pikanterii sprawie dodają relacje użytkowników dawnych LS5/9.\nCzęsto wcale nie byli oni nimi zachwyceni i wspominają, że w porównaniu z innymi monitorami BBC, a zwłaszcza LS3/5, środek pasma z LS5/9 był słaby, wyraźnie wycofany... co było dziwne, tym bardziej że zaakceptowany przez BBC prototyp zademonstrował (zgodną z założeniami) wyrównaną charakterystykę przenoszenia.\nW internecie można znaleźć dyskusję na ten temat, i to prowadzoną przez ludzi z tamtej epoki, którzy przedstawiają różne możliwe wersje wydarzeń - np. przypuszczenie, że ktoś popełnił jakiś błąd na początkowym etapie wdrażania do produkcji, np. przy przepisywaniu dokumentacji, a potem nikt tego błędu nie skorygował...\nMoże więc dopiero teraz powstały LS5/9 takie, jakie powinny pojawić się na samym początku? Firma Graham Audio musiała bowiem zdobyć licencję BBC, aby produkt ten sprzedawać pod symbolem LS5/9, a w tym celu musiała przedstawić egzemplarz wzorcowy, który spełniał pierwotne warunki i był zgodny z dokumentacją związaną z pomiarami prototypu (a nie egzemplarzy z późniejszej produkcji).\nOstatecznie więc uzyskana charakterystyka jest bliska takiej, jakiej życzyło sobie BBC już trzydzieści lat temu, a niekoniecznie taka, jaką miały produkowane kiedyś LS5/9. Ale brzmienie ze względu na zmiany w głośnikach, nawet przy charakterystyce mieszczącej się w określonym przez BBC polu tolerancji, nie może być dokładnie takie, jak brzmienie prototypu.\nKażdy producent próbuje, w miarę swoich możliwości, czyli swojej reputacji i dostępnej argumentacji, narzucić klientowi sposób postrzegania i oceny całego produktu, w tym brzmienia. Tutaj pole do popisu jest największe, bowiem jednoznacznych kryteriów oceny nie ma.\nA jeżeli projekt jest "legendarny", jeżeli stoi za nim licencja BBC, itp. itd., to kto odważy się negować jego brzmieniowe kompetencje? Z drugiej strony, gdy ktoś się już odważy, może przeginać w drugą stronę, bo jak już się narażać i obalać autorytety, to bezkompromisowo.\nJest też szkoła myślenia i ocenienia, która występuje pod hasłem "rozumieć produkt"; czyli ważyć wady i zalety w określonym kontekście, który jednak znany jest tylko ekspertom.\nNa przykład w przypadku małych LS3/5 owo "rozumienie" bazuje na zaakceptowaniu faktu, że basu z nich nie ma, bo być nie miało, więc w ogóle zajmowanie się tym wątkiem jest niepotrzebne i niepoprawne. Tylko jeżeli tak "rozumiane" produkty wpadną w ręce normalnych, "nierozumiejących" użytkowników, to rozczarowanie może być wielkie - chociaż dla jednych zrozumiałe, a dla innych nie...\nPorozumiejmy się więc co do tego, że od tego miejsca będę się starał coraz mniej rozumieć, a coraz więcej słyszeć, i opisywać to, co słyszę, bo inaczej nigdy nie wyjdziemy z tego błędnego koła... Żeby jednak dobrze słyszeć i oceniać, najlepiej robić to w ramach jakiejś grupy porównawczej.\nDlatego nawet testy kolumn high-endowych staram się prowadzić w małych grupach, co najmniej dwóch modeli. Nie udaję, że zawsze mam pod ręką cały arsenał kolumn z różnych pułapów cenowych, ani że dokładnie pamiętam brzmienia porównywalnych kolumn z poprzednich testów sprzed wielu lat.\nTym razem znalezienie konkurencji dla monitorów Graham LS5/9 było jednak trudne - co prawda, w tym zakresie cenowym nie brakuje kolumn, ale jakie pasowałyby do tak specyficznego tematu? Mimo wszystkich zastrzeżeń, LS5/9 wyglądają najlepiej w teście indywidualnym...\nAle co w takim razie z porównaniami...? Z pomocą przyszły mi dwie konstrukcje, których test opublikujemy niebawem - brytyjskie, nieco droższe (przedział 20 000-25 000 zł), ale jakże rasowe i adekwatne do tematu - ProAc D30R i PMC Twenty Three.\nObydwie dwudrożne, chociaż w większych obudowach wolnostojących, okazały się właściwym towarzystwem, z jednej strony trzymającym się pewnych ram (moc, dynamika), a z drugiej - bardzo zróżnicowanym w wielu innych wątkach i wzajemnie weryfikującym swoje domniemane atuty co do neutralności, detaliczności i przestrzenności. Nie będę tutaj jednak zdradzał zbyt wielu faktów na temat dwóch pozostałych kolumn, potraktuję je jako tło do opisania charakterystycznych cech LS5/8.\nIch brzmienie wcale nie wydaje mi się wielce tajemnicze, magiczne i niezwykłe. Jest na pewnie nietypowe i pokazuje swoje wyraźne cechy charakterystyczne. Czy będzie się podobać, czy nawet będzie pociągające, wciągające i uznane za "jedyne" - to już sprawa subiektywna, ale nie przesadzajmy ani z zachwytami, ani z krytyką, ani w ogóle z szukaniem w tym jakichś niesamowitości...\nNie trzeba szukać - wszystkie słychać jak na dłoni. Sposób myślenia i tłumaczenia: "jak się posłucha dłużej, to się wygrzeją, to się odkryje, to się zrozumie" proponowałbym (nie po raz pierwszy) zastąpić prostszym: "jak się posłucha dłużej, to się człowiek przyzwyczai". Dotyczy to tak samo innych kolumn i całego sprzętu w ogólności.\nNajpierw, bez żadnych wątpliwości, zarówno na podstawie pomiarów, jak i odsłuchów, możemy stwierdzić, że LS5/9 nie mają problemu ze środkiem pasma, polegającego (we wspomnieniach ich dawnych użytkowników) na wyraźnym obniżeniu poziomu w tym zakresie (proszę koniecznie zapoznać się z odpowiednim tekstem obok); nie jest to przecież kopia egzemplarzy produkowanych w latach 80., ale projekt spełniający wyjściowe warunki BBC, które zakładały uzyskanie możliwie liniowej, neutralnej, "monitorowej" charakterystyki. Tutaj można więc odetchnąć z ulgą albo nawet wpaść w entuzjazm - wreszcie, po ponad trzydziestu latach LS5/9 grają tak, jak grać miały, a jak nigdy wcześniej (poza prototypem) nie grały!\nSłysząc, jak grają monitory Graham LS5/9, trudno podejrzewać pracowników BBC, że mieli do czynienia z taką samą charakterystyką, ale "coś im się zdawało" i niedoskonałości innego rodzaju interpretowali jako osłabienie środka.\nCzytając wspomnienia ludzi z BBC i widząc wyniki pomiarów, ale jeszcze przed odsłuchem, brałem pod uwagę taką możliwość, że z natury raczej "głuche" brzmienie membran polipropylenowych, wraz z bardziej (niż w przypadku głośników 18-cm) zawężonymi charakterystykami kierunkowymi w zakresie średnich tonów, podczas słuchania ich niekoniecznie na osi głównej (ze wspomnień wynika, że często były używane do zadań drugorzędnych - ale czy był to skutek, czy przyczyna takiego ich odbioru?), środek pasma mógł wydawać się przytłumiony, nawet przy dobrze wyrównanej charakterystyce na osi głównej.\nNie można do końca takiego zbiegu okoliczności wykluczyć, ale już moje wrażenia odsłuchowe nie wskazują na taką wersję. Graham LS5/9 grają mocnym, gęstym środkiem, nawet, gdy nie słucha się ich siedząc dokładnie na wprost; grały mi "w tle", gdy zajmowałem się innymi sprawami, w innych miejscach naszego pomieszczenia odsłuchowego, i specjalnie zwracałem na to uwagę - ale nie, sam środek nigdy nie kulał...\nMam więc jeszcze inną teorię, trochę obrazoburczą, delikatnie podważającą kompetencje ludzi z BBC, która pozwala obronić tezę, że dawniej produkowane LS5/9 brzmiały jednak z grubsza tak, jak brzmią teraz, i jak brzmiał prototyp.\nOtóż jeżeli do warunków użytkowania w BBC, które wymieniłem powyżej, dodamy jeszcze fakt, że były one stosowane jako monitory bliskiego pola, czyli znajdowały się blisko ściany albo na dużym stole obok pulpitu mikserskiego, to na pewno brzmiały inaczej, niż w moim teście, ustawione "po audiofilsku" na dedykowanych im standach.\nTakie ustawienie bardzo pomaga (w tym przypadku), bowiem przy równo poprowadzonym środku skraje pasma w wykonaniu LS5/9 są w wyraźnym kontraście - góry jest mało, a basu (chociaż nie najniższego, to w okolicy 100 Hz) sporo.\nW ustawieniu daleko od ścian i innych dużych powierzchni trzyma się to kupy, zaznacza właśnie w taki sposób, wciąż pozostawiając średnicy dużo miejsca, a nawet (często) promując ją na pierwszym planie. Kiedy jednak tak zestrojone głośniki wciśniemy gdzieś w kąt albo choćby postawimy na stole, czy powiesimy na ścianie, wzmocnieniu ulegnie "wyższy bas", co jeszcze bardziej przesunie balans tonalny w dół...\nMoże dlatego monitory Graham LS5/9 wydawały się mało bezpośrednie, wycofane, chociaż diagnoza, że było to wycofanie tylko "górnego środka", nie byłaby tu najtrafniejsza. Z taką teorią spójne byłoby też pewne wyobrażenie, w jaki sposób LS5/9 powstawały - jako "zamiennik" większych LS5/8 pracujących w dużych pomieszczeniach, gdzie jednak stały w większej przestrzeni, dalej od ścian, raczej nie na stole mikserskim.\nMonitory Graham LS5/9 strojono w tych samych warunkach, aby ich charakterystykę upodobnić do LS5/8, a następnie "wrzucano" w zupełnie inne warunki, do których zresztą były pomyślane - tylko zapomniano dokonać odpowiednich korekt na charakterystyce właśnie pod kątem tych warunków...\nJednak wciąż nie mniej prawdopodobna jest wersja, że mamy do czynienia z różnie zestrojonymi LS5/9. Było, minęło, obecni użytkownicy Grahamów z pewnością nie będą mieli problemu z depresją wyższego środka, będą je przecież ustawiać wedle audiofilskich recept, na jakichś standach, i słuchać pilnie siedząc w idealnie ustawionym fotelu.\nCo wtedy? Ogólnie już wiemy, wejdźmy w szczegóły. Piętą achillesową tych monitorów są wysokie tony. Chociaż, nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło - o ile tylko chcemy, żeby tak nam wyszło...\nNajpierw skupmy się "analitycznie" na samych wysokich tonach. Są oszczędne, jednostajne, przyszarzałe, nie niosą ze sobą ani dużej dynamiki, ani błysku, ani powietrza. Blachy perkusji są przymatowione, atak mają jeszcze dość dobry, ale wybrzmiewają mało swobodnie, gasną szybko i bez "mgiełki".\nDrobne detale, słyszalne z większości współczesnych kolumn, tutaj są przygaszone. Powód jest prozaiczny, teoria zgadza się z praktyką. Pasmo kończy się w okolicach 12 kHz (proszę spojrzeć na laboratorium), tak to widać w pomiarach i tak to słychać.\nOwszem, większość z nas wcale nie słyszy idealnie do 20 kHz, zwłaszcza w wieku dojrzałym, ale w takim razie, mając 50 lat, tym bardziej muszę czuć się odpowiedzialny i zakładać, że młodsi odczują tę stratę nawet bardziej niż ja.\nOsobiście mógłbym z tym żyć, tak jak mogłem kiedyś żyć słuchając taśm nagranych prędkością 9,75 cm/s, ale kiedy sam nagrywałem, taśmy nie żałowałem i trzymałem się 19,5 cm/s. Jak widzicie, nie owijam w bawełnę, ale w takim razie nie czytajcie między wierszami, że jest beznadziejnie, skoro piszę, że jest słabo.\nPowodem tej słabości jest nie tylko wiek projektu LS5/9, ale też decyzja konstruktorów, aby ze wspominanych już powodów "bezpieczeństwa", idąc tropem LS5/8 i świadomie godząc się na brzmieniowy kompromis, użyć dużej, 34-mm kopułki, zamiast standardowej, 25-mm.\nPodczas gdy wielu producentów przekonuje nas, że warto jest z pasmem przenoszenia sięgać daleko powyżej teoretycznej granicy pasma akustycznego, licencja BBC ma nas przekonać, że można sprawę zakończyć znacznie poniżej? Oczywiście nie - musimy tylko po męsku przyjąć do wiadomości, że inwentarz LS5/9 to nie tylko "dobrodziejstwa".\nWysokie tony mogą bronić się pewnymi elementarnymi zaletami, uniknięciem problemów, jakie obarczają wiele współczesnych wysokotonowych (albo sposób ich dostrojenia) - nie są ostre, nie są metaliczne, nawet nie są ewidentnie zapiaszczone (chociaż mają przechył w tę stronę).\nI koniec końców, wszystko, co najważniejsze, z nich słychać - ich ograniczenie nie oznacza poważnego zubożania barwy podstawowych instrumentów, tylko "odcięcie" tego powiewu najwyższych tonów, do którego większość z nas jest już chyba przyzwyczajona, nawet z kolumn grających bardzo neutralnie.\nUbocznym, ale oczywistym skutkiem takiego "uspokojenia" wysokich tonów jest przesunięcie środka ciężkości całego brzmienia i naszej uwagi na zakres nisko-średniotonowy. Według moich kryteriów, średnica jest mocna, bliska, czasami może wydawać się trochę "nosowa", ale nie jest to dominujące i nie określa całego klimatu.\nDźwięk "zamyka się" ostatecznie znacznie wyżej, środek łączy się z górą pasma sprawnie, proporcjonalnie - niezależnie od słabości w najwyższej oktawie, poniżej dźwięk jest spójny i wyrównany, łatwo przyswajalny, daleki od najwyższej dokładności i umiejętności różnicowania, trochę homogenizujący, ale faktycznie - przyklejający się do ucha...\nMoże to kojarzyć się z brzmieniem głośnika szerokopasmowego, może podkreślać "analogowość" muzyki puszczonej z czarnej płyty (a może nawet z magnetofonu), wszystko będzie się składać na dawny klimat.\nSpecjalnego klimatu jest też sporo w brzmieniu basu. Naprawdę słychać, że gra obudowa zrobiona "z czegoś innego" niż z mdf-u, do którego jesteśmy przyzwyczajeni. Tym razem zmierzona charakterystyka przenoszenia, a nawet odpowiedź impulsowa, ma tu niewiele do rzeczy - oczywiście opisują one rzeczywistość, lecz nie do końca. Chodzi o podbarwienia, jakie można by ewentualnie pokazywać na charakterystyce wodospadowej albo podczas mierzenia akcelerometrem wibracji ścianek.\nParametry głośnika i strojenie bas-refleksu swoją drogą, a zachowanie samej skrzynki - swoją. Jest to brzmienie dość archaiczne, przywołane z przeszłości, co oczywiście może być poczytane za zaletę. Słychać właśnie "skrzynkowy" nalot, delikatne smużenie, drewno - jakby na basie grał instrument z pudłem rezonansowym. Nie jest to typowe dudnienie, raczej lekkie buczenie; i naprawdę nie jest ono męczące czy zamulające, ale podbarwiające.\nNa pewno ogranicza precyzję basu, chociaż próbując odfiltrowywać (wsłuchując się, a nie żadnymi układami...) w działanie samego bas-refleksu, wydaje się on poprawnie zestrojony, zwarty i nieprzeciągający. "Efekt sklejki" powoduje jednak wzbogacenie wyższych harmonicznych, za to najniższe częstotliwości nie są tak wyraziste, jakby na to wskazywały pomiary i niska częstotliwość graniczna.\nTo brzmienie idzie w przeciwnym kierunku niż brzmienie kolumn np. w obudowach aluminiowych czy kompozytowych. O ile towarzyszy temu dobre zestrojenie bas-refleksu, mają one brzmienie dość twarde, konturowe, ale bardzo dobrze czytelne.\nW przypadku monitorów Graham LS5/9 słychać, jak obudowa gra. Wiem, wiem, że jest pięknie wytłumiona matami bitumicznymi. Ale wystarczy puknąć ją palcem, a usłyszymy dźwięk znacznie niższy, niż zwykle.\nTaki właśnie dźwięk jest dodatkiem do ich brzmienia; nie jest to dźwięk intensywny, natarczywy i przykrywający całość - to jak "nuta zapachowa", która wcale nie musi być silna, aby była łatwo dostrzegalna, tym bardziej, że jest dość oryginalna.\nUderzenia basu, chociaż nie są wprost zmiękczone i zaokrąglone, nie mają dużej dynamiki, jakby były poddawane kompresji poprzez "reakcję" obudowy; basowe dźwięki mają jednak duży wolumen i ciekawą barwę - "ponadnaturalną". Gdy pasuje ona do odtwarzanego instrumentu, tworzy to podbudowę, dodaje głębi, ale nie jest solidnym fundamentem, na którym bazowałyby rytm, szybkość i "punktualność".\nTo brzmienie można nazwać przyjaznym, dość neutralnym w ogólnym zarysie (biorąc pod uwagę obcięcie najwyższych tonów i podbarwienie wyższego basu), spójnym, pełnym, bliskim. Wyjątkowym.\nNie przypisujmy mu tylko obiektywnych zalet, które na ówczesnym poziomie techniki nie były osiągalne; nie dajmy się zwieść poglądowi, że to, co naprawdę dobre w hi-fi, było, minęło, a teraz cudownie wróciło. Jeżeli wracają z tym jakieś nasze wspomnienia albo przynajmniej marzenia o posiadaniu nobilitującego brytyjskiego hi-fi, to proszę bardzo - lepszego wehikułu czasu nie znajdziecie.\nZnajdziecie obiektywnie lepsze głośniki, ale i tak brzmienie monitorów Graham LS5/9 broni się lepiej niż wiele innych brzmień sprzed 30 lat, demonstruje, że choć technika posunęła się naprzód i przynosi dzisiaj lepsze rezultaty, to najlepsze projekty z poprzedniej epoki wcale się nie kompromitują.\nKupić, nie kupić, posłuchać warto, jeżeli tylko zdarzy się okazja, aby mieć na ten temat własne zdanie. To dobry materiał "edukacyjny", takie zmierzenie się z legendą daje o wiele więcej wrażeń, niż rutynowy test kolejnych współczesnych kolumn. Słuchając tych kolumn, słuchamy trochę własnych wspomnień... Nawet jeżeli brzmią inaczej, to szukamy wspólnych wątków, i sporo ich znajdziemy.\nWymiary [cm] 46 x 28 x 28\nCharakterystyka impedancji na pierwszy rzut oka wygląda zwyczajnie, ale ma trzy dość specyficzne cechy.\nPo pierwsze, reprezentuje 8-omową impedancję znamionową (dłuższy komentarz w ramce obok), którą jednoznacznie ustalamy na podstawie 7-omowego minimum przy 140 Hz (zgodnie ze "starymi przepisami", można deklarować impedancję znamionową o takiej wartości, od której zanotujemy w zakresie częstotliwości powyżej basowych szczytów impedancyjnych spadki nie większe niż o 20%).\nPo drugie, zwracają uwagę bardzo wysokie szczyty impedancji, zarówno w zakresie niskotonowym, jak i przy 1,5 kHz - ten ostatni mówi nam o zastosowaniu filtrów wysokiego rzędu, zwłaszcza górnoprzepustowego dla głośnika wysokotonowego. Ale w związku z tym głośnikiem widzimy coś jeszcze - wyraźny wzrost impedancji już powyżej 5 kHz, związany najprawdopodobniej z dużą indukcyjnością jego cewki. Zatem słabe przetwarzanie najwyższej oktawy przez ten przetwornik ma związek nie tylko z akustycznymi właściwościami kopułki o ponadstandardowej średnicy, ale też parametrami połączonej z nią cewki, a może... egzotycznego dzisiaj autotransformatora dopasowującego.\nPrzechodzimy więc do charakterystyki przetwarzania, której jedynym wyraźnym felerem jest opadanie powyżej 12 kHz. Producent zdaje sobie z tego sprawę, podaje bowiem pasmo "50 Hz - 16 kHz +/-3 dB", a to się obecnie praktycznie nie zdarza, aby nie obiecać przynajmniej 20 kHz. Według naszego pomiaru, w ścieżce +/- 3 dB możemy zmieścić przebieg 40 Hz - 13 kHz, a więc znacznie lepiej na basie, jeszcze trochę gorzej na górze.\nJednak największym znakiem zapytania, w związku z całą dyskusją, jaka toczy się na temat brzmienia i charakterystyki dawnych LS5/9 (z produkcji z lat 80.), był przebieg w zakresie średnich tonów. Nie jest ono idealnie liniowe, ale nigdy nie jest, a to, co widać, nie uzasadnia żadnych obaw i przewidywania, że brzmienie średnicy może być wyraźnie osłabione. Lekkie rozejście się charakterystyk mierzonych na różnych osiach w okolicy częstotliwości podziału (widoczne w zakresie 2-4 kHz) nie jest niczym nadzwyczajnym i mieści się w granicach niepisanej normy.\nDuża część konstrukcji ma zdecydowanie bardziej, i to zwykle specjalnie, obniżony poziom w tym zakresie, nikt też z tego nie robi afer, bo zabieg taki, byle niezbyt drastyczny, prowadzi do "ugrzecznienia" brzmienia, cofnięcia perspektywy stereofonicznej - ale tutaj takich manipulacji nie widać. Jeżeli usiądziemy za wysoko, czyli znajdziemy się na osi +7 st. i wyżej, wówczas obniżenie jest większe - ale wciąż niealarmujące; natomiast na osi -7 st. charakterystyka jest bardzo zdyscyplinowana i trzyma się w szeroko pojętym zakresie średnich tonów ścieżki +/- 2 dB. Nie jest to mistrzostwo liniowości, lecz wynik bardzo przyzwoity.\nGraham LS5/9 należy skręcić w stronę miejsca odsłuchowego, ale niekoniecznie z dokładnością do jednego stopnia - pod kątem 15O wciąż jest dobrze, ale pod kątem 30 st. (w płaszczyźnie poziomej) widać już wyraźny spadek poziomu, i to w całym zakresie średnio-wysokotonowym. Maskownica niewiele zmienia, lecz w tej konstrukcji teoretycznie przeszkadza już wystająca przed powierzchnię frontu "ramka" ścianek bocznych, dolnej i górnej, która na pewno odbija część fal i wywołuje któreś z widocznych, chociaż niewielkich nierównomierności.\nGRAHAM AUDIO testy\nRynek audio rządzi się swoimi unikalnymi prawami. Połączenie techniki, muzyki, biznesu i pasji prowadzi do pojawiania się...\nEnglish High Fidelity. Handcrafted. BBC Licensed. Monitor Loudspeaker. To hasła trafiające w najczulsze punkty audiofilów....\nGRAHAM AUDIO aktualności\nNajnowsze kolumny Graham Audio LS 5/9f (21 000 zł/para) to modyfikacja słynnych monitorów LS 5/9. Zmianę widać na pierwszy rzut...


Jak Polacy zabezpieczają się finansowo?\nW momencie wystąpienia nagłych i niezależnych od ludzi zdarzeń losowych, co czwarta osoba w Polsce skorzysta z polisy na życie. Podobnie będzie w przypadku odsetek sięgnie po oszczędności, choć większość badanych ma oszczędności nie wyższe niż równowartość trzymiesięcznych zobowiązań – wynika z badań Unum Insight. Jednak Świadomość w obszarze zabezpieczania przyszłości własnej i rodziny pozostawia jeszcze dużo do życzenia.\nJak wynika z badania Unum Insight, tylko 15% badanych dysponuje środkami, które mogłyby pokryć ich półroczne zobowiązania. Dla porównania, blisko połowa (45%) Amerykanów w razie potrzeby sięgnie po oszczędności, a niewiele mniej (43%) skorzysta z polisy na życie.\n– Z naszych badań wynika, że co trzeciemu Polakowi trudno jest wskazać źródło finansowania swoich zobowiązań finansowych w przypadku nieprzewidzianych zdarzeń losowych. 28% badanych wskazało swoje oszczędności, natomiast, co istotne, 65% badanych Polaków posiada oszczędności, które zabezpieczyłyby ich wydatki na nie więcej niż 3 miesiące – wskazuje w rozmowie z agencją Newseria Biznes Małgorzata Morańska, rzecznik prasowy Unum Życie Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji.\n– W razie nagłej śmierci głównego żywiciela zarówno Polacy, jak i Amerykanie wskazali małżonków jako tych odpowiedzialnych za spłatę pozostałych zobowiązań finansowych. Natomiast, co interesujące, z naszych badań wynika, że aż 40% Polaków uważa, że po swojej śmierci nie pozostawi żadnych zobowiązań, którymi mogliby obarczyć bliskich – mówi Małgorzata Morańska. – Wysoka świadomość swoich comiesięcznych opłat i kosztów związanych z utrzymaniem jest bardzo ważna dla oszacowania właściwej sumy ubezpieczenia.\nPolisa wciąż nie jest popularna\nCo trzeci Polak szacuje, że wysokość sumy ubezpieczenia w jego polisie na życie nie powinna przekraczać 100 tys. zł, 20% wskazuje na kwotę 101–250 tys. zł. Takie środki mogłyby pozwolić rodzinie przez pewien czas utrzymywać poziom życia zbliżony do tego sprzed śmierci ubezpieczonego. Jednocześnie jednak polisa na życie jest jeszcze w Polsce mało popularna. – Osoby, które nie decydują się na zakup polisy, zwykle swoją decyzje argumentują zbyt wysokimi kosztami takiego ubezpieczenia bądź brakiem potrzeby. To są najczęściej osoby młodsze. Natomiast bez względu na to, czy posiadamy polisę, czy nie, w Polsce wywołuje ona pozytywne emocje, kojarzy się ona z poczuciem odpowiedzialności, bezpieczeństwa i zadowoleniem – wskazuje Małgorzata Morańska.\npolisa na życie oszczędności pomoc finansowa rodziny odpowiedzialność za rodzinę


Holter EKG – Najdroższablizna\nBadanie metodą Holtera może służyć zarówno ocenie ciśnienia pacjenta (holter ciśnień), jak i ocenie pracy elektrycznej czy raczej elektrokardiograficznej serca (holter EKG). Konieczność przeprowadzenia jednego lub drugiego badania stwierdza lekarz w oparciu o stan zdrowia, objawy, rodzaj wady. W przypadku dzieci z WWS holter EKG jest jednym z podstawowych badań nieinwazyjnych.\nHolter zakłada się z reguły na 24 h, choć czas ten może być inny. Do klatki piersiowej dziecka podłącza się najczęściej 3-6 elektrod (czasem więcej, w zależności od rodzaju sprzętu), które rejestrują pracę serca i zapisują ją na urządzeniu, przypinanym do paska lub wieszanym na ramieniu. Holter EKG pozwala wykryć wszelkiego typu zaburzenia rytmu: tachykardie, bradykardie, częstoskurcze i dodatkowe pobudzenia, a także zaburzenia przewodzenia lub epizody niedokrwienia. Pomaga określić ich rodzaj, ilość oraz związek z aktywnością pacjenta (dzień, noc, wysiłek, stres).\nDo badania nie trzeba się przygotowywać w szczególny sposób, ale nie należy smarować skóry przed założeniem elektrod kremem czy balsamem. Nie należy odstawiać dotychczasowych leków. Badanie jest bezbolesne, ale elektrody mogą przeszkadzać małemu pacjentowi. W przypadku ich odklejenia należy zapisać (zapamiętać) godzinę i elektrody podłączyć w ten sam sposób.\nZaleca się ubrać dziecku luźne i wygodne ubranie, chyba że mamy uzasadnione podejrzenie odklejenia się elektrod, wówczas lepiej sprawdzi się opięta, przylegająca koszulka.\nBadanie jest zupełnie bezbolesne. Pacjent w czasie badania (gdy ma założony holter) powinien funkcjonować normalnie i nie unikać dotychczasowych aktywności (chyba że lekarz zalecił inaczej), wówczas wynik będzie miarodajny. Problem może sprawić kąpiel – należy unikać zamoczenia elektrod, jak i urządzenia, ograniczenie kontaktu z wodą jest wskazane.\nNiektóre urządzenia mogą zaburzać pracę holtera, zaleca się więc ograniczenie używania przez pacjenta np. telefonu, tabletu, komputera.\nJest wiele typów elektrod, ich odklejenia może być nieprzyjemne. Warto użyć oliwki, preparatu StickOff lub nafty kosmetycznej. Ślady kleju można usunąć tymi samymi preparatami. Zdarzają się też podrażnienia i uczulenia. Jeśli stosowane dotychczas balsamy ich nie redukują, warto zasięgnąć porady lekarza.\nOceną wyników zajmuje się kardiolog z pracowni holterowskiej. Do oceny służy program komputerowy, który analizuje dane. Przegląda je jednak także lekarz, biorąc pod uwagę takie czynniki, jak: objawy, rodzaj schorzenia (wady), przebieg leczenia, przyjmowane leki i, w razie wykrycia nieprawidłowości, może zlecić dodatkowe badania lub wdrożyć leczenie.\nBadanie jest często wykonywane w czasie pobytu na oddziale. Holter można założyć także w poradni kardiologicznej – jeśli mamy blisko – i na drugi dzień udać się na jego zdjęcie. Istnieje także możliwość zamówienia urządzenia do domu, samodzielnego założenia dziecku, odesłania go i otrzymania wyniku on-line. To bardzo wygodna opcja zwłaszcza dla dzieci, które nie przepadają za gabinetami lekarskimi lub mają do nich daleko.


"Lustra" od B.R.O. | GlamRap.pl\n„Lustra” od B.R.O.\nRaper zapowiada nową płytę.\nTuż przed majówką B.R.O. zaprezentował nowy singiel wraz z teledyskiem „Lustra”. Zwiastuje on nową płytę artysty, która ma się ukazać w tym roku.\n– Przed Wami nowy singiel pt. „Lustra”, który zwiastuje nadchodzący wielkimi krokami album. – możemy przeczytać pod klipem.\n10 lat temu B.R.O. wrzucił do sieci filmik, który rozpoczął jego karierę\nB.R.O. wydaje dwie płyty jednocześnie\nB.R.O: „W muzyce można zrobić karierę, nie patrząc na układy”\nB.R.O. kończy z wytwórniami\nRemo ft. Mateusz Ziółko & B.R.O – „Nowa Twarz”\nNie dosyc że chujowe to jeszcze pedalskie, ksioąże w rurkach z lustra,tfu na morde mela\nReply to Ślepy od swiatła\nNAJNOWSZA PŁYTA B.R.O?\nZajżyj do słownika 😉\nTak Go przezywasz ale sam nic większego nie zrobisz w życiu. Jeśli Ci nie psauje muzyka B.R.O to jej nie słuchaj. Masz problem o nic. Ubiera sie jak chcę bo Go stać, nie musisz być zazdrosny jeśli nie masz kasy.\nDzisiaj fajne newsy na portalu, śpiewający pedał, człowiek który kupił piosenki śpiewających pedałów, człowiek dla którego discopolo to chleb powszedni i oczywiście pewnie pedał. I to mi się podoba, o taki rap walczyłem ruchając raperów.\nStalone dziękówa za nominacje, czas na hot16:\nOnomato już się żegna z tą chorobą\nCzekam na 16\nłonowy barber i zenek martyniuk\nchcesz być mistrzem żenady?\nidziesz dobrym tropem,\njeszcze troche i zwolni ci miejsce sama Cichopek\nKurwa rzeczywiście żenada jesteś\nJ.esteś S.pierdolony ?\npeja peja wygladasz mi na geja,\nusun sie bo srogi los cie czeka.\nnic cie nie uchroni od mojej knagi,\nbedziesz na niej skakal jak mateja, malysz,\njestem pxoter robie tu rap ostry,\nza dziesiec lat beda pisac o mnie ksiazki,\nzamknij ryj bo cie kurwa zjem,\nmowi to el president\nReply to PXOTER\nPXOTER te ksywe nadal Ci tata, jak nie było internetu to Cię brał na bata, matkę łał bo była\nza zimna herbata jak wychodził wam z pokoju, pozdrów brata.\nWanna od S. R. O.\nSZACUNEK ZA KONSEKWENTNE BYCIE JEBANYM KURWA DEBILEM OD LAT\nZgaduje że to diss na lustro w które nie może już patrzeć. Tylko po chuja mu ta kurwa konewka ?\nA po huja Ci kurwa ten głupi komentarz? Jak Ci przeszkadza to nie słuchaj, proste. A gdyby nie mógł patrzeć do lustra to pewnie by nie udostępniał swojego wizerunku ;). Jeśli sie boisz to powiedz mamie, może przytuli.\nO ja pier….co to? Homo rap?\nUWAGA – jest nowa afera na polskiej scenie na emigracji.\nMałolat K2 został kopnięty w dupę przez Eve K2 po tym jak ją ponoć zdradził. W odwecie Eve K2 poszła razem z koleżanką w tango z miejscowymi Albańczykami… To nie są jaja.\nMałolat już nagrywa o tym filmiki, a Eve nagrała godzinną wypowiedź o tym.\nGdzie są newsy o tak istotnych wydarzeniach???\nTutaj link do filmiku:\nSmutno sie na to patrzy. Już pomijając z kim się zadają to do tego jaki poziom przy tym reprezentują.\nReply to Snajper Bonzo\nBeke mam zawsze z tego BRO jak on usilnie chce pozować na dorosłego pana bo wygląda jak lamus z gimbazy i chce usilnie wszustkim pokazać, że tak nie jest. Nie ogarniam takich ludzi i pogardzam zawsze\nReply to Starszy pan\nPo pierwsze to nie BRO, tylko B.R.O a po drugie to jeśli sam nie jesteś męszczyzną to nie musisz innym tego zazdrościć. Gdybyś Go znał to wiedziałbyś jaki jest. Ma żone, córke i jest bardzo odpowiedzialny.\nDzisiaj sam wybierasz\nmożesz jak co drugi typ\nsiedzieć w domu i oglądać Big Brothera\ni potem mieć dół w sobotę\njak na parkiecie widzisz Rafalalę\na w kieszeni dwa złote\ni nie przejdziesz się z banknotem\na wiesz ona chce się wbić w gablotę\na potem w wielki hotel, w miękki fotel\nchce być w wannie, ja w sumie nie mam nic do niej\nzróbmy ten hajs, zróbmy ten hajs co jest.\nBez kitu pedalskie w chuj.Rap to muzyka dla przecwelonych tyłków?\nReply to Gary Payton\nNapewno nie dla takich ludzi jak Ty\nnajpierw fabijański a teraz mroczek ! to nie jest chip chop\nCo za kutasiarz niedomyty, od razu widać , ze wietrzy odbyt zamiast szorować mydłem\n„Wanny” od R. F. L.\nbuahahaha rozowa konewka, to pedal jakis\nNo tylko nie wychodz z tego lustra… zostań tam… ale spoko pop…my robimy swoje https://youtu.be/WyuG5ZfkKsE\nBzdura Rafalala chuja\nOjciec oglądał telewizor popijając piwo, a ja ssałem mu jego nieumytego chuja, klęcząc na podłodze przed nim, tam gdzie moje miejsce.\n„O ja pierdole, mocniej kurwa!” – nadziewał mnie głębiej na swoją pałę jęcząc, a ja starałem się nie zadławić jego wielkością.\nKutas mi chciał niemiłosiernie stać, jednak zatrzymała go upokarzająca klatka. Znak, że jestem od zaspokajania czyichś potrzeb.\n„Zajebistą masz tą psią mordę młody.”\nZ własnym małym zamkniętym w żenującej klatce, ssałem kutasa, który mnie zrobił, a on wił się z przyjemności, wykorzystując japę swojego syna. Ciągał za smycz, aby dodatkowo mnie upokorzyć. Żebym wiedział, gdzie jest moje miejsce.\n„Wstawaj i kładź się na plecach. Teraz pan cię wyjebie.”\nJak oparzony wyjąłem tego cudnego, wielkiego gnata z mojego pyska i położyłem się na kanapie.a on natychmiast zaczął się dobierać do mojej dziury. Włożył mi do niej dwa palce, a na widok, że sam się wystarczająco rozluźniłem, po prostu zbliżył i wepchnął swojego kutasa. Z zerową delikatnością, po prostu zaczął go wpychać, bez jakiejkolwiek prezerwatywy. Jęczałem, a on coraz szybciej zadowalał się moją ciasną, dziewiczą do tej pory dupą. Zaczął jebać ostro, wchodząc całą długością tego giganta, bez ceregieli. W końcu poczułem jak dochodzi.Zatrzymał się na chwilę sapiąc, oddając potężny ładunek. Wypełnił mnie chuj własnego ojca, kutas którym zostałem zrobiony. Chwilę potrzymał go w dupie, po czym jak gdyby nigdy nic, wyjął go i wyszedł z salonu\nTwój stary ma na imię Rafał?\ntak. czasami przychodzil do niego taki koles o imieniu tytus. raz to ja bylem dziwka a raz on. swietnie sie bawilismy. niestety juz nas nie odwiedza i musze robic na pelen etat.\nZwykły pedał, olać go.\nKolejny dzień i brak newsów o rapie. No coś tam było o HG ale to tylko mała kropla w tym głębokim glam-szambie\nReply to 432hz\nTRUSKAWKOWE WYJCE TO NIE RAP TO SMIETNIK HISTORII\n„Pustra” od P.R.O.\nJaki kurwa TIK-TOKowy klip hahaha\nOooo przejmujemy tik toki yo yo yo\n-Co śmierdzi jednocześnie dupą, cipą i nogami naraz?\n-Noszone latem rajstopy zwinięte w kulkę.\njesteś bro to na chuju rób wio !


Prezydent przedstawił koncepcję przebudowy stadionu im. M. Paska - Witamy w Koninie\nPrezydent przedstawił koncepcję przebudowy stadionu im. M. Paska\nMamy koncepcję przebudowy najstarszego stadionu w mieście – im. Mariana Paska przy ul. Dmowskiego. To jeden z kluczowych obiektów sportowych Konina, który od lat czekał na remont. Jak poinformował na konferencji prezydent Konina Piotr Korytkowski – Miasto wystartuje w programie inwestycji o szczególnym znaczeniu dla sportu realizowanym przez Ministerstwo Sportu. Będziemy się starać o dofinansowanie w wysokości 70%, 30% - niespełna 3 miliony złotych – to ma być wkład własny samorządu. - W minionych latach inwestycje w obiekty sportowe były inwestycjami zapomnianymi. Chcemy to zmienić - mówił prezydent Korytkowski. Po przyjęciu zmian w budżecie (na sesji Rady Miasta zwołanej na 30 września) Miasto ogłosi przetarg na opracowanie dokumentacji projektowo-budowlanej. Będzie też kompletować dokumenty niezbędne do złożenia wniosku w ministerstwie.\nZgodnie z koncepcją przy ul. Dmowskiego powstać mają dwa nowoczesne pełnowymiarowe boiska treningowe (68x105 m) trawiaste i sztuczne z oświetleniem, odwodnieniem i nawodnieniem, boczne trawiaste boisko treningowe (56x100 m) z pełną infrastrukturą, zadaszona ażurowa trybuna, ogrodzenie obiektu oraz monitoring. Takie oczekiwania wyraziły kluby sportowe, z którymi konsultowano przygotowanie koncepcji.\nJak mówi Mateusz Michalski, prezes Górnika Konin – to kluczowa i przełomowa inwestycja ważna dla rozwoju sportu w mieście. - Na tego typu kompleks czekamy od wielu lat. Niezwykle potrzebna jest zwłaszcza pełnowymiarowa sztuczna płyta boiska. Dzięki niej nie będziemy musieli w chłodniejszej części roku jeździć do innych miast, które posiadają taki obiekt, aby wynajmować tam boiska – wyjaśnił. Podobnego zdania jest prezes i trener Medyka Konin Roman Jaszczak. - Musieliśmy jeździć po całej Polsce czy nawet Europie, by w styczniu i lutym grać międzynarodowe mecze towarzyskie – tłumaczył.\nDecyzją prezydenta nad przebudową obiektu pracował będzie zespół roboczy w składzie: Witold Nowak - zastępca prezydenta, Ewa Kulczyńska - dyrektor MOSiR w Koninie, Tomasz Sękowski - kierownik Wydziału Sportu i Turystyki UM w Koninie, Joanna Olczak - kierownik Wydziału Urbanistyki i Architektury, Katarzyna Rejniak - zastępca kierownika Wydziału Rozwoju Gospodarczego. Do zespołu będą dopraszani przedstawiciele konińskiego środowiska sportowego oraz specjaliści różnych branż, których wsparcie będzie niezbędne na poszczególnych etapach realizacji projektu.\nDodajmy, że w Koninie trenuje blisko 1 000 piłkarek i piłkarzy.


O nas | Przedszkole Miejskie nr 7\nNasze przedszkole znajduje się w budynku, który z zewnątrz otoczony jest przestronnym ogrodem. Ogród przedszkolny bogaty jest w różnorodne krzewy i drzewa, wyposażony w przyrządy do ćwiczeń i zabaw na świeżym powietrzu. Mamy 7 kolorowych sal wyposażonych w pomoce dydaktyczne, gry planszowe i zabawki. W salach zorganizowane są również kąciki tematyczne: przyrodnicze, muzyczne, czystości, konstrukcyjne oraz kąciki czytelnicze. Placówka posiada zaplecze kuchenne, sanitarne i administracyjne, dwie sypialnie oraz salę do zajęć logopedycznych.\nNaszym głównym celem jest wspomaganie i ukierunkowywanie rozwoju dziecka, zgodnie z jego wrodzonym potencjałem i jego możliwościami rozwojowymi w relacjach ze środowiskiem społeczno – kulturowym i przyrodniczym. Aby spełnić nasz główny cel oddziaływania przedszkola skierowane są zarówno na dziecko jak i na rodziców.\nWiek przedszkolny w życiu człowieka jest okresem najbardziej intensywnych przemian rozwojowych. To złoty wiek uczenia się, zdobywania doświadczeń społecznych dziecka, w tym i przystosowujących do życia w grupie, dlatego powinien on być intensywnie wykorzystany przez pedagogów już od pierwszych kontaktów dziecka ze środowiskiem przedszkolnym. Metody, techniki i formy pracy dobierane przez naszych nauczycieli służą wspomaganiu wszechstronnego rozwoju dziecka tym samym rozbudzając jego aktywność twórczą, zapewniając pozytywną motywację do podejmowania nowych zadań przy czym rozwijają wiarę we własne siły oraz możliwości.\nNauczyciele systematycznie podnoszą swoje kwalifikacje, uczestniczą w warsztatach, kursach i szkoleniach oraz studiach podyplomowych. Wszyscy pracownicy naszej placówki współdziałają ze sobą, tworzą przyjazną atmosferę, dzięki której dzieci czują się akceptowane i bezpieczne.\nWznowienie zajęć opiekuńczych od 18 maja 2020\nLista dzieci przyjetych i nieprzyjetych do PM 7\nMama Oli T. o Galeria\nMama Aga o Krasnoludki\nŚwięty Mikołaj WACŁAW . o Kadra\nMama o Galeria


TNS Connected Life: prawie połowa internautów podczas wieczornego oglądania telewizji równocześnie wykorzystuje smartfon, tablet lub komputer [infografika] - Magazyn Online Marketing - Sprawdzone narzędzia i skuteczne rozwiązania\nTNS Connected Life: prawie połowa internautów podczas wieczornego oglądania telewizji równocześnie wykorzystuje smartfon, tablet lub komputer [infografika]\nArtykuł | 2 września 2014 |\nTelewizja nie odpuszcza - dorośli na całym świecie pozostają bardzo przywiązani do tego tradycyjnego kanału. Jednak, jak wynika z najnowszego raportu TNS Connected Life, gwałtownie zmieniają swoje nawyki oglądania telewizji.\nConnected Life, badanie obejmujące ponad 55 000 internautów na całym świecie, pokazuje, że prawie połowa z nich (48%) oglądając telewizję wieczorem (po kolacji) równocześnie korzysta z innych urządzeń podłączonych do Internetu: zagląda do serwisów społecznościowych, sprawdza e-maile czy dokonuje zakupów. Jest to związane z coraz większą liczbą posiadanych urządzeń. Jak wskazują wyniki raportu, na świecie jeden internauta korzysta średnio z 4 urządzeń, natomiast w Australii, Niemczech i Wielkiej Brytanii średnia ta wzrasta do 5. W Polsce poziom nasycenia urządzeniami jest tylko nieznacznie niższy niż w krajach zachodnich (średnia 4,6). Zestaw smartfon + laptop + telewizor jest bazową kombinacją ekranów współczesnego e-konsumenta. Natomiast od jego wieku, sytuacji rodzinnej i zainteresowań zależy, jakie kolejne (średnio dwa) urządzenia dołączą do tej kombinacji.\nNa przykład, nic nie zapowiada, aby kolacje w towarzystwie telewizora miały stracić na popularności. W tym czasie oglądanie telewizji nie jest zakłócone przez inne media: trzech na czterech internautów na świecie (76%) mających włączony telewizor podczas spożywania wieczornego posiłku swoją uwagę koncentruje tylko na nim (i nie korzyst...


Sentyment - cicha broń pracodawcy - Jakub Gutkowski\nStrona główna Felietony Sentyment – cicha broń pracodawcy\nSentyment – cicha broń pracodawcy\nZaczynamy swoją pierwszą pracę w IT. Jest super, ludzie są mili, uczymy się NIESAMOWICIE dużo. Czasami są gorsze dni czy miesiące, ale w zarysie ogólnym jest SUPER. Z ludźmi coraz lepiej się dogadujemy. Niektórzy tam pracują od samego początku i mówią, że z roku na rok jest coraz fajniej. Tobie też się podoba. Nic więcej nie potrzeba. Pieniądze są, firma czasami nawet wesprze w innych aspektach. Firma CUDO.\nAle po dwóch trzech latach, nagle problemy które firma rozwiązuje, stają się błahe. Większość rzeczy mamy opanowane w małym palcu. Zaczynamy się tam trochę nudzić. Szefostwo to widzi i daje nam od czasu do czasu zadania specjalne które nam się bardzo podobają. Jednak nie są one rzeczywistością. Stajemy się nagle najlepsi w zespole. Firma zadowolona, bo my ciągniemy zespół i zespołowi się to podoba, że jest taki senior. Czy też po prostu wciąż jesteśmy na tym samym poziomie, ale naprawdę czujemy, że się cofamy.\nRozwiązanie jest jedno, proste i jasne: pora zmienić pracę! Tylko…….. Tutaj się tyle nauczyłem, tacy fajni ludzie tutaj są. Szef jest do rany przyłóż. Wsparli mnie, kiedy miałem nieprzyjemną sytuację rodzinną. Pomogli kupić samochód na firmę w zamian za “część wynagrodzenia”. Tych myśli jest SETKI, tysiące jak nie więcej. Przywiązaliśmy się. Jest nam dobrze i mimo, że wiemy, iż pora zmienić tego nie robimy. Działają na nas dwie siły, jedna to strach przed nowym i zmianą, druga to sentyment. Tak jakby poczucie, że coś jesteśmy komuś winni. Nie odchodzę, bo firma we mnie tyle wpakowała, że to byłoby nie fair. Znacie coś takiego?\nJa znam to z autopsji, wielokrotnie, ale najgorzej było w pierwszej pracy, dzięki której jestem programistą. Dzięki której IMO jestem tu, gdzie jestem. Dalej mam wieki sentyment to tej firmy (która nota bene dalej istnieje), jak to firma to można sprawdzić u mnie na LinkedIn. Teraz nie wiem jak tam jest i nie wiem co tam się dzieje. Moje pierwsze rozstanie było dla mnie bardzo trudne. Naprawdę miałem wrażenie, że zachowuje się nie fair odchodząc po tym co dla mnie zrobili. A jednak… jakbym tam został to bym tutaj nie był. Pewnie nigdzie bym nie był. Zmiany są potrzebne. Zmiany pobudzają nasz mózg i zmuszają nas do działania. Jeżeli firma, w której pracujemy nie jest wstanie nas pobudzić a my w niej dalej tkwimy, to sami sobie zakładamy pętle na szyję. Im dłużej zwlekamy ze zmianą tym gorzej dla nas.\nMy odchodząc nie wyrządzimy krzywdy firmy, a jeżeli nasz szef zacznie tak mówić to znaczy, że wykonaliśmy BARDZO dobry ruch odchodząc. Jak jesteśmy tak BARDZO potrzebni w tej firmie to czemu o tym dowiadujemy się na odejściu? Czemu wcześniej z nami nikt nie porozmawiał? Nie dał możliwości wyboru. To tak jakby kupienie sobie czasu zanim nastąpi założenie kolejnej pętli na szyi – a nuż może tym razem będzie DOBRZE? Nie, pewnie nie, no chyba, że na papierze dostaniemy spełnienie najgłębszych marzeń…\nJednak, jeżeli pracodawca wam to mówi na odejściu, NAPRWADĘ dobrze robicie odchodząc i jak mieliście wyrzuty sumienia to pora się ich pozbyć. W ogóle PORA się pozbyć wyrzutów. WSZYSTKICH. TO WASZE ŻYCIE NIE ICH. Jeżeli czujecie, że PORA zmiany to znaczy, że PORA. Niezależnie jak trudne to może być w PIERWSZEJ pracy, to TRZEBA to zrobić.\nNie dajcie się sentymentom, poczuciem winy. Jeżeli pracodawca jest dobry i mądry to wam podziękuję, wspomni coś innym by zorganizowali pożegnalne piwo, życzy powodzenia i pogratuluje lub przynajmniej zrozumie waszą decyzję.\nNie warto też z naszej strony być opryskliwymi, bo mi się należało i teraz PATRZ jak mi serce się rozdziela odchodząc, to TWOJA WINA TY G Ś JEDNA. Bądźmy mili i profesjonalni. Powiedzmy, dlaczego odchodzimy. Możemy powiedzieć, że decyzja była trudna, ale już jest podjęta. I podziękuje za współpracę. Nawet jak nam się z szefem nie układało. My bądźmy fair i mili. Inni może nauczą się tego od nas?\nPS.: Na samym końcu to jest tylko biznes, my robiliśmy coś dla naszego pracodawcy. Nasz pracodawca płacił nam za wykonywaną usługę. Tylko tyle i aż tyle.\nPoprzedni artykułCo to jest unikernel?\nNastępny artykułWycenianie usług i treści sponsorowanych\nMaciej Etgens October 12, 2017 At 21:27\nJa dalej jestem w pierwszej pracy i raz juz probowalem odejsc, mialem nagrana nowa prace i zostalem dokladnie z tych 2 powodów: strach przed nowym i sentyment :) Moze czas sie ogarnac. Dzieki za artykul.\nGutek October 13, 2017 At 11:24\npowodzenia ! nie daj sie. jezeli widzisz ze sie nie rozwijasz i wiesz gdzie możesz to zero skrupułów!\nArtur October 12, 2017 At 21:59\nJa dokładnie byłem na tym etapie miesiąc temu….ch**** (mało wyzwań) ale stabilnie….. i od kilkunastu dni pracuję w nowym miejscu. Na chwilę obecną nie wróciłbym na stare śmieci, ale tylko z jednego powodu – możliwości pracy z lepszymi ode mnie. To nakręca, powoduje, że nadal chcesz się uczyć nowych rzeczy, jednocześnie masz wsparcie osób, które ze względu na swoje doświadczenie nie tylko wiedzą co robisz, ale często umieją Ci pomóc i doradzić.\nGutek October 13, 2017 At 11:25\nto jest clue dobrej pracy! :) super ze Ci sie udalo taka znalezc!\nAndrzej October 12, 2017 At 23:15\nWszystko fajnie tylko ja mam za to dość ludzi w moim zespole którzy używają argumentów “mało wyzwań” czy też “stagnacja” jako powód odejścia a tak naprawdę uciekają z projektu bo przekroczył on już fazę „radosnej twórczości” i dochodzi do rozliczania prac albo jest po prostu etap utrzymania.\nJak do zespołu trafiają nowe osoby to mam wielką nadzieję że nie jest to kolejny „skoczek” który o chwilę zmienia prace.\nPrzechodzicie do firm gdzie są lepsi od Was? A co mają robić osoby które są już w tych firmach i gdzie przychodzicie Wy z mniejszą wiedzą? To nie Wasz problem, prawda? :)\nWy chcecie tylko poduczyć się trochę i iść dalej a te osoby mają Was nauczyć tego co wiedzą nie dostając nie w zamian.\nA może po prostu będą już tym najlepszym (lub dorównujać tym najlepszym) lepiej by było wykorzystać tą wiedzę i usprawniać działanie firmy w której się jest? Jak firma jest OK (tak jak pisze Gutek) to takie działanie na pewno doceni.\nGutek October 13, 2017 At 11:33\noczywiscie jak kazdy mowi “za malo wyzwan” – bez przesady. zyjemy w swiecie gdzie sa projekty takie i takie. raz sa raz nie ma wyzwan. ale kiedy siedzisz i naprwade sie nieczego nie uczysz i klepiesz ten sam kod bez szansy na inny to decyzja nalezy do Ciebie. czy zostajesz czy nie. Ja bym zmienil prace. a jak mialbym lat z 10 mniej to nawet bym sie nad tym nie zastanawial. wiedze jakos trzeba budowac.\nwarto tez wspomniec, ze utrzymanie pracownika to nie pracownika sprawa a pracodawcy. zawsze beda skoczkowie. Jednak to nie jest tak ze wiekszosc ludzi odchodzi po pierwzsej mysli: brak wyzwan. Choc moze? ja zawsze sie pytam i szukam roboty w firmie. Z jednej firmy jednak z tego powodu odszedlem. Pytalem sie, nie dostawalem pozolenia i mialem siedziec i nic nie robic do poki klient nie zaplaci za moja godzine. Sentyment do firmy mialem, fajnych mentorow tez. ale szefowie byli tacy sobie.\nAle jezeli juz pracownik szuka i probuje cos zrobic w firmie, i firma nie wychodzi mu na przeciw to sorki, jedyna rozsadna decyzja to odejsc\nMichal Franc October 13, 2017 At 11:56\n> Przechodzicie do firm gdzie są lepsi od Was? A co mają robić osoby które są już w tych firmach i gdzie przychodzicie Wy z mniejszą wiedzą? To nie Wasz problem, prawda? :) Wy chcecie tylko poduczyć się trochę i iść dalej a te osoby mają Was nauczyć tego co wiedzą nie dostając nie w zamian\nNauczanie to bardzo wazny etap w budowaniu wiedzy eskperckiej, nic tak nie poszerza horyzontow jak skomfrotnowanie swojej wiedzy i doswiadczenia z kims kto nie ma tej wiedzy i doswiadczenia i potrafi zadac ciekawe pytanie. Wiec to nie jest tak ze ‘nauczyciel’ nie ma nic z tego. Pracodawca z kolei ma wykonana prace.\n> A może po prostu będą już tym najlepszym (lub dorównujać tym najlepszym) lepiej by było wykorzystać tą wiedzę i usprawniać działanie firmy w której się jest?\nZalezy o jakie zmianie mowimy, jak to spora zmiana mentalnosci i myslenia ( kultury pracy w firmie ) to zmiany sa wrecz niemozliwe, tymbardziej dla szeregowego pracownika. Bardziej sensowne jest po prostu odejscie dla dobrego swojego jak i paradoksalnie firmy, niezadowolony pracownik to spadek morale i problem. Bycie najlepszym to pojecie wzgledne i zalezy od ludzi jakimi sie otaczasz, dlatego popieram Gutka i to co mowi … szukasz druzyny w ktorej czujesz ze jestes najslabszy, wtedy bedziesz mial motywacje i mozliwosic ogromnego rozwoju. To oczywiscie rada dla osob ktore chca priorytetyzowac rozwoj, sa inne sciezki kariery, tez taka jak budowanie relacji i pozycji w jednej firmie przez 10 lat tak by dochodzic do coraz wyzszysz poziomow odpowiedzialnosci.\nJa bym jeszce dodal ze srednio pracownik w IT jest w jednej firmie ~2 lata. Dobra firma i managament planuje to i zaklada ze kazdy kiedys odejdzie, za to przeciez maja placone. Bledem jest wykreowanie alfy i omegi w firmie i oparcie jej dzialania na jednej osobie.\nAndrzej October 16, 2017 At 21:25\n> Z jednej firmy jednak z tego powodu odszedlem. Pytalem sie, nie dostawalem pozolenia i mialem siedziec i nic nie robic do poki klient nie zaplaci za moja godzine. Sentyment do firmy mialem, fajnych mentorow tez. ale szefowie byli tacy sobie.\nTo jest bardzo konkretny powód aby odejść z firmy, bo szkoda życia na bycie w projekcie tylko dla godzin fakturowanych do klienta.\nAle to też coś całkiem innego niż ja odczytałem po przeczytaniu posta.\nCałkiem inna kategorią są też zmiany których Ty dokonałeś, bo to tez nie jest po prostu przejście z firmy A do B.\n> Bardziej sensowne jest po prostu odejscie dla dobrego swojego jak i paradoksalnie firmy, niezadowolony pracownik to spadek morale i problem.\nWszystko OK, tylko jak dla mnie Gutek nie pisał o niezadowolonym pracowniku, tylko o takim który w pewnym momencie zauważył że w danej firmie już nie rozwija się tak szybko jak na początku (po poznał projekt, technologie itp, zachwyt nad czymś nowym już minął.\nPiszesz że popierasz Gutka, ale czy to nie jest tak że On pracuje teraz bardziej w pojedynkę i o drużynie to nie bardzo jest jak mówić?\nWy wybraliście rozwój osobisty poprzez budowanie własnej marki oraz rozpoznawalność co ma Wam zapewnić przyszłość.\nAle wielu programistów którzy to czytają tak nie robi tylko słucha o tym że pracę trzeba zmieniać co 2 lata.\nI zmieniają ją, zaczynając w każdej firmie “od nowa” a potem się okazuje że w CV spora cześć z nich nie na sobie co wpisać (tz. w większości jest to informacja że pracowały przy projekcie który ktoś wymyślił i robiły tylko jego część).\nRzadko się zdarza że takie osoby dostają możliwość stworzenia projektu/produktu który żyje i można go pokazać jako realny, istniejący przykład tego co się umie.\nWielu z tych programistów jest jeszcze młodych i dopiero z czasem przekonają się że to wszystko zatacza koło.\nKolejna z rzędu firma wcale nie będzie lepsza niż poprzednie, “monotonia” opisywana przez Gutka pracy zostanie zastąpiona przez irytację bo pojawi się inny, lepszy framework niż Angular/React, pojawi się żona i dzieci :) a czasu na rozwój już nie będzie tyle co kiedyś.\nI może, ale to może nagle okaże się że gdyby taki programista został w jednej firmie przez 6 lat, zbudował w niej swój wizerunek (nie każdy może być blogerem) to zapewniło by mu to lepszą przyszłość?\nOsobiście jestem bardzo szczęśliwy z tego co mam, ale niestety znam coraz więcej znajomych którzy już nie czerpią przyjemności ze zmiany firmy, programują po 10+ lat i mają inne priorytety niż młodzi.\nA jednocześnie firmy widząc że zmieniali pracę co 2 lata traktują ich adekwatnie do tego…, czyli przyjdź i poratuj nam na szybko projekt a potem możesz iść dalej jak chcesz. Bez zapewnienia stabilizacji i rozwoju takiego Ci ludzie oczekiwali by po swoim doświadczeniu.\nMichal Franc October 20, 2017 At 21:26\n> Wszystko OK, tylko jak dla mnie Gutek nie pisał o niezadowolonym pracowniku, tylko o takim który w pewnym momencie zauważył że w danej firmie już nie rozwija się tak szybko jak na początku (po poznał projekt, technologie itp, zachwyt nad czymś nowym już minął.\nTa obserwacja braku rozwoju moze podowac niezadowolenie, przynajmniej tak bylo w moim przypadku.\n> Piszesz że popierasz Gutka, ale czy to nie jest tak że On pracuje teraz bardziej w pojedynkę i o drużynie to nie bardzo jest jak mówić?\nBardziej chodzilo mi ogolne stwierdzenie ze sentyment jest mocna bronia w reku pracodwacy i czesto gesto mlode osoby popelniaja blad za bardzo przywiazujac do tego uwage.\n> Ale wielu programistów którzy to czytają tak nie robi tylko słucha o tym że pracę trzeba zmieniać co 2 lata. I zmieniają ją, zaczynając w każdej firmie “od nowa” a potem się okazuje że w CV spora cześć z nich nie na sobie co wpisać (tz. w większości jest to informacja że pracowały przy projekcie który ktoś wymyślił i robiły tylko jego część).\nZgodze sie, moze byc to problem i mozna lapac nie pelne doswiadczenie. Nic tak nie ‘doswiadcza’ jak utrzymywanie tego co sie zbudowalo. Owszem pozostanie w jednej firmie na dlugi czas pozwala budowac wieksze zaufanie i tym samym pozycje w organizacji co moze przekladac sie na mozliwosci podejmowania ciekawszych decyzji. Ja moze poprawie to co mialem na mysli ze zmianiami firmy. Wg mnie na poczatku kariery warto zmieniac czesciej firmy ale … w pewnym momencie trzeba sie troche osiasc, na te 2-3-4-5 lat. Bez tego osiadniecia mozna rzeczywiscie zdobywac tylko ‘plytkie’ doswiadczenie ktore jest cenne ale bez tego ‘twardego’ moze byc mniej wartosciowe.\n> I może, ale to może nagle okaże się że gdyby taki programista został w jednej firmie przez 6 lat, zbudował w niej swój wizerunek (nie każdy może być blogerem) to zapewniło by mu to lepszą przyszłość?\nJasne, zgadza sie. Tylko wydzwiek postu Gutka jest taki ze pobyt w jednej firmie moze ale nie musi oznaczac zmniejszony rozwoj. Kazdy kiedys natrafi na moment ze juz ten rozwoj bedzie mniej istotny i zacznie liczyc sie stabilizacja, rodzina, zycie. W poscie bardziej chodzilo o to by nie bac sie zmian jak czujemy ze warto byloby je zrobic. W momencie gdy potrzebujemy stabilizacji i czasu na inne rzeczy nie bedzie juz tego uczucia ze moze by warto zmienic firme.\n> A jednocześnie firmy widząc że zmieniali pracę co 2 lata traktują ich adekwatnie do tego…, czyli przyjdź i poratuj nam na szybko projekt a potem możesz iść dalej jak chcesz. Bez zapewnienia stabilizacji i rozwoju takiego Ci ludzie oczekiwali by po swoim doświadczeniu.\nTo jest ryzyko, dlatego tak jak napisalem wg mnie warto miec pobyt w jakiejs firmie z wiekszym stazem.\nGeneralnie wydaje mi sie ze nie odbiegamy od siebie w opiniach za daleko :) Po prostu mamy lekko inne punkty widzenia i to nie jest tak ze jest jeden sposob na kariere ktory jest uniwerasalny. Tak jak napisales Gutek ma inny, ty masz inny, ja mam inny, mlodzi ludzie beda mieli inny.\nArtur October 12, 2017 At 23:57\nW umowie są warunki jej wypowiedzenia. I żadna ze stron nie może mieć pretensji i druga z nich skorzysta\nArtur October 12, 2017 At 23:59\n… gdy druga z nich skorzysta (miało być)\nBędzie dobrze - Jakub Gutkowski January 17, 2018 At 07:43\n[…] tak pewnie tchórzliwa część mnie sądziła), zrozumieli i dalej oferowali posadę. Jednak ten sentyment do tego co aktualny klient mi dawał… pozostałem ze starym […]\nMaciej Gos October 20, 2020 At 10:34\nU mnie również właśnie nastąpiła taka zmiana ale sic… po 14 latach w jednej firmie i była to mega trudna decyzja. Nauczyłem się w tej firmie bardzo dużo, przeszedłem praktycznie wszelkie możliwe ścieżki kariery ale doszedłem do punktu w którym trzeba było podjąć tą trudną decyzję.\nTak jak napisał @Michał bycie nauczycielem poszerza horyzonty i weryfikuje wiedzę, kolejny etap to bycie konsultantem który w moim wypadku też trochę mnie czasem zaskoczył ilością rzeczy których niewiem :).\nCzy w moim wypadku była to dobra decyzja czas pokaże. Na pewno w pewnym momencie zaczynamy się “męczyć” w firmach/projektach i trzeba coś zmienić.\nGutek October 22, 2020 At 15:13\n14 lat to szmat czasu. wiem ze to moze byc bardzo ciezkie. najgorsze jest to, ze juz przyzwyczajenie wchodzi w gre\nJanuszexpol666 October 22, 2020 At 09:54\nJa natomiast zastanawiam się co robić. Mam 3 lata doświadczenia jako java dev – przez te 3 lata zaliczyłem 3 firmy, za każdym razem spory skok jeśli chodzi o wynagrodzenie i nabywaną wiedzę. Planowałem zostać w obecnej dłużej bo marzy mi się kilkuletnia stabilizacja, ale niestety ta praca mi się nie podoba (spore ciśnienie i duże tempo, bardzo to męczące a nagrody za spinanie się brak). I teraz nie wiem co zrobić – szukać nowej (a jak znowu będzie słabo, tu przynajmniej się już wdrożyłem jako tako)? Zmiana pracy co roku słabo wygląda, ale jak nie zmienię to się będę męczyć. Ech, sam już nie wiem.\nGutek October 22, 2020 At 15:14\nnie mi doradzac. ja szukam czegos co powoduje, ze moj mozg ma jakas tam rozrywke. mnie lub bardziej angazujaca.


Skup ziół Dolnośląskie - producent przypraw Wrocław\nSkup ziół Dolnośląskie, producent przypraw w miejscowości Wrocław.\nZioła, przyprawy - Zioła i przyprawy, zioła z całego świata, bazylia, oregano, curry, gałka muszkatołowa, czosnek granulowany, papryka w proszku, pieprz.\nZioła, przyprawy - Wrocław, woj. dolnośląskie - Zioła i ...\nZioła, przyprawy - Wrocław (woj. dolnośląskie) - Zioła i przyprawy, zioła z całego ... Od początku działalności współpracujemy ze znaczącym producentem ...\ndziałający na rynkach regionalnych. "Eko Natura" sp.j. jest firmą z wieloletnim doświadczeniem w zakresie produkcji herbat, ziół, przypraw, mieszanek ziołowych ...\nSkup ziół niemcy : Messages on a Mission help desk\n26 cze 2014 - Skup i sprzedaż ziół i płodów rolnych Przyprawy. ... i inne firmy » skupsprzedaz zamiana telefonów Wroclaw » skup zlomu metali kolorowych Niemcy: E51 ... Nasiona kwiatów i warzyw,zioła,producent nasion-luzem i.\nzioła przyprawy - baza firm, adresy, telefony - pkt.pl\n40 wyników dla zapytania zioła przyprawy - znajdź dane firm, adresy i telefony na PKT. ... mazowieckie (7) · wielkopolskie (7) · dolnośląskie (5) · świętokrzyskie (4) ...zioła ekologiczne - wytłoki owoców - rokitnik - producenci ziół - granulaty . .....Wrocław , Krasińskiego 36 ... Skup i sprzedaż ziół i płodów rolnych Przyprawy.\nFirma jest zainteresowana skupem od producentów rolnych następujących grup produktów: zioła,świeże owoce. ... Jerzmanowska 19,54-530 Wrocław woj.\nSkup Zioł Woj Lubelskie :: gdanskibusinesscenter.pl\nGery.pl - Panorama Firm - producent ziół ... Strona główna » Ogrodnictwo » Zioła:Skup ziół:mniszek, ślaz, babka. ... Firma zajmuje się sprzedażą i skupem ziół orazprzypraw, zarówno na terenie kraju, jak i. .... z zakresu Farmaceutyki - detal, Farmaceutyka, Farmaceuta, Szwajcarska 22 54-405 Wrocław woj. Dolnośląskie.


Więcej na temat: badanie piersi\nZachodniopomorskie Centrum Onkologii zaprasza na bezpłatne badania mammograficzne.\nWięcej na temat: mammografia szczecin\nSwoje piersi bezpłatnie będą mogły przebadać panie w wieku od 40 do 75 lat. Mammobus stanie przy CH Fala w dniach od 1-2 sierpnia\nBezpłatne badania mammograficzne niebawem w Szczecinie\nBezpłatne badania mammograficzne w mammobusie odbędą się 25 i 26 maja przy Centrum Handlowym Fala, Aleja Wyzwolenia 44A w Szczecinie.\nWięcej na temat: Mammografia Szczecin badania Szczecin\nW tym tygodniu mammobus stanie w Dobrej Szczecińskiej i Szczecinie.\nWięcej na temat: mammografia szczecin mamografia w szczecinie\nBezpłatna mammografia w Szczecinie\nOd 23 stycznia do 8 lutego w dni robocze, oprócz weekendów w mammobusie, który stanie na parkingu CH Nowy Turzyn przy ul. Bohaterów Warszawy 40 będzie można wykonać bezpłatne badanie mammograficzne.\nWięcej na temat: mammografia w szczecinie szczecin