Zarabiaj w programach partnerskich - Artykuły ogólnotematyczne - katalog precli\n« Funkcje wątroby w organiźmie człowieka\nNajpopularniejszą i najlepszą jak do tej pory formą zarabiania w sieci są programy partnerskie. Czym jest program partnerski? Program partnerski to porozumienie między właścicielem pp, a twórcą strony WWW czyli Tobą. Ktoś proponuje promowanie czegoś czym może być produkt lub usługa, a Ty u siebie robisz reklamę z linkiem, który wiedzie klienta do witryny z produktem. W ten sposób zapewniasz autorowi PP reklamę, a za sprzedany produkt dostajesz uprzednio wynegocjowaną zapłatę partnerską. Twoje zarobki mogą być bardzo duże. Uzależnione to jest od włożonego wysiłku i poświęconego czasu.\nPolecony klient z Twojego przekierowania dociera na witrynę zleceniodawcy, zostają mu przypisane pliki Cookies, które ważność zachowują bardzo długo. Klient nawet po kilku miesiącach wchodzi na stronę naszego zleceniodawcy, kupuje, a Ty otrzymujesz zapłatę od tej transakcji. Do programów partnerskich można przystąpić po zarejestrowaniu się na stronie właściciela programu. W zasadzie jest to już wszystko. Ściągamy materiały reklamowe ze strony programu partnerskiego, dodajemy je na naszą stronę i program jest już aktywny.\nWłaściwie nie jest to wszystko, ażeby gruba gotówka wpadała sama do naszego portfela. Musimy przede wszystkim posiadać odpowiednią witrynę powiązaną tematycznie z danym programem partnerskim. Tylko dostosowanie tematu naszego serwisu z tematem jaki promujemy zapewni nam sukces. Nie można reklamować np. produktów erotycznych na stronie z zabawkami dla dzieci, bo skazani będziemy na niepowodzenie. Przykłady tego typu można powielać. Tylko akcja promocyjna targetowana, docelowa jak jest w przypadku programów partnerskich daje gwarancję sukcesu.\n12 kwietnia, 2013 | Tags: promocja w programach partnerskich, prowizja partnerska, reklama docelowa, reklama targetowana, zarabianie w programach partnerskich, zarabianie w sieci | Category: Biznes, Internet\n1 comment to Zarabiaj w programach partnerskich\nZarabiaj w programach partnerskich | Dobra pozycja\n12 kwietnia 2013 at 13:59\n[…] gruba gotówka wpadała sama do naszej kieszeni. Musimy przede wszystkim posiadać odpowiednią witrynę powiązaną tematycznie z danym programem partnerskim. Tylko dostosowanie tematu naszej strony serwisu z tematem jaki promujemy zapewni nam powodzenie. […]


Rusza projektowanie parku na Białołęce. Efekty poznamy w listopadzie - Warszawa, Super Express\nRusza projektowanie parku na Białołęce. Efekty poznamy w listopadzie\nAutor: proj. Pracownia RS Architektura Krajobrazu Dorota Rudawa\nUrząd dzielnicy podpisał umowę na wykonanie projektu parku. O zagospodarowanie przestrzeni przy ul. Botewa wnioskowali sami mieszkańcy. Centralną częścią parku ma być nowoczesny pawilon.\nW kwadracie między ulicami Botewa, Myśliborskiej, Ćmielowskiej i Światowida powstanie zielony park. - To atrakcyjny teren zielony z nieoczywistym ukształtowaniem terenu, w samym sercu Tarchomina– mówi Jan Mackiewicz, Zastępca Burmistrza Dzielnicy. O uporządkowanie i zagospodarowanie terenu prosili sami mieszkańcy. W 2018 roku przeprowadzone zostały konsultacje społeczne, w których udział wzięło 200 osób.\nBOMBOWIEC przeleciał nad Warszawą! CO się stało?\n- Pomysł na park powstał dzięki kreatywności i zaangażowaniu mieszkańców oraz ciekawej koncepcji pracowni architektonicznej - przyznaje Grzegorz Kuca, burmistrz dzielnicy. Umowa na projekt została już podpisana. Projekt wykona pracownia RS Architektura Krajobrazu Dorota Rudawa za 156 tys zł. Efekty prac biura projektowego mają być znane w listopadzie. Następnie ruszy przetarg na wykonawcę.\nKiedy OTWORZĄ SZKOŁY w Warszawie? Uczniowie czekają na DECYZJĘ rządu\nNa terenie parku mają powstać nowe nasadzenia drzew i krzewów. Powstanie również pawilon kulturalno-gastronomiczny z tarasem zewnętrznym. Ozdobą parku ma być oczko wodne z fontanną.


Z raportu wynika, że najwięcej cyfrowych informacji o internautach wciąż kupuje się w Stanach Zjednoczonych. Północnoamerykański rynek danych osiągnie w tym roku wartość 12,3 miliardów dolarów, a w przyszłym wzrośnie o kolejne 2,9 mld. Na drugim miejscu znajduje się obecnie Wielka Brytania, gdzie wydatki na dane w br. sięgną niemal 1,9 mld dolarów, a w 2019 r. wzrosną o 25% do 2,4 mld dolarów. Intensywnie rozwija się także rynek chiński, który spośród 5 największych rynków świata charakteryzuje się największą dynamiką wzrostu - w tym roku wyniesie ona 95,5 proc. Wartość chińskiego rynku szacuje się na 1,5 mld dolarów, a w 2019 r. ma wzrosnąć do 2,4 mld. Taki wynik sprawi, że Państwo Środka stanie się drugim co do wielkości rynkiem danych na świecie. W raporcie „Global Data Market Size 2017-2019” przeanalizowano 23 najważniejsze rynki świata, które łącznie generują około 90 proc. światowych wydatków na dane. Jest to druga edycja raportu przedstawiającego globalne zestawienie w tym obszarze. Raport powstał na podstawie danych firmy Cloud Technologies oraz badań takich podmiotów jak eMarketer czy IAB Europe.


Po co nam „Nowa chadecja”, jeśli nie może być partią — Klub Jagielloński\nW eseju z rocznika Klubu Jagiellońskiego Piotr Trudnowski tłumaczy, dlaczego polityka musi oznaczać coś więcej niż sukces partyjny 19 grudnia 2020\nPo co nam „Nowa chadecja”, jeśli nie może być partią\nSięgnięcie po dziedzictwo i inspiracje chadeckie i KNS-em w jakimś stopniu wynikają ze zmęczenia polską republikańską tożsamością.\nNie ma trudniejszej szarży niż tłumaczenie, że polityka istnieje również, a może przede wszystkim, poza partiami i walką o władzę.\nWywrotowość kościelnej oferty również w sferze politycznej to po prostu naturalna konsekwencja radykalizmu Ewangelii.\nHistoria XX wieku pokazuje, że z chadeków często się śmiano, a z biegiem czasu rzeczywistość przyznawała im w zaskakującym stopniu rację.\nDemokracja chrześcijańska to dużo więcej niż kilka zdegenerowanych partii. To wezwanie do niepartyjnej polityczności, w której republikański prymat dobra wspólnego spotyka się z chrześcijańskim obowiązkiem publicznego praktykowania miłości, a które nie pozwala nam się zamykać w wygodnych bańkach. Wyborów tak wygrać nie sposób, ale idee wciąż niosą potencjał zmiany świata, do której wzywa nas właściwie cała katolicka nauka społeczna z najnowszą encykliką papieża Franciszka włącznie.\nChrześcijańska demokracja wywołuje określone skojarzenia. Również we mnie. Niemcy, Angela, Unia Europejska. Sól, która straciła smak, rozwodniona chrześcijańska polityczność, konserwatyzm bezobjawowy. Korfanty i długo, długo nic. Zbiór pusty elektoratu Porozumienia Centrum i ostatnie podrygi politycznych ambicji Lecha Wałęsy – to już dla koneserów. Nawet nieszczęsny Mazowiecki mawiał, że jest demokratą i chrześcijaninem, a nie chrześcijańskim demokratą. Wreszcie – EPP, nieudolne próby transformacji PSL poza format partii klasowej, Hołownia i może trochę Tusk. Czyli znów – Niemcy, Angela, Unia Europejska…\nRerum novarum, czterdziestolecie i stulecie (z wyjątkiem, rzecz jasna, jego środowiskowego i pokoleniowego odczytywania w duchu jednoznacznie wolnorynkowej apologetyki), Akcja Katolicka i opcja preferencyjna na rzecz ubogich zdawały nam się jakimś zbędnym kontekstem, który ignorowaliśmy, sięgając po licealne lub akademickie podręczniki.\nOd ponad dekady obracam się wśród katolików bądź to politycznie aktywnych, bądź polityką się pasjonujących. Na palcach jednej ręki mogę wymienić tych, których do życia polityką – często dobrze, po republikańsku i katolicku, rozumianą i realizowaną w etosie służby! – skłoniły jakiekolwiek chadeckie inspiracje. Ci w zdecydowanej mniejszości, którzy w ogóle chadeckość traktują dziś jako swoją istotną tożsamość, to zwykle krytycznie patrzący na swoje niegdysiejsze nieprzejednanie zmiękczeni doświadczeniem życiowym dawni twardzi konserwatyści, rzadziej nawróceni libertarianie. Albo – to o nas, koleżanki i koledzy! – republikanie, których zmęczyła niechęć świata do zrozumienia, o co im chodzi.\nNie bójmy się powiedzieć tego wprost – początek naszej środowiskowej podróży ku zrozumieniu i zainspirowaniu się chadecją, w której jednym z pierwszych dłuższych przystanków jest niniejszy numer „Pressji”, w jakimś stopniu wziął się właśnie ze zmęczenia republikańską tożsamością. W prymacie dobra wspólnego i w tęsknocie za ustrojem dobrze zmieszanym odnajduje się, co prawda, wielu z najbliższych nam myślicieli politycznych i praktyków, ale przecież i niemało naszych jawnych oponentów.\nCzęść z nas czuje więc, że republikanizm, który w warunkach III RP miał być ideowym optimum złożonym z klasycznych korzeni, polskiej tradycji, umiłowania nieliberalnej wolności, zdrowych instytucji, prężnej wspólnoty i chrześcijańskiej antropologii, został pozbawiony treści. Dla jednych stał się ponurym sarmackim romantyzmem, dla innych ksero-paleokonserwatyzmem spod znaku nigdy nieobjawionej polskiej Tea Party.\nDla największego grona jest chyba republikanizm – wciąż twierdzę, że niesłusznie – pozbawionym faktycznego znaczenia słowem-wytrychem używanym przez tych, którzy z jakichś niezrozumiałych, być może koniunkturalnych, powodów niespecjalnie lubią słowa „konserwatyzm” lub „prawica”.\nW czasach eskalujących i radykalizujących się hipertożsamości, wojen na wyrazistość i święcenia przez polityków narracyjnych tryumfów dzięki sprawnemu władaniu magiczną funkcją języka i nas do poszukiwania nowej chadecji zaprowadziła poniekąd chęć odnalezienia łatwiejszej w komunikowaniu tożsamości. Marzenie o możliwości powiedzenia innym ludziom o sobie jednym czy dwoma słowami. Tym bardziej, że w polskich warunkach tak trudny w komunikacji chrześcijański republikanizm jest właśnie dobrze rozumianą chadecją. Mało to szlachetny impuls, a jednak, podsumowując pierwszy etap tej wędrówki, jestem pewien, że warto było w tę podróż wyruszyć.\nNie ma trudniejszej szarży niż tłumaczenie, że polityka istnieje również, a może przede wszystkim, poza partiami i walką o władzę. Wstępna wyliczanka skojarzeń nie jest przypadkowa – w ogromnej większości bierze się z pełnej kolonizacji wyobraźni politycznej (sic!) przez rzeczywistość polityczności partyjnej. Od lat dowodzimy o doniosłości politycznej roli opinii publicznej, organizacji społecznych, intelektualistów i społeczników, przekonujemy się o tym nieustannie i bijemy głową w mur. A przecież nie ma lepszego w tym wysiłku sojusznika niż nauka społeczna Kościoła.\nNie uczono nas w szkołach ani na uniwersytetach, że Leon XIII pierwszy raz w encyklice Graves et communi używał zbitki słów „demokracja chrześcijańska”(odnosił się wówczas akurat wpierw do zagadnień jej ustrojowego odczytania, nie zaś jej upartyjnienia, które przyszło później) i pisał jasno: „W naszym wypadku należy ją tak pojmować, by wykluczała wszelkie znaczenie czysto polityczne i wyrażała wyłącznie tylko dobroczynną działalność chrześcijańską na rzecz ludu. […] [B]owiem prawo natury i prawo Ewangelii są […] i pozostają niezależnymi od wszelkich stronnictw i od wszelkich zmienności wypadków”.\nKonkretyzowano to przeświadczenie w kolejnych dekadach. Również tych, w których chadeckie (początkowo nie wyłącznie z nazwy) formacje polityczne święciły tryumfy. Ostatecznie doszliśmy do wskazań soborowej Konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes i Kompendium Nauki Społecznej Kościoła.\n„Trudno znaleźć jedną pozycję czy opcję polityczną, która byłaby w pełni zgodna z wymogami wiary chrześcijańskiej. Twierdzenie, że jakaś partia lub ugrupowanie polityczne w pełni odpowiadają wymogom wiary i życia chrześcijańskiego powoduje niebezpiecznie nieporozumienia. Chrześcijanin nie może znaleźć partii w pełni odpowiadającej wymaganiom etycznym zrodzonym z wiary i przynależności do Kościoła. Jego przynależność do jakiegoś ugrupowania politycznego nie powinna być nigdy ideologiczna, ale zawsze krytyczna”– czytamy w dokumencie Papieskiej Rady Iustitia et Pax, która systematyzuje nauczanie społeczne.\n„Nikomu nie wolno domagać się sankcji autorytetu kościelnego wyłącznie dla swego zadania. Niech zaś starają się w szczerej rozmowie oświecać się nawzajem, zachowując miłość jedni względem drugich i zatroskani przede wszystkim o dobro wspólne” – mówi nam zaś sobór w Konstytucji dogmatycznej o Kościele w świecie współczesnym. Święty Jan Paweł II z kolei w swoim autorskim kompendium, adhortacji Christifideles laici, zaznacza: „Stylem oraz narzędziem polityki, która chce dążyć do prawdziwego rozwoju człowieka, jest solidarność. Ta zaś wymaga czynnego i odpowiedzialnego uczestnictwa w życiu politycznym wszystkich i każdego obywatela oraz rozmaitych grup, związków zawodowych, partii: wszyscy razem i każdy z osobna jesteśmy odbiorcami polityki i jej aktorami”.\nRadykalizm nauczania i rehabilitacja polityki\nCo te słowa ze sobą niosą? Krytyk dostrzeże w nich asekuranctwo Kościoła (żadna partia nam się nie podoba!), strach przed konsekwencjami pełnego zaangażowania (zapisz się do partii, ale krytycznie!) i poezję w miejsce politycznego wskazania (solidarność, troska, wzajemne oświecenie, wszyscy razem i każdy z osobna). Czytelnik życzliwy, nawet jeśli niepodzielający religijnego fundamentu autorytetu Magisterium, zobaczy jednoznaczne opowiedzenie się Kościoła po stronie polityczności przednowoczesnej, w której polityka to arystotelesowskie działanie na rzecz dobra wspólnego jako ideału dobrego życia osób i wspólnot, a nie jedynie weberowski proces walki o władzę lub wpływ na nią. Nie mamy chyba wątpliwości, że niemiecki socjolog ma dziś większe poważanie niż antyczny filozof.\nPowszechne powołanie do polityki (również tej partyjnej), wezwanie do nieustannego krytycyzmu wobec politycznych formacji, przekonanie, że żadna z nich nie może w pełni odpowiadać wskazaniom kościelnego nauczania, wezwanie do zakorzenionej we wzajemnej miłości rozmowy, w której mamy się nawzajem nie zwalczać, a oświecać – to więc prawdziwa bomba podłożona pod dzisiejszą rzeczywistość polityczną.\nWywrotowość kościelnej oferty również w sferze politycznej to po prostu naturalna konsekwencja radykalizmu Ewangelii. Ba, nie jest przypadkiem, że w poświęconej właśnie naśladowaniu Chrystusa w radykalizmie encyklice Veritatis splendor Jan Paweł II wskazywał, że „coraz powszechniejsza i pilniejsza jest też potrzeba radykalnej odnowy jednostek i społeczeństw, zdolnej zapewnić sprawiedliwość, solidarność, uczciwość i jawność”. W końcu jest to wezwaniem do rewolucji politycznej po chrześcijańsku.\nAle zdaje się, że tkwi w tym też polityczna mądrość. Kościół świadom jest przecież ambitności swoich radykalnych wezwań, nie tylko tych w życiu duchowym i moralnym, ale i wynikających z nich bezpośrednio polityczno-społecznych. We wskazaniach nauczania społecznego zobaczyć można także realizm (aideologiczność i ewolucjonizm wskazań) i pokorę (przestrzeń do nieustannego namysłu, dialogu i korekty), wreszcie świadomość ryzyka, zagrożeń i przesądów. „Ani oskarżenia o karierowiczostwo, o kult władzy, o egoizm i korupcję, które nierzadko są kierowane pod adresem ludzi wchodzących w skład rządu, parlamentu, klasy panującej czy partii politycznej, ani dość rozpowszechniony pogląd, że polityka musi być terenem moralnego zagrożenia, bynajmniej nie usprawiedliwiają sceptycyzmu i nieobecności chrześcijan w sprawach publicznych” (Christifideles laici, 42) – tak kwestię tę komentował Jan Paweł II w ważnej adhortacji.\nWydaje się, że największa mądrość ukryta jest w przeświadczeniu, że sfera działania demokracji chrześcijańskiej to nie tylko, a może nawet nie przede wszystkim, przestrzeń partii, walki o władzę i rozwiązań ustrojowych. To raczej pola obywatelskiej samoorganizacji, lokalnych wspólnot, działalności charytatywnej, związków zawodowych i zrzeszeń gospodarczych, przestrzeń edukacji czy świat mediów. Choć Kościół świadomie wzywa, by i w politykę partyjną się angażować, nie zgadza się na skolonizowanie przez nią całości reguł współżycia społecznego. Nie oddawajcie partii politykom niechrześcijańskim, ale też nie zostawiajcie polityki partiom – to zobowiązanie, które jest konsekwentnie aktualizowane od 130 lat przez kolejnych papieży i kościelne gremia. Kropkę nad i stawia papież Franciszek w wydanej niedawno encyklice Fratelli Tutti: „Ponownie zachęcam do rehabilitacji polityki, która jest bardzo wzniosłym powołaniem, jest jedną z najcenniejszych form miłości, ponieważ szuka dobra wspólnego”.\nChadecja nie wygra wyborów\nPrzekonanie o naszej grzesznej naturze uwalnia demokrację chrześcijańską od iluzji jednowektorowego postępu i utopii jednoznacznie doskonałych rozwiązań. Podobnie jak grzeszna ludzka natura każe nam nieustająco rozeznawać w sumieniu dobro i zło na nowo, dostrzegać wraz ze zmianą okoliczności naszego życia coraz to nowe zagrożenia i błędy, wciąż od początku i codziennie podejmować trud prywatnego nawrócenia, tak i w odniesieniu do rzeczywistości społecznej możemy dostrzec krzepiącą dojrzałość Kościoła. „Chrześcijańska nadzieja nadaje wielkiego rozmachu zaangażowaniu na polu społecznym, budząc ufność w możliwość zbudowania lepszego świata, ze świadomością złudności wyobrażenia o istnieniu nieskończenie szczęśliwego życia na ziemi” – to znów słowa Kompendium.\nKatolickie nauczanie społeczne nie niesie więc obietnicy rozwiązania wszystkich problemów tego świata. Jest oparte, i tym różni się od ideologii, na przekonaniu, że nawet jeśli z jej pomocą rozwiążemy jedne, to pojawią się nowe, z którymi przyjdzie nam się od początku konfrontować.\nOd sprawy robotniczej przez orędzie pokoju aż po ekologię integralną – wezwaniem chrześcijańskich demokratów było i jest dostrzeganie w dialogu ze światem problemów i wyzwań. Stawianie czoła to aktualne wyzwanie dobra wspólnego. Cechą charakterystyczną chadecji powinna być pokora – wobec (sic!) człowieka i Boga. Z pierwszej relacji wynika otwartość na to, że świat na Aeropagu, a więc ten symbolizujący cywilizację niechrześcijańską, często prędzej i lepiej dostrzega wyzwania świata doczesnego. Z drugiej relacji – otwartości na Boga – wynika natomiast świadomość, że na wiele pytań jako ludzie, ale też jako Kościół, nie umiemy udzielić łatwiej odpowiedzi.\n„Każde pokolenie musi utożsamiać się ze zmaganiami i osiągnięciami poprzednich pokoleń i kierować je ku jeszcze wznioślejszym celom. Taka jest droga. Dobra, podobnie jak miłości, sprawiedliwości i solidarności nie osiąga się raz na zawsze; trzeba je zdobywać każdego dnia. Nie można zadowalać się tym, co już się osiągnęło w przeszłości, i poprzestać na korzystaniu z tego” – przypomina Franciszek w opublikowanej w czasie pandemii COVID-19 encyklice o braterstwie i miłości społecznej.\nWreszcie Kościół uczy nas, że potrzebne poszukiwanie tych odpowiedzi, a nawet przekonanie o posiadaniu racji w danym sporze, nie może być usprawiedliwianiem pogłębiania podziałów. Tyczy się to relacji między politykami chrześcijańskim, między Kościołem i światem, wewnątrz społeczeństw i na arenie międzynarodowej. „Zaiste, ludzka to rzecz, pozostawać w niepewności co do wielu zagadnień i różnić się między sobą w sądach: ci jednakże, którzy z całą gorącością ducha dążą do poznania prawdy, powinniby zachować przy starciu się zdań zupełny spokój, skromność i obopólne poszanowanie, ażeby różnica zdań nie doprowadzała do rozdwojenia w działaniu” – pisał Leon XIII (Graves et communi).\nPrzekonanie o grzesznej naturze świata i wezwanie do niepoddawania się upraszczającym ideologiom niesie za sobą jeszcze jedną konsekwencję. Musimy być gotowi na to, że nie czeka nas spektakularny, polityczny – tym razem rozumiany jako walka o władzę i szansa na realizację swojego programu – sukces. Spokój, skromność i ważenie racji z jednej, a unikanie ideologicznych uproszczeń, utopijnych recept i obietnic nieskończenie szczęśliwego życia na ziemi z drugiej strony to nie program na wygranie wyborów, trwały rząd dusz i polityczno-kulturową dominację.\nPrzecież sukces przynosi działanie dokładnie odwrotne. Walka o władzę karmi się niepokojem, pychą, wzajemnym ignorowaniem stron. Utopiami i obietnicami rychłego końca historii, gdy już tylko „nasi” wygrają. Widać to szczególnie dobrze w chwilach nakręcających się radykalizmów i politycznej polaryzacji, takich jak te dzisiejsze albo międzywojenne.\nStara chadecja w II RP\nZatrzymajmy się i spójrzmy na polskich partyjnych chadeków tamtej epoki. Nie odnieśli sukcesu. Mimo regionalnych wpływów, zwłaszcza na Śląsku, nie należeli nawet do naprawdę kluczowych ośrodków – ani tych intelektualnych, ani tych partyjno-wyborczych. Walczyli o przetrwanie na powierzchni. Nieustająco musieli wybierać między którymś z ówczesnych zwaśnionych plemion i w żadnej nie odnaleźli się trwale. Warto przytoczyć pokrótce historię prób balansowania między utrzymywaniem politycznej samodzielności a osiąganiem wpływu przez wchodzenie w kolejne sojusze.\nW Chjenie chadecy mieli mniejszościowy udział. Chociaż często z perspektywy czasu prosty przymiotnik kusi nas, by ahistorycznie patrzeć na koalicję 1922 roku jak na formację chrześcijańsko-demokratyczną, to należy zaznaczyć, że faktycznie taka była, ale zdominowana przez inne nurty niż chadecja. W szerokim bloku centroprawicowym dominującą rolę odgrywali narodowi demokraci i przedstawiciele innych nurtów bliższych tradycyjnej prawicy.\nWidać to dobrze w strukturze przedwojennego Sejmu I kadencji, w którym po wspólnym starcie powstawały osobne kluby. Formacji chadeckiej przypisać można, bez wchodzenia w partyjne niuanse, zmienność szyldów i niezwykle częste w tej kadencji zmiany klubowej przynależności – ok. 40-50 miejsc w 444 osobowej izbie. Tymczasem prawicy endeckiej i ziemiańskiej możemy łącznie przyznać 150 mandatów. Chadecy cieszyli się reprezentacją podobną do ówczesnego PPS-u, a mniejszą od obu formacji ludowych. Siłą rzeczy więc nawet w centrum sceny politycznej stali w cieniu silniejszego i bardziej wyrazistego tożsamościowo „Piasta”.\nW epizodach rządów Chjeno-Piasta chadecy odgrywali, co prawda, niebagatelną (bez nich nie mógłby zaistnieć), ale nie wiodącą rolę. W drugim rządzie Witosa (przypomnijmy – pół roku) mogli pochwalić się jednym resortem – Ministerstwem Sprawiedliwości kierowanym przez Stanisława Nowodworskiego. W drugim rządzie Grabskiego, najbardziej trwałym z gabinetów tamtej epoki (blisko dwa lata!), mieli jednego przedstawiciela – ministra kolei, Kazimierza Tyszkę. W rządzie Skrzyńskiego (rok) Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji znów odpowiadało za wymiar sprawiedliwości (Stefan Piechocki). Przedstawiciel Narodowej Partii Robotniczej (formacji chadecji bliskiej, ale idącej do połowy lat 30. drogą odrębną od narodowców, socjalistów, jak i chadeków), Adam Chądzyński zajmował się koleją.\nW trzecim rządzie Witosa reprezentacja szeroko rozumianej opcji chadeckiej, tak PSChD, jak i NPR, była największa w epoce. Objęła blisko 1/3 rządu, po dwa resorty. Na cztery dni, przypomnijmy, bo ponowne wyklarowanie się centro-prawicowej większości po latach sejmowego chaosu skończyło się krwawym zamachem stanu Józefa Piłsudskiego i jego popleczników.\nLosy Wojciecha Korfantego w tym czasie (z jego niespełniona rolą w polityce ogólnokrajowej – nieudaną misją rządową, próbą budowy chadeckiej opinii publicznej przez prasę i wreszcie postawieniem przed sąd marszałkowski, ówczesnym odpowiednikiem dzisiejszego Trybunału Stanu) na aktualnym numerze „Pressji” opisuje Michał Muszalik. Życiorys Korfantego dość dobrze pokazuje brak faktycznej sprawczości chadeków w polityce ogólnonarodowej w epoce, w której historycznie widzieć moglibyśmy czas największego politycznego wpływu polskiej chrześcijańskiej demokracji.\nJak w krótkim epizodzie pełnej, acz niezwykle chaotycznej demokracji II RP stali oni w cieniu prawicy zdominowanej przez narodowych demokratów, tak i po przewrocie majowym również w antypiłsudczykowskiej opozycji nie odgrywali wiodącej roli. Wybory w 1928 roku oznaczały dla chadeków konieczność budowy centrowego sojuszu z „Piastem”, który nie przyniósł spektakularnego sukcesu – zyskał łącznie niespełna 7% głosów i po kilkanaścioro posłów dla każdej z centrowych partii.\nEpizod centrolewu budowany na fundamencie sprzeciwu wobec umacniającej się sanacyjnej dyktatury nie mógł już przynieść przełomu. Regionalne, charakterystycznie zdywersyfikowane sojusze kolejnych głosowań – gdzieś z „Piastem”, gdzie indziej ze Stronnictwem Narodowym, gdzieniegdzie nawet z piłsudczykowskim Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem – przynosiły coraz mniej spektakularne efekty i postępujące secesje. Kolejne grupy co jakiś czas odchodziły do obozu sanacyjnego, tworzyły rachityczne, mniejszościowe, pozbawione znaczenia frakcje.\nPolityczna słabość wraz z umacnianiem się piłsudczykowskiego reżimu zawiodła chrześcijańskich centrowców na polityczną banicję. Jedynym faktycznym sukcesem Frontu Morges – powołanej w 1936 roku emigracyjnej platformy współpracy Ignacego Paderewskiego, Władysława Sikorskiego, Józefa Hallera, Wojciecha Korfantego, Karola Popiela – była konsolidacja faktycznych resztek politycznych organizacji w kraju. Zjednoczenie tzw. czystej chadecji dwudziestolecia, formacji robotników narodowo-chrześcijańskich i Związku Hallerczyków przyniosło w 1937 powstanie Stronnictwa Pracy. Nie dane mu jednak już było politycznie zaistnieć w rzeczywistości niepodległego państwa.\nUczulenie Polaków na chadeckie partie\nNie przywołałem tej opowieści dla historycznej sprawiedliwości. Jest, jak sądzę, celną egzemplifikacją tego, na jaki los co do zasady skazani są polscy chadecy koncentrujący się na partyjnej aktywności. Samodzielnego podmiotu z poparciem na granicy zdolności do samodzielnego przetrwania. Przy bardziej realistycznym podejściu – mniejszościowego koalicjanta któregoś z dwóch wielkich bloków, być może w optymistycznym scenariuszu czasem pełniącego rolę języczka u wagi. Taka zdaje się natura tej orientacji politycznej w Polsce. Przecież i w III RP wyglądało to bardzo podobnie.\nCzy to Partia Chrześcijańskich Demokratów Krzysztofa Pawłowskiego i Pawła Łączkowskiego, czy kolejne formacje ludowo-chrześcijańskie Artura Balazsa, czy wreszcie umiarkowane formacje konserwatywne bliskie chadeckiej wrażliwości i sytuujące się bliżej centrum politycznego spektrum – od Frakcji Prawicy Demokratycznej Aleksandra Halla przez Koalicję Konserwatywną Kazimierza Ujazdowskiego aż po bliższe naszej epoce formacje, takie jak Polska XXI, Polska Jest Najważniejsza czy Porozumienie – nie były zdolne do zbudowania długotrwałej, politycznej samodzielności.\nI w ostatnich miesiącach krótkotrwała nadzieja na pojawienie się zaczątków nowego, umiarkowanie konserwatywnego i proobywatelskiego centrum polskiej sceny politycznej nie przyniosła przełomu. Obudzona dobrym wynikiem sojuszu Polskiego Stronnictwa Ludowego z Pawłem Kukizem i grupą konserwatystów Marka Biernackiego zgasła, gdy autor tego porozumienia, Władysław Kosiniak-Kamysz, uzyskał w wyborach prezydenckich wynik w granicach błędu statystycznego. To klasyczne w III RP poparcie elektoratu chadeckiego.\nWszystkie te inicjatywy łączyły się, zawiązywały sojusze, rozdzielały, chwilowo zyskiwały wpływy w momencie powszechnego zjednoczenia przeciw postkomunistom, po czym znów popadały w niebyt. Grono może kilkuset osób nieustannie się rotowało, szukało szansy, ale nie mogło znaleźć elektoratu. W ostatnich dwóch dekadach politycy takich formacji, którzy chcieli zachować polityczną aktywność, musieli zapisać się do któregoś z dwóch wielkich obozów. Obozów, które poniekąd były budowane u swego zarania na chadeckim korzeniu, to odrzucały solidarnie różne elementy chadeckiej tożsamości.\nNajbardziej wpływowa formacja chadecka III RP, Porozumienie Centrum, musiała wraz z liderami porzucić swoją umiarkowaną tożsamość i przekształcić w konserwatywno-socjalne, centralistyczne i zagospodarowujące różne odcienie populizmu Prawo i Sprawiedliwość. Platforma Obywatelska, choć formalnie przynależąca do chadeckiej rodziny europejskiej, szybko zapomniała o swoich światopoglądowych korzeniach z czasów Deklaracji Ideowej – „przywrócić blask tradycyjnym ideałom republikańskim”, „fundamentem cywilizacji Zachodu jest Dekalog” czy par excellence chadeckie „Platforma Obywatelska chce być miejscem spotkania i wspólnej aktywności dla uczestników zaprzyjaźnionych stowarzyszeń i organizacji, dla ludzi podzielających nasze ideały, lecz poświęcających się nie działalności politycznej, ale pracy w swoim zawodzie lub środowisku” (Program PO, 2007) i Deklaracji Krakowskiej – „będziemy bronić praw religii, rodziny i tradycyjnego obyczaju, bo tych wartości szczególnie potrzebuje współczesna Europa”.\nPowiedzmy sobie to wprost. Gdyby partie Jarosława Kaczyńskiego i Donalda Tuska nie porzuciły swych założycielskich ideałów, ale konsekwentnie chadecką metodą i treścią próbowały istnieć na scenie politycznej, to najpewniej nie podzieliłyby polskiej sceny politycznej między siebie, a Polaków przy okazji, na dwie dekady. Podzieliłyby raczej… los wymienionych wcześniej rachitycznych ugrupowań umiarkowanej centroprawicy. Droga radykalnej, populistycznej centroprawicy socjalnej z jednej strony, a bezideowej partii władzy z ciągotami ku neoliberalnej centrolewicy okazała się wyborczo dużo skuteczniejsza.\nDrogą do politycznej dominacji okazały się konflikt, polaryzacja, eskalacja różnic zamiast pielęgnowania punktów wspólnych. Gdyby w 2005 roku Kaczyński i Tusk mieli myśleć kategoriami chrześcijańskiej polityczności, to z dużą dozą prawdopodobieństwa ich osobisty wpływ na politykę ostatnich kilkunastu lat byłby w ostatecznym rachunku znacznie mniejszy, choć pewnie wspominalibyśmy ten epizod z nostalgią.\nSądzę, że ta retrospektywa była niezbędna, by zrozumieć, dlaczego chrześcijańska polityczność z tak dużym sceptycyzmem od swego początku podchodzi do partyjności. Kościół w swojej wielowiekowej mądrości wie, że pryncypializm i integralność nie są drogą, która co do zasady może prowadzić do zdobycia i konsolidacji władzy. Jeśli katolicy w polityce postępujący zgodnie za wskazaniami swego Kościoła nie mają zostać oszukani, to Kościół nie może im obiecywać gwarancji doczesnego sukcesu. To właśnie sprawia, że katolicka nauka społeczna jednocześnie wzywa wiernych do przemiany świata, również w jego politycznym wymiarze, i kładzie nacisk na inne obszary polityczności – opinię publiczną, działalność zrzeszeń, zaangażowanie w życie mniejszych wspólnot.\nNiesie też potężny ideowy bagaż, który na szczęście przenika najróżniejsze środowiska twardej polityczności. Pomocniczość, solidaryzm, działanie na rzecz pokoju, godność pracy, etyczny wymiar wolnej przedsiębiorczości, troska o środowisko naturalne, sprawiedliwy ład międzynarodowy – to wszystko w jakimś sensie są składowe politycznego konsensusu.\nJak to się stało, że mimo swej nierealizowanej natury wiele z powyższych, integralnych dla rozumowania chadeckiego kategorii ufundowało powojenny sposób myślenia europejskich polityków demokratycznych? Opisuje to na naszych łamach Andrzej Kohut. Było to możliwe wobec bezprecedensowej hekatomby, którą przyniosły dwie wojny i dwa XX-wieczne totalitaryzmy.\nProrocy bez broni\nLeopold Caro, przedwojenny profesor ekonomii Uniwersytetu Lwowskiego, z pochodzenia Żyd, propagator solidaryzmu społecznego, był intelektualistą stroniącym od politycznego realizmu nie tylko w jego złym znaczeniu. Konsekwentnie prezentował w swej publicystyce z najwyższą powagą i niebywałym patosem idealistyczne wizje. Momentami wręcz ocierał się o groteskę. Tym bardziej lektura jego ostatniego i najbardziej dojrzałego eseju, broszury Problem społeczny w katolickim oświetleniu (wydanej w 1936 roku przez Akcję Katolicką) skłania do zadumy i zaskakuje celnością przewidywań.\n„Szalona nienawiść wśród narodów europejskich, chciwość, żądza władzy i podbojów u wszystkich, nie uspokoiły się po wielkiej wojnie światowej. […] Mamy wszelki powód obawiać się nastania rządów Japonii i pogodzonych z nią Chin na kuli ziemskiej, oraz najazdu świata arabskiego nazajutrz po wiszącej w powietrzu nowej wojnie europejskiej, jeśli Europa dzisiejsza nie zrozumie rychło, że jedyne jej zbawienie, ostatnia deska ratunku jest w powrocie do żywej wiary w Boga i Chrystusa, a więc i w rozwiązaniu przy jej pomocy kwestii społecznej. Europa dziś i narodowo i klasowo skłócona, w większości pogańska, ulegnie z pewnością, zwłaszcza w razie wyczerpania jeszcze jedną wojną, najazdowi obcych, który byłby tylko wznowieniem najazdów Tatarów i Arabów dawnych. Tylko Europa po katolicku solidarna stawić mu potrafi czoło. A któż pogodzi narody, kto zbliży różne warstwy społeczne, jeśli nie pasterz najwyższy przy pomocy dzieła Akcji Katolickiej?!” – pisał Caro.\nOsiem lat później Jerzy Braun, inny polski marzyciel, przywódca Federacji Organizacji Narodowo-Katolickich „Unia”, chadeckiej organizacji czasów wojny, ostatni Delegat Rządu na Kraj i redaktor Testamentu Polski Walczącej (więcej o powojennych losach jego środowiska pisał Bartosz Wójcik), stworzył maksymalistyczny program nie tylko dla powojennej Polski, ale Europy i właściwie całego świata.\nBraun zaznaczał: „Druga wojna światowa zbliża się do końca. […] Wali się w gruzy stary świat materializmu i amoralizmu, zgangrenowany zasadą siły przed prawem. Co powstanie na jego miejsce? Jaki system moralny i polityczno-gospodarczy utrwalą Zjednoczone Narody? Skądś musi wyjść inicjatywa wielkiej Przemiany […] Amoralizm polityczny i społeczny doprowadził do takiego zaostrzenia klasowych i rasowych egoizmów, że ludzkość doszła w szczytach cywilizacji materialnej do barbarzyństwa i okrucieństwa nieznanego wprost w dziejach. Jedyne wyjście z takiej ślepej ulicy – to rozszerzenie chrześcijańskiego imperatywu moralnego na całą dziedzinę instytucji publicznych i stosunków społecznoekonomicznych” (Braun, 1942).\nPrzedwojenne prognozy Caro mogły wydawać się wówczas kasandrycznym krzykiem rozpaczy niewysłuchanego idealisty. Uderza, jak celnie trafił ze swymi prognozami, łącznie z tym, że po wielkiej wojnie to chadecy budowali zręby i europejskiej solidarności, i nowego gospodarczego ładu.\nKompleksowa propozycja Brauna, spisana w broszurze Unionizm. Podstawowe zasady doktryny, nie doczekała się realizacji w swojej chrześcijańskiej odsłonie. Jednak w jej brzmiących dziwacznie postulatach odnaleźć możemy szereg trafionych przewidywań kształtu i wyzwań powojennego ładu.\nPrzykład? Kiedy Braun postuluje czwartą władzę ideowo-kierowniczą, widzimy totalizm. Gdy jednak pochylimy się nad tym, co znaczyć miało stwierdzenie, że „nie może ona brać udziału w bezpośrednim rządzeniu państwem, gdyż jedynym jej zadaniem jest stanie na straży prawdy, wytyczenie kierunku ku najwyższemu celowi państwa i człowieka i czuwanie, by rząd i stronnictwa polityczne nie zboczyły odeń zbyt daleko” (Tamże), zrozumiemy, że w wizji polskiego mesjanisty znajdziemy zapowiedź powszechnego ustanowienia w powojennej Europie kelsenowskich sądów konstytucyjnych.\n„Również dzisiejszy świat potrzebuje świadectwa proroków bez broni, będących, niestety, przedmiotem żartów w każdej epoce” – przypomina nam Kościół. Historia XX w. pokazuje, że z chadeków często się śmiano, a z biegiem czasu rzeczywistość przyznawała im w zaskakującym stopniu rację.\nSól w oku nowoczesności\nChadecki program, choć nie okazał się zdolny do święcenia tryumfów w zmierzających ku totalizmom nowych demokracjach i nie miał siły powstrzymać wojennego szaleństwa, okazał się depozytem, który udało się przenieść (również dzięki na co dzień uciążliwej w polityce pryncypialności i integralności depozytariuszy) przez wojenne morze krwi i zbudować na nim, przynajmniej na jakiś czas, istotnie bardziej sprawiedliwy i bezpieczniejszy świat. Nie z naszej winy nie mogło się to ziścić w Polsce, jednak ukształtowało ład w Europie, w którym i my dziś funkcjonujemy.\nMoże więc właśnie po to jest chadecja. Byśmy na co dzień, będąc solą w oku nowoczesnej polityczności, nieśli ten depozyt przez kolejne dekady. Byśmy próbowali nim żyć, wdrażać go, ćwiczyć w najróżniejszych politycznych wymiarach zgodnie z możliwościami i osobistym powołaniem. Mamy go interpretować, aktualizować, dopasowywać do coraz to nowych wyzwań.\nTo właśnie rola poetów społecznych, jak we Fratelli Tutti papież Franciszek nazywa niepartyjne ruchy ludowe ważne dziś w Ameryce Południowej, żywo przypominające polską „Solidarność”. „Chociaż irytują, chociaż niektórzy «myśliciele» nie wiedzą, jak je sklasyfikować, musimy mieć odwagę uznać, że bez nich demokracja zanika, zamienia się w slogan, formalność; traci swój reprezentatywny charakter i staje się bezcielesna, ponieważ pozostawia lud w jego codziennej walce o godność, w budowaniu swego losu” – przekonuje Ojciec Święty.\nPowszechność papieskiego przesłania każe nam szukać w tych słowach inspiracji we wszystkich dostępnych nam formach obywatelskiej polityki. Od świeckich środowisk chrześcijańskich po ruchy miejskie, od organizacji charytatywnych po partie polityczne, od uniwersytetów po media, od przedszkoli po miejsca pracy, od parafii po związki pracodawców. Wszystko po to, byśmy ostatecznie wiedzieli, co i jak budować po kolejnej, zapewne nieuniknionej samobójczej próbie naszej cywilizacji.\nKonstanty Pilawa, redaktor naczelny czasopisma idei „Pressje”, w tekście otwierającym rocznik Klubu Jagiellońskiego pt. „Nowa chadecja”: Nowa chadecja a kryzys Kościoła w Polsce\tRedaktor naczelny „Pressji” w najnowszym numerze o nowej wizji katolickiej polityczności: Szkicowanie Nowego Jeruzalem\tBartosz Brzyski w roczniku „Pressje”, pt. „Nowa chadecja” o różnicach między centrum a peryferiami: Nowa chadecja to tożsamość prowincji\tDaria Chibner w nowym roczniku „Pressji”, pt. „Nowa chadecja” o związkach kultury masowej z chrześcijaństwem: Chrześcijaństwo na Netflixie i YouTubie (rzadko) ma sens


Festiwal Piłki Nożnej Dzięcięcej\nZapraszamy wszystkich serdecznie na Festiwal Piłki Nożnej dziecięcej, który zostanie zwieńczony spotkaniem pomiędzy LKS Przełom Besko a drużyną z zaprzyjaźnionej miejscowości ze Słowacji KS Koskovce. Rozpoczęcie turnieju o godzinie 10:30. Początek meczu o godzinie 15:00. Zapewniamy katering dla wszystkich, którzy przyjdą w piknikowej atmosferze\nZa nami kolejny weekend rozgrywek. Prezentujemy wyniki piłkarskich spotkań na naszych boiskach. IV liga 2015/2016, grupa: podkarpacka Kolejka 20 - 16-17 kwietnia Sokół Sokolniki (k. Stalowej Woli) 2-1 Jedność Niechobrz 17 kwietnia, 16:00 Wisłoka Dębica 2-1 Błękitni Ropczyce 16 kwietnia,\nPokonać Nową Dębe !\nJuż w najbliższą Niedziele nasi zawodnicy będą walczyć o kolejne jakże cenne ligowe punkty. Ostatni ligowy mecz przed własną publicznością był dla naszej drużyny pokazem futbolu w najpiękniejszej postaci. Miejmy nadzieję, że i tym razem będziemy mogli cieszyć się z trzech punktów ! Niedziela, godzina 15:00, stadion przy ul. Kolejowej 101 ! Nie może\nZa nami kolejne rozgrywki na boiskach piłkarskich. Prezentujemy wyniki weekendowych spotkań. IV liga 2015/2016, grupa: podkarpacka Kolejka 18 - 2-3 kwietnia Sokół Sokolniki (k. Stalowej Woli) 0-3 Wisłoka Dębica 3 kwietnia, 16:00 Wisłok Wiśniowa 5-0 Jedność Niechobrz 3 kwietnia, 14:00\nPiłkarska Zima OZPN 2016 w Besku\nBESKO / Już w najbliższą sobotę na hali sportowej w Besku zostanie rozegrany turniej halowy w ramach akcji Piłkarska Zima OZPN 2016 rocznika 2005. źródło: OZPN KROSNO\nPrzełom Besko rozpoczyna przygotowania do rundy wiosennej\nBESKO / Rundę jesienną Przełom Besko zakończyło na 15 miejscu. Teraz nadszedł czas na intensywne przygotowania przed zbliżającą się rundą wiosenną. Drużyna ma zaplanowane treningi w każdy tydzień we wtorki i piątki. Będzie to trening siłowy i biegi w terenie. Odnośnie sparingów Przełom Besko rozegra siedem spotkań. Harmonogram prezentujemy\nBESKO / Końcem ubiegłego roku zorganizowano już po raz siódmy Memoriał im. Jana Macko. W turnieju wzięło udział siedemdziesięcioro dzieci, a na Hali Sportowej Zespołu Szkół w Besku rozegrano piętnaście meczy. W rywalizacji uczestniczyli młodzi adepci i adeptki piłkarstwa z „Przełomka” Besko, którzy w poszczególnych drużynach: „Real”, „Barcelona”,\nW miniony listopada została rozegrana kolejna kolejka na boiskach piłkarskich. Poniżej prezentujemy wyniki spotkań drużyn z naszego regionu. IV liga 2015/2016, grupa: podkarpacka Kolejka 14 - 7-8 listopada Sokół Sokolniki (k. Stalowej Woli) 1-2 Kolbuszowianka Kolbuszowa 7 listopada, 13:00 Wisłok Wiśniowa\nPrzełom Besko 1-3 Cosmos Nowotaniec FOTO\nWczorajszy mecz w Besku pomiędzy Przełomem Besko a Cosmosem Nowotaniec zakończył się wynikiem 1:3. Gospodarze nie zdołali w żaden sposób pokonać przeciwnika przez co zajmują 14 miejsce w tabeli, zaś Cosmos nadal góruje na drugiej pozycji. Poziom gry był wyrównany. Jednak w drugiej połowie więcej sytuacji miał Cosmos i potrafił je umiejętnie


Robótki ręczne z mruczeniem kota: Wspólnie...\nkrystynabozenna 30 grudnia 2014 11:12\nNie mam czasu na czytanie....ech...\nmonotema 30 grudnia 2014 11:33\nI ja ostatnio niewiele ;)\nMagdalena 30 grudnia 2014 13:10\nSłuszny rozmiar kocyka jest powalający, aż sobie nie wyobrażam takiego giganta. Fajny jest ten wzór którym robisz, wygląda na taki, co szybko przyrasta :)\nmonotema 30 grudnia 2014 17:37\nPled robi się od rogu, więc rzędy coraz dłuższe, ale wzór zupełnie dobrze sie robi. Chyba mój ulubiony ;)\nedi-bk 30 grudnia 2014 13:14\nKocyk zapowiada się bardzo interesująco, pokaż większy kawałek :) Książkę sobie dopisuję, a jak Klasa? Czytałam o niej dobre recenzje, sama miałam ochotę kupić ale cena mnie poraziła ;) A jak Mikołaj w tym roku książkowo? Ja byłam baaardzo grzeczna :) Ściskam Cię serdecznie\nmonotema 30 grudnia 2014 17:40\n"Klasa" leży. W zasadzie książek nie dostałam.Jedna trafiła do mnie przypadkiem. Ale opowiem innym razem. Pozdrawiam\njanielka 30 grudnia 2014 15:57\n,sliczny kocyk. Wszystkiego dobrego w Nowym roku dużo czasu na czytanie\nmonotema 30 grudnia 2014 17:41\nWłaśnie dziś postanowiłam, że będę w roku 2015 bardziej czytająca. To jedyne moje postanowienie noworoczne. Wszystkiego dobrego ;)\njolajka 30 grudnia 2014 16:50\należ to będzie wielkie dzieło :) czekam na koniec, fajny wzór\nmonotema 30 grudnia 2014 17:42\nOj, kiedy to będzie ;)\nSylwia 30 grudnia 2014 17:23\nŚliczne kolory na pled :) Będzie się pięknie prezentował.\nMam taką nadzieję. dziękuję za miłe słowa ;)\ndanonk 30 grudnia 2014 18:56\nZ pledem to cię baaardzo podziwiam! Taaki rozmiar! Kolory są piękne!\nKsiążki nie czytałam, ale nic nie stoi na przeszkodzie nadrobić zaległości. Chyba, że nie będzie w bibliotece:)))\nmonotema 31 grudnia 2014 09:23\nPled to bezmyślna robota z liczeniem do trzech ;) Robię go z zabytkowej wełny. Wytwór PRL. Sama nitka brzydka, ale w robótce sprawdza się genialnie.\nTea 30 grudnia 2014 20:17\nDziękuję. Serdeczności posyłam.\nBeata Redzimska 30 grudnia 2014 20:53\nCzapka (ta ktora odjechala) na pewno jest przesliczna, a wlasciciel zadowolony. A przy okazji wszystkiego naj na nadchodzacy rok. Pozdrawiam serdecznie Beata\nmonotema 31 grudnia 2014 09:24\nDziękuję za życzenia i przesyłam równie serdeczne ;)\nanka480 30 grudnia 2014 23:33\nNo pled to wyzwanie. Czy teraz są wtorki u Maknety?\nSamych dobrych dni w nowym roku 2015.\nmonotema 31 grudnia 2014 09:25\nJakoś nie traktuję pledu wyczynowo. Ot, przy okazji się wydzierga.\nU Maknety dalej środy, dwa wtorki były wyjątkowo, bo w środy przypadała wigilia i również w środę mamy Sylwestra ;)\nanka480 31 grudnia 2014 14:47\nmonotema 31 grudnia 2014 16:51\nedi.es 30 grudnia 2014 23:39\nNie wiem, jak tobie ale mnie zawsze strasznie szkoda, ze nie zdążyłam udokumentować jakiegoś wytworu zanim odejdzie do właściciela.\nmonotema 31 grudnia 2014 09:26\nProsiłam o fotkę na instagramie, więc jest jakaś nadzieja ;)\nbarbaratoja 31 grudnia 2014 10:52\nKsiążki nie znam, ale ja do niedawna tak mało czytałam , dopiero Makneta i jej czytanie i dzierganie pobudziła mnie do czytania.\nmonotema 31 grudnia 2014 16:52\nBaśko, czytanie też szkodzi ;)\nJoanna 1 stycznia 2015 13:00\nTrzymam kciuki za ten pled! To dopiero wyzwanie! Śliczne kolory wybrałaś :)\nmonotema 3 stycznia 2015 19:42\nNie wiem, co z tego wyniknie. ;)\nAnnette ;-) 3 stycznia 2015 16:09\nPrzydałby mi się pled takiej wielkości, nawet myślałam, żeby sobie taki wypętelkować. Powodzenia :-)\nmonotema 3 stycznia 2015 19:41\nJuż wiem, że tak duży nie będzie. Mało włoczki :(\nZahaczona 6 stycznia 2015 14:38\nmonotema 7 stycznia 2015 08:59\nDziękuję, ale powiadają: nie chwal dnia przed zachodem słońca ;)\nmakneta 6 stycznia 2015 18:14\nDobrze jest mieć taką robótkę w zapasie, gdy się nie ma potrzeby lub pomysłu na coś nowego. Kolorki fajne i na pewno kocyk będzie śliczny.\nKsiążki nie czytałam, ale brzmi interesująco, skoro przypomina trochę Millenium to na pewno by mi się podobała. Ale na razie wygarniam wszystko z półek, bo żal, że tak stoją i się kurzą.\nmonotema 7 stycznia 2015 08:58\nChyba u każdego, kto czyta jest taki żałosny zapas.\nPled będzie mniejszy niż zakładałam, albo mniej elegancki - zlepek włóczek ratunkpowych.\nDorka_62 7 stycznia 2015 09:22\nWitam serdecznie i pozdrawiam Dorka


Buntowniczki / Niezwykłe Polki, które robiły, co chciały – Andzrej Fedorowicz – epub, mobi, pobierz ebook online\n"Nie jestem aniołem i nie będę nim, dopóki umrę. Będę sobą" – mawiała angielska poetka i pisarka Charlotte Brontë. Pod tą frazą mogłyby się podpisać bohaterki tej książki. Wybrały cel i przez całe życie uparcie do niego dążyły. Celem tym była wolność i niezależność.\nAndrzej Fedorowicz dziennikarz-freelancer. Publikował w «Super Expressie», «Fakcie», «Gazecie Wyborczej», «Polityce», «Newsweeku Historia», «Focusie», «Uważam Rze Historia» i «wSieci Historii». Pasjonat historii, techniki, wyjątkowych biografii i podróży. Historyczne dziennikarstwo śledcze to jego ulubione zajęcie. Autor (wspólnie z żoną Ireną) przewodnika po Wyspach Kanaryjskich, książki «25 polskich wynalazców i odkrywców, którzy zmienili świat» i «Wybranek Fortuny» – książki o niezwykłych karierach niezwykłych Polek.\nAndzrej Fedorowicz "Buntowniczki" — ebook, pobierz w formatach mobi, epub, txt, pdf lub czytaj online. Zamieszczaj komentarze, recenzje i głosuj na swoje ulubione.


IPN poszukuje masowych mogił, gdzie leżą polscy bohaterowie – Radio Warszawa\nHome / Wiadomości / IPN poszukuje masowych mogił, gdzie leżą polscy bohaterowie\nIPN poszukuje masowych mogił, gdzie leżą polscy bohaterowie\nRok 2018 był bardzo pracowity dla Instytutu Pamięci Narodowej. Biuro poszukiwań i Identyfikacji IPN zrealizowało aż 60 badań poszukiwawczych i ekshumacyjnych w Polsce ale nie tylko.\nPowiedział w Poranku siódma dziewiąta na antenie Radia Warszawa prof. Krzysztof Szwagrzyk, wiceprezes Instytut Pamięci Narodowej, Biuro Poszukiwań i Identyfikacji IPN\nTakże na przyszły rok Instytut planuje kolejne prace poszukiwawcze praktycznie w całej Polsce. Ma być to kontynuacja działań, które były prowadzone w tym i ubiegłym roku. W samej Warszawie takich miejsc będzie osiem.\nDalsze prace będą prowadzone także w Sztumie, Białymstoku, Lublinie czy Krakowie. Instytut Pamięci Narodowej planuje także prace za granicą m.in. na Litwie i Białorusi. Także wśród dalekosiężnych planów jest wejście z badaniami na teren obecnych Niemiec.


Olej z pestek śliwki - wlaściwości i zastosowanie w kosmetyce - PoradnikZdrowie.pl\nOlej z pestek śliwki pozyskiwany jest z nasion śliwki domowej Prunus domestica. Ma złoty kolor i piękny marcepanowo-migdałowy zapach. Olej ma szerokie zastosowanie w kosmetyce. Jest również wykorzystywany w kuchni francuskiej i włoskiej. Najlepsze właściwości ma tłoczony na zimno i nierafinowany.\nOlej z pestek śliwki jest bogaty w nienasycone kwasy tłuszczowe, które tworzą naturalny płaszcz lipidowy skóry, odpowiadający za jej odporność, zdolności regeneracyjne, poziom nawilżenia i sprężystości. Jeden z dwóch obecnych w oleju nienasyconych kwasów tłuszczowych to kwas oleinowy (Omega-9), którego zawartość sięga nawet 80%. Odpowiada on za płynność bariery lipidowej naskórka, dzięki której staje się przepuszczalna dla składników aktywnych obecnych w oleju. Olej z pestek śliwki powinien być przechowywany w butelce z ciemnego szkła, przeciwdziałającej utlenianiu się produktu.\nOlej z pestek śliwki - dla kogo?\nOlej z pestek śliwki - jak używać?\nDrugi nienasycony kwas tłuszczowy to kwas linolowy (Omega-6), który chroni skórę przed utratą wody, normalizuje jej metabolizm, reguluje pracę gruczołów łojowych i odblokowuje pory. Oprócz tego olej z pestek śliwki zawiera też witaminę E (to antyoksydant, chroniący skórę przed zniszczeniem w wyniku oddziaływania czynników zewnętrznych), witaminę B i beta-karoten.\nRekomenduje się stosowanie oleju z pestek śliwki w pielęgnacji cery suchej, cery dojrzałej i zaniedbanej. Olej nawilża i regeneruje uszkodzoną skórę, koi, łagodzi podrażnienia i stany zapalne, zmiękcza i wygładza. Odbudowuje płaszcz lipidowy skóry i chroni przed utratą wody. Ze względu na zawartość witaminy E, olej zmniejsza wpływ czynników zewnętrznych na skórę.\nPosiada również działanie przeciwzmarszczkowe. Może być wykorzystywany w pielęgnacji skóry tłustej i ze skłonnością do trądziku, ponieważ reguluje pracę gruczołów łojowych i zmniejsza niedoskonałości, redukując ilość zaskórników i widoczność porów.\nOlej z pestek śliwki szybko się wchłania, ma jedwabiste wykończenie i nie pozostawia tłustego filmu. Można go stosować samodzielnie, jako pielęgnacyjny olej do skóry twarzy, szyi i dekoltu. Należy aplikować go na wilgotną i oczyszczoną skórę, najpierw rozgrzewając między palcami, a następnie lekko wklepując.\nW pielęgnacji cery tłustej należy stosować olej w 30% stężeniu. Można stosować go zarówno na noc, jak i na dzień. W tej formie może pełnić również funkcję olejowej bazy pod makijaż. Można też stosować olej w pielęgnacji całego ciała lub do masażu, aplikując na suchą lub wilgotną skórę po kąpieli.\nW zależności od indywidualnych potrzeb skóry można go łączyć z innymi olejami. Olej z pestek śliwki ma właściwości stabilizujące i przeciwutleniające, co sprawia, że przedłuża on trwałość wielu mieszanin.\nŁącz olej z żelem hialuronowym tworząc tym samym dwufazowy nawilżacz. Możesz także dodać olej do kremu do twarzy, balsamu do ciała i maseczki w proszku wzbogacając w ten sposób formułę kosmetyków.\nAplikuj olej na rozdwojone końcówki włosów, dzięki temu nieco je zregenerujesz. Niewielką ilość oleju aplikuj na suche lub mokre włosy i pozostaw bez spłukiwania. Olej stosuj również jako maskę regeneracyjną na suche i zniszczone włosy. Wmasuj go w suche i nieumyte jeszcze włosy, pozostaw pod czepkiem na pół godziny, a następnie zmyj.\nOlej stosuj w pielęgnacji ust. W połączeniu z drobno zmielonym cukrem tworzy doskonały peeling.\nOlej z pestek śliwki aplikuj na zniszczoną skórę rąk i paznokci. Wcieraj olej w paznokcie i skórki, pamiętaj jednak o wcześniejszym usunięciu lakieru.


Ewelina | 2015-10-31\nKsiążkę kupiłam x czasu temu w Matrasie. Zauroczyła mnie okładka, a tytuł wydawał się ciekawy i zachęcający do lektury. Pomogła także cena - kosztowała ona niecałe 10 złotych. Niestety, książka jest tak jak ktoś już tu o tym wspominał, napisana tak jakby autorka sama była dzieckiem. Może być ona jednak dobra na prezent właśnie dla jakiegoś dziecka czy nastolatki (11-13) która dopiero zaczyna interesować się książkami. Jedynym plusem tej książki jest uczucie łączące Persię i Nicolasa. Autorce udało się opisać tę parę w ciekawy, fajny i całkiem uroczy sposób. Niestety to za mało by dać tej pozycji więcej niż tylko 5 gwiazdek.


Zjazd motocyklistów na Jasnej Górze. Tysiące osób podczas pandemii modliły się o bezpieczną drogę\nTłumy motocyklistów zjawiły się w niedzielę, 11 kwietnia na Jasnej Górze, by oficjalnie rozpocząć sezon i wziąć udział w mszy świętej za pomyślną jazdę i bezpieczną drogę. Na nabożeństwie pojawiło się według szacunków 10 tysięcy os&oa\nW niedzielę, 11 kwietnia na Jasnej Górze doszło do niecodziennego wydarzenia: na błoniach 10 tysięcy osób modliło się podczas mszy świętej. Robiło to mimo zakazu gromadzeń i obostrzeń sanitarnych obowiązujących ze względu na trwającą epidemię koronawirusa w Polsce.\n10 tysięcy motocyklistów na Jasnej Górze\nModlącymi się podczas nabożeństwa, którzy pojawili się w Częstochowie byli motocykliści, którzy tym zjazdem chcieli zainaugurować sezon. Podczas mszy modlili się m.in. o bezpieczeństwo, co w kontekście wielotysięcznego zgromadzenia i trwającej trzeciej fali epidemii może wydawać się dziwne.\nRozpoczynający tradycyjne sezon od spotkania na Jasnej Górze motocykliści prosili podczas nabożeństwa o ochronę na drodze i szeroką szosę bez problemów w trakcie jazdy. Uroczysta msza zorganizowana została przez stowarzyszenie Międzynarodowy Motocyklowy Rajd Katyński.\nWszystko odbywało się w ramach XVIII Motocyklowego Zlotu Gwiaździstego im. ks. Peszkowskiego, który pierwotnie trwać miał aż dwa dni, ale został skrócony przez m.in. zamknięcie hoteli, w których mieli zatrzymać się uczestnicy wyprawy.\nCzy organizatorzy mieli pozwolenie na zlot?\nWedług doniesień władze wyraziły zgodę na organizację tego wydarzenia, co bardzo zastanawia w kontekście obecnej sytuacji w naszym kraju. Dodatkowo na zdjęciach, które pojawiły się m.in. w telewizji wyraźnie widać, że nie wszyscy uczestnicy zlotu stosują się do obostrzeń sanitarnych tj. nie zakrywają ust i nosa oraz nie utrzymują dystansu społecznego.\nWładze dopuściły możliwość organizacji zlotu motocyklistów, którzy przyjechali wziąć udział w obrzędzie religijnym, a nie wyrażają ciągle zgody na otwarcie sektorów gospodarki, które pozostają zamknięte od wielu miesięcy. Te doniesienia mocno zdenerwowały komentujących to wydarzenie w sieci.\nPolicja nie otrzymała pisma w sprawie zlotu\nJednak dość sprzeczne informacje docierają od organizatorów zlotu, władz klasztoru Ojców Paulinów oraz lokalnej policji. Stowarzyszenie, które co roku organizuje wydarzenie twierdzi, że zgodzono się na organizację imprezy pod warunkiem zachowania środków ostrożności i przestrzegania obostrzeń.\nOrganizatorzy zlotu na Jasnej Górze mówią, że zastosowali się do zaleceń, a nawet powiększyli przestrzeń pasów zieleni do parkowania motocykli. Zgoła inne informacje docierają z Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie.\nDo tych informacji w rozmowie z Faktem odniosła się Sabina Chyra-Giereś z częstochowskiej policji: - Nikt nie kierował żadnego pisma do Komendanta Miejskiego w Częstochowie w sprawie organizacji pielgrzymki - tłumaczy rzeczniczka. Jaka jest zatem prawda?\nKomenda Miejska w Częstochowie zebrała dane, z których wynika, że w zlocie miało wziąć udział ok. 10 tysięcy motocyklistów. Policja przekazała informacje, że dochodziło do naruszeń przepisów podczas wydarzenia. Częstochowskie służby wydały komunikat, w którym zaznaczyły, że w związku z łamaniem przepisów o zapobieganiu rozprzestrzeniania się koronawirusa, zgromadzone materiały zostaną przekazane prokuraturze oraz inspektoratowi sanitarnemu. Sprawa dotyczyć będzie organizatorów wydarzenia.\nStudiował filologię polską, bo chciał opanować język i literaturę, by stać się rzetelnym dziennikarzem. Po wszystkim trafił do… agencji marketingowych, w których odpowiedzialny był za media społecznościowe. Po kilku latach roz


Dj z Opola - Moderowany katalog stron WWW\nDj Rudy to najlepszy Dj na wesele w Opolu, lecz obszar w którym świadczy swoje usługi to całe południe kraju, jak również dalej położone województwa – lokalizacja, data i cena usługi to zagadnienia indywidualne, każdorazowo uzgadniane z klientem. Klient ma również prawo wymienić max 30 piosenek, których na pewno nie braknie na imprezie. Dj Rudy troszczy się nie tylko o stosowną oprawę muzyczną wydarzenia, lecz również o klimat, wzmocniony wyjątkową grą świateł oraz dymem, a także – o wprawienie w znakomity nastrój wszystkich gości.\nWitryna internetowa djrudy. pl posiada wiele niezbędnych danych związanych z oferowanymi usługami, a także materiały filmowe z przyjęć, które prowadził Dj Rudy, jeśli jednak coś jest niejasne, bądź pragniecie wynająć dj-a, telefonujcie pod numer 725 087 628 albo wysyłajcie e-maile pod adres: info@djrudy.pl.\nTytuł: Dj z Opola\nSłowa kluczowe: Opole Dj Wrocław, Wesele Dj Katowice, Dj na wesele w Katowicach, Dj na wesele w Opolu, Dj Śląsk,


Exp.: 9 months and 15 hours\nEdited May 28, 2019 by biniek\nCześć! Szukam informacji na temat kolumn taga azure f-100 V2. Ktoś miał z nimi doczynienia ? Jedyne co znalazłem to dwie recenzje i wątek na HDTV , gdzie wszyscy bardzo chwalą te kolumny, a tutaj cisza. Byłem na odsłuchu , na mnie zrobily wrażenie bardzo dobre, ale nie jestem bardzo osluchana osoba.\nPoszukuję kolumn podstawkowych które będą stały/leżały na szafce rtv o szerokości 160cm. Lubię dużo basu. Jednostki sterującej jeszcze nie posiadam- ciągle zastanawiam się czy ampli czy wzmak. Pokój jest bardzo nieakustyczny- połączony z kuchnią o nieregularnych kształtach. Na kolumny mam ok. 2 000zł. Myślałem o Dali Zensor 3 ale potrzebuję informacji które kolumny zapewnią mi odpowiednio mocny bas.\nTrudno powiedzieć jakie masz wymagania. Generalnie podstawkowe mają mniej basu i nie wiadomo czy będą wystarczająco mocne. Dali Zensor mają dużo ale takiego niezbyt niskiego basu, to nic specjalnego. Poszukałbym oprócz tego czegoś co gra łagodnie i ma mniej góry z uwagi na nieakustyczny pokój np Acoustic Energy Aelite 2 albo Paradigm Monitor 3v4, oczywiście używane, z nowych masz marny wybór kolumn do 2 tys. Ewentualnie Dynaudio DM 2/7 lub 2/8 będą bardzo dobre w górnym pułapie budżetu, pod warunkiem że masz mocny wzmacniacz.\nPopieram przedmówcę, że Dynaudio DM2/7 w tym budżecie prawdopodobnie będzie najlepszym wyborem.\nEwentualnie dopisałbym do listy Castle Knight 2.\nMoże kogoś zainteresują moje DUAL'e CL 142? Klasyczne monitory 2-way w obudowie closed-box. Stan dobry, do drobnych wizualnych poprawek - technicznie bez zastrzeżeń. Do oddania za 200złz wysyłką włącznie na terenie kraju. 🙂\nJa polecam markę STX mają niedrogi a dobry sprzęt nagłaśniający.\nMam wzmacniacz Yamaha A-S201 i szukam do niej kolumn do około 1000zł. Zestaw będzie stał w pokoju 16m2.\nMam możliwość zakupu używanych Boston acoustics a26 i zastanawiam się nad nowymi Pylon Pearl 20 a może jeszcze coś innego w tym skromnym budżecie byłoby godne uwagi? Słucham głównie jazzu, zależy mi na uzyskaniu przyzwoitej sceny oraz żeby zestaw grał neutralnie i muzykalnie (jak na swoja wartość) Będę wdzięczny za wszelkie sugestie i pomoc.


skok - Wiadomosci.gazeta.pl\n1. Janusz Szewczak to lubelski poseł PiS i główny ekonomista SKOK 2. W felietonie przekonuje, że "warto przypomnieć lekcję polskiej historii" 3. Poseł nawiązuje do wieszania "zdrajców i sprzedajnych posłów"\nSpółdzielcze Kasy Oszczędnościowo-Kredytowe, czyli popularne SKOK-i, które można spotkać już niemal na każdym rogu, oddalają się od przedwojennych, szczytnych ideałów. Zamiast ograniczyć się do oferowania tanich kredytów, pomagania najbiedniejszym i propagowania lokalnej samopomocy, postawiły\nCzy SKOK-i mogą powołać bank?\nWniosek o utworzenie banku Kasa Krajowa SKOK złożyła do nadzoru bankowego już półtora roku temu. "Krajówka", która zrzesza wszystkie działające w Polsce SKOK-i (mające w sumie półtora miliona klientów), zapewnia, że Bank Oszczędnościowo-Kredytowy (BOK) miałby zajmować się obsługą rozliczeń w grupie\nSKOK-ów skok na media\nDziałanie SKOK-u i prokuratury odbieramy jako tłumienie krytyki prasowej - komentuje mec. Krzysztof Pluta, pełnomocnik "Polityki". "Polityka" odmawia podania prokuraturze e-maili poza ogólnodostępnym adresem internetowym tygodnika, bo zobowiązuje ją do tego prawo prasowe - ochrona informatorów\nPrzed godz. 11 do placówki SKOK wszedł zamaskowany mężczyzna, który przedmiotem przypominającym broń zaszantażował kasjerkę i zażądał pieniędzy. - Z zeznań kasjerki wynika, że mężczyzna był wysoki. Mógł mieć 180 - 185 cm wzrostu, urany był na czarno - powiedziała Katarzyna Cisło z zespołu prasowego\nO wpadce złodzieja informuje portal trojmiasto.pl. Mężczyzna wszedł do placówki SKOK-u, wyciągnął z torby ?przedmiot przypominający broń? i zażądał od kasjerki wydania gotówki. Odpowiedź kobiety musiała go zaskoczyć - ta wytłumaczyła złoczyńcy, że żadnej gotówki w kasie nie ma, bo SKOK Wybrzeże\nsię powiązaniami polityków PiS ze SKOK-ami. Domagają się tego PO i SLD. Na posiedzeniu w ubiegłym tygodniu, gdy posłowie Platformy chcieli zamówić ekspertyzy o tym, czy SKOK-i należą do sektora bankowego, Zawisza oskarżył ich, że są wrogami komisji śledczej i sabotują jej prace. Na wnioski opozycji\nMaciej Samcik: Kierowany przez pana SKOK im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego złożył w sądach aż 16 pozwów przeciwko zrzeszającej wszystkie SKOK-i Kasie Krajowej. Jest pan jedynym prezesem SKOK-u, który odważył się wystąpić przeciwko "krajówce"? Dlaczego poszedł Pan na tę wojnę? Marek Rosiński\nSpółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe (popularne SKOK-i) to największa w Polsce organizacja parabankowa. W ciągu 16 lat działalności zdobyły ponad 1,6 mln członków i gromadzą już 7 mld zł ich oszczędności. Choć działają jak banki, do tej pory nie podlegały niezależnemu nadzorowi. Trzy\nKoniec procesu SKOK-u z "Gazetą Wyborczą".\ni odpowiedzi. W "Gazecie" zajęłoby to trzy kolumny. Nigdy wcześniej w żadnej sprawie nie żądano sprostowań takiej objętości. W tekstach "SKOK do prokuratora" i "SKOK brnie w kłopoty" opisaliśmy zawiadomienie do prokuratury, jakie członkowie Stowarzyszenia Odbudowy Spółdzielczości złożyli przeciwko KK SKOK\nSKOK-i przegrały bitwę z posłem PO\nKasa Krajowa SKOK i jej prezes Grzegorz Bierecki wytoczyły Nitrasowi proces z oskarżenia prywatnego o zniesławienie w jego lipcowych wypowiedziach. Poseł zarzucił politykom PiS nielegalny lobbing na rzecz SKOK-ów. - W Sejmie działa druga grupa trzymająca władzę - mówił na konferencji prasowej


Finał sprawy - Ciekawe znalezisko nad brzegiem Sanu. 4027\n115 mln zł kary dla Biedronki za wyższe ceny przy kasie niż na półkach 3533\nMińsk jest odcinany od reszty Białorusi. Na ulicach pojawia się wojsko. 3414\nUwaga na serwis Znanylekarz.pl – szkodliwa manipulacja opiniami lekarzy! 3380\nWybierz mięsień a ta strona wskaże ci jakie ćwiczenia pomogą ci w jego rozwoju. 3239\nSfałszowała ponad 20k testów narkotykowych tylko 3 lata wiezienia 3246\nArcybiskup Głódź ma kilkanaście tysięcy zł emerytury. Dostanie kolejne 5 tys. zł 2571\n„Kill all men” - szerząca się mizoandria na tiktoku 2391\nhardware humor internet technologia rozrywka nauka programowanie software sztuka 4konserwy wdrożenie rodo bekazlewactwa bekazpisu bialorus ciekawostki ciekawostkihistoryczne covid19 ekonomia europa finanse gospodarka heheszki historia koronawirus kultura motoryzacja pieniadze policja polityka polska religia samochody swiat usa wybory zainteresowania zdrowie


Tytuł: dziwne objawy z20let\nNapisane: 5 czerwca 2011, o 09:18\npo wgraniu stage2\nastra raz dmucha 1.1 bara a raz 0.8 bara\nprzeplywka wymieniona na nowa , czujnik doladowania tez wymienione i nadal to samo\npowiem ze po zmianie przeplywki problem przez 2 dni ustopil i zawsze prawie dmucha 1.1 bara\njak jest zimne powietrze to zawsze ciagnie 1.1 bara\nuklad Ic szczelny\ndodam ze przed wgraniem stage2 zalozona zostala turbina z leha na prawie nowke\nNapisane: 5 czerwca 2011, o 11:45\nA stage 2 masz pod turbo leha czy leta ?? bo wiem, ze tez byly dwie wersje stage 2.\nNapisane: 5 czerwca 2011, o 14:04\nco by nie bylo to skokow doladowania nie powinno byc. Ja bym sprawdzil turbo czy nie ma problemow z WG z tą sztanga, gruszka, elektrozaworkiem no i czy nie ma pekniecia przy grzybku WG na czesci goracej.\nNapisane: 5 czerwca 2011, o 16:13\nmi ten wskaznik doladnowania czasami swiruje a mam go z AutoGauge... wiec moze on?\nNapisane: 5 czerwca 2011, o 19:34\na jakie masz wskazania na wolnych obr. ?\nNapisane: 5 czerwca 2011, o 20:56\nNapisane: 8 czerwca 2011, o 11:43\nPodciśnienie -7 in Hg (cali rtęci) to na wolnych obrotach na rozgrzanym silniku? Jeśli tak to jest to za niska wartość, może świadczyć o nieszczelności w okolicy kolektor - przepustnica.\nNiskie podciśnienie ma wpływ na ciśnienie paliwa na wolnych obrotach, co może zaburzać sterowanie długoterminową korektą ilości paliwa.\nZ kolektora i przepustnicy odchodzą 3 przewody podciśnieniowe z 3 zaworkami bezzwrotnymi które mogą być już zużyte co może mieć pewien wpływ na ciśnienie. Dodatkowo podciśnienie do fpr'a i vacuum boxa, uszczelka pod kolektorem może być zużyta, połączenia dolotu do przepustnicy mogą przepuszczać pod obciążeniem.\nMoże być pęknięcie przy klapie(wastgate) turbo które w zależności od temperatury, ciśnienia może wpływać na przepuszczanie gazów wastegate'm. Solenoid też może nie działać prawidłowo.\nPrzydało by się pojeździć trochę z interfejsem diagnostycznym z logowaniem parametrów (np op-com) może byśmy mogli coś więcej pomóc. Ciśnienie paliwa też można by zmierzyć z wpiętym podciśnienie i bez.\nNapisane: 10 czerwca 2011, o 18:07\nbylem dzisiaj u znajomego Palonki\ni powiedzial ze watosc -7 jest wlasnie bardzo dobra\nodlanczyl westage i podlanczyl bezposrednio wezyki do siebie\nsilnik chodzil jak głupi\nwiec przedmuchanie gruche , wyszlo tez w praniu ze jest jeden pekniety wezyk wymienilismy i silnik dmucha teraz 1.0 bara\npowiedzial jeszcze zebym kupic juz zapomnialem jak sie to nazywa ze wpina sie w wezyki i ustawia ile ma dmuchac turbo\nNapisane: 10 czerwca 2011, o 18:47\nNapisane: 10 czerwca 2011, o 18:57\nW jakich to jest jednostkach? PSI, czy INHG?\n7 PSI to 14,3 INHg\nsilnik normalnie powinien mieć chyba od 15 do 25 INHG, a zdrowa asterka ponoć miewa tak ok 22 INHG\na może 0,7 Bara ? to 10.15 PSI czyli 21 INHG - to by była dobra wartość\nNapisane: 10 czerwca 2011, o 20:45\nMBC. Jest na forum o tym ale to raczej sie sprawdza w silnikach starszego typu a nie z kontrolą ECMa\nDodam jeszcze ze wezyki, gruche i caly uklad sprawdza sie prostym przyrządem jakim jest pompka do wytwarzania podcisnienia i nadcisnienia z manometrem. Podpina sie wezyk i pompuje a potem sprawdza sie czy cisnienie nie uchodzi.\nNapisane: 11 czerwca 2011, o 14:11\nKondzio w barach mowil o podcisnieniu w kolektorze , czyli okolo 0,7 jak pisze jest ok na rozgrzanym silniku na wolnych obrotach.\nNatomiast MBC do tego silnika to pomylka szczegolnie na programie, gdyz w ECU jest cos takiego jak boos-cut i ujmuje doladowanie w przypadku spalania stukowego lub ubogiej mieszanki lub gdy dostanie sygnal z TC.\nZapniesz na sztywno doladowanie to owszem bedzie ladniej ciagnal na nizszych biegach ale szybko skrzynia sie skonczy, sprzeglo albo przeguby no i jak stukowe sie pojawi to silnik sie w zlom zamieni w kilka minut.\nNapisane: 11 czerwca 2011, o 14:16\npanowie juz wszystko ogarniete\ntylko musze ustawic sztange od westage tak jak jest seryjnie bo zabardzo nia krecilem i rozregulowałem\nNapisane: 11 czerwca 2011, o 14:33\nGdzies w polowie ustaw i z tej pozycji zrob 1,5 obrotu nakretki w lewo (do gruszki).\nNapisane: 31 października 2011, o 13:22\nKoledzy mam pytanie mam wgrane stage 1, jest zainstalowany blow off i na początku strasznie czkało mi samochodem, jakby sie dusił, szczególnie z 2 tyś tak do 4 tyś obrotów, sprawdzałem podciśnienia, wszystko ok, wymieniłem filtr paliwa i w sumie jest dobrze tylko jest następny problem, podkręciłem trochę turbina, tam przy gruszce od przodu silnika, i teraz na zegarze pokazuje mi jak jadę przykładowo 4 tak od 2tyś obrotów do 4 , 4,5 tyś obr, 1,5 bara aż podciśnienie mi wypadło a blow off syczy cały czas. dlaczego tak może się dziaĆ?? za mocno podkręciłem?? ile powinien dmuchać normalnie?? te 1,5 bara jest tylko w tych obrotach j/w później schodzi do nieco powyżej 1.


Dolina Książek: "Pat ze Srebrnego Gaju" Lucy Maud Montgomery\nLucy Maud Montgomery jest moją ukochaną pisarka. To właśnie spod jej pióra wyszły książki o przygodach Ani Shirley oraz jej przyjaciół i jestem jej za to bardzo wdzięczna. Co prawda nie przeczytałam jeszcze dwóch ostatnich powieści o losach rodziny Blythe'ów, ale uczynię to w najbliższym czasie. Ostatnio, będąc w popularnym supermarkecie, napotkałam dwie książki: "Pat ze Srebrnego Gaju" i "Pożegnanie z Avonlea" w bardzo dobrej cenie. Zastanawiałam się chwilkę nad kupieniem pierwszej z wymienionych książek, a drugą od razu włożyłam do koszyka. Z jednej strony bardzo chciałam przekonać się, jakie są inne książki wyżej wspomnianej autorki, ale z drugiej strony bałam się, że Lucy za wszelką cenę będzie chciała upodobnić główną bohaterkę do Ani, która przyniosła jej sławę. W końcu postanowiłam się o tym przekonać.\n"Sylwia Cyryla opowiedziała mi także, że Petersonowie z Południowego Glen mieli w zeszłym tygodniu straszne przeżycie. Myśleli, że Myrtle uciekła z kimś. Ale okazało się, że się tylko utopiła."


skrzynia na pościel - aurelia | NowaMeblarnia.pl\nSkrzynia na pościel to idealne rozwiązanie wielu sypialni. Zawsze przyda się dodatkowy kufer na naszą pierzynę i koce, zwłaszcza jeśli prezentuje się tak gustownie, jak Aurelia. Aurelia to mebel, który nie tylko służy do przechowywania, ale również jest dopełnieniem całej aranżacji sypialni. Tak więc będzie pięknym elementem dekoracyjnym każdej oazy, której właściciele dążą do przytulności i luksusowego zagospodarowania każdej wolnej przestrzeni.\nSkrzynia na pościel Aurelia jest niezwykle pojemna. Bez problemu pomieści nie tylko naszą pierzynę, ale również koce. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby była skrytką na nasz szlafrok. Jej podstawa zachowana w klasycznym, rzeźbionym stylu odpowiada za trwałość całej konstrukcji oraz wytrzymałość dotyczącą obciążenia. Widzimy również rzeźbione boki, które docenią miłośnicy detali. Całość dopełniają górne drzwiczki, które po zamknięciu, sprawiają wrażenie, że patrzymy na gustowny stolik, a nie skrzynię sypialnianą.\nBiała skrzynia na pościel pasuje nie tylko do skandynawskich sypialni. Będzie prezentowała się pięknie również w klasycznych i nowoczesnych aranżacjach. Wszędzie tam, gdzie domownicy cenią sobie spokój i doceniają meble z potencjałem, sprawdzi się wyśmienicie. Bez względu na to, czy będzie otaczała się szarościami, zróżnicowanymi kolorami, lub klasycznymi beżami, zaprezentuje się jako luksusowy mebel. Z potencjałem i z otwartością na propozycje domowników. Aurelia oczaruje w szczególności tych, którzy szukają mebli orzeźwiających, powiększających przestrzeń. Nawet w mniejszych sypialniach sprawi, że zyskają one świeżości.\nSkrzynia na pościel to idealny wybór dla każdego. Niekoniecznie musimy chcieć mebla sypialnianego, który przechowa nam pierzynę. Być może pragniemy trochę więcej przytulności i designerskiego wyglądu w przestrzeni, w której odpoczywamy. W każdym przypadku Aurelia sprawdzi się naprawdę gustownie.


ASUS GeForce GTX 1060 STRIX GAMING 6GB w Sklepie RTV EURO AGD\nKarta graficzna ASUS GeForce GTX 1060 STRIX GAMING 6GB daje jeszcze więcej możliwości podczas grania w ulubione gry i edycji grafiki. Zapewnia płynność i wysoką wydajność efektów wizualnych przy małym zużyciu energii. Wysokiej klasy komponenty z jakich została stworzona zapewniają wysokie osiągi i doznania wizualne.\nKarta ASUS GeForce GTX 1060 STRIX GAMING 6GB posiada wbudowaną pamięć 6 GB dzięki czemu uzyskasz większą płynność obrazu, lepszą rozdzielczość, a także opcjonalnie obraz w 3D.\nUzyskaj jeszcze lepszą jakośc obrazu w ulubionych grach lub podczas edycji grafiki dzięki karcie ASUS GeForce GTX 1060 STRIX GAMING 6GB z grafiką typu GDDR5!\nDzięki możliwości podłączenia do 2 monitorów do karty ASUS GeForce GTX 1060 STRIX GAMING 6GB twoja praca przy komputerze stanie się łatwiejsza i przyjemniejsza.\nkarta graficzna ASUS GeForce GTX 1060 STRIX GAMING 6GB\nKod producenta 90YV09Q1-M0NA00\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących ASUS GeForce GTX 1060 STRIX GAMING 6GB, wpisz 1099090 w wyszukiwarce euro.com.pl.


4 etapy życia i związane z nimi kryzysy - Krok do Zdrowia\nKażdy z etapów życia ma swoje dobre i złe strony. Jeśli z optymizmem podejdziemy do kwestii naszego wieku oraz zmian fizycznych i psychologicznych, jakie na przestrzeni lat zachodzą w naszym organizmie, będziemy w stanie żyć szczęśliwie i cieszyć się każdym z etapów naszej egzystencji.\nOstatnia aktualizacja: 07 października, 2017\nZasadniczo na naszą egzystencję składają się cztery, bardzo różniące się od siebie etapy życia. Tylko od nas zależy, czy będziemy w stanie przeżyć je godnie i z radością.\nPierwszy z nich zaczyna się w momencie, w którym przychodzimy na świat. Wraz z najwcześniejszymi dniami życia wkraczamy w okres dzieciństwa. Po nim następuje trudny czas dorastania, dojrzałości, a następnie starości. Te etapy życia są nieuchronne i nikt z nas nie jest w stanie ich powstrzymać.\nCzęsto zdarza nam się nam, że zapominamy o tym, że nasze życie zmienia się wraz z wiekiem i każdemu z etapów towarzyszy pewnego rodzaju kryzys, któremu prędzej czy później musimy stawić czoła. Dowiedz się dziś z nami, czym charakteryzują się poszczególne etapy oraz jak przetrwać je z godnością i uśmiechem na twarzy.\n4 Etapy życia: Dzieciństwo\nDzieciństwo jest pierwszym z etapów życia. Z pewnością nasuwa ci się pytanie: jakiego kryzysu można doświadczyć podczas słodkich i beztroskich lat bycia dzieckiem?\nPamiętajmy, że znaczna większość maluchów dorasta w rozbitych i niestabilnych emocjonalnie rodzinach, boryka się z alkoholizmem swoich rodziców, jest świadkiem codziennych kłótni, niejednokrotnie spada na nie bolesne lanie w tyłek…\nNiewiele jest rodzin, w których dziecko otrzymuje potrzebną mu do prawidłowego rozwoju czułość i zrozumienie. Wiele maluchów od najmłodszych lat musi zmagać się w otwartymi ranami emocjonalnymi, które z pełną siłą uwidocznią się w życiu dorosłym, stając się przyczyną wielu rozmaitych problemów.\nJednym z nich jest zamknięcie w sobie oraz trudności z otwieraniem się na innego człowieka.\nNajważniejszym zadaniem każdego rodzica jest poświęcanie czasu swoim pociechom. Pozwól swoim dzieciom cieszyć się dzieciństwem! Nie zabraniaj im grać w piłkę, bawić się, śmiać, psocić… Szczęśliwe dzieciństwo stanowi solidne podwaliny dorosłego życia.\nNie wyładowuj na dzieciach swoich frustracji ani nie zmuszaj ich do bycia przedwcześnie dorosłymi. Takie zachowanie nie służy niczemu dobremu.\nPrzeczytaj koniecznie: Objęcia dodają dzieciom poczucia bezpieczeństwa\nMłodość i burzliwy okres dojrzewania\nWczesna młodość oraz okres dojrzewania stanową kluczowy moment w rozwoju osobowości każdego człowieka. Etap ten jest niezwykle istotny w kształtowaniu poczucia własnej wartości oraz akceptacji swego zmieniającego się ciała. Dlaczego nastolatkom tak trudno wpasować się w otaczający ich świat?\nOtóż na tym etapie życia, podczas okresu dojrzewania, następuje pierwszy poważny kryzys w życiu.\nDziecko zaczyna przemieniać się w osobę dorosłą. Osiągnięcie dojrzałości płciowej dla wielu nastolatków jest okresem bardzo trudnym. Ich ciało nie jest już takie jak dawniej, tracą oni dziecięcą niewinność oraz zaczynają eksperymentować z własną seksualnością.\nKolejnym istotnym czynnikiem okresu dojrzewania jest chęć sprostania panującym kanonom piękna. Fizyczność zaczyna być stawiana ponad wszystko inne. Dziewczyny chcą być szczupłe, zgrabne, wyglądać doroślej i seksownie. Z kolei chłopcy chcą być bardziej męscy.\nNie każdemu jednak to wychodzi. Tu właśnie ma źródło poważny kryzys.\nOgromnie ważne na etapie okresu dojrzewania jest wsparcie ze strony rodziny i przyjaciół. Im szybciej nastolatek upora się ze swoimi kompleksami i zacznie budować silne poczucie własnej wartości, tym szybciej będzie w stanie zażegnać młodzieńczy kryzys.\nW przeciwnym przypadku nierozwiązane problemy będą się ciągnęły za młodym człowiekiem przez resztę lat jego życia.\nPrzeczytaj koniecznie: Depresja u nastolatków – 10 objawów\nNajdłuższy etap życia – wiek dojrzały\nTen etap życia charakteryzuje się względną stabilnością na różnych płaszczyznach życia. Nie oznacza to jednak, że nie będziemy musieli w tym okresie stawić czoła poważnemu kryzysowi. Większość z nas w dorosłym życiu ma stałą, często nudą pracę, w wyniku presji rodziny bierze ślub i przynosi na świat potomstwo.\nIlu z nas żyje rzeczywiście tak, jakbyśmy tego chcieli? Kolejne etapy życia zaczynają nas rozczarowywać.\nWyglądamy na szczęśliwych i tacy też chcemy być, ale jednak czegoś w życiu nam brakuje. I właśnie w momencie, w którym zdamy sobie z tego sprawę, pojawia się kryzys. Jego intensywność może wahać się w zależności od stopnia niezadowolenia z własnego życia.\nWielu z nas nie ma odwagi porzucić dotychczasowej pracy i zająć się tym, co rzeczywiście sprawia nam przyjemność i wzbogaca naszą osobowość.\nCzasami kryzys w tle z chęcią zmiany ciągnie się latami, a nierzadko zabieramy go ze sobą do grobu. Snujemy w myślach scenariusze, jak by to było, gdybyśmy porwali się na wielkie zmiany. Rzadko kiedy jednak zamieniamy myśli w czyny.\nPodobnie ma się sprawa z zakładaniem rodziny. Wielu z nas robi to tylko i wyłącznie z obawy przed samotnością albo „ponieważ tak trzeba”. Presja społeczna jest w tym przypadku tak silna, że rezygnujemy z własnych przekonań i postanawiamy żyć na przekór sobie.\nIle razy słyszeliśmy jak ciotki i babcie głośno atakują: Bo zostaniesz starą panną. Starego kawalera nikt nie będzie chciał. Jak to możliwe, że jesteś po trzydziestce i nie masz jeszcze dzieci? Po co chcesz zmienić pracę, skoro dobrze zarabiasz, lepszej na pewno nie znajdziesz… Takich przykładów można mnożyć w nieskończoność.\nA czy kiedykolwiek ktoś cię zapytał: Chcesz do emerytury siedzieć w tej nudnej robocie? Nie masz ochoty wybrać się w długą, egzotyczną podróż? Czy ty w ogóle chcesz zakładać rodzinę i wychowywać dzieci? Nie, o to nigdy nikt nie pyta, bo takie postępowanie byłoby niemile widziane w oczach naszego społeczeństwa.\nTrzy etapy życia już za nami, czas na czarty, ostatni – starość. Nadchodzi moment długo wyczekiwanej emerytury i odpoczynku od codziennego wstawania do pracy. Społeczeństwo od dzieciństwa wmawia nam, że to właśnie w tym okresie będziemy mogli w pełni cieszyć się życiem. Czy rzeczywiście tak jest?\nBardzo dużo ludzi kojarzy starość z samotnością. Dzieci są już odchowane, założyły własne rodziny, zdarza się, że wyjechały daleko, małżonek zmarł. W domu zapanowała absolutna cisza. A cisza i samotność to synonim depresji.\nDoskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że samotność jest okrutna. Nie wyczekuj godzinami na telefon od dzieci czy wnuków. Nie zamykaj się przed światem – wyjdź i zacznij robić to, na co przez całe życie brakowało ci czasu.\nZapisz się na lekcje języka obcego – będziesz miał powód do wyjazdu na zagraniczne wakacje.\nRegularnie uprawiaj sport – zapisz się na zajęcia w siłowni. Nie tylko poprawisz swoją sprawność i zdrowie, ale poznasz wiele osób w twoim wieku. Sport to przyjemność w grupie.\nUprawiaj ogródek. Próbuj nowe przepisy kulinarne.\nZapisz się na zajęcia taneczne, do klubu dyskusyjnego, graj w szachy, poznawaj nowe miejsca…\nNajważniejsze, abyś czuł się szczęśliwy i spełniony. Twoje dzieci będą zadowolone widząc cię żyjącego własnym życiem. Być może nawet wasze relacje znacznie się ocieplą, gdy zmienisz nastawienie do własnego życia na bardziej pozytywne!\nWszystkie etapy życia mają swoje radosne i przykre strony. Najważniejsze to, aby przeżyć każdy z nich godnie i z radością. Pamiętaj, że teraźniejszość i twoje szczęście są najważniejsze. Żyj tak jak tego chcesz i nie poddawaj się niszczycielskiej presji społecznej! Zaakceptuj poszczególne etapy oraz zmiany w twoim organizmie!\nDlaczego wśród nas jest tyle zgorzkniałych i znudzonych życiem osób? Ponieważ nie mają one odwagi być sobą i żyć po swojemu. Życie szybko pędzi do przodu i nie ma co tracić cennych chwil na nudę, smutek i gorycz.\nZachęcamy cię do refleksji nad własnym życiem. Przyjrzyj mu się z bliska i odpowiedz sobie na pytanie, czy jesteś szczęśliwy. Co chciałbyś zmienić? Zacznij żyć pełnią życia już od dziś! Niektóre zmiany wymagają czasu, ale to nie ma znaczenia, liczy się pierwszy krok ku zmianom, reszta sama się ułoży.\nWszystkie etapy w życiu mogą ci przynieść ogromną radość – pod warunkiem, że ty sam tego będziesz chciał.\nSzczęście w życiu – 8 porad, jak je przyciągnąć\nSzczęście to najbardziej pożądane uczucie. Pomaga radzić sobie z trudnymi chwilami i cieszyć małymi rzeczami. Dostarcza pozytywnej energii życiowej...


Najlepsi specjaliści mogą wyjechać z Polski. Powód? ZUS - GazetaPrawna.pl\n20 marca 2018, 08:03\nPodstawą do zniesienia 30-krotności jest ustawa z 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw. / ShutterStock\nKonieczność opłacania składek od każdej zarobionej złotówki może spowodować ucieczkę najlepiej opłacanych pracowników. Tak wynika z najnowszego raportu KPMG: „Zniesienie limitu składek ZUS z perspektywy firm działających w Polsce”.\n– To w pewnym sensie kolejny podatek nakładany na najlepiej zarabiających. Nie dziwi więc, że co trzecia badana firma obawia się odpływu specjalistów z Polski – wyjaśnia Grzegorz Grochowina, menedżer w zespole ds. PIT w KPMG w Polsce. – Wyjazdu możemy spodziewać się m.in. wśród najlepszych informatyków i innych pracowników sektora nowych technologii – dodaje.\nGrochowina podkreśla, że zwiększenie obciążeń pracowniczych, poprzez zniesienie 30-krotności, z pewnością nie zachęci też wysoko wykwalifikowanych Polaków do powrotu z emigracji. Będzie to miało negatywny wpływ na rynek pracy, gdzie już odnotowano odpływ pracowników z przyczyn demograficznych czy też z powodu obniżonego wieku emerytalnego. 37 proc. ankietowanych firm obawia się, iż nakładanie dodatkowych zobowiązań publiczno-prawnych zarówno na pracodawcę, jak i pracownika, może odbić się również niekorzystnie na wizerunku Polski jako kraju atrakcyjnego dla zagranicznych inwestorów zatrudniających wysoko wykwalifikowanych pracowników. Zmiana może mieć także wpływ na wynagrodzenia – te obawy wyraża jednak zdecydowana mniejszość – czyli 17 proc. respondentów. U pracodawców zatrudniających powyżej 249 pracowników pojawiają się obawy o kondycję swojego biznesu. Blisko 29 proc. z nich uważa, że nowe przepisy mogą skutkować zagrożeniem rentowności przedsiębiorstwa, a 24 proc. – koniecznością ograniczenia działalności w niektórych obszarach.\nPodstawą do zniesienia 30-krotności jest ustawa z 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw. Nowe zasady opłacania składek powinny wejść w życie 1 stycznia 2019 r. Obecnie jednak, po wniosku prezydenta Andrzeja Dudy (sygn. akt. Kp 1/18), ustawa czeka na rozpatrzenie przez Trybunał Konstytucyjny.\nTDNDGP import trzydziestokrotność składki ZUS podatki zniesienie trzydziestokrotności\nza granicą nie ma ZUSu?\nPiS ma racje -POtem te POlityczne złodzieje co nie płacą ,będą się bali dziadowskich emerytur i przyklejeni do stołków Prezesów zaczna propagande że trza POdnieś wiek emerytalny aby Oni nie stracili.


Te wszystkie małe rzeczy...\nKtórych się nie opiewa. Słońce świeci i grzeje w brzuch. Gładzi po włosach. Idziesz trotuarem i nie chcesz donikąd dojść, po prostu idziesz. W liściach drzew już jesienne słońce. I wcale, wcale nie chce ci się wracać do biura. A jednak wracasz, musisz, wrócisz. Przy wejściu mrugają do ciebie ochroniarze-flirciarze. Słońce nie daje za wygraną, mała rzecz, a cieszy.\nkadewu 19:39:16 26/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj\nNie mogę nie kochać pogody w Brukseli. Dziś lało przynajmniej trzy razy, zaś w przerwach świeciło złote, tłuste słońce. Uwielbiam to. W Brukseli jak na karuzeli.\nW Polsce przeszkadzało mi zimno, wilgoć, suche powietrze i gorąco. Tutaj nic mi nie przeszkadza: to wkładam kurtkę przeciwdeszczową, zdejmuję przemoczoną kurtkę, to wciągam czapkę, to zdejmuję czapkę, to sznuruję welury, to zdejmuję sikające wodą welury i idę dalej. To miejsce hartuje.\nTeraz deszcz pada i wiatr wyje, kot leży gdzieś blisko mnie - nie śpiąc, a ja piszę te słowa pod ciepłą lampką.\nkadewu 20:25:17 24/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj\nPiękna pogoda, wciąż obecna za oknem, gdy się obudziłam, ustąpiła ciężkim chmurom przywianym z północy porywistym wiatrem.\nGdy tylko weszłam do domu, umyłam ręce i zawołałam kota, lunął deszcz. Tak to już zwykle mam, że zdążam.\nZrobię jakąś zupę (pomidorową), wieczorem zjem coś po chińsku. Padający deszcz dobrze mi robi na humor. Kot śpiący i ja też.\nkadewu 15:36:39 23/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj\nKorzystając z soboty umówiłam się do fryzjera. Pogoda była piękna, więc i wycieczka udana.\nPani Basia ma zakład w Schaerbeeku, więc muszę jechać z przesiadką, ale w taki dzień podróż to\nTrochę poczekałam na ławeczce i - trochę popstrykałam telefonem zdjęcia ładniej okolicy.\nkadewu 16:16:42 22/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj\nChoć przed wyjazdem do Hiszpanii wydawało się, że nie znajdę na to czasu, udało mi się jednak umówić na wizytę, znaleźć termin i oto 2 września idę do szpitala zrobić to, o czym rok temu zapomnieli przy okazji kolonoskopii lekarze z Saint Luc. Nie żebym się jakoś ekscytowała wkładaniem rurek do gardła, ale kiedyś trzeba, zwłaszcza, jeśli masz niski poziom witaminy B12 (czyli możesz mieć zapalenie błony śluzowej) i w stresie boli cię, by nie powiedzieć, nap... żołądek.\nNie ma problemu z uśpieniem pacjenta ("proszę pani, w takiej Francji wszyscy się usypiają", mówi dr C., który wygląda trochę jak dawny weterynarz mojego nieżyjącego psa, a który we Francji właśnie praktykował), a ubezpieczenie szpitalne powinno pokryć całość kosztów jednodniowego pobytu w prywatnym szpitalu C. I zwolnienie dostanę.\nkadewu 15:59:02 16/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj\nNigdy nie żalę się publicznie, że jestem niedowidząca i jednooczna. Tylko ten blog nosi odpowiedni tytuł... Jakoś sobie (z wiekiem coraz gorzej) na co dzień radzę. Niedowidzenie jest nieuleczalne. Ale kiedy wyczytałam, że w Antwerpii istnieje klinika uniwersytecka operująca męty ciała szklistego, które przy tym niedowidzeniu bardzo mi przeszkadzają i doprowadzają do szału - zdecydowałam się tam pojechać.\nSama podróż była przyjemna: w gorący dzień 30 czerwca klimatyzowany pociąg zawiózł mnie w 55 minut do stolicy Flandrii... Na dworcach zwykle mamy duży wybór sklepów z jedzeniem, a tu proszę - diamenty. Klinika mieści się pod miastem, więc kupiłam bilet i wsiadłam w autobus. Jechali ze mną młodzi chasydzi, cóż za folklor - niestety, choć moje ucho spodziewało się usłyszeć jidysz, to oni rozmawiali po flamandzku. Przecież nie mogłam spodziewać się języka żydowskiego, ale - przyznam - poczułam rozczarowanie.\nW klinice musiałam najpierw wyrobić sobie kartę szpitalną, jak zawsze na początku leczenia w danym szpitalu; moje trwające od kwietnia problemy z ubezpieczycielem spowodowały, że czekałam około kwadransa na potwierdzenie, że madame Łiłial jest jednak ubezpieczona.\nPrzeszłam pełne badanie okulistyczne, rozmowę o kształtach mętów w moich oczach wraz ze szkicowaniem ich zarysów, dostałam potwierdzenie mojego niedowidzenia (40%), a wreszcie trafiłam do pani profesor, która wprowadziła do medycyny nowatorską operacyjną metodę usuwania mętów z ciała szklistego.\nNo więc pani profesor mi odradza a) laser - bo efekty będą krótkotrwałe, b) operację - bo dotykanie nożem zdrowego oka jest rzecz jasna ryzykowne. Oczywiście, jeśli się uprę, to oni wezmą ode mnie te 2,8 tys. euro i mnie pokroją, ale serdecznie odradzają. Za dwa lata będzie już dostępna nowa metoda, może się dla mnie nadawać. Na razie kroją tą metodą szczury.\nW sumie mogłam się spodziewać kolejnego rozczarowania - nie istnieje żadna metoda leczenia niedowidzenia, dotykanie oka dominującego jest ryzykowne, z mętami trzeba się pogodzić, ale i tak było mi ponuro.\nTego dnia wieczorem przyjechała do mnie siostra, potem wyjechałyśmy na wakacje, nie myślałam o oczach. Ale wczoraj i dziś jakoś szczególnie ucieka mi niedowidzące oko, i tak sobie postanowiłam ponarzekać.\nkadewu 18:23:00 15/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj\nPo mojej weekendowej nieobecności kot powitał mnie obrażeniem. Zażądał mokrej karmy (wykonano), a następnie ponownie na mnie nakrzyczał.\nW nocy spał ze mną plecy w plecy, ale tylko przez jakiś czas.\nMoja stara dobra Janis! To już prawie jedenaście lat wspólnej drogi, wyjmowania futra z posiłków i drapania na uszkiem.\nGdzie ja nie byłam! Byłam w Zagłębiu. Obejrzałam swój rodzinny dom, pogadałam z lokatorami. Pięknie dbają o ogród... Poszłam na cmentarz na groby rodziców i dziadków. Odkurzyłam, postawiłam kwiaty. Upał przekroczył 40 stopni. Wracaliśmy z Jotem już po zmroku, po 21.00.\nW sobotę odwiedziłam Z. Do S. zawiózł mnie czerwony tramwaj - podskakiwał na torach, od czego już się zdążyłam odzwyczaić.\nA w poniedziałek z rana przyleciałam do B., która powitała mnie swoim zachmurzonym chłodem, jak to B.\nDom jest wszędzie, gdzie kot twój.\nkadewu 23:10:09 11/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj\nWróciłam, czytam belgijski tygodnik "Moustique". Pisze on, że w 2013 r. Belgowie zjedli 190 milionów kurcząt i 11 milionów świń (sztukę na głowę). Oczywiście te liczby mając pewną wymowę etyczną: zabiliśmy te zwierzęta, żeby odżywić swoje ciała.\nNa wakacjach jadałam głównie ryby i owoce morza. Dla moje siostry jest to moralnie dwuznaczne, bo zjadam żywe stworzenia - kiedyś byłam wegetarianką. Ja mówię tak: te ośmiornice i kałamarnice oraz langustynki miały dobre i pełne przygód życie. Wreszcie zostały złowione i trafiły na nasz stół, ale co się nażyły, to ich. W przeciwieństwie do ponurego i krótkiego życia kurcząt z fermy (dlatego jadam głównie indyki).\nOczywiście siostra ma rację, moje tłumaczenia są mętne, ale co zrobić, skoro muszę jeść dużo białka. To jest relatywizm i przyznaję się do tego.\nW piątkowy wieczór zjadłyśmy na pożegnalną kolację duże krewetki zwane gambas popijając białym winem. Nasza ostatnia hiszpańska kolacja składała się z zapiekanego w czosnku dorsza i pieczonych ziemniaków. Ciągle zawstydza mnie konsumpcja, ciągle nie mogę uwierzyć, że jem takie dobre rzeczy, mimry z mimrami.\nkadewu 19:47:55 2/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj\nWróciłam, wróciliśmy z siostrą Jot i synkiem Jotem z Miasta Światła, Alicante (Alacant), położonego na Białym Wybrzeżu - Costa Blanca - w hiszpańskiej Walencji.\nBył to mój trzeci raz w tym mieście. Oby nie ostatni! Wydaje mi się, że udało się nam harmonijnie połączyć wypoczynek ciała z rozwojem ducha: odwiedziliśmy muzeum archeologiczne (Iberowie! Rzymianie!), sztuki współczesnej (Joan Miró!), byków, sztuki XIX wieku (wachlarze!), wody... Pojechaliśmy na wycieczkę pociągiem do pobliskiego Elche (dwa razy - czemu bilety są droższe w weekend?), gdzie obejrzeliśmy bazylikę i muzeum archeologiczne (Dama z Elche - piękna!) oraz paleontologiczne (dinozaury!). Jeździliśmy tramwajem na plażę El Campello, Muchavista i Carrabiners; chodziliśmy per pedes na plażę miejską Postiguet. Wybraliśmy się statkiem na wyspę koralową La Nueva Tabarca. Wieczorami chodziliśmy na świeże ryby i owoce morza albo paellę (syn jada wyłącznie spaghetti bądź pizzę, trudno, zmądrzeje).\nPogoda była wyjątkowo upalna: powietrze miało 38 stopni, a woda 28. Były to rekordowe od wielu lat upały i kilka osób przypłaciło je życiem. Właściciel naszego hostelu, A., narzekał ogromnie na gorąco, podobnie zresztą jak jego siostra B. Ta, zapytana, czy chciałaby ochłodzenia, zaprzeczyła jednak. - Zimno by mnie zabiło! Perspektywa Bożego Narodzenia na plaży przy 25 stopniach Celsjusza jest bardzo kusząca, a tak właśnie bywa w Alicante.\nMoją siostrę zaskoczyła bezinteresowna uczynność Hiszpanów: pomagali nam niepytani, gdy silny wiatr na plaży wywrócił nam parasol. Blondwłosy Jot kilkakrotnie otrzymał od pana sklepikarza darmowe ciasteczko wprost do paszczy oraz zimne granizado (napój ze szronem) od pana kioskarza, który nie miał dla niego pełnego kubeczka, więc nie policzył nam wcale.\nPoszliśmy także na wieczór poezji Angela Gasa i Antonia Reverta, które odbywało się w księgarni Pynchon&Co. na rogu naszej ulicy (Segura/Quintano). Panowie najpierw czytali lirykę, następnie manifesty socjalistyczne, a na koniec odśpiewaliśmy wszyscy razem "Imagine" Johna Lennona. Hiszpanie są anarchistami i socjalistami, i jest w nich bunt przeciwko rzeczywistości, w której ulice pełne są żebrzących ludzi proszących o pracę i jedzenie.\nZ mojej brukselskiej perspektywy Alicante jest rajem. Ceny są dokładnie dwa razy niższe niż w pępku Europy, sprzedawcy i kelnerzy uprzejmi i profesjonalni, no i ta pogoda...\nPrzywiozłam z Alicante butelkę Riojy gran reserva, czerwonego wina dobrego rocznika, za oszałamiającą cenę 7 euro. Wiem, picie wina nie jest obowiązkowe, jest pewnym luksusem. Ale była to najdroższa butelka w sklepie. I na nasze kosztowała trzydzieści złotych. To ciekawe, prawda?\nOdkrywam w sobie lenistwo. Chciałabym być rentierem w Hiszpanii; chciałabym uczyć w hiszpańskiej szkole językowej, by móc spędzać tam wakacje. Chciałabym chlapać się w ciepłej wodzie i pić zimne granizado o smaku cytryny. Chciałabym włóczyć się ulicami Ali, chronić przed słońcem pod palmami, słuchać lokalnej orkiestry symfonicznej w muszli koncertowej na Esplanada de Espana. Tak mogłoby być.\nMuzeum archeologiczne w Alicante - MARQ: http://www.marqalicante.com/\nMuzeum Archeologiczne i Historyczne Elche - MAHE:\nMuzeum Paleontologiczne Elche - MUPE:\nMuzeum Sztuki Współczesnej Alicante - MACA:\nMuzeum Sztuk Pięknych w Alicante - MUBAG:\nZamek św. Barbary w Alicante:\nMuzeum na wyspie Tabarca:\nkadewu 20:37:00 1/08/2015 [komentarzy 0] Komentuj


Spodnie trekkingowe Rab Incline AS Pants - graphene | 8a.pl\nSpodnie trekkingowe Rab Incline AS Pants - graphene\nNie posiadamy tak dużej ilości produktu "Spodnie trekkingowe Rab Incline AS Pants - graphene" jakiej oczekujesz.\nDługość nogawki od kroku ok. (cm) 80 80 82 79\nSpodnie trekkingowe Rab Incline AS Pants to softshellowy model, który ochroni Cię przed wiatrem i wilgocią. Produkt za sprawą wszytego w krok klinu i profilowanych kolan zapewnia również pełną mobilność ruchów, niezbędną do komfortowego poruszania się.\nNa uwagę zasługuje fakt, że wykorzystany w tym modelu impregnat DWR to nowoczesne rozwiązanie niezawierające związków PFC. Dzięki temu produkt jest przyjazny środowisku naturalnemu.\nSpodnie trekkingowe Rab Incline AS Pants zostały wykonane z autorskiej tkaniny marki Rab, Matrix™. Ta charakteryzuje się wysoką wytrzymałością na przetarcia i przypadkowe uszkodzenia mechaniczne. Materiał chroni nas ponadto przed wychłodzeniem i wiatrem. Jego zewnętrzna część za sprawą impregnacji DWR PFC Free nie nasiąka w kontakcie z wilgocią, pozwalając nam na zachowanie komfortowo suchej skóry. Aby zapewnić maksymalną mobilność, spodnie zostały wyposażone we wszyty w kroku klin i profilowane kolana. Model wyposażono w szeroki regulowany pasek, który można wyciągnąć. Spodnie posiadają, aż cztery kieszenie zapinane na wysokiej jakości suwaki YKK®.\nSpodnie Rab Incline AS Pants - najważniejsze cechy:\nModel wykonany z softshellowej tkaniny Matrix™ o wysokiej gramaturze;\nTkanina chroni nas przed wiatrem, wychłodzeniem i jest wyjątkowo wytrzymała;\nImpregnacja DWR minimalizuje ryzyko szybkiego przemoczenia spodni;\nWykorzystany impregnat nie zawiera w swym składzie szkodliwych związków PFC;\nModel wyposażono we wszyty w kroku klin i cztery kieszenie zapinane suwakami;\nRozpinany pas z dodatkowym wyciąganym paskiem o szerokości 30 mm;\nAnatomicznie wyprofilowane kolana zapewniają płynność ruchu;\nRegulowana za pomocą zatrzasków objętość dolnej krawędzi nogawki;\nDolne zamki pozwalające na zwiększenie objętości nogawki.\nMatrix™ 207 g/m2\nRab Incline AS Pants - opinie klientów


Moje rowery | Wyprawy rowerowe\nSwoją przygodę z rowerem zacząłem jak większość z nas, dość dawno… Już jako 4 latek jeździłem sobie po osiedlowych uliczkach w moich rodzimych Starachowicach na cztero kołowcu… 😉 Czasy te dość szybko minęły (zbyt dużo z tego okresu nie pamiętam 😛 i dostałem od moich rodziców moje pierwsze WIGRY 3. to był rower….. aż się łezka w oku kręci ::) Na rowerze tym robiłem sporo dziwnych rzeczy, niezbyt związanych z jazdą jako taką. Próby podmienienia miejscami kierownicy z siodełkiem, czy ciągnięcie się na sznurku za kolegą to była norma. Dużo można by pisać… Wigry do tej pory stoi w garażu. Przetrwało m.in. ‚naprawy’ młotkiem, rzucanie o beton itp…. po prostu niezniszczalny rower!\nW roku 1998 dostałem swojego pierwszego ‚górala’ – Grand Adventure. Był to pierwszy rower, na którym wybrałem się dalej niż do sklepu po bułki 😉 Odwiedziłem na nim kilkukrotnie okoliczne wioski, robiąc maksymalnie około 40km dziennie. Rower ten przetrwał ze mną 7 pięknych długich lat, aż wreszcie odmówił posłuszeństwa. Złamany widelec skończył się szczęśliwie jedynie lekkimi obtarciami ciała. Przyszedł za to czas na moją kolejną miłość…\nGary Fisher – Marlin. Byliśmy ze sobą przez 5 lat. W tym czasie systematycznie uszczuplał mój portfel (nowe gumy, jakiś trójkąt…), ale poświęcałem mu mu wszystko ze szczera radością 😉 To na tym rowerze pokonałem swój pierwszy dłuższy dystans. 192km ze Starachowic do Krakowa. Niesamowite uczucie… pamiętam, że po przejechaniu tej trasy (byłem w liceum), czułem, że Tour de France stoi przede mną otworem 😉 Byłem też na nich na swoich pierwszych wyprawach rowerowych. Odwiedził więc m.in. Wenecję, Marsylię i Pragę. Niestety pękła w nim rama i po otrzymaniu nowej, został przerobiony na agresywny górski rower i następnie sprzedany.\nW 2008 roku, przyszedł czas na kolejny wybryk. Pierwszy szosowy rower – około 10 letni, używany MBK Mirage. To jest dopiero jazda! Wiele się nią nie nacieszyłem, i podczas wypadku 30 września 2009r obaj mocno ucierpieliśmy – wylądowaliśmy odpowiednio w szpitalu i na policji. Mną zajęli się lekarze; efekt – żyje (złamana szczęka, zęby, kilka szwów na brodzie). Rower nadawał się jedynie na złom, z racji poważnych uszkodzeń. Dopiero 5 lat później go wyremontowałem korzystając ze starych części z kolejnej szosówki i służy mi do dziś jako rower miejski.\nW połowie 2009 roku skończyłem również swoje półroczne dzieło. Rower który składałem od zera, dobierając samemu każdą część, wspomagając się wiedzą nabytą głównie z forum www.podrozerowerowe.info. Rower złożony na ramie Garego Fishera Genesis 1.0, przejechał łącznie już 13 000km. więcej szczegółów tu: KLIK\nNa tym rowerze byłem też na pustyni Gobi…. jednak przeszedł on mocny remont przed wyjazdem, tj dostał nowe dużo mocniejsze koło tylne, inną korbę, pedały, siodełko….\nPod koniec 2009 kupiłem również kolejną szosówkę, Giant SCR 2.0. Maszina bomba [; Szczegóły: KLIK\nRower służył mi przez dobre kilka lat (30 000km!) dopóki nie skończył swojego żywota na aucie… Myślę, że poniższe zdjęcie mówi samo za siebie. Szczęśliwie ja nadal żyję 😉\nPrzyszedł więc czas na kolejną szosówkę… MBK było stalowe, Giant aluminiowy, Viper już cały z karbonu:\nMam jeszcze bmx’a ale nie umiem jeszcze na nim jeździć za bardzo ::)