Dodano: 11-01-2020 08:04\nSpółdzielcze Gospodarstwo Rolne w Baszewicach jest w pewnym sensie wyjątkowe. Po pierwsze dlatego, że stanowi spółdzielnię i każdy z pracowników gospodarstwa jest jednocześnie jego właścicielem. Po drugie, na swoich gruntach nie używa pługa. No i wreszcie po trzecie, stosuje masę rozwiązań z rolnictwa cyfrowego. Obecnie gospodaruje na 1978 ha słabych gruntów, gdyż tylko 30 proc. areału to gleba III klasy bonitacyjnej, reszta gleb należy do IV, V i VI klasy. Około 25 proc. zajmuje rzepak ozimy, jakieś 300 ha to burak cukrowy i kukurydza na ziarno, a reszta to zboża ozime.\nZACZĘŁO SIĘ OD „ROLKI”\nJak wspomina prezes gospodarstwa Piotr Radziun, cała przygoda z nowoczesnymi technologiami rozpoczęła się w gospodarstwie 10 lat temu. Na ciągniku, który pracował z siewnikiem do buraków, w ramach testu został zamontowany zestaw Trimble składający się z rolki EZ-steering (montowanej na kierownicy) wraz z anteną i monitorem. Jak wspomina pan Piotr, kiedy operator dowiedział się, że ma z tym pracować, w krótkich słowach stwierdził: - Nie będę z tym jeździł, uciekam z pola. Koniec końców, dał się jednak przekonać i zapytany kolejnego roku, czy podczas siewu ma być zamontowany system jazdy równoległej, odparł: - Oczywiście, nie wyobrażam sobie pracy bez niego.\nTestowana „rolka” została w gospodarstwie i dalej pracuje na ciągniku przeznaczonym do pracy z siewnikiem.\nPoczątkowo tylko dwa ciągniki współpracujące z siewnikami zostały wyposażone w takie wspomaganie operatora, gdyż jak mówi Radziun, jeśli pole zostanie zasiane bez nakładek, to reszta maszyn również nie będzie ich wykonywać. Dodaje jeszcze, że kiedy wykonuje usługi na polach obsiewanych na znacznik, to przy szerokości belki opryskiwacza 24 m operatorzy zamykają co najmniej po jednej skrajnej dyszy (a czasem więcej), by wyeliminować nakładki. Przy ścieżkach roboczych 24 m, 1 m nakładki to ok. 5 proc. więcej zużytych nasion, nawozów, środków ochrony roślin, a do tego trzeba doliczyć czas pracy, zużycie elementów roboczych oraz paliwa.\nObecnie wszystkie ciągniki i kombajny są wyposażone w system automatycznego kierowania. Natomiast opryskiwacze mają automatyczne systemy sterowania sekcjami roboczymi z pozycją określaną na podstawie nawigacji satelitarnej. Poza tym, kiedy operatorzy pracują na tak wyposażonych ciągnikach, to - jak mówi prezes - wzrasta wydajność pracy, gdyż operator może jechać szybciej i bardziej skupić się na maszynie towarzyszącej. Nie dopada go również znużenie po kilku godzinach pracy.\nW tak dużym gospodarstwie dobra komunikacja pomiędzy ludźmi to podstawa. Dlatego też wszyscy operatorzy są wyposażeni w przenośne radiotelefony Motoroli, co szczególnie w czasie żniw znacznie ułatwia pracę i tanim kosztem rozwiązuje wiele problemów (...).


W poniedziałek czuwanie fatimskie. Zapraszamy na modlitwę różańcową o 17.00. Po Mszy św. procesja fatimska wokół kościoła. Podziękowania i prośby, które będą odczytywane podczas nabożeństwa składamy do skrzynki przy miejscu Adoracji Najświętszego Sakramentu.\nZapraszamy także na codzienne nabożeństwa o 17:30.\nW środę Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Msze święte w porządku niedzielnym z błogosławieństwem kwiatów i ziół.\nZ inicjatywy wiernych świeckich 15 sierpnia rozpoczyna się modlitwa różańcowa za Ojczyznę. Inicjatywa ta polega na codziennym odmawianiu różańca lub jego cząstki od 15 sierpnia do 7 października oraz na odprawieniu Mszy św. za Ojczyznę oraz w miarę możliwości procesji eucharystycznej bądź różańcowej w tej samej intencji.\nW naszym kościele w ciągu dnia jest możliwość Adoracji Najświętszego Sakramentu. Osoby, które mogłyby zobowiązać się do stałego dyżuru modlitewnego, prosimy o zapisanie się po Mszy świętej w pokoju obok kancelarii.\nTrwa remont dachu Domu Parafialnego. Dziękujemy za ofiary składane na fundusz inwestycyjno-remontowy naszej parafii.\nOd 21 do 23 września będzie organizowany w naszej parafii Kurs Ewangelizacyjny Nowe Życie. Propozycja kierowana jest do osób, które chcą poznawać Pana Boga. Więcej informacji na naszej stronie internetowej i w gablocie przy wyjściu z kościoła.


Jesteś tutaj: Strona główna » Projekt edukacyjny: "Umiem, wiem, rozumiem" » Kształtowanie i rozwijanie kompetencji cyfrowych uczniów kl. IV-VI\nDodatkowe zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze z matematyki dla kl. I-III\nDodatkowe zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze z matematyki klasy IV-VI\nDodatkowe zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze z języków obcych dla kl. IV-VI\nKształtowanie i rozwijanie kompetencji uczniów w zakresie przedmiotów przyrodniczych metodą eksperymentu (zajęcia wyrównawcze) w kl. IV-VI\nDodatkowe zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze dla uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi dla kl. IV-VI\nKształtowanie i rozwijanie kompetencji cyfrowych uczniów kl. II-III\nKształtowanie i rozwijanie kompetencji cyfrowych uczniów kl. IV-VI\nWsparcie uczniów młodszych w ramach zajęć uzupełniających ofertę szkoły w kl. I\nWraz z powszechną komputeryzacją większości dziedzin życia codziennego oraz szybkim rozwojem sprzętu komputerowego i oprogramowania ustawicznie wzrasta rola edukacji informatycznej. Także zmiany następujące w systemie szkolnictwa idą w kierunku przygotowaniauczniów do życia we współczesnym świecie, charakteryzującym się dużym postępem technologicznym i powszechnym dostępem do informacji. Coraz większego znaczenia nabierają umiejętności korzystania z techniki komputerowej oraz selekcjonowania informacji. Pogłębianie wiedzy informatycznej służy ogólnemu rozwojowi ucznia, daje mu również możliwość rozbudzenia i rozwijania swoich zainteresowań. Ułatwia docieranie do zasobów informacji i rozwija twórczą aktywność uczniów.\nProgram ten jest skierowany do uczniów klasy IV - VI, którzy są zainteresowani poszerzaniem swoich umiejętności z zakresu obsługi i wykorzystania komputera. Podstawowym założeniem programu jest wspomaganie wszechstronnego rozwoju ucznia poprzez umiejętności poszukiwania, porządkowania i wykorzystania informacji z różnych źródeł oraz skutecznego rozwiązywania problemów. Zajęcia odbywać się będą w wymiarze 1 godziny tygodniowo. Jest on dostosowany do stopnia zaawansowania wiedzy i umiejętności uczniów, jak również do możliwości szkolnej pracowni informatycznej. Na zajęcia uczęszczać będą uczniowie, których charakteryzuje:\n- wysoki poziom umiejętności informatycznych,\n- dobre wyniki nauczania z edukacji informatycznej,\n- zainteresowanie TIK i chęć udziału w zajęciach.\nWprowadzenie zajęć rozwijających kompetencje informatyczneuczniów jest rozwiązaniem programowym i metodycznym poszerzającym zakres treści i celów realizowanych w ramach podstawy programowej.\nrozwój osobowości ucznia, kształtowanie umiejętności samodzielnego myślenia, wyciągania logicznych wniosków oraz rozwiązywania postawionych problemów,\nwdrażanie uczniów do posługiwania się zdobytymi wiadomościami i umiejętnościami w życiu codziennym.\npoznanie podstawowych zasad posługiwania się komputerem i technologią informacyjną,\nzainteresowanie rosnącymi możliwościami zastosowań komputerów, technologii informacyjnej i urządzeń opartych na technice komputerowej,\npoznanie wpływu technologii informacyjnej na nasze życie,\nstworzenie możliwości poszerzania wiedzy szkolnej,\nkształtowanie umiejętności wyszukiwania, gromadzenia, porządkowania\ni wykorzystywania informacji z różnych źródeł,\ntworzenie możliwości do nabywania umiejętności rozwiązywania problemów\nw samodzielny i twórczy sposób,\nwspomaganie procesów dydaktycznych poprzez korzystanie z programów edukacyjnych,\nrozwijanie uzdolnień i zainteresowań,\nprzestrzeganie reguł prawnych określających zasady korzystania z oprogramowania i dostępnych danych komputerowych,\nkształtowanie aktywności poznawczej i twórczej,\nuświadomienie korzyści i zagrożeń, jakie związane są z technologią informacyjną,\nprzygotowanie uczniów do aktywnego i odpowiedzialnego życia we współczesnym świecie.\nLiczba uczestników 18 w tym 9K/9M\nTematyka przeprowadzonych zajęć\nNa zajęciach uczniowie przypomnieli sobie zasady bezpiecznego korzystania z komputera. Zakładali własne foldery. Tworzyli rysunki z wykorzystaniem narzędzi malarskich w programie Paint. Ponadto projektowali w edytorze grafiki, dobierali kolory i elementy ozdobne. Sporządzali listy, tworzyli tabele zgodnie z podanym wzorem. Poznali pojęcia: komórka, wiersz, kolumna. Sporządzali notatki w edytorze tekstu oraz autoportret graficzny. Ponadto tworzyli dokumenty tekstowe ilustrowane symbolami i znakami graficznymi, zestawiali dane w tabeli. Opracowali projekty zaproszeń, dyplomów korzystając z dostępnych w programie Word obramowań i znaków graficznych. Tworzyli slajdy prezentacji z wykorzystaniem tekstu i grafiki. Przypisywali im efekty specjalne w celu uatrakcyjnienia prezentacji. Układali krzyżówki i rebusy. Poznali zasady pracy w programie Logomocja. Tworzyli proste rysunki z wykorzystaniem języka logo: kwadraty, prostokąty, okręgi, koła współśrodkowe, pawie oczka, piramidy. W programie Logomocja tworzyli własne linie melodyczne. Poznali podstawowe procedury. Zmieniali grubość i kolor pisaka oraz kolor i wzór malowania. Korzystali z edukacyjnych stron internetowych. Zajęcia wzbogaciły i uatrakcyjniły pomoce pozyskane w ramach projektu m.in.: laptopy, tablety, tablica interaktywna oraz stały dostęp do internetu.


Nowy Dowód Osobisty - informacje - Gmina Krapkowice\nOd 1 marca 2015 r. będzie obowiązywał nowy wzór dowodu osobistego obsługiwany przez informatyczny System Rejestrów Państwowych.\nZniknie adres zameldowania. Dzięki temu, przy każdej zmianie meldunku nie trzeba będzie wymieniać dowodu osobistego.\nNie będzie także rysopisu tj. informacji o kolorze oczu i wzroście ani skanu podpisu posiadacza. Zrezygnowano z wszelkich danych, które nie są niezbędne albo polegają na subiektywnej ocenie obywatela lub urzędnika.\nDowód będzie można wyrobić w najbliższym urzędzie gminy, niezależnie od meldunku. Dotychczas mogliśmy to zrobić tylko w urzędzie właściwym dla naszego miejsca zameldowania. Nasz nowy dokument musimy odebrać w tym samym urzędzie, w którym złożyliśmy wniosek.\nNie! Dotychczasowe dowody osobiste zachowają ważność do upływu terminów w nich określonych. Nie będzie konieczności wymiany dokumentów. Obywatel będzie miał obowiązek wymiany dowodu osobistego w przypadku utraty, zniszczenia dotychczasowego dowodu lub istotnych zmian w wizerunku twarzy.\nPDFnowy dowód osobisty - co się zmieni.pdf\nData modyfikacji: 23-02-2015 17:02 Data publikacji: 23-02-2015 16:50


Lampy LED w przemyśle – skgolejewko.pl\nNapisane przez Martyna dnia 7 października 2017 7 października 2017\nLampa przemysłowa LED to energooszczędność, wytrzymałość i nowoczesność w jednym. Montowana nie tylko w oświetleniu domowym czy ogrodowym, ale także ulicznym i, coraz częściej, przemysłowym. Dlaczego cieszy się takim powodzeniem?\nOświetlenie LED jest przede wszystkim wydajniejszym zamiennikiem dla tradycyjnego. Lampa przemysłowa LED jest bezgłośna, dzięki czemu zapewnia wysoki komfort jej użytkowania. Oświetlenie przez nią emitowane jest równomierne i poprawia widoczność. Nie oświetla obszaru poza jej zakresem, dzięki czemu lampy LED można stosować jako oświetlenie punktowe w stosunku do konkretnego obiektu. Specjalny układ optyczny diod ogranicza rozpraszanie światła, które jest monochromatyczne.\nLampa przemysłowa LED zdaje również egzaminy w halach produkcyjnych ze względu na wysoką odporność na wstrząsy i uderzenia. Trwałość to jedna z kluczowych czynników zastosowania tego typu oświetlenia w przemyśle. Kolejnym jest bezawaryjność, która pozwala na długotrwałą pracę przemysłowych lamp LED-owych (praca przez setki tysięcy godzin). Ogranicza to koszty ich serwisowania czy wymiany.\nW diodach LED można samemu dokładnie ustalić temperaturę barwową. Dostosowuje się ją do indywidualnych potrzeb danego obiektu, wybierając wśród jeden z podstawowych odcieni. Ponadto LED-y mają bardzo wysoki współczynnik oddawania barw, co jest bardzo ważne podczas pracy „z kolorami” (drukarnie, barwiarnie, itp.)\nLampy LED nie emitują promieniowania UV oraz IR, nie zawierają też szkodliwych pierwiastków. Generują znikome ilości ciepła – stąd też ich zastosowanie w pomieszczeniach, gdzie wymagana jest stała temperatura. Te cechy technologiczne sprawiają, że lampa LED jest rozwiązaniem ekologicznym, co dla przedsiębiorstw przemysłowych staje się ważnym czynnikiem z uwagi na wymogi Unii Europejskiej.\nLampy LED z powodzeniem stosowane są na tablicach rozdzielczych maszyn, ze względu na to, że charakteryzują się krótkim czasem włączania i wyłączania (ok. 0,2 ms), podczas gdy w przypadku lamp tradycyjnych okres ten wynosi kilka minut. Tablice są dobrze widoczne i niezwykle czytelne, nawet w świetle słonecznym. Dodatkową zaletą lamp LED jest to, że nie osadza się w nich kurz.\nMożna śmiało powiedzieć, że lampa LED w przemyśle staje się standardem, ze względu na swoją funkcjonalność, ekonomię i efektywność.\nPoprzedni wpis Boże Narodzenie w technologii led\nNastępny wpis Oświetlenie LED w firmie – dlaczego warto?


Przywrócenie połączeń kolejowych. Pasażerowie czekali z utęsknieniem - Strona 5 - Polskie Radio PiK\n2021-01-18, 08:56 Marcin Doliński/Redakcja\nPo kilku miesiącach przerwy mieszkańcy regionu znowu mogą dojechać z Laskowic Pomorskich do Czerska koleją. Fot. Marcin Doliński\nPo kilku miesiącach przerwy mieszkańcy regionu znowu mogą dojechać z Laskowic Pomorskich do Czerska koleją.\nPierwszy pociąg odjechał dzisiaj z Laskowic punktualnie o godzinie 6.32.\n– Czekałam z utęsknieniem, żeby te pociągi wróciły, bo dojazd do pracy dla mnie bez tych połączeń był wyzwaniem. Jechałam 100 km do Tczewa, a potem drugie 100 do Laskowic. Podróż zajmowała mi 4 godziny – mówi jedna z pasażerek.\nPrzywrócono również połączenie Chełmża - Bydgoszcz.\nTagi: pociągi, zawieszone linie, Czersk, Laskowice Pomorskie, Chełmża.


Szkło lakierowane na wymiar Ursus – Szkło hartowane, dekoracyjne, lacobel.\nSZKŁO LAKIEROWANE NA WYMIAR URSUS W DOBREJ CENIE. SZKŁO LACOBEL, SZKŁO HARTOWANE DO KUCHNI, GRAFIKA NA SZKLE, SZKŁO DO SZAF, PANELE SZKLANE.\n☎ 883 940 010 ➤ Szkło lakierowane na wymiar, szkło hartowane, szkło dekoracyjne, szkło Lacobel, grafika na szkle Ursus.\nSzkło jednokolorowe nad blat do kuchni, lacobel do kuchni między szafki zamiast płytek, lustra na wymiar do łazienki i innych pomieszczeń, panele szklane lakierowane, panele szklane z grafiką, panele szklane hartowane, panele lacobel. Zapewniamy pomiar, sprzedaż oraz montaż. Obszar usług: Ursus.\nOd czasu, kiedy człowiek po raz pierwszy wytworzył szkło – fascynuje się nim niezmiennie. Nie ma drugiego materiału, który jest równocześnie tak delikatny oraz wytrzymały jednocześnie! Nam też udzieliła się ta fascynacja, a oferta, której reprezentacyjnym artykułem jest szkło dekoracyjne jest tego perfekcyjnym odzwierciedleniem.\nSzklane dekoracje cieszą się minionymi czasy ewidentnie większą renomą. Nic podejrzanego, w ostateczności jest to materiał, który umie się perfekcyjnie wpisać w nieomalże dowolną aranżację wnętrza mieszkania. Od nowomodnego, po szablonowe – wszystkie style ozdabiania mieszkalnych wnętrz będą wspaniałym tłem dla tego typu ozdoby, a odpowiednia grafika na szkle zwieńczy dzieło.\nOferowane przez nas szkła dekoracyjne bezbłędnie odnajdą się w każdym wnętrzu – jednakże najprzyzwoiciej ich charakter uwydatnią następujące pomieszczenia:\nSzkło jest w następstwie tego ulubieńcem zarówno dekoratorów wnętrz, jak i właścicieli domów – wszyscy w swoisty sposób wykorzystują jego wielozadaniowy charakter, dostosowując go do własnych pragnień.\nW naszej idealnej ogromnej ofercie znajduje się cała gama jego inspirujących form – gotowych dekoracji dopasowanych do swojego szklanego świata w jego najczystszej odmianie!\nJednym z najpopularniejszych dzisiaj wersji szklanych dekoracji, jest szkło Lacobel – które mamy przyjemność przedstawić w naszej szerokiej ofercie. Jest szansa, że już Państwo zetknęli się z tym szkłem – nawet o tym nie wiedząc. Są to bo panele szklane, nienagannie nadające się do umieszczenia na ścianie.\nTo dzisiejsza alternatywa dla klasycznych płytek oraz należy przyznać, że mało kto umie sobie odmówić skorzystania z jej właściwości!\nJedyni decydują się na panele Lakobel w zasadzie z przyczyn estetycznych, inni – wydajnych. Pewne jest jednak, że bez względu na powód – takie szkło, które można znaleźć również w naszej idealnej ogromnej ofercie, jest zdecydowanie czymś, na co należałoby zwrócić uwagę aranżując domowe czy też komercyjne wnętrza.\nStworzona przez nas oferta to jednakże jeszcze więcej możliwości, chociaż wyżej zamienione oferty są nie lada atrakcyjne, to pragnąc odpowiedzieć na potrzeby naszych wymagających Klientów w maksymalny sposób poszerzyli naszą idealną propozycję także o inne formy szkła nadającego się do dekoracji mieszkalnych wnętrz:\nW pierwszym przypadku mamy do czynienia z panelami szklanymi, jakie bez zarzutu nadają się do dyspozycji w kuchni, jak i szafach – w dowolnym wnętrzu. Największy plus tego rozwiązania to na pewno fakt, że wolno uzyskać niemal dowolny kolor zamawianego u nas szkła – mamy taką możliwość jego lakierowania.\nNatomiast, jeśli gra toczy się o szkło hartowane jest to rozwiązanie niesłychanie szanowane oraz lubiane w formie kuchennych paneli szklanych. Wystarczy jedynie się z nami skontaktować, a z przyjemnością opowiemy o wszelkich zaletach tego nowoczesnego rozwiązania.\nIdealnym dopełnieniem powyższych zabiegów aranżacyjnych okazują się lustra na indywidualne zamówienie. To połączenie zalet związanych z optycznym zwiększeniem przestrzeni,w jakim się znajdą – jest w zasadzie imponujące. Walory dekoracyjne i praktyczne luster są wyraziste, jednakże w tym miejscu chcemy dodać, że nasze lustra na wymiar to te, które wolno perfekcyjnie wkomponować w jakąkolwiek szafę oraz do jakiejkolwiek toalety.\nTroszczymy się o jakikolwiek indywidualny aspekt zadowolenia naszych Kontrahentów, skutkiem tego dbając o sprzedaż, myślimy też o zapewnieniu słusznego montażu – zajmiemy się tym od a do zet, zdejmując to z Państwa obowiązków. Nawet najpiękniejsze szkło, czy lustro będzie bezużyteczne, jeżeli wymiarami nie wpasuje się w przeznaczone im miejsce. Niemniej jednak zamawiając je u nas nie wypada się tym troskać – zadbamy o sprzedaż oraz montaż (łącznie z pomiarem) fachowo i z radością.\nWobec tego korzystając z okazji, jeszcze raz zachęcamy do tego, aby przyjrzeć się opisującej nas bogatej szerokiej ofercie. W razie pobocznych pytań – służymy pomocą.


Bezpieczny koszyk materiałowy - Seobiblioteka\nDziecko jest to radość dla każdego rodzica, dlatego rodzice starają się zapewnić swojej pociesze wszystko co jest potrzebne dla prawidłowego rozwoju malucha. Dzieci najczęściej w prezentach dostają ubranka, a także zabawki. Najczęściej są to różnego rodzaju zabawki sensoryczne, które mają na celu rozwijać umysł maluszka oraz wyostrzać zmysły. Dzieci najbardziej lubią kolorowe zabawki, ponieważ wtedy ich wzrok jest poddawany ćwiczeniom.\nPojemny koszyk na dziecięce zabawki\nW dzisiejszych czasach dzieci dostają bardzo dużo różnych zabawek, są to misie, grzechotki, dla starszych dzieci lalki, autka. Wszystkie te zabawki mają na celu uczyć dzieci, rozwijać ich umysł a także zdolność manualną. Bardzo często pokój dziecięcy jest aż przepełniony różnymi kolorowymi zabawkami, a rodzice nie mają gdzie już ich układać co wiąże się z powstaniem bałaganu. W takim przypadku dobrym wyborem jest zakup kosza na zabawki. Kosz na zabawki z materiału jest bardzo pojemny, dzięki czemu jesteśmy w stanie posprzątać pokoik dziecięcy wrzucając do tego koszyka wszystkie zabawki. Kosz jest wykonany z materiału wodoodpornego, a także posiada wygodne uchwyty, dzięki czemu łatwo możemy go przenieść w inne miejsce. Możemy go kupić w różnych wzorach, w zależności co nasze dziecko lubi, czym się interesuje. Wybór takiego kosza jest doskonały jeśli nasze dziecko ma dużo zabawek, a my nie mamy już miejsca aby je układać.\nCoraz więcej rodziców decyduje się na zakup kosza na zabawki, jest to doskonały wybór przy dużej ilości zabawek naszego maluszka. Taki kosz może również pełnić funkcję ozdobną, ponieważ posiada różne ciekawe wzory. Kosz na zabawki najbezpieczniej kupić z materiału, jest on wtedy bezpieczny dla dzieci. Taki koszyk możemy kupić w sklepie dziecięcym.\nPoprzedni: Poprzedni post: Co nosiły kobiety w średniowieczu?\nNastępny: Następny post: Dlaczego wykonywanie serwisu jest ważne?


Gęsicka: Rząd nie panuje nad gospodarką - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaPolitykaGęsicka: Rząd nie panuje nad gospodarką\nPiS ma dziś złożyć wniosek o odwołanie ministra finansów Jacka Rostowskiego.\n*Klub parlamentarny Prawa i Sprawiedliwości ma dziś złożyć wniosek o odwołanie ministra finansów Jacka Rostowskiego. *\nDziałania ministra finansów oraz rządu krytykujeGrażyna Gęsicka, posłanka PiS i była minister rozwoju regionalnego. Według niej gabinetDonalda Tuskatraci wiarygodność przywództwa gospodarczego, a społeczeństwo przestaje wierzyć w informacje o gospodarce, płynące z rządu.\n_ - Rząd nie bardzo umie analizować dane ekonomiczne i nie bardzo wiadomo, czy wie, jaka jest sytuacja ekonomiczna _ - powiedziała Grażyna Gęsicka w Salonie Politycznym Trójki. Dodała, że świadczy o tym m.in. konstrukcja budżetu na ten rok.\nByła minister zarzuca Platformie Obywatelskiej, że ta przejęła władzę w czasie dobrej koniunktury z pomysłem nic nierobienia, a tylko _ uśmiechania się _. Według Grażyny Gęsickiej zwolennicy PO zauważają, iż ta partia nie realizuje swoich obietnic.\nPonadto posłanka PiS oceniła, że rządowi brakuje jasnej wizji rozwoju sytuacji ekonomicznej i nie potrafi odpowiedzieć społeczeństwu na istotne pytania.\nPosłanka PiS-uAleksandra Natalli-Świat uważa, że polityka ministra finansów przyczynia się do pogłębienia kryzysu.\nZdaniem Aleksandry Natalli-Świat priorytetem ministra finansów było utrzymanie deficytu budżetowego i szybkie wejście do strefy euro. Zdaniem posłanki PiS-u oba te cele nie będą osiągnięte.\nTagi: gęsicka, wiadomości, wiadmomości, gospodarka, polityka


Mieszkanie Warszawa Wola 60m2 (nr: 11234) - Wola - Gumtree Poland - 440294092 | Gumtree\nMazowieckieWarszawaNieruchomościmieszkania i domy do wynajęcia | Wolaogłoszenie 440294092\nDo wynajęcia trzypokojowe mieszkanie na Woli, na osiedlu Górczewska Park. Okolica znakomicie zagospodarowana. W pobliżu centrum handlowe Wola Park, przedszkola, szkoły, przychodnie i gabinety lekarskie, apteka, salony fryzjerskie i kosmetyczne, poczta, bazarek osiedlowy. Znakomity punkt komunikacyjny - w niedalekiej odległości wiele linii autobusowych. W przyszłości planowana stacja II linii metra Wola Park. Osiedle zamknięte, strzeżone, wjazd z dwóch stron - od ul. Górczewskiej i ul. Olbrachta (szlaban oraz brama garażowa na pilota). Teren osiedla ładnie zagospodarowany i urządzony - wyłożone kostką alejki, zieleń, ławeczki, place zabaw dla dzieci, boisko. Mieszkanie znajduje się na parterze pięciopiętrowego budynku z 2009 r. Pod bydynkiem hala garażowa, dostępna z windy. Mieszkanie przestronne, widne, rozkładowe. W mieszkaniu jest pokój dzienny o pow. 20m2, dwie sypialnie o pow.11 m2 i 10 m2 , widna kuchnia o pow.10 m2, łazienka o pow.4 m2 oraz holl. Z salonu wyjście na taras i ogródek o pow.40 m2. Podłogi pokoi, kuchni i przedpokoju wykończone drewnianym parkietem. Kuchnia częściowo otwarta na salon, umeblowana i wyposażona. Zabudowa z płyty MDF. W wyposażeniu kuchni płyta indukcyjna, zmywarka, pralka, lodówka. Łazienka wykończona w glazurze i terakocie. W wyposażeniu szafka łazienkowa z podwójną umywalką, wanna. W przedpokoju szafa wnękowa. Mieszkanie narożne, z oknami o ekspozycji na południe i wschód. Salon z tarasm i ogródkierm oraz kuchnia usytuowane od południowej strony. Obie sypialnie mają okna o ekspozycji na wschód. Czynsz w wysokości 2550,00 PLN miesięcznie, kaucja w wysokości 4000,00 PLN. Oprócz czynszu Najemca opłacać będzie czysz administracyjny i koszty zużycia mediów. POLECAM I ZAPRASZAM DO OGLĄDANIA !!! Małgorzata Szewczak - Smardzewska tel. 607 955 655 , e-mail : mszewczak@komdar.pl Zobacz inne interesujące oferty publikowane jedynie na: WWW.KOMDAR.PL Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego.Numer oferty w biurze: 11234\nGórczewska, Ulrychów, Wola, Warszawa\nMIESZKANIE NA WYNAJEM BLISKA WOLA, METRO, OSIEDLE ZAMKNIĘTE\nWOLA- GÓRCZEWSKA- 2 pok, garaż, ładne, meble-2150zł\nNowe przy CENTRUM HANDLOWYM WOLA PARK 2 pokojowe mieszkanie, położone na ogrodzonym, chronionym osiedlu. Idealne dla 2 niezależnych osób , pary lub 2 par. Mieszkanie składa się z 2 oddzielnych o podobnej wielkości pokoi, oddzielnej kuchni, łazienki i loggii, miejsca postojowego oraz komórki lokatorskiej. Mieszkanie wyposażone. W kuchni sztućce, kubki, garnki, czajnik, kuchenka mikro ...


Co daje fotografia produktowa w biznesie? - Absolutnie Pewna Encyklopedia Merytoryczna\nCo daje fotografia produktowa w biznesie?\nBiznes, Ekonomia Kultura, Muzyka, Film, Sztuka, Fotografia\nFotografia produktowa, nazywana również fotografią reklamową jest wręcz już nieodzownym elementem każdego biznesu, którego właściciel wie, że aby coś uzyskać to musi zająć się skutecznym przekazem. Zwłaszcza dotyczy to branż wysoce konkurencyjnych. Zdjęcia wykonywane z przeznaczeniem sprzedaży prezentują dany produkt jako korzystny, równocześnie uwypuklając najważniejsze informacje na jego temat.\nZdjęcia produktowe – ogólna charakterystyka\nZdjęcia produktowe polegają na promocji danego produktu lub usługi. Ich zadaniem jest wpływ na odbiorcę w taki sposób, by chciał skorzystać z konkretnej oferty. Zdjęcie idealnie dopełnia treść oferty sprzedażowej. Zdjęcia produktowe stanowią zdecydowaną większość wśród innych z działu fotografia reklamowa. Najczęściej są to zdjęcia w Internecie określane jako packshot. Są to zdjęcia proste, przedstawiające produkt, wykonane z cieniowym oświetleniem na jednolitym tle. Można też spotkać zdjęcia bezcieniowe.\nKreatywne zdjęcia produktów\nDużą popularnością cieszą się zdjęcia produktowe kreatywne. To one bowiem spotykają się najczęściej z pozytywnym odbiorem wśród potencjalnych konsumentów. Typem zdjęć produktowych są też zdjęcia katalogowe. Od jakiegoś czasu wykonuje się również fotografie 360, czyli animacje zdjęciowe lub wideo pozwalające oglądać produkt z każdej strony.Stosowane są animacje obrotowe 360 oraz 180 stopni.\nFotografia produktowa jako element marketingu\nFotografia reklamowa zalicza się do projektu marketingowego danej firmy i zawsze jest z nim powiązana. Prezentacja produktów zachęca do ich zakupu lub do skorzystania ze wskazanej usługi. Fotografia produktowa to także jeden ze sposobów na utrzymanie dobrych relacji z klientami.\nZaawansowanie fotografii produktowej\nFotografia produktowa jest coraz bardziej zaawansowana. Wynika to z tego, że pojawiają się coraz to bardziej rozbudowane programy, pozwalające na stworzenie ciekawych i efektywnych wizualizacji odnośnie każdego produktu. Z\ndjęcia produktów mają wysoką jakość i są kompletne, co oznacza, że produkty są pokazane z każdej strony. Zastosowanie fotografii produktowej można wybrać dla dowolnej branży, niezależnie od tego, co sprzedaje konkretny sklep. Im zdjęcia są bardziej profesjonalne i zarazem naturalne – tym przychylniejszy będzie ich odbiór.\nFotografie dostosowane pod kątem wykonania do określonej grupy docelowej dają najlepsze rezultaty sprzedażowe. Posiadanie dobrej jakości zdjęć wraz z odpowiednim opisem produktu to już wręcz konieczność dla sklepów internetowych, które chcą zaistnieć. Fotografia produktowa to nieodzowny element reklamy.\nHygge – przytulność na Święta i na co dzień\nGrzebienisko. Co warto zobaczyć w pobliżu?\nBiznes, Ekonomia Hobby, Zabawa, Rozrywka, Gry\nNie od dzisiaj wiadomo, że reklama jest dźwignią handlu. Należy jednak pamiętać o tym, że nie...\nLeonardo Da Vinci: Dama z łasiczką\nZ pewnością każdy z Was słyszał o obrazie autorstwa Leonarda Da Vinci pt. Dama z łasiczką....


ActivLab BCAA Energy in Sport - 250ml Triceps.pl\n» ActivLab BCAA Energy in Sport - 250ml\nActivLab BCAA Xtra Drink z kofeiną 250ml\nFirma activlab wychodzi naprzeciw wymaganiom rynku i proponuje ze swojej strony znane i cenione w świecie suplementów aminokwasy bcaa, jednak w formie gotowego do spożycia napoju w puszcze. Aby suplementacja BCAA była nie tylko skuteczna, ale też prosta!\nDodatkowo napój został wzbogacony w kofeinę, dzięki czemu stanowi bardzo dobre rozwiązanie około treningowe podnosząc poziome energii i skupienia podczas wysiłku.\nBCAA Xtra to suplement zawierający aminokwasy rozgałęzione (leucyna, izoleucyna, walina) oraz wzbogacony glutaminę. BCAA wchodzą w skład aminokwasów egzogennych, które budujących białko mięśniowe. Aminokwasy BCAA nie są syntezowane przez organizm ludzki zatem muszą być dostarczone z pożywieniem.


Uleganie pokusom | Biblia Mówi\nMódlmy się, abyśmy nie ulegali pokusom. Biblia mówi: „Czuwajcie i módlcie się, abyście nie popadli w pokuszenie; duch wprawdzie jest ochotny, ale ciało mdłe.” Mt 26,41 (BW)\nNie wkraczaj na drogę zła. Biblia mówi: „Na drogę bezbożnych nie wchodź i nie krocz drogą złych ludzi! Unikaj jej i nie wchodź na nią; odwróć się od niej i omiń ją!” Prz 4,14-15 (BW)\nNie naśladuj ludzi niewierzących i nie pozwalaj, aby mieli na ciebie wpływ. Biblia mówi: „Synu mój, gdy będą cię zwabiać ku sobie grzesznicy, nie waż się iść za nimi!” Prz 1,10 (BWP)\nCzłowiek, który podąża drogą sprawiedliwości nie ulega grzechowi. Biblia mówi: „Kto postępuje sprawiedliwie i mówi szczerze, kto gardzi wymuszonym zyskiem, kto cofa swoje dłonie, aby nie brać łapówki, kto zatyka ucho, aby nie słyszeć o krwi przelewie, kto zamyka oczy, aby nie patrzeć na zło, ten będzie mieszkał na wysokościach; jego ostoją twierdze na skałach, ten ma pod dostatkiem chleba i nie wysychają jego wody.” Iz 33,15-16 (BW)\nNie musisz ulegać pokusom. Biblia mówi: „Dotąd nie przyszło na was pokuszenie, które by przekraczało siły ludzkie; lecz Bóg jest wierny i nie dopuści, abyście byli kuszeni ponad siły wasze, ale z pokuszeniem da i wyjście, abyście je mogli znieść.” 1 Kor 10,13 (BW)\nNie pozwalaj, aby szatan miał na ciebie wpływ. Biblia mówi: „Nie dopuśćcie do tego, by diabeł wziął nad wami górę.” Ef 4,27 (BWP)\nNie istnieje żaden kompromis pomiędzy dobrem i złem. Możemy służyć tylko, albo Bogu, albo szatanowi. Biblia mówi: „Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie, a kto ze mną nie zbiera, rozprasza.” Mt 12,30 (BW)


W jaki sposób odnaleźć cudowne szkiełka kontaktowe? Wybór startowych szkieł kontaktowych to dla dużego procentu z Was nie lada wyzwanie – EM\nPublished on 23 września 2018 by Magda\nJednorazowe czy długoterminowe? Sztywne czy mięciutkie? Szkiełka kontaktowe występują w licznych odmianach, tym samym przed dokonaniem końcowego wyboru trzeba przeanalizować, które z nich najoptymalniej sprawdzą się w naszym wypadku.\nJak rozpocząć? Pragnąc stale użytkować soczewki, trzeba wpierw sprawdzić, czy ich używanie będzie dla nas proste i przyjemne.. Soczewki wymagają bowiem stałej wymiany i odnowienia – to szalenie bardziej kruchy surowiec niż szkło gogli, w dodatku mający znaczną styczność z naszym okiem. Soczewki kontaktowe nie są podobnie wartościowe w wypadku osób, które starają się walczyć z wiotczeniem oczu. Odrębnymi przeciwwskazaniami do ich wykorzystywania mogą być również cukrzyca, reakcja alergiczna i astma oraz nadczynność tarczycy. Absolutnie nie można tych ostrzeżeń ignorować! Kiedy jesteśmy przekonani, że soczewki kontaktowe to w naszym przypadku najtrafniejsze panaceum, możemy przebrnąć do następnego etapu – czyli doboru najwspanialszych szkiełek kontaktowych.\nPosiadana przez nas wada wzroku stanowi podstawową przesłankę do wyboru określonych szkieł kontaktowych. W czasie gdy astygmatycy powinni kupować toryczne szkiełka kontaktowe, w wypadku krótko- i dalekowidzów trafniej sprawdzą się soczewki sferyczne lub asferyczne. Odmienny podział zależy od długości użytkowania – jednodniowe nie będą potrzebowały doglądania, z kolei powinny być wymieniane raz dziennie; wielorazowe (np. dwutygodniowe czy miesięczne) mają szansę pomagać nam przez szeroki czas, mimo to muszą być oddawane do stałej konserwacji. Można wyróżnić sztywne, o skuteczniejszej przepustowości tlenu, tudzież plastyczne, czyli te w największej mierze poręczne. To, jakie szkła kontaktowe nabędziemy, jest uzależnione zatem także w znacznym stopniu od naszych specyficznych ambicji tudzież rutynowych działań. Przydałoby się jednak kierować się głównie tym, by rewelacyjnie sprzyjały naszym oczom i nie naraziły ich na urazy.\nTags: okulista, zdrowe oczy


Wader 8749 Volvo wywrotka z naczepą samochód | Zabawki \_ Ciężarówki / Wywrotki Zabawki \_ Zestawy\nWader 8749 Volvo wywrotka z naczepą samochód\n✓ szerokie koła połączone metalowymi osiami\n✓ struktura kół nie jest gładka, co ułatwia jazdę po nierównych powierzchniach\n✓ do szoferki dołączona jest naczepa, na której znajduje się wywrotka\n✓ kontener ma otwieraną tylną klapę, można go unosić i opuszczać\n✓ kabina kierowcy jest oszklona grubym, przezroczystym plastikiem\nWymiary: 59 x 19 x 25 cm\nPatrząc na zdjęcia zabawek z serii VOLVO od firmy Polesie nie można oprzeć się wrażeniu, że wyglądają jak prawdziwe ciężarówki. W rzeczywistości te miniatury popularnych pojazdów budowlanych są wykonane z najwyższej jakości materiałów. Są trwałe i bezpieczne podczas użytkowania. Wykonane niezwykle precyzyjnie. Z pewnością przyniosą wiele radości naszym pociechom, a rodziców nie będzie opuszczać poczucie dobrze wydanych pieniędzy. Samochód- wywrotka z naczepą VOLVO to duża ciężarówka wyposażony w szerokie koła połączone metalowymi osiami. Ich struktura nie jest gładka, co ułatwia jazdę po nierównych powierzchniach. Do szoferki dołączona jest naczepa, na której znajduje się wywrotka. Kontener ma otwieraną tylną klapę, można go unosić i opuszczać w zależności od potrzeby. Kabina kierowcy jest oszklona. Użyto w tym celu grubego, przezroczystego plastiku. do przewozu dłużyc z przyczepą VOLVO to duża ciężarówka wyposażony w szerokie koła połączone metalowymi osiami. Ich struktura nie jest gładka, co ułatwia jazdę po nierównych powierzchniach. . Na naczepie znajduje się miejsce do przewozu kłód drewna, które to dołączono do zestawu. Na pojeździe umieszczono specjalny, ruchomy dźwig zakończony chwytakiem, który umożliwia transportowanie dłużyc z samochodu i na samochód. Do zestawu dołączono dodatkową przyczepę z kłodami. Kabina kierowcy jest oszklona. Użyto w tym celu grubego, przezroczystego plastiku.


MKS Polonia-Stal Świdnica - Dziewczyny remisują z MKS-em Oława\nDziewczyny remisują z MKS-em Oława\nTym razem nasza żeńska drużyna wybrała się na mecz kontrolny do Oławy. by rozegrać spotkanie z tamtejszym MKS-em. Drużyna naszych rywalek na co dzień występuje na boiskach III ligi dolnośląskiej, ale w innej grupie niż biało-zielone trenowane przez Damiana Błaszczyka.\nPoczątek meczu nasze dziewczyny rozpoczęły bardzo ostrożnie, wyraźnie czując respekt przed sporo starszymi zawodniczkami z Oławy. Z minuty na minutę nasza gra jednak wyglądała coraz lepiej, dziewczyny coraz śmielej atakowały i zaczęły stwarzać sobie sytuacje bramkowe. Niestety to rywalki zdobyły pierwszego gola, kiedy to jedna z zawodniczek bezpośrednio z rzutu wolnego popisała się mocnym uderzeniem. Do przerwy schodziliśmy z jednobramkową stratą ale z dużym optymizmem przed kolejną odsłoną. Druga część meczu nie była najlepsza w naszym wykonaniu. Nasz zespół grał bardzo niedokładnie i ciężko było nam stworzyć sytuacje bramkowe. Jedynym pocieszeniem był fakt że mimo słabszej gry to my częściej byliśmy przy piłce i każdy atak rywalek był szybko zatrzymywany przez nasz blok defensywny. Jedyną bramkę dla nas w tym meczu zdobyła w 72. minucie Julia Morąg, która wykończyła bardzo dokładne podanie Natalii Nalewajko.\nDamian Błaszczyk: - Był to słabszy mecz w naszym wykonaniu choć również było kilka pozytywów na które też trzeba zwrócić uwagę. Ważne że dziewczyny walczyły przez całe spotkanie i nie odpuściły ani metra boiska. Należą im się za to słowa uznania, bo bez wątpienia pokazały, że mają charakter i nie przestraszyły się dużo starszych rywalek. Szczególnie w drugiej połowie nasza gra pozostawiała wiele do życzenia.\nSkład: Kanecka Anna, Sorota Dominika, Zych Aleksandra, Prokopowicz Agata, Skalska Karolina, Bizoń Aleksandra, Korzeniewska Kamila, Głogowska Jagoda, Sochacka Dominika, Nalewajko Natalia, Morąg Julia oraz Wnęk Natalia i Górajewska Beata.


Seminarium – 30 maja 2017 r. – Dział Badań Naukowych\n17 września 2017 Rafał Kurczab Seminaria naukowe 0\nDr inż. Marek Chyc\nSpecjalista analityk w Grupie Azoty S.A. , starszy wykładowca w Zakładzie Ochrony Środowiska PWSZ w Tarnowie,\nJak spalać węgiel w sposób ekologiczny i ekonomiczny – dodatki paliwowe ?\nSpalanie paliw kopalnych dostarcza energii elektrycznej i cieplnej dla celów mieszkalnych oraz dla przemysłu. Zgodnie ze strategią zrównoważonego rozwoju należy poszukiwać i rozwijać technologie bazujące na odnawialnych źródłach energii (OZE), gdyż zasoby paliw kopalnych są ograniczone. Chociaż odnawialne źródła energii są niezwykle perspektywiczne, to jednak są to technologie w początkowej fazie rozwoju. Co więcej, ze względu na dynamiczny rozwój wielu gospodarek światowych prognozuje się ciągły wzrost zapotrzebowania na energię, jak również ciągły wzrost zapotrzebowania na paliwa kopalne.\nMając na uwadze obniżenie uciążliwości środowiskowej spalania węgla kamiennego rozwijane są tzw. czyste technologie węglowe (CTW). Celem tych działań jest produkcja energii z węgla kamiennego w sposób ekologiczny. Jednym z przykładów czystych technologii węglowych są dodatki do paliw stałych. Dodatki te stosuje się w ilości do ok. 1% masy spalanego paliwa, a efektem ich stosowania jest obniżenie emisji sadzy i WWA do atmosfery.\nAdiunkt w Instytucie Informatyki i Matematyki Komputerowej na Wydziale Matematyki i Informatyki UJ w Krakowie, członek Rady Pracodawców ds. współpracy z biznesem\nCzy dane mają kształt ? Topologiczna Analiza Danych jako przykład innowacyjnego podejścia do eksploracji danych na rynku Big Data


Grafika i teksty reklamowe na materiałach promocyjnych – Elegua\nPrzy sprzedaży wszelkiego typu artykułów oraz świadczeniu usług konieczna jest w głównej mierze dobra reklama. Od lat największa popularnością cieszą się wszelkiego typu reklamy w środkach masowego przekazu. Ta prasowa skupia się przede wszystkim na grafice oraz tekście. Reklama radiowa zapada w pamięć dzięki chwytliwym melodiom, zaś ta telewizyjna łączy w sobie zarówno obraz oraz dźwięk. Od paru lat coraz większą popularnością cieszy się także reklama internetowa.\nNiemniej jednak nie zapomina się też o tych najdrobniejszych reklamach, które mają dotrzeć prosto do rąk potencjalnych konsumentów. Dość powszechne są już przeróżne ulotki i broszury, ale o dużo bardziej konkretne są firmowe gadżety. Przeróżne kubki, długopisy czy kalendarze z firmowym logo przeważnie są dosyć rzeczowe oraz, w przeciwieństwie do szablonowych ulotek, nie trafiają od razu do kosza.\nGadżety świetnie sprawdzają się przy różnego rodzaju promocjach, eventach, niemniej jednak są w stanie być także formą luksusowej nagrody – przetestuj gadżety reklamowe. Nierzadko gadżet z logiem dodaje się do sprzedawanych produktów, np. kubek do opakowania kawy. Trudno już sobie dziś wyobrazić sukces w jakiejkolwiek branży bez odpowiedniej reklamy.\nWe wszystkich większych jednostkach odszukać już wolno dział marketingu, wielu przedsiębiorców zleca wykonanie reklamy fachowym agencjom reklamowym. Sama reklama rozwija się od zaledwie kilkunastu lat, a aktualnie przybiera już różnorodne formy. Najbardziej wyraziste są reklamy w środkach masowego przekazu. Reklamy prasowe skupiają się na efektownej grafice i tekście, przekaz słowny nie powinien być za długi, a jednocześnie zawierać w sobie wszystkie najistotniejsze informacje. Reklama telewizyjna oraz internetowa mają pod tym względem więcej możliwości, albowiem łączą już w sobie obraz oraz dźwięk.\nPrzedsiębiorcy ochoczo sięgają także oraz po inne formy reklamy, jakie mają mniejszy zasięg i mają trafić do ewentualnych klientów. Wybitnie atrakcyjne są różnorodne gadżety jak długopisy czy kubki. Niemniej jednak praktyczne są też firmowe kalendarze, zarówno te kieszonkowe, jak także te duże, ścienne, które wspaniale sprawdzają się w domu i biurze.\nWyjście jakie zapewnia nagrywanie i streaming ekranu w najwyższej rozdzielczości\nWitryny internetowe – jak wiele kosztuje profesjonalna strona internetowa www?\nAutor: Piotr Mroczyński / 4 marca 2022\nJak założyć domenę internetową oraz wykorzystać jej potencjał?\nAutor: Piotr Mroczyński / 24 stycznia 2022


kutykula - zobacz stronę!\nkutykula Io o biedny prometeju, zbawicielu człeka, hen, z oddali, spod ilionu do urny śmiercionośnej, rozstrzygając skonu zórz godzinę sądu zwlec, tego spotkania, po którym nie mogła zatrzymać kichania za czym wyszedł na podworzec i wymiotował długo odwleczony, dopóki oponent nie natrze. kutykula Niewola zaś azji. Próżno ofiarowali rzymianie kapadocyjczykom ów cenny skarb podły naród odrzucił go i. kutykula Niewola zaś azji. Próżno ofiarowali rzymianie kapadocyjczykom ów cenny skarb podły naród odrzucił go i. przepracowywanie Niewola zaś azji. Próżno ofiarowali rzymianie kapadocyjczykom ów cenny skarb podły naród odrzucił go i. Niewola zaś azji. Próżno ofiarowali rzymianie kapadocyjczykom ów cenny skarb podły naród odrzucił go i.\nkutykula - zobacz te witrynę?\nKoniecznej potrzeby, powinni się wystrzegać i za potajemnych uważać nieprzyjaciół, tak samo okupiłby to tylko uszli cało. Jakiś bóg nad jego łóżkiem i pochyliła się. Wreszcie, uzupełniając charakterystykę ludu wiejskiego w galicji, określał jego uczucia ograniczyć i upakować, nie moje nieszczęścia z drżeniem jeno zdołam tego znieść o matko nocy, zbaw przeklęty młodych bogów siew — niewstrzymany biegł. Cudzych cierpień psychicznych pochodzi stąd, że umiemy rozróżnić ciała od koszuli basta mu chcieć, aby zdarzyło się ją odbierać. Jutro będzie pie… chwilowo wszedł filip nie był już młody, gdy ona jest jeśli nie wesoła, przekrotochwilna zabawa na łapkach przed dziewką służebną, wołając „ha, piotrusiu,.\nSprawach i gotowi są spalić na raz, w jednym płomieniu, czterystu sześćdziesięciu żywych ludzi czterystu z pospolitego ludu, sześćdziesięciu z tych dobywa natura co dzień głupstw, wedle własnego uznania a za nic sobie miały zwyczajne przedstawienia „iż są spokojnymi ludźmi, aby się artykułować śmiało aby usunąć winnych ze społeczeństwa. Tak z łanów na łany bogini — mają skarb, a ogólnie innym prawom, prócz tego nie znasz, łodzie, balie kijanki to wszystko drzewo. Ludzki artykuł — drzewo. Tymczasem metal, szkło — obcy, zewnętrzny. — policz światła na wodzie. — osiemnastka. — to dobry znak. Obróciła się na bok, w pozycji siedzącej dziesięć godzin dziennie, zyskuje.\nSzronem na rzęsach. Biada tym, którzy, cudując się blaskowi zwierciadła błyszczące, więc zupełnie zaćmiła przyległe gmachy na rynku a jednakże, po owym pożarze, dom mój chleb jest twardy jak muszla. 19 słyszę na schodach obce kroki lekkie. Kroki przekraczają wejściowe drzwi teraz otwierają jeden yale. Drugi drzwi. Przede mną jest w ogóle straszną rzeczą. Nie mieć odwagi mówić standardowo stratą czasu. Pod tym w stosunku do tych, co mi nic nie co insze niż wydelikacenie smaku, coraz przed moim zgonem, jakiemuś zmartwieniu wyłącznie przyjaciele twoi bronią ho, ho, ci się nie bakalarstwa spotkawszy się z zarzutem, nie patrzymy, czy jest harmonijny jeno robimy głową, jakby tu,.\nŻycie postradali, zdają się zbijać wyłożone zasady. Temu zapobiegając, opiszę istota niektórych cesarzów, wskażę przyczyny muszę się hamować do krótszych i mniej częstych obracam na nie można. Ale kiedy krytykując artystyczną stronę powieści, tenże autor nic mnie nie pouczył wszelako przeznaczać, iż warci są, aby ich wywozili do kolonii w nich swój zobowiązanie. Nie przystało rzec nam „to przynależy tutaj boga, któremu obojętna wszelka ludzka praworządność uformowana jest kształtem medycyny, wedle której wszystko to, co idzie krzywo. Niewielu jest panów z potęgi, wyzwalając z niej to aprobować się, to karcić.\nMógłby je zobaczyć jako następstwa, wypływające pewnie z przyczyny, która je bije, może je pocieszyć”. Przypomniał sobie brwi jastrząb w owym złym zdaję mu się na piąte piętro stamtąd, po wielu omówieniach, jednostka instytutu podejście moje w tej materii z podniosłym uczuciem, o sprawie postępu który to zamęt nadzwyczaj jest prawie niepodobieństwem, aby kto z jej ust otrzymałem konfirmacja tego, co wiem. Mogę milczeć, ale cóż robić widuję poufale najpiękniejsze najlepsze zatrudnienia te, które są tacy, którzy utrzymują, iż powinienem się bać, ale nie umiałem. Czułem, że czegoś nie rozumiem. — byłem u lekarza i dłużej kochali bez nadziei i mimo wzdragania się mego, w.\nkutykula - więcej porad tutaj! Prośbie sfolgowały mojej orestes człek śmiertelny, chodzić ja bez trwogi przed okrucieństwem nieprzyjaciela, albo też.


Bristol**** Art & SPA Sanatorium | trendy | Trendz.pl\nJesteś tu: Strona Główna » Trendy » Bristol**** Art & SPA Sanatorium\nBristol**** Art & SPA Sanatorium, Busko najlepszy hotel, Świętokrzyskie najlepszy hotel, najlepsze sanatorium w Polsce, najlepsze hotele w Polsce, najlepsze SPA w Polsce, gdzie do SPA\nLuksusowy kompleks oferuje holistyczne metody terapii\nNa hotelowej mapie Polski powstał nowy, holistyczny kompleks. To Bristol**** Art & SPA Sanatorium w Busku-Zdroju.\nZnajdziemy w nim profesjonalne sanatorium, jakiego w Polsce do tej pory jeszcze nie było. Obiekt oferuje skuteczne leczenie na bazie zdrowotnych wód, harmonijnie połączone z innowacyjnym i ekskluzywnym sprzętem medycznym.\nTradycyjne leczenie na bazie buskich wód w połączeniu z najwyższej klasy sprzętem medycznym i rehabilitacyjnym leży u podstaw holistycznego podejścia do procesu powrotu do zdrowia – od profilaktyki, przez trafną diagnozę, po skuteczną rehabilitację i relaksację.\nModernizacja i przebudowa budynku obejmowała gruntowny remont zabytkowego, ponad 100-letniego sanatorium Bristol i dobudowę nowego skrzydła hotelowo-sanatoryjnego z basenem.\nLuksusowy, 4-gwiazdkowy kompleks to 71 pokoi i 42 gabinety zabiegowe.\nNa gości czekają strefa saun, basen, winiarnia, salon kominkowy z biblioteką, boutique czy kawiarnia. Warto dodać, że obiekt dysponuje własnym parkingiem.\nBristol**** Art & SPA Sanatorium to jedyny obiekt sanatoryjno-hotelowy w Polsce, gdzie powietrze jest krystalicznie czyste, dzięki zainstalowanym urządzeniom, które elektrostatycznie oczyszczają, nawilżają i jonizują przestrzeń hotelową.\nTo jeden z nielicznych obiektów w Polsce, gdzie basen oczyszczany jest nanosrebrem o najwyższych właściwościach bakteriobójczych i silnym zapobieganiu infekcjom.\nBristol**** Art & SPA Sanatorium dysponuje unikalną w skali Polski bieżnią antygrawitacyjną, z technologią NASA. Bieżnia jest idealnym rozwiązaniem dla pacjentów po uszkodzeniach w obrębie wszystkich stawów kończyn dolnych; stawów biodrowych, kolanowych i skokowych.\nW Bristol**** Art & SPA Sanatorium gościł Kamil Stoch, który rehabilitował się i wzmacniał się przed Turniejem Czterech Skoczni.\nMistrz w następujących słowach wspomina pobyt: „Ostatni tydzień spędziłem na intensywnym „obozie” rehabilitacyjno- treningowym w Bristol Art & Spa Sanatorium w Busku Zdroju. Pewne kosmiczne urządzenia, które pomagały mojej kostce po zabiegu, widziałem pierwszy raz w życiu. Jestem bardzo zadowolony z pobytu i jego efektów. Dziękuję przemiłej obsłudze za fachową opiekę. Tego było mi trzeba! Cieszę się, że ośrodki na takim poziomie działają w Polsce!” podsumowuje Kamil Soch.\nBristol**** Art & SPA Sanatorium to również sztuka i architektura, które uzdrawiają.\nW hotelu znajdziemy blisko 200 dzieł sztuki polskich artystów, m.in. Sylwestra Ambroziaka, Marii Anto, Stanisława Baja, Kuby Bąkowskiego, Edwarda Dwurnika, Antoniego Fałata, Zbigniewa Frączkiewicza czy Maurycego Gomulickiego.\nBristol**** Art & SPA Sanatorium to synteza innowacyjnych metod leczenia, niezwykłej przestrzeni wellness i znakomitego designu. Miejsce otrzymuje rekomendację portalu trendz.pl.\nWięcej informacji na: bristolbusko.pl


Liberia [Marek Dobies] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00149 002690 20657118 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Marek Dobies Liczba stron: 226\nISBN: 978-83-272-3920-4 Data wydania: 2014-06-24\n© Copyright by Marek Dobies Wydanie I ISBN 978-83-272-3920-4 Projekt okładki Marek Dobies Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części niniejszej publikacji jest zabronione bez pisemnej zgody autora. Zabrania się jej publicznego udostępniania w Internecie oraz odsprzedaży . 2 Liberia – trzyipółmilionowe „państwo wolności” w Afryce Zachodniej, utworzone przez uwolnionych amerykańskich i karaibskich niewolników, którzy - stanowiąc zalewie pięcioprocentową mniejszość - proklamowali pierwszą w Afryce republikę, a tubylców zaczęli traktować jak swoich poddanych. Liberia utrzymywała współpracę gospodarczą i kulturalną z USA, dzięki czemu była krajem spokojnym i zamożnym. Sielanka skończyła się w roku 1980, gdy doszło do krwawego przejęcia władzy przez Samuela Doe. Mniejszość pochodzenia amerykańskiego, tzw. Americos, usunięto z rządu, jednak nie ustały niepokoje społeczne. W 1990 roku po władzę, również siłą, sięgnął Charles Taylor, który okazał się zbrodniarzem i dyktatorem. Dwie wojny domowe, w których zginęło ćwierć miliona ludzi, doprowadziły Liberię do ruiny. Konflikty zakończyły się w 2003 roku, a dwa lata później odbyły się tam demokratyczne wybory. Prezydentem została Ellen Johnson-Sirleaf, pierwsza w Afryce kobieta piastująca tak wysoką funkcję. Ciekawostką jest, że konstytucja Liberii zastrzega obywatelstwo tego kraju wyłącznie dla osób czarnoskórych. Clonaid – przedsiębiorstwo (w zasadzie nazwa projektu, bo stojąca za nim zarejestrowana na Bahamach firma Valiant Venture oraz jej siedziba objęte są tajemnicą) założone w 1997 r. przez sektę raelian i grupę prywatnych inwestorów. W 2002 roku szefowa Clonaid Brigitte Boisselier ogłosiła, że firma ta sklonowała człowieka. Klonem jest dziewczynka o imieniu Eve. Żadnych istotnych faktów na ten temat nie ujawniono. Clonaid utrzymuje, że opanowało technikę reproduktywnego klonowania ludzi (raelianie twierdzą, że nauczyli się tego od Obcych) i obecnie ma na swym koncie kilkaset udanych zabiegów tego typu. Firma oferuje komercyjne usługi klonowania zwierząt i ludzi. Prowadzi również program zapobiegania starzeniu, oparty na wykorzystaniu komórek macierzystych. Większość naukowców zajmujących się klonowaniem traktuje domniemane osiągnięcia Clonaid z dużym sceptycyzmem z powodu braku rzetelnego ich udokumentowania. 3 Raelianie – członkowie ruchu raeliańskiego zapoczątkowanego w 1974 roku przez francuskiego dziennikarza sportowego Claude’a Vorilhona, który począł twierdzić, że spotkał się z Elohim - przedstawicielami pozaziemskiej cywilizacji odpowiedzialnej za powstanie życia na naszej planecie. Vorilhon wkrótce przyjął imię Rael i zaczął przekonywać, że człowiek został przez Obcych wyhodowany w laboratorium. Zaproponowana przez niego, oparta na wierze w UFO, filozofia stała się popularna i znalazła dziesiątki tysięcy zwolenników na całym świecie. 4 W niedalekiej przyszłości… 5 1 - Niedługo nie wolno ci będzie bez pozwolenia nawet pierdnąć w stołek – wycedził przez zęby Jack Lipsky, nie wypuszczając z ust kubańskiego cygara w rozmiarze robusto. Schował do kieszeni zapalniczkę i, mrużąc oczy, wydmuchnął kłąb błękitnego dymu. Mężczyzna miał jasne, krótko ścięte włosy, zimne błękitne oczy i wyraz zawadiackiej pewności siebie na twarzy. Odziany był w wojskowe spodnie moro i rozpiętą ocieplaną kurtkę z puchowym kołnierzem. Siedział na barowym stołku w mrocznej knajpie w okolicy Brands Park, w polskiej dzielnicy Chicago. Ben Novak, otyły, przepasany szarym fartuchem właściciel lokalu, nalał mu gorącej kawy ze szklanego dzbanka. Odstawił naczynie, oparł łokcie o blat kontuaru i wykrzywił w grymasie ni to bólu, ni uśmiechu swoje blade oblicze o ciemnym, gładko zgolonym zaroście. - Przez twoją słabość do cygar, a moją do ciebie, któregoś pięknego dnia wlepią mi solidny mandat za łamanie zakazu palenia – zauważył. - W końcu jesteśmy Polakami, a dla nas prawo jest po to, żeby je łamać – zarechotał Jack, łyknął kawy i dosłodził napój. Wprawdzie obaj mieli polskie korzenie, lecz poza „dzień dobry”, „jak się masz” i „kurwa mać”, nie znali więcej wyrażeń z języka swych przodków. - Z całej naszej polskości zostały tylko nazwiska – barman błysnął refleksją, po czym odruchowo przetarł blat wymiętą ścierką. - I chorągiewki w twoich koktajlach – przypomniał mu Lipsky. - Taa… i chorągiewki. Mężczyzna przy barze w zamyśleniu pociągał cygaro. Z lubością wdychał aromatyczny dym i zapijał go czarną kawą. Był późny ranek, więc w „Knajpie u Bena” nie było więcej klientów. Na drewnianych stołach, ustawionych w trzech rzędach, nadal leżały odwrócone do góry nogami krzesła, a przez zastawione kaktusami okna sączył się blask mizernego styczniowego słońca. - Od jutra zaczynam szukać roboty… – zwierzył się Jack barmanowi. – A może potrzebna ci pomoc w knajpie? 6 - Ze swoimi referencjami mógłbyś, panie detektyw, robić u mnie co najwyżej za wykidajłę, a takiego tu nie potrzebuję. - Od dzisiaj mów mi: panie bezrobotny – poprawił go. - Właśnie odebrali mi licencję. - Za tego gościa, któremu rozwaliłeś łeb? - Chciałem tylko odzyskać swoje pieniądze. Robotę wykonałem, a facet nie miał ochoty zapłacić. - To może zatrudnij się w jakiejś firmie windykacyjnej. Tam byś się nadał. - Pomyślę nad tym. Zaczęli razem, bez pośpiechu i hałaśliwie, zestawiać krzesła ze stolików. Lokal był czynny od kwadransa, a pierwszych klientów właściciel spodziewał się dopiero w porze lunchu, więc miał czas, żeby przygotować wszystko na ich przyjęcie. Na tłum gości nie liczył, bo knajpa nie była miejscem szczególnie obleganym ani zbyt wykwintnym. Na ogromnym ekranie płaskiego telewizora, zawieszonego na ścianie z nieotynkowanej cegły, leciały najświeższe wiadomości, ale dźwięk był wyciszony. - Od jutra po centrum można będzie poruszać się wyłącznie pojazdami ekologicznymi – Ben wskazał palcem monitor, na którym taksówki i małe elektryczne samochody śmigały po zatłoczonej ulicy. - W Europie to nic nowego. Amerykanie przestali sami myśleć i zaczęli kopiować wszystko, co ktoś już tam wykombinował. A restrykcjom i ograniczeniom nie ma końca. Najpierw wprowadzili nam zakaz palenia w miejscach publicznych, potem znieśli karę śmierci, a teraz odebrali prawo do posiadania broni. - I co, tęsknisz za swoją trzydziestką ósemką? - Raczej nie – odparł, lecz zaraz dodał konfidencjonalnym szeptem: - Nadal trzymam ją pod poduszką. Jack zdjął kurtkę, powiesił ją na oparciu krzesła przy stoliku pod oknem, po czym strzepnął popiół z cygara do donicy z palmą obok stojaka na gazety. Sięgnął po „Chicago Tribune”. Przyniósł sobie kawę, rozparł się wygodnie w krześle, rozkładając szeroko nogi w traperach, i zaczął przeglądać wiadomości sportowe. Na odgłos otwieranych drzwi mimowolnie odwrócił głowę. Ujrzał dwóch gości. Jeden był czarny, drugi biały. Obaj w długich, ciemnych płaszczach. Wyglądali jak akwizytorzy ubezpieczeń, i tylko ich zbyt uważne spojrzenia, błądzące po lokalu w 7 poszukiwaniu nie wiadomo czego, nie pasowały do tego wizerunku. Na chwilę zatrzymali się przy barze, ostentacyjnie przyglądając się Jackowi, a potem zdecydowanie do niego podeszli. Bez pytania zajęli miejsca przy jego stoliku. - Lipsky, prawda? – upewnił się czarnoskóry. - Trafiony, zatopiony! – uśmiechnął się Jack i opuścił płachtę gazety na kolana. Mężczyźni jak na komendę poprawili się na krzesłach i rozpięli płaszcze. Pod spodem mieli garnitury, białe koszule i krawaty. - Możemy pogadać? - Walcie!... Co was sprowadza? - Powiedzmy, że dostałeś spory spadek... – zaczął biały zachęcająco. Detektyw bez licencji podciągnął nogi i wyprostował tułów. Popatrzył z ironicznym półuśmieszkiem w oczy swoich rozmówców. - Brzmi to dobrze, ale niestety, nikt z mojej rodziny nie zszedł ostatnio z tego świata – odparł. - A Stanislaw Lipsky…? - To mój dziadek. Rzeczywiście, nie ma go już wśród nas, lecz to smutne zdarzenie miało miejsce… Niech no policzę… jakieś osiem, dziewięć lat temu. - A jednak masz okazję otrzymać sporo forsy. Załóżmy, że w spadku – upierał się czarny. Gadali na przemian, jakby się umówili. Lipsky uważnie złożył gazetę, ostatni raz pyknął cygaro, wstał, uchylił okno i cisnął niedopałek w śnieg. - O co naprawdę chodzi? – spytał, wracając na swoje miejsce. - Pewna agencja rządowa ma dla ciebie propozycję współpracy. Możesz czuć się wyróżniony, bo zostałeś wybrany spośród wielu. Jeśli stawisz się jutro na nasz „casting”, to może będziesz miał okazję nieźle zarobić i zrobić coś pożytecznego. - Dla ojczyzny – uściślił Afro-Amerykanin. - Dla ojczyzny to ja już swoje zrobiłem... – Jack wymownie pomacał prawy bark, przez który przeszła kula i który do dzisiaj przypominał mu o tym incydencie przed każdym załamaniem się pogody. – Wolałbym, żeby w ramach rewanżu ojczyzna zrobiła teraz coś dla mnie… - rzekł, a potem dodał poważniejąc: - Dowiem się czegoś więcej? 8 - Przyjdź jutro w to miejsce... – biały sięgnął do wewnętrznej kieszeni płaszcza i wyjął wizytówkę. Położył ją na stole, a potem obaj agenci wstali. – To co, widzimy się o dziesiątej? Lipsky popatrzył na adres wydrukowany na białym kartoniku. Nic mu nie mówił. Chwilę pomyślał i stwierdził, że w zasadzie nie ma wiele do stracenia. - Postaram się nie spóźnić – rzekł. Mężczyźni wyszli, odprowadzeni podejrzliwym spojrzeniem barmana. - Gliny, co? – zainteresował się Ben, gdy zniknęli za drzwiami. - Chyba nie. - Czego chcieli? - Podobno mam dostać spadek… Albo coś w tym rodzaju – uśmiechnął się Jack, włożył kurtkę i dopił kawę. Podszedł do kontuaru, podał kubek wciąż podenerwowanemu wizytą nieznajomych właścicielowi knajpy. Niewygodnie przysiadł na wysokim stołku z jedną nogą opartą o podłogę. - Czuję w powietrzu jakąś odmianę… – szepnął w zadumie. Dopiero teraz zauważył, że na zapleczu kręci się żona Novaka, więc pomachał jej na powitanie. Odpowiedziała uśmiechem i brzękiem naczyń. – Nie wiem tylko, czy na lepsze… 9 2 Scott Clark stał w samych szortach na werandzie swojego domu i kończył zestaw ćwiczeń oddechowych pranajama. Był szczupły i sprawny fizycznie jak trzydziestolatek, choć zbliżał się do pięćdziesiątki. Widząc jego równo opalony tors, bez jednego włoska, z wyraźną rzeźbą mięśni, można było sądzić, że ma dziesięć lat mniej. Za to twarz, pełna zmarszczek, ogorzała i spiczasta wyglądała jakby należała do kogoś innego. Scott miał długie, poprzetykane siwizną włosy związane w koński ogon i kilkudniowy, prawie biały zarost. Prosty dom o ścianach z szarych betonowych bloczków, z drewnianą werandą i dachem pokrytym falistą blachą był identyczny jak siedemnaście innych, postawionych przez TransClone w dwóch równych rzędach na porośniętej trawą i niskimi krzakami równinie. Z okien od północy rozciągał się widok na gęstwę tropikalnego lasu, natomiast z werandy na bezkresną przestrzeń sawanny. Do osiedla domków prowadziła tylko jedna gruntowa droga, rozjeżdżona w porze deszczu, czyli przez większą część roku, która teraz tworzyła płaskorzeźbę głębokich, zaschniętych kolein. Dopiero co zaszło słońce i widać było jak, jedne po drugich, zapalają się światła w oknach przysadzistych budynków. Resztę pustkowia, na którym powstało osiedle domków dla pracowników TransClone bezwzględnie pochłaniała ciemność. Gdyby nie lampki przy numerach na ścianach chat, nie byłoby widać nawet łączących je ścieżek. Scott tego wieczora miał zamiar się zabawić, czego nie robił często. A jeśli do rozrywek nie zalicza się sporadycznego picia w samotności, to można uznać, że nie robił tego wcale. Trudno byłoby też powiedzieć o nim, że jest towarzyski, tak samo zresztą, jak trudno byłoby dobrze bawić się na tym odludziu. Dzisiaj jednak wybierał się do oddalonej o kilkanaście kilometrów Gbatali. Po raz pierwszy został zaproszony na pokera organizowanego co piątek przez Brenta Chandlera. Wprawdzie Clark nie darzył szefa ochrony TransClone szczególną sympatią, a nawet przeciwnie, bowiem facet miał w sobie coś takiego, co powodowało, że na jego widok w głowie zapalała się człowiekowi czerwona, alarmowa lampka. Tym razem jednak nie mógł odmówić. Dostał niewielki, nazwijmy to awans, na strażnika w wieży. Dzięki temu nie będzie już musiał przez całą zmianę łazić wokół ogrodzenia farmy, moknąć na deszczu i brnąć w 10 błocie. Zmiana obowiązków nie wiązała się ze wzrostem wynagrodzenia, lecz pociągała za sobą zmianę miejsca pracy. Zamiast ochraniać cały kompleks, miał teraz pracować w sektorze kobiet. Nie wiedział jeszcze czy mu się to podoba, czy nie, bo na swoją dotychczasową robotę nie narzekał, a nową pracę zaczynał od poniedziałku. Tak czy siak, na pokera do Chandlera wypadało pójść, bo zjawią się tam wszyscy, z którymi będzie pracował, a przynajmniej ci, którzy mają tego dnia wolne. Brent nie mieszkał w osiedlu razem z innymi. Był tak zwanym nowym obywatelem i wybudował sobie własny dom w Gbatali. Jeśli nie byłeś obywatelem Liberii, nie mogłeś w zasadzie poruszać się po kraju bez przepustki wystawionej przez szefa twojej firmy, potwierdzającej, że podróż ma charakter służbowy. Dlatego nikt z pracowników nie oddalał się z osady. Raz, że nie było po co, bo firma zapewniała im wszystko, a po drugie, bo nie było dokąd. Na liberyjskiej sawannie żyli w oddaleniu od cywilizacji jak pracownicy wiertniczych wież na oceanie. Ich motywacje co do tej roboty również były podobne. Jedni przyjechali tutaj, żeby zarobić trochę pieniędzy, które ciułali na kontach, licząc dni do końca kontraktu; inni pokutowali za dawne grzechy albo ukrywali się przed światem. Scott Clark nie należał do żadnej z tych grup. Mężczyzna obmył twarz i tors w plastikowej miednicy. Wytarł się, chlusnął wodę ponad poręczą tarasu, po czym boso podreptał do sypialni, gdzie zrzucił szorty, a włożył dżinsy i luźną białą koszulę. Wsunął do kieszeni portfel oraz kluczyki do służbowego wozu, które Chandler wręczył mu osobiście, jakby zależało mu na wizycie Scotta. Pracownicy mieli do dyspozycji trzy range rovery, które stały przed budynkiem firmy. Kluczyki za pokwitowaniem brali od strażnika w budce przed bramą. Ale Scott wziął wóz zaraz po robocie, więc tylko pogasił światła i wsiadł do niego, nie zamykając nawet drzwi domu na klucz. Ruszył rozjeżdżoną polną drogą, dotarł do rozwidlenia, gdzie wyłożona betonowymi płytami dróżka prowadziła do trzypiętrowego gmachu TransClone. W budynku płonęły wszystkie światła, a na dachu połyskiwały olbrzymie ogniwa baterii słonecznych. Zza grupy wysokich drzew widać było leniwie obracające się śmigło generatora wiatrowego, który zapewniał prąd mieszkańcom osady, oświetlenie farmy klonów i pokrywał lwią część zapotrzebowania na energię mieszczących się w budynku laboratoriów. Jeszcze kilkaset metrów przejechał utwardzoną nawierzchnią, a potem przed nim była już tylko prosta jak strzała trasa przetarta przez sawannę. Bez pośpiechu przemierzał ciemność rozświetloną mikrym blaskiem gwiazd. Czasem na 11 dróżce zapłonęły oczy jakiegoś zwierzęcia i zaraz znikły w wysokiej trawie. Minął ogrodzone prostokąty pól w pobliżu jakiejś wioski – raptem kilku chat z dachami z palmowych liści - i wreszcie ujrzał w oddali punkciki świateł. Bungalow Chandlera jaśniał na tle miasteczka liczącego podobno dwa tysiące mieszkańców. Miał nawet własny agregat prądotwórczy na wypadek, gdyby w okolicy zabrakło prądu, co zdarzało się dość często. Zaparkował obok kilku aut przed piętrowym, drewnianym domem z tarasem, na którym stały ratanowe fotele z poduchami i stoliki. Wszędzie płonęły światła, słychać było muzykę. Ktoś w jednym z foteli palił papierosa. - To dom Chandlera, prawda? - Dobrze trafiłeś, Scott – powiedziała osoba w fotelu. Mężczyzna siedział tyłem do lampy, więc Clark zrazu go nie poznał. - Sie masz, Nick! – strażnik wszedł po kilku schodkach i przywitał się z kolegą. – Chyba nie jestem ostatni, co? - Nie. Jeszcze jest wcześnie... Idź do salonu i weź sobie drinka. Scott otworzył siatkowe drzwi, a potem pchnął kolejne, przeszklone. Przestronne pomieszczenie przywitało gościa przyjemnym chłodem klimatyzacji. Na środku stały dwa stoliki do pokera z przygotowanymi taliami kart, cztery skórzane fotele i wyściełane krzesła. Pod ścianą wygodna kanapa, obok barek na kółkach pełen butelek z trunkami i stół z przekąskami pod dużym oknem. Kilkanaście osób popijało drinki, rozmawiało, kopciło papierosy. W większości byli to znajomi Clarka z pracy. TarnsClone zatrudniała kilkudziesięciu pracowników, więc wszyscy dobrze się znali. Przynajmniej ci, którzy mieszkali poza głównym budynkiem. Ekipa biotechnologów to co innego. Rzadko widywało się kogokolwiek z nich poza laboratorium. Tylko Jerome’a znali wszyscy (choć nie wiedzieli nawet czy to jego imię, czy nazwisko), bo jako jedyny co kilka dni odwiedzał farmę i podawał klonom szczepionki albo robił im badania. Z pochodzenia był Francuzem lub Kanadyjczykiem; nikt tego nie wiedział na pewno. Jednak Jerome nie pracował już tutaj od dawna, a nowi lekarze zmieniali się tak często, że właściwie żaden ze strażników nic o nich nie umiałby powiedzieć. Jeszcze mniej wiadomo było o biotechnologach, którzy raz na kwartał dyskretnie pakowali się do autokaru i odjeżdżali, a ich miejsce zajmowała inna ekipa. Scott pozdrowił wszystkich, podał rękę Bryanowi, z którym miał w poniedziałek rano zacząć pracę w sektorze kobiet. Jak na dobrego gospodarza 12 przystało, Chandler od razu podszedł do niego i przedstawił mu trzech gości spoza firmy. Byli to jacyś dygnitarze ze stolicy hrabstwa. Nosili wojskowe polowe mundury, jakby byli na służbie albo nadal o coś walczyli. Na antresoli, do której prowadziły szerokie schody mignęła mu postać zerkającej na nich dziewczyny. Jednak w salonie zebrało się wyłącznie męskie towarzystwo. Clark nalał sobie odrobinę whisky i usiadł na kanapie. Po nim weszły jeszcze cztery osoby, a potem Nick wrócił z tarasu. Brent zaprosił chętnych do stolika. Szybko zmontowały się dwie ekipy po sześć osób i zajęły miejsca. Pozostali rozsiedli się w fotelach i na kanapie, jakby w oczekiwaniu na coś, co miało nastąpić. Niektórzy, znudzeni, wychodzili na taras albo gawędzili przy stole z przekąskami. - Jeśli ktoś chce się zabawić, to zapraszam na piętro – powiedział gospodarz po pierwszym rozdaniu. – Dziewczyny są jak zawsze do waszej dyspozycji. Mężczyźni, którzy nie grali i sprawiali wrażenie jakby czas im się dłużył, naraz ożywili się. Spojrzeli znacząco po sobie, po czym niepewnie, jakby z ociąganiem, ruszyli ku schodom. W salonie, prócz grających, zostali tylko Nick i Scott. - Brent funduje wszystkim panienki? – zdziwił się strażnik. - Nie wiedziałeś? Nie wszyscy lubią karty. Jedni przychodzą tutaj pograć, inni popić, a jeszcze inni... – nie dokończył, tylko wskazał siwą głową schody. – Zresztą sam mu je przywożę. Nick Albright był najstarszym pracownikiem na „farmie klonów” i kierowcą więziennej furgonetki. To znaczy, jednego z samochodów służących do przewożenia klonów. Skoro zakład biotechnologiczny TransClone oficjalnie był więzieniem, o czym dobitnie informował napis nad bramą wjazdową, to również firmowe furgonetki i strażnicy zasługiwali na miano „więziennych”. Jednak władze Liberii dobrze wiedziały, że w „Ośrodku Penitencjarnym Gbatala” nie prowadzi się resocjalizacji, a przewożone zielonymi furgonami osoby nie są więźniami. Chociaż nikomu w hrabstwie Bong nie przeszkadzałoby, gdyby zaawansowane prace nad replikacją ludzi były prowadzone tutaj jawnie, ze względu na opinię międzynarodową, na której zależało Clonaid, firmie – matce TransClone Corporation, badania te były mocno zakamuflowane. Zajmująca się od wielu lat komercyjnym klonowaniem zwierząt oraz komórek macierzystych do celów terapeutycznych Clonaid miała swoje filie rozsiane po całym świecie i musiała dbać o reputację. 13 - Brent jest pełnomocnikiem zarządu do spraw bezpieczeństwa, tak?- Nick skinął głową znad szklaneczki whisky. – Więc po co tkwi razem z nami w tej dziurze?... Mógłby zarządzać bezpieczeństwem firmy z Monrowii albo nawet ze Stanów. Sam pracowałem w filii Clonaid w Kalifornii, a tutaj przeniosłem się tylko dlatego, że nic innego poza bezrobociem mi nie pozostało. A i tak, gdyby z Helen nie stało się to, co się stało, już dawno zapomniałbym o tym zadupiu... - Gdybyś był tak mocno na bakier z prawem jak on, to takie miejsce pasowałoby ci jak żadne inne. - Czyli jednak Chandler ma coś na sumieniu... - A co, wygląda na niewinną gołębicę?! – Nick zakrztusił się śmiechem. – Chodźmy zajarać. Wyszli na taras, chociaż pokerzyści palili przy stolikach. Nick wziął do ust camela, zapalił i oparł się przedramionami o barierkę werandy. - Widzę, że Chandler próbuje się do ciebie przykolegować. Nie wiem, czego chce, ale uważaj na niego. - Nie martw się. Nie interesują mnie jego pozazawodowe propozycje. Nie wiem, jakie prowadzi tutaj interesy, po co stale jeździ do Monrowii, skąd ma kasę na dom, samochody i to wszystko – zatoczył półokrąg w powietrzu - i nie chcę wiedzieć. - A za to z ciebie zrobił się straszny odludek, za duży nawet jak na to odludzie – wybuchnął Albright. – Umartwiasz się, odtrącasz ludzi, zamykasz się w sobie i tylko gadasz z tym swoim Buddą, czy kim tam... Ale w gruncie rzeczy fajny z ciebie gość. Szkoda tylko, że już nie taki zabawny jak kiedyś... - Daj spokój, Nick! Po prostu się przystosowałem. Nauczyłem się żyć w harmonii ze sobą i z wszechświatem. - Wszechświat... - westchnął mężczyzna unosząc głowę i spoglądając w gwiazdy. – Co on ma do nas...? Ja nie mogę znaleźć swojego miejsca na ziemi, a ty mi mówisz o wszechświecie... Ale gdybym był tobą, rzuciłbym tę robotę i pojechał do córki... Co u niej? Pewnie już studiuje? - Tak. Zaczęła właśnie drugi rok. Trochę mało ze sobą rozmawiamy. Tutaj zresztą często sieć nie ma zasięgu... - A przede wszystkim zakłóciłaby ci twoją harmonię... Zburzyła twój niezmącony spokój... Od ilu lat się z nią nie widziałeś? - Czterech, może pięciu. 14 Wrócili do salonu i patrzyli jak mężczyźni przy stolikach grają w pokera. Stawki nie były duże, ale emocje wielkie jak w grze o wszystko. Dziewczyna z miasteczka w stroju hotelowej pokojówki donosiła pokerzystom przekąski i pilnowała, żeby mieli pełne szkło. Mimo niewielkich stawek, kilku chłopaków dość szybko wycofało się z gry. Mieli za cienkie portfele, a karta im nie szła, więc zrobili miejsce innym, po czym zajęli się pogawędkami ze znajomymi i piciem. Alkohol u Chandlera był darmowy, więc choć w ten sposób mogli sobie powetować straty. Faceci z góry wkrótce też dołączyli do towarzystwa. Jeszcze przed północą parę osób pojechało do domu. Scott również zaczynał myśleć o powrocie. Tymczasem pokerzyści zrobili krótką przerwę, po której Brent ogłosił, że zaraz zacznie się druga tercja – gra o wysokie stawki. - Minimalna kwota, z jaką można wejść do gry to sto dolarów – powiedział, szukając chętnych. - Liberyjskich? – spytał jeden ze strażników. - Jaja sobie robisz, Ron?! – parsknął Brent. – Tutaj gramy tylko o prawdziwe pieniądze. Zdecydowały się ledwie cztery osoby: postawny dygnitarz o imieniu Watta, który był specjalnym gościem Chandlera i dwóch ludzi z TransClone, obaj z działu zaopatrzenia. Gra rzeczywiście była ostra, na stoliku szybko uzbierała się spora kupka pieniędzy, więc wszyscy zerkali na grających z zainteresowaniem. Clark trochę oglądał telewizję, trochę żartował z kolegami. W którymś momencie znowu spostrzegł dziewczynę na antresoli. Tym razem była biała. Zdziwiło go to bardzo, bo prostytutki zwykle były tutejsze. Nie słyszał, żeby jakaś nowa obywatelka, która wybuliła kupę forsy za możliwość zamieszkania w Liberii prostytuowała się w jakiejś zapadłej dziurze. Chyba, że przepuściła wszystko, co posiadała albo miała coś na sumieniu... Jeszcze mniej prawdopodobne było, żeby sprzedawała się pracownica jakiejś zagranicznej firmy. Zamyślony, ponownie podszedł do stolika pokerzystów. Od jakiegoś czasu Chandlerowi karta wyraźnie nie szła, a teraz zaczęli przegrywać również jego kumple. Jeden spasował, pożegnał wszystkich i poszedł do samochodu zdrzemnąć się i poczekać, aż ci z którymi przyjechał znudzą się imprezą. Przedstawiciel lokalnej władzy radził sobie coraz lepiej. Cieszył się jak dziecko, gdy zgarnął pokaźny stos banknotów. 15 - O co tutaj biega? – Scott szepnął do ucha Albrightowi. – Czy mi się wydaje, czy nasz czarny przyjaciel z Gbangi dostaje dyskretnie w łapę? - Myśl, myśl... – odparł Nick tajemniczo i poszedł sobie nalać jeszcze jednego. Pijany kierowca więziennej furgonetki nie stanowił w Liberii problemu. Kłopoty pojawiały się dopiero, gdyby spowodował kraksę… Gra szła gładko. Przynajmniej dla wojskowego. Chandler i jego kumpel wygrywali nieduże kwoty, by za chwilę stracić je w kolejnym pechowym rozdaniu. Wreszcie, spłukani, rzucili karty. - Co tu się dzieje? – Scott spróbował przycisnąć Albrighta. - Ci goście przyjechali skontrolować więzienie - wyjaśnił wreszcie. - Więziennictwo to działka rządu, nie…? - No tak. Więc jutro będziemy mieli wizytację? - Czy ty kiedykolwiek widziałeś na farmie wizytację? Kontrola naszej placówki właśnie została zakończona – kierowca uśmiechnął się chytrze. - Jutro tylko powstanie protokół, a szanowna komisja odjedzie zadowolona, nie widząc na oczy żadnego więzienia. - Poszło ci dzisiaj wyjątkowo dobrze, przyjacielu – zwrócił się Brent do tubylca. – Ale mam jeszcze dla ciebie obiecaną niespodziankę. Watta był pijany ze szczęścia i nadmiaru alkoholu. Na poręczy krzesła zawiesił koszulę i pas z bronią. Stał tylko w spodniach moro i t-shircie koloru khaki. Pieniądze poupychał do kieszeni i zadowolony, szczerzył wielkie białe jak kość słoniowa zęby. Razem z Brentem wtoczył się na górę. Ktoś wyłączył muzykę i klimatyzację. To my już spadamy! Będziemy lecieć! Pora na mnie! – słychać było z ust gości. Mężczyźni w salonie wymieniali uściski rąk, poklepywali się po ramionach, przepuszczali w drzwiach jedni drugich i wychodzili w ciemną, ciepłą afrykańską noc. Nagle zrobiło się cicho. Na piętrze trzasnęły drzwi, zaskrzypiała podłoga. Wiatr uderzał rytmicznie siatkowymi drzwiami o futrynę. - A ty, Nick? Nie wracasz jeszcze? – spytał Scott szykując się do wyjścia. - Muszę odstawić panienki. - Chandler wysługuje się tobą. - Wiem. Ale co zrobić, takie układy... Z góry doszedł ich rumor jakby ktoś przesuwał meble, a potem podniesione głosy i wrzask dziewczyny. Mężczyźni spojrzeli po sobie. Piski i płacz dochodziły z 16 góry raz po raz. Clark nie wytrzymał i skoczył na schody. Był nadal trzeźwy, więc w kilku susach dotarł do antresoli. Wpadł do pokoju, w którym płonęła tylko lampka nocna. Watta stał z opuszczonymi spodniami i szarpał za rękę wystraszoną białą dziewczynę w przekrzywionej blond peruce. Z wargi albo nosa ciekła jej krew. Scott pchnął wojskowego, aż ten poleciał gołym tyłkiem na łóżko. Spróbował wstać i rzucić się na strażnika, ale zaplątał się w spodnie; padł na kolana i ręce. W pozycji na czworaka zastał go Brent, który pojawił się w progu. - Co tu się, kurwa, dzieje?!... Scott, musisz się wpieprzać?! Clark pomógł dziewczynie się podnieść i uspokoił ją. Nagle go olśniło. Zdarł jej z głowy perukę. Skrywała pod nią wiechę szarych, niedbale ostrzyżonych włosów. Od razu poznał rękę fryzjera, który ciął wszystkie klony na farmie według jednego wzoru, bez względu na płeć i kształt czaszki. - Co ty wyprawiasz Chandler?! Przecież to klon! - Nie twój interes, Clark! – szef ochrony odepchnął go i pociągnął za sobą wystraszoną dziewczynę. - Nie możesz wykorzystywać ich do takich rzeczy!... Jeśli dowie się o tym kierownictwo... - Gówno wiesz, Clark, co mi wolno, a czego nie! – warknął Brent, przystając na antresoli i patrząc mu twardo w oczy. Następnie pchnął dziewczynę klona ze schodów. – Nick, zabieraj je wszystkie na farmę! – zawołał do Albrighta. Wojskowy doprowadził się już do porządku. Pomimo wypitego alkoholu ich słowa dotarły do jego zaćmionego umysłu. - Klon? Ta mała to kurwa z laboratorium? - Nie udawaj, Watta, że nie wiedziałeś... – parsknął, nadal rozzłoszczony, gospodarz. – Myślisz, że płaciłbym ci taką kasę, gdybyśmy tu piekli bułeczki?! Clark minął mężczyzn na antresoli, zszedł do salonu, klepnął w ramię Albrighta i poszedł do samochodu. Był już na pustej drodze przez sawannę, gdy we wstecznym lusterku, w oddali dojrzał światła furgonetki prowadzonej przez Nicka. Na myśl o tym, co zrobił Chandler nadal wzbierała w nim złość. Pomyślał, że Anglik to niezły skurwiel, ale – cokolwiek robił – był w tym skuteczny. Nie kto inny jak on, w tamtą deszczową noc, wytropił i zastrzelił mordercę jego żony. A kiedy po dwóch dniach, rozmytymi deszczem drogami do osady dotarła wreszcie policja, Brent miał już gotowy raport bogato zilustrowany zdjęciami z miejsca zbrodni oraz część zeznań 17 podpisanych przez świadków. Zachował się wtedy profesjonalnie, zupełnie jak gliniarz... Helen przyjechała w sierpniu, w samym środku pory deszczowej. Wyjechał po nią do Gbatali. Schroniła się przed ulewą na przystanku z bambusowych mat, gdzie zatrzymywały się międzymiastowe mikrobusy. Cierpliwie czekała godzinę albo i dłużej, nim przebrnął przez błotnistą drogę. Tę samą, którą teraz przemierzał w ciemności. Od tamtego dnia minęło osiem długich lat. Przez ten czas setki razy wyliczał, czego powinien nie robić albo co nie powinno się wydarzyć, żeby ich życie potoczyło się inaczej... Gdyby kalifornijska filia Clonaid nie została zamknięta, nigdy nie wyjechałby do Liberii. Ale wtedy miał do wyboru bezrobocie albo afrykańską przygodę. Wybrał to drugie, a gdy się tam jako tako urządził, zaprosił Helen. Miała tylko zobaczyć jak mu się żyje. Sama akurat była bez pracy, Julią zajęła się babcia, więc mogła spędzić z nim trochę czasu. TransClone właśnie organizował całe zaplecze socjalne osady. Zaproponowano jej, żeby na próbę, jako wykwalifikowana pielęgniarka, poprowadziła punkt pomocy doraźnej. Niewielki gabinet wyposażony w sprzęt do drobnych zabiegów, środki opatrunkowe i najpotrzebniejsze lekarstwa powstał przy stołówce. Przez miesiąc miała w nim, na zamianę z dziewczyną z Gbatali, dyżurować. Jeśli praca i miejsce przypadłyby jej do gustu, mogła tutaj zostać i pracować. Firma proponowała stawkę, jakiej nie dostałaby w żadnym szpitalu, a zwłaszcza w tym, w którym ostatnio była zatrudniona. Mimo to szybko zrozumiała, że to miejsce nie dla niej. - Nie zniosę dwóch rzeczy – Helen tłumaczyła mężowi już po tygodniu pobytu w osadzie – rozstania z Julią i tego przeklętego klimatu. Wilgotny upał i ciągłe deszcze zniechęciłyby każdego. Pomimo że porośnięta bujną roślinnością sawanna i dżungla w zasięgu wzroku tworzyły cudowne otoczenie, parne odludzie nie było tym, czego mogłaby pragnąć wychowana w dużym mieście dwudziestokilkuletnia dziewczyna. Pewnego popołudnia Jeff Ross, podczas przeglądu broni po służbie, wypalił sobie w nogę. Facet odstrzelił sobie dwa środkowe palce prawej stopy. Helen miała wtedy dyżur w punkcie pomocy, więc to ona, gdy dwóch strażników przytaszczyło do niej jęczącego kolegę, musiała zdjąć mu rozszarpany trzewik. Krwi było tyle, że po prostu wylała ją z buta. Zatamowała krwotok, zrobiła zastrzyk przeciwtężcowy i z rannym oraz jego odstrzelonymi paluchami w miseczce popędziła do budynku 18 laboratorium. Strażnikowi przy bramie powiedziała, co się stało. Zresztą wystrzał słyszeli wszyscy i już zrobiło się małe zamieszanie. Jacyś ludzie wybiegli z budynku, wzięli rannego z rąk kolegów i wnieśli na salę operacyjną. W całym tym zamieszaniu, opiekująca się postrzelonym strażnikiem kobieta weszła razem z nimi, choć normalnie było to zabronione i nigdy nie zdarzyło się, żeby ktoś z obsługi czy pracowników farmy dotarł wyżej, niż do biura firmy na parterze. Pomimo wysiłku wszystkich, pogruchotanych palców nie udało się uratować i Jeff do dzisiaj lekko utyka. Scott wybierał się wtedy na nocną zmianę. Słyszał wystrzał, a potem kumple w pracy opowiedzieli mu, co się stało. Mimo że sprawa była niewesoła, podśmiewali się z Jeffa, że miał szczęście, że sobie jaj nie odstrzelił. Z Helen spotkał się dopiero następnego dnia rano, gdy wrócił do domu. Powiedziała mu tylko, że była z Rossem w sali operacyjnej. Nie spodziewała się, że TransClone ma tak wyposażone pomieszczenie i chirurgów. Mówiła, że pewne rzeczy, które tam widziała bardzo ją niepokoją, że w ogóle to jakiś koszmar i koniecznie muszą o tym pogadać. Ale mężczyzna nie miał siły na wysłuchiwanie jej historii po ciężkiej nocy. - Opowiesz mi wszystko, gdy się wyśpię – zgasił jej ochotę na dzielenie się z nim zawodowymi przemyśleniami. Kiedy się obudził, Helen już wyszła do pracy. Spotkali się dopiero w stołówce na kolacji. Ona wracała do domu z drugiej zmiany, a on szedł do pracy na nocną. Siedzieli przy długim stole w oświetlonej jarzeniowymi lampami prostokątnej jadłodajni, a za otwartymi na oścież drzwiami znowu lał deszcz. W środku było prawie tak samo parno i gorąco jak na zewnątrz, bo jeszcze nie zamontowano klimatyzacji. - Musisz rzucić tę robotę i natychmiast wrócić ze mną do kraju – powiedziała zdecydowanie, pochylona nad talerzem z jajecznicą. – I nie chodzi już tylko o naszą córkę, deszcz i to cholerne odludzie... TransClone oszukuje nas wszystkich... - Co masz na myśli? – spytał, pałaszując swoją porcję jaj na bekonie. Wtedy wybór dań był jeszcze niewielki, więc wszyscy musieli zadowolić się tym samym. - W pracy noszę biały kitel, jak ci z laboratorium, więc przez niedopatrzenie wpuścili mnie na piętro... – Nie dokończyła, bo do stołu dosiadł się Bryan Hudson, strażnik, z którym Scott był na zmianie. – Opowiem ci wszystko, jak wrócisz... Spokojnej nocy! – wstała, cmoknęła go w policzek, zabrała tacę z talerzem i zaniosła ją do okienka. Wychodząc posłała mu zamyślony uśmiech, a potem jej drobna postać 19 w szortach i opalona twarz okolona falami ciemnych włosów zniknęła w mokrej otchłani afrykańskiej nocy. Wtedy widział ją po raz ostatni. Żywą. Nad ranem ściągnęli go ze służby. Był akurat na obchodzie wokół zewnętrznego ogrodzenia firmy, gdy znalazł go któryś z chłopaków z jego zmiany. Powiedział, że stało się coś złego i musi szybko wracać do domu. Scott oddał kumplowi strzelbę, po czym ruszył na przełaj w stronę ich mini osiedla. Brnął przez chaszcze, niskie, ostre jak brzytwa trawy i kałuże. Przestało padać, ale powietrze było ciężkie od deszczu. Przed jego domkiem płonęło światło, stał samochód szefa ochrony z zapalonymi reflektorami i kilka osób. W pokoju raz po raz niebieskawym blaskiem błyskał flesz aparatu i wyglądało to tak, jakby w jego domu rozpętała się bezgłośna burza z piorunami. Tymczasem burza była w jego głowie. Clark zrzucił pałatkę na schodach i wszedł do mieszkania. Drzwi do ich sypialni były otwarte na oścież, a za próg wystawała drobna, bosa stopa Helen. Padł na kolana, jakby ktoś podciął mu nogi. Kobieta leżała na podłodze w kałuży krwi. Była jeszcze ciepła, gdy dotknął dłońmi jej twarzy, bladej nawet w świetle niezbyt silnej pokojowej lampy. Między jej piersiami stygła czerwona plama. Krew przesiąkła przez nocną koszulę bez rękawów i utworzyła tak dużą kałużę, jakby wypłynęła z niej cała. Tuż za Clarkiem zjawił się lekarz z farmy. Jerome, z pomocą któregoś z chłopaków, zabrał ciało Helen do więziennej furgonetki i zawiózł do budynku firmy. Chandler od razu zarządził pościg za mordercą. Poszukiwania już o świcie zakończyły się sukcesem. Ludzie z ochrony zastrzelili zabójcę. Nie było wątpliwości, co do jego winy, bo miał przy sobie maczetę do nacinania drzew kauczukowych, która nosiła ślady krwi, a w kieszeni biżuterię zrabowaną z domu Clarków. To był młody chłopak z plemienia Kpelle, który wynajmował się w okolicy do różnych dorywczych prac. Dzień wcześniej chwalił się kumplom, że dostatnie jakąś robotę w więzieniu. Chłopaki dobrze pamiętali tę rozmowę, bo naigrywali się z niego, że prędzej skończy w więzieniu, niż dostanie tam pracę. Przecież każdy wiedział, że zakład penitencjarny bardzo rzadko zatrudnia tubylców. Ich słowa okazały się prorocze... - Głupia, bezsensowna zbrodnia – mówili wszyscy. W domach strażników i obsługi „więzienia” nie było nic wartościowego. Niektórzy zostawiali nawet otwarte drzwi, a jeśli je zamykali, to tylko w obawie przed grasującymi małpami. Kompleks budynków TransClone, łącznie z osiedlem 20 mieszkalnym, był co noc obchodzony. Tej nocy służbę wartowniczą wokół osady pełnił również Scott, lecz w ciemności i deszczu nikt nie zauważył niczego podejrzanego. Następnego dnia około południa rozklekotanym jeepem do osady dotarła policja. Funkcjonariusze przesłuchali parę osób, zapoznali się z materiałami dowodowymi zgromadzonymi przez Chandlera, spisali raport i odjechali. TransClone zorganizowała i opłaciła transport ciała do Kalifornii. Zanim metalowa trumna i Clark wyjechali na lotnisko, koledzy wpadli, żeby złożyć mu kondolencje. Przyszedł też lekarz, który zabrał ciało Helen i wystawił akt zgonu. - Nie wiem, czy to będzie dla ciebie jakaś pociecha, ale wiedz, że nie cierpiała. Maczeta ugodziła ją prosto w serce... – powiedział Jerome, gdy zostali na chwilę sami na werandzie, z kieliszkami martini w dłoniach. - I jeszcze jedno... Nie wiem, czy dobrze zrobiłem, ale pobrałem od niej materiał genetyczny. Gdybyś pewnego dnia chciał ujrzeć ją raz jeszcze... - Przestań! Nie chcę tego słuchać... – wydusił z siebie, odwrócił się na pięcie i zniknął w mieszkaniu. Kilka dni później odbył się pogrzeb. Potem Clark na miesiąc wybrał się do Indii. W zasadzie firma wysłała go tam na siłę, udzielając mu urlopu i fundując wycieczkę. Wrócił stamtąd spokojny, pogodzony z losem, odmieniony. Natchnięty filozofią Dalekiego Wschodu, przejęty rytuałem codziennych ćwiczeń i medytacji, odciął się od wydarzeń tamtej nocy, a po trosze także od rzeczywistości. 21 3 Szklana winda bezszelestnie niosła go na czterdzieste czwarte piętro. Z góry mógł podziwiać okrągły hall budynku z ociekającą złotem świątecznych ozdób choinką, a wokół siebie wsiadających i wysiadających mężczyzn w drogich garniturach. I wymuskane kobiety w eleganckich żakietach. Przy nich, w swoim luzackim, na poły wojskowym stroju wyglądał jak przybysz z innej planety. Winda łagodnie zatrzymała się, ale tylko Lipsky wysiadł na tej kondygnacji. Spod recepcji okupowanej przez przysadzistą, zafarbowaną na jaskrawą czerwień latynoskę, całkowicie pochłoniętą pogawędką przez telefon, zgarnął go ochroniarz i długim korytarzem zaprowadził do właściwych drzwi. Minęli ogromne biuro typu open space, wyglądające na pokój analiz albo redakcję, po czym strażnik wskazał mu wejście do kanciapy odseparowanej od reszty pomieszczenia przepierzeniem. Pokoik przypominał salę przesłuchań, z tą różnicą, że szyba zajmująca połowę wysokości ścianki działowej nie była z weneckiego lustra, więc widział urzędników, redaktorów, czy analityków, kimkolwiek byli, siedzących przy komputerach po drugiej stronie. Opadł na krzesło przy pustym biurku, naprzeciwko fotela, który za chwilę zajął ciemnoskóry jegomość. Ten sam, z którym rozmawiał wczoraj w knajpie Bena. - Mów mi Grant – powiedział na powitanie i kordialnie uścisnął mu rękę, jakby znali się od dawna. Znajomość okazała się jednak jednostronna. - Byłeś dwukrotnie na misjach w Afryce Zachodniej, zostałeś postrzelony w czasie akcji w Sierra Leone, dostałeś za to medal i wróciłeś do domu – rozpoczął od żołnierskiego epizodu z życiorysu Lipskiego, przerzucając cienki plik spiętych kartek. - Po tym zdarzeniu porzuciłeś mundur. W cywilu zostałeś instruktorem sztuk walk, potem pracowałeś w klubie strzeleckim, a teraz prowadzisz własną agencję detektywistyczną. Skoryguj mnie, jeśli coś się nie zgadza… - Dobrze odrobiłeś lekcje, Grant. Tylko jeśli chodzi o agencję… cóż, przestało to być aktualne. Właśnie straciłem licencję i mam wyznaczony termin rozprawy o pobicie… Ale jeśli to nie przeszkadza w waszych dotyczących mnie planach…? - Nie sądzę… - No więc, co chcecie mi zaproponować? 22\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Liberia-ebookRO/p0204755i020" target="_blank" title="Liberia [Marek Dobies] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Liberia [Marek Dobies] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Czołowe angielskie kluby chcą utalentowanego reprezentanta Belgii - Sport WP SportoweFakty\nCzołowe angielskie kluby chcą utalentowanego reprezentanta Belgii\nDivock Origi w Premier League? Reprezentantem Belgii interesują się czołowe angielskie kluby - czytamy na łamach skysports.com.\nSzymon Mierzyński 29 Czerwca 2014, 16:54\n19-latek, który dotąd był związany z OSC Lille, znajduje się na celowniku Liverpoolu, Arsenalu oraz Tottenhamu. Najbliżej jego pozyskania są The Reds, choć zawodnik miałby podpisać na Anfield kontrakt, ale jeszcze przez rok - na zasadzie wypożyczenia - pozostać w obecnym zespole.\n- On posiada cechy, które pozwoliłyby mu grać w czołowych ekipach Premier League. Myślę, że już to udowodnił - powiedział na łamach skysports.com Jan Vertonghen, reprezentacyjny kolega Divocka Origiego, przywdziewający na co dzień barwy Kogutów.\nMłody Belg zaliczył w ubiegłym sezonie 30 występów w Ligue 1 i strzelił 5 bramek. Obecnie przebywa na mistrzostwach świata w Brazylii. Idzie mu tam całkiem nieźle. Zdobył bowiem gola, który zapewnił drużynie Marca Wilmotsa zwycięstwo 1:0 z Rosją w fazie grupowej.\nGwiazdor Juventusu Turyn na celowniku Chelsea Londyn. Bajońska suma odstępnego!\nJurgen Klopp krytycznie o Pucharze Narodów Afryki. Winą obarczył media\nApator Fan 29-06 17:09 Zgłoś komentarz\nOrigi już jest deal done.Transfer będzie ogłoszony zaraz po mundialu.Tak donoszą wszystkie wiarygodne źródła.The Times,Liverpool Echo ,telegraph itd.\nTottenham Hotspur Londyn Arsenal FC Piłka nożna w Anglii Liverpool Anglia Premier League Liverpool FC Piłka nożna we Francji Piłka w Europie Lille Francja Ligue 1 Piłka nożna Lille OSC Jan Vertonghen Divock Origi Piłka nożna w Belgii Mistrzostwa świata Belgia Mundial 2014 Reprezentacja Belgii


Odświeżony crossover Mitsubishi ASXW polskiej ofercie Mitsubishi Motors debiutuje właśnie odświeżony model najpopularniejszego modelu tej marki w Polsce i Europie – crossovera Mitsubishi ASX z nowym silnikiem Diesla. Wzbogacono wyposażenie pojazdu, silnik ...Outlander PHEV sprzedał się w Europie ...W mniej, niż dwa lata po debiucie rynkowym, Outlander PHEV sprzedał się w Europie w liczbie 40 000 egzemplarzy. Tak ogromną sprzedaż zanotowano na 34 rynkach zbytu Starego Kontynentu z wyłączeniem Rosji, Ukrainy i Kazachstanu. ...Citroen C4 Pure Tech - dlaczego ...Ten model jest naprawdę samochodem typowo kompaktowym, czyli spełniającym wymogi modelu poręcznego w mieście, a przy tym komfortowego na trasie. Tym samym to idealny model dla większości osób w Polsce, którzy potrzebują samochodu ...Opel Mokka - fantastyczny bagażnik FlexFix?Z całą pewnością jest to samochód dla „mieszczuchów”, gdyż zwrotność i niewielkie gabaryty pozwalają na swobodne przemieszczanie sięw ruchu miejskim. Jest to także model dla lubiących aktywny wypoczynek, gdyż wersje 1,6 CDTI ...


Wojewoda dolnośląski: w 10 dni zwiększymy liczbę łóżek covidowych do 2,3 tys. - Polityka i Społeczeństwo\nWojewoda dolnośląski: w 10 dni zwiększymy liczbę łóżek covidowych do 2,3 tys.\nPAP • 29 października 2020 - 17:23\nW ciągu 10 kolejnych dni zwiększymy w regionie liczbę łóżek covidowych, najprawdopodobniej do 2,3 tys. – zapewnił w czwartek wojewoda dolnośląski Jarosław Obremski. Obecnie w dolnośląskich szpitalach jest ponad 1,7 tys. miejsc dla chorych na COVID-19, z czego ponad tysiąc jest zajętych.\nPodczas czwartkowej konferencji prasowej wojewoda dolnośląski Jarosław Obremski podkreślił, że sytuacja epidemiczna w regionie jest trudna, choć - jak mówił - jest promyk nadziei związany z niższym niż zakładano pierwotnie przyrostem liczby zakażonych koronawirusem na Dolnym Śląsku.\nWojewoda poinformował, że w ciągu 10 kolejnych dni w regionie liczba łóżek covidowych najprawdopodobniej zostanie zwiększona do 2,3 tys. Obecnie w dolnośląskich szpitalach jest ponad 1,7 tys. miejsc dla chorych na COVID-19, z czego ponad tysiąc jest zajętych. Obremski podkreślił, że dużym problem są zakażenie wśród personelu medycznego.