Jesteś tutaj: Home Producenci zrzeszeni w KIPA Zebra Studio Filmowe\nStudio Filmowe Zebra - niezależna firma producencka działająca od 1988 roku. Założycielem i dyrektorem Studia jest Juliusz Machulski, reżyser, scenarzysta i producent. Studio wyprodukowało 36 filmów fabularnych i 4 seriale telewizyjne. Większość produkcji Studia cieszyła się wysoką oglądalnością ("Kiler”, ”Kilerów 2-dwóch”, „Sztuka kochania”, „Porno”, „Dzień Świra”, „Psy”). Najpopularniejsza polska komedia w reż. Juliusza Machulskiego "Kiler” zgromadziła w kinach ponad 2 miliony widzów, a prawa do remaku filmu zostały kupione przez Walt Disney Company.\nStudio Filmowe Zebra świadczy także usługi produkcyjne i bierze udział w koprodukcjach krajowych i zagranicznych ("Happy End" czy "Bracia Witmanowie").\nWśród najważniejszych filmów fabularnych Zebry są: wielokrotnie nagradzany "Mój Nikifor" i "Dług", "Dzień Świra", "Kroll", "Plac Zbawiciela" oraz "Vinci", "Kiler", "Szwadron", "Nic śmiesznego", "Deja Vu", "Mów mi Rockefeller". Seriale to: "Czwarta władza", "Matki żony i kochanki", "Więzy krwi" i "Kuchnia polska".\nStudio Filmowe Zebra o swojej firmie\nStudio Filmowe Zebra obchodzi w 2008 roku 20-lecie swojej działalności i jest jednym z najbardziej doświadczonych i uznanych producentów filmów fabularnych w Polsce. Założycielem i dyrektorem Studia jest Juliusz Machulski - reżyser, scenarzysta, producent, znany jako twórca najpopularniejszych polskich filmów.\nOd początku istnienia studio wyprodukowano 36 filmów fabularnych i 4 seriale telewizyjne. Większość produkcji Studia znalazła uznanie widowni kin i stacji telewizyjnych ("Kiler", "Kilerów 2- dwóch", "Sztuka kochania", "Porno", "Dzień Świra", "Psy" i inne). Najpopularniejsza polska komedia w reż. Juliusza Machulskiego "Kiler” zgromadziła w kinach ponad 2 miliony widzów, a prawa do remake'u filmu zostały kupione przez Walt Disney Company.\nWiele filmów wyprodukowanych przez SF Zebra zdobywa nagrody na międzynarodowych festiwalach filmowych jak na przykład "Mój Nikifor" w reżyserii Krzysztofa Krauze, który zdobył Grand Prix – Kryształowy Glob, nagrodzono także reżysera oraz aktorkę Krystynę Feldman. Studio ma w swoim dorobku Złote Lwy za m.in. takie filmu jak "Plac Zbawiciela" czy "Psy", Złote Kaczki, Polskie Nagrody Filmowe Orły i wiele innych na krajowych i międzynarodowych festiwalach.\nStudio Filmowe Zebra świadczy usługi produkcyjne i bierze udział w koprodukcjach krajowych i zagranicznych. Od lat studio współpracuje z wybitnymi twórcami, aktorami oraz z ludźmi o najwyższych kwalifikacjach w zakresie produkcji i dystrybucji filmowej.\nZ okazji 20-lecia Studia ukazała się książka pod tytułem "Kręci nas ZEBRA" pod redakcją Konrada Zarębskiego, w której zebrana została cała historia powstawania studia i wspomnienia związane z pracą na planach filmowych Zebry.\nW styczniu 2009 roku na ekranach kin ukazały się dwie komedie wyprodukowane przez Studo Filmowe Zebra. Pierwsza z nich to "Ile waży koń trojański?" w reżyserii Juliusza Machulskiego, a druga "Ostatnia akcja" w reżyserii debiutanta Michała Rogalskiego.\nStudio Filmowe Perspektywa - materiały archiwalne\nNa mocy Zarządzenia nr 53 Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 9 listopada 2011 r. nastąpiło połączenie Studia Filmowego Perspektywa i Studia Filmowego Zebra.\nCzytaj więcej: Studio Filmowe Perspektywa - materiały archiwalne\nStudio Filmowe Perspektywa o swojej firmie - materiały archiwalne\nCzytaj więcej: Studio Filmowe Perspektywa o swojej firmie - materiały archiwalne


Czy do pokonania uzależnienia wystarczy zachowanie abstynencji?\nCzy wystarczy być abstynentem?\nPublished by admin on 6 lipca 2020 6 lipca 2020\nNaczelną zasadą w podejściu do wszystkich typów uzależnień jest stwierdzenie, że są one chorobami, które trzeba zatrzymać abstynencją i leczyć terapią. Takie ujęcie problemu pokazuje miejsce abstynencji w procesie wychodzenia z nałogu: jest konieczna, lecz nie zastępuje leczenia i nie wystarczy do uzyskania trwałych efektów.\nAbstynencja, to powstrzymanie się od przyjmowania określonej substancji (uzależnienie chemiczne) lub od jakiegoś zachowania (uzależnienie behawioralne). Powszechnie przyjmowana jest jako warunek powodzenia leczenia uzależnień, w tym przede wszystkim w leczeniu choroby alkoholowej i leczeniu uzależnienia od narkotyków. Jednocześnie terapeuci podkreślają, że abstynencja nie leczy.\nAbstynencja nie zastąpi terapii uzależnień\nDoświadczeniem wielu osób uzależnionych jest rozczarowanie, które towarzyszy pierwszemu okresowi abstynencji. Zrywając z piciem, odstawiając narkotyki czy rezygnując z gier hazardowych wiele osób uzależnionych oczekuje szybkiej i łatwo zauważalnej poprawy. Jednak często nie tylko nie ma poprawy, lecz przeciwnie: życie bez “wspomagania” staje się bardzo trudne, często wręcz niemożliwe do zniesienia. Do tego, w przypadku uzależnień chemicznych, dochodzą różnego typu dolegliwości, a często także poważne powikłania zdrowotne, które są następstwem przyjmowania substancji psychoaktywnych.\nW tej sytuacji osoba uzależniona może dojść do wniosku, że to nie alkohol czy narkotyki są przyczyną życiowych problemów. Będzie to wniosek przynajmniej częściowo słuszny: używki są sposobem kompensacji niedoborów emocjonalnych, a nie ich przyczyną. Jednak na tym rozumowanie nie kończy się. Kontynuując dociekania raz przyjętym torem, osoba uzależniona zadaje sobie pytanie: skoro nałóg nie jest przyczyną życiowych niepowodzeń, to jaki sens ma abstynencja? Tym bardziej, że powstrzymanie się od substancji psychoaktywnych czy kompulsywnych zachowań jest zazwyczaj bardzo trudne.\nNietrudno przewidzieć jaki jest finał tego typu rozumowania. Aby zapobiec przerwaniu abstynencji, w tym miejscu musi rozpocząć się psychoterapia. Bez terapii uzależnień niemożliwe jest zrozumienie mechanizmu uzależnienia i zmiana schematów zachowań. Terapia pozwala ułożyć sobie życie w taki sposób, aby do funkcjonowania w nim nie były potrzebne używki chemiczne czy kompulsywne zachowania. Jednak zdarzają się sytuacje, w których nie udaje się utrzymać pełnej abstynencji.\nRedukcja szkód, czyli zbawienne skutki częściowej abstynencji\nW czasie II wojny światowej, we Francji okupowanej przez Niemców, w wyniku reglamentacji wina spadło znacząco jego spożycie. Efektem było duże niezadowolenie oraz wzrost niechęci do okupantów. Jednak ograniczenie dostępu, a w efekcie spadek spożycia napojów alkoholowych spowodował trzykrotne zmniejszenie się liczby zgonów z powodu marskości wątroby. Ten przypadek przytaczany jest jako koronny dowód na to, że nie tylko abstynencja, ale nawet redukcja ilości wypijanego alkoholu wpływa bardzo korzystnie na funkcjonowanie organizmu.\nKolejne obserwacje i badania potwierdziły wpływ ograniczenia ilości spożywanego alkoholu na poprawę ogólnej kondycji i spadek śmiertelności w wyniku upośledzenia funkcji wątroby, trzustki, nerek czy układu oddechowo-naczyniowego. Jednocześnie zauważono, że wiele spośród osób uzależnionych nie radzi sobie z trudami abstynencji. Dla takich pacjentów wybór ustawiony zerojedynkowo – pełna abstynencja albo picie – był tak naprawdę pozorny.\nNa fundamencie tego typu obserwacji powstało pojęcie “redukcji szkód”, które zaczęło pojawiać się coraz częściej w kontekście leczenia uzależnienia od alkoholu. Redukcja szkód to alternatywa dla całkowitej abstynencji – sposób poprawy jakości życia pacjentów głęboko uzależnionych od alkoholu, którzy wielokrotnie podejmowali nieskuteczne próby zachowania abstynencji.\nIdea redukcji szkód przyświecała opracowaniu w połowie lat 90. XX w. programu moderation management (w polskim piśmiennictwie nazywany jest metodą powściągliwego picia). Jego najważniejsze cele, to poprawa stanu zdrowia, poprawa funkcjonowania w środowisku społecznym, w rodzinie i w pracy oraz wzmacnianie schematów zachowań zmierzających do zmiany wzoru picia osoby uzależnionej. Moderation management daje szansę podjęcia terapii osobom, które z rożnych powodów nie chcą lub nie mogą utrzymać całkowitej abstynencji.\nNależy z wielką ostrożnością podchodzić do metod leczenia uzależnień, które nie opierają się na całkowitej abstynencji. Nowatorskie podejście nie musi być nietrafione czy nieskuteczne. Jednak nie warto porzucać zbyt pochopnie metod leczenia, które są stosowane od wielu dekad i mają potwierdzona badaniami skuteczność.\nKiedy abstynencja jest bezwzględnie konieczna?\nNie kwestionując zalet metody powściągliwego picia, należy pamiętać, że w wielu przypadkach jej zastosowanie nie będzie możliwe lub nie przyniesie oczekiwanych skutków. Ponadto abstynencja może być po prostu jedynym racjonalnym wyjściem. Jeżeli chory znajduje się w fazie picia chronicznego, jeżeli ma wyniszczony organizm, całkowite odstawienie alkoholu jest sposobem na uratowanie mu życia. Bardzo ważny jest też fakt, że zdecydowana większość terapeutów uważa abstynencję za warunek konieczny podjęcia leczenia uzależnienia od alkoholu, narkotyków czy leków. Takie podejście oparte jest na racjonalnych przesłankach i bogatym doświadczeniu wielu pokoleń terapeutów.\nNieco inaczej wygląda sytuacja w przypadku leczenia uzależnień behawioralnych. Terapia siecioholizmu, zakupoholizmu czy seksoholizmu nie zmierza do całkowitego zaprzestania korzystania z Internetu i komputera, powstrzymania się od robienia zakupów czy wyrugowania ze swego życia aktywności seksualnej. W przypadku wymienionych uzależnień celem jest zmiana charakteru i zaplecza emocjonalno-intelektualnego tych zachowań. Ich całkowite wykluczenie i jednocześnie normalne funkcjonowanie w rodzinie oraz życiu społecznym i zawodowym nie jest po prostu możliwe.


Doda pobiła swojego byłego menadżera, Jakuba Majocha\nDoda pobiła się z menadżerem? (WIDEO)\nMamy wideo z bójki!\nTego się chyba nikt nie spodziewał! Dziś jak grom z jasnego nieba gruchnęła informacja, że Doda pobiła swojego byłego menadżera, Jakuba Majocha. W oświadczeniu skierowanym do mediów informuje on o szczegółach zajścia:\nZ ubolewaniem chciałbym poinformować, że w dniu 10.05.2012r na osiedlu, na którym zamieszkuję wspólnie z moją byłą podopieczną zostałem napadnięty i pobity przez będącą pod wpływem alkoholu Panią Dorotę Rabczewską. Rękoczynom ze strony chwytającej się każdej możliwości zaistnienia artystki towarzyszyły liczne groźby karalne kierowane pod moim adresem.\nNa miejscu pojawiła się Policja, która zabezpieczyła nagrania z kamer monitoringu. Zobaczcie film z tego wydarzenia z ukrytej kamery, który dostaliśmy od naszego czytelnika razem z donosem:\nW wyniku zajścia, podobno Jakub Majoch doznał obrażeń i musiał skorzystać z pomocy lekarskiej. W oświadczeniu informuje o obrażeniach:\nZ uwagi na poniesione obrażenia zostałem skierowany na ostry dyżur w szpitalach Praskim oraz w Centralnym Szpitalu Klinicznym przy ul. Banacha. Lekarze: specjalista chorób wewnętrznych, chirurg, neurochirurg stwierdzili: „porażenie nerwu twarzowego”, „zwężenie szpary oka lewego”, „zasinienie i obrzęk w okolicy podoczodołowej lewej”, „opadnięcie powieki górnej oraz zasinienie wokół gałki ocznej”. Tomografia komputerowa głowy wykazała „krwiaka przymózgowego”.\nByły menadżer Dody dodaje również, że złożył doniesienie na swoją byłą podopieczną i tłumaczy, że nie rozumie czym ten atak był spowodowany:\nNie potrafię znaleźć uzasadnienia dla zachowania gwiazdy. Nadużywanie alkoholu i środków odurzających nie tłumaczy bowiem takiego postępowania. Być może jest to efektem niepoczytalności tonącej artystki, co mam nadzieje wyjaśni śledztwo w sprawie karnej. Jestem przekonany, że zdarzenie miało na celu sprowokowanie mojej osoby do wdania się w bójkę z artystką, do czego starałem się nie dopuścić.\nMyślicie, że Doda miała dość ataków ze strony byłego współpracownika, który w styczniu w oświadczeniu obraził ją z każdej możliwej strony? Przypomnijmy: Ostre oskarżenia byłego menadżera Dody\nKomentarz pozostawiamy wam.\nOchroniarz Dody pobił Wróżbitę Macieja? Klub dla gejów odpowiada\nZamieszanie na koncercie Rabczewskiej\nWśród gwiazd ostatnio panuje moda na wspieranie mniejszości homoseksualnych. Wiele z nich możemy zobaczyć w modnych gejowskich klubach. To tam imprezują m.in. Honey, Jola Rutowicz czy Doda , która kiedyś nakręciła tam nawet jeden ze swoich teledysków. Przypomnijmy: Doda i Dżaga na planie klipu w gejowskim klubie W sobotę w gejowskim Glam Club w Warszawie odbył się koncert Dody, na którym pojawiły się prawdziwe tłumy. Wśród nich znalazł się m.in. słynny wróżbita Maciej . Okazało się, że celebryta jest wielkim fanem artystki. Niestety, tuż po występie został zaatakowany przed jednego z ochroniarzy wokalistki i uderzony w brzuch. Jest pewny, że zrobił to specjalnie: Zostałem uderzony w brzuch . Nie przez żadnego jej fana. Nie przez człowieka, który bawił się w klubie. Zostałem uderzony w brzuch przez ochroniarza, z którym szła piosenkark a. Nie zostałem uderzony przez przypadek. Ten ochroniarz zrobił to świadomie. Otóż obok sceny, byli również moi widzowie, do których podszedłem. Chcieli zrobić ze mną zdjęcie. I akurat szła Doda z ochroniarzem. Nie zauważyłem, bo byłem zajęty rozmową. Zamiast powiedzieć: „Proszę się przesunąć”, to rozepchał ludzi swoimi rękoma uderzając mnie w brzuch i powiedział: „No k*rwa”. Do tej pory boli mnie brzuch (a mamy poniedziałek). Nie należę do delikatnych, u lekarza nie byłem. Ale chyba taka sytuacja nie powinna zaistnieć. Przemocy, popychania, uderzania nie powinno być - czytamy Nie trzeba było czekać długo na oświadczenie właścicieli klubu: Dementujemy! Ochroniarza Dody nie bylo w klubie. Koncfert obslugiwali nasi panowie. Nietrudno wsrod tylu gosci ( w nocy przewinelo sie okolo 800 osob) ,a zwlaszcza pod scena,gdzie nie mozna bylo wsadzic igly miedzy ludzi o przypadkowe przepychanki lub odpycahnie tlumu napierajacego na artystkę .Zwrocimy oczywiscie uwagę panom,aby byli delikatniejsi w...\nSablewska do Majocha: Jak na pobitego wyglądasz dobrze\nByli menadżerowie Dody kłócą się na wizji\nKilka dni temu do sieci wyciekło wideo Dody bijącej byłego menadżera, Jakuba Majocha. Gwiazda do dzisiaj nie skomentowała całej sprawy i nie zapowiada się żeby miało się coś zmienić . Zupełnie inaczej jest w przypadku byłego współpracownika, który do mediów wystosował już oświadczenie i pokazał orzeczenia lekarskie. Sprawą zainteresowała się telewizja TTV, która do premierowego odcinka programu "Raz lepiej, raz gorzej" zaprosiła wszystkich ostatnich byłych menadżerów Dody i Monikę Jarosińską , która podobno również jest ofiarą przemocy ze strony Rabczewskiej. Producenci programu chyba bardzo mocno wierzyli, że w ciągu 25 minut wszyscy wyspowiadają się z podobnych historii doświadczonych we współpracy z Dodą. Okazało się zupełnie inaczej. Jakub Majoch i Monika Jarosińska oczywiście negatywnie komentowali całe zajście . Jako ofiary pobicia przekonywali, że Doda na co dzień nie szanuje swoich współpracowników i wszyscy byli asystenci mają identyczne wspomnienia. Zdania nie podzielili jednak Maja Sablewska i Jarosław Burdek, z którymi Doda współpracowała najdłużej . Majoch powiedział dlaczego nie reagował na atak Dody: - Jestem gentelmenem więc nie zdecydowałem się żeby oddać kobiecie . Jedyne co starałem się zachować uniki. Do dyskusji włączyła się wówczas Jarosińska, która skomentowała zajście sprzed roku: - Przyszłam, średnio się bawiłam i Dżaga przyprowadziła do mnie Dorotę żebym ja ją poznała. Ona ją przyprowadziła. I myślę sobie, że fajnie się poznać. Doda podała mi flaczka i powiedziała mi, że śmierdzę . I tak to się zaczęło. Chociaż Maja Sablewska nie utrzymuje kontaktów z Dodą od czasu zakończenia współpracy to na antenie TTV wypowiadała się o niej pozytywnie (obiektywnie?). - Co się stało to jest sprawa pomiędzy mną a Dodą. Ja pracowałam z Dodą ponad 5 lat, i to...\nDoda oskarża Majocha. To on ją pobił?\nPonad tydzień temu były menadżer Dody, Jakub Majoch, oskarżył byłą podopieczną o napaść i pobicie na osiedlu, na którym razem mieszkają. Sprawa wydała się poważna po tym jak dostaliśmy donos z materiałem wideo zarejestrowanym przez kamery monitoringu , a sam Majoch podzielił się kopiami informacji lekarskiej na temat stanu zdrowia. Podobno w skutek pobicia Jakub ma krwiaka przymózgowego . Sprawą nie przejęła się Doda. Swoim zwyczajem obraca wszystko w żart i na Facebooku tylko raz skomentowała całe zajście prześmiewczo cytując fragment z oświadczenia Majocha - "Zwężenie szpary". Teraz głos zabrał rzecznik prasowy Dody, który twierdzi, że jego klientka złożyła zawiadomienie do prokuratury mówiące o tym, że to były menadżer zaatakował... ją . - Zawiadomienie o tym Dorota Rabczewska złożyła w prokuraturze 11 maja tego roku. Jakubowi Majochowi zarzuca naruszenie nietykalności fizycznej, kierowanie pod jej adresem gróźb karalnych połączonych z żądaniem natychmiastowego wypłacenia mu należnych kwot pieniężnych . Choć zawiadomienie dotyczy tego samego zdarzenia z 10 maja bieżącego roku, postępowania będą oddzielne, gdyż sprawa pana Majocha przeciw pani Rabczewskiej trafi do prokuratury dopiero po zakończeniu policyjnego dochodzenia. A to może potrwać nawet do kilku tygodni - czytamy w "Twoim Imperium". Jak myślicie, kto ma rację? W tej całej sytuacji przytyk Mai Sablewskiej do Jakuba Majocha - "jak na pobitego wyglądasz dobrze" nabiera nowego znaczenia... Przypomnijmy: Sablewska broni Dody i wyśmiewa Majocha


Lokowanie produktów na YouTube – Kampanie Reklamowe – kompletna opieka reklamowa\nLokowanie produktu polega na ukazaniu go w programie telewizyjnym, radiu bądź filmiku YouTube, który nie stanowi reklamy. Konsumenci, widząc daną rzecz u ulubionego vlogera, podświadomie pragną ją kupić.\nW Polsce, od 2011 roku lokowanie produktu jest dozwolone w serialach telewizyjnych, transmisjach sportowych i filmach. Towar może być wykorzystany jako rekwizyt, a prowadzący powinien o tym poinformować odbiorców. Podobne zasady zapisano w regulaminie YouTube. Vlogerzy przyznają się do lokowania produktów, zastrzegając, że polecają sprawdzone marki.\nJaką osobę wybrać?\nWybór kanału, zależy od tematyki filmów, popularności vlogera oraz zasięgów w serwisie. Ponieważ ilość wyświetleń zmienia się dynamicznie, najlepiej zmierzyć ją w danym odcinku czasu, a następnie wybrać YouTubera. Oprócz popularności, liczy się wiedza prowadzącego oraz fakt, czy widzowie uznają go za autorytet. Dzięki temu marka kojarzy się z profesjonalnym podejściem.\nLokowanie proste, aktywne czy w filmie?\nWyróżniamy trzy typy lokowania produktu:\n– proste – produkt pokazany jest w filmie na kanale podczas tworzenia rysunku bądź makijażu, a odbiorca widzi towar bezpośrednio;\n– aktywne – vloger przedstawia towar na kanale w filmikach typu ,,Haul’’ albo ,,Ulubieńcy miesiąca’’, a odbiorca przejmuję opinie prowadzącego;\n– filmy sponsorowane – prowadzący poleca produkt w filmie nagranym dla marki.


Artyści, na kort! - Pekao Szczecin Open 2017\nArtyści, na kort!\nNa przełomie czerwca i lipca odbyło się kilka turniejów, w trakcie których na kortach walczyli artyści sceny, filmu i estrady. I warto przypomnieć, że już za dwa miesiące taka historia będzie mieć miejsce także podczas Pekao Szczecin Open!\nTenisowy Turniej Artystów SEC OPEN to impreza, której przedstawiać w zasadzie nie trzeba. Od wielu lat krajowe znakomitości z każdego zakątka Polski zjeżdżają się w tym czasie do stolicy Pomorza Zachodniego i biorą udział w trzydniowych rozgrywkach, w trakcie których jest czas zarówno na poważne granie, jak i sympatyczne rozmowy oraz dużą dawkę śmiechu.\nW Szczecinie mieliśmy już okazję gościć prawdziwą plejadę gwiazd. Był między innymi niezawodny i bawiący do łez turniejową publiczność Marcin Daniec, rysujący tenisista lub tenisowy rysownik Henryk Sawka czy Urszula Dudziak, o której śmiało można powiedzieć, że gra wręcz śpiewająco. I choć w ostatnich latach coraz lepsze wyniki osiągają reprezentanci krajowych kabaretów, to największe laury zbiera Jacek „Mezo” Mejer, który rozwinął swój warsztat tenisowy i w pięknym stylu zdominował rozgrywki.\nChętnych do odebrania słynnemu raperowi palmy pierwszeństwa jest jednak całkiem sporo, więc możemy być pewni, że i w tym roku walka o zwycięstwo będzie trwała aż do ostatniej piłki. A ta będzie mieć oczywiście miejsce podczas finału, który odbędzie się na korcie centralnym w niedzielę, czyli tuż przed decydującym meczem o mistrzostwo Pekao Szczecin Open 2018.\n– Sam byłem już na szczecińskim turnieju pięć czy sześć razy, więc serdecznie mogę to polecać każdemu – mówi aktor Przemysław Sadowski. – Ostatnio miało to miejsce przed rokiem, więc nadarzyła się okazja, aby na własne oczy podziwiać Richarda Gasqueta i jego przepiękny, jednoręczny bekhend. Sam finał, w którym Francuz spotkał się z Niemcem Florianem Mayerem był kapitalnym widowiskiem. Uwielbiam przyjeżdżać do Szczecina, kocham atmosferę tego turnieju i dlatego z wielką chęcią będę pojawiał się tam ponownie.


Wesoła 2006/07 - MKS Mysłowice - AKS Chorzów 2:0 - MKS Mysłowice\nWesoła 2006/07 - MKS Mysłowice - AKS Chorzów 2:0\nMKS Mysłowice - AKS Wyzwolenie Chorzów 2:0\nTo był mecz, który miał nam pokazać, czy nasza gra jest coraz lepsza, czy idziemy do przodu, czy może stoimy w miejscu, a co gorsza - czy się nie cofniemy...\nW poprzedniej rundzie zremisowaliśmy 1:1, ale drużyna AKSu była od nas wyżej w tabeli, dlatego zwycięstwo pozwoliłoby nam zbliżyć się do tej drużyny.\nZagraliśmy ustawieni podobnie jak w poprzednim meczu i znowu zagraliśmy dobry mecz. Jestem zadowolony z wszystkich chłopaków, choć ciągle zdarzają nam się błędy, które musimy wyeliminować.\nMecz zakończył się naszym zwycięstwem 2:0 po dwóch bramkach Tymka, pierwszej po samodzielnej akcji i strzale, na który mało kto by się zdecydował w tak trudnej sytuacji, drugiej po wykończeniu akcji Alana i dobitce po odbiciu piłki od bramkarza.\nBłażej Bogusz - 7.\nBłażej zagrał w pierwsze połowie i miał 3 dobre interwencje. W jednej sytuacji zachował się dość pasywnie, zamiast pewnie wyjść do lecącej piłki długo zwlekał z decyzją o tym czy czekać, czy ruszyć do piłki.\nBardzo dobry mecz Wiktora, bez błędów w defensywie, dobrze kierowana drużyna, choć dalej wymagam więcej komunikatów głosowych, więcej ustawiania innych, więcej podpowiedzi. Kilka wyjść z piłką do przodu - pozytyw, niestety negatyw za zbyt długie prowadzenie piłki, za późne podanie piłki do kolegi.\nEryk Wróbel - 8\nDobra gra w defensywie, nie dał pograć swojemu napastnikowi, Eryk próbuje włączać się w grę ofensywną - to na plus, na minus, że póki co, niewiele z tego wynika. Ale jak mówiłem, zapraszam do ofensywnych oskrzydlających wejść, powrotów na swoją pozycję, a z czasem na pewno będzie to procentowało.\nPiotrek Patałąg - 7\nDobra gra w defensywie, podobnie jak Eryk niewiele dał pograć swojemu napastnikowi, jednak Piotrek musi poprawić ustawienie na boisku, podejście do swojego zawodnika i dalej brak zaangażowania w grę ofensywną, do czego będę ciągle namawiał.\nMiki Zbiciak - 6\nSwoje zadania defensywne wykonywał w 70%, reszta to ustawianie się przed ofensywnym pomocnikiem, zamiast za nim... Dobry odbiór, natomiast kiepskie rozegranie piłki, częste straty za zasadzie podania do przeciwnika, zamiast naszego zawodnika.\nCo najważniejsze, dobra gra w destrukcji, a resztę poprawimy i będzie super.\nBardzo dobry mecz Alana, gra ofensywna na 5, dużo udanej gry 1 na 1, stworzenie kilku groźnych sytuacji, brakowało jedynie bramki i... trochę gorzej z grą w defensywie. Poprawić trzeba powrót za swoim zawodnikiem i szybkie ustawienie się do gry w defensywie.\n2 bramki, bardzo dobra gra skrzydłowego, pociągnięcie po skrzydle, dośrodkowania piłki w pole karne to wszystko na "szóstkę". Więcej spokoju przy przyjęciu piłki, zagrania z kolegą "klepki" i wyjście na pozycję i będzie mega super, bo tego jeszcze brakuje.\nŁukasz Karolik - 8\nSwoje zadania ofensywnego pomocnika wykonywał bardzo dobrze. Dużo gry z piłką i bez piłki. Trochę za dużo kiwek - przeważnie o jedna kiwka za dużo. Łukasz w tym meczu realizował zadania taktyczne, które otrzymał. Jeden w większych "walczaków" w drużynie.\nWojtek Garbiec - 7\nW tym meczu bardzo mała skuteczność w grze 1 na 1, za mało gry defensywnej, która zaczyna się od napastnika, za mała wola walki. Możliwości dużo większe, niżeli pokazał nam mecz z AKSem.\nGra napastnika realizowana, ale na skuteczności poniżej oczekiwań.\nSzymon Baron - 6\nSzymon nie miał za dużo możliwości pokazania swoich umiejętności, stąd ocena 6, praktycznie bezrobotny w bramce.\nNiczym specjalnym się nie wyróżnił, do tego kilka błędów w kryciu, za mało "życia" na boisku. Będę wymagał więcej zaangażowania w grę, nie tylko krycia swojego zawodnika i nic poza tym.\nDawid Łazuka - 6\nCała druga połowa na boisku, bez większych błędów, ale też nie było widać żadnego "błysku". Wymagam więcej zaangażowania w grę. Więcej kontaktów z piłką, więcej odbiorów piłki, więcej kreatywności.\nSzymon Gwiazda - 5\nMożliwości Szymona są większe, niżeli pokazują to mecze. W meczu mało widoczny, praktycznie bez gry ofensywnej. Od skrzydłowego wymagam większej aktywności, gry 1 na 1, dośrodkowań, a tego w meczu z AKSem nie było.\nSzymon Warchulski - 5\nPodobnie jak u Szymona, za mała aktywność w grze, za mało gry do przodu, bez gry 1 na 1, bez dośrodkowań. Zbyt pasywnie, większość w jednym tempie.\nPatryk Rostek - 5\nPatryka grę można usprawiedliwiać, gdyż ma on najmniejsze doświadczenie meczowe i to co większość zdobywała 2 lata temu, on zdobywa teraz. A że początki są trudne każdy wie.\nJednak o meczu - do poprawy ustawianie się na boisku, więcej mądrego zaangażowania w grę, a nie bezsensownego biegania. Gra 1 na 1, zagrania z partnerami, wyjście na pozycję, strzały na bramkę i stwarzanie zagrożenia pod bramką przeciwnika - tego wymagam od napastnika.\nPodsumowując grę drużynową.\nZa mało gry piłką - jedni nadużywają dryblingów zapominając od grze zespołowej\nZa dużo gry 1 na 1 - inni natomiast wszystko grają 1 na 1, w ogóle nie korzystając z podania do partnera i wyjścia na pozycję.\nTrzeba to wszystko dobrze wypośrodkować i wybierać najlepszy wariant - kiedy trzeba kiwać, kiedy można podać i wyjść na pozycję.\nBardzo mało rozgrywamy piłkę od tyłu, choć na treningach wykonujemy ćwiczenia z rozegrania piłi, na meczu boimy się piłkę przyjść, podać po ziemi do partnera, a po podaniu pokazać się, a nie stać...\nPodsumowując sam mecz, udało nam się stworzyć kilka dobrych sytuacji, było kilka fajnych akcji - zespołowych akcji, dużo indywidualnych pojedynków z których często wychodziliśmy zwycięsko - głównie nasz ofensywny kwartet. Brakuje nam ciągle gry w ataku pozycyjnym, w którym my podajemy piłkę między sobą, dochodząc do groźnych sytuacji, a przeciwnik biega za piłką... Ale nad tym popracujemy ;-)


Widmo Lorda Keynesa\nMówienie Keynesem stało się bardzo powszechne i popularne. Zapewne większość osób nawet nie ma świadomości, że ich pogląd(y) są tożsame z (anty)naukami Brytyjczyka. Zostawił spuściznę w postaci prostego schematu:\ninwestycje państwa -> zwiększenie popytu u konsumentów -> ciągłe podtrzymywanie tego procesu\nco może wydawać się niezwykle pociągające. Chyba nic lepszego nie mogło przytrafić się ówczesnym politykom niż Keynes i jego nowatorskie teorie (a w rzeczywistości odgrzewanie miraży m.in merkantylistów, inflacjonistów, Moore'a i in.). Zresztą widać tu pewną prawidłowość. Zarówno filozofia merkantylizmu, jak i keynesizm odpowiadał pewnemu zapotrzebowaniu społecznemu, tj. pozwalał decydentom uzasadnić swoje decyzje. Takich podobieństw jest więcej, choćby centralizacja, oddanie władzy w ręce oświeconych arystokratów, depozytariuszy niedostępnej dla innych wiedzy ekonomicznej, czy wreszcie krytyka lichwy.\nGdyby nie było Keynesa, to ktoś na pewno wymyśliłby go. Macher ekonomiczny uzasadniał ingerencję państwa nie tylko jako konieczność, ale naturalną i oczywistą decyzję rządu (uspołecznienie inwestycji w dość szerokim zakresie), ze względu na zbawienny wpływ takich działań na gospodarkę. Finanse obywateli w ten sposób były jeszcze bardziej podatne na kaprysy polityków. Nie bez powodu. Zasadniczą funkcją takiego modelu (interwencyjnego) jest wywoływanie odpowiednich (oczekiwanych) zachowań ludzkich, sterowanie nimi poprzez określanie, które postępowania są aprobowane przez władzę, a które są niepożądane ( np. poprzez system celny, opłaty akcyzowe, czy wreszcie sankcje karno-skarbowe).\nO najwybitniejszym ekonomiście XX można przeczytać nie tylko w podręcznikach akademickich, zatem warto bliżej przyjrzeć się tej postaci.\nDzięki wydawnictwu Fijor Publishing dostajemy do ręki książkę zawierającą 5 publikacji, z czego 4 koncentrują się na aspekcie stricto ekonomicznym, a jedna zawiera zwięzły opis świata intelektualistów i ich reakcję na wywody autora powiedzenia w długim okresie wszyscy będziemy martwi.\nPierwszy esej traktuje o podatności świata nauki na jedynie słuszną ideę, zauroczenie nadbudową semantyczną, z pominięciem wartości merytorycznych, kurczowe trzymanie się jednego stanowiska. Między innymi tym Nelson Hultberg tłumaczy zachłyśnięcie się teoriami Keynesa, które - na dodatek - padły w odpowiednim miejscu i czasie. Tym podatnym gruntem była ówczesna Anglia i ośrodek myśli ekonomicznej skupiony na Cambrigde, autorytet uniwersytetu oraz protekcja ze strony Marshalla, to składowe sukcesu autora Ogólnej teorii zatrudnienia, procentu i pieniądza.\nJego wywody oczarowały intelektualistów, tym bardziej że w owym okresie było zapotrzebowanie na nowiki ekonomiczne, a politycy z otwartymi rękoma przyjęli proponowane wyjaśnienia i metody wyjścia z kryzysu - nb sprokurowanego przez nich samych. Tak więc splot wielu okoliczności i charyzma Keynesa pozwoliły mu wypłynąć na szerokie wody. Nie zatopiło go nawet powielanie wcześniejszych błędnych teorii, sfalsyfikowanych już nie tylko przez analizę, ale i przez doświadczenie.\nW kolejnym szkicu poznamy opis charakterologiczny Maynarda, trzy cechy kształtujące tego ekonomistę to:\n(...) pełen arogancji egotyzm, na którym Keynes budował swoje przeświadczenie, że z każdym problemem intelektualnym poradzi sobie szybko i bezbłędnie i że może gardzić wszelkimi ogólnymi zasadami ograniczającymi jego wybujałe ego. (...) silne przekonanie, że urodził się jako członek elity rządzącej Wielką Brytanią i że to jego przeznaczeniem jest tej elicie przewodzić. (...) głęboka nienawiść i pogarda w stosunku do systemu wartości [w Końcu leseferyzmu pisał: (...)entuzjaści kapitalizmu są często przesadnie konserwatywni (...) - przyp. mój - W.Ł]. i cnót cenionych przez burżuazję, do tradycyjnej moralności, do oszczędzania i gospodarności oraz do podstawowych tradycji życia rodziny.\nRothbard przytacza interesujące fakty ( choćby wstąpienie do Stowarzyszenia Apostołów na Cambridge, utworzenie grupy Bloomsbury, negatywny stosunek do Żydów) z życia Keynesa i ich wpływ na jego rozwój i dojrzewanie intelektualne. Pozwala to w jakimś stopniu zrozumieć kierunek przezeń obrany, albo raczej konsekwencje tych wyborów. Życie Keynesa obfitowało w wiele zwrotów na drodze ekonomicznej, jak była potrzeba - zostawał orędownikiem wolnego rynku, innym razem perorował za drogą protekcjonistyczną i interwencjami państwa w gospodarkę.\nJako filozof cenił Edmunda Burke'a, szczególnie przypadł mu do gustu pragmatyzm polityczny, które skutecznie wdrażał w życie. To tłumaczy zmienność jego postaw, przeskakiwanie między jednym poglądem a drugim, gdzie oba były ze sobą w sprzeczności. Liczyło się, żeby popłynąć z prądem. Prasa też doceniała jego elastyczność. Pisano o nim: To był człowiek z gumy, Akrobacje ekonomiczne pana Keynesa\n. Wykażę, że nowa ekonomia Keynesa, podobnie jak tradycja >>podziemna<<, jest w całości kłamstw natury logicznej, wypowiedziany za pomocą mętnego żargonu, nieostrych definicji i niespójności logicznych. Kłamstwa te mają służyć ustanowieniu etatystycznego systemu gospodarczego, będącego zaprzeczeniem ekonomii wolnego rynku - pisze Hans Herman Hoppe.\nPracę rozpoczyna od zaprezentowania podstaw austriackiej szkoły ekonomicznej. Porusza kwestie zatrudnienia, pieniądza, stóp procentowych. Hoppe podkreśla, że na niezakłóconym rynku pojęcie przymusowego bezrobocia, nie będzie miało miejsca. Jak słusznie zauważa: w każdej umowie dotyczącej wynagrodzenia, podobnie jak w każdej wymianie na wolnym rynku, obie strony [podkreślenie autora - H.H.H.] muszą wyrazić chęć wymiany, czyli uczestniczyć w niej dobrowolnie.\nW jego przykładzie pojawia się grupa pracowników, którym marzy się posada rektora Harvardu, i żadne inne stanowisko ich nie interesuje. Czy wobec tego mamy koronny dowód obalający funkcjonowanie wolnego rynku? Czy też jest to implikacja procesów psychicznych i wyborów dokonanych przez pracowników?\nKeynes był krytykiem prywatnej własności, bezpośrednio nie postulował odebrania środków produkcji prawowitym właścicielom, ale de facto jego postulaty zbliżały się do korporacjonizmu bądź systemu własności w hitlerowskich Niemczech. Pozostawienie formalnego tytułu własności w ręku przedsiębiorcy, ale zarządzanie przechodziło w ręce państwa. W swojej pracy Koniec leseferyzmu z 1926 pisał:\n(...) Wierzę, że lekarstwa należy szukać w celowym kierowaniu pieniądzem i kredytami przez instytucję centralną(...) Uważam, że kapitalizm, mądrze kierowany, może okazać się efektywniejszy w osiąganiu celów gospodarczych niż jakikolwiek do pomyślenia system alternatywny.\nSzkoda, że Keynes podpierający się częstokroć Adamem Smithem, kolejny przykład wybiórczości, zapominał o jego poglądach na inwestycje podmiotów państwowych. Według Szkota to ludzie są twórcami bogactwa, ich działania kreują dostatek, władza zaś występuję w roli utracjusza. Co gorsze, dokonując wydatków (inwestując) wchodzi w drogę sektorowi prywatnemu, zajmując jego miejsce. Tym samym inwestycje państwowe, to nie tylko ryzyko niegospodarności kapitałem i niefrasobliwości przy podejmowaniu decyzji, ale również ograniczanie możliwości inwestycyjnych podmiotów prywatnych.\nŻeby zgłębić smykałkę inwestycyjną największego ekonomisty XX - jak niektórzy twierdzą, odsyłam do jego koncepcji. Przykładem niech będzie pomysł zakopywania butelek z banknotami w kopalni, w celu ich wydobycia przez prywatnych przedsiębiorców, zgodnie z zasadą, że lepiej cokolwiek robić niż w ogóle nic nie robić. Wg autora tej błyskotliwej teorii :\n(...)bezrobocie zostałoby przezwyciężone, a wyniku tego zarówno dochód realny społeczeństwa, jak i jego kapitał rzeczowy osiągnęłyby prawdopodobnie [podkreślenie moje - W.M.] znacznie wyższy poziom od istniejącego obecnie. - Keynes, Ogólna teoria, 1956.\nWięc nie tylko roboty publiczne, prace społeczne, a kompletnie nieużyteczne przedsięwzięcia. Oczywiście nie trzeba traktować tego poważnie, ale istotna jest zasada wprowadzona przez Keynesa, czyli nakaz nieograniczonego wydawania pieniędzy przez rząd. Keynes nie był w stanie pojąć (albo nie chciał), że jego zalecania sprowadzają się do obniżenia realnych stawek płac, ponieważ taki byłby efekt spadku siły nabywczej.\nJoseph T. Salerno opisuje historię myśli keynesowskiej. Próby obrony kapitalizmu, by w końcu porzucić je dla eksperymentów gospodarczych. Wyjaśnienia tych wolt należ szukać w swoistym systemie wartości i wyżej wspomnianym pragmatyzmie politycznym. Znamienne jest, że Keynes w latach 30 nabiera coraz większa obrzydzenia do kapitalizmu i zaczyna zerkać w stronę odważnych państw, prowadzących zintensyfikowaną politykę inwestycyjną za pomocą aparatu państwowego. Państwa, które robiły na nim wrażenie, to m.in. Rosja, Niemcy, Włochy. Dla dobra sprawa gotów był ograniczać wolności obywatelski, żeby tylko zrealizować swoje plany podwyższania poziomu życia ludności.\n(23 kwietnia 2007)\nWidmo Lorda Keynesa, Warszawa 2006, wyd. Fijorr Publishing


IT - dopas.it\nW zasadzie każdy fotograf marzy o bardzo dobrym sprzęcie, dzięki któremu z jeszcze lepszymi wynikami mógłby zatrzymywać w kadrach wyjątkowe ujęcia. Wspierają go w tym między innymi różnego rodzaju obiektywy, których na rynku istnieje bardzo sporo.\nDziennikarz: PositivePro Sp. z o.o.\nNa podstawie danych z: http://www.positivepro.eu\nCobit5 okazuje się być już do naszej dyspozycji\nW bankach tak naprawdę wszystko dzieje się przy zastosowaniu komputerów, a system informatyczny niejednokrotnie jest tutaj mocno rozbudowany. To wszystko powoduje, że sporo osób próbuje pokonać te zabezpieczenia i dobrać się do systemów bankowych.\nPIT 38 powinniśmy odesłać o czasie\nrozliczenie roczne potrzeba prezentować na konkretnych wzorach oraz w dodatku jeszcze w odpowiednio wyznaczonych dniach.\nRodzaje umów pracowniczych.\nSytuacja gospodarcza w Polsce coraz częściej zmusza biznesmenów do poszukiwania nowych wyjść zmniejszających koszty pracy i uelastyczniających zatrudnianie pracowników. Jednym z nich jest zawieranie umów cywilnoprawnych. Acz z punktu spojrzenia interesów chlebodawców zawieranie tychże umów może zdawać się dużo bardziej korzystne w porównaniu z zatrudnieniem pracowniczym, trzeba jednak pamiętać, iż nie w każdym przypadku jest ono akceptowalne.


czy ktoś w polsce uprawial już soję - Strona 45 - Inne uprawy - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nProblemem jest dodatkowe przesuszanie gleby:1 raz wapno-uprawka,2 raz nawozy -uprawka,3 raz-siew.Przynajmniej ja tak to widzę ale muszę się zastanowić.\ndaj wszystko pod agregat siewny, może nic się nie stanie, jakie nawozy chcesz dać?\nNapisany 14 marzec 2015 - 21:25\nwarto się zapozna\nWarto się zalogować na stronie https://nawozy.eu/\nAby mieć na bieżąco fachowa wiedzę na temat nawożenia\nEdytowany przez pstaszek, 01 maj 2015 - 12:18.\nNapisany 15 marzec 2015 - 14:46\nMyślałem o Korn Cali ze względu na zapotrzebowanie na potas i dodatkowo Kizeryt.\nEdytowany przez KRISS75, 15 marzec 2015 - 14:49.\nNapisany 16 marzec 2015 - 19:01\nPytanie do praktyków a w szczególności do pstaszek: Czy stosowałeś może fungicydy w soi na swoich polach? i Czy podawałeś duże ilości mikroelementów(szczególnie B i Zn)?\nPytam bo pierwszy rok będę siać soje co prawda tylko 4 ha żeby zobaczyć jak się sprawdzi u mnie ta roślina bo puki co sieje kilka lat groch i jestem bardzo zadowolony z tej rośliny ale boję się znaczącego spadku cen w tym roku.\nJak na razie żadnej chemii do zwalczania chorób nie stosowałem mikroelementów też nie stosowałem. Moim zdaniem, jeśli bez tych specyfików nie osiągnę średnio 2,5t z 1 ha to raczej soi siać nie będę jak skończą się dopłaty.\nOpłacalność soi przy plonie 2t czy też niższej jest zbyt niska wiec niema sensu jej chronić i wchodzić w dodatkowe koszty. Chyba, że będę ją siał tylko ze względu na płodozmian, ale to nie było by wtedy sensu jej dodatkowo chronić i traktować mikroelementami.\nTobie też radzę na początek nie przesadzaj z ochroną i mikroelementami możesz na 1ha przetestować pełną ochronę + mikroelementy wtedy będziesz widział czy warto w ogóle to stosować\nSoja raczej w przyszłym roku też nie będzie droga ludzie sieja cokolwiek byle by dostać dodatkowe dopłaty do bobowatych i spełnić warunki zazielenienia (będzie się działo oj będzie)\nNapisany 23 marzec 2015 - 11:01\nwitam, wie ktos moze ile wynosi doplata(zwrot) do nasion soji na 1ha??\nNapisany 23 marzec 2015 - 18:26\nByło 160zł do 1ha a teraz ma być 130zł do 1ha, czyli obcięli ponoć dużo Rolników kupuje materiał siewny, więc musieli podzielić na więcej Rolników do zbóż ma być 80zł do 1ha a było 100zł do 1ha\nNapisany 23 marzec 2015 - 20:40\nczy któryś z forumowiczów próbował wysiewać nasiona soi siewnikiem punktowym do kukurydzy?\nrozstaw rzędów wynosi 75 cm a wysiewana ilość ok 120000 nasion na hektar.\nbył już w tym wątku poruszany siew "rzadki" ale mowa była o 35 cm.\nNapisany 23 marzec 2015 - 21:00\nJa nie testowałem tak rzadkiego siewu a w szczególności tak niskiej normy wysiewu nasion na 1ha myślę, że najpierw musiałbyś znaleźć odmianę, która była by wstanie wytworzyć tyle pędów bocznych i nasion na tych pędach, aby pokryć różniące w obsadzie, bo to aż 5 razy mniej niż norma wysiewu soi ( około 600 tyś – 700 tyś nasion na 1ha) wiem, że Włosi sieja w rozstawie 70cm, ale nie wiem czy aż tak niską normę wysiewu stosują raczej mało prawdopodobne chyba, że mają odmiany, które są w stanie wytworzyć dużo pędów bocznych.\nAle na pewno warto sprawdzić, co z tego by wyszło tylko dobrą odmianę dobrać i jak najbardziej warto sprawdzić, ale moim zdaniem te 400tyś – 500tyś nasion trzeba było by wysiać na 1 ha\nJak nie sprawdzisz to się nie dowiemy, co z tego wyniknie, dlatego zachęcam do posiania\nSprzedałem ostatnią partię soi, więc wiem, jaki średni plon wyszedł z 33ha.\nW całości było 69ton, co daje 2090kg z 1ha, co nie ukrywam, że mnie zadawala.\nEdytowany przez pstaszek, 27 marzec 2015 - 14:48.\nNapisany 31 marzec 2015 - 21:35\nDzisiaj dostałem telefon, że do odbioru są już nasiona Merlina. Jednostka kosztuje 195,30 zł. Sporo...\nCiekawy artykuł, ale cuchnie jakimś promowaniem odmian, dlaczego nie wymieniono wszystkich dostępnych i zarejestrowanych odmian w Polsce to chyba wie tylko redakcja sami widzicie, że nie zawsze można wieżyc w to, co piszą\nJednocześnie cieszy mnie, że odmiana Aligator będzie w przyszłym roku już dostępna bardzo mi się podobała w doświadczeniach na poletkach ma dużo pędów bocznych i strąki na tych pędach\nMożna wiedzieć po ile sprzedawałeś soję?\nNapisany 08 kwiecień 2015 - 06:29\nPewnie, że można zresztą niejednokrotnie pisałem o tym, ale powtórzę specjalnie dla ciebie sprzedałem 69 ton po 1400zł za 1tonę soi wyczyszczonej bez workowania, czyli luzem\nPytanie do wszystkich czy robicie już coś w kierunku siewu soi, czyli siew nawozu czy też jakieś przygotowanie pola pod soję włókowanie płytka uprawa?\nJa wczoraj rozsiałem część agrofoski dzisiaj może skończę, ale nie wiem, bo już od samego rana popaduje sobie drobny deszczyk\nNapisany 08 kwiecień 2015 - 06:44\nDlaczego taka cena? Rzepak skupują w cenie 50 % wyższej niż cena śruty rzepakowej a soja odwrotnie?\nMam pola zabronowane. Około 25 rozsieję polifoskę i uprawię agregatem. Jak będzie trzeba to powtórzę zabieg przed samym siewem. Teraz nie ma dnia bez deszczu.\nNapisany 08 kwiecień 2015 - 06:54\nNic na to nie poradzimy takie życie zanim rynek skupu soi się rozwinie to trochę czasu upłynie dobrze by było żeby Polska w końcu wprowadziła zakaz stosowania w paszach roślin GMO to cena by na pewno wzrosła, ale na\nrazie jest jak jest i nic nie poradzimy\nJa już raz płytko około 5cm przeleciałem brona talerzową z wałem jakiś miesiąc temu teraz nawóz i miałem jeszcze raz przelecieć płytko, ale nie wiem czy pogoda pozwoli a chwasty rosną\nNapisany 08 kwiecień 2015 - 08:48\nU nas to tyle wilgoci, że zastanawiam się czy wjadę pod koniec tygodnia z wieloskładnikiem, nie jest dobrze.\nNapisany 08 kwiecień 2015 - 19:09\nNo to faktycznie kiepsko a zapowiadała się w tym roku wczesna wiosna a tu może się okazać, że będzie kiepsko posiać w tym miesiącu\nJa chciałbym zacząć siać 25 kwietnia, ale ta pogoda kiepsko wróży, chociaż udało mi się dzisiaj dokończyć rozsiewanie agrofoski, czyli o jeden krok jestem do przodu teraz tylko to płytko wymieszać i czekać na siew soi\nJa na początku marca włóka aby przerwać parowanie i wyrównać pole,przed świętami rozsiany nawóz i zabronowane.Teraz czekam na nasiona.


NOWA ŁAZIENKA-OSTATNIE SZLIFY - Make Home Easier\n20 września 2021 by Asia\nGdy już nieco opadnie kurz po remontach, przychodzi pora na najprzyjemniejsze – kupowanie dodatków, układanie przedmiotów i ich segregowanie. To zawsze przywołuje myśl, że zaczyna się coś nowego. Co więcej, jeżeli są to przestrzenie, których nie użytkujemy notorycznie jak salonu, to daje to pretekst do przesiadywania w nowym miejscu i rozkoszowania się efektem. Po remoncie łazienki w moim domu, przyszła kolej na kupowanie pojemników, koszy, ręczników i wazonów. Segregacja przedmiotów w przestrzeni łazienki jest tak samo ważna, jak organizacja kuchni – wszystko musi mieć swoje określone miejsce. Zarazem, jeżeli elementy są na widoku, to składowiska muszą być stylistycznie wpasowane w całość łazienki.\nOsobiście bardzo lubię porządki i układanie. Jest to dla mnie forma oderwania się od pracy i oczyszczenia głowy z myśli, a zarazem daje pretekst to porządnego sklasyfikowania poszczególnych kosmetyków i przedmiotów. Po remoncie parę rzeczy udało się wyrzucić, kilka oddać komuś, kto się z nich ucieszył, co zaowocowało tym, że znalazło się miejsce na inne rzeczy. Do lokatorów mojej świeżo wyremontowanej łazienki dołączyły nowe przedmioty na składowanie ręczników, kosmetyków i biżuterii.\nZ racji tego, że uchwyty szafek i wieszaki są w złotym kolorze, to chciałam, aby podobne gamy barwne wykańczały pojemniki. Dla urozmaicenia zdecydowałam się na różne formy – złote druciane kosze, beżowe materiałowe woreczki oraz brązowy plastikowy pojemniczek na mniejsze kosmetyki. Jakby im się przyjrzeć, to każdy z nich nieco nawiązuje do wzorów, jakie pojawiają się w tej przestrzeni. Worki łączą się z dywanem, pojemnik na ręczniki nawiązuje delikatnością do ryflowanych elementów armatury Laufen, a z pozoru prosty plastikowy pojemnik ma wycięcia jakby korespondujące z drewnianą roletą. Zdarza się, że nie zwracamy uwagi na takie detale i wybieramy to, co po prostu w danym momencie przypadnie nam do gustu. Przy projekcie wnętrza należy myśleć całościowo, co do każdego szczegółu, aby osiągnąć w pełni zadowalający efekt, a przechowywanie to jakby nie patrzeć również element wyposażenia.\nDodatkiem, którego nie sposób w tej przestrzeni nie zauważyć to pojemnik wannowy od firmy Laufen. Można go dowolnie przekładać, ponieważ wpasowuje się w całą długość rantu wanny. Zarazem dodaje kosmetykom kąpielowym ładnej ekspozycji, nie kusząc o tworzenie wystawki z szamponów na ściance wanny, która niestety często odbiera uroku całemu projektowi.\nŁazienka to jedna z dwóch przestrzeni, w której jak dla mnie wszystko musi być uporządkowane i znaleźć swoje miejsce. To miejsce kojarzące się z czystością, więc nie zaszkodzi, jeżeli pozwolimy sobie również na czystość wizualną dla oka.\nNOWA ODSŁONA ŁAZIENKI - FOKUS NA DETAL\nPojemnik na wannę świetny. Łazienka bardzo przyjemna, jasna, bardzo mi się podoba.\n20 września 2021 o 21:49\nŁazienka faktycznie ładna. Delikatna jasna oraz uporządkowana. Podoba mi się kolorystyka. Nie ma tutaj szarości, które byly modne w ostatnim czasie, ale które sprawiaja, ze pomieszczenie jest ponure i smutne.\nDodatków polecam poszukać również w tym miejscu:\nMaja wiele ciekawych propozycji.\nDodany przez: sonomka @\n29 września 2021 o 14:23\nczy mogę prosić o namiary na wannę?\n4 października 2021 o 13:21\nmi się marzy w łazience jakaś wielka biała wanna wolnostojąca albo jacuzzi, choćby kabina z hydromasażem, a tu nic, tylko zwykła kabina bez udogodnień, może pora na remont 😉\nDodany przez: siena @\nsama wolę akcesoria łazienkowe ze stali nierdzewnej albo aluminium, ale te z tworzywa czy też z bambusa też wyglądają estetycznie, wszystko zależy od stylu w jakim jest urządzona łazienka 🙂\nDodany przez: stal @\n13 stycznia 2022 o 13:12\nPrzepiękna łązienka. Sama obecnie jestem na etapie projektowania łazienki w nowym domu. I zastanawiam się nad tym, jak wszystko rozplanować. Brałam pod uwagę wannę wolnostojącą, jednak trochę się jej obawiałam z powodu czyszczenia. Tutaj jednak widzę,że wanna jest przyścienna. A wanna taka na pewno jest bardziej praktyczna.\nPodobają mi się również delikatne neutralne kolory. Dzieki temu pomieszczenie będzie można udekorować na wiele różnych sposobów.\nJesli szukalibyście podobnych nowoczesnych mebli łazienkowych i luster, odsyłam do Leroy Merlin:\nW sklepie można znaleźć wiele ciekawych modeli ( piszę o tym bo sama ostatnio zamawiałam tam meble dla siebie i jestem zadowolona).\nDodany przez: Nina @\n28 stycznia 2022 o 08:41\nOd siebie polecam stronę Flexgips. Można tam znaleźć wiele gotowych już elementów do przykrycia nieestetycznych elementów w łazienkach, takich jak rury. Można na przykład zastosować takie obudowy z płyt GK:\nKtóre oczywiście można podczas remontu zrobić samodzielnie, będzie to jednak trudniejsze i droższe.\nPolecam również pamiętać o zapewnieniu dostępu do rur, służą temu drzwiczki rewizyjne. Dzięki temu będzie można w przyszłości sprawdzić co jest nie tak, bez konieczności skuwania.\nDodany przez: sermele @\n18 marca 2022 o 06:41


Dzięki fuzji spółek z PKN ORLEN, zostaną wzmocnione ENERGA, LOTOS oraz Pomorze. Spotkanie prezesa PKN ORLEN z prezydent Gdańska – netka.gda.pl\nDzięki fuzji spółek z PKN ORLEN, zostaną wzmocnione ENERGA, LOTOS oraz Pomorze. Spotkanie prezesa PKN ORLEN z prezydent Gdańska\nPołączenie dwóch potencjałów da bardzo dużą siłę spółkom. Z punktu widzenia podatkowego, LOTOS i ENERGA zachowają pełną odrębność\nPKN ORLEN kontynuuje działania zmierzające do budowy koncernu multienergetycznego. Ważnym krokiem w tym kierunku ma być przejęcie kapitałowe Grupy LOTOS i wykup akcji Grupy ENERGA. Daniel Obajtek, Prezes Zarządu PKN ORLEN rozmawiał o planach inwestycyjnych spółki na Pomorzu i korzyściach z tym związanych z Aleksandrą Dulkiewicz, prezydent Gdańska – poinformowało Biuro Prasowe tej grupy kapitałowej. Oto ciąg dalszy komunikatu:\nSpotkanie przebiegało w atmosferze troski o rozwój Pomorza.\nWładze samorządowe powinny tworzyć jak najlepsze warunki dla inwestorów i biznesu. To szansa na wielomiliardowe inwestycje, nowe miejsca pracy i większe wpływy podatkowe. Taką szansą dla Pomorza będą fuzje PKN ORLEN z Grupą LOTOS i ENERGĄ. Mamy długą historię udanych akwizycji. W każdym przypadku dały one impuls do rozwoju przejmowanych spółek. Przykładem jest włocławski ANWIL, w który inwestujemy 1,3 mld zł, by zwiększyć o połowę moce wytwórcze nawozów. Inwestować będziemy również w spółki pomorskie. Przedstawiłem mocne argumenty, z których wynika, że łączymy biznes z korzyścią dla Pomorza – powiedział Daniel Obajtek, Prezes Zarządu PKN ORLEN.\nJeden silny koncern znacznie mocniej będzie mógł zaangażować się też w działania społeczne, kulturalne i sportowe w regionie. Dzięki skoordynowanej polityce CSR, lokalne społeczności będą mogły liczyć na większe i bardziej kompleksowe wsparcie – poinformowało Biuro Prasowe PKN ORLEN.\nOto komunikat, który przekazał nam Daniel Stenzel – rzecznik prasowy prezydenta Gdańska:\nSpotkanie prezydent Gdańska z prezesem PKN Orlen\nW siedzibie zarządu PKN Orlen odbyło się dzisiaj spotkanie prezydent Gdańska Aleksandry Dulkiewicz z prezesem PKN Orlen Danielem Obajtkiem. Rozmowy dotyczyły przyszłości strategicznych dla Gdańska i Pomorza spółek Lotosu i Energii.\n– Od samego początku wyrażaliśmy duże zaniepokojenie tymi planami. Po pierwsze zawsze przy takich operacjach naturalne są obawy o miejsca pracy. Dla miasta ważne jest również zaangażowanie obu firm w życie lokalnej społeczności, zarówno Energa, jak i Lotos to ważni partnerzy wielu przedsięwzięć sportowych, kulturalnych czy naukowych – mówi po spotkaniu Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska.\nW spotkaniu z władzami płockiego koncernu udział wziął także Alan Aleksandrowicz, zastępca prezydenta Gdańska ds. inwestycji\n– Nie jest tajemnicą, że Lotos planował poważny rozwój swojej produkcji na nowych terenach należących do gdańskiego samorządu, zapowiedzi połączenia z Orlenem rodzą pytania co dalej z tymi planami i rozwojem naszej, pomorskiej firmy.\nPodczas spotkania plany rozwoju PKN Orlen przedstawił prezes zarządu Daniel Obajtek. Zapewnił, że jego firma, o ile dojdzie do kupna, zamierza kontynuować plany inwestycyjne zarówno Energii, jak i Lotosu. Według zapewnień prezesa Obajtka obie gdańskie firmy mają zachować pełną odrębność podatkową, siedziby mają pozostać w Gdańsku. Prezes zapewnił, że nie będzie redukcji etatów, a nowy koncern po połączeniu ma jeszcze bardziej zaangażować się w działania kulturalne, sportowe i naukowo-badawcze.\n– Dzisiaj poznaliśmy zarys działań, nasze obawy pozostają aktualne, a te wszystkie wątpliwości mogą rozwiać tylko konkretne decyzje i konkretne działania. Zdajemy sobie sprawę, że takie decyzje strategiczne podejmuje rząd, niemniej lokalne wspólnoty powinny być wysłuchane przy takich operacjach – dodała prezydent Dulkiewicz.\nPrezydent Gdańska zaprosiła również prezesa Daniela Obajtka na kolejne rozmowy do Gdańska – poinformował Daniel Stenzel – rzecznik prasowy prezydenta Gdańska.\n3.03.2020 22:06 Kazimierz Netka\tOpublikowany w Aktualności, Biznes, Ekologia, Gospodarka morska, Innowacje, Kultura, Młodzież, Nauka, Unia Europejska\tPermalink\n← SelectUSA. Amerykanie przyjechali na Pomorze po inwestorów. Rządowy program USA do wykorzystania dla chcących rozwijać swe biznesu za „wielką wodą”. W Pomorskiem też mamy coraz lepiej, a udogodnienia podobne do tych w USA stwarza Polska Strefa Inwestycji. O tym mówiono w Gdańsku, podczas spotkania SelectUSA – w ramach Pomorskiego Brokera Eksportowego, zorganizowanego przez Regionalną Izbę Gospodarczą Pomorza i Ambasadę USA\nMierzeja Wiślana, Nowy Świat. Przekop niezależności od Rosji już powstaje. Znacznie skróci i ułatwi rejsy z Bałtyku do portu morskiego w Elblągu →


PÓŁNOCNE WŁOCHY - dzień 20 i 21 (nurkowanie w Portofino) - Planeta Kobusów (wyrośnięty portal Małego Podróznika)\nDZIEŃ 20 i 21: WŁOCHY, nurkowania w okolicy Portofino – 12 i 13 X 2011\nCztery nurkowania! Dwa wspaniałe dni!\nTaki mamy chytry plan, że dni będą wspaniałe i pełne wrażeń. Mamy mieć cztery nurkowania z tego jedno dla nas najważniejsze: do posągu Chrystusa z Głębin. Mamy ze sobą różę przywiezioną z Polski, którą chcemy złożyć przy posągu prosząc o Opiekę Bożą podczas naszych nurkowań i wszelkich kontaktów z wodą.\nNo ale zacznijmy od początku. Dzień 12 października nie był tym dniem, który o poranku budził nasze miłe uczucia. Z gór przylazł ślump, wygenerowany przez ciepła noc. Kiedy w nocy temperatura spadała z 26 – 28 stopni w dzień do 6 (sześciu!) niebo o wschodzie słońca było jak niebieska farbka. A tu wieczorem siedzimy sobie na tarasie domku i ciepło nieprawdopodobnie. No i rano kicha! Widać niebieskie oka więc może się rozwieje ale… wiatr nie wieje i to też niemiłe bo jak nie wieje to nie rozwieje.\nNa spotkanie w bazie nurkowej jesteśmy umówieni na 9.30 a jest dopiero 8.00 więc jeszcze zobaczymy co to będzie. Nad morzem jest jasno więc może jak zwieje to zepchnie chmury za ląd. Słońce jest nam potrzebne oczywiście do zdjęć podwodnych. Im więcej światła tym lepiej. Chłopcy się zbudzili więc tylko okrywamy ich kocami idziemy do samochodu i jedziemy. Nurkować będziemy z bazy Il Grande Blu. Odkryliśmy ich w internecie szukając baz nurkowanych w okolicy Portofino. Oferowali bardzo sensowne ceny w odróżnieniu od jakiś Portofino Divers, którzy ceny mieli chyba ze dwa razy większe. Baza nurkowa jest jakieś 300 metrów za Santa Margherita przy dyskotece Covo gdzie parkuje się samochody na czas nurkowania. Samo to miejsce jako klub ma niezwykłą historię. Był to jeden z najbardziej znanych klubów we Włoszech w latach 60’tych i 70’tych. Brigitte Bardot and Roger Vadim, Jane Fonda, Frank Sinatra, Nat King Cole, i Platters, Gloria Gaynor to bywalcy tego miejsca. Niestety jest po sezonie i jest remont więc nie zobaczymy klubu jak wygląda na co dzień.\nSama baza jest z drugiej strony rezydencji i ma piękne położenie w jakby pieczarach dolnej części tej kamiennej rezydencji zbudowanej w 1934 roku. Baza ma własny port i świetne zaplecze. Sprzęt to Scubapro jak spod igły.\nPo naradzie stwierdziliśmy, że nie ma co czekać na słońce – nurkować trzeba, a nawet bez słońca nie powinno być żle. Chłopcy popłyną z nami chociaż początkowo był pomysł aby zostali na lądzie, gdzie możliwości zabawy mieli całe mnóstwo. Składamy cały sprzęt, pakujemy na łódź i ruszamy. Mamy dwóch nurków, którzy będą z nami, skipera, który zapewnia zabezpieczenie z powierzchni i bawi się z chłopcami no i my w dwójkę. Łódż to pontonowa Yamacha (klasyka), szybka i wygodna.\nPo kilkunastu minutach płynięcia (pierwsze minuty w zatoce płynie się powoli z racji ograniczenia szybkości wszystkich jednostek motorowych) jesteśmy na miejscu. Chłopcy zachwyceni szczególnie kiedy skiper dał pełną moc i łódż skakała po falach. Co za entuzjazm i przeżycia! Takie pływanie chyba bardziej ich ekscytuje niż szalone karuzele w parku rozrywki.\nPierwsze miejsce nurkowe to Secca Gonzatti. Nazwa związana z Dario Gonzattim, pionierem włoskiego nurkowania swobodnego, który zginął tu w roku 1947. Miejsce to jest ogromną skałą przyminającą sarkofag. Mamy tu boję z liną opustową na 10 metrach głębokości. Cumujemy. Sprawdzamy sprzęt. Woda z powierzchni granatowo czarna. No ciekawe co zobaczymy pod wodą… Trzy, cztery – chlup! I od razu patrzę pod wodę i… ALE WIZURA, ALE KOLOR! Woda ma kobaltowy kolor i jest krystalicznie czysta. Bajka.\nAutomat z uśmiechniętego pyska wypada! OK! i zanurzenie.\n(c) Il Grande BluNurkowanie tutaj to jak podwodna eksploracja zatopionych zamczysk. Wiele głazów jest kanciastych i ma wymiary szafy gdańskiej. Leżą niekiedy jedne na drugich jak jakieś straszliwe zwaliska monumentalnych budowli. W szczelinach kryją się mureny, ośmiornice. Wokół nas pływają stada ryb z barrakudami na czele. Od czasu do czasu udaje się wypatrzeć majestatycznie poruszającą się cernię ot. drobne 50 kg wagi. Pierwsze nurkowanie więc wzrok rozbiegany, trochę walki z aparatem no i kiedy wreszcie człek się uspokoił i zaczął delektować to manometr sugeruje powrót. Z 24 metrów wracamy nad półkami skalnymi na najwyższą część tego kamiennego sarkofagu, która akurat jest na 5 metrach. Przystanek bezpieczeństwa nie nudzi się nam.\nDrugie nurkowanie zaraz po pierwszym ale już w nowym miejscu. Tym razem to Altare inaczej Point Altar.\n(c) Il Grande BluTu mamy boję zakotwioną na 15 metrach. Stąd płynie się nad kamiennym plateau, z którego wyrastają stożki pojedyńczych kamieni. Niektóre ogromne przypominają kaptury mnichów. Płynąc między nimi osiągamy 20 metrów głebokości i krawędź ściany pionowo opadającej do 40 metrów. Na niej są czerwone korale. Fotografuję murenę itrzymam się tak do 25 metrów bo nasza „obudowa” podwodna aparatu i tak już przekroczyła deklaracje producenta. Mam za to dobry widok na nurków. Po prawie godzinie wynurzamy się i wracamy do bazy pełni wrażeń. Było super! Nasi chłopcy również zachwyceni chociaż myśleliśmy, że będą się nudzić jak mopsy, ale nie…\n13 pażdziernika 2011\nWstajemy o poranku i… Słońce!!! Piękna pogoda taka jak „zawsze” z wyjątkiem wczorajszego dnia. Woda ma trochę inny kolor. Mniej kobaltu, a więcej malachitu. Zdecydowanie wszystko przesunąło się w stronę zieleni. Pierwsze nurkowanie to wielkie wzruszenie. Cumujemy na boi niedaleko figury Christ of the Abyss (Il Cristo degli Abissi) czyli Chrystusa z Głębin. Pomimo 17 metrów wody jaka oddziela nas od figury widać na tle granatowej wody jasną plamę…\n(c) Il Grande BluMiejsce niezwykłe bo jesteśmy vis-a-vis klasztoru San Fruttuoso. Ale figura Chrystusa z Głębin nie jest związana z tym klasztorem ale poświęcona Dario Gonzattiemu, który w pobliżu zginął w 1947 roku (patrz: pierwsze nurkowanie wczoraj). Figura jest tu od roku 1954. Została uszkodzona kiedyś kotwicą i w 2003 roku wydobyto ją i odrestaurowano.\nAnia jest pierwsza w wodzie. Podaję jej naszą różę. Za balast kwiatowi służy kawałek miejscowej skały. Teraz ja do wody. Ogarniam sprzęt i widzę! Wrażenie niesamowite! Z głębin patrzy na nas postać Chrystusa. Wzniesiona ku nam twarz, ręce szeroko rozłożone i uniesione ku nam w geście błogosławieństwa. Opadamy powoli. Ja zostaję trochę wyżej by robić zdjęcia po czym szybko opadam poniżej postumentu na którym jest postawiona figura.\nTeraz zmienia się wymowa gestu Chrystusa. Z początkowego „chodźcie do mnie” na tęsknotę za słońcem i powierzchnią. Twarz i ręce są wzniesione ku wielkiemu dyskowi słońca, które jest dokładnie nad figurą. Ania stawia różę u stóp posągu, chwila modlitwy, zadumy i płyniemy za czekającymi opodal nurkami. O tym, że jest miejsce szczególne, a nie tylko atrakcja nurkowa świadczy również zachowanie włoskich nurków. Byli już tu setki razy, ale zawsze podpływają, dotykają figury, żegnają się.\nMusimy płynąć dalej. Czasu mamy mało ponieważ płyniemy oglądać słynne czerwone korale z Portofino, które są poniżej 30 metrów w wielkiej obfitości. I tu się odezwała we mnie nutka szaleństwa, a i może wariactwa zwykłego. Mam aparat w hmmmm… gumie… No wiecie co chcę powiedzieć w czym… Producent daje gwarancję na 10 metrów, ale testuje na 20 metrów głębokości więc my też „testujemy” do jak widać z relacji 24 metrów. Ale to może tylko głupie jest, a teraz jeszcze będzie szalone! Przebijamy termoklinę i spadamy coraz głębiej skosem przy skalnej ścianie. Zimno, coraz ciemniej ale wystarczy zaświecić latarką w załom skały by rozjarzył się na czerwono od korali. Aparat zaczyna się zachowywać ociężale… 34 metry głębokości! Ale jazda! Działa! Jest tylko szansa na zmiażdżenie wyświetlacza przez ciśnienie…\nKomputer zaczyna wyć, że NO DECO TIME się skończył i trzeba wracać na płytsze wody. Powoli, powoli, powoli delektując się widokami wracamy do naszego łańcucha. Teraz to już tylko odmierzanie czasu na komputerze i czekanie na wynurzenie. Mam nadzieję, że powietrza w butli wystarczy. Szczęśliwie mamy na 5 metrach dwa automaty spuszczone z łodzi jakby co. Niestety zdjęciowa miotanina nie sprzyja na rozsądne gospodarowanie zapasem powietrza w butli. Zużywam go jak parowóz. No ale się udało.\nWychodzimy na łódź i się trochę rozdziewamy z pianek. Zmienimy miejsce nurkowe i musimy swoje odczekać. Następne nurkowanie będzie płytsze ale na ponad 30 metrach byliśmy całkiem długo więc musimy swoje odczekać. Komputery odmierzają czas na powierzchni, my popijamy soczki i jemy foccatio. Chłopcy opowiadają jak skiper dał im chlebek i karmili rybki, my im o naszych wrażeniach, które uzupełnimy wieczorem zdjęciami.\nSkiper odcumował i powoli płyniemy wzdłuż klifu. Mijamy miejsca nurkowe z wczoraj aż dopływamy do boi u stóp latarni morskiej w Portofino stojącej na barierze skalnej stanowiącej naturalny falochron. Miejsce nurkowe Portofino Faro. Tu ma być masa ryb. Podobno najwięcej w okolicy. Są też niezwykłe ściany skalne przedłużające klif pod wodę. Jest tylko pewne ale… Do 5 – 7 metrów głębokości jest prąd tak straszny, że nie ma szansy popłynięcia pod niego! Nawet na powierzchni przepłynięcie ze śródokręcia do linki na dziobie łączącej nas z boją jest wyczynem na miarę medali Otylii J. Podczas odprawy mamy jasno powiedziane. Jak się ktoś łańcucha puści to… koniec nurkowania dla wszystkich.\n(c) Il Grande BluSkiper wyrzuca jeszcze ze dwie poręczówki aby można było się jakby co złapać ich i podciągnąć do łodzi. Skaczemy pojedyńczo czekając aż poprzednik dopłynie do łańcucha opustowego. Walka każdego wygląda faktycznie jak walka o życie, a nie głupie 5 metrów po wodzie i to w płetwach. Uff! Udało się. Jesteśmy przy boi. Teraz schodzimy jeden za drugim, co dwa metry, siedząc okrakiem na idącym skosem łańcuchu. Ale rzeka! Wreszcie na ósmym metrze można oderwać się od łańcucha i dajemy dyla głębiej. Ufff! Wszyscy są i jest spokój. Ten szalony prąd przynosi rybom ogromne porcje jedzenia stąd jest ich tu cała masa.\nLuca widząc moją pracę przy fotografowaniu i z racji płytszego ale w założeniu długiego i ciekawego nurkowania uszczęśliwił mnie butlą 18 litrów. Te 3 litry to dokładnie to co potrzebuję więcej przy miotaninie się z aparatem. Jak wszyscy płyną w jednym poziomie to jak muszę robić sporą sinusoidę. Tym razem razem mamy podwodne Alpy. Dokładnie widzimy cały spód klifu. Najpierw płyniemy głębiej „pod prąd”, którego tu jeszcze nie ma. Wynurzamy się trochę i lekki ruch wody niesie nas wzdłuż klifu, który się nagle kończy i trzeba ostro skręcić w lewo. Tuż nad nami latarnia. Płyniemy kawałek w stronę Portofino – ryb całe mnóstwo. Ławice, draperie. Widać żyzność wody.\nZawracamy i płyniemy jeszcze płycej do końca klifu, później trochę głębiej i dalej. Luca daje znać, że powoli czas się wynurzać. Nie ma naszego łańcucha i wynurzenie jest jak dla nas prawie bez żadnych punktów orientacyjnych ale… wynurzamy się 30 metrów od naszej łodzi. Dokładnie w prądzie, którym spływamy do łodzi. Bajka! No i po nurkowaniach. Jak było? Naprawdę wpaniale. Woda na 20 metrach ma 21 stopni (połowa października). Widoczność znakomita. Życie podwodne bogate. Cóż chcieć więcej. Żałujemy, że nie mamy czasu na kolejne dni nurkowe bo jest tu jeszcze sporo podwodnych atrakcji ale cóż… Trzeba będzie wrócić! Polecamy Il Grande Blu. Koleżeńska atmosfera, ceny jak na ten teren przyjazne i pełen profesjonalizm. Polecam również informacje w ramce dlaczego okolice Portofino są tak wspaniałym miejscem nurkowym.\nLet’s Dive – zdjęcia!\nNasza łódz i port bazy nurkowej.\nChłopcy zachwyceni nową przygodą.\nPrzed każdym nurkowaniem szczegółowe omówienie planu nurkowania.\nKiedy my dajemy nura…\n…chłopcy mają mnóstwo zajęć na pokładzie…\nSłońca nie ma ale co za kolor wody!\nŚwiatło wydobywa niezwykłe kolory…\n…i znajduję ślimaczka „dalmatyńczyka”… 😉\nMurenek tam dostatek.\nNasze 5m-3m – można pobawić się z rybkami.\nNa gorąco pierwsze wrażenia…\n…chłopcy opanowują nasz sprzęt i trenują.\nAnielskie włosy… 😉\nZałomy skał zaskakują kolorami.\nGłazy jak ruiny monumentalnej budowli.\nDopływamy vis-a-vis klasztoru San Fruttuoso.\nPierwsze spojrzenie na Chrystusa z Głębin.\nAnia z różą.\nA teraz płyniemy na 34 metry.\nNaszym celem są…\n…korale z Portofino! Tu chyba strażnik korali.\nPierwszy widok po wynurzeniu – ucieszone pysie nad nami.\nPłyniemy na nowe miejsce nurkowe…\n… pod latarnię morską w Portofino.\nChłopcy mają sprzęt z pierwszego nurkowania do zabawy.\nPrąd wyrywa łańcuch z dłoni.\nNiżej 10 metrów jest już zupełnie spokojnie…\nWokół nas zgodnie z obietnicą Luki całe stada ryb.\nI jeszcze Luka robi nam rodzinne zdjęcie.\nJest płycej i kurczowo trzymamy się skały by prąd nas nie porwał.\nPowrót do bazy. Wyładunek i płukanie sprzętu, papierkowa robota,…\nJeszcze ostatnie spojrzenie na bazę Il Grande Blu.\nW naszym mobilku na campingu przeglądamy zdjęcia.\nWokół Portofino są jedne z najciekawszych miejsc nurkowych w Morzu Śródziemnym. Już w roku 1939 zaczęto ochronę podwodnego krajobrazu. „Marine Park z Portofino” ma od 1998 roku status parku narodowego. Jest mnóstwo życia morskiego rzadko w tak dużej ilości spotykanego w rejonie Morza Śródziemnego. Nie wszędzie można nurkować. Są strefy rezerwatów ścisłych gdzie dostęp mają tylko naukowcy. Ale i tak to co jest dostępne (ponad 20 miejsc nurkowych) wzbudza zachwyt każdego. Miejsca nurkowe są świetnie opisane i na odprawie przed nurkowaniem pokazywane są rysunki z ukształtowaniem dna (patrz obok). Każde miejsce ma boje przy czym niektóre są ukryte pod wodą i cumowania dokonuje nurek.\nMiejsca nurkowe wokół Portofino są dość wymagające i najlepiej mieć uprawnienia AOWD lub ich odpowiednik w innych niż PADI organizacjach. Posiadacze OWD również znajdą płytsze miejsca chociaż będzie to np. poza występowaniem czerwonych korali.\nNurkowanie głównie wzdłuż ścian opadających pionowo ze skalnych pleteau. Dno kształtują wielkie głazy. Sporo jaskiń lub raczej grot. Najciekawsze miejsca znajdują się między 20, a 35 metrem głębokości.\nTemperatura wody na 20 metrach w połowie października: 21 stopni. Niżej 16-17 stopni. Widoczność 20+ metrów.\nNa stronie Il Grande Blu znajdziecie opisy wybranych miejsc nurkowych.\nIl Grande Blu mieszczą się za Santa Margherita przy drodze do Portofino. Nad bazą wznosi się Klub Covo gdzie na jego parkingu zostawia się samochód. Trzeba przejść drogą na drugą stronę skały z Covo wejść furtką i zejść na dół. Otwiera się widok na port i bazę.Sprzęt to Scubapro. Centrum to partner PADI, ma oczywiście licencję na nurkowania w Portofino Marine Park. Kontakt:\nLuca Zanzotto – dyrektor\n+39 333 1436109\n← Previous PÓŁNOCNE WŁOCHY – dzień 19 (Genua)\nPÓŁNOCNE WŁOCHY – dzień 22 (Cinque Terre) Next →\n19/01/2016 Mały Podróżnik


PEN15, czyli komiczny i nostalgiczny powrót do gimnazjum - recenzja\nMichał Paszkowski / 10 lutego 2019, 20:01\n"PEN15" (Fot. Hulu)\nW pierwszym odcinku "PEN15" najlepsze przyjaciółki Maya i Anna właśnie mają rozpocząć swój pierwszy dzień w 7. klasie. Jednak grające je Maya Erskine i Anna Konkle swój pierwszy dzień w gimnazjum mają dawno za sobą, jako że obie są dorosłymi kobietami. Jeśli pomysł na obsadzenie trzydziestolatek w roli gimnazjalistek już zraził was do nowego serialu komediowego Hulu, to wiedzcie, że z czegoś, co mogło przerodzić się w nieudaną serię absurdalnych skeczy, "PEN15" szybko zamienia się w fantastyczną wyprawę w świat na styku dzieciństwa i nastoletnich lat.\nOczywiście, fakt, że młode bohaterki grane są przez dorosłe kobiety, dodaje każdej scenie dodatkowego komediowego dna. Nie potrzeba jednak wiele czasu, aby Erskine i Konkle na tyle dobrze scaliły się ze swoimi gimnazjalnymi alter ego, że naprawdę łatwo zapomnieć, iż wśród kilkunastoletniej obsady główne role grają dwie trzydziestolatki. Duża w tym zasługa aktorek, ale też scenarzystów, którzy w serii typowych pierwszych doświadczeń "do odhaczenia", znajdują w nich coś o wiele bardziej prawdziwego.\n1. sezon "PEN15" sprawia wrażenie, jakby był kolekcją wspomnień wziętych wprost z życia twórców serialu (czyli Mayi Erskine, Anny Konkle oraz Sama Zviblemana). Przy czym serial najbardziej uwielbia te szczególnie żenujące, wstydliwe i niezręczne doświadczenia, a swoim dorosłym aktorkom każe jeszcze raz przeżywać najbardziej krępujące sytuacje, jakie mogą spotkać młodych ludzi. I wcale nie wydają się na ekranie bardziej odporne na problemy gimnazjalnego życia.\nSerial idealnie oddaje te lata młodości, w których najmniejszy kłopot wydaje się tragedią globalnych rozmiarów, a opinia rówieśników liczy się o wiele bardziej niż chciałoby się do tego przyznać. I jasne, że na niektóre z tych rzeczy "PEN15" patrzy z dystansem i śmieje się z nich, ale nigdy nie traktuje swoich młodych bohaterów z cynizmem czy też bezwzględną ironią. Wbrew pozorom, ten komediodramat z absurdalnym pomysłem zdaje się wprost idealnie rozumieć, jak myślą i działają młodzie ludzi i co stoi za ich niektórymi, niezrozumiałymi dla dorosłych wyborami.\nTo, że główne bohaterki grają dorosłe kobiety, pozwala też serialowi na bycie bardziej otwartym w tematyce dojrzewania seksualnego. W poruszający sposób serial stara się uchwycić moment, w którym same bohaterki zaczynają się czuć dorosłe (a przynajmniej bardziej niż wcześnie) i nie zawsze jest to pozytywne uczucie, jak choćby w znakomitym odcinku, w którym Maya dostaje pierwszą miesiączkę. W przeciwieństwie do wielu programów przeznaczonych stricte dla młodszej publiczności, "PEN15" nie ukrywa, że szeroko pojęta seksualność to część życia nastolatków. A przy okazji potrafi się z niego pośmiać (bez przekraczania granic dobrego smaku).\nNie jest zaskoczeniem, że najlepszym elementem serialu, jego emocjonalnym sercem i komediową duszą jest relacja między Mayą i Anną. Energia i chemia między Erskine i Konkle jest nie do podrobienia, a obie aktorki idealnie prezentują się zarówno w momentach czysto dramatycznych, jak i totalnie absurdalnych. A takich w "PEN15" zdecydowanie nie brakuje. Nie dość powiedzieć, że w fantastycznym odcinku, który w oryginalny sposób opowiada o poczuciu wstydu wśród nastolatków związanym z masturbacją, kluczową rolę odgrywa wywoływanie ducha zmarłego dziadka Mayi.\nWłaśnie dzięki temu, że "PEN15" od większych wątków rozpisanych na cały sezon woli pojedyncze anegdoty, serial znajduje miejsce na zarówno poważniejsze tematy, jak i kompletnie szalone perypetie. W jednym odcinku Maya musi zmierzyć się z rówieśnikami nazywającymi ją najbrzydszą dziewczyną w szkole, a w innym przyjaciółki zabierają stringi swojej koleżanki i noszą je na zmianę w szkole, ciesząc się nowo zdobytą pewnością siebie. "PEN15" podchodzi do wszystkich tych historii z humorem i szczerością, której naprawdę ciężko się oprzeć.\nDla widzów, którzy tak jak Maya i Anna przeżywali swoje nastoletnie lata na przełomie wieków, "PEN15" będzie dodatkowo nostalgiczną wycieczką w rok 2000 i amerykańską popkulturę z tamtego czasu, którą serial z pieczołowitością odtwarza na ekranie. Jest tu oczywiście miejsce na przebieranki za członkinie Spice Girls, plakaty z N'Sync na ścianach sypialni i magazyny dla nastolatek z Sarą Michelle Gellar na okładce.\nMaya i Anne spędzają swój wolny czas, tworząc układ taneczny do "You Gotta Be" Des'ree, a w innym odcinku odkrywają fascynującą technologiczną nowość, jakim jest internetowy czat. Na minione czasy serial patrzy z charakterystycznym dla siebie połączeniem zrozumienia i dowcipnego dystansu, ale przy okazji nigdy nie pozwala nostalgii zawładnąć historią, która pod wieloma względami pozostaje uniwersalna.\nDlatego też, choć serial przeznaczony jest raczej dla starszych widzów, może równie dobrze stać się hitem wśród tej grupy wiekowej, o której opowiada. Jedyne pytanie jakie się nasuwa, to jak obecni dwunasto- i trzynastolatkowie przyjmą szkolną historię, w której media społecznościowe nie pełnią kompletnie żadnej roli i czy nadal będą się z nią mogli utożsamić. Szkoda by było, żeby serial osadzony w takim świecie wydawał się być prehistorycznym reliktem.\n"PEN15" ma jednak na tyle dużo uroku i zwariowanego humoru, że powinno przekonać do siebie sceptyków. Chwyt z dorosłymi kobietami w roli trzynastolatek w żaden sposób nie przeszkadza w odbiorze tej równie absurdalnej, co poruszającej historii. W swoich najlepszych momentach "PEN15" jest jednocześnie kapsułą czasu, albumem ze zdjęciami z gimnazjum, do którego po latach chce się wracać oraz laurką dla przyjaźni, dzięki której ten okres to coś więcej niż tylko kolejne lata do odhaczenia w systemie edukacji. A po obejrzeniu po prostu chce się tańczyć do "You Gotta Be".\nAnna Konkle, Maya Erskine, PEN15, PEN15 recenzja, PEN15 sezon 1, seriale Hulu


W sensie architektonicznym bazylika (gr. basilikos - królewski) jest typowo grecką formą budowli znaną od V w. przed Chrystusem. Bazylika była pałacem królewskim albo siedzibą wysokiego rangą urzędnika - archonta (najwyższy urzędnik państwowy w starożytnych Atenach, który przewodniczył radzie areopagu i zajmował się najważniejszymi sprawami ateńskiej polis).\n01Kościół, dla którego podejmuje się starania o nadanie tytułu bazyliki, winien być Bogu poświęcony specjalnym obrzędem oraz stanowić w diecezji ośrodek życia liturgicznego i działalności duszpasterskiej, zwłaszcza poprzez sprawowanie Najświętszej Eucharystii, pokuty i innych sakramentów. Powinien być wzorem dla innych kościołów pod względem przygotowania i przebiegu tych celebracji, nacechowanych wiernym przestrzeganiem zasad liturgicznych oraz czynnym uczestnictwem ludu Bożego.\n02Dla zapewnienia godnej i przykładnej celebracji kościół winien posiadać obszerne prezbiterium. Różne elementy wymagane do sprawowania liturgii (ołtarz, ambona, miejsce przewodniczenia) winny być usytuowane zgodnie z wymogami odnowy liturgicznej (por. Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, 253-280).\n03Kościół winien się cieszyć w całej diecezji pewnym uznaniem, dlatego że został zbudowany i poświęcony Bogu z okazji jakiegoś wydarzenia o szczególnym znaczeniu historyczno-religijnym albo z tej racji, że znajduje się w nim ciało lub znacznej wielkości relikwie jakiegoś świętego, lub też jakiś obraz otaczany szczególną czcią. Należy również brać pod uwagę znaczenie kościoła jako pomnika historycznego oraz jego walor jako obiektu sztuki.\n04Aby w ciągu roku liturgicznego mogły być sprawowane obrzędy związane z poszczególnymi jego okresami, winna być odpowiednia liczba prezbiterów przeznaczonych do posługi liturgiczno-pastoralnej w tym kościele, zwłaszcza do sprawowania Eucharystii i pokuty (wystarczająca liczba spowiedników, którzy byliby do dyspozycji wiernych w ustalonych godzinach).\n01Prośbę miejscowego Ordynariusza, także gdyby kościół był powierzony opiece jakiegoś zgromadzenia zakonnego.\n02Nihil obstat, czyli pozytywną opinię Krajowej Konferencji Biskupów.\n03Opracowanie na temat początków i dziejów kościoła oraz rozwijanej w nim działalności religijnej (czynności liturgiczne, działalność duszpasterska i charytatywna).\n04Album zawierający zdjęcia zewnętrznego i wewnętrznego wyglądu kościoła, zwłaszcza urządzenia prezbiterium (ołtarza, ambony, krzesła kapłana przewodniczącego), a także innych miejsc celebracji obrzędów (miejsc dla usługujących i ministrantów, chrzcielnicy, miejsca przechowywania Eucharystii oraz sprawowania sakramentu pokuty).\n05Wypełniony "Kwestionariusz" z danymi dotyczącymi kościoła.\n01W bazylice mniejszej winna być zapewniona stała liturgiczna formacja wiernych: przez kształcenie zespołów ustanowionych dla sprawowania czynności liturgicznych, specjalne kursy dokształcające, serie konferencji i inne tego rodzaju inicjatywy.\n02Z wielką starannością winny być przygotowywane i sprawowane obrzędy związane z rokiem liturgicznym, zwłaszcza z okresem Adwentu, Narodzenia Pańskiego, Wielkiego Postu i Wielkanocy.\n03Ponieważ czynność liturgiczna przyjmuje wznioślejszą postać, kiedy jest sprawowana z zastosowaniem śpiewu, należy troszczyć się o to, aby zgromadzenia wiernych uczestniczyły w śpiewie różnych części Mszy świętej, zwłaszcza Ordinarium (por. Konstytucja o Liturgii, 54; Instrukcja Świętej Kongregacji Obrzędów o muzyce w liturgii, Musicam sacram z 5 marca 1967).\n04Celem uwydatnienia szczególnej więzi komunii łączącej bazylikę mniejszą z rzymską stolicą św. Piotra, niechaj co roku będą obchodzone:\n01Dzień, w którym publicznie ma zostać ogłoszony tytuł bazyliki przyznany jakiemuś kościołowi przez Stolicę Apostolską, winien być przygotowany i przeżywany w świątecznej atmosferze. Należy przewidzieć w związku z tym odpowiednie homilie, modlitwy, czuwania i inne celebracje, zarówno w dniach poprzedzających ogłoszenie tytułu, jak i po nim następujących.\n02Wierni, którzy nabożnie będą nawiedzać bazylikę i uczestniczyć w niej w jakimś obrzędzie lub przynajmniej pomodlą się słowami Modlitwy Pańskiej i odmówią wyznanie wiary, mogą, pod zwykłymi warunkami (sakramentalna spowiedź, przystąpienie do Stołu Pańskiego i modlitwa w intencji Ojca Świętego), dostąpić odpustu zupełnego w następujących dniach:\n03Znak papieski, to jest "skrzyżowane klucze", może być używany jako ornament na chorągwiach, sprzętach liturgicznych oraz na pieczęci zarządu bazyliki.\n04Zarządca (rektor) bazyliki podczas sprawowanych przez siebie funkcji może nosić na sutannie lub na habicie zakonnym i na komży - czarny mucet przyozdobiony czerwonym obramowaniem oraz takiegoż koloru guzikami i obszyciem dziurek.


Wojtunik o aferze Pegasusa: "Mamy do czynienia z małpą z bombą w rękach" | CyberDefence24\nWojtunik o aferze Pegasusa: "Mamy do czynienia z małpą z bombą w rękach"\nSzymon Palczewski 15.02.2022 10:21\nWysłuchanie Pawła Wojtunika w ramach senackiej komisji nadzwyczajnej ds. Pegasusa.\nFot. Senat RP (🇵🇱@PolskiSenat)/Twitter\nMłodszy inspektor Paweł Wojtunik, były szef CBŚ i CBA, występuje przed senacką komisją ds. Pegasusa, aby omówić przypadki inwigilacji w naszych kraju, dokonanej za pomocą izraelskiego systemu szpiegowskiego. W trakcie prezentacji stanowiska odnosi się także do licznych przypadków nękania jego rodziny poprzez karalne groźby śmierci kierowane pod adresem m.in. jego córek.\nSpecjaliści Citizen Lab odkryli, że Pegasusa wykorzystano w Polsce wobec: prokurator Ewy Wrzosek, mecenasa Romana Giertycha, senatora Krzysztofa Brejzy, prezesa AGROunii Michała Kołodziejczka oraz dziennikarza Tomasza Szwejgierta.\nSprawę inwigilacji za pomocą izraelskiego systemu szpiegowskiego komentował na bieżąco (w mediach oraz platformach społecznościowych) Paweł Wojtunik. Gdy wypowiadał się publicznie na ten temat, jego rodzina otrzymywała telefony z groźbami. Były szef CBA uważa, że nie ma w tym przypadku.\nSenacka komisja nadzwyczajna ds. Pegasusa pierwsze merytoryczne spotkanie odbyła 17 stycznia br. Wówczas wysłuchano Johna Scotta-Railtona i Billa Marczaka z Citizen Lab.\nDo tej pory przed komisją stanęli m.in. były szef NIK senator Krzysztof Kwiatkowski oraz obecny prezes Izby Marian Banaś, senator Krzysztof Brejza, mecenas Roman Giertych, prokurator Ewa Wrzosek oraz prezes AGROunii Michał Kołodziejczak.\nKończy się posiedzenie komisji. Jej przewodniczący Marcin Bosacki przedstawia wniosek z dzisiejszych obrad.\nDla służby antykorupcyjnej Pegasus jest nieprzydatny, ponieważ inne środki operacyjne są wystarczające do realizacji jej zadań.\nPaweł Wojtunik podziela niepokój, co do tego, gdzie ostatecznie znajdują się materiały pozyksane przy pomocy Pegasusa (serwery znajdują się w Izraelu).\nOpis modelu pracy CBA - kluczem do zrozumienia funkcjonowania Biura jest przyglądnięcie się sytuacji sprzed 2009 roku, kiedy to z rąk panów Kamińskiego i Wąsika Paweł Wojtunik przejął szefostwo. Były szef mówi wprost o "patologi" i licznych naruszeniach prawa.\nZ wystąpienia młodszego inspektora wynika, że PiS stworzyło system bez zabezpieczeń, gwarantowanych przez osoby lub instytucje spoza kręgu obozu władzy.\nSłowa Pawła Wojtunika wskazują, że CBA nie jest w tej chwili służbą, którą ograniczają przepisy. Dodatkowo Biuro wykonuje zadania polityczne, a przez to jest narzędziem politycznym: "CBA ze służby, która powinna być policyjną służbą antykorupcyjną, stała się policją polityczną".\nWedług Pawła Wojtunika istnieje ryzyko, że dane pozyskiwane przy użyciu Pegasusa mogły trafiać za granicę do Izraela (kraju producenta systemu). Obowiązkiem nadrzędnym jest zapewnienie bezpieczeństwa informacji niejawnych. "To jest ABC bezpieczeństwa państwa" - podkreśla.\nPonadto, były szef CBA zaznacza, że Pegasusa nabyto za pomocą pośrednika. "Ja, gdybym kupował tego typu system czy usługę, rozmawiałbym bezpośrednio z producentem. Jest to bezpieczne, ekonomiczne i logiczne. Korzystanie z pośredników poszerza krąg osób, o których o nim wiedzą, a po drugie jest zwyczajnie droższe" - mówi Wojtunik.\n"Każdy mój podpis, wyjazd służbowy były przedmiotem audytu. Gdyby coś na mnie znaleziono, nie siadziałbym tutaj, lecz w więzieniu" - mówi były szef CBA i CBŚ.\nWojtunik: system jest do natychmiastowej zmiany\n"W obecnym systemie mamy bardzo silnych osobowościowo ministrów, w tym ministra sprawiedliwości, posiadających silną władzę nad służbami, bez mechanizmów kontroli pod i nad nimi. Jeśli szef jest upolityczniony, pozostali stają się mierni i bierni. Ten system jest do natychmiastowej zmiany" - podkreśla Paweł Wojtunik.\nZdaniem byłego szefa CBA doszliśmy do momentu, w którym należy nie tylko zmodyfikować procedury dotyczące kontroli operacyjnej, ale również przeprowadzić reformę całego obszaru bezpieczeństwa państwa.\nCBA "policją polityczną"\nWojtunik wyjaśnia: "CBA to instytucja pod względem funkcji bliższa policji, lecz ze względów politycznych ma charakter służby specjalnej. Niestety". Ocenia, że obecnie Biuro można wręcz nazwać "policją polityczną".\n"My jako zawodowcy zainteresowani jesteśmy kwestiami technicznymi. System Pegasus jest narzędziem bezprecedensowym, bez porównania z innymi" - podkreśla były szef CBA.\nCzy szef MSWiA może dowolnie słuchać materiałów pozyskanych przez służby?\n"Szef służby ma najwyższe kompetencje. Jednak zapoznawanie się z informacjami niejawnymi bez odnotowania tego faktu - jest naruszeniem przepisów" - wskazuje Paweł Wojtunik.\n"W takim państwie nie można czuć się bezpiecznym" - ocenia były szef CBA i CBŚ.\n"Podziwiam, z jaką bezczelnością i tupetem jest bagatelizowana sprawa ataków na moją rodzinę. To, co doświadczamy w ostatnim czasie, to nie są zwykłe ataki spoofingowe. Działania te mają na celu zastraszenie nas, co się nie uda. Trzy ataki miały miejsce po tym, gdy publicznie wypowiedziałem się o Pegasusie" - mówi Paweł Wojtunik.


„Eugeniusz Oniegin” Czajkowskiego w wersji koncertowej - Jelonka.com\n„Eugeniusz Oniegin” Czajkowskiego w wersji koncertowej\nPiątek, 16 maja 2014, 8:16\n23 maja (w piątek) o godz. 19.00, w ramach cyklu „Maj z operą”, w sali koncertowej Filharmonii Dolnośląskiej w Jeleniej Górze zostanie przedstawiona wersja koncertowa arcydzieła opery romantycznej Piotra Czajkowskiego „Eugeniusz Oniegin” z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Dolnośląskiej. Za pulpitem dyrygenckim stanie Maestro José Maria Florêncio, rodem z Brazylii, absolutnie fenomenalny artysta i charyzmatyczna postać. Cena biletu: 70 zł.\nRomantyczną operę „Eugeniusz Oniegin”, opartą na poemacie Aleksandra Puszkina o tym samym tytule nazwał Piotr Czajkowski „scenami lirycznymi”, podkreślając poetyckość działa.\nAkcja rozgrywa się w Rosji w pierwszej połowie XIX wieku. W cichym wiejskim dworku mieszka wdowa Łarina (Joanna Cortes - sopran) oraz jej dwie córki – wesoła, pełna życia Olga (Karolina Sikora - mezzosopran) i sentymentalna Tatiana (Anna Mikołajczyk - sopran). Przybywa narzeczony Olgi – Leński (Paweł Skaluba - tenor), ze swym przyjacielem Onieginem (Tomasz Rak - baryton).\nPo tragicznym pojedynku Oniegin przez szereg lat błąka się po świecie. Powróciwszy do Rosji zjawia się na balu w pałacu księcia Griemina (Andrzej Malinowski - bas), w którego małżonce poznaje Tatianę. Uświadamia sobie, że ją kocha. Nieszczęśliwy Oniegin przychodzi do pokoju Tatiany, błagając, by odwzajemniła jego miłość. Tatiana wyznaje mu, iż kocha go nadal, lecz złożone śluby są dla niej ważniejsze niż głos serca. Odtrąca klęczącego przed nią Oniegina i żegna go – na zawsze. Oniegin zostaje sam, przeklinając swój los.\n~Łotr 18-05-2014 1:08\nFajnie, że będzie José Maria Florêncio, a nie Tomasz Bugaj.


Kiepska sytuacja finansowa Watykanu. Zaciskanie pasa i specjalna narada - Dziennik.pl\nKiepska sytuacja finansowa Watykanu. Zaciskanie pasa i specjalna narada\n20 września 2019, 06:42 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nWatykan. Rzym / Shutterstock\nPoważna sytuacja finansowa Watykanu, konieczność uzdrowienia stanu kont i szukania oszczędności to tematy piątkowego spotkania szefów tamtejszych urzędów i Rady ds. Ekonomicznych, zwołanego po apelu papieża Franciszka o zredukowanie wydatków.\nPapież prosi o uzdrowienie finansów Watykanu. "Ochrońmy ekonomiczną przyszłość Stolicy Apostolskiej"\nNa początku września dziennik „The Wall Street Journal” podał, że papież wystosował list do jednego ze swych doradców, kardynała Reinharda Marxa z Niemiec. Prosił w nim o "przestudiowanie wszystkich środków uznanych za konieczne, by ochronić ekonomiczną przyszłość Stolicy Apostolskiej, i zapewnienie, by weszły one w życie możliwie najszybciej".\n"The Wall Street Journal" przytoczył opinię eksperta, który ocenił, że wielu kościelnych dostojników nie wie, w jakiej sytuacji finansowej znajduje się Watykan. Oni myślą, że pieniądze nie są problemem - dodał.\nfinanse papiez Franciszek sytuacja finansowa watykan pieniądze\nPonownie głośno o kardynale Pellu, skazanym za pedofilię. Sąd Najwyższy rozpatrzy odwołanie\nWolińska-Riedi: W Watykanie agenci bezpieczeństwa serdecznie witają nowo przybyłych\nWyrok ws. pedofilii w Kościele. Przeprosiny i zadośćuczynienie za molestowanie byłego ministranta\nNo chyba się rozpłaczę. Schudną i będą musieli przejść z Maybachów na VW\nKatastrofa !!!!! Trzeba bedzie jeździć uboższymi wersjami Maybachów...\nmafia oryginal przewalila mafie przebierancow\nJak wroca do korzenia czyli stajenki beda prawdziwa religia\nA nim nastał Franciszek to księża z teczkami pełnymi pieniędzy chodzili dbając o to by Bank Watykanu nie był przepełniony.\nNajlepiej by było jakby ta firma ogłosiła upadłość i poprosiła syndyka o pomoc.


Boks. Prezydent WBC wierzy w niewinność Tysona Fury'ego - Sport WP SportoweFakty\nPrezydent federacji WBC, Mauricio Sulaiman, trzyma stronę Tysona Fury'ego po ostatnich doniesieniach, jakoby w 2015 roku miał on przekupić rolnika Martina Carefoota, aby ten złożył fałszywe doniesienia w śledztwie dotyczącym jego wpadki dopingowej.\nWaldemar Ossowski 16 Marca 2020, 20:00\nBoks. Duża walka na horyzoncie przed Ewą Brodnicką. Stawką dwa pasy mistrzowskie\nPrzypomnijmy, w 2015 roku w organizmie Tysona Fury'ego wykryto nandorolon. Brytyjczyk utrzymywał przed brytyjską komisją antydopingową, że substancja ta znalazła się w jego organizmie z powodu spożycia mięsa niewykastrowanego dzika.\nW tym celu wyjaśnienia składał rolnik, Martin Carefoot, który zeznał, iż to on dostarczył Fury'emu mięso, które miało dać pozytywny wynik kontroli. Po pięciu latach rolnik z Lancashire wyznał "Daily Mail", że zaoferowano mu 25 000 funtów za składanie fałszywych informacji, a to pomogło Fury'emu uniknąć dotkliwej kary.\nW związku z nowymi zeznaniami rolnika Tyson Fury może mieć ogromne kłopoty. 22 lutego w Las Vegas "Król Cyganów" pokonał Deontaya Wildera i sięgnął po pas mistrza świata federacji WBC w wadze ciężkiej.\nGłos w sprawie oskarżeń dotyczących Fury'ego zabrał prezydent WBC, Mauricio Sulaiman. - Osobiście wolę wierzyć Tysonowi niż komuś, kto już przyznał się do kłamania w dokumentach prawnych w celu uzyskania korzyści finansowych - powiedział Sulaiman w rozmowie z "SunSport".\n- Osoba, która twierdzi, że celowo kłamała, powinna być sądzona, szczególnie gdy czekał pięć lat, aby opowiedzieć swoją historię. Po drugie, mniej więcej w tym czasie Tyson nie był kontrolowany przez WBC, nie walczył z Kliczkiem o nasz pas. Tak było w przypadku innych tytułów, więc ten problem nie wpływa na to, że jest naszym mistrzem świata w wadze ciężkiej - dodał.\nsebek1920 17-03 11:35 Zgłoś komentarz\nA kto to jest ten Kliczek, zktórym niby miał nie walczyć Fury???\nBoks zawodowy Wielka Brytania Tyson Fury Boks Sporty walki Mauricio Sulaiman


Szal/komin kolorowe kwadraty - Dream Service\nSzal- komin wykonany ręcznie na szydełku miękkiej włóczki (100% akrylu) w kolorach fioletu,bordo i czarnego. Miękki i ciepły, pozwala na dowolne uformowanie, można owinąć szyję dwa razy. Dobrze otuli szyję w chłodne dni. Całość powstała z połączenia wielu szydełkowych motywów. Wymiary: szerokość bez rozciągania 30cm, obwód 148cm. Idealny na prezent.\nPrać ręcznie w temp. 30st.C. Suszyć w stanie rozłożonym.\nWymiary: szerokość bez rozciągania 30cm, obwód 148cm.\nZadaj pytanie dotyczące produktu: Szal/komin kolorowe kwadraty