Czas Kultury – Kwartalnik społeczno-kulturalny Czas Kultury 6/2008 (147) – Czas Kultury\nCzas Kultury 6/2008 (147)\nOstatni w 2008 roku numer „Czasu Kultury” poświęcony jest mitom Szwajcarii – kraju bardzo dobrze rozpoznawalnego, o czytelnej tożsamości, ciekawej kulturze, u nas obarczonego jednak wieloma stereotypami. Chcemy pokazać Szwajcarię nie jako kraj czekolady i bankierów, ale jako interesującą konfliktową przestrzeń kultury.\nSytuację szwajcarskiej sztuki współczesnej opisuje dyrektorka Kunsthaus Langenthal Fanni Fetzer. Nad ideą swiss box w architekturze oraz sukcesami szwajcarskich projektantów zastanawia się Katarzyna Jackowska. O stadionie, który stał się specyficznym obiektem dla wystawy Katarzyny Jackowskiej i Moniki Annen, pisze Sebastian Cichocki. Prezentujemy też postaci nieznane w Polsce, a niezwykle popularne w Szwajcarii: Alaina de Bottona, autora światowych bestsellerów, prezentuje Marek Wasilewski, natomiast Katarzyna Leszczyńska – działaczkę na rzecz mniejszości i pisarkę Mariellę Mehr. Sylwetkę kierowcy wyścigowego, zmarłego na torze Jo Sifferta nakreśla dziennikarz Niklas Meienberg, któremu został poświęcony osobny tekst. Szwajcarski numer „Czasu Kultury” nie mógłby się obejść bez komiksu; zamieszczamy rozmowę Marka Wasilewskiego z Davidem Baslerem – redaktorem i wydawcą komiksowego magazynu „Strapazin”, zaś Lynn Kost pisze o jednym z najważniejszych na świecie festiwali komiksu – Fumetto w Lucernie. Nietypowe oblicze Szwajcarii odsłaniają teksty o pochłaniającym ofiary Matterhornie, którego replika znajduje się w Parku Walta Disneya oraz o szwajcarskim Parku Tajemnic, założonym przez kontrowersyjnego ufologa Ericha von Dänikena.\nZachęcamy ponadto do lektury tekstu Joanny Mizielińskiej o Susan Sontag i Annie Leibovitz. Wśród rozmów publikowanych na łamach tego numeru znalazł się między innymi wywiad Tomasza Charnasa z pisarką Eriką Fischer. Ze Zbigniewem Kruszyńskim rozmawiali Jerzy Borowczyk i Michał Larek, a esej Justyny Zimnej przybliża nam cechy twórczości autora „Powrotu Aleksandra”. W działach poezji i prozy najnowsze utwory Piotra Sommera i Moniki Mostowik oraz fragment szwajcarskiej powieści Marielli Mehr „Epoka kamieni”. Na koniec, jak zawsze, felietony Agaty Araszkiewicz i Edwarda Pasewicza.\n8. Janek Kowalski. Kronika wypadków miłosnych – śmierć na Matterhornie\n16. Katarzyna Leszczyńska. Niklaus Meienberg – „wichrzyciel” kontra „niewinność”\n22. Niklaus Meienberg. Jo Siffert (1936–1971)\n36. Katarzyna Leszczyńska. Marielli Mehr powietrzne korzenie\n43. Mariella Mehr. Epoka kamieni (fragmenty)\n60. Katarzyna Jackowska. Życie jak na pocztówce\n66. Fanni Fetzer. Czy Szwajcaria istnieje? Sprawozdanie z położenia szwajcarskiej sceny sztuki współczesnej…\n73. Marek Wasilewski. Jak Alain de Botton może zmienić twoje życie?\n78. Jestem „pesymistą”. Z Alainem de Bottonem rozmawia Marek Wasilewski\n81. Marek Musiał. Katastrofa Parku Tajemnic. Kariera i upadek Ericha von Dänikena\n85. Lynn Kost. Historia Fumetto\n94. Jesteśmy w komiksowej awangardzie. Z Davidem Baslerem, szefem magazynu „Strapazin”, rozmawia Marek Wasilewski\n106. Sebastian Cichocki. Nieplanowane monumenty kolektywnego wysiłku. O stadionach na zdjęciach Katarzyny Jackowskiej i Moniki Annen\n113. Tego nie da się po prostu zaszufladkować. Z Eriką Fischer rozmawia Tomasz Charnas\n118. Zemsta na języku. Ze Zbigniewem Kruszyńskim rozmawiają Michał Larek i Jerzy Borowczyk\n130. Justyna Zimna. Język do oclenia. „Powrót Aleksandra” Zbigniewa Kruszyńskiego (z jego „Szkicami historycznymi”, „Schwedenkräuter” oraz „Na lądach i morzach” w tle)\n136. Zbigniew Kruszyński. Raport (fragment powieści)\n143. Piotr Sommer. Wiersze ze słów\n150. Tomasz Hrynacz. Wracamy do punktu wyjścia / Świetlany ognik mostu\n152. Piotr Nita. wiersze\n154. Monika Mostowik. Biopsja (fragment)\n158. Hubert Klimko-Dobrzaniecki. Wizyta\n161. Joanna Mizielińska. Życie rodzinne w obrazach z melancholią w tle. Annie Leibovitz i Susan Sontag (Annie Leibovitz: A Photographer’s Life, 1990–2005)\n177. Aleksandra Dobrowolska. Teraz (Mirosław Bałka, JETZT, Centrum Sztuki WRO, Wrocław 17.10. – 16.11.2008)\n179. Andrzej Górny. Teatr społecznej interwencji (Biljana Srbljanović, Szarańcza, reżyseria Paweł Szkotak, Teatr Polski w Poznaniu, premiera 25.10.2008)\n182. Andrzej Górny. Świat – znak niepojęty (Arka Noego. Nowy Koniec Europy, inscenizacja Janusz Wiśniewski, premiera światowa 13.09.2008)\n184. Justyna Knieć. Dwa kina (24. Warszawski Międzynarodowy Festiwal Filmowy, Warszawa 10–19.10.2008)\n188. Adam Adamczyk. Vargasa Llosy tragedia czasu teraźniejszego (Mario Vargas Llosa, Rozmowa w «Katedrze»)\n190. Adam Adamczyk. Święto Narodów (Guy Walters, Igrzyska w Berlinie. Jak Hitler ukradł olimpijski sen)\n192. Magdalena Bednarek. …tak długo, aż okręt utonie… (Teodor Parnicki, Dzienniki z lat osiemdziesiątych)\n194. Elżbieta Winiecka. To nie jest pióro (Tadeusz Pióro, Asortyment)\n198. Michał Larek. Literatura i nowe media (Olga Tokarczuk, Bieguni)\n201. Grzegorz Wysocki. Woody Allen w stringach (Chelsea Handler, W pozycji horyzontalnej, przekład Anna Kołyszko)\n203. Agata Barełkowska. Teatr – radykalna psychoanaliza (Grzegorz Niziołek, WARLIKOWSKI extra ecclesiam)\n205. Justyna Knieć. Między dźwiękiem i obrazem (Michał Oleszczyk, Gorycz wygnania. Kino Terence’a Daviesa)\n207. Edward Pasewicz. Podręcznik do leżenia / Andante comodo\n210. Agata Araszkiewicz. Cover story / Diament i popiół albo YES TO ALL, czyli feminizm i glamour\nCzas Kultury 4/2020 (207)\nKryzys państwa prawa | Redaktor prowadzący: Jacek Wiewiorowski\nMody filozoficzne | Redaktorka prowadząca: Barbara Brzezicka\nCzas Kultury 3/2020 (206)\nDewzrost: polityka umiaru | Redaktorka prowadząca: Weronika Parfianowicz | Redaktor prowadzący: Michał Czepkiewicz\nAlternatywy 90. | Redaktorzy prowadzący: Dariusz Brzostek, Piotr Grochowski\nAutobiografizmy Themersonów | Redaktorka prowadząca: Honorata Sroka\nCzas Kultury 2/2020 (205)\nNowe materializmy | redaktorzy prowadzący: Bartosz Mroczkowski, Andrzej Marzec\nRezonans romantyczny | redaktor prowadzący: Wojciech Hamerski\nCzas Kultury 1/2020 (204)\nKultura szkoły. Rewolucja od kuchni | Redaktorki prowadzący: Iwona Chmura-Rutkowska, Sylwia Jaskulska\nKalanie własnego gniazda | Redaktorzy prowadzący: Olga Szmidt, Wojciech Burek\nCzas Kultury 4/2019 (203)\nNie/pełno/sprawności | Redaktorzy prowadzący: Arleta Galant, Maciej Duda\nKrystyna Kofta | Redaktorka prowadząca: Lucyna Marzec\nCzas Kultury 3/2019 (202/EN)\nFor the first time, an entire issue of “Czas Kultury” has been published bilingually. The content is available in Polish and English.\nCzas Kultury 3/2019 (202)\nPo raz pierwszy oddajemy do rąk Czytelników „Czas Kultury” wydany w całości dwujęzycznie. Numer identyczny pod względem zawartości ukazuje się w wersji polsko- oraz anglojęzycznej.\nCzas Kultury 2/2019 (201)\nSztuki wizualne zawsze w znacznym stopniu korzystały ze zdobyczy techniki i nauki. Sztuka zarówno korzystała z nowych możliwości, takich jak fotografia i kino, jak i – jako medium autorefleksyjne – badała ich intelektualny, praktyczny i kulturowy potencjał. Dzisiaj nie tylko technologia cyfrowa i wirtualna rzeczywistość definiują obszary zainteresowania sztuk wizualnych.\nCzas Kultury 1/2019 (200)\nHasło „wybierzmy przyszłość”, jeszcze nie tak dawno politycznie nośne, straciło w ostatnich kilku latach na atrakcyjności. Niniejszy numer „Czasu Kultury” poddaje analizie kilka przykładów retrotopii męskości. Ponadto odwołując się do sztuki i literatury kobiet, próbujemy odpowiedzieć na pytania: co jest pociągającego w niszczeniu materialnych obiektów i niematerialnych znaczeń kulturowych? czy chodzi o pragnienie stawania się widzialnymi/podmiotowymi/aktywnymi?\nCzas Kultury 4/2018 (199)\nLem to jeden z najchętniej czytanych polskich pisarzy na świecie, przekładany na niezliczone (bo wciąż kolejne) języki, inspirujący twórców różnych mediów, technologii i badaczy dyscyplin nie tylko humanistycznych. Być może ważniejsza nawet od popularności i wirusowego oddziaływania twórczości Lema jest – charakteryzująca po prostu bardzo dobrą literaturę – jej otwartość na reinterpretacje, w końcu – zwykła przyjemność czytania. W numerze też PROTEZY, a tam Alphonso Lingis oraz jego prowokacyjne i inspirujące rozważania o apotemnofilii i sztuce, a także imponujący Protetyczni bogowie Hala Fostera, czyli futuryzm i protezy.\nCzas Kultury 3/2018 (198)\nRe:patriotyzm | Redaktorzy prowadzący – Andrzej Marzec, Dawid Matuszek\nEdukacja na rzecz pokoju | Redaktorka prowadząca – Joanna Roszak\nGeografia empatii | Redaktor prowadzący – Waldemar Kuligowski\nCzas Kultury 2/2018 (197)\nRok 1968 nie tylko symbolicznie otworzył nową epokę. Alternatywne myślenie, działanie i tworzenie zaczęły zmieniać miejsca tak różne jak Japonia, Norwegia, Słowenia czy USA. Z perspektywy 50 lat przyglądamy się dziedzictwu tamtych kontestacji i ich aktualnemu znaczeniu dla polityki, sztuki i życia społecznego, odległemu od płytkiej nostalgii i barwnego folkloru.\nCzas Kultury 1/2018 (196)\nStulecie praw wyborczych Polek to doskonała rocznica, by zapytać, kiedy społeczność LGBTQ wywalczy swoje równouprawnienie. W perspektywie lokalnej, jak w soczewce, najlepiej widać pluralizm dotychczasowych strategii oraz działań, ich przemiany oraz globalne wpływy. Przyglądamy się im uważnie.\nCzas Kultury 4/2017 (195)\nManifestacje obywatelskie stały się po 2010 roku ważnym elementem kultury politycznej i formą partycypacji w niej. Znaczące jest to, że nie organizują ich partie, ale sami obywatele.\nCzas Kultury 3/2017 (194)\nDrzew ubywa (!), mimo że przybywa wiedzy o ich inteligentnym, złożonym, ale cichym życiu. Myśleć i mówić o lasach jako wielogatunkowych wspólnotach sieciowego przepływu energii i materii (Wood Wide Web) to wyzwanie i zadanie – konieczne, by przetrwały.\nCzas Kultury 2/2017 (193)\nArchiwum prywatne nie jest metaforą pamięci czy fikcjogenną szkatułą dla poszukiwaczy afektów i efektów artystycznych – ale konkretnym miejscem, naznaczonym sygnaturą autorską, z konkretną materialną zawartością.\nW tej „świątyni rodzinnych pamiątek” bądź wśród przypadkowo zebranych/znalezionych materiałów wytwarzają się wiedza historyczna i dyskurs naukowy, wrażliwość i świadomość umiejscowienia historycznego i geopolitycznego. Znaleziska na strychu generują narracje i metaopowieści, ale przede wszystkim są doświadczeniem (także sensualnym).\nCzas Kultury 1/2017 (192)\nZbiór tekstów pod tytułem „Polityka animacji” towarzyszy odbywającemu się po raz dziesiąty w Poznaniu festiwalowi Animator. Niesamowitość kina polega przede wszystkim na animacji, czyli poruszaniu nieruchomych obrazów. W tym sensie animowane są wszystkie filmy, jednak animacja oznacza także poruszenie i nadanie życia temu, co martwe. W drugim bloku tekstów, poświęconym megaiwentom, autorzy reprezentują odmienne dyscypliny oraz punkty widzenia – dzięki temu lepiej i wyraźniej można dostrzec, w jaki sposób megaiwenty tworzą megatrendy, dotyczące ostatecznie nas wszystkich.\nCzas Kultury 4/2016 (191)\nRomowie za murami\nŚrodkowoeuropejscy Romowie żyją daleko od nas. Historia ich wspólnot, zwanych w języku antropologii „szczepami”, pełna jest luk i znaków zapytania. Komunistyczny eksperyment przymusowego osiedlenia zaowocował wprawdzie zaczynem integracji, ale kosztem porzucenia języka i tradycyjnej obyczajowości. Po upadku żelaznej kurtyny Romowie ruszyli w znaną od stuleci drogę z południowego wschodu na północny zachód Europy, by tam zakładać koczowiska na przedmieściach metropolii. Ci, którzy zostali, musieli się liczyć z radykalizacją nastrojów społecznych i ich widzialnymi znakami – murami.\nCzas Kultury 2-3/2000 (95-96)\nCzas Kultury 4/2000 (97)\nNumer 4 roku 2000 poświęcony jest odradzającej się tradycji folku i folkloru. Pisze o tym fenomenie Tomasz Janas, Jan Stęszewski w rozmowie z Jakubem Żmidzińskim przeciwstawia folk kiczowi.\nCzas Kultury 5/2000 (98)\nNumer 5/2000 poświęcony jest niepełnosprawnym. Zastanawiamy się nad ich rolą w społeczeństwie oraz sposobem, w jaki są traktowani. Swoją refleksją dzielą się z nami m.in. Piotr Wierzchosławski („Niepełnosprawni: inni, ale tak podobni”), Izabela Fornalik („Dlaczego?”), oraz Joanna Mazurkiewicz („Pomosty nad szczeliną świata”).\nCzas Kultury 6/2000 (99)\nNumer 6/2000 poświęcony jest muzyce dawnej. Zamieszczamy w nim wybór pieśni z „Piekła” Dante Alighieri. Rafał Jakubowicz rozmawia z Jaromirem Jedlińskim o krakowskiej wystawie prac Tadeusza Kantora „Niemożliwe” przybliżającej nam ważny, a zwykle marginalizowany okres twórczości awangardysty (lata 1963–1973).\nCzas Kultury 1/2001 (100)\nYass – wciąż istnieje czy nadszedł jego kres? Numer 1/2001 „Czasu Kultury” próbuje odpowiedzieć na to pytanie. Tomasz Janas w swoim tekście „Był yass? Będzie yass?” przybliża historię tego eklektycznego nurtu. Marta Szadkowiak wysłuchała, co twórca terminu „yass” Tymon Tymański o nim sądzi. Czołowi artyści nurtu – Mazzol, Robert Knuth, Mikołaj Trzaska, Tomasz Gwiciński i Leszek Możdżer opowiadają o swojej twórczości, czym dla nich jest muzyka i jakie są ich inspiracje.\nCzas Kultury 2/2001 (101)\nW tym numerze „Czasu Kultury” poruszony został temat folkloru, tradycji i tego co się z nimi dzieje we współczesnych czasach. Badacz wiejskiej muzyki Andrzej Bieńkowski w rozmowie z Beatą Wilgosiewicz-Wójtowską wysnuwa wniosek, iż Polacy wstydzą się własnej tradycji pomimo dużej popularności folku.\nCzas Kultury 3/2001 (102)\nLiczba stron: 113\nCzas Kultury 4/2001 (103)\nNumer 4/2001 „Czasu Kultury” poświęcony jest mitowi kanibalizmu w kulturze. Historię antropologicznych badań nad antropofagią przybliża Waldemar Kuligowski, który opisuje proces „odczarowania” legendy, jaką obrosło ludożerstwo oraz portret obcego jako kanibala.\nCzas Kultury 5-6/2001 (104-105)\nTradycja muzyczna a folk\nCzas Kultury 1/2002 (106)\nCzworonożny przyjaciel człowieka doczekał się takiego momentu, w którym sztuka zwróciła się w jego kierunku. W Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris na przełomie lutego i marca 2002 roku odbyła się wystawa „Pies w sztuce polskiej”, której tematykę można było – zdaniem Marka Wasilewskiego – odebrać jako swoistą prowokację intelektualną.\nCzas Kultury 2/2002 (107)\nW numerze 2/2002 „Antypody” proponujemy rozważania nad kolonializmem i neokolonializmem. W momencie, kiedy obszar ziem nieznanych ulega znacznemu zmniejszeniu, a globalizacja stanowi słowo-slogan naszej współczesności, zadajemy pytanie o istotę terra incognita.\nCzas Kultury 3/2002 (108)\nMężczyzna znika z horyzontu\nW momencie, gdy na całym świecie studia nad fenomenem płci tzw. gender studies dotyczą przede wszystkim kobiet, ich funkcjonowania w kulturze i społeczeństwie uznaliśmy, że czas na dyskusję o tym, czy mężczyźni także stworzą swoją współczesną wersję odpowiedzi na feminizm.\nCzas Kultury 4-5/2002 (109-110)\nKolejny numer „Czasu Kultury” porusza temat tożsamości i muzyki w globalizującym się świecie. Muzyka stanowi ogromnie ważny element identyfikacji narodowej, religijnej i kulturowej. Granie i słuchanie muzyki, to nie tylko wybór czysto estetyczny, ale również światopoglądowy.\nCzas Kultury 6/2002 (111)\nTematem „Czasu Kultury” 6/2002 są portrety miast. Architekci i publicyści, tacy jak Ewa P. Porębska (red. naczelny miesięcznika Architektura), Jacek Dominiczak, Andrzej Wielgosz – zastanawiają się w dyskusji redakcyjnej nad kondycją współczesnych przestrzeni miejskich i nad wizjami miasta przyszłości.\nCzas Kultury 1/2003 (112)\nTematem „Czasu Kultury” 1/2003 jest „Uwodzenie jako forma zainfekowania” – strategia uwodzenia, której często ulegamy – sami chętnie ją stosując. Prezentujemy rozmaite formy uwodzenia, zwodzenia, erotycznych zauroczeń i fascynacji.\nCzas Kultury 2-3/2003 (113-114)\n„Czas Kultury” 2-3/2003 poświęcony jest m.in. zagadnieniom cenzury obyczajowej i swobody wypowiedzi artystycznej. Numer został żartobliwie zatytułowany „Dozwolone od lat 18”, co zbiega się z 18 rokiem istnienia naszego pisma.\nCzas Kultury 4/2003 (115)\n„Czas Kultury” 4/2003 poświęcony jest blokowiskom. Patrząc na ten, wydawałoby się banalny, fenomen określający charakter polskich miast, redakcja stara się odpowiedzieć na kilka istotnych pytań. Skąd się wzięły blokowiska? Kto i dlaczego wymyślił bloki? Dlaczego w Polsce jest tak dużo blokowisk i dlaczego są do siebie tak podobne? Jaka jest przyszłość blokowisk?\nCzas Kultury 5/2003 (116)\nW numerze „Czasu Kultury” 5/2003 zastanawiamy się, czym jest dzisiaj patriotyzm. Czy to nadużywane i pompatyczne słowo jest, jak zauważa znany ukraiński pisarz Jurij Andruchowycz, „ostatnią przystanią dla politycznych łajdaków”? Dlaczego patriotyzm miesza się z nacjonalizmem i coraz częściej kojarzy się z wygolonymi głowami skinów? Jak pisze Waldemar Kuligowski: „Idea patriotyzmu nie musi pachnieć naftaliną.\nCzas Kultury 6/2003 (117)\n117 „Czas Kultury” 6/2003 opatrzony został metaforycznym tytułem „Dym”. Kultura XX wieku pełna jest symboliki uwarunkowanej przez dym. Ludzie-ikony kulturowe, których dzieli wszystko, znani są jako namiętni palacze: Churchill, Castro, Che Guevara nie rozstawali się z cygarami; Stalin, Wałęsa i np. prof. Bronisław Geremek często pokazywali się z fajką.\nCzas Kultury 1/2004 (118)\nPierwszy w 2004 roku numer „Czasu Kultury” poświęcony jest zjawisku autoagresji. Joanna Turowicz, kuratorka nowej wystawy Anny Baumgart w Zachęcie mówi w rozmowie z Agatą Jakubowską: „Autoagresja, emocje z nią związane, to ważna część naszej kondycji, są jednak spychane w niebyt, objęte społecznym tabu”.\nCzas Kultury 2-3/2004 (119-120)\nW „Czasie Kultury” 2-3/2004 szukamy odpowiedzi na pytanie, czy współczesny człowiek potrzebuje jeszcze rytuału? O tym, że rytuałem może być codzienność, przekonuje nas błyskotliwe opowiadanie Jerzego Łukosza. Konkretne przykłady aktualności rytuału przywołują w wywiadach: antropolog teatralny Leszek Kolankiewicz i dominikanin Tomasz Kwiecień. Lidia Zielińska i Tomasz Janas w swoich artykułach analizują rytualną przestrzeń koncertów muzycznych i ściśle określone sposoby komunikowania się muzyków i publiczności.\nCzas Kultury 4/2004 (121)\nNumer 4/2004 poświęcony jest szeroko pojętemu zjawisku recyklingu, które można określić jako „kultura odzysku”. Idea recyklingu, czyli przetwarzania surowców wtórnych, tworzenie nowych pożytecznych produktów z odpadów i śmieci, kojarzony jest przede wszystkim z problemami ekologii i ekonomii – opowiada o tym tekst Williama Rathje o archeologii śmietników.\nCzas Kultury 5-6/2004 (122-123)\nNa kartach podwójnego numeru 5-6/2004 goszczą młodzi polscy egoiści. Jak pisze Agata Araszkiewicz, próbujemy odpowiedzieć na pytanie: „czy i w jaki sposób kultura clubbingu i zabawy bogatych młodych ludzi, najczęściej ze stolicy lub większych miast, którzy zapewne nudzą się zbyt łatwym życiem i nie chodzą do kościoła, może dać coś wartościowego ogólnej kulturze naszego biednego, ciężko doświadczonego przez historię kraju?”.\nCzas Kultury 1/2005 (124)\nPierwszy numer z roku 2005 sięga pamięcią do pierwszego numeru „Czasu Kultury” z roku 1985, kiedy pismo ukazało się po raz pierwszy – poza cenzurą, w drugim obiegu. Do wydarzeń sprzed dwudziestu lat oraz do obecnego stanu kultury w Polsce nawiązuje otwierająca numer rozmowa Marka Wasilewskiego (obecnego redaktora naczelnego) z Rafałem Grupińskim – założycielem i pierwszym redaktorem naczelnym pisma.\nCzas Kultury 2/2005 (125)\nW drugim numerze „Czasu Kultury” z roku 2005 podejmujemy temat bezdomności. Problem ten obecny jest wyraźnie w kulturze naszego czasu i dotyka nie tylko bezpośrednio społecznego zjawiska (tak jak czyni to sztuka teatralna „Pamiętnik dekady bezdomności”, której realizację omawia Monika Żółkoś).\nCzas Kultury 3-4/2005 (126-127)\nPodwójny numer (3-4/2005) „Czasu Kultury” poświęcony jest rzeczom trzecim. Jak pisze Joanna Mieszko-Wiórkiewicz „liczba trzy współgra z planetą Jupiter, i według odwiecznej wiedzy, […] jest synonimem idealizmu, wiedzy na najwyższym poziomie skłonności do dalekich podróży oraz religijności. […]\nCzas Kultury 5/2005 (128)\nTematem 5. numeru „Czasu Kultury” z roku 2005 są związki zjawisk klimatycznych i pogodowych z kulturą obecne szczególnie w sztukach wizualnych, fotografii i obrzeżach działań związanych z architekturą.\nCzas Kultury 6/2005 (129)\nNumer „Czasu Kultury” 6/2005 poświęcony jest przede wszystkim problematyce konfliktu świata zachodniego z islamem. Choć dzisiaj media pełne są analiz na ten temat, niezmiernie rzadko mamy możliwość zapoznania się z punktem widzenia drugiej strony.\nCzas Kultury 1/2006 (130)\nPierwszy w roku 2006 numer „Czasu Kultury” analizuje zjawisko pogardy. Uznaliśmy, że to pojęcie najlepiej opisuje wiele aktualnych zjawisk w kulturze, życiu publicznym i w relacjach między ludźmi. Pogarda jest czymś, co spotyka przede wszystkim ludzi wykluczonych ze społeczności.\nCzas Kultury 2/2006 (131)\nDrugi w 2006 roku numer „Czasu Kultury” analizuje fenomen piłki nożnej i rozpoczynających się w czerwcu piłkarskich Mistrzostw Świata. Polacy kochają futbol, ale są „kibicami w kapciach”, stwierdza Mirosław Filiciak. Przedstawia zjawisko piłkarskich gier komputerowych i proces zacierania się różnic pomiędzy transmisją telewizyjną, meczem piłkarskim i nowymi wersjami gier.\nCzas Kultury 3/2006 (132)\nNadszedł taki czas, kiedy świat zdaje sobie sprawę ze szkód, jakie czyni pośpiech, i nieco zwalnia – mówi Carl Honoré, autor książki „In Praise of Slowness”. Rozmowa z nim otwiera najnowszy numer „Czasu Kultury” (3/2006), poświęcony odnajdywaniu odpowiedniego tempa we wszystkich dziedzinach życia.\nCzas Kultury 4/2006 (133)\nMałżeństwo, jakie jest, każdy widzi – z tym stwierdzeniem autorzy, zaproszeni przez redaktorów pisma, rozprawiają się w numerze 4/2006 „Czasu Kultury”. Dziś instytucja małżeństwa nie tylko zmienia się, ale z samej swojej istoty jest bardzo złożona i kulturowo wieloznaczna.\nCzas Kultury 5-6/2006 (134-135)\nNumer 5-6/2006 „Czasu Kultury” poświęcony więzom społecznym otwiera rozmowa z profesorem Markiem Ziółkowskim „Osobno na co dzień, razem od święta”. Łącząc perspektywę badawczą z polityczną, socjolog i senator analizuje formy wspólnego działania, jakie można zaobserwować w polskim społeczeństwie.\nCzas Kultury 1-2/2007 (136-137)\nierwszy w 2007 roku podwójny numer „Czasu Kultury” (1-2/2007) poświęcony jest kulturze współczesnych Czech. Staramy się odpowiedzieć nie tylko na pytanie, dlaczego Czechy fascynują Polaków, ale także jak my wyglądamy w oczach naszych sąsiadów.\nCzas Kultury 3/2007 (138)\nNumer 3/2007 „Czasu Kultury” poświęcony infantylizacji kultury współczesnej otwiera tekst Mai Brzozowskiej-Brywczyńskiej próbujący zdefiniować to, co urocze. Autorka, przybliżając estetykę cuteness, podkreśla przede wszystkim jej ambiwalencję, bycie zarazem słodkim i strasznym.\nCzas Kultury 4-5/2007 (139-140)\nWiek XXI tworzy nowe formacje kulturowe. Numer 4-5/2007 „Czasu Kultury” zatytułowany „Nowoplemiona polskie” otwiera fragment powieści Marka Krajewskiego i Mariusza Czubaja „Aleja samobójców” przedstawiający świat graczy w darta.\nCzas Kultury 6/2007 (141)\nZwierzęta nas cieszą, jednak sposoby organizacji tej przyjemności budzą mieszane uczucia. Najbardziej oswojonymi przez naszą kulturę miejscami dla zwierząt stały się salony, kolekcje, ogrody i sielskie zagrody – pisze Gabriela Świtek, w tekście otwierającym numer 6/2007 „Czasu Kultury”.\nCzas Kultury 1/2008 (142)\nNumer 1/2008 „Czasu Kultury” poświęcony jest fragmentowi przestrzeni publicznej – ulicy. Otwiera go tekst Konrada Miciukiewicza, który analizując wywiady przeprowadzone z mieszkańcami Poznania, zastanawia się nad kształtem „idealnej ulicy”. O ile autor ten skupia się na dużym mieście, to Anna Chudzik opisuje małomiasteczkową ulicę, podkreślając jej odmienność od dużej aglomeracji.\nCzas Kultury 2/2008 (143)\nNumer 2/2008 „Czasu Kultury” poświęcony kulturze Finlandii otwierają: ankieta zderzająca stereotypy z doświadczeniem obcokrajowców przebywających w Finlandii oraz teksty Seppo Paananen i Juhani U.E. Lehtonen o mentalności i charakterze Finów. Mika Lietzén omawia fińskie wydawnictwa komiksowe, a Jari Järvi opisuje alternatywny rynek muzyczny. Jacek Bednarski przedstawia historię sauny oraz związaną z nią zwyczajowość.\nCzas Kultury 3/2008 (144)\nDo czego służy kryminał? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć numer 3/2008 „Czasu Kultury”. Otwiera go wywiad z detektywem Maciejem Szubą, który opowiada o swojej pracy w poznańskiej policji. Z przekąsem odnosząc się do literackich i filmowych stereotypów, próbuje wskazać, na czym polega sedno pracy śledczej. Wartością rozmowy nie jest jednak „cała prawda” o tym zawodzie, ale gawędziarski talent, z jakim detektyw snuje swoje opowieści.\nCzas Kultury 4/2008 (145)\nWidmo migracji krąży nad światem, ale nie jest to widmo wyłącznie przerażające. Znakiem naszych czasów są miliony migrantów i tysiące powodów, które skłaniają ich do migracji. Numer 4/2008 „Czasu Kultury” otwierają wyznania Ariadny Khishiktuevy z Buriacji, która okiem dobrowolnej imigrantki przygląda się Polsce i Poznaniowi.\nCzas Kultury 5/2008 (146)\n„Rośl-inność” może intrygować, będąc odmienną, a jednocześnie pokrewną nam formą życia – żródłem pożywienia i metafor, dekoracją i obsesją. Zwracając się ku wilgotnym, pełzającym, kłączastym tworom myśli, Andrzej Marzec roztacza wizje myślenia jako roślinnienia pozostawiając w oddali systematyczne klasyfikacje roślin.\nCzas Kultury 1/2009 (148)\n„Czas Kultury” w numerze 1/2009 podejmuje dyskusję na temat fenomenu powrotu do religii, teologii, wiary. Justyna Zimna z socjolingwistycznym zacięciem pisze o wpływie na naszą codzienność ideologii katolickiej zaprogramowanej w języku. Agata Bielik-Robson z pozycji filozofa przyznaje: od religii uciec nie sposób i wysuwa tezę, że nawet najbardziej świecka czy ateistyczna narracja jest w istocie kryptoteologiczna.\nCzas Kultury 2/2009 (149)\nNumer 2/2009 „Czasu Kultury” poświęcony znaczeniu ludowości we współczesnej kulturze otwiera tekst Daniela Muzyczuka analizujący przyczyny oraz krytyczny potencjał „ucieczki z miasta” dzisiejszych twórców. Monika Weychert Waluszko skupia się na konkretnym przykładzie tej problematyki, tj. działaniach artystycznych realizowanych przez grupę twórców w Lucimiu, typowo rolniczej wsi położonej w powiecie bydgoskim.\nCzas Kultury 3/2009 (150)\nLudzie mówią dzisiaj około 6 tysiącami języków. Znawcy utrzymują, że średnio co dwa tygodnie ginie jeden z nich, zatem w ciągu stulecia utracimy połowę językowego dziedzictwa. To powód do smutku. Na szczęście języki nie tylko umierają, ale i się rodzą. Pisze się jednak o tym na tyle rzadko, że postanowiliśmy te lukę wypełnić.\nCzas Kultury 4/2009 (151)\nJesienny numer „Czasu Kultury” (4/2009) zatytułowany „Berlin międzynarodowy” poświęcony został przemianom, jakie nastąpiły w Berlinie po zburzeniu muru w 1989 roku. Berlin z miasta podzielonego przez zimną wojnę, ze stolicy NRD przemienił się w wiodącą europejską metropolię, która fascynuje tętniącym w niej życiem i rozwijającą się kulturą.\nCzas Kultury 5/2009 (152)\nRewolucję, jakiej dokonał Karol Darwin swoim dziełem „O powstawaniu gatunków” (1859) porównuje się czasem z przewrotem kopernikańskim. Po geocentryzmie pada antropocentryzm. Oto gatunek ludzki przypadkiem pojawił się w wyniku ewolucji i – być może – kiedyś zniknie ze świata zamieszkiwanego przez jego rozlicznych roślinnych, zwierzęcych, bakteryjnych i innych krewnych, którzy bynajmniej nie są mu „z natury” poddani.\nCzas Kultury 1/2009 (148) [edycja kolekcjonerska]\nCzas Kultury 6/2009 (153)\nFantastyka, fantasy, science-fiction – wszystkie te określenia w pierwszym momencie odsyłają nas w stronę wyobraźni, iluzji, nierzeczywistości. Z drugiej strony, słyszymy często, że to właśnie autorzy kojarzeni z tymi nurtami – w przeciwieństwie do „pisarzy mainstreamowych” – najchętniej opisują realia, w których przyszło nam żyć.\nCzas Kultury 1/2010 (154)\nMorderstwo po polsku\n„Czas Kultury” po raz kolejny zagłębia się w świat kryminału. W „Morderstwie po polsku” przyglądamy się estetyce rodzimego kryminału, by zrozumieć, w jaki sposób pomaga on uchwycić wielowymiarowość szybko zmieniającej się współczesności. Ten (pop)kulturowy gatunek niekiedy wnikliwie analizuje i interpretuje nasze mroczne egzystencjalne przygody.\nCzas Kultury 2/2010 (155)\nWiele wskazuje na to, że Kościół katolicki przeżywa kryzys instytucjonalny i duchowy. Słynni duchowni występują z zakonów i rezygnują z misji kapłańskich. Dochodzi także do mniej lub bardziej spektakularnych aktów apostazji. Niewierzący obywatele tworzą internetowe społeczności, żeby upowszechniać wiedzę o możliwościach formalnego opuszczenia wspólnoty katolickiej.\nCzas Kultury 3/2010 (156)\nTrzeci numer „Czasu Kultury” poświęcony jest problemowi REWITALIZACJI. Jak pisze Piotr Luczys: „w definicjach rewitalizacji najczęściej zwraca się uwagę na jej potencjał przeciwdziałania «negatywnym skutkom społecznym» i ograniczanie «negatywnych skutków industrializacji» (lub odwrotnie, w dowolnej konfiguracji).\nCzas Kultury 4/2010 (157)\nOsąd o niezdolności współczesnych pokoleń do buntu stał się dzisiaj obiegowym komunałem. W głowach większości zadomowiło się przekonanie o powszechnym konformizmie, od-angażowaniu i ucieczce w konsumpcyjny egoizm. Jak się buntować, przeciw komu lub czemu, z kim się buntować, w imię jakich wartości – to pytania jakby z innej galaktyki.\nCzas Kultury 5/2010 (158)\n„Popularna” poświęcona jest kulturotwórczej roli kobiet i literaturze do nich adresowanej. W kolejnym zeszycie „Czasu Kultury” skupimy się przede wszystkim na kulturze szerokiego obiegu, jak bowiem stwierdził niedawno Jacek Dukaj, to właśnie kultura masowa dostarcza sensu życia.\nCzas Kultury 6/2010 (159)\nMarzenie o udoskonalaniu ludzi jest zapewne tak stare jak świadomość naszej niedoskonałości. Myślenie w kategoriach biologicznej doskonałości zawsze ustanawiało hierarchie, usprawiedliwiało wykluczenia i przemoc, włącznie z eksterminacją. Uważając siebie za istoty doskonalsze od innych zwierząt, ludzie dali sobie prawo do dysponowania nimi na fizycznym i symbolicznym poziomie.\nCzas Kultury 1/2011 (159)\nPierwszy tegoroczny zeszyt „Czasu Kultury” pisma w całości poświęcamy na nowo odkrywanej tradycji muzycznej. Współczesna oferta muzyczna jest niezmiernie bogata, mieszają się w niej przeróżne style, estetyki, a nierzadko tymczasowe mody. Dopiero dzisiaj zyskaliśmy fascynującą możliwość oglądu całego muzycznego uniwersum, we wszystkich przejawach jego piękna.\nCzas Kultury 2/2011 (161)\n„Książki czytane w czasach szkolnych i licealnych pamięta się chyba przede wszystkim jako coś fizycznie namacalnego, jako stan dziwnego «haju» wywołanego przez narracyjne odurzenie” – mówi Jerzy Borowczyk w rozmowie z Michałem Larkiem i Adamem Lipszycem w najnowszym numerze „Czasu Kultury” – „Chłopaki czytają”, który jest poświęcony fenomenowi literatury młodzieżowej w PRL-u oraz chłopięcych inicjacjom czytelniczych.\nCzas Kultury 3/2011 (162)\n„Czas Kultury” zatytułowany „Dziś Albania!” to bezprecedensowa w naszym kraju prezentacja eseistyki i literatury z Albanii (wszystkie teksty są pierwodrukami w języku polskim). Dzięki nim kraj stereotypowo kojarzący się z szaleństwem Envera Hoxhy – totalną izolacją i milionem bunkrów – pokazuje nowe oblicze.\nCzas Kultury 4/2011 (163)\n„Macierzyństwo to doświadczenie śmierci” – stwierdziła niedawno Rachel Cusk, słynna brytyjska pisarka, której radykalna krytyka społeczeństwa matek sprowokowała w Polsce wyjątkowo osobistą debatę dziesiątek kobiet, teoretycznie lub praktycznie mierzących się z nieoczywistą rolą Dobrej Matki.\nCzas Kultury 5/2011 (164)\n1 375 gramów, 2–3% masy ciała, 1,4 litra objętości, 100 miliardów neuronów – ludzki mózg. Mistrzostwo biologicznej miniaturyzacji. Wszechświat ściśnięty do rozmiarów dziecięcej zabawki. Dzięki niemu widzimy, słyszymy, wąchamy, dotykamy, przeżywamy radość i smutek, delektujemy się winem, truskawkowym koktajlem, muzyką Bacha i obrazami Leonarda. Ale także kłamiemy, oszukujemy, mordujemy.\nCzas Kultury 6/2011 (165)\nNumer „Czasu Kultury” zatytułowany „Zamki w Polsce” jest poświęcony kuriozalnej fascynacji budownictwem zamkowym w Polsce na początku XXI wieku. Zjawisko to objawia się w niezliczonej ilości fantazyjnych i ahistorycznych rekonstrukcji, domów jednorodzinnych zwanych potocznie gargamelami, hoteli czy restauracji.\nCzas Kultury 1/2012 (166)\nW dniu rozpoczęcia największej w dziejach Polski imprezy sportowej numer „Czasu Kultury”, poświęcony piłce nożnej, nie może budzić zdziwienia. Wbrew radosnej wizji naszych rządzących piszemy o ekonomicznych zagrożeniach towarzyszących organizacji Euro 2012, pytamy też Polki i Polaków, którym daleko do optymizmu polityków, co sądzą o piłkarskich igrzyskach\nCzas Kultury 2/2012 (167)\n„Podskórny Poznań” to poetycka anatomia i kulturowa fizjologia stolicy Wielkopolski. Poeci: Adam Kaczanowski, Kira Pietrek, Szczepan Kopyt, Edward Pasewicz, Bianka Rolando i Dariusz Sośnicki biorą pod mikroskop poznańskie dzielnice.\nCzas Kultury 3/2012 (168)\nPodróże z sensem\nJedyna pewna rzecz, którą można powiedzieć o współczesnym świecie, to fakt, że jest on w ruchu. Turystyczna stonka zalewa wszystkie kontynenty, miliony ludzi przekraczają granice każdego dnia, ponad państwami krążą towary, idee, wirtualne pieniądze i choroby, nawet pracodawcy żądają od nas mobilności. Dlatego nowy numer „Czasu Kultury” zatytułowaliśmy Podróże z sensem.\nCzas Kultury 4/2012 (169)\n„Ludzie zawsze mają swoje tajemnice. Chodzi tylko o to, żeby je odgadnąć” – pisał Stieg Larsson. Swoje tajemnice mają również społeczeństwa. Skandynawia jest tylko kolejną formułą, ułatwiającą opisanie kilku europejskich krajów, które tyle samo różni, ile łączy. Powieści kryminalne są zaś pretekstem do zajrzenia w ukrytą tkankę społeczeństw.\nCzas Kultury 5/2012 (170)\nW „Kulturofobii” zadajemy sobie pytanie o to, jaka jest dziś pozycja kultury. Podczas gdy w polskich miastach jak grzyby po deszczu mnożą się różnego rodzaju większe i mniejsze międzynarodowe festiwale, galerie świecą pustkami, teatry popadają w coraz to nowe konflikty z lokalnymi władzami, czytelnictwo osiąga statystyczne dno, a lider największej partii opozycyjnej nawołuje do obcinania środków na wydarzenia kulturalne.\nCzas Kultury 6/2012 (171)\nSpecjalizacja wiedzy sprawia, że coraz mniej ludzi – w tym także wielu badaczy – nadąża i rozumie, co dzieje się poza dyscypliną naukową, w której się kształcą. Jakie budzi to obawy? Jaka jest przyszłość tak szybko rozwijającej się wiedzy? W numerze, który nazwaliśmy „Demony nauki” podejmujemy zagadnienie związków nauki z polityką, rozważając także możliwości jej kontroli.\nCzas Kultury 1/2013 (172)\nTolerancja w Niderlandach\nAutorzy numeru „Czasu Kultury”, który zatytułowaliśmy „Tolerancja w Niderlandach”, omawiają perspektywy powodzenia społeczeństwa multikulturowego. Doświadczenie współistnienia różnych kultur (religijnych, seksualnych, mniejszości narodowych, także emigranckich oraz ludzi dotkniętych niepełnosprawnością) w obrębie jednej struktury społecznej często stwarza trudne do rozładowania napięcia, ale jest przede wszystkim okazją do formułowania na nowo pytania o to, czym jest demokracja i tolerancja oraz jakich mechanizmów negocjacji międzykulturowych powinny się uczyć społeczeństwa (także mieszkańcy Polski, którzy doświadczenie wielokulturowości mają jeszcze przed sobą).\nCzas Kultury 2/2013 (173)\nWidmowy „Czas Kultury” pokazuje, że żyjemy w czasach kontynuacji, w których rozstania stały się niemożliwe – nic nie mija już bezpowrotnie, natomiast idea radykalnej śmierci, zakończenia i odcięcia została pogrzebana. Wszystko, co odchodzi, jest skazane na powrót, by wieść dziwny, nieumarły, widmowy żywot.\nCzas Kultury 3/2013 (174)\nNumer 3/2013 „Czasu Kultury”, przygotowany wspólnie z redakcją białoruskiego czasopisma artystycznego „pARTisan”, poświęcony jest najnowszym nurtom w młodej białoruskiej kulturze wizualnej i literackiej ze szczególnym zaakcentowaniem europejskich aspiracji Białorusinów.\nCzas Kultury 4/2013 (175)\nFestiwalizacja życia kulturalnego w Polsce stała się faktem. Nie ma dnia, w którym nie odbywałby się jakiś festiwal, a ich rzeczywista liczba jest trudna do oszacowania. Następstwami są m.in. zmiany w redystrybucji środków publicznych, samorządowych oraz prywatnych przeznaczanych na kulturę. Festiwalizacja prowadzi do „utowarowienia” kultury, promując takie formy, jak edutainment, memotainment czy shop-a-tainment.\nCzas Kultury 5/2013 (176)\nOstatnio w Polsce można zauważyć znaczny wzrost zainteresowania gotowaniem i jedzeniem, które stają się także przedmiotem refleksji badaczy z wielu dziedzin nauki. W numerze 5/2013 „Czasu Kultury” skupiliśmy się na smaku, stawiając pytania o jego wymiar kulturowy, społeczny i polityczny.\nCzas Kultury 6/2013 (177)\nSzok, wstrząs, prowokacja. W „Czasie Kultury” piszemy o nadmiarze impulsów, które atakują nas z każdej strony. Współczesna kultura nie pozostawia wyboru nikomu, kto chciałby w niej zaistnieć: nie można być już zimnym albo gorącym, trzeba być HOT! W cenie są: okrucieństwo, zbrodnia, natręctwa erotyczne, dzikość, chimery.\nCzas Kultury 1/2014 (178)\nBruno Schulz XXI wieku\nKim jest Bruno Schulz XXI wieku? W „Czasie Kultury” zastanawiamy się, na czym polega fenomen popularności drohobyckiego autora. Jego artystyczna aktualność realizuje się nie tylko w podejmowanych dyskusjach krytyczno-akademickich i niezliczonych tłumaczeniach twórczości Schulza na języki obce, ale także w ciągle odnawianej obecności prozy i samej postaci pisarza w polskiej i zagranicznej kulturze najnowszej.\nCzas Kultury 2/2014 (179)\nNa początku XXI wieku piractwo powróciło do zbiorowego obiegu świadomości najpierw za sprawą dystrybutorów filmów i muzyki, którzy tak właśnie określili nielegalne korzystanie i dzielenie się uzyskanymi za darmo treściami, a później różnych ruchów społecznych, takich jak Partia Piratów, która w wielu krajach, w tym także w Polsce, domaga się wolnego dostępu do dóbr kultury i walczy o nowe prawa cyfrowe.\nCzas Kultury 3/2014 (180)\nWęgry: koniec republiki\nOd chwili objęcia rządów przez Victora Orbana Wegry stają się innym krajem. Zmianom z niepokojem przyglądają się europejscy politycy, dziennikarze, artyści, ale także węgierscy obywatele. Autorzy numeru „Czasu Kultury” zatytułowanego „Węgry: koniec republiki” przedstawiają ustrojowe, ekonomiczne i kulturowe „reformy” w ostatnich latach (Waldemar Kuligowski), mechanizmy rekonstruowania węgierskiej tożsamości – jej „wartości i misji” (Richard Papp), a także przykłady manipulowania społeczną pamięcią i historią (Miklos Szabo).\nCzas Kultury 4/2014 (181)\nW numerze zatytułowanym „Polish Studies” oddajemy głos osobom zajmującym się współczesną kulturą polską z odległości: geograficznej, językowej i/lub kulturowej. Zagraniczne studia polskie mają nam uzmysłowić, czego o własnej kulturze nie wiemy, a co fascynuje, pociąga bądź odrzuca cudzoziemców i polskich badaczy.\nCzas Kultury 6/2014 (183)\nWolność od dzieci\nWolność od dzieci – w przeciwieństwie do pogardzanej bezdzietności – naznaczona jest świadomym, indywidualnym wyborem stylu życia. Hedonizm, brak wiary w przyszłość czy też względy ekologiczne – a może wszystko to razem – leżą u podstaw powstrzymywania się od prokreacji.\nNajsłabsza pozycja na rynku pracy przypada dwóm odmiennym grupom: uchodźcom i artystom. Pozbawieni wszystkiego uchodźcy muszą z powodów egzystencjalnych godzić się na oferowane im warunki zatrudnienia, o czym pisze w tym numerze Katarzyna Czarnota. Ludzie sztuki z kolei uwikłani są w system wartości symbolicznych, który komplikuje postrzeganie własnej rzeczywistej pozycji jako pracowników.\nCzas Kultury 5/2014 (182)\n8 października 2014 roku minęło 10 lat od śmierci jednego z najważniejszych filozofów drugiej połowy XX wieku, Jacques’a Derridy. Autor kilkudziesięciu książek o dekonstrukcji, filozofii przez niego stworzonej, wpłynął nie tylko na współczesne rozważania teoretyczne, ale także na sztuki plastyczne, literaturę, architekturę czy nawet projektowanie mody.\nCzas Kultury 2/2015 (185)\nCyfrowa humanistyka tworzy się na styku technologii, sztuki i nauki. Łączenie refleksji humanistycznej z potencjałem narzędzi cyfrowych można traktować jako doniosły przełom bądź jako zaledwie odpowiedź na kryzys społecznej i medialnej recepcji wytworów kultury. Niejednorodny charakter cyfrowej humanistyki umożliwia jednak myślenie i tworzenie poza twardą opozycją sztuka–technika.\nCzas Kultury 1/2015 (184)\nKultura w czasach konfliktu\nW 2014 roku minęło sto lat od wybuchu pierwszej wojny światowej. Rocznicowe uroczystości były okazją do przyjrzenia się nieco mniej znanej stronie tego krwawego konfliktu oraz do namysłu nad modelem funkcjonowania autonomicznej kultury w warunkach wojny. Wielka Wojna stanowiła ramę dla wzmożonego transferu i mobilności kulturowej o globalnym charakterze.\nCzas Kultury 4/2015 (187)\nJarocin: reset buntu\nWybór tekstów „Jarocin: reset buntu” jest raportem z badań, których celem było zdiagnozowanie zmian zachodzących w sferze wartości, norm i postaw. Diagnoza taka była możliwa dzięki bezpośredniemu nawiązaniu do badań z lat 1983–1984, które przeprowadzono w czasie jarocińskich festiwali.\nCzas Kultury 3/2015 (186)\nTrwająca od pewnego czasu dyskusja poświęcona kryzysowi humanistyki oraz na reperkusjom niedawnej reformy szkolnictwa wyższego skłania do refleksji nad kondycją uniwersytetu w Polsce. Czy Uniwersytet umiera i jest skazany na zagładę, czy jest źródłem i kołem zamachowym modernizacji Polski?\nCzas Kultury 2/2016 (189)\n„Podejrzewaj, podejrzewaj nieustannie”,\nbo teorie spiskowe wcale nie są takie złe.\nBo teorie spiskowe to formy interpretacji,\nktóre modelują rzeczywistość\nw kontrze do oficjalnych stanowisk.\nCzas Kultury 1/2016 (188)\nRower, użyteczny środek transportu, coraz częściej staje się też obiektem społecznym i kulturowym. „Rowerowy boom”, „moda na rower”, „cycle chick”, „rowerowe szaleństwo”, „roweromania”, „(sub)kultura rowerowa” to pojęcia, które zdążyły zadomowić się w języku codziennym i publicystycznym. Rower towarzyszy alternatywnym ruchom społecznym, związanym z ekologią, wegetarianizmem, pacyfizmem, anarchizmem czy odzyskiwaniem przestrzeni miejskiej.


Patroni roku 2021 - Gminna Biblioteka Publiczna w Ciepielowie\nJesteś tutaj:Strona główna » Patroni roku 2021\nZ końcem 2020 roku Sejm RP ustanowił patronów roku 2021. Uhonorowani zostali: Stanisław Lem, Cyprian Kamil Norwid, Krzysztof Kamil Baczyński, Tadeusz Różewicz. 2021 to także rok Konstytucji 3 Maja i kard. Stefana Wyszyńskiego.\nW 2021 roku przypada 100. rocznica urodzin Stanisława Lema. Pisarz uznany za najwybitniejszego przedstawiciela polskiej fantastyki i jednego z najpoczytniejszych pisarzy science-fiction na świecie, autor m. in. „Cyberiady”, „Solaris” czy „Bajek robotów”. „W swoich rozważaniach nad kondycją współczesnego człowieka, skutkami postępu technicznego i cywilizacyjnego dostrzegał wiele zagadnień fundamentalnych dla kultury i myśli współczesnej. Przestrzegał przed negatywnymi skutkami technicznego rozwoju cywilizacji, a jego prace teoretyczne i prognozy futurologiczne mają znaczący wpływ na definiowanie miejsca ludzkości we wszechświecie i prognozowanie jej losu” – głosi tekst uchwały.\nW 2021 roku swoje 200. urodziny obchodziłby Cyprian Kamil Norwid wybitny poeta, dramatopisarz, prozaik i myśliciel, a także artysta sztuk pięknych. W twórczości swej Norwid odwoływał się do narodowej i ogólno-europejskiej tradycji, a zarazem był odważnym nowatorem. „Twórczy wkład Norwida w nowoczesną polską literaturę, a szerzej w polską kulturę, jest ogromny, na wielu polach decydujący ” – czytamy w uchwale.\nZobacz kolekcję cyfrową poświęconą Norwidowi.\nW 2021 r. przypada 100. rocznica urodzin poety. Krzysztof Kamil Baczyński - jeden z najwybitniejszych przedstawicieli poetów pokolenia Kolumbów. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, a także Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. „W uznaniu zasług Krzysztofa Kamila Baczyńskiego dla polskiej sztuki, dla polskiej niepodległości i polskiej kultury, w stulecie jego urodzin, Sejm Rzeczypospolitej ogłasza rok 2021 Rokiem Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Jednocześnie Sejm Rzeczypospolitej oddaje hołd innym przedstawicielom poetów pokolenia Kolumbów poległym w trakcie okupacji niemieckiej - Tadeuszowi Gajcemu, Janowi Romockiemu, Zdzisławowi Stroińskiemu, Józefowi Szczepańskiemu i Andrzejowi Trzebińskiemu” - podkreślono w tekście dokumentu.\nDo grona patronów dołączył również Tadeusz Różewicz, wybitny polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta, głęboko związany z losem pokolenia wojennego, baczny obserwator życia codziennego, społecznego i politycznego. W 2021 r. przypada 100. rocznica urodzin Różewicza. W uchwale podkreślono iż „Filozoficzna i egzystencjalna głębia obecna w twórczości Różewicza ma charakter uniwersalny, dzięki czemu nie tylko trafia do odbiorców z całego świata, ale jeszcze długo będzie oddziaływać na współczesną literaturę polską”.\nW 2021 roku przypada 40. rocznica śmierci, a także 120. urodzin kardynała Stefana Wyszyńskiego. W uchwale zwrócono uwagę, że kard. Wyszyński był głosicielem uniwersalnych wartości chrześcijańskich i mężem stanu. Występował w imieniu Ojczyzny, domagając się od komunistycznych władz poszanowania wolności religijnej i broniąc polskiej kultury. W tekście przypomniano, że kard. Wyszyński podkreślał konieczność zrozumienia znaczenia wolności Narodu, która dla każdego obywatela winna być wielkim dobrem i rzeczywistą własnością. „Wolność Narodu była dla Prymasa Tysiąclecia priorytetem działalności kapłańskiej i społecznej” - napisano w dokumencie.\nSejm ustanowił również rok 2021 Rokiem Konstytucji 3 Maja. Uchwalony w 1791 r. przez Sejm Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego akt wprowadził trójpodział władzy, niósł gwarancje swobód obywatelskich, tradycje chrześcijańskie, tolerancję i wartości Oświecenia. Jako pierwsza w Europie i druga na świecie Ustawa Rządowa stanowiła dowód głębokiego patriotyzmu oraz zrozumienia spraw obywatelskich i społecznych.


Kompleksowa i profesjonalna pomoc dla zadłużonych z Woźnik. Oddłużanie Woźniki – obsługa w zakresie zadłużeń bankowych, skarbowych, prywatnych jak i gospodarczych.Oferta dla dłużników oraz osób chwilowo zadłużonych. Pomoc w oddłużaniu w Woźnikach, czyszczenie rejestrów dłużników. Pomoc w oddłużaniu osób prywatnych jak i firm. Sprawdzone metody, czyszczenie BIK oraz innych rejestrów dłużników. Efektywne i skuteczne oddłużanie firm i osób prywatnych w Woźnikach.\nCo to jest oddłużanie i czy jest to niezbędne na rynku polskim? Często nawet nie zdajemy sobie sprawy z faktu jak wiele firm a także osób prywatnych jest ma długi, ile z nich figuruje już na czarnych listach w BIK. Każda z takich osób, która znalazła się w BIK nie zwróciła swojego zadłużenia i otrzymała status dłużnika, ściganego chociażby przez firmy windykacyjne. Oddłużanie Woźniki polega ogólnie na odzyskaniu należności w jak najkrótszym okresie, od wykonania pierwszej rozmowy z dłużnikiem. Nierzadko zdarza się również i tak, że odzyskanie należności, nie jest tak łatwe, a sprawę utrudnia ta osoba, która dłużna jest pieniądze czy rzeczy materialne wynajęte, albo pożyczone na okres czasu, którego termin dawno minął. Firmy a także osoby prywatne jakie są poszkodowane przez dłużników, nie potrafią wyprosić oddania długów, a dopiero w momencie interwencji fachowych firm windykacyjnych jest to możliwe. W momencie, gdy firma windykacyjna nie będzie umiała poradzić sobie z dłużnikiem, taka sprawa trafia do sądu.\nOchrona dłużnika przed wierzycielem i komornikiem w Woźnikach\nNa czym polega ochrona dłużników oraz, w jakich przypadkach może ona nastąpić? Na naszym rynku jest wiele firm windykacyjnych, jakie próbują na polecenie własnych klientów odzyskać wszelkiego typu zaległości. Tak samo komornicy, czy także wydane wezwania do sądu, mają zmusić ich do zwrotu zaległości. Ochrona dłużnika przed wierzycielem i komornikiem polega zazwyczaj na ochronie prawnej, której udzieli radca prawny. Radca prawny może dokonać wszelkich starań, żeby jego klient (dłużnik) miał umorzony dług, odroczony termin spłaty zadłużenia, rozłożenia długu na raty. Radca jest prawą ręka osoby zadłużonej, więc też ma prawo go reprezentować przed wierzycielami, może prowadzić z nimi dyskusje jak również negocjacje, oraz ma możliwość również reprezentować swego klienta przed sądem. Anty windykacja jest teraz bardzo popularną formą obrony dłużników przed firmami windykacyjnymi, komornikami. Radcy prawni dokonują wszelkich starań, aby kwestie umowne, po przeprowadzonych negocjacjach jak również rozprawach były jak najkorzystniejsze dla które posiadają zadłużenie.\nPomoc w oddłużaniu – dla dłużników i osób chwilowo zadłużonych – Woźniki\nJedną z możliwych pomocy oddłużania, jest skorzystanie z pomocy radców prawnych, którzy mają możliwość reprezentowania swoich klientów, a więc osób jakie posiadają długi w takich miejscach, gdzie powinien odpowiadać dłużnik. Poza tym oddłużanie może także wystąpić poprzez skorzystanie z ofert pożyczkodawców, którzy rozłożą długi, na długi termin, na dobrych warunkach umownych. Pomoc w oddłużaniu – dla dłużników oraz osób chwilowo zadłużonych – w Woźnikach jest bardzo dobrym pomysłem w chwili, gdy osoby będące dłużnikami nie mają wyjścia oraz są zmuszone poszukać pomocy, w innych miejscach niż w bankach czy w firmach pozabankowych. Wiedzmy, że nie zawsze osoba posiadająca zadłużenia ma możliwość otrzymać kolejne zadłużenie, jeśli jest niewiarygodna, szczególnie dla banku i umieszczona jest na czarnej liście w BIK, do jakiej ma wgląd każdy bank, który działa na naszym rynku finansowym. Dużo danych na ten temat odszukamy w Internecie. Znajdziemy nie tylko w nim oferty, ale porady prawne, fora, blogi o tematyce prawnej, jak również szczegółowe informacje na temat ofert świadczonych usług prawnych w tym zakresie.\nSkuteczne oddłużanie – Woźniki\nSkuteczne oddłużanie polega przede wszystkim na tym, że długi zostają uregulowane w taki lub inny sposób, a osoby, które są pożyczkodawcami otrzymują znów płynność finansową. Niezwykle często słyszymy, że jakiś producent, hurtownia, lub firma dała na tak zwaną krechę produkty, asortyment, czy też pożyczyła pieniądze innej firmie, jaka ich nie spłaciła we wskazanym wcześniej terminie spłaty. W takich przypadkach właściciele po pierwsze samodzielnie ponaglają do spłacenia należności, po drugie jeżeli taki rodzaj działania staje się niepowadzeniem, podpisują umowę z firmą windykacyjną, a w ostateczności kierują sprawę do sądu a odzyskaniem długów na początku zajmuje się też komornik. Osoby które są dłużnikami mogą zostać powołane do sądu w celu rozpatrzenia sprawy i otrzymania wyjaśnień, jak również w rezultacie obarczeni odpowiedzialnością za długi. Skuteczne oddłużanie – Woźniki jest więc jak widzimy bardzo skuteczną firmą, wykorzystywaną na naszym rynku wśród dłużników. Szczegółowe informacje możemy uzyskać na przykład w kancelariach prawnych, jak i w firmach windykacyjnych.\nOddłużanie Piotrków Kujawski


Porady legalnej kultury uwalnianie praw autorskich\nlt. 4, 2021 | Jarek Mikołajczyk | Relacje\nPoczątek stycznia – czas „uwalniania” praw autorskich do utworów, 1 stycznia jest datą ważną z wielu powodów. Początek miesiąca, początek roku czy początek jakiegoś innego umownego cyklu.\nNiewiele osób jednak wie, że ten dzień jest bardzo istotny z punktu widzenia prawa autorskiego oraz że stał się datą nieoficjalnego, międzynarodowego święta znanego jako Dzień Domeny Publicznej.\nCo roku, wraz z początkiem stycznia, uwalniane są prawa autorskie do utworów, których twórcy zmarli 70 lat wcześniej. Jest to bowiem jedna z podstawowych przesłanek tzw. przejścia do domeny publicznej. O samej domenie już kilka razy pisałem, jednak nie zaszkodzi przypomnieć o co w tym wszystkim chodzi. W najwęższym znaczeniu jest to twórczość, z której można korzystać bez ograniczeń – oczywiście jeśli zostały spełnione, przewidziane prawem przesłanki. Zasadniczo, taka twórczość może znaleźć się w domenie publicznej w dwojaki sposób. Pierwotnie – wtedy taka twórczość nie może być uznana za utwór, a w momencie jej powstania nie dochodzi do objęcia ochroną prawno-autorską. Przykłady takich „wytworów” to np. wskazane w art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:\nNie rozwodząc się za bardzo na temat przyczyn takiej kwalifikacji, można stwierdzić, iż wyłączenie spod ochrony aktów normatywnych lub ich urzędowych projektów ma na celu zapewnienie obywatelom swobody dostępu do materiałów prawnych (np. ustaw czy rozporządzeń). Pomimo, że większość z nich można by spokojnie uznać za rezultaty pracy twórczej, w tym wypadku ważniejszy okazał się interes publiczny – prawo do informacji na temat tzw. zdarzeń legislacyjnych (prawotwórczych). Podobnie jest z pozostałymi kategoriami – interes publiczny został uznany za istotniejszy od praw twórców.\nDrugim sposobem, który dotyczy już wyłącznie utworów, jest upłynięcie 70 lat od śmierci ich twórców bądź ostatniego współautora. Wydawałoby się, że sprawa jest prosta – wszak odjęcie 70 lat od obecnej daty nie jest mechaniką kwantową. Niestety, właściciel praw do pewnych, bardzo wartościowych lub dużo wartych utworów, często starają się namieszać lub zdezinformować opinię publiczną, aby tym sposobem pozostać jedynym podmiotem czerpiącym zyski z eksploatacji konkretnej twórczości. Tak było m.in. w przypadku praw do Myszki Miki, o której tekst pisałem w zeszłym miesiącu -> https://www.legalnakultura.pl/pl/czytelnia-kulturalna/wspolne-sprawy/news/3408,czlowiek-ktory-zycie-poswiecil-pasji-53-rocznica-smierci-walta-disney-a\nKorporacja Disney robiła wszystko, aby prawa do znanego gryzonia pozostały w ich rękach. Można sobie tylko wyobrazić jakie pieniądze leżały na szali. W związku z tym, pierwsze przedłużenie ochrony (do 75 lat dla przedsiębiorstw) podpisano w 1976 r. Kolejną, bardziej popkulturową, w 1998. Jej sygnatariuszem był prezydent Bill Clinton, a nadana przez opinie publiczną nazwa – “Ustawa ochronna Myszki Miki” – pokazywała, jak sprawnie działali korporacyjni lobbyści. Postać otrzymała kolejne lata spokoju (łącznie 120, licząc od momentu kreacji), jednak, jeżeli nie dojdzie do kolejnych zmian legislacyjnych Disney straci prawa do Myszki Miki już w 2023 r.\nJak widać kwestia przejścia utworu do domeny publicznej jest nierzadko bardzo skomplikowana, o czym alarmują nawet branżowi prawnicy. dr Krzysztof Siewicz, członek zespołu Platforma Otwartej Nauki przy ICM UW widzi to np. w ten sposób: „Wydawałoby się, że wygasanie praw 70 lat od śmierci twórcy to bardzo prosta zasada pozwalająca bez wątpliwości ustalić, czy dany utwór jest w domenie publicznej. Tymczasem owe 70 lat nie zawsze liczy się od śmierci twórcy, nie zawsze wiadomo, kto jest twórcą i czy na pewno mamy do czynienia z oryginałem, czy też z jego współczesnym opracowaniem. Kilka lat temu wprowadzono poza tym dodatkowe prawa dla wydawców dzieł z domeny publicznej, które powodują, że dzieła te mogą być w pewnym sensie ponownie zawłaszczone. To wszystko sprawia, że korzystanie z domeny publicznej czasami przypomina żeglowanie po morzu koralowym… nigdy nie wiadomo, co czyha pod powierzchnią spokojnej wody – mówi radca prawny, dr Krzysztof Siewicz, członek zespołu Platforma Otwartej Nauki przy ICM UW.”\nZ tego właśnie powodu powstał Dzień Domeny Publicznej (dalej DDP), który ma na celu przypomnienie społeczeństwu o co w tym wszystkim chodzi oraz dostarczyć listę twórców i ich utworów, z których można od tego momentu swobodnie korzystać. W Polsce DDP obchodzony jest od 2007 r., a na świecie od roku 2004 r. choć co do tego istnieją pewne kronikarskie rozbieżności, nad którymi nie warto się rozwodzić. Pełna lista autorów, którzy zmarli w 1949 r. jest naprawdę długa, jednak można wyodrębnić kilka wybitniejszych jednostek, m.in.:\nPiotr Odmieniec Włastvel. Maria Jakubina Komornicka – polski pisarz młodopolski, tłumacz i krytyk literacki. Przez ponad 30 lat życia funkcjonował oficjalnie jako kobieta. Twórca m.in. „Szkiców” czy „Xięgi poezji idyllicznej. Rzeczy francuskie”\nMargaret Mitchell – amerykańska pisarka. Za swoją, wydaną w 1936 r., powieść Przeminęło z wiatrem (ang. Gone with the Wind) otrzymała w 1937 r. Nagrodę Pulitzera.\nBéla Balázs – teoretyk kina, jest autorem m.in. librett do jedynej opery Bartóka – Zamku Sinobrodego, oraz do baletu Drewniany książę tegoż kompozytora. Jednym z jego przyjaciół był György Lukács.\nStanisław Wyrzykowski – polski poeta, powieściopisarz i tłumacz okresu Młodej Polski. Tłumaczył m.in. “Nostromo” Josepha Conrada, “Opowieści niesamowite” Edgaara Allana Poe, “Takie sobie bajeczki” Rudyarda Kiplinga.\nPełną listę utworów, które znajdują się w domenie publicznej można znaleźć m.in. na stronie internetowej Koalicji Otwartej Edukacji -> https://domenapubliczna.org/ oraz na stronach:\nhttps://www.legalnakultura.pl/pl/prawo-w-kulturze/prawo-w-praktyce/news/3413,poczatek-stycznia-czas-uwalniania-praw-autorskich-do-utworowPublikacja powstała w ramach Społecznej kampanii edukacyjnej Legalna Kultura.Legalna Kultura promuje idee, wartości i postawy ważne dla wszystkich użytkowników kultury w cyfrowej rzeczywistości. Zwraca uwagę, że wolność i powszechny dostęp do kultury budują także zobowiązania – przede wszystkim wobec jej twórców.\nAfirmatywne migawki z niezależnej kultury\nLudwik Ćwikliński z Czerniejewa w ministry”. Spotkanie z prof. Waldemarem Łazugą\nPowrót wyobraźni. Bez fajerwerków, ale w pięknym stylu\nPłomienie, Płomienie PłońMy\nKurpiowski fado-blues, czyli piękno!


#otyłość #zasady żywienia #epidemia otyłości\nDecydujące są regularne posiłki, a także dbałość o odpowiednią kompozycję białek, węglowodanów\ni tłuszczów. Pierwszy posiłek ma wpływ na cały późniejszy dzień, dlatego tak ważne jest jego odpowiednie zbilansowanie. Śniadanie musi zawierać porcję białka, węglowodanów, najlepiej złożonych, o niskim indeksie glikemicznym. Najlepszym pomysłem na ostatni posiłek jest z kolei kolacja białkowa. Sięgnijmy po chude mięso, ryby, jajka, ser biały lub specjalne proteinowe koktajle. Powinniśmy unikać soli i cukru. Dzięki temu przyspieszymy metabolizm i odsuniemy widmo wielu chorób. Pijmy dużo wody. Jej systematyczne spożycie pozwala przyśpieszyć przemianę materii nawet o 30%. Nie bójmy się wszystkiego, co tłuste. Tłuszcze nienasycone są bardzo wartościowe. To one wzmacniają odporność, wpływają na utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu. Znajdziemy je w rybach morskich, oliwie, oleju rzepakowym i lnianym, a także orzechach. I najważniejsze – regularnie spożywanie posiłków, które przyspieszy nasz metabolizm. Zaleca się spożywanie 4-5 posiłków, co 3-4 godziny, o stałych porach.\nSilna motywacja jest niezbędna do tego, by rozpocząć proces redukcji wagi. Nie ukrywajmy – to zadanie, w którym pierwszy krok trzeba postawić w głowie. I ten pierwszy krok zazwyczaj okazuje się najtrudniejszy. – W zależności od indywidualnych uwarunkowań: relacji wagi startowej pacjenta do jego celu końcowego, stanu zdrowia, płci, wieku, przebytych wcześniej chorób, terapia odchudzająca może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy. Wówczas podtrzymanie silnej motywacji do pracy nad osiągnięciem celu jest kluczową kwestią – mówi Konrad Gaca, który od ponad 10 lat pomaga ludziom zmagającym się z otyłością. Jest wiele sposobów na podtrzymanie motywacji: książki, filmy motywacyjne, wizualizacja celu czy udział w grupach wsparcia na portalach społecznościowych. Pierwszym etapem w budowaniu silnej woli w procesie redukcji wagi jest więc odnalezienie wewnętrznej potrzeby zmiany. To jak narodzenie się na nowo. Uczymy się nawyków, zasad żywienia oraz metod treningu. Przede wszystkim jednak zupełnie nowego podejścia do życia.\nNajbardziej zagrożeni są młodzi, którzy nie wynieśli z domu zasad zdrowego odżywiania, nie lubią aktywności, mają słabość do słodyczy i produktów typu fast food. Świadomość o istotnej roli zdrowego odżywiania zdobywają dopiero, gdy pojawia się u nich nadwaga lub rówieśnicy wytkną im nadmiar kilogramów. Konrad Gaca w swojej działalności edukacyjnej wiele komunikatów kieruje do dzieci i młodzieży, a także ich rodziców. – To ważne, by uświadomić rodzicom, że ich dziecko z niebywałą dokładnością skopiuje ich nawyki żywieniowe i stosunek do aktywności. To będzie zawsze jego pierwszy odruch – tłumaczy Gaca. Specjalista żywieniowy prowadzi swój kanał na YouTube, na którym umieszcza filmy motywacyjne dla tych, którzy mają trudności z odchudzaniem. Jeden z filmów – „Motywacja. Serce wojownika” opowiada historię chłopca, który wygrał z otyłością. Warto go zobaczyć – 24 października, w Światowy Dzień Walki z Otyłością, będzie miał swoją premierę na profilu na Facebooku Konrada Gacy: www.fb.com/konradgaca. – Otyłość to choroba wyniszczająca ciało i prowadząca do problemów psychospołecznych, w tym do apatii, depresji, izolowania się od społeczeństwa. Leczenie otyłości wymaga opieki specjalistycznej i przede wszystkim ogromnej motywacji osoby chorej. By tego uniknąć powinniśmy dbać o zbilansowane posiłki, nie zapominać\no śniadaniu, uprawiać sport trzy razy w tygodniu, regularnie pić wodę, ograniczyć sól i cukier. To, wymaga zmian w codziennym odżywianiu i spędzaniu wolnego czasu, a może uratować życie nam i naszym dzieciom – podsumowuje Konrad Gaca.\n Instytut Żywności i Żywienia, //www.izz.waw.pl/pl/strona-gowna/3-aktualnoci/aktualnoci/589-naukowcy-opracowali-skuteczna-metode-walki-z-otyloscia.\n2016-10-20 09:41 647 otyłość, zasady żywienia, epidemia otyłości


Oliwki i oliwa z oliwek - kompendium wiedzy - Interaktywna\nOliwki i oliwa z oliwek – kompendium wiedzy\nadmin\tOpublikowane w 2 września 2015\nOliwki towarzyszą ludzkości od jej cywilizacji. Mają bardzo wiele zastosowań, począwszy od najbardziej naturalnego, czyli spożywczego a kończąc na zastosowaniu w medycynie czy kosmetyce. Ich zbawienny wpływ na człowieka jest wykorzystywany od lat a produkty powstałe z ich przetworzenia takie jak oliwa z oliwek cieszą dodatkowo swoimi niebagatelnym smakiem i aromatem.\nSkąd się biorą oliwki, czyli o drzewie oliwnym.\nDrzewo oliwne jest jedną z najstarszych roślin uprawianych przez człowieka. Pierwsze wzmianki o uprawach znajdujemy ponad 3 tyś. lat p. n. e. Roślina ta pochodzi Egiptu i z Azji Mniejszej, a jej uprawa rozprzestrzeniła się praktycznie na cały basen morza śródziemnego (głównie za sprawą Fenicjan), gdzie stanowi podstawę produkcji rolnej a same oliwki i wytwarzana z nich oliwa z oliwek to kamienie węgielne tamtejszej diety. Uprawiany jest ponadto w wielu innych krajach, w miejscach o klimacie ciepłym, m. In. USA (Kalifornia), Australia, Wyspy Kanaryjskie, Indie, Japonia i wiele innych.\nDrzewa oliwne najlepiej rosną na żyznej ziemi średnio ubitej, ale uprawiane są praktycznie na wszystkich rodzajach gleby. Nie wymaga dużej ilości wilgoci, natomiast duże nasłonecznienie jest wskazane. Drzewa oliwkowe są niewysokie, ich rozmiary dochodzą do 12 metrów. Jest to roślina długowieczna. Uważa się, że drzewa na Górze Oliwnej w Jerozolimie mają 2000 lat.\nPodczas prac archeologicznych skamieniałe liście drzewa oliwkowego znalezione zostały w pokładach z okresu pliocenu. Ze względu na tysiące lat uprawy tego gatunku i wiele manipulacji, trudno określić które gatunki są pierwotne, a która odmiana wywodzi się z innej. By to ustalić, prowadzone są badania przy pomocy mapowania genów tych roślin.\nOliwka jako owoc\nTak jak praktycznie każdy inny owoc, np. jabłko, oliwki mają wiele odmian. Tak wiele, że jest ich zdecydowanie za dużo, by je wymieniać. Można je za to łatwo sklasyfikować, pod kątem momentu kiedy zostały one zebrane:\nOliwki Zielone – zrywa się je wtedy, gdy osiągną odpowiednią wielkość, ale przed tym, jak zmieniają kolor. W tym czasie miąsz oliwek zaczyna już zmieniać konsystencje, ale są one jeszcze twarde.\nOliwki Średnio Dojrzałe – zbierane są wtedy, kiedy ich kolor zaczyna się zmieniać. Miąsz jest dosyć twardy, a tworzenie się olejów w owocu jeszcze się nie zakończyło.\nOliwki Dojrzałe (Czarne) – zbierane kiedy owoce są najbardziej dojrzałe, jednak przed czasem gdy zaczynają pękać lub robią się pomarszczone. Po zbiorach na stoły wędrują po obróbce na kilka różnych sposobów. Pierwszym jest moczenie owoców w solance (z racji tego, że dojrzałe owoce są dosyć gorzkie) jak również occie. Kolejnym sposobem jest przekładanie warstw owoców suchą solą.\nDla wszystkich rodzajów oliwek obowiązuje zasada, która mówi, że po zerwaniu owoce powinny w jak najkrótszym czasie trafić do przetworzenia.\nJakie oliwki wybierać?\nMamy dla was kilka rad, które pomogą wam wybrać najlepszy produkt. Z pomocą przychodzą nam tutaj specjaliści z Międzynarodowej Rady Oliwy z Oliwek. Nakreślili oni pewne standardy, które pozwalają określić, czy dany owoc oliwki będzie smaczny, choć trzeba pamiętać, że i tak na końcu zawsze decydują nasze kubki smakowe.\nWielkość oliwki – znaczący głównie przy prezentacji produktu na stole. Oliwki od 3 do 5 gram uważa się za średnie. większe niż 5 gram jako owoce duże.\nKształt owocu – przeważnie najsmaczniejsze są te najbardziej sferyczne.\nPestki – powinny w łatwy sposób odchodzić od owocu. Jeśli kupujemy oliwki z pestkami, trzeba pamiętać by były jak najmniejsze (za standard uważa się tutaj stosunek ok. 5 do 1), wtedy ich cena będzie faktycznie niższa.\nSkórka – powinna być miękka i elastyczna.\nZawartość tłuszczu i cukru – wedle IOC zawartość tłuszczu powinna być jak najniższa a cukru jak najwyższa.\nOliwa z oliwek to olej roślinny pozyskiwany z miąższu owoców oliwki, na zimno lub na gorąco. Do oliwy z oliwek nie zalicza się olejów uzyskanych przy użyciu jakichkolwiek rozpuszczalników oraz oliwy mieszanej z olejami innego typu. Podczas uzyskiwania oliwy dopuszczalne są tylko metody mechaniczne oraz fizyczne tj. zlewanie znad osadu, płukanie i filtrowanie oraz odwirowywanie.\nWedług standardów nakreślonych przez Międzynarodową Rada Oliwy z Oliwek, oliwa z oliwek extra virgin to oliwa o bardzo niskiej kwasowości. Stężenie kwasu oleinowego (jednonienasycony kwas tłuszczowy typu omega-9) nie może przekraczać 0,8% masy oliwy.\nOliwki są bogatym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych. Mają właściwości przeciwbakteryjne oraz przeciwgrzybiczne, jak również działają jako przeciwutleniacz dzięki czemu spowalniają procesy starzenia oraz działają przeciwrakowo. Dodatkowo stymulują produkcję kwasów trawiennych w żołądku. Czarne oliwki są bogatym źródłem witaminy E oraz żelaza.\nOliwki marynowane, które najczęściej można spotkać w naszych sklepach, w stu gramach zawierają średnio ok. 130 kcal. Trzeba tu jednak zauważyć, że oliwki czarne są mniej kaloryczne. Sto gram oliwy z oliwek to około 880 kcal.\nOliwa z oliwek zawiera głównie nienasycone kwasy tłuszczowe. Dietetycy i lekarze od dłuższego czasu zalecają, by w naszej diecie zastępować tłuszcze nasycone, szczególnie odzwierzęce, kwasami nienasyconymi. Pomagają one obniżyć ryzyko chorób układu krążenia oraz innych chorób takich jak cukrzyca. Spożywanie oliwy oliwek pozwala na obniżenie poziomu cholesterolu oraz ustabilizowanie poziomu cukru we krwi. Oliwa z oliwek zawiera dużo kalorii, dlatego też trzeba ją stosować z umiarem.\nJeśli wybieramy oliwę z oliwek to starajmy się sięgać po najlepsze gatunki, szczególnie te, które zawierają jak najmniejszą ilość niepożądanego tłuszczu oleinowego. Odkryto, że może on wpływać negatywnie na organizm człowieka, tj. powodować raka. Zwracajmy uwagę na etykiety, kupujmy tylko i wyłącznie oliwę z pierwszego tłoczenia. Producent powinien podawać informacje o sposobie pozyskiwania oliwy, m. in. w jakiej temperaturze oliwa była tłoczona, jaką metodą oraz z jakich owoców. Pamiętajmy, że praw ekonomii nie da się oszukać, a tradycyjne i najzdrowsze mechaniczne metody pozyskiwania oliwy są najdroższe, więc i dobra oliwa musi swoje kosztować. Dlatego też nie sugerujmy się wyłącznie ceną. W końcu nasze zdrowie jest bezcenne.\nKosmetyka to sztuka opieki oraz upiększania ciała. Nazwa pochodzi z języka greckiego od słów kosmeo co oznacza zdobić oraz kosmetikos – upiększać. Praktycznie przez całą historię ludzkości przewija się motyw odmładzania oraz pielęgnacji ciała. Od zarania dziejów po dzień dzisiejszy, jednym z najpopularniejszych i najbardziej skutecznych produktów służących do pielęgnacji skóry i nie tylko, jest oliwa z oliwek.\nOliwa z oliwek ma szerokie zastosowanie w kosmetyce, najczęściej jest używana do sporządzania maseczek zarówno na twarz i dłonie, ma również zbawienne właściwości dla naszych paznokci. Oliwę można również wykorzystać jako balsam do ciała lub odżywkę do włosów, szczególnie polecana jest do włosów suchych i zniszczonych. Niektórych może drażnić spożywczy zapach oliwy, wtedy można sięgnąć po produkty ze sklepów i aptek. Bez większego problemu można nabyć kosmetyki z dodatkiem oliwy począwszy od odżywek do włosów, przez balsamy do ciała, kremy do twarzy, a na odżywkach do paznokci i kremach do rąk kończąc. Kosmetyki sporządzone na bazie oliwy z oliwek wygładzają, uelastyczniają, nawilżają naszą skórę.\nOliwa w Chrześcijaństwie\n„A poczekawszy jeszcze drugie siedem dni, po wtóre wypuścił gołębicę z korabia. I wróciła do niego gołębica pod wieczór; a oto, różdżka oliwy urwana w uściech jej; a tak poznał Noe, że opadły wody z wierzchu ziemi” Księga rodzaju 8:10.\nW Biblii jest wiele nawiązań do oliwek i do drzewa oliwnego. Cytowane na wstępie jest tylko jednym z nich. Kolejnym przykładem może być modlitwa Jezusa w Ogrodzie Oliwnym. Jest to niezaprzeczalnie jeden z najistotniejszych symboli w tej religii, obok wody i oczywiście chleba i wina. Wiadomo, że dla człowieka, roślina ta miała niebagatelne znaczenie przez kilka ostatnich mileniów, również w czasach Jezusa. Symbolizuje ona wierność i wytrwałość. Do dziś w religii katolickiej mamy bezpośrednie odniesienia do oliwy. Oliwa z oliwek jest używana przez kapłanów do namaszczania, a w Niedzielę Palmową, czyli w Niedziela Męki Pańskiej, która została ustanowiona na cześć przybycia Jezusa do Jerozolimy (zobaczyli go pod drzewami oliwnymi), wierni przynoszą do kościoła święcić palemki, symbolizujące gałązki oliwne, jako znak odradzającego się życia.\nOliwa w Mitologii\nW Mitologii Greckiej Oliwa została podarowana przez Atenę starożytnym Grekom. Oliwka została uznana za najbardziej przydatną rzecz, służącą ludzkości do dostarczania ciepła i światła, żywności, leków oraz kosmetyków. Nawet dar boga Posejdona w postaci konia, nie mógł dorównać oliwce. Dlatego też, na cześć bogini Ateny, nazwano tak dzisiejszą stolicę Grecji. Drzewo zostało posadzone na Akropolu, było czczone i uwielbiane, a owoce tego drzewa, mogły być zrywane tylko przez młodzieńców.\nRównież w Grecji, w starożytności, podkreśleniem wagi tej niesamowitej rośliny, było przyznawanie zwycięzcom olimpiady, lauru z gałązek oliwy. Do dziś gałązka oliwna uważana jest jako symbol pokoju.\nPoprzedni wpisTargi mieszkaniowe Łódź 2013\nNastępny wpisCzym jest operat szacunkowy?


EKSPORT PKO BP chce pomagać małym i średnim firmom w wychodzeniu na zagraniczne...\nPoprzedni artykułSilnik nowej generacji Toyoty będzie produkowany w Polsce. Inwestycja warta 400 mln zł ruszy w 2020 roku\nNastępny artykułRośnie zagrożenie cyberatakami. Dużym firmom łatwiej jest się przed nim obronić\nCzy zaleją nas śmieci? Niemcy i Szwecja odpowiadają za 50 proc. polskiego importu odpadów niebezpiecznych\nMastercard pomoże polskim MŚP w cyfrowej transformacji, we współpracy z Fundacją Impact\nMastercard ogłosił przekazanie grantu w wysokości 200 tys. USD (ok. 750 tys. zł) na cyfryzację małych i średnich firm w Polsce. Dzięki tym środkom...


Komputerowy Blog | Blog z informacjami ze świata komputerów.\nkomputery / 19 stycznia 2022\nWyjebane mam na te wojenki,…\nWyjebane mam na te wojenki, choć akurat obecnie jestem team #ps4 i to nie dlatego, że jestem fanem #sony co po prostu pluje na Microsoft za to co kombinowali z Xbox One i jak prawie nie doszło do wielkiego ruchania (głównie dzięki Sony, które ich zaorało jeszcze przed premierą dzięki czemu wycofali się z co głupszych decyzji). Sam głównie używam #pcmasterrace ale to co wyprawia MS odbije się na wszystkich graczach tego świata, dlatego do wszystkich, których bawi i cieszy bul dupy soniarzy – walnijcie baranka w ścianę, bo ewidentnie jesteście za głupi by rozumieć w którą stronę to idzie. MS dąży do pełnego monopolu który nigdy nie jest dobry, MS to korporacja. Ogromna i głodna korporacja i naiwnym frajerem jest ten co uważa, że ich ruchy są prokonsumenckie. Co poniektórzy śmieją się, że głupi naród dał się kupić za 500 złotych a sami sprzedają sie za 4 złote na gamepassa. A teraz cofnijcie się pamięcią (albo poczytajcie jak jesteście za młodzi) do czasów gdy ostatnim razem MS był na pozycji lidera, dekadę temu przy okazji Xboxa 360 który mocno zaorał Sony. Wyszło z tego coś dobrego? Bo by wnikało, że następca Xboxa 360 to powinien być ultra kozak a historia pokazała jednak, że nie. MS wydał magnetowid, sprzęt nie nadający się do grania w gry za to świetnie szpiegujący rodziny dzięki Kinektowi który rejestrował dźwięk i przesyłał na serwery MS nawet gdy konsola była wyłączona. A pamiętacie jak chcieli zabronić odsprzedaży gier? A pamiętacie jak chcieli uniemożliwić używanie konsoli bez dostępu do internetu? Większość tych poronionych pomysłów została wycięta tylko dlatego, że była konkurencja w postaci Sony ze świetnie sprzedającym się PS4. Nawet taka prosta rzecz jak dodawanie darmowych gier w ramach abonamentu na neta (który wprowadził MS a Sony musiało skopiować), to wymysł Sony na który MS pokusił się dopiero kilka lat później, jak ogarnęli że przegrali z kretesem. Gdyby nie konkurencja, gdyby Sony się nie pozbierało po porażce PS3 myślicie, że MS by się z tego wycofał? Nie, nie wycofałby się bo by nie musiał. I dziś byście o gamepassie nie słyszeli, tak jak #pcmasterrace dalej by pisało petycje, żeby jakaś gra wyszła na PC, bo MS do póki nie miał już czego zbierać z poprzedniej generacji to też krył swoje tytuły za ekskluzywnością. I teraz myślicie, że MS to filantropi którzy nie mają co robić z kasą, dlatego skupują za miliardy całe holdingi, żeby rozdać je w gamepassie za 4 złote? To jest długofalowa taktyka, dziś generują głównie koszty tylko po to, żeby sobie to w najbliższym czasie odbić z nawiązką. Licząc tylko po obecnych przychodach firm które kupili w ciągu ostatnich 12 miesięcy to Zenimax spłaci im się w 15 lat a Activision w 8, będą tyle czekali na zyski? Nie sądzę. Najpierw zmarginalizują konkurencje a potem zaczną doić, jak na monopolistę przystało. #xb Czytaj dalej...\n#microsoft #sony #gry…\n#microsoft #sony #gry #konsole #playstation #gielda #xbox #pcmasterrace #ps5 Czytaj dalej...\nSkutki przejęcia Activision…\nSkutki przejęcia Activision przez Microsoft możemy odczuć już teraz ( ಠ_ಠ) Patrzcie tylko co dzieje się na OLX i allegro. Soniarze właśnie uciekają z tonącej łajby i hurtowo wyzbywają się swojego sprzetu xD, co kilka minut przybywa kolejnych aukcji. Dziś pierwszy dzień po rewolucji i może jeszcze nie wszyscy wiedzą, ciekaw jestem co będzie się działo za kilka dni. XDDD To chyba definitywny koniec konsoli PlayStation. Każdy kto posiada w sobie minimum RIGCZu, w obliczu tego co się stało, opuści obóz niebieskich. Niebawem pozostaną tam wyłącznie sami fanboye i fanatycy. To smutne w jaki sposób kończy jedna z największych legend w branży gejmingowej. Będę tęsknił za TLOU i uncharted, żegnaj Sony, to było piekne 30 lat (╯︵╰,) #ps5 #xbox #pcmasterrace #gry #konsole #gaming #microsoft #sony Czytaj dalej...\n18 styczeń 2022 roku, dzień…\n18 styczeń 2022 roku, dzień naszego tryumfu i data która złotymi zgłoskami zapisze się w historii konsolowego gamingu. (｡◕‿‿◕｡) Nie zapominajmy jednak że jesteśmy na wojnie i miarą naszego człowieczeństwa jest sposób w jaki obchodzimy się z jeńcami. Kochani, bądźcie humanitarni i nie śmiejcie się z posiadaczy Playstation, w chwilach takich jak ta, naprawdę jest im ciężko. Otoczmy ich wszyscy opieką i pomóżmy przeżyc ten stresujący etap bez żadnego uszczerbku na zdrowiu. Tak naprawdę mogło to spotkać każdego z nas. ¯(ツ)/¯ Skontaktowałem się już z Centrum Zarządzania Kryzysowego i właśnie organizujemy pomoc psychologiczna dla wszystkich ofiar dzisiejszej katastrofy. Jeśli ktoś chciałby pogadać już teraz zwyczajnie może odezwać się do mnie na priv. Jednocześnie informuję też że właśnie uruchomiliśmy zbiórkę na portalu zrzutka.pl, potrzebujemy praktycznie wszystkiego, głównie kocy, którymi okryjemy wszystkich poszkodowanych. Zza oceanu docierają do nas także informacje że na dniach Microsoft rozpocznie interwencyjny skup konsoli PlayStation. Każdy posiadacz ps5 może liczyć na wykup w wysokości 10% wartości. Pozyskane w ten sposób półprzewodniki zasilą fabryki Xboxa w Chinach. (ʘ‿ʘ) Plusujcie ten wpis jeśli chcecie byc informowani na bieżąco. #ps5 #xbox #gry #konsole #pcmasterrace XD Czytaj dalej...\n#xbox #ps4 #ps5 #microsoft…\n#xbox #ps4 #ps5 #microsoft #pcmasterrace Czytaj dalej...\nKtos ma jakies typy co to za…\nKtos ma jakies typy co to za bomba moze byc? #ps5 #ps4 #xbox #gry #konsole #pc #pcmasterrace Czytaj dalej...\nMicrosoft ogłosił, że wykupi…\nMicrosoft ogłosił, że wykupi Activision za prawie 70 miliardów dolarów. Podczas gdy konsolowcy spierają się czy i kiedy nastąpi koniec PlayStation niewielu zauważa pewien niepokojący trend. Na naszych oczach następuje powoli monopolizacja rynku gamingowego. Microsoft próbuje zrobić z wydawcami gier to co Disney zrobił ze studiami filmowymi, a Amazon ze sklepami internetowymi. Zaczyna powoli brakować dużych wydawców którzy umożliwiliby wydawanie ogólnodostępnych i niezależnych tytułów. Microsoft będzie miał wpływ na to jakie gry i w jakiej formie będą się ukazywały oraz po części na jakie platformy. Jest to złe dla całego świata graczy niezależnie od tego czy ktoś gra na PlayStation, Nintendo, Xboxie czy PC. Pomijając oczywisty aspekt w postaci możliwości kontrolowania cen oraz platform na jakie gry wychodzą trzeba też wziąć pod uwagę, że wszystko będzie pod jednym zarządem. Jeśli ten zarząd zaś okaże się zły lub po prostu się zmieni zamiast mieć jednego wydawcę wydającego słabe gry będziemy mieć wszystkich wydawców wydających słabe gry. To zarząd i zmiany kadrowe sprawiły, że CDPR ze studia wydającego jedną z najlepszych gier ostatniej dekady stało się studiem które wydało największe rozczarowanie ostatnich kilku lat. Przy czym to była jedna gra i jedno studio. Jeśli by coś podobnego stało się z Microsoftem cały gamingowy świat spotkałaby zima nuklearna. Taki mój mało wartościowy #gownowpis w stylu #zalesie stworzony z powodu zmartwienia wywołanego ostatnimi wiadomościami. #gry #konsole #xbox #xboxseriesx #xboxone #playstation #playstation5 #playstation4 #nintendo #nintendoswitch #pc #pcmasterrace Czytaj dalej...\nkomputery / 18 stycznia 2022\nCiekaw jestem dzisiejszego…\nCiekaw jestem dzisiejszego wpisu pierwszego hejtera M$ i Fanboya SONY. Jeszcze 22 godz temu pisał o tym, ze SONY zaora (chyba swoim głupim ryjem o chodnik). XD xD @Hermen_Hulst odbiór xD #xbox #playstation #ps4 #ps5 #konsole #gamepass #gry #pcmasterrace Czytaj dalej...\nMICROSOFT KUPUJE ACTIVISION…\nMICROSOFT KUPUJE ACTIVISION BLIZZARD!!!! Gry tego wydawcy, m.in. z serii Call of Duty (nowe i istniejące), trafią do Xbox Game Pass. Link do newsa: https://xgp.pl/newsy/microsoft-przejmuje-activision-blizzard-gry-w-xbox-game-pass/ #xboxgamepass #xboxgamepassultimate #gamepass #xbox #xbox360 #xboxone #xboxseries #xboxseriess #xboxseriesx #gry #konsole #microsoft #grypc #pcmasterrace #gaming #pc #komputery #eaplay #pcgamepass #blizzard #activision #callofduty #warzone #cod Czytaj dalej...\nStało sie Today is a historic moment. We are excited to announce that the world-renowned franchises and talented people at @ATVI_AB will be joining Team Xbox!   Full announcement details here: https://t.co/RwF0QgXVwE pic.twitter.com/jIXuYCcndG — Xbox (@Xbox) January 18, 2022 #xbox #xboxseriesx #ps4 #ps5 #pcmasterrace #activision #blizzard Czytaj dalej...\nDzieje sie. Sony zaorane (…\nDzieje sie. Sony zaorane ( ͡° ͜ʖ ͡°) #xbox #ps4 #ps5 #pcmasterrace #activision #blizzard Czytaj dalej...\nCześć! Lecimy z kolejnym #rozdajo ( ͡° ͜ʖ ͡°) Tym razem rozdajemy aż 3 miesiące subskrypcji Xbox Game Pass Ultimate, które bez problemu aktywujecie na każdym koncie. Aby mieć szansę na wygraną, jak zawsze wystarczy zaplusować niniejszy wpis. Zwycięzcę wyłonimy jutro (19.01) ok. 13:30. Przy okazji chcemy wspomnieć, że zaktualizowaliśmy nasz poradnik na tani Xbox Game Pass Ultimate: teraz kupicie subskrypcję nawet do 98% taniej. Przykłady (dla nowych użytkowników): – 2 miesiące XGPU = ok. 2 zł (98% taniej) – 9 miesięcy XGPU = ok. 100 zł (80% taniej) – 15 miesięcy XGPU = ok. 190 zł (77% taniej) – 21 miesięcy XGPU = ok. 280 zł (76% taniej) – 36 miesięcy XGPU = ok. 540 zł (73% taniej) Poradnik można znaleźć tutaj: https://xgp.pl/poradniki/tani-xbox-game-pass-ultimate/ Powodzonka w rozdajo! #xboxgamepass #xboxgamepassultimate #gamepass #xbox #xbox360 #xboxone #xboxseries #xboxseriess #xboxseriesx #gry #konsole #microsoft #grypc #pcmasterrace #gaming #pc #komputery #eaplay #promocje #zadarmo #okazje #pcgamepass Czytaj dalej...\nWygląda na to, że aplikacja…\nWygląda na to, że aplikacja Microsoft Store na PC zaczęła pokazywać, kiedy poszczególne gry znikną z Xbox Game Pass. Poznaliśmy potencjalne daty usunięcia z subskrypcji wielu hitów. Link do newsa: https://xgp.pl/newsy/aplikacja-microsoft-store-pc-daty-usuniecia-gier-z-xbox-game-pass-plotka/ #xboxgamepass #xboxgamepassultimate #gamepass #xbox #xbox360 #xboxone #xboxseries #xboxseriess #xboxseriesx #gry #konsole #microsoft #grypc #pcmasterrace #gaming #pc #komputery #eaplay #pcgamepass Czytaj dalej...\nkomputery / 17 stycznia 2022\nPoruszenie jakie wywołała w…\nPoruszenie jakie wywołała w sieci informacja o rzekomym „żal-brejku” tylko utwierdziła mnie w przekonaniu kim jest typowy klient Sony. Mimo że oni sami lubią kreować się na dżentelmenów i elitę gamingu, to prawda o nich jednak jest dużo bardziej brutalna.. większość z nich to po prostu osoby niezamożne, żeby nie powiedzieć plebs, który kupuje konsolkę dla szpanu a później dziaduje na wszystkie strony i żałuję sobie kasy na gry. ¯(ツ)/¯ Ja wiem że Sony w ciągu ostatnich dwóch lat nie zachowywało się w porządku, prowadziło politykę antykonsumencką i ma sporo za uszami, ale kurde, czy oni naprawdę zasłużyli sobie żeby ich okradać? W naszym xboxowym obozie nawet nie przyszłoby nam na myśl aby tak gryźć rękę która nas karmi. Mimo że większość mógłaby wykupić tureckie GPU na 3 lata i zapłacić tylko 360 złotych, to pokornie opłacamy co miesiąc 55 zlotych za ulitmate’a. Raz, że nas stać, dwa, aby wesprzeć twórców i platformę. (｡◕‿‿◕｡) Ludzie, naprawdę znizylibyscie się do tego poziomu, uszkodzili swoją konsole i stracili gwarancję by pograć w kilka pirackich gier? Przeciez te 339 złotych za nowego Horizona to nie jest jakiś majątek, ledwie dwa dni pracy. A jak ktoś nie zarabia wiele to przecież można sobie odkładać po 50 złotych z każdej wyplaty albo poprosić rodziców czy dziadków. Powiem wam szczerze że aż serce się kraje jak czytam że gracie na ps5 w jakieś gnioty z ps4 w 30 klatkach. Mam nadzieję że Sony szybko zrewiduje swoją politykę sprzedaży i podniesie cenę konsoli do 4999zlotych aby nie trafiała ona w ręce nizin społecznych, a prawdziwych graczy którzy zrobią z niej dobry użytek, grając w jakieś next geny, np Rift apart czy Returnal. ¯(ツ)/¯ #ps5 #xbox #pcmasterrace #gry #konsole #niepopularnaopinia Czytaj dalej...\nkiedyś to byli.. pokaż…\nkiedyś to byli.. pokaż spoiler #pcmasterrace Czytaj dalej...\nAle mi #bioshock infinite…\nAle mi #bioshock infinite mózg rozjebał. Masakra. #pcmasterrace #gry Czytaj dalej...\nkomputery / 16 stycznia 2022\nPo obradach komisji…\nPo obradach komisji składającej się ze mnie i #kitku chce polecić mireczka @majk3l. Jeśli ktoś bierze się za składanie peceta to zarówno kontakt jak i realizacja jest 10/10. #pcmasterrace #majk3lskladapcty #komputery Czytaj dalej...\nHej! Moja różowa kupiła taki…\nHej! Moja różowa kupiła taki telefon z Galaxy s21 ultra, sklepie GSM w złotych tarasach, telefon pochodzi z plusa, Pani powiedziała że nie jest obciążony ratami, że skupują tylko od firm takie telefony, że nie ma ryzyka. Telefon jest nowy. To zawsze wyskakuje przy włączeniu nowego telefonu? #telefony #pcmasterrace #komorki #sprzet #mobile Czytaj dalej...\ngrudzień 2021 (161)\nHttp://www.szambaok.pl › index.phpNejlevnější beto - najlepszy blog Ciekawe Artykuły sprawdz koniecznie - transmisje na zywo w polsce i warszawie streaming warszawa transmisje online w warszawie - agdchrosciel - catering dietetyczny hashimoto Sierpc\n© 2022 Komputerowy Blog


Soniczna myjka do twarzy CRAVVI Play\nZ łatwością oczyść swoją skórę, za pomocą nowoczesnej silikonowej szczotce, która usunie każdą bakterie ze skóry Twojej twarzy, dzięki czemu Twoja skóra pozostanie odświeżona i czysta. To rewelacyjne urządzenie do mycia oraz masażu twarzy i dekoltu. Skutecznie czyści cerę zarówno normalną jak i z niedoskonałościami.Myjka pozostawia skórę bez zanieczyszczeń. Silikonowy pędzel pozwala na delikatne usunięcie martwego, zrogowaciałego naskórka.\nKod EAN: 05907691049101\nCravvi Play to 6000 drgań na minutę oraz 5 pozimów drgań.\nZwilżamy skórę, nakładamy dobry produkt myjący na skórę, bądź bezpośrednio na szczoteczkę i myjemy. Szczoteczkę można stosować dwa razy dziennie. Wieczorem dla dokładnego oczyszczenia skóry np. z zabrudzeń, które nagromadziły się w ciągu dnia, rano natomiast dla pozbycia się sebum z nocy oraz orzeźwienia.\nCzas pracy : 2 godziny\nRozmiar: 80mm x 30mm x 80mm\nGłośność : 50db\nCertyfikaty : CE, ROHS, FCC


Surfer - Siłownie zewnętrzne | PLAY-PARK\nKod produktu: MD-FS-024\nUrządzenie do siłowni plenerowych. Konstrukcja wykonana ze stali zabezpieczonej antykorozyjnie i malowanej proszkowo. Stopnica wykonane z aluminium. Urządzenie posiada wybrane rury zakończone kulistymi elementami dekoracyjnymi\nĆwiczenie polega na wejściu na platformę i poruszaniu się w lewo i w prawo ruchem wahadłowym trzymając się poręczy. Składa się z podłużnej platformy oraz poręczy. Element należący do serii urządzeń aerobowych. Rozwija mięśnie rąk, nóg oraz brzucha, podnosi wytrzymałość organizmu i koordynację ruchową.\nWymiary urządzenia (LxWxH): 0,86 x 1,30 x 1,39 m\nStrefa bezpieczeństwa: 5,00 x 3,60 m\nStopnica jest wykonana z ryflowanego aluminium.


Szpital w Skwierzynie dostał dziś prestiżowy certyfikat | Gazeta Lubuska\nSzpital w Skwierzynie dostał dziś prestiżowy certyfikat\nDariusz Brożek, 95 742 16 83, dbrozek@gazetalubuska.pl 04.02.2010\n- Kolejne dziecko też urodzę w tym szpitalu - zapowiada Kornela Marciniak (z prawej). Na zdjęciu razem z oddziałową Marzenną Kozimor. fot. Dariusz Brożek\nWcześniej podobnym dokumentem wyróżniono lecznicę powiatową w Międzyrzeczu. Pacjenci zgodnie wychwalają opiekę medyczną w tych placówkach.\nNiebawem Katarzyna Wójcik urodzi drugie dziecko. Mieszka wprawdzie w Gorzowie Wlkp, ale jej córeczka Olga przyjdzie na świat w skwierzyńskim szpitalu. Dlaczego wybrała lecznicę w Skwierzynie?\n- Pierwsze dziecko też tutaj urodziłam. To bardzo dobry szpital - mówiła nam dziś przed południem.\nTakich pochlebnych opinii na temat personelu szpitala i jakości świadczonych tam usług usłyszeliśmy znacznie więcej. Zgadzają się z nimi eksperci, którzy w minionym roku wzięli pod lupę procedury kierowania placówką i obieg dokumentów. Dziś przyznali jej prestiżowy certyfikat zarządzania jakością ISO 9001. Pełnomocnik zarządu Marzena Kucharska przekonuje, że dokument przekłada się na wysoki poziom opieki medycznej.\nRodzą także panie z Gorzowa Wlkp.\nW ub.r. w szpitalu leczyło się 5 tys. osób. W tym również wielu mieszkańców woj. zachodniopomorskiego i wielkopolskiego. Jego wizytówką jest oddział ginekologiczno-położniczo-noworodkowy. Przed kilkoma dniami urodziła się tam Antosia Marciniak. Wczoraj jej mama Kornela obsypywała komplementami położne i lekarzy.\n- Miałam tutaj znakomitą opiekę. Bardzo dobrze, że posłuchałam rad koleżanek, które polecały mi Skwierzynę - mówiła.\nW samych superlatywach wypowiadał się o szpitalu Dariusz Fic z Santoka. Z rodzinnej wsi ma znacznie bliżej do Gorzowa Wlkp., ale trafił na oddział chirurgiczny w Skwierzynie. - I nie żałuję. Wręcz odwrotnie - zapewnia.\nInwestują w zdrowie pacjentów\nJan Musielak jest stałym pacjentem szpitala w Międzyrzeczu. Dziś wychwalał profesjonalizm i troskliwość dr Teresy Maleńczyk-Zaborowskiej.\nW minionym roku wyremontowano szpitalny blok operacyjny. Teraz odnawiana jest chirurgia, placówka przymierza się do zakupu specjalistycznej aparatury za ćwierć miliona złotych.\n- Wciąż inwestujemy, bo stawką jest przecież zdrowie i satysfakcja pacjentów. Chcemy kupić między innymi histeroskop do zabiegów ginekologicznych, inkubator i specjalny nóż elektryczny - wylicza M. Kucharska.\nZdaniem M. Kucharskiej, dzięki certyfikatom rośnie zaufanie pacjentów do placówki. Międzyrzecki szpital otrzymał taki dokument już w 2008 r. Najnowszym osiągnięciem lecznicy jest certyfikat przyznany jej pod koniec minionego roku przez Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia. Podobnym dokumentem może się pochwalić tylko 98 spośród blisko 800 szpitali w Polsce.\n- Eksperci sprawdzali procedury medyczne stosowane w szpitalu. Diagnostykę i leczenie - wyjaśnia Leszek Kołodziejczak, dyrektor placówki.\nLeszek Kołodziejczak: - Wszystkie oddziały są dobre!\nW międzyrzeckim szpitalu w minionym roku leczyło się 7,1 tys. pacjentów, jego personel wykonał prawie 160 tys. świadczeń medycznych - porad i zabiegów. Zapytaliśmy dyrektora, który z dziewięciu oddziałów uważam za najlepszy? - Wszystkie są dobre - zapewnia.\nOd blisko 50 lat w szpitalu leczy się Jan Musielak z Dąbrówki Wlkp. Bliżej ma do Świebodzina, ale zawsze wybiera lecznicę w Międzyrzeczu. Dlaczego? Odpowiada, że międzyrzecki szpital jest najlepszy. Wychwala pielęgniarki, ordynatora Piotra Jarmużka i dr Teresę Maleńczyk-Zaborowską.\n- Wcześniej byłem tutaj dwanaście razy. Nie jestem przesądny, dlatego znowu przyjechałem do Międzyrzecza, choć ponoć trzynastka jest feralną liczbą - mówił.\nZdaniem dyrektora, obecnie największym problemem szpitala jest brak lekarzy i pielęgniarek.\n~zuza~ 11.05.2010 13:54:28\nOczywiście,że nie powiem złego słowa bo lekarz (i inni lekarze również) mi pomogł. Każdy ma prawo się tu wypowiedzieć i przykre jest to, że Wam jednak nie pomogli lekarz tak jak mi. Mam tylko nadzieję, że to się zmieni. Ja również mam przykre doświadczenia z "mojego"szpitala. Inni chwalą,a ja mam uraz. Takie życie. Pozdrawiam serdecznie.\nzłotowłosa 10.05.2010 16:45:42\nW dniu 09.05.2010 o 23:24, ~Skwierzynianka~ napisał:\nJak widac,kazdy ma swoich faworytow ..Zuza nie powie slowa zlego..ja nie powiem slowa dobrego...lekarz tez czlowiek..ale jak pacjent do lekarza...tak lekarz do pacjenta z szacunkiem powinien.Mi ta placowka wyszla bokiem i mam nadzieje,ze wiecej do niej nie bede zmuszona zawitac,ale zycze tez innym by nie trafili na "zly humor"lekarzy i pielegniarek nie tylko w Miedzyrzeckim szpitalu\nNie tylko Pani szpital ten wyszedł bokIEM:)\n~Skwierzynianka~ 10.05.2010 01:24:03\nW dniu 09.05.2010 o 18:12, ~zuza~ napisał:\nNie jestem z M-cza,ani z Waszego powiatu. Trafiłam z dzieckiem do lekarza, bo było wiecznie chore i żaden lekarz czy w Gorzowie czy w innych miastach nie potrafił mi pomóc. Dziękuję Panu Bogu,że trafiłam do lekarza w M-czu(bez nazwiska bo może sobie nie życzyć). Ten doktor uratował mi synka. Postawił diagnozę jeszcze bez badań labolatoryjnych i po ich wykonaniu potwierdziło się. Dziś synek jest zdrowy. Leżałam również z synkiem 5 dni na oddziale dziecięcym. Pielęgniarki były miłe, uprzejme, przychodząc do sali żartowały i wogóle wszystko w samych superlatywach. Kiedy je wzywałam zawsze bez problemu przychodziły do sali. Radziły, pomagały. Nie dam nic złego powiedzieć na pielęgniarki z w/w oddziału, ani też na lekarzy. Dziękuję zatem pielęgniarkom i lekarzom z oddziału dziecięcego z Międzyrzecza za pomoc, wsparcie i fachowość. Szczęśliwa mama.\n~zuza~ 09.05.2010 20:12:53\n~Skwierzynianka~ 26.02.2010 20:03:14\nW dniu 26.02.2010 o 13:46, aga2515 napisał:\nTO SUPERRR ŻE MACIE TAKI SZPITAL !!! BO U NAS W MIĘDZYRZECZU TO SZKODA GADAĆ !!! MIESIĄC TEMU ZMARŁA 2.5 LETNIA DZIEWCZYNKA Z KĘSZYCY BO ORDYNATOR Z ODDZIAŁU DZIECIĘCEGO NIC NIE ZROBIŁ !!!!!!! TRAGEDIA !!!!\njesli chodzi o oddzial dzieciecy w Miedzyrzeczu...sama sie przekonalam lezac tam z synem w zeszlym roku..ordynator podwazal diagnoze wszystkich lekarzy,ktorzy do tej pory leczyli moje dziecko..kazal poodstawiac wszystkie leki(w tym takze na astme!!!!)...czyzby Pan ordynator zabawial sie w Boga???jesli juz mam wybor i musze (niedaj Boze)oddac dziecko do szpitala...nie jest to ani Miedzyrzecz..ani Skwierzyna(jak jeszcze istnial oddzial),zdecydowanie Gorzow..tam nawet jest calkiem przyjazny personel...a i lekarze bynajmniej stwarzaja wrazenie zainteresowania samopoczuciem dziecka...\naga2515 26.02.2010 14:46:31\nkristofb 05.02.2010 11:10:15\nCiekawe czy ten ciezko wypracowany poziom przeklda sie tez na pensje pracownikow...\nGość 04.02.2010 21:54:11\nNie mam dobrego zdania o opiece szpitala w Międzyrzeczu. Pielęgniarki nie interesują się pacjentami, rodzina musi chodzić i się prosić aby ktoś przyszedł i pomógł np przebrać pacjenta, lekarze często w ogóle nie zaglądają do sal, a jak zaglądną to trwa to ok 30 sekund. W mieście krąży opinia iż szpital powiatowy to tzw. umieralnia lub wykańczalnia, a te opinie nie biorą się bez powodu.\nJędrek 04.02.2010 21:28:11\nSzpital może i fajny, nie wiem. Nie popadajcie jednak w euforie z certyfikatami ISO!!! Czy tak naprawdę wiecie o co chodzi w tych certyfikatach? Zasada jest prosta: jak sama nazwa wskazuje jest to system zarządzania jakością, czyli przekładając na praktykę jest to system sprawdzania wypełniania pewnych standardów . Problem jednak w tym iż to sam zainteresowany ustala te standardy, powinny one być zgodne z normami ogólnymi, ale tylko powinny, zależy to od firmy certyfikującej. Może się zdarzyć iż ustali się tak liberalne normy iż każdy by je spełnił, nie będzie problemy aby je wypełnić, będzie spełniony warunek ISO. Mówiąc też inaczej ISO to pewne powtarzanie procedur, to iż każda ma wyglądać tak samo, spełniać jednakowe warunki, ale te warunki ustala się samemu. Np.: ustalamy iż każdy pacjent, nawet ten leżący, ma sam wykonywać swoją poranną toaletę, odnotowujemy to w dokumentacji i tak ma być. Spełniamy normy ISO. Jest to trochę absurdalny i przegięty przykład ale mniej więcej w ISO o to chodzi.\nKaziu 04.02.2010 18:36:41\nZasatanawiam sie dlaczego pani oddziałowa Marzena zgodziła sie na sesję fotograficzną w łazience?????????????\nKościół zamienił się w... rakietę. Co to był za wieczór!\nAle tu brudno! Butelki, puszki, a nawet stare tapczany\nO stanie pacjentów, którzy przebywają w czwartek, 2 kwietnia, na oddziale zakaźnym Szpitala Uniwersyteckiego, w związku z koronawirusem, rozmawiamy z rzeczniczką lecznicy - Sylwią Malcher-Nowak.\nKresowy Szpital Wojs...\nPacjentka z koronawirusem w żagańskim szpitalu\nNa oddziale pulmonologicznym w Żaganiu przebywa pacjentka z Gozdnicy, zakażona koronawirusem. Została przyjęta z kwarantanny domowej. - Jest w dobrym stanie, a jej życiu nie zagraża niebezpieczeństwo - informuje Deniz Mrozik, rzeczniczka 105. Kresowego Szpitala Wojskowego w Żarac...