Zakup Outback 2010 - 2.0 diesel - 150KM - Page 5 - Outback - Forum SIP\nWszystkie żony palą sprzęgła... niezależnie jakim autem jeżdżą.\nFeministą nie jestem, ale to baardzo duże uogólnienie.\nNie ma co tych sprzęgieł w dieslach Subaru bronić jak niepodległości. W Hondzie Civic klocki starczały średnio na 25tys km, tarcze dwa razy tyle. W ciężkim Forku klocki po 30 tys km dalej OK a styl jazdy ten sam. Jednak nikt oficjalnie w ASO Hondy tego nie potwierdzi - tak to już jest.\nJeśli żony mają kumających temat męźów i dodatkowo liczą się z ich zdaniem - problem nie istnieje. Moja dla przykładu przejechała 115 kkm bez spalenia sprzęgła, które w momencie dania jej do użytkowania miało już ponad 100 kkm. Dokończył je "wszechwiedzący" teść\nW OBK mojej żony wymiana dwa razy w ciągu 120Kkm, a poza tym totalna bezawaryjność.\nNiektóre nawet w automacie potrafią.\nJestem żoną. Nie spaliłam sprzęgła w OBK od 160 000 km :-) Nie generalizuj, to niezdrowe\nZa raz będzie dyskusja czy to 160kkm to na jednym silniku :-)\nI na pewno dodatkowo mąż mówi, jak jeździć\nEdited January 7, 2015 by Poznanianka\nGratuluję dobrej jazdy. Poznaniak Pozdrawia Poznaniankę\nAuto: subaru legacy kombi AWD 2006\nproste - żonie kupujemy automaty\nżarcik oczywiście! a @Poznanianka gratuluje, bo nie jeden As spalił pewnie i więcej razy na takim przebiegu XD\nAuto: Outback MY15 2,5l, Outback 2.0 D my2010, poprzednio Forester 2,5xt (Prodrive), Legacy 2,0\nJa swoim Outbackiem 2.0D (2009 rocznik, my2010) zrobiłem już prawie 290 kkm, praktycznie bez większych napraw (przy każdej wymianie oleju dodatek Ceratec, grzałka DEFA w bloku silnika) i jestem bardzo zadowolony. Właśnie przyszedł czas na zmiany (czarny, bezowa skóra, wersja Exclusive Navi, faktura VAT). Zainteresowanych zapraszam na priv.\nEdited January 2, 2016 by Outeck\nAuto: Subaru OBK MY2010\nAudi B4 Cabrio 2.8 AAH\nWszystko zalezy od sposobu jazdy i tyle... Jak sie jeździ z głową to samochód jest w dobrym stanie i tak jak u kolegi wyzej może spokojnie zrobić sporo kilometrów...\nNajgorszym jest, że ta sprawa ze sprzęgłami, potem z silnikami tak mocno wstrząsneła opinią Subaru diesel, że teraz ciężko jest cokolwiek z tym samochodem zrobić . A przecież to taki dobry i pakowny wóz... Ja chyba jednak będę w końcu musiał swojego oddać w rozliczeniu do salonu i odpuścić sobie walkę ze sprzedażą bezpośrednią. BTW nastepny będzie albo nowy OBK w Dieslu ze eyesight albo Forek XT comfort....\nEdited January 25, 2016 by mans\nHej. A czy ktoś może ma pojęcie jak to jest dokładnie z dobrowolnym wsparciem przez SIP przy wymianie/naprawie short block w 2.0 d?\nEdited June 15, 2019 by Kamil13\nZTCW to każda sprawa jest rozpatrywana indywidualnia. Nikt nie da Ci żadnej gwarancji, że będzie tak a nie inaczej. No risk no fun - ale są pewne granice


Dworzysk: niusy, niusy!\nJejejejej, mogę wreszcie puścić parę z ust! Dwa miesiące temu chwaliłam się Wam, że zostałam zaproszona jako gość do francuskiego magazynu scrapowego Histories de Pages. Dzisiaj, po dłuuuugim okresie milczenia i trzymania tajemnicy, nareszcie mogę zdradzić, że jednorazowa współpraca przerodziła się w przedsięwzięcie długoterminowe - jestem w DT Histoires de Pages! Niech ktoś mnie uszczypnie! Wciąż nie mogę uwierzyć, że moje prace są w gazecie, która ukazuje się drukiem. Na szczęście jest dowód namacalny w postaci kolejnego numeru :)\nDo Design Teamu zostałam zaproszona razem z przezdolnymi Loredaną i Birgit. Możecie poczytać o nas w najnowszym numerze. Oprócz tego w środku znajdziecie mój scrap z użyciem motywu promieni i polaroida. Cały magazyn to 100 stron z pięknymi pracami i najnowszymi scrapowymi trendami. Aż żal, że nie ma takiego w Polsce.\nW środku są też cztery strony z cudnymi dodatkami, które można umieścić na scrapie, wystarczy je wyciąć. Kilka wykorzystałam w pracy, którą pokazałam wczoraj. A skoro o dodatkach mowa ostatnio bardzo spodobała mi się opcja darmowych printabli. Wiecie o co chodzi? Jakiś zdolniacha i dobra dusza projektuje dodatki do scrapowania i udostępnia je za darmo w sieci. Można je ściągnąć i wydrukować w domowym zaciszu, potem powycinać i używać do woli. Skorzystałam z tej opcji kilka dni temu, kiedy na blogu PRZYKLEJ TO! gościła Antilight. Zobaczcie jakie cuda dla nas zrobiła --->klik. Ja wykorzystałam je tak:\nScrap uwieczniający mielenie ozorami z Olennką, Nulą i Jaszką :*. W niedziele szykuje się kolejny ozorowy młyn :). Mam nadzieję, że z znowu z pyszną śliwkową tartą.\nŚlina mi cieknie, idę gotować.\nEtykiety: Histories de Pages, lo, przyklej to, scrap\nnimucha 10 kwietnia 2013 18:53\nJaki piękny post! Z przyjemnością oglądałam i czytałam :)\nulietta 11 kwietnia 2013 13:07\nmiło mi i dziękuję :*\nEnthia 10 kwietnia 2013 19:35\nit is all about scrap 10 kwietnia 2013 21:09\nGratuluję! :)) A ten drugi scrap, z wieczornymi promieniami, matko, cudeńko! Będzie można go gdzieś zobaczyć w całości?\nulietta 11 kwietnia 2013 13:04\nniestety nie, do obejrzenia w całości tylko w gazecie :)\nsllonecznik 10 kwietnia 2013 22:24\ngratuluję!!! a ONI mają farta, że im się taka zdolniacha trafiła :P jakby tak gdzieś można było dorwać egzemplarz to bym po autograf wpadła :) pozdrawiam!\nulietta 11 kwietnia 2013 13:14\nahahaha, nie no autografy to dopiero jak zrobię karierę za oceanem ;P\nMarta 11 kwietnia 2013 00:58\nulietta 11 kwietnia 2013 13:15\nolennka 11 kwietnia 2013 09:46\nUlus kochana gratulacje wielkie, a scrap cudny !!!!! bede w Bialym jak tylko sie zima skonczy - hehe :) na lawende na bank zdaże :P\nulietta 11 kwietnia 2013 13:05\nlawenda jeszcze pod śniegiem grrrrr, więc o to, że zdążysz zupełnie się nie martwię :)\nantilight 11 kwietnia 2013 11:16\nUla!! Gratki! Cudowne prace stworzyłaś! Ta słoneczna po prostu mnie powala :))\nulietta 11 kwietnia 2013 13:06\nDorota 11 kwietnia 2013 17:29\ncieszę sie ogromnie:) graty!\nAgi 12 kwietnia 2013 13:05\ngratulacje!!! prace super! i faktycznie by się w Polsce przydał taki namacalny magazyn...\nKitty 13 kwietnia 2013 12:08\nGratulację! Zobaczyć swoje prace w drukowanej gazecie - bezcenne ;) Słoneczny scrap wymiata!!\nmru 14 kwietnia 2013 01:06\ngratuluję :D świetne prace tworzysz, więc nic dziwnego, że Cię publikują w gazecie :D\nguru_krolowa 14 kwietnia 2013 17:47\nJaaaacieproszee! ale genialny news! aż mi wszystko skacze z radości zdolniacho! Brawwwo :D:D:D


Jezioro w środku lasu - Page 6\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Nie 30 Mar 2014, 19:52\nBędąc za drzewem, Hiro przemienił się w swą ludzką postać. Szybko się ubrał, tak by przypadkiem ktoś nie zobaczył jego nagości. Wtedy to by się chyba ze wstydu spalił! Wstydzioszek jeden, hehe. Tak właściwie, to wrócił dopiero po kilku minutach. Akurat w momencie, w którym Mężczyzna się rozciągał. Podszedł do niego, dalej nieco nerwowo machając ogonem, który wyjątkowo tym razem nie był schowany pod ubraniem. Zastrzygł prawym uchem, patrząc na Mężczyznę.\n-Czemu wszyscy są tacy wysocy? - Mruknął z niezadowoleniem, bardziej do siebie. No bo kurcze, ze swoim ledwo ponad metrem pięćdziesiąt czuł się jak kurdupel. Smutne. Przymrużył swoje czerwone oczy, nie odwracając wzroku od nowo poznanego.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Nie 30 Mar 2014, 20:07\nKończąc swoją gimnastykę, chłopak znów nałogowo się zaciągnął. Następnie nosem wypuścił dym. Po chwili zauważył Hiroshiego, tak wiadomo. Nie ma co się dziwić zmianą z kota w człekokształtną istotę, codzienność i te sprawy. No ale widać było coś dziwnego, po co zmieniał się wcześniej w kota. Zwiad, czy też może wstydził się. Kto wie, nie miał zamiaru wnikać. Kiedy już chłopak podszedł do Azazela, następnie dodał swoje. No dlaczego wszyscy wysocy, kto wie.\n- Każdy rodzi się inny, jeden niższy drugi wyższy. Ale to nie znaczy że jeden jest gorszy od drugiego, wzrost nie świadczy o niczym. Po swojej wypowiedzi, chłopak postanowił usiąść. No wiadomo skoro nie może pójść spać, to będzie leniwie siedział. - Że tak spytam z ciekawości, co tu porabiasz. Szukasz cichego miejsca, poszukujesz kogoś. A może po prostu spacer. Spytał z uśmieszkiem na twarzy, następnie opróżnił fajkę z tytoniu. Po czym sięgnął do kieszeni i wyciągnął nowy, następnie pakując go do fajki.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Nie 30 Mar 2014, 20:15\nA zmienił się po to, że przyjemnie się biegało w formie kota i lubił być kotem. Po prostu. Taka swoboda i w ogóle. W ludzkim ciele było więcej ograniczeń, nie? No, ale nieistotne. Siadł obok Mężczyzny, bo przecież nie będzie stał.\n- O tak, ja wiem. Tylko głupio się czuję, kiedy przy większości napotkanym mi istot prezentuję się jak...jakiś kurdupel albo co. - Westchnął cicho, kręcąc przy tym głową. Co, jak co, ale wzrost akurat był jego niewielkim kompleksem. Na to się jednak nic nie poradzi. On zawsze będzie na to narzekał.\n- Zwykły spacer. Szkoda marnować taką pogodę na siedzenie w domu.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Nie 30 Mar 2014, 20:30\nNo więc wszystko jasne, spacerek zawszę dobry. Dalej nabijając fajkę, Azazel spojrzał na chłopaka obok. - Czym się zajmujesz na co dzień, wiem ciekawość wybacz Spytał, następnie zapalił fajkę. Lubił sobie dużo zapalić, odprężało go to. W sumie nie było to dla niego szkodliwe, no i dobrze. Pogoda wręcz idealna, aż chciało by się położyć i zasnąć. Lecz nie można zostawiać gościa samego. Tak więc Azazel postanowił założyć ręce za głowę, następnie położył się na trawie. Po czym skulił jedną nogę i drugą oparł o kolano. Taką pozycję leżącą można nazwać wygodną, no ale wracając do rozmów. - W sumie jestem tu pierwszy raz, szukam jakiegoś cichego i spokojnego miasta. Gdzie nie ma ludzi najlepiej.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Nie 30 Mar 2014, 20:35\nHiro tylko cicho się zaśmiał. Bo on doskonale to rozumiał! Sam był ciekawy jak cholera, czasami nawet mu głupio przez to było! Wymamrotał krótkie "przepraszam", kierując swój wzrok na jezioro.\n- Jestem kelnerem w kawiarni. Ale niedlugo to rzucę, ponieważ będę otwierał swój salon piercingu. - Uśmiechnął się promiennie na samą myśl. Spełni swoje największe marzenie, to się liczy. Po chwili namysłu wyjął z kieszeni spodni paczkę papierosów i odpalił sobie jednego. A co! Uzależniony był, a towarzysz tak palił tą swoją fajkę, że mu narobił ochoty. Tak więc teraz siedział sobie obok i zaciągał się dymem.\n- Tu są ludzie, ale niewielu ich. Strasznie dużo tu magicznych istot. Przeróżne rasy. W sumie to byłem w szoku jak się tu sprowadziłem. Ano i spokojnie...też raczej jest.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Nie 30 Mar 2014, 21:05\n- Piercingu?, a co to takiego. W sumie nie był na topie z nowościami z tych czasów, niektóre słowa były dla niego zagadką. No wiadomo kelner to jeszcze wie, ale te różne inne. - Dziwne macie słowa w tych czasach, no cóż może to po prostu moje zaniedbanie z nauką. Zaśmiał się, następnie znów zaciągnął się fajką. Po czym wypuścił dym z ust.\n- Trochę ludzi mówisz, no chociaż dobre i tyle. Nie przepadam za nimi, niemagiczne istoty.\nCo prawda, to prawda. Ludzie tylko niszczą ten świat, chłopak ma zamiar ich wytępić. Tak szybko jak to możliwe, dla nowego świata.\n- Lubisz ludzi? Kolejne pytanie, tym razem trudniejsze dla naszego nowego towarzysza.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Nie 30 Mar 2014, 21:19\n- Piercing to... upiększanie sobie ciała poprzez robienie kolczyków. Rozumiesz? Właściwie to można je sobie zrobić gdziekolwiek. I ja właśnie robię takie kolczyki i zamierzam otworzyć salon. Naprawdę to lubię, to moja pasja. - Uśmiechnął się ponownie, przenosząc wzrok na Mężczyznę. Zaraz, w tych czasach?\n- Ile tak właściwie masz lat? - Zapytał ni z tego ni z owego. Po prostu ciekawy był, no! Przyglądał mu się z uwagą, wypuszczając z ust siwy papierosowy dym. Nie wyglądał staro. Hiro normalnie stwierdziłby, że są w podobnym wieku.\n- Nic do nich nie mam. Uczęszczałem do szkoły, gdzie było większość ludzkich dzieci, więc. Oni wbrew pozorom nie są tacy źli...\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Pon 31 Mar 2014, 09:20\nUpiększanie ciała po przez kolczyki, takie metalowe gadżety. To bardziej dla kobiet, no ale kto co lubi. Dobrze jest mieć pasję, cel w życiu.\n- Kolczyki w każdym miejscu, nie brzmi to jakoś zachęcająco. No ale pewnie dużo osób to lubi.\nNastępnie pytanie o wiek, no cóż. Skłamać, czy powiedzieć prawdę. W sumie to nie ma różnicy, bez znaczenia. - W sumie to już będzie........ Z tysiąc wiosen, o ile dobrze pamiętam. Tak wiadomo wygląda młodo i dość normalnie jak na tysiąc lat, no cóż. Da się przeżyć, zostało mu jeszcze kolejne tysiąc lat życia.\n- Uczyłeś się z ludźmi, podziwiam twą odwagę. Chociaż, może za małą wiedzę posiadam na takie czasy. Żeby to zrozumieć.\nZ jego punktu widzenia ludzie to zaraza, plaga tej ziemi, która musi zniknąć. Nie ważne w jaki sposób.\n- Jednak........ Przerywając swoją wypowiedź, zaciągnął się fajką i delektując sie dymem. Po chwili go wypuścił z ust. - ... Nie mam zamiaru uznawać kilku rodzai, człowieczeństwa. Człowiek to człowiek..\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Pon 31 Mar 2014, 11:01\n- Całkiem sporo. Ja mam tylko sporo kolczyków w uszach, poza tym nic... - Zastrzygł lewym uchem, w którym miał kilka kolczyków. Rozdziawił usta w zdziwieniu, gdy Mężczyzna wyznał swój wiek. Wow! Nie wyglądał na tyle.\n- Tysiąc? To dużo. Czuję się przy Tobie jak gówniarz. Mam dopiero dwadzieścia cztery lata. Myślałem, że jesteś w moim wieku. - Podrapał. się z zakłopotaniem po policzku. Zgasił swojego papierosa. Będzie musiał pamiętać żeby wyrzucić potem peta.\n- Czy ja wiem czy taki odważny jestem. Rodzice mnie tam wysłali. Przyzwyczaiłem się do ludzi. - Wzruszył delikatnie ramionami. On tam do ludzi nic nie miał.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Pon 31 Mar 2014, 13:54\nPaląc dalej, chłopak zastanawiał się nad tym wszystkim. Dużo mu brakuje do zrozumienia tych czasów, w sumie większość czasu podróżował na odludziach. Albo spędzał czas z innym rasami, no zawszę jakaś rozrywka. - No wiadomo, wygląd mój może mylić. Ale spokojnie, jestem jeszcze w młodym wieku. Zaśmiał się, następnie wypuścił dym z ust. Następnie spoglądając na chłopaka, na jego uszy pełne kolczyków. No niby jakoś to wygląda, niczym w starożytności, te metalowe dodatki do ciała.\nNo cóż, wracając do rozmowy. - W sumie to który rok mamy, nie patrzyłem na datę ostatnio.\nTo prawda, nie interesowało go to. Jedynie jako hobby liczył swoje lata, ale to mu nie pomogło w obliczeniu daty dzisiejszej.\n- W sumie pewnie i technologia skoczyła do góry, może mi pomożesz ogarnąć tą całą sytuację.\nPowiedział i zrobił duże proszące oczka Taaaaaaakie oczka\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Pon 31 Mar 2014, 21:09\n- W sumie to po magicznych nigdy nie można wywnioskować wieku po wyglądzie. Przyznam szczerze, że chyba jesteś najstarszą istotą jaką kiedykolwiek poznałem. Bez urazy oczywiście. - Uśmiechnął się do niego delikatnie, skinąwszy delikatnie głową. On to podziwiał takie wiekowe istoty! Ile oni musieli zobaczyć w swoim życiu. Zazdrościł im w sumie, ale nie ma co się dziwić! Zmarszczył brwi słysząc jego kolejne pytanie.\n- Dwutysięczny czternasty. - Podrapał się delikatnie po policzku. On to nie umiał tak beztrosko żyć i nie liczyć dni i godzin. Ale to pewnie dlatego, że po prostu sie do tego przyzwyczaił żyjąc wśród ludzi.\n- Dużo tego...Od czego by tu...O wiem! - Wyciągnął z kieszeni swój telefon. Na całe szczęście on miał taki z klawiszami. Dotykowych nie lubił, bo mu same dzwoniły. Ano i łatwiej będzie Mężczyźnie to wytłumaczyć na takim przykładzie, nie?\n- Więc, to jest telefon. Taki kieszonkowy, że tak powiem. Wiesz na czym polega telefon czy nie bardzo? - No co? Wolał się upewnić!\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Pon 31 Mar 2014, 21:22\n- Nie żywię urazy, jakoż iż wiek to po prostu czas jaki spędziliśmy na tym świecie. Coś w tym stylu, no zrozumiałby jakby do niego powiedział, dziadku. To co innego, lecz dla niego tysiąc lat. To jak mieć 20 lat, no cóż taki jest. To już dwutysiączny czternasty, ostatnio pamiętał nic. W sumie nie patrzył na datę nigdy, nawet za czasów Sherlocka. Szkoda że Sherlock musiał zginąć, no cóż. Wiedza jest przekleństwem.\nPatrząc jak chłopak wyciąga z kieszeni, mały przedmiot, który jest nowością w oczach Azazela. On od razu zbadał przedmiot wzrokiem, jak i trochę chłopaka. W sumie nie wiedział co ciekawsze, no wiadomo nowość. Lub ciało chłopaka. Aww~~ skupienie i medytacja, coś złego wstąpiło w umysł Aza.\n- Telefon~~ Na potęgę bogini Amaterasu, nie mam bladego pojęcia. To jakaś broń, lub zabawka typu erotycznego. No w sumie czego można się spodziewać, po odpowiedziach Aza. To że jego epoka średniowiecza się zakończyła i przeskoczyła na wiek mega XXI, to nie oznacza że będzie wiedział co to za szatańskie dildo. No więc tak.\n- Ok do czego służy ten, tylyfon. Fon , telemon. Czy jak to się zwie.\nWędrując wzrokiem od góry do dołu, oczywiście pomijając telefon. A obserwując chłopaka, no dobra. Magia dnia.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Pon 31 Mar 2014, 21:51\n- No i bardzo dobre podejście. W sumie najgorzej oceniać innych przez pryzmat wieku. To wcale o niczym nie świadczy, prawa? - Cóż, może i trochę świadczyło o ilości nabytej wiedzy i umiejętność, ale o niczym poza tym. Dojrzałość...Dojrzałym można być nawet w bardzo młodym wieku, czyż nie? Według kotka wszystko akurat zależało od nabytego doświadczenia, ale nieistotne.\nPrzyglądał się uważnie Mężczyźnie i parsknął śmiechem, słysząc jego słowa. No, po prostu nie mógł się powstrzymać. Że telefon zabawką erotyczną? W sumie jakby włączyć wibracje. Hiroshi roześmiał się na dobre. Zakrył sobie usta dłonią i dopiero po chwili się opanował.\n-Przepraszam. - No nie chciał go urazić! W końcu miał prawo nie mieć o tym zielonego pojęcia. Tylko jak mu to dobrze wytłumaczyć?\n- Telefon. Więc...To służy się do komunikowania się z osobą, która ma swój telefon. Każdy telefon ma swój numer. Na tej klawiaturze wybiera się numer, naciska się zieloną słuchawkę i się dzwoni. Czasem ktoś nie odbiera, ale...No i można sobie rozmawiać. Gdziekolwiek jesteś, kogokolwiek numer posiadasz. Dodatkowo nie musisz pamiętać wszystkich numerów tylko możesz je sobie zapisać w telefonie. Bo telefon tak jakby ma swoją pamięć. Rozumiesz mniej więcej czy spróbować wytłumaczyć inaczej?\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Wto 01 Kwi 2014, 09:29\n- Rozumiem, przedmiot przez który można się komunikować na duże odległości. No w sumie łatwo zapamiętać, dość proste tłumaczenie. No to o telefonie już wiemy, co teraz. - Mam jeszcze wiele pytań, hmm. Tylko od czego zacząć, no może na dziś starczy. Albo słownictwo, może jakieś nowe trendy słowne. - Wiem, może jakieś słownictwo. Jakoż pamiętam tylko rozmowy, z ponad 500 lat. A nowe słowa też by się przydały. Tak, to jest to.. Spoglądając dalej na Hirosiego, Az uśmiechnął się lekko. Następnie ręką sięgnął do ucha chłopaka, chciał zobaczyć te kolczyki. No przez przypadek drapiąc czasami za uszkiem. - Niby dając coś do wyglądu, zazwyczaj wielcy wojownicy nosili kolczyki. Tylko większe, w nosach i uszach też. Niektórzy też mieli ciało ponabijane, metalowymi przedmiotami.\nNo takie szanowanie przestrzeni osobistej, no co..... Stara data, nie zna tej przestrzeni osobistej. To jakiś czar, albo zaklęcie. Następnie sięgając do drugiego uszka Hiro, też przyglądał się oraz masował rączką. Tehee~~, znaczy fajne kolczyki.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Wto 01 Kwi 2014, 20:02\n- O jej... Nie mam pojęcia jak Ci to wszystko wytłumaczyć, bo wydaje mi się, że bardzo dużo się pozmieniało w tym słownictwie. Um...Może po prostu jak czegoś nie będziesz rozumiał, to będziesz mi mówił, a ja wtedy Ci wytłumaczę, hm? - Uniósł jedną z brwi ku górze, poprawiając się nieco na trawie. Ogon mu przeszkadzał, no! Przymknął oczy, czując to przyjemne drapanie za uchem. Jak każdy kot bardzo to lubił, dlatego nawet zaczął cicho mruczeć. Nad tym nigdy nie umiał zapanować. Taki zwierzęcy odruch.\n-Ale to teraz w nosach i w ogóle też sobie robią. To już zależy od upodobania. Serio. - Skinąl delikatnie głową, jakby na umocnienie swoich słów. Kurcze. Mężczyzna nie powinien tak go drapać i masować po tych uszach, bo jeszcze nam tu kotem zaśnie!\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Wto 01 Kwi 2014, 20:31\nNo przestając sprawdzać kolczyki, bo w sumie tak nie wypada. Chyba, no kto wie.\n- No mam jeszcze tysiące pytań, lecz nie będę cię nimi zadręczał. Przynajmniej nie teraz. Dodał, można też spytać o inne rzeczy, albo porobić. Może..... - Idziemy do wody, jest strasznie gorąco. A mi trochę się już przejadło, siedzenia na tym słońcu. Tak to jest myśl, nago i do wody. Nie ma nic lepszego od chłodnej wody, wręcz super uczucie. - Nie martw się woda jest ciepła. Powiedział zrzucając spodnie i nago wchodząc do wody, następnie opierając się o kamień. Oczywiście teraz z fajka, palenie to coś dobrego. W sumie w tej sytuacji, to coś najlepszego.\n- Nie wstydź się nie ugryzę cię.. Powiedział machając ręką.\nAzazel miał nadzieję, że chłopak dotrzyma mu towarzystwa. Bo samemu to nudno, w sumie kwestia przyzwyczajenia.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Wto 01 Kwi 2014, 20:50\n- Okej, ale w sumie to bez problemu. Możesz pytać, postaram się udzielić odpowiedzi. - Skinął głową, już któryś raz z kolei. Na słowa Mężczyzny tylko przymrużył oczy, zastanawiając się przez chwilę. Lubił wodę, było ciepło, więc czemu nie?\n- W sumie co mi szkodzi... - Odparł po chwili, podnosząc się leniwie z trawy. Wszystko byłoby w jak najlepszym porządku, gdyby nie fakt, że nowo poznany rozebrał się do naga. Znowu. Czy on nie rozumiał, że dla kotka było to krępujące i w ogóle? No, nieistotne. Sam się rozebrał, jednak tylko do bokserek. Więcej nie pokaże, bo się wstydzi i tyle. Taki wstydniś z niego, jeśli o to chodzi. I nie ważne, że oboje byli facetami! To nie ma żadnego znaczenia. Nagość to nagość i już. Wszedł powoli do wody, na razie tylko po kolana. Może i nie była najcieplejsza, ale dało się wytrzymać. Najważniejsze!\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Wto 01 Kwi 2014, 20:59\nSpokojnie się wylegując, Azazel spojrzał na chłopaka. Następnie się uśmiał, no trochę to dziwne. - Co jest wstydzisz się mnie, no w sumie nowe czasy. To może i pewnie tak, ale nie ma czego. Nagość to nic strasznego. Powiedział paląc fajkę, po czym chlapnął wodą w stronę Hiro. - Jest ciepła i miła, nie zastanawiaj się tylko wchodź. Dodał z uśmiechem na twarzy.\nPogoda ładna, słońce grzało. O czym więcej marzyć, no w sumie można jeszcze pomarzyć. Spoglądając na chłopaka, Aza zastanawiał się. Jak w tych czasach się bawią, znaczy szaleją. No kurde inaczej, jak w tych czasach się zbliżają. Dobra nieważne....\n- Jak na kota, to nie zbyt boisz się wody. No wiadomo, wszystkie koty boją się wody. No ale widać to tylko słowa.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Wto 01 Kwi 2014, 21:08\n- Nic strasznego...Jasne. - Odparł cicho, w sumie to nawet bardzo cicho. W sumie bąknął to bardziej do siebie niż do Mężczyzny. Na to chlapnięcie nico się wzdrygnął, ale to tylko dlatego, że zimna woda dotknęła jego skóry tak nagle! Wiadomo, zawsze tak było, gdy ktoś niespodziewanie kogoś chlapał.\n- Nie tak szybko! Wcale nie jest taka ciepła. - No dla niego nie była. Ale on ogólnie był okropnym zmarzluchem, więc nie ma co się dziwić. Dla niego to prawie wszystko było zimne! Zaśmiał się cicho, słysząc kolejne słowa nowo poznanego. Naprawdę wszyscy myśleli, że koty boją się wody?\n- To tylko stereotyp. Ja się nie boję w ogóle, nawet przyznam, że lubię wodę. No, ale jak to mówią...wyjątek potwierdza regułę. - Odparł, wchodząc nieco głębiej do wody. Powolutku, bez pośpiechu.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Wto 01 Kwi 2014, 21:20\nAz zamyślony przez chwilę spoglądał na chłopaka, wciąż tym swoim spokojnym wzrokiem. Paląc swoją mało szkodliwą fajkę, w sumie to stare zioła, które niby mają pomagać i poprawiać humor. No w sumie to robią, Az pali je od dłuższego czasu. Ale nie działają jak kiedyś, trochę osłabły.\n- Hej Hiroshi kun, chcesz zapalić. W sumie to pomoże, poprawi humor. Oraz może chłopak nabierze trochę odwagi, ale to kwestia czasu. Dawno temu było jakoś inaczej, nikt nie wstydził się nagości. Nawet kobiety, teraz rzadko je widać. No cóż, pewnie wymarły gatunek. Co poradzić na to.\n- To jest magiczne zioło, poprawi ci humor. Magiczne~~, w sumie kupił od czarownicy. Bardzo dużo, zapasy na wiele lat.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Wto 01 Kwi 2014, 22:40\nSam w sumie spoglądał od czasu do czasu w stronę nowo poznanego. Dłużej się nie przyglądał, bo w sumie trochę się peszył. No, ale nic dziwnego. Nagi, praktycznie nieznajomy facet. Spojrzał na niego dłużej dopiero, gdy ten zapytał o palenie. Zmarszczył brwi. W sumie papierosy palił, ale fajka? I jeszcze on coś wyskoczył z tym ziołem. To mu się z trawką skojarzyło, którą palił kiedyś w szkole z kumplami. Nie był pewien czy chce próbować. Poza tym, nie miał nigdy pewności co to takiego.\n- Nie dziękuję. Wystarczają mi moje papierosy. - Odparł spokojnie, wchodząc do wody po biodra. Nigdzie mu się nie spieszyło, a nie chciał wchodzić na chama do tej wody po szyję. To się zawsze źle kończyło.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Sro 02 Kwi 2014, 09:18\n- Papierosy, to co paliłeś wcześniej. Pewnie szkodliwe. No ziółko nie było szkodliwe, raczej nie da się nim przepalić. Tylko efekty spadają, za każdym razem. Musiałby je odstawić na parę tygodni, żeby znów móc się cieszyć tym efektem radości. No ale wracając do teraz, Azazel odłożył fajkę na kamieniu. Następnie zanurkował, znikając z widoku Hiro. No gdzie teraz jest Azazel, następnie podpływając do Hiroshiego. Wpłynął mu pomiędzy nogi, następnie wraz z nim wstał. - Pozwól że ci pomogę wejść, do wody. Błysk w oku, następnie ruch do przodu. Tam gdzie jest głęboko, no kiedy już Azazelowi wystawała tylko głowa. Dodał. - Wstrzymaj oddech. Uśmiechnął się, następnie zanurzył się. Po czym robiąc coś pod wodą wypłyną, najlepiej że z bokserkami Hiro na głowie. Tak więc kiedy Az się skapnął że posiada bokserki na głowie, od razu zszokował się. - Aaa~~ Dlaczego twoje majtki są na mojej głowie....\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Sro 02 Kwi 2014, 19:07\n- Trochę tak, ale co poradzić. Uzależnienie. - Wzruszył delikatnie ramionami i nawet westchnął cicho. No, bo to było okropne uzależnienie, ale kotek nie umiał się go pozbyć. Taka mała słabość. Łącznie z kawą, trzeba dodać. Wydał z siebie odgłos przypominający pisk, kiedy Mężczyzna wpłynął mu między nogi i wstał.\n- Nie, nie, to zdecydowanie zły pomysł! - Zaprotestował od razu, bo to mu się ani trochę nie podobało. Nabrał powietrza zanim wpadł do wody. Szybko się z niej wynurzył, z wyraźnie niezadowoloną miną. Gdy zobaczył swoje bokserki na głowie nowo poznanego to zaczerwienił się niemal od stóp do głów. Niewiele myśląc jakimś sposobem je ściągnął i założył na siebie. Potem szybkim krokiem wyszedł z jeziora. Co za wstyd, co za wstyd...\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Sro 02 Kwi 2014, 19:18\nWidać chłopak był bardzo wstydliwy, no cóż. Zdarza się każdemu, ale aż tak. No cóż, Az ruszył za nim. Wychodząc tym samym z wody i podchodząc do Hiro. - Wybacz, czasami mnie ponosi. Co z tego że nago i z smutną miną, która pragnie przeprosić. Liczy się gest, nie ważne że goły. No więc co tu zrobić, przecież nie będzie teraz pocieszał sam siebie. Musi pocieszyć Hiro, tylko jak. Tu jest długie zastanowienie, może mega hug. Albo nie bo jeszcze zemdleje, z jednej strony to może lepiej. Az położył rękę na ramieniu Hiro, następnie uniósł pięść na wysokość klatki piersiowej. Następnie zamykając oczy i z opuszczoną głową, dodał. - Nie powinienem tego robić, pewnie się wystraszyłeś. Albo boisz się nurkować, to moja wina. Wybacz, zrobię co tylko zechcesz. W ramach przeprosin. Możesz sobie zażyczyć wszystkiego. Po długiej wypowiedzi, z sztucznymi łzami. Chłopak spojrzał na hiro i uśmiechnął się.\nTemat: Re: Jezioro w środku lasu Sro 02 Kwi 2014, 19:27\nOn tak właściwie to się na niego nie gniewał, tylko był zdruzgotany tym, że spadły mu bokserki. Spojrzał na Mężczyznę. Czemu on tak ciągle nago paradował? Chciał żeby kociak dostał zawału, albo żeby się spalił przez te swoje rumieńce? Spojrzenie skupił na jego twarzy. Nie patrz niżej, nie patrz niżej. Powtarzał sobie w myślach.\n- Nie, nie o to chodzi. Uh, nic się nie stało...znaczy stało...Eh, nieważne. - Plątał się w swojej wypowiedzi. Bo z jednej strony nic się nie stało, ale z drugiej to już to wyglądało zupełnie inaczej! Nie ma to tamto.\n- Ubierz się, proszę. - Niczego więcej w tej chwili nie chciał. Po pierwsze lubił Mężczyzn, nie miał w sumie okazji z żadnym być blisko w jakiejś sytuacji intymnej, to się tą nagością krępował jak cholera. Co się dziwić?


Produkty Kadmok – Roletykolorowe.pl Warszawa i okolice.\nProdukty Kadmok Warszawa\nProducent rolet Warszawa.\n-Rolety materiałowe w kasecie\nW roletach tego typu do wyboru są grupy materiałów o różnym stopniu przepuszczalności światła. Zaczynając od transparentnych po całkowicie zaciemniające, dodatkowo mamy tu do dyspozycji bardzo rozbudowaną paletę barw.\nPrzede wszystkim te dwa elementy przekładają się na ich wysoką funkcjonalność.\nWybierając nasze rolety , stawiasz na wysoką jakość w rozsądnej cenie!\nPlisy okienne dostępne w naszej ofercie są nowoczesnym jak i również eleganckim rodzajem zasłon okiennych, inaczej nazywanych żaluzjami harmonijkowymi. Ponadto montaż plis jest wyjątkowo prosty i bezpieczny dla okna.\nPosiadamy w ofercie różne rodzaje materiałów zaczynając od transparentnych poprzez półprzezroczyste do całkowicie zaciemniających. Od zewnętrznej strony mogą posiadać warstwę aluminium, która skutecznie chroni przed utratą ciepła oraz dodatkowo przed nasłonecznieniem, gwarantując niemal 100 % zaciemnienia.\nWykonujemy je w dwóch szerokościach listewek 16 i 25 mm. Posiadamy w ofercie kilkanaście kolorów w tym drewnopodobne. Są też znacznie lżejsze od żaluzji drewnianych, w związku z czym lepiej nadają się do zakrywania większych powierzchni. Żaluzje aluminiowe wykonywane są z komponentów. Nie powodują rozprzestrzeniania się ognia.\n-Moskitiery (okienne, drzwiowe)


Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Zawierciu Piotr Gieszkiewicz Kancelaria Komornicza nr 1 | Start\nBNP Paribas 97 1600 1055 1865 4572 9000 0004\n505 688 804\n32 67 111 58\nWitam serdecznie na stronie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zawierciu Piotra Gieszkiewicza Kancelarii Komorniczej nr I w Zawierciu\nZapraszam do pobrania gotowych wzorów wniosków egzekucyjnych do wypełnienia\nTutaj znajdą Państwo informacje o aktualnych licytacjach nieruchomości\nZgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych, który stanowi, że rewirem komorniczym jest obszar właściwości Sądu Rejonowego, Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Zawierciu Piotr Gieszkiewicz Kancelaria Komornicza nr I w Zawierciu właściwy jest do całego obszaru właściwości Sądu Rejonowego w Zawierciu obejmującej teren:\nJestem absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, na kierunku Prawo (studia stacjonarne). W latach 2013-2014 odbyłem aplikację komorniczą przy Izbie Komorniczej w Katowicach. Następnie, w latach 2015-2020 zdobywałem doświadczenie pracując na stanowisku asesora komorniczego w Kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zawierciu Czesławy Małek, wielokrotnie pełniąc funkcję zastępcy komornika sądowego. Z uwagi na wygaśnięcie powołania Czesławy Małek na stanowisku komornika, z dniem 1 marca 2018 r. zostałem wyznaczony zastępcą Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zawierciu Czesławy Małek i pełniłem wskazaną funkcję do dnia 30 czerwca 2019 r. Ponadto, w 2018 r. rozpocząłem studia doktoranckie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, w Katedrze Postępowania Cywilnego.\nKancelaria Komornicza nr I w Zawierciu powstała w 1987 roku (dawnej Rewir II), a jej zespół stanowią osoby z wieloletnim doświadczeniem w pracy, w kancelariach komorniczych. W kancelarii są zatrudnieni prawnicy, w tym dwóch asesorów komorniczych z kilkuletnim stażem pracy oraz pracownicy biurowi. Kancelaria współpracuje z serwisem informatycznym, który obsługuje kancelarie komornicze na terenie całego kraju od wielu lat. Przyjęte w Kancelarii rozwiązania, pozwalają na prowadzenie postępowań w sposób łączący doświadczenie oraz wiedzę z najnowocześniejszymi rozwiązaniami technicznymi.\nKancelaria posiada wdrożony system elektronicznej wymiany informacji z wierzycielami w tym plików .xml oraz korzysta z wielu dodatkowych aplikacji usprawniających prowadzenie postępowania egzekucyjnego.\nIlość dokonanych zajęć\nnależności za pracę\naktualne koszty zapytań kierowanych do instytucji\nZapytanie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o płatnika składek\nZgłoszenie do ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia\nZgłoszenie do ubezpieczenia z tytułu umów cywilnoprawnych\nZgłoszenie do ubezpieczenia z tytułu otrzymywanych świadczeń\nAktualne dane teleadresowe\nZapytanie do Urzędu Skarbowego o płatnika podatków\nwykaz rachunków bankowych podatnika\nwykaz płatników podatków z tytułu zatrudnienia\nwykaz płatników podatków z tytułu podatków od czynności cywilnoprawnych\nZapytanie do Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych\nwłasność lub współwłasność nieruchomości\nmożliwość uzyskania danych historycznych\nwyszukiwanie po PESEL i/lub imionach rodziców\nbaza danych obejmuje wszystkie Wydziały Ksiąg Wieczystych w kraju\n2022 Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Zawierciu Piotr Gieszkiewicz


Dlaczego pies, którego karcimy odwraca wzrok? | Sieć sklepów zoologicznych Kakadu\nDlaczego karcony przez nas pies odwraca wzrok? Właściciele psów często uważają, że to przejaw skruchy – ich kochany pupil doskonale wie, że zrobił coś złego i ma poczucie winy. Nie twierdzę, że nasze psy nie są inteligentne. Owszem są i wiele rozumieją, jednak w tym przypadku ich opiekunowie nie mają racji, a opisywane psie zachowania oznacza coś innego.\nOdwracanie wzroku jest u psów sygnałem uspakajającym\nWpatrywanie się w kogoś, szczególnie patrzenie komuś w oczy jest jednym z przejawów zachowań agresywnych. Może być wyzwaniem do walki. Nawet my nie czujemy się zbyt komfortowo, gdy ktoś nam się intensywnie przygląda. Skoro wpatrywanie się jest przejawem agresji, to logicznym jest, iż unikanie kontaktu wzrokowego musi mieć przeciwne znaczenie. I tak jest w rzeczywistości.\nKarcony przez nas pies nie ma zielonego pojęcia, że zrobił coś złego. Doskonale jednak odczuwa nasze emocje, obierając nasze zachowanie jako agresywne. Stara się więc za pomocą znanych sobie sposobów złagodzić nasz gniew. Jednym z takich sposobów jest właśnie unikanie naszego spojrzenia, czyli odwracanie głowy.\nZachowanie to często możemy obserwować w psich relacjach społecznych. I to nie tylko u osobników podporządkowanych, ale i u dominujących. Nie raz widzieliście zapewne jak silniejszy pies demonstracyjnie odwraca głowę od próbującego mu się podlizać słabszego pobratymca. Dominant sygnalizuje w ten sposób „swojemu podwładnemu”, że nie ma wobec niego wrogich zamiarów, mimo że to on tu rządzi.\nOdwracanie wzroku u psów można więc przetłumaczyć jako „Nie mam zamiaru cię skrzywdzić, nie musisz się mnie bać”, a nie jako „Czuję się winny, przepraszam cię za to, co zrobiłem”.


Noworoczny koncert w Filharmonii Bałtyckiej - Dziennikbaltycki.pl\nNoworoczny koncert w Filharmonii Bałtyckiej\n2 stycznia 2009 10:35\nFilharmonia Bałtycka postanowiła z impetem wejść w tegoroczny karnawał. W piątkowym koncercie noworocznym zaśpiewa wybitna polska sopranistka - Grażyna Brodzińska.\nZwykło się mówić o niej "pierwsza dama polskiej operetki" lub "primadonna polskiej sceny". Zaczynała od szkoły baletowej, a po jej ukończeniu trafiła do gdyńskiego Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej. Na scenie zadebiutowała w 1970 roku, jeszcze podczas studiów. W pierwszych latach swojej pracy zawodowej związała się z Teatrem Muzycznym w Gdyni. Później była solistką m.in. Operetki Warszawskiej i Teatru Muzycznego Roma w Warszawie.\nDziś koncertuje w kraju i za granicą z czołowymi krajowymi orkiestrami filharmonicznymi i operowymi. Śpiewa utwory operetkowe, operowe, musicalowe i piosenki ze światowego repertuaru. Ma na swoim koncie liczne nagrania telewizyjne i radiowe.\nCo roku występuje też na Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy. Jego dyrektor artystyczny, Bogusław Kaczyński powiedział o Brodzińskiej: "Prezentuje najwyższy kunszt sztuki wokalnej. Obdarzona urodą, wdziękiem, scenicznym temperamentem, śpiewa, tańczy, czaruje publiczność teatralną i filharmoniczną".\nW piątkowym koncercie sopranistce towarzyszyć będzie Orkiestra Polskiej Filharmonii Bałtyckiej pod batutą Jerzego Koska, a jej sceniczny partner - dysponujący obiecującym barytonem Adam Szerszeń - zaśpiewa wraz z gwiazdą kilka porywających duetów. A w przerwie koncertu - toasty za nowy rok. MM\nPolska Filharmonia Bałtycka ul. Ołowianka 1\nGodz. 19. Bilety: 60-100 zł


Z dr. Rafałem Bornusem, psychiatrą i psychoterapeutą, rozmawia Ewa Pągowska 23.11.2009 00:00\nGdy para staje się rodziną, pojawiają się przed partnerami nowe wyzwania. I to nie tylko te dotyczące opieki nad niemowlęciem. Wiele pracy trzeba włożyć w to, by nadal pielęgnować wzajemną miłość.\nKiedy narodziny dziecka oznaczają kryzys dla związku?\nZawsze, jeśli kryzys zdefiniujemy jako wielką zmianę. Wszelkie życiowe rewolucje są trudne, nawet jeśli, tak jak przy narodzinach dziecka, wiąże się z nimi wielka radość. Przecież oprócz niej noworodek przynosi rodzicom także utratę niezależności, z którą nie tak łatwo się pogodzić.\nTę utratę niezależności częściej zgłaszają młode mamy. Uważają, że mają mniej swobody niż ich mężczyźni.\nPół biedy, jeśli rzeczywiście mamy do czynienia z zazdrością i kobiecie chodzi jedynie o tyle samo swobody, ile ma partner. Wtedy czasem wystarczy, że powie mu wprost: "Ja też potrzebuję czasu dla siebie. Zorganizujmy się tak, bym mogła czasem wyjść z domu bez dziecka". I znajdą jakieś rozwiązanie. Gorzej, jeśli kobieta czuje zawiść i dąży do tego, by pozbawić mężczyznę jego niezależności w myśl zasady: "Ja nie mam, więc ty też nie będziesz miał". Zawiść jest bardzo destrukcyjna.\nBywa, że ona narzeka, że cały dzień była sama, on - że w domu brud.\nPoradzą z tym sobie, jeśli będą umieli pokłócić się w zdrowy sposób - wyjaśnić swój punkt widzenia, zrozumieć, o co chodzi drugiej stronie, i na koniec wspólnie poszukać wyjścia z sytuacji. Hodowanie w sobie żalu, robienie aluzji czy zasypywanie się pretensjami sprawia jedynie, że małżonkowie się od siebie oddalają i zaczynają koncentrować na tym, kto ma przewagę albo czyje zadania są ważniejsze.\nA może od początku warto podzielić się obowiązkami, np. tata ma dziecko kąpać, a mama usypiać?\nTo jest dobre, pod warunkiem że partnerzy traktują to elastycznie. Nie chodzi tylko o sytuacje wyjątkowe, kiedy np. mama jest chora i tata wyjątkowo wstaje w nocy do dziecka, tylko o dzielenie się zadaniami na bieżąco. Sztywny podział obowiązków, zwłaszcza taki, że kobieta zajmuje się dzieckiem i domem, a mężczyzna pracą zawodową, nie jest dobry. Bo coś, co dzisiaj świetnie funkcjonuje, za tydzień może się już nie sprawdzać. Poza tym takie podejście do życia rodzinnego może doprowadzić do tego, że partnerzy sprowadzą bycie rodziną do rozdzielania zadań i rozliczania się z nich. Zaczną funkcjonować nie jak para, tylko jak dobrze prosperująca spółka Mama & Tata.\nMłodzi rodzice powinni jak najczęściej fundować sobie wieczór tylko dla siebie. Pamiętajmy, że to nie są godziny wykradzione dziecku. One są niezbędne dla zachowania życiowej równowagi. Niektóre pary, w dobrej wierze, cały swój wolny czas poświęcają maluchowi, a wyjście tylko we dwoje odkładają w nieskończoność. To zaniedbanie w stosunku do związku narasta i czasem kończy się tym, że partnerzy nie są już w stanie porozumieć się ze sobą w żadnej dziedzinie.\nBywa jednak, że matki mają ogromne poczucie winy, kiedy wychodzą z domu bez dziecka.\nPrzejęcie się rolą matki przybiera czasem taką postać, że kobieta zaczyna uważać się za jedyną osobę, która dobrze zajmie się dzieckiem, jedyną, przy której będzie ono bezpieczne. Rozpiera ją wielka duma macierzyńska, z którą wiąże się zarówno satysfakcja, jak i nieufność w stosunku do otoczenia. Matka, która nie jest w stanie zostawić malca bez wyrzutów sumienia z inną osobą, prawdopodobnie jest bardzo zależna od dziecka. To zaś oznacza, że nie radzi sobie sama ze sobą i potrzebuje go, by poczuć się bezpiecznie.\nA jeśli to mężczyzna protestuje przeciwko wspólnym wyjściom?\nWtedy dobrze, by kobieta powiedziała: "Chcę po prostu pobyć trochę z tobą, zależy mi na tym". Wbrew pozorom to zdanie pada dosyć rzadko. Częściej partnerzy licytują się, kto jest bardziej zmęczony i czyje potrzeby nie są spełnione. Zamiast walczyć ze sobą, lepiej zaproponować: "Spróbujmy przeorganizować moje zadania w domu i twoje w pracy tak, byśmy mogli pobyć tylko we dwoje".\nRodzice boją się, że jeśli zaczną bardziej koncentrować się na sobie, to maluch na tym ucierpi.\nWręcz przeciwnie. Dziecko jest szczęśliwe nie tylko wtedy, gdy czuje się kochane przez rodziców, ale wtedy, gdy czuje, że oni kochają się nawzajem. Dzięki temu malec dowiaduje się, że nie jest pępkiem świata, a związek, od którego rozpoczęła się rodzina, nadal istnieje. Aby maluch miał szansę to dostrzec, rodzice nie tylko powinni znaleźć czas dla związku, ale muszą też umieć spędzać go razem we trójkę. Tymczasem niektóre kobiety nie potrafią jednocześnie funkcjonować w dwóch relacjach - tej z dzieckiem i tej z mężczyzną. Traktują je konkurencyjnie. Kiedy on przychodzi z pracy, czasem nie chcą go dopuścić do dziecka ("Wolę, jak nie ma go w domu, bo jak jest, to tylko przeszkadza"). Albo przeciwnie - przestają zajmować się malcem i koncentrują tylko na partnerze.\nSą też takie, które chcąc znaleźć czas - na bycie we troje i na swój relaks - zapraszają do pomocy mamę lub teściową. Jaki to ma wpływ na związek?\nObecność w domu dwóch matek, jednej doświadczonej, a drugiej świeżo upieczonej, stwarza ryzyko, że przy dziecku nie będzie już miejsca dla mężczyzny. Jeśli do tego partnerzy nie są dojrzali emocjonalnie, to babcia szybko zajmie pozycję tej najdoroślejszej, co stworzy niebezpieczną sytuację dla całej rodziny. Jeśli natomiast mamy do czynienia z ludźmi dojrzałymi, którzy, gdy minie najtrudniejszy okres, będą umieli powiedzieć: "Dziękujemy za pomoc, teraz już poradzimy sobie sami", to jest duża szansa, że z przyjazdu babci wynikną same dobre rzeczy i dzięki jej pomocy młodej mamie łatwiej będzie się ogarnąć.\nCzy nie lepiej, żeby to mężczyzna pomagał swojej partnerce się ogarnąć? By po narodzinach dziecka wziął dwa tygodnie urlopu i został z nią w domu?\nTak byłoby najlepiej. W ten sposób mężczyzna podkreśla: "To jest nasze dziecko, jesteśmy we dwoje, razem przestawiamy się na ten nowy rytm".\nBywa jednak, że ten nowy rytm dnia, a także nocy, dotyczy tylko kobiet. Często mama śpi z maluchem, a tata w drugim pokoju na kanapie.\nJeśli nie jest to chwilowa sytuacja, tylko trwający kilka lat stały układ, to może dojść do poważnego zaburzenia struktury rodziny. Matka, śpiąc w jednym łóżku z dzieckiem, pokazuje, że to ich relacja jest najważniejsza, a ta z partnerem jest na dalszym planie. Spanie matki z dzieckiem zwykle rodzi problemy między partnerami, choć zdarza się, że samo bierze się z istniejącego już wcześniej kryzysu w ich związku.\nMłodzi rodzice tłumaczą zwykle, że chodzi im jedynie o wygodę...\n...tak, tak, dla tego rozwiązania łatwo znaleźć mnóstwo praktycznych i racjonalnych uzasadnień, ale w życiu nie chodzi tylko o to, by było racjonalnie i praktycznie. Czasem lepiej wybrać mniej komfortowe rozwiązanie, jeśli tylko pomoże ono utrzymać związek.\nA może rozwiązaniem zarazem wygodnym i dobrym dla związku jest spanie we trójkę?\nNie jestem przekonany. Sypialnia i łóżko to terytorium zarezerwowane dla małżonków. To ich miejsce intymne, tam okazują sobie czułość i mogą być ze sobą blisko. Spanie z dzieckiem nie sprzyja życiu erotycznemu.\nCzy może nie sprzyjać mu także to, że mężczyzna był obecny przy porodzie?\nJeżeli każde z obojga mogło autonomicznie podjąć decyzję o tym, by być razem, nic złego nie powinno się zdarzyć. Najwięcej problemów z życiem erotycznym po narodzinach dziecka wynika z tego, że młodzi ludzie zapomnieli, że tworzą związek i że warto o niego dbać.


Polacy a wypadki za granicą. Jak wrócić lotniczym transportem medycznym?\nStrona główna / Masz Pytania? / Blog / Polacy a wypadki za granicą. Jak wrócić lotniczym transportem medycznym?\nWypadki za granicą - polskie statystyki\nWypadki za granicą, a koszty nieplanowanego leczenia\nWypadki za granicą, a usługi lotniczego transportu medycznego\nTransport medyczny z zagranicy - Samoloty medyczny oraz karetka pogotowia\nWypadki na świecie zdarzają się coraz częściej. Wyjazd za granicę w celach wypoczynkowych nie zawsze wychodzi zgodnie z naszym planem. Podczas urlopu Polacy są narażeni na wystąpienie choroby wysokościowej (podczas górskich wycieczek), urazy narciarskie, urazy nogi po jeździe skuterem wodnym, czy udary mózgu związane z upałami. Inne wypadki za granicą, które zdarzają się Polakom niekoniecznie związane są z urlopowymi wyjazdami, ale również z pracą. Są to np. wypadki przy pracy na wysokościach. Niezależnie do tego, czy planujesz urlop czy pracę za granicą, warto być przygotowanym na ewentualne komplikacje. Jak często zdarzają się Polakom wypadki za granicą, co wtedy robić oraz jak zamówić lotniczy transport medyczny do kraju?\nDo najczęstszych wypadków za granicą można zaliczyć kolizje drogowe. Według danych Komisji Europejskiej na drogach ginie dziennie około 70 osób. To bardzo niepokojące i wysokie statystyki.\nWedług sondażu Post Office Travel Insurance oszacowano, że 4,4 miliona osób doznało obrażeń podczas wakacji za granicą w przeciągu ostatnich trzech lat! Od 2013 roku liczba zgłoszonych biurom podróży wypadków i chorób na wakacjach wzrosła aż o 500%. Tutaj jedynie warto wspomnieć, że dane mogą nie być do końca wiarygodne, ponieważ zweryfikowano znaczną liczbę fałszywych roszczeń, których celem zapewne miało być wyłudzenie odszkodowania.\nKażdy kraj prowadzi swoje osobne zestawienia związane z wypadkami, dlatego trudno jest na dokładne oszacowanie ich liczby. Wypadki za granicą zdarzają się jednak coraz częściej, między innymi ze względu na wybór wycieczek związanych ze sportami takimi jak narty. Najwięcej wypadków narciarskich według Rankomatu zdarza się w Szwajcarii (2,8 na 1000 dni jazdy narciarskiej). Z drugiej strony jadąc do ciepłych krajów ludzie najczęściej są narażeni na udar mózgu.\nZe względu na coraz szersze możliwości podejmowania zatrudnienia za granicą, również w pracy Polacy są narażeni na urazy i wypadki. W dużej części przyczyna leży po stronie samego pracownika, który pracuje ponad swoje siły. Zdarza się jednak, że zawinił pracodawca, co daje Tobie możliwość uzyskania odszkodowania - o ile pracujesz na umowie.\nJeśli potrzebujesz pomocy medycznej podczas pobytu w innym europejskim kraju, czasem wystarczy ukazać Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego. Jednak jeśli nie masz tej karty ani innego ubezpieczenia (lub jesteś poza Europą), najpewniej zostaniesz poproszony o zapłatę za leczenie. Dzieje się tak również w przypadku, gdy usługa medyczna danego kraju nie pokrywa kosztów z ubezpieczenia również dla swoich rodaków (czy płacisz za to, za co również płacą obywatele danego państwa). Koszty leczenia za granicą bywają bardzo wysokie. Dla przykładu w Austrii polski turysta zapłaci za każdy dzień pobytu w szpitalu - około 15 EUR. W Belgii pacjent musi najpierw pokryć koszty udzielonych świadczeń, a dopiero później ubiegać się o ich zwrot. W Litwie w przypadku potrzebnej nagłej pomocy pacjent w szpitalu zostanie obciążony pełnymi kosztami leczenia.\nCzy ubezepieczyciel pokryje koszty lotu medycznego?\nBez względu na to, czy wypadek za granicą miał miejsce na urlopie, czy w pracy warto wiedzieć co robić w takiej sytuacji. Nie każdy jest objęty ubezpieczeniem, które pozwalałoby na leczenie za granicą - a bez ubezpieczenia są to ogromne koszty. Jeśli miałeś wypadek za granicą, doznałeś jakiegoś urazu lub ukazały się duże problemy zdrowotne - najlepszym rozwiązaniem jest transport samolotem medycznym z powrotem do kraju.\nCentrala Lotów Sanitarnych pomaga na całym świecie. Samolot karetka przewiezie Cię bezpiecznie do domu lub rodzinnego szpitala, a podczas całego transportu będzie asystował Tobie wykwalifikowany personel medycyny lotniczej korzystający z najnowocześniejszego sprzętu do intensywnej terapii. Lotniczy transport medyczny zapewnia Tobą szybką interwencję w każdej sytuacji. Nie musisz obawiać się o potrzebę hospitalizacji za granicą i stres z tym związany.\nAktualny stan pacjenta, planowana trasa lotu oraz pilość realizacji zlecenia decydują o tym, który środek transportu jest najlepszy przy realizacji transportu medycznego z zagranicy. Organizowany przez nas transport medyczny zarówno lotniczy, jak i naziemy zawsze odbywa się pod opieką wyspecjalizowanych lekarzy, a dobry stan zdrowia pacjenta jest zapewniany przez nowoczesny sprzęt medyczny.\nLot odrzutowcem medycznym odbywa się bardzo szybko, a transport jest bezpieczny nawet dla pacjentów z ciężkimi schorzeniami. Na pokładzie naszych samolotów medycznych znajduje się specjalistyczny sprzęt medczny. Międzynarodowy transport medyczny może odbyć się już nawet następnego dnia, zawsze w asyscie medycznej.\nJest to najlepsza opcja dla pacjentów wymagających intensywnej terapii, ponieważ nowoczesna technologia w naszych odrzutowcach medycznych gwarantuje transport medyczny na najwyższym poziomie, bez powikłań dla pacjenta.\nPodczas lotów długodystansowych możemy zaproponować naszym pacjentom lotniczy transport medyczny na pokładzie samolotu pasażerskiego. Jeżeli tylko stan zdrowia pacjenta na to pozwala, niektórzy pacjenci decydują się na taką opcję lotu medycznego ze względu na przystępniejaszą cenę.\nTaki lot sanitarny na pokładzie samolotu liniowego jest możliwy kiedy stan zdrowia pacjenta nie wymagających pilnej interwencji lekarskiej. Dla pacjentów w ciężkim stanie jest możliwy w pozycji leżącej - lot na noszach lub w pozycji siedzącej w klasie biznesowej/\nHelikopter medyczny ma możliwość transportu medycznego bezpośrednio ze szpitala do szpitala, co pozwala znacznie skrócić czas transportu medycznego. Transport helikopterem sanitarnym ze względu na oganiczony zasięg lotu helikoptera jest organiczony, dlatego taki lot medyczny jest możliwy jedynie w niektórych wypadkach.\nTransport medyczny karetką pogotowia w niektórych przypadkach może stanowić zagrożenie dla stanu zdrowia pacjenta. Transport karetką na długich dystanach jest zwykle męcząca dla pacjentów i bardziej niespokojna niż lot medyczny. W trakcie transportu sanitarnego karetką mogą wystąpić korki czy objazdy, które narażają stan zdrowia pacjenta. Więcej o transporcie medycznym karetką pogotowia pisaliśmy tutaj.


Przepis na chleb razowy - MniamMniam.com\nJAK UPIEC CHLEB W PIEKARNIKU? JAK UPIEC CHLEB NA DROŻDŻACH, ZAKWASIE, W PIEKARNIKU, RAZOWY CHLEBY NA DROŻDŻACH I ZAKWASIE CHLEB JAK UPIEC CHLEB NA DROŻDŻACH, ZAKWASIE, W PIEKARNIKU, RAZOWY JAK UPIEC CHLEB RAZOWY?\nPorcje: ok. 840 g chleba\nTo jest wariacja na temat chleba razowego Tatter. Bardzo go lubimy, należy do żelaznego repertuaru chlebów pojawiających się u nas w domu w sposób ciągły. Roboty przy nim dużo nie ma, ale potrzebuje dużo czasu. Ewidentnie slowfood ;).\nSkładniki na chleb razowy\nCiasto potrójnie zakwaszane:\ntrzy razy po:\n100 ml mąki razowej żytniej\new. czarnuszka, kminek itp do posypania\nPrzygotowanie dania chleb razowy\nZakwas wymieszać ze 100 ml mąki i 100 ml wody. Przykryć folią. Wstawić do piekarnika z zapaloną lampką na 4-8h (ma ruszyć). Następnie domieszać kolejną porcję mąki i wody, przykryć i zostawić w wyłączonym piekarniku na 4-8h. Domieszać kolejną porcję mąki i wody, przykryć, zostawić na blacie na kolejne 4-8h. Istotne jest, żeby każdy etap przebiegał w trochę niższej temperaturze, przy czym początkowa nie powinna przekraczać 40 stopni.\nForemki wysmarować oliwą bądź olejem i wysypać otrębami. Ja piekę w dwóch małych o wymiarach ok. 9X20cm. Ta porcja pewnie zmieści się do jednej typowej keksówki.\nSkładniki wymieszać i wyrobić kleiste, dość luźne ciasto. Nie należy długo wyrabiać. Ciasto mocno się czepia rąk, wyraźnie klei - nie należy dosypywać więcej mąki. Przykryć i zostawić do wyrośnięcia na parę godzin aż podwoi swoją objętość. Po tym czasie odgazować, przełożyć do foremek, posmarować oliwą i wysypać tym, czym kto chce. Wcisnąć te wysypywacze, bo potem odpadają. Przykryć folią i znowu zostawić na parę godzin aby urosło. Wstawić do zimnego piekarnika nastawionego na 200 stopni (ja piekę z termoobiegiem, bez niego trzeba nastawić na 210-220 stopni) na godzinę. Po ok. pół godzinie, jak piekarnik się nagrzeje, wstawić na dno naczynie z wodą.\nPo upieczeniu wyjąć na kratkę, odczekać z 10 minut, wyjąć z foremek. Kroić po wystygnięciu.\nTen chleb wymaga cierpliwości i pamiętania o nim, ale naprawdę warto.


Syllabus - module Innovation Marketing (ZZIP-1-619-s)\nSyllabus|2019/2020|Management and Production Engineering|Innovation Marketing|Show\nZZIP-1-619-s Management and Production Engineering - full-time studies first-cycle studies\nM_U001 Potrafi określić wstępne etapy procesu rozwoju innowacji ZIP1A_U04 Execution of a project\nM_U002 Potrafi dokonać diagnozy technologicznej przedsiębiorstwa ZIP1A_U06 Case study\nM_U003 Potrafi opracować wstępne portfolio technologii przedsiębiorstwa ZIP1A_U06 Case study\nM_W001 Zna składowe procesu rozwoju innowacji technologicznej w aspekcie przyszłej efektywności rynkowej przedsiębiorstwa ZIP1A_W10 Test\nM_W002 Rozumie pojęcie innowacji technologicznej i jej znaczenie dla konkurencyjności przedsiębiorstwa ZIP1A_W07 Test\nM_W003 Rozumie Podstawowe strategie komercjalizacji nowych technologii ZIP1A_W10 Test\nWorkshops: Podczas zajęć studenci opracowują odpowiedzi na zadane pytania w odniesieniu do przerabianego tematu lub studium przypadku. Możliwe prezentacja referatu na zadany temat przez prowadzącego. Możliwa jest forma zespołowa udzielania odpowiedzi lub przygotowywania prezentacji . Prowadzący na bieżąco dokonuje stosowanych wyjaśnień i moderuje dyskusję z grupą nad danym problemem.\n– Participation rules in classes: Studenci przystępując do ćwiczeń są zobowiązani do przygotowania się w zakresie wskazanym dla każdego ćwiczenia przez prowadzącego (pojęcia kluczowe). Ocena pracy studenta może bazować na wypowiedziach pisemnych w formie odpowiedzi na zadane pytania dla każdego ćwiczenia,a średnia z oceny z danego ćwiczenia zgodnie z regulaminem studiów AGH przekłada się na ocenę końcową z tej formy zajęć.\nO.K.= 0.6W (ocena z kolokwium lub z egzaminu) +0.4 C.W. (ocena na zaliczenie)\nWynikają z obowiązującego programu studiów\n2.\tBrynjolfsson E., McAfee : The Second Machine Age, Norton & Company, USA 2014


Lustracyjne Pokemony - 77400.tv\n28.11.2017, 15:06 (aktualizacja 19.12.2017, 11:06)\nFelieton Piotra Tomasza\nPiotr Pokajewicz nie postawi mnie przed sądem. Tak przynajmniej wynika z psychoanalizy, której wyniki ukazały się na łamach Aktualności Lokalnych (22.11). Swoją drogą gratuluję odwagi liderowi złotowskich struktur Platformy Obywatelskiej, bo żeby tak się obnażyć, to trzeba jej mieć bardzo wiele. Inna sprawa, że domowa atmosfera, która panuje w redakcji przy ul. Czerskiej, przepraszam, Wojska Polskiego, skłania niektórych do wynurzeń.\nWyjaśniam Czytelnikom, którzy mieli to szczęście i nie czytali, że sprawa dotyczy lustracji Piotra Pokajewicza. W artykule lider PO broni się różnymi metodami. Stara się np. ośmieszyć funkcjonariuszy SB. Brzmi to trochę dziwnie, bo przecież "bezpieka" maszeruje teraz ramię w ramię z działaczami PO w obronie demokracji. To jednak strategia pana Pokajewicza i ma do niej pełne prawo. Nie ma natomiast prawa podważać mojej rzetelności dziennikarskiej oraz insynuować, że działałem na czyjeś zlecenie. To podłe oszczerstwo, za które polityk PO, jeśli jest człowiekiem honoru, powinien przeprosić.\nTego rodzaju praktyki przypomniały mi ponure czasy komunizmu, wtedy też niszczono niepokornych dziennikarzy. Bywało, co szczególnie smutne, że przyklaskiwali temu ich koledzy po fachu (Passent, Urban). W tym kontekście muszę wspomnieć o żenującym postępowaniu redaktora Mariusza L., który zezwolił na ukazanie się monologu/wywodu szefa PO. Podkreślam, że w artykule podano moje dane osobowe, ukazano w złym świetle oraz nadszarpnięto moją wiarygodność. Pozbawiono przy tym możliwości bezpośredniego odniesienia się do stawianych zarzutów. Tak wygląda rzetelność dziennikarska w AL!\nCzy to wendeta za to, że napisałem o bytności logo "Fundacji Złotowianka" (szefową jest żona redaktora L.) na proaborcyjnym wiecu w Pile? A może chodzi o to, że broniłem dobrego imienia księdza i mieszkanki pewnej wsi, którzy zostali opisani w AL? Nie umiem jeszcze odpowiedzieć na te i inne pytania. Boję się jednak, że tego rodzaju teksty w AL mogą zbudzić upiory. Przypominam Ryszarda Cybę, mordercę związanego z PO, który zabił i próbował zabić działaczy prawicy. Czy tego rodzaju historie mogą się powtórzyć? Oby nie, wolę jednak dmuchać na zimne. Tym bardziej, że urastam na naszym terenie do głównego celu.\nCzas w tym miejscu na wyjaśnienie, co spowodowało tak alergiczną reakcję u niektórych osób. Wiosną tego roku inwentarz IPN, dostępny od dawna w internecie, został uzupełniony o informacje na temat zawartości teczek. Mówiły, pokazywały i pisały o tym media ogólnopolskie. Rolą dziennikarza (pracowałem wówczas w Radio Merkury Poznań) było zainteresowanie się naszym lokalnym podwórkiem. Tak też zrobiłem. Dodam, ze skupiłem się tylko na osobach publicznych. Wśród nich znalazł się m.in. Piotr Pokajewicz. Kryterium nie było więc partyjne. W trakcie przygotowywania materiału zadzwoniłem do biura lustracyjnego IPN oraz rozmawiałem z Piotrem Pokajewiczem Moja informacja medialna zawierała: treść zapisu z inwentarza IPN, wypowiedź Piotra Pokajewicza oraz wyjaśniała procedury lustracyjne. Co można było zrobić więcej? Czy zachowałem się rzetelnie? Oceńcie Państwo sami.\nW zasadzie w tym miejscu powinienem zakończyć ten wątek. Muszę jednak obalić pewne mity związane z lustracją. Funkcjonariusze SB (lata 70/80) nie byli głupkami. Nie chodzili po klatkach schodowych, tworząc (np. na podstawie spisu lokatorów) fikcyjne teczki agentów, nie prowadzili akwizycji na ulicach, zachęcając przechodniów do wstąpienia w szeregi tajnych współpracowników. Obowiązywały ich ściśle określone procedury. Funkcjonariusz SB musiał m.in. odpowiednio uzasadnić konieczność pozyskania danej osoby (w jakim celu), wskazać sposób w jaki zamierza to uczynić (z reguły pobudki patriotyczne lub kompromitujące materiały), wreszcie uzyskać zgodę przełożonego. Następnym etapem była odmowa współpracy (bo takie przypadki były w naszym powiecie) lub przystąpienie do niej. "Informatorzy" dzielili się zaś na grupy. Osoby, które stroniły od współpracy (starały się ją zerwać, czasami z pozytywnym skutkiem) oraz "gorliwców", którzy starali się zrobić dzięki temu karierę. Szkodliwość więc była różna.\nNiewątpliwie temat jest delikatny, bo nie wolno na jednej szali stawiać wszystkich TW i KO. Trzeba jednak badać materiały IPN (również inne archiwa). Teczki personalne, teczki pracy, sprawy obiektowe i inne dokumenty, bo czasami informacje o TW wypływają w dość nieoczekiwanych miejscach (np. akta dotyczące Złotowa odnalazłem w krakowskich zbiorach IPN). Trzeba badać teczki jeszcze z jednego powodu. Nie może być bowiem tak, że w demokratycznym państwie współpracownicy bezpieki, także tej wojskowej, dostępują różnych zaszczytów. Nie mówię tutaj oczywiście o Piotrze Pokajewiczu, bo o jego współpracy z SB lub jej braku rozstrzygnie postępowanie lustracyjne (a nie sweet focia w AL). Mam tu na myśli pewnego człowieka, który grał w najwyższej klasie agentury. Mowa o WSI. Pobierał wynagrodzenie, donosił, a nawet ustawiał do pionu lokalnych funkcjonariuszy SB (którzy nie wiedzieli z kim mają do czynienia). Zapewne dowiedzą się Państwo o kim mówię. Oczywiście stanie się tak pod warunkiem, że współpracownik WSI zachce pod koniec przyszłego roku nosić miano "osoby publicznej".\nFelieton pragnę zakończyć apelem do ludzi młodych. Startujcie w nadchodzących wyborach samorządowych. Oczywiście nie na listach z ludźmi, którzy pragną traktować Złotów i inne miejscowości niczym prywatny folwark. Czas najwyższy dokonać zmiany pokoleniowej oraz jakościowej! Natomiast złotowskich "cwaniaków politycznych", których żartobliwie nazywa się "grupą G-8", uprzejmie informuję, że dowiedziałem się o pewnym spotkaniu, które ma się odbyć przy ul. Wędkarskiej. Oczywiście całość wydarzenia objął patronatem redaktor z Czerskiej (chyba znów pomyliłem nazwę ulicy:)). Na koniec zdradzę Państwu, że do tej ostatniej informacji dotarłem dzięki "tajnemu współpracownikowi", którego zwerbowałem na ulicy, oferując paszport Polsatu (panie Piotrze, przepraszam za kradzież dowcipu). Także drodzy Państwo z "G-8", zmieńcie lokal, ten już jest spalony.\ndziennikarz, emigrant, historyk-regionalista\nfelietonista portalu www.77400.tv\nPROBOSZCZ 02.12.2017, 00:51\nAUTOR NIE PÓJDZIE DO NIEBA\nMarcin 28.11.2017, 19:54\nIle w dzinnikarzu jest negatywnych uczuć. Chyba nieszczęśliwy człowiek. Brak mu akceptacji, stąd żal do wszystkich. To moje odczucie\nPiotr Tomasz 28.11.2017, 21:27\nDlatego trzeba się modlić za pana Mariusza.\nSubotnik 28.11.2017, 18:19\nPobieżne przewertowanie inwentarza IPN przyprawia o dreszcze jeśli chodzi o Złotów, Jastrowie itd. Tyle TW że aż podziw budzi praca SB. Ale oczywiście umieszczenie w tym inwentarzu to nie wyrok i nie dowód na wspólpracę z bezpieką. Ale jeśli działacz partii któru jest w tym inwentarzu nie chce przeprowadzić autolustracji i zadowala sie machaniem teczką do fotki w gazecie to wtedy mamy tysiąc pytań a żadnej odpowiedzi. Pokajewicz powinien się poddać lustracjo jeśli chce funkcjonować w życiu publicznym.\nCEZAR-WEREDYK 28.11.2017, 17:57\nPiotrze bardzo dobrze napisales tylko zbyt delikatnie.W latach 70 czerwoni POszli PO rozum do glowy i zaczeli werbowac na uczelniach do sluzb mundurowych w tym SB i od tego czasu zaczeli miec wyniki.Bardzo duzo POzyskali nauczycieli i wtedy machina TW ruszyla,Gdzie niektorzy sa jeszcze do dnia dzisejszego.Ale co dziwnego w tym wszystkim ze ci kapusie dzisiaj mowia nic sie nie stalo.Wiem cos na ten temat.I co ciekawe ze te KANALIE pchaja sie dzis na glowny afisz Zamiast uderzyc sie w piersi i przeprosic obserwujac zycie z tylnych law i POdPOwiadac dla ludzi nie obciazonych zadna przeszloscia.Ale Piotrze pamietaj kanala zawsze POzostanie kanalia\nDarek 28.11.2017, 16:22\nTo są sprawy oczywiste. Jednak lokalne media "papierowe" mają własne standardy... Smutne to, ale tym sposobem standardem staje się nierzetelne dziennikarstwo. Dobrze, że są ludzie, którzy są prawdziwie etycznymi dziennikarzami. Dzięki za odwagę i godną postawę\nPiotr Tomasz 28.11.2017, 16:42\nDziękuję za komentarz. Kłopotem jest "monopol" tego rodzaju tworów. Prowadzi on bowiem do powstania pewnego mechanizmu, który wyłania lokalne władze.To bardzo niebezpieczne dla demokracji.\nkaźmierz 29.11.2017, 17:12\nz ten stan rzeczy w złotowie odpowiada firma za dworcem, która karmi ten podły papier\nZniszczyć Kościół - kolejna odsłona\n17.05.2019 10:41 6\nKonfidenci i złodzieje\n04.03.2019 23:52 W dość specyficzny sposób skrajne lewactwo postanowiło upamiętnić Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych w Pile. Celem ataku stała się bowiem mogiła Bohaterki Antykomunistycznego…\nPatrioci, nie bandyci!\n04.03.2019 23:49 7 sierpnia 1946 roku. Na jednej z ulic Więcborka umiera młody chłopak. Jego niepodległościowe CV jest niezwykle bogate. Znajduje się w nim działalność w antyniemieckim podziemiu, szlak…\nPiechowiak będzie miał silna kampanię w powiecie złotowskim. Odział ludowy(PSL ,PS) w Zjednoczonej Prawicy zajmuje się kampanią w Złotowie i...\ndziałacz ludowo sportowy\nPiS posiada silną listę. Pan Marcin Porzucek znany jest środowisku patriotycznemu, bo od lat wspiera je w różny sposób. Lista...\nOjciec był i Pani Jolanta też, bo to jedna duża kancelaria z Warszawy. Ja znam faceta w mojej wsi, który...\nDobra kandydatura, pomoże elektorat PIS, ekipa HSa i Szejnfeld powinien wysłany na manowce.\nOjciec pani adwokat był obrońcą Stokłosy. U Stokłosy ciepłą posadkę ma żona posła Marcina Porzucka. Ot taki przypadek.\nCiśnienie: 1026 hPa Wiatr: 3.6 km/h


Strojenie unloopera do karty - Question :)\nWątek: Strojenie unloopera do karty - Question :)\nMam pytanko odnosnie strojenia unloopa do karty.Co sie stanie jezeli nie dostroil bym unloopera do karty i probowal ja podbic.I jeszcze jedno czy przy kreceniu trymerkiem karta moze poleciac do szuflady... ? (jezeli robie to delikatnie) Aha i jeszcze jedno pytanie\nCzy do kazdej kartki trzeba z osobna krecic trymerem.Bo doniedawna bylo tak ze podbilem kilka kartek bez strojenia.Wszystkie odrazu wypluwaly dump keys ale ostatnio dostalem taka do ktorej musialem dostroic unlooperek.\n15-03-2007, 21:52 #2\n1)przy takim ukladzie odpowiedzi moga byc zadowalajace np 6700 a lipa z ogladania.\na)zbyt dlugie krecenie kartonikiem wszak nie jest zalecane bo kartonik dostanie kuku\n2)kartonik poleci nawet przy zczytywaniu danych na to nie ma reguly,zanik pradu uwalenie jakiegos podzespolu moze trwale uwalic karte,co do krecenia trymerem to raczej nie uwalisz,ja ustawiam np trymer do kart nie wylaczajac mielenia i jeszcze zadena mi nie poleciala\n3)zazwyczaj jest jakies uniwersalne ustawienie dla kart lecz czasem w szczegolnosci dla kart 72.108 i 109 trzeba sie wstroic dokladniej bo nawet gdy wyplowa dump to przy dopisani np parki dupa choc odpowiedzi sa ok.\n15-03-2007, 22:08 #3\nPati nie rozumie tej odpowiedzi "ja ustawiam np trymer do kart nie wylaczajac mielenia i jeszcze zadena mi nie poleciala"\nDobrze Cie zrozumialem ...? chodzi Ci ze klikasz na dump keys i krecisz trymerkiem ?\nI jeszcze jedno mowisz ze zbyt dlugie krecenie trymerem nie jest zalecane.A jak np. po kilkunastu minutach wyjme karte z unloopa i przestane krecic dopiero za jakies 2 min znow zaczne to prawdopodobienstwa uwalenia zmaleje ?\n15-03-2007, 22:25 #4\nno to zle mnie zrozumiales nie wszystko co ja robie moze byc dobre dla ciebie ja to mam opanowane i sprawdzone na swoim sprzecie,ja tu poprostu posluzylem sie przykladem.nie zbyt dlugie mielenie karty a nie trymera zwieksza szanse na jej uwalenie wstrajac sie w karte mozesz i godzine ale wazne by uwazac co i jak sie robi\nOstatni post / autor: 08-01-2008, 15:13\nOstatni post / autor: 20-10-2007, 23:34\nOstatni post / autor: 03-05-2007, 08:46


Błonnik - jeść czy nie?\nZastanawiam się ostatnio nad błonnikiem. Bardzo intensywnie się zastanawiam. Coraz bardziej skłaniam się też ku przekonaniu, że błonnik jest przereklamowany. Stał się dietetyczną gwiazdą z nieznanych mi powodów. Po paru ciekawych lekturach dochodzę do wniosku, że medialna i dietetyczna kariera błonnika rzeczywiście jest wynikiem przekłamania - tak jak to stwierdzają osoby chcące w końcu obalić mit błonnika.\nMit, którego obalać w zasadzie nie trzeba, bo gdybyśmy jedli zdrowo problem nadmiaru / niedoboru włókna pokarmowego w diecie w ogóle by nie istniał.\nMimo wszystko jestem przekonana, że gdyby nie błonnik pewnie mielibyśmy jakieś problemy trawienne. Pozostaje zjadać go rozsądnie czyli np. pod postacią warzyw i owoców. W świecie roślinnym błonnik występuje praktycznie wszędzie, a że jest nieprzyswajalny przez organizm warzywami można zajadać się do woli. Od zdecydowanej większości warzyw się nie tyje, od owoców niestety już trochę można, bo są słodkie.\nParę słów o błonniku i jego roli\nBłonnik jest jak wspomniałam włóknem pokarmowym. To taki makroskładnik pokarmowy, który jest nieprzyswajalny przez organizm. Organizm go nie trawi, nie przyswaja zawartych w nim składowych i ostatecznie wydala na zewnątrz? Błonnikiem są pektyny, lignina, hemicelulozy i gumy roślinne. Część z tych składników rozpuszcza się w wodzie, przez co błonnik daje uczucie sytości - po napęcznieniu w przewodzie pokarmowym.\nI wszystko byłoby ok gdyby nie fakt, iż błonnik postanowiono wypromować w odchudzaniu. Współcześnie na rynku jest tyle suplementów z błonnikiem w czystej postaci, że jego spożycie rośnie jak nigdy dotąd. Nadmiar błonnika jest jednak niewskazany, bowiem może on powodować zaparcia ale też ogołaca przewód pokarmowy z niektórych witamin i minerałów. Twierdzi się, że błonnik jest o tyle przydatny, że dzięki niemu dochodzi do zablokowania wchłaniania części tłuszczy i węglowodanów, ale nie wiem czy to korzystna sytuacja. Chyba lepiej po prostu nie obżerać się i nie blokować wchłaniania niczego. Zbilansowana dieta zaspokajająca wszystkie potrzeby i nie dostarczająca zbyt dużej ilości składników to wciąż podstawa zdrowego, dobrego odżywiania.\nJa kiedyś zachwycałam się błonnikiem, zjadałam takie ilości otrębów że nabawiłam się poważnych problemów jelitowych. Dziś po prostu jem sporo warzyw, a spośród nich szczególną atencją darzę moją ulubioną kapustę :-).\nEtykiety: zdrowe odchudzanie zdrowe odżywianie zdrowie\npo prostu człowiek 15 czerwca 2012 01:50\nW trakcie trwania moich anorektyczno-bulimicznych ekscesów byłam święcie przekonana, że błonnik utrzyma mnie przy życiu. Nie byłam chora, ale chciałam. Teraz wiem, że to idiotyzm. Zaczęłam od nowa, zdrowy tryb życia. Wiem, że wystarczy jeść zdrowo i wszystko z umiarem.\nDzięki za info o błonniku, bo przyda się na pewno wielu osobom, chcącym schudnąć lub utrzymać zdrową wagę przez zdrowy tryb życia :)\nAnonimowy 3 lutego 2013 02:24\nJestem również ofiarą reklamy zbawiennego wpływu na zdrowie błonnika.\nKupowałam i jadłam otręby zbożowe. Nie zwracałam uwagi na chroniczne zaparcia , jakie po takiej diecie mnie męczyły. Przestałam jeść chleb i otręby oraz minimalizuję zboża , a więc i mąkę. Problemy gastryczne zniknęły. Moje samopoczucie znacznie się poprawiło. Myślę sobie, że odstawienie chleba powoduje, zastępują go znacznie bogatsze odżywczo produkty.


Dodatki do domu z kamienia naturalnego | Weranda.pl\nKamień od wieków inspiruje artystów, dziś także projektantów wnętrz. Choć zimny w dotyku, jest w ostatnim czasie jednym z najchętniej wybieranych materiałów. Nie tylko wykończeniowych, ale też dekoracyjnych. Jego piękny rysunek układający się w ciekawe wzory i bogata paleta szlachetnych kolorów to zalety, które doceniają architekci i projektanci wnętrz. Z kamienia powstają już nie tylko umywalki, meble, lampy, ale nawet garnitury... do herbaty.\nDo jakich wnętrz pasują kamienne dodatki?\nPrezent na Dzień Matki – pomysły na miłe i stylowe dodatki do domu


Stara Kobieta... i ja: września 2021\nPATRZĄC NA CÓRKĘ MOJĄ\nPatrząc na córkę moją, która niedawno przywitała na świecie swoją pociechę, też córkę - pomyślałam, że warto przelać na papier swoje przemyślenia, na temat przemian zachodzących we wzorze osobowym Matki - Polki.\nJedno i drugie brzmi dumnie. Ale osobno jakby mniejsze znaczenie miało. Bo matka to jedno, a Polka to drugie. Nie każda matka jest Polką, nie każda Polka jest matką. Ale już połączenie, powiedzenie: Matka - Polka, o to brzmi dumnie. Matka - Polka to ideał, pełen skromności i ofiarności. Tak postrzegana przez małe dzieci, istota dająca poczucie bezpieczeństwa i bezwzględnego oddania. Jej celem życiowym jest danie dzieciom całej siebie, bez popuszczenia sobie nieco cugli dla własnej siebie. W Polsce, przy panującej kontroli społecznej, kulturze, wzorców przekazywanych z matki na córki, matka nie może pozwolić sobie na słabość, na nieodpowiedzialność, na zagubienie, na łzy.\nTAKI JEST WZORZEC\nMatka - Polka poświęca się dla domu, dba o rozwój swoich dzieci. Nawet pracę zawodową niejednokrotnie poświęca (sama rezygnuje lub zostaje z niej zwolniona), by nie oderwać się od całodobowych obowiązków domowych. Sama o sobie nie myśli, jej czas wypełniony jest wyłącznie zajęciami związanymi z troską o dobro maluczkich i tego, który przychodzi z pracy by odpocząć w domu.\nTak funkcjonuje Matka - Polka w zbiorowej świadomości i pełni rolę pewnego mitu społecznego. To owoc tradycjonalizmu, konserwatyzmu oraz wartości katolickich, które na naszym terenie miały przez lata ogromny wpływ na kształtowanie naszych wzorów postępowania. Czyli, Matka - Polka to postać wielofunkcyjna - zdolna do czynów heroicznych i to nic, że przeciążona pracą - w odbiorze ma być niezastąpiona w swoich kompetencjach, perfekcyjna, wytrwała i z oczywistym uśmiechem na twarzy. "Instytucja totalna", która jest też menadżerem rodziny, szyją, która kręci dyrektorską głową swego męża i ojca jej dzieci.\nA PRZECIEŻ BYCIE MATKĄ, A BYCIE OJCEM, TO:\nTo zasadnicza różnica, bo to od matki wymaga się większego zaangażowania, a sankcje związane z niewłaściwym wykonywaniem czy zaniechaniem pełnienia obowiązków macierzyńskich są nieporównywalnie większe niż w przypadku obowiązków ojcowskich.\nW TEN SPOSÓB TO:\nkobieta - matka w naszej kulturze często przestaje być postrzegana jako kobieta - człowiek. Jej podmiotowością i tożsamością staje się bycie matką. Jej osobiste pragnienia schodzą na daleki (nawet nie drugi) plan, przez tą właśnie bogatą liczbę oczekiwań względem niej. Z dniem pojawienia się dziecka na świecie następuje modyfikacja celów i priorytetów. Naturalne to jest w tej nowej sytuacji, ale często prowadzi do zatracenia własnej osobowości, a nawet problemów psychicznych wynikłych z tego ugruntowanego kulturowo wzoru idealnej matki, Matki - Polki. Takiej co to z godnością znosi nieprzespane noce, nie narzeka, nie żali się, ma zawsze idealnie wysprzątane, świetnie ugotowane... i tak dalej itp. Prawda jest taka, że lukier na tym tym torcie macierzyństwa wcale nie jest taki słodki. Pokazywane jest szeroko w mediach często wyidealizowane macierzyństwo, w którym macierzyństwo to suma samych radości. Takie przekazy są bardzo szkodliwe dla dobrostanu psychicznego kobiety, która nie chce przyznać się do swoich słabości i problemów i pracując ponad swoje możliwości, niszczy siebie, a i dziecka w ten sposób nie uszczęśliwia. Mimo rozwijającej się wiedzy na temat baby blues, depresji poporodowej i chęci rozwoju kobiet, kobiety jako matki spotykają się ze srogimi społecznymi ocenami. I przychodzi moment, że czują się niewystarczające, nie tak dobre. Zadają sobie pytania: dlaczego ja nie potrafię tak dobrze spełnić się w roli mamy. Obraz fałszywie przekazywany, wyidealizowanej rodzinki, uśmiechniętej, dobrze ubranej i ciągnącej na smyczy wesołego psa, a obok rozkosznego kociaka... nie taki jest prawdziwy. Przemiłe brzdące mają kolki, nie dają spać, do tego płaczą... nie zawsze wiadomo z jakiego powodu. A uroczy psiak też ma swoje potrzeby, wybiegać się musi i siusiu też chce, bo inaczej wariuje zamknięty w czterech ścianach z ryczącą pociechą, która też nie pachnie fiołkami. A pani rozdrażniona, bo nie wie w co ręce najpierw włożyć, a chciałaby chociaż raz na tydzień zająć się sama sobą, nie mówiąc już o nauce, egzaminach, pracy i przespanej nocy.\nDALSZE ZAŁOŻENIA WZORCA MATKI-POLKI\nutrwalone w świadomości społeczeństwa, to założenie, że będzie ona stała na straży tradycyjnym wartościom, będzie sprzeciwiała się in vitro, aborcji i antykoncepcji, ponieważ rodzenie dzieci w konserwatywnych środowiskach nadal jest związane ze spełnianiem narodowego obowiązku.\nTO KRZYWDZI KOBIETY\nTo uwznioślenie ideału matki Polki. Krzywdzi kobiety, które nie chcą posiadać dzieci, a które ze swojego wyboru nadal muszą się tłumaczyć. To w świadomości szczególnie starszych pokoleń tkwi przekonanie, że kobieta musi mieć dzieci, być ostoją i gwarantem szczęśliwej rodziny oraz jej tradycyjnego modelu. W nim nie ma miejsca dla potrzeb kobiety, jej samorozwoju, pracy zawodowej, świadomej prokreacji.\nJednak wraz z sekularyzacją i laicyzacją społeczeństwa dochodzi powoli do osłabienia mitu wzorca Matki-Polki.\nI NADCHODZĄ ZMIANY\nNa szczęście odchodzimy od tego tradycyjnego wzorca i my, kobiety, zaczynamy dbać o siebie, swoją tożsamość, podczas przygody z macierzyństwem nie zapominamy o własnej kobiecości, realizacji własnych planów zawodowych i randkach z mężem. Nie dajemy się już zamknąć w czterech ścianach. Wiemy, że życie jest jedno (jedno dla każdego), a my nie jesteśmy jedynie inkubatorami, a potem opiekunkami, nauczycielkami, sprzątaczkami, kucharkami, inicjatorkami zawiązywania odpowiednich relacji w życiu rodzinnym.\nTo Super-Matka, która nie pozwala już wszystkiego co jest związane z macierzyństwem, włożyć na swoje barki. Jest świetnym logistykiem i pracą domową też obdziela męża, sprawcę jej ciąż i nie pozwoli by ten nie pamiętał, że dzieci nie są tylko jej. Radości z ich posiadania, jak też i problemy, muszą być dzielone na dwoje. Bo kobieta to też człowiek i ma prawo być wolna, niezależna, z pragnieniami i marzeniami niezależnie od posiadania dzieci. Nie może zapominać o sobie.\nMoże się skończyć źle.\nKobieta poświęci się dla dzieci, zapomni o tym by siebie zabezpieczyć poprzez naukę, wykonywanie pracy, zadbanie o swoje zdrowie... a jej dzieci? Pójdą w świat. Bo takie prawo mają! Zaczną żyć swoim życiem, założą rodziny. Bo takie prawo mają! Nie są własnością kobiety. Takie jest prawo!\nA ona? W odpowiednim czasie nie zadbała o siebie i nie żyła, tylko dzieciom służyła... może się zdarzyć, że zostanie sama... ze wspomnieniami, które już historią są. A ta się nie wróci.\nJuż na początku wychowania ślicznego brzdąca, on musi wiedzieć, że: jego mama nie jest idealna, ale wie ciut więcej od niego, bo ma doświadczenie życiowe, kocha go ponad życie, pragnie jak najlepiej dla niego, będzie wspierać i pomagać, ale na swoich zasadach, i bez ograniczania jej swobód. Nie jest jakimś super autorytetem, nie wie wszystkiego najlepiej, ale ma swoje prawa i robić jej wolno cokolwiek chce według jej uznania. Jeżeli swoimi działaniami nie krzywdzi nikogo, to wolno jej płynąć pod prąd, jak też leżeć i pachnieć, rozdać lub przepuścić zarobione przez siebie pieniądze... bo to są jej pieniądze... ma prawo do własnych ocen i błędów. Taka właśnie matka pozwoli Ci być kim chcesz i da Ci prawo do Twojej strefy komfortu. Taka matka nie będzie Cię indoktrynować, pokaże cały świat i pozwoli wybierać z niego, to co Tobie się podoba. Taka matka to Skarb :-))\nWidzę, że jest jej ciężko łączyć pasje, rozwój osobisty z całym tym kształceniem, z "wariatkowem" gdzie wymagająca córcia, która jeszcze niewiele rozumie (jak to małe dziecko, jest egoistyczna nieco ;-)), do tego mąż zapracowany z coraz to nowszymi pomysłami na życie, jeszcze 35 kilogramowy psiak, który kochany bardzo jest i wymagający tak samo, do tego mieszkanie w ciągłym remoncie.... uff... Ale widzę też, że rozumie jaka jest jej rola, jaka powinna dla siebie być. I to już moja zasługa ;-)


Cerrad Czarni zmierzÄ… siÄ™ z Asseco ResoviÄ…\nW czwartek, 20 grudnia, Cerrad Czarni rozegrajÄ… w ramach 13. kolejki PlusLigi ostatni tegoroczny pojedynek w hali MOSiR-u. Rywalem radomian bÄ™dzie uczestnik Klubowych Mistrzostw Åšwiata, Asseco Resovia RzeszÃ³w.\nTrwa internetowa sprzedaÅ¼ biletÃ³w na to spotkanie. PoczÄ…tek czwartkowej konfrontacji o godz. 20.30.\nCeny biletÃ³w na mecz Cerrad Czarni Radom - Asseco Resovia RzeszÃ³w (20 grudnia 2018 - 20:30 - hala MOSiR Radom - ul. Narutowicza 9):


Dziś o godzinie 19 wszyscy uczestnicy Forum spotkają się w restauracji Charlotte Menora na Welcome Mixer, który zainauguruje wiosenną edycję Shopping Center Forum 2018 Exhibition & Awards. Już jutro rusza najważniejsze spotkanie branży rynku centrów handlowych w pierwszym półroczu 2018 roku.\nTradycyjny Welcome Mixer rozpoczyna się wieczorem w przeddzień Shopping Center Forum. Udział w tym wydarzeniu jest otwarty dla wszystkich uczestników Forum. Tym razem goście spotkają się w Charlotte Menora.\n– Na dzień przed rozpoczęciem Forum, tj. 11 kwietnia, serdecznie zapraszamy wszystkich uczestników do wyjątkowego lokalu Charlotte Menora przy pl. Grzybowskim 2 na oficjalny Welcome Mixer. Zaczynamy punktualnie o 19. To doskonała okazja do zbudowania nowych relacji z kluczowymi osobami w naszej branży – mówi Rafał Satora, Dyrektor Działu Digital w firmie CITY, która jest wyłącznym partnerem Welcome Mixer.\nJutro rusza SCF 2018\nJuż jutro, czyli 12 kwietnia ponad 1 tys. uczestników, w tym 400 przedstawicieli zarządów sieci handlowych i około 40 partnerów i wystawców spotka się z kolei w Centrum Konferencyjnym na stadionie Legii Warszawa.\nJednym z kluczowych elementów Forum są panele tematyczne i dyskusyjne. Tematem przewodnim tegorocznej edycji to “Rynek centrów handlowych w obliczu zmieniających się oczekiwań klientów”. W panelach udział wezmą m.in. przedstawiciele takich firm jak: Cresa, JLL, Comarch, EIP, Multi, Neurohm, eObuwie, Cushman & Wakefield.\nOd kilkunastu dni działa już platforma do umawiania spotkań podczas Forum. Do tej pory za pośrednictwem systemu umawiania spotkań wysłano kilka tysięcy wiadomości. Dostęp do systemu mają tylko uczestnicy, którzy zakończyli proces rejestracji.\nZgodnie z tradycją, w wiosennej edycji Forum przyznane zostaną nagrody dla najlepszych na rynku najemców. – Przyznanie nagród Retailers Awards będzie kulminacyjnym elementem SCF. Jury konkursu doceniło zarówno znane i odważnie rozwijające się marki, jak i te, które dopiero stawiają swoje pierwsze kroki. Emocji na pewno nie zabraknie. Oprócz sieci handlowych nagrodę otrzyma także najlepszy manager – nagroda Best Manager of the Year. Ostatnia statuetka trafi w ręce Osobowości Roku – mówi Radosław Rybiński, dyrektor zarządzający SCF.\nNa koniec intensywnego dnia pełnego biznesowych rozmów i emocji związanych z przyznaniem nagród SCF 2018 Retailers’ Awards, uczestnicy Forum będą mogli zrelaksować się w miłej atmosferze podczas tradycyjnego After Party.\nW tym roku After Party odbędzie się w warszawskim klubie Hard Rock Cafe. Gospodarzem wieczoru będzie ECC Real Estate, deweloper centrum handlowego Nowa Stacja w Pruszkowie.\nZa oprawę muzyczną tegorocznego After Party zadba trójka muzyków: DJ PURE, Sara Malinowska oraz Alicja Skórkiewicz.\nUdział w After Party wyłącznie dla uczestników VIP.\nPoprzedniPełna oferta Event World na SCF 2018\nNastępnyMichał Świerczyński, EPP: atrakcyjna oferta gastronomiczna w galerii przyciąga blisko połowę klientów


Minął miesiąc od uruchomienia pierwszego w Polsce sklepu socjalnego. Wywiad z pomysłodawcą | F5\nSPOŁECZEŃSTWO 15 stycznia 2021\nMikołaj Rykowski, Prezes Fundacji Wolne Miejsce: Informacje o sklepach socjalnych w Wiedniu docierały do nas już od dawna. Okazało się, że mamy z Fundacją SOMA wspólne kontakty i przyjaciół. W zeszłym roku pojechaliśmy przekonać się na własne oczy, jak wygląda taka idea w praktyce. W delegację udał się z nami prezydent Katowic i kilku radnych. Od razu zaczęliśmy się zastanawiać nad tym, w jakiej formie zaszczepić ów pomysł na grunt polski. W prowadzeniu sklepów socjalnych Austriacy mają 30 lat doświadczenia. My dopiero zaczęliśmy tę drogę. Kiedy 10 grudnia 2020 otworzyliśmy pierwszy sklep w Polsce, było to swego rodzaju święto. Sieć sklepów Spichlerz powstanie w każdym mieście, które nas zaprosiło do współpracy.\nZadbaliśmy o to, żeby nie było stygmatyzacji i by odbywało się to w sposób dyskretny. Są trzy grupy społeczne, które mogą robić u nas zakupy. Do pierwszej należą ci, którzy podlegają pod pomoc społeczną. MOPS wydaje zaświadczenie, które wystarczy okazać w sklepie. Do drugiej grupy należą nasi wolontariusze, którzy legitymują się identyfikatorem. Trzecią grupę stanowią seniorzy, czyli osoby powyżej 75 roku życia. Mogą oni zarówno przyjść osobiście, jak i złożyć zamówienie przez telefon. Wtedy nasz wolontariusz dostarczy im zakupy do mieszkania.\nSkąd się biorą produkty, które można kupić w Spichlerzu?\nJako Fundacja podpisujemy mnóstwo umów i oczywiście cały czas apelujemy do wielu producentów, że jesteśmy gotowi do przyjmowania pełnowartościowych produktów, ale z krótką datą przydatności. Takie produkty są przekazywane w darowiźnie, albo w dużo niższej cenie. Na sprzedawane produkty nakładamy niewielką marżę, która pozwala nam na opłacenie kosztów pracowniczych i transportu.\nRobiący u nas zakupy seniorzy mówią, że czują się bezpiecznie. Nie boją się pułapek cenowych czy tak zwanych chytrych promocji. Tutaj, jak mówią, wszystko jest „ludzkie”.\nSklep działa już od miesiąca. Czy trzeba było coś skorygować, poprawić?\nDokonaliśmy kilku korekt. Przede wszystkim, na wniosek emerytów, zmieniliśmy kryterium dochodowe. Okazało się, że wielu emerytów ma “na rękę” więcej niż 1400 zł i emerytura ostatecznie wynosi około 1600 zł. Teraz osoby zarabiające w okolicach 1750 zł mogą również ubiegać się o kartę dostępu do zakupów w Spichlerzu. Wydłużyliśmy też godziny otwarcia. Otwieramy o 9:00, a nie tak jak poprzednio o 10:00. Sklep czynny jest też w co drugą sobotę. Cały czas będziemy obserwować to, co dzieje się i usprawniać.\n“Fundacja Wolne Miejsce”, która zaszczepiła ideę sklepów socjalnych na grunt polski, od dawna pomagała i dostrzegała potrzeby osób samotnych i ubogich. Rok 2020 był trudny pod wieloma względami. To nie był dobry czas na integrację i pomoc w dotychczasowej formie, która wyciągała ludzi z domu…\nOd wielu lat pomagaliśmy i pomagamy osobom samotnym i potrzebującym poprzez organizowanie dużych wydarzeń wielkanocnych i wigilijnych. Kiedyś mogliśmy zapraszać potrzebujących do nas, ale pandemia oczywiście to zmieniła. W 2020 roku musieliśmy dostosować się do realiów i wybrać inną formę wsparcia. Tym razem to my byliśmy gośćmi i to nasi wolontariusze przyszli z prezentami i gotowymi porcjami potraw wigilijnych do domów potrzebujących.\nZdaje się, że w minionym roku działanie Fundacji było szczególnie potrzebne.\nW tym roku zgłosiło się o dużo więcej wolontariuszy niż w poprzednich latach. Dzięki temu mogliśmy sprostać nowemu wyzwaniu, które wymuszało na nas dotarcie pod wiele adresów. Wiele osób zgłosiło się do pomagania mając na względzie trudny czas pandemiczny, poczuły misję. Praca wolontaryjna trochę przypominała w tym roku partyzantkę. Była niezwykle potrzebna pod kątem psychologicznym, miała w sobie wiele z heroizmu i ryzyka. Kontakty z obdarowanymi pokazały nam wszystkim, jak bardzo oczekiwali oni na drugiego człowieka, który spędzi z nimi czas i porozmawia.\nTo, z czym przyszli wolontariusze – prezenty i potrawy wigilijne – zeszło na drugi plan.\nNa ile takie inicjatywy jak sklepy socjalne są w stanie wyprowadzić z biedy osoby, które korzystają z pomocy MOPS-ów? Jaka to jest forma pomocy – wędka czy ryba?\nWłaśnie cała idea polega na tym, że nie jest to model ryby. To, czym zajmowaliśmy się do tej pory, nie miało takiego elementu edukacyjnego. Kiedy organizujemy Wigilię czy Wielkanoc, po prostu dajemy – karmimy, przytulamy, wspieramy na duchu, ale nie wyprowadzamy z biedy czy z samotności.\nCzekamy teraz na poluzowanie pandemicznych obostrzeń, by ruszyła wreszcie nasza klubokawiarnia Caffe Spichlerz. Kiedy będziemy mogli usiąść przy kawie i ciastku z naszymi gośćmi, porozmawiać, wejść w relację, to wtedy będziemy autentycznie mogli wspomóc ich w wyjściu z trudnej sytuacji. Już teraz obserwujemy, że ludzie wcale nie chcą wychodzić ze Spichlerza. Chcą rozmawiać o swoich problemach, spędzać czas z drugim człowiekiem. Niestety, nie ma ku temu dobrej okazji kiedy stoi się w sklepie.\nWierzę z całego serca, że ta idea pozwoli poprawić ludziom swój los. Widziałem to na własne oczy w SOMA-Sozialmärkte w Wiedniu. Wiele osób, które kiedyś żyło w biedzie i zawsze przychodziło tylko po pomoc, poprzez kontakt z wolontariuszami SOMY zmieniło pewne elementy swojego życia i wyszło na prostą.\nOsobiście rozmawiałem z panią, która kiedyś potrzebowała wsparcia, a teraz sama jest pracownikiem jednego ze sklepów SOMA, pomaga innym i bardzo chwali sobie obecne życie.\nSpichlerz w Katowicach\nrozmawiała Marta Pokorska-Jurek


Powiatowe Bocci w Dopiewie | Gmina Dopiewo\nJuż raz 17. Stowarzyszenie na Rzecz Osób Niepełnosprawnych „Promyk” zorganizowało w Dopiewie „Powiatowy Turniej Bocci”. Wzięły w nim udział 34 drużyny, złożone z podopiecznych stowarzyszeń, uczestników warsztatów terapii zajęciowej, uczniów szkół specjalnych, działających na terenie Poznania i powiatu poznańskiego. Największą precyzją wykazali się zawodnicy WTZ „Razem” z Drzązgowa, którzy w finale pokonali reprezentantów Stowarzyszenia „Ognik” z Poznania. Na trzecim miejscu sklasyfikowano drużynę z poznańskiego Gimnazjum „Zawsze Razem”.\nChoć turniej odbył się w uśpioną przedwyborczą ciszą sobotę 20 października 2018 r., emocji w hali dopiewskiego GOSiR-u nie brakowało. Udzielały się zarówno zawodnikom, jak i publiczności. Mimo to wszystkie mecze rozegrano w duchu sportowej, olimpijskiej rywalizacji, zgodnie z zasadami fair play, bo bocci to dyscyplina paraolimpijska, wywodząca się z gry w bule.\nEliminacje rozgrywano równocześnie na kilku wydzielonych na parkiecie boiskach. Wszyscy zawodnicy starali się wrzucić lub wturlać skórzaną piłkę koloru czerwonego lub niebieskiego jak najbliżej piłeczki białej. Większość zawodników to zaprawieni w bojach gracze, więc widzowie nierzadko byli świadkami popisowych wrzutek lub przesunięć białej piłki, odwracających koleje niejednego spotkania. W sytuacjach spornych sędziowie mierzyli odległości „cyrklami”, w ten sposób decydując o przyznanych punktach. Były łzy szczęścia i westchnienia zawodu.\n- Bocci nie bez powodu stało się dyscypliną olimpijską osób niepełnosprawnych. To sport, który integruje, ma właściwości terapeutyczne i jest dla każdego. Tutaj kule są lekkie, więc grać może każdy. Nie ma ograniczeń – osoby poruszające się na wózkach, czy z porażeniem też mogą brać udział w meczu na równych prawach – mówi Bogdan Maćkowiak, prezes Stowarzyszenia „Promyk”. - Zawodnicy, którzy do nas przyjeżdżają w większości dobrze się znają z poprzednich edycji. Lubią ten turniej, zabawę i emocje. Staramy się co roku nadać ich spotkaniu odpowiednią rangę. Wspiera nas w tym powiat poznański i gmina Dopiewo, za co dziękuję przedstawicielom samorządu. Tradycją stały się występy Orkiestry Dętej Gminy Dopiewo podczas ceremonii otwarcia. Jak na rozgrywki na najwyższym poziomie przystało, zapalany jest znicz olimpijski. Moim podopiecznym z WTZ-ów w Konarzewie i w Otuszu, które jako stowarzyszenie od 15 lat prowadzimy, nie powiodło się w tym roku na turnieju, ale się nie poddają. Zapowiedzieli, że za rok zamierzają poprawić wynik - dodaje prezes „Promyka”.\nDodano: 2018-10-27 17:04\nOstatnia zmiana: 2018-10-29 09:54


Profil użytkownika Bartosz (brmilewski)\nStrona głównaBartosz Milewski\nMalarz, rysownik i fotograf, aktywny zawodowo i obecny na wielu wystawach, indywidualnie oraz z grupą Artyści Zaściankowi, której jest współtwórcą. Przez pięć lat prowadził zajęcia z fotografii w Studium Fotograficznym, a także na uczelni wyższej. Wykształcenie: doktorat Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, magisterium z wyróżnieniem tamże, licencjat: Cornish College of The Arts, Seattle, USA (malarstwo, wideo). Nie obce są mu też krótkie formy filmowe i słowo pisane. Nauczyciel z pasji i powołania!\nDzięki pomocy Bartka dostałam się na grafikę na PJATK. Oswoił mnie z mierzeniem proporcji, malowaniem na płótnie, rysunkiem człowieka. Z każdą kolejną pracą było widać progres. Polecam.\nmilewskiart Bartosz Milewski\nŻyczę wiele przyjemności i inspiracji w nowej szkole! Pozdrawiam serdecznie:)\nW trakcie rocznych zajęć z Panem Bartkiem moje dziecko zrobiło kolosalny postęp w swojej edukacji plastycznej. Z zaangażowaniem przekazuje swoją niebanalną wiedzę i umiejętności z zakresu rysunku, malarstwa, koloru, perspektywy, anatomii i technik artystycznych. Oprócz wkładu kompetencyjnego angażuje się również emocjonalnie w rozwój swoich wychowanków. Dysponuje szerokim spojrzeniem na temat sztuki jako efekt studiów w Polsce jak i USA, popartych tytułem naukowym. Pracę z uczniem ciekawie okrasza tłem historycznym w zakresie rozwoju ćwiczonego elementu. Jest słowny i dotrzymuje uzgodnionych terminów i godzin. Serdecznie polecam!\nTo przyjemność pracować z tak zaangażowaną uczennicą. Przyszłość przed Nią. Niech plastyka w dalszym ciągu przynosi Jej jak najwięcej radości i satysfakcji! Dziękuję za opinię :)\nB. dobry nauczyciel. W dwa miesiące nauczył mnie podstaw rysunku, teorii kolorów oraz malarstwa. Na początku nie wiedziałem nawet jak się zabrać do odtworzenia czegokolwiek na papierze i jedynie wspominałem jak dostawałem dwóje z plastyki w podstawówce i gimnazjum. Teraz rysuję i maluję dla przyjemności. Najlepszy nauczyciel rysunku, jakiego miałem i najlepszy stosunek jakości nauczania do ceny na rynku warszawskim.\nDzięki wielkie. Dla mnie inspirujące jest spotykanie tak zdeterminowanych ludzi (do rysunku, poznawania nowych rzeczy, na swoich polach zawodowych). Ciśniemy! :)\nGORĄCO POLECAM PANA BARTKA. Jest cierpliwy, wyrozumiały i z pełnym zaangażowaniem przekazuje swoją imponująco ogromną wiedzę.Wiele technik plastycznych pomaga rozwijać się w wielu dziedzinach plastycznych.Lekcje z tym panem to czysta przyjemność!!!\nBardzo serdecznie dziękuję i... nie ustaję w staraniach o jak najlepszy poziom swoich zajęć! Pozdrawiam :)\nGorąco polecam !!! Zajęcia rewelacyjne - od tematów czysto technicznych: jaki obiektyw, co i jak ustawić w aparacie i przy jakich warunkach, po wskazówki jak znaleźć ten jedyny, wymarzony kard. Zajęcia w plenerze, omawianie i wskazywanie miliona moich błędów, profesjonalna komputerowa obróbka zdjęć, sesje zdjęciowe przy różnym rodzaju oświetlenia, historia fotografii, wielcy fotografowie i poszukiwanie własnego stylu. Tak w dużym w skrócie można opisać tematy zajęć z Bartkiem, fotografem i malarzem o wielkiej wiedzy i umiejętnościach. Celowo piszę zajęcia nie lekcje bo wszystko co się dzieje w czasie nauki dzieje się w bardzo sympatycznej i przyjaznej atmosferze. Jeszcze raz gorąco polecam, szczególnie takim jak ja, „niedouczonym” zapaleńcom fotografii\nDziękuję za słowa wsparcia, które -oczywiście- motywują mnie do dalszej pracy i doskonalenia się zarówno w umiejętnościach i wiedzy fotograficznej jak i dydaktyce. Mój uczeń jest osobą nad wyraz miłą, promieniejącą uśmiechem i dobrym humorem, a także dosyć skromną. Tymczasem, z satysfakcją, zauważam duże postępy w rozumieniu technicznych zagadnień fotografii (np. ekspozycja), coraz lepsze jest też rozumienie i wyczucie zasad kompozycji.\nBartosz Milewski jest w mojej opinii świetnym nauczycielem fotografii. Trafiłam na te lekcje przypadkiem, i jestem bardzo, bardzo zadowolona. Mój nauczyciel jest niezwykle kompetentny, cierpliwy, klarownie tłumaczy, przynosi interesujące książki o fotografii, udostępnia swój fotograficzny sprzęt. Na lekcjach stwarza dobrą i artystyczną atmosferę. Uważam, że zdecydowanie posiada dar przekazywania wiedzy i sprawia, że fotografowanie staje się dla ucznia wyzwaniem i przyjemnością. Podczas nauki zwraca uwagę nie tylko na aspekty czysto techniczne, ale także na zasady kadrowania, kompozycji, budowania scen światłem. Dodatkowo, dopasowuje tematy lekcji do moich potrzeb. Wielką zaletą dla mnie jest też możliwość lekcji w terminach weekendowych.\nZdecydowanie polecam Bartka, jako nauczyciela fotografii.\nBardzo dziękuję za opinię. W przypadku naszej, bardzo miłej, współpracy starałem się też dawać wskazówki co do komercyjnych możliwości wykorzystania umiejętności fotograficznych. Powodzenia!!!!! :)\nBartek to nie tylko niezwykle utalentowany człowiek, ale również świetny nauczyciel i pedagog. Lekcje z nim to prawdziwa uczta dla każdej osoby zainteresowanej sztuką. Szczerze polecam!\nDziękuję, bardzo miło to słyszeć. Pozdrawiam :)\nCieszę się, że trafiłam do Bartka. Zajęcia z nim to sama przyjemność, panuje tam miła i przyjemna atmosfera. Lekcje są prowadzone luźno ale profesjonalnie. Bartek daje wiele cennych rad i uwag dzięki czemu z tygodnia na tydzień widzę duże postępy w techice malowania i rysowania. Potrafi motywować i wspierać za co jestem wdzięczna :) Serdecznie polecam!\nWow! Słowem, nie taki Bartek straszny, jak z nim malują. Bardzo dziękuję za tak pozytywną opinię. Nie spoczywam na laurach!\nBardzo miłe zajęcia. Wiedza i profesjonalizm. Bardzo duże zaangażowanie do zajęć. Masa wartościowych informacji. POLECAM!!!\nBardzo dziękuję za tak pozytywny odbiór i opinię! Nie osiadam na laurach, wciąż dowiaduję się nowych rzeczy. Pozdrawiam serdecznie!!!! :)\nBartosz Milewski jest osobą wszechstronną, ma bardzo dużą wiedzę i umiejętności w różnych dziedzinach. Jest inspirujący, pełen pomysłów. To doskonały pedagog, ale też bardzo dobry artysta, twórca. Często uczenie się u Bartka przemienia się we wspólną pracę na zasadach partnerskich - tak też wspominam czas spędzony na jego zajęciach, kiedy byłam uczennicą liceum. Nie patrzy na młodych ludzi z góry, choć -kiedy trzeba- potrafi motywować i wspierać, a także wymagać - choć w przyjazny, nieco żartobliwy sposób. Bardzo miło wspominam wspólne tworzenie filmu, zajęcia fotograficzne. Warsztaty twórczego pisania z Bartkiem to jedne z najlepszych zajęć, jakie miałam w życiu. Mimo, że już nie chodzę do liceum, nadal pozostajemy w przyjacielskich stosunkach. Gorąco polecam tego nauczyciela - u Niego rozwiniesz skrzydła!\nDziękuję za opinię. Cieszę się, że nadal możemy się inspirować. Moi uczniowie dają mi niezwykle dużo radości, inspiracji. To przywilej móc patrzeć na ich pasje, przyglądać się zainteresowaniom, a nawet, czasem, w jakimś stopniu uczestniczyć w ich życiu! Serdeczności :)\nWspółpracę z Bartoszem Milewskim wspominam wspaniale! Profesjonalne podejście do tematu. Człowiek któremu można zaufać! Pracowaliśmy razem nad klipem i rezultat przerósł moje oczekiwania. :) Polecam!\nCieszę się, że jesteś zadowolona z rezultatów. Mam też satysfakcję, że mój (nasz z żoną) plan, aby zapewnić Ci jak najbardziej komfortowe warunki na planie teledysku, został przez Ciebie zauważony i pomógł Ci w jakże dobrym wystąpieniu! Powodzenia w dalszych projektach! Serdecznie pozdrawiam!