Pokochać życie i jego niespodzianki [Valerio Albisetti] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00285 006615 20004666 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Valerio Albisetti Liczba stron: 122\nISBN: 978-83-7660-521-0 Data wydania: 2008-06-25\nValerio Albisetti Pokochać życie i jego niespodzianki\nTytuł oryginału: Amare la vita e le sue sorprese PAOLINE Editoriale Libri © FIGLIE DI SAN PAOLO, 2006 Via Francesco Albani, 21-20149 Milano © Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo JEDNOŚĆ, Kielce 2008 Przekład z języka włoskiego Marek Myczkowski Redakcja i korekta Paulina Zaborek Redakcja techniczna Artur Czerwiec Projekt okładki Justyna Kułaga-Wytrych Zdjęcie na okładce Jupiter Images/EAST NEWS ISBN 978-83-7660-521-0 Wydawnictwo JEDNOŚĆ 25-013 Kielce, ul. Jana Pawła II nr 4 Dział sprzedaży tel. 041 349 50 50 Redakcja tel. 041 368 11 10 www.jednosc.com.pl e-mail: jednosc@jednosc.com.pl\nPamięci Alfreda, mojego ojca, którego obecność – mówiącą do mnie, prowadzącą i wyzwalającą – czułem podczas pisania tej książki. Moim pragnieniem jest, aby słowa tej książki przyniosły nadzieję i pocieszenie wszystkim tym, którzy patrzą z niepokojem na wiek średni, na upływający czas, na życie, które przemija...\nWprowadzenie Szpital, wiosna 2006. W pierwszych miesiącach tego roku udzieliłem wywiadu (który później przybrał formę książki) w trzech miejscach: w eremie, nad jeziorem i nad morzem. Następnie powstała książka Note d’amore e di vita (Paoline, 2006), traktująca o bliskich mi tematach. Te dwie książki prawdopodobnie powinny były mnie zaalarmować, ostrzec... Dzisiaj, gdy je przeglądam, dostrzegam między wierszami subtelny smutek, dziwną świadomość czegoś, ukrytą za słowami. I rzeczywiście: po zaledwie dwóch tygodniach od wywiadu poczułem ból w klatce piersiowej, blisko serca. Musiałem pójść do szpitala, gdzie dowiedziałem się między innymi, że mam poważne problemy kardiologiczne. Prawdopodobnie będę musiał się leczyć przez resztę mojego życia. W pierwszej chwili bardzo mnie to dotknęło. Myślałem, że jestem o wiele silniejszy. Potem, myśląc o tym, co się zdarzyło, zrozumiałem, że prawdziwym powodem mojego niepokoju była perspektywa ograniczenia, ciągłego pozostawania pod kontrolą lekarską, a więc życia pozbawionego swobody. A może istniał inny powód? Podczas tych miesięcy co tydzień odwiedzałem szpital, gdzie pobierano mi krew, żeby kontrolować dawkowanie leków. Siedząc w poczekalni i obserwując innych pacjentów, zorientowałem się, że jestem z nich najmłodszy. Wszyscy byli dużo starsi ode mnie. Oto inny powód mojego niepokoju: musiałem zdać sobie sprawę, że wszedłem w wiek średni i nie upłynie wiele lat, kiedy nadejdzie starość, ostatni okres mojej ziemskiej egzystencji. Ten proces przedwczesnego starzenia się dotknął mnie boleśnie, przybliżając być może do śmierci. Zacząłem się nad nim zastanawiać, przyswajać go sobie. W tym samym czasie instynktownie ogarnęło mnie uczucie strachu. Teraz myślę coraz częściej o Was, drodzy Czytelnicy, ponieważ staliście się moją rodziną. Myślę też o moich książkach, które zostały wśród Was. Dlatego mam zamiar pisać dalej – tak długo, jak będę mógł – żeby wypełnić swoje powołanie pisarza, świadka. Niektórzy powiedzieli mi, że ranę ducha pogłębiła moja samotność. Oczywiście, niełatwo żyć samemu. Gdy leżałem na oddziale kardiologii, zapytano mnie o adres i numer telefonu osoby, którą należałoby powiadomić w razie komplikacji... Nie potrafiłem podać żadnego. Nie miałem nikogo. I zostałem z ciszą. Nie wydaje mi się jednak, żeby to właśnie było powodem mojego niepokoju. Myślę, że martwiła mnie perspektywa śmierci w stosukowo młodym wieku. Być może wszyscy spodziewamy się śmierci dopiero na starość, gdy dzieci już dorosną i kiedy zrealizujemy swoje marzenia. Ale życie nie jest w naszych rękach.\nNauczyć się zostawiania Zostawić ziemię Teraz muszę przemyśleć swoje życie, poszukać domu, jakiegoś stałego punktu, miejsca, gdzie mógłbym żyć i pisać w spokoju. I znaleźć kogoś, kto się mną zaopiekuje. Przede wszystkim muszę pozwolić sobie na odejście od świata, od tego wszystkiego, co zbudowałem, od rzeczy, które posiadałem… i nauczyć się tego. Porzucić ziemię, pracę wśród pól, która stanowiła wspaniały kontrapunkt dla mojej pracy pisarza... Sprawia mi to ogromny ból. Ból jest tak wielki, że mam ochotę ulec pokusie, zbuntować się i krzyczeć, że nie chcę, że to niesprawiedliwe. Prawdopodobnie będę musiał ograniczyć wysiłek fizyczny i pracę na roli. Nie będę też mógł, jak sądzę, dłużej kontynuować mojego pustelniczego sposobu życia, ponieważ nie da się go pogodzić z ciągłą opieką medyczną. Zostawić mój toskański erem, ziemię, pracę wśród oliwek – w ogóle nie brałem takiej możliwości pod uwagę! Myślałem, że jestem na to gotowy, ale rzeczywistość mnie zaskoczyła. Życie – to prawda – musi być przeżywane, żeby można było o nim opowiadać. Konieczność porzucenia życia na wsi sprawia, że jeszcze bardziej podziwiam piękno toskańskiego krajobrazu, z jego cyprysami, łagodnymi wzgórzami, umiarkowanym klimatem, zielenią lasów, oliwek i winorośli... Nauczyć się umierać, oddalać się, to codzienna praca nad sobą. A ja nie zawsze tę pracę wykonywałem. Pracowałem nad sobą często, ale nieregularnie, w pewnych okresach, po pewnych spotkaniach, w pewnych sytuacjach, przede wszystkim zabarwionych emocjonalnie, uczuciowo. Zapominałem o codziennej praktyce. W tych dniach zdałem sobie sprawę ze swoich zaniedbań. Zaniedbywałem pracę nad sobą w ostatnich latach. Mimo iż wiedziałem, że nic nie pozostaje niezmienne, że szczęście trwa tylko chwilę i że po spotkaniu z pięknem, z miłością, pewnego dnia trzeba wszystko zostawić... Mimo iż wiedziałem, że w każdej rzeczy istnieje jej nieodłączne przeciwieństwo: w młodości – starość, w szczęściu – smutek, w sukcesie – porażka, a w życiu – śmierć... Mimo iż wiedziałem, że w morzu życia każde istnienie umiera pewnego dnia... Wiecie, że zawsze mówiłem o śmierci, zawsze miałem świadomość jej obecności. Mało tego, śmierć była stałym gościem w moich książkach – tak bardzo potrzebnym, że w książce Da Freud a Dio (Paoline, 2004) stwierdzam, że gdyby się nie pojawiła, należałoby ją zaprosić; ale napisałem tak piętnaście lat temu. Dzisiaj nie wiem, czy powtórzyłbym to stwierdzenie, chociaż doskonale pamiętam kontekst, w jakim użyłem takich właśnie słów. Żyć pełnią życia, ale bez nadmiernego przywiązania do życia: oto cała tajemnica, mili, drodzy Czytelnicy. Do czterdziestego roku życia skrupulatnie przestrzegałem tej życiowej zasady; potem w końcu o niej zapomniałem. Kiedy śmierć po cichu wkrada się do żył, zaczyna czuć się jej obecność. Osłabłem. Wtedy zapomniałem, czy też raczej odsuwałem coraz dalej od siebie myśl o dniu, w którym umrę. I pomyśleć, że od mojej pierwszej książki, W poszukiwaniu szczęścia (WAM, 2001), całą wizję życia oparłem na decyzji uświadomienia sobie konieczności śmierci, jednocześnie nie chcąc nic o niej wiedzieć! Jednak my, istoty ludzkie, wiemy, kiedy zbliża się nasz koniec. Śmierć zawiadamia nas o swoim przyjściu całe lata wcześniej. Wyda się wam to rzeczą niewiarygodną i paradoksalną, ale gdy nie czułem jeszcze obecności choroby i cierpienia, wiele o tym rozmyślałem; i przeciwnie, kiedy spostrzegłem, że się zbliżają, powoli, niepostrzeżenie przestałem się interesować tym tematem. W reakcji na tę sytuację, zacząłem chwytać się życia. Nigdy nie posiadałem, a zacząłem posiadać. Nigdy nie odczuwałem strachu, a zacząłem go odczuwać. Nigdy nie byłem zbytnio do nikogo przywiązany, a zacząłem być przywiązany do drugiej osoby. Zacząłem mylić się we wszystkim. Dałem się wciągnąć światu, zwiodły mnie jego iluzje. Jego przyjemności. Kilka lat temu przyszło smutne przebudzenie. Po dziesięciu latach zorientowałem się, że w tym okresie żyłem bez wolności. Jako niewolnik potrzeb, ukrytych pod maską dobrych uczuć, przede wszystkim tak zwanej miłości. Nie umiałem dłużej żyć w samotności. Nie umiałem dłużej żyć o własnych siłach. Nie umiałem dłużej mówić „dość”. Nie umiałem dłużej żyć bez zatracenia się w drugiej osobie. Zacząłem bać się życia. Nie umiałem dłużej podejmować samodzielnych decyzji. Nie umiałem dłużej brać na siebie ryzyka. Nie umiałem dłużej sam stawiać czoła życiu. Nie umiałem dłużej czuć się wolny. Zacząłem odczuwać wielką potrzebę świata zewnętrznego, drugiej osoby, żeby czuć, że żyję. Żyłem w sprzeczności z tym, co wiedziałem. Właśnie wtedy spotkałem egoistyczne osoby, którym naiwnie zawierzyłem. Im jesteś słabszy, tym słabsze osoby spotykasz. Szukasz takich osób bezwolnie, bezwiednie, nieświadomie. Kiedy nie jesteś już panem siebie, stajesz się niewolnikiem innych, przede wszystkim tych nieświadomych psychicznie i duchowo. Czytałeś Być przyjacielem czy mieć przyjaciela (Jedność, 2006)? W tej książce udowadniam, że słabe osoby są w rzeczywistości złe (wł. cattivo), od łacińskiego captivus: zamknięty, uwięziony w sobie. Gdy pomyślę o osobach, z którymi byłem związany w okresie mojej słabości, widzę, że w innej sytuacji w ogóle bym ich nie zauważył, nie mówiąc już o jakichkolwiek kontaktach czy spotkaniach!\nKiedy serce opanowuje choroba Czy to tylko przypadek, że zachorowałem na serce? Że grubość mojego serca niestety przekroczyła normę? Że badanie wykazało poszerzenie serca, jego nieustanne migotanie? Że moje serce okazało się zestresowane, starsze niż wskazywałby jego biologiczny wiek, zranione? Serce, symboliczna siedziba uczuć, emocji, miłości... Pewnego dnia jeden z czytelników napisał mi, że mam wielkie serce, serce, które zniosło wiele trudu, przeżyło wiele bitew, wysłuchało wielu cierpiących i uleczyło wiele ran. Ja natomiast nie wierzę w to, a jednocześnie wciąż wierzę, być może dlatego, że przywiązałem się zbytnio do świata i do pewnych osób. Dobrze byłoby umieć rozróżniać. Wiedzieć, jaki świat, jakie osoby kochać. To jest problem. To jest choroba, którą przeszedłem i, mam nadzieję, przezwyciężyłem. Kiedy czujemy w głębi naszych serc, że zostaliśmy zranieni, gdy zostajemy całkowicie odkryci, po tym, jak podarowaliśmy całą swoją nagość drugiej osobie, proszącej, żeby to zrobić, przychodzi zwątpienie w to, że można kiedykolwiek zaufać innemu człowiekowi. Uzależnienie od miłości Chciałbym przez chwilę pomówić z wami o miłości. Albo lepiej, o czymś, co dzisiaj nazywa się miłością, ale miłością nie jest. Często w moich książkach pisałem o różnicy między miłością i zakochaniem, między miłością i posiadaniem, między miłością i seksem, między miłością i niezdolnością do bycia samemu. Wszystko to służyło mnie i wam – tak mi się przynajmniej wydaje, gdy widzę zapotrzebowanie na książki, które piszę; ale być może, mimo że doceniamy słowa naszych lektur, często nie wprowadzamy ich w czyn. Nieraz uważamy je za teorię, nie do zrealizowania w praktyce. Zauważyłem jednak, a potwierdziły to liczne e-maile od was, że jedną z przyczyn sukcesu moich książek jest właśnie ich realizm, praktyczny charakter zawartych w nich rad, ich prostota i wiarygodność. Dlaczego jednak nie zajmujemy się w praktyce rzeczami, które nas interesują? Ponieważ jesteśmy słabi, mamy nietrwałą naturę. Potrzebujemy. Zawsze podkreślałem, że najważniejszą rzeczą jest trwanie na drodze psychoduchowego wzrostu, na którą weszliśmy w pełni świadomi siebie. Możemy przeżywać kryzysy, zatrzymywać się, gubić kierunek, nie odróżniać przyjaciół od wrogów, natrafiać na osoby niebędące dobrym wzorem, ale w końcu, jeśli pozostaniemy w drodze, Bóg nas poprowadzi, i okaże się, że wszystko, co się nam przydarzyło, posłużyło do zmiany na lepsze: wzrośliśmy w mądrości. Rzeczywiście, ta ziemia nie należy do nas. Podobnie jak jej mieszkańcy, których spotykamy podczas naszego krótkiego istnienia. W rzeczywistości, osoby, do których się przywiązujemy, są często odbiciem naszych nierozwiązanych problemów, braków, słabości, potrzeb. Tak się zdarza, kiedy wiążemy się z osobami, które sprawiają, że podświadomie wracamy do starych lęków, przeżywanych często w dzieciństwie i młodości, w okresie kształtowania się naszej osobowości, odciśniętych w naszej osobistej historii, w naszej pamięci emocjonalnej. Podświadomie czujemy się lepiej, powtarzając wyuczone schematy, odpłacając za dawne zranienia, pozostając w zamknięciu nierozwiązanych relacji matka – syn, ojciec – córka. Dopiero modlitwa, świadomość, że jesteśmy kochani przez Boga miłością doskonałą, przeznaczoną osobiście dla nas, jak już mówiłem w innych moich książkach, może rozbić ten neurotyczny krąg, w którym żyjemy. Psychoterapia może pomóc w jaśniejszym i głębszym zrozumieniu rzeczywistych przyczyn naszych chorych zachowań, niezdrowych postaw, niekontrolowanych myśli. I wreszcie seks. W epoce anarchii wartości, powszechnego braku moralności, seks służy ukryciu różnych neurotycznych sytuacji. Iluż ludzi, niestety, wierzy, że uprawianie seksu jest wyrażeniem uczucia drugiej osobie. Tymczasem, jeśli nie ma się jasnej wizji samego siebie, seks służy jedynie utrzymywaniu neurotycznych sytuacji. Jakże wiele ludzi, których spotkałem, miało w zwyczaju wykorzystywać innych, bawić się ich uczuciami, rozkochiwać w sobie drugą osobę dla rozrywki, a potem rzucać, prawie zawsze dramatycznie zranioną. I wszystko po to, żeby chronić się przed traumatycznymi przeżyciami z przeszłości i zaspokajać skrzętnie ukrywane, nieopanowane żądze. Zjawisko traktowane normalnie, bez poczucia winy, w kulturze, gdzie wszystko jest dozwolone, a winy zostały anulowane, przede wszystkim przez dominujący relatywizm kulturalny. Osoby tego pokroju chodzą nawet do kościoła na niedzielną mszę, bo skoro wszystko jest relatywne, łatwo można też uzyskać przebaczenie od Boga, jak gdyby nie było już ani zła, ani diabła. Jak gdyby istniał tylko raj, i co najwyżej czyściec, a po piekle nie został nawet ślad. Wszechobecność złego samopoczucia W swoich książkach wielokrotnie stwierdzałem, że żyjemy w chorym społeczeństwie, gdzie wszystko czy prawie wszystko straciło znaczenie. Jedną z przyczyn, dla których piszę, jest próba odnalezienia rzeczywistego sensu doświadczeń, które codziennie przeżywamy. Na temat miłości napisałem książkę O miłości. Jak przeżyć razem całe życie (Jedność, 2007), którą doceniliście tak bardzo, że doczekała się dziesięciu wydań. Napisałem także Czuć się dobrze razem (Jedność, 2007). Prawie we wszystkich moich książkach w różnych miejscach jest mowa o miłości, tak samo jak o życiu, śmierci, cierpieniu, radości, samoświadomości... Również teraz, gdy piszę z tej szpitalnej sali, chciałbym opowiedzieć wam trochę o chorej miłości, której obecnie wiele widzę w naszym społeczeństwie. Nie jest ona w żaden sposób krytykowana, a wręcz przeciwnie – doceniana i promowana przede wszystkim w mass mediach, uchodzących za heroldów współczesnej kultury. Żyjemy w społeczeństwie, które myli miłość z jednej strony z sentymentalizmem, a z drugiej strony z atrakcyjnością fizyczną. Im większa neuroza, im poważniejsza choroba, tym więcej ma się do czynienia z seksem. Seks, który jest najbardziej intymną, najbardziej fizyczną sferą, staje się miejscem, gdzie chore, neurotyczne osobowości wyładowują nadmiar energii, niezdrowe fantazje i urojenia. Według mnie, w relacji z drugą osobą można osiągnąć najwyższy stopień uniesienia albo upodlenia, dojść do zjednoczenia lub oddalenia, dotknąć sacrum albo zniżyć się do prostactwa. W stosunku seksualnym zawiera się również najwyższy, najbardziej tajemniczy i boski moment człowieczeństwa: prokreacja. Z tych wszystkich powodów uważam, że akt seksualny powinien istnieć tylko w określonym kontekście: w pełni świadomości, w małżeństwie, w wierności. Teraz rozumiecie, dlaczego jestem zdecydowanie przeciwny, żeby czasopisma, książki, osoby z pierwszych stron gazet mówiły zawsze i wszędzie, a na dodatek powierzchownie, o stosunku seksualnym, bagatelizując jego podstawowy, najważniejszy wymiar. Niestety, w ostatnich latach jesteśmy świadkami niefrasobliwego, wulgarnego i fałszywego traktowania ludzkiej cielesności. Źródło całej ciemnej, pozostającej w cieniu, „niskiej” strony człowieka tkwi w nieświadomym seksie. W chorym seksie. Bezsenne noce Nadszedł luty, a ja byłem zadowolony i szczęśliwy, ponieważ dostarczyłem wydawcy ostatnią książkę. Wtedy moje noce zaczęły stawać się coraz bardziej białe: zaznałem bezsenności, która już mnie nie opuściła. W ciągu kilku dni bezsenność zaczęła mi dokuczać do tego stopnia, że przez całą noc aż do świtu nie mogłem zmrużyć oka. Ten stan utrzymuje się do tej pory. Wcześniej nie cierpiałem na bezsenność. W ten sposób noce, których dotychczas wyczekiwałem jako słodkiego wytchnienia i ciepłego schronienia po codziennych trudach, stały się koszmarem, w którym umysł nabrał obsesyjnych, szaleńczych nawyków, licząc jedna za drugą godziny, minuty, a nawet sekundy. A wszystko to w zmęczonym ciele, poważnie naznaczonym chorobą. Ledwie powieki zaczynają mi ciążyć, ledwie zamknę oczy, zaraz jakby w nerwowym odruchu bezwarunkowym, bez udziału woli, gardło blokuje się, tracę oddech, oczy otwierają się szeroko, serce bije w szaleńczym tempie, zmuszone do migotania w paroksyzmie arytmii. Moje serce nie daje rady, za bardzo się już powiększyło. Leki, które zażywam, mają za zadanie je chronić, pomagać mu, ale nie wiem, jak długo wytrzyma. Prawdopodobnie będę musiał iść na operację. Bolesne miesiące Kto wie, ilu moich czytelników myśli, że jestem teraz nad morzem, wykładam na jakiejś zagranicznej uczelni albo uprawiam ziemię w magicznej ciszy mojego toskańskiego gospodarstwa... Tymczasem leżę w szpitalu, podłączony do kroplówki. Tyle razy pobierano mi krew, że straciłem rachubę. Cały rytuał powtarza się średnio co dwa, trzy dni; i pomyśleć, że nie tak dawno ze wstrętem myślałem o wbijaniu igły w żyłę. Jeśli wykluczyć krótki okres hospitalizacji z powodu wycięcia guza, w sumie około tygodnia, zawsze cieszyłem się zdrowiem, nigdy nie chodziłem do lekarza. Być może jest to najtrudniejszy moment w moim życiu, w którym nagromadziły się różne choroby i trudne sytuacje, jakby nie było już wyjścia, jakbym został przyparty do muru. I komu się to zdarza? Mnie, który zawsze walczyłem, nie dawałem za wygraną i przeszedłem długą, męczącą drogę duchowego wzrostu. Nigdy nie wierzyłem w przeznaczenie. Byłem przekonany, że sami budujemy nasze życie i że to przede wszystkim ludzkie wnętrze prowadzi nas ku temu, co tworzy się na zewnątrz. Ale teraz trudno mi nadal tak myśleć; wszystko, co mi się przydarza, wskazuje, że niczego nie jestem w stanie dokonać. Nic nie mogę sam, bez pomocy innych. Przede wszystkim my, stworzenia ludzkie, nic nie możemy bez pomocy Boga. Dzisiaj mogę powiedzieć, że wiem, czym jest samotność chorego, słabego, opuszczonego. Ta wiedza zapisała się na zawsze w moich żyłach, w moim ciele. Ileż wycierpiałem przez ten czas! Teraz jest czerwiec, upłynęły więc cztery miesiące, odkąd zacząłem przebywać w szpitalach, klinikach, gabinetach lekarskich. Długie, anonimowe czekanie w kolejce, zetknięcie twarzą w twarz z niesprawiedliwością, przywilejami, objawami złego stanu zdrowia, arogancją, urzędniczymi nadużyciami, niekompetencją... Ileż straciłem nerwów, ile przeżyłem stresów, jak bardzo czułem się bezradny!\nKiedy pytamy „dlaczego” Być może wiedziałem. Tyle razy już o tym pisałem, a wy czytaliście, przyjmowaliście ze zrozumieniem, współodczuwaliście. Pomyślcie na przykład o dwóch moich książkach: Jak przejść przez cierpienie i wyjść z niego zwycięsko? (Jedność, 2007) i Stań się tym, kim jesteś (Jedność, 2007). To niewiarygodne, ale jeśli otworzycie te książki, między linijkami wyraźnie widać, jak moja podświadomość, tajemnicza głębia serca, zapowiadała bolesną drogę, którą obecnie podążam. Wydaje się, jakby prowadziła nas jakaś niewidzialna nić egzystencji, łącząc różne momenty naszego życia, radości i smutki. Może gdybyśmy uważniej słuchali tego, co mówi nam nasze serce, najbardziej intuicyjna i najbardziej niewidoczna część nas, wiedzielibyśmy, co czeka nas w przyszłości. Dlaczego napisałem te książki? Czy dlatego, że właśnie w tamtym czasie bez mojej wiedzy, potajemnie, zakiełkowały w moim organizmie pierwsze zalążki różnych patologii chorobowych, które ujawniły się z całą siłą rok później? Myślę, że jeśli wzrastamy w wiedzy duchowej, czerpiąc z psychologii duchowości, jeśli żyjemy integralnie i harmonijnie, to wchodzimy na wyższy poziom egzystencji, na którym świadomość niewidzialnego pogłębia się, a nieznane staje się coraz bardziej znane. Osiągając stan szerszej, dogłębnej wiedzy, można przewidzieć, co się zdarzy w przyszłości. Wiedziałem wcześniej. Pisałem o tym. Powinniśmy nauczyć się przepracowywać cierpienie, zamiast odsuwać je na bok. Może się okazać, że odkryjemy nowe i nieoczekiwane elementy w zdarzeniach i sytuacjach, z powodu których cierpimy. Zawsze mówiłem, że tylko poprzez cierpienie i ból człowiek wzrasta duchowo. Nie spotkałem nigdy osoby dojrzałej, z bogatym życiem wewnętrznym, która nie zaznała cierpienia, bólu, straty, upadku. Oczywiście wszystko to musi być przeżywane w ufności do Pana. Również Jezus Chrystus cierpiał i poprzez swoje cierpienie nadał sens i znaczenie naszemu cierpieniu. Z drugiej strony, cierpienie stanowi część ludzkiej natury, naszej egzystencji na tej ziemi. Ale w tych miesiącach ja sam włożyłem wiele energii w utrzymanie się przy życiu, mimo iż wiedziałem, że powinienem zaufać Bogu, a nie sobie. Trudno jest mieć otwarty umysł i nie zamykać się, gdy się cierpi. Jest to szczególnie trudne w pewnych sytuacjach środowiskowych. Dzisiaj, tak jak dwadzieścia lat temu, kiedy zdiagnozowano u mnie guza nerwu słuchowego, znowu zadałem sobie pytanie: dlaczego? Dlaczego właśnie w tym momencie? Co Bóg chce mi powiedzieć poprzez chorobę? Jednak stawianie takich pytań rzadko pomaga, zwłaszcza wtedy, gdy odczuwa się silny ból. Mimo to mamy potrzebę nadania sensu temu, co nas spotyka, żeby nie popaść w beznadzieję. W samotności trudnej do zniesienia. Być „pacjentem” Poczucie samotności ogarnęło mnie prawie natychmiast, gdy po kupieniu piżamy, bielizny, pasty do zębów i pantofli znalazłem się w szpitalu. Czułem się dramatycznie samotny również wtedy, gdy obserwowałem niekompetencję personelu szpitalnego i powierzchowne traktowanie pacjentów. Zostały mi po nich ślady. Wskazuje na nie kilka krwiaków na moim ciele. Niepotrzebne pobrania krwi, niewłaściwe badania, mylne diagnozy, oziębłość lekarzy, ich milczenie ukrywające ignorancję, pospieszne i pełne zmieszania wymrukiwanie błędnej diagnozy, niedbalstwo, brud w niektórych częściach szpitala, agresja i lekceważenie ze strony niektórych pielęgniarzy... Ci ostatni zachowują się tak, jakby zrzucali na chorych swoje codzienne nerwice i frustracje, wykazując się przy tym arogancją. Prawdopodobnie wierzą, że biały kitel chroni ich przed skutkami nadużyć, jakich się dopuszczają. Dokładnie przedwczoraj siedziałem w pozbawionej jakiegokolwiek wystroju zakurzonej poczekalni, gdzie było nas razem dziewięćdziesięcioro – każdego dnia liczba czekających dochodzi do dziewięćdziesięciu, stu osób – trzymających probówkę i czekających na swoją kolej, żeby wejść do tej „fabryki” pobrań krwi. Zawsze ukazuje mi się ten sam widok, a potem obnażam ramię z żyłą, do której pielęgniarka źle wbija mi igłę. Dobrze. Czekałem już około czterdzieści minut razem z innymi, starszymi chorymi – średnia wieku moich towarzyszy w cierpieniu wynosiła około siedemdziesięciu lat – kiedy zauważyłem, że pani w okienku wywołująca kolejnych chorych jak gdyby nigdy nic ucina sobie pogawędkę z jakimś mężczyzną, swoim przyjacielem, który nie miał nic wspólnego z pobraniami krwi. Podszedłem więc do niej i z całą uprzejmością na jaką było mnie stać w tamtym momencie, zwróciłem jej uwagę, że wszyscy jesteśmy zmęczeni i cierpiący i że czekamy już prawie godzinę na wywołanie. Obym nigdy tego nie zrobił! Pani z okienka obróciła się do mnie z wrzaskiem, z epitetami i wyrazami nienadającymi się do powtórzenia. Jeszcze dzisiaj widzę, jak cała trzęsie się ze złości w swojej obszernej tuszy i niemal chce wyskoczyć zza okienka, żeby rzucić się na mnie z pięściami. Tam zrozumiałem, jak niektórzy ludzie traktują nas, chorych: z pogardą. Może dlatego, że sami są zdrowi? Może dlatego, że nie są samotni? Może dlatego, że czują się nietykalni? I pomyśleć, że po mojej ostatniej książce-wywiadzie nie wróciłem do mojej posiadłości na północy Włoch, gdzie, jak mówią, służba zdrowia jest lepiej zorganizowana niż w centrum czy na południu... Teraz przechodzę terapię, ale za kilka tygodni trzeba będzie rozstrzygnąć kwestię operacji. Być może poddam się jej poza granicami Włoch. Tymczasem zastanawiam się, czy nie powiadomić odpowiednich władz o wybuchu agresji, jaki mnie spotkał. Z drugiej strony zadaję sobie jednak pytanie, czy moje powiadomienie zostanie poważnie potraktowane przez włoskie trybunały. Czuję się samotny i bezbronny w kraju tak pozbawionym reguł, czy raczej tak pełnym sprzeczności, również w sądownictwie. Myślę jednak, że to zrobię. Myślę, że będę walczył. Także po to, żeby bronić innych chorych – starych i biednych – przed agresją i niezasłużonymi krzywdami. Przyjęcie cierpienia Uczę się różnych rzeczy w tym moim bolesnym doświadczeniu. Pierwszą z nich jest to, że cierpienia nie da się ominąć ani wyeliminować. Gdybyśmy próbowali je usunąć, przybrałoby tylko na sile. Jednak to nie wszystko. Jeśli nie uznajemy cierpienia, nie uznajemy też cierpień Jezusa Chrystusa, Jego męki i śmierci. Zatem, nie możemy i nie powinniśmy omijać naszych cierpień, lecz przyjmować je i stawiać im czoła. W jakiś sposób konfrontować się z nimi i przezwyciężać je. Tylko ten, kto potrafi stanąć wobec własnego cierpienia i nazwać je po imieniu, może wyjść z niego uzdrowiony i gotowy do nowego życia. Odnowiony. Cierpienie jest przede wszystkim stratą. W moim przypadku cierpienie oznaczało przede wszystkim utratę zdrowia, dobrego wyglądu, życiowej energii, młodzieńczej siły. Oprócz tego, o czym powiem później, właśnie w tym okresie po raz enty zdradziła mnie osoba, w której pokładałem ufność i nadzieję. Zostałem wyśmiany z powodu wyznawanych wartości i wiary jako mojego sposobu na życie, które owa osoba uznała za przestarzałe i bezużyteczne. Początkowo próbowałem minimalizować swoje rozczarowanie; bagatelizowałem zdiagnozowane patologie, nieustanne migotanie serca, narastającą bezsenność. Ciągle walczę, żeby się od tego uwolnić. Wszystko to jest zupełnie naturalne, logiczne. Jednak tym razem mam wrażenie, a także obiektywne dane, których jest coraz więcej i które zdają się to potwierdzać, że ten patologiczny obraz kliniczny będzie mi już towarzyszył do końca życia. Rzeczywiście, staję się przewlekle chory. I będę musiał się przyzwyczaić do moich chorób. Cały otaczający mnie świat mówi, że nie powinienem opłakiwać moich cierpień, ale przejść ponad nimi, zanurzyć się w szaleńczym tempie codziennych wydarzeń, spraw i spotkań z innymi ludźmi. Jednym słowem, w obowiązkach dnia codziennego. Dlaczego? Ponieważ ten świat nie chce, abyśmy zastanawiali się nad cierpieniem. Nie chce, abyśmy okazywali się słabi, nie chce, abyśmy odkrywali naszą kruchość, nie chce, abyśmy prosili o pomoc, kiedy jest nam źle. Tak naprawdę, świat chce, żebyśmy oszukiwali samych siebie. Wmawia nam, że wszystko można łatwo osiągnąć, rozwijać się bez cierpienia, być razem bez dojrzałości i poświęcenia, żyć bez bólu i chorób, osiągnąć nieśmiertelność i pozostać wiecznie młodym, sprawnym, zdrowym. Nawet relacje małżeńskie stały się powierzchowne, oparte na grzecznych formułkach, pozbawione autentyzmu i głębi, a przez to uczciwej konfrontacji, która pozwala na wzajemny duchowy wzrost. A my, przeciwnie: naśladujmy życie Jezusa Chrystusa! Jest ono zupełnie różne. Pełne przyjmowanego cierpienia. Bolesnych dróg. Jezus Chrystus uczy nas przeżywać cierpienie ze świadomością, że zawsze istnieje nadzieja i nowe życie, również w śmierci fizycznej. Nie jest to łatwa droga. Jednak dzięki wierze w Jezusa, choroby mogą być traktowane nie jako uciążliwe przeszkody w codziennym życiu, lecz jako miejsca wybrane przez Boga do rozmowy z nami, żebyśmy mogli zbliżyć się i upodobnić do Niego. Wreszcie, powinniśmy nauczyć się słuchać Pana, będącego blisko nas również w cierpieniu i w chorobie. Tak jak pisałem w książce Jak przejść przez cierpienie i wyjść z niego zwycięsko (Jedność, 2007), kiedy jesteśmy chorzy, uczymy się modlić. Modlić się do Boga i powierzać się Mu, oddawać w Jego ręce nasz ból, cierpienie, choroby. Jezus nas leczy, uzdrawia poprzez nasze straty. Z drugiej strony, nic nie staje się poza Bogiem. Nic nie zdarza się przez przypadek. Wszystko zależy od sądu i miłosierdzia Boga. Nie zostało nam dane zmieniać tego, co nam się przydarza, chyba że w minimalnej części. My mamy inne zadanie do wykonania: musimy ponieść odpowiedzialność za to, jak przeżywamy to, co na spotyka. Rzeczywiście, utratę można przeżywać w ten albo zupełnie odmienny sposób. Na nas spoczywa decyzja, jak przeżywać nasze cierpienia. Oczywiście ból jest silny, cierpienie trudne do zniesienia, strata nie do naprawienia, ale zawsze, w każdym z tych miejsc jesteśmy wezwani do życia. Wiem. Dla mnie również jest to trudne. Musimy jednak nauczyć się nie tracić nadziei, szczególnie wtedy, gdy wszystko i wszyscy nas opuścili. Musimy wierzyć, że Bóg nas nie opuści.\nKu odrodzeniu Cierpienie, jakiego doznałem w tych miesiącach, upokorzyło mnie i sprawiło, że nieraz traciłem nadzieję, wpadałem w depresję i czułem się słaby, bezradny i opuszczony. Wiem jednak, że powinienem się ćwiczyć w cierpliwości. Czas jest wspaniałym lekarzem. Zawsze mówiłem, że sens filmu widać dopiero w ostatniej scenie. Wiem o tym dobrze jako pisarz. Książka może się zakończyć na tysiąc sposobów, szczęśliwie lub tragicznie i w zależności od zakończenia zmienia się sens opowiedzianej historii. Musimy więc czekać, pozostawać w oczekiwaniu. Dopiero z czasem rozumiemy, co przyniosła nam choroba, cierpienie, czy jakaś ściśle określona strata w naszym życiu. Dopiero z czasem pojmujemy, co Bóg czyni i zawsze czynił w ciszy naszego wnętrza. Jeśli ze szczerym sercem cofamy się w przeszłość, dopiero w chwili obecnej, w teraźniejszości rozumiemy, że straty, które w tamtym momencie wydawały się irracjonalne, absurdalne, niemożliwe, musiały się zdarzyć, żeby doprowadzić nas do obecnego stanu świadomości. Musimy wyjść poza nasze małe „ja”. Umieścić Boga w centrum życia. Dopiero wtedy, gdy wszystko w naszym życiu, sekunda po sekundzie, zacznie obracać się wokół Boga, będziemy mogli zrozumieć również ból i cierpienie. To właśnie jest jedna z cech istot psychoduchowych. Wierzyć, przede wszystkim w cierpieniu. Powinniśmy być wdzięczni Bogu, że mimo wszystko wciąż żyjemy. Wciąż zmieniamy naszą mentalność. Nie postrzegamy już życia w białych i czarnych barwach, nie dzielimy na dobre i złe okresy, na pozytywne i negatywne spotkania, lecz przyjmujemy je w całości, w pełni. Wiem, że dla wielu jest to trudne. Ale tylko w ten sposób wychodzimy poza zaklęty krąg strachu, uwalniamy się od potrzeby kontrolowania wszystkiego i wszystkich, a przede wszystkim naszego życia! Ten rodzaj mentalności, bardzo dzisiaj rozpowszechniony, prowadzi do życia podporządkowanego gromadzeniu wyłącznie przyjemnych doświadczeń, spotykaniu się z fascynującymi, według nas, osobami oraz unikaniu doświadczeń i osób uważanych przez nas za negatywne. Prawdziwe życie polega zupełnie na czymś innym. Zawiera w sobie wszystko. Dobro i zło, biel, czerń i szarość, radość i ból. Umrzeć po to, by zmartwychwstać... „Kamień zastał odsunięty od grobu. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei: ‘Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie’». Wtedy przypomniały sobie Jego słowa, wróciwszy zaś od grobu, oznajmiły to wszystko Jedenastu i wszystkim pozostałym” (Łk 24,2-9)*. Przemieniająca podróż Wizja życia, jaką proponuje nam Jezus, nie polega na zamykaniu się w cierpieniu, odczuwaniu złości z powodu bólu, czy nienawiści do sprawcy naszego cierpienia, ale na przeżywaniu naszej egzystencji jako podróży; podróży nieustannego oczyszczania, która prowadzi do upodobnienia się do Chrystusa. Jest to podróż nieustannej przemiany. Z drugiej strony, przycinanie oznacza usuwanie uschniętych gałęzi lub tych, które hamują wzrost rośliny. Za każdym razem, gdy przycinam moje oliwki, myślę o wersetach z Ewangelii św. Jana. Kiedy widzę upadające gałęzie, wydaje mi się niemożliwością, aby roślina odnosiła z tego korzyść. Jednak gdy przychodzi wiosna, zauważam, że kwiaty i owoce, które wyrosły po obciętych gałęziach, są zdrowsze i jest ich więcej. Gdy cierpię w ciągu tych ostatnich dni, kiedy wydaje mi się, że nie widać końca bólu, myślę o przycinaniu gałęzi i modlę się. Moje cierpiące ciało, moja zdradzona dusza wyda więcej zdrowych owoców. Przede wszystkim dostrzegam coraz wyraźniej, że wszystkie doznane i wciąż doznawane straty, młodość i zdrowie ciała, przyjaźń, którą uważałem za wielką, miłość, w którą wierzyłem bezgranicznie, stanowią przygotowanie. Do czego? Tego jeszcze nie wiem, w tej chwili. Być może powinienem wiedzieć, choć przeczuwam, że ma to coś wspólnego z sensem całego mojego życia, z głębokim „dlaczego”, z powodu którego przybyłem na tę planetę, z moim powołaniem. Rozumiem dzisiaj coraz wyraźniej, że należę do Boga, nie do siebie samego, a jeszcze mniej do kogokolwiek innego. Uczę się bardzo powoli akceptować swoje odchodzenie. Zgodnie z wolą Pana. Bez opierania się Mu.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Pokochac_zycie_i_jego_niespodzianki-ebookRO/p32584i69213" target="_blank" title="Pokochać życie i jego niespodzianki [Valerio Albisetti] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Pokochać życie i jego niespodzianki [Valerio Albisetti] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Red. ed ⚫ 27.03.2020 ⚫ ▶\nOd początku trwania akcji do Polski na pokładach samolotów powróciło ponad 37 tys. osób. Jeszcze dzisiaj przewoźnik zabierze Polaków i uprawnionych do tego cudzoziemców m.in. z Cancun, Varadero, Chicago, Helsinek, Baku, Alicante i Algieru. Szczegółowa oferta połączeń dostępna jest na stronie przewoźnika.\nW ciągu dwunastu dni operacji #LOTdoDomu, do kraju na pokładach samolotów polskiego przewoźnika powróciło już 37 440 osób. Polski przewoźnik wykonał w sumie 275 rejsów, wykorzystując 44 samoloty ze wszystkich typów we flocie.\nDzisiaj rozpoczyna się trzynasty dzień operacji #LOTdoDomu – planowanych do wykonania jest 16 rejsów z Cancun, Varadero, Chicago, Helsinek, Baku, Edynburga, Londynu, Oslo, Alicante i Algieru. W kolejnych dniach LOT zabierze pasażerów z Cebu i Manili (Filipiny), Hanoi, Sydney, Toronto, Bangkoku i Tbilisi (28.03), a także z Singapuru, Amsterdamu i Sztokholmu (29.03).\nW związku z decyzją polskiego rządu o przedłużeniu zawieszenia połączeń lotniczych do dnia 11 kwietnia 2020 roku włącznie, podyktowaną rozprzestrzenianiem się koronawirusa SARS-CoV-2 w Polsce i na świecie, loty zaplanowane w dniach 29 marca–11 kwietnia 2020 roku zostały odwołane. Zgodnie z decyzją rządu polskiego operacja #LOTdoDomu w obecnym kształcie będzie kontynuowana do 5 kwietnia.\nW tej trudnej sytuacji bezpieczeństwo i komfort naszych pasażerów stawiamy na pierwszym miejscu, dlatego zmodyfikowaliśmy naszą politykę zmian biletów. Szczegóły dostępne są na stronie PLL LOT.\nW trosce o wygodę i bezpieczeństwo naszych pasażerów, do projektu #LOTdoDomu dołączyli także przewoźnicy Polonus i PKP Intercity. Uruchomione zostały dodatkowe połączenia krajowe – pociągi i autokary, które rozwiozą pasażerów z Lotniska Chopina do domu bez dodatkowych kosztów. Aktualne informacje o rozkładach dostępne są na stronie linii i na stronie Lotniska Chopina.


Tytuł: Walka o szczyt świata: Mount Everest w Himalajach 8884 metrów nad poziomem morza\nAutor: Libański Edmund\nTytuł: Na szczyt świata!: Wyprawy na Ewerest\nBiblioteczka Historyczno-Geograficzna: Cykl zdobywcy i odkrywcy świata (tom: 28)\nAutor: Kossowski Piotr\n"Co chwila coś zgrzyta między mną, a tą, co jedzie do RPA. Non stop się mądrzy, a już najwięcej wie w temacie malarii. Mówi, że łyka tetracyklinę. Od roku! Nieeee? Niemożliwe! Tetracyklina to antybiotyk i panna łyka go od roku. Codziennie. To już chyba kostka Rubika ma bogatszą florę bakteryjną niż koleżanka. Wciągam ją na listę największych debili, jakich spotkałem, podróżując. Na wysoką pozycję. Ja łykam skromniej. Vaughan ostrzegał, że w Mozambiku malaria hula aż miło, więc profilaktycznie pr...\nTytuł: Ewolucja czy rewolucja\nAutor: Karpiński Jakub (pseud. Tarniewski Marek)\nBiblioteka "Kultury" (tom: 254)\nTytuł: STAN: Śladami Tymińskiego przez trzy kontynenty\nAutor: Szulc Marian, Komorowski Adam, Kasprzyk Krzysztof Włodzimierz, Osuchowski Przemysław\nTytuł: W Donbassie\nAutor: Galin Borys\nTłumacz: Kelles-Krauz Michał\nBiblioteka "Trybuny Robotniczej" (tom: 18)\nTytuł: Honor żołnierza\n"Honor żołnierza" to wspaniały powrót Bogusława Wołoszańskiego do literatury faktu, w której osiąga mistrzostwo. Jest to przedstawiony w sześciu rozdziałach piękny i gorzki obraz września 1939 roku. * Wstrząsająca polityczna gra europejskich mocarstw przeciwko odradzającej się Polsce. * Nieudolność Sztabu Głównego, który posiadał największe niemieckie tajemnice, ale stracił najcenniejszego agenta wywiadu. * Zdeterminowanie dwustu polskich obrońców Westerplatte, gdzie jedynym umocnieniem...\nTytuł: Alfabet zakochanego w Indiach\nAutor: Carrière Jean-Claude\n„Kto nie lubi ludzi, niech do Indii nie jedzie. Nie można zwiedzać tej osobliwej republiki w bezpiecznym kokonie, w autobusie turystycznym, jadącym od zabytku do zabytku, z oczami zamkniętymi na kraj i ludzi. Byłoby to zamierzenie niepojęte, niewykonalne. Najważniejszym krajobrazem jest tutaj tłum. Uczestniczy we wszystkim. Pewnie dlatego bohaterów literatury indyjskiej od najdawniejszych czasów tak często pociągało wygnanie i samotność, wyrzeczenie, odejście”. Indie to wyzwanie dla wzroku i...\nAutor: Ali Nadżud, Minoui Delphine\nCzy to możliwe, by dziesięciolatka była już rozwiedziona? "Nazywam się Nadżud. Urodziłam się w jednej z jemeńskich wiosek. Mam dziesięć lat, przynajmniej tak myślę. Pod przymusem rodziców zostałam wydana za mąż za trzykrotnie starszego ode mnie mężczyznę. Byłam bita i wykorzystywana seksualnie. Pewnego dnia, wychodząc po chleb, wsiadłam do autobusu i pojechałam do sądu, gdzie czekałam, aż zechce mnie wysłuchać sędzia..." Książka przedstawia prawdziwą historię małej Jemenki, która odważyła...\nTytuł: Historia Taizé\nAutor: Escaffit Jean-Claude, Rasiwala Moïz\nWspólnota z Taizé to jedna z najbardziej zdumiewających inicjatyw XX wieku. Jej pomysłodawcą i założycielem był młody Szwajcar, brat Roger, który w latach czterdziestych – w samym środku wojny – przybył do Francji, by zrealizować swoją ideę w niewielkiej burgundzkiej wiosce. Obecnie do zgromadzenia należą katolicy, protestanci i anglikanie trzydziestu narodowości. Charyzma brata Rogera, jego śmiałe pomysły i przyjazne kontakty sprawiły, że Wspólnota stała się mostem między podzielonymi wyznaniam...\nTytuł: Okno nadziei: Cicely Saunders - założycielka ruchu hospicyjnego\nAutor: Du Boulay Shirley, Rankin Marianne\nTłumacz: Sumera Iwona\nGłęboka i pełna nadziei opowieść o spełnionym życiu. Jak to było możliwe, że młoda Angielka zrewolucjonizowała medycynę paliatywną dzięki mądrości, wsparciu i miłości trzech polskich imigrantów? A to, że stworzenie jednego miejsca opieki nad osobami nieuleczalnie chorymi doprowadziło do powstania podobnych miejsc w wielu innych krajach? Trudno także uwierzyć w to, że budowę pierwszego na świecie hospicjum rozpoczęto od... zakupu okna! "Okno nadziei" to opowieść o charyzmatycznej, barwnej i...\nTytuł: Polska: Festyny, turnieje, zloty, jarmarki\nTytuł: Upadek muru berlińskiego\nTłumacz: Tomaszewski Maciej\nW październiku i listopadzie 1989 roku w luksusowo urządzonych gabinetach przywódców NRD, RFN, Związku Radzieckiego i Stanów Zjednoczonych, w dusznych lokalach konspiracyjnych, w niemieckich kościołach i na ulicach Berlina i Lipska toczyła się walka o obalenie muru berlińskiego – walka o przyszłość Niemiec. Książka jest opowieścią o ludziach, którzy uczestniczyli w tych wydarzeniach. Autorzy – francuscy dziennikarze akredytowani wówczas w Berlinie – w zbeletryzowanej formie ukazują jedno z najdo...\nTytuł: Lucky Sperm: Historia trzech kobiet i kilku fiolek\nAutor: Jones Beth, Goldberg Carey, Ferdinand Pamela\n"Mój zegar biologiczny wybijał właśnie północ. Spełniałam się zawodowo jako szef bostońskiej redakcji »New York Timesa«, ale moje życie osobiste było kompletną porażką. Biegałam do upadłego na randki, a efekt? Wciąż samotna, z czterdziestką na karku. Najwyższy czas – myślałam. Jeśli chcę urodzić dziecko, muszę się zacząć o nie starać. Sama. Cóż, trzeba porzucić romantyczne mrzonki o miłości i rozpocząć akcję »Samotne Macierzyństwo«". Jeśli nie mąż, to co? Może fiolka z zamrożonym nasieniem Da...\nTytuł: Łuny nad Tetovem\nTytuł: Byłem dowódcą oficerskiej kompanii karnej Armii Czerwonej\nAutor: Pylcyn Aleksander W.\nTłumacz: Pyś Przemysław\nDo BiblioNETki wprowadził(a): gnomiszczak\nTytuł: Czarci trójkąt\nAutor: Ćupić Miodrag\nTłumacz: Wojtaś Dorota\nTytuł: W krajach Hitlera i Stalina: Wybór reportaży z Niemiec hitlerowskich i Związku Sowieckiego\nAutor: Singer Bernard\nDo BiblioNETki wprowadził(a): DariuszCichocki\nTytuł: Azyl: Opowieść o Żydach ukrywanych w warszawskim zoo\nAutor: Ackerman Diane\nTłumacz: Zienkiewicz Olga\nW zbombardowanym i zrytym pociskami warszawskim ogrodzie zoologicznym Antonina i Jan Żabińscy podczas nimieckiej okupacji zdołali ocalić przed śmiercią kilkadziesiąt osób, udzielając im schronienia w domu, piwnicach, a nawet pustych klatach po zwierzętach. Skoro zaś gościom nadawano zwierzęce przezwiska, a zwierzęta nosiły ludzie imiona, willa Żabińskich w pełni zasługiwała na miano "domu pod zwariowaną gwiazdą". [Świat Książki, 2009]\nTytuł: Podróże staroświeckie: Impresje i szkice z wojaży po ZSRR\nAutor: Chróścielewski Tadeusz\nTytuł: Dr House: Całkowicie bez autoryzacji\nAutor: Wilson Leah\nTytuł: Dr House: Biografia Hugh Lauriego i przewodnik po serialu\nAutor: Challen Paul\nKsiążka prezentuje wszystkie, ciągle jeszcze mało znane okoliczności związane z niesamowitą karierą Hugh Lauriego: jak dostał rolę w serialu Dr House, w jaki sposób przeniósł wszystkie swoje cechy charakteru na postać doktora Gregory'ego House'a, jego walkę z depresją i zmagania z ciemną stroną bycia komikiem, historię kariery i marzeń ojca aktora oraz to, jak wpłynęły one na syna. Fani serialu znajdą też w książce posumowanie tego, co jest najważniejsze w kolejnych odcinkach, a także najciekaws...\nTytuł: Rozmowy trzecie\nTytuł: CIA na wojnie\nAutor: Durandin Catherine\nTłumacz: Zbornikowska Hanna\nDo BiblioNETki wprowadził(a): 11\nCIA uczestniczyła ze zmiennym szczęściem w największych wydarzeniach polityki międzynarodowej ostatnich pięćdziesięciu lat, działając za kulisami wszystkich konfliktów. Nie wahając się zabijać lub paktować z najgroźniejszymi kontrahentami, by następnie ich zdradzić, niejednokrotnie wywoływała żywą polemikę. Niniejsza książka jest owocem długich badań przeprowadzonych we Francji i w Stanach Zjednoczonych i licznych kontaktów autorki z członkami służb specjalnych; pozwala zrozumieć, jak funkcjonuj...\nTytuł: Na wschód od Adenu\nAutor: Ringer Jerzy\nTytuł: Żyliśmy w PRL: Od wyboru Jana Pawła II do odzyskania niepodległości 1978-1989\nAutor: Kłoczowski Jan Andrzej, Dylik Piotr, Szot Jerzy\nListowa Biblioteka (tom: 17)\nAlbum fotograficzny zawiera 500 zdjęć i dokumentów pokazujących ostatnią dekadę PRL. We wstępie Jan Andrzej Kłoczkowski OP opowiada, jak ważne i przełomowe dla historii Polski były lata 1978-1989, czyli okres od wyboru Jana Pawła II do odzyskania niepodległości. Są tu zdjęcia przedstawiające sceny z życia PRL, o których już zapomnieliśmy. Dziś się z nich śmiejemy, a wtedy to była rzeczywistość, czasem groteskowa, a czasem dręcząca i niosąca zagrożenie. To książka dla tych, którzy żyli w tamtych ...


Kozaki GINO ROSSI - Serena DKH139-S82-JZ00-5400-0 D2 95 - Kozaki - Kozaki i inne - Damskie - eobuwie.pl\nSerena DKH139-S82-JZ00-5400-0 D2 95\nSerena DKH139-S82-JZ00-5400-0 D2\nKobiecy fason od Gino Rossi. Cholewka osłania nogę, tworzy ją skóra naturalna - zamsz. Fason zyskuje na subtelności dzięki obcasom o wysokości 9,5 cm. We wnętrzu butów skóra. We wnętrzu butów znajduje się wkładka: skóra. Podeszwa to wysokogatunkowe tworzywo. Buty pasują do ubrań w różnym stylu.\nPółbuty GINO ROSSI Aurelia DCH353-R35-4900-9900-0 99\nPolecam, bardzo wygodne, pięknie wyglądają zarówno do spodni jak i spódnicy. Rozmiar zanizony, ja noszę 38, te mam 39.\nPolecam - bardzo wygodne - wygląd i wykonanie to klasa GINO ROSSI\nMuszkieterki SERGIO BARDI Casei FW127363018GM 809\nMuszkieterki SERGIO BARDI Argigento FW127264717JN 915


Brak Internetu, który każdego potrafi wyprowadzić z równowagi - Wirtualny Wojownik\nBrak Internetu, który każdego potrafi wyprowadzić z równowagi\nNa pewno każdy choć raz doświadczył w swoim życiu sytuacji, gdy podczas oglądania filmu bądź pracy przez Internet łącze internetowe zostało przerwane lub powstała jakaś awaria u dostawcy, przez co brak dostępu do Internetu utrzymywał się przez kilka dni. Jest to nie tylko irytujące, lecz także bardzo przeszkadza w codziennych obowiązkach. Wiele osób pracuje przez Internet, przez co stałe łącze jest podstawowym narzędziem pracy. Również młodzież, która uczy się z pomocą Internetu, może mieć problem z dostępem do wielu informacji. Nie wspominając już o ulubionych filmach czy serialach, których nie można obejrzeć przez brak dostępu do Internetu.\nNiezawodne łączę ze stałym Internetem\nNa szczęście są firmy, które wychodzą naprzeciw wymaganiom swoich klientów i oferują im Internet, który gwarantuje szybkie i niezawodne łącze. Na przykład Internet z UPC to trzy oferty, które mają różną cenę oraz szybkość Internetu. Każda oferta zapewnia wysoką jakość obrazu oraz dźwięku. Ponadto, nie trzeba martwić się o stracenie połączenia internetowego, ponieważ UPC daje gwarancję stałego dostępu. Dowodem na to są również umowy, które można podpisywać na długi okres, co zmniejsza cenę oferty oraz zapewnia długą współpracę z pewnym dostawcą Internetu.\nJeśli ktoś narzekał na brak dostępu do Internetu na jednym urządzeniu, to jest możliwość, aby cieszyć się z dostępu nie tylko na komputerze, lecz także wielu innych urządzeniach. Modem wifi zapewnia bezprzewodową sieć, która dostarcza światłowodem Internet do wszystkich urządzeń w domu. To niezwykle wygodne dla osób, które cenią komfort. Wystarczy jedna oferta, aby wszyscy domownicy cieszyli się ze stałego dopływu Internetu. Na dodatek modem wifi jest instalowany przez technika, przez co klienci nie muszą się już tym martwić, tylko mogą szybko zacząć korzystać z nowego, szybszego Internetu.\nJedna oferta, a wiele możliwości\nInternet bez zobowiązań z UPC nie tylko zapewnia stałe łącze, lecz także ma w swojej ofercie różne dodatki. Fanów dobrego kina na pewno ucieszy pakiet HBO GO. Posiada bogatą bibliotekę filmów dla całej rodziny, która ma do niej dostęp o każdej porze. Oprócz tego Telewizja Start, która zawiera 29 kanałów podstawowych, a w tym trzy kanały HD. Jak widać stały dostęp do Internetu zapewnia wiele więcej atrakcji, niż można było przypuszczać. A ponieważ z Internetu można również korzystać na telewizorze, te wszystkie filmy oraz programy można oglądać wygodnie na kanapie, bez obawy, że w którymś momencie zostaną przerwane.\nOferta stałego Internetu dopasowana do Klienta\nUPC dobrze wie, że nikt nie lubi płacić wysokich rachunków, dlatego dla swoich klientów ma specjalne ulgi. Jedną ulgę dostaje się za zgodę na Komunikację Marketingową, a drugą za Rachunek Elektroniczny. Ulgi są wliczone w abonament, więc klienci nie muszą się obawiać, że ich zniżki nie zostaną uwzględnione w kolejnym rachunku.\nKoniec z brakiem Internetu\nOsoby, które mają już dosyć łącza internetowego, które przerywa lub dostarcza obraz i dźwięk słabej jakości, powinny zapoznać się z ofertą Internetu UPC. Oprócz gwarancji stałego łącza dostają wiele innych opcji, który bardzo pomagają w codzienny życiu. Internet z UPC wprowadza swoich klientów na nowy poziom komfortu. Komfortu na miarę XXI wieku, w którym Internet nigdy się nie zacina. Pakiet można zamówić telefonicznie lub przez Internet. Aby oszczędzić sobie nerwów przy łączu, które przerywa, najlepiej zrobić to jak najszybciej, tym bardziej, że można trafić na promocyjną ofertę.


Strategie • Zobacz wątek - Sentyment Polaków do Konfederacji\nTeraz jest sobota, 20 października 2018, 10:10\nSentyment Polaków do Konfederacji\nTytuł: Re: Sentyment Polaków do Konfederacji\nNapisane: czwartek, 9 marca 2017, 18:26\nAle na Południu nie było woli do tego, aby taki stan rzeczy zmienić. Myślisz, że secesja zmieniłaby cokolwiek poza rozszerzeniem prawa do niewolnictwa na wolne terytoria i Amerykę Południową? Dalej musieliby gdzieś sprzedawać bawełnę i dalej musieliby gdzieś kupować dobra przemysłowe; do założenia jakiejkolwiek działalności przemysłowej skłoniła Południe dopiero wojna; przed wojną np. na Południu praktycznie nie było odlewni, tkalni, fabryk prochu - czegokolwiek. Próbowano to zmienić słusznie dostrzegając, że z korzyścią dla Południa byłoby utworzenie tu własnego przemysłu bawełnianego ale te próby zakończyły się fiaskiem jeszcze przed 1860.\n„To, że Północ prowadzi nasz handel i produkuje dla nas w większości jest prawdą”, pisał mieszkaniec Alabamy w 1858 r.,\n„i chętnie na to przyzwalamy. My jesteśmy ludem rolniczym, i z woli Boga takim pozostaniemy. To najswobodniejszy, najszczęśliwszy, najbardziej niezależny a z nami najpotężniejszy stan na ziemi”\nNapisane: poniedziałek, 10 kwietnia 2017, 19:48\nDołączył(a): piątek, 7 października 2011, 11:39\nTo ja wszem i wobec oświadczę, że żadnego sentymentu do Konfederacji nie posiadam.\nCo więcej, wprost zaczytuję się książkami Shea, Hessa i Cozzensa, a oni nie kryją swoich sympatii dla sprawy abolicji.\nNapisane: poniedziałek, 10 kwietnia 2017, 20:34\nNiczym się co prawda nie zaczytuję, ale nie ukrywam, że przeglądając tę dysputę, też nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że teza zawarta na początku dyskusji jest na wyrost. Też nie mam sentymentu dla Konfederacji, ale siedziałem cicho , aby nie wyszło, że tylko elementy geriatryczne wychowane w minionym ustroju są za Unią. MaciejK się ujawnił, to i ja się dopisuję: zawsze kibicowałem Unii i wolałem Granta od Lee.\nNapisane: poniedziałek, 10 kwietnia 2017, 21:49\nGrant czy Lee... Ważniejszy jest wybór czy sympatyczniejszy był George Hazard, czy Orry Main. Od razu odpowiem, wiadomo, że najsympatyczniejsza była Madeline\nNapisane: niedziela, 23 lipca 2017, 15:18\n"Od zawsze" (czyt. od kiedy za dzieciaka obejrzałem "Północ-Południe") wykazywałem sentyment w kierunku Konfederacji przy czym jeśli później zacząłem czytać o Secesyjnej to tym bardziej w tym sentymencie się utwierdzałem. Powód? Banalny: Konfederacja do złudzenia przypomina mi XVII/XVIII-wieczną Rzplitą, a prawo Stanów Skonfederowanych do wyjścia z Unii zawsze uważałem za jak najbardziej niepodważalne.\nNiewolnictwo prędzej czy później i tak zostałoby wyrugowane jako nieekonomiczne i należało zostawić to samym Południowcom.\nI jak już zostało to nadmienione nie raz - sprowadzanie Secesyjnej do kwestii zniesienia niewolnictwa jest takim samym uproszczeniem jak argumentowanie agresji III Rzeszy w 39-tym brakiem chęci II RP do utworzenia korytarza eksterytorialnego (na ten przykład).\nW efekcie uważam, że Wojna Secesyjna była jedną z najgłupszych (a przez to najbardziej zbrodniczych) wojen stoczonych w ramach "Cywilizacji Białego Człowieka" co w niczym nie zmienia faktu iż jednocześnie ze względu na tak dosłownie bratobójczy charakter jest do tego stopnia fascynująca...\nNapisane: niedziela, 30 lipca 2017, 23:57\nPolecam bardzo fajne książki Harry'ego Turtledove, który opisuje zwycięstwo Konfederacji. Dla Polski byłoby to fatalne. Według autora w latach 80-tych wybucha kolejna wojna, która nie przynosi rozstrzygnięcia. W trakcie I WŚ USA stają się sojusznikiem... Niemiec (skoro Wlk. Bryt. popiera Konfederację). Ostatecznie Stany zostają ponownie zjednoczone w wyniku II wojny światowej.\nA może w tym całym sentymencie chodzi tylko o kilka prostych rzeczy. Sympatię do słabszego przeciwko lepszemu. Sympatię do południowej arystokracji, jako odbicia naszych tradycji szlacheckich. Jest to sympatia do arystokratyczności, a nie samej arystokracji jako właścicieli niewolników. Sympatia do republikanizmu itd. Jest w tym dużo podejścia jak w przypadku mitów, z mitami się nie dyskutuje, mity się przyjmuje.\nNapisane: środa, 9 sierpnia 2017, 12:34\nJeszcze dodałbym religijność w obu przypadkach. Myślę, że nie chodzi tu o sympatię do arystokracji jako odbicia naszych tradycji szlacheckich, bo były one raczej antyarystokratyczne, tylko do kultury związanej z życiem na wsi i wyrosłej z ziemi i jej uprawy. Dalej przywiązanie do wolności osobistej. To jest znacznie głębsze. Tak więc nie tylko do arystokracji, ale całego rolniczego Południa. Tak więc pokrewieństwo duchowe jest dość nawet głębokie.\nCo do hipotetycznego przebiegu historii Wielkiej Wojny, to jest tak wiele zmiennych, że wynik naprawdę mógł być różny.\nCiekawostką jest fakt, że w gabinetach polityków francuskich mijali się wysłannicy powstańców styczniowych i konfederatów. Byli więc niejako konkurentami w uzyskaniu względów cesarza Napoleona III.\nNapisane: środa, 9 sierpnia 2017, 12:38\nUpadek prób tych był wynikiem własnej woli Południa, czy tez raczej działań konkurencji z Północy?\nNapisane: piątek, 13 kwietnia 2018, 09:17\nhttp://polska-zbrojna.pl/home/articlesh ... tra-szarzy\nTak mi się rzuciło w oczy.\nNapisane: niedziela, 10 czerwca 2018, 23:49\nCiekawe zestawienie, w sieci jest tylko kilka miejsc, gdzie można przeczytać zbiorczo i w jednym miejscu o Polakach walczących w wojnie secesyjnej - dzięki za link.


Wybuchowe Urodzinki – Zew przygody\nHome > Erasmus > Wybuchowe Urodzinki\nChciałam jeszcze raz podziękować Wszystkim bardzo serdecznie za pamięć i cudowne życzenia! Wszystkie! Znowu najwięcej było tych ściśle podróżniczych i związanych z odkrywaniem świata 🙂 Naprawdę bardzo mnie to cieszy! 🙂 To miłe, że wszyscy pamiętają, co najbardziej mnie kręci i życzą mi, bym mogła się w tym spełniać! Czego więcej mogłabym chcieć? 🙂 Dziękuję też mojemu Ukochanemu za wspaniale zorganizowany dzień i cudowne prezenty! 🙂 W przyszłym tygodniu czeka mnie jeszcze urodzinowa wycieczka 😉 Nie mogę się doczekać!\nw pizzerii Vulcania 😉\nNa koniec, chciałabym dodać, iż wczoraj o godzinie 18-ej (dokładnie o tej godzinie urodziłam się 24 lata temu – przypadek? ;)) wybuchła bardzo spektakularnie nasza kochana Etna 🙂 Siła uderzenia była tak wielka, iż po około półtorej godzinie od eksplozji, na Mesynę spadły wulkaniczne popioły! Czegoś takiego nigdy wcześniej nie przeżyłam! I z pewnością zapamiętam ten dzień do końca życia!\n(Aż zatrzymałam się na chodniku sprawdzić co jest grane. Po chwili, poczułam pieczenie drugiego oka…)\n(w tym momencie zauważyłam, że mijający nas na ulicy facet, też pociera swoje oko…)\nja: Ale to musiał być naprawdę silny wybuch, jeśli możemy odczuć to aż w Mesynie! Trzeba poczytać w sieci. (w drodze do domu dość mocno szczypały nas oczy – założyłam na głowę kaptur, a Maciek rozłożył nad nami parasol.)\nPo powrocie rzuciliśmy się do komputera i faktycznie, okazało się że Etna wybuchła! I to jak! Co najlepsze, odległość między wulkanem a Mesyną to 80 km! Mimo to, popioły dotarły aż tutaj! Oto zdjęcia z wczorajszej eksplozji – znalezione w Internecie m.in. na portalu Etna Walk.\nUjęcie z dalszej odległości – moje ulubione!\nI od strony morza – piękna fotografia!\nWidok od południa – z Gozo (mała wyspa obok Malty) – z dystansu około 320 km\nWidok od północy – z Wysp Liparyjskich – z dystansu około 155 km (z wyspy Vulcano)\nEtna – fotka zrobiona dzisiaj do południa\nCzas na kilka moich zdjęć 🙂 skutki widoczne w Mesynie – popiół na autach\nZaraz po uczelni poszliśmy dziś do jednego z ulicznych barów na cappuccino. Przy okazji, Maciek zapytał się pana barmana-mesyńczyka, czy sytuacją należy się przejmować. Ten powiedział nam, że „nie, ależ skąd, takie rzeczy nie raz zdarzały się w przeszłości, i nigdy nie były to większe kawałki popiołu, niż ten co wczoraj i dziś”. Także w porządku, nie ma powodów do paniki 😉 Bardziej współczuję mieszkańcom Katanii, oni mają pewnie większe obawy…\nRany Boskie! Trochę mi skóra ścierpła po tych rewelacjach 🙂 Co prawda pan z baru nieco mnie uspokoił, jednak przeżyć to na żywo… Dobrze, że Etna ma 3400m npm. i popiół zdąży się ostudzić… No i zasięg tej erupcji daje pogląd jaka ta góra jest ogromna!\nCo by nie mówić – urodzinki Ci się udały…!\nErasmus dla odważnych! A Wy chcieliście mnie tam zaciągnąć…Zlałbym się z kolorem popiołu na waszym balkonie i byście we mnie wleźli…


Vintage Casual Skórzana Bransoletka Wszystko Mecz Hamsa Ręcznie Charms Bransoletka Kobiety Mi Wielowarstwowe Opaski Handmade Retro Moda Biżuteria kupować \_ Bransoletki i obręcze > www20.ProduktyZakupy.co\nStrona główna / Bransoletki i obręcze / Vintage Casual skórzana bransoletka wszystko mecz Hamsa ręcznie Charms bransoletka kobiety mi wielowarstwowe opaski Handmade Retro moda biżuteria\nVintage Casual skórzana bransoletka wszystko mecz Hamsa ręcznie Charms bransoletka kobiety mi wielowarstwowe opaski Handmade Retro moda biżuteria\nTagi: Tanie: Vintage Casual skórzana bransoletka wszystko mecz Hamsa ręcznie Charms bransoletka kobiety mi wielowarstwowe opaski Handmade Retro moda biżuteria, wysokiej jakości Vintage Casual skórzana bransoletka wszystko mecz Hamsa ręcznie Charms bransoletka kobiety mi wielowarstwowe opaski Handmade Retro moda biżuteria, dostawcy Bransoletki łańcuszkowe z Chin.\nCena hurtowa + Darmowa wysyłka + Bezpłatne prezent\nRocznika dorywczo skóry bransoleta wszystko mecz Hamsa ręcznie Charms bransoletka dla kobiet mi wielowarstwowe opaski Handmade Retro moda biżuteria prezenty\nStan: 100% wysoka jakość i nowy Materiał: stop skórzane Kolory: czarny/brązowy Długość: 21 cm 1 cal = 2.54 cm Pakiet obejmuje: 1 pc bransoletka\nDaj nam znać, jeśli masz Wszelkie Pytania!\nWysyłka Twoje zamówienie zostanie wysłane za pośrednictwem sprzedawca sposobu wysyłki bez informacje śledzenia po pakiet liście chiny. I dostaniesz swoje towary w ciągu 39-60 Dni, proszę czekać na twój pakiet cierpliwie. Jeśli nie dostaniesz pacakge w czasie, prosimy o kontakt z nami. Cła przywozowe, podatki i opłaty nie są wliczone w cenę wysyłki lub opłat. Wrócił Twoje zadowolenie jest naszym ostatecznym celem. W rzadkich okazji, jeśli otrzymał uszkodzony, prosimy o poinformowanie nas. Opinie Jeśli jesteś zadowolony z naszych usług, proszę zostawić nam pozytywne opinie i oceń szczegóły transakcji (szczegółowe sprzedawca oceny) z" Idealne 5 gwiazdek ". Wszelkie pytania, prosimy o kontakt z nami!\nKształt 's wzór: Hamsa Hand Charm Woven\nCharms: Hamsa Hand Charm Woven\nType 5: Bangle\nBAMOER autentyczne 925 Sterling Silver miłość łańcuszek z sercem bransoletka wężowa & Bangle 17 CM 18 CM 19 CM 20 CM biżuteria PAS906 + Dodaj do koszyka\nJKJ Koraliki Ceramiczne Podwójne Bransoletki Kamień Naturalny Urok Handmade Akcesoria Brąz Porcelanowe Komunikat Bransolety Moda Prezenty + Dodaj do koszyka\nGIEMI Jasne Wody Niebieski Kropla Kształt Wisiorek Łańcuch Bransoletka 925 Sterling Silver Panie Wakacje Essentials Popularne Trendy Biżuteria + Dodaj do koszyka


[STREAM] The Big Wrap PLO: Kondraszuk i Kozub w dniu finałowym Main Eventu! » PokerGround.com\n[STREAM] The Big Wrap PLO: Kondraszuk i Kozub w dniu finałowym Main Eventu!\nW Main Evencie festiwalu The Big Wrap PLO wystąpił niemały overlay. Skorzystają na nim z pewnością dwaj Polacy, którzy zakwalifikowali się do dzisiejszego dnia finałowego. Do stołów w kasynie King’s powrócą Maciej Kondraszuk i Tomasz Kozub.\nMain Event festiwalu The Big Wrap PLO miał wpisowe w wysokości 2.350€. Do gry przystąpić można było podczas dwóch dni startowych, a także w trakcie otwartej na początku dnia drugiego późnej rejestracji. Zanotowano 382 rejestracje, a to oznacza, że wystąpił spory overlay. W puli zagwarantowano bowiem aż 1.000.000€.\nPo odjęciu prowizji, finalna pula nagród wynosi 950.000€. Wypłaty przewidziano dla 31 najlepszych graczy, a minimalna kwota nagrody to 7.325€. Zwycięzca ma wzbogacić się o 200.000€, a za samo dojście na stół finałowy otrzymać można 19.800€.\nW dzisiejszym dniu finałowym do stołów powróci 31 zawodników – każdy z nich ma już zagwarantowaną wypłatę. Chip leaderem jest Włoch Diego Montone, który zgromadził 3.995.000 żetonów. Na drugiej pozycji w klasyfikacji plasuje się Czech Karel Mokry (3.515.000), a na trzeciej gracz ze Słowacji, Marek Blasko (3.395.000).\nO tytuł mistrzowski powalczy również dwóch reprezentantów naszego kraju. Stack w wysokości 785.000 zbudował Maciej Kondraszuk. Mniej żetonów ma do dyspozycji Tomasz Kozub (340.000), który walczy o kolejny sukces z festiwalu The Big Wrap PLO. We wcześniejszych edycjach turnieju zajmował już piąte i trzecie miejsce.\nSpośród uczestników dnia finałowego wyróżnić warto jeszcze takich graczy jak Jakob Madsen (2.190.000), Yehuda „chiKKita banAAna” Cohen (1.080.000), Zhong Chen (295.000) czy Jaroslav Peter (145.000).\n1. Diego Montone (Włochy) – 3.995.000\n2. Karel Mokry (Czechy) – 3.515.000\n3. Marek Blasko (Słowacja) – 3.395.000\n4. Ernst Stratmeyer (Niemcy) – 3.260.000\n5. Jakob Madsen (Dania) – 2.190.000\n6. Jonas Kronwitter (Niemcy) – 2.100.000\n7. Vadzim Shklennik (Białoruś) – 1.785.000\n8. „Jamil666” (Niemcy) – 1.615.000\n9. Angelos Pettas (Grecja) – 1.520.000\n10. Ronny Kaiser (Szwajcaria) – 1.265.000\n19. Maciej Kondraszuk (Polska) – 785.000\n27. Tomasz Kozub (Polska) – 340.000\nGracze zaczną rywalizację od poziomu z blindami 25.000/50.000. Średni stack wynosi 24 big blindy. Początek dnia finałowego zaplanowano na godz. 13:00, a 30 minut później ruszyć ma transmisja z odkrytymi kartami zawodników.\nTrzymamy kciuki za naszych! Podsumowanie turnieju znajdziecie jutro na PokerGround.


Jak usunąć brzydki zapach z rur i je udrożnić? Sprawdzone sposoby - porada Tipy.pl\nStrona głównaDom i OgródSprzątanieŚrodki czyszcząceJak usunąć brzydki zapach z rur i je udrożnić? Sprawdzone sposoby\nCo powoduje brzydki zapach z rur?\nPodstawową i najczęstszą przyczyną zapychania się rur kanalizacyjnych i ulatniania się z nich bardzo nieprzyjemnego zapachu są wpadające do odpływu resztki jedzenia. Zawsze nakładaj na odpływ sitko i regularnie go oczyszczaj ze wszystkich pozostałości po jedzeniu. Nigdy nie wylewaj też do zlewu fusów po kawie ani resztek tłuszczu po smażonych potrawach. Podobna zasada dotyczy ryżu, makaronu, selera i innych włóknistych warzyw, skorupek jaj czy leków.\nPowodem nieprzyjemnego zapachu dobiegającego ze zlewu, umywalki czy wanny może być także zalegająca w rurach woda, która stanowi doskonałe środowisko dla rozwoju rozmaitych bakterii czy grzybów. Optymalnym rozwiązaniem jest regularne udrażnianie odpływów i rur i czyszczenie urządzeń sanitarnych, a z pewnością unikniemy dokuczliwego problemu.\nRyzyko pojawienia się brzydkiego zapachu i utleniania się go z rur mogą zwiększać niektóre detergenty, które wykorzystujemy do prania czy sprzątania, jak i mydła stosowane do pielęgnacji. Starajmy się zawsze sięgać po produkty dobrej jakości. Zasada ta dotyczy zarówno gotowych preparatów, jak i tych przygotowywanych samodzielnie w domu.\nRury przy kranach czy toaletach są wyjątkowo podatne na działanie wilgoci i pleśni. Regularnie oczyszczajmy powierzchnie urządzeń sanitarnych, udrażniajmy rury i zadbajmy o dobrą wentylację w kuchni i w łazience, a zminimalizujemy ryzyko problemów z zapachami i zatykaniem się rur.\nJak pozbyć się brzydkiego zapachu z rur domowymi środkami?\nW pozbyciu się nieprzyjemnych zapachów dobiegających z rur pomogą ci naturalne środki, które możesz śmiało przygotować w domu.\nDomowy preparat na bazie sody oczyszczonej i octu\nSoda oczyszczona i ocet spirytusowy posiadają właściwości antybakteryjne oraz przeciwgrzybicze, dzięki czemu skutecznie zapobiegają rozwojowi mikroorganizmów i usuwają nagromadzone w rurach osady, tłuszcze czy wszelkie inne substancje wywołujące brzydki zapach.\n* 100 g sody oczyszczonej\n* 200 ml białego octu\n* 1/2 litra gorącej wody\nWodę zagotuj i dodaj do niej ocet. Składniki dobrze wymieszaj. W międzyczasie do odpływu zlewu, umywalki czy wanny wsyp sodę oczyszczoną. Następnie wlej do niego ciepłą wodę z octem spirytusowym - tak, aby połączyła się z sodą oczyszczoną. Preparaty wejdą w reakcję i zaczną musować. Oczyszczany odpływ przykryj - tak, aby nie dostawała się do niego woda. Pozwól działać mieszance przez kilka godzin, najlepiej przez całą noc. Wtedy zabieg przyniesie najbardziej wymierne rezultaty. Oczyszczanie i odkażanie rur powtarzaj regularnie, co najmniej raz na tydzień, a nie będziesz mieć problemu z nieprzyjemnymi zapachami.\nDomowy środek na bazie sody kalcynowanej\n* 4-5 łyżek soli kamiennej\n* 2 łyżki sody kalcynowanej\nDo odpływu wsyp sól kamienną. Po około dwudziestu minutach wypłucz ją zimną wodą. Następnie do gorącej wody wsyp sodę kalcynowaną. Powstały roztwór wlej do rur. Zabieg oczyszczania przeprowadzaj regularnie, co najmniej raz w tygodniu, a unikniesz zatykania się odpływu oraz tworzenia się nieprzyjemnego zapachu.\nPamiętaj, że soda kalcynowana jest substancją żrącą, dlatego zawsze zachowuj środki ostrożności. Zakładaj gumowe rękawiczki i nigdy nie stosuj środka na aluminium czy włókno szklane.\nsoda kaustyczna działa\nPublikowanie domowych [prostych w wykonaniu] sposobów naprawy różnych usterek lub tylko usuwania niedogodności jest bardzo cenne i często wykorzystane przez internautów.\nNajwiększy smród powoduje brak odpowietrzenia rur kanalizacyjnych w domu. Gazy wytwarzające się w kanalizacji muszą mieć ujście, w przypadku braku odpowietrzenia, gazy cofają się przez syfony w kuchni, łazience, wannie a nawet w ubikacji. Właśnie te gazy powodują ciągły smród.\nSoda kaustyczna lepsza i szybciej działa. Wystarczy granulki wsypać do odpływu zalać gorącą wodą ( STAĆ Z DALEKA ) zagotuje w rurze , przepali wszystek tłuszcz , włosy itd. Operację powtórzyć, jeśli jest taka potrzeba. Efekt murowany . Nie śmierdzi w domu octem.\nudrażnianie rur domowe sposobyczyszczenie rurjak udrożnić ruryjak udrożnić rury w łaziencejak udrożnić rury w kuchnidomowe sposoby na ruryczyszczenie rur sodą oczyszczonąjak udrożnić rury sodą oczyszczonączyszczenie rur octemjak czyścić rury odpływowejak udrożnić rury sodą oczyszczoną i octemdomowe sposoby na zatkane ruryjak odświeżyć rury odpływowejak udrożnić rury w wanniejak udrożnić rury w zlewiejak przepchać rury domowym sposobemjak sie pozbyc zapachu z rurdomowy sposób na zapach z rurdomowe sposoby na udrażniane rur


Manchester City - Chelsea FC - Telemagazyn.pl\nManchester City - Chelsea FC w telewizji\nCzwartek 28.11.2019 19:00\nNa Etihad Stadium dojdzie do pojedynku drużyn z czuba tabeli. Manchester City z 25 punktami na koncie zajmuje czwarte miejsce w tabeli. "The Blues" zgromadzili "oczko" więcej i plasują się na trzeciej lokacie.\nW pierwszej kolejce sezonu 2019/2020 angielskiej ekstraklasy Manchester United zagra na Old Trafford z Chelsea. Kibice mogą spodziewać się bardzo zaciętego pojedynku.


WikiZero - Barbie\nPodczas podróży do Europy w 1956 roku ze swoimi dziećmi, Barbarą i Kenneth, Ruth Handler natknęła się na niemiecką lalkę o nazwaną Bild Lilli. Lilli o figurze dorosłej kobiety była dokładnym odzwierciedleniem wizji o lalce Handler, więc kupiła trzy sztuki. Jedną dała córce Barbarze, a resztę zabrała z powrotem do firmy Mattel. Lalka Lilli powstała w oparciu o popularną postać występującą w komiksach rysowanych przez Reinharda Beuthina dla gazety Die Bild-Zeitung. Lalka Lilli została po raz pierwszy sprzedana w Niemczech w 1955 roku, i mimo że sprzedawana była dorosłym, stała się popularna również wśród dzieci, którym podobało się przebieranie jej w różne stroje sprzedawane osobno. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych, Handler przerobiła projekt lalki (z pomocą inżyniera Jacka Ryana), a lalka otrzymała nowe imię – Barbie, po córce Ruth – Barbarze. Lalka zadebiutowała na Amerykańskich międzynarodowych Targach Zabawek w Nowym Jorku w dniu 9 marca 1959 roku. Data ta jest również stosowana jako oficjalne urodziny Barbie. Mattel nabył prawa do Bild Lilli w 1964 roku i produkcja Lilli została zatrzymana. Pierwsza lalka Barbie, ubrana w strój kąpielowy w czarno-białe paski i uczesana w charakterystyczny kucyk, była dostępna zarówno jako blondynka i brunetka. Lalka została wprowadzona do obrotu jako „nastoletnia modelka” wraz z jej ubraniami stworzonymi przez projektantkę mody Charlotte Johnson pracującą dla Mattel. Pierwsze lalki Barbie były produkowane w Japonii, a ich ubrania szyte ręcznie przez Japończyków pracujących w domu. Około 350 000 lalek Barbie zostało sprzedanych w pierwszym roku produkcji.\nNajlepszą przyjaciółką Barbie jest Teresa, która zastąpiła jej pierwszą najlepszą przyjaciółkę, Midge. Przyjaźni się ona także z Nikki, Summer i Raquelle, jej rywalką z czasów dzieciństwa, z którą jest obecnie w dobrych stosunkach. W 2013 firma Mattel wznowiła produkcję Midge, która otrzymała „odświeżony” profil. Występuje ona też w filmach Barbie.\nPozytywne rozwiązania dotyczące stereotypizacji wyglądu, jak i społecznej roli Barbie pojawiły się w 2016, kiedy to na rynku pojawiły się Barbie w pełni przystające do prawdziwych proporcji kobiecego ciała i Barbie Plus Size. W 2018 firma Mattel stworzyła serie Barbie Shero, w ramach której powstało wiele lalek Barbie opartych na wizerunkach znanych kobiet, które zmieniły oblicze świata. Artystek, sportsmenek czy aktywistek. Prototypem jednej z lalek została polska podróżniczka, dziennikarka i pisarka Martyna Wojciechowska.\nLalki z linii Fashionista Barbie od 2015 są dostępne w ośmiu różnych odcieniach skóry, z 23 kolorami włosów, 22 fryzurami, 14 kształtami twarzy i 18 tęczówkami do wyboru. Nowe modele wyróżniają się giętkimi kostkami z prawdziwego zdarzenia, dzięki którym najsłynniejsza lalka świata może założyć płaskie buty.\nPierwszy film z udziałem lalki, stworzony przez DIC Entertainment oraz Saban Capital Group w roku 1987, nosił nazwę „Barbie and the Rockers: Out of this World” i był to trwający 50 minut  musical. Według fabuły Barbie była liderką popularnej grupy rockowej. Ona i jej przyjaciółki z zespołu wyruszyły w trasę koncertową, której finał odbył się w kosmosie! W tym samym roku zrealizowano kolejny film, stanowiący kontynuację poprzedniego. Jego tytuł to „Barbie and the Sensations: Rockin’ Back to Earth”. W roku 1992 stworzono animację „Dance! Workout with Barbie”. Po raz pierwszy wykorzystano elementy live-action. Stanowiąca nieoficjalny, trzeci film z serii produkcja zakończyła pierwszą generację filmów z udziałem lalki Barbie.\n↑ chodzi o obydwa musicale : pojedynczo trwają po około 25 minut


Jak narysować konia – prosta instrukcja krok po kroku (zdjęcia) | Mamotoja.pl\nNarysowanie konia wydaje ci się zadaniem nie do wykonania? Mamy dla ciebie łatwą instrukcję, która pokazuje, jak narysować konia krok po kroku. Wybrałyśmy dla ciebie rysunek, którego skopiowanie nie powinno ci sprawić problemu. Zobacz, jak narysować głowę konia i całą resztę!\nJak narysować konia – krok po kroku:\nZaczynamy od narysowania głowy i tułowia zwierzęcia. Następnie dorysowujemy nogi, elementy głowy i ogon.\nNarysuj podłużną głowę konia i szyję z tułowiem. Dorysuj uszy na szczycie głowy.\nDorysuj nogi konia – dwie z przodu i dwie z tyłu.\nDorysuj szczegóły – kopyta, ogon, grzywę i buźkę zwierzęcia.\nStworzyłyśmy konia gniadego, kolorując go na brązowo, ale może macie ochotę na konia karego (czarnego), kasztanka lub białego w kropki? To ten moment, kiedy dziecko może dać najpełniejszy wyraz swojej ekspresji i fantazji.\nRysowanie konia i zalety kolorowania\nKolorowanki dla dzieci to nie tylko sposób na zabawę i spędzanie wolnego czasu, ale także ważny element jego rozwoju.\nprecyzję ruchów dłoni,\nJeśli maluch jest miłośnikiem koni, ale tworzenie szkicu konia już mu się znudziło – koniecznie sięgnijcie po nasze kolorowanki z końmi. Gwarantujemy jeszcze więcej wspaniałej zabawy.\nDobre kredki, mocno napigmentowane, łatwe do trzymania w małej rączce dziecka to podstawa dobrej zabawy w rysowanie.\nMamy dla ciebie kilka propozycji kredek w dobre cenie:


Jak urządzić laminowane Blat\nJak urządzić laminowane Blat\nKiedyma powierzchnię blatu , który potrzebuje ochrony , niektórzy ludzie przykryć odklejania laminowanie papieru . Papier laminowanie jest w różnych kolorach i wzorach lub mogą być jasne , co prezentuje tabela poniżej . Dekorowanie laminowanej blat pozwala eksperymentować z wyglądem bez siebie zmieniając stole, jak to może być usunięte poprzez oderwanie go away.Things będzie potrzebne Pictures, paper\nlaminowania rzemiosło dokumentów papierowych Obrazów markery permanentne\nTworzenie projektu decoupage na górze papieru laminatu . Różne zdjęcia wycięte z papieru i ustawić je na laminowanym blatem , aby znaleźć najlepszy układ. Przyklej każdy kawałek papieru na stole . Uszczelnić go powłoką z kleju decoupage ochrony.\nfarbą bezpośrednio na laminowanej blatu. Używać farb rzemieślniczych ozdobić go z obramowaniem wokół krawędzi lub wypełnić całą przestrzeń obrazu lub projektu.\nsam papier za pomocą laminowania jako dekoracja . Wybierz wesoły wzór ożywić pomieszczenie, w którymstół siedzi . Linia połowę blat z jednego koloru , a połowa zesobą. Zmieni się styl pracy laminowania tak często dla odmiany.\nDraw skomplikowanych wzorów na laminowanym blatem za pomocą stałych znaczników , które wchodzą w zakres opcji kolorystycznych . Niechmarker rysunek suchy przed włożeniem czegokolwiek na stole , aby uniknąć rozmazania .\ncięte kształty z laminowania papieru , który jest w innym kolorze niż blat stołu bazowego . Odrywać poparcie i umówić się na stole na projekt . Imperium\nDecoupaging Pomysły Picture Frame\nCo to jest tkanina polietylenowa\nJak Płytkaścienna zawieszany Tabela\nCo to jest Złoty Flashed Mosiądz\nRodzaje papieru ściernego , aby zakończyć drewn…\nDIY Garge bagażu Szafy\nJak ozdobić ściany z starych płyt\nJak korzystać z programu Adobe Brick Jako Fasada\nDodawanieLace Ruffle do Pillow Rzut\nJak obliczyć Curtain długość z pod…\nJak obliczyć metraż do ogrodu Podusz…\nUrządzenia do cięcia betonu dekoracy…\nJak malować Akcenty na ścianie za TV…\nJak wymienić panel wewnętrzna podzie…\nJakie są Piana Mocowania\nJaki jest rozmiarstandardowa wanna na …\nJak zrobić sufit podwieszany Korzysta…\nPumeks rock dla krajobrazu\nCo można użyć King Post prz…\nJakie jest pochodzenie Dendrob…\nLeżaki wykonane z materiałó…\nMoja Kenmore lodówką Nie Dok…\nCo używać Get Warm Oil mięk…\nJak Grow Hericium\nCzy mogę uruchomić mój traw…\nDecoupaging Pomysły Picture F…\nJak można zainstalować i Zam…\nJak skonfigurować tabeli dla …\nJak Udekoruj Dom Puszki Słoik…\nDo- It- Yourself Cegła Stain\nJak zainstalować Cultured Sto…\nJak urządzić pokój chłopca…\nJak zrobić majoliki Tiles


Artykuły presell - dojmujacy.w85.pl\nGospodarowanie ulubionej szafy wyzwaniem dla kobiet\nGospodarowanie ulubionej szafy wyzwaniem dla kobiet. Osobiście wykorzystuję bezpieczne butiki online. W momencie codziennego przymierzania jeansy damskie prawie zawsze biorę najlepsze dostępne w szafie krótkie spodenki jeansowe współtworzące ...\nKiedy stworzono internet zaczęła się gonitwa na pozycje.\nKierując się przeciw rowziązaniom nikczemnie uwłaczająco znanej związanej z marketingiem online gdzie królują katalogi stron sieciowych koniecznie należy zauważyć aby tematyka ta jest bardzo zagmatwana. Lata temu będąc w elicie społeczn...\nWydarzenia katowickich nocy przerażają obywateli. Luzowanie jest zalecane\nWydarzenia katowickich nocy zastraszają obywateli. Relaks jest wskazane. Skorzystaj z masaż biurowy katowice i zrozum dlaczego jest on tak ważny.Dużo osób kojarzy masaż spośród wielgachnym stolikiem do masażu, chowaniem założeń, olejkami ...\nWyceniając domu w Wrocławiu diabeł tkwi w drobiazgach\nTarg posiadłości w Wrocławiu jest niesłychanie rzadki. Specjalna rozpatrywanie warunków zabudowy, talia prawny innymi słowy położenie fachowy budynku, pomieszczeń, grzbietu i piwnic to jedne spośród najlepszych odcinków rzeczoznawca mają...\nWynalazca kilku zagadnień tematycznych artykułów dotyczących Turcji\nUmiani skrybowie zaś dziennikarze internetowych serwisów tureckich pokazują na przeważający zadanie spętany z cenzurowaniem konotacyj w internecie dotyczących lokalnych materii bezpieczeństwa. Nie aprobuje się na publikacje newsów oraz dost...\nButik lamaja sprzedający damską odzież zwiększa zasięg działania. Niemcy maj 2022 rok\nSklepik internetowy lamaja.pl oferujący damską odzież zwiększa zasięg oferty. Ukraina maj 2022 rok. Lamaja.pl jest naszą pasją. Moje zamiłowanie dla damskiej odzieży ma korzenie od 2000 roku. W sklepiku http://lamaja.pl/ oferuję zaprojekto...\nButik lamaja oferujący damską odzież powiększa okręg działania. Francja maj 22 rok\nButik lamaja sprzedający damską odzież powiększa zasięg oferty. Ukraina kwiecień 2022 rok. Lamaja.pl jest naszą pasją. Moje upodowanie do damskiej odzieży ma korzenie 20 letnie. W butiku http://lamaja.pl/ oferuję stworzoną w Rosji sukienki...\nSusanna Vianello przemawia web putim wojna atak\nZagraniczne decyzje administracyjne mówiące o sytacji militarnym ukraińskich żołnierzy zapewniają wysokich standardów. Dobrym przykładem jest posizionamento di siti web stworzone dla rozwojowym infrastruktury słonecznej italii wznosząć ją...\nDamskie body dla dam w sprzedaży w tym sklepie\nBielizna wyszczuplająca idealnie dopasowane do ciała to podstawa w Ukrainie\nCiekawe fasony szytej bielizny wyszczuplającej myślą o kobietach dostępne w e-lady. Myśląc o problematyce Ukrainy i ich potrzebach na bielizna wyszczuplająca rzec mogę, że brakuje aktualnie produktu w niskich cenach. Gdy już wiem o bielizna...\nKobiece gorsety zaprojektowane dla starszych\nDamskie gorsety to niezwykłe stylizacje pozwalające zabłysnąć czy to w firmie, zabawie, a nawet w fitness klubie. Chcesz znaleźć rozwiązanie na idealną figurę? Sklepik inernetowy elady pomoże ci. Od kilku lat gorsety z elady cieszą się...\nBiustonosz oferowane firmy e-lady.pl z Zielonej Góry\nKażda z kobiet boryka się z stratą jędrności piersi. Ta problematyka dotyczy dużego odsetka kobiet ale nie potrzebują one uciekać w kierunku zabiegów medycyny estetycznej, żeby poprawić wygląd swoich piersi. Odpowiedzialnie dobrane biusto...\nZakład szklarski z siedzibą w Wieluniu przedstawia ofertę\nSzklarz Łódź mattglass.pl w swojej ofercie prezentuje usługi szklane np zadaszenia z szkła. Przedsiębiorstwo Szklarz Wieluń wyróżnia się na tle konkurencji wysoką jakością wykonania zleceń. Kabiny prysznicowe na wymiar zaprojektowanie p...\nZabudowy z szkłem potrzebują wytrzymałych okuć...\nOszklenie budynków zewnętrzne bywa popularną drogą zdobienia zabudowy obniżając początkowe koszty inwestycyjne, jednakże poprawnie oszklić obiekt potrzebujemy wysokiej próby produktów montażowych typu okucia do szkła dostępnych w GLASSI...\nZdobyte doświadczenia o majtkach potrzebnych w częstym użytki u kobiet.\nMało znane marki produkujące majtki kobiece dostępne w sklepie ELADY. Popularne firmy produkujące majtki damskie wiele razy określane jako najlepsze będące dostępne do zamówienia na e-lady.pl.Leżenie majtki damskie na ciele spasowane właś...\nPolecane fasony staników usztywnianych z zakupem online\nMam na imię Agata i mieszkam w Warszawa. Kocham wygodną bielizna wyszczuplająca idealnie przylegającą na ciele.Dużo czasu straciłam na szukanie dobrego sklepu online z produktami biustonosze usztywniane w internecie. Przeczytałam tysiące kom...\nSeksowne staniki push-up wyróżniające twoją sylwetkę.\nPięknie eksponujące pierś oraz modelujące piersi biustonosze push-up stworzone do zadań specjalnych. Zabiera biust od spodu, odpowiednio modelując, kolejno wizualnie zwiększa biust, dlatego postać nadaje jeszcze większego zaopatrzenia męsk...\nBookuje miejscówkę dla namiotu w górach\nWyobrażamy sobie, że tworzony jest portal serwisowy, w którym dokonasz rezerwacji parcelę na namiot, przyczepę czy kampera w Morzem, który zrzesza w sobie wszystkie pola namiotowe. Wyobraziłaś to sobie? W całym kraju istnieje wiele tysięcy...\nWielogodzinne poszukiwania na allegro prezentu na walentynki\nNaszym marzeniem jest nabycie idealnego podarunku dla drugiej połówki na walentynki. Kocham jej uśmiech, spełniając jej marzenie. Od pewnego czasu kupuję prezenty na walentynki przez sklep online z legginsy e-lady.pl. Przede wszystkim podejś...\nNasza sypialnia potrzebuje dużej zmiany


Lily - Spektakl, przedstawienie - Och-Teatr, Warszawa - Opis, Recenzje, Obsada, Bilety\nTwórcy spektaklu Lily (Och-Teatr, Warszawa): reżyseria.\nPrzeczytaj recenzje, wiadomości i ciekawostki związane ze spektaklem Lily (Och-Teatr, Warszawa).\nAktualnie nie posiadamy informacji o biletach na Lily.\nNie posiadamy informacji o tym kiedy i gdzie grają w teatrach sepektakl Lily (Och-Teatr, Warszawa).\nAktualnie nie posiadamy zdjęć ze spektaklu Lily (Och-Teatr, Warszawa).\nKomentarze, oceny i opinie użytkowników do spektaklu Lily (Och-Teatr, Warszawa).


Doda³: Marta Data: 2022-03-07 14:58:42 (czytane: 7450)\nRada Ministrów dzi¶ przyjê³a projekt ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy uciekaj±cym przed wojn± - poinformowa³ minister Micha³ Cie¶lak.\nProjekt specustawy, przygotowany przez MSWiA zak³ada m.in. utworzenie rezerwy celowej na finansowanie wsparcia. Pomoc dla osób przyjmuj±cych uchod¼ców ma wynie¶æ ok. 1200 z³ przez pierwsze dwa miesi±ce. Rz±d chce przeznaczyæ ok 3 mld z³ rezerwy celowej, która ma pomóc przede wszystkim polskiej administracji w procesie udzielania pomocy. Specustawa zak³ada znowelizowanie kilkunastu ustaw, m.in. o cudzoziemcach, ¶wiadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze ¶rodków publicznych, systemie o¶wiaty czy szkolnictwie wy¿szym i nauce. Dzi¶ ustawê przyj±³ rz±d, nastêpnie w ekspresowym trybie specustawy trafi na najbli¿sze posiedzenie, jestem pewien, ¿e zostanie przyjêta przez Sejm jeszcze w tym tygodniu - powiedzia³ w porannym wywiadzie dla Radia Kielce minister Micha³ Cie¶lak.\nChcê wyra¼nie podkre¶liæ, ¿e ¶rodki, które bêdziemy rozdzielaæ to pieni±dze, które bêd± pochodziæ z bud¿etu unijnego i innych pañstw. Polska bêdzie bowiem w du¿ym stopniu przejmowaæ ciê¿ar pomocy uchod¼com z Ukrainy. Jedynie pocz±tkowo wydamy na ten cel pieni±dze z naszego bud¿etu, ale one bêd± refundowane. Ustawa przewiduje m.in. jednorazowy zasi³ek dla uchod¼ców, w kwocie 500 z³ na pierwsze, podstawowe zakupy. Rozwa¿amy te¿ wsparcie socjalne 500 plus dla dzieci, ale chcemy, ¿eby te ¶rodki by³y z Unii Europejskiej lub Stanów Zjednoczonych. Rozwa¿amy te¿ wsparcie dla osób prywatnych i instytucji, które udzielaj± pomocy uchod¼com. Ta ustawa reguluje tez kwestie studiów, pracy i opieki medycznej - wymienia³ minister.\nZ informacji Stra¿y Granicznej wynika, i¿ od momentu inwazji Rosji na Ukrainê, ponad milion osób uciek³o z Ukrainy do Polski. To Ponad milion ludzkich tragedii.\nDlatego w pi±tek 5 marca br. minister Micha³ Cie¶lak odwiedzi³ województwo Podkarpackie, gdzie spotka³ siê z w³odarzami samorz±dowymi w regionie, aby poznaæ potrzeby i mo¿liwo¶ci wsparcia zwi±zane z sytuacj± na granicy Polsko-Ukraiñskiej. Odwiedzi³ miasta Komañcza, Rzeped¼, Zagórze, Lesko, Rzeszów oraz Przemy¶l i przej¶cie graniczne w Kro¶cienku.\nWidaæ tam wielu ludzi uciekaj±cych przed wojn±, potrzebuj±cych pomocy oraz Polaków którzy s± gotowi tê pomoc udzieliæ, za co serdecznie dziêkujê - powiedzia³ minister. Pomoc uchod¼com udzielana jest przez ca³± dobê w punktach recepcyjnych zlokalizowanych przy granicy, przebiega to bardzo sprawnie – doda³.\nS± tam tunele foliowe, gdzie ka¿da z osób przekraczaj±ca granicê mo¿e liczyæ na posi³ek, odpoczynek, dostêp do ¶rodków higienicznych, podstawowej opieki zdrowotnej, a tak¿e skierowanie do tymczasowego zakwaterowania w Polsce.\nMinister podkre¶li³, ¿e Polska musi byæ przygotowana na znacznie wiêksz± falê uchod¼ców. Wiadomo te¿, ¿e sytuacja na Ukrainie bardzo dynamicznie siê zmienia, a nie wszystkie osoby cywilne maj± mo¿liwo¶æ ewakuacji. S± jednak analizy, które mówi±, ¿e w pierwszej fazie mo¿e byæ od 3 do 5 mln uchod¼ców z Ukrainy. Oczywi¶cie, nie wszyscy dotr± w³a¶nie do Polski, ale tak¿e do innych krajów europejskich.\nMinister zwróci³ te¿ uwagê, ¿e wiêkszo¶æ osób, które przybywaj± do Polski to przede wszystkim uchod¼cy bêd±cy obywatelami Ukrainy.\nNa granicy w¶ród uchod¼ców s± równie¿ obywatele innych narodowo¶ci ni¿ ukraiñska. To naturalne, ¿e w wyniku wybuchu wojny ci ludzie te¿ uciekaj±. To np. studenci z innych krajów, którzy uczyli siê na Ukrainie lub osoby bêd±ce w delegacjach. Chce jednak podkre¶liæ, ¿e ka¿da osoba, która nie jest obywatelem Ukrainy jest bardzo rzetelnie sprawdzana przez nasze s³u¿by, weryfikowana jak d³ugo by³a na Ukrainie, co tam robi³a. Kontaktujemy siê z przedstawicielami pañstw, z których pochodz± dane osoby. Te osoby s± ewakuowane nastêpnie przez swoje pañstwa ojczyste, poniewa¿ w krajach ich pochodzenia nie ma zagro¿enia wojennego. Polski rz±d jest w tej sprawie w sta³ym kontakcie z ambasadorami tych pañstw. Inaczej jest z obywatelami Ukrainy, tam jest wojna i oni musz± siê u nas schroniæ - wyja¶nia³.\nDodane: 2022-06-14 09:20 - Komentarze (5) czytane (3393)


O potrzebie monarchii – monarchia.info.pl\nStrona głównaOgólnaFelietonO potrzebie monarchii\nLetnia kanikuła w pełni, ale bacznemu obserwatorowi sceny polityczno-monarchistycznej na szczęście nie uszedł uwadze felieton Marcina Wolskiego „O potrzebie monarchii” zamieszczony w 30/2017 numerze tygodnika „Do Rzeczy”. Nie tak dawno pytałem „Czyżby przebudzenie” na stronach portalu monarchia.info.pl, po ukazaniu się bardzo ciepłego tekstu Piotra Semki o norweskiej rodzinie królewskiej. Oby jak najwięcej takich publikacji. Nie należy się łudzić, że tych kilka artykułów nagle zmieni nastawienie społeczeństwa do idei monarchicznej. Najważniejsze, że monarchizm przestaje być tematem tabu.\nZ treści felietonu redaktora Wolskiego jednoznacznie wynika, iż użył on tytułu zdecydowanie w formie postulatywnej. Świadczy dobitnie o tym ten fragment tekstu: „A w Polsce? Czy dziedziczna monarchia konstytucyjna nie zwiększyłaby zaufania do państwa i nie zmniejszyła napięć?. Król nie musiałby walczyć o reelekcję ani uczestniczyć w bieżących sporach. Mógłby być rozjemcą, autorytetem, ostateczną instancją.” Zalet monarchii można by przytoczyć dużo więcej, nie w tym rzecz. Redaktor Wolski wspomniał o tych, jakie miałyby bezpośrednie zastosowanie teraz – przekładając na obecny stan państwa.\n„Tylko skąd wziąć u nas króla?” – pyta Autor. Standardowe pytanie jakie zadaje sobie wielu. Zdradza ono „świeżość” przemyśleń nad ideą monarchiczną redaktora Wolskiego. Jak zwykle, tak i w tej sytuacji, rozwiązań jest kilka, a Konfederacja Spiska w odpowiedzi jest gotowa zaoferować kandydata. Proszę się tylko do nas zwrócić, to pomożemy znaleźć odpowiedź. Jest to dużo mniejsze zmartwienie od tego, jak przekonać do idei społeczeństwo. Systemu nie da się narzucić siłą, znamy to z najnowszej historii, więc dobrze byłoby unikać „sprawdzonych” błędów.\nW Polsce nie dzieje się nie najlepiej, stąd pojawiające się pytania o przyszłość. Są zbyt nieśmiałe i mają charakter sporadyczny. III RP, podobnie jak I RP i II RP, postawiła na Sejm. W pierwszym przypadku zakończyło się to rozbiorami, a w drugim – przewrotem majowym. I tutaj ani IV RP, ani V RP niczego nie zmienią, jeżeli będziemy budować na tych samych republikańskich fundamentach. Ten model państwa – demokracji republikańskiej – skompromitowała zupełnie i nieodwracalnie tzw. totalna opozycja. W tej walce nie chodzi już o państwo, a za używanie słowa naród w niedługim czasie będzie się trafiać do więzienia. Pozostała jedynie władza. Władza jako narzędzie opresji, przymusu, ekonomicznego szantażu – dla tych, którym majaczy się jeszcze w głowie wolność lub naród, a posady i beneficja dla oportunistów.\nPolska nie przestała być państwem teoretycznym, jest nim nadal. Taki stan rzeczy trwa nieprzerwanie od ’89 roku, tylko, że większość Polaków się łudziła, że teraz to naród będzie sam decydował o sobie. Wyobrażenia mijają się z polityczną rzeczywistością. Możliwości są dwie: pójść drogą roku 1791, albo 1795.\nMaria / 7 sierpnia 2017\nA nie pomyślał Pan Wolski o bliższych Polakom osobach? Zapomniał być może o potomkach króla Leszczyńskiego? Wszak Sejm Walny nawet go wybrał na tą funkcję, tylko Naród Polski powinien Go wesprzeć swoją siłą intelektu i męstwa!\nWiktor Mieczysław / 12 sierpnia 2017\nDlaczego cały czas mówimy o rodach zagranicznych ( Wettynowie , Habsburgowie ) na tronie Polski ?!\nCzartoryscy – rodzina potężna , królewsko powiązana , a i jakby się uprzeć to nawet z Jagiellonami spokrewnieni. Monarchia jest w Polsce konieczna – ale z polskim rodem na tronie.


Dyplom studiów podyplomowych w zakresie edukacji (ECE), Auckland, Nowa Zelandia 2019\nDyplom studiów podyplomowych w zakresie edukacji (ECE)\nOtrzymaj darmowe informacje od New Zealand Tertiary College\nKwalifikacje te dają nie tylko absolwentom zainteresowanym sektorem wczesnego dzieciństwa szansę na poszerzenie wiedzy w zakresie badań i przywództwa, ale także służą jako Pathway do kwalifikacji naszych Magisterów.\nMR501 Młode dziecko: Dzieciństwo we wczesnych latach\nMR503 Dzieci i rodziny w edukacji wczesnoszkolnej\nMR504 Autentyczny lider\nMR505 Społeczności uczenia się: tworzenie powiązań w edukacji wczesnoszkolnej\nMR507 Metody badawcze w edukacji wczesnoszkolnej\nMR510 Sztuka w edukacji wczesnoszkolnej\nMR513 Skuteczny menedżer ds. Wczesnego dzieciństwa\nMR606 Etyczne ja w edukacji wczesnoszkolnej\nMR612 Praca z dorosłymi: udział w dynamicznych relacjach\nMR613 Filozofia wczesnego dzieciństwa: historyczne i współczesne perspektywy\nMR614 Dobre samopoczucie w edukacji wczesnoszkolnej\nMR618 Temat specjalny\nBadanie ukierunkowane MR619\nSkontaktuj się z zespołem międzynarodowym pod adresem international@nztertiarycollege.ac.nz, aby omówić kryteria uczestnictwa w swoim kraju.\nLuty, kwiecień, lipiec i październik.\nTryb uczenia się\nNZTC zobowiązuje się do wspierania wszystkich naszych studentów poprzez wykorzystanie odpowiedniego i angażującego uczenia się technologii.\nNasz internetowy tryb nauki pozwala uzyskać zatwierdzone przez NZQA kwalifikacje wysokiej jakości bez konieczności udziału w spotkaniach twarzą w twarz. Wszystkie badania prowadzone są w unikalnym środowisku edukacyjnym NZTC online - NZTC Online.\nWszystkie materiały do nauki i zasoby naukowe są dostępne online, abyś mógł zrównoważyć swoje studia z pracą i zobowiązaniami rodzinnymi.\nKursy są wypełniane i oceniane online, a Ty jesteś częścią internetowej społeczności uczącej się, w której możesz komunikować się z innymi uczniami i wykładowcami za pośrednictwem forów dyskusyjnych online, aby wspomóc naukę.\nDalsze badania Pathways\n8 000 USD (NZD) na program globalny NZTC (Opłaty obowiązujące zagranicznych studentów studiujących w Internecie poza Nową Zelandią)\nOstatnia aktualizacja March 20, 2018\nLink to and share "Dyplom studiów podyplomowych w zakresie edukacji (ECE), Auckland, Nowa Zelandia 2019"


Dingo obroża ze skóry natłuszczanej, podszyta miękką skórą, okucia chrom, szer. 20 mmx 45 cm (32-36 cm) brąz - Digitalo.pl\nDingo obroża ze skóry natłuszczanej, podszyta miękką skórą, okucia chrom, szer. 20 mmx 45 cm (32-36 cm) brąz\nDingo obroża ze skóry natłuszczanej, podszyta miękką skórą, okucia chrom, szer. 20 mmx 45 cm (32-36 cm) brąz ID produktu: 1068218\nID produktu: 1068218\nObwód szyi [cm]: 45 (32-36)\nDingo obroża ze skóry natłuszczanej, podszyta miękką skórą, okucia chromowane.\nKolekcja skórzana Soft to produkty wykonane z bardzo miękkiej, woskowanej skóry. Uszlachetnianie skóry za pomocą zaawansowanych procesów technologicznych nadają wyrobom przyjemnego dotyku oraz odporności na zmienne warunki atmosferyczne. Dopełnieniem produktów są chromowane okucia, które w połączeniu z wysoką estetyką wykonania produktów sprawiają, że finalny wyrób prezentuje się nienagannie.\nDino Obroża skórzana Dino 14mm/36cm czerwona\nDino Obroża skórzana Dino 10mm/27cm Czerwona\nDino Obroża skórzana Dino 12mm/32cm brązowa\nDingo obroża skórzana podszyta filcem szer. 2,0 cm dł. 45 cm brązowa\nDino Obroża skórzana Dino 25mm/59cm czarna\nDino Obroża skórzana Dino 40mm/67cm czerwona\nDino Obroża skórzana Dino 10mm/27cm Czarna\nDino Obroża skórzana Dino 10mm/27cm brązowa\nDino Obroża skórzana ozdobna 10mm/27cm czerwona\nDino Obroża skórzana Dino 12mm/32cm czarna


poniedziałek 28-12-15, czytany: 8553 razy, autor: fyla\nEva Longoria / Fame/Flynet Jej fani długo czekali na ten moment. Do tej pory Eva Longoria (40 l.) nie miała szczęścia w miłości. Aktorka ma za sobą trzy nieudane małżeństwa - w 2011 roku rozwiodła się z Tonym Pakerem, w 2004 z Tylerem Christopherem. W połowie grudnia pochwaliła się zaręczynami!\nPartnerem Evy jest teraz Jose Antonio Baston (46 l.). Jose jest producentem telenoweli brazylijskich i ma na koncie sporo pieniędzy. Paparazzi przyłapali ostatnio zakochanych na lotnisku. Oboje tryskali dobrym humorem. Eva miała na sobie pikowaną kurtkę i spodnie dresowe. Udało się sfotografować pierścionek. Jest okazały i ma czerwony kamień w środku.\nKelnerka mówi, co zobaczyła, gdy Kim Kardashian zdjęła tę kurtkęKuba Wojewódzki uderzył w czuły punkt Edyty Górniak!Ona nie musi powiększać pupy - to naprawdę GENY (ZDJĘCIA)Kendall Jenner: Na drugi dzień mnie boliKrzysztof Gojdź wyznaje: Dziś jestem z gejami... Czy Anja Rubik przytyła? Spójrzcie na jej BIUST! Ostatnio dodane fotki:zobacz całą galerię »styl evystyl evyEvastyl evy