Staw - Page 10\nTemat: Re: Staw Pon Sty 16, 2017 8:55 pm\nChyba obydwoje nie byli zbyt przygotowani do zimy, na dodatek razem wylądowali, a jedno było pewne – za ciepły to on nigdy nie był, a tym bardziej dziś!\n- Nie, nic. - odpowiedział na troski skierowane w jego stronę, podnosząc się powoli z ziemi. Raczej ma już za twardą głowę, by ledwo upadek miał mu coś zrobić, ha! Znaczy... Lekko się obtłukł, ale i tak nie jest tak źle, jak mogłoby być. I raczej nie upadek był teraz u niego w głowie, a osoba, która wytworzyła mu na twarzy ten pulsujący z bólu, czerwony ślad.\n- Aż tak widać? - baknął w odpowiedzi, układając dłoń na śladzie, by znów rozmasować polik. Chyba trochę słabo to rozegrał... Albo to ona nie zrozumiała? Chyba faktycznie do siebie nie pasowali. Ciche westchnienie wyszło z ust blondyna, który powoli spojrzał się na swoją ofarę. O, dobrały się najwidoczniej dwójka blondi w tym momencie, na dodatek drugi blond zdawał się kojarzyć fakty, z tego co się wydarzyło jeszcze kilka minut temu.\n- Hmm... Na pewien sposób dziewczyny są jak dzikie zwierzęta... Dzikie krowy... Czasem mamuty... - mógłby jeszcze wymieniać, ale raczej nie o to chodziło już w tej rozmowie, znajomość fauny chyba się nie przyda w tej chwili.\n- Ach, właśnie... Nic Ci nie jest? - zapytał lekko obojętnym tonem, lecz przyjrzał się znowu przy okazji chłopaczynie. Urodziwy to trochę był, trzeba przyznać. Aż żałuje, że nie ma przy sobie niczego, do nabazgrania chociaż szkicu! Przecież to prawdziwa chrapka dla takich artystów amatorów, którzy wciąż szukają jakiegoś modelu piękna, który faktycznie będzie pasować do rysunków!\n- Raczej nie jesteś za dobrze ubrany na zimę... Nie przemokły Ci ubrania? Zdałeś się też nieźle wygrzmocić przeze mnie. Niczego chyba Ci nie zepsułem... Chyba... - w kwestii ubioru raczej nie jemu było pouczać, ale wbrew pozorom zamartwił się odrobinę o nieznajomego. Zresztą chyba myślenie o czymkolwiek wyjdzie mu na lepsze, niż rozmyślanie o dawnych miłostkach! Trzeba tylko usunąć kolejną z listy... Ile to już ich będzie?\nTemat: Re: Staw Pon Sty 23, 2017 10:44 am\nNajważniejsze, że jegomość z czerwonym polikiem był cały i zdrowy. Nie ma złamania, nadal może chodzić oraz oddychać! Nigdy nie wiadomo z jakimi delikatesami można się spotkać.\n- Co za ulga. - westchnął, uśmiechnąwszy się lekko. Może nie wyglądał na takiego, który lubi okazywać jakieś pozytywne emocje, to jednak Jori czasami aż za bardzo szczerzył swoje białe jak śnieg uzębienie. Jednak co do chłopaka z piekącym policzkiem... - Taa, widać że dziewczyna musiała mieć mocną rękę. Może ćwiczyła jakieś sztuki walki? - nie pora na żarty prawda? Chłopak podrapał się po główce, przyglądając twarzy młodemu. Co jeśli cierpiał po zerwaniu? Wiadomo jak bolesne bywają takie spotkania, nawet jeśli to on jest sprawcą rozpadu związku - Bez przesady... W końcu to słaba, delikatna płeć. Alee... fakt, może niektóre są tak straszne, że bywają silniejsze od mężczyzn. - może troszkę brutalnie określił cycate. Jori nie znał się na płci przeciwnej, nie miał nigdy żadnej dziewczyny bo tego nie potrzebował. Żył twórczością, żył tańcem. Potrzeby seksualne były daleko poza jego pragnieniami. Zauważył też, że blondyn przyglądał się jego twarzy. Owszem, Jori ma urok w wyglądzie. Taki niecodzienny... Czy pochodził z Japonii? Mieszkał, ale rodziców miał z Irlandii - Och? To tylko ubraniem wyschnie. - machnął łapką, a co do stanu zdrowia. Uśmiechnął się zaś, robiąc zgrabny piruet, dając w ten sposób znać że był cały oraz zdrowy. Gdy się zatrzymał stanął przodem do chłopaka - Jestem Jori Hagusi i byłby szczęśliwy gdyby Twoje złamane serce zalała gorąca czekolada w kawiarni. Zechcesz się udać? - wystawił dłoń w geście przywitania, oczekując iż młody chłopak uczyni tak samo. Mało zna tutaj ludzi, a ten wyglądał także na osamotnionego, mimo iż niedawno porzucił swoją drugą połówkę.\nTemat: Re: Staw Sob Sty 28, 2017 9:36 pm\n- Ewentualnie po prostu była wkurwiona... - odpowiedział krótko, rozmasowując wciąż poczerwieniały polik. Pierwszy raz dostał w pysk od dziewczyny, na dodatek pierwszy raz nie mógł oddać jak dostał! Ponoć jego wina to będzie, tak czuł... Ciekawe jak tym razem będzie? Wykorzystał ją i porzucił? Jedynie chciał się zabawić? Ona po prostu... Nie była wystarczającym natchnieniem dla niego, nie miała czegoś tego, co pobudziłoby jego duszę do malowania kolejnych obrazów, chciał swej muzy, lecz żadna nie okazała się być nią...\n- Ale nie przemarzniesz? Za ciepło to teraz nie jest, a nie chcę mieć Cię później na sumieniu. - mruknął w stronę chłopaka, ale jeżeli nie domagał się żadnej rekompensaty, to nie miał chyba co narzekać. Na dodatek sam chłopak udowodnił, że nic mu się nie stało, wykonując zgrabny piruet. Oczy blondyna odrobinę się rozszerzyły, przyglądając się wszystkiemu co wykonywał.\n- Harumi, Harumi Minami. - odpowiedział łapiąc lekko dłoń chłopaka. - Czy ja wiem, takie złamane to ono nie jest. Ale chyba nie jest to miejsce na pierdolenie o takich sprawach, możemy pogadać przy tej czekoladzie... Czy czymś. - rzekł dalej. Przyglądając się jeszcze chwilę blondynowi. Ten niby znał mało ludzi? Harumi mieszka już tutaj trochę czasu, a dalej nie zna praktycznie nikogo!\n- Ale w zamian ja Ci stawiam... Czekoladą. - dodał, żeby nie było, że cokolwiek sugeruje! A jeżeli nic się nie działo, to ruszył z Jorim, gdzie ten chciał.\n- Więc... Co Cię tutaj sprowadza? Szukasz czegoś konkretnego w tym mieście? - zapytał, by jakoś skleić rozmowę z chłopakiem. W sumie wypadałoby jakoś się zapoznać, może jakaś znajomość z tego wyjdzie?\nTemat: Re: Staw Pon Mar 20, 2017 6:56 pm\nTa, kobiety bywają naprawdę okrutne. Jori nigdy nie miał z nimi bezpośredniego kontaktu, tak dobitnego jak jego nowy znajomy, ale mimo wszystko wiedział jakie są. Wykorzystują często swoją wrażliwość do manipulowania prostym, męskim umysłem. Jedna na milion się zdarzy, że będzie normalna oraz szczera - Jak widać nie była Ci pisana. - uśmiechnął się jakoś lekko i w miarę przyjaźnie. Chłopak nie wydawał się zbyt przejęty zerwaniem, chociaż... nigdy nic nie wiadomo.\n- Nie, chyba nie. A przynajmniej mam taką nadzieję. - krótki śmiech wydobył się z ust chłopaka. Coś czuł, że w tym osobniku znalazł by bratnią duszę... a może nawet i więcej? Jori starał się odpowiednio dobierać przyjaciół, nie wspominając już o drugich połówkach.\nPrzyjemniej się zrobiło gdy Harumi odwzajemnił gest uściśnięcia ręki. Takie ciepłe, miłe dłonie w dotyku... Może także wykonywał jakąś sztukę?\n- Jeśli tego chcesz, to możesz postawić! Ale ja za to kupię Nam po ciastku. -przysunie się nawet w stronę chłopaka, mając cichą nadzieję, że jednak go nie odsunie. Blondyn wyglądał wyjątkowo uroczo... Może się okaże, że także lubi w odpowiedni sposób zaszaleć?\n- Właściwie szukałem zajęcia. Zajmuję się nowoczesnym tańcem... i podobno gdzieś w okolicy ma być szkółka... Ale ile w tym prawdy? - podrapał się po blond czuprynie, rozglądając po okolicy - Ej, to może pójdziemy już do kawiarni? Czy czekasz na kolejną dziewczynę, z którą chcesz zerwać i Ci przyłoży? - aż musiał sprzedać mu kuksańca pod żebro!\nTemat: Re: Staw Czw Lip 20, 2017 10:49 am\nZaraz po wyjściu z domu okazało się, że już wcale nie pada. Ponoć powroty to zła wróżba ale Molly nie chciała spacerować z dodatkowym balastem jakim jest parasolka, więc podchodząc pod swój balkon, po prostu przerzuciła przedmiot przez metalowe szczebelki. Wyposażona w swój podstawowy ekwipunek ruszyła dziarskim krokiem w stronę pobliskiego parku, który widziała poprzedniego dnia jadąc samochodem. Szerokie alejki pomimo dość wczesnej pory, a była zaledwie 19, świeciły pustkami. To pewnie wszystko wina niezachęcającej do spacerów pogody. Co chwila na niebie pojawiały się ciemne chmury, z których o dziwo już nie padało. To w żaden sposób nie przeszkadzało młodej dziewczynie w spacerze. Jedynym minusem tak wilgotnej pogody było to, że jej zazwyczaj NAWET proste włosy, zaczęły skręcać się w loki. Jeszcze z godzina, może trochę więcej, a będzie wyglądała jak mała murzynka o zadziwiająco jasnej karnacji. Kiedyś by się tym przejmowała. Teraz to było nawet zabawne.\nidąc bez celu przed siebie, natknęła się na jedyną otwartą budkę z lodami. Po krótkim zastanowieniu kupiła średniej wielkości kubeczek wiśniowego przysmaku, przy okazji zabierając dwa patyczki do jedzenia. Zawsze brała dwa ponieważ ten kolejny zazwyczaj namiętnie gryzła. Głupie przyzwyczajenie z najmłodszych lat. Miejsce do delektowania się zakupioną k-o-l-a-c-j-ą odnalazła dość szybko. Nieopodal jakiegoś jeziorka stało kilka ławek. Ta pod dużym, rozłożystym dębem była sucha. Właśnie tam siadła otwierając plastikowe wieczko. No to smacznego.\nZarejestrował/a : 04/02/2017\nTemat: Re: Staw Sro Sie 16, 2017 9:46 pm\nPercival nigdy specjalnie nie przejmował się zmianami zachodzącymi w pogodzie. Ba, wręcz wybywał z domu kiedy tylko miał na to ochotę, często wracając przemoczonym do suchej nitki czy jak to mówią. Tak właściwie, to gdzieś w jego głowie tliła się myśl, że śmierć na deszczu, podczas sztormu z ręki jakiegoś pieprzonego psychopaty była niezwykła, w jakiś sposób cudowna. Brakowało mu zabawy przez te choróbsko które się za nim ciągnęło przez ostatnie dwa tygodnie, a dodatkowo nadal osłabiony fizycznie nie mógł się dojebać wyjściem w taką pogodę. Jednym słowem, usłuchał starszego, Amadeus miał swoje racje które w jakiś sposób jednak wpływały na wampira. Chaeyoung też się przyczyniła do utrzymania młodego panicza przy zdrowych zmysłach, bo gdy się nudzi to łapie go kurwica.\nBurzliwe niebo, piękne przebłyski na niebie go fascynowały jak i nakręcały. Nie mógł się doczekać kiedy to wystawi łeb poza drzwi wielkiego domu, wsiądzie do jednego ze swoich samochodów i ruszy na polowanie, żeby się czymś zająć - bo głodny to on nie był! Tak więc gdy doszedł do niego głos różowowłosej służącej od razu uniósł kąciki ust w krzywym uśmiechu. Przebrał się, przemknął korytarzami spokojnym krokiem, nie utrzymując kontaktu wzrokowego z nikim a gdy znalazł się w końcu w rozległym garażu, który mieścił około sześciu pojazdów różnej marki i różnego koloru - popędził wyjeżdżając w miasto. Czapka jak i maska były przygotowane już w samochodzie. Przeczesał palcami typową dla niego grzywę na grzybka, założył na łebek czapkę z daszkiem która osłaniała jego dzikie oczy a i maskę która osłaniała połowę jego twarzy.\nDoprawdy trzeba przyznać, że dotąd nie znalazł ani jednej interesującej osobistości tutaj. Na pewno nie takiej którą uraczyłby którąkolwiek ze swoich narzędzi jakie miał przy sobie. Znaczy - przy sobie. W aucie, bagażniku. Sam chował tylko kilka drobiazgów które posłużyłyby mu jako narzędzie zbrodni. Pierwszymi jego ofiarami był naćpany facet i kobieta, która chciała się z nim puścić na masce Park'owego samochodu. Jego mina kiedy wrócił... Cóż wzbudził nie małą panikę skręcając jemu kark, a ją nadziewając na płot w pobliżu. Drugą był jakiś random, napatoczył się po prostu a on zabił ją bez powodu. Rozszarpał na strzępy jak zwierzę nawet nie kusząc się na krew tego człowieka. Później znudzony brakiem interesujących ofiar trafił na staw. Ubranie splamione krwią aż tak nie wpadało w oczy. W końcu Noname był ubrany na czarno za każdym razem kiedy atakował. Przechadzając się wokół małej wody zauważył tu kobietę.\nKobietę... która jadła lody.\nWampir podszedł powoli wsuwając łapy do kieszeni i usiadł obok poprawiając maskę na mordce. - Nie sądzisz, że pogoda na lody nie jest zbyt odpowiednia? - zapytał, wlepiając ślepia w ziemię.\n#CD5C5C ll NONAME\nTemat: Re: Staw Wto Sie 22, 2017 3:09 pm\nPlastikowe wieczko kryło jeszcze jedną przeszkodę, a właściwie zabezpieczenie nie wiadomo przed czym, w postaci cienkiej, aluminiowej folii. Ów zdarta w niedbały sposób folia posłużyła do wyprodukowania niewielkiej, za to dość proporcjonalnej kulki, która została umieszczona w koszu obok ławki. Oczywiście całą czynność wykonano z gracją godną najlepszego koszykarza. Bo kto nie lubi rzucać do celu na odległość? Zwłaszcza, że kulka ma wielkość pół centymetra, za to otwór w koszu dobre pół metra. Małe zwycięstwo dnia dzisiejszego. Jupi.\nWbijając drewniany patyczek w zbytnio zmrożoną, jednolitą, lodową skałę, kątem oka Molly zauważyła posuwającą się w jej kierunku postać. Lód mógł poczekać. I tak aktualnie nie nadawał się do jedzenia. Szczególnie przy użyciu tak lichego potyka. Z uniesioną do góry głową niemal przywiodła chłopaka wzrokiem. Jego ubiór nie był przeciętny. Wzbudziło to w ciemnowłosej daleko idące podejrzenia. Czy już nikt w tym mieście nie ma dobrych intencji? Ciemny strój to nic złego ale maska na twarzy? Nikt o dobrym sercu i szczerych chęciach niesienia pomocy nie zasłania twarzy.\nDzięki jej niesamowitemu szczęściu, a jakże, chłopak zajął miejsce na końcu tej samej ławeczki. To nic, że wokół stało kilka identycznych, pustych, idealnych na chwilę odpoczynku lub dłuższą zadumę ławek. On wybrał tą.\nNic mi nie będzie. Nie jest zimno.\nOdpowiedziała i dość niepostrzeżenie odsunęła tyłek w kierunku skraju ławki. Przez chwilę nie mogła się zdecydować czy zacząć dziabać lód patyczkiem. Czy może pilnować każdego ruchu tajemniczego chłopaka. Jedzenie w stresie powodu wrzody. Przynajmniej mama tak zawsze mówiła. To już drugi raz kiedy próbuje cokolwiek zjeść i ktoś jej przeszkadza.\nNie mogąc się skupić na słodyczy, przeniosła ukradkiem wzrok na nieznajomego. Przez moment miała wrażenie, że jego ubrania noszą ślady dziwnych plam, których nie mogła jednoznacznie określić.\nWracasz z meczu?\nTo jedyne co przyszło jej do głowy w tej chwili. Kilka razy widziała w telewizji fanów różnych drużyn, którzy idąc na ustawkę, ubrani byli w podobne maski, kominiarki czy szaliki zasłaniające twarz. Bo czemu innemu miało to służyć?\nTemat: Re: Staw Pon Sie 28, 2017 2:17 pm\nNie bez powodu jego widok w kobiecie wzbudził niepokój. Percival nie był facetem któremu można było ufać pomimo tego, że czasem wzbudzał bardzo pozytywne odczucia. Zwłaszcza, kiedy nie miał maski, wyglądał całkiem normalnie. Mężczyzna przysiadł obok ludzkiej kobiety z prostego powodu - oznaczył ją jako swój następny cel. Jeszcze musi się zastanowić jak to wszystko rozegrać, jak powinien wzbudzić w sobie zaufanie. W jego poschizowanym mózgu powoli zaczęły się pojawiać odpowiednie plany które albo podniecały go bardziej albo sprawiały że jego zapał stygł tak szybko jak się pojawił. Potrzebował rozrywki a działanie ciągle tym samym schematem było nudne. Tak jak zostało powiedziane wcześniej, wpatrywał się jakiś czas w bliżej nieokreśloną stronę, a gdy w końcu zdecydował się ją zaczepić to bardzo sprawnie złagodził ton swojego głosu. Już wzbudził w niej podejrzliwość, odsunęła się od niego.\n- Jesteś w stu procentach pewna? Teraz mówisz, że nic Ci nie będzie a potem skończy się zapaleniem migdałów. - powiedział wlepiając w nią swoje smoliste ślepia, jednak po nich jak i po tonie głosu dało się zauważyć, że się uśmiechał. Martwił się? Tylko fałszywie. Nie był zbytnio wrażliwy na ludzką krzywdę. Czy wracał z meczu? To w zasadzie było dobrym pytaniem, mógł albo zrobić z siebie palanta który lata za bandą debili z maczetą lub mógł wyjawić swoje prawdziwe intencje. Chociaż... może wymyślenie czegoś trudnym nie było, tym bardziej że zawsze ton w którym mówił był spokojny i nie zdradzał jego prawdziwych intencji.\nTak więc Koreańczyk spojrzał po sobie i zaraz pokiwał przecząco głową. - Nah, nie chodzę na takie świetne eventy. Pytasz, bo jesteś ciekawa czemu jestem w ten sposób ubrany? - zapytał zakładając ręce za głowę i się przeciągnął zaraz. - Powód jest prosty: mam słaby organizm. - skłamał uśmiechając się na tyle szeroko, że przymkną nawet swoje skośne ślepia. - Mam alergię na pyły i łapią się mnie różne choróbska z prędkością światła. Na dodatek mam strasznie wątłą budowę ciała, czego pewnie nie widać pod tą szeroką bluzą. Dobrze się kryje. - powiedział z uśmiechem, choć jego ton zmienił się na taki który wzbudzał opiekuńcze uczucia. Była czujna i pewnie nie na wszystko mu uwierzy. Chociaż kto wie? Chory człowiek nigdy by wprost nie powiedział o tym, że jest chory, a zdrowy nigdy się nie przyzna to tego że coś knuje, jeśli tak jest.\n- Przeszkadzam Ci? Chciałem porozmawiać z kimś... kto nie powie mi jak to niebezpiecznie jest wychodzić o tej porze na dwór. Dziś nie jest tak bardzo chłodno, ale jednak mam przewrażliwioną rodzinę. Zamierzali mi wcisnąć do łap zimową kurtkę bojąc się, że znowu mnie coś dopadnie przez co w szpitalu wyląduje. Swoją drogą czujesz się nieswojo, że tak nawijam od rzeczy?\nTemat: Re: Staw Wto Sie 29, 2017 9:48 pm\nMolly sama w sobie nadawała się na ofiarę. Przynajmniej tak mógł stwierdzić ktoś, kto jej zupełnie nie zna. Przypadkowy starszy pan, który okazuje się zboczeńcem czyhającym w ciemnym zaułku czy młody chłopak w chuście zakrywającej twarz. Są kobiety, a nawet młode dziewczyny, które przez sam makijaż czy styl ubioru wyglądają na agresywne. Do takich z reguły nikt nie podchodzi. W większych grupach stanowią zagrożenie. A taka Molly w swoich lekko skręconych włosach, z piegami pokrywającymi nos i oczach niewinnego cielaka, nie wzbudzała w nikim grozy. To straszne jak bardzo można się pomylić, zwłaszcza, że pod tą postacią mógł równie dobrze kryć się potwór krwi E. Krwiopijcy pewnie wyczuwają z kim mają do czynienia. Gdyby ten tutaj wywąchał przedstawiciela swego gatunku, najpewniej poszedłby dalej nie zwracając nawet uwagi na siedzącą postać.\nPozory mylą a ona była na to dobrym przykładem i chociaż nie miała silnej osobowości to nadrabiała umiejętnościami i sprawnością, których pozazdrościłaby jej niejedna nastolatka. Tym zapewne świata nie podbije ale zawsze pomoże sobie w jakimś stopniu.\nCo więcej, Molly nigdy nie była zbytnio pewna siebie. Raczej zamknięta i nieco wycofana, nigdy nie odnalazła się w świcie rówieśników. Przez to też zawsze trzymała spory dystans. Nigdy nie nawiązywała łatwo kontaktów i nie ufała na wyrost nowo poznanym. Bez względu na ton i barwę głosu, Percy nie zdobędzie jej przychylności. Zwłaszcza z tą chustą na buźce. Już sam fakt zasłaniania twarzy uruchomił w głowie dziewczyny system ostrzegawczy.\nNie jestem z tych chorowitych.\nNie chcąc wdawać się w zbędną dyskusję z nieznajomym, zbyła temat spożywania loda w tak paskudny dzień jak ten. W sumie to nawet odechciało jej się go jeść. Jeśli miała go w siebie wcisnąć, to tylko pod wpływem stresu, który powoli oplatał ją swoimi mackami. Strasznie nieprzyjemne uczucie. Dopiero po następnych słowach chłopaka zrobiło jej się nieco głupio. Nie ma to jak chwalić się dobrym zdrowiem przy kimś kto cierpi na jego brak. Przez tą niezręczną sytuację wynikającą z podstępnego kłamstwa wampira, Molly się nieco zmieszała. Zrobiło jej się w pewnym sensie go żal.\nRozumiem, przykro mi.\nMetoda na litość? W jej przypadku o wiele lepsza niż wersja poprzednia, na troskę. Dziewczyna należała do tej dobrodusznej grupy ludzi z serce na dłoni więc automatycznie cała akcja nabrała nieco innego rozwoju niż miałoby to miejsce jeszcze parę chwil temu.\nNie, nie przeszkadzasz mi.\nPokręciła przecząco głową zerkając co jakiś czas w stronę chłopaka. Chociaż jego historia zaczynała ją urzekać (XD) to cięgle nie dawała jej spokoju jedna rzecz. Mianowicie te mocne plamy na ubraniu. Z największa ochotą przejechała by po takiej jednej palcem żeby sprawdzić czym są. Jak duże byłoby jej zdziwienie, kiedy odkryłaby, że to krew.\nRzeczywiście są przewrażliwieni. W końcu mamy lato.\nMówiąc to, powinna spojrzeć w stronę prażącego słońca ale dzisiaj nie było ani wysokiej temperatury, ani słońca. Niebo zakrywały gęste chmury, z których co jakiś czas padał deszcz.\nNie mówisz od rzeczy, lubię słuchać i ze względu na dzisiejszą pogodę możesz zdjąć maskę. W deszczowe dni alergicy nie cierpią tak jak zazwyczaj.\nDzieląc się swoją wiedzą, miała nadzieję, że w pewnym stopniu ulży podrabianemu alergikowi w jego zmyślonej drodze przez mękę.\nTemat: Re: Staw Pią Wrz 01, 2017 12:39 pm\nGłupotą by było nie przyznanie temu racji, że ta dziewczyna jest idealną ofiarą dla potencjalnego psychicznego wampira, chociaż też trzeba przyznać, że ona mogła trafić jeszcze gorzej od niego, dla Percivala wszystko zależy od jego poczucia humoru, od jego aktualnej zachcianki bo gdyby w jego mózgu pojawiła się naprawdę zła wizja, to dziewczyna już dawno byłaby martwa, a jej truchło rzucone gdzieś w krzaki, by potem pojawiły się pytania i panika wśród ludzi bo kolejny atak. Rzeczywiście niewinny wygląd mógł być bardzo mylny zwłaszcza wtedy kiedy ktoś był wampirem o problemach psychicznych. Na tą chwilę mężczyzna cierpliwie wyczekiwał momentu w którym ewentualnie coś z tym dziewczęciem zrobi lub po prostu odejdzie znudzony. WSZYSTKO OD NIEJ ZALEŻY, NIE?\nCóż, nie ważne jak człowiek jest sprawny fizycznie, jakie ma umiejętności to i tak szanse na to, że wygra z wampirem wysokiej krwi są bardzo marne. No ale jak to mówią: jak nie spróbujesz to się nie dowiesz? W każdym razie mężczyzna przez cały czas rozmowy badał teren, jakby chciał sprawdzić na jaką bajeczkę ta dziewczyna się nabierze. Czy będzie bardziej z tych nieczułych, jak długo będzie musiał ją zagadać żeby mu zaufała, a i kiedy straci czujność. Nie zapowiadało się, ale ta sytuacja nie zaczęła go stresować. Wiedział, że powoli zaczyna mu się palić pod tyłkiem, ale zamiast strachu i paniki ogarnęło go większe podniecenie niż wcześniej. W każdej chwili może się pojawić ktoś, kto najzwyczajniej w świecie wyczuje intencje mężczyzny lub go widział wcześniej i rozpocznie tą panikę. Wtedy nie będzie miał wyboru, jak zrobić coś szybkiego.\nTrzeba przyznać, że Molly była niezłym ziółkiem, trudnym do rozgryzienia. Skoro troska jej nie podeszła... dotąd niektóre kobiety ulegały temu podejściu, rozpływając się w myśląc bo spotkały tak czułego faceta. Zabawne, nie? Kiedy powoli zaczął obmyślać zupełnie nowe podejście do sprawy, zauważył jej reakcję na jego historyjkę o byciu chorowitym. Bingo. Skoro podziałał trochę na jej współczucie, to teraz wystarczy w to grążyć i dobrze to wykorzystać... i jeszcze dobrze przemyśleć każdy ruch który od tej pory wykona.\n- Niepotrzebnie, jakoś radzę sobie. Muszę. - powiedział dosyć wesołym tonem i przymknął na chwilę oczy unosząc brodę bardziej do góry. Dłonią delikatnie odchylił maskę, by wziąć jeden, płytki oddech. Przez to na pewno nie mogła zobaczyć jego twarzy. Nie dało się, zwyczajne delikatne naciągnięcie maski która nawet nie miała prawa przy czymś takim się "urwać". - W zasadzie to bardzo mi miło, że mnie wysłuchałaś. Ech... Znalezienie rozmówcy o tej porze jest trudne. - powiedział znów pochylając się do przodu i wsunął łapy do kieszeni. Wlepił ślepia w swoje buty. Jak to wszystko rozegrać? Nie do końca mu ufa skoro tak bacznie obserwuje jego plamy na ubraniu. Trochę go to zaczynało drażnić, że była taka ciekawska tego.\n- Mojego starszego brata traktowali w ten sposób. - kontynuował swoją bajeczkę nadal wpatrując się w buty i gdy tylko jego wzrok przybrał znów bardziej przyjaznej "barwy" to wlepił w nią spojrzenie. Też po oczach było widać, że się delikatnie uśmiecha. - Ach... bardzo bym chciał ale jednak.. Trochę mnie to przeraża. Nie chcę się podkładać. Brat o którym mówiłem nie uważał tak na swoje zdrowie, zmarł dwa tygodnie temu. Też był bardzo chorowity jak ja... byliśmy bliźniakami tylko on się urodził o dziesięć minut wcześniej. Nie potrafiłem nic z tym zrobić... Gdybym go przypilnował... - i lecimy z bajeczką dalej, opowiedział wszystko cichym, drżącym głosem. Ba, nawet brzmiał jakby zaraz się miał rozpłakać, taka aktorzyna. Nagrodę jakąś mu przyznać, za takie profesjonalne odegranie roli którą sobie wymyślił. - Aish... Nie potrzebnie zaczynałem temat, przepraszam. - powiedział pociągając nosem i otarł fałszywe łzy dłonią. Muszę wyglądać trochę żałośnie, prawda? - dodał zaraz nerwowo się śmiejąc i ponownie pociągnął nosem.\nCzy w to uwierzyła czy nie, to chyba nadszedł czas by przejść dalej?\n- Nie ważne, dość o mnie... - przerwał na chwilę, by zakasłać jakby chcąc pozbyć się śluzu osiadłego w drogach oddechować. - Przepraszam, chyba coś mnie łapie. Nazywam się Bayne, a Ty? - oczywiście, że skłamał. Przecież nie powie swojej ofierze prawdziwych danych, nie? No i tak poza tym to wyciągnął do niej dłoń. Krew na rękawach nie była tak dobrze widoczna, a i trzeba przyznać że wyschła więc jeśli przypadkiem zahaczyłaby z ciekawości o ubranie "zupełnie przypadkiem", to i tak by jej to nic nie dało. Jego wcześniejsze mordy miały miejsce stosunkowo dawno, jakby nie patrzeć.\nTemat: Re: Staw Pią Wrz 01, 2017 8:32 pm\nTroska o drugiego człowieka była czymś naturalnym. Szczególnie przewrażliwione na tym punkcie były rzeczywiście kobiety, które robiąc duże oczy ze współczucia, o wiele częściej chciały oferować pomoc. Rzadziej zdarzało się to facetom. Wiadomo, oni są silniejsi i nieco inaczej zaprogramowani przez naturę. To pewnie głównie dlatego płeć piękna stawała się ofiarami różnych rabunków, gwałtów i oszustw. Nie trzeba było przeglądać żadnych statystyk żeby wyciągnąć podobne wnioski.\nMolly, która była wstydliwa i małomówna posiadała dobrze rozwinięty instynkt opiekuńczy. Prawdopodobnie byłaby świetną matką, która nie tylko kochałaby własne dzieci ponad wszystko ale byłaby zdolna oddać za nie życie. Krzywda innych, nawet obcych ludzi, zawsze robiła na niej wrażenie. Często wywoływała skrajne emocje, a te przekładały się na humor czarnowłosej. Słuchając co mówi chłopak automatycznie ściszyła głos i nieco posmutniała. Starała dopasować się do sytuacji i wczuć w jego rolę. To co właśnie przechodził musiało być okropne a wszystkie pytanie jakie zadawała sobie do tej pory zaczęły nasuwać jej samoistne odpowiedzi.\nNie jest jeszcze aż tak późno. To wszystko przez chmury I dzisiejszą paskudną pogodę.\nW dzisiejszych czasach kiedy wszyscy dążą do doskonałości, trudno zaakceptować ludzki odbiegających od przeciętnej, często tylko dlatego, że są np. chorzy. Dziewczyna nie chciała pytać, po prostu sama wyciągnęła taki wniosek… Chłopak przez nadopiekuńczość swoich rodziców pewnie w ogóle nie miał przyjaciół a nawet kolegów czy znajomych. To straszne bo akurat tej sytuacji nie musiała sobie wyobrażać. Wiedziała jak to jest nie mieć wokół siebie zaufanych osób.\nDlatego nosisz ciemne ubrania, masz żałobę.\nStwierdziła zaczynając dłubać patyczkiem w lodzie. Robiła to zupełnie na przymus bo chęć na zimną przekąskę odeszła bezpowrotnie kilka sekund temu. Ciemnowłosa nienawidziła marnować i wyrzucać jedzenia dlatego bez entuzjazmu wlepiła wzrok w słodycz, którą wolno wciskała sobie na siłę.\nNawet nie umiem sobie wyobrazić jak bardzo musi być Ci ciężko.\nNiecodziennie przychodzi nam wysłuchiwać i komentować tak zły, człowieczy los. Tym ciężej odnaleźć odpowiednie słowa, które nie urażą rozmówcy, a dodadzą mu otuchy. Bóg jeden raczy wiedzieć jak bardzo zawiedziona poczuje się Molly kiedy wyjdzie na jaw, że wszystko czego słucha jest jedną, wielką bajeczką dla naiwnych dziewczynek. Oj po tym wszystkim już nigdy nie będzie taka głupiutka. Ale może odłóżmy gdybanie na później.\nNie wyglądasz żałośnie, poza tym nie zwracam uwagi na to jak, kto wygląda.\nPercy powinien się zacząć zastanawiać gdzie chowają takie łatwowierne okazy. Widać, że dziewczyna nie pochodzi z tak dużego miasta jakim jest Yokohama i nie została jeszcze zepsuta, obdarta z wszelkich uczuć i emocji.\nOdpowiedziała pospiesznie chcąc zmienić temat dla dobra samego chłopaka. Podejrzewała, że odciągnięcie go od tematyki choroby i śmierci chociaż na chwilę pozwoli mu zapomnieć. Co do wyciągniętej dłoni, naturalnie została grzecznie uściśnięta.\nOd zawsze mieszkasz w tym mieście?\nDziewczyna szybko chciała przeskoczyć na jakiś neutralny teren ożywiając nawet przy tym nieco swój głos. Wszystko było bardzo naturalne, bo SZCZERE!\nTemat: Re: Staw Sro Wrz 06, 2017 8:44 pm\nDaww, to takie urocze, kiedy ktoś próbuje się nim zaopiekować, no. Czysto teoretycznie wcześniej również pojawiły się osoby, które usilnie próbowały go przytrzymać przy zdrowych zmysłach, jak dotąd jednak nic takiego się nie stało. Wciąż go ogarniały nerwy zwłaszcza w momentach kiedy to ta piękna bezużyteczność brała nad nim górę. Oj naprawdę, żadna z kobiet z którymi wcześniej rozstał się w dobrych stosunkach nie widziała go w chwili kiedy to miał prawdziwą chwilę słabości. Nigdy dotąd... Chociaż. CHOCIAŻ NIE. Rzeczywiście kiedyś pojawiła się pewna samica, która przyprawiła go o tak mocny ból głowy, że skończyła połamana w jego piwnicy. Wtedy to była całkiem nieśmieszna dla niej sytuacji, bo zaczął dziczeć, a ją to w chuj kręciło. Umarła, hehehe.\nWłaściwie to nie było powiedziane, że ten instynkt doprowadzi ją do zguby, bo kto wie? Może Molly zajmie w jakiś sposób miejsce tamtej wkurzającej laski a i przy okazji nie skończy w piwnicy jak tamta? I będą żyć szczęśliwie razem z jednorożcami i kolorowymi kotami! WIZJA BARDZO MIŁA I PRZYJEMNA, NIE? Chociaż bardziej nastawiajmy się tutaj na to, że Percival jest trudnym przypadkiem i gdyby rzeczywiście zdecydowała się na mamkowanie takiemu samcowi, to mogłoby się to skończyć źle psychicznie, przynajmniej dla niej. W jego przypadku i tak nie ma już czego ratować.\nKoreańczyk może trochę przesadził z wymyślaniem takiej szczegółowej historii, choć to ona sobie dopowiedziała całą resztę, on tylko improwizował. Improwizował i wykorzystywał swoje zajebiste umiejętności aktorskie. Biedna ludzka dziewczyna wlazła w jego kłamstwa jak w masło które ją otuliło zresztą swoimi złowrogimi mackami, czy coś! Zresztą w tej historii to ona sobie resztę dopowiedziała, nie musiał nic specjalnego robić.\n- Fakt, późno nie jest, ale jak sama widzisz... Ludzi za wielu tu nie ma. Więc tym bardziej jestem wdzięczny, że na Ciebie trafiłem. - powiedział przyciszonym, acz wciąż przyjacielskim tonem głosu. Jasna cholera, jeszcze dosłownie chwila i porzuci swoje szalone pomysły na dzisiejszą noc. Powinien się trochę ogarnąć i skupić na rzeczach ważniejszych. Jeśli dzisiaj nie zaspokoi swoich potrzeb... nie powinien ryzykować kolejnym napadem szaleństwa, tym razem silniejszego. Ryzyko tego, że zabije któreś ze swoich służących nasila się, kiedy dziecko nie wybawi się na swoim placu zabaw. Powiedzmy, że można podać tu przykład... Psa, który niewypieszczony przez właściciela znajduje sobie kogoś innego, kto okaże mu trochę czułości, no.\n- Dokładnie tak. - potwierdził jej słowa pociągając nosem. W zasadzie to w tym momencie wszystko załatwiło się samo. Dziewczyna wpadła i to konkretnie. Co za komedia! Nie musiał za wiele robić, rzucił tylko płaczliwą historyjkę... Biedne dziewczę takie naiwne. Nawet tak wpatrując się w buty uniósł lekko kąciki ust czując, że powolutku, powolutku zaczyna triumfować. Czas na... DRZEMKĘ ZWYCIĘZCY! Kłamię, nikt tu spać nie będzie, to nawiązanie do super elo bajeczki którą userka widziała ostatnio, ok.\n- Wiesz... Jakoś daję radę. Staram się nie przejmować. - odparł cicho nawet decydując się na świetny ruch z jego strony... Bo pogładził ją czule po włoskach. Psze pani, kiedy pani ulegnie? Pomimo dopisującego humoru nie dawał po sobie poznać, że jest zwyczajnym oszustem z którym lada chwila pójdzie po dobroci lub nie!\n- To miłe, naprawdę. - odparł znowu obracając się teraz trochę bardziej w jej stronę. Dotąd siedział bokiem i tylko na nią zerkał co jakiś czas. Teraz wpatrywał się w nią intensywnie i ludzka dziewoja mogła bez problemu dostrzec jego czarne jak smoła oczy. Zaciekawione, lekko opuchnięte. Wręcz przeszywały na wylot. Na nie opadały lekko czarne włosy.\n- Molly... Całkiem ładnie, podoba mi się. - choć lepiej brzmiało by jeszcze coś krótszego od tego... Jakiś Pimpek. Pusia? ( XD) Coś pomyślimy jeszcze, żeby wszyscy byli zadowoleni! HA!!\n- Nie... niedawno się wprowadziłem. Opowiedziałem Ci trochę o swoim życiu... Więc co Ty na to, żebyś i Ty coś powiedziała? - spytał, opierając się lekko o oparcie i przechylił główkę. - Powiedz, masz jakieś rodzeństwo? - bo trzeba obadać teren, ha!!\nTemat: Re: Staw Pią Wrz 08, 2017 5:42 pm\nMolly było naprawdę bardzo przykro. W takich chwilach jak te, pod wpływem negatywnych emocji była bardzo wdzięczna za to, że sama jest zdrowa. Jej rodzina miała się dobrze, życie do tej pory układało się po jej myśli. Istna sielanka w porównaniu z tym co musiał przechodzić teraz ten młody mężczyzna. Borykanie się z własną przypadłością i śmierć w najbliższej rodzinie to coś strasznego. Pomimo ogromnej fantazji jaką Percy włożył w całą bajeczkę, jak do tej pory ani razu się nie pomylił. Bo każdy przecież wie jak to jest. Spirala kłamstw sama się nakręca aż w pewnym momencie autor gubi się w zeznaniach myląc nieistniejące fakty. Aktor był z niego świetny, to trzeba mu doprawdy przyznać. Tak samo jak ogromną naiwność głównej bohaterce. Gdyby tylko Esmeralda widziała na co nabiera się młodsza siostra, upadłaby z wrażenia jak można być tak ślepym.\nMoże powinieneś o tym porozmawiać z jakimś specjalistą? To przecież żaden wstyd.\nPróbowała pomóc podsuwając pomysł, który jako pierwszy przyszedł jej do głowy. Sama nigdy nie korzystała z usług psychologa ale jeśli zaszłaby taka potrzeba to czemu nie? To w końcu lekarz jak każdy inny, którego obowiązuje tajemnica zawodowa. W dzisiejszych czasach dużo ludzi potrzebuje się wygadać a mało kto chce lub umie słuchać. Wszyscy gdzieś gnają, pędzą nie mając kompletnie czasu dla innych. To smutne (tak samo jak jej naiwność).\nW momencie gdy Percy zdecydował się na pierwszy, bardzo subtelny kontakt fizyczny, Molly zdrętwiała. Ten stan trwał bardzo krótko bo nim chłopak zdążył cokolwiek powiedzieć, ona odsunęła się spuszczając głowę do dołu. Teraz czarna kurtyna włosów zasłoniła jej purpurowe ze wstydu policzki. Czuła jak skóra na nich piecze a rytm serca odczuwa prawie w gardle.\nTak, mam dwójkę rodzeństwa ale są starsi ode mnie.\nOdpowiedziała szybko na pytanie nie chcąc żeby chłopak wyczuł jej nieco drżący głos. Absolutnie nie miała śmiałości spojrzeć mu w twarz po tym co zrobił. Ze wzrokiem wbitym w czubki swych butów skubała wystrzępiony materiał spodni w okolicy uda. Rozumiała, że był samotny i potrzebował się do kogoś zbliżyć ale pod tym względem nie trafił dobrze. Prędzej spali się ze wstydu niż pozwoli mu na coś więcej. Albo co gorsza, wstanie i po prostu odejdzie nie mogąc znieść tej presji potrzeby bliskości z jego strony. Taka już była, może miała za dobre serce ale przy okazji była niesamowicie wstydliwa. Ciężki orzech do zgryzienia.\nTemat: Re: Staw Nie Wrz 17, 2017 10:36 pm\nMolly rzeczywiście beznadziejnie trafiła, ale niech się nie martwi. Już niebawem tej smutek wywołany kłamstwami zniknie a zastąpi go strach. Dlaczego? Bo Percy zaczynał się nudzić. Zabawa w kłamstwa nie była dla niego taka zajmująca jak polowanie na nowe ofiary które jakoś mu zagospodarowały czas. Nie dowierzał w to, jak głupi i naiwny był człowiek. A i rzeczywiście, nie pomylił się ani razu, ponieważ nie był typem osoby która się gubiła we własnych kłamstwach. Był raczej cwany i doskonale wiedział jak uniknąć jakichkolwiek potknięć. Mniej więcej dlatego też zmienił temat na zupełnie inny, co nawet nie miało prawa zasygnalizować kobiecie, że to co ten osobnik wyczynia to zwykła gra z jej uczuciami. Jakby nie było, sama uznała, że ten temat dla niego jest trudny ze względu na to, w jakiej sytuacji jest. Panie i panowie, czyż to nie sztuka?\n- Trochę mnie to przeraża, ale myślę, że to mi rzeczywiście pomoże. - powiedział siląc się na uśmiech i podrapał się po głowie wbijając smoliste spojrzenie w ziemię. Czas leciał, tik tak a on nadal tu siedział jak ten tłuk. Jak ten tłuk i bajerował lasie w najlepsze, jeśli tak dalej pójdzie to będzie musiał czym szybciej zgarnąć manatki i wrócić do domu, nim słońce wzejdzie.\nJej reakcja na ten kontakt fizyczny już sama z siebie uświadomiła go o tym, że teraz dziewczyna na pewno zacznie być jeszcze bardziej czujna. Zacisnął mocno zęby i niczym speszony chłopak od razu wstał. - Przepraszam, nie chciałem naruszyć Twojej przestrzeni osobistej. - powiedział zbolałym głosem spuszczając nisko, niziutko łeb. Pokora, czy coś.\n- Rozumiem... - odparł. Dwójka rodzeństwa... starsze. Jeśli zniknie to na pewno będzie szukana. Patrząc na jej zwiększoną czułość może być albo świadoma istnienia wampirów albo cierpi na paranoję. Jeśli chodzi o to drugie, to może od razu to wykluczyć, dziewczyna nie spełnia warunków na typowego paranoika - nie ma objawów. Czujność... Zmarszczył nieznacznie brwi intensywnie nad czymś się zastanawiając. To czy ma rację czy nie dopiero się okaże. Czas przejść do następnego etapu tej znajomości.\n- Więc Molly, chciałabyś może pójść ze mną na spacer? Tu po okolicy, a potem jeśli pozwolisz to odprowadzę Cię do domu. - powiedział z szerokim uśmiechem, przy którym przymknął wesoło oczy. Ona nie wróci dziś do domu, chociaż nie był pewny czy ten ruch nie był nieodpowiedni. Zresztą, kogo to obchodzi. Nie w takich rzeczach się brało udział, right?\nTemat: Re: Staw Sob Wrz 23, 2017 10:36 am\nW momencie Molly poczuła, że jej rady są naprawdę trafne i chłopak weźmie je pod uwagę. W końcu w przeciwieństwie do niego, ona była szczera i naprawdę chciała mu pomóc.\nGdy ciemnooki wstał tak gwałtownie, serce dziewczyny zaczęło automatycznie szybciej bić. To chyba kwestia delikatnego stresu i strachu. W końcu zawsze gwałtowne ruchy wywołują u nas szybsze tętno. Ciekawe jednak czy wampirzy, doskonały słuch i inne wyostrzone zmysły sprawią, że młody mężczyzna wyczuje zmiany. Co jak co ale pędząca w żyłach krew powinna podkręcać całą atmosferę a co za tym idzie wyprowadzić nieco z równowagi rzekomo chorego.\nTo ja przepraszam ale….\nUniosła do góry nieco jedną dłoń ale konsekwentnie upuściła ją na udo zaciskając palce w pięść. Westchnęła głęboko układając w głowie to co chciała powiedzieć. Nigdy rozmowa z drugą osobą nie przychodziła jej łatwo. Tym bardziej z płcią przeciwną więc było jej naprawdę ciężko. Takie kwestie zrozumie tylko osoba wstydliwa i zamknięta. Reszta mogła uważać ją za gbura.\nJa taka już jestem.\nWypuściła powietrze z płuc przygryzając policzek od środka. Powoli zaczynała mieć tego wszystkiego dość. Ta cała rozmowa męczyła ją nie pod względem braku tematu ale przez jej charakter. Na propozycję zareagowała o wiele intensywniej niż powinna. Natychmiast wstała i wciskając dłonie do kieszeni kiwnęła twierdząco głową.\nChodźmy może w stronę osiedla, tam mieszkam.\nObróciła się w kierunku swojego strzeżonego blokowiska, które znajdowało się jakieś pięć minut stąd powolnym spacerkiem. W sumie zrobiło się trochę chłodno a ostatnie o czym teraz marzyła to infekcja czy zapalenie. Jeszcze tego jej brakowało.\nTemat: Re: Staw Nie Paź 01, 2017 7:14 pm\nNo weźmie je pod uwagę, czysto teoretycznie. W końcu wszystko co jej naopowiadał mija się z prawdą najbardziej jak tylko może, więc no. Udawanie pizdy jest w sumie zabawne, chłopak o ciężkim życiu, słabym organizmie - taki bezbronny a jednak troskliwy. Jego magiczny język (c:) zrobił swoje, teraz wystarczy przejść do działania.\n- Nie przejmuj się, to naprawdę nic takiego. - powiedział z szerokim uśmiechem, aczkolwiek te cholerę bicie serca powoli zaczęło odbierać mu zmysły. Słyszał je tak dokładnie, każdy normalny wampir złapał by się na to szybko i zaatakował. Tymczasem Percival starał się uspokoić przymykając na moment oczy. Dominował tym, że w jakiś sposób potrafił jeszcze nad sobą zapanować. Prostsze by to było oczywiście, gdyby przy jego boku stał Amadeus lub Chaeyoung - mniej skuteczna ale jednak potrafiąca go jeszcze postawić do pionu. Teraz? Musiał sobie radzić sam.\n- W porządku. - uspokoił ją jeszcze wpatrując się w nią. Czyżby dziewuszysko uległo jego urokowi osobistemu? Tak intensywnie i energicznie zareagowała, a na dodatek popełniła jeden błąd. Telefon który zadzwonił do dziewczyny nie wyprowadził go z równowagi bardziej niż jej bicie serca. Już sobie wyobrażał jak smaczną dziewczyna ma krew i jak długo ją przetrzyma w swojej posiadłości. Najzabawniejsze, że po paniczu nikt się tego nie spodziewa, że jest jaki jest. Kiedy odwrócona do niego tyłem rozmawiała z kimś tam, mężczyzna wyszukał wzrokiem jakąś belkę oderwaną najprawdopodobniej z ławki która jest trochę dalej.\nMężczyzna wlepił w dziewczynę rozwścieczone spojrzenie i uniósł lekko kąciki ust w krzywym uśmiechu którego najpewniej widać nie było. Po cichu zaszedł ją od tył i z całej siły (a miał jej dużo) uderzył dziewczynę w głowę. Utrata przytomności tutaj była przewidywana, rozwalenie czaszki.... Ciężko stwierdzić.\nKiedy dziewczyna padła na ziemię a telefon wypadł jej z ręki, najpewniej z nadal trwającym połączeniem - zagwizdał . Dopiero wtedy nadepnął mocno na ekran kilka razy, rozwalając go doszczętnie, aż zepsuty telefon się po prostu wyłączył i wziął dziewuchę na plecy. Zaprowadził na parking, gdzie władował ją do bagażnika, uwiązał jej oczy żeby niczego nie widziała i wywiózł do swojej posiadłości. Oczywiście, narzędzie zbrodni zabrał ze sobą.


modeling - studia - dieta - uroda: Co z tymi Polkami?!\nNie jestem fanką wariackiej pogoni za pięknem, wszechobecnego trendu na wychudzone ciała. Absolutnie nie twierdzę, że musimy rezygnować ze wszystkich przyjemności - sama często zamawiam pizzę, piję piwo, wcinam lody. Robię to jednak z umiarem, na pewno nie codziennie. Przy okazji zmuszam się do wstania z kanapy i pomachania hantlami choć przez 10 minut. Nie podobają mi się wcale turbo celebrytki, które prezentują w mediach Sylwetki Idealne. Opowiadają o tym, jak ćwiczą 5 razy w tygodniu, nie jedzą tłuszczy, nie jedzą cukrów, chleba, makaronów, słodyczy, alkoholu. Gdy mają ochotę na chipsy, sięgają po marchewki, bo przecież do piwa (którego nie piją) najlepszą przekąską są świeże warzywa. Chcesz krówkę? Zjedz morelę! Porady na wagę złota.\nStoję w tramwaju, rozglądam się wokoło. Nie widzę ani jednej zadbanej kobiety. Czy Polki wyrzuciły wszystkie lustra z domu, w pogodni za lepszym jutrem straciły wolę walki? Nie patrzą na siebie oczami zakochanego w nich przed laty mężczyzny, nie pamiętają, jak szykowały się na randki, malowały paznokcie, upinały loki? Nie chodzi o pieniądze, czas też się w końcu znajdzie. Problemem jest mentalność kobiet, które natchnęły czytelnika Onetu - obrośniętych tłuszczem mężatek, uprawiających jogging od pracy do domu.\nTemat, który dzisiaj poruszam to nieskończone źródło narzekań, rozmyślań i zachodzenia w głowę, jak uświadamiać Polki. Najsmutniejszy jest dla mnie ten moment, w którym kobieta traci motywację - ma dom, męża, dzieci, teraz może bez wyrzutów wpierdzielać czekoladę. Nowe fałdy na brzuchu zakrywa szerszą bluzką, zakłada na siebie rano co popadnie. Czarne odrosty, spalone końcówki, zniszczone paznokcie i zero makijażu. Bo mi się nie chce. Bo już nie muszę.\nMoja mama skończyła w maju 51 lat. Jest przepiękną kobietą, w środku i na zewnątrz. Nie trenuje, nie biega - chodzi na spacery, czasami wskakuje na domowy stepper, oglądając swoje ulubione programy. Słodycze ograniczyła tylko do weekendów, je zdrowo, choć nie rezygnuje z żadnej grupy produktów. Inwestuje raz w droższe, raz tańsze kosmetyki, do fryzjera i kosmetyczki chodzi co pół roku. Do pracy zakłada kolorowe sukienki, błyszczące rajstopy, buty na obcasie. Nie stać jej na ekstrawagancję - ale stać na elegancję.\nAutor: martanovacka o 10:37\nLucy 9 maja 2014 11:26\nworkowate spodnie są fajne...:)\nAg Ol 9 maja 2014 12:25\njeśli się nazywają szarawary czy jakoś tak, to na lato owszem ;) z dobrze dobraną górą i butami\nAnonimowy 9 maja 2014 18:19\nMarcie chyba chodziło o niedopasowane, wiszące na pupie spodnie ;)\nsweetie 9 maja 2014 11:29\nJak znudzisz się modelingiem, idź w pisarstwo - masz piękny styl (i wbrew pozorom nie o modę chodzi ;))\nmartanovacka 9 maja 2014 11:37\nMarta Hennig 9 maja 2014 11:45\nDzisiaj rano o tym rozmawiałam z Patrykiem! Przyszedł temat tego, że w Stanach świętuje się okrągłe rocznice malżeństwa przez wyprawianie wesela (co 10 lat).\n- Patryk słuchaj, może ja będę co te 10 lat zakładać suknie ślubną? Ale czy ja nie będę musiała wtedy się przed każdą rocznicą odchudzać?\n- Co ja pie*dolę, przecież branie ślubu nie oznacza tycia!\nCo nie zmienia faktu, że w głowie coś takiego siedzi. Niesamowite - jakby przyzwolenie na to, żeby się zaniedbać. Bo co, bo związek oficjalny i już nic tego nie zerwie? Bo musimy się stroić dla mężczyzn?\nA gdzie strojenie dla samej siebie? Chęć wyglądania dobrze dla siebie?\nNiektóre kobiety chyba zapomniały, że zapuszczając się, robią krzywdę także sobie. Tyle mają kompleksów, tak się żalą, a czasami wystarczyłoby zmienić strój i dwa razy w tygodniu pobiegać w parku.\nSalvador Dali 9 maja 2014 11:54\nech... cóż począć, kieować się tylko stereotypami lubią hejterzy :D\nJoacianna 9 maja 2014 12:14\nTen trend na szczęście się odwraca, widzę po koleżankach :) Jedna z nich właśnie ze względu na dziecko i męża zaczęła o siebie dbać.\nAg Ol 9 maja 2014 12:23\nZgadzam się. Brak elegancji i co za tym idzie, dbania o siebie, postarza i to bardzo. Wyglądowo 'oceniam' ludzi przyrównując do wyglądu moich rodziców i jestem dość zdziwiona. Bo albo to mój tata lat 54 wygląda na 10 lat mniej w porównaniu do społeczeństwa, albo to on wygląda na swoje lata, a pozostali po prostu starzej. Tak samo z mamą, moim zdaniem też nie wygląda na swoje, w tym roku 50 lat. Coś takiego jak z Twoją, trochę o siebie dba, ale też nie przesadzając. Stara się ograniczać słodycze, trochę się ruszać, idzie do fryzjera kiedy trzeba. Co do ubioru to też całkiem fajnie się ubiera, bo w pracy ma trochę młodszą koleżankę i podgląda jej ciuchy, czasami ja się wypowiem co powinna założyć,a czego lepiej nie łączyć. Kontakt z córką to też metoda, bo dobrze wyglądać ;) No i motywacja z partnerem/mężem, który także się nie zapuszcza, bo jak kobieta uważa,że nie ma dla kogo się starać to też tego nie robi.\nmartanovacka 9 maja 2014 12:47\nW pełni się z Tobą zgadzam - mój tata również wygląda na przynajmniej 10 lat mniej, regularnie ćwiczy w domowej siłowni, dużo jeździ na rowerze, a na zakupy zawsze jeździ ze mną, podpytując, co w trendach piszczy i co w jego wieku wypada założyć, bo bardzo lubi styl nowoczesny, nawet lekko młodzieżowy. Udzielanie "stylistycznych" porad moim rodzicom to dla mnie wielka radość, bo wiem, że mi ufają i że sami dla siebie chcą dobrze wyglądać. Mama często chwali tatę, on komplementuje jej nową sukienkę, zauważa zmianę w kolorze włosów, szczuplejszą sylwetkę. Szczery komplement od ukochanej osoby potrafi zdziałać więcej niż botoks ;)\nNest 9 maja 2014 12:35\nŚwietny tekst i całkowicie się z Tobą zgadzam! Mimo, że moja mama chodzi do fryzjera raz na rok (ewentualnie częściej, przed większymi uroczystościami) najczęściej ja jej podcinam i farbuję włosy. U kosmetyczki była tylko 3 razy w życiu (za każdym razem trafiła na niedokształconą kobietę, która więcej jej krzywdy niż pożytku na palcach i twarzy zrobiła) sama dba o paznokcie i cerę. Woli przejść 10 przystanków niż jechać autobusem, przez co jest szczupła (kobiety w jej wieku pytają jak ona to robi, że ma talie osy) i chciałaby przytyć, ale jej galopujący metabolizm na to nie pozwala.Najlepsze jest to, że nikt nie jest w stanie prawidłowo zgadnąć ile ma lat. Ostatnio kiedy była u lekarza, lekarz odmłodził ją o 20 lat! A kiedy zerknął w kartę pacjenta miał tak zszokowaną minę, że aż zbierał szczękę z podłogi. Mimo, że mama jest kobietą zapracowaną bardzo dba o siebie! Tekst naprawdę genialny! Nie myślałaś nad dziennikarstwem?\nAle... jest tak jak mówisz. Po prostu się nie chce.\nbodybuildingisalifestyle 9 maja 2014 15:26\nLotsOfSources 9 maja 2014 15:51\nJa przed ślubem sporo schudłam, ciągle słyszałam, że nie wyglądam zdrowo, w sumie czasem bywało mi słabo, ale mysle ze to od stresu przedslubnego a poza tym mieszkajac sama moglam spokojnie wciąć np. same warzywa na obiad, jogurt na sniadanie a przekaskami byly suszone owoce, po zamieszkaniu z mezem w rok 'dzieki' codziennemu kuszeniu przekąskami, napojami, sokami i obiadkami przybrałam sporo i po pewnym czasie obudziłam sie, ze cos jest zdecydowanie nie tak (a sama się zarzekałam, że badania, które dowodza, ze kobiety w rok po slubie tyja ok. 6 kg to bzdura)- niestety musialam porzucic odchudzanie i ostre treningi z powodu ciązy- także przestrzegam wszystki mlode mezatki, zeby uwazały na te male rzeczy i nawyki zanim bedzie za pozno ;) ja jeszcze sie za siebie wezme 'kilogramowo'- bez dwoch zdan, ale całą resztę staram się trzymać 'na poziomie' (makijaz, paznokcie, ubranie-w miare mozliwosci, etc ;)\nAnonimowy 22 maja 2014 23:21\nMężczyźni też często tyją po zamieszkaniu z partnerką :) Właśnie przez to wspólne dogadzanie sobie, podjadanie wieczorem, wieczorki filmowe z pizzą... Oczywiście, można też razem dbać o utrzymywanie szczupłej sylwetki (rower, bieganie), ale często na początku ludzie są tak zaaferowani tym wspólnym mieszkaniem, że kiszą się w domowych pieleszach. Mnie to wcale nie dziwi, sama przez to przechodziłam. I nadal uważam, że wspólne wieczorne podjadanie ma w sobie wiele uroku. Niestety :D Monia\nmartanovacka 22 maja 2014 23:53\nWieczorne podjadanie smakuje najlepiej :)\nAgata 9 maja 2014 16:06\nBlondeShopaholic 9 maja 2014 17:56\nZgadzam się z Tobą w 100 %, ale tutaj w Anglii moim zdaniem kobiety wyglądają jeszcze gorzej. (mowa oczywiście o tych zaniedbanych, tak jak w Polsce można znaleźć przypadki rewelacyjnie wyglądających kobiet). Natomiast ja na co dzień spotykam już ekstremalne przypadki, Polki przynajmniej dbają o higienę, natomiast u Angielek dosłownie czarne zęby, lub ich całkowity brak to baaardzo częste przypadki... Nie wspominając o tak przetłuszczonych często włosach, iż od samego patrzenia robi się przykro... to samo z brudem pod paznokciami albo podartymi ubraniami... tak jak Polki noszą bezkształtne worki, przynajmniej są one czyste... tutaj nierzadko widuję kobiety w poplamionych i podartych (na pupie też!) spodniach. To nie jest mój 'najazd' na Angielki, ale gdybym miała wybrać 'mniejsze zło' to uważam, że jednak Polki - często właśnie niezadbane, ale są przynajmniej 'czyste' w szerokim pojęciu tego słowa!\nmartanovacka 10 maja 2014 11:44\nAnonimowy 9 maja 2014 20:17\nKatsuumi 9 maja 2014 21:51\n100 % racji :) nie ma co przeginać w żadną stronę ;)\nNatasza Ptakova 10 maja 2014 01:41\nAleksandra Oleń 11 maja 2014 15:23\nMała Mi 12 maja 2014 11:06\nTrudno się nie zgodzić. Często kobiety się zaniedbują, gdy już wyjdą za mąż, urodzą dziecko, i twierdzą, że już starać się nie muszą. Muszę jednak powiedzieć, że to również się zmienia. Owszem, jest cała masa kobiet, które nie dbają o siebie, które są zabiegane, pracują na dwa etaty za minimalną pensję, często wykonując fizyczną pracę, bo np. same wychowują dzieci. Mąż pił lub bił, ale miały odwagę odejść od niego i poświęcają całą siebie, by dzieci miały co zjeść i w co się ubrać. Myślę, że bieda to w Polsce wciąż powszechne zjawisko. Takim kobietom na pewno trudno się uśmiechać, docenić własną wartość. Często widać, że wstydzą się swojego wyglądu, ale nie widzą możliwości wyglądania lepiej. Praca przy chemikaliach je niszczy, mają ciągłe zmartwienia jak połączyć koniec z końcem. Zauważyłam, że często społeczeństwo odtrąca takie osoby, oceniając powierzchownie. Prawda jest taka, że nie mają w życiu lekko, a Państwo nie pomaga, tylko wciąż stawia nowe płotki.\nOczywiście, jest też grupa kobiet, której faktycznie się nie chce. Myślę jednak, mężczyzna powinien być motywacją na całe życie. Jeżeli nie on, to chociaż my same - by czuć się dobrze, by być zdrową i pełną energii, a nie kaszy i kartofli.\nŻyję od pół roku w pólnocno-zachodnich Niemczech. Muszę przyznać, że Polki wypadają i tak dużo lepiej od Niemek - te młode, to często ogromne kobiety z nadciśnieniem, chodzące w polarach. Starsze Niemki (wiek ok. 50-60 lat) z kolei często widzę na rowerach, spacerach, uprawiające nordic-walking ze swoimi mężami.\nJa staram się pogodzić dobre i pożyteczne w swoim życiu, czyli znaleźć wspomniany przez Ciebie ,,złoty środek''. To trudna sztuka, więc nie zawsze się udaje. Jednak uważam, że wszystko dozowane w umiarze człowiekowi nie szkodzi. Trzeba słuchać ciała, obserwować je, i nie dawać się złapać na masę reklam Nas atakujących. Drobne grzeszki są wybaczalne, i możliwe do odpokutowania. Te ciężkie jednak nosimy na sobie przez całe życie - zaniedbanie jest grzechem ciężkim, nie tylko kobiet, ale i mężczyzn.\nPoza tym gusta też bywają różne...\nKarina 12 maja 2014 13:19\nAnja Trener 12 maja 2014 20:02\nBarbara 12 maja 2014 22:39\nSpostrzeżenia mam bardzo podobne - niestety. To, co obserwuję na ulicach, jest całkowicie inne od tego, co wyniosłam z domu. I mama, i Babcia, ruszają się, zdrowo jedzą i dbają o siebie, bo zadbane czują się lepiej, a i komplementy zawsze są miłe. Co do komentarzy - nie przejmuj się. Może nie jestem tak szczupła jak Ty, ale noszę to 36 przy 184 cm wzrostu i jedyne nieprzyjemne słowa, jakie zdarzało mi się słyszeć, to te od koleżanek o 30 cm niższych i o 2 rozmiary szerszych :-) . To kwestia mentalności, lekkiej zawiści i motta "dokopię innym, żeby poczuć się lepiej". Głowa do góry, takie komentarze denerwują, ale nie ma co się nimi przejmować, tylko pilnować siebie i, brzydko mówiąc, lać na wszystko do okoła. Pozdrawiam!\nMay 16 maja 2014 10:40\nHm, jestem w szczęśliwym związku, chce mi się stroić i upiększać dla samej siebie, żeby czuć się dobrze w swojej skórze, ale i TEŻ dla mojego Mężczyzny, żeby mógł być zadowolony, że ma przy sobie zadbaną kobietę. Kiedy snujemy plany na przyszłość, ja wciąż podsuwam mu wizję, że kiedy zmęczony wraca z pracy, zastaje w domu swoją kobietę piękną, zadbaną, co rekompensuje mu zmęczenie. Cały czas obawiam się, że moja skóra na brzuchu po ciąży nie zejdzie się, że mogę przytyć, że nie będę już tak atrakcyjna. Nie do pomyślenia jest dla mnie to, że zaraz po zrzuceniu welonu przestanę o siebie dbać.\nSwoją drogą, jeżeli dziewczyna stroi się, żeby złapać chłopaka a potem przestaje się stroić bo ma już męża... Zalatuje mi desperacją. Dziewczyny/kobiety - opamiętajcie się! Musicie być piękne dla siebie, a ten, kto to piękno doceni, zasłuży na to, żeby podziwiać je przez całe życie.\nAnonimowy 16 maja 2014 17:24\nPo drugie - nie tylko nasza mentalność idzie w kierunku niechlujności. Mam kontakt z wielona, młodymi cudzoziemcami (studentami) i największe skargi są na niemki, angielki i francuzki, że nie dbają o siebie, a dbanie jest postrzegane jako wręcz chęć przypodobania się mężczyznom :P\nWeronika 16 maja 2014 22:01\nHelsonik 4 czerwca 2014 11:32\nMarzena Ziarnecka 23 lutego 2015 01:29\nUwazam, ze kazdego to sprawa, czy dba czy nie. Duzo kobiet dba, ale tez coraz czesciej choruje. Duzym kosztem dba sie kiedy pracuje sie w sklepie, ma dwojke dzieci, zero pomocy. Kazdy z nas prowadzi inne zycie, doswiadcza zycia. Uwierzcie mi kobiety, ze niektore by chcialy dbac, byc zadbane, ale musza liczyc na siebie. Latwo nam oceniac gdy jestesmy w wygodnym punkcie. Uwazam, ze lalka barbi jest sztuczna, a kobieta zaniedbana to pewna historia w jej zyciu. Patrzymy zbyt plytko. Zycie to nie reklama, to hostoria, to opowiesc, ktorej doswiadczamy, kazdy ma inna opowiesc.\nKobiety sie czesto katuja, ludzie dla cial fizycznych, tylko po co, kiedy i tak cialo zostaje na Ziemi, a Duch odchodzi. To duch jest wieczny i my nim jestesmy. Kiedy to ludzie zrozumieja. :-) Usmiecham sie do tych, ktorzy za wszelka cene szukaja szczescia na zewnatrz, bo gonia i z czasem odchodza nie zaznajac szczescia, pomomimo perfekcji ciala. :-D


Konferencja genealogów w Brzegu. Trwa rejestracja uczestników - Radio Opole\n2015-07-29, 11:17 Autor: Radio Opole\nTo już druga ogólnopolska konferencja organizowana przez opolskich genealogów. W zeszłym roku w podobnym wydarzeniu wzięło udział około 200 osób.\n- Nasze konferencje to spotkania genealogów, ludzi, którzy bardzo często znają się tylko z internetu - mówi Barbara Giedrojć. - Ci ludzie mają swoje fora, porozumiewamy się wspólnie, rozmawiamy ze sobą, ale podczas takiej konferencji mamy możliwość spotkać się pierwszy raz w życiu na żywo i porozmawiać z osobami z drugiego końca Polski czy nawet z regionu, w którym szukamy swoich przodków. Na taką konferencję przyjeżdżają również specjaliści - dodaje.\nOsoby, które chcą wziąć w udział konferencji mogą znaleźć formularz rejestracyjny na stronie stowarzyszenia „Opolscy Genealodzy”.\nTagi: Opolscy genealodzy, ogólnopolska konferencja, genealogia, Brzego,


Skoncentrowany szampon do mycia samochodu\n> Kosmetyki Samochodowe>Szampon do samochodów Nano Shampoo koncentrat\nŚrodek do mycia karoserii samochodowej Nano Shampoo\nPreparat czyszczący Nano Shampoo jest koncentratem stosowanym zarówno do karoserii, jak i szyb samochodowych. Skutecznie usuwa wszelkie zabrudzenia – owady, masy bitumiczne czy tłuszcz, jednocześnie nie niszcząc lakieru. Zawarte w nim nanosrebro gwarantuje czystość biologiczną oraz przyjemny zapach. Ponadto użycie Nano Shampoo poleca się przed nałożeniem powłok hydrofobowych.\nSilnie skoncentrowany szampon samochodowy nadaje się do częstego mycia karoserii i szyb samochodowych. Preparat gwarantuje doskonałe właściwości myjące oraz bezpieczeństwo stosowania dla lakieru każdego koloru. Wysoką wydajność produktu zawdzięczamy skoncentrowanej oraz innowacyjnej formule. Produkt jest wzbogacony nanocząstkami srebra, co gwarantuje czystość biologiczną na powierzchni oraz przyjemny zapach. Preparat świetnie rozpuszcza brud, kamień oraz zmniejsza możliwość występowania smug i zacieków.\n1:70 - silne zabrudzenia\n1:100 - codzienna pielęgnacja\nPrzed nałożeniem powłok hydrofobowych jest zalecane użycia szamponu samochodowego, przez co uzyskamy gwarancje udanego zabiegu.


Robert Glasper We Wroclawiu - artykuły | Gazeta Wrocławska\nRobert Glasper We…\nROBERT GLASPER WE WROCLAWIU\nRobert Glasper Experiment - pierwsza gwiazda na 49. Jazzie nad Odrą mocno spóźniona, ale świetna\nSpóźnili się ponad 40 minut, ale i tak porwali publiczność. Czwórka jazzowych muzyków zawładnęła wrocławskim Impartem w późny wtorkowy (9 kwietnia) wieczór.\nRobert Glasper we wrocławiu\nZa nami 54. Jazz nad Odrą. Wczoraj jazz płynął przez całe miasto\nUbiegłej nocy skończył się 54. Jazz nad Odrą. Ostatni dzień festiwalu po raz trzeci we Wrocławiu był Światowym Dniem Jazzu Polskiego.\nświatowy dzień jazzu polskiego\nOto laureaci tegorocznego Jazzu nad Odrą. Grand Prix dla Weezdob Collective\nPo dwóch dniach konkursowych przesłuchań w weekend poznaliśmy laureata Grand Prix 54. edycji wrocławskiego festiwalu Jazz nad Odrą. Tytuł Indywidualności Jazzowej 2018 otrzymał zespół Weezdob Collective. W niedzielę, podczas czwartego dnia Jazzu nad Odrą, laureaci wystąpili dwukrotnie: na plenerowej scenie na Placu Społecznym i w Imparcie w towarzystwie Mika Morena, jednego z najbardziej cenionych współczesnych gitarzystów jazzowych na świecie.\njazz nad odrą konkurs\nJazzowy poniedziałek. Zobacz, jak zacząć majówkę we Wrocławiu\nNiektórzy majówkę rozpoczną już dziś. Pomysły na spędzenie dnia we Wrocławiu? Jazz! Ostatni dzień kwietnia to Światowy Dzień Jazzu UNESCO, który we Wrocławiu po raz trzeci celebrowany jest jako Światowy Dzień Jazzu Polskiego w ramach kończącej się dziś 54. edycji festiwalu Jazz nad Odrą. Na czterech scenach - w Imparcie i na placu Społecznym - zaprezentuje się kilkanaście polskich zespołów. Część koncertów jest bezpłatnych. Trzecia edycja Światowego Dnia Jazzu Polskiego to niemal 40 godzin muzyki. Jazz można będzie dziś usłyszeć także w trzech miejscach Wrocławia w ramach wydarzeń towarzyszących JnO: na bulwarze Dunikowskiego, na Wyspie Słodowej oraz pod Barbarą przy ul. Świdnickiej. Zobacz na kolejnych slajdach program wydarzeń w poszczególnych miejscach.\nkoncerty jazz nad odrą\nJazz nad Odrą i wielki piknik na pl. Społecznym [ZDJĘCIA]\nTrwa czwarty, przedostatni dzień 54. Jazzu nad Odrą. W słoneczna niedzielę - podobnie jak w sobotę - przed sceną przy pl. Społecznym zgromadziło się kilkaset słuchaczy, którzy jazzu słuchają w piknikowej atmosferze.\nplac społeczny jazz nad odrą\nDziś rozpoczyna się 54. edycja Jazzu nad Odrą [PROGRAM]\nPięć dni koncertów, jazz japoński, amerykański, skandynawski i polski, jam sessions do późnych godzin nocnych oraz plenerowa oferta dla wszystkich mieszkańców Wrocławia. Jazz nad Odrą rozpoczyna się dziś i potrwa do poniedziałku.\njazz nad odrą bilety\nJazz nad Odrą 2018. Sprawdź program festiwalu\nPrzed nami 54. edycja festiwalu Jazz nad Odrą. Jazz nad Odrą to jeden z największych i najstarszych festiwali jazzowych w Polsce. Na stałe wpisał się w kalendarz wydarzeń kulturalnych we Wrocławiu. Sprawdź, kto zagra podczas tegorocznej edycji.\njazz nad odrą 2018\njazz nad odrą 2018 program\njazz nad odrą program festiwalu\nTo już koniec 53. Jazzu nad Odrą. Zobacz zdjęcia\nPonad 30 koncertów i 160 artystów na 4 festiwalowych scenach. Amerykańskie sławy, legendy polskiego jazzu i młode wschodzące gwiazdy. Premiery płytowe, Konkurs na Indywidualność Jazzową i zwycięstwo Adam Jarzmik Quintet oraz wydarzenia towarzyszące - wystawy fotograficzne i giełda fonograficzna, a także wielki finał festiwalu, czyli Światowy Dzień Jazzu Polskiego. Tłumy widzów w Imparcie i na placu Społecznym. Za nami 53. edycja Jazzu nad Odrą – najstarszego festiwalu jazzowego w Polsce, którego dyrektorem artystycznym jest Leszek Możdżer. Kolejna edycja już za rok.\njazz nad odrą zdjęcia\njazz nad odrą we wrocławiu\nJazz Session w Sky Tower. Za darmo!\nW najbliższy czwartek, 20 kwietnia, w Sky Tower zorganizowany zostanie pre koncert Jazzu nad Odrą. Podczas dwugodzinnego koncertu będzie można wysłuchać utwory grane przez zawodowych muzyków, którzy wystąpią podczas tegorocznego festiwalu Jazz nad Odrą. Wystąpią: Adam Bławicki zagra na saksofonie, Jan Chojnacki na trąbce, a Radosław Łukaszewicz na kontrabasie. Usłyszymy także dźwięki pianina Filipa Miguły oraz perkusji Dawida Opalińskiego. Koncert stanowi niejako zapowiedź 53. edycji Jazzu nad Odrą, czyli najstarszego w Polsce festiwalu jazzowego. Początek o godz. 17.00 na poziomie 0 galerii Sky Tower. Wstęp jest wolny.\nsky tower pre koncert jazz\nkoncerty jazzowe wroclaw\nkoncert jazz nad odrą\nsky tower we wroclawiu\nJazz nad Odrą. To będzie święto polskiego jazzu\n53. Jazz nad Odrą potrwa od 26 do 30. kwietnia w dwóch salach Impartu, klubie Autograf oraz w plenerze - na placu Społecznym. Jazzowy festiwal będzie pełen niezwykłych indywidualności.\n53 Jazz nad Odrą\nŚwiatowy Dzień Jazzu zakończył 52. Jazz nad Odrą. Śpiewała Królowa Urszula Dudziak!\nWrocławski kwartet Skicki-Skiuk w składzie: Dariusz Rubinowski (saksofon), Jakub Miarczyński (perkusja), Roman Chraniuk (kontrabas), Jakub Mizeracki (gitara), został laureatem Grand Prix Konkursu na Indywidualność Jazzową 52. Jazzu nad Odrą. Festiwal skończył się w sobotę (30 kwietnia) w Hali Ludowej.\n52. Jazz nad Odrą już wkrótce. Znamy PROGRAM\nŚwięto jazzu, czyli 52. edycja szacownego, ale wciąż szukającego nowych, improwizowanych dróg Jazzu nad Odrą zacznie się we Wrocławiu 26 kwietnia. Od 10 marca można kupować bilety.\nParada Jazzowa przeszła przez Rynek (ZDJĘCIA)\nW niedzielę o godzinie 15 rozpoczęła się Parada Jazzowa, która przeszła przez wrocławski Rynek. Parada zgromadziła muzyków, którzy grali popularne standardy jazzowe przemierzając centrum miasta.\nSax, jazz i Leszek Możdżer, czyli zapraszamy na 51. Jazz nad Odrą\nJuż za kilka dni, 14 kwietnia 2015 roku, wystartuje 51. Jazz nad Odrą, czyli najstarszy i najlepszy festiwal jazzowy w Polsce. Będzie trwał przez siedem dni, do poniedziałku, 20 kwietnia. Wrocław i jego gościnne sale Impartu przy ul Mazowieckiej 17 staną się stolicą jazzu.\nJazz nad Odrą. NSI Quartet laureatem Konkursu na Indywidualność Jazzową (FOTO)\nNSI Quartet z Krakowa został laureatem Konkursu na Indywidualność Jazzową 50. edycji Jazz nad Odrą. Nagrody zostały przyznane w Imparcie.\n50 jazz nad odrą\n„Rat Pack, czyli Sinatra z kolegami” w Capitolu (RECENZJA)\n50. Jazz nad Odrą – pomysł na wystawienie muzycznego spektaklu był strzałem w dziesiątkę. „Rat Pack, czyli Sinatra z kolegami” po premierze zostaje w repertuarze Teatru Muzycznego Capitol.\nrat pack capitol\nrat pack recenzja\nWrocław: Jazzowa parada przeszła ulicami miasta (ZDJĘCIA)\nJazzowa parada, niczym w Nowym Orleanie, przeszła w sobotę ulicami Wrocławia. Muzycy z grupy Funky New Orleans ze śpiewem na ustach przemaszerowali przez Rynek i ul. Świdnicką, grając jazzowe szlagiery. Była to promocja festiwalu Jazz Nad Odrą.\nparada jazzowa wrocław\nparada rynek wrocław\nparada świdnicka wrocław\nWrocław: Startuje 50. festiwal Jazz nad Odrą\nW piątek rozpoczyna się dziesięciodniowe święto muzyki jazzowej we Wrocławiu. Wystąpi ponad 150 artystów na 30 koncertach i 10 jam sessions. Będzie wystawa plakatów jazzowych, projekcje filmowe z muzyką na żywo, reaktywacja klubu RURA… Wśród gwiazd pojawią się m.in. SBB w oryginalnym składzie czy zdobywca nagrody Grammy Gregory Porter. Ulicami Wrocławia przejdzie Parada Nowoorleańska, a dla najmłodszych przygotowano specjalny projekt filmowo-muzyczny ECHO JAZZ. Ponadto premierę będzie mieć przygotowany z Teatrem Muzycznym Capitol spektakl „RAT PACK”.\nfestiwal nad odrą\nfestiwal nad odrą wrocław\n4 kwietnia we Wrocławiu startuje 50. Jazz nad Odrą Festival (ROZMOWA)\nZ Wojciechem Siwkiem, współorganizatorem i członkiem rady artystycznej Jazz nad Odrą Festivalu, który w tym roku odbędzie się po raz 50., rozmawia Marta Wróbel\n50 jazz nad odra\njazz nad odra wroclaw\n50. JAZZ NAD ODRĄ FESTIVAL 4 -13 kwietnia 2014, Wrocław\nTegoroczna 50. edycja Festiwalu będzie wyjątkowa. Zaprezentujemy ponad 30 koncertów, wystąpi ponad 150 artystów, 10 jam sessions, oprócz tego wystawy, projekcje filmowe z muzyką na żywo, parada nowoorleańska, która przejdzie ulicami Wrocławia, a z wieży ratuszowej zagra hejnał jazzowy oraz nowość – ECHO JAZZ - projekt filmowo-muzyczny, w który zaangażowała się 100 dzieci.\nprogram jazz nad odrą\nwrocław jazz nad odrą\nZnamy finalistów konkursu 49. Jazzu nad Odrą\nZnamy finalistów I etapu Konkursu na Indywidualność Jazzową, który trwa w ramach tegorocznej edycji wrocławskiego Jazzu nad Odrą. 49. odsłona festiwalu odbędzie się 9-14 kwietnia.


Rozwijaj własne mobilne zoo w grze „Wildscapes” - mobiRANK.pl\nDopasowuj elementy, aby uwolnić żaby i powiększyć swoje zoo w niezwykle uroczej i kolorowej grze „Wildscapes”.\nOpiekun zwierząt Zack ma nie lada kłopoty. Jego zoo podupadło, a przywrócenie mu dawnego blasku będzie wymagało cierpliwości, umiejętności rozwiązywania łamigłówek i… uroczej pandy.\nBez Twojej pomocy także się nie obejdzie, ma się rozumieć!\nW Wildscapes znajdziesz całe mnóstwo dzikich zwierząt. Czy jest ktoś, kto nie kocha pand?\nMusisz odbudować czarujący kreskówkowy świat Wildscapes, wykonując zadania zlecane przez odwiedzających, tak jak w poprzednich popularnych produkcjach tego rodzaju, na przykład Gardenscapes i Homescapes.\nHipsterski fotograf szuka kawiarni, a dziewczynka chce znaleźć wybieg dla pandy? Nie ma sprawy! Zacznij dopasowywać elementy i spełnij ich prośby!\nUłóż co najmniej trzy obiekty tego samego rodzaju, by usunąć je z planszy i zdobyć monety, za które ulepszysz swój ogród zoologiczny. Łamigłówki są przyjemne i zróżnicowane, a w miarę postępów co rusz otrzymujesz nowe przedmioty wzmacniające.\nZaprzyjaźniona panda także nie próżnuje — liczy połączone elementy i od czasu do czasu podrzuca wspomniane wzmocnienia. Wielkie dzięki!\nW miarę przechodzenia kolejnych poziomów zyskasz dostęp do większej liczby stworków, więc wkrótce zoo zapełni się rozmaitymi zwierzakami. Jak widać, Wildscapes rozwija się wraz z Tobą, natomiast prześliczna oprawa graficzna i przemyślane łamigłówki sprawiają, że z czasem rozgrywka daje jeszcze więcej frajdy. OK, zaczynamy — dziś wielkie otwarcie!\nTagi: dla dzieci, gra logiczna, gra mobilna, gry logiczne, łamigłówki, rozrywka, układanki, zabawa, zwierzęta


baedeker łódzki: D jak DWÓR i STYL DWORKOWY\nD jak DWÓR i STYL DWORKOWY\nDwór ( staropolski: dworzec, dworzyszcze), w Polsce siedziba, niewielka rezydencja ziemiańska; nazwa stosowana także do niektórych, na ogół szlacheckich budowli mieszkalnych w obrębie miast (…). W XX wieku, zwłaszcza w okresie międzywojennym, dwór stał się źródłem inspiracji dla tak zwanego stylu dworkowego. Wznoszono wówczas różnego rodzaju budowle w stylu dworkowym.\nMotywy dworkowe znajdowały zastosowanie w budownictwie mieszkalnym, w gmachach rządowych i w budynkach szkolnych, czego znakomite przykłady mamy też w architekturze łódzkiej.\nBank Gospodarstwa Krajowego w Łodzi, al. Tadeusza Kościuszki 63\nZałożony w Warszawie w 1924 roku Bank Gospodarstwa Krajowego (powstały z przekształcenia wcześniejszego Banku dla Handlu i Przemysłu) należał do najważniejszych instytucji międzywojennej Polski. Jego zadaniem było wspieranie polskiego przemysłu i inwestycji miejskich związanych z tworzeniem infrastruktury oraz budownictwem mieszkaniowym.\nW 1923 roku rozpoczęła się budowa jego łódzkiej siedziby, jeszcze jako banku dla handlu i Przemysłu, przy al. Kościuszki 63. Projekt zamówiono u ówczesnego seniora łódzkich architektów Dawida Landego, autora wielu obiektów z przełomu XIX i XX wieku.\nW końcowej fazie prac w kilku szczegółach zmienił go architekt Wacław Kowalewski.\nUkończony w 1928 roku gmach łódzkiej filii Banku Gospodarstwa Krajowego usytuowany został w centrum miasta. Styl budynku był powrotem do polskiej tradycji architektonicznej, do motywów zarówno renesansowych jak i barokowych czy klasycznych, a miał podkreślać odrębność polskiej kultury i sztuki.\nPałac Schweikertów z 1913 roku.\nZbudowany według projektu Romualda Millera, stanowi wyjątek wśród pałaców i kamienic znajdujących się wzdłuż ulicy Piotrkowskiej. Jest przykładem rezydencji fabrykanckiej o cechach wolno stojącej wiejskiej siedziby, architektonicznie nawiązującej do klasycyzmu.\nObecnie gmach ten zajmuje Fundacja Studiów Europejskich. Przy zachowaniu kilku pomieszczeń reprezentacyjnych w stylach panującego wówczas w Łodzi historycyzmu, reszta pokoi przystosowana została do potrzeb współczesnego użytkownika.\nGmach szkolny przy ulicy Staszica 1/3 z domami dla nauczycieli - powstał podobnie jak inne nowoczesne szkoły w latach międzywojennych (1919 – 1928). Takie piękne, funkcjonalne budynki stawiano dla wyrównania szans głównie w obszarach najbiedniejszych, w celu szybkiego zrealizowania uchwały o powszechnym nauczaniu dzieci.\nSzkoła Powszechna, elewacja przednia, ulica Nowo-Marysińska (obecnie ul. Staszica 1/3). Rys. Wiesław Lisowski.\nBudynki zostały zaprojektowane przez architekta Wiesława Lisowskiego. Widać wyraźne nawiązania do stylu dworkowego, podkreślającego motywy czerpane z polskiej architektury renesansowej, barokowej i klasycystycznej.\nGmach szkolny przy ulicy Sterlinga.\nNowy Gmach szkoły zaprojektowany przez Wiesława Lisowskiego stanął w latach 1923-1925. Wzniesiony został na narożnej działce przy skrzyżowaniu ulic Nowotargowej i Południowej (dzisiaj S. Sterlinga i Rewolucji 1905 roku), na terenie wówczas jeszcze rzadko zabudowanym.\nPozwoliło to na wzniesienie obszernego zespołu składającego się z trzech członów: dwóch budynków bocznych połączonych częścią środkową, którą tworzy sala gimnastyczna od frontu i wysunięty w stronę podwórka wysoki gmach. W tak skomponowanym budynku pierwotnie mieściły się dwie szkoły powszechne: nr 1 i nr 21, użytkujące wspólnie salę gimnastyczną.\nGmach otrzymał ciekawe formy znamienne dla architektury polskiej lat dwudziestych. Był to okres wielkiej popularności tzw. "form swojskich", gdy starano się kształtować budowle w nawiązaniu do dawnej architektury polskiej. W momencie, gdy Polska po długiej niewoli odzyskała wolność, między innymi poprzez architekturę chciano wyrazić niezależność i oryginalność naszej kultury.\nChętnie stosowano motywy czerpane z polskiego renesansu, baroku czy klasycyzmu. Dużą popularność zyskał w tych latach wspomniany styl dworkowy, nawiązujący do motywów polskiego dworu z epoki baroku i klasycyzmu. Wszystkie te charakterystyczne elementy odnaleźć możemy w architekturze szkoły nr 1.\nWysokie dachy z nadstawkami to element z pewnością barokowy, w sali gimnastycznej odnajdujemy klasyczny podział elewacji przy pomocy jońskich plilastrów, zaś powyżej ścianę wieńczy renesansowa attyka. Całość łączy się w harmonijną kompozycję wyrażającą ducha polskiej tradycji.\nBudynek ten - obok wspomnianej wyżej szkoły zaprojektowanej przez Wiesława Lisowskiego przy dawnej ulicy Nowomarysińskiej - należy do najpiękniejszych w Łodzi przykładów nurtu swojskiego w architekturze lat międzywojennych.\nSłownik terminologiczny sztuk pięknych, pod red. Krystyny Kubalskiej-Sulkiewicz, Moniki Bielskiej-Łach, Anny Manteuffel-Szaroty. Wydawnictwo Naukowe PWN.\nJoanna Bojarska. Łódź.\nWILLA OSKARA ZIEGLERA\nEtykiety: SŁOWNICZEK ŁÓDZKI


Wysoka częstość zaburzeń metabolizmu glukozy u osób z chorobą wieńcową | Vademecum\nDiabetologia, Doniesienia naukowe, Kardiologia 6 grudnia 2004 <1 lipca 2015\nM. Bartnik i wsp – The prevalence of abnormal glucose regulation in patients with coronary artery disease across Europe Eur Heart J 2004;25:1880\nEpidemia cukrzycy typu 2. skłania do opracowania efektywnych strategii rozpoznawania zaburzeń metabolizmu glukozy, zwłaszcza u osób z chorobą niedokrwienną serca.\nW programie badawczym Euro Heart Survey oceniono częstość występowania nieprawidłowej glikemii na czczo (IFG), upośledzonej tolerancji glukozy (ITG) i cukrzycy (DM) w grupie 4196 pacjentów z chorobą wieńcową, pozostających pod opieką lekarską ośrodków kardiologicznych w 25 krajach Europy. Charakter zaburzeń metabolizmu glukozy określano na podstawie wywiadu, oznaczenia stężenia glukozy na czczo i doustnego testu obciążenia glukozą (OGTT). Wśród badanych 2107 hospitalizowano w trybie nagłym (51% z powodu ostrych epizodów wieńcowych), a 2854 diagnozowano i leczono w trakcie planowych hospitalizacji lub wizyt ambulatoryjnych. Wyniki przedstawiono na łamach European Heart Journal.\nW całej grupie częstość występowania uprzednio rozpoznanej cukrzycy wynosiła 31%. Wśród 1920 osób, u których wykonano OGTT, cukrzycę typu 2 de novo. rozpoznano u 22% hospitalizowanych z przyczyn nagłych i 14% diagnozowanych planowo, IGT rozpoznano odpowiednio u 32% i 32%, a IFG u 4% i 5%.\nW obydwu analizowanych podgrupach (nagły i planowy tryb hospitalizacji) prawidłowy metabolizm glukozy stwierdzono zaledwie u 42% i 49% badanych. Diagnostyka zaburzeń metabolizmu glukozy wyłącznie w oparciu o stężenie glukozy na czczo przyniosła fałszywie ujemne wyniki u około 2/3 chorych z hiperglikemią.\nAutorzy podkreślają, iż ponad połowa chorych z CAD ma zaburzenia gospodarki węglowodanowej. Ich zdaniem OGTT powinno być rutynowym postępowaniem diagnostycznym.\nOpracowane na podstawie: European Heart Journal / 2004-11-01\nDobrostan lekarzy: brakujący miernik jakości\nKardiologia – lipiec 2007\nDiabetologia – maj 2008\n0 replies on “Wysoka częstość zaburzeń metabolizmu glukozy u osób z chorobą wieńcową”


SENSowny system znakowania żywności Carrefoura pomoże schudnąć i zdrowo się odżywiać. Wystartuje już jesienią | naTemat.pl\nSENSowny system znakowania żywności Carrefoura pomoże schudnąć i zdrowo się odżywiać. Wystartuje już jesienią •\nSENSowny system znakowania żywności Carrefoura pomoże schudnąć i zdrowo się odżywiać. Wystartuje już jesienią\nSystem SENS ułatwi wybór odpowiednich produktów podczas zakupów.\t•\tPrawo autorskie: defotoberg / 123RF Zdjęcie Seryjne\nOtyłość i nadwaga to coraz większy problem w Polsce. Tycie i chorowanie od tego tycia powoli wymyka się spod kontroli i przybiera rozmiar epidemii. Ponad 60 proc. Polaków i 50 proc. Polek ma nadwagę. Dopadają ich choroby cywilizacyjne, takie jak cukrzyca typu 2, nadciśnienie, choroby serca. Wszystkie te nieszczęścia są efektem złego odżywiania i braku zdrowego wysiłku fizycznego.\nOczywiście wszyscy zapytają, a co to znaczy zdrowo się odżywiać? W internecie znajdziemy setki jak nie tysiące mądrości dotyczących odżywiania i tyle samo zasad dotyczących zdrowego żywienia. Co wybrać? Warto postawić na rozsądek i przede wszystkim słuchać tych, którzy mają kwalifikacje, żeby mówić nam jak mamy jeść. Myślę o dietetykach i lekarzach, czyli profesjonalistach.\nOni oczywiście mogą również dawać różne zalecenia. Każdy pewnie ma swoje "sposoby”. Jednak dobierają nam dietę kierując się wartościami odżywczymi produktów spożywczych i zalecają spożywanie określonych ilości tego jedzenia.\nNo i w końcu musimy zacząć czytać etykiety na jedzeniu. Ci, którzy sumiennie wykonują tą czynność podczas zakupów, wiedzą że zajmuje ona wiele czasu i trzeba trochę wiedzy, żeby to czytanie miało jakiś sens. Wielu się zniechęca i właśnie oni ucieszą się z dodatkowego systemu znakowania żywności jakie wprowadza Carrefour Polska.\nOczywiście ci, którzy będą chcieli szczegółowo znać skład jedzenia, które kupują w tej sieci handlowej, również będą mieli taką informację, bo do umieszczania jej obliguje producentów prawo.\nCarrefour Polska wprowadza nowy, dodatkowy system znakowania żywności, który w przystępny i szybki sposób informuje konsumentów o wartościach odżywczych i zalecanej częstotliwości spożywania danych produktów.\nWdrażanie systemu SENS na opakowaniach artykułów spożywczych marek własnych Carrefour oraz Jakość z Natury planowane jest jesienią 2017 roku. Inicjatorem i współtwórcą systemu jest Grupa Carrefour, a Polska będzie pierwszym krajem, w którym sieć zastosuje to znakowanie.\nSystem znakowania SENS•Materiały prasowe.\n– Cieszę się, że mogę zaprezentować klientom Carrefour Polska naszą nową, pionierską inicjatywę. Jesteśmy prekursorem na rynku we wdrażaniu systemu SENS. Polscy konsumenci skorzystają z niego jako pierwsi. Zawsze słuchamy naszych klientów i podejmujemy wysiłki, aby odpowiedzieć na ich oczekiwania. W tym roku wprowadzamy kilka innowacyjnych rozwiązań handlowych. System SENS zdobył uznanie oraz pozytywne opinie środowiska naukowo-badawczego nie tylko we Francji, ale również w Polsce – mówił podczas konferencji prasowej Guillaume de Colonges, prezes i dyrektor generalny Carrefour Polska.\n– Większość produktów spożywczych jest potrzebna w zbilansowanej diecie, jednak w przypadku niektórych należy zwrócić szczególną uwagę na częstotliwość ich spożywania oraz na wielkość porcji. Taką szybką i łatwą ocenę zapotrzebowania na poszczególne produkty umożliwi klientom system SENS, czyli Uproszczony System Znakowania Żywności – mówi Barbara Kowalska, dyrektor ds. Jakości i Zrównoważonego Rozwoju Carrefour Polska.\n– Dzięki nowemu znakowaniu produktów klienci będą mogli dokonywać wyborów, które pomogą w zapewnieniu zrównoważonego i zróżnicowanego odżywiania, nie dyskryminując żadnego produktu – dodaje.\nPrzejrzysta, czytelna grafika SENS, umieszczona z przodu opakowania, pomoże konsumentom w zrozumieniu złożonych informacji żywieniowych, których interpretacja wymaga czasu. SENS uzupełnia aktualne, prawnie obowiązujące oznakowania. Nie zastępuje ich, ale przyspiesza i usprawnia proces podejmowania nieprzypadkowych decyzji zakupowych. Ponadto, dostarcza informacji w odniesieniu do całego produktu i obejmuje artykuły zarówno jedno-, jak i wieloskładnikowe.\nSENS jest dodatkową, dobrowolną inicjatywą Grupy Carrefour, która powstała w wyniku współpracy z przedstawicielami świata nauki we Francji. System jest odpowiedzią na rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1169/2011, przewidujące wprowadzanie dobrowolnego systemu informacji o wartości odżywczej.\nZostał opracowany ze wsparciem merytorycznym Krajowego Instytutu Badań w Dziedzinie Agronomii (Institut National de la Recherche Agronomique INRA) przy Jednostce Badawczej ds. Odżywiania, Otyłości i Ryzyka Zakrzepowego w Marsylii (Unité Mixte de Recherche Nutrition, Obésité et Risque Thrombotique UMR NORT). System uzyskał również pozytywne opinie polskich jednostek badawczych i naukowych.


Marszałek Karczewski do Polonii: "Proszę o dokumentowanie i reagowanie na przejawy antypolonizmu" - Media Narodowe\nAktualności, PolitykaMarszałek Karczewski do Polonii: „Proszę o dokumentowanie i reagowanie na przejawy antypolonizmu”\nMarszałek Karczewski do Polonii: „Proszę o dokumentowanie i reagowanie na przejawy antypolonizmu”\nMarszałek Senatu Stanisław Karczewski wystosował do Polonii specjalny list, w którym wzywa do reakcji na wszelkie formy antypolonizmu na świecie.\nKarczewski podkreśla, iż Polacy już od wielu lat muszą zmagać się z krzywdzącym, ale przede wszystkim nieprawdziwym sformułowaniem „polskie obozy śmierci”.\nMarszałek nie przekreśla jednak możliwości porozumienia z Izraelem- Z nadzieją oczekujemy na wyniki prac zespołu ekspertów powołanego przez Mateusza Morawieckiego i Benjamina Netanjahu, premierów Polski i Izraela. Jestem głęboko przekonany, że jest to dobra droga do budowania mostów pomiędzy oboma narodami, które od tysiąca lat żyły obok siebie, których kultury wzajemnie się przenikały- komentuje.\nCzytaj także: Beata Szydło o noweli IPN: “Nam, Polakom, wydawało się, że wszyscy znają historię Europy i świata”\nKarczewski wyraził ponadto nadzieję, iż z pomocą Polonii cierpliwie, wspólnie zbudujemy porozumienie ze środowiskami żydowskimi w poszczególnych krajach dając świadectwo prawdzie o II wojnie światowej.\n–Proszę o dokumentowanie i reagowanie na przejawy antypolonizmu, krzywdzące nas sformułowania i opinie. Proszę o powiadamianie naszych ambasad, konsulatów i konsulów honorowych o pomówieniach naruszających dobre imię Polski- dodaje marszałek Senatu.\nPolityk podkreślał również, iż rząd Rzeczypospolitej na uchodźstwie jako pierwszy poinformował społeczność międzynarodową o dramatycznym losie Żydów. Mimo to jednak świat z obojętnością słuchał informacji o ich masowej eksterminacji.\n–Obok zachowań, które napawają nas dumą, miały miejsce czyny haniebne, które w żadnym wypadku nie określają postawy narodu polskiego. Były to przypadki odosobnione, za które Podziemne Państwo Polskie karało wyrokami śmierci, a my, współcześni, również jednoznacznie je potępiamy- komentuje marszałek.\nCóż, wydaje się, że Prawo i Sprawiedliwość nie zamierza rezygnować ze swojej proizraelskiej polityki…\nTagi:German Death CampsIzraelmarszałek senatuPiSPolacy na świeciePoloniaprawo i sprawiedliwośćrelacje polsko- izraelskiestanisław karczewskiustawa o ipn


Stolnica silikonowa Mastrad 40x60cm | sklep internetowy GaleriaLimonka.pl\nKod produktu: MA-F45210\nStolnica silikonowa o wymiarach 40 x 60 cm to bardzo praktyczny gadżet kuchenny, o wielu możliwościach zastosowania. Nie jest to zwykła stolnica – dzięki niej zdecydowanie ułatwisz sobie przygotowanie różnych wypieków! Ma ona kilka fantastycznych funkcji: można na niej rozwałkować ciasto – w dodatku bardzo precyzyjnie, bo na niej rozrysowane są kółka o różnych średnicach;\nmożna jej używać jako maty do pieczenia; idealna do zawinięcia ciasta i przechowywania go w lodówce lub zamrażalniku. Jest elastyczna i wytrzymała, bardzo solidna. Wykonana z wysokogatunkowych materiałów – silikonu oraz włókien szklanych – dzięki temu nie będzie przylegać do ciasta. Dlatego taki praktyczny gadżet sprawdzi się w każdej kuchni, w której przygotowywane są smakowite domowe wypieki!\nMateriał: silikon, włókna szklane\nWymiary: 40 x 60cm\nMata stolnica Gourmet Lekue\nOpinie o Stolnica silikonowa Mastrad 40x60cm\ndobre jakości stolnica


Zegarek połączony z telefonem - TechNow.pl Zegarek połączony z telefonem - TechNow.pl\nZegarek połączony z telefonem\nGadżety, Inne, Najnowsze wpisy, Odtwarzacze, Telefony, Wynalazki, Wyświetlacze\nZegarek na rękę, który współpracuje z twoim Androidem lub iPhone’m? Przy użyciu tego sprzętu możesz komunikować się za pośrednictwem zegarka – rozmawiając czy wypowiadając polecenia prosto w kierunku własnego nadgarstka!\nSprzęt pokazuje wykonywane do ciebie połączenia i wiadomości tekstowe. Nie musisz więc zerkać na ekran telefonu. Ten niezwykły zegarek będzie informował cię na bieżąco - wibracjami lub wbudowanymi światełkami LED. Możesz odebrać wiadomość, a także odpisać, dyktując mu co ma się w niej znaleźć. Urządzenie reaguje na komendy głosowe, stąd bez trudu obsłużysz za jego pośrednictwem kalendarz i przypomnienia.\nTo rozwiązanie wydaje się prostsze niż klasyczny zestaw słuchawkowy. W końcu cała komunikacja sprowadza się do zegarka na nadgarstku, który i tak zwykle szalenie się przydaje. Urządzenia współpracują ze sobą za pośrednictwem Bluetooth. Zegarek pozwala na prowadzenie do 2 godzin ciągłej rozmowy. Ładuje się go przy pomocy micro USB, stąd zawsze można mieć go pod ręką, a precyzyjniej… na ręce!\nPoprzedni wpis: Kostka Rubika pełna wypukłości\nKolejny wpis: Zmieniające kolor świece LED