Nie jesteś anonimowy. Uważaj, co piszesz w internecie | QUEST JK INFORMATOR FINANSOWO-EKONOMICZNY\nNie jesteś anonimowy. Uważaj, co piszesz w internecie\n| 12 października, 2015 at 18:37\nJeden opublikowany w internecie komentarz może sprawić wiele kłopotów. O to, co grozi za mowę nienawiści komentującemu i serwisowi, w którym komentarz się pojawia, zapytaliśmy prawnika. Temat ostatnio nabrał na znaczeniu w kontekście głośnej debaty publicznej na temat przyjeżdżających do Europy uchodźców.\nJakiego rodzaju komentarze mogą w obecnym stanie prawnym spowodować interwencję organów ścigania?\nŁukasz Rdzeń, radca prawny: Jeżeli ktoś w publicznej wypowiedzi znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej czy wyznaniowej, musi liczyć się z potencjalnym zainteresowaniem tą wypowiedzią przez organy ścigania. Podobnie będzie z publicznymi wypowiedziami, które propagują totalitarny ustrój państwa, nawołują do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych albo wyznaniowych. Obserwując chociażby komentarze jakie pojawiają się w internecie podczas dyskusji dotyczących problemu uchodźców, nie trudno więc dopatrzyć się potencjalnego naruszenia w wielu komentarzach dotyczących tego tematu.\nRzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar wystąpił do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta z apelem „o wzmożenie wysiłków w celu przeciwstawienia się rosnącej fali nienawiści wobec migrantów”, także w internecie. Już wcześniej pojawiały się informacje o tym, że prokuratura reaguje na komentarze nawołujące do nienawiści wobec uchodźców. Czy list Rzecznika Praw Obywatelskich może świadczyć o tym, że tych reakcji będzie więcej?\nTrudno powiedzieć jaki wpływ będzie mieć list Rzecznika Praw Obywatelskich na pracę wymiaru sprawiedliwości. Dotychczasowe doświadczenia pokazują, że to nie tylko problem prokuratury, ale również i sądów. Głośno było wokół decyzji białostockiego prokuratora, który uznał swastykę za symbol szczęścia, a nie za symbol nazistowskich Niemiec. W ostatnich dniach media donosiły również o wyroku sądu w Bielsku Białej, który w odnoszącym się do Romów stwierdzeniu „izolacja lub wygnanie i będzie spokój”, nie dopatrzył się przestępstwa i postępowanie umorzył. Nawet zakładając, że reakcja organów będzie stanowcza i będzie odnosiła się do szerszego grona internautów, ostateczny efekt pozostaje niewiadomą.\nCzy do zwiększenia kontroli nad komentarzami potrzebne są jakieś zmiany w przepisach, czy obecny stan prawny do tego wystarczy? Czy niezbędne będzie tu współdziałanie wydawców? Na taką drogę zdecydował się np. właściciel serwisu wykop.pl.\nObecnie obowiązujące przepisy dotyczące odpowiedzialności za treści publikowane przez użytkowników internetu nie są idealne. Należy jednak pamiętać, że niezmiernie trudno znaleźć równowagę pomiędzy wolnością wypowiedzi, odpowiedzialnością za słowo i możliwościami technicznymi, czy organizacyjnymi administratorów serwisów. Na pierwszej linii zawsze będą administratorzy serwisów, bo to oni odpowiadają za bezprawne treści, jeżeli po otrzymaniu stosownego zawiadomienia bezzwłocznie ich nie zablokują. Poza tym prawo nakłada na nich obowiązek udostępnia organom ścigania informacji o użytkownikach, którzy opublikowali bezprawne treści. Policja i prokuratura mają więc narzędzia pozwalające na walkę z mową nienawiści w internecie. Warto w tym miejscu posłużyć się analogią do pijanych kierowców. Jak pokazuje praktyka – kontrole i zaostrzanie przepisów nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Pozostają one bez wpływu na społeczne przyzwolenie dla tego rodzaju zachowań czy panujące obyczaje. W przypadku tzw. hejtu w internecie wydaje się być podobnie.\nCzy fakt, że internauta zostawiający taki komunikat nie podpisuje się imieniem i nazwiskiem (posługuje się nickiem), chroni go w jakiś sposób przed organami ścigania? Innymi słowy, w jakiej sytuacji internauta pozostanie anonimy i może mu się udać uniknąć odpowiedzialności na wpis?\nInternet nie zapomina. O tym fakcie zapominają często sami użytkownicy lub są tego nieświadomi. Internet nie jest miejscem, gdzie przeciętny internauta pozostaje anonimowy. Bez znaczenia jest to czy, internauta zamieści w danym serwisie wpis jako zalogowany użytkownik, czy podpisze się imieniem i nazwiskiem. Użytkownicy są identyfikowani po numerach IP urządzeń, z których korzystają. Znając IP można ustalić, z mniejszą lub większą dokładnością, kto i gdzie z tego urządzenia korzystał, i w konsekwencji kto dany wpis zamieścił w internecie.\nCzy wydawca może odmówić informacji o IP internauty, który zostawił komentarz? Jaka była dotychczasowa praktyka wydawców? Co grozi wydawcy, który nie będzie współdziałał z prokuraturą w takiej sprawie?\nPrzepisy prawa nakładają na administratorów serwisów obowiązek udostępniania organom ścigania żądanych przez nich informacji o użytkownikach. Jedynym przypadkiem kiedy administratorzy serwisów mogą odmówić, jest sytuacja gdy policja czy prokuratura działa niezgodnie z prawem, np. skierowała do administratora serwisu postanowienie z żądaniem udostępnienia danych zawierające błędy formalne czy merytoryczne. Administrator serwisu, który nie współpracuje z organami ścigania i nie udostępnia tych danych, w najlepszym przypadku może zostać ukarany grzywną, a w najgorszym może mu zostać postawiony zarzut utrudnienia lub udaremnienia postępowania karnego. Współpraca administratora serwisu Wykop nie jest więc jego swobodną decyzją, a obowiązkiem uregulowanym w przepisach prawa.\nCo grozi internaucie za nienawistny wpis o uchodźcach w internecie? Jak można się bronić, gdy ktoś dostanie już taki zarzut?\nPubliczne propagowanie ustroju totalitarnego lub nawoływanie do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych albo wyznaniowych jest zagrożone karą grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. W przypadku publicznego znieważenia grupy ludności albo poszczególnej osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej albo wyznaniowej mówimy już o zagrożeniu karą pozbawienia wolności do lat 3.\nW przypadku wszczęcia postępowania nie można sprawy bagatelizować. Należy jednak pamiętać, że organy ścigania w pierwszej kolejności muszą ustalić dane podejrzanego. Mając na uwadze, że często z tego samego komputera korzysta więcej niż jedna osoba, nie będzie to proste. Na korzyść ewentualnego podejrzanego może również działać brak zamiaru wywołania skutku w postaci nawoływania do nienawiści czy znieważenia danej grupy ludności lub konkretnej osoby. Każdy przypadek będzie rozpatrywany indywidualnie, w oparciu o szczegółową analizę treści internetowego wpisu, stopień winy sprawcy czy stopień społecznej szkodliwości czynu.\nRozmawiała Magdalena Biednik\nKiedy zaczyna się i kończy okres wypowiedzenia?Kiedy zaczyna się i kończy okres wypowiedzenia?\nKupujesz gotowy dom? Zobacz, jak sprawdzić jego stan techniczny\nNowy podatek już od 1 września\nUstawa o frankowiczach groźna dla państwa?\nBędziemy mogli stracić pieniądze nawet na 3 miesiące


Sasin: Jesteśmy po 30 latach bardzo niedobrych działań w gospodarce - wGospodarce.pl\nAktualizacja: 5 maja 2021, 13:38\n30 lat transformacji gospodarczej wystarczyło, by w świadomości Polaków zniszczyć ważność pojęcia patriotyzmu gospodarczego, ale też ośmieszyć istotę i rolę spółek państwowych w stabilizowaniu sytuacji gospodarczej kraju. Obecnie stoimy przed kolejnym tak dużym, po 1989 roku, wyzwaniem gospodarczym, jakim jest transformacja energetyczna. Czy przy tej okazji uda się nadrobić to, co niemal doszczętnie straciliśmy? Niemcy, Francja, Hiszpania - te kraje wykorzystały każdy boom dla wzmocnienia państwowych spółek, czasem dla budowy zupełnie nowych państwowych koncernów. Dziś to te spółki dyktują warunki m.in. także na polskim rynku. Czy dziś jesteśmy już o tę wiedzę mądrzejsi, czy ekologiczną rewolucję wykorzystamy do skoku rozwojowego i patriotyzm gospodarczy coś jeszcze znaczy?\nMegainwestycje, fuzje i przejęcia są jednymi z ważnych działań jakie podejmują kluczowe Spółki Skarbu Państwa (SSP) w Polsce. Działania takie mają istotne znaczenie w bieżącej polityce gospodarczej. Jednak ważnym elementem rozwoju gospodarczego Polski będzie ciągła modernizacja i poszukiwanie nowych rynków zbytu. O tym dyskutowano pierwszego dnia Kongresu 590 podczas panelu „Patriotyzm Gospodarczy: jak plany inwestycyjne Spółek Skarbu Państwa mogą przyczynić się do wzrostu gospodarczego?.\nDla mnie to cały zestaw działań, które zmierzają do tego by wzmocnić polską obecność w gospodarce. Jesteśmy po 30 latach bardzo niedobrych doświadczeń w gospodarce, wyprzedaży polskiego majątku narodowego, likwidacji polskich firm dla międzynarodowych koncernów zagranicznych lub przejęcia przez nie polskich firm - powiedział podczas inauguracyjnego panelu Kongresu 590 Jacek Sasin, wiceprezes Rady Ministrów, minister aktywów państwowych.\nJak zaznaczył, gdy Zjednoczona Prawica przejmowała władzę, ogromna większość gospodarki w kluczowych sektorach znajdowała się w rękach zagranicznych. To rząd Zjednoczonej Prawicy podjął pięć lat temu pracę odzyskiwania gospodarki na rzecz polskiego kapitału. Za przykład podał repolonizację banku Pekao, ale wskazał też ważne i bardzo obrazowe wsparcie dla rodzimego biznesu, jakie w kontekście patriotyzmu gospodarczego zapewniają dziś Spółki Skarbu Państwa. Za rażący przykład różnicy między obecną władzą, a rządami PO w wykorzystaniu tego jako instrumentu podał PKN ORLEN.\nProszę sobie wyobrazić, ze w ostatnich latach nawet bułki na Orlenie były importowane. Dziś 85 proc produktów do nabycia na stacjach Orlenu to produkty wyprodukowane przez polskie firmy. Dzięki kontraktom z PKN ORLEN te firmy mogły stać się większe. Dziś to 170 polskich dostawców, którzy dostarczają nie tyko na rynek polski, ale przez ekspansje Orlenu również na stacje Orlenu w Czechach, na Słowacji, w Niemczech, czy na Litwie - podkreślił Jacek Sasin.\nZa szczególnie rażące ocenił wcześniejsze ignorowanie narodowego interesu w energetyce.\nPatriotyzm gospodarczy polega na tym także, by nie uzależniać się od obcego kapitału i firm, zwłaszcza w energetyce. Kiedyś szantażowano nas zakręceniem kurka z gazem. Dziś już tego nie ma. Chodzi o to, by w przyszłości to samo nie działo się np. z prądem - ocenił wicepremier Sasin. - Dziś rozmawiamy z największymi koncernami by ta produkcja odbywała się w Polsce. Szukamy dostaw u polskich producentów. Mamy świadomość, jako rząd, że te działania będą niezwykle ważne w budowaniu silnego i bezpiecznego państwa na przyszłość. Każdy obywatel może być patriotą, ale również państwo może być patriotyczne gospodarczo, przez wykorzystanie narzędzi do wzmacniania jego obecności polskiego kapitału gospodarce - podsumował wicepremier Jacek Sasin.\nMarek Suski wspomniał czasy octu na półkach i nagłego zachłyśnięcia się liberalną gospodarką rynkową oraz tego, że Donald Tusk i Janusz Lewandowski w tym duchu godzili się na totalną wyprzedaż polskiego majątku. Remedium na to miała być koncepcja roli państwa jako stymulatora gospodarki, wypracowana jeszcze w środowisku Porozumienia Centrum. Zwrócił uwagę, że w normalnych warunkach sprzedaż Pekao, czy TP SA do France Telecom nie powinna mieć miejsca.\nPolskie społeczeństwo dostrzegło, że trzeba ten patriotyzm rozszerzyć. Gdy wygrało PiS ten patriotyzm został do gospodarki wdrożony – ocenił Marek Suski, przewodniczący Sejmowej Komisji ds. Energii i Skarbu Państwa. – To aktywna polityka państwa dla stwarzania coraz lepszych warunków dla gospodarki, nie tylko przez fuzje państwowych firm, także przez budowę nowoczesnej infrastruktury. Stwarzanie warunków przez absorbcję nowoczesnych technologii z zagranicy – powiedział Suski.\nW tym kontekście oraz w kontekście wypowiedzi wicepremiera Sasina bardzo ciekawą uwagę przedstawił wiceprezes LOTOS-u, który w zaskakująco racjonalny i nowatorski, jak na dyskurs w tym temacie, ocenił prawdziwą siłę i największe profity, jakie drzemią na skrzyżowaniu energetyki i nowych technologii. Jednocześnie ocenił fuzję Lotosu z Orlenem i innymi jako wyjątkową szansę na realizację właśnie tego celu, który jeszcze dziś wydaje się daleki. A chodzi o monetyzację patentów technologicznych w energetyce, czyli kupowanie i sprzedawanie licencji dla kluczowych technologii, w tym przypadku przemysłowych.\nMy nauczyliśmy się na bazie 30 lat transformacji tylko jako tako poruszania się w gospodarce rynkowej. Ale czego się nie nauczyliśmy, to jak budować i monetyzować kapitał intelektualny. Który polski czempion jest dziś w stanie się czymś takim pochwalić? Nauczyliśmy się poruszać na bazie budowania montowni, albo nabytych licencji. Te licencje kupujemy od potężnych konglomeratów międzynarodowych, za które musimy cały czas płacić - powiedział Jarosław Wróbel, wiceprezes Grupy LOTOS S.A. ds. Inwestycji i Innowacji. - Brakuje nam takiej struktury, abyśmy mogli się wybić na powstawanie takich kluczowych technologii w Polsce, żebyśmy naprawdę mogli na nich zarabiać. W LOTOS do tej pory próbowano to robić na średnią skalę do tej pory. Całkiem nieźle uporządkowano podobne obszary gdzie indziej. Zaczęto wchodzić w obszar np. Polimerów Police jako udziałowiec mniejszościowy. To była próba budowy przyczółku. Dlatego połączenie z Orlenem to gigantyczna szansa, jaką zaproponował rząd i premier Sasin. Po raz pierwszy będziemy mieli szansę działać w ogromnej grupie kapitałowej, która będzie mogła wymyślać patenty w skali globalnej, nie tylko lokalnej - dodał.\nJak podsumował wiceprezes LOTOS, w latach 90 ukuto i szaleńczo trzymano się hasła „małe jest piękne”. Szafowano nim na wszystkie strony, przy okazji rozbijając polskich gigantów. A w tym samym czasie, gdy niszczono wielkie firmy w Polsce, na potęgę rozbudowywano w Niemczech i Francji dzisiejszych gigantów, jak korporacje EDF, czy VATTENFALLL. Budowano wtedy ich potęgę jako spółek państwowych i w tych krajach nikt przeciwko temu nie protestował. To faktycznie jedno z największych kłamstw czasu polskiej transformacji. Dopiero dziś, gdy skazani jesteśmy na import i korzystanie z cudzych technologii, widać to tym klarowniej.\nMale jest piękne, ale to duże jest efektywne i decyduje w grze rynkowej - dodał Jarosław Wróbel.\nNa to samo zwracał uwagę nowy szef Tauronu. Mało tego! Zwrócił uwagę na to, że w Polsce nie udało się zbudować solidnego państwowego giganta w budownictwie (być może inaczej dziś byłoby łatwiej rozwiązać problem budowy brakujących na rynku mieszkań - red.), choć była taka wielka okazja, ponieważ nie wykorzystano nawet okresu boomu na infrastrukturę Euro 2012 za rządów Donalda Tuska, co jest ewenementem w Europie.\nNie wykreowaliśmy przez ostatnie 30 lat żadnej wartości dla polskiej gospodarki, poza infrastrukturą. Hiszpania na swoim boomie budowlanym zbudowała aż sześć wielkich firm budowlanych. W Polsce po boomie autostradowym nie udało się zbudować żadnej takiej firmy - ocenił Paweł Strączyński, prezes TAURON Polska Energia S.A.\nJak zaznaczył, obecna zielona transformacja, to ok. 200 mld euro, ok 800 mld zł trzeba będzie wydać w energetyce na zieloną transformację. To wielka szansa na przekierowanie tego strumienia właśnie do polskich firm.\nJest takie powiedzenie „Turbiny w Pitsburgu a nie w Pekinie”. Zmieńmy je na „Turbiny na Podkarpaciu, a nie w Pekinie”. Przemysł lotniczy mógłby rozwijać się na Podkarpaciu. Mamy 20 proc. miksu energetycznego z węglowego do zastąpienia wiatrowym. Wykorzystajmy ten ogromny potencjał, jaki niosą przyszłe, wymuszone inwestycje i spróbujmy wykreować silne polskie podmioty, które będą mogły konkurować na arenie międzynarodowej. Nie tanie miejsca pracy, a spróbujmy wykorzystać właśnie ten ogromny potencjał - podkreślił prezes Strączyński.\nCo do tego, że Polska gospodarka stoi przed ogromnymi wyzwaniami, zwłaszcza w energetyce, wszyscy są zgodni. Ale jest jeszcze szansa, by odbiło to, czego nie udało się dotąd zadeptać i to właśnie w kierunku wskazanym przez premiera Mateusza Morawieckiego, jeszcze w Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju, czyli gospodarki budowanej siłą kapitału intelektualnego oraz wysokiej marżowości, nie taniej produkcji i taniej pracy.\nTo wszystko powoduje, że my jako menedżerowie musimy poszukiwać możliwości inwestycji w projekty, które będą długofalowo rozwojem polskiej gospodarki. Jesteśmy przykładową odpowiedzią na tę bolączkę. Tworzymy miejsca pracy, która będzie kołem zamachowym całego podobnego biznesu - ocenił dr Andrzej Niewiński, prezes Grupa Azoty Polyolefins S.A.\nJak ocenił, Polska ma przewagę w stosunku do innych krajów UE ze względu na ponadprzeciętny udział branży chemicznej, a w tym sektorze, dzięki inwestycjom Azotów, czeka nas wręcz skok rozwojowy.\nInfrastruktura w branży, inwestycje w branży chemicznej nie byłyby możliwe bez wsparcia państwa. Dokonaliśmy ogromnego postępu i wykorzystujemy dwie bardzo nowoczesne licencje. To spowoduje, że wykonamy skok jakościowy. Wykonujemy też rzadko spotykane kompetencje. To być może sprawi kolejne inwestycje w przyszłości w sektorze chemicznym. Dodatkowo, wypłaszczamy cykle koniunkturalne przez lokowania inwestycji w różnych branżach. Szacujemy, że nasze inwestycje to przynajmniej dodatkowe tysiąc miejsc pracy wokół przetwarzania polipropylenu, ale też np. w logistyce - dodał prezes Niewiński.\nJak zapewnili zarówno Małgorzata Sadurska, członek zarządów PZU S.A. i PZU Życie S.A. oraz Wojciech Dąbrowski, prezes PGE S.A., państwowi giganci są także przydatni w wypłaszczaniu cykli koniunkturalnych w okresie dekoniunktury przez stabilizację zatrudnienia. Słowem: nie zwalniają pracowników, gdy przyjdzie kryzys, a przynajmniej nie tak łatwo jak podmioty prywatne.\nWicepremier Jacek Sasin na koniec podkreślił, że Poprzedni kryzys za PO powodował, że podmioty zagraniczne wycofywały się zbyt chętnie z polskiego rynku, likwidując miejsca pracy. Przywołał przykład Fiata, który by uratować włoskie miejsca pracy, likwidował te w polskich zakładach. Przez te wszystkie lata wydaje się, że agentom wpływu i pożytecznym klakierom z wielkim sukcesem udało się zniszczyć w Polakach i ośmieszyć świadomość tego, czym jest patriotyzm gospodarczy, jaką rolę pownien odgrywać w nim rząd oraz jak ważne są dla jego realizacji silne Spółki Skarbu Państwa.\nPatriotyzm gospodarczy To nie tylko teoria. To coś, co decyduje o życiu wielu, także wielu milionów Polaków – ocenił wicepremier Sasin.\nDebatę prowadził prof. nadzw. dr hab. Zbigniew Krysiak, przewodniczący Rady Programowej Instytutu Myśli Schumana.\nCZYTAJ TEŻ: Odbudowa gospodarki? Szybciej niż zakładano!


Informacje – Klub Gier Pionkolandia\nPionkolandia – polski klub gier planszowych z siedzibą w Sztumie (województwo pomorskie), założony w 1 stycznia 2011 roku przez Sławomira Wiechowskiego i Marlenę Nowosielską.\nMisją klubu jest edukacja i promocja nowoczesnych gier planszowych wśród dzieci, młodzież i osób dorosłych. Organizujemy turnieje, konkursy, konwenty gier planszowych. Prowadzimy zajęcia w szkołach, świetlicach, na Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Organizujemy „Otwarte Spotkania z Grami Planszowymi” dla mieszkańców Sztumu i okolic. Prowadzimy również szkolenia, warsztaty, konferencje, wykłady o tematyce gier planszowych i ich wykorzystaniu w edukacji. Również zajmujemy się wydawanie gier planszowych i ich recenzowaniem.\nPionkolanida to przedsięwzięcie zapaleńców gier planszowych, których celem jest propagowanie tej formy spędzania wolnego czasu. Chcemy odciągnąć dzieciaki od telewizji i komputera. Chcemy pokazać rodzicom, jak, w sposób atrakcyjny i sprzyjający rozwojowi, spędzać czas z dziećmi. Chcemy, wreszcie, pokazać wszystkim, że gry planszowe to nie tylko, przysłowiowy wręcz, Chińczyk, ale rozbudowana i wymagająca zabawa.\nKlub powstał 1 stycznia 2011 roku z inicjatywy kilku osób Sławka i Magdy Wiechowskich, Marleny Nowosielskiej, Elwiry Tomasiak, Katarzyny Mazurkiewcz oraz Małgorzaty Szpalerskiej. Tworzą go także zaprzyjaźnieni nauczyciele, znajomi, rodzice oraz co najważniejsze uczniowie. Klub działa aktywnie w kilku szkołach w województwie pomorskim między innymi: przy Szkole Podstawowej nr 2 w Szumie, Gimnazjum Nr 1 w Sztumie, w Szkole Podstawowej nr 8 w Malborku, w Zespole Szkół w Starym Targu. Współpracujemy także z około 100 szkół w całej Polsce.\nTo połączenie dwóch słów pionko i landii. Pierwsze słowo nawiązuje do pionków, które występują w grach oraz druga część do krainy, miejsca przyjazna wszystkim ludziom. Nazwa ma symbolizować miejsc przyjazne każdej osobie, która chce miło spędzić czas przy grach planszowych. Nazwa został wymyślona przez uczniów w ramach konkursu na nazwę dla klubu.\nWspółpracujemy w wieloma wydawnictwami w Polsce, które zajmują się wydawaniem gier planszowych między innymi: Bard, Egmont, Cube Factory of Ideas Familiaris, Foxgames, G3, Galakta, Granna, Gry Leonardo, Hobbity.eu, Instytut Pamięci Narodowej, Kolonix, Kuźnia gier, Lets Play, Maple, Mattel, Magia Czarnego Sportu, Mars Games, Phalanx, Piatnik, Pictogra, Polskie Gry Planszowe, Portal Games, Rebel, Spawn, Tactic, TM Toys, Trefl, Wydawnictwo Alter,\nWspółpracujemy z Miastem i Gminą Sztum, Starostwem powiatowym w Sztumie, z Centrum Edukacji Nauczycieli w Gdańsku, Pomorską Organizacją Turystyczną, Muzeum Powstania Warszawskiego, Dziennikiem Bałtyckim, Czasopismem Świat Gier Planszowych oraz Bankiem Spółdzielczy w Sztumie.\nNa dzień 1 kwietnia 2014 roku kolekcja naszego klubu to 700 tytułów różnego typu gier.\n8 kwietnia 2014 roku wydaliśmy 750 egzemplarzy grę pod tytułem „Odkrywcy Dolnego Powiśla”.\nOrganizacja Mistrzostw Polski Szkół w Rummikub (2012,2013,2014)\nOrganizacja Mistrzostw powiatu sztumskiego w Rummikub (2011,2012,2013)\nOrganizacja Wojewódzkich Mistrzostw Szkół w Superfarmera 2014\nOrganizacja Mistrzostw Polski Szkół w Superfarmera 2014\nOrganizacja Mistrzostw Szkół w grze Story Cubes 2012 i 2014\nOrganizacja Festiwali Gier: „Wiosennych festiwali gier planszowych” oraz „Zagraj z nami” (5 edycji)\nWydanie gry „Odkrywcy Dolnego Powiśla” (2014)\nOrganizacja Mistrzostw powiatu w grze Szkół w grze „Odkrywcy Dolnego Powiśla” (2014)\nOrganizacja turniejów eliminacyjnych do Mistrzostw Polski w: Carcassonne, 7 Cudów Świata, Wsiąść do pociągu Europa\nProwadzenie Mistrzostw Polski:\nw Wsiąść do pociągu Europa 2013,


Kraków. Nawet czerwona linia nie pomaga na Długiej | Kraków Nasze Miasto\nKraków. Nawet czerwona linia nie pomaga na Długiej\nArkadiusz Maciejowski 13 września 2017, 12:15\nWyraźna, czerwona linia jest notorycznie przekraczana Andrzej Banaś\nOd początku czerwca, gdy wymalowane zostało nowe oznakowanie ostrzegawcze, tramwaje na ul. Długiej i tak były blokowane przez samochody piętnaście razy!\nUrzędnicy z Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu coraz poważniej rozważają możliwość zamontowania wzdłuż ulicy Długiej kamer lub urządzeń wydających sygnały dźwiękowe. Wszystko dlatego, że skutecznie nie pomaga nawet wyraźna, czerwona linia. Kierowcy wciąż nieprawidłowo parkują, blokując przejazdy tramwajom.\n- Spotkaliśmy się już z przedstawicielami firmy Comarch i wspólnie zastanawialiśmy się nad różnymi rozwiązaniami. Chodzi m.in. o urządzenia do analizy video, znaki zmiennej treści lub komunikaty akustyczne - mówi Michał Pyclik z biura prasowego ZIKiT. - Nasz dział techniczny jest gotowy do współpracy - dodaje.\nNowe urządzenia mogłyby działać np. tak, że jeśli część samochodu wystawałaby poza wyznaczoną linię, wtedy przez czujniki wydawane byłyby dźwięki ostrzegawcze. Urzędnicy nie podają na razie, kiedy mogłyby się pojawić, ale oczywiste jest, że powinno stać się to jak najszybciej.\nrafal 14.09.2017 00:19:24\nLewakow to ja leje w morde takich jak Ty.Won z z centrum\nmmm 13.09.2017 14:43:53\njak to myślisz należałoby zrobić, aby nie uszkodzić następnego stojącego na poboczu, prawidłowo zaparkowanego ? z główką u Ciebie na pewno wszystko w porządku ?!\nKrakus 13.09.2017 13:47:06\nNależy źle zaparkowane samochody po prostu taranować i wtedy problem bardzo szybko zniknie, jak ktoś zapłaci za złe parkowanie kilkanaście tysięcy za remont samochodu. Następny chętny do parkowania na ul. Długiej sprawdzi 15 razy czy auto nie blokuje przejazdu tramwajem.


Cacica - rumuński Gietrzwałd • NewsBar\nCacica – rumuński Gietrzwałd\nBazylika Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Cacica – kościół rzymskokatolicki wybudowany w 1904 roku przez Polaków mieszkających we wsi Kaczyka (obecnie rumuńska Cacica), według projektu Teodora Talowskiego.\nW 2000 roku papież Jan Paweł II nadał mu tytuł bazyliki mniejszej. W kościele znajduje się obraz Marki Boskiej Kaczyckiej, wzorowany na obrazie Matki Boskiej Częstochowskiej. Co roku w Kaczykach odbywa się odpust i dwudniowe uroczystości religijne. Obejrzyj zdjęcia z “rumuńskiego Gietrzwałdu”.\nCerkiew we wsi Cacica w Rumuni\nPoprzedni artykułSałatka piękności z wiosennych dzikich roślin\nNastępny artykułBiebrza w żałobie\nMikołaje z Kotoru w Montenegro. Wszystkie ręcznie rzeźbione i zdobione.\nStara plebania w Reszlu stojąca niedaleko gotyckiego kościoła farnego i zamku biskupów, pochodząca najprawdopodobniej z 1444 roku, jest jednym z najstarszych zachowanych budynków mieszkalnych...\nMonastyr Sucevița – obronny monastyr z malowaną cerkwią pod wezwaniem Zmartwychwstania znajdujący się w miejscowości Suczawica w Rumunii, położonej na Bukowinie. Cerkiew jest jedną z ostatnich malowanych cerkwi Bukowiny, w 2010 r. wpisano ją na listę...\nKościół św. Mikołaja w Sząbruku (gmina Gietrzwałd). Świątynię uposażono w przywileju lokacyjnym 22 lipca 1363 roku. Konsekrował ją 2 kwietnia 1500 roku biskup pomocniczy...\nPałac w Pacółtowie (między Olsztynkiem, a Grunwaldem) wzniesiono w 1797 roku. W połowie XIX wieku przeprowadzono jego rozbudowę, a w 1913 roku przebudowano. Po...\nPałac w Rogalinie zbudował w latach 1770-1776 Kazimierz Raczyński pełniący funkcję pisarza koronnego, a następnie starosty generalnego Wielkopolski i marszałka nadwornego koronnego. W 1910 roku...\nKim byli Kalnassy?


PKO Ekstraklasa. Vuković o transferach Carlitosa i Kulenovicia. Legia może pozyskać piłkarza - Sport WP SportoweFakty\nPKO Ekstraklasa. Vuković o transferach Carlitosa i Kulenovicia. Legia może pozyskać piłkarza\nW przerwie na spotkania międzynarodowe z Legii Warszawa odeszło dwóch napastników - Carlitos i Sandro Kulenović. Trener Aleksandar Vuković jest jednak zadowolony ze swojej kadry. Co więcej, wicemistrzowie Polski wciąż mogą pozyskać nowego piłkarza.\nIgor Kubiak 12 Września 2019, 17:04\nPAP / Leszek Szymański / Na zdjęciu: Aleksandar Vuković\nJuż we wrześniu Legię Warszawa opuściło trzech zawodników - pomocnik Tomasz Jodłowiec oraz napastnicy Carlitos i Sandro Kulenović. Na konferencji prasowej przed meczem z Jagiellonią Białystok trener Aleksandar Vuković wyjaśnił, dlaczego klub zdecydował się na takie ruchy.\n- O pewnych posunięciach decydowały kwestie finansowe. Nie będziemy też grać co trzy dni. To spowodowało, że kilka osób odeszło. Kadra nie jest liczna, ale jest wystarczająca na nasze potrzeby i cele. Dalej mamy mocny skład - zapewnił Vuković. Wiadomo, że na sprzedaży Carlitosa i Kulenovicia Legia zarobiła ok. 5 mln euro.\nTeraz pewne miejsce w podstawowej jedenastce powinien mieć Jarosław Niezgoda, z którym ma rywalizować Jose Kante. To jednak nie wszystko. - Mamy Niegodę, Kante, Macieja Rosołka, wracającego po kontuzji Kacpra Kostorza. Dwaj ostatni czekają na swoją szansę i jeszcze w tym sezonie mogą zaskoczyć - wyjawił Serb.\nVuković jednocześnie zapewnił, że Legia nie wyklucza jeszcze wzmocnień. - Może jeszcze jedna zmiana nastąpić do końca roku. Może jeszcze jeden zawodnik przyjść, niekoniecznie napastnik - dodał trener Legii.\nNa początku sezonu mówiło się o konflikcie na linii Carlitos - Vuković. Obaj jednak pożegnali się w zgodzie. - Była rozmowa z Carlitosem. Bardzo przyjemna i ludzka, jak zawsze do tej pory. Nie wiem czy macie jakieś inne informacje ze strony Carlitosa. Życzyliśmy sobie pozytywnych rzeczy. Dał dużo w poprzednim sezonie i za to jak pracował, jak się starał, jestem mu wdzięczny. Ze strony sentymentalnej na pewno żal że chłopaki odchodzą - przyznał 40-latek.\nCzytaj też: Carlitos skomentował odejście z Legii. "To nie był dobry moment na taką decyzję"\nCzytaj też: Dariusz Tuzimek: Pan Vuković (felieton)\nCzy Legia Warszawa potrzebuje jeszcze jednego napastnika na ten sezon?\nmarian.d 13-09 13:05 Zgłoś komentarz\nMam nadzieję że Jaga dołoży ległej ze 3:0 .\nMossad 12-09 18:44 Zgłoś komentarz\nZarobili ok 5 mln euro ...... Ten za 1,6 mln Ten za 2 mln do podzialu Dla nich to jest w sumie 5 mln Nic, tylko pogratulowac.\nPolska PKO Ekstraklasa Piłka nożna Legia Warszawa Aleksandar Vuković Sandro Kulenović Carlitos Warszawa


Wysłany: Pon Sty 09, 2012 7:55 pm Katastrofa\n...czyli o skutkach braku wyobraźni\nTrzydzieści lat temu, 1 sierpnia 1975 roku, Gdańskiem wstrząsnęła tragiczna wiadomość. Na Motławie zatonął prom (nosił numer 2), który łączył ulicę Wiosny Ludów z Sienną Groblą. Z około czterdziestu osób znajdujących się na pokładzie osiemnaście poniosło śmierć w nurtach rzeki. O katastrofie - jak to było w zwyczaju w owych latach - w prasie niewiele pisano. Na obszerniejsze jej omówienie czekać trzeba było prawie dwadzieścia pięć lat. Dopiero w 2000 roku w "30 Dniach" (1/2000) ukazał się artykuł Tadeusza Głuszki, w którym autor podał wiele szczegółów i wyjaśnił niektóre problemy. Nie wszystkie jednak, bo - jak sam napisał - Sąd Rejonowy w Gdańsku, który sprawę rozpatrywał, stwierdził w wyroku wydanym 10 stycznia 1977 roku, że przyczyna katastrofy była bardzo złożona.\nDziś - po trzydziestu latach od katastrofy, a dwadzieścia osiem od sądowego wyroku - trudno kusić się o wyjaśnienie wszystkiego. Analizując artykuł T. Głuszki, można jednak dojść do wniosku, że - mimo bardzo wnikliwego omówienia sprawy - zabrakło w nim podsumowujących wniosków. Spróbujmy więc te rozważania uzupełnić.\nNa wstępie musimy się cofnąć o lat kilkaset. Już w średniowieczu korzystano bowiem z promów, by pokonywać przeszkody wodne. Promy te były drewnianymi skrzyniami, a raczej korytami (nie były zakryte od góry), które przemieszczano między brzegami przy pomocy rozpiętej między nimi liny. Prom był z nią połączony przy pomocy bloków, a jego ruch uzyskiwano przez przeciąganie wzdłuż tej nieruchomej liny. Obsługujący prom miał drewniany uchwyt, który dawał się przesuwać po linie, a zakleszczał się na niej przy pociąganiu za rączkę. Tam, gdzie wymagała tego żegluga, lina była na tyle długa, że zwisała głęboko pod wodą, a nawet mogła spoczywać na dnie. W czasie ruchu promu lina naprężała się przed nim, a zwisała swobodnie za promem. Wszyscy wodniacy wiedzieli więc, że za promem można przepływać - oczywiście w bezpiecznej odległości. W Gdańsku takie promy kursowały przez Motławę i Leniwkę - dzisiejszą Martwą Wisłę - od średniowiecza aż po wiek XX. Między innymi, już w XV wieku istniała przeprawa promowa przez Motławę przy zamku krzyżackim, czyli około 400 metrów powyżej omawianej tu przeprawy promu numer 2.*\nNajbardziej znaną przeprawą przez Leniwkę była przeprawa przy Gęsiej Karczmie, którą zlikwidowano dopiero po zbudowaniu Mostu Siennickiego w 1912 roku. Przepraw było jednak więcej - między innymi łączące z lądem stałym wyspę Ostrów, a stanowiły one jedyne połączenie tej wyspy, nawet wówczas, gdy rozwinął się na niej przemysł, w tym stoczniowy. Prom łączący dwie części Stoczni Gdańskiej (na osi ulicy Doki) zastąpiono mostem pontonowym dopiero na początku lat czterdziestych XX wieku.\nPo II wojnie światowej w zniszczonym Gdańsku uruchomiono na Motławie dwie przeprawy promowe: między Długim Pobrzeżem i południowym cyplem Ołowianki oraz między ulicą Wiosny Ludów i Sienną Groblą. Początkowo były to promy takie same jak to powyżej opisałem. W 1958 roku armator - a było nim Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej - postanowił zmodernizować przeprawy. Drewniane kadłuby promów zastąpiono stalowymi, o większej pojemności. Aby ułatwić pracę promowych i przyspieszyć przeprawy, wprowadzono napęd mechaniczny. Prócz nieruchomej liny prowadzącej dodano "linę bez końca", napędzaną silnikiem elektrycznym, który ustawiony był na jednym z brzegów. Liny przebiegały swobodnie przez rolki na promie i przez blok zamocowany na drugim brzegu. Były na tyle długie, że w czasie postoju zwisały w głąb wody - podobnie jak pojedyncza lina dawniejszych promów.\nAby uruchomić prom, trzeba było zacisnąć szczęki urządzenia napędowego na jednej z lin przebiegającym wzdłuż burty. Dwie z nich, stanowiące część "liny bez końca", poruszały się w odwrotnych kierunkach. Przypięcie promu do liny biegnącej do silnika powodowało ruch promu w tym kierunku. Równocześnie naprężała się lina ciągnąca prom. Liny za promem zwisały swobodnie. Aby uzyskać ruch promu w kierunku przeciwnym, należało zacisnąć szczęki urządzenia napędowego na drugiej części "liny bez końca". Prom ciągnęła wtedy lina przechodzącą przez blok umocowany na tym brzegu, a napędzał ją silnik znajdujący się na brzegu przeciwnym. I wtedy naprężone były nie tylko liny przed promem, lecz także jedna z lin za nim - ta którą ciągnął silnik. Przy takim napędzie statki mogły przecinać linię przeprawy tylko wówczas, gdy prom stał przy jednym z brzegów, a ewentualnie także za promem płynącym do brzegu, na którym znajdował się silnik. Załoga statku musiałaby jednak wiedzieć, na którym brzegu zainstalowano silnik. Reasumując: taki napęd promów był niewątpliwie wygodniejszy, ale mniej bezpieczny, a zapewnienie bezpieczeństwa wymagało odpowiedniego przeszkolenia i odpowiedzialności promowych, a także poinstruowania wszystkich, którzy prowadzili statki pływające po Motławie.\nDrugą sprawą ważną dla zapewnienia bezpieczeństwa promów i przewożonych na nich ludzi była konstrukcją kadłubów i wyposażenia tych jednostek. Rozwiązania te, podobnie jak sprawę napędu, armator załatwił we własnym zakresie, nie konsultując ich ani z Urzędem Morskim, ani z Polskim Rejestrem Statków. Zarzuty wysuwane po katastrofie, że promy nie spełniały warunków bezpieczeństwa, ponieważ - między innymi - nie miały grodzi zderzeniowych oraz nie były wyposażone w łódź ratunkową, trudno traktować poważnie. Przy katastrofie, w czasie której prom został dosłownie wciągnięty pod wodę przez liny, takie czy inne grodzie na jednostce bezpokładowej niewiele by dały, a szalupy ratunkowej nie zdążono by nawet spuścić. Rozwiązaniem mogła być budowa kadłuba z komorami powietrznymi, które zapewniałyby pływalność nawet po wypełnieniu go wodą. Czy jednak przy małych wymiarach promu i ciężarze przewożonych ludzi było to możliwe? - wyjaśnić mógłby tylko konstruktor. Konieczne było natomiast odpowiednie wyposażenie promu w pływaki ratunkowe. Na promie było pięć kół ratunkowych i trzy pływające ławy, które miały zastąpić tratwy ratunkowe. Jak podał T. Głuszko, środki te mogły wystarczyć dla 31 pasażerów, gdy dopuszczalną ich liczbę określono na 75. Środków ratunkowych było więc zdecydowanie za mało, a ich część została niewłaściwie umieszczona.\nDla zabezpieczenia pasażerów i obsługi przed niepogodą środkową część promów osłonięto blaszanymi dachami, a boki brezentowymi ściankami. W momencie katastrofy te rozwiązania stały się śmiertelną pułapką dla wielu pasażerów. Gdy woda wdarła się na prom, ludziom trudno było się wydostać spod tych osłon, zwłaszcza że utrudniały to pływające w tej przestrzeni ławy i elementy drewnianej podłogi promu.\nOdtwórzmy teraz przebieg katastrofy. Feralnego dnia, około godziny 14.35, prom dobił do przystani przy Siennej Grobli, na której znajdował się blok, przez który przechodziła lina napędowa (silnik znajdował się na brzegu przeciwnym). Prom nie był cumowany. Przy brzegu utrzymywał się przy pomocy hamulca zaciskanego na nieruchomej linie prowadzącej. Gdy pasażerowie wsiedli, promowy zwolnił hamulec i przeszedł na przód promu, aby sprawdzić, czy nie nadpływa jakiś statek. Było to konieczne, ponieważ przystań znajdowała się we wnęce nabrzeża, co ograniczało widoczność. Gdy wracał na środek promu, linię przeprawy minęła motorówka i statek "białej floty" "Lucyna". Spowodowana przez nie fala odepchnęła zwolniony z hamulca prom od brzegu. Głuchawy promowy nie dosłyszał sygnału ostrzegawczego, który dawał syreną kolejny nadpływający statek - "Maryla". Ostrzegli go jednak pasażerowie. Przestraszony promowy, widząc, że prom odsunął się parę metrów od brzegu i obawiając się, że może odsunąć się jeszcze dalej i wejść na kurs nadpływającego statku, zacisnął szczęki urządzenia napędowego na linie, która miała przyciągnąć go do brzegu. Zrobił właśnie to, czego zrobić nie było wolno. Zapomniał bowiem (a może nie wiedział?), że w ten sposób naprężona zostanie lina, ciągnięta przez silnik znajdujący się na przeciwległym brzegu.\nO tę właśnie linę zahaczył nadpływający statek, powodując dosłownie wciągnięcie pod wodę promu, który zatonął w ciągu niecałej minuty. Uratowali się ci pasażerowie, którzy zdołali się z niego wydostać i umieli pływać. Zginęli natomiast ci, którzy zakleszczeni zostali w obudowie promu, oraz ci, których wciągnął wir spowodowany przez tonącą jednostkę. Sąd Rejonowy w Gdańsku, który rozpatrywał sprawę odpowiedzialności za katastrofę promu, stwierdził, że jej przyczyny były złożone.\nI tak było rzeczywiście. Przyczyn było kilka, a niektóre znacznie zwiększyły rozmiary tragedii. Prom miał niewłaściwą konstrukcję (przede wszystkim części nadwodnej) i był nieodpowiednio wyposażony. Zastosowano taki napęd, którego bezpieczne użytkowanie wymagało starannego przeszkolenia obsługi i bezwzględnego przestrzegania instrukcji. Brakowało należytego nadzoru, a dotyczy to kontrolowania stanu technicznego promu i jego napędu oraz odpowiedniego sposobu obsługi (chodzi o właściwe przeszkolenie promowych, kontrolę stanu ich zdrowia, a także picie alkoholu przez członków obsługi).\nWprawdzie w trakcie procesu nie było o tym mowy, ale nie można wykluczyć, że do katastrofy przyczynił się także brak wiedzy tych, którzy prowadzili statki na Motławie. Czy wiedzieli, jak specyficzne cechy ma zastosowany na promach napęd, czy mieli świadomość, że mogli przecinać linię kursowania promu tylko wtedy, gdy stał on przy brzegu? Jak wykazało śledztwo, wielu zaniedbań dopuścili się wszyscy: budowniczowie promu, jego obsługa, a także organy powołane do nadzoru nad bezpieczeństwem tych przepraw.\nNie można powiedzieć, że Urząd Morski nie interesował się tymi sprawami. Domagano się nawet, aby promowi mieli kwalifikacje upoważniające do prowadzenia jednostki pływającej, to znaczy, by mieli patent szypra. Ale na to zaprotestował zarówno eksploatujący promy Miejski Zarząd Dróg i Mostów jak i armator - Dzielnicowa Rada Narodowa. Nie bez słuszności tłumaczyli, że ludzie z takimi kwalifikacjami nie przyjdą do pracy na promie, bo więcej zarobią w żegludze czy rybołówstwie. W tej sprawie w Urzędzie Morskim interweniowały nawet władze miejskie. Dyrektor naczelny Urzędu Morskiego uznał te argumenty i polecił swoim służbom opracowanie takiego sposobu kwalifikowania promowych, który zapewni należyte bezpieczeństwo, a równocześnie umożliwi armatorowi znalezienie ludzi do obsługi tych jednostek. Program taki opracowano. Według T. Głuszki miał on obejmować 30 godzin wykładów i tygodniową praktykę. Nie wiemy, niestety, czy program kursu był ustalony prawidłowo, a zwłaszcza czy wyjaśniał sprawy zastosowanego na promach napędu i związanych z nim niebezpieczeństw.\nZ tego, co po katastrofie zeznawał promowy Kozłowski, wynika jednak, że kursu nie traktowali poważnie ani jego uczestnicy, ani organizatorzy. Jeśli - jak wynika z cytowanego zeznania - sam Kozłowski wysłuchał tylko 8 godzin wykładów, a na egzaminie zadano mu tylko jedno pytanie, nie można stwierdzić, że kurs i egzamin zapewniały wystarczające kwalifikacje. Podobnych zaniedbań, wynikających chyba z lekceważenia tej "poprzecznej żeglugi" przez zaledwie 50-metrową rzekę, można się dopatrzyć u wszystkich, którzy ją przygotowywali, eksploatowali, czy nadzorowali prawidłowość eksploatacji. Lekceważenie to wynikało niewątpliwie z braku wyobraźni, z nieumiejętności wyobrażenia sobie skutków, jakie mogą spowodować wszelkie niewłaściwe rozwiązania, brak odpowiednich kwalifikacji, czy wreszcie niedbałe i nieodpowiedzialne wykonywanie obowiązków.**\nCzas na bardziej ogólną refleksję. Wspólnym elementem wszystkich zaniedbań i błędnych rozwiązań, które przyczyniły się do opisanej tragedii był brak wyobraźni. Nieumiejętność wyobrażenia sobie możliwych zagrożeń i skutków jest także przyczyną wielu innych, jeśli nie tragicznych to w każdym razie złych rozwiązań, Aby nie być gołosłownym: czym innym można wytłumaczyć, że na mostach na Motławie, odbudowanych w trudnych latach powojennych bez przęseł zwodzonych, układano później różnego rodzaju kable i rurociągi, które obecnie utrudniają (i podnoszą koszt) przywrócenia na nich zwodzenia? Czym innym, jeśli nie brakiem wyobraźni, można wyjaśnić zbudowanie pawilonów handlowych przy ulicy Słowackiego, na terenie, na którym już od lat sześćdziesiątych przewidywano poszerzenie tej ulicy? A most wantowy nad Martwą Wisłą? Jego prześwit pionowy ma zaledwie 8 metrów, gdy bez większych trudności, a jedynie przy pewnym zwiększeniu kosztów dojazdów, można było go zbudować z prześwitem około 13 metrów, co umożliwiłoby w przyszłości lepsze wykorzystanie tego akwenu dla żeglugi (dla porównania: most wantowy w Goeteborgu ma prześwit pionowy 45 metrów).\nNieprawdziwe jest przekonanie, że wyobraźnia potrzebna jest tylko artystom i autorom powieści "science fiction". Wyobraźnia konieczna jest wielu innym ludziom, działającym na różnych polach. Muszą ją posiadać kierowcy, by przewidywać skutki własnych manewrów, muszą mieć także politycy stanowiący nowe prawa, które wpływają na warunki życia i możliwości działania. Jeśli ci ludzie nie mają wyobraźni, lub nie robią z niej użytku, powstaje chaos prawny, który dezorganizuje gospodarkę i życie codzienne.\nPlik ściągnięto 9854 raz(y) 62,09 KB\nPlik ściągnięto 9854 raz(y) 65,51 KB\nWysłany: Pon Sty 09, 2012 8:42 pm\nTu jeszcze była hipoteza, że podczas kolejnych prac remontowych lina stopniowo robiła się coraz krósza, a więc płyciej zanurzona pod lustrem wody.\nWysłany: Sro Mar 14, 2012 8:55 pm\nKilka dni po katastrofie w Gdańsku (Żak?) odbył się koncert SBB (chodziłem wówczas na wszystkie ich występy). Józef Skrzek dedykował go pamięci ofiar.\nWysłany: Sob Sie 03, 2013 2:00 am\n38 lat minęło..\nWysłany: Nie Lip 27, 2014 5:53 am\nPamiętam, że bezpośrednio po wypadku obwiniano w prasie za ten wypadek kapitana statku, który na widok przepływającego promu powinien tak manewrować prędkością, aby statek znalazł się nad linami wtedy, gdy już nie są uniesione, czyli gdy prom dobije do brzegu. Kapitana obwiniano też (w prasie) o dowodzenie statkiem w stanie wskazującym. Prom został pociągnięty za linę pod wodę. Na promie jak pamiętam było 21 osób, uratowały się tylko trzy osoby.\nTak sie sklada ,ze czlonkiem zalogi Maryli byl moj ojciec ,wiec znam ta sprawe z"pierwszej reki" .\nZacznijmy od tego ,ze prom odbil od brzegu lub tez wykonal jakikolwiek manewr ktory spowodowal naprezenie i uniesienie liny napedowej niespodziewanie ,kapitan statku nie mial najmniejszych szans wyhamowac tak aby Maryla zatrzymala sie przed naprezona lina .\nStatek nawet tak maly i plynacy stosunkowo mala predkoscia nie moze zatrzymac sie na krotkim dystansie.\nMusze z cala pewnoscie zdementowac to ze ktokolwiek z zalogi Maryli byl w stanie wskacujacym. Zadenemu z zaloganotw nie zostal postawiony zaden zarzut w zwiazku z tym wypadkiem.\nNalezy takze przypomniec ,ze to zaloga Maryli rzucila sie (doslownie wskakujac do wody) na ratunek pasazerow tonacego promu.\nWysłany: Wto Mar 29, 2016 9:06 pm\nPosiadam zdjęcie owej tablicy.\nW katastrofie zginął mój dziadek, Henryk Dziaduch.\nWysłany: Pon Lip 22, 2019 10:41 pm\nCałkiem niedawno dowiedziałem się że statek dziś pływający jako jednostka wycieczkowa o nazwie Pirat, który codziennie w sezonie pływa z molo w Sopocie to przerobiona Maryla...\nWysłany: Czw Sie 29, 2019 10:35 pm\nTrochę lat minęło... a światełek w TEN dzień nie było wiele.. moje było... ale to oczywiste... i wnuczka zmarłego też była.. z światełkiem i nowym pokoleniem... Brawo\nSzkoda zapomnieć ...\nJa podwójne żałuję że już nikogo lub niewielu...to nie obchodzi.... albo może właśnie "obchodzi" ... czyli omija....


TRAKTAT O PRAWDZIWYM NABOŻEŃSTWIE DO NMP - 7957634624 - oficjalne archiwum allegro\nTRAKTAT O PRAWDZIWYM NABOŻEŃSTWIE DO NMP (7957634624)\noferta nr 7957634624\nTraktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny to duchowe arcydzieło, którym inspirowali się wielcy czciciele Maryi: św. Jan Paweł II, św. Maksymilian Kolbe i sługa Boży kard. Stefan Wyszyński. Mimo upływu czasu pełne mocy słowa św. Ludwika Marii Grignion de Montfort wciąż porywają ludzi na całym świecie, prowadząc ich ku prawdziwej pobożności maryjnej. Prowadzeni słowami traktatu wierni wchodzą w głęboką relację z Matką Bożą w myśl hasła Totus Tuus, jednocześnie trwając w miłości Chrystusa i w zakorzenieniu w tajemnicy Trójcy Świętej. Wiele osób, inspirując się tą przejmującą lekturą duchową, decyduje się na powierzenie się Panu Jezusowi przez Jego Matkę i przystępuje do opracowanego przez św. Ludwika 33-dniowego, duchowego przygotowania do tego aktu. Nakładem Wydawnictwa eSPe ukazała się zawierająca ten program książka Przygotowanie do aktu zawierzenia się Jezusowi przez ręce Maryi według św. Ludwika Marii Grignion de Montfort.\n[Kod oferty,268054,9788374828710,2019-04-05 04:21:37]


Plaża za 5 mln zł Złotów | zlotowskie.pl\nTrening z mistrzem w Studiu HM w Złotowie\nPierwszy punkt 3-ligowców Sparty Złotów\nIskra Krajenka kontra Iskra Szydłowo II\nKrólowa polskiego kryminału u Tobiasza\nBiałobłocie musi poczekać na budowę drogi\nSzukamy bohaterów ze Złotowa, Podziel się swoją historią\nPodwójna uroczystość w CKZiU w Jastrowiu\nDzień Edukacji Narodowej nie musi być banalny\nWizytacja z Kuratorium Oświaty w I LO w Złotowie\nCo w Kniei Pichcić? - czyli warsztaty kuchni myśliwskiej w Lipce\nZłotowianie protestowali dzisiaj na Placu Paderewskiego\nZajęcia fotograficzne w Okonku\nWymiana argumentów pomiędzy Jarosławem Maciejewskim a Sławomirem Czyżykiem\nŚwięta rozdysponowała swój Fundusz Sołecki\nJedno pytanie do burmistrza Pulita\nMalta Służba Medyczna oddział Tarnówka ma nowych ratowników\nPolicjanci zatrzymali prawa jazdy trzem lekkomyślnym kierowcom\nPotrącenie na pasach na ul. Bohaterów Westerplatte w Złotowie\nPlaża za 5 mln zł\nNa tyle wstępnie wyceniono unowocześnienie kąpieliska przy Jeziorze Zaleskim od strony ulicy Jeziornej. Cebula i prawie stumetrowa anakonda mają być jej największymi atrakcjami\nW ostatnich numerach „Aktualności Lokalnych” przedstawialiśmy wizję tego, jak w niedalekiej przyszłości ma wyglądać plaża. Podczas środowej konferencji prasowej w urzędzie miejskim burmistrz doprecyzował, ile ma kosztować inwestycja i jakie mają tutaj powstać atrakcje. Tymi największymi, które mają wyróżniać plażę od innych w regionie, mają być zjeżdżalnie. Inne niż w miejscowościach, w których kąpieliska mają dzisiaj znacznie większy potencjał do przyciągania turystów. Burmistrz przyznał podczas konferencji, że zanim zdecydowano się na to, jak mają wyglądać zjeżdżalnie w Złotowie…\nbyliśmy we wszystkich obiektach w okolicy typu Margonin, Człuchów. Przeanalizowaliśmy to pod takim kątem, żeby były to zjeżdżalnie, których w tamtych miejscach nie ma.\nChcemy się wyróżniać\nPrzy złotowskiej plaży mają powstać trzy rodzaje takich atrakcji. Jedna to tzw. cebula, w której siła odśrodkowa stopniowo słabnie, powodując na koniec wpadnięcie osoby do zbiornika. Inna zjeżdżalnia ma być bardziej zawiła, burmistrz określił ją 98–metrową anakondą. W tej części inwestycji ma także powstać strefa przeznaczona dla dzieci, gdzie w wodzie będą się znajdować różne mniejsze atrakcje. Zjeżdżalnie nie są jednak przewidziane na samym jeziorze, a jakieś sto metrów od lustra wody. To obszar położony po lewej stronie dojścia do plaży (po prawej jest pomieszczenie ratowników), obecnie pusty, porośnięty trawą. Obszar ma sporą powierzchnię, daje duże możliwości lokalizowania takiej inwestycji. W zbiorniku ma się znajdować woda z jeziora, która będzie tutaj trafiała poprzez zasilanie pompami.\nInfrastruktura będzie pod ziemią\n– precyzował podczas konferencji Adam Pulit. To do tego zbiornika osoby będą zjeżdżać do wody.\nNa wysokości plaży mają powstać nowe pomosty, te odchodzące obecnie na lewo wzdłuż brzegu jeziora pozostaną, będą jednak zmodernizowane. Część nowych pomostów, które powstaną w głównej strefie kąpieliska, będzie pływająca. Mają być wybudowane i zainstalowane w taki sposób, żeby z jednej strony zwiększyć w porównaniu do obecnego stanu powierzchnię przeznaczoną do pływania, z drugiej umożliwić cumowanie jak największej ilości sprzętu wodnego.\nW końcu to jedno z nielicznych jezior w okolicy, które ma prawo do tego, żeby odbywał się tutaj ruch motorowodny\n– podkreślał burmistrz.\nSama plaża ma być poszerzona, ma na niej być więcej piasku. O innych przewidzianych tutaj atrakcjach już pisaliśmy, m.in. o slipie, hangarze na sprzęt wodny, infrastrukturze gastronomicznej połączonej z miejscami do grillowania oraz boisku wielofunkcyjnym. Całkiem sporym, umożliwiającym również rozgrywanie zawodów, stąd też w zaprezentowanym niedawno programie funkcjonalno–użytkowym przewidziano przy nim budowę widowni na ponad sto miejsc.\nWśród innych atrakcji mówi się m.in. o budowie letniego lodowiska.\nCzy się przyjmie, nie wiem. Jest to pomysł projektanta. Obecna technologia pozwala na położenie mat ze sztucznego tworzywa, które są doskonałe, spełniają warunki do tego, żeby móc wziąć łyżwy z wypożyczalni i jeździć w stroju kąpielowym. Czy jest to nam potrzebne. czy nie, zobaczymy. Na pewno chcemy się wyróżniać na tle innych\n– burmistrz odniósł się do tego pomysłu. „Lodowisko” miałoby mieć powierzchnię około 135 metrów kwadratowych. Teren ma posiadać liczną architekturę ogrodową, zadaszenia, przebieralnie, całość ma być oświetlona i monitorowana. Rozbudowany ma być plac zabaw.\nNawiążemy do wody, dlatego przy istniejącym placu zabaw i siłowni powstanie m.in. duża łódź rybacka\nDojść do źródła\nWizja tego, jak ma wyglądać plaża, rzeczywiście może robić wrażenie, zwłaszcza w połączeniu z informacją o tym, ile ma kosztować inwestycja. Tym czego na pewno zabraknie i na co już zwracali uwagę mieszkańcy, odnosząc się do projektu, jest mała ilość miejsc do parkowania samochodów. Projekt przewiduje zaledwie… osiemnaście dodatkowych miejsc. Burmistrz mówił na konferencji wprost, że projektanci i miasto liczą na to, że korzystający z kąpieliska będą tutaj przychodzić pieszo, a przede wszystkim przyjeżdżać rowerami. Stąd drugą, równie istotną inwestycją będzie wcześniejsza budowa ścieżki wokół jeziora, która nie tylko połączy plażę przy Jeziornej z kąpieliskiem od strony ulicy Wioślarskiej, ale ułatwi jednocześnie komunikację z centrum miasta poprzez promenadę wokół Jeziora Miejskiego. Wyłączając tym samym konieczność dotarcia na plażę wzdłuż głównych ulic miasta, w tym drogi wojewódzkiej – ulicy Jastrowskiej. Projekt plaży przy Jeziornej zakłada zainstalowanie kilkudziesięciu miejsc na rowery. Czy rozwiąże to jednak problem małej ilości miejsc do parkowania samochodów?\nNajważniejsze obecnie pytanie dotyczy oczywiście pieniędzy.\nDzięki temu, że wiemy, co chcemy zrobić, możemy podzielić ten zakres na etapy. Możemy przyglądać się pojawiającym się szansom na uzyskanie dofinansowania\n– burmistrz przyznał, że jeśli w najbliższych miesiącach nie uda się znaleźć takiego źródła, zakres inwestycji będzie krojony pod finansowe możliwości miasta.\nAdam Pulit nie sądzi, aby było możliwe wybudowanie inwestycji w ciągu roku. Chciałby jednak ją rozpocząć w 2019 roku.\nPierwszy etap będę planował w budżecie przyszłego roku\n– przyznał też, że w jego ocenie nie będzie konieczności wyłączania użytkowania plaży w trakcie realizacji inwestycji.\nGłówne prace budowlane można wykonać w okresie albo wczesnowiosennym albo późnojesiennym.\nPlaża za 5 mln zł komentarze opinie\nPzl - niezalogowany 2018-08-10 18:19:47\nKodomici pewno by chcieli jego powrotu\nwera - niezalogowany 2018-08-10 13:14:37\nSpadłeś to ty z krzesła pisząc taką bzdurę\nGość - niezalogowany 2018-08-10 12:23:59\nZ wypowiedzi poniżej wynika, że ludzie niczego nie chcą. Emerytury, trawniczek, święty spokój i nie ruszać niczym bo bojkot będzie. Śmieszne to i straszne, młodzież ucieka i nie myśli wracać. Miasto stoi w miejscu i żaden burmistrz tego nie zmieni. Miasto, które przyciągało, było wzorem teraz umiera, dosłownie. Nawet mieszkańcy Piły zazdrościli nam imprez kulturalnych, pomysłowości. Zmieniły się czasy ale mentalność na poziomie 3 latka, ja chcę i ja, ja.Ławeczki, placyki zabaw, ale ktoś musi pracować, nawet na te emerytury bo w kasie pusto. Smutne i straszne to myślenie o jeszcze żeby kandydat się na czymś wyłożył to już szczyt marzeń.\nWojtek - niezalogowany 2018-08-10 11:21:42\nMy ludzie mieszkający wokół jeziora nie pozwolimy na większy ruch hałas ludzi jak i maszyn Spadną ceny naszych domow\nhjfsdj - niezalogowany 2018-08-10 10:37:54\nDobrze prawi. Sedno\nRealista - niezalogowany 2018-08-10 08:31:39\nPanie włodarzu mam jedno pytanie. A mianowicie mówi Pan że chce rozpocząć w 2019 więc pytam skąd pan wie że jeszcze będzie Burmistrzem?. Gafe Pan strzelił i to dużą bo odrazu widać że to przedwyborczy popis pańskiej osoby wie Pan dobrze ze 5 mln nie ma możliwości wyciągnięcia z budżetu więc mówi pan tylko po to by mieszkańca omamic przed wyborami a później znów tradycyjnie powie Pan że to przez radnych bo nie zgodzili się albo że nie dostał Pan dofinansowania. I jeszcze jedno pytanie czy naprawdę ma Pan mieszkańców za idiotow.\nGeniusz - niezalogowany 2018-08-10 01:21:58\nWoda powinna być pod skosem do zjazdów. To było by coś.\nkos - niezalogowany 2018-08-09 23:49:15\nJak wróci Wełniak, to pewnie tak\nmydlana banka - niezalogowany 2018-08-09 23:45:50\nCzyli kolejna sztampa, ubrana w marketingowe kwiatki. |Dalej bez zmian\nWice - niezalogowany 2018-08-09 23:30:25\nOczy mydli ...straszne...\nCzajnik - niezalogowany 2018-08-09 23:14:34\nGeneralny wykonawca robót to będzie ta firma od niecki ma basenie ?\nsknerus - niezalogowany 2018-08-09 22:41:39\nPobożne życzenia włodarzy miasta, że ludzie będą przyjeżdŻać rowerami! Trzeba być być naprawdę niepoważnym budować taki świetny obiekt bez miejsc do zaparkowania!!!!!\njestem na tak - niezalogowany 2018-08-09 22:22:35\nFajduli - niezalogowany 2018-08-09 22:18:17\nNic nie robić, by G8 przeszło jak najszerzej\nTata - niezalogowany 2018-08-09 21:40:47\nDobry pomysł ale bez parkingu to będzie klapa miejscowi moze i rowerkiem dojada ale co z przyjezdnymi???????????\nRenald - niezalogowany 2018-08-09 20:20:27\nCoraz więcej pomysłów burmistrza. Promenada, anakonda, cebula. Co jeszcze by ciemny lud kupił tą kiełbasę wyborczą. Może tor żużlowy albo skocznia narciarska.\nJarek - niezalogowany 2018-08-09 19:35:46\nDobrze gada... polać mu !\nxxxx - niezalogowany 2018-08-09 19:20:41\ndobra dobra, od 20 lat nikt sie ta plaza nie zainteresowal, bo ratownik czy pomosty to 1% tego zainteresowania...ida wybory wiec trzeba kupic durnego mieszkanca...a jezeli mialoby sie cos dziac odnosnie "remontu" to nie za rok nie za dwa a zapewne za 10-15 lat czyli nigdy...\nAdministracja, - więcej informacji\nWełniak mówi, koalicja słucha - podczas sesji Rady Powiatu Złotowskiego podsumowano...\nRadni i sołtysi dostaną „podwyżki”?\nKandydaci na dyrektora ZCAS nie otrzymali wymaganej liczby punktów\nKonkurs na dyrektora ZCAS nadal nierozstrzygnięty\nDom kultury przez lata nie płacił za wodę\nDom przedpogrzebowy na złotowskim cmentarzu gotowy\ndziś Trening z mistrzem w Studiu HM w Złotowie\nwczoraj Podwójna uroczystość w CKZiU w Jastrowiu\nwczoraj Wymiana argumentów pomiędzy Jarosławem Mac…\nwczoraj Królowa polskiego kryminału u Tobiasza\nwczoraj Białobłocie musi poczekać na budowę drogi\nwczoraj Dzień Edukacji Narodowej nie musi być banalny\nwczoraj Wizytacja z Kuratorium Oświaty w I LO w Złotowie\nwczoraj Noc Naukowców\nwczoraj Z astronomią za pan brat\nwczoraj Dzień Edukacji Narodowej w CKZiU w Złotowie\nwczoraj Szukamy bohaterów ze Złotowa, Podziel się …\n14/10 Malta Służba Medyczna oddział Tarnówka ma …\n21/09 4 [SONDA] Parkingowy horror w Jastrowiu – co robić?\nwczoraj 1 Podwójna uroczystość w CKZiU w Jastrowiu\n11/10 122 Co obiecują kandydaci na stanowisko burmis…\n14/10 11 - Będzie smród, trucie i hałas...\n12/10 36 Potrącenie na pasach na ul. Bohaterów West…\nwczoraj 2 Szukamy bohaterów ze Złotowa, Podziel się …\n14/10 53 Jedno pytanie do burmistrza Pulita\n13/10 2 Mieszkańcy gminy Okonek podzielili kasę\n11/10 65 Co obiecują kandydaci na stanowisko burmis…\n11/10 2 Znamy projekty Budżetu Obywatelskiego 2019…\n11/10 15 Co obiecują kandydaci na stanowisko burmis…\n11/10 56 Co obiecują kandydaci na stanowisko burmis…\nCo obiecują kandydaci na stanowisko burmistrza w Łobżenicy?\nZatrudnię fryzjera/fryzjerkę w salonie fryzjerskim w Sadkach k. Nakła nad Notecią. Praca 5-6 dni w tygodniu - do uzgodnienia. Zapewniam uczciwe..\nJak być dobrym rodzicem? ...\nJuż wkrótce XII Europejski ...


Adwokat niemiecki a obecnie dostępna i doceniana gama rozwiązań | icasantander.es\nAdwokat niemiecki a obecnie dostępna i doceniana gama rozwiązań\nSubmitted by addmean on Sat, 06/08/2019 - 07:24\nWybór opcji na obecnym rynku jest niemały, dlatego warto im się dobrze przyglądać. Rewelacyjne rozwiązania dopracowywane są przez naszych specjalistów tak, by wszyscy klienci korzystający z naszych usług byli jak najbardziej zadowoleni. Poziom ich satysfakcji jest dla nas nierzadko wskaźnikiem tego, czy udaje nam się zaspokoić ich wymagania oraz oczekiwania. Profesjonalista taki jak adwokat niemiecki to ekspert w swojej branży bez dwóch zdań, o czym świadczą jego pozytywne referencje oraz opinie na jego temat.\nImponujące zainteresowanie klientów – adwokat piotrków trybunalski cennik niemiecki\nJeśli mowa o specjalistach w zakresie prawa, warto zdać się na opinie innych. Rekomendacja klientów mówi sama za siebie, ponieważ ich zadowolenie po korzystaniu z dawanych im do dyspozycji usług jest uzasadnione. Patrząc na profesjonalistę takiego jak prawnik niemiecki, możemy bezsprzecznie znaleźć odpowiednie dla siebie rozwiązania. Możliwości oferowane klientom na rynku podobają się głównie przez wzgląd na niemałe zaangażowanie ekspertów w proponowane możliwości.\nEksperci dają do dyspozycji pełną paletę świetnych ofert\nRekomendacja klientów, biorąc pod uwagę usługi renomowanych prawników w naszym kraju, jest istotna dla osób jeszcze nieprzekonanych. Rozwiązania dawane im do dyspozycji wpisują się w aktualne wymogi zamawiających. Propozycji prezentowanych przez profesjonalistów na rynku wciąż przybywa, więc warto postawić na specjalistę jak adwokat niemiecki (Balduin Pfnur Polska). Gwarantuje on pełną znajomość języka niemieckiego czy ogromne doświadczenie w tej dziedzinie.\nRynkowe propozycje spotykają się z radością klientów\nRekomendowane jest zaznajomić się z dostępną obecnie bazą propozycji specjalistów, którzy dołożą wszelkich starań w podnoszeniu sobie poprzeczki jeszcze wyżej. Rewelacyjne możliwości, jakie może zagwarantować adwokat niemiecki, docenione zostały już przez wielu klientów. Nierzadko zostawiają oni w internecie niezwykle pozytywne komentarze na ten temat, dzięki czemu innym, nieprzekonanym jeszcze do końca osobom o wiele prościej znaleźć opcję dla siebie doskonałą.


S88535 Silverlit - Talkibot green ALEKS - tu są Twoje klocki\n» S88535 Silverlit - Talkibot green\nKod produktu: 16995_20181206162304\nTalkibot to sprytny robot, który potrafi słuchać i powtarzać to co mu powiesz!. Wystarczy nacisnąć przycisk i powiedzieć coś do niego, aby odtworzył to na 3 różne sposoby! Aby zmienić głos robota, przekręć jego oczy. Możesz nagrać aż do 100 sekund i sterować tempem odtwarzania dźwięku, przesuwając palcem po strzałkach znajdujących się na brzuchu zabawki. Talkibot posiada ruchome rączki i nóżki. Produkt występuje w dwóch wzorach i kilku kolorach do wyboru.\nprzesuń twarz aby zmienić tryb odtwarzanego dźwięku\nnagrywanie do 100 sekund!\n3 różne głosy robota\nrobot przeznaczony jest dla dzieci od 3 roku życia\nSilverlit od ponad już trzydziestu lat tworzy innowacyjne zabawki, które inspirują kolejne już pokolenia dzieci. Innowacyjność i bezpieczeństwo to zasady stojące u podstaw filozofii Silverlit i będące zawsze głównym założeniem każdego nowego projektu. W zakładach Silverlit i siedzibie firmy w Hong Kongu pracuje dzisiaj ponad 5000 ludzi, zmotywowanych aby każdego dnia dawać uśmiech dzieciom na całym świecie.


REKLAMA 17.03.2020 15:52\nZagospodarowanie czasu wolnego, na którego pojawienie się nie byliśmy przygotowani, stanowi pewne wyzwanie. Ale może być szansą, by poświęcić go na aktywności, które do tej pory zawsze schodziły na dalszy plan. Przygotowaliśmy wiele propozycji, dzięki którym nie tylko nie będziecie się nudzić, ale i wykorzystacie ten czas produktywnie.\nNadrabianie kulturalnych zaległości, czyli książki, filmy i seriale, na które nigdy nie starcza czasu\nCo roku obiecujesz sobie, że obejrzysz wszystkie filmy oscarowe, ale ostatecznie niewiele z tego wychodzi? Lista seriali, które chcesz zobaczyć, wciąż się wydłuża? Na półce czekają książki, których przeczytania nie możesz się doczekać od… kilku miesięcy? Zyskując dużo czasu w domu możemy nadrobić te zaległości - obejrzeć i przeczytać te pozycje, które od dawna nas kusiły. A że w światowej kulturze działo się w ostatnich miesiącach naprawdę sporo, to jest z czego wybierać. Dzięki Empik Premium będziesz mieć łatwiejszy dostęp do wymienionych niżej propozycji, bo wiąże się z nim darmowa dostawa do domu przy zamówieniu powyżej 40zł, zniżki oraz bezpłatnie tysiące audiobooków i ebooków z Empik Go. To od czego zacząć?\nPociąg do Hollywood, czyli filmy oscarowe\nZaczynamy od filmów oscarowych, wśród których było w tym roku sporo niespodzianek - a konkretnie jedna, ale za to spektakularna. Południowokoreański „Parasite” został bowiem nie tylko Najlepszym Filmem Międzynarodowym, ale zgarnął statuetkę w najważniejszej kategorii, czyli Najlepszego Filmu (a także za scenariusz i reżyserię). Jeżeli nie mieliście okazji obejrzeć jeszcze polskiego kandydata do Oscara, to „Boże Ciało” Jana Komasy też jest tutaj pozycją obowiązkową. Warto wspomnieć również o „Bólu i blasku” Pedro Almodovara z Antonio Banderasem i Penelope Cruz, zyskującym już miano kultowego „Jokera” ze świetną rolą Joaquina Phoenixa czy „Dawno temu w Hollywood” Quentina Tarantino z Bradem Pittem i Leonardo DiCaprio. Filmy i inne produkty można zamówić online, a dzięki bezpłatnej przez 60 dni usłudze Empik Premium dostawa z Empik.com powyżej 40zł zrealizowana będzie za darmo.\nKino polskie - klasyka i nowości\nOstatnie lata dla polskiego kina były niezwykle udane, a międzynarodowe sukcesy filmów takich jak „Boże ciało” Jana Komasy, „Zimna wojna” oraz „Ida” Pawła Pawlikowskiego czy „Pokot” Agnieszki Holland wzmocniły dużą rozpoznawalność polskich twórców na całym świecie. Polskie kino to także świetne filmowe biografie: „Sztuka kochania” o Michalinie Wisłockiej z Magdaleną Boczarską w roli głównej, „Bogowie” o Zbigniewie Relidze (świetny Tomasz Kot) czy „Ikar. Legenda Mietka Kosza” z Dawidem Ogrodnikiem. W ostatnim czasie pojawiło się też sporo produkcji historycznych - wspomnieć chociażby „Legiony”, „Piłsudskiego” (z Borysem Szycem w roli Marszałka) i „Kuriera”, czyli wyczekiwany pełnometrażowy powrót Władysława Pasikowskiego. Niedawno swoją premierę na DVD i Blu ray miał też zeszłoroczny kinowy hit frekwencyjny (i jeden z najchętniej oglądanych filmów w historii Polski) czyli „Kler” Wojciecha Smarzowskiego oraz „Polityka” Patryka Vegi. Wśród klasyki, która nie tylko się nie nudzi, ale i którą każdy powinien znać, warto wymienić przede wszystkim komedie Stanisława Barei czy Juliusza Machulskiego.\nFilmy animowane i kino familijne\nNie od dzisiaj wiadomo, że dobre kino familijne pozwala na świetną zabawę zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Sprytnie skonstruowana fabuła i wielopoziomowe żarty, a także świetny polski dubbing sprawiają, że filmy te można oglądać wielokrotnie i wciąż wyśmienicie się bawić. Zresztą, kto z nas w dzieciństwie nie znał na pamięć dialogów z ulubionych bajek i nie odtwarzał w domu ulubionych scen z „Króla Lwa”, „Małej Syrenki” czy „Pocahontas”? Dobrym pomysłem są również filmowe maratony, podczas których obejrzeć możemy całą serię najlepszych produkcji, takich jak „Toy Story”, „Shrek”, „Jak wytresować smoka”, „Kraina Lodu”, „Baranek Shaun” (tu polecamy również serial - trudno znaleźć drugą pozycję tak bardzo odpowiednią dla dzieci, a jednocześnie tak zabawną dla ich rodziców i opiekunów) oraz „Minionki”.\nKreatywnie - w pojedynkę, z dziećmi i z rodziną\nNa co dzień często narzekamy, że nie mamy wystarczająco dużo czasu, który moglibyśmy spędzić w wartościowy z najbliższymi. Tutaj czeka na nas mnóstwo możliwości z przeróżnych dziedzin, które zadowolą tak dzieci, jak i dorosłych.\nPlanszówki, gry towarzyskie i karciane\nGry planszowe i towarzyskie to cała galaktyka możliwości spędzania wolnego czasu: dla dorosłych (Gierki małżeńskie, Dylematy) dla dzieci (Pucio, Kalambury dla najmłodszych), dla młodzieży (Kalambury, Doble) i dla dorosłych z dziećmi (Alias, Monopoly). Świetnie sprawdzą się absolutne klasyki, takie jak rozwijające sprawność posługiwania się językiem Scrabble, uwielbiana od ponad 40 lat (!) na całym świecie gra karciana UNO, pobudzająca kreatywność Dixit czy jedna z najpopularniejszych karcianek RPG, czyli Magia i Miecz. Producenci gier nie próżnują i co roku dają nam sporo nowości: edukacyjne Sy-la-by, Urodziny Tappiego dla dzieci w wieku od 3 do 7 lat, karciana Iluzja, strategiczny Londyn czy rodzinne Totalne zasmoczenie.\nZabawki naukowe, kreatywne\nŚwietny sposób na zabicie nudy i pobudzenie kreatywnej, twórczej strony naszej osobowości - szczególnie w okresie, w którym dzieci i młodzież nie mogą chodzić do szkoły. I chociaż na „tradycyjną” naukę nie ma raczej szans, to poszerzanie wiedzy w ciekawy i przyjemny sposób nadal jest wskazane. Rodzice też mają tutaj pole do popisu: mogą powtórzyć (albo uzupełnić) szkolną, zapewne dawno nie odświeżaną, wiedzę.\nZaczynając od najmłodszych, warto zwrócić uwagę na zabawkę edukacyjną Baby Cubes, która rozwija zdolności matematyczne już od pierwszego roku życia, Poznaję literki, przeznaczone dla dzieci od 3 do 7 roku życia oraz Mówiące Pióro, które pozwala na naukę cyfr i liczb w angażujący, interaktywny sposób. Starsze dzieci zainteresuje zestaw uczący podstaw programowania, Scottie Go!, mikroskop umożliwiający „przebadanie” pod szkiełkiem wszystkiego, co znajduje się w naszym otoczeniu, zestaw Gravitax (w niezwykle ciekawy sposób przedstawiający i tłumaczący prawa rządzące grawitacją) oraz Układ Słoneczny, prezentujący naszą Mleczną Drogę w realistycznym modelu.\nKreatywnie, czyli jak? Wspólne rysowanie, śpiewanie i nie tylko\nKiedy powoli kończą się nam pomysły na spędzanie wolnego czasu, warto sięgnąć po stare, sprawdzone metody, którymi posiłkowali się nasi rodzice i dziadkowie. Co ważne, wbrew pozorom nie sprawdzają się one tylko w przypadku dzieci, bo świetnie odnajdują się w nich także dorośli: wspólne rysowanie, malowanie czy wyklejanie pobudzi kreatywność i może być przyczynkiem do stworzenia domowej, rodzinnej galerii; może także odstresować z pomocą specjalnych kolorowanek (np. z mandalami, zwierzętami czy galaktykami). Nie zapominajmy też o innej uniwersalnej aktywności, czyli o karaoke - czy to w gronie dorosłych, czy to w gronie licealistów, czy to w ramach rozrywki dla najmłodszych. Zabawę taką można wzbogacić, dorzucając do niej przebieranie się za poszczególnych artystów i ucząc się układów tanecznych z teledysków albo po prostu wymyślając swoje. Można także zorganizować domowe mini „koncerty” tematyczne: np. w stylu lat 80., w stylu boysbandów i girlsbandów czy w stylu gwiazd rocka. W tym przypadku naprawdę ogranicza nas tylko wyobraźnia. A jeżeli już o wyobraźni mowa, to co powiecie na… domowe przedstawienie? Teatrzyki „wystawiane” przez dzieci widowni składającej się z rodziców, dziadków i pluszaków to rozrywka znana od lat. Mając jednak dużo wolnego czasu, możemy rozbudować ten pomysł i wspólnie z dziećmi wyreżyserować całą „sztukę”, stworzyć scenografię oraz kostiumy. Pozwoli nam to zagospodarować wiele godzin, pobudzi naszą kreatywność, pomoże nauczyć się pracować w grupie i bez wątpienia da wiele radości.\nPrzyzwyczajeni do wielu rozrywek, z których korzystamy na co dzień, z pewnością czujemy się przytłoczeni koniecznością pozostania w domu. Warto jednak spróbować wygospodarować w tym czasie chwilę na oddech, na najbliższych, odpoczynek. Czas na to, na co wcześniej nie było czasu. Zobaczcie więcej pomysłów na spędzanie czasu w domu: www.empik.com/czas-w-domu


Bracia Cieślowie. Jak baryton z tenorem - Biznes i Styl\nRobert i Ryszard Cieślowie. Tyczyn, Pałac Wodzickich, czerwiec 2013. Koncert podczas uroczystości 150. rocznicy Powstania Styczniowego i 645-lecia Tyczyna (odsłonięto wtedy tablicę upamiętniająca udział tyczynian w powstaniu). Fot. Archiwum prywatne braci Cieślów\nRyszard Cieśla jest o&nbsppięć lat starszy od swego brata Roberta. Ryszard urodził się w&nbspTyczynie, a&nbspRobert w&nbspRzeszowie, dokąd w&nbspmiędzyczasie przeprowadzili się rodzice. Ryszard jest barytonem, Robert – tenorem. Po studiach drogi ich karier na wiele lat się rozeszły: Ryszard związał się z&nbspTeatrem Wielkim, a&nbspRobert śpiewał w&nbspteatrach operowych zachodniej Europy. Aby nie narażać się na niepotrzebne komentarze, Robert habilitował się w&nbspŁodzi, bo w&nbspWarszawie… dziekanem był wtedy brat. Dziś obaj są już profesorami „belwederskimi” w&nbspdziedzinie sztuk muzycznych. I&nbspściśle współpracują z&nbspsobą w&nbspUniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w&nbspWarszawie.\nOjciec Ryszarda i&nbspRoberta jest z&nbspzawodu krawcem, mama – księgową. Skąd więc wzięły się ich artystyczne talenty? Robert wspomina, że mama jeszcze w&nbspszkole wygrywała konkursy recytatorskie i&nbspnauczyciel namawiał dziadków, by posłali ją do szkoły aktorskiej. Było to jednak niemożliwe z&nbsppowodów finansowych. A&nbsppoza tym w&nbsptamtych czasach uważano, że grunt to konkretny zawód. – Ale tęsknoty za sztuką pozostały w&nbspmamie do dziś – podkreśla Robert.\n– Pamiętam, że mama miała zawsze ładny głos, zresztą do dziś śpiewa w&nbspchórze parafii Matki Bożej Saletyńskiej w&nbspRzeszowie – dopowiada Ryszard. – Tato z&nbspkolei brał udział w&nbspjasełkach w&nbspTyczynie. „Po drodze” był jeszcze mój ojciec chrzestny, organista z&nbspTyczyna, Franciszek Leńczyk. Gdzieś te talenty, pochodzące przecież od Boga, krążyły, żeby objawić się w&nbspnas.\nŚpiew czy matematyka\nRyszard ukończył SP nr 9 (dziś mieści się tam V&nbspLO), Robert po czwartej klasie przeniósł się z „dziewiątki” do „dziesiątki”. Obaj ukończyli IV LO, Ryszard w&nbspklasie o&nbspprofilu matematyczno-fizycznym, Robert – humanistycznym. Muzyczne talenty Ryszarda odkrył Edward Sondej, muzyk, znajomy rodziców, w&nbsplatach późniejszych wieloletni dyrektor średniej szkoły muzycznej w&nbspRzeszowie. Namówił rodziców i&nbspRyszard rozpoczął naukę gry na skrzypcach. - Miałem trochę „pod górkę”, bo w&nbsppewnym okresie zachorowałem i&nbspprzerwałem naukę – wspomina Ryszard. - Kiedy wróciłem do zdrowia, byłem już w&nbspliceum. Musiałem nadrobić ten czas, skończyłem szkołę muzyczną I&nbspstopnia i&nbspposzedłem do średniej. Tam profesor Luba Bukowska namówiła mnie, abym – oprócz skrzypiec – uczył się także śpiewu.\nRyszard zdał maturę w&nbspIV LO, a&nbspjednocześnie ukończył drugą klasę średniej szkoły muzycznej. Przyznaje, że miał dylemat, co wybrać, bo był także uzdolnionym matematykiem. Sukcesy w&nbsppodstawówce pozwoliły mu dostać się do liceum bez egzaminu z&nbspmatematyki, a&nbspna maturze zdał ten przedmiot z&nbspwynikiem bardzo dobrym. - Nasz wychowawca nawet namawiał mnie, żebym szedł na politechnikę, ale miłość do muzyki zwyciężyła - wspomina.\nRobert poszedł w&nbspślady brata i&nbspzaczął uczyć się w&nbspszkole muzycznej przy ul. 1&nbspMaja (dziś Sobieskiego). Chciał się dostać na fortepian, ale został zakwalifikowany na skrzypce. – Śpiew pojawił się przypadkiem – opowiada. – Ponieważ uczyłem się równolegle w&nbspdwóch szkołach, czasami opuszczałem zajęcia orkiestry. „Za karę” zostałem wysłany na chór. Tam pani Budzińska, a&nbsppóźniej pani Biskupska stwierdziły, że mam „kawałek głosu” i&nbspnamówiły mnie, żebym zaczął uczyć się jednocześnie śpiewu solowego. Po maturze miałem dylemat: zdawać na śpiew czy kończyć średnią szkołę w&nbspklasie skrzypiec, gdzie został mi jeszcze rok. Pomógł mi prof. Kazimierz Pustelak, znakomity pedagog i&nbspwybitny śpiewak, pochodzący spod Rzeszowa, do którego jeździłem w&nbspklasie maturalnej raz w&nbspmiesiącu na konsultacje. Powiedział rodzicom, że mam interesujący głos i&nbspże powinienem zdawać na studia. Pojechałem do Warszawy, zdałem i&nbspproblem sam się rozwiązał.\nOaza czyli „polatywanie nad ziemią”\nRyszard i&nbspRobert podkreślają, że ważnym etapem ich życia była w&nbspokresie nauki w&nbspliceum oaza Ruchu Światło-Życie przy parafii Matki Bożej Saletyńskiej. Ryszard wspomina, że był jej pierwszym członkiem. To był rok 1973. – Na pierwsze spotkanie z&nbspks. Zbigniewem Czuchrą przyszedłem sam – opowiada.- Wybraliśmy się na spacer na błonia za IV LO, rozmawialiśmy, jak sobie wyobrażamy taką grupę. Potem przez długie lata uczęszczałem na spotkania oazy. Na oazie obaj poznali swoje żony. Ryszard – Grażynę, Robert – Ewę. Dziś jako ojcowie się uzupełniają: Ryszard ma same córki (trzy plus jedną „ucórkowioną” przyjaciółkę jednej z&nbspnich), Robert – samych synów (jednego w&nbspniebie i&nbsptrzech na ziemi).\nCo ma Traugutt do muzyki\nW&nbsp1983 r. Ryszard ukończył Akademię Muzyczną w&nbspWarszawie, w&nbspklasie prof. Romana Węgrzyna, i&nbspw tym samym roku dostał angaż solisty w&nbspTeatrze Wielkim, gdzie śpiewa do dziś. Występując na scenie z&nbspKazimierzem Pustelakiem, którego dotąd znał jedynie jako profesora Akademii, zachwycił się jego profesjonalizmem i&nbspnawiązał z&nbspnim współpracę w&nbspcelu dalszego kształcenia swojego głosu. – Na efekty nie trzeba było długo czekać: w&nbsp1986 r. zdobyłem drugą nagrodę (pierwszej nie przyznano) na międzynarodowym konkursie wokalnym w 's-Hertogenbosh w&nbspHolandii. Od tego zaczęła się moja kariera – opowiada Ryszard.\nSwoją artystyczną aktywność dzieli na kilka obszarów. Pierwszy – operowy, sceniczny – to kilkadziesiąt ról scenicznych, kilkaset spektakli i&nbsptyleż koncertów w&nbspciągu tych 30 lat. Ważnym okresem w&nbspartystycznej biografii Ryszarda były cztery lata śpiewania w&nbspzespole muzyki dawnej „Bornus Consort" (1983-87). - Zwiedziliśmy kawał świata, a&nbspzwłaszcza Europy, ale później zdecydowałem się jednak poświęcić romantycznej muzyce operowej i&nbsppodziękowałem zespołowi za współpracę – wspomina Ryszard.\nInne ważne pole jego działalności to Filharmonia im. Romualda Traugutta, którą utworzył w&nbspstanie wojennym Tadeusz Kaczyński, muzykolog i&nbsppatriota. To grupa śpiewaków i&nbspaktorów, zajmująca się przypominaniem zakazanych w&nbspokresie PRL pieśni patriotycznych. – Do Filharmonii im. Traugutta przywiodła mnie obecna w&nbspnaszym domu tradycja kultywowania prawdziwej historii Polski, obejmującej także wspomnienie daty 17 września czy pamięć o&nbspKatyniu. Naszym zadaniem było też kultywowanie pamięci o&nbspbohaterach i&nbsppodtrzymywanie ducha „Solidarności” w&nbspokresie stanu wojennego – opowiada Ryszard. Po czym dodaje: - Wiele razy pytano Tadeusza Kaczyńskiego, co Traugutt miał wspólnego z&nbspmuzyką. Kaczyński odpowiadał ze spokojem: „Nic. Ale my mamy wiele wspólnego z&nbspTrauguttem”.\nTwórca Filharmonii im. Romualda Traugutta zginął śmiercią tragiczną w&nbsp1999 r. – Przed śmiercią zdążył uczynić mnie jednym ze spadkobierców tego dzieła z&nbspobowiązkiem kontynuowania go – wspomina Ryszard, obecny szef artystyczny Filharmonii. - Nadal więc działamy i&nbspwłaśnie przygotowujemy się do nagrania pieśni Powstania Styczniowego w&nbsparanżacjach Włodzimierza Korcza.\nWspółpraca z&nbspprof. Pustelakiem w&nbspTeatrze Wielkim zaowocowała asystenturą w&nbspjego klasie wokalnej w&nbspwarszawskiej AM, począwszy od roku akademickiego 1991/92. Ryszard piął się po kolejnych szczeblach uczelnianej drabiny aż do tych najwyższych: był dziekanem Wydziału Wokalnego, prorektorem ds. dydaktyki (2008-2012), a&nbspobecnie znów jest dziekanem wydziału już pod nową nazwą – Wydział Wokalno-Aktorski, bo w&nbspmiędzyczasie przywrócił mu ten drugi, zarzucony przed laty, wymiar. W&nbspub. r. otrzymał belwederską profesurę w&nbspdziedzinie sztuk muzycznych.\nPrzez Niemcy do Polski\nRobert w&nbsp1988 r. ukończył z&nbspwyróżnieniem studia na Akademii Muzycznej w&nbspWarszawie, w&nbspklasie prof. Kazimierza Pustelaka. Już na studiach zdobywał pierwsze konkursowe laury, był stypendystą Ministerstwa Kultury i&nbspSztuki. Chciał go, podobnie jak brata, zatrudnić na stałe Teatr Wielki, na którego scenie wystąpił po raz pierwszy jeszcze przed zakończeniem studiów. On jednak wybrał inną drogę: pojechał na studia podyplomowe w&nbspMiędzynarodowym Studiu Operowym w&nbspZurychu. Później była przeprowadzka na ponad dekadę do Niemiec, kontrakty w&nbspPaństwowych Teatrach w&nbspKarlsruhe i&nbspMainz oraz gościnne występy m.in. w&nbspMannheim, Luksemburgu, Ludwigsburgu, Bazylei, Kassel, Nürnbergu, Strasburgu i&nbspwielu innych miejscach. – Zwiedziłem kawał Europy – przyznaje. Zdarzało się, choć rzadko, że występował gościnnie także na polskich scenach: w&nbspTeatrze Wielkim czy w&nbspOperze Wrocławskiej.\nW&nbsp2004 r. wrócił z&nbsprodziną do kraju. Robert, już po doktoracie, chciał pisać w&nbspPolsce rozprawę habilitacyjną. Zrobił to na Akademii Muzycznej w&nbspŁodzi. Dlaczego akurat tam? - Złożyłem prośbę o&nbspotwarcie przewodu habilitacyjnego na Akademii Muzycznej w&nbspWarszawie, ale wtedy dziekanem został akurat mój brat – wyjaśnia. - W&nbsptym momencie zadecydowałem, że będę się habilitował w&nbspŁodzi, żebym nie musiał się ciągle tłumaczyć, że nie zrobiłem habilitacji „po znajomości”.\nPo powrocie do Polski rozpoczął pracę pedagogiczną ze studentami. - Jest ona często niewdzięczna, bo już nie odpowiadamy tylko za siebie, lecz musimy odnaleźć drogę do drugiego człowieka, by mu z&nbspjednej strony wszystko wytłumaczyć, a&nbspz drugiej – zmotywować go do tego, by sam chciał się rozwijać – tłumaczy.\nMiał wtedy zajęcia m.in. na Uniwersytecie Rzeszowskim. - Był taki moment, że pracowałem jednocześnie na trzech uczelniach – Uniwersytecie Rzeszowskim, Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego i&nbspUniwersytecie Muzycznym w&nbspWarszawie. W&nbsptej chwili pracuję tylko w&nbsptej ostatniej i&nbspna brak pracy nie narzekam – mówi Robert. - Jednocześnie jestem szefem jedynego w&nbspPolsce Studium Pieśni, które założyliśmy wspólnie z jego pomysłodawczynią - prof. Katarzyną Jankowską. W tym roku otrzymał profesurę „belwederską” w&nbspdziedzinie sztuk muzycznych.\nRyszard występuje na scenie już coraz mniej. Większość czasu zajmuje mu praca pedagogiczna i&nbspadministracyjna. - Biurokracja strasznie się rozrasta i&nbspjest porównywalna z&nbspczasami słusznie minionymi – denerwuje się. Ale to nie oznacza, że nie podejmuje nowych wyzwań artystycznych. Pasją, która krystalizowała się powoli i&nbspw pewnym momencie skrystalizowała się jako ważna, jest reżyserowanie. – Jest to dla mnie obszar ekscytujący i&nbsprozwojowy – podkreśla Ryszard. W&nbspreżyserskim dorobku ma m.in. „Straszny Dwór” Stanisława Moniuszki, wyreżyserowany na zamówienie chicagowskiej Polonii w&nbsp2007 r., oraz „Cosi fan tutte” W.A. Mozarta, studencki spektakl, którego premiera miała miejsce w&nbsppaździerniku 2012 r. na małej scenie Teatru Wielkiego w&nbspWarszawie, ale który zdążył już pokazać w&nbspStambule, Sewilli oraz w&nbspFilharmoniach: gorzowskiej, kieleckiej i&nbsprzeszowskiej. Aktualnie pracuje nad mozartowskim „Don Giovannim”.\nRobert poszedł w&nbspinnym kierunku: skończył z&nbspbardzo dobrym wynikiem psychologię kliniczną na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Te studia miały związek z&nbsptragicznym wydarzeniem z&nbspokresu, kiedy jeszcze mieszkał z&nbsprodziną w&nbspNiemczech: w&nbspdomu zasłabł na schodach i&nbspzmarł jego syn. To traumatyczne doświadczenie spowodowało, że przez lata chodził na zajęcia w&nbspjednym z&nbspnajwiększych w&nbspNiemczech ośrodków zajmujących się osieroconymi rodzicami. – W&nbsppewnym momencie dostałem propozycję, bym zajął się takimi osobami - opowiada. - Pomyślałem, że jeżeli mam to robić, to jako fachowiec. Stąd, już po powrocie do Polski, wziął się pomysł tych studiów.\nNabytą wiedzę wykorzystuje prowadząc na zasadzie wolontariatu poradnię dla rodziców osieroconych przy kościele Wniebowstąpienia Pańskiego na warszawskim Ursynowie. - Łatwiej mi do nich dotrzeć, jako że sam jestem rodzicem osieroconym – tłumaczy. - Ale nie można dotrzeć do nich bez fachowej wiedzy. Sukcesem takiej poradni jest to, że rodzice nauczą się żyć z&nbsptym bólem. Bo wyleczyć ich nie da rady, ta trauma zostaje do końca życia.\nKilka lat temu Robert napisał program rehabilitacji pacjentów kardiologicznych przy użyciu ćwiczeń oddechowo-wokalnych. - Najczęściej rehabilitacja takich pacjentów polega na wysiłku. Pomyślałem więc, że można by stworzyć program, który równie intensywnie męczyłby serce i&nbspsprawiał, że podnosiłaby się jego wydolność, a&nbspjednocześnie nie zmuszałby ludzi do siadania na rower, chodzenia czy biegania - tłumaczy. W Szpitalu Rehabilitacji Kardiologicznej w&nbspKonstancinie spędził półtora roku; szpital jest zainteresowany kontynuacją programu. Ponadto rektor Uniwersytetu Muzycznego proponował wystąpienie o&nbspgrant, który Robert miałby prowadzić w&nbspszpitalu na Banacha. Główną przeszkodą w&nbsprealizacji tych pomysłów jest brak czasu. – Mając do przebadania 2 tys. pacjentów musiałbym rzucić pracę na UM i&nbspzająć się tylko tym. Mam cały czas otwarte drzwi szpitala w&nbspKonstancinie, by wyszkolić tam ludzi w&nbspzakresie prowadzenia tego programu. Pytanie, kiedy to robić.\nMuzyczne dzieci i „Traviata” w&nbspChinach\nRyszard, zapytany o&nbspplany, mówi o&nbspsatysfakcji z&nbspsukcesów swoich „muzycznych dzieci”: Tomasza Kumięgi – baryton i&nbspElwiry Janasik – mezzosopran. – Są niezwykle utalentowani i&nbspśpiewają przepięknie, dlatego zaprosiłem ich do udziału w&nbsptegorocznej edycji Festiwalu Pieśni Kompozytorów Polskich. W&nbspkolejce czekają następne „muzyczne dzieci”. W&nbsptym roku do dyplomu przygotowuje się utalentowany mozartowski tenor z&nbspKorei Płd, a&nbspstudia rozpocznie dwójka bardzo obiecujących Chińczyków - uzupełnia. W&nbspWarszawskiej Operze Kameralnej wyreżyseruje w&nbsptym roku akademickim ze studentami swojego wydziału „Don Giovanniego”, którego pokaże na przedpremierowym spektaklu w&nbspKielcach, a&nbspna jesieni przyszłego roku także w&nbspRzeszowie.


Elementarz Małego Muzealnika – Muzeum Ziemi Kępińskiej im. T. P. Potworowskiego w Kępnie\n– Elementarz Małego Muzealnika\nElementarz Małego Muzealnika\nkolorowanka muzeum nowa\nElementarz Małego Muzealnika to 21 zadań o różnym stopniu trudności. Zostały one zainspirowane historią Kępna i eksponatami znajdującymi się na wystawie w Muzeum.\nZajęcia odbywają się dla grupy max. 25 osób i trwają godzinę.\nZapisy odbywają się tel. 627823058 lub mailowo muzeum@muzeumkepno.pl i wycisk@muzeumkepno.pl\nUprzejmie prosimy, aby w trakcie zajęć nie pozostawiać dzieci bez opieki upoważnionych osób dorosłych. Podczas warsztatów wykonywane będą fotografie dla celów dokumentacyjnych i promocyjnych.\nUczestnictwo w zajęciach jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na wykonanie tych fotografii oraz wykorzystanie i rozpowszechnianie wizerunku uczestników wraz z jego opisaniem poprzez wskazanie okoliczności wykonywania fotografii oraz miejsca ich wykonywania, w tym w szczególności zgodę na wykorzystanie i rozpowszechnianie ich wizerunku w celach dokumentacyjnych i promocyjnych.


Komentarze Bolsu07 Usuń wszystkie komentarze\n@NoSacrifice w dino płaciłem i przechodzi bez problemu :)\n@grandL ajfonem :) i to bez pinu :) dzisiaj na orlen testowane\nJak korzystać z formatu JPEG w iOS 11 - poradnik 2017-10-08\nWyciekły ceny tegorocznych modeli iPhone'ów? 2017-09-02\nLaurene Powell Jobs wystąpi na Code Conference 2017-04-29\nwidze kolega pierwszy raz w internetach\nDlaczego potrzebuje TarDisk? Panowie.. mieliście kiedyś dziewczyne? jeśli nie to nie ma co płakać. Mój MB Air (128GB) jest DOSŁOWNIE zawalony zdjęciami i co najśmieszniejsze.. nie moimi tylko jej. Myślicie "niech trzyma na swoim" i tutaj dam wam jej odpowiedź "bo na twoim lepiej wyglądają i masz wiecej filtrów". I ch**, że wszystkie takie same. Raz skasowałem 673 zdj bo były wg mnie takie same to chciała mi kompa wywalić przez okno. 40 GB zdjęć i filmów ze snapa i nie, nie jestem pedofilem.. ta dziewczyna ma 23 lata. Brakuje mi miejsca tak by pamięć była cały czas dostępna i to byłoby rozwiązanie idealne. Jeśli wygram to jej to pokaże i z tego miejsca chciałbym Cię pozdrowić Paulina ps. dobrze w iPhonie mam 64GB bo nawet messengera bym nie zainstalował (sytuacja podobna) bolsu07@gmail.com\niPhone 7 - podsumowanie plotek 2016-09-05\nZagraj w koszykówkę w Messengerze na Facebooku 2016-03-20


Wolontariat w szkole | Szkoła podstawowa 112\nRegulamin Wolontariatu SP 112\nSerdeczne podziękowania dla Wolontariuszy Naszej Szkoły oraz ich Rodzin, którzy z ogromnym zaangażowaniem uczestniczyli w akcji Sprzątania Świata w dniu 8 maja 2021 przy ulicy Chudoby.\nW tym tygodniu Wolontariuszki z klasy 5B posadziły Pola Nadziei, które na wiosnę cudownie zakwitną. Będą zachęcały społeczność naszej szkoły do zaangażowania się w pomoc dla ludzi cierpiących.\nSerdecznie DZIĘKUJEMY wszystkim zaangażowanym: Radzie Rodziców, Pani Katarzynie Tomalak, reprezentacji SU, Panu Robertowi Praszczorukowi i Panom konserwatorom oraz Wolontariuszom, którzy przyczynili się do tego, żeby mogła odbyć się zielona akcja – uroczystego sadzenia drzew przy naszej szkole w odpowiedzi na apel Miasta Stołecznego Warszawy oraz Klubu Gaja. Była to 4 edycja akcji „Warszawskie Święto Drzewa – Milion Drzew dla Warszawy”.\nZ przyjemnością informujemy, iż uczniowie klasy 8b wykazali się zaangażowaniem, współpracą i odpowiedzialnością podczas udziału w charytatywnej akcji Serce za Serce realizowanej w dniach 5-7 lutego 2020. Chłopcy swoimi działaniami wsparli Hospicjum Domowe Zgromadzenia Księży Marianów w Warszawie przy ul. Tykocińskiej. Wyrażamy przekonanie, że działania zaangażowanych uczniów przyczyniły się do popularyzowania działań na rzecz osób potrzebujących i były przykładem wartościowego przepływu młodzieńczego zapału i energii. Anna Jurczak –\nNowakowska i Katarzyna Sołkowicz\nWolontariat SP 112 uprzejmie informuje, że począwszy od 22 stycznia 2020 do 7 lutego 2020 będziemy prowadzić akcję charytatywną dla Fundacji Redemptoris Missio „Kup Pan Szczotkę”. W poniedziałki i środy będziemy zbierać pasty i szczoteczki do zębów.\nZ góry DZIĘKUJEMY za życzliwość i przychylność.\nWolontariat SP 112\nGóra Grosza to pomoc dla dzieci wychowujących się poza własną rodziną, która ma już 20 lat. Nasza Szkoła od wielu lat uczestniczy w tej akcji charytatywnej. W tym roku również przystąpiliśmy do zbiórki. W grudniu Wolontariusze będą zbierać monety groszowe.\nZ serca dziękujemy za każdy grosik i wszystkich zachęcamy, żeby przyłączyli się do akcji.\nOpiekunowie Wolontariatu SP 112 wraz z Wolontariuszami\nWolontariusze SP 112 wraz z Opiekunem i Panią Dyrektor Alicją Waś uczestniczyli w Mikołajkowej Gali Laureatów „Ośmiu Wspaniałych” zorganizowanej przez Szkołę Podstawową nr 356 w Warszawie.\nCelem akcji jest promowanie pozytywnych zachowań, działań, postaw dzieci i młodzieży oraz upowszechnianie idei wolontariatu według programu wychowawczego Joanny Fabisiak „Wychowanie przez działanie”.\nDZIĘKUJEMY WSZYSTKIM, którzy przystąpili do Akcji „Paczka na Kresy”organizowanej i przeprowadzanej przez Fundację „Kresy w potrzebie – Polacy Polakom”. W dniach 25 listopada 2019 do 3 grudnia 2019 Wolontariat SP 112 przeprowadził zbiórkę produktów spożywczych z długim terminem ważności, słodyczy, środków czystości, kartek świątecznych z życzeniami. W dniu 5 grudnia 2019 zebrane dary (około 90 kilogramów) przekazaliśmy do Fundacji.\nOpiekunowie Wolontariatu SP 112\nMiędzynarodowy Dzień Wolontariusza to okazja do tego, by pokazać światu, jak wielką rolę odgrywają osoby zaangażowane w pracę społeczną na rzecz innych. Przy tej okazji z całego serca DZIĘKUJEMY wszystkim Wolontariuszom i ich Wychowawcom za cierpliwość, wytrwałość i poświęcenie. Niech Dobro, którym dzieliliście się z innymi powraca do Was zwielokrotnione.\nDZIĘKUJEMY Wolontariuszom SP 112, którzy przygotowywali aniołki na choinkę. Każdy aniołek to potrzebujące dziecko, dla którego zostanie przygotowany prezent. Z wdzięcznością Opiekunowie Wolontariatu SP 112\nWolontariat SP 112 uprzejmie informuje, że od 15 do 25 października 2019 będziemy zbierać na rzecz Fundacji Pomocy Humanitarnej Redemptoris Missio z Poznania będziemy prowadzić akcję charytatywną Opatrunek na Ratunek. Wolontariusze w poniedziałek, środę i piątek będą zbierać materiały opatrunkowe nowe, nieużywane i długim terminem ważności (minimum 0,5 roku) takie jak: bandaże, plastry, jałowe opatrunki, rękawice jednorazowe. Bardzo potrzebne są maści ichtiolowe, proszek Dermatol, igły, strzykawki, venflony, drobne sprzęty i urządzenia medyczne: termometry bezrtęciowe albo elektroniczne, ciśnieniomierze, baterie do tych sprzętów, glukometry z paskami.\nWolontariat SP 112 serdecznie DZIĘKUJE wszystkim, którzy wsparli akcję zbiórki przyborów szkolnych dla Fundacji „Świat na tak”.\nZebraliśmy prawie 5 kartonów darów. DZIĘKUJEMY Wolontariuszom, którzy artykuły zbierali, segregowali i pakowali.\nParafialny Dom Opieki ,,Samarytanin”\nDnia 5 kwietnia uczniowie klasy 2a wraz z wychowawcą i nauczycielem wspierającym pojechali do Parafialnego Domu Opieki ,,Samarytanin” w Warszawie. Aby wnieść szczególną radość w serca pensjonariuszy na czas zbliżających się Świąt Wielkanocnych, zaprezentowali krótki program artystyczny i podarowali własnoręcznie utworzone kartki z życzeniami. Wyjazd miał na celu kształtowanie wśród wychowanków postaw serdeczności i zrozumienia różnic międzypokoleniowych oraz szacunku dla osób starszych, ich bagażu doświadczeń i bogactwa przeżyć.\nZ serca DZIĘKUJEMY Wszystkim, którzy aktywnie włączyli się w akcję „Podaj mydło”.\nUdało nam się zebrać prawie 96 kilogramów mydła.\nBardzo dziękujemy wszystkim Wolontariuszom, którzy ofiarnie mydła zbierali i pakowali.\nMiło nam również przekazać podziękowania przesłane przez Fundację Pomocy Humanitarnej Redemptoris Missio Polska.\nNina Biało i Katarzyna Sołkowicz\n– pozyskiwanie środków finansowych potrzebnych dla bieżącego funkcjonowania Ośrodka Hospicjum Domowe.\n– propagowanie wśrod dzieci i młodzieży postaw altruistycznych, otwartych na drugiego, zwłaszcza cierpiącego człowieka.\nW ramach akcji „Pola Nadziei” Wolontariusze SP 112 uczestniczyli już we wrześniu bieżącego roku szkolnego 2018/2019 w sadzeniu Pól Nadziei przed naszą Szkołą. Ponadto aktywnie w czasie roku szkolnego organizowali zbiórki pieniędzy na rzecz Hospicjum Domowego przy ul. Tykocińskiej w Warszawie, o czym informowaliśmy na bieżąco.\nZ całego serca dziękujemy wszystkim, w szczególności wspaniałym Wolontariuszom, za pomoc w realizacji projektu „Pola Nadziei 2018/2019” w naszej Szkole.\nZ przyjemnością informujemy, że w XIX edycji akcji Góra Grosza w roku 2018/2019 zebraliśmy 19,9 kg groszy, co stanowiło 507, 98 PLN.\nBardzo DZIĘKUJEMY Społeczności Szkoły za wsparcie tej akcji,\na Wolontariuszom za pomoc w zbiórce, segregowaniu, liczeniu, ważeniu i wysłaniu pieniędzy.\nKatarzyna Solkowicz i Nina Biało\nZ radością informujemy, że otrzymaliśmy podziękowania za przeprowadzenie akcji Kup Pan szczotkę, którą prowadziliśmy w grudniu 2018. Jeszcze raz serdecznie DZIĘKUJEMY za wsparcie, pomoc i okazane serce.\nJednocześnie pragniemy poinformować, że od 11 marca do 29 marca 2019 uczestniczymy w programie Podaj mydło. Zabieramy mydła w kostkach dla dzieci i młodzieży z Republiki Środkowej Afryki.\nDziękujemy wszystkim, którzy włączyli się w świąteczną zbiórkę prezentów dla białołęckiego Domu Dziecka „Chata”. Wasze dary wywołały uśmiech na twarzach dzieci.\nZapraszamy wszystkich mających potrzebę podzielenia się z dziećmi, z białołęckiego Domu Dziecka „Chata”:\nfilmami DVD dla dzieci i młodzieży\nnowymi zabawkami kreatywnymi ( np. Play-Doh, książeczki do wklejania, malowania itp.) do włączenia się w naszą akcję.\nZbiórka podarunków odbywać się będzie w naszej szkole w dniach 10 – 17 grudnia.\n10 grudnia przedstawiciele wolontariatu będą zbierać w klasach przyniesione rzeczy.\nPrezenty można także przynosić w pozostałe dni do sali D-104 i D-105\nŚwiąteczną akcję koordynują uczniowie ze szkolnego wolontariatu wraz z opiekunami. Darczyńcy otrzymają dodatkowy punkt z zachowania.\nWolontariat SP 112 uprzejmie informuje, że od 3 grudnia 2018 rozpoczynamy akcję „Góra grosza”.\nW każdy piątek grudnia 2018 wolontariusze będą zbierać drobne monety.\nCelem akcji jest pomoc dzieciom, które wychowują się poza swoją rodziną – w domach dziecka czy rodzinach zastępczych.\nJeden grosz znaczy niewiele, ale Góra Grosza jest największa na świecie.Wolontariat SP 112\nWolontariat SP 112 pragnie podziękować wszystkim, którzy przyłączyli się do akcji zbiórki makulatury.\nUdało się nam zebrać aż 1 tonę 340 kg makulatury.\nWolontariat SP 112 wspólnie z Fundacją Redemptoris Missio serdecznie zaprasza do akcji „Kup Pan szczotkę”. Prosimy o pasty i szczoteczki do zębów, które wyślemy do Afryki.\nWolontariusze będą zbierać dary w każdy wtorek oraz czwartek do 14 grudnia 2018.\nZ góry dziękujemy za życzliwość i każdy dar serca.\n„Wolontariat SP112 bardzo serdecznie pragnie podziękować wszystkim. którzy przyłączyli się do akcji Opatrunek na Ratunek. Zebraliśmy 10 kartonów darów.\nZ całego serca dziękujemy za okazaną pomoc, życzliwość i wsparcie.\n„Wolontariat SP 112 uprzejmie informuje, że w dniach od 6 do 9 listopada 2018 r. odbędzie się zbiórka makulatury w ramach projektu „Przywróćmy dzieciom uśmiech”. Celem akcji jest pomoc dzieciom przebywającym w rodzinnych domach dziecka.\nKontener będzie ustawiony przy bramie szkolnej.\nSerdecznie zapraszamy do włączenia się w akcję. Chroniąc środowisko naturalne jednocześnie pomagamy dzieciom.\nWolontariusze SP 112″\nWolontariat z SP112 oraz Fundacja Przyjazny ŚwiatDzieckaponownie wziął udział w akcji zbiórki makulatury na rzecz rodzinnych domów dziecka. Zbiórka odbyła się w dniach 16 – 18 października 2017r.


Formularz zgłoszeniowy - Mikiland\nStrona główna » Przedszkole Włochy » Formularz zgłoszeniowy\nMisją naszego przedszkola jest wszechstronne wychowanie Małego Człowieka, jego harmonijny rozwój, zarówno umysłowy, jak emocjonalny oraz społeczny. Nadrzędnym celem naszej pracy jest wyposażenie dziecka w najlepsze narzędzia i umiejętności, które zapewnią mu bezpieczny, dobry start w szkole. Miarą sukcesu naszej dydaktycznej i wychowawczej działalności jest samodzielność, zaradność i przebojowość absolwenta naszego przedszkola, jego kreatywność, spontaniczność, otwartość na nowe wyzwania, ciekawość świata, dociekliwość, zapał do dalszej nauki i rozwijania indywidualnych zainteresowań i pasji. Nasz wychowanek opuszcza przedszkolne mury z wiarą we własne możliwości, umiejętnością radzenia sobie z emocjami, stawienia czoła trudnościom i lękom. Otwarcie komunikuje się z otoczeniem, śmiało wypowiadając swoje opinie, jednak z szacunkiem dla opinii innych ludzi. Cechuje go wysoka kultura osobista, bogate słownictwo, umiejętność zgodnej współpracy z rówieśnikami, a także uczciwego, sportowego współzawodnictwa. Jest dobrze zorganizowany, zdyscyplinowany, potrafi skupić się na zadaniu, dokonywać analizy, wyciągać wnioski, podejmować decyzje oraz ponosić ich konsekwencje. Posiada świadomość swojego wpływu na otoczenie, na innych ludzi i środowisko naturalne.\nZapisaniem na zajęcia adaptacyjne\nZapisaniem do przedszkola jak najszybciej\nZapisaniem dziecka do przedszkola w roku szkolnym 2018/2019\nImię i nazwisko rodzica lub opiekuna *\nUwagi lub inne ważne informacje, które chcecie nam Państwo przekazać\nTekst nieczytelny? Kliknij tutaj!\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Mikiland Sp. z.o.o. (dalej zwanym: „Administratorem”), w celu skorzystania z opcji formularza kontaktowegona stronie www.mikiland.pl. Podanie danych jest dobrowolne. Podstawą przetwarzania danych jest moja zgoda. Odbiorcą danych jest Administrator. Mam prawo wycofania zgody w dowolnym momencie. Dane osobowe będą przetwarzane przez okres niezbędny do uzyskania kontaktu lub do odwołania, a po takim odwołaniu, przez okres przedawnienia roszczeń przysługujących administratorowi danych i w stosunku do niego. Mam prawo żądania od administratora dostępu do moich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.\nWyrażam zgodę na przedstawianie mi informacji handlowych przez telefon przez Mikiland Sp. z o.o. (wyrażenie zgody jest dobrowolne, jednak niezbędne, aby otrzymać ofertę przez telefon)


Najgorszy zespół - Karczma Elharada\nWysłany: Śro 11:41, 03 Sie 2005 Temat postu: Najgorszy zespół\nJakiego zespołu nie lubicie? Na czyj widok dostajecie ataku serca, a w waszych żołądkach rozpoczyna się rewolucja październikowa? Piszcie o najgorszych zespołach(chodzi o zespoły rockowe i metalowe) na jakie natknęliście się. Tylko proszę o jedną rzecz: o argumenty. Jeśli macie zamiar napisać tylko, że jakiś zespól wam się nie podoba, bo tak, to lepiej nic nie piszcie. Argumenty, argumenty i jeszcze raz argumenty. Z góry dziękuję.


Kim w końcu jestem w świecie, o którym nie mam pojęcia? Łatwo powiedzieć - ziarnkiem piasku. Nie, to nie takie proste, bo przecież nawet tego nie możemy być pewni.\nJeśli nie jestem córką swojej mamy i siostrą swojej siostry, to kim jestem?\nJeśli nie jestem uczennicą, to kim jestem?\nJeśli nie jestem przyjaciółką swoich przyjaciół, to kim jestem?\nJeśli nie jestem wrogiem swoich wrogów, to kim jestem?\nJeśli nie jestem tancerką, to kim jestem?\nJeśli nie jestem marzycielką i metafizyczną samotnością, to kim jestem?\nTo mnie boli, nie zaprzeczam. Nie ukrywam, że nic o sobie nie wiem, nie wiem w jaki sposób mogę budować fundamenty miłości i złote ramy samoistnienia.\nPatrzysz na mnie, mącisz swoim uśmiechem. Zawracasz w głowie swoją obecnością, burzysz ustalony porządek. Mimo wszystko wiem, że potrzebujesz tego czego nie wypowiesz. Czasami trudniej dobrać w słowa uczucia niż pokazać. Czasem wręcz odwrotnie.\nJesteś dla mnie zagadką, pozwól się odkryć. Przecież znasz to uczucie, wiesz jak bardzo było trudno. A teraz nie możemy o tym zapomnieć, nie możemy odnaleźć się bez siebie. Nie przyznasz się, że szukałbyś mnie wzrokiem na zatłoczonym korytarzu...


Autorzy: M. Kuglarz, K. Grubel, Jolanta Bohdziewicz.\nAutorzy: Jolanta Bohdziewicz, Anna Świerczyńska.\nAutorzy: Anna Świerczyńska, Jolanta Bohdziewicz, Magdalena* Amalio-Kosel.\nAutorzy: Jolanta Bohdziewicz, M. Kuglarz, K. Grubel.\nAutorzy: Jolanta Bohdziewicz, Anna Świerczyńska, Magdalena* Amalio-Kosel.\nAutorzy: Jolanta Bohdziewicz, Ewa Sroka.\nAutorzy: Ewa Sroka, Jolanta Bohdziewicz.\nAutorzy: Jolanta Bohdziewicz, E. Sroka.\nAutorzy: Jolanta Bohdziewicz, E. Neczaj, A. Kwarciak.