Tanuki-Czytelnia - Czwarta ściana : rozdział 1\nZiewnęła ostentacyjnie. Jeszcze dwie strony do poprawki i można wysłać do wydawnictwa. Będzie koniec pracy w tym miesiącu. Uśmiechnęła się ironicznie. I początek następnej. Jedna kartka upadła na podłogę. Głośno przeklęła. Wcześniej wylała kawę na podłogę (gdy pracowała robił się z niej straszny flejtuch). Jeżeli ta strona się pobrudziła, trzeba będzie od now... Zamarła. Przyjrzała się dokładnie trzeciemu kadrowi. Nie, to niemożliwe! Przecież to ona jest twórcą tego komiksu! Wiedziała, że jeśli chce przeżyć, musi uciec. I to natychmiast. Założyła na siebie kurtkę i wyskoczyła przez okno na schody przeciwpożarowe. Miała zacząć biec, kiedy poczuła, że coś złapało ją i pociągnęło w górę. Zawisła 2 metry nad schodami. Popatrzyła w górę. Nie musiała się domyślać, kto ją dorwał?\n- Anito Wikino, musimy porozmawiać. A może powinnam powiedzieć... Mój stwórco?- rzekła ironicznie Black Spider.\n- Jak udało ci się mnie wykiwać? Jako autorka, w pełni kontroluję to, co się dzieje w komiksie. - mruknęła Anita. Jeszcze 10 minut temu była pewna, że wytwór jej wyobraźni rozszarpie ją na kawałki, sklei pajęczyną, po czym znowu posieka. Ta zamiast tego, pozwoliła jej wylądować na schodach i ..."nakłoniła" do tego, aby weszła do środka. Chwilowo mogła czuć się bezpiecznie. Chwilowo.\n- Dziwisz się? Nie zapominaj, że ty jesteś tylko zwykłą śmiertelniczką, z twarzą umazaną w farbie (Anita popatrzyła w lustro i przeklęła), a ja super bohaterką. Wiesz, od zawsze wiedziałam, że gdzieś tam jest ktoś, kto pociąga za pionki w moim mieście. W końcu to dziwne, że moi wrogowie zawsze wychodzą cało z opresji. Przecież sama byłam świadkiem jak coś obcięło głowę Lady Omnibus! Po miesiącu pojawiła się, twierdząc, że ktoś za nią się podszywał. Tylko skończony kretyn łyknąłby taką bajeczkę.\n- Wiesz, w X-menach takie powroty Magneto do życia są częste i nikogo to nie dziw?\n- Zamknij się! Masz siedzieć cicho dopóki nie skończę! - z policzka Anity zaczęła cieknąć krew. Milimetr dalej znajdował się sztylet zrobiony z pajęczyny. Przeklęła w duchu dzień, w którym wpadła na pomysł, aby dać swojej bohaterce taką moc.\n- Na czym skończyłam? A tak? Wrogowie. Nie da się zliczyć ile razy wracali do życia, albo "ktoś się za nich podszywał". Nie wspominając o tym, że ludziom, którzy mnie otaczali ciągle działo się coś złego. Nie ważne, moja sekretarka, czy dzieciak sąsiada naprzeciwko, jednakowo obrywali od losu. Zaczęłam podejrzewać, że może ciąży na mnie jakaś klątwa pecha, odwiedziłam prawie wszystkich czarodziejów w moim świecie. Nikt nic jednak nie wykrył. Ja zaś odkryłam, że to, co mi się zdarza, działa na zasadzie paraboli. Przez pewien okres czasu miałam spokój, mogłam cieszyć się życiem, a zaraz później zdarzały się wypadki, jakieś tajemnice wychodziły na jaw. Było źle, albo dobrze, ale nigdy nie było średnio. Rozumiesz, co mam na myśli?- Anita kiwnęła głową. Czasami pisała humorystyczne historie o Black Spider, pozwalała jej się "wyszaleć", a zaraz później dowiadywała się, że ma znowu wrócić do mrocznego nastroju, bo czytelnicy marudzą, że ta postać nie ewoluuje.\n- Wszystkie zmysły podpowiadały mi, że jestem pionkiem w jakiejś chorej grze. Czułam się manipulowana. Zdarzały się dni, kiedy dziwiłam się, czemu coś powiedziałam, że to nie było w moim stylu.\nTo też nie dziwiło Anity. Czasami jej szefowie dochodzili do wniosku, że przydałby się w Black Spider "powiew świeżości" i dawali nowych scenarzystów, a jej kazali pisać mini-serie o innych super bohaterach. Jednak i tak po jakimś czasie wracała do swojego pierwszego tworu. Z jakiegoś powodu czytelnicy woleli jej Black Spider.\n- Nie wiedziałam co się dzieje, dopóki nie natrafiłam na anty-bohatera zwanego Angst. Znasz go pewnie, prawda? Twierdził, że też go stworzyłaś... - kreatorka zamarła. Angst był postacią podobną z wyglądu do Carnage ze Spider-mana, ale dużo, dużo bardziej humorystyczną. Przy pisaniu przygód o nim zastosowała, tzw. "zniszczenie czwartej ściany". Polegało to na tym iż postać zdawała sobie sprawę z tego, że jest bohaterem komiksu. Kłóciła się z edytorami, wrzeszczała na cały regulator, że nie może umrzeć, bo wtedy scenarzyści stracą pracę itd. W She-Hulk i Deadpool'u było to stosowane prawie cały czas. Pamiętała, że na jakiejś starej okładce "Sensational She-Hulk" było narysowane jak główna bohaterka powstrzymuje nowego edytora przed zmianą ceny z 1,5 dolara na 150. Podobne triki wykorzystywała przy Angstcie.\n- Po twojej minie widzę, że w końcu wszystko sobie uświadomiłaś. On jako postać humorystyczna nie miał nic do ciebie. Poprosiłam go, aby pokazał mi jak dostać się do waszego świata. Skłamałam, że chciałam cię poznać i pogratulować genialnych pomysłów. Kretyn uwierzył.\nBlack Spider przyglądała jej się jak drapieżca swej nowej ofierze. Ta kobieta ubrana na czarno, w dżinsy (Nigdy nie rozumiała czemu wszyscy bohaterowie noszą stroje z lateksu. Czy im się to nie wbija we wrażliwe części ciała?), w skórzaną kurtkę z symbolem białego pająka na klatce piersiowej (Marvel wciąż się wściekał, że to plagiat stroju Venoma) i glany, nigdy nie wydawała jej się tak straszna jak teraz. Anita zaczęła żałować, że ją taką stworzyła. Taką? drobną, a zarazem niesamowicie silną. Zaczęła rozumieć, jak czują się jej wrogowie. Po raz pierwszy od początku tej dziwnej wizyty poczuła prawdziwy strach.\n- Czego chcesz ode mnie?- rzekła drżącym głosem.\nBlack Spider nagle zdjęła maskę. W Anitę wpatrywały się ciągle zmieniające kolor oczy. Zbyt wolno się zorientowała co się dzieje i teraz siedziała sparaliżowana. Czemu obdarzyła ją taką mocą?!?\n- Czego chcę? Chcę cię zabić.\n- N...Nie możesz! Jesteś super bohaterką!\n- Nie mogę? Nie mogę?!? A czy ty miałaś prawo do uczynienia ze mnie dziwadła?! Do zamienienia całego mojego dzieciństwa w szpitalny horror?!? W wyniku przedwczesnych narodzin o całe pół roku, nigdzie nie mogłam ruszyć się bez pielęgniarki! Skąd ty w ogóle wzięłaś ten szajs?!! Gdyby nie moja mutacja pewnie miałabyś na sumieniu śmierć dziecka! To przez ciebie miałam ataki pseudo-padaczkowe, wymiotowałam krwią i byłam niesamowicie słaba!\n- Ale później dzięki mutacji stałaś się niesamowicie silna i...\n- Pieprz się! Nigdy nie nauczyłam się nawiązywać kontaktów z innymi ludźmi! Bałam się ich! Żeby było gorzej, uczyniłaś ze mnie geniusza, przez co w wieku 8 lat wylądowałam w liceum! Wiesz jakie to uczucie, kiedy nigdzie nie pasujesz, wszyscy patrzą się na ciebie jak na dziwadło?! Odebrałaś mi wszystko co można nazwać szczęściem! Jedyną osobą, której na mnie zależało, która mnie kochała taką jaka byłam... Moja matka... Nawet ją mi odebrałaś!!!\n- Musiałam... Każdy... bohater... musi... mieć... swoje... pochodzenie...\n- I z tego powodu sprawiłaś, że wciąż żyję z poczuciem winy, zastanawiając się, czy gdybym wtedy nie zemdlała, ona wciąż by żyła?!? Ponieważ potrzebowałaś super bohatera do swojego durnego komiksu?!? - Anita poczuła przeszywający ból w prawym ramieniu. Black Spider złamała jej rękę. Zacisnęła zęby. Nie mogła krzyczeć. To by tylko bardziej sprowokowało tamtą.\n- To było jednak za mało, prawda? Po śmierci matki sprawiłaś, że kilka razy chciałam popełnić samobójstwo zanim założyłam ten kostium. Uczyniłaś ze mnie najmłodszą właścicielkę firmy. Nigdy się nie zakochałam, nie potrafiłam nikomu zaufać, a wszyscy bliscy mi ludzie musieli cierpieć... Zaś ja stoję tutaj i jestem bliska stania się taka jak ty. Potworem.- Ku zdziwieniu Anity, Black Spider usiadła i zaczęła płakać. To nie był zwykły płacz. To był płacz bardzo nieszczęśliwej istoty... Poczuła, że paraliż powoli mija.\n- Wszystko jest bez sensu. Mogłabym cię zabić i uciec do swojego świata. Zbrodnia doskonała. Nikt by nie uwierzył, że to sprawka postaci z komiksu. Jednakże ja... nie mogę tego zrobić. Po prostu nie mogę. Wszystko przez te gówniane sumienie i poczucie sprawiedliwości. Zresztą... Po twojej śmierci pojawiłby się następny scenarzysta. Może nawet gorszy. Zabiłby tych ludzi, o których jeszcze potrafię się troszczyć. - popatrzyła w stronę Anity - Jak ja ciebie nienawidzę...\n- Wiem, że zwykłe "przepraszam" nie wystarczy dla kogoś takiego jak ty, ale... zamierzałam za jakieś trzy numery zorganizować ślub Cho Chang i tamtego Irlandczyka, jak mu tam...\n- Tommy O'Hara...\nBlack Spider popatrzyła się na nią spode łba.\n- Cho Chang wyprowadzi się ode mnie, będę mieszkać sama z kurzem na szafkach, a na ich ślubie pojawi się jeden z moich wrogów prawda... Znając twój gust, Tommy skończy jako inwalida, a Cho Chang będzie chciała popełnić samobójstwo. - Anita milczała.\n- To nie mój pomysł! Szefowie twierdzą, że nikomu nie będzie się chciało czytać o normalnym ślubie i że dzięki temu staniesz się bardziej ciekaw...\n- Dokończ, a wsadzę ci taką ilość pajęczyny do gardła, że się udusisz!\n- Okej, okej! Słuchaj, czuję się no trochę...\n- "winna"? - Black Spider przyjrzała się jej ironicznie - "trochę winna" to dziewczyna się czuje, jak wypuści kota z domu. Ty mi spieprzyłaś życie. Piękny eufemizm ci wyszedł, po prostu piękny. I pomyśleć, że mamy to samo imię i nazwisko...\n- Dasz mi dokończyć?! Mogę wprowadzić zmiany w scenariuszu...\n- I co? Zamiast Tommiego, zniszczysz życie komuś innemu? Łał, dzięki.\n- Możesz chociaż na chwilę przestać rzucać sarkazmami?\n- Czy ta rozmowa do czegoś zmierza? Bo mam ochotę złamać ci drugie ramię...\n- Na co? Abyś zniszczyła kolejnej osobie życie? Wiesz, będąc tu zajrzałam do sklepu z komiksami. Tak z ciekawości. Zobaczyłam komiks o tytule "Stan Lee meets Spider-man". Stek bzdur. Podejrzewam, że Spider-man gdyby poznał człowieka który pozbawił go rodziców i ukochanego wujka, raczej nie rozmawiałby z nim. Przynajmniej nie przed wcześniejszym złamaniem kilku kończyn... Wy, twórcy, jesteście tacy zadufani w sobie. Spodziewacie się, że będziemy wam składać hołdy w podzięce za stworzenie. A ja tylko się zastanawiam, co zrobić, abyś już nigdy nikogo nie skrzywdziła...\n- Sama przecież wiesz, że jest to niemożliwe! Czytelnicy nie chcą czytać o tym jak to bohaterom się powodzi! Oni chcą łez, tragedii! Chcą wiedzieć, że pomimo swoich super mocy wciąż jesteście ludźmi!\n- I z powodu ich zazdrości? Niewinni mają cierpieć? Bo dla was to jest rozrywka?! - chwyciła Anitę za ramię. Poczuła ból, ale lewa ręka nie była złamana. Jeszcze.\n- Nie ma innego wyjścia. Nie możesz zmienić czytelników. - Poczuła jak bohaterka puszcza jej ramię. Zrobiła krok do tyłu i przeraziła się. Jej twór szczerzył zęby w uśmiechu szaleńca.\n- Więc czemu tu przybyłaś?!\nBlack Spider podeszła do biurka. Przejrzała kilka kartek. Znalazła właściwą. Podeszła do Anity i złapała ją za włosy.\n- Chodzi o twój najnowszy komiks. A dokładniej o tę stronę. Tym razem przegięłaś.- podetknęła jej pod nos stronę nr 8. Była na niej narysowana scena gwałtu i zabójstwa jednego z opiekunów Black Spider, pani doktor Swell.\n- Masz to zmienić.\n- Nie mogę! Jeżeli zmienię historię, wystąpi opóźnienie i...\n- Punktualność jest dla ciebie cenniejsza od życia? - Black Spider szepnęła swojej kreatorce do ucha.\n- Mó...Mówiłaś, że mnie nie zabijesz! Że to nie ma sensu!\n- Chcesz powiedzieć, że to wszystko, ten płacz, złamanie mojego ramienia... To wszystko było grą?!\n- Kochanie, nie pamiętasz? Ja zawsze kłamię. Jestem z tego znana. - pochyliła się w stronę Anity. - Możesz niszczyć mi życie ile chcesz. Gówno mnie to obchodzi. Nie pozwolę ci jednak byś krzywdziła niewinnych. O to chodzi w byciu super bohaterem prawda? Masz zmienić bieg wydarzeń albo ja zmienię twoją twarzyczkę. - przyłożyła jeden ze swoich ostrych paznokci do skóry nadgarstka. Anita popatrzyła na to z przerażeniem.\n- O, czyli nadal pamiętasz, że moja krew ma właściwości żrącego kwasu... A teraz bierz się do roboty!\n- Anita, Anita!- z trudem otworzyła oczy. Czuła się jak po godzinnej jeździe kolejką górską. Spojrzała na siebie. Nie była już w kostiumie. Nie pamiętała nic od chwili, gdy zmusiła swoją kreatorkę do zmiany scenariusza. Po chwili zorientowała się, że to Doktor Swell ją obudziła.\n- Pani Swell! Nic pani nie jest?!?\n- Mówiłam ci, abyś nie wołała na mnie po nazwisku! Jestem Joan. Nie, wszystko ze mną w porządku.\nAnita aka Black Spider odetchnęła z ulgą.\n- Wiesz, nawet zabawne, że się pytasz! Jakaś banda chciała mnie zaatakować, ale... Nie uwierzysz! Kiedy chcieli się na mnie rzucić, okazało się, że jakiś policjant z kumplami obok naszego parkingu złapał gumę i wszystko widział. Natychmiast się na nich rzucili! Dzwiwny zbieg okoliczności, prawda?\n- Tak... Wyjątkowo dziwny.- Anita uśmiechnęła się. - Muszę już iść, obiecałam Cho Chang pomóc zorganizować jej ślub.\n- I idziesz z własnej, nieprzymuszonej woli?!? Kim jesteś i co zrobiłaś straszna istoto z prawdziwą Anitą?!\nObydwie zaczęły się śmiać.\n- Dzięki za pomoc Michael.\n- Nie ma sprawy Anita. Nie zostawiłbym ciebie z tymi śmieciami, zwłaszcza przy tak paskudnie złamanej ręce. Naprawdę, tylko ty mogłaś sobie coś takiego zrobić, potykając się o dywan!\n- Taaa, niezdara ze mnie. - Anita aka scenarzystka i rysowniczka komiksu "Black Spider" zmieszała się. Starała się to ukryć grzebiąc w pudłach.\n- Wiesz, miło zdziwiłaś mnie zmieniając scenariusz najnowszego odcinka "Black Spider". Doktor Swell to moja ulubiona postać. Poza tym nie wyobrażam sobie, komiksu bez tej bogini biotechnologii - Michael mrugnął w stronę Anity.\n- Nie tylko ty... - cicho szepnęła.\n- Wytłumacz mi tylko jedną rzecz. Czemu zmieniłaś scenariusz odcinka ze ślubem Cho Chang i Tommiego O'Hara? To był taki świetny, dramatyczny numer, a zmieniłaś w komedię romantyczną z happy endem!\n- Nie chciałam, żeby wróciła i złamała mi nogi...\n- Co tam mamroczesz pod nosem?\n- Nic, nic. Po prostu doszłam do wniosku, że przyda się Black Spider trochę odpoczynku od tragedii.\n: 2013-01-16 17:29:29\nGenialne. Nic dodać, nic ująć, ideał.\nMartin Bloom : 2011-09-19 15:07:28


Tłumaczenie na angielski - Rozmowy - Polki.pl\nnapisał/a: shirlenexyz2983 2015-05-05 22:18\nWitajcie Kochane, właśnie kończę pisać swoją pracę magisterką. Na mojej uczelni potrzebne jest streszczenie tej pracy na dwie-trzy strony po angielsku. Z angielskim nie mam do czynienia od dawna i potrzebuje znaleźć kogoś kto robi tłumaczenia na angielski. Nie potrzebuję tłumaczenia specjalistycznego, tylko takie zwykłego z języka polskiego na obcy. Bardzo ważna jest dla mnie terminowość, nie chciałabym dodawać sobie dodatkowego stresu i zamartwiać się czy aby wszystko będzie gotowe na czas.\nnapisał/a: Malwinq 2015-05-06 07:41\nJeżeli chcesz szybko terminowo i to tylko tyle objętościowo czyli od 2 do 3 stron to już klikaj w sieci , a tam jest mnóstwo biur, które w przystępnej cenie zrobią dla Ciebie takie tłumaczenie, a piszę z takim przekonaniem bo mój brat miał podobne wymagania w tamtym roku, ale na język niemiecki gdyż jego uczelnia współpracuje z niemieckim uniwersytetem i wymieniają się takimi pracami międzyuczelnianie.\nnapisał/a: realmadryt 2015-05-06 22:37\nMoja siostra najpierw poprosiła koleżankę o przetłumaczenie streszczenia do pracy. To była katastrofa, która wyszła na jaw przez przypadek. Potem na szybko szukała w necie biura tłumaczeń. Tam zrobili to jak trzeba, więc nie ma co testować jakiś półśrodków, tylko trzeba szukać profesjonalistów. Trzymam kciuki za ciebie i twoją pracę. Życzę powodzenia.\nnapisał/a: stuugafka 2015-05-07 10:00\nNo właśnie, nie zlecaj tego jakimś znajomym! To musi być zrobione fachowo, bez błędów. Tak, jak moi poprzednicy poradzę ci poszukanie w necie jakiegoś centrum tłumaczeń, które z takim zadaniem poradzi sobie bez problemu-) zrobią to szybko i online, a to bardzo ważne, jeśli zależy ci na czasie nie wiem, ile to będzie kosztowało, ale myślę, że majątku na tłumaczenie tych 3 stron nie stracisz\nnapisał/a: zuzka77 2018-09-17 21:24\nfirm takich coraz więcej, więc jest łatwiej\nnapisał/a: jolkanowak3 2018-09-18 09:42\nJa nie znam niestety nikogo, kto mógłby pomóc... ale myślę, że tłumaczenie na angielski jest teraz bardzo popularne!


przez admin | 14 grudnia, 2017\nUczestniczyłeś w zdarzeniu drogowym, który nie stał się z Twojej winy a Twój pojazd jest chwilowo w naprawie? Kiedy samochód jest Ci niezbędny do codziennego działania, nie powinieneś się zamartwiać – należy Ci się samochód zastępczy, jakiego koszt pozostanie spłacony przez polisę odpowiedzialności cywilnej sprawcy stłuczki.\nZgodnie z werdyktem Sądu Najwyższego z 2011 roku o samochód zastępczy z OC sprawcy może ubiegać się ktoś, kto brał udział w wypadku wywołanej przez stronę przeciwną i w jej rezultacie został pozbawiony środka transportu. Nieważne jest to, do jakich zamiarów osobistych bądź zawodowych używasz auta. Jeżeli ustalisz, że brak auta naraża Cię na niedogodności, masz prawo starać się o pojazd zastępczy.\nJakie dokumenty należy dorzucić do wniosku o wynajem samochodu zastępczego?\nPodanie o pojazd zastępczy możesz złożyć bezpośrednio w ubezpieczalni, jako, że takiego rodzaju wyjście w ofercie ma również wiele warsztatów i wypożyczalni samochodowych. Część z nich prócz tego umożliwia tę usługę bez żadnych kosztów zdając sobie sprawę, że nie każdy może sobie pozwolić na dłuższy wynajem pojazdu, a potem podejmują się rozwiązać sprawę zwrotu opłat bezpośrednio z zakładem ubezpieczeń sprawcy.\nŻeby zdobyć zastępczy pojazd będziesz musiał dopełnić parę formalności. Pamiętaj w takim razie, by zaopatrzyć się w:\ndowód rejestracyjny uszkodzonego samochodu,\npapier z towarzystwa ubezpieczeniowego z daną o przyjęciu szkody do likwidacji a także alternatywy najmu pojazdu.\nSamochód zastępczy należy Ci się bez względu na to, w jakich celach korzystasz ze swojego pojazdu na co dzień, jednak tylko wówczas, jeśli nie posiadasz innego środka transportu. Jeżeli masz w posiadaniu inne auto, nie będziesz mógł skorzystać z tej opcji. Pamiętaj też o tym, iż Twój zastępczy środek transportu nie może być samochodem większej klasy aniżeli to, którego posiadaczem jesteś, a opłata za wynajem nie może przewyższać średniej ceny na rynku.\nCzas wykorzystywania z samochodu zastępczego\nDodatkowo korzystać z najętego samochodu masz prawo już od dnia zaistnienia zdarzenia, aż do momentu zabrania swojego auta z naprawy czy w przypadku, gdy nastąpi szkoda całkowita, aż do chwili nabycia nowego auta.\nW sytuacji, gdy ubezpieczyciel dowiedzie, że zbyt długo zwlekałeś z decyzją to ma prawo odmówić kompletnego zwrotu pieniędzy.\nKategoria: wypożyczalnia Tagi: prośba o samochód, wniosek o auto zastępcze, wniosek o samochód zastępczy\n← Czy w ogóle warto wykupić ubezpieczenie NNW? Auto zastępcze po kolizji na czas naprawy z polisy OC →


Kino Letnie Sopot-Zakopane: Ponad 100 tys. widzów - WP Film\nKino Letnie Sopot-Zakopane: Ponad 100 tys. widzów\nDwunasta edycja wakacyjnego festiwalu Kino Letnie Sopot-Zakopane już za nami. Przez 62 festiwalowe dni ponad 100 tys. widzów obejrzało ponad 100 projekcji filmowych, spędzając przed ekranem ponad 250 godzin.\nNajdłuższy wakacyjny festiwal filmowy odwiedziły gwiazdy kina m.in. Katarzyna Figura, Agnieszka Dygant, Rafał Zawierucha, Borys Szyc i Cezary Pazura – zdobywca tegorocznego Diamentowego Klapsa Filmowego. Plan na filmowe wakacje został zrealizowany w 100%.\nCodziennie od 1 lipca do 31 sierpnia seanse filmowe odbywały się w najpiękniejszych kinach letnich w Polsce. W Sopocie projekcje miały miejsce na najdłuższym drewnianym molo w Europie, a w Zakopanem na Kulturalnym Placu Niepodległości z widokiem na Tatry. We wszystkie wtorki i środy wakacji festiwal cumował na Mazurach. W Ekomarinie w Giżycku funkcjonowało unikatowe w skali europejskiej kino jachtowe, ponieważ filmy można było oglądać również z łodzi.\nZobacz też: Kino Letnie Sopot-Zakopane: Spotkanie z Rafałem Zawieruchą w ramach festiwalu\nO skali przedsięwzięcia świadczą liczby. W tym roku publiczność festiwalowa licząca ponad 100 tys. widzów obejrzała ponad 40 tytułów filmowych, spędzając przed ekranami ponad 250 godzin.\nPartnerzy festiwalu: Provident i AXA - zapewnili 62 dni bezpłatnych projekcji pod gwiazdami. Hitem tegorocznego repertuaru okazał się oscarowy "Green Book”, to właśnie na projekcji tego filmu padł rekord frekwencji. Serca publiczności skradły "Familijne wtorki” gromadzące przed ekranem całe rodziny oraz "Piątki ze Storytel” prezentujące najciekawsze adaptacje filmowe.\nOgromnym zainteresowaniem cieszyły się też "Kobiece niedziele z Providentem”, podczas których na ekranie królowały charyzmatyczne aktorki. Publiczność zobaczyła filmy pokazywane na największych międzynarodowych festiwalach, a także najciekawsze polskie produkcje ostatnich lat.\nUczestnicy festiwalu Kino Letnie Sopot – Zakopane, jako pierwsi widzowie w Polsce mogli zobaczyć fotosy z planu filmu "Piłsudski”, który w kinach pojawi się dopiero 13 września. Plenerową wystawę „Piłsudski” otworzył w Sopocie odtwórca roli marszałka Borys Szyc. Po dwutygodniowej obecności nad morzem wystawa przejechała przez całą Polską, aby mogli się nią cieszyć kinomani z Zakopanego.\nW tym roku do grona festiwalowych partnerów dołączyła marka Storytel, z którą festiwal przygotował szereg interesujących atrakcji. Były to ożywione "mówiące obrazy” Jana Matejki i Henryka Siemiradzkiego prezentowane na półpiętrze Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie oraz weekendowe strefy Storytel dla dzieci zarówno w Sopocie, jak i w Zakopanem.\nNajmłodsi festiwalowicze uczestniczyli też w wyjątkowym spotkaniu z Marią Seweryn. Aktorka na Placu Zdrojowym w Sopocie czytała dla nich "Basię” Zofii Staneckiej i opowiadała o swoich lekturach z dzieciństwa. Natomiast Zakopane odwiedził Przemysław Bluszcz – wybitny aktor, który swoim hipnotyzującym głosem czyta na platformie audiobookowej Storytel kryminały Raymonda Chandlera.\nNa stronie www.kinoletnie.pl i kanale Youtube "Rozmawiam, bo lubię” do obejrzenia wszystkie spotkania zarejestrowane w trakcie trwania festiwalu. Na fanów kina czekają tam: Rafał Zawierucha, Tomasz Raczek, Andrzej Pągowski, Maria Seweryn, Borys Szyc oraz tegoroczny laureat festiwalowej nagrody, Diamentowego Klapsa Filmowego, Cezary Pazura w rozmowie z Katarzyną Figurą. Plan na filmowe wakacje został zrealizowany w 100%, co można sprawdzić pod hasłem Mam Plan na Kino Letnie na Facebooku i Instagramie. Do zobaczenia za rok na kolejnej edycji najdłuższego wakacyjnego festiwalu filmowego w Polsce.


Alarm w kościele - Super Tydzień Chełmski\n30.06.2020, 10:24 (aktualizacja 30.06.2020, 15:10)\nTrzy wozy strażackie podjechały w niedzielę (28 czerwca) rano przed kościół pw. Rozesłania św. Apostołów, wzbudzając niepokój i zainteresowanie okolicznych mieszkańców i przechodniów. Na szczęście, jak poinformował nas proboszcz w krótkiej rozmowie telefonicznej, nic złego się nie wydarzyło.\nDo naszej redakcji zadzwonił o godz. 8.30 Czytelnik, z pytaniem, co dzieje się w kościele, bo przyjechali strażacy. Na zdjęciu, które od razu nam przysłał, uchwycił też księdza, prawdopodobnie proboszcza, rozmawiającego z mundurowymi. Mężczyzna, który się z nami skontaktował, połączył to niecodzienne zdarzenie z "Bitwą o wozy", która ma zachęcić mieszkańców do udziału w wyborach prezydenckich.\n- Niektóre samorządy miały aktywnie włączyć się do tej akcji i dowozić mieszkańców do lokali wyborczych. Może strażacy w tym celu przyjechali przed kościół? - spekulował mężczyzna. Jego wniosek okazał się jednak pochopny.\nPrzyczyna obecności wozów strażackich przy kościele, choć niecodzienna, okazała jednak prozaiczna. Dyżurny chełmskich strażaków poinformował nas, że w świątyni włączył się alarm przeciwpożarowy. Ktoś przy wejściu do kościoła oparł się o ścianę i nieumyślnie uruchomił alarm.


W trosce o kondycję kultury | e-teatr.pl\n18.07.2009 Wersja do druku\nNie od dzisiaj narzekamy na kiepską kondycję polskiej kultury, która pogarsza się z roku na rok. Artyści odznaczają się słabą tężyzną fizyczną, co tu dużo gadać - większość z nich to po prostu zdechlaki. To wynik niesportowego trybu życia i nadużywania alkoholu. Większość nie potrafi się nawet unieść na drążku, co dopiero mówić o pompkach czy innych, bardziej wyrafinowanych ćwiczeniach, jak skłon w przód, pad prosty albo siad po turecku.\nDlatego tak cenna jest najnowsza inicjatywa kierownictwa TVP polegająca na likwidacji kanału TVP Kultura i jego połączeniu z kanałem TVP Sport. Nareszcie ludzie kultury zaczną poważnie pracować nad swoją formą pod okiem prawdziwych specjalistów - pisze Roman Pawłowski w Gazecie Wyborczej.\nProces łączenia sportu z kulturą nie ograniczy się jedynie do redakcji. Jak dowiadujemy się ze źródeł zbliżonych do Woronicza, powołano zespół ekspertów z Akademii Wychowania Fizycznego, który ma opracować listę nowych, połączonych dyscyplin kultury i sportu. Są już pierwsze propozycje: podnoszenie obrazów, pchnięcie rzeźbą, skok na skrzypce, malarstwo figurowe na lodzie, pływanie filharmoniczne, bieg przez pulpity i oczywiście maraton filmowy. Modyfikacjom ma ulec regulamin zawodów w kulturystyce, chodzi o to, aby dopuścić do udziału w tej konkurencji twórców, którzy chcieliby pochwalić się rzeźbą swojego tricepsa. Nowy podział dyscyplin artystycznych i sportowych przyniesie wiele oszczędności, a przy okazji ułatwi pracę dziennikarzy. Zamiast wysyłać dwa wozy transmisyjne np. do teatru i na stadion, TVP będzie relacjonowała jedno, połączone wydarzenie kulturalno-sportowe. Inną nowością mają być recenzje, nadawane z teatru w przerwie\nGazeta Wyborcza online/20.07


Co podarować przedszkolakowi? - MINT - MAGAZYN DLA MAM\nChciałabym, żebyś miała jeszcze większy wybór w temacie podarunku z okazji Dnia Dziecka i dlatego przygotowałam dla Ciebie podpowiedzi na prezenty dla przedszkolaka.\nCzas pomyśleć nad prezentem na Dzień Dziecka? Nie wiesz jeszcze co kupić? Mam dla Ciebie sprytne pomysły i ciekawe rozwiązania. Zachwycą nie jednego przedszkolaka.\nLubię prezenty z pomysłem. Uwielbiam oglądać uśmiechniętą twarz dzieci, które rozpakowują prezent. To zniecierpliwienie, ciekawość i radość. Miód na moje serce. Prezent nie zawsze musi podobać się nam dorosłym, ma spełnić marzenie dziecka. Wybieram prezenty, które są zgodne z hobby dzieci, ale lubię także podsuwać im nowe ciekawe zabawki. Nie jestem fanką worka prezentów, wybieram taki, który zostanie z dzieckiem na dłużej. Zawsze staram się, aby oprócz materialnego prezentu Dzień Dziecka był wyjątkowy. Ulubione ciasto, spacer lub wyjście do parku. Czas tylko dla nas, bo wspomnienia będą z nami na zawsze.\nPODPOWIADAMY CO PODAROWAĆ PRZEDSZKOLAKOWI\nTa rewelacyjna gra wciągnęła nie tylko Zoe, ale i starszaki. Zasady są proste, robisz ,,zdjęcia” zwierzętom, jeśli nie powtórzą się, zgarniasz wszystkie odkryte, a jeśli się nie uda, zostajesz z niczym. Gra ćwiczy pamięć, ale też rozbawia do łez. W zestawie jest instrukcja, która ma kilka opcji rozgrywki. Wybierz poziom trudności, który będzie dogodny dla Twojego dziecka, jego wieku i umiejętności. Uwielbiamy z Zoe Basię, więc tym większą miałyśmy frajdę z testów tej nowości.\nKLIKNIJ TU, aby kupić grę planszową BASIA W ZOO.\nMAGNETYCZNA UKŁADANKA DINOZAURY\nTo świetna pomoc do wspierania małej motoryki. Magnetibook można zabrać ze sobą wszędzie, rozwija wyobraźnię i kreatywność. Ma wiele możliwości. Można układać dinozaury zgodnie z wzorem, albo kreować nowe stworzenia dinozauropodobne. Dlatego nigdy się nie nudzi, bo ma wiele opcji zabawy. Uwielbiam to piękne wykonanie, zamknięte pudełko, a w nim tyle magii i dobrej zabawy. Ten zestaw pobudzi małego artystę, pozwoli ćwiczyć logiczne myślenia i zapoznaje dziecko ze światem dinozaurów.\nMagnetyczna układanka Dinozaury składa się z 40 kolorowych magnesów z różnymi elementami ciała tych prehistorycznych stworzeń. Znajdziesz w zestawie również 10 gotowych wzorów do odwzorowania.\nZabierz Magnetibook w podróż samochodem lub na obiad o babci, aby zachęcić dziecko do zabawy i zająć czas.\nKLIKNIJ TU, aby kupić zabawki Janod z motywem dinozaurów\nMOBI – MOBILNE LICZYDŁO\nMobilne liczydło, innowacyjny pomysł bawi młodsze dzieci, podsuwając im skojarzenie zapisu cyfrowego z doświadczeniem ilości. MOBI jest z dzieckiem w doświadczeniu, w zabawie i w tym właśnie momencie wzbudza skojarzenie liczby zebranych rzeczy z cyfrą na deseczce MOBI. Uwielbiam zabawki, które bawią i uczą w jednym czasie. Matematyka jest z nami zawsze i wszędzie. Im szybciej matematyka traktowana będzie przez dziecko jako zabawa, tym łatwiej wejdzie im nawyk i tym większą będzie budzić ciekawość.\nMobilne liczydło angażuje motorykę małą i dużą. Zastanawiasz się jak to działa? Już tłumaczę! Zabierasz MOBI na spacer do lasu. Zadanie polega na zrobieniu kompotu z 6 szyszek. Dziecko rusza na poszukiwania, wybiera miejsce, czas, a następnie układa precyzyjnie szyszki na liczydle. Trenujemy liczenie, ale także rączkę, aby ułożyć szyszki na swoim miejscu. Ćwiczymy także sortowanie, dopasowanie elementów oraz patrzenie selektywne.\nKLIKNIJ TU, aby poznać MOBI z bliska\nTa prosta gra to świetny pomysł na rodzinny dzień gier z przedszkolakami. Zasady gry są łatwe i zachęcające do zabawy. Zwierzęta to dobry temat na pierwsze spotkania z grami. W tej grze poziom trudności także można dostosować do wieku i umiejętności graczy. Zoe ma na przykład swój sposób na tą grę i równie dobrze się bawimy. Najcenniejsze to wspólny czas i rozwijanie umiejętności. Poznajemy w tej grze zwierzęta, ale także uczymy się kolorów. Może to być dobry wstęp do poszukiwania informacji o ulubieńcach. Graj gdzie tylko i kiedy tylko masz ochotę na czas z dzieckiem. To także świetny pomysł na budowanie rodzinnych więzi. My uwielbiamy gry, a Ty?\nKLIKNIJ TU, aby poznać gry z serii Akademia Mądrego Dziecka\nWiesz już co podarować przedszkolakowi z okazji Dnia Dziecka? Który upominek wybrałabyś dla swojego przedszkolaka? Koniecznie zostaw mi komentarz, jestem bardzo ciekawa.\nArtykuł powstał przy współpracy z markami: EGMONT, JANOD, JASNE STUDIO\nLato się jeszcze nie skończyło


Ronja | 2011-12-13\nZestawienie reportaży, które opisują zmiany zachodzące w Polsce wraz z moim dojrzewaniem. Patrzyłam na to jak w naszym kraju pojawiają się problemy z dostosowaniem do kapitalizmu, blokowiskami, jak rodzi się disco polo i nowobogactwo...\nNiektóre wzruszające, niektóre drastyczne, przerażające. Na pewno wszystkie dające do myślenia. Również o tym, w którą stronę wciąż podążamy. I czy aby na pewno jest to taka strona, której za kilka lat nie będziemy się wstydzić.


Wysłany: Pon 31 Mar, 2008 22:44 Orkan Rumia - Gryf\nOd razu po Przodkowie wyjazd do Rumii.\nWysłany: Wto 01 Kwi, 2008 09:49\nMecz w Rumi o 16. Z Rumi do Gdańska naprawdę niedaleko a o 18 Lechia gra z Motorem.\nWysłany: Wto 01 Kwi, 2008 14:18\ndobrze by bylo zaliczyc 2 mecze!\nMecz w Rumii to jeden z najważniejszych na wiosnę. Być może decydujący o awansie. W razie kolejnego zwycięstwa tracilibyśmy już tylko 1 punkt do 3 obecnie w tabeli Rumii! Oj trzeba wygrać i III liga na wyciągnięcie ręki. Zatokę, Bałtyk, Bytovię mamy już u siebie na Zielonej. Spotkanie w Rumii spędza mi sen z powiek. Trzeba wierzyć Panowie, trzeba. Czekamy już tyle lat na jakiś sukces i tą przynajmnie na razie III ligę, że szkoda byłoby teraz tego nie wykorzystać. A więc w Rumii trzy punkty !!! No i kolejne bramki Gracjana.\nWysłany: Czw 10 Kwi, 2008 11:47\nCiężko będzie, Orkan jeszcze u siebie nie przegrał w tym sezonie, trzeba to przerwać. Relacji live na forum z Rumii nie będzie, a wszyscy obecni na meczu mają obowiązek wyłączyć telefon, więc wynik tylko na żywo!!!\nWysłany: Czw 10 Kwi, 2008 12:42\nStadion w Rumii:\nrelacji na zywo nie bedzie bo Łukasik na wyjazd jedzie\nWysłany: Czw 10 Kwi, 2008 14:07\nJa nie mogę wyłączyć Ale mecz bardzo ważny, praktycznie w perspektywie o 3 miejsce, a nawet... kto wie nie zapeszajmy Twarda walka i uważna gra da sukces.\nWysłany: Czw 10 Kwi, 2008 15:13\nWysłany: Pią 11 Kwi, 2008 16:00\nNo to poznają smak porażki u siebie po raz pierwszy!!!!!!!!\nWysłany: Pią 11 Kwi, 2008 19:30\nZobaczcie jak gra Gryf w tym sezonie. Jako jedyny klub tylko raz zremisował. (bilans: 11 zwycięstw, 1 remis, 8 porażek) To drużyna, która praktycznie nie uznaje kompromisów, czyli remisów. Gra zawsze do przodu i tylko o zwycięstwo. Nie zawsze jeszcze się to udaje. Można być spokojnym o walkę do końca jutro w Rumii. Jak się uda, to będzie radość jak nie wiem co i III liga już bardzo blisko. Jak nie, to gramy i walczymy dalej do samego końca. Bo jeśli wiara czyni cuda, my wierzymy że się uda .......... No i jak na razie się udaje, bo nikt nie powie już, że po tym sezonie jak spadaliśmy do V ligi Gryf się nie odradza. No bo nasza wiara w nasz klub da w końcu efekty i radość nam wszystkim. A więc Gryfie jedź do Rumii, walcz, zwyciężaj i awansuj. Słupsk czeka na to, My czekamy na to już tyle lat. POWODZENIA !!!\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 16:07\nzaczeli narazie 0:0 na stadionie około 150 osób\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 16:17\n12 minuta -Gryf przegrywa 1:0\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 16:30\nnadal 1:0 gras toczy się cały czas w środku boiska-24 minuta\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 16:37\nkurrrde do bojuu\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 16:42\n34 minuta 2:0 dla Orkana\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 16:43\n35 minuta czerwona kartka dla Waleszczyka gramy w 10\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 16:47\nco ten waleszczyk narobil\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 16:54\nkoniec pierwszej połowy nadal 2:0 dla Orkana\nWysłany: Sob 12 Kwi, 2008 17:06\nzaczeli druga połowa


Nóż szefa wszystkich szefów | Sceny z użycia\nOstry jak papryczka chilli i brzytwa golibrody Sweeney’a Todd’a – nóż szefa kuchni wpadł właśnie w moje ręce. Po powrocie z cokolwiek chłodnej i mokrej Lizbony, Lidl Polska miło zaskoczył raz jeszcze i podesłał kawałek zimnego, skrojonego w sam raz metalu. Nóż szefa kuchni to proteza, przedłużenie mojej prawej ręki. Sieka przeciwników szybciej niż Conan Barbarzyńca i sprawniej od batalionu Legii Cudzoziemskiej. Drogie warzywa – nie macie szans.\nA więc jestem szefem kuchni i siekam nożem z przyjemnością: dziś na późny smarowidło z awokado, czosnkiem, bazylią i pomidorem. W sam raz na chłód Lizbony i mróz Małopolski.\n2-4 zabki czosnku – jak kto woli, ja lubię dużo;\ndwie łyżki oliwy z 1. Tłoczenia;\nDojrzałe awokado widelcem rozcieramy na tzw „masło”, dodajemy resztę składników. Pastą smarujemy pieczywo, POSIEKANE dodatki (bazylia, pomidory, ekstra czosnek) dodajemy wg uznania.


Don Juan. Albo lęki wielkomiejskiej ćmy | Muzyka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nTo tak? Tak boleśnie, bezlitośnie, bez wyjątku? Nie oszczędzając nikogo z postaci, nie chcąc oszczędzić nikogo (a przynajmniej większości) z widzów, pewnie także i siebie? Wyzywająco, perwersyjnie, prowokacyjnie? Czy tak można? Trzeba? Ale skoro to opera oper (dla jednych), rzecz o wyniszczającym i zatracającym pędzie ku śmierci (dla innych), skoro to opera buffa (taką ją, podobno, widział Mozart) albo tylko dramma giocoso (ku temu bardziej skłaniał się, podobno, librecista da Ponte), to przyjrzyjmy się temu wszystkiemu jeszcze raz, z bliska, powoli, na chłodno. Jakby nic nie było oczywiste. Jakby nic nie było takie, jak nam się wydaje.\nScenografia Małgorzaty Szczęśniak znów jest monumentalna. Olśniewająca. I przerażająca. Jest przestrzenią sztuczną, wypreparowaną z życia, męczącą. Przestrzenią pustki, ziejącej nicości. Do znanego (choćby z brukselskiej „Lulu” czy monachijskiej „Kobiety bez cienia”) horyzontu z białych kafelków dochodzą boczne ściany z pikowanego niebieskiego lateksu (ta połyskliwa sztuczna skóra tworzy także górną ramę sceny, na której wyświetlane są dwie wersje tłumaczenia libretta: po francusku i flamandzku, co ciekawe, po przerwie w odwrotnej kolejności), wielkie okna czy obrotowe drzwi po obu stronach, lateksowe kanapy. Wszystko sterylne, bogate, lśniące. Pozornie przyjazne.\nTa przestrzeń niepokoi, bo jest w niej jakiś brak, nieporozumienie. Tylna kafelkowa ściana nie jest widoczna cała. Coś ją zasłania. Coś przeszkadza. Nie wiem, czym i z czego jest zrobiony ten kawałek płaszczyzny, który stoi przed nią. Czasem świeci dziwnym światłem, jakby był pokryty srebrną łuską. Czasem wydaje się zwykłą szarą ścianą. Jest niepełna, brzydka, zwykła, płaska. Szara. Gdyby nie ona, byłoby jak w wielkomiejskim apartamentowcu, jak w nocnym modnym klubie pełnym pozornie szczęśliwych ludzi, którzy jak ćmy szukają światła, by się w nim spalić. Na popiół.\nPoczątek zaskakuje oryginalnością rozwiązania. Siedzimy na widowni, patrzymy na tę ogromną przestrzeń, pół prywatną, pół publiczną. Nagle do dwóch stylowych teatralnych (realnych!) lóż po obu stronach widowni schodzą się bohaterowie: Donna Anna (Barbara Hannigan) i Don Ottavio (Topi Lehtipuu) po prawej, Komandor (ciemnoskóry Willard White) i jego partnerka. Eleganccy jak widzowie, jak my, w czarnych smokingach, wieczorowych sukniach (Anna w połyskliwej niebieskiej sukni jak w łusce). Do pary po prawej dołączają Don Giovanni (Jean-Sébastien Bou) i Leporello (Andreas Wolf). Witają się. Dyrygent Ludovic Morlot daje pierwszy znak orkiestrze. Pada akord: najpierw d-moll, potem A-dur. Mocno, głucho.\nW.A. Mozart, „Don Giovanni”, Krzysztof Warlikowski (reż.), Ludovic Morlot (dyr.). Choeurs de la Monnaie, Symfonieorkest\nvan de Munt. De Munt – La Monnaie, premiera 7 grudnia 2014\nWszyscy, postaci w lożach też, zaczynają oglądać film (projekcja zajmuje całą przestrzeń sceny): film-wariację Denisa Guéguina na temat „Wstydu” Steve’a McQueena. Oto mężczyzna (Bou) jedzie metrem. Przygląda się dziewczynie (Julie Mathevet, potem Zerlina), ona to zauważa. Przy wysiadaniu wręcza jej kartkę, najpewniej z adresem albo numerem telefonu. Dalej: onanizuje się pod prysznicem; spaceruje nocą po wyludnionym mieście. Wreszcie uprawia seks z dwiema kobietami. Wyuzdany i pusty, bez satysfakcji, co widać w jego pozbawionych życia smutnych oczach. W tym samym czasie trwa akcja w lożach. Wściekły na spoufalanie się Anny z Don Giovannim, Ottavio wychodzi z loży. Bohaterowie zaczynają śpiewać. Donna Anna grozi kochankowi małym pistoletem wyjętym z torebki. Z loży po drugiej stronie podrywa się Komandor. Wbiega, próbuje rozdzielić córkę od kochanka. Pada strzał.\nNa premierowym przedstawieniu mechanicy sceny spóźnili się z dźwiękiem wystrzału, przez co cała sytuacja stała się bardziej przypadkowa niż wyreżyserowana – a przecież w operze czasem rządzi muzyka, wszystko powinno być na akord i każde uchybienie odbiera prawdę i realność danej sytuacji scenicznej. Być może więc to Donna Anna strzeliła do ojca, być może Don Giovanni nie chciał go zabić, a tylko jej pomagał. W każdym razie Anna wybiega, przerażony Leporello pyta, kto zginął: starzec czy Don Giovanni. Słyszy odpowiedź, słyszy głos swojego przyjaciela. Wychodzą. Wraca Anna z Ottaviem (i niemą partnerką Komandora, siwą kobietą w zielonej sukni). Widzą trupa. Śpiewają duet, łącząc się w Mozartowskich ornamentach jak w seksualnych spazmach (choć to bardziej ona dosiada jego, co podkreśla tylko sceniczny charakter obu postaci, jaki buduje reżyser).\nPozwoliłem sobie na tak szczegółowy opis otwierających scen, żeby zbliżyć się choć trochę do metody reżyserskiej Krzysztofa Warlikowskiego, której użył w „Don Giovannim”. Patrzmy i słuchajmy dalej. Tytułowy bohater jest już w swoim apartamencie, podłączony do kroplówki, osłabiony. Najpewniej nie jest chory, tylko w taki sposób zwykle wraca do formy po wieczorno-nocnych eskapadach. Kilku mężczyzn pomaga mu założyć obcisłą koszulkę w czarno-białą kratkę, metaliczny garnitur, czerwoną apaszkę i buty z połyskującej skóry w tym samym kolorze (Leporello przymierza taki sam strój, tylko z czerwoną koszulą).\nZ tyłu sceny, na przenośnym stoliku, komputer, przez który Don Giovanni łączy się na wideoczatach z kobietami i dziewczętami – seksoholikami takimi jak on. Dla nich seks nie jest wyciszeniem, rozładowaniem, ratunkiem. Dla nich seks jest jak jedzenie, wydalanie. Jest konieczny, ale bez przyjemności. Jest rutyną. Ale i ucieczką od samotności, choć na chwilę. Taki właśnie katalog kobiet – zwyczajnych, ładnych, brzydkich, z makijażem, bez, nie zawsze atrakcyjnych, pokazujących się w domowych warunkach – zademonstruje za chwilę Donnie Elwirze (Rinat Shaham) Leporello w arii „Madamina, il catalogo è questo”, a my, widzowie, zobaczymy je wszystkie na wielkiej projekcji.\nW tym czasie Don Giovanni jest już w innym miejscu – tam, blisko, gdzie swoje wesele świętują Zerlina i Masetto (Jean-Luc Ballestra). Problem powstaje wtedy, kiedy Zerlina wyciąga z torebki bilecik, który mężczyzna (Don Giovanni!) wręczył jej w metrze. Don Giovanni patrzy lękliwie, w przerażeniu. I teraz już wiemy prawie, prawie wszystko. Don Giovanni w interpretacji Krzysztofa Warlikowskiego nie jest macho, mocnym męskim typem, brutalnie wykorzystującym słabości płci przeciwnej i namiętność, którą wzbudza. To lękliwy, słaby, wstydliwy (nie tylko przez analogię do filmu McQueena), mały człowiek (w interpretacji Jeana-Sébastiena Bou rzeczywiście niewysoki, w przeciwieństwie do grającego główną rolę we „Wstydzie” Michaela Fassbendera), bierny.\nI właśnie te cechy sprawiają, że inni – zwłaszcza kobiety – budzą się przy nim, dzięki niemu. Są aktywne, sprawcze, biorą życie w swoje ręce. Dyktują warunki. Anna chce śmierci ojca, chce uwolnienia, pogrążenia w perwersjach erotycznych (seks przy trupie, seks oralny przy koloraturowych ariach). Elwira – choć akurat ta kobieca postać jest w tej inscenizacji najmniej wyrazista – nie umie się uwolnić od byłego kochanka i kroczy za nim jak cień, by tylko, kiedy jest blisko, dać mu do zabawy nawet stopę. I Zerlina: słodki kurczaczek, najmłodsza w całym kobiecym gronie, nieświadoma, najmniej doświadczona, ale nie mniej skora do międzyludzkich atrakcji, tańcząca w klubie na podwyższeniu ze słuchawkami na uszach, wyzywająca. Odważna.\nNie rozumiem w tej inscenizacji tylko jednego: postaci tancerki i całego wątku z nią związanego. Pojawia się w finale pierwszego aktu, kiedy trwa libertyńska uczta, z muzykami grającymi z tyłu na scenie; pyszny obraz szaleństwa i obsesji Don Giovanniego, skumulowany w gwałcie na Zerlinie. Don Giovanni i Leporello w srebrnych marynarkach, ciemnych perukach z długimi brodami – jak kwintesencja lumberseksualności – na haju, który wyostrza widzenie. Wszyscy tańczą albo przynajmniej pulsują w rytm muzyki, snują się pod ścianami, na kanapach, jak ćmy. Na środku ciemnoskóra postać, szamanka, w dzikim tańcu, któremu towarzyszy głośny oddech. Kiedy kończy się muzyka, ona cały się rusza, wydając to swoje dzikie tchnienie. Kim jest? Łącznikiem pustego, bogatego, zachodniego świata z pierwotnym? Wykupionym i sprowadzonym przez białego człowieka – sytego i pozbawionego sacrum – elementem ze świata afrykańskiego, w którym wciąż rządzi sacrum i rytuał? Nie wiem i wydaje mi się, że ten element jest tej inscenizacji niepotrzebny. Nawet zbędny.\nJeszcze muzyka, która w tak realizowanym przedstawieniu, stety-niestety, pozostaje w służbie teatru. To sceniczne rozwiązania dyktują dobór temp, dynamikę, charakter rozwiązań wokalnych, jakość śpiewu. Poza Topi Lehtipuu (Don Ottavio) wszyscy śpiewacy debiutują w swoich partiach. To pewnie odpowiadało Warlikowskiemu, bo dawało świeżość, brak obciążeń wyniesionych z innych realizacji tego tytułu. Pozwalało szukać nowego, nieznanego, pierwotnego. I, co ciekawe, to właśnie Fin był (obok Elwiry Rinat Shaham) głosowo najsłabszym ogniwem wokalnej układanki – choć oczywiście słabe w Brukseli nie oznaczałoby słabego w Poznaniu czy Rydze.\nBarbara Hannigan (Donna Anna) potrafi zaśpiewać wszystko w każdej pozycji. Ale chyba bliższy jej, bardziej organiczny jest repertuar XX-wieczny i współczesny (w brukselskiej „Lulu” Berga w reżyserii Warlikowskiego stworzyła zjawiskową kreację – tak muzyczną, jak aktorską). Mozart ma jednak swoje reguły, swoje brzmienie. Lubię Hannigan na scenie, także w Mozarcie, ale w nagraniu samej muzyki mogłaby wypaść tylko płasko. Jean-Sébastien Bou szukał odcieni, delikatności, wyciszenia – co w połączeniu z rozpędzoną od uwertury partyturą Mozarta sprzyjało interpretacji, a szlachetny i wyrafinowany głos barytona dopełnił ludzkiego wymiaru Don Giovanniego. Julie Mathevet jest dla mnie odkryciem: barwna w śpiewie, mocna w aktorstwie, ale bez przerysowania – takiej Zerliny, pewnej tego, czego chce i szuka, dawno nie widziałem.\nKtoś powie, co te opisane (i nieopisane w tym tekście) sytuacje mają wspólnego z muzyką Mozarta, z librettem da Pontego? Krzysztof Warlikowski przyzwyczaił nas w operze do szukania nowych znaczeń, odwracania sensów, penetracji ukrytego pod podszewką muzyki nurtu. Choć może jedno się zgadza – jeśli to właśnie usłyszał w muzyce Mozarta polski reżyser. Skoro postać w operze działa poprzez swój śpiew, to Don Giovanni u Mozarta w zasadzie nie ma arii. Te krótkie odcinki, które śpiewa sam („Finch`han dal vino” z finału pierwszego aktu, „Deh, vieni alla finestra” z początku aktu drugiego), nie pozwalają się rozpędzić, znaleźć miejsca na decyzję, działanie. Może to właśnie muzyczne źródło bierności i słabości Don Giovanniego u Warlikowskiego? Skoro więcej mówią/śpiewają inni, skoro ja mówię/śpiewam z nimi, przez nich, to niech oni wezmą moje życie w swoje ręce?\nZ tym drugim solowym fragmentem „Don Giovanniego” łączy się zresztą jeszcze jeden ważny element scenicznej układanki Warlikowskiego: postać młodej dziewczyny w cekinowym stroju gimnastycznym, ze skakanką, z białą szarfą-kokardą we włosach. Pojawia się już wcześniej, w finale pierwszego aktu, w scenie balu-imprezy, kiedy wszystko miesza się z wszystkim, a Don Giovanni brutalnie gwałci Zerlinę, napierając od tyłu, zdzierając jej majtki i wciskając ją w szklane obrotowe drzwi. Dziewczynka słodko skacze na skakance, jakby była osobna, zbędna.\nDrugi raz pojawia się właśnie wtedy, przed canzonettą. Znów skacze, jakby na coś czekała, jakby słuchała. Don Giovanni widzi ją? Nie widzi? (Ciekawe, że w tym samym muzycznym miejscu postać małej baletnicy-śmierci umieścił w swoim „Don Giovannim” Mariusz Treliński.) Ostatni raz dziewczynka zjawia się w końcówce drugiego aktu. Finał opery jest zresztą najlepszym fragmentem przedstawienia. Najmocniejszym, świetnie poprowadzonym reżysersko i muzycznie. Don Giovanni na kuchennym, drewniano-metalowym stole kroi mięso, gryzie je łapczywie. Na krześle, bokiem, postać w białym kapturze. Nagle Giovanni odkrywa jej twarz: to Komandor, który wstaje do finałowej rozgrywki.\nDziewczynka już jest, już czeka. Teraz możemy już bez cienia wątpliwości traktować ją jak ofiarę Don Giovanniego z przeszłości – ofiarę flirtu, romansu, seksu czy gwałtu – która jest już po drugiej stronie i czeka na swojego uwodziciela. Don Giovanni podaje dłoń Komandorowi (potężny głos sir Willarda White’a brzmi rzeczywiście jak z innej przestrzeni), ten każe mu położyć się na stole, robi znaczący ruch nożem przy gardle i wylewa sztuczną krew z wiadra stojącego obok. Ciemność. Brawa, już bez buczenia, które towarzyszyło finałowi aktu pierwszego podczas premierowego przedstawienia.\nSoliści wychodzą do ukłonów, uśmiechają się, jakby już prywatnie. Przy drugim wejściu statyści wnoszą zielone skórzane krzesła. Bohaterowie siadają – Zerlina obok Masetta, Donna Elwira, na środku Komandor (!), Donna Anna z Ottaviem, Leporello – i zaczynają śpiewać epilog-sekstet. Don Giovanni odchodzi i kładzie się jak martwy na kuchennym stole w tyle sceny. Przy nim afrykańska tancerka-szamanka, tuli go do piersi, jakby go karmiła, z ust cieknie jej piana. Muzyczna interpretacja sekstetu nie jest niewinna, lekka – ma w sobie jakiś nerw, szał nawet. Wreszcie przychodzi rozwiązanie: Anna strzela do Ottavia, przykładając mały pistolet do skroni, po czym wskakuje na kolana Komandora. I tuli się do tatusia, niewinnie. Koniec.\nŚwiat opisywany przez Warlikowskiego w brukselskim „Don Giovannim” istnieje. Istnieje w nas. Blisko. U jednych jest on jawny, prowokacyjnie zewnętrzny, u innych ukryty, schowany za maską pozoru, fałszu, obłudy. Ukrywamy brzydkie prawdy o sobie. Przecież Anna jest świadkiem, niejako uczestnikiem, morderstwa ojca (może tu bardziej ojczyma, bo kolor skóry nie świadczy o bezpośrednim pokrewieństwie), a i tak lgnie do Don Giovanniego, pożąda go i nienawidzi. Przecież Zerlina chce zdradzić Masetta niejako na jego oczach. Przecież Elwira zna wszystkie ciemne sprawki kochanka, a i tak snuje się za nim krok w krok.\nKrzysztof Warlikowski swoim teatrem wytrąca nas – wykonawców i widzów – z wygodnej pozycji biernego obserwatora czy uczestnika, który płaci (nieraz wysoką) cenę za poczucie bezpieczeństwa. To mnie nie dotyczy – myśli sobie bogaty widz brukselskiej międzynarodowej socjety. Nie, dotyczy. To są tak samo jego, reżysera, obsesje, jak twoje. Jak moje. „Deh, vieni alla finestra…”.\nopera, Krzysztof Warlikowski, Mozart


- pełnego dostępu do lasu obywatelek i obywateli - ochrony życia wszystkich zwierząt żyjących w lasach i na polach\n- skutecznej bioasekuracji stosowanej przez myśliwych i rolników - przywrócenia zniesionego w 2017 r. przez Jana Szyszkę okresu ochronnego dla dzików\n- wprowadzenia zakazu dokarmiania dzikich zwierząt\n- poddawania planów łowieckich procedurze oceny oddziaływania na środowisko\n- wprowadzenia skutecznego tzw. “nadzoru biernego” – czyli wyszukiwania padłych dzików (również przez lokalnych mieszkanek i mieszkańców, którzy z tego tytułu mogliby dodatkowo zarobić pieniądze)\nAni specustawa Ardanowskiego, ani teraz Kołakowskiego nie powstrzyma ruchu antyłowieckiego do zaprzestania monitorowania polowań i sygnalizowania opinii publicznej o łamaniu przez myśliwych zasad bioasekuracji. Nadal będziemy monitorować postępowania myśliwskiej kasty. Nie damy się omamić niszczycielskiej sile tzw. "tradycji łowieckiej" oraz głupiej specustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Nasz społeczny monitoring nigdy nie był i nie będzie bezzasadny. Patrzyłyśmy, patrzymy i będziemy patrzeć na ręce myśliwym przed i podczas polowania, kiedy dochodzi do łamania przez nich rozporządzeń i prawa, a dochodzi wciąż i wciąż. Protest w obronie dzików: Poznań – sobota 8 stycznia 2022r. godz. 14:00 pod Starym Marychem.\nFederacja Anarchistyczna - sekcja Poznań, Zielona Fala Poznań


Odkrywanie zupełnie innych zwyczajów, a także wyszukiwanie różnic w tradycjach świątecznych Niemiec i Polski jest doskonałą okazją by dogłębniej poznać Naszego zachodniego sąsiada.\nŚwięta w Niemczech można podzielić na kilka rodzai według terminu ich występowania:\nŚwięta ruchome, czyli takie które wypadają w różne dni w ciągu roku:\n* Rosenmontag -tzw. "różany poniedziałek" wypada w ostatni dzień karnawału. Jest to zawsze ostatni poniedziałek przed środą popielcową. W ten dzień odbywają się pochody karnawałowe. Nazwa pochodzi pierwotnie od czwrtego poniedziałku po karnawale, przypadający po czwartej niedzieli Wielkiego Postu. Niedziela ta została nazwana Rosensonntag, gdyż tego dnia papież w XI wieku błogosławił złotą różę i wręczał ją zasłużonej osobie. Obecnie w miastach np. Kolonia czy Düsseldorf organizowane są pochody uliczne, które są ogromnym widowiskiem. Przez misato idzie parada z ozdobionych samochodów, przebranych postaci, dzieciom rzuca się słodycze i inne małe upominki.\n* Faschingsdienstag – mający miejsce w ostatni wtorek karnawału i odpowiadający polskim ostatkom. Jest to dzień po Rosenmontag. Przygotowuje do Wielkiego Postu.\n* Aschermittwoch – Środa Popielcowa. Podobnie jak w Polsce rozpoczyna 40-dniowy okres postu. Jest dniem modlitwy, skupienia i refleksji. Czas ten trwa do Wielkiej Soboty (Karsamstag). W tym okresie nie organizuje się hucznych zabaw a w kościołach wierni kościoła katolickkiego mogą uczestniczyć w wielkopostnych nabożeństwach.\n* Palmsonntag – Niedziela Palmowa. Rozpoczyna obchody Wielkiego Tygodnia. Tego dnia w kościołach święcone są własnoręcznie wykonane palmy z zielonych gałązek świerku, bukszpanu, jałowcu, cisu czy gałązek bazi. Przyozdabia się je wstążkami, kokardkami. W niektórych miejscach wierzy się, że trzykrotne obejście domu z poświęconą palmą ochroni mieszkańców przed uderzeniami pioruna, pożarem, chorobami i wszelkim nieszczęściem. Poświęcone gałęzie palmowe wsadzane są do ziemi aby przynieść urodzaj. Szeroko znanym zwyczajem jest również zatykanie części palm za krzyże w domu. Poświęconych palm nie można jednak wyrzucać. Przynoszone są do kościoła w następnym roku przed Środą Popielcową i palone na popiół do posypania głów.\n* Gründonnerstag – Wielki Czwartek. Zwany też jest Zielonym Czwartkiem. Obecnie jest to dzień malowania jajek na zielono. Tradycją tego święta jest zjedzenie czegoś zielonego np, szczypiorku, szpianku czy sałaty.\n* Karfreitag – Wielki Piątek. Zwany także Cichym Piątkiem. Jest to dzień modlitwy i nabożeństw. Tego dnia organizuje się tzw. agapę czyli symboliczny wspólny posiłek z chleba, wody i wina.Od piątku aż do Niedzieli Wielkanocnej w kościołach katolickich nie używa się dzwonów ani dzwonków dlatego też ten dzień zwany jest Cichym.\n* Ostersonntag – Niedziela Wielkanocna. Niedzielę rozpoczyna msza rezurekcyjna, która jest wcześnie rano. Tego dnia bardzo popularny jest zwyczaj stukania się jajkiem. Każdy członek rodziny wybiera sobie swoją pisankę i kolejno stuka się nią z innymi – wygrywa posiadacz jajka z najmocniejszą skorupką. Na stołach, oprócz świec wielkanocnych powinien znaleźć się zajączek z cukru lub czekolady. Zajączek i jajka to główne symbole tego święta. Z zającem wiąże się bardzo ważny dla dzieci zwyczaj. W mieszkaniu pochowane są łakocie, rolą dzieci jest ich odnalezienie. Mówi się że przyniósł je właśnie wielkanocny zając.\n* Ostermontag – Poniedziałek Wielkanocny. W odróżnieniu od Polski tego dnia nie ma śmingusa dyngusa. Zwyczaj ten nie jest znany Naszym Sąsiadom. Dzień upływa na spotkaniach z bliskimi. Jest ustawowo wolnym dniem od pracy.\n* Fronleichnam – czyli Boże Ciało. To inaczej Uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej. Wypada w czwartek po uroczystości Trójcy Świętej, czyli 60 dni po Wielkanocy . W Kościele katolickim jest to uroczystość liturgiczna ku czci Najświętszego Sakramentu. Ma charakter dziękczynny i radosny. Boże Ciało świętowane jest przez liczne procesje i msze święte, podczas których śpiewane są pieśni religijne. W Kolonii np. organizowana jest procesja statków na rzece Ren.\nŚwięta stałe w większości przypadków są takie same, jak święta polskie.\nNależą do nich: Boże Narodzenie, Sylwester i Nowy Rok, Święto Trzech Króli, Święto Pracy, Wniebowzięcie NMP, Wszystkich Świętych, oraz Dzień Zaduszny.\nWarto zauważyć, iż wszystkie wspominane święta stałe są świętami kościelnymi, związanymi z tradycją chrześcijańską. Dwa zupełnie odrębne święta stałe w Niemczech są wynikiem historycznych wydarzeń. Mowa tu o święcie Jedności Niemiec – 3 października i Dniu Reformacji, wypadającym co roku 31 października.\n* Boże Narodzenie w Niemczech trwa trzy dni. Najważniejszym dniem jest 24 grudnia (Heiligabend). Niemcy spędzają ten dzień przy świątecznej kolacji z najbliższą rodziną. Na stole pojawia się zwykle Kartoffelsalat (sałatka ziemniaczana) i Wuerstchen (kiełbaski). Po kolacji odbywa się tzw. Bescherung, czyli wspólne otwieranie prezentów przy świątecznym drzewku. Niektóre rodziny ‚wynajmują’ czasem na wieczór odpowiednik Św. Mikołaja, który przynosi dzieciom prezenty. Natomiast w kościołach odbywają się z tej okazji tradycyjne, świąteczne nabożeństwa.\n* Sylwester i Nowy Rok. Podobnie jak u Nas, Sylwester jest dniem zabawy. Fajerwerki pojawiają się w sprzedaży około dwa tygodnie przed Sylwestrem, a ich używanie jest dozwolone 31 grudnia od godziny 18.00. W wielu miastach organizowane są także specjalne pokazy fajerwerków w centralnych punktach miasta.\n* Święto Trzech Króli. 6 stycznia w tradycji Kościoła katolickiego określany jest mianem dnia Objawienia Pańskiego. Nawiązuje on do wizyty jaką trzech mędrców ze Wschodu złożyło Jezusowi w Betlejem. Tradycyjnie spożywa się aromatyczne, przygotowywane według specjalnych receptur piwo bockbier.\n* Święto Pracy. W Niemczech, podobnie jak w innych krajach, 1 maja obchodzi się Święto Pracy. Tego dnia, z inicjatywy Deutscher Gewerkschaftsbund, czyli Zrzeszenia Niemieckich Związków Zawodowych organizowane są liczne demonstracje i zgromadzenia polityczne, które odbywają się niemal w całym kraju. Czasem wybuchają też drobne zamieszki, dlatego wszędzie jest pełno policji. Warto też wspomnieć o dniu poprzedzającym 1 maja, gdyż jest to tradycyjny Tanz in den Mai, który możemy potocznie nazwać "taneczną majówką". To tradycyjne powitanie wiosennego miesiąca maja. Symbolem tego święta jest tzw. drzewko majowe, które symbolizuje życie i odradzającą się na wiosnę przyrodę. Drzewko wystawiane jest do dziś w wielu częściach Niemiec.\n* Święto Wniebowzięcia NMP. Matka Boska Wniebowzięta uznawana za patronkę roślinności wspominana jest podczas festynów letnich i rytualnego zbierania ziół leczniczych.\n* Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny. Święto Zmarłych, jak potocznie określany jest dzień 1 listopada, wiąże się z obchodami zbliżonymi do tego, jak dzień ten obchodzony jest w Polsce. Dodatkowo, w południowej części Niemiec wypiekana jest tradycyjna strucla drożdżowa, którą obdarowywani są rodzice chrzestni. Coraz większe znaczenie w kulturze popularnej zaczynają odgrywać również wywodzące się ze Stanów Zjednoczonych obchody Halloween, mające miejsce w noc poprzedzającą Allerheiligen, 31 października.\n* 3.10 Dzień Jedności Niemiec. 3 października 1990 nastąpiło oficjalne zjednoczenie Niemiec, czyli przyłączenie Niemieckiej Republiki Demokratycznej do Republiki Federalnej Niemiec. Doprowadził do tego upadek Muru Berlińskiego 9 listopada 1989. Obchodom Dnia Jedności Niemiec towarzyszą różne imprezy i zgromadzenia, na których wygłaszane są mowy upamiętniające te ważne wydarzenia.\n* 31.10 Święto Reformacji. Obchodzone w Berlinie, Brandenburgii, Bremie, Hamburgu, Hesji, Meklemburgii-Pomorzu Przednim, Dolnej Saksonii, Saksonii, Saksonii-Anhalcie, Szlezwiku-Holsztynu i Turyngii.\nWażnym zwyczajem w Niemczech jest wolna niedziela, która obowiązuje w całych Niemczech. Sklepy spożywcze, centra handlowe i inne sklepy są zamknięte. Dzięki temu rodziny mają możliwość spędzenia wspólnie czasu, który nie zawsze znajdują w tygodniu. W ten dzień najczęściej udają się do restauracji na obiad albo odwiedzają rodzinę.


Akcesoria do biegówek woom\n niebieski (3)\nPierwszy dwukołowy rowerek dla twojego dziecka. Uczy utrzymywania równowagi i doskonale przygotowuje do przesiadki na klasyczny rower. Świetna alternatywa dla pojazdów trójkołowych oraz rowerków z bocznymi kółkami. Zadaniem tych sprytnych rowerków jest rozwój zdolności motorycznych maluszków, nauka utrzymywania równowagi i kontroli jednośladu w wieku poprzedzającym jazdę na klasycznym rowerze, czyli już od ok. 18 miesiąca życia. Wszystkie znaczące marki w jednym miejscu: Puky, Woom Bikes, KUbikes, Ridgeback, Frog, Yedoo, Wishbone...\nJak wybrać rowerek biegowy dla dziecka → jak zmierzyć długość nogi i wybrać odpowiedni rozmiar.\nDobór rowerka biegowego.\nAby ocenić, czy wielkość wybranego modelu rowerka biegowego nadaje się dla smyka, należy przede wszystkim zmierzyć długość jego nóżki. Jest to najistotniejsza informacja, gdyż tą miarę możemy porównać z wysokością siodełka i tak dobrać wielkość rowerka, aby dziecko swobodnie siedziało na siodełku i aby rowerek posłużył na jak najdłużej\n2. Pomiar długości nóżki AktywnegoSmyka\nJak dokonać pomiaru? Bardzo prosto... właściwie tak samo jak mierzy się wzrost dziecka... tylko zamiast przykładać książeczkę do głowy, umieszczamy ją między nóżkami. AktywnySmyk powinien być w bucikach oraz bez pieluchy (jeśli odzwyczajacie dziecko od jej używania). Jeśli Smyk będzie biegał i jeździł w pieluszce jeszcze przez kilka miesięcy - mierzcie nóżkę z pieluchą na pupie. Stawiamy młodego delikwenta przy ścianie, wkładamy książeczkę pomiędzy nóżki i mierzymy odległość od podłoża do grzbietu książki.\nJak mierzyć długość nogi opisujemy szeroko na stronie "Dobór wielkości rowerka biegowego".\n3. Zastosuj filtr "Regulacja siodełka od..."\nZnając długość nogi zastosuj filtr "Regulacja siodełka od..." na stronie z rowerkami biegowymi AktywnegoSmyka. Pozwoli ci to wybrać optymalny rowerek.\nNależy pamiętać, że siodełko powinno być ustawione delikanie niżej niż długość nogi. Dla przykładu jeśli długość nogi to 37 cm, to należy wybrać rowerek, którego siodełko jest o 1-2 cm niż. Czyli np "regulacja siodełka od 35 cm".\nNależy również zwrócić uwagę, że jeśli rowerek ma siodełko niżej to zawsze można je podnieść, jeśli wybierze się za duży rowerek to niestety nie można go używać i musi czekać aż dziecko dorośnie do niego :(\n4. Znamy wzrost lub wiek\nWiększość producentów (już) podaje informację od jakiego wzrostu rowerek jest dobry. Kierujmy się tym jeśli dziecko jest w 50 centylu i ma "standardowe" proporcje ciała.\nProducenci również podają informację od jakiego wieku rowerek jest dobry, tu należy zachować ostrożność. Proponujemy kierować się informacją o długości nogi lub połączeniem wzrostu i wieku. Jeśli masz pytanie, wątpliwości proszę napisać do nas wiadomość email i podać wzrost, wiek - postaramy się pomóc.\nRegulacja siodełka: od 30 cm \nKolor (wiodący): fioletowy \nRowerek biegowy Cruzee 12 fioletowy\nKolejnej dostawy rowerków Cruzee spodziewamy się na przełomie lipca i sierpnia 2021.\nProponujemy na stronie niedostępnego produktu zastosować opcję "Poinformuj mnie o dostępności produktu".\nAnodowany na fioletowo kolor rowerek biegowy Cruzee to wyjątkowo lekki rowerek biegowy... rama rowerka została wykonana z aluminium, kierownica i sztyca pod siodełkiem również co powoduje, że waży ok. 2 kg. Rowerek biegowy Cruzee posiada regulację siodełka od ok. 30-41-50 cm (dwie sztyce w zestawie) regulowaną na wysokość kierownicę bez blokady kąta skrętu, lekkie i wyjątkowo miękkie piankowe 12" koła, zacisk siodełka i kierownicy z szybkozamykaczem do wygodnej regulacji i montażu bez użycia klucza.\nBRAK , czekamy na dostawę


Komfortowe i zajmujące apartamenty | Internet\nHome » Turystyka » Komfortowe i zajmujące apartamenty\nKażdy z nas marzy o własnym domku czy mieszkaniu. Niektórym wystarcza drobny domek, w jakim są trzy pokoje. Jesteśmy w stanie w nich żyć sobie – skromnie lecz wygodnie. Są niemniej jednak i tacy, jacy przyzwyczajeni są do luksusu, jacy miłują wygodę. Takie osoby decydują się na zakup apartamentu. Apartament to na ogół duże mieszkanie. Nieraz zajmuje ono ponad 100 metrów kwadratowych. Niezmiernie w szeregu przypadków jest to cztery lub ewentualnie więcej pokoi, dwie łazienki, kolosalny salon. Zdarza się, że takie gustowne apartamenty to mieszkania poziomowe. Taki luksus kojarzy się jednak z wydatkiem. Ceny apartamentów są o wiele wyższe aniżeli ceny zwykłych mieszkań. Za gustowne Apartamenty Warszawa możemy zapłacić nawet kilkaset tysięcy złotych. W większych miastach są one jeszcze droższe niż w miastach mniejszych. Cena zależy także od położenia takiego apartamentu – zależy czy jest on w centrum lub na obrzeżach. W szeregu przypadków takie apartament owce są ogrodzone, monitorowane oraz strzeżone przez pełną dobę. Takie osiedla są pewne. Nie martwimy się o nasze dzieci. W ciągu roku aranżowane są nadzwyczaj przeróżne imprezy – w rozmaitych miastach, w rozmaitych częściach Polski lub Europy. Na takich koncertach czy innego rodzaju imprezach jest wiele znamienitych gości. Są to ludzie znani z ekranu, gazet. Są to figury, o jakich się mówi – utalentowani aktorzy, wokaliści. Takie osoby nieomalże przenigdy nie zamieszkają w przeciętnych pokojach na przykład w domostwie agroturystycznym. Ludzie tacy mają swoje wymagania. Wypatrują więc apartamentów o gigantycznym standardzie. W pewnych sytuacjach odnajdują takie w hotelach czy pałacykach.\nWarszawa Obozy Młodzieżowe\n30 lipca 2016Karta graficzna jest detalem jaki


Tu Bielany - Warszawa Bielany Wydzia³ Komunikacji. System kolejkowy szwankuje.\n¼ród³o: www.um.warszawa.pl/R. Motyl\nBrak wolnych terminów w wydziale komunikacji. "Trzeba sprawdzaæ non stop"\nMieszkañcy Bielan narzekaj± na odleg³e terminy wizyt w bielañskim wydziale komunikacji. Boj± siê te¿, ¿e w zwi±zku z niedochowaniem 30-dniowego obowi±zku rejestracji lub wyrejestrowania pojazdu dotkn± ich administracyjne kary.\n- Witam, czy kto¶ próbowa³ przerejestrowaæ pojazd w tym roku? Z tego co mi wiadomo, to od stycznia okres na przerejestrowanie auta wróci³ z powrotem do 30 dni, a gdy próbujê umówiæ wizytê, to nie ma ¿adnego wolnego terminu przez miesi±c. To jaki¶ ¿art - napisa³ 12 stycznia w facebookowej grupie "Jeste¶my z Chomiczówki" pan Dawid.\n"Trzeba sprawdzaæ non stop"\n- Trzeba sprawdzaæ non stop. Pierwszy termin mia³em na 29 stycznia, potem trafi³em na wolny 25 stycznia, a dzi¶ wskoczy³em na 18 stycznia. Oczywi¶cie dwa pierwsze terminy zwolni³em - komentuje pan Micha³. - Kupi³em samochód 11 grudnia, termin rejestracji 14 stycznia - dzieli siê swoimi do¶wiadczeniami pan Krzysztof. Jak zatem widaæ termin oczekiwania mo¿e byæ d³u¿szy ni¿ 30 dni. - Jest ciê¿ko, ale wskakuj± te¿ rezygnacje. Nie nale¿y siê poddawaæ i czêsto sprawdzaæ terminy. O ile auto jest zarejestrowane w RP, istnieje mo¿liwo¶æ zg³oszenia nabycia pojazdu przez obywatel.gov.pl - podpowiada pan Daniel. - Ja przerejestrowywa³am auto w listopadzie. Na rezerwacje.um.warszawa.pl codziennie o pó³nocy system udostêpnia wolne terminy na nastêpny dzieñ. Kilka dni z rzêdu próbowa³am bezskutecznie, a¿ po interwencji telefonicznej urzêdniczka mi poradzi³a, ¿ebym spróbowa³a w systemie zarezerwowaæ wizytê nie pod rubryk±: Rejestracja pojazdów - sk³adanie wniosków..., bo siê szybko rozchodz±, tylko: wpisanie gazu, haka... Zaskoczy³o, za piêæ dni by³y trzy wolne terminy. Uda³o mi siê - cieszy siê pani Diana, która rejestracji pojazdu dokona³a nieco pokrêtn± drog±.\nJak z³o¿yæ wniosek, ¿eby unikn±æ kary?\nUrzêdnicy miejskiego ratusza, którzy odpowiadaj± za wydzia³y komunikacji, nie widz± wielkiego problemu. - Wczoraj (18 stycznia - przyp. red.) o godz. 16:20 dostêpny by³ np. termin na 17 lutego br., natomiast telefonicznie klienci zapisywani s± na bie¿±cy i nastêpny tydzieñ, tj. 25 stycznia - 28 stycznia - przekonuje rzeczniczka warszawskiego magistratu Karolina Ga³ecka.\nJak dodaje, w celu unikniêcia kary - zg³oszenia zbycia lub nabycia samochodu mo¿na przes³aæ przez ePuap i z³o¿yæ w kancelarii urzêdu bez konieczno¶ci zapisania siê (za potwierdzeniem) lub te¿ wrzuciæ do urny, która stoi w przedsionku urzêdu przy ochronie. Nieoficjalnie za¶ od jednego z urzêdników dowiedzieli¶my siê, ¿e wydzia³ komunikacji mo¿e dzia³a³by sprawniej, gdyby mo¿na by³o powróciæ do systemu kolejkowego sprzed czasów pandemii.\nZa nieprzerejestrowanie auta w ci±gu 30 dni od daty zakupu (lub sprowadzenia u¿ywanego auta z terenu UE) w³a¶cicielowi samochodu mo¿e groziæ kara w wysoko¶ci od 200 z³ do nawet 1000 z³.


50 tysięcy funtów odszkodowania za molestowanie seksualne - Bankier.pl\n50 tysięcy funtów odszkodowania za molestowanie seksualne\nPonad 50 tysięcy funtów odszkodowania, dostanie Polka molestowana seksualnie w Irlandii Północnej. Zdecydował tak sąd w Dunmurry niedaleko Belfastu.\nKobieta pracowała w jednym z marketów spożywczych w Dunmurry od września 2006 roku do lipca 2008 roku. Sąd potwierdził, że jeden z pracujących z nią Polaków, molestował ją seksualnie. Mężczyzna każdego dnia rozbierał się do bielizny w jej obecności i proponował jej seks. Kobieta oskarżyła go również o to, że podczas jednego z firmowych przyjęć bożonarodzeniowych, dotykał ją pod stołem.\nSąd pracy orzekł też, że irlandzki pracodawca Polki nie zareagował na informacje o molestowaniu. Sędziowie uznali, że kobieta była dyskryminowana, bo pracodawca obrażał ją, przeklinając po polsku. Zmuszał ją też do wykonywania czynności, których wcześniej odmówili irlandzcy pracownicy. Chodziło o czyszczenie toalet i usuwanie owadów z klimatyzatorów.\nSąd orzekł też, że kobieta została bezprawnie zwolniona i przyznał jej 52 tysiące funtów odszkodowania.\nTematy: sąd odszkodowanie pracodawca kobieta Belfast Czyszczenie Orzeczenia Pracownicy Stół Wiek


Co zrobić, by tym razem udało Ci się schudnąć? – Ostropest plamisty – jak wyleczyć wątrobę?\nLuty 16, 2017 Opublikowany w Artykuły\nCo robić, by schudnąć?\nObiecałeś sobie, że zaczniesz systematycznie ćwiczyć, przejdziesz na dietę, schudniesz… Liczysz wiec kalorię, chrupiesz seler naciowy zamiast chipsów, unikasz śmieciowego jedzenia. Ale po 2-3 tygodniach Twój zapał stygnie…\nUwaga! Nie katuj się dietą. Skoryguj złe nawyki żywieniowe, robiąc dietetyczny rachunek sumienia. Zastanów się, co jest Twoją największą bolączką i grzechem żywieniowym.\nZa mało płynów…\nPijesz za mało płynów? Każdego dnia powinieneś wypić 1,5-2 l płynów, bo dzięki temu dobrze nawodnisz organizm, przyspieszysz przemianę materii i spalanie tłuszczów. To niełatwe zadanie (zwłaszcza w okresie zimowym, gdy nie chce się pić), dlatego wyrób sobie nawyk wypijania po szklance płynu (niesłodzonego) do każdego posiłku i pij między posiłkami.\nZastanów się co pijesz najchętniej: wodę, herbatę owocową, może owocową wodę? Napój musi Ci smakować, abyś z chęcią po niego sięgał kilka razy dziennie.\nAch te słodycze… 🙂\nJeżeli nie potrafisz zrezygnować ze słodyczy – nie musisz! Po prostu zastąp je owocami – świeżymi lub suszonymi. Są bogatym źródłem fruktozy, cukru owocowego, są więc słodkie, dadzą Ci witaminy oraz błonnik.\nZjedz kilka do południa, gdy masz szybszy metabolizm i łatwo spalisz słodkie kalorie. Dodaj do nich starta na tarce gorzką czekoladę.\nUwaga! Jeśli musisz zjeść coś słodkiego, weź mały kawałek czekolady lub ciasta po obiedzie, nigdy po kolacji.\nPrzekonaj się do kilku, które włączysz do swojej diety. Pomyśl, które możesz jeść surowe, gotowane na parze i jedz co dzień nieco więcej.\nNie możesz obejść się bez chleba?\nRozsmakuj się w rożnych gatunkach pieczywa. Jak najczęściej wybieraj czerstwe – zjesz go mniej niż świeżego. Zawarta w nim skrobia podczas przechowywania zmienia strukturę trudniej ją przyswoić.\nRób także tosty i grzanki.\nZrezygnuj na 2 tygodnie z nabiału, a potem zjedz porcję. Tak samo zrób z pszennymi produktami. Gdy wzdęcia powrócą, będziesz miał pewność. Nietolerancja laktozy i glutenu często odpowiada za niepowodzenia w odchudzaniu.\nWprowadź te zasady\n1. Sałata i warzywa w diecie\nStopniowo wzbogacaj posiłki w surowe i gotowane na parze jarzyny. Wybieraj te które jesteś w stanie przełknąć. Polecam: sałaty (rukola lub roszponka), ćwikłę, surową marchew, seler naciowy.\n2. Sałatka owocowa, mus i galaretka to zdrowa alternatywa słodyczy. Możesz dodać starta gorzką czekoladę, która ma niski indeks glikemiczny (nie podbija poziomu cukru we krwi) i nie tuczy tak jak mleczna lub biała.\n3. Woda z miętą i cytryną. Nie lubisz herbatek owocowych? Zrób owocową wodę. Do litrowego dzbanka z przegotowaną letnia wodą włóż pokrojoną w plasterki cytrynę i świeże listki mięty.\n4. Pieczone lub duszone mięso z warzywami. Zrezygnuj ze smażenia na tłuszczu, zwłaszcza mięsa panierowanego, które chłonie bardzo dużo tłuszczu. Równie smaczne, a nawet smaczniejsze, są ryby i mięso pieczone oraz duszone z warzywami w naczyniu żaroodpornym lub rękawie do pieczenia.\nPrevious: Previous post: Zdrowe panierki\nNext: Next post: Jaką kawę wybrać i jak parzyć?


Opadną wam szczęki. Oto kim był ojciec Mariusza Pudzianowskiego | Pikio\nMariusz Pudzianowski zasłynął jako wielokrotny zdobywca tytułu najsilniejszego człowieka na świecie. Teraz możemy podziwiać go jako zawodnika mieszanych sztuk walki, gdzie również odnosi sukcesy. Jednak mało kto wie, kim był jego ojciec.\nMariusz Pudzianowski dla wielu osób stał się prawdziwym wzorem do naśladowania, jeżeli chodzi o pracę nad swoim ciałem i karierę w sportach siłowych. Nie da się ukryć, że w zawodach Strongman odnosił niewyobrażalne wyniki. Bardzo często pomiędzy nim a przeciwnikami była prawdziwa przepaść, dzięki czemu kilkukrotnie uzyskał pierwsze miejsce w rankingu światowym, stając się w ten sposób najsilniejszym człowiekiem na ziemi. Jednak swój talent do sportów siłowych odziedziczył po swoim ojcu.\nMariusz Pudzianowski: kim był jego ojciec\nCzęsto mówi się, że dzieci w wyborze swojej przyszłej kariery idą w ślady rodziców i w tym przypadku można z pewnością stwierdzić, że to powiedzenie spełniło się niemalże ze 100% dokładnością. Pudzian bardzo rzadko opowiada o swojej rodzinie, a tym bardziej o rodzicach. W ten sposób sportowiec zapewnia sobie i najbliższym, chociaż odrobinę prywatności, o którą tak ciężko w dzisiejszych czasach. Jednak Mariusz Pudzianowski bez wątpienia nie ma się czego wstydzić. Mało kto daje sobie sprawę, że Wojciech Pudzianowski, czyli ojciec Mariusza był sztangistą. Co więcej, był pierwszym trenerem sportów siłowych. Widać, że mały Mariusz już od małego miał doskonałe do swojej przyszłej kariery. Bez wątpienia fakt, że pan Wojciech zajmował się takim właśnie sportem, wywarł wpływ na swojego syna.DALSZA CZĘŚĆ TEKSTU POD GALERIĄ\nMariusz, decydując się pójść w ślady swojego ojca zapewne miał od niego bardzo duże wsparcie. Otrzymał też od niego wiele dobrych rad, które sprawiły, że jego postępy były tak widowiskowe. Oczywiście miało to też wpływ na jego przyszłość i na to, jak wielkie sukcesy odniósł. W przypadku tej postaci bez znaczenia jest to czy ktoś go lubi, czy nie. Wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że jest wspaniałym sportowcem, który swojej pasji poświęcił całe życie. Kosztowało go to wiele wyrzeczeń, na które wiele osób zdecydowanie nie zdecydowało się, ale bez wątpienia nie poszło to na marne. Wystarczy spojrzeć na jego kolekcje pucharów i medali, które ma w swoim domu.ZOBACZ TAKŻE:\nLegendarny gwiazdor TVN zmarł w tym roku. Media nazywały jego fanów „sektą


W Urzędzie Gminy Lubicz powstało oryginalne miejsce... na walkę z nudą [FOTO] Toruń | ototorun.pl\nArkadiusz Kobyliński 20/07/2019 08:07\nUrzędnicy z gminy Lubicz postanowili zapewnić rozrywkę najmłodszym mieszkańcom, którzy czekają z rodzicami na załatwienie spraw. Dzieci mogą bawić się w specjalnie przygotowanym kąciku.\nUrzędy, chociaż coraz bardziej otwarte i przyjazne mieszkańcom, raczej nie kojarzą się z miejscem zabawy i wypoczynku. Można powiedzieć - dobrze to, gdyż nie taki jest ich cel. Co jednak w przypadku, gdy rodzice muszą załatwić w nich ważną sprawę, a nie mają możliwości zapewnienia opieki swoim dzieciom?\nNie mając już innego wyjścia, zabierają je ze sobą. Jeżeli maluchy są spokojne, nie ma problemu. Gorzej, gdy jak to z dziećmi bywa, zaczną się nudzić. Aby do takiej sytuacji nie dopuścić, urzędnicy w gminie Lubicz postanowili przygotować kącik zabaw, dla pociech odwiedzających instytucję ze swoimi rodzicami.\nTo proste rozwiązanie, dzięki któremu najmłodsi mieszkańcy gminy w oczekiwaniu na załatwienie urzędowych spraw przez dorosłych, mogą aktywnie pobudzać swoją wyobraźnię i poznawać zasady zachowania w miejscach publicznych.\n- Przygotowaliśmy dla nich dwa kąciki zabaw - na pierwszych piętrach w budynku głównym oraz w budynku B. Dzieci znajdą tam kredki, kolorowanki (w przygotowaniu specjalne o gminie), zabawki edukacyjne i tablicę - informuje gmina Lubicz.\nJak możemy zobaczyć na zdjęciach umieszczonych pod tytułem newsa, dzieci mogą spędzać czas w kameralnym i przyjemnym miejscu. Pomysł spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem przez mieszkańców.\ngmina lubicz, urzęd, kącik zabaw, mieszkańcy - komentarze opinie\nCiekawostki, Lubicz - więcej informacji


POVOLI.pl - W pułapce wszystkomatu\nŻeby nie stracić kontaktu ze światem, w torbie nosimy bank energii. Wieczorem kładziemy telefon koło poduszki, by oznajmił nadejście kolejnego poranka. Wizja dnia, w którym zostawiamy nasz „wszystkomat” w domu, to niemalże gotowy scenariusz horroru.\nNomofobia to zdiagnozowana już choroba cywilizacyjna. Jej nazwa jest skrótem angielskiego zwrotu no mobile phobia i oznacza paniczny strach przed brakiem telefonu komórkowego. Jak twierdzi David Greenfield z Kliniki Psychiatrycznej Uniwersytetu Medycznego w Connecticut, powszechny już sposób korzystania ze smartfonu może prowadzić do poważnych zaburzeń, w tym stanów lękowych, a brak umiaru w korzystaniu z telefonu komórkowego jest zwykłym nałogiem. Dźwięk przychodzącej wiadomości czy powiadomienia na Facebooku wywołuje u uzależnionych wydzielenie dopaminy – „szczęśliwego” neuroprzekaźnika. To właśnie powód, dla którego nie potrafią oni wytrzymać nawet pięciu minut bez spojrzenia na ekran smartfonu, a jego utrata wywołuje strach i poczucie zagubienia. Przeprowadzone na grupie 1 000 osób badanie SecurEnvoy wykazuje, że problem nomofobii dotyczy głównie ludzi młodych – objawy choroby wykazuje ponad połowa badanych w wieku 18 - 34 lat.\nSkala problemu jest zatrważająca, szczególnie jeśli wziąć pod uwagę fakt, że fobie to trwałe i wyjątkowo przytłaczające lęki, które utrudniają codzienne życie. Brak telefonu komórkowego u osoby cierpiącej na nomofobię może wywołać nawet atak paniki, połączony z symptomami fizycznymi: bólem w klatce piersiowej, dusznościami, podwyższonym tętnem, uderzeniami fal ciepła, zawrotami głowy i nudnościami. Brzmi to tym groźniej, że cierpiący na nomofobię nie ma wpływu na pojawienie się impulsu uruchamiającego te symptomy. Każdy może przecież zapomnieć telefonu lub go zgubić. Sprzęt może zostać ukradziony, nie mieć zasięgu albo się rozładować.\nNegatywnym skutkiem uzależnienia od telefonu jest też przeniesienie kontaktów interpersonalnych do sfery wirtualnej. Widać to nie tylko na ulicach i w tramwajach, gdzie większość osób wpatruje się w przenośne ekraniki. Barbara Siedlicka, wieloletni pracownik Uniwersytetu Warszawskiego, widzi tę przemianę obserwując uczelnianą „ścianę płaczu”: – Dawniej było to miejsce, gdzie studenci umieszczali informacje o wycieczkach, koncertach, imprezach, spotkaniach naukowych. Na tablicy nie było wolnego centymetra. Potem zaczęły ją wypełniać ogłoszenia o pracy. Dzisiaj to miejsce świeci pustkami i nie dlatego, że studenci wymieniają się informacjami w sieci. Samych studenckich imprez jest już po prostu niewiele.\nU nomofobów brak telefonu lub jego chwilowe milczenie wywołuje poczucie braku przynależności, a nawet wykluczenia społecznego. Pojawia się też wrażenie utraty kontroli nad codziennymi sprawami. Cisza stała się bardzo niewygodna i krępująca.\nWydostanie się ze smartfonowej pułapki wymaga leczenia tymi samymi metodami, jak przy innych fobiach. W pierwszej kolejności sięga się po terapie relaksacyjne i dąży do uspokojenia organizmu. Stosuje się także systematyczną desensytyzację, czyli technikę terapeutyczną polegającą na nauce dochodzenia do emocjonalnej relaksacji w sytuacji standardowo wywołującej lęk. Zdarzają się jednak przypadki, w których rozwiązanie problemu wymaga już leczenia farmakologicznego. Test na zbadanie własnego zaangażowania w mariaż z technologią jest bardzo prosty – wystarczy zostawić telefon w domu i wyjść z niego na cały dzień. A potem obserwować swoje zachowanie i emocje. Odpowiedź pojawi się bardzo szybko.


Evertiq - Zintegrowane przełączniki obciążenia - sposób na minimali...\n© pelfophoto dreamstime.com Technologie | 20 marca 2018\nZintegrowane przełączniki obciążenia - sposób na minimalizację zużycia energii (Część I)\nWykorzystywane w szeregu aplikacjach mobilnych systemy zarządzania energią, w wielu przypadkach wykorzystują proste układy scalone, które wyposażono jedynie w tryb uśpienia o bardzo niskim poborze mocy. Minimalizowanie zużycia energii poprzez tymczasowe wyłączanie zbędnych funkcji jest standardową praktyką systemu.\nJednakże, związane z tym systemem pozostałe elementy bierne rozpraszające moc (głównie rezystory), a także aktywne urządzenia dyskretne, takie jak tranzystory, nadal zużywają energię. W celu poprawy tej sytuacji projektanci poszli o krok dalej i w swoich urządzeniach wykorzystują proste układy MOSFET, które wyłączają całe podsystemy, pozwalając w ten sposób na zwiększenie żywotności baterii w różnych aplikacjach mobilnych. Oszczędności wynikające z takiego rozwiązania, czasami jednak okazują się niewystarczające. Spowodowane jest to głównie przez zbyt duży prąd upływu w użytych zasilaczach, nawet w trybie wyłączenia. Przez to zakładane oszczędności energii okazują się jeszcze zbyt małe. Dodatkowo, prosty MOSFET nie jest w stanie spełnić wysokich wymagań, stawianym dzisiejszym systemom do zarządzania energią. Są to zadania związane ze sterowaniem, dystrybucją i sekwencjonowaniem mocy, np. załączaniem i wyłączaniem szyny zasilającej w celu podłączenia podsystemów lub rozdzielenia mocy pomiędzy wiele obciążeń, oraz funkcje zabezpieczające takie jak: szybkie rozładowanie wyjścia QOD (Quick Output Discharge), ograniczenie prądu, wyłączenie termiczne, czy zabezpieczenie przed prądem wstecznym. Z pomocą przychodzą zintegrowane przełączniki obciążania, które w swojej konstrukcji zawierają tranzystor MOSFET z kanałem N lub P oraz funkcje zarządzania energią w jednym, małym opakowaniu. Przełącznik obciążenia – rozwiązanie „All-in-One” Większość przełączników obciążenia posiada tylko cztery wyprowadzenia: po jednym dla napięcia wejściowego VIN, napięcia wyjściowego VOUT, wejścia kontrolnego ON i uziemienia GND. Rysunek 1. Schemat podstawowego przełącznika obciążenia zawierającego układ MOSFET i sterownik tranzystora © Texas Instruments Zasada działania jest prosta: po włączeniu przełącznika obciążenia za pomocą sygnału na wejściu ON, układ FET przełącza się, umożliwiając przepływ prądu od wejścia (źródła) do wyjścia (obciążenia). Podobnie jak w przypadku tranzystora MOSFET, rezystancja przewodzenia wynosi zaledwie kilka miliomów (mΩ), co przekłada się na niski spadek napięcia i związane z tym niskie rozpraszanie mocy. Zintegrowany przełącznik obciążenia to coś więcej niż tylko MOSFET i sterownik, który umożliwia jego włączanie / wyłączanie za pomocą prostego logicznego sygnału. Chociaż sama ta możliwość może sprawić, że przełącznik obciążenia to lepsze rozwiązanie niż sam MOSFET plus oddzielny sterownik, to zintegrowany przełącznik obciążenia jest jednak czymś więcej. Rysunek 2. Schemat blokowy zintegrowanego przełącznika obciążenia wzbogaconego o inne funkcje, w tym kontrolę rozładowania, kontrolę szybkości zmian, różne formy ochrony i monitorowania błędów. © Vishay Siliconix Dlaczego warto korzystać z zintegrowanego przełącznika obciążenia? Jest kilka powodów: • Zawierają wbudowany sterownik zarządzania ładowaniem i rozładowaniem bramki, zapewniający regulację czasu narastania / opadania cyklu włączania / wyłączania MOSFET-u. Pozwala to na zoptymalizowanie wydajności MOSFET-u, poprzez uniknięcie przesterowania i tzw. dzwonienia oraz zminimalizowanie niepożądanych zakłóceń EMI / RFI. • Posiadają kontrolę czasu włączenia MOSFET-u, która zapobiega spadkowi napięcia na szynie zasilania spowodowanego nagłym wzrostem obciążenia. Podczas ładowania dużych pojemności wyjściowych pojawiają się duże prądy rozruchowe, które wymagają kontroli i/lub ograniczenia. Najprostszym sposobem na ograniczenie tego zjawiska jest wydłużenie czasu włączania przełącznika, co prowadzi do powolnego ładowania kondensatora obciążenia i zmniejszenia wartości szczytowej prądu. Efekt spadku napięcia zasilania może stać się problemem, jeżeli ta sama szyna wejściowa dostarcza energię także do innych podsystemów, które muszą pozostać w pełni zasilone. • Posiada funkcję szybkiego rozładowywania wyjścia QOD. Zrealizowana została poprzez umieszczenie rezystora na układzie pomiędzy wyjściem a masą. Tryb ten jest aktywowany, gdy urządzenie zostanie wyłączone przez wejście kontrolne ON. Spowoduje to rozładowanie węzła wyjściowego i zapobiegnie niekontrolowanym zmianom sygnału wyjściowego, które mogą spowodować niepożądane działanie systemu. Funkcja ta czasami nie jest pożądana, szczególnie wtedy, kiedy wyjście przełącznika obciążenia połączone jest z baterią. Wyłączenie przełącznika przez wejście ON spowoduje rozładowanie baterii. Dlatego niektórzy producenci posiadają układy z tą opcją do wyboru. • Mogą zawierać inne, przydatne funkcje, które są szczególnie pożądane, gdy występuje źródło zasilania i szyna. Należą do nich: wyłączenie termiczne, ochrona przeciwprzepięciowa, ochrona przed prądem wstecznym oraz ograniczenie prądowe. Te wszystkie funkcje przyczyniają się do wzrostu integralności systemów zasilania. W porównaniu z podstawowym MOSFET-em, zastosowanie zintegrowanego przełącznika obciążenia pozwala projektantom na zmniejszenie ogólnego pliku BOM, redukcję czasu projektowania, rozmiarów płytki drukowanej oraz kosztów samego urządzenia. Idąc dalej, wykorzystanie przełącznika obciążenia nie ogranicza się tylko do prostych wyłączeń w celu oszczędzania energii. Używając szeregu przełączników obciążenia, pojedyncze duże źródło może zasilać wiele podsekcji obwodów i sterować w nich mocą w określonej kolejności i czasie. W ten sposób przełączniki obciążenia mogą działać jako elementy bramkujące w szerszym i efektywniejszym schemacie sterowania zasilaniem. Rysunek 3. Przełączniki obciążenia umożliwiają pojedynczemu zasilaczowi sterowanie wieloma obciążeniami, z których każdy może być niezależnie włączany / wyłączany w określonym czasie. © Texas Instruments Należy pamiętać, że przełączniki obciążenia potrzebują kondensatora (zazwyczaj 1 μF) po stronie wejścia, aby ograniczyć spadek napięcia na wejściu zasilania. Muszą również "widzieć" pojemność obciążenia, która wynosi zazwyczaj około 1/10 wartości pojemności wejściowej. Jeżeli obciążenie jest mniejsze, należy dodatkowo umieścić niewielki kondensator wyjściowy. Druga część artykułu w przyszłym tygodniu. Artykuł opublikowano dzięki uprzejmości firmy DigiKey © DigiKey\nWytrzymałe konwertery DC-DC dla aplikacji z energią odnawialną\nBardzo niezawodne rezystory ze stopu, z AEC-Q200\nKompaktowy kontroler zasilania awaryjnego na superkondensatorach


"Ocalony świat" — Lasy Państwowe\nInformacje Kampanie i akcje\nWidzowie TVP1 razem z Eweliną Flintą oraz Grzegorzem Miśtalem dowiedzą się z jakimi problemami borykają się populacje wilków, rysi i niedźwiedzi oraz w jaki sposób można im pomóc. Odcinek 4 - Gorąco i sucho\nAnna Dymna oraz Grzegorz Miśtal będą szukać odpowiedzi, jak ratować murawy kserotermiczne – suche, podobne do stepów łąki, na których rosną ginące gatunki kwiatów. To jedne z najbardziej zagrożonych siedlisk w Europie. Odcinek 3 - Dlaczego głuszec żyje w głuszy\nTym razem Zbigniew Zamachowski i Grzegorz Miśtal odwiedzą Ośrodek Hodowli Głuszców w Wiśle, gdzie leśnicy dbają o to, by ptaki miały idealne warunki do lęgów i mogły troskliwie pielęgnować młode. Odcinek 2 - Leśny majestat\nNiezwykłą historię odtwarzania całej populacji żubrów z genów ostatnich pozostałych przy życiu siedmiu osobników, razem z Grzegorzem Miśtalem poznawać będzie aktor Cezary Kosiński. Odcinek 1 - Z dziobem i szponami\nW pierwszym odcinku serii Grzegorz Miśtal udał się w podróż po Polsce, by poznać niezwykły świat ptaków drapieżnych i ich badaczy. Towarzyszy mu jeden z najzdolniejszych aktorów młodego pokolenia, Mateusz Damięcki. 1


Dowód osobisty Drohiczyn - wniosek PDF, wyrobienie, odbiór, wymiana 2022 • jakiwniosek.pl\nDowód osobisty Drohiczyn - wniosek PDF, wyrobienie, odbiór, wymiana 2022\nJak wyrobić dowód osobisty w Drohiczynie?\nJak sprawdzić czy dowód osobisty jest do odbioru w Drohiczynie?\nGdzie złożyć wniosek, druk (dokumenty) dot. sprawy - dowód osobisty w Drohiczynie?\nTak, dowód osobisty musi mieć każdy pełnoletni obywatel, który mieszka w Polsce, a o jego wydanie powinien się ubiegać zaraz po osiągnięciu 18. roku życia. W przypadku osób dorosłych ubezwłasnowolnionych, wniosek może złożyć osoba, która sprawuje nad nią opiekę prawną. Osoby małoletnie również mogą posiadać dowód osobisty, jednak o jego wydanie muszą wnioskować rodzice lub prawni opiekunowie. Tutaj wiek dziecka nie ma znaczenia. Dowód dla dziecka wyrobiony w Drohiczynie może się przydać m.in. podczas przekraczania granicy w Unii Europejskiej.\nPESEL → sprawdź, jak uzyskać numer PESEL w Drohiczynie,\nNależy złożyć wniosek o dowód osobisty w urzędzie w Drohiczynie.\nWniosek o dowód osobisty dla dziecka w Drohiczynie, może złożyć jedno z rodziców.\nwypełnić pole, uzupełniając podstawowe informacje takie jak: PESEL (sprawdź, jak złożyć wniosek o numer PESEL w Drohiczynie), imię, nazwisko, miejsce urodzenia...,\nGdzie złożyć wniosek o dowód osobisty w Drohiczynie?\nWniosek o dowód osobisty można złożyć w dowolnym urzędzie miasta lub gminy, niezależnie od zameldowania. W przypadku miejscowości Drohiczyn odpowiednim urzędem będzie Urząd Miasta i Gminy, z siedzibą ul. Kraszewskiego 5. Chociaż w każdym urzędzie na terenie kraju można wnioskować o taki dokument, trzeba koniecznie pamiętać, że dowód odbiera się tam, gdzie wcześniej złożono wniosek.\nIle kosztuje wydanie lub wymiana dowodu osobistego w Drohiczynie?\nJaki jest koszt wymiany dowodu osobistego w Drohiczynie? Dokument wydawany jest bezpłatnie, zarówno osobom wnioskującym po raz pierwszy, jak i w przypadku jego wymiany, na przykład po zmianie nazwiska po ślubie lub po utracie ważności dokumentu.\nUrząd Miasta i Gminy w Drohiczynie ul. Kraszewskiego 5\nWniosek o wydanie dowodu osobistego [PDF] w miejscowości Drohiczyn\nWzór wypełnionego wniosku o wydanie dowodu osobistego [PDF] w miejscowości Drohiczyn\nObywatel w Drohiczynie\nDopisanie do spisu wyborców Drohiczyn\nDowód osobisty dla dziecka Drohiczyn\nKarta Dużej Rodziny Drohiczyn\nNumer PESEL dla obywateli polskich Drohiczyn\nOdpis aktu małżeństwa Drohiczyn\nOdpis aktu zgonu Drohiczyn\nOgólnopolska Karta Seniora Drohiczyn\nPaszport dla dziecka Drohiczyn\nPaszport dla osoby dorosłej Drohiczyn\nPaszport dla zwierzęcia domowego Drohiczyn\nPaszport tymczasowy Drohiczyn\nPismo do urzędu miasta Drohiczyn\nPrzywrócenie terminu Drohiczyn\nWpisanie do rejestru wyborców Drohiczyn\nZastrzeżenie dowodu osobistego Drohiczyn\nZawarcie małżeństwa (ślub cywilny) Drohiczyn\nZaświadczenie o stanie cywilnym Drohiczyn\nZgłoszenie urodzenia dziecka i akt urodzenia Drohiczyn\nZmiana imienia i nazwiska Drohiczyn\nZmiana nazwiska po rozwodzie Drohiczyn


wszystko to, panie, woda na młyn wiadomo kogo! | Tylko Sprawdzone Fakty\nwszystko to, panie, woda na młyn wiadomo kogo!\nWszystko to woda na młyn antysemitów. Znowu będą marudzić, że ich starozakonne posunęły. Znowu będą siać nienawiść na tle rasowym i religijnym. Zupełnie bez powodu!\nSwoją drogą głupie te antysemity, że aż dziw, że takie coś po ziemi łazi. Najpierw pakuje to własną kasę w biznes firmowany przez Goldberga i Zuckermana, a potem ma pretensje, że go posuwają. Trza się nie nadstawiać, to nie będą posuwać (no, może i posuną, ale trudniej im będzie!).\nA tak już poważnie: bogaty zrobi wałek i zarobi, a biedny i niewinny dostanie wpier..ol za samą przynależność do tej samej grupy zawodowej/etnicznej/religijnej czy jakiej tam innej. Więc jak kogo łapy świerzbią, to niech się zastanowi, czy chce przyłożyć właściwej osobie. Bo nie ma sensu bić krawca za grzechy bankiera.\nThis entry was tagged Biznes, Sensu, Trza. Bookmark the permalink.\nmulti-moto.edu.pl - stylowy-prezent.edu.pl - zakupione.edu.pl - popularne-zwierzaki.edu.pl