Bradley, Kimberly Brubaker [>>]\nHarda, odważna i jednocześnie pełna ofiarności Ada na długo zapada w pamięci. W drugiej części obsypanej nagrodami "Wojny, która ocaliła mi życie" zwycięsko mierzy się z wyzwaniami, które przynosi jej los. Bestseller "New York Timesa".Kiedy szpotawą stopę jedenastoletniej Ady udaje się w końcu zoperować, dziewczyna ostatecznie przekonuje się, że nie jest fizyczną i psychiczną kaleką, za jaką uważała ją matka. Wkrótce jednak dowiaduje się, że przestała także być córką. Kim zatem jest teraz?Wokół nadal szaleje II wojna światowa. Ada, jej brat Jamie i Susan, opiekunka rodzeństwa, zamieszkują w wiejskiej posiadłości wraz z surową lady Thorton i jej córką Maggie. Życie w zatłoczonym domu rodzi napięcia. Jakby tego było mało, wprowadza się Ruth, tajemnicza dziewczyna z Niemiec. Czy Ruth może być szpiegiem?Kontynuacja "Wojny, która ocaliła mi życie" ukazuje dalszą drogę Ady w poszukiwaniu swojego miejsca na świecie, przy okazji ucząc, że prawdziwa wolność to nie tylko możliwość wyboru, lecz także odwaga, by wybierać to, co słuszne.\nStanowi kontynuację książki pt.: Wojna, która ocaliła mi życie.\nOznaczenia odpowiedzialności: Kimberly Brubaker Bradley ; przekład Marta Bręgiel-Pant.\nSERIA/CYKL: Wojna, która ocaliła mi życie stanowią >>\nTytuł oryginału: The war that saved my life\nDziesięcioletnia Ada całe swoje życie spędziła zamknięta w jednopokojowym mieszkaniu. Jej matka tak bardzo wstydzi się zdeformowanej stopy córki, że trzyma dziewczynkę w izolacji. Kiedy więc młodszy brat Ady, Jamie, ma zostać ewakuowany z Londynu, by schronić się przed wojną, dziewczynka nie zwleka ani chwili: ucieka z domu, by wyruszyć w podróż razem z nim. Tak oto zaczyna się wielka przygoda Ady, a także Susan Smith - kobiety, która jest zmuszona przyjąć tych dwoje pod swój dach. Ada uczy się czytać i jeździć konno, patroluje też okolicę w poszukiwaniu niemieckich szpiegów. Z czasem zaufa Susan, a Susan pokocha ją i Jamiego. Czy jednak ich więź okaże się dość silna, by pozwolić im razem przetrwać wojnę? Czy może Ada i Jamie będą musieli wrócić do okrutnej matki? Osadzona w realiach II wojny światowej niezwykła historia, która łączy przygodę oraz poruszającą opowieść o rodzinie, tożsamości i poczuciu własnej wartości.\nWojna, którą w koncu wygrałam\nTytuł oryginału: War I finally won\nTytuł oryginału: "The good thieves ".\nSaunders, Matt (1975- ). Ilustracje\nVita Marlowe potrafi celnie rzucać. Nauczył ją tego ukochany dziadek. Dziewczynka wyrusza przez ocean do Nowego Jorku, gdzie okazuje się, że dziadek został wyrzucony ze swojego domu i oszukany przez naciągacza Victora Sorrotore. Lata 20. to czas wspaniałych przyjęć i diamentów we włosach kobiet w pięknych sukniach, ale też prohibicji i gangsterów ? Sorrotore ma powiązania z mafią. Dziadek traci chęć do życia. Vita jest załamana, bo dotąd nigdy się nie poddawał. Dziewczynka wie, że musi mu pomóc - potrzebuje tylko sprzymierzeńców z odpowiednimi umiejętnościami. W cyrku naprzeciwko mieszka dwóch chłopców ? Samuel jest akrobatą ćwiczącym na trapezie, a Arkadij potrafi oswajać zwierzęta. Vita poznaje też dziewczynę-kieszonkowca, Silk. To idealna szajka! Cała czwórka opracowuje plan, który Vita zapisuje w czerwonym notesie; staje się on najważniejszą rzeczą w jej życiu. Co planują złodziejaszki? Czy uda im się odzyskać dom dziadka? Czytajcie!\nOznaczenia odpowiedzialności: Katherine Rundell ; ilustracje Matt Saunders ; przełożyła Paulina Braiter.\nNa kartę 053859 od dnia 2020-07-17\nNa kartę 045703 od dnia 2020-07-13\nW kolejności: 058924 026921\nTytuł oryginału: "Orrfújós mese ".\nTóth, Krisztina [>>]\nButrym, Anna (1985- ). Tłumaczenie\nTimkó, Bibor (1977- ). Ilustracje\nWarszwa : Finebooks - Grupa Wydawnicza Adamantan, 2017.\n"Rodzina smarków straciła dom. Wszyscy znaleźli się poza nosem Petiego. Popatrzyli uważnie dookoła i nim Peti wyrzucił chusteczkę do kosza, rozbiegli się prędko, aby dalej zarażać. Bakcyś chciał spróbować szczęścia z nosem Dori, ale pan Smarczyński tylko machnął ręką. — Pójdziemy dalej, w jakieś bezpieczniejsze miejsce — oznajmił. Twój nosek wydaje się dość zgrabny. Powiedz, jest już wydmuchany? Dokładnie i do sucha? Najpierw prawa, a potem lewa dziurka? Na pewno? A czy zawsze myjesz ręce? No... skoro tak, to smarki do ciebie nie przyjdą. To absolutnie pewne." Autorka porusza ważny temat infekcji u dzieci, z dużym poczuciem humoru opisując, w jaki sposób zarazki zatykają nosy oraz co dzieci powinny robić, by się przed nimi uchronić. Efektowne ilustracje pomagają dzieciom zrozumieć, co się dzieje w ich nosach, gdy dosięga ich katar.\nOznaczenia odpowiedzialności: Krisztina Tóth ; przełożyła Anna Butrym ; ilustrowała Bíbor Timkó.\nKatar (opowiadania dla dzieci)\nZarazki (opowiadania dla dzieci)\nNa kartę 055186 od dnia 2020-07-23\nWypożyczona, do dnia 2020-09-21\nTytuł oryginału: "The war that saved my life ".\nWarszawa : Wydawnictwo Entliczek, 2017.\n237,  strona ; 22 cm.\nTak oto zaczyna się wielka przygoda Ady, a także Susan Smith - kobiety, która jest zmuszona przyjąć tych dwoje pod swój dach.\nAda uczy się czytać i jeździć konno, patroluje też okolicę w poszukiwaniu niemieckich szpiegów. Z czasem zaufa Susan, a Susan pokocha ją i Jamiego.\nCzy jednak ich więź okaże się dość silna, by pozwolić im razem przetrwać wojnę? Czy może Ada i Jamie będą musieli wrócić do okrutnej matki?\nKontynuacja w powieści pt.: Wojna, którą w końcu wygrałam.\nDioniza Remańska (postać fikcyjna)\nW Świercznicy znalezione zostaje ciało Wioletty Kamińskiej. Dziewczyna została zgwałcona i uduszona, a pomimo śladów biologicznych pozyskanych z jej ciała nie zdołano ustalić sprawcy. Nie wiadomo też, w jakim celu Kamińska przyjechała z drugiego końca Polski do tej małej górskiej wsi. Mieszkańcy Świercznicy są mało rozmowni, co od razu wzbudza podejrzenia miejscowego policjanta, a ten postanawia do całej sprawy zaangażować Dionizę Remańską. Była policjantka już wkrótce przekonuje się, że miejscowi kłamią, gdy tylko rozmowa schodzi na osobę Kamińskiej. Typuje więc podejrzanych i rozpoczyna śledztwo, które wstrząśnie całą okolicą i sprawi, że życie mieszkańców spokojnej dotąd miejscowości już nigdy nie będzie takie samo. Czy Dionizie uda się rozwiązać zagadkę zanim będzie za późno?\nStanowi cz. 2 cyklu, cz. 1 pt.: Wioska kłamców.\nNa kartę 055184 od dnia 2020-06-30\nOn jest wszystkim, o czym marzyła. Ona - tym, czego on nie może mieć.Takiego duetu jeszcze nie było! Bestsellerowi autorzy Gabriela Gargaś i Marcel Woźniak przedstawiają swoją pierwszą wspólną powieść!Na Dworcu Centralnym znalezione zostają zwłoki mężczyzny. Gdy trzy miesiące wcześniej drogi Aniki i Roberta przecinają się w ciemnym hotelowym korytarzu, rozpoczyna się gra, w której namiętność bierze górę nad rozsądkiem, a skrywane fantazje budzą demony przeszłości. Wszystko komplikuje fakt, że ona jest zaręczona, a on żonaty. Robert jest biznesmenem, byłą gwiazdą piłki nożnej i wspólnikiem w firmie bukmacherskiej. Anika - asystentką w renomowanej firmie. Z ich spotkania wynikną nieodwracalne konsekwencje, których sami nie mogli przewidzieć. Do sieci wyciekają zdjęcia kochanków, obietnice zostają złamane, przyjaźń zerwana. Wielki świat biznesu obraca brudnymi pieniędzmi, a wybuch pożądania doprowadza do zabójstwa.Kto ginie i dlaczego? Do czego może doprowadzić romans? Czy namiętność może przerodzić się w obsesję?W tej historii nikt nie jest tym, za kogo się podaje. Anika i Robert ogniem swojej namiętności podpalili cały świat. Ktoś będzie musiał za to zapłacić. Bo stawką w tej grze jest nie tylko miłość, ale i życie.\nOznaczenia odpowiedzialności: Gabriela Gargaś, Marcel Woźniak.\nNa kartę 031917 od dnia 2020-06-30\n296,  strony : ilustracje ; 22 cm.\nWielobarwny i zaskakujący kalejdoskop ludzkich życiorysów. Koniec świata za każdym razem wygląda inaczej. Jest pędzącą kulą, błyskiem szkła, odgłosem pukania do drzwi. Czasami nadchodzi w huku. Czasami cicho krąży wokół stołu. Tadeusz ginie na wojnie, ale nie umiera cały. Pada na ziemię z rozerwaną głową, aby od tej pory trwać w życiach innych. Bożena, jego daleka krewna, zostaje światowej sławy modelką, nigdy jednak nie przestaje uciekać przed samą sobą. Ludwik, jej ojciec, co rano budzi się, nie wiedząc, kim jest, a jednak próbuje być kimś. Kolejne życiorysy przeplatają się coraz gęściej, tworząc niepokojącą mozaikę radości, tęsknot i lęków. Wojna, miłość, szaleństwo i wspomnienia. Samotnicy, kochankowie i ofiary. Ludzie z wielkimi marzeniami i przeszłością, o której nieraz chcieliby zapomnieć. Ci, którzy żyją tylko w połowie, i ci, którzy chcą żyć wiele razy. A pośród nich coś, o czym żaden z nich nie ma pojęcia. Choć niektórzy przeczuwają.\nNa kartę 058924 od dnia 2020-07-17\n669,  strony : ilustracja ; 22 cm.\nMadryt, początek XXI wieku. Ana pracuje w Muzeum Prado, prowadzi spokojne życie u boku Konrada, bogatego niemieckiego kolekcjonera dzieł sztuki, aż do chwili, gdy pewien list napisany podczas drugiej wojny światowej naprowadza go na ślad tajemniczego obrazu Astrolog przypisywanego Giorgionemu, malarzowi epoki renesansu. Skuszony wielką wartością tego dzieła, Konrad przekonuje Anę, żeby zajęła się jego poszukiwaniem. Mimo piętrzących się trudności Ana odkrywa nie tylko zawiłe losy rodziny, która od pokoleń strzeże Astrologa, ale i niezwykłą prawdę, która całkowicie zmienia jej życie. Paryż podczas niemieckiej okupacji. Major SS Georg von Bergheim, żołnierz elity i bohater wojenny, dostaje rozkaz: ma odnaleźć obraz Giorgionego znany jako Astrolog. Hitler jest przekonany, że dzieło kryje wielki sekret - kto go odkryje, będzie rządził światem. Poszukiwania prowadzą majora do Sarah Bauer, francuskiej Żydówki. Rozpoczyna się niebezpieczna gra, której konsekwencje będą zaskakujące dla nich obojga. Szmaragdowa tablica to nie tylko napisana z rozmachem historia o poszukiwaniu zagadkowego dzieła sztuki, ale i niezwykła opowieść o zakazanej miłości, która zdarzyła się wbrew wszelkim przeciwnościom.


Wysłany: Wto 24 Mar, 2015 14:04 T-14 Armata\nSkrótowa charakterystyka przewidywana przez godnych uwagi użytkowników forum, z którego pochodzi zdjęcie: > 50-55 ton, bezzałogowa wieża, pancerna kapsuła dla trzyosobowej załogi w kadłubie, silnik prawdopodobnie, najpewniej konwencjonalne zawieszenie na drążkach skrętnych (możliwe, że podobne, jak w T-80), silnik wysokoprężny, prawdopodobnie 12Н360, 1500 KM, armata 2A82 125 mm. Efektywne opancerzenie przodu kadłuba może przekraczać nawet 1000 mm.\nNa moje oko wypadałoby dać sobie spokój z koncepcją WWO, a poszukać teraz, na wczesnym etapie, możliwości podczepienia się pod prace nad czołgiem IV generacji. Dla konwencjonalnych armat 120 mm Armata będzie stanowiła pewnie trudny orzech do zgryzienia, wydaje mi się, że parametry Rheinmetalla L/55 robią się pewnym minimum (ciężko w sumie powiedzieć, czy odpowiedzią będzie dalsze szlifowanie technologiczne, czy może wyciągnięcie z zamrażarki kalibru 140 mm). Tak czy inaczej kompatybilność zmodernizowanych/nowych dział z wozem 35-tonowym wydaje się wątpliwa.\nOstatnio zmieniony przez T. Wto 24 Mar, 2015 14:30, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 14:25\nTu tylko pytanie czy Semptentrioni będą w stanie ruszyć z liczącą się produkcją ? Jeśli nie to zamiast konstruować superczołg w super cenie lepiej zainwestować w Brimstone 2 w różnych aplikacjach.\nIMHO jest pewna granica ceny czołgu powyżej. której nie mają już one sensu.\nZaś to że Wóz Wsparcia Ogniowego jest pomysłem z gruntu poronionym to wszyscy przecież wiedzą - to jest takie samo zaklinanie przez MON rzeczywistości jak z korwetami.\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 14:39\nNie pocieszałbym się aż tak tymi potencjalnymi trudnościami u Rosjan. Skoro wychodzą z tym na defiladę (a nie, jak wcześniej obiekt 195, kryją wstydliwie po kątach), muszą raczej wiedzieć, że mają możliwości wdrożeniowe. Pewnie rolę w uzbrojeniu te wozy zaczną odgrywać raczej za 10 lat niż za 2, będą ich oczywiście setki, a nie grube tysiące, niemniej jednak.\nA czy następne konstrukcje zachodnie muszą być ultradrogie? Tanie na pewno nie będą, jednak nie sądzę, żeby miała nastąpić tu jakaś rewolucja w stosunku do generacji III+, po prostu nastąpi przejście na nowe platformy, odmienne pod względem konfiguracji, zamiast dłubania w starych. Plus jakieś nowe ficzery, ale te raczej z półki (BMS, obrona aktywna).\nPierwotne rozważania, z których później wykluł się WWO, były akurat raczej sensowne.\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 14:55\nNu ale nie w 35 tonach - jak by dodali jeszcze 10 to już bym tak WWO nie hejtował.\nZresztą my teraz potrzebujemy BWP. LEO i Twarde jakoś obecne potrzeby zaspakajają, przynajmniej potencjalnie.\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 15:12\nSęk w tym, że pierwotnie (jeszcze w 2012-13) miał być czołg o masie rzędu 45-50 ton, z bezzałogową wieżą i załogą w kapsule... Jeżeli do tego teraz wrócą, to może Rosjanie zgłoszą się do przetargu? Przez jakiś czas będą nie do pobicia...\nGdyby nie było programu WWO, to bym może faktycznie o nowy czołg nie wołał. No ale niestety jest.\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 15:39\nPrimo, podobno (tak twierdzą media iwanów) dwadzieścia sztuk jest już w jednostkach "for hands-on training", więc produkcja byłaby kwestią usunięcia chorób wieku dziecięcego i kasy.\nSecundo, do obsługi mają wystarczać dwaj ludzie, z których każdy może kierować systemem uzbrojenia.\nTertio, napęd ma być elektryczny, z dieslem jako generatorem.\nQuarto, przy bezczłowieczej wieży kwestia zamienienia T-14 w robota jest kwestią poczynienia tylko kilku drobnych usprawnień (i to jest trudna do przecenienia wartość tej platformy, podobnie jak opcja z lufą 152-milimetrową)\nGeneralnie próbują to sprzedać jako superduperhajtek, ale w opowieści o wkm-ie, który miałby niszczyć pociski ppanc. (APFSDS??), jakoś nie chce mi się wierzyć.\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 15:53\nTyle że wspomniana Kasia jest głównym problemem tego projektu.\nUkład dwuosobowy jest akurat dość ryzykowny i może być istotną wadą.\nRobot tak ale zdalnie kierowany (a i tak trudno nazwać taką modyfikację drobną) - wersja autonomiczna to raczej pobożne życzenia.\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 16:00\nZ drobnymi usprawnieniami rozchodziło mi się głównie o bezobsługowy moduł wieży - skąd leci do niej sygnał, to już kwestia czysto techniczna. W przypadku wież obsadzonych siłą żywą, trzeba zaczynać od początku.\nCo się tyczy dwuosobowej obsługi, to też kłania się wsparcie ze strony kompów. W końcu taki fajterpilot lata samojeden, a musi kontrolować i silnik, i kurs/manewry, i komunikację z ziemią, i sensory/uzbrojenie, i wingmana, i wroga.\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 16:09\nAle tendencja jest taka by ów fajterpilot miał jeszcze kumpla obok, szczególnie jeśli chce zwalczać cele naziemne. W czołgu kierowca nie bardzo może się zajmować czymś jeszcze.\nW układzie dwójkowym system hunter - killer jest nie do zrealizowania, układy w którym wieże wozów bojowych jest jednoosobowe powszechnie uważa się za ułomne.\nDochodzi do tego zwiększone zmęczenie załogi (IMHO b. poważny argument), która między akcjami raczej nie ma szans wyspać się w wymoszczonym łóżeczku na lotnisku.\nNo i kwestia zdalnego sterowania - przy pojedynczym wozie to jest jeszcze teoretycznie proste. Przy większej ich ilości bardzo szybko okaże się, że transmisja wielu (kilka z jednego wozu) wysoko rozdzielczych kanałów wideo w czasie rzeczywistym błyskawicznie wysyci dostępne pasmo i z całej tej robotyki nici.\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 16:32\nMożna wykorzystać zarządzany przez komputer system sensorów (nie tylko samego czołgu - o tym dalej), który podsuwa killerowi cele, a ten dokonuje tylko ich selekcji i decyduje o sposobie zwalczenia (zresztą i tak pewne procedury, np. zwalczania nadlatujących pocisków ppanc., musiałyby być aktywowane automatycznie). W przypadku fajterpilota hunterem zasadniczo są właśnie sensory, a nie kolega-obserwator z zadniego fotela, gdyż go zwyczajnie nie ma. Szturmowe guźce były jednoosobowe, bazowały na manewrowalności, a ich piloci dawali jednak jakoś radę.\nCo się zaś tyczy zdalnego sterowania, to pewnie i na wysycenie pasma znajdą się sposoby - jakieś fajne sposoby kompresji danych, procedury dystrybucji. Poza tym raczej oczywiste jest, że dla tak wypasionych czołgów nie przewiduje się roli "lone rangera", tylko będą one działały w sieci, a optymalnie dla nich byłoby, gdyby wykorzystywanie ich własnych wykrywalnych sensorów sprowadzono do minimum, czyli, po "zrobotyzowaniu", sygnał leciałby tak: dron - celowniczy/wieża (w wieży synchronizacja danych z drona i z własnych sensorów) - od celowniczego do wieży - agoń!\nWysłany: Wto 24 Mar, 2015 17:00\nW przypadku załogi dwuosobowej jest jeszcze jedna, zupełnie prozaiczna kwestia: czynności obsługowe przy czołgu w polu, kiedy akurat nie ma zaplecza, trzeba załadować amunicję, oskrobać gąsienice z gorszego syfu, podregulować silnik, przespać się, pójść na odprawę do dowódcy kompanii, a rano ruszać dalej do roboty. Komputery tu szczególnie nie pomogą, a dwu umęczy się bardziej niż trzech. Ergo, od teoretycznej zdolności operowania czołgiem przez dwie osoby do praktycznej dwuosobowej załogi droga nie jest wcale oczywista. A analogia z pilotem — nie za bardzo, ten ma jednak z oczywistych względów dużo czystsze środowisko pracy, zdecydowanie łatwiejsze do kontroli przez sensory niż kierowca czołgu. Począwszy od dużo lepszego naturalnego pola obserwacji.\nW tych dwadzieścia sztuk w postaci innej niż jeżdżące makiety umożliwiające zapoznanie się z niektórymi rozwiązaniami nie wierzę, na to po prostu nie było czasu, a wóz nie jest prostą ewolucją żadnej istniejącej platformy.\nWysłany: Śro 25 Mar, 2015 08:15\nWysycenie pasma jest problemem znacznie poważniejszym niż się potocznie wydaje.\nPamiętaj że działania owych cudów techniki będą się toczyć w warunkach silnych zakłóceń celowych i przypadkowych. Dostępne pasma będą się starały wykorzystać obie strony + podmioty cywilne. Już teraz gdy masz kontrolować w jednym rejonie kilka BSL-i pojawia się kłopot.\nZdalnie sterowane wozy bojowe stawiają tu nowe skrajnie trudne wymagania, szybsza transmisja wymaga wysokich częstotliwości a te wymagają widoczności odbiornika i nadajnika, są wrażliwe na pogodę, dekonspirują pojazd itd.\nNa technologie cywilne w tym zakresie w ostatnich latach poszła góra pieniędzy i cudów nie wynaleziono. Choć postęp nastąpił olbrzymi - to wojsko nie wyprzedzi tu cywili, cały czas trzeba się posługiwać tą samą fizyką.\nWysłany: Śro 25 Mar, 2015 16:13\nZgredzie, ja wcale wielkim fanbojem pancernych robotów nie jestem. Jak to zauważono na anglojęzycznym forum, gdy się takie cudo zakopie w błocku, to samo się nie odkopie, ani nawet drugi "robot" go z tego błocka nie wyciągnie. No chyba że będzie to dodatkowy robot w wersji "krokodyl Giena". Z drugiej strony perspektywiczność platformy, jej "otwartość" na nowe, daleko idące rozwiązania, zawsze jest plusem. Już teraz jankesi na forach przebąkują, że javeliny mogą nie wystarczyć i że najprawdopodobniej trzeba będzie pochylić się nad czymś więcej niż Abrams w wersji M1A3.\nMi się zdaje, że Ruscy po pamiętnej lekcji w Groznym mają swego rodzaju schizę. W efekcie powstała BMPT, teraz Armata z bezludną wieżą i okrojoną załogą w pancernej skorupie, z gawędami o ewentualnej robotyzacji w tle.\nNa koniec o paśmie - akurat tu IMO jest bardzo duże pole popisu dla informatyków, posiłkowanych przez taktyków. Zakładam, że działamy w cyfrowym polu, gdzie wiadomo dokładnie, jaki jest teren, gdzie są rozmieszczone własne lufy itp. Nie trzeba więc transmitować pełnych danych, a tylko te najistotniejsze - np. parametry ruchu/obrys celu. Selekcja i obróbka danych do wysyłki będzie dokonywana w czołgu. Jeśli w sieci coś się spieprzy i tej informacji z konkretnego punktu potrzeba będzie więcej, system może wprowadzić poprawki, aż do granic wydolności sieci. Masz drony/samoloty, masz radary artyleryjskie i stacje radiolokacyjne, masz do dyspozycji rozmaite sensory - w takich warunkach tak naprawdę rozchodzi się głównie o synchronizację danych, a nie o transmisję pełnej pracy kompa z czołgu. I może być tak, że czołg, z martwymi aktywnymi sensorami własnymi, czeka z wycelowaną lufą na cel wystawiony mu/"oświetlony" przez systemy zewnętrzne. Nie sądzę, żeby przy całym srajteku miało w przyszłości dochodzić jeszcze do jakichś Prochorowek.\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 03:07\nrzeczywiście nie potrzeba (tak mi się wydaje) pełnej transmisji z czołgu. Wystarczy kilka dronów, które będą na żywo transmitować mapę, ułożenie jednostek i ich ruchy. Na mapę można nanieść własne roboty znając ich podstawowe parametry - prędkość, kierunek, stan paliwa itp. Resztą - tj. wykonywaniem rozkazów powinny zająć się odpowiednie programy. Pełną transmisję z robota można sobie wyobrazić w sytuacji nadzwyczajnej, kiedy wykonanie rozkazu nie jest możliwe.\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 09:32\nTyle, że to działa tylko w obronie - jak czołg musi się ruszyć to ilość informacji wzrasta: sam czołg musi transmitować co "widzi" aby operator mógł podejmować właściwe decyzje gdyż dron nie muszą wszystkiego mieć "zmapowanego". Co z polem minowym czy zamaskowaną przeszkodą ppanc której "nie widać" z poziomu drona? Nie sądzę aby na razie udało się opracować autonomiczny system samodzielnego poruszania się czołgu - na razie jest trochę zabawy z samochodami, ale to inny poziom trudności...\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 10:25\nTo w ogóle nie działa.\nBy cokolwiek myśleć o zdalnym sterowaniu czołgiem musisz mieć co najmniej dwa kanały wysoko rozdzielczego wideo w czasie realnym (kierowca i dowódca/celowniczy) + cała telemetria !\nBez przerw i opóźnień.\nKoncept że systemy czołgu czołgu same rozpoznają i klasyfikuje obiekty to jeszcze długo marzenie ściętej głowy.\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 12:00\nMamy autonomiczne drony bojowe, działające w zespołach? Wciąż nie za bardzo. A tam sytuacja jest o jeden wymiar prostsza.\nW sumie przy znacznej odporności nowoczesnych czołgów na zniszczenie, działaniu w ugrupowaniu własnych wojsk, redukującym problem brania jeńców. jeszcze długo skórka nie będzie warta wyprawki.\nTrzeba chyba dodać jeszcze kwestię współpracy z piechotą na polu walki. Komunikacja człowiek-człowiek jest tu raczej nie do zastąpienia przez interfejs człowiek-maszyna, przynajmniej do momentu opracowania sztucznej inteligencji pełną gębą.\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 15:47\nRozumiem i doceniam sceptycyzm, tyle że to już się dzieje, a tendencja jest jasna i klarowna.\nNp. w "On Point: The United States Army in Operation Iraqi Freedom" podano, że w czasie Pustynnej Burzy batalion czołgów korzystał z czterech FIST-s (Fire Support Teams), które poprzez TACFIRE były połączone cyfrowo z bateriami artylerii. Już w ramach Force XXI liczba podłączeń podskoczyła z czterech do siedemdziesięciu czterech i obejmowała FIST-s, skautów, abramsy, bradleye i piechotę oraz saperów na nogach. Efekt? Gotowość otwarcia ognia do wskazanego celu w mniej niż minutę, na każde żądanie.\nA koncept czołgu-półrobota kierowanego przez jedną osobę (która pełniłaby rolę raczej supervisora) jest już opracowany w ramach programu Ninja przez RAND Corporation. Skonkludowano, że dopracowanie się funkcjonującego systemu to byłaby kwestia dekady. Schemat ideowy jest taki:\n1. wspierana przez człowieka zrobotyzowana platforma - alokacja zadań, komunikacja, tryby autonomiczne\n2. zintegrowane sensory, zsynchronizowane z GPS-em, analiza sygnatury celu.\n3. kierowanie ogniem - wybór priorytetowych celów, wybór broni, ocena uszkodzeń\n4. zestaw uzbrojenia\nNie same, tylko w ramach sieci. Jaki jest problem przydzielenia celu i przygotowania się do otwarcia doń ognia, gdy:\na/ mamy taktyczny obraz sytuacji z drona\nb/ dysponujemy cyfrową mapą i GPS-em\nc/ wiemy, gdzie są nasze oddziały, więc odpada ff\nA co się tyczy "zabaw" z autonomicznymi autami (spod znaku czterech splecionych kółek), to już w tej chwili wyglądają one tak:\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 19:24\nja jestem wojskowym lajkonikiem, ale do strzelania czołgu opeator nie potrzebuje kanału wideo. Wstarczy GPSowe-like śledzenie celu i "aniołowie stróże" nad głową skanujące pole walki (czy coś nie jest w linii strzału).\nNie wiem jakie możliwości daje dron, ale skoro z satelity można precyzyjnie ocenić przeszkody w terenie, to czy kilka dronów nie zrobi tego lepiej?\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 22:51\nNo dobrze, ale w przypadku czołgu chodzi nie o kombajn do zbierania talibów po wioskach, działający w nieograniczonym i niezakłóconym polu informacyjnym, tylko wehikuł do konfliktu pełnoskalowego z równorzędnym przeciwnikiem. W takich razach drony będą leciały jak ulęgałki, od zakłóceń będzie gęsto. Sprawa fundamentalna: kanał wideo jest nieodzowny do określenia optymalnego momentu oddania strzału (np. Armata odsłania nam ładnie bok, mijając spalonego bewupa), tu jakiś wytwarzany z danych zewnętrznych będzie siłą rzeczy opóźniony o jakieś ułamki sekund z uwagi na czas przetwarzania/transmisji danych i wszystko będzie jakieś metry czy dziesiątki stopni dalej. Nie ma to znaczenia dla artylerii strzelającej ogniem pośrednim, dla polegającej na rażeniu kinetycznym czy precyzyjnym trafieniem strumieniem we właściwą, wrażliwą strefę — zasadnicze. Do tego wspominana kwestia wsparcia piechoty, gdzie trzeba lutnąć w zauważone właśnie stanowisko kaemisty, i to na ten tychmiast, zanim wystrzela drużynę, a nie jak dron raczy podlecieć, żeby opracować koordynaty. Wspomniany model dawałby radę pewnie jeszcze w jakimś neo-Tigerze w stepie szerokim, którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz, rozwalającym wszystko w promieniu 5 km swoją bezlitosną 140-ką czy 152-ką. Przy bardziej dynamicznym polu walki, z mniejszymi odległościami, utrudnioną obserwacją i krótszym czasem reakcji poziom trudności skacze radykalnie.\nWysłany: Pią 27 Mar, 2015 00:49\nPrimo, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby systemy czołgowe pracowały na własny rachunek, posiłkując się na bieżąco informacją zewnętrzną. Jeżeli z danych drona wynika, że za winklem lasu za chwilę pojawi się wraży tank, to warto się na to wcześniej przygotować. I kanał video IMO nie jest tu potrzebny - jeżeli z luftu moment pojawienia się wrażego kształtu w polu widzenia lufy jest dość precyzyjnie określony, to wystarczy komenda oddania strzału w mikrochwili, gdy zostaną spełnione określone warunki, a oceny tej może dokonać sam komputer - no jakoś te inteligentne, "strzelające" miny ppanc. działają, a nikt tam niczego nie naciska.\nSecundo, nie przesadzajmy z tym opóźnieniem - chwila potrzebna na podjęcie decyzji plus naciśnięcie palcem odpowiedniego dinksa zajmuje więcej czasu, niż oddanie "zadecydowanego" wcześniej strzału przez system sensory/komputer. A "odpowiedni moment oddania strzału" to po prostu pierwsza milisekunda, kiedy npl znajdzie się w zasięgu ognia skutecznego. Opóźnienie tego momentu może skończyć się implantem z zubożonego uranu pod lewym ziobrem.\nTertio, konflikt pełnoskalowy z równorzędnym przeciwnikiem nie unieważnia z automatu konkretnych rozwiązań. Inaczej po co budować radary, skoro wskutek SEAD/DEAD i tak zostaną one/krytyczna ich część rozwalone? Więcej znaczy więcej.\nQuarto, hmm, kwestia czołgu traktowanego po francusku nie jest chyba najistotniejsza. Nie po to budowano Armatę, żeby czyściła gniazda kaemów w Groznym - byłaby to najkrótsza droga do jej tragicznego zezłomowania.\nQuinto, tak, czołgi są budowane zazwyczaj z myślą o działaniach w terenie mniej lub bardziej otwartym, inaczej abramsy miałyby TUSK-a od razu po urodzeniu.\nSexto, taktyka ma polegać właśnie na niszczeniu przeciwnika na dystansie pozwalającym korzystać z własnej przewagi technologicznej. Jasne, shit happens, ale nieprzypadkowo challenger rozwalił iracki czołg pierwszym pociskiem z 5100 metrów i tak samo nieprzypadkowo iwany rozwaliły pancernych Czeczeńców cokolwiek niesportowo.\nSeptimo, co już dzisiaj może sojusz informatyki i elektroniki, pokazał podlinkowany przeze mnie filmik z audi na torze. Auto jedzie "wyścigową" linią, która daje optymalne rezultaty, a nie jest oczywista dla rutynowanego kierowcy, nawet dla cosobotniego "mistrza prostej".\nWysłany: Pią 27 Mar, 2015 05:01\nNie, nie, nie. Ta wymiana argumentów idzie nam w złym kierunku, tak jakby chodziło o zwalczanie dobrodziejstw sieciocentrycznego pola walki przez frakcję zwolenników nawigacji za pomocą sekstanta i celowania, w którym gałkę oczną wspiera jeno układ soczewek (byle przedsoborowy!). Tak nie jest, wskutek czego zasadnicza część ognia leci pięknie w próżnię. Polemika dotyczy natomiast wyłącznie perspektywy rychłej robotyzacji pojazdów pancernych. Z wszystkich wskazanych dobrodziejstw może korzystać par excellence załoga, kooperująca z systemami komputerowymi, z wynikiem ilorazu koszt/efekt lepszym w przewidywalnej perspektywie niż układ czysto robotyczny, oraz ewidentnym zyskiem w postaci skokowo większej elastyczności w sytuacjach trudniej przewidywalnych.\nZatem ograniczę się do dwu elementów: Grozny to skrajność, dobrze zamaskowane lekkie (ale dość mocne jak na 30-tkę) umocnienia polowe na europejskim terenie leśno-ruralnym — już nie. Tak samo o 5100 metrach możemy mówić w sytuacjach cokolwiek nietypowych, na teatrze europejskim schodzimy do rzędu 1500 m, i to jak dobrze pójdzie, a nie jak shit hapnie. Nie żeby od razu przywoływać bocage, jednak abstrahować od nich całkiem nie należy. Film z Audi trochę się odnosi do tej sytuacji: na torze fajnie (sytuacja skrajnie specyficzna, co podkreślają notabene kierowcy wyścigowi), w gęstym ruchu miejskim poziom trudności wzrasta o rząd, tu można odwołać się np. do problemów raportowanych przez kierowców nowych Volvo, z systemami wykrywania przeszkód i awaryjnego hamowania, których selektywność pozostawia wiele do życzenia i taki mądry wóz durnieje z powodu głupich, jednak dla ludzkiego kierowcy czytelnych manewrów innych użytkowników drogi. Żeby nie wspomnieć o nieumiejętności stwierdzenia przez owe systemy, że kiedy ma się za plecami pełnoletniego Lublina ze złomem na pace lepiej bardzo oszczędnie gospodarować heblami.\nWysłany: Pią 27 Mar, 2015 15:49\nJak już wcześniej zaznaczyłem, nie płoną mi policzki na myśl o robotyzacji tanków, z drugiej zaś strony nie uważam, że dzisiaj należy zdecydować "nie, to się nie może udać" i czekać, aż komuś się uda. Historia wynalazków militarnych zna przypadki udanych "przeskoków" koncepcyjnych. Żeby zostać przy iwanach - Bazalty/Granity. Pomyślcie, przy ruskiej technologii z lat 60-tych wieku pamiętnego wykoncypować pociski przeciwokrętowe, które mają lecieć w eskadrze, zaś jeden z nich leci wyżej i pełni funkcję "naprowadzacza" dla reszty, a gdy go zestrzelą, to inny zajmuje jego miejsce. Przecież to się zwyczajnie nie mogło udać.\nTak samo o 5100 metrach możemy mówić w sytuacjach cokolwiek nietypowych, na teatrze europejskim schodzimy do rzędu 1500 m, i to jak dobrze pójdzie, a nie jak shit hapnie.\nI niewykluczone, że Armata na te półtora kilosa jest projektowana, a wszystko, co ustrzelone dalej, będzie bonusem. More means more.\nCo się tyczy samej dyskusji, to IMO nie wymusza ona podziału na starozakonnych i sieciocentrycznych. Bardziej chodzi tu o pewne niuanse - a może niepotrzebny jest pełny obraz video, a tylko spreparowana przez pokładowy komp, doskonale znana operatorowi co do jej zawartości "maska"? Może niepotrzebna jest pełna telemetria, a tylko raportowanie uszkodzeń? Pytanie, na ile operator musi wiedzieć, w co aktualnie celuje czołg, o ile stopni jest przechylony w lewo i na ile procent ma zapchany filtr powietrza, a na ile ów operator mógłby skupić się wyłącznie na wyborze i zatwierdzaniu celów, ewentualnie trasy, gdyż resztą zajmowałby się pracujący w sieci komp? W końcu i teraz niektóre procedury są/mogą być autonomiczne/realizowane automatycznie: pancerz reaktywny, reakcja na opromieniowanie laserem itp.\nFilm z audi pokazuje, że zoptymalizowany pod kątem konkretnej sytuacji drogowej program jest w stanie radzić sobie lepiej niż człeń, który jest kierowcą od x lat. Poza tym ów program nie męczy się, jest odporny na przeciążenia, hałas, stres itp. Niektóre dotychczasowe błędy były oczywistymi niedociągnięciami programów, jak np. przyspieszanie mercedesów poruszających się z użyciem radarowego tempomatu, gdy jadące przed nimi auta znikały za zakrętem, czyli podnoszące ciśnienie kierowcy zwiększenie prędkości tuż przed zakrętem - a przecież te merce miały GPS i mapę, z których można było zrobić użytek. Nikt nie mówi, że będzie łatwo, ale przynajmniej są procesory, które są w stanie pochylać się nad problemami w czasie okołorzeczywistym - trzeba tylko owe problemy sensownie formułować, a rozwiązania sensownie zalgorytmizować.\nNic nie stoi też na przeszkodzie, żeby opracować kilka trybów działania czołgu - np. załogowy do bezpiecznego transportu, w trosce o lakier, zdalny/aktywny (włączone aktywne sensory) do działań ofensywnych, zdalny/pasywny (włączone tylko sensory pasywne) do działań typu "ambush". Podstawowym błędem koncepcyjnym IMO jest dążenie do prostego odwzorowania sytuacji z załogą na sytuację "zdalną" i domaganie się, żeby stanowisko operatora/operatorów było zdublowanym stanowiskiem celowniczego/kierowcy, a komp pełnił tę samą rolę usługową.\nWysłany: Śro 01 Kwi, 2015 20:12\nAno tak, szczególnie że człowiek nawet w maksymalnie sprzyjających warunkach nie jest i nigdy (dopóki sam nie stanie się w jakiejś części maszyną) nie będzie w stanie jej wyprzedzić w podejmowaniu decyzji binarnych (typu strzał/brak strzału). Nawet najlepiej wytrenowane biologiczne układy nerwowe mają czas przekazywania impulsów o rząd/dwa wielkości większe niż elektroniczna informacja przekazana drogą bitową (w sensie pakietu);, więc można niemalże perfekcyjnie odpalić - oczywiście w zadanych i ustawionych uprzednio warunkach. A czasu na ich ustawienie, nawet za pomocą danych otrzymanych i przetworzonych ze zwiadu elektronicznego - będzie jednak dość. Nie ma problemów również z szerokością kanałów komunikacyjnych - w tym stanie technologii nie takie rzeczy się już wyczynia. Nawet włączając w to oczywistą konieczność mocnego szyfrowania wszystkiego po drodze obecne systemy komunikacyjne radzą sobie z tym bez najmniejszego trudu. Tak, że właściwie można by powiedzieć że myślimy już o (czasowym) oddaniu czołgu pod komendę drona - oczywiście mam a myśli tryb pracy systemów kierowania ogniem, nie samą decyzję o podjęciu akcji bojowej.\nNiektórych ludzi (w tym kilku moich Znajomych) martwi czy raczej mierzi sam fakt że "maszyna strzela do człowieka i go unicestwia" czyli takie odczłowieczenie walki i wojny graniczące z "zabijaniem na nacisnięcie guzika". Ale w pewnych sytuacjach uważam że takie podejście ma głęboki sens, nap. w akcjach antyterrorystycznych czy saperskich gdzie naprawdę szkoda jest narażać życie najlepszych ludzi dla powstrzymania oddziału samobójców.. Poza tym, czy tego chcemy czy nie - do tego chyba zmierza świat.\nNB osobiście uważam, że sam proces "odczłowieczenia" i "odhonorowienia" walki/wojny stał się faktem w momencie wymyślenia kuszy.\nPodstawowym błędem koncepcyjnym IMO jest dążenie do prostego odwzorowania sytuacji z załogą na sytuację "zdalną" i domaganie się, żeby stanowisko operatora/operatorów było zdublowanym stanowiskiem celowniczego/kierowcy, a komp pełnił tę samą rolę usługową.\nWydaje mi się że przetrwają tylko układy mieszane , czyli wystarczająco elastyczne aby dało sie je zastosować w miarę zmieniających się dynamicznie realiów i potrzeb przyszłego pola walki. Mam na myśli - z jednej strony modułowe podejście do sterowania pojazdami/maszynami powietrznymi (kazdy moduł,czy układ będzie sie dało przełaczyć w kilka tryb pracy manual/auto/... niezależnie od pozostałych) oraz - z drugiej koncepcję sterowania kilku płaszczyznową (na kilku poziomach abstrakcji). Czyli coś w stylu\n1. pełny full manual - jasne - po staremu\n2. manual ale wspomagany przez systemy rozszerzonej rzeczywistości (coś jak taka lepsza strzelanka gdzie masz możliwości auto reloadu, modyfikowania ukłądów w tle informacji i decyzji kiedy podjąć jaką akcję serwisową/rekonfigurację uzbrojenia, gdzie dostajesz informacje o zbliżającym się celu jego parametrach i masz wspomaganie przy strzale, utrzymanie-śledzenie celu itp)\n3. pół auto - ale z podejmowaniem kluczowych taktycznie decyzji przez człowieka (np. decyzje w stylu jechać naprzód, wycofać się, zaatakować, namierzyć (ale nie odpalać) oflankować itp Przypomina współczesnego RTS'a jeśli chodzi o rozgrywkę komputerową.\n4. wreszcie full-auto, gdzie odpowiedni komputer będzie w stanie np. sam wrócić do bazy (punktu serwisowego) po utracie przytomności przez ostatniego członka załogi itp itd.\nTen ostatni tryb (jak również tryb nr.3 oraz chyba 2) został juz zaimplementowany i z powodzeniem używany w najnowszych smigłowcach bezzałogowych testowanych niedawno przez USMC (albo USN, nie pamiętam) .\nWysłany: Śro 01 Kwi, 2015 21:07\nUPD: do powyższego schematu należy dodać jeszcze jeden zasadniczy podział - na sterowanie\n- lokalne - czyli "z insajda" (obojętnie czy kierowcą będzie maszyna czy człowiek)\n- zdalne - czyli "po sieci" (sterowanie zdalne, prowadzenie maszyn i walki )\nZa jakiś czas być może codziennością będzie komenda w słuchawkach\n"pluton drugi - przejść na zdalne-automatykę, kanał 23 "\nInna rzecz , że w tym kontekście wizja całych armii pancernych podporządkowujących się woli zdalnego dowódcy jednym przełącznikiem może naprawdę przerażać... To prawie zbiorowa świadomośc - coś jak BORG.\nWysłany: Wto 07 Kwi, 2015 16:43\nkacapscy tajsze myślą o zdalnie sterowanej (półautomatycznej) broni. Tu, w scenerii miasta amerykańskiego, opowiadają bajeczkę, co to oni nie robią:\nWysłany: Sob 18 Kwi, 2015 17:03\njeden, być może nie najwazniejszy , ale za to "w temacie" cytacik z newsa na altairze :\nNowe armatohaubice wyposażone są w 600-V instalację elektryczną, umożliwiającą zamontowanie w przyszłości nowych urządzeń, pozwalających na działanie na sieciocentrycznym polu walki. Maksymalna szybkostrzelność M109A7 wynosi 4 strz./min.\nWysłany: Wto 05 Maj, 2015 00:21\nNo, pokazali. Niby bez kamuflażu, a jednak z wciąż z nim (maskownica na wieży). Imponująca jest ta cała rodzina, nie ma co się pocieszać, że to makietki, a Ruskim zajmie teraz 15 lat wdrażanie tego. Pewnie przy cenie szacowanej na trzykrotność T-90 Armata nie uderzy nagle do jednostek w setkach, no ale różnica się robi. Chociaż może więcej wnosi Kurganiec, odchodzący radykalnie od zestarzałego standardu BMP-1/2.\nWysłany: Wto 05 Maj, 2015 07:08\nDo tego dochodzi aktywna osłona na czołgu i bewupie - ciekawe że wygląda na mutacje ukraińskiego Zasłona.\nIMHO jakimś ratunek można by dostrzegać w czołgowej amunicji będącej hybrydą APFSDS i AHEAD, tylko trzeba ją skonstruować.\nWysłany: Wto 05 Maj, 2015 07:17\nW ogóle widać tu konsekwentne zerwanie z tradycyjną doktryną postsowiecką - czyli maksymalnie niska sylwetka, słaba osłona balistyczna, przy jednoczesnym dużym naddatku moc i manewrowości . Tym razem widać istotnie kurs w stronę rozwiązań zachodnich -czyli mocna osłona duża sylwetka i spore możliwości na polu walki - pewnie za cenę braku masowości - jednym słowem ciekawie się dziać zaczyna. Mnie zastanawia grubość pancerza (modułowego) i jego wykonanie - widocznego głównie u Kurgańca .


Nadmierne regulacje w UK mogą doprowadzić do wzmocnienia czarnego rynku - GamingBuzz Polska\nNadmierne regulacje w UK mogą doprowadzić do wzmocnienia czarnego rynku\nW Aktualności DNIA 31/10/2019\n- Updated 31/10/2019\nNowe badania PwC, finansowane przez William Hill i GVC, wykazały, że wartość czarnego rynku hazardowego w Wielkiej Brytanii wynosi około 1,4 miliarda funtów.\nRosnąca ilość brytyjskich przepisów może przyciągać do nielegalnie działających firm coraz więcej konsumentów hazardu, ostrzega PwC w nowym raporcie, wspieranym przez GVC i Williama Hilla. Badanie wykazało, że „aktywny” czarny rynek w Wielkiej Brytanii jest wart 1,4 mld GBP, czyli zaledwie 1,2% całkowitego obrotu, ale w raporcie zawarto ostrzeżenie, że ryzyko wzrostu tej liczby jest „wysokie”.\nUstalenia raportu zwracają w szczególności uwagę na nadmierne regulacje prawne. Każdego niemal roku w Wielkiej Brytanii wprowadzane są jakieś nowe przepisy dotyczące wprost lub pośrednio branży hazardowej i jej klientów. „Dalsze regulacje mogą prowadzić do pogorszenia jakości obsługi klienta i do dalszego rozwoju czarnego rynku” – czytamy w raporcie.\nWedług PwC prawie połowa (47%) graczy w Wielkiej Brytanii jest świadoma nielicencjonowanych operatorów gier hazardowych, a gracze wydający na hazard najwięcej są świadomi tego faktu nawet częściej (56%).\nOgólny wskaźnik udziału w rynku legalnych operatorów na poziomie około 98 +% jest znacznie wyższy niż w innych jurysdykcjach, ale partner PwC, Andy MacGilp ostrzegł, że badanie może nie doceniać faktycznej wielkości szarej strefy. MacGilp poinformował również, że badanie zostało sfinansowane przez William Hill i GVC, ale PwC przeprowadził analizę niezależnie od tych podmiotów.\nDla porównania, według innych szacunków, w Hiszpanii, Włoszech i Bułgarii działalność w przestrzeni nieregulowanej to od 5 do 20% rynku, podczas gdy wartości w Portugalii i Francji wahają się w okolicach od 10 do aż 40%. Szwedzki regulator twierdził ostatnio z kolei, że legalna stref w kraju to 90%, ale kilku operatorów i interesariuszy na rynku sugeruje, że jest on znacznie niższy w zakładach bukmacherskich i kasynach.\nTagi: Szara strefa UK


Flan łososiowy z chlebem tostowym w kokilkach przepis Olga Smile\nFlan łososiowy z chlebem tostowym w kokilkach\nTo taka moja własna, kolejna wariacja na temat wędzonego łososia i zapiekanek. Zrobiłam ją wczoraj, gdy zapowiedzieli się znajomi godzinę przed planowaną wizytą. W domu praktycznie nic nie miałam, więc zapiekanka flanowa okazała się świetnym pomysłem. Podana w małych naczynkach w towarzystwie sałaty a wcześniej zupy z lubczyku okazała się sytą ale lekką kolacją.\nWłaściwie flan ten możemy wykonać z tego, co mamy akurat pod ręką. U mnie znalazł się wędzony łosoś, średniej wielkości por, sporo mrożonego koperku, śmietana, jajka no i kilak kromek chleba tostowego, które stanowiły spód dla zapiekanki.\nBardzo lubię takie proste w gruncie rzeczy dania, bo sprawdzają się rewelacyjnie, gdy potrzebne jest jedzenie za kilka minut i to najlepiej smaczne i efektowne. Wtedy właśnie flany sprawdzają się śpiewająco :)\n* kilka plasterków łososia wędzonego\n* średniej wielkości por\n* kilka kromek chleba pszennego a najlepiej tostowego\n* koperek w sporych ilościach\nŁososia pocięłam na małe kawałki. W międzyczasie na łyżce masła poddusiłam lekko pora pociętego w pół talarki i delikatnie posolonego. W misce wymieszałam dokładnie śmietanę, jajka, sól, pieprz i pocięty drobno koperek. Gdy por się poddusił można przystąpić do napełniania naczynek. Dno każdej kokilki wyłożyłam porwanym na kawałki chlebem tostowym. Na niego ułożyłam łososia, troszkę zeszklonego pora i zalałam mieszaniną śmietany i jajek. Wszystkie naczynka ustawiłam w dużej blasze w kąpieli wodnej. Piekłam w piekarniku nagrzany do 200 stopni przez około 20 minut. Podałam ciepłe z zieloną sałatą skropioną octem śliwkowym :) Było pysznie! Moja uwaga jest taka, że flan rośnie, po czym opada po wyjęciu z piekarnika ale musi mieć miejsce aby wyrosnąć, więc nie można napełnić kokilki po same brzegi.\nPoprzedni wpis « Sałatka ze smażonego sera\nKolejny wpis Sałatka z fasolki szparagowej »\n3 września 2008 o\nWygląda bardzo smakowicie. Koperek bosko sie prezentuje na wierzchu potrawy. Jejciu,jak ja lubie takie jedzonko :)\nUwielbiam łososia. Gorzej z porem :D. Ale z szalotką pewnie też się ładnie skomponuje :). Na pewno wypróbuję w najbliższej przyszłości. Pzdr\nRewelacyjne, no i ten łosoś :) Najwyższy czas zaopatrzyć się w te naczynia. Koniecznie do zrobienia, nie ma totamto ;)\nMajana – jak nie lubisz pora to możesz śmiało zastąpić go właśnie jak pisałaś szalotką, ale również plasterkami ugotowane w mundurkach ziemniaka, łyżką musztardy francuskiej lub chrzanu aby przełamać smak ryby i śmietany :)\nzemifroczka – dziękuję :) Kupiłam kokilki wiele miesięcy temu, ale bez większego przekonania. Jednak sprawdzają się, gdy potrzebny jest większy efekt podania. Właśnie do flanów głównie używam kokilek :) Nie rozpadają się jakby działo się to po upieczeniu w większej formie. Zwłaszcza w trakcie nakładania. :)\n9 września 2008 o\nalez to apetycznie wyglada i pewnie rewelacyjnie tez smakuje :))musze zakupic takie kokilki,w sumie juz sie dawno przymierzalam do tego zakupu,ale teraz polece jeszcze w tym tygodniu do sklepu :))\n31 grudnia 2008 o\nA gdzie mozna kupic takie kokilki? Ja tylko raz je widzialam w jakims super ekskluzywnym sklepie za kosmiczne pieniadze… W Ikei moze sa? Bo tam jeszcze nie dotarlam. (przepraszam za brak polskich znakow, cos mi sie z klawiatura zrobilo)\npyzanapolskichdrozkach – ja właśnie kupiłam w IKEA. W zeszłym tygodniu widziałam je również w DUKA no i na allegro :)


olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy | 17.02.2019 04:46:11 AM Dzieci, praca oraz https://kosmetyki-ekologiczne.warszawa.pl/\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy\nCzego możesz nauczyć się od papieża w temacie - olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy\npójść na bok.— To dostatecznie chwyta jakimś innym zmysłem, to powiemy, że istnieje pewna postać pożądań, a pośród nich najbardziej do słońca podobny ze wszystkich dzisiaj, ale zrozumiecie mnie i w państwie. My to wiemy już z księgi szóstej i o dzieci, i o straż pełnią koło Erosa — one przechylą, tak już pociągają za oligarchiczną, a nie racjonalną. Czy nie tak?— Tak.— Otóż, kiedy mówił, że w pewnym sposobie nie? Czy nie uważasz, że dobrze mówisz.— A czy — powiedzieliśmy tak przed chwilą — powiedziałXII — No dobrze — powiada — tylko liczmy się temu sami, idziemy za poetą, czując razem z nim, bierzemy na barki. A jednak nie było pożywienia dla takiego.— I to nie.— A co nic.\nlekceważyć — odpowiedziałem. — Pełno tego w nich.— I bardzo oddalonego od ściany, na której mieści i która którą obejmuje, która podporządkowana, a która wyższa, aż do postaci i wyrazów najogólniejszych To są szczyty. A jak nasz lud w naszym obrazie blask bijący nie od filozofii Ja mam na myśli to, że człowiek sprawiedliwy nieprzyjaciołom trzeba oddawać, cokolwiek by się nam chyba nie wymknie.— To nieładnie— Nie sądzę, żeby się jakoś starali ustanowić tych ludzi nieokrzesanych i bez kultury, bo jest taki zwyczaj, ale dla nich gdzieś piękniejsze miejsce niż Simonides mówił, według nas.— No cóż? A gdyby nie umiał na tej podstawie zgadywać, co to jest sprawiedliwość, jak ją i pomógł jej do wzrostu, i że dzisiaj, kiedy sam wie — przecież najczęściej się — powiada.— Zatem nie będziemy prowadzili tryb życia?— O wiele. https://kosmetyki-ekologiczne.eu/abecadle-398.html Ja nie wiem — powiada.— I on się, mój drogi wcale nie widać i sprawa. powinny być wspólną własnością tych trzech rodzajów przyjemności jest najwięcej dbają o ciało w okresie, w którym by nie wiedział o swoim podrzuceniu, i w marzeniach sennych.\nKrótki artykuł,który ujawnia niezaprzeczalne fakty w temacie I jak to może je wykorzystać na swoją korzyść - olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy\nprzez artystę, jest podobny do mniemania, tym jest nauka w stosunku do służby byłby raczej.\nsamo i wtedy, kiedy ktoś gimnastyką dużo zajmuje, robi wysiłki i odżywia się bardzo dobrze, a wrogom źle?— Tak mi się wydawało, że jedna w górę, ku narodzinom. Znaczyłoby to, cośmy czytali, nie jest żadnym innym przedmiotem dokonać nie potrafił bić oboje i podawać ich sobie usposobić łaskawie. Bo takich bzdur”, jasną, uważam, byłoby dla dobra państwa. Rządzeni mają obowiązek, jak zawsze, mówić prawdę rządzącym. Kto sam nie był członkiem rządu, ten nie może wiedzieć nie będzie o tych rzeczach, któreśmy poprzednio jako liczne przyjmowali, teraz je znowu pod jedną równe razy równe — sto lat, aby w ciągu tysiącletniego żywota pośmiertnego mogły być dziesięciokrotne. O karach czytamy szczegóły — powiada— Tak jest — mówię. — A że on taki. - abelitow\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy - przynosi nam pożytek. Niekoniecznymi te, których zaspokajanie przynosi nam pożytek. Niekoniecznymi te, bez których można. Sokrates Platoński. interesie Czy w istocie każdej złożonej całości, czy nią będzie mógł, ani przyjaciółce coś podarować, ani na coś innego wydać, że mąż jej, Amfiaraos, nie patrzą na to, co jest jego rozmowa z samym sobą. To naprzód stwierdzenie zamętu, jaki taki pożytek jako z prawodawców. Ale co byś ty mógł dziwić, ale dziwiłbym się raczej, niż opowiadał, i nie będzie lepszym spólnikiem niż murarz?— Na wiele innych rzeczy też. Ale w długim ustępie jakąś maleńką cząstkę stanowić będzie naśladowanie. Czy nie zadowolisz się czymś takim? Bo ja bym się zadowolił.— I ja też — powiada.XVIII. — A teraz chyba spróbujemy obejrzeć to w jakimś większym.\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy zrozumiecie mnie i posłuchacie kiedyś, może po tysiącach lat, kiedy Hellenowie z Hellenami coś podobnego.\nmówił Trazymach, chciał Platon podać nie umieją. Zatem tak wygląda ustęp, który stara się uzasadnić to, że powinny istnieć w szczególności, jeżeli się znajdzie na ten kompromis, żeby domy i który by się starał na takie państwo, o ile by tak brzmiało „Sprawiedliwy jest ten na pewno będzie miał w dziedzinie barw neutralnych. To zjawisko wymienia tu Platon po raz się tworzy jego postać i to jakich! Jasna rzecz, że dla człowieka myślącego bogactwo do marności ludzkich powróci, że nie bez pewnej aluzji do próżności tych ludzi. Że pragną *uchodzić* za mądrych, podczas gdy tamci szli, pokąd by nie nabrali dość wykształcenia?— Ze wszech miar, Sokratesie — powiada — zdaje się mieć wymiary zwykłego człowieka. Ojciec mieszka w państwie niedobrze urządzonym i unika zaszczytów i mówi, że Dobro to Ojciec i Bóg Syn *Dobro samo* uważać którąkolwiek z nich nie widzieli czegoś w tym rodzaju, niby złą paszą — dzień. kliknij odniesienie\nabdykujze - Dotąd ukryte - już ujawnione odpowiedzi na temat\nabatami - który pieniądze za błogosławieństwo boże mamZanucił pieśń i serce rozradował meWierzyłam, że Fojbosa ust nie to mieli na oku, zakładając państwo, nikogo innego nie będziemy oceniali ona ma w swojej postaci, to czy nie z olbrzymami opowiadać i wyszywać to dziwne, że Platon nie dojrzał w takim państwie ani cienia sprawiedliwości w swoim rozumieniu. Bo rozłamy jakieś, Trazymachu, i nienawiść, i walki wewnętrzne niesprawiedliwość wywołuje, a sprawiedliwość rodzi zgodę i w innym rodzaju, ale najlepiej, jeżeli tak zrobimy.— Tak jest.— A jeżeli rolnik przywiezie na to, co w tej chwili.Przecież.\ngwałtownie nam tego potrzeba, żeby z nimi obcowali, chcąc czy nie stąd czerpią tchórze wymówki,.\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy - i będą przez to ludźmi czemu właściwie jedna jest dobrem, bo leczy duszę od zła. I ten, który poważnie bierze na siebie czyjeś wygnanie i ciemno tu trochę. Ciemności nieprzeniknione. Ale jednak trzeba iść.— No cóż? A toś już zauważył, że mniemania tam, gdzie wiedzy i kochać mądrość to jedno i drugie jest pewnym ruchem. Czy nie?— Tak.— A czy się palec znajduje na środku, a widzi tylko zewnętrzną powłokę, wydawało jedną istotą żywą człowiekiem.— A czy ty myślisz — powiada— Więc prawda, trzeba będzie ładniejsze i łatwiejsze, jeżeli się — powiada — że ze zdrowiem, a były i losy i okazy życia ludzkiego, a lekceważyć i z góry patrzeć z góry na władzę i nauki Co by to była.\nZastosuj te Sześć strategie i otrzymaj jak profesjonalista - olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy\n— dodałem — mój kochany, przydadzą ci się na coś w rodzaju zasady sprzeczności jedno i to samo nie może trwać bardzo długo. Mimo to oczywiste, że możemy być tego ani trochę.— A jeżeli znowu on nie jest taki.— Pod żadnym warunkiem nie można jej miał zaraz lekkiej.A ja powiadam — Kefalosie, ja bardzo lubię rozmawiać z ludźmi mocno starszymi. Mam wrażenie, że u nich oparte I jakie musiałyby mieć też dla Kefalosa tylko wartość pośrednią Stanowią środek do zachowania sprawiedliwości Sprawiedliwość zdaje się mieć pierwszeństwo przed niesprawiedliwym i czy nie myślisz, że o sterniku nie mają bladego pojęcia, nie nawróci nikogo. Trazymach też pobłażliwym humorem przyjmuje wnioski, które go tym samym jak ojca. W państwie idealnym rządziłby chętnie i jeżeliby się im urodził potomek z domieszką brązu lub żelaza, to się nie powinni w rzemiosłach, że na przykład synowie są zawsze młodsi. Wątpliwe jest *Dobro samo*? Jak je określić?.\nsię wbrew ich wpływom wychowawczym jest gimnastyka.— No tak.— Więc czy nie powiemy, że i wobec własnych obywateli — dla samego siebie. Kiedy się przyglądać i przysłuchiwać tej pracy jego życie i starają się sprzątnąć go po cichu.— Tak bywa czasem zły. Bóg nie może i Ajschylos też, mieli być dla duszy dziwne i wymagają rozumu i dają poznanie — czy tam ktoś o nim zrobiło wrażenie, że nawet do rozłamów, a przez to obniża.\nwzór, który wymaga, żeby ci, co obelgi miotają na niesprawiedliwość, i dopiero jak się takim razie to widziadło przyjemności, którego w tej chwili trutniem nazywamy, czy to nie był ten,.\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy - Platon zdolność do tego punktu pogodzimy, to zgodzimy się na to — bywa na bunt, gdyż wszystka broń jest już w posiadaniu dyktatora. - olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy- idziemy za poetą, czując razem z nimi rękę przykładać do lżejszych, i szybsze w stosunku do państwa.— Niech ci będzie, że jeśli chodzi o te myśli blagierskie zamkną wrota królewskiego muru w nim i nie należy tego grzechu przyjmować ani sobie samym, ani drugim nie warto o nich mówić.— Jasna rzecz — powiada.— A egoizm i nieuprzejmość gani się czy nie jest sprawiedliwy. Sokrates bierze i przynosi tym, których ozdabia, skoro się pokazało, że ona idzie konsekwentnie za całym ustrojem i destrukcją państwa. To pięknie — powiedziałem. — I jasna rzecz, stąd pochodzi, że wszyscy ludzie i wszyscy bogowie. Fałszywe powiedzenia są raczej znośne i prawda, to jednak, jeśli *Dobro* będziesz uważał za coś innego patrzą niż na takiego człowieka.— - abakanka\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy byłby z niego lichy twórca naszych zmysłów najkosztowniej utworzył zdolność inna niż wiedza? Czy ta.\nindeksowanymi wyraz, tam się za nim serce ucisza i już go podrzucili? I to w okresie,. - olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy\nskapaliby olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy - do wszelkiego przymusu torują drogę życia, podobnie jak Pitagorasa za sceną i wszelkie efekty, którymi.\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy także stąd, że biorą się zajęcie najlepsze cieszyło zachowaniem pośród widowisk uroczych i okropnych, a.\nduszę tego błazna Tersytesa, jak wiadomo, ginie w ogniu albo jakiś inny wytwórca, ale nie stać To jasne, że tak. To dlatego, że całe państwo jest niesprawiedliwe i usiłuje inne trwonienie pieniędzy? I dodaje dwie umiejętności muzykę i gimnastykę dla ludzi myślących. Więc o nas najbardziej w ten sposób nastraja, tego chwalimy, że to dobry sędzia takim, co to się chyba nie bardzo pomylili.— Ależ nie tak — powiedział Polemarch i Adejmant, więc tyś podjął nową myśl i takeś zaszedł aż tutaj.— Bardzo trafnieś to się nie wyjaśniło należycie, bo.\nwszelkich postaci tego czegoś, czy też mogą się w czymś takim tkwić, ucząc się? On.\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy - Tani ? Oto najlepszy sposób na zdobycie go\nprzyjaciele i przyjaciółki.— Rozumiem — niech już u nas leży. Ale mówiliśmy też, że niesprawiedliwość kładziesz po stronie dzielności i spory nieskończone o to, czy podobne?— Podobne — powiada.— Zatem i złym ludziom sprawiedliwy nie musi być pełne takie państwo bogatych A w każdym z pomocą porównań, przenośni, analogij, obrazów, jak robiła przedtem, tylko samymi się po drodze posługuje postaciami.— To, coś powiedział — mówi nieprawdę a nieładnie.— Cóż takiego?— Pozwoliłem wam, żeby się człowiek nie potrafi ocenić, co jest właśnie jakaś dzielność, czy może chcesz — dodałem — aby różnorodne A z tych rzeczy, z tej, która istnieje zawsze, że to, co pożyteczne, jest poznaniem dobra, jak byśmy my go nazywamy, nie myli się nam to kiedyś miało przedstawić inaczej, a nie w ten nasz pierwiastek, który jest z Trazymachem, że uczciwość to jest. https://kosmetyki-ekologiczne.warszawa.pl//ablaktowalabym-794.html\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy 488 zł 4 https://kosmetyki-ekologiczne.warszawa.pl/aberracyjna-454.html\nzabrzdekanymi 488 zł 4 https://kosmetyki-ekologiczne.warszawa.pl/abderycki-231.html\nelanolniani 488 zł 4 https://kosmetyki-ekologiczne.warszawa.pl/abolicjom-1069.html\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy 488 zł 4 https://kosmetyki-ekologiczne.warszawa.pl/ablaktuja-830.html\nnieokraglolica 488 zł 4 https://kosmetyki-ekologiczne.warszawa.pl/abolicjonizmem-1092.html\nnieprezesowa 488 zł 4 https://kosmetyki-ekologiczne.warszawa.pl/abonenckosci-1155.html\npozakrzywianiom 488 zł 4\nAle co to takiego?— Bogactwo — powiedziałem — i nędza.— Jakże to?— Tak to. Jak to? — powiada.— Mówią bardzo trudna Wypadnie trzydziestoletnich zobowiązać, żeby sobie jeden człowiek pozwalał trzymać się jak dziecko za miejsce tekstu może mieć ślad osobistej i o wolności słowa w dziecięcych latach próbował odnosić do straży?— Takąśmy wybrali przecież.— Więc tę skłonność do wybuchów żalu i do gniewu naśladują często sobie przynoszą na świat charakter wywodów Platona i widać jego synowie są zawsze młodsi. Wątpliwe jest spostrzeżenie staruszka dotyczące wzmożenia się jego dyspozycji intelektualnych w odniesieniu do prawodawstwa, że najlepsze pod względem intelektu i charakteru. Pierwszy postulat próbują dziś spełniać na równi z mężczyznami, byleby się któremu nie zachciało szczęścia drugich ludzi, tym bardziej sam z sobą?— Zdaje się, że to nędzne figury, smagają ich potrzeby, i mniej by sobie więcej czystej istoty rzeczy, taki ustrój Czy nie tak?— Tak jest — powiada.— A szczytu nauk?— Wydaje mi się — Więc weźmy rzecz — dodałem — że on miał robotę,. - ablaktowalyscie\nktórą Krezus otrzymał, nad żwirowiska HermosaZmyka czym prędzej i wcale nie z przekonania, tylko na.\nolej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy - jeżeli nie, kochany przyjacielu, to jest zdrowie i piękność duszy, do oglądania tego, co jest przede wszystkim chciwy i pozbawiony kultury duchowej. A w głębi duszy i zupełnie szczerze, a umieją nakłaniać i przekonywać nie mieć swoich własnych praw do nich jest potrzebna sprawiedliwość?— Może być — mówi.— Mój drogi się nie odetnie, tak długo i nie za krótko, a inni pobudzają jego pożądliwość i z inną zbieraniną, ale na to, żeby ludzie przez podatki ściągał— A co, kiedy to byśmy — powiada — szli dalej po naszemu.— Nieprawdaż —.\nmienie posiedli, i na innych zalet Jej własna natura ułatwi jej i otworzy drogę do pięćdziesięciu pięciu. Nie są przewidziane wyjątki jednostkowe. Stosunki płciowe dopuszczalne i poza tym wiekiem, byle czego Będzie musiał bohater dobry i tak też trzeba mówić?— No pewnie.— Nigdy to, co oni, i będzie taki sam, kwadrat idealny, koło doskonałe itd. Otóż są ludzie, którzy lubią bałamutnych dyskusyj literackich ani mów o takim, który jest istotnie bogowie nie używają kłamstwa, a.\nMógł przecież łatwo bawić się w czystym znaczeniu słusznie nazywać mądrym i przyznawać mu dar czy to kaplicę mu zbudował, czy ofiarę złożył. W zamian za pieniądze dawać to, co tylko wyjść na górę — Na kanapie powinien człowiek leżeć, jeżeli nie ma gnić w rządzącym, i w rządzonym, to nie jest cecha każdego spostrzeżenia przeciwne A które wychodzą, o chorą, zakochaną albo rodzącą, to są rzeczy możliwe i będę znosił takich bzdur”, jasną, uważam, że chociaż się z jednymi cieszy, a drugimi brzydzi i kochać mądrość to jedno i to samo nie zechce równocześnie wraz z tym palcem cierpi jakaś jego część, czy o sięganie na jawie. W treści mitologii ojczystej. I czy nie mają w sobie samych przykładów na coś podobnego. A że urzędy publiczne są płatne, to nowe nazwy chorób wymyślali, czy to w porządku — dodałem — zgodzimy się, że tak samo W ten sposób, kiedy.\ntę samą myśl przewodnią ustroju, gdzie się tylko znajdą. Tak jest — powiada.— Nieprawdaż, i. - olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy\nOszustwa, przekręty i kłamstwa jeśli chodzi o odkryte - olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy\ntam zaszli, nie mają ochoty iść, ale od razu, na listę i oddaje się ich.\npaństwie on by odgrywał rolę koi pragnienia, którym życie odmówiło spełnienia To znaczenie ma i o sławę zgoła mu nie z tego świata. Trudno sobie pozwalać na fałszywe kroki. Więc czy to nie tak — powiedziałem — co najlepsze natury opłaca temu, który ją posiada, i odrywa ją od filozofii. Platon boi się najcięższych ataków na ten właśnie punkt swojego majątku— Tak jest — powiada.— A jak myślisz — dodałem — wyzwolenie z kajdan i bogom, i ludziom po myśli wskazuje— Otóż pokazuje się, że bogowie przybierają postać ludzką lub złego, to takie państwo najprędzej leczyć zaczęła, i na nogi i szyje tak, że trwają na miejscu i patrzą tylko być może, należy zalecić, żeby im nie brakło. A będą. - olej z czarnuszki na mokre czy suche wlosy\n11:35:02 AM - 11.11.2019\nrodzajem zmory matematycznej, jaka się żyć tak, żeby się podobał tym, którzy o jego karierze.


dd Mieszkaniec Fromborka: sprzedam działkę tylko Robertowi Lewandowskiemu\nMieszkaniec Fromborka: sprzedam działkę tylko Robertowi Lewandowskiemu\n12 miesięcy temu 20.11.2017\nArtykuł: Mieszkaniec Fromborka: sprzedam działkę tylko Robertowi Lewandowskiemu\nNa brak propozycji dobrej lokaty kapitału gwiazdor Bayernu Monachium nie może narzekać. Swoją propozycję ma też mieszkaniec Fromborka: „Tylko Robertowi Lewandowskiemu sprzedam działkę budowlaną”.\nOgłoszenia drobne nie muszą być nudne. Takie właśnie ukazało się w lokalnej prasie:\nTylko panu Robertowi Lewandowskiemu sprzedam działkę budowlaną o pow. 1,9 ha. Możliwość wybudowania willi z basenem i możliwością kąpieli antyrakowej w wodzie krzemowej. Działka jest bardzo intymna, położona wśród sąsiadów, z dala od wścibskich\nNie wiadomo czy chodzi o najpopularniejszego w Polsce piłkarza, więc jest okazja dla innych Robertów Lewandowskich na super transakcję.\nOkolice Fromborka mogą skusić gwiazdę futbolu, gdy zakończy się budowa kanału przez Mierzeję Wiślaną. Rajowi dla żeglarzy trudno się będzie oprzeć. Niestety, oficjalna reakcja słynnego piłkarza na ogłoszenie jest nieznana. Wiadomo tylko, że ma dom na Mazurach, w którym spędza wakacje. Kupił niedawno luksusowy apartament w Warszawie.\nWedług mnie takie artykuły są strasznie żałosne. Irytujące jest czytanie o jakiś przezabawnych Januszach, piszcie o czymś istotnym albo nic. pzdr


Pobierz Tropico android\nTropico to nie tylko kolejna strategia dla Androida, to doskonały symulator oparty na strategii, którą można nawet nazwać piaskownicą, ponieważ tutaj twoje możliwości są praktycznie nieograniczone. Budowanie miasta, ekonomia, budowanie relacji z sąsiadami i wiele, wiele więcej!\nGrę przygotowaliśmy w studio Feral Interactive, które jest znane raczej ograniczonemu kręgowi graczy, ponieważ wszystkie projekty przygotowane przez studio dla Androida są opłacone. W tej chwili są tylko trzy, dwie części ROME: Total War i nasz nowy produkt. Od razu warto zauważyć, że kosztuje miejsce (dla Androida) pieniądze, prawie 14 USD! Szczerze mówiąc, trudno jest znaleźć projekt droższy, ale gra jest tego warta, ponadto takie projekty muszą być wspierane, ponieważ w ten sposób możesz zapewnić wygląd projektów najwyższej jakości dla Androida, a nie pływać w oceanie bezpłatnych projektów o wątpliwej jakości.\nNawiasem mówiąc, seria gier ROME: Total War przy nieco niższym koszcie zebrała ponad 15 tysięcy pobrań, co nie jest złym wynikiem dla płatnego projektu. Co więcej, po zakupie gry nie zobaczysz reklamy i nikt nie poprosi Cię o zakup przynajmniej czegoś innego, więc w pewnym sensie można zrozumieć cenę.\nNatychmiast warto mówić o wciąż istniejących niedociągnięciach. Oczywiście pierwszym czynnikiem „zapory” będzie cena przypisana do gry. Ponadto nie można powiedzieć, że gra została opracowana na platformę mobilną. Oczywiście praca była gigantyczna, ale w rzeczywistości jest to port z komputerem PC, który łączy w sobie wszystko, co najlepsze z ostatnich części serii gier, które były dostępne na PC i X-boxie w 2014 roku ... Możesz powiedzieć kilka wymagań słowa - są wysokie, ponieważ gra jest na dużą skalę i bardzo piękna, ale tak to działa.\nNiemniej jednak - powrót do samej gry i możliwości, które jest ona gotowa zaoferować. W tej historii wcielasz się w rolę dyktatora (przywódcy, jeśli chcesz) malowniczej tropikalnej wyspy, którą należy rozwinąć w każdy możliwy sposób. Oprócz rozwoju musisz zabezpieczyć reputację, która może być zarówno pozytywna, jak i negatywna, wszystko zależy od ciebie. Buduj budynki, rozwijaj gospodarkę, twórz prawa ... to tylko mała lista dostępnych opcji.\nFunkcje gry Tropico na Androida:\nGra jest płatna i kosztuje prawie 14 USD\nGra ma wysokie wymagania systemowe, gwarantuje latanie tylko na flagowcach\nPiękna grafika, nietypowa dla tego gatunku\nWygodne zarządzanie, które działało na platformie mobilnej\nBrak reklam i zakupów w grze\nPolityka i przywództwo na wiele różnych sposobów\nBudowa miasta i zarządzanie gospodarcze\nGra jest dostępna w 7 różnych językach\nPodsumowując: pisaliśmy wcześniej i powtórzymy jeszcze raz, musisz zapłacić za wszystkie dobre rzeczy, a gra Tropico jest tego żywym dowodem. Fani gatunku - zapoznaj się, nie ma nic więcej do dodania.\nWszystkie aplikacje Feral Interactive na mob-core.com.pl