Szkoła Podstawowa nr 16 w Rzeszowie - Ogólnopolski projekt Solidarna Szkoła\nPROJEKT : Solidarna Szkoła rok szkolny 2017/2018.\nOrganizator projektu: Europejskie Centrum Solidarności w Gdańsku i Centrum Edukacji Obywatelskiej w Warszawie.\nRealizacja: uczniowie klas 7 pracujący pod opieką pani Doroty Rząsy i pani Magdaleny Lubas w ramach ścieżki historycznej.\n-Poznanie historii i dziedzictwa polskiego ruchu społecznego, Solidarności.\n-Zorganizowanie w każdej klasie 7 zajęć dotyczących „Paczek Solidarności” /po 2 warsztaty/.\n-Opis i umieszczenie w Muzeum on-line Solidarnej Szkoły przedmiotu-eksponatu związanego ze stanem wojennym /praca w grupach, eksponat - karta pracy – syfon/.\n-Zorganizowanie spotkań sieciujących dla uczniów i nauczycieli.\n-Lekcje z ekspertami w postaci webinariów.\nDziałania podejmowane w programie powinny dostarczać uczniom wiedzy na temat przemian demokratycznych w Polsce i Europie drugiej połowy XX wieku, kształtować u nich poczucie współodpowiedzialności za umacnianie tego dziedzictwa oraz motywować ich do zaangażowania się na rzecz solidarności.\nW ramach programu uczniowie i uczennice mają poznać swoją społeczność lokalną: przeprowadzić wywiady z przedstawicielami lokalnych instytucji dokumentujących współczesną historię oraz lokalnymi bohaterami uczestniczącymi w budowaniu demokracji, wspólnie z nauczycielami organizować lekcje obywatelskie, opracować solidarnościowe trasy edukacyjne, wirtualne archiwa, gry miejskie o tematyce solidarnościowej, fotoreportaże itp.\nUczestnicy programu powinni odwoływać się do lokalnych problemów, rozmawiać\no tym, jak być solidarnym z mieszkańcami regionów o szczególnie trudnej sytuacji politycznej i społecznej.\nW programie uczestnicy mają zachęcać społeczności szkolne, aby wybrały własny cel\ni realizowały, krok po kroku, uczniowskie działania. Dzięki temu młodzi ludzie będą uczyć się solidarności współpracując przy tym z nauczycielami, rodzicami, dyrektorami, pracownikami szkoły i społecznością lokalną.\n-Udział w Festiwalu Internetowym 27.03.2018 r.\nUczestnicy: zespół uczniowski „Silna szesnastka”.\nPodczas festiwalu uczniowie współpracowali z: panią Małgorzatą Korczykowską z Małego Wolontariatu, panią Agnieszką Małecką –Szymańską i panem Tomaszem Urbanem.\nProjekt naszej szkoły otrzymał tytuł: Człowiek jest zawsze solidarny z kimś i dla kogoś (J. Tischner). Jacek Kuroń – KOR-owiec i minister pracy.\nPodczas realizacji zadań klasy 7 nawiązały współpracę z Regionalnym Stowarzyszeniem Pamięci Historycznej Ślad na temat: Dlaczego brak solidarności międzyludzkiej?\nW ramach solidarności między różnymi przedmiotami zmagano się z rozmaitymi zadaniami. Były wśród nich: ćwiczenia- „Kalambury „Solidarności”- powtórka zainspirowana pomysłem pani Anny Dobrowolskiej na godzinach wychowawczych w różnych klasach 4-6, wywiady on-line na informatyce oraz zajęcia dodatkowe w szkolnej czytelni. O ich realizację zadbali: pani Dorota Rząsa, pani Magdalena Lubas, pan Tomasz Urban i pani Agnieszka Małecka -Szymańska.\nZorganizowano również warsztaty dla zainteresowanych uczniów klas 5 i 6 „Pułapki pomagania… jak ich uniknąć” oraz zajęcia obowiązkowe dla klas 7. O prawidłowy przebieg ich realizacji zadbała pani Magdalena Lubas.\nWażnym punktem projektu było też uwrażliwienie uczniów na sytuację życiową innych pod hasłem „Po co i jak pomagać? Zrób to z głową!”. Niesiono zatem pomoc w nauce kolegom z Ukrainy, organizując dodatkowe zajęcia z języka polskiego i historii, planując wsparcie dla osób potrzebujących przez działanie Małego Wolontariatu w Domu Samotnej Matki w Racławówce (organizując zbiórkę funduszy na zakup sadzonek do ogródka zlokalizowanego przy ww. ośrodku, które później uczniowie wraz z nauczycielami i rodzicami posadzili w ramach akcji „Wesołe rabatki”). Nad prawidłowym przebiegiem tych zadań czuwały: pani Magdalena Lubas i pani Małgorzata Korczykowska.\nZajęto się także lokalnymi problemami, która zawsze są niezwykle istotne. Prowadzono dyskusje jak być solidarnym z mieszkańcami osiedla, regionu o szczególnie trudnej sytuacji politycznej i społecznej. Uczniowie i ich rodzice oraz dziadkowie, pracownicy szkoły i członkowie Stowarzyszenia Przyjaciół Szesnastki wspólnie głosowali na zadania dotyczące naszej społeczności lokalnej w ramach Budżetu Obywatelskiego. Wspieraniem tych działań zajęły się: pani Dorota Rząsa i pani Magdalena Lubas.\nPo realizacji całorocznej projektu, Centrum Edukacji Obywatelskiej, wspólnie\nz Europejskim Centrum Solidarności, przyznało naszej szkole certyfikat Solidarnej Szkoły.\nPrzez uczestników zostały spełnione wszystkie wymagane kryteria. 4 i 5 czerwca 2018 roku uczniowie: Kornelia Filip, Julia Goryl, Alicja Rosiak, Dominika Rechtoń i Radosław Jabłoński, wraz z koordynatorem projektu: panią Magdaleną Lubas, wyjechali do Gdańska na Ogólnopolską Konferencję Solidarnej Szkoły, aby tam odebrać przyznany im certyfikat.\nKonferencja była wyjątkowa, młodzi ludzie z całej Polski mogli wspólnie wymieniać się doświadczeniami i wrażeniami, zaprzyjaźnić się. Projekt o Jacku Kuroniu przygotowany przez naszą szkołę, wzbudził wiele emocji i bardzo się podobał. Wszyscy eksperci podkreślali odwagę mówienia o rzeczach trudnych i o wspólnym solidarnym działaniu nauczyciela\nz uczniami. Dwa dni pobytu w Gdańsku to czas spędzony na edukacyjnej zabawie i odkrywaniu trudnej historii tego miasta. Europejskie Centrum Solidarności, które gościło uczestników konferencji, również pomagało „dotknąć” tych przełomowych dla Polski wydarzeń. Sama data konferencji, 4 czerwca, nawiązywała do pierwszych i częściowo wolnych wyborów po II wojnie światowej w 1989 roku.\nOtrzymany certyfikat Solidarnej Szkoły oraz upominki w postaci książek- trafiły do szkoły. Budka lęgowa dla ptaków, którą również otrzymali nasi uczniowie podczas spotkania w Gdańsku, została powieszona przy naszej szkole, by wspierać skrzydlatych przyjaciół\nw naszym otoczeniu. Może stanie się też symboliczną wylęgarnią kolejnych tak trafionych pomysłów...\nNie wolno zapominać, że to przecież aktywność naszych uczniów i nauczycieli, ich działania i chęci przyczyniły się do wypełniania kryteriów i przyznania certyfikatu,\nz którego mogą być dumni.\nLista zaproszonych na konferencję szkół :\nHistoria Piosenką Opowiedziana\nSpecjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej w Dąbrowie Górniczej (Gimnazjum Specjalne nr 2 i IV Liceum Ogólnokształcące Specjalne)\nJeden dzień w PRL. Jestem solidarny - pomagam!\nSzkoła Podstawowa nr 25 w Zabrzu\n"Dać cząstkę siebie innym"- nasze paczki solidarności\nNasze Tradycje - Wspomnienia Łączą i Uczą\nSzkoła Podstawowa nr 16 im. Władysława Broniewskiego w Rzeszowie\nCzłowiek jest zawsze solidarny\nz kimś i dla kogoś (J. Tischner) Jacek Kuroń – KOR-owiec i minister pracy.\nLXX LO im. Aleksandra Kamińskiego w Warszawie\nMiędzy pokoleniami - podaj dalej "Solidarność"\nTechnikum nr 19 w Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Łodzi\nOdważni i Solidarni\nZespół Szkół Ogólnokształcących Nr 1 w Gdańsku - IX Liceum Ogólnokształcące


Start Informacje Informacje Ostrołęka Pijana spowodowała kolizję\nW piątek ponowna zmiana organizacji ruchu Dwa dodatkowe autobusy na linii nr 9 Mazowiecka grupa SPEED nie odpuszcza niebezpiecznym kierowcom Pijani kierowcy Wiadomości Europejskie Kierowca zasłabł na środku skrzyżowania, pomogli mu policjanci Kolejny protest z blokadą ronda Unijna reforma rolna FAŁSZYWE OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWE Wspieraj seniora\nWpisany przez BKJ\twtorek, 04 sierpnia 2020 10:13\nPolicjanci zatrzymali prawo jazdy mieszkance powiatu ostrołęckiego, która będąc pod dużym działaniem alkoholu na drodze krajowej uderzyła w inny pojazd.\nDo zdarzenia doszło w minioną sobotę w Kadzidle na drodze krajowej K – 53. Według wstępnych ustaleń policji kierująca mercedesem 28-latka chciała skręcić na jedną ze stacji paliw. Zatrzymała się, aby przepuścić auta jadące z naprzeciwka. W lusterku wstecznym zauważyła jadącego z dużą prędkością osobowego fiata, który uderzył w tył jej pojazdu. Kierującą okazała się 36-latka.\nKierująca mercedesem wyszła z auta skarżąc się na ból głowy. Sprawczyni, według relacji poszkodowanej na początku chciała się ,,dogadać” nie wzywając miejscowej policji, ponieważ się spieszy. Później próbowała wmówić, że to nie ona kierowała fiatem, a jej koleżanka. Kiedy to nie pomogło próbowała oszukać alkomat, m.in. dmuchając w bok, bądź wdychając powietrze.\nW końcu udało się przeprowadzić badanie jej trzeźwości, alkomat wykazał w organizmie prawie 3 promile alkoholu. Kierująca mercedesem była trzeźwa.\nW piątek ponowna zmiana organizacji ruchu\nDwa dodatkowe autobusy na linii nr 9\nMazowiecka grupa SPEED nie odpuszcza niebezpiecznym kierowcom\nKolejne mazowieckie firmy otrzymają wsparcie z Unii Europejskiej na opracowanie innowacyjnych rozwiązań\nKonkurs plastyczno-filmowy pn. 'Artystyczny PrzeWODNIK” rozstrzygnięty\nPodejrzani o kradzież z włamaniem do byłej zajezdni PKS zatrzymani\nMałżeństwo płaciło za zakupy cudzą kartą płatniczą\nZŁOTO DLA MASTERSÓW\nMedale i puchary dla ostrołęckich ciężarowców w rywalizacji wojewódzkiej drużyn\nFuria Training Box na ósmym miejscu\nOstatnie zawody lekkoatletyczne w sezonie 2020 na otwartym stadionie\nCHF 4,3329 + 0,5%\nEUR 4,6330 + 0,31%\nGBP 5,1404 + 0,8%\nUSD 3,9505 + 0,49%


Ratanice Dabrowa Niewybych - artykuły | Dziennik Zachodni\nRATANICE DABROWA NIEWYBYCH\nNiewybuch Dąbrowa Górnicza: kopał ziemię pod trampolinę, wykopał pocisk z II wojny światowej\nDąbrowscy policjanci zabezpieczali miejsce odnalezienia niewybuchu z czasów II wojny światowej. Pocisk artyleryjski na swojej posesji w trakcie prac ziemnych odnalazł właściciel jednej z posesji dąbrowskiej dzielnicy Ratanice. Niewybuch usunął zespół saperski jednostki wojskowej z Gliwic.\nratanice dąbrowa niewybych\nniewybuch w dąbrowie\nNiewybuch w piwnicy bloku w Dąbrowie Górniczej. Ewakuacja ok. 50 mieszkańców\nDąbrowa Górnicza: święto policji w PKZ. Gratulacje, awanse i wyróżnienia ZDJĘCIA\nW Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej odbyła się we wtorek 10 lipca tegoroczna uroczystość z okazji święta policji. Zastępca komendanta wojewódzkiego policji w Katowicach młodszy inspektor Mariusz Krzystyniak wręczył awanse na wyższe stopnie służbowe dąbrowskim stróżom prawa. Nie zabrakło wspomnienia o zamordowanych przez NKWD policjantach naszego regionu, którzy zginęli za ojczyznę na nieludzkiej ziemi.\nświęto policji 2018 dąbrowa górnicza\nświęto policji kmp dąbrowa 2018\nświęto dąbrowskiej policji 2018\nniewybuch w dabrowie


Shaving Pielęgnacja skóry dla mężczyzn Pianka do golenia przeciw podrażnieniom\nShaving Pianka do golenia przeciw podrażnieniom\nPianka do golenia przeciw podrażnieniom L'Oreal Paris Men Expert zapobiegnie dyskomfortowi.\nPianka do golenia przeciw podrażnieniom L'Oreal Paris Men Expert 200 ml:\nDZIAŁANIE • Formuła aktywnych składników powoduje pęcznienie włosków zarostu, by ułatwić codzienne golenie. • Pianka do golenia zapewnia płynny ruch ostrza dla zmniejszenia ryzyka podrażnień i mikrozacięć. • Cera pokryta powłoką ochronną, by ograniczyć tarcie i zapewnić bezpieczną pielęgnację na co dzień.\nSKŁADNIKI • Ultrakomfortowe golenie, dzięki formule wzbogaconej w nawilżającą hydraglicerynę.\nEFEKT • Idealnie gładka skóra bez podrażnień i uczucia ściągnięcia nawet po spłukaniu pianki.\nAQUA / WATER • STEARIC ACID • TRIETHANOLAMINE • PALMITIC ACID • GLYCERIN • ISOBUTANE • POLYSORBATE 20 • BUTANE • LAURYL BETAINE • PROPANE • COCAMIDE MEA • PHENOXYETHANOL • TRIDECETH-9 PG-AMODIMETHICONE • MYRISTIC ACID • CETYL HYDROXYETHYLCELLULOSE • TRIDECETH-12 • LIMONENE • SODIUM CHLORIDE • CALCIUM GLUCONATE • MANGANESE GLUCONATE • MAGNESIUM GLUCONATE • COPPER GLUCONATE • LINALOOL • PENTYLENE GLYCOL • MENTHA PIPERITA EXTRACT / PEPPERMINT EXTRACT • CI 42090 / BLUE 1 • PARFUM / FRAGRANCE (F.I.L. C216523/1).\nJak stosować? Zwilż twarz ciepłą wodą. Nanieś piankę na opuszki palców, następnie rozprowadź na brodę.\nŚrodki ostrożności: Pojemnik pod ciśnieniem: chronić przed słońcem i nagrzaniem powyżej temperatury 50°C. Nie przekłuwać ani nie spalać, także po zużyciu. Zawiera 4% w przeliczeniu na masę składników łatwopalnych. Nie rozpylać w kierunku oczu lub na podrażnioną skórę. Nie wdychać. Nie stosować do innych celów niż te, do których produkt jest przeznaczony. Chronić przed dziećmi.


Żabno: Pozalewane gospodarstwa i teren wokół stacji paliw - Gazeta Mosińsko-Puszczykowska\nJak podają dziennikarze portalu Tydzień Ziemi Śremskiej na terenie Żabna i okolic spadło aż 37 litrów deszczówki. Mieszkańcy wsi własnymi siłami postarali się o to, żeby woda nie zalewała ich gospodarstw, ale niekiedy było to niemożliwe i na pomoc ruszyli strażacy. Ochotnicy z Żabna wysłani zostali na miejscową stację paliw, gdzie woda niemal wdzierała się do wnętrza stacji. Tak się na szczęście nie stało, ale teren wokół był zalany – konieczne było wypompowywanie wody.\n– Miejscowi mieszkańcy pomogli zabezpieczyć stację przed zalaniem. Za pomocą worków z piaskiem zbudowano barykadę, mającą ochronić obiekt przed wdarciem się wody do jego środka. Na filmie, jaki OSP Żabno udostępniło w sieci, widać z czym ochotnicy musieli się zmagać. Droga prowadząca do wsi w kilka chwil zamieniła się w rwący strumyk. – podaje portal.\nKilkanaście godzin walki strażaków z Mosiny i Puszczykowa ze skutkami nawałnicy\nOcena artykułu: 8.8/10 (Głosujących: 4)


34170 • Strona 2049 z 2441 • 1 ... 2046, 2047, 2048, 2049, 2050, 2051, 2052 ... 2441\nprzez Kamiru 12 wrz 2014, 15:25\nkrul: a Ty niepotrzebnie się tu rejestrowałeś. Po co Ci to? Dodawać zdjęcia możesz na portalach społecznościowych, swoje poglądy możesz głosić na ulicy, a zabawy forumowe są też na innych forach o innej tematyce. Tak więc nie wiem co Ty tutaj jeszcze robisz.. Lepsza sztuczna powłoka, i ludzie którzy przeczytają, napiszą coś sensownego, niż brak tego. No ale nie zrozumiesz tego bo nie masz takich problemów.\nprzez krul 12 wrz 2014, 15:50\nKamiru, nie mam problemów, bo nie piszę dziennie 100 postów o tym, jak mi chujowo? Pisałem na początku, jak założyłem konto w czasach, w któych Ty pewnie nie wiedziałeś o swoim problemie. Ale HU KERS\nprzez kupmitrumne 12 wrz 2014, 16:28\nbolą mnie kurde plecy au\nprzez Decevante 12 wrz 2014, 16:56\nNienawidzę go. Co za ch.. Jest egoistą zapatrzonym tylko we własny interes i swoje przyjemności. Jest zasranym i podłym chamem. Najbardziej irytuje mnie to, że on ma tyle przy tym, że nic nie robi. Marzę o tym, żeby stało mu się coś złego i skończył jak najgorzej. Strasznie chciałabym mu coś zrobić, ale chyba by to nic nie dało. Tylko na chwilę by mi przeszło. Muszę przestać o nim w ogóle myśleć.\nprzez Kamiru 12 wrz 2014, 20:57\nkrul: nie potrzebnie napisałem posta skierowanego do Ciebie... jeszcze bym mógł sporo napisać ale po co psuć sobie nerwy na takiego kogoś jak Ty. Ubawiłeś mnie tym że byłeś na forum, jak ja nie wiedziałem o swoich problemach.. Ale nie będę podważał Twoich niesamowitych teorii.. wiesz więcej o problemach niż jak to napisałeś "większość forum"\nprzez 123 13 wrz 2014, 01:04\nKamiru, Bardzo ładna liczba postów\nkrul, Piszesz o założeniu konta na forum, kiedy Kamiru jeszcze nie wiedział o swoim problemie -2 miesiące różnicy to przeogromna różnica!\nkliku, Trzeba przelać to fakt, a w sumie nie wiem czy to takie fajnie, że większość ludzi tutaj po prostu pisze, żeby się wygadać, a reszta tego nie musi czytać.\nprzez mark123 13 wrz 2014, 01:44\nPrzeczytałem niedawno, że obowiązkowy pobór do wojska ma być wznowiony i zacząłem miewać lęk, że wprowadzą też jakąś ustawę anulującą kategorie D oraz że tych, co byli na WKU podczas nieobowiązkowego poboru też postanowią wziąć i w efekcie tych rzeczy wezmą mnie.\nprzez jasaw 13 wrz 2014, 04:38\nStres, który dopadł mnie w czwartek, dzisiaj daje znać o sobie. Źle się czuję, mam typowo nerwicowe objawy-niepokój, spięcie mięśni i bezsenność, spowodowaną natłokiem myśli...eh, życie\nprzez krul 13 wrz 2014, 12:14\n123, Moje pierwsze konto miałem tu założone kilka lat temu.\nprzez Kamiru 13 wrz 2014, 16:57\nCoś niesamowitego, opowiadaj dalej..\nprzez PannaNatalia 13 wrz 2014, 20:44\nWybaczcie mi moją słabość ale mam chwilę załamania...może to głupie ale chciałabym móc wtulić się i wyplakac na silnym męskim ramieniu. Chciałabym czuć,że komuś na mnie zależy,że ktoś chce zbudować ze mną coś trwałego. Mam 22lata-moja siostra w tym wieku miała już męża i dziecko a ja? Mam jedynie doła,który mnie nie opuszcza i nerwicę,która jest zawsze ze mną. Czuję się samotna...\nprzez Adam Smith 13 wrz 2014, 21:28\nWybaczcie mi moją słabość\nPani Natalio, ale tu nie ma czego wybaczać, każdy ma prawo do chwili słabości\nMam 22lata-moja siostra w tym wieku miała już męża i dziecko a ja?\ntakie porównania są zbędne, bo każdy ma inne preferencje czasowe\nprzez Duran84 13 wrz 2014, 22:13\nNie wiem czego Ja sie do k...y nedzy spodziewalem po dzisiejszym dniu. Myślałem, że jak za dotknięciem czarodziejskiej różdzki nagle wrócę do stanu sprzed 10 lat? To sie k...a grubo myliłem. Cudów nie ma... Dzisiaj byłem na imprezie z okazji 10 lecia matury. I czułem sle jak piate koło u wozu. Wszyscy znajomi założyli już rodziny. Ew maja narzeczone/narzeczonych (niepotrzebne skreślić). I maja jakakolwiek prace. A Ja? Mam co prawda jedna na oku, ale nie wiadomo co z tego będzie. Pracy nie mam żadnej (ani perspektyw na jej dostanie). Powraca teraz myśl o tym, że lepiej byłoby temu światu bez takich kretynów i debili jak Ja. I tylko tyle mam na dzis do powiedzenia. Zastanawiam sie nad poszukaniem jakiegoś sznura... Świat sobie beze mnie poradzi.\nprzez jasaw 14 wrz 2014, 00:41\nDuran84, ale masz prawo żyć, taki jaki jesteś - jak i inni. To nie tragedia, że nie masz rodziny, dziewczyny, itd...czy każdy musi mieć? Człowiek powinien być szczęśliwy, wolny, ale wg, własnych potrzeb, a nie narzuconych przez innych, czy wpajanych nam głównie przez Rodziców, "wzorców". Starajmy się odnaleźć w naszej własnej rzeczywistości, aby odnaleźć spokój, spełnienie, marzenia.\nZłe mysli precz Życie toczy się dalej i bywa naprawdę przyjemne, mimo wszystko... Powodzenia


Noclegi Władysławowo | Na blekitnej\nUl.blekitnej Armii 4, 84-120 Władysławowo\nCena od: 343.68 PLN\nObiekt Na blekitnej położony jest we Władysławowie, zaledwie 100 metrów od Muzeum Ziemi Puckiej „Hallerówka”. Oferuje on ogród, sprzęt do grillowania, taras i bezpłatne WiFi.W naszej ofercie m.in.: dostęp do Internetu,park wodny,windsurfing,jazda konna,wędkowanie,prywatny parking,bezpłatne WiFi,całkowity zakaz palenia,ogrzewanie,taras,parking na miejscu,taras słoneczny,ogród,squash,sklep z upominkami,WiFi dostępne w całym obiekcie,parking,sprzęt do grillowania,pokoje dla niepalących,bezpłatny parking,piesze wycieczki,WiFi,kort tenisowy. Doba hotelowa zaczyna się od godziny: 12:00 a kończy o godzinie: 10:00. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp.\nOferta partnera Booking.com - BG-3750511\nTagi: noclegi, oferta #BG-3750511, wolne-miejsca, nadmorzem, spanie, wczasy, tanie noclegi, BG, Władysławowo


Kilka firm zainteresowanych modernizacją szlaku do Kościerzyny\nNapisane przez Ł.R.\tOpublikowano w Regionalne środa, 23 sierpień 2017 12:58\nPKP PLK otworzyło oferty w przetargu na opracowanie dokumentacji projektowej oraz pełnienie nadzoru autorskiego dla modernizacji linii kolejowej nr 201 na odcinku Maksymilianowo – Kościerzyna. Swoje oferty złożyło aż osiem firm.\nOd momentu zawarcia umowy wykonawca będzie miał 6,5 roku na zrealizowanie całej inwestycji. Zakłada ona przede wszystkim elektryfikację całego szlaku oraz podniesienie prędkości szlakowych dla pociągów pasażerskich do 140 km/h, zaś towarowych 120 km/h. Docelowo PKP PLK chce doprowadzić do elektryfikacji całego szlaku od Maksymilianowa pod Bydgoszczą do Gdyni. Kolej planuje przy tym dość poważnie przebudować stację w Maksymilianowie, budując dwupoziomowe skrzyżowanie linii kolejowych 131 i 201.\nNajtańszą ofertę złożył Transpojekt Gdański na 18,6 mln zł, najdroższą konsorcjum Torprojekt oraz Biura Projektów Kolejowych i Usług Inwestycyjnych na 41,3 mln zł. Przetarg ten dotyczy jak wspomniano na samym początku opracowania dokumentacji technicznej oraz nadzoru autorskiego. W dalszej kolejności będzie rozpisany przetarg na wykonanie robót budowlanych, gdzie kwoty będą znacznie wyższe. Inwestycje na szlaku Maksymilianowo – Kościerzyna – Gdynia będą dofinansowane ze środków unijnych w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.\nWięcej w tej kategorii: « Inspekcja Handlowa walczy z chcącymi zarobić na poszkodowanych w nawałnicy\tŻołnierze pomagają w usuwaniu skutków nawałnicy (wideo) »


Pierwsza na świecie mata treningowa z trzciny cukrowej - Sport - piłka nożna, siatkówka, piłka ręczna, koszykówka\nGipara Fitness, wzorem światowych marek obuwniczych, które w swoich ofertach mają już kolekcje z podeszwami zrobionymi z pianki GREEN EVA™, wprowadza do oferty w pełni ekologiczną matę treningową. Mata ERGO-ECO™ może z powodzeniem zastąpić dotychczas używane maty produkowane najczęściej z tworzyw sztucznych typu EVA i PCV, zatruwających środowisko, bez możliwości ich ponownego wykorzystania – czyli recyklingu. Nowa mata powstała z myślą o klubach sportowych, siłowniach i ćwiczących, którzy chcą aktywnie zaangażować się w minimalizację negatywnego wpływu na środowisko naturalne.\nERGO-ECO™ , jak na ekologiczną matę przystało, jest... zielona. Jest także lekka, trwała, bezzapachowa i łatwo ją utrzymać w czystości, co ma szczególne znaczenie w dobie koronawirusa. Kompaktowe wymiary (długość – 140 cm, szerokość – 60 cm i grubość 10 mm), liczne przetłoczenia i ergonomiczny kształt zapewniają doskonałą amortyzację i przyczepność do podłoża, co znacząco ułatwia trening. Ponadto dzięki specjalnemu otworowi można ją łatwo i bezpiecznie przechowywać. Produkt do kupienia w internetowym sklepie Gipara Fitness w cenie 244,99 złotych.\nMata ERGO-ECO™ zdobyła pierwszą nagrodę w jednym z najbardziej prestiżowych konkursów branży fitness FIBO INNOVATION & TREND AWARD 2020, w kategorii “Ekologia i zrównoważony rozwój”.\n"W pełni ekologiczna mata do ćwiczeń to element rewolucji na rynku fitness w Polsce, którą zapoczątkowaliśmy i sukcesywnie realizujemy. Budowanie oferty w oparciu o rozwiązania przyjazne planecie to dla nas priorytet. Dlatego już dziś w wielu siłowniach widzimy ludzi ćwiczących w naszych ubraniach produkowanych z butelek PET czy korzystających z urządzeń cardio z linii ECO-POWR™, które wytwarzają energię elektryczną"– powiedział Arkadiusz Paszun, prezes IMG SA, właściciela marki Gipara Fitness.\nWraz z wprowadzeniem nowego produktu na rynek Gipara Fitness zaprasza kluby fitness i siłownie do ogólnopolskiego programu „Sweet taste – no waste”, w ramach którego zachęca do wymiany starych mat z tworzywa sztucznego, na nowe ekologiczne. Mechanizm akcji jest prosty – przy zakupie 30 mat treningowych ERGO-ECO™, Gipara Fitness odbiera stare maty, rozdrabnia je i używa jako wypełnienia do kompletu puf wypoczynkowych, które trafią z powrotem jako prezent do klubu. Zaprojektowane przez Gipara Fitness na potrzeby tej akcji pufy – jedno duże poduszkowe siedzisko i mniejsze okrągłe – doskonale sprawdzą się jako wyposażenie strefy relaksu w siłowaniach.\nPatronat nad akcją „Sweet taste – no waste” objęła fundacja Eco4Life, wspierająca rozwój techniki i innowacyjności w zakresie działań proekologicznych, a także wdrażająca oraz udostępniająca nowe rozwiązania służące ekologii. Akcja potrwa do 30 września 2020 roku.\nMata ERGO-ECO™ to nowa jakość akcesoriów sportowych, które poza tym, że wzorowo spełniają wszystkie swoje funkcje, są przyjazne dla środowiska.


Na czym polega leczenie żylaków? - Dbam o Zdrowie\nDokuczają ci bolesne kurcze łydek albo uczucie ciężkości nóg? A może w upalne dni zakładasz długie spodnie, aby ukryć widoczne na nogach niebiesko zabarwione, poszerzone żyły? Przewlekła niewydolność żylna (PNŻ) to choroba, która dotyka w Polsce aż 47 proc. kobiet i 37 proc. mężczyzn. Jak sobie z nią radzić? Co jest skutecznym sposobem na żylaki?\nŻyły kończyn dolnych to naczynia o cienkich ścianach przystosowane do transportu krwi wbrew działającej sile grawitacji. Jest to możliwe dzięki zastawkom żylnym, które sprawiają, że krew płynie tylko w jednym kierunku. Anatomicznie wyróżnia się system żył powierzchownych, głębokich oraz żyły łączące. Zaburzenia w każdym z tych układów mogą doprowadzić do osłabienia ścian naczyń krwionośnych i spowodować ich poszerzenie oraz wtórną niedomykalność zastawek żylnych. Dochodzi wówczas do refluksu (czyli cofania się krwi przez zastawkę) i w konsekwencji do zastoju krwi w żyłach.\nPod terminem „przewlekła niewydolność żylna” kryje się choroba żylakowa, potocznie zwana żylakami, oraz zespół pozakrzepowy, który rozwija się u części chorych po przebytej zakrzepicy żylnej.\nŻylaki — co wpływa na ich występowanie?\nBardziej narażone na pojawienie się choroby żylakowej są kobiety. Ryzyko to wzrasta jednak wraz z wiekiem u obu płci. Duże znaczenie ma także nasza predyspozycja genetyczna. Jeśli nasi rodzice je mieli, mamy aż 89 proc. szans na to, że rozwiną się również i u nas.\nSpory odsetek stanowią pacjentki ginekologiczne. Żylaki w ciąży są dość częstą dolegliwością. W jej trakcie zwiększa się objętości krwi krążącej, działają hormony wpływające na ścianę naczyń krwionośnych, a ciągle powiększająca się macica dodatkowo uciska na żyły. Udowodniono, że częstość występowania żylaków zwiększa się wraz z liczbą ciąż.\nŻylaki — jakie badania przeprowadzić, zanim rozpocznie się leczenie?\nRozpoznanie choroby można postawić już na podstawie samego obrazu klinicznego. Jednak badania pomocnicze są niezbędne do ustalenia, który układ żył jest niewydolny oraz jaka jest przyczyna i miejsce nieprawidłowości (czy choroba dotyczy miednicy, pachwiny, uda, czy goleni).\nNajważniejszym i najbardziej dostępnym badaniem uważanym za „złoty standard” postępowania jest technika kolorowej ultrasonografii dopplerowskiej („kolor doppler”). Badanie to pozwala dokładnie i bezboleśnie ocenić układ żylny kończyn dolnych.\nNajistotniejszym elementem terapii żylaków kończyn dolnych jest zmiana trybu życia i zwiększenie aktywności fizycznej. Najbardziej polecane są regularne spacery, jazda na rowerze, bieganie czy pływanie. Trzeba też zwrócić uwagę na odpowiedni sposób odpoczynku. Kończyny dolne powinny na całej swej długości przylegać do podłoża i znajdować się powyżej poziomu serca. Takie ułożenie poprawia jakość życia pacjentów.\nWażne jest również zachowanie odpowiedniej pozycji w czasie pracy — unikanie długotrwałego stania i siedzenia z nogami zgiętymi pod kątem prostym w stawach kolanowych i biodrowych. Podczas wielu godzin spędzanych przed ekranem komputera warto używać podnóżka pod stopy i pamiętać o kilkuminutowych przerwach na spacer.\nŻylaki — kompresoterapia\nUcisk stopniowany jest jedyną, potwierdzoną badaniami naukowymi metodą, która spowalnia rozwój przewlekłej niewydolności żylnej. Można stosować ją na każdym etapie choroby, także w profilaktyce! Jest bezpieczna również dla kobiet w ciąży. Obejmuje ona opaski, pończochy, podkolanówki uciskowe oraz masaż pneumatyczny. Dzięki nim krew nie zalega w układzie żylnym.\nPończochy lub podkolanówki uciskowe powinny być dobierane indywidualnie, a pomiarów dokonywać zaraz po przebudzeniu, gdy kończyny nie są jeszcze obrzęknięte.\nNależy pamiętać, że istnieją przeciwwskazania do stosowania kompresoterapii, takie jak źle kontrolowane nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca czy niedokrwienie tętnicze kończyny. Dlatego zawsze przed jej zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem.\nŻylaki — farmakoterapia\nDotychczas nie wynaleziono skutecznego leku na żylaki. Nie ma też dowodów na to, by farmaceutyki, które są powszechnie stosowane, korzystnie wpływały na przebieg choroby. Aby poprawić jednak jakość życia chorych, trzeba działać objawowo i zmniejszać towarzyszące dolegliwości. Najczęściej w tym celu używane są preparaty zawierające rutynę, hesperydynę, diosminę, saponiny, dobesylan wapniowy, wyciągi z pestek winogron, kasztanowca lub owoców cytrusowych. Żadne jednak tabletki na żylaki czy maść z kasztanowca nie wystarczą — powinna im towarzyszyć kompresoterapia.\nLeczenie inwazyjne żylaków zaleca się u chorych z zaawansowanymi zmianami oraz po przebyciu powikłań, takich jak np. zakrzepica. U większości pacjentów jednak najczęstszą przyczyną wizyty u chirurga są względy kosmetyczne. Każdemu, komu doskwiera ta dolegliwość, na pewno marzą się piękne, pozbawione żylaków nogi. Istnieje obecnie wiele metod terapeutycznych — począwszy od klasycznego chirurgicznego usunięcia żylaków (operacja), poprzez zniszczenie ich za pomocą lasera, po skleroterapię (wstrzyknięcie do światła naczyń środka powodującego ich zarośnięcie).\nŻylaki — kiedy trzeba działać szybko?\npojawienie się objawów sugerujących zapalenie żył: zaczerwienienie, bardzo bolesne stwardnienie na przebiegu żylaka przypominające napięty sznur,\nsilny ból i znaczne obrzęki kończyn dolnych uniemożliwiające codzienne funkcjonowanie,\nkrwawienie z żylaka, które może być trudne do opanowania,\npojawienie się przebarwień czy owrzodzeń na skórze goleni.


Wpisy z Tagiem [ linie lotnicze ]\nLinie lotnicze w polsce - katowice-airport.com\nDlaczego warto skorzystać z naszego serwisu internetowego o nazwie Katowice Airport? Przede wszystkim dlatego, że jesteśmy jedyną tego typu stroną www w sieci, która oferuje wszelkie informacje na temat korzystania z usług lotniska w Pyrzowicach....\nBlog SafeTravel to kompendium wiedzy dla wszystkich tych którzy wybierają się w podróż. Nie ma znaczenia czy lecisz na wakacje do Egiptu, czy może musisz udać się w podróż biznesową samolotem do Londynu. Sprawdzaj na bieżąco informacje dotyczące...\nLoter.pl to portal tanich przelotów. Codziennie nowe pomysły na tanie podróże lotnicze, codziennie nowe promocje. Rankingi i opinie pasażerów o liniach lotniczych i lotniskach. Pierwsza i jedyna w Polsce interaktywna mapa wszystkich połączeń...


WYCIECZKA PO ŚWIECIE FOOD TRUCKÓW – Publiczna Szkoła Podstawowa w Łosiowie\nKlasa IV, Klasa V, Klasa VI, Uncategorized\nNajaktywniejsi uczniowie z klas 4-6 w nagrodę za działania na rzecz szkoły, za udział w akcjach charytatywnych i ekologicznych wzięło udział 4 lutego br. w wycieczce do Warszawy. Wyjazd zorganizowany był w ramach programu wsparcia systemu żywienia dzieci Żółty Talerz, stworzonego przez Kulczyk Foundation i PCK.\nGłównym punktem wycieczki była wizyta w Pracowni Efektu Domina Kulczyk Foundation i warsztaty kulinarno-edukacyjne pt. Podróże z Wandą. Bohaterką warsztatów jest Pani Wanda, która pewnego dnia postanowiła kupić samochód, przebudować go na food trucka i zabrać dzieci w niezwykłą kulinarną podróż. W rolę Pani Wandy wcieliła się prowadząca zajęcia Pani Aneta Łańcuchowska – dietetyk kliniczny i blogerka kulinarna.\nOmawiając temat zasad zdrowego odżywiania i stylu życia, Pani Wanda zabrała dzieci na wycieczkę po świecie food trucków, by mogły się dowiedzieć, dlaczego warto zjeść pięć posiłków różnej wielkości w ciągu dnia. Zapoznając się z kolejnymi ważnymi zasadami zdrowego żywienia prowadząca uświadomiła uczniom, jak ważne w życiu jest to, co spożywamy i w jakich ilościach, jak odżywiać się, aby dieta była zbilansowana i bogata we wszystkie składniki odżywcze niezbędne do utrzymania dobrej kondycji. Uczniowie dowiedzieli się, że właściwe odżywianie wpływa nie tylko na nasze zdrowie, ale również na samopoczucie i sylwetkę.\nUczniowie mieli okazję poznać różne rodzaje kasz i warzyw, sprawdzić jak smakuje żytni chleb, żółty burak, czy fioletowa marchewka. Okazało się, że są wśród prezentowanych produktów były zupełnie dzieciom nieznane i niewykorzystywane w domowych kuchniach.\nW części kulinarnej młodzi kucharze poznali kilka prostych przepisów na posiłki, które świetnie sprawdzą się jako pomysł na przekąskę. Pierwszym etapem było przygotowane deseru z nasion chia. Następnie pełne entuzjazmu dzieci samodzielnie kroiły warzywa i owoce, przyprawiały i smażyły kurczaka oraz przygotowały sos. Największą atrakcją okazało się komponowanie własnej wersji tortilli. W czasie kulinarnych zmagań uczniów wspierały Panie Beata Hargot i Anna Jelenkowska oraz Pan Dyrektor Stanisław Kowalczyk.\nNa koniec wszyscy biorący udział w kulinarnej przygodzie mogli usiąść przy stole i sprawdzić smaczne oraz zdrowe efekty swojej pracy.\nPo posiłku uczestnicy wycieczki udali się na Stare Miasto. Mieli okazję zobaczyć również Pałac Prezydencki i zmianę warty przy Pomniku Nieznanego Żołnierza.\nSerdecznie dziękujemy Kulczyk Foundation za zaproszenie sfinansowanie wycieczki i możliwość uczestniczenia w warsztatach kulinarnych w Pracowni Efektu Domina.\nAnna Jelenkowska i Beata Hargot


Parafia Kamionka Wielka » KRĄG BIBLIJNY\nWj 34, 4b-6. 8-9 Mojżesz, wstawszy rano, wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan i wziął do rąk tablice kamienne. A Pan zstąpił w obłoku i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Pan, Pan, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność». Natychmiast Mojżesz skłonił się aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: «Jeśli darzysz mnie życzliwością, Panie, to proszę, niech pójdzie Pan pośród nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz nasze winy i nasze grzechy, a uczynisz nas swoim dziedzictwem».\n2 Kor 13, 11-13 Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, bądźcie jednomyślni, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami. Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem! Pozdrawiają was wszyscy święci. Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi!\nJ 3, 16-18 Jezus powiedział do Nikodema: «Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego».\nPrawda wiary o Trójcy Przenajświętszej jest trudną do zrozumienia prawdą. Nie zmienia to jednak faktu, że jest nie jest to prawda teoretyczna, ale że ma w naszym życiu fundamentalne i praktyczne znaczenie. Praktyczne, bo pomaga nam budować osobista relację z Bogiem.\nLiturgia Słowa z tegorocznej Uroczystości Trójcy Świętej pomaga nam dostrzec, że prawda ta zawarta jest w Biblii już od samego początku, choć w jednoznaczny sposób objawił nam ja Jezus Chrystus.\nNajpierw fragment z Księgi Wyjścia zwraca nam uwagę na Osobę Boga i to w momencie kluczowym: gdy przynosi On swemu narodowi Prawo Dziesięciu Przykazań, które odtąd ma się stać istotą Starego Przymierza między pełnym miłości Bogiem, a ludem o twardym karku.\nWarto się zastanowić nad tym, że za zakazami i nakazami Starotestamentalnego Prawa kryje się „…Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność.” Taki jest Bóg – jest On Miłością. Jezus przypomina nam to z jednym z najpiękniejszych, wzruszających fragmentów Nowego Testamentu: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.”\nMiłość Boga do nas wyraża się nie tylko w zasadach postępowania, jakie nam daje, ale najpełniej w Jego Synu – Synu, którego kocha On całą swą Miłością, ale którego poświęca (i który sam się poświęca z miłości do Ojca) dla nas. Bo Bóg kocha nas tak samo, jak swego Syna. Odtąd Osoba Jezusa jest dla nas namacalnym i najlepszym obrazem tego, jaka jest Boża Miłość. Pomyślmy o tym kim Bóg jest dla nas. I jeśli stworzył nas z Miłości, to jak powinniśmy patrzeć na swe życie? Kim jesteśmy? Jak traktować innych ludzi, których Bóg tak kocha? I czy nie w tej Bożej miłości powinniśmy szukać sensu naszego życia – zwłaszcza w chwilach zwątpień? Czy moje życie może być bez sensu, skoro Bóg stworzył mnie z miłości?\nFragment z Listy Św. Pawła do wspólnoty Chrześcijan w Koryncie uzmysławia nam w końcu, jakie są tego praktyczne konsekwencje dla nas. Mamy więc radować się, dążyć do doskonałości, podnosić się nawzajem na duchu, być jednomyślni i zachowywać pokój. Trudno o bardziej praktyczne wskazówki. To gotowe postanowienia do wypełnienia dla nas, trzeba tylko zapamiętać i zastosować. Symbolem miłości jest pocałunek braterski – dziś już zapomniany sposób wyrażania czystej, ofiarnej miłości.\nWszystko to dzieje się przez Bożego Ducha – to On jest praktyczną i aktualną obecnością Boga w osobie Jezusa w naszych sercach – zarówno w sercu każdego z nas, jak i jednocześnie w sercach całej naszej Wspólnoty.\nNa koniec warto sobie zdać sprawę z kluczowego faktu, że w życie Trójcy Przenajświętszej wprowadza nas akt wiary. Wiary w jedno Imię – Imię Jednorodzonego Syna Bożego. Jest to tak istotne, że staje się naszym być, albo nie być – zbawić się, albo potępić.\nŚwięty Paweł i nam dziś ogłasza swe głębokie pragnienie – aby to, co nam dają poszczególne Osoby Trójcy: „Łaskę Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym” były obecne wśród nas. Czy jest to i moim pragnieniem? Co powinniśmy robić, aby dary te odbierać z Bożych rąk i przekazywać je naszym bliźnim?


Ks. Krzysztof Konecki, Postawy w liturgii | Vademecum Liturgiczne\nKs. Krzysztof Konecki, Postawy w liturgii\nPOSTAWY W LITURGII1\nPostawy obok różnego rodzajów gestów należą do najbardziej zewnętrznych form wszystkich uczestników zgromadzenia i są zarazem podstawową formą liturgicznego języka ciała. We Wprowadzenia do Mszału (20) czytamy, że wspólne zachowania i postawy wiernych są „znakiem wspólnoty i jedności zgromadzenia, wyrażają bowiem, a zarazem wywierają wpływ na myśli i uczucia uczestników”. Należy zwrócić uwagę, że ten fragment dokumentu uwzględniający antropologiczną zasadę jedności psycho-somatycznej, traktuje te znaki integralnie czyli zarówno jako zewnętrzne i wewnętrzne, gdyż z jednej strony „wyrażają” wewnętrzne przeżycia, a z drugiej strony „pływają na wewnętrzne stany i przeżycia człowieka – na jego „myśli i uczucia”.\nW świetle bowiem współczesnej antropologii liturgicznej, a zwłaszcza posoborowych dokumentów liturgicznych, trudno dziś mówić o dualizmie postaw liturgicznych całego zgromadzenia liturgicznego, a więc przewodniczącego kapłana, pełniących różne posługi liturgiczne, jak i pozostałych wiernych. Współczesna antropologia chrześcijańska ujmuje człowieka integralnie, jako psycho-fizyczno-duchową jedność. Wprawdzie człowiek posiada ciało i duszę, rzeczywistości istotowo różne, jednak obie tworzą jedną istotę ontologicznie zwartą, tworzą osobę jako podmiot wszystkich przeżyć. Człowiek bowiem jest duchem ucieleśnionym, a nie tylko „ma” duszę „uwięzioną” w ciele. Przez to samo jest ucieleśnionym duchem lub ciałem uduchowionym, a nie tylko „ma” ciało uduchowione albo ducha ucieleśnionego. Cielesno-duchową jedność człowieka potwierdzają również współczesne nauki przyrodnicze i medyczne. Od strony psychologicznej nie da się w człowieku oddzielić pierwiastka fizycznego od duchowego. Również współczesna medycyna podkreśla doniosłość oddziaływania przeżyć psychicznych na schorzenia cielesne, i odwrotnie, typowo cielesne choroby wpływają na duchowy stan człowieka 2. K. Rahner powie, że człowiek nie tyle „ma” ciało, ani „jest” ciałem, co raczej uobecnia się wobec innych w ciele jako w realnie symbolicznym sposobie wyrażania siebie samego, aby wejść z nimi w relację3. Jego ciało stanowi dla niego swego rodzaju sakrament jego obecności i bycia w relacji przez nie „przemawia” on językiem ciała w szerokim tego słowa znaczeniu.\nDuchowo-cielesną jedność człowieka musi uwzględniać również liturgia a także celebrujący ją wierni. Nie liczenie się z tą antropologiczną zasadą prowadzi do dwóch zasadniczych skrajności: akcentowanie wyłącznie duchowych form kultu (angelizm lub spirytualizm) oraz wysuwanie na pierwszy plan zewnętrznych form kultu (rytualizm). Z drugiej zaś strony wykonywanie postaw zewnętrznych bez wewnętrznego zaangażowania i duchowego pokrycia może w konsekwencji prowadzić do zwyczajnej musztry liturgicznej.\nZ postaw ciała przyjmowanych w czasie sprawowania liturgii wyróżniamy: stanie, siedzenie, klęczenie, leżenie krzyżem i procesje. Te wszystkie postawy są liturgicznymi postawami ciała ludzkiego i stają się postawami liturgicznymi dopiero wtedy, jeśli przyjmuje się je ze względu na Boga i nadaje się im odpowiednią treść.\nPostawa stojąca była postawą modlitewną u wszystkich starożytnych ludów. Człowiek podczas modlitwy stał zwrócony w kierunku wschodzącego słońca. Dla Izraelitów stanie prosto z podniesioną głową i wzrokiem wzniesionym w niebo było wyrazem dumy z powodu przynależności do Narodu Wybranego (Ba 4,2-6), a po uwolnieniu ich przez Boga z niewoli egipskiej wyrazem wolności i dumy ze swego Boga wybawiciela (Kpł 26, 13) i Ojca (Mdr 2,16). Pozycja stojąca była istotną postawą kapłana-ofiarnika przy ołtarzu (Syr 50, 13) i postawą każdego modlącego się Izraelity4. Chrześcijaństwo, przejmując tę starożytną postawę podczas modlitwy, nadało jej nowe i własne treści. Będąc zasadniczą postawą kultyczną ludu Nowego Przymierza, wyraża ona relacje łączące chrześcijanina z uwielbionym Panem, a stosowana w liturgii w różnych jej momentach posiada wieloraki sens. Postawa stojąca jest przede wszystkim wyrazem szacunku i czci wobec Boga i Chrystusa. Pozostajemy w postawie stojącej, w pozycji wyprostowanej, ponieważ stajemy naprzeciw tego, który jest naszym Stwórcą, Dawcą naszego życia, jego animatorem; Tym, który to życie wyznacza i określa, nadając mu sens i wypełniając je. Człowiek przede swoim Bogiem powstaje, aby mu powiedzieć, że On jest jedynym Panem i Władcą5. Postawa stojąca jako wybitnie ludzka, wyraża godność bytu wolnego. Jest to postawa ludzi odkupionych, wyraża ona godność i wolność dzieci Bożych, która stała się ich udziałem na chrzcie św. Odkupieni przez Chrystusa nie jesteśmy już niewolnikami grzechu i szatana, leczy synami Bożymi. Postawa stojąca nie jest więc postawą ludzkich zależności, ale postawą wolności darowanej nam przez Ojca w Chrystusie, którego naśladujemy w postawie zmartwychwstania. Dlatego w takiej postawie otaczamy ołtarz, na którym uobecnia się dzieło naszego odkupienia. Postawa stojąca świadczy o radości i wdzięczności za Boży dar zbawienia. Podkreśla ona całą gamę uczuć i wewnętrznych przekonań, które ożywiają kiedy człowiek staje w obecności Boga i czuje się w pełni sobą, wchodząc z Nim w zbawczy dialog. Postawa stojąca jest znakiem służby i dyspozycyjności, gotowości działania i wypełniania woli Bożej. Liturgiści w tym miejscu powołują się na znany tekst: „Odpowiedział mu anioł: ja jestem Gabriel, który stoję przed Bogiem. A zostałem posiany, aby mówić z Tobą i oznajmić ci tę wieść radosną” (Łkl,19). Stojący wyraża więc gotowość do wypełnienia tego, co Duch Święty mówi Kościołowi, i dzięki temu może mieć współudział w zwycięstwie paschalnym Chrystusa w Niebieskim Jeruzalem. Stąd w dalszej kolejności postawa stojąca wyraża gotowość do słuchania. Słuchamy w postawie stojącej Ewangelii, aby przyjąć z uwagą propozycje Nauczyciela dotyczące naszego życia i w ten sposób radykalnie i nieodwracalnie porzucić „starego człowieka”, z wszystkimi formami zniewolenia, które przeszkadzają nam w pójściu za Nim. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w średniowieczu przykładano wielką wagę do przyjętego zwyczaju słuchania Ewangelii w postawie stojącej. W jednym z opisów czytamy: „Gdy z ust diakona rozbrzmiewa pozdrowienie, wszyscy powstają i zwracają się w jego kierunku – na Wschód, gdzie jest początek słów Pana. Odkładają na bok laski i stoją wyprostowani jak sługa, który stoi prosto przed swoim panem. Mężczyźni powinni zdjąć swe nakrycia głowy, a także korony książęce. Należy też odłożyć broń i pasy, jak również rękawiczki. Gdzie indziej rycerze na rozpoczęcie Ewangelii kładą dłoń na rękojeści broni lub wyciągają z pochwy szable i stoją podczas czytania z gotową bronią tak jedno, jak i drugie jest wyrazem woli opowiedzenia się za słowem Bożym”6.\nMoże i na naszych zgromadzeniach eucharystycznych należałoby zwrócić większą uwagę na to, aby wierni nie stali odwróceni plecami do celebransa proklamującego Ewangelię. Często zdarza się, że służba liturgiczna, czy nawet koncelebransi stoją zwróceni tyłem czy bokiem do ambony, z której Chrystus głosi swoją Ewangelię. Przecież nawet w życiu codziennym zwracamy się twarzą do tego, który do nas mówi. Wiele możemy nauczyć się tutaj od chrześcijan Wschodu, którzy – zwłaszcza ci potrzebujący pomocy – podczas proklamacji Ewangelii wychodzą z ławek i zbliżają się do czytającego, a później dotykają (całują) księgę na podobieństwo tłumów, które cisnęły się do Jezusa, aby usłyszeć Jego słowo (dotknąć Go) i dostąpić łaski uzdrowienia7.\nPostawa stojąca jest znakiem łączności ze zmartwychwstałym Panem i oznacza oczekiwanie na Zmartwychwstanie. Wydarzenia Paschalne Jezusa stanowią siłę napędową naszego życia i dlatego, ilekroć ta prawda rozbrzmiewa w naszych zgromadzeniach, podrywamy się z miejsc, by w ten sposób wyrazić naszą radość i wdzięczność. Jak trafnie zauważa Ks. Grześkowiak8 jest znamienne, że Chrystus umarł na krzyżu w postawie stojącej. Ten fakt symbolizuje prawdę, że Chrystus na drzewie krzyża swą śmiercią pokonał śmierć i zdobył życie, Postawa stojąca jest więc postawą życia; wszystko co żyje, pnie się w górę, Chrześcijanin poprzez pozycję wyprostowaną na modlitwie pragnie podkreślić, że nieustannie wznosi się ku górze, na wyższy poziom, pozaziemski. Chce w ten sposób wyrazić, że świadomie zmierza on do osiągnięcia bardziej intensywnego zjednoczenia z Bogiem, więcej że jego historia życia jest ciągłym „wspinaniem się” do pełni zjednoczenia z Bogiem, w oczekiwaniu na osiągniecie ostatecznej chwały.\nJako wyraz konkretnej postawy stanie oznacza „bycie” w odkupieniu, kiedy to człowiek stoi w relacji do Boga i Pana życia. Dlatego też stanie jest według ukraińskiego liturgisty Fiedoriva, nie tylko symbolem zmartwychwstania Chrystusa, ale także radosnego wznoszenia się ludzkiego serca do nieba oraz duchowego i uskuteczniającego się na modlitwie zmartwychpowstania człowieka9. Ponieważ każda celebracja liturgiczna jest w pełnym tego słowa znaczeniu celebracją Paschy Chrystusa, stąd stanie podczas niej jest zasadniczą postawą wszystkich, którzy ją celebrują(OWMR 21) i rozumiane jest od wieków w sposób symboliczny jako znak wielkanocnej egzystencji chrześcijanina. Stąd chrześcijański zwyczaj zachowania postawy stojącej szczególnie w niedziele w okresie wielkanocnym aż do Zesłania Ducha Świętego. Wspomina o tym Tertulian (De corona 3,4 i De oratione 23), a sankcjonuje sobór w Niceikan. 20 (325). W liturgii Wschodniej do dziś istnieje zakaz klękania w niedzielą, która jest cotygodniową Paschą i po dzień dzisiejszy Kościół bizantyjski zachował na nieszpory Zesłania Ducha Świętego obrzęd przyklękania (goniklisia), jako że po zakończeniu czasu wielkanocnego wprowadza się ponownie do liturgii modlitwę na klęcząco. Ta postawa wydaje się mieć szczególne znaczenie podczas naszego wyznawania wiary, podczas modlitwy eucharystycznej, ponieważ wtedy zaświadczamy, że prawda, która pochodzi z wysoka i oświetla nasze życie, jednoczy nas w wewnętrznej wspólnocie z Chrystusem , Wyznajemy wówczas publicznie, że Jego P a s c h a jest podstawą naszej egzystencji we wszystkich jej przejawach. Postaw a stojąca jest w końcu znakiem eschatycznym. Wyraża ona tak charakterystyczne dla życia chrześcijanina czujne oczekiwanie na powtórne przyjście Pana, które głosi i zapowiada każda Eucharystia, a uwypukla to aklamacja po słowach konsekracji: „oczekujemy Twego przyjścia w chwale”. Zmartwychwstały chrześcijanin obdarzony przez Boga życiem wiecznym będzie mógł razem z aniołami „stać” przed Jego tronem i Baranka. Biblia mówiąc o rzeczywistości eschatycznej, posługuje się pojęciem „stanie”. Serafini „stoją” przed Bogiem (Iz 6, 2). Wszyscy zbawieni zgromadzeni na liturgii niebiańskiej składają dziękczynienie i wielbią Boga i Baranka w postawie stojącej. „Potem ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków , stojących przed tronem i przed Barankiem” (Ap 7, 9). To „stanie” jest wyrazem ich wspólnoty z Bogiem. Tym eschatycznym rozumieniem postawy stojącej uzasadnia św. Bazyli postawę stojącą w czasie modlitwy: „W dniu poświęconym zmartwychwstaniu (tj, w niedzielę) módlmy się w postawie stojącej nie tylko dlatego, że zmartwychwstali z Chrystusem i zobowiązani szukać tego, co w górze, przypominamy sobie tą postawą udzieloną nam łaskę; lecz dlatego, że ten dzień w jakiś sposób jest obrazem wieku, który ma nadejść”10.\n2. POSTAWA SIEDZĄCA\nW świątyni w której gromadzą się wierni na wspólnotowe celebrowanie liturgii, są zawsze miejsca do siedzenia ułatwiające im tę celebrację, zgodnie z tym, co sugeruje OWMR 21: „Wierni siedzą podczas czytań przed Ewangelią i psalmu responsoryjnego, podczas homilii i przygotowania darów oraz według uznania, gdy zachowuje się milczenie po Komunii”. Od starożytności po czasy współczesne siedzenie jest postawą ciała związaną ściśle z nauczaniem. Takie rozumienie opiera się na tradycji biblijnej. W świetle jej świadectw siedzenie jest postawą typową zarówno tego kto naucza, jak i dla tego, kto słucha. Przypomnijmy sobie dobrze znaną nam scenę ze świątyni Jerozolimskiej, kiedy to dwunastoletni siedząc pośród doktorów i uczonych w Piśmie św. naucza i dyskutuje z nimi na temat spraw Ojca (Łk 2,46). Postawa siedząca po pierwsze przysługuje więc tym którzy nauczają, jest ona oznaką ich władzy i autorytetu. Stąd w Kościele Zachodnim przyjął się bardzo wcześnie zwyczaj, że podczas czytania i wyjaśniania słowa Bożego siedział zarówno biskup głoszący słowo Boże, jak też słuchający go lud I Wyjątek stanowiło czytanie Ewangelii, której słuchano stojąc. Pozostałością takiej właśnie postawy podczas nauczania jest postawa papieża, który przemawiając siedzi na swojej katedrze, będącej symbolem jego władzy nauczycielskiej, a także i biskupów, których możemy spotkać nauczających niekiedy w takiej postawie Należy zaznaczyć, że postawa siedząca i przepowiadanie z katedry wskazuje na i autorytet nauczycielski, jakim się cieszy np. biskup w swoim Kościele lokalnym, w przypadku zaś spowiednika na posiadaną przez niego władzą jurysdykcji. Warto w tym miejscu odnotować fakt, że również w życiu świeckim postawa siedząca posiada podobne znaczenie. Przewodniczący jakiegoś zgromadzenia przewodniczy mu siedząc przed nim, profesor, nauczyciel ma swoją katedrę, sędzia fotel sędziowski itp.\nSiedzenie jest również postawą znamionującą wsłuchiwanie się z uwagą i miłością w proklamowane słowo Boże. Kiedy kapłan głosi Słowo podczas celebracji liturgicznej, wierni przybierają postawę podobną do uczniów słuchających słów 11 Nauczyciela podczas kazania na górze (zob. Mt 5, 1) lub odtwarzają zachowanie '| Marii, która siedząc u stóp Jezusa, słuchała Jego słów, za co otrzymuje pochwalą: ; „Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona” (Łk 10, 42). W tej postawie słuchano słowa Bożego w pierwotnym Kościele (Dz 20, 9; 1 Kor 14,30).\nPozycja siedząca podkreśla stan oczekiwania człowieka; ułatwia słuchanie ; i percepcję głoszonego orędzia; wreszcie sprzyja skupieniu, medytacji oraz kontemplacji. Nie ma to jednak być siedzenie bezmyślne na podobieństwo biernych widzów w teatrze czy kinie, ani też chwila odpoczynku i odprężenia, lecz postawa j czujnej uwagi i medytacji, pełnego zaangażowania się w misterium obecności Chrystusa w Jego słowie.\nW kontekście celebracji liturgicznej pozycja siedząca ujawnia także szczególne stany wewnętrzne. Pozycja ta jest przejawem chęci odkrycia prawdziwego sensu życia chrześcijańskiego. Chrześcijanin szuka tego sensu w Bogu: pozostając w postawie siedzącej wyraża pragnienie, aby Bóg do niego mówił, aby odkrywał przed nim te wartości, które mu pomogą w budowaniu własnej egzystencji paschalnej. Postawa siedząca jest epiklezą wzywającą Boga, aby przyszedł i objawił się. Człowiek siedząc skupia uwagę i deklaruje swoją gotowość; znajduje się w pozycji najbardziej sprzyjającej przyjęciu wielkich wartości wiary11.\nPostawa siedząca wyraża także wielkie pragnienie wspólnoty. Św. Jan opowiadając o spotkaniu Jezusa z kobietą samarytańską zauważa, że „Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni” (J 4, 6). Jezus siedział tutaj by odpocząć i móc „następnie przekazać prawdę. Chrześcijanin kiedy zostanie napełniony wielkimi rzeczami, które radują jego serce, dostrzega konieczność „siedzenia z braćmi”, aby uczynić uczestnikami otrzymanego uprzednio dam. Dlatego tak ważne cenne są spotkania, w czasie których dzielimy się Słowem, stając się w ten sposób w zajem nie dla siebie głosem Ducha, który przez nas mówi.\nKiedy wchodzimy do świątyni, naszym najczęstszym i najbardziej spontanicznym gestem jest przyklęknięcie przed tabernakulum i wystawionym Najświętszym Sakramentem. Poprzez ten gest wyrażamy swoją wiarę w obecność Chrystusa umarłego i Zmartwychwstałego.\nWe Wprowadzeniu do Mszału czytamy: „W czasie Mszy przyklęka się trzy razy: po podniesieniu kielicha i przed Komunią. Jeśli w prezbiterium jest tabernakulum z Najświętszym Sakramentem, wtedy przyklęka się także przed Mszą św. i po Mszy oraz ile razy ktoś przechodzi przed Najświętszym Sakramentem”.\nPrzyklęknięcie jest bardzo starym gestem, głęboko zakorzenionym w specyficznej dla człowieka zdolności wyrażania ciała. Było stosowane już u starożytnych pogan jako naturalny gest adoracji bogów i władców. Ludy asyryjsko – babilońskie klęcząc adorowały drzewo święte. W starożytnym Egipcie człowiek klęczący jest hieroglifem adoracji. Również w Egipcie przedstawiany jest często chór śpiewający hymn na klęcząco12.\nW Starym Testamencie często spotykamy zwyczaj padania na kolana przed ludźmi i oddawania im głębokiego pokłonu (Rdz 23, 7. 12; 2 Sm 24, 20; 2 Kii 2, 15; 4, 37). Równocześnie występował surowy zakaz takiej adoracji wobec obcych bogów (Wj 34, 14; Lb 25, 2), gdyż godzien jej jest tylko Pan Bóg. Przed Nim jako Stwórcą winno upaść na kolana wszelkie stworzenie, a zwłaszcza człowiek (por. Ps 95, 6-7), by wielbić Jego wielkość, świętość i godność. „Przede Mną sic zegnie wszelkie kolano” (Iz 45, 23). W Księdze Powtórzonego Prawa czytamy wyraźne polecenie, aby przynoszący pierwociny z owoców ziemi, co łączyło się z radością, wdzięcznością, dziękowali za nie – prawo wręcz wspominało o radości po rozłożeniu darów przed Panem – „upadnij na twarz przed Bogiem”’ (Pwt 26, 10). Była to więc postawa bardzo wyrazista, ekspresywna, wyrażająca adorację Boga.\nPostawa klęcząca Izraelity była również wyrazem modlitwy błagalnej, prośby o błogosławieństwo Boże, o Jego łaskę i miłosierdzie (Rdz 17, 3; 1 Kri 8,22- 54). Klęczenie w czasie modlitwy wyrażało także ducha pokuty i prośbę o przebaczenie grzechów (Ezd 9,4-6; Dn 6, 11). Wiele razy w psalmach powraca wezwanie do uznania wielkości Boga przez ukorzenie się, upadnięcie na twarz, na kolana, bo Pan jest święty, bo ponad wszystko Jego imię.\nAdoracja w postawie klęczącej zarezerwowana w Starym Testamencie tylko Panu Bogu, w Nowym jest skierowana także do Jezusa jako Mesjasza i Pana (Dz 2, 36). Św. Paweł w liście do Filipian (2, 6-11) wydaje się opisywać liturgię świata, w tej właśnie liturgii szczególne miejsce zajmuje uwielbienie imienia Jezus. Bóg uwielbia Jezusa, wywyższa Go ponad wszystko, daruje Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezus zgięło się wszelkie kolano istot niebieskich i ziemskich i ponadziemskich, aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem.\nJuż podczas ziemskiego życia Jezusa oddawano Mu cześć przez przyklęknięcie. Klękają przed Nim mędrcy ze Wschodu (Mt 2, 2), trędowaty błagający o uzdrowienie (Mt 8, 2), przełożony synagogi (Mt 9, 18), kobieta kananejsku (Mt 15, 25) i Jego uczniowie zafascynowani widokiem Jezusa chodzącego po morzu (Mt 14, 33).\nKlękając przed Panem chrześcijanin oddaje się pod panowanie Jezusa Chrystusa. Postawa ta staje się wyznaniem królewskości Jezusa, uznaniem Go królem wszechświata, wszystkich bytów widzialnych, całego kosmosu. Klęczenie symbolizuje więc posłuszeństwo wiary, jest opowiedzeniem się za Chrystusem-Królem, najwyższym Nauczycielem ludzkości i Dobrym Pasterzem.\nPostawa klęcząca jest także znakiem pokory. Klękamy, uczył Alkuin, aby wyrazić przez tę postawę ciała pokorę umysłu 13. Przyklęknąć, to znaczy wyrazić swoją małość, ograniczoność i nicość wobec Boga. Człowiek klęczący staje się 0 kilkadziesiąt centymetrów niższy i przed ludźmi i przed Bogiem. Tym samym już mówi o swojej małości. Bardzo sugestywnie interpretuje tę postawę Romano Guardini: „Jak zachowuje się człowiek, gdy wzbiera pychą? Wyprostowuje się, wznosząc głowę, barki i całą swą postać. Wszystko w nim mówi: Jestem większy niż ty! Więcej znaczę niźli ty. Natomiast gdy ktoś jest pokorny duchem, gdy czuje się małym, wówczas pochyla głowę, zgina całą swą postać, słowem uniża się. I to tym głębiej, im większy jest ten, kto przed nim stoi, a im mniej on sam znaczy w oczach własnych”14.\nW liturgii eucharystycznej postawa klęcząca pojawiła się stosunkowo późno i stosowana była dość rzadko, a zasadniczą postawą była postawa stojąca. Wiązało się to z przesunięciem akcentu na pokutny sens tego gestu. Postawę klęczącą oznaczającą poczucie małości i grzeszności wobec Boga uznawano jako postawę właściwą dla modlitwy indywidualnej. Dlatego w liturgii zachodniej przez wiele wieków stosowano ją tylko wyjątkowo – w okresach lub dniach pokutnych. Wtedy wzywano wiernych do przyklęknięcia słowami: „flectamus genua” – klęknijmy. W niedzielę i w okresie wielkanocnym obowiązywał zakaz klęczenia. Klęczenie podczas konsekracji i Komunii św. wywodzi się dopiero z późnego średniowiecza i weszło do liturgii pod wpływem feudalnych zwyczajów dworskich (rycerz klękał przed swym panem w chwili składania przysięgi). Postawa klęcząca we Mszy św. zaczęła się rozpowszechniać wraz z rozwojem różnych form kultu Najświętszego Sakramentu i wprowadzeniem podniesienia świętych postaci po konsekracji, Warto zaznaczyć, że liturgia bizantyjska nie zna przyklęknięcia, a jedynie tzw. małą nietanią, polegającą na dotykaniu ziemi (podłogi) trzema palcami prawej ręki i czynieniu potem znaku krzyża na czole, oraz wielką, która polega na padnięciu na ziemię i dotykanie jej czołem.\n4. POSTAWA PROSTRACJI\nPadanie na twarz i leżenie krzyżem, zwane także prostracją znane było już w Starym Testamencie (Rdz 17, 3; Joz 5,15) jako wyraz uniżenia się przed Bogiem i najgłębszej modlitwy. Postawa ta jest w sposób szczególny znakiem głębokiej adoracji i pokory. Wyraża ona najgłębsze upokorzenie się człowieka, którego ciało zostało utworzone z prochu ziemi. Jest to jeszcze większe uniżenie się przed Bogiem, aniżeli uklęknięcie. Będąc postawą o bardzo silnym wyrazie ekspresji nic pozostawia ona obojętnymi ani tych, którzy ją zajmują, ani tych, którzy są jej świadkami. Paul de Clerck, dyrektor Wyższego Instytutu Liturgicznego w Paryżu w swej książce „Zrozumieć liturgię” daje takie świadectwo o tej postawie: „Kilka lat temu zadzwonił do mnie ktoś z dalszej mojej rodziny, informując mnie o zaręczynach swojej córki i przekazując jej pragnienie, abym pobłogosławił związek małżeński młodych. Wyraziłem zgodę i spotkałem się z dziewczyną, którą przedtem widziałem dwa lub trzy razy, oraz z chłopcem, zupełnie mi nie znanym. Po kilku spotkaniach, kiedy wytworzyły się między nami żywsze więzy, nie mogłem się oprzeć pokusie, aby zapytać dziewczynę, dlaczego postanowiła zaproponować mi asystowanie ich małżeństwu, skoro znaliśmy się tak mało. Bez chwili wahania powiedziała mi: „Kiedy miałam dziewięć lat, byłam na twoich święceniach w dużym kościele. W pewnym momencie wy wszyscy położyliście się na ziemi i zapanowała głęboka cisza. Wywarło to na mnie ogromne wrażenie. Kiedy tylko zaczęliśmy mówić o małżeństwie, pomyślałam o tobie” 15.\nPostawa prostracji rozpowszechniła się zwłaszcza w liturgii Wschodniej, skąd przeszła do liturgii Rzymskiej. Obecnie padanie na twarz ma miejsce w zasiewu litanii do Wszystkich Świętych podczas święceń diakona, prezbitera i biskupa, a także podczas profesji zakonnej i konsekracji dziewic oraz na rozpoczęcie liturgii Wielkiego Piątku. Częściej aniżeli w liturgii postawa ta występuje w pobożności prywatnej, szczególnie w miejscach świętych, sanktuariach.\nCelebracja liturgiczna zakłada także ciągłe gesty procesyjne, które są bardzo ekspresywnym wyrazem duchowych przeżyć i zapotrzebowań człowieka. Pojęcie ruchu często występuje w określeniu relacji między Bogiem i człowiekiem. Ta duchowa rzeczywistość, wciela się w ruch ciała, w zmierzający do celu chód będący wyrazem „wkraczania” w życiodajny i nadprzyrodzony kontakt z Bogiem, !: Każdy „chód” liturgiczny jest realnym symbolem zbliżania się do Boga, wchodzenia z Nim w relację, jak wyrażają to procesje i pielgrzymki, praktykowane we 1 wszystkich religiach. L. Bouyer opowiada się mocno za włączeniem wspólnoty liturgicznej w chodzenie jako cielesną formę modlitwy i świętowania, kiedy su. ruje takie kształty przestrzeni celebracyjnej, które umożliwiałyby uczestnikom przemieszczanie się z jednego miejsca świątyni na inne16.\nPrototypem wszystkich procesji jest wędrówka narodu wybranego z niewoli egipskiej do ziemi obiecanej a także „kroczenie” Jezusa w kierunku Nowej Paschy, ku Jeruzalem i Kalwarii. Procesja liturgiczna celebruje wędrówkę „dzisiaj i „teraz” nowego ludu Bożego pod przewodnictwem Chrystusa ku wieczności oznaczając i inaugurując drogę do Niebieskiego Jeruzalem – Kościoła zbawionych. Tę paschalną wymowę posiada każda procesja, niezależnie od jej celu, okoliczności – i charakteru szczegółowego.17.\nWłoski liturgista M. Righetti w swoim monumentalnym dziele Historia liturgii wymienia sześć rodzajów procesji liturgicznych: upamiętniające, pokutne i błagalne, maryjne, eucharystyczne, obrzędowe i pogrzebowe18.Nie ma w tej chwili I możliwości ani nawet potrzeby na szczegółowe omawianie każdej z nich. Niemniej jednak chciałbym pokrótce zatrzymać się na kilku, które posiadają charakter wyjątkowy.\nW liturgii roku kościelnego występują dwie procesje o szczególnym ciężarze gatunkowym. Jest to procesja obrzędów Wigilii Paschalnej i procesja w Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej. Obydwie, chociaż mają ten charakter teoforyczny, to jednak różnią się między sobą własnymi treściami teologiczno- liturgicznymi’ Pierwsza należy do obrzędów dopełniających, wyjaśniających liturgii paschalnej. Ponieważ tajemnica Zmartwychwstania Chrystusa dokonała się w sposób niewidzialny, niepostrzegalny dla oka ludzkiego, procesja ma na celu w sposób widzialny obwieścić i zamanifestować to wydarzenie. Idziemy ze Zmartwychwstałym Chrystusem, który jest zwycięzcą śmierci i Panem życia. Organicznie przynależy ona do obrzędów Wigilii Paschalnej, dlatego posiada większy sens, gdy urządzana jest w bezpośrednim połączeniu z liturgią paschalną.\nDruga procesja natomiast jest manifestacją Chrystusa Władcy i Gospodarza świata oraz wszystkiego co na nim żyje. Sprawowana jeden raz w roku w niezwykle uroczystej oprawie liturgicznej przypomina, że prawowitym właścicielem Ziemi jest Chrystus, człowiek natomiast jest tylko jej mieszkańcem, zarządcą i dzierżawcą wszystkiego19.\nProcesją wyjątkową jest również procesja pogrzebowa. Jest ona odprowadzeniem zmarłego na miejsce doczesnego spoczynku, na którym jego ciało oczekiwać będzie na dzień zmartwychwstania. Procesji tej jednak nie należy sprowadzać do faktu czystej konieczności, ani nawet postrzegać jako aktu czci oddawanego zmarłemu. Nie jest to tylko zwykłe przeniesienie, „transport” zmarłego na cmentarz . Procesja pogrzebowa jest oprawą rytualną, obrzędową wydarzenia, jakim jest śmierć chrześcijanina będąca jego paschą, czyli przejściem wraz z Chrystusem / tego świata do Ojca. Związek zachodzący między śmiercią chrześcijanina a procesją pogrzebową, co do wydarzenia i jego oprawy rytualnej, jest tutaj w pewnym sensie analogiczny do związku zachodzącego między ofiarą wieczernika Jezusa i Jego śmiercią na krzyżu. Wiadomo, że z woli Chrystusa ta pierwsza jest oprawą obrzędową tej drugiej. Podobnie śmierć chrześcijanina jako wydarzenie zbawcze ma własną oprawę rytualną, którą w tym wypadku jest procesja pogrzebowa. Wydaje się, że takie rozumowanie jest tu najwłaściwsze. Podsumowując ten punkt można zaryzykować twierdzenie, że procesje w pewnym sensie oddają to, czym liturgia jest w swej istocie. W liturgii bowiem człowiek przechodzi nieustannie od teraźniejszości do wieczności, ogarnięty przez Misterium Paschalne i pobudzony przez Ducha Świętego. Wpisane w liturgię procesyjne kroczenie przypomina chrześcijaninowi, że jest pielgrzymem na tym świecie, uprzytamnia mu nieustanne dążenie do Nowego Życia. Taki jest sens naszego uroczystego kroczenia w procesji podczas zgromadzeń liturgicznych, pod warunkiem, że to kroczenie jest autentycznym aktem kultu opartym na wierze a nie na religijnym sentymencie.\n1.Społeczna i wspólnotowa struktura liturgii wymaga od wszystkich jej uczestników przyjmowania i wykonywania określonych postaw, które są wyrazem ich wspólnotowego działania oraz przyczyniają się do pięknej harmonijnej celebracji czynności liturgicznej. Określone postawy nie są bynajmniej dodatkiem do tych ostatnich, ale są ich istotnym tworzywem i budulcem.\n2.Potrzebna jest dziś katecheza postaw i gestów. Wszystkie omówione wyżej postawy liturgiczne wymagają stałego wyjaśniania ich sensu i znaczenia, w formie katechez mistagogicznych, aby nie były pustymi znakami bez wewnętrznej treści i duchowego pokrycia, aby nie były postrzegane jako pewien rodzaj gimnastyki czy musztry liturgicznej: wstać, usiąść, uklęknąć.\n3. Niezwykle ważne jest tutaj także nauczenie ich poprawnego wykonania. Chodzi zwłaszcza o postawy wykonywane przez celebransa i służbę liturgicznej, ale nie tylko (pozycja siedząca: rozwarte kolana, noga na nogę, pozycja z założonymi rękami itp.). W seminariach duchownych należy przygotowującym się do kapłaństwa zwracać uwagę na pedagogiczny aspekt postaw zewnętrznych. Ich piękno i harmonia pobudza i podtrzymuje wiarę uczestników oraz przyczynia się do ożywienia ich wewnętrznego kultu.\n4. Ważny jest tutaj również postulat ujednolicenia postaw, a właściwie bardziej konsekwentnie ich wprowadzenie przez duszpasterzy. Wiernych denerwują znaczne rozbieżności w sąsiadujących ze sobą parafiach. Rozbieżności te widać bardzo dobrze przy okazji ślubów i pogrzebów, na których uczestnicy pochodzą z różnych ośrodków duszpasterskich.\nK. Konecki, Postawy w liturgii, „Seminare” 17 (2001), s. 145 – 156.[↩]\nH. J. Sobeczko, Postawy wewnętrzne i zewnętrzne w czynnym uczestnictwie wiernych we Mszy świętej, RBL 43 (1989), s. 207-224.[↩]\nK. Rahner, Vom Hören und Sehen. Eine theologische Überlegung, w: Bild – Wort-Symbol in der Theologie, Würzburg 1969, s. 139-156.[↩]\nJ. Grześkowiak, Oto wielka tajemnica wiary, Poznań 1987, s. 68.[↩]\nA. Donghi, Gesty i słowa, Kraków 1999, s. 19-20.[↩]\nJ. A. Jungmann, Missarum sollemnia I, Wien 1949, s. 552-553. Przytaczam za J. Grześkowiakiem, Oto wielka tajemnica wiary, dz. cyt., s, 71.[↩]\nPor. D. Barsotti, Misterium Chrystianizmu. Rozważania o życiu wewnętrznym, Poznań 1964, s. 192-193.[↩]\nJ, Grześkowiak, dz, cyt, s. 70.[↩]\nJ. Fedoriv, Obrjadi Ukraińskoi Tserkvi, Roma-Toronto 1970, s. 84.[↩]\nJ. Grześkowiak, dz. cyt., s. 72-73.[↩]\nA. Donghi, dz. cyt., s. 30.[↩]\nB, Nadolski, Liturgika t. 1, Poznań 1989, s. 123[↩]\nLiber de divinis officiis 18, PL 101, 1210a.[↩]\nR. Guardini, Znaki święte, Wrocław 1982, s. 29-30.[↩]\nP de Clerck, Zrozumieć liturgię, Kielce 1997, s. 42-43.[↩]\nM. Kunzler, Liturgia Kościoła, Poznań 1999, s. 177.[↩]\nB. Nadolski, Liturgika t.1, dz. cyt., s. 124.[↩]\nM. Righettti, Manuale di storia litugica, 1.1, Milano 1950, s. 332-341.[↩]\nSzerzej na temat tej procesji zob. A. Durak, Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Kraków 1999, s. 113-150.[↩]\ngesty i postawy ciała kkbids mszał rzymski postawy celebransa\nJezu mój: wszystko co moje należy do Ciebie, gdyż wszystko co Twoje należy do mnie, a to, co posiadam, oddaję Tobie.


dywaniki samochodowe, DACIA 1304, 1990 - 2004 - Motochemia\ndywaniki samochodowe do DACIA 1304, 1990 - 2004\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika DACIA 1304 z rocznika 1990 - 2004 dla których mamy w ofercie dedykowane dywaniki samochodowe.\ndywaniki samochodowe według typu silnika w DACIA 1304 z rocznika 1990 - 2004:\nCzemu szukać dywaniki samochodowe specjalnie do DACIA 1304 z rocznika 1990 - 2004?\nDACIA 1304 z rocznika 1990 - 2004 mają swoich wiernych fanów, dlatego dbają oni o to, aby używać odpowiednie dywaniki samochodowe. W zależności od typu silnika (1.3 - (1289 ccm), 1.3 - (1289 ccm) lub 1.3 - (1289 ccm)) niektóre produkty takie jak np. dywaniki samochodowe mogą być specjalnie dedykowane dla DACIA 1304 z rocznika 1990 - 2004 z silnikiem 1.3 - (1289 ccm). Jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem tego modelu, ale masz wątpliwości czy konkretne dywaniki samochodowe pasują do rocznika 1990 - 2004 - wybierz odpowiedni silnik (np. 1.3 - (1289 ccm)) i upewnij się, że znajdziesz to czego naprawdę potrzebujesz. Aktualnie w sklepie mamy 211 produktów typu dywaniki samochodowe, które pasują do DACIA 1304 z rocznika 1990 - 2004. Jeśli chwilowo nie mamy ich lub masz inne wątpliwości - zadzwoń do nas (512 802 277).\nPrzykładowe dywaniki samochodowe do DACIA 1304 z rocznika 1990 - 2004\nUwaga: produkty te są dopasowane tylko do marki DACIA 1304 z rocznika 1990 - 2004. Jeśli szukasz dywaniki samochodowe dla konkretnego typu silnika i mocy - skorzystaj z tabeli powyżej.


Czapka VIKING Anton - Czapki - Sklep z odzieżą Termoaktywnie.pl\nKlasyczna męska czapka w kratkę\nCzapka Viking z serii regular charakteryzuje się przewagą czerni przełamanej kraciastym kontrastującym wzorem, wyglądającym jak siatka. Atutem jest podszewka polarowa, powodująca, że czapka jest przyjemna w kontakcie z głową oraz dodatkowo chroni głowę i uszy przed zimnem. Model o uniwersalnym fasonie spodoba się mężczyznom w każdym przedziale wiekowym. Czapka sprawdzi się w chłodne, zimowe dni podczas jazdy na nartach, snowboardzie, sankach a także w codziennym, miejskim użytkowaniu. Świetnie komponuje się zarówno z kurtkami o charakterze miejskim jak i kurtkami narciarskimi.\nGłówne zalety modelu 210/16/0114:


Internet coraz powszechniejszy w bibliotekach wiejskich - Wiadomości - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Wiadomości > Internet coraz powszechniejszy w bibliotekach wiejskich\nProgram Rozwoju Bibliotek realizowany jest od roku przez Fundację Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego z grantu w wysokości 28 milionów dolarów przekazanego stronie polskiej przez Fundację Billa i Melindy Gates. Pieniądze są wydawane na wyposażenie bibliotek w sprzęt informatyczny, cykl praktycznych szkoleń dla personelu tych placówek i promocję bibliotek.\nZ danych Instytutu Książki wynika, że blisko 40 proc. spośród 8,5 tys. polskich bibliotek nie miało dostępu do internetu. Problem ten dotyczył szczególnie placówek położonych z dala od ośrodków miejskich, a takich bibliotek na wsi i w małych miastach jest 2,5 tys.\nProgram informatyzacji jest zaplanowany na pięć lat, rozpoczął się w 2009 roku i potrwa do roku 2013. Już w ciągu pierwszych 12 miesięcy udało się go wdrożyć w ponad połowie ze 168 wiejskich bibliotek zakwalifikowanych do udziału w nim w regionie kujawsko-pomorskim.\n"Dotychczas jedynie w siedzibie głównej naszej biblioteki można było skorzystać z internetu, ale w ciągu roku wszystkie nasze filie poszerzyły swą ofertę o bezpłatny dostęp do sieci. Potrzebny do tego sprzęt komputerowy otrzymaliśmy w ramach Programu Rozwoju Bibliotek" - powiedziała Beata Szymańska, dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Świeciu.\n"Przed nami kolejne wyzwanie: wyrobienie w społecznościach lokalnych umiejętności korzystania z zasobów internetu. Przede wszystkim u osób w starszym wieku, dla których komputer jest rzeczą nową i obcą" - podkreśliła Szymańska.\nBibliotekarze starają się zachęcać potencjalnych użytkowników, pokazując praktyczne zastosowania internetu w codziennym życiu: sprawdzanie rozkładów jazdy, oferty przychodni i szpitali oraz używanie komunikatorów do kontaktów z dziećmi i wnukami przebywającymi w innych miastach czy poza granicami kraju.\nDzięki wsparciu TP SA biblioteki otrzymują najszybszy możliwy na swoim terenie dostęp do internetu na trzy lata za darmo. "To nie tylko darmowy dostęp do sieci dla komputerów posiadanych przez bibliotekę, ale także bezprzewodowo dla wszystkich osób, które pojawią się w jej siedzibie z własnym sprzętem, laptopem czy netbookiem" - zaznaczył Krzysztof Czopek, dyrektor Regionu Grupy TP Północ.\nBiblioteki uczestniczące w programie na terenie całej Polski, a jest ich w sumie 1865, otrzymały dotychczas ponad 1400 komputerów wraz z monitorami oraz systemem operacyjnym i podstawowym oprogramowaniem przekazanym bezpłatnie przez producenta, urządzenia wielofunkcyjne, drukarki, ponad 150 laptopów, projektory multimedialne i ekrany. Dodatkowo każda placówka uczestnicząca w programie dostała aparat cyfrowy wraz z przewodnikiem "Projekt: fotografia", który pokazuje, jak można wykorzystać aparat w pracy biblioteki.


Powody zmiany koloru auta mogą być różne. To nie tylko chęć poprawy wyglądu pojazdu, ale także wyróżnienia się na tle innych aut. Zmiana koloru może być podyktowana chęcią reklamy firmy lub ochroną karoserii przed oddziaływaniem szkodliwych czynników. Jak się okazuje sposobów na zmianę koloru auta jest kilka. Różnią się one zasadniczo. Zarówno jeśli chodzi o samą technikę wykonania, jak i koszty. Wśród najbardziej popularnych metod zmiany koloru samochodu możemy wymienić:\nPowtórne lakierowanie auta\nPokrycie auta natryskową gumą\nAby dokonać właściwego wyboru warto poznać bliżej każdą z tych metod.\nJak wygląda ponowne lakierowanie auta?\nPowtórne lakierowanie pojazdu jest najprostszą metodą na zmianę jego koloru. W tym celu należy udać się do zakładu lakierniczego. Tam lakiernik oceni najpierw stan karoserii pojazdu. Jeśli zajdzie taka konieczność dokona niezbędnych napraw, które mają na celu przygotowanie karoserii do pokrycia nową powłoką lakieru. Podstawową wadą powtórnego lakierowania jest jego koszt. W przypadku lakierowania całej karoserii może on sięgać nawet kilkunastu tysięcy złotych. Kwota ta będzie dużo niższa jeśli zdecydujemy się na lakierowanie pojedynczych elementów karoserii. Z drugiej strony lakierowanie wybranych elementów niesie za sobą ryzyko uzyskania różnych odcieni tego samego koloru, co nie będzie działać na korzyść auta. Jest jeszcze jedna wada takiego rozwiązania. Otóż przy ewentualnej sprzedaży pojazdu powtórne lakierowanie może wzbudzić podejrzenia potencjalnego nabywcy. Pomiar grubości lakieru z pewnością wykaże dwukrotnie wyższą wartość co będzie oznaczać, że lakier w pojeździe nie jest oryginalny. Nie działa to na korzyść sprzedającego i ceny sprzedaży pojazdu.\nKolejnym sposobem na zmianę koloru auta jest oklejenie go folią. Wybór tej metody daje w zasadzie nieograniczone możliwości kolorystyczne. Przed nałożeniem folii konieczne jest wykonanie poprawek lakierniczych na starej powłoce lakieru. Ponadto należy usunąć wszelkie ślady rdzy oraz oczyścić karoserię z zaschniętej smoły czy asfaltu. Folia musi być nakładana na czysty, wolny od zabrudzeń i tłustych plam lakier. Oprócz efektownego wyglądu folia dodatkowo chroni auto przed zarysowaniami, uderzeniami kamieni spod kół oraz negatywnym wpływem warunków atmosferycznych. Kolejnym atutem, jakie daje oklejanie samochodu folią, jest możliwość jej łatwego usunięcia. W momencie sprzedaży auta nowy nabywca może zażyczyć sobie pojazdu z oryginalnym lakierem. Doprowadzenie auta do takiego stanu nie będzie problemem. Oklejanie folią najlepiej zlecić specjalistom. Użytkując samochód oklejony folią należy unikać myjni mechanicznych, gdyż mogą uszkodzić powłokę folii. Najlepiej myć samochód ręcznie. Zalecane jest również używane specjalnych preparatów do pielęgnacji.\nNa czym polega natryskiwanie gumą?\nAlternatywą dla oklejania folią jest natryskiwanie na powierzchnię karoserii gumowej powłoki. Stosując tą metodę znacznie łatwiej pokryć elementy o nieregularnych kształtach. Natryskiwana guma wypełnia również wszelkie ubytki w lakierze. Guma ma dosyć grubą powłokę, która dobrze chroni przed uszkodzeniami. Przed nanoszeniem powłoki powierzchnia lakieru musi zostać dokładnie oczyszczona. Problem pojawia się w przypadku aut, których lakier był pokrywany woskiem lub innym środkiem ochronnym. Może to utrudniać przywieranie gumy. W takiej sytuacji karoserię należy najpierw odtłuścić i oczyścić glinką.\nZmiana koloru auta to dobry pomysł na zwiększenie ochrony karoserii i nadanie jej zupełnie nowego wyglądu. Niewątpliwie każda z metod ma swoje zalety. Jednakże aby uzyskać oczekiwane efekty należy powierzyć zadanie zmiany koloru firmie, która posiada odpowiednie kompetencje, sprzęt oraz doświadczenie.


Nasza wizja / Nasza firma / Start - ZPA\nZPA posiada długoletnią tradycję z dziedziny produkcji przyrządów pomiarowych na wysokim poziomie jakości. Doświadczony team wydziału badać i rozwoju gwarantuje rozwiązania zadowalające klienta, jednocześnie spełniające wysokie standardy międzynarodowe. Pomiary dokładne i niezawodne\nTechnologia pomiarowa gwarantuje przedsiębiorstwom publicznym (gazownie, elektrownie oraz przedsiębiorstwa gospodarki wodnej) dokładne informacje o zużyciu dostarczanej energii elektrycznej. Przyrządy pomiarowe spółki ZPA umożliwiają obserwację poziomu zużycia energii oraz gwarantują dokładniejsze i niezawodne informacje w porównaniu z tradycyjnymi przyrządami elektromechanicznymi. Przedsiębiorstwa kompleksowe mogą dzięki temu rozszerzyć zakres swoich usług oferowanych Klientowi, udoskonalić sposób rozliczania zużycia energii oraz kierować obciążeniem systemu w czasie szczytu w swoich sieciach energetycznych.\nZbiór i transmisja danych\nZPA oferuje Klientom rozwiązania umożliwiające solidny, dokładny i korzystny pod względem finansowym zbiór danych. Nasze wypróbowane rozwiązanie transmisji danych przekazuje informacje w sytuacjach krytycznych korzystając z sieci publicznych i prywatnych włącznie Ethernet, GSM/GRPS, RF i PLC. Management pomiaru danych\nOprogramowanie do pomiaru danych umożliwia odbiór, analizę, edytację oraz ocenę mierzonych danych jednostkowych. Oprogramowanie jest opracowane w oparciu o otwarte standardy, pozwala to na jego bezproblemową integrację do infrastruktury programów aplikacyjnych wykorzystywanych w danej organizacji, pomaga w analizie i opracowaniu rosnącej ilości danych. Regulacja zapotrzebowania\nZPA pomaga przedsiębiorstwom publicznym w podejmowaniu decyzji z zakresu regulacji zapotrzebowania podnoszących aktywność i zysk. Jesteśmy ekspertami w dziedzinie opracowywania rozwiązań umożliwiających równomierne obciążenie zużyciem energii całej sieci energetycznej. Statystyczne oszczędności są osiągnięte poprzez redukcję potrzeby tworzenia wydajności tylko w celu zaspokojenia szczytu zapotrzebowania. Rozwiązania integrowane\nAMI i AMR rozwiązanie spółki ZPA dla gazowni, elektrowni oraz przedsiębiorstw gospodarki wodnej oferuje bezproblemową integrację z aplikacyjnymi programami finansowymi oraz programami do managementu danych.


Festiwal pod znakiem wspinaczki | NPM Magazyn Turystyki Górskiej\nStrona główna > Artykuły > Festiwal pod znakiem wspinaczki\nKrakowski Festiwal Górski pozycjonuje się coraz bardziej jako impreza dla miłośników klasycznej wspinaczki skałkowej. Ale to publiczności odpowiada, bo sala Uniwersytetu Ekonomicznego znowu pękała w szwach.\nOdbywające się na początku grudnia KFG to okazja do podsumowań kończącego się roku. Co zrozumiałe, tym razem na plan pierwszy wysunęło się zimowe wejście na Nanga Parbat. Jeden z trzech – oprócz Simone Moro i Alego Sadpary – zdobywców, Alex Txikon, objechał tej jesieni większość górskich festiwali w naszym kraju. Wydawać by się mogło, że oglądali i słuchali go wszyscy, którzy interesują się himalaizmem, ale i tak w Krakowie publiczność zgotowała mu gorącą owację. A po jego pokazie ustawiła się długa kolejka po autografy. Swój podpis składał nawet na koszulkach, które widzowie mieli na sobie. A w kuluarach pytano Alexa np. o wyprawę na K2 zimą.\n– Simone bardzo często powtarza takie zdanie, że tę „zimową grę rozpoczęli polscy wspinacze”. I mam nadzieję, że to dzieło dokończycie właśnie wy, Polacy – mówił swoim sympatykom.\nWielkie oklaski zebrał także Andrzej Bargiel, który dzięki zdobytemu w tym roku – w rekordowym czasie 29 dni – tytułowi Śnieżnej Pantery (pięć najwyższych szczytów b. ZSRR) stał się główną medialną atrakcją polskiego świata gór. A wszystko za sprawą nakręconego dla Canal+ Discovery serialu dokumentalnego. W Krakowie o swoim wyczynie opowiadał razem z Darkiem Załuskim, znanym himalaistą, który nakręcił niejeden film o górach wysokich.\n– Podziwiałem Jędrka na tej wyprawie. Do tej pory jeździliśmy w kameralnym, kilkuosobowym zespole, a teraz musiał skupić się także na całej medialnej otoczce, związanej np. z kilkakrotnym nagrywaniem tej samej sceny. Ale poradził sobie z tym doskonale, nawet jak musiał po raz kolejny podchodzić 300 metrów – nie szczędził pochwał Załuski.\n– Był taki moment na wyprawie, że byliśmy przekonani, iż projekt się nie uda, np. ze względu na kiepską pogodę czy oczekiwanie na benzynę do helikoptera. Ale wszystko dobrze się skończyło – mówił Bargiel. – A o tym, jak wielki wysiłek wszyscy w ten projekt włożyliśmy, niech świadczy fakt, że po zdobyciu ostatniego szczytu, zamiast kręcić kolejne sceny, zadecydowaliśmy o szybkim powrocie. Byliśmy psychicznie wypaleni – zakończył rekordzista.\n– Kiedy Jędrek schodził na dół z ostatniego szczytu, wyszedłem mu naprzeciw. Chciałem go wyściskać, cieszyć się z sukcesu. A on przywitał mnie tak: „Cześć, Darek, jak się czujesz?”. Ta sytuacja oddaje całego Jędrka na tej wyprawie – przypomniał Załuski.\nAle KFG to nie tylko spotkania z himalaistami, ale także polskie i zagraniczne filmy. Grand Prix w Międzynarodowym Konkursie Filmowym powędrowało do Rumunki, Anki Damian, reżyserki animowanego filmu „Czarodziejska góra”. Pierwszą nagrodę w Konkursie Polskim otrzymał Wojciech Kozakiewicz za „Alpine Wall Tour”.\nUśmiechnięta Lynn Hill\nKto wie, czy największą gwiazdą tegorocznego Krakowskiego Festiwalu Górskiego nie była Amerykanka Lynn Hill. Przyjechała do Polski drugi raz, ale po raz pierwszy mogli ją zobaczyć widzowie pod Wawelem.\nLynn Hill to kobieta pełna wewnętrznego ciepła, gigantka wspinania mimo swoich zaledwie 157 cm wzrostu. Uklasyczniła jako pierwsza osoba legendarną drogę The Nose na El Capitan w Yosemitach i trzeba było czekać kolejne, bagatela, 12 lat na powtórzenie tego wyczynu. Skromna, uśmiechnięta, sympatyczna Lynn, zapytana przez nas o tajniki swojego sukcesu, wymienia przede wszystkim talent.\n– To on nas predysponuje do uprawiania konkretnych dyscyplin sportowych. Musimy słuchać naszego wewnętrznego głosu i podążać ścieżką, którą dyktuje nam nasze serce. A z biegiem czasu, kiedy będziemy dążyć do realizacji celu, na naszej drodze staną odpowiednie osoby. Znajdą się też środki i sposoby, by dotrzeć tam, gdzie sobie to założymy – przekonuje Lynn Hill w rozmowie z Pauliną Wierzbicką „n.p.m.”. Wywiad z ikoną wspinania znajdziecie w lutowym numerze „n.p.m.”. RED\nBez tlenu na Mount Evereście\nPeter Habeler, który 38 lat temu wszedł razem z Reinholdem Messnerem na Mount Everest bez tlenu, był gościem tegorocznych Dni Lajtowych w Karpaczu. – Po prostu daliśmy sobie szansę i potrafiliśmy z niej skorzystać – opowiadał Habeler.\nJuż po raz piąty Karkonoskie Dni Lajtowe odbyły się pod Śnieżką. Tym razem główną postacią tego festiwalu był Peter Habeler, austriacki wspinacz, który swoją przygodę z wysokimi górami rozpoczął w wieku 27 lat razem z Reinholdem Messnerem.\n– Wspinaczka z takim partnerem to było coś najpiękniejszego, co spotkało mnie w życiu. Uważam, że tworzyliśmy zgraną i rozumiejącą się w górach parę – opowiadał Habeler.\nJednym z największych ich osiągnięć było pierwsze wejście bez dodatkowego tlenu na Mount Everest. Dokonali tego w 1978 r., a dodatkowo Habeler ustanowił rekord zejścia ze szczytu do południowego filara. Zajęło mu ono tylko godzinę.\n– Często słyszę, że trzeba być lekko szalonym, by wspinać się na\n8 tys. metrów. Ale dzięki temu, że nie przejmuję się takimi opiniami, udało mi się dokonać tak wiele – mówił Habeler. A o wejściu na dach świata bez tlenu mówił tak: – Nie mieliśmy w planie, by ten projekt realizować za wszelką cenę. Nie jest bowiem sztuką wejść na szczyt, a nie mieć już siły na szczęśliwy powrót. Po prostu daliśmy sobie szansę i potrafiliśmy z niej skorzystać. Sprzyjała nam pogoda, w dniu ataku czuliśmy się dobrze kondycyjnie. I to głównie dzięki temu udało mi się tak szybko zejść na dół.\nOprócz Everestu 74-letni dziś wspinacz zdobył także Czo Oju, Nanga Parbat, Kanczendzongę i Gaszerbrum I, na który wszedł z Messnerem w zaledwie trzy dni. Za tę działalność Polski Klub Alpejski, organizator Karkonoskich Dni Lajtowych wręczył mu swoją nagrodę Primus Inter Pares („Pierwszy wśród równych”).\n– Bardzo za nią dziękuję – nie krył wzruszenia Habeler. – Róbcie w życiu to, co kochacie najbardziej. Jeśli jest to wędrówka po górach, to cieszcie się właśnie taką przygodą. Spójrzcie na mnie: mam ponad 70 lat, a wcale nie czuję się zgnuśniałym seniorem. Mam nadzieję, że jeszcze się w Polsce spotkamy. Bądźcie aktywni w życiu – zakończył himalaista.\nNagrodę wręczył mu burmistrz Karpacza. – Cieszę się, że prawdziwi ludzie gór przyjeżdżają do nas. Jestem dumny i szczęśliwy, że odwiedzają nas także znamienite osobistości ze świata alpinizmu i himalaizmu – mówił Radosław Jęcek i dodał: – Zapraszam wszystkich do Karpacza, otwieramy właśnie 16-metrową ściankę wspinaczkową, są też Krucze Skały. Jest co łoić.\nOprócz Habelera do Karpacza przyjechał także Alex Txikon, zimowy zdobywca Nanga Parbat, oraz Ukraińcy: Nikita Bałabanow i Michaił Fomin, laureaci tegorocznego Złotego Czekana, którzy jako pierwsi przeszli północno-zachodni filar Talung w Himalajach (7439 m n.p.m.). Wspinali się w stylu alpejskim. Ich przejście trwało sześć dni, a droga liczyła dwa kilometry.\n– To była jedna z najtrudniejszych naszych dróg, ale dzięki współpracy udało się nam ją przejść – mówił Bałabanow.\nCo zadecydowało o sukcesie? – Tworzymy bardzo mały, ale za to zgrany zespół. Nie ma między nami konfliktów, a gdy mamy inne spojrzenie na konkretne zadanie, to dyskutujemy i osiągamy kompromis. Jeśli to jest tylko możliwe, sami organizujemy sobie całą wyprawę. Dzięki temu wyjazd na Talung kosztował nas tylko dwa tysiące dolarów, a nie sześć. Ale wiemy, że nie zawsze taka samodzielność jest możliwa – zaznacza Fomin.\nDni Lajtowe po raz pierwszy odbyły się w 2000 r. w Tychach. Później imprezę organizowano m.in. w Rycerce, a także na Głodówce i w Zakopanem. W 2012 r. po raz pierwszy trafiła ona do Karpacza.


Konkurs na ekslibris Kostkowej biblioteki | KOSTKA LICEUM\nEkslibris jest najwłaściwszym i najszlachetniejszym sposobem oznaczenia własności książki, gdyż jako miniaturowe dzieło sztuki graficznej budzi uczucia estetyczne, będąc jednocześnie dowodem kultury jej właściciela.\nTak o ekslibrisie pisał bibliofil Jan Marian Wojciechowski.\nA co o ekslibrisie sądzą Kostkowicze?\nMyślę, że będziemy się mogli o tym dowiedzieć w najbliższym czasie!\nOgłaszamy bowiem konkurs na ekslibris KOSTKOWEJ biblioteki.\nprojekt ekslibrisu należy wykonać w dowolnej technice graficznej,\nekslibris nie może być plagiatem istniejącej pracy,\ntematyka ekslibrisu ma nawiązywać do książek, księgozbioru, szkoły, św. Stanisława Kostki\nprace należy dostarczyć do biblioteki szkolnej lub do p. Marcina Cziomera do dnia 15 grudnia 2016r


Beat It - Pomponik\nPlotki Pomponik » beat it\nArtykuły na temat: beat it\n"Na Wspólnej": Anastazja zagrozi Beacie\nKu wielkiemu przerażeniu Beaty (Katarzyna Ptasińska), nieoczekiwanie na Wspólną powróci Anastazja (Karolina Bacia), niedoszła żona Tomka (Krzysztof Chodorowski), otwarcie zapowiadając, że wyzna Nowakowi szokującą prawdę na temat jej prostytuowania się w przeszłości.\nTaylor Swift zastrzeże frazę "This Sick Beat"?\nWokalistka złożyła wniosek o opatentowanie fraz pochodzących z albumu "1989".\nBardzo smutne wieści o Beacie Kozidrak! To koniec?!\nBeata Kozidrak (58 l.) wciąż podnosi się po nagłej śmierci ukochanego brata. Niestety, jak donoszą media, nie ma już obok męskiego ramienia, na którym mogłaby się wypłakać...\nAndrzej Pietras "nie będzie robił Beacie problemów z rozwodem"\nPo 37. latach Beata Kozidrak (56 l.) postanowiła zakończyć małżeństwo z Andrzejem Pietrasem (62 l.). Muzyk nie zamierza utrudniać wokalistce formalnego rozstania.\nZdjęcia na temat: beat it\nWideo na temat: beat it\nSerial o Beacie Szydło robi furorę\nSerial "Ach ta Beata" z wypiekami ogląda już ponad 12 tys. internautów.\n"Na dobre i na złe": Janek wyznaje Oli prawdę o Beacie\nJanek zdobywa się w końcu na odwagę i opowiada Oli, w jaki sposób poznał Beatę - pacjentkę, która już od kilku lat go szantażuje\nDyskusje na temat: beat it\nRe: "M jak miłość": Manewry miłosne\nTaka fajną karierę zrobiła w USA, że teraz będzie grać w polskim serialu bardzo ciekawe rozwiązanie.\nMiszczakowi chyba się w głowie przekręciło ta stacja czyli TVN nigdy nie będzie numerem 1.\nRe: "Na dobre i na złe": Daniel Olbrychski chciałby mieć wszystkie dzieci i wnuki pod jednym dachem\nJego kariera to tylko PRL.\n... Krystynie Nienażartej mówisz ? - daj se pokój to już lepszy Gay Beat z Chełma !\nPrzecież nie ma ulicy Kaczyńskiego ani Morawieckiego ani 2 Beat złodziejek, ani marszałków złodziei Karczewskiego i Kuchcińskiego....\nA jakie będą te ambitnie przedsięwzięcia, gdyby nie ten serial nikt by o niej nie wiedział i nie słyszał.\nA mozna propagować pana prezesa, pana szefa gabinetu i stado pań beat ricze oraz innych marianów?\nPo prostu utyła i nie wraca.\nRe: "Na Wspólnej": Daniel zwolniony z aresztu\nDominike zabił Maciek z Klanu bo nie chciała z nim grać w jego zespole DownTown beat!\nabbas nejm wyrok


Elektryczny Seat na platformie MEB pojawi się w Genewie [teaser] • SAMOCHODY ELEKTRYCZNE – www.elektrowoz.pl\nElektryczny Seat na platformie MEB pojawi się w Genewie [teaser]\nSeat zapowiedział, że na salonie samochodowym w Genewie 2019 pokaże samochód elektryczny zbudowany na platformie MEB. Auto ma mieć 500 kilometrów zasięgu (WLTP?) na baterii, a do sprzedaży powinno trafić w 2020 roku. Dziś pokazano jego teaser – czyżby miał to być crossover?\nNadchodzi elektryczny Seat. Coś więcej niż e-Mii\nDo niedawna Seat chwalił się e-Mii, czyli klonem elektrycznego VW e-Upa. Seat e-Mii miał oficjalnie zadebiutować w ofercie – niewielka liczba jeździ w carsharingu – jednak temat nagle zszedł na drugi plan. Auto pewnie trafi do sprzedaży, jednak numerem jeden z pewnością stanie się nowy Seat zbudowany na platformie MEB.\nPlotki mówią, że widoczne na teaserze auto to potomek Seata Leona w wersji elektrycznej. Linie nadwozia sugerują albo segment B, albo C-SUV – wznoszą się trochę za mocno na typową klasę C. W tym pierwszym przypadku mielibyśmy do czynienia z bezpośrednią konkurencją Renault Zoe, Peugeota e-208 i Opla eCorsy, w tym drugim – z bliskim krewniakiem VW ID.3 vel ID. Neo.\nCytowany przez portal Autocar główny projektant Seata, Alejandro Mesonero, stwierdził, że samochód jest gotowy w „97 procent” (źródło). Auto ma trafić do oferty już w 2020 roku. Po raz pierwszy zobaczymy go podczas Geneva Motor Show 2019.\nTags: ELEKTRYCZNY SEATGeneva Motor Show 2019 SEATGenewa 2019 SEATSAMOCHODY ELEKTRYCZNE 2019SAMOCHODY ELEKTRYCZNE 2020SEATSeat BornESeat eBornSeat elektrycznySeat Leon elektryczny