Temat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Pon Sie 29, 2016 5:31 pm\nZbliżała się godzina osiemnasta, a na zewnątrz zaczynało powoli zmierzchać. Ulice wyludniały się, bowiem każdy paryżanin pragnął zdążyć dotrzeć do domu przed godziną policyjną. Wyjątkowo starali się mieszkańcy dzielnicy Enclos-St-Laurent - patrole niemieckie wzmożono, jedną z ulic całkowicie zamknięto i wszyscy starali się schodzić z drogi żołnierzom i śledczym, wciąż kręcącym się w okolicy zawalonego budynku.\nDzienny patrol miał niebawem zejść ze swojej zmiany, a ze względu na rewelacje dostarczone przez życzliwych sąsiadów, wieczorem spodziewano się działań Ruchu Oporu przy kamienicy, dlatego kolejną zmianę przejąć mieli żołnierze nieco wyżsi rangą. Specjaliści?\nNa pierwszy rzut oka niewiele się działo. Chodnikiem po drugiej stronie ulicy co jakiś czas wędrowali przechodnie, jednak ich spojrzenia utkwione były w betonowej kostce, jakby zawalona kamienica wcale nie była o wiele ciekawszym widokiem. Tylko jedna osoba odważyła się otwarcie przyglądać gruzom, a na dodatek najwyraźniej bardzo korciło ją, by się odezwać.\n- Czy to tutaj Żydzi podłożyli bombę? - zapytał mały chłopiec, pojawiając się znikąd przy patrolujących. Miał na sobie ciepłą kurtkę i dobre buty, na głowie kaszkiecik, a wystające z kieszeni zawiniątko można było uznać za owiniętą papierem kanapkę. Jedyną zastanawiającą rzeczą było to, że znajdował się tu całkowicie sam, bez żadnej opieki.\nDomagał się atencji, jednak czy Okupanci spełnią jego życzenie?\nOstatnio zmieniony przez Mistrz Gry dnia Pon Sie 29, 2016 6:00 pm, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Pon Sie 29, 2016 5:53 pm\n[EKWIPUNEK : pistolet, magazynek (10 sztuk), w pełni skompletowany mundur żołnierza, mapa Paryża, koń Siwek (jako środek transportu), bagnet, paczka papierosów, lornetka]\nPatrole, patrole, patrole. Ciągle to samo. Był to dopiero początek zmiany. Siodło jeszcze nie zaczęło porządnie uwierać Matthiasa, więc ten był w wyjątkowo dobrym humorze. Jechał podgwizdując sobie typową niemiecką melodie ludową, coś w stylu "szła dzieweczka do laseczka". Lubił tą melodie. Pozostawał jednak niebywale czujny, bądź co bądź, ten patrol to nie zwykła przejażdżka po Paryżu. Coś tu ostro pierdutło, trzeba przyznać. Wszystko poszło w gruzy. Matth jechał powolutku, objeżdżając co większe kupy szkieł - po co haratać kopyta? Trzymał się raczej blisko swych towarzyszy, jednak widok małego chłopca zaintrygował go. Co taki malec robi na terenie, na którym raczej nie powinno być żywej duszy? Wygląda to co najmniej podejrzanie. Matt nie podejrzewał go o znajomość Jedynego Słusznego Języka, dlatego też odezwał się swoją prześliczną łamaną francusczyzną, podjechał też pare kroków wyjeżdżając przed swoich towarzyszy - Wybuchł piec. A jeśli nie piec, to zrobili to przestępcy. Czy Żydzi, czy Francuzi, czy zdemora... zdemoraliz... zdegenero...cholerne żelipopą źli Niemcy, nie ma to żadnego znaczenia. Czego tu szukasz, mały? Gdzie są Twoi rodzice? Zdajesz sobie sprawę, że absolutnie nie powinno Cię tu być? Zdaniem Matta, było to co najmniej kurewsko podejrzane. Nie miał zamiaru starszyć dzieciaka (bo i po co?), ale nie miał też zamiaru zostawiać tej sprawy bez wyjaśnienia.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Wto Sie 30, 2016 6:02 pm\nNawet jeśli chłopiec przestraszył się złego Niemca i jego języka z dziwnym akcentem, wszystko prysło niczym bańka mydlana, gdy zobaczył przed sobą konia. Wytrzeszczył oczy i uśmiechnął się szeroko, jakby dawno już nie widział żadnego oficera, patrolującego okolice w ten sposób.\n- Mogę się z panem przejechać?! - zapytał podekscytowany.\nByć może nikt jeszcze nie zdążył wytłumaczyć malcowi, jakie realia panują teraz w okupowanym Paryżu, a może dziecko po prostu nie dzieliło ludzi na swoich i obcych. Faktem pozostawała jednak jego nietypowa prośba i iskierki radości, widoczne w oczach chłopca.\n- W gazetach mówią, że to jednak Żydzi - dodał jeszcze, choć wyglądał co najwyżej na pięciolatka, dlatego wątpliwym było, by sam dowiedział się takich rzeczy z prasy - Mama zaraz po mnie przyjdzie - zapewnił.\nŻadnej kobiety nie było jednak w zasięgu wzroku, a Matthias miał przecież ze swojego miejsca całkiem dobry widok. Być może dlatego właśnie to on jako pierwszy zauważył, że kilka kamieni zsunęło się właśnie po kupie gruzu. Czyżby ktoś jednak zapuścił się w ruiny kamienicy?\nMax i Niklaus - możecie włączyć się w dowolnym momencie rozgrywki.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Wto Sie 30, 2016 10:11 pm\nEkwipunek wpisany w profilu.\nNiklaus feralnego dnia miał stawić się na patrol, który mu się nie widział. Był już zmęczony trudami dnia poprzedniego, toteż nic dziwnego, że do dzisiejszej roboty szedł niechętnie. Nie zapomniał wziąć ze sobą broni oraz magazynków, wszak mogły się one przydać. Idąc w pełnym mundurze zapewne wzbudzał strach wśród miejscowych, jednakże to nie oni byli jego celem. Celem była zawalona kamienica.\nW miarę zbliżania się do miejsca zbrodni zauważył Matthiasa na swym dzielnym, srokatym towarzyszu. Mimowolnie się uśmiechnął widząc brata. Może będzie miał możliwość spędzić z nim więcej czasu? Skoro i tak obydwoje są w Paryżu i dostają te same zlecenia. Dopiero po chwili zauważył dzieciaka stojącego obok konia. Zmarszczył czoło w grymasie, zastanawiając się co ono tu robi.\n- Co tu robi to dziecko, herr Schulz? - spytał prostując się i stając prawie że obok nich. W momencie, w którym posypały się kamienie momentalnie sięgnął po pistolet, który czekał już naładowany na jakikolwiek ruch. Kazano im uważać na każdego napotkane człowieka, więc... no cóż, zabawę czas zacząć. We will play a game.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Czw Wrz 01, 2016 6:03 pm\n[Ekwipunek: Walther p-38, drugi magazynek (łącznie 16 naboi), mundur SS-mana, płaszcz, sztylet, papierosy, zapalniczka, dokumenty (w tym prawo jazdy), pożyczona z siedziby SS latarka]\nFriedrich stawił się na miejscu parę minut później niż chciał, zahaczając po drodze o siedzibę SS, by zaopatrzyć się w latarkę. I jak wszystko miał odpowiednio wyliczone, tak okazało się, że musiał w budynku spędzić kilkanaście minut załatwiając jakąś niezmiernie nagle ważną papierologię "na wczoraj", o której nie miał wcześniej zielonego pojęcia. Z oddali widział już siedzącego na koniu mężczyznę w mundurze Wehrmachtu, a po chwili rozpoznał w dwójce znajdującej się obok nich żołnierza SS w stopniu Unterscharführera i jakąś małą istotę, zapewne dziecko w wieku około sześciu lat. Zbliżał się już do nich i oczekiwał powitania, by mógł się im przedstawić jako dowódca tego patrolu, gdy zauważył poruszenie u mężczyzn. Podążył wzrokiem za spojrzeniem stojącego na ziemi i zdążył zobaczyć, jak parę kamieni zatrzymuje się po zsunięciu.\n- SS-Hauptsturmführer Friedrich Nerlinger. SS-Unterscharführer, sprawdzić to - rozkazał, zatrzymując się obok mężczyzn po uprzednim rozpoznaniu stopnia młodszego od siebie mężczyzny. Mówił oczywiście o dziwnym zachowaniu ruin kamienicy, które powinny się nie zachowywać wcale. Następnie odwrócił się do tego na koniu.\n- Żołnierzu, co tu robi to dziecko?\nZaklął w myślach. Co za dywersja. Wysłać Niemcom dzieciaka, żeby ich zajął, a w tym czasie wedrzeć się do ruin kamienicy. Przecież to jasne, że SS-mani nie zareagują wobec dziecka równie agresywnie co wobec dorosłej osoby albo nawet nastolatka, gdyby taki zechciał im przeszkadzać. Reakcja cywilów za śmierć dziecka byłaby o wiele bardziej agresywna od tej za śmierć choćby szesnastoletniej kobiety.\n- Kim jesteś i na co tu czekasz, chłopcze? - zapytał, siląc się na miły ton i kucając przed nim. Teraz, z bliska, wydawał się mieć około czterech, pięciu lat.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Czw Wrz 01, 2016 6:21 pm\n- Nie wiem, i właśnie próbuję się tego dowiedzieć bracie - powiedział po niemiecku Matthias do Niklausa, pochylając się do dziecka - nie, na pewno nie teraz i na pewno nie, dopóki Twoja mama Ci nie pozwoli. Co tu robisz? - zapytał, wciąż po francusku, ale zdecydowanie ostrzej Matthias. Inaczej dziecko wciąż domagałoby się jazdy konnej, podał mu sensowne argumenty licząc w to, że w końcu czegoś się od niego dowie. Lubił dzieci, ale teraz był w pracy i nie mógł sobie pozwolić na opóźnianie śledztwa tylko przez to, że chłopak ma 5 lat. I lubi koniki. Wszystko można zrozumieć, ale bez przesady. Zsiadł z konia - dalej już raczej nie zajedzie, będzie go musiał tu zostawić. Siwek to dobry chłopak, sam potrafi się przypilnować. Chodzenie po gruzach jest niebezpieczne, a jeżdżenie konno to prawie pewne połamanie nóg. A koń kawaleryjski z połamanymi nogami to słaby koń kawaleryjski. Wyjątkowo słaby. Sieg Heil! - zareagował na widok SSmana, wyciągając dłoń w rzymskim salucie - Nie wiem, herr Hauptsturmführer, właśnie próbuję to wyjaśnić - odpowiedział w krótkich, służbowych słowach. Wiedział, że ten jako najwyższy rangą obejmie dowództwo patrolu, zameldował się więc - Oberreiter Matthais Schulz, przekazany z ramienia garnizonu paryskiego do zbadania sprawy wybuchu w kamienicy. Teraz przestał być osobą decyzyjną, dlatego też cofnął się krok z Siwkiem umożliwiając Friedrichowi podejście do dziecka, jeżeli ten uważałby to za konieczne. Matt pozostaje jednak w wystarczającym pobliżu dziecka, by móc kontynuować z nim rozmowę.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Czw Wrz 01, 2016 7:45 pm\nGdy mundurowy był jeden, a w dodatku wyposażony w konia, chłopiec nie wyglądał na przejętego całą sytuacją i najprawdopodobniej dalej domagałby się przejażdżki, gdyby nie pojawienie się dwóch pozostałych mężczyzn. Dziecko wyraźnie przestraszyło się tonu, którymi rozmawiali między sobą okupanci, a jego dolna warga poruszyła się niebezpiecznie.\n- Na mamę - odparł zgodnie z prawdą, wielkimi oczami przypatrując się Friedrichowi - O, tam idzie - dodał jeszcze, małą rączką wskazując kierunek.\nGdy żołnierze odwrócili głowy, mogli dojrzeć wyłaniającą się zza zakrętu młodą kobietę. Choć ubranie wyglądało na drogie, jej samej chyba daleko było do wyższych sfer - ledwo trzymała się na nogach, szminkę miała rozmazaną, co i rusz poprawiała pasek torebki, który zsuwał jej się z ramienia. Na pierwszy rzut oka nie widać było żadnych obrażeń, mężczyźni mogli więc podejrzewać, że nieznajoma jest pijana... bądź doskonale taką udaje.\n- Philipe! - zawołała, jednak jej głos utonął w pisku chłopca, który bardzo żywo zareagował na wyciągnięty przez Niklausa pistolet.\nZaczął płakać, a echo poniosło ten odgłos między gruzami i ścianami sąsiednich kamienic.\nKolejne kamyki posypały się na ulicę, a para gołębi poderwała się nagle do lotu. Wyglądało na to, że w środku ktoś lub coś buszuje.\nKolejka: Niklaus, Friedrich, Mathias, MG.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Czw Wrz 01, 2016 9:50 pm\nNiklaus przywitał należycie swojego przełożonego, jednak dość szybko stracił nim zainteresowanie. Zlatujące gruzy nie były dobrą wiadomością dla nich. Nie miał zamiaru się po nich wspinać, wszak mogła to być także pułapka, a kupa kamieni przygniatająca ciało nie należała do najmilszych. Kto wie czy by przeżył. Zagryzł zęby.\n- Herr Nerlinger, spacer po gruzach nie jest najlepszym pomysłem. - starał się powiedzieć jak najdelikatniej. Nie wypadało odmawiać wykonania rozkazu. - Proponowałbym odwiedzenie kamienicy w środku niż wędrówkę po jej pozostałościach. - czekał więc na odpowiedź przełożonego co do zadania. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie reakcja chłopca na broń, którą trzymał za płaszczem. Jak ta mała cholera zauważyła?! Pomyślał, nie mając jednak zamiaru uspokajać ani chłopca, ani matki. Wiadome było, że nie należy się tutaj zapuszczać. Czemu więc ta kobieta pozwoliła dziecku tutaj... się bawić? Na kolejne kamienie ścisnął dłoń w pięść, czekając na rozkazy.\n- Herr Nerlinger, was sollen wir tun? - spytał ponownie. Gdy Friedrich pozwoli im się udać do kamienicy na pewno do niej ruszy.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Czw Wrz 01, 2016 10:13 pm\nZasalutował w odpowiedzi Matthiasowi i przedstawił się.\n- SS-Hauptsturmführer Friedrich Nerlinger.\nNastępnie zwrócił uwagę na Niklausa, który nie wykonał rozkazu, tylko stał i dzielił się swoimi nikogo nie obchodzącymi przemyśleniami, że wspinaczka po gruzowisku jest niebezpieczna. Stał i pytał, czy może zamiast tego pójść inną trasą. Nerlinger spojrzał na niego jak na przygłupa i zmarszczył brwi.\n- Hauptsturmführer Nerlinger - poprawił go i odpowiedział, nim Niklaus zdążył zadać drugie pytanie - kazałem sprawdzić, co jest z kamienicą nie tak, a nie zbadać kamienie na gruzowisku. Unterscharführer, przeszukać kamienicę, wykonać natychmiast!\nZirytował go ten człowiek. Czy był naprawdę tak głupi, by nie domyślić się, że ma przeszukać kamienicę, a nie przesłuchiwać zsuwające się po gruzowisku kamienie? Niklaus miał się dowiedzieć CO spowodowało zsuwanie się gruzu, a nie WDRAPYWAĆ SIĘ po nim. Odwrócił się i zauważył, że dziecko zobaczyło swoją matkę. Olał wcześniejszą jego reakcję na pistolet Niklausa (swoją drogą ten podoficer mógł zadbać lepiej, by jego broń nie została zauważona przez dziecko) i teraz dopiero wrócił do tej sprawy.\n- Oberreiter, przypilnuj okolicy. Dopilnuję, by kobieta zabrała stąd swoje dziecko. Chodź, chłopcze - odezwał się do dziecka - i nie bój się, nic ci nie zrobimy.\nUśmiechnął się do pięciolatka i wystawił do niego rękę. Jeśli chłopiec jej nie złapał, to po chwili on, powoli i delikatnie, swoją dłonią złapał jego, a potem - niezależnie od tego, kto sięgnął po czyją rękę - zaczął prowadzić do matki.\n- SS-Hauptsturmführer Nerlinger, pani dokumenty. Co pani tutaj robi i co tu robi pani dzieciak? Nie wie pani, że ta okolica ma ograniczony dostęp? - zapytał chłodno, puszczając chłopca, gdy zbliżyli się do jego matki. Sam oparł dłoń na rękojeści pistoletu, który niezauważalnie wcześniej odbezpieczył, gdy szli w stronę kobiety. Rozpięty płaszcz jednocześnie zasłaniał broń i umożliwiał szybkie jej wyciągnięcie, a kobieta spokojnie mogła się domyślić, na czym oficer opiera dłoń.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Pią Wrz 02, 2016 9:24 am\n- Jawohl, herr Hauptsturmführer! - odpowiedział Matthias, tak jak wymagałoby się, żeby odpowiedział. Ot, co zrobisz, teraz został żołnierzykiem na posyłki SS. Przypilnuj okolicy. Wszystko co najciekawsze go ominie, jak zwykle. Teraz, wsiadając na konia wyglądałby jak idiota, ale tak, zrobił to. Z końskiego grzbietu widać dalej i więcej, bo jest się wyżej. Odjechał kawałek, szukając miejsca z którego mógłby obserwować okolicę. Będzie pilnował, żeby nikt nie przeszkadzał w pracy SS-manom. Taka praca. Czas umilał sobie i Siwkowi drapaniem go za uchem, bo i niby czemu miałby tego nie robić? Gdy dotarł na odpowiednią wedle swojego uznania pozycje rozpoczął rozglądanie się. Przyjął tak wredny wyraz twarzy na jaki było go stać i zaczął lustrować okolice od lewego skraju do prawego. Cały czas zwraca uwagę na obsuwające się gruzowisko gotów do wzniesienia alarmu w razie pojawienia się jakiegoś zagrożenia. Ta praca jest niebywale nudna, musiał przyznać.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Pią Wrz 02, 2016 12:43 pm\nZapewne gdyby nie to, że Nerlinger był nadufanym bucem o przeroście ego to mógłby go nawet polubić. Świat szedł na przekór i obdarzył Hauptsturmführer Nerlinger nie tylko bezmózgowiem, ale także wysoką rangą. "Kazałem sprawdzić, co jest z kamienicą nie tak, a nie zbadać kamienie na gruzowisku. Unterscharführer, przeszukać kamienicę, wykonać natychmiast!" Niklaus jedynie się uśmiechnął. Wymieniając się swoimi znamienitymi tytułami zapomniał chyba dopowiedzieć, że chodzi o kamienicę. Nie zamierzał mu jednak zawracać głowy, wszak wielki Hauptsturmführer poszedł prowadzić dzieciaka za rączkę.\n- Jawohl, herr Hauptsturmführer! - na tytuł i tak sobie nie zasłużył położył pewnego rodzaju nacisk, piętnując go.\nRozkaz pozostawał jednak rozkazem, więc Niklaus nie zważając już na małego chłopca wyciągnął broń. Nie zamierzał czekać z tym aż ktoś mu przyłoży spluwę do skroni. Drzwi były już rozwalone, więc z wejściem nie było problemu. Wiedział także, że tyły ubezpiecza mu Matthias, który konno pilnował okolice. Mimo to Schulz pozostawał czujny, a wchodząc do pomieszczenia rozglądał się w prawo, w lewo by czasem na wejściu nie dostać kulką. Posuwał się dość powoli zaglądając do rozwalonych pomieszczeń.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Sob Wrz 03, 2016 12:29 pm\nZapłakany chłopiec natychmiast rzucił się w stronę swojej matki, dobiegając do niej w kilka chwil i przyczepiając się do jej nóg, schował twarz w matczynej spódnicy. Nie pomogło jej to wcale w utrzymaniu równowagi, jednak jakimś cudem utrzymała się na nogach i spojrzała mało przytomnym wzrokiem na nadchodzącego Friedricha. Zamrugała szybko, słysząc jego rozkaz, jednak moment zajęło jej zrozumienie, czego się od niej wymaga\n- On uciekł w tę stronę bo... - zaczęła nieskładnie, jakby próbując sobie przypomnieć, czemu spuściła syna z oczu - chciał zobaczyć co tu nawyprawiali ci żydzi - chyba była zadowolona ze swojej odpowiedzi, bo na koniec uśmiechnęła się dumnie, jakby oczekując pochwały. Jednocześnie zaczęła grzebać w swojej torebce, ale znalezienie dokumentów potrwało chwilę. Chłopiec wysmarkał nos w jej spódnicę i chlipał dalej, a kobieta nie dawała rady trzymać się prosto. W pewnym momencie przechyliła się niebezpiecznie w stronę Nerlingera i aby nie upaść, przytrzymała się jego ramienia.\n- Och, przepraszam najmocniej, herr führer - wyszczebiotała, dalej przekopując dłonią zawartość torebki w poszukiwaniu dowodu tożsamości - Chyba zostawiłam papiery w domu - przyznała i czknęła. Nie wyglądała na skruszoną z tego powodu.\nMatthias obserwował sylwetkę brata, która zniknęła w końcu między gruzami kamienicy. Nerlinger zajmował się przesłuchiwaniem pijanej kobiety, na zewnątrz zmierzchało i wszystko wskazywało na to, że liczba atrakcji, przypadająca na jeden patrol, została już wykorzystana. A wtedy na szycie kupy gruzu pojawił się główny winowajca sprawiając, że kolejne kamienie posypały się w dół. Sporych rozmiarów bury kocur wskoczył na jeden z większych kawałków betonu i rozejrzał się dookoła, nie zdając sobie sprawy, że to przez niego członkowie elitarnych jednostek zarządzili ponowne przeszukanie kamienicy. Matthias mógł więc śmiać się z brata, który najwyraźniej na marne zapuszczał się w głąb budynku, ale wtedy kot najeżył się i spojrzał w jego stronę, a Siwek także poruszył się niespokojnie. Gdyby Schulz zerknął w drugą stronę zauważyłby obcą sylwetkę w otwartym oknie kamienicy naprzeciwko. Lecz wtem coś przeszyło powietrze tuż przed jego nosem i przez moment wydawało się, że ktoś strzela w jego stronę, jednak doświadczony żołnierz mógł po chwili zorientować się, że to tylko kamień, najprawdopodobniej wystrzelony z jakiejś procy. Niestety, następny trafił w konia, a ten stanął dęba sprawiając, że utrzymanie się w siodle okazało się nagle bardzo trudnym zadaniem.\n1 - Matthias utrzymuje się w siodle i jest w stanie wyciągnąć pistolet i strzelić (oczywiście, jeśli nie chce strzelać, nie musi tego robić).\n2, 4 - Mathias spada z konia, bez większych obrażeń, może się podnieść.\n3, 5 - Mathias utrzymuje się w siodle, jednak nie jest w stanie wykonać dodatkowej akcji w swojej kolejce.\n6 - Mathias spada z konia i skręca nadgarstek lewej ręki.\nNiezadowolony ze swojego przydziału Niklaus przechodził spokojnie z pomieszczenia do pomieszczenia, uważając, by nie zahaczyć żadnej z wystających belek i nie dać się zaskoczyć. Pistolet trzymał w pogotowiu, jednak wyglądało na to, że w opuszczonej kamienicy nie ma żywego ducha. Żołnierz mijał tylko resztki zniszczonych mebli, których właściciele zdecydowali się nie zabierać z gruzowiska, popękane ściany i coś, co kiedyś było chyba klatką schodową. W środku panowała głucha cisza, jednak czy można było uznać, że jest aż za spokojnie? W końcu poprzedni raport i zlecenie patrolu wyraźnie mówiły o planowanym na dziś wieczór pojawieniu się członków Ruchu Oporu. Czyżby Okupanci zdobyli złe informacje?\nNiklaus stanął przed wyborem dwóch dróg - mógł spróbować wejść po schodach na górę, co wydawało się w miarę bezpieczną opcją, a same schody wyglądały na dobrze zachowane (w porównaniu do tych z poprzedniej klatki) lub udać się do piwnicy. Usłyszał także rżenie konia z zewnątrz, więc równie dobrze mógł się wycofać i sprawdzić, czy z bratem wszystko dobrze, musiał jednak pamiętać o rozkazie Nerlingera. Czy zamierzał go zignorować?\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Pon Wrz 05, 2016 5:51 pm\nFriedrich zaklął paskudnie w myślach. Nie trzeba było być geniuszem, by spostrzec, że kobieta jest pijana. Gdy ta straciła równowagę i oparła się o Nerlingera, oficer odepchnął ją od siebie z obrzydzeniem. Choć włożył w to trochę siły, to starał się wziąć pod uwagę stan upojenia u kobiety. Pchnął ją tak, by tylko się zatoczyła, nie przewróciła, ale nigdy nic nie wiadomo.\n- Z dala z łapami! Nie ma pani dokumentów? - beznadziejna sytuacja. I co, powinien teraz zabrać tę kobietę do aresztu? Zostawiając przy budynku tylko jedną osobę? - pani nazwisko i adres - zażądał tonem nieznoszącym sprzeciwu.\nŻałował, że nie zabrał nic do notowania, ale postanowił, że da radę zapamiętać podany przez kobietę adres. Wtem usłyszał rżenie konia i byłby to zignorował, jednak zerknął szybko w stronę Matthiasa i spostrzegł, że koń żołnierza z jakiegoś powodu jest na tyle niespokojny, by stanąć dęba. To był chyba szczęśliwy dzień dla kobiety. Jeśli Nerlinger jeszcze nie uzyskał adresu kobiety, wyciągnął szybkim ruchem pistolet z kabury, odbezpieczył i wycelował w kobietę, a sekundę później zmienił cel na jej syna.\n- Nazwisko! Adres! - krzyknął na kobietę po francusku, a następnie zwrócił się do Matthiasa - Oberreiter, wszystko w porządku?\nPo uzyskaniu odpowiedzi przeczącej odezwał się głośno do kobiety. Znów po francusku.\n- Ma pani dziesięć sekund by wraz z pani bachorem zejść mi z oczu. Natychmiast do pani mieszkania! Jutro z rana w biurze Gestapo! A teraz precz! Raus! - ostatnie słowo wykrzyknął po wojskowemu. Gdy tylko ta dwuosobowa rodzinka udała się w swoją stronę i oddaliła kawałek, Nerlinger... Zareagował zależnie od tego, co powiedział mu Matthias.\nJeśli jednak uzyskał odpowiedź twierdzącą, tj. że u oberreitera wszystko jest w porządku, zwolnił trochę i opuścił broń. Wciąż jednak miał ją w pogotowiu. Skoro wszystko było w porządku, to mógł "na spokojnie" wypytać kobietę. Jeśli jeszcze nie otrzymał informacji, o które prosił, rzecz jasna. Po zdobyciu wiedzy o jej nazwisku i miejscu zamieszkania, odezwał się.\n- Ma pani szczęśliwy dzień. Proszę natychmiast udać się do swojego mieszkania i do końca godziny policyjnej nawet nie wyglądać przez okna. Następnym razem, jeśli złapiemy panią bez dokumentów, nie będziemy tacy pobłażliwi. Jutro z samego rana ma się pani stawić ze swoimi dokumentami w siedzibie Gestapo. Z pani synem. Rozumiemy się? A teraz bardzo proszę wracać do siebie. Żebym pani już dzisiaj nie musiał oglądać! Ani pani syna!\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Pon Wrz 05, 2016 7:41 pm\nMatthias mocno złapał się grzywy Siwka, nie chcąc go poddusić trzymając za uzdę. Gdy ten wierzgał, żołnierzykowi przeleciało przed oczami całe jego życie. Musi przyznać, że było ono wypełnione wojną, zniszczeniem i przepyszną struclą Edith. Tak, strucla Edith to było coś, co może nie było szczególnie ważne w życiu Matthiasa, ale zdobyło to jego szczególną sympatie i przejawiało się w jego życiu niezwykle często. Może za wyjątkiem ostatnich dni... one pozbawione były zarówno Edith jak i innych przyjemnych rzeczy. Skupiły się na strzelaniu do polaczków, francuzików i tym podobnych. Jej przyjazd do Paryża zwiastował pojawienie się nowej ery - struclowej ery pobytu w garnizonie. To mogą być piękne, przyjemne dni. Utrzymanie się w siodle to nie takie proste zadanie, gdy siedzisz na wierzchowcu kawaleryjskim który staje dęba. On nie powinien stanąć dęba, jeżeli się czegoś boi, to znaczy, że jest się czego bać. A przynajmniej tak myślał najmłodszy z Schulzów. Matthias postanowił mu zaufać... po czym zdał sobie sprawę z tego, że to, co przeleciało mu przed oczami było zwykłym kamieniem - Rzucają kamieniami, chyba z tamtej strony! Zaraz się tym zajmę! - odkrzyknął Nerlingerowi wskazując stronę, z której jego zdaniem "przyleciał" kamień, po czym przytulił się do końskiego grzbietu. Gdy ten trochę się uspokoi zlezie z niego... może jeszcze nie teraz, dajcie mu chwilkę. Teraz należy stać się jak najmniejszym celem, nie chcę dostać łeb...\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Wto Wrz 06, 2016 6:28 pm\nNiklaus długo przedzierał się przez parter przeglądając pomieszczenia. Wszak ważnym było, aby zabezpieczyć to miejsce. Zmierzał ku schodom prowadzącym w górę, a także do piwnicy. Zamierzał obrać drogę, jednak w ten czas usłyszał rżenie konia. Spiął mięśnie w odruchu pragnąć udać się ku drzwiom. Musiał zachować głowę, miał rozkazy, a jeśli Matthiasowi coś by się działo Nerlinger winien być obok. Zagryzł zęby i z bolącym sercem przemierzył trzy schody prowadzące w górę. Mógł obrać ścieżkę w dół, jednak nie wiedział, czy piwnica jest oświetlona, a latarki niestety nie ma. Szedł więc ku górze, ciągle obserwując, a pistolet trzymał w pogotowiu.\n/Wybaczcie, szkoła mnie wykańcza.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Czw Wrz 08, 2016 3:47 pm\nPo odepchnięciu kobieta utrzymała się na nogach tylko dlatego, że przyczepiony do jej nogi syn stanowił pewien rodzaj podpórki i stabilizatora. Może gdyby była trzeźwa, już dawno przestraszyłaby się Friedricha, jednak póki co postanowiła wreszcie okazać skruchę, wlepiając wzrok w czubki własnych butów.\n- Rue dec Recollets - wymamrotała nazwę ulicy, nie podając jednak żadnego konkretnego numeru.\nNerlinger mógł upewnić się, że naprawdę ma do czynienia z osobą pijaną, a nie taką, która udaje ten stan. Czyżby więc jej pojawienie się w okolicy gruzowiska było tylko przypadkiem?\nSłysząc rozkaz, skinęła tylko głową i po krótkiej walce z ramiączkiem torebki, popchnęła synka przed siebie, by jak najszybciej zniknąć z oczu mundurowemu.\nMatthias zdołał utrzymać się w siodle i przekazał partnerowi swoje podejrzenia, więc teraz także Friedrich zerknął w stronę drugiej z kamienic. Po jeden stronie ulicy znajdowały się gruzy, jednak budynek po drugiej stronie był cały i najwidoczniej służył za miejsce obserwacji okolicy. Jednak komu? Żaden z mężczyzn nie był w stanie dotrzeć nic, poza sylwetką, która mignęła w dwóch sąsiednich oknach, jakby postać przemieszczała się w mieszkaniu i... zniknęła. Na klatce schodowej nie zapaliło się światło, wyglądało więc na to, że uciekinier biegnie w ciemnościach lub pozostaje w mieszkaniu. Jeśli ktoś chciał to sprawdzić, wystarczyło po prostu wejść do klatki. Ale czy ta cała sytuacja pod kamienicą nie wydawała się zbyt podejrzana?\nNiklaus powędrował schodami w górę i przez moment mogło wydawać mu się, że dokonał słusznego wyboru, jednak ledwie znalazł się na piętrze, mógł poczuć, jak ktoś bezszelestnie przystawia mu pistolet z tyłu głowy - nie mógł jednak zobaczyć sylwetki śmiałka. Nieprzyjemne uczucie tylko się spotęgowało, gdy z sąsiedniego pomieszczenia wyszły dwie kolejne postacie. Średniego wzrostu, szczupłe, w mundurach kolejarzy i chustami na twarzach, odkrywającymi tylko oczy. Każda z nich miała w ręku pistolet lub jego atrapę, lecz tego na odległość Schulz nie umiał ocenić.\n- Na kolana, albo strzelam - z tyłu dobiegła go perfekcyjna niemiecczyzna, wypowiedziana kobiecym głosem - Odłóż pistolet i nawet nie waż się pisnąć.\nKolejka: Friedrich, Matthias, Niklaus.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Czw Wrz 08, 2016 10:52 pm\nKobieta nie podała dokładnego adresu, więc Friedrichowi wiele to nie dało. Gdyby natomiast teraz stało się coś złego, to wiedział już, jaka okolica może ponieść konsekwencje w ramach odpowiedzialności zbiorowej. Ruszył do Matthiasa, patrząc w stronę, z której rzucali do niego kamieniami. W oknach mignęła mu sylwetka. Gdy pojawiła się w pierwszym, zdążył tylko unieść broń, ale nie miał czasu nawet wycelować. Gdy była w kolejnym, celował już tam i przez ten krótki czas śledził ją przyrządami celowniczymi, ale ostatecznie nie wystrzelił. Opuścił powoli broń i zwrócił się do towarzysza, wciąż patrząc na kamienicę.\n- Wygląda mi to na akcję dywersyjną. Zejdź z konia i przypilnuj, by nikt nie dostał się do kamienicy. Ja to sprawdzę.\nNie przejmował się nieobecnością Niklausa. Ten przecież dopiero co wszedł do środka, przeszukanie zawalonej kamienicy powinno trochę potrwać. Wyciągnął latarkę i zbliżył się do drzwi wejściowych budynku, z którego rzucano kamieniami. Otworzył je najciszej jak potrafił i powoli wszedł do środka, z wyłączoną latarką. Jeśli było trzeba, zatrzymał się na chwilę w wejściu, by przyzwyczaić wzrok do mniejszej ilości światła na klatce. Poruszał się powoli, stawiając stopy jak najbliżej ścian, by zminimalizować skrzypienie podłóg. Rozglądał się uważnie, a gdy wszedł na schody, szedł patrząc w górę klatki, upewniając się tylko, czy drzwi, obok których zaraz będzie przechodził są zamknięte. Broń miał cały czas w pogotowiu, odbezpieczoną. Dłoni z latarką używał jako podpórki. Jeśli światła było zbyt mało, by dobrze oszacować swoje bezpieczeństwo lub jeśli mimo wszystko zdradzał swoją pozycję dźwiękiem, załączył latarkę. Wspinał się na piętro, na którym migała mu sylwetka.\n(A co potem, to w następnym poście. Aha, a jeśli mamy kontakt z bazą (np. poprzedni patrol zostawił samochód z radiem policyjnym), to najpierw idę do niego i wzywam posiłki argumentując, że wygląda to na akcję Ruchu Oporu)\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Sob Wrz 10, 2016 8:42 am\n- Jawohl! - odpowiedział Matthias zsiadając z konia. Podszedł do najbliższej latarni ulicznej i przywiązał go, zostawianie bowiem konia bez jakiegokolwiek punktu zaczepienia nie należało do najmądrzejszych rozwiązań - mógł się spłoszyć, wszak był wystawiony na dodatkowe bodźce. Jeżeli miałabyć to akcja ruchu oporu, to Matthias przede wszystkim nie miał zamiaru dać się odstrzelić. Odpiął skórzany pas blokujący pistolet w jego kaburze, wyciągnął go, odbezpieczył. Wyjął z kieszeni magazynek, załadował go. Czuł się odrobinę bezpieczniej. Przykucnął za jakimś gruzowiskiem, by być choć trochę osłoniętym po czym rozpoczął obserwacje. Tak. Obserwowanie to to, czym Matthias zajmował się podczas dzisiejszego patrolu. Nie żeby wykraczało to poza zakres jego zwykłych obowiązków, było jednak niebywale nudnym zajęciem. Czego jednak miał się spodziewać? Nie był inspektorem policji, a zwykłym żołnierzykiem, jego rolą było pilnować bezpieczeństwa. Schulz kucał tak, patrząc to na drzwi kamienicy, to na Siwka, to na okolice starając się wypatrzeć cokolwiek podejrzanego. Gdyby tak było, od razu podniósł by alarm - wszak mogło od tego zależeć życie jego brata.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Wto Wrz 13, 2016 7:21 pm\nRozkaz, który otrzymał Niklaus, mógł wytrącić go lekko z równowagi, co skutecznie wykorzystała postać przystawiająca mu do głowy pistolet. Nie czekając na żadną reakcję z jego strony, zamachnęła się niespodziewanie, z całej siły uderzając Niklausa kolbą pistoletu. Schulz mógł poczuć przenikliwy ból, ale tylko przez moment, ponieważ ułamek sekundy później stracił przytomność i osunął się na podłogę. Trzy postacie odebrały mu jego broń, związały mu ręce za plecami, po czym wspólnymi siłami dźwignęły nieprzytomnego Niklausa. Następnie, starając się robić jak najmniej hałasu, zeszły po schodach na parter zrujnowanej kamienicy.\nW okolicy zapanowała niemal zupełna cisza, co mogło tylko wzbudzić niepokój Matthiasa. Nie musiał czekać zbyt długo, aby pozorny spokój dobiegł końca. Nagle od strony kamienicy, którą przeszukiwał Niklaus, rozległ się donośny męski głos. Jego właściciel mówił po niemiecku, choć z silnym francuskim akcentem.\n- Ej, szwaby! Mamy jednego z was i łatwo wam go nie oddamy! Wiemy, że macie broń, dlatego jeśli chcecie jeszcze zobaczyć waszego koleżkę, oddajcie ją. Wtedy dostaniecie tego tutaj i odejdziecie stąd tak szybko, jakby sam wódz was wzywał. Jasne? I nie próbujcie niczego głupiego, bo wszystko widzimy.\nZnajdujący się w drugiej kamienicy Friedrich nie mógł usłyszeć tego, co działo się na zewnątrz. Wspinał się po schodach w niemal zupełnej ciszy, jednak w pewnej chwili nadepnął przez przypadek na samotny odłamek szkła, pochodzący z rozbitej butelki (zostawionej celowo?), która leżała pod ścianą. Szkło pękło, przerywając ciszę wyraźnym dźwiękiem.\nFriedrich znajdował już na drugim piętrze, mając przed sobą schody prowadzące na trzecie. Światło nie było tutaj wcale lepsze niż na poprzednich poziomach - Nerlinger mógł widzieć tylko niezbyt wyraźne kszałty, jednak był w stanie dostrzec, że u szczytu schodów, po prawej stronie, majaczy korytarz.\nWłaśnie stamtąd wychyliła się nagle jakaś postać, wyciągając przed siebie rękę z pistoletem i oddając na oślep dwa strzały. Pierwszy trafił w ścianę, mijając Friedricha o około 20 centymetrów, a drugi zahaczył o trzymaną przez Nerlingera latarkę, zmieniając przez to tor lotu i trafiając w podłogę. Oznaczało to, że latarka mogła nie działać już tak sprawnie jak wcześniej lub nie działać w ogóle.\nKolejka: Matthias, Friedrich\nNikalus - na razie jesteś nieprzytomny, a więc wyłączony z pisania postów.\nNie macie również kontaktu z bazą.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Wto Wrz 13, 2016 7:53 pm\nKurwa, kurwa i jeszcze raz kurwa. DO DUPY. - te słowa przemknęły przez myśli Matthiasa niczym błyskawica. KURWA MAĆ! - wykrzyknął, po polsku, Matthias. Mieszkał tam przez jakiś okres i częstotliwość używania tego zwrotu przez tamtejszych obywateli sprawiła, że wpadł mu w nawyk i czasem właśnie w ten sposób przeklinał. To doskonale wyrażało emocje, również te które towarzyszyły mu w tej chwili. Dźwięk strzałów z budynku obok wcale nie dodawał mu odwagi. Wyłazić, z rękoma w górze! Będziemy mogli rozmawiać, jeśli będę wiedział, że mnie nie odstrzelicie, to chyba oczywiste! - odkrzyknął niebywale dyplomatycznie Matthias po francusku, z silnym niemieckim akcentem, typowym dla Matthiasa - czyniącym wszystko praktycznie niezrozumiałym. Dłonie kurczowo zacisnął na rękojeści pistoletu, plecy docisnął do ściany, rozejrzał się szukając miejsc z których mógłby zostać zaatakowany. Damy radę, Matt. Damy radę. Za wszelką cenę miał zamiar przeżyć. Jeszcze raz upewnił się, czy pistolet tkwiący w jego dłoniach jest odbezpieczony. Mam nadzieję, że Nikowi nic nie jest. Kurwa mać, mam nadzieje, że Nik jest cały! Dlaczego nic nie powiedział? Dlaczego nie krzyczał, ani nie stawiał oporu? Cholera, cholera, cholera... Edith mnie zabije! Matka mnie zabije! Francuzi mnie zabiją! Matt zacisnął zęby i wyczekiwał odpowiedzi, a czas dłużył się niemiłosiernie...\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Wto Wrz 13, 2016 8:13 pm\nFriedrich nie słyszał tego, co działo się na ulicy. Może to i lepiej, bo dzięki temu mógł skupić się w pełni na tym, co robił.\nA mimo to i tak nadepnął na kawałek szkła. Zamarł na chwilę, klnąc na czym świat stoi w myślach, i gdy już myślał, że nic się nie wydarzy i planował iść dalej, z korytarza w którego kierunku patrzył wychyliła się jakaś postać i strzeliła do niego.\nFriedrich nie czekał. Natychmiast wycelował w kierunku tej postaci, w środek masy, i nacisnął dwa razy spust, nie przejmując się na razie tym, że do niego strzelano. Pocisku uniknąć i tak nie da rady, a rozsądniej będzie strzelać teraz, póki cel nie schował się za osłoną. Poza tym, jeśli oberwał, to przez te parę sekund zdąży jeszcze zadziałać adrenaliną - potem może mieć problemy z celowaniem i kondycją.\nNa szczęście Nerlinger nie czuł, by gdziekolwiek dostał. Nie miał czasu, by sprawdzić siebie i po oddaniu tych dwóch strzałów szybkim rzutem oka rozejrzał się, czy nie ma zagrożenia. To znaczy czy mężczyzna został zneutralizowany/uciekł wgłąb korytarza i czy nigdzie indziej nie ma czyhających na niego uzbrojonych Francuzów. Dopiero wtedy, jeśli było bezpiecznie, rzucił szybko okiem na swoje ciało, nie lokalizując nigdzie rany. Zresztą, to była formalność, bo powinien czuć, że go trafiono. Prawda?\n- Scheiße - zaklął pod nosem, a potem krzyknął do strzelającego, jeśli go nie trafił - rzuć broń i wyłaź z rękami w górze, a daruję ci życie! To jest rozkaz! Jesteś otoczony!\nJeśli natomiast trafił mężczyznę i ten nie wyglądał, jakby mógł go nagle zastrzelić, to krzyknął to samo, tylko w liczbie mnogiej i do ewentualnych wspólników postrzelonego. Leżącą na podłodze postać cały czas obserwował, choćby kątem oka, starając się pilnować wszystkich stron, z których nadejść może zagrożenie. Wolałby wziąć tego atakującego żywcem, ale jeśli ten chciał już z "parteru" ponownie strzelać do Friedricha, oficer nie wahał się go dobić. Swoje życie przede wszystkim. Ciężko pojmać Francuza, jeśli on cię zabije.\nJeśli było spokojnie, ruszył ostrożnie, ale odrobinkę już szybciej i mniej dbając o zachowanie ciszy do góry. Wciąż jednak miał oczy dookoła głowy i uważał, by nikt go nie zaskoczył. Jeśli udało mu się zbliżyć do leżącej, postrzelonej postaci (o ile ją wcześniej postrzelił), butem odsunął jej pistolet i, celując oraz patrząc w korytarz, podniósł broń i schował sobie za pas.\nLatarka chyba nie działała. Sprawdził ją i jeśli rzeczywiście przestała świecić lub robiła to bardzo słabo, wyrzucił ją.\nTemat: Re: Enclos-St-Laurent - Zawalona kamienica Wto Wrz 13, 2016 10:07 pm\nLegenda dla strzałów Friedricha wygląda natępująco:\n1, 2 - żadna z kul nie dosięga mężczyzny; obydwie trafiają w ścianę, a atakujący wycofuje się wgłąb korytarza.\n3, 4 - pierwsza kula trafia mężczyznę w udo, natomiast druga w kolano. Napastnik upada, ale udaje mu się oddać jeszcze jeden chaotyczny strzał, który niefortunnie muska lewe ramię Friedricha, zanim Nerlinger dobija leżącego mężczyznę.\n5 - pierwsza kula wbija się w ścianę, ale druga trafia mężczyznę prosto w brzuch. Napastnik upada na podłogę, a pistolet wyślizguje mu się z dłoni.\n6 - pierwsza kula trafia mężczyznę w głowę, uśmiercając go natychmiast, natomiast druga przeszywa jego klatkę piersiową na wysokości obojczyka.\nKolejny post Mistrza pojawi się za moment.


Infosport.pl Wicemistrzowie Europy piszą na nowo swoją historię – InfoSPORT.pl\nWicemistrzowie Europy piszą na nowo swoją historię\nRozpoczynamy szaloną sobotę na mundialu w Rosji! Dziś aż cztery mecze, więc piłkarscy maniacy nie powinni narzekać. Na początek już o 12:00 Francja zmierzy się z Australią. Zdecydowanym faworytem tego spotkania są „Trójkolorowi”, którzy na mistrzostwach mierzą naprawdę wysoko!\nFrancuzi nie mają dobrych wspomnień z ostatnich mundiali. Cztery lata temu w Brazylii doszli do ćwierćfinału, w którym przegrali z Niemcami. Jeszcze gorzej było w RPA, gdy nie wyszli z grupy. Pamiętamy tamten turniej, fatalną atmosferę w drużynie francuskiej. To była jedna wielka kompromitacja. Dziś jednak Francja jest zupełnie innym zespołem. Dużo mocniejszym. Dwa lata temu na Euro „Trójkolorowi” doszli do finału, w którym przegrali z Portugalią. Od tamtego czasu nabrali jeszcze większego doświadczenia i wielu ekspertów uważa ich za faworytów do złota w Rosji – np. Michał Kołodziejczyk z WP SportoweFakty. Na niedawnym zgrupowaniu reprezentacji Polski w Arłamowie powiedział nam:\nStawiam na Francję, bo ma trzy równorzędne jedenastki. Jak popatrzyłem na ich skład, to zauważyłem, że nawet gdy jakiś klasowy zawodnik z niego wypadnie, to na jego miejsce wejdzie inny, równie dobry.\nFrancuzi trafili na tegorocznych mistrzostwach do niezbyt wymagającej grupy. Dziś w pierwszym meczu zmierzą się z Australią. 21 czerwca zagrają z Peru, a 26 czerwca z Danią. Każde inne rozwiązanie niż wygranie tej grupy przez reprezentantów Francji będzie uważane za sporą niespodziankę.\nReprezentacja Francji ma najdroższych zawodników na #Mundial2018! Ich wartość (wg CIES) to 1,41 miliarda euro. Na 2. miejscu są Anglicy: 1,39, a na 3. Brazylijczycy: 1,27 mld euro. Wartość reprezentacji #POL to 293 mln euro (14. miejsce w rankingu) #Mundial #PZPN #LaczyNasPilka\n— Robert Silski (@robert_silski) June 12, 2018\nNie oznacza to jednak, że należy lekceważyć Australię. Drużyna ta całkiem nieźle radziła sobie w przedmundialowych sparingach – pokonała Czechów 4:0, wygrała z Węgrami, zremisowała z Kolumbią. Warto przypomnieć, że osiem lat temu na turnieju w RPA Australijczycy potrafili zaskoczyć, bijąc się do końca o wyjście z grupy. Zdołali wtedy zremisować z Ghaną i wygrać z Serbią. Dlatego trzeba na nich uważać. Cytując klasyka: to nie są leszcze, Stefan. Dziś jednak będzie im trudno o jakiekolwiek punkty. Kurs na ten mecz w forBET wynosi: 1.30 – 5.50 – 10.75.\nAntoś Griezmann zostaje na Metropolitano, czyli wspaniałe wieści. Oznacza to, że Atleti zatrzymało kozaka i buduje silny projekt. Wielka podwyżka, ale też rozpieszczenie go francuskim, konkretnym zaciągiem – już jest Thomas Lemar, zaraz być może Djibril Sidibé, czyli kumple.\n— Dominik Piechota (@dominikpiechota) June 14, 2018


Uniwersytet Stonewall - Grupa Stonewall\nStrona głównaWszystkie wpisy...Uniwersytet Stonewall\nUniwersytet Stonewall to najnowsza seria filmów na naszym kanale YouTube, w której przybliżamy historię społeczności LGBT+. W roli wykładowcy występuje dziennikarz kulturalny Mike Urbaniak.\nJak wyglądały losy społeczności LGBT+ na początku ubiegłego wieku? Kiedy społeczność wytworzyła polityczną tożsamość? Jak wpłynęła na nią II wojna światowa? Co to jest “homoseksualizm kliniczny” i jak go rozpoznać? Kim był pierwsza jawnie homoseksualna osoba wybrana na urząd publiczny w USA? Odpowiedź na te wszystkie i więcej pytań znajdziecie w wykładach Uniwersytetu Stonewall!\nNowy wykład Uniwersytetu Stonewall w każdą środę o 20:00 na kanale Stonewall TV.\nEdukacja LGBTHistoria LGBTRuch LGBTUniwersytet Stonewall


uważność - Forum e-Budda PL\nDzisiaj jest ndz mar 29, 2020 08:49\nNieprzeczytany post: pn sty 03, 2011 22:19\nUtrzymywać uwagę można na różnych obiektach- oddechu, ciele jako calości, wrażeniach w ciele, percepcji.\nCo na ten temat mówi y.b? Czy są jakieś konkretne wskazania na ten temat, w jaki sposób ćwiczyć uważność i gdzie tę uwagę zaczepiać?\nA może jest to spoczywanie uwagi na przestrzeni czyli szine bez obiektu? Są jakieś teksty na ten temat?\nNp. TWR w książce o jodze snu i śnienia pisze o utrzymywanie uważności na ciele jako calości.\nChodzi mi o to, czy są jakieś zalecenia, metody, ćwiczenia? Czy każda metoda która prowadzi do uważności jest dobra?\nTytuł: Re: uważność\nNieprzeczytany post: pn sty 03, 2011 23:20\nMyślę, że na początek dobra by była praktyka szine z obiektem (np. białe A). Koncentracja na oddechu też jest zalecana. Ja np. w ciągu dna wizualizuję sobie nad głowa mojego nauczyciela w formie Szenla Okar. Oczywiście nie daję rady przez cały dzień utrzymać wizualizacji, ale co jakis czas odświeżam ją sobie. Ta wizualizacja jest oczywiście dodatkiem do szine z obiektem.\nNieprzeczytany post: pn sty 03, 2011 23:28\nZależy, w jakiej praktyce. Jak robisz np. szine z obiektem, to koncentrujesz się na obiekcie. Jak ćwiczysz z czakrami, to kierujesz uwagę do poszczególnych czakr itd. Zawsze zgodnie z instrukcjami dla tej konkretnej praktyki.\nNieprzeczytany post: pn sty 03, 2011 23:42\nRobię szine z obiektem i bez obiektu też.\nChodzi mi o utrzymywanie uważności w zwyklych czynnościach.\nWiem że można zaczepiać uwagę na tym i na tamtym i na czymś jeszcze innym, ale chodzi mi o to czy są konkretne metody w bonie, zalecenia na czym uwaga ma spoczywać. Zależy też co mamy na myśli mówiąc uważność, mi chodzi tu konkretnie o utrzymywanie na czymś uwagi co do końca czystą uważnością nie jest.\nNieprzeczytany post: wt sty 04, 2011 08:27\nNa początku robisz sesje szine na obiekcie fizycznym, zewnętrznym, nie wizualizowanym. To jest najczęściej spotykane.\nPoza tym można robić np. na mantrze lub tigle wizualizowanym między gałami.\nNieprzeczytany post: wt sty 04, 2011 10:25\nCzyli po prostu o obecność w tym co robisz. To jest chyba we wszystkich szkołach - żeby nie robić rzeczy nieprzytomnie, tylko być obecnym. Na czym się skupiać? Po prostu na tym, co robisz w danej chwili, tak, żeby robić to ze świadomością, że to robisz.\nNieprzeczytany post: wt sty 04, 2011 13:17\n[quote="Andrewek"]Robię szine z obiektem i bez obiektu też.\nKiedy robisz szine, w pewnym momencie osiągasz pewien stan, prawda ?\nW celu osiągnięcia tego stanu skupiasz się na obiekcie/oddechu/etc.\nMożliwe jest osiągnięcie podobnego stanu kiedy wykonujesz cokolwiek, polega to na tym aby osiągać go w sposób naturalny, niejako automatycznie.\nKiedy robisz te codzienne czynności, oddychasz, spróbuj wtedy słuchać swojego oddechu tak jak podczas szine, a czynności nich będą podobne do myśli które pojawiają się podczas medytacji.\nŻeby było jasnym - to nie są nauki y.b. tylko moje skromne doświadczenia\nNieprzeczytany post: wt sty 04, 2011 14:33\nTak, wiem o co chodzi. Wystarczy rozluźnić mięśnie wokól oczu i skupić się na przestrzeni/ percepcji, ale nie zawsze jesteśmy (albo ja nie jestem) w stanie tego zrobić.\nAle żeby być w takim stanie obecności to trzeba najpierw uspokoić umysl. Jeśli idę sobie ulicą i mam niespokojny umysl to nie wejde w taki stan obecności, tylko najpierw skoncentruję się na czymś (np. na oddecu) na pewien czas aby umysl się uspokoil. Dalej już swobodniej utrzymuję na czymś uwagę- np. na ciele, oddechu, przestrzeni, dźwięku ale nadal jest to pewien wysilek. Dopiero utrzymując tak uwagę przez pewien czas umysl uspokaja się i można już naturalnie tą obecność utrzymywać.\nTeż kwestia tego że nie zawsze w taki stan obecności wejdziemy (przynajmniej u mnie tak jest) ze względu na np. napięcia w ciele, natlok myśli. Wtedy możemy utrzymywać uwagę na czymś np. ciele albo oddechu czy wielu innych rzeczach.\nMi chodzi wlaśnie o to utrzymywanie uwagi na czymś w celu wejścia w stan obecności albo gdy w owy stan nie jesteśmy w stanie aktualnie wejść i zadowolić się możemy utrzymywaniem na czymś uwagi. I czy wlasnie w y.b używa się do tego czegoś konkretnego?\nNieprzeczytany post: wt sty 18, 2011 10:34\n(...) Ale żeby być w takim stanie obecności to trzeba najpierw uspokoić umysl.\nTak i to uzyskuje się poprzez sesje praktyki formalnej - im więcej tym lepiej, ponieważ wraz z ilością ''dupogodzin'', pojawia się obznajmienie z różnymi stanami umysłu, a przede wszystkim ze stanem wyciszenia.\nJeśli idę sobie ulicą i mam niespokojny umysl to nie wejde w taki stan obecności, tylko najpierw skoncentruję się na czymś (np. na oddecu) na pewien czas aby umysl się uspokoil. Dalej już swobodniej utrzymuję na czymś uwagę- np. na ciele, oddechu, przestrzeni, dźwięku ale nadal jest to pewien wysilek.\n(...) Mi chodzi wlaśnie o to utrzymywanie uwagi na czymś w celu wejścia w stan obecności albo gdy w owy stan nie jesteśmy w stanie aktualnie wejść i zadowolić się możemy utrzymywaniem na czymś uwagi. I czy wlasnie w y.b używa się do tego czegoś konkretnego?\nNa początku zawsze jest to związane z pewnym wysiłkiem. Tak czy inaczej, mamy tu pewne nieporozumienie /chyba/ - to nie obiekt powinien być przenoszony poza sesje praktyki formalnej, a stan umysłu. A umiejętność ''radzenia sobie z tym'' nabywa się poprzez sesje praktyki formalnej.\nWraz z nabywaniem doświadczenia podczas sesji praktyki formalnej uczysz się ''blokować poprzez obiekt'' a następnie ''puszczać dzięki obiektowi'' myśli i wraz z upływem czasu staje się to coraz prostszym oraz mniej wysiłkowym, poza sesjami formalnymi praktyki szine - ma wtedy miejsce odkrycie, że nie ''myślę'', a ''myśli się''.\nNapisałeś, że robisz też szine bez podpory /obiektu/ - jeżeli tak, to nie powinieneś mieć z tym problemu, problemu z tym o czym tu piszesz, ponieważ znaczy to, że szine z podporą masz już ugruntowane, opanowane, skoro praktykujesz szine bez podpory /tzw absolutne szine/.\nZ drugiej strony jednak, na początku można /bywa, że nauczyciel wręcz to zaleca/ korzystać z obiektu jako ''przypominajki'', dzięki której można odnieść się do stanu obecności i wyciszenia, niejako ''przywołując'' go.\nW ramach przykładu, ale nie reguły. Gdy praktykowałem szine miałem w swym mieszkaniu sporą ilość ''A'' rozmieszczonych w różnych częściach mieszkania, czy to jako kaligrafię zawieszoną na ścianie, czy to napisane mazakiem na lustrze, czy jako tło pulpitu na monitorze, lub przyklejone ponad monitorem ''A'' do szine. Za każdym razem gdy zdarzyło mi się spojrzeć na ''A'' odnosiłem się do stanu umysłu, który uzyskiwałem podczas praktyki, odnosiłem się do bycia obecnym - myśli, czy emocje rzecz jasna mogą tu być na początku przeszkodą, niemniej, to podczas sesji formalnych praktyki, uczysz się, jak sobie z nimi radzić i ten stan poprzez ową ''przypominajkę'' przywołujesz, odnosisz się do niego. Wystarczy chwila /dosłownie/ skupienia na ''A'' np napisanego na lustrze, by wejść w stan obecności, tylko trzeba go po prostu znać, a im bardziej jest on ugruntowany podczas sesji formalnych, tym staje się to prostszym poza sesjami formalnymi.\nNosiłem też w kieszeni płaski mały kamyk na którym miałem wydrapane ''A'' i za każdym razem gdy sięgałem do kieszeni natykałem się na niego - to wystarczyło, nie musiałem go wyjmować z kieszeni, wiedziałem /pamiętałem/, że jest na nim ''A'', a to przypominało mi o byciu obecnym i wtedy odwoływałem się do stanu obecności.\nWraz z rozwojem praktyki pojawiało się też coś takiego jak ''wyobrażenia'' ''A''. Np jechałem tramwajem i podczas padającego deszczu ''wzór'' spływających kropli po szybie automatycznie kojarzył mi się z ''A'', a to niejako już z automatu prokurowało stan obecności.\nPojawiały się też ''powidoki'' /głównie, gdy praktykowałem pierwszą fazę szine/, które często miały miejsce przez jakiś czas po zakończeniu sesji formalnej, a bywało, że po wielu godzinach od jej zakończenia i to /znowu/ przypominało mi o stanie obecności, odwołaniu się do niego i ustanowieniu w nim.\nSzersze wyjaśnienia na ten temat można odnaleźć np w komentarzu Tenzina Wangyala Rinpocze do A-ti /''Etapy medytacji A-khrid'' Tenzin Wangyal Rinpocze/.\nNieprzeczytany post: śr sty 19, 2011 21:16\nŹle się wyrazilem. Chodzi mi o szine na przestrzeni (która w sumie jest nadal obiektem). Szine bez obiektu to pojawia się może czasem, po dluższej praktyce.\nNieprzeczytany post: śr sty 19, 2011 23:41\nTo jakieś nieporozumienie, znowu...\nNie, przestrzeń nie jest obiektem, a podejście do praktyki z przestrzenią jak do praktyki z obiektem jest zaprzeczeniem tej praktyki - to tak jakby co.\nA jeżeli rozumiesz przestrzeń jako obiekt, to tak rozumując szine absolutne nie byłoby szine absolutnym, a szine z obiektem, gdzie obiektem byłby umysł sam w sobie.\nPraktyka integracji z przestrzenią /to integracja trzech przestrzeni/, czy wpatrywania się w niebo, itp, to nie jest praktyka szine. Praktyka związana z przestrzenią, to niamsziag, a nie szine i jest ona następnym etapem po ugruntowaniu się w szine absolutnym /szine bez obiektu/.\nStosowne wyjaśnienia odnośnie tego znajdziesz np w ''Cuda naturalnego umysłu'' Tenzin Wangyal Rinpocze.\nNieprzeczytany post: sob sty 22, 2011 22:17\nJeszcze dwie uwagi odnośnie powyższego.\nTo nie jest tak, że sobie coś nazywamy szine, a coś niamsziag i już - kwestią /istotną kwestią/ jest tu różnica w podejściu. Różnica między szine /koncentracja/ a niamsziag /kontemplacja/ jest pokrótce przedstawiona TUTAJ.\nDruga uwaga tyczy się obiektu. Obiekt przez cały cykl szine nie powinien być zmieniany. Ze swej strony praktykowałem szine z dwoma obiektami. Najpierw, to było białe ''A'' a następnie swastyka, jednak nie mieszałem ich praktykując dany cykl, a to raz z ''A'', a to raz ze swastyką, tylko jeden cykl przeszedłem z ''A'' a drugi ze swastyką. Ma to znaczenie, by nie zmieniać obiektu w trakcie cyklu szine, czy nie mieszać obiektów podczas jego trwania, ponieważ umysł wpada wtedy w pewien nawyk, łatwiej wchodzi w koncentrację gdy za każdym razem ma do czynienia z tym samym obiektem, no i dany obiekt działa wtedy intensywniej jako ''przypominajka''.\nNieprzeczytany post: pt lut 11, 2011 14:27\nA co do szine a niamsziag. Czy aby zacząć praktykować niamsziag po ugruntowaniu szine absulotnego wymagane jest aby pojechać na retrit z tym związany? Czy można dostać jakoś instrukcję do niamsziag "przy okazji"? Bo szine praktykuję bez przekazu, ucząc się z książek i nagrań z retritu szine.\nNieprzeczytany post: pt lut 11, 2011 16:00\n(...) Bo szine praktykuję bez przekazu, ucząc się z książek i nagrań z retritu szine.\nNo to może zapytaj o to owe książki i nagrania, skoro są Twymi nauczycielami\nCelem szine jest wprowadzenie do naturalnego stanu i rozpoznanie owego stanu weryfikujesz u kompetentnego Nauczyciela, a następnie ma miejsce niamsziag lub trekczie /jak kto woli/. To ów Nauczyciel już powie Tobie co i jak dalej.\nPrzepraszam, ale z mej strony to już wszystko co miałem na ten temat do powiedzenia.\nNieprzeczytany post: pn lut 14, 2011 13:25\nBardzo fajna ksiażka (tak na marginesie).


Co to jest lek Humira i w jakim celu się go stosuje? | SingleCare - Informacje O Leku | Styczeń 2022\nAktualności, Wellness Drug Vs. Przyjaciel Aktualności Edukacja Zdrowotna, Zwierzęta Edukacja Zdrowotna Kasa Wiadomości Firmowe Gry Company, Edukacja Zdrowotna Edukacja Zdrowotna, Wiadomości Społeczność Informacje O Lekach, Edukacja Zdrowotna Wellness Company, The Checkout The Checkout\nGłówny >> Informacje O Leku >> Co to jest lek Humira i w jakim celu się go stosuje?\nCo to jest Humira? | Używa | Jak to działa | Dawki | Informacje dotyczące bezpieczeństwa | Oszczędności\nWiększość z nas może powiedzieć, że nasze życie jest już wystarczająco stresujące. Pomiędzy żonglowaniem pracą, życiem rodzinnym i nowymi przepisami dotyczącymi pandemii, nie musimy się martwić o dodatkową niepewność lub przerwy w naszej nowej normalności.\nDla wielu osób z chorobami autozapalnymi, takimi jak zapalenie stawów, łuszczyca plackowata, choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, radzenie sobie z niespodziewanym zaostrzeniem może z pewnością wydawać się niepożądaną przerwą.\nHumira może zapewnić potrzebny komfort i pewność osobom z chorobami autozapalnymi w tych niepewnych czasach. Chociaż Humira nie jest lekarstwem na choroby autozapalne, może być stosowana do bezpiecznego leczenia tych stanów i zmniejszania nasilenia zaostrzeń, gdy już się pojawią. Tutaj omówimy, jak Humira działa na różne choroby autozapalne, jak bezpiecznie stosować i w jakich dawkach. Porozmawiamy również o ważnych interakcjach lekowych i skutkach ubocznych, o których należy pamiętać.\nHumira to nazwa handlowa leku adalimumabu. Należy do większej klasy leków zwanych środkami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (DMARD) i podklasy DMARD zwanych lekami biologicznymi. Leki biologiczne to leki wytwarzane ze składników żywych (lub biologicznych) komórek. Humira to lek na receptę produkowany przez firmę AbbVie. Nie jest dostępny bez recepty.\nHumira działa poprzez specyficzne blokowanie TNF-alfa i została zatwierdzona do użytku przez FDA w 2002 r. Blokery czynnika martwicy nowotworu (TNF) to leki immunosupresyjne (zwane także lekami immunosupresyjnymi). Blokując aktywność TNF - substancji w organizmie wywołującej stan zapalny - Humira może być stosowana w leczeniu zapalnych chorób autoimmunologicznych, takich jak zapalenie stawów, łuszczyca plackowata, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Humira, podobnie jak większość DMARD, zwykle zaczyna działać od kilku tygodni do kilku miesięcy. To nie jest NLPZ (niesteroidowy lek przeciwzapalny) lub kortykosteroid (steroid).\nPonieważ leki biologiczne zawierają złożone składniki, nie są one łatwe do odtworzenia lub wykonania dokładnej, ogólnej kopii. Ponieważ nie są dostępne żadne opcje generyczne, FDA uznaje potrzebę istnienia podobnych leków i zachęca konkurentów do wytwarzania alternatywnych opcji. Lek podobny do leku biologicznego, który został już zatwierdzony przez FDA, nazywany jest lekiem biopodobnym. Obecnie istnieje siedem leków biopodobnych Humira zatwierdzonych przez FDA: Hulio, Hadlima, Abrilada, Tremfya, Amjevita, Cyltezo i Hyrimoz. Mimo że te leki biopodobne zostały zatwierdzone przez FDA, nie będą dostępne w Stanach Zjednoczonych do 2023 r., Ponieważ do tego czasu Humira jest chroniona patentem.\nHumira jest stosowana w leczeniu różnych zapalnych chorób autoimmunologicznych. Hamując aktywność TNF-alfa, Humira zmniejsza stan zapalny i bolesne objawy związane z następującymi chorobami.\nHumira na zapalenie lub reumatoidalne zapalenie stawów: Nadaktywny układ odpornościowy może powodować stan zapalny stawów, powodując objawy, takie jak ból, obrzęk i sztywność stawu. TNF-alfa jest jednym z białek biorących udział w wywoływaniu nieprzyjemnego zapalenia stawów. Humira celuje i blokuje aktywność TNF-alfa w stawach, co zmniejsza objawy i spowalnia postęp uszkodzenia stawów. Innym lekiem powszechnie stosowanym w leczeniu zapalenia stawów jest metotreksat . W badaniach klinicznych osoby przyjmujące lek Humira plus metotreksat wykazały znaczną poprawę objawów czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów w porównaniu z przyjmowaniem samego metotreksatu.\nZWIĄZANE Z: Leczenie zapalenia stawów i leki\nHumira na łuszczycę plackowatą: Chociaż dokładna przyczyna nie jest znana, zbyt duża ilość TNF-alfa może zmienić wzrost komórek skóry, prowadząc do czerwonych, łuszczących się plam. Zmniejszając ilość TNF-alfa krążącego w organizmie, Humira może zmniejszać, a czasem nawet eliminować zmiany blaszkowe na skórze.\nZWIĄZANE Z: Wszystko, co musisz wiedzieć o lekach biologicznych na łuszczycę\nHumira na łuszczycowe zapalenie stawów: Łuszczycowe zapalenie stawów to rodzaj zapalenia stawów, który dotyka niektóre osoby, które już mają łuszczycę. Nadmiar TNF-alfa u niektórych osób może wywołać ból stawów, obrzęk i sztywność, a także czerwone, łuszczące się plamy na skórze zwane płytkami. Humira może pomóc kontrolować te zaostrzenia, blokując aktywność nadmiaru TNF-alfa.\nHumira na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa: Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa to zapalne zapalenie stawów kręgosłupa. Nadmiar zapalenia wywołanego przez TNF-alfa przyczynia się do bólu pleców i sztywności u osób z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Humira może łagodzić objawy u dorosłych pacjentów z czynnym zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa.\nHumira na chorobę Leśniowskiego-Crohna: Choroba Crohna objawy takie jak biegunka, ból brzucha i skurcze mogą pojawić się bez ostrzeżenia. Kiedy organizm wytwarza zbyt dużo TNF-alfa, może to powodować nadmierne zapalenie, które wywołuje te i inne objawy choroby Leśniowskiego-Crohna. Humira może pomóc, eliminując nadmierne stany zapalne.\nHumira na wrzodziejące zapalenie jelita grubego: Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (UC) jest rodzajem nieswoistego zapalenia jelit (IBD). Jest przewlekły i długotrwały, powodując stan zapalny jelita grubego (okrężnicy) i odbytnicy. Dokładna przyczyna zapalenia nie jest znana. Dostępna jest jednak pomoc. Wykazano, że Humira zmniejsza lub eliminuje objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, takie jak częsta i nagła biegunka, utrata masy ciała, nudności i zmęczenie.\nHumira na ropne zapalenie gruczołów potowych: Ropne zapalenie gruczołów potowych (HS) to przewlekła choroba skóry, w której pod skórą pojawiają się bolesne grudki. Te bolesne guzki pojawiają się pod skórą gruczołową pod pachami, pachwinami, pośladkami lub piersiami. Uważa się, że nadmiar TNF-alfa przyczynia się do ciężkości HS. Humira może pomóc, blokując białko TNF-alfa, które może zmniejszyć stan zapalny i ból pod skórą.\nHumira na zapalenie błony naczyniowej oka: Zapalenie błony naczyniowej oka to zapalenie delikatnej tkanki oka, zwanej błony naczyniowej oka. Zakaźne zapalenie błony naczyniowej oka spowodowane zakażeniem wirusem lub bakterią. Niezakaźne zapalenie błony naczyniowej oka to przewlekłe zapalenie błony naczyniowej oka niewywołane przez wirus lub bakterie. Zbyt dużo TNF-alfa wraz z innymi białkami przyczynia się do stanu zapalnego, bólu i wrażliwości na światło obserwowanych w niezakaźnym zapaleniu błony naczyniowej oka. Humira może zmniejszyć stan zapalny oka, zmniejszając nieprzyjemne objawy.\nHumira na młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów: Dzieci poniżej 16 roku życia mogą mieć objawy utrzymującego się bólu, obrzęku lub sztywności stawów młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIZS) . Kiedy dzieje się to w więcej niż jednym stawie, nazywa się to wielostawowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów. TNF-alfa jest jednym z czynników przyczyniających się do zapalenia stawów, które powoduje uporczywy ból, obrzęk i sztywność. Humira blokuje aktywność TNF-alfa. Innym lekiem powszechnie stosowanym w leczeniu MIZS jest metotreksat . W badaniach klinicznych u dzieci leczonych produktem Humira i metotreksatem wykazano znaczną poprawę objawów w porównaniu z samym metotreksatem.\nJak działa Humira?\nHumira jest przeciwciałem monoklonalnym, które specyficznie wiąże się z TNF-alfa. TNF-alfa to mały rodzaj białka zwanego cytokiną. Cytokiny są używane przez układ odpornościowy do wywoływania stanu zapalnego. Zwykle uwalnianie cytokin, takich jak TNF-alfa, jest sposobem komunikacji między komórkami układu odpornościowego. Kiedy komórki układu odpornościowego wykryją infekcję, uwalniają TNF-alfa, aby ostrzec inne komórki w organizmie, że infekcja jest obecna. Ta droga komunikacyjna powoduje stan zapalny, który jest niezbędny, aby organizm zabił infekcję. W niektórych chorobach autozapalnych TNF-alfa jest uwalniany bez infekcji, powodując stan zapalny w różnych tkankach organizmu.\nLeki takie jak Humira, które specyficznie wiążą się z TNF-alfa, nazywane są środkami blokującymi TNF. Wiążąc się z TNF-alfa, badania kliniczne wykazały, że Humira neutralizuje - lub blokuje - aktywność zapalną TNF-alfa. Lek powoduje również śmierć komórek w organizmie, które wyrażają zbyt dużo TNF-alfa.\nLeki blokujące TNF są lekami immunosupresyjnymi. Blokując TNF w organizmie, Humira hamuje - lub zmniejsza - nadaktywną lub niepożądaną aktywność zapalną w układzie odpornościowym. Humira może zmniejszać stan zapalny układu odpornościowego, dlatego Humira może być stosowana w leczeniu zapalnych chorób autoimmunologicznych, takich jak zapalenie stawów, łuszczyca plackowata, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Oznacza to również, że Humira może ogólnie osłabiać układ odpornościowy, czyniąc niektóre osoby bardziej podatnymi na infekcje.\nJak przyjmować lek Humira\nHumira podaje się we wstrzyknięciu podskórnym. Leki do iniekcji, takie jak Humira, muszą być przepisywane przez licencjonowanego pracownika służby zdrowia. Dawkowanie leku Humira zależy od stanu, w jakim jest stosowany. Ważne jest przestrzeganie prawidłowego schematu dawkowania w przypadku schorzenia, w którym stosuje się lek Humira.\nSzybkość rozpoczęcia działania leku Humira zależy od wielu czynników, w tym od ciężkości leczonego schorzenia i stanu, w którym stosuje się lek Humira. U niektórych osób objawowa ulga po zastosowaniu leku Humira zaczyna się odczuwać po dwóch tygodniach, ale u innych może to zająć nawet trzy miesiące.\nHumira jest uważana za lek podtrzymujący (długotrwały). Nadal łagodzi objawy tak długo, jak go przyjmujesz. Nie ma ustalonego czasu zakończenia, kiedy przestaniesz go brać. W przypadku przerwania przyjmowania leku Humira nie wystąpi odstawienie, ale objawy mogą powrócić. Twój lekarz będzie oceniał Cię w regularnych odstępach czasu, aby sprawdzić reakcję zapalną, a także reakcję na lek Humira. Ty i Twój lekarz możecie zdecydować, kiedy i czy zaprzestanie stosowania leku Humira jest właściwe. Nie należy samodzielnie przerywać stosowania leku Humira bez zasięgnięcia porady lekarza.\nHumira jest dozowana na dwa sposoby. Rozpoczynając przyjmowanie leku Humira, podaje się dawkę początkową. Dawkę początkową powinien wstrzyknąć lekarz lub pod jego nadzorem. Ważne jest, aby zastosować odpowiednią technikę wstrzyknięcia. Lekarz może zademonstrować właściwą technikę wstrzyknięcia. Dobre miejsca do wstrzyknięcia to brzuch (pozostań około cala od pępka) i boki ud. Victoria Ruffing , RN, kierownik pielęgniarki w Johns Hopkins.\nPo dawce początkowej podaje się serię dawek podtrzymujących. Należy pamiętać, że dawka początkowa preparatu Humira i dawki podtrzymujące nie zawsze są takie same. Dawki podtrzymujące można wstrzykiwać samodzielnie w zaciszu własnego domu. Twój lekarz może zademonstrować, jak wykonywać zastrzyki w domu. Istnieją również materiały instruktażowe, które może Ci przekazać Twój lekarz, abyś mógł się z nimi zapoznać w domu. Leku Humira nie należy wstrzykiwać w dni, w których nie określono dawki początkowej ani dawki podtrzymującej.\nDawkowanie Humira dla dorosłych\nWskazanie Dawka początkowa Utrzymanie dawki\nReumatyzm 40 mg pierwszego dnia 40 mg co drugi tydzień\nŁuszczyca plackowata 80 mg pierwszego dnia 40 mg w 8. dniu i 40 mg co drugi tydzień\nŁuszczycowe zapalenie stawów 40 mg 40 mg co drugi tydzień\nZesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa 40 mg pierwszego dnia 40 mg co drugi tydzień\nChoroba Crohna 160 mg pierwszego dnia (podawane w ciągu jednego dnia lub w podziale na dwa kolejne dni) 80 mg w dniu 15 i 40 mg co drugi tydzień, począwszy od dnia 29\nWrzodziejące zapalenie okrężnicy 160 mg pierwszego dnia (podawane w ciągu jednego dnia lub w podziale na dwa kolejne dni) 80 mg w dniu 15 i 40 mg co drugi tydzień, począwszy od dnia 29\nHidradenitis ropne zapalenie 160 mg pierwszego dnia (podawane w ciągu jednego dnia lub w podziale na dwa kolejne dni) 80 mg w dniu 15 i ALBO 40 mg co tydzień, zaczynając od 29 dnia LUB 80 mg co drugi tydzień, zaczynając od 29 dnia\nZapalenie błony naczyniowej oka 80 mg pierwszego dnia 40 mg w 8. dniu i 40 mg co drugi tydzień\nDawkowanie produktu Humira u dzieci\nMłodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów: dzieci w wieku 2 lat lub starsze\n22-33 funty: 10 mg\n33-66 funtów: 20 mg\n66+ funtów: 40 mg\n22 funty do mniej niż 33 funty: 10 mg co drugi tydzień\n33 funty do mniej niż 66 funtów: 20 mg co drugi tydzień\n66 funtów lub więcej: 40 mg co drugi tydzień\nChoroba Leśniowskiego-Crohna: dzieci w wieku 6 lat lub starsze\n37-87 funtów: 80 mg pierwszego dnia\n88+ funtów: 160 mg w dniu 1 (podawane w ciągu jednego dnia lub podzielone na dwa kolejne dni)\nOd 37 funtów do 87 funtów: 40 mg w dniu 15 i 20 mg co drugi tydzień, począwszy od dnia 29\n88 funtów lub więcej: 80 mg w dniu 15 i 40 mg co drugi tydzień, począwszy od dnia 29\nWrzodziejące zapalenie jelita grubego: dzieci w wieku 5 lat lub starsze\n44-87 funtów: 80 mg pierwszego dnia\n44 funty do 87 funtów: 40 mg w dniu 8 i 15 oraz 40 mg co drugi tydzień, zaczynając od 29 dnia LUB 20 mg co tydzień, zaczynając od 29 dnia\n88 funtów lub więcej: 80 mg w dniu 8 i 15 oraz ALBO 80 mg co drugi tydzień, zaczynając od 29 dnia LUB 40 mg co tydzień, zaczynając od 29 dnia\nHidradenitis ropne: dzieci w wieku 12 lat lub starsze\n66-132 funtów: 80 mg pierwszego dnia\n132+ funty: 160 mg pierwszego dnia (podawane w ciągu jednego dnia lub podzielone na dwa kolejne dni)\n40 mg w 8. dniu i 40 mg co drugi tydzień\n80 mg w dniu 15 i ALBO 40 mg co tydzień, począwszy od dnia 29; LUB 80 mg co drugi tydzień, począwszy od dnia 29\nZapalenie błony naczyniowej oka: dzieci w wieku 2 lat lub starsze\nNie ma żadnych specjalnych warunków dotyczących podawania leku Humira. Nie trzeba go wstrzykiwać o określonej porze dnia lub o określonej porze dnia (np. Podczas posiłków). Większość osób woli wstrzykiwać lek Humira o stałej porze i dopasowanej do ich codziennego harmonogramu, np. Przed snem lub po śniadaniu. Korzystanie z kalendarzy lub aplikacje na telefon Pomocne może być również ustawienie przypomnień, kiedy należy podawać zastrzyki podtrzymujące.\nW przypadku pominięcia dawki leku Humira, należy wstrzyknąć następną dawkę, gdy tylko sobie o tym przypomni. Jeśli zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę i przyjąć następną dawkę podtrzymującą zgodnie ze schematem dawkowania.\nHumira ma okres półtrwania (czas, w którym lek traci połowę swojej aktywności biologicznej) od 10 do 20 dni. Większość leków jest całkowicie usuwana z organizmu w ciągu czterech do pięciu okresów półtrwania, więc ślady Humiry można znaleźć w organizmie do 14 tygodni po zaprzestaniu stosowania.\nPrzedawkowanie leku Humira jest bardzo rzadkie. Jeśli jednak przypadkowo użyjesz zbyt dużej ilości leku Humira, natychmiast zadzwoń na linię Centrum Kontroli Trucizn pod numer 1-800-222-1222 lub poszukaj pomocy medycznej.\nHumira wchodzi w ampułko-strzykawka lub a wstępnie wypełniony wstrzykiwacz Humira Pen i musi być przechowywany w lodówce w oryginalnym opakowaniu i chroniony przed światłem do momentu użycia. Humiry nie należy zamrażać, podgrzewać ani używać po upływie terminu ważności. Nie należy stosować leku Humira, jeśli został zamrożony i rozmrożony lub w jakikolwiek sposób podgrzany.\nHumira Pen lub ampułko-strzykawkę można wyjąć z lodówki na 15 do 30 minut przed wstrzyknięciem, aby płyn osiągnął temperaturę pokojową. Po osiągnięciu temperatury pokojowej Humira powinna być nadal chroniona przed światłem i zużyta w ciągu 14 dni. Wyrzucić i nie stosować leku Humira, jeśli był w temperaturze pokojowej dłużej niż 14 dni.\nNie należy w żaden sposób próbować podgrzewać Humiry (nie uruchamiać jej pod gorącą wodą ani nie wkładać do kuchenki mikrofalowej). Leku Humira nie należy stosować, jeśli płyn jest odbarwiony, mętny lub zawiera cząstki. Należy zachować ostrożność podczas posługiwania się Humira Pen lub ampułko-strzykawką. Nie należy ich zgniatać ani upuszczać.\nHumira - informacje dotyczące bezpieczeństwa\nHumira jest bezpieczna dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 2 lat, w zależności od schorzenia, w którym jest stosowany.\nHumira może być stosowana przez kobiety w ciąży lub karmiące piersią po rozważeniu potencjalnych zagrożeń i korzyści.\nHumiry nie powinny przyjmować osoby z aktywną infekcją ani osoby, u których występuje wiele infekcji. Przed rozpoczęciem stosowania leku Humira należy wykonać badanie na gruźlicę.\nHumiry nie powinny przyjmować osoby uczulone na którykolwiek ze składników lub składników.\nOsoby przyjmujące inne leki osłabiające układ odpornościowy (patrz interakcje) powinny omówić ryzyko i korzyści ze swoim lekarzem.\nPrzed rozpoczęciem stosowania leku Humira lekarz może chcieć wykonać pewne badania krwi, aby sprawdzić wyjściową czynność krwi i poziom zapalenia.\nOsoby przyjmujące lek Humira nie powinny otrzymywać żywych szczepionek. Żywe szczepionki obejmują Flumist i szczepionkę przeciwko ospie wietrznej. Jeśli otrzymałeś którąkolwiek z tych szczepionek, poinformuj o tym swojego lekarza przed rozpoczęciem stosowania leku Humira.\nPo rozpoczęciu stosowania leku Humira należy natychmiast powiadomić lekarza o wystąpieniu zakażenia lub jakichkolwiek oznakach zakażenia. Osoby przyjmujące lek Humira są narażone na zwiększone ryzyko różnych rodzajów zakażeń, w tym potencjalnie ciężkich lub śmiertelnych zakażeń grzybiczych.\nJeśli zauważysz jakiekolwiek nasilenie objawów po rozpoczęciu stosowania leku Humira, poinformuj o tym swojego lekarza.\nKilka raportów zasugerowali, że stosowanie leku Humira może nasilać problemy z układem nerwowym, w tym stwardnienie rozsiane o początku.\nW przypadku dzieci i dorosłych przyjmujących lek Humira lub inne leki blokujące TNF, ryzyko zachorowania na raka może wzrosnąć. Zdarzały się niezwykłe przypadki raka w tym raka skóry i chłoniaka u dzieci, młodzieży i młodych dorosłych przyjmujących blokery TNF.\nCzęste działania niepożądane leku Humira obejmują:\nReakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, wysypka, obrzęk, świąd, zasinienie)\nInfekcje górnych dróg oddechowych, infekcje zatok i infekcje moczu\nBól stawów, brzucha lub pleców\nZwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub mięśniowych\nHumira może również powodować poważne skutki uboczne, w tym:\nPoważne infekcje, takie jak posocznica bakteryjna\nZakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B u nosicieli wirusa\nReakcje alergiczne (anafilaksja, trudności w oddychaniu, pokrzywka, obrzęk twarzy, warg lub ust)\nProblemy z układem nerwowym (objawy obejmują mrowienie lub drętwienie, problemy z widzeniem, osłabienie rąk lub nóg i zawroty głowy)\nProblemy z krwią (zmniejszenie liczby krwinek zwalczających infekcje)\nNiewydolność serca (objawy obejmują duszność, obrzęk kostek i stóp lub nagły przyrost masy ciała)\nReakcje immunologiczne, w tym zespół toczniopodobny (objawy obejmują dyskomfort w klatce piersiowej, duszność, ból stawów lub wysypkę na ramionach i policzkach, która nasila się na słońcu)\nProblemy z wątrobą (objawy obejmują uczucie zmęczenia, zażółcenie skóry lub oczu, zmniejszenie apetytu lub wymioty lub ból po prawej stronie brzucha), które mogą prowadzić do niewydolności wątroby lub śmierci\nŁuszczyca (czerwone, łuszczące się plamy lub wypukłe guzy na skórze, które mogą być wypełnione ropą)\nProblemy z płucami (śródmiąższowa choroba płuc lub sarkoidoza)\nRak (w tym rak skóry, chłoniak i białaczka)\nHumira może mieć negatywne interakcje z innymi lekami, które osłabiają układ odpornościowy. Ludzie na innych blokerach TNF lubią Remicade (infliksymab) , Orencia (abatacept), Kineret (anakinra), Enbrel (etanercept) , Cimzia (certolizumab pegol) lub Simponi (golimumab) powinni unikać jednoczesnego przyjmowania tych leków i leku Humira. Poinformuj swojego lekarza, jeśli kiedykolwiek przyjmowałeś Rituxan (rituximab), Imuran (azatiopryna) lub Purinethol (merkaptopuryna, 6-MP) przed rozpoczęciem stosowania leku Humira.\nHumira może zmniejszać stężenie warfaryny i skuteczność BCG.\nNie ma interakcji z produktem Humira i spożywaniem alkoholu.\nNie ma pokarmów, które powinny być ograniczone podczas przyjmowania leku Humira.\nCzy uważasz, że Humira jest odpowiednia dla Ciebie lub Twojej rodziny, ale martwisz się o koszty? Humira jest niezwykle droga ( ponad 7 000 USD za miesięczną dostawę ). Na szczęście SingleCare oferuje darmowe kupony Humira, które możesz wykorzystać przy każdym doładowaniu. Zdobądź kupony na Wstępnie napełnione strzykawki Humira tutaj lub kupony na długopisy Humira tutaj .\n11 najlepszych kremów na egzemę: który jest odpowiedni dla Ciebie?\nnajlepsze opcje opieki zdrowotnej dla samozatrudnionych\nczy kobieta w ciąży może przyjmować pepto bismol na biegunkę?\nczy można bezpiecznie brać Zyrtec codziennie?\nco robi dermatolog podczas wizyty\nczy możesz wziąć tums z pepto bismol?\nróżnica między o dodatnią a ujemną grupą krwi\njak długo po zażyciu xanaxu można pić


Polski sen, czyli od nauczyciela do milionera - blog Polska przedsiębiorczość\n31.07.2020 4205 0\nJego życiorys to polska wersja „american dream”: nie mając nic, zbudował największe imperium prasowe przedwojennej Polski i jedno z największych w Europie.\nKiedy przeglądamy Narodowe Archiwum Cyfrowe, zdecydowana większość zdjęć z czasów II RP pochodzi ze zbiorów „Ilustrowanego Kuriera Codziennego”. Ten tytuł w latach 30. XX wieku zdominował rynek prasy polskiej, a stworzył go skromny i raczej kiepski – patrząc na to, co stworzył potem, to chyba: na szczęście kiepski – nauczyciel gimnastyki Marian Dąbrowski.\nZbił interes na… krzyżakach\nUrodził się w 1878 r. w Mielcu, w biednej, wielodzietnej rodzinie inteligenckiej. W 1907 r. ukończył filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Osiadł w Krakowie i w Gimnazjum im. Jana Sobieskiego podjął się nauczania gimnastyki. Był też instruktorem „Sokoła” – pionierskiego towarzystwa wychowania fizycznego, którego członkowie przyczynili się do powstania wielu klubów sportowych i Związku Harcerstwa Polskiego. Ale Polska jeszcze wówczas na mapę Europy nie wróciła po ponad setce lat rozbiorów, zaś filozof Dąbrowski nie okazał się stworzony do gimnastyki – komisja oświatowa wystawiła mu negatywną opinię. Nie zdał egzaminu nauczycielskiego. więc musiał rzucić pracę.\nI kombinować, jak życie się utrzymać. Od wczesnych lat musiał na siebie zarabiać, także na swoją edukację. Jak? Przekazy są różne: podobno handlował obrazkami świętych, pocztówkami, papierem. Był w tym niezły, ale to nie był godziwy zarobek. W końcu – tak samo, jak wielu humanistów robi do dzisiaj - skierował swoją uwagę na media.\nNajpierw podpatrywał ich pracę: przez „Sokoła” nawiązał współpracę z „Przeglądem Gimnastycznym”, gdzie już w 1900 r. prowadził dział sportowy; po epizodzie nauczycielskim zaś praktykował w tygodniku „Ilustracya Polska”, gazetach „Nowiny. Dziennik Ilustrowany dla Wszystkich” i „Nowiny dla Wszystkich”. Wziął ślub z Michaliną Dobijówną, która wniosła ze sobą niemały posag – dzięki niemu wszedł do spółki „Postęp”, wydającej narodowy dziennik „Głos Narodu”. Ale ten nie przynosił dochodu. Wreszcie w 1910 zrobił „interes życia”.\nW dawnej stolicy Rzeczypospolitej hucznie uczczono 500-lecie zwycięstwa króla Polski Władysława Jagiełły i księcia litewskiego Witolda nad zakonem krzyżackim, m.in. odsłaniając Pomnik Grunwaldzki i organizując wielkie spotkanie paramilitarnego Związku Strzeleckiego, z którego powstały potem Legiony Polskie. Po trwających kilka dni uroczystościach na krakowskich Błoniach pozostały drewniane konstrukcje. Miejskie władze szukały kogoś, kto zajmie się tymi „śmieciami” i podjął się tego właśnie Dąbrowski wraz z kilkoma żydowskimi wspólnikami. Z „pogrunwaldzkich” odpadów zbudowali drewnianą budę, dzięki której mieli organizować wzloty aeroplanów na Błoniach. W baraku występowali artyści cyrkowi i wyświetlano pierwsze filmy. Rozrywka była na tyle intratna, a drewniany obiekt dość warty, by wystarczyło na założenie własnej gazety. Wkrótce spłacił wspólników.\nPierwszy numer „Ilustrowanego Kuryera Codziennego” ukazał się 18 grudnia 1910 roku. Pierwsze siermiężne wydania z biegiem czasu zmieniły się w prasę na porządnym poziomie. A Dąbrowski zarabiał i krok po kroku dominował rynek: cztery lata później przejął „Nowiny”, zaś gdy zaczęła odradzać się Polska – w 1918 roku – przystąpił ostro do budowy koncernu prasowego. W 1927 roku przejął kolejne pismo – „Nową Reformę” – i szedł dalej.\nStworzył lub rozbudował w sumie 11 czy 12 oddziałów terenowych, m.in. w Łodzi, Lwowie, Katowicach, Zakopanem, Toruniu i Warszawie. Zatrudnił korespondentów zagranicznych. Dzięki tej sieci dziennikarzy miał w gazecie najświeższe informacje z kraju i ze świata. Do tego stworzył własną, całodobową stację nasłuchu w kilku językach (wcześniej przechwytywał wojskowy nasłuch) i jako pierwszy wprowadził przesyłanie zdjęć prasowych drogą radiową, tzw. fototelegrafię, by zawsze być o krok przed konkurencją. Całą tą nowoczesność i możliwości podkreślano w gazecie:, w opisach autorów, źródeł, a nawet podpisach pod zdjęcie. Bo to też był element marketingu: są najszybszą, najlepszą, najnowocześniejszą gazetą docierającą w każdy zakątek globu.\n„IKC” z sensacyjnej bulwarówki, rywalizującej z „Gońcem Krakowskim” i właśnie „Nową Reformą”, zmienił się w dziennik ogólnopolski, poważny i nowocześnie redagowany. Miał sześć wydań terenowych, kilkanaście dodatków tematycznych i podobno milion czytelników dziennie (kolportowany też nowocześnie, koleją i ciężarówkami, był do dostania nawet za granicą). W szczytowym okresie gazeta osiągała nakład 180 tysięcy egzemplarzy i dominowała na rodzimym rynku aż do 1939 roku.\nRedakcja sama siebie chwaliła: „Dzisiaj już wszystkie poważne dzienniki polskie zniewolone przykładem »Kuriera« mają tygodniowe dodatki ilustrowane i dlatego możemy mówić śmiało, że zapoczątkowaliśmy w polskiej publicystyce codziennej nowy okres”.


Czy można wymienić silnik 1.6 na 1.4 od tigry? - VB-Silniki benzynowe - Vectra Klub Polska\nCzy można wymienić silnik 1.6 na 1.4 od tigry?\nBy Funataro, May 14, 2013 in VB-Silniki benzynowe\nZ góry przepraszam jeżeli umieszczam ten wątek w złym dziale lub coś zchrzaniłem ale jestem nowym użytkownikiem\nMam do Was pytanie jak w temacie. Czy mogę przełożyć silnik z opla tigry 1.4 do mojej vectry B z silnikiem 1.6 101 koni ecotec ?\nKupiłem kiedyś od znajomego owy silnik (ściągnął sobie tigre z włoch ale wyszło tak, że nie miała prawa rejestracji w PL i sprzedał na części).\nSilnik jest w bdb. stanie, mały przebieg itp. a z moim są problemy, że tak powiem sypie się jak choinka na trzech króli.\nNie wiem jak ustalić jaki kod ma mój silnik ( ani ten zamontowany ani ten od tigry).\nDodam jeszcze, że chodzi mi o SWAP samego silnika, skrzynia, układ chłodzenia i reszta podzespołów musiała by zostać.\nsilnik w Twojej Vb to zapewne X16XEL\nA z Tigry to X14XE. Ma tylko 90 km. Więc będzie słabo. Skrzynia powinna pasować, ale cała elektronika silnika jest zapewne inna.\nNie za bardzo widzę sens takiej operacji. Lepiej sprzedać X14XE, i kupić właściwy X16XEL, wtedy tylko nowy rozrząd i sprzęgło i hula.\nNo tylko, że nie bardzo mam czas na sprzedawanie tego silnika i kupowanie innego.\nTo mówisz, że 11 koni mniej będzie bardzo odczuwalne ?\nKurczę trochę szkoda z tą elektryką bo pokładałem duże nadzieje w tym silniczku. Tym samochodem głównie jeździ moja mama (a ja i tak jeżdżę spokojnie) więc nie przejmowałem się jego pojemnością i ilością koni.\ndac radę da te 90 KM, zobacz ze montowali nawet 75 Konne silniki ,ja mam taki u siebie i auto bez bólu idzie do 160-180km/h.\nNo to się cieszę, że da radę\n/emoticons/default_wink.png" alt=";)" srcset="https://forum.vectraklub.pl/uploads/emoticons/wink@2x.png 2x" width="20" height="20"> Pozostaje jeszcze problem elektryki, wie ktoś może czy to wszystko by pasowało ?\nAle 8V to inna bajka niż 16V. 8V ładnie jedzie z dołu a ten 1.4 nie będzie miał siły ruszyć pod większą górkę bo to 16V wysokoobrotowy.\nEdited May 15, 2013 by norbert007\nw sumie to dobrze mówisz. mam też VB z silnikiem 1.6 ecotec i 16 V od dołu w ogóle nie jedzie tylko muli. a x16szr jedzie mi od dołu za to przy wyzszych obrotach juz nie zawija jak ecotec\nTrzeba też wziąć pod uwagę że 1.6 ma krótką skrzynie, pierwszego biegu prawie nie ma\n/emoticons/default_smile.png" alt=":)" srcset="https://forum.vectraklub.pl/uploads/emoticons/smile@2x.png 2x" width="20" height="20"> Więc ze zbieraniem się/ruszaniem pod górkę nawet przy tych 90 KM nie powinno być problemu.\nNo ale 11 koni mniej to naprawdę taka wielka różnica, że samochód nie chciałby ruszać ? Kolego Nanab dzięki za pocieszenie\nA co z tą elektryką, wie ktoś może? Chciałbym zebrać możliwie jak najwięcej informacji, żeby zrobić jakiś "kosztorys"\nMoże wypowie się ktoś kto robił swap-a i da mi jakieś wskazówki i wytyczne na co trzeba zwrócić szczególną uwagę\nto nie swap tylko downsizing\na takiego nikt nie robil na forum jak pamiec mi siega\nmontowano wieksze jednostki i o tym tematow od groma juz jest\nJak mi się uda to będę prekursorem downsizing-u na forum, mówisz\nEdited May 16, 2013 by Funataro\nMyślę, że pare osób by się znalazło, które robiły np. swapa z X20XEV na X18XE\ntylko jest mala roznica\nrobiono tez swapy z x18xe na x20xev\ni wiadomo bylo co potrzeba robic\nwiec odwrotnosc nie jest problemem\na nikt takiego silnika nie wstawial jak w tym temacie\nczy podejdzie tak samo nikt nie powie na 100%\n1,6 16 V byl tez montowany w tigrze\nmysle ze na forum tego modelu wiecej by powiedzieli o mozliwosci takiej zmiany\nEdited May 17, 2013 by gawlak\nX14XE i X16XEL to bliźniacze jednostki (coś jak X18XE i X20XEV) i z tego co wiem z elektryką nie powinno być problemu, tak samo z osprzętem który powinien pasować zamiennie\nBardzo się ucieszyłem czytając twoją wypowiedź\nA jak się ma sprawa z komputerem? Muszę go jakoś przeprogramować, wymienić czy sam sobie "obczai", że ma mniejszy silnik i dobierze mieszankę ??\nSory, że się tak wypytuje (pewnie dla niektórych o banały) ale się na tym nie znam i to będzie (o ile to dojdzie do skutku) mój pierwszy swap\nTylko żeby pierwszy i ostatni w tym aucie:) bo może to być tylko pozorna oszczędność a za jakiś czas kupisz właściwy silnik.\nMusisz szukać po forach astry:\nBardzo mi pomogłeś, dziękuję


opoka.org.pl → Serwis informacyjny → 2017 → Abp Hoser: Żywa relacja z Bogiem nadaje sens ludzkiemu życiu\nParafia atki Bożej Królowej Polski świętowała jubileusz 75-lecia swojego powstania i 25-lecia konsekracji.\nW homilii abp Hoser przypomniał, że celem ludzkiego życia jest niebo, a więc przebywanie z Bogiem. – Wniebowstąpienie wyznacza perspektywę ludzkiego istnienia. Przypomina nam, że nasza egzystencja nie kończy się wraz ze śmiercią, której świadomość tak często staramy się wyeliminować z naszego ziemskiego życia – powiedział kaznodzieja.\nPodkreślił, że perspektywa nieba nadaje głęboki sens ludzkiemu życiu. – Ludzie popełniają samobójstwa ponieważ zabrakło im nadziei na lepszą przyszłość, ponieważ ich wzrok koncentruje się jedynie na tym co tu i teraz. Tymczasem naszym przeznaczeniem, naszym powołaniem jest pełnia życia - zwrócił uwagę abp Hoser.\nZaznaczył, że miejscem szczególnego spotkania z Jezusem jest modlitwa. – Ona odnawia nasze słabe, ludzkie siły – przekonywał biskup warszawsko-praski ubolewając, że tylko 27 proc. katolików w Polsce codziennie się modli.\n– Większość spośród tych, którzy mienią się chrześcijanami przeżywa dzień za dniem podejmując liczne prace, trudy i obowiązki w zabieganiu, bez żywej relacji z Bogiem. Tymczasem Chrystus chce być obecny we wszystkich szczegółach naszego codziennego życia by wspierać nas swoją łaską, by udzielać nam mocy Ducha Świętego – przekonywał abp Hoser.\nPo liturgii ordynariusz poświecił tabernakulum w znajdującej się w podziemiach świątyni kaplicy.\nUroczystości uświetnił piknik aniński, który odbył się na terenie parafii.\npublikacja 28.05.2017 18:30


Mamy kilka rad jak pozbyć się plam, które wydają się skazywać ubrania i meble. Nie wydacie ani złotówki! - Wiesz\nMamy kilka rad jak pozbyć się plam, które wydają się skazywać ubrania i meble. Nie wydacie ani złotówki!\nWszystkie dzieci się brudzą. To element ich natury. Zamiast się złościć, mamy kilka rad jak pozbyć się plam, które wydają się skazywać ubrania i… meble na ostateczny koniec. Nie wydacie ani złotówki!\nNastępnie pozostałości polewamy… wrzątkiem! I na koniec szczoteczką do paznokci, szybkim ruchem ścieramy resztki. Po wszystkim wrzucamy ubranie do prania.\nMarcin Rozynek wrócił na scenę. Jak obecnie wygląda i co robi?\nJak zadbać o opuchnięte nogi latem? Podajemy domowe metody