Utilitymon: Skoki testosteronu w kulturach honoru\nAutor: Tomasz Herok o 20:43\nkwik 28 kwietnia 2013 23:57\nNo ale jeśli tysiącletnie różnice rolniczo-pasterskie mają podkładkę genetyczną i np. reakcja na obrazę u pasterzy jest jakoś inaczej i słabiej fizjologicznie kontrolowana, to zamiast sporu moralnego mamy po prostu dwie równie realne moralności.\nTomasz Herok 29 kwietnia 2013 00:22\nRaczej nie ma mowy, żeby mogło tu chodzić o jakąś "genetyczną podkładkę", te fizjologiczne różnice w reakcjach biorą się z wychowania.\nNie jestem pewien co rozumiesz tu przez "realne moralności". Są dwa różne systemy przekonań i ich istnienie jest jak najbardziej realne, problem jest z realnością obiektywnych faktów, które mogłyby sprawiać, że jedne z tych przekonań są prawdziwe, a inne fałszywe. Ktoś, kto wierzy w istnienie takich faktów, musi wierzyć w istnienie sporu.\ndowgird 29 kwietnia 2013 10:13\nNo ale chyba nie o to chodzi w moralnym realizmie, że jest wiele różnych realnych moralności, każda z jakąś obiektywną podstawą typu właśnie genetyka. Takie istnienie wielu moralności (każdej "obiektywnej") stworzyłoby problem rozróżniania obiektywnych i nieobiektywnych podstaw moralności, no bo skoro genetyka jest wystarczająco dobrą podstawą różnicowania moralności to dlaczego nie wychowanie, a skoro wychowanie to... i tak dalej.\nTomasz Herok 29 kwietnia 2013 13:45\nTak, dokładnie, w (standardowym) moralnym realizmie chodzi o to, że są jedne, obiektywne fakty dotyczące kwestii moralnych, tak jak są jedne fakty dotyczące, powiedzmy, globalnego ocieplenia.\nkwik 29 kwietnia 2013 01:49\nDopuszczam istnienie instynktu moralnego, wspólnego dla wszystkich ludzi, który mógł mieć potem przynajmniej dwa ewolucyjne warianty, rolniczy i pasterski. A jeśli ludy pasterskie nabrały czy raczej zachowały możliwość trawienia laktozy do starości (podobno 25% ludzi to potrafi), to może mają i inne zabawne przystosowania. Tu nie będę się upierał,\nChodzi mi o to, że różnice w podejściu do zniewagi mogą najwyżej pokazać, że nie ma dziś jednej standardowej reakcji moralnej, co wcale nie znaczy że kiedyś jej nie było. Niezależnie czy moralność jest kulturowym wymysłem czy jest częściowo wrodzona, w niektórych obszarach musi się wiązać z utrwalonym trybem życia. Obiektywna moralna rzeczywistość istnieje, ale stosunek do niej jest plastyczny. Nikomu nie jest przyjemnie gdy jest znieważany, ale jednym się opłacało próbować za to zabić, a innym nie.\nTomasz Herok 29 kwietnia 2013 13:28\nTo, że wszyscy się w jakiejś sprawie zgadzają, nie oznacza jeszcze, że istnieją obiektywne fakty. Nawet jeśli wszyscy zgodziliby się, że należy jeździć po prawej stronie drogi i nawet jeżeli miałoby to jakieś praktyczne uzasadnienie, to nie wynikałoby z tego, że istnieją obiektywne fakty ruchu drogowego.\nOczywiście pojęcia takie jak „obiektywny” czy „niezależny od umysłu” (mind-independent) są mocno wieloznaczne i im bardziej się człowiek zagłębia w debatę na temat „Co to jest moralny realizm?”, tym więcej wychodzi problemów z tą wieloznacznością.\nTy w każdym razie próbujesz uzasadnić coś, co się zwykle nazywa moralnym realizmem, poprzez sprowadzenie moralnych faktów do naturalnych faktów, mianowicie do faktów dotyczących przyjemności („Nikomu nie jest przyjemnie gdy jest znieważany”) i „opłacania się” („jednym się opłacało próbować za to zabić, a innym nie”).\nMusiałbyś to najpierw doprecyzować: Przyjemność czyja? Moja? Twoja? Średnia przyjemność grupy? Jakiej grupy? Opłaca się komu? Mnie? Grupie? Opłaca się pod jakim względem? Mam większe szanse na przetrwanie? Mam więcej przyjemności? A może grupa ma?\nNie znam żadnego filozofa, któremu udałoby się w tym sprowadzaniu moralności do przyjemności czy pewnych korzyści uniknąć jakichś absurdalnych wniosków. Ale nawet jeśli udałoby się, to zawsze pozostaje tzw. problem Moore'a: dlaczego akurat te, a nie jakieś inne naturalne fakty mamy uznać za fakty moralne?\nkwik 30 kwietnia 2013 00:26\nW regulacji ruchu drogowego mamy rzecz jasna do czynienia z typowo ludzką mieszaniną arbitralnego i obiektywnego, to czy ruch jest prawo/lewostronny jest mocno arbitralne, kolorystyka sygnalizacji i znaków drogowych jakoś uwzględnia właściwości ludzkiego wzroku, ograniczenia (te sensowne) prędkości już wprost wynikają z lokalnych właściwości drogi. Obiektywnie np. nie da się przejechać jakiegoś zakrętu z prędkością 100 km/h, co może przekładać się na odpowiednie ograniczenie tam prędkości. Tak czy owak piękny przykład koniecznych regulacji.\nWydaje mi się, że np. łatwość zabicia i zjedzenia drugiego praczłowieka od chwili wynalezienia stosownych narzędzi skazywała całkiem realnie wszystkie amoralne kultury na wymarcie. W tym sensie niekontrolowane zabijanie bliźnich musi być zawsze obiektywnie złe, grupa która to wewnętrznie praktykuje wkrótce znika. Redukcja faktów moralnych do naturalnych może być dziś mniej lub bardziej jałowym zajęciem, ale z pewnością nasze dzisiejsze intuicje moralne nie są arbitralne, powstawały metodą prób i błędów jako przeciwwaga i narzędzia kontroli dla naszej coraz bardziej niebezpiecznej inteligencji i stale rosnących możliwości. Znana nam moralność jest raczej uniwersalna, jeśli raczkowały kiedyś zupełnie odmienne moralności, to pewnie się o nich nawet nie dowiemy. To tyle, wg mnie to już moralny realizm, większego nie umiałbym uzasadnić.\nNiezależnie od określonej kultury, która pewnie ostatecznie decyduje o tym, jak dramatycznie zareagujemy na zniewagę, to i tak zawsze instynktownie zareagujemy negatywnie - znieważanie jest złe i to jest podstawowy obiektywny fakt moralny. Czy dla jednych znieważanie jest bardzo złe, a dla drugich tylko złe, to już wynikało z lokalnych uwarunkowań.\nTomasz Herok 1 maja 2013 12:11\nWiększość antyrealistów nie będzie miała problemów z przyznaniem, że u wszystkich ludzi wyewoluował jakiś podobny zmysł moralny, że miało to najprawdopodobniej związek z adaptacyjną korzyścią, której dostarczała współpraca i że bycie znieważanym generalnie nie jest przyjemne. To jeszcze nie realizm.\nRealizm byłby, gdybyś próbował wykazać, że to, co zwiększa szanse grupy na przetrwanie, jest obiektywnie moralne. Pierwszy problem, jak się tu pojawia, to problem z określeniem grupy. Chodzi o ród? Plemię? Państwo? Krąg cywilizacyjny? Ludzkość? Wszystkie czujące istoty?\nRealista musiałby też raczej stwierdzić, że sądy moralne dotyczące reakcji na zniewagę wyrażają jakieś przekonania, które mogą być obiektywnie prawdziwe lub fałszywe. Poziom ogólności tych sądów może być różny, ale standardowy realista powinien powiedzieć przynajmniej coś w stylu: „Sąd *Należy zareagować negatywnie* wyraża obiektywnie prawdziwe przekonania, a sąd *Nie należy reagować negatywnie* wyraża obiektywnie fałszywe przekonania”. Albo odwrotnie.\nBo są przecież systemy etyczne, według których jakakolwiek negatywna reakcja na zniewagę jest niepożądana i według których należy tak pracować nad sobą, żeby zniewagi nie robiły żadnego wrażenia – jakiś stoicyzm, buddyzm zen itp. Czy ci stoicy i buddyści obiektywnie się mylą?\nkwik 1 maja 2013 14:26\nNo tak, roboczo założyłem, że to co zwiększa szanse na przetrwanie jest obiektywnie moralne (dobre). Tzn. odwrotnie, "obiektywnie moralne" zwiększa szanse na przetrwanie (jest też mnóstwo rzeczy zwiększających szanse na przetrwanie i zarazem moralnie neutralnych, np. sprawny układ odpornościowy). A problem z określeniem grupy podsuwa automatycznie rozwiązanie, obiektywnie moralne musi działać korzystnie na wielu poziomach, od osobnika zaczynając. Tzn. gdyby proces realistycznie zmodelować, wyniki byłyby nie tylko zawsze podobne, ale i podobne do tego jak naprawdę historycznie sprawy przebiegały. W sytuacji konfliktu większych grup dostawalibyśmy regularnie podobne wyniki, a systematycznie przegrywane wojny obrońców złej sprawy pokazywałyby że np. ofiary z ludzi czy niewolnictwo jest jakoś obiektywnie niemoralne. Zdaję sobie sprawę jak zdyskredytowane i śliskie są próby konstruowania alternatywnych rzeczywistości i uzasadnienia "postępu" robione ex post, ale jak sądzę prymitywna popfilozofia w wykonaniu Dawkinsa czy Pinkera jest popularna nie tylko dlatego, że łatwa, ale też dlatego że próbuje przynajmniej odpowiadać na ważne pytania przed którymi poważna nauka tchórzliwie ucieka. Postęp ewolucyjny jest faktem, tak samo jak jest faktem postęp cywilizacyjny, będący przedłużeniem czysto biologicznej ewolucji (dać życiu dostatecznie dużo czasu to zawsze doprowadzi do powstania form inteligentnych). Dla mnie dostatecznym wytłumaczeniem postępu są nieustanne "walki robotów". I rzecz jasna widzę moralność jako bonus zwiększający szanse na (ostateczne) zwycięstwo.\nSystemy etyczne które wypracowały spokojną reakcję na zniewagę powstały (jak zgaduję) w reakcji na mocno przesadzoną reakcję na zniewagę, gdy zniewagi i insynuacji doszukiwano się nawet w całkiem niewinnych słowach czy gestach. Obiektywnie mylili się więc ci reagujący przesadnie. Natomiast przesada w drugą stronę też będzie pomyłką.\nnameste 1 maja 2013 15:54\n@kwik: zabawne, że w ostatnim akapicie piszesz tak, jakby łatwiej było (z obiektywnych ;) powodów) wypracować kulturowo [tu: kultura to zaimplementowany system etycznym] "spokojną reakcję na zniewagę" niż działającą społecznie normę, która sprawia, że zniewagi są, say, równie rzadkie co morderstwa i (oczywiście) nie kończą się rodzajem samosądu.\nkwik 1 maja 2013 16:53\n@ nameste - bo trudno jest wydobyć się z bagna jak baron Munchausen i równie dobrze mógłbyś oczekiwać że dziś sami kapitaliści zreformują system którego są beneficjentami. Społecznie działające normy idą po linii najmniejszego oporu, budując na tym co zastane. W sytuacji utrwalonej patologii zmiana czy jej propozycja musi przyjść spoza, w opozycji do istniejącego porządku. W kulturze honoru, gdzie władzę trzymają trzymający miecze, głos rozsądku (jeśli w ogóle) to zapewne pojawi się wśród grupy zupełnie nieuzbrojonej.\n@ Tomasz Herok - akurat czytałem Why Programmers Need Design Patterns to Communicate Effectively (interesuję się ewolucją programowania jako przykładem ewolucji złożonych "przedsięwzięć") i tam znowu odwołanie do "7 C" skutecznej komunikacji. Czy te właściwości skutecznej komunikacji istnieją realnie i obiektywnie? Chyba tak, przynajmniej w naszych ludzkich realiach. Na podobnej zasadzie "obiektywnie" istnieje moralność.\nTomasz Herok 3 maja 2013 21:37\nNo tak, roboczo założyłem, że to co zwiększa szanse na przetrwanie jest obiektywnie moralne (dobre).\nCały czas nie wiem, jak chcesz to uzasadnić. Takie np. zrzucanie chorowitych dzieci ze skały w wielu sytuacjach zwiększy szanse grupy na przetrwanie – czy to będzie wg Ciebie moralne?\nW sytuacji konfliktu większych grup dostawalibyśmy regularnie podobne wyniki, a systematycznie przegrywane wojny obrońców złej sprawy pokazywałyby że np. ofiary z ludzi czy niewolnictwo jest jakoś obiektywnie niemoralne.\nNie bardzo to rozumiem. Chcesz powiedzieć, że jakieś rasistowskie i autorytarne państwa przegrywają wojny właśnie przez to, że są rasistowskie i autorytarne?\nObiektywnie mylili się więc ci reagujący przesadnie. Natomiast przesada w drugą stronę też będzie pomyłką.\nKażda przesada będzie pomyłką z definicji. Jeśli nazywasz coś przesadą, to znaczy, że masz do tego negatywny stosunek. Problem w tym, jak ten negatywny stosunek uzasadnić. Na razie Twoje uzasadnienie jest całkowicie tautologiczne.\nkwik 3 maja 2013 22:58\nTak, masz rację, niestety uzasadniam tautologicznie bo uzasadnienie jest z jakiejś przyszłej ("kosmicznej") skuteczności, tzn. skuteczności wykraczającej daleko poza doraźne korzyści, ocierającej się o "sprawiedliwość dziejową". No bo właśnie, rasistowskie i autorytarne państwa przegrywają wojny między innymi dlatego, że są rasistowskie i autorytarne, co nie tylko znacznie osłabia ich zdolność długotrwałego wysiłku militarnego/ekonomicznego, ale często także pośpiesznie pcha do wojny. Zaczynają i w końcu przegrywają.\nZrzucanie chorowitych dzieci ze skały może chwilowo zwiększyć szanse grupy na przetrwanie, ale na dłuższą metę działa katastrofalnie, bo gwałcąc instynkty moralne automatycznie wymaga zdegenerowanego aparatu przymusu - przecież żadna normalna matka dobrowolnie nie zabije swojego dziecka. No cóż, zabijanie chorych dzieci nie jest optymalnym rozwiązaniem, należałoby raczej zadbać o poprawę stanu ich zdrowia - i jakimś cudem w końcu do tego doszliśmy. Podobnie zabijanie całkiem zdrowych dzieci na ofiarę bogom - okazało się zupełnie nieskuteczne, tzn. skuteczne było wyłącznie jako narzędzie terroru. Z jakichś bardzo prostych powodów ofiary z ludzi wyszły przecież z mody, czyż nie?\nTomasz Herok 8 maja 2013 14:22\nA jeśli matka nie kocha niepełnosprawnego dziecka i nie ma nic przeciwko, to już można? Myślę, że da się znaleźć tuziny przykładów sytuacji, kiedy jakieś zachowanie powszechne uznawane za skrajnie niemoralne będzie sprzyjało przetrwaniu grupy, albo przynajmniej nie będzie mu przeszkadzało.\nZupełnie mi się też nie wydaje, żeby rasizm, niewolnictwo, ofiary z ludzi itp. zrobiły się mniej popularne (głównie) dlatego, że nie sprzyjały przetrwaniu. W ogóle to dalej nie wiem o jakich konkretnie grupach mówisz i co z moralnymi obowiązkami wobec tych, którzy nie należą do grupy.\nkwik 9 maja 2013 19:21\nWszystko można, ale ważne jest jak to jest powszechnie odbierane. Wszystkie dzieci, nawet te zdrowe, są bezbronne. Ale nawet niezbyt inteligentne zwierzęta próbują bronić potomstwa, w przypadku zwierząt socjalnych przy okazji broniąc także cudzych dzieci. Bo to się opłaca.\nChyba co innego ofiary z dzieci, co innego niewolnictwo. A jeszcze co innego rasizm. Ofiary z dzieci dość szybko wyszły z mody, bo były jednocześnie niemoralne i nieskuteczne. Gdyby były skuteczne pewno by przetrwały. Gdyby nikomu nie przeszkadzały, to mimo swej nieskuteczności pewnie też by przetrwały, tak jak wiele innych naszych głupich przesądów, których źródeł trudno się już doszukać. Niewolnictwo długo było ok, pozwalało właścicielom niewolników na wygodniejsze życie. Zniknęło jednak dość szybko (w krajach najbardziej cywilizowanych) dopiero wskutek rewolucji przemysłowej. Między innym dlatego, że maszyny się nie buntowały i nie uciekały (no i nie musiały spać). No cóż, podejrzewam że ważnym czynnikiem był stały opór niewolników, słusznie uważających że człowiek nie jest stworzony do niewolniczej pracy i pracujących tak, by się jak najmniej zmęczyć.\nŁatwo zgadzamy się, że ludzie są skłonni do najgorszych okropieństw - zapominając jednocześnie, że wcale nie są skłonni do ich znoszenia. Jakoś zawsze mimochodem przyjmujemy punkt widzenia z pozycji klasy trzymającej władzę, nawet jeśli jesteśmy bardzo na nie. Czemu nigdy nie było zgody niewolników na niewolę, czemu nie wykształciła się u ludzi kasta zadowolonych ze swojego położenia niewolników, tak jak u eusocjalnych owadów? Choćby kulturowo? Moim zdaniem choćby dlatego, że zawsze stała na przeszkodzie ukształtowana już wcześniej biologiczna moralność, taka sama u wszystkich ludzi i trudna do nagięcia.\nOczywiście nie wiem jak ewoluowała moralność, mogę nawet wysunąć śmiałą koncepcję, że ewoluowała jak ogon pawia, w zasadzie obniżająca fitness zbędna ozdoba, która jednak robi duże wrażenie na samicach. Jeśli moralność ewoluowała na drodze selekcji seksualnej (po polsku podobno "doboru płciowego"), to argumenty z przydatności automatycznie odpadają. Ale tak czy owak moralność istniałaby równie realnie jak już wspomniany ogon pawia.\nNatomiast moralność ograniczała się wyłącznie do własnej grupy i skierowana była przeciw obcym grupom, choć niekoniecznie pojedynczym osobnikom. Trudno wymyślić inny mechanizm dający przewagę moralności, choć może ktoś próbował. Rasizm i wszelkie ksenofobie jak sądzę "mamy w genach".\nTomasz Herok 18 maja 2013 01:54\nMogę tylko powtórzyć, że cały czas odmawiasz określenia grupy i uciekasz od deklaracji, czy uważasz np. zabijanie niepełnosprawnych za moralne, kiedy sprzyja to przetrwaniu grupy.\nTwoje ewolucyjne wyjaśnienia społecznych zjawisk takich jak koniec ofiar z ludzi czy koniec niewolnictwa wydają mi się skrajnie naciągane. Jeśli np. twierdzisz, że praktyka składania ofiar z ludzi nigdy nie sprzyjała przetrwaniu, to dlaczego w ogóle się wykształciła i trwała przez setki lat? To jest jakaś ewolucyjna pop-socjologia.\nkwik 18 maja 2013 10:11\nJak sądzę wszyscy ludzie mają podobne intuicje moralne, wynikające ze wspólnego "instynktu moralnego", wszyscy więc podobnie uważamy zabijanie innych ludzi za niemoralne. Tak więc nie tyle ja uważam zabijanie za niemoralne, co wszyscy podobnie sami z siebie tak uważamy - i właśnie w tym widzę jakąś formę realizmu moralnego. Natomiast niewątpliwie jest też wyraźna gradacja, najgorzej zabić najbliższych, a im dalej tym łatwiej. Rzecz jasna nie wiem w jakich warunkach wyewoluowała nasza moralność, ale wielkość grupy z jaką możemy być naturalnie związani emocjonalnie ograniczona jest pewnie naszą zdolnością zapamiętywania/rozpoznawania osób. Czyli raczej kilkadziesiąt niż setki czy tysiące.\nZabijanie niepełnosprawnych oczywiście nie jest moralne, zresztą wcale nie sprzyja przetrwaniu grupy. Jak łatwo zauważyć każdy starzejąc się staje się coraz bardziej niepełnosprawny. A zdaje się opieka nad starszymi i wykształcenie się instytucji babci (menopauza) było ważnym elementem na drodze do naszego niewątpliwego sukcesu.\nPodejrzewam, że ofiary z ludzi zawsze kłóciły się z naszą wrodzoną moralnością. Te dla bogów były nie tylko narzędziem terroru ale i wyrazem tragicznej bezradności w sytuacji skrajnego uzależnienia od czynników pogodowych i innych naturalnych ("plagi egipskie"). No cóż, człowiek nie jest przystosowany do uprawiania roli i znoszenia klęsk głodu, nie potrafi wytrzymać bez jedzenia nawet miesiąca. Tu niewątpliwie lokalnie wpadaliśmy w pułapki, ale na tyle krótko (setki lat to chyba mało, potrzebne są tysiące), że raczej nie zmieniło to naszej moralności. A jeśli tak, to lepiej uważać na rolników.\nPodobnie niewolnictwo, gdzie konsekwentnie ignorujesz punkt widzenia niewolnika. Niewolnictwo zawsze w końcu padnie, bo moralność niewolników nie różni się od moralności ich panów, niewolnicy nie są zadowoleni ze swojego losu i stale sypią piach w tryby. Z tego samego powodu mocno kuleje każdy system blokujący drogi awansu. To chyba oczywiste, że system społeczny rodzący trwałe niezadowolenie znacznej części uczestników będzie mniej sprawny niż podobnie technologicznie zaawansowany system rodzący mniej problemów. Powtarzam, podstawowym i zarazem nieusuwalnym problemem systemu opartego o niewolnictwo jest moralne nieprzystosowanie niewolników do swojej roli. O ile się nie mylę nikomu nie udało się wyhodować zadowolonych niewolników czy jakiejś innej pożytecznej odmiany człowieka (zresztą długi cykl rozrodczy bardzo utrudnia zabiegi hodowlane).\nOczywiście że to co uprawiam to ewolucyjna pop-socjologia albo gorzej, natomiast tym bardziej nie widzę powodów żeby wyznawać antropocentryzm i wierzyć, że człowiek dzięki nowożytnej kulturze stworzył się albo tworzy się po raz drugi w jakiejś nowej lepszej postaci. Nie, stopniowo zamieniamy tylko prymitywne, nieefektywne formy wyzysku na wydajniejsze, bo nieco bardziej zgodne z naturą wyzyskiwanych, zamieniamy nieskuteczne ofiary z ludzi na ofiary skuteczne i pożyteczne, łatwiejsze do przyjęcia przez moralność korzystającego z nich ogółu. Ale trend jest chyba dobry.\nAha, jeszcze jedno. Sugerowałem, że moralność powstawała jako konieczna przeciwwaga dla niebezpiecznych wynalazków (opanowanie ognia, trucizn, wyrób broni), od początku wyjątkowo groźnych w rękach psychopatów. A drugim impulsem mogła być nasza kompulsywna chęć pomagania, podobno wykrywana już u kilkumiesięcznych dzieci. Jeśli już muszę pomagać, to muszę przede wszystkim wiedzieć czy pomagam w dobrej czy złej sprawie. Nawet jeśli monotonnie oceniam swoje postępowanie jako dobre dla mnie (zawsze moralne), to i tak muszę wykazać więcej sprytu oceniając czyjeś postępowanie.\nDefinitywnie kończę, nie chcę się jeszcze bardziej powtarzać, a muszę jeszcze dużo przeczytać żeby umocnić (albo porzucić) swoje popewolucyjne stanowisko.\nPojmen 29 kwietnia 2013 09:10\nPrzepraszam, ale trochę się zgubiłem. Jak tu dokładnie przebiega to wynikanie z korelacji "biochemia<->typ kultury" do błędności moralnego realizmu?\nTomasz Herok 29 kwietnia 2013 13:31\nWynikanie jest tu tylko takie:\n1. Jeśli standardowy moralny realizm jest prawdziwy, to wszystkie moralne spory da się wytłumaczyć albo (a) brakiem bezstronności, albo (b) sporem o pozamoralne fakty, albo (c) nieracjonalnością.\n2. Sporu o właściwą reakcję na zniewagę nie da się wyjaśnić ani za pomocą (a), ani (b), ani (c).\n3. A zatem standardowy moralny realizm jest fałszywy.\nTo, czy istnieje korelacja między hormonami a kulturą i czy ją znamy nie jest najważniejsze. Ostatecznie dla wszelkich przekonań istnieje najprawdopodobniej jakaś chemiczna podstawa i całkiem prawdopodobne jest też, że emocje są koniecznym warunkiem przy formułowaniu sądów moralnych.\nEksperymenty Nisbetta et al. (ten z testosteronem i inne) wydają się pokazywać, że czynniki (a), (b) i (c) nie grają tu roli.\nMożemy sobie np. wyobrazić kogoś, kto nie chce stosować przemocy, bo wierzy, że jeśli będzie ją stosował, to odrodzi się jako jakiś robal. I mogłoby się okazać, że zmiana poziomu jakiegoś hormonu wiąże się ze strachem przed odrodzeniem się jako robal. Wtedy moglibyśmy sprowadzić moralny spór do (b), czyli sporu o pozamoralne fakty (o to, czy rzeczywiście ludzie zostają w następnym wcieleniu robalami, jeśli stosują przemoc). Eksperyment Nisbetta et al. pokazuje, że nic podobnego raczej nie wchodzi w grę, bo zmiana (lub jej brak) w poziomie hormonu jest związana z sądem moralnym („Należy w tej sytuacji dać w mordę”), a nie pozamoralnym.\nb 1 maja 2013 01:35\nja to rozumiem prościej, pewnie zbyt prosto: jeśli znajdujemy wartość, która w jednej kulturze jest bardzo ceniona, wręcz jest jej podstawą, a w drugiej jest ona raczej "olewana" - na co wskazują emocjonalne (badane biochemicznie) reakcje na naruszenie tej wartości - to znaczy, że moralny antyrealizm (?) jest prawdziwy. Tak jak go rozumiem, wartość obiektywnie - niezależnie od konkretnej kultury - nie istnieje.\nTo wszystko ok pod warunkiem, że rzeczywiście mamy społeczności oparte na odmiennych wartościach - a nie na wartości tożsamej, ale w różnych wariacjach czy wersjach, wykształconych przez "pozamoralne fakty".\nTomasz Herok 3 maja 2013 21:51\nA mogłabyś podać przykład różnicy między "różnymi wartościami" a "tą samą wartością w różnych wersjach"?\nb 7 maja 2013 02:27\nKilku socjologów/kryminologów od tzw. teorii strukturalnych - R.K. Merton, A. Cohen, W. Miller – zastanawiało się nad tym, czy członkowie subkultur rzeczywiście wyznają wartości różne od tych uznawanych przez większość społeczeństwa, czy te same, ale nie mają możliwości ich praktycznej realizacji. I takie rzucali przykłady „wartości różnych”:\n- w przypadku klasy średniej, tzw. świecki ascetyzm (worldly asceticism - to oczywiście z Maxa Webera i opisu etyki protestanckiej), rozumiany jako umiejętność odraczania natychmiastowego zaspokojenia potrzeb w imię odległych celów,\n- w przypadku subkultur przestępczych: smartness (tutaj to coś jakby „cwaniactwo”), generalnie odwrotność worldly asceticism, chodzi o maksymalizację osiągnięć bez wyrzeczeń.\nA przykłady wartości w sumie tożsamych:\n- w przypadku klasy średniej, konformizm – rozumiany w tym wypadku m. in. jako szacunek dla norm społecznych, autorytetów,\n- w przypadku subkultur przestępczych, autonomy (niezależność) – niechęć w stosunku do formalnych autorytetów, oficjalnych agend kontroli społecznej. Jednak w rzeczywistości to grupy te są mocno zhierarchizowane, wytwarzają jakieś złożone systemy dominacji. Czyli także tutaj funkcjonuje silna kontrola społeczna, ale pochodząca z innych niż oficjalne źródeł.\nNo tak, to bardziej przykłady pożądanych postaw, cech (Walter Miller mówił o focal points of subculture) – zwłaszcza o smartness trudno mówić w kontekście moralności. Sorry też za przykłady kryminalne, o te mi najłatwiej, nie studiowałam antropologii. Ale:\nCzarni czy Latynosi prawdopodobnie częściej należą do subkultur, w których dominuje KH niezależnie od regionu (…) Cohena i Nisbetta nie interesowały tu subkultury ani regionalne różnice w poziomie rasizmu, więc starali się to odseparować od problemu, który badali.\nW sumie na to samo by wyszło z badaniem subkultur. Jeśli przyjąć prawidłowość tej koncepcji, to KH w subkulturach panuje dokładnie z tego samego powodu, co u pasterzy: są to przede wszystkim trudności w korzystaniu z formalnych środków reakcji, te osoby nie za bardzo mogą się odwołać do instytucji państwowych. Klasycznym przykładem jest subkultura więzienna, gdzie zgłoszenie „problemów” do administracji to prawie samobójstwo.\nTomasz Herok 8 maja 2013 14:32\nKilku socjologów/kryminologów od tzw. teorii strukturalnych - R.K. Merton, A. Cohen, W. Miller – zastanawiało się nad tym, czy członkowie subkultur rzeczywiście wyznają wartości różne od tych uznawanych przez większość społeczeństwa, czy te same, ale nie mają możliwości ich praktycznej realizacji.\nWydaje mi się to jakąś durną racjonalizacją własnego uprzywilejowania: my to jesteśmy odpowiedzialni, ascetyczni, ciężko pracujący i szanujemy autorytety, a ci proletariusze i przestępcy to tylko cwaniakują i myślą o doraźnych przyjemnościach. Ale ok, chyba rozumiem o co chodzi. Masz rację, realiści będą generalnie próbowali sprowadzić wszystko to tej samej wartości, ale realizowanej na różne sposoby.\nb 12 maja 2013 00:21\nNo tak, też mnie zawsze skręca, jak czytam o tych „klasach niższych”, „średnich” itd. Jedyne, co ich usprawiedliwia (przynajmniej Mertona i Cohena), to że wydostali się z „padołu łez”: obaj pochodzili z bardzo biednych rodzin, tacy typowi self – made men. Obaj też natknęli się na numerus clausus na uczelniach amerykańskich, w tym zwłaszcza Ivy League, w latach 30 – tych, a gigant amerykańskiej socjologii XX w., R. K. Merton (wcześniej Meyer Schkolnick), nawet zmienił nazwisko, żeby przetrwać we właściwej lidze.\nI bardzo wiele życia poświęcili na wykazanie, że idea American dream jest iluzją, która akurat im się cudem spełniła, większości jednak niszczy życie, bo pewne społeczne bariery są – w istniejącym porządku – nie do przeskoczenia. Według Mertona i Cohena, to jedna z głównych przyczyn przestępczości w społ. amerykańskim – stawiają ci takie życiowe cele, których nijak nie osiągniesz legalnymi środkami, jeśli nie startujesz z wysokiego (majątkowego, edukacyjnego) pułapu.\nI te notki w Wikipedii na to nie wskazują, ale jak się czyta np. Mertona, to jednak wrażliwość społeczna bardzo duża, i żadnych złudzeń co do sprawiedliwości struktury społecznej.\nA Miller wcześniej badał Indian, i miał taki profil, że wszędzie szukał zróżnicowań wartości społecznych ;)\nTomasz Herok 18 maja 2013 01:35\nZ mojego anegdotycznego doświadczenia wynika, że ludzie, którzy przeżyli awans społeczny nawet gorliwiej wierzą w legendę "Każdy może, jeśli tylko naprawdę chce" niż ludzie uprzywilejowani z dziada pradziada. Tak czy inaczej, pomysły tego Millera wydają mi się (tak na pierwszy rzut oka) zupełnie niemądre: co to ma np. znaczyć, że klasa niższa szuka wrażeń i odmienności od rutyny? Inne klasy nie szukają?\nb 20 maja 2013 03:00\nOj, różnie bywa, tak z moich obserwacji to ludzie z awansu jednak bywają lojalni wobec swojego pierwotnego środowiska, uruchamia się jakiś mechanizm długu, który spłacić trzeba. Takiego długu za łut szczęścia, który jednak też pomógł, i czego mają świadomość.\nPełna zgoda co do exitement, to akurat jakaś bzdura - zwłaszcza, że Miller opisuje to głównie jako zamiłowanie do niebezpiecznej rozrywki: alkoholu, narkotyków, obstawiania wyścigów konnych i innych gier hazardowych – wypisz, wymaluj rozrywki księcia Harrego ;) A ci młodzi z dobrych domów to nic tylko siedzą i kują do egzaminów.\nTak na serio to uważam, że taka - ewentualnie - dość trafnie wskazana różnica środowiskowa w wartościach to ta nieszczęsna wiara w „fate” po stronie grup ekonomicznie/społecznie upośledzonych – w przeciwieństwie do poczucia „samosterowności” u tych o lepszej pozycji. Biedniejsi mają poczucie, że ich życiem rządzą siły, nad którymi nie sposób zapanować – ale te siły nie są chyba aż tak irracjonalne, jak się wydaje na pierwszy rzut oka…\nGlobalny Śmietnik 29 kwietnia 2013 10:25\nBardzo ciekawa sprawa, watro jeszcze raz podkreślić (o czym pisał Autor) rzecz następującą:\nZmiany w poziomie hormonów (takich jak testosteron czy kortyzol) są skutkiem a nie przyczyną zjawisk behawioralnych. Dlaczego to piszę? Wiele osób uważa, że podając testosteron czy sterydy osiągnie na przykład większą satysfakcję z życia seksualnego czy będzie zachowywał się w sposób uznawany za "męski". Tymczasem dotyczy to tylko osób chorych, u których aktywność pomienionych hormonów jest za mała.\nNatomiast co do meritum, to pozwolę sobie skrytykować pracę, stanowiącą przedmiot dyskursu. Nie twierdzę, że wnioski są nieprawdziwe, ale mogły być wykazane przypadkowo lub (nieświadomie?) w sposób zamierzony. Dlaczego? Nie porównano na przykład wieku i wagi badanych, tymczasem te czynniki mają wpływ na poziom białek wiążących hormony, co w sposób znaczący wpływa na stężenie "wolnych" hormonów, zatem także stężenie w ślinie.\nMożna jeszcze długo przynudzać na temat parametrów, które należałoby porównać, aby wyniki uznać za nieprzypadkowe.\nNiestety, prace naukowe korelujące parametry hormonalne i psychologiczne/socjologiczne z reguły są marnej jakości i trzeba patrzyć na nie z dystansem. Uwzględnia się małe grupy badawcze, badacze nieraz nie mają wiedzy na temat fizjologii, i najważniejsze - nie bierze się często pod uwagę, że grupy badane mogą nie być przypadkowe.\nCzęsto to osoby pochodzące z podobnych środowisk, wspólnych akademików, kierunków studiów, jacyś znajomi, tacy co chcą zarobić parę dolców bo mają problemy zdrowotne czy inne. W skrócie - obciążone często nieznanymi dla badacza czynnikami lokalnymi, co może mieć wpływ na ostateczne wyniki. Aktualnie w medycynie aby praca mogła być uznana za wiarygodną - powinna być przeprowadzona jako badanie wieloośrodkowe z grupą badaną randomizowaną (tzn przypadkowo wybrane osoby powinny być odrzucane lub kwalifikowane do badań).\nTomasz Herok 29 kwietnia 2013 13:35\nDziękuję za cenne uwagi. Wiek akurat był z grubsza znany, wszyscy badani byli undergraduates. Waga już nie.\nTe wszystkie różnice u wolontariuszy i studentów to oczywiście nagminny problem w takich badaniach. Ale nawet przyjmując, że wchodzi tu grę jakiś volunteer bias czy student bias, cały czas mamy statystycznie istotną różnicę między Północą a Południem. Trzeba by więc albo założyć, że na Północy mają inne odchyły niż na Południu i szukać tej różnicy, albo próbować znaleźć taki odchył, który warunkuje różnicę w poziomie hormonów. Nie da się tego oczywiście wykluczyć, ale zupełnie nic nie przychodzi mi do głowy.\nGlobalny Śmietnik 29 kwietnia 2013 20:34\nMoże zbyt autorytatywnie się wyraziłem, ale właśnie ta szokująco istotna różnica powoduje zapalenie się światełka ostrzegawczego.\nW każdej grupie ludzi - z Północy USA, z Południa, z podmoskiewskiej Rublowki są potężne różnice wewnątrzgrupowe. Wykazanie istotnych różnic międzygrupowych w reakcjach fizjologicznych na różne sytuacje stresowe raz się udawało, a raz nie. Przykład: wiele badań dotyczących medycyny sportowej - poziomu koryzolu i testosteronu w ślinie sportowców i ich fanów.\nZwiązek sytuacji stresowej ze stężeniami hormonów jest zależny od polimorfizmu genów kodujących receptory - szczegóły w artykule:\nWystarczy, że "garnitur" genetyczny grup badanych jest inny (co może się zdarzyć) i już mamy "znamienne różnice" w stężeniu hormonów pomimo ich równoważnej biologicznej aktywności.\nTomasz Herok 1 maja 2013 12:27\nnameste 30 kwietnia 2013 05:29\nZupełnie nie rozumiem kategoryczności twierdzenia\nSkąd ta pewność, że "się nie da"?\nTomasz Herok 1 maja 2013 12:25\nMoże i się da, ale dopóki nikt tego nie pokaże, to wypada chyba przyjąć, że nie da się.\nJeden trop, którym można pójść: "zniewaga" to nie jest moralnie neutralne pojęcie - to, co dla jednych będzie zniewagą, dla innych już nią nie będzie. Ale Doris i Stich twierdzą, że to zastrzeżenie raczej wiele nie pomoże - cały tekst tutaj.\nnameste 1 maja 2013 16:58\nPrzeczytałem. I wyniosłem z tej lektury dwa owoce. Po pierwsze, zdanie: "sporu o właściwą [...] nie da się wyjaśnić za pomocą" nie jest precyzyjne. Chodzi o "istnienia, utrzymywania się sporu nie da się wyjaśnić"? Doris i Stich poświęcają gros miejsca kluczowej dla realistów moralnych kwestii, czy po dostatecznie długim czasie zwolennik ostrej bezpośredniej reakcji na zniewagę [resp. przedstawiciel kultury honoru] uzgodni ze zwolennikiem pozywania [resp. przedstawicielem kultury prawa] wspólne stanowisko moralne w sprawie "właściwej reakcji na zniewagę". I twierdzą, że małe szanse, a skoro tak, to moralny realizm może iść się kochać.\nAle ich wywody są dziwnie cienkie. Dlaczego w ogóle ta kwestia (kultura H vs kultura P) jest u Cohena-Nesbitta-et-al badana na białej populacji? Jestem jakoś dziwnie przekonany, że międzyrasowe starcie dwóch osób (ze zniewagami włącznie) będzie miało statystycznie inny przebieg na Południu, a inny na Północy. A znowuż mogłoby się okazać, że w ramach czarnych subkultur przejawy rządów kultury honoru będą co najmniej tak wyraźne, jak u białych południowców, niezależnie od lokalizacji owych czarnych społeczności.\nPorównywać Południe z Północą i nie zająknąć się o niewolnictwie i jego [kulturowych] konsekwencjach? Tylko filozof ;) może pójść na takie wypreparowanie problemu ze społecznych i kulturowych okoliczności, czytelnik zaś stoi później przed cienką zupą hipotez wysuwanych tylko po to, aby się dały elegancko obalić (i tyle zostaje, imo, z roboty Dorisa i Sticha, pokazujących, że ani (a), ani (b), ani (c)). Coś mogło mi umknąć, angielszczyzna tego tekstu nieco przekracza moje możliwości; still, wrażenie zostaje. (Na przykład takie zdanie:\n"We do not intend to denigrate southern values; our point is that while there may be good reasons for criticizing the honor-bound southerner, it is not obvious that the reason can be failure of impartiality, if impartiality is (roughly) to be understood along the lines of a willingness to universalize one's moral judgments."\nCo ono w istocie znaczy?)\nI to jest pierwszy (gorzki) owoc. Cytowane zdanie pada tuż obok miejsca, w którym  odsyła do przypisu:\n"The legal scholarship that Nisbett and Cohen (1996: 57–78) review makes it clear that southern legislatures are often willing to enact laws reflecting the culture of honor view regarding the circumstances under which violence is justified, which suggests there is at least some support among southerners for the idea that honor values should be universalizable."\nStan Texas jest absolutnym leaderem w USA, gdy idzie o liczbę orzekanych i wykonywanych wyroków śmierci. "Of the 287 inmates now on Death Row, according to the Texas Department of Corrections, 40 percent are black and 30 percent are Hispanic." [stąd].\nWięc może niekoniecznie południowa kultura honoru to kultura hm, pasterska, może to jednak bardziej kultura potomków plantatorów bawełny.\nDrugim owocem jest wrażenie, że "kultura honoru vs kultura prawa" to zagadnienie ciekawe, ale z pewnością nie mieszczące się w cienkiej ramce blogowego komentarza. (Może do tego wrócę elsewhere.) Na pożegnanie taki problem: przedstawiciel kultury prawa, który w odpowiedzi na zniewagę składa zażalenie na policję i/lub pozew sądowy. Gdy robi to niezależnie od "wagi zniewagi" (czyli czego? uszczerbku na honorze?), nazwiemy go pieniaczem, ale też powinniśmy się zastanowić, co nim kieruje. Obawa przed utratą twarzy? Nie może pozwolić sobie na kwestionowanie (wskutek nie-pozwanej-do-sądu zniewagi) własnego zakresu władzy i prestiżu? Wypisz wymaluj "kultura honoru" (tylko środki inne).\nTomasz Herok 3 maja 2013 21:39\nDoris i Stich poświęcają gros miejsca kluczowej dla realistów moralnych kwestii, czy po dostatecznie długim czasie zwolennik ostrej bezpośredniej reakcji na zniewagę [resp. przedstawiciel kultury honoru] uzgodni ze zwolennikiem pozywania [resp. przedstawicielem kultury prawa] wspólne stanowisko moralne w sprawie "właściwej reakcji na zniewagę".\nNie tyle po dostatecznie długim czasie, co po wzięciu pod uwagę tych trzech możliwych wyjaśnień. Chodzi oczywiście o dyskusję wyidealizowanych przedstawicieli obu stron, nie o żadne konkretne osoby. Konkretne osoby ze względu na różne psychologiczne ograniczenia mogą sobie dyskutować do końca świata i nigdy się nie zgodzić, nawet jeśli konflikt da się zredukować do jakiegoś sporu np. o pozamoralne fakty.\nDlaczego w ogóle ta kwestia (kultura H vs kultura P) jest u Cohena-Nesbitta-et-al badana na białej populacji?\nMyślę, że dokładnie z tego powodu, który sam wymieniłeś. Czarni czy latynosi prawdopodobnie częściej należą do subkultur, w których dominuje KH niezależnie od regionu, poza tym poziom i rodzaj rasizmu może się różnić w poszczególnych regionach. Cohena i Nisbetta nie interesowały tu subkultury ani regionalne różnice w poziomie rasizmu, więc starali się to odseparować od problemu, który badali.\nCo ono w istocie znaczy?\nTen fragment jest faktycznie trochę dziwny. „Chęć uniwersalizowania swoich sądów moralnych” to chyba nie jest najlepsze sformułowanie. Czytając to najbardziej życzliwie: nie chodzi tu o to, że przedstawiciele KH oczekują, że wszyscy w równym stopniu będą podlegać ich zasadom (bo z taką uniwersalizacją będziemy mieli do czynienia też w przypadku ewidentnego braku bezstronności), tylko o to, że przyjmują oni te zasady niezależnie od tego, czy im się one jakoś opłacają.\nDla porównania D&S używają klasycznego rawlsowskiego przykładu braku bezstronności: w sporze o sprawiedliwe zasady podziału bogactwa bogaci i biedni mogą mieć bardzo różne zdania, ale to dlatego, że mają różne interesy. Gdyby nie znali swoich pozycji w systemie, to możliwe, że zgodziliby się co do tego, co jest sprawiedliwe.\nW przypadku konfliktu między KH i KP nic podobnego raczej nie ma miejsca. Gdyby miało, to podział przebiegałby nie po linii Północ/Południe, ale np. po linii napakowane osiłki (dla których spuszczenie komuś łomotu jest łatwe i przyjemne)/ cherlawi chłopcy (którym się fizyczna konfrontacja niespecjalnie opłaca).\nStan Texas jest absolutnym leaderem w USA, gdy idzie o liczbę orzekanych i wykonywanych wyroków śmierci.\nKara śmierci to chyba średnio tu pasuje. Dorisowi i Stichowi chodzi raczej o sankcjonowanie aktów przemocy, której dokonują sami obywatele: o łatwy dostęp do broni, większe pole do popisu przy samoobronie, wspomniane wyżej prawo męża do bezkarnego zabicia przyłapanej żony itp.\nProblem, o którym Ty piszesz, to rasowa dyskryminacja w ramach amerykańskiego systemu sprawiedliwości. Nie wiem jak to jest różnicami w poziomie tej dyskryminacji w zależności od stanu, ale w każdym razie rasizm i kultura honoru to dwie różne historie.\nWypisz wymaluj "kultura honoru" (tylko środki inne).\nKultura honoru to nie każda kultura, w której liczy się tak czy inaczej rozumiany honor (bo chyba w każdej się liczy), tylko kultura, w której oczekuje się, że ten, kto doznał ujmy na honorze, osobiście odpowie agresją.\nnameste 5 maja 2013 11:17\nKara śmierci pasuje do eufemistycznego przypisu . "Akty przemocy, których dokonują sami obywatele" nie dzieją się w kulturowej próżni. Indywidualna waga przywiązywana do "ujmy na honorze" podsycana jest przez (niekoniecznie explicite wyrażane) oczekiwania otoczenia. Jest osią każdego "kodeksu honorowego", który tym różni się od "kultury honoru", że normy pochodzące z dziedzictwa klanowego, feudalnego są w nim jawniejsze i uświadamiane, nie rozpływają się mglistej symbolice "dumnego południowca", który musi osobiście reagować wobec perspektywy utraty "honoru", prestiżu społecznego, czyli – symbolicznych aspektów władzy.\nImprint "honoru" jako urządzenia przekształcającego gołe relacje władzy i posłuszeństwa wewnątrz grupy [kasty, warstwy] w "cnotę" budującą osobiste motywacje podporządkowanych to stara sztuczka feudalnych czy [para]militarnych struktur społecznych. A rekompensatą za posłuszeństwo [aka przestrzeganie reguł "honoru"] jest perspektywa władzy nad nieprzynależnymi/obcymi/niższymi. (Pozycja kobiet w przeciętnej "kulturze honoru" to typowa realizacja tego niezbędnego "niższego", tj. "niższej.) Dlatego sądzę, że rasizm (seksizm, ksenofobia) jest jak najbardziej na temat.\nb 7 maja 2013 03:02\nChyba jednak te wyniki badań hormonów wskazują na to, że nie w każdej kulturze honor się liczy – na tyle, żeby stosować jakiekolwiek środki reakcji. Uruchomienie drogi sądowej pewnie też wymaga odpowiedniego poziomu hormonów. A w kulturze z mniejszym napędem honorowym każdy sposób reakcji będzie rzadszy (nawet, jeśli się zdarza).\nWyniki badań wyjaśniono w ten sposób: ostre reakcje hormonalne są wynikiem okoliczności, że na sąd i policję południowi „subjects” liczyć nie mogli – a więc musieli bronić się sami, i dlatego tutaj widać te emocje, a w kulturze prawa nie widać.\nAle przy takim wyjaśnieniu to jest kilka problemów:\n1. raczej nie udowodniliśmy moralnego antyrealizmu, bo w nim raczej chodzi o różnice w samych wartościach, a nie w sposobie reakcji (nie mamy antyrealizmu, skoro w każdej kulturze honor się liczy…) – ale tu z zastrzeżeniem w pkt 4,\n2. chyba bardziej naturalne jest wyjaśnienie, że różnice w emocjach to rzeczywiste różnice w samych wartościach, a nie w sposobie reakcji (wtedy prawdziwy jest moralny antyrealizm). Takie podejście jest do uratowania w sytuacji, gdy nie jesteśmy przywiązani do pomysłu z genezą kultury honoru (hodowcy bez dostępu do sądu), tym bardzie że:\n3. raczej nie mam przekonania do tej opozycji kultura honoru/kultura prawa – w oparciu o sformalizowany/ niesformalizowany sposób załatwiania sporów.\nJest taki nurt w polityce kryminalnej: restorative justice. Mniejsza o ich często utopijne postulaty, ale robili dużo badań antropologicznych – i twierdzą, że naturalnym (pierwotnym) sposobem rozwiązywania sporów była „przymusowa koncyliacja”, i wspólne uzgadnianie w małych grupach sposobu zadośćuczynienia ofierze i pokajania się sprawcy. Tak trochę sielsko – anielsko. Potem przyszła władza (w szczytowej formie: państwowa) i „ukradła konflikt” ofierze, sprawcy i społeczności. Największymi złodziejami konfliktu są oczywiście policja i sądy. Rozwija tę teorię np. Nils Christie, i taki jego sztandarowy tekst „Conflicts as property”.\nPrzy takim założeniu, to koncepcja z genezą kultury honoru może być ahistoryczna.\nI możnaby zbadać – poza USA – te kraje, gdzie kultura honoru na serio panuje, i zobaczyć, czy ta teoria o pasterzach rzeczywiście się sprawdza.\n4. Chyba że uznamy, że wartością nie jest sam honor, ale konieczność osobistej reakcji, ale to już zupełne pomieszanie celów i środków.\nb 8 maja 2013 01:44\nAutokorekta, bo spojrzałam, co napisałam: oczywiście, moralny antyrealizm to nie to, że co kultura, to inna wartość (czyli nie „chodzi o różnice w samych wartościach”). To zróżnicowanie jest co najwyżej jedną z konsekwencji poglądu, że wartości obiektywnie nie istnieją poza umysłem tego, który ocenia (a chyba o to chodzi w moral. antyr.).\nAle, jak rozumiem, jeśli nie udaje się osiągnąć zgody co do wartości – a brak tej zgody wychodzi w badaniu poziomu kortyzolu i testosteronu - to po wyeliminowaniu wszystkich ewentualnych zakłóceń typu (a), (b) i (c) – oznacza, że wartość ta jakoś specjalnie nie istnieje poza konkretną grupą osób, jakoś tam kulturowo ukształtowaną.\nA co do tego, co jest tą niepowszechną wartością - czy sam honor, czy „appropriate (= violent) response to cuckolding, challenge, and insult”; cały czas mi się wydaje, że to drugie to co najwyżej „instrumental desire”. Jeśli przyjmiemy, że badanie kortyzolu i testosteronu dotyczyło tylko tego, to w zasadzie mało zbadaliśmy – tj. że różne kultury wypracowały różne sposoby ochrony honoru (tego „ultimate desire”). Ale moralny realizm (powszechność honoru) nietknięty.\nAle chyba nie ma do końca powodu, żeby te badania tak skromnie interpretować. Co więcej, w kulturze prawa to w ogóle mało co hormonalnie by nas ruszało, bo instytucje załatwiają wiele rzeczy. A chyba tak nie jest.\nI chyba raczej jest tak, że to sam honor nie jest powszechny.\nOk, już kończę, bo weszłam za bardzo w marginalny w sumie wątek.\nAha, i jeszcze ten Walter Miller ponownie, bo jak widzę, link nie wyszedł.\nTomasz Herok 8 maja 2013 14:27\nChyba jednak te wyniki badań hormonów wskazują na to, że nie w każdej kulturze honor się liczy – na tyle, żeby stosować jakiekolwiek środki reakcji.\nTe wyniki wskazują co najwyżej na to, że na Północy nie przejmują się w taki sam sposób byciem potrąconym i nazwanym asshole. W różnych kulturach różne rzeczy uznaje się za ujmę na honorze.\nWyniki badań wyjaśniono w ten sposób: ostre reakcje hormonalne są wynikiem okoliczności, że na sąd i policję południowi „subjects” liczyć nie mogli – a więc musieli bronić się sami,\nCzy raczej ich przodkowie musieli. Dzisiaj na Południu policja i sądy działają podobnie sprawnie jak na Północy.\nchyba bardziej naturalne jest wyjaśnienie, że różnice w emocjach to rzeczywiste różnice w samych wartościach, a nie w sposobie reakcji\nSzczerze mówiąc nie rozumiem podziału na wartości i „sposób reakcji na wartości”. Południe przypisuje moralną wartość agresywnej reakcji na zniewagę, a Północ nie, więc jest różnica w wartościach. Czy nie?\nTakie podejście jest do uratowania w sytuacji, gdy nie jesteśmy przywiązani do pomysłu z genezą kultury honoru (hodowcy bez dostępu do sądu)\nMnie się to też wydaje trochę naciągane, ale nie znam się za dobrze na historii amerykańskiego pasterstwa, żeby mieć zdecydowane zdanie. Możesz mieć też rację z tą restorative justice, ale tu już w ogóle nie mam pojęcia, jak to z nią historycznie wyglądało.\nTak, dokładniej w moralnym antyrealizmie chodzi po prostu o zaprzeczenie moralnego realizmu, wg którego sądy moralne (a) wyrażają przekonania, które mogą być prawdziwe lub fałszywe i (b) odnoszą się do jakiejś obiektywnej rzeczywistości. Moralny antyrealizm to negacja (a) i (b), albo tylko (b).\nTak jak wspomniałem, pojęcia takie jak „obiektywny” czy „istniejący poza umysłem” są wieloznaczne: np. klasyczni utylitaryści są uważani za przykładowych moralnych realistów, bo utożsamiają moralne dobro ze szczęściem – ale szczęście nie istnieje na pewno poza umysłem, więc nie chodzi tu o taki rodzaj istnienia poza umysłem.\nUstalanie, o jakie istnienie poza umysłem może chodzić jest w wielu przypadkach problematyczne. Ale nam tu chyba na razie wystarczy przykład realizmu utylitarystów. Albo kolegi Kwika, który próbuje utożsamić moralne dobro z tym, co sprzyja przetrwaniu grupy. Przykładem typowego antyrealisty będzie np. zwolennik teorii błędu, albo dowolny akognitywista.\nTo, że ludzie nie zgadzają się co do moralnych wartości i to, w jaki sposób się nie zgadzają (nie da się wyeliminować sporu na żaden z wymienionych sposobów) sugeruje (przynajmniej wg większości metaetyków), że nie istnieje obiektywna moralna rzeczywistość, czyli że moralny realizm to ściema. A ilustracją tego, że się nie zgadzają i nie da się wyeliminować sporu na żaden z wymienionych sposobów, mają być eksperymenty Nisbetta et al. Lepiej je zebrać wszystkie razem jako wsparcie dla tego argumentu, sam eksperyment z hormonami nie jest jeszcze bardzo mocnym uzasadnieniem.\nAle moralny realizm (powszechność honoru) nietknięty.\nMoralny realizm to nie powszechność honoru ani nie powszechność czegokolwiek innego. Nawet jeśli wszyscy zgodziliby się, że należy jeździć po prawej stronie drogi, to nie wynikałoby z tego, że zdanie „Należy jeździć po prawej” jest prawdziwe, bo trafnie opisuje obiektywne fakty ruchu drogowego.\nTomasz Herok 8 maja 2013 14:43\nKara śmierci pasuje do eufemistycznego przypisu .\nMnie się wydaje, że nie bardzo. "regarding the circumstances under which violence is justified" to raczej odniesienie do przemocy samych obywalteli, a nie do przemocy, którą stosuje państwo wobec łamiących prawo.\nImprint "honoru" jako urządzenia przekształcającego gołe relacje władzy i posłuszeństwa wewnątrz grupy [kasty, warstwy] w "cnotę" budującą osobiste motywacje podporządkowanych to stara sztuczka feudalnych czy [para]militarnych struktur społecznych.\nCzytałeś coś na ten temat?\nb 10 maja 2013 02:25\nNo toż dlatego użyłam czasu przeszłego ;) (aczkolwiek pojęcie „subjects” sugeruje teraźniejszość...)\nSzczerze mówiąc nie rozumiem podziału na wartości i „sposób reakcji na wartości”.\nOj, kręcimy się w kółko, to nieporozumienie co do pojęć. Już to zostawmy, tylko parę zdań: jednak z wyjaśnienia Nisbetta i Cohena wynika, że zarówno Północ, jak i Południe cenią honor (tylko różnie go chronią).\nJeśli to jest tak, że każde pożądane zachowanie ma moralny walor, to trudno wskazać różnicę pomiędzy np. obyczajem a moralnością. Ta smartness, o której pisałam wcześniej (jako spryt, cwaniactwo), też może okazać się wartością moralną.\nA chyba jednak tak nie jest. Powodem, dla którego badano akurat reakcję na zniewagę, jest właśnie to, że narusza ona cześć, szacunek, godność własną itp. I to są te chronione wartości wyższe. A sporu co do tych wartości w eksperymencie N. i C. nie wykazano (przynajmniej oni nie tak ten eksperyment interpretują).\npojęcia takie jak „obiektywny” czy „istniejący poza umysłem” są wieloznaczne\nDzięki, przykład z utylitarystami świetny, i w ogóle ten cały fragment dużo mi rozjaśnił. Rzeczywiście fakt istnienia „tylko w umyśle” nie świadczy przeciwko moralnemu realizmowi. Doczytam linki – z tego, co na razie widać, to moralny antyrealizm nie jest koncepcją jednolitą;)\nMoralny realizm to nie powszechność honoru ani nie powszechność czegokolwiek innego.\nOczywiście masz rację. Jednak – jak podkreślasz – spór co do wartości może być argumentem przeciwko moralnemu realizmowi. Czyli jakby coś takiego, że powszechność jest warunkiem (być może) koniecznym dla uznania prawdziwości moralnego realizmu. Ale – tu pełna zgoda – jest warunkiem niewystarczającym.\nA ja już jęknę ostatni raz, że Nisbett i Cohen nie wykazali sporu (braku powszechności) wartości samego honoru. Spór co do środków ochrony jest sporem co do wartości instrumentalnych - tylko.\nb 1 maja 2013 01:56\nTylko pośrednio o moralnym realizmie, a bardziej o tym, że rzeczywiście wartość honoru różnicuje: właśnie honor jako podstawowa wartość kultur Bliskiego i Środkowego Wschodu – i ta wartość, która odróżnia je od tzw. kultury Zachodu - jest przyczyną zabójstw honorowych, których ofiarą padają jednakże głównie kobiety, za „niemoralne prowadzenie się”. No i tutaj właśnie przebiega ta ostra kulturowa konfrontacja: kobiety „wyzwolone” nazywane przez imamów „wrotami Zachodu”. Honor rodu, rodziny, całej społeczności jest „uwieszony” na reputacji seksualnej kobiety, należącej do danej grupy. Jest taka koncepcja, że zabójstwa honorowe np. wśród imigrantów (Kurdów, Pakistańczyków) osiadłych w Europie czy Stanach to właśnie taka obrona kulturowej tożsamości i odrębności grupy. Przekaz jest mniej więcej taki: „nasze kobiety” są lepsze niż nieprzyzwoite kobiety Zachodu. Jeśli pozwolimy im (naszym kobietom) na naruszanie zasad czystości seksualnej, to sprzeniewierzymy się podstawowym wartościom naszej tradycji, o którą przecież należy bardzo dbać w obcym otoczeniu. To otoczenie nasze wartości ma za nic (spójrzcie na ich kobiety!).\nCo do kultury honoru i kultury prawa – zdarzają się pomysły, że jednak tzw. zbrodnie honoru powinny być karane „lżejszą ręką”. Jednak raczej się nie przyjmą w kulturze prawa…\nNo wiem, trochę obok tematu, ale nie mogłam się powstrzymać, jednak ten aspekt genderowy w honorze dość ważny...\nTomasz Herok 8 maja 2013 14:37\nJest taka koncepcja, że zabójstwa honorowe np. wśród imigrantów (Kurdów, Pakistańczyków) osiadłych w Europie czy Stanach to właśnie taka obrona kulturowej tożsamości i odrębności grupy.\nZ tego, co ja wiem (mogę się mylić), to te zabójstwa honorowe wyglądają podobnie w Kurdystanie czy Pakistanie, jak wśród kurdyjskich i pakistańskich społeczności na Zachodzie. Więc co to za manifestacja, skoro po prostu robią to samo, co robili w miejscu pochodzenia?\nb 10 maja 2013 02:32\nJednak jak zestawiano dane: liczba honour crimes/ liczba mieszkańców (nie pamiętam, która narodowość, ale badania w UK) to wyszło na to, że ilościowo więcej wśród emigrantów niż w kraju pochodzenia. Zgadzam się jednak, że te proporcje wynikają przede wszystkim z tego, że takiej np. Pakistance w Pakistanie to nawet przez myśl nie przejdzie, żeby z kimś się spotykać bez zgody rodziny, bo taka opcja jest poza jej wyobraźnią. A w takim UK, to jednak okazji do „nieobyczajnych występków” jest znacznie więcej, bo cała grupa rówieśnicza funkcjonuje w ten sposób.\nAle istotne jest to, że ta rodzina, która w Pakistanie nie miałaby życia, jeśli honor naruszony, na Zachodzie mogłaby dość łatwo uniknąć społecznej sankcji – a jednak określa się przez kulturę pochodzenia.\nDawid 1 listopada 2013 17:31\nBardzo ciekawy temat! Mi się wydaje, że jest to kolejne potwierdzenie dla buddyzmu. Buddyzm zakłada, że nasze postrzeganie świata zależy od naszych przekonań - czyli "zaczyna się w głowie patrzącego". Jeśli nosze przekonanie, że każda zniewaga godzi w mój status - to idzie za tym jednoczesnie odpowiednia fizjologiczna reakcja na każde wydarzenie, które uznam za niebepieczne dla mojego statusu (np. nazwanie mnie dupkiem). Kiedy jednak nie ma poczucia aby np. słowa innych mogły wpłynąć na mój status czy poczucie godności, wówczas reakcja organizmu też jest adekwatna do tego.\nAnonimowy 1 listopada 2013 18:59\nTo raczej nie jest żadne potwierdzenie dla buddyzmu, co najwyżej można wykazywać, źe nie stoi w sprzeczności z buddyjskimi naukami, ale nie jest to jakieś szczególne osiągnięcie. Jeśli ktoś uważa że u niego na strychu buszują chochliki (hipoteza), to należy spodziewać się że można będzie usłyszeć dobiegające stamtąd hałasy, ale nawet jeśli obserwacja da spodziewany wynik, to będzie zaledwie zgodna z taką hipotezą. Innymi słowy prawdopodobieństwo usłyszenia hałasów pod warunkiem prawdziwości hipotezy jest wysokie, ale prawdopodobieństwo słuszności hipotezy mając dane wyniki nasłuchiwania już niekoniecznie.\nTomasz Herok 2 listopada 2013 01:02\nBuddyzm zakłada, że nasze postrzeganie świata zależy od naszych przekonań\nA znasz kogoś, kto nie zakłada, że postrzeganie świata zależy od naszych przekonań?\nDawid 2 listopada 2013 09:37\n"A znasz kogoś, kto nie zakłada, że postrzeganie świata zależy od naszych przekonań?" - znam.\nNo dla mnie osobiście to badanie to świetny przykład potwierdzenia tego co buddyzm mówi. Buddyzm idzie tu dalej niż wiele innych systemów. Ogólnie skojarzyło mi się z historią z czasów Buddy - gdy Budda, jeszcze jako książe Śiakjamuni, opuścił mury pałacu i po raz pierwszy zobaczył ludzkie cierpienia: kondukt żałobny rozpaczający po śmierci człowieka, ludzi chorych i biednych. Wśród tego tłumu cierpiących tylko jedna osoba wyrózniała się - stary, schorowany mnich, biedny i nędznie ubrany - a jednak usmiechnięty i radosny. Wówczas Budda uświadomił sobie, że nasze samopoczucie czy poczucie szczęścia NIE ZALEŻY tak na prawde od stanu zewnętrznego.\nJak zareagowałby ten stary mnich gdyby ktoś wpadł na niego i powiedział "Ty dupku?". Jak zareagowałby wówczas Budda gdyby coś takiego mu się wtedy przytrafiło?\nTomasz Herok 6 listopada 2013 05:49\nJeśli próbujesz powiedzieć, że osoba nie wierząca w to, że zniewaga jest czymś istotnym, nie będzie prawdopodobnie fizjologicznie reagować, kiedy się ją znieważy, to myli Ci się buddyzm ze zdrowym rozsądkiem.


Jak skutecznie wygładzić kurze łapki? - Blog4y.pl\nMianem kurzych łapek nazywa się zmarszczki, które pojawiają się okolicach oczu. Ich obecność na skórze twarzy to naturalne zjawisko i wiążę się z procesami starzenia się skóry. Choć nie można ich uniknąć, to jednak istnieją skuteczne sposoby na ich wygładzenie i nadanie skórze twarzy młodzieńczego wyglądu. Jedną z metod wykorzystywanych w wygładzaniu kurzych łapek są nici haczykowate lub nici PDO. Na czym polega zabieg z ich wykorzystaniem?\nCzym są nici haczykowate?\nNici haczykowate to zaawansowana technologia, która na co dzień wykorzystywana jest w renomowanych klinikach medycyny estetycznej i gabinetach kosmetycznych. Nici te należą do grupy nici liftingujących. W przypadku nici haczykowatych mówimy o produktach, które na całej swojej długości w płaszczyźnie 4D mają umieszczony system haczyków. Dzięki temu umożliwiają uniesienie opadających tkanek, m.in. w okolicy oczu, i pozbycie się efektu kurzych łapek. To skuteczna metoda wygładzenia skóry twarzy i nadania jej młodzieńczego wyglądu.\nAlternatywą do nici haczykowatych mogą być nici PDO, które mają bardzo podobne zastosowanie. Różnica polega przede wszystkim na tym, że nici haczykowate są zdecydowanie grubsze, dzięki czemu gwarantują wyższą skuteczność w procesie wzmacniania skóry twarzy oraz podniesienia opadających tkanek. Mają również zastosowanie w korekcie owalu twarzy.\nCzy to skuteczny zabieg na wygładzenie kurzych łapek?\nJak najbardziej tak. Korzystanie z profesjonalnego zabiegu z wykorzystaniem nici liftingujących to sprawdzony sposób na pozbycie się efektu kurzych łapek. Metoda ta nazywana jest liftingiem bez skalpela, a jej efekty widoczne są od razu. Nici zaprojektowano w ten sposób, żeby samoistnie wchłaniały się po około 8. miesiącach. Sam efekt wygładzenia kurzych łapek powinien utrzymywać się nawet przez około 2 lata.\nZabieg jest stosunkowo prosty. W jego trakcie pacjenci otrzymują znieczulenie miejscowe. Następnie w miejscu zabiegowym lekarz wprowadza igłę i w skórze umieszcza pojedyncze nici, których zadaniem jest napięcie skóry twarzy i jej widoczne wygładzenie. Zabieg wygładzania kurzych łapek trwa około godziny, a efekty widoczne są praktycznie od razu.\nZabiegi z wykorzystaniem nici haczykowatych i nici PDO mają szerokie zastosowanie w medycynie estetycznej. Korzysta się z nich nie tylko w przypadku kurzych łapek. Wśród wskazań do zabiegu wymieniane są m.in.:\nutracony owal twarzy;\nopadające policzki (tzw. chomiki);\nobniżona jędrność skóry.\nPrzede wszystkim nici haczykowate są bardzo skuteczne, a efekty zabiegu widać od razu. Mimo że umieszcza się je w skórze, to nie są wyczuwalne, ani widoczne. Po zabiegu na skórze twarzy nie pozostają żadne blizny i nacięcia, a usługę można regularnie powtarzać zgodnie z zaleceniami i wskazaniami lekarza. Do podstawowych efektów zabiegu zalicza się:\nnadanie skórze świetlistości i gładkości;\nnapięcie zwiotczałych tkanek;\nprzywrócenie skórze jędrności i elastyczności.\nTo skuteczna i bezpieczna metoda wygładzania kurzych łapek i nie tylko.


Pracodawcy będą mieć dostęp do danych o zaszczepieniu? MZ: Jest taki pomysł - 10.08.2021, Sputnik Polska\nPracodawcy będą mieć dostęp do danych o zaszczepieniu? MZ: Jest taki pomysł\nJest pomysł, aby pracodawcy uzyskali dostęp do danych o zaszczepieniu. Jeżeli pracodawca uzna, że praca pana niezaszczepionego jest mniej wydajna niż jego... 10.08.2021, Sputnik Polska\nWiceminister w rozmowie z Polskim Radiem 24 został zapytany o to, czy niektóre osoby mogą nie chcieć się zaszczepić po to, by nadal móc pracować zdalnie. Kraska odpowiedział, że praca zdalna nie zawsze przynosi takie efekty, jakich by sobie życzył pracodawca.– Jest pomysł, aby pracodawcy uzyskali możliwość dostępu do danych o zaszczepieniu. Jeżeli pracodawca uzna, że praca pana niezaszczepionego Iksińskiego jest mniej wydajna niż jego kolegi, który jest zaszczepiony, ma do tego narzędzia, w jaki sposób go zmobilizować – powiedział.Zaznaczył, że najprawdopodobniej rząd nie wprowadzi jesienią pełnego lockdownu. – Jeśli będą jakieś restrykcje, jakieś obostrzenia, to będą to obostrzenia regionalne, tam, gdzie osób, które są niezaszczepione, jest dużo, tam, gdzie tych nowych zakażeń będzie więcej – przekazał.Na pytanie dotyczące wprowadzenia obowiązkowych szczepień dla pracowników służby zdrowia, Kraksa podkreślił, że od początku pandemii namawiał na dobrowolność.Obostrzenia jesienią?Jak powiedział wiceminister zdrowia Waldemar Kraska, rząd chce zdecydować się na wariant, w którym zakłada się, że zaostrzone miałyby zostać limity dla osób niezaszczepionych, równocześnie żadne limity nie obejmowałyby osób zaszczepionych. Podstawą weryfikacji byłyby certyfikaty szczepień. Rada Medyczna tymczasem postuluje twarde zakazy wstępu do niektórych miejsc dla niezaszczepionych.\nPracodawcy powinni mieć również prawo szczepić. Szczególnie młode i ładne pracownice. :D\nA co, jeśli będzie odwrotnie, jeśli to zaszczepieni będą gorzej pracować? ARBEIT MACHT FREI, prawda panie Kraksa (udana literówka jest cytatem z tekstu artykułu).\n© REUTERS / HENRY NICHOLLSSzczepionka\nJest pomysł, aby pracodawcy uzyskali dostęp do danych o zaszczepieniu. Jeżeli pracodawca uzna, że praca pana niezaszczepionego jest mniej wydajna niż jego kolegi, który jest zaszczepiony, ma narzędzia, w jaki sposób go zmobilizować – powiedział wiceminister zdrowia Waldemar Kraska.\nWiceminister w rozmowie z Polskim Radiem 24 został zapytany o to, czy niektóre osoby mogą nie chcieć się zaszczepić po to, by nadal móc pracować zdalnie. Kraska odpowiedział, że praca zdalna nie zawsze przynosi takie efekty, jakich by sobie życzył pracodawca.\n– Jest pomysł, aby pracodawcy uzyskali możliwość dostępu do danych o zaszczepieniu. Jeżeli pracodawca uzna, że praca pana niezaszczepionego Iksińskiego jest mniej wydajna niż jego kolegi, który jest zaszczepiony, ma do tego narzędzia, w jaki sposób go zmobilizować – powiedział.\nZaznaczył, że najprawdopodobniej rząd nie wprowadzi jesienią pełnego lockdownu. – Jeśli będą jakieś restrykcje, jakieś obostrzenia, to będą to obostrzenia regionalne, tam, gdzie osób, które są niezaszczepione, jest dużo, tam, gdzie tych nowych zakażeń będzie więcej – przekazał.\nNa pytanie dotyczące wprowadzenia obowiązkowych szczepień dla pracowników służby zdrowia, Kraksa podkreślił, że od początku pandemii namawiał na dobrowolność.\nMyślę, że jeżeli patrzymy na służbę zdrowia, to w tej chwili – mimo rekomendacji Rady Medycznej – tej obowiązkowości na dzień dzisiejszy nie widać, ponieważ jest dość duży procent wyszczepienia. Ponad 90 proc. lekarzy – chyba 95 czy 96 proc. – jest zaszczepionych – powiedział.\nPracodawca sprawdzi, czy jesteśmy zaszczepieni? Polacy popierają ten pomysł\nJak powiedział wiceminister zdrowia Waldemar Kraska, rząd chce zdecydować się na wariant, w którym zakłada się, że zaostrzone miałyby zostać limity dla osób niezaszczepionych, równocześnie żadne limity nie obejmowałyby osób zaszczepionych. Podstawą weryfikacji byłyby certyfikaty szczepień. Rada Medyczna tymczasem postuluje twarde zakazy wstępu do niektórych miejsc dla niezaszczepionych.\nNiestety bardzo aktywne są ruchy antyszczepionkowe, które sieją niepokój w głowach osób, które wahają się, czy się zaszczepić. To bardzo zły trend. W tej chwili wszystko zależy od tego, ile osób zaszczepi się w ciągu najbliższych tygodni. Jeżeli natomiast poziom wyszczepień nie wzrośnie, to możemy mieć ok. 15 tys. przypadków zachorowań dziennie – powiedział.\n📊 W ciągu doby wykonano ponad 46,6 tys. testów na #koronawirus. pic.twitter.com/tncgifRE0d\n10 Sierpień, 19:443\n11 Sierpień, 00:51


Dom Gdańsk Chełm, ul. Stoczniowców Gdańsk\nDomy » Pomorskie » Gdańsk » Chełm » inne Chełm » Dom Gdańsk Chełm, ul. Stoczniowców\nfot. Dom Gdańsk Chełm, ul. Stoczniowców Gdańsk\nDom Gdańsk Chełm, ul. Stoczniowców\n1 230 000 zł Cena zakupu 250 m2 Powierzchnia 4 920 zł/m2 Cena za metr\nPROWIZJĘ PŁACI SPRZEDAJĄCY. Zapraszamy do oglądania domu, który kryje w sobie ogromny potencjał i wiele ciekawych rozwiązań. Dom w zabudowie bliźniaczej o pow. 250 m2 i pow. użyt około 190 m2, posadowiony na działce o pow. 508 m2. Nowa elewacja z dociepleniem(15 cm STYROPIAN GRAFITOWY, oraz tynk silikatowy) budynku sprawia, że nieruchomość jest atrakcyjniejsza. I kondygnacja: parter domu stanowi garaż ocieplony o pow.ok.20m2 z automatyczną bramą na pilota, piwnica, pomieszczenie gospodarcze o pow. ok. 5m2 (pralnia z kotłownią), na podłodze terakota. II kondygnacja: kuchnia z jadalnią o pow.20m2 i z wyjściem na taras o pow. ok.9m2, wyjście na pięknie zagospodarowany ogród, łazienka z WC i kabiną prysznicową o pow. 3,5 m2 (terakota i kafle), pokój o ok. pow.30m2- na podłodze parkiet. III kondygnacja: 3 pokoje w tym jeden pokój o pow. ok. 17 m2 i balkon o pow.6m2, na podłodze parkiet, łazienka z wanną i wc o pow.6m. IV kondygnacja: piękny salon (ok. 24 m2) z antresolą (ok .pow. 18m2, na podłodze deska sosnowa), sypialnia z balkonem o pow.ok.12,5 m2), kuchnia z jadalnią w zabudowie kuchennej ze sprzętem AGD o pow.ok.13m2 -na podłodze terakota, łazienka z wc i kabiną prysznicową o pow. ok. 4,5m2, balkon o pow.11,5m2- na podłodze terakota. Dom i miejsce dobre zarówno dla rodziny wielopokoleniowej, jak i na siedzibę firmy ,biura, kancelarię itp. Działka zagospodarowana wieloma nasadzeniami, roślinami ozdobnymi, żywopłot okalających posesję, tworząc tym samym klimat intymności i kameralności. Na działce znajduje się również altana, grill, domek na narzędzia. Dom wybudowany w 1980 r. na poziomie piwnicy,parteru i pierwszego piętra, natomiast drugie piętro plus antresola zakończone w 1997r .Ogrzewanie centralne gazowe z piecem dwu funkcyjnym. Pokrycie dachu blacho-dachówką. Dach ocieplony wełną mineralną i płytami. Okna PCV. Dom wyposażony w rolety antywłamaniowe, oraz instalacje alarmową. Na teren posesji prowadzi dodatkowa elektrycznie otwierana brama wjazdowa. Gdańsk- Chełm jest położony w doskonałej lokalizacji z bardzo dobrym dojazdem do centrum oraz pełną infrastrukturą w okolicy (sklepy, szkoły, przedszkola, przychodnie). Usytuowanie dzielnicy umożliwia szybki i łatwy dostęp do komunikacji co jest ważnym atutem dostępu do ważnych punktów Trójmiasta- linie autobusowe miejskie. Do Starówki to tylko 2 km. Bardzo dobry dojazd do trójmiejskiej Obwodnicy , Gdyni czy lotniska w Gdańsku- Rębiechowie .Blisko do terenów nadmorskich. Pełna infrastruktura handlowo-usługowa zachęca do zamieszkania właśnie w tej okolicy. "Niniejsze ogłoszenie nie stanowi oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego." Numer licencji pośrednika w obrocie nieruchomościami 21384. Hanna Kwiatkowska , [email] , tel. +48... pokaż numer Dodano: 2021-05-03 w Gratka.pl\nNowe osiedle położone zaledwie 20 min od centrum Gdańska i 10 min od obwodnicy Trójmiasta. Budynki charakteryzuje niska zabudowa i ponadczasowy, modny design. Projekt powstał z wysokiej jakości materiałów budowlanych. Każdy lokal posiada własny ogródek oraz miejsce parkingowe. Wybierając tą inwestyc... więcej »ję dostajesz dom w cenie mieszkania. Blisko osiedla znajduje się pełna infrastruktura handlowo-usługowa. Kilka minut spacerem od budynku funkcjonuje przedszkole, szkoła podstawowa, centrum handlowe oraz restauracje. Blisko są również bank, poczta, kościół i przychodnia. Mieszkańcy będą mieli możliwość korzystania z uroków Jeziora Straszyńskiego oraz rzeki Radunia. Dom w zabudowie bliźniaczej składa się z salonu z aneksem kuchennym oraz 3 sypialni, dwóch łazienek oraz poddasza. Zapraszam na prezentację. Przy zakupie nieruchomości nie zapłacą Państwo podatku PCC w wysokości 2%. Mieszkanie posiada 5 letnią rękojmię. Widoczne wizualizacje są jedynie propozycją wykończenia mieszkania. Posiadamy w ofercie mieszkania w innych metrażach.\nDom Chełm, ul. Lipowicza\nDoskonale zlokalizowany dom w zabudowie szeregowej, przy ul. Lipowicza, Gdańsk Chełm. Najważniejsze atuty: *210 m2, 3 sypialnie, 2 łazienki, potężny pokój dzienny z kominkiem i wyjściem na taras *cicha i kameralna okolica *garaż 2-stanowiskowy w bryle budynku *szybki dojazd do centrum miasta i obwod... więcej »nicy *bliskość sklepów i usług *ogródek z widokiem na ścianę zieleni *możliwość aranżacji poddasza *możliwość (...) Pokaż więcej Doskonale zlokalizowany dom w zabudowie szeregowej, przy ul. Lipowicza, Gdańsk Chełm. Najważniejsze atuty: *210 m2, 3 sypialnie, 2 łazienki, potężny pokój dzienny z kominkiem i wyjściem na taras *cicha i kameralna okolica *garaż 2-stanowiskowy w bryle budynku *szybki dojazd do centrum miasta i obwodnicy *bliskość sklepów i usług *ogródek z widokiem na ścianę zieleni *możliwość aranżacji poddasza *możliwość prowadzenia działalności gospodarczej na poziomie 0, z osobnym wejściem Lokalizacja: Budynek znajduje się w sercu osiedla domów w zabudowie szeregowej i jednorodzinnej, w odległości kilkuset metrów od centrum handlowego "Pasaż Chełmski". W bezpośrednim sąsiedztwie liczne tereny rekreacyjne, na czele z Jarem Wilanowskim- największym terenem zielonym w tej części Gdańska. Dogodne alternatywy dojazdowe do centrum i obwodnicy. W odległości kilkuminutowego spaceru przystanki autobusowe i tramwajowe. Budynek Budynek 3-kondygnacyjny z poddaszem, podpiwniczony, z własnym ogródkiem, garażem dwustanowiskowym w bryle budynku i niezależnym pomieszczeniem przystosow\nDom na sprzedaż 300,00 m², Dobrzyńskich, Gdańsk Wzgórze Mickiewic...\nNie wszystkie nasze oferty znajdą Państwo na portalach internetowych. Pełną ofertę naszych nieruchomości znajdą Państwo na naszej stronie www.muskat.pl Na sprzedaż piękny, funkcjonalny dom położony w Gdańsku (Wzgórze Mickiewicza), na osiedlu domów jednorodzinnych. Cisza i spokój to atuty tego mi... więcej »ejsca. Nieruchomość znajduje się w bardzo bliskiej odległości od Centrum Gdańska (4 km). W pobliżu znajduje się pełne zaplecze handlowo usługowe: Biedronka, Lidl, Galeria Morena z Carrefourem, szkoły podstawowe, przedszkola, apteki, banki, stacje paliw, restauracje, Urząd Miasta. Wzgórze Mickiewicza, cechuje się bardzo dobrym położeniem względem drogi szybkiego ruchu, linii tramwajowej i autobusowej. Dom składa się z czterech kondygnacji : * poziom O: salon + aneks kuchenny (27 m2), pokój (18m2), garderoba, łazienka (2m2), spiżarnia, garaż( 27m2) , piwnica. Poziom "0" posiada osobne wejście, wszystkie pomieszczenia mają wysokość 220 cm, * poziom 1: pokój ( 21,6 m2), pokój ( 13,2 m2). pokój (9,6 m2), garderoba (2,6m2), łazienka (7m2), balkon (10,8 m2), balkon - altana (7,7m2). wysokość pomieszczeń 250 cm * poziom 2: pokój (21,6 m2), pokój (13,2 m2), pokój (9,6 m2), łazienka (7m2), garderoba (2,6m2), balkon (10,8m2). wysokość pomieszczeń 260 cm. * poziom 3: Ostatni poziom, to poddasze, pięknie wykończone w drewnie. W jego skład wchodzi: pokój (13,9m2), pokój (8,7m2), garderoba (3,5m2), pokój (7,4m2), łazienka, schowek (1m2), balkon (10m2). Wysokość pomieszczeń 290 cm. Nieruc\nDom 224 m2 w raz z budynkiem gospodarczym 300 metrów kwadratowych, 3 km od centrum Gdańska. Dom jest wykończony w salonie kominek dodatkowo jest ogrzewanie gazowe, dom ocieplony. Budynek gospodarczy jest do wykończenia. Nieruchomość idealnie nadaje się na prowadzenie działalności gospodarczej np, ka... więcej »mieniarskiej. Bardzo dobrze skomunikowane.\nGdańsk » ul. Barniewicka\nBUDYNEK I DZIAŁKA: Obiekt inwestycyjny biurowo - usługowy o powierzchni 725,8m2 posadowiony na działce o powierzchni 3555m2. Budynek w stanie surowym, pokryty wysokiej jakości stropodachem - konstrukcją stalową, ocieplony wełną ISOVER. Ściany wykonane z Porothermu, stropy wzmocnione - TERRAVIA II. więcej »r>
Przeznaczenie nieruchomości - decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - strefa 33 usługi. Dopuszcza się funkcję mieszkalną związaną z działalnością usługową.

W projekcie przewidziano dodatkowo halę magazynową a na działce zaplanowano parkowanie 18 samochodów (w tym dwa miejsca dla osób niepełnosprawnych) oraz jedno miejsce postojowe dla zaopatrzenia, przy założeniu, że hala magazynowa powstanie - w przeciwnym razie miejsc parkingowych może być więcej.

Wszystkie media poprowadzone w drodze

Całość tworzą:

Parter - 257m2;
Piętro I - 241,6m2;
Piętro II 227,2m2

Kubatura budynku 2997m3.

Serdecznie zapraszam na prezentację.

PODANA CENA JEST CENĄ NETTO.

LOKALIZACJA: Obiekt zlokalizowany w Osowie przy ul. Barniewickiej, tuż nieopodal nowo powstałej Kolei Metropolitalnej i przystanku autobusowego oraz obwodnicy Trójmiasta, ul. Spacerowej, Wielkopolskiej oraz Słowackiego. W okolicy parki i lasy oraz wiele ścieżek spacerowych i rowerowych.

BUDYNEK IDEALNY NA GABINETY FIZJOTERAPII I REHABILITACJI Z SALAMI FITNESS JAK I NA INNĄ DZIAŁALNOŚĆ.

LOKALIZACJA: Obiekt zlokalizowany w Osowie przy ul. Barnie\nDom na sprzedaż (woj. pomorskie). Gdańsk, Piecki-Migowo/Migowo, u...\nCena: 1 466 856 zł\nLOKALIZACJA: inwestycja zlokalizowana została w Gdańskiej dzielnicy Morena. W okolicy znajduje się pełne zaplecze handlowo-usługowe. Przystanki komunikacji miejskiej w odległości do 500m od inwestycji. Na terenie osiedla powstały starannie zaprojektowane tereny zielone, alejki spacerowe, miejsce zab... więcej »aw dla dzieci.DOM: o łącznej powierzchni 185,60 m2, które zostały ulokowane na 2 poziomach.PARTER: -Salon z aneksem kuchennym o powierzchni (41,45 m2) z wyjściem na ogród-Łazienka (5,20 m2)-Wiatrołap (4,53 m2)-Przedpokój (4,47 m2)-Garaż (33,41 m2)PIĘTRO:-Master bedroom z garderobą i niezależną łazienką o łącznej powierzchni 27,7 m2-Sypialnia (15,30)-Sypialnia z wnęką na garderobę (14,55 m2)-Gabinet/sypialnia (11,05 m2)-Łazienka (7,33 m2)-Korytarz (14,33 m2)Oferujemy profesjonalne doradztwo w zakresie kredytów hipotecznych oraz wykończenia mieszkań.Umów się na bezpłatne spotkanie, poznaj szczegóły całej inwestycji i pozwól nam zająć się całą transakcją kompleksowo i profesjonalnie.Zapraszam!Zainteresowany? Zadzwoń teraz i umów się na spotkanie online\nDom Gdańsk Maćkowy, Borkowska\nPrzedstawiamy Państwu atrakcyjną ofertę z rynku pierwotnego. Dom w zabudowie szeregowej pod klucz o wysokim standardzie wykończenia z pełnym wyposażeniem !Kupujący nie płaci 2% podatku PCC !Dom:- powierzchnia 120 m- dodatkowo docieplone poddasze użytkowe ok. 40 m Zastosowano materiały wykończeniowe... więcej »oraz elementy wyposażenia jak i sprzęty, oświetlenie itd. wysokiej jakości.Dom lada dzień gotowy do zamieszkania, wyposażenie w AGD, zabudowy w pokojach, łazienki umeblowane z pełnym wyposażeniemKuchnia aktualnie w realizacji: zabudowa na wymiar wraz ze sprzętem AGD.Trwają też inne prace wykończeniowe dotyczące umeblowania mieszkania.Garaż wyłożony płytkami.W ogrodzie wkopany zbiornik na wodę, ogród wyłożony trawą z rolki,brzeg działki zabezpieczony kamiennymi bloczkami z ziemią do nasadzenia roślinRozkład pomieszczeń:parter:- salon z kominkiem i aneksem kuchennym- korytarz wejściowy- dolna łazienka z toaletą i kabiną prysznicową- garaż- z salonu wejście na taras i do ogródka- przed budynkiem podjazd z miejscem parkingowym i wjazd do garażupiętro:- górna łazienka z toaletą i wanną- cztery pokoje- wejście otwierane na poddasze- dwa balkonyLokalizacja:- nieruchomość znajduje się w dzielnicy Gdańsk Maćkowy na wysokości Borkowa- miejsce bardzo dogodne pod względem komunikacyjnym szybki dojazd ( 1km) do obwodnicy trójmiejskiej i południowej, autostrady A1, dogodny dojazd do Gdańska (10 km do centrum)- w pobliżu infrastruktura handlowo-usługowa, przedszkola, szkołaZapraszamy do kontak\nGdańsk » ul. Ojcowska\nJeśli szukacie Państwo gotowego domu w zacisznym i spokojnym zakątku Gdańska, to ta oferta jest właśnie dla Was!Nowe schody, instalacje elektryczne oraz piec gazowy! - pozostaje odświeżenie ścian oraz podłóg.DOM: na sprzedaż bardzo funkcjonalny, ustawny, rozkładowy, 4-kondygnacyjny (... więcej »przyziemie, parter, piętro, poddasze), 5-pokojowy, idealny dla rodziny, dom w zabudowie szeregowej położony w Gdańsku dzielnica Siedlce/Suchanino. Posadowiony na działce w kształcie prostokąta o wielkości 210,00 m2. Całkowita powierzchnia budynku to ok. 140,00 m2. Teren jest częściowo ogrodzony (drewniane pergole oraz siatka). Dom został wybudowany w 1936 roku z cegły.. Dach pokryty jest blachodachówką. W środku zainstalowany jest 2-funkcyjny piec gazowy odpowiedzialny za ogrzewanie i dostarczanie ciepłej wody (na poziomie przyziemia i parteru także ogrzewanie podłogowe). Okna są plastikowe. Dojazd do nieruchomości odbywa klimatyczną i urokliwą drogą wyłożoną kamieniem polnym (tzw. kocimi łbami).

Przestrzeń dookoła domu jest uporządkowana, ładnie zagospodarowana. Jej sporą część pokrywa trawnik. Dokonano także nasadzeń iglastych drzew ozdobnych.

Opłata za gaz w miesiącach zimowych to kwota ok. 300 zł/miesiąc. Z kolei podatek od nieruchomości to ok. 400 zł/rok.

Dom składa się z:

Parteru
- Salon z tarasem
- Łazienka
- Kuchnia

Piętro
- 2 pokoje

Poddasze (wysokość pomieszczeń: 2,55 m w najwyższym punkcie), które stanowi główną sypia\nLOKALIZACJA:Na sprzedaż dom szeregowy przy ul. Ojcowskiej, w samym centrum Gdańska. Cicha i spokojna okolica. Świetna lokalizacja - blisko centrum (jedynie 5 minut samochodem), w pobliżu w pełni rozwinięta infrastruktura handlowo - usługowa, liczne szkoły i przedszkola, place zabaw.DOM: więcej »br>Powierzchnia użytkowa 89 m2 bez piwnicy. Działka 208 m2. Zabytkowa ulica, której rewitalizacja została przeprowadzona w 2018 r.

Na dom składają się 4 kondygnacje, taras, balkon oraz duży ogród.
Parter to kuchnia, łazienka oraz salon z wyjściem na taras i ogród, położone od słonecznej strony.
1 piętro to dwa pokoje, balkon oraz schody na strych, który jest zaadaptowany na kolejny pokój. Duże możliwości aranżacji domu.
W piwnicy znajduje się ubikacja oraz 2 odrębne pomieszczenia i spory, szeroki korytarz.

Piec gazowy wymieniony 2 lata temu.

ZAPRASZAM NA PREZENTACJĘ!

BEZPIECZNA PREZENTACJA oznacza, że zadbamy o Twoje zdrowie przez cały proces zakupu, zgodnie z najwyższymi standardami i zaleceniami sanitarnymi.

Jeżeli zainteresowała Cię powyższa DOBRA OFERTA to:
- Zadzwoń pod nr tel. w ogłoszeniu,
- Umów się na Prezentację,
- Przyjedź i Obejrzyj na żywo,
- Przedstaw Swoje Warunki Transakcji.

BEZPIECZNA TRANSAKCJA oznacza, że PRZEPROWADZIMY CIĘ ZA RĘKĘ przez cały proces zakupu tej nieruchomości oraz zweryfikujemy wszystkie niezbędne dokumenty do jej sfinalizowania.

Jeżeli POTRZEBUJESZ WIĘCEJ PIENIĘDZY\nNa sprzedaż dom w zabudowie bliźniaczej o powierzchni 160 m2. Inwestycja oddana będzie w stanie deweloperskim. Przewidywany termin oddania inwestycji - sierpień 2021. Działka znajduje się w drugiej linii zabudowy co daje poczucie kameralności. (...) Pokaż więcej Na sprzedaż dom w zabudowie bliźniacz... więcej »ej o powierzchni 160 m2. Inwestycja oddana będzie w stanie deweloperskim. Przewidywany termin oddania inwestycji - sierpień 2021. Działka znajduje się w drugiej linii zabudowy co daje poczucie kameralności. Parter budynku składa się z: - przestronnego, jasnego salonu z aneksem kuchennym, stąd też mamy wyjście na taras, - łazienki z oknem, - schowek pod schodami, - oraz garażu, brama z napędem oraz luksfery doświetlające to pomieszczenie. Piętro budynku bez skosów: - cztery przestronne i ustawne sypialnie, - duża łazienka, - oraz pralnia/pomieszczenie gospodarcze. Nadto wszystko mamy jeszcze do dyspozycji poddasze użytkowe. Jest to jasna i przestronna przestrzeń, która idealnie nada się na funkcję Master Bedroom wraz z prywatną łazienka oraz garderobą. Budynek posiada wszystkie media (woda, kanalizacja, gaz oraz prąd). Do budowy zostały użyte najwyższej jakości materiały. W niedalekiej odległości znajduje się las i jezioro Ossowskie. Dookoła pełna infrastruktura, zaplecze handlowo-usługowe, komunikacja miejska (stacja PKM, przystanek autobusowy), szkoła, przedszkole, poczta. Inwestycja charakteryzuje się rewelacyjną lokalizacją oraz doskonałym rozkładem pomieszczeń. Serdecznie zapra


Kobieta do zadań specjalnych - Informacje z Kołobrzegu i okolic. Aktualne wydarzenia.\nPodróżniczka, miłośniczka gór wysokich i szybownictwa, najmłodsza Polka, która zdobyła Koronę Ziemi, ale to jeszcze nie wszystko czy zajmuje się Miłka Raulin, gość wczorajszego spotkania w Bibliotece Miejskiej.\nZ wykształcenia inżynier trakcji elektrycznej, z zamiłowania podróżniczka, miłośniczka wspinaczki wysokogórskiej, szybownictwa,a do tego wszystkiego mama. Mówiąc z przymrużeniem oka, kobieta do zadań specjalnych. Jak powtarza, jej zamiłowanie do tego ekstremalnego sportu narodziło się w dzieciństwie. Miłka w 2018 r. została najmłodszą Polką, która zdobyła Koronę Ziemi w wersji 9 szczytowej, ale jak sama mówi, nie czuje się himalaistką.\nZdobywczyni Korony Ziemi od kilku lat organizuje również Rajdy Północ-Południe, jest również autorką dwóch książek i projektu „Siła marzeń”.Trzeba przyznać, że Miłka potrafi zarażać swoją pasją, a podczas przemówień zawsze namawia do samorealizacji i spełniania marzeń.\nTeraz, kolejnym celem podróżniczki jest Grenlandia. Jak podkreśla himalaistka, do każdej wyprawy należy się dobrze przygotować.\nWięcej informacji na temat wypraw i projektów Miłki Raulin można znaleźc na jej stronie www.milkaraulin.pl


Ceny energii w górę - Gazetawroclawska.pl\n23 września 2009 23.09.2009 Aktualizacja: 23 września 2009 09:57 23.09.2009 09:57\nPrzedsiębiorcy w 2008 roku musieli sobie poradzić z gwałtownym skokiem cen energii elektrycznej. A te wzrosły nawet o 80 procent.\nWrocław: EnergiaPro zapłaci karę?\nTakie drastyczne podwyżki odbiły się zwłaszcza na firmach, w których koszty zakupu prądu są wysokie i dochodzą nawet do 20 proc. wydatków.\n- W tym roku średnie podwyżki cen energii dla przemysłu to około 60 procent - mówi Agnieszka Głowińska z Urzędu Regulacji Energetyki. - Odczuły to przede wszystkim branże: hutnicza, papiernicza, chemiczna czy cementowa. A jak wiadomo, tak znaczący wzrost kosztów wpływa również na wzrost ceny wytworzenia produktów - dodaje Głowińska.\nPrzedsiębiorcy zmuszeni do podniesienia cen obawiają się zmniejszenia konkurencyjności, inni grozili zamknięciem zakładów lub przeniesieniem produkcji do Chin.\nSzefowie firm mogą jednak sami zdecydować o zmianie dostawcy energii. Tak też zrobiło aż 400 z nich, ośmiokrotnie więcej niż przed rokiem. Przedsiębiorcy domagali się także zamrożenia cen na poziomie 2008 roku oraz obniżki akcyzy.\nWytwórcy energii bronią się przed tymi postulatami. Zwracają uwagę na to, że podwyżki były spowodowane głównie tym, że podrożał, nawet o kilkadziesiąt procent, węgiel.\n- Teraz ceny energii wyhamowały, można powiedzieć nawet, że nieznacznie spadły - mówi Agnieszka Głowińska z URE. - To w dużej mierze również spowodowane jest kryzysem i spadkiem zapotrzebowania na energię - dodaje. - Tendencja spadkowa raczej utrzyma się do końca roku, a potem może nastąpić odbicie - mówi Głowińska.\nFirmy energetyczne też prognozują, że pomimo okresowych spadków tendencja cenowa w tym sektorze będzie raczej zwyżkowa. Polska jest i tak jednym z najtańszych krajów w Europie, jeżeli chodzi o ceny energii elektrycznej.\nSzefowie firm mogą jednak sami zdecydować o zmianie dostawcy energii.\nŻadne podwyżki nie czekają na razie odbiorców przemysłowych gazu. - Obowiązująca taryfa jest ważna do marca przyszłego roku, dlatego nie planujemy żadnych zmian - mówi Joanna Zakrzewska-Wasicka z PGNiG. - Pomimo spowolnienia gospodarczego jesteśmy dobrej myśli, nie możemy jednak powiedzieć, jak to wszystko będzie wyglądać w przyszłym roku, bo sytuacja gospodarcza jest bardzo zmienna, a cena gazu zależy od kursu dolara i ceny baryłki ropy - dodaje.\nMimo że Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo nie jest w łatwej sytuacji, głównie ze względu na problemy z dostawami paliwa, przedsiębiorcy nie powinni się obawiać.\n- Mamy nadzieję, że nie dojdzie do sytuacji, kiedy trzeba by było limitować przedsiębiorstwom dostawy gazu - dodaje Zakrzewska-Wasicka.\nMagazyny tego surowca są zapełnione. Jeżeli jesień będzie ciepła i nie wystąpi potrzeba naruszania rezerw, powinno być dobrze. Trudno jednak przewidywać, jaka sytuacja powstanie za kilka miesięcy.


BTR-60PB (SPW-60PB) 1:43 Editions Atlas - Muzeum 1:43\nTagi: # 1:43 # btr # ddr # editions atlas # kolekcja modeli # modele kolekcjonerskie # modele samochodów # motoryzacja radziecka # muzeum43 # nrd # nva fahrzeuge # opancerzony # pojazdy wojskowe układu warszawskiego # specjalne # spw-60 # transporter\nBTR-60PB (SPW-60PB) 1:43 Editions Atlas\nAutor: Finster dnia niedziela, 25 października 2015 o godzinie 17:57\nBTR-60 to ośmiokołowy transporter opancerzony opracowany w końcu lat pięćdziesiątych w Związku Radzieckim. Pojazd zaopatrzony w dwa silniki benzynowe o mocy 90KM każdy, posiadał napęd na wszystkie koła. Wnętrze kadłuba podzielone było na dwa główne przedziały – załogowy i napędowy. We wnętrzu przedziału załogowego znajdowało się miejsce dla kierowcy i mechanika oraz maksymalnie 16 żołnierzy desantu.\nPierwotnie w wersji desantowej przedział załogowy był otwarty. Nie zapominajmy jednak, że BTR-60 powstawał w czasach Zimnej Wojny, a więc zagrożenie bronią masowego rażenia było bardzo wysokie, toteż szybko opracowano wersję zamkniętą wyposażona w systemy ochrony przed takowym rodzajem broni. Nową wersję oznaczono symbolem PA i wprowadzono do produkcji w 1963 roku. Do roku 1966, prowadzono kolejne prace modernizacyjne, których wynikiem było m.in. zamontowanie obrotowej wieżyczki z karabinami maszynowymi kalibru 14,5mm oraz 7,62mm. Wymusiło to na konstruktorach przeprojektowanie włazów do pojazdu, gdyż wieżyczka znacznie ograniczała możliwość dostania się do wnętrza od góry. Pojawiły się zatem dwa mniejsze włazy boczne. Do roku 1970 kiedy to pojawił się następca oznaczony symbolem BTR-70, zaprojektowano i wdrożono do służby blisko dwadzieścia różnych wersji pojazdu, wśród których znalazły się m.in. wozy dowodzenia, wsparcia technicznego, zwiadowcze, kierowania ogniem artyleryjskim i kilkanaście wersji wozów łączności. W Wojsku Polskim BTR-60 właściwie używany był tylko w wersji dowodzenia oznaczonej symbolem PU. Większa liczba tych pojazdów znalazła się na wyposażeniu ZOMO oraz Milicji. Mój egzemplarz transportera opancerzonego BTR-60 to enerdowska wersja oznaczona symbolem SPW – 60 PB, która pojawiła się w serii NVA Fahrzeuge ukazującej się w Niemczech. Jak widać na załączonych fotografiach model prezentuje się naprawdę okazale i choć poza podwoziem nie może się poszczycić jakimikolwiek ruchomymi detalami to i tak uważam, że to bardzo efektowna miniatura. Warto zwrócić uwagę na dodatki w postaci osprzętu na wozie, wszelakich uchwytów i wyważoną, dobrze położoną warstwę lakieru. Może odrobinę za bardzo rzuca się w oczy szczelina łączenia dolnego z górnym elementem kadłuba, ale nie jest to mankament rzutujący negatywnie na całość modelu. Podsumowując powiem tylko, że oceniam model wysoko, mimo, iż pojazdy pancerne nie leżą w zakresie moich zainteresowań, to z pewnością może być on nie lada gratką dla miłośników pojazdów wojskowych byłego bloku wschodniego, nie mówiąc o możliwości konwersji na pojazd ZOMO. Serdecznie zapraszam więc do galerii.\nEtykiety: 1:43, btr, ddr, editions atlas, kolekcja modeli, modele kolekcjonerskie, modele samochodów, motoryzacja radziecka, muzeum43, nrd, nva fahrzeuge, opancerzony, pojazdy wojskowe układu warszawskiego, specjalne, spw-60, transporter\nPau Llorca 25 października 2015 22:03\nCiekawy artefakt wojskowa\nOn wygląda świetnie\nFinster 26 października 2015 19:41\nCieszę się, że Ci się podoba. Dziękuję za wizytę.\nPablo Marinig 26 października 2015 03:14\nPomimo jego wykorzystania, kilka pojazdów wojskowych wygląda jak pięknych maszyn. I BTR-60 oraz ZSU 23-4 są dwa radziecki pancerz, który zawsze przykuł moją uwagę.\nModel jest super, i ma dużo informacji, że ogólny zielony nie można ich ukryć.\nDzięki za możliwość zobaczenia go z bliskiej perspektywy.\nFinster 26 października 2015 19:43\nPablo, bardzo się cieszę, że modelik Ci się podoba. Nie jest to co prawda moja strefa zainteresowań ale z pewnością miłośnik pojazdów militarnych byłby zachwycony.\nPiotr Władysławski 26 października 2015 16:52\nGratuluję i zazdroszczę modelu !\nPiotrze, myślę, że za rok lub dwa będzie dostępny za grosze w Modelissimo albo CK...;)\nPiotr Władysławski 27 października 2015 23:22\nBardzo liczę na to ;) bo wtedy zasili moją kolekcję pojazdów MO ;)\nJuanh 27 października 2015 13:59\nBeautiful BTR of the former DDR, I like a lot of these armoured vehicles.\nFinster 29 października 2015 06:57\nJuanh, thanx for visit.\nTekki 27 października 2015 15:22\nTo chyba dość nietypowy model, jak na Twoje zbiory. Ładnie się prezentuje.\nRacja, że nietypowy, bo pojazdy pancerne raczej mnie w tej skali nie interesują. Nie zmienia to faktu, że jest całkiem ładny.\nDamian Szydłowski 31 października 2015 16:08\nJakakolwiek gra wojenna po II WŚ i "BTR! Kryj się" xD\nBardzo fajny model, pozdrawiam ;)\nFinster 1 listopada 2015 20:48\n;) relikt zimnej wojny, można rzec z krwi i kości;)\ndziękuję za odwiedziny;)


Kto powinien obawiać się automatyzacji i czy na pewno? – FAKTY\nMagazyn Dialogu Społecznego\nKto powinien obawiać się automatyzacji i czy na pewno?\n„Milcz i wykonuj swoją pracę, bo na twoje miejsce mam już 10 robotów” – zdają się głosić medialne nagłówki, bezustannie przypominając o nadchodzącym zagrożeniu bezrobociem technologicznym. Elementem tego przekazu jest z pewnością szukanie sensacji (i nabijanie wyświetleń), innym zaś dyscyplinowanie pracowników. Warto wiedzieć jednak, co naprawdę przyniesie automatyzacja pracy, i co to znaczy dla przyszłości zatrudnienia.\nUstalmy najpierw o jakim problemie mówimy. Nasze rozumienie automatyzacji pracy zmieniło się najpierw wraz ze wzrostem znaczenia pracy umysłowej, kreatywnej – zdawałoby się odpornej na automatyzację ze strony surowych ramion robota – a w ostatnich latach rozwojem specjalistycznego oraz wszechstronnego oprogramowania. Sztuczna inteligencja (AI) jest ostatnim takim wynalazkiem – algorytmy symulujące proces uczenia się przez organizm biologiczny (np. człowieka) dzięki odpowiednio dużej liczbie danych są w stanie przeskoczyć nasze możliwości poznawcze i decyzyjne.\nJeszcze w 1960 roku w samym sercu przemysłowego kapitalizmu, Stanach Zjednoczonych, roboty przemysłowe były eksperymentalnym pomysłem kilku firm stawiających na przełomowe rozwiązania dla fabryk. Dziś dawno opuściły ich mury – rozumiane szeroko zautomatyzowane maszyny i systemy komputerowe weszły do klimatyzowanych biurowców, zastąpiły kasjerów w sklepach, asystują podczas pracy strażaków, a nawet sterują niekiedy transportem. Mówiąc „automatyzacja pracy” nieuchronnie poruszamy oba zjawiska, choć realnie mówimy o odmiennych przecież – automatyzacji pracy fizycznej oraz kognitywnej (informacyjnej).\nChciałbym zachęcić wobec tego do przemyślenia kilku spostrzeżeń, które w dużej mierze uspokoją, a w innej – zwrócą światło na inne niż zazwyczaj strony straszącego widma automatyzacji.\nAutomatyzacja nie ominie biurowej klasy średniej\nŚwietnie oddają to słowa Johna Cryana, dyrektora generalnego Deutsche Banku, który podczas ubiegłorocznej konferencji branżowej we Frankfurcie zapowiedział masowe zwolnienia, szczególnie osób w jego opinii „pracujących jak liczydła”, na stanowiskach księgowych i rachunkowych. „Nie potrzebujemy tak wielu ludzi. W naszych bankach zatrudniamy osoby, które zachowują się jak roboty, wykonując mechanicznie polecenia”.\nTakie stwierdzenie może wydawać się kontrintuicyjne – w końcu na początku września to nie warszawski Mordor, ale Volkswagen ogłosił dwukrotne zwiększenie poziomu zautomatyzowania produkcji karoserii dzięki 2 mld zł inwestycji w wielkopolskiej fabryce. Przeciętny wskaźnik robotyzacji w Polsce (36 urządzeń na 10 tys. pracowników) wciąż jest poniżej europejskiej średniej (108 urządzeń) czy światowych liderów (710 w Korei Płd., 322 w Niemczech czy 308 w Japonii). Myśląc dziś jednak o automatyzacji pracy, w coraz większym stopniu spodziewamy się nie tylko większego nasycenia przemysłowymi robotami, ale instalacji systemów algorytmicznego podejmowania decyzji i AI. Nie bez znaczenia jest fakt, że sektor usługowy zatrudnia dziś w Polsce niemal 60% pracowników, z czego ponad połowa to wysoko wykwalifikowani specjaliści (choć niekoniecznie wysoko opłacani!). Tworzą oni już większą część rynku pracy, a zarazem wiele z zawodów wykonuje czynności rutynowe lub z niskim wkładem oryginalnej myśli ludzkiej.\nTak jak inne produkty cyfrowe (oprogramowanie ICT), koszty replikacji algorytmu są znikome, a presja płacowa ze strony biurowych pracowników to zdecydowanie czynnik motywujący przedsiębiorców do inwestycji w automatyzację. Adopcja AI będzie zmianą mniej widoczną niż uruchomienie zautomatyzowanych kas w sklepach, ale jej skutki mogą być dużo bardziej dalekosiężne.\nZwiastuny tej automatyzacji już nadchodzą. Jedna z polskich kancelarii ogłosiła, że przegrywa w rywalizacji na obsługę zagranicznych kontrahentów, gdyż brytyjskie firmy oferują stawki nawet 40% niższe. Automatyzacja pracy biurowej (prawnego back-office) umożliwia konkurencyjne stawki, nawet przy różnicy kursowej funta i złotówki. Oczywiście, człowiek pozostaje w procesie wytwarzania usługi, ale jego rola kurczy się do brania odpowiedzialności za finalny wynik, czyli obsługę i nanoszenie poprawek na działania algorytmu.\nWięcej w papierowym wydaniu Faktów do kupienia w wybranych sklepach EMPiK lub wysyłkowo na www.empik.com\nOtagowano:automatyzacjanowe technologierobotyrynek pracy\nPoprzedni wpisRadykalne Centrum\nNastępny wpisRobota dla robota. O polskiej akademii\nUrodzeni mordercy. Robotyzacja i komputeryzacja wojny\n# 14 stycznia 2020\nBajki robotów. Wizje robotyzacji a rzeczywistość\nCzas socjalnie przereklamowany\n# 6 stycznia 2020\n# 30 września 2019\nPoczta Polska – niechciane dziecko władzy\n# 7 lutego 2020\nCo się wydarzyło w Państwowych Portach Lotniczych\nPLL LOT nie skorzystał z szansy na dobrą zmianę\nŹle się dzieje w Portach Lotniczych\nGRZECHY GŁÓWNE CPK


MedSfera - Poczekalnia nie musi dołować\nHome » zdrowie z kraju » Poczekalnia nie musi dołować\nZniesienie stereotypu poczekalni śmierci, który kojarzy się z poradniami onkologicznymi, to główne założenie nowego projektu Fundacji Rak n’ Roll. Fundacja podejmuje różne niekonwencjonalne działania na rzecz pacjentów z chorobą nowotworową.\nDla większości czekających na diagnozę chwile przeżyte w poczekalni są najbardziej traumatyczne w życiu. Według Fundacji z ponad 100 poczekalni w poradniach onkologicznych w Polsce tylko dwie wyglądają dobrze. Fundacja zbiera pieniądze na ich remont tak, aby m.in. wyposażyć je w telewizory plazmowe, na których będą wyświetlane treści edukacyjne i relaksujące, wyposażenie w wygodne fotele i stoliki, oraz upiększanie ścian np. obrazami.\nPierwsza rak n’ rollowa poczekalnia powstała już w Katowicach. Następne powstaną w Krakowie, Warszawie, Olsztynie i Wrocławiu. Fundacja zachęca do kupowania cegiełek, które wspomogą ten cel.