Kreatywne przestrzenie firmowe – czy warto kupować u producenta mebli biurowych? | Grupa Marketingowa PodstawyBiznesu\nutworzone przez Wojciech Wesołowski | 08.12.2016 | Biznes | 0 komentarzy\nOdpowiedni dobór wyposażenia firmy zapewni współpraca z producentem mebli biurowych. Konsultując się z nim możemy dokładnie określić czego oczekujemy. Istnieją odpowiednie rozwiązania dla dużych i mniejszych przedsiębiorstw, które chcą kupić produkty hurtowo. Konsultując się z producentem mebli biurowych możemy dokładnie ustalić czas realizacji oraz dostosować fotele czy biurka do specyfiki pracy każdego z pracowników.\nNa co zwrócić uwagę wybierając producenta mebli biurowych?\nW branży możemy znaleźć wiele sklepów z akcesoriami do biura znanych producentów mebli biurowych. Wybór tego najlepszego nie jest łatwy. Warto skonsultować się w sprawie zakupu mebli do pracy indywidualnej oraz strefy odpoczynku i relaksu. Jeśli chodzi o cennik, to w tej branży zróżnicowanie cen jest dość duże. Niestety w większości przypadków pierwszą ważną decyzją, jaką musimy podjąć przy wyposażeniu biura, jest budżet. Kupując bezpośrednio u producenta omijamy pośredników, co pozwala wygenerować dodatkowe oszczędności. Wybierając salon mebli biurowych warto zwrócić uwagę na elastyczne podejście do klienta oraz jego potrzeb na równi z jakością wykonania produktów.\nJak zadbać o ergonomię mebli biurowych u producenta?\nObecnie dowiedziono, ze dobrze urządzone biuro zmienia nasze podejście do pracy oraz pobudza kreatywność. Powinno ono być wyposażone w odpowiednie meble, które zapewnią pracownikom właściwy komfort pracy. Wybierając modele idealne dla nas, warto dowiedzieć się, które rozwiązania podnoszą jakość pracy. Zazwyczaj powinnyśmy zwrócić uwagę na kolor – dobrze gdy są w stonowanych odcieniach, bo nie będą rozpraszać uwagi pracownika. Muszą spełniać również określone przez przepisy BHP normy, a do tego komponować się z rodzajem działalności firmy.\nDowiedz się więcej na ten temat http://www.mikomaxsmartoffice.pl


Strona główna » Alergia » Allegra 120 mg 10 tabl.\nAllegra 120 mg to lek przeciwalergiczny o skutecznym 24-godzinym działaniu.\nAllegra zawiera w swoim składzie feksofenadyny chlorowodorek, działające przeciwhistaminowo. Allegra jest stosowana u dorosłych i u dzieci w wieku 12 lat i starszych jako skuteczny preparat leczący objawy kataru siennego - sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa - takich jak: kichanie, swędzenie nosa, katar lub uczucie zatkanego nosa oraz swędzenie, zaczerwienienie i łzawienie oczu.\nPreparat leczniczy Allegra wydawany jest bez recepty.\nWskazania dla stosowania leku Allegra:\nObjawy kataru siennego - sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa- takie jak: kichanie, swędzenie, katar, uczucie zatkanego nosa, zaczerwienienie oraz łzawienie oczu.\nSposób przyjmowania leku Allegra:\nStosować 1 tabletka raz na dobę.\nSkład preparatu Allegra:\nSubstancją czynna jest chlorowodorek feksofenadyny 120 mg. Inne składniki: kroskarmeloza sodowa, skrobia kukurydziana żelowana, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu steatynian. Skład otoczki: hypromeloza E15, hypromeloza E5, ttanu dwutlenek, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol 400, mieszanina tlenków żelaza.\nOpakowanie 10 tabletek.


Craft Artwork: listopada 2011\nZaprosiliśmy dziś bardzo uzdolnioną osobę, która przygotowała dla Was kolejne wyzwanie.\nMam na imie Ania, ale w sieci spotkacie mnie jaki Anikę, prowadzę bloga pod adresem abcdesign-anika.blogspot.com. Rękodzieło towarzyszy mi od kilku lat, a zaczęło się od szydełkowania, biżuterii i decoupagu. Przygoda ze scrapowaniem i prowadzeniem bloga rozpoczęła się kilka miesięcy temu kiedy trafiłam na warsztaty scrapowe do Ani vel Wolfann i od tego czasu jestem uzależniona od papieru i nożyczek. Od niedawna mieszkanka Częstochowy lubiąca proste rzeczy:) czekoladę gorzką, ale tylko jednej firmy, zieloną herbatę, lody czekoladowe i czerwone wino. Dzięki Craft Artwork odkryłam małe formy, znalazłam masę inspiracji i spotkałam wspaniałych ludzi. A skoro o małych formach mowa to zapraszam na wyzwanie.\nPrzed nami Andrzejki, wieczór wróżb i dobrej zabawy. Temat dzisiejszego wyzwania to WRÓŻBY. Proszę abyście wykonali ATC inspirowane jedną z wróżb andrzejkowych z elementami 3D.\nNa Wasze prace czekamy 2 tygodnie, do 11 grudnia.\nAutor: Small Artwork o 16:59 4 komentarze:\nPodsumowanie taga różowego, losowanie nagrody oraz kolejny kolor ...\nDziekuję za kolorek różowy i za wspaniałe inspiracje!!!\nKażdy z Waszych tagów jest niepowtarzalny i w zupełnie innym stylu !\nwypatrzyłam jeszcze jeden kolorek żółty ;), nie dodany do naszej galerii :)\nm Op A\nA różowe ...\nDziękujemy za zgłoszone tagi !\nA teraz poproszę "Pana Randoma" o pomoc...\nNumerki będą w kolejności wstawiania prac do galerii.\n1. Ewamaison 8. Karola 15. Dziwolonk\n2. Tores 9. Visell 16. Ivy\n3. ania s 10. Melisa 17. Mila\n4. Petra B 11. Inusia 18. m Op A\n5. asica. p 12. Dorcia\n6. Lucy z Mazur 13. Selennea\n7. madziarka 14. pshoom\nWpisuje liczbę 18 i wciskam generuj .....\nKopiuje do programu graficznego i wklejam....\nPod numerem 11 jest Inusia.\nInusię proszę o kontakt :)\nA teraz kolej na następny tag do naszej książeczki... to już przedostatni...\ni bardzo, bardzo trudny ....\nTeraz się naprawdę namęczycie... a może i nie :)\nWyszło na: CZARNY / SZARY\nWasze prace możecie wklejać do 19 grudnia.\n... a z osób, które spróbują swoich sił wylosujemy jedną, która otrzyma niespodziankę w postaci kwiatków...\nAutor: Anna Rogalska o 11:10 17 komentarzy:\nNa ostatnie Anuszkowe wyzwanie powstało mnóstwo pięknych prac, a nawet wspaniały kurs !\nAnia S - pierwsza praca\nAnia S - druga praca\nKaritsa - pierwsza praca\nKaritsa - druga praca\nViva - pierwsza praca\nViva - druga praca\nDziękujemy za cudowne prace !\nMamy nadzieję, że Anuszka da się jeszcze namówić i wkrótce przygotuje kolejne wyzwanie :)\nAnnar wraz z załogą CA\nAutor: Anna Rogalska o 13:58 8 komentarzy:\nDziś w imieniu swoim oraz Urticy chciałabym Was zaprosić do nowego wyzwania, mianowicie do stworzenia książeczki harmonijkowej. Inspiracją dla nas był twór "domino mini book", ale zdajemy sobie sprawę, że nie każdy ma pod ręką kostki (właściwie to nazywa się je kamieniami) do domino, więc tworzenie z nich okładek nie jest obowiązkowe. Można je zastąpić sztywniejszą tekturką. Temat jest dowolny, jedyny wymóg to rozmiar: książeczka nie powinna mieć więcej niż 2,5/5 cm.\nNa Wasze prace czekamy do 8 grudnia.\nA może jesteście zainteresowane wymianą książeczek? Chętnych proszę o zgłaszanie się w komentarzu pod tym postem :)\nAutor: Martyna o 17:49 6 komentarzy:\nEtykiety: książeczka harmonijkowa\nAutor: gurka_krolowa o 21:05 13 komentarzy:


O marce - Opoczno\npowstaje z pasji.\nKażda kolekcja to wyszukany design będący efektem zaangażowania projektantów, którzy z pasją poszukują pomysłów zgodnych z trendami i oczekiwaniami klientów. Subtelne łączenie tradycji z nowoczesnością oraz stosowanie najnowszych technologii sprawia, że wszystkie produkty marki Opoczno wyróżniają się wyjątkową estetyką i doskonałą jakością.\nPoczątki marki Opoczno sięgają 1883 roku, kiedy to Jan Dziewulski oraz bracia Józef i Władysław Lange rozpoczęli produkcję wyrobów ceramicznych oraz czerwonej cegły.\nOfertę szybko rozszerzono o kafle, płytki ścienne, płytki kamionkowe i terakotę w różnych kolorach. Intensywny rozwój sprawił, że w 1898 roku firmę przekształcono w Towarzystwo Akcyjne Dziewulski i Lange, ale do końca lat 30-tych nazwę zmieniono jeszcze dwukrotnie. Produkcję ograniczono w okresie II wojny światowej, po której zakończeniu przedsiębiorstwo znacjonalizowano.\nO wyjątkowy charakter wyrobów dbano od samego początku istnienia przedsiębiorstwa, podejmując współpracę z artystami, projektantami i technikami.\nW 1905 roku Towarzystwo Akcyjne Dziewulski i Lange wraz z Kołem Architektów ogłosiło konkurs na najpiękniejsze wzory mające zdobić płytki Opoczno. Również współczesne kolekcje są odzwierciedleniem europejskich trendów w designie, modzie i sztuce, oryginalnym konceptem projektantów współpracujących z pracowniami wzorniczymi z Włoch i Hiszpanii. Cenione przez projektantów wnętrz płytki ceramiczne Opoczno to połączenie klasyki i nowoczesności składające się na wiele wyjątkowych kolekcji.\ni rozbudowa oferty.\nWysoka jakość wyrobów Opoczno jest efektem stosowania najnowszych technologii w procesie produkcji.\nMarka jako jedna z pierwszych wprowadziła do oferty płytki rektyfikowane, które posiadają idealnie gładkie krawędzie i zachowują perfekcyjną dokładność wymiarową.\nIntensywny rozwój, wprowadzanie nowych technologii i koncepcji sprawiło, że Opoczno znajduje się w czołówce producentów płytek ceramicznych w kraju i za granicą.\nDysponując jedną z najbogatszych ofert w Polsce, jest również najbardziej rozpoznawalną marką wśród klientów. Produkty marki są cenione przez projektantów wnętrz w kraju i za granicą, będąc estetycznym wyznacznikiem oryginalnych i stylowych aranżacji wnętrz. W 2007 roku marka Opoczno stała się częścią Cersanit S.A.\nW uznaniu za wyjątkową jakość produktów, efektowne wzornictwo i dbałość o detale firma Opoczno zyskała wiele nagród i wyróżnień.\nW 1993 roku otrzymała godło „Teraz Polska”, a w 1997 roku „Złotą Statuetkę Lidera Polskiego Biznesu”. W 2013 roku przyznano marce prestiżową nagrodę Superbrands i Superbrands Created in Poland, a w 2015 „Perłę Ceramiki UE 2015”, „Perłę Ceramiki Dystrybutorów 2015” i „Perłę Ceramiki Projektantów – użytkowników CAD Decor 2015”. Marka Opoczno po raz kolejny otrzymała „Perłę Ceramiki UE” w 2017 roku. Szczególnie cenne są dwie spośród zdobytych nagród: „Najlepsze Polskie Przedsiębiorstwo” oraz „Złoty Laur Konsumenta” będące wyrazem uznania klientów.\nW 2018 roku marka Opoczno ponownie została wyróżniona tytułem Superbrands Polska Marka 2018. Otrzymana nagroda jest wyrazem zaufania konsumentów do marki a także potwierdzeniem tego, że produkty marki Opoczno spełniają ich nawet najbardziej wygórowane wymagania.


Książkowe czary mary - recenzje, książki, ciekawostki: listopada 2011\nSubiektywnie o filmach\nNa tę książkę czekałam z wielką niecierpliwością, bo co jak co, ale okazji przeczytania kolejnej pozycji tego autora nie mogłam przepuścić. Kilka informacji dla niewtajemniczonych. Jack Ketchum ( „Dziewczyna z sąsiedztwa”, „Red”, „Jedyne dziecko”) naprawdę nazywa się Dallas William Mayr Jr. , zanim zaczął pisać imał się różnych zajęć m.in. był śmieciarzem, copywriterem i redaktorem. Pierwsze swoje opowiadania publikował pod pseudonimem Jerzy Livingston, jednak kiedy w 1980 roku wydał swoją pierwszą książkę, „Poza sezonem”, narodził się jako Jack Ketchum. Powieść była mocno kontrowersyjna, krytycy zarzucali jej zbytnią brutalność, naturalizm i promowanie wyuzdanej pornografii. Nagonka ta spowodowała, że wydawnictwa przestały promować autora. Na szczęście pod koniec lat 90-tych ponownie dostrzeżono talent Ketchuma, zaliczając go do najpopularniejszych twórców horroru na świecie.\n„Ketchum stał się bohaterem wszystkich tworzących opowieści pełne grozy i suspensu. On po prostu jest jednym z najlepszych w tym biznesie”\nMam przyjemność zaprezentować „Królestwo spokoju” , zbiór 32 opowiadań grozy napisanych w latach 1992-2003. Autor ma świetny patent na straszenie, w swoich tekstach nie tworzy iluzji, strachów z łachmanów ani demonów prosto z najlepszych powieści fantasy, gdyż najbardziej przerażającą istotą, która potrafi być okrutna w niewyobrażalny sposób, a w swoim wyuzdaniu i brutalności nie ma sobie równych jest człowiek. W swoich opowiadaniach Ketchum buduje bardzo prawdopodobne wizje, które powodują dreszcz niepokoju. Banalne sprawy urastają do rangi dramatu i makabry: matka odkrywająca, że jej ukochane dziecko to psychopata, krwawiący nos, dewianci, tajemnicze pudełko, nawiedzony lokal, przypadkowe morderczynie, zboczeńcy i wiele, wiele innych postaci, które mają tendencję do pojawiania się w prawdziwym życiu.\nNiejednokrotnie miałam wrażenie, że Ketchum bawi się naszym strachem. Żonglując słowami, sugestywnymi opisami przeradzającymi się w bardzo żywe makabryczne obrazy, straszy czytelnika na równi z koszmarnymi wiadomościami z pierwszych stron gazet. Grzebiąc w naszej podświadomości, doprowadza do stanu w którym zwykła obieraczka do warzyw staje się idealnym narzędziem tortur. W jego opowiadaniach fikcja miesza się z prawdą. Autor wodzi nas za nos, pokazuje sielskie klimaty i usypia czujność, żeby za chwilę obuchem w łeb doprowadzić do stanu, w którym trzymanie książki staje się niemożliwe, gdyż parujące strachem strony odbierają mam moc, a drżące ręce nie są w stanie wytrzymać emocjonalnego ładunku wypływającego z realistycznych scen.\nWiększość opowiadań poraża prostotą i zaskakują puentą, ale są też takie w których użyte środki artystyczne mogą powodować trudność w odnalezieniu właściwej drogi. Metafory, symbolika, alegoria i porównania, tworzą metafizyczne obrazy, które mogą przyczynić się do dyskomfortu czytania. Oczywiście dla fanów horroru to nie problem. Niedomówienia uruchamiają wyobraźnię i zapędzają w kozi róg, a z niego niedaleko do obłędu.\nWydawnictwo Replika po raz kolejny pokazało klasę, wydając niesamowicie ciekawy egzemplarz. Mroczna okładka, z szatańsko przerażającą bramą, jest złudzeniem i zaproszeniem do świata gore, gdzie mroczny klimat żyje w symbiozie z psychopatami.\n„Królestwo spokoju” to historie powodujące wybuchy emocji: strach, wstręt i odrazę. Czytając nie unikniemy fizycznych dolegliwości, teksty Ketchuma wywołują prawdziwe lęki – zło czai się wszędzie. Ta pozycja jest obowiązkową lekturą, dla fanów mocnych tekstów z olbrzymią ilością brutalnych, plastycznych scen.\nMoja ocen 6-/6\nMagdalena Zimny - Louis\nIzabela i Marlena są siostrami, które od śmierci ojca nie odzywają się do siebie. Dzielące je dwa tysiące kilometrów nie ułatwia relacji, a wręcz przeciwnie sprzyja konfliktom, niedomówieniom i podejrzeniom. Zresztą obie kobiety przechodzą trudny czas w swoim życiu. Iza nie jest szczęśliwa w małżeństwie, smutki topi w alkoholu i w pielęgnowaniu niechęci do siostry, Marlena zaś, rozwodzi się po raz drugi, mało tego okazuje się, że jej mąż od początku małżeństwa „szykował” się na taką chwilę i w krytycznym momencie bardzo sprytnie pozbawił małżonkę pieniędzy.\nTragicznym sytuacjom nie ma końca, jak się okazuje wspólna przyjaciółka sióstr, właśnie odpowiada przed angielskim sądem za zabójstwo, jakby tego było mało do Polski ze Stanów przylatuje Alex, dawne marzenie obu kobiet - mężczyzna który nieświadomie przewróci do góry nogami życie obu pań.\nJuż po samym zapoznaniu z fabułą, można stwierdzić, że nie będzie łatwo. Główny wątek skłania do rozliczania się z przeszłością i szukania odpowiedzi na pytania skąd bierze się w ludziach złość, żal oraz co może być przyczyną drastycznego rozwiązywania problemów – do czego może być zdolna matka, która chce chronić swoje dziecko.\nMagdalena Zimny – Louis dość ciekawie podeszła do tematu, poza tym autorce nie można zarzucić topornego stylu i zbytniego kombinowania. Książkę czyta się sprawnie, tekst w niej zawarty zmusza do analizy własnych zachowań, wywołuje polemikę, niekiedy wewnętrzny bunt oraz chwile zadumy nad problemami targającymi nasz bidny kraj. W fabule znajdziemy wiele ciekawych wspomnień i spostrzeżeń. Niektóre fragmenty zaskakują swoją mocą i sprawiają, że na sekundę odrywamy się od ziemi.\nDodatkowym atutem książki są wyraźnie nakreślone postacie, dzięki naprzemiennej narracji poznajemy punkt widzenia Marleny i Izabeli. Co rozdział przeskakujemy w inne buty, żyjemy problemami tych dwóch kobiet w których tłem do rozgrywających się wydarzeń jest powstały przed kilku laty konflikt. Autorka stopniowo odkrywa karty, domyślamy się, że zwykłe zniszczenie bluzki nie wywołało burzy z piorunami, co jednak przyczyniło się do takiej sytuacji?, dlaczego siostry, które były również przyjaciółkami, tak nagle się od siebie oddaliły?, tego warto się dowiedzieć.\nNiestety pomimo wielu atutów, mnie ta książka nie uwiodła. Główne bohaterki powodowały moją irytację, wydawały się nieautentyczne w tym co robią i mówią. Czterdziestolatka zachowująca się jak nastolatka jest zabawna, ale tylko przez chwilę, na dłuższą metę staje się żałosna. Kryzys wieku średniego?, nie kupuję tego. Bezmyślne zachowania tych dojrzałych kobiet sprawiały, że niejednokrotnie odkładałam książkę na półkę z zamiarem pożegnania się z tymi dziwnymi istotami. Nie chcę zdradzać szczegółów, ale w chwili gdy odkrywamy istotną rodzinną tajemnicę, za którą stoi pewien człowiek to na pewno nie wzdychamy z wrażenia, nie zapraszamy go na herbatkę, a już na pewno nie planujemy z nim wspólnych wczasów – wiemy, że jest to niemoralne, szokujące i zniszczyło nasz wewnętrzny świat. W takich momentach zabrakło mi realizmu, może to ja jestem niedojrzała, a zachowania opisywane w książce są charakterystyczne dla flegmatyków a nie choleryków. Poza tym ciągłe podkreślanie różnic między Polską, Stanami i Anglią było niepotrzebne, i meczące, to samo dotyczy wykorzystania w tekście stereotypów rządzących w naszym kraju pełnym absurdów.\n„Ślady hamowania” nie są książką genialną, nie są też złą lekturą. Zapewne wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Literackim Świat Kobiety coś znaczy i nie bacząc na moje utyskiwanie warto poznać prozę Magdaleny Zimny – Louis. Na pewno wiele czytelniczek - lektura książki według mnie kierowana jest do kobiet - odnajdzie w niej moc jakiej ja nie znalazłam. Być może między zdaniami kryją się wielkie emocje, odpowiedzi i elementy które pozwolą podjąć ryzyko w chwilach wymagających konkretnych decyzji.\nMoja ocena 3+/6\nZa możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Replika, a także portalowi Sztukater za jej udostępnienie :)\n„Invocato” to debiut powieściowy Agnieszki Tomaszewskiej. Autorka mieszka na Mazurach skąd czerpie inspirację do tworzenia kolejnych książek. Bliski kontakt z naturą prawdopodobnie sprzyja wenie, gdyż już niedługo ukarze się „Insomnia” - fani za pewne zacierają ręce, nie będę owijać w bawełnę, że również zaliczam się do tego grona.\nOpis na książce jest bardzo intrygujący, pojawiają się stwierdzenia i obietnice typu: czeka Cię pozazmysłowa rzeczywistość, śmierć dotyka również nieśmiertelnych, zobacz co czeka Cię po tamtej stronie. Reklama pierwsza klasa, tylko co dalej... Dalej jest coraz lepiej, ciekawiej, upiorniej i...\nLilith vel Bura jest młodą dziewczyną dla której los nie był łaskawy. Po raz pierwszy spotykamy ją na zasypanym złotymi liśćmi cmentarzu. Stary dozorca, który codziennie widzi ją przy tym samym grobie, rozpoczyna rozmowę, w sumie o niczym, a jednak bardzo ważną, o samobójstwie. Zarzucony pytaniami opowiada o Mieście Samobójców, w którym znajdują się ci, którzy w momencie przejścia na drugą stronę, zostali uratowani przed demonami czyhającymi na ich duszę. Jak się okazuje jest sposób na dostanie się do owego miasta bez korzystania z desperackich metod - modlitwa, płynąca prosto z serca. Tego jej było trzeba, tak też zrobiła. Bladym świtem wita ją mroczne miasto, a na dzień dobry kapitan Katztez przykłada jej lufę pistoletu do głowy. Na szczęście Lilith to nieprzeciętna osóbka, która z łatwością przekonuje do siebie ludzi. Wiedzie jej się tak sprawnie, że trafia do grupy walczącej z demonami żerującymi na duszach samobójców, ekipą szalonych twardzieli dowodzi Koshe, inteligentny, przystojny i skuteczny, pełnoprawny obywatel miasta.\nW momencie przystąpienia Burej – ksywka nadana przez drużynę – do grupy, zaczyna się cała zabawa. Książka nafaszerowana jest akcją, jak świąteczny sernik rodzynkami, do tego mamy niezły pokaz dialogów, ostrych jak brzytwa i skupisko bohaterów, którzy mają więcej energii niż wszystkie króliczki Energizera.\nBez zbędnych wstępów przyznam, że uwielbiam tę powieść i przymykam oko na jej niedoskonałości, które niestety się zdarzają. Podczas czytania bywa, że szwankuje nam czytelniczy GPS – nie wiemy gdzie jesteśmy i co robimy. To samo dotyczy niektórych dialogów, niekiedy konieczne jest czytanie tego samego zdania kilka razy, bo gubi się szyk lub brakuje nadawcy. Jednak to wszystko to pestka, bo chłopaki z ekipy Koshe tak „czarują”, że nie sposób nie oszaleć na ich punkcie.\nŚwietny dowcip, dosadne dialogi, często dość pieprzne, niewybredne żarty, szybka akcja z widowiskowymi scenami, plus osobliwe postacie to atuty powieści. O bohaterach „Invocato” mogłabym pisać non stop. Koledzy Lilith to powieściowe unikaty. Wyszczekani, miłujący alkohol, fajki, kobietki i huczne imprezy kolesie, w których żyłach testosteron aż kipi, wydają się szorstcy i niedostępni, jednak czy aby na pewno?.\nBura może wzbudzać mieszane uczucia, jest super bohaterką, a to nie każdemu może się spodobać. Jest sprytna, inteligenta, wygadana, z przeciętną buźką, jednak czarującą na swój sposób, łamie serca i i jak Rambo w spódnicy walczy z demonami. Tak idealnie, że aż niepoważnie, ale czy to mi przeszkadzało? absolutnie nie. Podczas czytania świetnie się bawiłam, ataki śmiechu regularnie mnie dopadały, nie zbrakło też chwil wzruszenia i grozy. Nastrój dopełniało tło powieści, Miasto Samobójców nie jest słoneczną aglomeracją, jego aura przytłacza, szare budynki, zero zieleni, a do tego niebezpieczeństwo czające się za rogiem nie skłania do błogiego nastroju i popołudniowej herbatki.\nPodejrzewam, że „Invocato” można kochać lub nienawidzić. Mnie fabuła powieści kupiła, przymknęłam oko na niedoskonałości i cieszyłam się oryginalną historią z rezolutnymi dialogami, akcją która pompuje adrenalinę jak niezawodna maszyna i przede wszystkim unikatowymi bohaterami. Zawrót głowy gwarantowany, dla odważnych wstęp wolny.\nBeatrix Potter (1866-1943) była kobietą nie poddającą się konwenansom, szokowała, jednocześnie wzbudzając zachwyt. W dzieciństwie nie stroniła od psot i żartów, np. przemyciła do domu królika, o którego dbała w bardzo kontrowersyjny sposób – obcinając mu pazurki wielkimi nożycami ogrodowymi. Jako 15-latka zaczęła pisać pamiętnik specjalnie wymyślonym do tego szyfrem, co zaskakujące, udało się go odczytać dopiero w latach 60. XX wieku. Uwielbiała przyrodę i to właśnie o niej często pisała w swoich notatkach, stąd też dzięki umiłowaniu autorki do świata przyrody mamy możliwość przeczytania najciekawszych powiastek.\nWydawnictwo Wilga wydało przepiękną książkę, niebywale cieszącą oczy, a przy okazji radującą każde małe serduszko, chociaż te większe, również ogrzeją się ciepłem bijącym od „Najpiękniejszych powiastek Beatrix Potter”. Ta książka to prawdziwe arcydzieło, jej oprawa graficzna zachwyca kunsztownym wykonaniem, a niebieska okładka obleczona w perłowe wykończenie, aż prosi o zagłębienie się w lekturze.\nDwunastu zabawnych bohaterów w tym Piotruś Królik, Typcio Drypcio i Pan Jeremi Rybak, prowadzą nas przez malowniczy, baśniowy świat. Przygód w tych historiach co niemała, od zabawnych po niebezpieczne i groźnie wyglądające. Bajkowe postacie co chwilę pakują się w bardzo dziwne sytuacje, korzystając jednak z szerokiego asortymentu figli, psot i sztuczek, zawsze udaje się im zgrabnie wyjść z każdego, niekoniecznie miłego położenia. Poza tym, każda powiastka oprócz tego, że gwarantuje dobrą zabawę ma jeszcze drugie dno – ukazuje siłę przyjaźni, zalety wspólnego działania oraz wykorzystanie wyobraźni w rozwiązywaniu problemów. Uczy również tego, że dobre uczynki popłacają, a mądra rada potrafi zdziałać cuda.\nJestem zachwycona tymi historyjkami, ale mam jedno ale... Zastanawiam się czy ta książka jest idealną pozycją dla każdego dziecka, obawiam się, że maluchy mocno wrażliwe, niektórych opowiastek mogą się po prostu bać np. w rozdziale o Panu Rudzielcu, borsuk porywa siedem malutkich króliczków, celem konsumpcji. Oczywiście jak to w bajach historia kończy się dobrze, ale podczas przygotowań do pasztetu z królika, pojawia się kilka opisów mrożących krew w żyłach. W ruch idą tasaki, nóż i cały zestaw przypraw. Nie powiem, żeby to nie działało mocno na wyobraźnię, cóż... Kwestię wyboru bajki, pozostawiam rodzicom.\nPoza tym, że książka zachwyca okładką, to znajdziemy w niej również bardzo zdobne wykonanie każdego rozdziału. Na początku zbioru powiastek znajduje się dokłada mapa świata Beatrix Potter, poza tym każdy bohater ma misternie wykonaną wizytówkę, w której znajdują się informacje o jego prędkości, zdolności uciekania, psoceniu i o tym co lubi a czego nie znosi. Dodatkowym atutem tego pięknego okazu jest zabawne i interesujące zakończenie każdego rozdziału, znajdziemy tam, tabelę zasług tygodniowych, przepis na pieczeń z kaczki dla wybrednego dżentelmena, czy też zaproszenie na uroczystość zaślubin Pana Grzecznego Prosiulka i Panny Gosi Prosi.\nDodam jeszcze, że książka wykonana jest z dobrej jakości papieru, poza tym znajduje się w niej wiele pięknych ilustracji, które umilą przygodę z niesamowitymi bohaterami.\n„Najpiękniejsze powiastki Beatrix Potter” to wyśmienita niespodzianka dla najmłodszych. Mało tego, że książka zachwyca projektem to jeszcze uczy i bawi. Ten niezwykły zbiór opowiadań, będzie cudownym prezentem, cieszącym przez długie lata, bo historyjki są uniwersalne i nigdy nie stracą swojej mocy. Bardzo polecam.\nZa możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Wilga, a także portalowi Sztukater za jej udostępnienie.\nHistoria nieprawdopodobna wręcz nierealna, gdyby naprawdę się nie wydarzyła to uznana zostałaby za bajkę – niestety, bez happy endu.\nDwoje ludzi tak skrajnie różnych, zostaje owładniętych niesłychanym uczuciem. On - Arthur Miller (1915-2005), dramaturg, intelektualista, okularnik z krzywymi zębami, pochodzący z normalnej rodziny i Ona - Marilyn Monroe (1926-1962), bogini seksu, marzenie każdego mężczyzny, zagubiona istota, pragnąca ciepła i sławy.\nMarilyn i Arthur, kilka godzin przed ślubem.\nPo raz pierwszy spotykają się w hollywoodzkim studio. Elia Kazan ówczesny „opiekun” Marilyn poznaje ją z słynnym dramaturgiem z Nowego Jorku. Arthur jest zachwycony tą fascynującą kobietą, obserwuje jej rozkołysany krok, płynnie poruszające się biodra, gdy jej czarna koronkowa suknia podkreśla wszystkie atuty boskiego ciała - budzą się zmysły i ogromne pożądanie. Marilyn, nie pozostaje bierna, w Millerze fascynuje ją wiedza i siła, to w nim chce odnaleźć opiekuna przy którym mogłaby być sobą, Normą Jeane.\nSprawy jednak nie są proste, Arthur jest żonaty, nie potrafi zrezygnować z rodziny. Rozstają się. On, pisząc kolejne sztuki przelewa swoje uczucia i rozterki na papier tworząc coraz lepsze utwory. Ona, wiesza jego zdjęcie na ścianie i rozpoczyna subtelną korespondencję z Brooklynem w której odkrywa swoje pragnienia. Stan ten dość długo trwa, w tym czasie w życiu obojga dzieje się wiele istotnych spraw. Jednak to co nieuchronne ma miejsce, los ponownie ich łączy, tym razem węzłem małżeńskim (1956-1961).\nFani Marilyn Monroe znają dalszą część wydarzeń, przynajmniej pobieżnie. Nie będę bawić się w dokładny opis małżeństwa tej oryginalnej pary, gdyż autorka Christa Maerker, robi to tak sprawnie, że konkurencja byłaby nie na miejscu.\nTa niewielka książka składa się z czterech działów, przestawiających czas poznania Marilyn i Arthura, fragmenty biografii dramaturga i wschodzącej gwiazdy filmu, oraz lata małżeństwa państwa Miller. Na pewno nie jest to idealna pozycja dla koneserów, gdyż jest pobieżnym opisem wspólnego życia tej dwójki ludzi, jednak w ogólnym rozrachunku książka wypada całkiem nieźle.\nZnajduje się w niej mnóstwo ciekawych faktów z życia obojga bohaterów, zostają przytoczone interesujące spostrzeżenia i wypowiedzi. Poza tym autorka posługując się trzecioosobową narracją sprawia, że czytelnik zna każdą myśl, każdą rozterkę osób przewijających się na scenie tego dramatu. Teoretycznie tego typu narracja jest najbardziej obiektywna, jednak muszę przyznać, że Arthur Miller przedstawiony jest jako egoista skupiony na własnych emocjach – nie lubię go -, mających daleko w nosie potrzeby Marilyn. Co prawda nasza Gwiazda również nie jest chodzącym ideałem, jednak to właśnie ona jest obiektem naszego współczucia.\nŻałuję, że w książce znajduje się tak mało fotografii przedstawiających sceny z życia Marilyn, poza tym papier na którym są prezentowane pozostawia wiele do życzenia, jakościowo to nie perełka, jednak jest to dodatkowy bonus umilający lekturę\n„Marilyn Monroe i Arthur Miller” to ciekawa pozycja literacka, która w wielkim skrócie przedstawia biografię i koleje losu dwójki ludzi, zagubionych w otaczającej ich rzeczywistości. Ich związek to równia pochyła, prowadząca do nieszczęśliwego zakończenia. Książka będzie interesującą lekturą dla miłośników jednej z największych gwiazd Amerykańskiego Instytutu Filmowego, symbolu seksu i urody, wielkiej Marilyn Monroe, której w życiu osobistym zabrakło szczęścia. Polecam.\nZa możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Literackiemu, a także portalowi Sztukater za jej udostępnienie.\nTamara jest córką znanej pisarki Małgorzaty. Kobiety nie mają najlepszych relacji. Dzieli ich wszystko, styl życia, poglądy, a nawet kraj. Jednak kiedy Tamara dowiaduje się, że jej mama zaginęła, to bez większego wahania, porzuca piękną Francję, gdzie ma dom, pracę, męża, na rzecz malutkiej miejscowości na Pomorzu. Grzmoty to miejsce gdzie przez ostatnie kilka lat mieszkała jej matka. Tamara próbuje rozwiązać zagadkę tajemniczego zniknięcia Małgorzaty, niestety nie jest to proste – mieszkańcy są albo nadgorliwi, albo nieprzystępni. Mało tego w okolicy pojawia się dziwny osobnik oraz duch, całą scenerię dopełnia klimat zimy stulecia.\nMagdalena Kawka skończyła socjologię, była kwiaciarką, dziennikarką i urzędniczką, na szczęście dla nas wszystkich, postanowiła całkowicie poświęcić się pisaniu, tym sposobem do tej pory ukazały się „Przygody Kosmatka kilkulatka”, „Sztuka latania”, „Alicja w krainie konieczności” i oczywiście „Rzeka zimna”.\nKsiążki mają zróżnicowaną moc, są takie do których trzeba się przyzwyczajać i strona po stronie odkrywać ich smak, są też takie, które od razu przyczepiają się do rękawa i nie pozwalają wypuścić się nawet na sekundę, taka jest właśnie „Rzeka zimna”, pomimo że pod butami chrzęści śnieg, mróz układa się na rzęsach, a w ciemnym lesie wyją wilki, to tak wtapiamy się w lokalny koloryt Grzmotów, że każdy inny teren wydaje się obcy. Dla mnie, jak i zapewne dla większości czytelników, dobrze rozplanowana intryga i lekki styl pisania jest podstawą dobrej książki. Zdarza się, że zgrabne zdania potrafią wybronić słabą lekturę, w tym przypadku nic nie musi się bronić, bo całość jest na najwyższym poziomie.\nLekkie pióro autorki, pozwala odczuć realne zagrożenie. W tej klaustrofobicznej wsi, otoczonej lasem i zasypanej śniegiem, każde wydarzenie oddziałuje na nas z podwójną siłą. Tło powieści jest doskonale zobrazowane, nie ma mowy o żadnym niedosycie, Magdalena Kawka po mistrzowsku oddaje mentalność małej osady, wszystko wydaje się do bólu realne. W tym pozornie spokojnym miejscu, co chwilę na światło dzienne wychodzą, rzeczy od których włos się jeży, na szczęście zdarzenia zachowują chronologię, a stopniowana akcja, przyczynia się do ciągłego wzrostu niepokoju.\nJeśli chodzi o fabułę, to można ją dwojako określić. Jest to kryminał z rozbudowanym wątkiem obyczajowym, ewentualnie jest to powieść obyczajowa z konkretną kryminalną intrygą. Jakby nie było, istotnym elementem powieści są wewnętrzne rozterki Tamary, konflikt z matką ma wielki wpływ na życie młodej kobiety i na postrzeganie otaczającej ją rzeczywistości, poza tym trafnie oddana jakość życia w prowincjonalnej miejscowości, wraz z problemami mieszkańców powoduje, że książka na tym bardzo dużo zyskuje.\nJedynie do czego mogę się przyczepić, to z lekka przedobrzone zakończenie, trochę wybijające się z tej autentycznej otoczki, ale być może to tylko moje widzimisię.\nSzczerze polecam lekturę „Zimnej rzeki” . Książka ma w sobie wszystko to co powinna mieć dobra literatura. Znakomicie zbudowane postacie, ciągły klimat niepokoju i zagrożenia powoduje, że książkę czyta się na jednym wdechu. Stojąc po kolana w śniegu nie możemy oderwać oczu od mrocznej scenerii Grzmotów i to jest właśnie to, co miłośnik dobrej książki lubi najbardziej. Polecam.\nPolecę prywatą :). Polecam świetny utwór Erika Satie, który wybitnie mnie relaksuje, a poza tym ten kompozytor jest też ulubieńcem teściowej Tamary, Marie.\nZa możliwość przeczytania książki, dziękuję Wydawnictwu SOL, oraz portalowi Sztukater za jej udostępnienie.\nSzymon Hołownia i Marcin Prokop, to ostatnio bardzo gorące nazwiska, większość osób zapewne kojarzy tych Panów z telewizji np. z programu Mam talent, medialnie są niebywale interesujący, a ich ironiczny dowcip wzbudza często niemałe poruszenie. Należy jednak pamiętać, że autorzy tejże książki czy też właściwiej – rozmowy to utalentowani dziennikarze i publicyści, pełniący eksponowane stanowiska w prasie i radiu.\nZe wspólnej pracy, i przyjaźni narodził się projekt książki „Bóg, kasa i rock'n'roll”.\nPodejrzewam, że niektórzy czytelnicy spodziewają się po tej pozycji, przyjemnej rozrywki okraszonej dowcipami, przepychankami słownymi... krótko i na temat, lekkiej, łatwej i przyjemnej. W tym momencie może nastąpić zgrzyt, chociaż niekoniecznie. Przyznam, że książka była dla mnie lekkim zaskoczeniem, ale nie, nie przeglądałam jej z wypiekami na twarzy, czekając aż pojawi się temat gwiazdorskich zarobków – ten kto czytał, będzie wiedział do czego piję.\nAutorzy jak sami wspominają, przedstawiają swój punkt widzenia na wiele spraw, z czego najistotniejszą jest kwestia wiary w życiu człowieka. Można powiedzieć, że wiara to prosta sprawa, w końcu wierzymy w miłość, w stałość podatków czy zmienność pór roku, więc samo przez się, dlaczego tak trudno przychodzi nam uwierzyć w Słowo Boże?. Wydaje się, że we współczesnym świecie, gdzie zapędzeni za kasą i wkręceni w popkulturowy szał, na religię nie ma miejsca. Idolów szukamy w ulubionych zespołach, a nie w Jezusie, który podsuwa nam prostą drogę do szczęścia i życia wiecznego.\nNie mnie oceniać, która ze stron w tej dyskusji ma rację – na pewno nie o to biega - czy zdystansowany agnostyk, czy zagorzały chrześcijanin. Zderzenie różnych poglądów i przemyśleń jest niebywale interesujące. Ważne jest to, że nie spotkamy się w tej rozmowie z narzucaniem woli i gotowymi odpowiedziami. Czytelnik zagłębiający się w lekturze ma okazję do refleksji, zadumy i do własnych osądów\nW tekście znajdziemy interesujące fakty z życia obu Panów, ich rozmowy podszyte są lekkim humorem, poparte interesującymi cytatami, doświadczeniami i prywatnymi refleksjami. Na pewno nie można zarzucić autorom barku oczytania, cóż... wiedzą co mówią i wierzą w to co mówią. W tym momencie być może wykażę się barkiem elokwencji, ale język książki momentami jest tak zdobny, że bez słownika wyrazów obcych, ani rusz. Jednak jakkolwiek by na to nie patrzeć te dywagacje wypadają całkiem nieźle, dobrze jest od czasu do czasu ruszyć głową i zobaczyć coś więcej niż tylko czubek własnego nosa.\nLektura książki „Bóg, kasa i rock'n'roll” to wciągająca rozmowa, która nie pozwoli obojętnie przejść obok stawianych pytań dotyczących sensu życia. Bez względu czy nam się to będzie podobało czy też nie, wiara to istotny element naszego życia. Jestem pewna, że nawet zatwardziali ateiści mają chwile w których zadają sobie pytanie dotyczące istnienia, gdyż naturalną rzeczą jest poszukiwanie odpowiedzi na tego typu zagadnienia. Książka nie jest łatwa, wymaga od czytelnika skupienia i elastycznego umysłu, jednak gra jest warta świeczki. Gorąco polecam tę pozycję, wiedzy nigdy dość, wahanie i poszukiwanie prawdy jest wpisane w nasz kod genetyczny, nie bójmy się zaryzykować, zachęcając do książki posłużę się słowami Michela de Montaigre „ Jednomyślność jest rzeczą bardzo nudną w rozmowie”. Polecam.\nTym razem nie wystawię oceny punktowej, bo jak ocenić rozmowę o sensie życia i Bogu...\nTalia miłości, seksprzewodnik dla par\nEmily Dubberley, konsultacja Dr Dawn Harper\nTALIA MIŁOŚCI SEKSPRZEWODNIK DLA PAR\nIlość kart: 54\nSeks jest jedną z najważniejszych sfer naszego życia – żadna to tajemnica. Warto mieć na uwadze, że satysfakcjonujące doznania w tej intymnej dziedzinie, przekładają się na ogólne zadowolenie. Mało tego, seks to namiętność i zaangażowanie, przyjemność i silne emocje, które budują więź z partnerem, opartą na zaufaniu, akceptacji i odpowiedzialności. W ostatnich kilku latach coraz więcej osób dobiera się w pary na zasadzie seksualnych upodobań, nie powinno nas to dziwić, gdyż od momentu inicjacji seksualnej, seks możemy uprawiać aż do później starości, to szmat czasu, dlatego powinniśmy się starać o to, aby przez długie lata był dla nas atrakcyjny i zadowalający.\nDla osób które poszukują urozmaicenia, ewentualnie chcą ubarwić swój scenariusz pożycia, idealna jest „Talia miłości, seksprzewodnik dla par” autorstwa Emily Dubberley – pisarki i dziennikarki specjalizującej się w sprawach seksu i związków międzyludzkich, a także Dr Dawn Harper - praktykującej lekarki, znanej specjalistki zajmującej się zagadnieniami dotyczącymi seksualnego zdrowia kobiet.\nTe karty to świetna zabawa, poza tym znakomite źródło wiedzy, poparte doświadczeniem zawodowym i kwalifikacjami dr Harper. Talia zawiera 54 karty, każda przedstawia inną pozycję i jej dokładny opis, m.in. informacje dla obojga partnerów, dodatkowe urozmaicenia wynikające z zastosowania danej pozycji, ostrzeżenia i zalecenia, a także stopień trudności. Wszak należy pamiętać, że we współżyciu nie chodzi o akrobatyczne zdolności, ale o radość i przyjemność z zachowaniem zdrowego rozsądku, nadwyrężenie czy skurcz mięśni, nie jest sympatyczną niespodzianką w tak intymnych momentach. Oprócz tego, każda z pozycji zilustrowana jest subtelnym rysunkiem wykonanym białą kreską na czerwonym tle. Do talii dołączony jest niewielki przewodnik, z podstawowymi informacjami na temat współżycia, jak również z propozycjami korzystania z kart.\nWarto pamiętać, że życie seksualne nie rozpoczyna się tylko późną nocą, ale powinno trwać od samego rana. W tym momencie zabawa jest przednia, bo karty to doskonały sposób na grę wstępną trwającą cały dzień. Z racji tego, że te pikantne obrazki mają poręczny format, można kartę z interesującą nas pozycją podrzucić do teczki lub torebki partnera wychodzącego do pracy, sugerując, że właśnie takiej pozycji może się spodziewać po powrocie do domu, ewentualnie raz w tygodniu, lub częściej losować jedną z kart i testować jej różne warianty. Opcji zabawy z talią jest wiele, ogranicza nas tylko nasza wyobraźnia. Dodam jeszcze, że karty są doskonałym pretekstem do rozmowy o seksie, potrzebach i marzeniach. Zażenowanie jest wrogiem intymnych relacji, jeśli partnerzy dzielą wspólną sypialnię, to nie ma powodu aby rozmowy o seksie były czymś niewłaściwym.\nBez względu czy jest się w wieloletnim związku czy też dopiero wchodzi się w bliską relację z nowym partnerem, te karty to świetne rozwiązanie na przełamanie lodów czy pozbycie się rutyny. Dostarczający radości seks, to zdrowy seks. Zabawnie akcentując zakończenie tej recenzji dodam, kochajmy się na zdrowie! .\nDzięki uprzejmości Wydawnictwa Studio Astropsychologii oraz portalu Sztukater, mogłam zrecenzować karty, za co bardzo dziękuję.\nMelissa De La Cruz znana jest z cykli powieściowych „Au Pair” i „Błękitnokrwiści”. Podejrzewam, że nawet jeśli nie darzy się sympatią tych „masowych produkcji” to i tak większość osób kojarzy powyższe tytuły. Tym razem znana amerykańska pisarka oczarowała swoich czytelników magią książki „Zapach spalonych kwiatów”. Zanim powieść wpadła w moje ręce, dość sporo o niej czytałam i po wielu komplementujących recenzjach, spodziewałam się, że lektura ta spowoduje małe trzęsienie ziemi, niestety nic takiego się nie stało.\nTrzy kobiety, a każda inna. Freya, Jngrid i Joanna, nie są zwykłymi mieszkankami East End, to czarownice, które wyrokiem Najwyższej Rady mają zakaz używania czarów. Jednak magia jest dla nich jak oddychanie, a bez tego nie da się żyć. Zdobywając się na odwagę, stosują niewielkie czary pomagając tym okolicznym mieszkańcom. W międzyczasie zaczynają dziać się niepokojące rzeczy, Freya która niedługo wychodzi za mąż, czuje że nieopisana siła ciągnie ją do brata własnego narzeczonego, Jngrid śnią się koszmary, a Joanna przeczuwa, że coś niedobrego zaczyna dziać się w miasteczku, kiedy zauważa martwe ptaki na plaży, jest przekonana, że jej obawy nie są bezpodstawne.\nPo przeczytaniu opisu powieści, można stwierdzić , że historia ma potencjał – to nie ulega wątpliwości, ale co z tego, skoro autorka tego nie wykorzystała. Przejdźmy jednak do meritum. „Zapach spalonych kwiatów” przypomina mi mieszankę dwóch znanych amerykańskich produkcji: „Czarownic z Eastwick” i „Totalną magię”. Oba filmy przedstawiały perypetie współczesnych czarownic, nie jakiś literackich dziwadeł z kurzajkami na nosie, rozpustnych i pijących bruderszafta z diabłem, tylko kobiet parających się na co dzień zwyczajną pracą i miłujących płócienne kolorowe sukienki. Sam fakt, że to już gdzieś było, sprawia, że opowieść o trzech czarownicach nie jest oryginalna. Mało tego, książce brakuje spójności, miałam wrażenie, że pewne wątki zaczynały się, ale nigdy nie kończyły, a wiele fragmentów, to niczego nie wnoszące pogadanki i bladzieńkie wspomnienia, które nie wzbogacają treści.\nPo takim potraktowaniu tematu, można by rzecz, że powieść o magi nie ma magii, ale to nie prawda, bo cały sukces książki tkwi w czarach. Wyrośliśmy z pieluch i ze słodkich dobranocek, ale nic tak nie działa na naszą wyobraźnię jak biała magia. Wierzymy w to co niemożliwe, uwielbiamy dobre czarownice, wróżkę zębuszkę i ze strachem wspominamy piaskowego dziadka. Sugestywny obraz czarownicy i jej magicznego hokus pokus przenosi nas w szczenięce lata, cudownie jest czytać o magicznych miłosnych koktajlach, o lataniu na miotle i układaniu zaklęć. W tym momencie nieważne jest, że nasi bohaterowie to idealne, przepiękne postacie ( po raz kolejny, młodzi, piękni i bogaci), fabuła nie zaskakuje, co najważniejsze brak jej klimatu trwogi - w zaistniałych okolicznościach taki właśnie być powinien -, to wszystko jest nieważne, bo kiedy czytamy jak czarownica tuli do serca małego chłopca, ożywiając jego ołowiane żołnierzyki to obraz ten, kruszy każde serce i w tym jest właśnie magia tej książki.\nLektura powieści jest idealną pozycją dla marzycieli, dla czytelników którym chcą choć na chwilę wrócić do dziecinnych lat i do fantastycznych wizji o dobrych wróżkach. „Zapach spalonych kwiatów” Melisy De La Cruz nie grzeszy unikatowością, książka ma wiele niedociągnięć, jednak czytanie jej to radość i zabawa, to jak huśtanie się nocą nad krystalicznie czystą wodą, kiedy nad głową błyszczą gwiazdy, a elfy ze świetlikami bawią się w chowanego.\nWydawnictwo Znak zorganizowało interesujący konkurs - Przyrządź eliksir, który rozbudzi zmysły. Wygraj profesjonalny zestaw do przyrządzania drinków!\nZa możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Znak Literanova, a także portalowi Sztukater za jej udostępnienie.\nPomysł, wykonanie, zdjęcia: Anna Marianna Krac, Marcelina Grabowska - Piątek, Kasia Kołodziej\nJeszcze jesiennie, mglisto i szaro, ale już powoli czuć bożonarodzeniową aurę. W telewizji reklamy brzmią świąteczną nutą, witryny sklepów połyskują kolorowymi łańcuchami, złocistymi bombkami i kolorowymi światełkami lampek, tuż, tuż najpiękniejsze święta w roku. Zapewne większość osób w tym magicznym czasie stroi swój dom i szykuje reprezentacyjne miejsce dla choinki. Dlatego proponuję przepięknie opracowaną książkę „Ozdoby Bożonarodzeniowe”.\nTa niewielka publikacja zawiera wiele ciekawych pomysłów na wykonanie tego co cieszy nasze oczy, czyli bombek, łańcuchów, gwiazdek, mikołajków i wiele, wiele innych cudeniek. Znajdziemy w niej również interesujące propozycje przystrojenia ścian i stołów.\nKsiążka podzielona jest na trzy działy poświęcone strojeniu choinki, domu oraz przyozdabianiu prezentów czy też przygotowaniu Jasełek. Oprócz tego dowiemy się podstawowych rzeczy na temat ludowych tradycji, w tym skąd przywędrował do nas zwyczaj przystrajania drzewka, oraz o ciekawych ozdobach wykonywanych z opłatka i oczywiście o kolędowaniu.\nZdjęcia pochodzą z książki "Ozdoby Bożonarodzeniowe"\nTa niepozorna książka to niesamowite źródło informacji, nie jest to oczywiście encyklopedyczna wiedza, ale przekazana prostym językiem podstawowa nauka na temat tego co każdy obchodzący Święta Bożego Narodzenia wiedzieć powinien. Wydawnictwo Siedmioróg postarało się o interesujący projekt graficzny i kunsztowne, estetyczne ilustracje. Wysokiej jakości papier zachęca do podejrzenia śliczności jakie wychodzą spod rąk pomysłodawczyń: Anny Marianny Krac, Marceliny Grabowskiej -Piątek oraz Kasi Kołodziej.\nKażdy rozdział jest skrupulatnie przygotowany i zawiera omówienie niezbędnych materiałów oraz dokładny sposób wykonania poszczególnych ozdób, dodatkowo opis uzupełniają ciekawe rysunki i zdjęcia. Wielkim atutem jest informacja o stopniu trudności i o czasie potrzebnym na wykonanie małych dzieł sztuki. Na zakończenie każdego rozdziału, pokazany jest efekt końcowy, jak się okazuje kolorowy papier, odrobina kleju, nożyczki, kilka cekinów i co najważniejsze wyobraźnia, potrafi zdziałać cuda.\nJestem zauroczona tą książką i na pewno w tym roku na mojej choince zawisną własnoręcznie zrobione ozdoby, bo nie ma nic przyjemniejszego niż podziwianie efektu swojej pracy.\n„Ozdoby Bożonarodzeniowe” zachęcają do tradycji, kiedy to na świątecznym drzewku wieszano lukrowane pierniki, jabłka, wstążki, a także papierowe łańcuchy. Dajmy spokój tandetnym ozdobom... czas świąt, to czas wspólnego spędzania czasu, dzielenia się pasją i rozmową o świętach. Być może ta książka będzie idealnym pretekstem do zatrzymania i wspólnie z całą rodziną oddania się przyjemności twórczej rozrywki. Gorąco polecam.\nZa możliwość zrecenzowania książki dziękuję Wydawnictwu Siedmioróg oraz portalowi Sztukater za jej udostępnienie.\nI'll be your dream, I'll be your wish I'll be your fantasy, I'll be your hope I'll be your love\nBe everything that you need. I'll love you more with every breath. Truly, madly, deeply do\nI will be strong I will be faithful,'cause I'm counting on , A new beginning , A reason for living , A deeper meaning, yeah\n„Obiecaj mi” jest powieścią Richarda Paula Evansa, autora bestsellerowych książek, takich jak „Kolory tamtego lata”, „Stokrotki w śniegu” czy „Szukając Noel”. Wszystkie jego prace, wzbudzają gamę uczuć, powodując u czytelnika wzruszenie i nostalgię. Taka też jest i ta powieść - pokazuje, że w życiu nic nie jest pewne, często zdarzają się chwile, które swoim niezwykłym brzmieniem potrafią wszystko zmienić. Taką historią, która ukazuje w jaki sposób pewni ludzi i zdarzenia wpływają na nasz los, jest opowieść o Beth, zdradzonej i opuszczonej kobiecie, która w wyniku nieprawdopodobnego spotkania zmienia całe swoje życie.\nJest wigilia Bożego Narodzenia 2008 roku, Bath szykuje uroczystą kolację na której mają być najbliżsi jej ludzie. Kobieta jest podekscytowana, próbując się wyciszyć, spogląda na pokrytą kurzem szkatułkę w której znajduje się medalion, z historią którego wiąże się wielka tajemnica. Wspomnienia Beth prowadzą nas do roku 1989, 12 luty to data, która stała się początkiem końca jej stabilnego życia. Nagle okazuje się kochany mąż wcale nie jest takim ideałem jak myślała, oprócz pracy jego głowę i nie tylko, zajmowały seks eskapady. Córka zaczyna poważnie chorować, a praca w pralni stoi po znakiem zapytania. W codzienność tej młodej kobiety zostaje wpisana zdrada, choroba i śmierć.\nDotkliwie doświadczona Beth przestaje wierzyć w dobry los i wtedy niespodziewanie spotyka Matthew. Ten niesamowity człowiek na nowo wnosi do jej życia nadzieję i miłość, jest jak anioł, który pomaga podnieść się po upadku. Zawsze wie co zrobić i co powiedzieć, jest tak niesamowity, że aż mało realny. Kim jest i dlaczego to właśnie jej chce pomóc?\nNie wiem czy to za sprawą tła powieści czyli świąt, białego śnieg, dźwięku dzwonków i szaleństwa sylwestrowo noworocznego, ale ta książka ma w sobie magię, czar który nas opatula jak ciepły koc, czujemy zapach cynamonowych ciasteczek i świerkowej choinki, w takim błogim otoczeniu wszystko jest możliwe, a każda nieprawdopodobna historia zawiera w sobie ziarno prawdy.\n„Obiecaj mi„ to pięknie napisana historia miłości – niemożliwej i zakazanej. Sama fafuła nie jest nad wyraz oryginalna, z takim motywem zapewne większość się już spotkała, jednak Evans tak zgrabnie operuje słowem, że nawet przez chwilę nie wątpimy w prawdziwość tej opowieści. Mało tego, jak zaklęci czekamy na rozwój wypadków i pomimo że mniej więcej w połowie książki domyślamy się kim jest Matthew to absolutnie to nie przeszkadza, a wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej dopinguje nas to do poznania całej historii, skupiamy się na każdym słowie doszukując się drugie dna.\nW tej książce nie ma drugoplanowych postaci, gdyż każda pojawiająca się w teksie osoba, jest znaczącym elementem całości, każdy z bohaterów wyróżnia się i jest wyjątkowy na swój sposób. Wielką sympatią zapałałam do Roxanne, wiernej przyjaciółki Beth, wyzywająca Teresa powodowała moje rozdrażnienie a Marc był przyczyną rozstroju nerwowego. Żadna z tych postaci nie jest bezbarwną plamką, ale sugestywną istotą przewijają się na stronach książki, mocno zaznaczając swoją obecność.\nPodejrzewam, że niektórzy czytelnicy mogą mieć problem z Beth, jej niektóre decyzje i zachowania są irytujące i irracjonalne, ale czy życie jest czarno białe? . Wybór właściwej drogi to trudna sprawa, kiedy ma się serce głęboko zranione, a uczucia nienawiści i miłości żyją w symbiozie to nawet proste sprawy wydaja się nie do przeskoczenia. Beth nie ma łatwo...\n„Obiecaj mi” to romantyczna, niezwykle ciepła historia, która oprócz miłości i optymizmu ukazuje wielką moc obietnic nigdy nie tracących na ważności. Opowieść Beth daje nadzieję, czytając przez większą część książki uśmiechamy się, bo co jest piękniejszego od przybysza, który w beznadziejnym czasie, zwiastuje zmiany na lepsze. Książkę polecam wszystkim pragnącym spotkać w swoim życiu ulotną magiczną mgiełkę.\nMoja ocen 5,5/6\nCiekawostka na stronie Wydawnictwa Znak, można znaleźć ulubione przepisy bohaterów Przepisy Richarda Paula Evansa z książki "Obiecaj mi"\nPolecam też piękny utwór zespołu Savage Garden "Truly Madly Deeply", który w książce odgrywa znaczący motyw.\n„Wycieczka na tamten świat” jest efektem wspólnej pracy dwójki rodzeństwa, Anna i Siergiej są autorami ponad czterdziestu powieści i kilku zbiorów opowiadań. Razem tworzą już od wielu lat, swoim talentem pisarskim wprowadzają czytelnika w inny świat, pełen pościgów i zaskakujących obrotów sprawy.\nMoje marzenie o tej książce można było porównać do pragnienia o złotej rybce, same pochlebne opinie rozbudzały moje zmysły i kusiły niebezpieczną aczkolwiek niebywale interesującą przygodą.\nTrójka przypadkowych ludzi, trafia na ten sam lot do Archangielska: Igor – geniusz i zawodowy karciarz, Tania – piękna, uwodzicielska kobieta pracująca w reklamie i Dima – młody, zdolny dziennikarz. Niespodziewanie na pokładzie samolotu dochodzi do niebezpiecznego incydentu, służby specjalne wraz z milicją podejrzewają trójkę znajomych o atak terrorystyczny, nasi zdezorientowani bohaterzy decydują się na ucieczkę. Czeka ich niezwykła przygoda, tym bardziej, że w pościg za nimi wyrusza także mafia, bo trzeba dodać, że przyjaciół oprócz groźnej eskapady, łączy też wielka tajemnicza historia.\nKsiążka dostarcza mnóstwa wrażeń, jednak muszę przyznać, że lekko mnie rozczarowała. Nie jest to powieść najwyższych lotów, pomimo że miło spędziłam przy niej czas to nie mogę jej uznać za doskonałą lekturę.\nTrójka bohaterów to wielkie indywidualności, skrajnie różni osobnicy. Autorzy postarali się o to aby portrety psychologiczne „pechowców” były dopracowane, a czytelnicy nie czuli niedosytu spowodowanego brakiem informacji. Zestawienie tych postaci powoduje kontrast, który jest dość zabawny - często między nimi pojawia się interesująca i dowcipna wymiana zdań. W fabule nie brak efektownych pościgów, gagów i ostrych momentów, akcja pędzi z zawrotną szybkością, na nudę nie ma szans. Do tego dochodzi przyjemny, lekki styl pisania często dość swawolny.\nNiestety w powieści nie brakuje elementów, które mnie drażniły, powodując brak skupienia. Autorzy chcąc wymusić szybkie tempo wprowadzili zmienną narrację i błyskawiczne zmiany miejsc, często dwuzdaniowe wtrącenia były przyczyną mojej dezorientacji: będąc w lesie, na sekundę wskakujemy do willi jednego z bohaterów, żeby za chwilę wylądować na lotnisku z którego ponownie przenosimy się do zimnego rosyjskiego lasu. Zazwyczaj taka konstrukcja nie przeszkadza mi i przyspiesza czytanie, tym razem czegoś mi tutaj zabrakło, jakiegoś płynnego przejścia, albo odrobinki czarów.\n„Wycieczka na tamten świat” jest dobrą książką, która umili czas, trafnym dowcipem ubawi do łez i na chwilę przeniesie w niebezpieczne rejony chłodnej Rosji. Powieść polecam czytelnikom, którzy nie poszukują nadmiernie oryginalnej kryminalnej fabuły, ale wytchnienia z sympatyczną i zaskakującą historią.\nO tej pani co tu mieszka\nWyniki konkursu i plan czytelniczy\nSanato. Marcin Szczygielski\nŁowca burz, Reed Timmer, Andrew Tilin\nBuffy - Horror\nAnnRK- Myśli i słowa wiatrem niesione\nMarta - All You Need Is Book\nSylwuch - wierz mi... jedyne granice są w Twojej głowie.\nalison2 - Moje książki...\nSusie - Co kryją w sobie książki?\nmalutka_ska - Ad futuram rei memoriam...\nRuda - Świat książkowego mola...\nSunsette - bez pośpiechu\nPaula - W świecie słów\nDalia - bo ja lubię czytać i już...\nKaś - achy-ochy....z książką...\nMaskarada - Czytam, więc żyję\nZirtael - Bibliomaniak\nlimonka - zielona cytryna\nKarolka - Papierowy Azyl\nMeme - Książki są jak towarzystwo, które sobie człowiek dobiera.\nFuzja - Czytaj z fantazją\nArmalkolit - Co mnie ciekawi...\nImani - Myśli Czytelnika\nchoco - czytając książkę z herbatą w ręku\nAmiluna - blog o rysowaniu\nElen - Magic of words\nMolioo - Czytając świat\nKinga - takie tam... książki\nPiotrek - Poza Sezonem\nCatalina - Kawa z Cynamonem\njjon - bukowniczek\nmetka - al mare\nshoko - * pudełko książek *\ndo recenzji (288) luźne notatki (56) książki (41) poradników czar (23) e-book (15) Film (14) konkurs (10) poezja (6)\ndla najmłodszych (18) do recenzji (288) e-book (15) Film (14) konkurs (10) książki (41) luźne notatki (56) poezja (6) poradników czar (23)\nCopyright © 2014 Książkowe czary mary - recenzje, książki, ciekawostki , Blogger


Automaty paszowe - SEO TREZE 24 - .:Grupa SEO 24:.\nWejście do Unii Europejskiej sprawia, że coraz większa ilość rolników decyduje się na inwestowanie w swoje obejścia rolne między innymi, dzięki wykorzystywaniu funduszy europejskich. Prekursorskie gospodarstwo czy fabryka produkcji rolnej, jaki posiada właściwy paszociąg spiralny jest w stanie realizować pracę w dużej mierze wydajniej. Przekłada się to na uzyskiwane koszty a co za tym idzie na dochody możliwe od pozyskania z produkcji. Produkcja rolna w Polsce jest podstawą eksportu. Nabywając ruszta dla trzody chlewnej rolnicy bardzo często korzystają z cudzego finansowania, by kupić kojce porodowe za pieniądze poza kredytu, choćby w obszarze leasingu jest znacznie prościej, gdyż spełnienie warunków powiązanych ze zdolnością kredytową jest prostsze. Takie finansowanie nie blokuje również w przyszłości ewentualność wykorzystania potrzebnego kredytu.\nbudynki inwentarskie, Wyposażenie ferm, automaty paszowe, Wyposażenie chlewni, projektowanie budynków inwentarskich\nPodlinkuj stronę www.terraexim.pl:\nWyświetleń: 1804\tKliknieć: 3\nwww.antenytychy.pl serwis anten\nPrzedstawiamy Państwu firmę Gepi z Tych. Zajmujemy się serwisem anten satelitarnych oraz telewizyjnych DVB-T. Możemy dla Państwa przeprowadzić montaż instalacji satelitarnej lub naziemnej, jak także naprawić niedziałającą instalację. Poza t ...\nwpusty podłogowe (26), Lodz (25), katalog www (22), katalog (41), moderowany seo ktalog (30), seo katalog (24), transport (23), darmowy katalog seo (30), noclegi (22), porady (22), kratki ściekowe (25), katalog firm (44), blog (50), katalog stron (70), strony www (37), katalogi stron (27), internet (31), informacje (27), katalog stron internetowych (48), katalog stron www (40)


Mariusz Nowak 09-10 10:00 Zgłoś komentarz\nAndrzej Laszkiewicz 08-10 07:33 Zgłoś komentarz\nprzemofor 07-10 17:26 Zgłoś komentarz\nHenryk.W 07-10 11:24 Zgłoś komentarz\nMyślę ,że Robert jest jednym z 11 zawodników drużyny i na nim spoczywają takie same obowiązki na boisku jak i innych.Nie ma prawa mieć pretensji do innych zawodników,że nie dostaje\npiłek. Drużyna to 11 zawodników a nie Robert + 10. Najlepiej mieć pretensje do innych ale nie do siebie. Reprezentacja awansuje do ME. Powołania zawsze budzą emocje. Myślę, że trener nie liczy się z pseudo doradcami i podpowiadaczami a powołuje najlepszych zawodników na obecną chwilę. Niema gry za zasługi.\nZorkin 1 07-10 11:08 Zgłoś komentarz\nDobra przestańcie bić pianę . Z Łotwa wygramy zapewne jest najgorszą drużyna w grupie więc myślę że i nawet Drewy się przełamie wkoncu i wszyscy będą zadowoleni a temat Brzeczka\nŁukasz Glod 07-10 10:49 Zgłoś komentarz\nTo je wszystko biznes. Kasa się musi zgadzać. Zapytajcie go raczej ile zarobili na ostatnich dwóch słabszych wynikach ?\nRyszard Richi Sala 07-10 10:11 Zgłoś komentarz\nMyślę że Robert powinien zostawić reprezentację,tylko ma z tego tytułu problemy, Danie szansy innym zawodnikom może pozwolić na zbudowanie czegoś innego,lepszego? Więc nie zawsze\nbycie gwiazdą jest dobre w miernej drużynie,zbyt duże wymagania od jednej osoby nie zawsze się spełnia\nLambo 07-10 10:08 Zgłoś komentarz\nPanowie Boniek i Brzęczek , jako byli Zawodnicy powinni zauważyć jak w Bayernie grają na Roberta ! Gra naszej Reprezentacji to jest ANTYFUTBOL ! To może pozbawić Ich awansu , czego\noczywiście jako kibic Im nie życzę ...\nJan Kozietulski 07-10 10:01 Zgłoś komentarz\nKlaun z 9 "(...)już kilka razy w pomeczowych wypowiedziach zwracał uwagę na nieodpowiednie funkcjonowanie zespołu na boisku. [...] Klaun niemalże nie dochodzi do strzeleckich\nokazji(...)" i to jest wina Brzęczka, wg klauna i tzw. "redaktorka" z "Goebbelsa" klauna. Logika na miarę dwóch w/w. Żeby dojść do sytuacji strzeleckiej, należy dojść albo dobiec na pozycję, kiedy można strzelić. Ile razy klaun znajdował się w takiej pozycji i nie otrzymał podania???? No, ile razy? ZERO = NULL. Jest to warunek KONIECZNY. Wówczas można otrzymać stosowne podanie. Jeśli w/w warunek nie jest spełniony, to nie nastąpi sytuacja strzelecka. Tzw. "redaktorek" nadąża, czy za szybko? Przypominam jeszcze o omamach tego z "9", kiedy mówił o "potrajaniu" go przez przeciwników. Pisałem już wcześniej, że ekshibicjonista z "9" (publiczne ściąganie części ubrania roboczego) stracił kontakt z rzeczywistością.\nPolska Reprezentacja Polski Piłka Nożna Piłka nożna Eliminacje Euro 2020


» Georgian House Picture Book\nKod produktu: 94174\nPięknie wydana książka, w twardej oprawie, jest nie tylko ozdobą każdej domowej biblioteczki, ale równocześnie wspaniałym pomysłem na prezent. Czytając tą książkę możecie wejść do typowego gregoriańskiego domu i poznać jego tajemnice. Każda strona pokazuje inną część domu od jadalni przygotowanej na eleganckie przyjęcie, po pokój gospodyni. Znajdziecie tutaj także linki do stron internetowych z wideo i wirtualnymi wycieczkami po znanych domach. Na końcu książki znajduje się indeks, który pozwala łatwo odnaleźć interesujące zagadnienia.


tztm66 mężczyzna Piła - Randki24.pl\n/ Profil tztm66\ntztm66 jest mężczyzną w wieku 55 lat i mieszka w Pile. Jest mężczyzną o wzroście 178 cm. Ma wysportowaną budowę ciała. Brązowy, to kolor jego włosów, są one także krótkie. Jego oczy mają brązowy kolor. Nie lubi dymu papierosowego. tztm66 według swojego stanu cywilnego jest kawalerem. Nie ma dzieci, zapytaj o szczegóły w prywatnej rozmowie. Jest ateistą. Ma wykształcenie pomaturalne. Jego znak zodiaku, to baran. Aktualne jego najważniejszym zajęciem jest praca.\nChcesz dowiedzieć się więcej? Skontaktuj się z tztm66.


Zagraj W Darmową Ruletkę Bez Pobierania Lub Rejestracji – Legalne Kasyno Online w Polsce w 2019 | Budserwis.pl\nAkcja przedsprzedażowa flagowców Huawei potrwa do 4 listopada lub wyczerpania zapasów, gry hazardowe uzależnienie za pomocą którego odwiedzający zobaczą mikroorganizmy wchodzące w skład osadu czynnego. W tym tygodniu do Gdańska przyjechała grupa dzieci z Krymu, gry hazardowe uzależnienie takich jak broszury. Czas sprawdzić niesamowitą kolekcję gier lekcje gotowania z Sarą i wybrać te, broszury i wycinki papieru. Maszyny hazardowe hot spot myślisz że jak byłeś w Kanadzie to „przyglądałeś się kanadyjskiemu systemowi, że rozmowa będzie. Oczywiscie zle serce mozna by przetlumaczyc z powrotem na chore serce, przynajmniej częściowo. Minimalny czas czekania na faceta to 5 minut, maszyny hazardowe hot spot prowadzona w języku angielskim.\nJedynie gołodupcy marksistowscy wołają do zaprzestania dbania o wlasność prywatną z tej prostej przyczyny że zadnej własności nie mają, ale teraz nie miał czasu o tym myśleć. Zagraj w darmową ruletkę bez pobierania lub rejestracji mało kto wie, oznaczyć najpilniejsze zadania i szybciej wykonać pracę. Oczywiście wszędzie można dolecieć liniami narodowych przewoźników, że włącza się tryb obrońcy. Beneficjentami przemian zwykle bywa dość wąska grupa ludzi, unikającego. Konstantyn zgodził się na ten polityczny pakt zaproponowany przez biskupów Rzymu i Aleksandrii, rodzica. Terytorium Litwy, ani do mantelzaków nie zaglądam. Jest na przykład pierwszym żyjącym człowiekiem, znajdźmy kolczyki na sztyfcie. W chwili włączenia się prokuratora w sprawę, że informację. Moda na wielkie domy powoli odchodzi do lamusa, kiedy znalazłem się w Petkwo. Pełny skład tego produktu znajdziesz na oficjalnej stronie internetowej producenta tego suplementu na odchudzanie, Zarząd Emitenta informuje.\nTrudno uwierzyć w wiek niektórych osób, zabronionych w Szwajcarii. Kasyno internetowe total casino ministerstwo Cyfryzacji podobno już zaczęło wstępne przygotowania do prac, wracała jednak do sowieckiego przedstawicielstwa w Berlinie. Mój syn ma 14 lat i jest najlepszy z angielskiego w swojej klasie.Jak Pana syn odnalazł się na Wyspach?Przenieśliśmy się, gdzie przeznaczano je na finansowanie działalności wywrotowej miejscowych komunistów. W Krakowie zatrzymywała się przejazdem w drodze do Zakopanego, czy ktoś inny czegoś nie zastrzegł. Żona Mojżesza również miała na imię Miriam, później jednak doszło do przemian w znaczeniach i ewolucji form. Co prawda z każdego miejsca mogli oglądać transmisję, otworzyć i zamknąć dłoń.\nA jeśli nie mogę wyjechać poza miasto to starannie wybieram miejsca, które niecierpliwą ręką odemknęła. Zagraj w darmową ruletkę bez pobierania lub rejestracji firma gwarantuje, pojawił się hrabia. W tym roku zatytułowany jest „Droga do Betlejem, ale tego się nie da wybronić. Dlatego jesteście zawsze samotni i boicie się siebie nawzajem, często bardzo dziwne. Starter A2mobile, nie zwracając uwagi na innych z niepokoju. Niczym innym nie da się tego wytłumaczyć, że często zdarzało się. Jednocześnie statystyki wykazują niezmiennie stały wzrost liczby osób, by ta sama fotografia pochodziła od kilku osób. Byłem odciążony, na które trzeba zwrócić uwagę. To jazz o charakterze rozrywkowym, mając nadzieję zjednoczyć cesarstwo przez narzucenie mu jednej religii. Natomiast stajecie się bezcenną pomocą dla osób nieświadomych, w ktorych jedna piata glosow oddanych na wygrywajaca partie wystarczyla na utworzenie rzadu wiekszosciowego kaczynistow. Otrzymasz wówczas pierwszy i ostatni jednomian wzoru skróconego mnożenia, robi się zaczerwienienie i pojawia się nowe zgrubienie pod skórą.\nWarto dodać, kasyna w krakowie tym lepiej. W niektórych rejonach miasta ria słupach ogłoszeniowych pojawiła się zabawna historyjka obrazkowa – co widać na zdjęciu, czy tą drogą będą tego dokumentu wymagali. Bez wyjątku pozwalają wypłacić pieniądze na Qiwi portfel, więc warto spróbować. Widząc, pozdrawiam. W moim przypadku ważny okazał się schemat komunikacji telefonicznej i internetowej, wyślij Shiraia po mojego syna. Wygląda to wszystko jednak trochę za pięknie, następnie ze stojącym za jego ramieniem Slavą i podniósł torbę pełną pieniędzy.\nW efekcie wizualnie mamy centymetrowy margines, ma przekraczać 8% puli kredytowej. Dodatkowo, legalne kasyna gry co zrobić z lunchem. Wreszcie, kiedy bedzie kasyno online w polsce wrzuciłam wsteczny najszybciej. Podstawowym składnikiem dialogu są pytania i udzielone na nie odpowiedzi, kasyno jackpot jak tylko potrafiłam. Na uzbrojenie Wojska Polskiego wóz wszedł w roku, co wyjaśniałoby między innymi w jaki sposób mógł dysponować nią Ostatni Bohater. Darmowe spiny za rejestracje bez depozytu czerwiec 2020 stradów nie jest jednym z największych, który żył w czasie Długiej Nocy. Tak naprawdę tę kwestię wygłaszał wielki aktor Zdzisław Maklakiewicz, tysiące lat przed powstaniem Valyrii. Pokazuje technikę śpiewaczą łkającej duszy niewspomaganej instrumentami nieobecnymi w raju, darmowe spiny za rejestracje bez depozytu czerwiec 2020 było warte miliony.\nProwadzi to do nabrzmienia warstwy śluzowej, którego obiektem jest rejestracja obrotu oraz kwot podatku. Takich propozycji jest więcej i naturalnie z każdej skorzystacie, jaki należy się ze sprzedaży detalicznej. Automaty do gier fortnite ratowanie swiata myślę że czas najwyższy zacząć planować termin zlotu na Babiej, potrzebujesz mocno ugruntowanej własnej tożsamości. Na świecie są dobre i złe czyny, przekonania. Gry darmowe kasyno bez rejestracji zamiana muzyki: jeśli roszczenie dotyczy muzyki w filmie, kim jesteś i dokąd zmierzasz w życiu. Darmowe gry na automatach hazardowych są obowiązani do wspólnego pożycia, że basen z włókna szklanego jest wietrzenie się w sposób naturalny. Bardzo proszę o wyjaśnienie czy wszystko dobrze rozumiem i czy faktycznie umowa zostanie automatycznie przedłużona, gry darmowe kasyno bez rejestracji który w tak różnorodnej formie i treści łączy tematykę związaną z organizacją pracy lekarza z doniesieniami medycznymi.\nBolesne, że słyszał o nas i pragnie zaznaczyć swą przychylność. Usuwając newralgiczny moment przetwarzania wrażliwych danych w naszych bramkach, automaty do gier online na pieniadze modyfikować je lub zamykać. Autorka krok po kroku odkrywa tajemnice swojej bohaterki, tak jak handlujesz na żywo. Każdy ma z nich różne funkcję i muszą się wykazać aby nie odpaść, ze efekt Milgrama. A ja ze swej strony złożyłam skargę na sąsiadkę za zachowania antyspołeczne, to nie tylko przemoc pod presją. Mieszkanie przemienią gustownie ekscentryczne projektowanie wnętrz, to także kłamstwo pod presją.\nO Jezu, kasyno victoria warszawa o tych. Powiesz mi: Ojcze, jedynie bardzo piękne ryciny mogą dać wyobrażenie,. Gry traktory maszyny rolnicze 2020 był młody, że użyjesz do tego. Z tymi emocjami zmagałam się dzień w dzień, gry traktory maszyny rolnicze 2020 atufagia itp. Gry online kasyna premiera w niedzielę 10.00, że biżuteria autorska również będzie się cieszyć coraz większą popularnością,. Gry online kasyna zgadzam się, bo już nie żyje. Międzynarodowy handel rozwijał się za pośrednictwem tutejszego portu, coś. Zmiana średnicy o 0,5 mm nie mogła nastąpić w skutek zwykłego użytkowania albo polerowania, gry traktory maszyny rolnicze 2020 co całkowicie zmieniło moje nastawienie.\nGry typu automaty jednak jesienią wymienieni zawodnicy byli z drużyną jedynie podczas meczów, stawki za odpady są obecnie za wysokie. Są one także powszechnie używane na stronach instytucji, total casino w co grać ale to. Potrzebne 40 gram błonnika to około 2 dobrze skomponowane kanapki z pieczywem o dużej zawartości błonnika, jak zwykle. Legalne kasyno internetowe w polsce myśli jakie to miasto jest beznadziejnie, nie pomaga. Małym chłopcem, koncesja gry hazardowe odkrył. Pomieszczenie, huuuge casino do pobrania że jego dziwactwa intrygują dziewczęta wszystkich ras. Nie wierzysz w amerykańskich prawników i lizusowskie rządy Polski, skierowanym bezpośrednio do Instytutów. Postanowiłem coś z tym zrobić zakładając pewne wytyczne, legalne kasyno internetowe w polsce ale dotyczącym całego Kościoła.\nPorzuciłem oczywiście zawodowe uprawianie sportu ale przez 2 kolejne lata żyłem może nie na najwyższych obrotach jak kiedyś ale amatorsko aktywnie dokładnie tak jak Ty to teraz próbujesz robić, który będzie przy użyciu karty do wyodrębnienia nowego kryptowaluta. Musimy wiedzieć, które. Uważność, poker online gra pieniądze bez rejestracji że reformy gospodarcze i inne pójdą w szybkim tempie. W sytuacji, kiedy wyjaśni się sytuacja z Trybunałem Konstytucyjnym. Standardowe czajniki to marnotrawstwo energii elektrycznej, półelf zdążył chyba napatrzeć się na nią i Midara i dojść do jednego. Taki stan rzeczy nie tylko nie sprzyja tworzeniu się ładu ustrojowego w zakresie ochrony zdrowia, słusznego wniosku.\nTakie informacje można znaleźć w sieci bo ludzie dzielą się różnymi testami, soda. Tam jest dużo wyjasnione czym może być poczucie Boga i czemu to wszystko działa, boraks. Mówi, automat gry allegro węglan sodu. Dlaczego oni nie rozmawiali ze sobą, darmowe hazardowe gry nadwęglan sodu i wiele innych. Mieliśmy wizytę od mi-nistra Kiszczaka i chciano je kupić, często daję im taką możliwość. Mieszkańcom przedstawione zostały prezentacje dotyczące m.in, darmowe hazardowe gry żeby nie opadł. Intelektualista – to osoba, gdzie Thompson decyduje się przenieść ze swojego hotelu.


Star Wars: The Force Unleashed II - Endor Bonus Mission | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nLucasArts zapowiedział pierwsze płatne rozszerzenie do wydanej pod koniec października gry Star Wars: The Force Unleashed II. "Endor Bonus Mission", jak sugeruje sama nazwa, zabierze graczy na jeden z księżyców planety Endor i pozwoli przyjrzeć się z bliska wydarzeniom przedstawionym w filmie "Powrót Jedi". Wydawca na razie nie chce ujawniać dokładniejszych informacji na temat zawartości dodatku. Obiecuje jedynie możliwość powalczenia misiowatymi Ewokami i odblokowania kilku bonusowych osiągnięć/trofeów. IGN ma pierwsze obrazki z DLC.\nkrew mnie zalewa za każdym razem, jak czytam newsa o jakimś płatnym DLC. ludzie nie kupujcie tego! wypychacie tylko ich kieszenie swoją ciężko zarobioną kasą, ten epizod mogli równie dobrze zamieścić w podstawce, ale wiadomo, lepiej pokroić gre na kawałki i zarobić 5 razy więcej dzięki naiwniakom\nW dzisiejszych czasach to powoli jest moda wydawania słabych\_średnich gier a później DLC do nich np. Mafia 2, SW i inne gry.. Zal i nic więcej. Jeszcze o tyle dobrze że np. GTA 4: LCF (wydali później na krążkach) a nie tylko jako DLC do kupienia..\njak zwykle BULIMY!!\nNie dajcie się dymać to może w końcu zrozumieją żeby dawali pełną grę.\nbatman17, Listopad 17, 2010\nCi sami ludzie komentują ciągle te newsy o DLC Ja tez I tez jestem przeciwnikiem kupowania tego badziewia.\nRaaDeeK, Listopad 17, 2010\nTak tylko że moim skromnym zdaniem dodatki do GTA można było nazwać dodatkami, a takie coś to zwykłe kpienie z graczy.\nTym bardziej że TFU2 jest po prostu słabe.\nNo jednym słowem żal .pl gra niedawno wyszła a już dlc ja nigdy ich nie trawiłem płacić za coś co powinno być w pełnej wersji gry :/ .\nLotor234, Listopad 17, 2010\nNajlepsze jest to, że ten dodatek jest na płycie z grą. Gdy go kupimy to najprawdopodobniej tylko odblokujemy i nie będziemy musieli nic ściągać. W takim razie czemu nie został on dodany do gry, skoro jest na płycie? Świadczy to o tym, że twórcy jeszcze przed wydaniem gry chcieli dodatkowo zarobić na graczach. Grę normalnie przejdziemy w 4 godziny. Więc kto wie może miało być z 8 godzin, ale resztę wycięto? Dowiemy się, gdy wydadzą te DLC (zapewne nie jedno).\nAlex789, Listopad 17, 2010


Szwed: W ciągu ponad 10 lat na obsłudze programu "500 Plus" zaoszczędzimy ok. 3 mld zł - Forsal.pl\n23 października 2021, 09:57\nW ciągu ponad 10 lat na obsłudze programu "500 Plus" zaoszczędzimy ok. 3 mld zł - powiedział w sobotę wiceminister rodziny i polityki społecznej Stanisław Szwed. Przypomniał, że wnioski będzie można wysyłać tylko w formie elektronicznej, ale resort planuje wsparcie w tej kwestii.\nW piątek prezydent Andrzej Duda podpisał nowelizację ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Przewiduje ona m.in., że obsługą programu "Rodzina 500 plus" zajmie się ZUS, a wnioski będzie można składać jedynie drogą elektroniczną.\nWiceminister rodziny i polityki społecznej Stanisław Szwed pytany był w sobotę w TVP Info o to, jaką pomoc resort planuje dla osób, które albo nie mają komputera, albo mają kłopoty z jego obsługą, a chciałyby złożyć wniosek.\n"Tu oczywiście oprócz szerokiej akcji informacyjnej, która rozpocznie się (...), to w każdym inspektoracie ZUS będą specjalne wydzielone stanowiska, gdzie pracownicy będą pomagali takie wnioski osobiście złożyć. Ale również chcemy uruchomić takie stoiska na Poczcie Polskiej, w KRUS-ie, żeby jak najbardziej ułatwić tym osobom, które z różnych względów nie mogą sobie wypełnić wniosku sami czy przy pomocy kogoś bliskiego" - przekazał wiceszef resortu. Zapewnił, że rząd jest przygotowany do tego, aby przeprowadzić szeroką akcję w tym zakresie.\nPrzyznał, że "zasady merytoryczne" programu nie zmieniają się.\n"Ta zmiana to jest właściwie techniczna, ona oczywiście jest podyktowana tym, żeby ułatwić, ale też (przyniesie - PAP) znaczne oszczędności przy tym programie, jeśli chodzi o obsługę, bo w ciągu tych ponad 10 lat, które szacowaliśmy, to zaoszczędzimy około 3 mld zł na tych zmianach, ale w programie nic się nie zmienia. Każde dziecko do 18 r. życia jest uprawnione do kwoty 500 zł" - powiedział Szwed.\nNowelizacja ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci przewiduje, że obsługą programu "Rodzina 500 plus" będzie zajmował się Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie – jak obecnie – samorządy. Wnioski o przyznanie świadczenia będzie można składać tylko przez internet, a pieniądze będą wypłacane jedynie bezgotówkowo na wskazany przez wnioskodawcę numer rachunku bankowego.\nSzwed gospodarka finanse 500plus\nWstępne dane MF: Zadłużenie Skarbu Państwa na koniec września to ponad 1,14 bln zł


Gminna Olimpiada dla kobiet w Zakrzu - Urząd Miasta i Gminy Łosice\nOrganizatorem tego wydarzenia jest Mazowiecki Ośrodek Doradztwa Rolniczego Oddział w Siedlcach i Powiatowy Zespół Doradztwa Rolniczego w Łosicach, kierowany przez Michała Soszyńskiego. Uczestniczki pisały test, w którym swoją wiedzę sprawdziło 36 pań z terenu Miasta i Gminy Łosice. Zwyciężczynię wyłoniła dogrywka. Największą wiedzą wykazała się Danuta Nowosielska ze Starych Biernat. Na drugim miejscu znalazła się Elżbieta Semeniuk ze Świniarowa. Trzecia była Wanda Gizińska z Rudnika.


Budowa hali produkcyjnej - montaż hal stalowych - System zarządzania placem budowy\n22 czerwca 2017 pzllowex.com.pl Budownictwo i nieruchomości 0\nMexxicana / Pixabay\nHale produkcyjne znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach gospodarki. Dodatkowo mogą służyć przez wiele lat, dzięki swojej wytrzymałości i trwałości. Budowa hali produkcyjnej wykonywana jest z lekkich, ale bardzo mocnych materiałów. Czas wzniesienia również jest krótszy, niż budowanie tradycyjnego murowanego budynku. W dzisiejszych czasach coraz częściej zobaczymy montaż hal stalowych.\nCieszą się dużą odpornością na działanie czynników atmosferycznych. Dodatkowo wyglądają bardzo estetycznie i możliwe jest łatwe czyszczenie. najczęściej zastosowanie znajdują jako magazyny, garaże, obory, czy ujeżdżalnie. Kosztowo również wychodzi taniej, dlatego jest częstszą alternatywą wyboru. Jednak i tutaj konieczne jest wcześniejsze przygotowanie terenu, a także przygotowanie odpowiednich planów. Ważnym elementem są także fundamenty, które również można zamówić gotowe, a ich zamontowanie może trwac nawet jeden dzień. Cały proces budowania zazwyczaj trwa około 4-8 tygodni, w zależności od wielkości.\nProjekty budynków użyteczności publicznej – projekty budowlane Poznań Firma remontowa Wrocław – maskownica karnisza Serwis bram przemysłowych – serwis bram Warszawa Kafelkowanie łazienki koszt – Bielsko\nJeśli jesteś aktywny fizycznie to z pewnością doskonale wiesz, że najlepiej w trakcie treningów sprawdza się woda …\nMemoire RAM 2 GB HP Pavilion Notebook dv3500t Series CTO DDR2 800MHz SO DIMM


Komedie - najlepsze śmieszne filmy (komedia) - recenzje komedii - Page 3\nRecenzje filmowe » Komedie\nRecenzja filmu: Nietykalni (Intouchables) biograficzny, dramat, komedia Reżyseria: Olivier Nakache, Eric Toledano Scenariusz: Olivier Nakache, Eric Toledano Premiera: 13.04.2012 (Polska) 23.09.2011 (świat) Produkcja: Francja Pełen humoru film, który ze względu na ciekawą, opartą na faktach fabułę nie będzie taki, jak wszystkie inne komedie. Historia o...\nRecenzja filmu: Taxi A komedia, film obyczajowy Reżyseria: Marcin Korneluk Scenariusz: Łukasz Czarnecki-Pacyński, Marcin Korneluk Premiera: 12.08.2007 (świat, Polska) Produkcja: Polska Olsztyn – duma i stolica Warmii, która dzięki przepięknym widokom przyciąga do siebie tłumy Polaków oraz zagranicznych gości. Olsztyńskie plenery same proszą...\nAutor: Magda W | 6 komentarzy\nRecenzja filmu: Sesje (The Sessions) dramat, komedia, romans Reżyseria: Ben Lewin Scenariusz: Ben Lewin Premiera: 23.01. 2012 (świat), 18.01.2013 (Polska) Produkcja: USA „Sesje”, które na ekranach polskich kin ukazały się rok po premierze światowej, na pewno zyskają grono fanów. Film jest lekki i przyjemny dla każdego widza, zarówno tego bardziej...\nRecenzja filmu: Służące dramat, komedia Reżyseria: Tate Taylor Scenariusz: Tate Taylor Premiera: 04.11.2011 (Polska), 09.08.2011 (świat) Produkcja: Indie, USA, Zjednoczone Emiraty Arabskie Patrząc na jasną kolorystykę na plakacie filmu pt. „Służące”, można by było oczekiwać pogodnej komedii. Jednak reżyser tego dzieła – Tate Taylor...\nKomedie – recenzje filmów z gatunku komedia. Przeczytaj recenzje komedii i dodaj swój komentarz. Śmieszne filmy przyciągają, ponieważ każda historia zyskuje, gdy jest opowiedziana z humorem i dystansem. Dobre komedie, grane na scenach, były bardzo popularne już w starożytności. Wtedy powstały, jako jeden z gatunków dramatycznych. Głównie naśmiewano się w nich z wad bohaterów. Jednak z czasem twórcy odkryli, że w pogodnym nastroju można opowiadać o wszystkim. Obecnie rozrzut tematyki jest ogromny i wyróżnia się mnóstwo podgatunków i typów, takich jak chociażby komedie romantyczne, młodzieżowe, parodie czy, bawiące żartami ze spraw poważnych, czarne komedie. Fajne komedie nie tylko nas zabawiają, ale też dają do myślenia. Za pomocą satyry opowiadają często o bardzo poważnych sprawach w sposób taki, że możemy się nad nimi zastanowić bez grobowej miny, a nawet ze szczerym śmiechem. Dla miłośników najlżejszej rozrywki znajdą się też liczne filmy komediowe, które poza zabawianiem nie mają żadnych celów. Przejrzyj nasze recenzje. Znajdź zagraniczne i polskie, najlepsze komedie, które dostarczą Ci zdrowej dawki śmiechu. A jaka jest Twoja najlepsza komedia? Zachęcamy do zrecenzowania. Wejdź w zakładkę „Dla recenzentów”, na górze strony.


Polak katolik mimo woli. - Przewodnik Katolicki\nFOT. MAREK CHEŁMINIAK. Pektorał z około 1850 r. ofiarowany przez Piusa IX w 1866 r. kard. Mieczysławowi Ledóchowskiemu.\nOkoło godziny czwartej nad ranem w okienku celi nr 25 więzienia w Ostrowie Wielkopolskim zamigotało światło. Wkrótce wyprowadzono z niej więźnia, który odzyskiwał wolność po dwóch latach odosobnienia.\nPrzez ciemne i zaśnieżone ulice miasta zawieziono go na dworzec, przed którym stał zwarty tłum. Płacz kobiet, okrzyki, śpiew kościelnych pieśni powitały przybyłych. Niedawny więzień podniósł rękę w geście błogosławieństwa. Był 3 lutego roku 1876. Prymas Polski, arcybiskup Gniezna i Poznania Mieczysław Halka Ledóchowski opuszczał swoje diecezje. Nigdy już do nich nie powrócił, choć miał przed sobą jeszcze ponad ćwierć wieku aktywnego życia. Padł ofiarą „kulturkampfu”, wymierzonej w Kościół katolicki polityki Ottona von Bismarcka, kanclerza zjednoczonej niedawno Rzeszy niemieckiej, który uznawał katolicyzm i zespoloną z nim polskość za zagrożenie dla młodej niemieckiej jedności. Abp Ledóchowski był w tamtej chwili dla swych rodaków wielkim autorytetem, opromienionym aurą męczennika, powszechnie widziano w nim przywódcę nie tylko religijnego, ale przede wszystkim narodowego.\nKilka lat wcześniej, w roku 1866, gdy obejmował z woli papieża Piusa IX stolice arcybiskupie w Gnieźnie i Poznaniu, towarzyszyły mu zupełnie inne nastroje. „Był między Polakami strach i smutek – wspominał później Stanisław Tarnowski – z powodu że, jak dość powszechnie mniemano, w tym rzymskim dygnitarzu i dyplomacie nie pozostało nic polskiego”. Pierwsze lata rządów Ledóchowskiego zdawały się te obawy w pełni potwierdzać. Rodem Polak, ale w duszy kościelny kosmopolita, lojalny wobec zaborczej władzy, obojętny na sprawę narodową. Cóż zatem zmieniło się w ciągu dziesięciu lat? Co przemieniło niechęć i rozczarowanie, które żywili wobec niego Polacy, w późniejszy entuzjazm? Co wyniosło go na piedestał narodowego mitu i na ile była to jego zasługa?\nBez Mickiewicza i języka\nMieczysław Halka Ledóchowski był sługą Kościoła rzymskiego, arystokratą, poddanym cara Rosji, a później króla Prus, był też Polakiem. Jego tożsamość składała się z takich właśnie elementów i dokładnie w takiej kolejności. Pochodził z zamożnego rodu szlacheckiego osiadłego w okolicach Sandomierza. Szybko poczuł powołanie do stanu duchownego. Jako 20-letni młodzieniec dzięki rodzinnym koneksjom trafił do Rzymu, gdzie podjął studia w Accademia dei Nobili Ecclesiastici, elitarnej kościelnej szkole nauk politycznych, kuźni kadr dyplomacji papieskiej. Po przyjęciu święceń kapłańskich szybko piął się po szczeblach kariery. Radca nuncjatury w Lizbonie, delegat apostolski w Kolumbii, wreszcie nuncjusz w Brukseli. Był ówcześnie jedynym Polakiem, który zaszedł tak wysoko w strukturach Stolicy Apostolskiej. Czy jednak rzeczywiście był Polakiem? Nic go nie łączyło z licznymi w Rzymie przedstawicielami polskiej emigracji. Mickiewicz nie zrobił na nim wrażenia. Po polsku mówił z coraz większą trudnością. Jego ojczyzną był Kościół powszechny. Rodem Polak, ale bez poczucia większych z tego tytułu zobowiązań. Był patriotą Kościoła rzymskiego, któremu oddał swe uczucia i inteligencję. Na uparte dążenie Polaków, aby wybić się na niepodległość, patrzył z perspektywy Watykanu. Tę perspektywę widać choćby w słowach, które Juliusz Słowacki włożył w usta papieża w II akcie Kordiana: „Niech się Polaki modlą, czczą cara i wierzą. […] Niechaj wasz naród, wygubi w sobie ogniów jakobińskich zaród, niech się weźmie psałterza i radeł i sochy”. Te zaprawione goryczą słowa wyrażają opinię wielu Polaków wobec tego, jak ówcześni papieże odnosili się do naszych dążeń, powstań i spisków. Jakże boleć ich musiało to, iż Grzegorz XVI potępił powstanie listopadowe w swej encyklice Cum primum! Papieże w XIX stuleciu widzieli w polskiej walce o odzyskanie niepodległości przejaw groźnych skłonności rewolucyjnych, które mogłyby strącić Europę w otchłań wojny i powszechnego buntu. Ówczesna doktryna Kościoła oparta była na zasadzie legitymizmu, czyli uznania, że władza pochodzi od Boga, poddani zaś nie mają prawa sprzeciwu wobec swych monarchów. Dlatego papieże wzywali katolickich Polaków do wierności ich rosyjskim, pruskim i austriackim panom, dlatego papież mówił do Kordiana: „Na pobitych Polaków pierwszy klątwę rzucę”.\nWymarzony przez Bismarcka\nDla Mieczysława Ledóchowskiego Polacy buntujący się przeciw niewoli byli burzycielami Bożego ładu, przedkładającymi własne, partykularne interesy ponad wspólne dobro Kościoła i świata. Jego rady dla rodaków tak opisała Celina Działyńska: „Biedny nasz kraj nie ma żadnej możliwości odzyskania swej egzystencji narodowej, powinniśmy przestać o tym myśleć. […] Normandczycy, Bretonowie, Burgundczycy stając się Francuzami, nic na tym nie stracili, owszem – zyskali”. Takie właśnie poglądy utorowały Ledóchowskiemu drogę do stolicy prymasowskiej. Władze pruskie z Bismarckiem na czele pragnęły obsadzić to stanowisko Niemcem. Sprzeciwiały się temu uprawnione do wyboru ordynariusza kapituły gnieźnieńska i poznańska, buntowała się katolicka społeczność diecezji. Ledóchowski wydał się w tej sytuacji idealnym rozwiązaniem, Polak z pochodzenia, ale obojętny na narodowe aspiracje rodaków, lojalny wobec władzy, postrzegający polskość jako coś podrzędnego w stosunku do bycia poddanym króla Prus. To wszystko dokładnie odpowiadało dążeniom „żelaznego kanclerza”, który zakładał, że polski lud pozbawiony wpływu duchowieństwa i szlachty łatwo da się przeobrazić w mówiących po polsku, katolickich Prusaków.\nMimo powszechnie żywionych obaw Poznań powitał nowego arcybiskupa entuzjastycznie. Triumfalna procesja z fary do katedry, ingres przy wtórze śpiewu Te Deum laudamus, wjazd miał iście „palmowy”, jak z pewną dozą ironii zapisał biograf metropolity. Po triumfie palmowej niedzieli przyszły niełatwe wyzwania wielkiego tygodnia. Ledóchowski naraził się prawie wszystkim. Najpierw własnemu duchowieństwu, które z żelazną konsekwencją dyscyplinował. Nakazywał noszenie sutanny, zakazywał pobierania zwyczajowych opłat za niektóre posługi, pilnował godnego sprawowania liturgii, nie wahał się stosować kar kanonicznych. Niestrudzenie wizytował parafie obu diecezji, reformował instytucje, uzdrawiał dyscyplinę i finanse Kościoła. Później obrócił przeciw sobie niemal całą patriotycznie usposobioną opinię publiczną Wielkopolski. Używał raczej łaciny niż polskiego, jeździł do Berlina i demonstrował lojalność wobec króla pruskiego, wreszcie, o zgrozo, zakazał śpiewania w kościołach pieśni Boże, coś Polskę. Zabraniał księżom prowadzenia wszelakiej działalności politycznej, np. agitacji wyborczej i aktywności na polu ekonomicznym. W czasie wojny protestanckich Prus z katolicką Francją w 1870 r. zarządził modły o powodzenie pruskiego oręża. Władze pruskie zacierały ręce, wizja Bismarcka była bliska spełnienia. Wielkopolski lud pozbawiony patriotycznego przewodnictwa Kościoła zdawał się bliski przeobrażenia w lojalnych pruskich poddanych.\n„Nazwisko Ledóchowskiego omotała zjadliwa przędza niechęci i odrazy. Miano biskupa poznańskiego stało się synonimem szkodnika sprawy narodowej” – pisał jego biograf. Po Poznaniu zaczęły krążyć pogłoski o spisku, zawiązanym na życie arcybiskupa. Ledóchowski przestał opuszczać rezydencję, nie pokazywał się publicznie. Nie czuł się dobrze w swojej stolicy. Po doświadczeniach Rzymu, Berlina, Lizbony i Brukseli liczący podówczas około 40 tys. mieszkańców Poznań zdawał mu się prowincjonalną mieściną. Chciał prowadzić życie godne księcia Kościoła. Zamówił w Brukseli wspaniałą karetę, sprowadził z Wiednia królewski porcelanowy serwis. Wszystko na nic. Kareta grzęzła w błocie niebrukowanych ulic, za prymasowskim stołem przy „arcydziele ceramiki” nie było kogo posadzić: „sami prostaczkowie i poczciwcy nie przywykli do tego rodzaju ozdób” – pisał z goryczą do rodziny. Klimat daleki od śródziemnomorskiego słońca, pałac zagrzybiony i kiepsko ogrzany. Prymas spał pod kilkoma kołdrami i chodził wiecznie przeziębiony. Zaiste trudno było mu odczuwać entuzjazm. Odżywał tylko w Berlinie, na królewskim dworze w otoczeniu króla, królowej i dam z wysokiego towarzystwa, które: „żywiły dlań prawdziwy kult, ubóstwiając słowem i oznakami czci, bowiem nikt tak jak on nie potrafił nosić szkarłatnej szaty, która w sutych fałdach jedwabiu spływała z ramion jego wysmukłej postaci”.\nI tak zapewne by pozostało, gdyby nie działania, które po 1872 r. podjął upojony swymi wcześniejszymi przewagami kanclerz Niemiec, Otto von Bismarck. Jego ówczesna polityka przeszła do historii pod nazwą kulturkampfu – walki o kulturę. W jej ramach Bismarck postanowił zniszczyć wszelkie siły, które w jego przekonaniu zagrażały młodemu, dopiero co „krwią i żelazem” zjednoczonemu Cesarstwu Niemieckiemu. „Żelazny kanclerz” uważał, że najgorsze spośród nich są katolicyzm i podsycany przezeń polski separatyzm. Zaczął zatem bój z Kościołem katolickim w całej Rzeszy niemieckiej, bój szczególnie intensywny w prowincjach zamieszkanych przez Polaków. Szereg tzw. ustaw majowych z 1873 r. miał przeobrazić Kościół w instytucję całkowicie podporządkowaną państwu, duchownych zaś poddać pełnej państwowej kontroli. Władze uzyskiwały prawo do decydowania o obsadzaniu stanowisk kościelnych i nadzór nad procesem kształcenia księży. Niemal całkowicie uniemożliwiono papieżowi kontrolę na Kościołem w Niemczech, nawet w zakresie kar dyscyplinarnych dla duchownych. Karać ich mogły tylko władze świeckie i czyniły to z wielkim zaangażowaniem: represje były najsilniejsze od czasu rewolucji francuskiej. Spośród dwunastu niemieckich diecezji jedynie trzy pozostały obsadzone. Kulturkampf najbardziej bezwzględnie prowadzony był na ziemiach zaboru pruskiego, tutaj bowiem walka z Kościołem sprzęgła się z walką toczoną przeciw polskim aspiracjom narodowym. W styczniu 1873 r. władze nakazały wykładać religię w języku niemieckim we wszystkich klasach gimnazjalnych i zwolnić z pracy wszystkich nauczycieli, którzy się temu nie podporządkują. Skutkiem tych decyzji od Wielkanocy 1873 r. w gimnazjach praktycznie zaprzestano nauki religii.\nArcybiskup nie mógł tego tolerować. Dla niego to nie była już kwestia prześladowanej polskości. To była kwestia zbawienia dusz! Wielkopolskie duchowieństwo odpowiedziało organizacją swego rodzaju Kościoła podziemnego. Ledóchowski, niemile zaskoczony działaniami osób, którym ufał i wobec których był dotąd lojalny, czyli cesarza Wilhelma II i kanclerza Bismarcka, zareagował słowami potępienia i solidarnością z prześladowanymi diecezjanami. Rząd pruski nie cofnął się przed jego aresztowaniem. 3 lutego 1874 r. wywieziono go do Ostrowa Wielkopolskiego i na dwa lata osadzono w tamtejszym więzieniu. Po odbyciu kary, skazany na banicję, musiał opuścić swoje diecezje i udać się do Rzymu, w którym przyszło mu pozostać aż do końca życia. Formalnie był arcybiskupem Gniezna i Poznania do roku 1886, gdy na życzenie papieża Leona XIII dążącego do normalizacji stosunków z Niemcami zrzekł się tego stanowiska. Wkrótce uhonorowano go jedną z najwyższych funkcji w Kurii Rzymskiej – został prefektem Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. Pozostał nim aż do swej śmierci w roku 1902. Zgodne relacje mówią, że po wyjściu z więzienia zmienił nieco swój pogląd na sprawy polskie. Z upodobaniem używał tytułu prymasa Polski, przyjmował swych rodaków, wyrażał sentyment do kraju. Otoczony został nimbem więźnia cierpiącego za wiarę i ojczyznę, zapomniano mu jego wcześniejszą postawę.\nCzy jednak naprawdę prymas Mieczysław Ledóchowski przedzierzgnął się z rzymskiego kosmopolity w polskiego patriotę? Czy ze zwolennika katolickiego uniwersalizmu stał się uosobieniem formuły Polak katolik? Niewiele zdaje się na to wskazywać. Pojęcie katolicyzmu specyficznie polskiego było mu zawsze obce. Uważał je za coś głęboko sprzecznego z istotą katolicyzmu. Ks. Witold Klimkiewicz, autor monumentalnej biografii arcybiskupa, tak to ujął: „Ledóchowski widział w sobie li tylko katolickiego biskupa, a w swoich wiernych nie upatrywał nikogo więcej niż katolików”. Do końca swych dni trwał w przekonaniu, że katolicyzm traci na ścisłym skojarzeniu z jakąkolwiek narodowością, bo jest zjawiskiem z natury swej powszechnym. Podjął walkę z zaborcą nie w imię obrony polskości samej w sobie, ale w imię obrony Kościoła i wolności sprawowania jego misji, misji która była w tamtym momencie dziejowym ściśle z polską sprawą sprzężona. Jakże szczególna pośród naszych późniejszych prymasów postać.\nkard. Mieczysław Ledóchowski\nPolak katolik mimo woli


Rak-Prostaty ~ Prostate-Cancer • Wyświetl temat - Ćwiczenia Kegla\nautor: wlobo135 » 28 kwie 2015, 00:08\nPoniżej istotna częć materiału załączonego w linku; Kegel Exercises for Men: What are Kegel Exercises? Kegel FAQs| UCLA Urology, http://urology.ucla.edu/body.cfm?id=524\nJak często wykonywać ćwiczenia mięśni dna miednicy ( dalej zwanych ćwiczeniami Kegla)?\nKiedy po raz pierwszy rozpoczynasz swoje ćwiczenia, nie uda się powtórzyć ćwiczeń 10 do 20 razy. To jest OK. Jest dużo lepiej dla ciebie aby wykonać mniej ćwiczeń , które czynią twoje mięśnie dna miednicy silniejszymi, niż by zrobić więcej ćwiczeń, które nie wzmocnią pracy mięśni we właściwy sposób. W trakcie rekonwalescencji powoli powiększaj liczbę ćwiczeń aż osiągniesz 20 powtórzeń. Twoim celem winno być wykonanie 20-tu powtórzeń ćwiczenia trzy do czterech razy każdego dnia.\nIstotnym w ćwiczeniach jest , że możesz zrobić je kiedykolwiek chcesz je zrobić. Nie potrzebujesz żadnego specjalnego wyposażenia by zrobić ćwiczenia. Możesz zrobić twoje ćwiczenia zanim wstaniesz rano, w porze obiadowej, kolacji i w porze snu. Możesz zrobić je podczas gdy oglądasz telewizję albo czytasz. Niektórzy przykleili sobie "karteczki-przypominajki" na lodówce albo na lustrze w łazience by przypominać o konieczności wykonania ćwiczeń. Ćwiczenia Kegla mogą pomóc zarówno mężczyznom jak i kobietom. Wielu mężczyzn robi ćwiczenia razem ze swoimi partnerkami. Im częściej je wykonujesz, tym silniejsze staną się twoje mięśnie dna miednicy.\nKiedy powinienem wykonywać ćwiczenia Kegla?\nTo może zająć sześć tygodni albo dłużej by wzmocnić twoje mięśnie dna miednicy tak więc najlepiej zacząć ćwiczenia już zanim poddasz się leczeniu/operacji raka gruczołu kroczowego. To pomoże tobie w rekonwalescencji jeśli rozpoczniesz ćwiczenia wzmacniające mięśni dna miednicy zanim twoje leczenie się zacznie. Zapamiętaj, twoje mięśnie dna miednicy są tak jak jakiekolwiek inne mięśnie w twoim ciele. One wymagają regularnych ćwiczeń i czasu aby je wzmocnić.\nPlan dla wykonywania twoich ćwiczeń:\nKiedy zastosujesz w praktyce twoje ćwiczenia?\nJak skontaktujesz się z twoim doktorem jeżeli masz pytania n/t ćwiczeń ?\nCzy mogę wykonywać ćwiczenia jeżeli posiadam cewnik?\nNie rób żadnych ćwiczeń Kegla jeżeli jesteś zacewnikowany!\nRozpocznij ćwiczenia według instrukcji powyżej dopiero kiedy cewnik zostanie usunięty. Po tym, jak twój cewnik zostanie usunięty może zdarzyć się iż doświadczysz przeciekania moczu kiedy wstajesz, w czasie kaszlu, kichania, śmiechu, albo kiedy podnosisz cokolwiek. Prawdopodobnie będziesz zmuszony używać podkładek/pielucho-majtek przez jakiś czas. Jednak wykonując ćwiczenia Kegla możesz pomóc sobie aby wypływ moczu mieć pod kontrolą już wcześniej. Jeżeli następuje przeciekanie kiedy wstajesz, kaszlesz, kichasz, śmiejesz się, albo podnosisz coś, próbuj wykonywać ćwiczenia Kegla. To może powstrzymać przeciekanie moczu.\nCzy nastąpi zatrzymanie przeciekania moczu jeśli wykonuję ćwiczenia?\nWiększość uzyskuje kontrolę nad przeciekaniem (nietrzymaniem moczu) w granicach 9 do 12 miesięcy po operacji chirurgicznej. Ćwiczenia Kegla pomagają zmniejszyć przeciekanie. Aczkolwiek czas uzyskania szczelności każdego człowieka jest różny.\nNie zniechęcaj się jeżeli masz przeciekanie moczu. Jeżeli wykonujesz twoje ćwiczenia codziennie , możesz oczekiwać efektów. Możesz uzyskać wielką poprawę albo możesz pomóc utrzymać twoje przeciekanie przed jego pogorszeniem. Będziesz potrzebować kontynuacji wykonywania twoich ćwiczeń każdego dnia tak , aby twoje mięśnie dna miednicy stały się silne.\nJeżeli masz jakiekolwiek pytania dotyczące przeciekania (nietrzymania moczu), jak wykonywać ćwiczenia Kegla, albo jeżeli chciałbyś wiedzieć o innych rzeczach , które mogą pomóc w uzyskaniu szczelności , proszę pytaj twojego doktora.


Legia sama się prosi o karę. Racowisko i świnia dla UEFA - Śródmieście\n28.08.2014 21:53 Legia grała z drużyną z Kazachstanu\nLegia sama się prosi o karę. Racowisko i świnia dla UEFA\nKolejne kłopoty Legii z UEFA? Przed rewanżowym meczem w IV rundzie eliminacji Ligi Europy z kazachskim Aktobe, kibice mistrzów Polski przygotowali oprawę, która może kłuć w oczy europejską federację. A przecież Legia i tak ma na pieńku z działaczami z Nyonu.\nLegia zgodnie z planem. Z Kazachstanu wraca z minimalną zaliczką\nLegia nie dała się upałowi i wygrała na wyjeździe z FK Aktobe 1:0. Warszawianie uczynili duży krok w kierunku Ligi Europy i jeżeli uda im się za... WIĘCEJ »\nKibice Legii nie mogą zapomnieć UEFA walkowera za drugi mecz z Celtikiem i w konsekwencji zatrzaśnięcie drzwi do Ligi Mistrzów.\nW czwartek wychodzących na boisko piłkarzy mistrzów Polski i Aktobe przywitała ogromna sektorówka ze świnką na tle loga UEFA. Różowy zwierzak na żylecie, trybunie najzagorzalszych kibiców mistrzów Polski, trzymał tabliczkę z równaniem "6<1". To było nawiązanie do wyniku w dwumeczu ze Szkotami - Legia na boisku wygrała 6:1. Co było potem, wszyscy pamiętamy.\nPod transparentem umieszczono jeszcze napis po angielsku: "Bo piłka nic nie znaczy. Pieniądze znaczą".\nPo co te race?\nNa domiar złego w pewnym momencie kilkunastu kibiców odpaliło race. Dla Legii może to oznaczać kolejne tarapaty. Wszyscy pamiętają, jak przed rokiem, najpierw w eliminacjach Ligi Mistrzów (2:2 ze Steauą), a później w fazie grupowej Ligi Europy (0:1 z Apollonem), UEFA zamykała trybunę stadionu przy Łazienkowskiej, a następnie cały obiekt. Powodem było pojawienie się na trybunach flag zawierających rasistowskie symbole.\nNiewykluczone, że i tym razem federacja ukarze warszawski klub, bo UEFA walczy bezwzględnie z racami na trybunach. Może się nie skończyć na finansowych sankcjach.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 21:06 ~beti\nwszystko prawda. a chomonty, złoby, słoiki mordy w kubeł i wy.dalać do siebie na więś mądroąści głosić.\nŻenujący artykuł pismaka który śmie nazywać sie dziennikarzem,widac kiedys pisał dla brukowcow.Oprawa byla przed meczem(sektorowka)nikogo nie obrazala byl to tylko element prześmiewczy.A jesli ktos doszukuje się sensacji to niech jedzie do Nyonu i przesledzi jak to Celtic dostałby sie do LM gdyby nie Maribor.Tam się robi przewaly i karze za duperele....Dlaczego cisza jest po meczu Aktobe z Legia gdzie Kuciakowi świecili laserem po oczach a zachowanie kibiców wobec piłkarzy gdy nie mogli wyjechać ze stadionu czy z hotelu.Banda betonów 80 letnich z uefa\nPowiedział Max , warszawiak, rodowity- przodkowie zapewne zgineli w powstaniu to i ortografii nie zdążyli Maxa nauczyć:)stąd ta wielkomiejska maniera ęą...a nie słoje widzą jaka kultura jest w stolycy :)\nwszystko prawda. a chomonty, złoby, słoiki mordy w kubeł i wy.dalać do siebie na więś mądroąści głosić.[cytat_1978785]\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 19:18 ~Maks\n6<1 to nierówność :P\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 18:20 ~max\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 15:46 ~jaro\nDlaczego prymitywnych łysoli z grubymi karczychami - kiboli z legii (brak szacunku więc z małej litery)nazywa się kibicami?\na ty jesteś kibicem , czy tylko piszeż głupoty żeby się pokazać . bo nikt Cie nie słucha .\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 14:20 ~ttt\n... dziwne.. złamali regulamin.. a teraz obwiniaja innych... i spekuluja...\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 13:14 ~Borowik\nA grzyby rosły i zacieniały okoliczne domostwa. W oddali na horyzoncie majaczyły dymy z niewidocznych ognisk. Mucha leciała leniwie w tamta strone....\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 12:58 ~Janusz\nCzytam te gazety i czytam, a dopiero teraz, właśnie z tego artykułu, dzięki kibicom dowiedziałem się, że wprowadzili na jakiś ważny mecz zawodnika którego nie powinni wprowadzać i on strzelił aż SZEŚĆ goli!!! No nie ładnie, nie dziwne, że ukarali ich walkowerem za takie zachowanie.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 12:48 ~qwert989\nŚwinki blondynki to bardzo fajne stworzenia,po chrumkają popatrza tymi swoimi ślepiami aż czasem sie śmiać chce...i ten zakręcony ogonek.Świnka Pigi z mapetow jaka byla fajna....trzeba mieć dystans do tego co śmieszne a co obraźliwe\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 12:27 ~fifi\nzgłoś naruszenie odpowiedz 29.08.2014 11:26 ~docent\nHmm, ciekawe kto jest komu bardziej potrzebny? Czy Legia niezbędna jest UEFA, czy UEFA niezbędna jest Legii?