Wacław Gąsiorowski, Trylogia napoleońska: Huragan - Rok 1809 - Szwoleżerowie gwardii — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 11\n- Może! Ale co waszeci tak pili do Warszawy jechać?... Pójdziemy tam wszyscy ledwie dniem jednym później. W kompanii między swoimi zawsze raźniej...\n- Czasem... czasem i godzina znaczy. Dziewanowski spojrzał smutnie na Gotartowskiego i westchnął ciężko.\n- Prawda, i godzina stanowi. At... niby wesele, niby radość powszechna, a gdzie się nie ruszysz, tam smutek i boleść... Siła krzywd narobili nam Prusacy!... Strach pomyśleć. Zawierucha taka wszędzie... Mówię waszmości, przez ten czas, co bawiłem w przejeździe przez Warszawę, czegom ja się nie nasłuchał. Bo to na złodzieju czapka gore. Jak tylko zaczęła się potrzeba z Francuzami, już wówczas Prusacy, czuj duch, czatowali na młodzież, co spod strzech się wyrywała na wojnę, a pono w ostatnich czasach dyrektor policji de Tilly dał się potężnie we znaki...\nFlorian niewiele zwracał uwagi na słowa Dziewanowskiego. Warszawę miał przed oczyma, o niej myślał i do niej się rwał.\nDzień dwudziesty szósty listopada był dla Warszawy dniem przełomu, dniem, o jakim jeszcze kilka tygodni temu marzyć się nie ważono. Na ulicach od wczesnego ranka zadudniły wozy, pojazdy i bryki... Gubernator Kohler, a za nim i de Tilly, i Bachman, i Bauman, i Mejek, i cały legion pruskich urzędników wyciągnął na Pragę. Za urzędnikami poszły sznury\ncałe ambulansów wiozących rannych żołnierzy pruskich i rosyjskich, a potem zaczął się kilkogodzinny marsz wojska.\nNoc dawno zapadła, mroźna, księżycowa noc, a most łyżwowy uginał się, skrzeczał; w pustych ulicach rozlegał się ponuro szczęk broni i głuche stąpanie ciągnących pospiesznie oddziałów.\nMiasto milczało - milczało także opuszczające je wojsko. W milczeniu tym było coś z zadumy i coś ze wstydu.\nPo północy ucichło wszystko. Nastąpiła głusza grobowa, a za nią trzask palącego się mostu...\nPrusaków już nie było.\nNazajutrz miasto zbudziło się wcześniej niż zwykle i wyległo powoli na ulicę, oglądając się trwożnie, azali zza węgła domu nie wysunie się oddział znienawidzonych harcapów, azali nie zaturkocze na skręcie kolaska pana de Tilly lub nie ukaże się hajdukami otoczona koroca Kohlera. Śmielsi szli na brzegi Wisły. Tam szczątki mostu dymiły, sycząc przeciągle w zetknięciu się z wartkim prądem rzeki i wystrzelając w górę kłębami pary. A dalej, za Wisłą, stały pasma wyciągniętych wojsk, mając przed sobą wymierzone ku Warszawie działa.\nOkoło szóstej z wieczora, od strony Woli, usłyszano przeciągły, wzmagający się tętent koni. Szwadron kawalerii w pełnym galopie pędził przez Warszawę wprost ku brzegom Wisły, aż zatrzymał się u szczątków tlejącego mostu, po czym zawrócił.\nNa ulicach rozległ się okrzyk: „Francuzi!” Okrzyk zerwał się i odtąd z ust do ust przechodził, wspinał się na piętra i pięterka domów Starego Miasta, uderzał o szyby dworów, dworków i pałaców, do każdego zakamarka zaglądał i wreszcie targnął murami Warszawy.\nTłumy ludu rzucały się witać wybawców. Ulice zamieniły się w sale biesiadne. Przed odwachem, około Bernardynów, kędy był się szwadron strzelców francuskich zatrzymał dla wypoczynku, istny bój zawrzał. Bój o jeden uścisk dłoni, bój o dotknięcie się bodaj munduru francuskiego, bój o każdy wyraz, każdy łyk wina, każdy kęs - zaofiarowany żołnierzowi Napoleona.\nNa odwachu pod Bernardynami straż obywatelska pilnowała koni francuskich i nadciągających wózków z amunicją. Wola równocześnie drżała od tupotu a szczęku oręża. Generał Milhaud wkraczał już i zajmował przedmieście.\nNoc z dwudziestego siódmego na dwudziesty ósmy listopada nie znalazła w Warszawie ani poszanowania dla swych mroków, ani spokoju dla swego majestatu. Bo nie noc to była, a raczej wielki, jasny, oczekiwany, wymarzony, wymodlony u Boga dzień! Słońcem jego był ten szwadron trzynastego pułku strzelców. Promienie padały, biły i od tych wytartych ciemnozielonych mundurów, i od tych twarzy sczerniałych, zszarzałych na wietrze. Biły i padały w serca warszawian! I łuny tryskały z rozchmurzonych twarzy, i iskry szły z oczu, a ogień płynął i z ust, i z dusz. Ludzie płakali na ulicach! Nikt nie pytał o przyczynę łez.\nMiasto pulsowało. Pieśń i okrzyki zrywały się, milkły i z nową wybuchały siłą.\nNikt nie myślał o spoczynku. Ci, co do szwadronu Deschampsa docisnąć się nie mogli, biegli na Wolę. Szczytem szczęścia było mieć u siebie Francuza i gościć go.\nCałowano ręce żołnierzy, tulono do twarzy poczciwie patrzące łby koni kawaleryjskich. Gromadki dzieci przebiegały ulice. Starzec siwowłosy, ledwie na nogach mogący ustać, zrywał się ze swego krzesła, mrugał na drepczącą jejmość i nucił pod nosem, przytupując ochoczo:\nSłuchaj, Basiu, pono nasi biją w tarabany!\nFlorian nie ostał się fali, która porwała szwadron Deschampsa. Zagarnięty wraz z innymi pod gościnną strzechę szlacheckiego dworku na Nowym Świecie, mimo wymawiań się a tłumaczeń, musiał dotrzymać kompanii, ale kiedy pierwsze powitania a zapały rodaków minęły,\nwysunął się cichaczem na ulicę i zawrócił pośpiesznie ku dawnym izdebkom pani Dziewanowskiej na Podwalu.\nDroga nie była łatwa do przebycia - mundur oficera strzelców francuskich co chwila stawał się przedmiotem owacyj i wiwatów. Gotartowski jednakże wyśliznął się zręcznie jednej i drugiej gromadzie ludu i, sunąc w cieniu pod murami, szczęśliwie był do kamieniczki dopadł. Tu czekał go zawód. W izdebkach pani Dziewanowskiej mieszkał już ktoś inny. Sąsiedzi, a i sam domu właściciel zapewnili, że pułkownikowa jeszcze jak przed Wszystkimi Świętymi nocką się wyniosła, tak od tego czasu nikt jej ani córki nie widział. Florian wspominał na to, że pani Dziewanowska; zabrawszy się onego pamiętnego dnia na kwaterę do bratanka, u niego przebywać nie mogła i, nie tracąc nadziei, poszedł przez Kapitulną na Miodową, minął pałac Branickiego, skręcił w Senatorską, obok rezydencji prymasowskiej, i dostał się na Daniłłowiczowską, kędy był pan Jan Dziewanowski mieszkał. Lecz tu dawną kwaterę pana Jana zastał zamkniętą.\nGotartowski chciał u sąsiadów zasięgnąć wiadomości, lecz kamienica prawie była jakby opustoszała: kto żyw, wybiegł był na miasto wziąć udział w radości ogólnej a weselu.\nZawiedziony srodze Florian wyszedł był powoli na ulicę, postanawiając sobie powrócić tu za dnia. Gotartowski czuł się znużonym, pospieszny marsz dał mu się teraz dopiero we znaki. Do środka miasta wracać się ociągał, szukać chciał ciszy a wytchnienia. Sunął powoli Daniłłowiczowską, a zastanawiając się, gdzie by mógł wypocznienie znaleźć, dojrzał wpółuchylone drzwi winiarni. Nie namyślając się, wszedł.\nWiniarnia była pusta. Stali nawet goście snadź przebywać musieli gdzieś podle Francuzów na Krakowskim. Gotartowski osunął się ciężko na ławę za stołem i zażądał piwa grzanego.\nMłoda szynkareczka na widok osobliwego munduru oficerskiego żwawo się zakręciła, uśmiechnęła mile raz i drugi, duchem dzban żądanego napoju postawiła, a strzeliwszy ku szlifom Floriana, zagadnęła śmiało:\n- Toż chyba waszmość pan nie z naszych stron pewnie? Musi z daleka?\n- At! - mruknął niechętnie Florian i zadumał się nad swoją troską.\nSzynkareczka nie dała się zbić z tropu. Figlarne oczka nastawiła, pokręciła noskiem i zapytała powtórnie, niby mówiąc wpół do siebie:\n- Różne już mundury widziałam... i grenadierskie, i woltyżerskie, i pruskie, i rosyjskie, i nasze, a co... takiego sobie nie przypominam. Waszmość pan chyba z adiutantów gubernatorskich?\n- Mylisz się waćpani! - odrzekł nareszcie Florian. - Mundur to strzelców francuskich.\n- Francuskich strzelców! - zawołała z odcieniem radosnego zdziwienia szynkareczka. - A toż dopiero!... Że ja tego nie spostrzegłam od razu! Ot, głowa!... Hej, pani Wojciechowa! Pani Wojciechowa!... Kumotrze!... Chodźcież, bo... gościa ci mamy nie lada... Pan oficer francuskich strzelców! Jezu! Ani mi to nie przyszło na myśl... Niechże bo waszmość pozwoli, że mu stół obrusem świeżym zaścielę... Tam, podle okna, niewygodnie... może tu, bliżej kominka! Piwo, juści piwo, lecz może by też wino z korzeniami! Dobre wino? Pan oficer nietutejszy, nie wie, a przecież u nas „Pod Kontuszem” co najprzedniejsi obywatele a szlachta pijają.\nSzynkareczka uwijała się po winiarni; kręciła się żywo, a wołając niecierpliwie, zaglądała do izby za szynkwasem. Zanim Florian zdołał coś odpowiedzieć a podziękować, w izbie gościnnej ukazał się kusy, krępy mężczyzna w kubraku staroświeckim a jałowiczych butach i wysoka, cienka starucha, o twarzy pokurczonej, zmarszczonej i jak piąstka spod białego czepca wyglądającej.\n- Czołem waszmość panu! - Maciej Kopytko, szewc, do usług... a obecnej tu wdowy a gospodyni kumoter! - zaprezentował się mężczyzna, a wskazując na staruchę, dodał: - A to... nasza Wojciechowa... trochę piastunka, a prawie familiantka.\nStarucha dygnęła kapitanowi, Kopytko skłonił się i oboje pożerać zaczęli oczyma mundur, kaszkiet i obszlegi Floriana.\n- Rad, rad jestem... poznać! - bąknął Gotartowski.\n- Waszmość pan daruje śmiałości! - ozwał się Kopytko. - Ale bo wprost spod Bernardynów wróciłem i com się namordował, com natarmosił, żeby choć jednego dostać żołnierza, lecz gdzie tam! Wstyd się przyznać... ledwie kawałek sukna francuskiego został mi w garści, czego sobie darować nie mogę... bo on Francuz poczciwy brzydkie może powziąć o nas mniemanie, obaczywszy tak srogie okaleczenie szarawarów.. Łaska atoli Boska czuwała snadź, kiedy nam waszmość pana zesłała!... Wybaczaj waszmość, panie oficjerze, szewckie natręctwo... lecz hej... dzień ci taki dzisiaj nadszedł, że i jak to onego czasu, nawet w pocięglu serce się odzywa! Niechże bo kuma się zawinie a żwawo! Gość taki!... Toż chyba cała ulica posinieje z zazdrości jednej...\n- Bóg zapłać! Bóg zapłać za dobre, poczciwe słowo.\n- Et! Panie oficjerze! - pochwycił wesoło szewc. - Za cóż bo Bóg miałby nam jeszcze płacić?... To my raczej wszyscy w większej teraz niż kiedykolwiek jesteśmy względem niego zaległości... Jest wino! Darujcie... darujcie... szewckiemu natręctwu... W wasze ręce... za pomyślność... za... tego!... Tfy! Człowiek prosty zwyczajnie wygadać nie może... co ma na żołądku, a co na wątrobie!...\n- Moja gosposiu! - odezwał się znienacka kapitan. - Znacież wy dobrze okoliczne kamienice?...\n- Czy znam! Panie oficjerze, a toż tu się urodziłam, tu rodzice moi trzymali jeszcze tę samą winiarnię, tu przez dwa lata mieszkałam z moim nieboszczykiem, świeć, Panie, nad jego duszą tu mi zamarł na srogą gorączkę!... I tu od trzech lat żywot samotny wiodę z tą oto Wojciechową i z rodziną kumotra, co w tej samej kamieniczce kunszt prowadzi!... Ja bym kogo nie znała...\n- A nie słyszeliście o panu... Janie Dziewanowskim?\n- Czyśmy nie słyszeli?... - wmieszał się imć Kopytko. - Toć, panie oficjerze... jednej przyszczypki na bucie nie było, która by z mego nie wyszła warsztatu! Pan Dziewanowski toć mieszkał tu, niedaleczko, w dwóch izdebkach... Zacny szlachcic i podobno oficjer nie lada.\n- U mnie to prawie codziennym bywał gościem!... Ledwie z rana okiennicę odemknąć zdołam, a już drzwi się z trzaskiem otwierają i słyszę głos pana Jana, Dzielny kawaler... -zakończyła z westchnieniem szynkarka.\n- A czy nie wiecie nic o stryjence pana Dziewanowskiego? Szynkarka z kumotrem spojrzeli na siebie znacząco. Ostatni ozwał się smutnie:\n- Niby o pani pułkownikowej Dziewanowskiej?...\n- Tak, tak właśnie! - potwierdził gorąco kapitan.\n- Przepadła, przepadła i ona, i jej córka! Florian zbladł.\n- Co - jak to przepadła?!...\n- Ach! Panie oficjerze... nie ona jedna, biedaczka! Więcej ich było ofiar takich.\n- Na miły Bóg, mówcie mi całą prawdę! Kopytko głos zniżył:\n- Pani pułkownikowa sprowadziła się na kwaterę bratanka, jakby zaraz po jego wyjeździe... Pomnę doskonale... akurat byłem był z butami poszedł, aż ci tu drzwi uchyla panna... i mówi - nie ma Jasia, pojechał, nie wiadomo kiedy powróci!... Od słowa do słowa, dowiedziałem się, jako niby imć pan Dziewanowski bratem stryjecznym jej wypadał... Owóż...\n- Pozwólcie, kumotrze - przerwała szynkarka - ja to lepiej opowiem, bom patrzyła prawie. W tydzień może, jak pan Dziewanowski po raz ostatni był w winiarni, około południa patrzę... a tu walą ulicą Prusacy z milicjantami... Myślę, nie przypadek ich tu prowadzi w naszą zaciszną uliczkę. Wyjrzałam, zawołałam na Wojciechową, a sama chuścinę na głowę i lecę zobaczyć, co się dzieje!... Aż powiadają, że ci spisek jakiś odkryli i pana Dziewanowskiego przyszli szukać... Co się tam działo na górze, tego nie wiem, bo straż nikogo w korytarz nawet nie puszczała... Bobrowali może tam ze dwie godziny. Potem wóz sprowadzili. Na wozie\nusadowili panią pułkownikową i jej córkę i wywieźli na odwach... stamtąd pono... dalej jeszcze wyprawili!... Lecz co to panu oficjerowi?!...\n- Nic, mówcie dalej! - rzucił Florian zaciskając zęby i tłumiąc w sobie wybuch żalu.\n- Niewiele już zostaje do mówienia. Wywieźli, i jak kamień w wodę. W jakiś czas potem patrzę, kto wchodzi, aż ci sam imć pan Jan. Aż się przelękłam... Akurat siedział tu za stołem, jak waszmość... Biadał, narzekał, kłopotał się... lecz cóż mógł poradzić, samemu pilno mu było gdzieś, a i Prusaków strzec się musiał, bo choć to plugastwo za Wisłę się już wybierało, lecz pewnie by mu nie darowali. Potem znów jakiś chłop z babą się zjawili. Chodzili od domu do domu a o panią Dziewanowską się przepytywali. Baba, jak sama powiadała, aż na policję chodziła się pytać, bo niby jej pani pułkownikowa winna była sporo grosza. Na policji powiedzieli, że pani Dziewanowską jest oskarżona o udział w spiskowaniach tych, co się do Francuzów wykradali... i że wysłano ją... gdzieści za karę!... Gdzie, nie pamiętam!... Baba z chłopem zakręcili się i przepadli. Oj, panie oficjerze... Nie jedne one!... De Tilly nikomu nie darował, choćby dziecko schwycił, to i to skatował... A ów Kohler, co niby poczciwego udawał i do polskich panów się mizdrzył... Prusak był, taki sam zapamiętały jak inni!!...\nFlorian milczał, ostatka sił dobywając, aby nie okazać słabości. Wielkie krople potu spływały mu po twarzy.\nTeraz jasno mu się przedstawiało dziwne zachowanie Dziewanowskiego i one słowa, które był do niego wyrzekł przy pożegnaniu... Zośka przepadła... zginęła prawie... zmarnieje tam w tej niewoli!...\nGotartowski podniósł się ociężale z miejsca - duszno mu było w tej małej izdebce gościnnej.\n- Pozwólcie, gosposiu! Pora na mnie.\n- Już pan oficer odchodzi!... Niełaskaw! - zakrzyknęła ze szczerym żalem szynkareczka. -A przecież i kwatera by się znalazła!...\n- Nie. Bóg zapłać! Ileż się należy ode mnie?...\n- Panie oficjerze! Chyba tej nam krzywdy nie wyrządzisz, abyś w dniu tak radosnym niewolił nas do przyjęcia pieniędzy! - rzekła nieśmiało szynkarka.\n- A jeżeli waszmość koniecznie chciałbyś na kwit pójść z nami - podtrzymał mistrz Kopytko - to już ostańcie tutaj! Noc późna. Nie sajety, nie salony, lecz wygoda wszelka się najdzie u mnie, a żonisko...\n- Ani sobie kumoter do głowy nie dopuszczaj, bym mu pana oficjera pozwoliła... Ho, ho! Cóż to, niby mu krzywda się stanie? Nie mam tu gościnnego alkierzyka?...\nKum z kumą do nie lada się zbierali swarów, lecz Florian przypasał pałasz i rzekł wstając:\n- Ani u was, ani u was ostać nie mogę... Darujcie... Po dniu, da Bóg, zajdę... nie teraz. Za serca zacne dziękuję. Patrzeć tylko, inni przyjdą, wiela ich przyjdzie może... gości nie zbraknie nikomu!... Bywajcie!...\nSzynkarce oczy wilgocią rozbłyszczały. Zastąpiła Florianowi drogę.\n- Panie oficjerze! - szepnęła cicho. - Wam czegoś markotno!... Miarkuję, możeście pani pułkownikowej bliscy! A może i imć panu Janowi!... Napraszać się nie śmiem!... Wola wasza! Skromne izdebki!...\nGotartowski spojrzał serdecznie w liczko szynkarki, rękę jej ścisnął i na ulicę wyszedł.\nTu dopiero uczuł niemoc a wyczerpanie. Pulsa wszystkie biły mu do głowy, krwawe plamy ukazały mu się przed oczyma, pierś rozpierał ból suchy, drętwy.\nSzedł niby we śnie, przez mgłę ledwie widząc przed sobą w łunach światła spowite domy i ulice. Gwar a okrzyki, tu i ówdzie się rozlegające, drażniły go, napawały bólem, szarpały. I pytał samego siebie zdziwiony - czego ludzie ci tak się cieszą, czym tak się radują?!...\nFlorian biegł prawie, gorączką trawiony wewnętrzną, biegł prosto przed siebie, zakręcając ledwie wówczas, gdy ciągnąca się przed nim ulica załamywała się nagle lub kończyła w dwie różne strony idącym rozgałęzieniem.\nMyśl o Zośce kołatała się w nim, snując mu obrazy pełne grozy. Wszystkiego od Prusaków mógł się spodziewać. W zapamiętaniu swym nie znali oni litości, w przemocy a gwałcie -pomiarkowania. Im pewniejsi byli bezkarności, tym zwierzęcość ich występowała silniej!... Wiedział o tym Florian nie od dziś.\n„Przepadła, przepadła dla ciebie... na wieki!” - szeptał mu jakiś głos ponury, a równocześnie błąkające się na ulicach cienie układały się w szyderczo wykrzywioną twarz Schmidta.\nI oto bunt zerwał się pod czaszką Floriana.\nZa lat tyle walki, za oddanie się, za zaparcie, za głód, za rany, za tęsknotę... takaż go spotyka nagroda?...\nWzniósł oczy do góry. Niebo pogodne, szafirowe skrzyło się milionami gwiazd.\nFlorian chciał złorzeczyć, naraz uląkł się i zatrzymał. Wzrok spuścił ku ziemi i zadrżał... O krok przed nim z lekkim szmerem Wisła toczyła swe fale...\nKapitan przeżegnał się. Jeden ruch jeszcze, a stoczyłby się z urwistego brzegu na dno rzeki.\nGotartowski cofnął się od brzegu i, uszedłszy kilkadziesiąt kroków, osunął się ciężko na zwalony nad Wisłą budulec i tu zastygł prawie w szarpiącym go bólu.\nKsiężyc wysunął się spoza obłoków i oświetlił obydwa wybrzeża. Przeglądał się w błyszczących krzyżach na wieżycach kościołów i w wypolerowanym szpontonie pruskiej placówki, w jasnym nurcie Wisły i w lśniących kałużach Pragi, w mosiężnych kaskach dragoni francuskiej i w końcach pik widet kozackich armii Benigsena. Zamek królewski rysował się na jasnym tle nieba czarno, smutno, jakby w zadumie o świetnej przeszłości pogrążony, jakby rozpamiętywał minione czasy.\nNaraz na skraju tarasów zamkowych ukazała się wysmukła postać mężczyzny, spowita burką szeroką. Postać mierzyła wzrokiem dalekie horyzonty, wodziła oczami po złomach spiętrzonych murów Warszawy i zawróciła krokiem powolnym ku Wiśle.\nMężczyzna zatrzymywał się często, niby ważył coś w umyśle i znów szedł, bez widocznego celu, kołując wśród wyboistych nasypów i porozrzucanych kłód drzewa, aż zbliżył się ku stronie, gdzie leżał Florian. Na widok bezwładnej sylwetki Gotartowskiego, jakby rozciągniętej w śmiertelnym skurczu na stosie bali, mężczyzna zatrzymał się. Zawahał się przez chwilkę, a potem śmiałym, elastycznym krokiem podszedł do Floriana i za ramię go ujął.\n- Hej!... Przyjacielu! - zawołał. - Cóż to?!... Na ziąb taki przyszliście noclegu tutaj szukać...\nFlorian poruszył się jakby w gorączce. Nieznajomy, przyjrzawszy mu się bliżej, poznał mundur francuski.\n- Hm! To go, widzę, uraczyli! Francuz jakiś pewnie! - mruknął do siebie i ozwał się ponownie czystą francuszczyzną:\n- Dalej, wstawajcie! Noc zapada, gdzie wam się tu wycierać!\nGotartowski podniósł zwolna ociężałe powieki, głos nieznajomego wydał mu się nieobcym.\nTen ostatni nalegał żywiej:\n- Nie ociągajcie się, bo wam ta gościnność dać się może we znaki!... Mróz, mróz idzie!... A w dodatku, nie bardzo tu może być bezpiecznie!\n- Zostawcie mnie! - wyjąkał z wysiłkiem Florian, usuwając rękę mężczyzny. - Mnie tu dobrze!...\nŚwiatło księżyca padło wprost na Floriana i przejrzało się w jego złotych kordonach oficerskich, wyglądających spod płaszcza. Nieznajomy podsunął się żywiej.\n- Co widzę?!... Oficer... tutaj?!... Polak? Wstańże waszmość!... Ani myśli, żebym cię tu zostawił! No, wesprzyj się na mnie. Tak! Na każdego przyjść może. Podejmowali was sercem! Bo aż wam w głowę a nogi weszło!... No... teraz!\nNieznajomy ujął silnie Floriana i postawił go na nogi.\n- A teraz... poprowadzę was ku miastu!... Florian ustąpił na bok. Przytomność mu wróciła.\n- Dziękuję, nie trzeba! - rzekł głucho. - Waszmość jesteś w błędzie... za podchmielonego mnie masz! Bywają chwile... że człowiekowi lepiej byłoby spić się...\nNieznajomy utkwił bystry wzrok we Florianie i ozwał się znienacka:\n- Wszak to mości Gotartowski?!... Kapitan drgnął, spojrzał na nieznajomego i szepnął z pomieszaniem:\n- Toż dopiero spotkanie?! Jakimiż drogami chadzasz waszmość, że cię tu, aż na tym pustkowiu, zdybałem?... Bo ja... jak zwykle, przechadzkę moją odbywam... i błąkam się!... Lecz waszmość, waszmość... o tej porze?\n- Tak przyszło na mnie... Wasza książęca mość... sam nie wiem.\n- Zdaj esz się być czegoś strapionym!... No, chodź wasze ze mną! Chodźmy stąd!...\nFlorian szedł za Poniatowskim z głową zwieszoną. Wspomniał był właśnie, że niedawno\nkroczył tą samą drogą z Zośką... i boleść znów targnęła nim silniej.\nW głębi, pod Zamkiem, ukazały się oświetlone drzwi pałacu Pod Blachą. Poniatowski rzucił nagle:\n- A gdzie, mości Gotartowski, kwaterujesz?...\n- Gdzie kwateruję? - powtórzył Florian zbierając myśli. - Sam nie wiem jeszcze, mości książę!...\n- To chodźże do mnie.\n- Czyżbym śmiał?\n- No... nie bój się... kąt się jaki taki znajdzie! - zakonkludował z uśmiechem Poniatowski. - Kłopotu mi nie przysporzysz, a rozgrzać się potrzebujesz.\nFlorian chciał się jeszcze wymawiać, lecz książę Józef rzekł urażony:\n- Chyba że ci dach mój nie po sercu, w takim razie nalegać nie śmiem.\n- Wasza książęca mość, to jeno przekonanie, że niegodnym się czuję zaszczytu...\n- Bajesz waszmość! Żołnierz żołnierzowi równy - odparł Poniatowski i zawrócił w stronę pałacu.\nFlorian, idąc z księciem, minął szereg z wyszukanym przepychem urządzonych salonów, tonących w półmrokach przyćmionych świateł, i znalazł się znów w tym samym wymuskanym, cackami zastawionym gabinecie, w którym pamiętną z nim prowadził rozmowę. Poniatowski jednak zatrzymał się tu tyle tylko, aby zabrać ze sobą świecznik, i poprowadził Floriana przez długi, wąski korytarz do dwóch obszernych izb.\n- No, jesteśmy u siebie! - zagaił wesoło książę, stawiając świecznik na stole.\nZa czym zadzwonił na pokojowca i wydał mu jakieś rozkazy.\nGotartowski, mimo przygnębienia a wyczerpania, jął się z ciekawością po tych izbach rozglądać, nie mogąc się oprzeć pewnemu zdziwieniu.\nIzby te bowiem w niczym reszty pałacu nie przypominały. Ściany proste, w poważne u sklepienia łuki ujęte, ledwie że bielone, przypominały owe staroświeckie komnaty, w których surowość obyczajów z rycerskimi przymiotami bratać się lubiła. Stoły, krzesła i ławy skromne, drewniane; w drugiej komnacie łoże wąskie, twarde, skórą jelenią okryte, na ścianach kilka miniatur, portret króla Stanisława, ciemnym zasłonięty welonem. Broń porozwieszana ponad kopersztychami - miedziorytamia, a zresztą ni cienia onej zniewieściałości, ni śladu wyszukanego zbytku, jakim się reszta pałacu Pod Blachą odznaczała. Tu, za tym kurytarzem, był jakby inny świat zgoła, mieszkał inny człowiek.\nPokojowiec ustawił tacę na stole z winami a posiłkiem. Książę zrzucił burkę, naciągnął kubrak wojskowy i przyzwał do stołu Floriana.\n- Siadaj waszeć! Niech i mnie wolno będzie w dniu tym powitać w tobie zwycięską armię! Jedz, pij waszmość, nie trucizna.\n- Wasza książęca mość, czymże sobie zasłużyłem...\n- Wszyscy... wszyscy jesteście jednacy! - odrzekł porywczo Poniatowski, targając ręką pierścienie swych kruczych włosów. - Wy, obrońcy ojczyzny! Nie po myśli wam Poniatowski, bo patrzy głębiej! Naród powstaje... Może już powstał... Armię zbierzecie i co dalej?!...\n- Armii tej potrzeba będzie wodza! - rzucił Florian pasując się z niemocą, która go znów chwytać zaczynała.\n- Wodza - powtórzył w zamyśleniu książę Józef. - Ha! Przecież jest pan Dąbrowski, ba i pan Zajączek także kręci się pewnie. Owszem, tędzy żołnierze. Naczelnik bo odmówił...\n- Prawda, wasza książęca mość! - ozwał się w uniesieniu Gotartowski, tracąc panowanie nad sobą. - Naczelnik nie przyjął cesarskich propozycji i... cóż w tym dobrego?!... Może prosta natura moja tej subtelności pojąć nie umie, lecz odmowa ta mi się nie widzi!...\n- Bo nie rachujesz, jaką odpowiedzialność wziąłby na siebie. Wszak na jego głowę spaść by mogły złorzeczenia całego narodu!... Jemu nie wolno i nikomu nie wolno - przykładać ręki do dzieła tego bez gwarancyj należytych. Łatwo jest imienia sławnego nadużyć!... Czasem jedno nazwisko może szalę przeważyć!... Naczelnik spełnił swój obowiązek. Zbadał intencję i cofnął się.\n- Daruje wasza książęca mość, lecz mnie to nie przekonywa - nie!...\nPoniatowski zasępił się groźnie.\n- Co wasze?!... Chcesz, aby na nową zgubę wyprowadzić tysiące?... Chcesz, aby znów legiony marły na podzwrotnikowych wyspach i pustyniach?! Z lekkim sercem skazałbyś naród na niedolę, na sieroctwo?!...\n- Mości książę! Pomnę, gdy prostym będąc żołnierzem w brygadzie imć pana Dzierżka, stałem pod Markuszowem. Wówczas nadjechał do obozu wysłaniec królewski, pułkownik Kirkor. Treść przywiezionego pisma wkrótce była nam znaną. Było to zawiadomienie o przystąpieniu króla do konfederacji targowickiej. I do dziś dnia pomnę słowa odpowiedzi waszej książęcej mości: „Raczej należało obierać śmierć chwalebną”. I słowa te wryły mi się głęboko w duszę. Może te tysiące z ochotą zniosą dolę, jaką im przeznaczenie gotuje?\nPoniatowski szarpał niecierpliwie fałdy żabotu. Gotartowski mówił dalej głosem cichym, słabnącym:\n- Ja nie wiem, mości książę, przebaczenia proszę, lecz tam, na polach szerokich, na równinach wielkich, wśród huku dział, pobudek wojennych, lepiej, jaśniee niż tu! W legii ciężko było a ochoczo. Niewygód wiele, głód codziennym był gościem, żołdem była nam wiara w przyszłość. Może się mylę, może błądzę... lecz inna rzecz, gdy pojedynczy człek staje i mówi: „Pójdźcie ze mną, ja was poprowadzę” - a inna, gdy korna gromada zwraca swe błędne oczy i żebrze: „Idź z nami, za twoim iść chcemy przewodem!”...\n- Człowieku, zastanówże się nad tym, co mówisz! - krzyknął Poniatowski. - Toć w mgle więcej treści niż w twoich supozycjach. Kto najdotkliwiej dał się nam dotąd we znaki? Kto najgwałtowniej chce zetrzeć z nas piastowe znamię, kto siły swej użył na bezprawie, przemoce najcięższe?! Austria! Z kimże teraz wasz odnowiciel w przyjaźni, kto mu zaręczył neutralny spokój, z kim jest w przyjacielstwie? Z Austrią! Czy trzeba mówić dalej? Zdaje ci się, że dla miłości naszej Bonaparte zerwie przymierze i trzecią potęgę na głowę swej armii zwali?! Mrzonki! Powołujecie ludzi pod broń, formujecie oddziały, a wiecież, dokąd one iść mają? Odpowiedz!...\n- Ja - szepnął w gorączce Florian - ja chcę umrzeć!... Poniatowski spojrzał niespokojnie na bladą, zmienioną twarz Gotartowskiego i zapytał pośpiesznie:\n- Co waszeci?\n- Nic! - jęknął kapitan, na próżno broniąc się raptownemu osłabieniu. - Tyle dni... nocy tyle... daremnie!... Dziewanowski coś wiedzieć musi!... Zabrali ją... wywieźli... Dom pusty... nikogo... i znów sam.\n- Waszmość chory jesteś?! Napij się wina... to cię orzeźwi... i na spoczynek. Jam tu waszeci niepotrzebnie rozmową tą trudził, nie pomyślawszy o twoim niewywczasie.\nFlorian nie odpowiadał. Książę zatrwożył się niepomału nagłą chorobą Gotartowskiego. Zadzwonił na służbę i kazał przywołać natychmiast medyka. Tymczasem wpółomdlałego Floriana ułożono na naprędce przygotowanym posłaniu w alkierzyku, za komnatą sypialną księcia.\nMedyk opatrzył Floriana i leki pośpiesznie zaaplikował. Choroba, według jego zdania, była ciężka, bo silnie gorączkowa, tak że bez krwi puszczenia się nie obeszło i na lada driakwi poprzestać nie można było.\nPoniatowski zafrasował się szczerze chorobą Gotartowskiego i nakazał medykowi mieć o nim pilne staranie.\nMedyk, zmiarkowawszy z relacji służby, że chory nieznanym zgoła jest tylko oficerem, doradzał księciu, aby go gdzie w oficynach ulokował, chory bowiem, będąc w gorączce, snadnie mógł wpaść w malignę, a tym samym spokój księciu zakłócać. Poniatowski mimo uszu puścił rady medyka, Floriana kazał w alkierzu pozostawić i wszelką opieką otoczyć.\nPusto było na drodze od Błonia ku Warszawie idącej. Ta część kraju po dniach gorączki, po nocach, pełnych szczęku oręża i alarmujących wystrzałów, spoczywała we śnie miarowym, spokojnym. Armia francuska szeroko rozrzuciła swe pułki i widety. W środku niej można było nie troszczyć się już ani o spóźnione gromadki jeźdźców, ukazujących się na drogach, ani o całe bodaj oddziały. Przestano się niepokoić i oddalonym tętentem, i dźwiękiem sygnałów. Ten, co jechał drogą, swoim być musiał, bo któż by się ważył między rozstawione kolumny francuskie wkraczać?\nSpało Błonie. Spała snem twardym Warszawa. A tymczasem drogą, przez Błonie idącą, pędziło dwóch jeźdźców. Jeźdźców dziwnych i ze stroju, i z zachowania się, i z zamienianych niekiedy, urywanych wyrazów.\nPierwszy, otulony krótkim, zielonym surdutem, podbitym futrem, w łosiowych spodniach, w nasuniętym mocno na czoło stosowanym kapeluszu, przekręconym według mody rewolucji i Dyrektoriatu, parł naprzód białego jak mleko araba.\nDrugi, w wielkim zawoju wschodnim, w białym burnusie, zarzuconym na jaskrawą odzież, z wielkim kindżałem i krócicami za pasem, jechał o dwa kroki za pierwszym jeźdźcem na koniu jak kruk czarnym.\nArab pruł powietrze i sunął naprzód sam, bez ostróg, bez targnięcia cugli. Cwałował a płynął, zda się. Suchy, kształtnie wygięty kark ani drgnął prawie, chody prężyły się i zginały z siłą niepomierną a giętkością i wdziękiem. Krew w arabie grała, każda żyłka delikatnych a stalowych pęcin drgała, błyszczące oczy rumaka toczyły ognie. Niekiedy arab szarpał niecierpliwie munsztukiem, zgrzytnął cisnącym mu pysk żelazem lub zarżał przeciągle, dźwięcznie, hardo.


Guadalupe Loaeza ” Kupuję, więc jestem” | Blada Narzeczona\n← Wybierz najlepszy zespół festiwalowy!\nZlot fanów Star Wars →\nGuadalupe Loaeza ” Kupuję, więc jestem”\nOpublikowano 10/09/2010 by palebride\nWszystkie należą do warstwy najbogatszych ludzi w Meksyku i weekendowy wypad do Paryża, Londynu czy Nowego Jorku na zakupy w firmowych butikach to żaden problem. Może przy okazji zobaczą jakiś ciekawy koncert czy spektakl? Na pewno nie z ciekawości, a wyłącznie dlatego, że mówi się o tym w ich kręgach…\nGuadalupe Loaeza jest znaną i cenioną dziennikarką oraz pisarką meksykańską, która swoim talentem do przenikliwej oceny ludzkich zachowań umie uderzyć w sedno problemu. Bohaterkami tej dość przyjemnej i humorystycznej lektury jest Sofia, Aleksandra i Ana Paula – trzy serdeczne ”przyjaciółki”, które na co dzień zmagają się z urządzaniem wystawnych przyjęć, robieniem zakupów ( oczywiście nie zniżając się do pobytu w markecie ) oraz z użeraniem się ze swoimi dzieci będącymi ich klonami. One nie zajmują się pracą, bo to jest zbyt poniżające i niepotrzebne gdy na wszystkie zachcianki zarabiają ich wysoko postawieni mężowie. Nie mają własnego gustu i zdania ponieważ ślepo gonią za trendami, a to co teraz jest ”trendi” dyktują im projektanci oraz jeszcze wyżej postawieni ”przyjaciele”, którym chcą się podlizać. Kupują bez opamiętania oraz robią coś co jest sprzeczne z ich naturą, no ale za to są lepiej postrzegani w swoich kręgach, a to jest przecież najważniejsze by błyszczeć tam niczym diament, bo ”co ludzie powiedzą?” jeśli zrobią coś niezgodnie z przyjętymi ”normami” ? Mimo iż akcja toczy się w Meksyku to temat jest jak najbardziej aktualny również w naszej Polsce.\nKsiążkę czyta się szybko i jednym tchem, co może zachęci tych, co nie przepadają za małą rozgrzewką umysłową jaką jest czytanie ; ) Kolejną zaletą tej lektury jest zobaczenie, że pogoń za sezonowymi trendami jest bezsensu i może lepiej jest pozostać sobą w tym konsumpcyjnym świecie i nie bacząc na innych robić to co się kocha ?\nPozdrawiam, palebride 😉\nTen wpis został opublikowany w kategorii Literatura, Różności i oznaczony tagami Guadalupe Loaeza, Kupuje więc jestem, Meksyk, społeczeństwo, zakupy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n2 odpowiedzi na „Guadalupe Loaeza ” Kupuję, więc jestem””\n10/09/2010 o 2:14 PM\ntakie „lekkie” lektury czasem przydają się na „odmóżdżenie”.\nZerknę po ile jest książka i kto wie, może wpadnie w moje ręce 🙂\n(jakoś nie lubię wypożyczać książek z biblioteki, nie lubię jak mnie czas goni)\n10/09/2010 o 6:34 PM\nhah cieszę się, że udało mi się zainteresować Ciebie tą książką 😀


Wstrząsające słowa Jana Pawła II tuż przed śmiercią. Ukrywano je w ogromnej tajemnicy | Te-mysli\nStrona główna Magazyn Wstrząsające słowa Jana Pawła II tuż przed śmiercią. Ukrywano je w ogromnej...\nPoprzedni artykułTragedia. Okropne informacje o Jarosławie Kaczyńskim\nNastępny artykułPrzez 15 lat pomagała mężowi gwałcić córkę. Ale to był dopiero początek koszmaru\nRodzice przywieźli ze szpitala nowo narodzone dziecko. Młoda mama obawiała się...\nPsy kochają małe dzieci, a małe dzieci uwielbiają psy. Nie od dziś wiadomo, że ta dwójka to wspaniałe połączenie. Wiele osób uważa, że dziecko...\nPogrzeb w Zelczynie. Matka i jej troje dzieci spoczęły we wspólnym...\nNajmniejsza była śnieżnobiała trumienka 4-letniej Nadii. Za nią podobne, tylko trochę większe 9-letniej Aleksandry i 12-letniego Kamila. Na końcu zaś żałobnicy nieśli trumnę Aldony...


moja-enklawa : Wnętrze herbaciarni\nObiecałam pokazać wnętrze herbaciarni. Dziś pierwsza seria zdjęć. Może znajdziecie tu inspiracje dla siebie. Zachwyciła mnie ta niewielka serwetka wykonana bardzo cienką nicią, perfekcyjnie.\nNasz stolik. Zamówiłyśmy sobie herbatę o pięknej nazwie- Szczęśliwa Godzina i mały zestaw herbatników.\nWnętrze herbaciarni nie jest duże i przy kilku zajętych stolikach odnosi się wrażenie pewnego natłoku. A jeszcze gdy wszyscy mówią głośno i w różnych językach, bardziej wrażliwym osobom może to przeszkadzać.\nBardzo podoba mi się kolorystyka i klimat tego zdjęcia, choć może nie jest w 100% ostre. Wczoraj napisałam 365 post( tyle ile rok ma dni)Zdaję sobie sprawę, że powinnam wyposażyć mój blog w etykiety, żeby łatwiej było znaleźć choćby przepisy. Może z pomocą zięcia uda mi się zrobić takie ułatwienie- nie wiem. Mamy to w planie. Dziękuję za odwiedziny i komentarze. Teraz przyspieszy tempo mojego życia, więc bądźcie wyrozumiali. Będę odwiedzać Wasze blogi, aczkolwiek może się zdarzyć,że czasem z małym opóźnieniem. Pozdrawiam serdecznie i życzę dobrego dnia.\nAutor: moja-enklawa o 08:52\n3nereida 7 maja 2014 10:04\nCudowne miejsce dla robotko-maniaczek inie tylko .\nNitkowy Świat 7 maja 2014 10:50\nChoć jestem wielką fanką i miłośniczką herbaty... nie byłam jeszcze w takim miejscu :-(( W samej mojej miejscowości brak takiego przybytku dobroci herbacianej , a w Poznaniu mi nie po drodze :-(( Miejsce zdaje sie mieć fantastyczny klimat, super że pokazałaś te zdjęcia ;-)) Serwetki na stołach są piękne ;-))\nAldona 7 maja 2014 16:51\nTo taki paradoks - tak kolorowo a jednak tak spokojnie, jakby czas się zatrzymał w tych barwach i kształtach.\nIna Kaźmierska 8 maja 2014 09:19\nZakochałam się w tym miejscu i chyba bym z niego wcale nie wychodziła:)\nagulec 9 maja 2014 15:18\nNo i mnie zachwyciła serweta. Piękna!


Polityka transferowa Wisły - Strona 2070 - Forum Kibiców Wisły Kraków\nStrona 2070 z 2902 « First < 1070 1570 1970 2020 2060 2068 2069 2070 2071 2072 2080 2120 2170 2570 > Last »\nUmowa z Frederiksenem rozwiązana. Ciekawe czy za nim zatęsknimy ?\nJanek to był gość.\nDahan chyba za bardzo łysego nie poważa w kwestiach piłkarskich skoro uważa, że nie ma u nas w klubie kogoś kto zna się na piłce. Jakże prawdzie i trafne pytanie. A styczność z nim na pewno miał, bądź co bądź gość purusza się w kręgach dla JB nie znanych bo sprzedawał piłkarzy do dużych klubów.\nW sumie nic nowego nie odkrył.\n"Mogę powiedzieć, że ten człowiek oddaje serce dla Wisły i pracuje dla Niej 24/7..."\nTo ładne. To naprawdę Dahan powiedział o Bednarzu?\nZgadzam się z Tobą oczywiście. Tylko trochę zaskoczyło mnie to powyżej.\nOstatnio edytowane przez arti : 19.01.2013 o godz. 11:22.\nTylko, ze podstawowym problemem Wisly nie jest to ile kto dla niej pracuje, czy bedzie za nia umieral, czy moze nawet nie bedzie wracal do domu na noc z powodu obowiazkow, to zawsze w jakims stopniu bylo, dyrektorzy sportowi sie starali, zawodnicy sie starali itp. Glownym problemem Wisly jest brak jakosci, na wszystkich poziomach funkcjonowaniai klubu. Dzialacze i pilkarze sa po prostu slabi. Bednarz sie moze stara, pracuje duzo, ale pewnego poziomu nie przeskoczy, brak mu kreatywnosci, wizji, kontaktow, nieszablonowego myslenia. I to samo sie tyczy wszystkich osob decyzyjnych. Jak trener to ten co juz byl, jak zawodnik to ten co juz byl, jak trzeba nowych zawodnikow to testy.\nJego angielski mnie poraża\nA ktoś może zlinkować jakiegoś tłumacza do tego arta o Meliksonie? Nie każdy potrafi przeczytać hebrajski\nwrzuć sobie google translator albo tłumacz - hebrajski-polski - to będzie mniej-więcej tłumaczenie\n"He loves the club and and he work(s) good" - kolejne zdanie o B.\n"Lemay (Lamey?)-was good,Genkov-ok, Melikson-wonderful, Biton - incredible..."\nNade wszystko hadlarz.. wiedzący jak się zachować i co powiedzieć.\nOstatnio edytowane przez arti : 19.01.2013 o godz. 17:08.\nTak naprawdę to pozostaje nam tylko się modlić żeby te plotki o tym że Cupiał w lecie zaczyna inwestycje w drużynę się sprawdziły bo w tej chwili nasz najmocniejszy skład pewnie da nam środek tabeli. Pierwsza 11 pewnie będzie w tej rundzie wyglądać tak :\nPareiko - Jaliens, Głowacki, Czekaj, Bunoza - Małecki, Wilk, Chrapek, Garguła,Kosowski - Genkov\nRezerwa : Miśkiewicz, Jovanovic, Chavez, Burliga, Sobolewski, Iliev, Uryga,Stolarski, Brud, Szewczyk, Boguski, Sikorski\nPrognozowana zdobycz punktowa :\nBełchatów - 3 pkt\nPodbeskidzie - 3pkt\nPolonia - 1 pkt\nPogoń - 1 pkt\nLechia - 1 pkt\nLegia - 0 pkt\nJaga - 3 pkt\nWidzew - 1 pkt\nLech - 0 pkt\nKorona - 3 pkt\nRuch - 3 pkt\nGórnik - 0 pkt\nZagębie - 0 pkt\nSuma : 20 pkt + 18 z jesieni = 38 punktów co w poprzednich sezonach dawało miesce 8-12.\nPo sezonie musi być rewolucja gdyż kończą się kontrakty :\nPareice, Jaliensowi, Czekajowi, Burlidze, Urydze, Sobolewskiemu,Kosowskiemu, Ilievowi, Sikorskiemu. Przedłużymy pewnie z Czekajem, Burligą i Urygą. Więc odchodzi 6 zawodników z 23 osobowej kadry, więc bez transferów na 1 treningu spotkaloby się 17 zawodników z których można by sklecić taki skład:\nMiśkiewicz - Jovanovic,Głowacki, Czekaj, Bunoza - Małecki, Wilk, Chrapek, Garguła, Szewczyk -Genkov\nPewnie powiecie że w sumie to tylko 3 zmiany w składzie ale na rezerwie już tak pięknie nie jest, zostaną:\nBurliga, Chavez, Uryga, Stolarski, Brud, Boguski.\nTaki skład równa się z walką o utrzymanie. A ta nie będzie taka łatwa jak w tym sezonie gdyż nie będzie takich frajerów jak Bełchatów i Podbeskidzie.\nCo tu liczyć Genkow strzeli ze 3 bramki i się rozsypie jak zwykle. Garguła jak będzie miał runde konia to też dorzuci ze 3. Meliksona już nie ma więc parę asyst odejdzie .Moim zdaniem ta drużyna ma potencjał na 10 bramek strzelonych w rundzie.\nBardzo bym chciała, aby na wiosnę była taka zdobycz punktowa. Nie ma we mnie niestety aż tyle optymizmu, a patrząc realnie liczę na zdobycz max 15 pkt. co dałoby łącznie 33 pkt, czyli miejsce 12-13. Status quo w stosunku do tego co jest po jesieni.\nPowinni natychmiast odejść:\nPowinni natychmiast przyjść:\n1. lewy obrońca\nTak naprawdę to pozostaje nam tylko się modlić żeby te plotki o tym że Cupiał w lecie zaczyna inwestycje w drużynę się sprawdziły (...)\nTak naprawdę, to pozostaje nam się modlić, by Cupiał wreszcie (o ile znów zacznie), wydawał pieniądze z głową. Po pierwsze, zbudował dwa boiska treningowe, a jedno z porządnym drenażem.\nDo tego inwestycja w trenerów młodzieży, powrót do pomysłu koordynatora szkolenia grup młodzieżowych. Kazimierz Moskal na trenera, zbieranie zawodników z wolnych kontraktów do drużyny - mogą być doświadczeni. A poza tym przez trzy lata budowanie zespołu, który będzie coś znaczył w Polsce.\nJest jeden warunek, by to zrealizować - trzeba dyscyplinarnie wyrzucić sabotażystę z Warszawy.\nJeśli chcemy zbudować potęgę, stwórzmy do tego warunki - zbudujmy pierwsze szkółkę młodzieżową i dobrze rozwinięty skauting choć na kilka województw, by wyłapywać najzdolniejszych 13-, 14-, 15-, 16- latków i ich szkolić w Krakowie.\nOstatnio edytowane przez bonawentura : 20.01.2013 o godz. 14:22.\na Pareiko ? wg mnie NAJSLABSZY bramkarz extraklasy , ktory nie umie nawet dobrze chwytac pilke ?\nUmie łapać piłkę i nawet bronić rzuty karne, wyobraź sobie.\nJESZCZE BĘDZIECIE PRZEKLINA CUPIAŁA OD NAJGORSZYCH ................poczekajcie jeszcze parę miesięcy .A modlić to trzeba było się 2 lata temu ,ale żeby sprzedał Wisłę .\nCzemu wywalić Czekaja? Nie gra gorzej niż Głowacki czy Chavez a jest młodszy od nich. Jaliens gdyby nie fakt, że ma wysoki kontrakt to jest moim zdaniem najlepszym defensywnym pomocnikiem w drużynie i tam trzeba go wystawiać puki jest w klubie. Jovanović moim zdaniem posiada potencjał. Co do wzmocnień jakich musimy szukać zgadzam się, dodałbym jeszcze do tego bramkarza. Napastnika warto by poszukać szybkiego bramkostrzelnego, dobrego do gry z kontry, takie przeciwieństwo Genkova Moim zdaniem największy problem tej drużyny leży w ich głowach, brak motywacji, chęci do gry i wiary we własne możliwości.\nNapisz jeszcze, że Miśkiewicz jest lepszy, to z krzesła spadnę.\nCzemu wywalić Czekaja? Nie gra gorzej niż Głowacki czy Chavez a jest młodszy od nich(...)\nZgadzam się z tym stwierdzeniem. Czekaj powinien grać na środku z Bunozą. Do nich potrzeba jeszcze bocznych obrońców i tutaj należy poszukiwać wzmocnień.\nJaliens gdyby nie fakt, że ma wysoki kontrakt to jest moim zdaniem najlepszym defensywnym pomocnikiem w drużynie(...)\nZgadzam się w 100%. Jeśli weźmiemy pod uwagę Jaliensa jako defensywnego pomocnika, to nie musimy dokonywać wzmocnień na tej pozycji. W innym wypadku konieczne jest dokonanie wzmocnienia na pozycji defensywnego pomocnika. Jeśli tego nie zrobimy, cały zespół na tym ucierpi.\nOstatnio edytowane przez bonawentura : 20.01.2013 o godz. 17:34.\nCiekawe czy (i kiedy ) Bednarz zamierza sprowadzić jakiegoś LO?\nCo z Peraltą? Ktoś go rzeczywiście gdzieś ogląda czy B jak zwykle opuścił ręce?\nNiejaki Telichowski ma chyba zaraz dostać kopa z Górnika - będzie kolejny dziad do łyknięcia.\nZnając życie już pewnie klepnął na testy ze dwóch takich co od roku piłki przy nodze nie mieli\nSpokojnie. Transfermarkt wyrzuca listę wolnych lewych obrońców na 50 stron.To musi potrwać.\nOstatnio edytowane przez tofik : 20.01.2013 o godz. 20:04.\nLewy, prawy czy środkowy wszyscy obrońcy u nas są wolni.\nPodejrzewam, że w głowie Jacka jest myśl: na lewą mamy Gordana i Łukasza Burligę. Zresztą w całej formacji jest siedem nazwisk więc prędzej spodziewam się raczej sprzedania oddania kogoś.\nrozmawiamy z kandydatami do gry, ale nie chcemy na szybko podjąć ruchów. Wiceprezes jacek bednarz rozmawia z zawodnikami. Nie chcemy jednak doprowadzić do sytuacji, że bierzemy kogoś za nie wiadomo jakie pieniądze. Mamy na to czas, podchodzimy do tego spokojnie. Na razie jest gordan bunoza, który gra na tej pozycji przyzwoicie i nawet jak ktoś przyjdzie, to nie jest powiedziane, że będzie grał, bo najpierw musi wywalczyć sobie miejsce. Bunoza potrafi grać na tej pozycji, grał tam jako junior i spokojnie daje sobie radę. Jak będzie przygotowany, to spokojnie może stworzyć alternatywę\nMyślę że nadszedł czas podsumowania nabytków Bednarza:\n- Quioto (Potenciał ma spory, ale przez głupotę go nie pokazał) in minus\n- Sikorski (Napasnik a tylko jedna asysta, bez gola) in minus\n- Miśkiewicz(Rezerowowy bramkarz, nic o nim jeszcze nie wiadomo) +/-\n- Frederiksen (On chyba nie wymaga komentarza) in minus\n- Głowacki +\nGłowacki to moim zdaniem zbędne obciążenie budżetu, co on takiego pokazał po powrocie? Najbardziej zapadła mi w pamięć sytuacja z meczu Podbeskidziem Adamek gubił go z ogromną łatwością. Ok, doświadczenie dużo daje ale bez szybkości obrońca na samym doświadczeniu za daleko nie zajedzie.\nGłowacki na "+" , żartujesz ?\nKolega pewnie miał na myśli kontuzję, której nabawił się Głowacki, stąd ten "krzyżyk"\nW sumie znalezenie takich nieudaczników to sztuka(poza Glowa).\nkazdy ze swiom talentem pasuje do gry w Rokicie Kornatce ,wiedz bednarz do 34 edycji Mam talent bo to prawdziwa sztuka!\nStarch myslec kogo tym razem ma juz na swojej lisicie Sypniewski ? Brunon K? matka Madzi? who knows......\nStarch myslec kogo tym razem ma juz na swojej liście .... Sypniewski ? Brunon K? matka Madzi? who knows......\nDzień dobry, mam na imię Jacek potrafię oczarowac Bogusława Cupiała i znaleśc miliard pińset beznadziejnych piłkarzy ...\nKontuzja tez spektakularna. Chcial przerwac akcje : nei przerwal kacji, nabawil sie kontuzji i jeszcze dostal zolta kartke. Podsumowanie jego gry\nDałem + ponieważ, każdy chciał żeby Głowacki przyszedł. A lepszy on, piłkarz, który gra w tym klubie ponad 10 lat niż jakaś pokraka z Atlantydy.


502-402-876 , 602-329-623\n52) 33 292 30\nadres: Błądzim 36, Lniano, kujawsko-pomorskie\ndomki letniskowe 6 osobowy 1 130-200/domek\ndom letniskowy 6 osobowe 1 200-300/dom\nCHATA NAD JEZIOREM (maksymalnie 11 osób):\n23 sierpnia - 28 czerwca 200 PLN/doba (dla 6 osób) każda następna osoba 50 PLN/doba,\n28 czerwca - 23 sierpnia 300 PLN/doba ( dla 6 osób) każda następna osoba 50 PLN/doba.\nW dniu przyjazdu pobieramy kaucję zwrotną w wysokości 300 PLN (oddajemy po sprawdzeniu stanu czystości i ew. zniszczeń).\nPobieramy opłatę za energię elektryczną wg wskazań licznika 1 kW- 0,60 PLN.\nNie pobieramy opłat za wodę, ścieki, parking, drewno do kominka.\n1 września - 22 czerwca - 130 PLN/doba\n21 czerwca - 28 czerwca - 160 PLN doba\n28 czerwca - 31 sierpnia - 200 PLN/doba.\nDomek przeznaczony jest dla 6 osób. Za każdą kolejną osobę pobieramy dodatkową opłatę w wysokości 50 PLN. Pobyt dodatkowej osoby tylko po uzgodnieniu warunków pobytu z właścicielem.\nW dniu przyjazdu pobieramy kaucję zwrotną w wys. 200 PLN (oddajemy po sprawdzeniu stanu czystosci i ew. zniszczeń).\nNie pobieramy opłat za energię, wodę, drewno do kominka, parking.\nRezerwacja ważna po dokonaniu zadatku w wysokości 30% wartości pobytu w ciągu 3 dni wysłanego przekazem pocztowym lub przelewem na konto. Reszta kwoty za pobyt pobierana jest w dniu przyjazdu w momencie zakwaterowania i nie podlega zwrotowi w momencie skrócenia pobytu. Zadatek przepada w momencie rezygnacji z przyjazdu.\nTurnusy wypoczynkowe w okresie wakacji rozpoczynają i kończą się w sobotę. Przyjmowanie gości od godz. 14.00, wykwaterowanie do godz. 10.00.\nNa życzenie firm i osób fizycznych wystawiamy faktury VAT.\nOdbiorca: Magdalena Kowalik, Błądzim 36, 86-141 Lniano\nNr konta: 04 1750 0012 0000 0000 0806 5969 (PLN)\nPolecamy nowy obiekt turystyczny. Duży, wiejski dom letniskowy nad jeziorem w Borach Tucholskich dla 10-11 osób, znajdujący sie na 2000 metrowej działce.\nChata zbudowana jest z gliny, co powoduje niepowtarzalność w dobie nowoczesności. Ekologiczna Chata, to duży dom z tarasem składający się z salonu z kominkiem, kuchnią z jadalnią. Łazienka wyposażona jest w wannę SPA z hydromasażem, w której można się zrelaksować i odpocząć. Wnętrze domu zaprojektowaliśmy w klimacie wiejskim, gdzie istnieje możliwość rozpalenia nie tylko w kominku ale i w babcinym piecu kaflowym.\n- kuchnia z jadalnią, wyposażenie kuchni: lodówko-zamrażarka, kuchenka gazowa z piekarnikiem, zmywarka, naczynia, sztućce, garnki...\n- łazienka z wanną SPA z hydromasażem,\n- 3 sypialnie + możliwość noclegu w salonie.\nOferujemy Państwu samodzielny, całoroczny domek położony w samym centrum Borów Tucholskich.\n- salon z aneksem kuchennym, TV, antresolą, kominkiem oraz dużym widokowym oknem z wyjściem do ogrodu,\n- pokój sypialny z łóżkiem piętrowym,\n- w pełni wyposażona kuchnię (lodówko-zamrażarka, kuchenka gazowa, naczynia itp.)\nIstnieje mozliwość wynajęcia jednocześnie dwóch domów, które usytuowane są w bliskim sąsiedztwie. Wtedy wypoczywać może nawet 17 osób!!!\nDo dyspozycji gości basen ogrodowy, 2 rowery wodne (kanadyjskie) 4-osobowe.\nW pobliżu karczma regionalna Rykowisko.\nDomy położone są nad jeziorem w Borach Tucholskich. Znajdują się na 2000 metrowej działce.\nDzieli nas zaledwie 150 metrów do 100 hektarowego jeziora Błądzimskiego z malowniczą wyspą pośrodku oraz 50 metrów do lasu. Jezioro z bardzo czystą wodą posiada 2 kąpieliska. Do najbliższego jeziora 50 m, do sklepu - 50 m, do poczty - 50 m, do kościoła - 1000 m, do Karczmy Rykowisko - 800 m.


Brytyjska lekkoatletka Dame Kelly Holmes ujawniła, że jest gejem\nLara Turner 19 czerwca, 2022 2 min read\n19 czerwca 2022 07:14 3 minuty na przeczytanie\nKelly Holmes z Wielkiej Brytanii świętuje swój brązowy medal w biegu na 800 m kobiet na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney. Zdjęcia/Getty Images\nPani Kelly Holmes wyglądała na geja.\n52-letnia mistrzyni olimpijska po raz pierwszy pocałowała kobietę, gdy miała 17 lat i przyznała, że jej rodzina i przyjaciele wiedzieli o jej seksualności od 1997 roku, więc w końcu poczuła się wolna po tym, jak zdecydowała się publicznie ujawnić swoje życie osobiste.\nPowiedziała Sunday Mirror: „Musiałam to zrobić teraz, dla mnie. To była moja decyzja. Denerwuję się, że to powiem. Czuję, że wybuchnę z podekscytowania”.\n„Czasami płaczę z ulgą. W momencie, gdy to się pojawia, w zasadzie pozbywam się tego strachu”.\nHolmes, pokazany tutaj w 2020 roku, był złotym medalistą Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004. Zdjęcie/Getty Images\nKelly potwierdziła, że ma partnera, ale nie chce go wymieniać.\n„Po raz pierwszy znalazłam kogoś, kogo nie uważam za osobę ani przyjaciela” – powiedziała.\nMówiąc o swoich byłych partnerach, dodała: „Bez szacunku dla nich, ale związki były tylko niewielką częścią mojego życia.\n„Nie byli ze mną w tym przerażającym świecie od 34 lat”.\nKelly wyszła do swojej rodziny po opuszczeniu wojska, aby skupić się na swojej karierze lekkoatletycznej i chociaż denerwowała się, mówiąc im, wszyscy ją wspierali.\n„Pomyślałam„ O *** ”, powiedziała, „Byłam zdezorientowana, mówiąc im.\n– Ale powiedzieli, że i tak wiedzą. Nikt nigdy nie miał problemu. Nie znają mnie inaczej.\nDo 2020 r. geje, lesbijki i osoby biseksualne nie mogły służyć w brytyjskiej armii, marynarce wojennej, królewskich siłach powietrznych i Kelly – która zdała sobie sprawę, że jest gejem po pocałunku koleżanki wkrótce po tym, jak dołączyła, zanim skończyła 18 lat – była przerażona w kłopoty Z powodu relacji, jakie miała podczas swojej kadencji w Królewskim Korpusie Armii Kobiet.\n„Całe życie byłam przekonana, że jeśli przyznam się do bycia gejem w wojsku, nadal będę miała kłopoty” – powiedziała.\nAle po zmaganiu się z problemami ze zdrowiem psychicznym, które doprowadziły do załamania w 2020 roku, była sportowiec zadzwoniła do przywódcy wojskowego ze społeczności LGBTQ, aby zapytać, czy jej związki z wojskiem można nadal ukarać, ale potwierdziła, że nie.\nPowiedziała: „Czułam się, jakbym mogła znowu oddychać. Jeden mały telefon mógł uratować 28 lat bólu serca”.\nPrevious SailGP: Peter Burling zapala się w Chicago, podczas gdy Jimmy Spithill zawodzi\nNext Biegaczka kiwi Zoe Hobbs ponownie pokonuje 100 metrów w Paryżu


Europol skonfiskował ogromny arsenał broni w Hiszpanii | zmianynaziemi.pl\nautor: John Moll ( 2017-03-16 08:40 )\nZ innego newsa: "USA wciąż\nautor: solo80demo (anonim) ( 2017-03-17 14:09 )\nZ innego newsa: "USA wciąż kupuje rosyjską broń pomimo sankcji nałożonych na ten kraj".\nPrzestępcy najpierw zupełnie.\nautor: musician (anonim) ( 2017-03-17 10:06 )\nPrzestępcy najpierw zupełnie..... "legalnie" zakupywali broń palną, po czym sprzedawali ją po wyższej cenie na czarnym rynku. Żadnej informacji o kraju pochodzenie broni, o narodowości przestępców kupujących "legalnie" broń którą potem nieewidencjonowaną sprzedawali z zyskiem.\nautor: sceptyyk ( 2017-03-16 14:19 )\nide o zakład że to nie jedyny\nautor: masakra (anonim) ( 2017-03-16 11:47 )\nide o zakład że to nie jedyny skład takiej broni w europie , ale będze masakra czy\nnasi politycy są ślepi ? ludzie powinni być przygotowani, politycy mają schrony\ni kasę do ucieczki a zwykły człowiek jak zwykle w dupie , jak my sami nic nie zorganizujemy\nto nikt nam nie pomoże\nCzy ty jesteś ślepy skoro\nautor: tubylec (anonim) ( 2017-03-16 15:08 )\nCzy ty jesteś ślepy skoro piszesz: "nasi politycy"?\nTubylec, bardzo słuszne\nautor: Bogusław Maśliński (anonim) ( 2017-03-16 21:13 )\nTubylec, bardzo słuszne spostrzeżenie. W stanie wojennym zachód wspierał nasz, tak mówili.\nTeraz w ramach nie dokończonych obietnic niech przyślą nam to w ramach odzyski.\nNo to jak nie mają co z tym\nautor: Anioł Prawdy ( 2017-03-16 11:44 )\nNo to jak nie mają co z tym teraz zrobić to rozdać zdrowym i rozsądnym Polakom, bo jesteśmy najbardziej rozbrojonym państwem w Europie. (i teraz garbatym nochalom zrobiło się momentalnie ciepło pod tyłkami na samą myśl jak by musieli stąd spierdalać w podskokach.)\nto legalny magazyn broni\nautor: hans (anonim) ( 2017-03-16 11:09 )\nto legalny magazyn broni zdezaktywowanej. Naprawili 3 sztuki i sprzedali terrorystą i z tego powodu jest zamieszanie, a nie z powodu nielegalności broni.\nno ale to typowy poziom rzetelności wiadomości na tym portalu niestety, a szkoda...\nautor: 44. (anonim) ( 2017-03-16 10:35 )\nGdybym był Królem Słowian to... zaproponowałbym taki układ premierowi Turcji:\nSpisujemy listy deratyzacyjne wszystkich - syjonów, masonów, komuchów, vatykańców, nazistowskich korposk.synów, satanistów itpodobnego parchatego ścierwa.\nPrzeprowadzamy w Europie szybką cichą likwidację parchatego ścierwa.\nOdbudowujemy co potrzeba, robimy wspólne interesy i Nasze Narody żyją długo i szczęśliwie bez tych pier.olonych religijnych poróżnień i parchatych judaszy.\nI Hitlerowi się nie udało i\nautor: 4t3 (anonim) ( 2017-03-18 19:15 )\nI Hitlerowi się nie udało i tobie nie uda. Kiedy mu się nie udało, to Doenitz musiał podpisać akt bezwarunkowej kapitulacji. Każdy kanclerz Niemiec go też podpisuje. To znaczy że Niemcy sa bez praw i niedługo Niemców wcale nie będzie.


Caritas jest najpopularniejszą i najchętniej wspieraną organizacją charytatywną w Polsce – wynika z przeprowadzonego w grudniu 2014 roku badania TNS OBOP. Kolejne miejsca zajmują Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy i Polski Czerwony Krzyż. Po wstępnej deklaracji dotyczącej gotowości do wspierania organizacji dobroczynnych, TNS OBOP zapytał Polaków, jaką konkretnie organizację byliby skłonni wesprzeć finansowo. Respondentów poproszono o spontaniczne wymienienie nazw tych organizacji.\n25-lecie Caritas Polska w Łodzi\nSpotkaniem poświęconym pomocy dla osób niepełnosprawnych świętować będzie w Łodzi 25-lecie swojego istnienia Caritas Polska. Całość odbędzie się 18 stycznia 2015 roku, a rozpocznie o godz. 15.00 Mszą świętą w łódzkiej katedrze pod przewodnictwem Księdza Arcybiskupa Marka Jędraszewskiego. Po liturgii, w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, zaplanowana jest konferencja o wsparciu dla niepełnosprawnych.\nNaród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. (Iz 9, 1)\nChrystus przyszedł na świat pośród ciemnej nocy i rozproszył jej mrok. Światło Jego Miłości jaśnieje nad każdym z nas. Pozwólmy, by to światło jaśniało z naszych serc i było dla innych znakiem Bożej obecności pośród nas.\nWspólnota Caritas przy wigilijnym stole\nMszą świętą koncelebrowaną pod przewodnictwem Księdza Arcybiskupa Marka Jędraszewskiego Metropolity Łódzkiego rozpoczęło się spotkanie wigilijne wspólnoty łódzkiej Caritas. W sobotę, 20 grudnia 2014 roku, najpierw przy eucharystycznym stole, a potem przy tym tradycyjnym, wigilijnym, zgromadziło się prawie 500 podopiecznych 4 świetlic środowiskowych, 2 Domów Dziennego Pobytu, Ośrodka Aktywizacji Zawodowej i Społecznej, Zakładu Aktywności Zawodowej i Punktu Pomocy Charytatywnej Caritas Archidiecezji Łódzkiej. Towarzyszyli im pracownicy Caritas oraz przełożeni i klerycy Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi.


Kalafior pełen zdrowia. ZALETY - Zdjęcie 1 - Galeria zdjęć - Diety - Zdrowie - odchudzanie, zdrowa żywność, dietetycy dziennik.pl\n22.08.2018, 18:28 | Aktualizacja: 22.08.2018, 18:32\nDietetycy najczęściej zachwalają intensywnie kolorowe warzywa i owoce: bakłażany, szpinak, pomidory. Tymczasem także te białe skrywają masę prozdrowotnych właściwości.\nTagi: warzywa, dieta, kalafior, zdrowie, co jeść, odżywianie\nNajpopularniejsza witamina - C. W czym tkwi jej siła?\nJakie warzywa warto jeść latem?\nMa więcej błonnika niż jabłka! Zdrowotna moc bakłażana\nKalafior jest super.Zdrowy i pomaga w odchudzaniu, ma minerały i błonnik. Błonnik też jest potrzebny tylko jak wszystko w odpowiedniej ilości. Mnie błonnik pomógł na problemy jelitowe i wagę staciłam. Polecam lekturę książki odchudzanie z elementami fizjologii i biochemii. Mozna jeść zdrowo niedrogo i wyglądać jak trzeba\nDiabetycy powinni jeść jedną szklankę surowego i pół szklanki gotowanego kalafiora na dzień tydzień miesiąc czy rok?\nChyba, ze ze swojej dzialki. Jesli nie to unikac bo pelno trujacej i smierdzacej chemii.\nja po namowach zamówiłam slimcea. Po kuracji schudłam 13kg i nie miałam żadnego efektu jojo. Wystarczy nie wracać do starych nawyków żywieniowych. To klucz do sukcesu\nSzczerze polecam zielony koktajl z talieos, jeżeli chodzi o kalafiora. Ale w zamyśle mam to, że jestem cukrzykiem i po miesiącu picia koktajli mój lekarz obniżył mi insulinę.\nNikure kobiety w swoich narzadach maja kalafiora !


U sąsiada za płotem\nBacznie obserwujemy, co nasi sąsiedzi zza płotu urządzają, składują czy budują w swoim ogródku. Niechciane czy uciążliwe obiekty to najczęstsza przyczyna sporów sąsiedzkich.\nDla niektórych obiektów i urządzeń określono w przepisach minimalne odległości od granic sąsiednich działek, dla innych nie. Planując zagospodarowanie działki, powinniśmy brać pod uwagę nie tylko wymogi prawne, ale również – a może przede wszystkim – dobro sąsiedzkich stosunków. Garaż\nMają tu zastosowanie takie same przepisy jak przy budowie domów mieszkalnych. Choć właściciele nieruchomości najchętniej stawialiby takie budynki w rogu działki lub przy granicy z sąsiadem, to jednak nie zawsze jest to możliwe. Zasadniczo należy zachować odległość 3 m (ściana bez otworów) lub 4 m (ściana z otworami) od granicy działki sąsiedniej. Zbliżenie budynku do granicy jest możliwe wtedy, gdy sąsiad już wybudował budynek przy granicy albo usytuował go w odległości mniejszej niż 3 m. Wtedy można się dobudować do budynku sąsiada lub zbliżyć na taką samą odległość, ale nie mniej niż 1,5 m. W innych sytuacjach budowa przy granicy będzie możliwa tylko wtedy, gdy wymiary działki nie pozwalają na zachowanie zasadniczych odległości albo jeśli uzyskamy zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Nie ma natomiast przepisów, które określałyby odległość budynku garażowego lub gospodarczego od innych budynków znajdujących się na tej samej działce. Mogą się one łączyć albo stać oddzielnie.\nJeśli taras jest równy z poziomem gruntu, to jest traktowany po prostu jak utwardzona nawierzchnia gruntu. Nie wymaga się w takiej sytuacji zachowania jakichkolwiek odległości od granicy działki, gdyż te odległości są wyznaczane tylko dla nadziemnych części budynków. Taki taras może się znaleźć tuż przy granicy działki sąsiedniej, choć z pewnością nie jest to komfortowe rozwiązanie dla obydwu stron.\nPodjazd dla samochodów\nPodjazd to zazwyczaj utwardzona nawierzchnia działki. Jeśli służy celom komunikacyjnym i nie stanowi urządzonego parkingu dla stałych mieszkańców i przyjezdnych gości (na przykład klientów sklepu znajdującego się w budynku), to nie odnoszą się do niego żadne przepisy dotyczące odległości od granicy działki.\nTo już zupełnie inna sprawa. Przepisy określają, że odległość wydzielonych miejsc postojowych, w tym również zadaszonych, dla samochodów osobowych do czterech stanowisk włącznie nie może być mniejsza niż:\n- 7 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym;\n- 3 m od granicy działki budowlanej.\nDla parkingu na 5 do 60 stanowisk odległości te wynoszą odpowiednio 10 i 6 m.\nOdległości te nie mają zastosowania w przypadku parkingów usytuowanych w liniach rozgraniczających ulicy.\nAltana, wiata, składzik na narzędzia\nObiekty te zaliczamy do budowli. Jeśli mają ściany, to spełniają funkcje użytkowe budynków o przeznaczeniu gospodarczym. Stosuje się więc do nich przepisy dotyczące odległości budynków od granic z sąsiednimi działkami. Minimalna odległość od granicy takiego obiektu to 4 m (albo 3 m, jeśli w ścianie zwróconej ku granicy nie ma okien ani drzwi). Można go postawić bezpośrednio przy granicy jedynie wtedy, gdy dopuszcza to plan miejscowy lub na sąsiedniej działce stoi już jakiś budynek w granicy albo wydano pozwolenie na budowę tak usytuowanego budynku. Jeżeli wiata czy altana nie mają ścian, to nie ma podstaw do stosowania przepisów dotyczących odległości budynków od granicy działki, a to oznacza możliwość ich lokalizacji przy granicy z sąsiednią działką. Nie można jednak zapomnieć o przepisach dotyczących ochrony budynków mieszkalnych przed niedopuszczalnym zacienianiem przez inne obiekty. Jeśli na sąsiedniej działce blisko granicy znajduje się dom mieszkalny, to wiatę można zlokalizować w odpowiedniej (zależnej od jej wysokości) odległości od tego budynku, nie mniejszej niż wysokość przesłaniania.\nPrzepisy rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów zabraniają składowania poza budynkami materiałów palnych – w tym pozostałości roślinnych, gałęzi i chrustu – w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki. Dlatego stojak, wiata czy inna budowla przeznaczona do składowania drewna do kominka powinny być usytuowane co najmniej 4 m od granicy działki.\nNie ma przepisów określających, w jakiej odległości od innych obiektów lub granicy działki można umieszczać obiekty małej architektury, takie jak kominki, murowane grille czy miejsca ogniskowe. Ze względów praktycznych najlepiej usytuować je blisko domu, by transport produktów potrzebnych do przygotowania potraw nie sprawiał kłopotu.\nPrzy ich budowie należy się jednak kierować dobrem nie tylko własnym, ale także sąsiadów, pamiętając, że zapachy grillowanych potraw i odgłosy towarzyszące biesiadowaniu mogą być dla innych uciążliwe. Nadmierne zadymianie działki sąsiada może być też uznane za szczególną uciążliwość, a pokrzywdzony może domagać się zaniechania takich działań.\nMoże być usytuowana w dowolnym miejscu, nawet przy granicy działki. Przepisy nie wyznaczają bowiem dla takiego obiektu żadnych odległości.\nPrzepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym regulacje dotyczące odległości od granicy z sąsiednią działką, mają zastosowanie do budynków oraz budowli spełniających funkcje użytkowe budynków. W związku z tym nie ma podstaw, aby stosowanie tych przepisów rozszerzać na innego rodzaju obiekty budowlane. Brak tych regulacji nie zwalnia od obowiązku przestrzegania zasad wiedzy technicznej przy lokalizacji oczka, basenu lub stawu na działce. Nie mogą one powodować zawilgocenia oraz obniżenia poziomu bezpieczeństwa konstrukcji istniejących na sąsiednich działkach obiektów budowlanych.\nPrzepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wskazują, gdzie można zaplanować miejsce na pojemniki i kontenery na odpady (osłonę, wiatę, utwardzony plac do stawiania pojemników lub kontenerów).\nDozwolone to jest:\n- co najmniej 2 m od granicy działki sąsiedniej lub\n- na granicy działek, jeżeli śmietnik styka się z podobnym urządzeniem\nna działce sąsiedniej;\n- przy linii rozgraniczającej od strony ulicy;\n- nie bliżej niż 3 m od okien i drzwi w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi.\nZgodnie z przepisami odległość studni dostarczającej wodę do spożycia przez ludzi powinna wynosić – licząc od osi studni – co najmniej:\n- 5 m do granicy działki lub\n- mniej niż 5 m do granicy – pod warunkiem zachowania na obydwu sąsiednich działkach pozostałych przepisowych odległości od niżej wymienionych obiektów (możliwa jest też budowa wspólnej studni na granicy dwóch działek);\n- 7,5 m do osi rowu przydrożnego;\n- 15 m do budynków inwentarskich i związanych z nimi szczelnych silosów, zbiorników do gromadzenia nieczystości, kompostu oraz podobnych szczelnych urządzeń;\n- 30 m do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód;\n- 70 m do nieutwardzonych wybiegów dla zwierząt hodowlanych, najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji lokalnej bez urządzeń biologicznego oczyszczania ścieków oraz do granicy pola filtracyjnego.\nSzambo i kompostownik\nW zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej urządzenia sanitarno-gospodarcze (takie jak zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe, doły ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż cztery i podobne urządzenia o pojemności do 10 m³, w tym kompostowniki) mogą być sytuowane:\n- 5 m od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, przy czym nie dotyczy to dołów ustępowych w zabudowie jednorodzinnej;\n- 2 m od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego albo\n- mniej niż 2 m od granicy działek, a nawet przy samej granicy – pod warunkiem że kryte zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe lub doły ustępowe sąsiadują z podobnymi urządzeniami na działce obok i zachowano odpowiednie odległości od okien i drzwi budynku oraz od studni.\nPowyżej określone odległości wyznacza się dla pokryw i wylotów wentylacji szamba czy dołów ustępowych.\nPrzepływowe, szczelne osadniki podziemne stanowiące część przydomowej oczyszczalni ścieków gospodarczo-bytowych, służące do wstępnego ich oczyszczania, mogą być sytuowane:\n- w bezpośrednim sąsiedztwie budynków jednorodzinnych pod warunkiem wyprowadzenia ich odpowietrzenia przez instalację kanalizacyjną co najmniej 0,6 m powyżej górnej krawędzi okien i drzwi zewnętrznych w tych budynkach;\n- co najmniej 2 m od granicy działki sąsiada lub ulicy (odległość tę należy mierzyć od krawędzi zbiornika);\n- co najmniej 30 m od studni musi wynosić odległość przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód.\nUwaga! Na działkach o niewielkich rozmiarach trudno jest tak usytuować oczyszczalnię wraz z przewodami rozsączajacymi, aby nie wejść w konflikt z sąsiadem. Może się bowiem zdarzyć, że wykonanie przydomowej oczyszczalni ścieków na jednej działce uniemożliwi budowę studni na sąsiedniej przy zachowaniu przepisowych odległości. W takich sytuacjach organ administracji architektoniczno-budowlanej (starosta), przyjmując zgłoszenie zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, powinien ocenić, czy nie spowoduje ona wprowadzenia, utrwalenia bądź zwiększenia ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Jeśli tak, może się sprzeciwić budowie.\nNie ma przepisowych odległości dla sadzenia drzew i krzewów przy granicy działki. Mogą się one znajdować przy ogrodzeniu, trzeba jednak wziąć pod uwagę, że z czasem się rozrosną i mogą powodować uszkodzenie ogrodzenia albo uniemożliwić jego konserwację. Dlatego trzeba zachować odległość odpowiednią dla gatunku i wielkości drzewa. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku sadzenia drzew w pobliżu ściany budynku sąsiada. Roślinność może nie tylko zacieniać jego dom, ale także powodować zawilgocenie i uszkodzenie elewacji. Sąsiad ma wówczas prawo domagać się odszkodowania oraz usunięcia takiej roślinności. Przyczyną konfliktów może być też przerastanie gałęzi i korzeni na sąsiedni grunt. W takiej sytuacji sąsiad może zażądać od właściciela drzewa usunięcia tych gałęzi i korzeni w wyznaczonym terminie, a po jego upływie może sam je obciąć. Musi jednak uważać, aby nie okaleczyć drzewa i nie doprowadzić do jego obumarcia. Za zniszczenie drzewa, które ma więcej niż pięć lat i nie jest drzewem owocowym, grozi kara w wysokości zależnej od gatunku i wielkości drzewa. Przykładowo za usunięcie lub zniszczenie klonu lub topoli o obwodzie pnia 50 cm kara wynosi 2575,30 zł (51,51 zł za każdy centymetr obwodu pnia mierzonego na wysokości 130 cm), za dąb lub lipę o takim obwodzie będzie większa – 17 030,53 zł (340,61 zł za każdy centymetr obwodu pnia).\nRównież w tym przypadku przepisy nie stwarzają żadnych ograniczeń. Wybieg dla psa może się więc znajdować tuż przy ogrodzeniu oddzielającym sąsiednie działki. Trzeba jednak tak go skonstruować, aby pies nie niszczył ogrodzenia ani elewacji budynku sąsiada i nie miał możliwości wydostania się na sąsiednią działkę. Zasadą jest, że za wszelkie szkody wyrządzone przez zwierzę odpowiada jego właściciel, także wtedy gdy zwierzę ucieknie, chyba że zostanie wykazane, że właściciel nie ponosi winy, bo na przykład ktoś zniszczył ogrodzenie lub wypuścił psa bez zgody i wiedzy właściciela. Bardziej problematyczne może się jednak okazać szczekanie czworonoga. Uporczywe i głośne hałasy, zwłaszcza w porze nocnej, są bardzo dokuczliwe dla sąsiadów. Mogą oni wprawdzie domagać się uciszenia czworonoga lub zmiany miejsca usytuowania kojca, ale dochodzenie tego przed sądem jest bardzo trudne. Trzeba by bowiem wykazać, że sąsiad utrudnia korzystanie z sąsiedniej nieruchomości ponad przeciętną miarę przyjętą w stosunkach miejscowych. Trudno jednak ustalić, gdzie są granice „przeciętnej miary”, zwłaszcza na terenach zabudowy jednorodzinnej lub zagrodowej, gdzie tradycyjnie już trzyma się czworonogi, których zadaniem jest pilnowanie posesji i reagowanie na pojawienie się intruza. Jeśli więc na każdej posesji jest pies, nie można wymagać, aby sąd zakazał trzymania psa jednemu z mieszkańców lub nakazał zamykanie go w jakimś pomieszczeniu z dala od granic sąsiednich nieruchomości.\nCo robić, gdy sąsiad nie przestrzega przepisowych odległości?\nJeżeli jakiś obiekt budowlany został usytuowany niezgodnie z przepisami, można tę sprawę zgłosić do powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego. Na pisemny wniosek strony inspektorat powinien przeprowadzić kontrolę i podjąć stosowne kroki w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Wnioskodawca powinien być poinformowany o sposobie załatwienia sprawy, jeżeli jest stroną postępowania, to znaczy ma interes prawny w sposobie załatwienia sprawy. Z pewnością właściciel sąsiedniej działki, przy granicy której usytuowano obiekt budowlany niezgodnie z przepisami, ma interes prawny w doprowadzeniu do prawidłowego usytuowania obiektu. Niestety, przepisy budowlane nie mają zastosowania do kwestii związanych z usytuowaniem drzew, wybiegu dla psa lub składowaniem jakichś materiałów przy granicy, zaśmiecaniem czy zadymianiem sąsiedniej nieruchomości. W takich sytuacjach mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego, a zwłaszcza art. 144, który stanowi, że właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Przeciwko osobie, która dopuszcza się takich naruszeń, można wystąpić do sądu cywilnego z roszczeniem z art. 222 § 2 k.c. o zaniechanie naruszeń i przywrócenie stanu zgodnego z prawem.\nCzy sąsiad może mieć zachwaszczoną działkę?\nZaniedbana roślinność tuż przy płocie nie tylko jest nieestetyczna, ale może też powodować dodatkowe uciążliwości dla sąsiadów. Wiatr rozsiewa nasiona chwastów na okoliczne działki, przenosi opadłe liście. Niestety, nie ma na to paragrafu. Trzeba się albo dogadać z sąsiadem, żeby zrobił porządek na działce, albo cierpliwie to znosić i samemu sprzątać na swojej posesji.\nCzy sąsiad może składować śmieci pod płotem?\nNiektórzy właściciele nieruchomości mają zwyczaj składowania na swoich działkach różnych niepotrzebnych rzeczy: złomu, gruzu, śmieci. Gdy rozmiar takiego składowiska wskazuje, że nie służy ono tylko właścicielowi działki, lecz zwożone są tam przedmioty z okolicznych terenów, to jest to działanie nielegalne, które powinno się spotkać ze stanowczą reakcją władz miasta lub gminy. Jeśli właściciel nieruchomości składuje odpady i nie zawarł stosownych umów na ich wywożenie, to gmina ma obowiązek usunąć te nieczystości na koszt właściciela.\nNiezależnie od tego straż miejska może ukarać właściciela takiego składowiska mandatem w wysokości do 500 zł, a w bardziej drastycznych przypadkach sprawa może być skierowana do sądu, który może wymierzyć grzywnę do 5 tys. zł.\nPodstawa prawna: - ustawa z 7 lipca 1994 r.\n- Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118)\n- rozporządzenie ministra infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 z późn. zm.)


Relacje – Daleko i Blisko\nRaja Ampat, nurkowy Święty Graal 11.07.2019\nPrawie 20 tys. kilometrów, 16 startów i lądowań. Wszystko po to, aby zrobić 25 nurkowań. Czy to ma sens? Choć dotarcie do Raja Ampat nie było łatwe, ani tanie, nie żałuję żadnego przebytego kilometra i ani jednej spędzonej w samolotach godziny. Raja Ampat z pewnością nie jest miejscem, które można, ot tak sobie, odnotować w logbooku, jako kolejne zaliczone nurkowisko. Dla mnie jest i pozostanie miejscem zupełnie niezwykłym. Tego, co dane mi było tutaj przeżyć, z pewnością nie zapomnę nigdy i już dziś pragnę tam znowu powrócić.\nPalau – nurkowe wielkie emocje\nPalau jest drogie. Siedząc drugi już dzień w samolocie, z braku lepszego zajęcia, zaczynam zastanawiać się nad sensem tego, co robię. Niebagatelna odległość, jaka dzieli Palau i Europę, oraz monopol linii lotniczych Continental generują horrendalnie wysokie koszty przelotu. Do tego doliczyć też trzeba ceny za nurkowania i pobyt, które są tutaj jednymi z najwyższych z jakimi miałem dotąd do czynienia. To wszystko powoduje, iż ziarenko niepokoju, zasiane w mej głowie już wcześniej, wykiełkowało teraz ze zdwojoną siłą i energią.\nWielkie zęby strachu\nRekiny były ogromne. Niektóre miały ponad pięć metrów długości. Pierwsze przypłynęły tuż po wschodzie słońca. Zapach świeżej krwi zwabiał je z dużej odległości. Pewne swej zdobyczy, spokojnie krążyły wokół dryfujących w wodzie marynarzy. „Nagle słyszysz przeraźliwy krzyk i ciało znika pod wodą, a po chwili jedynie kamizelka wraca na powierzchnię…” /USS Indianopolis./\nMoje pierwsze Bliskie Spotkanie z rekinami karaibskimi – listopad 2016\nObcowanie człowieka z rekinami w ich podwodnym świecie wydaje się swoistym kuriozum. Jedni nazywają to permanentnym prowokowaniem losu przez nonszalanckie kuszenie losu, inni zachwycają się odmiennością tego jakże ciekawego świata. A jak jest naprawdę? Czy można pływać z rekinem ramię w ramię nie narażając się na niebezpieczeństwo?\nChoć istnieją ogólne zasady zachowania w nurkowaniu z rekinami to jednak do niektórych gatunków żarłaczy trzeba podchodzić z wyjątkową ostrożnością. Więcej >>>\nSmuga, rozcinająca wodę, w błyskawicznym tempie zbliża się do okrętu. Zarówno pilot amerykańskiego TBF Avenger, jak i załoga japońskiego niszczyciela wiedzą już, że to co nieuniknione nastąpić musi za kilkadziesiąt sekund. Za chwilę potężny słup ognia i fontanna tryskającej wody obwieszcza koniec niszczyciela cesarskiej marynarki. Krzyki płonących ludzi, ostatnie serie z broni pokładowej, wszystko to cichnie powoli. Ocean w milczeniu układa do snu kolejnego olbrzyma ze stali. Więcej >>>\nWrota do Xiabalby, czyli meksykańskie Cenoty\nDiego, zaprzyjaźniony już trochę kelner z pobliskiej restauracji, szybko zmierza w naszym kierunku. Rozkłada podręczny stolik i zaczyna przygotowywać nasze zamówienie. Po chwili cztery piękne, dojrzałe avocado, cebulka, pomidor, szczypta pieprzu, soli, oraz odrobina soku z limonki, zamieniają się w przepyszne guacamole. Przez najbliższe dwa tygodnie będzie ono najbardziej pożądanym składnikiem naszej codziennej diety. Jesteśmy w Meksyku. Zanurzamy się niespiesznie, pełni emocji i oczekiwania na potwierdzenie wysłuchanych dopiero co od Gosi wszystkich „ochów i achów” na temat naszego nurkowania. Więcej >>>\nInspirowany autentycznymi wydarzeniami, jakie miały miejsce w 1916 roku w New Jersey, film „Szczęki” znamy chyba wszyscy. Niewątpliwie przyczynił się on do wykreowania wizerunku rekina jako bez względne go zabójcy, zawsze gotowego do rozszarpania swojej ofiary. Choć w tracie przywołanych tutaj wydarzeń zginęły zaledwie 4 osoby, to jednak dzięki ekranizacji, zapadły one w naszą świadomość znacznie bardziej niż tragiczna historia marynarzy z USS Indianopolis. W ściśle tajnej misji przewozili oni ładunki nuklearne, do zrzuconych później na Hiroszimę i Nagasaki bomb atomowych. Więcej >>>\nBuddyjskie Królestwo Lo.\nSą wciąż na Ziemi takie miejsca, o których większość z nas wie niewiele więcej ponad to, że w ogóle istnieją. Już w samej swej nazwie niosą one niezwykłą magię i obietnicę przeżycia czegoś niezwykłego. Ukryte w dolinie rzeki Kali Gandaki Buddyjskie Królestwo Lo, jest z pewnością jednym z nich. Pozostaję ono ostatnią już, być może, enklawą autentycznej tybetańskiej kultury. Miejscem gdzie wchodząc, doświadczać możemy uczucia przekraczania magicznej linii, oddzielającą dwa zupełnie różne wymiary. Uciekając od świata naszej zagmatwanej cywilizacji, wkraczamy tutaj do świata, w którym pojęcie czasu czy szczęścia, nabiera zupełnie innej wartości. Więcej >>>


Jaki wspornik siodla ? - strona 2 - Wsporniki, kierownice, pedały, siodła - Forum Szosowe\nNapisano 09 luty 2007 - 17:18\nszosowe sztyce wcsa sa tak zakanczane.\nimo nie ma problemu jesli sztyca jest dosc gleboko osadzona.\nNapisano 04 marzec 2007 - 16:16\nPolecam na szose sztyce Centaur jest to super sprawa co do cena/jakość/waga niepamietam ile to wazy ale mniej nawet niz wcs hhmm trzeba pokombinowac troche po co przeplacac wsc ritcheya jest za drogi placi sie za firme........\nNapisano 04 marzec 2007 - 18:01\nkupujac normalnie u matuszewskiego moze i tak, ale nie na allshitegro gdzie mozna ja dostac nawet ponizej 150zl.\ncentaur lzejszy od wcsa? to ile on wazy? ponizej 200g?\nNapisano 04 marzec 2007 - 21:52\nja tam mam karbonowego promaxa i jest ok, wcześniej miałam ritcheya i też nie było źle\nNapisano 14 marzec 2007 - 21:28\nJa właśnie nabyłem wcs-a do szosówki za 35$ (w rozmiarze u nas nie do zdobycia - chociaż u oficjalnego dystrybutora nie sprawdzałem - szkoda kasy :-> )\nNapisano 14 marzec 2007 - 22:39\nja sie powoli szykuje do wymiany sztycy... ale co to bedzie nie zdradze\nBARDZO malo osob ma cos takiego (sam znam "az" jedna )\nNapisano 15 marzec 2007 - 21:38\na carbonowy Accent\nNapisano 18 marzec 2007 - 09:25\na propos sztyc, wie ktoś może gdzie można zdobyć rurkę w rozmiarze 24,2 ? bo takiej poszukuję... pozdrawiam\nNapisano 18 marzec 2007 - 10:20\nnajmniejsza jaka widzialem to 25,0.\nNapisano 18 marzec 2007 - 11:28\nCena oficjalna sztycy Centaur to ok. 180 zł, czyli porónywalnie do WCS (WCSy szosowe są chyba nawet tańsze). Teraz wyprzedają Centaury po 80 zł i to jest dobra cena na ten wyrób.\nBTW: WCS 27,2 szosowy ma masę 235 g przy 350 mm, Centaur 27,2 - 221 g ale przy długości 250 mm.\nBTW2: A Campa to nie marka\nNapisano 09 listopad 2007 - 18:54\nZnacie może jakieś tanie odpowiedniki takiej sztycy http://www.lhthomson...teSBSP_1280.jpg ?\nNapisano 09 listopad 2007 - 20:24\nNie odbiegnę zbyt wiele od tematu, jak pochwalę się moim nabytkiem?\nMam już na własność wspornik "look ergosport 2", na którym do niedawna jeździłem jako pożyczonym. Kumpel zgodził się mi go odsprzedać.\nNiestety nówka kosztuje ponad 5 stów, więc wcześniej nawet nie planowałem zakupu.\nNapisano 10 listopad 2007 - 18:29\nCoz, to i ja sie pochwale. Zakupilem uzywana sztyce cinelli ram carbon - wkrotce testy - jestem ciekaw jak taka azurowa konstrukcja sprawdza sie na naszych drogach.\nNapisano 10 listopad 2007 - 19:16\nW szosie zmieniłem na Masterpiece, polecam W góralu mam jakieś noname\nNapisano 25 kwiecień 2008 - 06:58\nWlasnie zmieniam kier mostek i wspornik i padlo na easton ec90 wszystko... tylko roznie pisza o tych karbonowych zabawkach , a nie bede mogl wymienic jak cos sie stanie bo kupuje na ebayu w chinach :>\njest roznica pomiedzy karbonowa a aluminiowa sztyca ? jest roznica w odczuwaniu drgan itp? mam rame full karbon\nsporo dobrego czytalem o thomsonie elite, chce miec cos pewnego i niewazne ze 20gr ciezsza\nmoze sztyca i mostek thomsona i do tego jakas karbonowa kierownica?\nmam w sumie spory dylemat i okolo 1000-1100 zl na zestaw\nNapisano 25 kwiecień 2008 - 08:50\nróżnica między sztycą alu a z karbonu jest kolosalna jeśli chodzi o tłumienie drgań\nNapisano 25 kwiecień 2008 - 09:17\nPosiadam sztyce karbonową z aluminiowym jarzemkiem SELCOF PRENIUM i jezdzi mi sie super\nNapisano 25 kwiecień 2008 - 09:51\nOK w takim razie ide w karbon. Uzywa ktos komponentow easton ec90 ? Kier, mostka badz sztycy?\nMacie linki do jakis testow tych rzeczy ?\nNapisano 25 kwiecień 2008 - 13:08\nCzy naprawde jest taka róznica w tłumieniu drgań między normalną sztrycą a karbonową??? Bo jesli tak, to chyba to będzie mój pierwszy zakup:-)\nNapisano 25 kwiecień 2008 - 13:14\njakis czas temu czytalem, ze starsze serie mostkow ec90 (poczatek 2006) czasami nie byly proste. niektore serie wykazywaly nieprostopadle osadzenie mocowania kierownicy wzgledem rury sterowej o kilka stopni. wiem, ze brzmi to paradoksalnie, ale najwidoczniej technologia wdrazana przez easton nie byla perfekcyjna.\ndwoch moich znajomych uzywa te mostki od mniej wiecej wiosny 2007 i sa zachwyceni.na korzysc tego mostka przemawia glownie sztywnosc i jakosc wykonania. musze przyznac,ze w rzeczywistosci ten mostek wyglada troche topornie i gdybym mial wybierac karbonowy mostek to celowalbym raczej w kforce lub ksword.


CBSe Hierbas Cuyanas 500g Yerba z dodatkami | Dobre Ziele\nCBSe Hierbas Cuyanas 500g\nCBS'e to argentyńska marka yerba mate specjalizująca się w produkcji funkcjonalnych mieszanek ziołowych i aromatyzowanych na bazie suszu ostrokrzewu paragwajskiego. Swoimi produktami podbiła serca Europejczyków.\nZupełnie nowy smak. Poza typowymi ziołami takimi jak: mięta pieprzowa, boldo, poleo, wchodzącymi w skład większości yerb tego typu, można znaleźć też: koper włoski, melisę, incayuyo, kolendrę i rumianek. Taka kompozycja tworzy bardzo ciekawy aromat, mocno wyróżniający się spośród podobnych mieszanek. Sam susz yerba mate składa się ze sporej ilości patyczków, raczej średnio ciętych listków i znacznej zawartości pyłu.


Artykuł - Dlaczego wybrać szkołę z modułowym programem nauczania?\nFolder informacyjny CEKIN\nZajęcia na wyższych uczelniach\nKształcenie modułowe łączy teorię z praktyką. W szkole kształcącej modułowo nie ma podziału na przedmioty – jest podział na moduły. Moduł określa czynności niezbędne do wykonywania zadania na stanowisku pracy. Każdy moduł potwierdza się certyfikatem umiejętności określający stopień przygotowania do wykonywania zawodu. Jest on bardziej czytelny dla przyszłego pracodawcy niż oceny z przedmiotów.\nFolder informacyjny projektu CEKIN zawiera podstawowe informacje o projekcie, pilotażowym programie nauczania, partnerach realizujących projekt i szkołach uczestniczących w projekcie oraz o wynikach badania kompetencji kluczowych wśród uczniów i uczennic szkół rolniczych.\nWielostronne oddziaływanie na zainteresowania uczniów przedmiotami ścisłymi zapewnia zaproponowany przez pracowników naukowych Politechniki Białostockiej, Uniwersytetu w Białymstoku i Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku cykl „Zajęcia na wyższych uczelniach”. Pakiet został wyposażony w zbiór 20 scenariuszy takich zajęć, które poprowadzone w warunkach placówki naukowej poszerzają wiedzę uczniów i pozwalają na ukierunkowanie ich dalszych wyborów na ścieżce osobistej kariery zawodowej.\nZajęcia na wyższych...\nCzy komputery potrafi...


Koncert w Ciemności by ARTur / Spring Tour 2020 - RMF Classic\nKoncert w Ciemności by ARTur / Spring Tour 2020\nSerdecznie zapraszamy na trasę koncertową ARTura w Polsce |Koncert w Ciemności by ARTur / Spring Tour 2020|\nKażdy z koncertów trasy będzie unikatowy przez niepowtarzalne koncepcje ARTysty dla każdego miasta i miejsca.\n28.03 / WARSZAWA / SŁUŻEWSKI DOM KULTURY\n- Koncert rozpoczynający trasę łączący dźwięki mis tybetańskich i fortepianu w ciemności!\n29.03 / KRAKÓW / MUZEUM SZTUKI I TECHNIKI JAPOŃSKIEJ MANGGHA\n- Kraków - Krak UFF - Krak OFF i dźwięk ognia w ciemności!\n31.03 / WEJHEROWO / FILHARMONIA KASZUBSKA\n- Improwizowany muzyczny pejzaż Kaszub w ciemności!\n04.04 / WARSZAWA / Wilanów Królewski\n- Improwizacja muzyki klasycznej i muzyka autorska inspirowana kosmosem w ciemności!\n18.04 / GDAŃSK / Ratusz Stomiejski - Nadbałtyckie Centrum Kultury\n- Nieregularne fale morskie jako prowadząca materia dźwiękowa w ciemności!\nImpresje muzyczne tworzone na żywo przez kompozytora młodego pokolenia Artura Sychowskiego są niepowtarzalnym i unikalnym doświadczeniem dla słuchaczy. Koncert jest tworzony przez Artystę PODCZAS SPEKTAKLU pod wpływem natchnienia i emocji. To dzięki improwizacji każdy spektakl muzyczny brzmi wyjątkowo i jest magią. Wyostrzony zmysł słuchu powoduje że stajemy się muzyką podczas Koncertu w Ciemności.\n„Moja sztuka jest dla ludzi, nie dla mnie i pragnę ją w taki sposób transformować”, Wypowiada się ARTur. „Jako twórca chcę rozprzestrzeniać dobre intencję dlatego tworzę. Muzyka otwiera serca i potrafi wyzwolić miłość. Zmieniając podejście do muzyki i sztuki w wyjątkowe emocjonujące wydarzenie, chciałbym pokazać światu nowe wymiary i ożywić to czym naprawdę może być doświadczanie muzyki".\nBilety już wkrótce dostępne. Ilość miejsc ograniczona.\n10:42 Jerzy Matuszkiewicz Stawka większa niż życie\n10:44 James Horner Zorro's Theme\n10:47 Mary J. Blige Mighty River


✅ Tłumaczenie książek PDF, czasopism, broszur i podręczników Euro Alphabet\nTłumaczenie książek PDF\npowieści, czasopisma, podręczniki, poradniki, broszury|\nWykonywane przez nasze biuro tłumaczenia książek obejmują przekład zarówno powieści, czasopism, poradników, jak i broszur. Wykonujemy też tłumaczenia podręczników szkolnych.\nPerfekcyjne tłumaczenie książki jest kluczowym elementem jej przyszłego sukcesu, bez względu, czy jest to powieść sensacyjna, czy dzieło o tematyce popularnonaukowej. Niesprawdzeni tłumacze mogą zmarnować potencjał książki i wykrzywić jej odbiór, przez co sprawi wrażenie nieprofesjonalnie napisanej.\nJako biuro tłumaczeń jesteśmy w stanie podjąć się tłumaczenia szerokiej gamy literatury i podręczników PDF m.in. z języka angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego, czy francuskiego.\nDysponując zaufaną i doświadczoną grupą tłumaczy o specjalistycznej wiedzy z wielu dziedzin jesteśmy w stanie przetłumaczyć książki PDF w krótkim czasie, zachowując styl i adekwatne słownictwo.\nZa pomocą wbudowanego na stronie internetowej cennika można dokonać wyceny online tłumaczenia książki PDF, upraszczając maksymalnie cały proces składania zlecenia tłumaczenia książki.\nwykonanie tłumaczenia książki PDF z angielskiego na polski przez specjalistów,\nspójną terminologię tłumaczenia książki,\nzachowanie formatowania książki,\n3-miesięczna gwarancję — w przypadku uwag dokonamy bezpłatnej korekty tłumaczenia książki.\nTematyka tłumaczonych książek:\nreligijna, patriotyczna, miłosna, polityczna, filozoficzna, historyczna, przygodowa, psychologiczna, sensacyjna jak fantastyka, biografia\nEpika: powieści, nowele, opowiadania, legendy, pamiętniki i przypowieści.\nDramat: tragedia, komedia\nTłumaczenie książki PDF Jak zacząć?\nJak przetłumaczyć książkę? Tłumaczenia książek muszą być wierne oryginałowi. Tłumacz musi rzetelnie oddać konstrukcję świata przedstawionego oraz umiejętnie wzbudzić w czytelniku emocje, które wywołuje oryginał. To zadanie nie należy do najłatwiejszych. Na szczęście nasi tłumacze książek wyróżniają się wyjątkową kreatywnością. Niektórzy uważają nawet, że przetłumaczona wersja książki jest często lepsza od oryginału.\nUmiejętność adaptacji tekstu jest bardzo przydatna, ponieważ często w książkach znajdują się trudne do przełożenia zwroty, jak wyrażenia idiomatyczne czy slogany. Najbardziej skomplikowanym etapem tłumaczenia książek jest szukanie kulturowego lub narodowego odpowiednika dla danego wyrażenia. Zdarza się, że niektóre słowa po prostu nie mają swojego odpowiednika w języku docelowym, na przykład żarty, uczucia czy historie. Pozwala to tłumaczowi na pełną swobodę tłumaczenia danego wyrazu lub zwrotu.\nAby upewnić się, że treść książki jest oddana jak najwierniej, zatrudniamy tłumaczy z całego świata. Dokonywane przez nich tłumaczenia książek cechuje najwyższa jakość. Jest to bardzo ważne, gdyż perfekcyjne tłumaczenie jest kluczem do przyszłego sukcesu książki.\nJak przetłumaczyć książkę PDF za darmo?\nZlecę tłumaczenie książki z angielskiego na polski\nWykonywane przez nasze biuro tłumaczenia książek z angielskiego na polski obejmują powieści o różnej tematyce, poezję, czasopisma, poradniki oraz broszury. Wykonujemy również tłumaczenia podręczników szkolnych. Nasze biuro dokonuje tłumaczenia książek z angielskiego na polski i z niemieckiego na polski w krótkim czasie, zachowując styl, formatowanie i adekwatne słownictwo książki.\nJak zlecić tłumaczenie książki\nZlecenie tłumaczenia książki z angielskiego na polski z nami jest banalnie proste! Za pomocą naszej platformy możesz sprawnie dokonać wyceny tłumaczenia online, a następnie zlecić tłumaczenie książki dokonując płatności za pomocą platformy przelewy24.pl.\n* Przy większych plikach przygotujemy indywidualną wycenę kosztów tłumaczenia.\nTłumaczenie książek PDF Cennik\nIle kosztuje tłumaczenie książki z angielskiego na polski? Jako że książki są tematycznie zróżnicowane, dlatego cena tłumaczenia każdej książki jest inna. Cennik tłumaczenia książki z angielskiego na polski jest dostosowany do poziomu skomplikowania tekstu. Za pomocą naszej platformy możesz sprawnie dokonać wyceny tłumaczenia online.\nNie tylko tłumaczenie\nNie tylko Pan Marcin pomógł mi przetłumaczyć książkę, ale też przekazał publikację do korekty native speakera z Wielkiej Brytanii i przygotował plik do druku. To się ceni.


Nowy Targ : Woda w prokuraturze- śledczy w akcji - twoje-podhale.pl | Zwiedzaj Podhale. Zdobywaj Tatry, Gorce i Pieniny\nNowy Targ : Woda w prokuraturze- śledczy w akcji\nNowotarska Spóldzielnia Mieszkaniowa, Jarosław Jakobiszyn, woda, MZWiK, Józef Palenik\n400 m sześciennych wody wyciekło w dwa miesiące z tzw.bloku nauczycielskiego przy ulicy Szaflarskiej 148. Za wodę , której wartość oszacowano (tylko za jeden miesiąc XII 2016 ) na 3 tys. zł zapłacić muszą mieszkańcy 12 mieszkań. Za kolejny nadmierny pobór rozliczenie dostana już w przyszłym roku. Sprawa trafiła do prokuratury rejonowej w Nowym Targu.O możliwości popełnienia przestępstwa tę ostatnią powiadomiła Nowotarska Spółdzielnia Mieszkaniowa zarządzająca blokiem.\nSprawa dotyczy grudnia 2016 roku i stycznia 2017 roku. To wówczas według wskazań wodomierza wpłynęła do bloku gigantyczna masa wody. Jakim cudem ?..., tego nie wie nikt. Miejski Zakład Wodociągów i Kanalizacji twierdzi, że nadmierny pobór wody nie jest wynikiem złych wskazań wodomierza głównego.Ekspertyza jaką wykonano na zamówienie NSM nie potwierdziła teorii o błędach licznika . Prezes Spółdzielni Jarosław Jakobiszyn też nie ma gotowej teorii dla zaistniałej sytuacji.\nPodejrzenia, ze wodę ktoś ukradł znalazły finał u prokuratora. Józef Palenik scedował rzecz na śledczych policji i zlecił zbadanie sprawy.\nSprawa na szczęście dotyczy licznika doprowadzającego wodę do bloku. W każdym mieszkaniu zamontowany jest osobny licznik wody . Jego wskazania są podstawą do rozliczeń zużycia wody między mieszańcami a spółdzielnią. Te zaś nie wykazują , by ktokolwiek zużył wody więcej niż wynika to z normalnego prosperowania gospodarstwa domowego.\nMatematycznego cudu nie rozwiązali nawet mieszkający w bloku nauczyciele. Spór trwa i może zakończyć się sądzie.\n2017-09-09 14:24 523 Nowotarska Spóldzielnia Mieszkaniowa, Jarosław Jakobiszyn, woda, MZWiK, Józef Palenik


Przemówienie podczas ingresu do katedry w Poznaniu.\n17 września 1926.\nDo głębi wzruszony uroczystą chwilą ingresu do tej prastarej katedry staję tu wobec prochów pierwszych naszych królów, którzy byli twórcami państwa i założycielami Kościoła w Polsce. Tutaj, w tej prastarej, pełnej tradycji ziemi poznańskiej i gnieźnieńskiej, tutaj u grobów dawnych sławnych arcypasterzy, tutaj, gdzie wiara cudów dokonywała i stąd szła na całą Polskę, by jej zapewnić wielkość i potęgę - tutaj dziś obejmuję rządy archidiecezji.\nZe swej stolicy katowickiej, najmłodszej w Polsce, jako syn ziemi śląskiej, przychodzę dziś objąć tę najstarszą w Polsce Stolicę Pasterską. I łączą się zrządzeniem Bożym, ta dzielnica dawnej Polski - piastowska ziemia śląska, z ziemiami, gdzie stała kolebka narodu i kolebka Kościoła polskiego.\nZawiera się w tym jawna wskazówka Opatrzności dla nas, abyśmy się łączyli, aby jednością zespolone były dusze i serca nasze, złączone w czynie, ażeby tak jak ongiś z tych ziem szła wiara i łączyła serca polskie, aby tak samo dzisiaj wiara święta zjednoczyła Polaków w naród wielki i potężny.\nStaję przed Wami jako biskup z woli Bożej, ustanowiony przez Stolicę Apostolską, mocą władzy, nadanej jej przez Chrystusa. Tradycje wielkiej przeszłości i niepewna przyszłość powinny być bodźcem i zachętą do czynów. Winniśmy potomnym przekazać wielkie skarby przeszłości, nie uroniwszy z nich niczego; ażeby wszyscy ci, którzy po nas przyjdą, pochwalić nas mogli i we wdzięcznej zachować pamięci, żeśmy im przekazali wszystko to dobre, cośmy od przeszłości odebrali.\nCieszy mnie, że otacza mnie grono duchowieństwa o wysokich kapłańskich zaletach i cnotach, że otacza mnie Kapituła, złożona z mężów światłych i wybitnych, którzy radą służyć mi będą, pomocą i współpracą, że współpracować będzie ze mną duchowieństwo wielkopolskie, które znane jest z tego, że stoi na wysokim stopniu wyrobienia kapłańskiego i w duszpasterstwie nowe stwarza i stosuje metody. Na tę współpracę liczę.\nMusimy zdać sobie sprawę z tego, że, dla nas nie ma, innego odrodzenia jak odrodzenie na tej opoce Chrystusowej i łączyć się musimy we wspólnym wysiłku, ażeby naród polski odrodził się w swej duszy i w sercu.\nW tej intencji udzielę wiernym od ołtarza błogosławieństwa mocą swej Apostolskiej sukcesji i pragnąłbym, ażeby to błogosławieństwo spłynęło na Wasze parafie, na Wasze domy, na Wasze rodziny i dziatki, na wszystko to, co Wam najdroższe, ażeby spłynęło na cały naród polski.\nDruk: "Przewodnik Katolicki", 44(1926), s. 603;\ntakże: Dzieła, s. 159.\nDrukuj cofnij odsłon: 3818 aktualizowano: 2012-01-09 17:37 Do góry