Polski-Dubbing.pl • Zobacz wątek - Rok 1972\nprzez Zbigniew Dolny » 5 lip 2008, o 07:19\n1.Elżbieta, królowa Anglii- Ang. 1971 reż. Roderick Graham\ndźwięk: Jerzy Janiszewski\nElżbieta - Glenda Jackson - Aleksandra Śląska\nMaria Tudur - Daphne Slater - Ewa Wawrzoń\nWiliam Cecil - Ronald Hines - Zdzisław Tobiasz\nKrólowa wdowa - Rosalie Crutchley - Irena Laskowska\nKatarzyna Ashley - Rachel Kempson - Danuta Szaflarska\nGardiner - Basil Dignam - Maciej Maciejewski\nCranmer - Bernard Hepton - Edmund Fetting\nSeymour - John Roname - Andrzej Gawroński\nKsiążę Filip - Peter Jeffrey - Tadeusz Pluciński\nTyrwhit: - Stanley Lebon - Włodzimierz Bednarski\nLady Tyrwhit - Nicolette Bernard - Zofia Mrozowska\nSussex - John Shrapnel - Andrzej Chrzanowski\nBridges - Kevin Brennan - Jerzy Tkaczyk\nDe Noailles - Julian Holloway - Tadeusz Wieczorek\nRenard - Brendan Barry - Zygmunt Listkiewicz\nWyatt - Robert Garrett - Maciej Rayzacher\nBedingfield - Alan Foss - Zdzisław Salaburski\nEdward VI - Jason Kemp - Filip Łobodziński\nFowler - Ian Barrit - Henryk Łapiński\nParry - Blake Butler - Wiesław Drzewicz\nStrażnik - Richard Parry - Józef Kalita\nLeicester - Robert Hardy - Roman Wilhelmi\nBurghley - Ronald Hines - Zdzisław Tobiasz\nWalsington - Stephen Murray - Zdzisław Salaburski\nHatton - Bernard Horsfall - Henryk Machalica\nKatarzyna Medycejska - Margaretta Scott - Wanda Łuczycka\nKsiążę Alencon - Michael Williams - Wojciech Pszoniak\nSimier - James Iawrenson - Maciej Rayzacher\nFenelon - John Hughes - Zdzisław Maciejewski\nLettice Knollys - Angela Thorne - Krystyna Borowicz\nPani Cobham: - Jill Balcon - Halina Kossobudzka\nKarlica ,,Elżbieta'' - Mary Patricia Finn - Zofia Jamry\nKarzeł ,,Leicester'' - Albert Horton - Wiesław Drzewicz\nKaznodzieja - Kenton Moore - Janusz Zakrzeński\nJacgues - Leslie Lawton - Aleksander Gawroński\nMaria Stuart - Vivian Pickless - Mirosława Dubrawska\nSir Amyas Paulet - Hamilton Dyce - Henryk Machalica\nBabington - David Collings - Andrzej Gawroński\nGifford - Bernard Holley - Wojciech Duriasz\nFelipez - David Nettheim - Stanisław Gawlik\nDavison - John Graham - Józef Konieczny\nBallard - David Garfield - Zygmunt Listkiewicz\nTopcliffe - Brian Wilde - Włodzimierz Bednarski\nKelley - Malcolm Hayes - Zbigniew Kryński\nDoktor Dee - Raf de la Torre - Szczepan Baczyński\nSavage - James Culliford - Tomasz Zaliwski\nWhitgift - John Braddock - Tadeusz Bogucki\nFilip II - Peter Jeffrey - Tadeusz Pluciński\nSir Francis Drake - John Woodwine - Janusz Zakrzeński\nEssex - Robin Ellis - Marian Kociniak\nIdiaquez - Christopher Hancock - Andrzej Szczepkowski\nSanta Cruz - Geoffrey Wincott - Wojciech Rajewski\nMedina Sidonia - Gordon Gostelow - Wiesław Drzewicz\nOjciec Robert - Paul Hardwick - Włodzimierz Bednarski\nJohn Tregannon - Michael Culver - Andrzej Wykrętowicz\nHoward - Peter Howell - Tadeusz Cygler\nCordoba - Ian Ricketts - Maciej Rayzacher\nPrzewodniczący Parlamentu - Robert Sansom - Wilhelm Wichurski\nStary żołnierz - Derek Hardrick - Stefan Śródka\nMłody żołnierz - Malcolm Mc Fee - Krzysztof Kolberger\nballadę śpiewa - Krzysztof Kolberger\n2. Trup w każdej szafie (Čtyři vraždy stačí, drahoušku!) - CSRS 1970 reż. Oldřich Lipský\nGeorg Camel - Lubomír Lipský st. - Wojciech Wiliński\nSabrina - Jiřina Bohdalová - Danuta Szaflarska\nKate - Iva Janžurová - Małgorzata Leśniewska\npani Harrington - Marie Rosůlková - Teofila Koronkiewicz\nSheridan - František Filipovský - Stefan Witas\nBrooks - Jan Libíček - Tadeusz Bartosik\nKovarski - Karel Effa - Ryszard Markowski, ...\n"Akcję inspirują krwawe komiksy, które jadący pociągiem doktor James Porter czyta przed zaśnięciem, aby następnie znaleźć się w samym gąszczu dziwnych, niesamowitych wydarzeń. Porter ma przy sobie czek na olbrzymią sumę. Niepokój o los tego skarbu każe mu wietrzyć gangstera w każdym. Z pociągu akcja przenosi się do mieszkania nieśmiałego starego kawalera, nauczyciela Camela, który po wielu niepowodzeniach zdołał wreszcie skłonić swą koleżankę Sabrinę, by odwiedziła go w domu. Na progu wita ich... trup Portera. Camel zostaje aresztowany pod zarzutem morderstwa (to dopiero pierwsze...), potem zwolniony za kaucją wpłaconą przez gang, któremu nauczyciel potrzebny jest dla znalezienia czeku ukrytego w jego mieszkaniu..." [MF]\nLubomíra Lipský'ego w wersji polskiej zastąpił Wojciech Wiliński.\nJiřina Bohdalová przemówiła głosem Danuty Szaflarskiej.\nZabawna Iva Janžurová i jej polski głos - Małgorzata Leśniewska.\nWścibska pani Hamilton, czyli Marie Rosůlková i doskonale ją dubbingująca Teofila Koronkiewicz.\nFrantišek Filipovský grający inspektora Sheridana i zastępujący go głosowo w polskiej wersji Stefan Witas.\nJan Libíček grający Brooksa i jego polski kolega, zastępujący go głosowo - Tadeusz Bartosik.\nPodróżujący pociągiem doktor James Porter ma przy sobie czek na bajońska sumę i obawia się o swoje bezpieczeństwo. Żeby o tym nie myśleć oddaje się lekturze komiksu, a potem zasypia. We śnie odkrywa rzeczy niepokojące: w sąsiednich przedziałach znajdują się gangsterzy polujący na jego czek. Z jednego z przedziałów wychodzi kobieta przebrana za konduktora ... To Kate - ważna osobistość w gangsterskiej szajce. Tymczasem akcja przenosi się w zupełnie inne miejsce, głównym bohaterem staje się teraz nauczyciel George Camel - nieśmiały stary kawaler, mający trudności w nawiązaniu bliższej znajomości z koleżanka z pracy - Sabriną, która nie zwraca na niego uwagi. Dzięki zbiegowi okoliczności udaje mu się jednak zaprosić ją do siebie. Zapięty na ostatni guzik dobiera słowa jakimi przywita ją, otwiera drzwi i - o zgrozo - zamiast oczekiwanej Sabriny w ramiona wpada mu trup doktora Portera.\nCamel zostaje aresztowany, ale dzięki kaucji wpłaconej przez nieznanych mu panów odzyskuje wolność. Wybawcami są Jose Antonio i Owen - szefowie konkurujących ze sobą gangów, którzy teraz śledzą każdy krok Camela. Od tej chwili trupy zaczynają go osaczać ze wszystkich stron. Nauczyciel nie wie, że są to trupy gangsterów rywalizujących ze sobą band, Camel staje się sławny, nawet Sabrina zmienia o nim zdanie sądząc, że to z miłości do niej wykańcza on gangsterów. Tajemnica wyjaśnia się: w mieszkaniu Camela znajduje się czek na milion dolarów - przedmiot rywalizacji gangów. Kiedy Camel odkrywa ów czek - w jego mieszkaniu zjawiają się wszyscy członkowie gangów. Sabrina zazdrośnie spogląda na Kate ... Gangsterzy walcząc o łup wykańczają się wzajemnie, a w ręce policji dostaje się tylko Kate. Sabrina, która wciąż wierzy, że Camel dla niej mordował gangsterów, patrzy mu czule w oczy i wyznaje: "kochanie, cztery morderstwa wystarczą". Tymczasem sytuacja wskazuje na to, że Camel nie może się powstrzymać i nadal morduje. Ale sam Camel w obliczu tak niezwykłych i tak makabrycznych wydarzeń bliski jest załamania i kryzysu nerwowego. Na drzwiach wiesza tabliczkę z napisem: "Umarłym wstęp wzbroniony".\nZnów znajdujemy się w pociągu. Doktor Porter odkłada komiks. Budzi się, ale spotkanie z rzeczywistością kolejowego przedziału jest co najmniej dziwne ... Otwiera drzwi przedziału, lecz nie może wyjść na korytarz: zagradza mu drogę trup konduktora ... (FSP)\n- "Mamy tu bardzo dobry dubbing. Zwłaszcza głos Danuty Szaflarskiej dodaje wiele uroku postaci Sabriny granej przez Jirinę Bohdalovą. Także Stefan Witas mówiący za Frantiska Filipovsky'ego i Tadeusz Bartosik, dublujący Lubomira Kostelka, utrafili we właściwy ton dzięki sprawnej reżyserii Jerzego Twardowskiego..." [M.F. Stanisław Kowalski]\nJeden z doskonalszych polskich dubbingów. Choć film trochę się już zestarzał, to jednak z ogromna przyjemnością słucha się polskiej wersji dubbingowej. Na początku lat 70-tych był to film kultowy dla mojego pokolenia. Moi koledzy często cytowali dialogi z tego filmu, z najzabawniejszym : "gdzie jest cek" - sepleniącego włoskiego gangstera którego w wersji polskiej dubbingował Ryszard Markowski. Gorąco polecam!\n3. Michał Strogow-kurier carski (Strogoff) - Wł-Fr-NRF-Bułg. 1970 reż. Eriprondo Visconti\nMichał Strogoff - John Phillip Law - Jerzy Rogowski\nNadia - Mimsy Farmer - Jolanta Zykun\nIwan Ogarew - Hiram Keller - Andrzej Zaorski\nSangarre - Delia Boccardo - Zofia Saretok\nchan Feofar - Kurt Meisel - Tomasz Zaliwski\nBlount - Christian Martin - Saturnin Żurawski\nJolivet - Donato Castellaneta - Jan Kociniak\nmatka Strogowa - Elisabeth Bergner - Halina Zaliwska, ...\n"Przez nieprzebyte, syberyjskie ostępy, nieokiełznane rzeki, tereny kontrolowane przez zbuntowanych Tatarów, przedziera się carski posłaniec do oblężonego Irkucka. Żeby zmylić przeciwników, jedzie przebrany za kupca bławatnego. Tak zaczyna się pasjonująca powieść przygodowa Julesa Verne "Kurier carski", wielokrotnie już przenoszona na ekran..." [MF]\nSyberyjski zesłaniec, kapitan Iwan Ogarew, przyłącza się do Tatarów, którzy pod wodzą chana Feofara zbuntowali się przeciwko carowi Aleksandrowi II. W Irkucku wojskom carskim dowodzonym przez Wielkiego Księcia grozi niebezpieczeństwo. Car wysyła więc na Syberię specjalnego kuriera, kapitana Michała Strogowa, który ma uprzedzić o buncie i zapowiedzieć rychłe nadejście posiłków. Strogow przebrany za handlarza koni, poznaje w podróży dwóch dziennikarzy - Blounta, korespondenta "Daily Telegraph" i Joliveta z paryskiego "Ilustration" oraz Nadię, która jedzie odwiedzić swego męża - zesłańca politycznego. Ogarew usiłuje przechwycić tajne rozkazy carskie, nie wie jednak, kto jest kurierem. Podczas przeprawy statkiem wysłana przez niego cyganka Sangarre uwodzi i zabija pewnego oficera, którego bierze za wysłannika carskiego. W czasie wymiany koni dochodzi do incydentu między Strogowem a Ogarewem. Strogow, aby się nie zdradzić ustępuje pierwszeństwa Ogarewowi. Prawdy o kurierze dowiaduje się Nadia, kiedy nocują w opuszczonym pałacu rodzinnym Strogowów. W czasie dalszej podróży Nadia i Strogow zostają schwytani przez Tatarów. W niewoli tatarskiej znajduje się również matka Strogowa, która - za obietnicę uratowania życia jej synowi - wyjawia jego nazwisko. Tatarzy dotrzymują słowa, ale postanawiają go oślepić rozpaloną do czerwoności szablą. Podczas wykonywania wyroku matka Strogowa umiera.\nOślepionego, w skrajnej nędzy, Strogowa odnajduje po długich poszukiwaniach Nadia; razem udają się do Irkucka, do którego tymczasem, podając się za Strogowa dotarł Ogarew. Informując Wielkiego Księcia o ucieczce Tatarów, Ogarew wywabia wojska rosyjskie z twierdzy. Tymczasem przybywa Strogow, który odzyskał wzrok. Demaskuje on Ogarewa i zabija go w pojedynku. W wielkiej bitwie Tatarzy zostają rozbici. Strogow chce zabrać Nadię z sobą do Moskwy, ale ona pragnie zostać na Syberii, aby pomagać swemu mężowi - lekarzowi pielęgnować skazańców. (FSP)\n4. Cudowna lampa Aladyna (Aladin, et la lampe merveilleuse) - Fr. 1969 reż. Jean Image\nAladynek - Janusz Szutkowski,\nAladyn - Janusz Mond,\nCzarnoksiężnik - Witold Kałuski,\nmatka - Małgorzata Leśniewska,\nsułtan - Janusz Pilarski,\nksiężniczka - Halina Kowalska,\nwielki wezyr - Tadeusz Cygler,\npapuga Can-Can - Alina Bukowska,\nsowa Hi-Hi - Zbigniew Kryński,...\nGroźny czarnoksiężnik z Afryki pragnie zawładnąć czarodziejską lampą, pozwalającą jej właścicielowi panować nad światem. Geniusz ciemności zdradza czarnoksiężnikowi tajemnicę: lampa znajduje się w małym azjatyckim miasteczku i spotyka tam Aladynka. Postanawia przy jego pomocy zdobyć lampę i - podając się za wuja chłopca - wkrada się do jego domu. Odszukują wspólnie lampę, ale gdy Aladynek nie chce jej oddać, czarnoksiężnik zamyka go w ciemnej grocie. Chłopiec wydostaje się jednak z pułapki i dzięki darom lampy żyje w dobrobycie.Jako dorosły już młodzieniec Aladyn zakochuje się w pięknej córce sułtana. Skarby, drogocenne klejnoty, którymi hojnie obdziela go lampa, pomagają mu zdobyć rękę księżniczki. Niestety, w dniu ślubu czarnoksiężnik kradnie Aladynowi lampę i ... porywa narzeczoną uwożąc ją do dalekiego kraju. Dzielny Aladyn odnajdzie jednak czarnoksiężnika, odzyska lampę i weźmie ślub z córka sułtana. (FSP)\nBardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie danych dubbingowych do tego filmu z kopii filmowej.\n5. Dwoje na huśtawce (Two for the Seesaw) - USA 1962 reż. Robert Wise\nGittel - Shirley MacLaine - Barbara Wrzesińska,\nJerry Ryan - Robert Mitchum - Tadeusz Jastrzębowski,\nTaubman - Edmond Ryan - Adam Wysocki,\nSophie - Elizabeth Fraser - Irena Kownas,\nOscar - Eddie Firestone - Jerzy Tkaczyk,\nJacoby - Bill Gray - Zbigniew Kryński,...\nJerry Ryan, prawnik z Omaha, przeżywa okres załamania psychicznego. Porzucił żonę i uporządkowane życie, w którym był całkowicie zależny od swego bogatego teścia, szukając schronienia w Nowym Jorku. Na przyjęciu u dawnego znajomego w Greenwich Village dzielnicy artystycznej cyganerii - poznaje Gittel Mosca, samotną i spragnioną ciepła, choć pokrywającą to pozorami energii i niezależności. Gittel jest biedną i wiecznie wykorzystywaną przez mężczyzn żydowską dziewczyną, której marzeniem jest założenie szkoły tańca. Jerry dzwoni do niej nazajutrz - i tak zaczyna się niespokojne pożycie obojga, w którym dziewczyna pragnie zachować niezależność, ale z każdym dniem staje się bardziej związana ze swym partnerem. Jerry zaczyna pracować w biurze adwokackim, wynajmuje dla Gittel lokal na szkołę tańca, ale okazuje się, że nadal utrzymuje kontakt z żoną w Omaha. Równocześnie jest zazdrosny o Gittel i jej styl życia - chce odejść, bo zobaczył ją w taksówce z mężczyzną. Gittel ma jednak atak wrzodu żołądka i zostaje odwieziona do szpitala. Po powrocie przeżywają najszczęśliwsze dni swojej miłości. Gittel marzy o małżeństwie. Wtedy jednak Jerry postanawia wrócić do żony. W czasie ostatniej rozmowy telefonicznej Gittel wydaje się spokojna; mówi że życie jej stało się bogatsze dzięki miłości jaka wspólnie przeżyli. (FSP)\n6. I znów skaczę przez kałuże (Už zase skáču přes kaluže) - CSRS reż. Karel Kachyňa\nAdam - Vladimír Dlouhý - Janusz Szutkowski,\njego matka - Zdena Hadrbolcová - Jadwiga Barańska,\nojciec -Karel Hlušička - Marian Kociniak,\nmłynarz Ambroz - Vladimír Šmeral - Konrad Morawski,\npołozna Tureckova - Darja Hajská - Wanda Łuczycka,...\nKiedy mały Adam rodził się, na łóżku jego matki leżało siodło. Kiedy podrósł - ojciec, ujeżdżający konie w cesarskiej stadninie, przekazał synowi całą swą miłość do koni i przyrzekł, że zacznie uczyć go jazdy gdy Adam dorośnie na tyle, aby wskoczyć na najwyższą żerdź ogrodzenia. Odtąd Adam ćwiczy codziennie i w końcu, po usypaniu kopczyka z ziemi i trawy, osiąga cel. Pewnego dnia uciekając przed rozzłoszczonym kowalem, którego ugodził z procy, kryje się w wodzie. Jest po tym zdarzeniu silnie przeziębiony i ma bezwład nóg. Wezwany lekarz stwierdza paraliż dziecięcy i każe chłopca odwieźć do szpitala. Tu Adam staje się ulubieńcem lekarzy, pielęgniarek i dorosłych pacjentów, a zwłaszcza młynarza Ambroża. Po ciężkiej operacji porusza się przy pomocy inwalidzkiego wózka. Pewnego dnia nieznany chłopiec rzuca mu przez płot cukierki, które padają obok wózka. Adam, usiłując zgarnąć je z trawy, przewraca się razem z wózkiem. Przezwyciężając ból stara się przyczołgać do cukierków; nie chodzi o słodycze, ale o zwycięstwo nad bezwładem ciała. Wróciwszy do domu, Adam staje się przywódcą swych rówieśników. Dzięki umiejętnemu posługiwaniu się wózkiem i kulami uczestniczy w wielu zabawach, staje się ich bohaterem. Po żmudnych próbach udaje mu się - jak kiedyś - wskoczyć na ogrodzenie. Ale to mu nie wystarcza: chce jeździć na koniu. Jeden z kolegów pożycza mu w tajemnicy przed rodzicami konia i Adam przygotowuje się do tradycyjnej parady. Jego upór przynosi rezultaty: pewnej niedzieli zdumieni rodzice ujrzą syna, zbliżającego się na koniu do rodzinnego domu. (FSP)\n7. Lala (La Bambolona) - Wł. 1968 reż. Franco Giraldi\nGiulio Broggini - Ugo Tognazzi - Tadeusz Pluciński,\nIvana - Isabella Rei - Barbara Sołtysik,\nmatka Ivany - Lilla Brignone - Maria Kaniewska,\nojciec Ivany - Corrado Sonni - Saturnin Żurawski,\nlokaj adwokata, Diodato - Roy Bosiers - Andrzej Gawroński,\nojciec adwokata - Filippo Scelzo - Zdzisław Salaburski,\nbrygadier - Ignazio Leone - Jerzy Tkaczyk,...\nAdwokat Giulio Broggni odnosi sukcesy zawodowe, ma pieniądze, luksusowe kobiety. Jego uregulowaną egzystencję burzy przypadkowe spotkanie w barze. Obserwuje młodą, ponętną dziewczynę, która nie zwraca najmniejszej uwagi na niego ani otoczenie. Postanawia pójść za nią: ukrywając swe nazwisko i pozycję społeczną zjawia się w domu Ivany i uzyskuje zgodę rodziców na odwiedzanie jej. Sądzi, że w ten sposób oszuka podejrzliwość drobnomieszczańskiej rodziny i zaspokoi swój przelotny kaprys. Ivana jednak potrafi się bronić. Giulia coraz bardziej wciąga ta podniecająca gra. Zaniedbuje pracę, coraz rzadziej widuje się z rodziną, zrywa z kochankami, przyjaciółmi. W domu Ivany panuje dziwna atmosfera, wciąż szepcze się o kłopotach finansowych i tajemniczym wuju, wysokim funkcjonariuszu MSW, a sama Ivana, senna i bierna, pozostaje wciąż niezdobytą fortecą. Adwokat aranżuje więc fałszywe zaręczyny i kupuje pierścionek wartości dwóch milionów lirów. Zyskuje tylko tyle, że prawie naga dziewczyna pozwala mu przez chwilę - z daleka, w półmroku pralni - podziwiać swoje kształty.\nNieoczekiwanie Ivana staje się łagodniejsza. Ulega prośbom adwokata i zgadza się przyjść do jego garsoniery. Ale zamiast czułego sam na sam Ivana, z wyrachowanym cynizmem niszczy moralnie podstarzałego zalotnika. Szantażuje go świadectwem lekarskim stwierdzającym ciążę. Giulio jest niewinny, ale wszyscy przecież wiedzą, że jest narzeczonym Ivany a matka przyłapała ich samych w sytuacji dającej wiele do myślenia. Adwokat wie co mu grozi za uwiedzenie nieletniej. Strach przed groźnym wujem Ivany i namiętne pragnienie posiadania dziewczyny sprawiają, że Giulio gotów się z nią ożenić. Ivanie nie o to jednak chodzi. Podczas ostatniego spotkania wyjaśnia adwokatowi sens gry jaką przebiegle prowadziła. Świadectwo lekarskie jest fałszywe, wszechmocny wuj nie istnieje, a Ivana pragnie wyjść za mąż za chłopca z sąsiedztwa, z którym od dawna łączą ją intymne stosunki - i pomóc rodzicom w kłopotach finansowych. Giulio traci nie tylko cenny pierścionek i samochód, którego żąda Ivana tytułem rekompensaty za pozostawienie go w spokoju, ale i złudzenie, że jest niezwyciężonym zdobywcą kobiet. (FSP)\n8. Wydra pana Grahama (Ring of Bright Water) - Ang. 1969 reż. Jack Coufter\nGraham Merrill - Bill Travers - Mirosław Szonert,\nMary MacKenzie - Virginia McKenna - Jadwiga Siennicka,\nColin Wilcox - Peter Jeffrey - Ryszard Dembiński,...\nWracając do domu z potężnym łososiem wygranym w jednym z londyńskich pubów, Graham Merill spostrzega w oknie wystawowym sklepu ze zwierzętami małą wydrę, tęsknie wpatrzoną w jego rybę. Od tej pory Graham codziennie zatrzymuje się przed wystawą i obserwuje zwierzątko, które także jemu - jak mu się wydaje - poświęca wiele uwagi. Rodzi się między nimi cicha przyjaźń, aż pewnego dnia Graham kupuje wydrę i zabiera ją do swego kawalerskiego mieszkania. Wydra, nosząca teraz imię arabskiego szeika - Midź, jest równie urocza co psotna i wścibska; żywa jak iskra przewraca wkrótce mieszkanie do góry nogami. Zagrożony przez właścicielkę domu eksmisją, Graham wynajmuje willę w północnej Szkocji i wyjeżdża tam ze swoim pupilem. Willa okazuje się wprawdzie zrujnowanym domkiem, ale przepięknie położonym wśród wzgórz i nad wpadającym do morza strumieniem. Midż jest w swoim żywiole, Graham rozkoszuje się ciszą i swobodą; oboje zdobywają nowych przyjaciół - lekarkę Mary i jej psa Jonnie. Nadchodzi jesień, a wraz z nią kłopoty z pokarmem dla Midż, który choć głodny, nie chce jeść upolowanego przez Grahama i przemyślnie zamrożonego rekina. Pewnego dnia Midż znika. Po rozpaczliwych poszukiwaniach Graham i Mary znajdują go w pobliżu jednej z wysepek, zaplątanego w sieci. Nie wiedza, że Midż znalazł sobie żonę i wyspa stanowiła miejsce jego miłosnych schadzek.\nWiosną Graham musi wyjechać na kilka dni do Londynu. Gdy wróci - nie zastanie już Midża, został zabity przez robotnika drogowego.\nZupełnie załamany dostrzega pewnego wieczoru dziką wydrę płynąca z trojgiem małych do ulubionej sadzawki Midża. Uzmysławia sobie, że to dzieci jego wychowanka. Rozmyślając o nim rezygnuje z pisania książki o Arabach; napisze książkę o Midżu. (FSP)\n9. Młodzi zakochani (Mołodyje = Молодые) - ZSRR 1971 reż. Nikołaj Moskalenko\nAleksiej - Jewgienij Kindinow - Bogdan Wiśniewski\nŻenia - Lubow Niefiedowa - Jadwiga Barańska\nAnia - Żanna Goroszczenia - Grażyna Marzec\nLena - Nelli Pszennaja - Teresa Marczewska\nDaria Wasiliewna - Nonna Mordiukowa - Wanda Neumann\nJekatierina Pietrowna - Ałła Łarionowa - Krystyna Froelich\nTrifon -Michaił Kokszenow - Franciszek Trzeciak\nSierioga - Nikołaj Siergiejenko - Andrzej Herder\nIlja - Gierman Kozłow - Andrzej Wohl ...\nPowieść Aleksandra Andrejewa "Rozsądźcie nas, ludzie" cieszyła się w Związku Radzieckim dużym powodzeniem. Jej ekranizacji podjął się 45-letni Nikołaj Moskalenko. Przynależność reżysera do pokolenia dość odległego wiekiem od bohaterów filmu zemściła się na temacie. Pozostała opowiastka o rozpieszczonej pannie z generalskiego domu, studentce, która pod wpływem dość przypadkowego impulsu zrywa z narzeczonym, wytwornym i łagodnym młodym naukowcem, i wychodzi za mąż za robotnika budowlanego, chłopca wartościowego i inteligentnego. Odmienność bytu i brak samodzielności czynią z życia Żeni w hotelu robotniczym tak zwane piekło. [MF]\nPoznali się na wieczorku tanecznym: on świeżo upieczony brygadzista na budowie, uzupełniający swą edukację na studiach wieczorowych, ona - studentka, córka generała, otoczona troskliwą opieką mamy i niani, spędzająca wolne od nauki chwile wśród rówieśników "z dobrych domów". Dla Aleksieja zerwała z narzeczonym, któremu jej środowisko wróżyło karierę wybitnego uczonego i który mógł jej zapewnić dostatnie i spokojne życie. Dla niego - nie otrzymawszy zgody matki - przeniosła się do hotelu robotniczego. Pobrali się, otrzymali mały pokoik w hotelu. Wkrótce jednak wszystko zaczęło się psuć. Nienawykła do trudów samodzielnego życia Żenia tęskniła za wygodami rodzinnego domu. Drażnił ją upór Aleksieja, jego bezkompromisowość. Wróciła do rodziców - sama. Wyczekiwała telefonu od męża, ale on nie dzwonił: chciał, żeby wszystko przemyślała, żeby podjęła decyzję samodzielnie. Próbowała powrócić do dawnego stylu życia, do dawnych przyjaciół - nie udawało się. Zrozumiała, że nie może żyć bez Aleksieja. Odszukała go w ostatniej chwili, przed dworcem, gdy szedł w kolumnie studenckiej do pociągu, który miał go zawieść na Wschód, na jeden z syberyjskich placów budowy. (FSP)\n10.Powrót na miejsce wypadku (Putovanje na mjesto nesreće) - Jug. reż. Zvonimir Berković\nHelena - Ana Karić - Aleksandra Koncewicz,\nmłody człowiek - Rade Serbedzija - Marian Glinka,\nVisnja - Natasza Maricić - Alina Bukowska,\ndoktor - Stevo Żigon - Tadeusz Czechowski,\nojciec - Emil Kutijaro - Zygmunt Maciejewski,...\nW zagrzebskim mieszkaniu Heleny zjawia się młody człowiek z wiadomością, że jej mąż miał wypadek samochodowy i znajduje się w szpitalu w Splicie. Helena chce jechać do męża i opiekować się nim podczas choroby. Młody człowiek proponuje swój samochód, Helena woli jednak jechać pociągiem. Do odjazdu pociągu jest jeszcze 6 godzin i 40 minut; czas ten kobieta wypełni odwiedzając ojca w domu starców, koleżankę, wreszcie swą rywalkę, o której dowiaduje się od owego młodego człowieka, posłańca męża. Jest nią młoda studentka Visnja, zakochana z wzajemnością w mężu Heleny. To ją właśnie, nie Helenę, wzywa do siebie chory, a obowiązkiem posłańca było wyegzekwowanie od żony pieniędzy na podróż kochanki. Nim to wszystko wyjaśni się - Helena wspomina swoje życie; przypomina sobie pierwsze nieudane małżeństwo ("... nie wystarczy kogoś podziwiać i szanować, aby móc go kochać"), zastanawia się w jakim stopniu na jej uczuciowe klęski wpłynęła atmosfera rodzinnego domu: ojciec, który kiedyś był znanym działaczem, a dziś - usiłuje przewodzić w domu starców, pochłonięta swymi miłostkami, tragicznie zmarła matka ... W nastroju ogarniającej ją nostalgii Helena uwierzy miłosnym wyznaniom młodego posłańca, ulegnie mu znajdując w tym spotkaniu i nieoczekiwanej przygodzie nieznany dotąd urok. Jest szczęśliwa jak nigdy, ale podczas spotkania z Visnją dowiaduje się, że została oszukana. W podobny sposób młody człowiek usiłował także oczarować dziewczynę, ale nie odniósł sukcesu. Załamana Helena oddaje rywalce swój bilet kolejowy. Nie chce widzieć męża, nie chce rozmawiać z młodym człowiekiem, upija się. (FSP)\n11. Przygody misia Yogi ( Hey, There It's Yogi Bear!) - USA 1964 reż. William Hanna i Joseph Barbera\nteksty piosenek: Zdzisław Stawecki\nMiś Yogi - Cezary Julski\nstrażnik Smith - Jan Kociniak\nGrifter - Tadeusz Cygler\nSnively - Jerzy Tkaczyk\noraz: Alina Bukowska, Stanisław Gawlik, Tadeusz Bartosik,\nHenryk Łapiński, Jerzy Bielenia, Czesław Mroczek,\nMaciej Damięcki, Mieczysław Stoor, Jerzy Dobrowolski,\nTadeusz Surowa, Jacek Federowicz, Władysław Surzyński i inni,\na także: Danuta Rinn, Andrzej Dąbrowski, Andrzej Gawroński i zespół Novi.\nW rezerwacie Yellystone zaczęła się wiosna. Mały miś Bubu budzi ze snu zimowego swego przyjaciela Yogi. Budzi się także niedźwiedzica Cindy, zakochana w Yogi. Strażnik Smith z niepokojem czeka na kolejne psoty nieznośnego misia. Wkrótce dochodzi do awantury: Smith nie chce usunąć tabliczek z napisem "Nie karmić niedźwiedzi" i obrażony Yogi demonstracyjnie zgadza się na wysłanie go do ZOO w San Diego. Po drodze ucieka jednak z ciężarówki i buszuje po okolicy, okradając dobrze zaopatrzone lodówki. Tymczasem Cindy decyduje się jechać w jego ślady. Zostaje jednak wysłana do ZOO w Saint Louis i musi po drodze uciekać z transportu, aby szukać San Diego. Niestety, zostaje porwana i uwięziona w cyrku. A właśnie wtedy Yogi, któremu znudziło się życie w ukryciu zaczął tęsknić za Cindy. Dowiedziawszy się prawdy, rusza razem z Bubu na jej poszukiwanie. Jest to podróż pełna niezwykłych przygód - na lądzie, w powietrzu i na wodzie. Odnajdują wreszcie Cindy i wykradają ją z cyrku. Ścigani, chronią się na szczycie wieżowca, który otacza policja ... Wszystko kończy się jednak dobrze. Trójka niedźwiadków wraca do Parku Yellystone, a strażnik Smith, który im w tym pomógł, otrzymuje awans. (FSP)\nBardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej wykazu polskich twórców dubbingowych do tego filmu.\n12. Kochanka buntownika (L'amante di Gramigna - Ljubownicata na Graminja = Любовницата на Граминя ) - Wł-Bułg. 1969 reż. Carlo Lizzani\nGramigna - Gian Maria Volontè - Bogusław Sochnacki\nGemma - Stefania Sandrelli - Barbara Marszałek\nbaron Nardò - Ivo Garrani - Sławomir Misiurewicz\nRamarro - Luigi Pistilli - Bogumił Antczak\nmatka Gemmy - Emilia Radeva - Barbara Wałkówna\nnotariusz - Assen Milanov - Jerzy Przybylski, ...\n"Kochanka buntownika" jest adaptacją noweli "L'amante di Gramigna" słynnego pisarza-realisty Giovanniego Vergi. Historia Gramigni dzieje się w ostatnich latach XIX w. w wiosce sycylijskiej, gdzie utrzymuje się feudalna struktura społeczna w prymitywnej, wręcz drastycznej formie. Sytuacje i postacie są jakby żywcem wzięte z modelu filmu neorealistycznego: baron, wielki obszarnik, traktuje chłopów gorzej od bydła; ludzie są biedni, ciemni i zrozpaczeni; dziewczyna musi wyjść za mąż za bogatego chłopa, i wreszcie ów Gramigna, który nagle chwyta za broń marząc o zemście totalnej,desperat zdecydowany umrzeć w walce. [MF]\nW roku1865 Sycylia została przyłączona do Włoch. Bunt Garibaldiego obudził w ludziach nadzieję na lepszą przyszłość.\nBaron Nardi, najbogatszy posiadacz ziemski w okolicy, z pomocą przekupionych świadków wykupuje ziemię starego Gramigni. Zawartą umowę kwestionuje syn Gramigni - Giuseppe, który - jak niesie wieść - walczył u boku Garibaldiego. Ale prawo stoi po stronie barona: rodzina Gramigni musi opuścić własną zagrodę, która teraz przejmuje wraz ze swą matką Gemma, narzeczona niejakiego Ramarra, człowieka pozostającego w służbie barona. Po bezskutecznych próbach legalnego przeciwdziałania Gramigna niszczy dokumenty dające baronowi prawo do bezkarnego wyzyskiwania biedaków, truje baronowi konie, po czym ucieka w góry. W odwet, na polecenie barona, Ramarro morduje starego Gramignę usiłując zrzucić podejrzenie na Giuseppa. Młody Gramigna mszcząc się podpala dom Ramarra i ucieka. Za Gramigną podąża Gemma, która nienawidzi swego narzeczonego Ramarry i nie chce wyjść za niego za mąż. Zakochana w Gramigni dziewczyna dzieli z nim trudy i niebezpieczeństwa buntowniczego życia. Tymczasem o kryjówce zbiegów dowiaduje się Ramarro. Jego wspólnicy łapią Gemmę i gwałcą ją. Dziewczyna zostaje sam na sam z rannym Ramarrą, którego na jego prośbę zabija z jego własnego karabinu i wraca do matki. Ta radzi jej, aby winę za zabójstwo zrzuciła na Gramignę i w ten sposób ratowała siebie. Ale dziewczyna wraca do kochanka, próbuje odwieść go od zamiaru zabicia barona. Tymczasem wśród chłopów rośnie nienawiść do gnębiciela. Ruszajaąna winnice barona, niszcząc bogaty plon, a w końcu zabijają właściciela.\nWówczas w wiosce zjawia się Gramigna: zemsty na dręczycielu dokonali za niego inni ...\nDo spustoszonej przez rozwścieczonych chłopów winnicy przybywają karabinierzy i widząc Gramignę nad ciałem barona zabijają go. Gemma z rozpaczą rzuca się na martwe ciało kochanka. (FSP)\n13. Morderca jest w domu (A gyilkos a házban van) - Węg. 1970 reż. Robert Ban\nreż.: Jerzy Twardowski\nkier. prod.: Jan Sztkowski\nkpt. Tímár - Stanisław Mikulski\npani Csakvari - Manyi Kiss - Jadwiga Kuryluk\nBéla Fabrikovics - Kamill Feleki - Leon Pietraszkiewicz\npor. Gal - Dezsö Garas - Tomasz Zaliwski\ndr. János Szilágyi - László Márkus - Bogdan Łysakowski\npani Szilágyi - Éva Vass - Janina Szydłowska\nBánki - Ferenc Kállai - Ryszard Pracz\nTibor Bakáts - Péter Huszti - Ryszard Pikulski\nDozorca Seregi - Tamás Major - Janusz Kłosiński\nMarianne Tamás, tancerka - Erzsi Galambos - Ewa Jastrzębowska\nAttila Poós - János Koós - Jerzy Dukay,...\nJakoś na ogromnej popularności kapitana Klossa nie potrafiła skorzystać polska kinematografia, wobec tego próbują nas wyręczyć węgierscy bracia. Stanisław Mikulski w filmie reż.Roberta Bana przedzierzgnął się w energicznego i uwodzicielskiego kapitana węgierskiej milicji, który rozwikłuje zagadkę ohydnej zbrodni: w windzie spokojnego domu znaleziono ciało młodej kobiety. [MF]\nW letni niedzielny poranek znaleziono w windzie półnagie zwłoki dziewczyny. Zdaniem lekarza zgon nastąpił przed kilkoma godzinami. Wezwano milicję. Prowadzący śledztwo kapitan Timar polecił przede wszystkim zamknąć dom i postanowił rozpocząć przesłuchanie od Janosa Szilagyi - lokatora, który wezwał pogotowie. Okazuje się jednak, że ktoś podszył się pod nazwisko Janosa Szilagyi, który w rzeczywistości przebywa od kilku dni nad Balatonem, gdzie jego żona prowadzi motel. Wśród przesłuchiwanych jest znany piosenkarz, którego ubiegłej nocy odwiedziła młoda dziewczyna, rzekomo podobna do zamordowanej. Jest również pielegniarka, która - rzecz niezwykła - mdleje podczas identyfikacji zwłok. Są także goście weselni, oraz bardzo zaniepokojony toczącym się śledztwem pan młody. Niespodziewanie zjawia się pan Szilagyi, a wkrótce po nim jego żona, zaniepokojona o biżuterię odebraną przed kilkoma dniami z depozytu i przechowywaną w domu. Tymczasem w szybie wentylacyjnym milicja znajduje pantofle i torebkę zamordowanej. W toku śledztwa wychodzi na jaw, że Janos Szilagyi ma poważne długi (przegrywa spore sumy w pokera), a cały majątek jest własnością pani Szilagyi. Ta z kolei ma przyjaciela i pragnie rozwieść się z mężem. Aby przyspieszyć rozwód pani Szilagyi aranżuje włamanie i kradzież biżuterii chcąc odpowiedzialnością obarczyć męża. Kapitan Timar stwierdza włamanie, ale zarazem udowadnia, że w tym samym czasie zamordowana oczekiwała w mieszkaniu wizyty pana Szilagyi, który był jej kochankiem. "Złodziej" natknął się tam na nią niespodziewanie i aby pozbyć się świadka kradzieży, zaplanowanej, jak się okazało, przez zakochaną kobietę - zamordował dziewczynę. (FSP)\n14. Umrzeć z miłości (Mourir d'aimer) - Franc. 1971 reż. Andre Cayatte\nDanièle Guénot - Annie Girardot - Elżbieta Kępińska\nGérard Leguen - Bruno Pradal - Krzysztof Kolberger\nojciec Gérarda - François Simon - Piotr Pawłowski\nsędzia śledczy - Claude Serval - Zdzisław Tobiasz\nsedzia dla nieletnich - Jean Bouise - Jerzy Kamas\nGuenot - Jean-Paul Moulinot - Andrzej Gawroński\nmatka Gérarda - Monique Mélinand - Ewa Bonacka, ...\nPodobnie jak w wielu poprzednich filmach, źródłem inspiracji stała się dla Cayatte'a współczesność, a ściślej głośna we Francji w 1968 r. "Sprawa Gabrielle Russier", 31-letniej marsylskiej nauczycielki, zakochanej z wzajemnością w swym uczniu, dojrzałym i nad wiek rozwiniętym 17-latku Christianie Rossi. Rozdmuchana przez prasę do rzędu skandali "sprawa Gabrielle Russier" zakończyła się po długim, obrzydliwym procesie tragiczną, samobójczą śmiercią Gabrielle, doprowadzonej przez aparat "sprawiedliwości" do skrajnej depresji. [MF]\nDaniele Guénot, młoda nauczycielka literatury w liceum e Rouen żyje na stopie koleżeństwa, przyjaźni i bezgranicznego zaufania ze swymi uczniami i uczennicami. Jest uwielbiana przez swą gromadkę: jej ujmujący sposób bycia, filozofia życiowa i przekonania polityczne zachwycają młodzież. Pewnego dnia Danielle i jeden z jej uczniów - 17-letni Gérard Leguen spostrzegają, że się kochają.\nRodzice Gérarda zabraniają synowi spotykać się z Danielle. Chłopak, wyglądem przypomina mężczyznę dawno już pełnoletniego, opuszcza dom rodziców i zamieszkuje z Danielle. Szczęśliwe dni są jednak krótkie. Ojciec usiłuje wysłać syna "na odpoczynek" w góry, daleko od Rouen. Gérard odmawia, ucieka i ukrywa się w drewnianym baraku w odległych kamieniołomach. Ojciec wnosi więc skargę przeciwko Danielle (która nie chce ujawnić miejsca pobytu Gérarda) o uwiedzenie nieletniego syna. Danielle zostaje aresztowana. Na wieść o tym Gérard zgłasza się dobrowolnie na policję, która - na prośbę ojca - umieszcza go w szpitalu psychiatrycznym. Lekarze "środkami medycznymi" starają się zmusić chłopca do całkowitego podporządkowania się woli ojca. Gérard buntuje się i ucieka; zostaje jednak schwytany i ponownie umieszczony w klinice. Po bezskutecznym oporze poddaje się wreszcie i wyjeżdża do dziadka do Saint-Malo. Nieustannie inwigilowany przez podejrzliwego i zdziecinniałego starca - znowu ucieka. Wraca do Rouen, do Danielle. Postanawiają walczyć, bronić swej miłości. W oczekiwaniu na proces Danielle spędza dwa pełne upokorzeń miesiące w areszcie prewencyjnym. Dochodzi wreszcie do procesu; wyrok brzmi: rok więzienia z zawieszeniem, z perspektywą skorzystania z amnestii. Danielle opuszcza więzienie i sale sądową w stanie całkowitego wyczerpania psychicznego. Wraca do Rouen. List, w którym informuje swą przyjaciółkę Thérèse o powrocie, nie dotarł na czas. Rozłączona z ukochanym, sama w swym mieszkaniu, załamana Danielle otwiera gaz ... (FSP)\n15. Upadek czarnego konsula (Gibiel czernogo konsuła = Гибель чёрного консула) - ZSRR (Uzbrkistan) 1970 reż. Kamil Jarmatow\nAznawur - Szakur Barchanow - Wilhelm Wichurski\nKamał Ubajdułła - Szuchrat Irgaszew - Wojciech Zeydler\nFrunze - Roman Chomiatow - Włodzimierz Bednarski\nMirzo Rachmatułło - Zakir Muchamadżanow - Janusz Paluszkiewicz\nemir Seid Alimchan - Jakub Achmedow - Jerzy Kamas\nzdrajca Machmud Budi - Chamza Umarow - Zygmunt Listkiewicz\nbiałogwardzista Krasowski - Wiaczesław Kowalkow - Stefan Knothe\nnaczelnik policji emiratu - Abbas Bakirow - Piotr Fronczewski, ...\nJeszcze jeden epizod z wojny domowej, tym razem w konwencji filmu przygodowego. "Czarny konsul" to przydomek okrutnego emira Seida Alimchana, jednego z ostatnich satrapów Turkiestanu. Wiosną 1920 r. ze starożytnej Buchary uczynił ośrodek kontrrewolucji: zgromadził poważne siły "białych" basmaczów i resztki junkierskich pułków, angielscy agenci zaopatrywali go w broń, pieniądze i instrukcje. Grupa oficerów zorganizowała spisek przeciwko despotycznemu emirowi. Brawurową akcję zamachowców w ostatniej chwili pokrzyżował występujący jako pastuch wywiadowca Armii Czerwonej, dzielny Uzbek Aznawur. Teraz - jak na film sensacyjny przystało - wypadki rozgrywają się w szalonym tempie. [MF]\nWiosna 1920 roku. Rewolucja triumfuje już w całym Turkiestanie, jeszcze tylko w Bucharze władzę dzierży emir Seid Alimchan, wspierany przez resztki wojsk białogwardyjskich i finanse angielskich imperialistów. Terrorem utrzymuje posłuch wśród poddanych, którzy nazywają go "czarnym konsulem". Mimo to coraz więcej ludzi uchodzi do odległego zaledwie o dwadzieścia wiorst od Buchary miasteczka Kagan, gdzie są już rządy radzieckie.\nW Bucharze działa tajna organizacja, której programem jest obalenie emira i ustanowienie republiki burżuazyjno-demokratycznej. Na jej czele stoi potomek bogatego rodu - Kamał Ubajdułła; jemu powierzone zostaje zadanie zastrzelenie tyrana podczas polowania. W ostatniej chwili emira ratuje ... wywiadowca radziecki Aznawur, przybyły do Buchary w przebraniu pastucha. Zdaje on sobie sprawę, że zabójstwo Alimchana spotęgowałoby tylko cierpienia Uzbeków, którzy tymczasem składają podpisy pod listem do Lenina z prośbą o wspomożenie ich walki.\n"Pastuch" Aznawur zdobywa sobie wdzięczność i zaufanie emira, dzięki czemu udaje mu się zorganizować ucieczkę dwóch spośród pięciu skazanych na śmierć zamachowców. Jednego z nich - Kamała Ubajdułłę pokocha jak syna, drugi okaże się zdrajcą, który wyda na śmierć zarówno swego wybawcę Aznawura jak i przyjaciela Kamałą.\n... Ludnośc Buchary powstaje przeciw emirowi. Wspierają ją oddziały Armii Czerwonej pod dowództwem Frunzego. Emir ucieka z miasta... (FSP)\n16. Jeże rodzą się bez kolców (Tarałeżyte se rażdat bez bodli = Таралежите се раждат без бодли) - Bułg. 1971 reż. Dymitr Petrow\nTedi - Iwajło Dżambazow - Maciej Orłoś\nDembi - Petr Pejczew - Henryk Gołębiowski\nKonczo - Andrej Słabakow - Filip Łobodziński\ndziadek Tomas - Sarkiz Muchibjan - Jerzy Tkaczyk\nwychowawca klasy - Wasyl Stojczew - Jerzy Molga\nnauczycielka - Rumena Trifonowa - Małgorzata Włodarska, ...\nSzalony świat dziecięcych zabaw i sztubackich figli powraca w sympatycznym filmie reż. Dimitra Petrowa "Jeże rodzą się bez kolców". Do czwartej klasy przybywa prosto z zagranicy nowy uczeń, który na lekcjach nie może pochwalić się żadnymi sztuczkami. Zdobywanie pieniędzy na kupno piłki, wojna podjazdowa z grubiańskim sprzedawcą łakoci cementują uczniowski kolektyw. [MF]\nNiepokojące zjawisko - Do klasy III C jednej z sofijskich szkół podstawowych przybywa nowy uczeń Lubczo. Chłopcu, wychowanemu w Brukseli, trudno zżyć się z nowymi kolegami; nie zna ich zabaw ani obyczajów. By zaskarbić sobie łaski kolegów - demonstruje im sztukę poruszania uszami. Cała klasa - z wychowawcą włącznie - usiłuje teraz posiąść ową umiejętność. Zaciętym wrogiem tej w gruncie rzeczy nieszkodliwej manii jest tylko nauczycielka muzyki. Pewnego dnia, zdenerwowana masowym ruszaniem uszami na jej lekcji traci panowanie nad sobą i - nie zastanawiając się nad konsekwencjami swego czynu - wyrzuca uczniów z klasy ...\nChuligani - Tomas, sprzedawca w osiedlowym sklepie, nie lubi dzieci i dokucza im przy każdej okazji. Konflikt przeradza się w otwartą wojnę w momencie, gdy sprzedawca nie chce oddać chłopcom piłki, która wpadła do piwnicy jego sklepu. Dzieci z nawiązką odpłacają mu za złośliwość; rozwieszają w całej dzielnicy plakaty, że sklep Tomasa skupuje bez ograniczeń butelki i naczynia szklane. Rankiem następnego dnia przed sklepem formuje się ogromna kolejka ludzi objuczonych siatkami pełnymi butelek i słoików ...\nPodarunek - Konczo znajduje w szafie nową piłkę, ukryta przez rodziców. Jest przekonany, że to prezent na zbliżające się urodziny i chce się nim pochwalić przed kolegami. W czasie zabawy piłka wpada na platformę ciężarówki załadowaną jarzynami. Chłopcy zapamiętawszy numer samochodu podążają jego śladem, ale piłki nie odzyskują. By ratować niefortunnego solenizanta - koledzy zbierają pieniądze i kupują piłkę. Nazajutrz okazuje się, że rodzice przygotowali Konczo inny prezent urodzinowy, a piłka była przeznaczona dla kogo innego. Gdy chłopcy przeboleją już stratę, wieczorem w mieszkaniu Konczo zjawi się kierowca z zaginioną piłką ... (FSP)\n17. Kajtek i siedmiogłowy smok (Hahó, Öcsi!) - Węg. 1971 reż. György Palásthy, Miklós Temesi\nKajtek - Krisztián Kovács - Jacek Zychowicz\nbabcia - Manyi Kiss - Mira Morawska\nojciec - Gábor Koncz - Andrzej Zaorski\nmatka - Eszter Szakács - Teresa Olenderczyk, ...\nEfektowny film dla dzieci łączący realistyczną opowiastkę o kłopotach małego Kajtka z niezbyt rozsądnymi rodzicami oraz baśń o poszukiwaniu strasznego smoka strzegącego CZASU, którego dorośli maja dziś tak mało dla swych dzieci. [MF]\nKajtek jest ulubieńcem rodziny, ale nikt nie ma dla niego czasu, wszyscy zawsze się spieszą. Pewnego dnia Kajtek buntuje się i zostaje za karę zamknięty w łazience. Chłopiec nie nudzi się jednak, bowiem w wannie ląduje stateczek z dwoma karzełkami. Po wysłuchaniu skarg malca przybysze zabierają go w daleki rejs, na poszukiwanie zagubionego przez dorosłych czasu. Kajtek poznaje nowe lądy, przeżywa wiele przygód, w których musi wykazać się nie lada odwagą.\nTymczasem rodzina poszukująca Kajtka przyrzeka nigdy nie czynić mu przykrości. Gdy jednak spostrzegają wirującego na karuzeli chłopca, rozpoczynają natychmiast debaty jak ponownie ukarać uciekiniera. Słysząc to, oburzone karzełki aresztują całą rodzinę i przekazują królowi, który wyda na nich wyrok śmierci o ile nie wystąpi w ich obronie przynajmniej jeden świadek. I wtedy do pałacu wkracza mały Kajtek, oświadczając, że męstwo, mądrość i siłę, których dowiódł licznymi czynami, zawdzięcza rodzinie. Świadectwem tym ratuje życie najbliższym. Król i jego doradcy łagodzą swój wyrok decydując, że za przykrości wyrządzone Kajtkowi - członkowie rodziny nigdy już nie będą go mogli widzieć. Wówczas Kajtek występuje ponownie w ich obronie, tłumacząc, że wszystkiemu winien jest zagubiony czas. A kiedy dowiaduje się, że czas jest pilnowany przez siedmiogłowego smoka - wyzywa go na pojedynek. Po zwycięskiej walce ukazuje się na niebie tęcza, która prowadzi malca z powrotem do łazienki. Wkrótce potem ojciec zwolni go z dalszego odbywania kary, a nawet znajdzie trochę czasu aby pójść z chłopcem na spacer. (FSP)\n18. Kot w butach (Nagagutsu o haita neko) - Jap. 1969 reż. Kimo Yabuki\nkot Pero - Ryszard Dembiński\nkrólewna Róża - Barbara Sołtysik\nPiotruś - Barbara Marszałek\nLucyfer - Ireneusz Kaskiewicz\nkról - Antoni Żukowski\nStraszny Zbój - Elwira Gryglas\nZbój - Michał Szewczyk\nZbójek - Alicja Krawczykówna\nMysz - Stanisław Marian Kamiński\nMała Myszka - Halina Pawłowicz, ...\nGdyby żył Walt Disney, byłby dumny ze swych japońskich naśladowców, którzy tak doskonale potrafili wychwycić najlepsze cechy klasycznych kreskówek amerykańskich. Szeroki ekran nadaje tej wersji XVIII-wiecznej baśni "Kot w butach" Charlesa Perraulta rzadko spotykany rozmach. Dramatyczna akcja rozgrywana jest w tempie filmu kryminalnego, a bohaterów obdarzono wyrazistymi osobowościami. [MF]\nDawno temu żył dzielny kot Pero. Pewnego dnia uratował życie kilku myszkom i za karę został wyrzucony z kociego świata. W deszczowy dzień znalazł schronienie pod dachem farmy, gdzie poznał chłopca imieniem Pierre. Po śmierci ojca starsi od Pierre'a bracia wypędzili chłopca z farmy, nie chcąc dzielić się z nim majątkiem.\nPero i Pierre razem wyruszają w świat. Przez góry i lasy, rzeki i jeziora docierają do krainy, której król poszukuje męża dla swej córki. Pierre zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia, a Pero postanawia zrobić wszystko, aby jego przyjaciel poślubił królewnę.\nTymczasem do zamku przybywają z całego świata książęta i rycerze - pretendenci do ręki królewny. Nagły huragan zwiastuje przybycie Diabelskiego Króla, który próbuje zdobyć uczucia królewny zamieniając siedzibę królewską w złoty zamek z diamentowymi komnatami. Królewna nie zwraca jednak uwagi na jego zaloty. Rozwścieczony Diabelski Król burzy więc zamek i zapowiada, że wróci po księżniczkę za trzy dni, podczas pełni księżyca.\nPero który był świadkiem tych wydarzeń, postanawia przeciwstawić się prześladowcy królewny i ułatwić w ten sposób drogę Pierre'owi. Mówi królowi, że jego pan, książę Calava - najbogatszy człowiek świata - zniszczy Diabelskiego Króla. Calava to oczywiście Pierre. Podczas spotkania w ogrodzie zamkowym Pierre wyjawia królewnie prawdę, a ona - wzruszona dobrym sercem chłopca - zakochuje się w nim. W oznaczonym czasie Diabelski Król porywa królewnę. Pierre, Pero i zaprzyjaźnione myszy docierają do zamku Diabelskiego Króla, gdzie trwają przygotowania do wesela. Pero prosi władcę o pokazanie sztuk magicznych, ten zmienia się kolejno w lwa, słonia, wreszcie - w mysz; w tym momencie zaczajony w cieniu Pierre rusza do ataku i Diabelski Król gubi małą czaszkę - źródło jego czarodziejskich mocy. Udaje mu się jednak ją odzyskać i wrzuca Pierre'a z towarzyszami do ciemnicy.\nAby uratować ukochanego, królewna decyduje się poślubić Diabelskiego Króla, w odpowiednim jednak momencie zdobywa czarodziejską czaszkę i wrzuca ją do ciemnicy. Zły władca ginie, jego zamek ulega zniszczeniu, królewna, Pierre i Pero żyli oczywiście długo i szczęśliwie. (FSP)\n19. Pilnujcie Zuzi (Gib' acht auf Susi!) - NRD 1968 reż. Klaus Gendries\nZuzia - Dorit Gabler - Barbara Marszałek,\nMisza - Fred Sens - T. Mater,\nmatka Zuzi - Lissy Tempelhof - Barbara Wałkówna,\nlaubtreter - Jochen Thomas - Sławomir Misiurewicz,\nDieter - Kaspar Eichel - Andrzej Jurczak,\nBastian - Hansgerd Sonnenburg - Stanisław Kwaśniak,\nMicky - Ronny Mudlaff - Paweł Serwa,...\nZuzia mieszka w miasteczku pod Berlinem. Jest dobrą uczennicą liceum, umie również flirtować z młodymi ludźmi, którzy starają się o jej względy. Zaniepokojona mama zleca opiekę nad Zuzią jej dziesięcioletniemu bratu. Co prawda, jak twierdzi stary znajomy matki - elektrotechnik Laubtreter - łatwiej jest ustrzec worek pcheł niż córkę, niemniej Miszce i jego przyjacielowi Micky z żyłką detektywa, udaje się upilnować każdy krok Zuzi. Wiedzą o każdej randce i skutecznie odstraszają zalotników. Dwóch spośród nich mimo wszystko nie rezygnuje. Zuzia nie bardzo wie, który podoba się jej bardziej. Dzięki pomocy braciszka stwierdzi w końcu, że nie wszystko złoto co się świeci i wybierze amanta właściwego. (FSP)\n20. Nareszcie poniedziałek (Végre, hétfö!) - Węg. 1971 reż. Gábor Kenyeres\nAndrás - Márk Zala - Maciej Englert\njego siostra - Ildikó Szabó - Małgorzata Włodarska\nciotka Irma - Irma Patkós - Barbara Drapińska\nciotka Teri - Teri Horváth - Mirosława Dubrawska\nkelnerka - Jaroslava Schallerová - Jolanta Wołłejko\nZoli - György Cserhalmi - Maciej Rayzacher, ...\nPo dwuletniej służbie wojskowej grupa żołnierzy a wśród nich András przygotowuje się do opuszczenia koszar. Ostatnie pożegnania, wymiana adresów i oto w poniedziałek rano András jest już na dworcu budapeszteńskim, oczekiwany przez młodszą siostrę i jej chłopca. Cała trójka udaje się na poszukiwanie Agi, dziewczyny, którą András poznał listownie. Pisywali do siebie przez cały rok, zaprzyjaźnili się i teraz chłopiec z niecierpliwością czeka na pierwsze spotkanie. Agi nie ma jednak w domu, András wraca więc do ciotki, u której dawniej wynajmował pokój. Zastaje tam sublokatora, z którym będzie musiał wspólnie mieszkać, gdyż ten nie ma dokąd pójść. Z kolei idzie do fabryki, w której pracował; tu również zastaje ogromne zmiany: zakład został całkowicie zautomatyzowany i aby do niego powrócić, András musi uzupełnić kwalifikacje. Chłopak stracił także kontakt z dawnymi kolegami, a znajome dziewczęta mają już nowe sympatie. Tylko mała kelnerka z baru wita go serdecznie, jakby cały czas na niego czekała.\nWieczorem András ponownie jedzie do Agi, która jak się okazuje nigdy o nim nie słyszała. Listy pisała stara ciotka, poszukująca tą drogą porządnego chłopca dla niesfornej siostrzenicy. Jest to największe rozczarowanie jakie spotkało Andrása w tym dniu pełnym niepowodzeń. Zrozumiał, że po tak długiej nieobecności we wszystkim musi startować od początku. (FSP)\nprzez Zbigniew Dolny » 3 lis 2008, o 13:44\n21. Kupujemy wóz strażacki (Wir kaufen eine Feuerwehr) - NRD 1970 reż. Hans Kratzert\nmajster Clasen - Erwin Geschonneck -Janusz Paluszkiewicz\nbabcia Sperling - Friedel Nowack - Teofila Koronkiewicz\nmatka Mattiego - Petra Kelling - Jolanta Wołłejko\nwnuk Clasena - Jaecki Schwarz - Maciej Damięcki, ...\n"Bezpretensjonalny film produkcji NRD w atrakcyjnej, przygodowej formie prowadzi dzieci na spotkanie ze światem współczesnej techniki. Oto pan Clasen, nauczyciel przedmiotów politechnicznych w szkole zawodowej, po wygraniu głównej nagrody w Toto-Lotka funduje dzieciarni wrak starego samochodu strażackiego. W wielkiej przygodzie, jaką jest remontowanie starego samochodu, biorą udział dzieci z całej ulicy. Zabawne perypetie urwisów kończą się wspaniałą wycieczką własnym wozem..." [MF]\nTematem numer jeden wszystkich rozmów mieszkańców pewnego miasteczka jest majster Clasen, który wygrał na loterii. Co zrobi z pieniędzmi? Przestanie pracować? Kupi samochód? Interesują się tym również dzieci.\nPięcioletni Matti ma poważne zmartwienia. Stale jest sam: nie chodzi do przedszkola, a zajęta wychowaniem dwojga rocznych bliźniąt matka nie może mu poświęcić zbyt wiele czasu. Zrozpaczony chłopiec wywiesza nawet na tablicy ogłoszeń kartkę z napisem "Poszukiwany kolega na cały dzień, zgłaszać się u Mattiego". Wreszcie znajduje przyjaciela w wychowawcy młodzieży, majstra Clasena. Wielkim odkryciem jest dla Mattiego domowy warsztat Clasena. Ileż tu wspaniałych rzeczy. W czasie spaceru Matti i Clasen znajdują na cmentarzysku samochodowym wrak samochodu strażackiego, który majster kupuje za wygrane na loterii pieniądze. Rozpoczyna się teraz remont samochodu, Matti pomaga z zapałem, a z czasem do pracy przyłączają się uczniowie Clasena i koledzy Mattiego. Odremontowany wóz rusza w pierwszy kurs, a przy okazji "strażacy" gaszą nawet prawdziwy pożar. Dzięki nowemu nabytkowi czeka ich jeszcze sporo przygód... (FSP)\n22. Słoń z Indyjskiej dżungli (Czornaja Gora = Чёрная гора) -ZSRR-Indie 1971 reż. Aleksander Zguridi\nManu - Rayman Pasha - Filip Łobodziński\nNuru - Prince Pradip - Maciej Orłoś\npisarz - Hodja Ahmad Abbas - Zdzisław Tobiasz ,...\n"Udramatyzowana opowieść o największych mieszkańcach dżungli, osnuta na tle opowiadania indyjskiego pisarza Abbasa o młodym słoniu, którego szaleństwo wprowadziło stan wojny między ludźmi i zwierzętami, poskromionym potem przez mądrego starego słonia imieniem Czarna Góra. Film zrealizował jeden z najwybitniejszych dokumentalistów świata, wyspecjalizowany w obrazach z życia fauny..." [MF]\nŻycie stada, któremu przewodził olbrzymi słoń Czarna Góra,było szczęśliwe do chwili, kiedy dżungle nawiedziła klęska posuchy. Jeden ze słoni oszalał: odłączył się od stada i niszcząc wszystko po drodze wtargnął do wioski, której mieszkańcy obchodzili właśnie doroczne święto. Ofiarą zwierzęcia padła próżno usiłująca zbiec dziewczynka. Gniew ludzi obrócił się przeciw wszystkim słoniom: zbudowano wielką zagrodę i z pomocą nagonki zagnano do niej stado z Czarną Góra na czele. Wśród nielicznych zwierząt, którym udało się pozostać na wolności, znalazł się syn Czarnej Góry - Burzowa Chmura.\nLudzie zmusili słonie do pracy w dżungli - i tylko Czarna Góra z uporem bronił swej niezależności, znosząc tortury łańcuchów, pragnienia i głodu. Zniecierpliwieni ludzie postanowili go zastrzelić, ale zrezygnowali ze swego zamiaru, gdy spostrzegli, że słoń słucha małego Manu, który okazał zwierzęciu przyjaźń. Tak więc chłopiec ocalił Czarnej Górze życie, a słoń odwzajemnił mu się wkrótce zabijając kobrę, która podpełzła do dziecka w gąszczu.\nI znów w osiedlu pojawił się oszalały słoń. Czarna Góra rozpoznał swego syna bez trudu i wyszedł mu naprzeciw. Ale Burzowa Chmura w szale wściekłości nie dostrzegał już niczego, szykował się do ataku. Pragnąc zapobiec nowym nieszczęściom ojciec zdecydował się odebrać synowi życie.\nUradowani tym ludzie zwrócili słoniowi wolność - Czarna Góra wrócił do dżungli. (FSP)\n23.David Copperfield - Ang. 1970 reż. Delbert Mann\nDawid Copperfield - Robin Phillips - Andrzej Herder\nAgnes Wickfield - Susan Hampshire - Elżbieta Jasińska\nBetsy Trotwood - Edith Evans - Hanna Małkowska\nPeaggotty - Michael Redgrave - Sławomir Misiurewicz\nMicawber - Ralph Richardson - Bolesław Smela\njego żona - Wendy Hiller - Hanna Bedryńska\nSteertforth - Corin Redgrave - Marek Barbasiewicz\nDora - Pamela Franklin - Barbara Marszałek\nCreakle - Laurence Olivier - Janusz Mazanek\nClara Peggotty - Megs Jenkins - Lena Wilczyńska, ...\n"Wystawna i staranna ekranizacja jednej z najgłośniejszych powieści Karola Dickensa, będącej w dużym stopniu autobiografią pisarza. Film odbiega konstrukcją od powieści. Davida poznajemy już jako doświadczonego mężczyznę, rozpamiętującego wypadki swego życia. Na plan pierwszy wysunęły się dzieje dwóch miłości Davida..." [MF]\nMały David poznaje okrucieństwo i brutalną dyscyplinę już w szkole, do której wysłał go bezwzględny ojczym. Po śmierci matki musi zarabiać na życie myjąc butelki w składzie wina w Londynie. Tam styka się z lekkomyślnym, zawsze pogrążonym w długach Micawberem i znajduje w jego rodzinie przychylnych mu ludzi i kąt. Bankructwo Micawbera zmusza go jednak do opuszczenia Londynu. Odnajduje swą bogatą ciotkę Betsy Trotwood, która adoptuje go i powierza jego wychowanie adwokatowi Wickfieldowi. Po ukończeniu 18 lat Dawid rozpoczyna pracę w firmie prawniczej w Londynie. Spotyka dawnego kolegę ze szkoły wykwintnego i pozbawionego skrupułów Steerfortha; udaje się z nim w odwiedziny do swej starej niani Peggotty, obecnie pani Barkis. Steerforth nadużywa gościnności Barkisów uwodząc ich siostrzenicę Emily. Dawid żeni się z Dorą córka swego pracodawcy, ale po urodzeniu martwego dziecka jego śliczna młoda żona umiera. Tymczasem nikczemny kombinator i lichwiarz Uriah Heep usiłuje zrujnować Wickfielda, czemu na szczęście zapobiega ciotka Betsy i poczciwy Micawber. Ojciec Emily, daremnie poszukujący jej od czasu ucieczki ze Steerforthem, znajduje córkę w londyńskim domu publicznym. Dzięki pomocy Dawida i ciotki Betsy zabiera ją do Australii, dokąd również udaje się rodzina Micawberów w nadziei rozpoczęcia nowego życia w dalekim, rozwijającym się kraju. Steerforth ginie w czasie burzy, która zaskoczyła go na łódce na morzu. Dawid załamany po śmierci żony powoli wraca do równowagi i żeni się z Agnes Wickfield, która kochała go od czasu, gdy wychowywał się w domu jej ojca. (FSP)\n24. Czym mogę służyć (Pán si neželal nič ) - CSRS (Słowacja) 1970 reż. Peter Solan\ndetektyw hotelowy Ctibor - Jozef Kroner - Jan Zdrojewski\nrecepcjonista Mrazik - Otomar Korbelář - Jerzy Przybylski\nkelnerka Zuzka - Elena Pappová-Zvaríková - Maria Wawszczyk\nkucharz - Viliam Polónyi - Dobrosław Mater\nkuchcik - Marián Labuda st. - Stanisław Olczyk\ngość z pokoju 23 - František Dibarbora - Sławomir Misiurewicz, ...\n"Znakomity aktor słowacki Josef Kroner gra w tragikomedii małego człowieka do wszystkiego w więdnącym, prowincjonalnym hotelu. Na przeciąg jednej doby były hotelowy detektyw staje się bohaterem, próbując uratować honor hotelu i nie dopuścić do popełnienia samobójstwa przez jednego z gości. W gorzkiej komedii obnażone zostały ludzkie słabostki, wielkie marzenia małych ludzi..." [MF]\nDrugorzędny hotel w małym miasteczku. Doświadczonemu recepcjoniście wydaje się podejrzany jeden z gości: wietrzy w nim przyszłego samobójcę. Śmierć mogłaby fatalnie zaważyć na prestiżu hotelu, zleca więc Ctiborowi - dawnemu detektywowi hotelowemu, a obecnie "człowiekowi do wszystkiego" obserwowanie podejrzanego. Ctibor śledzi gościa z pokoju nr 23, próbuje go przekonać, że życie jest piękne, wysyła kelnerkę Zuzkę z prośbą, by swym kobiecym wdziękiem odpędziła od niego złe myśli. Do akcji włącza się także kucharz z pomocnikiem i stary odźwierny. Ctibor znajduje w walizce "samobójcy" pistolet; odtąd pewien już samobójczych zamiarów mężczyzny, śledzi każdy jego krok, w czasie nocnego spaceru hotelowy detektyw dopada gościa na mieście; dochodzi do szamotaniny - Ctibor sądzi, że tamten chce skoczyć do wody. Dostaje mu się przy tym od zniecierpliwionego gościa, który dość ma już wścibskiego detektywa, jednak gest Ctibora urasta do rozmiarów heroicznych, wszyscy są bowiem przekonani, że uratował on samobójcy życie. Kelnerka Zuzka w uznaniu tego czynu wpuści Ctibora, którego miała do tej pory za fajtłapę, do swego łóżka w pokoju, z którego okna można widzieć pokój "samobójcy" i mieć go na oku. Nazajutrz Ctibor stwierdza, że "samobójca" żyje. Udało mu się więc przeprowadzić akcję z powodzeniem. Ale radość jego jest przedwczesna, śmierć nie ominęła hoteliku. Otrutego mężczyznę znaleziono w pokoju 32. Ctibor pomylił pokój i śledził kogo innego. Z piedestału wielkiego detektywa musi teraz zejść na ziemię i znów wszyscy będą pomiatać hotelowym "człowiekiem do wszystkiego". (FSP)\n25. Minuta milczenia (Minuta mołczanija = Минута молчания) - ZSRR 1971 reż. Igor Szatrow\nSierioża - Aleksandr Kawalerow - Stefan Friedmann\nsierżant Bokariew - Jurij Kuzmienkow - Roman Wilhelmi\nszeregowy Krajuszkin - Iwan Łapikow - Bolesław Płotnicki\nIwan Wakulin - Władimir Iwanow - Wojciech Górniok\nŁykow - Władimir Strachow - Maciej Damięcki\nOgrodnikow - Jewgienij Bykadorow - Wacław Kowalski\nStruczkow, komendant bazy remontowej w czasie wojny - Nikołaj Wołkow - Bohdan Eymont\nSidorow, majster w ekipie drogowców - Jurij Katin-Jarcew - Janusz Kłosiński\nWoronow, naczelnik ekipy - Władimir Selezniew - Bogdan Łysakowski\nSofia Pawłowna - Łarisa Iljuszina - Jolanta Zykun\nIrina - Galina Fiedorowa - Hanna Bittnerówna\nJura - Jurij Rudski - Wiktor Zborowski, ...\n"Nowa próba spojrzenia na sprawy minionej wojny oczyma młodego, współczesnego pokolenia. Po odkryciu mogiły nieznanego żołnierza na dawnym pobojowisku jeden z młodych budowniczych rekonstruuje ostatnie dni jego życia, przypominając historię rówieśnika sprzed 25 lat..." [MF]\nNa polach w pobliżu miasteczka Koriukow budowniczowie autostrady natknęli się na opuszczoną mogiłę nieznanego żołnierza. Naczelnik Woronow, naglony planami produkcyjnymi, nie chciał tracić czasu na przenoszenie grobu w inne miejsce, dla spokoju sumienia wstrzymał jednak niwelację terenu i posłał najmłodszego z ekipy, 18-letniego Sieriożę, żeby popytał ludzi w okolicy czy wiedzą coś o losie spoczywającego tu żołnierza. Tak zaczęła się niezwykła wędrówka Sierioży w przeszłość ...\nSofia Pawłowna od dawna mieszka w Koriukowie. Była jedną z kobiet, które w 1942 r. pochowały zwłoki zmasakrowanego żołnierza. Nazwiska nie zna, znalazła wówczas jedynie strzępy podartej przez Niemców fotografii, które przekazała do muzeum miejscowej szkoły. Z odnalezionej w szkole, posklejanej fotografii uśmiecha się do Sierioży pięciu czerwonoarmistów. Z tym zdjęciem chłopak dociera do różnych ludzi, słucha ich opowieści, kojarzy fakty i wydarzenia, z których stopniowo wyłania się historia sprzed lat.\nByło ich pięciu: młody sierżant Bokariew i czterej szeregowcy - mrukliwy, ciągle myślący o domu i dzieciach Krajuszkin, najstarszy Ogorodnikow, oraz żółtodzioby - Wania Wakulin i Fiedia Łykow. Służyli w kompanii samochodowej. Właśnie przyprowadzili do bazy remontowej pod Koriukowem pięć ciężarówek. Zostawili je i udali się do miasteczka po prowiant. W drodze spotkali kilka wiejskich kobiet, wśród nich Niurkę, którą Wania pokochał pierwszym i ostatnim w swym życiu uczuciem. Rankiem zaskoczyli ich Niemcy., zginęli Łykow i Ogorodnikow. W trzej przedarli się do Koriukowa. W miasteczku - obława. Ciężko ranny Wania znalazł schronienie w domu Michiejewa, ale nie chcąc narażać rodziny gospodarza - wymknął się tylnymi drzwiami chcąc dotrzeć przez ogrody do lasu. Nie dotarł.\nKrajuszkin i Bokariew ukryli się w szopie tuż pod bokiem niemieckiego sztabu. Osłaniany przez towarzysza Krajuszkin dopadł niemieckiego opla i skierował wóz na skład amunicji, wysadzając w powietrze sztab.\nKtóry jednak z pięciu żołnierzy spoczywa w znalezionej mogile? Sierioża dalej rozwikłuje ten węzeł, nawiązuje kontakty z rodzinami poległych, z mieszkającą na dalekiej Syberii matką Bokariewa, z synem i wnuczką Krajuszkina. Sofia Pawłowna pamięta, że ów żołnierz miał tatuaż na ręku. Taki sam tatuaż ma syn Krajuszkina ... (FSP)\n26.Waterloo(Waterloo - Ватерлоо) - ZSRR-Wł. 1970 reż. Sergiusz Bondarczuk\noraz: Ryszard Bacciarelli, Andrzej Bogucki, Czesław Byszewski, Tadeusz Czechowski, Andrzej Chrzanowski, Józef Fryźlewicz, Stefan Knothe, Zygmunt Listkiewicz, Zygmunt Maciejewski, Krzysztof Machowski, Jerzy Matałowski, Teresa Olenderczyk, ...\n"Widowisko historyczne o ostatnich "Stu dniach" Napoleona Bonaparte, od ucieczki z Elby po zesłanie na wyspę Świętej Heleny, zrealizowane przez twórcę "Wojny i pokoju" Siergieja Bondarczuka. Kulminacyjnym momentem jest zainscenizowana z ogromnym rozmachem bitwa pod Waterloo, z mistrzowsko kierowanymi masami statystów. Wyrazistą kreację w roli Napoleona stworzył wybitny aktor amerykański Rod Steiger..." [MF]\n6 kwietnia 1814; wskutek żądań zwycięskich monarchów i nalegań własnych marszałków Napoleon podpisuje w Fontainebleau abdykację. 20 kwietnia, przed udaniem się na Elbę, żegna wierną gwardię. 10 miesięcy później pułki Ludwika XVIII pod dowództwem marszałka Neya wyruszają na spotkanie z uciekinierem, który wylądował na południu i z tysiącem żołnierzy zbliża się do Grenoble. Konfrontacja kończy się pełnym triumfem Napoleona: wojska królewskie przechodzą na jego stronę, a z nimi i sam Ney, który obiecywał Burbonom że przywiezie Napoleona w żelaznej klatce. Przed wejściem cesarza król opuszcza stolicę. Napoleonowi potrzebny jest teraz pokój, ale wszyscy władcy Europy są przeciw niemu. Koalicja chce zniszczyć jego i jego armię raz na zawsze. Podczas balu u księżnej Richmondu w Brukseli dowódca wojsk angielskich Wellington dowiaduje się, że Napoleon przekroczył granicę i wszedł klinem między armie pruską i angielską. Dalszym sukcesem jest porażka armii Blüchera pod Ligny. 17 czerwca 1815 r. wojska angielskie i francuskie stają naprzeciw siebie pod Waterloo. Noc przed bitwą; obaj dowódcy rozważają swoje możliwości, obaj oczekują posiłków - Napoleon spodziewa się nadejścia armii marszałka Grouchy, Wellington - Prusaków pod dowództwem Blüchera. 18 czerwcz bitwa rozpoczyna się. Zrazu armia napoleońska zyskuje przewagę, atakuje zamek Hougoumont, zdobywa siedzibę Wellingtona na fermie La Haie Sainte. Jednakże z nadejściem Blüchera szala zwycięstwa przechyla się zdecydowanie na stronę koalicji... (FSP)\nBardzo dziękuję Kwasiborowi za spisanie z kopii filmowej listy płac naszych dubbingowców.\n27. Winowajca potrzebny od zaraz (Neobchodimijat gresznik = Необходимият грешник) - Bułg. 1971 reż. Borisław Szaralijew\nAsenow - Kosta Conew - Mirosław Szonert\nEmi - Maja Dragomańska - Barbara Marszałek\nBobi - Jawor Miluszew - Bogdan Wiśniewski\ncórka Asenowa - Ani Conewa - Roksana Dejmanowska\nSonia, żona Asenowa - Lidia Wyłkowa - Mirosława Marcheluk\nKamen - Charałampi Toromanow - Andrzej Saar, ...\n"Trochę egzotyczny, nie zawsze zrozumiały dla dorosłych świat dwudziestolatków jest terenem penetracji bułgarskiego reżysera Szaralijewa. Głównym bohaterem filmu jest adwokat, przez przypadek wplątany w życie pary młodych ludzi, pozostających niemal stale na granicy konfliktu ze społeczeństwem. Fabuła stanowi okazje do skonfrontowania postaw ludzi dojrzałych wobec młodzieży i jej problemów.." [MF]\nAdwokat Asenow spotyka w parku atrakcyjną dziewczynę Emi. Opowiada mu ona o swym przyjacielu Bobi, który po wyrzuceniu ze szkoły i komsomołu za nieodpowiedni stosunek do nauczyciela, pracuje w warsztacie samochodowym i uczy się w szkole wieczorowej. Po spotkaniu Emi nagabuje adwokata, dzwoni do niego kilkakrotnie, aż wreszcie składa mu, w obecności żony, wizytę w domu, proponując teatr. Asenow, zakłopotany sytuacją, odmawia. Następnego dnia adwokat poznaje Bobiego, który - zazdrosny o Emi - unieruchamia mu samochód. Gdy wreszcie Asenow przychodzi do biura zastaje tam Emi, która prosi go o obronę Bobiego, oskarżonego o kradzież samochodu. Chcąc zorientować się w stopniu winy chłopca, Asenow spotyka się ze swym przyjacielem - sędzią śledczym Kamenem, prowadzącym sprawę Bobiego. Kamen, niechętnie usposobiony do chłopca, niewiele mu wyjaśnia. Kontakty z Emi coraz bardziej niepokoją Sonię, zonę Asenowa. Mimo to adwokat podejmuje się obrony Bobiego. Rozmawia z ojcem, którego - jak się okazuje - sprawy syna zupełnie nie interesują. Chcąc okazać chłopcu zaufanie pozwala mu korzystać ze swego samochodu. Wkrótce Asenow zostaje zatrzymany pod zarzutem spowodowania wypadku, a w dodatku nieudzielenie pomocy potrąconemu człowiekowi. Adwokat prosi Bobiego by zgłosił się na milicję i przyznał do winy. Chłopak twierdzi, że jest niewinny, w końcu jednak godzi się stanąć przed sądem jako oskarżony. Tymczasem Asenow odwiedza rannego w wypadku staruszka i stwierdza, że potrącił go inny samochód ... (FSP)\n28. Zdradzieckie gry miłosne (Hry lásky šálivé) - CSRS 1971 reż. Jiří Krejčík\nFrancesco Vergellesi - Miloš Kopecký - Janusz Kubicki\njego żona, Sandra - Božidara Turzonovová - Mirosława Marcheluk\nRicciardo - Jozef Adamovič - Maciej Małek , ...\npan - Jiří Sovák - Zbigniew Jabłoński\npani - Slávka Budínová - Hanna Bedryńska\nsłużący - Pavel Landovský - Włodzimierz Skoczylas\nsłużąca - Magda Vášáryová - Elżbieta Jasińska, ..\n"Dwie nowele: "Arabski koń" Boccaccia i "Nausznice" Małgorzaty Nawarskiej posłużyły reż. Jiriemu Krejćikowi za temat kostiumowej komedii. Bohater pierwszej, bogaty Florentyńczyk, wybiera między cnotą swej żony a pięknym koniem arabskim. Bohaterka drugiej noweli, knując misterny spisek mający przywrócić jej uznanie małżonka, wpada we własne sidła. Film odznacza się interesującą oprawą plastyczną i doskonałą grą aktorów..." [MF]\n"Arabski koń". W XIV-wiecznej Florencji żyje pan Franciesco Vergellesi ze swą piękną i cnotliwą żoną Sandrą. Pewnego dnia dostaje nominację na burmistrza Mediolanu. Zaszczyt to wielki ale i kłopot, skąd bowiem wziąć konia na triumfalny wjazd do miasta? Jedynym posiadaczem odpowiedniego rumaka jest przystojny Riccardo; młodzieniec jest gotów odstąpić Vergellesiemu konia, ale za cenę ... kwadransa rozmowy z Sandrą, w której jest zakochany. Żona Francesca zgadza się spotkać z Riccardem, ale pod warunkiem, że sama nie odezwie się do niego ani razu. Młodzieńcowi udaje się oczarować Sandrę, która od męża nie zaznała wiele miłości i uzyskać jej milczącą obietnicę następnego spotkania. Francesco szczęśliwy, że tak łatwo udało mu się zdobyć upragnionego konia, wyjeżdża do Mediolanu. W oknie Sandra wywiesza czerwony motek wełny, znak dla Riccarda, że czeka na ponowne spotkanie.\n"Zausznice". Monotonne jest życie pani zamku. Wprawdzie mąż nie jest jeszcze bardzo stary, ale całe dnie spędza nad szachami i wymiguje się jak może od małżeńskich powinności. Pozostają jej więc tylko ręczne robótki. Zainteresowanie pana "tymi rzeczami" gwałtownie rośnie, kiedy zostaje przyjęta nowa, młodziutka i powabna służąca.\nZmęczona natarczywością pana dziewczyna chce odejść, ale przekupiona (pan daje jej cenny kolczyk - zausznicę - obiecując drugi po miłosnej nocy) zgadza się spędzić z nim noc. Zgadza się jednak tylko pozornie, ponieważ zamiary pana zdradza swej pani, która postanawia zamienić się z nią sypialniami. Pana ogarnęła jednak nieoczekiwana słabość a nie chcąc skompromitować się wobec dziewczyny - prosi młodego służącego by go zastąpił. W tej sytuacji drugi kolczyk trafia nie do służącej a do pani i ... wszyscy domyślają się prawdy. Po jakimś czasie znów widzimy panią przy gobelinie a pana nad szachami; towarzyszy im jednak kołyska z dzieciątkiem - owoc pamiętnej nocy. (FSP)\n29. Dwanaście krzeseł (Dwienadcat´ stulew = Двенадцать стульев) - ZSRR 1971 reż. Leonid Gajdaj\nOstap Bender - Archił Gomischwili - Janusz Kubicki\nHipolit Worobianinow - Siergiej Filipow - Włodzimierz Skoczylas\nojciec Fiodor - Michaił Pugowkin - Ryszard Dembiński\nLiza - Natalia Warlej - Barbara Wrzesińska, ...\n"Nową wersję klasycznej powieści satyrycznej "Dwanaście krzeseł" Ilfa i Pietrowa zrealizował Leonid Gajdaj, specjalista od ekscentrycznych komedii obyczajowych. Jeszcze raz pojawia się na ekranach oszust Ostap Bender, poszukujący skarbu ukrytego w jednym z tytułowych krzeseł, a w tle przesuwa się groteskowy świat NEP-manów, kombinatorów i oszustów z lat 20-tych. .." [MF]\nMarszałek szlachty Hipolit Worobianinow zniknął ze Stargorodu wkrótce po rewolucji; myślano że emigrował do Paryża, on tymczasem zaszył się w miasteczku N, i byłby tam niechybnie dożył dni swoich pracując jako urzędnik, gdyby nie teściowa, która przed śmiercią zdążyła mu wyjawić swą tajemnicę: jej drogocenne brylanty nigdy nie zostały zarekwirowane. Przed rewizją zaszyła je bowiem w siedzeniu jednego z dwunastu krzeseł, pozostawionych w Stargorodzie. Worobianinow nie zwlekając wyruszył więc do rodzinnego miasteczka i tu, w stróżówce swego dawnego domu, spotkał Ostapa Bendera, wielkiego kombinatora, bez grosza przy duszy, za to z nieograniczonym tupetem i fantazją. Bender od razu przejął inicjatywę. Dwa krzesła odnaleziono w Stargorodzie, dla zdobycia jednego z nich wielki kombinator musiał ożenić się z pewna małą ponętną wdową. Trop pozostałych dziesięciu wiódł do Moskwy. Sprzedane na licytacji - trafiły do różnych właścicieli. Prośbą i groźbą, perswadując lub zwyczajnie rekwirując, uganiając się za krzesłami od moskiewskich zaułków po szczyty Kaukazu - Bender zdobył dziewięć, ale w żadnym z nich nie było brylantów madame Pietuchowej. Pozostało ostatnie, znalazł je w nowym klubie kolejarzy. I wówczas właśnie, u końcu drogi, nocą przed decydującą wyprawą Ostap Bender zginął z ręki Hipolita Worobianinowa. Nazajutrz morderca nawiedzi klub po to tylko by stwierdzić, że za brylanty, znalezione w krześle mistrza Gambsa, wybudowano ów piękny, nowoczesny klub kolejarski ... (FSP)\n30. Ktoś za drzwiami (Quelqu'un derrière la porte) - Fr. 1971 reż. Nicolas Gessner\ndr Laurence Jeffries - Anthony Perkins - Andrzej Żarnecki\nnieznajomy - Charles Bronson - Roman Wilhelmi\nFrances Jeffries - Jill Ireland - Jadwiga Barańska\nPaul Damien, jej kochanek - Henri Garcin - Jerzy Molga\nAndrew - Adriano Magestretti - Jerzy Karaszkiewicz, ...\n"Oparty na wypróbowanych receptach scenariusz na temat zbrodni doskonałej dokonanej cudzymi rękami. Wiele tu naiwności i psychologicznych nieprawdopodobieństw. Diaboliczny plan doktora czytelny jest niemal od początku, a Bronson cierpi na ogromnie filmową chorobę - utratę pamięci - co pozwala z góry przewidzieć pointę. Jest przecież w tym filmie parę momentów prawdziwego napięcia, a zasługa to przede wszystkim zręcznego scenariusza. Jest tu także znakomita scenografia, a także aktorzy z powodzeniem utrzymujący ciężar swych ról: Charles Bronson w roli niebezpiecznego szaleńca (tytułowego nieznajomego za drzwiami), Anthony Perkins jako demoniczny doktor, który w arcyprzebiegły sposób postanowił się pozbyć rywala - amatora wdzięków swej żony, i wcale ładna Jill Ireland..." [MF]\nDla doktora Jeffriesa - znakomitego chirurga, specjalisty od operacji na korze mózgowej, a także doskonałego psychiatry i neurologa, praca w klinice stanowi prawdziwą pasję. Poświęca jej cały swój czas i energię, zaniedbując młodą i atrakcyjną żonę Frances, która - wiecznie opuszczona - znalazła sobie kochanka. Jest nim dziennikarz Paul Damien. Ale doktor Jeffries kocha zonę i za nic nie chciałby jej utracić, toteż, kiedy pewnego dnia przypadkiem dostaje się w jego ręce list Frances do Paula, zazdrość zmieszana z wściekłością podsuwa mu diaboliczny plan pozbycia się rywala.\nPewnego dnia do kliniki przywieziony zostaje włóczęga, który nie wie jak się nazywa. Doktor stwierdza u niego zaawansowaną neurastenię połączoną z amnezją. Personelowi szpitala oświadcza, że jest to pijak, który po prostu zabłądził. Zabiera go do swojego domu. Frances wyjechała na kilka dni (Jeffries wie, że wyjechała na spotkanie z kochankiem), doktor zwolnił też służącą. Pozostając sam na sam z włóczęgą dr Jeffries stopniowo, drogą perswazji, narzuca mu swą osobowość, wmawiając, że Frances to jego - włóczęgi - żona, że zdradza go z kochankiem Paulem Damien i że wobec tego nie powinien pozwolić "robić z siebie durnia". Chory umysł nieznajomego, nie podejrzewającego podstępu, łatwo wciela się w osobowość zdradzonego męża. Kiedy w mieszkaniu zjawia się - ściągnięty telegraficznie przez doktora - Paul Damien, aby porozmawiać "jak mężczyzna z mężczyzną" na temat ewentualnego rozwodu, nieznajomy zabija domniemanego rywala, usiłuje również, w napadzie szału, zgwałcić i udusić Frances. Ale wówczas doktor wychodzi z ukrycia, uwalnia ją z rąk szaleńca, który jak się okazuje, jest zbiegiem ze szpitala psychiatrycznego, niebezpiecznym dla otoczenia chorym umysłowo - mającym zresztą już na swym sumieniu gwałt i morderstwo dokonane na opuszczonej plaży. Doktor Jeffries odkrywa szaleńcowi mistyfikację, ten - całkowicie zdezorientowany i ogłupiały opuszcza dom doktora. Niebawem wpadnie w ręce policji, która poszukuje go po całej okolicy. (FSP)\n31. Był sobie łajdak (There Was a Crooked Man) - USA 1970 reż. Joseph L. Mankiewicz\nParis Pitman - Kirk Douglas -\n"Paris Pitman (Kirk Douglas) spokojnie przeczekał, aż wystrzelano współuczestników napadu, w którym zrabowano pół miliona dolarów. Ostatniego zabił sam, ukrył worki ze złotem w gnieździe grzechotników, po czym rozpoznany i schwytany, spokojnie odbywa karę w obozie-więzieniu w środku pustyni. Tu rozgrywa się akcja dramatu..." [MF]\nZimny i wyrachowany Paris Pitman kradnie pieniądze z domu bogatego farmera i spokojnie patrzy na śmierć członków swego gangu, mordując wreszcie ostatniego, aby samemu zagarnąć cały łup. Ukrywa pieniądze w jamie skalnej z grzechotnikami, ale rozpoznany w domu publicznym, zostaje wysłany do więzienia na pustyni w Arizonie. Tu spotyka przestępców różnego kalibru. We wspólnej celi mieszkają: stary Missouri Kid, niegdyś słynący z brawurowych napadów na pociągi, Cyrus McNutt i Dudley Whinner, para oszustów wędrujących po kościołach, Coy Cavendish, chłopak, który przypadkiem zabił ojca swojej dziewczyny, ponury Chińczyk Ah-Ping oraz rabuś i morderca Floyd Moon, który kiedyś postrzelił w nogę szeryfa Lopemana. Warunki w więzieniu są ciężkie, ale Pitman umie zjednać sobie wszystkich, m. in. dzięki umiejętnie rozpowszechnionej wiadomości o swoim skarbie. Specjalne przywileje zapewnia mu zainteresowany pieniędzmi dyrektor więzienia, ale w czasie gwałtownej bijatyki, która wybucha na dziedzińcu, zostaje zamordowany przez Ah-Pinga. Nowym dyrektorem zostaje szeryf Lopeman, który stara się poprawić warunki życia w więziennym forcie. Apeluje o pomoc do Pitmana, zdając sobie sprawę z jego autorytetu, ale nie wie, że Pitman wykorzystuje względną swobodę do przygotowania precyzyjnego planu ucieczki. W dniu, w którym do fortu przybywa inspekcja, Pitman daje sygnał buntu. Wysadzone zostają mury fortu. Oszołomieni więźniowie uciekają tylko po to, aby zginąć od kul żołnierzy. Pitman wydostaje się jednak na wolność poświęcając życie wszystkich swoich przyjaciół. Dociera na miejsce, gdzie ukrył pieniądze, zabija węże, ale ginie od ukąszenia ostatniego z nich. Jego ciało odnajduje ścigający go Lopeman. Zabiera go wraz z łupem do fortu, ale w ostatniej chwili zawraca konia i wraz z pieniędzmi kieruje się do Meksyku. (FSP)\n32. Pilot helikoptera (Decolarea) - Rum. 1971 reż. Timotei Ursu\nkomendant lotniska Barcan - Liviu Ciulei - Zdzisław Tobiasz\nPaul Bentu - Emil Hossu - Andrzej Seweryn\nWalentyna - Monica Ghiuță - Jolanta Zykun, ...\nPaul Bentu był prymusem w szkole lotniczej, toteż kiedy uzyskał dyplom z wyróżnieniem spodziewał się, że otrzyma pracę na miarę swoich zdolności i umiejętności. Tymczasem dwa lata okresu próbnego musi spędzić w służbie AVIASAN-u - Lotniczego Pogotowia Ratunkowego na maleńkim prowincjonalnym lotnisku. Nie ukrywa swego niezadowolenia: akcentuje wyższość wobec innych pracowników lotniska, domaga się specjalnych praw i przywilejów. Na tym tle dochodzi do konfliktu między nim a komendantem lotniska Barcanem. Barcan - mężczyzna około 50-letni - jest doświadczonym pilotem, ale i pełnym kompleksów człowiekiem: choroba serca, której nabawił się w wyniku katastrofy lotniczej oraz dramatycznych przeżyć prawdopodobnie w czasie wojny, uniemożliwiają mu latanie, musi ograniczyć się do pracy w naziemnej obsłudze lotniska.\nDla Paula Bentu jedyną rozrywką i radością w tej "prowincjonalnej dziurze" jest romans z Walentyną, piękną siostrą komendanta.\nPewnego dnia Paul opuszcza lotnisko, wyjeżdża. I tego właśnie dnia region nawiedza wielka powódź - w ciągu kilku godzin pół kraju znalazło się pod wodą. Do Barcana napływają zewsząd alarmujące rozkazy i wezwania o pomoc - trzeba natychmiast organizować akcję ratowniczą. Barcan ma chore serce, jedyną więc osobą posiadającą prawo latania na niezbędnym w akcji helikopterze jest Paul. Chłopak zaczyna zdawać sobie sprawę, że jego samowolne opuszczenie placówki może stać się przyczyną nieszczęścia: z największym trudem przedziera się przez zalane wodą tereny, lecz do bazy dociera dopiero następnego dnia. Dowiaduje się o tragedii: komendant usiłując zatuszować przed władzami niesubordynację Paula sam zasiadł do steru helikoptera, w czasie próby wzniesienia się dostał ataku serca i zmarł.\nPaul dopiero teraz uświadamia sobie tragiczne skutki swej niefrasobliwości. Z poczuciem odpowiedzialności za śmierć człowieka siada do helikoptera, by nieść pomoc znajdującym się w niebezpieczeństwie powodzianom. (FSP)\n33. Ostatnia gra Karima (Nieożydannoje riadom = Неожиданное рядом) - ZSRR 1971 reż. Zagid Sabitow\nkpt. Sanat Rustamow - Baba Annanow - Miłosz Maszyński\nTina - Galina Jackina - Bożena Dykiel\nppłk. Wajsow - Nabi Rachimow - Leon Pietraszkiewicz\nMalugin - Wsiewołod Jakut - Olgierd Jacewicz\nSulejmanów - Chamza Umarow - Józef Fryźlewicz\nIljasow - Walerij Cwietkow - Janusz Bylczyński\nSanadze - Giuli Czochonelidze - Zygmunt Maciejewski, ...\n"Film jest współczesnym dramatem kryminalnym opartym na równolegle prowadzonych wątkach dwu przestępstw, pozornie nie mających nic wspólnego. Tłem akcji jest piękny, odbudowujący się po trzęsieniu ziemi Taszkient, gdzie pewnego letniego ranka odkryto morderstwo rabunkowe w miejskiej kasie oszczędnościowej oraz pozornie drobne manko w jednym ze sklepów. Dwu oficerów milicji rozpoczyna śledztwo; dające nieoczekiwane wyniki..." [MF]\nKomenda milicji w Taszkiencie otrzymuje meldunek o dwóch przestępstwach popełnionych tej samej nocy: okradziono kiosk spożywczy i miejską kasę oszczędności. Pierwsze wygląda na wybryk chuligański, drugie jest poważne - zrabowano dużą sumę pieniędzy, zabito strażnika.\nMłody oficer Sanat Rustamow jest rozgoryczony: liczył że poprowadzi akcję "kasa", którą tymczasem powierzono podpułkownikowi Wajsowowi, jemu pozostawiając sprawę kiosku. Bez trudu znajduje sprawców: są nimi dwaj znani w okolicy pijacy. Przyznają, że skradli z kiosku cztery butelki wódki i kilka puszek konserw, tymczasem sprzedawczyni Rajsa ocenia straty w towarze na 1000 rubli nie licząc 250 losów loteryjnych. Jej zeznanie potwierdza urzędnik z zarządu - Sulejmanow. Okazuje się jednak, że w kiosku nigdy nie sprzedawano losów. W znalezionej w kiosku książce Rustamow trafia na nazwisko Tiny Baryszewej, mieszkającej wraz z ojczymem w małym domku na przedmieściu. Dziewczyna jest operatorką dźwigu na wielkiej budowie i - ku uciesze oficera, który od razu zapałał do niej sympatią - nie wydaje się mieć coś wspólnego z aferą.\nWłamanie do kiosku przestaje być "błahostką" gdy zamordowana zostaje sprzedawczyni Rajsa. Nici prowadzą do niejakiego Iljasowa, z którym denatka utrzymywała kontakty. W krzyżowym ogniu pytań Iljasow przyznaje, że zna Sulejmanowa, wymienia też nazwisko groźnego przestępcy Karima, od dawna poszukiwanego przez milicję. Sulejmanowi grunt pali się pod nogami. Jest śledzony przez ludzi Rustamowa i Wajsowa, którzy liczą, że naprowadzi ich na trop Karima. Bardziej niż milicji boi się jednak Karima: to Sulejmanow bowiem skomplikował "czystą" sprawę napadu na kasę oszczędności aranżując - bez wiedzy szefa - rzekomą kradzież owych losów w kiosku, to on zabił Rajsę w obawie że kobieta powie prawdę. Usiłuje wymknąć się z miasta, ale w mieszkaniu oczekuje go Karim, którym okazuje się ... Malugin, ojczym Tiny. Strzałem z pistoletu szef zabija wspólnika zabierając teczkę z pieniędzmi i kosztownościami.\nNie podejrzewająca niczego Tina zabiera na prośbę ojczyma teczkę ze sobą do pracy. Gdy Malugin zgłosi się po nią, w ślad za nim wkroczy na budowę milicja. Tu rozegra się finałowy pojedynek Rustamowa z bandytą. Tina, wstrząśnięta odkryciem kim naprawdę był tak serdeczny dla niej ojczym, stanie jednak po stronie sprawiedliwości. Pomoże ukochanemu schwytać przestępcę. (FSP)\n34. Wujaszek Wania (Diadia Wania = Дядя Ваня) - ZSRR 1970 reż. Andriej Michałkow-Konczałowski\nWojnicki - Innokientij Smoktunowski - Mirosław Szonert\nAstrow - Siergiej Bondarczuk - Bogusław Sochnacki\nSonia - Irina Kupczenko - Elżbieta Jasińska\nHelena - Irina Miroszniczenko - Jadwiga Siennicka\nSieriebriakow - Władimir Zeldin - Jerzy Przybylski, ...\n"Utalentowany reżyser Andriej Michałkow-Konczałowski, którego oryginalną adaptację "Szlacheckiego gniazda" niedawno podziwialiśmy na naszych ekranach, prezentuje równie nowatorską wersję znanego dramatu Antoniego Czechowa - "Wujaszka Wanię". Opowieść z rosyjskiej prowincji końca XIX wieku, o zmarnowanym życiu tytułowego bohatera, który poświęcił najlepsze lata pracując dla uwielbianego Sieriebriakowa, odsłania całe bogactwo ludzkich namiętności, bólu, goryczy, jest rozrachunkiem z romantycznymi złudzeniami..." [MF]\nProfesor Aleksandr Sieriebriakow ze swoją młodą żoną Heleną przybywa do majątku ziemskiego, odziedziczonego po pierwszej żonie i zarządzanego przez jej brata, Iwana Wojnickiego. Profesor chce sprzedać posiadłość, Wojnicki kocha się zaś skrycie w jego żonie, którą na miejscu uwodzi przyjaciel rodziny, dr Astrow. W nim z kolei zakochana jest córka profesora, Sonia. W tej dusznej atmosferze prowincji, pośród wzajemnych żalów i tłumionych namiętności dojdzie wkrótce do dramatycznego wybuchu skrywanych emocji... (FW)\n35. Kochany drapieżnik (Tropoj bieskorystnoj lubwi = Тропой бескорыстной любви) - ZSRR 1971 reż. Agasi Babajan\ngajowy Michałycz - Władimir Orłowski - Leon Pietraszkiewicz\n"Na motywach myśliwskich opowiadań Witalija Bianki reż. Agasi Babajan zrealizował film będący liryczną opowieścią o przyjaźni starego leśnika i maleńkiego rysia opuszczonego przez matkę. Wyrósłszy na silnego, dorosłego drapieżnika, ryś odszedł w tajgę, ale zachował w pamięci opiekuna i nieraz obaj pomagali sobie w kłopotach. Jak zwykle w radzieckich filmach przyrodniczych doskonałe zdjęcia fauny tajgi pozwalają blisko wniknąć w życie przyrody..." [MF]\nStary gajowy Michałycz, strzegący rezerwatu w syberyjskiej tajdze, znalazł pewnego razu maleńkiego rysia, którego matka zginęła w pojedynku z niedźwiedziem. Zabrał go do swej chaty w leśnej głuszy, karmił, oswajał, uczył wykonywania obowiązków, które spełniał dotychczas pies Tajga. Nowy domownik otrzymał imię Kunak - tak nazywają górale najbliższego przyjaciela. Ryś, pięknie skakał przez obręcz, wspólnie z Tajgą zaganiał do domu niesforną kozę Maszkę, przynosił Michałyczowi czapkę. Przyjaźń między Michałyczem i Kunakiem zakłócił pewnego dnia przykry incydent: ryś zagryzł koguta i uciekł przed karą do lasu.Nazajutrz Michałycz z Tajgą znaleźli go bez sił, uwięzionego w zastawionym przez kłusowników potrzasku.\nRyś dorósł, stał się pięknym, wielkim zwierzęciem - i nadal objawiał swe przywiązanie do Michałycza. Pewnego razu - podchmieliwszy sobie z cyrkowcami - którzy daremnie namawiali go do sprzedaży oswojonego drapieżnika - gajowy zapragnął pochwalić się subordynacją i umiejętnościami Kunaka: rzucił czapkę do rzeki - i musiał potem ratować przyjaciela, daremnie usiłującego wypełnić polecenie.\nPolujący na sarny kłusownicy zabili psa Tajgę. Nie zważając na pogróżki i powoływanie się na wpływy w powiecie - Michałycz z wioskowym milicjantem powodują uwięzienie jednego z napastników. Jego wspólnicy mszczą się: chatka leśnika zostaje zdemolowana, a wykradziony Kunak - sprzedany do objazdowego zwierzyńca. Daremnie Michałycz usiłuje wyjednać wolność dla swego ulubieńca: zanim uzbiera sumę, której żąda dyrektor prymitywnej menażerii, klatki ze zwierzętami odjadą w dalekie okolice. Pewnego dnia dozorca pozostawi klatkę niedomkniętą. Kunak wyruszy w daleka drogę i - po wielu przygodach - dotrze do swego lasu w momencie, gdy mściwi kłusownicy przywiązują Michałycza do drzewa, skazując go na pewną śmierć na mrozie w leśnej gęstwinie. Ryś weźmie udział w ostatecznej rozprawie z bandytami: milicjant zabierze ich do więzienia, a Kunak z Michałyczem powrócą do chaty w tajdze ... (FSP)\n36. Trzej świadkowie (Traja svedkovia) - CSRS (Słowacja) 1968 reż. Pal'o Bielik\nJurátus Kamil Ziaranský - Leopold Haverl -Jerzy Radziwiłłowicz\nAdjunkt Ervin Ostrica - Slavo Záhradník - Jerzy Antkowiak\nMarek Blaho - Jozef Adamovič - Krzysztof Kolberger\nTomás Remen - Dušan Blaškovič - Jerzy Tkaczyk\njego żona - Viera Strnisková - Mirosława Dubrawska\nLucia - Jarmila Koleničová - Małgorzata Włodarska\nsłużący Błažej - Vlado Müller - Janusz Zakrzeński\nstarosta - Eduard Bindas - Tadeusz Łomnicki\nTóno Hruška - Ján Kramár - Józef Kalita\ndr. Schwartz - Jozef Kroner - Roman Wilhelmi, ...\n"Historyczny film słowacki rozgrywający się w okresie Wiosny Ludów, kiedy to narody słowiańskie zamieszkujące tereny monarchii Habsburgów zaczęły domagać się prawa do autonomii narodowej. Wymienieni w tytule bohaterowie filmu to trójka przyjaciół, młodych Słowaków zaangażowanych w walkę o niezawisłość narodowa. Połączyło ich - wydawałoby się na całe życie - potworne wydarzenie, którego byli świadkami - masakra dokonana przez węgierskich huzarów na uczestnikach panslawistycznego zjazdu w Zagrzebiu..." [MF]\nRok 1848. Trzej młodzi Słowacy - nauczyciel Marek oraz Kamil i Erwin, będący na służbie węgierskiego urzędu administracyjnego (żupy) - są mimowolnymi świadkami zamordowania przez węgierskich huzarów kilku uczestników zjazdu pansłowiańskiego w Zagrzebiu, walczącego o prawa narodów słowiańskich. Ścigani przez huzarów znajdują schronienie w przydrożnym zajeździe, który prowadzi Remen. Przystojni mężczyźni budzą zainteresowanie dwóch córek Remena, Lucii i Verony.\nNastępnego dnia wszyscy trzej spotykają się z naczelnikiem żupy, któremu zdają sprawozdanie z dramatycznych wydarzeń zjazdu. Ale podstępna polityka żupana doprowadzi wkrótce do poróżnienia trzech przyjaciół: Marek, najmocniej zaangażowany w walkę Słowaków przeciw administracji węgierskiej, będzie śledzony przez Erwina, który nie zawaha się - z myślą o karierze - przed zdradą wspólnych ideałów. Kamil natomiast stworzy pozory całkowitej lojalności wobec żupy, by niczym wytrawny dyplomata służyć narodowej sprawie. Poróżni ich również miłość do pięknej Verony, którą odwiedzają coraz częściej.\nPowstanie słowackie zaczyna ogarniać kraj, agitatorzy podczas wieców buntują ludność przeciwko Węgrom. Na jednym z nich przemawia Marek. Erwin, wysłany przez żupana, prowokuje awanturę; uczestnicy wiecu zostają otoczeni przez huzarów i zepchnięci do rzeki. Wszyscy toną - a Marek - ranny chroni się u Remenów.\nOdzyskawszy siły Marek znów staje na czele powstańców, z którymi wysadza most. Sprowadzeni przez Erwina huzarzy zadają powstańcom ciężkie straty. Marek ciężko raniony przez Erwina, ponownie znajduje schronienie w domu Remena. Wszyscy trzech kochają Veronę, ale ona - opiekując się rannym - uświadamia sobie, że kocha tylko Marka i że będzie walczyła o jego życie. Huzarzy otaczają dom Remenów, ale Kamil wstawia się za przyjaciółmi i ratuje z opresji wysyłając ich wraz z Markiem, w bezpieczne miejsce. Otrzymuje wprawdzie od żupana rozkaz wykonania na Marku wyroku sśmierci, zabija jednak zdrajcę Erwina, a sam odbiera sobie życie. (FSP)\n37. Bez wyraźnych motywów (Sans mobile apparent) - Fr. 1971 reż. Philippe Labro\ninspektor Stephane Carella - Jean-Louis Trintignant - Jerzy Molga\nSandra Forest - Dominique Sanda - Jolanta Wołłejko\nJulien Sabirnou - Sacha Distel - Włodzimierz Bednarski\nJocelyne Rocca - Carla Gravina - Pola Raksa\nFrancis Palombo - Paul Crauchet - Jarosław Skulski\nPerry Rupeyfoot - Jean-Pierre Marielle - Zygmunt Maciejewski\nHélène Dumond vel Hélène Vallée - Stéphane Audran - Barbara Wrzesińska\nJuliette Rupeyfoot vel Vaudray - Laura Antonelli - Marta Lipińska\nDi Bozzo - Giles Segal - Andrzej Antkowiak\nHeinz Kleinberg - Erich Segal - Wiesław Drzewicz\nDoume - Pierre Dominique - Stefan Knothe\nHans Kleinberg - Erich Segal -Wiesław Drzewicz\nZwierzchnik - Jean-Jacques Delbo - Witold Kałuski\nPierre Barroyer - Alexis Sellan - Eugeniusz Robaczewski\npani Forest - Esmeralda Ruspoli - Barbara Drapińska\nTony Forest - Michel Bardinet -Tadeusz Pluciński, ...\nNicea w pełni letniego sezonu. W parku w środku dnia, zastrzelony został mężczyzna - Antoine Forest. Morderca strzelał z karabinu wyposażonego w lunetę i tłumik. Wkrótce potem, z tej samej broni ginie na basenie kąpielowym inny mężczyzna - Pierre Broyer. Śledztwo w sprawie tajemniczych zabójstw prowadzi inspektor Carella, który wobec braku wyraźnych motywów działania mordercy jest przekonany, że klucza zagadki należy szukać w przeszłości ofiary. Wbrew zwierzchnikom, którzy sądzą, że morderca jest anarchistą usiłującym sterroryzować burżuazję (ofiary należały do grupy ludzi zamożnych), Carella sonduje przeszłość zamordowanych - niepokoi ich rodziny, przyjaciół i znajomych.\nTymczasem przybywa trzecia ofiara - astrolog Heinz Kleinberg i czwarta - Jocelyn Rocca, z którą Carella związany był uczuciowo. Miasto ogarnia panika. Do Nicei ściągają ze stolicy najlepsze siły policji francuskiej, morderca jest jednak nieuchwytny.\nCarella ujawnia, że ofiary znały się z uniwersytetu, gdzie przed 8 laty występowały w tej samej sztuce pt. "Juliette". Obecnie trwają przygotowania do wznowienia sztuki pod zmienionym tytułem "Sandra" - od imienia aktualnej odtwórczyni głównej roli Sandry Forest. To jej ojczym był pierwszą ofiarą mordercy. Carella zdobywa afisz wystawionej przed 8 laty sztuki; z 8-osobowej obsady cztery zostały zamordowane. Carella stara się jak najszybciej odnaleźć pozostałą przy życiu czwórkę. Jeden z nich - Julien Sabirnou, animator gier telewizyjnych, w ostatniej sekundzie zostaje uratowany od kuli mordercy, drugi - to Francis Palombo, autor i reżyser sztuki. Zgłasza się również zaalarmowana przez radio i gazety Hélène Vallée ujawniając prawdopodobne motywy zbrodni: orgia seksualna, w której przed 8 laty brała udział cała trupa teatralna i w trakcie której młodziutka wykonawczyni głównej roli została zgwałcona. Teraz tylko jej brakuje do kompletu żywych i martwych członków obsady.\nJak się okazuje wyszła ona za mąż za bogatego Anglika, który otoczył ją serdeczną opieką i komfortem. Mimo upływu czasu nie może odzyskać równowagi psychicznej, zachwianej owym szokiem sprzed 8 lat. Zrozpaczonego męża ogarnia żądza zemsty. To on jest mordercą. Nic już nie potrafi go powstrzymać. Następną ofiarą szaleńca byłaby prawdopodobnie jego żona, którą skądinąd bardzo kocha. Ale inspektor Carella, który bezbłędnie rozszyfrował zagadkę w ostatniej chwili pokrzyżuje jego plany. (FSP)\nBardzo dziękuję Marcinowi Kwaśnemu (Kwasiborowi) za spisanie listy płac naszych dubbingowców z kopii filmowej.\n38. Małżonkowie roku drugiego (Les Mariés de l'an II - Mirii anului II) - Fr-Rum. 1971 reż. Jean-Paul Rappeneau\nNicolas Philibert - Jean-Paul Belmondo - Janusz Kubicki\nCharlotte - Marlène Jobert - Alicja Krawczykówna\nmarkiz - Sami Frey - Maciej Małek\nojciec Charlotte - Pierre Brasseur - Ryszard Dembinski\nksiążę - Michael Auclair - Zbigniew Niewczas\nprzywódca ludu - Julien Guimoar - Sławomir Misiurewicz\nPauline - Laura Antonelli - Barbara Marszałek, ...\n"Jeden z największych sukcesów kasowych Francji ostatniego roku. Jean-Paul Belmondo gra francuskiego awanturnika, usiłującego wśród zamętu Wielkiej Rewolucji rozwieść się ze swoją żoną, graną przez Marlene Jobert. Heroikomiczna epopeja rozgrywa się w malowniczych plenerach Rumunii, której filmowcy uczestniczyli w realizacji tego przedsięwzięcia.." [MF]\nW ostatnich latach monarchii francuskiej buntowniczy duch zagnał Nicolasa Philibert do Ameryki. Zrobił tam fortunę, ale gdy miał poślubić córkę najbogatszego plantatora z Południowej Karoliny, wyszło na jaw, że w ojczyźnie pozostawił żonę. We Francji zaszły duże zmiany. Rewolucja jako jeden ze swych pierwszych aktów prawnych, wprowadziła rozwody. Nicolas ładuje więc na statek pszenicę i jedzie do rodzinnego Nantes, aby odzyskać wolność, a przy okazji nieźle zarobić. Zaraz po przyjeździe wpada w wir niezrozumiałych wydarzeń. Rewolucja jest podejrzliwa, toteż dla pewności Nicolas i jego statek zostają zaaresztowani przez krewkiego przywódcę ludu. Uwolniony, Nicolas wplątuje się bezwiednie w spisek rojalistów, którzy planują zbrojne wystąpienie w dniu obchodów święta Bogini Rozumu. Uwięziony, potem uwolniony przez Szuanów, Nicolas trafia do ich obozu, gdzie wielkie wrażenie robi na nim piękna rojalistka Paulina i gdzie ku swemu zdumieniu odnajduje swą żonę Charlottę, o która zawzięcie rywalizują przywódca Białych, książę oraz markiz. Nicolas musi pełnić rolę rozjemcy, którą zręcznie wykorzystuje dla swoich celów. W miarę upływu czasu ma jednak coraz mniej ochoty na rozwód, odnajdując w Charlotcie mnóstwo uroku i nowych dla niego cech. Dziewczynie również coraz bardziej podoba się niespodziewanie odnaleziony mąż, ale nieposkromiony temperament obojga powoduje takie spiętrzenie nieporozumień, że w końcu - bez jego wiedzy nawet - Nicolas zostaje rozwiedziony i wyprawiony do Ameryki. Uczucie dla Charlotty jest już jednak silniejsze od przeciwności losu. Po heroicznym pościgu za księciem, uwożącym Charlottę na wygnanie do Koblencji, Nicolas dopada uciekinierów nad Renem, odbija ukochaną i razem z nią staje w szeregu żołnierzy Drugiego Roku Republiki. (FSP)\n39. Mój kochany Robinson (Mein lieber Robinson) - NRD 1971 reż. Roland Gräf\nPeter Grunner zwany Robinsonem - Jan Bereska - Andrzej Jurczak\njego ojciec - Alfred Müller - Bogusław Sochnacki\nKarin - Gabriele Simon - Barbara Marszałek\nBarbara - Karin Gregorek - Iwona Słoczyńska\nAdam Kowalski, kierowca - Dieter Franke - Jerzy Szpunar,\n"Antena" - Lothar Tarelkin - Zbigniew Bielski,...\n"19-letni bohater barwnego filmu reż. Rolanda Grafa, balansuje na krawędzi między dzieciństwem a życiem dorosłego. Z jednej strony prowadzi samodzielne i odważne życie erotyczne (ma już żonę i dziecko!), z drugiej chętnie chroni się pod opiekę rodzinnego domu w sytuacjach trudnych i niewygodnych. Nic dziwnego, że jego równie młoda lecz o wiele dojrzalsza żona ma w końcu tego dość. "Robinson" musi w końcu wybierać..." [MF]\nDziewiętnastoletni Peter Grunner, zwany Robinsonem, pracuje jako pomocnik kierowcy w pogotowiu ratunkowym i przygotowuje się do matury. Pewnego dnia na jego nosze trafia ofiara wypadku na budowie, studentka Karin. Robinson zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Opiekuje się dziewczyną w czasie choroby, a jego fantastyczne opowieści, których wielki zapas ma zawsze w pogotowiu, budzą zainteresowanie Karin. Rodzi się uczucie. Młodzi wynajmują mieszkanie, rodzi się dziecko. Robinson nie zmienia jednak swego stylu życia, oscyluje między domem ojca i własnym, jest trochę synem, trochę mężem - rozkoszuje się swoja "zdumiewającą" historią. Z tych snów budzi go Karen stawiając chłopca wobec alternatywy: pozostanie na zawsze przy niej i dziecku lub na zawsze odejdzie. Na dobrą sprawę Robinson już dawno podjął decyzję, ale odsuwa od siebie chwilę pożegnania z dzieciństwem, wzdryga się przed zawiadomieniem ojca, że został dziadkiem. Ultimatum Karin zmusza go do działania. Czyni to oczywiście na swój sposób, trochę śmiesznie, okrężną drogą - ale znajduje wreszcie swe miejsce w świecie dorosłych. (FSP)\n40. Złota wdówka (Une Veuve en or) - Fr. 1969 reż. Michel Audiard\nDelfina - Michèle Mercier - Małgorzata Niemirska\nAntoni - Claude Rich - Henryk Boukołowski\npan Józef - Jacques Dufilho - Bogdan Łysakowski\npan Piotr - André Pousse - Jerzy Kamas\npan Rafael - Roger Carel - Zdzisław Tobiasz\nLe Vecchio - Sim - Bronisław Pawlik\nSycylijczyk - Folco Lulli - Władysław Surzyński\n"Michel Audiard znany u nas z filmów "Nie drażnić cioci Leontyny" oraz "Nie pije, nie pali, nie podrywa, ale..." należy do najlepszych rzemieślników komercyjnych kina francuskiego. Jego "Złota wdówka" nie odbiega od poziomu tamtych filmów; wyraźniejsze są w niej tylko akcenty parodystyczne, uzyskane dzięki konsekwentnemu utrzymaniu filmu w charakterze absurdalnego komiksu, w którym logiczny sens akcji podporządkowany został całkowicie gagowym efektom. Młoda zakochana żona [Michele Mercier] odziedziczy milionowy spadek pod warunkiem, że zostanie... wdową. Mąż [Claude Rich] ma uzasadnione powody do niepokoju..." [MF]\nDelfina i Antoni kochają się do szaleństwa. Są młodzi, niezależni i nic nie stoi na drodze do ich pełnego szczęścia. Pewnego dnia Delfina dziedziczy po wujku z Ameryki milionowy spadek. Testament zawiera jednak klauzulę: spadek zostanie wypłacony dopiero nazajutrz po dniu, w którym Delfina zostanie wdową.\nAntoni nie przestaje kochać żony, ale też nie może spokojnie spać. Okazuje się, że sprawa testamentu znana jest dwu rywalizującym ze sobą tajemniczym gangom. Jeden stara się pomóc Delfinie w zrealizowaniu jej praw do spadku, drugi - inspirowany przez pewną organizację charytatywną - roztacza straż nad Antonim, bowiem gdyby Delfina nie weszła w posiadanie spadku, cała suma przypadnie tej organizacji. Trup ściele się gęsto, zwłoki znikają tajemniczo ... kamuflowane w postaci figuralnych kompozycji gipsowych, których pełno w ogrodzie młodego małżeństwa. W końcu małżonkowie wchodzą w posiadanie zwłok gangstera łudząco podobnego do Antoniego. Postanawiają wykorzystać okazję: Antoni "umiera", odbywa się pogrzeb, spadek zostaje wypłacony i młoda para wyjeżdża na Capri. Delfina jest teraz ponętną, bogatą wdową, a Antoni - jej szoferem. Wprawdzie tak bogatej damie nie wypada romansować z szoferem, od czegóż jednak instytucja małżeństwa.\nOdbywa się ponowny ślub, ale ... znów na drodze ich szczęścia staje podły szantażysta. Czy i on wzbogaci galerię gipsowych figur w zimowym ogrodzie Delfiny i Antoniego? ... (FSP)\nprzez Zbigniew Dolny » 9 maja 2009, o 10:20\nciąg dalszy rok 1972\n41. Polonez Ogińskiego (Połoniez Oginskogo = Полонез Огинского) - ZSRR 1971 reż. Lew Gołub\nWasylek - Ilja Cukker -Jacek Otffinowski\nMaksym - Giennadij Juchtin - Piotr Fronczewski\nPolak, organista - Piotr Pawłowski\nkomendant niemiecki Kuntz - Olev Eskola - Igor Śmiałowski\nnaczelnik gestapo Helmut - Olgierd Szalkonis - Zygmunt Maciejewski\ndowódca oddziału partyzanckiego - Giennadij Garbuk -Tadeusz Grabowski\nnaczelnik sztabu - Paweł Kormunin - Tomasz Zaliwski\nkomisarz - Michaił Wariwoda - Witold Grabiański, ...\n"Białoruski film "Polonez Ogińskiego" reż. Lwa Gołuba, cenionego realizatora filmów dla młodzieży, jest historią małego chłopca z partyzanckiego oddziału. Wybitnie uzdolniony muzycznie, dzięki opiece polskiego muzyka [Piotr Pawłowski w tej roli] poznaje grę na skrzypcach. Tytułowy "Polonez" pomoże im po latach odnaleźć się w Warszawie..." [MF]\nBiałoruś, pierwsze miesiące wojny. Dziesięcioletni sierota, Wasylek, zarabia na życie wędrując od wioski do wioski grając na skrzypcach. Podczas jednej ze swych wędrówek spotyka w lesie partyzantów, którzy mają wysadzić w powietrze pobliski wiadukt kolejowy. Chłopiec pomaga im wykonać zadanie, odwracając uwagę niemieckich strażników wygrywaniem skocznych melodyjek. W ten sposób Wasylek trafia do oddziału partyzantów, a jeden z nich - Maksym - staje się jego przybranym ojcem. Jemu właśnie powierza dowództwo nowe zadanie: Niemcy zgromadzili na stacji kolejowej duży transport amunicji i sprzętu; należy przekazać bombę zegarową pewnemu kolejarzowi, współpracującemu z partyzantami. W łachmanach żebraka - ślepca i niemowy - idzie Maksym do miasteczka; prowadzi go Wasylek niosąc bombę ukrytą w futerale na skrzypce. Nie zastają kolejarza, Maksym decyduje się więc sam przedostać na stację i podłożyć bombę. Gęsto rozstawione posterunki nie przepuszczają jednak nikogo na tereny dworca, a znaleziony w końcu tunel jest tak wąski, że może się nim przeczołgać jedynie Wasylek. Chłopcu udaje się podłożyć bombę i wkrótce niemiecki transport staje w płomieniach. Niemcy urządzają obławę, wśród aresztowanych jest Maksym. Wasylek trafia do kościoła, gdzie ukrywa go polski organista Franek. Polak, oczarowany talentem muzycznym chłopca, wyrwie go także z rąk gestapo i pomoże przedostać się do partyzantów, którzy brawurowym atakiem odbijają Maksyma i innych więźniów.\n... Wiele lat po wojnie na konkursie im. H. Wieniawskiego w Poznaniu młody radziecki skrzypek Wasilij Rynkowicz gra poloneza Ogińskiego. Siedzący na widowni Franek ze wzruszeniem rozpoznaje w nim chłopca, którego w czasie wojny uczył pierwszych taktów tego właśnie utworu ... (FSP)\n42. Młynarczyk i kotka (Der arme Müllerbursch und das Kätzchen) - NRD 1972 reż. Helmut Barkowsky, Lothar Barke\nreż. dubb.: Romuald Drobaczynski\nMłynarczyk - Andrzej Herder\nKotka - Halina Pawłowicz\nRobaczek - Alicja Krawczykówna\nStary Młynarz - Antoni Żukowski\nSilny - Ireneusz Kaskiewicz\nGruby - Janusz Kubicki, ...\n"Film "Młynarczyk i kotka", jest swobodną adaptacją bajki braci Grimm, przeznaczoną dla najmłodszych widzów. Trzech czeladników młynarza współzawodniczy o dziedzictwo po starym majstrze. Wygrywa oczywiście ten, który najbardziej na to zasłuży. Małemu młynarczykowi pomagają w osiągnięciu celu sympatyczne i mądre koty..." [MF]\nStary młynarz miał trzech czeladników. Dwaj starsi byli leniwi, kłótliwi i żarłoczni. Najmłodszy był wesoły, życzliwy wobec wszystkich, pracowity; gdy starsi wojowali ze sobą o każdy kęs chleba on wykonywał całą pracę. Pewnego dnia młynarz zwołał czeladników i oznajmił, że właścicielem młyna zostanie ten, kto zdobędzie najpiękniejszego rumaka. Wszyscy trzej wyruszyli więc w świat.\nMały młynarczyk zaprzyjaźnia się w lesie ze świetlikiem, który towarzyszy mu odtąd w wędrówce. Spotykają cudowną kotkę, która obiecuje młynarczykowi najpiękniejszego rumaka na świecie pod warunkiem wykonania trzech powierzonych mu zadań. Młynarczyk wyraża zgodę: w określonym czasie rąbie na opał wielką górę drzewa, kosi łąkę i stawia dach by ochronić od deszczu drzewo i siano. Zły kot, antagonista pięknej kotki, który różnymi sztuczkami usiłuje przeszkodzić młynarczykowi w wykonaniu zadań - zostaje zwyciężony.\nTrzej czeladnicy spotykają się znowu w młynie. Dwaj starsi przyprowadzają ledwie żywe szkapy, mały młynarczyk - wspaniałego rumaka. Stary młynarz chce mu zgodnie z obietnicą przekazać młyn, lecz młynarczyk rezygnuje, bowiem dla niego najmilszą nagrodą jest miłośc pewnej dziewczyny, w która przemieniła się odczarowana kotka ... (FSP)\n43. Najlepsza kobieta mojego życia (Nejlepší ženská mého života) - CSRS 1968 reż. Martin Frič\nLada - Jiří Sovák - Zbigniew Jabłoński,\nzastępczyni kierownika poczty, Kaplanova - Milena Dvorská - Barbara Dzido,\nkierownik sklepu Kaderabek - Čestmír Řanda st. - Marian Wojtczak,\nmąż Kaplanovej - Vladimír Hlavatý - Czesław Przybyła,\nbyła żona Lady Jirina - Jarmila Smejkalová - Alicja Krawczykówna,...\nCzterdziestoletni urzędnik Lada ma młodą żonę Martę, której talenty gospodarskie nie dorównują niestety urodzie. Aby wzmocnić nadwątlony budżet, dobry mąż planuje "skok" na urząd pocztowy w małym miasteczku. Uzbrojony w stary mikroskop, dziesięć nowych banknotów stukoronowych i legitymację banku narodowego wyrusza na Bażantova. Na poczcie Lada melduje się u zastępującej starego kierownika pani Kaplanovej, podając się za inspektora bankowego, przybyłego celem wycofania fałszywych banknotów, które pojawiły się w tej okolicy. Przejęta wagą tej misji pani Kaplanova pomaga mu z całego serca. Nie bez znaczenia jest tu wzruszająco bezradny uśmiech Lady i jego podejście do kobiet... Lada dzieli banknoty na "prawdziwe", "fałszywe" i takie, które musi zabrać ze sobą do sprawdzenia w laboratorium. Przy pracy poznaje nerwowego męża Kaplanovej, nauczyciela, który obawia się, aby żona objąwszy na stałe obowiązki kierownika poczty nie stała się głową rodziny, usuwając jego na dalszy plan. Kierownik sklepu Kaderabek chce przekupić Ladę, aby skontrolował jego "oszczędności" - sto tysięcy koron, widząc jednak własne pieniądze z pieczęcią "fałszywe", żąda wymiany ich na nowe. Na tych trzech banknotach stukoronowych chciwego sklepikarza załamuje się cały wspaniały plan Lady. Kaderabek zawiadamia służbę bezpieczeństwa. Lada wyznaje wszystko Kaplanovej, która dopomaga mu w ucieczce. Bohater wraca do Pragi bez pieniędzy, ale wie, że jest ktoś, kto mu pomoże i udzieli pożyczki: była żona Jirina "najlepsza kobieta jego życia"... (FSP)\n44. Wódz Seminolów (Osceola) - NRD 1971 reż. Konrad Petzold\nOsceola - Gojko Mitić - Wojciech Zeidler\nRaynes - Horst Schulze - Wiesław Machowski\nMoore - Jurie Darie - Stanisław Mikulski\nGladys - Karin Ugowski - Alicja Wyszyńska\nZilla - Kati Bus - Joanna Jędryka\nRhea - Pepa Nikolowa - Zofia Merle\nChe-Cho-Ter - Iskra Radewa - Jolanta Wołłejko\nBenjamin - Aubrey Pankey - Wilhelm Wichurski\nRobin - William Aniche - Tadeusz Bartosik\nBlack Panther - Boubacar Touré - Zenon Dondajewski\nTom - Josef Quartey - Henryk Łapiński\nJoshua - Almamy Soumaré - Henryk Czyż\nHammer - Gerhard Rachold - Eugeniusz Robaczewski\ngubernator - Gerry Wolff - Zdzisław Salaburski\nThompson - Wolfgang Greese - Zygmunt Maciejewski\nClinch - Bruno Carstens - Włodzimierz Bednarski\nStock - Kurt Kachlicki - Zdzisław Słowiński\nPeggy Kerry - Monika Woytowicz - Małgorzata Niemirska\nEmathla - Daniel Miszew - Jan Kociniak\nMikonopi - Stefan Pejczew - Janusz Kilarski\nArpeika - Iwan Dorin - Krzysztof Wróblewski\nFlecher - Predrag Milinković - Stefan Knothe\npiosenkę śpiewa - Danuta Rinn ...\n"Znów Gojko Mitić na wojennej ścieżce! Tym razem jako Osceola, legendarny wódz Seminolów, który przedostał się na pokład i wysadził kanonierkę biorącą udział w niszczeniu indiańskich wiosek. Indianie, walcząc z białymi grabieżcami, uwalniają z niewoli Murzynów. Reż. Konrad Petzold ["Białe wilki"] zrealizował efektowne sceny plenerowe na Kubie i w Bułgarii..." [MF]\nWilliam Raynes, właściciel wielkich plantacji, graniczących przez rzekę Suvannee z ziemią Seminolów, dąży do wojny z Indianami. Chce przejąć ich ziemie, a także położyć kres ucieczkom swych niewolników, którzy u Seminolów szukają schronienia. Władze stanowe Florydy nie chcą jednak nowych gwałtów na Indianach, starają się uniknąć zadrażnień ze stanami północnymi, które niechętnie patrzą na niewolnictwo w stanach Południa. Zwolennikiem przemian w stosunkach społecznych na Florydzie jest przyjaciel Osceoli, Moore, który usiłuje przekonać plantatorów o ekonomicznej nieopłacalności niewolnictwa, Seminolom zaś dostarcza nowoczesnej broni - być może nie bez zysku. Raynes wraz z innymi plantatorami próbują sprowokować Indian do walki. Ale Osceola, nawet po porwaniu jego żony przez ludzi Raynesa, nawołuje do rozwagi i spokoju. Wojny nie da się jednak uniknąć: Osceola uratuje jeszcze zbiegłych z plantacji niewolników, wysadzi w powietrze parowiec wojskowy i na czele swego ludu stanie do walki przeciw białym agresorom. (FSP)\n45. Błąd szeryfa (Tödlicher Irrtum) - NRD 1970 reż. Konrad Petzold\nShave Head - Gojko Mitić - Wojciech Zajdler\nHank Jackson - Bruno O'Ya - Stanisław Gawlik\nChris Howard - Armin Mueller-Stahl - Andrzej Zaorski\nBen - Gerry Wolff - Wiesław Michnikowski\nCaroline - Annekathrin Bürger - Teresa Olenderczyk\nMitch Chandler - Hans Klering - Konrad Morawski\nJessebee - Krystyna Mikołajewska - Krystyna Mikołajewska\n"Gojko Mitić jako mądry wódz plemienia Szoszonów broni praw Indian do eksploatacji nafty, którą wydobywa się na terenie rezerwatu. Z pomocą przychodzi mu jego przyrodni brat - Metys, który pełniąc funkcję zastępcy szeryfa prowadzi śledztwo przeciwko bandzie najemnych morderców terroryzujących miasteczko. Część scen tego westernu powstała na Podhalu..." [MF]\nRok 1896, Windriver City. Allison, agent generalny Wyoming Oil Company, rozpoczyna poszukiwanie nafty w rezerwacie indiańskim bez zgody rządu. Jego działania wieńczy powodzenie; ze znalezienia ropy naftowej cieszą się także wegetujący w rezerwacie Indianie, którzy wierzą, że biali okażą się uczciwi i podzielą się z nimi zyskami zgodnie z zawartą umową. Ale biali sieją terror: pięciu wodzów indiańskich ginie z rąk rewolwerowców Allisona, który jest zdania, że udział otrzymać może tylko człowiek żywy ...\nGrę naftowego bossa zaczyna rozumieć jeden z indiańskich wodzów - Shave Head, który wzywa na pomoc swego przyrodniego brata - trapera Chrisa Howarda, syna białej kobiety, żyjącej z dala od indiańskich siedzib. Chris po przybyciu do miasteczka przyjmuje pracę pomocnika szeryfa. Tymczasem Allison czuje się zagrożony, bowiem ślady morderców prowadza w kierunku obozu poszukiwaczy nafty, a poza tym Indianie coraz gwałtowniej żądają dotrzymania umowy o udziale w zyskach, co więcej - ze stolicy przybyć ma komisja śledcza w celu zbadania sprawy bezprawnych wierceń na terenach indiańskich.\nAllison inscenizuje więc morderstwo indiańskiego agenta McLaurina tak, by winę przypisano Czarnemu Tomahawkowi, wodza indiańskiego zamordowanego już wcześniej przez jednego z rewolwerowców. Równocześnie Allison organizuje podpalenie obozu poszukiwaczy, aby obarczając winą za to Indian, przekonać komisję o ich wrogiej działalności. W walce z bandytami Allisona ginie Chris Howard. Allison będzie musiał odejść, ale komisja, w której biorą udział przedstawiciele koncernów naftowych, rozpocznie wkrótce rozmowy z jego następcami... (FSP)\n46. Białe czaple (Pticy dolitat = Птици долитат) - Bułg. 1971 reż. Zachari Żandow\nmyśliwy Bonko - Borisław Iwanow - Janusz Paluszkiewicz\nornitolog Iwajło Donew - Wiktor Danczenko - Janusz Zakrzeński\njego córka Janka - Neli Topałowa - Justyna Dąbrowska\nRosica - Nikolina Genowa - Anna Romantowska\nOpri - Jordan Mitew - Marek Kondrat, ...\n"Współczesny film obyczajowy, którego bohaterami są chłopiec i dziewczyna spędzający wakacje w rezerwacie przyrody i po raz pierwszy stykający się z problemami świata dorosłych. Tłem akcji jest przepiękny rezerwat ornitologiczny, któremu grozi zagłada jednocześnie ze strony bandy kłusowników - i kierownictwa zakładu przemysłowego, które względami "wyższego" interesu społecznego usiłuje uzasadnić systematyczne zatruwanie wód jeziora. Walka, którą jednym i drugim szkodnikom wypowiada grupa młodych ornitologów, wydaje się z początku beznadziejna..." [MF]\nW czasie zwiedzania ptasiego rezerwatu ornitolog Iwajło, jego córka Janka oraz myśliwy Bonko spotykają cygańską rodzinę. Od cygańskiego chłopca Opri dostają wronę-albinosa, która udało mu się schwytać. Spotkanie z ornitologami wywiera na chłopcu duże wrażenie. Chciałby tak jak oni zajmować się i opiekować ptakami. Toteż kiedy ojciec zmusza go do kradzieży kukurydzy dla niedźwiedzia, będącego źródłem ich utrzymania - chłopiec ucieka. Błąkając się po mokradłach natrafia na stado białych czapli. Zawiadamia o tym ojca Janki, który nie wierzy w prawdziwość tej informacji - uważa bowiem, że ten gatunek ptaków nie występuje w Bułgarii. Zaintrygowany, obserwuje jednak teren, ale bez rezultatów. Cygański chłopiec pozostaje na stacji ornitologicznej, pomagając w drobnych pracach, a kiedy z miasta przyjeżdża na wakacje Janka, spędza razem z nią wiele czasu. Odkrywają siedlisko białych czapli i starają się zainteresować tym odkryciem ornitologów. Zwiedzając Instytut Ornitologiczny Opri rozpoznaje wśród spreparowanych ptaków swoją białą wronę, wstrząśnięty tym odkryciem ucieka. Chce odszukać matkę, która pracuje w spółdzielni produkcyjnej, zatrzymać się u niej i rozpocząć naukę, ale po drodze spotyka myśliwego Bonko, który namawia go do powrotu na stację. Opri wraca: będzie się uczył a w przyszłości zostanie ornitologiem. (FSP)\n47. Śmierć na zakręcie (Tod in der Kurve) - NRD 1971 reż. Gerhard Respondek\nHalber - Stanisław Zaczyk - Stanisław Zaczyk, ...\nZakłady urządzeń chłodniczych pana Paine'a w jednym z hrabstw środkowej Anglii są w sytuacji kryzysowej. Paine nie zamierza jednak bankrutować i chwytając się niezbyt uczciwych kombinacji stara się uratować firmę.\nPewnego wieczoru, po przyjęciu, Paine wraca swym samochodem do domu; na zakręcie niespodziewanie traci panowanie nad samochodem, wpada na drzewo i ginie. Śledztwo wyklucza wypadek spowodowany niesprawnością samochodu; auto było w doskonałym stanie technicznym. Wypadek musiał więc nastąpić z winy Paine'a. Był on jednak doskonałym kierowcą, może więc samobójstwo?\nZaczynają krążyć domysły łączące śmierć Paine'a z jego trudną sytuacją finansową, a także z dziwnym zachowaniem się jego żony, która ostatnio spędzała weekendy w samotnym domku na wsi, bez męża ... W wyniku zabiegów wpływowych krewnych Paine'a sprawę przejmuje w swoje ręce inspektor Percy Gullet ze Scotland Yardu. Kluczy wśród wielu osób pozornie nie mających z aferą nic wspólnego. Jego podejrzenia koncentrują się wokół bliskiego współpracownika i przyjaciela Peine'a - Halbera oraz zatrudnionej w domu Paine'ów gosposi - atrakcyjnej cudzoziemki. Ujawnia, że Halber, sprzeniewierzył dużą sumę pieniędzy w firmie Paine'a. On też spowodował ów wypadek na zakręcie, w którym zginął szef. Po zatarciu śladów zbrodni zamierzał uciec za granicę z gosposią Paine'ów, która była jego kochanką. Ucieczkę tę uniemożliwi inspektor Gullet, a pomoże mu w tym wydatnie para domorosłych detektywów. (FSP)