Październik, 2010 | Stanisław Cybruch\nOpublikowano 31 października 2010 Autor: Stanisław Cybruch\nłatwiej jest wyobrazić sobie\nraj niż zdrowie.\nOd dawna znana jest lekarzom anoreksja. Fachowcy nazywają ją jadłowstrętem psychicznym. Inaczej, jest to chorobliwy lęk przed otyłością. W istocie, to zaburzenie odżywiania się, polegające na celowej utracie wagi – chcianej, wywołanej i stale podtrzymywanej przez osobę chorą. Efektem jest zaburzenie obrazu własnego ciała, podparte silnym lękiem, który przybiera postać uporczywej – jak mówią specjaliści – idei nadwartościowej, w związku, z czym pacjent wyznacza sobie niski limit wagi. Choroba dotyczy przeważnie dziewcząt i kobiet w wieku 10–13 lat oraz 16-21. Po raz pierwszy opisano tę chorobę, w połowie XIX wieku.\nAnoreksję cechuje szybko postępujące wyniszczenie organizmu, które pozostawia często już nieodwracalne zmiany. Nieleczona, prowadzi do śmierci w około 10% przypadków. Spora część chorych jest wrażliwa na punkcie swej wagi, boi się przytyć albo stosuje ścisłą kontrolę nad ilością przyjmowanych pokarmów. Mobilizowani przez lęk, stosują metody prowadzące do utraty wagi ciała. Większość z nich ogranicza ilość spożywanych pokarmów, zwłaszcza zawierających tłuszcze oraz węglowodany. Zwykle rezygnują z czerwonego mięsa lub przechodzą na wegetarianizm.\nW tym samym czasie dochodzi u nich do znacznego zmniejszenia ilości zjadanego pożywienia, co prowadzi do regularnego spadku masy ciała. Zachowania osób cierpiących na anoreksję bardzo się różnią. Przy anoreksji typu bulimicznego, często występują takie objawy jak: prowokowanie wymiotów, zażywanie dużych ilości środków przeczyszczających i moczopędnych oraz wyczerpujące ćwiczenia fizyczne (Wikipedia). Drugą podobnie groźną w skutkach chorobą ludzi młodych a także starszych jest otyłość. Dotyczy ona w równej części kobiet jak i mężczyzn, ale też dzieci i młodzieży.\nOtyłość (łac. obesitas) – to patologiczne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie, przekraczające jego fizjologiczne potrzeby i możliwości adaptacyjne, mogące prowadzić do niekorzystnych skutków dla zdrowia. Za otyłość uważa się, jeżeli tkanka tłuszczowa stanowi więcej niż 20% całkowitej masy ciała u mężczyzn i 25% u kobiet. Nie tylko ilość, ale również rozmieszczenie nadmiernej ilości tkanki tłuszczowej, ma znaczenie. Zgromadzenie tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej, specjaliści nazywają otyłością brzuszną. Otyłość taka, ma większe znaczenie patologiczne niż równomierne rozłożenie lub podskórne zgromadzenie tkanki tłuszczowej.\nBadania naukowe wykazały, że otyłość zwiększa ryzyko zapadalności na niektóre choroby, w tym choroby układu krążenia, cukrzycę typu 2, obturacyjny bezdech senny, niektórych typów nowotworów, zapalenie kości i stawów, i dlatego choroba ta skraca oczekiwaną długość życia. Wyjątkowo duża otyłość prowadzi do niepełnosprawności – podaje Wikipedia.\nJedno jest pewne,po wejściu do Polski amerykańskiego potentata żywieniowego McDonald’s – Polacy zaczęli szybko doganiać obywateli z „otyłych krajów” wysoko rozwiniętych: USA, Wielkiej Brytanii, Włoch, Niemiec, Francji. Przyczyny otyłości? Szybki i nerwowy tryb życia, długotrwały stres, brak czasu na wypoczynek, nerwowa i długa na co dzień praca zawodowa, brak czasu na normalny posiłek domowy, spożywanie posiłku całodziennego wieczorem przed pójściem do snu.\nW takiej sytuacji nie może być inaczej – po jakimś czasie widzimy, że przybywa nam ciała. Najgorsze, że dotyczy to także dzieci i młodzieży. Tak jest nie tylko w Polsce. Naczelny lekarz USA ostrzega, że obecnie po raz pierwszy w historii, oczekiwana długość życia dzieci amerykańskich może być krótsza niż ich rodziców. Powodem jest otyłość. Trzeba ją traktować – mówi lekarz – za większe zagrożenie dla Ameryki niż międzynarodowy terroryzm. Sprawa to poważna, bo w ostatnich 40 latach potroiła się w USA częstotliwość otyłości wśród dzieci i nastolatków.\nPo raz pierwszy u dzieci amerykańskich stwierdza się wysokie ciśnienie krwi. W takim razie skąd weźmiemy żołnierzy, marynarzy i lotników? – pyta lekarz. Skąd weźmiemy lub gdzie znajdziemy sprawnych policjantów i strażaków, skoro otyła młodzież jest już na ścieżce do chorób serca, raka, cukrzycy i innych groźnych schorzeń? Ze statystyk wynika, że przeciętny Amerykanin ma 10 kg nadwagi, spożywa dziennie o 250 kalorii więcej niż należy a otyli wydają na opiekę medyczną średnio 42 proc. więcej niż ludzie o wadze w normie. Otyłość i towarzysząca jej zwykle cukrzyca to bardzo poważny i jedyny problem medyczny USA, który wciąż się pogarsza.\nPodobne problemy zdrowotne, związane z otyłością, zaczynają narastać w Polsce. Trzeba wiedzieć, że medycyna potrafi z nimi walczyć, ale każde leczenie kosztuje i to coraz więcej. Wprawdzie medycyna radzi sobie z utrzymywaniem przy życiu ludzi otyłych, których to schorzenie wpędza w inne choroby, ale producenci fast foodu zarabiają krocie i napędzają przy okazji klientów firmom farmaceutycznym, jednak społeczne koszty zjawiska rosną w zawrotnym tempie. Ludzie powinni opanować się z jedzeniem fast fordów i zmienić natychmiast sposób żywienia.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje, że na świecie 42 mln dzieci poniżej piątego roku życia, ma nadwagę. Z tego 35 mln mieszka w krajach rozwijających się ,czyli biednych. WHO wymienia dwa powody tego zjawiska: większe spożycie żywności bogatej w tłuszcze i cukier, a ubogiej w witaminy, minerały i inne zdrowe składniki oraz mniej ruchu, a więcej czasu spędzanego przed telewizorem lub komputerem.\nTrzeba wyraźnie podkreślić, że otyłość nie zawsze jest wynikiem obżarstwa czy złego odżywiania. Zależy to również od naszego DNA. Ale wadliwe odżywianie pomaga w chorobie otyłości. Sprawa jest o tyle poważna, że w niedalekiej przyszłości, niektóre społeczeństwa – grozi to również polskiemu społeczeństwu – będą aż w połowie składały się z ludzi otyłych. A już teraz według danych WHO, co drugi Polak ma nadwagę lub otyłość. I w zawrotnym tempie rośnie nadwaga polskich uczniów.\nJeżeli, więc dorośli Polacy nie wezmą pod uwagę tych niepokojących zagadnień i nie zmienią swoich zachować żywieniowych, a także nie wpłyną na podobne złe zachowania dzieci i młodzieży – to w krótkim czasie zapanuje w naszym kraju sytuacja amerykańska, w której otyłość będzie trudna do opanowania i kosztowniejsza w leczeniu, niż jakakolwiek inna choroba.\n31 października 2010 Stanisław Cybruch\nOpublikowano 30 października 2010 Autor: Stanisław Cybruch\nNiektórzy tylko tyle wiedzą,\nże najlepszą pracą\njest ciągnięcie zysków.\nNiedawno jeden z Internautów, w komentarzu pod moim artykułem dotyczącym kwestii zatrudnienia pracowników w prywatnych firmach, napisał krytycznie, iż traktuję polski kapitalizm jak dziewiętnastowieczny – krwiożerczy i nieludzki. Tymczasem wcale nie jest tak źle, tylko trzeba patrzeć na te zagadnienia, obiektywnie. Spojrzałem, więc zgodnie za radą Przyjaciela z Internetu, na zagadnienia zatrudnienia pracowników najemnych, obiektywnie no i zupełnie po ludzku. I, co wynika z tego obiektywizmu?\nOtóż obiektywnie prezentując kwestie zatrudnienia w polskich firmach prywatnych – aktualnie, co trzeci Polak – dokładnie 27 proc. – pracuje bez stałej umowy. Takie dane przedstawia raport „Polska Praca 2010”, przygotowany niedawno przez francuskiego eksperta Międzynarodowej Organizacji Pracy. W trakcie spotkania z polskimi przedsiębiorcami ekspert powiedział dodatkowo to, co szczególnego zauważył: „Tak źle nie jest nigdzie w Europie. O nas, Francuzach – mówi się, że jesteśmy aroganccy. Ale, jak widzę te dane (chodzi o polskie dane – dod. S.C.) to myślę, że większa arogancja panuje na polskim rynku pracy”.\nDla wyjaśnienia podam, że przed dwoma laty, rząd polski przyjął uchwałę w sprawie zmiany Kodeksu Pracy w kierunku ułatwień i uproszczeń w zatrudnieniu i zwolnieniu pracowników przez pracodawców. Motywował to względami kryzysu. Tak, więc pod rządami nowelizacji prawa pracy – jedna trzecia polskich pracowników najemnych, ma teraz zamiast stałej umowy, zatrudnienie na czas określony lub umowy cywilno-prawne, czyli umowy zlecenia albo o dzieło. Okazuje się, że to rekord na skalę całej Europy i dwa razy więcej niż wynosi średnia unijna.\nA, co na to przedstawiciele, Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan” (PKPP)? Ekspert PKPP mówi: „Nie mam zamiaru polemizować z tymi danymi, bo takie są fakty. Nie zgadzam się jednak z wyciągniętym z nich wnioskiem. Gdyby autorzy tego badania oraz związkowcy rozejrzeli się, jak mocno przez kryzys redukowano w innych krajach zatrudnienie, to zrozumieliby, że zarzut ten jest bezpodstawny. W Polsce nie było masowych zwolnień, a mimo tego do opinii publicznej idzie przekaz, że zachowywaliśmy się egoistycznie”.\nWychodzi z tej opinii wniosek, że wszystko u nas jest dobrze, bo gdzie indziej jest gorzej. Ale mamy jeszcze jeden kwiatek w tej sprawie. Z badań wynika, że w polskich firmach, co trzecia osoba pracuje bez stałego etatu, czyli pracuje, ot tak sobie na ładne oczy. Ten sam ekspert z „Lewiatana” przyznaje istnienie takiej sytuacji i arogancko uzasadnia to tym, że „pracodawcy mają ku temu swoje powody”.\nPrzytacza porównanie: „Polscy przedsiębiorcy muszą zachowywać się jak lekkozbrojni Tatarzy, zaś zachodni przedsiębiorcy – to rycerze w ciężkich zbrojach, którzy nie muszą być już tak elastyczni, jak my. Sytuacja jest niestabilna, przedsiębiorcy nie wiedzą, co będzie działo się za kilka lat, nie chcą, więc brać na siebie obowiązków związanych ze stałymi umowami”.\nWarto wiedzieć, że na początku naszej transformacji ustrojowej w gospodarce – kraje sąsiednie, m.in. Czechy, Słowacja, Węgry – byli dużo lepiej ustawieni gospodarczo niż my, m.in. przez rolnictwo, w którym nie zlikwidowano PGR-ów i spółdzielni produkcyjnych. Także i teraz mają lepszą pozycję w kwestii zatrudnienia pracowników najemnych. Umów czasowych w tych krajach jest trzykrotnie mniej niż u nas. Ekspert z „Lewiatanu” odpowiada: „Czechy, gdy wchodziliśmy do Unii, były gospodarczo w połowie drogi między tym, co było u nas, a Zachodem. Na Węgrzech nie ma zaś drobnego przemysłu, tylko duże firmy zachodnie, które tak jak w Czechach są skłonne do zatrudniania pracowników na stałe”.\nGdzie prawda w tych sławetnych ongiś przechwałkach premier Hanny Suchockiej, która bajała Polakom o przodującej Polsce w regionie pod względem postępu reform i rozwoju gospodarczego? Ale Suchocka nie odpowie na to pytanie, bowiem siedzi sobie od lat cichutko, na ciepłej posadzie w Watykanie. A przodujący w Europie Środkowej, polscy najemnicy, jak klepali biedę wówczas tak klapią i teraz. W dodatku teraz są na cienkiej łasce i niełasce hardych przedsiębiorców.\nTeraz w kryzysie, przedsiębiorcy wykorzystują bezwzględnie nie tylko pracowników, ale i państwo. Robią to zgodnie z prawem a czasem wbrew prawu – wszystko jednak uchodzi im na sucho. Nawet sądy stały się im przychylne w ferowaniu wyroków niewinności, w sprawach założonych przez pokrzywdzonych pracowników. Dlaczego tak się dzieje? Podobno z tego względu, że pracodawcy wykorzystują elastyczność prawa i utrzymują stale trzon pracowników, bez których nie mogą się obejść, a zatrudniają na różnych umowach i bez umów takich ludzi, którzy są potrzebni tylko dorywczo.\nNa pytanie, dlaczego – mimo wszystko – tak się dzieje? Ekspert firmy „Lewiatan” odpowiada: „Gdyby pewne ograniczenia wynikające z kodeksu pracy zniknęły, nasza skłonność do zatrudniania na stałe byłaby większa. Duży kłopot to długość wypowiedzenia, choć przyznam, że w Europie często jest to dłuższy okres niż w Polsce. Ale biorąc pod uwagę specyfikę naszej gospodarki (małe firmy, które muszą być elastyczne), to okres miesięczny bądź trzymiesięczny nie jest wcale krótki. Najwięcej problemu jest z uzasadnieniem rozwiązania umowy (…). O ile duże firmy mają specjalistów prawa pracy (…), o tyle w małych firmach pracodawcy mają z tym problem i nie są w stanie skutecznie zwolnić pracownika”.\nTak oto pracodawcy dużych firm zwalniają, bo mają specjalistów od zwolnień, a pracodawcy małych firm zwalniają, z braku takich specjalistów. I ogólnie mówiąc, wszystko jest ok., czyli pracodawcy są zawsze górą, bo przecież nie ma powodów żeby było inaczej. Co jednak byłoby, gdyby kodeks pracy został złagodzony? Pewnie znowu pracodawcy mieliby wymówkę, że mogą zwalniać pracowników, bo takie jest prawo. Teraz unikają zatrudnienia na stałe, bo trudno zwolnić takiego pracownika. Nie interesuje to ich, jakie niesie następstwa, taka decyzja.\nStarszemu wiekiem pracownikowi zatrzymuje się nagle zegar wysługi lat pracy i czasu składkowego w ZUS, a młodemu buduje się niechęć albo i uzasadniony lęk przed założeniem rodziny, czy też brak możliwości skorzystania z kredytu mieszkaniowego, a także podobnie jak starszemu – stają w miejscu wpływy składek na przyszłą emeryturę. Z konieczności ludzie uciekają do szarej strefy. Mają w niej, jaki taki zarobek, pracę i nic po za tym, a państwo ma z tego, przysłowiowy guzik. Nie ma wpływów podatków ani składek do ZUS.\nUogólniając zasadniczą kwestię, tj. zatrudnienia pracowników w firmach prywatnych – brakuje w Polsce, normalnych ludzkich cywilizowanych stosunków pracy. W krajach kapitalistycznych wyżej rozwiniętych, szczególnie Europy Północnej, panuje dość powszechne zjawisko łączenia elastyczności i bezpieczeństwa zatrudnienia. Opiera się ono na prostym założeniu, że tempo zmian cywilizacyjnych, technologicznych i gospodarczych jest tak szybkie, iż tradycyjny model zatrudnienia za nim nie nadąża. Jeżeli tak – to ludzie muszą podążać za pracą. Praca musi być dostępna, a warunki zatrudnienia proste.\nCzy u nas po to uproszczono kodeks pracy? Zapewne nie. Bo u nas brakuje trzech zasadniczych składników warunkujących zjawisko łączenia elastyczności i bezpieczeństwa zatrudnienia: zmian cywilizacyjnych, technologicznych i gospodarczych. Brakuje przede wszystkim świadomości pracodawców o istnieniu takich trzech warunków w dzisiejszym świecie gospodarczym. Ścigają się, więc z formami zwolnień, zatrudniania nowych ludzi, konkurencyjną gospodarką zachodnią, no i z tanią siłą roboczą z Azji. W efekcie Polacy tracą na tym ogromnie a państwo wcale nie mniej. Wszystko to przez złe prawo.\n30 października 2010 Stanisław Cybruch\nOpublikowano 29 października 2010 Autor: Stanisław Cybruch\npowinna być taka,\nPrzed dziesiątkami lat dzieci w wieku szkolnym szły po naukę chętnie i zasiadały w ławkach z ogromnym zaciekawieniem, co im powie Pani. Słuchały swojej Pani jak najmądrzejszej wyroczni. Z każdym dniem Pani była w ich oczach mądrzejsza i ważniejsza niż mama. A dotąd nikt inny tylko mama była taka. Jeżeli, więc mama teraz powiedziała o czymś inaczej niż Pani w szkole – dziecko natychmiast oburzało się: a nasza Pani mówiła…\nDziatwa szkolna, przed dziesiątkami lat nie miała takich wygód i doskonałości technicznych, jakie są teraz. Radia na ogół nie było, ani w szkole ani w domu, telewizji tym bardziej a komputer dopiero niedawno zawitał do domów i szkół. Dziś to wszystko – te cuda nowoczesności – są prawie wszędzie. Czy przez to samo dziatwa szkolna jest mądrzejsza, czy lepiej się uczy? A może ma większy zapał do szkoły i nauki? Nic z tych rzeczy. Dziś uczeń jest wygodny, niechętny w nauce, czasem lekceważący wobec szkoły i nauczyciela a bywa też bardzo niegrzeczny.\nTrudne warunki życia z powodu pośpiechu i stresu codzienności, jaką narzuca współczesny tryb pracy i bycia – to wszystko na ogół negatywnie oddziałuje na dzieci w wieku szkolnym. Ich psychika od wczesnych dni zaczyna być dręczona trudnym do wytrzymania dla dorosłych – pośpiechem, nerwowym trybem życia, hałasem i wszelkim zepsuciem moralnym dorosłych. Te wszystkie zjawiska warunkują rozwój dzieci w wieku szkolnym. Chłoną one wszelkie „odgłosy” dorosłych jak suchy piasek wodę. A potem, cóż: czym skorupka nasiąknie, tym…\nDorośli fundują dziatwie coraz to nowsze pomysły na lepszy rzekomo rozwój i nowocześniejszą naukę. Najpierw dostały w „prezencie” obowiązek nauki szkolnej od szóstego roku życia, teraz dowiadują się, że wkrótce będą obowiązkowo chodziły do przedszkola od drugiego roku życia. Wszystko to w trosce o ich dobro; o lepsze, skuteczniejsze, głębsze, wszechstronniejsze i wartościowsze wykształcenie.\nJak wspomniałem – dzieci na ogół cieszą się, że pójdą do szkoły i mają wielką chęć do nauki. Dość szybko jednak te chęci i uciecha z pójścia do szkoły, mijają. Bo też szybko szkoła staje się im nudna, nieciekawa, denerwująca i zbyt hałaśliwa w czasie przerw. Takie są też opinie dzieci z innych państw. Nie wiadomo jak w Polsce, ale w Niemczech uczniowie nie lubią szkoły, bardziej niż cokolwiek innego. Niemieccy uczniowie z młodszych klas – wśród różnych rzeczy, których najbardziej nie lubią – szkołę wymieniają na drugim miejscu, tuż za dentystą (dane z 2008 r.).\nTrzeba przyznać, że system klasowo-lekcyjny i metody nauczania oparte na wiedzy encyklopedycznej, panują obecnie powszechnie w szkolnictwie, niezmiennie od czasów średniowiecznych. Dlatego uczniowie szybko tracą do szkoły i nauki wszelkie chęci a nawet mówią o wstręcie. „Powszechny w cywilizowanym świecie system edukacyjny został tak zorganizowany, że nauka nie jest ani przyjemna, ani efektywna. Jeśli w najbliższych latach nie zmienimy systemu edukacji, to za kilkanaście lat my Europejczycy będziemy szyć T-shirty dla Chin” – twierdzi niemiecki badacz mózgu, Manfred Spitzer.\nNa pytanie, dlaczego tak się dzieje? Uczony niemiecki odpowiada: „Bo nauczyciele nie zostali przygotowani do uczenia takich uczniów, jacy dziś siedzą w szkolnych ławkach. Pokolenie, które nie zna świata bez komputerów i Internetu, to właśnie digitalni tubylcy, których mózgi ukształtowały się pod wpływem nowych technologii. Nikt nie spodziewał się, że w ciągu tak krótkiego czasu sieć neuronalna (komórkowa – dod. S.C.) może się tak bardzo przeobrazić. Digitalni tubylcy (ang. cyfrowy, dyskretny (nieciągły – dod. S.C.) uczą się inaczej i inaczej przetwarzają informacje”.\nTo, co dla dzisiejszych 40-latków i osób starszych, wydaje się nienormalne w zachowaniu wnuków przy odrabianiu lekcji w domu, dzieciom-uczniom nie jest żadnym złem. Ot, dla przykładu: rodzic (babcia lub dziadek) wchodzi do pokoju swoich nastoletnich dzieci i widzi, jak one ze słuchawkami na uszach – jednocześnie rozmawiają z przyjaciółmi na czacie, szukają informacji w Wikipedii, piszą SMS-sy i słuchają muzyki. W tej sytuacji rodzic (babcia lub dziadek) prosi, aby dziecko wreszcie zabrało się do nauki. A ono odpowiada, że właśnie to robi.\nJak te fakty oceniają i komentują naukowcy? Według nich dzisiejsi digitalni tubylcy zdolni są do multitaskingu, czyli robienia kilku rzeczy jednocześnie. Takie zachowanie ludzi młodych – ma swoje dobre mocne strony. Bo dzięki intensywnemu kontaktowi z nowymi technologiami – „dzisiejsza młodzież jest bardziej kreatywna, potrafi szybko wyszukiwać i selekcjonować informacje, lubi pracować z materiałami graficznymi, ma lepszą wyobraźnię przestrzenną i osiąga lepsze wyniki w testach IQ”.\nMało tego, badania wykazały, że w okresie ostatnich 50 lat, średni wynik IQ osiągany przez mieszkańców najbardziej rozwiniętych krajów świata, wzrósł od 5 do 25 punktów.\nAle lepszemu rozwojowi pewnych struktur mózgowych towarzyszy regres innych. Na skutek długiego kontaktu z monitorami dzisiejsza młodzież dużo słabiej rozwinęła „kompetencję społeczną”. Coraz więcej osób ma problemy z empatią, nie potrafi poprawnie odczytywać i interpretować uczuć innych ludzi. Ma to związek z „neuronami lustrzanymi”, które mogą się rozwijać jedynie poprzez kontakty z innymi ludźmi w codziennym realnym świecie.\nCzęsto mówimy, że człowiek uczy się przez całe życie. Niedawno naukowcy potwierdzili to w badaniach. Stwierdzili, że ludzki mózg uczy się cały czas, bo inaczej nie potrafi. Kieruje się zasadą: „używaj lub wyrzuć”. Jedne stale używane połączenia neuronalne – rozwijają się na bieżąco, a inne niewykorzystywane, zanikają. I na tym polega elastyczność i plastyczność mózgu. Jego rozwój zależy od rodzaju stymulacji. W zależności od rodzaju zadań, sieć neuronalna tworzy nowe połączenia. Zatem mózg jak gdyby rośnie razem z zadaniami, którymi się aktywnie zajmujemy. Im trudniejsze i bardziej złożone zadania, tym więcej ma nowych połączeń.\nPrawda jest taka, że uczniowie nie zawsze uczą się tego, co zadają w szkole oraz czego oczekują nauczyciele. W uproszczeniu można powiedzieć, że mózg ucznia, decydując o tym, które informacje będą przetwarzane, kieruje się dwiema zasadami: znane i nowe oraz potrzebne i niepotrzebne. Decyzje, co wybrać – zapadają bez udziału świadomości. Z otaczających bodźców, automatycznie mózg wyławia te, które nasza percepcja ocenia jako nowe i przydatne. Analizując przydatność danej informacji, mózg kieruje się subiektywnymi kryteriami. Nieważne, czy określony temat uznany został przez inne osoby, np. autorów programów nauczania czy podręczników, jako ważny i przydatny.\nTematyka ta, choć niezwykle ciekawa a chwilami pasjonująca – pozostaje wciąż jeszcze daleko w tyle za życiem i pracą szkolną, czyli realnym nauczaniem. Przecież – jak wspomniałem – system kształcenia nauczycieli na poziomie uniwersyteckim czy akademickim jest nadal wsteczny wobec postępów nauki, techniki i technologii, a przede wszystkim odbiega bardzo mocno od realnym potrzeb życia. Który absolwent po studiach, ma dziś przygotowanie do konkretnego zawodu, zgodnie z ukończonym kierunkiem studiów?\n29 października 2010 Stanisław Cybruch\nOpublikowano 28 października 2010 Autor: Stanisław Cybruch\n- Szkoda, że nie jest grzechem\npić wodę – powiedział pewien Włoch.\n28 października 2010 Stanisław Cybruch\nNigdy nie wydawaj pieniędzy\nwcześniej, nim je będziesz miał.\nWczoraj pisałem o problemie minimalnej – żenująco niskiej – pensji w Polsce, która ma być wyższa dzięki Unii Europejskiej. Nie będzie jednak ujednolicona w całej Unii, jak to pierwotnie zamierzano, gdyż stare kraje unijne zbytnio na tym wygrałyby. Ale, jeżeli sprawa wyższych zarobków minimalnych wejdzie u nas w życie pod naciskiem UE, minie jeszcze przynajmniej 1,5 roku. Tymczasem musimy się zadowolić ponad 4-krotnie niższym poziomem minimalnego wynagrodzenia niż wynosi ono w większości krajów unijnych.\nTematyka wynagrodzeń w Polsce dość często ma miejsce w dyskusjach towarzyskich i rodzinnych. Narzekamy na ogół na zbyt niskie pobory w stosunku do cen w sklepach. Narzekamy na niesprawiedliwą nierówność wynagrodzeń i podajemy przykłady zasłyszane lub przeczytane w gazetach. Zazdrościmy wysokich zarobków politykom, ekipie rządzącej krajem, specjalistom od różnych promocji i sprzedaży towarów obwoźnych, ekspertom i menedżerom różnej maści.\nW ostatnich dniach można było przeczytać w Internecie, najnowsze informacje na ten temat, podane przez wszechwiedzącą instytucję państwową, jaką jest GUS. Otóż z całej prawdy o pensjach w Polsce wynika, że wcale nie jest tak, jak powszechnie uważamy. Nie jest prawdą, że prezydent RP i premier zarabiają najwięcej, choć najmniej pracują. W dodatku mówiono kiedyś – pamiętamy to zapewne, że największym nierobem w kraju jest nasz prezydent. Takiej opinii teraz nie słychać. Pewnie zmienił się prezydent lub opiniodawca. Za to słychać o nieuczciwych zarobkach polityków, którzy nie tylko nic dobrego nie robią, a jeszcze na domiar złego, szkodzą Polakom i Polsce. Dlatego też teraz, w kampanii samorządowej, a za rok w parlamentarnej, należy pokazać im raz na zawsze, czerwoną kartkę.\nJak wspomniałem – premier i prezydent kraju – nie biorą najwyższych pensji. Miesięczne zarobki premiera w końcu 2009 roku wynosiły 16,7 tys. zł a prezydenta RP 20,1 tys. zł. Dla porównania – premier Irlandii zarabia ponad 250 tys. euro rocznie (proszę to podzielić przez 12) i podobnie kanclerz Niemiec oraz prezydent Francji. Natomiast 18 ministrów naszego rządu, podejmujących strategiczne decyzje, zarabia poniżej 15 tys. zł miesięcznie. Ale wiceministrowie mają mniej niż dyrektorzy generalni urzędów, a nawet dyrektorzy departamentów.\nTrudno tu mówić o jakieś sprawiedliwości a tym bardziej odpowiedzialności, gdy porównać zarobki celebrytów, artystów, czy nawet sportowców. Piłkarze, bokserzy, siatkarze, żużlowcy itp. zarabiają dużo, dużo więcej niż politycy z grupy rządzącej (w grę wchodzą miliony). Słynny kompozytor i muzyk, Piotr Rubik potrafi zarobić milion w miesiąc. Bracia Mroczkowie dostają dziennie po 7 tys. zł, aktor Cezary Żak za grę w serialu „Ranczo” ma dniówkę 7,5 tys. zł, Joanna Brodzik dziennie ma prawdopodobnie 8,5 tys. zł, Tomasz Karolak, za jeden dzień pracy na planie tylko jednego serialu, podobno inkasuje 9200 zł. Grupa muzyczna Feel w ciągu tygodnia potrafi zgarnąć 200 tys. złotych.\nDam jeszcze kilka innych bulwersujących przykładów zarobków. Jeden z aktorów serialu „M jak miłość”, Marcin Bosak zarobił za kilka dni na planie 32 tys. zł. Cezary Pazura za udział w jednym odcinku show „Zabij mnie śmiechem” zarobi 10 tys. zł a za 4 w miesiącu – 100 tys. zł. Piosenkarka Kasia Kowalska, tylko za udział w reklamie zarobiła 450 tys. zł. Młodziutka aktorka Laura Samojłowicz, za rolę w trzeciej serii serialu „Hotel 52” dostanie 143 000 zł. Zarobki Dody sięgają 4 tys. zł na minutę! Doszło nawet do tego, że aktor Borys Szyc, za 25 tys. zł dziennie nie wstaje z łóżka.\nZnani aktorzy, sportowcy i dziennikarze, za kampanię reklamową dostają: Marek Kondrat (775 tys. złotych), sportowiec Robert Kubica (765 tys. zł), aktor Artur Boruc (647 tys. zł), aktorka Alicja Bachleda-Curuś (404 tys. zł), Wojciech Mann (307 tys. zł), Izabella Miko (360 tys. zł), Anna Guzik (324 tys. zł), Tomasz Karolak (312 tys. zł).\nW grupie znanych aktorów, sportowców i dziennikarz, najwięcej zarabiają miesięcznie: Janusz Gajos, 570 tys. zł; Tomasz Lis, 560 tys. zł; Kamil Durczok, 541 tys.; Jerzy Stuhr, 538 tys.; Szymon Majewski, 527 tys.; Artur Żmijewski, 473 tys.; Bogusław Linda, 453 tys.; Edyta Górniak, 450 tys.; Kinga Rusin, 447 tys.; Maryla Rodowicz, 436 tys.; Euzebiusz Smolarek, 421 tys.; Zbigniew Zamachowski, 417 tys.; Michał Wiśniewski, 415 tys. zł.\nNa tle zarobków premiera polskiego rządu – ponad 5-krotnie więcej ma miesięcznie dyrektor lub członek zarządu firmy zatrudniającej ponad 100 osób; zarabia około 50 tys. zł. Zdaniem ekspertów, wynagrodzenia osób zajmujących u nas najważniejsze stanowiska państwowe, są żenująco niskie. Premier i prezydent to przecież najbardziej prestiżowe funkcje polityczne w kraju, chociaż piastowanie ich wiąże się z dodatkowymi wygodami i przywilejami, np. służbowym samochodem, telefonem, wyżywieniem i mieszkaniem.\nW Polsce zdecydowanie za mało zarabiają, zdaniem ekspertów – ministrowie i wiceministrowie. Maksymalne wynagrodzenie zasadnicze ministra wynosi w 2010 roku 10 277,96 zł. Do tego dochodzi dodatek funkcyjny (2385,99 zł) i za wysługę lat. Reasumując – ministrowie z ponad 20-letnim stażem pracy, zarabiają nieco ponad 14 tys. zł. Teraz i tak mają znaczenie wyższe zarobki niż trzy lata wcześniej. Profesor Zbigniew Ćwiąkalski, były minister sprawiedliwości, zarabiał na rękę tylko 8,3 zł, bo z pensji potrącano mu – jak mówi – 1,3 tys.zł opłaty za mieszkanie służbowe. Gdzie, więc urzędnikom państwowym do zarobków celebrytów, sportowców, aktorów?\nGdzie najlepiej w naszym kraju można zarobić? Ze statystyki wynika, że najwyższe stawki są w Warszawie i Trójmieście a najniższe w Kielcach i Lublinie. W jakich zawodach najlepiej płacą w stolicy? W zawodach zajmujących się komputerami. Informatycy dostają w stolicy najwyższe pensje w Polsce. Ale najniższą półkę wynagrodzeń zajmują tutaj – podobnie jak w całym kraju – nauczyciele oraz ludzie zajmujący się kulturą i sztuką.\nWedług GUS w Warszawie przeciętne zarobki są niemal o 2 tys. zł wyższe niż winnych miastach i regionach; wynoszą 5,2 tys. zł brutto. Podobnie dobrze zarabia się również w Trójmieście i Poznaniu (po 3,9 tys. zł). A najgorzej – w Kielcach i Lublinie (po około 2,8 tys. zł). Jeżeli mamy na myśli nasz rynek pracy to nie można myśleć, że mamy jednolity rynek pracy. Zaprzeczają temu przytoczone dane o zarobkach. Dlaczego występują takie rażące różnice w zarobkach? Ponieważ Warszawa ma dużo zagranicznych firm, które są w stanie płacić swoim zarządom nawet po kilkaset tysięcy złotych miesięcznie i nie ma realnego bezrobocia. A w Kielcach i Lublinie jest odwrotnie.\nNa postawie przedstawionych przykładów zarobków w naszym kraju – należy wnioskować, że najlepiej być artystą i występować w reklamach, wtedy pieniądze same lecą w kieszeń. Nic dziwnego, że jedna z aktorek zapytana przez redaktora, jak się czuje w kryzysie – zdziwiona pytaniem odrzekła: kryzys, jaki kryzys? A, jeżeli ktoś woli być sportowcem to warto umieć kopać piłkę, warczeć motorem na żużlu, walić w piłkę tenisową lub skakać na nartach. No, cóż – większość z nas potrafi raczej podskakiwać…\nOpublikowano 27 października 2010 Autor: Stanisław Cybruch\nTylko niektórzy stawiają czoła\nwalcząc o swoje marzenia.\nTrudno dzisiaj wyobrazić sobie lepszą i doskonalszą maszynę elektroniczną, z takim zakresem możliwości technicznych, jakie ma komputer. Także dla tych, którzy na zabój związali się z komputerem, trudne do wyobrażenia jest całkowite zerwanie z nim i przejście na inny styl pracy. Trudne, choćby z tego względu, że niektórzy niemal nie odrywają się, od myszki i pulpitu. Siedzą przed monitorem, bez mała dzień i noc. Zżyli się z maszyną jak z kimś bliskim. Chorobliwie do niej ciągną i nie mogą się od niej oderwać.\nKomputer – w najprostszym rozumieniu tego słowa – to elektroniczna maszynka do komunikowania się ze światem. Fachowo powiemy – to urządzenie automatycznie przetwarzające dane zapisane cyfrowo, służące do szybkiego wykonywania obliczeń, przechowywania, porządkowania i wyszukiwania danych oraz sterowania pracą innych urządzeń (SJP).\nPrzed kilkudziesięcioma laty, to dzisiejsze małe cacko nowoczesnej techniki nazywano w Polsce mózgiem elektronowym albo elektroniczną maszyną cyfrową lub maszyną matematyczną. A teraźniejsza nazwa „komputer” pochodzi z angielskiego i wiąże się z urządzeniem elektronicznym służącym do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr lub sygnału ciągłego.\nJak podaje Wikipedia – mechaniczne maszyny liczące istniały od wielu stuleci, jednak komputery w sensie współczesnym pojawiły się dopiero w połowie XX wieku, gdy zbudowano pierwsze komputery elektroniczne. Miały one rozmiary sporych pomieszczeń (kilku a nawet kilkunastu metrów wzdłuż i wszerz) i zużywały kilkaset razy więcej energii elektrycznej niż współczesne komputery osobiste (PC), a jednocześnie miały miliardy razy mniejszą moc obliczeniową.\nDzisiejsze komputery są już na tyle małe, że mogą zmieścić się w zegarku ręcznym, w dodatku zasilanym baterią. Natomiast komputery osobiste stały się symbolem współczesnej ery informatycznej i właśnie to ma na myśli większość ludzi mówiących o komputerze. Jednak najliczniejszą grupę przedstawicieli maszyn liczących, stanowią systemy wbudowane, sterujące bardzo różnymi urządzeniami –poczynając od odtwarzaczy MP3 i zabawek dla dzieci, po skomplikowane roboty przemysłowe.\nDzisiejszy komputer w naszym kraju, związany jest nierozerwalnie, z pokoleniem młodych Polaków. Ludzie powyżej 50 lat unikają z nim kontaktu. Niektórzy eksperci określają to bardziej wyraziście i dobitnie, mianowicie: „większość Polaków w wieku powyżej 50 lat jest wykluczona cyfrowo”. Z najnowszych badań wynika, że 21,6 proc. Polaków w wieku 50 lat i więcej korzysta z Internetu, choć 40 proc. z nich ma do niego w domu dostęp. Tymczasem wśród młodszych osób, z Internetu korzysta 71 proc. Te dane zaprezentowano przed dwoma dniami w raporcie otwarcia koalicji „Dojrzałość w sieci”.\nRaport jak raport – zawiera dane statystyczne, liczby, procenty, dziesiątki, miliony itp. Odzwierciedla jednak coś istotnego. Dowiadujemy się z niego, że spośród blisko 13 mln Polaków w wieku 50 lat i więcej, ponad 10 mln nie korzysta z Internetu. Wprawdzie w ostatnich latach odsetek Internautów szybko rośnie – to w grupie osób w wieku 50 lat i więcej, przyrost był znacznie wolniejszy a w dodatku wynikał głównie z osiągania odpowiedniego wieku przez kolejne młodsze roczniki.\nDlaczego osoby w wieku 50+ są oporne w korzystaniu z komputera i Internetu? Okazuje się, że wśród barier – mniejsze znaczenie mają ograniczenia finansowe, brak połączenia z Internetem czy brak sprzętu a kluczowe są czynniki świadomości i mentalne. Bez wątpienia głównym hamulcowym jest niska motywacja do korzystania z sieci, mała wiedza o jej zastosowaniu oraz obawy wynikające z niewiedzy, a także oczywisty brak kompetencji. Badacze podkreślili w raporcie, że świadczy o tym m.in. duży odsetek Polaków mających w domu dostęp do komputera i Internetu, ale nie korzystających z nich wcale lub używających ich w ograniczonym zakresie.\nZ badań wynika również i to, że niewiele osób w wieku 50 lat i więcej, bierze udział w szkoleniach i kursach komputerowych. Na ogół powiększają swoje umiejętności, albo samodzielnie, albo przy pomocy bliskich (dzieci, wnuków) i znajomych. Porównując młodszych użytkowników Internetu, osoby w wieku 50+ relatywnie częściej korzystają z różnych portali informacyjnych, natomiast rzadziej z usług komunikacyjnych, bankowych i zakupów internetowych czy stron społecznościowych.\nBadania wykazują, że Polacy w dojrzałym wieku – w porównaniu ze swoimi rówieśnikami z innych krajów Unii Europejskiej, korzystają z Internetu w sposób dużo mniej wszechstronny, bo ograniczają się do podstawowych zastosowań. Tymczasem według znawców zagadnienia – korzystanie z Internetu jest związane z bardzo pozytywnymi konsekwencjami dla ludzi po pięćdziesiątce. „Dojrzali Internauci podtrzymują aktywność zawodową, awansują w pracy, są bardziej aktywni społecznie, częściej uczestniczą w życiu kulturalnym i towarzyskim” – czytamy w raporcie z badań.\nAutorzy raportu postulują, aby przy projektowaniu różnych działań służących integracji przez Internet dojrzałych Polaków pamiętać, że korzystanie z nowoczesnej technologii komputerowej nie powinno być celem samym w sobie. Według autorów chodzi raczej o aktywizację ludzi 50+ i poprawę warunków ich życia w wielu aspektach.\nWarto wiedzieć, że Koalicja Cyfrowego Włączenia Generacji 50+ „Dojrzałość w sieci” to inicjatywa zrzeszająca firmy, organizacje pozarządowe, urzędy oraz instytucje działające przeciw wykluczeniu technologicznemu seniorów. Patronat nad inicjatywą objęły Urząd Komunikacji Elektronicznej oraz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.\nZ codziennych kontaktów i doświadczeń ze znajomymi wiem, iż ludzie po 50-ce mają na ogół dziwne uprzedzenie do komputera. Moja znajoma zatrudniona od lat w oświacie – energiczna, inteligentna, oczytana, pisząca od wczesnej młodości na maszynie – obchodzi się z komputerem jak z przysłowiowym jajkiem. Postawiła go w domu, i otwiera tylko rękoma swojej córki, kiedy odwiedzi mamę. Wówczas szczęśliwa mama wchodzi na różne strony informacyjne, czyta to i owo, a przede wszystkim odpowiada na listy nadchodzące przez portal społecznościowy. Po odjeździe córki – komputer milczy aż do jej kolejnego przyjazdu.\nMój zacny kuzyn w wieku 60+, inżynier rolny i architekt (zastrzegam nie nazywa się Waldek), choć ma komputer od dawna – udostępnia go jedynie wnukom. Sam nie dotyka tego aparatu, bo jak mówi – woli łopatę i grabie w ogrodzie i sadzie, niż mało interesującą skrzynkę z kabelkami i klawiaturą. Ciekawe, że bez zastrzeżeń i uprzedzeń, posługuje się telefonem komórkowym… No, cóż – każda epoka ma swoich idoli, i każdy idol epoki, co innego woli.\nWarto tu przytoczyć przykład człowieka, znanego powszechnie młodszym i starszym, który boso przeszedł świat wzdłuż i wszerz, chętnie i ciekawie relacjonuje swoje podróże w kamerach telewizyjnych, potrafi dogadać się z każdym człowiekiem w dżungli amazońskiej, żyjącym na poziomie epoki kamienia i broni drewnianej dmuchanej przez rurkę, ale nie chce dogadać się ze współczesnymi, którzy próbują przekonać go do komputera lub telefonu komórkowego.\nTe trzy powyższe obrazki osób i oparte na nich refleksje – aczkolwiek odrębne w treści – mają podobną istotną etykietę, którą można określić wspólnym mianem: generacja 50+ to ludzie mało elastyczni w życiu i niechętni w poznawaniu postępu technicznego, jaki nieustannie narzuca nam światowa nauka. A przecież bez nauki i postępu człowiek stałby w miejscu na poziomie rozwoju dawnych cywilizacji, które zostały zmiecione z powierzchni ziemi przez czas i pasmo nieszczęść, m.in. niesionych przez fale straszliwych chorób i cyklicznych epidemii. Trzeba przyznać – komputer, jak epidemia – zaraził świat…\n27 października 2010 Stanisław Cybruch\nMajątek psuje ludzi,\na kto żyje z pieniądza,\nsam robi się zimny\ni twardy jak pieniądz.\nUnia Europejska naciska na Polskę różnymi sposobami i w różnych sprawach. Chce, abyśmy w określonym czasie zmniejszyli emisję gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń z kominów elektrowni i ciepłowni oraz radykalnie zwiększyli zbiórkę śmieci i recykling odpadów komunalnych, naciska na likwidację kopalń węgla kamiennego w okresie najbliższych 5 lat, nakazała stopniową likwidację tradycyjnych żarówek, budowę określonych rozmiarów kurników dla kur hodowlanych, hodowlę określonych rozmiarów i kształtów owoców i warzyw itp.\nZ nakazu Unii powinniśmy odpowiednio ustawiać parametry gospodarki kraju, likwidować w określonym czasie deficyt budżetowy, natychmiast wprowadzać reformy finansów publicznych, obniżać bezrobocie i zwiększać zasiłki dla bezrobotnych. Wprawdzie wszystkie naciski mają jakieś uzasadnienie, na ogół umotywowane i słuszne to jednak trzeba przyznać, że podobne naciski dotyczą wszystkich krajów unijnych, bez wyjątku. Tyle, że w polskich warunkach, nie wszystkie naciski i zalecenia są wykonalne w wyznaczonych, dość krótkich terminach. I tu jest trudny orzech do zgryzienia.\nAle, prawdopodobnie na pocieszenie, dostaliśmy od Unii optymistyczny i stosunkowo miły sygnał: UE chce podnieść nasze pensje. Konkretnie chodzi o ludzi najniżej zarabiających. Jest w tym też troska o zrównanie w całej Unii najniższej, minimalnej pensji. Toteż właśnie sprawa trafiła do Europarlamentu i europosłowie zamierzają podnieść płacę minimalną. Pomysł lansują kraje starej Unii Europejskiej. Argumentują, że to zmniejszy konkurencyjność gospodarek nowych państw członkowskich UE. Media doniosły: „Pensja minimalna we wszystkich krajach Unii Europejskiej powinna wynosić 60 proc. średniej pensji” – taką rezolucję przegłosowali już europosłowie Parlamentu Europejskiego.\nNa taką wiadomość czekali długo pracownicy najniżej płatni w Polsce. Ta wiadomość ucieszyła ich niezmiernie. Ale to jeszcze nie decyzja w sprawie wzrostu najniższej pensji. W dodatku są już w Polsce protesty. Na początek Pracodawców RP. Ekspert tej społecznej instytucji wyraża opinię, że w przypadku podjęcia takiej decyzji „dla Polski oznaczałoby to konieczność wzrostu wynagrodzeń w krótkim czasie o 25 – 30 proc. Jest to niewykonalne”.\nZdaniem innych przeciwników podwyżki minimalnej pensji to pomysł, który w ogóle nie jest w interesie krajów Europy Środkowej. Wejście w życie tej regulacji spowoduje, bowiem spadek konkurencyjności gospodarek nowych członków Unii i zatrzyma przeprowadzkę biznesu z państw zachodnich na Wschód. Dlatego największymi orędownikami tego pomysłu są Niemcy. Natomiast polscy związkowcy chwalą pomysł, ale polscy pracodawcy alarmują: skutkiem wprowadzenia przepisów proponowanych przez Parlament Europejski będzie wzrost szarej strefy i bezrobocia.\nI kto tu ma rację? Wszyscy po trosze, w istocie każdy w swoim interesie. Obecnie stawki minimalne w krajach Unii wahają się 30 – 50 proc. średnich dochodów w danym kraju. Na przykład w Polsce płaca minimalna wynosi 1317 zł brutto, czyli ok. 42 proc. średniej krajowej. A, gdyby nowe regulacje weszły w życie, wynosiłaby około 2000 zł. Na początku października br. rząd zdecydował, że w przyszłym roku minimalne uposażenie wzrośnie o zaledwie 69 zł, tj. do 1386 zł.\nNiezależnie od opinii ekspertów różnej maści politycznej i także niezależnych – na znaczący wzrost płacy minimalnej w Polsce, od dawna i do tej pory, nie godzi się Ministerstwo Finansów, argumentując trudną sytuacją polskich finansów publicznych. Skądinąd wiadomo, że nie należy wyraźnie z dnia na dzień podnosić minimalnej pensji, gdyż grozi to ruiną finansów państwa. Taki ruch zrobiły Węgry przed laty i teraz są na granicy bankructwa. A trzeba wiedzieć, że w Polsce z płacą minimalną powiązana jest wysokość 27 świadczeń, m.in. dodatku za pracę w nocy i w niedzielę, dofinansowania zatrudnienia osób niepełnosprawnych itp.\nSą też tacy eksperci, niby niezależni, którzy nie kryją swoich opinii i argumentów na nie, czyli przeciw wzrostowi płacy minimalnej. Profesor Witold Orłowski, członek Rady Gospodarczej przy premierze mówi: „Nie mam wątpliwości, że zbyt wysoka płaca minimalna będzie stymulować wzrost bezrobocia, bo zniechęci pracodawców do zatrudniania osób o najniższych kwalifikacjach”.\nWarto pamiętać, iż wniosek ujednolicenia i podwyższenia minimalnych w Europie uposażeń złożyli europosłowie starej Unii, z frakcji Zjednoczona Lewica Europejska. Za przyjęciem takiego wniosku byli także członkowie chadeckiej EPP, czyli Europejskiej Partii Ludowej – Europejskich Demokratów (frakcja w Parlamencie Europejskim), w której głównym graczem jest niemiecka CDU, a członkiem też Platforma Obywatelska.\nPonadto warto wiedzieć, że rezolucja Parlamentu Europejskiego o podwyżce minimalnej pensji jest tylko wskazaniem, do którego państwa członkowskie na razie nie muszą się stosować. Jednak to wskazanie nie zostało odrzucone przez PE. Będzie, więc nadal przedmiotem uwagi a nawet prac ekspertów i po tym jak Komisja Europejska weźmie sprawę na tapetę – przygotuje projekt regulacji prawnych. Ich treść i kształt mamy poznać do końca 2011 roku.\nOpublikowano 26 października 2010 Autor: Stanisław Cybruch\nKto nie wie, czego chce,\nKończy zazwyczaj tam,\nGdzie nie chciał.\nNie tak dawno jedną z głośniejszych spraw w Polsce i Europie była afera kościelna w sprawie mienia odzyskanego od państwa. Hierarchowie Kościoła rzymsko-kat., szukając sposobu na przykrycie swojej pazerności w „łupieniu” państwa w okresie wolnej Polski, z majątku zagarniętego w okresie PRL – znaleźli chwytliwą tematykę o in vitro. Najpierw w tej kwestii zabierali pojedynczo głos, potem zbiorowo, wreszcie napisali list do najwyższych władz i parlamentarzystów. Chodzi o to, aby wywierać jak największy kościelny nacisk polityczny na polityków, którzy będą decydować w Sejmie i Senacie w sprawie pozaustrojowego zapłodnienia.\nSwój nacisk podkreślili znakomitym średniowiecznym „chwytem” (strachem), którego istotą jest ekskomunika, czyli wykluczenie z Kościoła osoby nieposłusznej lub działającej wbrew prawom teologicznym. I udało się: wielu posłów i senatorów, dotąd mających sprecyzowane zdanie na temat in vitro, zaczęło wątpić a niektórzy zaczęli deklarować, że nie będą przeciw projektom niezgodnym z zaleceniami hierarchów. Dla pogłębienia podziałów i zasiania jeszcze większej granicy między zwolennikami in vitro a przeciwnikami – nakazano księżom w parafiach, aby z ambon wyczytywać podczas mszy kościelnych, nazwiska posłów niepokornych.\nGroźba kary ekskomuniką zadziałała. Ta swoista kara, jaka miałaby dotknąć wszystkich bez wyjątku parlamentarzystów, w tym premiera i marszałka Sejmu to w przypadku jej realizacji, byłaby prawdziwą sensacją w skali światowej. Oczywiście może nastąpić po uchwaleniu ustawy o in vitro, w wersji przygotowanej w niezgodzie z oczekiwaniem hierarchów. Gdyby, więc anatema miała miejsce, byłoby to wydarzenie o ogromnej wadze politycznej i historycznej, bowiem dotąd – jak podają kroniki – najgłośniejszą i najsławniejszą w historii Polski, ekskomunikę z powodów politycznych, przeprowadził Stanisław ze Szczepanowa na królu Bolesławie II Śmiałym, w 1079 roku.\nStraszenie anatemą najwyższych władz państwa przez hierarchów kościelnych żyjących w tym państwie i z tego państwa to dopiero trzeba mieć tupet w XXI wieku! To przecież wyraźne oderwanie się od realiów współczesności, od nowoczesnej cywilizacji i od świadomości, w jakim okresie historycznym żyjemy. Przecież nie żyjemy w mrocznym średniowiecznym państwie kościelnym. Według abpa Henryka Hosera, posłów powinna dotknąć ekskomunika w przypadku poparcia projektu ustawy, która legalizuje metodę in vitro i procedurę zamrażania ludzkich zarodków. Wkrótce za strachami przez abpa Hosera, poszedł list hierarchów do najwyższych władz i posłów, a w minioną niedzielę – wytykanie z ambon nazwisk niepokornych polityków.\nWyobraźmy sobie imprezę ekskomuniki (anatemy). „W centralnym miejscu katedry staje najwyższy dostojnik Kościoła (…) w asyście 12 biskupów symbolizujących apostołów. Wszyscy dzierżą zapalone świece. Mistrz ceremonii ogłasza, że pomimo trzykrotnego napomnienia politycy trwają w grzechu; (…) wyczytuje winy zbrodniarzy, wymienia ich imiona i prezentuje, jak będzie wyglądać kara. Wedle kodeksu kanonicznego osoba ekskomunikowana nie ma prawa: uczestniczyć we mszy świętej, przystępować do sakramentów, a po śmierci dostąpić chrześcijańskiego pochówku; (…) wierni muszą zerwać ze skazanym kontakty towarzyskie, zarzucić wspólne interesy, a nawet powstrzymywać się od rozmów i odpowiadania na pozdrowienia”.\n„Anatema skazuje też na coś jeszcze gorszego. Po odczytaniu sankcji doczesnych przewodniczący i biskupi wypowiadają łacińskie formuły wzywające Trójcę Świętą, apostołów Piotra i Pawła oraz wszystkich świętych, wreszcie trzykrotnie mówią „fiata”, „fiata”, „fiata” (co oznacza: ma zostać dokonane). Na koniec ciskają świece na ziemię i depczą je. Zapadająca ciemność symbolizuje, że dusze grzeszników skazano na wieczne potępienie i trafią tam, gdzie według Ewangelii św. Mateusza jest jedynie płacz i zgrzytanie zębów” (Newsweek Polska).\nZbyt śmiałym zapędom politycznym hierarchów na polityków, postanowił dać głośny demokratyczny odpór, poseł Janusz Palikot. Zapowiedział na środę, czyli na jutro, manifestacje swoich zwolenników przed siedzibami biskupów. Celem manifestacji będzie ośmielenie posłów „żeby mieli odwagę” oraz publiczny protest przeciwko presji Kościoła na posłów w sprawie zapłodnienia in vitro. Zdaniem posła Palikota: „Sprawa jest gorąca, Sejm zaczął debatować. Akcja jest pod hasłem: „posłowie, nie lękajcie się biskupów”.\nNa konferencji prasowej w Lublinie poseł Palikot powiedział: „Chcemy pokazać wyraźnie, że nie ma zgody na taką presję ze strony Kościoła na posłów, pokazać, że w jakimś sensie mamy w Polsce do czynienie z państwem wyznaniowym, przez tego typu zachowania”. Presja, jaką Kościół wywiera na posłów – według Palikota – przebiega „w stylu islamskim”, czemu on jako poseł chce się przeciwstawić i zaprotestować. Podkreślił, że „to jest jedno z najważniejszych dzisiaj zadań obywatelskich, jakie przed Ruchem stoją. Dlatego się pokazujemy, żeby było widać twarze, żeby było widać naszą determinację w tej sprawie. To jest też walka z pewną kulturą lęku, którą Kościół chce w Polsce jakby zafundować i w ten sposób zablokować realne załatwienie tej sprawy”.\nMożna się z posłem Januszem Palikotem zgadzać lub nie, ale czasem trzeba mu przyznać rację, gdy podejmuje drastyczne problemy społeczne, których boją się dotknąć inni. To, co teraz postanowił nagłośnić w sprawie in vitro, nie może być traktowane z ironią ani obojętnie, podobnie jak nacisk hierarchów na polityków i zwykłych Polaków nie można przyjmować z pokorą i bezkrytycznie. Europa, w tym takie kraje jak Włochy, Francja, Hiszpania, Niemcy a nawet Irlandia – nie zaszły tak daleko wstecznie w kwestii in vitro. I w tamtych krajach hierarchowie Kościoła nie rwą szat nad istnieniem prawa do zapłodnienia pozaustrojowego.\nGroźna anatema chodzi po Polsce i starszy! Obudziła się ze śpiączki i zapomnienia. Przypomina, że kiedyś była stosunkowo powszechna w Europie i Polsce. Obudziła się, aby dać znać wszystkim niepokornym wielkim, w polskim parlamencie i państwie, że może im straszliwie dopiec aż do czerwonego. Grozi, bo tylko to już może, w wydaniu polskich biskupów. Im coraz trudniej, bowiem przychodzi pokorne wypełnianie przypisanej roli sługi bożego. Bo coraz głębiej wchodzą w politykę państwa, która ich bardziej pasjonuje niż Pismo Święte i rola pasterska w Kościele.\n26 października 2010 Stanisław Cybruch\nZło, które czynię…\nNikogo nie winię\n(To mi wierz)\n- Siebie też.\nBył czas, kiedy wmawiano ludziom w Polsce, że korupcja przeżarła aż do szpiku kręgosłup PRL i dlatego m.in. ten ustrój musiał zniknąć z mapy historii. Nic się wtedy ponoć nie dało załatwić w żadnym urzędzie bez łapówki. Od jakiegoś czasu przestano wciskać tę jedynie słuszną „prawdę” ludziom, bo w wolnej Polsce sprawa łapówkarstwa nabrała znacznie większych rozmiarów niż było wcześniej. W ostatnich latach, według danych organizacji Transparency International, zagrożenie korupcją w Polsce wyraźnie wzrosło i kraj nasz, na liście międzynarodowej, spadł z 26. na 46. miejsce.\nZdaniem ekspertów, w państwach demokratycznych istnieje taka prawidłowość, wedle której rozwój korupcji rośnie lub opada. Otóż w krajach wysoko rozwiniętych o utrwalonej demokracji – korupcji niemal nie ma. Natomiast w takich jak Polska – im bardziej rozwija się wolny rynek i umacnia się demokracja – tym bardziej rosną zjawiska korupcyjne. Jako przykład krajów wolnych od takich zjawisk przytacza się Szwecję, Danię, Holandię, Norwegię, Finlandię. Natomiast Polskę lokuje się wśród biednych skorumpowanych krajów afrykańskich i azjatyckich, m.in. obok Nigerii i Bangladeszu.\nZ doniesień agencyjnych wiemy, że dziś bodaj najpopularniejszą formą powiązań korupcyjnych są wszelkiego typu związki korupcyjne, czyli przekupstwa np. wyborców przez polityków w trakcie kampanii wyborczych i ogłaszania przez nich deklaracji programowych. Takie fakty miały miejsce niedawno we Włoszech, Francji, Niemczech, nie omijając Polski. Społeczeństwa za głosem mediów podnoszą wrzawę, że to skandal i w ogóle granda banda w biały dzień, ale na ogół wszystko cichnie po wyborach. Partia rządząca dokłada starań, aby ludzie o wszystkim, co złe jak najszybciej zapomnieli.\nJaka jest skala korupcji i jakie kryją się za nią kwoty w skali roku w Polsce – trudno dociec? Wiadomo jedynie, że bardzo duże. Ale nie takie jak w krajach przeżartych tym zjawiskiem dosłownie na wylot, gdzie wszyscy biorą w „łapę” od wszystkich. Ot, dla przykładu słynący narkotykowym szmuglem, Meksyk. Tam 100 milionów dolarów dają miesięcznie „kartele narkotykowe na opłacanie policji municypalnej, aby przymykała oczy na zabójstwa i inne zbrodnie popełniane codziennie przez mafię w meksykańskich miastach – przyznał rząd Meksyku” – podała TVN24.\nMeksykańska policja została tak silnie przesiąknięta przez środowiska przestępcze, że mają one bieżącą informację radiową na falach policyjnych, o zamiarach podjęcia akcji przeciwko konkretnej mafii w określonym miejscu i czasie. Bezsilny w tej sytuacji prezydent Meksyku zacytował przed kilkoma dniami raporty, jakie otrzymuje od policji federalnej i od wojska: „Informują mnie na przykład, że kiedy wchodzą do jakiegoś miasta, aby przeprowadzić akcję przeciwko mafii narkotykowej, słyszą na policyjnych falach radiowych, jak policja municypalna raportuje przestępcom o każdym ich kroku, gdzie się znajdują, w jakim kierunku się posuwają…”\nZ dostępnych informacji w Google, można wyczytać, ile i za co oraz komu trzeba u nas zapłacić, aby coś załatwić. Wiadomo jednak, że w naszym kraju za łapówki można załatwić wszystko. Utworzono, więc listę hańby i wstydu. Wynika z niej jedno: w przysłowiową „łapę” trzeba dawać lekarzowi, policjantowi, politykowi, urzędnikowi, a nawet pracownikowi naukowemu. Jeżeli nie dasz w „łapę” – nic nie załatwisz. Taką groźnie brzmiącą i przerażającą codzienną prawdę, potwierdzają eksperci.\nOto przykładowe stawki przekupstwa urzędników i polityków:\n* sprzedaż działki w Warszawie – 1 mln zł – tyle ambasador Egiptu miał wziąć za sprzedaż ambasadzie Egiptu za 10 mln zł działki, wartej 4 mln zł;\n* pośrednictwo w sprzedaży działki – 250 tys. zł – tyle znany działacz „Solidarności” miał wziąć za pośrednictwo w sprzedaży działki w stolicy;\n* umorzenie podatku – 50 tys. zł – tyle miał wziąć pracownik Ministerstwa Finansów za umorzenie zaległości podatkowych byłemu senatorowi Henrykowi S.;\n* zabieg ortopedyczny – do 35 tys. zł – tyle trzeba zapłacić, aby bez kolejki mieć wykonany zabieg ortopedyczny w krakowskim szpitalu;\n* wózek inwalidzki – 30 tys. zł – tyle za pozytywne rozpatrzenie wniosku na dofinansowanie zakupu wózka inwalidzkiego miała zażądać pracownica PERON;\n* przetarg na sprzęt medyczny – 22 tys. zł – tyle były wiceminister zdrowia, gdy był dyrektorem szpitala, miał wziąć za ustawienie przetargów na zakup sprzętu medycznego.\nO działaniach korupcyjnych w postaci afer wiemy dość dużo, choć może już nie chcemy o nich pamiętać. Przypomnę tylko, że była m.in. afera Rywina, Beaty Sawickiej, hazardowa i inne. Kulisy powstania, przebieg i zakończenie wszystkich afer są takie, że politycy zamotani w aferach – pieczołowicie zadbali, aby nigdy nikt nie dowiedział się wszystkiego do końca.\nOd kilku dni funkcjonuje w mediach europejskich informacja o korupcji w procesie wyboru Polski i Ukrainy jako organizatorów Euro 2012. Takie zarzuty stawia były skarbnik cypryjskiej federacji piłkarskiej. Jego zdaniem w grę może wchodzić kwota 11 milionów euro. W korupcyjną „sprzedaż” praw do organizacji Mistrzostw Europy-2012 miało być zamieszanych co najmniej pięciu członków Komitetu Wykonawczego UEFA. A do nieuczciwej „transakcji sprzedaży” miało rzekomo dojść w jednej z cypryjskich kancelarii prawnych. Cypryjczyk zastrzega, że o swojej wiedzy korupcyjnej poinformował władze UEFA już przed dwoma laty. Jednak UEFA i nasi działacze sportowi zaprzeczają tym sensacjom Cypryjczyka.\nA czy wiemy ile kosztuje posada, tj. załatwienie pracy w Straży Granicznej, nie? Odpowiem: 20 tys. zł. Przyznanie mieszkania komunalnego kosztuje do 12 tys. zł; korzystny wynik meczu piłkarskiego – 5 tys. zł; pomoc przy uzyskaniu dotacji unijnej – 4,5 tys. zł; umówienie spotkania z byłym szefem CBA Mariuszem Kamińskim – 4 tys. zł; przyspieszenie operacji w szpitalu – 4 tys. zł; wszczepienie stawu biodrowego po za kolejnością – 3 tys. zł; przyznanie renty z ZUS na Śląsku – 2,7 tys. zł; operacja oczu bez kolejki w Gdańsku – 1,8 tys. zł.\nSą też ustalone stawki za różne usługi lub za pomoc w tzw. załatwieniu sprawy. Za nie wypisanie mandatu przez policjanta drogówki – 200zł; za przyspieszenie wizyty u lekarza specjalisty w Krakowie – do 150 zł; za dodatkowe badania lekarskie w Łodzi – do 150 zł; całodobowa opieka pielęgniarki kosztuje – 100 zł; przedłużenie statusu i zasiłku dla bezrobotnych – 100 zł; nie wypisanie mandatu przez strażnika miejskiego w Trójmieście – 70 zł; wypisanie recepty na lek objęty receptą w Poznaniu – od 50 zł; korzystna decyzja sanepidu z kontroli restauracji – 60 zł; odprawa bez kolejki na granicy z Białorusią – 30 zł.\nKorupcja to zjawisko społeczno-polityczne o różnym zabarwieniu ekonomicznym, kulturowym i uczuciowym osób w nim biorących udział. Zwykle jest zjawiskiem tak zakamuflowanym, że bardzo trudno rozpoznawalnym a w związku z tym niemal niemożliwym do wykrycia i wyeliminowania. Bez wątpienia, korupcja obejmuje swoim zasięgiem cały świat, choć jak wspomniałem, są kraje niemal bez korupcji. Niewątpliwie, trzeba ją tępić i jest tępiona, choć zwykle z kiepskim skutkiem. Za to społeczne, urzędnicze, medyczne, policyjne czy polityczne zło – płacą niemal zawsze zwykli ludzie a bywa, że całe społeczeństwo.\nWarto o tych kwestiach rozmawiać, dyskutować a przede wszystkim zacząć działać, szczególnie teraz przed wyborami samorządowymi.Wszystkich tych kandydatów na radnych oraz na funkcje wójta, burmistrza, marszałka województwa, którzy byli ubabrani w takie brudne sprawy jak łapówkarstwo lub inne nieczyste interesy – należy bezwzględnie eliminować z list do głosowania.\nOpublikowano 25 października 2010 Autor: Stanisław Cybruch\nleją nam politycy.\nBez domieszki prawdy.\nPolacy drżą na myśl o tym, co czeka nas po nowym roku, gdy ceny zaczną iść w górę. Drżą, ale nie panikują i nie grożą nikomu, nawet rządzącym politykom. Bo albo rozumieją, że to nie wina polityków, albo też raczej, że tak musi być i od tego nie ma odwrotu. Tak musi być rzeczywiście. Ale czy tak musiało być? Zbyt mało wiemy o szczegółach naszej gospodarki i ekonomiki a tym bardziej nie wiemy prawie nic, jak i co „spieprzyli”, mówiąc brzydko, nasi rządzący. Dlatego pewnie milczymy i z drżeniem serca czekamy na to, co ma być, czyli na zło konieczne.\nPolaków próbowali już straszyć nieudolnością rządzących, różnej maści ekonomiści i politycy, m.in. słynny ekonomista-krytyk polskiej gospodarki, profesor Krzysztof Rybiński, były wicepremier i minister finansów profesor Leszek Balcerowicz, główny ekonomista Business Centre Club profesor Stanisław Gomułka. Wtórują im chórem politycy opozycji. Ludzie jednak traktują to jako „strachy na lachy”. Wiedzą przecież, że Polska nie jest wyjątkiem wśród krajów europejskich, w których źle się dzieje w finansach publicznych a dług publiczny tak jak u nas – sięga „gwiazd”. Podobnie jest źle a nawet gorzej – w Grecji, Hiszpanii, Portugalii, na Łotwie, Litwie, w Anglii i Niemczech.\nNie trzeba tu przywoływać sytuacji w USA, gdzie dramat finansowy został rozpętany przez tamtejsze banki i skąd rozlał się po świecie. USA od początku kryzysu finansowo-gospodarczego nadal nie pozbierały się do kupy i jeszcze długo będą miały do czynienia z kłopotami w finansach i gospodarce. Nie warto też przywoływać wielkości długu publicznego Ameryki, bo to żadne dla nas pocieszenie. Podobnie również nie musi nas interesować wysokość długu Grecji, Węgier, Hiszpanii, Włoch i innych krajów. Naszym zmartwieniem – rzeczywistym wielkim zmartwieniem – jest dług państwa polskiego.\nJedni określają wielkość państwowego długu publicznego na ponad 720 mld zł a inni na około 120 mld zł. Rządzący przyznają się do około 40 mld. Oficjalnie, w ustawie na 2010 rok, dług określono na poziomie 40 mld zł a deficyt państwa na poziomie 52,2 mld złotych. Krytycy ustawy i deficytu oraz długu – ekonomiści, mówią krótko: To chyba żarty. Oceniają przede wszystkim wyższy poziom zarówno długu jak i deficytu. Według profesora Stanisława Gomułki dług Polski wynosi około 100 miliardów złotych. I ostrzega: rząd nie robi nic, aby tę dziurę załatać. Jego zdaniem, powstała taka sytuacja, że jest już za późno na reformowanie kraju, dlatego trzeba szybko podnieść podatki. Inaczej czeka nas bankructwo i taki kryzys, jaki dotknął Argentynę.\nPodobnie krytyczne spojrzenie na wielkość polskiego długu i deficytu ma prof. Krzysztof Rybiński. Jego zdaniem: „Premier Donald Tusk i minister finansów Jacek Rostowski, poprzez kreatywne budżetowanie, doprowadzili do tego, że po raz pierwszy w historii Polski, deficyt poza budżetem jest większy, niż w budżecie”. „Rząd wyprowadził z budżetu środki unijne, wydatki na infrastrukturę i do Krajowego Funduszu Drogowego, nie daje samorządom dość pieniędzy na realizację zadań” – dodaje prof. Rybiński. Takie wyliczenia przedstawia też główny ekonomista BCC, prof. Stanisław Gomułka.\nUogólniając sprawę – należy podkreślić, iż według ekonomistów, rząd opiera się na zbyt optymistycznych obliczeniach. Na domiar złego cały czas wydaje więcej pieniędzy, niż dostaje, więc deficyt i dług stale rośną. Według profesora Rybińskiego „w ciągu trzech lat deficyt wzrośnie o 370 miliardów złotych”. A to oznacza, że Polska wejdzie w niebezpieczną spiralę zadłużenia. Same odsetki długu pochłoną więcej niż kosztuje nas utrzymanie wojska, czy policji – dodaje obrazowo profesor.\nJakie w tej sytuacji wyjście? Zdaniem ekonomistów trzeba podnieść podatki. Wcześniej należało robić reformy. Rząd przespał najlepszy czas na wprowadzenie reform i teraz nie da się już nic zrobić. Za późno na szybkie załatanie dziury budżetowej. Podwyżka VAT o 1 proc. to tylko drobna kosmetyka. „Dlaczego rząd zapowiada, że to podwyżka na 3 lata? Co się przez ten czas zmieni?” – pyta prof. Gomułka. Oceny i propozycje opozycji o podatku bankowym są jeszcze gorsze. Bo według ekonomistów podatek bankowy nie uratuje Polski przed bankructwem, a może jeszcze bardziej zdusić gospodarkę, gdyż podrożeją kredyty.\nW związku z tym podatki powinny być wyższe, i nie chodzi tylko o VAT, ale też o PIT. A dopiero, kiedy uda się wyprowadzić budżet na prostą, można będzie myśleć o reformach. I tu zaczyna być bardzo smutny a jednocześnie groźny akcent. Należy zdaniem ekspertów ciąć przede wszystkim wydatki socjalne. Ale na szczęście nie tak ostro jak w Wielkiej Brytanii. „Nam wystarczą cięcia w skali 10 proc. Rząd nie chce wprowadzać reform przed wyborami? Po wyborach nie będzie miał wyjścia” – twierdzi prof. Stanisław Gomułka.\nZnany z ciętego języka, prof. Krzysztof Rybiński – mówi ostro i konkretnie, iż rząd powinien posypać głowę popiołem, powiedzieć publicznie Polakom całą prawdę o kryzysie polskim i przestać uspokajać ludzi. Jeśli bowiem nie będzie reform to Polska skończy jak Argentyna, Węgry, czy Grecja.\nJak wspomniałem, deficyt doskwiera coraz silniej wielu państwom w Europie i na świecie. Doszło nawet do tego, że kryzys finansowy mocno podgryzł tegoroczny szwedzki fundusz noblowski. A do niedawna, potężna w świecie gospodarka USA, zaczęła tonąć pod ciężarem ogromnego deficytu. 30 września 2010 r. deficyt budżetowy USA osiągnął 1,29 biliona dolarów. Najgorsze, że Amerykanie nie wierzą, iż USA wyjdą z kryzysu i tak wielkiego deficytu.\nPodobne nastroje ludności są w innych krajach. Dyrektor generalny Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) ocenia, że „zwykli ludzie” w krajach przechodzących głęboki kryzys gospodarczy, płacą za „błędy popełnione przez wiele rządów w ciągu dziesięcioleci”. Opinię tę wygłosił niedawno w Waszyngtonie, przed mającą się tam odbyć jesienną sesją MFW. Kraje pogrążone w głębokim kryzysie nie mają wyboru, bo „znalazły się na krawędzi przepaści” – powiedział dyrektor generalny, wyjaśniając konieczność podjęcia drastycznych programów naprawczych i oszczędnościowych w niektórych zagrożonych państwach.\nAby zobrazować skalę problemu – dyrektor MFW podał przykład Grecji, której rząd był zmuszony z powodu wysokiego deficytu budżetowego, do wdrożenia surowego programu oszczędności, w celu obniżenia deficytu. Podkreślił, że Grecję „dzieliło kilka dni od totalnego załamania” państwa w chwili, gdy otrzymała plan pomocy finansowej 110 mld euro od MFW i krajów strefy euro.\n25 października 2010 Stanisław Cybruch


fotyczna warstwa - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\nhydrol. górna warstwa wody w oceanie świat. (do głęb. ok. 1700 m) i zbiornikach śródlądowych (do ok. 400 m), do której docierają promienie słoneczne;\nze względu na pochłanianie i rozpraszanie światła jej zasięg wynosi do 400 m w głąb w jeziorach i 1700 m — w morzach; promieniowanie dociera tym głębiej, im bardziej przejrzysta jest woda, a natężenie i kąt padania promieni świetlnych większy; promieniowanie czerwone dociera do kilkunastu m, żółte do kilkudziesięciu m w głąb, niebieskie i fioletowe — najgłębiej; warunkuje to pionowe rozmieszczenie organizmów (gł. roślin); w s.f. rozróżnia się strefę jasną — eufotyczną i półcienia — dysfotyczną.


"Nie da się zniwelować do zera...": Mocne słowa Wojciecha Cejrowskiego - Dzisiaj\n„Nie da się zniwelować do zera…”: Mocne słowa Wojciecha Cejrowskiego\nWojciech Cejrowski jak co poniedziałek był gościem audycji „Studio Dziki Zachód” w Radiu Wnet, w programie mówił między innymi o błędnym rozumieniu równości. – Nie da się zniwelować do zera nierówności – mówił podróżnik.\nZnany podróżnik, który w swojej karierze odwiedził wiele biednych państw, wyjaśniał jak należy z tym zjawiskiem walczyć. – Trzeba ludziom dawać robotę, bieda zawsze była i zawsze będzie i chcielibyśmy po chrześcijańsku wyciągać człowieka z takiej biedy, która degraduje człowieczeństwo – zaczął Cejrowski.\n– Taka gonitwa za tym żeby wszyscy mieli równo, ona powoduje że wszyscy mają coraz gorzej, a nie że mają coraz lepiej. Jeżeli zadaniem podstawowym będzie wyrównanie nierówności to zaczyna brakować wszystkim i nie ma motywacji do tego żeby walczyć o wyższą pozycję społeczną – podkreślał.\nCejrowski wyjaśniał, że większe opodatkowanie najbogatszych sprawi, że będą oni się mniej starać i gorzej zarabiać, albo że uciekną za granicę, jeżeli gdzieś będą niższe podatki.\n– Nie da się zniwelować do zera nierówności one są własnością, one są właściwością przyrodniczą: nierówne są drzewa w lesie nierówni są ludzie – wyjaśniał podróżnik.\n– Jedni mają lepsze palce do pianina, inni mają lepsze coś tam, ludziom należy dawać różne możliwości rozwoju – dodawał. I wskazywał, że to co z tym zrobią to już jest ich waga albo zaleta ich sukces albo porażka.\nCejrowski podkreślał, że idea równości sama w sobie jest zła, a ludzie powinni mieć jedynie równe szanse i być równymi wobec prawa, a „wyrównywanie szans” poprzez przywileje dla specjalnie wybranych grup jest czymś złym.\nTo ciężki czas dla rodziny Martyniuków. Sąd wydał bezlitosny wyrok Previous post\n"Po co tam leżą?": Matka znalazła podpaski w pudełku po butach jej córki. Kiedy dowiaduje się...nie może wytrzymać ze śmiechu Next post


ᐉ Malowanie sufitu Sulejówek - cena, opinie │ OTOmistrz\nMalowanie sufitu w Sulejówku\nMalowanie sufitu → Sulejówek\nNajbardziej wiarygodni wykonawcy w kategorii: Malowanie sufitu w Sulejówku pracują tylko na Otomistrz\nRealne opinie naszych klientów na temat: Malowanie sufitu w Sulejówku\nNajczęstsze pytania na temat malowanie sufitu w Sulejówku\nJak pomalować sufit z płyt gipsowo-kartonowych w Sulejówku?\nDo malowania takich sufitów w Sulejówku najlepiej jest użyć farb do rozcieńczenia w wodzie, jako narzędzia dobrze sprawdza się pistolet natryskowy lub wałek, ale powinny być użytkowane przez fachowców. Przygotowanie płyt kartonowo-gipsowych do malowania odbywa się zwykle za pomocą szpachli wykończeniowej, którą nakłada się, a następnie tynkuje specjalną tarką w celu uzyskania idealnego wyglądu.\nMalowanie sufitów w Sulejówku: dla kogo jest przeznaczona i co uwzględnia ta usługa?\nUsługi w zakresie malowania sufitów w Sulejówku przewidują wykonanie szerokiej gamy działań – od oceny stanu powierzchni i jej naprawy aż po naniesienie warstwy farby i środków ochronnych, przedłużających żywotność barw i podstawowych funkcji pokrycia. Malowanie sufitów odbywa się najczęściej równolegle do okna, z wykorzystaniem różnych narzędzi. Najbardziej popularne jest malowanie sufitów wałkiem malarskim – jest to idealne rozwiązanie dla farb emulsyjnych wyróżniających się dobrą jakością krycia.\nCena malowania sufitów w Sulejówku jest zależna od takich czynników, jak: użyte materiały, zakres prac i in. Wycena jest dokonywana dla każdego klienta indywidualnie. Ostateczny koszt jest ustalony w oficjalnej umowie i nie zmienia się w trakcie wykonywania pracy.\nCena malowania sufitów w Sulejówku zawsze pozostaje przystępna dla klientów;\nMalowanie sufitów w Sulejówku: zakres usługi\nPowierzając wykonanie usługi malowania sufitu ekspertom można mieć pewność, że wszystkie prace będą realizowane w jak najlepszy sposób z wykorzystaniem odpowiedniej farby, podkładów i narzędzi. Usługa malowania sufitów w Sulejówku jest realizowana w kilku etapach:


Dziecko Rosemary na HBO GO i Inne klasyczne horrory w serwisach VOD\nFilm „Dziecko Rosemary” trafił właśnie do HBO GO. Sprawdzamy, gdzie obejrzeć inne kultowe horrory\n„Dziecko Rosemary” Romana Polańskiego trafiło właśnie na HBO GO. Z tej okazji postanowiliśmy przyjrzeć się, jakie jeszcze klasyki horroru znajdziemy w najpopularniejszych serwisach VOD.\nSłynny film Romana Polańskiego z niezapomnianą muzyką Krzysztofa Komedy, który nawet po wielu latach od premiery wciąż potrafi zjeżyć włos na głowie widza. Historia niewinnej Rosemary Woodhouse, która wprowadza się do luksusowego apartamentu w centrum Manhattanu, by tam... paść ofiarą kultu szatana. Przejmująca historia i wyśmienita reżyseria sprawiają, że „Dziecko Rosemary” to wciąż jeden z najważniejszych tytułów w swoim gatunku.\nFilm dostępny jest na platformach: HBO GO, Netflix i Player.pl.\nAdaptacja słynnej powieści Stephena Kinga, autorstwa samego Stanleya Kubricka. Opowieść o wakacjach skrytego pisarza i jego rodziny, którzy spędzają zimę w odosobnionym od świata hotelu Overlook. Z każdym dniem w ośrodku zaczynają dziać się coraz dziwniejsze rzeczy, a mężczyzna powoli zaczyna odchodzić od zmysłów. Jedno z najsłynniejszych dzieł kinematografii, do którego nawiązania odnajdziemy w co czwartym filmie - od „Toy Story” po „Player One”. Warto przypomnieć sobie oryginał przed kontynuacją w postaci filmu „Doktor Sen”, który już jesienią trafi na ekrany.\nSłynny horror w reżyserii jednego z mistrzów gatunku, Johna Carpentera. Opowieść rozgrywa się na odciętej od świata stacji badawczej na Antarktydzie, gdzie nieznana groźna siła zaczyna mordować kolejnych naukowców stacjonujących w bazie. Obraz paranoi rodzącej się w klaustrofobii i odosobnieniu.\nKolejny klasyk od Johna Carpentera i kolejna adaptacja powieści Stephena Kinga. Historia młodego chłopaka, który decyduje się kupić używany samochód, zupełnie nie spodziewając się, że ten może być krwiożerczą maszyną do zabijania.\nSłynna adaptacja powieści Brama Stokera w reżyserii Francisa Forda Coppoli, ojca sukcesu adaptacji „Ojca Chrzestnego”. Wyśmienita obsada (Gary Oldman, Anthony Hopkins, Winona Ryder, Keanu Reeves) oraz rozmach realizacyjny sprawiają, że jest to jedna z najsłynniejszych adaptacji opowieści o Drakuli.\nHorror Roberta Rodrigueza z Georgem Clooneyem, Quentinem Tarantino i niezapomnianą Salmą Hayek w obsadzie. Historia podróży dwójki przyjaciół, którzy w ramach odpoczynku udają się do klubu nocnego, który nagle okazuje się wylęgarnią krwiożerczych wampirów. Rozpoczyna się walka o przetrwanie. Mariaż horroru z elementami gore z komedią i filmem drogi.\nSłynna seria Wesa Cravena, który pod koniec lat 90. stworzył wariację na temat zasad rządzących slasherami, tworząc prześmiewczy komedio-horror, który umiejętnie wykorzystuje mocne strony obydwu gatunków. Śmiech grzęźnie nam w gardle ze strachu, by w innych momentach urzekać finezją satyrycznego podejścia do wyświechtanych zasad gatunku. Seria doczekała się aż trzech oficjalnych kontynuacji, a także dwóch rebootów w formie serialowej odnogi.\nFilmy dostępne są na platformie HBO GO.\nDrugi, po„Milczeniu Owiec”, film z Anthonym Hopkinsem, wcielającym się w słynną postać dr. Hannibala Lectera. Tym razem opowieść, bazuje na trzeciej książce z serii opowieści o kanibalistycznym mężczyźnie autorstwa Thomasa Harrisa.\nFilm jest dostępny na platformie Amazon Prime.\nTagi: christineDoktor SenDraculadziecko rosemaryhbo gohorrorkrzykLśnienienawiedzonynetflixod zmierzchu do śwituThe Thing


Cechy: Mężczyzna w średnim wieku siedzący na taborecie, na kolanach szkicownik dużych rozmiarów, wnętrze komnaty, portal, meble\nOpis: Mężczyzna siedzący pośrodku komnaty, tyłem do widza, przytrzymuje wsparty na kolanach szkicownik; we wnętrzu widoczne: gotycko-renesansowy portal, krzesło, łóżko z baldachimem, na podłodze dywan; rysunek ukończony przedstawia wnętrze komnaty. Fotografia wykonana w sypialni Zygmunta I. Odbitka z wąskim białym marginesem. Na odwrociu odcisk pieczęci w kolorze fioletowym z napisami: "PHOT. WIESŁAW TOMASZKIEWICZ / Al. Marchlewskiego 9 / KRAKÓW / POLAND"\nKraków, Wawel, rysownik w apartamentach królewskich\nAutor:Fotograf Tomaszkiewicz Wiesław (1924-2009)\nPrzedmiot:Kraków, Wawel, rysownik w apartamentach królewskich\nWymiary:17,3 cm / 12,5 cm\nNumer inwentarza:MHF 21588/II


Eliza - Pudelek\n"Trybson nie odpuszczał"... Czy tak się musiało skończyć?\nWczoraj Pudelek jako pierwszy dowiedział się, że Eliza i Trybson z Warsaw Shore spodziewają się dziecka - zobacz: Eliza jest W CIĄŻY Z TRYBSONEM! Para poznała się na planie reality show i nie od razu przypadła sobie do gustu. Jednak, jak mówiła Eliza "Trybson nie odpuszczał" a ona stopniowo się na niego "nakręciła".\nPrzypomnijmy historię tej miłości.\njacy oni są żałośni, współczuje temu dziecko\nBedzie dziecko, okladka, rozwod, okladka... na koniec ksiazka jak macierzynsto zmienilo Elize w Matke Polke... jak zaluje, jak zmadrzala itp. a Trybson opowie jak wydoroslal w obliczu ojcostwa... ehh\nWspółczuję dziecku. Przegrane na starcie przy takich rodzicach... Nie ma szans wzrosnąć przy nich na wartościowego człowieka\nnapiszcie to wasze zrodlo, skad macie ta informacje !! bo jakos wierzyc sie nikomu NIE CHCE...promocja nowego sezonu ekipy trwa ???\njeju... nastepny mlot sie urodzi ahahah\nJak czytam te komentarze to widze ze inteligencją nikt nie grzeszy. Nie znacie ludzi osobiście a piszecie swoj***ardzo krzywdzace opinie. Piszecie ze zal wam dziecka bo ma takich rodzicow, a to wy kreujecie opinie na ich temat na podstawie programu show i tandetnych plotek. Zastanowcie sie.... myslenie nie boli!!!! I najwazniejsze patrzcie na siebie.\nKazdy ma prawo do zmian . A nie oceniacie ich za to ze mieli odwagę pojazac jak sie bawią dużo ludzi tak sie bawi tylko nie mieli odwagi jak pokazac na zywo jak oni !!! A dziecko nie jest niczemu winne !!!! Polska ma zero tolerancji . Żenada . Najlepiej kogoś obgadywać a samemu nie byc lepszym . Jesteście okropni . Nie macie prawa oceniać ich ani układać im zycia . Tyle w temacie !!!!\nTo dali historie łuhuhu naczytałam się tyle co wiedziałam wcześniej. A historii milosci to ja sie nie dopatrzylam -.-\nBoże ludzie pomyślcie zanim coś napiszecie co wy kurde zazdrośćcie nie rozumiem tego urodziło się dziecko to super niech żyje ale to co oni beda robić pózniej i jak sie zachowywać to już nie wasz z****** interes może i są szaleni ale to są ludzie tak jak i wy a ciekawa jestem jak wy sie zachowujecie na codzień i skonczcie z tymi glupotami bo az sie czytac nie chce piszecie jak byscie zazdroscili !!!!!!!\nEliza jest ładna ale bez makijazu to WIEDZMA !!\nMoze zarabiac dajac kaczki\nserio to że może oni to tryb imprezy i wg nie znaczy ze dziecko ma takie byc po za tym macierzynstwo zmienia wiem jak u mnie bylo i mam na prawde madre dziecko a ludzie gadali gorzej niz wy. syn zdal celujaco mature i wyjechal za granice na studia wiec nie rozumiem waszego nie"myslenia"\nJaki sukces??? Dwa pustaki sie spotkały i powstało dziecko...\nEliza jest piękna.\nAnia mała nie mówiła w tym wywiadzie o Trybsonie, pudelek chyba nie oglądał ani jednego odcinka warsaw shore, a non stop tworzy o nich materiały, nie wiedząc nawet co tworzy xd\nBiedne dziecko . Nawet gdyby teraz wydorośleli i spoważnieli to i tak o takiej przeszłości nikt nie zapomni !!!\nJak dla mnie pasuja do siebie:)\nPusto jeszcze w głowach a dzieci się zachciało.\nTrybson i Eliza na wakacjach! (FOTO)\nEliza i Trybson DOSTANĄ SWÓJ PROGRAM?!\nTrybson i Eliza z dzieckiem na spacerze!


Lubnauer: Adam Cyrański odszedł z Nowoczesnej - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plLubnauer: Adam Cyrański odszedł z Nowoczesnej\nLubnauer: Adam Cyrański odszedł z Nowoczesnej\n12 stycznia 2018, 09:22 | Aktualizacja: 12.01.2018, 09:23\nKatarzyna Lubnauerźródło: Agencja Gazeta\nSzefowa Nowoczesnej Katarzyna Lubnauer potwierdziła w piątek nieoficjalne informacje Polskiej Agencji Prasowej, że poseł Adam Cyrański odszedł z Nowoczesnej. To jeden z posłów Nowoczesnej, którzy nie wzięli udziału w środowym głosowaniu nad projektem liberalizującym przepisy aborcyjne.\n"Ludzie, kiedy przychodzą pierwszy raz do Sejmu, szukają swojej przestrzeni - patrzą, jakie mają poglądy i na ile się zgadzają. Na przykład z posłem Cyrańskim, który odszedł, zupełnie nie zgadzaliśmy się w sprawie dostępu do broni; był dość duży projekt, my zdecydowanie byliśmy przeciw i zagłosowaliśmy przeciw, wbrew niemu; on miał zupełnie inny pogląd" - powiedziała w piątek szefowa Nowoczesnej Katarzyna Lubnauer w Radiu Zet.\nW związku ze środowym głosowaniem w sprawie projektu "Ratujmy Kobiety 2017" Cyrański znalazł się wśród posłów ukaranych przez klub Nowoczesnej naganą i karą finansową w wysokości 1000 zł. PAP dowiedziała się nieoficjalnie w czwartek wieczorem, że poseł odszedł z Nowoczesnej.\nSejm zdecydował w środę, że obywatelski projekt komitetu "Ratujmy Kobiety 2017", zakładający liberalizację obowiązujących przepisów ws. aborcji, nie będzie procedowany. Zabrakło 9 głosów do tego, by projekt ten skierowany został do dalszych prac w sejmowej komisji.\nW głosowaniu nie wzięło udziału 10 posłów Nowoczesnej: Adam Cyrański, Barbara Dolniak, Paweł Kobyliński, Jerzy Meysztowicz, Mirosław Pampuch, Marek Ruciński, Marek Sowa, Elżbieta Stępień, Krzysztof Truskolaski i Kornelia Wróblewska.\nCyrański został wybrany do Sejmu z pierwszego miejsca na liście Nowoczesnej w okręgu kieleckim. Jest członkiem komisji: obrony narodowej, ds. energii i skarbu państwa oraz łączności z Polakami za granicą.\n>>> Czytaj też: „Rekonstrukcja opozycji”? Klub Nowoczesnej traci członków, PO karze i wyklucza swoich posłów\nTagi:polityka, gospodarka, Nowoczesna\nKowalczyk: "Wstrzymamy wycinkę drzew w Puszczy Białowieskiej"\nPGNiG będzie szukać gazu na Ukrainie przy granicy z Polską. Spółka podpisze w poniedziałek ze swoim ukraińskim partnerem ERU umowę o współpracy przy poszukiwaniach i wydobyciu. Chodzi o struktury, w których po polskiej stronie znajduje się złoże Przemyśl.\nPGNiG będzie szukać gazu na Ukrainie przy granicy z Polską »\nMilion muzułmanów z Chin jest przetrzymywany w sieci obozów? "Odbywają naukę" »\nEkspert: Rosja nie chce rozwiązania konfliktu w Donbasie. Chce federalizacji Ukrainy »\nFirmy z USA zajmują 60 proc. rynku producentów broni. Szybko rośnie sprzedaż »\nPolska dostanie ok. 60 mld zł z UE na innowacyjne inwestycje. Ile na energetykę? »\nJarosław Wittstock zastąpi Mateusza Boncę na stanowisku prezesa Grupy Lotos »\nUmacnianie relacji w rodzinie celem kampanii Nierozerwalni »\nCBA: Rozbita zorganizowana grupa przestępcza (komunikat) »\nMFiPR: XIII Międzynarodowa Konferencja Ewaluacyjna (komunikat) »\nOKEx wprowadza możliwość handlu opcjami »\nGwiazdka bez presji. Polacy coraz częściej wyjeżdżają na święta »


shadow grey: 30-dniowe Wyzwanie Figurkowe. Dzień 3.\nKolejna odsłona akcji 30DWF.\nJak rozumiem, chodzi o uniwersum bitewniakowe, i tej wersji będę się trzymał.\nNa tle wszystkich bitewniakowych światów i wszechświatów najjaśniej świecą, w mojej opinii, uniwersa Warhammera i Warhammera 40k, z tych dwóch jednak, ze względu na to, że bardziej od SF lubię klimaty fantasy, wybieram klasyczny warhammerowy Stary Świat, szczególnie jego polską jesiennogawędową wersję.\nDzisiaj ten świat już oficjalnie nie istnieje, umarł, skończył się, po circa trzydziestu latach nieustannej agonii, która zaczęła się przy jego powstaniu - Stary Świat kończył się od samego momentu jego stworzenia. To było paskudne miejsce. Bród, smród i ubóstwo wszędzie. Chaos napierający od zewnątrz i od wewnątrz. Szczuroludzie w kanałach. Martwi powstający z grobów. Elfi piraci porywający ludzi. Grasujące po lasach bandy zwierzoludzi i mutantów. Wszechobecne i wszechmocne tajne kulty. Zielonoskórzy niszczący wszystko na swojej drodze. Słabość rządów. Korupcja urzędników. Wszędzie zło, upadek i zepsucie. A jednak w tym paskudnym świecie istniała nadzieja, że może jakoś się uda, może wrogowie nie przyjdą, może dożyjemy w spokoju sędziwego wieku tych czterdziestu lat...\nStary Świat został odmalowany w dziesiątkach, jeśli nie setkach, oficjalnych źródeł, bo nieoficjalne można liczyć w tysiącach. Podręczniki RPG, podręczniki do battle'a, przygody, mapy, przewodniki, artykuły... Setki ludzi stworzyły coś, co ewoluowało latami, zmieniało się, i to w sposób diametralny, ale nawet trzymało się kupy, mimo że miało jakieśtam dziury. Ten świat naprawdę żył. I myśmy nim w jakimś stopniu żyli.\nMoże to kwestia polskiej mentalności. Może to zasługa "Magii i Miecza". A może czegoś jeszcze innego. Stary Świat jest u nas światem absolutnie kultowym. I ja tę opinię podzielam. Niestety, tego świata już nie ma, ale nic nam nie przeszkodzi, byśmy wspominając jak to kiedyś było siedli do stołu, wśród kostek i książek, żeby przeżyć i opowiedzieć wspólnie jakąś historię, albo stoczyć bitwę w obronie starych czasów, gdy istniał choć cień nadziei...\nquidamcorvus 3 września 2016 08:10\nStary Świat jeszcze długo nie umrze ;)\nPiotr Frąckowiak 3 września 2016 08:23\nJuż niebawem Sigmarinowy posąg pułapka w Warheim ;-)\nkoyoth 3 września 2016 18:58\nW sumie spodziewałem się, że znajdą się tacy, co wskażą na Stary Świat. Nie spodziewałem się za to, że będzie aż taka, niemal pełna, jednomyślność...\nThe Fantasy Hammer 4 września 2016 18:51\nDla mnie najlepszym przykładem był Baldur's Gate - latami społeczność tworzyła różnego rodzaju mody i dodatki (np. The Big Picture), licząc, że może będzie jakaś kontynuacja lub odświeżenie. Potem wszyscy myśleli, że ten pociąg odjechał. A tu nagle Beamdog robi Enhanced Edition.\nMyślę, że świat Warhammera w wersji Enhanced Edition bardzo by się nam w przyszłości przydał =)


Mmoprg - You Games\nWpisy zaznaczone tagiem ‘mmoprg’\nPodstawowymi trybami rozgrywki było tradycyjne podkładanie i rozbrajanie bomby oraz...\nNiektóre tryby są aż abstrakcyjne, takie jak strzelanie kierowcą przez...\nMimo że dostajemy do dyspozycji własny statek, niestety nie możemy...\nThe Sims jest to najbardziej znana gra ekonomiczna jaka kiedykolwiek powstała. Gracz tworzy swojego sima, nadaje mu wygląd i imię, oraz kieruje nim wedle własnego życzenia. Z każdą kolejną częścią producent daje nam więcej możliwości zaspokajania potrzeb naszego sima. Jako jego opiekunowie musimy wybudować mu dom oraz zapewnić co najmniej podstawowe warunki do życia. Z biegiem czasu nasz sim może zdobyć wykształcenie a co za tym idzie pracę, dzięki czemu będziemy mieli fundusze na polepszenie warunków jego życia. www.gabinetginekologa.net.pl


Fundacja Towarzystwa Szkolnego im. Mikołaja Reja rozpoczyna nowy program | Bielsko-Biała Nasze Miasto\nFundacja Towarzystwa Szkolnego im. Mikołaja Reja rozpoczyna nowy program\n(lrk) 20 grudnia 2005, 0:01\nRolnicy będą uczyć się, jak rozkręcić własny interes. Bielska Fundacja Towarzystwa Szkolnego im. Mikołaja Reja rusza z nowym projektem adresowanym do beskidzkich gospodarzy.\nW programie „Alternatywa dla rolników — praca na roli czy w usługach” mogą wziąć udział także bliscy rolników, osoby związane z rolnictwem, a poszukujący innego zatrudnienia (z naboru wyłączeni są emeryci i osoby zarejestrowane jako bezrobotne). W ramach projektu odbędzie się szkolenie, podczas którego jego uczestnicy będą studiować ABC przedsiębiorczości, podstawy języka angielskiego. Poznają, w jaki sposób zorganizować ciekawe przyjęcie okolicznościowe i zrobić na tym biznes, a także jak być aktywnym na rynku pracy. Udział w szkoleniu jest bezpłatny. Program bielskiej fundacji finansuje Europejski Fundusz Społeczny i budżet państwa.\nZainteresowani udziałem w projekcie proszeni są o zapoznanie się z jego szczegółami, które mogą znaleźć na stronie fundacji www.fundacja.rejbb.pl lub w jej siedzibie przy ul. Frycza Modrzewskiego 12 w Bielsku (pokój nr 4), tel. (0-33) 811-10-43. Dziś o 14 odbędzie się tam spotkanie organizacyjne. Szkolenia rozpoczną się w styczniu przyszłego roku.


19-latek miał haszysz i marihuanę. Został aresztowany na trzy miesiące | Mój Radom\nMężczyznę podejrzewanego o wprowadzanie do obrotu oraz posiadanie znacznej ilości środków odurzających funkcjonariusze zatrzymali na terenie gminy Kowala. – Policjanci zabezpieczyli u 19-letniego mężczyzny w sumie 68 g marihuany oraz 21 g haszyszu. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że mężczyzna również handlował narkotykami. 19-latek trafił do policyjnej celi, a następnie doprowadzono go do prokuratury, gdzie usłyszał zarzuty posiadania znacznej ilości narkotyków i handlu nimi. Sąd zastosował wobec zatrzymanego tymczasowy areszt na czas trzech miesięcy – relacjonuje Justyna Leszczyńska z KMP w Radomiu.