Retro Geex: TOP 10 gier na Pegasusa. W co zagrywaliśmy się w latach 90.? - Geex\nGeex » Wiadomości » Retro Geex: TOP 10 gier na Pegasusa. W co zagrywaliśmy się w latach 90.?\nRetro Geex: TOP 10 gier na Pegasusa. W co zagrywaliśmy się w latach 90.?\nNiedroga, niewielka, będąca zrzynką Famicoma od Nintendo. Konsola Pegasus Family Game to bez wątpienia jedno z najbardziej rozpoznawalnych urządzeń lat 90. w Polsce. Jednocześnie można w niej upatrywać swoistego fenomenu kulturowego, będącego częściowym odbiciem zmian zachodzących w kraju po transformacji ustrojowej. Przy jakich tytułach paliliśmy zasilacze i rozwalaliśmy pady? Poznajcie subiektywny ranking 10 najlepszych gier na Pegasusa.\nOpublikowano 12 miesięcy temu Zaktualizowano 10 miesięcy temu\nPegasus, czyli złote dziecię raczkującego wolnego rynku okresu transformacji\nZmiany ustrojowe po 89. roku przywróciły Polakom możliwość zakładania prywatnych przedsiębiorstw. Zmniejszyły się również restrykcje co do opuszczania granic państwa przez obywateli. Tym samym z miesiąca na miesiąc coraz więcej towarów z najróżniejszych gałęzi przemysłu trafiało do kraju kanałami importowymi.\nW taki właśnie sposób znalazł się w Polsce między innymi klon popularnego Famicoma. Wprost z dalekiej Tajlandii, sprowadzony przez dwóch biznesmenów: Marka Jutkiewicza i Dariusza Wojdygę, którzy słusznie zauważyli, że jest w kraju nisza, którą stosunkowo niewielkimi nakładami finansowymi mogą wypełnić.\nKtoś powie: „ale jak to, jak można legalnie sprzedawać urządzenie będące podróbką innego urządzenia?”. Cóż, wtedy rzeczywiście można było to robić. Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych weszła w życie dopiero w maju 1994 roku, a do tego czasu Pegasus zdążył już przynieść dwójce biznesmenów milionowe dochody.\nPodobnie rzecz miała się z kartridżami na Pegasusa. Nabyć można je było na pierwszym lepszym bazarku, choć wiązało się z tym ryzyko, że dostaniemy inną grę niż sugerowała okładka. W tym przypadku ustawa z 1994 roku niewiele zmieniła. Wiem, bo sam jako dzieciak bez problemu zaopatrywałem się w pirackie kartridże jeszcze na początku obecnego stulecia.\nHistorię Pegasusa, bogatą i ciekawą, zostawmy jednak na inną okazję. Skupmy się na grach, które przez lata urosły do rangi kultowych. Oto subiektywne TOP 10 najlepszych gier na Pegasusa.\nOczywiście pisząc o „Pegasusie”, dokonuję swoistego skrótu myślowego, bo mam na myśli także wszystkie jego podróbki (swoją drogą, zauważcie, jaki to paradoks, że podrabiane urządzenie doczekało się dziesiątek innych podróbek).\nNajlepsze gry na konsolę Pegasus – top 10\nJako chłopiec grałem w tę grę po kryjomu. No bo jak to tak, sterować kobiecą postacią w „dziewczyńskiej” grze? Gdyby koledzy z podstawówki się dowiedzieli, moja męskość z miejsca zostałaby zakwestionowana. To były czasy, w których każdy chciał być zielonym Power Rangersem i za pomocą specjalnego fletu wzywać Smokozorda.\nNie mogłem jednak nic poradzić na to, że Little Mermaid było grą przecudowną – piękną, pod każdym względem dopracowaną i niesamowicie wciągającą. Każdy etap zakończony jest walką z bossem, pojawiają się też jakieś romantyczne tekstowo-graficzne przerywniki, które każdy chłopiec aspirujący do bycia Wojownikiem Mocy musiał czym prędzej przewijać. Świetna była też interakcja z przedmiotami z otoczenia (np. muszlami lub beczkami), które wykorzystujemy jako broń.\nPoziom trudności był żenująco niski, co żadnego kilkuletniego Power Rangersa dziwić nie mogło. Była to wszak gra dla dziewczyn.\nZaryzykuję stwierdzeniem, że dla większości graczy z Kraju Kwitnącej Cebuli było to pierwsze zetknięcie z sympatycznym wąsatym hydraulikiem, który szukając swej ukochanej księżniczki, gotów był „rzeki przepłynąć” i „góry pokonać”, by na koniec dowiedzieć się, że „Princess is in the another castle”.\nW Super Mario Bros na Pegasusa grał chyba każdy posiadacz tejże konsoli. Głównie dlatego, że tytuł znajdował się w kartridżowym starterze ze słynnym 9999999999999999999 gier w 1. Super Mario Bros było grą trudną, w wielu momentach wymagającą posługiwania się wypracowanymi schematami. Nie wiem jak wy, ale ja do dziś pamiętam większość miejsc, w których kryły się zielone grzybki z dodatkowym życiem.\nCo tu dużo mówić, gdyby piraci nie sprofanowali wąsatej świętości od Nintendo, możliwe, że marka Mario nie byłaby dziś w Polsce tak rozpoznawalna.\nKolejny tytuł dołączany często do konsol w kartridżowych starterach. Gra legendarna, niesamowicie angażująca, zwłaszcza kiedy grało się w trybie kooperacyjnym. Cele rozgrywki były w zasadzie dwa: po pierwsze, należało pozbyć się wszystkich wrogich czołgów, które przez jakiś respawnowały się na górze mapy; po drugie – za wszelką cenę nie można było dopuścić do zniszczenia godła. Wtedy to bowiem gra definitywnie się kończyła, nawet jeśli mieliśmy w zapasie jeszcze kilka żyć.\nW Tank 1990 dostępny był kreator poziomów, w którym można było zaprojektować mapę według własnego widzimisię i na przykład uczynić ją nie do przejścia. Świetna zabawa, choć z tego, co zapamiętałem, gra single’owa dość szybko stawała się nużąca.\nDynamika rozgrywki, różnorodność broni i etapów, skrajnie wymagający poziom trudności… nawet po latach, gdy ktoś mówi „Pegasus”, moją pierwszą myślą jest „Contra”. W tej strzelance grało wszystko, co zagrać miało. Było nowatorsko (dwa etapy z widokiem zza pleców), było grywalnie, było na tyle doskonale, że nawet wracając do Contry po latach, z pewnością się nie zawiedziecie.\nZnakomicie grało się zarówno solo, jak i w co-opie. Nie da się jednak ukryć, że ten drugi tryb dawał dużo więcej frajdy. To była kooperacja pełną gębą, spontaniczne dzielenie się zadaniami znacząco przyśpieszało rozgrywkę i fundowało obojgu graczy masę satysfakcji.\nWarto wspomnieć, że wiele portali branżowych (między innymi IGN) umieszczało kontrę w zestawieniach najtrudniejszych tytułów w historii gier. I rzeczywiście, coś w tym było. Przejść Contrę z początkowymi 3 życiami było piekielnie trudno. Na szczęście twórcy przewidzieli to, umożliwiając przed rozpoczęciem rozgrywki wklepanie skrótu klawiszowego, który zwiększał liczbę żyć do 99.\nPowiedzmy sobie jasno – to nie była gra wybitna. Powtarzalna, prosta, momentami bardzo irracjonalna ze względu na obcą dla polskiego dzieciaka azjatycką stylistykę. Ale ponieważ to mój ranking, nie mogłem pominąć jej w tym zestawieniu. Dlaczego?\nBo dawała mi to, o czym jako siedmio- czy ośmiolatek marzyłem najbardziej – możliwość wcielenia się w bohaterów ulubionego serialu. Każdy etap to inny Ranger i inny boss do pokonania. Łącznie poziomów do przejścia było pięć, co łamało moje dziecięce serce, ponieważ twórcy nie dali nam grywalnego zielonego Wojownika Mocy, który – jak wiadomo – był najfajniejszy i miał wypasionego Smokozorda wyłaniającego się z morskich głębin niczym Godzilla.\nWróćmy jednak do samej gry. Każdy z wojowników zaczynał etap z pistoletem laserowym i w trakcie rozgrywki dostał specjalną broń. Czarny Ranger dostawał topów, różowa wojowniczka – łuk, żółta – sztylety (które były gorsze niż pistolet), niebieski – coś w rodzaju obustronnego trójzęba, czerwony Ranger natomiast wymachiwał mieczem.\nZwieńczeniem każdego levelu była walka z bossem, którego każdy z fanów serialu rozpoznawał natychmiast. Mierzyliśmy się m.in. ze Złotym czy wiedźmą Ritą. Z perspektywy czasu Power Rangers 2 wygląda tak sobie, ale naówczas ta gra była czymś, co powodowało ciarki na małoletnich plecach.\nZagrałem w tę grę głównie dlatego, że padłem ofiarą oszustwa. Kupiłem pirackiego kartridża z naklejką Mortal Kombat. Nakręcony na godziny mordobicia, włożyłem kartridż do swojego Pegasusa i… rozbeczałem się.\nPo pierwsze dlatego, że poczułem się oszukany (mimo że sam oszukiwałem, kupując pirata). Po drugie – nigdy nie byłem fanem Chipa i Dale’a, głównie dlatego, że ich piskliwe głosy doprowadzały mnie do furii (skądinąd awersja do piskliwych dubbingów a la wiewiórka do tej pory mi nie przeszła).\nSkoro już jednak wydałem sporą część oszczędności, trzeba było zagrać. Ku mojemu zdziwieniu okazało się, że w Chip ‘n Dale Rescue Rangers 2 gra się fantastycznie. Poziomy były zróżnicowane, motyw z rzucaniem skrzynkami – świetnie zrealizowany, a warstwa wizualna, jak na tamte czasy, prezentowała się wręcz obłędnie.\nCo znamienne dla platformówek z tamtych czasów, grę można było przejść w trybie kooperacyjnym.\nPodkładanie bomb, ukrywanie się za ścianami labiryntu i kombinowanie, jak tu zdematerializować te irytujące potworki, które łażą za nami jak Wokulski za Izabelą Łęcką. W Bombermanie świetne było to, że trzeba było kombinować, a jedno nieostrożne posunięcie niweczyło nasze wysiłki.\nSwoją drogą, jak na możliwości Pegasusa widoczne na przykładzie innych gier, od strony wizualnej Bomberman wyglądał dość biednie. Na szczęście w całości nadrabiał grywalnością, która stała na bombowym (hehe) wręcz poziomie.\nBardzo przyjemna platformówka. Taka bezbronna. Dosłownie. W grze możemy zbierać bęcki, ale nie możemy nic zrobić naszym przeciwnikom, więc wszelkie przeszkadzajki należy po prostu omijać. Do tego potrzebny będzie solidny refleks. Po drodze rozwiązujemy też zagadki logiczne.\nWarto zatrzymać się na chwilę przy postaci głównego bohatera, bo wcielamy się… w jajo imieniem Dizzy. No dobra, może nie do końca, bo Dizzy należy do ludu jakiegoś tam… ale jego wygląd jest tak sugestywny, że aż człowieka kusi, by pójść po sól i majonez.\nGra jest dość długa, jak na standardy tytułów na Pegazusa, ale i bardzo wciągająca. Ilekroć pojawia się jakieś zestawienie najlepszych gier na tę konsolę, The Fantastic Adventures of Dizzy bankowo musi się w niej znaleźć. I nie ma w tym przypadku, bo to absolutny klasyk.\nNawet najbardziej podrabiane podróbki podróbek musiały mieć w zestawie akcesorium w postaci pistoletu. I co z tego, że służył on ledwie do dwóch gier na krzyż, skoro jedną z nich było Duck Hunt. Formuła gry była prosta. Irytujący pies, który naśmiewał się z nas przy każdej okazji, wskakiwał w krzaki i płoszył znajdujące się za nimi kaczki. Te wzbijały się do lotu, a naszym zadaniem było, a jakże, zestrzelenie ich.\nCóż to była za immersja jak na tamte czasy. Strzelanie z pistoletu do kaczek. Każdy dzieciak zastanawiał się, w jaki sposób to działa. A trzeba pamiętać, że były to czasy, w których nie dało się wygooglowywać odpowiedzi na wszystkie egzystencjonalne pytania. Po pierwsze dlatego, że użytkowników internetu w Polsce było wówczas tylu, co dziś entuzjastów Fallouta 76. Po drugie – nawet jeśli ktoś miał modem telefoniczny, i tak wykorzystywał go wyłącznie do czatowania.\nPS. do dziś nie wszyscy wiedzą, że można było grać w tę grę w dwie osoby: jedna strzelała, a druga sterowała kaczkami.\nW erze Pegasusa niewiele było gier wyścigowych wartych uwagi, więc bezkonkurencyjnym tytułem w tej kategorii jest bez wątpienia Micro Machines. Co rzuca się w oczy jako pierwsze, to duży wybór rodzajów pojazdów, jakimi możemy się ścigać. Mamy zwykłe samochody, terenowe, a nawet helikoptery czy czołgi.\nKolejna rzecz – wszystkie pojazdy są miniaturowe, a co za tym idzie – wyścigi odbywają się na biurku, piaskownicy, a nawet w wannie. Gra jest trudna, przeszkody mnożą się w nieskończoność i nigdy nie wiadomo, co znajdziemy za kolejnym zakrętem. Z drugiej strony – zwycięstwa w Micro Machines smakują wybornie.\nKartridże do Pegasusa czy wersje przeglądarkowe. Jak można odświeżyć tytuły z dzieciństwa?\nHandel kartridżami do Pegazusa to przeszłość? Portale aukcyjne pokazują, że nic bardziej mylnego. Jeśli ktoś chciałby obudzić w sobie duszę kolekcjonera, droga wolna. Ci natomiast, którzy chcieliby po prostu odświeżyć sobie tytuły z dzieciństwa, bez problemu znajdą je w sieci w wersjach przeglądarkowych.\nGdzie konkretnie? Odpowiedź w poniższym filmie.\n2 29 0 0\nKamila · 8 miesięcy temu\nSkoro podobalo ci sie Little mermaid to Tiny and toon adventure bylo by gra idealna dla ciebie 😊\nelo · 6 miesięcy temu\nBig Nose, Punisher, Battletoads to były dopiero piękne gry.\nRetro Geex: 10 najlepszych gier na Commodore 64 Kto powiedział, że samymi nowymi grami człowiek żyje? Dawno, dawno…\nRetro Geex: 10 najlepszych gier na Nintendo Wii W czasach, gdy Switch podbija rynki na całym świecie, sprzedając…\nGameplay z Mafia: Edycja Ostateczna - powrót do Lost… Po miesiącach droczenia się z fanami, serwowania krótkich zajawek i…\nTelewizory Samsunga wyprodukowane w latach 2010-2011… Korzystasz z telewizora Samsunga wyprodukowanego 10 lat temu? Jeśli Twoją…


Ubezpieczenie motocykla - czy warto korzystać z kalkulatora online? - CUK Ubezpieczenia\nUbezpieczenie motocykla - czy warto korzystać z kalkulatora online?\nSprawdź czy to opłacalna opcja.\nJakie ubezpieczenie motocykla możesz kupić online?\nNa co zwrócić uwagę oprócz obowiązkowego OC?\nJakie dane potrzebujesz do ubezpieczenia motocykla online?\nSkorzystaj z superoferty\nJeśli spełniły się Twoje marzenia co do posiadania motocykla albo właśnie wymieniłeś swój pojazd na nowszy model i szukasz odpowiedniego ubezpieczenia, możesz zrobić to online. Nie przekonują Cię nowoczesne technologie? Sprawdź, jakie są zalety takiego rozwiązania. Przeprowadzimy Cię też krok po kroku przez formalności.\nNa pewno zdajesz sobie sprawę z tego, że OCdla motocykla jest obowiązkowe, zupełnie tak jak w przypadku samochodu. Niezależnie od tego, jak często korzystasz ze swojego jednośladu, musisz posiadać ważną polisę. Niestety, sezon na bezpieczną jazdę motocyklem nie trwa zbyt długo, ale umowę z ubezpieczycielem podpisujesz na 12 miesięcy. Nie ma możliwości wyrejestrowania pojazdu na zimę ani korzystania z niego wyłącznie sporadycznie po ścieżkach leśnych bez OC. Właśnie dlatego, jeśli zakupiłeś motocykl, ważne jest dopełnienie tych formalności.\nOprócz standardowej, obowiązkowej polisy OC, możesz także zdecydować się na AC oraz assistance. Oferty nie są aż tak powszechne i popularne jak w przypadku aut, jednak w kalkulatorze CUK otrzymasz takie rozwiązania. Niektóre towarzystwa ubezpieczeniowe rezygnują z propozycji OC+AC oraz samego AC ze względu na to, że kolizje czy wypadki na drodze z udziałem motocykli są bardzo kosztowne. Zdecydowanie większe jest też ich ryzyko niż w przypadku samochodu. Warto jednak przyjrzeć się AC oraz assistance, aby zwiększyć swój komfort, a także ochronić domowy budżet. Niespodziewane naprawy motocykla mogą okazać się dość kosztowne w skutkach, dlatego koniecznie porównaj oferty w kalkulatorze online.\nJednym z zagrożeń, z jakim musi się liczyć kierowca motocykla to kradzież pojazdu. Właśnie dlatego, zwróć uwagę na to czy jest ona uwzględniona w warunkach ochrony. Być może będziesz musiał wykupić dodatkowe rozszerzenie, aby mieć wsparcie finansowe u ubezpieczyciela w razie utraty pojazdu. Warto zaznaczyć, że nie wszystkie towarzystwa uwzględniają tego typu ochronę w AC.\nWiesz już, jakie ubezpieczenia motocyklaonline możesz kupić oraz na co szczególnie zwrócić uwagę. Czas przybliżyć nieco cały proces zakupu polisy. Internetowy kalkulator działa sprawnie i szybko, dlatego wszelkie formalności przebiegną bezproblemowo. Zrobisz to nawet w kilkanaście minut, nie wychodząc z domu. Jeśli skorzystasz z naszego kalkulatora online, możesz liczyć na przejrzyste porównanie ofert. Dzięki temu, wybierzesz takie rozwiązanie, które pasuje do Twoich potrzeb, a także jest najbardziej opłacalne. Po wypełnieniu podstawowych danych na temat kierowcy i pojazdu, otrzymasz propozycje od wielu towarzystw ubezpieczeniowych. Kiedy zdecydujesz się na konkretną ofertę, zapłacisz za polisę online i będziesz mógł cieszyć się z ochrony.\nChcesz wykupić polisę online, korzystając z naszego kalkulatora online? Nie musisz martwić się o formalności oraz specjalnie przygotowywać całej sterty dokumentów. Wystarczą podstawowe dane na temat motocykla, takie jak:\nliczba miejsc w motocyklu.\nDo obliczenia całkowitej kwoty za składkę, potrzebne są także dane na Twój temat, czyli kierowcy. Wystarczy, że podasz informacje na temat tego czy ktoś jeszcze będzie użytkował pojazd, od kiedy go posiadasz oraz czy dotychczas miałeś jakieś ubezpieczenie. Historia kierowcy, wiek oraz doświadczenie także mają wpływ na wysokość składki. Kiedy wypełnisz formularz, błyskawicznie otrzymasz oferty do wyboru. Kolejnym krokiem jest zakup polisy, płatność oraz wypełnienie danych kontaktowych. Prawda, że to proste?\nSkorzystaj z naszego kalkulatora online! Zadzwoń na naszą infolinię lub odwiedź jedną z placówek CUK Ubezpieczenia, aby dowiedzieć się więcej na temat ubezpieczenia motocyklu.


Harry Potter i Książę Półkrwi **** - Film - rp.pl\nAktualizacja: 23.07.2009, 07:20\nRon, Hermiona i Harry przeżywają pierwsze zauroczenia i uczuciowe rozczarowania\nFilm jest bardziej mroczny niż poprzednie części cyklu. To już niemal horror. Ale jego gęstą i ponurą atmosferę rozjaśniają wątki romantyczne.\n[link=http://www.rp.pl/galeria/9146,1,337983.html]Zobacz fotosy z filmu [/link] Poniżej dalsza część artykułu\nHarry (Radcliffe) jest już prawie mężczyzną – skończył 17 lat. Pije więc piwo kremowe, zaczyna flirtować z dziewczynami, a na jego twarzy profesor Dumbledore (Gambon) dostrzega pierwszy zarost. Świat wokół młodego czarodzieja jest coraz mniej przyjazny.Tętniący życiem Hogwart zamienia się w twierdzę, która ma chronić uczniów przed atakami sił ciemności. Komnaty, w których tli się jedynie światło świec, przypominają średniowieczne izby w ponurym zamczysku. Burzowe chmury nad uczelnią układają się co jakiś czas w kształt złowieszczej trupiej czaszki. To sygnał, że Voldemort jest już blisko.\nTym razem czarnoksiężnik chce się posłużyć jednym z uczniów, by zgładzić profesora Dumbledore’a. Aby udaremnić ten plan, Potter musi poznać przeszłość Voldemorta. Dlatego zgodnie z radą Dumbledore’a zapisuje się na zajęcia z eliksirów do profesora Slughorna (Broadbent). Poczciwy nauczyciel pamięta bowiem Voldemorta z lat szkolnych w Hogwarcie, gdy ten był jeszcze Tomem Riddle’em... W tle tej łamigłówki rozgrywają się perypetie miłosne. Ron (Grint), Hermiona (Watson) i Harry przeżywają pierwsze zauroczenia i uczuciowe rozczarowania. Jak zwykle w opowieściach o Potterze – pod powłoką czarów ukryta jest gorzka proza życia. Poznawanie przeszłości Voldemorta jest tak naprawdę poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie o przyczyny schodzenia na drogę zła. Harry przekona się, że zagrożenia płynące z zewnątrz są niczym w porównaniu z walką, jaką nieraz trzeba stoczyć z własnymi emocjami, palącą nienawiścią, nadmiernymi ambicjami. Szósta odsłona sagi jest także filmem o potrzebie posiadania autorytetu – kogoś, kto wskaże młodemu człowiekowi właściwą drogę. Dla Harry’ego kimś takim jest Dumbledore, choć zaufanie chłopca zostanie wystawione na ciężką próbę. Akcja jest wartka, proporcje humoru i grozy są dobrze odmierzone. Tylko z klarownością prowadzenia fabuły twórcy mają problem. Ci, którzy nie znają książek J.K. Rowling, mogą się chwilami pogubić. [i]USA, W. Brytania 2009, reż. David Yates, wyk. Daniel Radcliffe, Emma Watson, Rupert Grint, Michael Gambon, Jim Broadbent [/i]


Virasoothe żel 50 g - Apteka Internetowa Cefarm24\nGliceryna, PEG-8, Caprylyl Glycol, poliakrylan sodowy, karbomer, wodorotlenek sodu i oczyszczona woda. Nie zawiera konserwantów.\nŻel powstał na podstawie unikatowej technologi OsmoCare, która dzięki chłodzącym właściwościom, pomaga zredukować uczucie swędzenia podczas ospy wietrznej.\nŻel chroni okolice zmian chorobowych, wspomaga naturalny proces gojenia. Redukuje możliwość powstawania dodatkowych infekcji oraz blizn.\nChłodzący żel Virasoothe pomaga zredukować nieprzyjemne objawy ospy wietrznej.\nJest bezpieczny dla dzieci od 6 miesiąca życia i dorosłych.\nBurnshield sterylny opatrunek na oparzenia z hydrożelem 2,5 cm x 50 cm (data ważności 2021-04-30)


Druga akcja krwiodawstwa w Jelczu-Laskowicach Oława | olawa24.pl\nolawa24.pl 09/07/2018 11:47\nZ uwagi na szczególnie duże zapotrzebowanie na krew w okresie wakacyjnym, jelczańsko-laskowicki Klub Krwiodawców organizuje dodatkową lipcową zbiórkę krwi. Najbardziej potrzebna się grupa krwi O RhD (-) minus.\nAkcja odbędzie się w sobotę 14 lipca w świetlicy "TOP", przy ul. Bożka 13 w Jelczu-Laskowicach w godzinach od 9:00 do 13:00.\nŻeby pomóc oddać krew nie trzeba wiele, wystarczy mieć ukończone 18 lat, ale nie więcej niż 65, czuć się zdrowym, ważyć nie mniej niż 50 kg, zjeść lekkie śniadanie i z dowodem osobistym zgłosić się do rejestracji podczas sobotniej akcji, żeby po krótkich badaniach oddać krew.\nRegionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa we Wrocławiu apeluje o zgłaszanie się osób z grupą krwi O RhD (-) minus - ta krew jako jedyna może być podawana wszystkim biorcom.\nDruga akcja krwiodawstwa w Jelczu-Laskowicach komentarze opinie


Koty i psy do adopcji - Psy i koty do adopcji, fundacja dla zwierząt Łódź - Bo Ja Kocham Psy\nNawet najlepsza fundacja nie zastąpi zwierzakowi domowej opieki właściciela. W naszej fundacji w Łodzi czekają na Ciebie zwierzęta do adopcji, które chętnie zostaną Twoimi najlepszymi przyjaciółmi, jeśli zechcesz dać im pełen ciepła i miłości dom!\nCzęsto słyszy się, że pupile adoptowane ze schroniska są najwierniejsze i najbardziej wdzięczne. Jest w tym wiele prawdy. Nasze psy i koty do adopcji często trafiają do nas po trudnych przejściach, jednak jesteśmy pewni, że dalej potrafią docenić ofiarowane im dobro. Jeśli zatem:\n• masz pewność, że potrafisz poświęcić zwierzakowi odpowiednio dużo czasu i miłości,\n• leży Ci na sercu dobro zwierząt i chcesz podarować pokrzywdzonemu czworonogowi kochający dom,\n• będziesz w stanie przeznaczyć środki na ewentualne leczenie swojego nowego towarzysza,\n…nie czekaj i adoptuj czworonożnego przyjaciela dla siebie! Pamiętaj jednak, że adopcja psa, kota czy innego zwierzaka to decyzja na całe jego życie, która powinna być podjęta odpowiedzialnie, a nie pod wpływem chwili.


utworzono: 2012/07/28 08:55\nZaczęły się Igrzyska w Londynie, znalazłem bardzo ciekawą retrospekcję o polskich medalistach:\nno i oby tym obecnym się udało. : )\nBrawo Julia Goerges !!! [2012-07-29 15:38]\nbrawo siatkarze [2012-07-29 23:51]\nSiatkarze utrzymują formę z Pucharu Świata więc powinni dłuuuuuuuuuuuuuuuuuuuugo grać !\nJakos nie wciąga mnie Olimpiada patzrylem na Radwańska wczoraj i odnioslem wrażenie jak by niebyla soba taka niepewna??\nSiatkarze b.ladnie oby trzymali nadal taki poziom!!\nNajlepiej jeszcze siedem meczy!!!!!!Po tym co pokazali z Włochami gorąco w to wierzę. [2012-07-30 08:11]\nNo z włochami zagrali pięknie :) aż mi się wierzyć nie chciało w ostatnim secie, że można mieć taką przewagę nad tak dobrym przeciwnikiem i to na olimpiadzie. Mają formę chłopaki i mam nadzieję, że taka utrzymają do końca. Szkoda Radwańskiej, no ale co zrobić taki jest sport.\ntaa, z Włochami pięknie, ale dzisiejszy mecz z Bułgarią ? Nie popisali się, moim zdaniem grali nie pewnie, bez zdecydowania. Ale Otylia i jeszcze jakiś pływak zakwalifikowali się do półfinałów. : )\nCzy my kiedyś przestaniemy śpiewać "Nic się nie stało" ? Nie mam tu na myśli tylko siatkarzy.\nKorzeniowski bez medalu. :)\nCiekawe jak to jest, że w prawie 40milionowym państwie nie da się znaleźć zawodników, którzy potrafią wygrywać na dużych imprezach ... [2012-07-31 20:54]\nMamy wreszcie zloto Adrian Zielinski w czeżarach --brawo!!\nCholerka zdublowałam temat :( Nie wiedziałam o tym...\nTeż się właśnie cieszę;))\nI następny złoty -Tomasz Majewski w pchnięciu kulą !!!!\nA ja powiem tak prócz Majewskiego i Siatkarzy - naszym wieszali przed igrzyskami ordery na szyję a okazało się, że medale zdobywają sportowcy których nazwiska słyszymy poraz 1-szy, ja osobiście czekam na młodego chodziarza - mieszka 12km odemnie pochodzi z woj. wielkopolskiego z miasta Skoki pod Poznaniem. Trzymam za niego kciuki... i za siatkarzy....\nPozostali to chyba gwiazdki im zaświeciły i powinni sprzedawać balony na bazarze, albo zdobywać medale w wylizywaniu sufity w podskokach bez stanika :P\nDla nas kibiców to szcześliwy dzien 2 zlotka srebro i braz w jednym dniu .Wspaniale!!\nJedną z zasad sportu jest wiara w zwycięstwo. Bez niej w ogóle nie ma po co podchodzić do współzawodnictwa. Podobnie należy traktować wiarę kibiców.\nJa mogę podskakiwać... co prawda w staniku i nie po to żeby cokolwiek wylizywać... z radości. Wierzę w chłopaków i w dziewczyny i w ich ciężką pracę jaką musieli włożyć w to żeby dostać się do Londynu nie tylko w charakterze kibiców. [2012-08-03 23:11]\nPrzeważnie ci co maja wystajace zabardzo kolana do przodu a stopy zachodza do wewnatrz ,przewaznie nie lubia sportu bo nie maja o nim pojecia. Tak że Kasiu takimi wpisami nie mozna sie przejmowac?\nUf, nareszcie odrobina ulgi. Jest, jest ,jest!!!!!!!!!!!!!!!! [2012-08-03 23:26]\nNie wiem jak Wy,ale ja jestem przeciwny takim konkursom gdzie biorą udział zwierzęta(WKKW)Dla mnie to "sport" elitarny który powinien zniknąc z areny olimpijskiej tak samo jak żeglarstwo.Olimpiada jest dla mas,a nie dla elit. Gratulacje dla wszystkich naszych medalistów. [2012-08-03 23:27]\n"Profesor" zrobił swoje!!!!! I ta ostatnia kolejka! Jednak można i z orłem na koszulce! [2012-08-03 23:28]\nI znów polskie piekiełko z Adrianem Zielińskim. Ciekawe co powiedzą "wielce szanowni pseudodziałacze związku". [2012-08-03 23:33]\nKrzysiek - ci " działacze " nie znają i nie kierują się dewizą " Citius , altius , fortius " - tylko ...\nKapitalne "kieszonkowe podsumowanie".Zgoda, zgoda, zgoda!!! [2012-08-04 13:02]\nKasia pisze, że zawodnicy i kibice powinni wierzyć w sukces... a co powiecie na pompowanie w nas medali, zanim konkurencja się zacznie - a to cały czas robią komentatorzy. Urok sportu polega na tym, iż nie wszystkie wypełnione wytyczne gwarantują sukces w postaci medalu. Ale my jesteśmy zapewniani przed każdym występem, że będzie medal - czy to ma coś wspólnego z wiarą ?, czy to zwykłe otumanianie ? Rozgoryczenie po takim pompowaniu jest straszne i odchodzi mi już chęć do słuchania debilnych zapewnień - że "musi być medal".


Test Canon EOS M6 - Jakość obrazu JPEG - Test aparatu - Optyczne.pl\nCanon EOS M6 - test aparatu\nMaciej Latałło\tKomentarze: 228\nZdjęcia w formacie JPEG w EOS-ie M6 mogą być zapisywane w trzech podstawowych rozmiarach: Large (6000×4000 pix), Middle (3984×2656 pix) i Small 1 (2976×1984 pix). Odpowiada to obrazom 24-, 11- i 6-megapikselowym, a każdy rozmiar zdjęcia może być poddany dwustopniowej kompresji. Do dyspozycji mamy dodatkowy mały format Small 2 (2400×1600 pix), który zapisywany jest jedynie w jakości FINE. Podane rozdzielczości dotyczą proporcji obrazu 3:2. Pod tym względem mamy jednak dodatkowe opcje do wyboru, które obejmują ustawienia: 4:3, 16:9, oraz 1:1.\nW testowanym aparacie czułość można zmieniać w zakresie od ISO 100 do 25600, a krok zmiany ISO wynosi 1/3 EV. Poniżej przedstawiamy fragmenty zdjęć scenki w formacie JPEG przy ustawieniach neutralnych i minimalnym wyostrzeniu. Dla porównania prezentujemy zdjęcia wykonane za pomocą aparatów Fujifilm X-A3 i Olympus E-PL8.\nPierwsze, co rzuca się w oczy w przypadku testowanego EOS-a, to wyraźna miękkość obrazu w stosunku do prezentowanych dwóch modeli konkurencji. To oczywiście zasługa niewyostrzonych JPEG-ów w Canonie, które to z kolei w aparatach Fujifilm i Olympus są całkiem silnie uwydatniane.\nWraz ze wzrostem nastaw czułości, szum narasta raczej powoli. Nawet przy ISO 6400 obraz prezentuje się w miarę nieźle. Przy wyższych czułościach obserwujemy istotny spadek szczegółowości, dlatego nie widzimy większego sensu korzystania z nich. Ogólnie rzecz biorąc, na wyższych nastawach z ISO obraz z bezlusterkowca Canona wygląda nieco lepiej niż z Olympusa. Nieco lepsze wrażenie robią natomiast JPEG-i z modelu Fujifilm X-A3.\nW testowanym EOS-e mamy do dyspozycji 8-stopniową skalę siły wyostrzania (od 0 do 7) oraz dwa dodatkowe parametry: precyzja i próg regulowane w 5-stopniowej skali. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w rozdziale czwartym. Poniżej prezentujemy wycinki zdjęć naszej scenki zapisanych jako JPEG-i z najniższą siłą wyostrzania oraz na poziomie 3 i 7. Parametry precyzja i próg ustawione były na wartość 2 (domyślną dla Neutralnego stylu obrazu). Zdjęcia wykonane zostały na czułości ISO 100.\nCanon EOS M6, ISO 100\nWyostrzania na maksymalnym poziomie raczej nie polecamy stosować, bowiem widać, że jest ono w tym przypadku zbyt silne. Całkiem rozsądnie natomiast wyglądają zdjęcia w wyostrzaniem ustawionym pośrodku skali.\nCanon EOS M6 oferuje możliwość wykorzystania różnych filtrów artystycznych, modyfikujących w charakterystyczny sposób wykonane zdjęcie. Funkcja ta dostępna jest na kole nastaw aparatu jako osobny tryb. Do wyboru mamy następujące filtry:\nEfekt rybiego oka,\nEfekt pogrubienia artystycznego,\nEfekt aparatu zabawki,\nPoniżej prezentujemy efekty działania poszczególnych filtrów.\nZdjęcia wykonane z użyciem różnych ustawień opcji HDR przedstawiamy poniżej. Dla porównania prezentujemy także zwykłe zdjęcie wykonane w trybie P.\n11. Komentarze czytelników (228)\nKomentarze: 71 Czytaj test\nO tym się mówi, czyli plotki i ploteczki z ostatniego tygodnia 313\nTest Sony A7C 71\nSamyang AF 35 mm f/1.8 FE - zdjęcia przykładowe 27\nPentax KP - koniec produkcji 58\nCanon EOS R5 w zastosowaniach filmowych 24\nRaport CIPA - styczeń 2021 75\nTest Pentax smc DA 35 mm f/2.4 AL 184


Horyzont zderzeń - Marta Chudzik - MALARSTWO - Pikoteka\nStrona główna - Sztuka Współczesna - MALARSTWO - Marta Chudzik - Horyzont zderzeń\nKod produktu: 000227_003m\nTechnika Oryginału Akryl, Techniki mieszane\nwymiary dzieła 60 x 50 cm\nObraz „Horyzont zdarzeń.” powstał w 2021 roku. Jego autorem jest Marta Chudzik. Ma wymiary 60 na 50 cm. Jest to praca wykonana w technice własnej na płótnie.\nPraca ta wykracza poza jeden nurt. Z jednej strony nawiązuje do abstrakcji, z drugiej ze względu na bogatą fakturę można odnaleźć pewne cechy wspólne z malarstwem materii.\nTematem jest geometria.\nDominują cztery kolory: czarny, niebieski, różowy i biały. Podstawą konstrukcji obrazu jest kontrast pomiędzy białą linią paraboli a czernią owalu. Z kolei dolna część płótna to przestrzeń, w której Artystka po mistrzowsku za pomocą stopniowania walorowego przeprowadza róż w błękit.\nMinimalizm środków sprawia, że kompozycja ta nabiera znakowego charakteru.\nStonowana kompozycja skoncentrowana wokół białej linii cechuje się spokojem. Co znamienne dla prac Chudzik można zauważyć tutaj skontrastowanie płaskich plam z tonalnymi przejściami oraz zróżnicowanie faktury.\nObraz ten ze względu na swoją symetryczność tchnie spokojem. Wspaniale prezentować się będzie zarówno w przestrzeni prywatnej, jak i biznesowej.\nBez tytułu 4 Gabriela Gajewska MALARSTWO


Szczepienia ochronne w żłobkach pozostają obowiązkowe. Sąd oddalił skargę - Super Express - wiadomości, polityka, sport\n2020-07-09 7:06 STAN\nAutor: pixabay.com, zdjęcie ilustracyjne Szczepiania obowiązkowe dla dzieci konieczne przy rekrutacji do żłobka\nWarunek dotyczący szczepień ochronnych niezbędny do przyjęcia dziecka do placówki żłobkowej jest zgodny z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w tej sprawie. Jest jednak wyjątek. Które dzieci nie muszą mieć obowiązkowych szczepień? Dowiesz się więcej czytając ESKA Warszawa.\nSzczepienia obowiązkowe w żłobkach\nSzczepienia obowiązkowe są warunkiem koniecznym do przyjęcia dziecka do żłobka. Te przepisy uchwały Rady Warszawy zostały zaskarżone. W środę 8 lipca Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał tę skargę za bezzasadną i podkreślił, że szczepienia ochronne dziecka jako warunek konieczny do przyjęcia do żłobka jest zgodny z konstytucją RP. Sąd odwołał się\ndo gwarancji ochrony zdrowia obywateli w szczególności zwracając uwagę na dobro dziecka, jego prawa do zdrowia i życia.\nCzytaj także: 2 czerwca rusza rekrutacja do żłobków w Warszawie. Do kiedy trwają zapisy?\nNie wszystkie dzieci muszą być szczepione\nOd przepisów uchwały Rady Miasta są pewne wyjątki. Dzieci, które nie mają obowiązkowych szczepień też mogą brać udział\nw rekrutacji do żłobków. Są to jednak wyjątkowe sytuacje, zakładające, że istnieją przeciwskazania zdrowotne stwierdzone\nŻłobki i przedszkola w okresie pandemii\nPrzez pandemię koronawirusa żłobki i przedszkola przez pewien czas pozostały zamknięte. W tej chwili rodzice znów mogą\noddawać swoje dzieci do placówek. Główny Inspektorat Sanitarny zaktualizował także zalecenia dotyczące placówek przedszkolnych.Nowe zasady wskazują niemal całkowity powrót do przepisów obowiązujących przed pandemią. Więcej na temat nowych zaleceń przeczytasz >>TUTAJ<<\nrekrutacja do żłobka Warszawa


Fizik Tempo Powerstrap R5 Buty szosowe, white/black | Sklep Bikester.pl\nFizik Tempo Powerstrap R5 Buty szosowe, white/black\nFizik Tempo Powerstrap R5 Buty szosowe, white/black (2020)\nTempo Powerstrap R5 to wszechstronne buty do rowerów szosowych z innowacyjnym zapięciem na rzepy zaprojektowanym z myślą o doskonałym dopasowaniu.\nPodczas gdy większość zapięć na rzepy po prostu ściąga dwie strony górnej części buta, w konfiguracji Powerstrap pasek owija się wokół stopy, zapewniając maksymalny komfort i zapięcie za pomocą tylko dwóch pasków.\nW ten sposób system działa zgodnie z zasadą fi'zi:ks Volume Control. Podbicie i śródstopie są oddzielnie regulowanymi obszarami, które pozwalają na pełne dopasowanie i kompresję.\nPodeszwa zewnętrzna z kompozytu nylonowego R5 jest elastyczna i wygodna nawet podczas długich jazd, ale bez utraty efektywności pedałowania.\nPodeszwa: Kompozyt nylonowy


TCL wprowadza nowe modele z serii P6 - Aktualności - PC Format\nStartAktualnościTCL wprowadza nowe modele z serii P6\nMarka TCL ogłosiła wprowadzenie na rynek nowości z serii P: telewizora P66 Android.\nWykorzystując wyróżniający się design, będący znakiem rozpoznawczym serii P, model P66 łączy ramę o szerokości zaledwie 4,8 mm i metalową obudowę, co tworzy bardzo cienki przekrój, zaledwie 9,9 mm. Zespół projektantów firmy TCL użył innowacyjnego podejścia pozwalającego wyprodukować wyjątkowy telewizor, w którym nie ma śrub, łączeń ani elementów plastikowych - dzięki czemu jest cienki i gładki w dotyku.\nW P66 użyto technologii HDR PRO gwarantującej nowoczesną jakość obrazu z większym kontrastem i wyrazistymi kolorami. Szeroka paleta barw (WCG) wprowadza do pomieszczenia różnorodność intensywnych i realistycznych kolorów właściwych kinu cyfrowemu, technologia wyświetlania (display) 4K UHD gwarantuje niezwykłe doznania podczas oglądania dzięki liczbie pikseli 3.840 × 2.160: cztery razy lepsza rozdzielczość niż w standardowym telewizorze full HD. Ponadto jakość obrazu 2K można zwiększyć do 4K z USB, HDMI lub poprzez treści nadawane na żywo w Internecie. Technologia Micro-dimming pozwala P66 osiągnąć wysoki kontrast dzięki analizie treści nagrania w setkach osobnych stref i dostosowaniu bieli i czerni każdej z nich z osobna.\nP66 oferuje dźwięk w technologii DTS Premium. Model ten jest w stanie odkodować dźwięk DTS Master używany w źródłach z 4K-UHD ostatniej generacji (UHD Blu Ray Disc). Posiada on również rozwiązanie Clear Dialogs zwiększające zrozumiałość dialogów oraz Volume Leveling utrzymujące stały poziom dźwięku mimo zmian programu lub puszczanych reklam.\nPilot do telewizora TCL ma dedykowany przycisk dla Netfliksa przechodzący do usługi za pomocą jednego kliknięcia. Wbudowana funkcja Chromecast pozwala użytkownikom szybko przenieść zdjęcia, nagrane filmiki, muzykę i inne treści z ulubionego urządzenia prosto do telewizora. Ta opcja działa z najbardziej popularnych urządzeń, takich jak: iPhone, iPad, telefon i tablet Android, Mac, laptop z systemem Windows i Chromebook.\nFirma TCL ogłosiła również wprowadzenie na rynek P64 będącego modelem 43-calowym ze SMART TV 3.0. Produkt P64 charakteryzuje ten sam design i wiele funkcji wspólnych z P66, włącznie z 4K Ultra HD, HDR PRO i technologią WCG, które gwarantują wysoką jakość kolorów, kontrastu i jakości obrazu. Technologia Dolby Audio zapewnia bogaty, czysty i mocny dźwięk, z kolei SMART TV 3.0 daje łatwiejszy dostęp do treści w technologii 4K UHD HDR. Ponadto, korzystając z TV+ App Store, telewidzowie mogą ściągać ulubione aplikacje, filmy, nagrania i gry w wysokiej rozdzielczości. Zarówno Netflix, jak i YouTube są dostępne w jakości 4K HDR na SMART TV 3.0.\nTagi: sprzęt, telewizory, TCL


Błękitni - Stal: Mistrzowie końcówek w Stargardzie - Stargard Portal Informacyjny - Stargard, okolice - wiadomości, aktualności, informacje, sport, kultura, rozrywka, dziennik,\nPiłkarze Błękitnych Stargard zmierzą się w środę z ostatnim rywalem, który aktualnie tworzy czołową czwórkę.\nTerminarz na początku sezonu jest bardzo trudny. Wiedzieliśmy o tym już po jego ogłoszeniu, ale boisko oraz tabela tylko potwierdzają ten fakt. W sobotę Błękitni przegrali z liderem - Chojniczanką Chojnice 0:2. Wcześniej, jako jedyni zabrali punkty Wigrom Suwałki zwyciężając u siebie 1:0. Prowadzili też z trzecią w tabeli Bytovią, ale w końcówce kompletnie się pogubili.\nPomimo trzeciej porażki w sezonie Błękitni pokazali w Chojnicach, że podnieśli się po klęsce z Bytovią. Przede wszystkim gra wyglądała lepiej. Trzeba tylko czekać na lepsze efekty w postaci bramek i punktów. O to łatwiej nie będzie, bo w środę kolejny pojedynek z rywalem z czołówki. Początek o godz. 16:00.\n- Z obrazu tabeli i ze zdobyczy punktowej widać, że Chojniczanka gra na pewno o górną część tabeli. My musimy jak najszybciej połapać punkty. Najbliższą okazję mamy w środę. Później jedziemy do Ostrudy - mówił po ostatnim meczu trener Tomasz Grzegorczyk.\nDo Stargardu przyjedzie Stal Rzeszów, która zdobyła 10 punktów i jest na czwartym miejscu. Zespół z Podkarpacia ma imponujący wyjazdowy bilans. W dwóch meczach zdobył komplet punktów, strzelił cztery gole i nie stracił żadnego. Wygrał po 2:0 ze Zniczem Pruszków i Pogonią Siedlce. W piątek natomiast u siebie bezbramkowo zremisował z Olimpią Elbląg i to na własnym stadionie stracił już pięć oczek.\nStal Rzeszów to mistrzowie końcówek. Cztery z sześciu bramek strzeliła w ostatnich minutach spotkań, a dwie pozostałe w 60. oraz 59. minucie. W pierwszej części Stal nie strzeliła gola. Do niedawna Błękitni natomiast tracili wszystkie gole w drugich połowach, ale po wizycie w Chojnicach to się zmieniło.\nO tym, że ze Stalą trzeba grać do końca Błękitni przekonali się w minionym sezonie. W Rzeszowie przegrali 1:3 tracąc gole w 73. oraz 90. minucie. Bardziej kosztowny mógł okazać się rewanż. W Stargardzie wszystko wskazywało na remis, ale w 89. minucie gola na wagę trzech punktów zdobył Wojciech Reiman.\nBłękitni później musieli do ostatniego meczu walczyć o utrzymanie. Stal od tego momentu nie przegrała spotkania i była krok od awansu do Fortuna I ligi. W decydującym, barażowym pojedynku z Resovią było 0:0, a lokalny rywal okazał się lepszy po emocjonującej serii rzutów karnych (7:6). Na początku obecnego sezonu niewiele się zmieniło. Stal jest w czołówce i może ponownie powalczyć o awans. Błękitni zajmują 15. lokatę i czeka ich walka o utrzymanie.\nBłękitni Stargard - Stal Rzeszów / środa 30.09.2020 godz. 16:00.


Jagoda Szelc: Wiem, gdzie stoję • Ekrany\nJestem wdzięczna Pawłowi Uszyńskiemu za jego polemiczny głos. Kontynuacja tej dyskusji jest dla mnie bardzo ważna i cieszę się, że znalazła wyraz w zaangażowanym tekście.\n* Niniejszy tekst domyka polemikę wokół felietonu autorki „Proletariat planu” i jest reakcją na artykuł Pawła Uszyńskiego „Elity planu? Odpowiedź Jagodzie Szelc”.\nNapisałam felieton w bardzo określonym momencie i w bardzo określonym celu. Nie miał on formułować wyczerpującej diagnozy całej sytuacji przemysłu filmowego w Polsce. Tekst powstał w reakcji na wiadomość, że w czasie pandemii mimo obostrzeń dwa plany filmowe wciąż pracowały. W wielu internetowych dyskusjach pojawiła się ostra krytyka pracowników technicznych, którzy zgodzili się pójść do pracy pomimo zagrożenia ich zdrowia i życia. Postanowiłam sprzeciwić się jej i wskazać, że nie wszystkie grupy zawodowe mogły zostać w domach na obowiązkowej kwarantannie. Członkowie pionów technicznych wspomnianych produkcji mogli podjąć taką decyzję także pod wpływem przymusu ekonomicznego.\nSkąd to przypuszczenie? Czy możliwe, że doszło w tym przypadku do „wymuszania pracy” w nieodpowiednich warunkach i bez wystarczających zabezpieczeń zdrowotnych, socjalnych czy psychologicznych? Czy możliwe, że to przejaw, jak pisze Paweł Uszyński, „podłego i nieuczciwego traktowania ekip”, „wiecznego cięcia kosztów i sprawdzania granic ludzkiej wytrzymałości i zawodowej godności”? Po opublikowaniu felietonu dowiedziałam się o kilkunastu kolejnych przypadkach rażących nadużyć, o których pisali do mnie pracownicy i pracowniczki filmu. Nie mam pojęcia, czemu mój polemista uważa, że wspominanie o przemęczonych pracownikach, którzy padają ofiarami wypadków, odbiera im godność i ich dehumanizuje.\nNie istnieje ludzka zbiorowość, w której nie występują żadne konflikty, podziały czy stosunki władzy. Najzdrowsze społeczności to te, które odważnie je nazywają i próbują sobie z nimi wspólnie poradzić.\nW trakcie pandemii podział My‒Oni stał się bardzo jaskrawy i określał różnicę między tymi, którzy zamknięci w domach mogli pozwolić sobie na pracę zdalną lub chwilę przerwy, a tymi zmuszonymi do codziennego – czasem nawet wzmożonego – wysiłku w warunkach zagrożenia.\nNależę do tej pierwszej grupy, dlatego uważam za swój obowiązek – również w kontekście produkcji filmowych – pamiętanie, że istnieje liczna grupa osób w całkiem innej sytuacji. Nie wytworzyłam podziału na My i Oni, zaledwie wskazałam, że takie podziały już istnieją, a silne reakcje, zarówno polemiczne, jak i aprobujące, tylko upewniają mnie, że jest to stan faktyczny.\n„Proletariat” oznacza dla mnie pracowników, którzy muszą wykonywać pracę, nie mając wpływu na jej warunki. „Proletariat” nie ma nic wspólnego z „robolami”. To ostatnie słowo jest pogardliwym określeniem robotnika i nie odpowiadam za to skojarzenie. Dla mnie robotnicy, ludzie pracy są proletariatem dlatego, że dźwigają na swych barkach największe ciężary tego systemu, a często niewiele za to dostają. W trakcie pandemii nazywa się ich często essential workers, podkreślając, że bez nich cały system po prostu by się zawalił. Podobnie jest też w świecie filmu, gdzie pracownicy techniczni zapewniają fundamentalną stabilność produkcji, choć często nie czerpią z niej dostatecznych zysków ani symbolicznych, ani ekonomicznych.\nW moim światopoglądzie bieda nie jest cechą osobowości, nie jest czymś decydującym o wartości człowieka czy o jego tożsamości, a dostrzeganie czyjejś trudnej sytuacji ekonomicznej nie ma na celu zawstydzania kogokolwiek.\nJest to określenie położenia ekonomicznego, które nie wynika tylko z indywidualnych decyzji. Pisząc o biedzie, krytykuję nie ludzi, lecz system, decyzje i praktyki, które do niej prowadzą. Jak mielibyśmy mierzyć się z faktem, że niektórzy spośród nas znajdują się w gorszej sytuacji, jeśli nie będziemy o tym mówili? Nienazywanie problemów jest sposobem na ich tabuizowanie, a w konsekwencji pogłębianie. Ludzka krzywda nie zmniejszy się od tego, że wszyscy naokoło będziemy sobie powtarzać, jak jest świetnie.\nJa też przez ostatnie 10 lat zajmowałam się różnymi rzeczami na planie: pracowałam jako dyżurna, tyczkarka, dźwiękowczyni, asystentka, druga reżyserka, montażystka; prowadziłam też samochody na planach. Widziałam i doświadczyłam wystarczająco dużo, żeby nie przyjmować na wiarę opowieści o wspólnotowej pracy i równości na planie. Wolę to sprawdzać, upewniać się i mówić o tym, co uważam za nieakceptowalne.\nOd kiedy zaczęłam robić filmy jako reżyserka, staram się tworzyć możliwie równościową atmosferę na planie i zastanawiać się nad tym, co zrobić, żeby wszyscy ludzie, z którymi pracuję, czuli się dobrze.\nTo miałam na myśli, pisząc o sprawianiu komuś przyjemności. Chcę to robić zawsze i zawsze się nad tym zastanawiać. Mam nadzieję, że moje działania mówią same za siebie. Może lepiej niż felietony. Wiem, gdzie stoję.\nI też mam pytania. Czy nie jest tak, że łatwiej protestować przeciwko formie i stylowi tekstu niż sytuacji realnego wyzysku, który on opisuje? Że łatwiej nie zgadzać się z poszczególnymi sformułowaniami niż z systemową opresją? Jak to jest, że ludzie, których ona, jak sami twierdzą, nie dotyczy, poczuli się tak bardzo dotknięci? Skoro to nie o was, bo wasze praktyki są ok albo dobrze sobie radzicie – bardzo się cieszę. Byłam też na takich planach. Może jednak nie ma sensu obrażać się w imieniu tych, którzy radzą sobie gorzej? Ja nie chciałabym ich uciszać powtarzaniem mantry o idyllicznej wspólnocie. Rzucać komunałów o tym, jak bardzo się kochamy i jak bardzo jesteśmy zjednoczeni. Zawodowa solidarność to efekt ciężkiej pracy i nierzadko walki, a nie coś, co spadło z nieba i już zawsze towarzyszyć będzie twórczym zawodom.\nJedną rzecz na pewno zmieniłabym w swoim tekście. W przedostatnim zdaniu nie powinno być: „pomyślmy czasem o NICH”, lecz „zawsze”. Zawsze myślmy i zawsze głośno mówmy. Dziękuję wszystkim, którzy znajdą czas, by czytać i się zastanawiać. A może nawet wspólnie działać.\nNie chcę pisać, podobnie jak nie chcę robić filmu, o pandemii. Wydaje mi się, że...\n10 maja 2020 at 23:27\nDziękuję „Ekranom” jeszcze raz za możliwość tej polemiki i żałuję, że Redakcja odmówiła publikacji mojego drugiego tekstu bez zapoznania się z nim. Myślę, że symetria w dyskusji byłaby tutaj rzeczą pożądaną, ale rozumiem też naturalną przewagę Jagody jako stałej Autorki magazynu.\nPozostaje mi wkleić swój głos, w którym odpowiadam między innymi na zadane mi przez Jagodę Szelc pytania, na które nie miałem możliwości odpowiedzieć na łamach:\n11 maja 2020 at 00:16\nDlaczego pan Paweł Uszyński nie dostał możliwości odpowiedzi na łamach pisma/portalu? Czyżby pani Jagoda miałaby mieć ostatnie zdanie w tej sprawie? Bardzo chciałbym przeczytać tekst pana Uszyńskiego ponieważ uważam, że tekst pani Szelc był niemerytoryczny, oderwany od rzeczywistości i obrażający profesjonalistów , z którymi pracujemy.\n13 maja 2020 at 09:39\nA ja cieszę się, że Redakcja odmówiła publikacji odpowiedzi na odpowiedź. Posłuchałem jej na profilu Pana Pawła Uszyńskiego i sądzę, że absolutnie nic nie wnosi do tematu, za to poziomem odbiega od ogólnie przyjętych standardów. Byłoby niestosowne, by pojawiła się na łamach „Ekranów”, bo znaczyłoby to, że dziś już naprawdę wszystko można opublikować. Najwyraźniej ktoś w Redakcji ma dobrą intuicję albo dar przewidywania. Ale do rzeczy. Odpowiedź Pana Pawła Uszyńskiego opiera się głównie na sportowym czepianiu, łapaniu za słowa, próbach ośmieszenia drugiej strony, praktykach dalekich od rzeczowej dyskusji czy po prostu rozmowy. Wyjątkowo żenujący jest komentarz do stwierdzenia, że ludzie nie mają wpływu na warunki, w jakich pracują. Panie Pawle, naprawdę Pan uważa, że Pani Jagodzie Szelc chodziło o warunki pogodowe? Odpowiedź miała być chyba zabawna, taka fajna i błyskotliwa, ale niestety stała się rubaszna, wręcz chamska. Słuchając jej miałem wrażenie, że na parę minut cofnąłem się do szkoły podstawowej, a Panu Pawłowi Uszyńskiemu ktoś nie spodobał się na szkolnym korytarzu, więc postanowił mu słownie odwinąć. Ot tak, bez konkretnego powodu, dla czystej zabawy i rozrywki. Można nie podzielać poglądów innych i się spierać, nawet dość ostro ścierać, ale na pewno nie w ten sposób. Są granice.\n15 maja 2020 at 11:23\nnie będę Pana rzecz jasna przekonywał do swoich racji, szanuję Pańską postawę. Starałem się dysktować mocno, ale merytorycznie i na pewno nie było moim zamierzeniem „czepianie się słówek”. Nadmienię też, że redakcja odmówiła publikacji BEZ ZAPOZNANIA SIĘ Z TEKSTEM, zaznaczając, że na odpowiedzi Jagody Szelc polemika się kończy. Myślę, że jeśli wypowiadamy w przestrzeni publicznej słowa, stawiamy tezy, definiujemy pojęcia, bierzemy za nie odpowiedzialność i jesteśmy gotowi na polemikę. Starałem odnieść się do konkretnych fragmentów tekstu Jagody Szelc, kierując się zdrową w moim przekonaniu Wittgensteinowską zasadą, że granicami naszego świata – szczególnie w przypadku tekstu pisanego – są granice naszego języka. Do języka, do konkretnych tez i sformułowań mogłem się odnieść i to też uczyniłem. Pozdrawiam!\n16 maja 2020 at 08:47\nPanie Pawle, ostatecznie liczy się efekt, a ten dyplomatycznie rzecz ujmując najlepszy nie jest. I choć zapewnia Pan, że nie chciał łapać za słowa, to jednak Pan łapał. Na pewnym poziomie to nie przystoi. A dodatkowo rodzi poważną wątpliwość, co do intencji, nie mówiąc już o osłabieniu i tak śladowych merytorycznych odniesień. Proszę mi nie tłumaczyć, iż dyskusja jest wpisane w życie, wiem to, chyba każdy to wie. I nie to jest naganne, że Pan próbował wejść w polemikę, ale to w jaki sposób Pan to zrobił. Apeluję o zachowanie pewnych standardów i elementarnej kultury. Wiem, że Redakcja odmówiła Panu publikacji odpowiedzi, bez zapoznania się z treścią i dlatego napisałem, że ktoś w tej Redakcji ma intuicję albo dar przewidywania. Bo odrzucono tekst, który nie powinien się na łamach „Ekranów” ukazać i zrobiono to bez czytania. Dobrze się stało i jestem za to wdzięczny Redakcji. Zastanawiam się też, tak zupełnie na koniec, czy powoływanie się na Wittgensteina w Pana sytuacji, choć jest bardzo efektowne, nie działa jednak na niekorzyść? Bo jeśli sprowadzilibyśmy Jego zasadę do: jestem tym, co mówię i posłuchali Pana odpowiedzi na odpowiedź, to moglibyśmy dojść do zaskakujących i jednak mało sympatycznych wniosków.\n26 maja 2020 at 08:04\nBardzo ciekawy temat. Szkoda jednak, że wciąż zwycięża u nas polemika Ad personam zamiast Ad rem. Mówię to, bo przeczytałem wszystkie teksty i wszystkie komentarze. Jeśli odrzucić idiotyczne zarzuty o seksizm, celowe próby dokuczenia komuś itd ( niestety to przeważa …) to właściwie z tych dwóch przedstawionych postaw ( niby polemicznych) mogłoby coś istotnego wyniknąć. Bo właściwie i Jagoda i pan Paweł mają rację co do meritum. I oboje chcą coś zmienić. W ogólniejszym znaczeniu tekst Jagody mówi o nierównościach, które – niestety – były, są i będą. Oczywiście jednak, że przyzwoici ludzie powinni robić wszystko, żeby je niwelować. Tekst Pana Pawła traktuje o tym samym, ale … z drugiej strony. Byłoby wspaniale, gdyby te dwie postawy mogły się spotkać i wspólnie coś „wypracować”. Chociażby jakąś małą, ale prawdziwie „dobrą zmianę”, której tak bardzo nam brakuje. Bo o tekście wkrótce niestety wszyscy zapomną …\nKomentarze do Kuba


Porównanie kredytów hipotecznych: Zabazpieczenia | ekredytyhipoteczne.pl\nPorównanie kredytów hipotecznych pod kątem zabezpieczeń\nKredyty hipoteczne muszą być odpowiednio zabezpieczone, aby bank nie poniósł strat przy ich udzielaniu. Podstawowym zabezpieczeniem jest oczywiście wpis hipoteki do księgi wieczystej nieruchomości. Istnieje również obowiązek ubezpieczenia nieruchomości przez kredytobiorcę od ognia oraz innych wydarzeń losowych i przekazanie praw do ewentualnego odszkodowania bankowi. Właściciel nie może również w nieruchomości obciążonej hipoteką dokonywać żadnych zmian, które sprawiłyby, że jej wartość by zmalała. Zanim wpis hipoteki do księgi wieczystej zostanie uprawomocniony stosuje się zabezpieczenia przejściowe. Należą do nich m.in.: weksel własny in blanco, podwyższone oprocentowanie lub ubezpieczenie kredytu.\nBank, będący wierzycielem, poprzez hipotekę otrzymuje zabezpieczenie na nieruchomości. Dzieje się to z chwilą wpisania hipoteki do księgi wieczystej nieruchomości. Hipoteka jest powszechnie stosowanym zabezpieczeniem kredytu, ponieważ pozwala na obciążenie: prawa własności nieruchomości, spółdzielczego prawa do lokalu, prawa do użytkowania wieczystego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej. Zawarcie z bankiem umowy kredytu hipotecznego stanowi początek drogi do ustanowienia hipoteki. Dostajemy od banku zaświadczenie informujące o wysokości zaciągniętego kredytu oraz wartości hipoteki zabezpieczającej kredyt. Z banku otrzymujemy również druk, na którym składamy pisemne oświadczenie o ustanowieniu hipoteki. To pismo wraz z zaświadczeniem z banku składamy w sądzie odpowiedzialnym za prowadzenie księgi wieczystej nieruchomości. Niestety nie jest to sprawa, którą można załatwić od ręki. Na wpis do księgi czeka się od kilku tygodni do kilku miesięcy. Na ten właśnie czas banki ustalają zabezpieczenia przejściowe. Może to być ubezpieczenie pomostowe polegające często na zwiększeniu oprocentowania kredytu hipotecznego do momentu załatwienia formalności. Wpis hipoteki do księgi wieczystej jest obciążony opłatą w wysokości określonej przez sąd. Po spłaceniu kredytu ograniczone prawo banku do nieruchomości wygasa. Wtedy otrzymujemy od jego przedstawiciela pismo, które informuje, że hipoteka danej nieruchomości może zostać wykreślona z księgi wieczystej. Pismo dostarczamy do sądu. Czas oczekiwania na wykreślenie hipoteki z reguły nie przekracza miesiąca.\n3 Najlepsze kredyty\nOgólne porównanie kredytów\nOprocentowanie kredytów w GBP\nOprocentowanie kredytów w CHF\nOprocentowanie kredytów w USD\nOprocentowanie kredytów w EUR\nOprocentowanie kredytów w PLN\nSpójrz które hipoteczne są najlepsze ...\npełna lista dostępnych produktów finansowych ...\ninfo malpa ekredytyhipoteczne.pl\nOstatnia aktualizacja tej strony nastąpiła 23.05.2018r. Prace wykonane podczas tej aktualizacji to spradzenie i aktualizacja dostępnych ofert, uaktualnienie opisów jak i prace konserwacyjne nad serwisem.\n© 2018 ekredytyhipoteczne.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone.


Funkia 'Austin Dickinson' Hosta - Albamar\nStrona główna > Funkia 'Austin Dickinson' Hosta\nFunkia 'Austin Dickinson' Hosta\nKod produktu: 00284-CS-09-C1\nOdmiana o liściach sercowatych z charakterystyczną fakturą i nieregularnym, kremowym ubarwieniem. Dorasta do 50cm wysokości i 70cm średnicy. Zakwita latem na kolor lawendowy.\nFUNKIA 'AUSTIN DICKINSON'\n(Hosta 'Austin Dickinson')\nJak wszystkie funkie uwielbia miejsca lekko lub całkowicie ocienione oraz próchniczą, stale wilgotną i w miarę żyzną glebę. Nie sprawia kłopotów w uprawie. Sadzimy na glebie próchniczej, żyznej i stale wilgotnej. Dla uzyskania ciekawych barw warto wybrać stanowisko gdzie w godzinach porannych i popołudniowych docierają promienie słoneczne.\nPiórkówka japońska 'JS...


Letnie sukienki z wyprzedaży do 69 zł! Takie perełki można kupić w Zarze, H&M czy Mohito | Party.pl\nWyprzedaże lato 2019 trwają w najlepsze! Przeceny w sieciówkach sięgają już nawet 50%, a to dopiero pierwszy etap obniżek! To idealny moment, aby wyruszyć na zakupy i upolować kilka letnich sukienek w atrakcyjnych cenach.\nDlaczego warto skupić się na sukienkach? Po pierwsze w tym sezonie są prawdziwym hitem, nosimy je na co dzień, do pracy, na ważne okazje i oczywiście są podstawą wakacyjnych stylizacji. Po drugie w tegorocznej ofercie mamy ogromny wybór różnych modeli, a to sprawia, że każda kobieta znajdzie coś dla siebie. Co więcej modne są wszystkie długości od mini po maxi. Zobaczcie, jakie modele znajdziecie poniżej 69 zł!\nSzukasz uniwersalnych sandałów, które będą pasować do każdej letniej sukienki? Już dziś pobierz dostępny w CCC kod rabatowy i nie przepłacaj.\nLetnia sukienka na wakacje\nSukienki obowiązkowo pojawiają się w wakacyjnej walizce każdej kobiety. Zajmują niewiele miejsca i idealnie sprawdzają się w upalne dni, jeśli są wykonane z naturalnych materiałów. Jeśli urlop jeszcze przed Tobą koniecznie wybierz się na zakupy zanim popularne rozmiary znikną ze sklepowych wieszaków. Do wyboru mamy sukienki w paski, hiszpanki oraz zwiewne modele o długości maxi.\nModna odzież dla kobiet w każdym wieku? Sprawdź rabaty na stronie ORSAY wyprzedaże.\nNie da się ukryć, że ich poszukujemy najczęściej. W sezonie letnim sukienka tworzy niemal całą stylizację. Wybieramy do niej buty, torebkę i mamy gotowy zestaw. Nic w tym dziwnego, że kobiety je kochają. W tym sezonie rządzą sukienki w paski, w kwiaty, szmizjerki z paskiem oraz sukienki z haftami.\nZobaczcie nasze propozycje do 69 zł! Skusicie się na zakupy?\nZobacz także: Wyprzedaż w Reserved do nawet -50%. Oto największe hity!\nKombinezon Mohito 39 zł / Sukienka Mohito 39 zł\nSukienki Mohito po 59 zł\nSukienka Zara cena 59 zł/ Sukienka Zara 39 zł\nSukienka Mohito z falbanką 49 zł / Sukienka Mohito 59 zł\nSukienka H&M 64 zł/ Sukienka H&M 39 zł\nSukienka Cellbes, 139 zł\nSukienki H&M po 69 zł każda\nSukienka Zara cena 69 zł / Sukienka Zara 39 zł\nWięcej na temat wyprzedaze Zara H&M


Zawroty głowy - przyczyny i leczenie. Rehabilitacja może być skuteczna | Kurier Poranny\nZawroty głowy mogą być skutkiem wielu chorób. Czasem jednak w pozbyciu się ich skuteczna jest rehabilitacja pixabay.com\nZawroty głowy oraz zaburzenia równowagi są częstą dolegliwością, z którą pacjenci zgłaszają się na co dzień do lekarza pierwszego kontaktu. Czasami rozpoczyna to długą wędrówkę po różnych gabinetach specjalistycznych. Zazwyczaj na liście wizyt jest neurolog, laryngologa i okulista. Same wyniki badań obrazowych, tj. tomografii komputerowej, a nawet rezonansu magnetycznego głowy w większości przypadków nie wystarczają do wyjaśnienia przyczyn choroby.\n- Zawroty głowy często występują bez konkretnej przyczyny lub też mogą być wywołane zmianą pozycji ciała. Nierzadko towarzyszą im inne objawy takie jak zaburzenia widzenia, szumy uszne, uczucie pełności w uchu, niedosłuch, bóle głowy czy też objawy wegetatywne czyli nudności, wymioty etc. - wyjaśnia Izabela Głowicka, laryngolog z Humana Medica Omeda w Białymstoku.\nDiagnostyka zawrotów głowy jest bardzo ważna\n- Dla rozpoznania przyczyn zawrotów głowy najważniejsze jest dokładne przeprowadzenie wywiadu oraz badanie przedmiotowe pacjenta. Pomocne są też kwestionariusze dotyczące występujących objawów, wypełniane przez pacjentów przed wizytą. Zaleca się badanie otoneurologiczne, które oprócz stałych elementów badania laryngologicznego z dokładną oceną otoskopową uszu, prób stroikowych oraz badaniu słuchu, opiera się także na ocenie oczopląsu samoistnego w specjalistycznych videogoglach, zarówno w testach statycznych jak i dynamicznych – wyjaśnia Izabela Głowicka.\nReasumując, zawroty głowy są jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u lekarzy, jednak wielu pacjentów je bagatelizuje, nie zdając sobie sprawy z tego, że długotrwałe i silne zawroty głowy mogą być objawem wielu chorób - od zaburzeń neurologicznych po choroby zakaźne.\nZobacz koniecznie: Kulisy Zdrowia: Ból głowy\nCzasem nawet sobie nie zdajemy sprawy, że zanurzamy się w taki czarny scenariusz. On się rozwija w naszej głowie i w pewnym momencie zaczynamy się zastanawiać: gdzie ja się znalazłam? To, o czym myślę, tak odbiega od rzeczywistości, że trzeba się zawrócić. Ale myśli już powędrowa...


DiBo to holendersko-belgijski producent i dostawca maszyn i urządzeń czyszczących\nMyjki DiBO to ekstremalnie wytrzymały sprzęt do czyszczenie zwłaszcza farm wielkotowarowych. DiBO ma ponad 30-letnie doświadczenie zarówno w zagadnieniu myjek zimno jak i gorącowodnych, a zagadnienia te zostały doprowadzone do perfekcji przez lata. Nasza aktualna oferta myjek wysokociśnieniowych skierowana jest dla każdego profesjonalnego rozwiązania.\nDiBO POLSKA jest reprezentowana przez firmę:\nAgro-Trade Sp. z o. o. Gowarzewo k/ Poznania\ntel.: 61 820 85 95 (6)\ntel.: 604 941 194\nposiadamy zaplecze serwisowe\nposiadamy części i akcesoria do mycia ciśnieniowego (lance, pistolety, pianownice, węże, złączki, etc)\nwykonujemy pokazy urządzeń u Państwa na fermie\nWraz z rozwojem i produkcją profesjonalnych maszyn czyszczących, systemów i instalacji wysokociśnieniowych, DiBO oferuje rozwiązania do czyszczenia wszelkiego rodzaju powierzchni. Jest w stanie zrealizować swoje projekty dzięki ścisłej konsultacji i współpracy z klientami i dostawcami. Dzięki ciągłym badaniom w zakresie stosowania najnowszych technologii w maszynach i ulepszeń z myślą o ergonomii, urządzenia DiBO są energooszczędne, niebywale trwale, przyjazne dla środowiska i łatwe w obsłudze. Zgadza się to z poglądem Firmy DiBO prowadzenia społecznie odpowiedzialnego biznesu.\nczłowiek i przyroda umieszczone w pierwszej kolejności;\nsłuchanie i uczenie się od naszych klientów, dostawców i własnych pracowników;\nzastosowanie najnowszych technologii dzięki naszym własnym działom rozwoju;\nSeria profesjonalna DiBO (ECN) ma dwa sztandarowe modele M (ECN-M) i T (ECN-T). Charakterystyczną cechą myjki zimnowodnej z serii ECN-M jest ogromny zbiornik na chemię (50l), natomiast wersja ECN-T posiada zintegrowany zbiornik wody (50l) tzw. zbiornik buforowy, zabezpieczający pompę w momentach zbyt niskiego ciśnienia wody w sieci.\nDiBO HOTBOX umożliwia wykonanie profesjonalnej gorącowodnej instalacji dla myjki zimnowodnej. Ten mobilny moduł grzewczy może być w łatwy sposób podłączony pomiędzy zimnowodną myjką a wężem wysokiego ciśnienia.\nMyjki w zabudowie na przyczepie\nGreenBoiler to system grzania wody najbardziej zaawansowany technologicznie tzw. High-Tech! czyli wydajność, ekologia i ekonomia\nKocioł – GreenBoiler jest najbardziej innowacyjnym na rynku, opracowany od podstaw w dziale rozwoju DiBO, następnie montowany we wszystkich myjkach wysokociśnieniowych – gorącowodnych\nNajwyższej jakości akcesoria pozwalające na szybką i skuteczną pracę.


Ostatnia kolejka Tauron Basket Ligi wyłoniła pary ćwierćfinałowe. Pierwszego miejsca już wcześniej pewny był PGE Turów Zgorzelec, który zagra w play-off z Polpharmą Starogard Gdański. Gracze trenera Miodraga Rajkovicia wygrali niedawno bardzo wysoko ze Stelmetem Zielona Góra i tak naprawdę chyba każda ich porażka w ćwierćfinale będzie sporą niespodzianką. Tym bardziej, że Polpharma jest ostatnio w dołku – przegrała cztery mecze z rzędu. Seria kontuzji i ostateczne pożegnanie się z Jawanem Carterem sprawiają, że zdecydowanym faworytem rywalizacji jest PGE Turów. Trzeba jednak pamiętać, że starogardzianie już raz w tym sezonie pokonali ekipę ze Zgorzelca. Czy stać ich na powtórzenie tego przynajmniej w jednym meczu serii?\nTrefl Sopot zajął drugą pozycję w tabeli i czeka go rywalizacja z AZS Koszalin. Drużyna trenera Zorana Sretenovicia to jedna z najbardziej niespełnionych ekip sezonu. Aby zdecydowanie poprawić humor swoim kibicom, AZS musiałby wygrać serię z Treflem. Szczególnie ciekawie w tych meczach zapowiada się rywalizacja pomiędzy Kurtem Loobym a Darrellem Harrisem. Liderem zespołu z Koszalina jest Łukasz Wiśniewski, który jeszcze w zeszłym sezonie grał w Sopocie. Teraz będzie musiał radzić sobie między innymi z Adamem Waczyńskim. Kto jest faworytem? Pewnie Trefl, ale koszalinianie wygrają przynajmniej jedno spotkanie.\nPara Stelmet – Energa Czarni to powtórka zeszłorocznej serii. W tym momencie nie obędzie się bez przypomnienia, że w poprzednim sezonie ekipa z Zielonej Góry wygrała 3:2 po zwycięstwie w decydującym meczu 75:73. Na pewno nikt nie obraziłby się na podobną dawkę emocji w obecnych rozgrywkach. Trzecie miejsce nie jest jednak dla zespołu trenera Mihailo Uvalina spełnieniem marzeń. Ich celem jest finał, więc nie będzie można dziwić się, kiedy zielonogórzanie szybko wygrają trzy kolejne spotkania i zameldują się w półfinale.\nRywalizacja Asseco Prokomu z Anwilem jest najbardziej tajemnicza. Z jednej strony gdynianie nie posiadają już takiego potencjału kadrowego jak przed laty. Z drugiej, włocławianie przegrali dwa ostatnie mecze z tym rywalem! Wydaje się jednak, że w serii większą szansę na zwycięstwo będą mieli gracze trenera Miliji Bogicevicia. Ich głównym atutem jest długość ławki rezerwowych – w rotacji może być nawet 11 koszykarzy. Trener Andrzej Adamek nie korzysta z więcej niż ośmiu zawodników, czasami pomijając nawet Piotra Pamułę.\nPierwsze spotkania tej rywalizacji już w sobotę 27 kwietnia. W TVP Sport od godz. 16:05 będzie można zobaczyć pierwszy mecz pomiędzy Asseco Prokomem i Anwilem. Nie można tego przegapić!\nPoprzedni artykuł o Tauron Basket Lidze\nTags: Anwil, Asseco Prokom, AZS Koszalin, Energa Czarni, koszykówka, PGE Turów, Polpharma, Stelmet, Tauron Basket Liga, TBL, Trefl Sopot


Hintertux, Innsbruck, Garmisch-Partenkirchen, Zugspitze, czyli zimowe aktywności w Tyrolu\n|In sportowe, ekstremalne, wypady, Chillout\nBy wykorzystać kilka dni zaległego urlopu oraz złowić pierwsze w tym roku, zimowe wrażenia postanowiliśmy wyskoczyć do Austrii, na lodowiec Hintertux . Na Tuxie byliśmy umówieni z polskim producentem Trikke.pl , na testowanie Trikke czyli alternatywy dla narciarz i snowboardzistów. Jako, że nawet tak rewelacyjna zajawka nie jest nas w stanie utrzymać w jednym miejscu, udaliśmy się dalej w kierunku Innsbruku by pomknąć bobsjelem oraz do Garmisch Partenkirchen by zagrać w bawarski curling, wejść na skocznie oraz pójść na wycieczkę lodowym wąwozem. Jak się okazało, planując nasze łowy, nie przewidzieliśmy tylko tego, że listopad to miesiąc remontów i konserwacji. No ale po kolei….\nLodowiec Hintertux ma wysokość 3 250 m i jest jednym z najbardziej znanych miejsc gdzie można rozkoszować się białym szaleństwem, jeszcze przed tym zanim zima zagości na niżej położonych stokach. Na lodowcu mamy ponad 60 km tras, w trakcie naszej wizyty, połowa listopada, otwartych było już 45km!! Z Warszawy na Hintertux można dojechać samochodem, trasa liczy około 1 250 km i da się ją przejechać w jakieś 10-12h, w zależności od warunków na drogach. Alternatywnie można też wybrać się samolotem do Monachium, a następnie pociągiem do Mayrhofen, skąd kursują ski busy na lodowiec.\nWszystkie niezbędne informację na temat lodowca i tras znajdziecie tutaj ->Hintertux\nMy w tym roku zdecydowaliśmy się na wypożyczenie desek snowboardowych (34 EUR / dzień – deska + buty, 8 EUR / dzień – kask) i pracę u podstaw, czyli próbę nie połamania się podczas jazdy. Po dwóch dniach na stoku i kilku mniejszych lub większych „dzwonach” udało nam się opanować podstawy jazdy i przekonać Zarzyka, że warto wypożyczać kask 🙂\nJeżeli pogoda na Tuxie Wam nie dopiszę, na szczycie, na wysokości 3 250 m, możecie udać się na zwiedzanie Lodowego Pałacu , gdzie można iść na spacer po jaskiniach, przepłynąć się kajakiem bądź pontonem lub dla bardziej zwariowanych jest opcja pływania w lodowym jeziorze lub przepłynięcia na deskach z wiosłem (Paddeling). Wycieczki zaczynają się o określonych godzinach (10:30, 11:30, 12:30, 13:30, 14:30) i trwają około godzinę (koszt 21 EUR za osobę dorosłą). Nam niestety za brakło czasu na zwiedzanie lodowcowych jaskiń, więc mamy kolejny powód by na Tux powrócić.\nGłównym celem naszego wyjazdu na Tux, było przetestowanie alternatywy dla desek i nart czyli Trikke, które stanowią niesamowitą alternatywę dla nart i snowboardów. Jak dla mnie sprzęt jest wyjątkowy, nie dość, że wyjątkowo łatwy do opanowania (lekcja zajmuje 10 min) to i umożliwia jazdę ludziom z kontuzjami (nawet tym z rozwalonymi kolanami – HURRRAAA). Mógłbym się tutaj rozpisywać i opowiadać Wam jak świetnie się bawiłem, ale w najbliższym dniach pojawi się u nas cały osobny wpis o trikke. Ja ze swojej strony dziękuję TRIKKE.PL za umożliwienie testów, lekcję i zaszczepioną zajawkę!\nInnsbruck czyli jak nie udało nam się przejechać bobslejem\nDo Innsbrucku udaliśmy się w pogoni za dość ekstremalnym wrażeniem jakim jest jazda bobslejem, w lodowej rynnie. Chcieliśmy sami doświadczyć jak to jest pędzić ponad 110 km/h, w metalowym pocisku, w dół ponad kilometrowego toru. Niestety, po przybyciu na miejsce do Insbruck-Igls okazało się, że w listopadzie nie da się skorzystać z toru gdyż są remonty i przygotowania do startu sezonu zimowego. Udało nam się za ustalić, iż pierwsza jazda jest możliwa w dniu 25.12.2017, a wszystkie terminy kiedy można skorzystać z toru znajdziecie na poniższych zdjęciach. Niestety nie ma ich za dużo więc trzeba dobrze planować wyjazd.\nDla osób, którym mało wrażeń z jazdy bobslejem, na torze Inssbruck-Igls jest też możliwość przejechania się na Skeletonie (saneczki – głową w dół). Nam już się oczy świecą, na samą myśl o podjęciu takiego wyzwania. Termin oraz informację znajdziecie tutaj -> Skeleton\nCoś czuję, że Łowcy Wrażeń jeszcze w tym sezonie powrócą do Innsbruck-Igls 😉\nGarmisch Partenkirchen czyli czego nie można, a co można w listopadzie\nDo GaPa pojechaliśmy by wejść na słynną skocznię, na której odbywa się jeden z konkursów czterech skoczni. Jest to obiekt zbudowany w 1923r., który od tego czasu był regularnie modernizowany. Nam marzyło się wejść na szczyt i poczuć się jak Adam Małysz, który zresztą był rekordzistą tego obiektu przed jego ostatnią modernizacją. Niestety znowu wyszło, że listopad to jest przerwa między sezonem letnim i zimowym i wejść na górę skoczni się nie da.\nPo niepowodzeniach pod skocznią liczyliśmy, że uda nam się chociaż udać na wycieczkę jednym z najpiękniejszych wąwozów w Alpach, wąwozem Partnachklamm. Wąwóz ma 702 m długości, a jego ściany mają ponad 80m wysokości. Niestety wszystkiego tego dowiedzieliśmy się z internetu gdyż wąwóz był zamknięty, ze względu na trudne warunki i ryzyko dla zwiedzających. Jeżeli poszukujecie informacji na temat wąwozu zajrzyjcie tutaj -> Partnachklamm\nKolejnym punktem na naszej liście „To do” było zagranie w bawarski curling, jak się dowiedzieliśmy jest to forma curlingu, z tym że do gry zamiast kamiennych „czajników” wykorzystuje się „spodki z rączką”. W celu zapoznania się z zasadami gry udaliśmy się Olimpijskiego Centrum Sportów Zimowych. Tutaj spotkała nas kolejna mało sympatyczna niespodzianka, okazało się, że centrum jest tego dnia zamknięte.\nHumory poprawiło nam za to zdjęcie, z krową, która jest maskotką lokalne drużyny hokejowej 🙂\nZugspitze najwyższa góra Niemiec\nW naszych planach na zwiedzanie GaPa, nie było miejsca na wjazd na najwyższy szczyt Niemiec czyli Zugspitze, jednak po tym jak „przyoszczędziliśmy” sporo czasu nie wchodząc na skocznie, nie włócząc się po wąwozie i nie grając w bawarski curling zyskaliśmy nowe okno czasowe. Na Zugspitze da się wjechać kolejką wąskotorową, która jedzie z GaPa. Jednak my postanowiliśmy urwać trochę czasu i złapać kolejkę w miejscowości Eibsee , która leży u podnóża Zugspitze. Wjazd kolejka, zajmuje 45 min i kosztuje 53 EUR / os. Za tą cenę dostajemy się na wysokość 2 600 m n.p.m., ostatni odcinek by dostać się na szczyt liczący 2 964 m n.p.m. pokonujemy gondolką (cena wliczona w pierwszy bilet). Jak już przejdzie nam szok spowodowany ceną biletu, zaczynamy się rozkoszować widokami, a są one powalające. Ze szczytu widać 109 szczytów, o wysokości ponad 3 000 m. Nam opadły szczęki i mieliśmy ogromny problem by zjechać w dół i wracać do domu. Na szczęście zostają wspomnienia i zdjęcia 🙂\nNa sam koniec, Łowcy postanowili dla Was sprawdzić grubość pokrywy śnieżnej na Zugspitze, do tego karkołomnego zadania zostałem wyznaczony ja (zawsze mnie wrobią!).


Żużel. Tommy Knudsen: Mam sentyment do Wrocławia. Najbardziej żal Chorzowa | PoBandzie\nStart » Żużel. Tommy Knudsen: Mam sentyment do Wrocławia. Najbardziej żal Chorzowa\nŻużel. Tommy Knudsen: Mam sentyment do Wrocławia. Najbardziej żal Chorzowa\nTommy Knudsen przez wiele lat należał do czołówki światowych zawodników. Na swoim koncie ma złoty medal IMŚJ i mnóstwo medali Drużynowych Mistrzostw Świata. Choć tego najważniejszego krążka – złotego medalu IMŚ – nigdy nie zdobył. Musiał zadowolić się brązem z 1981 roku. W polskiej lidze związany był z jednym klubem – Spartą Wrocław. O mistrzostwach świata, startach w polskiej lidze oraz życiu prywatnym Duńczyk opowiada w rozmowie z naszym portalem.\nTommy, powiedz jak to się stało, że postanowiłeś zostać żużlowcem?\nTak naprawdę zostałem nim przez przypadek. W miejscowości, w której mieszkałem jako dziecko, był tor do miniżużla. Jak miałem jakieś jedenaście lat wybrałem się tam, aby popatrzeć, jak inni jeżdżą. Bardzo mi się to spodobało. Po jakimś czasie kupiono mi używany motocykl i zacząłem jazdę w klasie 50 ccm. Później to już poszło jak w wypadku wielu innych zawodników. Przechodziłem z klasy do klasy wyżej, aż skończyło się na 500 ccm i przejściu do dorosłego żużla.\nCo w swojej wieloletniej karierze uważasz za swój największy sportowy sukces? Jest to brązowy medal wywalczony na Wembley w 1981 roku czy może coś innego?\nTutaj nie jestem w stanie Ci udzielić konkretnej odpowiedzi. Byłem bardzo, ale to bardzo podekscytowany, jak wygrałem swoje pierwsze zawody w klasie 50 ccm jako mały chłopak. Byłem szczęśliwy, jak zdobyłem brązowy medal na Wembley i mistrzostwa w parach czy drużynie z Danią. Przeszczęśliwy byłem wywalczeniem trzech tytułów w polskiej lidze ze Spartą Wrocław. Nie wiadomo, co było tym jedynym, najważniejszym osiągnięciem. Każde wywalczyłem na innym etapie życia i każde inaczej przeżywałem. Do paru jednak, jak te wymienione wyżej, wracam wspomnieniami najczęściej.\nWielu zawodników, z którymi rozmawiam, mówi, że nigdzie nie było takiej atmosfery, jak podczas finału na Wembley w 1981 roku. Jakie Ty masz wspomnienia związane z tym obiektem?\nCiężko sobie przypomnieć, to było czterdzieści lat temu! (śmiech) Tak na poważnie – to na pewno było to wielkie przeżycie startować na takim obiekcie i przed tak liczną publicznością. Myślę, że na żadnym innym stadionie nie było takiej atmosfery. Ta widownia czy sam obiekt powodowały większy stres u wielu uczestników tego finału niż na innych stadionach. Działała magia Wembley.\nSześć razy startowałeś w finale indywidualnych mistrzostw świata. Zawsze byłeś w pierwszej szóstce, ale tylko raz na podium. Jak myślisz, dlaczego?\nTo jest kolejne ciężkie pytanie. Po latach myślę, że chyba zawsze byłem za bardzo zestresowany. Brakowało mi chyba więcej luzu w dniu finału i szczęścia. Może za bardzo chciałem? Nie wiem. Najbardziej chyba żal finału z 1986 roku w Chorzowie, kiedy tak naprawdę jeden bieg pogrzebał cały trud włożony w finał i szanse na medal.\nNo właśnie. Wtedy w swoim czwartym starcie zostałeś po kontrowersyjnej sytuacji z rodakiem, Hansem Nielsenem, wykluczony przez sędziego. Na znak protestu bodajże zerwałeś taśmę…\nTo są już z obecnej perspektywy bardzo odległe dzieje. Jedno wiem, że wtedy byłem chyba najbliżej życiowego sukcesu. Prowadziłem bieg, doszło do kolizji i stało się jak się stało. Nie ma co dziś do tego wracać. Można tylko gdybać, co by było, gdybym miał szansę wystartować w powtórce tego biegu…\nNie masz żalu do Hansa za tę sytuację w Chorzowie?\nMinęło już tyle lat, że mamy normalne stosunki (śmiech).\nW latach 80. ubiegłego wieku reprezentacja Danii była niesamowicie silna. To były Wasze złote lata. Skąd się brały ówczesne sukcesy?\nRozumiem, do czego zmierzasz. Ja, Hans Nielsen czy Erik Gundersen byliśmy wtedy już ukształtowani jako zawodnicy. Osiągaliśmy sukcesy na arenach międzynarodowych. Nie byłoby ich jednak, gdyby nie doskonała praca, którą z nami wykonano ileś lat wstecz. My mieliśmy od lat bodaj 70. XX wieku doskonały program szkolenia młodzieży. Liga juniorów, inne zawody, treningi. To sprawiało, że doskonale się rozwijaliśmy. Inną kwestią jest fakt, że wtedy młodzież bardziej “ciągnęła” do żużla. Mam po cichu nadzieję, że za parę lat praca, którą się ostatnio wykonuje z duńską młodzieżą przyniesie w części takie efekty, jakie były wtedy.\nHans Nielsen i Erik Gundersen nie specjalnie za sobą przepadali. Miało to duży wpływ na Wasz zespół narodowy?\nNa pewno jeśli były to zawody indywidualne, to każdy walczył dla siebie. Niekiedy nawet bardzo ostro, tak jak wtedy w Chorzowie. Jednak kiedy jechaliśmy drużynowo, to każdy przyjeżdżał i pewne tematy odchodziły na bok. Byliśmy profesjonalistami.\nPrzejdźmy do ligi polskiej. Jak trafiłeś do wrocławskiej drużyny?\nO ile pamiętam, to we Wrocławiu znalazłem się dzięki namowom Kelvina Tatuma. Doskonale się znaliśmy. Startowaliśmy razem w zespole Coventry. Kelvin mnie namawiał na Spartę Wrocław. Twierdził, że to dobry klub. Po paru rozmowach zdecydowałem się na podpisanie umowy ze Spartą.\nWe Wrocławiu spędziłeś sześć sezonów. Jakie masz wspomnienia?\nNa pewno trzy tytuły w latach 1993, 1994 oraz 1995 to było coś niesamowitego. Mało który zespół w lidze jest w stanie wywalczyć trzy tytuły z rzędu. Prawda jest taka, że wielkie znaczenie przy wyniku miało całe otoczenie. Była doskonała atmosfera w zespole. Klub był bardzo profesjonalnie prowadzony jak na ówczesne lata. Tak naprawdę Andrzej Rusko i Krystyna Kloc dbali o wszystko do tego stopnia, że my mogliśmy skupić się tylko na startach. Nie jest to kwestia chwalenia czy wywyższania, ale ten klub był doskonale prowadzony. To trzeba jasno też zaznaczyć. Wrocław wspominam bardzo miło i mam do niego sentyment.\nZ kim z wrocławskiego zespołu trzymałeś się najbliżej?\nBez wątpienia tą osobą był Darek Śledź. Wynikało to z bardzo prostego faktu. Darek znał dobrze angielski i z nim można było normalnie rozmawiać. Wtedy były inne czasy i mało polskich zawodników znało język angielski. Z innymi zawodnikami kontaktu takiego nie było, co nie znaczy, że się nie lubiliśmy. Doskonale pamiętam Piotrka Protasiewicza, Piotrka Barona czy Wojtka Załuskiego i jego różowe kombinezony.\nW 1994 roku we Wrocławiu odbył się pamiętny mecz z Polonią Bydgoszcz. Sparta przegrała 44:45. W ostatnim begu wyprzedził Cię tuż przed metą Jacek Gollob. Zaraz po meczu w parkingu doszło do przepychanek…\nPamiętam ten mecz i ten bieg doskonale. Na pewno nie jest to miłe wspomnienie, bo w tym biegu przegraliśmy mecz. Byłem ja, Darek i bracia Gollobowie. Jechałem za Tomaszem Gollobem, a za mną jechał Jacek Gollob. Najpierw wyprzedził Darka i mając bardzo szybki sprzęt zbliżał się do mnie. Ja z kolei niewiele byłem w stanie zrobić, bo doskonale blokował mnie Tomasz Gollob. On po prostu zwalniał i blokował. Doprowadził do tego, że ja hamowałem, aby w niego nie wjechać, a Jacek się rozpędził na tyle, że mnie minął. To prawda – po tym biegu poniosły mnie nerwy. Byłem wściekły. Uważam, że sposób, w jaki blokował mnie Tomek był niebezpieczny. Jedno nie ulega wątpliwości. Oni obaj rozegrali ten bieg doskonale. Na końcu dopięli w końcu swego.\nPo zakończeniu kariery zawodniczej zostałeś menadżerem wrocławskiego zespołu. Jak wspominasz ten epizod? Łatwiej być trenerem czy zawodnikiem?\nBez cienia wątpienia zawodnikiem (śmiech). Jako zawodnik odpowiadasz za siebie. Jako menadżer czy trener nie wsiądziesz i za kogoś nie pojedziesz. Myślę, że aby być dobrym szkoleniowcem w Polsce, to jednak trzeba być cały czas na miejscu. Znać język, mentalność i mieć – generalnie mówiąc – szerszy ogląd sytuacji.\nNależałeś do tych zawodników, którzy najbardziej ufali sobie. Przez wiele lat sam przygotowywałeś sobie sprzęt. Dopiero w ostatnich latach sięgnąłeś po pomoc tunera.\nZgadza się. Przez większą część kariery pracowałem sam ze sprzętem. Dopiero w ostatnich latach zacząłem współpracę z tunerem. Był nim Anton Nischler.\nW 1996 roku Piotr Protasiewicz wywalczył tytuł mistrza świata juniorów. Miałeś w tym sukcesie swój udział.\nNie wiem, czy można nazwać to jakimś wielkim udziałem. Na motocyklu jechał Piotrek (śmiech). Piotrek podczas startów we Wrocławiu kupił ode chyba motocykl, później użyczyłem mu silnik na jakieś zawody. Na pewno można powiedzieć “poleciłem” go Nischlerowi, mówiąc, że warto mu pomóc, bo to utalentowany zawodnik. Piotr w swojej karierze udowodnił swoją klasę. Startuje do dzisiaj i jeśli czyta – serdecznie go pozdrawiam.\nTommy, w Anglii przez całą swoją karierę startowałeś w zespole Coventry. Nie myślałeś nigdy o zmianie klubu w Anglii?\nSzczerze? Tak wyszło, że nie korzystałem z nadarzających się możliwości. Należę do tych zawodników, którzy szanują tych, co ich szanują. Tak było w Coventry czy u Was we Wrocławiu. Powiem ci jedno. Z perspektywy czasu skłaniam się nawet do stwierdzenia, że ta ciągła jazda dla Coventry może była właśnie błędem. Być może gdybym w Anglii zmieniał kluby osiągnąłbym więcej, bo miałbym jeszcze więcej doświadczenia. Im więcej w żużlu go nabywasz, tym jesteś doskonalszy. Co do tego nie mam wątpliwości.\nStarty w Anglii zacząłeś jako bardzo młody chłopak.\nTak, miałem chyba szesnaście lat. W Coventry był Ole Olsen i Alf Busk. Ten drugi bardzo dużo mi pomógł. Anglia to była doskonała szkoła życia. Nabierałem doświadczenia i musiałem szybko uczyć się samodzielności. Takie rzucenie na głęboką wodę bardzo dużo mi dało.\nGdzie tkwiła przyczyna Twojej nierównej formy w Grand Prix? Potrafiłeś pojechać bardzo dobry turniej, aby w kolejnym wystąpić już zdecydowanie słabiej.\nNie jestem w stanie odpowiedzieć Ci na to, gdzie tkwiła tego przyczyna. Do każdego turnieju podchodziłem tak samo. Na pewno jakiś wpływ miały na to upadki i kontuzje, które się przytrafiały. Co jeszcze – nie wiem, ale jakieś przyczyny tej faktycznie dosyć nierównej dyspozycji były.\nJak patrzysz wstecz na swoją karierę, to czujesz się zawodnikiem spełnionym?\nCzy czuję się spełniony? Z jednej strony tak, z drugiej nie. Na pewno wiele lat startowałem i chyba byłem dobrym zawodnikiem. To daje oczywiście wielką satysfakcję. Z drugiej jednak strony – każdy, bez wyjątku, kto ten sport zaczyna uprawiać, chce być kiedyś najlepszy. Jak sam powiedziałeś, sześć razy miałem okazję wygrać i mi się nie udało. To jakiś niedosyt zostawia. Tym bardziej, że jest wielu zawodników, którzy byli dobrymi żużlowcami, a nie jechali w finale światowym. Ja – zdaniem wielu – przez lata należałem do światowej czołówki, ale upragnionego tytułu nie zdobyłem. Tu jest lekki niedosyt.\nA to nie jest tak, że liczne kontuzje miały też wpływ na wyniki sportowe?\nTych kontuzji na pewno miałem w karierze zdecydowanie za dużo. Najgorsza była ta odniesiona w Australii w 1989 na torze w Renmark, kiedy złamałem kręgosłup w dwóch miejscach. Jej skutki groziły stałym paraliżem. Tak naprawdę miałem dwa lata przerwy. Potem na siedem lat wróciłem. Jeśli wróciłem do żużla, to znaczy byłem na siłach, aby walczyć o najwyższe cele.\nGdybyś miał wymienić swoich “ulubionych” rywali, z którymi szczególnie podchodziłeś do rywalizacji na torze, to byliby to…\nJeśli chodzi Polskę, to na pewno numerem jeden na liście jest Tomasz Gollob. Tomasz to doskonały zawodnik i rywalizacja z nim zawsze podwójnie motywowała. On potrafił na motocyklu wyczyniać niesamowite rzeczy. Tak, jak w tym biegu między nami. Bardzo smutno przyjąłem wiadomość o jego wypadku parę lat temu. Życzę mu jak najwięcej zdrowia. Jeśli chodzi o innych zawodników, to chyba Hans Nielsen i Erik Gundersen. Z nimi też się człowiek mobilizował podwójnie pod taśmą. To była taka wewnętrzna, duńska rywalizacja.\nJak porównasz obecny żużel do tego z czasów Twojej kariery? Co się w nim zmieniło?\nW samym sporcie chyba bardzo niewiele. Na pewno zaszły zmiany jeśli chodzi o kwestie sprzętowe. Szukanie nowych, lepszych rozwiązań wciąż z roku na rok ewoluuje. Szybciej się dziś jeździ, aniżeli kiedyś. To ta najbardziej zauważalna zmiana.\nTommy Knudsen często jest gościem na stadionie żużlowym? Ostatnio słyszałem od Erika Gundersena, że już tak bardzo żużlem się nie interesujesz. Nie wierzę…\nTak naprawdę jest. Oczywiście jestem w miarę na bieżąco. Główne wiadomości śledzę. Jednak to prawda. W dużej mierze odsunąłem się od tego sportu. Na stadionach nie bywam, w telewizji oglądam żużel może dwa, maksymalnie trzy razy w roku. Mówiąc żartobliwie – może mi się po prostu przejadł i już go nie potrzebuję do życia.\nCo bardziej decyduje o sukcesie, zawodnik czy sprzęt?\nMoim zdaniem pół na pół. Słaby zawodnik na najlepszym sprzęcie nie wygra i odwrotnie najlepszy na najgorszym nie zwycięży.\nCzym zatem obecnie się zajmujesz?\nPracuję jako przedsiębiorca w Danii. Działam na rynku nieruchomości oraz deweloperskim w okolicach Aarhus. W zupełności zaspokaja to moje zawodowe ambicje.\nW 2018 roku byłeś zaproszony na Galę z okazji 25-lecia Wrocławskiego Towarzystwa Sportowego.\nTak. Było to bardzo fajne spotkanie i znakomita impreza. Mogłem spotkać swoich byłych kolegów z toru czy działaczy klubu.\nKiedy zatem ponownie zawitasz do Wrocławia?\nJak będzie okazja, to na pewno się pojawię. Być może z okazji kolejnego jubileuszu.\nDziękuje również. Pozdrawiam wszystkich kibiców żużla z Wrocławia oraz sam klub. Dziękuję za wspólne lata.\nPamiętam Knudsena, mój wielki idol z dzieciństwa jak zaczynałem chodzić na żużel we Wrocławiu. Najlepszy zawodnik Sparty lat 90, profesjonalista w każdym calu. To były czasy…. Niejeden kibic Sparty ma podobny sentyment do tego żużlowca.\nTo 5:1 wywalczone na ostatnim łuku i 44:45 dla Polonii – dało im koniec końców w tym sezonie utrzymanie w lidze. Gdyby nie ten punkt, to już w 1994 spadli by z ligi do ówczesnej 2… Bodajże debiut Bardeckiego, jazda Ermolenki z kontuzją – tyle lat i temat się pamięta. Z dzisiejszego żużla zapamiętamy mikroruchy na starcie i komentarze Pana Leszka…


Dysfunkcje seksualne związane z lekami - Strona 2 z 4 - Aptekarz Polski\nLeki, które mogą powodować zaburzenia seksualne\nZaburzenia seksualne pojawiają się w wyniku rozwoju wielu chorób. Te dysfunkcje pogłębiane są dodatkowo przez stosowane leki. W przypadku depresji, tego typu dysfunkcje odczuwa nawet 80-90 procent chorych. Leki antydepresyjne należą do leków najczęściej powodujących zaburzenia natury seksualnej. Są one przyczyną zmniejszenia popędu płciowego, impotencji, opóźnianego orgazmu, jego braku, a także zaburzeń wytrysku.\nDotyczą nawet 90% pacjentów stosujących trójcykliczne leki antydepresyjne (TLPD), 60-70% stosujących inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) i wenlafaksynę . Najmniejszym ryzykiem wywoływania dysfunkcji seksualnych obarczone są atypowe leki przeciwdepresyjne: moklobemid (3,9%), bupropion i nefazodon (< 10%), mirtazapina (ok. 24%), a także agomelatyna, mianseryna, tianeptyna, trazodon i reboksetyna [1,2].\nKażda z grup leków przeciwdepresyjnych ma nieco inny, specyficzny wpływ na funkcje seksualne. Przykładowo leki z grupy SSRI najczęściej powodują zaburzenia ejakulacji i orgazmu, mając jednocześnie stosunkowo mały wpływ na poziom libido i erekcję . W związku z rozpowszechnieniem stosowania SSRI, dziś to właśnie ta grupa leków jest najczęstszą przyczyną wywoływania lekowych dysfunkcji seksualnych. Największe ryzyko skutków ubocznych na tle seksualnym wśród tych leków występuje podczas stosowania citalopramu (ok. 72%) i paroksetyny (ok. 70%).\nDysfunkcje seksualne bardzo często występują również podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych (LPP). Spośród nich, zaburzenia seksualne najczęściej powoduje risperidon, następnie haloperidol, olanzapina i kwetiapina. Arypiprazol jest uznawany za LPP wywołujący dysfunkcje seksualne w najmniejszym stopniu.\nU mężczyzn w wyniku stosowania leków przeciwpsychotycznych obserwuje się zwiększoną częstość występowania ginekomastii, obniżenie libido, mniejszą częstotliwość erekcji, ejakulacji i orgazmu. Deficyty w odczuwaniu pożądania stwierdza się niemal u jednej trzeciej osób. U kobiet ponadto w trakcie leczenia przeciwpsychotycznego odnotowuje się większą częstość suchości pochwy i zaburzeń orgazmu.\nUczucie pożądania jest obniżone u 12% pacjentów stosujących arypiprazol i aż 50% stosujących risperidon. Zaburzenia erekcji dotyczą aż 39% osób przyjmujących risperidon, natomiast zaburzenia orgazmu występują u ponad 45% pacjentów stosujących ten lek . Znaczące różnice między tymi dwoma lekami widoczne są również w zaburzeniach ejakulacji, czyli między innymi w zmniejszonej objętość nasienia i aspermii – najczęściej wywołuje je leczenie risperidonem, a najrzadziej arypiprazolem.\nDługotrwałe podawanie opioidów (w celach medycznych i pozamedycznych) hamuje sekrecję gonadoliberyny (GnRH) w podwzgórzu co sprawia, że u połowy kobiet stosujących tę grupę leków występują zaburzenia miesiączkowania, a 60% deklaruje zmniejszenie libido (4). U mężczyzn używających opioidy potwierdzono dużą częstość niedoboru testosteronu i opisano hipogonadyzm indukowany opioidami, tak zwany OPIAD (ang. opiate-induced androgen deficiency). Wśród objawów OPIAD wymienia się między innymi zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji czy reakcje depresyjne. U mężczyzn stosujących opioidy po ich odstawieniu, bardzo często występuje wytrysk przedwczesny. Czytaj więcej: Co warto wiedzieć o skutecznej i bezpiecznej terapii opioidami?\nJednym z możliwych niepożądanych działań doustnych tabletek antykoncepcyjnych (DTA) są zmiany libido, a także stany depresyjne, które dodatkowo pogłębiają dysfunkcje seksualne. U części kobiet, które stosują tabletki antykoncepcyjne występuje osłabienie popędu seksualnego. Problem obniżonego libido w trakcie stosowania DTA może być nasilony również z powodu suchości pochwy, która może pojawić się w związku ze stosowaniem „pigułki”, co skutecznie zniechęca do stosunków seksualnych.\nJednak z drugiej strony badania dowodzą, iż przyjmowanie antykoncepcji hormonalnej usuwa strach przed niechcianą ciążą, co pozwala na większą częstotliwość stosunków oraz intensywność doznań podczas zbliżenia. Czytaj więcej: Interakcje hormonalnej antykoncepcji doustnej.\nNadciśnienie tętnicze często łączy się z ze zmianami miażdżycowymi tętnic prącia, a tym samym z zaburzeniami erekcji. Upośledzoną sprawność seksualną zgłasza kilkanaście procent mężczyzn chorujących na nadciśnienie.\nDo zaburzeń w sferze życia seksualnego przyczyniają się także niektóre leki stosowane w tym schorzeniu, między innymi beta-adrenolityki i diuretyki. W jednym z ciekawych badań klinicznych uczestniczyło 557 mężczyzn, którzy przez 48 miesięcy otrzymywali placebo lub stosowali jeden z pięciu leków: beta-adrenolityk (acebutolol), diuretyk (chlortalidon), a1-adrenolityk (doksazosynę), antagonistę wapnia (amlodypinę) lub inhibitor ACE (enalapril). Jedynie u chorych, którzy otrzymywali lek moczopędny, wystąpiła zwiększona częstość zaburzeń erekcji, natomiast w pozostałych grupach, odsetek ten był zbliżony i nie różnił się od placebo.\nTakie są również obecnie obserwacje kliniczne – zaburzenia w sferze seksualnej znacznie częściej są powodowane przez leki moczopędne, niż przez beta-adrenolityki. Spośród leków moczopędnych, diuretyki pętlowe (np. furosemid), powodują mniejsze ryzyko wystąpienia impotencji niż tiazydy (np. hydrochlorotiazyd). Należy zwrócić jednak uwagę na to, że istnieje wiele mitów dotyczących wpływu beta-adrenolityków na dysfunkcje seksualne, oraz na psychogenne tło zaburzeń erekcji, które pojawia się częściej, jeśli chory wie o potencjalnych objawach niepożądanych przepisanego leku hipotensyjnego .\nW przypadku beta-blokerów wyróżnia się trzy generacje, z których każda kolejna w mniejszym stopniu upośledza czynności seksualne:\n– generacja I (nieselektywne beta-adrenolityki): propanolol, nadolol, oksprenolol;\n– generacja II (selektywne beta1-adrenolityki): atenolol, bisoprolol, metoprolol, betaksolol, acebutolol, celiprolol, esmolol;\n– generacja III (leki o dodatkowym działaniu wazodylatacyjnym oraz blokujące receptory alfa): nebiwolol, karwedilol, labetalol.\nZwłaszcza leki z pierwszej grupy wykazują się działaniem obarczonym dużą ilością skutków ubocznych. Jednak już w przypadku niektórych środków generacji III mówi się o działaniu wręcz korzystnym dla sfery seksualnej. Stosowanie beta-blokerów zawsze obarczone jest tego typu ryzykiem, choć jak przekonują lekarze, jest ono znacznie mniejsze, aniżeli prawdopodobieństwo utraty zdolności do współżycia w wyniku nieleczonych chorób układu krążenia.\nInne leki wywołujące zaburzenia seksualne\nWśród leków obniżających sprawność seksualną wymienia się również leki przeciwgrzybicze (szczególnie ketokonazol), simwastatynę, która obniża poziom cholesterolu, czy metoklopramid o działaniu przeciwwymiotnym.\nZaburzenia seksualne mogą występować także u pacjentów onkologicznych, stosujących niektóre leki przeciwnowotworowe np. leuprorelinę stosowaną w leczeniu raka gruczołu krokowego, endometriozy, czy mięśniaków macicy, a także anastrozol lub letrozol stosowane w leczeniu raka piersi.\nWśród mężczyzn problemy seksualne mogą być wywołane również stosowaniem leków antyandrogenowych, takich jak np. finasteryd – lek stosowany w rozroście gruczołu krokowego, ale także w leczeniu łysienia androgenowego (nawet u młodych mężczyzn).\nRównież niektóre leki stosowane w nietrzymaniu moczu związanym z nadreaktywnością mięśni wypieracza pęcherza moczowego mogą być przyczyną zaburzeń seksualnych. Do takich leków należy m.in. oksybutynina.\nTake skutki uboczne mogą występować również podczas stosowania leków przeciwzapalnych z grupy NPLZ, np. indometacyny czy naproksenu, dostępnego również bez recepty.\nWśród innych leków OTC, które mogą zaburzać funkcje seksualne, wymienia się również pseudoefedrynę i leki przeciwhistaminowe, stosowane w infekcjach górnych dróg oddechowych. Ze względu na stosunkowo krótki czas stosowania takich leków, ich wpływ na osłabienie funkcji seksualnych jest więc często pomijany. Niestety nie można tego powiedzieć o lekach przeciwhistaminowych stosowanych w alergii, bo w tym przypadku dysfunkcje seksualne z nimi związane mogą być widoczne przez znaczną część roku.


autor: caryca » poniedziałek 12 gru 2016, 19:21\nLaptop ma około 9 lat i nie był nigdy czyszczony. Ale stacjonarny z którego głównie korzystam ma 13 lat i 4 lata temu był czyszczony.\nautor: Alexa » poniedziałek 26 gru 2016, 20:00\nWypadły mi dwa klawisze z laptopa-litera b i strzałka, lepiej dac fachowcom do przyklejenia czy sama sobie poradzę?\nautor: ikxio » poniedziałek 26 gru 2016, 22:37\ntego sie nie przykleja chyba? sprobuj na wcisk - jak czyscilam klawiature z kociej siersci to nie zawsze sprezone powietrze skutkowalo - trzeba bylo swiadomie klawisz wydlubac i potem wcisnac z powrotem.\nautor: Stefano » wtorek 27 gru 2016, 23:49\nteż wciskałam, jak kot pazurem klawisz wyciągnął\nautor: Alexa » środa 28 gru 2016, 13:18\nDzięki, wcisnęłam i wszystko ok.\nautor: Alexa » poniedziałek 06 mar 2017, 22:02\nMam pliki w PDF na zajęcia z dziećmi-ćwiczenia, ale są one kolorowe. Nie mamy w drukarce kolorowego tuszu i nie chcą się wydrukować. Czy da się przerobić z kolorowego na szaro-czarny tekst, rysunki? i jak to zrobić?\nautor: bungula » wtorek 07 mar 2017, 11:42\nOtwórz plik w Adobe Reader wybierz Plik >> Drukuj i w oknie drukowania zaznacz:\nautor: Alexa » niedziela 23 kwie 2017, 15:28\nco to za komunikator Whatsap? Ma ktoś? jak to działa?\nautor: sierpówka » niedziela 23 kwie 2017, 15:53\nWhatsApp komunikator na telefon, który jest u nas popularny. Po zainstalowaniu kontakty z naszego telefonu są automatycznie dodane do komunikatora (jeśli też używają WhatsApp).\nautor: ikxio » niedziela 23 kwie 2017, 16:30\ndokladnie - dziala z automatu jak rejestracja znajomych FB i niestety nie jestem fanka tego systemu\nautor: Alexa » niedziela 23 kwie 2017, 17:35\nA przez laptop można się komunikować tym komunikatorem? bo telefonu nie chciałabym zaśmiecać żeby mi co chwilę burczał o powiadomieniach.\nautor: Alexa » niedziela 23 kwie 2017, 18:54\nNie wiem albo nie widzę jak się wylogować z maila na gmail(konto na google) muszę się wylogować z maila grupowego z autyzmu aby sie zalogować na nowo utworzony.\nautor: Stefano » niedziela 23 kwie 2017, 21:16\nmusisz kliknąć w to kółeczko na górze po prawej stronie, otworzy Ci się panel z "wyloguj"\nautor: Alexa » niedziela 23 kwie 2017, 21:19\nautor: sierpówka » niedziela 23 kwie 2017, 22:22\nAlexa pisze: A przez laptop można się komunikować tym komunikatorem? bo telefonu nie chciałabym zaśmiecać żeby mi co chwilę burczał o powiadomieniach.\nMożna rozmawiać/pisać z komputera/laptopa z poziomu przeglądarki: https://web.whatsapp.com/\nAle,niestety, na telefonie musi być zainstalowany ten komunikator i musi być aktywny w czasie pisania na komputerze...\nautor: Alexa » czwartek 07 wrz 2017, 17:13\nChcę odwrócić kartkę z pionu na poziomo w programie office, ja chyba ślepa jestem bo nie umiem odszukać tej opcji. Może ktoś wie i mi podpowie.\nautor: olga » czwartek 07 wrz 2017, 18:07\nW rożnych wersjach jest rożnie. Znajdź zakładkę "format", potem "strona" a potem "orientacja" - wybierz "pozioma". Jeśli nie znajdziesz, otwórz pomoc programu i wpisz "orientacja strony" - wyświetli ci jak to zrobić.\nautor: Alexa » czwartek 07 wrz 2017, 18:13\nDzięki Olga, już znalazłam dzięki Tobie\nautor: Alexa » sobota 07 paź 2017, 20:19\nMoże ktoś wie jak ze strony którą podam za chwile można odczytać poszczególne pomniejszone kartki statutu:\nhttps://www.nadzor-pedagogiczny.pl/stat ... 017-r/2188\nautor: sierpówka » sobota 07 paź 2017, 20:23\nTrzeba być zarejestrowanym użytkownikiem tego serwisu. Pomniejszone kartki dokumentów dostępne są po zalogowaniu,jeśli się na nie kliknie.\nJest tam też guzik "Pobierz" - ściągniesz wszystko na swój komputer (po zalogowaniu).