Chor Auxilium Christianorum przy Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie\nBóg jest bilżej nas niż my siebie samych.\nRadosnych Świąt Bożego Narodzenia oraz wszelkiej pomyślności w Nowym 2012 Roku życzy zarząd Chóru Auxilium. Niech Boża Dziecina narodzona w Betlejemskim żłóbku błogosławi każdy dzień życia, niech obdarza łaską, radością, pokojem i przebaczeniem. Niech szczęści każde poczynanie i prowadzi każdego z nas do zbawienia\nNa fotografiach Bazylika Bożego Narodzenia oraz witraż znajdujący się w Domu Franciszkańskim w Betlejem.\nJak co roku, na zaproszenie parafii St. Markus w Spandau, Chór Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie wystąpił wspólnie z chórem niemieckim w/w parafii podczas uroczystej Mszy św. o godzinie 18-tej. Połączonymi chórami dyrygowała Agnieszka Wiśniowska Kirch. Podczas Eucharystii ku czci Matki Bożej śpiewali również artyści Deutsche Oper Berlin, Johannes Kirch oraz Tomasz Rakocz. Po mszy św. odbyło się spotkanie adwentowe w Domu Parafialnym w obecności proboszcza Bernharda Biskupa. Śpiewano pieśni adwentowe, czytano opowiadania religijne, a także delektowano się smakołykami przygotowanymi przez niemieckich chórzystów. Braterska atmosfera spotkania świadczyła, że Miłość, która narodziła się w Betlejem jest rzeczywistością.\nDzisiaj Kościół wspomina św. Cecylię, dziewicę i jedną z najsławniejszych męczennic Kościoła, patronkę muzyki. Żyła najprawdopodobniej na przełomie II i III wieku. Ciało Cecylii odnaleziono w nienaruszonym stanie w 882 roku w katakumbach św. Kaliksta i przeniesiono je do Bazyliki NMP na Zatybrzu wybudowanej już w IV wieku na miejscu domu świętej. Z okazji wspomnienia patronki muzyki Chór Auxilium będzie się modlił śpiewem podczas uroczystej Mszy św. w niedzielę, 27 listopada o godz. 17-tej w kościele St. Joseph na Weddingu. Zapraszamy!\nCzytaj dalej... Zamknij\n22 listopada – Św. Cecylia\nByła olśniewająco piękna. Pochodziła ze znakomitej rzymskiej rodziny. Jako młoda dziewczyna Cecylia zakochała się na zabój… w Jezusie Chrystusie. Jemu ślubowała wierność bez względu na wszystko. Rodzice mieli jednak inne plany. Przeznaczyli córkę dobrze urodzonemu poganinowi Walerianowi. Dzień przed ślubem Cecylia wyznała swoją tajemnicę narzeczonemu. Ten nie tylko, że uszanował jej ślub czystości, ale sam się nawrócił i wraz ze swoim bratem przyjął chrzest z rąk papieża św. Urbana. Wkrótce w Rzymie wybuchło kolejne krwawe prześladowanie chrześcijan. Cecylię, jej męża i szwagra skazano na śmierć. Żołnierze, którzy ją aresztowali, byli pod takim wrażeniem jej urody, że błagali ją, by odstąpiła od wiary. Cecylia miała im odpowiedzieć: „Umrzeć nie znaczy stracić swej młodości, lecz zamienić ją na lepszą”. Zginęła okrutną śmiercią. Duszono ją parą w łaźni, w końcu podcięto gardło. Konała jeszcze dwa dni. Wszystko to działo się na przełomie II i III wieku. Historia jej męczeństwa obrosła przez wieki pobożną legendą. Św. Cecylia stała się jednym z najbardziej czczonych rzymskich męczenników. Pochowano ją w katakumbach. W XI wieku odkryto jej ciało, zachowane w stanie nienaruszonym. Szczątki przeniesiono do bazyliki jej imienia wybudowanej na Zatybrzu, prawdopodobnie w miejscu, w którym mieszkała. Kilka wieków później artysta rzeźbiarz Stefano Maderna wykonał dla tej bazyliki niezwykle ekspresyjną marmurową rzeźbę, przedstawiającą ciało św. Cecylii odnalezione w katakumbach: młoda kobieta niezwykłej urody leżąca na boku z twarzą na ziemi, z podciętą szyją i ramionami wyciągniętymi wzdłuż ciała. (ks. Tomasz Jaklewicz – 21.11.2008, Wiara.pl)\nŚw. Cecylia dziewica i męczennica jest patronką: organistów, chórów, zespołów muzyki kościelnej, a także budowniczych organów i instrumentów kościelnych. Legenda głosi, iż święta posiadała własne organy wodne, bardzo rzadkie wówczas w Rzymie. Mogła również grać na innych instrumentach. Św. Cecylia patronuje licznym organizacjom i stowarzyszeniom muzycznym, które działają we wszystkich niemal krajach w Europie i poza nią. (...) Głośna książka kardynała Józefa Ratzingera, dziś papieża Benedykta XVI, „Duch liturgii” zawiera rozdział zatytuowany: „Muzyka i liturgia”. Ojciec święty nawołuje w nim do odnowy muzyki sakralnej, do oczyszczenia jej z naleciałości muzyki współczesnej. Muzykę „pop” Ratzinger nazywa kultem banału, a „rocka” antykultem w stosunku do kultu chrześcijańskiego.\nWarto przypomnieć, że różnorakie typy muzyki czy kierunki mają swoje źródło w wizji człowieka i świata. (...) I tak wspomniany „rock” kładzie nacisk na masowość występu, wstrząsa rytmem, hałasem, efektami świetlnymi, doprowadzając wielu słuchaczy do ekstazy i poczucia wyzwolenia z wszelkich granic, również granic moralnych. Śpiew i muzyka liturgiczna wypływają z kultu, są wyrazem kultu i integralną częścią liturgii, a nie jakimś zbędnym dodatkiem do niej. Gdzie człowiek spotyka Boga, a spotyka Go w liturgii, tam samo słowo nie wystarcza, pojawia się śpiew, muzyka, ale muszą one być właściwie dobrane, sprzyjać modlitwie, pomagać głębiej spojrzeć na Słowo Boże. Podczas wykonywania śpiewu „Alleluja” będącego fragmentem popularnej ballady Leonarda Cohena, przez grupę młodzieży podczas Mszy św. kilkuletni chłopiec zauważył, że to melodia z filmu Shrek. Dlatego bardzo ważne jest, by oczyścić muzykę sakralną, a zwłaszcza liturgiczną, ze świeckich naleciałości. Wpatrzeni w patronkę dnia dzisiejszego św. Cecylię starajmy się wszyscy przywrócić właściwy wymiar śpiewu i muzyki sakralnej tak, aby pełniej spotykać Boga w liturgii. (Mirosław Król - Tekst wygłoszony w Radiu Maryja 22 listopada 2010 r.)\nOjciec Święty Benedykt XVI na Stadionie Olimpijskim w Berlinie\nChór Auxilium śpiewa podczas Mszy św. odprawianej przez Papieża\nW czwartek, 22 września 2011 roku Chór Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie miał zaszczyt i łaskę uczestniczyć w śpiewie liturgicznym podczas Mszy św. odprawianej przez Ojca Świętego na Stadionie Olimpijskim w Berlinie. Wszystkie chóry połączono w jeden Chór Biskupi, obejmujący ponad 800 osób, który wkrótce nazywano potocznie „Chórem Papieża” („Der Papst-Chor”). Chórzyści zostali zgrupowani w rzędach według głosów zajmując prawie cały dolny sektor. Oprawą muzyczną kierowali dyrygenci katedralni: Harald Schmitt oraz Martin Ludwig. Jak pisze „Katholische SonntagsZeitung” dla większości chórzystów był to najważniejszy występ w życiu.\nChór Auxilium w swojej ponad dwudziestoletniej działalności miał szczęście już po raz drugi występować przed Papieżem w Berlinie. 23 czerwca 1996 roku na tym samym Stadionie Olimpijskim chórzyści Auxilium śpiewali przed naszym Rodakiem, Ojcem Świętym Janem Pawłem II, a 22 września tego roku przed Papieżem Benedyktem XVI. Dla chórzystów Auxilium to wyróżnienie stało się najlepszą nagrodą za wszystkie trudy śpiewaczego życia. Udział polskiego chóru podczas Mszy Papieskiej jest także uznaniem dla całej Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie. Niezwykła atmosfera towarzysząca spotkaniu z Papieżem ponownie ukazała piękno i uniwersalizm katolicyzmu, łączność z Biskupem Rzymu. Entuzjazm młodzieży, śpiew i rozmodlenie zebranych, emanująca moc jedności, potężna tysiącznymi głosami modlitwa „Ojcze Nasz” to niezapomniane przeżycia emocjonalne i religijne. Chrystusowa ofiara Eucharystyczna na stadionowym ołtarzu, słowa i modlitwy Ojca Świętego, papieskie błogosławieństwo temu miastu i światu wydadzą z pewnością na tej ziemi plon obfity. Na dalsze życie niech towarzyszy nam przesłanie Papieża: „Tam gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość!” (Tekst i zdjęcia: Henryk Żurek)\nOstatnia próba przed Mszą Papieską na Stadionie Olimpijskim w Berlinie\nW środę od godziny 17-tej do 21-wszej chórzyści Auxilium uczestniczyli na Stadionie Olimpijskim w tzw. „Durchlaufprobe”. Była to z minutową dokładnością symulacja czwartkowej Mszy św., łącznie z bardzo bogatą i różnorodną częścią muzyczną, także z licznym udziałem kościelnych chórów. Choć na murawie stadionu trwały jeszcze końcowe prace, to były już widoczne efekty działań organizatorów i tysięcy wykonawców - sprawnie działające kamery, telebimy, nagłośnienie, oświetlenie, gotowy ołtarz, dziesiątki stanowisk aprowizacyjnych, liczną służbę porządkową, przemarsze ministrantów, ustawianie szafarzy, lektorów itd. Opuszczając wieczorem stadion chórzyści cieszyli się, że do spotkania z Ojcem Świętym pozostało już tylko kilkanaście godzin.\nTekst i zdjęcia: Henryk Żurek\nPróba generalna chórów na Stadionie Olimpijskim w Berlinie\nW tym dniu zebrali się chórzyści na pierwszej próbie na Stadionie Olimpijskim. Już samo wejście na historyczny obiekt i długi spacer po kamiennym kolosie do miejsca przeznaczonego dla chórów było niezwykłym przeżyciem. Podczas próby można było odczuć jednorazową atmosferę towarzyszącą przygotowaniom do wizyty Papieża - budowanie ołtarza, wykładanie specjalnej ochrony na trawnik, ustawianie kamer, instalację nagłośnienia, próby telebimów. I do tego oprawa muzyczna od utworów ulubionych przez dzieci i młodzież po muzykę poważną. Chórzyści trwali na próbach od 16:30 do późnego wieczoru. W zapadającym zmierzchu rozświetlony stadion ukazał w pełni inne oblicze architektonicznego piękna.\nTekst i fotografie: Henryk Żurek\n10 i 17 Września 2011\nPróby generalne przed Mszą Papieską w Berlinie\n10 września w Rosenkranz-Basilika (Steglitz), a 17 września w St. Marien (Reinickendorf) odbyły się próby generalne połączonych chórów przed Mszą św. odprawianą przez Ojca św. Benedykta XVI na Stadionie Olimpijskim. Kilkugodzinne próby były bardzo uciążliwe, pozwalały jednak już wyobrazić sobie potęgę śpiewu i niezwykłość oprawy muzycznej uroczystości. Wśród licznych chórów Archidiecezji chór Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie stanowi jeden z najliczniejszych zespołów.\nJuż po raz trzeci spotkali się chórzyści Auxilium na próbie, aby ćwiczyć utwory przeznaczone do śpiewania przez połączone chóry Archidiecezji podczas Mszy św. Papieskiej na Stadionie Olimpijskim w Berlinie. Czasu jest bardzo mało, a utwory są dosyć trudne i liczne. M.in. wykonywać będziemy kompozycje Camille Saint-Saënsa, Christiana Matthiasa Heißa, Christopha Lehmanna, Haralda Schmitta, K. Norberta Schmida, Corneliusa Beckera z XIV wieku oraz inne pieśni liturgiczne, w tym polską pieśń pokoju Zofii Jasnota „Unfriede herrscht auf der Erde”, która w Niemczech jest jedną z najpopularniejszych pieśni kościelnych.\nWażne dla chórzystów śpiewających podczas Mszy Papieskiej w Berlinie\nUprzejmie informuję wszystkich chórzystów zgłoszonych do wspólnego śpiewu podczas Mszy św. odprawianej przez Papieża Benedykta XVI na Stadionie Olimpijskim, że organizatorzy ustalili następujące terminy i miejsca prób dla chórów. Wspólna próba wstępna do wyboru w jedną z sobót: 10.09.2011 od 14:30 do 19:00 w kościele Maria Rosenkranzkönigin Steglitz, lub 17.09.2011 od 14:30 do 19:00 w kościele St. Marien Reinickerdorf. Próby generalne odbędą się 20, 21 i 22 września od godziny 17-tej. Szczegóły omówimy na naszych spotkaniach, pierwsza próba po wakacjach już 17 sierpnia 2011. Proszę o uwzględnienie powyższych terminów w planowaniu osobistych zajęć.\nPrezes Chóru Auxilium – Henryk Żurek\nŚwięto św. Joachima i św. Anny\nW tym dniu Kościół czci rodziców Najświętszej Maryi Panny, św. Joachima i św. Annę. Z Ewangelii nie możemy się niczego dowiedzieć o rodzicach Maryi, natomiast wiele informacji dostarcza literatura apokryficzna. W Dziewkowicach na Śląsku Opolskim znajduje się kościół poświęcony św.św. Joachimowi i Annie. Z tej parafii pochodzą siostry Beata i Brygida Miensok, chórzystki Auxilium, które wraz z dziewkowicowymi parafianami zaprosili chórzystów z Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie na uroczystości odpustowe.\nPapież Benedykt XVI w Berlinie\nWe wrześniu przybywa do Niemiec Papież Benedykt XVI. Również Berlin będzie jednym z etapów jego wizyty. Cała społeczność katolicka stolicy przygotowuje się na dzień odwiedzin. Organizatorzy zaproponowali, aby podczas Eucharystii odprawianej przez Papieża na Stadionie Olimpijskim w Berlinie śpiew liturgiczny wykonywały wszystkie chóry kościelne archidiecezji. Zaproszenie wystosowano również do proboszcza Polskiej Misji Katolickiej, aby Chór Auxilium przyłączył się do innych chórów, na co chętnie przystano. Tak więc już w w połowie sierpnia chórzyści Auxilium będą się zbierać na pierwszych próbach, aby ćwiczyć trudne utwory przeznaczone do śpiewania podczas mszy św. papieskiej.\n3 lipca 2011 roku Chór Auxilium zakończył pierwsze półrocze swej intensywnej działalności w służbie Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie.\nOkres ten, to co tygodniowe próby, które owocowały występami podczas Eucharystii i nabożeństw. Z uznaniem należy podkreślić dobrą frekwencję chórzystów, którzy pomimo różnorodnych zajęć znajdują czas, aby poświęcić go na chwałę Bogu i ludziom. Bóg im zapłać!\nPrezes chóru Auxilium - Henryk Żurek\nPożegnanie Ks. Proboszcza Tadeusza Niewęgłowskiego\nW kościele St. Marien podczas Mszy św. o godz. 12-tej wspólnota ze Spandau pożegnała ks. prob. Tadeusza Niewęgłowskiego, który po pięciu latach posługi kapłańskiej wraca do Polski. Pożegnanie miało uroczysty charakter, były przemówienia, kwiaty, podziękowania i gorące oklaski wiernych. Podniosłość Eucharystii podkreślał Chór Auxilium pod dyrekcją Agnieszki Wiśniowskiej-Kirch. Wystąpili również Agnieszka Siewiec-sopran, Tomasz Rakocz–bas i Jakub Sawicki–organy. Oprawę muzyczną cechował niezwykle wysoki poziom artystyczny wykonywanych utworów. Ksiądz Proboszcz zawsze wysoko oceniał Chór Auxilium, nazywając go „ambasadorem Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie”.\nKs. Kardynał Georg Maximilian Sterzinsky\nW dzień po 51 rocznicy święceń kapłańskich, 30 czerwca 2011 roku nad ranem, zmarł ks. kardynał Georg Maximilian Sterzinsky, arcybiskup Berlina. Urodzony w 1936 roku pod Olsztynem i po wojnie zmuszony do wyjazdu z Warmii osiadł w NRD. W maju 1989 r. został mianowany biskupem Berlina, w 1991 r. kardynałem, a w 1994 r. arcybiskupem. Ks. Kardynał Sterzinsky często zapraszał Chór Auxilium do występów w katedrze św. Jadwigi, do prowadzenia śpiewu w czasie biskupich spotkań katolików różnych narodowości. Zawsze znajdował czas na rozmowy z chórzystami, także w swojej skromnej rezydencji. Requiescat in pace!\n(Tekst i zdjęcia: Henryk J. Żurek)\nŚwięto Ciała i Krwi Pańskiej w Polskiej Misji Katolickiej\nPod przewodnictwem Nuncjusza Apostolskiego w Niemczech ks. abp Jean-Claude Périsseta, któremu towarzyszyli ks. prob. Ulrich Kotzur oraz ks. prob. Tadeusz Niewęgłowski, odbyły się uroczystości Bożego Ciała w PMK w Berlinie. Świętowano wspólnie z niemiecką parafią św. Bonifacego w myśl hasła: „Naszą przyszłością jest jedność w Chrystusie”. Po Mszy św. wyruszyła procesja z Najświętszym Sakramentem po okolicznych ulicach i placach. Dzieci pierwszokomunijne, dzieci w strojach ludowych, sztandary, obrazy, orkiestra, śpiew i modlitwy licznie zebranych wiernych stwarzały niezapomniane wrażenie. Trzeba wierzyć, że Chrystusowe błogosławieństwo na tej ziemi ugorem stojącej wyda plon obfity...\nUroczystość Bożego Ciała w Berlinie na Gendarmenmarkt\nCentralna uroczystość Bożego Ciała odbywała się zgodnie z tradycją na jednym z najpiękniejszych miejsc Berlina i Europy, gdzie wznoszą się trzy monumentalne budowle: Niemiecka Katedra, Francuska Katedra i Dom Koncertów. Najpierw odbyła się Msza św. pontyfikalna, a następnie procesja z Najświętszym Sakramentem przeszła po nobliwych ulicach Berlina, w tym poprzez Friedrichstrasse. Komu zależało na publicznym wykazaniu miłości do Chrystusa, na przyznaniu się do wiary, ten stawił się w ten pogodny czwartek, aby razem z innymi radośnie przeżywać to jednorazowe wydarzenie. Polska Misja Katolicka odznaczała się kolorowo ubranymi dziećmi, sztandarami i obrazami. Chórzyści brali także udział w uroczystości.\n(Tekst i zdjęcia: Henryk J.Żurek)\n12 – 13 Czerwca 2011\n50 dni po Święcie Paschy na zebranych w wieczerniku apostołów i Matkę Bożą zstąpił Duch Święty. „Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym." Podczas poniedziałkowego nabożeństwa ekumenicznego chórzyści prosili śpiewem o dary Ducha św.\n24 maja to święto Matki Bożej Wspomożenia Wiernych – Patronki Chóru Auxilium, a miesiąc czerwiec to miesiąc poświęcony Sercu Jezusowemu. Dla uczczenia tych wydarzeń Chór Auxilium wystąpił podczas Mszy św. o godz. 12-tej wykonując utwory maryjne i eucharystyczne.\nTriduum Paschalne i Wielkanoc 2011 w St. Marien Spandau\nTe najważniejsze wydarzenia w roku liturgicznym Kościoła, wzniosłe, przepiękne i radosne ceromonie upamiętniające Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa wielu polskich parafian świętowało wspólnie z parafią niemiecką. Wierni, dla których dojazd do Bazyliki św. Jana jest zbyt odległy, skorzystali z zaproszenia niemieckich gospodarzy i razem z nimi brali udział w ceremoniach Wielkiego Tygodnia. Zapalony paschał, a od niego świece wiernych i słowa kapłana „Lumen Christi” to wymowny znak naszej wiary. Wspólny śpiew uświetniali także członkowie Chóru Auxilium.\nW pierwszą rocznicę katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem odbyła się w kościele St. Marien w Spandau uroczysta Msza św. w intencji ofiar wypadku. Eucharystię odprawił i okolicznościowe kazanie wygłosił ks. Lech Hebrowski. Podczas Mszy św. śpiewał chór Auxilium wykonując utwory tematyką nawiązujące do tej narodowej tragedii, ale jednocześnie przekazujące nadzieję, którą daje Zmartwychwstały Chrystus.\nIII. Niedziela Wielkiego Postu\nPodczas Mszy św. o godzinie 12-tej w kościele pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Berlinie Spandau Chór Auxilium pod dyrekcją Agnieszki Wiśniowskiej-Kirch wykonywał pieśni postne najwybitniejszych kompozytorów. M.in. utwór G. Neumarka w opracowaniu J.S. Bacha z 1657 roku „Kalwaria”, XVII-wieczną, polską pieśń pasyjną „Ogrodzie Oliwny” oraz „Stabat Mater” Zoltana Kodaly (16.XII.1882 - 06.III.1967, węgierski kompozytor, etnograf, pedagog, językoznawca i filozof). Męskie głosy wspomagał znakomity bas Deutsche Oper Berlin, Tomasz Rakocz. Wszystko na chwałę Boga!\nDroga Krzyżowa i Msza św. w Wielkim Poście\nNabożeństwo Drogi Krzyżowej odbywa się co środę o godzinie 18-tej w kościele pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Spandau. Następnie sprawowana jest cotygodniowa Msza św. odprawiana zazwyczaj przez Ks. Lecha Hebrowskiego. Na nabożeństwo rozważania Męki Pańskiej i obchodzenia czternastu stacji przychodzi coraz więcej wiernych. W czasie środowej liturgii Chór Auxilium wykonywał pieśni postne.\nLuty – Marzec 2011\nPrzygotowywanie utworów na Wielki Post i Wielkanoc\nJuż w następnym tygodniu po tegorocznym Wieczorze Kolędowym Chór Auxilium pod kierownictwem Agnieszki Wiśniowskiej – Kirch rozpoczął próby, aby przygotować repertuar na Wielki Post i Wielkanoc. Chór spotyka się w każdą środę po Mszy św. wieczornej w St. Marien Hilfe der Christen w Spandau w Domu Parafialnym.\nZapraszamy chętnych do wspólnego śpiewania na Bożą chwałę.\nPrzy licznym udziale parafian i gości odbył się w naszej Bazylice kolejny Wieczór Kolędowy. Obok Chóru Auxilium i Ensemble St. Marien Spandau wystąpili znani polscy artyści - Agnieszka Siewiec i Tomasz Rakocz. W ramach corocznej prezentacji młodych talentów popis kunsztu wirtuozowskiego dała skrzypaczka Alicja Kasprzyk, na organach improwizował Jakub Sawicki, a kompozycję Piotra Pawła Żurka wykonali muzycy zespołu St. Marien. Długotrwałe owacje i wyjątkowo pozytywne opinie po koncercie były nagrodą dla wykonawców, choć czynili to ku radości serc ludzkich, przede wszystkim jednak ad maiorem Dei gloriam.\nMsza św. w St. Joseph na Weddingu\nW niedzielę 16 stycznia b.r. Chór Auxilium pod dyrekcją Agnieszki Wiśniowskiej-Kirch tym razem na Weddingu śpiewał kolędy podczas Mszy św., odprawianej przez Proboszcza Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie, ks. Tadeusza Niewęgłowskiego, który w homilii nawiązał m.in. do beatyfikacji Jana Pawła II., a następnie omówił działalność Misji w ubiegłym roku. W sprawozdaniu bardzo pozytywnie został oceniony Chór Auxilium, jego występy w podczas polskich nabożeństw, a także podczas oficjalnych uroczystości państwowych i religijnych w Berlinie. Chór Auxilium został nazwany przez ks. Proboszcza „ambasadorem Polskiej Misji Katolickiej”.\nW niedzielę Chrztu Pańskiego Chór Auxilium wystąpił podczas Eucharystii w kościele St. Marien Berlin – Spandau śpiewając polskie kolędy. Mszę św. sprawował Ksiądz Marek Kędzierski SDB, który kazanie skierował do dzieci, do przyszłości Kościoła. Przy pomocy góralskich „zbyrcoków” i śpiewu z towarzyszeniem gitary w sposób obrazowy przybliżył dzieciom Jezusa i konieczność działalności misyjnej. Po Mszy św. ks. Marek Kędzierski podziękował chórowi za uświetnienie liturgii i zachęcił do zapisywania się do chóru, aby także poprzez śpiew głosić Ewangelię.\nPodczas uroczystej Mszy św. wspólnym śpiewem to Maryjne Ṡwięto uczciły połączone chóry – Polskiej Misji Katolickiej Auxilium oraz z St. Markus ze Spandau. Chóry, pod dyrekcją Agnieszki Wiśniowskiej-Kirch wykonały m.in. Zdrowaś Maryjo zmarłego niedawno Henryka Mikołaja Góreckiego, jednego z najwybitniejszych kompozytorów polskich. Pierwszą zwrotkę śpiewano po niemiecku (w tłumaczeniu A. Wiśniowskiej-Kirch), a drugą po polsku. Po Mszy św. odbyło się spotkanie adwentowe połączone z agapą i wspólnym śpiewem pieśni adwentowych, a także krótkim recitalem pieśni maryjnych w wykonaniu małżeństwa Kirch.\nWspomnienie św. Cecylii (22.11.) - patronki muzyki\nZ okazji święta patronki muzyki, świętej Cecylii, w niedzielę 21 listopada 2010 roku podczas Mszy św. w St. Marien Spandau, Chór Auxilium wraz z solistami Deutsche Oper Berlin, upiększał śpiewem Eucharystię odprawianą przez ks. Lecha Hebrowskiego. Dyrygowała Agnieszka Wiśniowska-Kirch, na organach grał Jakub Sawicki.\nW kazaniu ks. Lech Hebrowski m.in. podkreślił wielkie znaczenie muzyki kościelnej w życiu religijnym Kościoła i podziękował Chórowi Auxilium za 20 lat wiernej służby polskiemu Kościołowi katolickiemu w Niemczech. Po Mszy św. chórzyści wraz z rodzinami i Księdzem Hebrowskim spotkali się w Domu Parafialnym, gdzie przy chińskim obiedzie i innych smakołykach, przy rozmowach i modlitwie w czasie Godziny Miłosierdzia szybko upływały godziny wspólnego, „Cecylkowego” biesiadowania. Za organizacyjne przygotowanie całości i czuwanie nad sprawnym przebiegiem spotkania szczególne podziękowanie należy się Karinie Kidula.\nW tym roku obchodzimy 200–tną rocznicę urodzin największego polskiego kompozytora, Fryderyka Chopina. Pomimo krótkiego, naznaczonego cierpieniem życia, Fryderyk Chopin pozostawił ogromną spuściznę muzyczną, zaliczaną do największych światowych osiągnięć kulturalnych.\nPodczas pobytu zdrowotnego na Majorce, Chopin skomponował arcydzieła muzyki fortepianowej, nazwane przez niego Preludiami. Jeden z tych utworów powstał w ponury, deszczowy dzień. Chopin przygnębiony, nie tylko cierpieniem i postępującą chorobą, ale także niezwykłą ulewą i potokami deszczu, stworzył sugestywną, obrazową kompozycję, która odzwierciedlała stan przyrody i jego zbolałej duszy. Preludium pełne kropel deszczu, kropel, które w jego wyobraźni były łzami spadającymi na jego serce.\nPreludium Des-dur op. 28 nr 15 nazwane „Deszczowym”, w Niemczech znane jako „Regentropfen”, zagrał Piotr Paweł Żurek. Również i tym razem romantyczny utwór Chopina wywołał niejedną łzę spadającą na serce słuchacza...\nWieczna Adoracja w St. Marien Spandau\nDo corocznej Wiecznej Adoracji w St. Marien jest tradycyjnie zapraszana wspólnota polska, która tego roku modliła się przed Najświętszym Sakramentem przez dwie godziny, zaraz po niedzielnej Mszy św.\nNabożeństwo rozpoczął ks. Lech Hebrowski, a następnie modlitwy przeplatane muzyką, śpiewem i cichą adoracją prowadziły poszczególne osoby. Całość przygotowała i prowadziła członkini chóru Auxilium, Danuta Buczyńska. Śpiew i grę instrumentalną wykonała rodzina Sawickich.\n100 lecie kościoła St. Marien w Spandau\nKatolicka Parafia „Maria, Hilfe der Christen”, która polskiej wspólnocie użyczyła swego kościoła świętowała 100 lecie istnienia. Kulminacyjne uroczystości odbyły się dokładnie w setną rocznicę konsekracji kościoła dokonaną przez ówczesnego wrocławskiego księcia-biskupa, ks. kard. Georga Koppa (30.10.1910). W piątek, 29 października 2010 odbyła się ceromonia jubileuszowa z zaproszonymi goścmi. Polską Misję Katolicką w Berlinie reprezentowali Ks. Proboszcz Tadeusz Niewęgłowski oraz Prezes Chóru Auxilium mgr Henryk Żurek.\nOd stu lat istnieje w Spandau jedna z piękniejszych świątyń pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożenia Wiernych. Zbudowana na obrzeżach samodzielnego kiedyś miasta (które wówczas nie należało do Berlina), króluje dzisiaj w śródmieściu zwołując pięknym brzmieniem dzwonów ludność do przybytku Pańskiego. Podczas nalotu w 1944 roku kościół został całkowicie zniszczony i nakładem wiernych odgruzowany, a następnie odbudowany. Dzięki życzliwośći niemieckich braci w Chrystusie, od 1990 roku gościnę w kościele znaleźli przybysze z Polski, aby się tutaj modlić i odprawiać Eucharystię po polsku.\nW podzięce Bogu parafia niemiecka przez cały rok świętowała setny jubileusz swego kościoła, zapraszając do uroczystości również wspólnotę polską z chórem Auxilium, który śpiewem uświetniał Eucharystię podczas rozpoczęcia jubileuszu. W sobotę, 30 października 2010 roku o godz. 17-tej arcybiskup Berlina, ks. kard. Georg Sterzinsky w towarzystwie wielu księży i przy licznie zebranych wiernych odprawił Mszę św. pontyfikalną i wygłosił kazanie, w którym m.in. powiedział, że o ile kościoły protestanckie budował rząd pruski i cesarz, to budowę kościołów katolickich finansowali wyłącznie ubodzy katolicy, głównie przybysze z terenów dawnej Rzeczypospolitej. Katolicy, jako obywatele drugiej kategorii, rozrzuceni w morzu bogatego protestantyzmu, pragnęli pokazać, że coś znaczą i sami potrafią zbudować Panu godną świątynię – „my też kimś jesteśmy” zacytował ks. Kardynał ówczesne motto katolików ze Spandau.\nDziękujmy Panu Bogu za ten i inne wspaniałe kościoły, które stały się Jego mieszkaniem, gdzie możemy się modlić i przeżywać Eucharystię w uniwersalizmie chrześcijańskiej wspólnoty - po łacinie, po polsku i po niemiecku. Wspomnijmy też czasem w dziękczynnej modlitwie tych wielkich, ofiarnych, często bezimiennych i nieżyjących już współbraci w Chrystusie, którzy choć biedni, budowali katedry i kościoły, oddawali część swoich skromnych dochodów lub ofiarowali swój czas i siły, aby mógł powstać przybytek dla Pana Boga, aby On mógł zamieszkać wśród nich i wśród przyszłych pokoleń. Ad Maiorem Dei Gloriam.\nTekst i fotografie Henryk J. Żurek\nW ramach obchodzonych w Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie Dni Papieskich, w Bazylice św. Jana Chrzciciela podczas uroczystej Mszy Świętej o godzinie 12-tej Chór Auxilium wystąpił z ulubionymi utworami muzycznymi Papieża Jana Pawła II. Artyści Deutsche Oper Berlin Johannes Kirch (tenor) oraz Tomasz Rakocz (bas) śpiewali często nucone przez Jana Pawła II pieśni maryjne. Całością kierowała i na organach grała Agnieszka Wiśniowska – Kirch.\nZapowiedź Mszy św. z okazji rocznicy wyboru Papieża Jana Pawła II\n16 października 1987 roku świat usłyszał HABEMUS PAPAM. W niedzielę, 17 października 2010 roku o godz. 12-tej w Bazylice św. Jana Chrzciciela w Berlinie, w rocznicę wyboru Jana Pawła II na stolicę Piotrową zostanie odprawiona uroczysta Msza św. podczas której Chór AUXILIUM wykona m.in. „Ojcze Nasz” Stanisława Moniuszki, „Ave verum Corpus” A. W. Mozarta, a artyści Deutsche Oper Berlin Johannes Kirch oraz Tomasz Rakocz w duecie zaśpiewają dwie ulubione pieśni maryjne Papieża Jana Pawła II.\nPielgrzymka do Neuzelle\nKatolicy Misji Obcojęzycznych Berlina wzięli udział w pielgrzymce do słynnego sanktuarium maryjnego w Neuzelle. W kościele klasztornym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny Mszę Św. Pontyfikalną odprawił i kazanie wygłosił ordynariusz Berlina, ks. kard. Georg Sterzinsky. Śpiew liturgiczny wykonywał Chór Auxilium z Polskiej Misji Katolickiej.\nKlasztor Neuzelle to dawne opactwo Cystersów założone 12 października 1268 roku składające się z kościoła w stylu wczesnogotyckim wzniesionego z cegły, zabudowań klasztornych, oranżerii i browaru. W 1429 r. na klasztor napadli husyci, wymordowali zakonników, a budynki podpalili. Do Neuzelle przybyli nowi mnisi, zabudowania odnowiono. W czasie reformacji klasztor uzyskał gwarancję nienaruszalności i w morzu protestantyzmu nadal zachował katolickość. Podczas wojny trzydziestoletniej opactwo z gotyckim kompleksem zostało przez protestantów zniszczone. Po zawarciu pokoju w 1650 powrócili Cystersi i rozpoczęli odbudowę opactwa w stylu barokowym. Przy przebudowie działali artyści z Włoch, Czech i Śląska, którzy stworzyli niezwykły, rzadki swym bogactwem i ornamentyką przykład sztuki barokowej. W 1817 r. dokonano sekularyzacji klasztoru i całe opactwo przejęło (a raczej bezprawnie zawłaszczyło) państwo pruskie. Jedynie kościół pozostawiono do pełnienia funkcji parafii.\nW 1945 roku przed dewastacją, a nawet całkowitym zniszczeniem kościoła przez żołnierzy Armii Radzieckiej uchroniła decyzja radzieckiego oficera politycznego, którzy zachwycony pięknem świątyni nakazał otoczyć kościół opieką wojskową. Takich cudownych zdarzeń w historii klasztoru w Neuzelle jest kilka, dlatego też cudowna figura Matki Bożej otaczana jet szczególną czcią i nabożeństwem, a klasztor stał się miejscem pątniczym.\nSpotkanie katolików różnych narodowości 11 września 2010 r. w Neuzelle rozpoczęła uroczysta Msza św. pontyfikalna. Przed mszą była okazja do spowiedzi. 0 13-tej można było zjeść obiad, wypić kawę, poczęstować się pysznym ciastem. Następnie różne grupy prezentowały folklor narodowy. Pielgrzymkę zakończyły nieszpory maryjne i międzynarodowy różaniec. Przez cały dzień panowała przepiękna pogoda z turkusowym niebem i promieniami słonecznymi podkreślającymi piękno tej maryjnej miejscowości. Pielgrzymowanie do Matki Boskiej w Neuzelle okazało się bardzo udanym pomysłem berlińskiej Kurii, który pokazał siłę katolickiego uniwersalizmu, wiary jednoczącej ludzi różnych narodowości, a także piękno kultury i sztuki wywodzącej się z religii katolickiej.\nKs.Lech Hebrowski Opiekunem Chóru Auxilium\nDuszpasterskim Opiekunem Chóru Auxilium został Ksiądz Lech Hebrowski SDB.\nDecyzję ks. Proboszcza Tadeusza Niewęgłowskiego w tej sprawie oraz zgodę Ksiedza Lecha Hebrowskiego chórzyści przyjęli z radością i nadzieją na nowy rozdział w historii chóru. Księdzu Hebrowskiemu życzymy owocnej służby w PMK oraz sukcesów w rozwoju Chóru Auxilium, jedynego polskiego chóru w Berlinie.\nAndrzej Ryfa, odpowiedzialny za bibliotekę i organizację zbiorów nutowych złożył rezygnację z funkcji członka Zarządu Chóru Auxilium. Za dotychczasową działalność w Zarządzie składamy serdeczne Bóg Zapłać.\nPielgrzymka katolików obcojęzycznych do Neuzelle\nJak już podawano w ogłoszeniach parafialnych, 11 września br. organizowana jest przez Kurię Berlińską pielgrzymka do sanktuarium maryjnego w Neuzelle na terenie Łużyc. Do dawnego opactwa cystersów kardynał Georg Sterzinsky zaprasza wszystkich katolików Misji Obcojęzycznych. Do prowadzenia śpiewu liturgicznego podczas Mszy św. poproszony został chór Polskiej Misji Katolickiej, co dla Chóru Auxilium jest kolejnym wyróżnieniem.\nPrzerwa wakacyjna w występach Chóru Auxilium\nNa zakończenie prób i występów chóru z powodu wakacji, chciałbym w imieniu członków zespołu serdecznie podziękować wybitnym solistom występujących razem z chórem Auxilium. Szczególne podziękowanie należy się Agnieszce Siewiec, śpiewakom Deutsche Oper Berlin Johannesowi Kirchowi i Tomaszowi Rakoczowi, którzy uświetniali występy chóru podczas licznych Mszy św. w języku polskim, w czasie ważnych nabożeństw w berlińskiej katedrze i innych kościołach Berlina. Chór wraz z solistami ubogacał swym śpiewem świętą liturgię w obecności najwyższych dostojników kościelnych i państwowych, a tym samym przekazywał nie tylko głęboką pobożność polską, ale także piękno narodowej kultury. Soliści wszystkie swoje kościelne występy czynili dla chwały Bożej, nie pobierając żadnego wynagrodzenia. Bóg zapłać !\nHenryk Żurek – Prezes\n30 rocznica Ślubu Państwa Kidula\nW niedzielę 11 lipca br. Państwo Karina i Marian Kidula świętowali swoje Perłowe Gody, czyli trzydziestą rocznicę ślubu. Podczas uroczystej Mszy św. o godz. 12-tej, modlono się za Małżonków, polecając Panu Bogu i Matce Najświetszej ich dalsze życie. Śpiewał chór Auxilium wraz z solistami. Karina Kidula od początku istnienia chóru użycza zespołowi nie tylko swojego sopranowego głosu, ale aktywnie udziela się w Zarządzie Chóru pełniąc funkcję wiceprzewodniczącej. Marian Kidula wprawdzie nie śpiewa w chórze, ale zawsze służy pomocą w koniecznych pracach związanych z występami chóru. Serdecznie dziękujemy Wam za służbę dla chóru. Życzymy na całą Waszą przyszłość Bożego błogosławieństwa i opieki Matki Bożej.\nDekanatstag w St. Marien Spandau\nW kościele St. Marien, Hilfe der Christen w Spandau, w którym wspólnota niemiecka użyczyła gościnę polskim wiernym zamieszkujących zachodnią część obecnego Berlina, odbył się Dekanatstag, uroczystość na której obecni byli parafianie dekanatu Spandau obejmującego kilkanaście parafii. Zaproszeni zostali również katolicy z Polskiej Misji Katolickiej związani z świątynią w Spandau. Tradycyjnie był też obecny Chór Auxilium. Mszę św. koncelebrowaną o godz, 10-tej odprawił J.E. Ks. Kardynał Georg Sterzinsky, arcybiskup Berlina.\nW Słowie Bożym ks. Kardynał nawiązał do hasła przewodniego uroczystości: „ Pokaż na zewnątrz, w co wierzysz” – „ Zeig draußen, was Du drinnen glaubst!” Głębokie w treści kazanie, doskonałe teologicznie, dotykało również aktualnych zagadnień dzisiejszego Kościoła; było głosem Pasterza ukierunkowującego swoich wiernych. Po uroczystej Eucharystii odbył się festyn z zabawami, koncertami, odczytami, sprzedażą dewocjonali i książek religijnych. Do dyspozycji przygotowano duży wybór smacznych potraw, ciast, napojów. Przy pięknej pogodzie, polscy i niemieccy katolicy przeżywali Dekanatstag w duchu chrześcijańskiej wspólnoty i jedności dzieci Bożych.\nUroczystość zakończyło nabożeństwo popołudniowe w kościele.\nOpracowanie i zdjęcia: H.Ż.\nMinął przepiękny miesiąc maj poświęcony Matce Bożej – patronce chóru Auxilium i nastał czerwiec, w którym Kościół czci Serce Pana Jezusa. W kościele St. Marien w Spandau znajduje się przepiękna rzeźba przedstawiająca Pana Jezusa wskazującego na swoje serce. Przy figurze zawsze modlą się ludzie, palą się znicze, podziwiać można świeże kwiaty. W pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała przypada Święto Najświętszego Serca Pana Jezusa. W niedzielę po tym święcie, Chór Auxilium podczas Mszy św. odprawianej przez ks. Mirosława Wyszogrodzkiego, śpiewem nawiązał do wyjątkowego znaczenia kultu Serca Jezusowego.\nOpracowanie: Henryk Żurek\nFotografie: Karina Kidula i Henryk Żurek\nKościół widzi w nabożeństwie do Serca Jezusowego znak miłości Boga ku ludziom. Chce także rozbudzić w sercach ludzkich wzajemną miłość ku Bogu poprzez to nabożeństwo. Bóg jest miłością. Z miłości Bożego Serca istnieje cały wszechświat i rodzaj ludzki.\nPrzejawem największej Bożej miłości jest Serce Jezusowe. Z miłości tego Serca powstał Kościół, sakramenty święte, a wśród nich Sakrament Miłości - Eucharystia. Człowiek powinien mieć do tego Serca nieograniczone zaufanie. Dlatego może i powinien uciekać się do tegoż Serca we wszystkich swoich potrzebach. Nie powinien jednak ranić tegoż Serca na nowo grzechami.\nWielu papieży w ciągu wieków uczyło, że kult Najświętszego Serca Pana Jezusa jest obok Eucharystii, szczytową formą pobożności. „Z Serca Syna Bożego, umarłego na krzyżu, wytrysnęło wiekuiste źródło życia, które daje nadzieję każdemu człowiekowi. Z Serca ukrzyżowanego Chrystusa rodzi się nowa ludzkość, odkupiona od grzechu.” (Jan Paweł II)\n23-24 Maja 201023-24 maja 2010\nJedno z najważniejszych świąt kościelnych to uroczystość Zesłania Ducha Świętego, popularne Zielone Świątki, obchodzone w najpiękniejszej porze roku. Wszystkie obrzędy ludowe z nimi związane odznaczają się radością i weselem. Kościoły, domy, obejścia przybrane są gałązkami, najczęściej młodymi brzózkami, w powietrzu rozlewa się woń świeżej zieleni i rozkwitających kwiatów. Zesłanie Ducha Świętego w wieczerniku na apostołów to narodziny Kościoła.\nW średniowieczu istniał zwyczaj rzucania z sufitu kościoła, w trakcie odprawiania Mszy świętej, róż i innych kwiatów symbolizujących dary Ducha Świętego. W bazylikach i katedrach w czasie uroczystości wypuszczano z klatek gołębie: symbol Ducha Świętego.\nKościół żyje nieustannie z rozlania Ducha Świętego, bez którego wyczerpałby swe siły niczym żaglówka, której zabrakło wiatru – powiedział 23 maja 2010 r. podczas modlitwy "Regina Caeli" w Watykanie Benedykt XVI.\nTak doniosłe Święto Kościoła jest też uroczyście obchodzone w Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie. Od lat organizowane przez Szkołę Nowej Ewangelizacji czuwanie w wigilię Zesłania Ducha Świętego gromadzi wszystkie stany i grupy Misji na wspólnej modlitwie, czytaniu Pisma Świetego, śpiewie, celebracji znaków, Eucharystii. Również przedstawiciele chóru Auxilium byli obecni na wigilijnym czuwaniu w Bazylice św. Jana Chrzciciela, które zakończyło się po północy wspólną agapą.\nDoniosłość i wagę Świąt Zesłania Ducha Świetego podkreślił Chór Auxilium swoim występem podczas Mszy św. w niedzielę 23 maja w kościele St. Marien na Spandau, odprawianej przez ks. Marka Kędzierskiego.\nOpracowanie i fotografie: Henryk Żurek\nMsza św. żałobna w intencji ofiar katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem\n23 kwietnia o godz. 18.00 w Katedrze św. Jadwigi Śląskiej w Berlinie (Sankt-Hedwigs-Kathedrale) została odprawiona Msza święta żałobna w intencji ofiar katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem, w której zginęło 96 osób, w tym Prezydent Polski profesor Lech Kaczyński, Pani Prezydentowa Maria Kaczyńska, a także inne najważniejsze osoby w państwie.\nMszy św. żałobnej przewodniczył Arcybiskup Berlina Ksiądz Kardynał Georg Sterzinsky w otoczeniu Nuncjusza Apostolskiego w Niemczech Arcybiskupa dr Jean-Claude Périsseta, berlińskich biskupów pomocniczych, członków kapituły katedralnej oraz Poboszcza Polskiej Misji Katolickiej Tadeusza Niewęgłowskiego. Obecny był Ambasador RP w RFN Pan dr Marek Prawda, Premier rządu Brandenburgii dr Matthias Platzeck oraz przedstawiciele korpusu dyplomatycznego.\nŻałobną liturgię swym śpiewem uświetniali Chór Katedralny oraz ze strony Polskiej Misji Katolickiej Chór Auxilium, Johannes Kirch oraz Tomasz Rakocz. Doskonale przez berlińską Kurię zorganizowana uroczystość pozwoliła przeżyć jedność nie tylko Rodaków, ale także wspólnotę z katolikami niemieckimi. Szczególne wzruszenie ogarnęło zebranych kiedy pod koniec Mszy św., posługując się wydrukowanym programem, zaśpiewali trzy zwrotki „Boże, coś Polskę”, a następnie kiedy organista katedralny Thomas Sauer zagrał „Jeszcze Polska nie zginęła”.\nW procesji po zakończeniu Mszy św. Kardynał wraz z wszystkimi duchownymi zatrzymał się przed ikoną Matki Boskiej Katyńskiej, która była wystawiona przed tabernakulum i przed którą modliło się wiele osób. Przechodząc obok Chóru Auxilium Kardynał pobłogoslawił jego członków i gestem dłoni podziękował za występ. W swoim wystąpieniu chórowi podziękował również Ambasador RP dr Marek Prawda.\nKardynał Georg Sterzinsky zaprasza do berlińskiej katedry w piątek, 23 kwietnia o godzinie 18-tej na Mszę sw. żałobną w intencji wszystkich ofiar katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem. Obecny będzie Nuncjusz Apostolski, Ambasador RP oraz przedstawiciele korpusu dyplomatycznego. Śpiew liturgiczny wykonają Chór Auxilium Polskiej Misji Katolickiej oraz Chór Katedralny. Na tej żałobnej Eucharystii nie powinno zabraknąć żadnego Rodaka. Więcej informacji zawiera pismo Ordynariatu zamieszczone poniżej.\nTelefon: 030 32684-136\nTelefax: 030 32684-7136\nTrauergottesdienst des Erzbistums Berlin für die Opfer\ndes Flugzeugabsturzes von Smolensk am Freitag, dem\nErzbischof Georg Kardinal Sterzinsky lädt am Freitag, dem 23. April\n2010, um 18:00 zu einem Trauergottesdienst für die Opfer des\nFlugzeugabsturzes von Smolensk ein.\nZu dem Gottesdienst in Anwesenheit des Botschafters der Republik\nPolen, Dr. Marek Prawda, und des Apostolischen Nuntius in\nDeutschland, Erzbischof Dr. Jean-Claude Périsset, werden polnische\nMitbürgerinnen und –bürger aus Berlin und Umgebung, weitere\nMitglieder des Diplomatischen Corps sowie alle Menschen, die sich\nder Trauer des polnischen Volkes verbunden fühlen, erwartet.\nZu dem Gottesdienst wird aus der Johannesbasilika an dem Tag die\nIkone der Gottesmutter von Katyn nach St. Hedwig gebracht, und\naufgestellt. Die Absturzmaschine sollte den polnischen\nStaatspräsidenten Lech Kaczyński und seine Delegation zu einer\nGedenkfeier nach Katyn bringen.\nBereits am Sonnabend, dem 17. April 2010, um 18 Uhr lädt Pfarrer\nRichard Rupprecht in St. Nikolai in Brandenburg/Havel zu einem\nTrauergottesdienst ein. Mit diesem Gottesdienst wollen Christen in\nBrandenburg/Havel ihre Anteilnahme an der großen Trauer, die Polen\nergriffen hat, zum Ausdruck bringen.\nBerlin, den 15. April 2010\nInwestytura Światowego Orderu św. Stanisława\nW sobotę, 10 kwietnia w kościele Sankt Kamillus w Berlinie – Charlottenburg odbyła się inwestytura Orderu św. Stanisława. Uroczystości przewodniczył Wielki Mistrz Orderu św. Stanisława, Jan Zbigniew hrabia Potocki. Gospodarzem był Proboszcz świątyni Pater Krystian Respondek. Na inwestyturę przybyło wiele dam i kawalerów orderu, a także zaproszonych gości z całej Europy. Wyróżnieniem dla Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie było poproszenie Chóru Auxilium do uświetnienia inwestytury poprzez śpiew i calościową oprawę muzyczną. Podczas ponad dwugodzinnej ceremonii Chór wykonał kilka utwotów sakralnych, a soliści Johannes Kirch i Tomasz Rakocz utwory klasyczne w duecie.\nMszę św. rozpoczął chór utworem Gaude Mater Polonia, co już na początku stworzyło niezwykle podniosły i uroczysty charakter inwestytury. Całością kierowała Agnieszka Wisniowska-Kirch. Oprawa muzyczna w wykonaniu chóru i solistów została przyjęta z uznaniem i podziękowaniem. Na przebieg uroczystości zaciążyła przygnębiająca wiadomość o katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem.\nOpracowanie i fotografie: H.Ż.\nSmoleńsk - sobota 10 kwietnia 2010 roku, godzina 8.56\nSobota – 10 Kwietnia 2010 roku, godzina 12.00\nBerlin, St. Kamillus - Inwestytura Orderu św. Stanisława\n4 – 5 kwietnia - Wielkanoc 2010 roku\nchorych i słabych,\nsmutnych i cierpiących\nsamotnych i wątpiących,\nnaszych Kapłanów i nasze Rodziny,\nnaszych bliskich i nas samych,\nwszystkich czytających tę stronę,\nradością, pokojem, nadzieją,\nniech udzieli wszelkich potrzebnych łask\ntego w imieniu Chóru Auxilium życzy\nSpandau pożegnał Księdza Wojciecha Majchrzaka\nW kościele St. Marien, Hilfe der Christen na Spandau po raz ostatni Mszę św. odprawił wracający do Polski ks. Wojciech Majchrzak SDB. To w tej świątyni ks. Wojciech odprawiał każdej środy i często w niedzielę Eucharystię, tu co tydzień głosił głębokie w treści Słowo Boże, uczył religii, założył i prowadził Kółko Rózańcowe. Dla wielu tutejszych parafian odejście ks. Majchrzaka było smutnym wydarzeniem, co znalazło wyraz pod koniec Mszy św. w czasie pożegnania się z lubianym Kapłanem. Ze swej strony Chór Auxilium oraz Agnieszka Siewiec i Tomasz Rakocz z Deutsche Oper Berlin za lata kapłańskiego posługiwania podziękowali ks. Wojciechowi Majchrzakowi śpiewem chóralnym i solowym.\nKsięże Wojciechu, na dalsze życie Chrystusowego Kapłana - Szczęść Boże !\nCzas rozważania Męki i śmierci Chrystusa\nPiąta niedziela Wielkiego Postu jest też nazywana Niedzielą Pasyjną, gdyż Wielki Post przez ostatnie dwa tygodnie nabiera charakteru pasyjnego, tygodnie te poświęcone są rozważaniu Męki Pańskiej. Podczas Mszy św. o godz. 12-tej w St. Marien na Spandau chór Auxilium wraz z solistami włączył się swym śpiewem do wspólnoty wiernych, aby poprzez słowa i muzykę rozważać misterium Męki Pana naszego, Jezusa Chrystusa.\nChór wykonał trzy pieśni postne, Agnieszka Siewiec (sopran) również trzy utwory, a Tomasz Rakocz (bas) starą pieśń pasyjną. Najpiękniejszym utworem nawiązującym do Męki Pańskiej była pieśn wykonana w duecie przez Agnieszkę Siewiec i Tomasza Rakocza - nie tylko z uwagi na doskonałe, profesjonalne wykonanie, ale także z powodu piękna muzyki i słów. Występ chóru, a przede wszystkim znakomitych, znanych w Berlinie solistów, utwory wielkich mistrzów muzyki kościelnej, nastrojowe pieśni postne z ujmującą treścią tekstów pasyjnych, z pewnością stały się głębokim przeżyciem religijnym dla zebranych i modlących sie w kościele wiernych. Wiele z tych utworów oprócz głębokiego smutku obrazuje jednocześnie chrześcijańską radość, która jest zakorzeniona w krzyżu. „I jak męka Chrystusa była drogą bólu, tak samo jest i drogą nadziei i pewnego zwycięstwa” (Alvaro del Portillo).\nKrzyżu Chrystusów, bądźże pochwalony,\nNa wieczne czasy od nas pozdrowiony,\nGdzie Bóg, Król świata całego,\nNa wieczne czasy i przez miliony,\nTyś jest znak triumfujący,\nRadość wiernym przynoszący.\nFoto: K.K. i H.Ż.\nDokładnie 10 lat temu, na początku jubileuszowego roku dwutysiącznego dyrygentem i kierownikiem artystycznym Chóru Auxilium została Pani mgr Agnieszka Wiśniowska-Kirch. Jest najdłużej stażem działającym dyrygentem chóru i jej wkład w wysoki poziom artystyczny chóru jest bezdyskusyjny. Pod jej kierownictwem Chór Auxilium stał się znanym i często zapraszanym zespołem w życiu kulturalnym Berlina, a udział chóru w życiu religijnym polskiej społeczności, jest znaczący. Podczas próby chóru, w środę 17 marca uroczyście podziękowano Pani Dyrygent za wieloletnią pracę, a niezawodna, o wszystkim pamiętająca, solidna, pracowita Karina Kidula upiekła jubileuszowy, przepyszny tort, który wysokim kunsztem piekarskim nawiązywał do wysokiego poziomu artystycznego Pani dyrygent.\nW tym roku przypada 70. rocznica Zbrodni Katyńskiej. 5 marca 1940 r. na Kremlu zapadła decyzja o wymordowaniu tysięcy polskich oficerów i funkcjonariuszy państwowych internowanych w Związku Radzieckim. Według szacunków historyków stanowiło to połowę korpusu oficerów Wojska Polskiego oraz znaczącą część przedwojennej inteligencji polskiej. Ta nie mająca precedensu w dziejach nowożytnej ludzkości zbrodnia na bezbronnych jeńcach wojennych to wyraz zła, zemsty i nienawiści, to przykład do czego zdolny jest człowiek odrzucający Boże przykazania. W niedzielę, 7 marca tak jak w innych polskich kościołach, również w naszej St. Johannes-Basilika uczczono ofiary Katynia. Podczas uroczystej mszy św. o godzinie 12-tej wystąpił Chór Auxilium, Agnieszka Siewiec - sopran oraz J. Kirch i T. Rakocz z Deutsche Oper Berlin.\nNa wejście Chór wykonał Gaude Mater Polonia, a podczas Mszy św. utwory nawiązujące tematyką do wydarzenia katyńskiego: “Kalwarię” G. Neumarka oraz „Stabat Mater” Z. Kodalyego. Agnieszka Siewiec wykazała wysoki kunszt śpiewaczy wykonując dwa fragmenty „Stabat Mater Dolorosa” G.B. Pergolesiego. Uroczysta Msza św. koncelebrowana z licznymi ministrantami, obecność przy ołtarzu płaskorzeźby Matki Boskiej Katyńskiej, bardzo dobre kazanie ks. Grzegorza Jeżewskiego nawiązujące do tematyki katyńskiej, nastrojowy śpiew chóru i solistki, sprawiły, że wspomnienie Ofiar Katynia stało sie nie tylko modlitwą do naszego Pana o Ich wieczne zbawienie, nie tylko uroczystym i wzruszajacym przeżyciem religijnym, ale także znaczącą lekcją historii.\nStabat Mater Dolorosa (XIIIw.)\n1. Stała Matka Boleściwa obok krzyża ledwo żywa,\nDuszę Jej co łez nie mieści, pełną smutku i boleści,\n2. O, jak smutna i strapiona Matka ta błogosławiona,\nJak płakała Matka miła, jak cierpiała, gdy patrzyła\nna boskiego Syna ból. (...)\n10. A gdy życia kres nastanie, przez swą Matkę, Chryste Panie,\nGdy ulegnie śmierci ciało, obleczone wieczną chwałą\nW niedzielę, 31 stycznia 2010 roku swym występem w St. Marien, Hilfe der Christen w Spandau chór Auxilium zakończył okres śpiewania kolęd. Wraz z chórem wystąpili artyści Deutsche Oper Berlin, Johannes Kirch oraz Tomasz Rakocz. Występ chóru i solistów miał być także uczczeniem św. Jana Bosko, założyciela Zgromadzenia Salezjańskiego, nauczyciela i opiekuna młodzieży. Właśnie 31 stycznia przypada uroczyste wspomnienie Świętego Jana Bosko, patrona kapłanów posługujących w PMK w Berlinie. Ponieważ dzień ten jest też obchodzony jako jeden z odpustów parafialnych, chórzyści po Mszy św. i krótkim koncercie kolęd w kościele, zgodnie z tradycją odpustową świętowali dalej przy biesiadnym stole.\nChór Auxilium uczestniczył w niedzielnej Eucharystii w kościele St. Joseph na Weddingu. Podczas Mszy św. o godz. 17-tej odprawianej przez Księdza Grzegorza Jeżewskiego SDB chór śpiewał kolędy a capella. Dyrygowała Agnieszka Wiśniowska-Kirch.\nW sobotę 16 stycznia 2010 roku, dla uczczenia 20-tej rocznicy powstania parafialnego chóru „Auxilium”, odbył się w St. Johannes-Basilika kolejny, tradycyjny Wieczór Kolędowy, w którym wystąpili: Frauenchor Spandau, Herz Jesu Chor Berlin-Mitte, Chór Auxilium, Agnieszka Siewiec-sopran, artyści Deutsche Oper Berlin Johannes Kirch i Tomasz Rakocz, Jakub Sawicki–organy, Gertrud Fischer-flet, Robert Fischer-skrzypce, Mariusz Kirch-Ebas. Całość pięknym słowem wiążącym opatrzył i prowadził, prezes chóru, p. Henryk Żurek,a na język niemiecki tłumaczył Łukasz Krzemiński.\nW ciągu dwudziestych lat swej działalności przy Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie, chór Auxilium posiadał czterech dyrygentów. Trzech z nich dyrygowało chórami podczas Wieczoru Kolędowego.\nNajpierw wystąpił Herz-Jesu-Chor z Berlina Mitte pod kierunkiem Andrzeja Mielewczyka, wybitnego organisty i muzyka znanego z występów w wielu krajach, w radio i telewizji, a który przez ponad pięć lat był dyrygentem chóru Auxilium w okresie, kiedy chór ten obok posługi religijnej stał się rownież ambasadorem polskiej muzyki w Berlinie.\nAndrzej Mielewczyk dyryguje Herz–Jesu–Chor z Berlina Mitte\nHerz-Jesu-Chor wykonał popularne niemieckie pieśni Bożonarodzeniowe Michaela Praetoriusa.\nPodczas wykonywania utworów w kościele zaległa przejmująca cisza. Profesjonalny śpiew młodych i licznych chórzystów wywołał burzę oklasków i podziw dla dyrygenta i chóru.\nNastępnie wystąpiła znana już naszym parafianom Agnieszka Siewiec, która często występuje w polskim kościele, a także razem z Chórem Auxilium reprezentuje polską kulturę muzyczną w różnych miejscach Berlina. Artystka wykonała kolędę Jana Maklakiewicza „Nad stajenką gwiazda płonie”. W tej pięknej, a zarazem prostej współczesnej kolędzie artystka urzekła słuchaczy głosem pełnym ciepła i finezji. W sposób niezwykle sugestywny przekazała śpiewem radość wynikającą z Narodzenia Dzieciątka Jezus. Z uznaniem należy podkreslić jej wysoki kunszt śpiewaczy i fakt, że artyści tej klasy są parafianami Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie.\nKiedy zapowiedziano Johannesa Kircha w kościele rozległy sie oklaski. Ten artysta Deutsche Oper Berlin, jest osobą szczególnie zasłużoną dla życia muzycznego Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie. Pomimo napiętych terminów potrafi nie tylko znaleźć czas, aby sam wystąpić w ważnych wydarzeniach parafialnych, ale potrafi także zmobilizować innych polskich śpiewaków z Deutsche Oper do ważnych dla Polskiej Misji występów. Wykonując kolędę Adolpha Adama “Cantique de Noël”, Johannes Kirch jak zwykle zaprezentował wysoki kunszt śpiewaczy. Jego piękny i pełen dynamizmu głos tenorowy wypełnił wnętrze kościoła stwarzając niezapomniane przeżycie artystyczne i religijne.\nFrauenchor Spandau założony 54 lat temu, to zespół chóralny znany w Niemczech i w wielu krajach Europy, którym od 1985 roku kieruje znany polski dyrygent i chórmistrz w Berlinie, a także uznany kompozytor Karol Borsuk. Frauenchor Spandau pod jego dyrekcją wykonał sześć pieśni Bożonarodzeniowych różnych narodów. Melodyjny charakter i interesująca aranżacja utworów, ich dobre wykonanie wyłącznie kobiecymi głosami zostało przyjęte z uznaniem przez słuchaczy. Karol Borsuk przez ponad trzy lata był dyrygentem chóru Auxilium.\nFrauenchor Spandau wraz z dyrygentem Karolem Borsukiem\nDwie kolędy: „U żłobka” oraz „Dziecina Mała” wykonał kwartet Agnieszka Siewiec, Agnieszka Wiśniowska-Kirch, Johannes Kirch, Tomasz Rakocz, a Jakub Sawicki na organach przedstawił własną improwizację kolędy „Pójdźmy wszyscy do stajenki”.\nJakub Sawicki, uzdolniony student Berlińskiego Uniwersytetu Muzycznego, towarzyszący podczas niedzielnej liturgii w kościołach na Weddingu i Spandau biegłą grą na organach, zaprezentował interesującą improwizację wspomnianej wyżej kolędy. Duże brawa świadczyły o uznaniu dla wysokich umiejętności wirtuozowskich i interpretacyjnych Jakuba Sawickiego.\nJakub Sawicki - organy\nNa zakończenie Wieczoru Chór Auxilium, który jest często zapraszany przez Biskupa Berlina, kardynała Georga Sterzinsky oraz niemieckie władze kościelne i państwowe do reprezentowania polskiej muzyki podczas ważnych uroczystości kościelnych i państwowych wykonał następujące kolędy: „Dzisiaj w Betlejem”, „A wczora z wieczora”, „Dnia jednego o północy”, „Pokłon Jezusowi”, „Chrystus Pan”, „Transeamus usque Bethlehem”.\nOd 2000 roku chórem dyryguje Agnieszka Wiśniowska-Kirch, organistka, śpiewaczka i dyrygentka, której kariera muzyczna cechuje wiele osiągnięć artystycznych. Pod jej profesjonalnym kierownictwem chór opanował i wykonuje szeroki repertuar muzyki religijnej.\nW starym, śląskim utworze „Transeamus usque Bethlehem” (Pójdźmy do Betlejem) Josefa Schnabla jako solista wystapił znakomity bas Deutsche Oper Tomasz Rakocz, którego można zaliczyć do grona najlepszych polskich śpiewaków operowych. Swym niezwykle silnym, głebokim, o szerokiej skali i wspaniałej technice głosem przypomina sławne postacie polskiej sceny operowej. Obok solisty Chórowi Auxilium towarzyszyli na flecie altowym Gertruda Fischer na skrzypcach Robert Fischer, Mariusz Kirch na E-Basie oraz Jakub Sawicki na pianinie.\nAgnieszka Wiśniowska-Kirch, Johannes Kirch,\nAgnieszka Siewiec, Tomasz Rakocz\nMariusz Kirch, Robert i Gertrud Fischer\nZa dwadzieścia lat istnienia Chóru Auxilium prezes, Henryk Żurek podziękował najpierw Matce Bożej, Patronce chóru - Auxilium Christianorum, za wspomaganie jej chóru na berlińskiej ziemi. Podziękował wszystkim dyrygentom za ich wkład w rozwój artystyczny chóru, za nadal trwający życzliwy kontakt z chórem, a przede wszystkim za lata wspólnego śpiewania na chwałę Boga i ku pożytkowi ludziom.\nNa ręce Proboszcza Tadeusza Niewęgłowskiego złożył podziękowanie kapłanom Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie -wszystkim proboszczom za życzliwą opiekę nad chórem i wikariuszom za pomoc w codziennych problemach. Serdeczne podziękowanie wyraził też parafianom i wszystkim gościom za obecność, a wykonawcom za udział w Wieczorze Kolędowym.\nZebrani w St. Johannes-Basilika parafianie i goście długo nagradzali wykonawców Wieczoru Kolędowego. Wielu z nich podchodziło jeszcze po koncercie do wykonawców dziękując im za wspaniałe artystyczne i religijne przeżycie. Należy również podkreślić obecność Księdza Proboszcza Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie Tadeusza Niewęgłowskiego SDB, który w serdecznych słowach wyraził uznanie i podziękowanie wszystkim uczestnikom za przygotowanie, realizację oraz wysoki poziom muzyczny prezentowanych dzieł.\nPodczas Mszy św. niedzielnej, w jak zwykle przepełnionym kościele St.Marien, Hilfe der Christen na Spandau, podczas Eucharystii odprawianej w języku polskim przez Księdza Grzegorza występował Chór Auxilium. Na przemian śpiewane kolędy przez wiernych oraz chór uświetniły ofiarę Mszy św. pięknem polskich kolęd. Po Mszy św. odbył się krótki koncert kolęd z udziałem chóru oraz Johannesa Kircha i Tomasza Rakocza z Deutsche Oper.\nBłogosławionego Nowego Roku !!!\nO Panie uczyń z nas narzędzia Twojego pokoju,\nabyśmy siali miłość, tam, gdzie panuje nienawiść,\nwybaczenie tam, gdzie panuje krzywda,\njedność tam gdzie panuje zwątpienie,\nnadzieję tam, gdzie panuje rozpacz,\nświatło tam, gdzie panuje mrok,\nSpraw abyśmy mogli nie tyle szukać pociechy, co pociechę dawać,\nAlbowiem dając otrzymujemy,\nwybaczając zyskujemy przebaczenie,\na umierając rodzimy się do wiecznego życia,


Emila Geistlicha 44, Baška, Chorwacja\n3-gwiazdkowy Valis Aurea Baska proponuje dogodne zakwaterowanie w Bašce.\n25 km dzieli hotel od Rova Beach. Obok tego obiektu znajduje się przystanek autobusowy, co zapewnia bezpośredni dostęp do Punat Marina.\nW pokojach Valis Aurea Baska goście znajdą garderobę, biurko, prasowalnicę do spodni i prywatną toaletę. W ofercie Valis Aurea Baska są też pokoje z panoramą na morze. Do użytku gości łazienki wyposażone w prysznic, bezpłatne przybory toaletowe i ręczniki kąpielowe.\nRestauracja z owocami morza Boneta Bistro & Lounge usytuowany w 50 metrach od hotelu.\nValis Aurea Baska, Chorwacja


Używane agregaty tynkarskie – Materiały budowlane\nSamoprzylepna, klejona na zimno, elastyczna, przykrywająca rysy izolacja bitumiczna, modyfikowana polimerami, która jest naniesiona na wytrzymałą na . Samoprzylepna membrana Preprufe do izolacji ścian fundamentowych w wykopach otwartych. Preprufe 800PA jest samoprzylepną, wodoszczelną.\nSamoprzylepna membrana bitumiczna do izolacji ścian fundamentowych, płyt dennych, stropów garażowych, balkonów i tarasów. Membrana samoprzylepna czyli wygodna izolacja przeciwwilgociowa. Dobra izolacja przeciwwilgociowa nie musi kojarzyć się ze . Podczas ubiegłorocznej edycji konkursu „Laur Klienta” mata lamelowa KLIMAFIX firmy Rockwool Polska otrzymała tytuł „Odkrycie Roku 2007”, .\nMata samoprzylepna izolacyjna Klimafix Rockwool. Izolacja termiczna, akustyczna i przeciwkon. Novoterm specjalizuje się w sprzedaży wysokiej jakości izolacji technicznych, akcesoriów oraz systemów zamocowań. Z jednej strony izolacja wyposażona jest w taśmę samoprzylepną, która jest wzmocniona siatką. Dzięki temu instalacja jest bardzo szybka, prosta i trwała.\nMEMBRANA BITUMICZNA ATLAS SMB – asfaltowa papa samoprzylepna. Opis Wykonywanie izolacji wodochronnych na podziemnych częściach budowli, np. Mata wodoodporna z powłoką aluminiową, samoprzylepna – to mata izolująca pod maski samochodowe, i wszystkie elementy gdzie potrzebna jest izolacja od . Ogłoszenia o tematyce: używane agregaty tynkarskie na Sprzedajemy.\nKupuj i sprzedawaj rzeczy używane i nowe w Twojej okolicy. Agregat Tynkarski najnowsze ogłoszenia na OLX. Agregaty Tynkarskie najnowsze ogłoszenia na OLX.\nZobacz Agregaty w Budowlane z kategorii Maszyny i urządzenia na. PFT SAMBA XL Agregat malarski agregat tynkarski. Sprzedam zasilacz do zacieraczki tynków prądu stałego.\nAgregat tynkarski, Agregaty tynkarskie przeznaczone są do . Oferowane przez nas agregaty tynkarskie to produkty czołowych, europejskich marek. Sprawdź, który agregat odpowiada Ci najbardziej. Agregaty do narzucania tynków akrylowych, szpachli i kleju.\nUrządzenie EASYMAX WP II może być używane jako pistolet konserwacyjny do. Cena za kpl Agregat tynkarski AKALETA Zastosowanie: Agregaty .


Koronawirus w Niemczech. Merkel zapowiada nowe ograniczenia - Polsat News\nKoronawirus w Niemczech. Merkel zapowiada nowe ograniczenia\n28.10.2020, 19:58 Świat\nAngela Merkel i premierzy krajów związkowych zgodzili się na wprowadzenie kolejnych ograniczeń\nObrady toczyły się "w bardzo poważnej sytuacji" - powiedziała Merkel. - Ten dzień jest trudny, także dla decydentów politycznych - dodała. Kanclerz ostrzegła, że system opieki zdrowotnej jeszcze sobie radzi, ale jeśli utrzyma się duże tempo przybywania nowych infekcji, system w ciągu kilku tygodni osiągnie granice swoich możliwości.\nNiemiecki #lockdown Light wchodzi w życie od poniedziałku. Na miesiąc zamknięte zostaną restauracje,\nbary i siłownie. Ograniczenia w spotkaniach prywatnych. Noclegi w hotelach ograniczone - nie dla turystów. Zamknięte zostaną teatry, kina i muzea. @PolsatNewsPL 1/2\n— Tomasz S. Lejman (@TomaszLejman) October 28, 2020\nNowe ograniczenia - co się zmieni?\nW tym samym czasie mają być zamknięte restauracje, bary, kluby, dyskoteki i puby. Stołówki będą nadal otwarte. Studia fitness, baseny i aquaparki będą zamknięte. Amatorska działalność sportowa zostanie przerwana, więc kluby nie będą już mogły trenować. Nadal dozwolone są sporty indywidualne, takie jak jogging.\nZOBACZ: Superkomputery znalazły lek na COVID? Ruszają badania kliniczne\nZakazane będą oferty zakwaterowania dla turystów. Salony kosmetyczne, gabinety masażu i studia tatuażu zostaną zamknięte, w przeciwieństwie do zakładów fryzjerskich. Szkoły i przedszkola pozostaną otwarte pomimo gwałtownego wzrostu liczby zakażeń koronawirusem.Również sklepy powinny pozostać otwarte, ale na 10 metrów kwadratowych powierzchni nie może przypadać więcej niż jeden klient.\nFirmom zaleca się wprowadzanie #homeoffice jeżeli to możliwe. Małe i średnie firmy dostaną odszkodowanie w wysokości do 75% obrotów, jakie miały w listopadzie 2019. #koronawirus @PolsatNewsPL\nRząd federalny planuje również pomoc dla firm dotkniętych tymczasowym zamknięciem. Według agencji dpa, powołującej się na informacje od uczestników środowego spotkania, chodzi o pomoc w łącznej wysokości do 10 mld euro na rekompensatę utraconego wskutek pandemii utargu.


Z wizytą w "Maison" i manufakturze Vacheron Constantin - CH24.PL\nTomasz Kiełtyka 8.03.2013 12.07.2017 6 min. czytania\nJuż sama podróż do historycznej dzielnicy l’Ile, gdzie zlokalizowany jest Maison Vacheron Constantin była nader sympatycznym przeżyciem. Uśmiechnięty szofer, który czekał na mnie pod hotelem, szybko i sprawnie mijał kolejne zatłoczone punkty szwajcarskiego miasta, a ja miałem okazję naprawdę się zrelaksować i poczuć – przynajmniej trochę – jak hollywoodzka gwiazda filmowa.\nBudynek Maison dawniej…\nKiedy dotarłem do celu – „Maison” – przywitał mnie Jerome Meier, zegarmistrz i ekspert zajmujący się modelami historycznymi, a tego dnia również mój przewodnik. W tym miejscu warto również dodać, że nazwa „La Maison” nie jest przypadkowa i ma swoje uzasadnienie. W początkowej fazie działalności firma wynajmowała warsztaty w licznych miejscach, by ostatecznie w 1875 roku osiąść właśnie w tym wyjątkowym – „w domu”.\nSamo wnętrze to elegancko i bardzo surowo urządzony butik, w którym prócz modeli z aktualnej kolekcji zlokalizowano również charakterystyczne biurka – miejsca pracy zegarmistrzów odnawiających modele często sprzed wielu, wielu lat. Każdy gość może się tej pracy przyjrzeć i zadać zegarmistrzowi pytania. Ja nie miałem tyle szczęścia – biurka były puste. Być może dlatego, że przybyłem z samego rana (specjalnie na tę wizytę otwarto butik). Dodatkowo każdy z nas (z odpowiednio grubym portfelem) może nabyć w „Maison” historyczny model marki, który zegarmistrzowie VC odnowili, a firma wzbogaciła o certyfikat autentyczności. To co prawda rozwiązanie droższe niż udział w aukcji, ale osoby nie mające pojęcia o licytowaniu, a chcące stać się właścicielem mikro-mechanicznego cuda sprzed lat mogą tu zrealizować swoje fantazje, nie musząc przy tym obawiać się o weryfikację autentyczności czy renowację.\nFanów marki z pewnością zainteresowałaby także wystawa zlokalizowana na pierwszym piętrze. Zgromadzona przez Vacheron Constantin kolekcja Heritage składa się z ponad 1000 egzemplarzy, ale w danym czasie na wystawie możemy zapoznać się z kilkudziesięcioma z nich. Eksponowane czasomierze są zmieniane mniej więcej co sześć miesięcy, dzięki czemu wizyty w tym miejscu nie są nudne i za każdym razem dają szansę na zobaczenie czegoś nowego. Ja trafiłem na wystawę „Floral Art”, na którą złożyło się około 40 zegarków ozdobionych grawerowaniem, emaliowaniem lub wysadzanych kamieniami.\nWśród eksponatów nie brakowało urządzeń wykorzystywanych dawniej do produkcji zegarków. Moją uwagę zwrócił pantograf – przyrząd, który za pomocą linek, kół i specjalnych form pozwalał „przetransformować” poruszanie się bolca po dużej, wzorcowej powierzchni na powierzchnię np. płyty bazowej zegarka. Dzięki temu nie trzeba było przy każdym egzemplarzu tracić czasu na odmierzanie odległości w jakiej ma zostać np. nawiercony otwór. Wystarczyło przygotować dużą „makietę”, małą płytę bazową, a następnie umieścić je w pantografie. Urządzenie samo skalowało naniesione we wzorcu otwory na małą płytę zegarka.\nWizyta w manufakturze…\nManufaktura Vacheron Constantin\nPo wizycie w „La Maison” przyszedł czas na odwiedziny w manufakturze. Znajduje się ona ok. 15 minut drogi od Genewy, w Plan-les-Ouates, w doborowym towarzystwie firm takich jak Harry Winston, Frederique Constant czy Piaget. Budynek, w którym się mieści jest nowoczesny i na pierwszy rzut oka w ogóle nie pasuje do mocno konserwatywnego wizerunku Vacheron Constantin.\nW lobby przywitał mnie Hubert Hirner (Technical Trainer) – najjaśniejszy punkt całej wizyty. Hubert jest zegarmistrzem, który dzięki latom pracy spędzonym w Vacheron Constantin awansował i teraz on uczy oraz kontroluje pracę innych. Nie mogłem sobie wymarzyć lepszego przewodnika. Po pierwsze to osoba wyjątkowo pogodna, radosna i pełna entuzjazmu, a po drugie – zna się na rzeczy i wie o czym mówi.\nPraca w manufakturze Vacheron Constantin\nNiestety w związku z prowadzonymi na terenie manufaktury pracami, podczas zwiedzania nie mogłem wykonywać zdjęć. Fotografie, które oglądacie w tej części otrzymałem od działu marketingu marki i z przykrością muszę stwierdzić, że różnią się od stanu faktycznego, na niekorzyść. Przede wszystkim w warsztatach VC pracuje mnóstwo młodych osób. W uszach większości z nich zauważyć można słuchawki, a w oczach – maksymalne skupienie. Pomimo, że w poszczególnych pomieszczeniach pracuje po klika(naście) osób, każda wygląda jakby żyła w swoim własnym świecie… coś niesamowitego! Nazwa „manufaktura” nabiera prawdziwego znaczenia i udowadnia, że nie jest przypadkowa.\nNaszą podróż po labiryncie pracowni rozpoczęliśmy od zmyślnej maszyny nakładającej na buty szczelne worki. Jak się później przekonałem – powietrze w części produkcyjnej jest filtrowane i na bieżąco oczyszczane przez nowoczesne urządzenia. Firma stara się w ten sposób zminimalizować ryzyko pojawienia się włosa lub kurzu.\nJako pierwszy odwiedziliśmy warsztat wielkich komplikacji. Przebywało tu 6 osób, w tym dwóch praktykantów. Praca zorganizowana jest w ten sposób, że każdy uczeń ma przydzielonego „mentora” i mistrza, który go kontroluje, jednocześnie pozostając do dyspozycji w razie pytań. Nauka nauką, ale uwierzcie mi, że mechanizmy leżące na stołach – z repetycją minutową lub wiecznym kalendarzem – wyglądają wspaniale i osobiście z chęcią kilka z nich widziałbym w swojej kolekcji (nawet bez kopert :)).\nKolejnymi pracowniami były te, gdzie odbywa się składanie wychwytów, kontrola jakości czy regulowanie sprężyny. Wszędzie panowała jedna i ta sama zasada: żeby nie popadać w rutynę (praca w tym zawodzie jak wiadomo potrafi być monotonna), zegarmistrzowie wykonują na krótkich partiach różne czynności np. na 10 sztukach danego mechanizmu instalują bęben sprężyny, po czym na kolejnych 10 mechanizmach z innego modelu, umieszczają mostki. Nad wszystkim czuwają kierownicy poszczególnych pomieszczeń. Hubert zapytany czy Vacheron Constantin jest firmą tolerancyjną jeśli chodzi o pomyłki zegarmistrzów, odpowiedział, że każdy może mieć gorszy dzień i dlatego opracowano rozbudowany system kontroli. W całej historii jego pracy zwolnionych za ewidentne przewinienia (niedokładną pracę i brak postępów) zostało tylko kilka osób.\nPrzed wizytą marka Vacheron Constantin jawiła mi się jako jedna z tych bardzo konserwatywnych manufaktur, która zawsze przerażała zbytnią powagą i zadęciem. I o tyle o ile atmosfera w „La Maison” była nieco zbyt sztywna, w warsztatach – dzięki Hubertowi Hirnerowi i pracującej tam ekipie – poczułem się naprawdę jak w domu. W takich chwilach doskonale rozumiem, dlaczego manufaktury zapraszają swoich najlepszych oraz potencjalnych klientów, aby zwiedzali ich siedziby. Patrząc na rodzące się działa i panującą atmosferę, można je w jednej chwili i na całe wieki pokochać… Prawie pokochałem również swojego szofera, który sprawnie i bezpiecznie dostarczył mnie na lotnisko. Kiedy wysiadałem z limuzyny wzbudziłem małe zainteresowanie płci pięknej, liczącej na to, że naprawdę jestem kimś ważnym. Niestety trwało to tylko chwilę…\nTagi Maison Vacheron Constantin Plan-les-Ouates Vacheron Constantin Z wizytą w...


UWAGA! Zmiana czasowej organizacji ruchu związana z przebudową skrzyżowania ulic Niewodnickiej – Wodociągowej – Kolejowej w Klepaczach | Głos Choroszczy\nWitamy wszystkich na niezależnym portalu internetowym gminy Choroszcz. Zgodnie z Państwa sugestiami powstał on aby niewybiórczo informować o otaczających nas problemach i sukcesach w naszej społeczności. Serdecznie zapraszamy do dzielenia się uwagami, opiniami oraz życzymy udanej współpracy.\nUWAGA! Zmiana czasowej organizacji ruchu związana z przebudową skrzyżowania ulic Niewodnickiej – Wodociągowej – Kolejowej w Klepaczach\nautor: Redaktor data publikacji: cze 23, 2017 • 07:56 2 komentarzy\nNiniejszym informujemy, że związku z przebudową skrzyżowania ulic Niewodnickiej – Wodociągowej – Kolejowej w Klepaczach w dniu 19.06.2017 r. Wykonawca robót – firma Przedsiębiorstwo Drogowe „Sokolik” Zbigniew Sokolik dokona zmiany organizacji ruchu drogowego w tym rejonie.\nZostanie zamknięty dla ruchu pojazdów odcinek ulicy Wodociągowej od skrzyżowania z ulicą Spokojną w stronę ulicy Niewodnickiej i wprowadzony objazd ulicą Spokojną. Ponadto utrudnienia w ruchu będą występowały na ulicach Niewodnickiej i Kolejowej. Przewidywany czas trwania objazdu – do dnia 10.07.2017 r.\nZwracamy się do mieszkańców oraz innych użytkowników ulic o zachowanie szczególnej ostrożności w poruszaniu się w rejonie prac, a także o wyrozumiałość dla wprowadzonych ograniczeń w ruchu drogowym.\nPoprzednia aktualnośćZapraszamy na koncert do Wielkiej Synagogi w dniu 1 lipca 2017 r. o godz. 19.00 Następna aktualnośćNajlepsze życzenia z okazji Dnia Ojca!\nHi everyone, it’s my first go to see at this site, and paragraph is\nactually fruitful for me, keep up posting these types of\nvenom multikino pasaż napisał:\nW rzeczywistości symbiontem, który zowie się Venom.\n*„Redakcja www.gloschoroszczy.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, które są niezależnymi opiniami czytelników serwisu. Jednocześnie www.gloschoroszczy.pl zastrzega sobie prawo do usuwania komentarzy zawierających wulgaryzmy, treści rasistowskie, reklamy, wypowiedzi nie związane z tematem artykułu, "trolling", sformułowania obraźliwe w stosunku do innych czytelników serwisu, osób trzecich lub instytucji itp., a w skrajnych przypadkach do blokowania możliwości komentowania wiadomości przez poszczególnych użytkowników lub całe sieci”.\nProgram Rodzina 500+ Dokumenty\nGłos Choroszczy – październik 2018\nPALISANDER OTWIERA CENTRUM LOGISTYCZNE I SZUKA PRACOWNIKÓW maj 27, 2020 Projekt ,,Face to Face” – kontynuowany zdalnie! maj 9, 2020 Życzenia Wielkanocne kwi 7, 2020 Koronawirus – co musisz wiedzieć? mar 7, 2020 Radio Białystok w Szkole Podstawowej w Choroszczy mar 7, 2020 Face to Face lut 19, 2020 Święto Babci i Dziadka sty 21, 2020 Linia „103” pojedzie nową trasą sty 21, 2020 Wesołych Świąt Bożego Narodzenia gru 18, 2019 Gmina Choroszcz pomoże mieszkańcom w usuwaniu azbestu lis 29, 2019\nrozkład jazdy linii 103\nPrzekaż 1% podatku na Lambadę\n© 2011 Stowarzyszenie Forum Inicjatyw Gminnych. Wszelkie prawa zastrzeżone.\neGazeta działa na silniku WordPress.


Duże pieniądze na remonty zabytków! – Lepszy Poznań – informacje z Twojego fyrtla\nDuże pieniądze na remonty zabytków!\nRekordową kwotę 1,2 miliona złotych przeznaczył w tym roku powiat poznański na prace remontowe gminnych zabytków. Wśród 16 wybranych obiektów znajdują się kościoły w Lusowie, Owińskach, Żydowie, Komornikach, Gułtowach, Kórniku, Rogalinku, Kostrzynie, Konarzewie, Długiej Goślinie, Chludowie i w Tulcach. Planowane remonty obejmą również dom typu landhaus z roku 1907 oraz budynek byłego dworca kolejowego w Puszczykowie, zespół zamkowy w Kórniku oraz dwór rodziny Jackowskich we Wronczynie.\nWiesław Biegański, Powiatowy Konserwator Zabytków podkreśla, że efekt prac konserwatorskich wykonywanych na przestrzeni ostatnich kilku lat widać szczególnie w Owińskach. Prace wykonane w tamtejszych kościołach sprawiły, że Owińska zmieniają się na naszych oczach, stając się wizytówką powiatu.\nNa liście dotowanych zadań prócz remontów, dotyczących na przykład naprawy dachów w budynkach kościelnych, konserwacji polichromii sklepień, całkowitego odtworzenia okien i ościeżnic, nie brakuje też projektów odnowy witraży, ołtarzy czy chrzcielnicy z prezbiterium. Planowany jest również remont i wymiana drewnianych elementów konstrukcji, a nawet osuszanie zawilgoconych pomieszczeń piwnicznych.\nWe wronczyńskim dworze zostanie naprawiony taras i wyremontowana uszkodzona elewacja, natomiast budynek drewniany byłego dworca kolejowego w Puszczykowie doczeka się renowacji elewacji zewnętrznej. Polska Akademia Nauk natomiast będzie kontynuować odnawianie elewacji i zabezpieczenia murów przy kórnickim zamku. Prace powinny zakończyć się pod koniec bieżącego roku.\nUżyte w artykule zdjęcia: Powiat Poznański / materiały informacyjne\nTagi:powiat poznański renowacja zabytki\nPalac w Wieckowicach choć wpisany do rejestrù zabytkow w niedlugim czasie ulegnie dewastacji.\nWOŚP rozpoczyna Krajowy Program Leczenia Wad Ubytkowych i Wydłużania Kończyn u Dzieci


Strona główna > Aktualności > „Violet” w cyklu Młodzi gniewni – młodzieżowy klub filmowy\n„Violet” w cyklu Młodzi gniewni – młodzieżowy klub filmowy\n31 marca o godzinie 18.00, w Iluzjonie odbędzie się kolejny seans w ramach cyklu Młodzi gniewni – młodzieżowy klub filmowy, w którym prezentujemy filmy z myślą o młodych, niepokornych widzach, którzy szukają dobrych filmów i klimatycznej przestrzeni do wyrażenia swoich myśli. Co miesiąc spotykamy się w Małej Czarnej – kameralnej salce kina Iluzjon. Spotkanie rozpoczyna projekcja, a po niej zapraszamy do udziału w swobodnej wymianie myśli podczas luźnej, niezobowiązującej dyskusji. Tym razem nasza młoda publiczność zobaczy film „Violet” w reżyserii Basa Devosa.\nViolet reż. Bas Devos, Belgia/Holandia 2014, 85’\nNastolatek jest świadkiem zabójstwa swojego kolegi. Jak sobie z tym poradzi? Jesse szuka oparcia zarówno wśród starszych, jak i przyjaciół ze szkoły, należących wraz z nim do klanu BMX-owego. Czy jednak znajdzie się ktoś, kto pomoże mu przezwyciężyć traumę? Na razie wszyscy winią go za bierne uczestnictwo w zdarzeniu, a on coraz bardziej odsuwa się od reszty świata.\nBelgijski film „Violet” ma w sobie sporo z najnowszych, młodzieżowych produkcji Gusa van Santa, z „Paranoid Park” na czele. Dialog zostaje tu zredukowany na rzecz impresyjnych, długich ujęć (szczególnie 'dopieszczone' są rowerowe ewolucje). Reżyser Bas Devos stawia także na eksperymentalne, niekonwencjonalne chwyty: statyczne obserwacje poszczególnych osób, oko kamery znajdujące się w nietypowych miejscach, zmieniająca się szerokość ekranu, wyraźne różnice natężenia dźwięki... To kino odważne, poszukujące, ale i niezwykle oryginalne, co docenili jurorzy festiwalu w Berlinie, kwalifikując „Violet” do jednej z sekcji konkursowych.\nCzy w taki sposób dorośli twórcy mogą łatwo przeniknąć do świata nastolatków? O tym porozmawiamy podczas dyskusji po pokazie „Violet”, który odbędzie się w sali Mała Czarna 31 marca o godzinie 18:00. Rozmowę poprowadzi dziennikarz filmowy Jacek Sobczyński.\nJuż w kwietniu, wszystkich Młodych gniewnych zapraszamy na pokaz kultowego filmu „Miasto zaginionych dzieci” w reżyserii Jean-Pierre Jeuneta i Marca Caro.


Strona główna NEWSY Film / Kino Beata Kozidrak ze skrzydłami motyla i czarodziejską różdżką\nBeata Kozidrak zaśpiewała piosenkę do animacji “Playmobil. Film”. Możecie jej posłuchać poniżej na MUZOTAKT.pl\nOstatnio zaskoczyła wszystkich występem w spocie promującym “Orange is The New Black”. Teraz Beata Kozidrak, po roli jednej z osadzonych w więzieniu dla kobiet, przenosi się do świata baśni. Wszystko za sprawą przebojowej animacji “Playmobil. Film”, w której multiplatynowa artystka użycza głosu jednej z bohaterek. I to nie byle jakiej! Odtwórczyni takich hitów, jak m.in. “Szklanka wody”, “Ta sama chwila”, “Myśli i słowa” czy “Biała Armia”, w “Playmobil. Film” wcieliła się w postać żywiołowej Wróżki Chrzestnej, która pomaga głównej bohaterce odnaleźć zaginionego brata. Poza debiutem dubbingowym Kozidrak dała też gwiazdorski pokaz muzycznego talentu, wykonując promujący film utwór “Płyń jak rzeka”. Powstała piosenka, która – co tu kryć – ma tę czarodziejską moc.\nPłyń jak rzeka


Trasa: Ostrów Tumski (wjazd na wieżę Katedry – panorama najstarszej części miasta oraz najbardziej charakterystycznych obiektów miasta), przystań Kardynalska - rejs statkiem po Odrze w stronę ZOO i powrót na Wyspę Piaskową (można wysiąść przy ZOO i obejrzeć multimedialną fontannę – pokazy o pełnych godzinach od maja do października).\nCena biletów: wieża katedralna – 5 zł, rejs statkiem - 22 lub 20 zł N, 17 lub 15 zł U (cena zależy od długości rejsu).\nCzas trwania: 2 godz. (rejs z wieża widokową), 3 godz. (rejs, wieża widokowa, fontanna multimedialna)\nOstrów Tumski - widok z wieży Katedry w kierunku miasta lewobrzeżnego


Naprawdę męczący weekend Interu z Mediolanu. Zawodnicy Conte Antonio zbliżają się do mistrzostwa włoskiej ligi. − js2010.pl\nBatalia we włoskich zmaganiach od długiego czasu nie była na tyle wyrównana. Bez wątpienia nikt nie spodziewał się tego przed rozpoczęciem ligi, iż batalia o mistrza ligi włoskiej będzie aż tak pasjonująca. Najlepiej grające włoskie drużyny wyeliminowane zostały z europejskich zmagań i chociażby z powodu tego wystąpił napływ napięcia. Tym sposobem mają sposobność całkowicie się skoncentrować na rozgrywkach Serie A. Trzymanie bardzo wysokiej formy w ciągu całych rozgrywek nie jest wcale takie łatwe i należy być świadomym tego. Zawodnicy AC Milan się przekonali w tej kwestii doskonale. Drużyna z Mediolanu od początku sezonu miała miejsce pierwsze w tabeli Serie A, jednak ostatecznie dopadł ich upadek formy o zaprzepaścili pozycję lidera. Inter zdetronizował swojego lokalnego oponenta, a więc AC Milan. Od tamtego momentu gracze szkoleni przez Conte skutecznie powiększają punktową dominację nad resztą klubów z czuba zestawienia ligowego. Mnóstwo rzeczy wskazuje na to, że to pewnie Inter z Mediolanu zdoła przerwać cykl regularnych zwycięstw Juventusu Turyn w ligowych rozgrywkach.\nMamy potrzebę skondensować się na zawodnikach Interu z Mediolanu w tym artykule. Miniony weekend był dla graczy Interu niezwykle trudny. Zawodnicy potrzebują z całych sił wygrać w starciu z Hellasem z Werony i dostrzec mogliśmy to na boisku. Lecz przez większą część tego meczu graczom Interu Mediolan zbrakło powodzenia pod polem bramkowym oponenta. Dali radę ostatecznie trafić trafienie. Darmian Matteo strzelił bramkę na wagę pełnej puli punktów. Ten triumf znacząco przybliżył Inter z Mediolanu do upragnionego tytułu mistrzów włoskiej ligi. Pięć starć przed rozstrzygnięciem sezonu reprezentanci Interu z Mediolanu wypracowali sobie jedenaście oczek przewagi nad klubem z drugiej pozycji. To bardzo wystarczająca różnica i ciężko ją będzie utracić. Conte i jego gracze są bardzo zdeterminowani do tego, by wygrać ligowe mistrzostwo. W tym roku bardzo słabo się zaprezentowali w europejskich rozgrywkach i bez żadnych wątpliwości mistrzostwo Serie A mogłoby pocieszyć kibiców Interu Mediolan. Niesamowite doznania będą nam towarzyszyć do ostatniej kolejki sezonu ligi włoskiej.


Technika Bowena – manualna terapia ciała, sposób na napięcia wywołane długotrwałym stresem – Zwierciadlo.pl\nAgata Domańska 8 grudnia 2020\nTechnika Bowena skłania organizm do tego, by sam się uzdrawiał, daje mu impuls do autoregulacji. (Fot. iStock)\nPierwszy raz natknęłam się na wzmiankę o technice Bowena, rodzaju manualnej terapii ciała, w Internecie: jedno z warszawskich centrów medycyny naturalnej reklamowało ją słowami: „pomoże praktycznie na wszystko”. Z doświadczenia wiem, że jak coś pomaga na wszystko, to nie pomaga na nic, ale postanowiłam spróbować. Ostatnio źle sypiałam…\nUdałam się do Beaty Jańczuk, specjalizującej się w tej metodzie. Z uśmiechem odnosi się do hasła reklamowego. – Pomaga prawie na wszystko – prostuje i zaczyna wyliczać. Technika Bowena jest doskonałym sposobem na napięcia wywołane długotrwałym stresem (często ich już nie czujemy, bo nasze ciało stopniowo się usztywniało, ale są i uniemożliwiają powrót do równowagi), reguluje apetyt i układ hormonalny, likwiduje migreny. Sprawia, że miesiączki przestają się wiązać z cierpieniem. Pomaga na wszelkie dolegliwości związane z przeciążonym siedzącym trybem życia aparatem mięśniowym i układem kostnym. Zespół jelita nadwrażliwego leczy wręcz spektakularnie. Pomaga przy problemach z wypróżnianiem, świetnie reguluje pracę układu pokarmowego. Znosi bezsenność, zmniejsza alergie, wspomaga leczenie niepłodności. „A nadwaga?” – chcę wiedzieć. Jak większość kobiet, wciąż jestem na jakiejś diecie… – Układ nerwowy zarządza metabolizmem. Pracując z nim, powodujemy wyciszenie układu trawiennego – uspokaja mnie terapeutka. Mówi, że można oczywiście wykonać zabieg ogólnie wzmacniający, o którym pierwotnie myślałam, ale lepiej celować w konkretny problem. Wtedy terapia jest skuteczniejsza. Decyduję się więc ostatecznie na walkę z dodatkowymi kilogramami…\nNajpierw jednak muszę wypełnić ankietę i odpowiedzieć na szereg pytań dotyczących mojej kondycji i przebytych chorób. Beata Jańczuk uspokaja mnie, że nawet jeśli pacjent zapomni o jakimś schorzeniu, terapeuta wyciągnie własne wnioski: – Patrzę, jak człowiek stoi, chodzi, siada; czy gdzieś się przekrzywia, w jaki sposób mówi. Wszystko jest dla mnie źródłem informacji. Czasem kilka zdań wystarczy, by się zorientować, że ktoś ma w gardle węzeł, który tłumi jego głos, zmienia ton. To się przekłada na płytkie, szybkie oddechy i niedotlenienie całego organizmu albo na schorzenia tarczycy, którą takie zaciśnięcie w okolicy gardła tłamsi i zadusza. Podkrążone oczy mogą wskazywać na niewydolne nerki. Ale może to też być tylko nieprzespana noc.\nZaczynamy zabieg. Pani Beata unosi ręcznik, którym jestem przykryta, odsłania moje nogi. Czuję, że zostałam złapana za okolice kostek, najpierw w jednej, potem drugiej nodze. Chwyt jest przyjemny, ale zdecydowany. Trwa sekundę, półtorej i dłonie oddalają się. Teraz czuję kolejny, tym razem w okolicy kolan – i jeszcze jeden, po zewnętrznej stronie uda. I ręcznik wędruje z powrotem na miejsce. Teraz poczekamy chwilę, damy organizmowi czas na reakcję – mówi terapeutka i tłumaczy: – Zabieg polega na zastosowaniu serii tzw. chwytów, w różnych sekwencjach. Poprzez dotyk dostarczamy ciału impuls terapeutyczny, który wędruje do mózgu. Każdy chwyt musi być wykonany bardzo precyzyjnie w konkretnym miejscu, nawet dłonie muszą być ułożone w odpowiedni sposób.\nA jeśli będzie inaczej? Jeśli terapeuta dotknie centymetr dalej niż trzeba? Wtedy chwyt nie da efektu lub spowoduje inny niż pożądany. Precyzja jest warunkiem powodzenia zabiegu. Z tego powodu pracujący techniką Bowena są szczegółowo przygotowywani (sam kurs ma kilka stopni, pomiędzy kolejnymi trzeba odbyć sporą ilość praktyk, a końcowy certyfikat wydaje Instytut Bowena w Australii).\nCzyli masażu nie będzie? I zabieg polega tylko na kilku dotknięciach? – Owszem – potwierdza Beata Jańczuk i widząc moje zaskoczenie (a nawet delikatne rozczarowanie), wyjaśnia. – Jestem do takich reakcji przyzwyczajona, większość moich pacjentów jest „wychowana” na masażach. Technika Bowena bardzo się od masażu różni. Tutaj nie chodzi o to, żeby dotknąć pacjenta wszędzie – tylko tam, gdzie trzeba. Pobudzić organizm do samonaprawy, samoregeneracji, powrotu do własnej, naturalnej harmonii. To działa jak efekt domina: każdy chwyt daje impuls, który płynie dalej, uruchamiając po drodze kolejne – i przez ciało wędruje lawina informacji. Ale uwaga – chwytów nie może być za dużo! Bo choć dotyk jest delikatny, to impuls wysyłany do systemu nerwowego potrafi być bardzo silny, a wyodrębniony może „wybrzmieć”, skuteczniej zadziałać.\nTerapeutka znów podnosi ręcznik i dotyka mnie w kilku miejscach: wzdłuż kręgosłupa, w okolicy łopatek, niedaleko szyi. Przykrywa mnie i wychodzi z pokoju. Daje mi czas, by wsłuchać się w ciało, w jego reakcje. Prosi też, by opowiedzieć jej o wszystkich odczuciach, nawet najlżejszych, jak mrowienie w kończynach, poczucie ciężkości, jakiś ból, który się gdzieś błąka, a nawet… burczenie w brzuchu! Mój właśnie burczy, a przecież niedawno jadłam. Ale to podobno jest związane z działaniem sympatycznego układu nerwowego. Czuję, jak rozluźniają się moje ramiona. Myślałam, że jestem odprężona, ale dopiero teraz zaczynają naprawdę swobodnie opadać. Gdy terapeutka wraca, pytam, czy jeśli ktoś ma czystą, zdrową pamięć komórkową, to też potrzebuje takich zabiegów. – Jak najbardziej – mówi Beata Jańczuk. – Naszym ciałom brak dziś silnego impulsu samoleczenia. Trochę nie nadążamy za współczesnymi czasami: tempem życia, zmianą sposobu odżywiania, ilością chemii wokół nas. Organizm stara się uporać ze skutkami postępu cywilizacyjnego, a naprawę konkretnych narządów odkłada na później. Trzeba go do tego procesu nakłonić. A kiedy już to zrobimy, ciało samo wybierze, gdzie zacznie naprawę. Z reguły zaczyna tam, gdzie pomoc jest najbardziej potrzebna.\nTeraz leżę na brzuchu. Terapeutka prosi o nabranie powietrza i podczas wydechu uciska mnie poniżej żeber. Z prawej, z lewej; z prawej, z lewej. Przenosi dłonie na ramiona, śmiesznie układając palce, i wykonuje nimi skomplikowany gest. Odczekuje parę minut. Teraz lekko unosi moją głowę, uciskając palcami miejsca u nasady czaszki. Bardzo to przyjemne… Ale trwa tylko przez chwilę, bo przychodzi pora na twarz – tutaj czekają mnie dwa kolejne chwyty. Znów chwila przerwy. Potem jeszcze jeden chwyt i… koniec! Ale pani Beata prosi, żebym od razu nie wstawała. Lepiej poleżeć chwilę, dopiero potem powoli, ostrożnie i z miłością unieść ciało. Pokazuje, jak to zrobić prawidłowo, z szacunkiem dla kręgosłupa. O rety, całe życie źle wstawałam!\nKiedy kolejny zabieg? Za tydzień. Trzeba dać organizmowi czas na „przetrawienie” impulsów, które dostał. Ile będzie wizyt? Tego się nie da określić. Zależy, w jakim stanie jest organizm, jak będę reagować. Jeśli ktoś jest ogólnie zdrowy, warto wykonać zabieg raz w miesiącu – w celu dostrojenia organizmu do prawidłowych częstotliwości. Beata Jańczuk zaznacza: – W ciągu tygodnia między zabiegami proszę nie uprawiać intensywnego sportu, wskazane są natomiast spacery. Dobrze też unikać mocnych używek. I dużo pić, małymi łykami – to pomaga w detoksykacji.\nPo dwóch zabiegach mogę już śmiało powiedzieć, że widzę efekty. Jednym z nich jest mniejszy apetyt: przestałam się tak żarłocznie rzucać na czekoladę. W ogóle jakoś mniej mi się chce słodyczy. Drugi – to lepszy sen. Zapadam się w poduszkę i zasypiam jak kamień – a wcześniej różnie bywało. Środki przeciwbólowe schowałam głęboko do szuflady – choć przez kilka dni po pierwszym zabiegu pobolewała mnie głowa. Ale to podobno normalne: organizm się przestraja, więc mogą pojawić się tego typu efekty uboczne. Zaczęło mi też być niewygodnie w starej, przekrzywionej pozycji przed komputerem. To dobry znak: ciało samo wymusza zmianę postawy. Zwyczajnie nie pozwala mi siedzieć w szkodliwej pozycji. Cieszę się, że mam z nim kontakt.\nAgata Domańska 22 stycznia 2021\nAgata Domańska 7 maja 2021\nbóle plecówciałomasażpraca z ciałemregeneracja organizmu


Amnesty Intermational.Za promowanie pogardy i nienawiści-sąd | Nasze Blogi\nAmnesty Intermational.Za promowanie pogardy i nienawiści-sąd\nWysłane przez Celarent w 07-02-2016 [03:07]\nPrezydent podpisał kilka dni temu ustawę o policji, co zostało już okomentowane i oprotestowane. Protestował KOD i razem z nim niejaka Draginja Nadażdin. Kobita ani polskiej urody ani polskiego języka, ani polskiej kultury i narodowości. Z Bałkanów. Jest u nas dyrektorem Amnesty International. Nie wiem, czy oni nie znaleźli nikogo wśród Polaków na to stanowisko czy może nam ją narzucili, dość, że trochę to niefortunne, bo baba nie bardzo, jak widzę na tej Polsce się zna a chyba jednak wypadałoby. Pikanterii dodaje fakt, że Prezydent Bronisław Maria hrabia Komorowski odznaczył ją Złotym Krzyżem Zasługi za „wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju społeczeństwa Obywatelskiego w Polsce”. A o jaką sprawę chodzi? Chodzi o to, że pewna małpa swoim rechoczącym pyskiem honoruje nagonkę na legalnie wybranego Prezydenta RP i pluje na cześć innego, zmarłego Prezydenta tego kraju.\nEwa Kopacz wprawdzie tłumaczy, że trzeba mieć chory umysł, by groźby traktować jak groźby. I nie ma dla niej znaczenia, ze te groźby staja się później rzeczywistością bardzo tragiczną i to w stopniu zwielokrotnionym. Ja jednak pozwolę sobie nie zgodzić się z Premierą Kopacz, szczególnie, ze jej opinie budzą we mnie mechaniczny sprzeciw od czasu, kiedy okazało się, że turyści przywożą ze Smoleńska szczątki poległych tam tragicznie Polaków w 2010 roku i że wcale nie grzebali poniżej jednego metra w głąb, by je znaleźć...\nNie ma zresztą sensu dyskutować z człowiekiem, który nie ma wstydu i kultury a ni honoru.\nStojąc pod Pałacem i firmując skandowane wersety KOD-owanej nienawiści, Draginja Nadażdin świetnie bawiła się i nie widać po niej było dezaprobaty. Jej spontaniczna reakcja widoczna na nagraniach video mówi sama za siebie. Nie przeszkodziło jej to skorzystać z gościny tego, który w kulturalny sposób zaprosił ją do domu i do swojego stołu, a którego kosztem tak dobrze się ubawiła. Bezczelnie patrzyła mu w twarz i dochodziła swoich racji bez mrugnięcia okiem, nie widząc faktu, że Gospodarz mógłby zwyczajnie ich zbluzgać przez szybę i d…py sobie nimi nie zawracać. Ot tak, wzorem tego, który ją odznaczał, a z czego pewnie ona jest wielce uradowana. Takie standardy więc powinny być jej bliskie.\nO co chodzi? O skandowane pod adresem Prezydenta hasła „na Wawel”, co w wiadomym kontekście jego politycznego pochodzenia i otoczenia oraz w kontekście bliskości ideologicznej jego prezydentury z prezydenturą L. Kaczyńskiego, oznacza ni mniej ni więcej jak życzenia śmierci. Sądzę, że nikt w Polsce słysząc te oburzające i żenujące okrzyki nie wziął pod uwagę krakowskich korzeni Prezydenta Dudy a właśnie takie, zaprezentowane przez ze mnie rozumowanie. Andrzej Duda może i pochodzi z Krakowa, ale przecież nie z Wawelu.\nTakie hasła powinny być karalne. W kontekście tragedii smoleńskiej są jednoznaczne i to z dwóch powodów: nawiązują (w sposób oczywisty) do pochówku na Wawelu nie kogo innego a właśnie Prezydenta RP i to również wywodzącego się z PiS oraz korespondują ze słowami nagonki na Niego i Jego ludzi sprzed tej tragedii - "dorżnąć watahę". Czy nie brzmi jednakowo? Sens zawołania wszakże ten sam.\nTakie słowa doprowadziły też do tragedii zabójstwa pana Marka Rosiaka. To są słowa nienawiści, bardzo niebezpieczne, szerzące złe idee, nawołujące do mordu, tak jak tamte słowa - Sikorskiego. To powinno być piętnowane jako podłe, amoralne, nieludzkie.\nKtoś wreszcie powinien pokazać na morderców palcem. To ci, co do mordu nawołują, co mordem się inspirują i którzy na śmierć nie mają względów. To ci, co stojąc nad trumnami rechoczą - tacy sami, co ci, którzy zaszywają w ciałach ofiar śmieci, którzy zmarłych grzebią nago, brudnych i w workach oraz jak ci, co zmarłych wrzucają do bezimiennych dołów śmierci. Ta sama mentalność.\nNie ma tłumaczenia: wyciszaliśmy te krzyki i ustały. Kto wyciszał? Pani dyrektor bawiła się. Ją to bawiło. Jeśli dziś - po fakcie - Amnesty wypowiada się, kto stoi za tą wypowiedzią? Chyba nie ta sama osoba? A przecież kto inny miąłby stać...\nKobieto! Te krzyki słychać było za twoją rechoczącą twarzą - ty stałaś w pierwszym rzędzie tego chóru! Ty go reprezentowałaś! To twoje zaplecze! Ono myśli twoimi kategoriami!\nNależą się przeprosiny dla Prezydenta A. dudy. W TV Info i serwisach informacyjnych innych stacji!\nSkoro Amnesty International lezie protestować i zwołuje tam ludzi, reprezentuje ich, niech bierze za nich PEŁNĄ odpowiedzialność. Polska nie jest "kupą kamieni" i żaden "ch..." ani żadna "d..." już nią nie rządzi, by można było takie hasła bezkarnie skandować na ulicach wobec kogokolwiek. Ani wobec mnie, ani wobec osoby Dragini Nadażdin a tym bardziej wobec osoby sprawującej urząd Prezydenta naszego kraju. Jeśli Amnesty uważa inaczej, traci mandat do sprawowania swojej działalności i tego typu protestów. Bo, czy nie chodziło o prawa i wolności obywatelskie?\nJa wiem, Pan Prezydent w swoim stylu powie „prokuratura? Dajcie spokój…„ i Prezydenta rzecz powiedzieć "dajcie spokój" a Polaków strzec Jego dobrego Imienia i godności urzędu a tu i w jedno i w drugie się uderza. Z jednej strony baba domaga się bezpieczeństwa i gwarancji przestrzegania praw oraz chronienia dóbr osobistych przez państwo polskie a z drugiej strony godzi w wizerunek najwyższych urzędników państwowych i ich godność osobistą, depcze cześć zmarłych i nawołuje do przemocy a przynajmniej ją toleruje.\nDraginja Nadażdin wystąpiła w imieniu zgromadzonych i ich reprezentowała w Pałacu u Prezydenta, ona, co widać na filmie, rżała jak koń do żyta, słysząc wspomniane hasła. Najwyraźniej ją bawiły i nie widziała w nich nic złego – może tylko nie były jej na rękę ... miejsce i czas. Swoją postawą pokazała wartość takich haseł a jednocześnie wskazała, jak bardzo są jej bliskie.\nJeśli po takim wiecu znajdzie się szaleniec, który postanowi spełnić "żądania" tłumu w sposób bardziej poważny, mniej humorystyczny, czy pani D. będzie równie uśmiechnięta? Czy Amnesty wystosuje notkę, że odżegnuje się od tego typu zachowań i ... to załatwi sprawę? A może wzorem kłamliwej Premiery wytłumaczą, ze tylko w chorym umyśle przyczyna (nawet potencjalna) łączy się ze skutkiem (nawet potencjalnym)? Trudno nie odnieść wrażenia, że dyrektorka Amnesty na Polskę dobrze wiedziała, jakie nastroje panują na tych zgromadzeniach i idąc protestować z nimi, szła protestować właśnie (!) z nimi... Miała po drodze - dosłownie i w przenośni.\nTaka osoba nie powinna pełnić funkcji dyrektora w organizacji, którą reprezentuje – to raz, nie powinna reprezentować ludzi manifestujących swoją troskę o wolności i prawa obywatelskie – to dwa i trzy – powinna odpowiedzieć przed sądem za uczestnictwo w nawoływaniu do nienawiści wobec konkretnych osób. Dowód? Mówiąc o uciszaniu (rzekomym) tłumu, na którego czele stała i z którym się utożsamiała (co widać na video) nie przeprosiła za nie. Po zajściu dopiero Amnesty (bezosobowo) odcięło się od skandowanych skandalicznych haseł – odcięło aktualnie i wstecz. Ale przecież idąc na swoistą manifę z ludźmi KOD-u zdawali sobie sprawę z poglądów reprezentowanych przez to środowisko, z jego nastrojów i swoistej uczuciowości.\nKażdy Polak wie, że na wiecach KOD-u nie folgują sobie wrzeszcząc do ludzi PiS i o ludziach tej formacji. Amnesty nie Szlo w ciemno, z łagodnymi barankami miłości bliźniego, pracownicy Amnesty oglądają telewizję i wiedzą, jakie hasła padają z ust prowodyrów tego niemal hitlerowskiego zgromadzenia. Tak, to zgromadzenia bardzo podobne do hitlerowskich wieców, gdzie, jak podczas pracowniczych mitingów, tresuje się tłum, wlewając w niego hektolitry nienawiści i szału, by gotowe były rywalizować, …walczyć, jak trzeba walczyć wręcz.\nDraginja Nadażdin stała na czele takiego nienawistnego tłumu gotowego na walki. Amnesty International powinna zwolnić stanowisko dyrektora na Polskę, przeprosić publicznie Prezydenta i jednoznacznie odciąć się od KOD-ziarzy, którzy coraz wyraźniej podążają śladami Adolfa Hitlera i go naśladują. Nic dziwnego, że posądzają o faszyzm oponentów. Z tego samego powodu wietrzą w ustawie inwigilację, łamanie praw obywatelskich, ograniczanie wolności człowieka i godności ludzkiej... (jak widać niewiele tak naprawdę ich te rzeczy obchodzą), że wszystko to już było, za rządów bliskich im towarzysko lub ideologicznie polityków. Psychologia nazywa to mechanizmem projekcji.\nW imię walki o normalność, przyzwoitość, Amnesty powinno odpowiedzieć za zachowania swoich ludzi i tych, których oni wspierają. Hasła w znaczeniu "na cmentarz", "\ndorznąć"... powinny być nie tylko piętnowane, ale i karane. Zdecydowanie. Tu nie chodzi o głupie żarty z Prezydenta i z wieńca.\nTu chodzi o słowa budzące pogardę, która potrafi zabić. Za co? Bo może. Bo chce. I już.\nKiedyś to był hitleryzm, stalinizm, teraz mamy: PO, KOD, Nwoczesną i ...Amnesty International, która post factum przezornie się odcina. Jakby co.\n07-02-2016 [11:48] - Lektor | Link: Rządzący i panowie posłowie\nRządzący i panowie posłowie PIS, przejmijcie wreszcie inicjatywę, bo inaczej to tak jak ta z Amnesty International (nazwisko ruskie, gruzińskie albo armeńskie, Draginja Nadażdin) będą was wysyłać na Wawel albo na łączkę.\nJa rozumię demokrację, protesty, ale nie nawoływania do przestępstw przeciwko rządowi czy prezydentowi co czynią polskojęzyczni debile lub zdrady państwa co czyni opozycja sejmowa.\nLiczba wyświetleń: 613,400