Can love you more than this...: września 2012\n- Oczami Harry'ego -\n- Już jestem!- zawołałem wchodząc do domu. Klucze położyłem na szafce i zmęczony opadłem na fotel, znajdujący się w salonie.\n- Już? Chyba dopiero... Miałeś przyjechać z dziewczynami. Gdzie one są?- do pokoju wpadło czterech dzikusów.\n- Harry wszystko okej?- zapytał blondyn, ale oni wszyscy patrzeli na mnie jak na jakiegoś dziwoląga.\n- Tak, czemu coś miałoby być nie w porządku?\n- Nie wręcz przeciwnie. Szczerzysz się jak...- Louis nie zdążył dokończyć, bo mu przerwałem. Moja mina zmieniła się nie do poznania. Zamiast szerokiego uśmiechu teraz pojawił się grymas.\n- Filip przyleciał do Londynu- powiedziałem stonowanym głosem.\n- Żartujesz? Ten gnojek?!- każdy z chłopaków zaczął mówić coś pod nosem i przeklinać.\n- Niestety nie żartuję. Zatrudnił się w restauracji wujka Hani.\n- I jak ona się czuje?- tym razem skruszonym głosem odezwał się Daddy.\n- Już lepiej. Chodź nie było zbyt kolorowo- stwierdziłem zgodnie z prawdą.\n- Mam nadzieję, że porządnie go sprałeś- mina mulata wskazywała, że nie przyjmuje do wiadomości innej odpowiedzi niż ''Tak''.\n- Zrobiłem coś lepszego- uśmiechnąłem się cwaniacko.\n- Co?-na ich twarzach malowała się ciekawość.\nOpowiedziałem chłopakom wszystko co się wydarzyło tego wieczoru. Uznałem, że skoro wszyscy przyjaźnimy się z Hanią to powinni wiedzieć co do niej czuję. Opowiadałem im to wszystko w napięciu. Trochę obawiałem się jaka będzie ich reakcja. Poczułem się trochę jak taka nastolatka, która opowiada przyjaciółkom przebieg swojej pierwszej randki. Zabawne... Oni słuchali każdego wypowiedzianego z moich ust słowa z uwagą, nie przerywając mi. Tylko Zayn miał pewne wątpliwości czy nie pogadać sobie z Filipem jeszcze raz, tym razem ostrzej... Ale jestem pewny, że z mojego uczucia co do tej dziewczyny byli bardzo szczęśliwi.\n- W razie potrzeby damy mu porządną nauczkę- powiedziałem ostrzegawczo do mulata, a on uśmiechnął się szeroko. Nie chciałem robić kolejnej afery przez którą Han by cierpiała. Nie umiem znieść widoku jej smutnej twarzy. Chcę, żeby uśmiechała się jak najczęściej. To ja chcę ją uszczęśliwiać.\nChłopcy zaczęli rozmawiać o powrocie byłego chłopaka Hani, a ja spojrzałem na Liama. Od kiedy powiedziałem chłopakom co wydarzyło się pomiędzy mną a Han na dachu, jest jakiś taki nieobecny. Mógłbym powiedzieć nawet smutny, ale dlaczego? Gdy zobaczył, że go obserwuje uśmiechnął się do mnie, ale to nie był ten jego ,, czarująco słodki uśmiech'', jak to nazywają nasze fanki. Faktycznie Liam jest z nas pięciu najbardziej słodki i romantyczny. Jest też moim przyjacielem i widzę, że coś go gryzie.\n- Idę się przejść- Daddy wstał z kanapy i posłał nam wszystkim uśmiech.\n- Ale...- Niall chciał zapytać go o co chodzi.\n- Muszę nabrać trochę świeżego powietrza i przemyśleć sobie kilka spraw- wytłumaczył szybko i zabierając z wieszaka bluzę wyszedł. Usłyszeliśmy tylko wyraźny dźwięk skrzypienia, który wydały z siebie zamykane przez niego drzwi.\nNa zewnątrz wziąłem głęboki wdech, napełniając moje płuca świeżym powietrzem. Tego właśnie było mi trzeba. Jeszcze tylko kubeł zimnej wody na głowę i byłoby idealnie. Usiadłem na drewnianym podeście. W głowie kłębiło mi się tysiąc, przeróżnych myśli. Co się ze mną dzieje? Liam, opamiętaj się!\nNie umiem pozbyć się z serca tego nieprzyjemnego uczucia ukłucia. Czyżby zazdrości?! Owa przypadłość towarzyszy mi od momentu, kiedy Harry powiedział, że JĄ pocałował. Pocałował Hanię. Jestem zazdrosny? Nie, nie to niemożliwe. A może jednak? Ale przecież o przyjaciółkę tez można być zazdrosnym, prawda? Nieprawda. Czemu nie cieszę się wspólnie z przyjacielem z jego szczęścia? Jestem za to wściekły na siebie samego, ale taka jest prawda. Jak mogę być tak samolubny? Tym bardziej, że przecież jestem z Danielle. Wspaniale nam się układa i niech tak pozostanie.\n- Liam, stary wszystko okej?- Harry usiadł obok mnie.\nNigdy go nie okłamałem, więc teraz wolałem nic nie mówić. Choć podobno brak odpowiedzi też jest jakąś odpowiedzią.\n- Widzę, że coś jest z Tobą nie tak- nie dawał za wygraną.\n- To nic takiego. Po prostu pokłóciłem się z Dan- skłamałem. Nie mogłem inaczej. Przecież nie wyjawię mu prawdy. Czuję się z tym strasznie, ale ale co innego mogłem mu powiedzieć?! '' Harry chodzi o to, że jestem cholernie zazdrosny o Hanię ''. Nie ma mowy. Pewnie to tylko przelotne uczucie.\n- Nie wiedziałem. Coś poważnego?- zmartwił się.\n- Nie, na pewno jutro wszystko będzie już okej. Ty mi lepiej powiedz co wymyśliłeś na jutrzejszy dzień? A raczej już dzisiejszy. Piątek to możemy zabalować, a poza tym trochę zabawy każdemu z nas zrobi na dobre.\n- Nie mam za bardzo pomysłu... Może ty coś wymyślisz?\n- Tak. Mam świetny pomysł- uśmiechnąłem się cwaniacko, co trochę nie było do mnie podobne.\n- Niegrzeczny Liam- przyjaciel poklepał mnie po plecach i razem wróciliśmy do domu.\n- Oczami Hani -\nKolejny dzień rozpoczęłam od zjedzenia ciepluteńkich tostów nutellą. Przyjaciółka zjadła razem ze mną i popijając herbatę dopytywała jeszcze o kilka szczegółów dotyczących wczorajszego wieczoru. Spędziłyśmy całą noc, rozmawiając o tych wszystkich wydarzeniach i analizowaniu ich. Wiem, że nie mogę zostawić spraw tak jak są teraz. Muszę porozmawiać poważnie z loczkiem o tym co się stało. Nie jestem pewna czy w ogóle dla niego nasz pocałunek cokolwiek znaczył. Przecież on może mieć takich dziewczyn jak ja na pęczki. Nic we mnie takiego wyjątkowego.\nZręcznie obracałam palcami szklankę z sokiem pomarańczowym stojącym na blacie, rozmyślając.\nMój wzrok przykuły złociste promienie słoneczne odbijające się od szklanego przedmiotu. To były te promienie, którym udało się wedrzeć do salonu pomimo zasłoniętych okien. Znalazły rozwiązanie na to by spełnić swój cel, marzenie a może nawet pragnienie. Ułatwiłam im sprawę, odsłaniając zasłony. Od razu cały pokój ogarnęła jasność. Poranne słonko delikatnie pieściło moją twarz. Karola się kąpała a ja traciłam czas na tym moim myśleniu. Zawsze wszyscy mówili mi, że za bardzo utrudniam sobie życie. Mówili, że powinnam czasem posłuchać głosu serca, a nie tylko mojego rozumu, który był już wytresowany do wytyczania odpowiedniej drogi, którą mam podążać.\nTakie słońce... Dla niektórych ludzi jest sensem życia. Maja ochotę wstawać z łóżka i witać nowy dzień tylko dzięki niemu. A co dla mnie jest sensem mojego życia? Może tym sensem właśnie będzie Harry...\nJeśli nie spróbuję to się nie dowiem. Może nie jest za późno, aby zacząć słuchać głosu serca? Na to nigdy nie jest za późno. I znów uśmiech na mojej twarzy, który po chwili ustąpił miejsca lekkiemu zdziwieniu.\nDzwonek do drzwi- to właśnie powód tego zdziwienia. To nie mogą być chłopcy, bo o tej godzinie oni jeszcze śpią.\n- Ciekawe kto to może być- pomyślałam biegnąc w stronę drzwi. Szybkim ruchem otworzyłam je i znów moim oczom ukazała się znajoma sylwetka oparta o framugę. Chciałam zamknąć drzwi, ale on pośpiesznym ruchem wsadził stopę do środka mieszkania uniemożliwiając mi zamknięcie ich.\n- Kiedy ty w końcu dasz mi spokój i pozwolisz żyć?- zapytałam nerwowo.\n- Za trzy godziny mam samolot do Polski i przed wyjazdem chciałem ci jeszcze coś powiedzieć- wyjął stopę licząc, że nie zamknę drzwi. Nie zamknęłam.\n- Słucham- powiedziałam normalnym tonem, takim jak kiedyś.\n- Nie wpuścisz mnie do środka?\n- Wolałabym załatwić to tutaj- uśmiechnęłam się nienaturalnie.\n- Chciałem ci powiedzieć, że mimo tego co się stało, mimo tego co się wydarzyło między nami to ja zawsze będę Twoim przyjacielem. Zawiodłem jako chłopak, ale nie jako przyjaciel i chcę, żebyś wiedziała, że możesz zawsze na mnie liczyć czy tutaj czy w Polsce- powiedział spokojnie, a ja mimowolnie się uśmiechnęłam. Po chwili kontynuował:\n- Nie wiem jak ty, ale ja nie poradzę sobie bez twoich złotych rad i żartów. Myślałem, że może będę w stanie Cię odzyskać, ale ty już spotkałaś kogoś innego. Nawet Cię rozumiem. Widać, że temu chłopakowi zależy na Tobie. Nie wnikam w to czy jesteście razem czy nie, ale jeśli będziesz chciała ze mną pogadać, po prostu jak z przyjacielem to znasz moje namiary- uśmiechnął się szczerze. Tęskniłam za tym uśmiechem.\n- Chodź tu- rozwarłam ramiona a chłopak mocno mnie przytulił.\nCo tam u Was kochane? Mnie niestety dopadła choroba, a pogoda za oknem wcale nie poprawia mojego samopoczucia. Za to wy jesteście kochane! Dziękuję za słowa pocieszenia i pochwały dotyczące rozdziałów. Nie wiem co bym bez was zrobiła!!! Szczególnie chciałabym z tego miejsca podziękować kilku osobom, mianowicie: Kamilocie, ChoCoLaTe!, Mrs. Styles, Myszy, Meg, Alicji Jj. i Ance Nete... Dziękuję wam za to, że jesteście ze mną już od dłuższego czasu i wspieracie mnie. Kocham was dziewczyny ;** Dziękuję też oczywiście innym czytelnikom, ale komentarze tych dziewczyn najbardziej mnie wzruszają i mobilizują do dalszego pisania. Mam do was też małą prośbę. Chodzi o to, żebyście wyobraziły sobie Liama z mojego opowiadania w kręconych włosach, w takich jak na zdjęciach powyżej... To jest właśnie Liam z mojego opowiadania, da się zrobić? :)\nWidzieliście nowy teledysk chłopców LWWY? Ja nie umiem przestać słuchać tej piosenki i oglądać ich w tym nagraniu!!! Piosenka strasznie wpada w ucho cały czas ją sobie nucę i śpiewam. Jestem dumna z kolejnego sukcesu 1D. Oby tak dalej, prawda?\nAutor: LittleBird o 11:28 33 komentarze:\nKiedy Filip wypowiedział te dawniej magiczne dla mnie słowa z budynku wybiegli Harry i Caroline.\n- Daj mi tę ostatnią szansę. Ja bez ciebie nie istnieję. Nie umiem żyć. Kocham cię- powiedział nie wiedząc, że za jego plecami stoją moi przyjaciele. Mina Harry'ego wskazywała na to, że chce dać mojemu chłopakowi, a raczej byłemu chłopakowi z pięści. Wyrwałam swoją dłoń z jego uścisku.\n- Filip mogłam się ciebie tu spodziewać- powiedziała Car spoglądając na niego z obrzydzeniem. Pewnie też nie było jej łatwo. Całkiem go lubiła. Cieszyła się moim szczęściem i na pewno, gdyby ktoś powiedział jej, że mnie zdradzi, to nie uwierzyłaby w te słowa. Ufała mu tak jak ja sama.\n- Cześć Karola- chłopak uśmiechnął się delikatnie, ale jestem pewna, że szczerze po czym prześwietlił Harolda wzrokiem.\n- Jakiś problem kochanie?- zapytał mnie loczek uśmiechając się słodko. Po jego słowach domyśliłam się jakiej broni chce użyć. Podszedł do mnie i objąwszy w pasie przyciągnął do siebie gorąco całując. Dotknęłam koniuszkami palców jego burzy loków i zjechałam rękoma na jego szyję, o którą się zaczepiłam. Muszę przyznać, że całował nieziemsko. Po dość długiej chwili, kiedy to nasze usta były jednością, powoli je rozłączyliśmy. Chłopak uśmiechnął się do mnie zadziornie i jeszcze raz pocałował, tym razem krócej. Właściwie to nie było konieczne, bo wyraz twarzy Filipa mówił sam za siebie. Bezcenny widok. Chwyciłam Harry'ego za rękę i od razu poczułam się pewniej.\n- Filip z nami naprawdę koniec. Jak widzisz ja już wszystko sobie tu poukładałam- spojrzałam na loczka i uśmiechnęłam się delikatnie, a on to odwzajemnił.\n- Już cię nie kocham- ścisnęłam mocniej rękę Harolda, a on przytulił mnie i pocałował w czoło. Wypowiedzenie tych słów wcale nie było takie łatwe. Ćwiczyłam to przed lustrem mnóstwo razy, na wypadek gdybym jeszcze kiedykolwiek go spotkała, ale w głębi duszy miałam nadzieję, że to nigdy się nie wydarzy. Udało mi się to powiedzieć, ale to wcale nie spowodowało, że poczułam się lepiej.\nSpojrzałam ostatni raz na Filipa. Kiwnął tylko nieznacznie głową robiąc zawiedzioną minę. Odwrócił się i odszedł.\nDziękuję- szepnęłam Harry'emu do ucha i głęboko się w niego wtuliłam. Po chwili dołączyła do nas też Caroline. Zrobiliśmy zbiorowego miśka, a kiedy już skończyliśmy podziękowałam im za wszystko.\nW głębi serca byłam rozdarta. Nie wiedziałam jak mam się zachować. Czy cieszyć się, że Filip odszedł i zrezygnował z dalszej walki o mnie czy płakać, że już go przy mnie nie ma i tak naprawdę nigdy już nie będzie.\n- Muszę już wracać do pracy- wskazałam palcem na drzwi do budynku.\n- Przestań. Niczego nie musisz robić- powiedział chłopak.\n- Wiem, ale wujek...\n- Wszystko mu wytłumaczę. Nic się nie martw. Harry zaopiekuj się nią- przyjaciółka posłała nam serdeczny uśmiech.\n- Pewnie- pociągnął mnie za rękę i zaczął iść. Dotrzymałam mu kroku. W końcu dalej trzymałam jego dłoń. A raczej on trzymał moją.\nPo pięciu minutach doszliśmy do parkingu, na którym Harry zaparkował swój samochód. Otworzył mi drzwi pasażera, a sam poszedł do bagażnika po apteczkę.\nKiedy się dowiedziałem, że ten gnojek wrócił miałem ochotę przywalić mu tak, że się nie pozbiera. Ale ostatecznie postanowiłem, że zrobię coś innego. Nic nie boli tak bardzo, jak widok ukochanej osoby w objęciach kogoś innego. Chociaż to nie był jedyny powód, dla którego pocałowałem Hanię. Miałem na to ochotę już od dłuższego czasu. Właściwie od dnia, w którym się poznaliśmy. Jeszcze nigdy nie spotkałem równie cudownej dziewczyny. Niezwykle piękna i mądra. Zabawna i wrażliwa. Wyjątkowa. Ten pocałunek był niesamowity. Poczułem się, jakbym był z nią tam sam na sam. Kiedy już skończyliśmy nie umiałem się powstrzymać i jeszcze raz musnąłem jej różowiutkie usta. To zupełnie nie w moim stylu. Ludzie myślą, że lubię zabawić się z jakąś dziewczyną jedną noc nawet nie znając jej imienia. To nieprawda. Przynajmniej nie w tym przypadku. O ile tę smutną ślicznotkę siedzącą w samochodzie można nazwać ''przypadkiem''.\nChyba raczej zjawiskiem.\n- Pokaż, co my tu mamy?- zapytałem uklękając przed nią. Obróciła głowę w moją stronę, a ja odkaziłem jej ranę wodą utlenioną i przykleiłem na nią plaster. Dziewczyna bacznie przyglądała się moim ruchom.\n- Skończone- powiedziałem zadowolony z efektu.\n- Dzięki- uśmiechnęła się, ale widziałem, że pod tym uśmiechem kryje się smutek.\n- Jedziemy?- przerwała moje rozmyślenia.\n- Pewnie- zamknąłem jej drzwi i wsiadłem za kierownicę.\nJechaliśmy w ciszy. Tym razem to nie była ta przyjemna cisza, która w jej towarzystwie nigdy mi nie przeszkadzała. Po spotkaniu tego dupka z dziewczyny, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki wyparowała cała radość. Ta radość, którą wszyscy tak bardzo w niej pokochaliśmy. Teraz siedziała taka nieobecna wpatrzona w jakieś punkty za oknem. Próbowałem ją zagadnąć- niestety bezskutecznie.\n- Han a co byś powiedziała gdybym zgolił się na łyso?- zapytałem dla sprawdzenia jej czujności.\n- Tak, pewnie. Super pomysł- odpowiedziała bez entuzjazmu.\n- Przepraszam- spuściła głowę, a ja gwałtownie zatrzymałem auto.\n- Chcesz nas zabić?!- wrzasnęła przestraszona. Faktycznie- nie wyszło tak jak chciałem. Zawróciłem samochód i pojechałem w przeciwną stronę.\n- Harry co ty robisz? Gdzie jedziesz?- nareszcie odzyskała świadomość.\n- Zobaczysz- uśmiechnąłem się i ona też. Szczerze się uśmiechnęła.\n- Jest nadzieja- pomyślałem w głębi serca i mocniej wcisnąłem pedał gazu.\nCzterdzieści minut później byliśmy już na miejscu. Zaczęło się ściemniać.\nChwyciłem jej dłoń i razem weszliśmy do budynku. Dość długo szliśmy po krętych schodach. Dziewczyna dzielnie to znosiła trzymając moją dłoń. A raczej ja trzymałem jej na tyle, żeby ją to nie bolało, ale żeby nie pozwolić jej odejść. Chciałem, żeby była przy mnie jak najdłużej. Chciałem czuć jej niesamowite ciepło. Chciałem opiekować się nią i być z nią. Czy ja właśnie o tym pomyślałem? Nie zdążyłem odpowiedzieć sobie na to pytanie, ponieważ schodków zaczęło ubywać, a w zasięgu wzroku pojawiły się drzwi, prowadzące na dach, z którego rozpościerał się niesamowity widok:\n- O matko!- powiedziała zdumiona dziewczyna stawiając pierwsze kroki na dachu.\n- Pięknie, co?- posłałem jej najserdeczniejszy uśmiech jaki byłem w stanie zrobić.\n- Niesamowite- także się uśmiechnęła.\n- Poszliśmy powolnym krokiem w stronę krawędzi dachu.\n- Boisz się?- zaśmiała się idąc przodem.\n- Ja?- wydusiłem.\n- To ja jestem tutaj mężczyzną i to ty powinnaś się bać.\n- Tak? A co robią tutaj przestraszone dziewczyny w twoim towarzystwie?- teraz delikatny uśmiech zagościł u niej na dobre. Odetchnąłem z ulgą. Tak bardzo za nim tęskniłem.\n- Nie wiem. Jesteś pierwszą osobą, którą tutaj przyprowadziłem- objąłem ją od tyłu, a swoje ręce splotłem na jej brzuchu. Jej włosy pachniały jabłkami.\n- Wyjątkowe miejsce- powiedziała. Poczułem, że mnie rozumie.\n- Tak. Przychodzę tutaj zawsze, kiedy jestem na coś wściekły, albo po prostu przygnębiony.\n- I co robisz?- zapytała zaciekawiona.\n- Jeśli to pierwsze to krzyczę.\n- Serio?- trochę chyba się zdziwiła.\n- Tak. Sama spróbuj. Krzyknij głośno, najgłośniej jak potrafisz. Z całej siły, jakbyś miała wykrzyczeć wszystko...- nie chciałem jej o nim przypominać, więc nie dokończyłem.\n- Filipowi? Możesz wypowiedzieć jego imię. Nie jest zakazane- tym razem nie posmutniała.\n- Razem?- zapytała.\n- Pewnie- uśmiechnąłem się.\nWrzeszczeliśmy tak chyba z dziesięć minut, aż zabrakło nam sił w płucach. Opadliśmy na dach zmęczeni i zaczęliśmy się śmiać.\n- Harry nie tak głośno. Twój głos jest dla wielu osób bardzo cenny- uśmiechnięta dziewczyna położyła swój palec na moich ustach.\n- Znam jeden cenniejszy- powiedziałem patrząc w jej niebieskie niczym ocean oczy.\n- Czyj?- zapytała cichutko.\n- Twój- wyznałem i odgarnąłem kosmyk jej złocistych włosów.\n- Co?- zapytała ledwie słyszalnie, nie oczekując na odpowiedź.\nUniosłem delikatnie jej brodę do góry tak, że znów mogłem podziwiać jej urodę.\nZacząłem przybliżać się do jej ust, a po chwili dotknąłem ich. Przyciągnąłem ją do siebie bliżej tak, że czułem na swoim ciele szybkie uderzenia jej serca.\n- Ej, wy tam!- obróciliśmy gwałtownie głowy w stronę drzwi, w których stał ochroniarz. No pewnie. Przecież włażenie na dachy i wrzeszczenie nie jest do końca dozwolone. Właściwie to w ogóle nie jest dozwolone.\nPośpiesznie wstałem i ciągnąc dziewczynę za rękę zacząłem uciekać.\n- Biegnij szybko!- zawołałem.\n- Tu jest jeszcze jakieś inne wyjście?- zaśmiała się. Mimo, że sytuacja nie była zbyt komfortowa to uśmiechy nie znikały z naszych twarzy.\n- Można tak powiedzieć- odpowiedziałem krótko.\n- To znaczy? Harry?! Co to ma być?- stanęła nad przepaścią między budynkami i spojrzała w dół.\n- Chyba sobie żartujesz!- tym razem była całkiem poważna.\n- Damy radę- pocieszyłem ją, chociaż sam nie byłem pewny tego co robię.\n- Skoczę pierwszy a ty zaraz za mną, zgoda? Zobaczysz wszystko będzie okej- spojrzałem na biegnącego w naszą stronę ochroniarza.\n- Nie rób tego. Boję się o ciebie- wydukała, a ja chciałem powiedzieć jej, że dla niej skoczył bym nawet w ogień. Niestety nie miałem na to czasu.\n- Dobra szybko. Ale proszę uważaj- ona chyba też go zauważyła, więc mnie pośpieszyła.\nWziąłem rozbieg i skoczyłem. Szczęśliwie znalazłem się na dachu drugiego budynku.\n- Teraz ty. Zaufaj mi. Wszystko będzie okej- na jej twarzy malowało się zakłopotanie.\n- Zabijesz się!- wrzasnął ochroniarz za jej plecami.\n- Ufam ci- zdjęła szpilki i szybko skoczyła wprost w moje ramiona. Przytuliła się, a ja odetchnąłem z ulgą. Przewiesiłem dziewczynę przez ramię tak, że jej głowa zwisała w dół i pobiegłem w stronę wyjścia z drugiego budynku. Tam na szczęście była winda, więc zjechaliśmy nią i już trochę spokojniejsi, rozglądając się ciągle na boki poszliśmy do mojego samochodu. Wsiedliśmy i zaczęliśmy się śmiać. Po prostu śmiać z tego wszystkiego. Tak szczerze to jak patrzę tak z dołu na tą odległość między budynkami to ona wcale nie była taka mała. Zrobiło mi się strasznie głupio, że naraziłem ją na coś takiego.\n- Przepraszam- spoważniałem.\n- Za co Harry?- na jej twarzy dostrzegłem widoczne zdziwienie.\n- Nie powinienem narażać cię na takie niebezpieczeństwo. W ogóle nie powinienem cię tam zabierać.\n- Chyba sobie żartujesz. Świetnie się bawiłam i nic tego nie zmieni.\n- Nawet taki skok?- wskazałem palcem na ową szczelinę.\nHan spojrzała przez okno na ów widok.\n- Naprawdę tyle skoczyliśmy?- jej oczy zapłonęły fascynacją.\n- Ciebie to bawi? Mogłaś zginąć.\n- Zaufałam ci- powiedziała patrząc w moje oczy.\n- Aż tak mi ufasz?- zapytałem trochę wzruszony, a trochę podniecony jej odpowiedzią. Hania wzbudzała we mnie przeróżne emocje, które mieszały się niebezpiecznie, tworząc interesującą mieszankę.\n- A nie powinnam?- jej głos zadrżał.\nNastała cisza. Strasznie niezręczna i pełna napięcia. Dokładnie wiedziałem co mam jej odpowiedzieć, Dzieliło nas teraz zaledwie kilkanaście centymetrów. Nie umiałem wydusić z siebie ani jednego słowa.\n- Możesz mi zaufać- powiedziałem zgodnie z prawdą, dokładnie tak jak podpowiadało mi moje serce.\n- Obiecaj mi, że nigdy mnie nie zranisz tak jak on- spojrzała mi prosto w oczy.\n- Obiecuję, że nigdy cię nie zranię i nie pozwolę tego zrobić nikomu- dodałem i złożyłem na jej ustach krótki, lecz namiętny pocałunek.\n- Chyba powinniśmy już jechać- dziewczyna odepchnęła mnie od siebie i wróciła do podziwiania obrazów za oknem. Włożyłem kluczyki do stacyjki i odwiozłem ją do domu.\nKolejny raz małe opóźnienie... Przepraszam miśki ;)\nMiałam go dodać wczoraj z okazji urodzinek Nialla :**, bo był już prawie gotowy, ale niestety nie udało się... Po prostu pierwszy raz się przeciwstawiłam. Miałam już dość ciągłej kontroli i pretensji. To strasznie smutne kiedy rodzice nie doceniają swojego dziecka i nie akceptują jego zainteresowań, w moim przypadku związanych z pisaniem. Może nie tyle co nie akceptują, ale nie rozumieją :(( Mama cały czas wypomina mi, że siedzę na komputerze i piszę :((\nAle nie martwcie się. Chyba zrozumieli swój błąd (mam przynajmniej taką nadzieję), bo ja z pisania tego bloga nie zrezygnuję. Staliście się dla mnie taką moją internetową rodziną, którą bardzo, ale to bardzo kocham. To, że mogę wyrażać swoje emocje poprzez wystukiwanie poszczególnych literek na klawiaturze stało się dla mnie czymś wyjątkowym i magicznym. Nigdy nie miałam takiej potrzeby, więc nie pisałam. Nie wiedziałam, że może mi to wychodzić. Teraz już z tego nie zrezygnuję. Dziękuję, że jesteście ze mną i czytacie... <3\nA co do kolejnego rozdziału to nie wiem kiedy się pojawi, bo wiecie jak jest z tą szkołą. Ja w tym tygodniu miałam już pięć sprawdzianów!!! Pięć... :/// No, a z tygodnia na tydzień będzie ich przybywać, więc sami rozumiecie... Ale nie bój nic, do tygodnia nowy się pojawi.... :))\nAutor: LittleBird o 10:15 31 komentarzy:\nKażdego nowego dnia zasypiałam i budziłam się u boku Liama. Rzecz jasna jako przyjaciółka. Tylko przyjaciółka. Codziennie z chłopakami wymyślaliśmy sobie rozmaite rozrywki, albo po prostu siedzieliśmy w domu rozkoszując się swoim towarzystwem. Do tego jeszcze studia i praca.\nNadszedł w końcu dzień powrotu Caroline. Lou pojechał po nią na dworzec i razem wrócili do domu. Prawdę mówiąc oni spędzają ze sobą coraz więcej czasu. Nie dziwię się, bo mają bardzo podobne charaktery i doskonale się rozumieją. Kiedy Car przyjechała chłopcy niestety wrócili do siebie. Podjęliśmy tę decyzję wspólnie. Powodem był brak miejsca u nas i oczywiście ich dziewczyny. Przecież Zayn, Liam i Lou są w związkach. Szczęśliwych związkach. Bo jeśli kogoś naprawdę kochasz to czujesz potrzebę spędzania z nim każdej swojej wolnej chwili.\nOd razu po zajęciach w szkole przyszedł czas na pracę. No niestety. W życiu jest czas nie tylko na przyjemności. Karola miała na późniejsza zmianę, więc poszłam sama. Kiedy weszłam do restauracji od razu poczułam przyjemny zapach cynamonu.\n- Hanka!- odezwał się wujek.\n- Cześć wujku- przytuliłam mężczyznę, który podniósłszy ladę wszedł za bar.\n- Jesteś głodna?- zapytał uśmiechając się szeroko.\n- Aż tak po mnie widać?- zaśmiałam się.\n- Wujek podstawił mi pod nos talerz z naleśnikami, które wyglądały bardzo apetycznie.\nJuż od samego patrzenia przybyło mi kilka kilogramów. Uznałam, że szef kuchni to pewnie jakiś niespełniony artysta, gdyż to danie było istnym dziełem sztuki!\n- Wujku mówiłam ci już, że cię kocham?- posłałam mu oczko.\n- Dzisiaj jeszcze nie- wujek uśmiechnął się najwidoczniej rozbawiony moim zachwytem.\nDopiero teraz tak naprawdę się mu przyjrzałam. Był szczupły, wysoki, ubrany w czarne, wąskie spodnie i białą koszulę. W świetle lampy dokładnie widziałam całą jego twarz. Mimo czterdziestki wyglądał bardzo młodo. Miał brązowe, bujne włosy. Z pewnością po śmierci cioci mógłby znaleźć sobie jeszcze jakąś kobietę. Ale wiem, że jego serce nie jest jeszcze dostatecznie zagojone, żeby wiązać się z kimś innym. To ciocia była kobietą jego życia. To ją zawsze kochał i będzie robił to już do końca swojego życia. Wspaniałe... Na pewno ciocia obserwuje go i czuwa nad nim gdzieś tam z góry.\nKiedyś z wujkiem spędzaliśmy ze sobą dużo czasu, ale kiedy wyjechał do Londynu nasze kontakty zmniejszyły się. A szkoda. Strasznie lubiłam jego poczucie humoru i te szalone pomysły. Co jak co, ale na wujka to on się nadaje. Pamiętam, że kiedy uczyłam się do egzaminu praktycznego na prawo jazdy pożyczył mi swoje auto. Wiedział, że rodzice też dają mi swój samochód, ale nie będę czuła się w nim swobodnie. Jak to powiedział ''lepiej nauczysz się jeździć na moim gracie''.\nNo i miał rację. Czułam się bardzo swobodnie. Chyba aż za bardzo, bo auto skończyło w kasacji. Ale wujek, jak to mój wujek powiedział: ''dobrze, że w końcu się go pozbyłem''.\nMile wspominam wszystkie chwile spędzone wspólnie z nim.\nKiedy wylizałam już talerz (oczywiście nie dosłownie) podziękowałam mężczyźnie za posiłek i skierowałam się w stronę przebieralni.\n- Aaa... Han! Zawołaj wszystkich jeszcze tutaj do mnie. Muszę wam coś ogłosić- powiedział.\n- Tak jak mnie poprosił zawołałam wszystkich pracowników restauracji, którzy byli teraz na zmianie. Zajęli miejsca, a ja pozbierałam jeszcze szybko na tacę kilka brudnych filiżanek ze stolików i dołączyłam do nich. Oparłam się o bar i słuchałam z ciekawością co wujek ma nam do zakomunikowania.\n- No cieszę się, że przyszliście. Mam do was małe ogłoszenie. Wiecie pewnie, że Lisa poszła na urlop macierzyński. Na czas jej nieobecności musiałem przyjąć kogoś na jej stanowisko. No i od razu zgłosił się chętny kandydat- wujek przeniósł wzrok na drzwi.\n- Ciekawe czy przystojny?- usłyszałam głosy moich koleżanek co mnie trochę rozbawiło.\nDrzwi się otworzyły i do sali wszedł...ON. Ten, na którego teraz nie miałam ochoty patrzeć.\nPoprawka: Już nigdy nie chciałam widzieć. Ten, którego jeszcze niedawno kochałam bezgranicznie. Z wrażenia wypuściłam z rąk tacę z całą zawartością na podłogę. Usłyszałam dźwięk tłuczenia. Spojrzałam w dół. Kawałek szkła wbił mi się w nogę, z której powoli zaczęła lecieć krew. Spojrzałam na Filipa i na nogę. Powtórzyłam tę czynność jeszcze kilka razy. Poczułam na sobie wzrok wszystkich zgromadzonych. Łza spłynęła po moim policzku. Nie umiałam wydobyć z siebie żadnego słowa. Najlepszym wyjściem wydała mi się ucieczka. Tak też zrobiłam. Nie zważając na zranioną nogę wybiegłam z restauracji i usiadłam na chodniku. Zerwałam duży liść z krzaka, rosnącego obok i przyłożyłam do rany. Może to nie było zbyt mądre, ale wtedy nie potrafiłam myśleć racjonalnie. Co mnie zdziwiło policzki miałam już suche. Uroniłam z siebie tylko jedną łzę. Tą jedną, jedyną. Ostatnią.\nPo co on tu przyleciał? Przecież wszystko między nami było skończone. Nie potrafiłabym być z kimś, kto tak bardzo mnie zranił i oszukał. Uważał się nie tylko za mojego chłopaka, ale i za przyjaciela. Ale to był tylko stek bzdur. W żadnej roli się nie spełnił.\n- Hania!- natychmiast się poderwałam.\n- Proszę cię- powiedział ze smutkiem. Kiedyś gdybym usłyszała w jego głosie smutek mi też zrobiłoby się przykro. Ale to przeszłość. Teraz w ogóle go nie żałowałam.\n- O co ty mnie znowu prosisz? Po co ty w ogóle tutaj przyleciałeś?- zapytałam chłodnym i opanowanym tonem. Sama się zdziwiłam. Naprawdę Londyn mnie zmienił. Zmienił na lepsze.\n- Daj mi dwie minuty. Wszystko ci wytłumaczę- złożył dłonie w wieżyczkę, jakby się do mnie modlił.\n- Dwie minuty i twój czas się kończy- powiedziałam tym samym tonem co wcześniej. Założyłam sobie ręce na klatce piersiowej i czekałam co takiego ciekawego ma mi do powiedzenia.\n- To przejdę do rzeczy. Na prawdę zachowałem się jak dupek.\n- Przebrzydły dupek- dodałam stanowczo, spoglądając w ziemię.\n- Wredny, przebrzydły idiota i dupek- sprostował swoją wcześniejszą wypowiedź.\n- Zdradziłem cię z Dominiką. Te słowa zabolały.\n- Oo... Robisz postępy. Tym razem nie będziesz już zaprzeczał?- zapytałam z ironią.\n- A może po prostu powiedz, że rozsmarowywałeś jej błyszczyk... swoimi ustami...!!!\n- Zdradziłem cię i to był wielki błąd. Nie ma dnia, w którym bym tego nie żałował. Jesteś najwspanialszą dziewczyną, jaką kiedykolwiek spotkałem. Wiem, jestem skończonym idiotom, ale proszę cię daj mi jeszcze jedną szansę. Po prostu byliśmy ze sobą już długo i...\n- Znudziłam ci się?- teraz w moim głosie pojawiły się pierwsze nuty żalu.\n- Nie. Nigdy. Od kiedy cię poznałem nie myślałem o żadnej innej dziewczynie. Dominika próbowała się do mnie zbliżyć, ale jej nie dawałem. Ale kiedy wyjechałaś... panicznie za tobą tęskniłem. Nie miałem na nic ochoty. Byłem przygnębiony i pojawiła się ona...\n- Powiedziała mi przez telefon, że jesteście parą- pierwszy raz od dłuższego czasu spojrzałam mu prosto w oczy.\n- To nie prawda. Tego dnia przyszła do mnie do domu i chciała wyciągnąć na imprezę. Nie miałem ochoty nigdzie iść, ale mnie przekonała, więc poszedłem do łazienki wziąć prysznic. A telefon został w pokoju...\n- Miałeś dużo czasu, żeby perfekcyjnie przemyśleć sobie oficjalną wersję wydarzeń, którą mi opowiesz- nie wierzyłam już w żadne jego słowo.\n- Pamiętasz jak się poznaliśmy?- chwycił się ostatniej deski ratunku.\nUśmiechnął się, bo chyba wiedział, że nie mogłam zapomnieć.\nPiękna dziewczyna o lekko falowanych, złocistych niczym Roszpunka włosach siedziała skulona na ławce w parku. Liście na drzewach przybierały przeróżne, piękne kolory. Dziewczyna miała czerwone policzki i nos, ponieważ na dworze było już dość chłodno. W końcu była jesień. Jej najwidoczniej to nie przeszkadzało. Wędrowała swoim wzrokiem z prawej strony na lewą, co jakiś czas przewracając kartki czytanej przez nią książki. Momentami jej oczy błyszczały niczym jasne światła uliczne, a na jej czerwonych ustach pojawiał się delikatny uśmiech.\nBył też chłopak. Obserwował ją już od dłuższego czasu. To w szkole, to w parku. Byli z dwóch różnych światów. Ona niezwykle śliczna i inteligentna, wzorowa uczennica. Raczej nieśmiała. Delikatna niczym płatek śniegu, ale niezwykle ciepła i czuła. On kapitan szkolnej drużyny piłkarskiej pożądany przez całą żeńską część publiczności. Mądry, lecz niemogący tego pokazać przed światem. Najprzystojniejszy i najpopularniejszy chłopak w szkole.\nNie mógł przestać na nią spoglądać. Robił to ukradkiem tak, żeby się nie zorientowała.\nSiedzieli tak sami w parku i coraz częściej ich spojrzenia spotykały się. Na co dzień odważny chłopak przy niej tracił tę cechę. Któregoś dnia zdobył się jednak i zapytał czy może się do niej przysiąść. Dziewczyna bez zastanowienia odpowiedziała, że będzie jej bardzo miło.\nOd tego czasu rozmawiali już codziennie. Zaczęli spotykać się już nie tylko w parku. Stali się nierozłączni. Mimo, że ich światy różniły się diametralnie połączyli je w jeden- wspólny.\nOna pokazała mu inny świat. Ten, w którym nie królują same imprezy. Chociaż sama umiała bawić się jak nikt inny. On, który na co dzień był uważany za chłopaka mogącego mieć ''każdą dziewczynę'' wykazał się przed nią pełnią romantyczności. Ta dziewczyna nie była jak wszystkie. Była niesamowita, wyjątkowa. Ich pierwszą randkę zaaranżował na stadionie piłkarskim. Oczy przysłonił jej chustką, tak żeby nic nie widziała. Nie bała się. Prowadził ją za rękę, a z nim czuła się bezpiecznie. Kiedy rozwiązał już chustkę, jej oczom ukazał się piękny widok. Światła wielkich reflektorów oświetlały stojące na środku boiska dwa krzesła i stolik, na którym znajdowały się talerze z jedzeniem i bukiet czerwonych róż. Kochała róże. Wykonała powolny obrót dookoła swojej osi, ciągle trzymając rękę chłopaka. Gdy skończyła przyciągnął ją do siebie i ich usta złączyły się w delikatnym, lecz namiętnym pocałunku.\n- Jeszcze nigdy nie kochałem tak żadnej dziewczyny- wyznał.\n- To mam nadzieję, że nie jestem twoją pierwszą miłością- zaśmiała się i on również. Kochał jej poczucie humoru, z którego on zazwyczaj słynął na swoich ''randkach''.\n- Nie jesteś pierwszą miłością- powiedział a śliczny uśmiech zniknął z twarzy dziewczyny.\n- Jesteś moją pierwszą PRAWDZIWĄ MIŁOŚCIĄ- poprawił się.\n- Kocham cię- szepnęła mu do ucha, a on wziął ją na ręce i zaniósł do stolika.\n- Pamiętam- powiedziałam skruszonym głosem. W tym momencie poczułam silne ukłucie w sercu.\n- Najbardziej boli mnie nie sam fakt, że pocałowałeś Dominikę, ale, że mnie oszukałeś. Zawsze byliśmy ze sobą szczerzy. W każdej sprawie. Przyrzekłeś mi kiedyś, że nigdy mnie nie okłamiesz. Przyrzekliśmy sobie, że będziemy nie tylko parą, ale też i przyjaciółmi. Że zawsze będziemy sobie o wszystkim mówić. Wiedziałeś, że ja nie wybaczę ci zdrady. Że nie dam rady.\n- Ale ja cię cały czas kocham, rozumiesz?- podszedł bliżej i pochwycił moją dłoń.\n- W tym samym czasie -\nSzłam właśnie do pracy, na swoją zmianę. Towarzyszył mi Styles. Chcieliśmy zrobić Hani niespodziankę. Dziewczyna nieźle haruje. Musi dużo uczyć się na studia, a do tego jeszcze praca, więc uznaliśmy, że chwila przyjemności jej się przyda... Kiedy z Haroldem weszliśmy do restauracji panowała tam dziwna atmosfera. Dostrzegłam kelnerkę- Emily, która sprzątała potłuczone kawałki szkła leżące na podłodze.\n- Co tu się stało?- zapytałam zdziwiona.\nTen lokal ma bardzo wykwalifikowaną kadrę pracowników i raczej wypadki typu ''upuszczenie tacy'' się nie zdarzały. Dziewczyna opowiedziała nam dokładnie cały przebieg wydarzeń.\n- Gdzie oni są?- zapytał dziewczynę zdenerwowany Harry.\nEmily wskazała palcem na tylne drzwi, gdzie Harry udał się szybkim krokiem. Można by było nawet rzec, że wybiegł z budynku...\nI jak wam przeleciał pierwszy tydzień szkoły? Jeszcze tylko jutro i weekend! Przyznam szczerze, że mi bardzo opornie... Szczególnie miałam problemy ze wstawaniem. W szkole błądzę gdzieś daleko myślami, ale muszę zacząć się skupiać, bo w tym roku mam przecież egzaminy :(\nStrasznie się boję, ale myślę, że dam radę. Muszę też utrzymać moje ocenki, żeby znów mieć czerwony paseczek :p Mój plan lekcji też jest fatalny. Mam codziennie od 8.00-15.10, potem jeszcze wolontariat, a następnie biegnę na tenis i inne dodatkowe zajęcia.\nWięc musicie zrozumieć, że rozdziały będą pojawiać się dwa, a czasem tylko raz w tygodniu.\nZmieniłam też wygląd bloga... Jakie jest wasze zdanie? Mi się bardzo podoba. Według mnie tamten był zbyt pstrokaty :) Piszcie czy rozdział się spodobał... :)\nChciałabym wam jeszcze polecić dwa blogi, które naprawdę warto przeczytać:\nHistoria dziewczyny o imieniu Valery, która nie ma łatwego życia. Jej mama, która nałogowo pije traci prawo do opieki nad nastolatką i jej młodszym braciszkiem. Ich babcia zabiera dzieci do siebie i zajmuje się ich wychowaniem. Daje im nowy dom, ubrania, książki i jak się potem okazuje nowe, szczęśliwe życie... :)\nTen blog należy do mojej kochanej Magdy!!! Dziewczyna ma na prawdę ogromny talent. Każdy jej rozdział daje wiele do myślenia... Kiedy czytam jej słowa w moim sercu czuję miłe ciepło, bo uczucia, które nam przekazuje poprzez pisanie tego bloga są niezwykle piękne i wzruszające... <3<3\nDziękuję za wszystko Madziu!!! :**\nHistoria dwóch przyjaciółek z Warszawy: Anki i Dominiki, które po maturze wyjeżdżają do Londynu. Zatrudniają się w butiku z ubraniami, a pewnego dnia dowiadują się, że pomagają w ubieraniu pewnemu znanemu zespołowi... Czy poradzą z problemami, które wcale nie będą łatwe do rozwiązania? Czy Anka uwierzy w końcu w prawdziwą miłość? Czy może obie będą żałować całej przeprowadzki do Londynu?\nZapraszam do czytania tych blogów, bo są naprawdę genialne!!! :)\nAutor: LittleBird o 11:06 43 komentarze:\nAutor: LittleBird o 09:53 35 komentarzy:


Zlecenia na Posadzki jastrychowe Gdańsk na Portalu Ekspert Budowlany\nPosadzki jastrychowe w Gdańsku\nZapytanie o wykonanie posadzki jastrychowej, 1488m², Gdańsk\nRodzaj posadzki: jastrychowa Rodzaj budynku: obiekt handlowo-usługowy Powierzchnia prac: 1488m² Termin rozpoczęcia prac: Klient nie wie...\nKlient, który potrzebuje jastrychu cementowego napisał - Dam zlecenie na wykonanie posadzki jastrychowej, 200m². Powinien on koniecznie otrzymać ofertę od Ciebie jako dostawcy i zobaczyć Twoje atrakcyjne ceny oraz korzystne warunki dostawy. Zatelefonuj i otrzymaj niezobowiązującą ofertę współpracy, która spełni Twoje wymagania.\nKlient napisał zgłoszenie o treści "Szukam wykonawcy do posadzki jastrychowej, 50m²". Jako rzetelny ekspert w dziedzinie wylewki jastrychowej daj się zatrudnić i przyjmij zlecenie. Otrzymaj propozycję, dopasuj ofertę do potrzeb Zlecającego i udowodnij co możesz zaproponować.\nSzukam firmy do posadzki jastrychowej, 80m², Gdańsk\nOgłoszenie od Klienta, który potrzebuje atrakcyjnej oferty jastrychu cementowego i nie ma jeszcze odpowiedniego dostawcy. Złóż dopasowaną ofertę temu Klientowi - skontaktuj się jak najszybciej, nie pożałujesz.\nPomorskie / Bielkówko, 13 km od Gdańsk\nRodzaj posadzki: jastrychowa Rodzaj budynku: dom jednorodzinny Powierzchnia prac: 48m² Termin rozpoczęcia prac: do uzgodnienia z Wykonawcą...\nPomorskie / Borkowo, 19 km od Gdańsk\nZleceniodawca, który planuje zakup wysokiej jakości jastrychu cementowego napisał - Zapytanie o wykonanie posadzki jastrychowej, 101-200m². Musi on już dziś otrzymać ofertę od Ciebie jako dostawcy i zobaczyć na własne oczy Twoje atrakcyjne ceny oraz najwyższą jakość towaru. Zaproponuj termin i na własne oczy przekonaj się, że warto!\nPoszukuję ekipy do wykonania posadzki jastrychowej, 40m², Gdynia\nRodzaj posadzki: jastrychowa Rodzaj budynku: mieszkanie Powierzchnia prac: 40m² Termin rozpoczęcia prac: do uzgodnienia z Wykonawcą...\nRodzaj posadzki: jastrychowa Rodzaj budynku: dom jednorodzinny Powierzchnia prac: 5m² Dodatkowe informacje: szlichta na balkonie Termin rozpoczęcia prac: do uzgodnienia z Wykonawcą...\nKlient szuka świetnej współpracy, pisząc - Szukam firmy do posadzki jastrychowej, 900m². To zlecenie jest stworzone dla specjalisty takiego, jak Ty. Jeszcze dzisiaj skontaktuj się z nim, aby uzyskać więcej informacji.\nJako Firma z rejonu Pomorskiego i specjalista w oferowaniu doskonałego jastrychu w bezkonkurencyjnej cenie każdemu nabywcy i zapewniający dogodne formy realizacji płatności, odpowiedz na to ogłoszenie o treści "Zlecę wykonanie posadzki jastrychowej, 106m²". Powinno Cię zainteresować. Chwyć za telefon, skontaktuj się i prześlij ofertę, która na pewno zrobi dobre wrażenie na Kliencie.\nPomorskie / Skowarcz, 20 km od Gdańsk\nSzukam firmy do posadzki jastrychowej, 600m², Rumia\nZleceniodawca wprowadził zapytanie "Szukam firmy do posadzki jastrychowej, 600m²". Przyjmij zadanie solidnego wykonania posadzki jastrychowej jako profesjonalista w tej branży. Powiadom Klienta o gotowości do wykonania zleceń z okolic Pomorskiego i sąsiednich miast. Skontaktuj się z nimi jak najszybciej, aby dopasować ofertę do wymagań.\nSzukam wykonawcy do posadzki jastrychowej, 1000m², Rumia\nKlient szuka doskonałej jakości wykonywanych usług, pisząc - Szukam wykonawcy do posadzki jastrychowej, 1000m². To zlecenie perfekcyjnie pasuje do profesjonalisty takiego, jak Ty. Jeszcze dzisiaj zadzwoń do niego, aby uzyskać więcej szczegółów.\nPosadzki jastrychowe w pobliżu miasta Gdańsk


Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca - Nowe odcinki Online - Bajki i Kreskówki na WyspaBajek.pl Logowanie przez Facebooka\nInne sondyZnajdź nas w Google Plus\tChica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca\nChica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Koniec wampirów, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Koniec wampirów, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Wampiry i fala upałów, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Wampiry i fala upałów, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Catalina wybiera zakończenie, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Catalina wybiera zakończenie, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Życzenie urodzinowe, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Życzenie urodzinowe, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Daisy nowa wampi-bohaterka, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Daisy nowa wampi-bohaterka, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Daisy nie może płakać, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Pogrzeb Draculi, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Pogrzeb Draculi, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Wampirzyca i biała dama, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Daisy kontra Daisy, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Daisy kontra Daisy, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Sobowtór Daisy, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Sobowtór Daisy, część pierwsza Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Daisy i toksyczna chmura, część druga Chica Vampiro. Nastoletnia Wampirzyca:Daisy i toksyczna chmura, część pierwsza Strona 1 z 101


Co powinieneś mieć w lodówce? | kojikamoji\nCo powinieneś mieć w lodówce?\n2 lutego 2019\tWyłącz\tprzez Urszula\nNajlepsi przyjaciele rzadko dzwonią wcześniej, aby zapowiedzieć swoją wizytę. Wpuściłeś ich do domu, więc teraz musisz ich nakarmić! Jak wiadomo w większości lodówek zawsze jest… światło. Co powinieneś w niej mieć, aby ze składników „wyczarować” pyszne danie? Przede wszystkim jajka.\nZ jajek możesz zrobić bardzo dużo dań na przykład: jajecznicę, omleta, jajko na twardo, jajko sadzone, jajko w koszulce… Opcji jest naprawdę wiele. Ponadto warto mieć zawsze konserwy to jest: kukurydzę, fasolę, groszek, tuńczyka. Wystarczy je otworzyć, odlać z nich wodę, wrzucić do miski, dodać trochę majonezu, doprawić, wymieszać – i sałatka gotowa.\nDobrą i szybką opcją są również gotowe bukiety sałat, które możesz kupić w supermarketach. Dodasz do nich na przykład ser, pokrojoną wędlinę i masz lekką przekąskę. Warto mieć równie mrożonki.\nWystarczy chwila w mikrofali, aby przygotować pyszne danie. Wszyscy lubią frytki, czasami więc pozwól sobie na chwilę relaksu i z kilku ziemniaków wyczaruj prawdziwy rarytas, z którego będą zadowoleni młodsi i starsi goście.\nhttps://www.optimumbhp.pl/ Białka sojowe\n30 sierpnia 2017\tWyłącz


K-329 Biełgorod – Wikipedia, wolna encyklopedia\nTyp Antiej (K-139)\nOznaczenie NATO Oscar II\nPoczątek budowy 6 kwietnia 1993\nZamówiony dla MW Rosji\nWyporność 23 860 t\nK-329 Biełgorod – budowany rosyjski okręt podwodny o napędzie jądrowym projektu 949AM (kod NATO: Oscar II). Okręt przystosowywany jest m.in. do przenoszenia autonomicznych bezzałogowych pojazdów podwodnych wyposażonych w głowicę atomową typu „Posejdon” (SSGMN).\nBudowę okrętu rozpoczęto 6 kwietnia 1993 roku, następnie wstrzymano w 1994 roku, wznowiono w roku 2000, aby ponownie wstrzymać w roku 2006. 20 grudnia 2012 roku zdecydowano o przebudowie kadłuba K-139 na nową jednostkę projektu 09852. Przeróbka okrętu polegała m.in. na dodaniu w jego centralnej części sekcji o długości 30 m (wydłużeniu ze 154 do 184 m).\n↑ a b MaksymilianM. Dura MaksymilianM., Rosja: okręt podwodny do tajnych operacji z pełną załogą, Defence24, 1 grudnia 2019 [dostęp 2018-12-02] (pol.).\nOkręty podwodne projektu 949A (NATO: Oscar II)\nK-141 Kursk †\nK-512 Swiatyj Gieorgij Pobieditiel\nK-329 Biełgorod (Projekt 09852)\nLista radzieckich i rosyjskich okrętów podwodnych\nLista typów radzieckich i rosyjskich okrętów podwodnych\nRosyjskie okręty podwodne po 1991\nTę stronę ostatnio edytowano 15 cze 2019, 10:38.


Jak nazywa się wystąpienie z Kościoła? - memowisko.com\nJak nazywa się wystąpienie z Kościoła?\nZ czym wiąże się apostazja?\nJakie są konsekwencje apostazji? Do konsekwencji dokonania aktu apostazji, zaliczamy: utratę prawa do sprawowania i przyjmowania sakramentów, zakaz czynnego udziału w obrzędach, brak możliwości zostania świadkiem małżeństwa, czy rodzicem chrzestnym.\nJak wypisac się z koscia?\nOznacza to, że wystarczy przesłać do kościoła, w którym znajduje się nasz akt chrztu, podpisaną deklarację chęci wypisania ze wspólnoty Kościoła Katolickiego, ponieważ tak stanowią odgórne przepisy, niezależne od kościelnych ustaleń.\nCo z sakramentami po apostazji?\nApostazja nie ma wpływu na ważność naszych sakramentów. Oprócz zawartego małżeństwa w dalszym ciągu ważne pozostają również sakrament chrztu i bierzmowania. Jeśli więc w przyszłości chcielibyśmy zawrzeć ponownie związek małżeński, nawet jeżeli ceremonia kościelna byłaby jednostronna, nie mamy do tego prawa.\nW jaki sposób dokonać apostazji?\nApostazja – procedura Udanie się osobiście do swojej aktualnej parafii – tej, z której przychodzi ksiądz po kolędzie. Proboszcz weryfikuje tożsamość i treść deklaracji, a także podejmuje rozmowę i próbę odwiedzenia od decyzji o apostazji. Podpisanie w obecności proboszcza trzech kopii deklaracji wystąpienia z Kościoła.\nNa czym polega ekskomunika?\nCo potrzeba do aktu apostazji?\nSformalizowana procedura Na podstawie obowiązujących zapisów, apostazji może dokonać osoba pełnoletnia – musi przygotować pisemne oświadczenie. Potrzebne jest też świadectwo chrztu (jeżeli to nie jest parafia, w której ów chrzest się odbył) i dokument tożsamości.\nJak odbudować kość zęba?\nSterowana regeneracja kości polega na umieszczeniu w rekonstruowanym obszarze wszczepu kostnego, który następnie jest zabezpieczany błoną zaporową. Jej zadaniem jest ochrona regenerowanego miejsca poprzez uniemożliwienie wnikania do ubytku tkanek miękkich.\nJak wzmocnic kości szczeki?\nPrzykładem takiego zabiegu jest sterowana regeneracja kości, polegająca na pobraniu tkanki kostnej Pacjenta z jednego miejsca i przeszczepieniu jej w docelową lokalizację. Kolejnym zabiegiem jest pogłębienie dna zatoki szczękowej, wykonywane dwiema metodami: zamkniętą (przy mniej złożonych przypadkach) lub otwartą.\nCo gdy chrzestny dokona apostazji?\nJeśli rodzic chrzestny odstąpi od Kościoła poprzez apostazję, herezję i schizmę, traci wówczas kwalifikacje do wypełniania swego zadania (ma być, zgodnie z podjętym przez siebie zobowiązaniem, nauczycielem i przykładem wiary dla dziecka), a w określonych sytuacjach rodzice dziecka mogą biskupa diecezjalnego prosić o …\nCo z pogrzebem po apostazji?\nNajprostszą drogą do zapewniania sobie pochówku świeckiego będzie zatem szczera rozmowa z rodziną i wskazanie wytycznych dotyczących formy pogrzebu. … Rodzina może zmienić zdanie i zorganizować zmarłemu pogrzeb katolicki. Dlatego niektóre osoby niewierzące decydują się na apostazję, która gwarantuje pochówek świecki.\nJak sprawdzić do jakiej parafii się należy?\nJeśli tam nie odnajdziemy „naszej” parafii można sprawdzić do jakiej diecezji należy szukana parafia. Warto skorzystać np. z mapy diecezji, dostępnej na stronie genealodzy.pl. Na stronach diecezji powinna znajdować się informacja o tym, jakie księgi znajdują się w zasobie danego Archiwum z „terenowych parafii”.\nJak usunac chrzest?\nWbrew obiegowej opinii nie istnieje coś takiego jak rozwód kościelny – nie da się unieważnić sakramentów. Te mają charakter ostateczny. Można co najwyżej stwierdzić, że sakrament został udzielony nieważnie.\nZa co można zostać wyrzuconym z Kościoła?\nznieważenie postaci eucharystycznych poprzez porzucenie albo zabieranie lub też przechowywanie w celu świętokradczym (kan. …\nużycie siły fizycznej wobec papieża (kan. …\nrozgrzeszenie przez kapłana wspólnika grzechu nieczystości (kan. …\nudzielenie i przyjęcie sakry biskupiej bez zgody papieża (kan.\nZa co można zostać Ekskomunikowanym?\nAborcja. W kodeksie kanonicznym czytamy: „Kto powoduje przerwanie ciąży, podlega ekskomunice wiążącej mocą samego prawa”. …\nIn vitro. …\nFizyczna napaść na papieża. …\nZłamanie tajemnicy watykańskiej. …\nGłoszenie herezji. …\nWyświęcenie biskupa bez zgody papieża. …\nZdradzenie tajemnicy konklawe.\nJak napisać akt apostazji?\nw upoważnieniu musi być napisane: „Ja, (imię i nazwisko), legitymujący się dowodem osobistym (seria i nr) zamieszkały (adres) upoważniam (imię i nazwisko) legitymującego się dowodem osobistym (seria i nr) zamieszkałego (adres) do odbioru mojego świadectwa chrztu. (podpis)”.\nCo zrobić żeby zostać Ekskomunikowanym?\nCo zrobić z zielonego curry?


ODZYSKIWANIE INFORMACJI I ELEKTRONICZNA WŁADZA\nKomputerowa technologia pamięci wpisuje się w tradycję przynajmniej tak dawną, jak cywilizacja grecka. Jest w pewnym sensie szczytem rozwoju poprzedzającej ją technologii mechanicznej. W innym jednak sensie, jej elastyczność przypomina erę wcześniejszą, z czasów przed książką i maszyną tabulującą. Magazynowanie komputerowe, jak książka, potrafi bezbłędnie utrwalać i niemal doskonale reprodukować dane. Fabryczna taśma montażowa jest czymś, co kojarzymy z erą mechaniczną, a jednak produkcja identycznych jednostek informacji jest dla komputera nawet łatwiejsza, niż była dla prasy drukarskiej. Komputer prześcignął w tym względzie prasę. Książka stanowi dokładnie zaprojektowany układ słów na stronie, ale jest to układ zamrożony i linearny.


Yuichi Sugita wyniki na żywo, terminarz i rezultaty - Tenis - SofaScore\nYuichi Sugita wyniki na żywo, terminarz i rezultaty - Tenis\nBrak ostatnich wydarzeń dla zespołu: Sugita Y.\nMiejsce zamieszkania Tokyo, Japan\nMiejsce urodzenia Sendai, Japan\n74 785 Pkt\nO Yuichi Sugita\nYuichi Sugita wyniki na żywo (oraz wideo transmisja na żywo online*), terminarz i rezultaty końcowe zespół Sugita Y. we wszystkich tenis rozgrywkach. Nadal czekamy na przeciwnika Yuichi Sugita w następnym meczu. Pokaże się tutaj jak tylko dostępny będzie oficjalny terminarz.\nKiedy mecz się rozpocznie, będziesz mógł obserwować na bieżąco Yuichi Sugita wyniki na żywo, aktualizowany punkt po punkcie. Statystyki aktualizowane są po zakończeniu spotkania. Yuichi Sugita poprzedni mecz był przeciwko Yoshihito Nishioka w Cincinnati, USA, Qualifying, mecz zakończył się wynikiem 2 - 1 (Yoshihito Nishioka wygrał/a mecz). Yuichi Sugita zakładka mecze pokazuje 100 ostatnich tenis rozegranych przez Yuichi Sugita wraz ze statystykami oraz ikonami wygranej/porażki. Zawiera również wszystkie zaplanowane mecze zespołu.\nWykres formy Yuichi Sugita jest unikalnym algorytmem SofaScore Wyniki na żywo Tenis generowanym na podstawie ostatnich 10 meczów, statystyk, szczegółowych analiz oraz naszej wiedzy. Ten wykres może pomóc Ci w postawieniu na mecze Yuichi Sugita, ale pamiętaj - SofaScore LiveScore nie odpowiada za jakiekolwiek straty finansowe, spowodowane pośrednio lub bezpośrednio przez informacje zawarte na stronie.\nW szczegółach meczu oferujemy link do oglądania online Yuichi Sugita transmisji na żywo, sponsorowanej przez bet365. Prawa do intelektualnej własności transmisji wydarzeń są zazwyczaj po stronie kraju emitującego wydarzenie. W związku z powyższym mogą wystąpić problemy z oglądaniem niektórych wydarzeń w związku Twoją lokalizacją.\nYuichi Sugita urodził/a się 18 Sep 1988 (29) w Sendai, Japan; aktualne miejsce zamieszkania to Tokyo, Japan. Sugita Y. jest Praworęczny/a, aktualnie znajduje się na 74. miejscu rankingu ATP gromadząc w nim 785 punktów. Yuichi Sugita zarobki w tym roku wynoszą $496,537, a w całej karierze on zarobił/a $2,125,455. Pamiętaj proszę, że zarobki obliczane są jedynie na podstawie wygranej w turniejach i nie uwzględniają kontraktów sponsorskich.\nSofaScore tenis wyniki na żywo są dostępne aplikacje na iPhone'a i iPad'a, aplikacje na Androida na Google Play oraz aplikacje na Windowsa. Możesz nas znaleźć we wszystkich sklepach w różnych językach szukając "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź na żywo mecze Yuichi Sugita na Twoim telefonie!


Strona 352 z 419\nPierwszy ... 252 302 342 350 351 352 353 354 362 402 ... Ostatni\nPokaż wyniki od 3,511 do 3,520 z 4188\n07-08-17 09:23 #3511\nJa dzisiaj mam wizytę, zaczęłam 36 tydz. Od kilku dni robi mi się twardy brzuch a dzisiaj jak patrzyłam w lustro to wydaje mi się jakby był niżej. Zobaczymy co lekarz powie i jak tam szyjka ... dzisiaj z rana tak przyjemnie było a teraz znów gorąco się robi :-/\n07-08-17 12:38 #3512\nJa tam też bym brała poduche jeśli jest Ci wygodnie Pamiętaj to Ty i maleństwo jesteście najważniejsi\nOhhh jak to fajnie się czyta, że jeszcze 9 dni i zobaczy się swoje pociechy Ale dziewczyny pomyślcie, że za chwilę na tym forum będziemy pisać nie o dolegliwościach ciążowych, tylko będziemy się wspierać po nieprzespanych nocach\nJa też nie mam skurczy, twardniejący brzuch owszem, ale żeby skurcze? Chociaż ostatnimi czasy miałam tak że dziwne skurcze mnie brały od wysokości żołądka i szły w dół, ale myślę, że to bardziej moje jelitka coś szwankują, no nie wiem już teraz ;p\nCzy któraś z mam używała na początku Pampersy 1? Bo słyszałam, że mają one taki paseczek który informuję kiedy dziecie ma już mokro i w sumie mam dylemat, bo teraz jest promocja na Dadę 1 i nie wiem które kupić.\n07-08-17 13:07 #3513\nZamieszczone przez Karolek 27\nja przy synku używałam pampersa 1 i powiem szczerze były ok. Potem siostra kupiła 2 pampersa takie w białym opakowaniu i to one mają ten paseczek informujący że trzeba zmienić pampersa bo mokro dziecko ma i to było wygodne.\nJa teraz stawiam na dadę i chusteczki kupiłam paczkę tylko i kupiłam paczkę 28 szt pampersów dada 1. Zobaczymy w szpitalu jakby coś się złego działo z pupą po dadzie to mąż kupi pampersa nie ma co zapasów robić na zaś. Wiem, można promocje znaleźć ale naprawde potem nie ma co zrobić z niedobrymi pampersami i kasa zamrożona w złych pieluchach. W każdym sklepie teraz pełno tego towaru.\n07-08-17 13:52 #3514\nPytalam o ktg, jesli ciaza przwbiega prawidlowo to podobno pierwsze ktg robia dopiero po terminie-kolezanki tez tak mialy ze tylko usg a ktg jak ktos nie urodzil w terminie hmmm\n07-08-17 14:00 #3515\nTatii dziwne to ale pewnie co rejon to inne zwyczaje. Ja przy kazdej ciazy mialam ktg od 32 tyg i robiony na nfz bo moj gin w 2003 roku jeszcze tego sprzetu nie mial.\n07-08-17 14:19 #3516\nW mojej przychodni ktg jest od 36tyg co dwa tyg. Obojetne czy ciaza prowadzona prywatnie czy na nfz\n07-08-17 14:23 #3517\nja tam też ktg nie miałam i jak się pytałam jednej kolesiówki no to ona miała bo bliźniacza ciąża, a tak to nie dają na ktg... no ja za tydzien mam wizytę to zobacze.\nStokrotka no ja dziś byłam w biedronce bo miały być po 10zł dada 1 ale oczywiście ani widu ani słychu, w gazetce co innego, w sklepie co innego masakra. No i ja teraz dopiero tak się przyjrzałam tym pieluchom i może wy mi wytłumaczycie co to za sens skoro 1 są od 2-5kg a 2 są od 3-6 kg, to w takim razie jak kupie 2 od razu to małemu będą ok jeśli będzie miał np 3,5 kg, czy one są jakoś dużo większe od 1?\n07-08-17 14:52 #3518\nJestem w ciąży, mam termin porodu na 2017-09-21 zobacz kalendarz\nKa w poprzedniej ciąży prywatnie miałam ktg chyba od 36tc. Lekarz miał w swoim gabinecie i dla jego pacjentek było bezpłatne.\nTeraz natomiast teraz jak pytałam poradni ginekologicznej przyszpitalnej o ktg to położna powiedziała że w poradni nie robią i w ogóle patrzyła na mnie jak na kosmitę. W oddalonym o 30 km Bełchatowie badania ktg są bezpłatnie właśnie w poradni przyszpitalnej. I nie trzeba tam nawet prowadzić ciąży. Także co kraj to obyczaj\n07-08-17 15:13 #3519\nNiesia ale to ze w poradni przy szpitalnej nie robia to juz chyba przesada przecież czsami kobiety wychodzac ze szpitala maja w zaleceniach ktg np 2 razy w tyg. ja tak wlasnie dostalam to gdzie one maja wtedy isc ? Jechac 30 km ?\n07-08-17 15:23 #3520\nKarolek mnie sie wydaje, ze 2 beda za duze i moga ci bokami przepuszczac no i na dlugosc beda wieksze ja zawsze kupowalam 1 . Wydaje mi sie ze jak sie rodzi dziecko 4000-4200 to wtedy juz warto kupic 2


[CA80] Repozytorium zbiorów z interfejsem magnetofonowym, CA80 w architekturze klient-serwer - microgeek.eu\n[CA80] Repozytorium zbiorów z interfejsem magnetofonowym, CA80 w architekturze klient-serwer\nPostautor: tasza » czwartek 21 lis 2019, 18:49\n♫ ♩ ♪ Widek ☘ There & Beyond ♪ ♩ ♫\nCzasami trzeba dla relaksu zrobić coś zupełnie od czapki. Tym bardziej, że pomysł na komunikację klient-serwer via interfejs magnetofonowy CA80 wykluł się na kawałku serwetki podczas ostatnio-piątkowego zespołowego, wieczornego browarka. Szkoda byłoby zaprzepaścić ten owoc ataku kreatywności dlategoż temat podjęłam i powstało coś...dziwnego. Ale działa i to nawet fajnie, niniejszym radością swą się dzielę, może komuś choćby strzępki tego przydatnymi będą.\nJak wiadomo, CA80 wyposażony jest w całkiem skuteczny w działaniu interfejs magnetofonowy. Obsługują go trzy proste zlecenia systemu Monitora - *4,5,6 - zapis zbioru,zapis EOF i odczyt. Oczywiście zlecenia te to tylko przykrywka na systemowe funkcje dedykowane współpracy z magnetofonem - ZMAG, ZEOF oraz OMAG, pisałam już o nich w osobnym wątku.\nPrzy odrobinie wysiłku można wyobrazić sobie aplikację na CA80, która pobierze od użytkownika komplet danych pozwalających zlokalizować gdzieś żądany zbiór danych, wyśle te dane do repozytorium plików, tam zlecenie zostanie zrealizowane w postaci odesłania zbioru nazat do CA80 lub poinformowania go o braku takowego. No i tu dochodzimy do podziału ról - CA80 wraz ze stosowną aplikacją będzie pełnił rolę klienta. Komunikacja via popiskujący interfejs do kaseciaka, serwerem będzie duży komputer ze swoją kartą dźwiękową i dyskiem, popędzany odpowiednim serwerowym oprogramowaniem. Rzućmy okiem na rysunek poniżej, to szkic jak cała zabawka działa w ujęciu ... no, powiedzmy że UML-owego diagramu sekwencji (jest to pokraka, niemniej jednak akurat ten zestaw aplikacji było mi ciężko bardziej sensownie rozrysować).\nI już wyjaśniam co do czego. Aktor, czyli ludź podchodzi do CA80 z odpalonym programikiem klienckim (mgsclient) i wprowadza dwa parametry - nazwę (identyfikator) foldera zdalnej maszyny w którym składowany jest jego program (AAAA) oraz nazwę tegoż - wartość NN. Program wysyła te dane interfejsem magnetofonowym w postaci popiskiwań korzystając z procedury ZEOF, która akurat idealnie pasuje do wysłania 2+1 bajtów danych. Na dużym komputerze pracuje programik sox, który po odebraniu sygnału audio zapisuje go do pliku *.wav i przekazuje skryptowi parseCA80eof.py. Pythonowy skrypcik ma za zadanie wykoncypować z pliku *.wav wartości numeryczne zapisane w rekordzie EOF, gdy to zrobi - biorą się za prace instrukcje warunkowe okalającego całość skryptu magserver.sh (dlatego występuje w środku diagramu sekwencji, choć tak po prawdzie koordynuje pracę całej zabawki). Wydłubane z popiskiwań wartości AAAA i NN są traktowane jako odpowiednio - nazwa katalogu z plikami oraz początek nazwy pliku. Następuje weryfikacja czy folder i plik są osiągalne, gdy nie - do CA80 odsyłane są stosowne informacje o błędach (no folder, no file), oczywiście w formie rekordów EOF zakodowanych za pomocą hex2wav i wypiskanych przez sox jako sygnał audio. Oczywiście, gdy wszystko pasuje aplikacja odsyła do CA80 znaleziony w repozytorium plik *.hex, także potraktowany konwerterem na piski. No i w sumie tyle z lotu ptaka.\nKomplet plików źródłowych tu: https://github.com/bienata/CA80_sdcc/tr ... ika/client a ja ze swojej strony tylko taki komentarz. Zlecenie *5 systemu CA80 pobiera od użytkownika dwie wartości - adres wejścia (2 bajty) oraz nazwe zbioru (1 bajt). Zachodzę w głowe, dlaczego CA80 pobiera dwa razy liczbę dwubajtową zamiast wykorzystać możliwości procedurki PARAM i ograniczenie na ilość prowadzanych nią cyfr hex... no ale jest jak jest. Ciekawą cechą wykorzystanej w kliencie mgsclient.s procedurki systemowej OMAG jest to, że po odebraniu zgodnego z zadeklarowaną nazwą rekordu EOF wykonuje ona automatycznie skok pod tak nadesłany adres. Skok poprzedza odłożenie na stos adresu za wywołaniem procedurki, stąd gdy nasz załadowany program zakończymy instrukcją RET (0xC9) sterowanie zostanie przekazane nazat do kodu, który wywołał OMAG-a, super. To umożliwia realizację kontekstowej obsługi błędów ze strony serwera - w kodzie klienta, pod znanymi adresami (u mnie np. 0x4150,0x4200) znajdują się procedurki obsługi (prezentacji) błędów, serwer odsyła tylko kody (adresy) tego co ma być wywołane, takie śmieszne prawie jak RPC (remote procedure call).\nAplikacja kliencka działa w trybie ciągłym, to znaczy o ile zażądany od serwera program nie wejdzie w nieskończoną pętlę to ona przejmuje nazat sterowanie, po wykonaniu jednego programiku oczekuje na wskazanie nazwy/foldera dla kolejnego.\nŹródełka tu: https://github.com/bienata/CA80_sdcc/tr ... ika/server\nI teraz tak - jak wspominałam całość zabawki koordynuje skrypt magserver.sh. Tu jest kilka fajnych (tak myślę) patentów, po pierwsze uruchomienie aplikacji sox w trybie nagrywania, ale z detekcją sygnału i ciszy. Udało mi się to jakoś okiełznać i uruchomiony sox grzecznie słucha sygnału z wejścia line-in karty dźwiękowej, gdy poziom audio przekroczy wskazaną parametrem wartość - zaczyna nagrywać. A nagrywa tak długo jak mu podają sygnał, po wykryciu spadku poziomu sygnału przez dłuższy niż zadeklarowano czas - zrzuca materiał audio do pliku i kończy pracę. Tak pozyskany plik *.wav bierze do obróbki pythonowy programik parseCA80eof.py. W środku jest jakaś tragikomedia okraszona znanym już stwierdzeniem z tomików MIK - `jak doświadczalnie stwierdzono - JDS`. Nie opisuje detali implementacji, bo zwyczajnie nie jestem z tego dumna, choć skrpt `z reguły` zgaduje poprawnie co mu nagrali na wtyczkę. Dwa słowa: w pierwszym obiegu dane WAV są zamieniane na ciąg 0/1 - tu w grę wchodzi analiza amplitudy i uśrednianie, wykrywanie progowych wartości. Potem ten ciąg 0/1 jest dekodowany (na zasadzie detekcji zboczy i analizie długości sekwencji bitów) do serii bajtów. Zera stanowiące synchronizację odrzucam, z rekordu EOF wydłubywane są - słowo i bajt, to idzie na stdout. W pliku można znaleźć wiele zakomentowanych print-ów - w ten sposób na konsole wyrzucałam sobie serie liczb, zebrane do pliku tekstowego i zapodane do gnuplot pozwoliły ad-hoc stroić wartości typu `JDS`. Dalej jest prosto - warunki sprawdzające plik/folder generują gry potrzeba EOF-y z informacjami dla obsługi błędów, tu w użyciu jest hex2wav w minimalistycznej formie. Jeżeli dane wejściowe są poprawne - konwertowany jest cały plik *.hex i odsyłany do klienta-CA80. Aha, adres wejścia dla odsyłanej aplikacji zaszyty jest w nazwie pliku *.hex, to druga po nazwie, czteroliterowa wartość - ona ląduje jako adres wejścia przy konwersji do audio. No oczywiście do kompletu powstał maleńki zestaw programików testowych, o które klient może poprosić serwer, dostać je i sobie automatycznie uruchomić. Pliki wynikowe (hex) tych programików są w folderach aaaa,bbbb,cccc , a kody źródłowe masowo kompilowane przez all.sh leża w demo-src.\nZabawka na żywo pracuje jak na filmiku, widzimy obsługę błędów oraz poprawne scenariusze pobrania zbioru.\nNo i da się, na podstawie architektury z serwetki.\nze strony swej temat magnetofonu w CA80 zamykam tym postem, chyba wystarczy już...


mój dom - moja przystan: Skrzydlata seria\nAutor: mój dom - moja przystań o 01:03:00\nEdiPassione 8 sierpnia 2015 02:12\nNo no no same cuda. Jak miło wiedzieć ze ktoś jeszcze prócz mnie nie śpi o tej porze :)\nQra Domowa 8 sierpnia 2015 07:09\nte serducha są piękne:))\nGosia-Stare Pianino 8 sierpnia 2015 07:21\nserducha skradły moje serce, powodzenia na kiermaszu:)))\nsylwiitwory 8 sierpnia 2015 08:28\nAnia, ja jestem po prostu zachwycona, zwłaszcza tymi skrzydełkami z modlitwą do Anioła. Takie skrzydełka, malutkie, doczepione do plecaka dziecka, do torebki, do kluczy, cudowna sprawa. O i do samochodu też.\nBawcie się dobrze na targach, trochę zazzzdroszczę :):):)\nKasia mazurskie pasje 8 sierpnia 2015 09:09\nŚliczne,aż dech zapiera! Powodzenia Aniu! Kasia-mazurskie pasje:)\nWydziwianki.Rudej 8 sierpnia 2015 09:25\nW Szczerym Polu 8 sierpnia 2015 09:35\nAniu, przepiękne skrzydła i serducha:) oj dzieje się u Ciebie...muszę się wybrać do Twojego sklepiku po konika:)pozdrawiam serdecznie Ania\ndomek przy lesie 8 sierpnia 2015 09:48\nTo powodzenia dziewczyny życzę:) Same cudeńka przygotowałyście!\nMiętowy Stolik 8 sierpnia 2015 09:57\nRety te skrzydełka są cudne :)\nKlimaty Agness 8 sierpnia 2015 10:23\nAleż cudeńka..... uwielbiam Twoje prace w drewnie <3\nwdomuujagi 8 sierpnia 2015 10:39\nPiękne serducha a te z modlitwą fantastyczne\nIle dobra... :) Wszystko śliczne :)\nPiękne, a te niebieskie cudowne:).\nAnia A.D.Home 8 sierpnia 2015 12:22\nWspaniałe:) Przyznam, że każda wersja skrzydełek mi odpowiada, aż ciężko byłoby wybrać. Serducha zawsze kocham, a te wyglądają świetnie. Powodzenia na kiermaszu i ściskam mocno!!!\nkwiatkosia 8 sierpnia 2015 13:07\nNie dziwię się, że prace się podobały :) i skrzydełka i serduszka są cudne! :) Pozdrawiam orzeźwiająco i trzymam kciuki za udany kiermasz :)\npetra bluszcz 8 sierpnia 2015 13:07\nBardzo, bardzo ładne te skrzydełka! Uważam, że sporo ich sprzedacie, bo są na prawdę wspaniałe! I do tego mają funkcję obronną! :) Z ogromną ciekawością czekam na kolejne wpisy, w których zaprezentujesz inne Wasze wyroby. A na kiermaszu oprócz dużej sprzedaży, życzę także cienia i dużo chłodu.\nKasiulka 8 sierpnia 2015 13:29\nmadzia.beck 8 sierpnia 2015 16:11\nJowi 8 sierpnia 2015 18:44\npiekne to wszystko....podziwiam Twoją pracowitość i Ewy....\nJaglana 8 sierpnia 2015 19:56\nJaglana 9 sierpnia 2015 00:38\nPrzeglądając co tam w necie znalazłam takie diy, które moze cię zainteresować.: http://stylowi.pl/36717298\nIVONNA 8 sierpnia 2015 22:27\nPiękne wszystkie prace. Z drewna potrafisz wyczarować prawdziwe cudeńka.\nPicot Kinga 9 sierpnia 2015 10:57\nPrzepiękne skrzydła. Fajna dekoracja domu zarówno w środku, jak i na zewnątrz.\nraeszka 9 sierpnia 2015 17:01\nMam nadzieję, że dużo sprzedałaś rzeczy na kiermaszu :).\nSkrzydła super się prezentują, a na widok tych w kropeczki buzia sama się uśmiecha :).\nSerduszka też urocze.\nWciąż głodna życia 10 sierpnia 2015 08:43\nSkrzydła bardzo oryginalne, mogłyby być świetnym prezentem! Powodzenia na kiermaszu:) ściskam\nkoko1971 10 sierpnia 2015 11:35\nWitaj Aneczko ! Widzę ,że rękodzieło pochłonęło Cię bez reszty :) Ale to dobrze ,bo pięknie Ci to wychodzi, a ilości jakie widzę zadziwiają,skąd na to wszystko czas znajdujesz ?!\nLecę przejrzeć starsze posty ,bo mam ogromne zaległości.\nUnknown 10 sierpnia 2015 11:55\nKropeczki to ja lubię, świetna kolekcja i piękna dekoracja :)\nRękodzieło-art.pl 10 sierpnia 2015 14:22\nNo z każdym nowym wpisem jeszcze piękniej i fajniej! Wpadły mi w oko skrzydła :))\nAvrea 10 sierpnia 2015 15:14\nach te anielskie skrzydelka , sliczności tworzysz\nAlicja 10 sierpnia 2015 16:11\nMnóstwo wspaniałych rzeczy stworzyłaś. Pozdrawiam :-).\nAtelier Marysi 10 sierpnia 2015 16:58\nSuper jest ta skrzydlata seria !!! Pozdrawiam z nad Bałtyku , powoli wracam do bloga.\nUmbrella 10 sierpnia 2015 18:49\nPodziwiam i napodziwiać się nie mogę! Ile wspaniałości można wyciąć z drewna! Ile napisów i przysłów na nich umieścić. Oj przed świętami nie opędzisz się od zamówień:) Buziaki.\nAnitaM 11 sierpnia 2015 19:33\nOch ile cudowności, i skrzydła i serca przeurocze:)))\nAnia inspiracje 13 sierpnia 2015 17:08\nAnielskie skrzydła w kropeczki w turkusie są super :) Podoba mi się cała seria anielskich skrzydeł :) Fantastyczne nowości !\nKoraliki Beaty 14 sierpnia 2015 20:22\nAniu ale cuda cudeńka. Uwielbiam Twoje pomysły.\nUnknown 15 sierpnia 2015 12:24\nCudowne serducha ;) Najbardziej podoba mi się w niebieskie kropki, które wręcz uwielbiam ;)\nw związku z nitką 17 sierpnia 2015 11:59\nKomplet trzech serduszek i skrzydełka czarne i niebieskie z tymi kwiatuszkami ułożonymi w gwiazdki... no po prostu zwariowało, oszalało moje serce! Ale cóż... nie można mieć wszystkiego przecież :)\nTymczasem oświadczam, że pozostaję Twoją fanką. Już na zawsze wierną :)))\nAnkha 19 sierpnia 2015 21:50\nProdukcja widzę kwitnie :) I bardzo dobrze! Super pomysł ze skrzydełkami i tekstem na nich :)\nMajek 22 sierpnia 2015 16:10\nSame piękności... :-)


Timeo Danaos... | Niepoprawni.pl\nO darach i polityce.\nMamy w Polsce wyjątkową okazję obserwować ewolucję systemu zwanego potocznie demokratycznym.\nW praktyce, sposób prezentowania się niektórych "mężów stanu", uproszczone hasełka, które stały się standardem to wyłącznie tania fasada, nazbyt często zakrywająca dyletantyzm, interesowność oraz zwykłe złodziejstwo.\nOd ponad 200 lat Europa obraca się w zaklętym kręgu demokracji liberalnej. Wywindowana na piedestał, okrzyknięta najlepszym systemem politycznym - samo zaprzeczanie tym prawdom objawionym już jest zbrodnią, wartą co najmniej ukamienowania.\nBo przecież ludzie są równi! Nie może być innego systemu, musi być sprawiedliwie!\nPo pierwsze równi nie są, po drugie to właśnie błędne założenie doprowadziło do innego, już tragicznego w skutkach efektu: dorobiliśmy się ściśle kontrolowanych stad baranów, manipulowanych przez co bardziej sprawnych cwaniaków.\nCi myślący mają niewiele do powiedzenia, decyduje - większość. A większość ma zawsze rację...\nO ile można powiedzieć, że w pewnych krajach mechanizmy kontrolujące władzę funkcjonują w miarę poprawnie i ten system ma jakąś rację bytu - o tyle u nas jest wręcz fatalnie.\nSześćdziesięcioletnia okupacja przetrzebiła u nas szeregi inteligencji, czy - jeśli ktoś woli to określenie - elit. Skutecznie.\nA w 1989 roku dostaliśmy wątpliwej wartości "prezent", w dużym różowym pudle przewiązanym wstęgą z napisem: niepodległość i demokracja. Z przywieszoną karteczką: III RP.\nCo tak naprawdę "otrzymaliśmy w darze" - widać teraz.\nLudzie, wielu, są AD. 2010 zdziwieni, zaszokowani, oburzeni.\nNo cóż, słusznie. To, co się dzieje nie zasługuje już na epitet tragifarsa jak wcześniej, zdecydowanie przestało być śmiesznie.\nAle gdzie byliśmy wtedy, 20 lat temu? Ucieszyliśmy się, że już zrobione, gotowe, komunizm obalony, wolna Polska...\nEch, święta naiwności (moja też przez lata, przyznaję).\nA przecież pewne symptomy były już od dawna widoczne.\nTylko - wygodniej było nam nie widzieć, nie patrzeć, nie myśleć.\nFinalnie mamy: ogłupione i zdemoralizowane intelektualnie społeczeństwo, stado przy korycie, tragiczne wydarzenia tegoroczne, państwo popadające w ruinę i - uśmiechnięte mordy w telewizji oraz Wiodący Tytuł Prasowy straszący w każdym kiosku.\nI "Metro"..., i..., i..., i...\nTak się kończy bezmyślne przyjmowanie prezentów...\nNo, bo kto tę III RP nam podarował?\nWybierz ocenęGive Timeo Danaos... 1/5Give Timeo Danaos... 2/5Give Timeo Danaos... 3/5Give Timeo Danaos... 4/5Give Timeo Danaos... 5/5\nco proponujesz? Masz\n9 Grudnia, 2010 - 16:25\nMasz jakiegoś konia drewnianego w zanadrzu?\n9 Grudnia, 2010 - 16:30\nza tego konia możesz robić TY\ni to za trojańskiego\njak zwykle podpuszczasz po swojemu, taki Twój STYL\nRe: co proponujesz? Masz\n9 Grudnia, 2010 - 16:37\nŚwietnych pomysłów mogę mieć i kilka.\nIch jedyną wadą jest fakt, że są utopią nie do zrealizowania.\nNa przykład, mógłbym wdać się tu w długie dywagacje na temat założeń dotyczących politycznego systemu idealnego, albo przynajmniej lepszego, niż to co mamy.\nByć może, z pomocą mądrzejszych ode mnie, coś by z tego wyszło.\nTylko, że pozostaje rzeczywistość, która skrzeczy.\nNa razie, na takie działania szkoda czasu i atłasu.\nA ja pozostaję, z przekonania, pragmatykiem.\nJak wszystko wygląda na dzień dzisiejszy wiemy, a przynajmniej wiemy wystarczająco wiele, żeby widzieć CO jest źle i których ludzi należy od władzy bezwzględnie odsunąć.\nI to jest zadanie numer jeden, tylko trzeba wziąć pod uwagę realia.\nA realia są takie, że, opluwany przeze mnie, kaleki polski system demokratyczny funkcjonuje.\nJeśli nie marzymy o wyprowadzeniu czołgów na ulicę (i tak ich nie mamy w praktyce), pozostaje tylko jedna droga.\nBardzo krótko, ponieważ o tym już kilka razy pisałem, nie chce nudzić:\n- tzw. praca organiczna, uświadamianie społeczeństwa, każdy na własną rękę, można i w formie zorganizowanej. Z radością witam wszystkie inicjatywy w tym kierunku, pojawiające się i tu na NP.\n- konsolidacja WSZYSTKICH, bez wyjątku środowisk, ludzi, którzy czują się Polakami i patriotami. Nieważne czy tych "ultraprawicowych", czy "liberałów", czy PISowców, czy wolnych strzelców. Bo potiomkinowska szopka coraz bardziej rozłazi się w szwach i w tle widać - zacytuję, a co mi tam - rzeczywiście kondominium. Zakopać te różnej maści krwawe toporki - i do roboty\nA o naprawie tego dziadostwa, które nam wcisnęli jako IIIRP, można pogadać po spełnieniu powyższych warunków.\nDziękuje. I takie powinno\n9 Grudnia, 2010 - 16:58\nI takie powinno być przesłanie -praca u podstaw.\nDiagnostów mamy wielu-\nLudność łatwo wpuścić w kanał kolejnych obietnic .\nNie ma co liczyć na zdroworozsądkowe rozwiązania mając na zapleczu staroświeckie pojmowanie rzeczywistości-\n9 Grudnia, 2010 - 16:33\n- Finalnie mamy: ogłupione i zdemoralizowane intelektualnie społeczeństwo, stado przy korycie, tragiczne wydarzenia tegoroczne, państwo popadające w ruinę i - uśmiechnięte mordy w telewizji oraz Wiodący Tytuł Prasowy straszący w każdym kiosku.\nI "Metro"..., i..., i..., i...-\nPolak przed i po szkodzie głupiec\ni ma to na co zasługuje\n9 Grudnia, 2010 - 16:49\nSpecjalnie szukałem tej wersji,chwilę zeszło :)\n9 Grudnia, 2010 - 17:15\nMax ;-) Wcześniej wspominałeś na jakich to standardach kształtowałeś swą osobowość .. Przyznaję że jeśli i o mnie chodzi to wszelkie te gatunki ( muzyki ) , które wymieniałeś nie są i mnie obce , Miałem że tak nazwę hopla i dalej smalę cholewy do muzyki ciężkiej z zasady instrumentalnej .. Z rzadka przyswajam tekst żeby nie wiem jak pięknie był "podany" .. Oczywiście są i wyjątki ..ale nie o tym tu chciałem zapodać.. Powiem więcej przyjmuje Twoją argumentację dotycząca muzyki , jej wpływu a nadto oddziaływania domu rodzicielskiego jako tego wzorca , który winien być tym nadrzędnym .,, Zapodałeś powyżej kawał dobrej muzy ..dzięki ;-) ps Patric Rondat /to Ktoś kogo uważam za wirtuoza np:/ pozdrawiam ............................ "Pozwól mi Panie bym stał się narzędziem Twej sprawiedliwości" ]]>http://andruch.blogspot.com/]]> /Klub GP w Opolu/\nRe: Re: @Kryska\n9 Grudnia, 2010 - 17:22\nWłaśnie słucham :).\nMuszę przyznać, że nie znałem, a on naprawdę UMIE!\nTo jest po prostu klasa sama dla siebie...\nBardzo miłe zakończenie dnia w pracy mam wobec tego :)\n9 Grudnia, 2010 - 18:01\nJak słyszysz , muza może inspirować do wielkich czynów z myślą nie tylko o zaspakajaniu własnych ambicji ... Może też obezwładniając wolę , zwłaszcza młodego człowieka , znieczulać go tworząc pustkę w jego wnętrzu , podporządkowanym różnym dziwnym zależnościom , tworząc z takiego kogoś istne zombie ... Woodstock - przystanek do piekła Można temu zaprzeczać , to i tak nie zmieni rzeczywistości. pozdrawiam ............................ "Pozwól mi Panie bym stał się narzędziem Twej sprawiedliwości" ]]>http://andruch.blogspot.com/]]> /Klub GP w Opolu/\nNic nowego... Ta impreza to\n9 Grudnia, 2010 - 18:08\nTa impreza to jest koszmar, a o WOŚP swoje zdanie mam od lat.\nObejrzę potem, ale chyba wcześniej sobie zrobię herbatki miętowej na uspokojenie, bo mnie nerwy biorą, jak na to patrzę...\nAlbo drinka :).\nTo zły człowiek i hochsztapler intelektualny ...\nJeśli to ma być alternatywą dla "więzienia" zwanego Dekalogiem , to ja powiem coś za co z góry przepraszam wszelkie zbyt delikatne wnętrza //\nMam tego fi-ta w jak "najgłębszym poważaniu" , a te jego intelektualne "rozkosze" , które propaguje na "Woodstock"..uważam za wielkie dziadostwo - skandal wołający o pomstę do nieba ..\nTo pewno wielu widziało ...ale warto przypomnieć ;)\n9 Grudnia, 2010 - 19:06\nWoww Kto to grał ..? I co\n9 Grudnia, 2010 - 19:41\nKto to grał ..?\nI co to za kawałek ..?\nCiekaw jestem z czyjego to repertuaru ..\n9 Grudnia, 2010 - 20:32\nOdpowiedz jest jeszcze bardziej interesująca :)\n9 Grudnia, 2010 - 23:52\nJest gorzej niż za komuny,\n9 Grudnia, 2010 - 17:38\nsam się dobrowolnie udałem na emigrację wewnętrzną. Z dzieci (obecnie oni ok . 30. lat) byłem dumny do ich 20 roku życia. Kończąc studia stali się konformistami, a ja dla nich na tyle praktyczny, na ile zadzwonię do kumpla z młodych lat i coś załatwię. Bo bez tego 0% szans na pracę kwalifikowaną ...\nWielu z nas... Ja z kolei\n9 Grudnia, 2010 - 17:45\nWielu z nas...\nJa z kolei przebywałem na "wewnętrznej emigracji politycznej", bo mi się pewne rzeczy nie podobały i uznałem, że to nie moja bajka, to się nie interesuję...\nOcknąłem się gdzieś za rządów SLD dopiero.\nstali się konformistami,\n9 Grudnia, 2010 - 17:46\nbez siły sprawczej?\nDodałbym jeszcze zafałszowanie w masowej świadomości pojęcia "liberalizm", który w potocznym odbiorze przekształcił się w swe przeciwieństwo: kręcenie lodów na styku postubecki biznes - państwo - świat przestępczy (ze specsłużbową "kryszą"). Adam Smith się w grobie przewraca...\nTaką to "liberalną" demokrację nam zafundowano...\nRe: Re: Timeo Danaos...\n9 Grudnia, 2010 - 17:47\nSpecialite de la Pologne...\nChociaż zasadniczo nieprawda - znam kilka innych przykładów, choćby z krajów III świata, czy może na wschód od nas...\nLiberalne demo kreacje - teatralnych kreatur władzy\n10 Grudnia, 2010 - 02:38\nDemokrację - liberalnie zafajdano, fałszem zmów antypaństwowych.\na co Adam Smith, że spytam...\n10 Grudnia, 2010 - 20:53\n... ma z liberalizmem wspólnego? Deizm?\nDagadały się Chamy z Żydami w czasie pierestrojki.\n9 Grudnia, 2010 - 19:10\nZe wschodu już mocno wiało. Halny szedł od Uralu. Gospodarka niczym stara szkapa przewracała się o własne nogi.\nTowarzysze, trzeba wziąć sprawy w swoje ręce. Zróbmy kapitalizm, zostaniemy właścicielami i zobaczycie jak wszystko ruszy do przodu.\nWarto by jednak zrobić najpierw jakiś mały eksperyment, powiedział towarzysz porucznik z KGB. Polaczki lubią się buntować. Jakby tak wykorzystać te ich rozróby i w trakcie jednej z nich zrobić w Polsze kapitalizm?\nW każdym razie Chamy uznały, że co za dużo to nie zdrowo i wzięły naród za mordę bo za bardzo brykał.\nPojechał Adam do Moskwy, żeby ustalić szczegóły.\nZawsze lepiej dogadać się z górą bezpośrednio, niż za pośrednictwem Chamów.\n"Zgoda buduje" powiedział Adam M. do Jurka U., przekaż to towarzyszom z KC.\nChamy nie były przeciwne, już wcześniej ustaliły z górą że, biorą banki. I tak po ponad 50 latach budowania socjalizmu Żydy dogadały się z Chamami i przejęły władzę,\nZabawny był ten cyrk w Magdalence. Boki zrywać.\nEeeeee tam, zaraz dary! :):):)\n10 Grudnia, 2010 - 00:19\nPerkal, paciorki i lusterka dla kacyków :):):):) Postkomuna to postkolonializm. POstkolonializm :):):):)


Jak kontynuować Ćwiczenia Duchowne? – Strona 3 – Dom rekolekcyjny Górka\n19 września 2010 15:37\n6. Potrzeba cierpliwości dla duchowego wzrostu\nAngażując się w sposób bardziej dojrzały w osobiste życie duchowe, trzeba sobie uświadomić, iż wzrost wewnętrzny wymaga czasu i cierpliwości. Bóg daje nam czas do naszego wzrostu, a my winniśmy ofiarować sobie cierpliwość. Dar cierpliwości konieczny jest nam szczególnie wówczas, kiedy odkrywamy głębokie problemy lub zranienia emocjonalne lub też mamy podejmować jakieś ważne decyzje odnoszące się do całego naszego życia. Nasza cierpliwość winna wyrazić się w konkretnych postawach wobec siebie.\nNie powinniśmy stawiać sobie nierealnych żądań, które wypływają z nieakceptacji siebie samych lub też z naszej pychy. Nasze plany na przyszłość winny być oczyszczane z pogoni za własną wielkością. Pycha natychmiast żąda od nas i od innych takich zmian, które w normalnym procesie dokonują się w ciągu długich nieraz lat. Nie możemy też wymagać od siebie wyłącznie sukcesów. Słabość w różnych wymiarach jest integralną częścią ludzkiego życia na ziemi. Pokorne podejście do siebie samego każe nam liczyć się ze słabością naszej natury. Autentyczność naszego życia duchowego potwierdza się między innymi w świadomym przeżywaniu naszej grzeszności.\nNasza cierpliwość nie może jednak polegać na biernym czekaniu na cud. Cierpliwości winien towarzyszyć systematyczny wysiłek duchowy. W naszym zmaganiu się o coraz pełniejszą dojrzałość wiary ogromną pomocą może być metoda małych kroków. Wielkie przemiany wewnętrzne nie dokonują się zwykle wielkimi pojedynczymi skokami, ale dzięki codziennemu wysiłkowi i wytrwałości. Przyczyną naszego zastoju w życiu duchowym jest nieraz próba zmiany całego naszego życia od razu — jednym aktem woli. Dostrzegając małą skuteczność, czy wręcz bezskuteczność takich jednorazowych wysiłków, łatwo zniechęcamy się do dalszych wewnętrznych zmagań. Metoda małych kroków uczy nas pokornego podejścia do życia i dostrzegania śladów obecności i działania Boga w drobnych i — zdawać by się mogło — mało ważnych zdarzeniach. Bóg daje nam siebie nie tylko w wielkich darach, ale także w małych skromnie wyglądających prezentach. Małe codzienne zwycięstwa są także owocem wierności Boga. Trzeba nam się uczyć dostrzegać ją i odpowiadać wiernością na wierność.\nMetoda małych kroków sprawia, iż jesteśmy w stanie cieszyć się każdym najmniejszym zwycięstwem nad naszymi słabościami. Jest ono bowiem obietnicą kolejnych zwycięstw. W momentach ponownego ujawniania się słabości metoda małych kroków każe nam powierzać się miłości Boga. Realizm wiary każe nam uświadomić sobie, iż pewne nasze rany długo jeszcze będą nas boleć. Trzeba się liczyć z ich obecnością, ale jednocześnie nie skupiać się na nich i nie czynić z nich centrum naszego życia.\n7. Pogłębiać nasze więzi z innymi\nNasze życie duchowe wyraża się nie tylko w naszych relacjach z Bogiem, ale także w naszych więzach z bliźnimi. Dobre więzi z ludźmi zaczynają się od doświadczania wolności wewnętrznej wobec siebie samych. Wolność wobec siebie oraz wobec innych daje nam dopiero możliwość rzeczywistego korzystania z życzliwości i dobroci ludzi. W naszym ubóstwie emocjonalnym i duchowym winniśmy uczyć się przyjmować te okruszyny dobra, które ludzie nam ofiarują. Nie należy żądać od innych więcej miłości i pomocy, niż potrafią nam dać.\nOdkrywanie obecności drugiego oraz wyjście ku innym może stać się dla nas ogromną pomocą w pokonywaniu fałszywej koncentracji na własnej słabości i grzechu. Wychodzimy ku bliźnim nie tylko w tym celu, aby korzystać z ich pomocy, ale także by udzielać jej potrzebującym. Nieraz najlepszym lekarstwem na zagubienie życiowe jest odkrycie bliźniego, który potrzebuje naszej pomocy.\n8. Nie dać sobie odebrać duchowych pragnień\nPragnienia duchowe są darem Ducha Świętego. Należy je cenić jako wielki Boży dar. Aby pragnienia duchowe mogły jednak wydawać owoce, winny być przez nas troskliwie pielęgnowane. Pielęgnowanie to polega na dostrzeganiu naszych pragnień, rozeznawaniu ich oraz cierpliwym wcielaniu w życie. Należy czuwać, aby z jednej strony nie usztywniać się w sposób fanatyczny w naszych pragnieniach i dążeniach; z drugiej zaś strony nie należy rozmywać ich i relatywizować przez pomniejszanie ich znaczenia. Duchowe pragnienia będą w nas rosnąć tylko w miarę ich rozeznawania i realizowania.\nAby zachować świeżość naszych pragnień duchowych należy je także nieraz chronić przed dwuznacznymi wpływami środowiska. Życie duchowe jest stanowczo przeciwne instynktowi stadnemu. Instynkt stadny jest wyrazem konformizmu, który — z lęku przed odrzuceniem — każe nam dopasowywać się do środowiska za wszelką cenę. Środowisko, w którym żyjemy i pracujemy, nie może nam narzucać, co mamy myśleć, jak się mamy zachowywać i co mamy robić. Nie możemy też iść po linii najmniejszego oporu. Życie duchowe wymaga wolności wewnętrznej, wymaga samodzielności. Wolność i samodzielność rodzi się jako owoc rzeczywistego otwarcia się na Boga.\n8 Rozwinięcie tematu codziennego rachunku sumienia możemy odnaleźć w książce: Józef Augustyn SJ, Kwadrans szczerości, Wydawnictwo M, Kraków 1992.\n2. Niedziela Zwykła – J 1, 35-42 – 17 stycznia 2021\nNiedziela Chrztu Pańskiego – 10 stycznia 2021 – Mk 1,7-11\n2. Niedziela po Bożym Narodzeniu – J 1, 1-18 – 3 stycznia 2021\nUroczystości Świętej Bożej Rodzicielki Maryi – 1 stycznia 2021 – Łk 2,16-21\nNiedziela Świętej Rodziny – Łk 2,22-40 – 27 grudnia 2020\nXXVI Niedzela Zwykła - (Łk 16, 19 – 31) - 26.09.2010\nUśmiech Sary - nadzieja wbrew wierze


Jerzmanowski AQUA – blog - Zmiany stawek opłat za usługi wodne od 2020 r.\nZmiany stawek opłat za usługi wodne od 2020 r.\nW świetle obowiązujących przepisów, jednostkowe stawki opłat za usługi wodne – za pobór wód w formie opłaty stałej, ulegną z mocy prawa zmianie z dniem 1 stycznia 2020 r. Przedsiębiorstwa planujące skrócenie czasu obowiązywania taryf oraz kalkulację nowych cen i stawek opłat muszą zatem uwzględnić nową wysokość tych opłat.\nZgodnie z delegacją ustawową z art. 277 ust. 1 Prawa wodnego, jednostkowe stawki opłat za usługi wodne określa w drodze rozporządzenia Rada Ministrów. Aktualnie obowiązujące rozporządzenie datowane jest na dzień 22 grudnia 2017 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 2502).\nW odniesieniu do stawek opłat za usługi wodne – za pobór wód w formie opłaty stałej, prawodawca zdecydował się na zastosowanie przepisów przejściowych. W myśl § 15 rozporządzenia:\nDo dnia 31 grudnia 2019 r. jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty stałej, z wyłączeniem jednostkowych stawek opłat za usługi wodne za pobór wód do celów wytwarzania energii elektrycznej lub cieplnej dla instalacji posiadających w dniu wejścia w życie ustawy ważne pozwolenia wodnoprawne albo pozwolenia zintegrowane w formie opłaty stałej, wynoszą:\n1) za pobór wód podziemnych - 500 zł na dobę za 1 m3/s za określony w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalny pobór wód;\n2) za pobór wód powierzchniowych - 250 zł na dobę za 1 m3/s za określony w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalny pobór wód.\nJak zatem wynika z przywołanego przepisu rozporządzenia, opłaty stałe za pobór wód ulegną zmianie już niebawem tj. z dniem 1 stycznia 2020 r. Ich wysokość również została określona w rozporządzeniu, a dokładnie – jego § 2 i § 3.\nJednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód podziemnych w formie opłaty stałej wynoszą:\nJednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód powierzchniowych w formie opłaty stałej wynoszą:\nNa tle ustalania wysokości opłat stałych pojawia się jednak kilka pytań i wątpliwości.\nPo pierwsze – jak informowaliśmy w artykule pt. „Nowelizacja Prawa wodnego rekomendowana Radzie Ministrów”, projekt zmiany przepisów Prawa wodnego (w ostatniej opublikowanej wersji) wydłuża do 31 grudnia 2021 r. termin umożliwiający przedsiębiorstwom dokonanie zmian w posiadanych pozwoleniach wodnoprawnych celem ustalenia w ich treści rzeczywistych maksymalnych ilości pobieranych wód. Choć zmiana ta wydaje się mieć (jak dotychczasowy art. 562 Prawa wodnego) jedynie charakter informacyjny, gdyż przedsiębiorstwa uprawnione są do zmiany pozwoleń na gruncie przepisów postępowania administracyjnego, może być ona zapowiedzią zmiany rozporządzenia.\nW tym kontekście pojawia się pytanie, czy w sytuacji, gdy przed końcem bieżącego roku wejdą w życie znowelizowane przepis Prawa wodnego, Rada Ministrów zmieni rozporządzenie i wydłuży „okres przejściowy”? A co za tym idzie, utrzyma dotychczasowe (wyższe) opłaty stałe aż do 31 grudnia 2021 r., jak uczyniono to w przypadku pozwoleń? Taki kierunek zmian wydaje się naturalny, choć z punktu widzenia podmiotów korzystających z usług wodnych – niekorzystny. Jednostkowe stawki opłat określone w § 2 i § 3 rozporządzenia są bowiem niższe niż aktualnie obowiązujące.\nPo drugie, w sytuacji, gdy aktualne przepisy rozporządzenia pozostaną w mocy - czy Wody Polskie, a przede wszystkim poszczególne Zarządy Zlewni, w toku wydawania informacji o opłatach, będą dysponowały danymi i środkami, aby obliczyć opłatę stałą za pobór wód według nowych zasad? Metodologia obliczenia opłat (w stosunku do obecnej) ulegnie niewątpliwie wzbogaceniu – odpowiednio o odniesienie się do dostępnych zasobów wód podziemnych albo SNQ (w przypadku wód powierzchniowych).\nJuż teraz przedsiębiorstwa pracujące nad nowym taryfami (które zamierzają wnosić o skrócenie dotychczas obowiązujących) zmagają się z oszacowaniem wielkości opłat stałych w kolejnych latach, począwszy od 2020 r. Wskazane kwestie rodzą bowiem problemy praktyczne, choćby w związku z tym, iż to Wody Polskie zobowiązane są w świetle art. 552 ust. 6 Prawa wodnego do opracowania metodyki wyznaczania średniego niskiego przepływu z wielolecia (SNQ).\nW aktualnym stanie prawnym, przedsiębiorstwa nie mają zbyt wielkiego pola manewru, gdyż rozporządzenie jasno określa wysokość jednostkowych stawek opłat obowiązujących od 1 stycznia 2020 r.


Mateusz Kapusta | ESPORT NOW\nSimracing Polacy na kończą czwartą rundę MotoGP eSport Championship 15.04.2022 Sim Racer\nNa PlayStation polscy zawodnicy bardzo dobrze poradzili sobie na koniec czwartego online challenge w ramach mistrzostw świata eMotoGP. Simracing Mateusz Kapusta wkracza w samochodowy simracing! 06.04.2022 Sim Racer\nNajbardziej rozpoznawalny zawodnik esportowych wyścigów motocyklowych, dzięki wsparciu New-Tec sprawdzi swoje możliwości zasiadając za sterami wirtualnych samochodów. Simracing Gucio ze Szkopek Team nie zwalnia tempa w AMA Init eSports 31.03.2022 Sim Racer\nMateusz Kapusta wywalczył dla Szkopek Team kolejny świetny rezultat, tym razem po raz pierwszy na wirtualnej trasie drogowej. Simracing Dobry start Gucia w MotoGP eSport Championship 10.03.2022 Sim Racer\nPierwsza runda esportowych mistrzostw świata odbyła się w tym samym czasie co ta realna. Gucio uzyskał bardzo dobry wynik na torze Lusail w kategorii PlayStation. Esport Mateusz Kapusta: "nie satysfakcjonuje mnie miejsce w pierwszej dwudziestce, czy dziesiątce. Chcę wygrywać" 13.03.2020 Michał Perkowski Inne MotoGP eSport Championship 2020 tuż za rogiem 18.02.2020 Michał Perkowski


Home » Blog marketingowy » Customer Experience – klucz do sukcesu\n25 września, 2017 Blog marketingowy Brak komentarzy\nPozytywne doświadczenia klienta z marką mają największy wpływ na wyrażane przez niego opinie. Co zrobić, aby klienci pozytywnie postrzegali markę na podstawie własnych doświadczeń – na te i inne pytania związane z customer experience odpowiadamy w tekście.\nW dobie ogromnej konkurencji firmy coraz bardziej sobie zdają sprawę, że cena czy marketing to czynniki, które mają coraz mniejszy wpływ na decyzje zakupowe klientów. Nie za bardzo wierzą, w to, co firmy mówią w reklamach (powszechnie się wskazuje, co potwierdzają także badania, że przekaz marketingowy skutecznie dociera do 20 procent populacji). Są wymagający, chcą być zawsze pewni, że dokonali optymalnego wyboru. Swoje decyzje w głównej mierze opierają na opiniach, ale nie tylko znajomych, ale także całkiem obcych osób wypowiadających się w sieci (aktualnie w tym zakresie spektrum możliwości jest bardzo szerokie, od klasycznych forów, po specjalistyczne serwisy opinii, a na profilach firmowych w social media kończąc). Dzisiaj firma, która chce być na topie, musi mieć dobrą opinię wśród swoich klientów. I właśnie te opinie, wynikające z dotychczasowych doświadczeń z marką w teorii nazywane są Customer Experience. To także sine qua non, aby jednorazowi klienci stale powracali do naszego sklepu.\nDoświadczenie klienta to suma kontaktów, interakcji zachodzących między nim a sklepem, firmą czy innym podmiotem. Na doświadczenie klienta składa się wiele elementów: cena, obsługa (także ta posprzedażowa), dostępność serwisu, forma kontaktu, kultura obsługi, szybkość, rzetelność i profesjonalizm kadry. To wskaźniki, które trudno jednoznacznie i obiektywnie ocenić. To, co dla jednego klienta będzie istotne, dla innego nie będzie miało dużego znaczenia i nie odciśnie się na jego opinii o marce. Jeśli człowiek odbiera świat na trzech płaszczyznach: poznawczej, behawioralnej i emocjonalnej, to w customer expierence emocje odgrywają rolę kluczową. To one w największym stopniu biorą udział w podejmowaniu decyzji konsumenckich. Słusznie powszechnie się wskazuje, że klient kupuje sercem, a nie rozumem. Ponadto wrażenia związane z emocjami są dłużej przechowywane w pamięci. Jeśli po kilku miesiącach zapytamy klienta o ocenę jakiegoś sklepu, to jego reminiscencje zapewne będą dotyczyły ogólnych wrażeń związanych z obsługą i kontaktem.\nAktualnie świadomość przedsiębiorców w zakresie customer experience jest niewielka. Nad pozytywnymi wrażeniami klientów pracują głównie globalne marki. Już samo wejście do luksusowego salonu, nierzadko zaprojektowanego przez gwiazdę architektury czy designu, jest wyjątkowym przeżyciem. Perfekcyjna obsługa tworząca ciepły klimat, aczkolwiek nienarzucająca się zbytnio w oczy i zbytnio nie nachalna, odpowiednie światło a czasem także oryginalny, dopasowany do asortymentu zapach sprawiają, że zakupy stają się nie mniejszą przyjemnością niż wizyta w restauracji z „gwiazdką michelina” czy weekend w jednej z romantycznych stolic Europy. Firmy dbają także o to, aby w ich butikach wszyscy czuli się dobrze. Nawet ci, którzy nie mogą sobie dzisiaj pozwolić na zostawienie w kasie kilku czy kilkunastu tysięcy euro. Nigdy przecież nie wiadomo, jakim potencjałem finansowym będą dysponowali w przyszłości. Ponadto selektywne marki chcą korzystać z efektu szminki. Luksusowe kosmetyki kupują z reguły osoby, których nie stać na najdroższe rzeczy z asortymentu marki. To przecież perfumy dla wielkich marek odzieżowych są głównym generatorem przychodu.\nEksperci wskazują, że tworząc warunki sprzyjające dobrym doświadczeniom klienta, należy uwzględnić cały proces zakupowy. Od pierwszego kontaktu do obsługi posprzedażowej. Customer experience jest równie ważny w działalności stacjonarnej, jak i online. Warto zadbać w równym stopniu o nowego klienta, jak i tego powracającego. Dzięki rozwojowi technologii internetowych sklepy internetowe wiedzą bardzo wiele o swoich użytkownikach i mogą im za każdym razem proponować rzeczy i usługi leżące w ich kręgu zainteresowań. Tylko to już jest w stanie sprawić, że klienci czują się wyjątkowo. Zakupy w sieci wiążą się z pewnym deficytem informacyjnym, bo przecież produktu nie można dotknąć, przymierzyć czy powąchać. Warto zrobić wszystko, aby był on jak najmniejszy. Im więcej mamy informacji, tym czujemy się pewniej. W tym zakresie warto popracować nad opisami produktów i regulaminem sklepu. Kompleksowy opis oraz prosty regulamin to czynniki mające duży wpływ na odczucia użytkownika.\nWyszukiwarka produktów to dzisiaj standard, jednak jeśli chcemy zwiększyć komfort wyszukiwania u użytkowników, to warto wprowadzić wyszukiwanie według wielu szczegółowych kryteriów. Dzięki temu klienci szybko znajdą swój wymarzony produkt. W tworzeniu dobrych doświadczeń zasadniczą rolę odgrywa dział obsługi klienta. Szybki kontakt, wyczerpujące odpowiedzi, wyczuwalne zaangażowanie i chęć pracownika rozwiązania problemu to kluczowe wskaźniki w tym zakresie. Eksperci wskazują, że należy zawsze dążyć do pozytywnego zakończeniach każdej sprawy, z którą zgłosi się klient. Nawet wtedy, jeśli w dużej mierze wina leży po jego stronie. Praca nad dobrymi wrażeniami to nieustanny proces. W równym stopniu trzeba zadbać o doświadczenia nowych klientów, jak i tych powracających (np. rabaty dla stałych klientów, bony promocyjne itp.). Zarejestrowani klienci zapewne docenią także możliwość wcześniejszego zakupu rzeczy z nowych kolekcji.\nW budowaniu dobrych doświadczeń istotną rolę odgrywa informacja zwrotna. To dzięki komentarzom i recenzjom można wyeliminować wszelkie newralgiczne elementy procesu zakupowego. Warto zachęcać klientów do oceny transakcji.\nW czasach kiedy klienci wierzą w opinie nie tylko znajomych, ale także całkiem anonimowych użytkowników, pozytywne recenzje wyrażane w sieci są jednym z najważniejszych czynników branych pod uwagę przez klientów przy wyborze produktów czy usług. Czy dzisiaj jest jeszcze ktoś, kto przed zakupem nie szuka opinii o produkcie w sieci? Trudno sobie to wyobrazić, choć przecież ta opinia to suma doświadczeń kompletnie nam obcych osób. Warto o tym pamiętać przy wdrażaniu customer experience.


Uiszczenie różnicy zasądzonych alimentów - Prawo rodzinne - e-prawnik.pl\ne-prawnik.pl Prawo na co dzień Prawo rodzinneUiszczenie różnicy zasądzonych alimentów\nPytanie: Zgodnie z wyrokiem sądowym z czerwca br. zostałem zobowiązany do wypłaty podwyższonych alimentów na córkę od września ubiegłego roku (wtedy była żona złożyła pozew). W ubiegłym roku płaciłem regularnie alimenty w kwocie wyższej o 11% aniżeli powinienem (mam na to pokwitowania). Czy obecnie w ramach rozliczenia (dopłaty) rożnicy pomiędzy nowo zasądzoną kwotą a poprzednią mogę uwzględnić te dokonywane przeze mnie nadpłaty licząc od września do grudnia ubiegłego roku?\nW związku z sądowym podwyższeniem alimentów od września ubiegłego roku będzie Pan zobowiązany do uiszczenia różnicy pomiędzy kwotą alimentów faktycznie, rzeczywiście płaconych przed dokonaniem podwyższenia a kwotą alimentów ustalonych w orzeczeniu o ich podwyższeniu. W związku z tym w ramach rozliczenia (dopłaty) różnicy będzie Pan mógł uwzględnić dokonywane przez Pana nadpłaty alimentów ponad wcześniej ustaloną kwotę. W tym przypadku różnica będzie bowiem liczona nie od wysokości alimentów ustalonych wcześniejszym wyrokiem sądowym, ale od wysokości alimentów rzeczywiście przez Pana uiszczonych. Kwotę faktycznie wpłacanych przez Pana alimentów będzie jednak Pan musiał w jakikolwiek sposób udowodnić np. przedstawiając przelewy bankowe, pokwitowania.\nKomentarze: Uiszczenie różnicy zasądzonych alimentów


zkolenia BHP mogą być przeprowadzone na dwa sposoby. Jedną z form prowadzenia kursów BHP są spotkania seminaryjne z prowadzącym połączone z samokształceniem uczestników szkolenia. Inną formą szkoleń z zakresu bezpieczeń\nDodane: 03-07-2020 12:34\nPrzeprowadzaniem szkoleń BHP zajmuje się specjalistyczna firma działająca w branży dotyczącej bezpieczeństwa i higieny pracy. Szkolenia BHP mogą być przeprowadzone na dwa sposoby. Jedną z form prowadzenia kursów BHP są spotkania seminaryjne z prowadzącym połączone z samokształceniem uczestników szkolenia. Inną formą szkoleń z zakresu bezpieczeń\nTreatment for your car - find the best oneWalka z drobnoustrojamiStudia badań telefonicznychCo warto wiedzieć o kwestiach mechanicznych?Zyskująca popularność usługa doradztwa prawnegoProdukty poligraficzneCzy warto zamawiać catering?Sklepy z modną odzieżą, co warto kupować?Protezy zębowe. Dla kogo i czy warto?Problem with pipes?Opieka nad meblami skórzanymiO konstrukcji szkieletowej - warto, czy nie?Naprawa samochodu - co, jak i gdzie?Pozycjonowanie od strony inwestoraKanalizacja, rury i inne historieO wynajmie zwyżek do prac na wysokościachGórskie wspinaczki - dobra aktywność fizycznaWoreczki z materiału w praktycePapiernictwo dla firmDobrze i tanio. Ciuchy z lumpeksuSuplementy crossfit, białkowe i inne. Jak to się ma do treningu?Zawiłości prawne do rozwiązaniaOrientalne kosmetyki. Jak być piękną?Prawidłowy poziom hormonów we krwi ? dlaczego to ważne?Cracow - perfect for a weekend travelKilka rad organizacyjnych oraz kilka słów o woreczkach na butyOgólnie o prawieStomatolog zabrzeKlasycznie - historia klasycyzmu i klasyczne wnętrzaBułgarski


Katalog z wyobraźnią: 373. Nowy rozdział: Opowieść z Miasta Magii.\n373. Nowy rozdział: Opowieść z Miasta Magii.\nAutorka opowiadania - ellain.\nPrzez chwilę wyglądało to jak lodowa rzeźba. Bardzo ładna, zdaniem Balli. Miała kształt kobiety w niepokojącej pozie — unosiła ręce, jakby broniła się przed napastnikiem. I właśnie wtedy dziewczyna zorientowała się, na co patrzyła.\n— To Sanna — stwierdziła, podchodząc bliżej. — Co jej się stało?\n— Ktoś ją zamroził, geniuszu — prychnęła Mirin. — Możesz coś z tym zrobić?\nZamroził?, pomyślała Balla. Jak? Nie zapytała jednak, tylko przyłożyła dłonie do lodu. Wyglądał na prawdziwy, a na pewno sprawiał takie uczucie — już po chwili miała wrażenie, jakby jej ręce miały zamarznąć. Dlaczego się nie rozpuścił?, zastanowiła się. Kategoria: Fantasy.\nPrzez sznurówki do serca [♦9]\nDwieście dwadzieścia sześć\nEldarya ,,Not Everyone is a Soldier" Rozdział 12 [Rany]\nRozdział 9 — Złodziej\nTom V, XXII\n28. Ruda Eurydyka