Załącznik do Uchwały Nr1/2017/2018 z dnia 25 września 2017r.\nRady Rodziców Szkoły Podstawowej w Psarach\nw sprawie uchwalenia Regulaminu Rady Rodziców\nRegulamin Rady Rodziców Szkoły Podstawowej\nim.marszałka Józefa Piłsudskiego w Psarach\nSzkole – należy przez to rozumieć Szkołę Podstawową w Psarach\nPrzewodniczącym, Wiceprzewodniczącym, Sekretarzu, Skarbniku – należy przez to rozumieć odpowiednio przewodniczącego, wiceprzewodniczącego, sekretarza i skarbnika rady rodziców,\nPodstawowym celem Rady jest reprezentowanie interesów rodziców uczniów Szkoły poprzez podejmowanie działań, jako organu Szkoły, wynikających z prawa oświatowego, Statutu i niniejszego Regulaminu oraz wspieranie Dyrektora, nauczycieli i innych organów Szkoły w pracy na rzecz dobra uczniów.\nZebranie Klasowe wybiera spośród siebie, w tajnych wyborach, z nieograniczonej liczby kandydatów Radę Oddziałową, składającą się z co najmniej 3 osób.\nZebranie Klasowe, podczas którego dokonuje się wyboru Rady Oddziałowej prowadzi rodzic wybrany w głosowaniu jawnym jako Przewodniczący Zebrania Klasowego.\nKandydatów do Rady Oddziałowej zgłaszają rodzice uczestniczący w Zebraniu Klasowym. Do zgłoszenia kandydatury osoby nieobecnej na Zebraniu Klasowym należy dołączyć jej pisemną zgodę.\nWybór następuje zwykłą większością głosów. Głos jest ważny, jeśli na liście do głosowania głosujący wskazał nie więcej kandydatów niż liczba członków Rady Klasowej przewidzianych do wybrania.\nW skład Rady wchodzi po jednym przedstawicielu Rad Oddziałowych, wskazanym przez Zebranie Klasowe.\nOdwołanie członka Rady może nastąpić w czasie każdego Zebrania Klasowego w przypadku rezygnacji z członkostwa w Radzie lub na pisemny wniosek ¼ liczby rodziców uczniów klasy, zwykłą większością głosów w głosowaniu tajnym, z zachowaniem zasady reprezentatywności rodziców, przy obecności co najmniej połowy rodziców uprawnionych do głosowania.\nRada na pierwszym zebraniu w każdym roku szkolnym wybiera, w głosowaniu jawnym Prezydium rady rodziców.\nKadencja Prezydium rady trwa dwa lata\nRada działa poprzez zebrania plenarne oraz organy wewnętrzne, zgodnie z ich kompetencjami.\nZebrania zwyczajne Rady odbywają się co najmniej trzy razy w roku szkolnym. Zebranie Rady zwołuje Przewodniczący z własnej inicjatywy, na wniosek ¼ członków Rady oraz na wniosek Dyrektora, z tym, że pierwsze zebranie zwołuje dotychczasowy Przewodniczący nie później niż do końca września każdego roku.\nO terminie, miejscu i proponowanym porządku zebrania zawiadamia się członków Rady w sposób określony przez każdego członka Rady, co najmniej 7 dni przed planowanym terminem zebrania.\nTryb zwoływania zebrań Prezydium i Rad Klasowych określają te organy.\nUchwały Rady, Prezydium i Rad Klasowych podejmowane są zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy liczby ich członków.\nW zebraniach Rady, Prezydium mogą brać udział, z głosem doradczym, zaproszone osoby.\nW zebraniu Rady zwołanej na wniosek Dyrektora uczestniczy on z mocy prawa.\nKompetencje Rady określają zapisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017r. poz.59 i 949), ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2017r. poz. 1189 ze zm.) i aktów wykonawczych do tych ustaw.\nwystępowanie we wszystkich sprawach dotyczących Szkoły do Dyrektora oraz pozostałych organów Szkoły, a także do organu prowadzącego i organu sprawującego nadzór pedagogiczny,\nopiniowanie programu i harmonogramu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania,\nopiniowanie propozycji dyrektora szkoły w sprawie dni wolnych od zajęć dydaktycznych\nopiniowanie dorobku zawodowego nauczycieli, w związku z ubieganiem się przez nich o awans na stopień zawodowy nauczyciela kontraktowego, mianowanego i dyplomowanego,\nwybór przedstawiciela Rady do komisji konkursowej na stanowisko Dyrektora,\nzatwierdzanie rocznego sprawozdania finansowego Rady.\nPrezydium wykonuje wszystkie zadania i kompetencje Rady pomiędzy jej zebraniami, z wyłączeniem spraw wymienionych w § 6 ust. 3 pkt 2, 6 – 14.\nW imieniu Rady dokumenty skutkujące zobowiązaniami finansowymi podpisują łącznie dwaj dowolni Członkowie Prezydium: Przewodniczący lub Sekretarz lub Skarbnik lub Wiceprzewodniczący.\nPracami Rady i Prezydium kieruje Przewodniczący, a w razie jego nieobecności Wiceprzewodniczący.\nRada i Prezydium dokumentują swoje zebrania i podejmowane podczas zebrań czynności w formie protokołu.\nUchwały Rady i Prezydium podpisuje Przewodniczący.\nRada raz w roku składa ogółowi rodziców Szkoły pisemne sprawozdanie ze swojej działalności.\nrealizowanie celów i zamierzeń Rady oraz jej Prezydium w danej klasie,\nprezentowanie opinii i wniosków formułowanych przez rodziców uczniów klasy wobec Dyrektora i nauczycieli,\nwystępowanie z wnioskami, w tym dotyczącymi organizacji pracy Szkoły oraz oceny pracy nauczycieli i Dyrektora, do Rady oraz opiniowanie projektów jej uchwał,\ninformowanie rodziców uczniów klasy o działaniach Rady i Prezydium, zwoływanie Zebrania, w miarę potrzeb, z własnej inicjatywy, na wniosek wychowawcy lub ¼ liczby rodziców uczniów klasy, z zachowaniem zasady reprezentatywności rodziców,\nskładanie raz do roku sprawozdania ze swojej działalności przed rodzicami uczniów klasy.\nFundusze, o których mowa w ust. 1, mogą być wydatkowane na wspieranie celów statutowych Szkoły, w tym szczególnie udzielanie Szkole pomocy materialnej w zakresie realizacji programu wychowawczo-profilaktycznego i opieki nad uczniami.\nPrzyznanie środków z funduszu Rady następuje w formie podjętej prze nią uchwały\nŚrodki zgromadzone przez radę rodziców są lokowane na bankowym rachunku bieżącym. Sposób dokumentowania wydatków prezydium określa w drodze uchwały.\nSprawy nieuregulowane w Regulaminie rozstrzyga Rada w drodze uchwały, zgodnie z obowiązującymi przepisami.\nZmiana Regulaminu odbywa się w trybie i na zasadach właściwych dla jego uchwalenia, po zasięgnięciu opinii Rad Klasowych.\nTraci moc dotychczasowy Regulamin przyjęty uchwałą Rady nr 1/2007/2008 z dnia 24 września 2007r.\nRada posługuje się pieczątką podłużną o treści:\nSzkoły Podstawowej w Psarach\n42-512 Psary, Szkolna 32 ”\n..........................., dn. .......................\n(podpis Przewodniczącego Rady)


Znaczenie słowa „prewencja” raczej nie jest dla nikogo obce. Co prawda działania prewencyjne w różnych dziedzinach życia zazwyczaj niekoniecznie są realizowane tak jak powinny – w efekcie konkretnej „prewencji” nie ma, w kwestii suplementów jednak zazwyczaj działa się prewencyjnie aż za nadto. Kojarzycie stwierdzenia „nie zaszkodzi, a pomóc może?”, „to suplementy/środki bez recepty więc muszą być bezpieczne” czy „a co mi tam, wolę brać jakbym miał mieć jakieś niedobory, nie zbankrutuję”.\nOwszem, tzw. „suplementacja prewencyjna” (opierająca się zazwyczaj na przyjmowaniu witamin i/lub składników mineralnych nie kosztuje zwykle majątku, pewne kwoty jednak pochłania. Ze stwierdzeniem „nie zaszkodzi” jak również „pomóc może” także mogli byśmy polemizować…\nOsobiście jestem zwolennikiem tego by pewne rezerwy mieć, w różnych dziedzinach życia (może stąd te fałdki na boczkach…), jednak fizjologia ludzkiego organizmu niekoniecznie musi zgadzać się z moim światopoglądem. Gdyby chociażby zajrzeć w podstawy funkcjonowania naszego ustroju – zaobserwujemy, że niektórych substancji nie jesteśmy w stanie zmagazynować, a ich nadmierna podaż będzie regularnie musiała być poddana zmetabolizowaniu i wydaleniu. Sztandarowym przykładem może być osławiona ostatnimi czasy witamina C – przyjmowanie hiperdawek niespecjalnie poprawi formę i zdrowie, a nadwyrężony jej nadmiarem organizm może ucierpieć. Jednak nie o zagrożeniach miało być, a o sensowności – czy więc jest sens przyjmować suple „na zapas”? W skrócie można by napisać – nie, należy Wam się jednak krótkie rozwinięcie tematu.\nSensu nie ma, ale czy jest korzyść?\nZgodnie z doniesieniami naukowymi z ostatnich parudziesięciu (!!) lat przyjmowanie suplementów witaminowo-mineralnych w momencie braku wystąpienia niedoborów konkretnych składników pokarmowych nie przynosi żadnych dodatkowych korzyści sportowcom. Nie skoczysz wyżej, nie pobiegniesz szybciej, nie podniesiesz więcej. Inaczej sytuacja ma się w momencie kiedy deficyt występuje – wtedy jednak nie ma co sięgać po „kompleksowe cuda”, a celować w konkretny, problematyczny element. Do najczęstszych niedoborowych składników diety należą żelazo, wapń i witamina D. Oczywiście nie u wszystkich*, warto jednak mieć się na baczności.\n*Witamina D jest tym składnikiem z niedoborem którego mamy do czynienia u wszystkich – z góry na dół. W okresie od września do kwietnia nie możemy syntezować jej pod wpływem promieni UV i możemy bazować jedynie na źródłach pokarmowych, których jest niewiele, a ich spożycie w populacji Polski… bywa niezadowalające. W witaminę D obfitują tłuste ryby, kawior, znajdziemy jej też nieco w żółtkach jaj i maśle. Wśród roślin za sensowne źródła uznać należy pieczarki, czy grzyby suszone na słońcu. Biorąc pod uwagę, iż większość nie je paruset gramów łososia dziennie przez większość roku – skazani jesteśmy na suplementację.\nZgodnie z aktualnymi rekomendacjami każdy z nas powinien przyjmować 800-2000j.m. witaminy D dziennie. Jeśli zaniedbaliście się i zapomnieliście o suplementacji np. przez pierwsze dni/tygodnie – możecie podbić dawkę do 4000j.m., jednak nie więcej – EFSA uznaje tą ilość za bezpieczny max. Co prawda w literaturze podkreśla się możliwość zastosowania dawek terapeutycznych w przypadku ciężkiego niedoboru, sięgających nawet 50000j.m./tydzień przez 8-16 tygodni lub 10000j.m./d przez parę tygodni, powinno to przebiegać jednak pod ścisłą kontrolą stężenia metabolitu witaminy D, wapnia, a przede wszystkim – po uzgodnieniu z lekarzem.\nKolejnym problematycznym związkiem może być żelazo – jego niedobory prowadzą do upośledzenia transportu tlenu, mogą negatywnie odbijać się na układzie odpornościowym. Z punktu widzenia atlety – drastyczne pogorszenie samopoczucia i wydolności, a także częstsze przerwy powodowane chociażby zakażeniami układu oddechowego to nic ciekawego. Do grup „szczególnego ryzyka” zaliczymy osoby przewlekle stosujące diety niskoenergetyczne lub które drastycznie zwiększyły intensywność i/lub objętość treningową.\nDodatkowo musimy zaznaczyć, iż poniekąd „predysponowane” do niedoborów są kobiety (ze względu na wysokie zapotrzebowanie – aż 80% wyższe niż u mężczyzn – 18mg vs. 10mg/d), szczególnie jeśli ich krwawienia miesięczne są bardzo obfite i/lub są dawczyniami krwi. Istotne problemy mogą dotknąć także zawodników sportów wytrzymałościowych i ultra (utrata żelaza wraz z potem, mikrouszkodzenia przewodu pokarmowego, pęcherza przez powtarzalne wstrząsy etc, miażdżenie erytrocytów w stopie…). Jeśli natomiast kobieta uprawia sport wytrzymałościowy, a przy tym ma obfite miesiączki… problem deficytu żelaza dotknie ją prawie na pewno. Niedobory zaobserwujemy najczęściej już spoglądając na wyniki morfologii, warto jednak zawsze omówić kwestię z lekarzem, podjąć próbę uzupełnienia niedoborów dietą (jeśli deficyt nie jest znaczący, a my nie jesteśmy w intensywnym okresie przygotowawczym). Dopiero jeśli te zabiegi zawiodą – wrzucamy suplementację.\nPierwiastek stosunkowo powszechny – znajdziemy go w produktach mlecznych, warzywach liściastych, ziarnach a także w sporej ilości – w wodzie mineralnej (choć wiele zależy od jej stopnia mineralizacji). Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę, iż gro osób stosuje dietę bezmleczną (zazwyczaj bezzasadnie), część sięga jedynie po wodę filtrowaną/źródlaną, a do tego niejednokrotnie w diecie sportowców prym wiedzie kurczak z ryżem okraszony jedynie odrobiną oliwy – źródeł pokarmowych wapnia okazuje się nie być za wiele. Pomijając jednak „proszenie się o niedobory” za grupę ryzyka deficytu wapnia uznać możemy kobiety z zaburzeniami menstruacji, szczególnie jeśli powodowane są syndromem względnego niedoboru energii (kiedyś określanego mianem triady sportsmenek*). Zapotrzebowanie na wapń jest stosunkowo wysokie i wynosi aż 1000mg/dobę, sięgając po suplementację zazwyczaj celuje się w dawki na poziomie 500-1500mg/d, przede wszystkim ze względu na szeroki wachlarz „zastosowań” wapnia w ustroju, wpływu na pracę mięśni szkieletowych i mineralizację kośćca, a także stosunkowo wysoki (i zazwyczaj trudny do przekroczenia) maksymalny bezpieczny poziom spożycia, wynoszący dla osób młodych 2500mg/d.\nSuplementując wapń nie zapominajcie o przyjmowaniu odpowiedniej ilości witaminy D – prawidłowy status odżywienia tym związkiem warunkuje w ok. 90% Wchłanialność i możliwość wykorzystania przez organizm jonów wapnia\n*W kwestii zespołu względnego niedoboru energii w sporcie (RED’S) oczywiście suplementacja wapniem „nie załatwia sprawy”. Jest to jedynie jeden z elementów układanki po który należy sięgnąć by starać się przywrócić zdrowie metaboliczne naszej sportsmanki. By kompleksowo podjąć się wyzwania walki z RED’S należy zacząć u podstaw i zapewnić atletce odpowiednią dostępność rzeczonej energii. Główne zabiegi to wzrost spożycia kalorii (czasem wystarczy dodatkowa przekąska lub koktajl) i/lub ograniczenie wydatku energetycznego pod postacią aktywności fizycznej.\nDosyć często możemy spotkać się ze stwierdzeniami, iż „przeciwutleniacze można bezkarnie łykać do woli” gdyż „są zdrowe”, „zapobiegają nowotworom” i „działają przeciwzapalnie”. Idąc tym tokiem rozumowania setki atletów przyjmują witaminę C, witaminę E, koenzym Q10 i inne związki mocno „wyciszające” reakcję zapalną. O ile w przypadku wystąpienia objawów przeziębienia mogą one okazać się orężem walce z chorobą o tyle obniżanie „na siłę” stanu zapalnego może okazać się przysłowiowym strzałem w kolano dla sportowca. Reakcja zapalna wymusza/umożliwia adaptację mięśnia/układów po intensywnym wysiłku fizycznym.\nW efekcie – trenujesz po to by uszkodzić pewne struktury, a organizm otrzymując ten sygnał próbuje je naprawić i wzmocnić – finalnie stajesz się lepszym sportowcem. Jeśli ten proces pragniesz koniecznie wygłuszyć suplementami – może okazać się, że mimowolnie stoisz w miejscu właśnie ze względu na zaburzenie procesów adaptacji organizmu. Czy więc przyjmowanie antyoksydantów ma głębszy sens? Uważam, że nie, prócz pojedynczych przypadków jak np. bardzo intensywny okres treningowy czy uprawianie aktywności w skrajnie niesprzyjających warunkach środowiskowych – wtedy zapobieganie rozwojowi przeziębienia i w efekcie wykluczenia z treningów jest zdecydowanie istotniejszym niż usprawnienie adaptacji. W innej sytuacji łykanie witaminy C czy innych przeciwutleniaczy „zapobiegawczo”, szczególnie jeśli sięgniecie po nie w okolicy wysiłku – przyniesie więcej szkody niż pożytku.\nCzy warto więc brać „co nieco na zapas”? Witaminę D z pewnością, jeśli wykluczanie nabiał i nie pijacie wody wysokowapniowej – wapń również może być dobrym pomysłem. Suplementacja żelazem znajdzie zastosowanie u wytrzymałościowców i kobiet, jednak tylko w momencie kiedy wystąpią u nich problemy z pokryciem zapotrzebowania na ten składnik. Niedoborów innych składników pokarmowych u atletów zazwyczaj nie stwierdza się. Oczywiście – jeśli atleta decyduje się na dietę alternatywną/eliminacyjną lub protokół żywieniowy wymaga od niego istotnych restrykcji ilościowych/jakościowych – może wzrosnąć/wystąpić ryzyko deficytu któregoś ze składników i w takiej sytuacji warto zabezpieczyć organizm dostarczając go pod postacią suplementu. Zapobiegawczo jednak – zdecydowanie nie. W najlepszym wypadku zmarnujecie nieco grosza, w najgorszym – możecie upośledzić swoje zdolności sportowe lub doprowadzić do dysfunkcji organizmu.\nTagi:\tcynk, magnez, suplementacja, suplementacja zdrowotna, wapń, żelazo


Znalezienie pracy za zachodnią granicą szansą na duże zarobki | Sport gryf\nZnalezienie pracy za zachodnią granicą szansą na duże zarobki\nJuż od dłuższego czasu Polacy mają możliwość legalnie znaleźć pracę w Niemczech. Uwolnienie rynku pracy przez naszych zachodnich sąsiadów sprawiło, iż na pracę poza granicami naszego raju zdecydowało się już sporo naszych rodaków.\nDzieję się tak z kilku przyczyn. Jednym z najważniejszych jest z całą pewnością szansa podjęcia pracy z bardzo dobrym wynagrodzeniem. Płace u Niemców są zdecydowanie większe niż w naszym kraju w wielu dziedzinach.\nInteresują Cię nowe zagadnienia? Zatem bądź zorientowany! Wobec tego musisz przejrzeć następny wpis na ten temat, by zasięgnąć bardziej dokładnych wiadomości.\nBardzo dużym zainteresowaniem mogą pochwalić się propozycje pracy dotyczące opieki nad osobami starszymi. Wymagania nie są przeważnie wyjątkowo\nwyśrubowane ale na pewno dużym plusem będzie znajomość języka. Jeśli zatem interesuje nas praca taka jak opieka seniora Niemcy to idealna desntynacja – wypada już teraz sprawdzić własne umiejętności językowe. Warto dużo wcześniej się przygotować i sprawdzić podstawowe wyrażenia, które ułatwią nam porozumiewanie się z osobą, która pozostanie pod naszą opieką. Warto również rozejrzeć się za darmowymi kursami językowymi, jakie są również oferowane w trybie przyśpieszonym.\nJeżeli już jesteśmy w stanie pochwalić się historią pracy w zakresie opieki nad seniorami, warto zadbać o polecenia, które przetłumaczymy w późniejszym czasie na język naszego zachodniego sąsiada.\nJeśli interesuje Cię przedstawiony temat, patrz szczegóły (https://www.swiatleku.pl/category/tabletki-na-odpornosc-wzmocnienie-organizmu) faktów na ten wątek, które będą niesamowicie zajmujące i z pewnością wciągną Cię całkowicie.\nJeśli chodzi o pracę taką jak opieka seniora Niemcy zwracają sporą baczność na historię pracy na podobnym stanowisku i odpowiednie referencje – opieka seniora niemcy. Warto również na bieżąco śledzić propozycje pracy, gdyż często pojawiają się naprawdę interesujące propozycje z takich landów jak choćby Bawaria. Praca w tak pięknym rejonie stanowi z całą pewnością dodatkową zaletą i urozmaiceniem w czasie wolnym od pracy.


Microsoft usprawni aktualizacje w Windows 8 - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\n16.11.2011, godz. 10:50\nProces aktualizacji w nowym systemie operacyjnym Microsoftu zmniejszy ilość wymaganych restartów komputera i usunie wyskakujące powiadomienia o aktualizacjach. Ma to znacznie uprościć obecny proces wprowadzania łatek, a w efekcie poprawić bezpieczeństwo systemu.\nAktualizacje Windows 8\nTrzy dni na restart Microsoft idzie z duchem czasu Aktualizacje aplikacji z Windows Store\nFarzana Rahman z Microsoftu tłumaczy na blogu, że niektóre aktualizacje wymagają restartu komputera do zakończenia ich instalacji. Dzieje się tak, gdy kod, który ma zostać załatany, jest w użyciu. Konieczność restartu, gdy akurat robimy coś ważnego, jest irytująca i dlatego Windows 8 ma usprawnić ten proces.\nW nowym systemie operacyjnym znikną powiadomienia, które w Windows 7 pojawiają się nawet w przypadku ustawienia, by aktualizacje były pobierane i instalowane automatycznie. Łatki bezpieczeństwa będą wydawane w drugie wtorki miesiąca. Ich pobieranie i instalowanie przebiegnie po cichu, bez informowania użytkownika.\nTrzy dni na restart\nŁatki wymagające restartu będą o tym informowały na ekranie logowania przez trzy dni. Sytuacja taka zaprezentowana jest na poniższym screenie.\nPowiadomienie o potrzebie restartu na ekranie logowania\nJeśli w tym czasie nie zdecydujemy się na restart komputera i wprowadzenie aktualizacji, Windows zrobi to za nas, prezentując na ekranie odpowiednią informację (patrz screen poniżej). Rahman dodaje, że administratorzy IT będą mogli obejść automatyczne restarty, tak jak robią to obecnie.\nInformacja o automatycznym restarcie komputera\nZmiany aktualizacji są chwalone przez Wolfganga Kandeka z Qualys i Andrew Stormsa z nCircle Security. Obaj uważają, że takie podejście do konieczności restartu komputera przyśpieszy wprowadzanie aktualizacji przez użytkowników. Proces ten będzie mniej inwazyjny, a w efekcie łatki powinny być chętniej instalowane i zwiększać bezpieczeństwo użytkowników.\nMicrosoft idzie z duchem czasu\nNowe zasady aktualizacji Microsoftu wpisują się w obecny trend dostrzegany w świecie oprogramowania. Ciche aktualizacje wprowadzają także Mozilla i Google w swoich przeglądarkach internetowych. Wyjątkiem od reguły aktualizacji bez powiadomień w Windows 8 będą łatki wydawane w nagłych wypadkach i inne szczególnie ważne pojawiające się poza tradycyjnym cyklem aktualizacji.\nW takich przypadkach system sam pobierze i zainstaluje potrzebne łatki oraz zrestartuje komputer. Miejmy nadzieję, że sytuacje takie nie będą częste.\nAktualizacje aplikacji z Windows Store\nNowością w systemie Windows będą regularnie pojawiające się łatki dla aplikacji zakupionych w sklepie Windows Store. Proces ten będzie funkcjonował podobnie jak ten z Android Market i ma zapewnić, by wszystkie programy w systemie był zawsze aktualne.\nKandek twierdzi, że również to pomoże w zachowaniu większego bezpieczeństwa systemu dla użytkowników indywidualnych i biznesowych. Windows Store będzie oferował zarówno aplikacje Metro, jak również tradycyjne desktopowe oprogramowanie.


Dziś Sejm przyjął nowelizację ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Rozwiązanie przyjęte w nowelizacji – odstąpienie od karania – jest zgodne z rekomendacjami Instytutu Spraw Publicznych.\n- To dobra wiadomość dla wszystkich, którzy są zwolennikami podejścia ‘leczyć, a nie karać’. Wyniki badań zrealizowanych przez ISP w 2009 roku pokazały, że ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii jest kosztowna i mało efektywna. Cieszymy się z nowelizacji, bo oznacza zmiany w dobrym kierunku – skomentowała decyzje Sejmu Ewelina Kuźmicz, ekspertka Instytutu Spraw Publicznych.\nOd ponad 10 lat w Polsce posiadanie narkotyków podlega karze więzienia do trzech lat – tego nowelizacja nie zmienia. Sprawia jednak, że nie każda osoba zatrzymana z narkotykami będzie automatycznie otrzymywała wyrok i wpis do rejestru karnego. Nowelizacja umożliwia prokuratorowi i sędziemu, żeby odstąpili od ścigania za posiadanie, innymi słowy: mogą odstąpić od karania. To może pomóc, po pierwsze w leczeniu osób uzależnionych, gdy prokurator lub sąd uznają, że zamiast karać więzieniem lepiej jest skierować podejrzanego na terapię. Po drugie, większość osób zatrzymywanych za posiadanie narkotyków to ludzie młodzi, w większości przypadków zatrzymani z niewielka ilością marihuany, tak zwani „drobni użytkownicy”. Dzięki nowelizacji prokuratorzy i sędziowie będą mogli rozważyć, czy skazywanie danej osoby na karę więzienia jest rzeczywiście uzasadnione.\nBadania Instytutu Spraw Publicznych pokazują, że karanie za posiadanie więzieniem jest kosztowne – rocznie pochłania co najmniej 80 mln złotych rocznie z budżetu państwa oraz 204 000 ośmiogodzinnych dni roboczy pracy funkcjonariuszy publicznych: policjantów, prokuratorów, sędziów, kuratorów sądowych. Jednocześnie jest mało skuteczne: nie przyczynia się do ograniczania handlem narkotykami, czy odstraszania od narkotyków.\nRozwiązanie przyjęte w nowelizacji – odstąpienie od karania – jest zgodne z rekomendacjami Instytutu Spraw Publicznych, sformułowanymi na podstawie wyników badań. Nowelizacja to pierwszy, dobry krok w kierunku reformy polityki narkotykowej. Uważamy jednak, że potrzebne są kolejne posunięcia, miedzy innymi:\nzdefiniowanie czym jest nieznaczna ilość narkotyku (SLD zgłosiło taka poprawkę do przyjętej dziś nowelizacji, jednak poprawka została odrzucona);\nwprowadzanie alternatywnych form karania za posiadania, niż karanie więzieniem. Na przykład, na wzór Portugalii, postawienie osoby zatrzymanej przed specjalna komisją, która może pomóc w ewentualnym zdiagnozowaniu uzależnienia;\ndekryminalizacja posiadania niewielkich ilości narkotyków na własny użytek: oznacza ona, że posiadanie narkotyków pozostaje nielegalne, ale prokurator nie wszczyna postępowania wobec osoby, która została zatrzymana z niewielką ilością narkotyku na własny użytek.\nPublikacje ISP na temat polityki narkotykowej:\nPolityka narkotykowa w Polsce – czas na reformę, Analizy i Opinie nr 115/2011:\nPenalizacja posiadania narkotyków – działania instytucjonalne i koszty, Analizy i Opinie nr 101/2009\nKaranie za posiadanie. Artykuł 62 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – koszty, czas, opinie, raport z badań, 2009:\nJacek Kucharczyk o bilansie czteroletnich rządów Donalda Tuska


17-latka zginęła na przejściu dla pieszych - strona 17 - Kielce - Forum echodnia.eu - strona 17\nMichał na prezydenta\nslawo - 30 minut temu\n~PiS to złodzieje~ - 39 minut temu\n~J~ - dziś, 18:25\nNapisano 29 listopad 2008 - 09:50:33\nA ja chce gwiazdkę z nieba...\nNapisano 29 listopad 2008 - 11:33:27\nJa znałam tą dziewczyne chodziła do gimnazjum.nr 12 a potem przeniosła się do liceum nie wiem jakiego.Mieszkała na osiedlu KSM wczoraj chodziłam z koleżankami i zbierałyśmy podpisy żeby zainstalowano światła\nNapisano 29 listopad 2008 - 12:25:44\npopieram takie akcje jak te ze zorganizowaniem marszu. Myślę, ze dzięki nim i temu forum wiele ludzi zastanowi się wsiadając za kierownicę. Po marszu Pijany kierowca zabił mojego przyjaciela" zauważyłam, ze wiele osób juz inaczej patrzy na soby wsiadające po spożyciu. W jakiś sposób marsz ten przekonał nas, ze nie można na to pozwolic. A własnie przez to, że dzieki rodzinie i rpzyjaciołom poznalismy imie i nazwisko osoby, która zgineła przez pijanego kierowcę to nie był dla nas kimś anonimowym, nie był ofiarą, tylko osoba, która żyła, miała rodzinę, ,marzenia. Wydaje mi się, ze łatwoej do ludzi dociera tragedia konkretnej osoby niz anonima. Ewelinki nie ma już z nami. Gdy zyła miała imię i nazwisko. Dlaczego mielibysmy ja tego pozbawiać teraz, przecież chyba nie przestała dla nas istnieć i pozostanie w pamieci wielu na zawsze. Gdybym nie poznała przez to forum jej imienia myślałabym po prostu, ze zginął KTOS tak jak ginie setki ludzi dziennie. Nie ma sensu ukrywać takich rzeczy. Nie znałam jej a dzięki temu, ze wiem jak ma na imię i widziałam jej zdjecie, to jest mi teraz blizsza i wsiadając za kierownicę i przejedzając przez pasy na pewno będę o niej myśleć.\nCo do sprawcy - nie wiem ile miał lat. Myślę, ze zawinił tu brak doświadczenia, jeśli był młody. Niestety zdanie prawa jazdy nie świadczy o umiejetnosciach i o tym, że jesteśmy gotowi wyjechac na polskie drogi. Ja jezdze już ponad 7 lat i uwierzcie, ze nie raz zrobiłam sytuację, która mogłaby skończyć się tragicznie, I nie dlatego, ze jechałam za szybko, nie dlatego, ze byłam nie ostrożna. Po prostu nie umiałam sie w pewnych sytuacjach zachować na drodze. Bo i skąd. Doswiadczeni kierowcy, jeśli pamietają swoje początki doskonale wiedzą o czym mówię. Mam dwóch braci , którzy tez niedawno dostali prawko. Robią masę błędów, nie zdaja sobie sprawy z zagrożeń. Nie wiedzą co moze się wydarzyc. Ale ja wiem i jestem od tego by ich uświadomić. Ta tragedia, która miała miejsce - też kiedyś taką miałam. Na przystanku autobusowym, zza autobusu nagle wyłonił sie pieszy i nawet nie spojarzal czy coś nadjeżdża. Na szczęście nic sie nie stało. Jest wiele takich sytuacji, w których jeśli kierwca sie nie znajdzie to nie będzie wiedział co sie moze wydarzyc. Ale na to potrzeba niestety czasu.\nSystem kursów na prawo jazdy, samego zdawania sie nie sprawdza. Dlaczego nie możemy wziąść przykładu z Kanady na przkład. Gdzie prawo jazdy dostaje się bodajże w wieku lat 16 - mozna jedzić tylko z osobą dorosła. a dopiero później po obyciu sie z samochodem mozna dostac prawko i jezdzic samodzielnie.\nJa z czystym sumieniem moge powiedziec, ze to ja i mój tata nauczyłam moich braci jeżdzic BEZPIECZNIE a przynajmniej zdawać sobie sprawę jakie niebezpieczeństwa czają sie na drogach.\nSPRAWCA - to mógł być każdy z nas. Jeśli był trzeźwy nie powinien iść siedzieć i nie pójdzie bo takie mamy prawo. Zresztą nie jest mordercą, zabójcą jest pewnie zwykłym chłopakiem, jakich wielu wokół nas.\nJest winny - to niezaprzeczalny fakt ale na pewno tego nie chciał, pewnie po prostu sie zagapił...\nNapisano 30 listopad 2008 - 09:03:38\nSkładamy serdeczne podziękowania za tak liczny udział w pożegnaniu Ewelinki\nDziękujemy za Waszą obecność, za wszystkie słowa otuchy które usłyszeliśmy\nDziękujemy za głosy oburzenia i żalu napisane na tym forum\nNapisano 30 listopad 2008 - 15:25:02\nKŁADKA NA GRUNWALDZKIEJ!!!!!!!!!!!\nNapisano 30 listopad 2008 - 15:25:53\nKŁADKA NA GRUNWALDZKIEJ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nNapisano 30 listopad 2008 - 20:06:09\nWarto zwrócić uwagę, że uczestnikami wypadków najczęściej są piesi\njestem kierowcą od wielu lat i to właśnie piesi czują się PANAMI dróg.\nSam wypadek jaki jest każdy wie z różnych źródeł. Winny jest oczywiście w tym przypadku kierowca jak najbardziej. Ale szanowni czytelnicy radosna twórczość drogowców powinna zostać rozliczona i to w tym momencie, bo moment jest odpowiedni. Jak wygląda ulica Seminaryjska każdy wie, a czy próbował ktoś przejechać krótki niespełna kilometrowy odcinek od bazarów do skrzyżowania z Krakowską Rogatką uważając na każde z 9-ciu na tym krótkim odcinku przejściu dla pieszych ? Po prostu nie każde miejsce się nadaje żeby walić na nim przejście i o tym powinni wiedzieć głównie drogowcy, którzy są w stanie zmierzyć chociażby takie dane jak natężenie ruchu. Jechał może ktoś Seminaryjską z rana w stronę bazarów ? Ja jechałem i pomimo iż jeżdżę rozważnie jeden raz zdarzyło mi się być w takiej sytuacji jak ten tutaj "kierowca" na szczęście bez konsekwencji. Przejście dla pieszych na zakręcie, pod górę, jadąc równolegle do większego pojazdu typu autobus w dodatku w kierunku wschodzącego słońca świecącego prosto w oczy - panowie drogowcy także nie powinni bezkarnie siedzieć za biurkiem i planować kolejne absurdy. Współczucie dla rodziny, jechałem tamtędy po fakcie, także byłem świadkiem wypadku starszej pani, która zginęła pod kołami autobusu - widoki jakich nikomu nie życzę.


Księstwo raciborskie we władaniu Przemyślidów opawskich - Portal ViaPoland.com - Polska kultura, turystyka i czas wolny.\nKiedy po śmierci Leszka, jeszcze w tym samym roku, Mikołaj chciał zająć przyznane sobie ziemie, spotkał się z oporem żyjących krewnych księcia Leszka raciborskiego.Opierając się na dawnym polskim prawie dziedziczenia zgłosili oni swe prawa dziedziczne do dzielnicy raciborskiej. Ostatecznie, niezwykle przychylny Mikołajowi opawskiemu, król czeski Jan Luksemburczyk, stojąc na gruncie prawa lennego, zatwierdził mu w 1337 roku dziedziczne prawo do posiadania księstwa raciborskiego.\nUznał jednak również roszczenia krewnych księcia Leszka, stojących na gruncie polskiego prawa dziedziczenia, w ten sposób, iż król zobowiązał księcia Mikołaja do zwrotu księciu Władysławowi bytomskiemu zastawionego uprzednio księstwa kozielskiego, zaś księciu niemodlińskiemu, Bolesławowi, król Jan Luksemburczyk sprzedał, za 2 tysiące grzywien, miasto Prudnik z okręgiem. Z racji przejęcia księstwa raciborskiego przez Przemyślidów opawskich, późniejsza ziemia pszczyńska weszła do dóbr tych książąt, ciągle jako część księstwa raciborskiego. Stworzony został wtedy duży kompleks ziem, noszący nazwę księstwa raciborsko - opawskiego. Zmiana właściciela spowodowała również zmiany w heraldyce. Charakterystyczne elementy herbu książąt górnośląskich, w ich liczbie również księstwa raciborskiego, zostały wzbogacone o elementy herbu księstwa opawskiego. Najdawniejszy barwny wizerunek herbu książąt opawskich znajdujemy, podobnie jak w przypadku herbu książąt opolskich, w herbarzu Gerlego. Przedstawia on pole tarczy dwudzielnej w słup czarno - czerwone. Po objęciu księstwa raciborskiego przez książąt opawskich, ich herb uległ modyfikacji. Najczęściej używali oni jako swego, herbu książąt raciborskich: w błękitnym polu tarczy złoty orzeł, który zdobił klejnot wzięty z herbu książąt opawskich: dwa rogi tura czarno - czerwone. Takie wyobrażenie herbu znaleźć można na pieczęci syna Mikołaja II opawskiego, księcia Jana.\nZnane jest również inne wyobrażenie herbu księstwa raciborsko - opawskiego: w tarczy dwudzielnej w słup w prawej połowicy na błękitnym polu złoty orzeł z czerwonymi pazurkami i takimż językiem, lewa połowa tarczy jest dwudzielna w słup w barwach srebrno - czerwonych. Klejnotem herbu są skrzydła orła: z których prawe złoto - błękitne, a lewe srebrno - czerwone. W herbie tym przede wszystkim zauważyć należy zmianę dotychczasowych klejnotów herbowych. Dawne cymery zastąpione zostały skrzydłami orlimi o tynkturach charakterystycznych dla księstw: raciborskiego i opawskiego. Zmianie uległy również barwy herbu książąt opawskich. Występująca dotąd tynktura czarna ustąpiła miejsca barwie srebrnej. Niestety nie możemy nic konkretnego powiedzieć o okolicznościach tych zmian.\nPanowanie Przemyślidów, zaznaczyło się w dziejach księstwa raciborskiego nie tylko zmianami w sfragistyce, czy heraldyce. Zmiany zaszły w przede wszystkim w kształcie terytorialnym księstwa. W okresie ich panowania doszło do podziałów spadkowych, zastawów i sprzedaży, a w rezultacie do powstania mniejszych jednostek administracyjnych, które niekiedy uzyskiwały status odrębnych organizmów politycznych. W przypadku księstwa raciborskiego, przedmiotem takich transakcji były zawsze obszary położone na wschodnich krańcach tego księstwa. Był to obszar, którego dzieje szczególnie nas interesują: ziemia pszczyńska, obejmująca dwa okręgi (districtus): mikołowski i pszczyński. Najprawdopodobniej były to obszary podległe kasztelanom. Być może jednak chodziło o okręgi starościńskie. Najwcześniejszą, znaną sprzedażą jest transakcja dokonana w 1360 roku. Wtedy książę Mikołaj sprzedał Ottonowi z Pilczy dobra obejmujące miasto Mysłowice oraz wsie: Załęże, Jaźwice, Bogucice, Roździeń i Szopienice. Dobra te przekazane zostały Ottonowi wraz z wszystkimi prawami tj. prawem sądowniczym, zwierzchnością sądową, prawem czerpania dochodów z młynów, stawów i nn. oraz z prawem polowań. Dotychczasowy właściciel, zachowując sobie zwierzchność lenną nad przekazanym majątkiem, zobowiązał Ottona z Pilczy do służby wojskowej odbywanej konno, ale tylko na wyprawach w granicach księstwa raciborsko - opawskiego. Wyodrębnienie majątku mysłowickiego z dóbr księcia opawsko - raciborskiego, nie miało charakteru politycznego i nie pociągało za sobą utworzenia nowej jednostki terytorialnej. Było to zwykłe nadanie lenna.\nSprzedaż ta ma jednak znaczenie. Po raz pierwszy bowiem, przy okazji tej transakcji, szczegółowo opisane zostały granice dóbr mysłowickich leżących na północno - wschodnich krańcach ówczesnego księstwa raciborskiego. W związku z tym zaś, wymienione zostały po raz pierwszy kolejne miejscowości późniejszej ziemi pszczyńskiej: Bogucice, Szopienice, Roździeń. Odtąd dobra te będą przez kolejnych posiadaczy sprzedawane lub zastawiane w prawie niezmienionym kształcie terytorialnym. Cały czas jednak, aż do pierwszej połowy XVI stulecia będą pozostawały w politycznym związku z ziemią pszczyńską. Niestety nie wiemy jak długo Otton z Pilczy pozostawał właścicielem dóbr mysłowickich. E. Zivier sugerował, że pozbył się on tych włości jeszcze za swojego życia, tj. przed 1382 rokiem. Brak źródłowych śladów, oprócz dokumentu z 1360 roku, zdaje się potwierdzać bardzo krótkie władanie tego wpływowego możnowładcy polskiego w przygranicznych dobrach mysłowickich.\nZ wydarzeń politycznych mających miejsce w okresie rządów pierwszego Przemyślidy w księstwie raciborskim na uwagę zasługuje wyprawa króla Polski Kazimierza III Wielkiego przeciwko królowi czeskiemu Janowi Luksemburczykowi, która miała miejsce w czerwcu 1345 roku. Wojna jak wtedy się rozpoczęła, toczyła się wyłącznie na obszarze księstwa raciborskiego. W trakcie tych działań Polacy zdobyli Pszczynę, Rybnik i przystąpili do oblegania Żor. Dopiero odsiecz Jana Luksemburczyka zmusiła wojska polskie do wycofania się pod Kraków. W roku 1365 zmarł książę Mikołaj opawsko - raciborski. Władzę po nim w księstwie przejął jego najstarszy syn, książę Jan I. Pozostali synowie Mikołaja, aż do 1377 roku pozostawali bez osobnych dzielnic. Nie brali również udziału w rządach księstwem pozostając na utrzymaniu brata.\nW trakcie swych rządów, książę Jan odstąpił w 1375 roku Władysławowi, księciu opolskiemu wschodnią część księstwa raciborskiego określoną w dokumencie jako okręgi (districtus): mikołowski i pszczyński. Należy przypuszczać, że transakcja miała charakter zastawu. Była to wtedy powszechnie stosowana przez książąt forma zdobycia gotówki. Z ziem tych, w kwietniu 1375 r. książę Władysław składa królowi czeskiemu hołd lenny. Wobec braku źródeł pozostanie zagadką do kiedy książę Władysław Opolczyk był właścicielem tej części księstwa raciborskiego. W każdym razie w roku 1384 występował on w dokumencie jeszcze jako właściciel Żor. Świadczy to o tym, że był wtedy jeszcze właścicielem całego opisywanego regionu. W roku 1368 natomiast ziemie te na powrót były w posiadaniu książąt opawsko - raciborskich, o czym świadczy pośrednio nadanie dla biskupów krakowskich uczynione przez księcia Jana opawsko-raciborskiego we wsi Imielin.\nPanowanie księcia opolskiego Władysława w przygranicznej części księstwa raciborskiego należy traktować jako epizod, gdyż dobra te ostatecznie wróciły do rąk Przemyślidów opawsko - raciborskich. W dwa lata po tym, jak książę Władysław Opolczyk nabył od księcia Jana I dobra pszczyńskie, księstwo opawsko - raciborskie uległo podziałowi. W wyniku przeprowadzonych na początku 1377 roku podziałów, książę Jan I objął w posiadanie księstwo raciborskie, oczywiście bez zastawionej wtedy Pszczyny. Przysługiwało mu ono po matce, jako jedynemu synowi księcia Mikołaja II opawskiego zrodzonego z jego pierwszej żony, księżniczki raciborskiej, Anny. Z ojcowizny książę Jan otrzymał część księstwa opawskiego z Karniowem (Jgerndorf, Frstenwalde i Bruntal). Zatrzymał również, na równych prawach z braćmi, udziały w jesenickich kopalniach złota. Pozostałą część księstwa opawskiego podzielili między siebie inni synowie Mikołaja, książęta: Mikołaj młodszy i Przemko - Głubczyce, Wacław - Opawę. W porównaniu z nadziałem księcia Jana, otrzymali oni niewielkie posiadłości.\nPodział dokonany w 1377 roku doprowadził do powstania księstwa karniowsko - raciborskiego, oddanego starszej linii Przemyślidów opawskich, reprezentowanej w pierwszym pokoleniu przez księcia Jana I. Jego śmierć, która nastąpiła między rokiem 1380 a 1382, nie doprowadziła do żadnych zmian terytorialnych księstwa, mimo że zostawił on po sobie dwóch synów. Władzę w księstwie objął wtedy starszy, książę Jan II zwany Żelaznym (Ferreus) (%u2020 1424). Młodszy wiekiem, książę Mikołaj (%u2020 ok. 1406) pozostał, jako niepełnoletni na utrzymaniu brata.\nPanowanie księcia Jana II było stosunkowo długie i obfitowało w wiele wydarzeń politycznych, niejednokrotnie świadczących o bujnym temperamencie władcy. Książę obdarzony przydomkiem sugerującym surowość, ale również rozwagę i potęgę, w rzeczywistości cieszył się do pewnego momentu jak najgorszą opinią, szczególnie w kręgach kościelnych, ale nie tylko. Zatargi z biskupami krakowskim i wrocławskim, doprowadziły do obłożenia księcia Jana II klątwą, w 1399 roku przez biskupa ołomunieckiego. Sytuacja taka spowodowana była grabieżami i rozbojami jakich, na czele kilkudziesięciu zbrojnych, dopuścił się książę w dobrach biskupa krakowskiego. Złej sławy, tym razem na dworze biskupa wrocławskiego, Wacława księcia legnickiego, przysporzyły mu również dramatyczne wydarzenia związane z utopieniem, dwóch księży: Konrada, plebana z Żor i Mateusza, plebana z Krzyżowic.\nW polityce zagranicznej, Jan II, mimo prób wiązania się, na przełomie XIV i XV wieku, z Jagiellonami, czego zewnętrznym przejawem był jego ślub zawarty w 1407 roku, z Heleną, ks. litewską i dość częste kontakty z dworem krakowskim, trwale związał się z panującym w Czechach, Luksemburgami. Za czasów panowania w Czechach Wacława IV Luksemburczyka pełnił on znaczne funkcje na dworze w Pradze, m. in. urząd wielkiego ochmistrza królewskiego. Postępowanie i porywczość, z jakich wtedy zasłynął, jako zwolennik króla Wacława IV w jego walce przeciwko opozycji i przyrodniemu bratu, margrabiemu morawskiemu Jostowi spowodowały, że w Czechach obdarzono go mało pochlebnym przydomkiem "mistrz Jan".\nRównież później w 1421 roku, podczas walk husyckich w Czechach i rywalizacji polsko - czeskiej o tron Św. Wacława, stanął zdecydowanie po stronie Zygmunta Luksemburczyka. Nie przeszkodziło mu to jednak być obecnym jeszcze w 1424 roku na koronacji, żony Władysława II Jagiełły, Zofii Holszańskiej w Krakowie. Pomimo więzów krwi, jakie łączyły go z Domem Jagiellońskim otwarcie wystąpił przeciwko Władysławowi II Jagielle i swojemu szwagrowi - Zygmuntowi Korybutowiczowi, który w tym czasie, z ramienia króla polskiego przebywał w Czechach i w Raciborzu aresztował poselstwo stanów czeskich, podążające do księcia Witolda, z propozycją, aby ten objął tron czeski.\nW czasie rządów Jana Żelaznego w księstwie raciborsko - karniowskim zaszły kolejne zmiany terytorialne. W roku 1385 książę Władysław Opolczyk, przejął prawem zastawu księstwo karniowskie. W tym samym mniej więcej czasie, ustąpił z Pszczyny i Mikołowa, oddając ten majątek na powrót księciu Janowi II. W ten sposób książę Jan II Żelazny, jakkolwiek pozbył się - tymczasowo - własnej ojcowizny, to jednak objął realne władztwo nad całym obszarem księstwa raciborskiego.\nRok 1391 przyniósł kolejną zmianę terytorialną. Dokonana ona została wobec zatargu między księciem Janem a biskupem krakowskim, Janem z Radliczyc. W roku 1390 książę na czele oddziału zbrojnych dokonał napadu i rabunku w dobrach biskupich. W trakcie najazdu spalony został zamek Lipowiec i kilka okolicznych wsi. Za czyn ten księciu groziła ekskomunika. W związku z tym, w rok po tym napadzie, książę Jan II darował biskupowi krakowskiemu i jego następcom, trzy wsie leżące na wschodnich rubieżach księstwa raciborskiego: Kosztowy, Imielin i Chełm. Darowizna ta stała się, kilka wieków później, przyczyną wielu zabiegów dyplomatycznych, bowiem biskupi krakowscy dobra te, podobnie jak kupione później księstwo siewierskie, traktowali jako wyłączone spod zależności od króla Czech i przekazane im wraz z prawem zwierzchności.\nW świetle zachodniego prawa lennego książę Jan II, jako wasal króla czeskiego nie miał prawa pozbywać się tych ziem bez zgody seniora. Musimy jednak pamiętać, że książęta śląscy, a wśród nich również Przemyślidzi opawscy, jako przyrodzeni panowie tych ziem, byli lennikami króla czeskiego na dość specyficznych warunkach. Obejmowało ich zw. "prawo książąt śląskich", a co za tym idzie, ich uprawnienia nie były ograniczone tak jak każdego innego wasala w prawie lennym. Pośrednio świadczy o tym zapis w samym dokumencie z 1391 r., w którym książę przekazując dobra, powołuje się na swoje prawa książęce, ani słowem nie wspominając o stanowisku króla czeskiego względem tej darowizny. Najprawdopodobniej książę Jan Żelazny miał prawo samodzielnie przekazać dobra ziemskie biskupom krakowskim. W innym przypadku byłby to akt bezprecedensowej samowoli, którego nie tłumaczyłaby nawet wyjątkowa pozycja księcia Jana na dworze praskim.\nPrzypuszczenie to ponadto umacnia fakt, że praktycznie aż do czasów przejęcia Śląska przez Prusy w 2 poł. XVIII wieku, sprawa tej darowizny nie była podejmowana przez zainteresowane strony, chyba, że przy okazji sporów granicznych, czy egzekwowania należności wynikających z ciężarów prawa feudalnego. Nawet dbający o swój stan posiadania i niezwykle wyczulony na punkcie egzekwowania praw nad podległymi sobie obszarami, sukcesor biskupa Jana z Radliczyc, biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki nie podejmował próby uregulowania prawnych podstaw władania tymi wioskami. Wręcz odwrotnie przez długi czas toczył spory o granice tej posiadłości. Najwidoczniej nic nie wskazywało na to aby takie nadanie księcia należało w odrębny sposób sankcjonować.\nPoza tym, gdyby królowie Czech z dynastii Luksemburgów, a później Habsburgowie, mieli tradycyjne prawa senioralne do tych ziem, to należałoby się spodziewać, że z całą stanowczością, wystąpiliby w ich obronie, żądając od biskupów krakowskich hołdu lennego. Nic takiego jednak nie miało miejsca. Dopiero Hohenzollernowie rozpoczęli drobiazgowo, nie uwzględniając śląskiej odrębności ustrojowej, egzekwować prawa senioralne. Z czasów panowania tego księcia pojawiają się informacja o kolejnych miejscowościach. W 1387 roku książę nadaje wójtostwo w Bieruniu niejakiemu Kusowicowi. Akt ten powszechnie uważany jest za dokument lokacyjny miasta Bierunia. Istotnie, mimo że w samym dokumencie brak wzmianek o nadaniu ordynacji miejskiej, to jednak pojawia się tam określenie dziedzicznego wójta, który zwykle był urzędnikiem występującym w osadach typu miejskiego. Dokumenty wydawane w późniejszych latach potwierdzają miejski charakter Bierunia.\nInną niezwykle istotną sprawą, chociaż bezpośrednio niezwiązaną z dziejami ziemi pszczyńskiej, są zmiany terytorialne księstwa karniowskiego. Stanowiło ono wtedy jednak integralna część całego władztwa książąt raciborsko - karniowskich. Pozostawało ono od roku 1385, jako zastaw w rękach księcia Władysława Opolczyka. Rządził on w nim przez 5 lat, po czym zmuszony był je sprzedać Jostowi, margrabiemu morawskiemu. Miało to miejsce w 1390 roku. W rękach Josta, księstwo karniowskie pozostawało z kolei, aż do jego śmierci w 1411 roku. W tym czasie jednak książę Jan, w bliżej nieznanych okolicznościach, wszedł w posiadanie niewielkiego skrawka księstwa karniowskiego, obejmującego południową jego część z miastem Bruntal. Wiemy, że miało to miejsce przed rokiem 1405. Znamy również dokładne granice obszaru karniowszczyzny pozostającej w rękach Jana II. Fakty te są możliwe do ustalenia na podstawie dyplomu z 1405 roku. W akcie tym książę Jan dokonał podziału posiadanej części księstwa karniowskiego i wydzielił młodszemu bratu, Mikołajowi, wschodnią jego część z miastem Bruntal.\nWyodrębnienie to jednak tylko epizodem w dziejach podziałów dzielnicowych księstwa raciborsko - karniowskiego, gdyż rychła śmierć księcia Mikołaja, w 1406 roku, spowodowała, że wyodrębnione ziemie wróciły na powrót do rąk Jana II Żelaznego. W roku 1411, mając pod pięćdziesiątkę, książę Jan postanowił zabezpieczyć przyszłość, swej młodszej od siebie małżonki, Helenie. W związku z tym dał jej, jako dożywocie ziemię pszczyńską. Rok później, w 1412 roku książę Jan powiększył jeszcze obszar wydzielony małżonce o kolejne wsie: Pawłowice, Woszczyce, Pielgrzymowice, Warszowice, Baranowice, Palowice, Bełk i Dębieńsko. Dobra te jednak nie zostały wydzielone z obszaru księstwa karniowsko - raciborskiego, aż do śmierci Jana II. Nie wiadomo też, czy już wtedy księżna Helena objęła rządy w ofiarowanym majątku. Żadne archiwalia o tym nie świadczą. Przypuszczać zatem należy, że w ziemi pszczyńskiej osiadła ona dopiero po śmierci męża.\nWraz ze śmiercią księcia Jana II Żelaznego, która nastąpiła w 1424 roku, rozpoczął się kolejny etap rozbicia dzielnicowego księstwa. Jeszcze w 1424 roku, władzę w zapisanej sobie części księstwa raciborsko - karniowskiego, jako osobnej dzielnicy, przejęła księżna wdowa, Helena. Podległe jej włości objęły ostatecznie obszar ziemi pszczyńskiej wraz z miastami: Pszczyną, Mikołowem, Mysłowicami i Bieruniem. Dział wdowi, mimo istnienia takiej możliwości, nie był niezależny politycznie. Ziemie oddane księżnej Helenie, mimo wyraźnego terytorialnego wyodrębnienia, nadal pozostawały w składzie księstwa raciborsko - karniowskiego, a po jego podziale, w 1437 roku, weszły do księstwa rybnickiego. O zależności politycznej działu wdowiego od pozostałych części księstwa świadczy m. in. treść dyplomów, jakie w okresie swych rządów w Pszczynie wystawiła księżna Helena. Nigdy nie zdarzyło się, by księżna czyniąc jakiekolwiek nadanie, czy w inny sposób uszczuplając swoje prawa książęce, robiła to samodzielnie. Zawsze w takich dokumentach występowała wespół z synami. Praktycznie zatem księżna Helena zrezygnowała ze swych praw suwerennych do dóbr pszczyńskich. Było to chyba związane z zapisem księcia Jana, który w dokumencie z 1411 zastrzegł, że gdyby z małżeństwa z Heleną zrodzeni byli synowie, to mają oni prawo do wykupienia dóbr swej matki.\nWydzielenie wdowie po księciu Janie II osobnej dzielnicy wypada traktować, jako kolejny epizod w historii terytorialnych podziałów księstwa raciborsko - karniowskiego. Pozwalają na to zarówno warunki, na jakich księżna Helena władała w Pszczynie oraz fakt, że po jej śmierci, w 1449 roku, dobra te wróciły do rąk jej synów. Pozostała część księstwa raciborsko - karniowskiego nie została podzielona bezpośrednio po śmierci księcia Jana II. Pozostali po nim synowie: Mikołaj (%u2020 1452) i Wacław (%u2020 1456), aż do 1437 roku wspólnie władali Karniowem, Raciborzem i Rybnikiem. Dopiero w 13 lat po śmierci ojca, w dość wyjątkowej sytuacji, przy mediacji przedstawicieli rycerstwa raciborskiego, karniowskiego i rybnickiego, bracia dokonali podziału między sobą. Starszy z braci, książę Mikołaj zatrzymał w swoim ręku całe księstwo karniowskie, zaś z księstwa raciborskiego środkową jego część z Rybnikiem i Wodzisławiem. Jego zwierzchności, jako księciu rybnicko - karniowskiemu, miała podlegać również wdowia oprawa księżnej Heleny, chociaż z tego tytułu miał zobowiązania finansowe wobec brata. Młodszy, Wacław objął we władanie zachodnią część dotychczasowego księstwa raciborskiego z samym Raciborzem.\nMikołaj, obejmując w 1437 roku rządy w wydzielonej sobie dzielnicy miał za sobą kilkuletnie doświadczenie w rządzeniu. W chwili śmierci ojca, w 1424 roku, był już pełnoletni i przez ten czas sprawował władzę wespół z matką w całej ojcowiźnie. W polityce swojej ostatecznie odszedł od tradycyjnego sojuszu z władcami Czech. Od 1447 możemy wyraźnie zauważyć jego propolskie sympatie. Jego panowanie, wcale nie było mniej burzliwe, niż rządy ojca, księcia Jana II Żelaznego. Książę zaangażował się wpierw, jeszcze jako sojusznik Zygmunta Luksemburczyka, w walki z husytami. Bronił swoich włości w trakcie trzeciego najazdu husytów na Śląsk. Udało mu się pokonać ich ostatecznie w bitwie pod Rybnikiem, w 1434 roku. Ze zwycięskich wojen, jakie książę prowadził w latach 30-tych XV stulecia, wyszedł opromieniony sławą zwycięskiego wodza. Kolejne walki, jakie prowadził z książętami opawskimi, nie przyniosły mu już jednoznacznego zwycięstwa. Zmuszony do zakończenia walk, zgodzić się musiał w 1437 roku, na wydzielenie bratu osobnej dzielnicy. Kolejne lata wypełniły księciu walki o osadzenie na tronie czeskim Kazimierza Jagiellończyka. Fiasko tej inicjatywy spowodowało, że książę Mikołaj uznał nad sobą zwierzchność nowego króla czeskiego Albrechta Habsburga w 1439 roku.\nPoczątek lat 40-tych XV wieku wypełniły Mikołajowi zatargi z biskupem krakowskim Zbigniewem Oleśnickim. Z tymi zatargami często były związane łupieskie wyprawy na dobra biskupów krakowskich: Siewierz, Chełm, Imielin. Zakończyły się one zajęciem przez księcia Mikołaja Siewierza, który tyle co nabył od książąt cieszyńskich Wacława i Bolesława, biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki. W związku z tym nie obyło się bez zbrojnej interwencji Polaków, którym przewodził starosta sieradzki, Piotr Szafraniec. Dość powiedzieć, że zatargi te, liczne najazdy te, jak i zła sława księcia Mikołaja spowodowały, iż umierał on, określany przez źródła śląskie, jako nieprzyjaciel Kościoła.\nW drugiej połowie lat 40-tych XV wieku, w okresie bezkrólewia w Koronie Polskiej, książę Mikołaj ostatecznie stał się stronnikiem dworu polskiego. Udało mu się pozyskać tam, nawet wszechmocnego biskupa Zbigniewa Oleśnickiego, którego w związku ze sprawą Siewierza, był dotąd śmiertelnym wrogiem. Wydaje się jednak, że w przyjaznym traktowaniu księcia Mikołaja przez dwór polski chodziło nie tyle o wiernego sojusznika, ale raczej o gotowego na wszystko najemnika. Ciągłe zatargi i wyprawy zbrojne, bez wymiernych efektów, musiały zakończyć się upadkiem znaczenia Przemyślidów śląskich, Do wniosku takiego upoważniają m. in. straty terytorialne księstw przez nich władanych. Mikołaj, mając ciągłe kłopoty finansowe, w 1447 roku zastawił Hynkowi z Vrbna, południową część księstwa karniowskiego z miastem Bruntal. W konsekwencji obszar ten na zawsze już odpadł od księstwa karniowskiego.\nDwa lata później, po śmierci księżnej Heleny, w 1449 roku, książę Mikołaj zajął władane przez nią dobra. W ten sposób ziemia pszczyńska znowu została włączona do całości księstwa i podporządkowana władcy, który tytułował się księciem rybnicko - karniowskim. Wydarzenia te inaczej jednak wyglądają gdy uwzględnimy stwierdzenie F. Schaeffera, który w swojej kronice napisał: "W roku 1449 ziemię pszczyńską przejął we władanie książę raciborsko - opawski Wacław. ...". Stwierdzenie to, w zderzeniu z dotychczasowymi ustaleniami, przede wszystkim wynikami badań E. Ziviera, jest oczywistą pomyłką. W omawianym fragmencie kroniki Schaeffera dostrzec można wiele takich omyłek i niespójności. W pamięci dziejopisów ziemi pszczyńskiej, książę Mikołaj rybnicko - karniowski zapisał się głównie jako ten, który żeniąc się dwa razy, za każdym razem popełniał mezalians. Małżeństwa te podyktowane były zapewne problemami finansowymi, z którymi książę borykał się ciągle, a licząc na bogate wiano mógł przymknąć oko na niskie urodzenie wybranek.\nPierwszą żoną księcia Mikołaja była Magdalena Clema z Lgoty, córka książęcego wasala. Z małżeństwa tego urodziło się troje dzieci. Dwaj synowie: Jan (%u2020 1483), Wacław (%u2020 1478) i córka: Barbara, która wyszła później za mąż za Jana III, księcia oświęcimskiego. Druga żona, Barbara, córka mieszczanina krakowskiego i wdowa po dwóch mężach, wydała na świat córkę Małgorzatę, bardziej znaną jako Machnę, która wyszła za mąż za księcia zatorskiego Kazimierza, oraz syna Mikołaja, który zmarł wkrótce po śmierci ojca. Niestety, Mikołaj niedługo cieszył się swoją drugą małżonką, bowiem w niecałe dwa lata po ślubie, w 1452 roku zmarł. Według Ziviera, Barbara, jako wdowa po księciu otrzymała na mocy testamentu oprawę wdowią w postaci ziemi pszczyńskiej, mniej więcej w takich granicach, w jakich wcześniej rządy sprawowała tam księżna Helena. Wydaje się jednak bardziej prawdopodobne, że nadanie jej tych dóbr, w których po śmierci współmałżonka rzeczywiście sprawowała rządy, mogło być związane nie tyle z wydzieleniem dla niej oprawy wdowiej, ale raczej z koniecznością zabezpieczenia przyszłości najmłodszemu synowi księcia Mikołaja i Barbary, również Mikołajowi. Pozostała część księstwa rybnicko - karniowskiego miała stanowić ojcowiznę dla dwóch starszych synów Mikołaja zrodzonych z pierwszego małżeństwa.\nJuż jednak w 1453 roku, pretensje do księstwa, zgłosił książę raciborski, Wacław, stryj książąt rybnicko - karniowskich. Zapewne głównym powodem była chęć wyegzekwowaniu należności, jakie winien był mu zmarły książę Mikołaj z tytułu przejęcia w 1449 roku dóbr pszczyńskich. Pod pretekstem opieki nad małoletnimi synowcami Wacław raciborski wkroczył na terytorium księstwa karniowsko - rybnickiego. Najazd księcia w 1453 roku zakończył się niemalże pełnym jego sukcesem, ale walki przedłużyły się aż do 1454 roku. W ich wyniku Wacławowi udało się zająć prawie cały obszar księstwa rybnicko - karniowskiego, jednak oprócz Pszczyny, gdzie schroniła się wdowa po Mikołaju, Barbara. Mimo trwającego tydzień oblężenia, wojskom księcia raciborskiego, nie udało mu się zdobyć miasta. Ostatecznie książę Wacław od Pszczyny odstąpił, a księżnej Barbarze udało się doprowadzić do ugody na mocy, której książę Wacław uznał jej prawa do ziemi wydzielonej dla niej przez księcia Mikołaja. Księżna Barbara najprawdopodobniej utrzymała się nie tylko w Pszczynie ale również w pozostałych częściach dóbr pszczyńskich. Pozostałymi ziemiami księstwa rybnicko - karniowskiego, zdobytymi w wyniku najazdu 1453 - 1454 roku, książę Wacław raciborski władał aż do swojej śmierci w 1456 roku. W roku 1456 księstwo rybnicko - karniowskie odzyskał najstarszy syn księcia Mikołaja, Jan. Nie wydzielił on osobnej dzielnicy swemu młodszemu bratu Wacławowi, lecz władzę sprawował również w jego imieniu. W rok po objęciu władzy, książę Jan wraz z księżną Barbarą udali się do króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka wobec którego zawarli układ. Obie strony wzajemnie wyrzekły się wszelkich kroków nieprzyjacielskich. Gwarantem całego układu miał być właśnie król polski. Księżna, która była inspiratorką tego układu uczyniła tak wobec trudnej sytuacji politycznej w Czechach oraz po to aby zabezpieczyć się przed kolejnymi atakami na swoje dobra, tym razem ze strony pasierba.\nKobiece rządy w ziemi pszczyńskiej trwały do roku 1462. Wtedy książę Jan - mimo zawarcia tego układu - w dość nietypowy sposób opanował dobra swej macochy. Otóż nie mając szans na zdobycie Pszczyny szturmem, kazał poprzebierać się swoim żołnierzom za kupców i kobiety podążających rzekomo na targ. Gdy weszli oni do miasta bez problemu opanowali miasto i zamek. Samą Barbarę, książę Jan potraktował w sposób mało kurtuazyjny, ale skuteczny. Kazał zapakować jej szaty i sprzęty na kilka wozów i rozkazał odwieźć je wraz z Barbarą do Krakowa. W ten sposób pozbył się macochy, która pogodziła się ze swym losem i nie upominała się o zwrot utraconych ziem. Faktem pozostaje, że w roku 1462 władzę w całym księstwie rybnicko - karniowskim, również w jego pszczyńskiej części, objął książę Jan, zwany w historiografii Starszy.\nZa jego panowania w 1465 roku uregulowany został wreszcie spór ciągnący się od czasów śmierci księżnej Heleny w 1449 roku. Dotyczył on sum dłużnych jakie winien był książę Mikołaj (%u2020 1452) młodszemu bratu z tytułu przejęcia majątku pszczyńskiego. Około roku 1466 między braćmi doszło do podziału ojcowizny. Książę Jan zatrzymał księstwo karniowskie, a z dawnego księstwa rybnickiego jedynie miasto Wodzisław. Młodszy zaś Wacław otrzymał księstwo rybnickie. Działalność księcia Wacława w jego księstwie, które w dokumentach nazywane było księstwem rybnicko - żorsko - pszczyńskim, możemy obserwować na podstawie kilku aktów, jakie wydał. Dotyczyły one nadań dóbr ziemskich lub potwierdzeń dawniejszych nadań.\nPoczątek panowania księcia Wacława, silnie był związany z wydarzeniami politycznymi zachodzącymi w Czechach. Młody książę zaraz na początku swych rządów stanął przed politycznym dylematem. Musiał opowiedzieć się bądź za Jerzym z Podiebradów, bądź za Maciejem Hunyadym, częściej zwanym Korwinem, którzy walczyli o Koronę Świętego Wacława. Książę Wacław postanowił w tym konflikcie poprzeć Jerzego z Podiebradów, a nawet zbrojnie występował przeciwko Maciejowi Korwinowi i jego śląskim zwolennikom. Taka postawa księcia wkrótce poróżniła go niemalże ze wszystkimi książętami śląskimi. Owoce swej działalności przyszło Wacławowi zbierać po rychłej śmierci króla Jerzego (%u2020 1471), kiedy pretensje do tronu czeskiego zgłosił królewicz polski Władysław Jagiellończyk. Bardzo skomplikowało to i tak już nie łatwą sytuację na Śląsku. Wacław rybnicki poparł kandydaturę Jagiellończyka, czym naraził się najpotężniejszym w owym czasie na Śląsku książętom: Henrykowi i Wiktorynowi Podiebradowiczom, Książęta ci po śmierci swego ojca, króla Jerzego, przeszli bowiem do obozu Macieja Korwina.\nTej zmiany sojuszy, jaka dokonała się w latach 1471 - 1473, nie docenił książę Wacław, czym wywołał w 1473 roku najazd na swoje księstwo właśnie Henryka, księcia ziębickiego i Wiktoryna, księcia opawskiego. Do nich przyłączyli się, rozliczając wcześniejsze krzywdy, inni książęta śląscy: Przemko, książę cieszyński, Mikołaj, książę opolski, a nawet bliski krewny Wacława, Jan książę raciborski. Broniąc się przed atakiem, Wacław rybnicki szukał sojuszników wśród Polaków. Pośrednictwa z polecenia króla polskiego podjął się jego kanclerz Jakub z Dębna. Dzięki jego mediacji, zawarty został pod Żorami, 6 czerwca 1473 roku, po długim trzy miesiące trwającym oblężeniu tego miasta, pokój ziemski. Wacław, zmuszony został oddać Jakubowi z Dębna - gwarantowi rozejmu - Żory. Rybnik został przejęty przez Kropacza z Niewiadomia. Zajęcie miast przez sojuszników księcia Wacława było formą zabezpieczenia warunków landfrydu żorskiego, naruszenia których, ze strony księcia Wacława, obawiali się sprzymierzeni przeciwko niemu książęta. Przy tej okazji książę Wacław - zapewne wynagradzając Jakuba - sprzedał mu dobra mysłowickie, poszerzając je o Brzezinkę i Brzęczkowice.\nZapewne zatem polskiej mediacji książę Wacław zawdzięczał to, że zdołał utrzymać przy swoim, uszczuplonym o dobra mysłowickie, dziedzictwie. Warunki pokoju ziemskiego zawartego pod Żorami nie zadowoliły Henryka Podiebradowicza, ks. ziębickiego. który wykorzystując bardzo niestabilną sytuację na Śląsku i powołując się na krzywdy jakich doznał od Wacława rybnickiego, zaczął go oblegać w Pszczynie. Wacław, wpierw poprosił o pomoc króla Macieja Korwina. Ten, mając na uwadze własne interesy na Śląsku, uczynił zadość prośbie księcia rybnickiego i wysłał mu w kwietniu 1474 roku, na pomoc wojsko z Janem Bielikiem Korniczem na czele. To spowodowało, że książę ziębicki, mając przed sobą dużą armię dowodzoną przez Jana Bielika, starostę Śląska z ramienia Macieja Korwina, odstąpił od Pszczyny. Uratowany Wacław zamiast jednak wypełnić umowę i oddać Pszczynę wojskom Kornicza, uciekł do Oświęcimia, do Jakuba z Dębna, prosząc go o pomoc, tym razem przeciwko Korniczowi.\nOstatecznie walki zakończyły się zajęciem dóbr Wacława rybnickiego przez wojska króla Macieja. Sam książę, na razie bezpieczny w obozie polskim, przebywając w Krakowie ułożył się z Jakubem z Dębna co do ewentualnego zwrotu sprzedanych mu rok wcześniej dóbr mysłowickich. W ten sposób wkrótce zapewne wróciły one na powrót w ręce Wacława rybnickiego. W obozie Korwina jednak, książę Wacław, z powodu jego złej sławy najemnika i "przygranicznego rozbójnika", nie cieszył się dobrą opinią. Korwin wykorzystując ucieczkę księcia do Oświęcimia - do Jakuba z Dębna - oskarżył go o zdradę i pozbawił majątku. Nieco później zaś, przy okazji polskiej wyprawy przeciwko Korwinowi na Śląsk, w 1474 roku, książę Wacław wpadł w ręce Macieja Korwina i został osadzony, wpierw na zamku w Pszczynie, a później oddany został Henrykowi Podiebradowiczowi ks. ziębickiemu, który trzymał go w więzieniu, w Kłodzku. Tam też, w 1478 roku książę zmarł.\nZiemie księcia Wacława, przejęte zostały przez Macieja Korwina. Król doceniał ich strategiczne położenie. Władał on tymi dobrami od maja do grudnia 1474 roku. Zdawał sobie zapewne sprawę, że takie rozwiązanie nie może być trwałe, i że musi uregulować sprawę własności dóbr pozostałych po księciu Wacławie, tak aby zabezpieczyć swój stan posiadania na tym ważnym, nadgranicznym terenie. Dlatego w kilka dni po podpisaniu rozejmu z Władysławem Jagiellończykiem we Wrocławiu i ogłoszeniu pokoju ziemskiego, przekazał zamek i miasto Pszczynę Hynkowi z Podiebradów, księciu ziębickiemu, najmłodszemu bratu książąt Henryka ziębickiego i Wiktoryna opawskiego. Nowy właściciel zobowiązany został do zapłacenia Maciejowi Korwinowi 20 tysięcy guldenów. Transakcja ta została potwierdzona w dyplomie wystawionym 16 grudnia 1474 roku we Wrocławiu. Wyraźnie jednak zastrzeżono możliwość zwrotu nadanych dóbr, pod warunkiem zwrotu sumy, jaką wyłożył książę ziębicki Hynek.\nBez wątpienia zatem przełom 1474 i 1475 roku był początkiem bezprecedensowego rozbicia terytorialnego tych przygranicznych ziem. W dokumencie Macieja Korwina dla księcia Hynka, jakkolwiek szczegółowo zostały określone prerogatywy nabywcy, to bardzo ogólnie określono granice terytorialne przedmiotu transakcji. Gdyby traktować dosłownie treść dokumentu, to upoważnieni jesteśmy do stwierdzenia, że Hynek otrzymał tylko zamek i miasto Pszczynę, bowiem tylko te dobra zostały w dyplomie wymienione. Pozostaje problem, co się w tym czasie działo z pozostałymi ziemiami księstwa rybnickiego?\nPrzede wszystkim zwrócić należy uwagę, na sformułowania dokumentu dla księcia Hynka z 1474 roku. Wynikać by z niego mogło, że otrzymał on tylko miasto i zamek pszczyński. Kolejne dokumenty w tej sprawie również niewiele wyjaśniają. Dopiero w dokumencie króla Władysława Jagiellończyka dla Henryka starszego księcia ziębickiego, z 1478 roku i kolejnych dokumentach zamieszczono nieco więcej informacji na temat dóbr przekazanych Podiebradowiczom. Mimo lapidarności źródeł możemy uznać, że księciu Hynkowi przekazane zostały dobra pszczyńskie obejmujące obszar daleko większy niż tylko miasto i zamek. Nie ma powodów aby sądzić, że było inaczej, przede wszystkim ze względu na sumę jaką zapłacił książę Hynek - 20 tysięcy guldenów. Nie mogła to być cena tylko za zamek i miasto, które samo nie miało takiej wartości. Potwierdzeniem tego mogą być odpowiednie fragmenty dyspozycji kolejnych dokumentów, od dyplomu króla Macieja z grudnia 1474 roku począwszy, w których mówi się o "wszystkich przynależnościach" i "całym państwie" itd. Zatem z pewnością chodziło o cały zespół dóbr pszczyńskich.\nKolejne lata, mimo licznych interwencji i sporów o dziedzictwo po księciu Wacławie rybnickim, nie przynoszą zmian terytorialnych dóbr pszczyńskich. Na podstawie zaś dokumentów wydawanych w późniejszych latach, uznać możemy że dobra pszczyńskie oddane Podiebradowiczom w 1474 roku miały taki sam kształt terytorialny jak majątek kupiony w 1517 roku przez Turzonów. Poza obszarem tych dóbr pozostawały: Rybnik i Żory. Żory pozostawały przez cały ten czas w rękach Jakuba z Dębna, od którego wykupione zostały dopiero po śmierci księcia Wacława rybnickiego, w 1478 roku, przez Jana, księcia raciborskiego za 1400 guldenów. Rybnik również wkrótce dostał się książętom raciborskim. Może o tym świadczyć dokument z 7 września 1495 roku, w którym Magdalena, żona księcia Jana raciborskiego, układa się z Machną księżną oświęcimską, siostrą księcia Wacława, co do ostatecznego uregulowania kwoty wynikłej z umowy o odszkodowaniu za przejęcie Rybnika i Żor, którą niegdyś zawarli książę Jan raciborski oraz szwagier Wacława, ks. Kazimierz oświęcimski (mąż ks. Machny). Rybnik, podobnie zatem jak Żory, również nie wszedł do wydzielonych w 1474 roku, dóbr pszczyńskich. Także należące wcześniej do brata ks. Wacława, ks. Jana karniowskiego, miasto Wodzisław, (zresztą wraz z całym księstwem karniowskim) król Maciej podporządkował bezpośrednio sobie.\nW ten sposób ziemia pszczyńska, jako wyodrębniona jednostka terytorialna, przeszła w ręce rodziny Podiebrdowiczów. Panowali oni w niej bardzo krótko, bo nieco ponad 5 lat, do 1480 roku.\nTagi: księstwo opolsko-raciborskie, Racibórz, Opole, Przemyślidzi, Śląsk


Policjanci uratowali mężczyznę, który potrzebował pomocy - Aktualności - Policja.pl\nPolicjanci z komisariatu w Długołęce interweniowali w mieszkaniu 78-latka, po otrzymaniu informacji od jednego z pracowników socjalnych GOPS-u. Kobieta nie mogą skontaktować się z podopiecznym, który powinien być w domu i w obawie o jego życie zawiadomiła policję. Funkcjonariusze natychmiast przyjechali pod wskazany adres i zaczęli pukać do drzwi. Gdy usłyszeli z lokalu jakieś jęki mężczyzny, od razu podjęli decyzję o wejściu do środka. Ponieważ czas mógł być niezmiernie ważny, nie czekając weszli przez uchylone okno i wyciągnęli chorego mężczyznę z zalanego wodą brodzika. Z uwagi na stan w jakim się znajdował, nie byłby w stanie sam się wydostać. Wyziębiony, ale bezpieczny został zabrany przez pogotowie do szpitala.\nDo zdarzenia doszło w poniedziałek 3 grudnia br. w jednej z miejscowości na terenie powiatu wrocławskiego. Przed godziną 8.00 policjanci z komisariatu w Długołęce otrzymali niepokojące zgłoszenie od jednego z pracowników socjalnych miejscowego GOPS-u.\nKobieta, która stale odwiedzała podopiecznego, tym razem nie mogła dostać się do mieszkania. Z uwagi na fakt, że ostatni raz widziała mężczyznę w piątek, mocno obawiała się o los 78-latka. Postanowiła poprosić policjantów o pomoc. Funkcjonariusze natychmiast pojechali na miejsce, by sprawdzić czy życie i zdrowie mężczyzny nie jest zagrożone. Pukając do drzwi, usłyszeli dobiegające z wewnątrz lokalu jęki. Musieli działać niezwłocznie, ponieważ czas mógł być niezmiernie ważny. Przez niedomknięte okno weszli do środka mieszkania i zobaczyli mężczyznę leżącego w pełnym wody brodziku. Kontakt z nim był bardzo utrudniony. Chory mężczyzna trząsł się z zimna i z uwagi na stan zdrowia, nie mógł się ruszyć. Policjanci natychmiast wyciągnęli mężczyznę, okryli go i ułożyli w pozycji bezpiecznej oraz wezwali pogotowie. Ratownicy medyczni zabrali 78-latka do szpitala.


Sztuka i wino w Krakowie | Kondrat Wina Wybrane\n›\tSztuka i wino w Krakowie\nMieszkańcy królewskiego miasta, którzy musieli wyjść z domów, ryzykowali poważnymi kontuzjami.\nGoście, zaproszeni na otwarcie winnego sklepu Kondrat Wina Wybrane – nie zawiedli.\nGoście dostojni, cisi i zmysłowi. Jak wina, które przyszli skosztować.\nRzadko wyrzucający z siebie niepotrzebne słowa. Poeci, wrażliwi obserwatorzy życia, artyści spełnieni i aspirujący oraz ci, którzy relacje z winem mają mniej skomplikowane.\nOdwieczne marzenie połączenia arystokratyczności i demokratyczności wina stało się na moment, na parę chwil przy kieliszku na Dolnych Młynów 9 w Krakowie.\nA potem przy dużym stole w Nowej Prowincji u Turnauów na Brackiej, na której padał zimny deszcz.\nEwa Lipska – z dedykowaną mi książką, Ryszard Krynicki – z Sonetami Szekspira w tłumaczeniu St. Barańczaka (niebawem przeczytam je w formie audiobooka), Adam Zagajewski, pół rodu Turnauów – i wszyscy z kieliszkiem wina w ręku…\nMoże to właśnie ono wyzwala tę… sztukę?…\nBarolo and friends Wina Hiszpanii Relacja z degustacji win – kursu podstawowej wiedzy winiarskiej Mistrzostwa Polski Sommelierów


Kolejne zderzenie na Dobroszyckiej – Oleśnica998\nKolejne zderzenie na Dobroszyckiej\n20 października 2017 20 października 2017 o.b/Olesnica998\tBrak komentarzy kolizja wojska polskiego dobroszycka oleśnica 20.10.17, oleśnica dobroszycka wypadek 20.10.2017, oleśnica ulica dobroszycka skrzyżowanie wypadek, renault megane i vw golf wypadek zderzenie oleśnica dobroszycka, wypadek na dobroszyckiej oleśnica\nPo raz kolejny, słynne już swoją wypadkowością skrzyżowanie ulic Dobroszyckiej i Wojska Polskiego w Oleśnicy zbiera żniwo. Dziś, około godziny 14:00 doszło do kolejnego zdarzenia drogowego spowodowanego nieustąpieniem pierwszeństwa przejazdu. Tym razem obyło się bez osób poszkodowanych.\nNa zdarzenie najechała jedna z oleśnickich karetek Pogotowia Ratunkowego, która przemieszczała się ulicą Wojska Polskiego. Załoga ambulansu, będąca również świadkiem zdarzenia, upewniła się czy nikt z podróżujących samochodami nie odniósł obrażeń, a następnie informację przekazała do dyspozytorni Ratownictwa Medycznego.\nDyspozytor wrocławskiego Pogotowia przekazał informację do oleśnickiej Policji. Po chwili na miejscu pojawił się patrol Mundurowych z Wydziału Ruchu Drogowego, którzy obsłużyli zdarzenie. Ustalono, że do kolizji doszło wskutek nieustąpienia pierwszeństwa przejazdu kierującemu Volkswagenem Golfem mężczyźnie przez kobietę poruszającą się Renault Megane, chcącą skręcić w kierunku ulicy Wrocławskiej. Sprawczyni zdarzenia została ukarana mandatem karnym a pojazdy w dalszą drogę wyruszyły na lawecie.\n← Śmierć mężczyzny nad oleśnickimi stawami\nCiężarówka najechała na tył Citroena →


NBP: deficyt na rachunku obrotów bież. wyniósł 1.004 mln euro w czerwcu - finanse\nNBP: deficyt na rachunku obrotów bież. wyniósł 1.004 mln euro w czerwcu\nDodano: 11-08-2010 14:33\nNa rachunku obrotów bieżących w czerwcu br. odnotowano deficyt w wysokości 1.004 mln euro wobec 889 mln euro (po korekcie) deficytu miesiąc wcześniej i wobec 232 mln euro deficytu rok wcześniej, podał Narodowy Bank Polski (NBP) w komunikacie w środę.\nSaldo obrotów towarowych było ujemne i wyniosło 287 mln euro wobec 450 mln euro deficytu miesiąc wcześniej i 279 mln euro deficytu rok wcześniej. Eksport towarów wzrósł w czerwcu br. o 28,6% r/r do 10.656 mln euro, a import o 27,8% r/r do 10.943 mln euro. Natomiast skumulowany eksport towarów w ostatnich 12 miesiącach wzrósł o 3,7% r/r do 110.707 mln euro, a import o 2,6% r/r do 114.437 mln euro, podał NBP.\n"Skumulowany eksport towarów w ostatnich dwunastu miesiącach wyniósł 110.707 mln euro, a import 114.437 mln euro. W porównaniu do poprzedniego okresu (lipiec 2008 – czerwiec 2009) eksport zwiększył się o 3.969 mln euro, tj. o 3,7%, natomiast import towarów zmniejszył się o 3.054 mln euro, tj. o 2,6%)." - czytamy w komunikacie.\nDo artykułu: NBP: deficyt na rachunku obrotów bież. wyniósł 1.004 mln euro w czerwcu


Producent: POWRÓT DO NATURY - AptekaZawiszy.pl\nInny produkt (11)Kosmetyk (2)\n4,99 PLN26,99 PLN\nMydlarnia "Powrót do natury" to firma unikalna i jedyna w swoim rodzaju, wykorzystuje bowiem do produkcji swoich wyrobów tradycyjną technologię, której korzenie sięgają XIX wieku. Przedsiębiorstwo dysponuje własną fabryką zlokalizowaną w Głowaczowie w województwie mazowieckim, która wyposażona jest w park maszynowy z drugiej połowy XX wieku. Stosowanie zakorzenionych w tradycji, ludowych technik przez firmę Powrót do natury w żadnym wypadku nie odbija się na jakości wyrobów; wręcz przeciwnie, każdy produkt wykonywany jest ze starannością i uczciwością, jakiej na próżno dopatrywać się w wyrobach wytwarzanych na masową skalę przez najnowocześniejsze maszyny. Co więcej, baza wszystkich mydeł marki Powrót do natury wytwarzana jest również na własne potrzeby, co stanowi najlepszą gwarancję ich najwyższej jakości – każde mydło tworzone jest tak, jakby miało zostać podarowane ukochanej osobie.\nJedną z najważniejszych wartości wyznawanych przez firmę Powrót do natury jest uczciwość oraz życie w prawdzie. Obecnie coraz częściej można spotkać się z marketingowymi kłamstwami, które przedstawiają nam produkty kiepskiej jakości jako wyroby niezwykłe czy wręcz doskonałe. Niestety, w pogoni za szybkim zyskiem wielu producentów woli zainwestować więcej w reklamę, która napędzi sprzedaż, niż w sam produkt, którego jakość zazwyczaj pozostawia wiele do życzenia. Działalności firmy Powrót do natury przyświeca filozofia, którą można streścić słowami: "Stań się zmianą, której oczekujesz" – dlatego produkowane przez nią mydła tworzone są z pasją i uczciwością, której nie odnajdziemy w innych produktach tego typu na rynku.\nWyroby sygnowane marką "Powrót do natury" powstają w wyniku długotrwałego procesu technologicznego, który nie jest w żaden sposób przyspieszany ani upraszczany kosztem jakości. Zarówno technologia, jaką posługuje się firma z Głowaczowa, jak i same receptury mydeł pochodzą z XIX wieku. Tradycyjna metoda warzenia mydła na gorąco z naturalnych tłuszczów przebiega w następujący sposób: w pierwszej kolejności dochodzi do rozgrzania tłuszczu w specjalnych kotłach, po czym w odpowiedni sposób dodawany jest do niego wodorotlenek sodu, co skutkuje zmydlaniem. Następnie rozpoczyna się okres warzenia trwający ok. 24 godziny – podobnie jak 200 lat temu, nie jest on w żaden sposób przyspieszany. Gdy powstała płynna masa jest już gotowa, zostaje rozlana na trójwalcerkę i przetransportowana do suszarni w celu odciągnięcia nadmiaru wody – powstaje naturalne, hipoalergiczne mydło całkowicie pozbawione takich szkodliwych substancji chemicznych jak sztuczne barwniki, konserwanty, wypełniacze, polepszacze, detergenty (SLS-y), parabeny czy glikole (PEG-i), które powszechnie spotykamy w produkowanych seryjnie wyrobach kosmetycznych. Co więcej, mydła marki "Powrót do natury" powstają z tłuszczów roślinnych, a konkretnie z ekologicznego oleju palmowego, podczas gdy 90% dostępnego na rynku asortymentu to wyroby na bazie tłuszczów zwierzęcych – ma to związek z osobistą filozofią właściciela firmy, Roberta Kucharskiego, który sprzeciwia się krzywdzeniu i zabijaniu zwierząt. Do mydełek dodawane są naturalne i szlachetne domieszki – przykładowo bursztyn, borowina, wosk, sole z Morza Martwego, bursztym, dziegieć czy zioła.\nZapraszamy do przejrzenia oferty naszej apteki internetowej, gdzie dostępne są najwyższej jakości wyroby marki Powrót do natury.\nNATURALNE MYDŁO POTASOWE ze srebrem monoatomowym jonowym 500ml\nNATURALNE MYDŁO POTASOWE ze złotem monoatomowym jonowym 500ml\nNIVELAZIONE Regenerujący krem do rąk antybakteryjny 100ml FARMONA\nPOWRÓT DO NATURY Mydło 100% roślinne RYCYNA + MELISA 100g\nPOWRÓT DO NATURY Mydło 100% roślinne z ORMUSEM 100g\nPOWRÓT DO NATURY Mydło 100% roślinne hipoalergiczne dla niemowląt i dzieci 100g\nPOWRÓT DO NATURY Mydło 100% roślinne ze złotem monojonowym 100 g\nPOWRÓT DO NATURY Mydło naturalne hipoalergiczne 100 g\nPOWRÓT DO NATURY Mydło naturalne z borowiną i kawą 100g\nPOWRÓT DO NATURY Mydło naturalne z bursztynem 100 g\nPOWRÓT DO NATURY Mydło naturalne z bursztynem i borowiną 100 g\nPOWRÓT DO NATURY Szare mydło naturalne roślinne DELFIN 200 g


Wersja z 20:27, 2 wrz 2019 (pokaż źródło)\nWersja z 11:36, 15 wrz 2020 (pokaż źródło)\nMa dwoje dzieci. Syn Michał (ur. 1971) jest również aktorem.\nZmarł nagle [[22 września]] [] roku w Pradze (Czechy), podczas kongresu Międzynarodowej Federacji Aktorów (FIA), w którym uczestniczył z ramienia ZASP. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 54I-1-28).\nWersja z 11:36, 15 wrz 2020\nZmarł nagle 22 września 2005 roku w Pradze (Czechy), podczas kongresu Międzynarodowej Federacji Aktorów (FIA), w którym uczestniczył z ramienia ZASP. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 54I-1-28).\nW kostiumie Sędziego z Pana Tadeusza (1978)\nZ aktorem i reżyserem Tadeuszem Żuchniewskim (8 kwietnia 1978)\nZrozumieć morze wiersze różnych poetów Zbigniew Kosiorowski Zbigniew Kosiorowski recytacje 18 czerwca 1978\nZa tydzień Freetown Marian Kowalski Janusz Bukowski Anna Waraczewska reżyseria 11 sierpnia 1979\nWiersze (1970-1980) Stanisław Zajączek Sylwester Woroniecki recytacje 5 lutego 1981\nEine kleine Artur Daniel Liskowacki Sylwester Woroniecki Sylwester Woroniecki obsada aktorska 10 marca 2002\nO Januszu Bukowskim\n(...) Rolę Łopachina wyznaczył dla siebie sam reżyser, Janusz Bukowski. Rolę arcytrudną, bo chodzi o najbardziej złożoną postać. O człowieka, z którego, jak w pierwszych scenach, przebija jeszcze prostactwo mimo nabytej ogłady, opanowanego, a jednocześnie trawionego niepohamowaną ambicją pokazania światu czego jest wart on, syn chłopa pańszczyźnianego, niedawnego poddanego Raniewskich. Sądzę, że Bukowskiemu powiodło się w tej roli jedynie połowicznie. Po prostu w rysunku swojej postaci nie uwiarygodnił w pełni jej chłopskiego rodowodu. Inna sprawa, że pozwala o tym zapomnieć w świetnej scenie, kiedy oznajmia, że to on właśnie jest odtąd właścicielem wiśniowego sadu. (Z. Wrzos, A życie przemija, „Głos Szczeciński” 1978 nr 250, s. 4)\nTę stronę ostatnio edytowano 15 wrz 2020, 11:36.


Chorwacki bramkarz mówi pas. Ivan Stevanović kończy z reprezentacją - Sport WP SportoweFakty\nMateriały prasowe / SEHA GAZPROM LEAGUE / Na zdjęciu: Ivan Stevanović\nChorwacki bramkarz mówi pas. Ivan Stevanović kończy z reprezentacją\nBartek Choinkowski 28 Stycznia 2019, 18:24\n36-letni Ivan Stevanović kończy swoją przygodę z reprezentacją Chorwacji. Zmiennik Marina Sego, a zarazem najstarszy członek zespołu na MŚ 2019, chce dać szansę młodszym bramkarzom.\nTym samym zakończone w niedzielę MŚ 2019 były ostatnim turniejem doświadczonego bramkarza. O swojej decyzji zawodnik Kadetten Schaffhausen poinformował w sobotę, tuż przed meczem ze Szwecją o 5. miejsce.\n- Trzeba powiedzieć sobie dość i dać w reprezentacji szansę młodszym zawodnikom takim jak Filip Ivić, Ivan Pesić czy Mate Sunjić. Mam nadzieję, że nasza kadra będzie dalej ważnym tematem w Chorwacji - powiedział Ivan Stevanović.\n36-letni bramkarz w kadrze zadebiutował w 2007 roku. Największym sukcesem reprezentacyjnym Stevanovicia był brąz zdobyty na mistrzostwach Europy w 2016 roku, rozgrywanych w Polsce. Co ciekawe, wychowanek RK Trsat mógł na nich wcale nie wystąpić - do zespołu został dołączył w miejsce kontuzjowanego Ivicia.\nReprezentacja Chorwacji zakończyła mistrzostwa na 6. miejscu. Mimo braku medalowego sukcesu, o podopiecznych Lino Cervara było głośno za sprawą kontrowersji wokół meczu przeciwko Niemcom. Zdaniem Chorwatów, para Martin Gjeding - Mads Hansen walnie pomogła współgospodarzom turnieju w awansie do półfinału.\nKto zostanie następcą Ivana Stevanovicia w chorwackiej bramce?


Hotel BRDA, Bydgoszcz, ul. Dworcowa 94\nSzkolenie przeznaczone jest dla osób sporządzających sprawozdania finansowe. Szkolenie przeprowadzone w oparciu o przepisy prawa bilansowego: ustawę o rachunkowości, krajowe standardy rachunkowości, prawo podatkowe.\nNa szkoleniu poruszane są zagadnienia podatkowe, które budzą lub mogą budzić wątpliwości u podatników. Wyjaśnienie tych kazusów pomoże w prawidłowym zamknięciu ksiąg podatkowych. Jest szkolenie praktyczne poparte przykładami z ewidencji. Ze względu na wielorakość poruszanych zagadnień jest to szkolenie dwudniowe.\nI. Przygotowanie do bilansu:\n1. Wybór audytora i podpisanie umowy\n2. Harmonogram czynności zamknięcia roku\n3. Analiza zapisów w księgach - aspekty bilansowe i podatkowe (problematyczne) w przykładach\n3.1. Ustalenie wartości początkowej środków trwałych\n3.2. Transakcje generujące różnice kursowe podatkowe (katalog)\n3.3. Transakcje niegenerujące różnic kursowych (katalog)\n3.4. Podróże służbowe krajowe i zagraniczne - prawidłowe rozliczenie w oparciu o aktualne interpretacje i orzeczenia\n3.5. Wydatki stanowiące i niestanowiące kosztów uzyskania przychodów\n3.6. Spisanie drobnych należności\n3.7. Faktury zakupowe i sprzedażowe na przełomie roku\n3.8. Odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych\n3.9. Skutki podatkowe świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych\nII. Przygotowanie do inwentaryzacji i przeprowadzenie inwentaryzacji:\n1. Komunikat Ministerstwa Finansów - omówienie\n2. Prawidłowo przeprowadzona inwentaryzacja poszczególnych składników majątku (dokumentacja)\n3. Potwierdzenie salda\n4. Prawne i podatkowe aspekty niedoborów i nadwyżek (pdop, VAT, pdof)\n5. Ewidencja rozliczenia inwentaryzacji\nIII. Wycena składników aktywów i pasywów - skutki podatkowe - przykłady:\n1. Ocena zdolności kontynuowania działalności jednostki\n2. Uprawdopodobnienie i nieściągalność należności\n3. Odpisy aktualizujące należności - w przykładach\n4. Należności przedawnione\n5. Kompensata wierzytelności - aspekty prawne i podatkowe\n6. Wycena wg skorygowanej ceny nabycia(składniki finansowe)\n7. Odpisy aktualizujące składniki majątku rzeczowego\n8. Wycena składników w walucie obcej\n9. Tworzenie rezerw\n10. Zobowiązania i należności warunkowe\nIV. Podatek odroczony - ewidencja:\n1. Liczenie podatku odroczonego w przykładach\n1.2. Wycena składników na koniec roku a podatek odroczony\n1.3. Strata podatkowa a podatek odroczony\n1.4. Odpisy aktualizujące podatek odroczony\n2. Ujęcie podatku odroczonego w księgach i sprawozdaniu finansowym\nV. Sprawozdanie finansowe - jak prawidłowo sporządzić?:\n1. Wzory załączników w ustawie o rachunkowości i zasady sporządzania sprawozdania finansowego - kształt, elementy sprawozdania i zasady sporządzania\n2. Rachunek zysków i strat w wersji porównawczej i kalkulacyjnej - zasady sporządzania\n3. Wiersze rachunek zysków i strat w wersji porównawczej a salda kont\n4. Wiersze rachunku zysków i strat w wersji kalkulacyjnej a salda kont\n5. Jak prawidłowo ustalić krąg kosztów?\n6. Ustalanie niewykorzystanych zdolności produkcyjnych\n7. Istotne błędy z lat ubiegłych - ujęcie, skutki podatkowe\n8. Zamknięcie kont i ustalenie wyniku finansowego i podatkowego\n9. Wiersze bilans a salda kont\n10. Istotne informacje po sporządzeniu sprawozdania finansowego\n11. Sprawozdanie z płatności na rzecz administracji publicznej\nVI. Obowiązki kierowników jednostek i księgowego po sporządzeniu sprawozdania finansowego:\n2. Podpisanie sprawozdania finansowego\n3. Rozliczenie roczne z podatku CIT-8 i załączniki\n4. Inne formularze podatkowe po zakończeniu roku podatkowego\n5. Zatwierdzenie sprawozdania finansowego:\nPodział zysku, pokrycie straty -ewidencja, skutki podatkowe\nPrzedłożenie sprawozdania finansowego właściwym organom\n3. Kary za niezłożenie sprawozdania finansowego\n6. Ostateczne zamknięcie ksiąg\n2018.11.22 - 2018.11.23 Bydgoszcz 1027418 890.00 zł +VAT


Zabytki - Serwis turystyczno-fotograficzny Gminy Ścinawa\nkościół par. pw. Podwyższenia Krzyża; jest to najcenniejszy zabytek Ścinawy. Pierwsza notka o tym kościele pochodzi z 1209 roku. Poważnej przebudowie uległ w XV wieku. Kościół jest murowany z cegły gotyckiej, trzynawowy, typu halowego, z wydłużonym prezbiterium. Do wykonania dekoracji użyto piaskowca. W zachodniej części budowli dominuje potężna, czworoboczna wieża, w górnej części przechodzi ona w ośmiobok. Góra nakryta ośmiobocznym hełmem zakończonym figurą krzyża. Wewnątrz zachowały się dwa nagrobki kobiet pochodzące z 1595 i 1605 roku. Nagrobki te posiadają bogate zdobienia\nzespół dworca i stacji kolejowej, z lat 1874-1900 – z drugiej połowy XIX wieku wraz całym zespołem urządzeń i budynków: dworzec, wieża ciśnień, budka dróżnika, nastawnia, parterowe rampy kolejowe, dwa budynki mieszkalno-biurowe, magazyn i WC\nszkoła, ul. Kościuszki 1, z 1903 r. budynek sanitariatów\ndomy, ul. Świerczewskiego 8, 17, z XIX/XX w.\ninne zabytki: kamienice; część ścinawskiej starówki przetrwała wojnę, jednak jest to niewielki fragment dawnego zespołu staromiejskiego. Większość zachowanych kamienic w centrum miasta pochodzi z końca XIX i początku XX wieku.


Komisja Krajowego WZZ Sierpień 80 zakończyła blokadę euroterminalu w Sławkowie - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\n18 lutego 2020\tPortal gospodarka i ludzie autor: BL\nKomisja Krajowego WZZ Sierpień 80 zakończyła blokadę euroterminalu w Sławkowie\nW blokowaniu importu zagranicznego węgla brali udział przedstawiciele największych związków: NSZZ Solidarność, Związku Zawodowego Górników, Kadry i Sierpnia 80\nBlokada euroterminalu w Sławkowie zakończyła się we wtorek, 18 lutego, około godz. 13.00 - poinformowała na swoim Twitterze Komisja Krajowego WZZ Sierpień 80.\nPrzypomnijmy, punktualnie o godz. 8.00 rano górnicy zrzeszeni we wszystkich górniczych centralach związkowych zablokowali tory euroterminalu w Sławkowie w woj. śląskim. To przeładunkowy terminal kolejowy usytuowany na styku najdalej na zachód wysuniętego odcinka linii kolejowych o szerokim rozstawie toru (1520 mm) i linii normalnotorowej (1435 mm) dzięki czemu doskonale wpisuje się w rozwój transportu kontenerowego na trasie Daleki Wschód i Azja-Europa Zachodnia. Jak poinformowali związkowcy, to tu przyjeżdża koleją transport węgla, który jest przeładowywany i wysyłany dalej w Polskę. Obecnie zwały węgla w Sławkowie są gigantyczne.\n- To tu przyjeżdża koleją rosyjski węgiel, który zabiera nasze miejsca pracy i odbiera nam prawo do podwyżek. Zwały węgla przy naszych kopalniach są pełne, tak jak pełne różnych deklaracji są słowa rządzących polityków - powiedział Bogusław Ziętek, przewodniczący Komisji Krajowej WZZ Sierpień 80.\n- Rynek węgla w marcu nadal pod wpływem koronawirusa\n- Pandemia wzmocni węgiel?\nW blokowaniu importu zagranicznego węgla brali udział górnicy zrzeszeni we wszystkich 13 centralach związkowych działających w górnictwie węgla kamiennego. Byli obecni przedstawiciele największych związków: NSZZ Solidarność, Związku Zawodowego Górników, Kadry i Sierpnia 80.\nTak sprzedawał się węgiel w 2019 r.\nDuży spadek zapotrzebowania na energię w Europie!\nryle ze slonska 19 lutego 2020 09:23:31\nWystarczy wyguglować lp poland sławków, 15mln ton węgla sprowadzonych w 2019 r. z kopalni oddalonej o 5500km od Polski, jak podaje sama firma na swojej stronie, dalej róbcie z nas idiotów...\nObywatel 18 lutego 2020 18:26:35\nJak nie potraficie pracować w górnictwie to przynajmniej nie przeszkadzajcie innym w pracy, którzy to uczciwie muszą zarobić na siebie i górnictwo.


NASA ulepsza wizualizacje lądownika przy pomocy kart GPU\nposted in SIMNEWS\ton\t 16 grudnia 2019\t by\tSławek\nJakiś czas temu wrzucałem post o tym jak NASA przygotowuje symulację lądowania na Marsie. Inżynierowie NVIDII postanowili pójść krok dalej i ulepszyli wizualizację przy pomocy kart graficznych z architekturą GPU. Źródło\nOśnieżanie samochodu z SPH\nposted in SIMNEWS\ton\t 14 listopada 2019\t by\tSławek\nDzisiaj w okolicach Oxfordu gdzie mieszkam spadł pierwszy śnieg. Z tej okazji wrzucam symulację ośnieżania samolodu wykonaną w PreonLab. Efekt uzyskany przy użyciu metody Smoothed Particle Hydrodynamics, czyli wirtualnie zamrożonych cząsteczek wody. Źródło


Ranking złotych pierścionków - tanie złote pierścionki - cdr.net.pl - TOP rankingi\nRanking złotych pierścionków – tanie złote pierścionki\nChcesz podarować złoty pierścionek na zaręczyny, ale nie wiesz, jaki wybrać? A może poszukujesz podarunku na rocznicę lub Walentynki dla wybranki swojego serca? Za piękną biżuterię wykonaną z prawdziwego złota wcale nie trzeba płacić fortuny!\nW naszym zestawieniu znajdziesz eleganckie i przy tym tanie złote pierścionki, które doskonale nadają się na wiele okazji. Wszystkie z nich zostały wykonane z użyciem najwyższej jakości kruszców i dodatków. Sprawdź już teraz najtańsze złote pierścionki w naszym rankingu!\nRanking złotych pierścionków – TOP 10 najlepszych złotych pierścionków\nMiejsce Nazwa złotego pierścionka Cena Najtańsza oferta\n1 Marko Delikatny Złoty Pierścionek Z Czarnym I Białymi Kamieniami Soledo p062585czb 199 zł Sprawdź teraz\n2 Marko Złoty Pierścionek Nieskończoność Infinity Jeso P0203334080 149 zł Sprawdź teraz\n3 Złoty Pierścionek Z Cyrkoniami pr.333 Serce r.11 139 zł Sprawdź teraz\n4 Folli Follie Bling Chic Ring 5045.3111 125 zł Sprawdź teraz\n5 Juicy Couture Jet Set Ring Size L Wjw789-710-6 92 zł Sprawdź teraz\nOpis najlepszych złotych pierścionków\n1. Marko Delikatny Złoty Pierścionek Z Czarnym I Białymi Kamieniami Soledo p062585czb\nTa biżuteria udowadnia, że nawet najtańsze złote pierścionki mogą wyglądać uroczo! Subtelny wzór w połączeniu z efektownymi cyrkoniami umieszczonymi na cienkiej obrączce stanowi gustowny podarunek w minimalistycznym stylu.\nDelikatny złoty pierścionek od firmy Marko z kolekcji Soledo został wykonany z wysokiej jakości złota żółtego o próbie 585 (14K). To najlepszy stop charakteryzujący się wysoką wytrzymałością i trwałością. W centralnej części znajduje się czarna cyrkonia o prostokątnym kształcie ze schodkowym szlifem. Po jej bokach umieszczono po trzy białe cyrkonie, które efektownie połyskują w świetle.\nTen prezentowany przez nasz ranking złoty pierścionek znakomicie sprawdzi się jako gustowny podarunek dla każdej kobiety, która lubi dyskretną biżuterię o niebanalnym wyglądzie. Polecany jest jako prezent na rocznicę, Walentynki, urodziny, Dzień Kobiet oraz na wiele innych okazji, by sprawić niespodziankę.\nżółte złoto 585 (14K)\nczarne i białe cyrkonie\nelegancki, minimalistyczny wzór\n2. Marko Złoty Pierścionek Nieskończoność Infinity Jeso P0203334080\nWzór nieskończoności cieszy się bardzo dużym powodzeniem wśród kobiet lubiących modną biżuterię. Prezentują go także tanie złote pierścionki, które mogą stanowić wspaniały podarunek dla bliskiej osoby.\nOferowany przez pracownię jubilerską Marko i przedstawiany przez nas ranking złoty pierścionek nieskończoność Infinity Jeso to wysokiej jakości biżuteria ze szlachetnego złota w tym popularnym teraz wzorze. Cienka obrączka uzupełniona jest o wzór nieskończoności, który nadaje całości nowoczesny, minimalistyczny wydźwięk. Do jego wykonania posłużyło lśniące żółte złoto o próbie 333, czyli 8K. Dobry stop wyróżnia się podwyższoną trwałością, a przy tym bardzo efektownym wyglądem. Pierścionek nie ma kamieni.\nBiżuteria o tym wzorze to najlepsze dodatki do wielu stylizacji na co dzień i na ważne wyjścia. Pasuje do wisiorków – celebrytek i kolczyków w podobnym stylu. Znakomicie nadaje się jako podarunek dla ważnej osoby, na przykład na rocznicę czy na Walentynki.\nżółte złoto 333 (8K)\nmodny, nowoczesny wzór\n3. Złoty Pierścionek Z Cyrkoniami pr.333 Serce r.11\nRomantyczna biżuteria ma wiele fanek – właśnie z myślą o nich powstała autorska kolekcja firmy Marko, która prezentuje złoty pierścionek z cyrkoniami Serce. Ten tani i dobry pierścionek będzie udanym podarunkiem na wiele okazji!\nWykonany z żółtego złota pierścionek Serce natychmiast przyciąga uwagę swoim niebanalnym wyglądem. Na złotej, polerowanej obrączce o próbie 333 (8K) osadzono oczko w kształcie serca. Oczko wykonane jest z połyskującej cyrkonii, którą otacza ozdobna ramka z tłoczonymi detalami – całość wygląda bardzo efektownie. W ten sposób powstał modny, kontrastujący efekt, który jednocześnie nawiązuje do romantycznych, dziewczęcych pierścionków.\nOferowane przez polską firmę Marko tanie złote pierścionki to najlepsze podarunki na wiele okazji – polecane są między innymi na urodziny, rocznice, Walentynki oraz wiele innych okoliczności. Wybierając ten model, możesz wyrazić swoje najskrytsze uczucia ukochanej osobie.\n4. Folli Follie Bling Chic Ring 5045.3111\nOryginalna biżuteria, która natychmiast przyciąga uwagę! Folli Follie Jewellery to najlepsze pierścionki dla kobiet, które uwielbiają nowoczesne, niebanalne wzory. Znakomicie sprawdzą się również na prezent na wiele okazji.\nTani pierścionek Folli Follie Bling Chic Ring 5045.3111 to model wyposażony w nietypowe oczko – ma okrągły kształt i jest wysadzane jasnymi, połyskującymi cyrkoniami, które układają się w rozetowy wzór. Biżuteria ta wykonana jest z metalu pozłacanego techniką PVD, która powoduje, że wygląda tak efektownie – nawierzchnia jest połyskująca i odporna na ścieranie. Kolor różanego złota nadaje jej szykowny wygląd.\nTa zachwycająca biżuteria prezentowana przez nasz ranking z pewnością przypadnie do gustu każdej kobiecie, która poszukuje biżuterii innej niż reszta. Świetnie pasuje do casualowych stylizacji, ale również będzie kapitalnie komponowała się z sukienką koktajlową na przyjęcie. Gdy interesują Cię najtańsze złote pierścionki w nietypowych wzorach, to strzał w dziesiątkę!\n5. Juicy Couture Jet Set Ring Size L Wjw789-710-6\nMarka Juicy Couture pochodzi z Los Angeles. Znana jest ze swojej modnej odzieży damskiej oraz dobrych perfum. W jej asortymencie znajduje się również efektowna biżuteria, która stanowi świetne dopełnienie wielu stylizacji.\nPierścionek Juicy Couture Jet Set Ring WJW789-710-6 natychmiast zwraca na siebie uwagę – przeznaczony jest do noszenia na dwóch palcach i ma niebanalny motyw samolotu. Co więcej, to naprawdę tani pierścionek, dlatego wcale nie trzeba przygotowywać się na spory wydatek przy jego zakupie. Do jego wykonania posłużył pozłacany metal – zastosowanie metody osadzania powłoki PVD powoduje, że warstwa złota jest bardzo wytrzymała i trwała. Na obrączce znalazły się również ozdobne cyrkonie w białym kolorze.\nJuicy Couture Jet Set Ring to najlepsze pierścionki dla kobiet lubiących niebanalne dodatki do swoich stylizacji. Ten pierścionek z samolotem tworzy niebanalny efekt – z nim można natychmiast wzbudzić furorę. Będzie również dobrym pomysłem na unikatowy prezent.


Paweł Książek, \_"Silent Utopia\_", Art Stations Foundations, Poznań, 2.10-31.12.2009\nJeśli kojarzymy Pawła Książka z malarstwem, tym razem na jego wystawie „Silent Utopia” w Poznaniu malarstwa zobaczyć można najmniej. Projekt artysty jest swego rodzaju poszukiwaniem związków historycznych, punktów zbieżnych pomiędzy fantazją a rzeczywistością. Książek sięga po fenomen kina niemego, „Metropolis” Fritza Langa, które fascynuje nas chyba nawet bardziej dziś niż 80 lat temu. Imponująca produkcja filmowa, zwłaszcza w warstwie scenografii i tak zwanych efektów specjalnych, jest świadectwem czasu i wyrazem fantastycznej wizji miasta przyszłości. Pawła Książka w „Metropolis” interesuje nie fabuła czy jej ideologiczny wymiar, ale struktura wizualna filmu wraz z architekturą, która gra główną rolę w dziele Langa. W projekcie malarza architektura ekspresjonistyczna lat 20. i 30. XX wieku pojawia się jako swego rodzaju rzeczywiste odbicie świata fantasy w filmie. Książek w swojej twórczości często miesza wizje surrealne z rzeczywistością, wydawałoby się, prawdziwą. Zaciera granice, idąc w stronę iluzji, bądź puszcza oko do widza, który może się zorientować, że to, co widzi, to wizualna manipulacja. Jednak manipulacja, która jest uzasadniona – historycznie. Tym samym na płaszczyźnie obrazu niemożliwe staje się możliwe.\nPaweł Książek, wystawa „Silent Utopia”, fot. Piotr Scholtz, materiały prasowe Art Stations Foundation


Kulinaria jako dyscyplina sportowa Kulinaria jako dyscyplina sportowa – Rowery dziecięce\nYou are here: Home / Instruktor hipoterapii / Ostrovit A-AKG 200g / Sport / Kulinaria jako dyscyplina sportowa\nCzy tego rodzaju zawody, jak na przykład zawody kulinarne, można uznać za rozgrywki sportowe? Pozornie gotowanie nie ma ze sportem nic wspólnego. Czy jednak, aby na pewno? W obu tych dziedzinach, fachowcy nieustannie dążą do doskonałości. Praca kucharza, podobnie jak praca sportowca, to stałe poprawianie swoich umiejętności. Ponadto, sportowcy rywalizują między sobą, kucharze także to robią. Podczas zawodów kulinarnych rywalizacja obecna jest cały czas. Wygrywa ten, kto ugotuje najlepsze potrawy. Ktoś mógłby zarzucić, że w sporcie zwycięzca jest bardziej oczywisty. Wygrywa po prostu ten, kto zdobył więcej bramek lub był szybszy. Jeśli chodzi natomiast o kulinaria, jest to do pewnego stopnia subiektywna ocena najlepszych potraw. Jednak zwykle sędziowie są dość zgodni, co do tego, kto jest najlepszy. Tak więc ocena jest tylko trochę subiektywna. Ponadto, w łyżwiarstwie na przykład, także o tym kto zwycięża nie decyduje wynik sportowy. Decydują subiektywne oceny. A jest to przecież sport.\nWycieczki rowerowe - rowerki biegowe dla dzieci - http://wycieczki-rowerowe.eu/ - gabloty korkowe Paraga Centrum, Całoroczne noclegi okolice Lidzbarka Warmińskiego, Primacon przenośniki rolkowe, N25 opalanie natryskowe, Umywalka Simas Arcade 105x56cm AR874, armatura łazienkowa Dornbracht, Montaż klatek bezpieczeństwa w warsztacie w Poznaniu, separator koalescencyjne z bypassem, przenośniki rolkowe Primacon, geodeta Chełmża