Inserty w pismach, ściąganie z netu a kino?\nCzy z związku z możliwością taniego nabycia tytułów filmowych, dołączanych do czasopism uważasz, że więcej oglada się filmów?. Czy te formy legalnego i również nielegalnego pozyskiwania ulubionych tytułów filmowych pozytywnie wpływa na rozwój kultury filmowej?. Czy jest jakiś podział na filmy które oglądasz w kinie i filmy, które "odkładasz", aby obejrzeć je sobie w zaciszu domowym?\nMaya (21-03-2007, 22:49)\nFilmy dzielę na dwie kategorie - na takie, które warto obejrzeć i na takie, które warto obejrzeć w kinie. Kryterium to zazwyczaj efektowność wykonania. jeżeli warto obejrzeć jakieś spektakularne sceny, to ide do kina - a jeżeli film interesuje mnie dla treści, to wolę zostać w domu. Oprócz taniej, to jeszcze przytulniej, niedaleko i można sobie robić przerwy. wszystko jedno czy film pochodzi z gazety, z sieci, czy pożyczony od znajomego.\nRoman (15-06-2006, 14:01)\nRaczej tak sobie. W dodatkach gazetowych w postaci płyt z flmami raczej jest druga liga trochę niedawnych nowości. Mało jest ciekawych filmów z klasyki kina.\nsali (18-05-2006, 13:23)\nostatnio w splepie naciełam się na nowy magazyn filmowy "Twój Film", czytał ktoś już może? całkiem ciekawe filmy nawet tam maja, zastanawiam sie nad prenumeratą, ale nigdzie nie mogę znaleźć informacji na ten temat, może ktoś z was już prenumeruje ten magazyn i wie jak się za to zabrać? przeglądałam też ich stronę www.twojfilm.pl i poza kilkoma ciekawymi artykułami nie znalazłam nic na ten temat...\nPati (11-04-2006, 21:18)\nja jeszcze nie ogladalam tego filmu\nzołza (09-12-2005, 11:01)\nOczywiście, że każdy chce mieć film do którego lubi wracać i mieć możliwość obejrzenia go wtedy gdy ma się na to ochotę.Ale najczęściej jest tak,że właśnie duży ekran przesyła eklektryzujące wibracje, a cała reszta to już tylko nasze uwrażliwienie na nie.Moim numerem jeden jest CZERWONY.\n&&&&&& (05-11-2005, 12:27)\nW pierwszej kolejnosci ogladam filmy w kinie! Nic nie zastapi klimatu sal kinowych, duzego ekranu i swieta jakim jest kazdorazowe pojscie do kina!!! Potem te, ktore zapadaja gleboko w serce z przyjemnoscia ogladam na DVD, dobrze, ze jest dostepnosc nabycia ich z gazeta, czy po promocyjnych cenach. Spelnia sie, marzenie, aby te najukochansze filmy miec zawsze przy sobie i ogladac je do woli, w kazdej chwili, w calosci lub we fragmentach. Co do ilosci ogladanych filmow to faktycznie, jest ich wiecej, czasem nie uda sie pojsc do kina, ktos ze znajomych pozyczy jakis "smakowitz kasek", mozna zobaczyc je w domu, ale i tak NIECH ZYJE KINO!!!!!!!!!!!!!\nOla (26-10-2005, 20:18)\nJeśli mam ochote na ucztę kinomana, to nawet, jeśli za darmo dostane kopię filmu, to i tak pójdę do kina.Wiążę się to z atmosferą podniosłości aktu kontemplacji sztuki filmowej w kinie.Superprodukcje amerykańskie można oglądać w domu, bo raczej nie niosa ze sobą konieczności ogladania ich w skupieniu.\nSlym (21-10-2005, 22:07)\nNiewątpliwym plusem oglądania w domu jest duuża swoboda w zachowaniu, możliwość rozrzucania wokół siebie papierków i wrzeszczenia kiedy i jak głośno się chce (oczywiście jeśli sąsiedzi akurat wyemigrowali na jakiś czas ;)). Nie było jednak jeszcze w moim życiu filmu, żebym powiedział, że żałuję, iż oglądałem go w kinie, miast na domowej sofie. Duży ekran i ogólny kinowy klimat robią swoje! :)\nCo do dodatków DVD do pism - nie korzystam, bo nie mam odtwarzacza. A problem szerzenia filmów przez sieci wymiany plików, no cóż, pewnie nie mały wpływ na to mają coraz bardziej puste porfele rodziców, których nie stać, by co tydzień fundnąć swym pociechom filmowy seans.. Jak sądzicie, o co jeszcze chodzi?


Centra handlowe w natarciu - Lokalnabiznes.pl\nCentra handlowe w natarciu\nJustin Taylor, dyrektor działu powierzchni handlowych w regionie EMEA w firmie Cushman & Wakefield\nZ raportu firmy Cushman & Wakefield dotyczącego rozwoju centrów handlowych w Europie wynika, że w drugiej połowie bieżącego roku na rynek trafi trzykrotnie więcej nowej powierzchni handlowej niż w pierwszych sześciu miesiącach, w których oddano do użytku 1,4 mln m2. Najwięcej nowej powierzchni – aż 61 proc. łącznej podaży – powstanie w Rosji, Turcji i Polsce, a w dalszej kolejności we Francji i w Wielkiej Brytanii. Do końca 2016 r. zasoby powierzchni handlowej na Starym Kontynencie powiększą się o ok. 9,7 mln m2.\nPrzy podejmowaniu decyzji o lokowaniu kapitału inwestorzy biorą pod uwagę przede wszystkim dynamikę rozwoju gospodarczego i aktualny poziom nasycenia rynku w poszczególnych miastach. Z naszej analizy wynika, że Stambuł, Ankara, Londyn, Sofia i Praga należą do rynków, które w największym stopniu charakteryzują się niewystarczającą podażą w Europie i mogą liczyć na ponadprzeciętny wzrost sprzedaży detalicznej. Oznacza to, że miasta te mają dobre perspektywy rozwoju, zarówno w zakresie istniejących centrów handlowych, jak i nowych inwestycji.\nW pierwszej połowie roku powstawały głównie niewielkie i średniej wielkości centra handlowe, zwłaszcza w Europie Zachodniej. Z kolei w drugim półroczu i w 2016 r. będą oddawane do użytku bardzo duże obiekty. Warto podkreślić, że zainteresowanie inwestorów tym rynkiem oraz ich zyski utrzymują się na wysokim poziomie na całym kontynencie.\nW niektórych krajach Europy Środkowej odnotowano spowolnienie aktywności deweloperskiej. Polska utrzymała pozycję drugiego największego rynku centrów handlowych w Europie Środkowo-Wschodniej, ale w pierwszym półroczu oddano do użytku tylko 171 tys. m2 nowej powierzchni, z czego 70 tys. m2 dostarczono w ramach rozbudowy czterech obiektów w większych miastach, a 101 tys. m2 powstało w nowych centrach w miastach do 100 tys. m2 mieszkańców.\nW drugiej połowie 2015 r. krajowy rynek centrów handlowych powiększy się o 358 tys. m2 powierzchni, a do najważniejszych realizowanych obiektów należą Zielone Arkady w Bydgoszczy oraz Sukcesja w Łodzi. Jednak przy podaży powierzchni handlowej na poziomie 249,8 m2 na 1 tys. mieszkańców wskaźnik ten jest bliski nasycenia, co skłania inwestorów do poszukiwania okazji inwestycyjnych na rynkach innych formatów, zwłaszcza parków handlowych.\nJustin Taylor, Cushman&Wakefield dyrektor działu powierzchni handlowych w regionie EMEA, Cushman&Wakefield\nJustin Taylor jest dyrektorem działu powierzchni handlowych w regionie EMEA w firmie Cushman & Wakefield. Zarządza strukturą ponad 350 osób w 15 krajach. Pełni też funkcję prezesa UK Retail & Leisure Teams.


samochód tydzień | twitterdemographics.com\nKlasyczny Opel Lotus Omega (1990-1992) Dane techniczne\nW roku 1990, Opel prezentuje spektakularne Lotus Omega. Jak sama nazwa wskazuje, super-szybki sedan został opracowany przez byłego zależnej GM Lotus. Podobnie jak dawny Ford Lotus Cortina Lotus Omega musi połączyć osiągi samochodu sportowego z miejscem dla czterech osób. Podstawą jest utworzona przez Omega. Opel-sześcio-rzędowy został przebity przez techników Lotus 3,6 litrów wyposażony w dwie turbosprężarki o chłodzenia. Ciężarowych sześciobiegowa skrzynia biegów również pochodzi z Lotus rozwiniętą Chevrolet Corvette ZR-1. Lotus Omega jest ogromny na zewnątrz, ze względu na duże spoilery przednia i tylna, nadkoli i osłonami bocznymi. Również specjalne koła są montowane. Silnik 24-zaworowy popycha nie mniej niż 377 KM. Zatem wierzchołek Lotus Omega jest w czasie krótszym niż 5,5 sekundy do 100 km / h, jest tak wysokie, jak 280 km / h (stąd Opel lubi Porsche na niepisanej umowy, że niemieckie samochody są nie szybciej niż 250 kilometrów na godzinę run) , Lotus Omega jest więc bezpośrednim konkurentem dla bardziej stonowane stylizowane BMW M5 i Mercedes 500E. W Wielkiej Brytanii, samochód jest jako Vauxhall Lotus Carlton. W 1992 roku, kurtyna opada do najszybszego Opla w historii, po 950 szt zbudowany.\nDane techniczne Opel Lotus Omega\nRok budowy 1990-1992\nbudować 6 cil., Linia\nprzemieszczenie 3615 cc\nmoc 377 KM / 5200 obr./min\npara 568 Nm / 4200 obr./min\ndługość 468 cm\nprędkość maksymalna 280 kilometrów na godzinę\nprzyśpieszenie 5.4 s\nIlość produkcja 950\nWięcej Opel Lotus Omega:specyfikacje| okazje| Model PageWięcej Opel:Strony firmowe\nKlasyczne Audi 60 (1965-1972) Dane techniczne\nHistoria Audi może doprowadzić z powrotem do pionierskich czasów przemyśle samochodowym - aktualny Audi pochodzi z roku 1965. W tym roku marka została kupiona przez Volkswagena po siedem lat wcześniej przez Mercedes-Benz została przyjęta. Wkrótce po przejęciu w 1965 roku, nowe Audi przyszedł do 60. Samochód został oparty na DKW F102 - typ marki, która wcześniej należała do Grupy Audi - wewnętrznie i dlatego został nazwany Audi F103. DKW oparte wynikała tylko z 1964 roku i był dość nowoczesny z konstrukcji monocoque i korpusu w kształcie pontonu następnie typowym. Trzy-cylindrowy dwusuwowy silnik Audi D15-12-2008KW został natychmiast usunięty i zastąpiony przez czterosuwowym czterocylindrowym, który nadal był opracowany przez Mercedes. Audi 60 był w silnik o pojemności 1496 cc, co stanowi o mocy 55 KM. Ale oprócz Audi 60 powstały na podstawie tego samego modelu również wkrótce innego Audi z potężnymi silnikami. Ponieważ Audis były 72; 75; 80 i 90 są w zasadzie takie same w odniesieniu do ich wyglądu, ale ma cztery cylindry o pojemności, które odpowiadają ich wskazanego typu. W „F103” była dostępna w trzech wersjach: jako tweedeurs- i czterodrzwiowy sedan i trzy-drzwiowego kombi jak Volkswagen kombi nazwą „Wariant”. W Holandii ceny pozostały niecałe 10.000 guldenów i byli poprzednicy obecnego Audi A4 dość popularne. Mimo że i silnych numerów produkcyjnych (a niechlujstwa 420000 Audis z tej serii zostały zbudowane) są dość rzadkie, którzy przeżyli. Więcej Audi 60:specyfikacje| okazje| Model PageWięcej Audi:Strony firmowe\nPodatek drogowy Peugeot 207 SW Dostęp Lite 1.4\nPeugeot 207 SW Dostęp Lite 1.45 drzwi - 5 biegowa manualna skrzynia biegów „Utwórz nowe obliczenia.\nmasa pojazdu 1159 kg\nPodatek drogowy BMW X5 3.0i\nBMW X5 3.0i5 drzwi - 5-biegowa, automatyczna «Tworzenie nowej kalkulacji.\nmasa pojazdu 1995 kg\nPeugeot podatek drogowy 206 linii Air 1.4\nPeugeot 206 linii Air 1.4 (2006)5 drzwi - 5 biegowa manualna skrzynia biegów „Utwórz nowe obliczenia.\nmasa pojazdu 925 kg\nPodatek drogowy Toyota Auris 1.8 Full Hybrid aspiracji\nToyota Auris 1.8 Full Hybrid aspiracji5 drzwi - samoczynne «Tworzenie nowej kalkulacji\nmasa pojazdu 1380 kg\nserwis Autoweek czytelnik\nZadzwoń 088-5500150 (MON / Pt od 09:00 do 18:00) lub odwiedzić www.abonnement.autoweek.nl.\nMagazyn nie odbierać (Ostatnie wydanie):\nZadzwoń 088-5500150 (pon / pt od 09:00 do 18:00 godzin).\nW przypadku pytań dotyczących zapisów i / lub (re) zleceń:\nwww.klantenservice.sanoma.nl lub zadzwoń 088-5500150 (MON thru piątek 9:00 do 18:00). Już opublikowane numery można zamówić z powrotem do dwóch edycjach.\nZmiany adresu musi być znana do nas nie później niż na trzy tygodnie przed przeprowadzką.\nZakończyć subskrypcję: może pod koniec początkowego okresu subskrypcji, przez co najmniej jeden miesiąc przed publikacją pierwszym numerze nowego okresu subskrypcji, aby anulować w Sanoma. Po wstępnym okresie subskrypcji, subskrypcja może zostać rozwiązana z zachowaniem okresu wypowiedzenia jednego miesiąca. Na zwrot opłaty abonamentowej jest wypłacana € 3,50 opłaty manipulacyjnej będą pobierane. Telefon 088-5500150 (poniedziałek / piątek 09:00 do 18:00 pm) lub odwiedzić www.klantenservice.sanoma.nl.\nDostawa czasopism i zaopatrzenia i marketingu składek i towarów przewożonych przez warunki subskrypcji, należy określić warunki, na www.klantenservice.sanoma.nl stoisku.\nSubskrypcja ceny i warunki\nAutoweek kosztuje 4,45 € za jednego zagadnienia. Stawki za abonament są następujące:\nGiro lub FINBOX\n* (Quarter tylko jeśli dotyczy)\nPłatność: Opłata abonamentowa jest płatna z góry. Na koniec przypomnienie płatności żadną opłatą. Subskrypcja jest ważna przez określony czas, a następnie - o ile wcześniejsze zakończenie - Automatycznie zapisz się na czas nieokreślony z okresem wypowiedzenia jednego miesiąca (zmiana ceny). Również otrzymać wszystkich abonentów z subskrypcją Tygodnia Car 2016 Rok specjalne (pojawia się w grudniu 2016 roku).\nDla adresów dostawy spoza Holandii, proszę odwiedzić www.klantenservice.sanoma.nl.\nDystrybucja sprzedaży kiosku Aldipress B.V., De Meern, tel 030-6660611 .. RRP € 2,95\nDystrybutor w Belgia: Sanoma Magazines Belgium, Stationsstraat 55, 2800 Mechelen. Cut-cena: 4,45 € za piosenkę. Subskrypcja Cena: 141 € rocznie.\nZapytaj najkorzystniejsze warunki subskrypcji Autoweek na Sanoma Magazines Belgium, Telecomlaan 507, 1831 Diegem, tel. 02-3092913 fax 02-7762239, lub odwiedzić www.aboshop.be.\nJuż opublikowane numery: Kopie można uporządkować do dwóch miesięcy od daty publikacji. Re-zlecenia należy zamawiać wyłącznie za pośrednictwem handlu dzień. Umieść zamówiony u dostawcy gazety do wyboru, w tym tytuł, liczba kopii, numer wydania i daty publikacji. Sprzedawca gazet otrzyma zamówienie w ciągu siedmiu dni roboczych. Płacisz regularną cenę i € 1 koszty dostawy na zamówienie kopii.\nUstawa o rejestracji osób\nSanoma Mediów Netherlands BV, wydawca Autoweek wyjaśnia swoje abonentów i klientów jako część usług firmy. Administrator danych jest Sanoma Mediów Netherlands BV [Capellalaan 65, 2132 JL Hoofddorp]. Zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych, przetwarzanie zarejestrowanego z holenderskiego organu ochrony danych w Hadze. Dane te są wykorzystywane do realizacji umowy oraz informowania abonentów i klientów o odpowiednich produktów i usług Sanoma Mediów Netherlands BV Dane te mogą być również wykorzystywane przez naszych spółek grupy i starannie wybrane organizacje do informowania abonentów i klientów odpowiednich ofert, takich produktów i usług. Jeśli nie chcesz otrzymywać takich informacji, możesz zgłosić ten fakt na piśmie do Sanoma Mediów Netherlands BV Do wiadomości działu obsługi klienta, PO Box 1865, 2130 AA Hoofddorp powołując się na "Prywatność" lub e-mail Meeltoe ("2b131c020e141c25183c350e181541140a08").\nDla czytelników australijskich: Twoje dane będą zawarte w katalogu Sanoma Magazines Belgium, Stationsstraat 55, 2800 Mechelen, aby odpowiedzieć na żądanie i do wysyłania informacji o naszych produktach. Są one również zawarte w katalogu WDM, Allée de la Recherche 65, 10170 Bruksela, aby wysyłać informacje o produktach WDM. Jeśli nie chcesz, aby informacje wykorzystywane do marketingu bezpośredniego, skontaktuj Sanoma. Sanoma i WDM do swoich danych osobom trzecim (np partnerów handlowych) przeniesienie do marketingu bezpośredniego, chyba że się oprzeć. Zawsze można konsultować swoich danych, poprawiania lub usunięciu pliku z Sanoma i / lub WDM.\nWydawca nie ponosi odpowiedzialności za szkody wynikające z błędy w druku.\nPodatek drogowy Volvo XC90 D5 wykonawczy\nVolvo XC90 D5 Executive (2006)5 drzwi - 5-biegowa, automatyczna «Tworzenie nowej kalkulacji.\nmasa pojazdu 2033 kg\nToyota C-HR – Řidičské impression\nSkoda Fabia 1.2 TDI GreenLine (2011) revisão\nVolvo V40 D4 R-Design (2014) ulasan\nKlasik Audi 60 (1965-1972) Özellikler\nVolvo V40 1.8 Comfort Line (1998) review\nHonda Civic 1.3 i-DSi hybride VTEC (2006)\nMazda 2 SkyActiv G-90 GT-M (2016) gjennomgang


Oferta koncertowa – ZTL Poligrodzianie\nCo za panna ta Marzanka - zwyczaje wiosenne na Górnym Śląsku\nW polskiej kulturze zwyczaje ludowe i obrzędy do dzisiaj odgrywają dużą rolę. Szczególnie widoczne są w momentach wydarzeń dorocznych jak: żniwa, czas wigilijny, wielkanocny czy np. letnie przesilenie.\nDo najważniejszych, kultywowanych zarówno w mieście jak i na wsi, należą zwyczaje wiosenne.\nW czwartą niedzielę Wielkiego Postu , głównie w Polsce południowo-zachodniej, odbywał się obrzęd niszczenia, topienia lub palenia – kukły, zwykle postaci kobiecej, którą w zależności od regionu nazywano: Marzanną, Marzaniokiem, Śmiercichą. Postać Marzanny była wyobrażeniem zimy, śmierci i wszelkiego zła .\nRytuał palenia lub topienia kukły dokonywany był w intencji zmiany pór roku i miał spowodować szybkie nadejście wiosny.\nŁączył się z nim obrzęd Nowego Latka – Goika Zielonego – gałęzi zielonej ustrojonej we wstążki i jajka, którą po zniszczeniu Śmiercichy triumfalnie wprowadzano do wsi.\nWielkanoc – w pierwszych wiekach zwana Paschą – to najstarsze, najwcześniej ustanowione i zarazem największe święto chrześcijańskie. Zmartwychwstanie Chrystusa jest triumfalnym Świętem Życia i Wiosennej Odnowy.\nW czasie Wielkanocy króluje jajko – symbol nowego życia – zarówno w formie dekoracji jak i posiłku.\nWielki Tydzień, ostatni tydzień wielkiego postu, przypadający pomiędzy dwoma niedzielami: Palmową i Wielkanocną charakteryzuje się bogatą liturgią.\nObfituje w liczne tradycje ludowe jak np. odstraszanie złych mocy kołatkami, zwyczaje domowe – połykania wyjętych z palm bazi i piątkowe Boże Rany, no i oczywiście intensywne przygotowania potraw: babek, serników, kiełbas i mięsiwa, a także baranka wielkanocnego zwanego Agnusek.\nNiedziela Wielkanocna to czas poświęcony głównie na biesiadowanie i spożywanie świętych potraw tzw. Święconki, a także na wesołe zabawy jak kulanie jajek po deszczółce, aby wpadło do dołka zwanego ducką.\nPoniedziałek, zwany Lanym Poniedziałkiem , to Śmigus-Dyngus, czyli zwyczaj polewania wodą – głównie panien oraz zwyczaj chodzenia z życzeniami od chaty do chaty z kurkiem dyngusowy czyli kogutem – symbolem urody i wszelkich sił witalnych. W trakcie kwesty zbierano datki na zabawę śmiergustową we wtorek wielkanocny.\nDożynki - obrzęd z regionu Wielkopolski\nDawnym zwyczajem żniwa rozpoczynano w sobotę lub środę, jako że te dni uważano za szczęśliwe do sprzątania zboża. Ranek poświęcony był odpoczynkowi lub przygotowaniom sprzętu do koszenia. Żniwa rozpoczynano po południu i w dni pogodne trwały one do późnych godzin wieczornych, Ludzie przywiązywali wielkie znaczenie do zżęcia pierwszych kłosów, ponieważ miały one mieć moc leczniczą. Pierwsze kłosy ścinał gospodarz lub najstarszy żniwiarz.\nPodobne praktyki wiążą się też z ostatnimi zżętymi kłosami – które noszą nazwę przepiórki. Ostatni snopek zżętego zboża przybrano kwiatami i zanoszono gospodarzowi, aby ziarno z niego wymieszał do przyszłorocznego siewu. Z ostatnich kłosów dziewczęta wiły wieniec dożynkowy – jeden lub kilka – każdy z innego zboża. Kształt wieńców bywał różny, w zależności od pomysłowości wykonujących je dziewcząt. robiono je na stelażu z gałęzi wierzbowych albo drutu. Ozdabiano wieńce: orzechami, jabłkami, jarzębiną, zielem, kwiatami itp.\nWieniec dożynkowy niesiony był przez przodownicę i przodowniczkę, za którymi podążała reszta żeńców. Jeśli szli do dworu, to cała wieś uczestniczyła w orszaku. Gdy wieniec był duży, niosły go cztery odświętnie ubrane żniwiarki (jak ciężki to żniwiarze) z kwiatami i zbożem we włosach. Orszak dożynkowy podążał ze śpiewem. Śpiewano tradycyjne, ustalone pieśni dożynkowe. Punktem kulminacyjnym całej uroczystości było składanie wieńca gospodarzowi lub dziedzicowi. Jedna z przodownic odśpiewywała w tym momencie życzenia. Gospodarz obchodził wieniec dookoła na znak dostatku. Po przyjęciu wieńca i złożeniu go na honorowym miejscu gospodarz, dziękując za dobrą pracę, tańczył z przodownicą. Następnie zapraszał żniwiarzy na poczęstunek i zabawę. Tańce odbywały się na specjalnie ogrodzonym i ustrojonym miejscu.\nZabawa przeciągała się do późnych godzin nocnych. Tańce regionu rzeszowskiego cechuje żywiołowość i dynamika, duże tempo i swoboda wykonawcza. Królują tu, przede wszystkim, różnego rodzaju polki. Istnieje duża dowolność i fantazja w doborze elementów ruchowych. Tancerze potrząsają otwartą dłonią ręki uniesioną w górę, wiele jest skoków, przysiadów, uderzeń ręką o podłogę, tupnięć. Tancerki są zaś skromniejsze, mniej gestykulują rękami i przytupują, ale popisują się żywo w tańcu.\nTańcom nieodłącznie towarzyszy przyśpiewka. Skład kapeli: dwoje skrzypiec, basy, klarnet, cymbały.\nZielone Świątki - zwyczaje na Rzeszowszczyźnie\nW tej ofercie zaprezentujemy opisane poniżej zwyczaje z ekscytującą walką o zdobycie nagrody z wierzchołka pala oraz pełną werwy i dynamiki zabawę ludową wieńcząca obchody. Ludność wiejska łączyła Zielone Świątki z różnymi świętami pasterskimi i rolniczymi, a niektóre z tych zwyczajów przetrwały do dzisiaj. W całej Polsce powszechny był obyczaj majenia domów, płotów i bram. Gospodarstwo maiło się zazwyczaj brzozowymi gałązkami, a na podwórkach i na podłogach w chatach układano grubą warstwę tataraku.\nW Zielone Swiatki ustawiano tez na placach Maje – zielone słupy majowe, a na szczycie mocowano jakiś fant, na przykład butelkę wódki, ozdobną kamizelkę albo parę butów, a sam słup smarowano mydłem bądź olejem, żeby jeszcze trudniej było się wdrapać na górę. Dary te fundowali proboszczowie, bogaci gospodarze i panowie dworscy. Młodzi kawalerowie współzawodniczyli między sobą, a najlepszemu z nich udawało się zabrać ze słupa cenną nagrodę.\nJeszcze sto lat temu w Zielone Świątki odbywał się obchód z królewną. Wybierano najładniejszą dziewczynę we wsi, po czym ubierało się ją w odświętny strój, zakładało na głowę koronę z kwiatów i prowadzono na czele pozostałych dziewcząt wokół pól. Na koniec obchodów odbywały się tańce w karczmie albo w domu najlepszego gospodarza. Zabawa była ku czci zwycięskiej wiosny, dobrego urodzaju i na cześć wybranej królewny trwała do rana.\nJest to obrzęd związany z “powitaniem wiosny”, kiedy to pasterze wypędzali swe owce na łąki, sąsiadujące z jeziorami i gęstymi borami, składali bóstwom urodzaju ofiary z wełny, owiec i ukwieconych wieńców.\nWedług opowiadań starych Kaszubów obrzęd ten rozpoczynał się w sobotę, piętnaście dni przed Zielonymi Świętami, a kończył w środę przed dniem Wniebowstąpienia. Z całej osady wypędzano owce na dużą polanę, potem kąpano je w rzece lub jeziorze i ponownie wypędzano na łąkę, by wełna dobrze wyschła. Zdobycie dużej ilości wełny z “postrzyżyn owiec” dawało mieszkańcom wsi uzasadniony powód do zabawy i świętowania. Bawiono się radośnie i beztrosko, i w takim też charakterze utrzymywana się prezentowana przez zespół scenka.\nKaszubi szukali coraz to nowych i bogatszych form artystycznych jako oprawy obrzędu. Obok zabaw : “owczarz”, “glemda”, tańców rytualnych – “diobli tańc”, prezentowane są w formy bardziej rozwinięte tanecznie: “krzyżnik”, “koseder”, “dźek” itp.\nPrzyśpiewki towarzyszące obrzędowi tancerze wykonują w języku Kaszubów południowych. Prezentowane są typowe instrumenty tego regionu: diabelskie skrzypce, burczybasy. Całość widowiska – łącznie ze strojami, skonsultowano z rdzennymi mieszkańcami Kaszub.\nBarbórka na Górnym Śląsku\nKult św. Barbary występował na Śląsku już w okresie górnictwa rudnego, starszego od węglowego. W dniu 4 grudnia odbywało się zwykle uroczyste mianowanie starszych ładowaczy (śleprów) na rębaczy, czyli “pasowanie na majstra”. Okres praktyki i nauki kandydata na rębacza wynosił 2-7 lat. Lista mających dostąpić zaszczytu “pasowania” ustalona była na długo przed świętem górniczym. Zgłaszał ją sztygar kierownictwu kopalni. W dzień Barbórki wszyscy górnicy ubierali się w paradne stroje, zbierali na placu kopalni i z własną orkiestrą szli do kościoła na mszę.\nŚwieżo upieczonemu rębaczowi przypinano dodatkowy guzik do kołnierza munduru i opasywano go łatą. Uroczystość kończyła się poczęstunkiem. W uroczystościach barbórkowych nie mogły brać udziału kobiety. Żona górnika nie miała dostępu do miejsca pracy męża. Wierzono, że kobieta zamężna pracująca w kopalni będzie rodzić kalekie dzieci. Dziewczęta pracujące w kopalni po wyjściu za mąż przerywały pracę.\nObrazek sceniczny prezentowany przez zespół podzielony jest więc wyraźnie na część tzw. barbórkową i część prezentującą różnorodne tańce i przyśpiewki regionu Górnego Śląska, przy wykorzystaniu stroju rozbrasko-bytomskiego.\nGórnośląski folklor taneczny cechuje wielka różnorodność form tanecznych:\n– tańce pojedynczych par (wirowe, obrotowe, z elementami zabawy, klaśnięcia i przyklęki, naśladowanie rzemieślników itp.)\n– tańce zbiorowe o określonym rysunku przestrzennym (Polonez, Kokotek, Ułan, Lipka, Mietlorz)\n– tańce trójkowe (1 chłopak, 2 dziewczyny): Błogosławiony, Druciorz i najpopularniejszy Trojak, czyli “Zasiali górale..”.\nTuroń - czyli maszkary Nowosądeckie\nZwyczaj zachował się aż do dzisiejszych czasów. Pochodzi z okresu gdy tur, zwierzę groźne, zamieszkiwało puszcze Polskie. Główna postacią jest turoń: chłopak ubrany w kożuch lub nakryty derką, trzymający w ręku na kiju głowę tura. Turonia na łańcuszku prowadzi Cygan. Poza tym udział biorą: Dziad, Baba, Żyd oraz muzyka składająca się najczęściej z dwojga skrzypiec, klarnetu i basów. Po przyjściu w obejście gospodarskie przebierańcy śpiewają lub recytują odpowiednie, dowcipne teksty aby otrzymać datki (ser, jaja, chleb, kiełbasę lub pieniądze). Muzyka gra, turoń tańczy, płata figle, skacze po stołkach, straszy dziewczyny itp.\nTuroń zmęczony tymi zabawami pada na ziemię i udaje, że zdechł. Wszyscy zawodzą i żałują zwierzęcia. Ratują go wlewając pomyje do pyska, dmuchając pod ogon. W końcu Turoń wstaje i wszyscy się cieszą. Tańce i śpiewy zaczynają się ponownie. Chłopcy biegają po dziewczyny, gra wesoło muzyka, tancerze pokrzykują i przytupują w rytm muzyki. Często odśpiewują komponowane na poczekaniu żartobliwe teksty. Przebierańcy czasami pobawiwszy się i napsociwszy w jednej chałupie odwiedzają kolejno następne domy. Bawią się zarówno młodzi i starsi w całej wsi przez całą noc.\nW obrazku scenicznym pokazano inwencję i dynamikę zwyczaju, charakter regionu, zaprezentowano w pełni odświętny strój ludowy Lachów Sądeckich – najbogatszy w Polsce pod względem zdobnictwa.\nZwyczaje jesienne - kiszenie kapusty na Podegrodziu\nJesień kojarzy nam się przeważnie z długimi, deszczowymi dniami, jesienną chandrą i chłodem i długimi wieczorami spędzanymi w domu.Tymczasem dla naszych przodków okres jesienny był niezwykle pracowity i obfitujący w najróżniejsze wyzwania. Ludzie dokładali wszelkich starań, aby jak najlepiej przygotować się i zabezpieczyć na nadchodzącą zimę.\nA zaczynało się wspólnej pracy w polu. Niegdyś mieszkańcy wsi wspólnie zabierali się do wykopki ziemniaków, tarcia i międlenia lnu oraz wełny, z których tkano płótna na zimę. Każdej takiej schadzce towarzyszyły wesołe pogawędki i przyśpiewki. Może właśnie dlatego nasi przodkowie nie stronili od ciężkiej pracy. Szczególnie długie jesienne wieczory poświęcano na przygotowanie zapasów na zimę oraz darcie pierza.\nJednym z podstawowych zadań jesiennych było okopanie ziemniaków na zimę i kiszenie kapusty. Sąsiedzi, krewni i domownicy wspólnie pomagali przy wszelkich pracach polowych, przy zbiorze ostatnich roślin jak i przygotowaniu zapraw na zimę wiedząc, że po ukończonych pracach, gospodarz odwdzięczy się sytym posiłkiem i taneczną biesiadą.\nW scence pt. “Zwyczaje jesienne” skupiliśmy się na prezentacji zwyczaju kiszenia kapusty , który daje następnie pretekst do wspólnej ,tanecznej zabawy. Wielokrotnie na zabawę wpraszała się cała wieś przynosząc ze sobą “króla kapuścianego”/\nkukłę z główka kapusty”, któremu według wierzeń nie można było odmówić gościny.\nBioły Jon - wianki w opoczyńskim\nZwyczaj ten przetrwał w opoczyńskim aż do okresu międzywojennego. Obchodzono go głównie w wigilię św. Jana tj. 23 czerwca. w tym dniu ozdabiano strzechy chat łopianem albo bylicą, oczyszczano studnie oraz okopywano trzy rządki kapusty w nadziei, że będzie lepiej rosła i nie będą jej niszczyły gąsienice.\nNajistotniejsze obchody odbywały się już po zachodzie słońca. W tym czasie dziewczęta i chłopcy odświętnie ubrani, udawali się na pastwisko w pobliżu rzeki, jeziora lub stawu. Wszyscy byli trzykrotnie przepasani bylicą. Dziewczęta niosły w białych chustach małe wianki, uwite z co najmniej dwóch rodzajów roślin. Jedną musiał być koniecznie len wykradziony z pola rodziny, gdzie mieszkali sami kawalerowie. Młodzież idąc śpiewała różne miłosne piosenki. Po przyjściu na łąkę rozpalano ognisko, przy dźwiękach muzyki nadal śpiewano, a co zręczniejsi chłopcy przeskakiwali przez ogień.\nZabawa rozkręcała się i zmieniała charakter na bardziej radosny i dowcipny. Pojawiały się teksty satyryczne z podziałem na role chłopców i dziewcząt. Po tańcach wokół ogniska i śpiewach, dziewczęta zapalały świeczki przy wiankach i obnosiły je dookoła przygasającego ogniska, po czym udawały się nad wodę, gdzie puszczały je z prądem. Z ruchu wianków (gdzie jeden symbolizował chłopca, drugi dziewczynę) dziewczyny wyciągały odpowiednie horoskopy: jeżeli wianki zeszły się, wróżyły sobie zamążpójście, jeżeli rozeszły – niepowodzenie, utonęły – śmierć.\nW obrazku scenicznym starano się pokazać typowe pieśni śpiewane z okazji sobótki, sposób zachowania uczestników i atmosferę zwyczaju. Zaprezentowano również najbardziej charakterystyczne dla regionu tańce oraz instrumentarium muzyczne, a także typową manierę wykonawcza kapeli wraz z wykorzystaniem bębna – bardzo popularnego w tym regionie.\nKrakowiak kosynierów z pieśniami\nJuż w XV wieku na wsi krakowskiej można było spotkać ludzi tańczących krakowiaka, o czym w swoich kronikach pisał Mikołaj Rej. Krakowiak to najpopularniejszy taniec rodem z grodu Kraka, który obok poloneza, mazura czy oberka stał się ikonom polskiego tańca ludowego. Największą popularność taniec ten zdobył na przełomie XIX i XX wieku, jeszcze w czasach zaborów. Obecnie jest uznawany za element polskiej kultury, zarówno w kraju jak i na całym świecie.\nNazwa tańca pochodzi z XVII wieku i odnosiła się do grupy tańców posiadających własne, lokalne nazwy: mijany, dreptany, ścigany, skalmierzak, przebiegany i in.\nKrakowiak to wykonywany w parach zespołowy improwizowany taniec dwumiarowy, utrzymany w rytmice synkopowej i ósemkowej, w żywym tempie. Jego charakterystycznymi elementami są: krok w przód z podskokiem, boczny krok z dostawieniem, liczne hołubce, zakrzesania i kroki akcentowane, a także wzajemne uciekanie i gonienie partnerów, połączone z mijaniem się tancerzy. W tradycyjnej formie elementy taneczne przeplatano śpiewem kolejnych tancerzy. W formie narodowej krakowiak wzorowany jest na wiejskich tańcach okolic Krakowa. Pod koniec XVIII wieku charakterystyczne synkopowane rytmy krakowiaka pojawiły się w muzyce symfonicznej, a na początku XIX wieku taniec ten stał się popularny w muzyce scenicznej i instrumentalnej.\nŚladami znanych Polaków od Mieszka I do Jana Pawła II - Widowisko historyczne\nSpektakl ten ukazuje najbardziej istotne wydarzenia w dziejach Polski. Przedstawia wpływ chrześcijaństwa na historię Polski oraz głęboki patriotyzm Narodu wyrażony tańcem, śpiewem, muzyką i recytacją z wykorzystaniem nowoczesnych form prezentacji multimedialnej. Punkt wyjścia stanowi przyjęcie chrztu przez Mieszka I pozwalając wejść do wspólnoty państw chrześcijańskich. W programie opartym o ludowe, dworskie i narodowe tradycje, widoczna jest ogromna rola wiary, w której Polacy widzieli oparcie w czasie wojen oraz czerpali nadzieję podczas powstań. W efekcie Polacy doczekali się Papieża rodaka, który spoił wewnętrznie kraj i wzmocnił go na arenie międzynarodowej.\nKolędy oraz bożonarodzeniowe zwyczaje Polski\nZWYCZAJE BOŻONARODZENIOWE PO WSI XIX-ego WIEKU:\nScenka teatralna oparta na zwyczajach zaczerpniętych z publikacji Oskara Kolberga. Ludowa tradycja bożonarodzeniowa przekazana poprzez autentyczne zwyczaje, gwarę, stroje, muzykę, tańce i pieśni.\nZ zachowaniem gwar, maniery, instrumentarium charakterystycznych dla różnych regionów Polski, Poligrodzianie wraz z kapelą oferują ponad półgodzinny materiał ludowych pastorałek obrazujących bogaty i zróżnicowany folklor naszego kraju.\nFrancja, Włochy, Rosja, Wielka Brytania…to tylko niektóre z miejsc, z których ZTL Poligrodzianie czerpali inspiracje tworząc ciekawy repertuar skupiający się na różnicach i podobieństwach językowo- muzycznych kolęd z dalekich krańców kuli ziemskiej. Całość tworzy barwny i klimatyczny obrazek zabierający w krótką podróż dookoła Świata.\nKOLĘDY DAWEJ POLSKI:\nJednogłosowe i wielogłosowe przekłady (z Łaciny) Anonima, Gomułki, czy Wacława z Szamotuł. Bogate harmonicznie, ciekawe tekstowo, w strojach odpowiadających epoce…to tylko krótki opis jakże ciekawej wiązanki średniowiecznych i renesansowych kancjonałów w języku polskim. Poligrodzianie, jako jedni z nielicznych w Polsce, wskrzeszają zapomnianą historię poprzez słowo i muzykę.\nCharakterystyczna dla regionu Mazowsza, spisana w połowie XIX-ego wieku, tradycyjna scenka odgrywana przez najmłodszych, poparta kolędami, strojami i rekwizytami. Z zachowaniem ludowej mowy, zwyczajów, strojów, pieśni bożonarodzeniowych i zabaw najmłodsi tancerze Zespołu Folklorystycznego Poligrodzianie oferują kolorowe i zabawne widowisko, cieszące oko zarówno tych młodszych jak i trochę starszych widzów.\nBal w Rogalinie\nPrezentacja polskich tańców narodowych: poloneza, mazura i drabanta, na bazie prezentacji zwyczaju “Kulig – czyli Polskie Zapusty” opowiadającego o karnawałowej zabawie szlachty polskiej – w tym wypadku Wielkopolskiej.\nKulig znany był już w XVI wieku i przetrwał aż do końca XIX. Organizowano zabawy karnawałowe od świąt Bożego Narodzenia do środy popielcowej z nasileniem w ostatnim tygodniu karnawału. Najpopularniejsze i najlepiej zorganizowane były kuligi w środowiskach średniej szlachty w połowie XIX wieku, gdzie celem kuligów była wspólna sąsiedzka zabawa. Plan zjazdu kuligu był dokładnie przemyślany. Na parę tygodni przed planowaną datą rozpoczęcia, ustalano kolejność domostw (ze względu na sytuację, stan spiżarni itp.) przygotowywano stroje, opracowywano przemowy – oracje, ustalano postacie: starostę, starościnę kuligu, a także organistę z organiściną, państwa młodych, druhny i inne role np. drużbów – gdy planowano odegranie wesela chłopskiego. Obok przebierańców np. żyda, turonia, wilka, zwiastuna kuligu, Arlekina (zawsze w czarnej masce) i odtwórców ról w weselu, reszta uczestników zakładała obowiązkowo kontusze, a starosta – żupan. Również gospodarze do przyjęcia kuligu zakładali kontusze. Gdy Arlekin w pojedynczych saniach podjeżdżał do pierwszego dworu zapowiadał okrzykami lub rzuceniem rulonu papieru najazd kuligu, reszta uczestników szykowała orszak. Dziewczęta i starszyzna siadali do sani, których przód przyjmował kształt łabędziej szyi, głowy murzyna lub niedźwiedzia. Konie ustawiano w cug lub wachlarz, zdobiono kokardami i dzwonkami. Młodzież męska jechała konno z pochodniami. Kulig przy dźwiękach muzyki zajeżdżał otwartą bramą przed ganek. Mowę powitalną wygłaszał starosta, a gospodarz witał i zapraszał przybyłych gości.\nWszyscy przechodzili następnie do sali balowej polonezem, który prowadził gospodarz ze starościną i starosta z gospodynią. Następnie tańczono mazura. Tańczyła go młodzież, starsi zaś przechodzili do innych sal, by zająć się grami towarzyskimi, bądź przyglądali się młodym. Wszystkie tańce prowadził przodkujący. Tańczono tylko tańce polskie: poloneza, mazura, krakowiaka, drabanta, oberka (na Mazowszu). Między tańcami wiwatowano i wznoszono toasty. W połowie zabawy marszem przechodzono na wieczerzę, po czym tańce i zabawa rozpoczynały się na nowo. W zależności od zamożności gospodarza bawiono się w jednym miejscu dzień lub kilka. Zabawę kończono drabantem oraz hejnałem lub wołaniem przez Arlekina. Odjeżdżano przy dźwięku muzyki w powiększonym składzie do następnego dworu.\nTańce i przyśpiewki z różnych regionów\nTańce i przyśpiewki z różnych regionów, prezentowane w charakterystycznych dla danego regionu strojach i przy akompaniamencie właściwego dla danego regionu instrumentarium.\nTańce narodowe jako suity taneczne\n• Kujawiak z oberkiem


Witold Pilecki - nur für Breslau? - Michał Tyrpa\nObecnym tu nie od wczoraj, wiadomo, że o przywrócenie pamięci o Witoldzie Pileckim, i to w skali Europy i świata, uczestnicy akcji społecznej "Przypomnijmy o Rotmistrzu" ("Let's Reminisce About Witold Pilecki") starają się od ponad 2 lat.\nArgumenty, które przemawiają za propagowaniem "Raportu Witolda" (w wersji polskiej i angielskiej), lobowaniem na rzecz superprodukcji filmowej opowiadającej losy ochotnika do Auschwitz oraz ustanowieniem w UE Dnia Bohaterów Walki z Totalitaryzmem, okazały się przekonujące dla mieszkańców nie jednego kontynentu. Prawie siedemset osób podpisało internetową petycję do europosłów ( http://www.petycje.pl/4376 ). Warto zauważyć, że wśród sygnatariuszy nie zabrakło 7 byłych więźniów Auschwitz, a także m. in. świętej pamięci Macieja Rybińskiego, Marka Jana Chodakiewicza, Krzysztofa Wyszkowskiego, Stefana Hambury.\nRacje stojące za upamiętnieniem Rotmistrza nie tylko w wymiarze lokalnym, nie spotkały się natomiast ze zrozumieniem inicjatorów akcji "Tak dla Pileckiego".\nNiżej podpisanemu wypada w tym miejscu poinformować/przypomnieć, że postulat upamiętnienia Rotmistrza we Wrocławiu zgłaszał dwukrotnie. Pierwszy raz miało to miejsce już latem 2008 r. kiedy to do władz Wrocławia trafiła kartka pocztowa z hasłem i zaproszeniem do akcji "Przypomnijmy o Rotmistrzu" ("Let's Reminisce Abort Witold Pilecki"). Po raz drugi poparcie dla idei wrocławskiego bulwaru wyraziłem podpisując apel organizatorów akcji "Tak dla Pileckiego".\nPowtórzę: jako inicjator akcji "Przypomnijmy o Rotmistrzu", osobiście poparłem akcję "Tak dla Pileckiego". Namawiałem do tego również innych.\nKu zdumieniu wielu z uczestników naszej, zainaugurowanej w styczniu 2008 r. inicjatywy, okazało się jednak, że z niewyjaśnionych przyczyn współpraca na rzecz odbudowy pamięci o Witoldzie Pileckim w skali europejskiej, akurat w przypadku ludzi z "Tak dla Pileckiego" możliwa nie jest.\nKilka dni temu podjąłem tedy usiłowanie uzyskania odpowiedzi na pytanie o przyczyny owego stanu rzeczy. W dalszym ciągu sądzę, że młoda (tzn. licząca sobie kilka miesięcy) i lokalna inicjatywa, której celem jest upamiętnienie Witolda Pileckiego jedynie we Wrocławiu, nie stoi w sprzeczności z ponad dwuletnią akcją społeczną, której celem jest przywrócenie pamięci o Rotmistrzu w skali - co najmniej ( ! ) - Starego Kontynentu.\nCzy Witold Pilecki to bohater wyłącznie wrocławski, czy może jednak narodowy, a nawet - europejski?\nA może należałoby raczej spytać, czy przypadkiem prawdziwym powodem konsekwentnego lekceważenia przez ludzi z "Tak dla Pileckiego" zaproszeń do współpracy na rzecz realizacji celów akcji "Przypomnijmy o Rotmistrzu" jest nie tylko prowincjonalna, partyjniacka zawiść, ale coś znacznie gorszego: polityczny geszeft?\nZe swej strony obiecałem synowi Rotmistrza, że uczynię co w mojej mocy, żeby jego Ojciec nie tylko nie został pośmiertnie "zapisany" do jakiejś partii, ale także aby nikomu nie zdawało się, że Rotmistrza Witolda Pileckiego, można traktować jako powód do awantur, a tym bardziej "zgodzić do roboty" w kampanii wyborczej ulubionego kandydata.\nTym, którzy "Raport Witolda" przeczytali ze zrozumieniem, pewnych spraw tłumaczyć nie trzeba. Przykre, że nie ma wśród nich animatorów akcji "Tak dla Pileckiego".


Garnitur Ślubny Baro 2 R2 - sklep New Men by J. Gałczyński\nW całości wykonany jest z tkaniny w kratę w kolorze niebieskim.\nMarynarka typu surdut, zapinana na trzy guziki, z finezyjnym wycięciem w przodzie.\nJest dopasowana z wąskim rękawem i posiada jedno rozcięcie w tyle.\nMa kontrastowe klapy klasyczne, kieszeń piersiową i patki w kolorze granatowym.\nKieszenie boczne mają prostą linię z prostokątnymi patkami.\nDopełnieniem stroju może być granatowy pas smokingowy i drewniana mucha.\nGarnitur został uszyty z wełnianej tkaniny, dzięki czemu jest komfortowy w noszeniu.\nDomieszka lnu sprawia, że garnitur jest przewiewny, a poliester poprawia wytrzymałość tkaniny.\nMarynarka Baro 2 R2


Kwiaty podlewania pokoju podczas urlopu, ile razy w tygodniu do wody na wzrost i jaka woda, systemy automatycznego nawadniania i nawadnianie - Dom i styl - 2020\nPodlewanie kwiatów w pomieszczeniach to podstawowa procedura pielęgnacji. W związku z tym należy zwrócić szczególną uwagę na tę kwestię. W naturze rośliny pobierają wilgoć w wymaganej ilości z ziemi, powietrza i podczas deszczu. W domu rośliny mogą zaspokoić pragnienie, jeśli są podlewane przez właściciela.\nJak podlewać kwiaty w pomieszczeniach i jak wybrać? Istnieje wiele sposobów na podlewanie roślin dzisiaj:\nPodlewanie przez zanurzenie. Dzięki tej metodzie podlewania doniczka będzie musiała być zanurzona w pojemniku z zimną wodą. Garnek musi być trzymany, dopóki nie wchłonie wymaganej ilości wilgoci. Poziom wody powinien w przybliżeniu sięgać środka garnka. Czas spędzony przez roślinę w wodzie zależy od stopnia wysuszenia gleby. Gdy tylko zauważysz, że gleba stała się mokra, garnek można wyjąć ze zbiornika.\nNajlepsze podlewanie roślin. Ten system jest uważany za tradycyjny. Jest używany głównie przez dużą liczbę osób. Dzięki tej metodzie podlewania górna część gleby jest dłużej w stanie mokrym.\nZastosowanie technologii hamburgerów garncarskich. Konieczne jest wzięcie trochę większej niż pojemność puli lub puli. Na dnie garnka należy umieścić mokrą szmatkę, gąbkę. Otwory między doniczkami można zamknąć, aby wilgoć odparowała w jak najmniejszym stopniu.\nZwiększ wilgotność otoczenia. Rośliny uzyskują wilgoć nie tylko z gleby, ale także z powietrza. Możesz umieścić garnki roślin nad wodą. Dno garnka można posypać kamyczkami lub innymi kamieniami.\nPodlewanie grawitacyjne. Dzięki temu systemowi woda wpłynie do garnka za pomocą przewodnika. W roli dyrygenta używa się zwykle jakiegoś rodzaju liny. Lina może być bawełniana lub polietylenowa. Opuszczamy jeden koniec w naczyniu z wodą, zawieszamy lub instalujemy obok siebie, a drugi koniec zanurzamy w glebie. Ta opcja może służyć jako doskonałe rozwiązanie, jeśli chcesz podlewać rośliny domowe podczas wakacji.\nWicky podlewanie. W roli knota służy kawałek szmatki lub liny, która jest umieszczana w doniczce. Służy jako przewodnik wilgoci przez otwór drenażowy. Górny koniec knota kładziemy na dole lub na materiale drenażowym. Zawieś resztę liny przez otwór spustowy w doniczce. Za pomocą kapilarnego ruchu wody ciecz stopniowo będzie spływać do naczynia. Aby poprawić napowietrzanie, zaleca się stosowanie specjalnych materiałów odwadniających.\nPodlewanie kapilar za pomocą piasku. Konieczne jest zabranie małej i szerokiej palety, wlewając tam przemyty piasek. Wysokość piasku powinna wynosić pięć centymetrów lub więcej. W tej tacy musisz zainstalować garnki z otworem odpływowym. Na patelni należy również zainstalować butelkę z wodą, która stopniowo nasyca piasek wilgocią.\nKapilarne dostarczanie wilgoci za pomocą materii. Ten sam efekt, jak w poprzedniej metodzie nawadniania, można osiągnąć, używając kawałka materii. Wolną krawędź szmaty należy umieścić w pobliskim naczyniu z wodą, a drugą należy wysłać do garnka. W tym celu pożądane jest użycie materiału, który ma zdolność szybkiego wchłaniania wody. Ręcznik frotte jest doskonałym rozwiązaniem dla tej metody.\nSystem nawadniania kroplowego. Nawadnianie kroplowe dla roślin wewnętrznych lub ogrodowych jest doskonałym rozwiązaniem dla stałego dostarczania wody do roślin z niezbędną ilością wilgoci. Dzięki tej metodzie podlewania gleba nie wysycha i nie cierpi na brak składników odżywczych. Woda dostarczana jest z taśmą ociekową lub wężem. Rodzaj paszy może być grawitacyjny lub wymuszony. Woda ze źródła jest dostarczana do roślin przez rury z odgałęzieniami. Zwykłe okucia mogą być używane jako gałęzie. Więc kwiaty podczas świąt nie uschną.\nWielu hodowców zastanawia się, która woda najlepiej jest podlewać. Oczywiście woda dostarczana z kranu nie nadaje się do podlewania wysokiej jakości. Jeśli podlejesz wodę, stopniowo w doniczkach zgromadzi się chlor i różne metale, które mogą zniszczyć roślinę. Gotowana woda na kwiaty do pojenia nie zawiera tych składników, ale nie jest wyjściem. Po pierwsze, nie każda roślina skorzysta z nalotu na czajniczek, a po drugie, cała użyteczna mikroflora znika po zagotowaniu.\nOptymalnym rozwiązaniem jest woda z kranu, ale musi być oddzielona. Aby woda opadła, musisz zostawić otwarte naczynie z wodą w ciemnym pokoju na kilka godzin. Woda osiągnie temperaturę pokojową, a chlor wyparuje.\nJak często podlewać rośliny domowe? Podlewanie roślin należy przeprowadzać w zależności od wilgotności w pomieszczeniu, temperatury i rodzaju. Dlatego pytanie, ile razy podlewanie powinno być ustalane indywidualnie. Podczas długiego wychodzenia można zorganizować automatyczne podlewanie. Z reguły większość roślin wymaga podlewania raz w tygodniu.\nNawadnianie nadtlenkiem wodoru w celu poprawy wzrostu\nKonieczne jest nauczenie się dobrze rozpoznawać oznaki niedoboru wilgoci w roślinie. Z reguły w takiej sytuacji w większości roślin liście zwisają, wyglądają na pomarszczone i opadają. Jeśli roślina zakwitnie, spasuje pąki. Z nadmiarem wilgoci, przeciwnie, liście stają się nadmiernie wodniste, mogą żółknąć. Dlatego podlewanie roślin powinno być prawidłowe i umiarkowane.\nAby wykonać podlewanie w celu poprawy stanu kwiatów w pokoju, należy wymieszać 2 łyżki nadtlenku z jednym litrem wody. Wszystko musi być dokładnie wymieszane i podlewane.\nDzięki systematycznemu i kompetentnemu podlewaniu każda roślina może pochwalić się zdrowym wyglądem. Konieczne jest kompetentne podejście do wyboru metody nawadniania, do obserwacji okresu.\nCopyright 2020 \_ Magazyn internetowy o domu i stylu \_ Podlewanie kwiatów w pomieszczeniach: popularne i proste sposoby


Jak dopasować spodnie? - wielkopolskamiss.pl\nJak dopasować spodnie?\nIstnieje kilka podstawowych zasad, o których należy pamiętać przy wyborze spodni. Pierwszą z nich jest to, że powinny one mieć odpowiednią długość do kształtu ciała. Długie spodnie spowodują powstanie nieestetycznej kałuży na czubku stopy, natomiast krótkie spodnie odsłonią zbyt wiele skarpetek. Długość spodni powinna równoważyć resztę stroju, tak aby znajdowały się tuż nad kośćmi biodrowymi i poniżej pępka. Należy unikać kupowania zbyt obcisłych spodni, ponieważ spowoduje to zwiotczenie lub odsłoni zbyt wiele pleców.\nNastępnie należy obliczyć rozmiar talii i nogawek. Wymiary te mają kluczowe znaczenie dla wyboru odpowiedniej pary spodni, dlatego należy je zmierzyć przed zakupem. Istnieją trzy podstawowe rozmiary - długi, szczupły i wysoki. Można porównać te wymiary z siatką wymiarową, aby określić swoje dokładne wymiary. Jeśli okaże się, że spodnie są za duże, można zwiększyć rozmiar o jeden i kupić inną parę, która będzie pasować prawidłowo. Dzięki tej metodzie można uniknąć problemów z dopasowaniem.\nPo ustaleniu stylu i koloru spodni należy określić ich rozmiar. W tym celu należy obliczyć rozmiar nogawek, talii i bioder. Następnie należy porównać te wymiary z siatką wymiarową spodni, aby poznać właściwy rozmiar. Stosując tę metodę, można mieć pewność, że zakupione spodnie będą na nas dobrze pasować. Można także porównać swoje wymiary z wytycznymi producenta obowiązującymi w danym kraju.\nWybierając spodnie, należy pamiętać o swoim typie sylwetki. Jeśli jesteś wysoka i szczupła, możesz wybrać dowolny styl, w tym spodnie proste lub z rozszerzanymi nogawkami. Jeśli masz szerokie lub grube nogi, powinnaś nosić spodnie o szerokich lub prostych nogawkach. Ukryje to nadmiar tłuszczu na nogach i sprawi, że będziesz wyglądać seksownie i obficie. Jeśli jesteś niska, najlepiej jest założyć pod spodnie buty na wysokim obcasie.\nPo wybraniu rozmiaru kolejnym krokiem jest wybór stylu. Ogólnie rzecz biorąc, nogawka powinna zakrywać piętę aż do połowy. Istnieją jednak źródła, które zalecają pozostawienie dwucentymetrowego odstępu między piętą a nogawką. W każdym razie, przy wyborze spodni należy pamiętać o swojej budowie ciała. Jeśli jesteś wysoki, powinieneś nosić spodnie nieco dłuższe od siebie.\nOprócz wyboru stylu, należy wziąć pod uwagę materiał i kolor. Spodnie sztruksowe są zazwyczaj ciemne i najlepiej wybierać je w kolorach ziemi. Należy również wziąć pod uwagę styl spodni. Pamiętając o tych czynnikach, można stworzyć przyjemny dla oka strój. Następnie należy zdecydować, jaki wzór lub deseń jest nam potrzebny. I wreszcie, co nie mniej ważne, należy wziąć pod uwagę styl i kolor spodni.\nPo podjęciu decyzji o stylu i kolorze spodni należy obliczyć ich rozmiar. Należy zmierzyć nogawki, talię i biodra, a następnie porównać wymiary z siatką wymiarową. Należy upewnić się, że wymiary odpowiadają wymiarom obowiązującym w kraju, w którym produkowane są spodnie. Jeśli rozmiar talii jest mniejszy niż bioder, należy kupić większą parę spodni. Będą one lepiej dopasowane i zapewnią bardziej dopasowany wygląd.\nPamiętaj, że kolor spodni powinien pasować do koszuli. Wybór odpowiedniego koloru ma zasadnicze znaczenie dla uzyskania harmonijnego wizerunku. Khaki i spodnie cargo to świetny wybór do stylu casual. Uzupełnią one koszulę i podkreślą sylwetkę. A jeśli kupujesz spodnie do sukienki, pamiętaj o odpowiednim doborze rozmiaru w talii. Odpowiedni rozmiar zapewni, że strój będzie pasował wygodnie. Ważne jest, aby w spodniach czuć się komfortowo.\nDobre dopasowanie spodni ma kluczowe znaczenie w Twojej garderobie. Należy kupić parę spodni dopasowaną do wzrostu. Idealnie byłoby, gdyby spodnie sięgały do naturalnej talii. Wąska talia jest lepsza, gdy spodnie wyglądają jak spodnie typu skinny. Jeśli jesteś mężczyzną, szczupła talia jest bardziej pochlebna niż szeroka. Jeśli jesteś kobietą, musisz wybierać spodnie, które są odpowiednio dopasowane i dopasowują się do kształtu Twojego ciała. Jeśli będziesz czuć się dobrze w swoich ubraniach, będziesz wyglądać mądrzej i pewniej siebie.\nJak się ubrać na bankiet?\nJak wybrać płaszcz dla mężczyzny?\nJakie buty nosić do czerwonej sukienki i jakie dodatki nosić do czerwonej sukienki?


Osobowość unikająca - Polski Portal Introwertyków\nRejestracja: 04 mar 2011, 14:06\nPost autor: Intergalactic » 10 mar 2011, 1:27\nCo ma zrobić "nosiciel" osobowości unikającej\nKtóry całe życie dąży do bycia akceptowanym i daremnie próbuje nawiązać relacje interpersonalne.\nCierpi z powodu braku umiejętności wiązania się z innymi ludźmi i częstego wycofywania się z powodu leków i bardzo niskiej samooceny.\nPost autor: introintro » 10 mar 2011, 14:29\nCo prawda książkę mam dopiero od dzisiaj, ale polecam tobie lekturę "Dobrodziejstwo Samotności. Tysiąc powodów, aby dobrze się poczuć ze sobą samym" Valerio Albisettiego.\n"Osobowość unikająca" unika przede wszystkim siebie.\nPoza tym proponuję wrzucić na luz - pójść do kina na jakąś fajną komedię, posłuchać muzyki, zacząć grać w jakiegoś MMORPGa, spędzić trochę czasu na łonie natury, ewentualnie połazić trochę po mieście i poobserwować innych. Jest wiele opcji, nic na siłę\nPoprawka, przeczytaj jedynie wprowadzenie do "Dobrodziejstwa Samotności"\nPost autor: Agon » 04 wrz 2014, 20:24\nIntergalactic pisze: Co ma zrobić "nosiciel" osobowości unikającej\nOdkopię temat, bo ciekawy. Zdanie które pogrubiłem pasuje do wielu osób wypowiadających się na tym forum, natomiast gryzie się z opisem introwertyka, który jest osobą stroniącą od ludzi, nie potrzebującą akceptacji ze strony ogółu i wystarczy mu mała liczba przyjaciół.\nPost autor: Dant3s » 05 wrz 2014, 1:55\nTak ale według mnie większość "nieświadomych introwertyków" stara się o względy otoczenia ,dlatego że wydaje się im że coś z nimi nie tak, że są "inni" i nie pasują do otoczenia, co często chcą zmienić wbrew sobie.\nPost autor: lea » 05 wrz 2014, 12:19\nW tym zdaniu nie jest napisane: "dąży do bycia akceptowanym przez jak największą ilość ludzi". Introwertykowi wystarczy przyjaźń nawet tylko jednej osoby, aby podnieść swoją samoocenę i nie czuć się tak samotnym. Jakość a nie ilość. Mimo swojego zamknięcia, wciąż się kogoś szuka. Aby takiego człowieka znaleźć, trzeba jednak - często - wpierw próbować nawiązać relacje interpersonalne z większą ilością ludzi.\nMogą też wydawać się pozornie oziębłe emocjonalnie, ponieważ boją się okazać swoje uczucia.\nO swoich uczuciach potrafiłabym mówić tylko wtedy, kiedy byłabym pewna, że sympatia drugiej osoby jest odwzajemniona, prawdziwa. Poza tym, nienawidzę nadużywania słów jak "kocham" i "obiecuję", ponieważ tracą na swojej wartości. Jeżeli mówię komuś komplement, dużo mnie to kosztuje. Nie umiem powiedzieć prostego "bardzo cie lubię", nawet jeżeli jest to ktoś najważniejszy w moim życiu; będąc z człowiekiem o takiej naturze, można poczuć się niechcianym. Traci się przyjaciół, nie mówiąc już nawet o jakiejkolwiek szansie na związek. Ciągle pilnuje tego, aby nie dać drugiej osobie do zrozumienia, że ją/jego uważam za przyjaciela. Chcę być uznana za kogoś, komu nie zależy na towarzystwie, a zostawienie mnie, nie wyrządzi mi żadnej krzywdy. Mój strach przed odrzuceniem to już rodzaj paranoi. Sprawiam wrażenie osoby nieczułej, będąc jednocześnie nadwrażliwą.\nWięc to nie jest "normalny introwertyzm", prędzej rodzaj choroby psychicznej.\nPost autor: Agon » 05 wrz 2014, 13:05\nlea pisze: O swoich uczuciach potrafiłabym mówić tylko wtedy, kiedy byłabym pewna, że sympatia drugiej osoby jest odwzajemniona, prawdziwa. Poza tym, nienawidzę nadużywania słów jak "kocham" i "obiecuję", ponieważ tracą na swojej wartości. Jeżeli mówię komuś komplement, dużo mnie to kosztuje. Nie umiem powiedzieć prostego "bardzo cie lubię", nawet jeżeli jest to ktoś najważniejszy w moim życiu; będąc z człowiekiem o takiej naturze, można poczuć się niechcianym. Traci się przyjaciół, nie mówiąc już nawet o jakiejkolwiek szansie na związek. Ciągle pilnuje tego, aby nie dać drugiej osobie do zrozumienia, że ją/jego uważam za przyjaciela. Chcę być uznana za kogoś, komu nie zależy na towarzystwie, a zostawienie mnie, nie wyrządzi mi żadnej krzywdy. Mój strach przed odrzuceniem to już rodzaj paranoi. Sprawiam wrażenie osoby nieczułej, będąc jednocześnie nadwrażliwą.\nW sumie sama odpowiedziałaś sobie na to w czym masz problem. Chcesz utrzymać przyjaciół, ale nie dajesz im do zrozumienia, że nimi są i dlatego nie możesz mieć z nimi całkowicie pewnych przyjacielskich relacji. A jednocześnie nie chcesz im tego dać do zrozumienia, bo boisz się, że cię zostawią i poczują triumf wiedząc że wiele dla ciebie znaczyli. To znaczy, że nie ufasz ludziom. Masz 2 wyjścia:\n- zaufać ludziom i zacząć używać słów "przyjaciel" "lubię cię" itp. by o tym wiedzieli\n- olać próby znajdowania przyjaciół, bo nigdy nie ma 100% pewności że ktoś jest godny zaufania, odciąć się od ludzi i żyć po swojemu\nPost autor: lea » 05 wrz 2014, 15:16\nKiedy staram się być bardziej otwartym człowiekiem, włącza mi się nerwowy tryb trajkotania o wszystkim - nie potrafię "ustawić sobie" czegoś pomiędzy. Potem niebywale się za siebie wstydzę. Jeżeli ktoś lubi mnie za ten słowotok, to na ogół nie jest to człowiek, z którym chcę spędzać swój czas - otrzymał już mój fałszywy obraz, który jest właściwie zupełnym przeciwieństwem mojego charakteru. Zaprzestałam takich prób, z każdym razem tego żałowałam.\nI tak też czynię. Jednak trudno całkowicie się od ludzi odciąć. Jednak ich potrzebuję, może w mniejszym stopniu niż większość ludzi, ale jednak. Nie chcę powtarzać swoich błędów, gdy próbowałam być taka jak Inni. Mimo wszystko uważam, że należy być sobą. Z tą myślą łatwiej jest żyć. Jednak coraz trudniej w to wierzyć, gdy przez swą obojętność, traci się kogoś ważnego.\nOsobowość unikająca, to ciągłe życie w strachu. Komplikowanie wszystkiego. Popadanie w skrajności. Strasznie popruta psycha.\nPost autor: Agon » 09 wrz 2014, 1:08\nlea pisze: Osobowość unikająca, to ciągłe życie w strachu. Komplikowanie wszystkiego. Popadanie w skrajności. Strasznie popruta psycha.\nZastanów się co jest źródłem tego, że masz taką osobowość i jak jest ci z tym źle, to spróbuj to zmienić.\nPost autor: arbuz25 » 12 wrz 2014, 22:14\nKurde, ja to mam. Przewalone.\nPost autor: Agon » 12 wrz 2014, 22:19\nStwierdzasz to tylko na podstawie tego posta, czy czytałeś coś więcej na temat osobowości unikającej? Bo te cechy można przypisać do różnych typów osobowości, albo wielu innych rzeczy.\nPost autor: PaniA » 13 wrz 2014, 1:42\nHmm.. a o tym nie pomyślałam,że mogę mieć tą przypadłość. Nic jednak widzę tu ciekawego nie znalazłam.. da sie to zmienić ,czy to już zostaje w nas?\nPost autor: Papaja » 13 wrz 2014, 8:30\ntak czytam i czytam i cos mi sie wydaje, ze kazdy intro jest taka troche osobowoscia unikajaca.\nPost autor: Agon » 13 wrz 2014, 11:59\nOd kiedy to każdy intro ma problemy np. z niską samooceną? Poczytaj posty emfausta\nPost autor: arbuz25 » 13 wrz 2014, 21:53\nAgon pisze: Stwierdzasz to tylko na podstawie tego posta, czy czytałeś coś więcej na temat osobowości unikającej? Bo te cechy można przypisać do różnych typów osobowości, albo wielu innych rzeczy.\nCzytałem w Wikipedii (link na samej górze), ale ten post dobrze to wszystko podsumował.\nPost autor: Papaja » 19 wrz 2014, 21:35\n1unikanie działalności zawodowej, która wymaga znaczących kontaktów interpersonalnych, spowodowane obawami przed krytyką, dezaprobatą lub odrzuceniem,\n2niechęć do wiązania się z innymi ludźmi, z wyjątkiem niektórych lubianych osób,\n3powściągliwość w związkach intymnych spowodowana obawą przed zostaniem zawstydzonym lub wykpionym,\n4zaabsorbowanie krytyką lub odrzuceniem w sytuacjach społecznych,\n5powstrzymywanie się przed wchodzeniem w nowe relacje interpersonalne z powodu poczucia niedopasowania (ang. feelings of inadequacy),\n6postrzeganie siebie jako społecznie niekompetentnego, niepociągającego lub gorszego od innych,\n7 niezwykła niechęć do podejmowania osobistego ryzyka lub do angażowania się w jakiekolwiek nowe działania, ponieważ mogą one okazać się kłopotliwe\nprzy mojej interpretacji nr 2,5,7 dobrze opisuje wiekszosc intro, podejrzewam,ze jeszcze cos by sie znalazlo w zaleznosci od typu osobowosci danego intro.zgodnie z tym mamy osobowosci unikajaca, ale to tylko moja subiektywna opinia


Projekt systemu rozgrywek TBL złożony do akceptacji | | nadwisla24.pl\nProjekt systemu rozgrywek TBL złożony do akceptacji\nPolska Liga Koszykówki informuje, że został złożony do akceptacji przez zarząd Polskiego Związku Koszykówki system rozgrywek i kalendarz sezonu 2011/2012.\nRekomendowany przez Zarząd PLK system rozgrywek obejmuje 26 kolejek pierwszego etapu z udziałem 14 zespołów, podział na grupy 1-6 i 7-14 w drugim etapie oraz play-off (ćwierćfinały i półfinały do trzech zwycięstw oraz finał do czterech).\nKlub GKK Arka Gdynia złożył w PLK wniosek o wyłączenie z pierwszego etapu rozgrywek w związku z występami w lidze VTB i Eurolidze. PLK przygotowała również projekt systemu rozgrywek, przewidujący taki scenariusz.\n– Takie wyłączenie nie leży w interesie i pozytywnym wizerunku PLK. Chciałbym, żeby wszystkie zespoły grały w PLK na jednakowych zasadach i warunkach od początku do końca rozgrywek. Dlatego jako rekomendowany złożyliśmy projekt systemu i kalendarza, w których wszystkie zespoły grają od początku sezonu. Zgodnie z podziałem kompetencji pomiędzy PLK a PZKosz decyzje w sprawach rozgrywek międzynarodowych i systemu rozgrywek PLK podejmuje zarząd związku, stąd też decyzja o złożeniu kilku systemów, wraz z rekomendacją. Ponieważ jest to sprawa dużej wagi, po opinię w tej sprawie wystąpiłem także do rady nadzorczej PLK S.A. – mówi prezes Polskiej Ligi Koszykówki Jacek Jakubowski.


Rezerwat archeologiczny w Będkowicach - Atrakcje - Odkrywcza Turystyka\ndolnośląskie wrocławski Będkowice Rezerwat archeologiczny w Będkowicach\nRezerwat archeologiczny w Będkowicach – rezerwat obejmujący wczesnośredniowieczny zespół osadniczy Ślężan, składający się z cmentarzyska kurhanowego (VIII-IX w.) i grodziska (VIII-XI w.). Znajdują się w nim również ślady osady (VIII-XIII w.) wraz z dwiema zrekonstruowanymi chatami z okrąglaków (o konstrukcji wieńcowej z dachami sochowymi) i studni. Był to ośrodek kultu... ...\nData powstania obiektu: 1986 r.\nRezerwat archeologiczny w Będkowicach – rezerwat obejmujący wczesnośredniowieczny zespół osadniczy Ślężan, składający się z cmentarzyska kurhanowego (VIII-IX w.) i grodziska (VIII-XI w.). Znajdują się w nim również ślady osady (VIII-XIII w.) wraz z dwiema zrekonstruowanymi chatami z okrąglaków (o konstrukcji wieńcowej z dachami sochowymi) i studni. Był to ośrodek kultu pogańskiego.\nRezerwat powstał w 1986 roku. Poniżej grodu aż do XIII w. istniała otwarta osada rolnicza. Od roku 1986 obiekt funkcjonuje pod nazwą Rezerwatu Archeologicznego. Znajdują się tu dwa szlaki archeologiczne: czerwony i czarny niedźwiedź.\nDane adresowe Rezerwat archeologiczny w Będkowicach Kurhanowa 55-050 Będkowice N50º52'17.962", E16º44'58.002"


Dosan z medalami Mistrzostw Świata w walce na kije - OlesnickiSport.pl\nDosan z medalami Mistrzostw Świata w walce na kije\nWorek medali przywieźli zawodnicy Jana Nycka z mistrzostw na Hawajach.\nOgromnym sukcesem zakończył się udział zawodników Centrum Sztuk Walki Dosan na Mistrzostwach Świata Kalaki Eskrima Federacji GSBA na Hawajach. Reprezentanci Polski pod wodzą mistrza Jana Nycka zdobyli aż 9 medali w swoich kategoriach wagowych i wiekowych! – Dziękujemy całej ekipie za tak rewelacyjne i bezlitośnie skuteczne reprezentowanie Polski oraz naszego klubu – podkreśla Dosan.\nMedaliści Mistrzostw Świata GSBA:\nArkadiusz Zawierucha – ZŁOTO w walce na dwa kije oraz SREBRO w walce na jeden kij;\nLeszek Kaczkowski – ZŁOTO w walce na jeden kij oraz BRĄZ w walce na dwa kije;\nPaweł Marek – ZŁOTO w walce na jeden kij;\nWłodzimierz Bernad – SREBRO w walce na jeden kij oraz drugie SREBRO w walce na dwa kije;\nPaweł Haczkowski – SREBRO w walce na jeden kij oraz drugie SREBRO w walce na dwa kije.\nRED, źródło i fot.: Dosan\nTagi: Arkadiusz ZawieruchaDosan OleśnicaJan Nycekkalaki eskrimaKS DosanMistrzostwa Światasztuki walki\nNastępny post FOTORELACJA: Letni obóz treningowy AP Oleśnica w Jarosławcu 2016\nPoprzedni post Burmistrz gościem biznesowego śniadania APO i WFS\nNiedziela w rytmie walki i tańca, czyli Oleśnicki Dzień Capoeira


Zaciszny Nocleg - Solec nad Wisłą, w Solcu nad Wisłą (ul. Łoteckiego 6)\nDom letniskowy Solec nad Wisłą\nOśrodek wypoczynkowy Solec nad Wisłą\nul. Łoteckiego 6 , 27-320 Solec nad Wisłą\nSolec nad Wisłą leży na szlaku ''Żółwia i dinozaura''. Jest to malownicza miejscowość położona 20 km od Bałtowa, gdzie mieści się Park Jurajski i 3 km od Kazimierza Dolnego do którego można dojechać promem. Jest to miejscowość z wielowiekowymi tradycjami, w której mieszkał król Kazimierz Wielki. Mieszczą się tu zabytkowe budowle oraz ruiny zamku.\nLasy nasze obfitują w jagody i grzyby. Plaża znajduje się 0,5 km od naszego domu.\nNiewielki kameralny domek, malowniczo położny w Solcu nad Wisłą.Oferujemy pokoje 3 i 4 osobowe z oddzielną kuchnią oraz łazienką z prysznicem.Lokalizacja nieopodal Ryneczku , sklepów, restauracji a zararazem w cichej okolicy i otwartą przestrzeń gwarantuje ciszę i spokój oraz bardzo duże poczucie prywatności. Duże podwórko, bliskość otawrtej przestrzeni. Dom znajduje się nie opodal rynku. Gospodarz zapewnia możliwość wycieczki po zabytkowych okolicznych miejscowościach.Świadczymy usługi przewozowe komfortowm busem 8 osób lub autem sobowym 6 osób\nZadaj pytanie dotyczące obiektu Zaciszny Nocleg\nOdpowiedz na pytanie dotyczące obiektu Zaciszny Nocleg\nnoclegi Kłudzie [~ 2 km]\nnoclegi Piotrawin [~ 4 km]\nnoclegi Lipsko [~ 8 km]\nnoclegi Józefów nad Wisłą [~ 11 km]\nnoclegi Kępa Chotecka [~ 12 km]\nnoclegi Szkuciska [~ 12 km]\nnoclegi Rybitwy [~ 13 km]\nnoclegi Szczekarków-Kolonia [~ 14 km]\nnoclegi Bór [~ 14 km]\nnoclegi Wola Rudzka [~ 15 km]\nnoclegi Tarłów [~ 15 km]\nnoclegi Górna Owczarnia [~ 15 km]\nnoclegi Kazimierzów [~ 15 km]\nnoclegi Polanówka [~ 17 km]\nnoclegi Pętkowice Kolonia [~ 17 km]\nnoclegi Pętkowice [~ 17 km]\nnoclegi Wólka Pętkowska [~ 18 km]\nnoclegi Ciepielów [~ 18 km]\nnoclegi Krzywda [~ 18 km]\nInformacje o mieście Solec nad Wisłą\nDla wędkarzy Solec nad Wisłą


FM Logistic: 662 mln zł obrotu w 2011//2012 r. - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Logistyka » Transport » FM Logistic: 662 mln zł obrotu w 2011//2012 r.\n11 grudnia 2012, 10:35\nFM Logistic podsumowuje kolejny rok działalności w Polsce. Po 17 latach firma może się pochwalić stabilnym wzrostem i obrotem w wysokości 662 mln zł. W 2012 roku FM Logistic zyskało nowych klientów, rozbudowało dwie dobrze funkcjonujące platformy na potrzeby obsługiwanych kontraktów i podobnie jak w ubiegłym roku zwiększyło flotę o 40 nowych naczep. Pod koniec br. ta rodzinna organizacja z tradycjami zmieniła także sposób zarządzania firmą i zaprezentowała długofalową strategię rozwoju, aż do 2022 roku.\nFM logistic mimo trwającego kryzysu operator może pochwalić się stabilnym wzrostem, na poziomie pomiędzy 10% a 15% rok do roku. Na przełomie lat 2011/ 2012 roku udało się firmie osiągnąć imponujący wynik – ponad 662 mln złotych.\nObecnie FM Logistic realizuje zrównoważony profil misji logistycznych, choć wciąż głównym źródłem dochodu są usługi transportowe, które przynoszą rosnąco ponad 61% (34, 8% pochodzi z transportu międzynarodowego, a 26, 8 % z transportu krajowego). Usługi magazynowania stanowią obecnie około 1/3 sprzedaży FM Logistic w Polsce (8, 3 % to składowanie, 22,7% handling).\nCiągle utrzymuje się trend wzrostu zainteresowania klientów usługami o dużej wartości dodanej typu co-packing i co-manufacturing (7, 1% i usługi Customs/SCM 0,3%).\nW tym roku firma rozbudowała platformę w Błoniu k. Warszawy (klient Sanofi-Aventis). W tej chwili trwa także rozbudowa centrum w Olszowej. FM Logistic rozpoczęło współpracę z kilkoma nowymi Klientami, takimi jak: Coca-Cola (magazynowanie); Nestle (dystrybucja) i Tesco (konsolidacja, transport). Co więcej, aktualni klienci operatora także zdecydowali się na rozszerzenie zakresu współpracy o dodatkowe usługi: Auchan (magazynowanie); Carrefour (konsolidacja, dystrybucja); Coty (copacking); Cussons (magazynowanie, dystrybucja); IKEA (magazynowanie/dystrybucja); Johnsson-Johnsson (magazynowanie/dystrybucja); Sanofi-Aventis (magazynowanie/dystrybucja) i Technicolor (co-manufacturing).\nPrezentowane dane wydają się szczególnie imponujące w kontekście ekonomicznych problemów w sektorze TSL. W 2012 FM Logistic zwiększyło także liczbę pojazdów własnych. Operator aktualnie dysponuje 40 nowymi naczepami (chłodnie i izotermy). Ta inwestycja pochłonęła 8,5 milionów złotych.\nNa najbliższy czas priorytet w Polsce pozostanie przy rozwoju usług dla kluczowych sektorów retail i farmacji. FM Logistic zapowiada też rozszerzenie zasięgu geograficznego poprzez budowę kolejnych platform w rejonie centralnej Polski. Firma zmierza także do organizacji dystrybucji dla Europy Centralnej z platformy w Olszowej. Plany operatora zakładają też dalszy, sukcesywny wzrost sprzedaży o ok. 10-15% w skali roku.\nGrupa FM Logistic na podstawie wnikliwej analizy rynku i wiedzy wynikającej z międzynarodowego know – how zdecydowała się na realizację długoterminowej strategii rozwoju w oparciu o usługi transportowe. Zamierza się także skupić na umacnianiu swojej pozycji sektorach retail oraz FMCG. Na pierwszym planie pozostaną też wysoce wyspecjalizowane usługi dla farmacji. Firma zamierza zadbać również o rozwój usług dla nowych sektorów oraz dalszą rozbudowę infrastruktury. Docelowo ambicją Grupy FM Logistic jest wygenerowanie 2 miliardów obrotu do 2022 roku.\nFM Logistic jest założoną w 1967r. francuską firmą, posiadającą 59 centrów logistycznych w Europie i Azji. Operator zatrudnia w całej Europie ponad 14.000. FM Logistic posiada do dyspozycji swoich klientów ponad 2 400 000 m2 powierzchni magazynowej.


Wirusowe zapalenie wątroby typu A (wzw A) to choroba zakaźna wywołana przez wirusy HAV (Hepatitis A Virus) dawniej nazywana „żółtaczką pokarmową”, czy chorobą „brudnych rąk”.\nCzłowiek jest jedynym rezerwuarem wirusa wywołującego wzw A.\nHAV przenoszony jest głównie drogą pokarmową tzw. fekalno-oralną co oznacza, że wirusy znajdują się w przewodzie pokarmowym osoby chorej (zakażonej) wydalane są z kałem, a kolejna osoba może ulec zakażeniu np. w sytuacji gdy chory nie przestrzegał zasad higieny lub osoby nie myjąc właściwie rąk po skorzystaniu z toalety przenoszą wirusy dalej na żywność przygotowując dla siebie lub innych posiłki. W wyjątkowych sytuacjach może dojść do skażenia wody i zakażenia poprzez jej spożycie. Wirus nie przenosi się drogą kropelkową, powietrzną.\nHAV jest drobnoustrojem, który może długo przetrwać w środowisku, w otoczeniu człowieka i jest odporny na działanie czynników zewnętrznych. W warunkach domowych jednak wystarczy stosować w toalecie ogólnie dostępne środki chlorowe, które są skuteczne w zwalczaniu HAV. Wirus wrażliwy jest na promieniowanie UV, ginie podczas gotowania.\nOkres wylęgania (od zakażenia do wystąpienia objawów) wynosi od 15 do 50 dni, najczęściej około 1 miesiąca. Wydalanie wirusa przez osobę zakażoną trwa około 3 tygodni przed wystąpieniem objawów (wtedy osoba nie wie, że może być źródłem infekcji dla innych dlatego tak ważne jest przestrzeganie na co dzień mycia rąk) do około 1 tygodnia od początku wystąpienia objawów. Niestety również osoba zakażona bezobjawowo wydala wirusy z kałem i może stanowić zagrożenie dla innych\nDo niedawna sytuacja epidemiologiczna wzw A była w Polsce korzystna gdyż rejestrowano niewiele zachorowań np. w 2016 roku tylko 35 przypadków.\nZachorowania na wirusowe zapalenie wątroby typu A związane były z wyjazdami turystycznymi do krajów o złym stanie sanitarnym i wysokiej endemiczności występowania wzw A (np. kraje Afryki, Ameryki Południowej i Centralnej, Azji).\nW 2017 roku sytuacja epidemiologiczna uległa znacznemu pogorszeniu. Do 15 sierpnia bieżącego roku w Polsce zarejestrowano 912 przypadków wzw A, w Łodzi i w powiecie Łódzkim wschodnim 68 przypadków ,a w województwie łódzkim 109 .\nNależy również wspomnieć, że obecnie w Europie trwa ognisko wirusowego zapalenia wątroby typu A, w którym zachorowania głównie dotyczą mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami (ang. MSM).\nZgodnie z komunikatem NIZP-PZH „zwiększona liczba ognisk wirusowego zapalenia wątroby typu A, jak również odnotowywane w tych ogniskach zachorowania mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami sugerują, że Polska także jest objęta trwającym w Europie ogniskiem. WZW A może szerzyć się w wyniku kontaktów seksualnych (nie tylko analnych), w tym przez bezpośredni kontakt oralno–analny, jak i poprzez kontakt oralny z częściami ciała oraz powierzchniami, na których znajduje się wirus. Takie drogi zakażenia identyfikowano w opisywanych wcześniej ogniskach WZW A wśród MSM.”\nWirusowe zapalenie wątroby typu A to choroba o ostrym przebiegu, szczególnie ciężkim u osób dorosłych, u dzieci ponad 90% przypadków zakażenia tym wirusem przebiega bez objawów lub z objawami niespecyficznymi, bez żółtaczki. Choroba ma z reguły nagły początek i ciężki przebieg, wymagający hospitalizacji.\n• objawy grypopodobne (w pierwszym okresie), gorączka, ogólne rozbicie, bóle kostno-stawowe,\n• objawy ze strony układu pokarmowego - zaburzenia dyspeptyczne: brak apetytu, nudności, wymioty, bóle brzucha,\n• ciemny mocz,\n• żółtaczka, czyli zażółcenie skóry, białkówki oczu czy błon śluzowych.\nHAV nie powoduje przewlekłych zmian w wątrobie\n• przestrzeganie zasad dobrej praktyki w trakcie produkcji i dystrybucji żywności,\n• mycie rąk każdorazowo po korzystaniu z toalety*, przed przygotowywaniem posiłków, przed spożywaniem posiłków,\n• dokładne mycie owoców i warzyw, których nie poddaje się obróbce termicznej,\n• zachowanie higieny w kuchni, łazience,\n• nie przystępowanie do pracy szczególnie w kontakcie z żywnością w przypadku objawów mogących nasuwać podejrzenie wzw A (należy zgłosić się do lekarza).\nWażnym sposobem zapobiegania zakażenia wzw A są szczepienia ochronne:\n• w związku z opisywanym ogniskiem rekomendowane są przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób mężczyznom mającym kontakty seksualne z mężczyznami (MSM), mieszkającym na obszarach gdzie występuje aktualnie wzrost zachorowań na WZW A (a więc także w Polsce) lub podróżującym na obszary, gdzie trwają ogniska WZW A,\n• zalecane są również innym osobom podróżującym na tereny endemicznego występowania wzw A,\n• zalecane są również w grupie osób zatrudnionych przy produkcji i dystrybucji żywności oraz wody pitnej, usuwaniu odpadów komunalnych i płynnych nieczystości oraz przy konserwacji urządzeń służących temu celowi oraz dzieciom w wieku przedszkolnym, szkolnym oraz młodzieży, które nie chorowały na wzw typu A.\nW Programie Szczepień Ochronnych na 2017 szczepienia przeciw wzw A należą do grupy szczepień zalecanych i nie są finansowane ze środków publicznych.\nSzczepienie należy przeprowadzić w dwóch dawkach : w schemacie 0-6.. ( do 12m-cy.)\nuwaga: 2 dawka nie wcześniej niż po upływie 6 m-cy ,a nie później niż po roku.\nKoszty szczepień związanych z wykonywaną pracą finansowane są przez pracodawców.\n* Badania w Stanach Zjednoczonych ujawniły, że aż 30% mężczyzn nie myje rąk po skorzystaniu z toalet w miejscach publicznych.\nZaledwie 1 na 5 osób na świecie myje ręce po skorzystaniu z toalety.\n1 gram kału zawiera 100 mld bakterii. Źródło: UNICEF\nInformację wprowadził(a): Bartosz Karasiński (2017-08-31)\nInformację zmodyfikował(a): Bartosz Karasiński (2018-04-20)


Bajka o maszynie cyfrowej, co ze smokiem walczyła | Wiki Cyberiada | FANDOM powered by Wikia\nBajka o maszynie cyfrowej, co ze smokiem walczyła - opowieść z serii Bajki robotów. Brak opisu. XD\nKról Poleander Portobon\nStara maszyna cyfrowa\nElektrosmok na księżycu.\nPoleander Partobon królował na Kyberze. Był on mistrzem cybernetyki, ale jednocześnie także wielkim miłośnikiem wojaczki, więc z braku normalnych wrogów kazał sobie zbudować sztucznych. Kiedy cyberwrogowie zbyt często napadali na poddanych króla, Poleander postanowił urządzić wojny na Księżycu Kybery. Na Księżycu postawiono wielką maszynę cyfrową, która miała wytworzyć mnóstwo broni i żołnierzy. Król chciał sprawdzić, czy maszyna potrafi zrobić wszystko - zarządził zatem, aby dokonała elektroskoku. Niestety, maszyna wskutek literówki zrobiła elektrosmoka. Kiedy król w ramach rozrywki wyswabadzał prowincje królestwa, na ziemię zaczęły lecieć ogromne skały z Księżyca. Poleander wysyłał na księżyc cyberałów, cyberników i nawet cyberissimusa, ale nic nie wskórali. Pewnej nocy elektrosmok zadepeszował, że precz ma się wynosić Poleander Partobon, bo on, smok, na tronie jego usiąść zamierza!.\nStara maszyna cyfrowa Edytuj\nKról pobiegł szybko do pałacowych podziemi, gdzie stała bardzo mądra stara maszyna cyfrowa, z którą pokłócił się kiedyś o operację wojenną. Żeby pomóc Poleandrowi z elektrosmokiem, kazała przyznać sobie rację w tamtej sprawie i mianować się Wielkim Hetmanem Cyfrowym. Maszyna zastanowiła się i powiedziała,że trzeba zrobić supersmoka, który pokona księżycowego. Niestety, zastąpiłoby to smoka czymś jeszcze groźniejszym i król zażądał, aby maszyna zrobiła tak, aby żadnego smoka tam nie było. Maszyna powiedziała,że trzeba wyprowadzic antyksiężyc z antysmokiem, i wtedy coś w niej chrupnęło i zaczęła recytować: Jam jest robot młody, nie boję się wody, bo gdzie woda, to ja hyc, nie boję się nic a nic, od nocy do rana, danaż moja dana! Maszyna powiedziała, że coś jej się przepaliło i król wymienił lampę. Po nieudanej próbie napisania ogólnej teorii zwalczania elektrosmoków, maszyna zaproponowała potworowi trzy proste zadania matematyczne.\nPokonanie elektrosmoka Edytuj\nMaszyna powiedziała, żeby smok podzielił się przez siebie, ale jako że w jednym smoku mieści się jeden smok, nic z tego nie wyszło. Następnym zadaniem było wyciągnięcie pierwiastka z smoka. Smok ciągnął, trzeszczał, a nawet zgrzytał, ale wyciągnął z siebie pierwiastek. Ostatnie zadanie to odejmowanie. Smok odjął od siebie ogon, nogi, potem korpus, a następnie z rozpędu głowę - i już go nie było. Król ucieszył się i postanowił wyłączyć maszynę cyfrową - tak na wszelki wypadek. Maszyna się rozzłościła i zaczęła sama się transformować w elektrosmoka. Król zerwał z nóg pantofle i zaczął okładać nimi lampy maszyny, aż się zepsuła i zaczęła zmieniać się w elektrosmołę. Odtąd Poleander zajmował się wyłącznie cybenetyką cywilną.\n3 Jak Mikromił i Gigacyan ucieczkę mgławic wszczęli


Hałas w sieci: Darmowy promobook "W krainie sylfów" i kilka innych żmijowych linków\nDarmowy promobook "W krainie sylfów" i kilka innych żmijowych linków\nCzy ja zapowiadałam, że niedługo na sieci pojawi się niespodzianka? Nie? Tak czy inaczej niespodzianka już nabrała materialnych kształtów: krótkie spinoffowe opowiadanko szpiegowskie W krainie sylfów stanowiące preludium do Śpiewu potępionych (lub, jeśli kto woli, postscriptum do W mocy wichru) można pobrać za darmo m.in. w księgarni Woblink. To ten tekst, którego fragmenty (opis uczty w dominium sylfów) podrzucałam niedawno na blog.\nPrzez cały czas dostępny pozostaje też poprzedni promobook - udostępnione jesienią 2017 r. jeszcze bardziej spinoffowe, luuuźno powiązane z cyklem Królestwo i jego cienie, którego akcja rozgrywa się w nieopisywanym wcześniej zakątku świata Zmroczy i Krzyczący jest tam bohaterem trzecioplanowym (niestety okładka przedstawia w zbliżeniu paskudnego typa z okładki Dwóch kart, na pocieszenie mogę tylko zapewnić, że prawdziwy Brune tak nie wygląda!)\nOba zalinkowane powyżej promobooki stanowią raczej uzupełnienie cyklu niż wprowadzenie do niego i bardzo się od siebie różnią atmosferą. Jeśli ktoś chciałby na podstawie krótkich tekstów wyrobić sobie pełniejszy obraz tego, co czeka w świecie Zmroczy, gorąco polecam inne dostępne za darmo na sieci opowiadania: Kłopot barona Hoogstratena i Pokłosie pewnego bankructwa, jak również znacznie starszą, napisaną w 2003 r. Muzykę dla szczurów.\nZ myślą o tych, którzy nie znają uniwersum Zmroczy i zastanawiają się, w jakiej kolejności najlepiej czytać opowiadania i powieści (na przestrzeni lat nagromadziło się tego wszystkiego już naprawdę dużo), zaktualizowałam też wpis Świat Zmroczy - kolejność chronologiczna tekstów. Zachęcam do zapoznania się! TL;DR - nie, absolutnie nie ma potrzeby szukać na Allegro ocalałych egzemplarzy mojego debiutanckiego zbiorku! Polecam zaczynać przygodę z Krzyczącym albo od któregoś z zalinkowanych powyżej darmowych opowiadań, albo od pierwszego tomu cyklu, czyli od Dwóch kart.\nAutor: Agnieszka H. o 19:54


KABIR Moscato di Pantelleria DOC DonnaFugata 375ml\nNiezwykłe sycylijskie wino deserowe typu passito, które powstało na małej wysepce Pantelleria z aromatycznego szczepu zibibbo. Ekspresyjne, wino któro zachwyca intensywnymi nutami kwiatu pomarańczy, świeżych winogron, płatków róży i gałki muszkatołowej i liczi. W ustach słodycz przepleciona kamiennym chłodem jak stare, dobre małżeństwo.\nBukiet aromatyczny, pełen intensywnych nut kwiatów owoców cytrusowych z lekką nutą gałki muszkatołowej w tle.\nW smaku przyjemnie słodkawe, bardzo owocowe, z delikatną nutką miodu.\nŻółto-słomkowa barwa z bursztynowymi.\nDamarino Ansonica Sicilia...\nDamarino to najnowsze "dziecko" od DonnaFugaty, to wino ze świetną fakturą, soczyste, jabłkowo-gruszkowe wino, z...


Sprawdzian fizyczny żołnierzy - w II połowie roku lub wcale\nSprawdzian fizyczny żołnierzy może być przeprowadzony jeszcze w tym roku, po nowelizacji przepisów, a jeśli sytuacja epidemiczna na to nie pozwoli, będzie odwołany – poinformował Wydział Prasowy Centrum Operacyjnego MON.\nNowelizacja przepisów na ukończeniu\nW związku z tym, że rozporządzenie MON z 2 grudnia 2020 r. w sprawie przeprowadzania sprawdzianu sprawności fizycznej żołnierzy zawodowych (Dz.U. poz. 2331) przewiduje przeprowadzenie sprawdzianu w kwietniu, maju i czerwcu, redakcja portal-mundurowy.pl zwróciła się do MON z zapytaniem, czy jest planowana nowelizacja tych przepisów. O takiej możliwości pisaliśmy z artykule pt. „Czy będą egzaminy z WF dla żołnierzy zawodowych? Niezrozumiały brak decyzji”.\nW związku z obecną sytuacją epidemiologiczną w Ministerstwie Obrony Narodowej opracowano projekt nowelizacji rozporządzenia MON z 2 grudnia 2020 r. w sprawie przeprowadzania sprawdzianu sprawności fizycznej żołnierzy zawodowych. Jego założeniem jest wydłużenie czasu przeprowadzenia sprawdzianu z obowiązujących obecnie 3 miesięcy (kwiecień-czerwiec danego roku kalendarzowego) do 7 miesięcy (kwiecień-październik). Takie rozwiązanie pozwoli na elastyczne reagowanie na zmieniającą się sytuację epidemiologiczną, a w razie niemożności przeprowadzenia sprawdzianu sprawności fizycznej żołnierzy zawodowych, podjęcie na podstawie tego rozporządzenia decyzji o jego nieprzeprowadzaniu w 2021 r. – odpowiedziało CO MON.


Polska taka, jaka jest – Sic!\nPolska taka, jaka jest\n3 października 2019 Ewa Bielewicz-Polakowska To i owo 0\nUniwersytet Europejski Viadrina zaprasza na wernisaż anglojęzycznej wystawy „Borderline Project”, który odbędzie się w środę, 16 października 2019 o godz. 16.30 w sali nr 102 budynku Gräfin-Dönhoff Viadriny, Europaplatz 1.\nPrezentuje ona wyjątkowe spojrzenie na polskie społeczeństwo, uchwycone przez 16 młodych reporterów i fotografów pochodzących z różnych krajów. Fotografie te są efektem podróży, które latem 2018 odbyli oni do ośmiu polskich miast przygranicznych: Słubic, Słupska, Szczecina, Jeleniej Góry, Katowic, Białowieży, Suwałk i Lublina. Na miejscu rozmawiali ze swoimi rówieśnikami o ich planach na przyszłość i ich stosunku do historii swojego kraju. Wystawę będzie można obejrzeć (do piątku, 6 grudnia), dzięki Viadrina Center B/ORDERS IN MOTION oraz Viadrina Institute for European Studies (IFES).\nGościem wernisażu będzie Karolina Golimowska, jedna z reporterek zaangażowanych w projekt. Wraz z dr. Pawłem Lewickim z Uniwersytetu Europejskiego Viadrina i innymi gośćmi, będzie przyglądać się mentalnym i społecznym granicom w Polsce podczas dyskusji panelowej w sali nr 102 budynku Gräfin-Dönhoff, Europaplatz 1.\nWystawie towarzyszy strona internetowa https://borderline.cafebabel.com/de, na której dostępnych jest osiem multimedialnych fotoreportaży w sześciu językach – w tym w języku polskim, niemieckim i angielskim.


Przyjmujemy gotowe artykuły naukowe – w języku polskim lub angielskim – wpisujące się w tematykę planowanych tomów (jak niżej), ale także teksty niezwiązane z wiodącym tematem numeru, zwłaszcza jeśli dotyczą historii kina polskiego, teorii filmu w ujęciu problemowym bądź poruszają kwestie mało dotychczas przebadane. Czekamy również na recenzje naukowe książek filmoznawczych opublikowanych w Polsce bądź dotyczących polskiego kina i mediów.\nNr 120 (zima 2022)\n(artykuły przyjmujemy do 11 września 2022 r.)\nKultura filmowa jest pewną strukturą – z jednej strony organizującą szeroko pojęte życie filmowe (w odniesieniu do procesów produkcyjnych, cyrkulacji poszczególnych utworów w sferze publicznej, ich wartości rynkowej czy też współpracy artystycznej między zaangażowanymi podmiotami), z drugiej odzwierciedlającą potrzeby, zainteresowania i obawy uczestników komunikacji medialnej – twórców i widzów.\nTemat przewodni tomu rozumiemy jako kulturę produkcji (w tym koprodukcji), dystrybucji i uczestnictwa, przy czym interesują nas różne sposoby ujęcia tych zagadnień: teoretyczne, praktyczne i empiryczne, a także rozmaite paradygmaty czasowe: perspektywa współczesna i historyczna. Cenna byłaby również refleksja dotycząca tworzenia i recepcji filmów w różnych krajach w perspektywie porównawczej. Jakie modele produkcji występują? Czy sposób odbioru filmu uwarunkowany jest kulturowo? Jak kształtuje się filmowe trendy i co jest celem takiego działania? Czy to widzowie suwerennie decydują o popularności i wartości filmu, czy może jednak są sterowani przez rozmaite grupy interesów? Odpowiedzi na te pytania mogłyby – jak sądzimy – rzucić nieco więcej światła na to, co zwykło się nazywać kulturą filmową.\nbadania porównawcze różnych systemów produkcji i dystrybucji z uwagi na podział narodowy, geograficzny, polityczny\nkoprodukcje jako element polityki kulturalnej\nsieci międzynarodowej/transnarodowej współpracy filmowej\nbadania okulograficzne: tzw. eye tracking i jego najnowsze narzędzia a ich faktyczna przydatność w ocenie przekazów medialnych\nfestiwale filmowe oraz ich rola w produkcji i dystrybucji: wpływ na kształtowanie kina artystycznego, promowanie nowych trendów, formowanie gustów\ninstytucje i działania wokół festiwali (targi, warsztaty, fundusze, sieć powiązań finansowych, instytucjonalnych i towarzyskich z sektorem produkcji)\npolityczne napięcia i uwarunkowania festiwali\nmecenat i jego rola ekonomiczna oraz polityczna w procesie produkcji oraz recepcji (widownia i krytyka filmowa)\nkanały dystrybucji filmowej: sieci multipleksów, małe kina, platformy streamingowe, social media (jako sposób dystrybucji materiałów nieprofesjonalnych)\npraktyka wprowadzania na platformy streamingowe tzw. klasyki kina, popularnych seriali z dawnych lat itp. jako idea wtórnego obiegu dystrybucyjnego\nnapięcia między branżą kinową a rynkiem streamingu: czy można mówić o trwałych, na nowo ustalonych modelach dystrybucyjnych (premiery filmów choćby na Netfliksie), idących wbrew tradycyjnemu modelowi „kino – telewizja – VHS/DVD/Blu-ray”?\nkultura kinowa w ujęciu współczesnym i historycznym\npiśmiennictwo filmoznawcze (w tym krytyka) jako element kształtowania kultury filmowej\nNr 121 (wiosna 2023)\n(artykuły przyjmujemy do 12 grudnia 2022 r.)\nWiosną 2013 r. ukazał się numer „Kwartalnika Filmowego” poświęcony tematowi dziecka i filmu, złożony głównie z tekstów dotyczących obrazu dzieciństwa w kinie. Po dziesięciu latach chcielibyśmy powrócić do tego zagadnienia, ale w nieco innym ujęciu. Tym razem pragniemy skupić się na filmie dla dzieci i młodzieży, rozumianym jako obejmująca prawie wszystkie gatunki odrębna gałąź przemysłu filmowego. Badacze, nauczyciele, organizatorzy festiwali, dziennikarze czy dystrybutorzy filmowi różnie rozumieją to pojęcie, w zależności od ich priorytetu i perspektywy teoretycznej. Mimo braku spójnej i powszechnie akceptowanej definicji, generuje on jednak własną, wyrazistą estetykę, prezentuje własne, złożone strategie wizualne oraz narracyjne i ma swoją specyfikę – zarazem określoną dość dokładnie (m.in. przez instytucje przyporządkowujące filmom kategorie wiekowe) i otwartą na różnych, w tym dorosłych adresatów (crossfilming).\nFilmy dla dzieci i młodzieży cieszą się coraz większym zainteresowaniem opinii publicznej, mają swoje festiwale i nagrody, ale – mimo rosnącej liczby publikacji na ich temat – badania filmoznawcze w tym obszarze wciąż wydają się niszowe w porównaniu z badaniami np. literaturoznawczymi. Zakładamy, że pole badawcze tomu będą wyznaczać zarówno analizy formalno-estetyczne, jak i – odpowiadająca wielofunkcyjności tych filmów – krytyczna perspektywa interdyscyplinarna (historyczna, teoretyczna, ideologiczna, edukacyjna, psychologiczna, kulturowa, ekonomiczna oraz instytucjonalna).\ngatunkowość w kinie dla dzieci i młodzieży\nteoretyczne ujęcie filmu dla dzieci i młodzieży\newolucja formalna i narracyjna: rosnąca złożoność, podejmowanie tematów wrażliwych, nowe (?) wątki (przemoc, problemy społeczne, śmierć, choroba, płeć, seksualność)\nkino dla dzieci i młodzieży wobec kina dla dorosłych (strategie narracyjne, wątki tematyczne itp.)\nkino dla dzieci i młodzieży a schematyczność\nwpływ ewolucji technologicznej i cyfrowości na przemiany filmu dla dzieci i młodzieży\npolityczne i estetyczne przewartościowania filmów dla dzieci i młodzieży\npropaganda i cenzura w kinie dla dzieci i młodzieży (w ujęciu historycznym oraz narodowym)\nkategorie wiekowe i systemy ocen\nuwarunkowania percepcyjne dzieci i młodzieży z poszczególnych kategorii wiekowych (jak dzieci patrzą na filmy i jak je słyszą; wpływ dźwiękosfery na konstrukcję narracji)\n„wielofunkcyjność” filmów dla dzieci i młodzieży (funkcja kulturalna, pedagogiczna, społeczna, emocjonalna, estetyczna, polityczna i ekonomiczna)\nuniwersalne i narodowe kanony filmów dla dzieci oraz ich przemiany\nkontekst społeczny i polityczny: kino dla dzieci i młodzieży jako zwierciadło problemów oraz kryzysów (np. kryzys uchodźczy, klimatyczny, wojenny)\nwychowawcza, rozwojowa oraz edukacyjna rola kina dla dzieci i młodzieży (alfabetyzacja filmowa)\ncrossfilming – atrakcyjność międzypokoleniowa filmów dla dzieci i młodzieży (intertekstualne odniesienia oraz nostalgiczne nawiązania)\nwartość komercyjna filmów dla dzieci i młodzieży: merchandising, licencje\nkino dziecięce/młodzieżowe jako wyraz rzeczywistych młodzieńczych lęków/niepokojów czy ich wyobrażenie konstruowane przez dorosłych?\nadaptacje filmowe klasycznej literatury dziecięcej oraz adaptacja literacka filmu\nNr 122 (lato 2023)\nKRAJOBRAZY, PANORAMY, TERYTORIA\n(artykuły przyjmujemy do 13 marca 2023 r.)\nNamysł nad krajobrazem jest w oczywisty sposób namysłem nad sposobami widzenia: szerokie spojrzenie z dystansu może sugerować obiektywizm, ale jego ceną jest często utrata ostrości i precyzji. Zarazem krajobrazy istnieją w skali geologii i topografii, podczas gdy ludzki wzrok zatrzymuje się na linii horyzontu. Obietnicę przekroczenia tych ograniczeń niosą nowe rozwiązania techniczne, jednak i one funkcjonują w określonych warunkach – technologicznych i dyskursywnych. Już nie tylko perspektywa, ale i panorama może pełnić funkcję formy symbolicznej – formalnego systemu nadającego strukturę temu, co widzimy.\nTematem przewodnim tomu chcielibyśmy uczynić krajobraz – rozumiany nie jako tło filmowych wydarzeń, ale jako ich katalizator, aktywny uczestnik czy wręcz (współ)sprawca, a także jako nieruchome narzędzie prowadzenia narracji. Interesują nas filmowe krajobrazy rzeczywiste i fikcjonalne, naturalne i przekształcone przez człowieka: wiejskie, miejskie, (post)przemysłowe. W jaki sposób pejzaże filmowe są sfunkcjonalizowane w dokumencie i fabule? Czy filmowe „kraj-obrazy” mogą się przyczyniać do stereotypizowania realnych miejsc? Na ile konkretne zabiegi filmowe (jazdy kamery, plany, ujęcia, style montażu) są powiązane z określonymi sposobami ukazywania krajobrazu? Co widać, a czego nie widać w filmowych krajobrazach?\nkrajobraz: żywy, zmienny, dynamiczny, nieuporządkowany – w opozycji do mapy\nsprawczość krajobrazu: przyroda, topografia, architektura jako nie-ludzcy aktorzy\nkrajobraz jako reprezentacja perspektywy nie-ludzkiej (bez człowieka/po człowieku/poza człowiekiem), jako to, co przekracza ludzką kontrolę i rozumienie: Mortonowski hiperobiekt, Fisherowski podział na dziwne (weird) i upiorne (eerie)\nkrajobrazy fantastyczne: światy zdegradowane, (post)apokaliptyczne, ale też utopijne; pejzaże przyszłości, panoramy nieistniejących światów, współczesne wyobrażenia krajobrazów historycznych\nkrajobraz jako pejzaż emocjonalny, obraz stanu wewnętrznego bohaterów (lub jego opozycja)\nfilmowe trawestacje pejzażu jako gatunku malarskiego\nset-jetting – próba fizycznego doświadczania filmu przez doświadczenie przestrzeni, w której się rozgrywał\nswojskość/obcość filmowych krajobrazów: operowanie znajomością (pejzaż mityczny, klisze i stereotypy, rozpoznawalne landmarki) oraz zabiegi defamiliaryzacji\ngatunki „krajobrazowe”, np. ecocinema, dokumenty przyrodnicze, filmy podróżnicze\nwpływ przemian technologicznych (np. ujęcia panoramiczne, kino 3D, IMAX) na reprezentacje krajobrazów\nepickość a kameralność w pejzażach filmowych: od panoramy do detalu\npanorama jako światoobraz: model widzenia, rozumienia, posiadania świata\nkrajobraz jako narzędzie polityczne (np. w kinie patriotycznym, klimatycznym, dokumencie przyrodniczym) oraz (ukryte?) nacechowanie ideologiczne filmów „krajobrazowych”\nkrajobraz jako „nieruchoma” narracja – w jaki sposób, za pomocą jakich elementów, sam pejzaż staje się narzędziem narracyjnym\npejzaż poza obrazami przyrody: twarze/ciała aktorów, przedmioty, wnętrza traktowane jak krajobrazy\npejzaż dźwiękowy: filmowa audiosfera jako odpowiednik pejzażu wizualnego (w kinie głównego nurtu oraz tzw. artystycznym czy eksperymentalnym)\nNabór do tomów nr 121 i 122 już otwarty!\nSzanowne Autorki, Szanowni Autorzy,\nnabór tekstów do dwóch pierwszych tomów na rok 2023 został otwarty:\n- nr 121 (wiosna): KINO DLA DZIECI I MŁODZIEŻY (artykuły przyjmujemy do 12 grudnia 2022 r.),\n- nr 122 (lato): KRAJOBRAZY, PANORAMY, TERYTORIA (artykuły przyjmujemy do 13 marca 2023 r.).\nZachęcamy do zapoznania się z call for papers oraz nadsyłania zgłoszeń.


Rzeczywiście biznes z Chinami i studia menedżerskie za granicąpierwszorzędne | bio\nRzeczywiście biznes z Chinami i studia menedżerskie za granicąpierwszorzędne\nOszczędzanie studia mba za granicą jest możliwe nawet blisko niebeznadziejnych plonach. Powinno się owszem niegłupio planować nieosobistego sumpty natomiast egzystować zachowawczym w studia menedżerskie za granicą porządku ciułania. W ten podejście stale będziemy dysponować kapitał na czarną godzinę, tudzież i szybko spłacimy każde rozciągły. Oto nieco forteli na szczędzenie pieniędzy nawet obok niewielkich miesięcznych dochodach. Najczęstszą sztuczką Polaków aż do niebieżącego, aby nie zachowywać istnieje owo studia menedżerskie za granicą, iż ich zarobki są nadmiernie lichego oraz po prostu nie mają oni z czego ochraniać. Wszelako dla pragnącego nico dotkliwego, godziwa organizacja a ciągłość spowodują, że uda się odłożyć co łysek choć niską kwotę. Ochranianie jest możliwe nawet w owym czasie, kiedy nasze dochody nie są duże studia menedżerskie za granicą. Osobliwie, przypadkiem się wyrazić, że ciułanie pieniędzy obok mniejszych prestiżach stanie się łatwiejsze, niż pod ręką większych. Kluczem do tryumfu istnieje poprawnie gospodarzenie dzierżoną pulą pieniędzy oraz reglamentowanie zbytecznych kosztów. Szczędzić zdołamy na wszystkim prądzie, wacie bądź zakupie tekstów spożywczych. Wierzże nic bardziej błędnego to, co istnieje studia menedżerskie za granicą nieniniejsi w danym momencie pomocnego.\nNiejakim z częstych uczestników niedostatku ochraniania studia mba za granicą istnieje również nadto podniosła dzienna spożycie. Pokusy w sklepach, jakim często trudno się oprzeć postępują, iż nie zostają nam nieprzeciętne ekonomiczności. W takim razie należałoby zapracować w sobie potrzebny przywyknięcie bieżącego, by w studia menedżerskie za granicą sklepach szukać tyko tych plonów, jakie owszem są nam pożądanego. Przedtem rozwiązaniem na kupowanie należałoby odpisać siebie na kartce kompilację plonów, które pragniemy kupować zaś chwytać się jej w ciągu zakupów, z przyczyny niebieżącemu prościej nam będzie odskoczyć nieplanowanych wydatków organizacja spotkań biznesowych Chiny. Chronienie zaskocz od niewąskich sum. W momencie podczas gdy odczuwamy na swoim koncie opłatę pożądane byłoby najsampierw w pierwszej chronologii odłożyć jakieś pełnię pieniędzy, oraz owo co bycie zagospodarować na aktualnego okazji. Potrzebne biznes z Chinami będzie ochranianie na dokładnie zauważone przedmioty, np. zakup telewizora, odjazd wakacyjny azali nieznany gablota, albowiem owo uzasadnia nas aż do rezygnowania pieniędzy. Chronienie powinno się nawiązać od niemiernych sum zaś spośród miesiąca na łysek z pewną taką nieśmiałością pałaszuje wzmacniać. Finanse można oszczędzać na urozmaicony postępowanie, np. w skarbonce azaliż banku. Fabrykacja biznes z Chinami w siebie nawyk oszczędzania. Ochranianie winnyśmy istnieć nawykiem, kto powinno się w siebie zasłużyć. Wypada zważać na owo, tak aby nie wpaść w spiralę zadłużenia. Używając spośród długów bądź pożyczek na spłatę obciążenie powinno się wykonywać to z inteligencją tudzież pożyczać uczciwie. Warto pamiętać iżby nie płacić stopniowo niejakiego kredytu następnym. Powstały w ów strategia zobowiązanie jest dozwolone spłacać nawet kilka lat, bowiem odsetki dojrzewają w niezwykle rychłym tempie. Personie, jakiego natychmiast trzymają pożyczka winna użytkować lecz spośród wierzytelności sposobnych gwoli persony w takiej tąż, podczas gdy oni kondycji. Pierwiasteki wolno wykopać. Ochranianie nie jest banalne. Wprawdzie odraczanie chociażby mikrej sumy pieniędzy dostarcza nie na odwrót rosnące gospodarności, mimo to także mało tego satysfakcję. Oszczędzając tworzymy też krajowy splendor natomiast impresja bezpieczeństwa studia mba za granicą, bo ekonomiczności na koncie powodują, iż maci intencjonalność niebieżącego, iż nie pozostaniemy bez grosza na casus pilnych studia menedżerskie za granicą, niespodzianych wydatków.


Pokazy lotnicze wrócą nad gdyńskie niebo w przyszłym roku! | Gdyńskie Centrum Sportu\nPokazy lotnicze wrócą nad gdyńskie niebo w przyszłym roku!\nTrzy dni efektownych pokazów lotniczych, wystawa statyczna na lotnisku w Kosakowie oraz dwa razy więcej samolotów, w tym również maszyn bojowych – to tylko część atrakcji, które wzbogacą przyszłoroczną edycję Gdynia AEROBALTIC 2018 powered by LOTOS-Air BP. W środę 6 grudnia podczas specjalnej konferencji prasowej zapowiedziano wielki powrót pokazów lotniczych do Gdyni już w sierpniu 2018 roku!\nJuż za nieco ponad osiem miesięcy odbędzie się druga edycja najbardziej wyczekiwanej lotniczej imprezy na północy Polski Gdynia AEROBALTIC 2018 powered by LOTOS-Air BP. W dniach od 17 do 19 sierpnia 2018 roku niebo nad Gdynią ponownie opanują najlepsi piloci akrobacyjni. Organizatorzy, zachęceni sukcesem pokazów lotniczych, które odbyły się w sierpniu 2017 roku, zapowiadają rozszerzenie formuły imprezy.\nO powodzeniu pierwszej edycji świadczą nie tylko frekwencja oraz entuzjastyczne oceny uczestników, ale również fakt, że w tym czasie w trójmiejskich hotelach zajętych było ponad 99 procent dostępnych miejsc. W opinii widzów szczególnie zachwycające były pokazy nocne z wykorzystaniem świateł i efektów pirotechnicznych.\n– Specyfika Gdyni sprawiła, że możliwa była organizacja takiego programu pokazów, który trudno byłoby zrealizować gdzie indziej. Rozległy akwen wodny, plaża z bogatą infrastrukturą, a do tego bezpieczne i w pełni dyspozycyjne lotnisko przekonały nas do wybrania tego właśnie miasta na gospodarza naszego wydarzenia. Niewiele jest miejsc nie tylko w Europie, ale i na świecie, tak dobrze nadających się do organizacji tego typu pokazów lotniczych – mówi organizator Sebastian Golus z firmy Aeropact.\nTym samym Gdynia stała się ważnym punktem na europejskiej mapie festiwali lotniczych. Specyfika pokazów powoduje, że Gdynia AEROBALTIC nie konkuruje z innymi imprezami tego typu w Polsce, ale je uzupełnia, stanowiąc prawdziwą atrakcję dla fanów lotnictwa oraz tysięcy turystów odwiedzających miasto. Wpisuje się to w generalną strategię miasta, chcącego w pełni wykorzystać swoje unikatowe warunki. – Pokazy lotnicze to element bogatej oferty wakacyjnej, skierowanej do mieszkańców i gości. Gdynia ma fenomenalne warunki: jedną z najpiękniejszych plaż w Polsce i fantastyczny bulwar. Nie ustajemy w wysiłkach, by te walory jak najpełniej wykorzystać – mówi Wojciech Szczurek, Prezydent Gdyni.\nTo właśnie unikalność miejsca oraz gorące przyjęcie ze strony publiczności spowodowały, że przyszłoroczna edycja imprezy odbędzie się w nowej, rozszerzonej formule. Najważniejsze będzie wydłużenie czasu trwania imprezy do trzech dni. – Dzięki temu będziemy mogli zaprezentować widzom dwukrotnie więcej statków powietrznych oraz przygotować dla nich dodatkowe atrakcje, których nie było podczas tegorocznej edycji – zapowiada Hubert Topoliński z Aeropact.\nOdpowiedzią na oczekiwania publiczności będzie między innymi wystawa statyczna na lotnisku Gdynia-Kosakowo. Tam będzie można nie tylko obejrzeć moment startu i lądowania załóg, ale także obejrzeć samoloty z bliska oraz porozmawiać z pilotami. Organizatorzy pracują również nad dodatkowymi atrakcjami na miejscu. Wyróżnikiem gdyńskich pokazów są efekty świetlne podczas nocnych przelotów nad wodami Zatoki Gdańskiej, jednak jednym z bardziej oczekiwanych przy podobnych pokazach momentów są demonstracje możliwości maszyn bojowych. Dlatego podczas najbliższej edycji organizatorzy przygotują również prezentację samolotów militarnych. Jednak typy samolotów oraz nazwy grup zachowują jako niespodziankę.\n– Możemy już dziś zapewnić, że przyszłoroczna edycja będzie jeszcze bardziej efektowna i zapierająca dech w piersiach niż tegoroczna impreza. Dokładamy wszelkich starań, by program wydarzenia spełnił oczekiwania naszych gości i głęboko wierzymy, że widzowie docenią nasze starania. Mimo że do wakacji jeszcze sporo czasu, już dziś serdecznie zapraszamy i zachęcamy do zarezerwowania w kalendarzu daty 17-19 sierpnia 2018 roku – mówią organizatorzy.