Konferencja MOSTY – TRADYCJA I NOWOCZESNOŚĆ\nOpublikował: Michał Delmaczyński\nW imieniu Zarządu Oddziału Pomorsko-Kujawskiego Związku Mostowców RP zapraszam do wzięcia udziału w VI Międzynarodowej Konferencji Mostowej im. Rudolfa Modrzejewskiego MOSTY – TRADYCJA I NOWOCZESNOŚĆ. Konferencja odbędzie się w dniu 15 listopada 2018 roku (czwartek) od godz. 10.00 na Uniwersytecie Technologiczno-Przyrodniczym im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich w Bydgoszczy w budynku Auditorium Novum przy al. prof. S. Kaliskiego 7. Po południu od godz. 17.30 odbędzie się koncert i uroczysta kolacja w Zespole Pałacowo-Parkowym w Ostromecku. Udział w konferencji dla Członków ZMRP jest bezpłatny.\nZmarł Henryk Łochowicz\nDodany: 2 czerwca 2018\nZ wielkim smutkiem i żalem informujemy o śmierci naszego Kolegi, serdecznego Przyjaciela,\nCzłonka Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej od początku istnienia Oddziału Pomorsko-Kujawskiego\nPogrzeb odbędzie się we wtorek 5 czerwca 2018 roku o godzinie 10.00 na cmentarzu przy ul. Kossaka w Bydgoszczy.\nZarząd Oddziału Pomorsko-Kujawskiego Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej\nZmarł inż. Sławomir Miernik\nDodany: 16 maja 2018\nZ wielkim smutkiem informujemy o śmierci naszego Kolegi, wieloletniego Członka Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej\ninż. Sławomira Miernika\nPogrzeb odbędzie się w środę 16 maja 2018 roku o godzinie 15.00 w Wielkim Lubieniu.\nDodany: 10 maja 2018\nCzłonkowie Oddziału Pomorsko-Kujawskiego\nZwiązku Mostowców RP\nZarząd Międzyzakładowego Koła Drogowców i Zarząd Oddziału Pomorsko-Kujawskiego Związku Mostowców RP zawiadamiają, że w dniach 15-17 czerwca 2018r. planuje się zorganizowanie wyjazdu szkoleniowego na budowę drogi S-7 Naprawa – Skomielna Biała, ze szczególnym uwzględnieniem budowy tunelu drogowego w miejscowości Rabka oraz przeprawy mostowej w Białym Dunajcu.\nKażdy z uczestników ponosi koszty zakwaterowania (zakładamy około 100-150 zł) oraz koszty wyżywienia (koszt oraz rodzaje posiłków w miejscu pobytu określimy w terminie późniejszym po wyborze miejsca zakwaterowania, posiłki na trasie dojazdów indywidualne). Koszty przejazdów po stronie organizatora.\nWyjazd planowany jest z Bydgoszczy w piątek 15.06.2018 r. o godz. 5:00, a powrót w niedzielę 17.06.2018 r. w godzinach wieczornych. Deklarację udziału proszę składać u Prezesa Zarządu Międzyzakładowego Koła Drogowców w Bydgoszczy kol. Czesława Szczesika (tel. 698-629-739 lub 523-234-572 lub drogą elektroniczną cszczesik@gddkia.gov.pl) w terminie do 12 maja 2018 r. Ostatecznym potwierdzeniem udziału w imprezie będzie dokonanie wpłaty kosztów zakwaterowania w terminie do 21 maja 2018 r. (koszt ostateczny zakwaterowania zależy od wielkości grupy i możliwości zakwaterowania).\nZmarł inż. Antoni Popowski\nZ wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci w dniu 20 marca 2018 roku naszego Kolegi i Przyjaciela\ninż. Antoniego Popowskiego\nPogrzeb odbędzie się w piątek 23 marca 2018 roku o godzinie 13.00\nw Szpetalu Górnym.\nRodzinie i Jego Bliskim składamy serdeczne wyrazy współczucia.\nCzłonkowie i Zarząd Oddziału Pomorsko-Kujawskiego Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej\nDodany: 24 stycznia 2018\nDodany: 25 grudnia 2017\nŚwiąt Bożego Narodzenia przepełnionych radością i miłością, niosących spokój i nadzieję.\nW Nowym Roku spełnienia wszelkich planów, wielu optymistycznych dni oraz szczęścia i powodzenia\nżyczą członkowie Zarządu Oddziału Pomorsko-Kujawskiego Związku Mostowców RP\nDodany: 8 maja 2017\nZapraszamy wraz z Zarządem Koła Międzyzakładowego Drogowców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji na wycieczkę techniczną w dniu 17 maja 2017 roku na obiekty drogowe i inżynierskie realizowanej obecnie inwestycji „Obwodnica Ostródy”.\nPlanowana zbiórka uczestników wycieczki w dniu 17 maja 2017 roku o godzinie 8.30 na placu przy ulicy Żabiej (przy parkingu GDDKiA). Powrót planowany jest na godzinę 19.00. Wyżywienie w trakcie wycieczki własne. Uczestnicy wycieczki powinni ubrać stosowne obuwie ochronne, zabrać ze sobą kamizelki ostrzegawcze i w miarę możliwości kaski. Przejazd odbędzie się pojazdami służbowymi GDDKiA Oddział w Bydgoszczy. Ze względów logistycznych prosimy o potwierdzenie udziału do dnia 12 maja 217 roku u kolegi Czesława Szczesika (cszczesik@gddkia.gov.pl), tel. 52 323 45 72.\nDodany: 23 grudnia 2016\nW dniu 15.12.2016 roku o godz. 1300 odbyło się przedświąteczne zebranie wszystkich Członków naszego Oddziału. Zebranie rozpoczęliśmy na wiadukcie w ciągu ulicy Wojska Polskiego w Bydgoszczy (nad Al. Jana Pawła II).\nSpotkanie przebiegało według następującego programu :\nWizyta na budowie wiaduktu w ciągu ulicy Wojska Polskiego w Bydgoszczy\nPrezentacja projektu remontu wiaduktu, kol. Jan Siuda (restauracja GaSto przy\nul. Spornej 4 w Bydgoszczy)\nPrzedstawienie doświadczeń z realizacji remontu wiaduktu, kol. Włodzimierz Sokołowski (restauracja GaSto przy ul. Spornej 4 w Bydgoszczy)\nPrzekazanie informacji z zebrania Zarządu ZMRP w dniu 28.12.2016 r.\nPrezentacja przygotowana prze kol. Krzysztofa Dudka dotycząca przeglądu kronik dokumentujących budowę mostów w Toruniu, w tym most im. Józefa Piłsudskiego\nWolne wnioski i zebranie składek członkowskich.\nSeminarium „Nowoczesne rozwiązania w technologiczne Budownictwa mostowego – realizacje 2016/2017”\nW dniach 8-9 grudnia 2016 roku firma GOTOWSKI – Budownictwo Komunikacyjne i Przemysłowe Sp. z o.o. oraz Sika Poland Sp. z o.o. pod auspicjami Związku Mostowców RP oddział Wielkopolski i Pomorsko-Kujawski zorganizowały seminarium „Nowoczesne rozwiązania w technologiczne Budownictwa mostowego – realizacje 2016/2017”. Spotkanie odbyło się w pięknej scenerii Hotelu Hanza Pałac w Rulewie. Ciekawym punktem programu był także workschop: Wnioski i doświadczenia z realizacji mostowych 2015/2016 – uwagi technologiczne i eksploatacyjne w kontekście regulacji prawnych i gwarancyjnych.


Opinia Volkswagen Jetta Trendline 1.9 TDi 105KM (olej napędowy) sedan (limuzyna) 2006r., ztw, ocena użytkownika\nOpinia Volkswagen Jetta Trendline 1.9 TDi 105KM (olej napędowy) sedan (limuzyna) 2006r., ocena użytkownika (ztw)\nJesteś tutaj: opinie.auto.com.pl Volkswagen opinie o Volkswagen Jetta szczegóły opinii o Volkswagen Jetta\nVolkswagen Jetta Trendline 2006r. - opinia użytkownika\nsilnik: 1.9 TDi 105KM (olej napędowy)\ndata oceny: 2008-11-24\nSą to parametry, które można bez problemu osiągnąć przy spokojnej ekonomicznej jeździe. Ciężka noga powoduje znaczny wzrost zużycia oleju napędowego do 7L na trasie i nawet 9L w mieście na 100km.\nAuto mogłoby mieć więcej miejsca w środku zwłaszcza na tylnej kanapie oraz mogłoby posiadać lepszą widoczność do tyłu. To chyba jedyne wady tego samochodu.\nAuto znakomicie prowadzi się zarówno na prostej drodze jak i w zakrętach. Na kierownice nie są przenoszone żadne drgania. Zawieszenie jest bardzo komfortowe i pracuje bardzo cicho (pod tym względem auta francuskie są mocno przereklamowane). Do drogi hamowania nie można mieć zastrzeżeń (dobry wynik w klasie ok. 38m od 100km/h). Jedyny mankament auta w tej kategorii to manewrowanie na ciasnym parkingu. Samochód jak na swoje wymiary jest zwrotny ale widoczność do tyłu bardzo słaba.\nDuże pochwały dla silnika. Mimo zastosowania pompowtryskiwaczy jego dźwięk jest bardzo miły dla ucha podczas jazdy. Przy uruchomieniu pracuje jak typowy diesel. Silnik oraz podzespoły nie dostarczyły jeszcze żadnych problemów. Pod względem elastyczności jest to jednostka wręcz idealna (lepszym autem nie jeździłem a było kilka marek). Samochód bardzo dobrze przyśpiesza na 3 biegu już od 30km/h oraz na czwartym biegu przy prędkości 40-50km/h. Podczas jazdy na szosie z powodzeniem możemy rozpocząć wyprzedzanie na piątym biegu już przy prędkości 80-90km/h.\nAuto jest dość twardo zestrojone ale bardzo ładnie pokonuje wszelkie nierówności zarówno poprzeczne jak i podłużne (koleiny). zawieszenie pracuje cicho i do kabiny nie przedostają się żadne hałasy. Przednie fotele są bardzo wygodne i bez problemu można pokonać 400km drogi bez żadnej przerwy (nie można tego powiedzieć o fotelach Citroena czy Renault). Jazda w 5 osób nie należy do przyjemności. VW Jetta jest dość wąski i trzy osoby na tylnej kanapie będą miały z pewnością ciasno.\nJadąc z przodu tym autem można mieć zastrzeżenia do ilości miejsca na wysokości siedzisk foteli (podczas zmiany biegów można zahaczyć o kolano pasażera. Z tyłu ciasno (ilość miejsca na nogi przeciętna). Ergonomia oraz jakość wykonania jak w niemieckim aucie czyli perfekcyjna (wszystko jest na swoim miejscu i jest świetnie spasowane). Nic nie piszczy, trzeszczy ani nie stuka. Łuszczy się jedynie farba na przyciskach do sterowania szyb (wielu użytkowników się na to skarży). Bagażnik jest ogromny (560L) i bardzo praktyczny (płaska podłoga i zawiasy nie wnikają do wnętrza). Jeśli chodzi o ergonomię to na wyróżnienie zasługuje dodatkowo ilość ciekawych i funkcjonalnych schowków w tablicy rozdzielczej.\nDo pracy manualnej klimatyzacji ciężko mieć poważne zastrzeżenia. Zimą wnętrze nagrzewa się po przejechaniu kilkuset metrów, latem też nie ma problemów z szybkim schłodzeniem kabiny. Ciężko niestety wybrać optymalną temperaturę podczas jazdy (tutaj poleciłbym klimatronic)\nWidoczność do przodu bardzo dobra do tyłu bardzo zła (trzeba bardzo uważać podczas jazdy do tyłu - mała szyba i duży kufer). Widoczność w lusterkach bez zarzutu.\nOd nowości przepaliła się żarówka od światła pozycyjnego z przodu i żarówka oświetlenia tablicy rejestracyjnej z tyłu. Poza tym nie wystąpiły żadne problemy z w/w układami.\nZ autem nie miałem jak na razie żadnych problemów (tylko obowiązkowe przeglądy w ASO co 15 tyś km i wymiana klocków z przodu). Oryginalne części są dość drogie ale dużo nie odbiegają od konkurencji. Są za to bardzo trwałe (klocki przód 60-70 tyś km, klocki tył 70-80tyś km, tarcze 100-120 tyś km, amortyzatory przód i tył 110-120 tyś km)\nNiestety miejsca wewnątrz mogłoby być więcej.\nBardzo dobry silnik, któremu nie brakuje mocy i jest bardzo elastyczny. w połączeniu z precyzyjną skrzynią biegów jest to chyba najmocniejszy element tego auta. Do tego dochodzi jeszcze niskie spalanie oraz niska awaryjność (zdecydowanie najlepszy diesel ze stajni VW)\nVolkswagen Jetta - ogłoszenia, Volkswagen - forum użytkowników, Volkswagen Jetta - średnie ceny,\nprzebieg: 125 118km\nprzebieg: 144 480km\nCreated by idealneT and OM System. [ czas: 0.010 sek. ] (.) 2003-2019 www.Auto.pl auto giełda samochodowa


Kantor Będzin|Chorzów|Sosnowiec|Dąbrowa Górnicza|Katowice|Mysłowice|Bytom|Biała Podlaska|Piaseczno|Syców|Kwidzyn|Warszawa|Szczecinek - Rynek walutowy. Prognozy na 2019\nExtrakantor.pl Lubliniec zaprasza\nDynamicznie rozwijający się pod marką Extrakantor.pl kantor partnerski w Lublińcu zaprasza okolicznych klientów do swojego punktu. Dogodna lokalizacja zapewni Państwu łatwy dojazd. Extrakantor ...\nNowe banknoty 100 i 200 euro w obiegu\nOd dziś do obiegu wchodzą nowe banknoty 100 i 200 euro. To dwa ostatnie nominały z serii "Europa". Banknoty mają zmienioną szatę graficzną oraz nowe, innowacyjne zabezpieczenia, których ...\nUtworzono: wtorek, 08, styczeń 2019 21:23\nDalsze osłabienie euro (EUR) wobec dolara (USD)?\nPatrząc na wykres miesięczny EUR/USD, widzimy silny trend wzrostowy w 2017 roku, który kontynuowany był na początku kolejnego roku. Jednak w lutym zaczęła się przecena, w trakcie której notowania euro wobec dolara zniosły ponad 50% dynamicznego rajdu wzrostowego.\nOd sierpnia br. sprzedający zmagają się z okrągłym poziomem 1.1300, którego jak dotąd nie udało się skutecznie pokonać. W 2019 roku prawdopodobnie podjęte zostaną kolejne próby przełamanie wsparcia na 1.1300, które staje się coraz słabsze. Kolejny istotny poziom obrony znajdziemy wtedy na 1.0950. Od góry najbliższy opór stanowią okolice 1.1800.\nSłaba perspektywa dla funta (GBP)\nNotowania funta szterlinga (GBP) na początku obecnego roku odnotowały znaczny wzrost i mogło się wydawać, że byki odrobią straty, które były rezultatem referendum ws. Brexitu. Tak się jednak nie stało i od kwietnia kurs GBP/USD regularnie się osuwał. W obecnym miesiącu udało się ustanowić nowe minima w trendzie spadkowym.\nNa chwilę obecną nic nie wskazuje na to, by sytuacja miała się drastycznie zmienić w przyszłym roku. Oczywiście, wiele zależy w tym przypadku od umowy ws. Brexitu (lub jej braku). Jak na razie jednak obowiązuje tu kierunek południowy, co w 2019 roku otwiera drogę dalszym spadkom w kierunku kluczowego wsparcia między 1.2100 – 1.1986 (dołek z 2017 roku).\nDolar (USD) / Jen (JPY) może zaoferować ciekawą okazję\nW mojej opinii ciekawie wyglądają notowania USD/JPY. Od momentu wyznaczenia dołka (104.62) w marcu, kupującym udało się odrobić straty z dwóch pierwszych miesięcy 2018 roku. Następnie wyznaczone zostały nowe maksima, a od października cena konsoliduje (inside bar) pod kluczowym oporem blisko 114.50, który sprawdzał się w swej roli wielokrotnie w ciągu ostatnich 3 lat.\nCo może wydarzyć się w 2019 roku? To zależy od kierunku wybicia z konsolidacji. Od góry kupujących przed dalszą ekspansją powstrzymuje linia trendu biegnąca od tegorocznych maksimów. Jej pokonanie otwierałoby drogę do 114.54. Następny istotny cel widoczny jest dopiero 400-pipsów wyżej, przy 118.60.\nAlternatywę stanowi wybicie dołem pod linię trendu z maja 2018, wsparcie horyzontalne na 112.30 oraz kanał EMA 10/20 z wykresu tygodniowego. Wtedy też celem byłby dołek na 113.37, a po jego pokonaniu w drodze do 105.65, okrągły poziom 110.00.\nKontynuacja trendu wzrostowego na USD/CAD\nW 2018 roku para walutowa USD/CAD porusza się w trendzie wzrostowym, gdzie widoczne są dość głębokie cofnięcia pochłaniające zwykle około 2/3 zasięgu poprzedzającego je impulsu. Ostatnie maksima wyznaczone zostały jeszcze w tym miesiącu, co doprowadziło do kontynuacji trendu.\nDotychczas nie widać szczególnie ważnych powodów, które miałyby spowodować odwrócenie trendu w 2019 roku. Można zatem rozważyć handel zgodny z aktualnym kierunkiem, gdzie najbliższy opór znajduje się blisko 1.3535. Kolejny kluczowy poziom stanowią maksima na 1.3792.\nDalsze osłabienie dolara australijskiego (AUD)?\nNa początku 208 roku notowania dolara australijskiego (AUD) umacniały się do greenbacka. Kupującym nie udało się jednak pokonać kluczowego oporu na 0.8124 i kurs zaczął się dynamicznie osuwać. Dno trendu spadkowego wyznaczone zostało w październiku po czym cena odbiła w kierunku oporu na 0.7343.\nIstotna dla dalszego ruchu akcja cenowa rozegrała się w tym miesiącu, gdzie utworzył się sporych rozmiarów Outside Bar fałszywie wybijający opór na 0.7343. Wskazuje on na potencjał powrotu do trendu spadkowego, gdzie najbliższy cel stanowi wsparcie na 0.7020. Jego pokonanie otwierałoby drogę dalszy m spadkom w kierunku minimów z 2016 roku na 0.6827. Niżej znajdują się natomiast poziomy widziane ostatnio w 2009 roku.\nTrendy panujące na omówionych wyżej majorsach wskazują na siłę USD wobec pozostałych walut w 2018 roku. Na przekroju tego roku (do 17 grudnia 2018), dolar amerykański zyskiwał najsilniej w relacji do dolara australijskiego (AUD) – ponad 8%. Najmniejszy zysk odnotował natomiast w stosunku do jena japońskiego (JPY), jedynie 0,6%. Jen z kolei okazał się drugą najsilniejszą walutą.\nWarto dodać, że w trakcie zawirowań na rynkach finansowych, walutą uznawaną za tzw. "bezpieczną przystań" był zwykle japoński jen (JPY). W tym roku natomiast dołączył do niego dolar (USD) i jak już wyżej wspomniałem, były to najmocniejsze waluty.\nJeśli zatem dolar ma pozostać na piedestale w 2019 roku, powinniśmy zobaczyć wybicie górą z konsolidacji na USD/JPY i ruch w kierunku północnym. Najmniej interesująca perspektywa to konsolidacja, która nie oferuje zbyt wielu ciekawych okazji do handlu długoterminowego.


PP-Performance to ekspert w zakresie tuningu i maksymalnego zwiększania mocy Made in Germany. Nasza globalna sieć gwarantuje profesjonalny serwis, indywidualny tuning i jednolitą jakość usług za rozsądną cenę.\nPas szybkiego ruchu należy do Ciebie! W ramach każdego tuningu mocy prezes PP-Performance Jimmy Pelka optymalizuje parametry KM i Vmax w oparciu o możliwości pojazdu w celu uzyskania większej mocy i mniejszego zużycia paliwa. Chcesz więcej…\nJimmy Pelka i Salah Alamoudi zarządzają PP-Performance od Niemiec po Zjednoczone Emiraty Arabskie i tworzą jedną z najbardziej prestiżowych firm tuningowych na świecie. Dowiedz się więcej o PP-Performance i naszej pasji…\nWarsztaty znajdują się również niedaleko Ciebie. W ponad 20 oddziałach na całym świecie każdego dnia z przyjemnością witamy nowych klientów i przygotowujemy dla każdego z nich indywidualną ofertę. Znajdź następną lokalizację…


Prezentacja nieruchomości, jak się do niej przygotować? - Blog Nieruchomości Freedom\nWszyscy znamy powiedzenie „Pierwsze wrażenie możesz zrobić tylko raz” nie inaczej jest w przypadku prezentacji nieruchomości. Dlatego jeśli chcesz, aby prezentowane przez Ciebie mieszkanie zostawiło dobre pierwsze wrażenie, uważnie przeczytaj ten tekst.\nJak zaprezentować nieruchomość?\nPo pierwsze, to Ty prowadzisz prezentację i Ty odpowiadasz za jej przebieg. Aby móc to zrobić dobrze musisz to ustalić z właścicielem mieszkania i wyjaśnić mu, dlaczego lepiej będzie, aby na czas prezentacji poszedł na spacer rodziną.\nDlaczego? W 99% przypadków właściciel jest związany emocjonalnie z nieruchomością i dlatego nie ma szans na obiektywne podejście do sprzedaży i chłodne przyjęcie uwag kupującego. Szkoda naszego czasu i nerwów.\nPo drugie, pamiętaj o odpersonalizowaniu wnętrza. Zadbaj, aby elementy określające właściciela zostały pochowane na czas prezentacji. Oczywiście za zgodą i ustaleniem tego z właścicielem mieszkania.\nPo co? Nowy nabywca ma się zastanawiać nad potencjałem nieruchomości pod względem swoich potrzeb, a nie na określeniu osobowości obecnego właściciela. Sprzedaż mieszkania na rynku wtórnym nie jest prosta. Ułatwmy ją, więc, nie absorbując jego uwagi chociażby prywatnymi zdjęciami z wakacji obecnych właścicieli.\nPo trzecie, porządek to absolutna podstawa. Mieszkanie powinno lśnić. Nie ma tu miejsca na kurz, smugi, błoto czy brudne okna i odciski palców na sprzętach kuchennych. Mieszkanie musi wyglądać wzorowo. To zadanie należy do właściciela mieszkania.\nPytanie, dlaczego? Jest zbędne, ale dla upartych je zadam.\nJeśli zabraknie tak podstawowej sprawy, jaką jest porządek to potencjalny klient może pomyśleć, że mieszkanie też może być zaniedbane a to automatycznie zniechęca go do kupna albo daje argument do zejścia z ceny. Ponadto uwaga potencjalnego kupującego skupia się po raz kolejny na obecnym właścicielu, (że nie potrafi utrzymać porządku), a nie na prezentowanej nieruchomości.\nPo czwarte, kup świeże kwiaty, zadbaj o miłą atmosferę, przewietrz mieszkanie a nawet klatkę schodową, być może sąsiad smażył właśnie rybę i cały aromat ulotnił się na klatkę.\nDlaczego to takie ważne? Zapachy odbierane są niezależnie od naszej woli, mają więc dużą siłę oddziaływania. Odpowiednio dobrane mogą wywoływać konkretne emocje oraz wpływać na decyzje zakupowe. Zapach świeżych kwiatów czy pomarańczy lub chociażby świeżego powietrza każdemu dobrze się kojarzy, a na pewno lepiej niż zapach smażonej ryby.\nPo piąte, wyłącz telewizor w zamian zadbaj o odpowiednią oprawę muzyczną. Klient na pewno poczuje się swobodniej, a naszym zadaniem jest stworzenie możliwości poczucia się jak u siebie w domu. Puszczając mu relaksującą muzykę stwarzamy mu warunki do urealnienia jego zakupowych marzeń.\nPo szóste, wyprowadź zwierzęta na spacer. A dokładniej ustal to z właścicielami mieszkania, że zwierzęta choć kochane niestety gubią sierść, mają swój charakterystyczny zapach, który wielu osobom może przeszkadzać. Poza tym nie każdy jest zwolennikiem trzymania w domu zwierząt, bez względu na to czy jest 2-kilogramowy york czy 70-kilowy bernardyn.\nPamiętajcie! Dobre wrażenie można zrobić tylko raz! Dlatego warto wziąć pod uwagę powyższe czynniki wpływające na zakup nieruchomości. To od Was zależy czy klient po obejrzeniu Waszej nieruchomości nie prześpi nocy, bo będzie podejmował jedną z ważniejszych decyzji w swoim życiu, jakim jest kupno wymarzonego mieszkania.


Odkrycie! Skarb z brązu sprzed kilku tysięcy lat pod Toruniem. Sukces poszukiwaczy z WELES! - Archeolog.pl\nJesteś tutaj:Home»Informacje»Odkrycie! Skarb z brązu sprzed kilku tysięcy lat pod Toruniem. Sukces poszukiwaczy z WELES!\nBy Rober Wyrostkiewicz on\t 6 października 2020 Informacje, Polska\n26 września 2020 roku Grupa Historyczno Eksploracyjna WELES z Małej Nieszawki podczas poszukiwań za pomocą wykrywaczy metali odnalazła cenny i niezwykle rzadki skarb z przełomu epoki brązu i wczesnej epoki żelaza. Skarb z Cierpic koło Torunia składający się z ponad 150 wyrobów z brązu, będących sporym fragmentem końskiego ogłowia znalazł detektorysta, członek Grupy WELES, Arkadiusz Kurij.\nGrupa kończąc poszukiwania wracała na miejsce zbiórki i podczas przejścia, nie wyłączając wykrywacza metali, pojawił się interesujący i głęboki sygnał. Po stwierdzeniu, że może być to zespół zabytków intencjonalnie tu zdeponowanych wydobycie zostało natychmiast przerwane, a teren uporządkowany i zamaskowany. Został powiadomiony niezwłocznie wójt i konserwator zabytków oraz przydzielony nam strażnik leśny. Tego dnia znaleziony został również w innym miejscu grot włóczni, obiekt jest w trakcje ustalania datowania i pochodzenia\n– mówi w rozmowie z Archeolog.pl Arkadiusz Wyrzykowski, przedstawiciel Grupy WELES.\nMiejsce skarbu było pilnowane przez kilka dni przez członków grupy poszukiwawczej. Kilka dni temu w tajemnicy, przy kooperacji Grupy Weles, archeologa, konserwatorów zabytków z WKZ skarb został metodycznie wydobyty i udokumentowany m.in. za pomocą techniki 3D, zdjęć i rysunków archeologicznych\n– informuje Daria Wyrostkiewicz, kierownik działu archeologicznego z nadgoplańskiego Muzeum Wojny i Pokoju, członek Grupy WELES.\nTo pierwsze tego typu znalezisko na obszarze Środkowo-Wschodniej Europy. Może być ono interpretowane jako skarb cennych przedmiotów metalowych, zawiniętych w liście, prawdopodobnie łopianu i następnie ukrytych w skórzanym worku. Wreszcie tak zabezpieczony depozyt został zakopany na wydmowej, piaszczystej wyniosłości, nieopodal brzegu Wisły. Można przypuszczać, że ktoś kto ukrył tak cenne przedmioty, planował ich późniejsze wydobycie. Wśród zabytkowych przedmiotów uwagę zwracają dwie trójotworowe pobocznice oraz ornamentowane trzy tarczki (falery). Zachowane artefakty wskazują na to, że końskie ogłowie było bardzo zdobne, o czym oprócz wspomnianych przedmiotów, świadczą liczne, wykonane z blachy i drutu, rurkowate i pierścieniowate części uprzęży. Do skórzanego worka trafiła również siekierka tulejkowata z uszkiem miejscowego pochodzenia.\nJest to niewątpliwe skarb – depozyt, który ktoś schował celowo ok. 2,5 tysiąca lat temu. Zabytek na światową skalę, unikalny i rzadki. Na uwagę zasługuje też fakt, że prawdopodobnie udało się zachować na zabytkach materiał biologiczny z tamtych czasów. Próbki zostały pobrane i przekazane do badań i analiz. Jest to niewątpliwie sensacja archeologiczna oraz dobry przykład współpracy detektorystów ze środowiskiem konserwatorów zabytków i archeologów, pomimo wciąż mocno niedoskonałego – mówiąc delikatnie – prawodawstwa w Polsce\n– opowiada serwisowi Archeolog.pl Arkadiusz Wyrzykowski, współzałożyciel Grupy WELES.\nArkadiusz Kurij z WELES, odkrywca skarbu\nStylistyka odkrytych zabytków (poza wspomnianym narzędziem) nie pozostawia cienia wątpliwości, iż mamy w okolicach toruńsko-bydgoskiego zakola Wisły kolejny ślad daleko na północ sięgającej infiltracji nomadów (Scytów?) w środowisku ludności kultury łużyckiej. Pamiętać bowiem trzeba, że z obszaru Kujaw oraz południowo-zachodniego skraju ziemi chełmińskiej znane są pozostałości broni i ozdób scytyjskich. Szczególne miejsce wśród tej grupy znalezisk archeologicznych zajmują grociki broni łuczniczej z osiedla obronnego w dawnym Kamieńcu (obecnie Czarnowo, pow. Toruń) oraz zausznice i kolczyki z cmentarzyska w Małej Kępie, pow. Bydgoszcz.Być może skarb z Cierpic jest śladem dramatycznych zdarzeń do jakich mogło dochodzić pomiędzy ludnością lokalną a kulturowo obcymi, konnymi przybyszami z dalekich stron. Najpewniej miało to miejsce we wczesnej epoce żelaza (VI w. p.n.e.), tj. w okresie szczególnej aktywności penetracyjnej nomadów lub też grup kulturowo im bliskich (Neurów?), charakteryzujących się osiadłym trybem życia, ale wykorzystujących podobne narzędzia, broń i ozdoby jak ci pierwsi.\nWydaje się to może zaskakujące, ale coraz liczniejsze znaleziska obcego, południowo-wschodniego pochodzenia, jak te wyżej wymieniane, wśród których skarb z Cierpic obecnie zajmuje wyjątkowe miejsce, powinno badać się w kontekście interpretacji kolejnych odkryć z podkarpackiego grodziska scytyjskiego kręgu kulturowego w Chotyńcu, pow. Jarosław. Dla wyczerpującego, interdyscyplinarnego opracowania pod toruńskiego znaleziska zostanie powołany zespół badawczy w skład którego wejdą prahistorycy, archeometalurdzy, konserwatorzy i przedstawiciele nauk przyrodniczych. Wielość i różnorodność odkrytych elementów uprzęży pozwoli na wykonanie w celach wystawienniczych wiernej kopii scytyjskiego ogłowia końskiego.\nTo nie pierwsze znaleziska WELESÓW. Tylko w tym roku znaleźliśmy m.in. złączone igłami fibule kultury wielbarskiej, grot włóczni sprzed kilku tysięcy lat i prawdopodobnie scytyjski, rzadki jelec sztyletu z główką zwierzęcia, małe skarby srebrnych monet czy toporek z epoki brązu. Grupa zgłosiła też do informacji wojewódzkiego konserwatora zabytków w Olsztynie położenie wczesnośredniowiecznej osady. Miejsce pozostaje na razie tajemnicą\n– dodaje Arkadiusz Wyrzykowski, poszukiwacz i jednocześnie radny Małej Nieszawki, gdzie mieści się siedziba WELESÓW.\nGrupa WELES współpracuje czynnie z Polskim Związkiem Eksploratorów (PZE), angażuje się w sprawy dotyczące zmiany prawa odnośnie poszukiwań (obecnie prace tego typu trwają w Departamencie Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego), bierze udział w licznych badaniach archeologicznych (np. na polach Grunwaldu) oraz zlotach poszukiwaczy. WELESI angażują się w popularyzację historii, organizując żywe lekcje historii oraz wystawy. Zapraszają też regularnie na wspólne poszukiwania inne grupy z Polski oraz organizują wykłady m.in. o prawie odnośnie poszukiwań czy muzealnictwa prywatnego.\nJak mówi Arkadiusz Wyrzykowski, Grupa Weles chciałaby się rozwinąć i urządzić w najbliższym czasie większą wystawę i zacząć nowy cykl żywych lekcji historii, ale na razie brak jej sponsorów. Pasjonaci historii z WELES działają wyłącznie społecznie, korzystając tylko ze składek członków Grupy, a ich siedziba mieści się tymczasowo w biurze jednego z członków stowarzyszenia. WELESI apelują o wsparcie w postaci gablot wystawowych i narzędzi ułatwiających poszukiwania. Stowarzyszenie prowadzi też zbiórkę pamiątek historii niearcheologicznych (stare dokumenty, fotografie, rzeczy użytkowe, relacje żywych świadków historii, które są przez WELESÓW spisywane).\nPoszukiwania Grupy WELES prowadzone są na podstawie pozwolenia od kujawsko-pomorskiego konserwatora zabytków z siedzibą w Toruniu, Nadleśnictwa Cierpiszewo oraz w porozumieniu w Wójtem Gminy Wielka Nieszawka Krzysztofem Czarneckim, który jednocześnie jest członkiem Grupy WELES.\nPoszukiwacze współpracują z nadgoplańskim Muzeum Wojny i Pokoju z Popowa prowadzonym przez Darię i Roberta Wyrostkiewiczów. Muzeum prowadzi projekt „Misja Pogotowie Archeologiczne” objęty patronatem honorowym wojewody kujawsko-pomorskiego Mikołaja Bogdanowicza.\nGrupa obecnie liczy ponad 30 osób z rejonu województwa kujawsko-pomorskiego (Dane kontaktowe: WELES GRUPA HISTORYCZNO EKSPLORACYJNA www.facebook.com/weles.nieszawka TEL: 791 563 555 Mała Nieszawka).\nZa zgodą Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Toruniu koordynatorem badań i publikacji skarbu z Cierpic odkrytego przez detektorystów będzie Katedra Prahistorii Instytutu Archeologii UMK.\nŁukasz Sobierajski, Robert Wyrostkiewicz


Wernisaż wystawy „Transfiguracje – konstruowanie twarzy”\nData: 12 lipca 2019 godz. 18:00\nTwarz. To ona nas wyróżnia, jest częścią, czy może raczej istotą naszej tożsamości. Co, gdyby pozbawić człowieka twarzy, zdeformować ją? Zamieni się w maskę? Czy dzisiaj twarz ma takie samo znaczenie i zadanie, jak kilka wieków temu? Na te pytania starają się odpowiedzieć artyści na wystawie „Transfiguracje. Konstruowanie cybertwarzy”, której wernisaż odbędzie się 12 lipca w Miejskiej Galerii Sztuki.\nOpisywana bywa bardzo różnie – jako pewna forma, zewnętrzna cecha charakterystyczna człowieka, indywidualność ludzka, metafora czegoś głębszego, czasem maska. Zwykle przypisuje jej się dwie skrajne funkcje: odsłaniania lub zasłaniania. Już w języku greckim istnieje ta ambiwalencja. Słowa twarz, czyli prosópon, używało się również do określenia roli teatralnej czy społecznej, jaką dana osoba pełni, a także maski na scenę. Ekspresja twarzy jawi nam się jako wyraz pewnej indywidualności człowieka. Wierzymy, że w twarzy, szczególnie w oczach, widzimy coś prawdziwego, głębszego, tajemniczego. Kiedy oglądamy zdjęcia, to właśnie czyjaś twarz pozwala nam określić, kim ten ktoś jest, rozpoznać go, zapamiętać. W tradycji humanistycznej twarz zwykle wiązano z ideą jedności, spójności, całości.\nTwarz jest więc pewnym rodzajem wyróżnika w ciele, świadczącym o tożsamości danej osoby, jest otwarciem na pewien dialog. To na niej malują się wszelkie emocje, które pozwalają nam na komunikację. Żadne inne stworzenie nie zostało obdarzone twarzą. Zwierzęta mają mordy, pyski, ryje, paszcze, dzioby i tak dalej. Twarz jest własnością czysto ludzką. W starożytności mieliśmy do czynienia ze statycznością greckich masek i bardzo często nieruchomością twarzy posągów, dopiero z czasem tendencja ta zanika na poczet twarzy ekspresyjnej, pełnej dawniej skrywanych emocji. A dzieje się tak za sprawą rozwoju fizjonomiki. I choć dzisiaj wydaje nam się ona wyjątkowo nieudanym pomysłem rodzącym dyskryminację, a nawet najróżniejsze formy przemocy, to była ona obecna w myśleniu, dyskursach i reprezentacjach kulturowych przez wieki. Pewne podobieństwo oparte na kategoryzacji i typach przejawiał w historii sztuki portret. Do takich typów należały: portrety pięknych kobiet, duchownych, królów czy uczonych. Te postaci malowano zawsze z określonymi atrybutami, w pewnej ściśle przyjętej konwencji. Te zewnętrzne znaki miały odnosić się do wnętrza portretowanych, zaświadczać niejako o ich charakterze, tożsamości.\nKres tego typu portretu zdaje się przynosić wiek XIX – fotografia i malarstwo awangardowe, w którym relacja wewnętrzne/zewnętrzne zostaje zachwiana. Portret przestaje być nobilitacją, wyrazem indywidualności, staje się powszechnie dostępny dzięki aparatowi fotograficznemu. Wiek XX będzie zaś czasem już nie portretu, ale czegoś, co możemy nazwać antyportretem. Będzie się to wiązało najczęściej z rozbiciem, niepewnością czy utratą tożsamości. Najogólniej mówiąc, to kryzys reprezentacji. Mamy do czynienia z najróżniejszymi formami zniekształcania twarzy, zasłaniania jej różnorakimi przedmiotami lub całkowitym jej usuwaniem.\nTwarz zawsze miała również moc pewnego rodzaju symbolu ogólniejszego, rozpoznawanego przez zbiorowość, ogół. Teraz ten symbol jest zniekształcany, pozbawiony swoistego oddziaływania. Tak więc, podczas gdy portret próbuje poprzez swoją zewnętrzność odkryć tajemnicę wewnętrzną, antyportret nie tylko przestaje się tym interesować, ale niejako niweluje tę opozycję. Z czasem zaczynamy mówić o twarz performatywnej, która rodzi się w spotkaniu z innym, ze społeczeństwem. To twarz, która ciągle „się wydarza”. Tożsamość nie jest dana z góry, ale kształtuje się poprzez spotkanie twarzą w twarz z drugim człowiekiem, interakcję. Takie odczytywanie twarzy może spowodować, że zaczniemy widzieć w niej swoistą maskę. Zwykle konotuje to pejoratywne odczucia względem człowieka, który takową przybiera. Twarz ma świadczyć o autentyczności człowieka, jego wnętrzu, maskę zaś przybieramy zwykle ze względu na kulturowe wymogi czy kontrolę zewnętrzną (otoczenie) i wewnętrzną (my sami). Mamy tu więc do czynienia z zasłanianiem. Gdy przybieramy maski, twarz jawi się jako chłodna, zastygła, zamknięta. Czym zatem będzie cybertwarz – kontynuacją tego, co już nam znane, czy „przymierzaniem” ról przy wykorzystaniu nowych technologii?\nAutorką koncepcji wystawy jest Barbara Major, która wchodzi też w skład zespołu kuratorskiego. Są w nim ponadto: prof. Andrzej Desperak (Zakład Teorii i Komunikacji Wizualnej w Instytucie Sztuk Pięknych UJD w Częstochowie) oraz prof. Jacek Sztuka (Design i Zarządzanie Projektami Wydziału Zarządzania Politechniki Częstochowskiej). Na wystawie pojawią się przede wszystkim prace młodych artystów podzielone na dwa kluczowe tematy: autoportret – moja twarz, która mnie reprezentuje w wirtualnym świecie oraz gdybym mogła/mógł coś w sobie zmienić dzięki najnowszej technologii (nanotechnika, neurologia, biotechnologia), to stałabym/stałbym się jak…, i wyglądałabym/ wyglądałbym tak… - oraz portret, którego hasłami przewodnimi są: biorąc pod uwagę rozwój najnowszej technologii (nanotechnika, neurologia, biotechnologia, informatyka) człowiek przyszłości mógłby wyglądać tak…, stawanie się cyborgiem oraz człowiek „biotechnologiczny”.\nWystawa realizowana jest we współpracy z Instytutem Sztuk Pięknych Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. J. Długosza w Częstochowie; Wydziałem Zarządzania Politechniki Częstochowskiej (kierunek Design i Zarządzanie Projektami) oraz Akademią Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Ekspozycja potrwa do 25 sierpnia. Wakacje w Częstochowie upłyną nam więc pod hasłem nowych technologii, wirtualnej rzeczywistości, transfiguracji, cyberprojektów i tematów pokrewnych.


Katastrofa ukraińskiego boeinga w Teheranie. Tekieli: śledztwo powinno być transparentne - Polskie Radio 24 - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 09.01.2020 19:10\n- Nie odbierając Irańczykom prawa do badania katastrofy, nie można odebrać tego prawa także producentowi samolotu - mówił w audycji "Debata dnia" dziennikarz Polskiego Radia Robert Tekieli. Gościem Debaty Dnia był również dziennikarz Telewizji Republika Aleksander Wierzejski.\nAleksander Wierzejski i Robert Tekieli o sytuacji na Bliskim Wschodzie (Debata Dnia cz. 1)\nAleksander Wierzejski i Robert Tekieli o sytuacji na Bliskim Wschodzie (Debata Dnia cz. 2)\nAmerykański żołnierz stacjonujący w IrakuFoto: PAP/EPA/ALI HAIDER\nW katastrofie samolotu lecącego z Teheranu do Kijowa zginęło 176 osób, w tym 9 członków załogi. Czwartek jest na Ukrainie dniem żałoby narodowej.\nSekretarz ukraińskiej Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ołeksij Danyłow poinformował, że znajdująca się w Iranie ukraińska komisja ds. przyczyn katastrofy boeinga linii lotniczych UIA stara się uzyskać pozwolenie na zbadanie miejsca zdarzenia w celu poszukiwań odłamków rakiety "Tor".\nZdaniem gości Adriana Stankowskiego można zauważyć pewną prawidłowość i następstwa konfliktów zbrojnych, którym towarzyszą katastrofy lotnicze - jak np. zestrzelenie holenderskiego samolotu lecącego do Malezji w 2014 roku.\nAleksander Wierzejski stwierdził, że oskarżanie Iranu o spowodowanie tragedii jest przedwczesne. Innego zdania jest Robert Tekieli, który podkreślił, że trwające śledztwo powinno być transparentne.\n- Mogli dopuścić producenta do śledztwa nawet bez prawa głosu - zaznaczył. - Nie odbierając Irańczykom prawa do badania katastrofy, nie można odebrać tego prawa producentowi - dodał Tekieli.\nW audycji dyskutowano również o wydarzeniach, które doprowadziły do akcji likwidacyjnej irańskiego generała Ghasema Solejmaniego.\nGoście: Robert Tekieli (Polskie Radio), Aleksander Wierzejski (Telewizja Republika)\nZobacz więcej na temat: ŚWIAT Bliski Wschód likwidacja Ghasema Solejmaniego Adrian Stankowski Robert Tekieli Irak katastrofa lotnicza


Podkategoria: Apteki - strona 1 - EXTREME INFO - KATALOG SEO\nApteka Delta Pharm wykorzystuje również uzyskania technologii, dzięki czemu gwarantuje sprzedaż internetową. Gwarantujemy, że nasz doświadczony personel, doświadczenie, profesjonalna i miła obsługa oraz zaangażowanie w dziennej pracy zostały w 100% zachowane. Poza lekami znajdą u nas Państwo podstawowe sprzęty lekarskie takie jak termometry czy ciśnieniomierze. Na specjalne żądanie realizujemy specyfiki na zamówienie. W ramach naszej roboty, pomagamy Państwu w odczytywaniu zawartości ulotek, a także zawiadamiamy o trybie dawkowania i otrzymywania farmaceutyków. Zapraszamy do zapoznania się z opiniami na nasz temat, zaglądając na naszą stronę internetową:\napteka kraków (1), apteka (1), Cialis (2), witaminy olimp (1), apteka internetowa kraków (1), leki online (1), apteki internetowe (1), ecomer (1), apteki kraków (1), farmacja (1), tanie leki (1), kosmetyki online (2), apteka internetowa (3), tanio (7), potencja (2), Kamagra (2), bio-cla (1), erekcja (2), leki (1), Viagra (2), wentylacja z odzyskiem ciepła (1), Rekuperacja (2), bez recept (1)


Pogotowie zamkowe, dzięki jakiemu nie masz potrzeby bać się zatrzaśnięcia pojazdu | Biznes, Ekonomia i Finanse\nYou are here: Home / Pozostałe / Pogotowie zamkowe, dzięki jakiemu nie masz potrzeby bać się zatrzaśnięcia pojazdu\nPogotowie zamkowe, dzięki jakiemu nie masz potrzeby bać się zatrzaśnięcia pojazdu\nUsługa awaryjnego otwarcia aut na terenie Opola proponowana jest przez warsztat Promar. Usługa realizowana jest na obszarze całego województwa opolskiego oraz na autostradzie A4. Zakład specjalizuje się w bezinwazyjnym otwarciu pojazdów marek jakimi są: Volkswagen, BMW, Audi, Skoda, Seat i Porsche. Zakład działa całodobowo, czyli nie ma potrzeby się bać, że jeśli nie da się otworzyć auta o konkretnej porze dnia, to nie można będzie pojechać w to miejsce, gdzie się zaplanowało. Decydując się na awaryjne otwieranie samochodu opole we wskazanej firmie można oczekiwać, że wszystko będzie zrobione błyskawicznie. Kwota za każdą taką usługę podana jest na indywidualnych zasadach. Wszystko wykonane jest rzetelnie i nie ma mowy o tym, że pojazd mógłby być zniszczony. Kierowcy, którzy do tej pory byli zdecydowani na skorzystanie z tej usługi są usatysfakcjonowani i rekomendują usługi Promar pozostałym właścicielom samochodów.


r e p o r t a ż : B u ł g a r i a - PDF\nr e p o r t a ż : B u ł g a r i a\nDownload "r e p o r t a ż : B u ł g a r i a"\nKamila Władysława Dobrowolska\n1 r e p o r t a ż : B u ł g a r i a Złote Piaski kiedyś marzenie każdego Polaka, dziś klasyczny, trochę zatłoczony europejski kurort 64 l i p i e c\n2 Bułgaria Wrota europy tekst i zdjęcia Karolina Domagalska i Zuzanna Kisielewska 1 bus, 14 dni, 14 butelek Targoviszte, 28 burków, 4200 km 0 granic 65\n3 r e p o r t a ż : B u ł g a r i a Wioska rybacka na półwyspie Maslen Nos, najbardziej wysuniętym na wschód miejscu Bułgarii - a tym samym Unii Europejskiej 30 lat temu to ja miałam 600 osób dziennie na wyżywieniu, chwali się pani Ewelina, pracownica Polskiego Domu Wypoczynkowego w miejscowości Święty Konstantyn i Elena. Z nostalgią wspomina czasy, kiedy nad bułgarskim morzem każdego lata wypoczywało 200 tysięcy Polaków. Na ich przybycie z utęsknieniem czekali nie tylko właściciele kwater i restauracji, ale także ci, którzy urządzali sobie mieszkania w świeżo wybudowanych blokach. U nas w lecie potrafi być bardzo gorąco, dlatego na zasłony najlepiej nadawał się plusz. Świetnie izolował, ale niestety u nas go nie było. Na ratunek skwierczącym w domach Bułgarom przybywali nasi rodacy, przywożąc całe jego belki. Hitem były też perfumy Być Może, krem Nivea i lakiery do paznokci. Kiedyś wczasy w Bułgarii to był szczyt marzeń, luksus i szpan. Jechało się sleepingiem albo samochodem z przyczepą, każdego roku na tę samą kwaterę albo pod namiot. Plaży w Złotych Piaskach nie dało porównać się do niczego innego; tak samo smaku brandy Słoneczny Brzeg. A miejscowość Święty Konstantyn i Elena nosiła wtedy nazwę Drużba, czyli Przyjaźń. Sam generał Kiszczak paradował po niej z opalonym torsem. Z tamtych czasów nic już nie zostało. Trudno będzie wam znaleźć pozostałości minionej epoki, wzdycha pan Cezary, kierownik Polskiego Domu Wypoczynkowego. Ciężko nam w to uwierzyć w końcu nad bułgarskie morze przyjechałyśmy drogami, z których wiele pamięta lata świetności ład, dacii i wołg. Ale nasz bus, który przez dwa tygodnie był naszą kuchnią, sypialnią i salonem, zniósł to z godnością. Koedukacyjny burek W Warnie mieszka pół miliona ludzi. W lecie milion, rzuca Blagoj, 30-letni warneńczyk, z którym spotykamy się na głównym deptaku. Głód sprawia, że nie odrywamy wzroku od ściśniętych wzdłuż niego knajp. W małej piekarni, jedynej, przed którą nie ma ani jednego stolika, uderza nas fala gorąca. To burki. Cieniutkie ciasto nadziewane pysznym bułgarskim serem sirene. Z zawiniętymi w szary papier zdobyczami ruszamy na plażę. Przecinamy ciągnący się wzdłuż niej Park Primorski, ale wyjścia na plażę ni widu, ni słychu. W końcu postanawiamy pokonać mur ustawionych wzdłuż 66 l i p i e c\n4 Karadere to jedna z ostatnich prawdziwie dzikich plaż Bułgarii. Przyciąga miłośników kempingu, ale też inwestorów. Na szczęście tym drugim kryzys póki co pokrzyżował plany brzegu restauracji i wchodzimy do pierwszej lepszej. Z drugiej strony czeka na nas rozgrzany piasek. Popijany lokalnym winem Targoviszte burek nie ma sobie równych. Do niedawna chwilą tą nie mogłybyśmy delektować się w towarzystwie Blagoja: obowiązywał podział na plażę dla mężczyzn Adam i plażę dla kobiet Ewa. Pamiętam, że jako małe dziecko podglądałem kobiecą plażę. Ogółem byłem trochę rozczarowany, ale to Polki pierwsze opalały się topless, wspomina nasz przewodnik. Eskorta do Warszawy W legendarnych Złotych Piaskach witają nas szlabany pamiątka po czasach, gdy do resortu dostęp mieli tylko wybrani. Ulice, którymi błądzimy, to nieudolnie połączone ze sobą dojazdówki do hoteli. Klucząc zapleczami kolejnych apartamentowców, cudem trafiamy do naszego hotelu. Prysznic, nareszcie! W centrum resortu pośród palm w donicach sterczy replika wieży Eiffla, kilka kasyn i karuzela. Wszystkie hotele powstały po prywatyzacji w latach 90. Według Izby Turystycznej w 2007 roku liczba miejsc hotelowych wynosiła ponad 30 tysięcy, ale dane są podobno zaniżone może ich być nawet 90 tysięcy. Oj, to bardzo daleko, same tam nigdy nie traficie. Może eskorta? Ja pojadę przodem i wam pokażę. Cena jak za normalny kurs, proponuje taksówkarz, którego pytamy o drogę do hotelu Warszawa. Kiedyś wiele hoteli nazywano na cześć miast. Był Budapeszt, Praga, Bukareszt. Teraz została tylko Warszawa i jako jedyna ma nazwę pisaną cyrylicą, opowiada recepcjonistka, która pracuje tu od 30 lat. Pokoje prosto z peerelu, szwedzki bufet to stół z Blagoj Klimov i Stojko Jankov znają bułgarskie wybrzeże jak własną kieszeń. Co roku wsiadają w camper i ruszają w jego najdziksze regiony Obozowisko Joany i Stefana, którzy wyjechali na dwa dni do Sofii na egzaminy 67\n5 Plaża koło kempingu Lazuren Brjag, 6 km od Warny r e p o r t a ż : U S A ceratą w truskawki i wystawką ze sztucznych kwiatów. Ku naszemu zdziwieniu pani świetne włada angielskim. Obecnie mamy gości głównie z Wielkiej Brytanii. Słynna złota plaża to również pieśń przeszłości. Każdy milimetr piasku zajmują leżaki i parasole firm, które wzięły teren plaży w dzierżawę. Zgodnie z prawem dzierżawca musi zostawić do użytku publicznego tylko jedną piątą część plaży. Najczęściej jest to albo przy samej wodzie, albo od strony wejścia. Jeszcze nie tak dawno cena za parasol z dwoma leżakami równała się cenie pokoju. Co jak co, ale opalanie powinno być za darmo jedziemy do Białej. Podobno w okolicy uchowała się ostatnia dzika plaża Bułgarii. Ostatnie takie miejsce? Co za ulga. Długi pas miękkiego piasku; z jednej strony lazurowa woda, z drugiej gęsty las. Żadnego hotelu ani budki z lodami, na plaży ślady mew. Spędzam tu kilka miesięcy w roku, opowiada stary rybak Iwan. W sezonie sprzedaję ryby tutejszym plażo- Restauracja przy fermie małż Dalboka w okolicach Bałgarewa mięczaki przerabia nawet na klopsy wiczom i hipisom. Iwan nie wyobraża sobie, że mogłoby ich tu kiedyś zabraknąć. Ale dla niektórych to tylko kwestia czasu. Pięć miasteczek na wzgórzach, sztuczne jeziora, przystań dla łodzi, kompleks basenowo-wypoczynkowy. Koszmar ekologa? Bynajmniej. Plan Ogrodów Czarnomorskich sir Normana Fostera powstał naprawdę. Pierwszy w Bułgarii kurort wybudowany w oparciu o lokalne surowce naturalne i o zbilansowanej emisji związków węgla nie przekonuje jednak zielonych. Protestują w trosce o lokalną faunę i florę. Wakacje w Bułgarii spędzamy pierwszy raz od trzech lat. Bardzo dużo się zmieniło, opowiada Joana, studentka z Sofii. Przyjechała tu ze swoim chłopakiem Stefanem, oboje są pasjonatami latawców. Kiedyś skakaliśmy do wody ze skał niedaleko Sozopola. Dziś nie ma po nich śladu wysadzono je pod inwestycję. Tak samo tę plażę też prędzej czy później zniknie, twierdzi Stefan. Nie wszystko jednak stracone: za sprawą piętrzących się problemów finansowych i przedłużających się formalności prawnych losy projektu Fostera stoją obecnie pod znakiem zapytania. Dlatego póki co nad Karadere fruwają latawce. Kolacja przy grobach Szarobury z lekko pomiętą karoserią i dziarami z rdzy. Rasowy camper do podróży dalekich, ale powolnych. Złożyliśmy się na niego w piątkę, każdy po tysiąc dolarów. Maksymalnie wyciąga 70 km na godzinę, telepiemy się niemiłosiernie, opowiada Blagoj. Latem zazwyczaj ruszamy wzdłuż wybrzeża bułgarskiego albo greckiego. Jednym z ulubionych miejsc Blagoja i ekipy są klify przy rezerwacie Jajłata. To trochę demoniczne miejsce. Na bardzo wysokiej skarpie tuż przy krawędzi płonie wieczny ogień, naturalne ujście gazu. Ale najdziwniejsze jest to, że coś ciągnie tam ludzi w przepaść. Kilka osób już tak zginęło. Historia brzmi dziwacznie, ale Blagoj, który będzie naszym przewodnikiem po północnym wybrzeżu, zdecydowanie nakazuje przystanek przy oguncze (po bułgarsku mały ogień). Po drodze w okolicach Bułgarewa zajeżdżamy do fermy małż Dalboki. Zjazd jest dość stromy, na wszelki wypadek zostawiamy busa w połowie drogi. Na dole dwie restauracje. Wybieramy tę po prawej, była tu pierwsza i wygląda bardziej swojsko. Stoliki w cieniu drzew, proste białe obrusy, klimat śródziemnomorski. Menu to festiwal muszli: małże z kokosem, małże wędzone, małże w formie klopsików, a na deser małże nadziewane jabłkami. Nad oguncze docieramy wieczorem. W pobliskim Kamiennym Brzegu wszyscy znają drogę. Rzeczywiście, wśród kamieni płonie ogień, tyle że jego źródłem jest rura z gazem. Ognisko zostało przeniesione kilka metrów w głąb przez lokalne władze, które wybudowało też barierki dla bezpieczeństwa, opowiada mieszkanka pobliskiej wsi. Właśnie wypakowujemy stolik i robimy kolację, gdy w oddali rozlega się dziewczęcy śpiew. Ciarki przechodzą nam po plecach. Ale to nie głos z zaświatów, tylko jakaś nawiedzona turystka. Rano oglądamy nagrobki osób, które skoczyły lub zginęły 68 l i p i e c\n6 basen termalny w miejscowości Święty Konstantyn i ELena 69\n7 Restauracja z farmą małż w tle zepchnięte przez wiatr w przepaść i czym prędzej się pakujemy. Dosyć tej makabry. Dobra, skoro tak marudzicie, pojedźmy do Rusałki, śmieje się Blagoj. To kurort wybudowany dla Francuzów za czasów komunizmu. Spodoba się wam. Że co nadajemy się tylko do francuskiego kurortu? Najwyraźniej tak, bo Rusałka nas oczarowuje. Lata świetności ma już za sobą, i to właśnie nadaje jej charakter. Drewniane domki letniskowe z tarasami, restauracje w stylu safari, ogromne kawiarnie z widokiem na morze. Przed oczami stają nam lata 70-te - dancingi do białego rana, Jacques Brel i białe wino z wodą sodową. Idealne miejsce na kilkudniowe wesele. Wilk czarnomorski A panienki czemu nie chcą jeść? Może chociaż rakii się napiją!, nalega siedemdziesięcioletni marynarz Djado Pesze, błyskając potężną blizną, która wygląda jak dżdżownica przyczepiona do łysej głowy. Wcześniej byłem kierowcą, ale od 1984 roku mieszkam tu i żyję z morza. Kiedy na nie patrzę, nie widzę problemów; widzę je, kiedy patrzę za siebie. Z ryb, po które wypływa codziennie w morze, Pesze robi sławną w całej Bułgarii zupę. Kiedyś robiłem ją z morskiej wody, teraz już się nie da, jest zbyt brudna.. Ale trzy rodzaje ryb w garnku to podstawa. Zanim Blagoj dostanie swoją zupę, na stół wjeżdża wyborna rakija z brzoskwiń. Maslen Nos, półwysep, na którym się znajdujemy, to najbardziej wysunięty na wschód punkt Bułgarii, a tym samym Europy, zapala się Pesze i szeroko rozkłada ręce. To są wrota Europy! Wszystko zaczyna się ode mnie! o godzinie w audycji Biuro Podróży" o swojej wyprawie po Bułgarii opowiedzą autorki tekstu, Djado Pesze, niegdyś szofer, dziś kucharz serwujący najlepszą zupę rybną w całej Bułgarii Konkurs Wygraj 7 noclegów w apartamencie w Bułgarii Apartament jest trzyosobowy, dostępny w terminie od do w czterogwiazdkowym kompleksie Royal Sun w Słonecznym Brzegu (nagroda nie obejmuje dojazdu na miejsce). Wystarczy odpowiedzieć na pytanie: Cienkie ciasto nadziewane bułgarskim serem sirene to: A. Burki B. Kebaczeta C. Caprise Fundatorem nagrody jest portal Apartament można obejrzeć na Zasady konkursu. W dniach wyślij SMS-a na numer 7424 (koszt: 4 zł netto, 4,88 zł brutto) o treści PDR.ODP (np.: PDR.A). 19 sierpnia do wszystkich uczestników konkursu, którzy wysłali SMS-a z prawidłową odpowiedzią, prześlemy SMS-a z pytaniem finałowym. Wygrają osoby, które jako pierwsze przyślą prawidłową odpowiedź. Zwycięzcę o wygranej powiadomimy telefonicznie lub SMS-em. Regulamin dostępny jest w siedzibie Murator SA przy ul. Kamionkowskiej 45 w Warszawie. 70


Karolina Łajewska - Interiornews\n17 września 202125 lat Geberit Polska – Geberit świętuje swoje okrągłe urodziny 18 marca 2021Faded colours – Przygaszone kolory jako trendy wnętrzarskie 21 stycznia 2022Krzesła lekkie jak piórko – od Oskara Zięty 22 czerwca 2021Jakie lampy sprawdzą się w sypialni? 20 stycznia 2022Lustra w stylu boho – pomysł na stylową dekorację salonu 19 lipca 2021Start konkursu „AXOR. Luksus nie wymaga przestrzeni” 5 lipca 14 stycznia 2022Murale Gdańsk. Zobacz najwspanialsze murale Gdańska 14 lipca 2021Top 5 kwiatów do wysokich donic tarasowych 4 kwietnia 2022Targi Meble Polska i Home Decor przesunięte! Znamy nowy termin! 21 lipca 2021Rozstrzygnięcie konkursu „ASP-iruj, kreuj, koloruj”\n2021 rok to szczególny rok dla Daniela Libeskinda. Zapoznaj się z tym niezwykłym architektem łódzkiego pochodzenia.\nSinsay Home. Marka odzieżowa proponuje dekoracje domu\nTanie akcesoria do domu? Ręczniki i pościel w przystępnej cenie, a do tego prześliczne świeczniki i osłonki na doniczki? Sinsay Home zaprasza w swoje progi!\nSzklane drzwi loftowe\nTo rozwiązanie sprawdzi się nie tylko w klasycznym lofcie!


Siostry Bukowskie - Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Inne » Siostry Bukowskie - Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie\nSiostry Bukowskie - Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie\nW jakim terminie ma ukazać się książka Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie?\nKsiążka Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie wydana zostanie 23 maja 2018 (data wydania w Polsce). Żeby zobaczyć inne daty należy wybrać odpowiednią flagę. Domyślny region można zmienić w w ustawieniach konta.\nChcę kupić książkę Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie. Gdzie mogę nabyć ten produkt?\nSłodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie jest do zakupu tutaj. Wszystkie sklepy można znaleźć na liście "Gdzie kupić?" usytuowanej po prawej stronie.\nŻeby to zrobić należy wyznaczyć ocenę, a następnie oznaczyć wybór kliknięciem. Opcja ta dostępna jest jedynie dla zarejestrowanych użytkowników serwisu.\nPremiera książki Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nTwórcą jest Siostry Bukowskie. W celu wyświetlenia listy książek tego autora przejdź do pola "Informacje" i kliknij w jego nazwisko albo kliknij utaj.\nWydawnictwo Burda Publishing Polska odpowiada za wydanie książki. Lista innych książek tego wydawcy dostępna jest utaj.\nKiedy premiera Siostry Bukowskie - Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie? Kiedy wychodzi Siostry Bukowskie - Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie?\nData wydania książki zaplanowana została na 23.05.2018. Nowa książka Siostry Bukowskie z 2018 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2018 roku.\nZobacz również: Saattue - [New Album] data premiery | Premiera Deathloop | Premiera Ad Nauseam - Imperative Imperceptible Impulse\nData ostatniej aktualizacji: 2018-04-29 19:19:05\nNowa książka Siostry Bukowskie - Słodko-zdrowe. Słodycze w Twojej zdrowej diecie data premiery


Porzucone wspomnienia stoją w płomieniach twej zawistnej tęsknoty...\nKarin, wbrew zapowiedziom, nie przyszła wieczorem, co sprawiło, że martwiłam się jeszcze bardziej niż popołudniu w szkole. Choć przecież miała u mnie nocować, nie pojawiała się. Gdyby nagle zmieniły jej się plany, powinna przecież dać mi znać. Wystarczyło zadzwonić, co zresztą zawsze robiła, kiedy odwoływała nasze spotkania. Lecz tym razem telefon milczał jak zaklęty.\nW głowie snułam okropne wizje tego, co mogło jej przeszkodzić w dotarciu do mojego domu. W takich sytuacjach wyobraźnia podsuwa najgorsze wersje zdarzeń. Moja także postępowała zgodnie z tą regułą, także wciąż niepotrzebnie podsycałam swoje zatroskanie. Kiedy zaczęłam się już poważnie martwić, tak, że byłam skłonna wybiec z mieszkania i szukać jej po całym mieście, dostałam sms'a:\n„Przepraszam Sakura, nie przyjdę. Mamy się przygotowywać na powrót brata. Rodzice urządzają przyjęcie.”\nUspokoił mnie trochę, lecz wolałabym, żeby była tu ze mną. Tylko dlaczego? Przecież u siebie w domu, wśród bliskich jej osób, z rodziną – tam powinna być bezpieczna. Najbardziej smutny był fakt, że „powinna”, a ja nie byłam co do tego taka pewna. Może właśnie to tak bardzo mnie niepokoiło.\nGdy rano przyszłam do szkoły, Karin była jeszcze nieobecna. Czekałam na nią na parterze wraz z Hinatą, która z kolei wyczekiwała nadejścia Mayumi – jej przyjaciółki. Próbowałam ją zagadać i poplotkować trochę, o jakichś nic nie znaczących rzeczach, by rozluźnić atmosferę, ale rozmowa rozsypała się całkiem, gdy dziewczyna dostrzegła na horyzoncie grupkę chłopaków z równoległej klasy. Przeszli tuż obok, nie zwracając na nas uwagi, mimo tego Hinata zrobiła się czerwona jak burak, jak gdyby zawstydziła ją sama ich obecność. Doskonale zdawałam sobie sprawę z tego, że moja koleżanka, odkąd tylko pamiętam, była nadzwyczaj nieśmiała osobą. Z roku na rok stawała się coraz bardziej otwarta i towarzyska, widać było, że zmienia się pod tym względem na lepsze, ale i tak zawsze to ona uchodziła za tą najspokojniejszą i najcichszą. Nigdy jednak nie zdarzało się, by reagowała tak na chłopaków z naszej klasy. Czy w ogóle na innych, jeśli nie odzywali się do niej lub nie zbytni nie zwracali uwagi.\nKobieca intuicja podpowiadała mi, że coś tu nie pasowało... To nadmierne zawstydzenie Hinaty było zdecydowanie podejrzanie. Nikt, nawet ona, nie czerwieni się jak najdojrzalsza wiśnia z powodu jakichś chłopaków. Nie przyglądałam się tamtej grupce zbyt uważnie, więc nie wiedziałam, kto dokładnie był wśród nich, ale wyczuwałam, że znajdował się tam ktoś ważny dla dziewczyny. Czyżby jej obiekt westchnień? Z tego co wiedziałam, Hinata nie miała chłopaka. To jednak nie oznaczało, że nie była w nikim zakochana. Nigdy nie interesowały mnie plotki na temat innych ludzi, dlatego też nie zdziwiłoby mnie moje niedoinformowanie, ale być może w klasie istniały jakieś pogłoski na ten temat.\nPostanowiłam zaryzykować, chociaż nie liczyłam na to, że się czegoś dowiem.\n- Hianta, wszystko w porządku?\n- T-tak – odparła, spoglądając na mnie nieco spłoszonym wzrokiem. Musiała domyślić się, że zauważyłam jej nietypową reakcję.\n- Wśród tych chłopaków był ktoś, kto ci się podobał? - zdawałam sobie sprawę z tego, że takie pytanie ją o to prosto z mostu, to może nie najlepszy pomysł, ale byłam najzwyczajniej w świecie ciekawa, czy moje przypuszczenia są słuszne.\n- Sakura... więc to aż tak bardzo widać? - spytała zlęknionym głosem. – Ale nie powiesz nikomu?\n- Nie, no co ty! Nie powiem, ja nie z takich – uśmiechnęłam się do niej.\nWyglądała, jakby odetchnęła z ulgą.\n- No... tak, tam był... koś... kto mi się podoba... - wybąkała ze spuszczoną głową, bawiąc się w międzyczasie koniuszkiem koszuli.\nJuż miałam zapytać o kogo konkretnie chodziło, ale zadzwonił dzwonek oznaczający początek pierwszej lekcji. Pomyślałam, że lepiej będzie, jeśli na tym zakończę. Nie było sensu dalej męczyć Hinaty. W końcu to nie moja sprawa, nie powinnam ją zbytnio o to wypytywać. W dodatku ni stąd ni zowąd podbiegła do nas Mayumi i uściskała swoją przyjaciółkę. Jej włosy byłe w nieładzie, całe rozczochrane. Na pierwszy rzut oka widać było, że dziewczyna bardzo spieszyła się by zdążyć do szkoły na czas.\nJa również się z nią przywitałam i we trójkę poszłyśmy do sali. Jak się później dowiedziałam, Mayumi zaspała i musiała biec całą drogę, stąd jej niedbały wygląd.\nCała klasa czekała, aż nauczyciel wreszcie się pojawi. Spóźniał się, co było do niego niepodobne. Zazwyczaj nasz nauczyciel matematyki wchodził do klasy równo z dzwonkiem lub krótko po nim.\nDlatego też to on najczęściej musiał czekać aż wszystkie osoby dotrą na jego lekcję. Podczas naszych zajęć, nie zdarzyło się jeszcze, by spóźnił się więcej niż pięć minut, także wszyscy byliśmy trochę zdezorientowani.\n- Może zachorował?\n- Albo ma jakieś zebranie?\n- A może miał wypadek? - w sali słychać było zaniepokojone lub pełne nadziei szepty, w zależności od tego, jaki stosunek do nauczyciela miał dany uczeń.\nW momencie, kiedy mówiłam do koleżanki siedzącej za mną, że pewnie przyślą nam zaraz jakieś zastępstwo, drzwi otworzyły się i stanęła w nich Karin. W ręku ściskała swoja torbę. Omiotła wzrokiem klasę, a gdy nie dostrzegła w niej nauczyciela, bez słowa ruszyła do swojej ławki. Wyjęła swoje przybory lecz trochę zbyt mocno rzuciła na blat zeszyt, który przejechał po śliskiej powierzchni i ostatecznie zsunął się na podłogę. To mi wystarczyło, bym zorientowała się, jak bardzo jest dziś roztrzepana i poddenerwowana.\nPodniosła zeszyt i usiadła, przysuwając się bliżej do ławki.\n- Karin, wszystko gra? – powiedziałam cicho, gdy do niej podeszłam.\n- Można tak powiedzieć - westchnęła. – To już dzisiaj. Już nie wiem, co mam robić...\n- Pisał coś jeszcze?\nObejrzała się niepewnie, czy nikt nikt oprócz mnie nie słucha.\n- Pytał, czy nadal kolekcjonuje perfumy. Ale wydaje mi się, że nie powinnam się tym przejmować, prawda? - spytała z nadzieją w głosie.\n- Tak – mówiłam to co chciała usłyszeć, by ją uspokoić – to nic takiego. To na pewno nic nie znaczy.\nNie mogłam dłużej rozmawiać z Karin, bo nauczyciel pojawił się niespodziewanie. Było już piętnaście minut po dzwonku. Wszyscy, którzy nie siedzieli na swoich miejscach, w tym także ja, szybko pobiegli do swoich ławek i usadowili się krzesłach. Pan Iruka podszedł do nauczycielskiego biurka i jak zwykle oparł o jego bok swą skórzaną teczkę. Odkaszlnął, po czym oparł się dłońmi o krawędź biurka.\n- Przepraszam za spóźnienie – zaczął, rozglądając się po całej klasie – ale coś mnie zatrzymało. A teraz, zanim przejdziemy do tematu lekcji, chciałbym coś ogłosić. Otóż, od dzisiaj do waszej klasy dołączy jeszcze jeden uczeń. Sai, pozwól! - zawołał.\nZza drzwi wyszedł wysoki, dosyć chudy chłopak. Dłonią odgarnął z czoła nieco przydługą grzywkę. Tym co w jego wyglądzie od razu rzucało się w oczy, była bardzo blada cera. Można by nawet pomyśleć, że ta bladość miała w sobie coś niezdrowego i odpychającego, gdyby nie fakt, że czarny kolor włosów, kontrastował z nią w atrakcyjny sposób.\nStanął przed tablicą, zwrócony w kierunku zaciekawionej klasy. Jego twarz nie wyrażała żadnych emocji. Usta tworzyły niemal prostą linię, przez co nie mogłam rozpoznać, czy uśmiechał się, czy wprost przeciwnie – był smutny. Nie mówiąc już o jakichkolwiek innych uczuciach. Jeśli był zdenerwowany lub zawstydzony, tego również nie dawał po sobie poznać, a jego aparycja w żaden sposób tego nie zdradzała. Przez ten bez zupełnie neutralny wyraz twarzy, początkowo wydał mi się trochę... pusty i zimny.\nSpod krótkich rzęs spoglądały jego ciemne, niemal czarne oczy, które wydawały posiadać w sobie jakiś nieznany błysk, nadający mu tajemniczości. Gdy przypadkowo popatrzyliśmy na siebie nawzajem, na krótki, prawie niezauważalny moment, zatopiłam się w jego spojrzeniu. Wtedy przypomniałam sobie stare powiedzenie: „oczy są zwierciadłem duszy” i wreszcie odnalazłam w nim sens. W przypadku Saia ta mądrość sprawdzała się w stu procentach, bo jeżeli cokolwiek mogło go zdemaskować, to jedynie oczy.\n- No, Sai, śmiało. Przedstaw się klasie – Iruka zwrócił się przyjaźnie do nowego ucznia.\nNa twarzy chłopaka pojawił się uśmiech, lecz wyglądał nienaturalnie, jak gdyby został wymuszony. Kiedy zaczął mówić, zmrużył oczy i ukłonił się.\n- Nazywam się Sai Nakazawa. Miło mi was poznać. - W sali dało się słyszeć głosy innych, witające nowego kolegę.\nNauczyciel odczekał chwilę, jakby oczekiwał na to, że Sai doda coś jeszcze. Gdy tamten nie kontynuował, pan Iruka postanowił go zachęcić do zdradzenia czegoś więcej na swój temat.\n- Dobrze Sai. Może powiesz nam jeszcze skąd przyjechałeś? Mógłbyś też powiedzieć nam coś więcej o sobie, jeśli chcesz. Na pewno wszyscy są ciekawi.\n- Przyjechałem z Kobe. Wcześniej uczyłem się w jednym z tamtejszych liceów. Razem z rodzicami przeprowadziliśmy się tutaj ze względu na ich pracę – odpowiedział rzeczowo.\nNauczyciel matematyki zrozumiał widocznie, że ma do czynienia z niezbyt rozmowną osobą, więc postanowił nie męczyć go dłużej. Znając go, pewnie pomyślał, że chłopak i tak był już dostatecznie zestresowany znalezieniem się w centrum uwagi i stąd wynikała jego nieśmiałość. Tak, pan Iruka zawsze miał jak najlepsze zdanie o swoich uczniach i prędzej stwierdziłby, że ktoś jest skryty i zamknięty w sobie niż zadziera nosa. Taki był właśnie nasz nauczyciel matematyki.\nNa przerwie rozmawiałam z Karin. Nic się nie zmieniło. Nadal bała się i już na odległość dało się wyczuć od niej zdenerwowanie. Lecz nawet ona przez moment zapomniała o problemach i widocznie wyluzowała się, kiedy prawie wszystkie dziewczyny z naszej klasy, a także nasza dwójka, urządziły pogawędkę na środku sali. Rozmawiałyśmy, a raczej bez skrupułów obgadywałyśmy naszego nowego kolegę, nie pozostawiając na nim choćby suchej nitki. Wszystkie wspólnie orzekłyśmy, że ma w sobie to „coś”, co oznaczało, że biedny chłopak nie będzie miał życia... wróć! Nie opędzi się od dziewczęcych serc i czułych spojrzeń już do końca roku szkolnego. Wstyd się przyznać, ale choć zazwyczaj nie przyłączałam się do takich pogaduszek i mało interesował mnie ktokolwiek spoza kręgu dobrych znajomych, tym razem, nawet ja z ogromnym zainteresowaniem i wypiekami na twarzy wymieniałam swoje spostrzeżenia na temat „tego nowego chłopaka”. Bądź co bądź, przystojnego...\nLekcje zakończyły się, co jednak nie wróżyło nic dobrego. W końcu dzisiaj był jeden z najgorszych dni dla mojej przyjaciółki. Gdy tylko zadzwonił dzwonek, zobaczyłam jak Karin trzęsie się ze strachu. Nie był to przyjemny widok, a ja aż zaciskałam pięści ze złości. Gdybym tylko potrafiła jej jakoś pomóc... Ostatecznie, po rozmowie, która była trudna także dla mnie, bo sama nie miałam pojęcia, co powiedzieć, udało mi się ją odrobinę uspokoić.\n- Najlepiej będzie, jeśli będziesz trzymać się rodziców albo dziadków... no wiesz, kiedy będą w pobliżu. I kiedy on także tam będzie.\n- Ale wiesz, że oni...\n- Tak, tak! A gdyby zrobiło się naprawdę źle, dzwoń do mnie. Albo przyjdź. A najlepiej to i jedno i drugie.\n- Dzięki Sakura. Przynajmniej na ciebie mogę liczyć.\nTrochę czasu zeszło nam, kiedy tak rozmawiałyśmy. Większość uczniów zdążyła już opuścić budynek i wokół zrobiło się dziwnie cicho. Pojedyncze osoby w milczeniu schodziły na parter i zmieniały buty lub nakładały kurtki. Każdy, nawet najmniejszy szelest materiału lub stukot kroków wysuwał się na pierwszy plan. To aż dziwne, że kiedy było tam więcej ludzi, w ogóle nie zwracało się na to uwagi. Na szczęście po chwili szłyśmy już przez szkolne podwórze w kierunku bramy.\n- Myślisz, że pytał o te perfumy dlatego, że chce podarować mi jakieś? - zapytała nagle Karin, znowu wracając do tematu swojego starszego brata.\n- No nie wiem... – odparłam zgodnie z prawdą. - Pewnie tak. Długo go nie było, to może chce dać wam jakieś prezenty. Dla twoich rodziców pewnie też coś szykuje – uśmiechnęłam się do niej, lecz złe przeczucia nie opuszczały mnie nawet na chwilę. Nie chciałam jednak dodatkowo stresować Karin. Dziewczyna i tak przez to wszystko nie czuła się najlepiej.\n- Bo wiesz Sakura, kiedyś, dawno temu... to od niego dostałam pierwsze perfumy. Pamiętam je do dzisiaj. Pachniały ślicznie, truskawką i arbuzem. Uwielbiałam je. Tak strasznie się wtedy z nich cieszyłam... A potem zaczęłam je zbierać. – W jej oczach zobaczyłam łzy, jednak dzielnie nie pozwalała im wypłynąć. - Ale buteleczkę po tamtych zostawiłam, chociaż zużyłam je bardzo szybko. Trzymam ją w skrzyneczce, pod łóżkiem, razem z innymi ważnymi rzeczami.\n- Tak, wiem. Pokazywałaś mi je kiedyś.\nByłyśmy już przy bramie. Jeszcze chwilę temu, kiedy dopiero miałyśmy się z nią zrównać, jakby znikąd spłynęła na mnie nagle fala niepokoju. Nie wiedziałam co oznacza i zignorowałam ją, choć przez to dziwne uczucie dostałam gęsiej skórki. Jednak wkrótce miałam tego pożałować.\nUsłyszałyśmy głośny pisk opon i od razu obejrzałyśmy się w lewą stronę, skąd też dochodził ten nieprzyjemny dźwięk. Jakiś samochód, który do tej pory stał zaparkowany parędziesiąt metrów dalej, nagle ruszył i jechał w naszym kierunku dosyć szybko, zważywszy na fakt, że nie przebył zbyt długiej drogi i nie miał czasu rozpędzić się za bardzo.\nPierwsze co przyszło mi do głowy, to jedno słowo: wariat. Bo kto inny mógłby robić coś takiego i w jakim celu? Chyba tylko po to, by się popisać lub zaspokoić swoje wygórowane ego.\nJednak zaraz przekonałam się, że być może moje myśli nie były tak dalekie od prawdy. Samochód w ciągu kilku sekund zatrzymał się przed nami. Wszystko działo się tak strasznie szybko, że później ciężko mi było przypomnieć sobie, co się tak właściwie stało.\nAuto należało do tych luksusowych. Nie znałam się zbyt dobrze na markach, ale na pierwszy rzut oka widać było, że to jedno z tych bardzo drogich, na które przeciętnego zjadacza chleba nie będzie stać nigdy. W dodatku zamiast typowego znaczka, z przodu maski znajdowała się jakaś srebrna figurka. Pojazd miał czarny lakier, który błyszczał, jakby ktoś dopiero go wypolerował.\nJedna z przyciemnianych szyb, które uniemożliwiały zobaczenie, kto znajdował się w środku, nagle odsunęła się powoli. Wraz z Karin stałyśmy i gapiłyśmy się na nią. Prawdę mówiąc, nie wiedziałyśmy co się dzieje, dlatego też nie uciekałyśmy w popłochu ani nie zareagowałyśmy w jakikolwiek sposób. I to był nasz błąd.\nSzyba „opadła” i zobaczyłyśmy w niej młodego mężczyznę. Od razu w oczy rzucało się to, jak bardzo przystojny był. Bez problemu mógłby uchodzić za jakąś gwiazdę lub celebrytę, a znajdując się w takim pojeździe, to wcale nie wydawało się niemożliwe. Miał jasne, niemal białe włosy sięgające mu do ramion. Ubrany był w elegancki, ciemny garnitur, a przynajmniej górę od niego, bo całości nie udało mi się dojrzeć. Ciemnofioletowy krawat był natomiast dobrze widoczny na tle białej koszuli. Gdy spojrzał na nas, zobaczyłam jego purpurowe oczy i w tamtym momencie, olśniło mnie.\n- Karin, uciekajmy! - zdążyłam powiedzieć głośno i pociągnąć Karin za rękaw. Ta nawet nie drgnęła. Stała jak osłupiała i wpatrywała się w odsuniętą szybę jak zaczarowana. Mówiłam do niej cały czas, ale jakby mnie nie słuchała.\n- Witaj siostrzyczko! - usłyszałyśmy radosny, ciepły głos wydobywający się z wnętrza samochodu. - Przyjechałem po ciebie, cieszysz się? Tak dawno się nie widzieliśmy!\nMoja przyjaciółka nie wypowiedziała nawet słowa. Cały czas patrzyła się, jak zaczarowana i ani drgnęła. Nadal nie reagowała na moje słowa, co trochę mnie przerażało. Wyglądała, jakby ktoś ją zahipnotyzował.\n- Chyba trochę cię zaskoczyłem – stwierdził, widząc jej reakcję. - Wsiadaj – powiedział. To nie zabrzmiało już tak wesoło, ale zdecydowanie bardziej stanowczo i ostro. Drzwi do auta otworzyły się, chyba automatycznie.\n- Ona nigdzie z tobą nie pójdzie! Zostaw ją w spokoju! - wrzeszczałam na niego, lecz nie wyglądał jakby się choć trochę tym przejął. Zauważyłam, jak tylko machnął na mnie ręką w geście ignorancji. Wróciłam więc do starej strategii.\n- Karin, nie, proszę, nie musisz tego robić – błagałam, trzymając ją za ramię. Starałam się przemówić jej do rozsądku, ale ona, ku mojemu zdziwieniu, nagle wyrwała się z mojego uścisku i wsiadła do samochodu na miejsce pasażera nawet na mnie nie patrząc. Za to jej brat obdarzył mnie swoim spojrzeniem. Nim drzwi się zamknęły ujrzałam jak patrzy na mnie co najmniej złowrogo, aż przeszedł mnie dreszcz.\nGdy samochód odjeżdżał, mimowolnie krzyknęłam jeszcze:\n- Karin! Karin...\nW tamtym momencie ogarnęła mnie ogromna wściekłość. Dlaczego jej nie zatrzymałam? Dlaczego nie zrobiłam czegoś więcej? Mogłam siłą zaciągnąć ją do szkoły albo gdziekolwiek indziej. Co z tego, że by się opierała? To dla jej dobra! Przecież nie wiadomo, co teraz mogło jej się stać! No i dlaczego Karin tak posłusznie wsiadła do jego samochodu? Przecież ona tak strasznie bała się go...\nZłość wzrastała z każda chwilą, które wydawały się być wiecznością. Tak naprawdę, było to tylko parę sekund, ale mi wydawało się, jakbym stała tam co najmniej od paru godzin. Wciąż widziałam przerażoną Karin i wzrok jej starszego brata. Zdałam sobie sprawę, że nienawidzę go.\nMiałam ochotę kogoś uderzyć. Zniszczyć coś. Kopnąć. Zadać ból. Nie wiedziałam, skąd się to brało, ale czułam w sobie narastającą agresję.\nNienawidziłam go wtedy jak nikogo innego na świecie. I chyba pierwszy raz pomyślałam o kimkolwiek, że lepiej byłoby, gdyby nie żył. Jak on śmiał krzywdzić osoby, które kochałam?\nTe wszystkie negatywne emocje, kumulując się w moim sercu sprawiły, że musiałam dać im upust. Dlatego też, choć początkowo nawet nie zdawałam sobie z tego sprawy, z moich oczu popłynęły łzy. Stałam tam, gdzie byłam wcześniej, gdy samochód odjeżdżał. Trzęsłam się ze złości i płakałam, w myślach przeklinając Suigetsu.\nNajpierw usłyszałem jakieś krzyki przed bramą szkolną. Nie przejąłem się nimi, bo i po co? Często ludzie krzyczą, zupełnie bez powodu, kiedy lekcje się skończą i nawet ich trochę rozumiem. To całe siedzenie przez połowę dnia w ławce, prawie nieruchomo, potrafi zniszczyć człowiekowi psychikę. Sam też czasem mam ochotę wyjść i wykrzyczeć gdzieś w przestrzeń to co denerwuje mnie i boli. Krzyczeć głośno, bez ustanku, aż ochrypnę. Ale jeszcze dobrze się trzymam i jak na razie potrafię poradzić sobie z własnymi emocjami. Nawet ten przeklęty klub teatralny jakoś zniosę, choć przyznaję, momentami mam ochotę rzucić to, chociaż tak naprawdę jeszcze dobrze nie zacząłem.\nSzedłem dalej i gdy zbliżałem się do bramy, usłyszałem jeszcze raz dziewczęcy krzyk. Spostrzegłem też odjeżdżający samochód. Był całkiem niezły. Tak się składało, że Rolls-Royce to jedna z moich ulubionych marek i w przyszłości, planowałem sobie taki kupić. Jeśli tylko będzie mnie na niego stać.\nWestchnąłem ciężko. Chyba najpierw musiałbym napaść na bank, albo... nie, z ich pieniędzy nie skorzystam.\nPodszedłem bliżej i zobaczyłem jakąś dziewczynę. Wcześniej nie mogłem jej dostrzec, bo kamienny mur zasłaniał mi jej postać. Cóż, nic nowego, w końcu to szkoła, lekcje się skończyły, uczniowie i uczennice wracali do swoich domów... Prawdę mówiąc, miałem dosyć dziewczyn jak na dzisiaj, zwłaszcza tych, które zaczepiły mnie na przerwie prosząc o to, bym zjadł z nimi lunch. Dziwne, że choć za każdym razem im odmawiałem, one ciągle uparcie próbowały.\nMiałem przejść obok niej tak jak zawsze, obojętnie, patrząc gdzieś w dal, by nie mogła złapać mojego wzroku. W końcu po co miałbym zaczepiać jedną z tych teoretycznie irytujących istot, które skutecznie uprzykrzały mi życie swoim nadmiernym zainteresowaniem.? Miałbym samodzielnie narażać się na kolejny dziwny chichot i próbę podrywu? Nie, zdecydowanie nie.\nNigdy nie twierdziłem, że każda dziewczyna była taka, ani też, że każda padała jak mucha na mój widok. Nie uważałem się za ósmy cud świata, co to to nie! Ale niestety, w większości przypadków tak było...\nDziewczyna nie kompletnie zwróciła na mnie uwagi. Patrzyła się w przestrzeń, nie reagując nie tylko na mnie, ale na cokolwiek. To wydało mi się nieco nienaturalne i... intrygujące. Zatrzymałem się by przyjrzeć się jej uważniej. Miała różowe, półdługie włosy. Musiała wyróżniać się nimi na tle innych, lecz nie pamiętałem bym spotkał ją wcześniej w naszej szkole. Oprócz tego wyglądała bardzo przeciętnie. Nie była brzydka, ale nie powiedziałbym, że była też jakoś szczególnie ładna. W dodatku zupełnie nie w moim typie.\nDostrzegłam, że nie patrzy się w tę przestrzeń zupełnie bezczynnie. Jej podbródek drżał, a pięści miała zacisnęła z całej siły, tak, że chyba paznokcie, u jednej z dłoni, wbiły jej się w skórę, bo zauważyłem czerwone krople krwi. Z zielonych oczu płynęły łzy. Początkowo pomyślałem, że może jest smutna. Może chłopak ją rzucił albo była zagrożona? Dziewczyny chyba reagowały na to przesadnie emocjonalnie, tak przynajmniej słyszałem.\n- Wszystko w porządku? - zapytałem, by powiedzieć cokolwiek. Nie wiem dlaczego to zrobiłem, może po prostu zainteresowała mnie swoją dziwną nieobecnością i brakiem reakcji na otoczenie. Tak to sobie później tłumaczyłem.\nDziewczyna drgnęła, jakby przestraszyła się czegoś. Chyba wyrwałem ją z zamyślenia, bo spojrzała na mnie z zaskoczoną do granic możliwości miną.\n- Co? - zapytała, jakby nie bardzo wiedziała czego od niej chciałem i co się działo wokół.\n- Płaczesz – stwierdziłem. - Pytałem tylko, czy nic ci nie jest – starałem się, by to zabrzmiało jeśli nie łagodnie, to przynajmniej zwyczajnie.\n- Aha – chyba wreszcie coś do niej dotarło. - Nic mi nie jest! Daj mi spokój! - prychnęła wściekle, jakbym zrobił jej coś... tylko no właśnie, co? Też nie wiedziałem.\nPo tych słowach natychmiast ruszyła przed siebie. Mało brakowało, a popchnęłaby mnie na ulicę, bo chyba stałem jej na drodze. Zobaczyłem jeszcze jak wytarła łzy rękawem, a później dopiero wyciągnęła z kieszeni chusteczkę. Gdy zniknęła mi z oczu, ruszyłem w przeciwnym kierunku, do swojego domu. W drodze nie zawracałem sobie dłużej głowy tą dziwną sytuacją.\nMusiałem przygotować się na wieczór. W końcu czekała na mnie nowa praca. Ciekawe, czy tym razem będzie w miarę normalna?\nPierwsze spotkanie Sasuke i Sakury za nami ^^ Teraz może być ich tylko więcej.\nWydaje mi się, że ten rozdział też nie jest taki krótki. Starałam się, żeby był jak najdłuższy ;p\nPewnie zastanawiacie się, co też Suigetsu zrobił swojej siostrze, że ta tak się go boi. Ale nie zdradzę tego, jeszcze nie teraz :D\nDziękuję wszystkim czytelnikom! Do następnej!\nAutor: Kotomi Ai o 20:46 8 komentarzy:\n"Otwórz oczy, zobacz sam... przed nami mgła."\nRozdział 4 pojawi się w święta.


Kolejny rok remontów w Krakowie - Serwis samochodowy IRMAR Kraków - dobry mechanik - warsztat\n6 stycznia 2018 / budowa, drogi, inwestycje, Kraków, PKP, remonty\nNowy rok, nowi my. Postanowienia i plany noworoczne nie dotyczą wyłącznie ludzi. Każdy nowy rok niesie za sobą także szereg planów i założeń inwestycyjnych, mających na celu ułatwienie nam życia w tym pięknym kraju. Postanowienia, jak to postanowienia – z ich realizacją różnie bywa. Lista planów w Krakowie jest jednak bardzo pokaźna. Zwłaszcza tych dotyczących wszelkiego rodzaju remontów dróg i chodników. Będzie więc nam się wygodniej poruszać po mieście. Oczywiście dopiero, gdy się zakończą, bo jak wiemy każdy remont w Krakowie wiąże się z rozkopanym obszarem, pozamykanymi ulicami, objazdami i korkami. Co zatem nas czego w mieście w roku 2018?\nRozpisany został m.in. przetarg na przebudowę ulicy Kocmyrzowskiej. Dołoży to utrudnień w rejonie mając w pamięci długo ciągnący się remont Ronda Kocmyrzowskiego. Do remontu jest odcinek ulicy od skrzyżowania z ulicami Darwina i Poległych w Krzesławicach do granic miasta (plus fragment drogi wojewódzkiej nr 776 w Prusach). Powstać mają chodniki, ścieżki rowerowe oraz przystanki.\nKolejną kluczową inwestycją jest remont ulicy Igołomskiej. Od skrzyżowania z u. Giedroycia do ul. Brzeskiej, na odcinku siedmiu kilometrów droga jest poszerzana do dwóch pasów, co znacznie usprawni ruch w stronę Krakowa. Remont ma zakończyć się do końca 2019 roku.\nOgromną inwestycją jest także budowa Trasy Łagiewnickiej. Przedsięwzięcie zakłada m.in. powstanie linii tramwajowej od ul. Zakopiańskiej do pętli na Kurdwanowie. Koszt inwestycji to ok. 800 mln. zł.\nRok 2018 to też początek przebudowy alei 29 Listopada. Start zależy od niezbędnych dokumentów, które póki co kompletuje wykonawca (planowany start to połowa roku). przebudowany ma zostać trzykilometrowy odcinek od. ulicy Opolskiej do granic Krakowa. Trasa ma się zwiększyć do dwóch (miejscami trzech) pasów ruchu w każdym kierunku. Oprócz tego powstać ma nowa infrastruktura dla pieszych i rowerzystów, oraz nowe skrzyżowania. Koszt inwestycji to 95 mln. zł. Całość prac ma się zakończyć w 2021 roku.\nW 2018 roku ma się też zacząć budowa linii tramwajowej od Krowodrzy Górki na Górkę Narodową. Planowany czas zakończenia to jesień 2020 roku.


Gotówka Non Stop - opinie klientów i recenzja pożyczki – ERPPolska.pl\nOpis produktu Gotówka Non Stop\nJak wziąć pożyczkę w Gotówka Non Stop\nRodzaje pożyczek w Gotówka Non Stop\nGotówka Non Stop – Dane firmy\nWady i zalety Gotówka Non Stop\nGotówka Non Stop jest innowacyjną platformą łączącą najlepsze firmy pożyczkowe na rynku z osobami zainteresowanymi niewielkim i szybkim zastrzykiem gotówki. Maksymalna kwota pożyczki dostępna za pośrednictwem Gotówka Non Stop wynosi 3 tys. zł. Nie jest to najwyższa kwota na rynku, ale za to można otrzymać pożyczkę z dłuższym niż standardowy okresem spłaty, bo na półtorej miesiąca. Gotówka Non Stop należy do Rankomat Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa z siedzibą w Warszawie. Rankomat pewnie wielu osobom kojarzy się z inną porównywarką, ubezpieczeń i produktów finansowych. Do Rankomat należy również inna znana porównywarka Sowa Finansowa. Korzystając z pośrednictwa Gotówka Non Stop szansę na pożyczkę ma każda pełnoletnia osoba, która posiada dochód umożliwiający spłatę zobowiązania. Skorzystanie z oferty Gotówka Non Stop jest bezpłatne. A zyskujesz czas, nie musisz samodzielnie przeglądać ofert, wypełniać licznych wniosków. Gotówka Non Stop zrobi to za Ciebie, oferując najlepszą opcję.\nTo jakie bazy dłużników są sprawdzane, zależy od tego jaka oferta zostanie wybrana. Większość partnerów Gotówki Non Stop ma w swojej ofercie pierwszą darmową pożyczkę. Wśród firm pożyczkowych m.in.: MILOAN POLSKA Sp. z o.o., PolCredit Sp. z o.o. (Łatwy Kredyt), Primus Finance Sp. z o.o. (Halo Pożyczka).\nGotówka Non Stop to nowoczesna wyszukiwarka pożyczek i koszty różnią się w zależności od firmy i oferty, czy jesteś nowym czy powracającym klientem. Większość firm współpracujących z Gotówka Non Stop oferuje pożyczki 0% dla nowych klientów. Możesz otrzymać 3 tys. zł na 45 dni bez żadnych dodatkowych kosztów.\nKalkulator na stronie Gotówka Non Stop służy tylko do zaznaczenia kwoty pożyczki i okresu spłaty. Niestety nie można obliczyć kosztów pożyczki. Ofertę otrzymasz dopiero po złożeniu wniosku.\nNa stronie widnieje przykład reprezentatywny, który nieco mówi nam o kosztach pożyczek. Przykład: pożyczka 1000 zł na 30 dni- łączny koszt 282,22 zł. Zapłacisz prowizję w wysokości 274 zł i odsetki równe 8,22 zł.\nJest możliwość przedłużenia okresu spłaty u niektórych pożyczkodawców. Warunki zmiany terminu spłaty sprawdzisz dopiero po otrzymaniu oferty. Musisz również pamiętać, że każde przedłużenie spłaty wiąże się z dodatkowymi opłatami.\nGotówka Non Stop specjalizuje się w krótkoterminowych pożyczkach na niewielkie kwoty. Ma być szybko, wygodnie, bez większych formalności i tanio. Każdy klient, który zdecyduje się złożyć wniosek przez stronę Gotówka Non Stop może wybrać kwotę z przedziału 100 zł – 3000 zł.\nGotówka Non Stop nie dzieli klientów na nowych i powracających. Na wszystkich czeka podobna oferta, choć mają w ofercie darmowe chwilówki dla nowych klientów, to kwoty pozostają bez zmian. Za każdym razem można wnioskować o pożyczkę z przedziału 100 zł – 3000 zł. Jeśli często bierzesz chwilówki, to Gotówka Non Stop może Ci zaoferować pożyczkę od partnera, u którego jeszcze nie miałeś pożyczki za 0 zł.\nPożyczki 0% są w większości firm, z którymi współpracuje Gotówka Non Stop, dzięki czemu masz dużą szansę na darmową pożyczkę. I choć warunki różnią się w zależności od firmy, to w przypadku darmowych pożyczek jest jedna główna zasada. Aby pożyczka była darmowa, należy spłacić ją najpóźniej w terminie zawartym w umowie. Spłata po terminie oznacza naliczenie standardowych kosztów.\nOkresy spłaty do wyboru: 5, 10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45 dni.\n>> Kliknij tutaj aby wziąć pożyczkę w Gotówka Non Stop <<\nGotówka Non Stop - Dane firmy\nGotówka Non Stop Dane kontaktowe\nGodziny otwarcia Gotówka Non Stop\nZanim złożysz wniosek o pożyczkę, sprawdź czy spełniasz wymagania stawiane przez Gotówka Non Stop. Mogą się one różnic w zależności od firmy pożyczkowej. Podstawowe wymagania:\nFirmy pożyczkowe sprawdzają klientów w różnych bazach. Aby wysłać wniosek, musisz wyrazić zgodę na sprawdzenie kilku baz, m.in.: BIK, KRD, InfoMonitor, KBIG, ERIF. Firmy współpracujące z Gotówka Non stop nie akceptują negatywnych wpisów.\nWnioskowanie o pożyczkę jest proste, szybkie i wygodne. Wybierz kwotę i okres spłaty, i przejdź do złożenia wniosku. Składa się on z kilku krótkich części: dane osobowe, adresowe, informacje o zatrudnieniu i dodatkowe informacje. W kolejnym kroku wykonujesz przelew weryfikacyjny ze swojego rachunku bankowego. Jeśli dane się zgadzają, firma rozpatruje wniosek. Zazwyczaj trwa to krótką chwilę. Po akceptacji wniosku, pieniądze są przelewane na konto. Nie ma możliwości odbioru pieniędzy w gotówce.\noferta czołowych firm pożyczkowych w jednym miejscu,\nwygoda- jeden wniosek, wiele ofert,\nweryfikacja przez przelew,\npożyczki na 45 dni,\nopcja otrzymania pożyczki w weekend,\npieniądze mogą być tego samego dnia na koncie.\nbrak możliwości sprawdzenia standardowych kosztów pożyczki.\nOpinie o Gotówka Non Stop są teraz w obszarze Twoich zainteresowań? Szukasz sprawdzonej, uczciwej firmy? A może po prostu chcesz poznać jakie opinie Gotówka Non Stop ma wśród klientów. Dobrze się składa, bo u nas znajdziesz komentarze od klientów firmy, a sami również oceniliśmy ofertę i firmę. Opinie klientów i nasza ocena są zbliżone, klienci oceniają ofertę trochę wyżej, ale my zawsze jesteśmy powściągliwi. Prawie cztery gwiazdki od nas i ponad cztery gwiazdki wystawione przez klientów. Jakie Gotówka Non Stop opinie ma? Zdecydowanie w większości przeważają pozytywne komentarze. W mniejszości są klienci, którzy ocenili firmę i ofertę na jedną gwiazdkę i podobnie jak w innych firmach pożyczkowych, są to głównie osoby, które nie spłaciły pożyczki w terminie.\nCo mówią opinie Gotówka Non stop o firmie i pożyczkach? Wiele. Przede wszystkim klienci wskazują na możliwość otrzymania gotówki pracując na umowę śmieciowa, szybką wypłatę pożyczki, dłuższy okres na spłatę, przyzwoity cennik.\nCytujemy niektóre opinie o Gotówka Non Stop, być może przeważą one wyborze właśnie tej oferty:\n„Bardzo szybka wypłata pieniędzy, miła obsługa i niezły cennik”.\n„NAJLEPSI z najlepszych”.\n„Wszystko szybko załatwione, pożyczka na oświadczenie, niskie kwoty od reki, ja długo nie czekałem, dostałem przelewem na konto, dobra firma, mało dokumentów, mało sprawdzania, dużo lepiej niż w banku (..)”.\nKlienci wracają po kolejne pożyczki i chyba nie ma lepszej rekomendacji dla firmy. Osoby, które korzystały kilkukrotnie wystawiają pozytywne opinie o Gotówka Non Stop. Zatem firma może się pochwalić gronem zadowolonych, stałych klientów. Wśród opinii również takie, które podkreślają, że pożyczka pomogła w kryzysowej sytuacji. Gotówka Non Stop opinie pozytywne zawdzięcza również pracującym na infolinii konsultantom. Klienci podkreślają profesjonalne podejście do klienta, życzliwe i przyjazne nastawienie, nawet, gdy pojawiają się problemy. Konsultanci chętnie rozwiewają wątpliwości, przedstawiają ofertę, wskazują na możliwe rozwiązania. Profesjonalizm to słowo, które często przewija się przez opinie Gotówka Non Stop.\nCo piszą niezadowoleni klienci? Oczywiście i takie komentarze muszą być, bo jeszcze takiej firmy nie było, która zadowoliłaby wszystkich. Gotówka Non Stop opinie negatywne ma głównie od osób, których wniosek o pożyczkę został odrzucony bądź nie spłaciły zobowiązania w terminie i rozpoczął się proces windykacji. Najczęściej wiąże się to z licznymi telefonami i SMSami. Firma pożyczkowa po prostu chce odzyskać swoje pieniądze.\nLiczne opinie o NetGotówka zawierają słowa: najlepsi czy numer 1. Z pewnością jest to godna zaufania firma.\n2) udostępniali wasze dane osobowe (imie, nazwisko, nr konta, nr PESEL!!!!) zupełnie przypadkowym ludziom (tak, jak poszukacie, to znajdziecie artykuły prasowe nt. zachowania ich cienkiego jak barszczak pełnomocnika reprezentujacego ich w sądach)\nGotówka non stop jest serio extra. Szybko i bez zbednych pytań,\nbardzo zadowolona jestem z Gotówka non stopa – porządna pożyczka, dokładna i bezproblemowa. Szczerze mówiąc jestem bardzo zadowolona ze brałam u nich kasę!\nPotwierdzam negatywne opinie. Po dwóch pożyczkach spłaconych w terminie, przy braku zmian i pozytywnych BIK, BIG itp. dostałam odmowę.\nW mojej opinii firma jest bardzo spoko. Mi cennik odpowiadał, a wszytsko odbyło się szybko i bez problemów.\nbeznadziejny serwis. Obsluga fatalna. cenowo źle.\nSuper firma, super oferta. milo i uczciwiei co najwazniejsze tanio\nRobią wszytsko tak jak nalezy, szybko i uczciwie.\nPOLECAM. Takiej oferta jak w Gotówka non stop nie znajdziecie nigdzie\nCzy z decyzją udzielenia pożyczki dzwonią telefonicznie?\nPo złożeniu wniosku nie było żadnej reakcji. czekałem dzień, dwa, po czym złożyłem wniosek w Vivusie i odpowiedz była po 3 minutach, po godzinie kasa była juz na koncie, a od Gotówka non stopa odpwiedz optrzymałem nastepnego dnia- czyli po 3 dniach. rewelacyjne tempo pracy. Jesli ktoś bierze chwilówkę dla rozrywkia nie dlatego, że mu zależy na czasie to może i jest to oferta dla niego bo na pewno nie dla kogoś kto ceni swój czas\nTutaj pieniądze otrzymałem od razu. Nie wymagano ode mnie nie wiadomo jakich formalności, bo moja zdolność okazała się dla Gotówka non stop wystarczająca. Super sprawa!\nBardzo polecam Gotówka non stop! Darmowa pożyczka najdłuższa na rynku, najlepsza oferta!\nPolecam, szybka decyzja i szybka wypłata pieniędzy. Chwilówka online pełną gębą ????\nOsoby, które piszą negatywne komentarze chyba nie dostały pożyczki i się mszczą:) Firma jest super uczciwa i jasno i czytelnie pokazuje warunki na jakich udzielane sa pożyczki. Dla mnie to firma numer jeden.\nWEŹ POŻYCZKĘ W Gotówka Non Stop


Przyjemność kupowania ubranek dla dzieci |\nPrzyjemność kupowania ubranek dla dzieci\nby bombik\tLeave a Comment\tWiele mam po prostu uwielbia uzupełniać garderobę swoich pociech o nowe, oryginalne stroje. Nic dziwnego, takie ubranka dziecięce Kanz lub też propozycje innych znanych marek czy projektantów to pokusa sama w sobie, aby z każdym nowym sezonem stawiać na oryginalne kroje i modne kolory. Jedynym minusem, jaki wiąże się z tymi zakupami jest fakt, że niestety dzieci bardzo szybko mogą z nich wyrosnąć. Warto więc podczas zakupów zastanowić się nad tym, czy dana rzecz nie jest już teraz zbyt mała, a niektóre elementy garderoby dziecięcej można kupić nawet na wyrost myśląc o przyszłości lub o kolejnym sezonie podczas tegorocznych wyprzedaży i obniżek cenowych. Przemyślane zakupy na każdy sezon\nNawet nie mając zbyt wiele czasu na zakupy i na bieganie po sklepach, można kupić modne ubranka marki Kanz, poczytać o bieżących trendach i dowiedzieć się, co w danym sezonie będzie prawdziwym krzykiem mody. Moda dziecięca może być tak samo interesująca jak moda dla dorosłych, a dziecięce ciuszki Kanz ze sklepu online Pinkibaby potrafią zachwycić niejednego. To właśnie internet jest miejscem, gdzie można obejrzeć i od ręki zamówić dziecięce ubranka Kanz, obuwie oraz wszystkie inne gadżety dla dzieci. To olbrzymia wygoda, ale i z drugiej strony sposób na naprawdę przemyślane zakupy.\nKolorowanki nie tylko dla dzieciZdrowy rozwój dziecka to cel, do którego dążą wszyscy rodzice. Istotną rolę w tym procesie…\nPosted in: Moda dziecięca\tTagged: ciuszki dzieciéce\tDodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi\tTwój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *Komentarz Podpis * Email * Witryna internetowa Zapraszam na profile\tNajnowsze artykuły\tPrzyjemność kupowania ubranek dla dzieci


» Biżuteria studentki z Koszalina na wystawie we Włoszech :: Forum Akademickie\nBiżuteria studentki z Koszalina na wystawie we Włoszech\nBroszka zaprojektowana przez Hannę Kowalską; źródło: www.tu.koszalin.pl\nHanna Kowalska, studiująca na I roku wzornictwa na Politechnice Koszalińskiej, jako jedyna z Polski zaprezentowała swoje prace na światowej wystawie biżuterii w Mediolanie, która odbyła się pod koniec lutego.\nWystawa pod nazwą Artistar Jewels 2019 towarzyszyła organizowanemu w Mediolanie słynnemu Tygodniowi Mody.\nZaprezentowano na niej 500 modeli naszyjników, kolczyków, pierścieni, broszek i bransoletek przygotowanych przez 140 artystów z całego świata. Byli wśród nich zarówno zawodowi projektanci, jak i początkujący twórcy. Hanna Kowalska pokazała broszki, które stworzyła w ramach obronionego pół roku temu na Politechnice Koszalińskiej dyplomu licencjackiego. Pracę pod tytułem „Kulturowa wymienność – projekt kolekcji opartej na wybranych tradycjach etnicznych w odniesieniach do rzemiosła tradycyjnego” napisała pod kierunkiem prof. Aliny Adamczak.\n– Przygotowałam cztery modele inspirowane kulturą polską i fińską. Wszystkie zostały wykonane z piasku. Odróżnia je natomiast soczewka obiektu wypełniona bursztynem albo kryształem – opowiada autorka.\nNa wystawę do Mediolanu wysłała dwie broszki z bursztynem. Aby pokazać swoje rękodzieła we Włoszech, musiała przejść kilkuetapową selekcję.\n– Bez pomocy uczelni mój udział w tak prestiżowym wydarzeniu nie byłby możliwy – podkreśla.\nWystawę biżuterii urządzono w położonym w centrum Mediolanu eleganckim Palazzo Bovaro, znanym z goszczenia różnego typu targów, wystaw oraz prezentacji. W ciągu kilku dni odwiedziły ją setki gości. Rezultatem pokazu jest\npiękny, 500-stronicowy album ze zdjęciami wszystkich modeli i ich autorów. Na stronach 168-169 zamieszczono prace Hanny Kowalskiej.\n– Katalog pojawi się w księgarniach włoskich i w wielu innych w całej Europie. Znajdzie się też w sklepach artystycznych, galeriach, markowych butikach. Zostanie udostępniony dziennikarzom zajmującym się modą, dzięki czemu nasze działania mają szansę zyskać międzynarodowy rozgłos – dodaje.\nProjekty studentki Politechniki Koszalińskiej zostały zauważone i docenione przez trzy galerie związane z firmami jubilerskimi – polską, rumuńską i brazylijską, które zaproponowały jej współpracę przy kolejnych wystawach.\nHanna Kowalska jest rodowitą koszalinianką. Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. St. Dubois. Teraz studiuje w Instytucie Wzornictwa PK, jest na pierwszym roku studiów magisterskich. Kilkakrotnie uczestniczyła w wymianie studenckiej w ramach programu Erasmus. Była na studiach w Finlandii (stąd jej zainteresowanie kulturą i sztuką tego kraju). W najbliższe wakacje planuje wyjazd na praktykę do Irlandii Północnej.


Osobliwe szczęście Arthura Peppera ⋆ Jamaska\n19 lipca, 2018 jamaska książki, filmy Leave a comment\nOstatnio trafiam na same słabe książki, jedna gorsza od drugiej. Cześć rzucam w połowie reszta męczę do końca. Perełką w tym całym towarzystwie okazała się być książka „Osobliwe szczęście Arthura Peppera” autorstwa Phaedry Patrick.\nNiby nie jestem targetem, bo ta książka opowiada o życiu blisko 70 letniego wdowca, ale jak się okazało można być nieco młodszą mężatką i zachwycić się tą książką.\nArthur, nieco zdziwaczały starszy pan rozmawiający z paprotką, w rok po śmierci żony zdecydował, że wreszcie uporządkuje rzeczy swojej żony. Nie dziwię, się, że tak długo na to czekał. Pozbywanie się rzeczy bliskich to jak pozbywanie się wspomnień, jest bardzo trudne (nawet o tym pisałam co nieco – KLIK).\nArthur nieoczekiwanie napotyka na coś co przewraca nudne uporządkowane życie do góry nogami. Znajduje tajemniczą bransoletkę. Nagle odkrywa, że jego żona miała inne życie. Nie, nie zdradzała go – inne życie miała przed ślubem. To niezmiernie go zdziwiło ponieważ wydawało mu się, że wiedli spokojne, fajne życie, a tu okazuje się że jego żona wcale nie była taka nudna i poukładana jak mu się cały czas wydawało. Aby rozwikłać tę tajemnicę ( a właściwie szereg tajemnic) Arthur wyrusza w podróż. Jedzie do miejsc których nigdy sam by nie wybrał. Poznaje ludzi, do których nigdy wcześniej nie odważyłby się nawet podejść. Podążając szlakiem wyznaczanym mu przez kolejne zawieszki na bransoletce spotyka ekscentryków, artystów, piękne kobiety, a przy okazji odnajduje przyjaźń czas która cały czas była tuż obok. Co ważniejsze naprawia nadwątlone nieco relacje z własnymi dziećmi.\nArthur szukając przeszłości żony, bo zastanawia się czy naprawdę go kochała. Zaczął się obawiać,że być może skoro w trakcie wielu lat małżeństwa nie mówiłam mu prawdy to nie był dla nie tym jedynym. Okazuje się, że jednak to była wielka miłość – lubię jak książka dobrze się kończy (i to wcale nie jest spoiler 🙂 )\nKsiążka napisana jest bardzo dobrym językiem, autorka ciekawy sposób buduje emocje i właściwie przez całą lekturę byłam ciekawa co będzie dalej. Każdy rozdział był równie ciekawy. A także zakończenie wcale nie takie oczywiste. Nie jest przegadana, wręcz odwrotnie zostawia sporo miejsca na domysły. Ta książka to zagadka, rozwikłujemy ją razem z Arthurem.\nPo przeczytaniu pojawia się szereg refleksji . Po pierwsze czym tak naprawdę jest kłamstwo. Czy żona oszukiwała Arthura powiadają nie opowiadając mu o wcześniejszym życiu. Zastanawiam się jak bym się czuła dowiedziawszy się, że mój mąż miał takie przygody i nie opowiedział mi o nich. Nie wiem jak zachowała bym się jedząc miał ekscytujące życie kiedyś tam. Wydaje mi się że chciałabym widzisz się o tym wcześniej niż po jego śmierci. Chociaż my znamy się tak długo, że nie mieliśmy czasu i sposobności, aby wieść ekscytujące życie kiedyś, wcześniej. 🙂\nPrevious Post:Placki z cukinii – 100% wegańskie\nNext Post:Berlin czyli wakacje z dziećmi


Gdzie tanio kupić? Nikon Coolpix B600 - Sklep-Outlet.pl\nOKAZJA - Nikon Coolpix B600\nAparat NIKON Coolpix B600 Czarny DARMOWY TRANSPORT\nAparat cyfrowy pozwalawykorzystać jego ogromne możliwości rejestrowania obrazów w niezwykle szerokim zakresie ogniskowych bez względu na warunki. Zaawansowany obiektyw NIKKOR 60-krotnym zoomem optycznym ma ogniskowe w zakresie od 24 do 1440 mm.\nMechanizm redukcji drgań przeciwdziała skutkom drgania aparatu, gwarantując stabilność nagrywanych filmów choćby przy filmowaniu w marszu. Edycja w aparacie pozwala oglądać pojedyncze klatki i usuwać niepotrzebne fragmenty podczas odtwarzania filmów.\nSnapBridge. Momentalne rejestrowanie i udostępnianie. Po co czekać? Opracowana poprzez producenta Nikon aplikacja SnapBridge do systemów iOS i Android zagwarantuje nieprzerwane połączenie aparatu ze smartfonem albo tabletem.\nmomentalnie dziel się swymi zdjęciami. Śledź datę i lokalizację przy pomocy modułu GPS w urządzeniu inteligentnym. Możesz choćby fotografować zdalnie za pomocą urządzenia inteligentnego. Genialny wygląd.\nŁatwa obsługa. Dzięki uchwytowi znanemu z lustrzanek aparat pewnie leży w dłoni. Komfortowo rozmieszczone komponenty sterujące sprawiają, iż obsługa aparatu jest nieskomplikowana i instynktowna. Dzięki akumulatorowi jonowo-litowemu dasz radę sfotografować wszystko, niezależnie od tego, czy będą to urodziny, czy ekscytująca podróż.\nWykaż się kreatywnością. Bez względu na to, co fotografujesz. COOLPIX B600 jest tak nietrudny w obsłudze, iż każdy może robić nim idealne zdjęcia i filmy. Programy tematyczne takie jak Sport, Makro i Zachód Słońca samoczynnie dobierają adekwatne ustawienia dające najlepsze efekty.\nAby zapewnić Ci największą wygodę fotografowania, aparat może wybrać najkorzystniejszy program tematyczny za Ciebie. Tryby kreatywne wyzwolą w Tobie artystę Retusz upiększający pozwala edytować pojedyncze fotografie i wytwarzać efektowne portrety.\nTryb kreatywny pozwala na wyświetlenie podglądu dziesiątek efektów artystycznych do zdjęć i filmów przed rozpoczęciem fotografowania lub filmowania. Tryb makro pozwala robić świetne zdjęcia olśniewających minimalnych szczegółów.\nduży monitor. Nietrudne kadrowanie. COOLPIX B600 ma 3-calowy monitor LCD o rozdzielczości 921 tys. Punktów z warstwą przeciwodblaskową. Jasność monitora można regulować, więc obraz pozostanie wyraźny choćby w jasnym świetle słonecznym.\nobfity kąt widzenia idealnie się nadaje do komponowania wyjątkowych zdjęć. Prędki i bezproblemowy autofokus Chcesz fotografować albo filmować sceny w słabym świetle albo szybką akcję? Rejestruj perfekcyjnie ostre zdjęcia i filmy, nie martwiąc się o irytujące zmiany w ostrości.\nAF z wyszukiwaniem celu prędko ustawia ostrość na obiektach, choćby w słabym świetle. Twarze i mniejsze obiekty są starannie rozpoznawane. Stała gotowość Dzięki bogatej gamie akcesoriów firmy Nikon przygotujesz się na każdą sytuację, na przykład rodzinne spotkanie czy zwiedzanie atrakcyjnych miejsc na wakacjach.\nMiej aparat za każdym razem pod ręką dzięki przeznaczonej torbie COOLPIX. Weź ze sobą zapasowy akumulator jonowo-litowy,za każdym razem być gotowym na fotografowanie w plenerze.