Wycieczka historyczna Confolens\nWitryna sieci Web: http://www.mairie-confolens.fr/fr/\nConfolens - Punkt GPS\nSt-Germain i jego zamek\nZapora na Issoire\nHotel Dassiers des Brosses\nMiejsce ratusza i hal\nStrona główna księcia Epernon\nHotel Dassiers Szczotki - Punkt GPS\nMiejsce ratusza i hal - Punkt GPS\nSaint-Maxime - Punkt GPS\nRezydencji hrabiów - Punkt GPS\nStrona główna księcia Epernon - Punkt GPS\nStary most - Punkt GPS\nMłyn Goire - Punkt GPS\nLochu - Punkt GPS\nSala lub miasto brama - Punkt GPS\nUlica Ansac Doors\nPlace de la Fontorse - Punkt GPS\nKlasztor Klarysek - Punkt GPS\nUlica Ansac Drzwi - Punkt GPS\nKościół św Bartłomieja - Punkt GPS\nStacja - Punkt GPS\nChodniki Blossac sąd sędziów sądu\nPodprefektura - Punkt GPS\nNowy most - Punkt GPS\nW Récollets - Punkt GPS\nSąd - Punkt GPS\nKamieniołom granitu przy wejściu południowym\nPiątki w lecie\nConfolens jest miastem o bogatej historii. Jej zatrzymać, jego romańskie kościoły, domy z muru pruskiego, a wiele mieszkań są kamienie. Na rogu każdej ulicy, bogata historia Confolens jest wyryte w kamieniu. Od 2008 roku, Wspólnota Gmin Confolentais dysponuje krajową etykietę: sztuka i historia. Etykieta ta uznaje bogate dziedzictwo Confolentais (architektura, krajobraz, pamięć lokalna, sztuka współczesna ...). Wycieczki odkrycie Miasta Confolens i Confolentais odbywają się regularnie w towarzystwie przewodnika licencjonowanym przez Ministerstwo Kultury (po wcześniejszej rezerwacji w Biurze Turystyki Confolentais). Podczas wizyty, czasu, by chodzić po ulicach miasta. Panele umieszczone na niezwykłych budynków będzie wprowadzenie do architektury i historii Confolens. Wycieczka pomoże odkryć cuda miasta w swoim własnym tempie.\nZapora jest częścią wdrażania sieci zaopatrzenia w wodę pitną ludności. Rzeczywiście, w celu zapewnienia mieszkańcom Confolentais, trzeba było być ważnym rezerwy wody. Issoire okazał się być jedynym źródłem wystarczające, aby zrealizować ten cel. Związek wodą, a następnie nakazał budowę zapory, która została wszczepiona do starego miejsca zwanego Charraux, a konkretnie w miejscu starej młyn wodny. Zbudowany w latach 1970 i 1971, tama zaowocowało kilkoma wywłaszczeń, zasypywania lewy brzeg Issoire oraz budowę wymiany na zasadzie starej wiejskiej drodze. 15 m wysokości i 67,5m długości, dostarcza wodę pitną do 19 gmin w tym sektorze.\nTen dwór został zbudowany około 1775 przez wybitnych Joachim Dassiers des Brosses. Zbudowany między dziedzińcem i ogrodem zgodnie z normą, budynku, jednak musiały dostosować się do istniejących budynków. Taka regulacja powoduje asymetrię z przodu i osiowym przesunięciem między bramą i portalu. Sprzedawane jako majątku narodowego w czasie rewolucji, mieści się w nim sąd i sub-prefektury. Siedziba Urzędu Miasta od 1867 roku budynek został oddany do standardów dostępności w roku 2012. Jego klatka schodowa z kute balustrady, jest zabytkowym budynku.\nNazywane miejsce Górnictwa, plac mniejszym rozmiarze niż obecnie zadowoleniem rynku w salach. Byli między apteką i perfumerii. Zamiast tego bierze swoją nazwę i swoją obecną formę w XIX wieku. Ta przebudowa jest oparty na budowę nowych hal, zastępując brakujące stary 1830. Relacja z metalu architektury, te inspirowane wybudowano hale Baltard latach 1892 i 1894 w sprawie planów architekta Wiart. W pobliżu hotelu znajduje się w centrum różnych wydarzeń.\nKościół Saint-Maxime, o których mowa w X wieku był siedzibą w klasztorze związane z opactwa Lesterps. Limousin Portal styl jest najstarsza część budynku. Dnia XIII wieku, składa się z kilku rozbitych rolki dziobowe spoczywającej na pawęży ozdobione haków i przyczółków. Z wyjątkiem zakrystii pochodzącym z XVI wieku, kościół został przebudowany w XV, a zwłaszcza w XIX wieku. Ksiądz Blaudy nadzorował pracę wieży, sklepienie nawy i północno drzwi Ponowne użycie kamieni kościoła Saint-Michel, zniszczone w tym czasie.\nZbudowany w latach 1490 i 1520, posiadłość składa się z kilku budynków rozłożonych wzdłuż ulicy Słońca i Goire. Strategiczne położenie zajmuje pozwala mu kontrolować most Goire i rue du Soleil, średniowieczny Grand'Rue. Błędnie nazywa Manor hrabiów, to jest rzeczywiście celnicy zamieszkania. Wyróżnia się wiele ramek rzeźbione stylu renesansowym. Bramy miasta, brama Goire został przylegający do kwadratowa wieża. Teraz stracił, jest wykrywalne ślady rozdarcie widoczne na ścianie.\nTen dom z muru pruskiego z XV wieku, położony w średniowiecznym tętnicy głównej, jest jednym z najbardziej charakterystycznych miasta. Funkcja budynku pozostaje tajemnicą, a kilka hipotez były: handel zajazd na sól drogową, itp dom pochodzi od miejscowej legendy księcia Epernon. Mówi ona, że w 1619, książę będzie razem 300 panowie przygotować ucieczkę Marie de Medici, uwięziony przez swojego syna króla Ludwika XIII w zamku Blois. Podzielony na dwie części, w XVII wieku, to teraz należy w całości do gminy.\nW średniowieczu, Old Bridge to jedyny most przekroczyć Wiedeń. To może pochodzą z XIII wieku i zastępuje fording zmaterializowanej przez drzwi o tej samej nazwie. Pierwotnie został wyposażony w most zwodzony i trzy wieże wzbogaconej: wieży Saint-Maxime, wieży i św Bartłomieja My z kolei. Te wieże, bardzo zniszczone, zostały zniszczone w 1777 roku w celu ułatwienia przepływu. Aż do 1849 roku, kiedy budowa Pont Neuf, skupił przepływów handlowych. Dziś pieszych, Stary Most i jego trzy wieże zniknął brakuje godłem miasta.\nObecność młynie wzdłuż Goire jest potwierdzone w XVIII wieku. Obecny budynek pochodzi z jego części XIX wieku. To był pierwotnie młyn opalanie przekształcony w XIX-wiecznym młynie oleju (rzepakowego i orzechów). Zbudowany na niedostępnym Goire zapewnia zasilanie do koła i napęd toczka w środku. Młyn pracował aż do 1960 roku, kiedy to produkowanego oleju dwa razy w tygodniu. Jest to jedyny młyn na terytorium nadal posiadają swoje koło, co czyni go wyjątkowym. Istnieje również typowe materiały młynarza.\nTwierdza ma dominującą pozycję na skalistym cyplu oddzielającym Wiedeń Goire. Rynek w planie, został zbudowany w XI i XII wieku. Ten symbol władzy był wielokrotnie oblegany przez hrabiów w marcu, co Boson III, który zmarł u jego stóp w 1091. W gruzach z XV wieku, jednak jest on produkowany przez wojska protestanckie w 1568 roku bramy miasta, w Saint-Michel brama, był w pobliżu. Został zniszczony w 1790 roku, ale nadal jest okrągła wieża zbudowana w domu. Lochu jest teraz zachowany na dziesięć metrów wysokości.\nZbudowany w XIII wieku, Sala Sprawiedliwości była w ciąży lub castrum castrale. Jego bardzo elegancki fasada wyróżnia się dwa małe pojedyncze zatok na 1 piętrze, które oświetlone pomieszczenie poświęcone Panu. W pokoju na parterze, aula, zajmował funkcję sądowniczą. Zaostrzony drzwi łuk jest przymocowany do pomieszczenia. To jest powszechnie nazywany bramą miasta, podczas gdy w rzeczywistości jest to drzwi łączące castrum do miasta. Drzwi posiadają paralizator, otwór nad przejściem do obrony wejścia, rzucając kamieniami w przeciwników.\nMiejsce Fontorse czy fontanna tryskającej, nazwany po fontannie w centrum. Potwierdzone z XV wieku, fontanna dostaje swoją obecną formę aż do XIX wieku. Ze względu na położenie na szlaku handlowym przez miasto, miejsce tętni życiem od średniowiecza. Dwory i starożytne zajazdy graniczące kwadrat odzwierciedla jego znaczenie w historii miasta. Traci swoją dominację w XIX wieku po wybudowaniu Pont Neuf i przemieszczenia osi handlowej. Teraz ma funkcję mieszkalną.\nKlasztor Klarysek, zbudowany w 1638, jest drugim klasztor wzniesiony Confolens. Siostry wspierania edukacji dziewcząt od 1658 aż do rewolucji. W 1792 roku gmina przekazuje szpital w budynku. Pod koniec XIX wieku, dzięki spuścizny rodziny Labajouderie szpital rozszerzył, odnowiony i nazwany Labajouderie Szpital. Przeniósł się do nowego budynku w pobliżu domu opieki Pre stawie w kwietniu 2015 r bogactwo budynku jest jego kaplica. Zbudowany około 1675 roku ma siedemnastowiecznej wymienione Pomnik Historique.\nW średniowieczu to przedmieście miasta przyłączono do parafii Ansac-sur-Vienne, więc odniesienia do Ansac w jego imieniu. Ulica ta składa się głównie z domów garbarzy lub handlowcy charakteryzuje się wieloma ramkami drewnianymi fasadami z XVI i XVII wieku. Lively w średniowieczu, ulica Ansac drzwi znanych jako ulicy Słońca spadek aktywności ze względu na budowę Pont Neuf i modyfikacji dróg. Jedna z bram miejskich w okolicy św Bartłomieja był na skrzyżowaniu łacińskiego Way.\nZbudowany w XII wieku, kościół jest siedzibą priory związane z opactwa Lesterps. Jego poświęcenie św Bartłomieja, patrona garbarzy, świadczy o znaczeniu garbarni w tej samej okolicy. Nawa i portal wydaje powieści, kaplice boczne pochodzą z XV wieku i podwyższono wieżę po 1630 roku z budową ścian sąsiadujących po 1469, Kościół znajduje się poza murami. Aż do roku 1840 cmentarz parafialny rozciągnięte na jego dziedzińcu. Obszar ten został przebudowany i placu pochodzi od członka Maquis Foch.\nOtwarty w 1887 roku, stacja Confolens jest na skrzyżowaniu kolejowej utworzonej przez linię Roumazières- Le Vigeant i linia łącząca Małe Mairat Confolens w Angouleme przez Champagne-Mouton. Stacja zbudowana jest na standardowym formularzu wydanym na poziomie krajowym: centralny organ do podłogi, dwa skrzydła, na parterze i stosowania materiałów innych niż lokalne, takie jak łupków. Stacja, opuszczony w drugiej połowie XX wieku, jest obecnie wykorzystywana przez Stowarzyszenie Charente Limousine Railroad dla swoich operacji Velorail i kolejowych turystycznych.\nNa jego powstania w 1800 roku, podprefektura ma budynek. To mieści się z kolei na ulicy GIBOUIN Teofil, plebanii św Maxime obszarze, hotelu Dassiers Pędzle i miejsce Fontorse. Dopiero pod koniec 1840 roku, że Dział kupuje ziemię i rozpoczęcia budowy dedykowanej budynku. Podprefektura jest zbudowany na planach Paul Abadie ojca w stylu neoklasycystycznym i otwarty w 1852 roku na boku Saint-Bartłomieja pozwala vis-à-vis zrównoważenia Saint-Maxime, zabytkowej dzielnicy, zamiast sprawowania władzy.\nBudowa nowego mostu nad Vienne wspomniano już w 1845 w celu poprawy płynności ruchu i bezpieczeństwa w mieście. Infrastruktura ta została wybudowana w latach 1848 i 1849 w ramach krajowych warsztatów; uzupełnia udogodnienia Blossac chodniki i ulice w całej okolicy St. Maxime. Most Pont Neuf jest również nazywany Babaud Laribière most, na cześć swojego sponsora, jego zastępcy i po prefekta Charente. Jej budowa zmieniła się radykalnie przepływu ruchu i pozostaje do dziś jedynym dwukierunkowa skrzyżowaniem Vienne.\nZbudowany około 1616 roku klasztoru wspomina to pierwszy z trzech klasztorów zapowiadających kontrreformacji katolickiej rekonkwisty (lub) Confolens. Znajduje się poza murami dzielnicy Saint-Maxime na zielonej łące. Konsulowie sfinansował budowę, jak również, że w kaplicy w 1622. Zamknięte do rewolucji, monastory został zamieniony na więzienie dla kobiet w 1793 r, a następnie liceum i na studiach od 1808 roku dawny klasztor widziane biura dzisiaj skojarzenia, takie jak Festiwal Confolens. Kaplica została przekształcona w kinie w 1919 roku.\nTerminy pierwszy projekt z powrotem do sądu, do 1865 roku W tym okresie przewiduje się przekształcenia hotelu szczotki Dassiers sądowych, ale został zakupiony przez miasto popycha dział zamówić nowy budynek. Sąd znajduje się wzdłuż drogi z Limoges, jest zbudowany na planach wydziału architekta Dubacq i otwarty w 1868 roku W wielu sądach, ma neoklasyczną fasadą od starożytnych odniesień do tego stylu są związane z pojęciami porządku i sprawiedliwości , Budynek został przeniesiony od zamknięcia sądu w 2010 roku.\nZamek położony jest na skalistym cyplu u zbiegu Vienne i Issoire. Najstarsze egzemplarze pochodzą z XII wieku ze starym romańskim twierdzy. Była to część prowincji Marche i służył jako placówka skierowaną Confolens i Chabanais County. Został wyreżyserowany przez wpływowych rodzin takich jak Rochechouart-Mortemart lub Sennecterre. Zamek jak wiemy termin Dziś od pierwszej połowy XVI wieku, pod przewodnictwem rodziny Perusse des Cars. Zamek został zaatakowany i podjęta przez oddziały protestanckie w 1570. Gdy sprzedawane jako majątku narodowego w 1793 roku, jest już opuszczony przez kilka lat. Antoine Sylvain Prevost-Dumarais, właściciel domeny Boisbuchet, kupił zamek w początkach XIX wieku, przekształcając go w kamieniołomie, co znacznie obniża witrynę. W ciągu XIX wieku, staje się własnością kapłanów Saint-Germain i Diecezjalnego Związku Charente w 1937 roku Dopiero 1970 i interwencji Przyjaciół Zamku Saint-Germain do ruin stabilizowane , Stowarzyszenie corocznie organizowane projekty wolontariatu dévégétaliser do serwisu iz powrotem ścian jak najwięcej. Wspólnota Gmin Confolentais staje się właścicielem zamku w 1995 roku i doprowadził ostatnich wielkich ruin kampanii krystalizacji w latach 1998 i 1999. W zamku, z głównego budynku i jego cztery wieże, tworzą czworokąt w środku którego znajduje High Court. Jest boisko zamontowany łączy High Court w obejściu. Jest w dolnym dziedzińcu, który jest bramą do piwnic. Witryna jest zarejestrowany jako zabytków od 1925 roku.\nBunkier z Partoucie (pisane także Pardoucie) znajdował się na lewym brzegu rzeki Vienne. To istniała już w XV wieku należała do rodziny Perdoux. W tym czasie zamek był kwadratowy forteca z wieżami narożnymi, otoczone fosami i dostępnych przez most zwodzony. W 1615 roku powrócił do lenna Jehan Pastoureau z Rie. W XVIII wieku, nowy właściciel François Lagrange ogolone zamek na budowę nowego budynku głównego. Ten Tanner kupiec Confolens wszedł szlachtę kupując króla radnego. W 1790 roku parafia Négrat jest usuwany i miejsce zwane Partoucie jest częścią gminy Saint-Germain-de-Confolens. W 1825 roku, jeszcze odróżnić katastru dwie narożne wieże Północna i fosa. Zamek składa się dzisiaj z obecnego domu, stajni i stodoły. Średniowieczny budynek, pozostaje tylko podstawa wieży północno-wschodnim i obecnego starożytnego fosy na trzech bokach obudowy.\nWzmiankowany w 1185, kościół Saint Vincent był częścią zamku i został zamknięty w ścianach. Jest powszechnie uważany za starej kaplicy. Jednak ostatnie badania wydaje się odeprzeć ten pomysł i zamiast traktować je jako kościół używane zarówno przez Pana i arystokratycznych rodzin, które mieszkały w bliskim sąsiedztwie dzielnicy zamkowej. Ona stała się kościół parafialny miasta dla wszystkich mieszkańców wsi w pierwszej połowie XVI wieku z budowy nowego zamku. Jego greckim planie krzyża, a jej skrajna prostota pod względem wystroju i otwory sprawiają, że wyjątkowy kościół St Vincent na Confolentais. Murale, które były tam niestety zniknęła. Dzwonnica, zbudowana na skrzyżowaniu transeptu, została zniszczona, a następnie powróciły do poziomu poniżej pierwotnego poziomu. Na skrzyżowaniu, stary kopuła na wisiorki został zastąpiony w nieznanym terminie przez drewnianej ramie. Wewnątrz można zobaczyć kilka niezwykłych elementów: nagrobek rycerza (reinwestycji) ozdobione Patte korony, włócznią i mieczem; pomnik wojenny zrealizowany przez artystę Jean Limousin Teilliet. Kościół ma rozróżnienie zawsze o cmentarz dołączony do transeptu i absydy.\nTerminy most z XII wieku. Przed jego budowy, przejście od Wiednia był bród znajduje się na wyspie Sainte-Madeleine. Mierzy on około 115 metrów długości i składa się z dziewięciu łuków. Siódmy arch (licząc od Sainte-Radegonde) wydaje się bardziej aktualne od zbudowane z wapienia, podczas gdy reszta mostu jest wykonany z granitu. Ona może być zastąpiony most zwodzony. Możemy również przyjąć, ze względu na swoje strategiczne położenie, most został również wyposażony wież obronnych, takich jak Old Bridge Confolens. W każdym razie, był bije mostowych do funkcji poprzez nałożenie podatków od ruchu handlowego. W 1882 roku, znacząca praca doprowadziła do wyrównywania Spurs akumulatora, utrata schronienia powyżej ostrogi; poziomowanie podłogi i instalacji balustrady metalowe. Pozostaje tylko przejście od Vienne Saint-Germain.\nMiasto liczy kilka terenów targowych w swojej historii. Pierwszy jarmarcznych, w handlu bydłem, znajdował się niedaleko kamieniołomu w pobliżu dawnej bramy Marchedieu. Ale jarmarcznych jest zbyt ciasny w miarę upływu czasu. Gmina decyduje się na zakup gruntów w obrzeżach Wiednia, aktualne tereny targowe, 1 lipca 1858. W tym dniu targi Saint-Germain był bardzo popularny i przyciąga dużą publiczność na 8. dnia każdego miesiąca. Trzeba więc było znaleźć bardziej odpowiedni grunt, aby je pomieścić. Pod koniec każdego show, zwierzęta były transportowane przez linię kolejową od Confolens do Roumazières i Isle Jourdain poprzez stację Saint-Germain-Lessac. Targi zmniejszyła się w 1930 roku, co doprowadziło do przeniesienia własności gruntu w 1935 roku przekształcił się w 1974 roku częścią sypialną Jest teraz w sercu dużej wsi festiwalach, takich jak święto 1 maja.\nPołożony miejsce Teilliet Jean, dawny ratusz zajmował dom, który pochodzi z XVI wieku. W 1825 roku dom ten należy do lekarza, dr Peyrot Confolens. Gmina kupiła go w 1862 roku w celu ustalenia tam plebanię. Ale ksiądz nie chciał osiedlić i gmina ostatecznie opuszcza go do szkoły dla dziewcząt Kongregacji Sióstr Opatrzności. Szkoła pozostał tam aż do 1904. Po zamknięta szkoła, dom służy jako odbiornik Obudowa Poczty. To zostało zajęte przez miasto od 1920 roku od założenia nowego miasta Confolens, niezmienności delegowanego ratuszu została przeniesiona do budynku dawnej poczty. Na parterze domu jest obecnie zajmowane przez twórców sklepu. Pokoje na piętrze będą wykorzystywane jako konferencji i przestrzeni wystawowej.\nWe wsi było kilka kaplic w historii. St. Anthony kaplicy zajęte szczyty Bellevue; posiadała cmentarza. Jest uważany za pierwszego miejsca kultu we wsi. Kaplica i cmentarz zostały wykorzystane do XVIIIIth wieku, kiedy kaplica została zniszczona. Kolejna kapliczka, kaplica św Anny, był w pobliżu mostu Issoire. To może pochodzą z XV lub XVI wieku. Jest sprzedawany jako majątku narodowego w 1795 lub 1796 roku, a jego ściany były wykorzystywane jako fundamentów do budowy domu. Nadal odróżnić ulicy krawędzi drzwi kaplicy z jego wapiennych filarów Pressac. Trzeci Kaplica znajduje się na ulicy wsi starej kaplicy. Żadne słowo nie jest rozpoznawalny przez jego drzwi i dwa okna pokryte cegły półkolistych (otwory te są teraz ścianach). Czwarty kaplicy Notre-Dame-de-la-Pitié, cytowany w tekście i znajduje się w pobliżu Issoire, ale nie ma pewności, ma swoją siedzibę. Wreszcie piąty kaplica wsi jest kaplica wyspy Sainte-Madeleine.\nTe budynki, które są w rejestrze gruntów 1825 roku zostały zakupione przez gminę w 1883 roku oraz w istotny sposób zmienione, aby zainstalować burmistrza i szkoły. Ratusz znajdował się w północnej części budynku i szkoły w południowej części; zewnętrznym schody służy jako rozgraniczenie obu funkcji. Szkoła składała się z jednej sali, mieszkania dla nauczyciela i aneksu. Z tyłu były dwa kursy, zadaszony dziedziniec i ogród. Mieszane Początkowo szkoła została przekształcona w szkole chłopców w 1912 roku rada miejska ze swej strony opuścił północną budynek w 1920 roku i przeniósł się do miejsca, w domu Jean Teilliet. Szkoła zamknięta w roku 1978. Od tego czasu został przekształcony w pokoju ze stron.\nA granitu kamieniołomu został położony na południowym wjeździe do wsi i zaczął być wykorzystana w 1920 roku słynny granitu wydobywano tam na sile i wykorzystywanych do podsypki i fundamentów. Kariera zatrudnionych dużą siłę roboczą w 1970 roku, ale to było do czynienia z dwoma problemami: po pierwsze był on ograniczony w jego przedłużenie ze względu na jej pozycjonowania, inne operacje generowane uciążliwości dla mieszkańców miasta. W związku z tym został opuszczony. Nie ma innego kariery w biznesie: Négrat kariera na lewym brzegu Vienne. Trzeci kariera jest obecny na północnym krańcu wsi.\nRocky Rock znajduje się wzdłuż Issoire, na przeciwległym brzegu jezdni tamy. Skała położony jest w roślinności, co sprawia, że trudno jest zobaczyć w okresie wiosenno-letnim. Według legendy, Roc Rocky przesuwa się o północy w Wigilię.\nPiątek, 7 lipca - Arènes Crevelier - 20:30 - 1 euro Folk\nPiątek 21 lipca - Arènes Crevelier - 20h30 - 1 euro Muzyka latynoska\nPiątek 28 lipca - Arènes Crevelier - 20h30 - 1 euro Bałkańska muzyka nomadyczna\nPiątek, 4 sierpnia - Arènes Crevelier - 20:30 - 1 euro Francuski pop, reggae, pop\nPiątek, 11 sierpnia - Arènes Crevelier - 20:30 - 1 euro Blues Rock\nZakupy i lokalne smakowanie lokalnych produktów w przyjemnej atmosferze. Czwartki 6 i 20 lipca na Place Henri Coursaget czwartki 3 i 17 sierpnia w Les Roches Bleues\nŚroda 21 czerwca Ferme Saint-Michel i jego otoczenie Program 9h30 - 10h15; 10h30 - 11h15 Otwarta próba warsztatów muzycznych IME, gdzie uczniowie z Confolens, którzy chcą, mogą przyjść i podzielić się muzyką o 14.00 - 15.00 na świeżym powietrzu muzycznym sjesta. Natychmiastowe startowanie, w transatlantyckiej kolejności, do krajów muzycznych snów i muzyki świata z gwarancją miękkiego lądowania ... 15h - 16h30 Animacje muzyczne, warsztaty kreacji, otwarte dla wszystkich, organizowane przez zespół animacji odbioru Rozrywka Centrum Socjo-culturel du Confolentais 17h - 18h30 Animacje muzyczne / Test ślepej próby 18h30 - 19h Scène ouverte 19h - 19h45 EDM z Michelem Mathé i Paulem Grollierem (akordeon chromatyczny i diatoniczny) 20h - 20h30 Muzycy Lo Gerbo Baudo 20h30 - 9:15 pm Otwarta scena 21:30 - 23:00 Las Gabachas de la Cumbia (Cie O Kazoo z Poitiers) - Cumbia, Ameryka Łacińska Przekąski - przekąski Przyjemność - Różnorodność - Wszyscy - Uczestnik


Copernicus festival kraków - artykuły | Nasze Miasto\nPrzez cały weekend od 10:00 do 20:00 na placu św. Marii Magdaleny trwał Krakowski Festiwal Książki. Podczas imprezy na uczestników czekało wiele atrakcji, m.in. dyktando z języka Krakowa, czy spotkanie z Mariuszem Wollnym, autorem serii książek o Kacprze Ryxie i królach Polski. Jednak najważniejszą częścią Festiwalu jest pokaz zbiorów krakowskich antykwariuszy. Zapraszamy do galerii zdjęć z tego wydarzenia!\n25 maja 2019, 21:17\nkrakowski festiwal książki\nkrakowski festiwal ksiazki


Naucz się być lepszym ojcem Fakty Białystok | fakty.bialystok.pl\nNaucz się być lepszym ojcem\nFakty Białystok 05/04/2013 16:00\nZ raportu Journal of Marriage and Family wynika, że dzieci z rodzin zaangażowanych ojców mają lepszą samoocenę, są mniej podatne na presję rówieśników, są wrażliwsze, mają bardziej rozwiniętą empatię oraz lepiej radzą sobie w szkole, a gdy dorosną - na rynku pracy.\nInicjatywa Tato.Net zaprasza ojców wraz ze swoimi partnerkami na warsztaty "7 sekretów efektywnego ojcostwa", czyli na ciekawe, nowatorsko zaplanowane wydarzenie dla mężczyzn, którzy chcą wzmocnić swoje ojcowskie umiejętności i stawać się bohaterami dla swoich dzieci.\nCelem warsztatu jest odkrywanie istoty efektywnego ojcostwa oraz wzmacnianie ojcowskich umiejętności w wychowaniu dziecka. Poprzez udział w warsztatach mężczyźni i kobiety mogą się wzajemnie wspierać i dzielić doświadczeniem w pokonywaniu problemów pojawiających się na drodze do efektywnego ojcostwa.\nProgram ten powstał w oparciu o badania socjologiczne przeprowadzone wśród ojców i dzieci, w efekcie których udało się zdiagnozować dwa typy relacji. Pierwsze z nich można określić jako silne, budujące i rozwijające. Drugie- destruktywne, toksyczne i\nRóżnica między nimi jest szczególnie widoczna w siedmiu obszarach, które określone zostały jako 7 sekretów efektywnego ojcostwa. Ich poznanie pozwala przeżywać ojcostwo jako przynoszące radość i satysfakcję.\nAby poznać te filary warto wybrać się na warsztaty, które zaczną się 12 kwietnia w pracowni rzeźbiarskiej Michała Jackowskiego. Zapisać można się na stronie internetowej organizatora.\nNaucz się być lepszym ojcem komentarze opinie\nGrzegorz - niezalogowany 2013-04-08 16:59:05\nNikita - niezalogowany 2013-04-08 09:35:32\nCoś w tym jest......


Kąpiel w wannie akrylowej - Łazienka - Muratordom.pl\n» Kąpiel w wannie akrylowej\nKąpiel w wannie akrylowej\nStarą żeliwną wannę można odnowić. Czasami jednak trzeba ją wymienić. Zwłaszcza gdy planujemy remont łazienki.\nremont łazienki, rodzaje wanien, wanna, wanna akrylowa, wanna z obudową, wanny, wymiana wanny\nObecnie najpopularniejsze są wanny akrylowe. Przy wymianie starej właśnie na taką najczęściej się decydujemy. Akryl daje się łatwo formować (dzięki czemu wanny mogą mieć różne kształty), a przy tym jest twardy i wytrzymały. Ma też sporo innych zalet:\nniewielki ciężar, co bardzo ułatwia transport i montaż wanien; gładką i ciepłą w dotyku powierzchnię; jednolitą strukturę i barwę w całej masie, dzięki czemu zadrapania, zarysowania lub inne uszkodzenia powierzchni są mało widoczne i łatwo je usunąć pastą polerską; odporność na korozję i przebarwienia, która ułatwia utrzymanie wanny w czystości. Wanny wytłacza się z płyt grubości 4-8 mm. Akryl może być dwu- lub trójwarstwowy, wzmocniony np. laminatem lub włóknem szklanym utwardzonym żywicą. Niektóre modele mają dodatkowo wzmocnione dno (np. płytą wiórową) i ścianki boczne (np. granulatem akrylowo-mineralnym). Taki akryl ma większą wytrzymałość oraz lepszą izolacyjność akustyczną i cieplną. Izolacja akustyczna tłumi odgłos napełniania wanny wodą, a dzięki izolacji cieplnej gorąca woda wolniej w niej stygnie.\nWanny akrylowe są produkowane również w wersji antybakteryjnej. Pokrywa się je wtedy powłoką o takich właściwościach albo w procesie produkcji dodaje się do akrylu odpowiedni środek. Na powierzchni takiej wanny wolniej rozwijają się bakterie, łatwiej zachować jej czystość, a efekt mycia jest trwalszy. Wciąż produkuje się wanny żeliwne i stalowe, ale zainteresowanie nimi jest już mniejsze niż akrylowymi. Wanny żeliwne – kiedyś bardzo popularne ze względu na dużą trwałość, odporność na uderzenia i odkształcenia, a także dobrą izolacyjność cieplną – odchodzą dziś w zapomnienie. Powodem tego są zapewne ich wady: duży ciężar, mały wybór kształtów i nieprzyjemnie zimna w dotyku powierzchnia. Wanny stalowe wciąż jeszcze konkurują z akrylowymi ceną. Są jednak od nich cięższe, gorzej trzymają ciepło, a ich asortyment jest znacznie uboższy – zwykle są białe i prostokątne. Najbardziej uciążliwe dla użytkowników są jednak uszkodzenia emalii, którą jest pokryte ich wnętrze. Na ściankach wanny mogą powstawać wyglądające bardzo nieestetycznie zacieki i ślady rdzy. Powierzchnia wanny jest też nieprzyjemnie zimna w dotyku. Jako ciekawostkę można traktować wanny ze sztucznego marmuru czy z drewna, które ze względu na wysoką cenę są rzadkością w ofercie producentów.\nZdjęcie do bloczka '2 zdjecia' - art 3505\nZ gotową obudową\nKorzystanie z wanny będzie wygodne, jeśli pozostawi się przed nią odpowiednio dużo wolnej przestrzeni i zachowa dostateczne odstępy od innych urządzeń sanitarnych.\n3 wskazówki dla domowych fachowców\n1. Wymiana będzie najłatwiejsza, gdy nowa wanna będzie miała takie same wymiary i otwór odpływowy w tym samym miejscu co stara. Unika się wtedy przeróbki kanalizacji.2. Ze względu na to, że różne modele wanien mają różne wielkości otworów odpływowych, warto kupić od razu syfon wraz z wanną – wtedy będziemy mieć pewność, że wszystko do siebie pasuje.3. Aby nie uszkodzić wanny podczas pracy, nie zdejmujmy z niej fabrycznej folii ochronnej.\nNa zakupy z planem\nDo zakupu wanny warto się przygotować. Zawęzimy krąg poszukiwań, gdy określimy wymiary wanny i jej przybliżony kształt oraz kwotę, jaką chcemy na nią przeznaczyć. Kształtna z zewnątrz. Zarówno osoby lubiące proste formy, jak i zwolennicy bardziej wyszukanych kształtów znajdą coś dla siebie na rynku. Wanny prostokątne z gładkimi ściankami, prawie pionowymi albo pochyłymi, z wyprofilowaniem na plecy, łokcie lub pupę mogą mieć długość od 100 do 190 cm i szerokość od 70 do 120 cm. Producenci zazwyczaj oferują jeden model w kilku rozmiarach. Wanny o długości mniejszej niż 140 cm często mają siedziska, większe raczej nie. Popularne są wanny narożne symetryczne i asymetryczne. Zapewniają podobny komfort kąpieli jak prostokątne o zbliżonych wymiarach, ale zajmują mniej miejsca. W modelach symetrycznych prostopadłe boki są tej samej długości. Najmniejsze wanny symetryczne mają wymiary 120 x 120 cm, największe 175 x 175 cm. Niektóre mają siedziska i/lub wyprofilowanie na łokcie albo mydło. W wannach asymetrycznych prostopadłe boki mają różną długość, skąd bierze się podział na modele prawe i lewe, zależnie od usytuowania krótszego boku wanny – odpowiednio z prawej lub lewej strony. Najmniejsze wanny asymetryczne mają wymiary 140 x 75 cm, największe – 160 x 100 cm. Otwór odpływowy zwykle znajduje się naprzeciw krótszego boku. Wanny owalne i okrągłe są oferowane jako wolno stojące lub przyścienne. Są przeznaczone raczej do dużych łazienek i salonów kąpielowych, mają bowiem długość powyżej 180 cm i szerokość powyżej 80 cm.\nWygodna wewnątrz. Wybierając wannę, trzeba zwracać uwagę także na wyprofilowanie wnętrza. Wpływa ono bowiem nie tylko na wygodę użytkowania, ale również na zużycie wody podczas kąpieli. Wanny o takim samym kształcie mogą mieć różną głębokość, a ścianki boczne pionowe lub pochylone. Miejsce na łokcie i głowę, wgłębienie na mydło, gąbkę czy żel do kąpieli mogą być na różnej wysokości i w różnym miejscu. Dlatego, aby kupić wygodną wannę, warto ją wypróbować – usiąść w niej. Dobrze jest przymierzyć wannę nie tylko do siebie, ale i innych członków rodziny. Od zewnętrznych wymiarów wewnętrznego ukształtowania zależy też pojemność wanny. Może ona wynosić od około 70 l – w najmniejszych modelach, do ponad 450 – w największych.\nOpracowanie: Agata Kosiarksa, Małgorzata Majkowska\nŹle zamontowana brama przesuwna. Jak nakłonić wykonawcę do usunięcia usterek? , Polargos Dom w granicy. Czy sąsiadka może zabronić prac dociepleniowych? , Termo Organika Jak wyrównać schody betonowe? , STOWARZYSZENIE PRZEMYSŁU WAPIENNICZEGO


Nowoczesne oświetlenie w dobrej cenie - E Modetka\nStart » E-Działalność » Wyposażenie Wnętrz » Nowoczesne oświetlenie w dobrej cenie\nW coraz większej ilości domów zastosowanie znajdują się lampy ledowe, które charakteryzują się oryginalnością wyglądu i funkcjonalnością na najwyższym poziomie. W propozycji sklepu internetowego SalonLED znajduje się bardzo duży wybór markowego oświetlenia dla domu. W sprzedaży znajdują się produkty różniące się pomiędzy sobą rozmiarami, kształtami i rodzajem materiałów, z których zostały wykonane ich obudowy. Dobrymi opiniami wśród klientów polecanego sklepu online cieszy się oświetlenie LED. Wchodzące w skład asortymentu lampy są dopracowane w najmniejszych szczegółach. Ich części składowe nie ulegają zniekształceniom i odbarwieniom pod wpływem działania czynników zewnętrznych. Proponowane oświetlenie LED jest bardzo często montowane w pomieszczeniach łazienkowych. Oprawy w przypadku tego rodzaju lamp wyróżniają się szczelnością, co gwarantuje odpowiednie zabezpieczenie przed wilgocią. Poszczególne produkty na stronie polecanego sklepu są poukładane tematycznie, co ułatwia klientom dokonanie wyboru.


Fotograf Ślubny Szczecin - Najlepsze zdjęcia w 2019 roku\nFOTOGRAFICZNE PODSUMOWANIE 2019 ROKU\nNAJEPSZE ZDJĘCIA – FOTOGRAFICZNE PODSUMOWANIE 2019 ROKU.\nNajwyższa pora, żeby na spokojnie się zatrzymać, zebrać myśli i podsumować miniony sezon. Ubiegły rok był dla mnie wyjątkowy pod względem spełnienia założonych celów i dużego progresu w stosunku do 2018. Zmiany widać przede wszystkim w kolorystyce oraz stylu, w jakim wykonuję reportaż. Warsztaty, w które bardzo dużo inwestuję każdego roku otworzyły mi oczy na pewne sprawy. Dzięki temu stale mogę się rozwijać i wiem nad czym muszę jeszcze popracować.\nTeraz trochę faktów w liczbach :\n35 – Tyle reportaży ślubnych dla Was wykonałem w ubiegłym roku\n59 – Tyle sesji ślubnych, rodzinnych i reportaży z chrztu łącznie wykonałem\n34 – Na tylu różnych salach wykonywałem zdjęcia\n4 – W tylu województwach wykonałem dla Was reportaże\n37 – Tyle par zaufało mi w 2020 roku\nTeraz czas na podziękowania! Dziękuję z całego serca Wszystkim parom, które miałem przyjemność fotografować w minionym roku. Dziękuję również za zaufanie wszystkim, z którymi podpisałem umowy na 2020 i 2021, nie spodziewałem się tak ogromnego zainteresowania. Podziękowania należą się również usługodawcom, z którymi miałem przyjemność współpracować.\nDo podsumowania wybrałem około 150 moich ulubionych ujęć. Zdjęcia zostały starannie wyselekcjonowane do liczby 83 i ułożone w ciekawą historię przez Izę i Zygmunta z Górscy Fotografia za co im również serdecznie dziękuję!\nNajlepsze zdjęcia w 2019 – Fotograf Szczecin\nNa sam koniec zapraszam serdecznie na nowo powstały blog – www.weselnieowszystkim.pl – Gdzie dzielę się swoim doświadczeniem i inspiracjami 🙂\nSesja Narzeczeńska w Szczecinie - Sesja w Stodole.


Materiały i tkaniny sygnowane - Dom Tkanin\n> Materiały sygnowane\nDoskonała propozycja dla miłośników oryginalnych, a przy tym wyjątkowo modnych stylizacji niczym prosto z pokazów światowej sławy projektantów. W naszym sklepie znajdą Państwo niesamowite tkaniny sygnowane – wyprodukowane m.in. dla Domu Mody Cavalli, Dolce & Gabbana, Versace czy też Alta Moda. Prezentowane materiały sygnowane to nie tylko niepowtarzalne wzornictwo i klasa. To także tkaniny z tzw. górnej półki – eleganckie, przyjemne w dotyku i wytrzymałe. Wśród nich znajduje się lekka satyna jedwabna, miękki batyst bawełniany, lejący szyfon jedwabny, lekko elastyczna krepa jedwabna oraz wiskoza o diagonalnym splocie.\nTkaniny sygnowane dostępne są w wielu wersjach kolorystycznych do wyboru. Są to materiały zdobione nietuzinkowymi nadrukami z motywem liści, kolców, myszy, rybek, samochodów, kwiatów, a także skóry węża. Idealnie nadają się na tuniki, sukienki, koszule, bluzki czy też apaszki, ale nie tylko. Z powodzeniem można z nich uszyć również designerską poszewkę na poduszkę dekoracyjną.\nProdukty Jest 7 produktów.\nBawełna sygnowana Cavalli\nSygnowana bawełna, wzór Domu Mody Cavalli.\nBatyst samochody, wzór Cavalli\nSygnowany batyst bawełniany, wzór Domu Mody Cavalli. Batyst bawełniany, wyjątkowo szlachetny, miękki i bardzo przyjemny w dotyku. Wyprodukowana dla Domu Mody Cavalli. Tkanina we wzory miasta, samochodów , kwiatów. Polecana na spódnicę, sukienki, bluzki, tuniki i koszule. Cena za 55cm. Kolorystyka: biel, czerń, turkus, zieleń, czerwień. Skład: bawełna...\nJedwab sygnowany Alta Moda, myszy. Art- 7j.\nJedwab sygnowany Alta Moda, myszy rysowane. Art- 7j. Najwyższej jakości lekko elastyczna krepa jedwabna. Pięknie się układa, lekka i szlachetna, delikatnie transparentna. Designerski nadruk, dyskretny perłowy połysk. Polecana na zwiewne bluzki, tuniki, sukienki. Cena za 80 cm tkaniny. Kolorystyka: zgaszona perłowa biel, grafit. Skład: jedwab 98%,...


Milanowskie Muzeum Gier i Komputerów - Patronite.pl\nLiczba Patronów: 755\n8 595 zł łącznie\nRatujemy od zapomnienia urządzenia, które na początku lat 90-tych były marzeniem społeczeństwa, a które obecnie skazane są na powolne wymarcie. 30 lat temu dawały nam rozrywkę, a dziś mało kto pamięta o ich wkładzie w nasze życie. W MMGiK codziennie kultywujemy pamięć o niepowtarzalnych wynalazkach!\nMam na imię Konrad i od 2007 roku z przerwami kolekcjonuję komputery, podzespoły oraz gry i czasopisma komputerowe, ze złotej epoki branży IT - lat 80/90-tych i późniejszych.\nNa początku 2020 roku postanowiłem nie zwlekać dłużej i zrealizować swoje największe marzenie - dzielić się wiedzą i entuzjazmem, pokazując, że stara technologia warta jest prezentowania i bawi nie mniej niż kiedyś!\nAktualnie ratuję od zapomnienia i utylizacji urządzenia, które na początku lat 90-tych były marzeniem społeczeństwa (oraz moim!), a które obecnie skazane są na powolne wymarcie. 30 lat temu dawały nam rozrywkę, a dziś mało kto pamięta o ich wkładzie w nasze życie. Ja pamiętam i kultywuję pamięć o niepowtarzalnych technologicznych wynalazkach.\nMMGiK.org na finałowej gali konkursu Perły Mazowsza 2021\nNaprawiam - o ile uszkodzenia nie są nieodwracalne, a części zamienne dostępne,\nOdnawiam - doprowadzamy do stanu jak najbliższemu fabryce (refurbish),\nKolekcjonuję i konfekcjonuję podzespoły komputerowe - główne procesory oraz karty graficzne,\nUWIELBIAM pisać i tworzyć treści o tematyce komputerowo-growej!\nSpójrz tylko na wyjątkowe kalendarium jakie powstało z niewielkiej części naszych wpisów na Facebook'u!\nPo DWÓCH latach działalności, PIĘCIU zorganizowanych wydarzeniach (oraz kolejnych w drodze!) oraz zdobyciu prestiżowej Perły Mazowsza 2021 w kategorii Kultura, chcemy dalej się rozwijać z jeszcze większym rozmachem.\nChcemy otworzyć się na społeczność i przygotować ekspozycję naszego sprzętu w samym Milanówku. Będziemy zabiegać o rejestrację fundacji, pozyskanie dotacji oraz dalszy rozwój projektu aż do jego pełnego zalegalizowania jako pełnoprawne muzeum.\nProszę o Państwa wsparcie w rozruchu tej działalności!\nNasze plenerowe imprezy cieszą się uznaniem lokalnych społeczności. To wyjątkowa i w niektórych przypadkach jedyna możliwość zobaczenia i doświadczenia starej technologii. Te międzypokoleniowe wydarzenia połączone z warsztatami dla najmłodszych pokazują jak przebiegała ewolucja elektronicznej rozrywki oraz lawinowego postępu technologicznego na przestrzeni lat 80 i 90-tych. To również wyjątkowa okazja na zobaczenie w akcji komputerów, które przechodzą w MMGiK kompletną renowację!\nCzerwiec 2021 - Piknik z Krówką (obchody 100-lecia Prawdziwej Krówki Pomorskiego z Milanówka)\nWrzesień 2021 - XVI Festiwal Otwarte Ogrody w Milanówku\nListopad 2021 - Retro Rozrywka w Galerii Łomianki\nStyczeń 2022 - MMGiK gra dla WOŚP w Milanówku\nMarzec 2022 - Retro Dzień w Multicentrum (Piaseczno)\nMaj 2022 - Noc Milanowskiego Muzeum Gier i Komputerów\nDołącz do naszych fanów lub obserwuj jak codziennie rozwija się MMGiK\nW głównym kręgu zainteresowania są głównie komputery PC i konsole z początku lat 90-tych i późniejszych, oprogramowanie, akcesoria, czasopisma i magazyny tematyczne. Są to również urządzenia powiązane takie jak monitory, telewizory, urządzenia audio-wideo z lat 90-tych.\nZnaczna część eksponatów pochodzi od darczyńców - znajomych oraz nieznajomych, lokalnych i z całej Polski. Pozostałe zaś pochodzą z prywatnych środków. Część z eksponatów została pieczołowicie odnowiona, część naprawiona, a nieliczne i niesprawne dopełniają kształtu kolekcji. Proszę tylko zobaczyć naszą galerię na Instagramie - czy te przedmioty wyglądają jakby miały 10, 20 a nawet ponad 30 lat? Nie wydaje mi się! :)\nBo jesteście z nami oraz identyfikujecie się z naszą działalnością!\nOkazujecie zwiększone zainteresowanie naszą działalnością! Dziękujemy!\nJesteśmy wdzięczni za okazaną pomoc w rozwoju naszego projektu!\nTa kwota to znaczące wsparcie naszej inicjatywy działającej dla lokalnej społeczności, a w przyszłości być może dla pasjonatów z całego kraju!\nTwoje wsparcie przerasta nasze najśmielsze oczekiwania... Od tego progu każdy Patron otrzymuje dostęp do prywatnej Grupy na Facebook'u dysponując ekskluzywnym dostępem do niepublikowanych treści związanych z rozwojem projektu! Będziesz wiedział to piszczy w projekcie i jakie ma plany bądź co będzie realizować w najbliższej przyszłości.\nWspaniała kontrybucja w projekt MMGiK! Dziękujemy i jednocześnie oferujemy Tobie lub Twojej firmie przestrzeń, w grafice tytułowej na Facebook'u oraz na naszej stronie internetowej! Stając się naszym Patronem Strategicznym możesz być pewien, że Twoje logo będzie wyeksponowane właściwie i zobaczą je tysiące osób miesięcznie! Dodatkowo otrzymasz zaproszenie do zamkniętej grupy na Facebook'u dysponując ekskluzywnym dostępem do niepublikowanych treści związanych z rozwojem projektu! Będziesz wiedział to piszczy w projekcie i jakie ma plany bądź co będzie realizować w najbliższej przyszłości.\n286 zł miesięcznie\nTwój szczytny gest w znaczący sposób wspiera rozwój projektu! Przez cały okres subskrypcji tego progu zyskujesz status Złotego Patrona.\nTwoje imię lub logo/nazwa firmy znajdzie się w wyszczególnionym miejscu w grafice tytułowej na Facebook'u oraz na naszej stronie internetowej! Możesz być pewien, że Twoje logo będzie wyeksponowane właściwie i zobaczą je tysiące osób miesięcznie! Ponadto umieścimy link to Twojej strony internetowej lub wzmiankę o profilu Social Media naszej stronie internetowej oraz profilu na Facebook'u *.\nJeśli Twoje wsparcie będzie trwało co najmniej pół roku zorganizujemy zamkniętą imprezę tylko dla Ciebie (np. Twojej rodziny, znajomych, pracowników) **.\nOtrzymasz też oczywiście dostęp do wewnętrznej grupy na FB - będziesz wiedział m.in. jakie są plany i w jaki sposób wykorzystane są Twoje wpłaty.\n*) Przed aktywacją tego progu prosimy o kontakt celem ustalenia możliwości umieszczenia reklamy na naszym profilu, stronie. Zastrzegamy sobie możliwość odmowy.\n**) Otwarcie ekspozycji przewidywane jest na jesieni 2022r. Nasz lokal wymaga adaptacji (przygotowania podłogi i remontu instalacji elektrycznej, aby możliwe było sprowadzenie mebli jak i sprzętu). Zbieramy środki m.in. na ten cel. Stale się rozwijamy!


Britney Spears usunęła swój profil na Instagramie. Zaczyna życie od nowa - WP Kobieta\nBritney Spears usunęła swój profil na Instagramie. Zaczyna życie od nowa\nBritney Spears rezygnuje z publikacji informacji o swoim życiu prywatnym w mediach społecznościowych. Profil gwiazdy na Instagramie został właśnie dezaktywowany, co może tylko oznaczać, że zaczyna ona wszystko od nowa. Fani nie są jednak z tego zadowoleni.\nBritney Spears usunęła swój profil na Instagramie Źródło: Getty Images, fot: Anthony Harvey\nW połowie listopada 2021 roku stała się wolna od kurateli toksycznego ojca, teraz rezygnuje także z publikacji w mediach społecznościowych. Britney Spears zaczyna wszystko od nowa, a jej profil na Instagramie został właśnie dezaktywowany. Amerykańska gwiazda, którą obserwowało miliony użytkowników, podjęła taką decyzję nagle, nie uprzedzając o tym swoich fanów. Ci martwią się, czy to dobry krok z jej strony.\nBritney Spears usunęła swój profil na Instagramie\nJeżeli pragniecie zobaczyć, co dzieje się aktualnie u Britney Spears, nie znajdziecie tego już na Instagramie. Gwiazda zrezygnowała z prowadzenia swojego oficjalnego konta, które zostało dezaktywowane. Nie wiadomo jednak, czy stało się to na chwilę, czy Britney robi sobie dłuższą, a nawet i dożywotnią przerwę od mediów społecznościowych.\nPrzez ostatnie tygodnie na instagramowym profilu wokalistki mogliśmy obserwować m.in. zdjęcia z ukochanym Samem Asghari czy nagie fotografie, którymi artystka "udowadniała" swoją wolność. Na jednym z ostatnich zdjęć wyglądała jednak na smutną i zmęczoną, co zaniepokoiło jej fanów. Czy to właśnie przez to postanowiła zniknąć?\nZobacz: Nagie selfie gwiazdy. Takiej Britney Spears świat jeszcze nie widział\nBritney Spears przez 13 lat była pod kuratelą swojego ojca, Jamiego Spearsa, który sprawował władzę zarówno nad nią samą, jak i wielomilionowym majątkiem. Powodem był zły stan psychiczny artystki, który wraz z "opieką" ojca, jeszcze bardziej się pogorszył.\nBritney Spears przez lata walczyła o wolność, którą osiągnęła dopiero w listopadzie zeszłego roku. Wyznała, że w tym ciężkim dla siebie czasie nie otrzymywała żadnego wsparcia od nikogo z rodziny, nawet własnej siostry, a siłę czerpała od wiernych fanów.\nJak będzie teraz wyglądało jej życie? Jak oficjalnie wiadomo, Spears jest w trakcie tworzenia autobiografii, która przedstawi wszystko to, co przeżywała przez ostatnie 13 lat. Według informacji podanych przez "Page Six", podpisała umowę z wydawnictwem Simon&Schuster, które prawdopodobnie ją opublikuje. Artystka zarobi na tym 15 mln dol.\nZobacz: Dziennikarz ujawnił pytania, których nie mógł zadać Britney Spears podczas wywiadu. Jest ich aż 16


Nowe przepisy o ochronie danych osobowych (RODO) a wykonywanie zawodu adwokata - Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie\nOkręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wraz z Komisją Informatyzacji przy ORA w Warszawie serdecznie zapraszają na szkolenie dr adw. Pawła Litwińskiego – Członka Grupy Ekspertów Komisji Europejskiej ds. stosowania RODO i redaktora naukowego Komentarza do RODO – pt.: Nowe przepisy o ochronie danych osobowych (RODO) a wykonywanie zawodu adwokata.\n1. Podstawowe wiadomości dotyczące RODO.\n2. Tzw. polskie wdrożenie RODO i nowelizacja ustawy Prawo o adwokaturze.\n3. Jakie dane osobowe przetwarza adwokat?\n4. Status prawny adwokata jako podmiotu przetwarzającego dane osobowe.\n5. Obowiązki adwokata związane z przetwarzaniem danych osobowych:\n* jaka jest podstawa prawna przetwarzania danych osobowych przez adwokata?\n* zgoda na przetwarzanie danych i dlaczego jej nie zbierać?\n* informowanie osób, których dane dotyczą\n* obowiązki zabezpieczenia danych osobowych, czyli podejście oparte na ryzyku\n6. Prawo do bycia zapomnianym, prawo do przenoszenia danych – czy i jak wpłyną na ochronę danych w kancelarii?\n7. Organizacja ochrony danych osobowych w kancelarii.\nSzkolenie odbędzie się 16 kwietnia br. w godzinach 10.00 – 14.00 w sali im. H. Krajewskiego w siedzibie ORA w Warszawie, Al. Ujazdowskie 49.\nZa uczestnictwo w szkoleniu Komisja Doskonalenia Zawodowego przy ORA w Warszawie przyznała 4 punkty.


Pracuj z nami - Alfa Plastik\nNasz sukces opiera się na pracy zespołowej i wzajemnej pomocy. Wspólne wydarzenia łączące działy, ich pracowników, wzmacniają wzajemną energię do przyszłych wyzwań to nasz standard.\nCertyfikowane ośrodki szkoleniowe i wykładowcy zadbają o Twój rozwój zawodowy i osobisty. Wykładowców dobieramy z naciskiem na praktyczne korzyści dla Ciebie. W naszej ofercie znajdziesz całą gamę programów pogłębiających wiedzę i umiejętności zawodowe lub zdolności osobiste.


Promocja tomiku wierszy Leszka Glazy\nSpotkanie miało charakter kameralny i niemal rodzinny, i to nie tylko z uwagi na obecność najbliższej rodziny autora, lecz także osób, z którymi spotkał się autor Leszek Glaza i które stały się mu bliskie w dotychczasowej wędrówce przez życie.\nLiryki Leszka Glazy to małe kompozycje, ale obfite w środki artystyczne, bogate w treści, promujące najwyższe wartości, otulone optymizmem i nadzieją. Ta poezja uskrzydla, wspiera i umacnia, pozwala docenić to, co mamy i wyrazić wdzięczność, za to, czego często nie doceniamy.\nPromocję poprowadziła Małgorzata Wiszowata i na jej pytanie: jak słuchać, żeby usłyszeć, zrozumieć i czy milcząc nie mówimy więcej, autor odpowiedział: - Szczególnie ważne jest to w dzisiejszych czasach, kiedy potok słów wylewa się zewsząd i trochę nas zagłusza – mówi Leszek Glaza. - Telefon już nie jest telefonem, ale przekaźnikiem informacji, przed którymi coraz trudniej jest nam się bronić. Coraz częściej tak zaczynamy i kończymy nasz dzień. Jednak najcudowniejszym momentem jest to, kiedy spotykają się ludzie, którzy nie chcą mówić o sobie, ale chcą słuchać o tym, kogo spotykają na swojej drodze. Kiedy, po namowach przyjaciół, żeby opublikować te moje wiersze, zdecydowałem się wydać tomik, napisałem wstęp, ale nagle uświadomiłem sobie, jak ważne jest to, z kim się przebywa.\nW tłumie możemy nie usłyszeć, co ktoś chce nam powiedzieć. Przychodzi taki moment, że możemy posłuchać siebie. Wczuć się w to, co mówimy, jakie emocje nam towarzyszą. Bylejakość nie jest dla tych, którzy czytają poezję.\nLeszek Glaza jest przedsiębiorcą, społecznikiem i wieloletnim radnym, który przez jedną kadencję pełnił funkcję wiceprzewodniczącego, a przed dwie - Przewodniczącego Rady Miasta.\nW załączonej do tomiku recenzji, poetka Jolanta Miśkiewicz napisała, że poezja nierymowana Leszka Glazy jest debiutem z fajerwerkami. Jak podkreśliła, "piękno miłości i łez" oraz "słone meteoryty" tworzą obraz ciekawie zapisanych uczuć, w którym autor spaja w swojej poezji cząstkę kosmosu i cząstkę siebie.\nPodczas promocji obecni byli bliscy, znajomi autora oraz przedstawiciele władz samorządowych m.in. Arkadiusz Kraszkiewicz, zastępca prezydenta Wejherowa i Leszek Szczypior, wiceprzewodniczący Rady Miasta Wejherowa.


Skrócenie Titin powodujące rozdęta kardiomiopatia – stomatologia Kraków\nPrzeanalizowaliśmy TTN u 312 pacjentów z kardiomiopatią rozstrzeniową, 231 pacjentów z kardiomiopatią przerostową i 249 osób z grupy kontrolnej, stosując sekwencję nowej generacji lub dideoksy. Oceniliśmy szkodliwe warianty do koseregacji w rodzinach i oceniono charakterystykę kliniczną.\nZidentyfikowaliśmy 72 unikalne mutacje (25 bzdur, 23 zmiany ramek, 23 łączenie i duża wstawka tandemowa), które zmieniły titynę o pełnej długości. Wśród badanych za pomocą sekwencjonowania nowej generacji częstość mutacji TTN była istotnie wyższa u osób z kardiomiopatią rozstrzeniową (54 z 203 [27%]) niż u osób z kardiomiopatią przerostową (3 z 231 [1%], P = 3 × 10-16) lub kontroli (7 z 249 [3%], P = 9 × 10-14). Mutacje TTN kosegregowane z poszerzoną kardiomiopatią w rodzinach (łączny wynik punktacji, 11,1) z wysoką (> 95%) obserwowaną penetracją po ukończeniu 40 lat. Mutacje związane z kardiomiopatią rozstrzeniową były nadreprezentowane w prążku A w titinie, ale były nieobecne w regionach z tytyną z dyskiem Z i M (p <0,01 dla wszystkich porównań). Ogólnie, częstość występowania wyników sercowych była podobna u osób z mutacjami TTN i bez tych mutacji, ale zdarzenia niepożądane występowały wcześniej u nosicieli mutacji u mężczyzn niż u nosicieli (P = 4 × 10-5).\nMutacje skracające TTN są częstą przyczyną kardiomiopatii rozstrzeniowej, występującej w około 25% przypadków rodzinnych idiopatycznej kardiomiopatii rozstrzeniowej oraz w 18% przypadków sporadycznych. Włączenie metod sekwencjonowania, które wykrywają skrócenia TTN w badaniach genetycznych w przypadku kardiomiopatii rozstrzeniowej, powinno znacznie zwiększyć czułość testu, umożliwiając w ten sposób wcześniejsze rozpoznanie i interwencję terapeutyczną u wielu pacjentów z rozszerzoną kardiomiopatią. Zdefiniowanie funkcjonalnych efektów mutacji tnących TTN powinno poprawić nasze zrozumienie patofizjologii kardiomiopatii rozstrzeniowej. (Finansowane przez Howard Hughes Medical Institute i inne.)\nMutacja genu jest ważną przyczyną kardiomiopatii. Mutacje w ośmiu genach sarkomeru-białko powodują kardiomiopatię przerostową, wykrytą u 40 do 70% pacjentów.1,2 Wykazano, że zmiany w ponad 40 genach, z których większość koduje składniki sarcomere, cytoszkielet lub blaszkę jądrową lub przypuszcza się, że powoduje rozszerzenie kardiomiopatii.3,4. Ocena kliniczna wskazuje, że od 30 do 50% pacjentów z rozszerzoną kardiomiopatią ma krewnego, który jest dotknięty lub może być dotknięty chorobą, 5-7, który implikuje przyczynę genetyczną\n[podobne: dyżury aptek zielona góra, abud józefów, promed radomsko ]


Kuszenie losu - Barbara Rybałtowska (27684) - Lubimyczytać.pl\n5,71 (89 ocen\ti\t12 opinii) Zobacz oceny\nWojciech Gołębiewski | 2015-12-23\nOceniałem dwa tomy jej sagi wojennej: II część na 10 gwiazdek, a III - na 8. Zrozumiałe więc jest, że przystąpiłem z wielkim entuzjazmem do lektury następnej książki jej autorstwa. A tu totalna wpadka. Historia słabego mężczyzny, nazywając rzecz po imieniu - pętaka, a sprawę pogarsza forma, którą jest opowieść w pierwszej osobie. Od pierwszych stron czułem zażenowanie, że pętak wybrał mnie poniekąd na swojego spowiednika.\nNo cóż, nawet największym zdarzają się wpadki. Może kiedyś będę miał okazję zatrzeć nieprzyjemny smak po tej lekturze.\nangel | 2010-11-17\nPrzyciągnęła mnie okładka- książki szybujące wśród chmur jak ptaki- śliczna. I nie rozczarowałam się. Książkę faktycznie czytało się jednym tchem.\nGłówny bohater i zarazem narrator powieści to artysta, który w swoim życiu buja w obłokach, nie może odnaleźć prawdziwego szczęścia i spokoju. Rozdarty między dwiema całkiem różnymi kobietami, borykający się z niemocą twórczą zmaga się w swoim życiu z ,,kuszeniem". Czy uda się mu nie zdradzić samego siebie i nie zawieść najbliższych?\nAnna | 2011-09-06\nOpowieść o dwoistości męskiej natury napisana przez kobietę.\nMoże dlatego bohater jest tak mało wyrazisty, pełen wątpliwości i niezdecydowania.Ciekawe spojrzenie - warto przeczytać i pomyśleć.\nOlga | 2013-09-26\nCały czas chodzi za mną proza Barbary Rybałtowskiej. Dziwne to uczucie, ale postanowiłam moje doświadczenia, związane z lekturą przeczytanej jakiś czas temu książki, skonfrontować z inną jej powieścią. Ciągle myślę o tym, że ta autorka czaruje słowem, jego użyciem, subtelnymi połączeniami wątków, brakiem wulgaryzmów i dokładnością rzemiosła. Podziwiam jej talent i lekkość z jaką posługuje się piórem, więc postanowiłam sięgnąć po "Kuszenie losu", by jeszcze raz spotkać się z jej narracją i budowaniem fabuły. Chciałam się przekonać czy ostatnie wrażenia, które nie odpuszczają, są uzasadnione..\nI znów mam podobne odczucia. Książkę przeczytałam jednym tchem, niemalże na bezdechu. To ciekawe, tym bardziej, że nie doświadczyłam w niej ani wartkiej akcji, ani scen mrożących krew w żyłach. Nie jest to też powieść o kobiecie sukcesu, która radzi sobie ze wszystkimi przeciwnościami losu.\nCiągle zastanawiam się dlaczego tak bardzo podoba mi się jej proza?\nFabuła opisuje życie twórcy -...\nFabuła opisuje życie twórcy - Henryka Nowaka, autora książek, który ma własne wydawnictwo i pomimo obowiązków, nieustannie błądzi w świecie marzeń i iluzji. Wiąże się z Ewą, kobietą, która jest jego ostoją, ale to nie ogranicza jego podbojów. Ma słabość do Anny, która była jego miłością, wdaje się w przygodny romans. Egzystencja Henryka nie należy do nudnych i zdecydowanie nie jest przewidywalna. W jego świecie nie trudno o nagłe zwroty akcji, niczego nie można być pewnym. Na tym polega przewrotność losu, która kieruje życiem każdego.\nBarbara Rybałtowska potrafi zbudować prawdziwą historię. Czytając jej książki mam wrażenie, że to mogłoby się wydarzyć. Być może dlatego, że nie potrafię przewidzieć losów głównych bohaterów? Być może chodzi o to, że autorka ucieka od schematów, którymi posługują się twórcy piszący dla kobiet? Wiem jedno. Ta proza jest dla mnie bardzo interesująca i nie ogłupia! Na pewno sięgnę po kolejną jej książkę, bo jakoś nie potrafię się oderwać od przygód i bohaterów, którymi autorka karmi swoich czytelników.\nMyślę, że w doskonałym połączeniu kunsztu słowa, dopracowanym rzemiośle, jakim jest pisarstwo i zastosowaniu przemyślanych konceptów tkwi moc tej prozy, która jest mi tak bardzo bliska. Jeśli fabuła dodatkowo zostaje okraszona inteligentnymi faktami społeczno-politycznymi i psychologicznymi, to uważam, że taki rodzaj prozy kobiecej warto polecać i promować. Tym bardziej, że jest to cały czas lekka powieść dla kobiet.\nKsiążkę polecam osobom, które chcą przeczytać ciekawą fabułę, niekoniecznie naszpikowaną akcją, ale zawierającą doskonały portret psychologicznych głównego bohatera, a także wszystkim, którzy lubią historie rozgrywające się w społeczeństwie autorów i wydawców.\nMarta | 2011-04-04\nPrzyciągnęła mnie okładka - kolorowa z szeroko otwartymi książkami.. Aż chce się zajrzeć do środka. To opowieść o mężczyźnie rozdartym pomiędzy dwoma kobietami. Czyta się bardzo szybko. Polecam.\nMartwy Kruk | 2013-05-11\nSama okładka jest wprowadzeniem do książki opowiadającej o Henryku Nowaku, który jest pisarzem stąd też okładka przedstawiająca latające książki. Pan Nowak zmaga się z kapryśną weną. Mówi o sobie, że jest człowiekiem słabego ducha, który co dziennie zmaga się sam ze sobą. Jego największym problemem jest zdradzanie wszystkiego na czym mu zależy. Żyje między rzeczywistością a światem fikcyjnym, w ten sposób niejednokrotnie ucieka od ludzkich problemów, ale czy w obliczu tragedii będzie w stanie przestać marzyć?\nZ twórczością Barbary Rybałtowskiej nie miałam jeszcze do czynienia. Rzadko doszukuje się nowych nazwisk w polskiej literaturze, ale cieszę sie, że 'Kuszenie losu' wpadło w moje ręce. Z tyłu okładki napisano, że każdą książkę tej autorki czyta się jednym tchem po lekturze tej pozycji musze sie z tym zgodzić. Na rynku mamy ogromny wybór książek obyczajowych i żeby zaskoczyć tych najbardziej wymagających odbiorców pisarz musi mieć, albo dobry pomysł na samą książkę, albo...\nZ twórczością Barbary Rybałtowskiej nie miałam jeszcze do czynienia. Rzadko doszukuje się nowych nazwisk w polskiej literaturze, ale cieszę sie, że 'Kuszenie losu' wpadło w moje ręce. Z tyłu okładki napisano, że każdą książkę tej autorki czyta się jednym tchem po lekturze tej pozycji musze sie z tym zgodzić. Na rynku mamy ogromny wybór książek obyczajowych i żeby zaskoczyć tych najbardziej wymagających odbiorców pisarz musi mieć, albo dobry pomysł na samą książkę, albo świetny styl pisania. W tym przypadku autorka miała bardzo oryginalną koncepcje, ponieważ autorka pozwoliła sobie aby w książce pojawiło się morderstwo co już samo w sobie wnosi coś nowego. Nie spodziewałam się, że tak potoczą sie losy bohaterów, a z reguły ten gatunek mnie niczym nie zaskakuje. Choć książka jest zaliczana do literatury pięknej, ja klasyfikuje ją jako obyczajówkę.\nBohaterowie są przystępni. Autorka bardziej skupiła się na poruszanych wątkach. Za to świetnie przedstawiła różne relacje: mąż-żona, rodzic-dziecko, mężczyzna-kochanka, teść-sięć.\nGłównego bohatera już trochę poznaliśmy, dla przypomnienia, nazywa się Henryk Nowak to starszy pan, który ma żonę i dzieci. Kiedyś pisarz, dziś wydawca książek. Sam do końca nie wie czego chce od życia. Choć kocha swoją żonę, nie może zapomnieć o dawnej znajomej, która zamąciła mu w głowie- Annie. Pewnego dnia los, postanawia wystawić Henryka na próbę, otóż wspomniana Anna przychodzi do jego wydawnictwa w celu wydania swojej debiutanckiej książki. Powracają wspomnienia. Henryk staje przez trudnym wyborem. Ma tendencje do zaniedbywania osób, na których mu zależy. Czy go polubiłam? Sama nie wiem, był raczej dla mnie przykładem człowieka, jakim nie powinnam być i ostrzeżeniem na przyszłość.\nKsiążka została napisana najprostszym językiem i łatwym w odbiorze. Dialogi są przekonywujące sytuacje, które mogą zdarzyć się każdemu z nas, dzięki tym elementom książka jest przekonywująca. Ponad to przedstawione są ciekawe historie z życia różnych rodzin. Czasami są straszne i szokujące. Spotykamy min. patologiczną rodzinę, której pomoże Anna. Nie będę już więcej zdradzać fabuły książki, niech to bedzie dla was słodka tajemnica.\n'Kuszenie losu' to lekka historia dla czytelników o małych wymaganiach. Książka zapewni Wam chwile relaksu, a pod sam koniec może i refleksji. Nie poleciłabym nastolatkom. Myślę, że przy tej pozycji by się po prostu nudzili, ponieważ nie ma tam młodzieńczej miłość, a książkę trzeba potraktować poważnie. Serdecznie polecam osobom nieco starszym. Wkrótce dzień mamy, wydaje mi się, że ta książka była by dla niej świetny prezentem i na pewno by się jej spodobała. Niemniej nikogo do tej lektury nie zniechęcam. Jeśli jesteś nastolatkiem i fabuła ci się spodobała to zapraszam do czytania.\nZupełnie inaczej odbierałam poukładaną, pedantyczną, zawsze wiedzącą czego chce żonę Henryka Ewę.Wiedziała dokładnie za kogo chce wyjść za mąż i nawet po porzuceniu jej przez Henryka utrzymywała znajomość z jego matką ! Ewa zawsze była doskonała. Kierowała życiem rodzinnym i zawodowym. Nic dziwnego, że Henryk zamykał się w swoich marzeniach i pragnął być opiekunem i autorytetem...\nBilbo | 2011-09-14\nPrzyznaję,że wzięłam tę książkę głównie po to, by się przekonać, jaki typ literatury proponuje pani Rybałtowska. Miałam bowiem wrażenie, że co i rusz widzę jakąś jej nową powieść. "Kuszenie losu" to dziwna książka. Na pewno nie jest to pierwsze lepsze czytadło. Książka dobrze napisana i dobrze się ją czyta. Zaskoczeniem dla mnie było, że bohaterem jest mężczyzna. I może to jest przekleństwo tej książki, bo pod koniec Henryk Nowak naprawdę mnie irytował swoim zachowaniem.\nNiemniej - chyba jest to książka, z której coś w człowieku zostaje. Mimo wszystko :)\ngonia | 2012-11-26\nCzyta się lekko, ale nie trzyma w napięciu. dość przewidywalna. Ogólnie może być.\nPrawdziwa zdrada to nie łóżko czy ukradkowe spotkania za plecami bliskiej osoby. Zdrada jest czymś,...\twięcej\nBarbara Rybałtowska – Kuszenie losu


Działka 1500.00 m2\n90 000 zł60.00 zł / m2\nNieruchomość gruntowa niezabudowana o pow. 1500m2 usytuowana w Kretominie w niedalekiej odległości od ul.Rolnej.\nDziałka w kształcie prostokąta, objęta miejscowym planem zagospodarowania terenu. W planie oznaczona symbolem C-17MN - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Teren płaski, suchy, częściowo zadrzewiony.\nW tym miejscu posiadamy działki o pow. 1500m2 , 1604m2, 1927m2, 2331m2 w cenie 55zł/m2.


Zabawki Bam Bam i Playgro | BabyBoom\nKule grzechotki Bam Bam i mata z piłeczkami Playgro\nDo rąk babyboomowych mam, a właściwie ich pociech, trafiły zabawki od Eurotrade. Dziewczyny miały możliwość przetestować:\nKule z grzechotką Bam Bam czyli idealną zabawkę edukacyjną dla dziecka od 6. miesiąca życia. Skonstruowano je tak, że wpływają na rozwój wielu zmysłów, między innymi słuchu, wzroku oraz zdolności motorycznych. Wykonane z miękkiej i plastycznej gumy, z regularnymi otworami, w pełni pozwalają małym rączkom na chwytanie, ugniatanie, turlanie oraz potrząsanie.\nMatę z piłeczkami Playgro. Mata doskonale usprawnia rozwój zdolności motorycznych i manualnych dziecka. Dodatkowo wprawia je w dobry nastrój dzięki motywowi graficznemu, który jest inspirowany stylem plażowym. Kolorowe i żywe postaci oraz wzory działają na wyobraźnię poznawczą oraz stymulują percepcję wizualną. Najważniejsze cechy zabawki: 30 kolorowych kul, 3 kieszenie dla ich wygodnego przechowywania, 4 różne stacje aktywności piłek.\nZarówno jakość, funkcjonalność, wygląd i bezpieczeństwo produktu mamy oceniły na PIĄTKĘ! Poznajcie uzasadnienia:\nRecenzja Anna Trybus o Kule grzechotki Bam Bam i mata z piłeczkami Playgro\nTestowaliśmy razem z synkiem żabkę nam bam bam. Zabawka przypadła mu do gustu ze względu na gumową powierzchnię, odbijającą się od podłogi.\nGrzechotka, sprawia radość za każdym razem gdy znajduje się w zasięgu rąk mojego synka. Lubi zabierać ją w podróże, gdyż z najlepszym przyjacielem chce się spędzać najwięcej czasu!\nRecenzja Ewelina Pikuła o Kule grzechotki Bam Bam i mata z piłeczkami Playgro\nProdukt jest fantastyczny. Przyciąga uwagę malca wielobarwnością. Kula jest bezpieczna i wykonana z materiału świetnej jakości. Doskonała do zabawy w domu, na spacerze czy ogrodzie. Zabawka jest niezwykle funkcjonalna. Test zdała na 6!\nRecenzja Magdalena Lewoń o Kule grzechotki Bam Bam i mata z piłeczkami Playgro\nKolorowa mata z piłeczkami Playgro - zagościła u nas już kilka tygodni temu. Główną testerką jest roczna Zosia.\nPoczątkowo mata interesowała ją dosłownie na chwilę i córeczka się nudziła nią. Jednak pewnego dnia Zosia miała małych gości i wtedy to było prawdziwe szaleństwo...\nTrójka maluchów siedziała wewnątrz i przerzucała kuleczki i bawiła się zabawkami z narożników! Wtedy postanowiliśmy dokupić piłeczek, bo 30, które są w zestawie to fajna opcja dla kogoś kto nie chce bałaganu. Jednak, gdy dorzuciliśmy kolejne 200 to mata stała się wspaniałym basenem z piłeczkami!\nTu jesteśmy na instagramie\nOd tego momentu dziecko się w niej zakochało. Podoba nam się w niej to, że w porównaniu do zwykłych basenów daje dodatkowe możliwości! Każdy narożnik to dodatkowa opcja zabawy, piłeczki mogą być wyrzucane, turlają się, albo wpadają do środka...\nMi najbardziej podoba się konstrukcja zabawki, bo kiedy Zosia wychodzi z niej, to boki tak się zaginają, że nie ma możliwości, by piłeczki wypadały za nią. Dlatego spokojnie można dosypać tam dodatkową porcję!\nRecenzja Barbara Bezubik o Kule grzechotki Bam Bam i mata z piłeczkami Playgro\nMata spełnia swoje zadanie w 100%. Jest kolorowa co sprawia, że maluszek jest nią zainteresowany. Świetne połączenie zabawy i nauki w jednym - takie jest moje zdanie.\n4 różnorodne zabawy wewnątrz i świetny schowek na piłeczki zachęca dziecko do zabawy - liczymy i mówimy kolory. U nas sprawdza się w różnych zabawach.\nPolecamy z całego serca i dla młodszych i dla starszaka, który znajdzie tam coś dla siebie. Mata jest bezpieczna i na pewno chętnie polecę ją innym mamom, które dbają o bezpieczeństwo i zabawę w jednym. Tu test na instagramie https://www.instagram.com/p/Bmi0Iv_lo8y/


Porzucony kot szuka nowej Rodziny\nStrona główna » oddam w dobre ręce » kot » Porzucony kot szuka nowej Rodziny\nWymienione: 4 stycznia 2015 16:24\nTen kot miał kiedyś dom, człowiek nauczył go że nie trzeba się go bać, nauczył korzystać z kuwety… a później porzucił… w środku miasta, przy bardzo ruchliwej ulicy, gdzie przerażony kot nie wiedząc co robić siedział i rozpaczliwie płakał o pomoc.\nTo młody kotek, ma nie więcej niż dwa lata. Obecnie mieszka w domu tymczasowym i dostał na imię Fabian. Wygląda pięknie- ma aksamitne futerko, zielone oczy. Uwielbia człowieka- leżenie na kolanach, głaskanie i mruczenie. Jest grzeczny- nie zrzuca rzeczy z szafek, nie boi się odkurzacza i innych urządzeń domowych.\nKocurek przebywa w domu tymczasowym w Jędrzejowie (woj. świętokrzyskie), ale możliwy jest transport do jego przyszłego domku.\nPreferowany jest domek niewychodzący. Kot jest zdrowy, wykastrowany, zaszczepiony.\nJeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej – zadzwoń lub napisz.\nID ogłoszenia: 22354a96699037a9\nilość wszystkich wyświetleń: 3225, dzisiaj: 1\nilość wszystkich wyświetleń: 2791, dzisiaj: 0\nilość wszystkich wyświetleń: 4933, dzisiaj: 0\nilość wszystkich wyświetleń: 2405, dzisiaj: 3\nTrzy zadbane, przepiękne kocięta szukają pilnie domów !\nkot | bottions | pomorskie 23 sierpnia 2013\nKotki mają około 3,5 miesiąca. wszystkie to najprawdopodobniej kocurki. przed adopcją odrobaczymy je i odpchlimy. potrafią korzystać z kuwetki, ponieważ chwilowo mieszkały w domu i udało nam się to sprawdzić. szuka...\nDuży, piękny Karo szuka domu\nCzaki – uroczy psiak w typie PONa szuka domu\nPiękna i ruda, czyli Greta nieśmiało prosi o DOM.


prawnik Wrocław - adwokat Wrocław - porady prawne Wrocław Cleveland wygrywa. Niesamowity mecz Jamesa\nSzybko na ring argentyński bokser Rodrigo Barrios raczej nie wróci. Były mistrz świata organizacji WBO w wadze junior lekkiej został oskarżony o zabójstwo ciężarnej kobiety. Dzień po walentynkach, 15 lutego obchodzone będzie we Włoszech już po raz kolejny święto singli. Przypada ono w uroczystość świętego Faustyna, patrona samotnych serc. W nocy nastąpiła zmiana czasu z letniego na zimowy. Dokładnie o trzeciej nad ranem cofnęliśmy wskazówki zegarów o godzinę.\nByły wicepremier Roman Giertych zapewnił, że nie wraca do polityki i pozostaje adwokatem. Szef klubu PO Grzegorz Schetyna powiedział, że nie ma rozmów o wejściu Giertycha do Platformy. Piotr Włodarczyk strzelił swojego czwartego i piątego ligowego gola dla ÓFI w tym sezonie. 32-letni napastnik zdobył dwie bramki w meczu 15. kolejki greckiej B' EthnikĂ (II poziom), w którym jego zespół pokonał 2-0 (0-0) AÓ EgĂĄleo. Sąd w Woolwich pod Londynem skazał trzech urodzonych w W. Brytanii muzułmanów na wysokie kary pozbawienia wolności za udział w spisku na życie pasażerów i załóg linii lotniczych oraz za członkostwo w terrorystycznej komórce kierowanej z Pakistanu.\nPolicjanci z Tarnowa zatrzymali trzech braci, którzy ukradli samochód, a następnie zakopali go na swojej działce. Rabusie wpadli, gdy na wiosnę postanowili odkopać auto i sprzedać je na części. Po kilku chłodniejszych i deszczowych dniach wraca gorące lato. Temperatura w niedzielę we wszystkich regionach kraju osiągnie co najmniej 30 stopni.\nJak poinformowała na konferencji prasowej Państwowa Komisja Wyborcza, frekwencja w wyborach prezydenckich do godziny 17 wyniosła 41,57 proc. "Frankfurter Allgemeine Zeitung" opisuje kontrowersyjne opracowanie na temat nazistowskiej przeszłości pierwszych działaczy Związku Wypędzonych (BdV). Pełne zniekształceń i błędów, wprawia ono w zażenowanie nawet inicjatorów projektu, w tym Erikę Steinbach. Grecja robi za mało, by odzyskać wiarygodność na rynkach - mówi w imieniu unijnych ministrów finansów szef resortu finansów Szwecji. Ministrowie - podobnie jak w poniedziałek Eurogrupa - apelują do Aten o podjęcie kolejnych, bardziej konkretnych kroków oszczędnościowych. Tymczasem przez Grecję przetacza się kolejna fala protestów przeciw oszczędnościom.\nNelsinho Piquet bardzo narzeka na swojego byłego pracodawcę Flavio Briatore. - Musiałem oddawać mu 20 procent swojej pensji, a mogłem lepiej niż on dbać o swoje interesy - stwierdził zwolniony kierowca Renault. Białoruska milicja zatrzymała 5 członków nieuznawanego przez białoruskie władze Związku Polaków na Białorusi - dowiedziała się dziennikarka RMF FM. Od piątku ruszające w czerwcu mistrzostwa świata w piłce nożnej mają swój hymn. Na oficjalną pieśń południowoafrykańskiego mundialu wybrano utwór pod wymownym tytułem "Time for Africa", czyli "Czas na Afrykę".


Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Bydgoszczy | Zmiana zasady przyjmowania interesantów w WIOŚ\nZmiana zasady przyjmowania interesantów w WIOŚ\nWAŻNE DLA KLIENTÓW WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORATU OCHRONY ŚRODOWISKA w BYDGOSZCZY\nz dniem 16 marca 2020 r. zmienia się zasady przyjmowania interesantów w Wojewódzkim Inspektoracie Ochrony Środowiska w Bydgoszczy:\nWszystkie wcześniej umówione wizyty dotyczące spraw załatwianych przez Inspektorat zostały anulowane. W celu uzgodnienia dalszego sposobu postępowania prosimy o kontakt telefoniczny z pracownikiem merytorycznym załatwiającym sprawę.\nW zakresie prowadzonych postępowań administracyjnych wszystkich interesantów, którzy chcą skorzystać z prawa zapoznania się z materiałem dowodowym uprzejmie prosi się o uprzedni kontakt z:\nWIOŚ w Bydgoszczy +48 52 582 64 70 lub 71\nDelegatura w Toruniu +48 56 611 52 29\nDelegatura we Włocławku +48 54 231 21 03\nlub bezpośrednio z pracownikiem merytorycznym, prowadzącym sprawę.\nZachęcamy do korzystania z portalu epuap.gov.pl\nWAŻNE: Z uwagi na umiejscowienie części Wydziałów i Działów WIOŚ w Bydgoszczy w obiektach Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego – obowiązują zasady oraz godziny przebywania interesantów wyznaczone przez K-P UW.


Pani Noc by Wydawnictwo Mag - Issuu\nPrzełożyli Wojciech Szypuła i Małgorzata Strzelec Wydawnictwo MAG Warszawa 2016\nTytuł oryginału: Lady Midnight. The Dark Artiﬁces – Book One Copyright © 2016 by Cassandra Clare Copyright for the Polish translation © 2016 by Wydawnictwo MAG Redakcja: Urszula Okrzeja Korekta: Magdalena Górnicka Ilustracja na okładce: Cliﬀ Nielsen Opracowanie graﬁczne okładki: Piotr Chyliński Projekt typograﬁczny, skład i łamanie: Tomek Laisar Fruń ISBN 978-83-7480-640-4 Wydanie I Wydawca: Wydawnictwo MAG ul. Krypska 21 m. 63, 04-082 Warszawa tel./fax 22 813 47 43 e-mail: kurz@mag.com.pl www.mag.com.pl Wyłączny dystrybutor: Firma Księgarska Olesiejuk Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. ul. Poznańska 91, 05-850 Ożarów Maz. tel. 22 721 30 00 www.olesiejuk.pl Druk i oprawa: CPI Moravia Books s.r.o.\n1 Mogiła w królestwie nad mórz pianą*\n– To nie ma przyszłości – powiedziała Emma. – Ten związek, znaczy. Nie ma przyszłości. Ze słuchawki telefonu dobiegły jakieś markotne dźwięki. Emma ledwie je rozumiała – na dachu Grobowca prawie nie miała zasięgu. Przeszła kawałek po kalenicy i zerknęła w dół, na patio baru. Obwieszone lampkami jakarandy ocieniały krzesła i stoliki o smukłych, ultranowoczesnych kształtach, wśród których i przy których tłoczyli się równie smukli i ultranowocześni młodzi mężczyźni i kobiety; kieliszki wina w ich dłoniach mieniły się jak przezroczyste bańki czerwieni, bieli i różu. Ktoś wynajął bar na prywatną imprezę. Pomiędzy dwoma drzewami rozciągał się obsypany cekinami urodzinowy transparent. Wśród gości uwijali się kelnerzy z cynowymi tacami, na których piętrzyły się przekąski. Cała ta przeurocza scena miała w sobie coś takiego, że Emma miała ochotę skopać gościom dachówki na głowy albo zeskoczyć * Cytaty z wiersza Annabel Lee Edgara Allana Poe w przekładzie Barbary Beaupré.\nz dachu, zrobić salto w powietrzu i wylądować w samym środku tego zgromadzenia. Kłopot w tym, że za takie zachowanie Clave by ją uwięziło i bardzo, bardzo długo trzymało pod kluczem. Przyziemni nigdy nie powinni oglądać Nocnych Łowców – i nawet gdyby Emma naprawdę zeskoczyła na patio, nikt by jej nie zauważył: jej skórę pokrywały nałożone przez Cristinę runy zaklęcia, które czyniły ją niewidzialną dla wszystkich istot pozbawionych Widzenia. Z westchnieniem przyłożyła znów telefon do ucha. – No dobrze: nasz związek – powiedziała. – Nasz związek nie ma przyszłości. – Emma! – syknęła Cristina za jej plecami. Emma obróciła się w miejscu, balansując na kalenicy. Cristina siedziała za nią na pochyłej połaci dachu i kawałkiem jasnoniebieskiego materiału polerowała nóż; materiał miał ten sam odcień co gumki, którymi podpięła ciemne włosy, żeby nie opadały jej na twarz. Cristina zawsze była schludna i dobrze zorganizowana; w czarnym stroju bojowym udawało jej się wyglądać równie elegancko i profesjonalnie jak przeciętnemu człowiekowi w dobrze skrojonym garniturze. Zawieszony na łańcuszku złoty talizman lśnił u nasady jej szyi, a na palcu błyszczał rodowy pierścień opleciony deseniem z róż na cześć nazwiska Rosales. Odłożyła zawinięty w szmatkę nóż na bok. – Pamiętaj, Emmo: mów o sobie. O swoich uczuciach. W słuchawce nadal rozbrzmiewało ględzenie Camerona: teraz marudził coś o tym, że trzeba się spotkać i porozmawiać, co – jak z góry przewidywała Emma – i tak nie miałoby żadnego sensu. Skoncentrowała się na rozgrywającej się w dole scenie: czy to jakiś cień przemknął w tłumie, czy tylko wzrok płatał jej ﬁgle? Pobożne życzenia. Informacje od Johnny’ego Rooka były 25\nzwykle wiarygodne, a o dzisiejszym wieczorze wyrażał się z dużą pewnością. Nie cierpiała takich sytuacji, kiedy wkładała strój bojowy, uzbrojona po zęby niecierpliwie wyczekiwała rozwoju wydarzeń... a potem okazywało się, że nie będzie żadnej walki, i jej nagromadzona energia nie znajdowała ujścia. – Tu chodzi o mnie, nie o ciebie – powiedziała do telefonu. Cristina pokazała jej kciuk uniesiony w geście aprobaty. – To ja mam dość ciebie. – Uśmiechnęła się promiennie, gdy Cristina złapała się za głowę. – Może znów będziemy po prostu przyjaciółmi? Co ty na to? W słuchawce pstryknęło. Cameron się rozłączył. Emma schowała telefon za pas i znowu powiodła wzrokiem po gościach. Nic. Zirytowana zsunęła się po pochyłości i przysiadła obok Cristiny. – Nie wyszło to najlepiej – przyznała. – Tak myślisz? – Cristina opuściła ręce. – A co się właściwie stało? – Sama nie wiem. Emma z westchnieniem sięgnęła po swoją stelę, wykonany z adamasu delikatny przyrząd służący Nocnym Łowcom do nanoszenia runów na skórę. Rzeźbiony uchwyt steli był zrobiony z kości demona. Dostała ją w prezencie od Jace’a Herondale’a, w którym kiedyś się podkochiwała. Większość Nocnych Łowców zużywała stele w tempie, w jakim przeciętny człowiek zużywa ołówki, ale tę Emma traktowała wyjątkowo i dbała o nią nie gorzej niż o miecz. – Zawsze jest tak samo – ciągnęła. – Wszystko było w porządku, aż pewnego dnia się obudziłam i na sam dźwięk jego głosu zrobiło mi się niedobrze. – Dręczona poczuciem winy zerknęła na Cristinę. – Ja naprawdę próbowałam. Odczekałam 26\nkilka tygodni. Miałam nadzieję, że coś się zmieni na lepsze. Ale się nie zmieniło. – Wiem, cuata. – Cristina poklepała ją po ręce. – Po prostu czasem brakuje ci... – Taktu? – podpowiedziała Emma. Cristina mówiła po angielsku niemal bez śladu obcego akcentu i Emma często zapominała, że nie jest to dla niej język ojczysty. Z drugiej strony, poza ojczystym hiszpańskim Cristina znała jeszcze siedem innych języków. Emma mówiła po angielsku, trochę po hiszpańsku, grecku i łacinie, umiała czytać w trzech językach demonów, a w dalszych pięciu przeklinać. – Zamierzałam powiedzieć: umiejętności podtrzymywania kontaktów – odparła Cristina z błyskiem w oku. – Jestem tu dopiero dwa miesiące. Przez ten czas trzy razy zapomniałaś o randce z Cameronem, przegapiłaś jego urodziny, a teraz go rzuciłaś, bo nudzi ci się na patrolu. – On by najchętniej przez cały czas grał na komputerze – poskarżyła się Emma. – A ja nie cierpię gier komputerowych. – Nikt nie jest idealny. – Ale niektórzy ludzie są idealni dla siebie nawzajem. Nie uważasz, że tak właśnie powinno być? Przez twarz Cristiny przemknął dziwny wyraz, tak ulotny, że Emma nie była pewna, czy nie był tylko przywidzeniem. W takich chwilach uświadamiała sobie, że choć są sobie z Cristiną bardzo bliskie, to tak naprawdę wcale jej nie zna. Nie znała jej tak dobrze jak Julesa; tak jak kogoś, z kim od dzieciństwa dzieli się każdą chwilę. Nie wiedziała, co takiego przydarzyło się Cristinie w Meksyku, że uciekła od rodziny i przyjaciół, żeby szukać schronienia w Los Angeles. Cristina nigdy jej o tym nie opowiadała. 27\n– Przynajmniej miałaś dość oleju w głowie, żeby mnie zabrać ze sobą – zauważyła Cristina. – Dzięki temu w tych trudnych chwilach mogę ci służyć wsparciem moralnym. Emma szturchnęła ją stelą. – Przecież ja wcale nie planowałam rozstania z Cameronem. Siedziałyśmy tutaj, on zadzwonił, wyświetlił mi się na ekranie... To znaczy wyświetliła mi się lama, bo nie miałam jego fotki, więc zamiast tego wstawiłam zdjęcie lamy... I ta lama tak mnie wkurzyła, że nie mogłam się powstrzymać. – Zły moment, żeby być lamą. – A na to są jakieś dobre momenty? Emma odwróciła stelę w dłoni i zaczęła malować na ręce run Pewnego Kroku. Szczyciła się nieprzeciętnym zmysłem równowagi nawet bez pomocy runów, ale tutaj, na dachu... Przezorny zawsze ubezpieczony. Pomyślała o Julianie, który był teraz daleko stąd, w Anglii, i na tę myśl zakłuło ją w sercu. Ucieszyłby się, widząc, że jest taka ostrożna. Skomentowałby to w jakiś zabawny, czuły, autoironiczny sposób. Ogromnie jej go brakowało, ale domyślała się, że tak to właśnie jest między dwojgiem parabatai połączonych więzami nie tylko magii, lecz także przyjaźni. Tęskniła zresztą za wszystkimi Blackthornami. Wychowywała się razem z Julianem i jego rodzeństwem, a gdy skończyła dwanaście lat – kiedy jej rodzice zginęli, a Julian, którego matka umarła już wcześniej, właśnie stracił ojca – zamieszkała z nimi. Nagle ona, jedynaczka, została wrzucona w sam środek licznej, głośnej, hałaśliwej, kochającej się rodziny. Nie zawsze było łatwo, ale i tak uwielbiała ich wszystkich bez wyjątku, od nieśmiałej Drusilli, po rozkochanego w kryminałach Tiberiusa. 28\nNa początku lata pojechali w odwiedziny do starej ciotki, która mieszkała w Sussex (rodzina Blackthornów pochodziła z Anglii). Julian tłumaczył jej, że Marjorie ma blisko sto lat i w każdej chwili może umrzeć – dlatego po prostu musieli ją odwiedzić. To był ich moralny obowiązek. I wyjechali na dwa miesiące, wszyscy poza wujem, szefem Instytutu. To był dla Emmy potężny wstrząs. W zgiełkliwym dotychczas Instytucie nagle zrobiło się cicho. Ale najgorsze było to, że nieobecność Juliana odczuwała jako stale towarzyszący jej niepokój i lekki ból w piersi. Randkowanie z Cameronem bynajmniej nie pomagało, natomiast pomogło – i to ogromnie – przybycie Cristiny. Po ukończeniu osiemnastu lat Nocni Łowcy często odwiedzali zagraniczne Instytuty, żeby poznawać panujące w nich odmienne obyczaje. Cristina przyjechała do Los Angeles z Mexico City. Sam ten fakt nie był jeszcze niczym nadzwyczajnym, lecz Cristinę od początku otaczała nieuchwytna aura uciekinierki. Dlatego kiedy wpadły na siebie z Emmą, która w tym okresie rozpaczliwie próbowała uciec przed samotnością, zaprzyjaźniły się tak błyskawicznie, że sama Emma była zaskoczona. – Przynajmniej Diana się ucieszy, że rzuciłaś Camerona – zauważyła Cristina. – Wydaje mi się, że za nim nie przepadała. Diana Wrayburn była nauczycielką Blackthornów, osobą ogromnie bystrą, ogromnie surową... i ogromnie zmęczoną tym, że Emma przysypia na lekcjach po pracowitej nocy. – Dianie przeszkadzają wszelkie związki; uważa, że niepotrzebnie odciągają od nauki. Po co iść na randkę, jeśli można się w tym czasie uczyć nowego demonicznego języka? Sama przyznaj: kto 29\nby nie chciał wiedzieć, jak jest „Wpadaj jak najczęściej” w czyśćcowym? Cristina parsknęła śmiechem. – Mówisz jak Jaime. On też nie cierpiał nauki. Emma zastrzygła uchem. Cristina rzadko wspominała o przyjaciołach i rodzinie pozostawionych w Mexico City. Wiedziała, że wuj Cristiny kierował Instytutem w Mexico City do czasu, gdy zginął w Mrocznej Wojnie – wtedy zarządzanie placówką przejęła jej matka. Wiedziała również, że ojciec Cristiny zmarł, kiedy była dzieckiem, ale niewiele poza tym. – Ale nie jak Diego – mówiła dalej Cristina. – Bo on z kolei uwielbiał się uczyć. Sam z siebie robił dodatkowe zadania, tak go to bawiło. – Diego? Chodzący ideał, którym zachwyca się twoja mama? Emma zaczęła przesuwać stelą po skórze, kreśląc na ręce run Dalekowidzenia. Rękawy stroju bojowego sięgały jej tylko do łokci; poniżej całe przedramiona miała pokryte białymi bliznami po zużytych runach. Cristina wyjęła jej stelę z dłoni. – Daj, ja to zrobię. – Przejęła rysowanie od Emmy. Miała rewelacyjną rękę do runów, kreśliła je ostrożnie i precyzyjnie. – Nie chcę rozmawiać o Idealnym Diego. Wystarczy, że moja matka stale o nim mówi. Mogę cię zapytać o coś innego? Emma skinęła głową. Znajomy nacisk steli na skórę był niemal przyjemny. – Wiem, że chciałaś tu przyjść, bo Johnny Rook powiedział ci o zwłokach, które znajduje się całe pokryte pismem. I podobno dzisiaj w nocy ktoś ma podrzucić następne ciało właśnie tutaj. – Zgadza się. 30\n– A ty masz nadzieję, że będzie to takie samo pismo, jak na ciałach twoich rodziców. Emma spięła się odruchowo. Nic nie mogła na to poradzić – każda wzmianka o zabójstwie rodziców bolała, jakby to się stało wczoraj. Nawet kiedy ktoś pytał o to tak delikatnie jak Cristina. – Tak. – Clave twierdzi, że to Sebastian Morgenstern ich zamordował. Tak mi powiedziała Diana. Że taka panuje opinia. Ale ty w to nie wierzysz. Clave. Emma patrzyła na zalegającą nad Los Angeles noc, na eksplozję elektryczności kreślącą sylwetkę miasta, na ciągnące się wzdłuż Sunset Boulevard tablice reklamowe. To słowo brzmiało tak niewinnie, kiedy je pierwszy raz usłyszała. Clave. Rząd Neﬁlim złożony ze wszystkich aktywnych Nocnych Łowców powyżej osiemnastego roku życia. Teoretycznie każdy Łowca miał prawo głosu i wszystkie głosy miały taką samą wagę. W praktyce jednak niektórzy Łowcy byli bardziej wpływowi od innych, a samo Clave, podobnie jak dowolna partia polityczna, nie było wolne od korupcji i uprzedzeń. Neﬁlim obowiązywał ściśle przestrzegany kodeks honorowy; złamanie jego reguł groziło poważnymi konsekwencjami. Motto Clave brzmiało: twarde prawo, ale prawo. Każdy Nocny Łowca wiedział, co to znaczy. Ogłoszonych przez Clave reguł należało przestrzegać bez względu na to, jak bardzo miałoby to być przykre i bolesne. Prawo przeważało nad wszystkim – osobistymi potrzebami, żałobą, niesprawiedliwością, zdradą. Było Prawem. Kiedy Clave poinformowało Emmę, że zabójstwo jej rodziców było jednym ze skutków Mrocznej Wojny, spodziewano się, że po prostu się z tym pogodzi. 31\nTak się nie stało. – Nie – przyznała. – Raczej nie. Cristina znieruchomiała ze stelą w dłoni, nie dokończywszy runu. Adamas zalśnił w blasku księżyca. – A możesz mi powiedzieć, dlaczego? – Sebastian Morgenstern tworzył armię – odparła wpatrzona w morze świateł Emma. – Czynił z Nocnych Łowców posłuszne sobie potwory, ale nie znaczył ich ciał napisami w językach demonów i nie wrzucał ich potem do oceanu. Kiedy Neﬁlim próbowali przenieść ciała moich rodziców, te się rozpłynęły. Coś takiego nie zdarzało się z oﬁarami Sebastiana. – Powiodła palcami wzdłuż jednej z dachówek. – Poza tym... Mam przeczucie, i to wcale nie jakieś ulotne czy przypadkowe przeczucie, które zawsze mnie dręczyło i które z każdym dniem staje się coraz silniejsze. Uważam, że śmierć moich rodziców była inna i że zapisanie jej na konto Sebastiana oznacza... – Westchnęła ciężko. – Przepraszam, gadam bez ładu i składu. Posłuchaj, to pewnie nic wielkiego. Nie powinnaś się tym przejmować. – Tobą się przejmuję – odparła Cristina. Przytknęła stelę do skóry Emmy i bez słowa dokończyła rysunek. Tym właśnie ujęła Emmę od samego początku: nigdy nie naciskała. Nie próbowała wywierać presji. Cristina usiadła swobodnie, a Emma z aprobatą obejrzała czysty, wyrazisty rysunek runu Dalekowidzenia. – Tylko Julian rysuje runy lepiej od ciebie – przyznała. – No, ale on jest artystą... – Julian, Julian, Julian... – przedrzeźniała ją Cristina. – Julian jest malarzem, Julian jest geniuszem, Julian by wiedział, jak to naprawić, Julian umiałby to zrobić... Wiesz co? Przez te siedem tygodni nasłuchałam się tyle cudowności na temat Juliana, że 32\nzaczynam się obawiać, że kiedy w końcu poznam go osobiście, z miejsca się w nim zabujam. Emma starannie wytarła zapiaszczone dłonie o spodnie. Była spięta i nerwowa, nakręcona i gotowa do walki, na którą jakoś się nie zanosiło. Nic dziwnego, że prawie wyłaziła ze skóry. – Raczej nie jest w twoim typie – odparła. – Ale jest moim parabatai, więc pewnie nie jestem obiektywna. Cristina oddała jej stelę. – Zawsze chciałam mieć swojego parabatai – przyznała tęsknym głosem. – Kogoś, kto stale będzie mnie chronił. Przyjaciela na zawsze, na całe życie. Przyjaciela na zawsze. Na całe życie. Po śmierci rodziców Emma bardzo chciała zamieszkać z Blackthornami – po części dlatego że straciła wszystko, co dotychczas znała, i nie mogła znieść myśli o tym, że miałaby zaczynać od początku, a po części dlatego że chciała zostać w Los Angeles, gdzie mogłaby badać tajemnicę zabójstwa rodziców. Sytuacja mogłaby być niezręczna i jako jedyna przedstawicielka Carstairsów w domu Blackthornów Emma mogłaby się czuć obco, ale dzięki Julesowi nic takiego nie nastąpiło. Związek dwojga parabatai był czymś więcej niż przyjaźnią, więcej nawet niż więzią rodzinną; była to więź niezwykle silna, którą każdy Nocny Łowca darzył najwyższym szacunkiem i traktował nie mniej poważnie niż związek pomiędzy mężem i żoną. Nikt nie mógł rozdzielić parabatai. Nikt nie śmiał tego próbować. Razem byli silniejsi. Wspólnie walczyli w taki sposób, jakby czytali sobie nawzajem w myślach. Jeden run nakreślony przez parabatai miał moc dziesięciu innych narysowanych przez przypadkową osobę. Często się zdarzało, że prochy parabatai chowano w jednym grobie, żeby nawet po śmierci byli razem. 33\nNie każdy miał swojego parabatai; prawdę mówiąc, tego typu związki należały do rzadkości. Przyrzeczenie obowiązywało przez całe życie, do grobowej deski: na krok nie odstępować swojego parabatai, chronić go za wszelką cenę, iść wszędzie tam, gdzie on, traktować jego rodzinę jak własną. Prastare słowa przysięgi zaczerpnięto z Biblii: „Gdzie ty pójdziesz, tam ja pójdę; twój naród będzie moim narodem; gdzie ty umrzesz, tam ja umrę i tam będę pogrzebana”*. Gdyby chcieć tę ideę oddać w zwykłej angielszczyźnie, pomyślała Emma, najlepsze byłoby chyba określenie „bratnia dusza”. Platoniczna bratnia dusza. Romantyczne związki pomiędzy parabatai były surowo zabronione przez Prawo. Emma kompletnie tego nie rozumiała, jej zdaniem ten zakaz nie miał najmniejszego sensu. Chociaż z drugiej strony takich bezsensownych zapisów było w Prawie więcej – jak choćby ten, na mocy którego Clave wyparło się Helen i Marka, przyrodniego rodzeństwa Juliana, i skazało ich na banicję tylko dlatego, że ich matką była faerie. Takie były skutki Zimnego Pokoju. Wstała i wsunęła stelę za pas. – Blackthornowie wracają pojutrze. Wtedy poznasz Julesa. – Znów wspięła się na kalenicę; słysząc za sobą odgłos kroków, zorientowała się, że tym razem Cristina idzie za nią. – Widzisz coś? – Może nic z tego nie będzie. – Cristina wzruszyła ramionami. – Może to zwyczajna impreza jakich wiele. – Johnny Rook był bardzo pewny swego – mruknęła Emma. – Czy Diana nie zabroniła ci się z nim widywać? – Mogła zakazać mi się z nim widywać – przyznała Emma. – Mogła go nawet nazwać „przestępcą”, co wydaje mi się, muszę * Wszystkie cytaty z Biblii za Biblią Tysiąclecia (przyp. tłum.).\nprzyznać, przesadnie surowym określeniem. Ale nic nie mówiła o tym, żebym nie szła na Nocny Targ. – Bo i bez tego wszyscy wiedzą, że Nocni Łowcy nie powinni bywać na Nocnym Targu. – Ale jeśli niechcący napatoczyłam się na Rooka – ciągnęła Emma, udając, że nie słyszała przyjaciółki – na przykład na Nocnym Targu, zagadaliśmy się i on przypadkiem coś chlapnął, a ja równie przypadkowo rozstałam się z jakimiś pieniędzmi, to przecież nikt nie nazwie tego „płaceniem za informacje”, prawda? Ot, spotkało się dwoje przyjaciół: jedno nie uważa, co mówi, drugie nie uważa, na co wydaje pieniądze... – Nie taki jest duch Prawa, Emmo. Zapomniałaś? „Twarde prawo, ale prawo”. – A ja myślałam, że „Wkurzające prawo, ale elastyczne”. – Mylą ci się dewizy. Diana cię zamorduje. – Jeśli rozwikłamy tajemnicę tych morderstw, to nie. Cel uświęci środki. A jeżeli nic się nie wydarzy, to Diana o niczym nie musi wiedzieć. Mam rację? Cristina nie odpowiedziała. – Mam rację czy...? Cristinie zaparło dech w piersi. Wyciągnęła rękę. – Widzisz to? – spytała. Przez tłum przeciskał się wysoki mężczyzna, jasnoskóry, przystojny, z gładko zaczesanymi włosami, w szytym na miarę ubraniu. Na jego widok goście rozdziawiali usta i odprowadzali go zafascynowanym wzrokiem. – Ma na sobie zaklęcie – powiedziała Cristina. – Iluzję. Emma uniosła brew. Podziemni chętnie korzystali z iluzji, żeby ukryć się przed wzrokiem Przyziemnych. Nocni Łowcy mieli dostęp do Znaków dających podobny efekt, ale nie uważali 35\ntego za prawdziwą magię. Magia była sprawą czarowników, runy zaś – darem Anioła. – Pytanie brzmi: wampir czy faerie? Emma się zawahała. Mężczyzna podszedł do młodej kobiety w niebotycznie wysokich szpilkach i z kieliszkiem szampana w dłoni i coś do niej powiedział. Jej twarz straciła wszelki wyraz. Kobieta skinęła uprzejmie głową, sięgnęła do karku i rozpięła zapinkę ciężkiego złotego naszyjnika, który następnie upuściła na podsuniętą dłoń mężczyzny. Uśmiechnęła się, gdy schował naszyjnik do kieszeni. – Faerie – orzekła Emma. Sięgnęła do pasa. Obecność faerie komplikowała sytuację. Zgodnie z postanowieniami Zimnego Pokoju niepełnoletni Nocny Łowca w ogóle nie powinien mieć do czynienia z faerie. Zimny Pokój uczynił z faerie przeklęty, zakazany odłam Podziemnych, odebrał im prawa, armię i posiadłości. Ich prastare ziemie nagle stały się niczyje, inni Podziemni zaczęli walczyć o zwierzchność nad nimi. Łagodzenie tego rodzaju scysji należało do głównych zadań Instytutu w Los Angeles, ale to były sprawy dorosłych. Nocni Łowcy w wieku Emmy nie powinni byli zadawać się bezpośrednio z faerie. Przynajmniej teoretycznie. Wkurzające prawo, ale elastyczne. Z sakiewki przy pasie wyjęła małe zawiniątko i zaczęła je rozpakowywać. Faerie podszedł tymczasem do szczupłego mężczyzny w czarnej marynarce, który bez słowa protestu oddał mu swoje lśniące spinki do mankietów; znalazł się dokładnie pod stanowiskiem Emmy i Cristiny. – Wampiry nie gromadzą skarbów, za to faerie płacą swojej parze królewskiej daninę w złocie i kosztownościach. – A na Ciemnym Dworze podobno w ludzkiej krwi – mruknęła posępnie Cristina. 36\nNocni Łowcy z Los Angeles są głównymi bohaterami powieści „Pani Noc”, pierwszej odsłony najnowszego cyklu Cassandry Clare zatytułowanego „Mr...


Simon Beckett - Szepty zmarłych - Recenzja książki\nA jeśli ktoś rzuci Ci rękawicę ? Rękawicę ze skóry ? Ze skóry ściągniętej z ludzkiej ręki ?\nJednego upalnego dnia, w domku letniskowym znaleziono przywiązane do stołu ciało. W domku jest grzejnik, krew pod ciałem, w kącie jakiś przedmiot z odciskami palców. Domek został wynajęty 5 dni wcześniej… Jedyny problem jest taki, że stopień rozkładu ciała wskazuje, że od morderstwa minęło kilka dni więcej… Mało tego… Odciski palców znalezione w miejscu zbrodni należą do osoby, która nie żyje od dłuższego czasu… i to wcale nie koniec tego typu 'rewelacji’.\nKolejna zagadka dla doktora Davida Huntera, który akurat prowadzi badania na tzw Trupiej Farmie należącej do Ośrodka Badań Antropologicznych. David zostaje nieformalnie wciągnięty do śledztwa na prośbę swojego mentora, jednak bardzo szybko okazuje się kluczową postacią w tej historii. On i ważka… Rzadki gatunek ważki…\nKryminał Simon Beckett Thriller\nCzłowiek będzie podziwiał szczyty na horyzoncie, a nie zwróci uwagi, że właśnie wdepnął w krowi placek... Zło jest zazwyczaj bliżej niż myślimy... Książka charakteryzuje się spójną fabułą i dość specyficznym, kobiecym


PESA dostarczy Linka dla Przewozów Regionalnych. Umowa podpisana -\nW dniu 19 lutego 2020 roku PESA zawarła z Przewozami Regionalnymi umowę na dostawę jednego używanego dwuczłonowego spalinowego zespołu trakcyjnego. To pierwszy pojazd jaki Przewozy Regionalne zakupiły w tym roku. Czy ostatni? Nic nie wskazuje na to, żeby pojawiły się kolejne. Zgodnie z wymaganiami przewoźnika pojazd musi między innymi: 1) być przystosowany do realizacji p\nJesteś tutaj: Inforail / Przewoźnicy / PESA dostarczy Linka dla Przewozów Regionalnych. Umowa podpisana\nInfoRail.pl - Opublikowano: 26.02.2020 11:45:20\nW dniu 19 lutego 2020 roku PESA zawarła z Przewozami Regionalnymi umowę na dostawę jednego używanego dwuczłonowego spalinowego zespołu trakcyjnego.\nTo pierwszy pojazd jaki Przewozy Regionalne zakupiły w tym roku. Czy ostatni? Nic nie wskazuje na to, żeby pojawiły się kolejne.\nZgodnie z wymaganiami przewoźnika pojazd musi między innymi:\n1) być przystosowany do realizacji pracy przewozowej w ruchu regionalnym na różnych kategoriach linii kolejowych o wysokości peronów 300-760 mm;\n2) posiadać bezterminowy dokument wydany przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego uprawiający do jego eksploatacji na infrastrukturze kolejowej na terenie Polski, w szczególności na infrastrukturze kolejowej zarządzanej przez PKP Polskie Linie Kolejowej S.A.;\n3) być sprawny technicznie i posiadać w chwili przekazania do Zamawiającego ważne świadectwo sprawności technicznej, a także – wg posiadanej dokumentacji utrzymaniowej – nie może wymagać wykonania czynności utrzymaniowych poziomu P4 w okresie co najmniej 4 lat od dnia upływu terminu składania ofert w postępowaniu;\n4) być zarejestrowany w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych (NVR) i posiadać nadany europejski numer pojazdu kolejowego (EVN);\n5) posiadać system informacji pasażerskiej, klimatyzację kabiny maszynisty i części pasażerskiej, monitoring wnętrza pojazdu, tempomat.\nJuż w momencie ogłaszania przetargu na dostawę jednego używanego pojazdu wiadomo było, że w grę wchodzi tylko jednostka SA139-008. Przewozy Regionalne zapłacą za nią 9 350 000.00 PLN netto.


Muzyka w grach komputerowych: Adam Skorupa, John Hare i Andrew Barnabas (PH2015 - część 7) | Sławomir Wilk\nPrzed spotkaniem rozmawialiśmy wszyscy w większym gronie na dziedzińcu, gdzie razem z Arturem Opalą i Rafałem Wiosną obiecaliśmy Adamowi Skorupie zgotowanie mu owacji na stojąco, podczas jego wejścia na scenę, co chwilę potem zrobiliśmy i co wyszło nam całkiem zabawnie.\nSama rozmowa na scenie nie była związana z konkretnym tematem, tylko ogólnymi wspomnieniami i uwagami do roli muzyki, wykorzystywanej w grach komputerowych.\nGoście rozmawiali między innymi o kamieniach milowych w grach, związanych z pojawieniem się w nich prawdziwej muzyki. Jeden z nich wspomniał, że był to moment, gdy gry zaczęto wydawać na płytach CD, gdzie dodatkowa ścieżka dźwiękowa gry mogła służyć jako tło. Drugi za ważny moment wskazał pojawienie się samplowanej muzyki na Amidze, konkretnie programy typu Protracker, w których można było wykorzystywać dowolne dźwięki. Trzeci gość wskazał grę "Outcast" z 1999 roku. do której po raz pierwszy w historii gier nagrano muzykę graną na żywo przez orkiestrę w filharmonii, co było dla wszystkich zaskoczeniem i zupełną nowością.\nRozmawiano na temat własnego nastawienia do pracy i o tym, jak bardzo w ciągu ostatnich 20 lat zmieniło się podejście do tworzenia muzyki do gier. Wszyscy zgodnie stwierdzili, że kiedyś muzyka do gier miała charakter bardziej osobisty, a proces tworzenia dawał wiele przyjemności. Dziś gry komputerowe to komercyjny biznes, gdzie muzyka jest kolejnym celem produkcyjnym, co - jak określono - daje zupełnie inny stosunek przyjemności do pracy.\nMówiono również o wpływie muzyki na odbiór gry czy konkretnych scen, wyświetlanych na ekranie komputera. Tu głos zabrał Adam Skorupa, wspominając swój niedawny projekt, jakim było stworzenie muzyki do kontrowersyjnej gry "Hatred". Gra zawiera ogromną dawkę brutalności, która - po przedstawieniu zwiastuna - rozpoczęła wielką dyskusję o przekraczaniu kolejnych granic w grach. Scorpik powiedział, że cała dyskusja, jak i odbiór gry, był taki a nie inny właśnie z uwagi na odpowiednią muzykę towarzyszącą omawianym scenom. Wspomniał, że gdyby stworzono muzykę inaczej, byłyby zupełnie inne reakcje, czym potwierdził, że muzyka ma ogromny wpływ na odbiór gry.