Historia - Wyższe Seminarium Duchowne w Sandomierzu\n30 VI 1818 roku bullą "Ex i mposita Nobis" papież Pius VII powołał do istnienia Diecezję Sandomierską. Już pierwszy Biskup Sandomierski Szczepan Hołowczyc w 1819 roku podjął starania o utworzenie seminarium diecezjalnego, ale uskutecznił je dopiero drugi Biskup Sandomierski - Adam Prosper Burzyński. Po skompletowaniu kadry profesorskiej i przyjęciu pierwszych kandydatów, 7 Xl 1820 roku zainaugurował uroczyście pierwszy rok nauki. Z braku odpowiednich lokali umieszczono je tymczasowo w Domu Księży Emerytów, obok dzwonnicy katedralnej. Seminarium funkcjonowało tam aż 84 lata. Budynek jednak nie był w stanie pomieścić wszystkich alumnów i część z nich musiała mieszkać poza Seminarium. W 1903 roku rząd rosyjski zlikwidował klasztor benedyktynek przy ulicy Gołębickiej (obecnie Żeromskiego), a budynki klasztorne miał zamiar przeznaczyć dla urzędów powiatowych. Wówczas Biskup Aleksander Zwierowicz zwrócił się z prośbą o oddanie poklasztornych budynków dla Seminarium, a na cele rządowe zaproponował przekazanie dotychczasowego budynku seminaryjnego. Rząd zgodził się i w 1904 roku Seminarium Duchowne przeniosło się w obecne miejsce.\nNiezwykłe są losy figury Chrystusa Dobrego Pasterza, stojącej na dziedzińcu sandomierskiego seminarium. Figura Jezusa, który tuli do swojego serca owieczkę, zdaje się mówić jedną z najważniejszych prawd Ewangelii: szukajcie tych, którzy pobłądzili.\nKościół seminaryjny św. Michała Archanioła (dawniej PP. Benedyktynek) został zbudowany w latach 1686 - 1692 według projektu architekta zamojskiego Jana Michała Linka, staraniem ksieni Justyny Skarszewskiej. Konsekrowany w roku 1692 przez biskupa krakowskiego Jana Małachowskiego. W roku 1903 budynki klasztorne łącznie z Kościołem przejęło Wyższe Seminarium Duchowne.\nDla lepszego przygotowywania kandydatów do Wyższego Seminarium Duchownego powstało w 1924 roku Niższe Seminarium Duchowne odpowiadające programem nauczania średnim szkołom państwowym (gimnazjum). Wysiłkiem Diecezji wzniesiono w latach 1927-1928 obok Wyższego Seminarium gmach odpowiadający stylem istniejącym już budynkom pobenedyktyńskim.\nNazwa „Kapelania” pochodzi z czasów, gdy budynek główny zamieszkiwały Siostry Panny Benedyktynki, budynek stojący między kościołem, a dzwonnicą zajmował Kapelan, posługujący siostrom.


Dlaczego naprawa i kalibracja alkomatów jest ważna? - Blog dla mężczyzn - Zielone Światło\nKażdy kierowca powinien posiadać dobrej jakości alkomat. Warto pamiętać, że nawet rano już jakiś czas po wypiciu ostatniego kieliszka alkoholu, organizm wciąż może nie być gotowy do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Trzeba także pamiętać, że na drodze zdarzają się różne sytuacje, a więc bez wątpienia warto posiadać dobry alkomat i dbać o jego formę.\nZadbaj o swój alkomat\nKalibracja alkomatów – dlaczego jest ważna?\nAlkomat – kiedy zanieść go do serwisu\nNawet dobry alkomat wymaga czasami wizyty w serwisie. Jest to urządzenie o skomplikowanej strukturze, które posiada wiele specjalnie zaprojektowanych elementów. Oczywistym jest więc to, że alkomat może ulegać awariom lub pokazywać nieprawidłowe wyniki. Bardzo ważne jest więc to, aby urządzenie regularnie było oddawane do serwisu. Profesjonaliści sprawdzą, czy alkomat działa poprawnie, a gdy będzie to potrzebne, dokonają kalibracji. Trzeba pamiętać, że kalibrację należy wykonywać regularnie. Dlaczego? W kolejnych akapitach znajdziesz odpowiedź na to pytanie.\nKażde urządzenie pomiarowe wymaga regularnych przeglądów i kalibracji. Alkomat może się rozkalibrować przez różne czynniki jak na przykład nieodpowiednie przechowywanie czy działanie niskich lub wysokich temperatur. Kalibracja alkomatu to podstawa, dzięki której urządzenie może działać sprawnie i poprawnie. Jeśli chodzi o prowadzenie auta po suto zakrapianej imprezie, dobrze działający alkomat to podstawa. Ważna jest poprawność pomiaru, co zapewnia regularna kalibracja.\nNaprawa alkomatów oraz kalibracja to niełatwe zadanie dla kogoś, kto nie posiada odpowiedniej wiedzy i sprzętu. Takie sprawy warto powierzać profesjonalistom, którzy znają się dobrze na swojej pracy. W każdym mieście działa serwis, który zajmuje się naprawą i kalibracją alkomatów. Jeśli chcesz zadbać o sprawność urządzenia, nie działaj na własną rękę, a powierz sprawę profesjonalistom.\nAlkomat trzeba zanieść do serwisu wówczas, gdy nie działa poprawnie. Brak reakcji urządzenia podczas testu, wskazywanie 0,00 promila po zbadaniu osoby, która spożyła alkohol, czy wskazywanie różnych wyników w dwóch badaniach to tylko niektóre sygnały, powodujące konieczność oddania alkomatu do serwisu. Zawsze, gdy nie ma pewności co do prawidłowego pomiaru, warto udać się do profesjonalistów, którzy sprawdzą, czy urządzenie działa poprawnie.\nPoza naprawą ważna jest także regularna kalibracja alkomatów. Jak często należy to robić? Wszystkie informacje na ten temat dostępne są w instrukcji użytkowania urządzenie lub w karcie gwarancyjnej. Im wyższej jakości alkomat, tym kalibrację można wykonywać rzadziej. Warto także pamiętać, aby dbać o urządzenie i odpowiednie przechowywanie.


Emotionless - Harry Styles Fanfiction: Twenty - Four\nSiedziałem rozłożony w wygodnym, skórzanym fotelu, mając założoną jedną nogę na drugą. Kończyny opierałem o róg ławy, stojącej koło mnie. Ze znudzeniem oglądałem wszystko co działo się wokół. Banda dwóch idiotów latała w tą i z powrotem z niewiadomych powodów, wrzeszcząc przy tym niemiłosiernie. Czasem wydawało mi się, że jako jedyny jestem normalny. Oboje byli w samych bokserkach. Nie dało się stwierdzić czy oni po prostu biegali jakby mieli ADHD, czy wykonywali jakiś taniec voodoo, czy też trzeba z nimi było iść do zakładu psychiatrycznego, ponieważ mieli coś nie tak z głową. Godzinę temu Michael powiedział, że zamierzają z Ashtonem zrobić sernik, co bardzo mnie zdziwiło, bo to do nich niepodobne. Tak jak sądziłem, ich wielki plan skończył się na tym, że zaczęli się kłócić o to, kto co ma robić i aby ten problem rozwiązać, zaczęli się rzucać mąką. I tak do teraz biegają, uciekając przed sobą.\n- Jak dzieci - mruknąłem pod nosem.\nCzasem miałem ich serdecznie dosyć, chciałem się ich pozbyć, aby mieć święty spokój. Ale patrząc na to z innej strony, wychodziło na to, że jednak ich potrzebowałem. Każdy przecież potrzebuje przyjaciół. Mieszkaliśmy razem i gdyby ich tu nie było, to wszystko wyglądałoby inaczej. Byłoby po prostu nudno.\nZ zamyślenia wyrwał mnie trzask drzwi frontowych.\n- Wróciłem - krzyknął Calum, a po chwili znalazł się w tym samym pomieszczeniu co nasza trójka. - Co do cholery się tu wyprawia?!\n- Pieczemy sernik - zielonowłosy chłopak uśmiechnął się do Cala. Ten zaś złapał się tylko za głowę, kręcąc nią.\n- Zrobiłeś wszystko, o co prosiłem? - spytałem.\n- Ta, - rzekł - tylko wiesz, trochę żal mi było, bo ten kot był serio ładny. Ale przy rozwalaniu domu był niezły ubaw i-\n- I? Masz jeszcze coś do powiedzenia? Ludzie, dlaczego wy zawsze musicie mieć jakieś ale do tego, co wam zadam? Przecież to nie jest żadne przeniesienie Mount Everest, czy coś. Ogarnijcie się trochę.\nNastała cisza. Ashton, Michael i Calum patrzyli po kolei na siebie. Wyglądali na lekko zdenerwowanych. Uwielbiałem te momenty, kiedy po nawet jedno zdanie, które wypowiedziałem, gasiło ich kompletnie i nie wiedzieli co powiedzieć.\n- Ja zawsze wszystko robię idealnie - odezwał się Mike.\n- Ty to akurat masz najmniej do robienia, więc powinieneś w ogóle nie zabierać głosu - powiedziałem.\nPrychnął. Wywróciłem oczami; Michael był typem człowieka, który nigdy nie daje za wygraną, nawet jeśli wie, że masz rację, on i tak będzie się kłócił. Często było to bardzo denerwujące, uprzykrzało mi życie, ale nie dało się z tym nic zrobić, tylko spróbować nie zwracać uwagi. Tak też zrobiłem.\n- Dobra, - podniosłem się z pozycji półleżącej na siedzącą i klasnąłem dłońmi - wy dwoje to posprzątacie i skończycie ten wasz Mashtonowy sernik, a ja z Calem pójdę ogarnąć to, co mamy do ogarnięcia. Pasi?\nKiwnęli twierdząco głowami. Chłopaki praktycznie zawsze zgadzali się z tym co miałem im do powiedzenia, albo z poleceniami, jakie wydawałem. Nigdy nie mogłem pojąć czy robili to dlatego, bo bali się co mogłoby się stać, jeśli sprzeciwiliby się, czy też po prostu nie mieli nic do zarzucenia temu.\nRazem z Calumem ruszyłem do pokoju naszych wszystkich spotkań, obrad i tym podobnych, czyli biura. Wszedł pierwszy, ja zaraz za nim, zamykając drzwi. Tym razem on usiadł w fotelu, a ja na sofie, znajdującej się naprzeciwko niego.\n- Opowiadaj - rzekłem.\n- Szczerze, nie ma za bardzo o czym. Wszystko poszło gładko, jak zwykle zresztą.\n- Czyli, że nie było żadnych problemów, nic?\nPrzytaknął. To było z lekka wręcz niemożliwe, aby wszystko działo się idealnie. Prawie zawsze musieli coś popsuć, nie zrobić czegoś jak mieliśmy w planach. Chociaż zdarzały się przypadki, takie jak najprawdopodobniej ten, kiedy wszystko się udało po mojej myśli.\n- To dobrze - kącik moich ust uniósł się ku górze. - Cieszę się, że chociaż ty niczego nie zjebałeś.\n- Bo ja jestem Cal Pal, a Cal Pal robi wszystko zawsze jak najlepiej i mu to wychodzi - powiedział z wyższością.\n- Niech Cal Pal się tak nie podnieca -zaśmiałem się.\nOd dawna wydawało mi się, że z nim rozmawiało mi się najlepiej. Zawsze robił to co mu kazałem, słuchał mnie, najbardziej starał się podczas wykonywania swoich obowiązków. Nie mogłem powiedzieć, że Ash i Mike byli kompletną klęską, ponieważ również bardzo dobrze sobie radzili w robocie, robili to co im powiedziałem, jednak często mieli mi coś do zarzucenia podczas tego, a ja tego nienawidziłem.\n- Ale serio, sam aż się dziwiłem, że wyszło tak dobrze - powiedział Calum.\n- Wiem, wierzę ci. Ze spokojem.\n- Luke, mogę o coś spytać?\n- Do czego ci te wszystkie akcje z Harrym i w ogóle?\n- Umm.. Jak na razie nie mogę powiedzieć, sorry. Taka mała tajemnica. Okay?\n- Tak, tak oczywiście - uniósł kąciki ust.\nPrzez moment nie miałem pomysłu na temat naszej konwersacji. Cal wyjął telefon z kieszeni i coś w nim robił, a ja oglądałem pokój, w którym się znajdowaliśmy. Popielate ściany bardzo dobrze komponowały się wraz z białymi meblami. Dwie prostokątne szafy z półkami, na których poustawiane były rzędy książek. Biurko stało przy końcu pokoju, naprzeciwko drzwi. Na nim stała srebrna, metalowa lampa oraz leżał laptop. Po lewej stronie od drzwi stały dwie sofy oraz dwa fotele, również białe. Na środku pokoju leżał prostokątny, szaro-popielaty dywan. Pomimo tego, iż jestem facetem, potrafiłem dostrzec takie detale. Szczególnie wtedy, kiedy mi się nudziło.\n- Och, właśnie, ważna sprawa. Kiedy będzie dziewczyna? - spytałem.\n- Niedługo, chyba. Szła pieszo, czyli jakieś pół godziny drogi stąd. Masz jeszcze trochę czasu.\n- Okay, dzięki - wstałem z sofy, podszedłem do bruneta i klepnąłem go w ramię, a następnie wyszedłem z pomieszczenia, aby sprawdzić co się działo w kuchni.\nWszystko było pięknie wysprzątane, w ogóle nie można było dostrzec śladów obecności mąki, która była tu chwilę temu. Był to jeden z powodów, dla których nie było warto wyprowadzać się od chłopaków. Oni sprzątali, gotowali, robili praktycznie wszystko, a ja nic. To było idealne.\nW momencie, kiedy znalazłem się w kuchni, Ashton wkładał blachę z ciastem do piekarnika. Mike ścierał cały bałagan z blatu kuchennego. Usłyszałem za sobą kroki Hooda, który powędrował do salonu, aby pooglądać telewizję. Nagle usłyszałem krzyk.\nOdwróciłem się w stronę, z której pochodził dany odgłos i zobaczyłem Michaela, który machał rękoma w panice, rozglądając się nerwowo na boki.\n- Daniel! Daniel zniknął!\nSpojrzałem pytająco na Ashtona.\n- Daniel to maskotka, którą Mikey przyniósł przedwczoraj. Wiesz, ten lew - wytłumaczył.\n- Aaa, faktycznie. Kojarzę go.\n- Gdzie jest Daniel?! - zielonowłosy panikował. - Przed chwilą tu był!\n- Uspokój się Mike, będzie dobrze - pocieszał go brązowooki blondyn.\nRozejrzałem się wokół siebie, szukając wzrokiem danej maskotki. Moją uwagę przykuło coś w kolorze ciemnego kremu, leżące pod jedną z komód. Podszedłem do mebla, schylając się, aby dostrzec przedmiot. Niestety mój wzrost nie pozwalał mi na to. Musiałem się położyć, żeby zobaczyć co to. Wykonałem to. Tak jak sądziłem, znalazłem zgubę. Wyciągnąłem ją, potrząsnąłem, aby otrzepać z kurzu i wróciłem na swoje poprzednie miejsce.\n- Mike? - chłopak spojrzał na mnie, a ja pokazałem mu pluszowego lwa.\n- Daniel! - wrzasnął i podbiegł do mnie, wyrywając mi z ręki maskotkę. Przytulił ją mocno.\n- Gdzieś ty był głuptasie? Wiesz jak się martwiłem? Nigdy więcej mi tak nie rób - mówił do lwa.\n- Luke? - uniosłem swój wzrok. - Gdzie ty go znalazłeś?\n- Pod komodą - rzekłem.\n- O Jezu, tak ci dziękuję, bardzo bardzo - przytulił mnie mocno, skacząc w kółko.\n- Michael, puść mnie - zrobił to co kazałem.\nOdwrócił się i poszedł do Caluma, prowadząc monolog z Danielem. W tamtym momencie nie wiedziałem za bardzo co ze sobą zrobić. Prawdopodobnie usiadłbym na ziemi i siedział na Twitterze w moim telefonie, gdyby nie upragniony dzwonek do drzwi.\n- To do mnie - oznajmiłem, udając się, aby otworzyć drzwi. Po wykonanej czynności ujrzałem zapłakaną Alessandrę, która na mój widok rzuciła mi się na szyję. Głaskałem ją delikatnie wzdłuż pleców, kiedy ona wypłakiwała się w moje ramię.\n- Mogę tu zostać? - pociągnęła nosem, patrząc na mnie wyczekująco.\n- Jasne - odparłem. - Proszę, wejdź.\nOtworzyłem szerzej drzwi, robiąc dziewczynie przejście. Weszła niepewnie do środka, rozglądając się.\n- Zdejmuj z siebie buty, płaszcz i chodź do salonu - uśmiechnąłem się do niej przyjaźnie. Pokiwała głową.\nPoczekałem, aż dziewczyna zrobi to, o co prosiłem. Kiedy tak się stało, udaliśmy się w stronę salonu. Trzymałem rękę na dole jej pleców, zataczając nią powolne kółka. Kiedy weszliśmy, wzrok chłopaków spoczął na mojej towarzyszce. Uśmiechnęła się do nich słabo. Pokazałem jej gdzie może usiąść, po czym sam zająłem miejsce niedaleko.\n- Chcesz coś do picia? - spytałem.\n- Jeśli to nie problem - rzekła cicho.\n- Ash? - zwróciłem się do chłopaka. - Mógłbyś zrobić jej kakao, proszę?\n- Ta - wstał, udając się do kuchni.\nPodczas gdy Irwin przygotowywał napój, reszta chłopaków przedstawiła się dziewczynie oraz zadawała jej przeróżne pytania. Nazywali ją Alessandra, lecz dziewczyna prosiła, aby mówić na nią Alex. Starałem się, żeby czuła się jak najlepiej w naszym towarzystwie. Po chwili Ashton przyniósł Alex kakao, które wypiła ochoczo. Następnie Michael zapragnął pokazać jej Daniela, opowiedział jak to się stało, że mieszka z nami oraz różne bezsensowne historie z 'życia' maskotki. Wydawało mi się, że Alex przez to polepszył się humor.\n- Chciałabyś teraz nam opowiedzieć co się stało, czy wolisz-\n- Teraz - przerwała mi.\nPodczas jej opowieści starałem się okazać jej jak największe współczucie, zdziwienie oraz zrozumienie. Wszyscy tak robiliśmy. Po skończeniu przytuliłem ją do siebie, całując w czubek głowy.\n- Jak dobrze, że cię mam - rzekła.\n- Nas - poprawił ją Calum.\n- Was - zaśmiała się.\n- Odprowadzić cię do pokoju? - spytałem.\n- Luke? - odezwał się Ashton.\n- Mamy cztery pokoje, a pięć osób w domu. Jak to rozwiążemy.\n- Będziesz spać u Caluma - uśmiechnąłem się zwycięsko.\n- Ale - odezwał się wspomniany chłopak.\nSpojrzałem na niego morderczym wzrokiem, a ten natychmiastowo zamilkł.\n- I dla zrozumienia. Będziesz u niego nie dlatego, że nie chcę ci odstąpić mojego pokoju, tylko po prostu on ma tam czysto, w porównaniu do pozostałych.\n- Okay, rozumiem - uśmiechnęła się.\nUdaliśmy się w stronę sypialni. Po drodze prowadziliśmy konwersację, podczas której Alex często chwaliła wnętrze domu.\n- Harry to kompletny chuj, zawsze taki był. Współczuję ci, że musiałaś z nim mieszkać. To musiało być okropne - powiedziałem.\n- Jakoś to zniosłam. Nie było aż tak źle - wzruszyła ramionami. Dostrzegłem cienką ranę na jej policzku.\n- Co ci się stało? - spytałem.\n- N-nic takiego.\n- On ci to zrobił? - zaczęła się jąkać, nie wiedząc co odpowiedzieć. - Nie wierzę, jak można być tak podłym. Ale to Harry, po nim można się wszystkiego spodziewać. Mam nadzieję, że nie zaciągnął cię do łóżka.\n- Nie, a dlaczego? Poza tym, dla mnie był miły, naprawdę. Może to dziwne, ale dało się go nawet polubić. Aż do dziś.\n- To dobrze, że nic więcej ci nie zrobił. Zawsze tak jest, najpierw chce się zaprzyjaźnić i w ogóle, wszystko jakby w bajce, a potem rani dziewczynę i ją porzuca. Miałaś szczęście, że nie zdążył.\n- Och... Nie wiedziałam.\n- Skąd mogłaś? - uśmiechnąłem się.\nDotarliśmy pod pokój.\n- Dasz radę teraz sama się rozpakować i tak dalej? - spytałem.\n- Tak, jasne - odparła.\n- Okay. Jakby co, będę w salonie.\nOdwróciłem się na pięcie, wracając do pomieszczenia, w którym znajdowali się chłopcy. Po drodze spojrzałem na zegar ścienny, na którym widniała godzina dwudziesta pierwsza. Jak na tą porę, na zewnątrz było dosyć jasno. Nagle poczułem wibracje telefonu. Wyciągnąłem go, odblokowując ekran, aby przeczytać wiadomość. Nie była ona zadowalająca. Oczywiście nie miałem najmniejszego zamiaru odpisywać prawdę, szczególnie ze względu na nadawcę.\nJakby ktoś nie zczaił to ten sms od Harry'ego jest xd. Rozdział z lekka nudnawy, ale po prostu musiał taki być. Wiem, mówiłam, że Stylesa nie będzie, a trochę jest. Stęskniłam się za nim po prostu.\nTo jest Daniel:\nMiałam to już napisać w poprzednim rozdziale. Powiedzmy, że 5SOS mieszkają w Londynie, gdzie dzieje się cała akcja. Nie martwcie się więc, Alex nie biegła do nich z Londynu do Australii xd.\nhttp://vine.co/v/MXbrJ9v60QI Alex i Luke ze sobą gadają. Oni coś knują, ja wam mówię..\nAutor: cutie o 23:05\nAnonimowy 15 lipca 2014 23:53\nwlasnie przeczytalam. rozdzial w porzadku, ale wolalabym, zeby harry sie pojawil :)\nAnonimowy 15 lipca 2014 23:57\nrozdział wcale nie jest nudny,no coś ty,wszystko jest jak trzeba,ja myślę,że daniel jeszcze dużo wniesie do tego ff,podejrzany typ,alex i luke,może się do siebie zbliżą,ja bym nie jadła tego sernika,znając ich mogli coś popsuć,a no i jeszcze jak luke ma fajnie zapisanego herriego,aw haha,nie mogę doczekać się kolejnego rozdziału,oj będzie się działo\nAnn Kręciołek 16 lipca 2014 09:29\nPrzepraszam, że nie skomentowałam poprzedniego, ponieważ internet w telefonie nie działa tak jak powinien :(\nRozdział genialny tak jak poprzedni. Nie wiem jak możesz myśleć , że to jest nudne.. Puknij się czasami w głowę. C:\nNikola Niewiadomska 16 lipca 2014 11:24\nJejuu świetny rozdział!!! Nie jest nudny. Ale nie ogarniam Luke'a i wg. ;//\nAnonimowy 16 lipca 2014 11:30\nza dużo 5sos, za mało Alex i Harrego ale i tak spoko :)\nAnonimowy 16 lipca 2014 19:14\npierwszy komentarz należał do mnie, ale chcę coś jeszcze dodać.\nPiszesz na tt, że to ff z harrym w roli głównej więc powinno być tu go więcej. jego i alex :)\nAnonimowy 16 lipca 2014 20:34\nJEZU ROZDZIAŁ >>>>>>>>>>>>>. LUKE AND ALEX W JEDNYM BED HVGDCHJG :) /Z\nAnonimowy 16 lipca 2014 23:29\nkiedy pojawi sie nastepny rozdzial?\nCuteMyHarreh 17 lipca 2014 17:42\nmoże jutro, a jeśli się nie wyrobię to w weekend :)\nJustyna Styles 17 lipca 2014 10:14\nAnonimowy 17 lipca 2014 11:28\nDziewczyno jak możesz uważać że jest nudny?? Ahh jest idealny.. czekam na jest\nBoże, boże człowiek bez rozdziałów żyć nie może xddd\nAnonimowy 17 lipca 2014 11:30\nMiałoby być 'czekam na next' haha xdd\nAlexia Lee Heady 17 lipca 2014 17:07\nRozdział super, ale już mi brakuje Harry'ego :(\nAnonimowy 18 lipca 2014 18:45\nJestem na wakacjach i wyobraź sobie że leciałam specjalnie do jakieś restauracji i zamówiłam paluszki rybne żeby korzystać z ich wi-fi specjalnie po to aby przeczytać ten rozdział poświęciłam się co nie ? ^^\nA co do rozdziału to bardzo mi sie podoba i nie moge sie doczekać następnego :*\nTiny Droplets 6 października 2014 14:47\nHahaha śmiechowy ten rozdział trochę xD w pozytywnym znaczeniu oczywiście :D pokochałam to ff bardzo!


Wieczny kawaler i kobieciarz nr 1 w Chicago – Katy Evans, Womanizer -\nWieczny kawaler i kobieciarz nr 1 w Chicago – Katy Evans, Womanizer\nby KasiaPosted on 6 grudnia 2017\nNie raz pisałam, że mam szczęście do książek, które wybieram do czytania. Tak było i teraz. Aczkolwiek biorąc pod uwagę, że autorką jest Katy Evans, a książka to ostatnia (jak dotąd) część serii Manwhore, którą uwielbiam, mogłam się spodziewać dobrej lektury. Nie myślałam tylko, że aż tak dobrej. Poznajcie Callana Carmichaela i „Womanizer”.\nCallan Carmichael to jedna z najgorętszych partii w Chicago. Szczególnie odkąd jego dwaj najlepsi przyjaciele, Malcolm Saint i Tahoe Roth zostali monogamistami na stałe, spotykając swoje drugie połówki. Callan stał się ostatnim strażnikiem kawalerskiego życia, nie stroniąc od kobiet, które to tabunami próbują dostać się do jego sypialni, mimo, że jest znanym w mieście kobieciarzem i łamaczem serc. Z żadną nie spotyka się więcej niż dwa razy. Młody, przystojny, bogaty dyrektor generalny jednej z najlepiej prosperujących firm w Chicago. Czy można chcieć więcej? Callan uważa, że nie i twardo obstaje przy swoim założeniu, że nigdy nie ożeni się, ani nie będzie miał dzieci. To nie jego bajka. I tu pojawia się piękna i młoda Olivia Roth. Dziewczyna, która ma zaplanowaną najbliższą przyszłość na kilka lat, włącznie z czasem założenia własnej firmy, wyjściem za mąż i macierzyństwem. Jest świeżą absolwentką studiów, lecz wymarzona firma, w której chciała pracować, odmawia jej przyjęcia na wakacyjny staż. Olivia w końcu postanawia schować dumę w kieszeń i dzięki pomocy Tahoe, ma odbyć w firmie Callana trzymiesięczny staż. Nie chce być jednak oceniana przez pryzmat brata i na wszystko pragnie zapracować sama. W Carma Inc. planuje zdobyć doświadczenie, by jak najlepiej prowadzić własną firmę. Pierwszego dnia, po drobnym wypadku pod koniec pracy, ucieka na znajdujący się na dachu budynku taras. Spotyka tam ubranego niezgodnie z obowiązującymi w firmie zasadami mężczyznę, palącego papierosa. Zestresowana prosi go o poczęstowanie jedną sztuką. Nawiązują „tarasowo – papierosową” znajomość, a jedno spotkanie przeradza się w kolejne. Nieznająca w mieście praktycznie nikogo dziewczyna, odnajduje w Seksownym Palaczu swoją bratnią duszę. W końcu daje się namówić na wyjście z nim na drinka do klubu, które kończy się w jej sypialni. Gdy nad ranem dzwoni do niego telefon, a w trakcie krótkiej rozmowy padają pytania o siostrę rozmówcy i staż, Olivia orientuje się, że spędziła noc z Callanem Carmichaelem. Leży właśnie nago po nocy pełnej wrażeń i przyjemności przed swoim szefem i najlepszym przyjacielem brata, przed którym wszyscy ją ostrzegali. A przecież miała się od niego trzymać z daleka… Tylko co zrobić, kiedy ten niegrzeczny Seksowny Palacz tak do siebie przyciąga, a Olivia, po wspólnie spędzonej nocy, zawróciła mu w głowie? Wszystko zaczyna się komplikować, a przecież nie tak miało być.\nWzięła mnie za rękę i zaciągnęła do toalety.\n– Popatrzmy… aha! – Pokazała na widniejące na ścianie gryzmoły i w oczy od razu rzuciły mi się słowa:\nCallan Carmichael to KOBIECIARZ najgorszego sortu!\nPowrót w stylu „Manwhore”\nJeśli jesteście fanami poznanej w „Manwhore” historii i Malcolma Sainta (te słowa kieruję w szczególności do żeńskiej grupy czytelniczek), to koniecznie musicie sięgnąć po „Womanizer”. Callan Carmichael (uwielbiam wymawiać jego imię i nazwisko, jakoś tak dobrze brzmi na języku) to drugi Malcolm Saint. I te słowa nie są przesadzone. Tahoe Roth, którego lepiej mogliście poznać w powieści „Ladies Man”, sięga mu zaledwie do stóp. W końcu otrzymałam to, czego oczekiwałam po fragmentach z udziałem Callana, zawartych we wszystkich częściach „Manwhore”.\nW sumie to gnojek, ale w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Myślę, że babcia by go polubiła. Ale jak nic, nazwałaby go draniem.\nNie myślcie jednak, że Carmichael to wyłącznie skaczący z kwiatka na kwiatek, zaliczający wszystko, co spotka na swojej drodze, skupiony wyłącznie na własnej przyjemności, kobieciarz. Nic bardziej mylnego. To także wspaniały i niezwykle troskliwy przyjaciel, dbający o swoich bliskich. I nie mam tu na myśli wyłącznie tych męskich przyjaciół. To także znakomity, choć wymagający pracodawca i nauczyciel, trzymający się swoich zasad. W końcu ma okazję pokazać swoje prawdziwe oblicze. Panna Roth jest natomiast przesympatyczną, ledwie dwudziestodwuletnią młodą kobietą, która, mimo, że wychowywana w bogactwie i rozpieszczana przez brata do granic możliwości, ma naprawdę dobrze poukładane w głowie. Jej plany na życie, uwzględniające nie tylko ją samą, ale i bliskich, do tego wizja firmy, jaką chciałaby prowadzić, spowodowały, że zdobyła moją sympatię. Muszę przyznać, że Katy Evans udały się wszystkie żeńskie postaci w tej serii, co nie jest proste i często spotykane.\nPikantnie, gorąco, frywolnie…\nAutorka zapunktowała u mnie także dynamiczną akcją i wzbudzanymi podczas czytania emocjami. Sceny zbliżeń są pikantne, pożądanie i seksualne napięcie wyczuwa się na wielu stronach tej historii, ale nie ma tutaj miejsca na nadmierną wulgarność. Opisy scen zbliżeń między bohaterami są gorące, jednak absolutnie nie są gorszące. Za to znalazło się tu mnóstwo frywolnych żartów, które są naprawdę zabawne i potrafią wywołać salwy śmiechu podczas lektury powieści. Czytanie „Womanizer” było po prostu przyjemnością w czystej postaci i z całą pewnością jeszcze wrócę do niej nie jeden raz. Brakowało mi tylko pewnej kwestii. Prawie cała historia opisana jest z perspektywy Olivii, natomiast Callan ma swój głos zaledwie w dwóch, bardzo krótkich, momentach. Aż się prosiło, by wejść w głowę tego niegrzecznego chłopca i poznać jego myśli.\n– Słuchaj, tak być nie może – mówię w końcu, kiedy biorę się w garść. – Mój brat nas zamorduje.\n– Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal. – Nachyla się i przesuwa językiem po moich ustach. Czuję się, jakby poraził mnie prąd.\n– Jesteś bezwstydny.\n– Zuchwały i lekkomyślny!\n– Aha.- Uśmiecha się. – Chcę cię po prostu lepiej poznać, Olivio – szepcze mi do ucha, a następnie rzuca spojrzenie spod półprzymkniętych powiek. – Chcę więcej.\nPodczas czytania miałam dylemat. Z jednej stron chciałam natychmiast wiedzieć, co będzie działo się dalej, jak rozwinie się relacja między Olivią a Callanem i szybko czytałam kolejne strony. Z drugiej strony, chciałam się delektować tą historią, powoli czytając i przewracając strony. Czytając nawet dwu – trzykrotnie najciekawsze czy najzabawniejsze sceny, zaśmiewając się przy nich do łez, wzruszając czy też przeżywając je wraz z bohaterami. Byłam po prostu rozdarta. Efekt finalny był taki, że książkę pochłonęłam w pięć, maksymalnie sześć godzin.\nOczywiście pojawiają się tu też postaci poznane we wszystkich trzech częściach Manwhore i Ladies Man, czyli Malcolm i Rachel Saint, Wynn i Emmett czy Gina i Tahoe Roth, brat Olivii. Katy Evans umieściła nawet wątek związany z przyszłością tej ostatniej pary. Uwielbiam jednak dwie sceny z udziałem Tahoe. Jedna, to jego telefon do Callana Carmichaela tuż po upojnej nocy spędzonej przez tamtego z Olivią i pytania o leżącą przed nim nago siostrę T. Druga to moment, kiedy Roth dowiedział się o romansie młodszej siostry i jego najlepszego przyjaciela. W końcu nie trudno się domyślić, że skrzętnie ukrywany romans kiedyś wyjdzie na jaw. A ile przy tym będzie śmiechu (niekoniecznie dla naszych bohaterów, ale dla czytelników na pewno). Musicie koniecznie się o tym przekonać, czytając książkę.\nKaty Evans tuż po finalnej scenie powieści, umieściła krótką informację do fanów serii. Wszystko na to wskazuje, że w przyszłości (mam nadzieję, że niezbyt dalekiej) możemy spodziewać się jeszcze jednej historii z serii „Manwhore”, w której swoją historię opowie nam Wynn, a także pojawi się tajemniczy starszy brat Callana. Myślę, że znów będzie się działo. Obyśmy nie musieli na nią czekać zbyt długo.\nPosted in KsiążkiTagged erotyk, Katy Evans, Kulturantki, recenzja, romans, seria Manwhore, Womanizer, Wydawnictwo Kobiece\nPrev Destrukcyjna miłość\nNext Zorganizuj swój perfekcyjny ślub!


Burberry - The Beat for Men EDT (2008)\n« Wstecz 1 … 61 62 63 64 65 … 83 Dalej »\nAnkieta: Moja ocena Burberry - The Beat for Men EDT (2008) (nie oceniaj zapachu, jeśli go nie znasz!):\n#Burberry - The Beat for Men EDT (2008)\nCzwartek, 29 wrzesień 2011, 12:07 (Ten post był ostatnio modyfikowany: Niedziela, 27 grudzień 2020, 17:55 przez pblonski.)\nTo był pierwszy zapach Burberry, który mnie zainteresował. Pozostałe, przy nim wydawały się mało wyraziste.\nPotem dopiero odkryłem, że wcale takimi nie były.\nLubię The Beat. Zapach mocno popieprzony (ze względu na sporą dawkę pieprzu oczywiście ) i cholernie przypomina mi Karl Lagerfeld Man, co mnie wkurzyło, bo niechcący, niejako zduplikowałem sobie Lagerfelda.\nZamiast pieprzu, czuję w The Beat dominujący w nim cynamon, choć paradoksalnie, w składzie zapachu tego składnika nie podają\nA ja kocham cynamon...\nSam zapach jest mocny, nowoczesny i trwa na mnie cały dzień, aż do późnej nocy. Chyba najtrwalszy z wszystkich Burberry jakie mam, a mam prawie wszystkie. Projekcję uważam za zbyt mocną, jak na mój gust.\nNie ukrywam, że użyłem go zaledwie 4-5 razy i za każdym razem zebrałem komplementy z ust obu płci\nCzy jest arcydziełem? Nie sądzę. Ale uważam, że to dobry, charakterny zapach na chłodniejsze dni.\nNa pewno nie jest nudny i w ciemno mogę go polecić, bo nie jest przesadnie drogi. Syntetyczny? Pewnie niektórym, zwłaszcza tym, mocno przywiązanymi do klasyki będzie się takim wydawał, ale ja tego nie wyczuwam. Ważne, że czuję się w nim naprawdę dobrze.\nFajny flakon. Tyle ode mnie\nCiekaw jestem Waszych opinii na temat The Beat.\nLiczba postów: 12,235\n#Re: Burberry The Beat\nCzwartek, 29 wrzesień 2011, 12:13\nRoQ, a teraz Cię zaskoczę; zgadzam się z Tobą ( ha,ha,ha ). To mój faworyt jeśli chodzi o aktualną ofertę " kraciastej marki ". Nie posiadam go w kolekcji, ale dobrze znam ( próbka ). W naszym forumowym ratingu, oceniam The Beat na "4".\nCzwartek, 29 wrzesień 2011, 12:18\nCookie13 napisał(a): RoQ, a teraz Cię zaskoczę; zgadzam się z Tobą ( ha,ha,ha ). To mój faworyt jeśli chodzi o aktualną ofertę " kraciastej marki ". Nie posiadam go w kolekcji, ale dobrze znam ( próbka ). W naszym forumowym ratingu, oceniam The Beat na "4".\nFaktycznie jestem zaskoczony. Przyzwyczaiłem się już do tego, że wszystko, co lubię, inni uważają za be...\n#Re: Burberry - The Beat for Men\nPiątek, 30 wrzesień 2011, 19:47\nBeat jest interesujący... znam go bardzo pobieżnie, ale zaciekawił mnie i na pewno do niego wrócę\nno i ma bardzo urodziwy, kształtny flakonik z miłymi dla oka, doskonale miękkimi okrągłościami...\nSobota, 1 październik 2011, 00:11\nCałkiem przyzwoite perfumy; jak zresztą większość tej marki. Bardzo pozytywnie wyróżniają się na tle mainstreamu. Warto je... mieć. I mówię to bez cienia przesady.\nCzwartek, 19 lipiec 2012, 12:07\nDołączę się do powyższych pieśni pochwalnych nt. The Beat.\nZaskoczyła mnie ta woda i to bardzo. Spodziewałem się raczej popieprzenia ze zcytryżeniem. Ale jest inaczej. Od samego otwarcia zapach zgrabnie się rozwija. Choć ten początek to raczej cios wielkim, słodkim, cytryniastym lizakiem. Mocne i przyjemne. Po tym wstępie nieco się uspokaja i do głosu dochodzi wetyweria z pieprzem. Na tym etapie, oraz w bazie, The Beat przypomina mi Terre. Nie są do siebie podobne, ale mają wspólną nutę "koperkową". Podejrzewam, że w dużej mierze to zasługa Iso E Super, które dla mojego nosa również pachnie koperkiem, ale takim zamulonym. Tutaj rozświetlone zostało cytrusami i pozostałymi składnikami.\nFajnie się nosi ten zapach, nie jest w ogóle wymagający, ma bardzo dobrą moc i projekcję. Ma jeden zasadniczy dla mnie minus- pachnąc nim czuję się, jakbym znów miał 18 lat (z niedojrzałością na czele). Niemniej to dobra, niezobowiązująca woda. Najlepiej oddają jego charakter słowa fqjciora z jego recenzji:\nCytat: Taki właśnie jest The Beat. Powyżej średniej. Niezły. Aż niezły. Tylko niezły. Bez przesady. Nie ma co narzekać. koniec końców to całkiem sympatyczne pachnidło.\nW ankiecie dam 4. Na sieciowych półkach jest kilka ciekawszych kompozycji o zbliżonej konstrukcji (Lalique White, Terre d'Hermes), które mają więcej charakteru niż ten Burberry. Dlatego tylko tyle.\nSwoją drogą czy ta woda nie jest wycofywana cichcem? Bo nie we wszystkich Douglasach można ją spotkać, Sephora nie ma w ogóle tej marki i jedynie Superpharm posiada pewne zasoby The Beat.\nCzwartek, 20 grudzień 2012, 21:41\nMi osobiście przywodzą na myśl lata dzieciństwa i zapach jaki na moich rękach pozostawiały skórzane lejce z zaprzęgu mojego dziadka.\nNiedziela, 20 styczeń 2013, 21:13\nTak właśnie na mnie pachnie. Początek świdrujący i bardzo pieprzny. Z czasem staje się delikatnie cytrusowo-wetiwerowy. Prosty, nienarzucający się - idealny przykład nowoczesnych perfum, co nie znaczy automatycznie, że zły. Na lato jako substytut różnego rodzaju wodniaków byłby znakomity. Szczerze mówiąc nie wiem, czy znam lepsze perfumy cytrusowe. Na poczekaniu trudno mi przypomnieć sobie coś lepszego\nPoniedziałek, 21 styczeń 2013, 08:32\nŚwietne skojarzenie domurst mam podobnie\nPoniedziałek, 21 styczeń 2013, 12:58\nDodam tylko, że jest diablo trwały. Psiknięty na nadgarstek po wieczornym prysznicu siedzi tam do teraz. Finisz kojarzy mi się z Kenzo Eau de Boisee\nPoniedziałek, 21 styczeń 2013, 20:04\nRacja, oprócz powabu kompozycyjnego trwałość stanowi mocny walor The Beat. Nie ma w tym zapachu przebłysku geniuszu czy "kopa", jest za to żelazna konsekwencja w realizacji tematu, nowoczesność i jednoznaczna męskość.\nPoniedziałek, 4 luty 2013, 11:37\nDomek pokazał paczkę pieprzu cytrynowego, a moje skojarzenia biegną w stronę torebki z galaretką cytrynową.\nPodobnie było z Puma - Free Flowing.\nZaczynam przypuszczać, że producenci z obu branż, spożywczej i perfumeryjnej, korzystają z tych samych surowców.\nZapach jest fajny, to chyba trafne określenie.\nNiezbyt dobry i niezbyt zły.\nDo mnie trafia poprzez prostotę.\nDwie, trzy nuty, ale ładne, to w sam raz.\nKwaskowy, wibrujący i rozedrgany.\nIdealny na lato, jeśli pragnę być transparentny dla otoczenia.\nPozostaje do końca świeży i ruchomy.\nCena w okolicach stu złotych jest rozsądna dla tego produktu.\nPrzykład nowoczesnego podejścia do sztuki perfumeryjnej.\nWtorek, 19 marzec 2013, 20:14\nPrzyzwoity zapach to fakt. Cytrusy, pieprz i wetyweria. Dobre połączenie ale nie przekonuje mnie. Nie ma tego czegoś co sprawiłoby, że chciałbym do niego wracać.\nPoprawny, do codziennego używania bez specjalnych okazji będzie idealny tym bardziej, że i cena przystępna. Trwałość na plus.\nCzwartek, 21 marzec 2013, 16:55\nO tym się nie mówi, ale The Beat to także piękny fiołek(dla mnie lekko GIT-owski) . Kto wie, czy nie jeden z lepszych w mainstreamie. Perfumy mocno niedocenione. Kompozycja czysto męska, jest wszystko czego trzeba prawdziwemu facetowi 8-) drewno, kwiaty pieprz i cytrusy.\nŚroda, 10 kwiecień 2013, 10:42\nDla mnie to pachnie bardziej uniseksowo ale to rzecz gustu.\nCałkiem przyjemna, świeża kompozycja z dobrą projekcją\ni taką samą trwałością. Butelka ładnie wygląda, nie potrzebny\njedynie ten dzyndzel wiszący, jak dla gimnazjalisty,\nno ale taki target widać po plakacie.\nDosyć charakterystyczny i myślę, że jest to idealna\npropozycja dla młodszej klienteli, takie wejście w świat\nzielonego trawska. Lekko irytowała mnie bliżej nieokreślona\npudrowość, cytrynowa galaretka aleksandra to dobre, trafne określenie...\nŚroda, 10 kwiecień 2013, 10:50\nPrzypomina mi trochę D&G Le Bateleur, którego używa moja kobieta w cieplejsze dni i dlatego według mnie płeć piekna też może go śmiało nosić.\nŚroda, 10 kwiecień 2013, 10:59\nfarello napisał(a): Przypomina mi trochę D&G Le Bateleur, którego używa moja kobieta w cieplejsze dni i dlatego według mnie płeć piekna też może go śmiało nosić.\nMyślę, że spokojnie, zwłaszcza te kobiety, które nie chcą pachnieć wazonem z kwiatami czy paczulą.\nŚroda, 10 kwiecień 2013, 11:48\nDokładnie, aczkolwiek w Beat da się wyczuć "pieprzną" różę i teraz sobie uzmysłowiłem, że jest trochę podobny do damskiego Lalique Tendre Kiss, gdzie dominuje czerwony pieprz i róża. Oba dzięki temu mają pewien pazur, który na kobiecie wyśmienicie pachnie.\nSobota, 13 kwiecień 2013, 00:02\nPo dzisiejszym ponownym teście papierkowym, mogę stwierdzić, że odczuwam też podobieństwo do damskiego Light Blue, podoba mi się...\nŚroda, 11 wrzesień 2013, 17:39\nMoim zdaniem słabo... Kiedyś czytając opinie o nim bardzo chciałem nabyć sobie w ciemno całą flachę... dzisiaj cieszę sie że tego nie zrobiłem. Wystarcza próbka żeby wiedzieć, że butla nigdy u mnie nie zagości. Zapach cytrusowy-pieprzowy... kiepski w odbiorze. Ani mnie nie zaciekawił, ani się nie spodobał... z drugiej strony zły tez nie jest. Parametry uzytkowe na średnim poziomie... Ogólnie średniawka. Gdybym miał dawać ocene dzisiaj dałbym 3. jako jednak, ze póbki wystarczy jeszcze na użytek globalny to wstrzymam się z oceną.


Winogrono - Ryneczek Lidla - • Kuchnia Lidla\nZnane dziś na całym świecie winorośle to jedne z najdłużej uprawianych przez człowieka roślin. Historia winorośli sięga aż czwartego tysiąclecia p.n.e. Ich owoce – winogrona – to kuliste lub podłużne jagody o średnicy około 2 cm. Ich miąższ jest soczysty i zwarty. W zależności od odmiany kolor skórki winogron może być jasnozielony, różowy, czerwony lub niemalże czarny. Poszczególne gatunki różnią się między sobą również smakiem – od bardzo kwaśnego po bardzo słodki.\nJuż Hipokrates zalecał jedzenie winogron, a także picie najsłynniejszego trunku wytwarzanego z tychże owoców – wina. Winogrona są dobrym źródłem potasu oraz przeciwutleniaczy, które neutralizują wolne rodniki. Co więcej, winogrona chronią organizm przed chorobami serca, wpływają korzystnie na układ krwionośny, łagodzą stres oraz regulują pracę układu trawiennego. Szczególnie zdrowe są ciemne odmiany owoców, a zwłaszcza ich skórka.\nW kuchni winogrona wykorzystywane są najczęściej w stanie surowym, lecz świetnie nadają się również do produkcji soków, dżemów i galaretek. Suszone winogrona, czyli rodzynki, stosuje się do wypieków oraz jako dodatek do wytrawnych potraw. Z pestek winogron uzyskuje się natomiast olej, wysoko ceniony w gastronomii oraz przemyśle kosmetycznym. Ze względu na dużą zawartość cukru winogrona z powodzeniem zastępują słodkie przekąski.\n• Wartość energetyczna –60-70 kcal\n• Białko – 0,5 g\n• Węglowodany – 17,5 g


Leczenie uzależnień - zdrowie-info.pl\nStrona główna Zdrowie Leczenie uzależnień\nZdrowie psychiczne jest bardzo ważne, ponieważ wszelkie zaburzenia mogą utrudniać funkcjonowanie w codziennej rzeczywistości. Warto zauważyć, że uzależnienia bardzo ciężko całkowicie wyleczyć i czasami jest to niestety niemożliwe.\nDodatkowo sytuacji nie poprawia epidemia koronawirusa, która spowodowała, że wiele osób musi przebywać w izolacji. Jest to szczególnie problematyczne dla ludzi, którzy chorują na depresję lub inne choroby psychiczne. Czasami dobrym rozwiązaniem jest psychoterapeuta, który może być dużym wsparciem dla osoby chorej. Niestety zaburzenia psychiczne występują u większości społeczeństwa. Jest to również podłoże podatne do rozwijania uzależnienia. Kluczowa jest terapia, która powinna być ustalona przez lekarza prowadzącego. Pomocna jest również farmakologia, dzięki której mogą zostać wyeliminowane stany lękowe i depresyjne. Alkohol jest prostym sposobem na uśmierzenie bólu, dlatego wiele osób się od niego uzależnia. Warto również zauważyć, że jest bardzo łatwo dostępny, co powoduje, że niemal wszędzie można go kupić. Osoby uzależnione powinny jak najwięcej czasu spędzać w towarzystwie, ponieważ samotność może dodatkowo potęgować głód alkoholowy. Koronawirus zaskoczył wiele firm, które nie były przygotowane na taką sytuację i upadły. Największa presja spoczywa na osobach, które są odpowiedzialne za utrzymanie rodziny. W takiej sytuacji utrata głównego źródła zarobku może być przyczyną wystąpienia stanów depresyjnych. Niestety lęk przed niewiadomym może powodować, że ludzie uzależnieni starają się go stłumić przy pomocy używek. Warto pamiętać, że alkohol działa tylko przez krótką chwilę i nie jest żadnym rozwiązaniem.\nOczywiście jest prosty sposób wyeliminowania bólu psychicznego, ale niestety mało skuteczny. Bardzo ważna jest pomoc terapeuty, który musi zareagować we właściwym momencie. Warto zwrócić uwagę na fakt, że choroby psychiczne mogą się rozwijać. W nieciekawej sytuacji znajdują się osoby, które dopiero rozpoczynają swoją walkę z uzależnieniem od alkoholu. Dużym problemem społecznym jest także uzależnienie od gier komputerowych. Na początku może nie wydawać się to dużym zagrożeniem, ale niestety jest to złudzenie. Oczywiście alkohol jest znacznie bardziej szkodliwy społecznie, dlatego też organizowane są spotkania AA. Są to grupy anonimowych alkoholików, które wymieniają się swoimi spostrzeżeniami oraz uwagami na temat terapii. Towarzystwo osób z podobnymi problemami jest dużym wsparciem dla osób chorych. Oczywiście forma terapii powinna być dobrana indywidualnie, ale należy pamiętać, że siedzenie w samotności nie wpływa dobrze na psychikę człowieka. Alternatywą dla tradycyjnych spotkań mogą być spotkania w internecie, które również służą integracji i pomagają się komunikować osobom uzależnionym.\nPoprzedni artykułNakrycia głowy dla dziecka na lato – nasze propozycje\nNastępny artykułJakie ćwiczenia na płaski brzuch?


Mbunarium BTN - Akwaria - forum.klub-malawi.pl\ndodany przez Przezda\nAkwarium stare. Porosło "glonem czasu", obsada odświeżona. Zebra Masinje BB/MC/OB, Melanochromis Auratus, trio L. Trewavasae Chilumba MC/OB (tymczasowo, do zmiany na L.T. Masinje) Akwarium 160/60/60, filtracja przez obieg wody za tłem, piasek, kamienie, tło BTN Rocky, po bokach Slimline. Ryby młode od 3- 10cm. 2 tuby LED - biała i RGB oraz 2xdoświetlacze 10w po bokach\nco się stało z sauloskarium?\nSaulosi odeszły w zapomnienie. Nie był to najlepszy pomysł na obsadę. Nudna i monotonna. Saulosi mogą stanowić dobre uzupełnienie zbiornika, jako tło dla większych ryb. Natomiast jako główny i jedyny gatunek o mało nie doprowadziło mnie do zaniechania hobby.....\nAndrzej super wygladaja ryby w tym swietle - trewki I masinje ob.\nJeden z najładniejszych zbiorników na forum:) Śmiało może stać się nr 1 wprowadziłbym kilka zmian w ułożeniu kamieni na środku i będzie torpeda:d\nDziękuję D@wid za taką pochwałę.\nZ tym układaniem, to jest tak... Jest jakiś fajny układ kamieni, ale trzeba połapać ryby. Wtedy wszystko muszę wyjąć z akwarium. Nie zdarzyło mi się jeszcze ułożyć kamieni tak, jak było wcześniej. Niby wszystko wraca z powrotem w 100%,..... ale .....ciągle inaczej i nie do końca tak, jakbym chciał. A kiedy już wszystko leży w środku, to już mi się nie chce moczyć dłużej rąk.....\nA jakie zmiany ułożenia, Dawidzie, byś mi zasugerował?\nHmmm.... skąd ja to znam ? ukladadasz kamienie wydaje ci się że,wszystko idzie w dobre stronę zostaje ostatni kamień i nagle całą koncepcję szlak trafia i myślisz sobie jednak to nie jest to :d chcesz powrócić do poprzedniego układu i już nie jest to takie proste a czasami wystarczy jeden kamień obrócić żeby nabrało innego wyglądu.\nPosiedzimy sobie przy tym zbiorniku w weekend?. Świetnie zarosło Andrzeju, a BTN po prostu wymiata.\nTyle to już lat.....zapraszam.\nPosiedzieli w saunie, wypili co nieco i teraz jest tak.....dzięki Przemek (przemo-h) za pomoc w ułożeniu kamieni i za miło spędzony czas\nEdytowane 16 Wrzesień 2018 przez Przezda\nBurza muzgów i w 5 minut wyszła taka jedna całość. Teraz tylko glon dokończy robotę.\nDzięki za gościnę i przyjemny wieczór.\nRewelacja teraz wygląda dużo bardziej naturalnie,glon teraz zrobi swoje wyszlo pięknie :):):)\nNastępny przepiękny i naturalny zbiornik.


Obraz Cotton harvesting - odkryj niebanalne dekoracje do mieszkania\nObraz na płótnie "Cotton harvesting"\nNiesamowity kolorowy 1-częściowy obraz na płótnie Cotton harvesting z kolekcji Obraz będzie wspaniale pasował do dowolnego wnętrza. Aby Obraz Cotton harvesting uzyskał efekt głębokiej trójwymiarowości polecamy wybór krosna maxx o grubości 4 cm lub galeryjnego (2,8 cm). Więcej informacji znajdziesz w sekcji: "Wybierz krosno". Motywami przewodnimi dekoracji ściennej "Cotton harvesting" są: [product_tags].\nZachęcamy do wyboru techniki Premium Print. Metoda ta doda obrazowi "Cotton harvesting" zachwycający połysk i oryginalną strukturę dzięki werniksowi strukturalnemu. Obraz Cotton harvesting na włoskim, artystycznym płótnie to sztuka tworzona na specjalne zamówienie. Obraz "Cotton harvesting" to dekoracja idealna dla Twojego salonu, sypialni lub jadalni. Dzięki obrazowi na płótnie "Cotton harvesting" sztuka może zagościć w Twoim domu jeszcze dziś! Szukasz oryginalnego prezentu na urodziny, imieniny lub na święta? Polecamy osobistą dedykację, która zostanie umieszczona z tyłu obrazu na płótnie "Cotton harvesting". Pamiątka na lata gwarantowana! Jeżeli nie możesz się zdecydować na dany obraz na płótnie, zachęcamy do zakupu karty podarunkowej. Dzięki niej będziesz mieć pewność, że trafisz w gusta bliskiej Ci osoby.\nObraz nowoczesny Cotton harvesting\nwięcej Tagi: #obrazy, #wydruk na płótnie, #zdjęcia na płótnie, #cotton, #industry, #crop, #fiber, #harvesting, #background, #raw food, #flower, #textile industry, #single flower, #clothing, #merchandise, #softness, #textile, #textured, #agriculture, #business, #perfection, #fluffy, #material, #textured effect, #dry, #white, #container, #healthy lifestyle, #ripe, #nature, #botany, #quality control, #elegance, #threaded, zwiń


Pierwsze dwa kilometry. Koszalin otwiera się na świat - plus.gk24.pl\nTo niby tylko dwa kilometry, ale jakże ważne dla miasta. Chodzi o odcinek od miejsca, w którym przy ulicy Gnieźnieńskiej zaczyna się cmentarz komunalny do punktu, gdzie dwa oddzielne pasy ruchu znowu przechodzą w jeden. Przed 1981 rokiem od tej strony do Koszalina można było wjechać lub wyjechać tylko jedną, wąską szosą.\nPo koniec lat 70 władze miasta uznały, że wjazd ten trzeba poszerzyć przez dobudowanie drugiej nitki i zmodernizowanie tej już istniejącej. Wcześniej, w latach 1976-78, ratusz wybudował drogę od skrzyżowania ulic Lechickiej, Konstytucji 3 Maja oraz Krakusa i Wandy do ulicy Gnieźnieńskiej (do tej pory - o czym mało kto już zapewne pamięta - do miasta od strony Poznania wjeżdżało się ulicą Modrzejewskiej).\nKłopot polegał jednak na tym, że miejska droga kończyła się na wysokości początku ogrodzenia koszalińskiego cmentarza. Dalej to już była droga krajowa, nad którą czuwał koszaliński oddział wojewódzkiej dyrekcji dróg. Jakiś czas trwała wymiana pism i w końcu krajowi drogowcy zgodzili przebudować wjazd do miasta, czyli fragment drogi krajowej Koszalin-Bydgoszcz numer „50” (dziś - „11”).\nPrace przygotowawcze ruszyły jesienią 1979 roku, a głównym wykonawcą został Rejon Dróg Publicznych. Wtedy jednym z zatrudnionych tutaj majstrów był Marek Lipiecki. To właśnie on przyniósł do nas zdjęcia, które sam zrobił podczas prac w trakcie budowy. Te trwały dwa lata i zakończyły się jesienią 1981 roku.\n- To była budowa szczególna i zawsze pozostanie w mojej pamięci - ocenia koszalinian.\n- Jej wyjątkowość nie wynikała z technicznych wyzwań. Teren, przez który mieliśmy budować nie był szczególnie trudny. Tu chodziło o czas, w którym była prowadzona i o fundamentalne znaczenie dla miasta, z którym byłem i jestem bardzo związany - mówi pan Marek.\nW chwili, gdy budowa zaczęła nabierać rozmachu „wybuchły” w Polsce strajki, narodziła się „Solidarność”. Coraz bardziej dawał się we znaki gospodarzy kryzys.\n- Z jednej strony w kraju było polityczne trzęsienie, z drugiej w krótkim czasie zaczęło nam brakować podstawowych materiałów. Efekt tego był taki, że ludzie byli rozkojarzeni tym, co się działo w Polsce, a potrzebnych materiałów musieliśmy szukać po całym kraju - opowiada. Któregoś razu zabrakło cementu.\n- Co było robić? Pojechaliśmy nad morze, kupiliśmy od rybaków świeże ryby i jazda w Polskę. W końcu znaleźliśmy chętnego producenta i się wymieniliśmy: ryby za cement. Tak to wtedy wyglądało. Zamiast kupować, trzeba było organizować. Ale przestoje w pracy były krótkie, także te spowodowane strajkami. Najczęściej to były kilkugodzinne przerwy w pracy, takie solidarne protesty z innymi protestami w kraju. Braliśmy się jednak wszyscy w garść i zasuwaliśmy dalej - opowiada Marek Lipiecki.\nWówczas na budowie pracowało każdego dnia kilkadziesiąt osób. Według przyjętego terminarza prace miały zakończyć się do końca 1981 roku i tak się stało. Po drodze kilka domów zostało zburzonych (ich właściciele dostali mieszkania w mieście). Koniec prac nie mógł się oczywiście obejść bez przecięcia wstęgi i uroczystego oddania drogi do użytku. Dziś, po trzydziestu sześciu latach, pan Marek z dumą wyjeżdża z Koszalina w kierunku Poznania.\n- Odwaliliśmy kawał dobrej roboty. Przecież bez tego drugiego pasa latem ten wjazd do miasta teraz całkowicie by się zakorkował.\nMy z kolei przypominamy, że praca pana Marka i jego kolegów jest od pewnego czasu kontynuowana. Jak już wielokrotnie pisaliśmy, miasto dostało wielomilionowe dofinansowanie na remont krajowej „jedenastki” biegnącej przez miasto (m.in przebudowana zostanie ulica Krakusa i Wandy).


Ferie w Szwecji – jak się przygotować do wyjazdu? - Portal ogólnotematyczny, motoryzacja, technologia, turystyka, dom i ogród\nFerie w Szwecji – jak się przygotować do wyjazdu?\nLudzi można podzielić na dwie grupy… Tych którzy śnieg i zimno kochają i tych, którzy ich nienawidzą. Amatorzy białego puchu mogą oczywiście zimą liczyć na to, że będziemy mieli mroźną zimę w Polsce – ale mogą również poszukać alternatyw za granicą. Jedną z nich jest wyjazd do Szwecji – od której dzieli nas tylko godzina w samolocie lub krótka podróż promem.\nPandemia dalej w pełni, zacznijmy więc od najważniejszego: wjazd do Szwecji możliwy jest za okazaniem certyfikatu szczepienia, negatywnego wyniku testu antygenowego / PCR / LAMP lub zaświadczeniu o wyzdrowieniu z Covid. Każdy z tych dokumentów z jednej strony zwalnia z kwarantanny po przybyciu do Szwecji, z drugiej dzięki niemu nie zostaniemy objęci kwarantanną po powrocie do Polski.\nDo wyboru mamy trzy opcje: możemy wybrać się do Szwecji drogą lądową. To kilkunastogodzinna podróż – przez Niemcy i Danię. Jak mawiał klasyk: można, ale po co? Dwa pozostałe rozwiązania są zdecydowanie wygodniejsze. Promy z Polski do Szwecji pływają z Trójmiasta i Świnoujścia. Przeprawa w jedną stronę to ok 120 – 140 zł. Jeśli chcemy zabrać ze sobą samochód, bilet może nas kosztować nieco mniej, niż 400 zł. Dziennie odbywa się nawet ok 8-9 kursów a bilety można kupić z wyprzedzeniem – wycieczka z własnych samochodem na pewno pozwoli więc ograniczyć koszty transportu na miejscu i ułatwi zwiedzanie Szwecji. Ostatnią opcją są samoloty – połączenia w promocji mogą kosztować nawet niecałe 100 zł – w większości realizowane są z lotniska w Gdańsku.\nZaplanuj, co chcesz obejrzeć\nSzwecja słynie ze swoich Parków Narodowych, rozległych przestrzeni i możliwości aktywnego wypoczynku – zima idealnie sprzyja wycieczkom na nartach biegowych czy po prostu podziwianiu zimy w ogromnych lasach. Szwecja to również kraj z długą historią. Warto odwiedzić sam Sztokholm, nazywany Wenecją Północy, czy znajdujące się w Gotlandii miasto Visby – dawniej ważny ośrodek handlu z przepiękną hanzeatycką architekturą. A może dalsza północ? Szwedzi zasłynęli również z budowy lodowych hoteli – działających jedynie sezonowo budynków wykonanych w całości z lodu. Dzięki wielu udogodnieniom i świetnej obsłudze, to może być ciekawe przeżycie. Zwłaszcza, jeśli jednocześnie spróbujesz zapolować na zorze polarne lub zechcesz podziwiać gwiazdy na zimowym niebie.\nPrzygotuj gruby portfel\nSzwecja nie jest tania. Przy średnich dochodach ponad dwukrotnie wyższych niż w Polsce, przygotować się musisz na wysokie ceny.Zastanów się, czy nie wziąć przed wyjazdem pożyczki online na raty, bo chociaż sam nocleg w średniej klasy hotelu w Sztokholmie kosztuje 300 zł i jego cena jest porównywalna do tych w Warszawie, to ceny w sklepach są nawet dwukrotnie wyższe niż w Polsce. W Szwecji bardzo drogie są również alkohol i papierosy – butelka mocnego alkoholu to co najmniej 100 zł. Bilety jednorazowe są mniej więcej trzykrotnie wyższe niż w Polsce, a ceny paliwa dochodzą do 6,7 zł za litr.\nSzwecja to kraj pełen tajemnic\nIe odkryjesz wszystkich od razu. Szwecja jest mniej więcej o 1/4 większa od Polski, podczas gdy zamieszkuje ją prawie cztery razy mniej mieszkańców – przygotuj się więc na to, że możesz podróżować poza miastami godzinami i nikogo nie spotkać. Warto przed dłuższą drogą zrobić większe zakupy. Pewne niedogodności związane z dojazdem Szwecja wynagrodzi Ci serdecznymi ludźmi, wspaniały widokami i ciekawą historią.\n← Kompleksowa pomoc drogowa dla każdego typu aut\nGórale – dokąd pojechać, by dowiedzieć się o nich więcej? →


Dzisiaj mamy dla Was ponad (tak, “prawie” ewoluowało do “ponad” xD) 300 stron mangowego ochłodzenia xD Choć nie wiem czy to Was ochłodzi… No ale! Liczą się intencje c:\nA co do aktualnej sytuacji pogodowej… Na stronie jednej grupy (nie pamiętam jakiej :c) jest aktualka pod tytułem “Kup se wiatrak”. Zainspirowało mnie to do wycieczki do Reala po ten gadżet. I serio ludzie. Kupcie se wiatrak. Wasze życie odmieni się na lepsze. Dodajcie do tego jeszcze schłodzone piwo i normalnie żyć nie umierać. Gorzej jak trzeba opuścić wiatrakowy posterunek…\nAle trochę zboczyłam z tematu. Specjalnie dla Was mamy dwa zakończone projekty, dwa doujiny praktycznie bez fabuły i oneshot c: Tsumasaki miało być niespodziewajką dla Anego, ale nie wyszło, bo od razu wyhaczyła to w naszych planach XD Gdyby nasza korektorka tak samo sprawnie wyhaczała błędy… Marzenie xD\nA, zapomniałabym! Warui Koibito Ja Dame ma rodział ekstra, ale został on wcześniej zrobiony przez Baka Neko?!. Katrin trochę Wam to odświeżyła i możecie to przeczytać na centrum mangi c:\nKoi to wa Yosou ga Tsuka nai Mono de\nTsumasaki ni Kiss 5\nTsumasaki ni Kiss 6\nTsumasaki ni Kiss 7\nTsumasaki ni Kiss 8\nTsumasaki ni Kiss 8.5\nTsumasaki ni Kiss cały tom 2\nWarui Koibito ja Dame 5\nTogainu no Chi dj – Domestic Vermillion\nTogainu no Chi dj – Maximum Impulse\nI od razu ostrzegam – mogą pojawić się błędy. Znaczy więcej niż zwykle xD Jest tak gorąco, że nawet patrząc prosto na błąd trudno go zarejestrować :c\nP.S. Powiem Wam coś zabawnego (według mnie) xD Jest jedna grupa, która sama sobie wystawia pozytywne komentarze w chatango (IP anonów zgadza się z IP niektórych członków grupy) xD Jak ktoś napisze coś negatywnego, to oni zaraz wyskakują z podstawionym anonem, który pieje pochwały XD Nie powiem o kim mowa, sami się domyślcie xD\n8 myśli na temat “#39”\n13/08/2015 o 09:38\nDziękuję za aktualkę :) Dopiero co się do niej dorwałam! ^.^\n12/08/2015 o 21:21\n12/08/2015 o 08:22\n12/08/2015 o 05:53\nKOCHAM WAS, KOCHAM WAS, KOCHAM WAS, KOCHAM WAS I BĘDĘ WAS KOCHAĆ DO OSTATNICH MOICH DNI!!!!!!!!!!!\nJesteście po prostu genialni i nie będę się tu wylewać, czy wolę kotki, czy inne wasze zwierzątka, bo wszystkie wasze projekty są boskie!!!!!!Dziękuje za waszą ciężką prace i poświęcenie nad każdym projektem, a dzisiaj zwłaszcza za Tsumasaki ni Kiss.^^ A że ostatni strony z mangami coś nam upadają, to życzę wam sto lat istnienia.\nPS: Szefowo jak byście chcieli to mogę wam przesłać pierwszy tom Tsumasaki ni Kiss, tylko podaj adres e-mail^^\n12/08/2015 o 12:55\nTyle miłości <3 xD\nNa razie nam się na upadanie nie zanosi, ale dzięki za życzonka c:\nI dzięki za "ofertę", ale mamy ten tom c: Nie wstawimy go na naszą stronę bez zgody tamtej grupy, a z nimi już się nie da raczej skontaktować. Ale powolutku będziemy pracować nad reedycją, więc kiedyś będzie u nas całość *u*\n12/08/2015 o 00:31\nChyba faktycznie przydałoby się kupić se wiatrak, zwłaszcza gdy podgrzewacie atmosferę fantastyczną aktualką ^^\nDokończony Tsumasaki! Jesteście cudne\n11/08/2015 o 21:03\nO, oneshot Kandy Neko! Tego jeszcze nie czytałam. I tsumasaki! Cieszę się, że ktoś to dokonczył. Dzięki za rozdzialiki\nPodstawiony Anon brzmi super X”D Będę się teraz tak podpisywać xD I chyba wiem, o którą grupę chodzi, coś mi się te wszystkie komentarze u nich podejrzane jakieś wydawały xD Ale skąd wiecie o ip? Przecież się nie wyświetla.\n11/08/2015 o 21:07\nFakt, nie wyświetla się, ale mam znajomego, który jest modem na chatango i ma wgląd c: Zrobiłabym printscreeny, ale wtedy będzie wiadomo, która to grupa, a nie chcę robić gównoburzy o taką glupotę xD Jeśli to ich podbudowuje, to proszę bardzo xD\nSkomentuj Karmel Anuluj pisanie odpowiedzi


Portland Trail Blazers - Power Ranking ZKNBA 2020/21 (7.) - Z Krainy NBA Portland Trail Blazers - Power Ranking ZKNBA 2020/21 (7.) - Z Krainy NBA\nPortland Trail Blazers – Power Ranking ZKNBA 2020/21 (7.)\n19 grudnia 2020 | 16:06\nNa siódmym miejscu naszego rankingu lądują Portland Trail Blazers, którzy byli jedną z najbardziej imponujących zespołów w bańce. Czy utrzymają podobny poziom w tym sezonie?\nPrzyszli: Harry Giles, Derrick Jones (wolni agenci), Keljin Blevins (niewybrany w drafcie), CJ Elleby (draft), Enes Kanter, Robert Covington (transfer)\nOdeszli: Trevor Ariza, Mario Hezonja (transfer), Jaylen Adams, Wenyen Gabriel, Moses Brown, Jaylen Hoard, Caleb Swanigan, Hassan Whiteside (wolni agenci)\nBlazers to bez wątpienia jedni z największych zwycięzców tegorocznego offseason, choć na tle pozostałych drużyn ich ruchy były zdecydowanie najmniej medialne. Pracując w cieniu Neil Olshey ma za sobą prawie idealną jesień, biorąc pod uwagę możliwości finansowe klubu.\nPortland dokonali precyzyjnych ruchów, mających poprawić ich największą słabość jaką była defensywa, szczególnie na skrzydłach. I tak wykorzystali sytuację w Houston, aby wyciągnąć stamtąd Roberta Covingtona. Można się spierać, że poświęcenie dwóch picków pierwszej rundy za takiego zawodnika to sporo, lecz Portland chcą maksymalizować obecne szanse i wykorzystać prime duetu Lillard/McCollum. RoCo ze swoją defensywą może w tym wydatnie pomóc, picki spoza loterii raczej nie.\nPoprzez wolną agenturę przyszli natomiast Derrick Jones Jr. i Harry Giles. Jones to atleta, który doda od siebie wiele energii i niezłą obronę, choć lubi czasem nieco stracić skupienie. Giles natomiast to spory talent, którego rozwój zaburzyły urazy, lecz za niewielkie pieniądze może się okazać stealem. Do Oregonu po roku przerwy wraca także Enes Kanter, który w barwach Blazers prezentował się naprawdę solidnie. Z rolą rezerwowego pogodził się już także Carmelo Anthony, który przedłużył kontrakt na kolejny rok i w swoim debiucie w preseason imponował i to nie tylko swoją oldchoolową fryzurą:\nObraz ten psuje jednak nieco nowy kontrakt Rodneya Hooda, opiewający na 2 lata i 21 milionów dolarów. Naprawdę nie znalazłem nigdzie logicznego uzasadnienia 4-milionowej podwyżki dla zawodnika, który wraca po zerwanym Achillesie, a i przed kontuzją niekoniecznie był graczem wartym 10 milionów rocznie. Za te pieniądze Blazers spokojnie mogliby znaleźć obwodowego zmiennika dla Damiana Lillarda. Kogoś, kto mógłby odciążyć Dame’a w rozgrywaniu a jednocześnie wzmocnić pierwszą linię obrony Blazers, która nie należy do najlepszych.\nPoza tym jednym, nieco dziwnym ruchem Blazers mają za sobą naprawdę świetne offseason.\nG: Damian Lillard, CJ McCollum, Rodney Hood, Anfernee Simmons, Gary Trent Jr, Keljin Blevins\nF: Robert Covington, Derrick Jones Jr, Carmelo Anthony, Zach Collins, CJ Elleby, Nassir Little,\nC: Jusuf Nurkic, Harry Giles\nMogą się pojawić głosy, że Blazers znaleźli się zdecydowanie za wysoko w naszym rankingu. Czwarta lokata w konferencji dla drużyny, która rzutem na taśmę awansowała w ogóle do ósemki w ubiegłych rozgrywkach? Pamiętajmy jednak o zeszłorocznych urazach, które całkowicie odmieniły losy tego zespołu. Do tych rozgrywek Portland przystępuje już w (niemal – brak Zacha Collinsa) pełnym składzie. A kiedy Blazers są zdrowi, zawsze utrzymują odpowiedni poziom zwycięstw. Dość powiedzieć, że Damian Lillard jedynie w swoim debiutanckim sezonie nie zagrał w playoffachZ drugiej strony na tegorocznym Zachodzie argumenty do 4 miejsca ma połowa konferencji. Scenariusz w którym to Dame i spółka zaklepują to miejsce jest jak najbardziej prawdopodobny. Dlaczego?\nPrzede wszystkim u szczytu swoich mocy będzie Damian Lillard, który w tym sezonie powalczy o miano najlepszego rozgrywającego ligi. W swoim primie będzie także CJ McCollum. To sprawia, że Blazers najprawdopodobniej będą mogli się poszczycić najlepszym obwodowym duetem w lidze (choć Devin Booker i Chris Paul mogą przechwycić ten tytuł). Do tego dodać trzeba mocnego Nurkica, zawsze groźnego Melo z ławki i całą grupę solidnych zadaniowców. Wszystko to pod wodzą Terry’ego Stottsa, który od lat prowadzi Blazers dalej, niż większość ekspertów przewiduje przed startem sezonu.\nProblemem Portland od dawna nie jest atak, lecz obrona. W tym sezonie została ona poważnie wzmocniona. Covington i Jones Jr powinni zagwarantować wreszcie jakiś solidny defense na skrzydłach, gdzie Portland było karane niemiłosiernie. Enes Kanter wspomoże drużynę na deskach, gdzie także nie wyglądało to najlepiej.\nW zeszłym sezonie Blazers mieli dopiero 27 defensywę, a mimo tego nie tylko weszli do playoffs, ale zdołali urwać przyszłym mistrzom jeden mecz. Z nowymi nabytkami ich obrona powinna wejść gdzieś na średni ligowy poziom, co przy zachowaniu siły ofensywnej (a może nawet i lekkiej poprawie w tej kwestii) powinno wystarczyć na drugą rundę.\nAtmosfera i nastawienie także będzie tutaj ważne. Swoimi ruchami na rynku transferowym Blazers wysłali wyraźny sygnał – ich celem jest walka o tytuł teraz, w oparciu o prime duetu Lillard/McCollum. Nie czekają na rozwój młodzieży, nie zbierają picków w drafcie. Blazers mają konkretny cel, jasno określoną strukturę drużyny i wszystkie najważniejsze decyzje za sobą. Nie są jak Dallas, którzy wiedzą, że mają jeszcze czas, nie są jak Utah, gdzie jednym z głównych tematów będzie kontrakt Goberta.\nTe aspekty powinny dać Portland minimalną przewagę, która może przerodzić się w kilka zwycięstw więcej. Może nawet pokuszą się o zaatakowanie 3 lokaty? Wszystko zależy do tego jak siły rozkładać będą ekipy z LA. To, czy Blazers mają jakiekolwiek szanse w obecnym kształcie na coś więcej niż awans do finałów konferencji (gdzie już jednak czekać ich powinna wyraźna porażka), to już całkiem inna kwestia. Sami zawodnicy wierzą w to, że mają szanse pokonać każdego i podczas wielu wieczorów tak właśnie powinno się dziać.\nPoprzedni wpis\tCała historia Los Angeles Lakers zamknięta w kilkuset stronach\nNastępny wpis\tBoston Celtics - Power Ranking ZKNBA 2020/21 (6.)\nkris894e 20 grudnia 2020 o 14:57\n5S oraz ławkę mają na finał NBA. Oby ich omijały urazy i kontuzje a zajdą daleko!


Bydgoszcz. Bilet będzie na czas, a linie tramwajowe w przyszłości - plus.expressbydgoski.pl\nBydgoszcz. Bilet będzie na czas, a linie tramwajowe w przyszłości\nTrzy nowe linie tramwajowe i bilety czasowe w przyszłym roku - wczoraj prezydent Bydgoszczy opowiadał o zmianach w komunikacji miejskiej. Tyle tylko, że linie za planowane w nowym rozdaniu kasy z Unii Europejskiej, a przy biletach jeszcze nie ma konkretnego wariantu\nNowe linie tramwajowe mają być trzy. Pierwsza ma łączyć ulicę Chodkiewicza i wpadać na rondo Fordońskie, druga - w pierwszym etapie budowy połączy Solskiego z Bielicką, a docelowo - rondo Kujawskie z Grunwaldzkim, trzecia zaś skomunikuje ul. Gdańską z pętlą na ul. Rycerskiej.\nPodczas najbliższej sesji Rady Miasta - 26 września - prezydent Bruski chce złożyć wniosek o przeznaczenie pieniędzy na sfinansowanie prac koncepcyjnych przy budowie tych połączeń. To dopiero początek drogi. Budowa ma być sfinansowana ze środków Unii Europejskiej na lata 2012-2027.\nRatusz zapowiedział też, że zlikwiduje jednorazowe bilety komunikacji miejskiej. Zarząd Dróg Miejskich - jak pisaliśmy w sobotę - przygotował kilka koncepcji wprowadzenia biletów czasowych. Prawie każda z nich zakłada, że papierowe jednorazówki znikną. Bilety mogą być przesiadkowe albo bezprzesiadkowe. Jedna z koncepcji zakłada, że będzie też rejestrowany czas wejścia i opuszczenia przez pasażera autobusu albo tramwaju komunikacji miejskiej. - To dość skomplikowany problem - przyznał Rafał Bruski, prezydent miasta.\n- Nasi ankieterzy będą podróżować autobusami i obserwować, który z pasażerów kasuje bilet jednorazowy. Potem do niego podejdą i będą pytać o okoliczności podróży, w jakim celu jedzie, ile przystanków itp.- mówi Patryk Gulcz, prezes Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Komunikacji Miejskiej w Bydgoszczy. Bilety czasowe pojawią się w Bydgoszczy dopiero w przyszłym roku.\nRasy psów, które źle znoszą samotność. Lepiej nie pozostawiaj tych psów samych w domu [28.01.2020]


Szkolili się jak sprowadzać helikopter na ziemię - EasyBlog - iTurek.net\nW piątek, 5 kwietnia 2019 roku, w KP PSP w Turku dla 31 druhów OSP oraz 8 funkcjonariuszy KP PSP Turek odbyły się warsztaty z zakresu współdziałania z SP ZOZ LPR. Szkolenie było realizowane przez Ośrodek Szkolenia Komendy Wojewódzkiej PSP w Poznaniu za pomocą systemu do telekonferencji. Dzięki temu w tym samym czasie w jednym szkoleniu uczestniczyli druhowie z całej Wielkopolski. Ośrodek Szkolenia przeprowadza cykl szkoleń, przygotowujących strażaków Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego z obszaru województwa w zakresie przyjmowania statków powietrznych HEMS (Helicopter Emergency Medical Service) w miejscu działań ratowniczych oraz wyznaczania lądowisk podczas działań w nocy.\nKolejnym etapem kursu będą zajęcia praktyczne w bazie LPR w Michałkowie (powiat ostrowski).\nwypadek Szkoła Podstawowa Malanów koncert Powiat Turecki Gmina Turek Romuald Antosik Przykona wybory Dariusz Kałużny Terytorialsi Michał Gaj Towarzystwo Samorządowe OSP Tuliszków Kawęczyn KPP konkurs Władysławów szpital Ryszard Bartosik piłka nożna pożar Wyszyna PSP Jan Nowak WOT telewizja judo wybory 2018 Miasto Turek Brudzew 100-lecie odzyskania niepodległości sesja Kaczki Średnie Dobra KPP Turek Mariusz Seńko Miejska Biblioteka Publiczna karate


Generacje w obliczu technologii | Na Słuchawkach\nChcesz wiedzieć, jak pracownicy w różnym wieku widzą zmiany na rynku pracy? Przeczytaj raport Pracuj.pl “Generacja dobrej kariery” [POBIERZ]\nZmiany na rynku pracy, malejące bezrobocie i nowe potrzeby pracodawców napędzają rotację pracowników. Przedstawiciele generacji Z i Y są bardziej przyzwyczajeni do płynnych granic na rynku pracy. Pracodawcy zyskują tym samym coraz szersze grono osób, które są gotowe dostosować się do nowych potrzeb firm. Jednocześnie jednak warto pamiętać, że rzadziej od starszych kolegów będą się oni kierować lojalnością wobec pracodawcy – komentuje Mariusz Kuźniewicz, Senior Product Strategy Manager w Grupie Pracuj.\nTechnologie – szansa dla wszystkich\nChoć przyjęło się sądzić, że to młodzi są najbardziej świadomi wpływu technologii na pracę, badania nie potwierdzają do końca tej tezy. Raport wykazał dość wysoką świadomość przedstawicieli wszystkich pokoleń co do zmian na rynku. Liczne zagraniczne badania potwierdzają, że odpowiednio poprowadzeni pracownicy są zazwyczaj chętni, by zdobywać nowe kompetencje, niezależnie od stażu pracy. Dziś obowiązkiem każdej firmy jest myślenie o tym, jak pomóc swoim pracownikom w nauce oraz jak wesprzeć kandydatów w łatwym poszukiwaniu pracy – podsumowuje Mariusz Kuźniewicz.\nPobierz raport Pracuj.pl ‘Generacja dobrej kariery” [KLIKNIJ]


Nie żyje ceniony ksiądz, kapelan policji. Zmarł niespodziewanie\nPexels.com @Dhivakaran S (zdjęcie ilustracyjne)\nNie żyje ksiądz Paweł Mielecki. 41-letni duchowny pełnił funkcję wikariusza parafii błogosławionego Jerzego Popiełuszki w Krakowie. Cieszył się szacunkiem służb mundurowych, bowiem realizował obowiązki kapelana małopolskiej policji.\nKomunikat ukazał się między innymi na platformie Facebook. "Z wielką przykrością informujemy, że zupełnie niespodziewanie odszedł na zawsze wikariusz parafii na Złocieni" - czytamy czytamy na stronie "My, Złocień". "Strasznie nam przykro. Przygotowywał Synka do Komunii. Wspaniały człowiek" - skomentowała parafianka.\nZ wielką przykrością informujemy, że zupełnie niespodziewanie odszedł na zawsze wikariusz parafii na Złocieniu, ks. Paweł Mielecki. R.I.P.\nOpublikowany przez „My, Złocień” Sobota, 17 kwietnia 2021\nPożegnanie i specjalny artykuł o księdzu opublikowano także na stronie diecezjalnej.\nNie żyje ksiądz Paweł Mielecki. Zmarł w wieku 41 lat\nPo raz ostatni posługę kapłańską sprawował w parafii błogosławionego Jerzego Popiełuszki w Krakowie, jednak jeszcze wcześniej służył w parafii pod wezwaniem świętej Katarzyny w Nowym Targu, parafii świętego Jana Chrzciciela w Rzesztorach, a także w parafii świętego Kazimierza w Krakowie.\nFunkcję kapelana małopolskiej policji sprawował nieprzerwanie od 2018 roku. Ksiądz Paweł Mielecki był jedną z najbardziej zaangażowanych osób w proces przygotowania i zorganizowania Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Współpracował z grupą młodzieżową Archidiecezji Krakowskiej.\nNie podano informacji dotyczących przyczyn śmierci księdza Pawła Mieleckiego. Jak czytamy na stronie Bractwa św. Jana Kantego w Kętach, do śmierci doszło nagle, w nocy z piątku na sobotę.\nZmarły urodził się w Oświęcimiu, jednak lata młodości spędził w Kętach. 41-latek rozpoczął świadczenie posługi kapłańskiej w 2007 roku. Święcenia przyjął z rąk samego kardynała Stanisława Dziwisza - antybohatera filmu Sekielskich i Marcina Gutowskiego.\nNie przekazano wiadomości o planowanej ceremonii pogrzebowej.


Hotel Cephalonia Palace, Kefalonia - Grecja, opinie | Travelplanet.pl\nBliskość słynnej piaszczystej plaży Xi Relaksacyjna atmosfera i udogodnienia dla rodzin Pyszna kuchnia z lokalnymi specjałami Fantastyczna obsługa i dobra organizacja\nod 2 838 zł za osobę\n7.7. - 14.7.2022 (8 dni) All inclusive / Poznań\nZobacz wszystkie 263 opinie o hotelu\nNumer hotelu: 8 023\nHotel zlokalizowany w południowo-zachodniej części wyspy Kelafonia. Sama wyspa znajduje się nad Morzem Jońskim, blisko zachodniej części Grecji kontynentalnej. Największą zaletą obiektu jest położenie z dala od zgiełku miejskiego i zaledwie 100 metrów od słynnej plaży Xi. Lotnisko znajduje się 48 kilometrów od obiektu. W odległości 7 km znajduje się miejscowość Lixouri do której można dostać się autobusem (płatnym, przystanek przy hotelu). W Lixouri na turystów czekają liczne restauracje, bary i sklepy.\nHotel to kompleks 3 dwupiętrowych budynków z 24 godzinną recepcją i restauracja. Dostępna tawerna a la carte przy plaży (płatna). Hotel posiada dwa bary: w lobby i przy basenie. Wi-Fi jest bezpłatna na terenie całego obiektu. Dostępny kącik TV (z telewizją satelitarną) oraz sala konferencyjna na aż 250 osób. Łącznie na terenie hotelu znajduje się 197 pokojów. Basen ze słodką wodą ma głębokość od 1.3 do 2.9 metrów. Przy basenie parasole i leżaki. Dla dzieci także brodzik (o głębokości 0.55 metrów), plac zabaw i na życzenie łóżeczko dla niemowląt.\nTrzy rodzaje pokojów: Standard, Rodzinny oraz Maisonette z prywatnym basenem. Pokój typu Standard dla 2-3 osób (3 osoba na dostawce, wliczając dzieci do 2 lat) ma około 20 metrów kwadratowych. Wyposażenie: indywidualna klimatyzacja (bezpłatna), bezpłatne Wi-Fi, telewizja satelitarna, sejf (bezpłatny), lodówka, czajnik (na życzenie), łazienka (prysznic lub wanna oraz suszarka), balkon lub taras. Pokój rodzinny o powierzchni około 24 metrów kwadratowych dla 4 osób (dostawka dla 1 lub 2 dzieci na łóżku piętrowym o długości maksymalnej 1.7 metra długości). Wyposażenie jak w pokoju standard. Pokoje rodzinne położone są na parterze i posiadają taras. Maisonette z prywatnym basenem (2-4 osoby), powierzchnia około 50 metrów kwadratowych. Dostawka dla 3 i 4 osoby (na rozkładanej sofie). Wyposażenie takie jak w pokoju standardowym plus ekspres do kawy, 2 TV-LCD, minibar (płatny), sypialnia na piętrze, salon na parterze, taras z prywatnym basenem, widok na ogród.\nAll Inclusive. Śniadanie, lunch i kolacja w formie bufetu (w godzinach określonych przez hotel). Filtrowana kawa, herbata, lody, przekąski i ciasta (w wyznaczonych barach i godzinach). Lokalne napoje alkoholowe i alkoholowe w wyznaczonych barach (serwowane od 10 do 23). Obowiązuje strój formalny do kolacji.\nKort tenisowy (około 5 euro za godzinę). Sporty wodne na plaży (w wysokim sezonie, oferta firm zewnętrznych).\nOkoło 100 metrów od hotelu piaszczysta plaża Xi z łagodnym zejściem do wody. Nagradzana Błękitną Flagą. Leżaki i parasole płatne, ręczniki plażowe bezpłatne (wymagana kaucja).\nDoskonałe (263 ocena hotelu)\n62. najwyższa ocena z 528 hoteli w Kefalonia\nPolecam hotel z czystym sumieniem. Fakt pokoje nie są najnowsze ale czyste, obsługa bardzo się stara, pomocni i uśmiechnięci. Plaża również robi wraże\nPolecam hotel z czystym sumieniem. Fakt pokoje nie są najnowsze ale czyste, obsługa bardzo się stara, pomocni i uśmiechnięci. Plaża również robi wrażenie, choć jest publiczna my wybieraliśmy się spacerkiem kierując się na lewo - naradę piękne widoki - są gniazda żółwi ( niestety których nie widać :) bo jak wiadomo żółwiki wychodzą nocą ). Hotel polecam osobom ceniącym spokój - uwierzcie nigdy tak nie wypoczęłam jak tutaj.


Krytyczna analiza porównawcza metod psychologicznych o charakterze introspekcyjnym i nieintrospekcyjnym\nKrytyczna analiza porównawcza metod psychologicznych o charakterze introspekcyjnym i nieintrospekcyjnym.\n„Wszystkie dane, na których opieramy nasze wnioski, są natury psychologicznej(...)”.\nZjawisko, które jest tematem zainteresowania badacza, wymaga szczegółowego opisania oraz zdefiniowania. Badanie tego zjawiska zaczyna się od wyszukania najistotniejszych czynników i ustalenia sposobów ich pomiaru i manipulowania nimi. Następnie należy dowiedzieć się, które zmienne są związane ze sobą, w jakim stopniu skorelowane i czy są użyteczne w dokonywaniu właściwych przewidywań. Aby ustalić, czy jedna zmienna jest związana przyczynowo z drugą, naukowcy stosują specjalne rodzaje badań, oparte na różnych metodach.(Zimbardo P.1999).Metody w psychologii różnią się sposobem poznawania badanych procesów i stosunkiem badacza do przedmiotu.\nProcesy psychologiczne można poznawać (Kreutz M. 1962):\nbezpośrednio, przy pomocy zmysłów, przez samo zwrócenie uwagi na nasze życie psychiczne, czyli spoglądając w nasze wnętrze. Metody, w których stosujemy tzw. bezpośredni sposób poznawania to metody INTROSPEKCYJNE.\npośrednio, badając przedmioty i procesy fizyczne, pozostające w ścisłym związku z procesami psychicznymi, które chcemy poznać. Na przykład widząc, że ktoś się śmieje, czyli obserwując pewien charakterystyczny układ i ruchy mięśni twarzy, przypuszczamy, że jest mu wesoło, że doznaje uczucia wesołości, gdyż śmiech jako proces fizyczny jest zewnętrznym wyrazem tego uczucia. Metody, w których występuje ten sposób poznawania, nazywamy POŚREDNIMI, czyli PRZEDMIOTOWYMI. Stosując je badamy bezpośrednio, co innego niż to, co chcemy poznać.\nMetodę introspekcyjną nazywamy także eksperymentalną, co wynika z zachowania się badacza w stosunku do badanych procesów. W pewnych sytuacjach badacz sam wywołuje procesy, aby były podmiotem jego badań. Procesy te, bez jego ingerencji i starań, nie wystąpiłyby wcale. W innych sytuacjach badacz zajmuje się procesami, które już istnieją lub powstają w naturalnym biegu rzeczy, bez jego udziału, bez względu na to, czy badacz chce, aby były przedmiotem jego badań, czy nie. W tym przypadku postawa badacza ogranicza się do obserwowania procesów w przebiegu naturalnym. Kreutz nazywa te procesy wyłącznie obserwacyjnymi, podkreślając w ten sposób niezależność badanych przedmiotów od czynności badacza.\nPo raz pierwszy metodę introspekcyjną zastosował Wilhelm Wundt. Profesor ten jest założycielem pierwszego na świecie instytutu psychologicznego, powstałego w 1897 roku. Wundt miał nadzieję, że dzięki badaniom introspekcyjnym pozna ludzkie uczucia, myśli i nastroje. Przykładowy eksperyment polegał na zaaplikowaniu badanym osobom wielogodzinnych, prostych bodźców zmysłowych, z prośbą o\npóźniejsze opisanie swoich wrażeń. Studenci spędzili wiele czasu, słuchając metronomu, nastawionego raz na szybkie, raz na powolne tykanie. Na pytanie, jak odbierają te dźwięki, odpowiadali, że szybkie tykanie wywołuje u nich zdenerwowanie, a tykanie powolne wywołuje odprężenie. Badani twierdzili także, że przed każdym dźwiękiem czuły słabe wrażenie napięcia, a zaraz po usłyszeniu dźwięku odczuwały ulgę. Na tym polegał po raz pierwszy metodycznie zastosowany sposób spojrzenia do wnętrza – sposób introspekcyjny. (Mietzel G.,2002).Wundt wprowadził do psychologii eksperymentalne badania fizjologicznych symptomów uczuć oraz tzw. czasów reakcji.\nEksperyment naukowy jest to dowolne wywoływanie zjawisk w warunkach możliwie ściśle określonych w celu ich badania. Jest to bardzo ważne, ponieważ pozwala na powtórzenie eksperymentu i ewentualne uzyskanie identycznego wyniku i, tym samym, sprawdzenie naszych wniosków. Zaletą eksperymentów jest możliwość ich powtarzania dowolną ilość razy. Pozwala to badaczowi uzyskać dużą ilość materiału. Tymczasem przy zastosowaniu metod obserwacyjnych badacz musi niekiedy długo czekać na możliwość dokonania potrzebnych obserwacji. To oczywiście przedłuża czas i bardzo utrudnia badania.\nKolejną zaletą eksperymentu jest znajomość warunków samodzielnie stworzonych przez badacza i dzięki temu możliwość znalezienia zależności i związków oraz poznawanie praw. Natomiast stosując metody obserwacyjne, badacz musi się domyślać, w jakich warunkach miało miejsce zjawisko, od jakich czynników zależało. Nie istnieje możliwość sprawdzenia drogą natychmiastowych prób.\nNastępną zaletą eksperymentu jest możliwość przeprowadzania go w dogodnych warunkach – badacz może przygotować odpowiednią aparaturę, wykluczyć zakłócenia, może spokojnie dokonywać starannej obserwacji, rejestrować przyrządami przebieg zjawiska. Zjawiska występujące niespodziewanie, gdy badający nie jest przygotowany do ich obserwacji, gdy występują zakłócenia, mogą być niemożliwe do zarejestrowania, ewentualnie ich obserwacja tudzież pomiar może być utrudniony.\nWymienione korzyści przeprowadzania eksperymentów wyjaśniają fakt ich częstego i szerokiego stosowania w psychologii. Natomiast metody obserwacyjne są cały czas popularne, ponieważ nie jesteśmy w stanie dowolnie wywołać wielu procesów psychicznych. Niektóre procesy zależą od warunków, na które badacz nie ma wpływu. Nie potrafimy wywołać uczuć wyższych oraz afektów. Nie możliwe na przykład jest wzbudzenie tęsknoty. Tęsknotę wywołują losy życiowe człowieka, cała jego sytuacja życiowa, na którą badacz nie może wpłynąć. Próbowano eksperymentalnie badać wpływ afektów. Podawano badanym fałszywą wiadomość, wywierała ona na nich wpływ, lecz po skończonym badaniu, gdy wyjaśniano badanym, iż informacja jest fałszywa i podana tylko dla potrzeb eksperymentu, następni badani nie już w nią nie wierzyli. Jednak metody wyłącznie obserwacyjne nie stracą racji bytu w psychologii. Eksperymenty odbywające się w laboratorium zawsze przeprowadzane są w warunkach sztucznych, nieżyciowych. Motywy występujące w laboratorium są inne niż działające w życiu i wskutek tego przebieg badanych zjawisk może różnić się od przebiegu tych zjawisk w normalnych sytuacjach życiowych, o które w badaniach przede wszystkim chodzi. Dlatego wyniki badań eksperymentalnych muszą być sprawdzane w życiu, w warunkach naturalnych, a do tego nadają się jedynie metody obserwacyjne.(Kreutz M. 1962).\nW metodzie introspekcyjnej można wyróżnić cztery zasadnicze składniki. Pierwszym składnikiem jest zjawisko psychiczne, którego badany osobnik musi doświadczyć, aby mieć, co opisywać i oglądać.\nPo drugie badany musi zwrócić uwagę na te procesy psychiczne, które chce badać. W tym wypadku trudność polega na przezwyciężeniu pierwotnego, ekstrospekcyjnego nastawienia. Nasza uwaga jest skierowana na zewnętrzne otoczenie i myślimy głównie o tym, co widzimy, słyszymy itp., natomiast prawie nigdy nie myślimy o tym, co się odbywa w naszej świadomości. Z przeżyć wewnętrznych głównie ból zwraca na siebie naszą uwagę, ale ból ma też duże podobieństwo do zjawisk zewnętrznych. Jest to biologicznie uzasadnione, gdyż tylko z zewnątrz możemy ponieść szkodę lub uzyskać korzyści w walce o byt. (Kreutz M. za Baley S., 1962).\nTrzecim składnikiem metody introspekcyjnej są dalsze czynności intelektualne. Trzeba przeżywane procesy rozpoznać, nazwać i wydać o nich pewne sądy. Dzięki tym sądom stwierdzamy istnienie pewnych jednostkowych procesów psychicznych i lub ich właściwości.\nCzwartym składnikiem, a jednocześnie fazą naukowego stosowania introspekcji, jest zebranie większej liczby sądów o badanych procesach psychicznych i opracowanie ich według wskazówek metodologii i logiki.\nAżeby móc dokonać opisu przeżycia psychicznego stosuje się wiele różnorodnych metod. Kreutz stworzył metodę introspekcji pytaniowej, która pozwala na ścisłe, odpowiadające wszelkim wymaganiom naukowym opracowanie materiału naukowego. Stosuje się także kwestionariusze, ankiety, testy, testy niedokończonych zdań itd. Często zdarza się, że ludzie nie zajmujący się specjalnie badaniami psychologicznymi zwracają uwagę na pewne własne przeżycia psychiczne, które wydają im się interesujące i opisują ich przebieg. Tego rodzaju opisy można znaleźć w pamiętnikach, dzienniczkach, w listach itp. Są to dokumenty psychologiczne, które powstają dzięki introspekcji obserwacyjnej.\nMetodzie introspekcyjnej zarzuca się wiele niedoskonałości. Najważniejszy z nich to zarzut niesprawdzalności sądów introspekcyjnych. Sądy naukowe muszą być sprawdzalne, to znaczy każdy musi mieć możliwość przekonania się, że dany sąd jest prawdziwy. Zjawiska psychiczne są dostępne tylko dla tego, kto je przeżywa, więc nikt inny nie może tych zjawisk sprawdzić.(Kreutz M.,1962). August Comte, wspomniany przez Kreutza, uważał, że introspekcja jest niewiarygodna, że opisów introspekcyjnych nie można sprawdzić oraz, że nie można bezpośrednio przekonać się o prawdziwości wypowiedzi. Można tylko kierować się subiektywnym zaufaniem do badanego. Spekulacje na temat czegoś, co rzekomo daje się zaobserwować, nie może być uważane za metodę naukową.(Mietzel G. za Watsonem,2002).\nStrelau podaje, iż reakcją pełną sprzeciwu wobec psychologii introspekcyjnej były dwie czołowe koncepcje. Mowa tu o behawioryzmie i psychoanalizie.\nWatson- przedstawiciel behawioryzmu-w swojej książce pt.„ Psychologia z punktu widzenia behawiorysty” napisał, iż chce ograniczyć się do spraw, które dają się zaobserwować. Uważał, iż świadomość, odczuwanie, spostrzeganie, uwaga, wyobrażenie czy wola to słowa, których znaczenia nie jest w stanie zrozumieć. Napisał także, iż nie wierzy, że ktokolwiek może ich używać zawsze w ten sam sposób. Chciał ograniczyć się do spraw, które dają się zaobserwować wielu niezależnym obserwatorom, tym samym chciał zaspokoić oczekiwania naukowców. Był zdecydowanym przeciwnikiem stosowania metod subiektywnych i ulegających\nnie kontrolowanym wpływom. (Mietzel G.,2002). Nauka Watsona była nauką o zewnętrznym zachowaniu się człowieka, za pomocą metod obiektywnych, takich samych, jakie używane są w naukach przyrodniczych. Używano terminologii potocznej, lecz behawioryści nadali jej sens behawioralny, a nie mentalistyczny; i tak np. strach to opis ruchów ucieczki lub ataku, a nie wewnętrznego przeżycia. Ludzkie myślenie to wniosek nasuwający się po obserwacji danej sytuacji – np. ominięcia przeszkody na drodze, nazywano tak także ciche mówienie, reagowanie na sytuację bodźcową przez bardzo słabe ruchy organów artykulacyjnych. Terminem osobowość nazywali behawioryści sumę nawyków wytworzonych u jednostki w ciągu życia.\nGłównym zadaniem behawiorystów było badanie zależności pomiędzy bodźcami i rekcjami. Opisuje to schemat S-R, gdzie S to bodziec, a R to reakcja. Towarzyszy im równoczesny brak zainteresowania czynnikami wewnętrznymi. Główne idee behawiorystów to przekonanie, iż każde zachowanie człowieka jest reakcją na jakiś bodziec – schemat S-R, oraz przekonanie, że wszelkie zmiany zachowania się człowieka i jego rozwój są wynikiem uczenia się nowych reakcji na określone bodźce. Watson wzorował się na metodach fizjologii Pawłowowskiej, ale także wprowadzając własne nowe techniki, przede wszystkim metodę labiryntów i „skrzynek problemowych”, które umożliwiały badaczowi obserwowanie i ścisłe pomiary zachowania się zwierząt szukających wyjścia z zamkniętego pomieszczenia lub dojścia do przynęty, do której droga w dany sposób jest utrudniona.(Tomaszewski T.,1984).\nPsychoanalityczna koncepcja człowieka słusznie łączona jest z osobą Sigmunda Freuda. Podstawowe założenie psychoanalizy dotyczy relacji między świadomością i zachowaniem człowieka. Zdaniem Freuda , istotne czynniki regulujące zachowanie mają charakter popędowy, afektywny, instynktowny, są, więc biologicznie ukształtowanymi, gotowymi strukturami uruchamiającymi określone działania. Człowiek zazwyczaj nie zdaje sobie sprawy z tego, co rządzi jego zachowaniem, choć często sądzi , że doskonale zna motywy swych działań. Zachowanie jest realizacją nieświadomego popędu tudzież nieświadomych popędów, osobną kwestię zaś stanowi interpretacja własnych zachowań. Freud wyraźnie deklarował negatywny stosunek zarówno do prac opartych na metodzie introspekcyjnej, jak i – choć sam był wybitnym, inteligentnym obserwatorem i badaczem – do prac opartych na metodzie eksperymentalnej. Kiedy powiadomiono o pomyśle założenia czasopisma poświęconego empirycznej weryfikacji twierdzeń psychoanalizy, ten odpowiedział, że psychoanaliza nie potrzebuje empirycznego potwierdzenia.(Strelau J.,2000).\nFreud nawiązał do popularnego w tym czasie pojęcia instynktu jako wewnętrznej siły napędowej i ukierunkowującej procesy zachodzące w organizmach żywych. Z dwóch wielkich paradygmatów myślenia psychologicznego, jakimi do naszych czasów są schemat S-R i Struktura- Funkcja, psychoanalitykom bliższy jest ten drugi. Obserwując funkcje człowieka jako organizmu badacze starają się odtworzyć jego wewnętrzną strukturę i na jej podstawie wyjaśnić znane funkcje i odkrywać nowe. Prawie zupełnie nie mówi się o bodźcach działających na człowieka z zewnątrz, natomiast wiele mówi się o impulsach mających swoje źródło w nim samym.\nO ile psychologia klasyczna była nauką o świadomości, o tyle psychoanaliza uczyniła swoim przedmiotem nieświadomość. Początkowo Freud miał nadzieję, że dotrze do nieświadomości pacjentów poprzez hipnozę. Bardzo szybko odkrył słabe\nstrony tej metody. Nie przemawiała ona do wszystkich pacjentów, poza tym po przebudzeniu nierzadko „przepadały” wspomnienia, które dostępne były podczas hipnozy. Freud stworzył metodę „wolnych skojarzeń”. Pacjent był proszony o rozluźnienie się i opowiadanie o czymś ogólnym lub o wszystkim, co przychodzi mu na myśl w odpowiedzi na określone, podane hasło; ma także otwarcie mówić o przemyśleniach, które jemu samemu wydają się śmieszne lub niepokojące. Freud doszedł do przekonania, że świadomość jest tylko wierzchołkiem góry lodowej. Zgodnie z tą teorią zachowanie i przeżywanie zależy w dużej mierze od zawartości nieświadomości. Według podstawowego założenia Freuda, człowiek rodzi się z nieświadomymi popędami, nad którymi ma niewielką kontrolę. Popędy te seksualne i agresywne, ukierunkowane są na cele, których otoczenie nie uważa za pożądane. W razie korzystnego rozwoju wypadków popędy kierowane będą odtąd na cele akceptowane przez rzeczywistość i odpowiadające wymaganiom moralnym. To się może jednak nie udać; cały czas istnieje możliwość przeniknięcia wymagań popędu do świadomości i wyzwolenia tam strachu i lęku. Większość ludzi potrafi lepiej lub gorzej radzić sobie z przeciwieństwami. Freud był pewien, że jego pacjentom to się nie udało. W psychoanalizie Freud był widział możliwość przywołania do świadomości nieświadomych, „stłumionych” treści, aby móc je tam przetworzyć. Przy całej uzasadnionej krytyce nie można nie zauważy zasług Freuda. Wyrażał on, bowiem pogląd, że fizyczne objawy choroby lub niecodzienne zachowania nie są uwarunkowane jedynie fizjologicznie i że przy leczeniu nie tylko taki aspekt należy brać pod uwagę. Podkreślenie znaczenia wczesnego dzieciństwa dla rozwoju dziecka pokrywa się z poglądami nowoczesnej psychologii dziecięcej, która odwołuje się jednak do całkiem innych podstaw teoretycznych. Nie wszyscy współcześni psychologowie są gotowi uznać pojęcie nieświadomości w sensie freudowskim, lecz zgodziliby się chyba z tezą, że człowiek nie uzmysławia sobie zawsze i do końca wszystkich procesów psychicznych.(Mietzel G.,2002).\nPsychologia poznawcza to potężny ruch umysłowy w psychologii. Znaczny udział w jej rozwoju miał na pewno Jean Piaget. Zajmował się on wyjaśnieniem, jak od najwcześniejszego dzieciństwa ludzie zdobywają wiedzę o swoim otoczeniu. Twierdził on także, iż rozwój intelektualny nie zależy jedynie od warunków środowiska (jak to twierdzili behawioryści), ale także od doświadczeń dziecka. Procesy poznawcze zmieniają się raczej w zależności od procesów wewnętrznych. Ludzie w swoim zachowaniu kierują się nie tyle fizycznymi cechami rzeczy i zdarzeń, ile raczej znaczeniem, jakie cechy te mogą mieć dla nich bezpośrednio, a co jeszcze ważniejsze, informacjami, jakich dostarczają one odnośnie zjawisk bezpośrednio niedostępnych spostrzeganiu zmysłowemu. W obrębie poglądu poznawczego mniejsze jest zainteresowanie bodźcem jako faktem fizycznym. Zamiast tego próbuje się znaleźć odpowiedź na pytanie, jak jest on postrzegany; jak człowiek objaśni sobie to, co odebrał; w jaki sposób łączy to z już znanymi faktami; w jaki sposób układa sobie nowe informacje i jak zachowuje w swojej pamięci, by móc je potem przywołać itp. Poznawczy punkt widzenia zakłada aktywne procesy poznawcze. Człowieka interpretuje się jako istotę szukającą nowych bodźców, objaśniającą je i przetwarzającą. (Mietzel G.,2002).Jak podaje Tomaszewski, w psychologii poznawczej mamy do czynienia z procesem ewolucji myśli psychologicznej, wyrażającej się w różnych teoriach o wąskim zasięgu i mniej lub bardziej przelotnej popularności, których autorzy zajmują się różnymi zagadnieniami, ale są przekonani, że dla ich rozwiązania konieczna jest znajomość treści poznawczych, tego, co człowiek zauważa, o czym wie, o czym jest przekonany i co sobie ceni. Chociaż reprezentanci stanowiska poznawczego podjęli się wyjaśnienia „procesów wewnętrznych”, to jednak uwzględnili behawiorystyczne postulaty, by ich sądy opierały się wyłącznie na metodach naukowych. Obowiązują żelazne zasady: przedmiot badania musi być dostępny dla\npomiaru; przy badaniu zachowania należy wykluczyć wpływy subiektywne; każdy zainteresowany ma prawo zrewidowania i ponowienia obserwacji. (Mietzel G.,2002).\nFreud mówił o złych popędach, które społeczeństwo musi kontrolować. Ludzie nie są wolni, lecz sterują nimi siły oddziałujące z nieświadomości. Poglądy konserwatywnych behawiorystów również wykluczały wolność, bo przecież zachowanie organizmów zależy wyłącznie od warunków środowiska. Psychologowie skarżyli się, że zwłaszcza behawioryzm ze swoją psychologią S-R zupełnie nie bierze pod uwagę jednostki, a psychoanaliza zajmuje się najbardziej negatywnymi stronami człowieka, że już czas na nowe rozważania, na wprowadzenie nowego kierunku. Rozwinęła się „psychologia humanistyczna”, do powstania, której przyczynili się Carl Rogers i Abraham Maslow. Według ich poglądu, ludzie bez wątpienia mogą podejmować własne decyzje, a jeśli będą mieli ku temu okazję, to sami przejmą odpowiedzialność za swoje życie. Celem jest samorealizacja. Psychologowie humanistyczni kreślą korzystny obraz natury człowieka. Ich reprezentanci przyczynili się do tego, że psychologowie zaczęli się zajmować także pozytywnymi stronami zachowania, na przykład gotowością do niesienia pomocy. Wadami prac reprezentantów tego kierunku są słabo zdefiniowane pojęcia. Po czym na przykład poznać , iż człowiek już osiągnął stan samorealizacji? Wielu stwierdzeń nie można także zweryfikować naukowo; choćby tych, że ludzie mają wolną wolę, że z natury są dobrzy i że z natury dążą do wykorzystania wszystkich swoich możliwości.\nJak określić metodę introspekcyjną i jej rolę w psychologii? Jak określić rolę metod nieintrospekcyjnych?\nMetoda introspekcyjna jest fundamentalną metodą psychologiczną, stanowi ona niezbędny punkt wyjścia, niezbędną podstawę badań świadomych procesów psychicznych. Każdy pogląd opiera się na określonych założeniach, które i tak są nieweryfikowalne. Na szczęście nie ma potrzeby decydowania się na jeden pogląd. Określony stan psychologiczny daje się najlepiej wyjaśnić, gdy przyglądamy mu się z różnych stron. Każdy sposób widzenia ma swoje dobre i złe strony. Każdy z tych poglądów i zastosowanych wedle założeń metod, przyczynił się do poszerzenia wiedzy. Jedyną drogą rozwoju psychologii jest łączne stosowanie metod introspekcyjnych i nieintrospekcyjnych.\nKreutz, M. (1962) „Metody współczesnej psychologii” Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych\nTomaszewski, T.(1982) „Psychologia”, Warszawa: PWN\nTomaszewski, T. (1984) „ Główne idee współczesnej psychologii”, Warszawa: Wiedza Powszechna\nMietzel, G. (2002) „ Wprowadzenie do psychologii”, Gdańsk: GWP\nZimbardo, Ph. (1999) „Psychologia i Życie” , Warszawa: PWN\nStrelau, J. „Psychologia” (2000), Gdańsk: GWP\nKozielecki, J. (1998) „Koncepcje psychologiczne człowieka”, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”\nFromm, E. (1995) „Kryzys psychoanalizy”, Poznań: Dom Wydawniczy REBIS.


Kiehl´s Odświeżająca i nawilżająca mgiełka do twarzy (Cactus and Ginseng Mist) | MALL.PL\nZdrowie i urodaPielegnacja twarzySpraye do twarzyKiehl´s Odświeżająca i nawilżająca mgiełka do twarzy (Cactus and Ginseng Mist)\nKiehl´s Odświeżająca i nawilżająca mgiełka do twarzy (Cactus and Ginseng Mist) (Objętość 75 ml)\nKaktus Flower & Tybetański żeń-szeń Hydrating Mist to chłodząca i nawilżająca mgiełka na twarz, która pozostawia skórę miękką, gładką, odświeżoną i odświeżoną. Ta mgiełka zawiera wyciągi z kaktusów, elastyczną roślinę pustynną, która rozwija się w ekstremalnie suchych warunkach. Pełny opis\nKaktus Flower & Tybetański żeń-szeń Hydrating Mist to chłodząca i nawilżająca mgiełka na twarz, która pozostawia skórę miękką, gładką, odświeżoną i odświeżoną. Ta mgiełka zawiera wyciągi z kaktusów, elastyczną roślinę pustynną, która rozwija się w ekstremalnie suchych warunkach. A żeń-szeń tybetański jest rośliną górską, o której wiadomo, że dobrze się rozwija w warunkach wysokiej temperatury. Zapewnia nawilżenie skóry i zwiększa oddychalność komórek skóry. Silne połączenie olejków eterycznych z lawendy, geranium i rozmarynu pomaga w detoksyfikacji i ochronie skóry przed agresorami z ekologicznego punktu widzenia. Może być stosowany poprzez makijaż.\nużywać pod makijażem i na makijaż,\nskóra jest odnowiona i odświeżona,\nSpryskaj z odległości około 30 cm. Aby zastosować efekt, nałóż na noc, aby zmaksymalizować efekt regeneracji.


Aquapark – wizja, która raz się zbliża, a raz oddala – wm.pl • Przewodnik po Elblągu\nTwój miejski przewodnik po Elblągu\nAquapark – wizja, która raz się zbliża, a raz oddala – wm.pl\nCytując to co zdaje dział informacji wm.pl w informacji „Aquapark – wizja, która raz się zbliża, a raz oddala”:\nWizja parku wodnego w Elblągu to się przybliża, to oddala. I tak już od ponad 10 lat. Ostatnio znowu ożyły nadzieje na wzbogacenie oferty turystyczno-rekreacyjnej miasta o tego typu atrakcje. I to w czasie, gdy żaden aquapark w kraju nie zarabia nawet […] przeczytaj pełny artykuł ».\nJak przedstawisz te wiadomości? Przystąp do na ten temat\nAquapark w Elblągu w 2014 roku? – Gazeta Olsztyńska\nElbląg chce mieć aquapark – Radio Gdańsk\nSwój aquapark Elbląg widzi ogromny – Gazeta.pl\nElbląskie Targi Ślubne odbyły się już po raz siódmy – Gazeta Olsztyńska\nUrszula Kocięcka została prezesem spółki Aquapark Elbląg – Gazeta Olsztyńska\nElbląg jest najstarszym miastem w województwie warmińsko-mazurskim, dlatego pełno w nim zabytków pamiętających jeszcze średniowiecze. Elbląg dzisiaj stanowi siedzibę władz powiatu elbląskiego, a od 1992 roku – stolicę diecezji elbląskiej. Miasto położone jest na styku Żuław Wiślanych i Wysoczyzny Elbląskiej u ujścia rzeki Elbląg i Zalewu Wiślanego. Różnorodność geograficzna sprawia, że miasto jest bardzo atrakcyjne turystycznie. Taki krajobraz także zobowiązuje. Elbląg słynie z działalności na rzecz ochrony środowiska, za co został uhonorowany przez Unię Europejską.\n© 2020 ElblągDzisiaj.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.


LEŚNY PRZYSTANEK - Aktualności - Nadleśnictwo Suwałki - Lasy Państwowe\n22.03.2019 | Joanna Brylińska\nfot. Joanna Brylińska fot. Joanna Brylińska fot. Joanna Brylińska fot. Joanna Brylińska\nZ okazji Międzynarodowego Dnia Lasu leśnicy z Nadleśnictwa Suwałki i pracownicy z Zarządu Dróg i Zieleni przygotowali dla pasażerów komunikacji miejskiej niespodziankę. Od tego dnia mieszkańcy Suwałk będą oczekiwać na autobus w otoczeniu leśnej scenerii. Wiata przystankowa przy siedzibie nadleśnictwa nabrała leśnego charakteru w ramach akcji „Las. Przystanek od codzienności”.\nW ramach tej kampanii oraz z okazji Międzynarodowego Dnia Lasu przypadającego na 21 marca na przystanku w godzinach porannych pojawili się leśnicy, którzy częstowali mieszkańców słodyczami.\nNadanie wiacie przystankowej wyglądu leśnego, który związany jest z trwałą zrównoważoną gospodarką leśną prowadzoną przez Nadleśnictwo Suwałki, było możliwe przy współpracy z Zarządem Dróg i Zieleni w Suwałkach. Przystanek został pomalowany na kolor zielony i oklejony zdjęciami, które ukazują prace leśników na szkółce kontenerowej Nadleśnictwa Suwałki. W Gospodarstwie Szkółkarskim produkowanych jest ok. 5 mln sadzonek rocznie\nW Gospodarstwie Szkółkarskim produkowanych jest ok. 5 mln sadzonek rocznie, które przeznaczone są głównej mierze na potrzeby nadleśnictw Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku. Głównymi gatunkami produkowanymi w szkółce kontenerowej są świerk, sosna, olsza, dąb, modrzew, brzoza, lipa oraz grab.\nJuż niedługo rusza wiosenna sprzedaż sadzonek, podczas której klienci indywidualni będą mogli zaopatrzyć się w gatunki drzew lasotwórczych. Szczegółowe informacje znajdują się na stronie Nadleśnictwa Suwałki (http://www.suwalki.bialystok.lasy.gov.pl/sprzedaz-sadzonek).