FARBY = WŁOSY, ODŻYWKA, SANOTINT, FARBOWANIE, URODA\nFARBY, KTÓRE DBAJĄ O PIĘKNY KOLOR I ZDROWIE WŁOSÓW\nKoloryzacja włosów kojarzy się przede wszystkim z pięknym kolorem. Jego częsta zmiana może jednak uszkadzać strukturę włosa. Wychodząc naprzeciw potrzebom klientów, rynek farb do koloryzacji oferuje produkty zapewniające nie tylko idealny odcień, ale dbające również o kondycję włosów. Jednym z nich są naturalne farby Sanotint.\nFarby do włosów marki Sanotint\nWłoska marka Sanotint to marka z tradycją. Na polskim rynku jest obecna od kilku lat. Farby Sanotint – główny produkt marki – charakteryzuje wysoka zawartość składników pochodzenia naturalnego – ekstraktów roślinnych, witamin i minerałów, takich jak złote proso (bogate w krzemionkę), liście oliwki europejskiej, wyciągi z brzozy i winorośli, sok z bio-pokrzywy, prowitamina B5 oraz biotyna. Ich delikatna receptura zapewnia trwałą koloryzację z jednoczesną regeneracją włosów oraz chroni wrażliwą skórę głowy. W palecie kolorów przeważają naturalne odcienie blond, brązy i rude. Dermofarby Sanotint nadają włosom piękny połysk i zdrowy blask. Są proste w użyciu i znakomite do domowej koloryzacji. Ze względu na minimalne ryzyko wystąpienia alergii są lubiane i często polecane przez alergików i kobiety w ciąży. Zostały docenione przez magazyn „M jak Mama” i nominowane do udziału w plebiscycie „Złoty Brzuszek 2017” na najlepszy produkt dla mam.\nNa funpage’u marki na Facebooku można znaleźć liczne opinie klientek. Jedna z nich, pani Sabina, pisze m.in.: – „Sanotint to rewelacyjne farby do włosów, przede wszystkim naturalne, bezpieczne, a ich największym walorem jest skład. To jedna z najlepszych farb ziołowych jakie miałam (…)”.\nWłosy farbowane wymagają odpowiedniej pielęgnacji. Oferta marki Sanotint to również szampony, odżywki i olejki, które dodatkowo dbają o włosy. Wzmacniają je, chronią przez negatywnym wpływem czynników zewnętrznych oraz podtrzymują trwałość koloru.\nTagi: farbowanie włosów, naturalne farby do włosów, odżywka, rozjaśniacz, sanotint, włosy, włosy farbowane


W piątek święto nauczycieli i otwarcie nowej sali gimnastycznej w Dziebałtowie | Echo Dnia Świętokrzyskie\nW piątek święto…\nW piątek święto nauczycieli i otwarcie nowej sali gimnastycznej w Dziebałtowie\nW piątek 13 października o godzinie 12.30 święto nauczycieli z miasta i gminy Końskie.\nBędzie ono wyjątkowe, bowiem rozpocznie się od otwarcia sali gimnastycznej, która powstała przy Szkole Podstawowej w Dziebał-towie. Potem nastąpi ślubowanie uczniów klasy pierwszej, wręczanie nagród Burmistrza Miasta i Gminy Końskie z okazji Dnia Edukacji Narodowej oraz program artystyczny.\nNOWE Ślubowanie klasy I B Szkoły Podstawowej numer 1 w Kazimierzy Wielkiej. W ruch poszedł wielki ołówek. Po pasowaniu słodka uczta [ZDJĘCIA]\nkazimierza jedynka ślubowanie


Jarosław Guzy: Kremla nie interesują relacje z działającą wspólnie zjednoczoną Europą - Jedynka - polskieradio24.pl\nJarosław Guzy: Kremla nie interesują relacje z działającą wspólnie zjednoczoną Europą\nOstatnia aktualizacja: 27.11.2020 20:23\nSytuacja na Białorusi pogarsza relacje UE-Rosja. Minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow w trakcie pobytu w stolicy Białorusi powiedział, że Rosja zastanawia się "czy warto w ogóle mieć do czynienia ze strukturami brukselskimi, póki one pracują tak jak obecnie". Jarosław Guzy podkreśla, że Unia Europejska nie jest dla Rosji partnerem.\nRosja nie chce utrzymywać stosunków z działającą wspólnie zjednoczoną Europą (Więcej świata/Jedynka)\nMinister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow w rozmowie z prezydentem Białorusi Aleksandrem Łukaszenką i szefem białoruskiej dyplomacji Władimirem MakeiFoto: PAP/EPA/NIKOLAI PETROV\n- Kreml utrzymuje stosunki dwustronne z poszczególnymi państwami takimi jak Niemcy czy Francja i nie jest zainteresowany działającą wspólnie zjednoczoną Europą - mówi publicysta. Podkreśla, że Europa ma teraz własne problemy i Rosja to widzi.\nRosja lekceważ unijne sankcje\nMoskwa bagatelizuje też unijne sankcje wprowadzone po aferze Nawalnego, które dziennikarz ocenił, jako symboliczne, w przeciwieństwie do dotkliwych sankcjach po aneksji Krymu. Jarosław Guzy zauważa, że Rosja reaguje nawet na symboliczne akty, które uważa za niechętne jej, czego przykładem są Niemcy. Stąd słowa ministra Ławrowa, który ocenił, że wiele krajów Unii Europejskiej nie jest w stanie porzucić - jak to określił - "aroganckiego nawyku rozmawiania z innymi z pozycji siły".\n21:05 WS 27-11-2020.mp3 Rosja nie chce utrzymywać stosunków z działającą wspólnie zjednoczoną Europą (Więcej świata/Jedynka)\nJeszcze niedawno Rosja i Niemcy ściśle współpracowali, choćby przy budowie gazociągu Nord Stream 2, ale po aferze Nawalnego i krytyce Berlina pod adresem Moskwy stosunki zrobiły się napięte.\nSzykany wobec rosyjskiego Memoriału - Sąd w Moskwie ukarał Stowarzyszenie grzywną w wysokości 500 tys. rubli (ok. 6 tys. euro) za brak informacji o tym, że organizacja ta została uznana za tzw. zagranicznego agenta. Informacji tej nie było na książkach Memoriału. Korespondencja Macieja Jastrzębskiego.\nZ powodu pandemii Hiszpania obawia się nowej fali imigrantów z Afryki. Co roku nielegalnych przybyszów może tam docierać około 180 tys. Takie liczby podaje raport policji, przygotowany w związku z nasilającym się kryzysem imigracyjnym na Wyspach Kanaryjskich. Policja wskazuje, że w najbliższych miesiącach może nastąpić “bezprecedensowy wzrost” napływu nielegalnych imigrantów z Afryki. Policyjni eksperci wskazują, że głównym kierunkiem napływu przybyszów będą Wyspy Kanaryjskie. Rozmowa z Renatą Acosta\nSąd w Ankarze skazał w czwartek 337 osób, w tym oficerów i pilotów tureckich sił powietrznych, na kary dożywotniego więzienia w głównym procesie w sprawie udaremnionej próby zamachu stanu w 2016 r., wymierzonej w prezydenta Recepa Tayyipa Erdogana. Relacja Adriana Bąka.\nDrugie w historii sankcje UE związane z atakiem hakerskim. Obejmą wyłącznie podmioty rosyjskie\nGoście: Jarosław Guzy (Polska Agencja Prasowa), Renata Acosta (Polka mieszkająca w Hiszpanii)\nZobacz więcej na temat: Rosja sankcje sankcje Unii Europejskiej Białoruś Paweł Lekki\nCichanouska: popieram sankcje wobec władz Białorusi\nOstatnia aktualizacja: 05.10.2020 22:54\n- Jeśli w naszym kraju nic się nie zmieni, należy wprowadzić ukierunkowane sankcje gospodarcze wobec firm lub osób wspierających finansowo reżim na Białorusi - powiedziała w poniedziałek Swiatłana Cichanouska w wywiadzie dla niemieckiego tygodnika "Der Spiegel".\nSwiatłana CichanouskaFoto: PAP/EPA/HAYOUNG JEON\nPod koniec ubiegłego tygodnia UE zgodziła się nałożyć sankcje na bliskich współpracowników Alaksandra Łukaszenki, ale nie na samego Łukaszenkę.\nLiderka białoruskiej opozycji w związku z tym podkreśliła: "To zwycięstwo, ale to dopiero początek, bo na tej liście jest tylko 40 osób. Ta lista wymaga rozszerzenia, ponieważ jestem pewna, że jest o wiele więcej ludzi, odpowiedzialnych za oszustwa i okrucieństwa wyborcze".\nPo potajemnym zaprzysiężeniu Łukaszenki na prezydenta Białorusi protestujący mieszkańcy Mińska ogłosili Cichanouską swoim prezydentem. "Spiegel" zapytał, co to dla niej oznacza. - To był symboliczny akt. To była decyzja mieszkańców Białorusi, aby podczas ich demonstracji ogłosić mnie narodowym przywódcą. Nie prosiłam ich o to, ale postrzegam to jako odpowiedź na tajną przysięgę Łukaszenki - uważa Cichanouska.\nWedług "Spiegla" wydaje się wątpliwe, aby Łukaszenka zdecydował się na rozmowy z białoruskimi opozycjonistami. Cichanouska w tym kontekście mówi, że "pierwszym i najważniejszym punktem naszej strategii jest utrzymanie presji wewnątrz i na zewnątrz kraju". - Udaje nam się to poprzez protesty, a także dzięki temu, że wiele krajów nie uznaje Łukaszenki za prawowitego przywódcę. Jednocześnie przygotowujemy platformę dla przemian demokratycznych - dodała.\nM. Bonikowska: Unia Europejska często nie mówi jednym głosem\n"Martwię się o ludzi"\nO planowanym na wtorek spotkaniu z Angelą Merkel Cichanouska uważa, że niemiecka kanclerz jest świadoma sytuacji na Białorusi. - Gdyby nie to, nie spotykałaby się z nami. Jest bardzo zajętym politykiem i to spotkanie jest dla nas niezwykle ważne. Kanclerz Merkel wspiera naszą walkę o wolność. Jestem pewna, że rozumie, co oznacza dla nas ta walka. Ona jest kobietą. I mam wrażenie, że najpierw jest osobą, a potem politykiem - powiedziała.\n- Nie będziemy mieli dużo czasu - podkreśla liderka białoruskiej opozycji. - Najpierw jednak opiszę sytuację z mojego punktu widzenia i ludzi na Białorusi. Następnie chciałabym z nią porozmawiać o tym, co ona i co Niemcy, jako ważny kraj, mogą zrobić w naszym przypadku. To bardzo dobry znak dla świata, kiedy Niemcy deklarują zamiar pełnienia roli mediatora w negocjacjach między naszymi władzami a narodem białoruskim - stwierdziła.\nMateusz Morawiecki rozmawiał z premierem Szwecji. Tematem Białoruś i relacje UE z Rosją\nW odpowiedzi na pytanie o pobyt na emigracji w Wilnie, Cichanouska mówi: "Mogę powiedzieć, że mam się dobrze, bo tu jestem wolna i bezpieczna. Mieszkam z moimi dziećmi. Jednocześnie oczywiście uważnie obserwuję sytuację na Białorusi. Ciągle martwię się o ludzi, którzy tam są i śledzę wszystko w sieci. Wielu, których znam, trafia do więzienia. Czuję ogromną odpowiedzialność".\nZobacz więcej na temat: Swiatłana Cichanouska Białoruś ŚWIAT sankcje sankcje Unii Europejskiej Unia Europejska Europa Raport Białoruś


Mężczyzna dwa razy dźgnął kobietę w pośladki\nNa wniosek śledczych miejscowa prokuratura zastosowała wobec 56-letniego mieszkańca Szczytna dozór policyjny i zakaz zbliżania się do konkubiny. Mężczyzna w dniu 3 grudnia br. na terenie jednego z mieszkań położonych przy ulicy Żeromskiego w Szczytnie dwukrotnie ranił nożem swoją partnerką w pośladki i uderzył ją pięścią w twarz. Sprawcy za spowodowanie uszczerbku na zdrowiu 62-latki grozi surowa kara, gdyż dopuścił się tego czynu w warunkach recydywy.\nW miniony piątek (03.12.21r.) kwadrans przed godziną 21:00 oficer dyżurny szczycieńskiej komendy otrzymał telefoniczne zgłoszenie od 56-letniego mieszkańca Szczytna, który oświadczył, że ktoś zranił nożem jego konkubinę. Na miejsce natychmiast została skierowana załoga karetki pogotowia oraz szczycieńscy policjanci. Podczas gdy medycy udzielali pomocy pokrzywdzonej, funkcjonariusze rozmawiali ze zgłaszającym o okolicznościach całego zdarzenia. Od samego początku mundurowi nie dawali jednak wiary temu, co próbował przekazać im 56-latek. Z jego relacji wynikało, że nieznani sprawcy zaatakowali jego partnerkę, gdy ta ulicami miasta wracała od koleżanki. Rzekomi mężczyźni mieli ugodzić kobietę nożem w pośladki, po czym zostawić ją w okolicach ulicy F. Leyka w Szczytnie i uciec z miejsca zdarzenia.\nPokrzywdzona na początku podtrzymywała zeznania konkubenta jednak mundurowi szybko ustalili dokładny przebieg tego zajścia. Okazało się, że, pomiędzy 62-latką a jej partnerem doszło do kłótni w trakcie której mężczyzna ugodził kobietę nożem w lewy i prawy pośladek oraz uderzył ją pięścią w twarz. 56-latek i jego partnerka w chwili podjęcia przez funkcjonariuszy interwencji byli nietrzeźwi. Obecni na miejscu medycy przetransportowali 62-latkę do szpitala. 56-latek został zatrzymany i osadzony w policyjnej celi. Po wytrzeźwieniu śledczy postawili mu zarzut związany z naruszeniem czynności narządów ciała i rozstroju zdrowia 62-latki.\nNa podstawie zebranego przez szczycieńskich śledczych materiału dowodowego, Prokurator Rejonowy w Szczytnie zastosował wobec 56-latka środek zapobiegawczy w postaci dozoru policyjnego i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej. Sprawcy grozi teraz surowa kara z uwagi na to, iż czynu tego dopuścił się w warunkach recydywy.


Stan bezpieczeństwa w powiecie miechowskim\nPierwsza w 2018 roku i kolejna XXIX sesja Rady Powiatu Miechowskiego dotyczyła problematyki bezpieczeństwa na ziemi miechowskiej. Radni i goście wysłuchali sprawozdań szefów Policji, Straży Pożarnej, Weterynarii i Sanepidu dot. realizacji ww. aspektu w minionym 2017r.\nProwadzący obrady przewodniczący Mariusz Wolny powitał w imieniu radnych nowe osoby w jednostkach mundurowych: p.o. komendanta powiatowego Policji podinsp. AndrzejaKota i zastępcę komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej st. kpt. Michała Majdę. Sprawozdanie z podjętych uchwał i prac Zarządu Powiatu w okresie międzysesyjnym złożył wicestarosta Jerzy Pułka. Następnie uczestnicy obrad zapoznali się ze sprawozdaniami służb powiatowych z działalności za 2017 rok.\nPolicja- sprawozdanie przedstawił I zastępca komendanta powiatowego mł. insp. Wojciech Domagała. Na ostatni dzień grudnia ub. roku w jednostce zatrudnionych było 95 funkcjonariuszy. Większość z nich odebrała za swoją pracę nagrody różnego szczebla. Lokalne samorządy (powiat i gminy) wsparły miechowską KPP pomocą finansową o łącznej wartości 60 tys. zł. W roku sprawozdawczym wzrosła wykrywalność przestępstw ogólnych o 8,7% (stwierdzono 788 przestępstw), jak również kryminalnych o 19,8% (ujawniono 569 przestępstw). Wykrywalność 7. wybranych przestępstw pospolitych (rozboje, pobicia, kradzieże i inne) była na poziomie 41%, a ich stwierdzona liczba wyniosła 138 (spadek o 88 w stosunku do roku 2016). Wykrywalność przestępstw narkotykowych wyniosła 100% (256 przypadków). W 2017 roku na miechowskich drogach miało miejsce 66 wypadków, w których zginęło 10 osób, a 76 odniosło rany. Było także 344 kolizji. Zatrzymano również 213 nietrzeźwych kierowców. Ujawniono 3 wypadki i 11 kolizji z udziałem pijanych osób za kierownicą. Badaniu trzeźwości poddano 29.378 kierowców.\nMł. insp. Wojciech Domagała poinformował zebranych, że kończy służbę i przechodzi na emeryturę. Podziękował samorządowi powiatowemu za udaną i skuteczną współpracę, która w powiecie miechowskim trwała 13 lat. Podobnym podziękowaniem zrewanżował się przewodniczący Rady Powiatu.\nStraż Pożarna – statystykę za miniony rok omówił st. bryg. Grzegorz Kosiński, komendant powiatowy PSP w Miechowie. Miechowscy strażacy w 2017r. gasili 171 pożarów. Najwięcej pożarów miało miejsce na przełomie marca i kwietnia oraz w sierpniu. Miejscowe zagrożenia to 618 przypadków, zaś 15 to alarmy fałszywe. Łącznie było 804 zdarzeń. Najwięcej było ich w gminie Miechów. Natomiast straż zawodowa razem z jednostkami OSP uczestniczyła wspólnie w 205. akcjach. Krajowy system ratowniczo – gaśniczy w powiecie miechowskim w ubiegłym roku obejmował 6 gmin, nadal z wyjątkiem gminy Kozłów. W ramach działalności kontrolno – rozpoznawczej KP PSP w Miechowie w 2017r przeprowadziła 83 kontrole w 85 obiektach o różnym przeznaczeniu, sprawdzając przestrzeganie przepisów p-pożarowych i rozpoznając zagrożenia inne niż pożarowe (stwierdzono nieprawidłowości w 18. obiektach). Na terenie naszego powiatu jest 8 obiektów zobowiązanych do posiadania instalacji alarmu pożarowego i monitoringu, które są podłączone do KP PSP w Miechowie. (m.in. bazylika szpital, hotele, DPS, Galeria Miechowska). Komendant Grzegorz Kosiński poinformował także o stanie zaopatrzenia jednostki w specjalistyczny sprzęt i uzyskane w minionym roku doposażenie.\nWeterynaria – dr Barbara Kopeć z Inspekcji Weterynaryjnej w Miechowie przybliżyła rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dn. 09.02.2018r. zmieniające rozporządzenie w sprawie środków podejmowanych w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń. Referująca omówiła nakazy i zakazy dot. tego zjawiska obejmującego dziki i hodowle świń. Zagrożenie rozprzestrzenieniem się choroby wymaga rygorystycznego przestrzegania opracowanych zasad bezpieczeństwa.\nSanepid– ocenę stanu sanitarnego i sytuacji epidemiologicznej w powiecie za ubiegły rok przeprowadził dr Florian Kącki. Na ziemi miechowskiej zarejestrowano 562 zachorowań na choroby zakaźne, zakażenia i zatrucia. Osobno zarejestrowano 90 pokąsań przez zwierzęta (w tym 13 osób zaszczepiono przeciw wściekliźnie), 27.164 zachorowań na grypę i infekcje grypopodobne oraz 11 przypadków gruźlicy. Powiatowy inspektor sanitarny omówił także stan sanitarny zakładów i obiektów w powiecie miechowskim. Nadzorem objęto 333 obiekty o różnym przeznaczeniu. W ich zakresie przeprowadzono 197 kontroli, pobrano 219 próbek wody i wydano 45 decyzji administracyjnych. Odrębnym nadzorem objęto 788 obiektów produkcji i obrotu żywnością, w których przeprowadzono 582 kontrole sanitarne. Miechowski Sanepid w roku sprawozdawczym monitorował także szkoły i inne placówki oświatowo – wychowawcze oraz prowadził w nich działalność profilaktyczną.\nW podsumowaniu specjalistycznych sprawozdań przewodniczący rady Mariusz Wolny stwierdził, że w 2017r. w powiecie miechowskim zostały spełnione normy bezpieczeństwa.\nW czasie sesji Jan Biesaga, kierownik Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Miechowie przypomniał, że na podstawie stosownego rozporządzenia Komisji Europejskiej od 2018r. uzyskanie dopłat bezpośrednich przez rolników będzie możliwe tylko poprzez złożenie wniosku elektronicznego formularza geoprzestrzennego (GSAA) bezpośrednio do miejscowego oddziału Agencji. Aplikacja wniosku będzie dostępna od 15 marca br. w internecie (szczegóły także na stronie powiatu w zakładce: Komunikaty).\nZ kolei dyrektor Muzeum Ziemi Miechowskiej Włodzimierz Barczyński poinformował zebranych o otwarciu nowej stałej ekspozycji poświęconej bitwie miechowskiej 17 lutego 1863 roku, która stała się faktem dzięki wsparciu finansowemu samorządów powiatowego i gminno-miejskiego. Znaczące dofinansowanie spłynęło z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego, a przyczynił się do tego m.in. radny wojewódzki Adam Domagała. Z racji tej dyrektor obdarował radnego miniaturą pistoletu powstańczego, który sam wykonał.\nW trakcie lutowej sesji radni powiatowi podjęli osiem uchwał.


Pasje Celi: Candy, jak zawsze krótkie!\nWitaj,ustawiam się w kolejce. A Mikołajki uwielbiam,za...magie,prezenty,cały ten cudowny czas:)))\nNatalia Wanilia 14 listopada 2013 20:10\nRównież się zapisuję;) I zapraszam do siebie na Candy;) Buziaczki kochana\nJustynaPolska Stylist&Make-upArtist 14 listopada 2013 21:52\npomieszane-poplątane 14 listopada 2013 21:59\nUwielbiam Mikołajki za te radość, którą niosą ze sobą i za to oczekiwanie i za uśmiechy:)\nJuż lecę wkleić banerek:)\nGosia Pstro 14 listopada 2013 22:02\nto i ja się zapisuję! ...... Mikołajki są fantastycznie bo można sprawić najbliższym i nie tylko super niespodziankę :) pozdrawiam pstro\nmadebymali 14 listopada 2013 22:16\nMikołajki to dla mnie drobne upominki,ale takie od serca,które dużo radości niosą:)Może się uda wylosować dodatkową niespodziankę:)Pozdrawiam\nsandrynka 15 listopada 2013 08:20\nustawiam się w kolejce na takie świetne słodkości:)\nps. lubię Mikołajki, bo kocham dawać prezenciki, oczywiście pod płaszczykiem Mikołaja, uwielbiam minki moich dzieci i bliskich:)\nbarbaratoja 17 listopada 2013 16:52\nLubię Mikołajki , bo 6 grudnia mogę bezkarnie włożyć na głowę czapkę Mikołaja, nikt nie pomyśli wariatka, wszyscy uśmiechają się na mój widok !\nMarta i Alicja 18 listopada 2013 16:26\nWitaj! Bardzo chętnie staję w kolejce ;) Banerek już na blogu. A dlaczego lubię Mikołajki ? Aaaa bo uwielbiam wykonać coś samodzielnie, i obdarować tymi rzeczami znajomych, a później dostrzec taką iskierkę w ich oczach która mówi: "dziękuję uwielbiam rękodzieło" ;) A i oczywiście bardzo lubię również otrzymywać niespodzianki ;)\nDanusia 20 listopada 2013 21:24\nDopisuje się do kolejki. Mikołaja lubię za samą atmosferę jaka wtedy panuje, za radość dawania i za uśmiech na twarzach, szczególnie dzieci; za te wielkie oczy, otwarte buzie z wypiekami na policzkach ... i co to będzie? .... Ho, ho, ho ...\nDoriss 20 listopada 2013 21:51\nZ chęcią się zapiszę. Mikołajki to przedsionek świąt, jeszcze bez pompy ale już podarkowo.\nAnko 22 listopada 2013 18:18\nZgłaszam się do Twojej zabawy. Mikołajki to dla mnie dzień od którego odliczam dni do Świąt. Tradycją w mojej rodzinie jest obdarowywanie w ten dzień kalendarzem adwentowym z czekoladkami. Dostają go wszystkie dzieci bez względu na wiek tzn np. mój syn i jego syn czyli mój wnuczek. W tym roku kalendarz dostał również narzeczony mojej córki bo to takie symboliczne przyjęcie do rodzinnego grona.Pozdrawiam zapraszam do siebie i czekam na losowanie.\nWygnanko 25 listopada 2013 09:42\nLubię Mikołajki bo ja również mam w sobie coś z dziecka, to oczekiwanie na prezenty, podekscytowanie, radość...wywołują we mnie same pozytywne emocje.\nraeszka 1 grudnia 2013 02:32\nTo i ja szybciutko ustawiam się w kolejce :).\nMikołajki lubię ponieważ fajnie jest wierzyć w Św. Mikołaja, a ile jest radości z prezentów otrzymanych dzięki jego "pomocnikom" :).


Pogrzeb Romualda Lipki. Z wieży ratusza słychać hejnał "Jolka, Jolka pamiętasz"\nBO 12.02.2020 13:42\nRomuald Lipko zmarł 6 lutego 2020 roku z powodu choroby nowotworowej. Smutną informację przekazali członkowie zespołu "Budka Suflera", w którym muzyk był jednym z liderów. 12 lutego w Lublinie o godzinie 13.00 rozpoczął się pogrzeb Romualda. Wcześniej jednak z wieży miejskiego ratusza wybrzmiał wyjątkowy hymn.\nUroczystości pogrzebowe rozpoczęły się o godzinie 13:00 w Archikatedrze Lubelskiej. Jak podejrzewały władze miasta, na mszę przyszły tłumy. Przed rozpoczęciem ceremonii, o godz.12:00 miejski trębacz zagrał hejnał, a po nim melodię "Cisza" i jeden z najpopularniejszych przebojów autorstwa Romualda Lipki: "Jolka, Jolka pamiętasz”. Po mszy wszyscy udali się na cmentarz przy ulicy Lipowej, gdzie muzyk został pochowany.\nHejnał upamiętniający Romualda Lipkę:\nWładze Lublina stanęły na wysokości zadania i zrobiły wszystko, by godnie pożegnać muzyka, Mieszkańcy będą mogli skorzystać z bezpłatnej komunikacji miejskiej, która zawiezie ich na miejsce pochówku.\nRomuald Lipko urodził się 3 kwietnia 1950 roku w Lublinie. Muzyk był jednym z założycieli zespołu "Budka Suflera". Po odejściu Krzysztofa Cugowskiego stał się jego liderem. Romuald Lipko stworzył największe hity takie jak: "Jolka, Jolka pamiętasz" czy "Jest taki samotny dom". Współpracował także z wieloma artystami polskiej sceny muzycznej.\nW lipcu 2019 roku do mediów trafiła informacja o ciężkiej chorobie nowotworowej muzyka. Dwa miesiące później wydał oświadczenie, w którym podziękował fanom za okazałe wsparcie.


W latach 2008-2010 nastąpił dynamiczny rozwój Stowarzyszenia – powstały nowe koła, wobec czego legnicki Oddział TPD stał się największym w kraju oraz wiodącym na Dolnym Śląsku – skupia ponad 2000 członków zrzeszonych w 105 kołach Przyjaciół Dzieci (w szkołach, przedszkolach, przy placówkach opiekuńczo-wychowawczych, zakładach pracy, a także na wyższych uczelniach). Najwięcej kół – 50 działa w Oddziale Miejskim w Legnicy.\nOddziały miejskie lub gminne działają w Legnicy, Lubinie, Ścinawie, Radwanicach, Świerzawie.\nPozostałe koła podlegają bezpośrednio pod Oddział Okręgowy TPD.\nPozyskano też i utworzono miejsca pracy dla młodych, wysoko wykształconych, absolwentów poprzez Urząd Pracy w ramach robót publicznych, prac interwencyjnych i odbywania stażu. Wśród zatrudnionych znalazły się też młode osoby niepełnosprawne. Pracownicy oprócz czasowego zatrudnienia wyrabiają u siebie nawyk wrażliwości społecznej i pracy na rzecz ludzi potrzebujących.\nZnacznie wzrosły formy, różnorodność i ilość dzieci korzystających z kolonii TPD. W ostatnich latach organizowano turnusy do Przesieki, Kołobrzegu, Różanki i Karpacza. Organizacja w 2011 do kolonijnej oferty dodała Darłówko. TPD aranżuje również wyjazdy rehabilitacyjno-lecznicze dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej, a także czas wolny najmłodszym pozostającym w mieście w okresie ferii zimowych oraz wakacji.\nWiele doświadczeń upowszechnionych zostało w organie prasowym TPD „Przyjaciel Dziecka”. Ta działalność promuje nasze miasto w kraju, służy dzieciom i młodzieży oraz ich rodzicom w zakresie rozwoju lokalnej społeczności. Towarzystwo nawiązało współpracę z mediami lokalnymi i regionalnymi, które promują przedsięwzięcia organizacji. Wiele mediów sygnuje swoim patronatem wydarzenia organizowane przez TPD.\nLegniccy działacze TPD upowszechniają swoją działalność w wydawnictwach ogólnopolskich takich jak: „W służbie dziecku i rodzinie”, „Z myślą o dziecku”, „Nie ma dzieci bez szans” oraz wydawanym corocznie biuletynie „Nade wszystko dziecko”.\nTowarzystwo realizuje zadania programowe wynikające ze statutu, organizując szereg imprez o charakterze artystycznym, rekreacyjnym, w tym dla osób niepełnosprawnych, które na stałe wpisały się w miejski kalendarz kulturalny miasta:\nLegnicka Paraolimpiada, Plenery Plastyczne, Przeglądy Twórczości Artystycznej „Sercem malowane”, Festyny Integracyjne. Corocznie prowadzone są także konkursy plastyczne i fotograficzne „Moja mała ojczyzna”, „Żyjmy zdrowo i bezpiecznie”, „Chrońmy przyrodę ojczystą”, „Wolontariusz – mój kolega, mój przyjaciel”.\nOgromnym przedsięwzięciem była organizacja w listopadzie 2010r. Krajowego Forum Kół Przyjaciół Dzieci, z udziałem ponad 80 działaczy z całej Polski. Podczas dwudniowego spotkania goście zapoznali się z wszechstronną działalnością legnickiego TPD, odwiedzając przy tym najaktywniejsze środowiska. Wydarzenie było również nobilitacją dla miasta, poprzez szeroko zakrojoną promocję.\nTowarzystwo Przyjaciół Dzieci jest inicjatorem konferencji popularno-naukowych o charakterze ogólnopolskim i dolnośląskim, m.in. „Kontakty bez przemocy. Komunikacja bez agresji”, „Prawa dziecka. Prawo a rzeczywistość” i wspomniane już – „Krajowe Forum Kół Przyjaciół Dzieci”.\nOddział w Legnicy przywiązuje dużą wagę do tradycji i korzeni organizacji. Okazją do przybliżenia historii były jubileuszowe obchody TPD w Polsce w 2009 r. Ich zwieńczeniem był koncert galowy w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy oraz odsłonięcie tablicy pamiątkowej na budynku, w którym mieścił się Dom Dziecka TPD dla tzw. „Sierot Wojny”.\nTPD ma największy i najaktywniejszy w Legnicy wolontariat – jego liczba w ciągu ostatnich lat wzrosła do około 400.\nWolontariusze prowadzą zbiórki żywności w legnickich marketach, opiekują się małymi pacjentami Szpitala Wojewódzkiego w Legnicy, udzielają korepetycji, opiekują się niepełnosprawnymi kolegami i pomagają przy organizacji imprez TPD. Od czterech lat organizowany jest „Dzień Wolontariusza”, podczas którego najaktywniejszym młodym ludziom przyznawane medale „Pomocna Dłoń”.\nTPD satysfakcjonuje także działaczy społecznych i sponsorów. Szczególnym wyróżnieniem dla aktywnych na rzecz dzieci jest statuetka „Nade wszystko dziecko”. Zakłady i instytucje odznacza się statuetką „Pomocna dłoń”, „Sponsor roku”, „Dobroczyńca roku”.\nW latach 2008-2010 rozdzielono 170 ton żywności, przydzielono 3000 paczek z okazji Mikołajek, Dnia Dziecka. Przekazano też 120 kg żywności i zabawek dla polskich dzieci z partnerskiego miasta – Drohobycza.\nLegnicki Oddział TPD ma wielu wypróbowanych sponsorów i przyjaciół, działa „ponad podziałami” ze wszystkimi czynnikami środowiska przyjaznego dzieciom – samorządami, Kościołem Katolickim, instytucjami oświatowymi i kulturalnymi oraz organizacjami charytatywnymi. A wszystko po to, by na twarzach dzieci zagościł uśmiech..


Ogłoszenia duszpasterskie na IV Niedzielę Zwykłą 03.02.2013 » Parafia pod wezw. św. Andrzeja Boboli w Bukownie\n« Intencje mszalne w dniach od 03.02.2013 do 10.02.2013\nIntencje mszalne w dniach od 10.02.2013 do 17.02.2013 »\nOgłoszenia duszpasterskie na IV Niedzielę Zwykłą 03.02.2013\n1. Wprawdzie miniony tydzień upłynął pod znakiem odwilży, ale jeszcze w poniedziałek bardzo mocno sypnęło śniegiem. Serdecznie dziękuję za pomoc w odśnieżeniu alejek wokół kościoła ministrantom i panu Władysławowi. Wdzięczność wyrażam też parafianom z ul. Wyzwolenia, którzy przybyli w grupie kilkunastu osób na piątkowe sprzątanie. Na ten tydzień zapraszam w sobotę wszystkich chętnych do pomocy nie tylko w sprzątaniu, ale najpierw w demontażu świątecznego wystroju (od godziny 8.30).\n2. Wdzięcznością ogarniam też panie z naszej parafialnej Caritas, które w minionym tygodniu zainaugurowały jej działalność. Według ich danych pomocy żywnościowej udzielono ponad stu osobom.\n3. W najbliższym tygodniu Msza św. sprawowana będzie od wtorku w dni powszednie tylko o godzinie 18.00. W czwartek (I czwartek miesiąca) po Eucharystii odprawimy nabożeństwo o powołanie do kapłaństwa i zakonu.\n4. W piątek po Mszy św. wieczornej odbędzie się na plebanii spotkanie Kręgu Biblijnego.\n5. 11 lutego w ramach Światowego Dnia Chorych i Wspomnienia Matki Bożej z Lourdes odbędzie się okolicznościowe spotkanie dla pacjentów w Domu Opieki Eden.\n6. W trakcie wizyty duszpasterskiej odwiedziliśmy 1455 rodzin. Dziękujemy Wam za życzliwe przyjęcie i ofiary kolędowe i kwartalne. Do tematu kolędy wrócimy jeszcze w najbliższym czasie, by podać nieco spostrzeżeń z tym związanych.\n7. Na prośbę władz miejskich informujemy, że w najbliższym czasie będą się odbywać spotkania z mieszkańcami organizowane w poszczególnych dzielnicach miasta dotyczące nowych zasad gospodarowania odpadami komunalnymi. Najbliższe, dla mieszkańców Bukowna – Północ, odbędzie się w Sali widowiskowej MOK-u w środę o godz. 17.00. Harmonogram wszystkich spotkań zamieszczamy w tablicy ogłoszeń.


Złoty 14K pierścionek z opalem etiopskim, 2 szmaragdami i 12 diamentami 0,61 ct - Wysyłka w 24h! – PranaShop.pl - ID:4963\nZłoty 14K pierścionek z opalem etiopskim, 2 szmaragdami i 12 diamentami 0,61 ct\nKod produktu: 4963-R19271ETHOPZEWD\nZłoty 14 karatowy pierścionek wykonany z żółtego złota z naturalnym etiopskim opalem, 2 szmaragdami zambijskimi i 12 diamentami klasy I1-I2.\nRodzaj produktu: Złoty pierścionek z opalem etiopskim, szmaragdami i diamentamiKruszec: Żółte 14 karatowe złoto próby 585Waga: 2.34 grKamienie: Naturalny etiopski opal, szmaragd i diamentŁączna waga kamieni: ok. 0.61 ctPochodzenie kamieni: Etiopia, Brazylia\nNaturalny etiopski opal: Ilość/Waga: 1/0.27 ct, Kształt/Wielkość: Owalny/6x4 mmNaturalny szmaragd: Ilość/Waga: 2/0.30 ct, Kształt/Wielkość: Owal/4x3mm Naturalny diament: Ilość/Waga: 12/0.04 ct, Kształt/Wielkość: Okrągły/0.80 mm\nWielkość korony pierścionka: ok. 8x18x5 mm\nIlość/Waga: 2/0.30 ct, Kształt/Wielkość: Owal/4x3mm\nok. 8x18x5 mm


Kartuzy historia układu urbanistycznego – Historia Magazyn\nPierwsze ślady osadnictwa na tym terenie pochodzą z epoki brązu (1200-1000 r. p. n. e.)\nZnajduje się tu co najmniej trzy tysiące kurhanów i grobów od ciałopalnych do szkieletowych. Fragmenty palonych kości ludzkich i ceramiki datuje się wstępnie na IV wiek p.n.e.\nCmentarzysko kurhanowe koło leśniczówki Uniradze (gmina Stężyca- gmina wchodzi w skład powiatu kartuskiego), zajmuje kilkuhektarowy obszar i jest największym takim cmentarzyskiem w Polsce.\nWiadomo, że tereny te były zamieszkane przez przedstawicieli Kultury Łużyckiej. Niewiele wiadomo o osadach tych ludów, głównymi znaleziskami są pojedyncze groby i przedmioty w nich znalezione fragmenty ceramiki, narzędzia rolnicze oraz biżuteria.\nWażnym archeologicznie miejscem są Węsiory (gmina Sulęczyno należy do powiatu kartuskiego). Obrządek pogrzebowy na cmentarzysku w Węsiorach jest związany z egzystencją na tym obszarze tzw. archeologicznej kultury wielbarskiej (nazwa pochodzi od cmentarzyska w Malborku – Wielbarku). Charakteryzuje się on występowaniem dwojakiego rodzaju pochówków. Groby szkieletowe, charakteryzujące się nie spalaniem zmarłego, na cmentarzysku w Węsiorach występowały wyłącznie w kręgach kamiennych i pod kurhanami. Kurhany kamienno-ziemne są najprawdopodobniej mogiłami pojedynczych osób ze starszyzny plemiennej – wodzów, kapłanów, może książąt Gotów i Gepidów. Miały one na celu wyróżnienie pozycji społecznej tych zmarłych. Chowano ich prawdopodobnie w kłodach dębowych. W grobach znaleziono szczątki ozdób oraz bogatego wyposażenia w postaci naczyń stołowych i ablucyjnych. Tego typu pochówki nie były znane miejscowej ludności słowiańskiej i wyraźnie wskazują na ich skandynawskie pochodzenie. Kręgi kamienne tworzą z cmentarzyskami integralną całość, ich usytuowanie na cmentarzysku nie jest przypadkowe i na pewno rola jaką pełniły była niezwykle ważna dla wspólnoty użytkującej cmentarzysko. Przestrzeń ograniczona głazami respektowana była przez kilka pokoleń w ciągu kilku wieków – odkryto tam silne promieniowanie geopatyczne.\nKartuzy wraz z terenami sięgającymi pod Słupsk ( wchodzącymi w skład powiatu kartuskiego)od roku ok 1046 były pod panowaniem książąt pomorskich z główną siędzibą w Gdańsku. Kolejni ksiażęta pomorscy (zwani też kaszubsko-pomorskimi ) panowali na tych terenach do roku 1309. Od ok. 1046 Siemomysł, ok. 1060-1106 Świętobor I, 1106- ok. 1113 Świętopełek I. Bolesław III Krzywousty pokonał dwóch książąt pomorskich (przypuszuszcza się, że jednym z nich mógł być Świętopełek I). Od tego momentu datuje się podległość Pomorza Gdańskiego Polsce (ok. 1113 do 1271), gwarantami owej podległości byli namiestnicy w II poł. XIIw tworzyli dynastię Sobiesławiców. W XIII wieku namiestnicy nadawali sobie tytuł dux Pomeraniae. Od 1309 do 1466 Pomorze Gdańskie przeszło pod panowanie zakonu krzyżackiego.\nDo Królestwa Polskiego powróciło w latach 1466-1772, 1920-1939, i od marca 1945 i tak jest do dziś. Pod panowaniem prusko-niemieckim było w latach 1772-1920, 1939- 10 marca 1945.\nPowstanie Kartuz, początkowo jako osady przyklasztornej przypada na pierwsze lata założenia i działalności klasztoru kartuzów „Raj Maryi” (1382)\nNazwę miejscowość otrzymała od istniejącego na tym terenie klasztoru zakonu kartuzów i kształtowała się następująco: Cartusia (1381), Carthaus (1772-1906), Karthaus (1906-1920, 1939- 10 marca 1945), Kartuzy (1920-1939 i od 11 marca 1945 aż do dziś).\nSprowadzeni z Pragi zakonnicy pod panowaniem pierwszego przeora Saksończyka Johannesa Deterhusa dzięki wsparciu finansowemu patrycjusza gdańskiego Jana Thiergarta rozpoczęli budowę zabudowań klasztornych. W 1381 roku położono kamień węgielny pod budowę kościoła konwentualnego nad którą czuwał mistrz murarski Jan Tiedemann. Kościół został zbudowany na rzucie prostokąta z kamienia polnego i cegły w stylu gotyckim. Zachował się on do dzisiaj stanowiąc bezcenne bogactwo kulturowe miasta. Kartuzi poprzez surowe reguły życia, budzili nieustanny podziw i szacunek wśród majętnych osób, dzięki czemu w krótkim czasie skupili w swoich rękach ogromny majątek.\nW 1380 roku powstała w Kartuzach pierwsza budowla świecka- karczma fundacji Jana z Rusocina, który ten teren zapisał oo. Kartuzom. Pierwotny obszar nadania wynosił 134 łany, czyli ok. 2250 ha, wliczając w to pola uprawne, lasy i jeziora. Na terenie Kiełpina i Czapel były dwa młyny, a wartość nadania Gdyni polegała także na możliwości połowu ryb morskich. Należy dodać, że konsumpcja ryb, tak morskich jak i słodkowodnych, wobec wielu postów była bardzo duża i o prawo połowu ubiegali się wszyscy, a zakony przede wszystkim.\nTo pierwotne nadanie już stanowiło solidną podstawę egzystencji dla klasztoru. W najbliższych latach kartuzi uzyskali zatwierdzenie i rozszerzenie swoich włości. Wielki mistrz zakonu krzyżackiego (1382-1390) Konrad Zoellner von Rotenstein (zmarł 20 sierpnia 1390)do dotychczasowych posiadłości dodał jeszcze 42 łany, oraz zwolnił posiadłości klasztoru od świadczeń, ciężarów i służebności, z wyjątkiem powinności obrony kraju na rzecz Zakonu, nadał sądownictwo małe i duże nad poddanymi, a także prawo rybołówstwa w morzu i w Zatoce Puckiej oraz część Jeziora Golubskiego (dziś Ostrzyckie). Uwolnienia od wszelkich powinności na rzecz państwa potwierdzili też królowie polscy, mimo nie zawsze okazywanej wierności prawowitym władcom. Kartuzi bowiem nieodmiennie cieszyli się poparciem biskupów polskich i nuncjuszy papieskich. Reguła kartuzów wypracowana przez założyciela, św. Brunona z Kolonii, po 1084 r. zabraniała zakładania nowego klasztoru w miejscu, w którym jeszcze nie było kościoła i zabudowań klasztornych. Dlatego też należało najpierw zadbać o stosowne budynki, a dopiero następnie sprowadzać ojców i braci. Pierwotny kościół i budowle, wzniesione z drewna, stanęły za sprawą samego fundatora. Murowane wznoszono powoli, przy wydatnej pomocy, przede wszystkim bogatych gdańszczan. Kościół murowany został wzniesiony przy pomocy Jana Thiergarta, szafarza malborskiego, a od 1398 r. kierownika handlu Krzyżaków z Zachodem. Budowa postępowała szybko, w 1403 r. biskup sufragan kujawsko-pomorski Stefan dokonał konsekracji kościoła. Oprócz budynków klasztornych, takich jak refektarz, kuchnia i inne pomieszczenia, dla kartuzów zasadniczym elementem był tzw. wielki krużganek, czyli ciąg domków-pustelni przeznaczonych dla ojców. Wszystkie te budynki były opasane najprawdopodobniej najpierw ostrokołem, następnie murem, i tworzyły zamkniętą całość. Zwykli wierni nie mieli wstępu do kościoła, a wiec dla nich wybudowano kościół Św. Katarzyny z wejściem osobnym.\nNa południe od zabudowań klasztornych i folwarcznych powstała wieś zagrodnicza, wzmiankowana już w 1391 r. Chaty jej stały wzdłuż drogi ciągnącej się nad jeziorem Małe Grzybno i dały początek całej późniejszej osadzie. Same budynki klasztorne powstawały dzięki ofiarności mieszczan gdańskich,refektarz miał ufundować nieznany z nazwiska krawiec, kapitularz rodziny Eppenscheide i Else. Na belkach poszczególnych eremów jeszcze w XVIII w. można było odczytać nazwiska fundatorów, przeważnie gdańszczan.\nJałmużny na klasztor były powszechne nie tylko w pierwszych latach jego istnienia. Występowały przez cały wiek XV aż do reformacji. Wśród dobrodziejów zakonu spotykamy znane nazwiska, jak Niederhof, Suchten, Bahr, Giese, Matern, Becke, Ferber czy Meydenburg. Obok gdańszczan są nazwiska ofiarodawców z innych miast, nawet z odległego Królewca czy Poznania. Na listach dobrodziejów do 1524 roku figurują także biskupi, w tym Łukasz Watzenrode i Fabian z Łężan (Luzjański) z Lidzbarka Warmińskiego. Bogate jałmużny i dochody obracali na skupywanie majątków rycerskich. Czynili tak od początku swego istnienia na Pomorzu. I tak już w 1397 r. kupili łąki w Małkowie, w 1417 r. wsie Osłonino i Błądzikowo, w 1422 r. Ostrzyce, Maleczkowo w Księstwie Słupskim w 1430 r., w latach 1397-1474 skupili ogółem ok. 400 łanów, czyli ok. 6700 ha. Pierwotną darowiznę powiększyli wiec bez mała trzykrotnie. Nabywali również miejskie posiadłości szczególnie w Gdańsku.\nW ciągu niespełna wieku kartuzi stali się wielkimi właścicielami ziemi, ustępując pod tym względem tylko wielkim opactwom cysterskim w Pelplinie i Oliwie. Działalności tej sprzyjali Krzyżacy, gdyż zależało im na osłabieniu ekonomicznym polskiego rycerstwa. Przez cały wiek XV i początek XVI ciesząc się także poparciem królów polskich powiększali kartuzi swój majątek tak drogą skupywania ziemi, prowadzeniem różnych operacji finansowych, w tym udzielając chętnie pożyczek pod zastaw ziemi. W 1510 r. w księdze długów figurowały 74 nazwiska, w tym przeważnie drobnej i średniej szlachty. Te operacje budziły niechęć do zakonu, która przerodziła się nawet w otwarty zajazd na dobra kartuzów.\nPrzyklasztorna gorzelnia powstała prawdopodobnie ok. 1563 r., znajdowała się ona poza bramą klasztorną nad jeziorem Wielkie Grzybno. Przebudowano ją w 1682 r. od fundamentów. Zimą dostarczano do klasztoru tygodniowo l achtel wódki (ok. 3,5l).\nDo zakładów przemysłowych, a ściśle związanych z potrzebami kościoła i klasztoru, należały huty szkła. Surowcem niezbędnym do wszelkich wyrobów był odpowiedni piasek i „twarde” drewno. O anonimowym szklarzu źródła wspominają już w 1391 r. W 1595 została zbudowana huta szkła nad jeziorem Mielonko. Dostarczała 5 centnarów szkła, 30 butelek i kopę szklanek jako czynsz roczny. Ale przed rokiem 1609 zanotowano, że z braku odpowiedniego drewna zamieniono ją na cegielnie. Warto nadmienić, że konwent, którego zapotrzebowanie na samo szkło okienne i wyroby pochodne było duże, zezwolił na zbudowanie hut w lasach połęczyńskich. Powstały tam dwie huty w Szponie i Jeknicy. W 1621 r. wybudowano hutę w lasach grabowskich i stąd nazwa osiedla Huta Grabowska. Klasztor dbał o swoje huty szkła. Świadczą o tym te osady, które w nazwie zachowały wyraz huta. Należy dodać, że mistrzami szklarskimi byli ludzie sprowadzeni z Gdańska, ale także jeden donat z Pikardii, Francja.\nPierwsza cegielnia powstała prawdopodobnie zaraz po fundacji kościoła, bowiem ojcowie mogli już w 1433 r. ofiarować norbertankom żukowskim 10 000 dachówek. Cegielnia ta była usytuowana w pobliżu klasztoru, po 1589 r. możemy zaobserwować rozwój produkcji cegieł i dachówek oraz innych elementów ceramiki budowlanej. Był to zakład na ówczesną miarę duży, w 1609 r. wypalono 62 500 sztuk cegły. Przy tym produkcja ta była przeznaczona nie tylko na własne potrzeby, ale na zbyt, bo sprzedawano setkę cegieł za jedną grzywnę, czyli równowartość 2 kapłonów, albo zwykłych kogutów. Uważano, że cegielnie są dochodowe, wiec zbudowano następną w Gdyni w 1614 r., którą wydzierżawiono. W pierwszej połowie XVII w. było duże zapotrzebowanie na cegłę i dachówki, bo uruchomiono jeszcze jedną cegielnię w Somoninie. Po wojnach szwedzkich najprawdopodobniej zakłady te upadły. Początkowo kartuzi wapno kupowali, ale w 1613 r. założyli wapiennik w Somoninie i w Goręczynie i stali się samowystarczalni. Deski i tarcice otrzymywał klasztor z własnego tartaku w lasach somonińskich nad Radunią.\nOd XVI w. aż do pierwszego rozbioru dwór zawsze czerpał duże dochody z karczem, w których szynkowano pańską gorzałkę i pańskie piwo. Kartuzi mieli w swych posiadłościach okresowo do 34 karczem. W tym szczególnie jedna z gościńcem, czyli zajazdem w Grabówku cieszyła się opinią jednej z najlepszych na terenie północnych Kaszub.\nW latach 1731-1733 kościół został pokryty istniejącym do dziś wspaniałym dachem w kształcie wieka trumny. Miał on przypominać wszystkim ojcom i braciom, witającym się zwrotem memento mori- pamiętaj na śmierć, o znikomości tego świata, a także mieszkańcom Kartuz i przybyszom, że sprawy doczesne nie obchodzą pobożnych mnichów-eremitów. Budową całego dachu kierował i pewnie sporządził jego projekt elblążanin, mistrz Piotr Lethau, a mistrzem blacharskim był Franciszek Meierhold, gdańszczanin pochodzenia chorwackiego.\nWieś przyklasztorna była wsią zagrodniczną, osadzeni tu chłopi nie mieli pełnego nadziału ziemi, pozwalającego na samodzielne gospodarowanie. Pierwotna osada znajdowała się na południowo-wschodnim brzegu jeziora Wielkie Grzybno. W 1570 r. oprócz karczmy były 3 zagrody, w 1590 r. – 5. W 1645 r. znajdowało się 20 zagród, w tym różnych rzemieślników i ratajów, parobków pracujących końskim sprzężajem na folwarku. W 1670 r. spotykamy tu lemanów, czynszowych gospodarzy, krawca, karczmarza i destylatora wódki. Na północnym brzegu tegoż jeziora osadnictwo powstało późno, ponieważ tu biegła ścieżka, przeznaczona dla przechadzek mnichów i władze zakonu nie zezwalały na zagospodarowanie tego terenu. W miarę upadku zakonu, a także rozluźnienia dyscypliny, kompleks klasztorny otaczał się gospodarstwami, ale do kasaty zakonu rozwój całej osady zależał od decyzji przeora, prokuratora i rektora kartuzji, którzy decydowali o wszelkich poczynaniach gospodarczych i tym samym byli odpowiedzialni za rozkwit lub upadek najbliższego zaplecza klasztoru. W 1710 r. ze 120 gospodarstw gburskich pozostało 46.\nDom przy ul. Św. Ducha 126 w Gdańsku, który od 1442r. stał się siedzibą zakonników w czasie ich wielokrotnych pobytów w mieście otrzymał nazwę „Dwór Kartuski”. Kartuzi dwukrotnie gościli w swoich włościach króla Polski Zygmunta III. W 1626 roku przybył on do Kartuz ze swoim synem królewiczem Władysławem. W 1651 roku w kartuzji przebywał król Jan Kazimierz. Najwybitniejszym przeorem kartuzji kaszubskiej był Jerzy Gotfried Szwengel. Z jego to inicjatywy kościół klasztorny otrzymał wspomniany już barokowy dach w kształcie wieka trumny. Przeor Schwengel 11 lat swego życia poświęcił pracy historiograficznej przepisując materiały historyczne dotyczące kartuzji kaszubskiej i Kartuzów we Francji i w Niemczech. Ostatnim 37 przeorem Raju Maryi był Bruno Senzy, który wraz ze swoimi czterema współbraćmi w 1823 roku był świadkiem kasaty klasztoru i konfiskaty jego majątku. Dnia 18 października 1850 roku zmarł ostatni kartuski zakonnik o. Kazimierz Nitsch.\nPo zajęciu w 1772 r. Pomorza przez Prusy utworzono landratury (starostwa powiatowe), urzędy wykonawcze szczebla powiatowego Kamery Wojennej i Domen. W wyniku reformy administracji prowincjonalnej w latach 1815-1819 landratury przekształcono w organy rejencji. Podlegały im bezpieczeństwo, sprawy wojskowe (mobilizacja, pobór, dostawy), policja, podatki, budownictwo, opieka zdrowotna, szkoły, kościoły, opieka społeczna, komunikcja lądowa i wodna, rolnictwo, lasy, miary i wagi, obieg pieniądza, sprawy komunalne. Po likwidacji w 1872 r. urzędów domenalno-rentowych, przejęły również administarcję terenów zarządzanych dotychczas przez urzędy domenalne. Po uzyskaniu niepodległości przez Polskę i likwidacji administracji pruskiej, na Pomorzu powołano starostwa powiatowe, które terytorialnie pokrywały się z dawnymi landraturami pruskimi przy uwzględnieniu nowych granic państwowych. Na podstawie dekretu Hitlera z 8 października 1939 r. zachodnie i północne tereny Polski włączono do Rzeszy Niemieckiej. Na terenach tych ponownie utworzono landratury. Działalność ich została zakończona z chwilą wyzwolenia terenów spod okupacji niemieckiej w 1945 r.\nNa początku XIX w w Kartuzach zaczęły powstawać pierwsze budynki administracji. Na szerszą skalę rozpoczęto inwestycje komunalne, drogowe, zbudowano połączenia kolejowe z Lęborkiem, Kościerzyną, Pruszczem Gdańskim (1905r). Dużą uwagę przywiązywano do spraw związanych z upiększaniem Kartuz. Miały się one stać centrum rekreacji i wypoczynku. Wiele inicjatyw w tej dziedzinie podejmowało założone w 1886 roku Towarzystwo Upiększania Kartuz.\nW Kartuzach są trzy parafie rzymskokatolickie:pw. św. Kazimierza, pw. św. Wojciecha, pw. Wniebowzięcia NMP\nOd 2006 funkcjonuje w Kartuzach Zbór Kościoła Chrześcijan Wiary Ewangelicznej. Liczy kilkanaście osób.\nJest również Zbór Świadków Jehowy. Gmina Żydowska w Kartuzach od 1932 była siedzibą jednej z największych gmin żydowskich na Pomorzu. Mimo że liczba Żydów w samym mieście w XX- leciu między wojennym nie przekraczała 50, w Kartuzach znajdowała się synagoga oraz cmentarz żydowski. W 1934 do gminy żydowskiej w Kartuzach należało 860 członków nie tylko z powiatu kartuskiego ale również wejherowskiego, kościerskiego i puckiego.\nW okresie międzywojennym Kartuzy stanowiły centrum turystyczne Szwajcarii Kaszubskiej. W 1929 roku w mieście funkcjonowało 5 hoteli dysponujących 180 miejscami noclegowymi. Uzupełnieniem bazy hotelowej były liczne pensjonaty i kwatery prywatne. Bardzo dobrze rozwijała się również gastronomia. Restauracje oferowały swoim klientom znakomite dania kuchni regionalnej. Kartuzy stały się prawdziwą „stolicą Kaszub”.\nDynamiczny rozwój miasteczka powiatowego przerwał wybuch drugiej wojny światowej. Dnia 4 września 1939 roku rozpoczęła się hitlerowska okupacja Kartuz. Lata wojny były okresem terroru i bezlitosnej eksterminacji ludności kaszubskiej. Najważniejszą organizacją konspiracyjną była Tajna Organizacja Wojskowa „Gryf Kaszubski” przemianowana na „Gryf Pomorski”. Okupacja hitlerowska zakończyła się 10 marca 1945 roku.\nOkres powojenny charakteryzowała chęć szybkiej odbudowy potencjału społeczno – gospodarczego miasta. W maju 1945 roku w Kartuzach powstała Biblioteka Publiczna. Jej założycielem i pierwszym dyrektorem był Wadim Lincow. W 1946 r. powstał Regionalny Zespół Pieśni i Tańca „Kaszuby”, który stał się ambasadorem Kartuz w kraju i na świecie. 16 grudnia 1946 roku doszło do utworzenia Oddziału Zrzeszenia Kaszubsko – Pomorskiego. Zrzeszenie bardzo aktywnie włączyło się w życie kulturalne miasta. Dnia 1 maja 1947roku dzięki pasji kolekcjonerskiej i naukowo – badawczej Franciszka Tredera otwarto w Kartuzach Muzeum Kaszubskie, które prezentuje do dzisiaj bogaty dorobek kultury kaszubskiej, a także dokumentuje historię miasta.\nW Kartuzach przed II wojną światową, dobrze rozwinął się przemysł rolno spożywczy (mleczarnia, browar, rzeźnia, młyny).\nPo II wojnie światowej część zakładów przemysłowych została znacjonalizowana, przedsiębiorstwa z czasem zmieniały profil produkcji. W latach 50 coraz większe znaczenie miał przemysł drzewny, szczególnie fabryka pomocy naukowych. W przemyśle spożywczym powstawały nowe zakłady np. przetwórstwo runa leśnego.\nSzkolnictwo w Kartuzach, wyższe : Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi, ZOD w Kartuzach.\nSzkolnictwo ponadgimnazjalne: Katolickie Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. Jana Pawła II, Zespół Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących im. I Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte, Liceum Ogólnokształcące nr I im. H. Derdowskiego, Liceum Ogólnokształcące nr II im. A. Majkowskiego, Zasadnicza Szkoła Zawodowa Zespołu Szkół Technicznych, Szkoła Muzyczna I stopnia.\nSzkoły dla dorosłych (niepubliczne): Zaoczne Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych (Prywatne Centrum Edukacyjne MARMOŁOWSKI), Szkoła Policealna – kierunki: Technik Informatyk, Technik Ekonomista, Technik Rachunkowości, Technik Administracji.\nProjekt herbu wykonany przez dr Aleksandra Majkowskiego miał kojarzyć się z Kartuzami oraz nawiązywać do przeszłości. Wedle jego koncepcji na tarczy widnieje głowa czarnego Gryfa ze srebrnym dziobem i czerwonym ozorem bez korony w niebieskim polu. Nad głową gryfa błyszczy siedem srebrnych gwiazd, ułożonych w układzie zakonu Kartuzów, co symbolizuje ścisły związek miasta z jego założycielami. Godło zaproponowane Radzie Kartuz przez Aleksandra Majkowskiego uchwałą z dnia 31 stycznia 1923 roku zostało zaakceptowane. Imieniem dra Aleksandra Majkowskiego, wybitnego lekarza, pisarza i miłośnika Ziemi Kartuskiej nazwano później ulicę przy której stał jego dom, szpital w Kartuzach oraz Szkołę Podstawową Nr 5 w Kartuzach.\nW skład powiatu kartuskiego wchodzi 10 jednostek ewidencyjnych.\nBącz (263 ha), Brodnica (1291 ha), Borowo (166 ha), Dzierżążno (1126 ha), Głusino (419 ha), Grzybno (901 ha), Kaliska (140 ha), Kiełpino (790 ha), Kolonia (521 ha), Kosy (1492 ha), Łapalice (720 ha), Mezowo (909 ha), Mirachowo (4666 ha), Nowa Huta (304 ha), Pomieczyńska Huta (366 ha), Prokowo (1242 ha), Ręboszewo (269 ha), Sianowo (510 ha), Sianowska Huta (1636 ha), Sitno (270 ha),Staniszewo (894 ha), Stara Huta (514 ha), Smętowo (241 ha), Brodnica Dolna (310 ha)\nMiasto Kartuzy leży w odległości 32 km na zachód od Gdańska. Stanowi ono centrum Szwajcarii Kaszubskiej i uznawane jest za stolicę Kaszub. Kartuzy stanowią centrum, z którego rozchodzi się 6 dróg kołowych w kierunkach: Gdynia, Gdańsk, Słupsk, Bytów, Lębork i Kościerzyna. W Kartuzach krzyżują się drogi wojewódzkie: nr 211, nr 224 i nr 228. W odległości 30 km od miasta znajduje się autostrada A1 oraz Port Lotniczy im. Lecha Wałęsy w Gdańsku. Ok. 30 km na południowy zachód od miasta znajduje się prywatne lądowisko Gołubie. Administracyjnie gmina należy do województwa pomorskiego i stanowi 2,7% jego powierzchni. Sąsiaduje ona z 8 innymi gminami: od północy z gminą: Linia, Szemud i Przodkowo, od wschodu z gminą Żukowo, od południa z gminami: Somonino, Stężyca i Chmielno a od zachodu z gminą Sierakowice.\nGmina Kartuzy to gmina miejsko-wiejska jej powierzchnia wynosi 199 km2, a samej gminy miejskiej 6 km2.\nGmina Kartuzy wchodzi w skład mezoregionu Pojezierze Kaszubskie, które leży w północno – wschodniej części Pomorza na wysokości 226m npm\nMezoregion sąsiaduje od północy z Pobrzeżem Kaszubskim, od wschodu z Żuławami Wiślanymi i doliną Dolnej Wisły, od południa z Borami Tucholskimi i Pojezierzem Starogardzkim, a od zachodu z Pojezierzem Bytowskim. Powiat kartuski ma głównie polodowcowa rzeźbę terenu, przewagę wzgórz morenowych (czołowych i dennych). Z postoju lądolodu (około 13 tys. lat temu) pozostały „kaszubskie góry”, z rumowiskami skalnymi. W najbardziej zróżnicowanej części tego krajobrazu, od Kartuz w stronę Kościerzyny znajduje się najwyższe wzniesienie w pasie pojezierza południowego Wieżyca (328,6 m n.p.m.). Tereny powiatu kartuskiego w okolicach Mirachowa, Stężycy i Sulęczyna zajmują, tzw. pola sandrowe.\nPrzez powiat kartuski przebiegają dwie ważne rzeki województwa pomorskiego – Łeba i Słupia, a także na obszarze powiatu mają swe źródła dwie inne – Radunia i Wierzyca. Rzeka Radunia utworzyła najdłuższy i najpiękniejszy szlak wodny w tej części Kaszub.\nW powiecie kartuskim są 173 jeziora o powierzchni przekraczającej 1 ha. Stąd nazwy Pojezierze Kaszubskie i Szwajcaria Kaszubska. Do największych i najbardziej atrakcyjnych jezior w powiecie kartuskim należą Jezioro Raduńskie Górne i Jezioro Raduńskie Dolne o długości ponad 16 km, Jezioro Mausz (460 ha) i jeziora Gowidlińskie i Ostrzyckie o długości 7 km każde.\nW mieście znajduje się jedna stacja kolejowa, która jest lokalnym węzłem kolejowym. Przez stację przebieg linia kolejowa nr 229 (Pruszcz Gdański – Łeba) oraz kończy się linia kolejowa nr 214 Somonino – Kartuzy. Ruch pociągów pasażerskich na linii kolejowej nr 229 został wstrzymany. Linia ta jest na dość dużym odcinku nieprzejezdna. Natomiast na linii kolejowej nr 214 odbywa się ruch sezonowy.\nPierwsze autobusy w mieście kursowały od 1926 r. na trasie Gdańsk-Żukowo-Kartuzy. Intensywny rozwój przedwojennej komunikacji autobusowej nastąpił w roku 1936, kiedy to autobusy z Kartuz jeździły nie tylko do Gdańska, ale również do stolic ościennych powiatów, a nawet do Bydgoszczy. Pierwszy dworzec autobusowy znajdował się na rynku. W 1938 r. powstała spółka Kaszubska Spółka Komunikacyjna, która przejęła większość kursów.\nOk. 30 km na południowy zachód od miasta znajduje się prywatne lądowisko Gołubie.\nzespół jezior rynnowych leżący na obszarze o łącznej powierzchni 119,9 ha\nKartuzy to siedziba powiatu kartuskiego,w województwie pomorskim. Położone są niedaleko Gdańska ( ok.25 km) i to sąsiedztwo zawsze odgrywało dużą rolę w życiu czy to osady czy późniejszego miasta.\nMiasto jest położone w centrum Szwajcarii Kaszubskiej. Ten termin był zastosowany już w wieku XIX, przez redaktorów turystycznych pism w języku polskim i niemieckim (” Kassubischen Schwei”). Stosuje się on do rejonu skąd wypływają źródła rzek Raduni, Wierzycy i Łeby. To tu są zlokalizowane najwyższe wyniesienia morenowe na Pomorzu – są to Wzgórza Szymbarskich ze szczytem Wieżycą . Znaczne wyniesienia morenowe zapewniają przepiękne widoki. Punkty widokowe dawniej pełniły ważną rolę nie tylko jako punkty obserwacyjne, ale też niektóre z nich pełniły role kultową np. Sobótka k/Chmielna, Jastrzębia Góra, czy Wieżyca. Specyfika tego ukształtowania terenu wpłynęła znacząco na pradzieje Ziemi Kartuskiej.\nCentrum miasta usytuowane jest wokół rynku w kształcie podkowy, zagospodarowywanego okolicznościowo, gdzie odbywają się główne imprezy miejskie. Ulica Dworcowa przylega do rynku, który położony jest pomiędzy ulicami Haffnera i Kolejową. Przy rynku usytuowany jest kościół pw.św. Kazimierza. Przy ul. 3 Maja usytuowany jest Urząd Gminy, przy ul. Kościerskiej znajduje się Muzeum Kaszubskie im. Franciszka Tredera, przy ul.Marszałka Piłsudskiego znajduje się parafia rzymsko-katolicka św. Wojciecha, między ul. Marszłka Piłsudskiego a ul. Kartuską położone jest osiedle Wybickiego gdzie posadowione są Szkoła Podstawowa nr5 oraz Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi ZOD w Kartuzach. Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia im. J.Paderewskiego położana jest przy ul. Majkowskiego. Ogólnie na terenie Kartuz znajduje się 40 szkół podstawowych, zawodowych, technicznych i licealnych.\nKartuzy mają piękne położenie opadajace miękko ku zboczom jezior. Posiadają reprezentacyjne panoramy z widocznymi historycznymi dominantami. Jedną z nich jest Kolegiata Kartuska, której tereny ciągną się wzdłuż ulic Jeziornej i Zamkowej. W mieście dominuje liczna zabudowa dwupiętrowa , częściowo historyczna. Dostrzegalną z rynku głównego miasta dominantą jest kościół pw. św. Kazimierza. Wokół zwartej starszej częsci miasta dominuje zabudowa domów jednorodzinnych oraz w dalszej odległości zabudowa bloków mieszkaniowych.\nKonstrukcja i materiał budowlany\nRynek główny miasta Kartuzy jest wybrukowany a ulica, która go okala ma asfaltowa nawierzchnię\nNawierzchnia pozostałych placów wyłożona jest betonowymi płytkami. Ulice są asfaltowe. Place oraz ulice śr oświetlone są latarniami elektrycznymi. Główna świątynia położona przy Rynku zbudowana jest w konstrukcji murowanej z cegły dach pokryto dachówką ceramiczną.\nKolegiata Kartuska zbudowana z cegieł, dach pokryty blacha miedzianą.\nNajważniejsze obiekty i zespoły\nObiekty i zespoły zabytkowe\nHistoryczne układy przestrzenne\nKartuzy – zespół urbanistyczny miasta;\nArchitektura sakralna, cmentarze\nKartuzy – kaplica p.w. Św. Krzyża (na Szpiczastej Górze) (połowa XVII w.);\nzespół klasztorny Kartuzów (XIV–XIX w.): kościół p.w. Wniebowzięcia NMP, refektarz, erem (ob. dom kościelny), mury klasztorne;\nrzeźba Madonny wykonana z piaskowca (1750r)\nkościół p.w. św. Kazimierza (1882 r.);\nKiełpino (gm. Kartuzy) – kościół p.w. św. Michała Archanioła (1647 r.);\nKartuzy – Muzeum Kaszubskie im. Franciszka Tredera;\nKartuzy – wieża ciśnień (XIX w.);\nBabiDół-Borcz(gm. Somonino)- cmentarzysko kurhanowe z kręgami kamiennymi kultury wielbarskiej (I–IIIw)\nBorcz (gm. Somonino) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nBorzestowo (gm. Chmielno) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nChmielno – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nGołub (gm. Stężyca) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nKamienica Szlachecka (gm. Stężyca) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nMirachowo (gm. Chmielno) – cmentarzysko kurhanowe;\nMściszewice (gm. Sulęczyno) – cmentarzysko kurhanowe;\nNiesiołowice (gm. Stężyca) – cmentarzysko kurhanowe;\nPiotrowo (gm. Somonino) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nPodjazy (gm. Sulęczyno) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nPrzewóz (gm. Chmielno) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nStare Czaple (gm. Stężyca) – cmentarzysko kurhanowe;\nTuchomie (gm. Żukowo) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\nUniradze (gm. Stężyca) – grodzisko wczesnośredniowieczne;\n– cmentarzysko kurhanowe z okresu wczesnego średniowiecza;\nWęsiory (gm. Sulęczyno) – cmentarzysko kurhanowe z kręgami kamiennymi kultury wielbarskiej (I–IIIw)\nWyczechowo (gm. Somonino) – cmentarzysko kurhanowe;\nSianowo – sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Królowej Kaszub w kościele p.w. Narodzenia NMP (1816 r.);\n15 742 Kartuzy\n32 937 gmina Kartuzy\n122 248 powiat Kartuski (dane z dn. 31 XII 2012r.)\nStan prawny obecny\nmiasto w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kartuzy.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 1998, s. 50.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 1998, s. 51.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 1998, s. 52.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 1998, s. 55.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 1998, s. 56.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 1998, s. 61.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 1998, s. 63.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 2001, s. 27.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 2001, s. 40.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 2001, s. 45.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 2001, s. 26.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 2001, s. 14.\nMieczysław Widernik (red.): Dzieje Kartuz. Kartuzy: Gmina Kartuzy, 2001, s. 34.\nhttp://www.kartuzypradzieje.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=38&Itemid=79 Węsiory powiat Kartuzy\n(Artykuł –Władcy Pomorza Gdańskiego http://pl.wikipedia.org)\nRoman Apolinary Regliński : Zespół poklasztorny Kartuzów „Raj Maryi” w Kartuzach\nUrząd Gminy Kartuzy http://www.kartuzy.pl/portal.php?aid=123917808349dc5b63ab8e3\nMateriały: Wacław Odyniec „Z dziejów klasztoru kartuskiego i osady przyklasztornej”\nNa podstawie przewodnika Archiwum Państwowe w Gdańsku. Przewodnik po zasobie do 1945 r., oprac. Cz.Biernat, Warszawa 1992, s.92-93\nBibliografia: Folder „Powiat Kartuski – Perła Kaszub”, „Na Kaszubach” Jerzy Szukalski\nhttp://kartuzy.info/katalog,wpis,527,Gmina-Kartuzy.html położenie Kartuz i mapa\nhttp://www.stat.gov.pl/cps/rde/xbcr/gus/L_ludnoscstan_struktura_30-06-2013.pdf Dodano: 2011-07- 19, autor: Redakcja Gazety „Moja publikacja to mowa pochwalna na rzecz Kartuz”\nKaszubski Pierścień, zespół autorski: mgr Elżbieta Wilczak-Dąbrowska, mgr Jacek Dąbrowski, mgr Wojciech Okroj, dr inż. arch. Artur Kostarczyk tab.1.,tab.2.\nhttp://www.kmatuszczak.republika.pl/kartuzy/kartuzja.htm dn. 2013-12-10 widok klasztoru „Raj Maryi” w Kartuzach 1678r rys. Bartela Ramisecha Historia Kartuzji Kaszubskiej\npreviousStan badań – Dwór Artusa w Gdańsku


Super sweter z kolekcji firmy PRiL. Materiał miękki oraz przyjemny w dotyku. Sweter ozdobiony modnym nadrukiem . Produkt łączący elegancję i sportowy styl. Dla mężczyzn ceniących wygodę, komfort noszenia i dobrą jakość\nWybrany kolor: brązowy - ekrii\nWybrany kolor: beż-szary\nWybrany kolor: granat-oliwka\nWybrany kolor: granatowo - ekrii\nWybrany kolor: szary- ekrii


SDP - przeczytaj więcej na stronie - Dziennik.pl\nPrzepis na sukces – być jak Angela Merkel\nPartia odchodzącej kanclerz po wyborach może się znaleźć poza rządem. Niewykluczone, że w jego skład wejdzie za to wywodząca się z NRD prorosyjska lewica\nCentrum Monitoringu Wolności Prasy SDP popiera projekt "lex TVN"\nCentrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich poinformowało, że popiera projekt nowelizacji ustawy medialnej. Proponowane zmiany nie naruszają zasady wolności słowa, a ich celem jest jedynie ochrona rynku medialnego - oceniło Centrum.\n"Sankcje dla antracytowego barona", "Antracytowe FAQ. O co chodzi z donbaskim węglem" oraz "Antracyt u Putina". To teksty, których autorami są nagrodzeni dziennikarze DGP.\nCentrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich apeluje do kierownictwa Telewizji Polskiej S.A. o przywrócenie do pracy redaktorów Michała Rachonia i wydawcy programu "Minęła 20" Krystiana Krawiela oraz o umożliwienie im wykonywania zawodu dziennikarza w mediach publicznych - oświadczyło CMWP SDPW w czwartek wieczorem.


Odroczony podatek dochodowy- rezerwa czy aktywo? – Bombowa Księgowa\nDzisiaj na temat rezerwy i aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Czym one są i skąd wynikają? Zapraszam do czytania 😉\nRóżnica i aktywo z tytułu odroczonego podatku dochodowego związane jest z:\nróżnicami przejściowymi między księgowymi wartościami a wartościami podatkowymi aktywów i pasywów oraz\nstratą podatkową możliwą do odliczenia w przyszłości.\nKto może odstąpić od tego obowiązku?\nJednostki, zgodnie z art. 37 uor, które nie przekroczyły co najmniej 2 z 3 wielkości za poprzedni rok obrotowy:\n17 000 000 zł- suma bilansowa\n34 000 000 zł- przychody netto ze sprzedaży\nSą rozliczane przy ustalaniu podstawy do opodatkowania w roku następnym lub latach następnych (po ich zrealizowaniu) i wpływają na kwotę dochodu podlegającego opodatkowaniu. Dzielą się na:\nróżnice przejściowe dodatnie –> rezerwa z tytułu podatku odroczonego, np. naliczone odsetki z tytułu dostaw i usług,\nróżnice przejściowe ujemne–> aktywa z tytułu podatku odroczonego, np. ujemne różnice kursowe, naliczone odsetki od kredytów\nNajłatwiej wytłumaczyć to na przykładzie. Dodatnia różnica przejściowa jest na kwotę 2000 zł. Wysokość rezerwy wynosi 19% od tej wartości, czyli 380 zł.\nRezerwa wykazywana jest w pasywach.\nObejmuje dwie kategorie:\nKwoty przewidziane w przyszłości do odliczenia od podatku dochodowego, w związku z ujemnymi różnicami przejściowymi, które spowodują w przyszłości zmniejszenie podstawy obliczenia podatku dochodowego oraz\nStratę podatkową możliwa do odliczenia, ustaloną przy uwzględnieniu zasady ostrożności.\nAktywo z tytułu odroczonego podatku dochodowego znajduje się w aktywach.\nWpływ rezerwy i aktywa na kapitał własny\nWartość początkowa (podatkowa) nieruchomości inwestycyjnej wynosi 1 000 000 zł. Dla celów sprawozdawczych rzeczoznawca oszacował wartość tej nieruchomości na 1 100 000 zł.\nWartość księgowa (godziwa) > wartości podatkowej\nPowstaje różnica dodatnia, tworzymy rezerwę w wysokości 100 000*19%= 19 00 zł\nMamy do czynienia też z różnicami trwałymi, czyli są to takie przychody, które nie podlegają opodatkowaniu, a koszty nie są zaliczane do KUP. Przykład różnic trwałych: amortyzacja, koszty reprezentacji, inwentarz żywy.\nPrzychody finansowe z tytułu odsetek od udzielonej pożyczki (naliczone)- 2 000 zł\nDodatnia różnica: 2 000 zł\nRezerwa: 2 000*19%= 380 zł\nNastąpiła zapłata odsetek -> rozwiązanie rezerwy (zwiększenie podstawy opodatkowania)\nKoszty finansowe z tytułu odsetek naliczonych od zaciągniętego kredytu: 1 000 zł\nUjemna różnica: 1 000 zł\nAktywo: 1 000*19%= 190 zł\nZapłaciliśmy odsetki, rozliczenie aktywa (KUP).\nNa dzisiaj to wszystko. W piątek zaczynamy cash flow. Do usłyszenia! 🙂\nPosted in Rachunkowość finansowaTagged aktywa, aktywo, pasywa, podatek dochodowy, podatek odroczony, rezerwa\n1 thought on “Odroczony podatek dochodowy- rezerwa czy aktywo?”\n20 lutego 2017 o 4:16 pm\nNie łatwo jest wyliczyć odroczony podatek dochodowy. W takich sytuacjach warto sobie pomóc poprzez skorzystanie z kalkulatora, który wyliczy odroczony podatek dochodowy, lub sprawdzi prędzej sporządzone wyliczenia.


Dzieła – Szkoła w Mysiadle\n3 000 000 wyświetleń\nNasi Gimnazjaliści we współpracy z innymi uczniami oraz nauczycielami nakręcili\nfilm inspirowany balladą A. Mickiewicza Rękawiczka.\nRelacja z nagrywania filmu.\nA to nasi uczniowie, dawno, dawno temu….\nW roku 2009 powstała płyta Skacz.\nNiespotykane natężenie dzieci i zamieszania na m2 studia, wiele, wiele godzin prób z małymi instrumentalistami, pierwsze doświadczenia ze słuchawkami na uszach i z mikrofonem przed sobą – to obrazki towarzyszące nagrywaniu szkolnej płyty „Skacz”.\nProjekt powstał w roku 2009 przy udziale uczniów, absolwentów, rodziców i nauczycieli, którzy tam śpiewali, grali, rapowali oraz przygotowali okładkę płyty.\nMiała to być kolejna po „Bambodeszszu” i „Scoolu” miniaturka muzyczna, ale w trakcie pracy płyta przybrała dużo większych rozmiarów – przed mikrofonami stanęło\nkilkadziesiąt osób, wygenerowano większą niż wcześniej liczbę dźwięków, harmonii i śmiesznych sytuacji.\nŻyczymy wszystkim pięknej muzycznej uczty, a o szczegółach powstawania krążka i udziale osób z nim związanych można przeczytać na załączonej okładce.\nW roku 2004 starsza grupa naszego kółka muzycznego Pana Bartka utworzyła zespół szkolny „Skarpeta jazz”, który wydał płytę „Bambodeszcz”.\nNakręciliśmy też teledysk…\nNagrania dokonywane były bez żadnych cięć. To znaczy każdy musiał zagrać i zaśpiewać swoją partię od początku do końca. Kilka utworów nagraliśmy razem, tak jak na koncercie. To była duuuża szkoła cierpliwości. Przy okazji pobiliśmy rekord naszej szkoły! Byliśmy zdyscyplinowani przez 8 godzin pracy z mikrofonem, który bezlitośnie nagrywał każde nasze kichnięcie, poruszenie, śmiech czy otwieranie drzwi (słuchaj początku utworu nr 5 „Wakacje” – usłyszysz upadającą klamkę).\nOto odpowiedź na słynne już wśród dzieci pytanie: czy w teledysku do piosenki „Dziękuję” (nr 10) Łukasz rzeczywiście odjechał sam samochodem? Odpowiedź brzmi: oczywiście, że nie (to była p. Ania M.). Prawie wszyscy się na nią nabierają!\nKim są osoby mówiące w dialogu (nr 1), to nie rozmowa dorosłego z przedszkolakiem, ale nasi: Łukasz i Jacek po zmianie głosów. Odpowiednio przyśpieszyliśmy i zwolniliśmy obroty taśmy w dyktafonie, modyfikując ich głosy na dziecięcy i dorosły.\nW roku 2010 nagraliśmy kilka utworów Hiphopowych w ramach Mikołajkowej akcji Hiphop dla Pragi.\nPodobnie jak w poprzednich latach, w dzień św. Mikołaja 2010 roku chcieliśmy dać cząstkę siebie innym. Postawiliśmy na aktywną pomoc.\nZ inicjatywy pana Dobromira, wychowawcy świetlicy, powstał pomysł zorganizowania akcji mikołajkowej na rzecz placówek, pomagających dzieciom z warszawskiej Pragi.\nUczniowie naszej szkoły razem z panem Dobromirem stworzyli płytę z trzema hip-hopowymi utworami, z której dochód przeznaczyliśmy na rzecz Stowarzyszenia MIERZ WYSOKO oraz świetlicy środowiskowej MAŁY KSIĄŻĘ, miejsc wspierających młodych ludzi z patologicznych środowisk. W akcję zaangażowało się mnóstwo dzieci i rodziców. Efekt końcowy poprzedzony był wielogodzinnymi próbami w szkole, nagraniami w studio oraz pracą nad okładką płyty.\nNaszą energią i pracą chcieliśmy podzielić się z dziećmi i nauczycielami z innych szkół. Pojechaliśmy do trzech: w Nowej Iwicznej oraz w Warszawie na Mokotowie i Pradze, z mini koncertem, na których zaprezentowaliśmy „Prolog”, „Apel” i „Pragniemy”- piosenki z płyty. Dzięki gościnności i otwartości tych szkół udało nam się przekazać naszą myśl dalej, a może nawet zarazić kolejnych uczniów pomysłem takiego działania.\nO kolejnych etapach przedsięwzięcia oraz towarzyszących nam emocjach można przeczytać na http://www.hiphopdlapragi.blogspot.com


Religijne strony WWW - Religijnie.pl\nStrona główna / Sklep / Religijne strony WWW\nJeśli chcesz żeby Twoja strona internetowa była atrakcyjna dla internautów (w kwestii wizualnej i użytkowej) musi być zaprojektowana i zoptymalizowana pod konkretną grupę odbiorców. Pomożemy Ci w każdym aspekcie związanym z wdrażaniem wszystkich typów rozwiązań spotykanych na rynku.\nKońcowa cena projektu zależy oczywiście od indywidualnych ustaleń odnośnie wyglądu i funkcjonalności. Przedstawimy Ci wszystkie warianty jakie można uzyskać w Twoim przypadku. Na dole strony znajdziesz formularz, za pomocą którego możesz przesłać do nas niezobowiązujące zapytanie o wycenę.\nJaki rodzaj religijnej strony internetowej mogę zrobić w Religijnie.pl?\nJest to pomocniczy podział realizowanych przez nas witryn. Ma on pomóc we wstępnej fazie wyznaczania funkcjonalności potrzebnych Twojej witrynie.\nWizytówka – nie posiada zakładek, jej głównym atutem jest przekaz graficzny. Zawiera dane kontaktowe i podstawowe informacje.\nStatyczna – standardowa strona WWW. Posiada co najwyżej kilka zakładek, ponieważ administracja jej treści odbywa się z poziomu kodu HTML. Jeżeli zatem potrzebujesz samodzielnie wprowadzać treść na stronę powinieneś wybrać wariant poniżej.\nCMS – witryna beż żadnych ograniczeń. Można tworzyć zwykłe i proste strony, blogi, rozbudowane serwisy i portale. Wszystko jest zarządzane z panelu administratora.\nSklep internetowy – strona internetowa, za pośrednictwem której możemy sprzedawać towary i usługi.\nCo otrzymuję kupując stronę WWW?\nstworzymy strukturę stron i menu (np.: Strona główna, O nas, Galeria, Polityka cookies, Kontakt i inne)\ndostosujemy wyglądu strony pod Twoje wymagania\nwdrożymy wymaganą prawnie politykę cookies\nzarejestrujemy i utrzymamy wybraną przez Ciebie nazwę strony, czyli domenę. Za pierwszy rok nie zapłacisz za utrzymanie domeny ani złotówki!\nskonfigurujemy i utrzymamy szybki i niezawodny serwer potrzebny do utrzymania witryny. Za pierwszy rok utrzymania serwera również nie zapłacisz ani złotówki!\nstworzymy konta e-mailowe w wybranej domenie (np. [email protected], [email protected], [email protected], [email protected])\nzoptymalizujemy witrynę pod kątem SEO (łatwiej będzie znaleźć Twoją stronę w Google)\nbędziemy wykonywać automatyczną kopię zapasową strony – nawet w przypadku awarii Twoja strona nigdy nie zostanie zniszczona\npo zakończeniu wdrożenia przeszkolimy Cię z obsługi Twojej nowej strony.\nOpisz projekt i podaj jak najwięcej parametrów, które ma spełniać *


Barcelona vs. Valencia — zapowiedź\nKrystian Porębski | Marcin Śliwnicki, 17.04.2016; 17:55\nSezon zbliża się ku końcowi, a Valencia nie walczy już praktycznie o nic. Wiele do udowodnienia mają jednak sam szkoleniowiec i zawodnicy, których los jest niepewny. O powrót na odpowiednie tory walczy natomiast Barcelona.\nZ lotu Nietoperza\nNa pytania odpowiedział Marcin Śliwnicki:\nMecz z Sevillą wygrany, efekt Pako — który był w stanie rozbudzić pasję w kibicach i zawodnikach, czy efekt Emery\_'ego — który już z kolejnym walenckim trenerem przegrywa na Mestalla?\nSevilla nie zagrała najlepiej, to fakt. Ale mam wrażenie, że „Nietoperze” przystąpiły do tego mecz u z większą wiarą, niż za czasów Gary’ego. Może bardziej ufają Pako i jego warsztatowi? Mecz z Barceloną zweryfikuje wiele kwestii. Oczywiście, liczyć na wygraną jest raczej ciężko, niemniej ocenić będzie można wiele aspektów gry.\nMyślisz, że Ayestaran ma szanse na pozostanie trenerem Valencii na dłużej?\nSą one raczej niewielkie. Zwiększyć je mogą tylko zwycięstwa do końca sezonu.\nDemichelis za Abdennoura, transfer łączony jest z przyjściem na Mestalla Pellegriniego, co o tym sądzisz?\nJestem na tak. Doświadczenie i wystarczające umiejętności ma, a gorzej od Aymena prezentować się nie będzie. Poza tym to piłkarz, który zmienia kluby razem z Pellegrinim. Dobry sygnał…\nBarcelona to niesamowicie trudny rywal, ale w ostatnich tygodniach nie jest najlepiej dysponowana. Jak oceniasz nasze szanse?\nSłaba Barcelona jest dalej lepszym zespołem od naszego. Więc będzie to trudny mecz, poza tym pewnie będą chcieli wreszcie przełamać złą passę. Nie czarujmy się, będzie trudno i nawet remis przyjmę z ulgą.\nFeghouli zawieszony, ale może jeszcze w Valencii pozostać. Gdyby to od Ciebie zależało, zatrzymałbyś Algierczyka na Mestalla?\nJa porozmawiałbym w cztery oczy z zawodnikiem, a decyzja zależałaby od tego co bym usłyszał. Za jego pozbyciem się przemawia fakt, że zespół potrzebuje świeżej krwi, zerwania ze starymi trendami. Poza tym Feghouli od dawna nie daje z siebie wszystkiego i gra poniżej możliwości. Z drugiej strony za to, iż reprezentował Valencię tyle razy, należy mu się jakiś szacunek. Na pewno więc nie zwolniłbym go ot tak. A jeśli chodzi o ostatnie zawieszenie — moim zdaniem zasłużył. Nawet jeśli źle się czuł w tym momencie w klubie, to powinien pozostać profesjonalistą…\nLista potencjalnych odejść z zespołu jest bardzo długa, wśród nich Enzo, Parejo, Negredo... Myślisz, że zespołowi jest potrzebna aż tak duża przebudowa? I czy niektórzy aby nie dostali zbyt mało czasu?\nRewolucja jest potrzebna, zdecydowanie. Z tej trójki nie do ruszenia jest Enzo. Jasne, w całym okresie w Valencii nie grał na poziomie, jakiego mogliśmy oczekiwać. Ale jest jednym z niewielu piłkarzy, którzy wnoszą ostatnio jakość w drugiej linii — o ile oczywiście jest zdrowy. Parejo i Negredo to bardzo trudny temat… Mimo wszystko, osobiście chyba dałbym im szansę. Pamiętajmy, że potrzebujemy doświadczenia. Jeśli nie graliby nawet w pierwszej „jedenastce”, to wnoszą je do szatni…\nJeśli chodzi o składy obu drużyn, tutaj nie powinniśmy się spodziewać specjalnych roszad. Valencia pokazała się ostatnio z niezłej strony, dlatego Pako uznał, że wystarczą kosmetyczne zmiany. Jeśli chodzi o Barcelonę to tutaj także ma się obyć bez nerwowych ruchów.\nBarcelona: Claudio Bravo; Alves, Piqué, Mascherano, Jordi Alba; Busquets, Rakitic, Iniesta; Messi, Luis Suarez, Neymar.\nValencia: Diego Alves; Cancelo, Mustafi, Abdennour, Mustafi, Siqueira; Javi Fuego, André Gomes, Parejo, Santi Mina, Rodrigo; Alcácer.\nWięcej niż trzy punkty\nJak zwykle starcie z Barceloną elektryzuje, a kibice liczą na to, że zawodnicy dadzą z siebie wszystko. Valencia wielokrotnie ucierała nosa ligowym potentatom, bywały jednak także blamaże. Daleko sięgać nie trzeba, bo tylko do meczu z Barceloną pod wodzą Gary’ego Neville’a.\nDzisiaj Valencia to jednak nieco inna drużyna. Nie można tutaj oczywiście mówić o jakiejś wielkiej odmianie, ale piłkarze wreszcie zaczynają rozumieć o co chodzi w taktyce i być może zarzuty Pako, jakoby zbyt wiele osób wcześniej mieszało piłkarzom w głowach, miały rację bytu.\nZaskakiwać zwłaszcza może dyspozycja skrzydłowych, Santiego Miny i Rodrigo Moreno, którzy rozegrali bardzo dobre zawody przeciwko Sevilli. Ponownie, cała nadzieja właśnie w nogach młodych Hiszpanów. Wiadomo, że środek pola Valencii nie funkcjonuje tak jak trzeba i trudno oczekiwać, że z Barceloną to się odmieni. Raczej różnice i mankamenty mogą się jeszcze uwypuklić i może to myć newralgiczna strefa.\nLiczyć trzeba więc na szybkie kontry, skuteczną, szybką ale też dokładną grę ofensywnych zawodników, gdyż sytuacji wcale nie musi być wiele. Oczywiście, Barcelona być może nie jest najlepiej dysponowana, ale to nie oznacza, że musi się zdarzyć powtórka sprzed dwóch lat, kiedy to ekipa Pizziego pokonała Barcelonę na Camp Nou 3:2. Gole strzelali wtedy Paco, Parejo oraz Piatti. Jak wtedy tak i dziś, przynajmniej dwóch pierwszych, będzie bardzo ważnych jeśli chodzi o ostateczny wynik.\nWiele także będzie zależeć od Diego Alvesa. Dla Brazylijczyka, podobnie jak dla Pako, Luisa Enrique, całej Barcelony i wielu innych zawodników VCF, będzie to mecz prawdy. Mecz, w którym być może rozwiążą się jego losy. Oczywiście, to tylko jedno spotkanie, nie przekreśli całego dorobku jaki ma w Valencii, szacunku kibiców czy opinii trenerów. Jednak rywalizacja między słupkami w ekipie „Nietoperzy” jest na tyle napięta, że to właśnie Diego ma najwięcej do stracenia w tym meczu…\nPrzypominamy o tegorocznej edycji Forumowego Typera. Nagrody funduje sklep piłkarski ISS-sport oferujący oficjalne koszulki piłkarskie VCF.\nWszystkich kibiców zapraszamy serdecznie do odwiedzenia naszego kanału IRC!, strony Lajfy.com, gdzie w trakcie meczu trwać będzie relacja tekstowa oraz strony sporticos.com, która prezentuje statystyki związane z meczami piłkarskimi.\nKategoria: Mecze | własne skomentuj (0)


Zawoja - informacje, atrakcje, pogoda - Meteor\nStrona główna Zawoja\nTa bardzo znana, ceniona miejscowość letniskowa i turystyczna posiadająca wybitne walory klimatyczne oraz krajobrazowe. Stała się niezwykle renomowaną i popularną miejscowością letniskową w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Od tamtej pory bardzo chętnie odwiedzana przez Polaków i turystów zza granicy. Zawoja to również punkt wypadowy dla turystyki w rejonie Babiej Góry, pasma Policy i Jałowca.\nZawoja jest najdłuższą wsią w Polsce. Znajduje się w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Zawoja. Jednak najbardziej charakterystyczną cechą pod względem położenia geograficznego jest sąsiedztwo Babiej Góry (1725 m) nad rzeką Skawicą.\nWedług najstarszych podań Zawoja najprawdopodobniej istniała już pod koniec XVI wieku. Z tą tylko różnicą, że nie pod obecną nazwą, ale jako część wsi Skawicy dokładnie Skawica Górna. Historyczne informacje na jej temat po raz pierwszy pojawiły się w dokumentach w 1646 roku, pod nazwą świeżo osadzoną nazwą Zawoje. Co ciekawe nazwa ma włoskie korzenie, bowiem rodowo wywodzi się z dacko-rumuńskiego słowa zavoiu, które oznacza nic więcej, jak podmokły las rosnący nad urwistym zakolem rzeki, co pokrywa się z rzeczywistością. Pierwotnie nazwa wsi brzmiała Zawój, jednak z czasem ewoluowało i zmieniło ją na Zawoja. Istnieje też wiele legend i podań odnośnie nazwy miejscowości. Jedna z nich wywodzi nazwę wsi od słowa zabój, co związane było ze zbójnikami, których w czasach osadzenia miejscowości nie brakowało. Inna z kolei wskazuje pochodzenie nazwy od zawojów, czyli kobiecych haftowanych chustek, z których wieś słynęła. Jeszcze inna mówi, że nazwa pochodzi od wijącej się, zawijającej, krętej drogi.\nBardzo ważną rolę w rozwoju Zawoi odegrał wiek XIX, kiedy to w centralnej części wsi utworzony został ośrodek produkcji żelaza, którego zadaniem było wspomaganie huty w Makowie. Był to podwójny piec hutniczy oraz młot wodny, tzw. kuźnica. W tym samym czasie w Zawoi Wilcznej działalność rozpoczęły: fabryka zapałek i tartak parowy. Z racji swojego położenia i dostępu do drewna we wsi działały również liczne tartaczki wodne, folusze i młyny. Z czasem Zawoja zaczęła być także postrzegana, jako bardzo atrakcyjna miejscowość letniskowa. Doceniana była zwłaszcza w okresie międzywojennym, kiedy jej rozwojem zajęła się Komisja Klimatyczna. Z jej inicjatywy powstało wiele pensjonatów, w tym zespół willi Polskiej Akademii Umiejętności; muzeum regionalne; zespół folklorystyczny oraz Oddział Babiogórski Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.\nKręte szlaki- atrkacje miejsocowści\nJako, że Zawoja należy do grona najdłuższych wsi w Polsce odległości pomiędzy poszczególnymi obiektami i punktami widokowymi są spore. Warto zatem przygotować się na długie spacery krętymi ścieżkami lub wygodnie postawić na samochód. Ważniejsze jednak o tego, w jaki sposób się tam dostać jest to, co można w Zawoi zobaczyć.\nNa pierwszym miejscu znajduje się Kościół parafialny w Zawoi Centrum pw. św. Klemensa. Został wzniesiony w latach 1757-1759, jednak w roku 1888 dokonano gruntownej przebudowy. Charakterystyczny jest jego wygląd, bowiem geometria kościelnej bryły zdecydowanie odbiega od stereotypowego wizerunku drewnianego kościółka polskiego. Można się tutaj doszukać związków z wzorami niemieckiego i szwajcarskiego drewnianego budownictwa sakralnego. Bardzo dobrze prezentuje się też drewniany budynek Ośrodka Edukacyjnego Babiogórskiego Parku Narodowego - Zawoja Barańcowa, gdzie można obejrzeć ekspozycję muzealną składającą się z części przyrodniczej i etnograficznej, oraz dwa ogrody - Ogród Roślin Babiogórskich tzw. alpinarium, a także Ogród Zmysłów.\nMiłośnicy gór znajdą u stóp Babiej Góry Centrum Górskie Korona Ziemi, gdzie można zobaczyć i dotknąć najwyższych szczytów ziemi słuchając przy tym o wyczynach Polaków w górach wysokich. W Sali makietowej Centrum znajduje się olbrzymie makiety wszystkich najwyższych szczytów poszczególnych kontynentów. W ten sposób obok siebie znajdują się: Mount Everest, Kilimadżaro, a tuż za nim Mont Blanc. Nie może zabraknąć także Babiej Góry. Jej interaktywna makieta, nad którą unosi się mgła potęguje wrażenie siły, jaka drzemie w górach. Jest to jedyne takie miejsce w Polsce, a wystarczy jedynie przyjechać do Zawoi odwiedzić „Koronę Ziemi”.\nCiekawym miejscem jest także Skansen PTTK im J. Żaka w Zawoi Markowej na Markowej Roli. Został założony przez Oddział PTTK Ziemi Babiogórskiej w Suchej Beskidzkiej i przedstawia odwiedzającym tradycyjne budownictwo Babiogórców. W skład Skansenu wchodzą trzy zagrody jedno budynkowe - z lat 1900, 1910 i 1802-15, kuźnia, spichlerzyk i kapliczka. Dodatkowo w jednej z chat znajduje się ekspozycja etnograficzna, gdzie wcześniej funkcjonowała, jako dom z kurnym piecem. Skansen jest idealnym przykładem tamtejszego budownictwa z początków ubiegłego stulecia.\nKuchnia i odpoczynek\nZ racji swojej wielkości, a właściwie długości Zawoja oferuje liczne możliwości kwaterunku. Hotele, hostele, domki letniskowe i ekskluzywne apartamenty są dostępne dla gości przez cały rok, choć z podziałem na dwa sezony. Wiosną, latem i jesienią dla miłośników spacerów oraz leśnych lub górskich wycieczek, a także zimą dla fanów narciarstwa i snowboardu. Z racji swojego podziału: Zawoja Górna, Zawoja Centrum, Zawoja Przysłop, Zawoja Dolna, Zawoja Mosorne, Zawoja Wełcza, rozciągającego się a odcinku 18 kilometrów można znaleźć odpowiednie miejsce na wypoczynek.\nW lokalnych restauracjach można spróbować miejscowej kuchni. W wielu z nich można znaleźć tradycyjne potrawy charakterystyczne dla Zawoi. Pierwszą z nich jest zupa pokrzywowo-jarzynowa z dużą ilością pokrzywy, której tradycja wytwarzania sięga blisko 100 lat. Kolejnym przysmakiem lokalnej kuchni jest Kołacz zawojski, czyli placek drożdżowy nadziewany farszem serowym lub ziemniaczanym, który podobnie, jak poprzednie danie może poszczycić się 100-letnią tradycją wytwarzania. Charakterystyczna dla wsi jest także Bukta z borówkami, czyli kolejny placek drożdżowy tym razem z borówkami. Ostatnia na liście jest Kwasiora na serwatce. Jest to słynna zupa z żuru, serwatki, kapusty kiszonej, której tradycja sięga przeszło 300 lat.\nJeśli planujesz spędzić tutaj kilka dni zapraszamy na stronę poświęconą noclegom w Zawoi.\nSzkoła przetrwania - zimowy kurs polarny w Zawoi\n2018-01-28 12:00 - 2018-02-02 00:00\nNa przełomie stycznia i lutego 2018 r. zaplanowano jeden z najbardziej ciekawych i wszechstronnych kursów zimowych. Jego celem jest przygotowanie podróżników, którzy zapewniają sobie aktywny, zimowy wypoczynek. Będzie można nauczyć się tego, jak w zimie funkcjonuje nasz organizm oraz jak zachować się w szczególnie niebezpiecznych przypadkach (lawina, hipotermia). Zajęcia praktyczne odbywają się w terenie (spanie w namiotach, igloo), zaplanowano również wieczorne wykłady teoretyczne. To będzie prawdziwa szkoła przetrwania dla miłośników i zdobywców gór.\nLudowa Potańcówka z okazji Andrzejek\nMaków Podhalański, ul. Kościuszki 2\nZachęcamy do wzięcia udziału w imprezie andrzejkowej, która odbędzie się w piątek 24 listopada w Makowie Podhalańskim – 13 km od Zawoi. Z okazji Andrzejek, Miejska Biblioteka Publiczna wspólnie z Domem Kultury w Makowie Podhalańskim organizują Ludową Potańcówkę, na której zabawy nie będzie końca. Można liczyć na wspaniałe ludowe piosenki, miłą atmosferę i swojski klimat. Wstęp na imprezę jest wolny. Start o godz. 17:00 w siedzibie Ochotniczej Straży Pożarnej.


Ukraina: Obama i Poroszenko spotkają się na szczycie w Warszawie - Raporty surowcowe - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plUkraina: Obama i Poroszenko spotkają się na szczycie w Warszawie\nUkraina: Obama i Poroszenko spotkają się na szczycie w Warszawie\n22 czerwca 2016, 18:04 | Aktualizacja: 22.06.2016, 18:16\nWysoka rangą przedstawicielka Departamentu Stanu USA Victoria Nuland pochwaliła w środę Ukrainę za reformy i zapowiedziała, że prezydent tego kraju Petro Poroszenko spotka się z prezydentem Barackiem Obamą na lipcowym szczycie NATO w Warszawie.\nNuland, asystent sekretarza stanu USA ds. Europy, zatrzymała się w Kijowie w drodze do Moskwy, gdzie na czwartek ma zaplanowane rozmowy z doradcą prezydenta Rosji Władisławem Surkowem. Ich tematem będzie sytuacja na zajętym przez prorosyjskich separatystów Donbasie na wschodzie Ukrainy i realizacja mińskich porozumień na rzecz uregulowania tego konfliktu – podała amerykańska dyplomacja.\nNuland nie spotkała się z prezydentem Poroszenką, a jedynie – jak donoszą media - z wiceszefem jego administracji, odpowiedzialnym za politykę międzynarodową Kostiantynem Jelisiejewem.\nRozmawiała także z przewodniczącym parlamentu Andrijem Parubijem. „Chcemy poczuć atmosferę przed spotkaniem naszych prezydentów na szczycie w Warszawie” – powiedziała.\nDodała, że Stany Zjednoczone z zadowoleniem oceniają przemiany na Ukrainie dotyczące sądownictwa. „Chcę pogratulować wam uchwalenia reformy sądowej” – podkreśliła.\nParubij ponowił ze swej strony prośbę o wsparcie jego kraju bronią śmiercionośną. „Jeszcze raz pragnę podziękować za udzielaną nam pomoc: dostawy sprzętu nieśmiercionośnego, wspólne szkolenia naszych żołnierzy z wojskowymi USA i pomoc w leczeniu rannych. Ukraina nadal liczy na decyzję o broni śmiercionośnej” – oświadczył.\nPrzewodniczący Rady Najwyższej poinformował, że Rosja zwiększyła w ostatnim czasie intensywność działań wojskowych na wschodzie Ukrainy. „Jesteśmy zdziwieni takim wybuchem agresji, który trwa już ponad miesiąc. Praktycznie na całej linii rozgraniczenia mamy do czynienia z prowokacjami ze strony rosyjskich żołnierzy” – relacjonował.\n„Powinniśmy głośno mówić o tym światu, że mińskie porozumienia (w sprawie zakończenia konfliktu na wschodniej Ukrainie - PAP) nie tylko nie są wypełniane, a wręcz demonstracyjnie ignorowane” – powiedział Parubij.\nTagi:Kijów, obama, reformy, parlament, doradcy\nBalcerowicz: Opóźnianie reform na Ukrainie byłoby najgorszą strategią\nBułgaria: Rząd zatwierdził porozumienie z Turcją o readmisji\nPolska wytoczyła proces ukraińskiemu inwestorowi. Chodzi o fabrykę FSO »\nPrezydent podpisał ustawę ułatwiająca działalność innowacyjną »


Czerwona kartka dla prezesa od sołtysa - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nCzerwona kartka dla prezesa od sołtysa\nOberwało się prezesowi spółdzielni od mieszkańców Tomaszowa.\nWtorkowe spotkanie (13.06.) w Tomaszowie zamykało cykl pięciu zebrań Walnego Zgromadzenia żagańskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Choć frekwencja była marna, nie zabrakło krytyki pod adresem prezesa Zbigniewa Sprzączkowskiego. Przeciw absolutorium za 2016 r. zagłosował sołtys Jan Daniszewski.\n– Zagłosowałem przeciw, bo nie pozwolę na marnotrawienie pieniędzy spółdzielców! Z naszych środków spółdzielnia wykonała remont ulicy Akacjowej, za ponad 130 tys. zł. I ktoś odebrał ten bubel – grzmiał Daniszewski. – Asfalt jest źle położony, po każdych opadach gromadzi się woda, są koleiny i nierówności. A gdy byłem w poprzedniej kadencji w radzie nadzorczej spółdzielni, proponowałem położenie kostki brukowej. Ale wszyscy byliście przeciw takiemu rozwiązaniu! To teraz powinniście ponieść koszty, a nie my, spółdzielcy!\nLiczba słów ukrytego tekstu: 229


06 / Lip / 2019 Mateusz Lenkiewicz\nW piątym meczu sparingowym przed nadchodzącym sezonem Wisła Płock rywalizowała w Warszawie z Rakowem Częstochowa. Ostatecznie Nafciarze przegrali to spotkanie 1:4. Jedyną bramkę zdobył dla nas Ricardinho.\nPojedynek od początku był bardzo wyrównany, jednakże inicjatywę starał się przejąć beniaminek ekstraklasy. Dowodem tego był między innymi strzał z dystansu Patryka Kuna, przy którym bez zarzutu spisał się jednak Bartłomiej Żynel. Tempo meczu nie porywało i dopiero po niecałych minutach gry mieliśmy pierwszy strzał Wisły Płock. Niestety próba Alena Stevanovicia była zbyt lekka, a i tak piłka nie poleciała w światło bramki Michała Gliwy. Zaraz potem Raków odpowiedział dośrodkowaniem Patryka Kuna. Do górnej piłki najwyżej wyskoczył Tomas Petrasek, lecz piłka po główce rosłego zawodnika przeleciała na szczęście nad naszą bramką. Z kolei z dystansu naszego golkipera starał się pokonać Igora Sapała, ale również jego uderzenie nam w żaden sposób nie zagroziło.\nZ czasem przewaga częstochowian dała im niestety efekt w postaci wyjścia na prowadzenie w tym sparingu. Sapała zagrał na skrzydło do Jakuba Apolinarskiego. Ten dośrodkował w pole karne, gdzie piłkę do naszej siatki skierował Sebastian Musiolik. Chwilę potem mogło być 2:0 dla Rakowa, ale po błędzie Żynela futbolówkę z linii bramkowej wybił Dominik Furman. Tuż przed końcem pierwszej połowy po wrzutce Furmana do sytuacji doszedł Alan Uryga, ale obrońca przeniósł piłkę nad poprzeczką przeciwnika.\nPo zamianie stron pokonać Jakuba Szumskiego starał się z daleka Furman, ale uderzenie przeleciało wysoko nad bramką Rakowa. Udało się to zrobić kilka minut później, ale komu innemu. Mateusz Szwoch dośrodkowywał z prawej strony, a wybita przez obrońców piłka spadła pod nogi Ricardinho. Brazylijczyk bez zastanowienia huknął na bramkę Szumskiego i doprowadził do wyrównania stanu meczu. Niedługo później bliski wyprowadzenia nas na prowadzenie był wprowadzony za Jarosława Fojuta Riccardo Grym, ale świetną interwencją popisał się wówczas bramkarz Rakowa. Kilka minut potem raz jeszcze pokonać Szumskiego postarał się z dystansu Grym, lecz ponownie na posterunku był przeciwny golkiper.\nNiestety zaraz po tej akcji młodego zawodnika Raków ponownie wyszedł na prowadzenie po tym, jak w zamieszaniu w naszym polu karnym najlepiej odnalazł się Felicio Brown Forbes i pokonał Żynela. Niestety po tym golu wiatr w żagle złapał Raków i w ciągu około dziesięciu minut zdobyli kolejne dwie bramki. Najpierw w słupek trafił Forbes i skutecznie jego strzał dobił Maciej Domański, a kilka chwil później ten sam zawodnik pokonał naszego bramkarza ładnym uderzeniem sprzed pola karnego. Przed końcem spotkania z rzutu wolnego uderzał jeszcze Furman, ale ponownie bezskutecznie.\nKolejne spotkanie Nafciarze rozegrają 12 lipca, kiedy zmierzą się z GKS-em Tychy.\nWisła Płock - Raków Częstochowa 1:4 (0:1)\n0:1 - Sebastian Musiolik 38'\n1:1 - Ricardinho 53'\n1:2 - Felicio Brown Forbes 71'\n1:3 - Maciej Domański 79'\n1:4 - Maciej Domański 83'\nWisła: 31. Bartłomiej Żynel - 26. Jakub Rzeźniczak, 18. Alan Uryga, 23. Jarosław Fojut (60', 29. Riccardo Grym), 95. Patryk Stępiński - 9. Mateusz Szwoch, 8. Dominik Furman - 27. Alen Stevanović, 21. Ricardinho (87', 4. Patryk Leszczyński), 10. Giorgi Merebashvili - 16. Oskar Zawada.\nRaków: Michał Gliwa (46', Jakub Szumski) - Arkadiusz Kasperkiewicz (46', Emir Azemović), Tomáš Petrášek (79', Arkadiusz Kasperkiewicz), Dawid Szymonowicz (70', Kamil Piątkowski) - Jakub Apolinarski (46', Michał Skóraś), Rusłan Babenko (36', Petr Schwarz), Igor Sapała (60', Rusłan Babenko; 79', Szymon Lewicki), Miłosz Szczepański (46', Andrija Luković), Bryan Nouvier (46', Maciej Domański), Patryk Kun (46', Piotr Malinowski) - Sebastian Musiolik (46', Felicio Brown Forbes).\nŻółta kartka: Rzeźniczak, Zawada.\nPP POZPN: Obronić trofeum!\n16 października Wisła II Płock zagra z Deltą Słupno w Wykowie\nWiększość na plus\nPodsumowanie weekendu drużyn młodzieżowych (12-13 października)\nPrzerwa w ekstraklasie, a Wisła Płock i tak wygrywa\nTrwają zapisy na wyjazdowe spotkanie z Koroną Kielce\nWspieraj Nafciarzy prosto z trybun!\nNowak i Nafciarz z wizytą w Świetlicy Środowiskowej\nNiespodzianka w Świetlicy Środowiskowej "7 Życzeń"\nPrzedsprzedaż na mecz z Jagiellonią Białystok!\nKolejne spotkanie u siebie zagramy 27 października o 12:30


Antena BMW Seria 5 E39 FL części używane. Zadzwoń 703 500 202\nAntena BMW Seria 5 E39 FL\nCena Antena BMW Seria 5 Cena\nOferty sprzedaży części samochodowych BMW Seria 5 w tym miejscu oferuje sprzedaż części używanych o nazwie Antena. Prezentujemy części samochodowe w segmencie Audio-HiFi. Ta tania część używana wymontowana z samochodu została wystawiona 2018-02-13 i jak najbardziej ta część jest dalej aktualna, aż do teraz 2018-03-19 - numer oferty 31303831. Część używana Antena do BMW Seria 5 E39 FL i wstawiona została do taniej sprzedaży. Sprzedawca części samochodowych na magazynie ma 1 sztuk tych części samochodowych. Cena Antena BMW Seria 5 E39 FL 1.6 2003 kombi. Tanio Antena BMW Seria 5 E39 FL 1.6 2003 kombi. Samochód ten posiada pojemność silnika 1.6 i prawdopodobnie o ile pamięć nas nie myli te auto wyprodukowano około 2002. Nadwozie zastosowane w tym aucie to segment nadwozia kombi i dostępny jest ten pojazd w salonach marki BMW. Ten model Seria 5 wychodził w różnych wersjach m.in. E34, E39, E39 FL, E60, E60 FL, F10, F10 FL.\nSzukałem na szrocie samochodowym antena . Dzięki temu bez przeszkód naprawiłem swoje BMW Seria 5 wersja E39 FL. Czuję się świetnie kiedy jeżdżę moim sportowym tuningowym BMW Seria 5. Najmocniejsza wersja silnikowa to jest to co uwielbiam. Słyszałem od mechanika że BMW Seria 5 ma najlepszy silnik jaki montowali w tym samochodzie i jestem z tego dumny. Nie wiem, co najczęściej się psuje w BMW Seria 5 bo mnie to nie interesuje. Słyszałem ile kosztują części używane do BMW Seria 5. Więc gdzie ja kupie lepszy samochód. Raz tylko szukałem na szrocie antena do Seria 5. Najtańsze części używane do samochodu kupiłem w Śrem. Na tym szrocie kupiłem części i okazało się że oni tez sprzedają części używane w internecie na Moto2.pl. Najwięcej mają części z Anglii np silniki samochodowe i ale ja kupiłem antena. Znalazłem antena w dobrej cenie i dobrym stanie. Jest już więcej sprzedawców i części niż na giełdzie części używanych w Poznaniu więc kupuję. Zadzwoniłem do Moto2.pl i kupiłem antena do mojego auta. To taka internetowa giełda części używanych z dużą ilością firm. Szukałem całego przodu do auta więc wpisałem na tej stronie i wszystko dostałem na jednym szrocie.\nPodczas bardzo brzydkiego dnia chciałem zrobić zakupy wieczorem ale na parkingu ktoś uderzył w mój samochód BMW Seria 5. Rozpocząłem poszukiwania antena. Może śpiewająco lub tańcząco ale będę szukał tego w Internecie BMW Seria 5. Spotkam się z kumplem i pogadam o tym jak naprawić antena w BMW Seria 5. Tak sobie myślę że to nie jest problem bo wielu znajomych miało taką usterkę już nie raz Poproszę mojego znajomego żeby mi jechał moim autem wtedy nie uszkodzę antena do BMW Seria 5. Nie stać mnie na nowe części więc szukałem na giełdzie internetowej i znalazłem tanio antena. Zrobiłem lepsze zakupy niż żona. W okolicznym szrocie koło Śrem. U kumpla z okna widziałem jak mają dużo antena. Widziałem na tym szrocie całe BMW Seria 5 na części.\ntanio Antena BMW Seria 5 E39 FL


Dzieci z Michałowa nagrane przy granicy. Koczują przy ogrodzeniach [WIDEO] - Wiadomości\nfot. @murad_ismael/Twitter (screen)\nDzieci z Michałowa (woj. podlaskie), które pod koniec września zostały wywiezione w stronę granicy z Białorusią, mogły zostać sfilmowane kilka dni temu. Serwis TVN24.pl opublikował nagrania, które w sieci umieściła iracka organizacja. Widać na nich grupę migrantów koczujących po białoruskiej stronie.\nGdzie są dzieci z Michałowa? - pytali Polacy po akcji Straży Granicznej z 27 września. Tego dnia w jednostce tej formacji w Michałowie umieszczono grupę migrantów, w tym rodziny z małymi dziećmi. Migrantów m.in. z Iraku udało się zarejestrować przez dziennikarzy znajdujących się na miejscu. Zdjęcia małych dzieci, którym udało się przekroczyć granicę z UE, obiegły całą Polskę.\nFunkcjonariusze Straży Granicznej całą grupę zaprowadzili do autobusu, który ruszył w stronę granicy z Białorusią i obszaru objętego stanem wyjątkowym. W oficjalnej odpowiedzi służby informowały, że strażnicy "zawrócili te osoby na linię granicy z Białorusią, tj. państwem, w którym przebywają legalnie". Serwis TVN24.pl opublikował w poniedziałek nowe zdjęcia, na których mogą znajdować się migranci wywiezieni z Michałowa.\nDzieci z Michałowa znalezione na granicy. Jest nowe nagranie\nOrganizacja Murad Ismael z Akademii Sindżar, która zajmuje się edukacją w jednej z irackich prowincji, zamieściła nagranie z polsko-białoruskiej granicy. - Udało nam się niemal ze stuprocentową pewnością zidentyfikować trzy dziewczynki, które są niemal identycznie ubrane jak na zdjęciach z Michałowa - powiedział Paweł Szot, dziennikarz TVN24.\nMigrantka w 8. miesiącu ciąży na granicy. "Za chwilę zaczęła się akcja porodowa"\nDodał, że w grupie nagranych migrantów jest dwuletnie dziecko w charakterystycznym pajacyku. - Tak było ubrane na zdjęciach z Michałowa. Teraz jest na zdjęciach ubrane inaczej, ale mogło zostać przebrane. Nie mamy stuprocentowej pewności w jego przypadku, ponieważ nie widać jego twarzy - wskazał Paweł Szot.\nZe względu na obowiązujący przy granicy stan wyjątkowy, dziennikarze nie mogą potwierdzić informacji o dzieciach z Michałowa od polskiej strony. - Wiele wskazuje na to, że przynajmniej część dzieci i część tych osób, z którymi mieliśmy do czynienia w Michałowie, co najmniej od kilku, kilkunastu dni koczuje po białoruskiej stronie granicy. Ci ludzie mówią, że marzną, nie mają jedzenia, twierdzą, że Białorusini żądają od nich 100 dolarów za dostarczenie żywności - tłumaczył Szot.\nIracka organizacja dostała nagrania z polsko-białoruskiej granicy bezpośrednio od migrantów. W ten sposób wideo, zarejestrowane prawdopodobnie w sobotę, trafiło potem do sieci. Serwis TVN24.pl przypomniał, że na nagraniach z 27 września wyraźnie słychać, jak migranci z Michałowa proszą o objęcie ich ochroną międzynarodową i azylem w Polsce.\nW oświadczeniu Straż Graniczna przekazała: "Funkcjonariusze Straży Granicznej poinformowali cudzoziemców o możliwości złożenia wniosku o pomoc międzynarodową, lecz rodzice dzieci odmówili złożenia takiego wniosku w Polsce. Osoby te były zainteresowane wyłącznie złożeniem wniosku o pomoc międzynarodową w Niemczech".\ngranica Straz Graniczna Białoruś Dzieci kryzys migracyjny