Dillon rozpoczyna właśnie nowe życie w Kalifornii. Kerry towarzyszy mu w drodze z Alabamy do nowego domu. Lubią swoje towarzystwo i zanim będę zmuszeni rozstać się na dłużej odbywają nieśpieszną podróż szlakiem ulubionych filmów. Wolni, szczęśliwi, spontaniczni zatrzymują się po drodze pod byle pretekstem. Odkrywają Stany i siebie nawzajem. Romans przeplata się z czarnym humorem i absurdalnymi sytuacjami. Ich Ameryka to nieskończony plan filmowy, pełen kadrów znanych z kinowego kanonu, który dzięki entuzjazmowi i niezobowiązującej atmosferze aranżowanej przez głównych bohaterów zauroczy nas od nowa.\nMały Toto znaleziony w zagonie kapusty, a obdarzony łaską czynienia cudów, ratuje swych przyjaciół z opresji i sprawia, że ulatują na miotłach do nieba, zostawiając za sobą pałace bogaczy, lepianki żebraków i przepych Duomo.\nPewnym spokojnym miasteczkiem wstrząsa seria okrutnych morderstw. Podejrzenie pada na nieśmiałego nauczyciela, jednak ciężko znaleźć przeciw niemu wystarczające dowody. Jeden z policjantów decyduje się sam wymierzyć sprawiedliwość. Jego plan nie jest skomplikowany... oko za oko, głowa za głowę, śmierć za śmierć. Nieoczekiwanie powstrzymuje go ojciec jednej z ofiar. Ogarnięty żądzą zemsty, ma własny plan. Nagle jednak przestaje być jasne, kto w tej sprawie jest mordercą, kto ofiarą, a kto mścicielem.\nTrzej młodzi harcerze Alek, Zośka i Rudy to maturzyści warszawskiego liceum snujący ambitne plany na przyszłość przerwane przez wrzesień 1939 roku. Wkraczają w dorosłość w niezwykle dramatycznych czasach, które stawiają ich przed wyborem – przetrwać za wszelką cenę, czy przyłączyć się do walczących o wolną Ojczyznę, ryzykując wszystko. Chłopcy, wychowani w patriotycznych domach, kształtowani przez harcerskie ideały, postanawiają walczyć. Stają się żołnierzami i choć codziennie ocierają się o śmierć, to jednak nawet w tych okrutnych czasach potrafią żyć pełnią życia. Walczą ofiarnie i z honorem. Odchodzą „jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec”, zostawiając po sobie wielką lekcję przyjaźni, honoru i miłości do Ojczyzny.\nAdam jest undergroundowym muzykiem wampirem unikającym rozgłosu i słonecznego światła. Mieszka w odludnej części Detroit, kolekcjonuje gitary, słucha winyli i tworzy elektroniczną muzykę końca świata. Melancholijną samotność rozjaśnia długo oczekiwany przyjazd jego ukochanej, Ewy. Razem jeżdżą nocami po wyludnionym Detroit w hipnotycznym rytmie muzyki, celebrując każdą spędzaną razem chwilę. Jednak spokojne życie zakochanej pary zostanie wystawione na próbę, kiedy niezapowiedzianie dołączy do nich nieobliczalna i wygłodniała siostra Ewy – Ava.\nJego filmy - gagi umieszczone na Youtube obejrzano ponad półtora miliarda razy. Jego profil na Youtube śledzi ponad 3,5 mln osób. Rémi Gaillard cieszy się niebywałą popularnością wśród młodego pokolenia, zdobywając rzesze nowych fanów i naśladowców. W Polsce na jego stylu wzoruje się SA Wardęga, który zeszłego lata w przebraniu Spidermana, zaskoczył i rozbawił warszawiaków. W filmach Gaillarda ludzie przebrani za słodkie zwierzaki, wytyczają własne normy zachowań. Jego bohaterowie mają coś z postaci Charliego Chaplina czy Bustera Keatona, sam Gaillard zresztą przyznaje się do czerpnia inspiracji z twórczości obu komików.\nCzerwiec 2005. Zrzucona na afgańsko-pakistańskim pograniczu w ramach operacji Red Wings czwórka amerykańskich komandosów z elitarnej jednostki Navy SEALs trafia w pułapkę i musi odeprzeć atak kilkadziesiąt razy liczniejszej grupy talibów. Żołnierze staczają pełną poświęcenia, niebezpieczną walkę z wrogiem, czasem i wycieńczeniem. Gdy koledzy Marcusa Luttrella giną podczas akcji, ten, choć wyczerpany i ranny, zrobi wszystko, by ujść wrogom.\nCornelia właśnie skończyła 60 lat, osiągnęła sukces zawodowy, ma oddanego, siedzącego pod pantoflem męża oraz wpływowych znajomych. Jednak życie wcale Cornelii nie cieszy... Ukochany jedynak, 34-letni Barbu ze wszystkich sił stara się uniezależnić od matki. Wyprowadził się z domu, ma własny samochód, a także dziewczynę, która zupełnie nie spełnia standardów Cornelii. A najsmutniejsze jest to, że Barbu unika rodzicielki jak ognia. Kiedy Cornelia dowiaduje się, że syn uczestniczył w tragicznym wypadku, zaczyna walczyć o niego jak lwica o swoje młode. Używa wszystkich wpływów, aby uchronić Barbu przed więzieniem. Marzy, by syn wrócił do domu i znowu stał się jej małym chłopcem...\nRon żyje z dnia na dzień. Pali jak smok, lubi bourbon, kobiety i rodeo. Nic ponad szybkie i proste przyjemności. Wiadomość o tym, że jest nosicielem wirusa HIV to dla niego szokujący wyrok, z którym nie chce się pogodzić. Tym bardziej, że w jego środowisku ta choroba kojarzy się wyłącznie z homoseksualistami, a on nim nie jest. Jedzie do Meksyku, z którego zamierza szmuglować zakazane w USA leki. Po powrocie niespodziewanie zdobywa sojusznika w osobie transseksualisty Rayona. Ten pozornie niedobrany duet wspólnie zaczyna prowadzić klub, w którym inni szukają ratunku.\nRose i Lissa mają takie same problemy jak wszystkie nastolatki, tyle że uczą się w Akademii wampirów – tajemnej szkole z internatem. Tu uczniowie dzielą się na morojów (śmiertelne, pokojowo nastawione wampiry) i dampiry (w ich żyłach płynie krew wampirów i ludzi, są opiekunami morojów). Choć nieśmiała Lissa jest księżniczką morojów, a buntownicza i żywiołowa Rose – dampirką, są połączone telepatyczną więzią i wierzą, że ich przyjaźń będzie trwać wiecznie. Pod warunkiem jednak, że przetrwają do końca roku szkolnego. A nie będzie to proste zadanie, bo szybko zorientują się, że to właśnie w Akademii grozi im największe niebezpieczeństwo.\n12-letni Kacper, pasjonat animacji komputerowej, zmaga się z grupą szkolnych chuliganów, którzy zastraszają słabszych uczniów. Kiedy chłopiec zostaje na kilka dni pod opieką dziadka, opowiada mu o swoich problemach w szkole. Dziadek zabiera go na weekendowy wypad w Tatry. Tam, ucząc wnuka radzenia sobie z trudnymi warunkami przyrody i życia w surowych warunkach schroniska, snuje opowieść o przyjacielu z dzieciństwa - Karolu, który wielokrotnie ratował go z opałów i już za młodu udowodnił, że przemoc można pokonać niezłomną postawą i siłą ducha. Kacper, słuchając kolejnych historii dziadka, tworzy na ich podstawie animacje komputerowe, które składają się na fascynującą, filmową opowieść o Karolu Wojtyle - niezwykłym człowieku i przywódcy duchowym Polaków.\nMuppety - Poza Prawem\nBogobojny Petar handluje prezerwatywami. Nie ma wyrzutów sumienia, bo papież wydał dekret, w którym częściowo godzi się na ich używanie. Na małej dalmatyńskiej wyspie, na której stoi kiosk Petara, pogłębia się jednak niż demograficzny. Wysłany na tamtejszą parafię młody katolicki ksiądz don Fabijan postanawia sprytnie zbuntować się przeciw papieskiemu prawu. Przekonuje Petara, że o przyrost naturalny zadbać trzeba. Jak to zrobić? Potajemnie dziurawiąc sprzedawane kondomy! Do spisku księdza i kioskarza dołącza też konserwatywny farmaceuta. W zaciszu apteki miesza pigułki antykoncepcyjne z witaminami, czym pomaga położyć kres wszelkiej antykoncepcji w mieście.\nEdward Hopper fascynował pisarzy, reżyserów i muzyków, był malarzem nowoczesności - portretował życie w wielkim mieście. Gustav Deutsch zaczyna swoje wizje rzeczywistości tam, gdzie kończy się narracja malarza. Wychodzi od kilkunastu najbardziej znanych prac artysty, które ożywają. Deutsch umieszcza w nich bohaterkę zbiorową, amerykańską everygirl o zwykłym imieniu Shirley, aktorkę offowego teatru, która przeprowadza widzów przez doświadczenie amerykańskiej rzeczywistości w pierwszej połowie XX wieku.\nEryk, żołnierz jednostek specjalnych walczących w Iraku i Afganistanie, wraca do kraju i zaszywa się w starym rodzinnym domu. Musi zregenerować siły w oczekiwaniu na kolejne zadanie. Jednak trudno mu odnaleźć się w szarej rzeczywistości. Myślami wciąż wraca do wspomnień z pola walki. Pewnego dnia poznaje młodą dziewczynę o przydomku Bezi, która zakradła się na jego posesję. Spotkanie szybko przeradza się w namiętny romans. Czy miłość potrafi wymazać najgorsze wspomnienia? A jeśli tym najgorszym wspomnieniem jest inna miłość?\nDruga Wojna Światowa, okupowana Francja, stary rzeźbiarz, znajduje na rynku w swoim miasteczku młodą, piękną uciekinierkę z obozu. W zamian za dach nad głową proponuje jej pozowanie do jednej ze swoich rzeźb. Pomimo dzielących ich różnic, sztuka sprawia, że tych dwoje zaczyna łączyć szczególna więź złożona z zachwytu, fascynacji, podziwu dla urody i mądrości.\nIgła to były więzień, któremu zwiduje się Matka Boska. Przeżył nawrócenie i pragnie zbawiać ludzi. W swej wędrówce po Warszawie spotyka kolejnych bohaterów: biznesmena, ofiarę mobbingu, pracującą w sex shopie marzycielkę, nastolatka pragnącego wyrwać się z rodzinnej wsi, zgorzkniałego alkoholika, który przegrał swoje życie oraz korporacyjną singielkę. Łączy ich samotność, wyobcowanie charakterystyczne dla mieszkańców współczesnych metropolii. Każde z nich przeżywa coś w rodzaju przebudzenia. Może to być przerwanie pasma upokorzeń, odruch współczucia wobec obcej osoby, próba samobójstwa, lub... morderstwo. Jednocześnie wszystkim bohaterom przyszło żyć w mieście, na którym cieniem położył się krzyż.


Przed Tuskiem duże wyzwanie. „Nie chodzi tylko o pokonanie PiS-u”\nDo domu/Wiadomości/Przed Tuskiem duże wyzwanie. „Nie chodzi tylko o pokonanie PiS-u”\nDonald Tusk wrócił na polską scenę polityczną na początku lipca, a jego powrót nadal budzi ogromne emocje. O liderze Platformy Obywatelskiej mówił Włodzimierz Cimoszewicz w programie „Fakty po Faktach” na antenie TVN24. Jak zaznaczył, nie chodzi tylko o pokonanie Prawa i Sprawiedliwości. Według niego przed politykiem nie lada wyzwanie.\nJak będzie wyglądać sytuacja po powrocie Donalda Tuska? Włodzimierz Cimoszewicz uznał, że to zależy głównie od Króla Europy. – To będzie zależało w bardzo dużym stopniu od Tuska i od tego, czy, mając ku temu chyba wszelkie kwalifikacje, będzie miał ambicje zrobienia czegoś naprawdę wielkiego – stwierdził w TVN24. Uznał, że były premier powinien skupić się nie tylko na walce z Prawem i Sprawiedliwością, ale też innych, niezwykle istotnych kwestiach. – Bo nie chodzi tylko o zjednoczenie opozycji i pokonanie PiS-u. Ale chodzi o zrobienie tego tak, żeby osiągnąć cel wprost niezwykły – żeby osiągnąć większość konstytucyjną w nowym parlamencie. Dlatego, że nie chodzi tylko o zmianę rządu. Chodzi także o wyrzucenie, wytarcie, wymazanie bardzo wielu niekonstytucyjnych zmian, które wprowadził PiS. Jak to zrobić? Często przeszkodą będzie szacunek dla konstytucji. Co zrobić z tym tak zwanym Trybunałem Konstytucyjnym pani Przyłębskiej bez naruszania konstytucji? – mówił. Włodzimierz Cimoszewicz dał też radę dla Donalda Tuska. – Zachęcałbym go do stworzenia nie tyle nawet ruchu politycznego, co szerokiego ruchu społecznego, z udziałem partii politycznych, ale także środowisk niepartyjnych – organizacji pozarządowych, ruchów społecznych. Jeżeli on to rozumie lub zrozumie i zdoła to zrobić, to wtedy rzeczywiście nastąpi w Polsce jakościowa zmiana – ocenił.\nWłodzimierz Cimoszewicz został także zapytany, jak opozycja powinna zagłosować w sprawie Mariana Banasia. Ten odpowiedział, ze gdy dochodzi do porachunków między osobami trzymającymi władzę, to „to przyzwoici ludzie mieliby prawo popatrzeć sobie na to, oczekując na to, co z tego wyjdzie”. Z drugiej strony zaś uznał zarzuty zatajania majątku przez szefa Najwyższej Izby Kontroli za poważne. – Tylko, że te zarzuty są przedstawiane z kolei przez instytucję niemającą żadnej wiarygodności. Dlatego, że CBA, podporządkowane panu Kamińskiemu, nie jest w moim przekonaniu żadną wiarygodną służbą – mówił. Podsumowując stwierdził, ze decyzja jest niezwykle trudna.


Wiara, nauka, wychowanie\nradom.gosc.pl → Wiara, nauka, wychowanie\nW naszej diecezji jest ponad 20 szkół noszących imię papieża Polaka. W spotkaniu w radomskiej kurii pod przewodnictwem bp. Henryka Tomasika wzięli udział proboszczowie parafii i duszpasterze, na terenie których leżą te placówki\nTo będzie modlitwa szkół w drodze do kanonizacji papieża Polaka.\nTych placówek w Polsce jest sporo ponad tysiąc. Idea, by zespolić je w rodzinę, zrodziła się u nas, w Radomiu. 16 października 1998 r., w 20. rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II, w Publicznej Szkole Podstawowej nr 41 w Radomiu (obecnie Zespół Szkół Integracyjnych) odbyła się uroczystość nadania szkole imienia Jana Pawła II. Wydarzenie to zainspirowało jednego z rodziców, Zbigniewa Gumińskiego, do odszukania w Polsce szkół, których patronem jest papież Polak.\nA potem były spotkania i doroczne pielgrzymki na Jasną Górę. W tym roku taka pielgrzymka odbędzie się 10 października. I właśnie wtedy rodzina szkół otrzyma relikwie swego patrona. A potem rozpocznie się ich peregrynacja po kraju. Jak przebiegnie? O tym debatowano pod przewodnictwem bp. Henryka Tomasika w sali konferencyjnej naszej kurii. Wiadomo, że nasza diecezja będzie pierwsza. Relikwie przybędą do kościołów w parafiach, gdzie szkoły noszą imię Jana Pawła II. Będą spotkania nauczycieli, adoracje, programy artystyczne. – Chcemy, by w ten program włączały się możliwie całe klasy. Chodzi też o to, by umocnić pierwotną ideę, że przyjęcie imienia tego patrona jest zobowiązaniem do przyjęcia określonego profilu wychowawczego – mówił bp Henryk.\n– Jestem pewna, że peregrynacja relikwii naszego patrona umocni pamięć o nim. Czas co prawda robi swoje i młodzi nie pamiętają fizycznie papieża Polaka, ale jego osoba i nauczanie są podstawą programu wychowawczego, jaki realizuje nasza szkoła. To wszystko sprawia, że nasi uczniowie bardzo dobrze znają Jana Pawła II. Są dumni, że ich szkoła nosi właśnie takie imię – mówi Magdalena Siemieniec, dyrektor Publicznego Gimnazjum im. Jana Pawła II w Chlewiskach.


Japonia – Strona 2. – Co czyta Malita\nJest taka scena w jednym z moich ukochanych filmów, „To właśnie miłość”, kiedy premier Wielkiej Brytanii (golden oldie Hugh Grant) przemawia na konferencji prasowej z okazji wizyty prezydenta USA. O relacjach między krajami mówi „I love that word relationship. Covers all manner of sins, doesn’t it?”. I właśnie to jest bardzo dobre określenie na moją własną relację z prozą Harukiego Murakamiego. Relationship. Covers all manners of sins. Czytaj dalej „Haruki Murakami, powieściopisarz umniejszający” →\nPublished on 13 czerwca 2017 13 czerwca 2017 przez MalitaKrólowa6 Komentarzy\nMoja szanowna Alma Mater (przy okazji, brawka dla nas za przodowanie wśród polskich uczelni!) wydaje różne książki, wiadomo, naukowe głównie, i chwali się nimi ogólnouniwersyteckim newsletterem. A oprócz pozycji naukowych znajdziemy w nim też takie zacności, jak „Seria z żurawiem”, czyli literatura współczesna ze wszystkich stron świata. Jak na razie dorobek serii jest raczej skromny, ale za to znalazł się w nim akcent japoński. Koci akcent japoński. Widzicie, musiałam. No musiałam nabyć. Czytaj dalej „Japoński kot prosto z nieba” →\nGdy Bóg nie odpowiada. Endō Shusaku i jego „Milczenie”\nPublished on 3 lutego 2017 6 marca 2017 przez MalitaKrólowa6 Komentarzy\nWiele zmieniło się w Japonii od czasów, gdy w połowie XVI wieku stopę na wyspach postawił Franciszek Ksawery. Chrześcijaństwo, początkowo bujnie rozkwitające i liczące dziesiątki tysięcy wiernych, za czasów szogunatu Tokugawów przestało być tolerowane przez władze. Ba, w 1614 roku wydano edykt, zakazujący wyznawania wiary w Chrystusa, a kapłanów ostatecznie wydalono z kraju. Co nie oznaczało, że chrześcijanie zniknęli na zawsze, raczej, że zeszli do podziemia. Prześladowania trwały, a podejrzanych o wyznawanie zakazanej wiary testowano, każąc świętokradczo dotknąć stopą wizerunku Jezusa lub Maryi. Wizerunki te zwane fumi-e, czyli, dosłownie, podeptane obrazy. Właśnie ten okres dziejów Japonii przedstawia „Milczenie”, najsłynniejsza i obsypana nagrodami powieść Shūsaku Endō z 1966 roku.\n„Wieść dotarła do Kościoła”. Lakoniczne zdanie otwierające „Milczenie” przekazuje pogłoskę o tym, że ojciec Cristóvão Ferreira wyrzekł się wiary chrześcijańskiej. Czytaj dalej „Gdy Bóg nie odpowiada. Endō Shusaku i jego „Milczenie”” →\nCategories przeczytane, współpraca•Tags historycznie, Japonia


Z sądu: dentystka kontra właściciel praktyki stomatologicznej\nSąd w sporze z właścicielem gabinetu przyznał rację dentystce (fot. Pixabay)\nDentystka domagała się oficjalnych przeprosin i 10 tys. zł zadośćuczynienia. Uzyskała publiczne przeprosiny i 2 tys zł.\nDentystka miała podpisaną umowę na korzystanie z lokalu i sprzętu stomatologicznego należących do właściciela kliniki dentystycznej. Lekarka miała wypracowywać w skali miesiąca tzw. punkty określone przez Narodowy Fundusz Zdrowia i dzielić się z właścicielem gabinetu dochodami.\nNiestety, po pewnym czasie relacje zawodowe zaczęły się źle układać. Właściciel gabinetu miał pretensje do dentystki, że nie stawia się w pracy w umówione dni, bywa nieprzyjemna i opryskliwa wobec innych lekarzy dentystów oraz personelu pomocniczego, a nawet podważa kompetencje innych stomatologów.\nWłaściciel gabinetu łamie umowę\nZgodnie z ustną umową praca dentystki miała trwać do końca września 2018 r., ale już w czerwcu, niemal z dnia na dzień, pozwany zakończył współpracę. Mimo że lekarka miała umówionych pacjentów i zaplanowane zabiegi, nie mogła dokończyć pracy.\nW tej sytuacji zmuszona była kontynuować leczenie swoich pacjentów w dwóch innych gabinetach (znajdowały się w innej miejscowości). Na domiar złego właściciel gabinetu oskarżył dentystkę o przywłaszczenie dokumentacji medycznej kilku pacjentów (która później się znalazła), kalendarza, w którym zapisywane były terminy wizyt pacjentów oraz zeszytu, w którym odnotowywane były rozliczenia finansowe. Dentystka zaprzeczała wszystkim zarzutom. Jednak zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa zostało złożone. Policja dochodzenie umorzyła.\n...i oczernia dentystkę\nPodczas jednego z zabiegów wykonywanego przez dentystkę, doszło do złamania narzędzia dentystycznego, jego część pozostała w zębie leczonej pacjentki. Co prawda podczas kolejnej wizyty ta ukruszona część miała być usunięta, jednak do wizyty już nie doszło. Kiedy pacjentka stawiła się w przychodni stomatologicznej na umówioną wizytę, okazało się, że dentystka tam nie pracuje. Nie zaproponowano jej, że leczenie jej przejmie inny lekarz pracujący w przychodni pozwanego. Usłyszała, że dentystka która ją leczyła, jest niekompetentna i nie ma wystarczających kwalifikacji zawodowych.\nPowód w tej rozmowie nazwał dentystkę "złodziejką", twierdząc, że ukradła mu jakiś zeszyt i nie wydaje pacjentom paragonów. Kobieta była zszokowana opinią pozwanego o lekarce, gdyż była bardzo zadowolona z jakości jej usług. Dentystka zakończyła leczenie tej pacjentki na własny koszt w jednym z użyczonych jej gabinetów.\nDentystka wnosi sprawę do sądu\nLekarka wniosła pozew do sądu. W jej opinii, nie tylko w sposób subiektywny, ale również obiektywnie działanie właściciela przychodni stanowiło naruszenie jej dóbr osobistych, ponieważ na skutek jego zachowania została narażona na utratę dobrego imienia w środowisku zawodowym oraz w oczach pacjentów. Domagała się przeprosin za rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji szkodzących jej reputacji oraz kwoty 10 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za naruszanie jej dóbr osobistych.\nPełnomocnik pozwanego nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości.\nSąd ustala prawdziwy tok wydarzeń\nWiększość przesłuchanych w sprawie świadków - pacjentów powódki oraz personelu lekarskiego i pomocniczego zatrudnionego w gabinecie pozwanego -nie miała wiedzy na temat prezentowanych przez dentystkę zarzutów. Pacjenci potwierdzali fachowość lekarki i jej zaangażowanie w pracę zawodową, byli zadowoleni z jakości leczenia. Z kolei inni pracownicy placówki mówili o "trudnym" charakterze dentystki i sporadycznym kwestionowaniu przez nią ich kompetencji zawodowych, co nie było jednak przedmiotem toczącej się rozprawy.\nZ zeznań jednaj z ostatnich pacjentek dentystki przyjmowanej przez nią w gabinecie należącym do powoda, wynikało jednak ponad wszelką wątpliwość, że pozwany wypowiadał się o lekarce nieprzychylnie, kwestionował jej kwalifikacje i umiejętności zawodowe jako lekarza dentysty, a także posądzał ją o zabranie mu kilku przedmiotów i niewłaściwe rozliczenie finansowe. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom pacjentki, uznając je za szczere i logiczne.\nTymczasem wypowiedzi właściciela gabinetu o rzekomym braku kompetencji i umiejętnościach zawodowych dentystki zawierały krzywdzące i nieuprawnione sformułowania pod jej adresem. Trudno oprzeć się wrażeniu, że pozwany dał w ten sposób upust swoim negatywnym emocjom, że jego celem było dokuczenie dentystce i nieudolna próba zdyskredytowania jej w oczach pacjentki. Jego krytyka była nieuzasadniona, przesadna i w szczególności nastawiona na zdezawuowanie wiedzy i umiejętności powódki jako lekarza dentysty. Nie ulega wątpliwości, że dorobek zawodowy dentystki, nie uprawniał do formułowania wobec osób trzecich jakichkolwiek krytycznych ocen na temat jej pracy i kwalifikacji.\nSąd wymierza karę\nSąd nakazał właścicielowi praktyki stomatologicznej przeproszenie dentystki. W tym celu ma wywiesić na tablicy informacyjnej znajdującej się w poczekalni dla pacjentów, w widocznym miejscu, na okres jednego miesiąca oświadczenie, w którym przeprasza lekarkę za to, że rozpowszechniał nieprawdziwe informacje o niekompetencji i braku kwalifikacji zawodowych jako lekarza dentysty.\nPonadto, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz dentystki zadośćuczynienie w kwocie 2 tys. zł.\ndentysta błąd dentysty gabinet stomatologiczny


Blog Biznesowy dla liderów marketingu, biznesu i sprzedaży\nKategorie WszystkieBlog o MarketinguBlog o BiznesieBlog o SprzedażyBez kategorii\nSortowanie Sortuj od NajnowszegoSortuj od Najlepszego\nJak wykorzystać analitykę internetową do zwiększenia liczby leadów i rozwoju firmy?\nIle kosztuje projekt opakowania? Za co właściwie płacisz?\nCo to jest opakowanie? Rodzaje opakowań produktowych\nDesign system: co to i jak go stworzyć?\nCo to jest folder reklamowy? Co powinien zawierać, żeby skutecznie sprzedawać?\nNareszcie jesteś na naszym Blogu Biznesowym. Ten Blog jest o marketingu, sprzedaży i biznesie. Powstał z myślą o przedsiębiorcach, specjalistach w dziedzinie marketingu i sprzedaży oraz wszystkich miłośnikach biznesu. Jeśli jesteś którąś z tych osób, to na pewno znajdziesz tu coś dla siebie. Wiemy jak ważne są praktyczne wskazówki. Sami prowadzimy Studio Graficzne Wzór. Oto Blog Biznesowy dla przedsiębiorców, ekspertów marketingu oraz liderów sprzedaży.\nBlog Biznesowy Wzoru to miejsce, w którym znajdziesz ogrom wskazówek przydatnych w prowadzeniu własnej firmy\nNasz Blog Biznesowy to solidne źródło wiedzy i praktyczne wsparcie w codziennej pracy. Publikujemy artykuły, udostępniamy darmowe szablony i e-booki. Jesteśmy na bieżąco z trendami rynkowymi i wdrażamy w swoich firmach różne skuteczne rozwiązania. Chętnie dzielimy się nimi z naszymi czytelnikami, dostarczając im wartościową wiedzę biznesową.\nPublikujemy artykuły dotyczące różnych gałęzi biznesu. Znajdą u nas coś dla siebie zarówno małe lokalne firmy, jak i duże przedsiębiorstwa i korporacje.\nBlog Biznesowy współtworzą specjaliści\nZnajdziesz tutaj artykuły właścicieli firm, specjalistów w dziedzinie marketingu, sprzedaży, copywritingu i grafiki. Zapraszamy również innych ekspertów do publikowania gościnnych wpisów. Przeczytasz m.in. o User Experience (UX) czy zakładaniu własnej działalności gospodarczej.\nStawiamy na praktyczne informacje\nTworząc nasz Blog Biznesowy mamy na uwadze przede wszystkim praktykę. Chcemy konkretnie pomagać naszym czytelnikom rozwijać ich biznesy. Właśnie dlatego przedstawiamy wiedzę z przykładami i inspiracjami do jej wdrożenia w firmie.\nWychodzimy z założenia, że informacje teoretyczne możesz znaleźć w wielu miejscach, więc doświadczenia i wskazówki konkretnych działań są tym, czego naprawdę Ci potrzeba.\nGłówne tematy Bloga Biznesowego Wzoru\nPiszemy o 3 obszarach kluczowych z punku widzenia przedsiębiorcy: marketingu, sprzedaży i biznesie. Pomagamy rozwijać każdy z nich. Nasza firma od lat zajmuje się wspieraniem marek w rozwoju, dlatego pisanie o tym, to dla nas przyjemność.\nPodsuwamy gotowe rozwiązaniu wielu wyzwań, z którymi przychodzi Ci mierzyć się codziennie w pracy. Czytaj i korzystaj z tego, co dla Ciebie przygotowujemy.\nBlog o biznesie - Biznes to nasza codzienność\nProwadzimy dwie firmy, tworzymy kilka marek. To doświadczenie było inspiracją, aby otworzyć ten Blog Biznesowy wypełniony artykułami, darmowymi szablonami, a od niedawna również ebookami. Znajdziecie tutaj wskazówki dotyczące prowadzenia firmy, przydatnych narzędzi, rynku, budowania marki i zwiększania zysków. Bardzo nas cieszy, że w końcu jesteś. Zobacz co dla Ciebie przygotowaliśmy.\nBlog o marketingu - Marketingiem zajmujemy się zawodowo\nBlog o sprzedaży - Fundament każdej firmy to sprzedaż\nDlatego bardzo mocno skupiamy się na tym temacie, a na blogu o sprzedaży znajdziesz przyjemne sposoby na jej zwiększenie. W Studio Graficznym Wzór nigdy nie walczymy na budżety, a na pomysły. Skupiamy się na skutecznym pozyskiwaniu Klientów i domykaniu sprzedaży. Piszemy o skutecznych narzędziach sprzedażowych. Sprawdź jakie artykuły i darmowe materiały przygotowaliśmy dla Was.\nTwórcy Bloga Biznesowego\nWspółczesna Bizneswoman. Sprzedażą zajmuje się od ponad 10 lat. Potrafi Klientom zapewnić dokładnie to, czego oczekują w kwestii marketingu i designu. Doradza w zakresie prowadzenia biznesu, brandingu, e-commerce i wielu innych kwestiach. Profesjonalizm w czystej postaci.\nZ jej artykułów dowiesz się, co w sprzedaży piszczy. Zdradzi Ci swoje sprawdzone sposoby na ogarnięcie całego lejka sprzedażowego. Pokaże co zrobić, żeby żaden Klient nie wymknął się bocznymi drzwiami.\nMistrz optymalizacji. Jego pasją są tabelki. Serio, tabelki. Grafik, menadżer projektów, sprzedawca, opiekun klienta, rysownik, bloger... Ze wszystkich tych zajęć czerpie to, co najlepsze i sprawnie wykorzystuje w biznesie. Nie można być dobrym we wszystkim? Masz rację. Nie potrafi śpiewać i tańczyć. Organizacja pracy to jego konik.\nPatryk pomoże Ci sprawnie zarządzać zespołem i ułatwiać sobie pracę wszędzie tam, gdzie się tylko da. Opowie Ci też o efektywnych działaniach marketingowych i obali nie jeden mit dotyczący biznesu.\nWalczy na słowa. Z jej klawiatury nie wychodzą żadne puste frazesy. We Wzorze zajmuje się pisaniem zabójczo skutecznych tekstów oraz kampaniami reklamowymi. Z wykształcenia jest psychologiem, a poznawanie grupy odbiorców jest dla niej priorytetem. Sprawia, że to Klient staje się bohaterem firmowej oferty.\nOd Anny dowiesz się, jak mówić do Klientów, żeby zechcieli Cię wysłuchać. Pisze o content marketingu i budowaniu wizerunku marki dzięki wartościowym treściom.\nNie ma na nią mocnych. Potrafi znaleźć najatrakcyjniejsze rozwiązania graficzne. Dając jej projekt mamy gwarancję, że zachwyci. Potrafi pokazać charakter marki na klimatycznych ilustracjach i ciekawych grafikach. Po pracy z pasją tworzy ilustracje. Zbudowała sporą społeczność na swoim Instagramie. Jej kreatywność nie ma końca.\nIlustruje również artykuły na naszym Blogu Biznesowym.\nWzór / Blog Biznesowy


Deco X20. Nowy system WiFi Mesh w standardzie WiFi 6 od TP-Link | Antyweb\nNowy system WiFi Mesh w standardzie WiFi 6 od TP Link. Poznajcie Deco X20\nTP-Link prezentuje nowy system system Mesh w standardzie WiFi 6. Deco X20 to zestaw 3 urządzeń sieciowych, który ma pomóc w sytuacji zanikającej sieci w mieszkaniach, czy domach o dużych powierzchniach.\nW kwietniu TP-Link zaprezentowało swój pierwszy system WiFi Mesh w standardzie WiFi 6. Routery Deco X60 charakteryzują się m.in. WiFi 802.11ax, sześcioma jednoczesnymi strumieniami danych, czy prędkościami sięgającymi 3000 Mb/s (w paśmie 5 GHz do 2402 Mb/s oraz w paśmie 2,4 GHz do 574 Mb/s). Tym razem przyszła pora na nieco tańsze rozwiązania, które zaoferują użytkownikom funkcje zbliżone do Deco X60.\nTo cię zainteresuje TP-Link przedstawia swój pierwszy system WiFi Mesh w standardzie WiFi 6Jak poprawić zasięg sieci WiFi w domu? Jest wiele sposobów\nDeco X20 działa w standardzie WiFi 802.11ax i pozwala na osiągnięcie prędkości Wi-Fi 6 sięgającej 1800 Mb/s. W paśmie 5 GHz do 1201 Mb/s oraz w paśmie 2,4 GHz do 574 Mb/s. Dzięki rozwiązaniom Beamforming i kolorowania BSS system pozwala na znaczące zwiększenie zasięgu i stabilności połączeń WiFi i redukcję zakłóceń sygnału generowane między innymi przez obce sieci bezprzewodowe pochodzące np. z sąsiednich mieszkań. TP-Link podaje, że 3 urządzenia Deco X20 pokryją zasięgiem przestrzeń o powierzchni 540 metrów kwadratowych. Wspierają też OFDMA, MU-MIMO oraz 1024-QAM. Dzięki nim użytkownicy mają zyskać dużo większą wydajność wraz z możliwością transmisji danych do jeszcze większej liczby urządzeń w tym samym czasie bez odczuwalnych spadków transferu.\nDeco X20. Nowy system WiFi Mesh w standardzie WiFi 6 od TP-Link\nZa bezpieczeństwo transmisji danych z wykorzystaniem Deco X20, podobnie jak w przypadku Deco X60, odpowiada szyfrowanie WPA3 oraz usługa TP-Link HomeCare. Zapewnia ona dostęp do w pełni personalizowanych funkcji i pozwala stworzyć bezpieczną sieć bezprzewodową dostosowaną do potrzeb użytkowników. System wyposażony jest także w antywirusa oraz QoS umożliwiający korzystanie z sieci w sposób bezpieczny i wydajny.\nKonfiguracja i zarządzanie Deco X20 jest równie prosta, co Deco X60. Wystarczy pobranie aplikacji TP-Link Deco dostępnej w App Store i Google Play i postępowanie zgodnie za wskazówkami wyświetlanymi na ekranie urządzenia mobilnego. System zajmie się całą resztą, w tym doradzi, w których miejscach mieszkania, czy domu należy ustawić dodatkowe urządzenia. Deco X20 jest także kompatybilne z innymi modelami Deco, a całość może być zarządzania z wykorzystaniem asystenta głosowego Alexa.\nUrządzenia Deco X20 są już dostępne w sprzedaży w zestawach po 3 sztuki, za ok. 1600 zł. W najbliższych miesiącach pojawią się również zestawy obejmujące jedno lub dwa urządzenia.


Ciekawa stacja w Lidlu będzie\nAutor Wątek: Ciekawa stacja w Lidlu będzie (Przeczytany 4444 razy)\n« dnia: 26 Styczeń, 2018, 15:57:06 »\nWkrótce w Lidlu będzie dostępna, w atrakcyjnej cenie, stacja pogodowa z kolorowym wyświetlaczem i pomiarem ciśnienia powietrza. Więcej o niej dowiecie się czytając: Stacja pogodowa Auriol z kolorowym wyświetlaczem - za 89,90 zł w Lidlu.\n« Ostatnia zmiana: 26 Styczeń, 2018, 15:59:45 wysłana przez Parasol »\nOdp: Ciekawa stacja w Lidlu będzie\n« Odpowiedź #1 dnia: 26 Styczeń, 2018, 18:01:47 »\nZastanawiam się, ale gdzie można kupić więcej czujników zewnętrznych?\nSzukałem krótko w necie i nic nie znalazłem. MI zależy na monitorowaniu temperatury w 3 pomieszczeniach i na zewnątrz więc 3 czujniki potrzebne.\n« Odpowiedź #2 dnia: 30 Styczeń, 2018, 20:54:13 »\nDzwoniłem na infolinię lidla i niestety nic nie wiedzą.\nPani otworzyła PDFa z instrukcją i czytała mi kawałki do słuchawki. Czekam jeszcze na odp od działu jakości do którego przekierowano moje zapytanie o dodatkowe czujniki.\n« Odpowiedź #3 dnia: 01 Luty, 2018, 23:27:08 »\nKupiłem dziś stację w Lidlu.\nCzujnik zewnętrzny wygląda identycznie jak ten w stacjach meteo (akurat mam do wglądu) i ma możliwość pracy na jednym z 3 kanałów ustawianych pod pokrywą baterii.\nNiestety nikt z obsługi Lidla nie jest w stanie powiedzieć gdzie i za ile dokupić dodatkowe czujniki.\n« Odpowiedź #4 dnia: 03 Luty, 2018, 17:02:09 »\nRozkręcałeś może czujnik zewnętrzny, aby zobaczyć jaki sensor pomiarowy został wykorzystany? Jest to nowy produkt, mógł zostać zastosowany jakiś nowszy (dokładniejszy) sensor.\n« Ostatnia zmiana: 03 Luty, 2018, 23:35:05 wysłana przez Parasol »\n« Odpowiedź #5 dnia: 03 Luty, 2018, 20:01:08 »\nNie rozkręcałem. Po odpowiedzi wczoraj od przedstawiciela Lidla oddałem stację. Mogę potwierdzić, że działa z kilkoma czujnikami bo kupiłem 2 stacje w lidlu i do jednej podpiąłem 2 czujniki, ale z racji faktu, że nie można dokupić samego czujnika to oddałem obie do sklepu.\nW tym samym czasie przyszło Meteo Sp-73 z 3 czujnikami i póki co chyba zostanę przy tej stacji. Fajnie działa połączenie z aplikacją i możliwością monitorowania temperatury z telefonu.\nA poniżej odpowiedz przedstawiciela Lidla dla stacji Auriol:\nChcielibyśmy poinformować, że w opakowaniu znajduje się jeden czujnik, natomiast artykuł stacja pogodowa sterowana radiowo IAN może współpracować z kilkoma czujnikami.\nJednocześnie informujemy, iż dostawca artykułu nie prowadzi sprzedaży części zamiennych do wskazanego artykułu.\n« Odpowiedź #6 dnia: 28 Marzec, 2018, 11:52:02 »\nOd jutra będzie dostępna (w Lidlu) kolejna stacja, jest w identycznej cenie, ale tym razem wyświetlacz jest czarno-biały. Do tego modelu będzie można bez problemu dokupić dodatkowe czujniki. Szczegóły tutaj: http://stacje-pogody.pl/artykul_stacja_pogodowa_auriol_4_ld4868_od_29_marca_w_lidlu_za_89_90_zl,82.html\n« Odpowiedź #7 dnia: 31 Marzec, 2018, 14:13:13 »\nCytat: Parasol w 28 Marzec, 2018, 11:52:02\nCzy ktoś ma te najnowszą stacje i może powiedzieć czy nie zawyża temperatury wewnetrznej przy podświetleniu jak stacja auriol o której jest temat? Wie ktoś co może być powodem że temperatura wewnetrzna i wilgotność sie nie aktualizuje? Dopiero trzeba wyłączyć i ponownie włączyć zasilanie aby nastąpiła zmiana?, problem ten pojawił sie od wczoraj\n« Odpowiedź #8 dnia: 31 Marzec, 2018, 17:05:02 »\nChyba nie ma takiej stacji, a właściwie to konsoli w której po włączeniu podświetlenia wskazania wewnętrznej temperatury nie pójdą w górę.\n« Odpowiedź #9 dnia: 31 Marzec, 2018, 17:38:32 »\nCytat: radio w 31 Marzec, 2018, 17:05:02\nSą takie stacje, czujnik wewnętrzny temp./wilg. jest wtedy umieszczony na zewnątrz, zobacz np.: http://stacje-pogody.pl/artykul_nowe_kolorowe_stacje_pogodowe_firmy_hyundai_ws_2303_i_ws_8446,80.html\n« Odpowiedź #10 dnia: 31 Marzec, 2018, 18:25:32 »\nTak, ale tu jest mowa o konsoli z wmontowanym czujnikiem temperatury wewnątrz, i do takiej, lub takich odniosły się moje słowa, logiczne przecież jest że jeżeli czujnik będzie poza stacją to nie wykaże wzrostu temperatury bo na podstawie czego?


Zasłużeni dla turystyki z nagrodami\nWojewódzkie obchody Dnia Turystyki w Chełmnie, fot. Andrzej Goiński/UMWKP\nRokrocznie wraz z zakończeniem sezonu swoje święto obchodzą przedstawiciele branży turystycznej. Tegoroczne wojewódzkie obchody Światowego Dnia Turystyki, podczas których nagrody i wyróżnienia odebrali najbardziej zaangażowani w budowanie marki turystycznej Kujaw i Pomorza, odbyły się w piątek (30 września) w Kinoteatrze Rondo w Chełmnie. W uroczystości wzięli udział członek zarządu województwa Sławomir Kopyść i radni sejmiku Katarzyna Lubańska i Robert Malinowski.\nw kategorii Działalność na rzecz rozwoju turystyki i popularyzacji krajoznawstwa - Lech Wojciech Krajewski, członek Kujawskiego Oddziału PTTK we Włocławku oraz powiat świecki,\nw kategorii Przedsięwzięcie biznesowe - Cukrownia Żnin,\nw kategorii Promocja w mediach społecznościowych - Dom Legend Toruńskich.\nW ramach wojewódzkich obchodów w Chełmnie odbyło się także Regionalne Forum Turystyki adresowane do przedstawicieli branży turystycznej, samorządów terytorialnych oraz instytucji i podmiotów odpowiedzialnych za tworzenie, rozwój i promocję produktów turystycznych. Wśród poruszanych tematów znalazły się trendy i zmiany zachodzące w turystyce oraz budowa marek. Podczas spotkania zaprezentowane zostały także wyniki badań ruchu turystycznego województwa kujawsko-pomorskiego w 2019 opracowane przez agencję Selectiv.


Proza - Kłamca cz. 5 - - Dawied - Portal literacki - Wspieramy Polską Młodą Twórczość\nStrona Główna - Proza - Kłamca cz. 5\n"Marlen cz. 10" 22.02.2009\n"Marlen cz. 6" 31.01.2009\n"Uwierzcie cz.4" 13.04.2009\nKłamca cz. 5\nNatalka, z torbą przewieszoną przez ramię, wyszła z mieszkania. Rozłożyła parasol i schroniła się przed ulewnym deszczem. Omijając kałużę, rozkoszowała się melodią wygrywaną przez krople, dudniące w materiał rozpostarty na metalowych promieniach. Lubiła zapach deszczu i tą metamorfozę barw, kształtów, w pryzmacie deszczowej ściany. Jakiś chamski kierowca wjechał w dziurę, a kałuża niczym wulkan w czasie erupcji, wzniosła się w przestrzeń i ciągnięta do ziemi grawitacją, ochlapała nieco pokraczną postać. Dziewczyna do pracy miała sporo czasu – lubiła wyjść wcześniej i się spokojnie przygotować, dlatego stanęła i wpatrywała się w opryskanego jegomościa. Szedł cały mokry, kołysząc się na boki. Czerwony krawat i podkrążone oczy sprawiały, że budziły się w niej obawy. Nie wiedziała przed czym, nie była nawet pewna, czy to na pewno lęk, ale doznanie było mocne. Rozpięta marynarka i ciemne jeansy, trendy pantofle i obojętność, tworzyły dziwną mieszankę. - Jaki koleś... - szepnęła. Nie poruszając się, toczyła zaciętą walkę między lękiem, ciekawością, a życzliwością i chęcią pomocy. Wynik mógł być tylko jeden. Bez słowa minęła mężczyznę i w zamyśleniu nawet się nie odwróciła. W głowie pojawiła się melodia. Tony pełne tajemnicy lekko wędrowały po gamie, wprowadzając dziwne zamieszanie. Później cisza rozbłysła i spaliła się galopującym szaleństwem muzyki. Obraz mężczyzny zapisany na taśmie neuronów i melodia, której nie da się zagrać, bo mózg tworzy nowe rytmy, nowych dźwięków – tak w tamtej chwili wyglądała podświadomość Natalii. Można nazwać to uczuciami. Idąc ulicami miasta, w oprawie betonowych chat, potykając się o nierówny chodnik, widzi się nadczłowieka prawdy. Istotę z krwi i kości, niedoskonałego, innego niż wyobrażenie, nie pasującego. I żadna laska nie chce się z nim pieprzyć. Natalka mokra wpadła na hale. Uśmiechnąłem się i wziąłem jej parasol. Odwzajemniła się niepewnym grymasem i powiedziała: - Leje. - Nie przejmuj się – podałem jej ręcznik – To tylko osiem godzin w tą ulewę. - Lubię deszcz, więc na pewno się nie martwię – rzuciła nieco złośliwe spojrzenie i kontynuowała – zaraz się rozjaśni. - Wątpię – deszcz nasilał się, a z meteorologii na geografii miałem pałę - Nie znasz się – trąciła mnie jakoś tak odruchowo, jakoś tak zalotnie. - Dobra, chodźmy, bo nas zwolnią – faza dystansu szła bardzo dobrze. Pierwszego dnia pozwoliłem sobie na flirt i kilkoma wyznaniami o poezji i muzyce kupiłem jej sympatię. Skłamałem, mówiąc, że nie było stać mnie na studia i teraz sam w bibliotekach się dokształcam. Dodałem coś o talencie do piłki nożnej i ostatnim przedstawieniu w teatrze – nie byłem oczywiście, ale recenzję dałem radę przeczytać. Pozwoliłem sobie pokazać jaki ze mnie erudyta i w końcu sprowokowałem sytuację, gdy niby przypadkiem, Natalia musiała wpaść w moje ramiona. Jej piersi były boskie. Nie za duże, ale idealnie komponowały się z sylwetką. Gdy tak leżała w moich objęciach, poczułem ich delikatne krągłości pod cienkim stanikiem. Nie jakieś wielkie mleczne worki co wiszą, niczym wymiona u krów, ale jędrne arbuziki, kuszące kształtem. Od razu spojrzałem jej w oczy i z wahaniem przybliżyłem swoje wargi do jej. Nie musnęły się nawet, ale brak sprzeciwu troszkę mnie zawiódł. Zgodnie z planem ominąłem usta, oparłem głowę na jej ramieniu i szepnąłem do ucha. - Przepraszam – puściłem ją i odszedłem. Drugi dzień dystansu miał być rutynowym kuszeniem i odpuszczaniem, gdy przeciwnik łapał się na haczyk. Czekanie wzmaga apetyt. Chciałem Natalię rozpalić do granic możliwości, by stapiała się pożądaniem w jeden wielki wyrzut, a później przebiję wrzód ich związku i odejdę. Jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, a poza tym, dawno nie byłem w żadnej, na żadnej, a nawet obok żadnej dziewicy. Ta ich naiwność i nieporadność jest słodka. Kiedyś robiłem małą kolekcję, ale szybko mnie to znudziło, okazało się zbyt proste i infantylne dla takiego mistrza jak ja, dla artysty. Zlecenie było spory kawałek za miastem. Podróż nienowym ducatem w taką pogodę średnio mi się podobała, dlatego od razu spróbowałem poflirtować z Natalią dla zabicia czasu. Może kłóciło się to, ze strategią rozpal i olej, ale dobry dowódca strategie koryguje na bieżąco. Wycieraczki pracowały z maksymalną szybkością. Dziewczyna siedziała obok taka bezbronna, z rękami założonymi na kolanach. Patrzyła przed siebie za wszelką cenę, nie chcąc okazać swojego zainteresowania. Wpatrywanie w jej zagubienie sprawiało mi niewymowną, ale jednocześnie irracjonalną przyjemność. Głupia grzeczna kózka, a jednak... nie mogłem sobie odmówić. - Może ci zimno? Podkręcę odgrzewanie – sięgnąłem już po pokrętło. - Nie, jest bardzo dobrze – uśmiechnęła się i nieco skrępowana moim spojrzeniem, wróciła do podziwiania rozbijających się o szybę kropel deszczu. - To chyba za karę wysłali nas na takie za dupie, przepraszam, za wyrażenie, ale nie wiem, jak inaczej to nazwać. Może ty komuś podpadłaś? - O ile mi wiadomo to miałam okazję tylko tobie, także muszę podziękować za tą podróż – nieco rozluźniona szybko dodała – a zadupie, to mała wieś. A niby taki bystry. - Bardzo śmieszne – udałem nieco naburmuszonego – ale skoro nalegasz z podziękowaniami, to tylko buziakiem w to miejsce – wskazałem prawy policzek. - Nie, zapomnij, pff – i nieco ciszej – Mariusz by mi tego nigdy nie wybaczył. - Natalka, myślisz, że ja bym sobie pozwolił na takie coś w jakimś starym gracie? W życiu z taką dziewczyną jak ty, podziękowania odbieram tylko na kolacji przy świecach, a na taką wątpię żebym cię skusił – wywrócenie kota ogonem zawsze daje świetne rezultaty. - Próbuj, z przyjemnością przekonam się, że nie masz szans zachwycić czymkolwiek wyjątkowym, bym mogła się zgodzić. - Czyżby jakieś wyzwanie? - Tak! - podniosła głos i wyciągnęła rękę. - Ok, jesteś moja – puściłem jej oczko pewien sukcesu i uścisnąłem delikatną dłoń. Może pięć minut później Natalia zadręczała się tym co zrobiła. Myślała gorączkowo o Mariuszu, ale wizja podrywu podniecała ją, ba, ja ją podniecałem. Walka z samą sobą kiepsko wychodziła, przez co dziewczyna zadręczała się całą drogą, kurczowo zaciskając palce na pasach. Pytałem ją jeszcze, ale zdawkowe odpowiedzi kazały się tymczasowo wycofać. Gdy dotarliśmy na miejsce, słoneczko wyszło zza chmur i mogliśmy odetchnąć w jego promieniach. Rozciągnąłem się i oczywiście z pierwszym krokiem musiałem zaliczyć błotko. But się zatopił i musiałem wołać do pomocy Natalkę, która śmiała się ze mnie wniebogłosy. Oparłem się o nią i typowym mlaśnięciem wydostałem buta. - Jak w masło – ukryłem zirytowanie i pozwoliłem sobie na obrócenie sytuacji w żart. - Radek muszę powiedzieć, żeś teraz jest swojski chłop – zaśmiała się, a ja wraz z nią buchnąłem udawaną radością. Byłem na maksa wkurzony. Buty za 350 złoty poszły się właśnie jebać. Próbki produktów spodobały się właścicielom sklepu, a choć może warunki nie były super konkurencyjne, to dzięki mojemu wrodzonemu talentowi do ściemniania, przekonaliśmy ich. Natalia dopowiadała jakieś pierdoły od strony technicznej typu, że zdrowe, że na pewno się sprzeda i takie tam, a ja skupiłem się na pieniądzach. Nic tak dobrze nie przemawia do klienta, jak wizja zarobku i wiedziałem o tym doskonale. Duży klient i duży sukces. Natalia o tym nie wiedziała, ale prawdopodobnie czekała mnie niezła premia. To nie jest tak, że pojechałem i załatwiłem. Najpierw dzwoniłem, później z żoną jednego z panów się umówiłem na rozmowę (tyle lat, a całowała się tak nieporadnie, a fuj) i musiałem naciskać i się wpychać. Podobało mi się to, ale zdecydowanie na resztę życia, było to za mało. W drodze powrotnej, udając mocno podekscytowanego (tak naprawdę brałem to na zimno), znów zacząłem rozmowę, ale teraz z innej strony: - Udało się nam i to dzięki tobie. Ja nie znam się na tym wszystkim, a ty swoim podejściem kupiłaś ich. - Żebyś wiedział. Zanudziłbyś ich jeszcze trochę tą paplaniną o pieniądzach. - Wcale, że nie – odpowiedziałem oburzony i dodałem – to, że masz ładniejszy uśmiech wcale nie oznacza, że jesteś lepsza w zagadywaniu klientów – uśmiechnąłem się, a ona odpowiedziała jedynie rumieńcem – Ten twój chłopak często prawi ci komplementy? - Mariusz? - zapytała nieco zagubiona, szukając w głowie jakiś przykładów – dość często – skłamała, co zauważyłem od razu. - Musi być z niego w porządku facet – udałem na maksa poważnego i spojrzałem na nią. - Gdy nie pije jest bardzo w porządku – szepnęła. - Kurcze na pewno, aż tak źle nie jest – pocieszałem ją, próbując jak najwięcej wyczytać z jej zachowania. - Jest – spojrzała dziwnie zmartwiona na telefon – ale może zmieńmy temat. Właściwie to ciągle ty wypytujesz, a ja ci się zwierzam, jak głupia jaka, a tak naprawdę, nic nie wiem. - Dużo wiesz o mnie. - Ale chodzi mi o to, co czujesz, czy kogoś kochasz, kochałeś? Ja przed tobą jestem praktycznie naga. Jestem na siebie wściekła, że tak szybko, wszystko ze mnie wyciągnąłeś. - Nie przejmuj się tym – uśmiechnąłem się sztucznie i dodałem – taka specyfika tej nudnej pracy. - Nie zmieniaj tematu, tylko już mi tu opowiadaj, ale jak na spowiedzi – potrafiła nieznośnie trajkotać, ale za to przy tym jej piersi pięknie falowały z każdym oddechem, a nieskoordynowane ruchy rąk magicznie podkreślały jej złość – czekam Radeczku. - Nie wymigam się? - Nie! Przyznaję się. Miałem ochotę się tak na nią rzucić, zerwać ubranie i całować, pieścić, dotykać. Dawno żadna dziewczyna tak nie zadziałała na moje zmysły. Najlepsza praca artysty, życie tego chce, czuję to.\nDedykacja: Tym, którzy chcą sie przekonać co jest na końcu\nIlveran Redaktor 04 01 2010 (18:27:58)\nWiesz co jest jednym z największych plusów tego opowiadania? To, że niesamowicie je czuję. Tak jakbym nijako była na miejscu tej Natalii i odczuwała te emocje związane z Radkiem. Naprawdę wyjątkowe czuć coś takiego, działasz na wyobraźnię i piszesz tak, że nietrudno widzieć całą sytuację. Wyśmienity styl i czytelnik z ciekawością brnie do przodu, by poznać co będzie dalej. Długo czekałam na Kłamcę i się opłaciło, zdecydowanie. Teraz tylko, byś już mnie nie zostawiał dłużej bez niego.\nLilka Użytkownik 04 01 2010 (15:33:41)\nPodoba mi się zakończenie. Jest jakby podsumowaniem tego wszystkiego, co zawarłeś w tekście. Zwróciłam też uwagę na różnice charakterów. Zwykle to mi umyka, ale w Twojej pracy zaznaczyłeś to. Stylowo świetnie, fabuła ciekawi i wciąga. Akurat siedziałam na informatyce, kiedy Kłamca mi się nawinął, i nie słyszałam, jak mówił do mnie nauczyciel. Kilka razy w dialogach parę zdań brzmiało mi trochę nie po polskiemu, ale poza tym w porządku. Nie mogę doczekać się następnej części :) waham się co do oceny - szóstka z minusem czy piątka z duużym plusem? Co byś wolał ;)