Karty – BIZNES BEZ STRESU\nLudzie często narzekają, że los przydzielił im tak słabe karty do gry, że nie sposób za ich pomocą wygrać życiowej partii. Mają też pretensję, że brat, szwagier, sąsiad albo kolega z pracy dostali same asy, a oni tylko blotki. Czym są te karty losu? To geny, rodzina oraz miejsce, z którego pochodzimy i gdzie się wychowaliśmy. Chcę ci dziś opowiedzieć historię dowodzącą, że od otrzymanych kart znacznie ważniejsza jest chęć do gry, determinacja i wola ciągłego doskonalenia umiejętności.\nLena przyjechała do Warszawy na studia. Dziś nazwalibyśmy ją „słoikiem”. Przyjechała z niewielkiej miejscowości i nie za bardzo mogła liczyć na materialne wsparcie rodziny. Raczej sama czuła się zobowiązana do pomocy bliskim. Zrządzenie losu sprawiło, że zdecydowaliśmy się ją zatrudnić w naszej firmie.\nMimo że nie miała doświadczenia, bardzo szybko „ogarnęła” obowiązki na swoim stanowisku pracy. Jej systematyczne podejście do zadań zaczęło zdecydowanie przerastać potrzeby firmy. ;-)\nPonieważ uważam, że w dzisiejszych czasach bardzo przydaje się sprawne pisanie na klawiaturze komputera, zachęciłem ją, żeby w wolnych chwilach ćwiczyła tę umiejętność. Już po kilku miesiącach była lepsza od większości z nas. A inne osoby, które starałem się zmobilizować do takiego treningu, obruszały się i z uporem dziobały w klawisze dwoma palcami.\nMinęło kilka lat i nadszedł czas pożegnań. Lena dostrzegła swoją przyszłość w innej branży – lepiej odpowiadającej jej zainteresowaniom. Bardzo żałowałem, że profil naszej firmy nie dawał jej takich możliwości rozwoju.\nNastępne lata przynosiły wieści o kolejnych sukcesach tej wspaniałej dziewczyny. Samodzielnie i rozważnie prowadziła duże projekty, zdobywając coraz większe uznanie przełożonych. W międzyczasie wyszła za mąż, urodziła trójkę wspaniałych dzieci, kupiła mieszkanie, a potem zainwestowała w nieruchomości na wynajem. Nigdy nie dała się wkręcić w korporacyjny kierat i styl życia polegający na codziennym przyklejaniu do twarzy papierowego uśmiechu i życiu ponad stan.\nI powiedz sam: czy na początku Lena dostała wygrywające karty?\nCzy użalała się nad sobą albo zazdrościła innym?\nPo prostu zaczęła grać i wygrywać!\nNie narzekaj więc na karty, lecz postaraj się za ich pomocą jak najlepiej rozegrać partię swojego życia!\n12 lat Biznesu Bez Stresu\n5 myśli w temacie “Karty”\n2018-08-09 o 22:54\nŻeby grać i wygrywać to trzeba mieć ten gram odwagi inicjujący grę.\n2018-08-10 o 10:17\n@Orginal_Replica: Odwaga plus chęć uczenia się są znacznie ważniejsze od „układów”, ponieważ te cechy same w sobie stanowią czynniki „układotwórcze”. Wokół takiej osoby kryształ „układu” sam się tworzy.\n2018-08-10 o 19:21\nŚp. profesor Andrzej Bolewski chyba by Cię pochwalił za przyczynek do krystalografii.\nAlbo wywalił indeks przez okno (gabinet miał na 2. kondygnacji). :)))\nA w sprawie „układów” – jeśli w firmie czuje się nepotyzm, to koniec takiej firmy jest blisko. Stagnacja zaś pewna. Znamy mnóstwo firm, gdzie najlepiej zarządzają dzieci właściciela; tzn. znaliśmy, bo tych firm już w większości nie ma.\nDuży przykład? Mgr inż. Krzysztof Olszewski – NEOPLAN jako firma rodzinna, w rezultacie SOLARIS.\nObecna sytuacja Solarisa to case study na inny temat.\n2018-08-11 o 16:02\n@Orginal_Replica: Sukcesja w rodzinie to coraz trudniejszy temat. Dziś młodzież rozwija własne „zainteresowania” (na przykład do szybkich samochodów albo dalekich podróży) zamiast terminować w warsztacie u swojej mamulki albo ojczulka…\n2018-08-12 o 10:17\nTo jest chyba kolejny temat rzeka. Przydałoby się tu w dyskusji kilkoro socjologów, bo inżynierowie mogą nie starczyć.


Fasola Jaś Karłowy pochodzi z polskich upraw, jest to najbardziej znana zarazem bardzo zdrowa odmiana tej rośliny. Zawiera ogromną ilość wartościowego oraz łatwo przyswajalnego białka, który jest niezwykle istotnym budulcem naszego organizmu. Dlatego też z powodzeniem może zastąpić mięso w naszej diecie. Zawiera wiele cennych substancji odżywczych między innymi żelazo, magnez, wapń, potas i fosfor. Nie znajdziemy w niej sodu, co jest istotne dla osób zmagających się z nadciśnieniem. Jest bogata w witaminy z grupy B, bez których wchłanianie minerałów zachodzi nieprawidłowo. Dostarcza również witaminę A, E oraz K. Nasiona te są doskonałym źródłem błonnika pokarmowego regulującego procesy trawienne oraz przyspieszającego metabolizm. Jaś Karłowy zawiera także cenne tłuszcze roślinne, lecytynę oraz fitosterole.\nFasola Jaś Karłowy to produkt, po który warto często sięgać. Jest wartościowym dodatkiem do wszelkiego typu zup czy gulaszy, to główny składnik smacznej fasolki po bretońsku. Jaś Karłowy sprawdzi się w postaci past kanapkowych czy jako składnik kotletów wegetariańskich.\nFasolę Jaś należy przed ugotowaniem moczyć w wodzie około 12 godzin. W tym czasie nasiona zwiększają swoją objętość, dzięki czemu gotują się szybciej oraz nie pękają.\nFasola Biała gruby JAŚ...


Jak wygląda stójka Janikowskiego? Fragmenty treningu ze Złotkowskim (WIDEO) - Polsat Sport\nJak wygląda stójka Janikowskiego? Fragmenty treningu ze Złotkowskim (WIDEO)\n03.02.2017, 13:11 Sporty walki\nDamian Janikowski (0-0) swój zawodowy debiut w MMA zaliczy na Stadionie Narodowym podczas KSW Colosseum. Medalista olimpijski nie zna jeszcze nazwiska swojego przeciwnika, ale ciężko pracuje na treningach nad nowymi płaszczyznami. Jak aktualnie Janikowski prezentuje się w stójce?\nDamian Janikowski: Stworzę nową wersję zawodnika MMA (WIDEO)\nZ debiutem Damiana Janikowskiego w MMA kibice i eksperci wiążą ogromne nadzieje. Sam zainteresowany podchodzi do swojego debiutanckiego występu niezwykle poważnie. Brązowy medalista olimpijski z Londynu przeprowadził się do Warszawy i aktualnie trenuje w klubie S4 Fight Club.\nGłównym szkoleniowcem Janikowskiego jest oczywiście Piotr Jeleniewski, postępami w stójce zajmuje się Robert Złotkowski, a za szlifowanie technik parterowych odpowiada Kamil Umiński. Trenerzy byłego zapaśnika są pod wrażeniem aktualnej dyspozycji nowego nabytku KSW.\n- Wbrew pozorom stójka Damiana nie jest taka zła jak wszystkim się wydaje. Jest dynamiczny, jest bardzo agresywny, jest w doskonałej formie fizycznej i tylko trzeba to wszystko poukładać. Musimy po prostu popracować nad pewnymi niuansami i połączyć różne elementy w jedną całość - mówił Robert Złotkowski w rozmowie z Polsatsport.pl.\nJak wygląda aktualnie forma Damiana Janikowskiego w stójce? Zobaczcie fragmenty treningu z Robertem Złotkowskim w załączonym materiale wideo!\nDAMIAN JANIKOWSKIKSWKSW COLOSSEUMMMASPORTY WALKI


» HAGEN Centrum masażu dla kota CATIT DESIGN SENSES\nKażdy, kto posiada kota, doskonale wie do czego zdolne jest zwierzę, które się nudzi. Zabawki CATIT DESIGN SENSES zostały stworzone, aby pobudzić wszystkie zmysły kocurów oraz by dodatkowo zaspokoić ich instynktowne potrzeby. Gwarantuje doskonałą zabawę przed długie godziny.\nCentrum masażu dla kota HAGEN zapewnia mu ciągłe czochranie i dotykanie nawet wtedy, gdy właścicieli nie ma w domu. Zabawka wyposażona jest w różne elementy, które masują, drapią kociaka, a kocimiętka dodatkowo pobudza zmysł smaku oraz węchu.\nWyposażenie zabawki dla kota - centrum masażu:\ngumowy stymulator, który czyści zęby kota z resztek niestrawionego jedzenia i zapewnia mu doskonałą higienę pyszczka,\nmasująca głowica, która delikatnie masuje szyję, głowę i pyszczek kota,\nmasująca mata, która drapie łapki kocura, zapewniając mu idealny relaks,\nszczotki do czesania- stymulują gruczoły na mordce\nZabawka CATIT DESIGN SENSES - centrum masażu dla kota jest idealnym rozwiązaniem dla wszystkich tych, którzy często muszą zostawić swojego pupila samego. Idealnie skonstruowana mata z masującymi wypustkami zapewni kotu ciągłe czochranie i zaspokoi potrzebę dotyku i pieszczoty.\nW zasadzie to i zabawka dla kota i coś co dba o jego komfort życia. Nasz kociak najbardziej upodobał sobie masażer dziąseł i dziamdzia go kilka razy dziennie. Można tam podsypać kocimiętkę i jest to bardziej atrakcyjne dla kota. Generalnie jak nie mam czasu żeby kota miziać to on z fochem wędruje do tej zabawki, wywala się na plecy i sam się mizia :D Jak to kot :)


Hale namiotowe używane na sprzedaż - Trans Hall\nCoraz więcej osób skłania się ku organizacji imprez okolicznościowych czy sportowych na wolnym powietrzu. Niezbędna będzie zatem do tego odpowiednia konstrukcja, taka jak hala namiotowa. W naszej firmie można taką konstrukcję wynająć, jednak proponujemy Państwu także ciekawą alternatywę. Oprócz wynajmu, zajmujemy się także sprzedażą hal namiotowych używanych.\nProponowane przez nas hale namiotowe używane to nic innego, jak konstrukcje aluminiowe, które są wykończone specjalnym materiałem, które można przyrównać do płótna. Jest ono odporne na wszelkiego rodzaju uszkodzenia mechaniczne, ale też chroni przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi. Boki wykonane są najczęściej z jednowarstwowego materiału PCV, mogą być także zrobione z blachy trapezowej powlekanej. Po zakupie takiej konstrukcji otrzymają Państwo używaną halę namiotową bez jakichkolwiek wad konstrukcyjnych w bardziej atrakcyjnej cenie niż prosto od producenta. Jedyne ślady użytkowania jakie można zauważyć, mogą znajdować się na profilach czy plandece, przez co mogą zmienić nieco swoje przeznaczenie, jednak świetnie sprawdzą się np. jako magazyn. Ze względu na swoją niską wagę, taką konstrukcję jesteśmy w stanie postawić na dowolnym podłożu, a ze względów bezpieczeństwa, kotwimy ją do podłoża na głębokość około 1 metra przy pomocy szpil stalowych.\nNamioty, o których wyżej wspomniano można zakupić zarówno w wersji całkowicie nowej lub z rynku wtórnego. Niektórzy klienci, którzy nie mają wystarczających środków finansowych, decydują się też na alternatywne rozwiązanie, jakim jest wynajem takich obiektów na kilka tygodni lub miesięcy. Zależy nam na Państwa zadowoleniu, dlatego decydując się na współpracę z nami nie muszą się Państwo o nic martwić. Po naszej stronie jest zarówno transport hal namiotowych używanych, jak i ich montaż we wskazanym miejscu. Zajmujemy się także ewentualnym serwisem i usuwaniem usterek. Dysponujemy ogromnym wyborem używanych hal namiotowych, dlatego czas ich montażu od zamówienia i zakupu jest bardzo szybki.\nCena i dostępne rozmiary hal namiotowych\nJak wiadomo przeznaczenie i zastosowanie używanych hal namiotowych jest bardzo szerokie. To samo tyczy się rozmiarów oferowanych przez nas konstrukcji. Proponujemy hale o szerokości 10 metrów, 15 metrów lub 20, których długość może być dowolna, wysokość ściany bocznej 3 lub 4 metry, a kąt nachylenia dachu 18 stopni. Oferujemy także konstrukcje o szerokości 25 metrów, długość dowolna, wysokość ściany bocznej 3,5 metra, natomiast kąt nachylenia dachu będzie wynosił 15 stopni. Cena za każdym razem ustalana jest indywidualnie i zależy od zapotrzebowania, a także wyposażenia dodatkowego.\nOferta hal używanych na sprzedaż\nHale o szerokości 10 metrów, długość dowolna, wysokość ściany bocznej 3 lub 4 metry, kąt nachylenia dachu 18 stopni\nHale używane 10m\nHale o szerokości 15 metrów, długość dowolna, wysokość ściany bocznej 3 lub 4 metry, kąt nachylenia dachu 18 stopni\nHale używane 15m\nHale o szerokości 20 metrów, długość dowolna, wysokość ściany bocznej 3 lub 4 metry, kąt nachylenia dachu 18 stopni\nHale używane 20m\nHale o szerokości 25 metrów, długość dowolna, wysokość ściany bocznej 3.5 metra, kąt nachylenia dachu 15 stopni\nHale używane 25m


Wnętrza DoMilimetra: Wielbłąd + Lampart = Żyrafa. Motywy z wakacji vol.5\nSzczególnie często żyrafa występuje w pokojach dziecięcych i to nie tylko w formie mniejszych lub większych pluszowych zabawek. Jest też obecna w bardziej „poważnych” pomieszczeniach – w salonie, holu, na klatce schodowej, w sypialni czy też w salach jadalnych/restauracyjnych. W tego typu wnętrzach często pojawia się jako pełnowymiarowa rzeźba wspaniale podkreślająca niewątpliwy atut pomieszczenia, jakim potrafi być jego wysokość. Żyrafa prezentowana jest także w mniejszych formach, np. jako doniczka czy ozdobna figurka. Jednak najczęściej w projektach wnętrz pojawia się jako dekoracyjny wzór obiciowy lub ścienny, występujący w szerokiej gamie kolorystycznej, a nie tak jak w naturze, gdzie występuje przecież tylko w brązach i beżach. Skóra tego zwierzęcia stała się też inspiracją dla kolekcji znanej marki płytek mozaikowych Bisazza, naszym zdaniem taki łazienkowy kamuflaż wygląda oszałamiająco.\nNa koniec należałoby także wspomnieć, że żyrafa stała się sławna dzięki wybitnemu malarzowi surrealistycznemu Salwadorowi Dalemu i jego „Płonącej żyrafie”, którą uważał za symbol męskości.\nZapraszamy do obejrzenia naszego krótkiego zbioru inspiracji z żyrafą w roli głównej.\nAutor: DoMilimetra o 09:55


Polsko-Niemieckie Nagrody Dziennikarskie 2015 - Aktualności - Krzysztof Miszczak\nPierwsze Dni Mediów odbyły się w 2008 roku w Poczdamie pod hasłem: "Machina polityczno-medialna: Polska i Niemcy w europejskich doniesieniach medialnych". W dyskusjach uczestniczyli m.in. Gesine Schwan i Władysław Bartoszewski. "20 lat później..." to motto Dni Mediów 2009, które gościły w Szczecinie i były okazją do spotkania wysokiej rangi gości i świadków wydarzeń roku 1989, m.in. Hansa-Dietricha Genschera, Lecha Wałęsy, Tadeusza Mazowieckiego i Aleksandra Kwaśniewskiego. III Polsko-Niemieckie Dni Mediów odbyły się w 2010 roku w Dreźnie pod hasłem: "Polska i Niemcy - partnerzy na Wschodzie". O stosunkach między Unią Europejską a jej wschodnimi sąsiadami i Rosją dyskutowali m.in. prof. dr Hans-Gert Pöttering, Cornelia Pieper oraz Paweł Kowal. Tematem Dni Mediów w 2011 roku była "Agenda 2031: Kolejnych 20 lat sąsiedztwa - Polska, Niemcy i UE". Dziennikarze, politycy i działacze społeczni, wśród nich m.in. Jerzy Baczyński, Jolanta Fedak, Jurek Owsiak, Wolfgang Kenntemich, dyskutowali w Zielonej Górze o dziennikarskich, politycznych i gospodarczych wyzwaniach dla Polski i Niemiec na kolejnych 20 lat. Honorowym ambasadorem edycji 2011 był Fritz Pleitgen.\nVI Polsko-Niemieckie Dni Mediów odbywały się w 2013 roku we Wrocławiu w dniach od 6 do 8 czerwca. Tytuł tegorocznej konferencji, na którą jak co roku przybyło wielu dziennikarzy i ekspertów, brzmiał „Wyprzedzić zmianę – Polska i Niemcy 2013”. Z dużym zainteresowaniem spotkały się towarzyszące konferencji warsztaty tematyczne, które po raz pierwszy pojawiły się na Polsko-Niemieckich Dniach Mediów, a w przyszłych latach mają już być ich stałym elementem. W sumie było ich pięć. Prowadzone były między innymi przez Pawła Reszkę i Michała Majewskiego z Fundacji Reporterów i Ulricha Krökela z n-ost.\nW debacie uczestniczyli między innymi publicysta Paweł Lisicki, Jiři Čistecký, dyrektor Departamentu Europy Centralnej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej, Herbert Leopold Gabryś, przewodniczący Komitetu do Spraw Polityki Klimatyczno-Energetycznej w Krajowej Izbie Gospodarczej i Patrick Graichen, dyrektor Agora Energiewende.\nDni Mediów organizowane są wspólnie przez Fundację Roberta Boscha, Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej i region przygraniczny w Polsce lub w Niemczech.\nPodczas Polsko-Niemieckich Dni Mediów 21 maja br. uhonorowano laureatów Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej im. Tadeusza Mazowieckiego 2015. W kategoriach Prasa, Radio, Telewizja nagrodzono teksty i audycje z „Gazety Wyborczej”, Radia Wrocław oraz saksońskiej stacji MDR. Nagrodę specjalną „Dziennikarstwo na Pograniczu” otrzymała audycja z Radia Szczecin. – Dziennikarze zajmujący się polsko-niemieckimi zagadnieniami zasługują na specjalne uznanie – podkreślił podczas gali Tomasz Sobieraj, Wicemarszałek Województwa Zachodniopomorskiego. Zwycięzców i nominowanych odznaczono 21 maja 2015 r. podczas gali w Trafostacji Sztuki w Szczecinie.\nXIX konkurs o Polsko-Niemiecką Nagrodę Dziennikarską im. Tadeusza Mazowieckiego oraz Dni Mediów w przyszłym roku gościć będą w Saksonii. Nominowane i nagrodzone prace dostępne są do wglądu na stronie fwpn.\nOtwarcie Dni Mediów\nDebata fishbowl: Nauki z kryzysu wokół Ukrainy. Jak Polska i Niemcy mogą w przyszłości współdziałać na wschodzie Europy?\nModeracja: Andrzej Grajewski, szef działu Świat, „Gość Niedzielny”\n„Small Talk” z udziałem (niektórych) nominowanych do konkursu o Polsko-Niemiecką Nagrodę Dziennikarską im. Tadeusza Mazowieckiego 2015\nModeracja: Karolina Golimowska i Daniel Tkatch, zwycięzcy Nagrody Dziennikarskiej im. Tadeusza Mazowieckiego 2014 w kategorii Prasa za pracę „Jetzt bin ich also deutsch / Więc jesteśmy Niemcami”, opublikowaną w „The Germans”\nZakończenie Dni Mediów


Hotele 4 gwiazdkowe w Frankfurt nad Menem\nFrankfurt nad Menem (Stare Miasto) (8)\nFrankfurt nad Menem – okolice lotniska (8)\nTargi Frankfurckie (67)\nWieżowiec Main Tower (66)\nCentrum fitness (52)\nFellnerstr. 3, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nPrzyjazny dla rodziny 3-gwiazdkowy The Suite Hotel znajduje się w finansowej dzielnicy, oddalonej zaledwie o kilka minut od Targi Frankfurckie, Commerzbank i Messe Frankfurt.\nMainzer Landstrasse 261-263, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nSympatyczny Tryp By Wyndham Frankfurt Hotel oferuje 142 eleganckie pokoje, a także wymiana walut, przechowalnia bagażu i winda na terenie obiektu. 6-piętrowy budynek hotelu wybudowano w 1963 roku i…\nMuenchener Strasse 15, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nMemphis jest 7-piętrowym hotelem w wystawowej dzielnicy Frankfurt nad Menem w bezpośredniej bliskości do sklepów i terenów targowych. W swojej ofercie posiada 42 pojedynczych pokoi. Od roku 1968 jest…\nKatharinenkreisel (Opelrondell), Bockenheim, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nBiznesowy QGreenhotel by Melia jest właściwym przykładem 4-gwiazdkowego hotelu w Frankfurcie nad Menem.\nWaldstrasse 76, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\n4-gwiazdkowy Leonardo Frankfurt Airport Hotel szczyci się bliskim sąsiedztwem Messeturm, Oper Frankfurt i Messe Frankfurt, jedynie 3.7 km odległości. Oferując współczesną architekturę, hotel przyjmuje gości od 1980 r.\nBleichstr. 14-16, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nLiv In Hotel And Residence Bleichstrasse jest nowoczesnym 4-gwiazdkowym hotelem położonym 2.6 km od Hessendenkmal oraz 1.6 km od Berger Street . Hotel ten został otwarty w 2008 oferując zakwaterowanie…\nBaseler Str. 21, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nCzołowy 4-gwiazdkowy Metro Boutique Hotel & Restaurant oferuje całodobową recepcję, pralnię i usługę dostarczania gazet.\nWiesenhutten Strasse 42, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nLyoner Strasse 44-48, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nZnajdujący się naprzeciw Festhalle Frankfurt, Jewish Museum i Congress Frankfurt spokojny Sheraton Congress Hotel oferuje kryty basen, zewnętrzny basen i kort tenisowy. Od roku 1973 jest znanym hotelem, przyjmującym gości…\nSeilerstr. 16-18, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nZlokalizowany w odległości 15 minutowego spaceru od Frankfurcka Giełda Papierów Wartościowych, ten 4-gwiazdkowy Liv Hotel oferuje podróżującym współcześnie urządzone pokoje.\nStahlstrasse 2-4, Russelheim, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\n4-gwiazdkowy Novum Select Hotel Ruesselsheim jest oddalony od Main-Taunus o 17 km. Zlokalizowany 3.8 km dalej od Flörsheimer Kalkbrennöfen.\nHahnstrasse 9D-60528 Frankfurt 71 (Niederrad) Germany, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nDesignerski Novotel Niederad jest 4-gwiazdkowym obiektem ulokowanym w 3.9 km od German Film Museum .\nCargo City Sued, Airport Park, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nNizza Ufer, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nKnm Ms William Shakespeare - Frankfurt Hotel to 5-gwiazdkowy obiekt położony 1.5 km od Jewish Museum.\nEisenstrasse 6-8, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\n4-gwiazdkowy Mercure Ruesselsheim Frankfurt Airport Hotel może pochwalić się idealną lokalizacją lokalizacją w pobliżu Rebstockbad, gdyż znajduje się zaledwie w 21.\nLangstr 68, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nHotel Zum Lowen jest świetną opcją zakwaterowania w Frankfurt nad Menem. Wiele atrakcji Frankfurtu nad Menem, włącznie z Historyczne centrum, Commerzbank i Wieżowiec Main Tower, leży w 20 minutach jazdy…\nFriedberger Landstrasse 307, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nCity Apartments Frankfurt Am Main jest 4-gwiazdkowym obiektem znajdującym się zaledwie w 2.8 km od Wieża Eschenheim.\nUntermainkai, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\n4-gwiazdkowy Fairtours Hotelschiff Swiss Tiara***** powstał w 4.5 km od Commerzbank. Ten hotel znajduje się w 1.7 km od Targi Frankfurckie.\nLudwigstr. 3, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nMaritim Hotel Bad Homburg jest 3-gwiazdkowym obiektem usytuowanym mniej więcej w 14 km od Wieżowiec Main Tower.\nSophienstrasse 40, Frankfurt, Frankfurt nad Menem, Niemcy (Zobacz na mapie )\nLuksusowy 4-gwiazdkowy Best Western Imperial Hotel Am Palmengarten oferuje dźwiękoszczelne pokoje w dogodnej lokalizacji. Od Frankfurcka Giełda Papierów Wartościowych hotel dzieli jedynie 25 minutowy spacer.


A Ty, po ilu kilometrach się uśmiechniesz? Audi TT 8S 2.0 TFSI Quattro S-ronic test. | 99octanow\nA Ty, po ilu kilometrach się uśmiechniesz?\nby Wojciech Dorosz on 20 maja, 2015 in Felietony • 0 Comments\nOdnoszę wrażenie, że ludzie spędzają mniej czasu siedząc samotnie w ustronnym miejscu robiąc wiadomo co. Nie chodzi o samą czynność, ale rytuał do niej prowadzący. Dzięki temu mieliśmy wystarczającą ilość czasu by przeczytać interesujący artykuł lub wynaleźć elektryczność. W końcu głównym powodem chęci posiadania światła był strach przed ciemnością w wychodku. Pradawni ludzie przywiązywali tak dużą atencję do całej czynności, że budowali miejsca kontemplacji z dala od innych, by mieć niczym niezmąconą chwilę tylko dla siebie i własnych myśli.\nTeraz czasy się zmieniły. Mamy podgrzewane deski, porcelanowe konstrukcje oraz mniej spokoju. Zamiast nadać temu wydarzeniu odrobinę odświętności przeznaczamy na nią tyle czasu i uwagi co na sobotnie baraszkowanie ze starą żoną. Poza tym ona nie widzi nic złego w tym, żeby zajrzeć po krem albo ręcznik,gdy wy właśnie wymyślacie, coś co zmieni świat na lepsze.\nA to prowadzi do frustracji. Nikt już nie opowiada kawałów. Nawet obciachowi wujkowie jajcarze, którzy czerstwymi żartami wzbudzali uśmiech tyle że politowania, gdzieś się pochowali. Został już tylko Karol Strasburger.\nPodobnie było z Audi w latach 90-tych ubiegłego wieku. Ciągle opowiadali ten sam żart zmieniając tylko jego długość. W końcu ktoś wpadł na pomysł by nadać czemuś co miało bazować na Golfie oraz A3 szalonych kształtów. W chylącej się ku końcowi modzie na kanciaste nadwozia TT przyciągało więcej uwagi niż ostatnie wystąpienie kandydata na prezydenta w pewnym toruńskim radiu oraz błyskotliwy telefon pewnego słuchacza.\nPrzez lata małe coupe było czarną owcą w rodzinie, było unikalne. Jednak ciągle było z nim coś nie tak. Miało wspaniałą technologię i całkiem mocne silniki. Kłopotem był wizerunek. Ludzie nie postrzegali TT jako zadziornego coupe, ale raczej jako słodki bibelot. Mimo starań nawet model RS wyglądał jak Jules Winnfield, tylko w garniturze ale z dodatkiem w postaci różowych kapci z grzywą.\nTeraz w salonach znajdziecie trzecią generację, która nieco pozbyła się tego wizerunku. Wciąż jednak przypomina bardziej lifting drugiej ewolucji niż w pełni solowy album. Jest bezapelacyjnie rozpoznawalne jako TT, niczym kolejne wersje Mini czy 911, ale wciąż nie zbudza potrzebnych emocji. Nie pożądasz TeTe-tki ze względu na jej kształty. Linie nabrały ostrości i wyrazistości, ale nadal bardziej przypomina zabawkę niż dorosły oraz kompetentny pojazd. Nawet A1 ma bardziej zawadiacki wyraz twarzy. Jest jak Clint Eastwood, zaś TT to bardziej Matthew MacConauhey z długimi włosami i deską do sunięcia po grzbietach fal pod pachą.\nJeśli będziecie zawiedzeni stylistyką nadwozia wnętrze z pewnością nieco wam to wynagrodzi. Być może nie jest czymś spektakularnym jak obiecują to specjaliści od marketingu ani tak nowatorskie jak w Citroenie DS, ale jest tu kilka nowinek.\nNie znajdziecie już ekranu na desce rozdzielczej. Podobnie jak w Passacie, tyle, że on był drugi i ma dodatkowy ekran, przed oczami kierowcy usytuowano 12-calowy wyświetlacz. W zasadzie pełni on wszystkie funkcje. Pokazuje prędkość oraz obroty. Poprowadzi was mapą w gąszczu nieznanego miasta. Pozwoli wam pobawić się wszystkimi ustawieniami oraz gadżetami na pokładzie. Od tej pory już żadna pasażerka nie zmieni waszych ulubionych Stonesów na Gosię Andrzejewicz. Gorzej mają tylko najmłodsi fani motoryzacji. Nie będą już zaglądać przez szybę by zobaczyć ile wyciąga i ekscytować się wyskalowaną prędkością maksymalną.\nDrugą przyjemną nowością jest regulacja temperatury klimatyzacji. Pokrętła sprytnie umieszczono w kratkach nawiewu. Proste i funkcjonalne. Nagle zaczynasz rozumieć, że to ma sens. To nie wymysł inżyniera ale sensowne i intuicyjne rozwiązanie, które powinno być w każdym samochodzie. Tyle, że nie pogracie już w znaną z Top Gear zabawę we włączanie ogrzewania siedzenia współpasażera. Jego włącznik znajduje się na skrajnej kratce nawiewu.\nReszta jest już znacznie bardziej konwencjonalna i w stylu Audi. Mamy miękkie i przyjemne materiały, które są rewelacyjnie spasowane. Mamy wygodne przednie fotele z niezłym trzymaniem bocznym. Nawet kufer ma sensowną pojemność 305 litrów. Pozostałe kwestie to dobrodziejstwo inwentarza nadwozia coupe. Tylne siedziska należy traktować jako ozdobę lub dodatkową przestrzeń bagażową. Poza tym wsiadanie do tyłu nie ma nic wspólnego z godnością ani nie jest szczególnie seksowne. Nawet jeśli jesteście długonogą blondynką obficie obrażoną przez naturę.\nJedyne co irytuje to spłaszczona u dołu kierownica. Niby aż tak bardzo nie przeszkadza, ale z każdym obrotem wkurza i zawsze, gdy mam do dyspozycji tę o tradycyjnym kształcie jestem wdzięczny inżynierom.\nJako, że TT w dużej mierze bazuje na Golfie, Leonie, Octavii oraz A3 ma wspólną paletę silnikową. Na szczęście wybrano z niej mocniejsze warianty. Dwulitrowe TFSI znane z GTI oraz wszelkich modeli S, RS oraz Cupr ma 230 koni mechanicznych oraz 370 Nm momentu obrotowego. Dzięki temu, że jest o kilkanaście kilogramów lżejsza od swoich sióstr jest również nieco szybsza. Sprint do setki trwa 5,3 sekundy, a prędkość maksymalna tradycyjnie wynosi 250 km/h, Duża w tym zasługa 6-biegowej skrzyni S-tronic, która zmienia przełożenia płynnie oraz bardzo szybko i wydajnie.\nPoza tym jednostka napędowa zaskakuje również w dwóch aspektach. Po pierwsze brzmi nawet basowo i bardziej charyzmatycznie niż w siostrzanych modelach. Faceci w okularach i białych fartuchach, których na szczęście nie oddali, nieco popracowali przez co dźwięk silnika pochodzi tylko z układu wydechowego. Co prawda na podszybiu zamontowana jest specjalna membrana, która tłoczy pomruki z komory silnikowej, ale to można wybaczyć. Ważne, że jest chociaż trochę jak na koncercie Acid Drinkers.\nPo drugie silnik pomimo mocy potrafi być całkiem oszczędny. W trasie uda się wam zobaczyć wynik w okolicach 6 litrów, a jeżdżąc w miarę dynamicznie raptem podwoicie ilość zużytego paliwa.\nW kategorii zawieszenie TT również czerpie z rozwiązań znanych z S3 oraz Golfa GTI, a to już niezły punkt wyjściowy. Dodatkowo trzecia generacja jest lżejsza o kilkadziesiąt kilogramów, ma niżej o 1 centymetr położony środek ciężkości, a jego konstrukcja jest o 25% mniej podatna na skręcanie. Dzięki temu na gładkich drogach prowadzi się znakomicie. Jeśli każdy samochód by w ten sposób przemierzał świat, ten byłby znacznie lepszym, przyjemniejszym oraz ciekawszym miejscem. Z pewnością nie byłoby wojen, gdyż każdy byłby zbyt zajęty jeżdżeniem.\nNiestety gorzej jest na nawierzchniach zapomnianych przez drogowców. Wówczas staje się zbyt twarde i nieprzyjemnie trzęsie. Komfortowi ponadto nie sprzyjają opcjonalne 20-calowe felgi, na które nałożono z pewnością drogie naleśniki.\nAle w końcu takich samochodów nie kupuje się by jeździć w korkach. Od czasu do czasu trzeba dać się mu wyhasać. W szybkim pokonywaniu zakrętów pomagają elektroniczny dyferencjał oraz napęd Quattro. Haldex 5 generacji w normalnych warunkach preferuje przednią oś przesyłając na nią 90% mocy. Jednak Audi zapowiada, że można TT nawet podriftować i przesłać na tył od 50 do 100% momentu obrotowego. Jednak nadrzędną funkcją napędu na cztery koła jest zapewnienie bezpieczeństwa oraz fenomenalnej trakcji. Ciśniesz, myślisz, że szybciej się już nie da, że już się poślizgnie, ale jedyny efekt to lekko piszczące opony.\nPoza tym ESP mimo dwóch trybów cały czas czuwa. Zapomnijcie również o podcinaniu ręcznym. Od tej generacji ten jest w pełni elektroniczny.\nMieszane uczucia budzi układ kierowniczy. Jest całkiem precyzyjny, jednak działa ze zbytnią łatwością. Zmiana trybu pracy na Dynamic powoduje, że zaczyna stawiać sztuczny opór. To signum temporis, ale dobrze by było, zwłaszcza w tego typu samochodzie, otrzymać coś znacznie bardziej dokładnego i dającego większą pewność i przyjemność z prowadzeniu.\nMimo to w tej wersji TT nie jest nudne. Jest diabelnie szybkie oraz wydajnie. Nie zapewnia jednak zabawy, nie można nim poszaleć, chyba że nieco w zimie. Być może wersja z manualną skrzynią byłaby bardziej do tego skłonna, ale jest dostępna tylko z napędem na przód, a to w zasadzie Golf w innym anturażu. Może to szukanie wad, upieranie się przy relikcie dawnych czasów, jaką jest frajda z jazdy, ale TT ma w sobie tyle poczucia humoru co kandydat na prezydenta. Jest świetne, inteligentne, wygląda relatywnie nieźle, ale brak w nim szczypty szaleństwa. Jest bardziej jak Kubuś Puchatek, a nie Tygrysek.\nPoza tym jest drogie. W końcu to Audi, więc czego się spodziewaliście? Jednak za znaną technologię w nieco innej sukience i z mniejszą praktycznością jest o kilkadziesiąt tysięcy droższe. TT z dwulitrowym TFSI, skrzynią S- tronic oraz napędem Quattro kosztuje 183 tysiące, więc nawet 300-konne Golf R i Audi S3 są zauważalnie tańsze. Poza tym sprzedawca w salonie nie wypuści was zanim nie wybierzecie kilku słono płatnych opcji czym wywindujecie cenę do tej, za którą moglibyście kupić podstawowego Caymana.\nPo 17 latach TT nabrało nieco ostrzejszych atrybutów, w końcu wyglądanie nieco lepiej i pozbyło się sporo ze swojej nieznośnej podsterowności. Jednak w końcu zrozumiałem jego wizerunek. Podobno nazwa pochodzi od motocyklowego wyścigu na wyspie Man, Tourist Trophy, gdzie mężczyźni z jądrami większymi od mózgu prujący ponad 300 km/h po ciasnych uliczkach wiejskich miasteczek smagani przez żywopłot okolicznych domostw. Audi nie ma z tym nic wspólnego. Jest szybkie, ale jednocześnie grzeczne oraz ułożone i przy tym pozbawione chuligaństwa. Znacznie lepiej pasuje do niego „Technologia i Tradycja”. Rozpatrywane w tych kategoriach jest bardzo dobrym samochodem, niczym wędzony boczek. Jednak, gdyby w fabryce go nieco podgrzali mógłby wyjść pyszny bekon.\nTags:8s audi test tt\n← Ammann Thomas, Aust Stefan „Saga rodu Porsche” – recenzja.\nKing Stephen „Christine” – recenzja. →


Anna Cieplak (2)\nMichał R Wiśniewski (1)\nKaja Malanowska (1)\nSERIA IDEE (8)\nSERIA HISTORYCZNA (6)\nPRZEWODNIKI KRYTYKI POLITYCZNEJ (6)\nSERIA Z RÓŻĄ (3)\nSeria Publicystyczna (2)\nSeria Literacka (2)\nSeria Historyczna (2)\nSeria dla dzieci (1)\nSeria Idee (1)\nSeria Ekonomiczna (1)\nSERIA PUBLICYSTYCZNA (1)\nPoza Seriami (1)\nAnna Cieplak\tWydawnictwo Krytyki Politycznej, 23 listopada 2017\nNajlepszy literacki debiut roku! Bez ściemniania i lukru o wchodzeniu w dorosłość we współczesnej Polsce. O dziewczynach, o których mówi się źle i brudzie prowincji, gdzie o być albo nie być może zdecydować złośliwa plotka. Gimbaza polska. Nadchodzące pokolenie, które... więcej\nMa być czysto. Outlet - uszkodzona okładka\nAnna Cieplak\tWydawnictwo Krytyki Politycznej, 2017 oprawa miękka\nMieć piętnaście lat to jak cierpieć na nieuleczalne zaburzenia urojeniowe. Każdą uwagę na swój temat analizuje się po sto razy, kompleks wyrasta na kompleksie, a wszystko, co fajne, jest zabronione. Oliwia boi się, że zaszła w ciążę z Chomikiem o grzywce Biebera. Czy z powodu pechowego wypadu do... więcej\nJetlag. Outlet - uszkodzona okładka\nMichał R Wiśniewski\tWydawnictwo Krytyki Politycznej, 2014 oprawa miękka\nJet lag 1. [wym. dżet leg] «zmęczenie, ból głowy, problemy ze snem itp. po długiej podróży samolotem, wywołane zmianą stref czasowych» 2. «zespół objawów wynikających z nagłego znalezienia się w innej strefie okupacji kulturowej» Jetlag 1. [wym. dżet lag] «powieść, sitcom, pokolenie biurowej... więcej\nImigracje. Outlet - uszkodzona okładka\nKaja Malanowska\tWydawnictwo Krytyki Politycznej, 2011 oprawa miękka\nImigracje to opowieści o różnych wymiarach obcości. Życie w Stanach Zjednoczonych, indyjskie wesele, turystyczna wycieczka do Turcji. Azjatycka drag queen, ekscentryczny ojciec, osamotniona i zamknięta w swoim świecie emigrantka. Obsesje, depresje, rozmaite odcienie zagubienia i niedostosowania.... więcej\nSzczęście przychodzi do tych, którzy mają odwagę po nie sięgnąć Poznaj historię dzielnej Julii, która – pomimo przeciwności losu – odważnie kroczy przez życie. I będzie walczyć o swoje szczęście. Julia to marzycielka, która pragnie jedynie odrobiny spokoju. Jej kariera w rodzinnym miasteczku...zobacz więcej »\nIle jest prawdy, a ile fikcji w powieści Nad Niemnem? Pewne jest, że Niemen nadal płynie. W zależności od pogody jego wody są błękitne lub ciemne, zmieniają się cały czas – tak jak opisała to Orzeszkowa. A co z dworem Benedykta Korczyńskiego? Wsią, w której mieszkali Bohatyrowicze? Polami,...zobacz więcej »\nLeksykon cen transferowych (Ebook)\nChojnacka Aleksandra, Rawa Beata, Jarosław F. Mika\nLeksykon cen transferowych to publikacja, która stanowi zbiór haseł wraz z ich opisami i przykładami. Autorzy opisują zagadnienia z zakresu cen transferowych zawarte zarówno w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i aktach wykonawczych, zgodnie ze stanem prawnym...zobacz więcej »\nAnatomia zdrowia (Ebook)\n„Cześć, jestem Ola i uważam, że życie jest super! Od pewnego czasu trenuję ju-jitsu. Trener twierdzi, że mam zadatki na mistrzynię i wytypował mnie do zawodów. Problem w tym, że rodzice muszą wyrazić zgodę, a moi myślą, że chodzę na balet…” Grupa nastolatków przenosi się do Polski z...zobacz więcej »\nW drodze do Niepodległej...Dylematy, działania i programy polityczne Polaków i Czechów w latach 1914\n69.99 zł 48.49 zł


Rynkowe oferty akcesoriów – wysoki poziom wykonania - Imprezy i inne atrakcje\n/Rynkowe oferty akcesoriów – wysoki poziom wykonania\nRynkowe oferty akcesoriów – wysoki poziom wykonania\nRewelacyjnej jakości gadżety, jakie oferowane są dzisiaj przez naszą firmę, podobają się klientom. Zamawiający pragną sięgać jedynie po przetestowane opcje, a takie właśnie oferuje obecnie producent. Jego długopisy reklamowe to wyjątkowe akcesorium, które jest nie tylko przydatne, ale i designerskie. Interesująco przygotowane rozwiązania oraz mnogość ofert do wyboru to bezsprzecznie połączenie znakomite. Wybór możliwości jest imponujący, dlatego warto wciąż odświeżać propozycje.\nWarto zwrócić szczególną uwagę na to, z jakimi ofertami różnych akcesoriów wychodzi do zamawiających dziś nasza firma. Producent daje do dyspozycji znakomicie przygotowane długopisy z nadrukiem, które trafiają w potrzeby klientów w całości. Świetna jakość, moc możliwości oraz duży wybór modeli czy barw odpowiada zamawiającym najbardziej. To właśnie te cechy wyróżniają naszą ofertę na tle innych dostępnych na rynku.\nPo więcej informacji serdecznie zapraszam na (galerialucznik.pl/pl/blog/jaka-maszyne-do-szycia-wybrac-1534421662.html) tęstronę internetową. Nie wahaj się – polepsz swoją wiedzę na tentemat omówiony w artykule.\nDoskonałe opcje robią niemałe wrażenie na zamawiających.\nBiorąc pod uwagę reklamowe długopisy, widać ich szczególną różnorodność i dopasowanie do zmieniających się potrzeb oraz wymagań klientów na rynku. Doskonałe propozycje producenta spotykają się z entuzjazmem na rynku – . Dzięki systematycznej analizie potrzeb oraz wymogów klientów możliwe jest wskazanie odpowiedniej opcji, dlatego tak znaczące jest sprawdzanie aktualnych wymogów. Doskonale przygotowane opcje udowadniają, na jak dużo stać dziś naszą firmę i jak często modyfikujemy nasze propozycje.\nMówiąc o akcesoriach takich jak dlugopisy, widać przede wszystkim ich niesamowitą różnorodność w ofercie (zobacz: plastikowe). Świetnie przygotowane propozycje wpisują się nie tylko w dzisiejsze trendy rynkowe, ale również stuprocentowo zadowalają klientów pod względem oczekiwań. Propozycji na rynku nieustannie przybywa, dlatego tak znaczące jest systematyczne ich sprawdzanie. Wówczas z łatwością możemy znaleźć te w stu procentach właściwe i przemyślane rozwiązania.\nDlaczego wielkość sceny może posiadać ogromne znaczenie dla artysty?\tSklepy internetowe dostarczają obecnie duży dochód wszystkim firmom, które oferują różne produkty oraz usługi


JAK ODRÓŻNISZ DEPRESJĘ OD CHWILOWEGO OBNIŻENIA NASTROJU? - psychoedukacja, artykuły specjalistyczne, artykuły medyczne, artykuły depresja, artykuły schizofrenia, artykuły zespół aspergera, artykuły depresja poporodowa, artykuły nerwica natręctw, pierwsza pomoc psychiatryczna, zaburzenia odżywiania, anoreksja\nJak odróżnisz depresję od chwilowego obniżenia nastroju?\nDepresja jest terminem medycznym, który w ostatnich czasach uległ dewaluacji.\nPrzecież bez przerwy w pracy, sklepach, centrach handlowych słyszysz od znajomych i nieznajomych: „mam depresję", albo wręcz "mam deprechę".\nCzy naprawdę maja oni depresję?\nGdy bliżej z nimi porozmawiasz okazuje się, że mają gorszy dzień bo zepsuł się samochód. W pracy szef na nich nakrzyczał. Pokłócili się z mężem lub żoną. Rozstali się z partnerem i są z tego powodu rozdrażnieni, smutni i przygnębieni. Są zniechęceni do działania. Stan taki trwa stosunkowo krótko i samoistnie ustępuje. Jest fizjologiczny i nie możemy w tym przypadku mówić o depresji.\nKiedy możesz podejrzewać „prawdziwą”depresję?\nJeżeli zaobserwujesz, że bliska Ci osoba rano z trudem zwleka się z łóżka. Po wstaniu jest zmęczona i niewyspana. Innym razem zauważysz, że budzi się wcześnie z lękiem, że nie da rady znów iść do pracy czy szkoły. Przeraża ją następny dzień. Zaczniesz słyszeć, że nic nie potrafi. Do niczego się nie nadaje.\nW przypadku depresji bliska Ci osoba nie będzie mogła się na niczym skupić. Będzie ją przerastać wykonywanie czynności, które wcześniej robiła bez trudu. Nie będzie w stanie przeczytać prostego artykułu. Będzie miała problem ze zrozumieniem i zapamiętaniem krótkiego akapitu. Będzie czytała tekst kilka razy aby zapamiętać co w nim jest.\nTwoją uwagę zwróci fakt, że rzeczy, które wcześniej sprawiały przyjemność bliskiej Ci osobie staną się obojętne. To co kiedyś cieszyło bliską Ci osobę zaczyna ją irytować. Zauważysz, że zacznie wpadać w panikę jak dzwoni telefon. Zauważysz lęk, że ktoś będzie chciał się z nią spotkać, a sama obecność ludzi zacznie być irytująca. Jeżeli bliska Ci osoba będzie cierpiała na depresję to na pewno rozdrażnią ją słowa „weź się w garść, przecież to nic takiego, ja też tak mam, a Ciocia Zosia, ta to dopiero ma ciężko”. Bardzo ważne jest jak najwcześniejsze rozpoznanie depresji i skierowanie się do lekarza psychiatry.\nDepresja „prawdziwa” różni się znacznie od stanów przygnębienia, powszechnie uznawanych obecnie przez społeczeństwo za „depresję”. Stany „prawdziwej” depresji znacznie upośledzają lub wręcz uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie. Trywializując, depresja nie polega na tym, że się „nie chce” W stanach depresji po prostu się „nie da”.\nJak rozpoznasz zaawansowaną depresję?\nJeżeli bliska Ci osoba nie będzie korzystała z opieki lekarza psychiatry czy psychologa zauważysz narastanie i nasilenie objawów. Przede wszystkim zauważysz narastający brak energii do działania. Każda czynność będzie wymagała dużo większego wysiłku, niż zwykle. Rano bliska Ci osoba będzie już zmęczona po wstaniu. Czasami w ogóle nie wstanie. Zaniedba rozmaite czynności dnia codziennego, od zawodowych przez utrzymywanie porządku w domu, aż do wykonywania najprostszych czynności samoobsługowych. Przestanie dbać o higienę osobistą.\nZauważysz niepokój i napięcie. Bliska Ci osoba będzie drażliwa. Będzie odczuwała lek, choć nie będzie w stanie powiedzieć czego się boi. Może powiedzieć, boi się „wszystkiego”, że boi się „przyszłości”. Będzie zasypiać bez problemu, ale będzie wybudzać się w środku nocy. Często z lękiem, niepokojem. Potem zaśnie, ale znów się wybudzi. Czasami nie będzie w stanie zasnąć w ogóle. Zaśnie dopiero nad ranem. Wtedy kiedy by sobie pospała, a tu trzeba wstawać i mierzyć się z kolejnym dniem.\nInny zakres objawów, które możesz zauważysz u bliskiej Ci osoby będzie dotyczył jedzenia. Zauważysz brak apetytu. Jedzenie przestanie smakować. Zauważysz niechęć do ulubionych dań. Bliska Ci osoba zacznie chudnąć. W zależności od przebiegu depresji u bliskiej Ci osoby możesz zauważyć odwrotny objaw tzw. „wilczy apetyt”. Szczególnie na słodycze. Potrawy, które kiedyś budziły niechęć zaczną znikać z lodówki. Bliska Ci osoba zacznie tyć.\nKiedy depresja może stać się stanem zagrożenia życia?\nDepresja jest stanem przewlekłym. Osoby na nią cierpiące czuja się niepotrzebne, gorsze. Uważają, że są ciężarem dla innych. Czasami uważają, że nadchodzi koniec świata, kataklizm albo inna katastrofa. Wierzą, że niektóre, lub wszystkie narządy pracują nie tak, lub wcale nie pracują. Rzadko mogą twierdzić, że nie żyją, nie oddychają, nie oddają moczu, stolca itp.\nNieleczona depresja powoduje niezdolność do życia. Może stać się stanem zagrożenia życia. Duża część nieleczonych chorych z depresją podejmuje próby samobójcze. Chory z nieleczoną depresją na ogół skutecznie pozbawia się życia. Akt samobójstwa nie ma w przypadku depresji charakteru demonstracji podjętej pod wpływem wielkich emocji jak zdrada czy zawód miłosny. To ostateczna próba przerwania pasma cierpień. Z tych właśnie powodów depresja wymaga leczenia. Bardzo ważna jest współpraca z psychoterapeutą. Im wcześniej rozpoczęta tym większe szanse na szybki powrót do zdrowia.\nLeczeniem z wyboru w znakomitej większości stanów depresyjnych jest leczenie farmakologiczne. Interwencja psychologa jest jednak wskazana w stanach, gdy depresja jest ewidentnie poprzedzona przez traumatyczne wydarzenie życiowe.


Wiadomości: Andrzej Kubacki: Zespołowi brakuje cierpliwości w grze\nStrona Główna > Aktualności > I liga mężczyzn > Andrzej Kubacki: Zespołowi brakuje cierpliwości w grze\nAndrzej Kubacki: Zespołowi brakuje cierpliwości w grze\nfot. Tomasz Kozubek\n6 grudnia 2018 13:04\nSiatkarze AZS-u AGH Kraków pokonali na wyjeździe MKS Ślepsk Suwałki 3:1 (25:19, 25:23, 20:25, 27:25) i miłym dla siebie akcentem zakończyli pierwszą rundę rozgrywek I ligi mężczyzn.\n– Na pewno byliśmy zespołem lepszym. Przez dwa pierwsze sety przeważaliśmy i pewnie objęliśmy prowadzenie w meczu 2:0. Jednak mojemu młodemu zespołowi brakuje cierpliwości w grze i stąd porażka w trzeciej partii – mówił po spotkaniu krakowski szkoleniowiec Andrzej Kubacki.\nW czwartej partii zanosiło się na tie-breaka. Gospodarze prowadzili 18:10. – Z takiego stanu zmiennicy odwrócili losy rywalizacji. Weszła grupa, która dotychczas miała mniej szans grać. Wszedł na boisko m.in. Bartłomiej Gajdek, który skończył mecz z 83-procentową skutecznością w ataku i otrzymał statuetkę MVP. Na pewno ten mecz i jego czwarty set pomoże drużynie uwierzyć we własne siły oraz doda wiary w swoje możliwości – podkreślił Andrzej Kubacki. Wyjazdowe zwycięstwo nad MKS-em Ślepskiem ma swoją wartość. Suwałczanie od kilku kolejek prezentowali naprawdę wysoką formę sportową. W ostatnich trzech meczach nie stracili ani jednego seta. Pokonali m.in. na wyjeździe czołowy zespół rozgrywek APP Krispol Września.\nZespoły zakończyły pierwszą rundę sezonu zasadniczego. – Na pewno był to dla nas czas nauki – powiedział Andrzej Kubacki. – Mamy nowy, nieograny, zbudowany od podstaw zespół, który nie uniknął huśtawki nastrojów. Rundę możemy zaliczyć na plus, zakończoną zwycięstwem na trudnym terenie w Suwałkach.\nTrener AZS-u AGH dodał, że „jego zespół może z optymizmem patrzeć w przyszłość i w II rundzie będzie chciał ustabilizować formę”. – Jeżeli chodzi o jakość gry, to poza środowym spotkaniem możemy być zadowoleni z tego, co zaprezentowaliśmy w meczach z Gwardią i BBTS-em. Na pewno jak najszybciej chcielibyśmy zapomnieć o konfrontacji z kielczanami. Nieudany też był mecz z sulęcinianami – podsumował Andrzej Kubacki.\nAGH AZS Kraków, Andrzej Kubacki, I liga mężczyzn


Czytelnicze podróże: 162. Agatha Christie "Uśpione morderstwo"\n162. Agatha Christie "Uśpione morderstwo"\nTytuł oryginału: „Sleeping Murder”\nTłumacz: Anna Minczewska - Przeczek\nCóż… Nie da się ukryć, że ten rok zdecydowanie mija mi pod znakiem twórczości Agathy Christie. I wcale (wcale!) tego nie żałuję. Tym razem sięgnęłam po „Uśpione morderstwo”. Tytuł intrygujący, a okładkę niewątpliwie zaliczę do moich ulubionych. Tym razem spotkałam się nie z Herkulesem Poirot, a z panną Marple. W tej powieści sympatyczna starsza pani pomaga młodemu małżeństwu w rozwikłaniu tajemniczej zagadki sprzed lat.\nMałżeństwem tym są pani i pan Reed. Gwenda i Giles. Młodzi ludzie, którzy postanawiają osiąść w Anglii. Gwenda przyjeżdża na wyspę nieco wcześniej niż mąż i chce znaleźć dom. Znajduje i kupuje taki, który z czasem wydaje się jej dziwnie znajomy. Jak się okazuje, mieszkała w nim w dzieciństwie. Okazuje się też, że w domu tym doszło do dość dziwnej sytuacji. Otóż pewnego dnia znika macocha dziewczyny. Ale co się z nią stało? Czy wyjechała bez słowa? A może została bezwzględnie zamordowana? Niełatwa zagadka, tym bardziej, że od owych wydarzeń minęło prawie dwadzieścia lat.\nOd razu muszę się przyznać, że nie wpadłam na rozwiązanie zagadki. Po raz kolejny zostałam wywiedziona w pole. I po raz kolejny nie zawiodłam się na pomysłowości autorki, co mnie bardzo cieszy. Z książką nie nudziłam się ani przez chwilę, więc nawet nie wiem, do czego mogłabym się przyczepić i co mogłabym skrytykować. Tym bardziej, że lubię takie zagadki w małych miejscowościach. I coraz bardziej lubię pannę Marple. W moim rankingu ulubionych bohaterów zaczyna wygrywać nawet z samym Herkulesem Poirot\nNa koniec postanowiłam postawić sobie pytanie. Czy z Agathą Christie można się nudzić? Odpowiedź brzmi: nie.\nTekst ukazał się także na stronie: http://na-tropie-agathy.blogspot.com/.\nAutor: Mafia o 21:17:00\nEtykiety: Agatha Christie, literatura angielska, Na tropie Agathy, Wydawnictwo Dolnośląskie\nZatracona w książkach 15 marca 2015 11:47\nZgadzam się, że z Christie nie można się nudzić ;) Jej wyobraźnia nie znała granic :)\nMafia 15 marca 2015 15:40\n165. Maria Ulatowska "Pensjonat Sosnówka"\n164. Wojciech Lewandowski "Przez pustynie na ośnie...\n163. 4 miasta... które chciałabym odwiedzić\n161. 5 zespołów... do których ostatnio wracam najc...\n160. 5 miast... o których chciałabym poczytać\n159. Stosik marcowy\n158. Agatha Christie "Rendez-vous ze śmiercią"\n157. Arundhati Roy "Bóg rzeczy małych"\n156. Podsumowanie - luty 2015


Powikłania po szczepieniu na COVID-19. Jaki niepożądany odczyn poszczepienny (NOP) może wystąpić po podaniu szczepionki? | Nowiny\nNOWE Motocyklista ranny w wypadku w Przemyślu. Na ul. Słowackiego jednoślad zderzył się z kią [ZDJĘCIA]\nDo zdarzenia doszło w piątek na ul. Słowackiego w Przemyślu. Kierujący osobową kią, 72-letni przemyślanin, wyjeżdżając w lewo z dawnego szpitala, najprawdopodobniej nie ustąpił pierwszeństwa motocykliście jadącemu w kierunku Nehrybki.\nNa których drogach w województwie podkarpackim prowadzone są dzisiaj (25.06.2021) roboty drogowe? Wywrócenie się pojazdu: droga 9, Dukla-Barwinek (274. km) Tir wypadł z drogi a jego naczepa zablokowała drogę. Na czas oczekiwania na holownik i wyciągnięcia z rowu droga została zablokowana. Policja wprowadziła objazdy dla samochódow osobowych Dukla-Chyrowa-Mszana-Tylawa natomiast samochody ciężarowe muszą oczekiwać na czas odblokowania drogi..


Jakich zabawek potrzebują w dzisiejszych czasach dzieciaki? • Firamoblelagarriga\nadmin 6 września 2019\tdzieciksiążkipuzzlezabawkizainteresowania\nMaluchy dorastają w zróżnicowanym otoczeniu, a środowisko to bardzo często przekłada się na klarowanie się ich zainteresowań. Modne w kolejnych sezonach zabawki są nabywane przez rodziców również dlatego, że zaliczane są do tych edukacyjnych. Ich jakość jest znakomita, gdyż do ich zrobienia użyto jedynie specjalnie wyselekcjonowane tworzywa. Rozmaite zabawki jak puzzle trefl pochłaniają malca na długie godziny, natomiast nawet rodzice dadzą się wciągnąć. Różne modele puzzli możemy znaleźć w sklepie internetowym.\nRodzice pragną zapewnić swoim pociechom spokojny czy równoważny rozwój, przy czym nieodzownym wsparciem będą książki dla dzieci – patrz tu: online. Maluchy czytające dużo i intensywnie, zróżnicowanych po względem tematów książek, poprawiają pamięć oraz uczą się nowych rzeczy.\nZaciekawiły Cię informacje, które właśnie znalazłeś w powyższym materiale? Jeśli tak, to ponadto zweryfikuj ofertę (https://biuro-protax.pl/), a uznasz, że wszystkie wiadomości są wiarygodne.\nWarto czytać swym pociechom, zanim jeszcze same będą umiały składać litery w wyrazy, natomiast wyrazy w zdania. O dostępności poszczególnych tytułów będą informować nas księgarnie w sieci.\nWyjątkowe zabawki na rynku – puzzle trefl wskazywane w ścisłej czołówce\nPuzzle trefl w niesamowitym stopniu pomagają w koncentracji – oferta. Jest to forma rozrywki o niesamowicie wysokim standardzie, co spodoba się dzieciom w różnym wieku. Dostrzeżono już pewien czas temu, że maluchy zajmujące się puzzlami od najmłodszych lat umieją lepiej i skuteczniej przyswajać kolejne informacje. Jest to szczególnie pomocne w nauce nie jedynie innych języków i przedmiotów ścisłych, lecz może pomóc również w uczeniu się umiejętności zaliczających się do tzw. miękkich. Doskonała pamięć, lepsza koncentracja oraz dużo innych informacji w głowie gwarantowane.\nModne książki dla dzieci schodzą w księgarniach dość prędko, ale jest to dla rodziców bardzo motywujące.\nJeśli masz chęć odkryć kolejne materiały na ten temat, zobacz ten link (https://www.mammamed.pl/poloznictwo.html), a z pewnością on również okaże się dla Ciebie szczególny.\nSzukają więc oni we niemałym stopniu rozwiązań właściwych dla swoich maluchów, jakie będą odpowiednim wyborem. Chętnie czytają oni im na dobranoc wybrane fragmenty, choć dzieci pięcioletnie i mające więcej lat same sięgają już po lekturę. Najistotniejsze jest to, aby wstrzelić się tematyką w ich hobby.


NOWO��! UNIWERSALNY UCHWYT DO PROJEKTORA\nOryginalny polski patent. Zamiast niewygodnych, wymagaj�cych regulacji ramion - jeden element pasuj�cy do dowolnie umieszczonych otwor�w projektora. Je�eli 3 otwory monta�owe projektora mieszcz� si� wewn�trz prostok�ta 25,5x15cm to projektor da si� bez problem�w zamocowa� do p�yty monta�owej (na zam�wienie wykonujemy wi�ksze p�yty, tak�e dodatkowo usztywniane). Uchwyt zapewnia bardzo prost� regulacj� po�o�enia. Prezentowany tu uchwyt przeznaczony jest do lekkich projektor�w kina domowego i biznesowych\nUchwyt pozwala na szybkie przenoszenie projektora w r�ne miejsca. Odkr�caj�c jedn� �rub� mo�esz przenie�� projektor i cz�� uchwytu i zamocowa� do podstawy na suficie, �cianie, stoliku pod projektor. Zamiast kilku projektor�w zainstalowanych na sta�e, mo�na stosowa� jeden projektor, kt�ry momentalnie mo�na zainstalowa� w innym miejscu.\nUCHWYT PROFESJONALNY - NA TARGI, WYSTAWY, IMPREZY\nStosowanie projektora, dla uzyskania po��danego efektu wymaga umieszczenia go w stosunku do ekranu w precyzyjnie okre�lonym miejscu.\nKonstrukcja stoisk targowych, wymagania scenografii itp. cz�sto wymagaj� umieszczenia projektora w mijejscu, w kt�rym brakuje jakichkolwiek element�w, do kt�rych mo�na zamocowa� uchwyt. Prezentowany uchwyt, a w praktyce ca�y system pozwala umie�ci� projektor w dowolnym miejscu na stoisku, scenie, pozwala montowa� projektor do �ciany, s�up�w, pr�t�w nachylonych pod dowolnymi k�tami i odleg�ych od miejsca, w kt�rym nale�y umie�ci� projektor.\nPrzyk�adowa konfiguracja uchwytu przystosowana do monta�u do dw�ch poziomych rur instalacji scenicznej Elementy systemu pozwalaj�ce na monta� w r�nych konfiguracjach - szczeg�owe opisy poni�ej\nA, B, C - Elementy pozwalaj�ce mocowa� uchwyt do rur konstrukcji scenicznej (A), do dowolnych rur, s�up�w, balustrad (b), do �cian i sufit�w (c)\nD,E - Elementy pomocnicze.\nElementy A,B,C przystosowane s� do bezpo�redniego mocowania do element�w F,G. Je�li sytuacja tego wymaga, mo�na mi�dzy elementy ABC i EF wstawi� element D - pozwalaj�cy zmieni� odleg�o�� element�w A lub B ewentualnie zawias E pozwalaj�cy obraca� rami� w zakresie 1800. Elemety D,E mozna stosowa� jednocze�nie\nF,G - Elementy pozwalaj�ce mocowa� rami� projektora - pod k�tem 900 do �ciany czy sufitu (F) lub uchwyt pozwalaj�cy na regulacj� po�o�enia uchwytu w zakresie 1050 (G). Element pozwala na p�ynn� regulacj� nachylenia ramienia, natomiast specjalnie wyprofilowane wyci�cie umo�liwia tak�e blokowanie po�o�enia ramienia co ok. 100 - przy u�yciu specjalnych �rub.\nH - Rami� uchwytu. Standardowo wykonywane jest w trzech wersjach - wersja kr�tka z element�w 40cm i 45 cm i wersja d�uga z element�w 80 i 85 cm oraz wersja z 3 element�w od�ugosci do 200cm. Korzystaj�c z r�nych konfiguracji tych element�w jeste�my w stanie ustawi� projektor w odleg�o�ci od 15cm do 200cm od miejsca mocowania uchwytu\nNa zdj�ciach obok dwa elementy sk�adaj�ce si� na kr�tszy uchwyt w dw�ch rzutach oraz zmontaowne dwa ramiona dla obydwu d�ugo�ci.\nI - element pozwalaj�cy umie�ci� projektor pod k�tem prostym do uchwytu. Standardowo element mocuj�cy projektor - K - mo�na przymocowa� bezpo�rednio do ramienia projektora. Jednak mo�liwo�� przymocowania projektora pod k�tem prostym jest konieczna w przypadku instalowania uchwytu na suficie. Element I pozwala przymocowa� projektor zar�wno w pozycji odwr�conej jak i normatnej, w jakiej ustawiamy projektor na stole. W przykadku konieczno�ci odsuni�cia projektora od ramienia uchwytu, mo�na dodatkowo zastosowa� element D kt�ry umo�liwoa odsuni�cie projektora do 28 cm w dowolnym kierunku\nJ - Przegub pozwalaj�cy regulowa� pochylenie projektora. Zakres regulacji nieco ponad 900. Specjalnie wyprofilowane wyci�cie umo�liwia blokowanie po�o�enia przegubu co ok. 100 - przy u�yciu specjalnych �rub. Przeguby mo�na ze sob� ��czy� uzyskuj�c mo�liwo�� regulacji projektora w 2 p�aszczyznach.\nUchwyt na projektor. Specjalny uk�ad otwor�w pozwala pozwala instalowa� projektory o 3 otworach monta�owych mieszcz�cych si� w prostok�cie o wymiarach 25,5x15cm, bez u�ycia regulowanych ramion. Na zam�wienie mo�emy wykona� p�yty wi�ksze lub mniejsze. Dodatkowo w zale�no�ci od uk�adu otwor�w projektora, uchwyt pozwala na przesuwanie projektora po p�ycie, co pozwala precyzyjnie zmienia� jego po�o�enie. Jest to szczeg�lnie istotne tam, gdzie chcemy unikn�� zniekszta�ce� obrazu - szczeg�lnie w przypadku stosowania projktor�w kr�tkoogniskowych.\nRegulacja po�o�enia w zakresie +/- 150 w dw�ch p�aszczyznach.\nZmian� po�o�enia projektora mo�emy zwi�kszy� stosuj�c dodatkowo element D natomiach zmian� zakresu pochylenia projektora uzyskujemy stosuj�c dodatkowo przegub J\nUCHWYT DO ZASTOSOWA� DOMOWYCH\nUchwyt ma struktur� modu�ow� umo�liwiaj�c� monta�:\ndowoln� regulacj� wysoko�ci za pomoc� dodatkowych element�w dystansowych, kt�re mo�na ze sob� dowolnie ��czy�.\nMONTA� PROJEKTORA DO UCHWYTU\n1. wkr�ceniu w otwory monta�owe projektora 3 srub dystansowych,\n2. nast�pnie k�adziemy p�yt� na projektor i uk�ad otwor�w zawsze b�dzie pasowa� do �rub.\nWystarczy jedynie wkr�ci� �ruby mocuj�ce. Spos�b monta�u przed-stawiono na fotografiach. Je�li kiedykolwiek m�czyli�cie si� z regulacj� ramion uchwytu to teraz mo�ecie o tym zapomnie�. Dodatkowo, dzi�ki prostej konstrukcji wysoko�� ca�ego uchwytu wynosi 5 cm co wraz ze �rubami dystansowymi daje mo�liwo�� zamocowania projektora ju� 6-7 cm od sufitu (opcjonalnie dost�pne s� kr�tsze �ruby dystansowe).\nNa zam�wienie oferujemy:\npodstaw� na k�kach - dzi�ki czemu dostajemy stojak na projektor\nregulowane elementy dystansowe 40-60 i 60-100 cm, kt�re mo�na ��czy� z typowymi elementami dystansowymi\nuchwyty �cienne o regulowanej d�ugo�ci 100-130 cm dla projektor�w "short throw"\nprzeguby umo�liwiaj�ce mocowanie projektor�w do element�w nachylonych pod dowolnym k�tem\nUlotka informacyjna dla uchwytu sufitowego/�ciennego\nUlotka informacyjna systemu mocowania projektora do �cian, sufit�w, balustrad, knstrukcji scenicznych itp.


Jak jeździć ekonomicznie: 10 dobrych nawyków - w Women's Health\nZmieniając swoje nawyki za kierownicą, podreperujesz nie tylko domowy budżet, ale i środowisko. Poznaj złote zasady oszczędzania za kółkiem.\nKatarzyna Czajkowska 2019-06-07\nUważnie czytasz skład kosmetyków, jedzenie najchętniej kupujesz na ekobazarze i oczywiście pakujesz je do lnianego worka. Do pracy jeździsz rowerem lub komunikacją miejską, a w dalsze podróże wynajmujesz samochód na godziny. Jednak co w przypadku, gdy ktoś mieszka pod miastem, dowozi dzieci na kółko teatralne i basen, a transport publiczny nie wchodzi w grę? Wówczas pozostaje odpowiedni samochód i nauka jazdy w trybie eco. Zanim będziemy w pełni gotowi na świat aut elektrycznych, zdecydujmy się na hybrydę zamiast diesla i poznajmy kilka zasad, jak jeździć bardziej ekonomicznie i z mniejszą szkodą dla środowiska.\nBardzo istotne dla oszczędnej jazdy są rodzaj, stan techniczny oraz ciśnienie powietrza w oponach. Zbyt wysokie ciśnienie powietrza sprawia, że ich żywotność spada i czekają Cię częstsze wizyty w serwisie. Zbyt niskie ciśnienie spowoduje, że Twój samochód zużyje więcej paliwa. Dbając o ich właściwy pomiar, zaoszczędzisz nawet około 10 zł miesięcznie. Zadbaj również o ich właściwy rodzaj. Zimowe ze względu na inną gumę i bieżnik mają wyższy opór toczenia niż opony letnie, więc latem powodują zwiększone zużycie paliwa. Wybierając właściwą mieszankę, poza bezpieczeństwem zyskasz około 70 zł miesięcznie.\nUchylone okna zwiększają opór aerodynamiczny, a to właśnie powietrze hamuje auto, pogarszając ekonomię jazdy. W niektórych autach instalowane są systemy, które podpowiadają, by w trasie nie jeździć z otwartymi szybami, i nawet zamkną je za Ciebie. Jeżdżąc z otwartymi oknami, tracisz nawet 10 zł każdego miesiąca.\n3. Tankuj z głową\nNa początku obalamy mit: tankowanie paliwa „premium” nie sprawi, że Twój samochód nagle zacznie palić mniej. Ma ono wpływ na żywotność silnika, nie na częstotliwość wizyt na stacjach paliw. To, co zaoszczędzisz, kupując tańsze paliwo, być może wydasz na ewentualną naprawę. Jeśli używasz auta wyłącznie w mieście i głównie na krótkich dystansach, nie tankuj do pełna: to dodatkowe obciążenie, które przełoży się na zwiększone spalanie paliwa.\n4. Taki mamy klimat\nSpodziewałaś się, że klimatyzacja jest najbardziej paliwożernym „odbiornikiem” w aucie? Im intensywniej musi pracować, tym zużycie paliwa jest większe. W zależności od różnicy temperatur w aucie i na zewnątrz, może zwiększyć zużycie paliwa nawet o 20%, co w perspektywie miesiąca może kosztować Cię nawet około 30 zł. Lepiej schładzać wnętrze stopniowo niż w krótkim czasie, przy klimatyzacji włączonej na maksa.\n5. Odchudź auto\nJeżeli dbamy o swoją wagę, to dlaczego nie zadbać o wagę swojego auta? Każdy dodatkowy kilogram na pokładzie pogarsza osiągi i ekonomię jazdy. W torbie na trening możesz mieć wszystko – oczywiście wszystko to, co niezbędne. W przypadku bagażnika pilnuj się nieco bardziej. Jeżeli jeździsz ze zbędnym balastem w bagażniku, zwyczajnie tracisz swoje pieniądze. Wyrzuć z niego wszystko, co zbędne, a zyskasz nawet 20 zł miesięcznie.\n6. Mniej na głowie\nBagażnik dachowy na narty czy rowery to dowód na Twoje sportowe zacięcie, ale jeśli wozisz je cały tydzień bez potrzeby, automatycznie zwiększasz zużycie paliwa. Podczas jazdy z zamontowanym bagażnikiem zużycie paliwa wzrasta nawet o około 10%. Ściągnij go, a zaoszczędzisz nawet 50 zł w perspektywie miesiąca.\nSPRAWDŹ TEŻ: Miastolubna, czyli jak poruszać się autem po mieście\n7. Noga z gazu\nWciskając gaz do podłogi, zwiększasz spalanie w swoim aucie nawet trzykrotnie. Ruszaj dynamicznie, ale wciskaj gaz najwyżej do 3/4 głębokości. Każde rozpędzenie auta będzie Cię kosztowało nawet trzy razy mniej. Oczywiście jadąc po autostradzie, nie bądź zawalidrogą: rozpędź się do odpowiedniej prędkości i utrzymuj ją. Wciskanie gazu „do dechy” będzie Cię kosztowało zawsze. A jak dużo? To zależy już tylko od Ciebie.\n8. Start & Stop\nJak już zapewne wiesz, to system, który wyłączy silnik Twojego auta podczas postoju i włączy automatycznie po naciśnięciu pedału sprzęgła bądź gazu w przypadku aut ze skrzynią automatyczną. Stojąc i czekając z uruchomionym silnikiem, tracisz równowartość ceny półlitrowej butelki coli light na godzinę – zużycie paliwa wynosi wówczas około 0,6 litra. Im więcej postojów, podczas których wyłączasz silnik, tym więcej zostaje w portfelu.\n9. Odpowiedni bieg\nIm szybciej wrzucisz wyższy bieg, tym oszczędniej jedziesz. Nie bój się stosowania 6. biegu nawet w mieście.\nZaoszczędzisz około 3 zł na każdych 100 km, rezygnując z jazdy z użyciem tempomatu. Tempomat przyspiesza gwałtownie po tym, jak zwolniłaś. Sama możesz zrobić to dużo płynniej i dzięki temu oszczędniej.


Justyna Sawicka na Eurowizję 2018? | Papilot.pl\nJustyna Sawicka na Eurowizję?\nPosłuchaj utworu. Podoba Ci się?\njustyna sawicka eurowizja 2018\nCharyzmatyczna wokalistka - Justyna Sawicka lubi zaskakiwać. Dlatego jej najnowszy teledysk powstawał na jednej z Wysp Kanaryjskich - Fuerteventura. Nie tylko z tego powodu projekt ma zasięg europejski. Muzykę skomponowali szwedzcy producenci, a utwór Justyny został zgłoszony do Krajowych Eliminacji do Eurowizji. Szwedzkie kompozycje zajmują zwykle czołowe miejsca w konkursie. Czy będzie tak i tym razem?\nTekst do najnowszego singla pt. „Niezgoda” napisała Justyna wspólnie z Beatą Ejzenhart. Mocne słowa skierowane do mężczyzny przez silną kobietę zainspirowały ekipę Bee Music do powstania teledysku w miejscu słynącym z pięknych krajobrazów, szerokich plaż i sprzyjającym rozmyśleniom. Dzięki zaproszeniu Patronato de Turismo z Fuerteventura artystka może pochwalić się siedmiodniowym planem zdjęciowym.\nJeszcze nigdy na planie teledysku nie pracowałam tak długo, a jednocześnie tak wspaniale! Udało nam się połączyć przyjemne z pożytecznym, spędzając czas w Hotelu Sol Beach House Fuerteventura należącym do sieci Melia Resort & Spa, położonym przy zjawiskowej Lagunie Sotavento! Razem z ekipą i moją najcudowniejszą na świecie wizażystką - Martą Bybluk odwiedziliśmy najpiękniejsze miejsca na tej „szczęśliwej” wyspie. Podziwialiśmy czarną plażę w Ajuy, zachody słońca w La Pared, księżycowy krajobraz w Barranco de los Canarios, a także uprawialiśmy jogging w najwygodnieszych stylizacjach od Fuerte Action w miejscowości Morro Jable - wspomina Justyna Sawicka.\nZobaczcie zapierające dech w piersiach zdjęcia z planu wykonane aparatami Olympus, oświetlone dzięki pomocy Fomei Polska. Premiera teledysku będzie miała miejsce 13 lutego w jedynej kanaryjskiej restauracji w Warszawie - Mojo Picon. Będą owoce morze, dużo hiszpańskiej muzyki i walentynkowe nawiązania, a Justyna będzie z pewnością zachęcać, aby Polacy zakochali się w Fuerteventura, tak samo jak ona…\nPosłuchaj utworu „Niezgoda” Justyny Sawickiej:


Seksbiznes w Rynku się kręci, prawo mają w nosie. Sprawdziliśmy to! | Gazeta Wrocławska\nSeksbiznes w Rynku…\nSeksbiznes w Rynku się kręci, prawo mają w nosie. Sprawdziliśmy to!\nMarcin Rybak 5 czerwca 2017, 18:36\nOd 3 czerwca w centrum Wrocławia zakazane jest prowadzenie klubów z tańcem erotycznym. Nie wolno też reklamować produktów ani usług poprzez „nagabywanie” potencjalnych klientów. Tak, jak robią to od lat pracownice wrocławskich klubów z tańcem erotycznym.\nSprawdziliśmy. Nikt nie przejął się nowymi przepisami. Pierwszego dnia ich obowiązywania, czyli w sobotę wieczorem, reporter „Gazety Wrocławskiej” był nagabywany cztery razy pod dwoma z pięciu nocnych klubów.\nZdaniem wrocławskiej straży miejskiej wszystko jest jednak w porządku. W poniedziałek rano rzecznik straży miejskiej Waldemar Forysiak powiedział nam, że w sobotę strażnicy „nagabywania” nie stwierdzili.\nPEŁNY REPORTAŻ WE WTOREK PAPIEROWYM WYDANIU GAZETY WROCŁAWSKIEJ. TEKST DOSTĘPNY TAKŻE OD JUTRA NA SERWISIE PLUS.GAZETAWROCLAWSKA.PL


Euro a ceny - Polska\nAutor: jb 10-07-2008 10:33\nNBP policzył, o ile euro zawyży nam ceny w sklepach. Gdy zamienimy złotego na euro, ceny pójdą w górę - o tym przekonanych jest 80 proc. Polaków. Ekonomiści z NBP postanowili sprawdzić, za co i o ile więcej przyjdzie nam płacić - czytamy w "Gazecie Wyborczej".\n(...) Relatywnie najbardziej zdrożeć mogą w ten sposób dobra najczęściej kupowane, bo okazuje się, że połowa wydatków przeciętnego gospodarstwa domowego dotyczy dóbr kosztujących mniej niż 7,60 zł - pisze Patrycja Maciejewicz.\n(...) Według Eurostatu euro podbiło inflację o 0,12-0,29 pkt proc, tymczasem w odczuciu zwykłych obywateli Europy ceny poszły w górę o kilkadziesiąt procent.\n(...) przy przeliczeniu 3,38 zl za 1 euro rzecz kosztująca 7,49 zl nominalnie powinna kosztować 2,22 euro. Można się jednak spodziewać, że w sklepie byłaby opatrzona metką 2,29 euro. Z kolei rzecz kosztująca 20 zl teoretycznie powinna kosztować 5,92 euro, ale cena zostałaby zaokrąglona do równych 6 euro.\nAle ekonomiści od razu zaznaczają, że te najczarniejsze scenariusze nie mają szans ziścić się w pełni, m.in. ze względu na konkurencję na rynku, czujność kupujących czy różne działania administracyjne mające zapobiegać nieuzasadnionym podwyżkom.\n(...) We wszystkich scenariuszach potwierdziło się, że największe wzrosty cen mogłyby dotyczyć żywności, usług łącznościowych, hotelowych i restauracyjnych. Nie potwierdziły się natomiast obawy, że najbardziej narażeni na podwyżki cen byliby np. emeryci i renciści czy rolnicy.\nWieś jest potwornie wkurzona\nNASTĘPNY ARTKUŁ Elewarr, czyli prywatyzacja według PSL


Emigracja lekarska niejedno ma imię - Puls Medycyny - pulsmedycyny.pl\n„Gdybym dziś zaczynała swoje lekarskie życie, uciekłabym do normalnego kraju. Ale już za późno, tam już nikt mnie nie chce. Medycyna w Polsce to bardzo kosztowne hobby, a solidarność jest tu wypisana tylko na flagach” — stwierdza z rozgoryczeniem Krystyna, lekarz rodzinny z Lubelszczyzny, po 34 latach pracy w zawodzie.\nW połowie minionej dekady, kiedy jeszcze ostrożnie otwierał się przed Polakami europejski rynek pracy, a napięcia pomiędzy rządem i lekarzami były rozpalone do białości, chętnych do zarobkowania poza krajem było 1711 lekarzy. Falę lekarskiej emigracji po akcesji do Unii Europejskiej zatrzymała w latach 2006-2007 roztropna decyzja władz o wzroście wynagrodzeń lekarzy. W 2010 roku zaledwie 363 lekarzy uważało, że im bez Polski będzie lepiej. Dziś gotowość do wyjazdów znów powraca. Okręgowe izby lekarskie w 2014 roku wydały lekarzom 820 zaświadczeń o potwierdzenie uznania kwalifikacji zawodowych, umożliwiających podjęcie pracy w krajach Unii Europejskiej. A przecież wciąż jeszcze oblegane są kierunki wyjazdowe do USA i Kanady, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Australii i Nowej Zelandii.\nMotywacji wyjazdowych jest sporo\nNasi lekarze wyjeżdżają poza granice kraju głównie z powodu mizeroty finansowej i nieznośnego poczucia kompletnego chaosu. Można oczywiście i w Polsce zarobić niezłe pieniądze, ale na kontrakcie, czyli niewolniczo, bo bez żadnego zabezpieczenia socjalnego i to tylko dzięki nieprawdopodobnej ilości wypracowywanych godzin. Taki sposób na życie to prosta droga do zawału lub udaru. Rzeczywista relacja ceny pracy lekarzy tu i tam ma się jak 1:5.\nMłodzieży lekarskiej w Polsce raczej nie uśmiechają się: nepotyzm, układy, przestarzały system zdobywania specjalizacji z brakiem jakiegokolwiek nadzoru przez tzw. opiekuna specjalizacji. Rezydent, według młodych lekarzy, stanowi w dzisiejszych czasach brakujące ogniwo systemu — wypełnia wszystkie możliwe dziury. Program specjalizacji, stworzony na papierze, w prawdziwym życiu może jedynie u internistów pokrywa się z rzeczywistością.\nA za granicą? „Praca tylko i wyłącznie w miejscu zatrudnienia — mówi 28-letni Leszek, od roku specjalizujący się w Sheffield. — Klarowny zakres obowiązków to w Anglii świętość. Kierownik specjalizacji to rzeczywisty opiekun: jest dostępny, ocenia rozwój podopiecznych, sam prowadzi znacznie mniej pacjentów. Ale coś za coś!”.\nJakie są szanse na pracę?\nTo zależy. Podobno korzystniejsze warunki można wynegocjować samemu, jeśli się bardzo dobrze posługuje językiem kraju pracodawcy. Idealny wiek to 34-38 lat, zaraz po specjalizacji. „Po pięćdziesiątce raczej można sobie pomarzyć o wyjeździe” — wyznaje Zdzisław, chirurg z Enniskillen w Północnej Irlandii, który „załapał się” tylko dlatego, że wcześniej 12 lat pracował w RPA.\nW Niemczech lekarzy z zagranicy rekrutują niemal wyłącznie szpitale na prowincji, w miastach 40-tysięcznych lub podobnej wielkości. Niemiecka pensja 5000-5700 euro miesięcznie nie jest, jak kiedyś, wabikiem dla polskiego specjalisty. Można wprawdzie dodać różne gratyfikacje, ale trzeba odjąć 40 proc. podatku. I jeśli nawet pomniejszyć go o ulgę rodzinną czy jakąkolwiek inną, saldo nie wypada atrakcyjnie.\nNiemieccy lekarze uciekają do Szwajcarii, gdzie płaci im się trzykrotnie lepiej. Polscy lekarze z lat emigracji solidarnościowej i stanu wojennego nie mogą dziś znaleźć nabywców na swoje świetnie przez lata wyposażone praktyki specjalistyczne w Zagłębiu Ruhry. „Odroczyłem swoją decyzję o przejściu na emeryturę, bo nie chcę, aby prawo pierwokupu mojej praktyki przysługiwało np. repatriantce o korzeniach niemieckich z Kazachstanu” — zwierza się Marek, proktolog z Wuppertalu. Wolałby po przystępnej cenie przekazać praktykę młodemu chirurgowi z Polski. Ale jak na razie kandydata nie widać.\nCiernista droga do sukcesu w USA\nAby nostryfikować polski dyplom w USA, trzeba mieć ważne prawo wykonywania zawodu Polsce, a więc odbyć po studiach staż podyplomowy. Egzaminów, które należy zdać, nikt nie konstruował specjalnie z myślą o obcokrajowcach, są to po prostu końcowe testy dla studentów medycyny. Można je zdawać na całym świecie (także w Warszawie) i nie trzeba być studentem amerykańskiej uczelni. „W 1999 roku jeden egzamin obejmował 800 pytań i trwał 2 dni — opowiada o swojej drodze do kariery Zbigniew Miłkowski, chirurg z Arizony. — Zmorą tych egzaminów jest szybkie tempo — wiesz albo nie. Wynik, szczególnie dla obcokrajowca nieposiadającego referencji ze Stanów, ma potem znaczenie przy ubieganiu się o rezydenturę. A słabego wyniku niestety nie można poprawić”.\nWypełnienie wymogów dokumentacyjnych, zdanie pierwszego i drugiego stopnia egzaminu licencyjnego (USMLE) oraz egzaminu z języka angielskiego nadal nie zrównuje Polaka z absolwentami uczelni amerykańskich w staraniach o licencję. Wszyscy muszą ukończyć co najmniej jeden rok szkolenia rezydencyjnego i zdać trzeci stopień egzaminu USMLE, aby sięgnąć po nieograniczoną licencję lekarską.\nŻeby rozpocząć rezydenturę, trzeba znaleźć miejsce, w którym się ją odbędzie. Najlepiej zacząć to rok wcześniej od napisania CV, listu motywacyjnego oraz zdobycia 3 listów polecających. Potem się jeździ na rozmowy kwalifikacyjne. Obcokrajowców najchętniej przyjmują w północno-zachodniej części USA, szczególnie w dużych miastach. Zdobyć miejsce w Chicago, Los Angeles czy Nowym Jorku to marzenie ściętej głowy.\nRezydentura, w zależności od kierunku, trwa 3-5 lat. Na przykład specjalizacja z interny obejmuje 3 lata, z czego połowę spędza się na oddziałach, pracując od 7.00 do 17.00 i pełniąc dyżur co czwarty dzień. Specjalizacja z chirurgii trwa 5 lat, praca jest od 4.30 do 17.00, dyżur co trzeci dzień. W chirurgii dodatkowo obowiązuje tzw. system piramidalny, tzn. nie wszyscy pierwszoroczni przechodzą na drugi rok, nie wszyscy z drugiego na trzeci itp. Przechodzą tylko najlepsi, reszta powtarza rok lub rezygnuje. Dużo bardziej dostępne są anestezjologia i medycyna rodzinna, a zdecydowanie najłatwiej — pediatria i choroby wewnętrzne.\nNajlepiej potem zarabiają radiolodzy, ortopedzi, urolodzy i kardiolodzy (średnio 315 tys. dolarów rocznie), najmniej pediatrzy — 155 tys. Rozpiętość zarobków jest jednak ogromna: co piąty ortopeda nie osiąga 100 tysięcy, ale niemal co dwudziesty ociera się o milion dolarów.\nDroga do pracy w Szwecji może prowadzić przez podwarszawski Konstancin, gdzie każdy chętny musi przejść kurs i zdać egzamin z języka szwedzkiego z terminologią medyczną, organizowany przez firmę Medena-Rek Polska. Język przy pierwszym kontakcie pobrzmiewa jak mieszanka węgierskiego i chińskiego, podobno łatwiejszy jest do nauczenia dla tych, którzy już znają niemiecki i angielski. „Istna masakra” — wspominają początki uczestnicy kursu. Prowadzą go zawodowi lektorzy szwedzcy. „Dają wycisk, ale są bardzo życzliwi, nie pozwalają się nudzić, nigdy nie stresują i nie serwują niepotrzebnych uwag ani docinków pod naszym adresem” — mówi neurolog Andrzej, który przed dwunastu laty wyjechał w północne rejony Szwecji.\nGrupa lekarzy szkolonych przez Medenę systematycznie rozrasta się od 2000 r. i liczy już 450 osób. „Nikt nikogo do Szwecji nie ciągnie na siłę” — przekonywała mnie przed laty Kristina Podolak-Andersson, polityk komunalny w Kalmarze, z pochodzenia Polka z Wybrzeża. Lekarze przed podpisaniem umowy przyjeżdżają tam na parę dni, oglądają miejsca pracy, mieszkania, przedszkola i szkoły dla swoich dzieci, rozmawiają z przyszłymi szefami i z ludźmi, którzy przeszli tę samą drogę. Te rozmowy decydują o tym, czy dostaną pracę i czy są przekonani, że jej naprawdę chcą.\n„Byłem oczarowany. Klinika na najwyższym poziomie: pięć gabinetów, w każdym rentgen, komputer, nowoczesny fotel, praca na cztery ręce z wykwalifikowanym personelem, wszystko zaplanowane” — wspomina Sebastian pracujący w Strömsund (15 tysięcy mieszkańców). Wykształcenie lekarza w Szwecji kosztuje sześć razy drożej niż przysposobienie polskiego lekarza do pracy.\nA w sąsiedniej Danii? „Zakładaliśmy, że wyjedziemy do Danii na co najmniej dziesięć lat. Jeśli będzie trzeba, to nawet sprzedamy nasz dom w Krośnie. Wykształcimy dzieci w dobrych szkołach i wtedy pomyślimy o powrocie i jakiejś stabilizacji dla siebie — opowiada urolog Piotr Banaś. — Ale bardzo szybko pozbyliśmy się fascynacji dobrobytem, który nas otaczał. Różnice z Polską nie były już tak drastyczne. Duńczycy są nauczeni skromności i oszczędzania. Bardzo źle widziane jest obnoszenie się z zamożnością i szpanowanie bogactwem”.\nNa chwilę czy na całe życie?\nJacek, internista z Wrocławia, który przyjechał do Eskilstuna, 100 km na zachód od Sztokholmu, wolałby pracować w bogatej Polsce niż w bogatej Szwecji. Bał się rozstania z krajem, ale bał się też, że nie tylko po trzech, ale nawet po dziesięciu latach pracy w Szwecji, Polska nie zachęci go do powrotu. I na razie nie zachęciła. Jacek zasmakował jeszcze kariery w bogatszej Norwegii, wprawdzie w TromsĮ, 350 km za kołem podbiegunowym.\nLekarze, którzy wyjechali, jeszczesię cieszą. Refleksja przyjdzie później, nie zabraknie chwil zwątpienia, niektórych nie ominie psychiczne wypalenie. „Wyjazd przed dziesięciu laty na pewno był spowodowany nie tylko sytuacją ekonomiczną. Najważniejsze chyba było pragnienie normalności i zapewnienia lepszej przyszłości dzieciom” — przyznaje Dariusz z odległego na północy Härnösand. Jego 13-letni syn został właśnie mistrzem Szwecji w kolarstwie górskim.\n„Szef, jak to szef, zawsze mógłby być gorszy lub lepszy. Ten szwedzki jest na pewno bardziej wyrozumiały i pozwala robić wszystko, co jest dozwolone. A dozwolone jest niemało. Po pierwsze, dokształcanie. Po drugie, pewny jak w banku urlop w okresie wakacyjnym. Nie mówiąc już o zwolnieniu w czasie choroby. Nie tak jak w Polsce, kiedy słaniając się z wycieńczenia należało się zgłosić na porannym raporcie oddziałowym. Uwierzcie, że czasem stabilizacja i zasiedzenie to najlepsza opcja, bo nieprawda, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma” — przekonuje Kamil, ortopeda z Kalmaru.\nSzczerze o kasie\nO zarobkach polscy lekarze pracujący za granicą rozmawiają niechętnie. Elżbieta, okulistka, przebywająca od 10 lat w Szwecji, nie ma jednak oporów. Uważa, że Szwecja jest dobrą ofertą, jeśli się tam chce żyć i pracować.\n„Najlepsze propozycje czekają na lekarzy rodzinnych i psychiatrów. Ale pamiętajmy, że większość lekarzy rodzinnych usuwa tu ciała obce z rogówki. Zarobki dla specjalisty wynoszą na początku 20 tys. złotych. Lepsze stawki można pertraktować na północy, gdzie są ekstremalne niedobory lekarzy, ale to dopiero po zdobyciu doświadczenia w Szwecji i z dobrą znajomością języka — opowiada Ela. — Przyjmuję w dużej przychodni, w której zwykle pracuje kilku lekarzy i kilkakrotnie więcej pielęgniarek, z systemem komputerowym jednolitym dla całego województwa. Tu się mówi do dyktafonu, potem anamnezę spisują sekretarki, lekarz musi tylko sprawdzić. Wbrew temu co się w Polsce sądzi o biurokracji, w Szwecji dokumentacja musi być w najlepszym gatunku. Nie ma miejsca na bazgroły, których potem nawet ich autor nie potrafi odszyfrować”.\nW Danii kontrola jest wnikliwa, choć bardziej dyskretna — uważa Ewa Zalichta-Banaś, pulmonolog z Krosna. Pracowała w tym kraju przez 3 lata. „Ordynator, który w przeciwieństwie do polskiego szefa oddziału bardzo niewiele operuje, skupia się głównie na logistyce i harmonogramach zajęć pracowników, tak aby oni na miesiąc naprzód wiedzieli, co mają robić dzień po dniu. Tam specjalista nie ma żadnej komisji na plecach, z dyrekcją też praktycznie nie ma kontaktu. Ale przez skórę się czuje, że wykonywanie pracy jest obserwowane i oceniane. Na całkowity kredyt zaufania nie można liczyć” — ostrzega Ewa. Za 37 godzin tygodniowo wykwalifikowany specjalista może zarobić w Danii nawet 36 tys. koron (20 300 złotych) miesięcznie netto. Płace dla lekarzy szpitalnych w Danii są najwyższe w porównaniu z resztą społeczeństwa.\n„Czy za taką kwotę będę w stanie przeżyć z dwójką dzieci i mężem, który nie jest lekarzem i dopiero będzie szukać pracy?” — pyta niejedna chętna do wyjazdu. Wyjazd do Szwecji z dziećmi i mężem, który ma pracę w Polsce, jest ryzykownym rozwiązaniem. Mało prawdopodobne, by w ciągu 2-3 lat znalazł sobie pracę. Na własną rękę opanowanie języka do poziomu B2/C1 zajmuje co najmniej dwa lata, ale jeśli jednocześnie się pracuje.\n„Jeszcze gorzej jest w Danii. Najgorzej, kiedy mówi się przez telefon, gdy odpada ekspresja ust, oczu i rąk. Starsi pacjenci bywają głusi i mówią gwarą, której nigdy nas nie uczono” — z uśmiechem na ustach opowiada dr Piotr Banaś.\nWynajem mieszkania kosztuje w Szwecji 3-4 tys. złotych, wydatki na żywność dla dużej rodziny kolejne cztery tysiące miesięcznie. Tak czy owak, małżeństwo lekarzy specjalistów zarabia tu bardzo dobrze. Jeśli po latach wrócą do Polski, będą bardzo dobrze zabezpieczeni na przyszłość.\n„Tu, w Szwecji mamy socjalizm w czystej formie. Wszyscy są równi: i śniady, i bezrobotny, lekarz i pielęgniarka — zwierza się Leszek, neurolog z Lubelszczyzny, który porzucił stanowisko dyrektora szpitala powiatowego i od 10 lat praktykuje w Szwecji. — Tu nikt nie kłania się w pas panu doktorowi. A wiec pielęgniarka może kazać lekarzowi coś zrobić. Popularne są też raporty i donosy, które robi tu każdy pracownik i sąsiad. I co gorsza, są z tego dumni. Kontrola w Szwecji jest niemal wszechobecna. Po paru miesiącach ma się wrażenie, że każdy w pracy wszystko o tobie wie. Socjalizowanie się tutaj to podstawa bytu oraz osobistego i zawodowego sukcesu. Ludzie, którym to nie odpowiada, narażają się niemal automatycznie na ostracyzm”.\n„Duńczycy z kolei akceptują odmienność, ale również pragną asymilacji z ludźmi, których zaprosili do swojego kraju — opowiada Ewa Banaś. — Są uprzejmi, uśmiechają się, ale ich uśmiech nagle tężeje, kiedy po naszym akcencie rozpoznają w nas cudzoziemców. Delikatnie mówiąc, mają nieciekawe doświadczenia z emigracją muzułmańską, która woli swoje niedostępne kulturowo getta i bardzo opornie albo wcale nie asymiluje się z Europejczykami”.\n„Spraw zawodowych nie zabiera się tam do domu. Po pracy są kręgle, wycieczki rowerowe, zakupy, dzieci, znajomi” — dodaje Piotr Banaś. Administracja szpitala nie naciska na lekarzy, by pracowali więcej, bo musi dużo więcej im zapłacić. Ale i lekarze nie chcą więcej pracować, bo wpadają w pułapkę podatkową.\nCieszyli się tylko w dniu wypłaty\nChoć wielu polskich lekarzy pracujących za granicą prawdopodobnie nie wróci na stałe nad Wisłę, ich związki z Polską pozostają silne. Duża grupa regularnie odwiedza kraj: żeby zobaczyć rodzinę, mówić po polsku, zrobić zakupy i… wyleczyć zęby. Dla tych, co wracają, zderzenie z polską rzeczywistością bywa bolesne. Dodatkowo dochodzi bardzo znaczące pogorszenie sytuacji materialnej, co pogłębia frustrację. Nie wszyscy chętnie rozmawiają o prawdziwych powodach swoich powrotów.\nZ oficjalnych prognoz wynika, że w ciągu następnych 10 lat w Danii zabraknie około 2,5 tys. specjalistów, a tymczasem Ewa i Piotr Banasiowie wrócili stamtąd po niespełna trzech latach. Dlaczego? „Może pozostawiony w Polsce dom, przyjaciele, dorastające dzieci, duńska obyczajowość, z której cieszyliśmy się tak naprawdę tylko w dniu wypłaty...” — wyznaje Ewa.\nObecnie Ewa pracuje w Uzdrowisku Rymanów, a Piotr w Podkarpackim Centrum Onkologii w Brzozowie. Nie żałują ani decyzji o wyjeździe, ani o powrocie z Danii. Realizują się jako specjaliści, stać ich na utrzymanie 5-osobowej rodziny i jeszcze kogoś, kto roztoczy opiekę nad domowym porządkiem. Piotr, zapalony myśliwy, może zapakować swoje fuzje i sztucery, i jechać na spotkanie z dzikami. A tego właśnie zabrakło mu w bogatszej Danii. Syn państwa Banasiów rozpoczął studia na skandynawistyce w Gdańsku. Kolejne wakacje cała rodzina spędzi w Skandynawii. A więc jednak coś zostało z tego wyjazdu.\nEmigranci i reemigranci to ludzie, którzy zyskali cenną wiedzę i doświadczenie. Znają interesujące lokalne rozwiązania, języki obce, mają wiedzę, która w różnych kontekstach może się okazać przydatna. Gdyby tylko stworzyć skuteczne narzędzia do wymiany doświadczeń, mogliby stać się siłą, a nie słabością Polski.\nW połowie minionej dekady, kiedy jeszcze ostrożnie otwierał się przed Polakami europejski rynek pracy, a napięcia pomiędzy rządem i lekarzami były rozpalone do białości, chętnych do zarobkowania poza krajem było 1711 lekarzy. Falę lekarskiej emigracji po akcesji do Unii Europejskiej zatrzymała w latach 2006-2007 roztropna decyzja władz o wzroście wynagrodzeń lekarzy. W 2010 roku zaledwie 363 lekarzy uważało, że im bez Polski będzie lepiej. Dziś gotowość do wyjazdów znów powraca. Okręgowe izby lekarskie w 2014 roku wydały lekarzom 820 zaświadczeń o potwierdzenie uznania kwalifikacji zawodowych, umożliwiających podjęcie pracy w krajach Unii Europejskiej. A przecież wciąż jeszcze oblegane są kierunki wyjazdowe do USA i Kanady, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Australii i Nowej Zelandii. Motywacji wyjazdowych jest sporoNasi lekarze wyjeżdżają poza granice kraju głównie z powodu mizeroty finansowej i nieznośnego poczucia kompletnego chaosu. Można oczywiście i w Polsce zarobić niezłe pieniądze, ale na kontrakcie, czyli niewolniczo, bo bez żadnego zabezpieczenia socjalnego i to tylko dzięki nieprawdopodobnej ilości wypracowywanych godzin. Taki sposób na życie to prosta droga do zawału lub udaru. Rzeczywista relacja ceny pracy lekarzy tu i tam ma się jak 1:5.Młodzieży lekarskiej w Polsce raczej nie uśmiechają się: nepotyzm, układy, przestarzały system zdobywania specjalizacji z brakiem jakiegokolwiek nadzoru przez tzw. opiekuna specjalizacji. Rezydent, według młodych lekarzy, stanowi w dzisiejszych czasach brakujące ogniwo systemu — wypełnia wszystkie możliwe dziury. Program specjalizacji, stworzony na papierze, w prawdziwym życiu może jedynie u internistów pokrywa się z rzeczywistością. A za granicą? „Praca tylko i wyłącznie w miejscu zatrudnienia — mówi 28-letni Leszek, od roku specjalizujący się w Sheffield. — Klarowny zakres obowiązków to w Anglii świętość. Kierownik specjalizacji to rzeczywisty opiekun: jest dostępny, ocenia rozwój podopiecznych, sam prowadzi znacznie mniej pacjentów. Ale coś za coś!”.Jakie są szanse na pracę? To zależy. Podobno korzystniejsze warunki można wynegocjować samemu, jeśli się bardzo dobrze posługuje językiem kraju pracodawcy. Idealny wiek to 34-38 lat, zaraz po specjalizacji. „Po pięćdziesiątce raczej można sobie pomarzyć o wyjeździe” — wyznaje Zdzisław, chirurg z Enniskillen w Północnej Irlandii, który „załapał się” tylko dlatego, że wcześniej 12 lat pracował w RPA. W Niemczech lekarzy z zagranicy rekrutują niemal wyłącznie szpitale na prowincji, w miastach 40-tysięcznych lub podobnej wielkości. Niemiecka pensja 5000-5700 euro miesięcznie nie jest, jak kiedyś, wabikiem dla polskiego specjalisty. Można wprawdzie dodać różne gratyfikacje, ale trzeba odjąć 40 proc. podatku. I jeśli nawet pomniejszyć go o ulgę rodzinną czy jakąkolwiek inną, saldo nie wypada atrakcyjnie. Niemieccy lekarze uciekają do Szwajcarii, gdzie płaci im się trzykrotnie lepiej. Polscy lekarze z lat emigracji solidarnościowej i stanu wojennego nie mogą dziś znaleźć nabywców na swoje świetnie przez lata wyposażone praktyki specjalistyczne w Zagłębiu Ruhry. „Odroczyłem swoją decyzję o przejściu na emeryturę, bo nie chcę, aby prawo pierwokupu mojej praktyki przysługiwało np. repatriantce o korzeniach niemieckich z Kazachstanu” — zwierza się Marek, proktolog z Wuppertalu. Wolałby po przystępnej cenie przekazać praktykę młodemu chirurgowi z Polski. Ale jak na razie kandydata nie widać.Ciernista droga do sukcesu w USAAby nostryfikować polski dyplom w USA, trzeba mieć ważne prawo wykonywania zawodu Polsce, a więc odbyć po studiach staż podyplomowy. Egzaminów, które należy zdać, nikt nie konstruował specjalnie z myślą o obcokrajowcach, są to po prostu końcowe testy dla studentów medycyny. Można je zdawać na całym świecie (także w Warszawie) i nie trzeba być studentem amerykańskiej uczelni. „W 1999 roku jeden egzamin obejmował 800 pytań i trwał 2 dni — opowiada o swojej drodze do kariery Zbigniew Miłkowski, chirurg z Arizony. — Zmorą tych egzaminów jest szybkie tempo — wiesz albo nie. Wynik, szczególnie dla obcokrajowca nieposiadającego referencji ze Stanów, ma potem znaczenie przy ubieganiu się o rezydenturę. A słabego wyniku niestety nie można poprawić”.Wypełnienie wymogów dokumentacyjnych, zdanie pierwszego i drugiego stopnia egzaminu licencyjnego (USMLE) oraz egzaminu z języka angielskiego nadal nie zrównuje Polaka z absolwentami uczelni amerykańskich w staraniach o licencję. Wszyscy muszą ukończyć co najmniej jeden rok szkolenia rezydencyjnego i zdać trzeci stopień egzaminu USMLE, aby sięgnąć po nieograniczoną licencję lekarską. Żeby rozpocząć rezydenturę, trzeba znaleźć miejsce, w którym się ją odbędzie. Najlepiej zacząć to rok wcześniej od napisania CV, listu motywacyjnego oraz zdobycia 3 listów polecających. Potem się jeździ na rozmowy kwalifikacyjne. Obcokrajowców najchętniej przyjmują w północno-zachodniej części USA, szczególnie w dużych miastach. Zdobyć miejsce w Chicago, Los Angeles czy Nowym Jorku to marzenie ściętej głowy. Rezydentura, w zależności od kierunku, trwa 3-5 lat. Na przykład specjalizacja z interny obejmuje 3 lata, z czego połowę spędza się na oddziałach, pracując od 7.00 do 17.00 i pełniąc dyżur co czwarty dzień. Specjalizacja z chirurgii trwa 5 lat, praca jest od 4.30 do 17.00, dyżur co trzeci dzień. W chirurgii dodatkowo obowiązuje tzw. system piramidalny, tzn. nie wszyscy pierwszoroczni przechodzą na drugi rok, nie wszyscy z drugiego na trzeci itp. Przechodzą tylko najlepsi, reszta powtarza rok lub rezygnuje. Dużo bardziej dostępne są anestezjologia i medycyna rodzinna, a zdecydowanie najłatwiej — pediatria i choroby wewnętrzne. Najlepiej potem zarabiają radiolodzy, ortopedzi, urolodzy i kardiolodzy (średnio 315 tys. dolarów rocznie), najmniej pediatrzy — 155 tys. Rozpiętość zarobków jest jednak ogromna: co piąty ortopeda nie osiąga 100 tysięcy, ale niemal co dwudziesty ociera się o milion dolarów. Nie wszystko narazDroga do pracy w Szwecji może prowadzić przez podwarszawski Konstancin, gdzie każdy chętny musi przejść kurs i zdać egzamin z języka szwedzkiego z terminologią medyczną, organizowany przez firmę Medena-Rek Polska. Język przy pierwszym kontakcie pobrzmiewa jak mieszanka węgierskiego i chińskiego, podobno łatwiejszy jest do nauczenia dla tych, którzy już znają niemiecki i angielski. „Istna masakra” — wspominają początki uczestnicy kursu. Prowadzą go zawodowi lektorzy szwedzcy. „Dają wycisk, ale są bardzo życzliwi, nie pozwalają się nudzić, nigdy nie stresują i nie serwują niepotrzebnych uwag ani docinków pod naszym adresem” — mówi neurolog Andrzej, który przed dwunastu laty wyjechał w północne rejony Szwecji. Grupa lekarzy szkolonych przez Medenę systematycznie rozrasta się od 2000 r. i liczy już 450 osób. „Nikt nikogo do Szwecji nie ciągnie na siłę” — przekonywała mnie przed laty Kristina Podolak-Andersson, polityk komunalny w Kalmarze, z pochodzenia Polka z Wybrzeża. Lekarze przed podpisaniem umowy przyjeżdżają tam na parę dni, oglądają miejsca pracy, mieszkania, przedszkola i szkoły dla swoich dzieci, rozmawiają z przyszłymi szefami i z ludźmi, którzy przeszli tę samą drogę. Te rozmowy decydują o tym, czy dostaną pracę i czy są przekonani, że jej naprawdę chcą. „Byłem oczarowany. Klinika na najwyższym poziomie: pięć gabinetów, w każdym rentgen, komputer, nowoczesny fotel, praca na cztery ręce z wykwalifikowanym personelem, wszystko zaplanowane” — wspomina Sebastian pracujący w Strömsund (15 tysięcy mieszkańców). Wykształcenie lekarza w Szwecji kosztuje sześć razy drożej niż przysposobienie polskiego lekarza do pracy. A w sąsiedniej Danii? „Zakładaliśmy, że wyjedziemy do Danii na co najmniej dziesięć lat. Jeśli będzie trzeba, to nawet sprzedamy nasz dom w Krośnie. Wykształcimy dzieci w dobrych szkołach i wtedy pomyślimy o powrocie i jakiejś stabilizacji dla siebie — opowiada urolog Piotr Banaś. — Ale bardzo szybko pozbyliśmy się fascynacji dobrobytem, który nas otaczał. Różnice z Polską nie były już tak drastyczne. Duńczycy są nauczeni skromności i oszczędzania. Bardzo źle widziane jest obnoszenie się z zamożnością i szpanowanie bogactwem”. Na chwilę czy na całe życie?Jacek, internista z Wrocławia, który przyjechał do Eskilstuna, 100 km na zachód od Sztokholmu, wolałby pracować w bogatej Polsce niż w bogatej Szwecji. Bał się rozstania z krajem, ale bał się też, że nie tylko po trzech, ale nawet po dziesięciu latach pracy w Szwecji, Polska nie zachęci go do powrotu. I na razie nie zachęciła. Jacek zasmakował jeszcze kariery w bogatszej Norwegii, wprawdzie w TromsĮ, 350 km za kołem podbiegunowym. Lekarze, którzy wyjechali, jeszczesię cieszą. Refleksja przyjdzie później, nie zabraknie chwil zwątpienia, niektórych nie ominie psychiczne wypalenie. „Wyjazd przed dziesięciu laty na pewno był spowodowany nie tylko sytuacją ekonomiczną. Najważniejsze chyba było pragnienie normalności i zapewnienia lepszej przyszłości dzieciom” — przyznaje Dariusz z odległego na północy Härnösand. Jego 13-letni syn został właśnie mistrzem Szwecji w kolarstwie górskim.„Szef, jak to szef, zawsze mógłby być gorszy lub lepszy. Ten szwedzki jest na pewno bardziej wyrozumiały i pozwala robić wszystko, co jest dozwolone. A dozwolone jest niemało. Po pierwsze, dokształcanie. Po drugie, pewny jak w banku urlop w okresie wakacyjnym. Nie mówiąc już o zwolnieniu w czasie choroby. Nie tak jak w Polsce, kiedy słaniając się z wycieńczenia należało się zgłosić na porannym raporcie oddziałowym. Uwierzcie, że czasem stabilizacja i zasiedzenie to najlepsza opcja, bo nieprawda, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma” — przekonuje Kamil, ortopeda z Kalmaru.Szczerze o kasieO zarobkach polscy lekarze pracujący za granicą rozmawiają niechętnie. Elżbieta, okulistka, przebywająca od 10 lat w Szwecji, nie ma jednak oporów. Uważa, że Szwecja jest dobrą ofertą, jeśli się tam chce żyć i pracować. „Najlepsze propozycje czekają na lekarzy rodzinnych i psychiatrów. Ale pamiętajmy, że większość lekarzy rodzinnych usuwa tu ciała obce z rogówki. Zarobki dla specjalisty wynoszą na początku 20 tys. złotych. Lepsze stawki można pertraktować na północy, gdzie są ekstremalne niedobory lekarzy, ale to dopiero po zdobyciu doświadczenia w Szwecji i z dobrą znajomością języka — opowiada Ela. — Przyjmuję w dużej przychodni, w której zwykle pracuje kilku lekarzy i kilkakrotnie więcej pielęgniarek, z systemem komputerowym jednolitym dla całego województwa. Tu się mówi do dyktafonu, potem anamnezę spisują sekretarki, lekarz musi tylko sprawdzić. Wbrew temu co się w Polsce sądzi o biurokracji, w Szwecji dokumentacja musi być w najlepszym gatunku. Nie ma miejsca na bazgroły, których potem nawet ich autor nie potrafi odszyfrować”.W Danii kontrola jest wnikliwa, choć bardziej dyskretna — uważa Ewa Zalichta-Banaś, pulmonolog z Krosna. Pracowała w tym kraju przez 3 lata. „Ordynator, który w przeciwieństwie do polskiego szefa oddziału bardzo niewiele operuje, skupia się głównie na logistyce i harmonogramach zajęć pracowników, tak aby oni na miesiąc naprzód wiedzieli, co mają robić dzień po dniu. Tam specjalista nie ma żadnej komisji na plecach, z dyrekcją też praktycznie nie ma kontaktu. Ale przez skórę się czuje, że wykonywanie pracy jest obserwowane i oceniane. Na całkowity kredyt zaufania nie można liczyć” — ostrzega Ewa. Za 37 godzin tygodniowo wykwalifikowany specjalista może zarobić w Danii nawet 36 tys. koron (20 300 złotych) miesięcznie netto. Płace dla lekarzy szpitalnych w Danii są najwyższe w porównaniu z resztą społeczeństwa.Pytanie: jak żyć?„Czy za taką kwotę będę w stanie przeżyć z dwójką dzieci i mężem, który nie jest lekarzem i dopiero będzie szukać pracy?” — pyta niejedna chętna do wyjazdu. Wyjazd do Szwecji z dziećmi i mężem, który ma pracę w Polsce, jest ryzykownym rozwiązaniem. Mało prawdopodobne, by w ciągu 2-3 lat znalazł sobie pracę. Na własną rękę opanowanie języka do poziomu B2/C1 zajmuje co najmniej dwa lata, ale jeśli jednocześnie się pracuje. „Jeszcze gorzej jest w Danii. Najgorzej, kiedy mówi się przez telefon, gdy odpada ekspresja ust, oczu i rąk. Starsi pacjenci bywają głusi i mówią gwarą, której nigdy nas nie uczono” — z uśmiechem na ustach opowiada dr Piotr Banaś.Wynajem mieszkania kosztuje w Szwecji 3-4 tys. złotych, wydatki na żywność dla dużej rodziny kolejne cztery tysiące miesięcznie. Tak czy owak, małżeństwo lekarzy specjalistów zarabia tu bardzo dobrze. Jeśli po latach wrócą do Polski, będą bardzo dobrze zabezpieczeni na przyszłość.„Tu, w Szwecji mamy socjalizm w czystej formie. Wszyscy są równi: i śniady, i bezrobotny, lekarz i pielęgniarka — zwierza się Leszek, neurolog z Lubelszczyzny, który porzucił stanowisko dyrektora szpitala powiatowego i od 10 lat praktykuje w Szwecji. — Tu nikt nie kłania się w pas panu doktorowi. A wiec pielęgniarka może kazać lekarzowi coś zrobić. Popularne są też raporty i donosy, które robi tu każdy pracownik i sąsiad. I co gorsza, są z tego dumni. Kontrola w Szwecji jest niemal wszechobecna. Po paru miesiącach ma się wrażenie, że każdy w pracy wszystko o tobie wie. Socjalizowanie się tutaj to podstawa bytu oraz osobistego i zawodowego sukcesu. Ludzie, którym to nie odpowiada, narażają się niemal automatycznie na ostracyzm”. „Duńczycy z kolei akceptują odmienność, ale również pragną asymilacji z ludźmi, których zaprosili do swojego kraju — opowiada Ewa Banaś. — Są uprzejmi, uśmiechają się, ale ich uśmiech nagle tężeje, kiedy po naszym akcencie rozpoznają w nas cudzoziemców. Delikatnie mówiąc, mają nieciekawe doświadczenia z emigracją muzułmańską, która woli swoje niedostępne kulturowo getta i bardzo opornie albo wcale nie asymiluje się z Europejczykami”. „Spraw zawodowych nie zabiera się tam do domu. Po pracy są kręgle, wycieczki rowerowe, zakupy, dzieci, znajomi” — dodaje Piotr Banaś. Administracja szpitala nie naciska na lekarzy, by pracowali więcej, bo musi dużo więcej im zapłacić. Ale i lekarze nie chcą więcej pracować, bo wpadają w pułapkę podatkową. Cieszyli się tylko w dniu wypłatyChoć wielu polskich lekarzy pracujących za granicą prawdopodobnie nie wróci na stałe nad Wisłę, ich związki z Polską pozostają silne. Duża grupa regularnie odwiedza kraj: żeby zobaczyć rodzinę, mówić po polsku, zrobić zakupy i… wyleczyć zęby. Dla tych, co wracają, zderzenie z polską rzeczywistością bywa bolesne. Dodatkowo dochodzi bardzo znaczące pogorszenie sytuacji materialnej, co pogłębia frustrację. Nie wszyscy chętnie rozmawiają o prawdziwych powodach swoich powrotów. Z oficjalnych prognoz wynika, że w ciągu następnych 10 lat w Danii zabraknie około 2,5 tys. specjalistów, a tymczasem Ewa i Piotr Banasiowie wrócili stamtąd po niespełna trzech latach. Dlaczego? „Może pozostawiony w Polsce dom, przyjaciele, dorastające dzieci, duńska obyczajowość, z której cieszyliśmy się tak naprawdę tylko w dniu wypłaty...” — wyznaje Ewa. Obecnie Ewa pracuje w Uzdrowisku Rymanów, a Piotr w Podkarpackim Centrum Onkologii w Brzozowie. Nie żałują ani decyzji o wyjeździe, ani o powrocie z Danii. Realizują się jako specjaliści, stać ich na utrzymanie 5-osobowej rodziny i jeszcze kogoś, kto roztoczy opiekę nad domowym porządkiem. Piotr, zapalony myśliwy, może zapakować swoje fuzje i sztucery, i jechać na spotkanie z dzikami. A tego właśnie zabrakło mu w bogatszej Danii. Syn państwa Banasiów rozpoczął studia na skandynawistyce w Gdańsku. Kolejne wakacje cała rodzina spędzi w Skandynawii. A więc jednak coś zostało z tego wyjazdu.Emigranci i reemigranci to ludzie, którzy zyskali cenną wiedzę i doświadczenie. Znają interesujące lokalne rozwiązania, języki obce, mają wiedzę, która w różnych kontekstach może się okazać przydatna. Gdyby tylko stworzyć skuteczne narzędzia do wymiany doświadczeń, mogliby stać się siłą, a nie słabością Polski.\nKto zadba o nasze zdrowie?\nPraca i kariera / Emigracja lekarska niejedno ma imię