Poniższe zasady dotyczą wszystkich kempingów oznaczonych logiem „Happy Camp”.\nMinimalny pobyt na kempingach\nCeny kempingów we Włoszech podane są za noc za 4 osoby, za wyjątkiem Marina Julia Camping Village (Friuli). Pobyt piątej, szóstej, siódmej osoby musi zostać zgłoszony w momencie rezerwacji i kosztuje 5€/os./noc.\nnamioty Maxi Tent są przeznaczone dla maksymalnie 6 osób.\nmobile-homy Happy Classic i Happy Standard są przeznaczone dla max. 5 osób dorosłych i 1 dziecka (max. 1,50 m i max. 60 kg), za wyjątkiem Camping La Masseria MH Classic i Torre Rinalda MH Standard oraz Thurium Villagio MH Standard, gdzie możliwość zakwaterowania obejmuje tylko 4 osoby dorosłe i dziecko (do max.12 lat)\nmobile-homy Happy Standard Extra oraz Happy Comfort są przeznaczone dla maksymalnie 6 osób, za wyjątkiem kempingów: Castell Montgrii MH Comfort – możliwość zakwaterowania tylko 5 osób dorosłych; Camping La Masseria – MH Comfort – możliwość zakwaterowania tylko 4 osób dorosłych i dziecka (do max.12 lat)\nmobile-homy Happy Plus oraz Happy Premium i Happy Premium Suite są przeznaczone dla max. 7 osób, za wyj. Kempingu Vilanova Parc, Castel Montgri, Cala Gogo, Cala Canyelles, Domaine La Yole i Ca’ Savio – MH Premium dla max. 6 osób; Camping La Masseria – MH Premium max. 4 osoby dorosłe + 3 dzieci (do max. 12 lat)\nMaksymalne obłożenie domków/namiotów zależy również od kempingu, na którym się znajdują. Zalecamy zapoznać się z opisem konkretnego kempingu w celu uzyskania szczegółowych informacji.\nPobyt dzieci, które nie ukończyły 2 lat, nie wymaga dodatkowej dopłaty (we Włoszech), ale liczy się do maksymalnej ilości osób, np.:\nkemping Bella Italia – pobyt Maxi Tent – rodzina: 4 osoby dorosłe i 3 dzieci ( 10 lat, 1,5 roku i 2 m-ce) – pobyt nie jest możliwy, ponieważ maksymalna dozwolona ilość osób w namiocie wynosi 6. Możliwe jest zakwaterowanie w MH Plus, Premium lub Premium Suite – max 7 osób, ale konieczna będzie dopłata za 1 dziecko (10 lat), dwoje dzieci (poniżej 2 lat) jest bez dopłaty.\nHappy Camp oferuje wczasy rodzinne. Pobyt grup młodzieżowych (poniżej 25 lat) musi zostać uzgodniony ze wszystkimi szczegółami, ponieważ wiele kempingów nie przyjmuje grup młodzieży. Grupy (rodzin, młodych ludzi, szkół), które rezerwują więcej niż 1 mobile-home muszą zostać potwierdzone przez Happy Camp. Osobom niepełnoletnim muszą towarzyszyć rodzice lub opiekunowie.\nPo przyjeździe pobierana jest kaucja w wysokości 100€ (płatna gotówką). Dostaną Państwo do podpisania pokwitowanie, które należy okazać na koniec pobytu, aby otrzymać zwrot kaucji. Aby otrzymać zwrot kaucji w pełnej wysokości 100€ należy oddać posprzątany mobile-home/namiot. Szczególną uwagę prosimy zwrócić na czystość łazienki, lodówki i kuchenki. Opłata w wysokości 40€ (maxi namiot, MH Classic, MH Standard, MH Comfort) lub 50€ (MH Premium, MH Premium Suite, MH Plus) za sprzątanie końcowe będzie potrącona z kaucji w przypadku zwrotu nieposprzątanego mobile-homu/namiotu. Happy Camp oferuje wyposażenie dla 6/7 osób, prosimy zadbać o otrzymane wyposażenie, ponieważ wszelkie znalezione uszkodzenia zostaną potrącone z kaucji na koniec pobytu.\nW cenę pobytu wliczony jest parking dla jednego samochodu, zazwyczaj w pobliżu miejsca zakwaterowania lub na wyznaczonym miejscu na kempingu. Parking dla drugiego samochodu jest dodatkowo płatny (wg uregulowań wewnętrznych kempingu).\nNa kilku kempingach parking znajduje się poza kempingiem i może być dodatkowo płatny.\nWAŻNE: W Grecji cena nie obejmuje parkingu – płatny dodatkowo na miejscu.\nWszystkie kempingi posiadają wewnętrzne regulaminy, niezależne od Happy Camp, których należy przestrzegać. Szczegółowe informacje można uzyskać w recepcji kempingu.\nSejf – waluta i przedmioty wartościowe\nDostępność usług w sezonie\nCzęsto rozpoczęcie sezonu przez Happy Camp zbiega się z otwarciem kempingu. Nie wszystkie usługi i urządzenia mogą być od razu dostępne (wiele wymaga konserwacji po przerwie zimowej), często otwarcie basenów uzależnione jest od warunków pogodowych. Prosimy zatem o zrozumienie, że nie zawsze jesteśmy w stanie zagwarantować pełną funkcjonalność kempingu na początku sezonu.\nNa kempingu pozostajemy w bliskości z naturą, dlatego czasami możemy spotkać w naszym miejscu zakwaterowania rożne „sympatyczne zwierzątka”. Zalecamy przechowywać produkty spożywcze, zwłaszcza słodycze w zamkniętych pojemnikach lub w lodówce, aby uniknąć nieprzyjemnych sytuacji.\nNawet jeśli niektóre kempingi umożliwiają pobyt ze zwierzętami, w niektórych obiektach Happy Camp nie są one dozwolone, za wyjątkiem niektórych kempingów, gdzie są dopuszczone według określonych zasad i warunków. Uprzejmie prosimy o znalezienie im właściwego rozwiązania.\nZasady i warunki pobytu z psem na kempingach\nNa kempingach: we Włoszech – Residence Village oraz w Chorwacji – Belvedere, Bi Village, Bjela Uvala, Brioni, Lanterna Premium, Park Umag oraz Solaris opłata klimatyczna wliczona jest w cenę.\n20€ – komplet pościeli na podwójne łóżko\n15€ – komplet pościeli na pojedyncze łóżko\n10€ – 1 ręcznik plażowy + 1 ręcznik do twarzy (tak, gdzie to możliwe)\nŁóżeczka i krzesełka dziecięce\nProsimy poinformować nas w momencie rezerwacji, jeśli będą Państwo chcieli skorzystać z łóżeczka/krzesełka/wanienki dla dziecka. Opłata 2€/dzień/szt. pobierana będzie na miejscu, bezpośrednio przez przedstawicieli Happy Camp.\nJeśli chodzi o „życzenia specjalne” (miejsce w cieniu, w pobliżu znajomych, boiska, basenu, itp.), nie możemy zagwarantować ich na 100%, ale dołożymy wszelkich starań, aby je spełnić.\nwe Włoszech: Marina Julia, Jesolo, Rosapineta, Riccione, Vigna sul Mar, Orbetello, Free Beach, Free Time, Stork, Paestum, Internazionale San Menaio, Manacore, El Bahira, Bella Sardynia, Iscrixedda\nw Chorwacji: Belvedere, Bijela Uvala, Bi Village, Lanterna, Park Umag, Solaris, Brioni\nw Grecji: Karda, Castello\nBrak klimatyzacji na kempingach: Bella Italia – Maxi Tents\nNa kempingu Ca’ Savio opłata za klimatyzację płacona bezpośrednio na recepcji kempingu: 10€/20 godz. lub 20€/40 godz. (karta bezzwrotna).\nPółkryte drewniane tarasy\nKryte drewniane tarasy\n40€/obiekt sprzątanie końcowe Happy Maxi Tent pobierana z kaucji w przypadku zwrotu nieposprzątanego obiektu\n40€/obiekt sprzątanie końcowe – mobile home: Classic, Standard, Standard Extra, Comfort pobierana z kaucji w przypadku zwrotu nieposprzątanego obiektu\n50€/obiekt sprzątanie końcowe – mobile home: Premium, Premium Suite, Plus pobierana z kaucji w przypadku zwrotu nieposprzątanego obiektu\n20€/obiekt dodatkowo sprzątanie w przypadku pobytu z psem – obligatoryjnie według regulaminu, dotyczy kempingów akceptujących psy\n3€/dzień łóżeczko dla dziecka konieczne zgłoszenie w momencie rezerwacji, opłata na miejscu\n3€/dzień krzesełko dla dziecka konieczne zgłoszenie w momencie rezerwacji, opłata na miejscu\n3€/dzień wanienka dla dziecka konieczne zgłoszenie w momencie rezerwacji, opłata na miejscu\n20€/komplet komplet pościeli na podwójne łóżko + 2 ręczniki konieczne zgłoszenie w momencie rezerwacji, opłata na miejscu\n15€/komplet komplet pościeli na pojedyncze łóżko +1 ręcznik konieczne zgłoszenie w momencie rezerwacji, opłata na miejscu\n10€/komplet komplet ręczników: 1 ręcznik plażowy + 1 ręcznik do twarzy (tam, gdzie to możliwe) konieczne zgłoszenie w momencie rezerwacji, opłata na miejscu\n5€/dzień klimatyzacja opłata na miejscu (nie dotyczy kempingów, na których klimatyzacja jest wliczona w cenę pobytu)\nwoda/prąd/gaz wliczone w cenę\nparking – w cenie 1 miejsce parkingowe, za wyj. Grecji, gdzie parking nie jest wliczony w cenę.\nopłata turystyczna – płatna na miejscu wg lokalnych przepisów


PressReader - Polityka: 2017-04-26 - Parasolki i parasole\nPolityka - 2017-04-26 - Ogląd i pogląd - AGATA CZARNACKA\nCo zostało z energii Czarnego Protestu w pół roku po tamtych wydarzeniach?\nWypaliło się, czy jednak mamy nowe otwarcie do wspólnej\nJesienią 2016 r. czas wydawał się sprzyjać kobietom. Podczas gdy Polki wychodziły gromadnie na ulice, w trzech innych krajach ważyły się losy tych, które spróbowały sięgnąć po najwyższe stanowiska w państwach. W drugich turach wyborów prezydenckich startowały jednocześnie Hillary Clinton w USA, Cecka Czaczewa w Bułgarii i Maia Sandu w Mołdawii. Na półkach księgarń stały książki pisane przez socjologów mówiące, że XXI w. będzie stuleciem kobiet, a nowy typ podmiotowości, wyposażony w kobiece, miękkie kompetencje, miał być odpowiedzią na trudności współczesnej polityki i gwarancją pokoju.\nŻadna z kandydatek na prezydentkę nie zdobyła mandatu, a próby powtórzenia w Polsce wielkiego sukcesu czarnego poniedziałku udały się połowicznie. Więc co z tym stuleciem kobiet?\nZwłaszcza przegrana Clinton była dla wielu ogromnym zaskoczeniem. Analizując przyczyny porażki, wspominano Sheryl Sandberg, szefową operacyjną Facebooka. W opublikowanej właśnie książce „Włącz się do gry. Kobiety, praca i chęć przywództwa” przekonywała, że merytokratyczne zasady gry społecznej nie przekładają się na powszechny awans kobiet dlatego, że one same nad tym nie pracują, a skupiają się na byciu lubianą czy na dzieciach. Tytułowe włączanie się do gry miało oznaczać nową, bardziej zaangażowaną postawę kobiety w jej zawodowej roli.\nNiestety, wbrew optymistycznym osądom Sandberg merytokracja jako system uzależniający sukcesy od zdolności i zaangażowania nawet w Ameryce jest częściej utopią niż rzeczywistością. W Polsce, choć wydawało się, że partie polityczne, media czy koncerny dały się przekonać do kobiet, w praktyce chodziło o twarz, najlepiej ładną, nie głębsze zmiany społeczne. Postawiono na lalki (SLD i Magdalena Ogórek), lojalne kontynuatorki linii nieobecnego wodza (PO i Ewa Kopacz), a nawet na marionetki (PiS i Beata Szydło). Liberalna i progresywna część wyborców skwitowała te próby wizerunkowego nadążania za nowoczesnością wzruszeniem ramion i wycofaniem poparcia…\nCo ciekawe, ta gierka z nowoczesnym konwenansem bardzo spodobała się konserwatystom – i im udało się ją wygrać. Beata Szydło, która słynie z tego, że ogląda się na prezesa Jarosława Kaczyńskiego nawet w trakcie wystąpień w Sejmie, cieszy się stałym poziomem zaufania Polaków, zaraz po prezydencie Andrzeju Dudzie. Być może dlatego, że dla konserwatywnej części wyborców jest dokładnie tam, gdzie jako kobieta powinna być. Formalnie ma władzę zwierzchnią nawet nad prezesem, ale przede wszystkim jako szyja przekazuje zamysły głowy niższym częściom rządowego i partyjnego ciała.\nTyle feminizmów, ile feministek\nPretensje części kobiet do Sandberg (czy Clinton) dobrze pokazują to, z czym kobiety wciąż się nie uporały. Zasadniczo nierówność płci to fundamentalny problem feminizmu, ale już opisy problemu i recepty, jak mu zaradzić, są bardzo różne. Ile grup kobiet, ile sytuacji, tyle recept na poprawę, często sprzecznych. Wymiary i powody dyskryminacji przecinają się i kumulują, jeszcze bardziej podkopując merytokratyczny hurraoptymizm. W Polsce może trudno mówić o wpływie koloru skóry na życiowe szanse, ale już to, czy pochodzi się z dużego czy małego miasta lub wsi,


Kuchnia to jedno z najbardziej funkcjonalnych pomieszczeń w całym domu. Urządzając kuchnię, musimy więc przede wszystkim wziąć pod uwagę jej ergonomię oraz dokładnie przemyśleć wszystkie praktyczne aspekty jej użytkowania. Niezmiernie ważnym elementem funkcjonalnej kuchni jest właściwe zaprojektowanie zróżnicowanych źródeł światła.\nOptymalnie rozplanowane oświetlenie kuchni pozwoli nam nie tylko zapewnić sobie komfort użytkowania pomieszczenia, ale także pozwoli wyeksponować wszystkie estetyczne zalety kuchennej aranżacji. Postaram się więc Wam podpowiedzieć, jak rozlokować oświetlenie do kuchni.\nOświetlenie kuchni planujemy zawsze zgodnie z wyznaczonymi stanowiskami do przyrządzania posiłków i ewentualnej konsumpcji. Zanim więc wybierzesz w sklepie lampy do kuchni, kierując się jedynie ich walorami estetycznymi, przemyśl dokładnie, ile źródeł świata potrzebujesz. Zaplanuj, czy oprócz głównego oświetlenia chcesz umieścić lampę nad stołem, czy może w Twojej kuchni jest wyspa i dobrze byłoby zadbać o odpowiednią ilość światła podczas przygotowywania posiłków. Znaczenie ma również fakt, czy kuchnia jest otwarta na jadalnię lub salon. W takich przypadkach, kiedy mamy do czynienia z układem otwartym, łączy się rodzaj oświetlenia. To przeznaczone do kuchni stosuje się również w salonie. Możemy wówczas sięgnąć po różne warianty lamp z tej samej kolekcji. Różnicujemy też ilość źródeł światła, planując ich większą ilość w salonie. W kuchniach standardowo możemy wyznaczyć kilka rodzajów/stanowisk oświetlenia.\nGłówne oświetlenie sufitowe w kuchni, powinno stanowić najważniejsze i najmocniejsze źródło światła w pomieszczeniu. Możemy zdecydować się tu na jedną, dużą lampę albo wiele punktowych halogenów. Obecnie występują one w różnych kształtach – okrągłe, kwadratowe czy podłużne. Nowoczesne, podłużne modele są wpuszczane w sufit, co zwiększa swobodę otwierania górnych szafek. W kuchniach o dużym metrażu można też połączyć oświetlenie halogenowe z lampą wiszącą.\nOświetlenia nad stołem i wyspą\nJeżeli w naszej kuchni mieści się stół, chcąc zadbać o komfort podczas spożywania posiłków, nad nim również musimy zaplanować źródło światła. Popularnym i modnym rozwiązaniem są lampy wiszące do kuchni. Ich wybór jest tak duży, że z łatwością uda się Ci wybrać model idealnie dopasowany do wystroju i stylu wnętrza. Lampa wisząca to także świetny wybór, jeśli chodzi o oświetlenie nad tzw. wyspą, umownie oddzielającą kuchnię od salonu. Jeżeli układ mebli w kuchni pozwala na zaplanowanie oświetlenia w tym miejscu i nad wyspą nie wisi okap, możemy zastosować nad nią więcej niż jedną lampę. Możemy zdecydować się na dwie lub trzy lampy wiszące i wcale nie muszą być one takie same. Nawet lepiej zaprezentują się lampy, które będą utrzymane w tej samej tematyce i stylu, ale będą różniły się np. kształtem. Dodatkowo można powiesić je na różnych wysokościach, co podkreśli oryginalny, modny efekt.\nDodatkowe oświetlenie obowiązkowo powinno znajdować się również wzdłuż blatu roboczego w postaci paska LED ukrytego pod górnymi szafkami. Można też zastosować tu punktowe halogeny. Wybór zależy od stylu, w jakim urządzona jest kuchnia oraz indywidualnych preferencji. Nie musimy natomiast przejmować się dodatkowym oświetleniem stanowiska, na którym umieszczona jest płyta grzewcza czy palniki gazowe. W tym miejscu najczęściej umieszczony jest bowiem okap, który posiada własne źródło światła.\nIlość i jakość światła w kuchni ma niebagatelny wpływ na estetykę i funkcjonalność wnętrza. Jeśli więc masz kłopot z wyborem najodpowiedniejszej lampy do kuchni lub zaplanowaniem ilości źródeł światła w tym pomieszczeni, napisz do mnie. Chętnie odpowiem na wszystkie pytania.\nNa pierwszym zdjęciu przepięknie wkomponowany okap, nie wiem czy funkcjonalny, ale na pewno w świetnym stylu. Poza tym ta czarna lodówka no miód po prostu. Brawo za pomysł!\nJa niedawno zamontowałem listwę LED pod szafkami wiszącymi w kuchni. Muszę przyznać, że takie rozwiązanie jest niesamowicie funkcjonalne.\nTak, to prawda! Oświetlenie w kuchni jest bardzo ważne. A takie oświetlenie to dodatkowy pomocnik oświetlenia głównego.\nSuper wyspa na ostatniej fotce! Mam pytanie, mieliście styczność z LEDami na schodach? Planuje zakupić coś takiego i nie jestem pewna czy z mężem damy rade to zamontować sami. Widziałam to u siostry i wygląda świetnie, tylko że oni korzystali z elektryka :/\nDziękujemy. Niestety, ale w naszej ofercie nie ma LEDów. Za to chętnie doradzimy, jaka lampę powiesić na ścianie przy schodach. 🙂\nJestem właśnie na etapie planowania kuchni w nowym domu i temat oświetlenia dopiero zaczynam zgłębiać. Na początku zagadnienie wydawało się stosunkowo proste, ale im bardziej się zagłębiam tym więcej dostrzegam szczegółów które stanowią o różnicy między dobrze, a źle zaplanowanym oświetleniem.


Powołanie do wojska a ochrona zatrudnienia\nPowołanie do wojska a wypowiedzenie umowy - czy jest możliwe?\nPracownik był zatrudniony w ramach umowy o pracę na czas określony od 2 stycznia 2019 r. 8 lutego 2019 r. wręczono mu wypowiedzenie i wysłano na urlop wypoczynkowy. Okres wypowiedzenia miał upłynąć 23 lutego 2019 r. 12 stycznia 2019 r. przyniósł on kartę powołania do służby wojskowej. Czy powołanie do wojska chroni pracownika przed zwolnieniem?\nZgodnie z przepisami powołanie do wojska chroni pracownika przed zwolnieniem. Okres ochronny trwa od momentu otrzymania karty powołania do służby wojskowej do dnia jej zakończenia. Dotyczy to służby przygotowawczej oraz czynnej. Ochrona ta dotyczy wszystkich rodzajów umowy o pracę. Wypowiedzenie staje się natomiast bezskuteczne nawet w sytuacji, gdy pracodawca wypowiedział pracownikowi umowę, a kartę powołania do służby dostarczono dopiero w okresie wypowiedzenia. Jednak w okresie ochronnym rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić na wyraźne żądanie pracownika.\nOchrona nie obowiązuje także, gdy:\nwypowiedzenie spowodowane jest ogłoszeniem upadłości lub likwidacji firmy,\nzwolnienie pracownika nastąpiło w trybie dyscyplinarnym,\npowołanie do wojska dotyczy jednodniowych ćwiczeń w ramach czynnej służby wojskowej.\nWarto także pamiętać, że pracownikowi zatrudnionemu na okres próbny, który otrzymał powołanie do wojska, umowa automatycznie przekształca się na umowę na czas nieokreślony, w przypadku gdy okres próbny kończy się po powołaniu do służby wojskowej. Zasada ta nie ma zastosowania w przypadku umowy o pracę na czas określony lub wykonywania określonej pracy, które ulegają rozwiązaniu po upływie wskazanego w nich czasu. Reguła ta także nie obowiązuje w sytuacji powołania do jednodniowych ćwiczeń w ramach czynnej służby.\nPo zakończeniu służby wojskowej pracownik może domagać się od pracodawcy zatrudnienia go na poprzednio zajmowanym stanowisku lub na stanowisku równorzędnym. Jednak pracownik ma na zgłoszenie się do pracodawcy 30 dni od dnia zwolnienia ze służby. Po tym okresie stosunek pracy wygasa, chyba że nie zgłosił się on ze względu na zdarzenia i okoliczności, które były niezależne od niego.


Posty: 1005 • Strona 3 z 67 • 1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 67\nprzez Arteks N, 27 mar 2011, 15:32\nDon C. napisał(a): Może wreszcie coś w temacie.Okazuje się że w regionie rosną parki wodne. Żory już prawie mają gotowy http://www.tuzory.pl/wiadomosci,w-aquap ... 6-449.html\nOdopowiedź jest prosta Don C. te miasta i miejscowości jakie wymieniasz nie miały lub nie mają w ogóle porządnych pływalni lub co najwyżej posiadają obiekty pamiętające czasy Gierka. Po co mają budować zwykły basen skoro lepiej trochę dołożyć i będzie więcej atrakcji dla dzieci i młodzieży? Rybnik ma trzy nowoczesne baseny, które wprawdzie nie są parkami wodnymi ale zapewniają odpowiedni standard miłośnikom pływania i pluskania. Prawidziwy aquapark to wydatek ok. 200 milionów zł. Katowice zdaje się planowały budowę aquaparku od 10 lat i dopiero chyba w przyszłym roku ma ruszyć ta inwestycja. Dlaczego tak długo? Bo profesjonalny aquapark to inwestycja praktycznie skazana na nierentowność lub na bardzo niskie dochody która pochłania fortunę! A w takim przypadku należałoby zrezygnować z wszystkich innych inwestycji. A każdy mieszkaniec Rybnika i naszego regionu wie, że największym problemem są obecnie drogi i transport i to one powinne być priorytetem jeszcze przynajmniej przez kilka lat.\nTo co budują Żory i Racibórz to parki wodne w skali mikro czyli tak naprawdę baseny ze zjeżdżalniami. To samo Gorzyce. Oczywiście nic im nie ujmuję, a Gorzyce naprawdę mi imponują. Ale to naprawdę nie ma nic wspólnego z tym co wybudowano w Tarnowskich Górach i co planują Katowice. Nie widziałbym sensu budowania czegoś takiego w sytuacji kiedy mamy trzy ogólnodostępne pływalnie w tym jedną oddaną do użytku rok temu.\nRybnik też ma w planach prawdziwy aquapark i myślę, że on w jakieś dalszej perspektywie powstanie w ramach kompleksu Ruda.\nprzez Arteks N, 27 mar 2011, 15:39\nZamień hamburgera i twoje nudne stukanie po klawiaturze na jakąś miejską imprezę OK? W Rybniku nie tylko świetnie funkcjonuje TZR ale również dzielnicowe domy kultury które nie tylko zostały gruntownie odnowione w ostatnich latach ale mają naprawdę znakomitą ofertę kulturalną. Można z nią obcować w naprawdę profesjonalnych warunkach zarówno w Chwałowicach, Boguszowicach, Niedobczycach jak i w Energetyku (który ma być zresztą rozbudowany i zmodernizowany). Nie ma na Śląsku drugiego miasta, którego dzielnicowe domy kultury miałyby w ofercie tak ciekawe imprezy o znaczeniu ponadregionalnym - a to o czymś świadczy. Zresztą każdy w Polsce twórca filmu amatorskiego czy fotografii industrialnej zna DK Chwałowice w Rybniku - to taki mały przykład\nKtóre miasto w naszym regionie tak chojnie wspiera gazety kulturalne? Które ma swój własny program o kulturze?\nOstatnio edytowano N, 27 mar 2011, 15:49 przez Arteks, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Arteks N, 27 mar 2011, 15:43\nziupo napisał(a): Z Kulturą nie jest aż tak źle, przecież miasto ostatnio wprowadza zmiany w tym temacie - mamy gazetkę-informator kulturalny, do tego maja pojawić się w najbardziej obleganych miejscach wyświetlacze informujące o najbliższych wydarzeniach kulturalnych.\nDopiero Ziupo się zacznie jak się pojawią tablice LCD a na przystankach podświetlane informatory o miejskich imprezach. Rybnik jest chyba najbardziej pro-kulturalnym mieście na Śląsku. Przynajmniej najbardziej innowacyjne pomysły wprowadza. Myślę, że nasze miasto może być niezłą alternatywą wobec nieco niemrawego GOPu gdzie poza Katowicami mało się dzieje i może ściągać tutaj ciekawych ludzi kultury. Nie wiem czy czytałeś co pisał o Rybniku Poprawa w jakieś krakowskiej gazecie? Nazwał nasze miasto ewenementem na Śląsku A Poprawa to nazwisko które zna cały artystyczny Kraków.\nprzez qwerty N, 27 mar 2011, 17:54\nArteks napisał(a): Prawidziwy aquapark to wydatek ok. 200 milionów zł.\nArteks - chyba juz sie kompletnie zatopiles w fudalistycznej propagandzie.\nBasen w Gorzycach kosztowal okolo 30 mln zlotych. My za reanimacje post-plrolwskiego trupa dalismy chyba niecale 20mln.\nAqua Park w Rudzie ma kosztowac 82mln.\nPieprzysz od rzeczy, oderwany jestes od rzeczywistosci jak Fudali.\nprzez stfu1 N, 27 mar 2011, 21:12\nw rybniku musi duzo kosztowac bo pewnie kolesiemusza zarobic\nprzez Arteks Pn, 28 mar 2011, 20:26\nMam wrażenie, że ty qwerty jesteś daleko bardziej oderwany od rzeczywistości i od normalnych międzyludzkich kontaktów. Nienawiść zalała ci mózg jakby to ujął poseł Niesiołowski stąd twoje ciągłe ataki, kąsania i ciągłe powroty do zamkniętych tematów.\nWiem, że basen w Boguszowicach to był postprlowski trup ale wyszedł z tego całkiem niezły kompleks wraz ze zmodernizowaną halą sportową, którym w zasadzie mogłaby się poszczycić każda dzielnica śląskiego miasta. Nie znam się na tyle na przepisach i budownictwie ale nie sądzę aby była możliwość stworzenia z tego niedokończonego basenu mikro-aqua-parku. A z kolei wyburzenie tego obiektu pociągnęłoby za sobą dodatkowe niemałe koszty. Nie wiem czy obiekt a'la Gorzyce wpisałby się dobrze architektonicznie w cały kompleks. Myślę, że nie. I nie piszę to z powodu aby chwalić AF - wręcz przeciwnie - wstydem napawa mnie, że to tyle lat stało i niszczało. Dobrze, że jednak w końcu udało się to doprowadzić do szczęśliwego finału. Ta opcja z połączeniem nowoczesnego basenu i zmodernizowanej hali była dobra oczywiście zakładając, że przynajmniej za jakieś 3-4 lata zacznie się coś dziać z Rudą - obojętnie czy z inwestorem prywatnym czy też z inicjatywy miasta, tak aby Rybnik doczekał się prawdziwego aquaparku. Może uda się Rybnikowi tę inwestycję wpisać do RPO na lata 2014-20. Może pojawi się jakiś prywatny inwestor, który byłby zainteresowany stworzeniem jednego z większych kompleksów sportowych na Śląsku jak to sobie władze miasta wymyśliły.\nprzez qwerty Pn, 28 mar 2011, 21:02\nZamknietych tematow? To nie ja wypisuje bzdury, ze aqua-park to wydatek 200mln, skoro basen kryty z prawdziwego zdarzenia kosztuje 8-razy mniej (Gorzyce), a odkryty aqua-park, najlepszy na Slasku (a moze i w kraju) bedzie kosztowal 80mln. I wlasnie tej Twojej informacji tyczyl sie moj komentarz.\nJestes oderwany od rzeczywistosci, wypisujesz bzdury wyssane z brudnego palca a potem sie oburzasz, ze Ci punktuje te bzdury.\nZanim cos napiszesz to sie zastanow i sprawdz informacje, ktore podajesz, to nie bedziesz z siebie robil tu oszoloma. Tak jak zrobiles z siebie idiote piszac, ze ZUS zatrudnil w jednym roku 60 tys ludzi.\nprzez Arteks Pn, 28 mar 2011, 21:30\nPisząc zamknięte tematy mam na myśli to, że ty qwerty ciągle wracasz jak stara baba to dawno już wyczerpanych tematów. Kwestia basenów już była dyskutowana kilka razy. Don C. ma prawo tego nie wiedzieć ale ty?\nTy też zrobiłeś z siebie idiotę nie raz, a już najbardziej drwiąc z kampusu w kontekście do swojej smutnej biografii ;P Wpadki, pomyłki to także domena prezydentów, królów czy premierów. Tylko idiota nie potrafi się do nich przyznać. Ja już 10x wyjaśniłem swoją pomyłkę odnośnie ZUS a ty z uporem maniaka nigdy nie przyznałeś się do swoich bzdur. Ale to mnie utwierdziło w przekonaniu że po drugiej stronie siedzi zakompleksiony maniak internetowy. Słyszałem o tobie, że jesteś typem odludka - stąd twoje szaleństwa internetowe. Tylko tu możesz się wyżyć nie? ;P\nW każdym razie odnośnie wyceny aquaparku to katowicki ma kosztować ok. 200 mln. - sprawdź sobie w necie jeśli mi nie wierzysz. Ty masz więcej czasu wolnego ode mnie więc szukaj. Jestem przekonany, że byłbyś jednym z najbardziej zajadłych przeciwników jeśli Fudali zamiast naprawiać dziurawe rybnickie drogi postawiłby aquapark za 100 czy 200 milionów do którego trzebaby rocznie dopłacać też pewnie z bańkę. Niech lepiej miasto ponaprawia drogi\nprzez qwerty Pn, 28 mar 2011, 22:51\nArteks napisał(a): W każdym razie odnośnie wyceny aquaparku to katowicki ma kosztować ok. 200 mln. - sprawdź sobie w necie jeśli mi nie wierzysz. Ty masz więcej czasu wolnego ode mnie więc szukaj. Jestem przekonany, że byłbyś jednym z najbardziej zajadłych przeciwników jeśli Fudali zamiast naprawiać dziurawe rybnickie drogi postawiłby aquapark za 100 czy 200 milionów do którego trzebaby rocznie dopłacać też pewnie z bańkę. Niech lepiej miasto ponaprawia drogi\nJAsne, tlyko inne miasta sa w stanie przeprowadzac takie spektakualrne inwestycje. Pod 12-letnimi rzadami Fuadlego Twoj idol doprowadzil do tego, ze nie stac nas na nic, ze bedziemy mieli czas oszczedzania, a w miejscu, gdzie kiedys mielismy najlepszy basen na Slasku mamy teraz plastikowe chinskie dinozaury.\nNie ma co - powod do dumy.\nP.S. juz mi sie nawet nie chce dpowiadac na Twoje prostackie ataki personalne, przy ktorych uzywasz wyssanych z brudnego palca bzdur. mam tylko nadzieje, ze jesli ten Twoj urojony Alan istnieje, to obije Ci keidys twarz jak spotkasz sie z nim oko w oko, bo wylewasz naniego tu wiadra pomyj z czestotliwoscia raz na tydzien.\nprzez Don C. Cz, 31 mar 2011, 17:57\nTemat basenów jak pisze Arteks był już wałkowany kilka razy.Jednak teraz kiedy kolejne 2 miasta regionu zafundują sobie parki wodne jest najlepszy czas żeby o tym przypomnieć.Powiadasz że Rybnik ma 3 nowoczesne baseny?Szczerze w to wątpię.Jak dla mnie to co np. zrobiono w Boguszowicach to spore nieporozumienie.Za dużo mniejsze pieniądze taki Radlin zrobił mini park wodny.W tym momencie wypada zadać pytanie co stanęło na przeszkodzie by w Boguszowicach zrobić kawałek rury z hamownią i z 2 jacuzzi?A wydano jak pisze qwerty koło 20 mln czyli spore pieniądze.\nprzez adamb Śr, 13 kwi 2011, 17:39\nArteks napisał(a): (...) Jestem przekonany, że byłbyś jednym z najbardziej zajadłych przeciwników jeśli Fudali zamiast naprawiać dziurawe rybnickie drogi postawiłby aquapark za 100 czy 200 milionów do którego trzebaby rocznie dopłacać też pewnie z bańkę. Niech lepiej miasto ponaprawia drogi\nMoże lepiej niech AF nie stawia żadnego aquaparku, bo jeśli miałby on być tak trwały jak te "ponaprawiane" drogi... to szkoda naszej kasy.\nprzez qwerty Śr, 13 kwi 2011, 20:01\nFudali i jego klakierzy to lepiej niech sie za nic w tym miescie juz nie biora. Wsystko, za co sie zabrali jest spektakularnie spi....one w porownaniu do tych samych rzeczy, zrobionych przez naszych blizszych/dalszych sasiadow:\n- srodku z UE na drogi - proponuje porownac nas do Zor\n- pieniadze na basen w Boguszowicach - porownanie z Gorzycami czy Radlinem (a wkrotce rowniez z Zorami),\n- kanalizacja - dzieki miernej organizacji tej inwestycji mamy najdrozsza wode w Polsce,a miasta jak np. Tychy mialy kanalizacje rownie imponujaca (w liczbach) i jakos nie musza placic najwyzszej ceny w kraju za wode i scieki,\n- rozwiazania drogowe w miescie - skrzyzowanie obok Tesco, brak inwestycji w likwidacje najwezszego rybnickiego gardla - wiadukt nad Wodzislawska itd itp.\n- brak polityki rozwoju budownictwa w miescie - kazdy z developerow "sra" malutkimi budynkami niepasujacymi do otoczenia, bo miasto nie raczy zrobic planu i przeznaczyc i przygotowac jakichs terenow pod budowe osiedli mieszkaniowych z prawdziwego zdarzenia. Jak to ma byc zrobione wystarczy popatrzec na Tychy,\nOgolnei 12 lat prezydentury tego miernego sprzedawcy butow to zmarnowane najlepsze lata dla Polski - wstapienie do UE.\nAle wiekszosc ludzi zobaczy to dopiero za kilka lat, jak porowna sobie intensywnie rozwijajace sie miasta z Rybnikiem, bo takie rzeczy zauwaza sie dopiero dlugo po fakcie.\nprzez ziupo Śr, 13 kwi 2011, 21:19\nNie będę polemizował,wtrącę tylko swoje 3 grosze:\nŻory właśnie budują kanalizację, czyli robią to co my już ukończyliśmy i dzięki czemu miasto zabiera się m.in za drogi. Oczywiście u nich te rury będą pewnie szły w powietrzu żeby nie rozkopywać tych "świetnych" dróg <-taki żart qwerty.\nTychy - miasto bloków... oczywiście Tychy mają swoje zalety jak Fiat i Tyskie oraz ciekawą strefę inwestycyjną, ale na Twoim miejscu nie przytaczałbym tego miasta jako wzoru zabudowań mieszkalnych (sic!).\nprzez alchemik Cz, 14 kwi 2011, 07:00\nqwerty napisał(a): - srodku z UE na drogi - proponuje porownac nas do Zor\nTobie i tak nikt nigdy nie dogodzi: http://www.rybnik.eu/index.php?id=223&p ... ,show,5649\nprzez qwerty Cz, 14 kwi 2011, 07:57\nziupo napisał(a): Nie będę polemizował,wtrącę tylko swoje 3 grosze:\nTu, gdzie sa nowe drogi, kanalizacja jest juz polozona. Nie opowiadaj bzdur. To wlasnie przy okazji inwestycji w infrastrukture kanaliacyjna Zory generalnie wyremontowaly drogi wojewodzkie w granicach miasta. Fudali przy okazji budowy kanalizacji nie dal rady wyremontowac ulic. Przeroslo go to (patrz u. Energetykow, ul. Rudzka).\nA Tobie Fudali dogadza? Co masz z tej liczby? Gdzie sa te cudowne drogi? Przez 6 lat Fudali nei umie zrobic porzadnie DK78, bo zaplanowal sobie to jako kampanie wyborcza i w 2010 nie umial tego przeprowadzic. Przejedz sie w Rybniku KAZDA droga wojewodzka - asfalt na kazdej z nich pamieta czasy Makosza.\nZ reszta ta liczba jest zmanipulowana. Poszukaj sobie danych rocznych i zobacz jak marnie wygladamy (i bedziemy wygladac coraz marniej). Inne miasta wykorzystaly te pieniadze i sa one u nich widoczne. W Rybniku jedyna duza inwestycja to kanalizacja. Droga, psujaca sie i plasujaca nas w krajowej czolowce cen wody i sciekow. Nie ma co - tylko sie cieszyc.


Rowery Kross dla dzieci 12, 16, 20 cali - Sklep internetowy i salon w Warszawie\nRowery miejskie (195)\nRowery miejskie (56)\nRowery dziecięce Kross 2017 to kategoria, w której znajdą Państwo modele dla niemal każdego dziecka. Decydując się na produkty tej marki można być pewnym trwałości oraz wytrzymałości. Rowery Kross to idealny pomysł na sprzęt do pierwszego zetknięcia z kolarstwem.\nKross to marka, która zasłynęła doskonałymi rowerami górskimi, szosowymi czy tez trekkingowymi. Polska firma, która swoją działalność rozpoczęła już w 1990 r., przez niemal 30 lat funkcjonowania zdołała wypracować sobie doskonałą opinię. Produkty tej marki cieszą się uznaniem ze strony profesjonalnych sportowców, ale także osób traktujących jazdę na rowerze wyłącznie jako rekreację. Rowery dziecięce Kross 2017 to kolekcja, która obejmuje wiele wyjątkowo interesujących propozycji.\nRowery dla dziewczynek i chłopców\nJeżeli szukają Państwo ładnego i solidnie wykonanego roweru dla dziewczynki, warto zwrócić uwagę na model Polly. Rower został wykonany z lekkiego i wytrzymałego stopu aluminium. Model posiada jedno przełożenie oraz jest wyposażony w 2 hamulce – przedni (V-brake) oraz tylny (w piaście). Wszystko to sprawia, że jest to jedna z ciekawszych propozycji na pierwszy rower – idealny pomysł na prezent.\nŚwietną propozycją dla chłopców jest model Eli. Stalowa rama oraz aluminiowe obręcze sprawiają, że ten rower wykazuje się wyjątkową wytrzymałością. Jest to szczególnie ważne podczas pierwszych prób jazdy na rowerze.\nRowery dziecięce Kross 2017 – kolekcja dla większych dzieci\nNatomiast Modo to rower przeznaczony dla młodzieży. Został wyposażony w 6 przełożeń (przerzutka tylna marki Shimano). Przednie i tylne hamulce V-brake marki Kross zapewniają precyzje hamowania, co przekłada się na bezpieczeństwo. Nowoczesny design ramy sprawia, że całość wygląda naprawdę atrakcyjnie. Widać, ze rowery dziecięce Kross 2017 to kolekcja, której zdecydowanie warto się przyjrzeć.\nNiezależnie od tego czy szukają Państwo roweru górskiego, szosowego, trekkingowego czy dziecięcego – w naszym sklepie można liczyć na bardzo szeroką ofertę. Polecamy także szeroki wybór akcesoriów rowerowych, a także części oraz podzespołów.\nRowery dziecięce Kross 12, 16, 20 cali\nRowerek biegowy Kross Mini 2018\n299,00 zł 242,19 zł


Bezpieczne ferie z SCK na wesoło - dzień drugi.\nDrugi dzień ferii za nami. Już od rana Warsztaty dziennikarsko-radiowe z Twoim Radiem poprowadziła Aleksandra Zalewska-Stankiewicz. Adepci sztuki dziennikarskiej poznali tajniki pracy w radiu i w profesjonalnym studiu nagrali przygotowane przez siebie zapowiedzi radiowe.\nAktorzy teatru A To My! z Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Stargardzie. przygotowali spektakl „Bajki, nie bajki", który pobudzał wyobraźnię młodych widzów. Po spektaklu pani Tatiana Malinowska-Tyszkiewicz wraz a aktorami poprowadziła warsztaty teatralne dla maluchów.\nW Warsztatach rysunku dla młodzieży, artyści-plastycy ze Stargardzkiego Stowarzyszenia Miłośników Sztuk Plastycznych „ Brama” rozbudzali w młodych uczestnikach pasję i umiejętności plastyczne.


Natalia Kędra 21.09.2017 16:20\nBartek Wieczorek @ LAF\nGdy na wybiegach szaleje trend wzory z lat 80., Reserved podchodzi do sprawy nietypowo i lokalnie. Projektanci marki wzięli pod uwagę uliczny styl jednej z bardziej charakterystycznych epok - polskiego przełomu lat 80. i 90. Umierający PRL i raczkujący kapitalizm były tłem do rodzimych reinterpretacji stylu z Zachodu (przede wszystkim z Berlina i Londynu) i rozkwitu kontrkultury.\nRe.Design to kapsułowa kolekcja swobodnie mieszająca punk z estetyką disco i lokalnym kolorytem. Polskie akcenty to dzianina (jak zrobiona na drutach przez babcię) i liternictwo zaczerpnięte z bogatej tradycji PRLowskiego plakatu. Międzynarodowy jest za to błysk disco - metaliczne botki, lureks i kolorowy aksamit. Od punków projektanci Reserved pożyczyli przyduże ramoneski i skórzane spodnie, przetarty dżins.\nDziewczynom Re.Design oferuje przede wszystkim swobodne łączenie motywów z epoki - od supermodnej kraty, po oversize i subtelne sukienki noszone do obuwia roboczego czy ortalionowych wiatrówek.\nEfekt jest bardzo ciekawy i nietypowy dla niepokojąco jednorodnego rynku odzieży z sieciówki. Jeśli Re.Design się przyjmie, na polskich ulicach zobaczymy wreszcie więcej estetycznego szaleństwa i koloru.\nZobacz damską i męską kolekcję Reserved Re.Design - ZDJĘCIA\nzdjęcia: Bartek Wieczorek @ LAF\nmodele: Leo @Nest Models, Ihor @ AS Management\nmodelki: Yihui @ Modelwerk, Julia Banas @ AS Managemnet


M-forum A.V Live.M-forum A.V Live. TO PORTAL NA KTÓRYM CODZIENNIE ZNAJDZIESZ PONAD 100 INFORMACJI INFO NIUS W TYM MATERIAŁY CENZUROWANE LUB ZABRONIONE NA INNYCH PORTALACH POPRAWNYCH POOLITYCZNIEWikiLeaks budzi liberalny gniew po porównaniu Tuckera Carlsona do Assange’a, gdy gospodarz Foxa oskarża NSA o SZPIEGOWANIE na nim\nWikiLeaks znalazło się pod ostrzałem po tweetowaniu w solidarności z Tuckerem Carlsonem z Foxa, który niedawno wyemitował odcinek, w którym twierdził, że NSA nielegalnie go szpiegowała, ponieważ zwolennicy domagali się dochodzenia w sprawie roszczenia.\nZDJĘCIA PLIKU. © Reuters / Lucas Jackson; Reuters / Toru Hanai\nGrupa zajmująca się zwalczaniem tajemnicy udostępniła w poniedziałek na Twitterze fragment programu Carlsona z wcześniejszego wieczoru, dodając podpis: „Szpiegowanie i zmuszanie dziennikarzy nie jest nowym [zjawiskiem] #Assange #TuckerCarlson”.\nW tym segmencie ekspert Fox twierdził, że rządowy „informator” skontaktował się z jego zespołem, aby przekazać ostrzeżenie, że NSA „monitoruje naszą komunikację elektroniczną i planuje ją ujawnić, próbując usunąć ten program z anteny”.\nCarlson powiedział, że demaskator, którego nazwiska lub stanowiska nie podano, również przekazał informacje o historii, nad którą obecnie pracuje, a która, jak twierdził, mogła pochodzić tylko bezpośrednio z jego własnych tekstów i e-maili.\n„NSA przechwyciła te informacje bez naszej wiedzy i zrobiła to z powodów politycznych. Administracja Bidena nas szpieguje. Potwierdziliśmy to”, powiedział Carlson, dodając: „Szpiegowanie dziennikarzy opozycyjnych jest niezgodne z demokracją”.\nOznaczenie Carlsona przez WikiLeaks jako „dziennikarza” nie pasowało jednak do jego w większości liberalnych krytyków, którzy odparli, że gospodarz Foxa jest bardziej „artystą” niż faktycznym reporterem wiadomości.\nNiektórzy krytycy poszli jeszcze dalej, przypisując Carlsonowi nie tylko rozrywkę, ale „propagandę białej supremacji”, choć nie zdefiniowali tego terminu. Inny internauta zapytał, czy można go uznać za „porównywalnego” ze współzałożycielem WikiLeaks Julianem Assange, o którym obok Carlsona wspomniano w tweecie grupy.\nKonserwatyści rzucili się w obronę talentu Foxa, argumentując, że rzekome szpiegowanie przez NSA popularnego gospodarza dowodzi dziennikarskiej bona fides Carlsona.\n„Idą za Tuckerem Carlsonem, ponieważ jest on jedną z ostatnich osób w telewizji, które faktycznie demaskują potężnych” – napisał na Twitterze Columbia Bugle, anonimowe konto z konserwatywnymi komentarzami.\nRepublikańska przedstawicielka Lauren Boebert (Kolorado) wezwała Komisję Nadzoru i Reform Izby do „dokładnego i natychmiastowego zbadania” roszczenia.\n„Jeśli to rzeczywiście prawda, należy postawić zarzuty karne tym, którzy naruszyli prawa tego prywatnego obywatela” – napisała na Twitterze.\nInny wysoko postawiony konserwatysta i były komisarz nowojorskiej policji, Bernard Kerik, wezwał kierownictwo republikańskie do poruszenia tej sprawy na najwyższym szczeblu.\nChociaż Carlson zauważył, że Fox skontaktował się z NSA i złożył wniosek o wolność informacji w sprawie rzekomego szpiegowania „jako formalność”, powiedział, że „nie spodziewają się wiele odpowiedzi” i że prawdziwą odpowiedzialność mogą osiągnąć tylko ustawodawcy .\nTymczasem w poniedziałek senator Ron Wyden (D-Oregon) wprowadził przepisy mające na celu ochronę dziennikarzy przed inwigilacją rządową, choć nie ma to związku z klęską Carlsona. Przytoczył nadużycia za administracji Donalda Trumpa, w których Departament Sprawiedliwości celował w sondy dziennikarzy z CNN, Washington Post i New York Times podczas badania oficjalnych przecieków.


„Idziemy” | Niedziela.pl\nBiskupi polscy o „Wstańcie, chodźmy” Jana Pawła II\nTe zwierzenia pozwalają dowiedzieć się, jak biskupi polscy odpowiadają na wezwanie Papieża zawarte w jego najnowszej książce: „Wstańcie, chodźmy!”.\n- W książce „Wstańcie, chodźmy!” Jan Paweł II wspomina swoje kontakty z wieloma biskupami. Zanim Ksiądz Prymas został biskupem, też miał już kontakty i współpracował z biskupami, czyż nie?\nKard. Józef Glemp, prymas Polski: - Pracując prawie dwanaście lat w Sekretariacie Prymasa Polski, byłem znany biskupom. Konferencje biskupów odbywały się wówczas w rezydencji na Miodowej, więc kontakty były dosyć częste. Niekiedy towarzyszyłem Księdzu Prymasowi podczas jego wyjazdów - w okresie Millennium lub później - na uroczystości kościelne do różnych diecezji, wtedy spotykałem wielu biskupów. Kiedyś byłem posłany do kard. Wojtyły w Krakowie. Po życzliwej rozmowie Ksiądz Kardynał zaproponował, bym przenocował w jego rezydencji, a potem zabrał się z nim do Warszawy samochodem. Nazajutrz jednak kard. Wojtyła miał wizytację w jakiejś parafii. Byłem obecny na tej wizytacji i zapamiętałem pobożność i bezpośredniość ludzi, w tym zwłaszcza dzieci, z jaką odnosili się do Księdza Kardynała. Bezpośrednio z parafii jechaliśmy do Warszawy, skąd kard. Wojtyła zaraz miał samolot do Rzymu. Do Warszawy zabrali się nadto księża Pieronek i Kubiś. Postanowiono, że będę siedział obok kierowcy. Kardynał siedział ściśnięty na tylnym siedzeniu z dwoma pasażerami. W drodze bolała go głowa. Proponowaliśmy, aby zatrzymać się po drodze i poprosić o szklankę wody dla przełknięcia tabletki. Ale nie zgodził się. Ból przed Warszawą ustał. Była w tym człowieku ogromna prostota i dobroć.\nMówiąc o tym spotkaniu z przyszłym Papieżem, chcę zaznaczyć, że byłem mu znany osobiście. Opowiadanie o tym, że kard. Wyszyński przed śmiercią telefonował do Papieża, wskazując mnie jako swego następcę, jest nieprawdziwe.\n- Czy Ksiądz Arcybiskup też ma wspomnienia związane z walką z władzami o budowę nowych świątyń, tak jak Papież, który opisuje to w swojej książce?\nAbp Władysław Ziółek, metropolita łódzki: - Brak zgody na budowę nowych kościołów w Łodzi był przejawem zaplanowanej ateizacji tego miasta. W chwili wybuchu II wojny światowej było w Łodzi 16 kościołów parafialnych oraz 6 filialnych. Po wojnie sytuacja radykalnie się zmieniła. W miejsce Żydów i Niemców, którzy stanowili prawie 50% mieszkańców, przybyli Polacy, głównie katolicy. Przy czym miasto stale się rozrastało, powstawały nowe osiedla mieszkaniowe. Pojawiła się więc pilna potrzeba budowy nowych kościołów. W związku z tym podejmowaliśmy liczne starania o uzyskanie zgody na budowę świątyń. Dlatego co roku w niedzielę przed liturgicznym wspomnieniem św. Jadwigi Śląskiej - patronki budownictwa sakralnego odczytywany był specjalny list pasterski, mówiący o tym, jakie są rzeczywiste potrzeby diecezji w dziedzinie budowy kościołów. Były również działania spontaniczne, prowadzone przez katolików świeckich (np. na wielkim osiedlu Dąbrowa). Animatorzy tych inicjatyw byli w różnoraki sposób nękani i szykanowani przez Służbę Bezpieczeństwa. Dość powiedzieć, że pierwszym kościołem zbudowanym w Łodzi po II wojnie światowej był kościół Matki Bożej Bolesnej na Teofilowie. Zgodę władz na jego budowę otrzymaliśmy w 1973 r., a więc 28 lat po wojnie!\nTo nie była tylko wojująca ideologia, to była forma prześladowania Kościoła. Nie chciałbym w tym momencie przywoływać wspomnień z czasów wyjątkowo ponurych, które odznaczały się aktami upokarzania ludzi wierzących i lekceważenia ich najważniejszych potrzeb. Nie waham się powiedzieć, że była to wyjątkowo groźna forma swoistego apartheidu, zmierzającego do segregacji ludzi. Wielu z nich ze względu na swoją religijność spotykało się z uczuciami pogardy. Trzeba tu jeszcze dodać, że urzędnik - komunista decydował również o tym, czy ma sens powoływanie nowej parafii. Najczęściej - jego zdaniem - takiego sensu nie było.\n- Ojciec Święty, gdy pisze o naukowych i pasterskich obowiązkach biskupa, wspomina, że powinien on łączyć sprawy wiary, sprawy myślenia i sprawy serca. Jak Ksiądz Biskup sobie z tym radzi?\nBp Stanisław Wielgus, ordynariusz płocki: - Nie mam z tym specjalnych trudności. Dla mnie są to sprawy komplementarne, te dwa skrzydła, o których mówi Jan Paweł II w encyklice Fides et ratio, na których duch unosi się ku wiecznej prawdzie. Wiara i wiedza uzupełniają się. Ja w to głęboko wierzę i nie przeżywam wątpliwości. Wiadomo, że nauka nie odpowie na wiele pytań, bo to przekracza jej kompetencje. Trudno, żeby kiedykolwiek odpowiedziała na pytania egzystencjalne, które są dla człowieka najważniejsze. Może na nie odpowiedzieć tylko wiara. I nigdy nauka nie stanie się, jak niektórzy sądzą, fundamentem tego, co byśmy nazwali Europą. Jeśli człowiek ograniczy się tylko do nauki, nie znajdzie sensu istnienia.\n- Nie zawsze jednak nawet uzgodnione ze sobą sprawy wiary i sprawy myślenia stają się sprawami serca. Można wiedzieć i wierzyć, a żyć po swojemu...\n- To problem chyba każdego z nas. Może szczególnie duchownych, publicystów, inteligentów i uczonych. Niebezpieczeństwo bycia samym tylko znakiem drogowym. Drogowskaz nie rusza w drogę, którą pokazuje. My zaś mamy się starać być Gwiazdą Betlejemską. Wskazywać drogę i iść naprzód, ku Chrystusowi.\n- Biskup odnajduje się w tej wspólnocie, dla której jest ustanowiony, ale też w Kościele powszechnym. Jak Ekscelencja odczuwa tę tajemnicę?\nBp Józef Szamocki, biskup pomocniczy diecezji toruńskiej: - Dla mnie nie ma znaczącego podziału. Kościół toruński, któremu służę, jest cząstką Kościoła w Polsce i Kościoła powszechnego. To taki jakby krwiobieg. Istnieje ścisła więź ze Stolicą Apostolską, mamy informacje z różnych Kościołów lokalnych. To wszystko nas ubogaca. Tym żyjemy i to przekazujemy dalej. Jesteśmy jednym Kościołem.\n- Jest Ekscelencja biskupem polskim, a zarazem hierarchą żyjącym na kontynencie europejskim. Czym wierni Kościoła w Polsce mogą podzielić się z innymi narodami i w jaki sposób zaznaczyć swoją obecność w takich strukturach jak Unia Europejska?\n- Polacy powinni dzielić się przede wszystkim autentycznością swojego życia. Polak nie powinien bać się okazywania swojej wiary w miejscu pracy czy zamieszkania. W Europie Zachodniej katolik, protestant czy przedstawiciel jakiegokolwiek innego wyznania nie wstydzi się, że jest wierzący, nie ukrywa tego. Na lotniskach na widok koloratki nawet przedstawiciele innych religii okazywali mi szacunek. Mam wrażenie, że teraz Zachód zaczął odchodzić od tej postawy. Polacy, którzy przez wiele lat żyli w kraju, gdzie religia - w najlepszym przypadku - traktowana była przez władze jako prywatna sprawa obywateli, muszą dziś odważnie świadczyć o Chrystusie.\n- Jan Paweł II wspomina świętych, po śladach których stąpał w Krakowie. Obecność których świętych z Przemyśla przeżywa Ksiądz Arcybiskup najmocniej?\nAbp Józef Michalik, metropolita przemyski: - Myślę, że tymi, którzy najmocniej na mnie oddziałują i pozostają codziennym wyzwaniem i pomocą, są bł. ks. Jan Balicki i św. Józef Sebastian Pelczar. Nawet z tego względu, że każdego dnia uświadamiam sobie, że jeden i drugi mieszkał w tym domu, który ja teraz zajmuję. Chodzili tym samym korytarzem. Przy tym samym biurku bp Pelczar pisał rozważania ascetyczne, przepojone miłością do Serca Jezusowego. To w tym pokoju ks. Balicki czynił codziennie notatki, pisząc: „Dobrze, Panie, żeś mnie upokorzył”. Mamy w katedrze konfesjonał, w którym ks. Jan godzinami spowiadał. Całe szkoły duchowości tu powstawały. One zostały trochę zapomniane, bo wokół Przemyśla nigdy nie było wielkiego rozgłosu. Święci nie dbali o autoreklamę. Ale widzę w tym znak Opatrzności, która wyprowadza na światło dzienne to, co ukryte, i pokazuje, że na drodze do świętości wszędzie można znaleźć coś pożytecznego dla swojej wiary.\n- Jan Paweł II z żalem pisze, że nie dane mu było stanąć w Ur Chaldejskim, w Iraku, skąd zaczęła się wędrówka Abrahama. Ksiądz Arcybiskup ostatnio kilkakrotnie przebywał w tamtych stronach, odwiedzając polskich żołnierzy. Jakie refleksje nasuwały się Księdzu Arcybiskupowi, kiedy chodził po miejscach znanych z Księgi Rodzaju?\nAbp Sławoj Leszek Głódź, ordynariusz warszawsko-praski: - W Iraku byłem dwukrotnie, co prawda nie w samym Ur, ale w Camp Babilon, gdzie stacjonują nasi żołnierze. To nieopodal biblijnej wieży Babel. W tamtejszym muzeum oglądaliśmy wielką mapę, z zaznaczonym Ur, odległym od Babilonu o jakieś 600 km. Boleliśmy, że Ojciec Święty nie mógł tam przyjechać, gdyż było to jeszcze za rządów Saddama Husajna.\nA druga refleksja, która mi się wtedy nasunęła, dotyczyła tego, że historia często lubi się powtarzać. Bo przecież w tych samych biblijnych miejscach na Bliskim Wschodzie, gdzie dzisiaj stacjonują nasi żołnierze, przed 60 laty też przebywali żołnierze z II Korpusu Polskiego, dowodzonego przez gen. Władysława Andersa. Był z nimi mój poprzednik, abp Józef Gawlina. Dzisiaj znowu w Syrii, w Libanie i w Iraku są polscy żołnierze i towarzyszą im nasi kapelani. Historia się powtarza, choć w zupełnie innym wymiarze i w innych okolicznościach.\n- Biskup powinien bardzo starać się, aby nie „zurzędniczeć” - przekonuje Jan Paweł II. Co trzeba robić, aby w posłudze biskupiej uniknąć tego biurokratycznego utonięcia w papierach?\nKard. Henryk Gulbinowicz, emerytowany arcybiskup wrocławski: - To jest wspaniała rada Papieża. Pomaga w realizacji naszej służby, do której Kościół posyła. Czy ja nie „zurzędniczałem”? O to trzeba zapytać otoczenie. Biskup zawsze stoi „wysoko”, ale to nie przeszkadza być blisko człowieka. Nie wolno odgrodzić się sekretarzami i kapelanami.\nW kurii na drzwiach mojego miejsca pracy nie było żadnego napisu. Mimo to interesanci trafiali. Załatwiałem ich sprawy według kolejności przybycia. Jeżeli ubogi, proszący o wsparcie, przybył wcześniej niż dostojnik kościelny czy świecki - przyjmowany był pierwszy. I nikt nigdy się nie gniewał, nie niecierpliwił. W każdym z nas jest dusza nieśmiertelna, stworzona na obraz Boży - trzeba ten fakt uhonorować, szanując na co dzień bliźniego.\nBałem się szczególnie „ludzi uprzywilejowanych”, z którymi np. rozmawia sam Chrystus albo Matka Boża. W duchu modliłem się: „Panie Boże, daj cierpliwość...” i słuchałem pokornie. Po zakończeniu zwykle pytałem, czy pan(i) ma stałego spowiednika. Tylko stały spowiednik po paru latach może poznać, czy to naprawdę mówi Chrystus, czy może szatan. Ostatnio ogłuchłem, bo starość niesie ze sobą różne niedogodności. Więc mówiłem: „Proszę głośno..., nie słyszę, jeszcze głośniej...”. Kiedyś „uprzywilejowana” pani zdenerwowała się i powiedziała: „Taki stary, głuchy, do licha, po co on tu siedzi...”. I wyszła. A ja pomyślałem, że czas odejść, niech przyjdzie ten, co dobrze słyszy. I przyszedł.\nAby nie utonąć w papierach, sprawa prosta: trzeba zaufać współpracownikom i zlecać im różne sprawy. Źle, jeżeli biskup uważa, że tylko on ma Ducha Świętego. Na pewno ma. Ale współpracownicy też Go mają. Niechże biskup pozwoli, by Duch Święty u nich też się uaktywnił.\n- Był Ksiądz Arcybiskup rektorem krakowskiego Wyższego Seminarium Duchownego, mianowanym przez kard. Karola Wojtyłę, jest więc w pewnym sensie wychowankiem Jana Pawła II, wiemy, że i dziś bardzo z nim związanym. Jakie impresje towarzyszyły Księdzu Arcybiskupowi podczas lektury książki Papieża „Wstańcie, chodźmy!”?\nAbp Stanisław Nowak, metropolita częstochowski: - Cieszę się, że możemy składać hołd temu wielkiemu, świętemu, Bożemu człowiekowi, o którym z pewnością można powiedzieć: Oto piękny człowiek. Tego drogiego człowieka - dobrego Jana Pawła II chcemy szczerze uczcić. Każda sobota jest dniem poświęconym Ojcu Świętemu - odprawiamy Mszę św. na Jasnej Górze, zachęcając wiernych do modlitwy przed Cudowną Matką Bożą w jego intencji. Nie wspomnę o modłach, które zanoszą pielgrzymi wraz z ojcami paulinami. Szczególną do tego okazją jest też Dzień Papieski.\nGdy chodzi o moją osobę, książka przypomina mi wiele szczegółów z moich czasów krakowskich, wiele z tego, co widziałem u Ojca Świętego, co u niego słyszałem. (...)\nZnam dobrze środowisko wadowickie, bo tuż po święceniach kapłańskich zostałem posłany do Choczni, która to parafia częściowo należała do Wadowic. (Część naszych wiernych z Choczni chodziła do kościołów w Wadowicach - ku naszemu niezadowoleniu, bo proboszczowie nie lubią, kiedy wierni chodzą do innych parafii). Przyszedłem na tę parafię akurat wtedy, gdy Ojciec Święty miał prymicje biskupie. Pamiętam to dokładnie, bo mój proboszcz pojechał na prymicje, a ja musiałem go w parafii zastąpić. (...) Ksiądz Proboszcz szczegółowo relacjonował później, jak bp Wojtyła przemawiał na uroczystości prymicyjnej, jaki panował tam entuzjazm, jakie wygłaszano przemówienia.\nA środowisko Wadowic nie było łatwe duszpastersko. Było tam więzienie, centrum policji, sąd, koszary austriackie. Za tym wszystkim nie szła zbyt wielka pobożność. Kiedy ks. prof. Karol Wojtyła został biskupem, miasto oszalało ze szczęścia. Zwłaszcza wadowiccy księża nie mogli ukryć swej radości. Było tam czterech takich dostojnych świętych starców, a wszyscy oni znali bp. Karola i na pewnych etapach wychowywali go, toteż mieli powód do dumy: ks. Włodyga mówił, jak wspaniałym ministrantem był ks. Karol; ks. Pawela był jego katechetą w szkole podstawowej; ks. Figlewicz był jego spowiednikiem; najbardziej dumny był ks. Zacher, doktor dogmatyki, nauczyciel akademicki - jego katecheta w liceum. Wszyscy mieli wiele do powiedzenia, dlatego wspomnień nie brakowało. Ludzie pamiętali Karola Wojtyłę jako chłopca mądrego, dobrego, wesołego i wysportowanego, grającego na bramce. Tak Ojciec Święty „startował” w swoich rodzinnych Wadowicach.\nSą to fragmenty wywiadów, które w całości zostaną opublikowane w książce pt. Idziemy - wokół książki Jana Pawła II „Wstańcie, chodźmy!”. Wkrótce ukaże się ona nakładem Edycji Świętego Pawła. Rozmowy przeprowadzili: Piotr Chmieliński, Milena Kindziuk, Wojciech Świątkiewicz, Irena Świerdzewska i ks. Henryk Zieliński. Wypowiedź abp. Stanisława Nowaka jest fragmentem wywiadu, jaki przeprowadził ks. Ireneusz Skubiś.


Zaprzyjaźnieni z nornicą • LINIA OTWOCKA\nZaprzyjaźnieni z nornicą\n28 lipca 2015 28 lipca 2015 Redaktor\t535 Views Brak komentarzy\nJuż po raz trzeci skoczyliśmy do Świdra podczas akcji Big Jump, zorganizowanej 12 lipca przez stowarzyszenie Chodź nad Świder. Ten symboliczny gest jest wyrazem naszego pragnienia czystej i zdrowej rzeki.\nW tym roku na Otwockiej Plaży Miejskiej połączyliśmy w pewien sposób ujście i źródła Świdra, bo do rzeki w Stoczku Łukowskim wskoczyli nasi przyjaciele z Klubu 50+ – relacjonują Ewa Pietraszek i Paulina Kobza z Chodź nad Świder. – O rzekę powinni dbać wszyscy korzystający z niej ludzie, na wszystkich jej odcinkach, dlatego świetnie, że udało nam się porozumieć z tymi, którzy mają na nią wpływ już od samego początku – dodaje Piotrek Kostrzewa, jeden z organizatorów.\nSam skok – zawsze o godz. 15 – to tylko element corocznych spotkań nad Świdrem. Nie zabrakło zatem pikniku ekologicznego, warsztatów: archeologicznych (działka Muzeum Ziemi Otwockiej), upcyklingowych (inicjatywa Oddam Odpady), wikliniarskich (Tadeusz Sokolik z Klubu Mlądz) czy ekokulinarnych dla dzieci (Natalia Maciak i Zuzia Bieńko z Chodź nad Świder). Spacer mający na celu poszukiwanie dzikich roślin jadalnych przygotowała Jodie Baltazar z Jadalni Warszawa, a lokalną faunę i florę przedstawiali Marta Celej i Radek Kanabus.\n– Uczestnikom udało się zaprzyjaźnić z nornicą i usłyszeć głos zięby. Wszyscy chętni wrócili znad Świdra z „prześwidrowaną” szafą, za sprawą wymienialni ciuchów. Nad sielskim, letniskowym klimatem czuwał niezastąpiony DJ Green Jesus – dodają Ewa, Paulina i Piotrek. Impreza została dofinansowana przez Miasto Otwock.\nAkcja Big Jump to pomysł działaczy z European Rivers Network. Nawiązuje ona do założeń Ramowej Dyrektywy Wodnej ustanowionej w 2000 roku. Dokument ten zakładał osiągnięcie dobrego stanu wszystkich wód do 2015 roku, w czym miało pomóc wprowadzenie do polityki zasad zrównoważonego rozwoju: ochrona wód i ekosystemów znajdujących się w dobrym stanie ekologicznym oraz poprawa tych zdegradowanych działalnością człowieka. Cud się nie wydarzył… – Troski o to nie możemy zostawić tylko rządzącym, o poprawę jakości wód musimy zadbać też sami – zaznacza Jacek Bożek z Klubu Gaja, koordynującego akcję Big Jump w Polsce.\n← Szykują szkołę na rozpoczęcie roku\n10 największych atrakcji Otwocka →


Serial, który „ma zachwycać”: dialog o „Artystach” | ScreenLovers\nJoanna Nowakowska, ScreenLovers: Pamiętasz swój komentarz na Facebooku po emisji pierwszego odcinka ‘Artystów”?\nPiotr Machul, „Media & Marketing Polska”: Pamiętam. „Z tym serialem jest jak z reklamą Żywca – chce się Ż, tylko przez RZ…” i emotikon.\nNie wstydzisz się go dziś, po emisji trzeciego odcinka?\nNie. Całkiem trafna metafora, przy okazji hiperbola…\nNadal nie podoba Ci się ten serial?\nNie podoba mi się nadal. Nie jestem ani prawicowym, ani lewicowym publicystą. Jak wiesz, moja ulubiona partia to partia skrzypiec. Ale na początek lekko się odsłonię, choć nie lubię tego robić. Może to lepiej pokaże źródło mojego rozczarowania. Kto mnie dobrze zna, ten wie, że teatr to moja miłość. Od zawsze. Od zawsze to znaczy odkąd w wieku późnoprzedszkolnym zagrałem w jasełkach. Gdybym nie miał najbliższych, powiedziałbym pewnie „Teatr to największa miłość mojego życia”. Włodzimierza Staniewskiego, Jerzego Grotowskiego, Petera Brooka, Eugenia Barbę, czy nieodżałowaną Pinę Bausch i wielu innych twórców teatru traktuję jak członków mojej rodziny. Potrafię godzinami oglądać operę pekińską, teatr kabuki czy nō, a „Sen nocy letniej” w reżyserii Julii Taymor – tak, tak tej od filmu „Frida”, uważam za jedno z najpiękniejszych przedstawień jakie widziałem w życiu. Śledzę też to, co proponują u nas Jarzyna, Warlikowski, Lupa czy Strzępka i Demirski. Dlatego moje oczekiwania co do „pierwszego serialu o teatrze” były ogromne. Stąd i ogromne rozczarowanie tą produkcją.\nRozczarowanie tematyką, scenariuszem, formą czy wynikami oglądalności?\nDo wyników wrócimy. Tematyka nie rozczarowuje. Myślę, że możliwe jest stworzenie dobrego serialu o teatrze. Ale scenariusz i forma „Artystów” rzeczywiście mnie zniechęca. Nawet czołówka jest bardzo słaba. Z tym serialem jest jak z filmem „Lotna” Andrzeja Wajdy – popełniono tu wszystkie możliwe błędy. Nota bene tak „Lotną” ocenia sam Wajda. Ale nie znam jeszcze Twojej opinii. Podobają ci się „Artyści”?\nOd pierwszego kwadransa „Artystów” miałam poczucie, że oglądam dobrą, ale niesłychanie hermetyczną produkcję dla stacji niszowej. Coś np. dla HBO, choć nawet tu niekoniecznie do prime-time’u czy TVP Kultura, gdyby ta inwestowała we własne oryginalne projekty.\nJa niestety oglądając pierwszy i drugi odcinek nawet przez minutę nie miałem poczucia, że oglądam dobrą produkcję. Trzeci był nieco lepszy – tzn. znalazłem w nim skrawki humoru, który sobie cenię. A produkcje HBO powstające w Polsce są na zdecydowanie wyższym poziomie artystycznym.\nMam wrażenie, że przykład „Artystów” pozwala udzielić dobrej rady władzom TVP: jeśli czytacie owacyjne recenzje swojego programu, to od razu przenoście go na antenę kanału tematycznego.\nPozostaje pytanie, czy przeniesienie go na antenę tematyczną pomoże serialowi lub tej antenie? W moim przekonaniu nie. Po prostu trzeba zrobić dobry serial. Przynajmniej dobry.\nNie zostawiasz suchej nitki na tych „Artystach”, których trzy odcinki ja obejrzałam ze sporą frajdą. Widzisz w ogóle jakieś plusy tego serialu?\nO jednym wspomniałem – humor, a raczej skrawki inteligentnego humoru. Drugi to zaangażowanie gwiazd teatru i filmu do ról drugoplanowych. Jerzy Trela czy Jan Peszek w roli duchów – robią wrażenie. I dobra rola Agnieszki Glińskiej. Ale dość chyba o formie produkcji i pomyśle na serial. Porozmawiajmy o biznesowej stronie „Artystów”. Czy wyniki oglądalności pierwszych odcinków powinny już niepokoić?\nWyniki nie pozostawiają złudzeń, że przy obecnym modelu finansowania TVP, który zakłada gros środków z reklam, taki serial nie ma racji bytu na głównej antenie, podobnie jak np. „Pegaz”. Podkreślmy tu, że mówię o biznesowej, a nie misyjnej perspektywie.\nNiespełna 460 tys. widzów w przedłużonym piątkowym prime-time to nawet przy zerowej promocji ze strony nadawcy mizerny wynik – szczególnie, że mówimy o premierowym odcinku. Kolejny miał już o blisko jedną trzecią widzów mniej – zaledwie 317 tys., co oznacza, że raczej nie zdobył serc tych, którzy oglądali pierwszy odcinek. Przy trzecim – lekka zwyżka i 385 tys. widzów.\nWystarczy te liczby zestawić z oglądalnością „Watahy” w HBO, stacji o nieporównywalnie mniejszym potencjale, jeśli idzie o budowanie widowni, bo z zaledwie 15 proc. zasięgiem technicznym. Sprawdziłam – pierwszy odcinek „Watahy” miał ponad pół miliona widzów – mam na myśli AMR premierowego odcinka.\nDodajmy uczciwie, że towarzyszyła mu wówczas bardzo rozbuchana kampania.\nTak. W przypadku „Artystów” był to tylko duży PR-owy szum.\nTen szum wywoływany jest chyba nadal. Sztucznie. Bo jak inaczej traktować tekst w „Gazecie Telewizyjnej”, opublikowany w momencie, gdy już wiadomo, że serial nie idzie na rekord? Proszę bardzo przywołam sam lead: „W teatrze osiągnęli juz dużo. Teraz wzięli się za produkcję telewizyjną. I znowu sukces. „Artyści” zachwycili widzów”. Jak bardzo zachwycili pokazują na przykład dane Nielsen Audience Measurement.\nMoże zachwyciły niezbyt liczną grupę, ale jednak unikatowej widowni?\nPewnie tak. Ale wydaje mi się, że dziś trudno patrzeć na serial bez uwarunkowań biznesowych – od pomysłu na serial, po pomysł na zdobycie szerokiej widowni, takiej, która pozwoli serialowi – przepraszam za słowo – zarobić. Tymczasem w „Tygodniku Powszechnym” czytam wywiad z reżyserami serialu. Demirski na pytanie „Czy wasz serial ma zarabiać na reklamach?” z rozbrajającą szczerością odpowiada: „Nie. Serial powstał z okazji 250-lecia teatru publicznego w Polsce, więc w całości wypełnia ideę misyjności telewizji publicznej”. Słabo mi się zrobiło. To już przecież w serialu „Bodo” było więcej misyjności, a i temat teatru był ciekawiej podany. Narażę się znajomym z TVP, ale powiem, że więcej misyjności jest w programach kulinarnych Polsatu i TVN, niż w „Artystach”. Te programy przynajmniej pośrednio wpływają na zmianę złych przyzwyczajeń żywieniowych Polaków. Wróćmy jednak do biznesowej strony „Artystów”. Znasz zapewne przedpremierowe deklaracje kierownictwa TVP, że „Artyści” mogą być hitem VoD?\nTak. Zaraz po premierowym odcinku pojawiły się głosy oderwanych od realiów biznesowych entuzjastów, że „Artyści” to może być pierwszy serial, który będzie się lepiej oglądał w sieci niż w klasycznej TV. Nie ma tu co robić wykładu o potencjale ogólnopolskiej anteny w zderzeniu z możliwościami wideo w internecie. Poprzestańmy więc na statystykach, o które dyskretnie podpytałam w Telewizji Polskiej. Do dziś pierwszy odcinek serialu obejrzało nieco ponad 30 tys. internautów, a dodajmy, że jest w sieci od początku września. Drugi zgromadził niespełna 20 tys.\nSprecyzuję może – nie tyle osób „obejrzało”, ale tyle kliknęło „play”, więc być może obejrzało przynajmniej dużą część odcinka. 30 tysięcy to nie jest mało jak na online, ale zważywszy na możliwości komercjalizowania takiej oglądalności – nie jest to pocieszenie dla nadawcy.\nCzy w ogóle możliwy jest sukces nowego serialu w polskim serwisie VoD? Ten rynek „dystrybucji treści” nie jest u nas jeszcze zbyt rozwinięty.\nPorównajmy pierwsze odcinki „Artystów” z „Cape Town”, znanego z oferty serwisu Player.pl. Bez wątpienia „Cape Town” jest dla bardziej masowej publiczności, bo to przecież thriller i to z Marcinem Dorocińskim. Serial debiutował 23 czerwca. W lipcu średnio na odcinek przypadało 43 tys. widzów, w sierpniu – 11 tys. To pokazuje jakie są możliwości takich produkcji w mediach cyfrowych. Wciąż jeszcze – choć nie mieści się to w głowie ludziom oglądającym tylko w internecie – skromne możliwości, zważywszy na to ile kosztuje produkcja serialu. Gdyby komuś zamarzyło się finansowanie takiej produkcji z reklam, to policzmy. Jeśli odcinek serialu obejrzy 50 tys. osób, a przed nim wyświetlimy 3 spoty reklamowe, to przy CPM na poziomie 25 zł (CPM to koszt tysiąca wyświetleń), okaże się, że można na nim zarobić niespełna 4 tys. zł. Nie wiem czy to by wystarczyło na opłacenie jednego aktora z głównej obsady…\nKwestia oglądalności w internecie i pozorów popularności, jaką daje szum w mediach to w ogóle ciekawy temat.\nTak, ludzie łatwo nabierają przekonania, że jeśli im i ich znajomym się podoba, a mediach dużo i dobrze pisze, to na pewno projekt ma potencjał. I zawinili wszyscy wokół, od nadawcy, który skazał na banicję w ramówce i nie wypromował, począwszy.\nNo właśnie. Sam szum PR-owy nie wystarczy. Nota bene – wbrew temu, co podają media „Artyści” to nie pierwszy polski serial koncentrujący się na tematyce teatralnej. W 2000 r. emitowany był w TVP serial Feliksa Falka „Twarze i maski”. Sprawdziłem oglądalność. Z danych Nielsena wynika, że oglądalność poszczególnych odcinków wahała się między 1,8 mln widzów a 3,6 mln. Dane na temat widownii „Artystów” już przywoływałaś.\nNo tak, ale nie porównywałabym danych z 2000 roku z tymi dzisiejszymi, nawet dla produkcji o podobnej tematyce. W 2000 roku nadawało w Polsce 35 kanałów, dziś blisko 300. W 2000 roku, jak właśnie podejrzałam, TVP 2 miała 19 proc. udział w czasie oglądania, a TVP1 – blisko 26 proc. Obecnie obie anteny łącznie mają tyle co sama TVP2 16 lat temu… A wracając do wyników serialu – może dziś każda produkcja o artystach teatru jest skazana na biznesową porażkę?\nCiągle wierzę, że możliwe jest stworzenie serialowego hitu o teatrze. Z danych Instytutu Teatralnego wynika, że liczba widzów teatralnych z roku na rok rośnie. Liczba teatrów prywatnych też. Zajrzałem do bazy teatrów polskich Instytutu Teatralnego. Policzyłem, że obecnie w Polsce działa 860 teatrów, w tym 73 dramatyczne, a pozostałe to muzyczne, tańca i ruchu, lalkowe, prywatne i skategoryzowane jako „inne”. Z drugiej strony jednak pamiętajmy o innych liczbach. Liczba księgarni w Polsce to 6 tysięcy i z roku na rok spada. Dla porównania liczba obecnie działających aptek to 13,5 tysiąca.\nMoże więc czas na serial o aptekarzach?


Davos 2020. Mateusz Morawiecki i Andrzej Duda odwiedzą Światowe Forum Ekonomiczne w Szwajcarii | Ze świata\n20 STYCZNIA 2020, 9:41\nMiliarderzy i głowy państw w Davos. Po raz 50.\nOdtwórz: Raport organizatorów forum w Davos wskazuje na ryzyka ekologiczne\nRaport organizatorów forum w Davos wskazuje na ryzyka ekologiczne\nRaport organizatorów forum w Davos wskazuje na ryzyka ekologiczne "Źródło: tvn24bis"\nW tym tygodniu rusza szczyt Światowego Forum Ekonomicznego w Davos. Jak co roku, do tego szwajcarskiego miasteczka przyjadą przywódcy polityczni, intelektualiści i dziennikarze. Jak wylicza Bloomberg, w wydarzeniu będzie też uczestniczyć co najmniej 119 miliarderów.\nW tegorocznym jubileuszowym 50. Światowym Forum Gospodarczym, które odbędzie się w Davos pod hasłem "Partnerzy na rzecz zrównoważonego i spójnego świata", weźmie udział niemal 3 tys. osób ze 117 krajów, w tym 53 szefów państw lub rządów. Panele dyskusyjne potrwają od od 21 do 24 stycznia. W poniedziałek 20 stycznia odbędzie się uroczystość poświęcona 50. rocznicy Forum. Przemówienie wygłosi przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen.\nSwą obecność zapowiedzieli między innymi prezydent USA Donald Trump, kanclerz Niemiec Angela Merkel, przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen i brytyjski następca tronu książę Karol.\nPrezydent i premier na wydarzeniu\nWśród gości tegorocznego Forum nie ma szefa MSZ Iranu Mohammada Dżawada Zarifa, którego wizyta była planowana.\nW zeszłym tygodniu organizatorzy forum w Davos opublikowali raport na temat globalnych zagrożeń, który po raz pierwszy wymienia na pięciu czołowych miejscach wyłącznie ryzyka o charakterze ekologicznym.\nŚwiatowe Forum Ekonomiczne w Davos jest spotkaniem przywódców politycznych, prezesów największych światowych korporacji oraz wybranych intelektualistów i dziennikarzy.\nwolontariusznp 2020-01-20 21:40:09\nDlaczego wydajemy na zbrojenia więcej niż na pomoc głodnym i chorym ?


BMW HP4 Race już oficjalnie - MotoInsider.pl\nBMW HP4 Race już oficjalnie\nprzez Łowca · 19 Kwi 2017\nBMW HP4 Race zapowiadane pod koniec ubiegłego roku zostało wreszcie zaprezentowane oficjalnie. Niemcy pokazali swoje cacko podczas chińskiego salonu motoryzacyjnego Auto Shanghai 2017. Bawarska firma nie kryje swojej dumy z nowego pojazdu który jak sama twierdzi „uosabia renomę marki w zakresie innowacji, pionierskich technologii i najwyższych osiągów w swojej klasie”. Co kryje się za tą krągłą marketingową frazą?\nBMW HP4 Race, fakty:\n– Rama wykonana z włókna węglowego, waga ramy to zaledwie 7,8 kilograma\n– 215KM przy 13900 obr/min\n– Waga „sucha” – 146 kg\n– Samonośna rama pomocnicza wykonana z włókna węglowego, z możliwością trójstopniowej regulacji wysokości\n– Koła wykonane z włókna węglowego\n– Widelec Öhlins FGR 300\n– Amortyzator Öhlins TTX 36 GP\n– Wyścigowe zaciski hamulcowe Brembo GP4 PR\n– Wyścigowa kasetowa skrzynia biegów\n– Litowo-jonowa lekka wyścigowa bateria\n– Wyświetlacz 2D z dataloggerem 2D\n– Dynamic Traction Control DTC (z programowaniem 15 poziomów interwencji na poszczególnych biegach)\n– 15 poziomowy system sterowania hamowaniem silnikiem Engine Brake EBR\n– Kontrola uniesienia przedniego koła (programowana osobno dla poszczególnych biegów)\n– Kontrola startu i Pit Limiter\n– Malowanie BMW HP Motorsport\n– Produkcja ograniczona do 750 ręcznie budowanych sztuk\n– Cena w Polsce – 75 000 Euro, dostępność we wrześniu 2017\nCo oznaczają wszystkie wyżej wymienione skróty i podzespoły? W pełni zatankowany BMW HP4 Race waży zaledwie 171 kilogramów, co oznacza że jest lżejszy od motocykli startujących w World Superbike. Koła wykonane z włókna węglowego są o 30% lżejsze od standardowych, wykonanych ze stopu aluminiowego, co czyni drastyczną i pozytywną różnicę w poręczności motocykla. Zawieszenie, hamulce, napęd a przede wszystkim elektronika pozwalają użyć motocykla na torze w dowolnej serii wyścigowej na świecie od razu po wyjęciu go z pudełka. Inna sprawa, że właściciele tych motocykli nie będą mieli innej możliwości, aby przekonać się o walorach swoich zabawek, bo… BMW HP4 Race produkowany będzie tylko w wersji torowej, bez homologacji do jazdy po ulicy.\nNowe HP4 to oczywiście bezpośredni konkurent dla Ducati Superleggera. Włoska piękność to także popis umiejętności wykorzystania włókna węglowego, ma ona również 215 KM, ale jest przy tym lżejsza o 4kg od BMW. Ponadto Ducati ma homologację do jazdy po ulicy, co powinno fanom bolońskiej techniki wynagrodzić różnicę 5 tysięcy euro w cenie pojazdów na korzyść BMW.\nZ biura polskiego BMW Motorrad dowiedzieliśmy się, że alokacja BMW HP4 Race na Polskę to zaledwie 4 sztuki. Wszystkie, albo prawie wszystkie są już przy tym sprzedane. Biorąc to pod uwagę, jak również cenę sami nie wiemy czy spieszyć się do salonów BMW, czy może lepiej usiąść i ochłodnąć…\nTagi: BMWBMW HP4 RaceHP4 Race\nSOS – BMW eCall działa już w Polsce\nKTM inwestuje w NUVIZ\nBMW R1200 GS xDrive Hybrid – pierwsza motocyklowa hybryda!\nNastępny news Stefan Pierer nowym szefem ACEM\nWcześniejszy news Ducati rozważa pozbycie się Lorenzo


Barcelona - 10 największych atrakcji miasta - W 10 inspiracji dookoła świata\nHome\tEUROPA\tBarcelona – 10 największych atrakcji miasta\nBarcelona to był mój podróżniczy protest song na paskudną jesień w Polsce. No bo jeśli u nas pogodowa bieda z nędzą to co robić? Wyjechać w siną dal, a jakże! Stolica Katalonii to miasto o wielu twarzach. Można pogubić się w uliczkach gotyckiej dzielnicy, a za chwilę znaleźć się na rozkrzyczanej i hałaśliwej La Rambli. Barcelona znana jest z nieustającej fiesty, pięknej architektury, piłki nożnej i słońca.\nJechałam do Barcelony przekonana, że to miasto będzie moim kolejnym miejscem na mapie świata. Tak się jednak nie stało. Barcelona ma wszystko co lubię – jest kolorowa, chaotyczna i pełna fajnych zaułków, ale kurczę – no zupełnie nam nie pykło. Ewidentnie nie było nam ze sobą po drodze tamtej jesieni. Może przez to, że lało mi na łeb niemal przez cały wyjazd?\nNiemniej! Mimo braku szaleńczej miłości do miasta to i tak znalazłam swoją barcelońską dziesiątkę! Wróciłam do domu przemoczona hiszpańskim deszczem, bez poczucia olśnienia i zachwytu ale i tak gorąco polecam Ci wyjazd na weekend do Barcelony! Ciekawi Cię, co to katalońskie miasto kitra w swoim turystycznym rękawie? Zapraszam na inspirujące Top 10 atrakcji Barcelony!\nBarcelona – co warto zobaczyć w mieście Gaudiego?\nBarcelona w literaturze – rusz śladami wielkich pisarzy!\nStolica Katalonii to miasto, w którym wielu pisarzy umieściło akcje swoich powieści. Najbardziej znaną, „barcelońską” książką jest historia syna antykwariusza, którą Carlos Ruiz Zafón umieścił w dziele „Cień Wiatru”.\nZwiedzanie Barcelony śladami bohaterów książek to idealna propozycja dla entuzjastów literatury! Jeśli lubisz nietuzinkowe odkrywanie miast i regionów – ruszaj do biblioteki i wczuj się w klimat Barcelony przed wyjazdem! Wypożycz dzieła Carlos Ruiz Zafóna, Eduardo Mendozy, Ildefonso Falconesa czy Jaume Cabre, a potem ułóż szalony plan na literacką Barcelonę!\nSpróbuj pysznego tapas w Bodega Biarritz 1881\nBar Bodega Biarritz 1881 to niezwykłe miejsce na kulinarnej mapie Barcelony. Trafiliśmy tu zupełnie przypadkiem, po tym jak zaliczyliśmy kulinarną wpadkę kilka ulic dalej. Byliśmy głodni, źli i przemoczeni. Weszliśmy do pierwszego lokalu na trasie. Bar tak nieprawdopodobnie nas urzekł, że wróciliśmy następnego dnia, dzielnie i cierpliwie czekając w strugach deszczu (znowu) pod knajpą, aż zwolnią się miejsca. Co w tym barze było super?\nProste i przepyszne tapas, przemiła obsługa, zjawiskowo piękny pan kucharz i zmywak, który wymykał się spod kontroli wszelkim zasadom BHP. Bodega Biarritz 1881 stała się numerem jeden Barcelony i tym samym -weszła do mojej 10 ulubionych lokali gastronomicznych na świecie. Jeśli będziesz w Barcelonie to koniecznie tu zaglądnij! Odczekaj swoje w kolejce i rozkoszuj się pysznym tapas!\nBarri Gotic – zobacz jak Barcelona potrafi zauroczyć!\nMoim zdaniem gotycka część starej Barcelony to najpiękniejsze miejsce w całym mieście. Barri Gotic skupia w sobie najważniejsze średniowieczne instytucje miasta – katedra św. Eulalii, Pałac Królewski, żydowska El Call oraz siedziby rządu Katalonii. Warto zapuścić się w wąskie uliczki bez planu i chłonąć atmosferę dzielnicy, w której zabytki przeplatają się z bardzo oryginalnymi galeriami sztuki, klimatycznymi sklepami i pracowniami rzemieślników. Jestem wielką entuzjastką takich miejsc , więc czułam się tutaj jak w niebie i ciężko mi było opuścić plątaninę starych, barcelońskich uliczek.\nChcesz poznać Barcelonę od kuchni? Odwiedź Mercat de la Boqueria!\nJeśli nie zostawisz serca w Barri Gotic, to stanie się to na pewno na Mercat de la Boqueria. Fanatycy kulinariów oszaleją tu ze szczęścia! Targ, na którym znajdują się chyba wszystkie tropikalne owoce świata, ryby i owoce morza, mięso, sery, przyprawy i słodycze. Początki rynku sięgają czasów średniowiecza, ale obecny budynek targu powstał w 1840 roku.\nLubię chłonąć smaki i zapachy takich targowisk. Przeciskać się w tłumie ludzi i próbować ciekawostek gastronomicznych. Spróbowałam kokosa, którego miąższem spokojnie można było wbijać gwoździe w ścianę. Jeden z moich współtowarzyszy podróży zjadł figi, po których jakoś dziwnie piekła go twarz. Ale i tak nasze serduszka zabiły tam mocniej!\nBarcelona i Antoni Gaudi – poznaj jego dzieła!\nAntoni Gaudi to właśnie ten człowiek, który tchnął w architekturę Barcelony modernizm w najbardziej szalonym wydaniu! Wizjoner, który stworzył park przypominający scenerię bajek o Jasiu i Małgosi, a także projektant domów bez kątów prostych. Osobliwą ciekawostką jaką znalazłam o Gaudim był fakt, że w 1908 roku stworzył projekt drapacza chmur, który zainspirował architekta Daniela Libeskinda do budowy wież World Trade Center.\nŻycie i twórczość Gaudiego były również inspiracją dla zespołu The Alan Parson Project, który wydał płytę zatytułowaną Gaudi. Od roku 1992 trwa proces beatyfikacji Antoni Gaudiego. Aby poznać jego architektoniczny kunszt, odwiedź koniecznie Casa Batlló, La Pedrera (Casa Milà) oraz Park Güell. Wszystkie te formy, kolory oraz kształty na pewno Cię oczarują, wszak wszyscy potrzebujemy w życiu odrobinę fantazji:) A jak już zachwycisz się formami w budynkach, rusz na największą atrakcję i symbol Barcelony Sagrada Familia!\nŚwięte szaleństwo w Barcelonie – Sagrada Familia\nKościół Sagrada Familia to zdecydowanie najbardziej rozpoznawalny symbol Barcelony oraz życiowe dzieło Antoni Gaudiego. Świątynia jest w nieustającej budowie oraz remoncie, ale plotka głosi, że finisz nastąpi w 2026 roku, gdyż wtedy wypada setna rocznica śmierci tego szalonego architekta. Jak nie trudno się zorientować – ta największa atrakcja Barcelony jest oblegana bardzo tłumnie i gęsto. Ja wraz z ekipą robiliśmy dwa razy podejście, aż w końcu poszliśmy po rozum do głowy i kupiliśmy na trzeci dzień bilety przez internet:) Środek świątyni nie jest aż tak bardzo interesujący jak fasada kościoła, ale polecam wejść, bo można sobie wjechać na którąś z wież i podziwiać Barcelonę z góry.\nBarcelona i stadion Camp Nou – „Jesteśmy czerwono-niebiescy nieważne skąd jesteśmy”\nNajwiększy stadion Europy to u mnie takie trochę miłość, trochę foch. Zwiedzałam go w strugach deszczu oraz w dzikim tłumie spragnionych sportowych emocji rodzin z dziećmi. UEFA nadała mu kategorię 5 gwiazdek ze względu na funkcjonalność i wyposażenie, ale chóralnie przyznaliśmy, że wyobrażenia o tym stadionie każdy miał inne – większe:) A zwiedzałam Barcelonę z największymi fanami piłki nożnej na Podhalu! Nie można powiedzieć, że 250 m długości i 220 m szerokości stadionu nie zrobiło na nas wrażenia, ale gdzieś pozostał mały niedosyt. Może to przez ten nieustająco padający deszcz?\nBarcelona inaczej? Wieża Torre Agbar\nTo propozycja dla tych, co lubią nie do końca oczywiste atrakcje. Szklany ogórek w Barcelonie stanowił dla nas punkt do wytyczania drogi oraz był najczęściej fotografowanym przez nas obiektem – czy to w dzień, czy to w nocy. Wieża Torre Agbar w Barcelonie ma 142 m wysokości i składa się z dwóch cylindrów. W wewnętrznym są windy, które jadą z prędkością conajmniej światła, gdyż obserwując wieżę w nocy nie mogliśmy nadążyć za migającymi światłami. W zewnętrznym cylindrze znajdują się biura.\nCałość pokryta jest aluminiowymi kolorowymi płytami, które najlepiej prezentują się w wieczornej odsłonie. Kształt ogórka podobno wywołał w Katalonii niemałą dyskusję, a sama wieża uzyskała wiele przydomków mniej lub bardziej – że tak powiem- fallicznych. Mnie się podobała i rekomenduję!\nPlaża na La Barceloneta – zaznaj słońca w Barcelonie!\nLa Barceloneta to dzielnica, w której znajduje się jedna z najstarszych i najdłuższych plaż w Barcelonie. Można spotkać tu nie tylko przepięknych surferów i całkiem natrętnych sprzedawców okularów, ale również podziwiać dość osobliwe rzeźby. Jak nie „Zranioną gwiazdę”, to „Pokój, w którym zawsze pada” albo słynną „Rybę”. Dla mnie jako człowieka przemoczonego do samych cebulek włosów polskim deszczem najfajniejsze było to, że w ciągu jednego dnia zaświeciło mi słońce i mogłam nacierać się hiszpańską wit. D do oporu! Proponuję spacer deptakiem i kojące widoki na fale Morza Śródziemnego – to absolutnie cudowna opcja na radość z pobytu w Barcelonie!\nBarcelona – zobacz miasto ze wzgórz i punktów widokowych!\nBarcelona to takie miasto – lejek:) Z jednej strony ograniczona jest morzem, a z drugiej wciśnięta między wzgórza. Wprost stworzona do patrzenia na nią z góry! Mnogość zielonych terenów i parków daje możliwość oddechu od zgiełku i zobaczenia miasta z innej perspektywy. Najbardziej znane wzgórza to Montjuic oraz Tibidado. Warto namachać się trochę nogami i podziwiać Barcelonę z dystansu, bo mimo, że między nami niezbyt zaklikało – jestem przekonana, że Tobie się uda!\nSpodobał Ci się mój wpis? Będzie mi miło jeśli go skomentujesz albo puścisz dalej w świat!\nBarcelonaCitybreakHiszpańskie notatkiKataloniaweekend w Europie


Jest pisemna odpowiedź USA I NATO. Blinken: Nie ma i nie będzie zamknięcia otwartych drzwi NATO - tvp.info\nnn, kf 26.01.2022, 18:47 | aktualizacja: 19:21\nAntony Blinken o pisemnej podpowiedzi na propozycje ze strony Rosji (fot.TVP Info)\nW pisemnej odpowiedzi na propozycje Rosji podtrzymaliśmy podstawowe zasady dotyczące suwerenności Ukrainy i prawa narodów do wyboru sojuszy – powiedział w specjalnym wystąpieniu szef dyplomacji USA Antony Blinken. Dodał, że Waszyngton zaproponował Moskwie środki zapewniające wzajemną transparentność w sprawie sił na Ukrainie.\nAmbasada USA w Kijowie zaapelowała w środę do obywateli amerykańskich o rozważenie natychmiastowego wyjazdu z Ukrainy. Według ambasady sytuacja na...\n„Nie ma i nie będzie zamknięcia otwartych drzwi NATO”\nNie ma i nie będzie zamknięcia otwartych drzwi NATO – powiedział Blinken.\nBlinken podkreślił, że choć treść odpowiedzi na żądanie Moskwy nie jest publiczna, to jest zgodna z tym, co publicznie dotąd mówili przedstawiciele administracji prezydenta Joe Bidena.\n– Dokument jasno wykłada niektóre podstawowe zasady, co do których jesteśmy zobowiązani i które podtrzymamy i zawiera wiele z tego, co zostało powiedziane publicznie, w tym przeze mnie w ostatnich dniach i tygodniach – oznajmił Blinken.\n„Jestem absolutnie pewny niemieckiej solidarności wobec Ukrainy”\n– Jestem absolutnie pewny co do niemieckiej solidarności z nami i innymi sojusznikami w stawieniu czoła rosyjskiej agresji przeciwko Ukrainie. Różne państwa mają różne władze, zdolności, obszary ekspertyzy i wszystko to zbieramy razem, wzajemnie się uzupełniając – oświadczył Blinken w odpowiedzi na pytanie o postawę Niemiec dotyczącą eksportu broni na Ukrainę.\nNiezależnie od tego, czy Rosja zaatakuje Ukrainę, NATO szykuje się do rozszerzenia swojej obecności w Europie. Jak podaje CNN, Sojusz zamierza...\nUsilnie zachęcamy obywateli USA do wyjazdu z Ukrainy\n– Nasze przesłanie do wszystkich Amerykanów na Ukrainie brzmi, aby zdecydowanie rozpatrzyli opuszczenie kraju używając komercyjnych lub innych prywatnie dostępnych opcji – powiedział Blinken.\nDodał, że jeśli Rosja dokona inwazji, to cywile, w tym Amerykanie wciąż przebywający na Ukrainie, mogą znaleźć się w środku strefy konfliktu. – Rząd USA może nie być w stanie pomóc tym osobom w tych okolicznościach – podkreślił.\n#usa #antony blinken #rosja #agresja #bezpieczeństwo #ukraina #inwazja\nZełenski mówiąc o wyprowadzanych z Azostalu żołnierzach nie podał żadnych zobacz więcej


Swiat to dzungla: Muszle, konchy i koralowce.\nMuszle, konchy i koralowce.\nTo ostatni odcinek pokazywania Wam roznych kolekcji podrozniczych oraz cudow natury. Dzisiaj sa na tapecie muszle, ich niepowtarzalne piekno, roznorodnosc ksztaltow, ubarwienia i wielkosci. Uwielbiam muszle i nigdy nie moge sie dosyc na nie napatrzec. Tu natura naprawde zaszalala.\nPonizsze zdjecia pochodza z czterech roznych zbiorow. Najmniej maja moi znajomi podroznicy, oni preferuja raczej krajobrazy pustynne, niemniej kilkanascie okazow znajduje sie u nich w domu.\nNajwiecej pochodzi z mojej wlasnej kolekcji. Niestety niewiele z nich zebralam sama, wiekszosc to prezenty od znajomych i rodziny.\nReszta to trofea innych moich znajomych, wlasnorecznie zebrane i przemycane przez granice, bo przeciez nie wolno zabierac takich pamiatek z miejsca urlopu i groza za to surowe kary.\nNie bede opisywac, co jest czyje, bo to nie ma nic do rzeczy, pozostawie Wam tylko zdjecia do podziwiania, a jest czym sie zachwycac.\nNiektore wygladaja jak sztuczne, trudno bowiem uwierzyc, ze natura sama stworzyla tak skomplikowane wzory, tak doskonale geometryczne rysunki, prawie nienaturalne kolory i taka roznorodnosc form. Wszystko jednak jest, wbrew pozorom, naturalne. Tym wiekszy moj zachwyt nad talentami Matki-Natury.\nA teraz zagadka: co to jest?\nNie, to nie sa ciasteczka, zadne tam mufinki, ani nawet nic do jedzenia.\nTo sa moje pierwsze wyprodukowane wlasnorecznie mydelka, na razie w stanie surowym. Musze jeszcze wyrownac brzegi i ladnie je zapakowac, a te w bloku rozkroic. Zamiast roznych dziwnych foremek uzylam silikonowych, do mufinkow. Nie ma problemow z wyjmowaniem gotowych mydelek, bo foremka daje sie wywrocic na lewo i nawet nie trzeba jej specjalnie natluszczac.\nChyba te kawowe wyszly mi troche za ciemne, ale nie powinny brudzic. Do pozostalych uzylam bardzo niewiele barwnika, a do cytrynowych wsypalam starta skorke cytryny.\nPodobaja Wam sie, bo mnie bardzo. I tak ladnie pachna.\nBeata Zasada 2 marca 2013 07:34\nTrzeba przyznać, że matka natura ma zdolności plastyczne i wyczucie estetyczne ;)\nMydełka wyglądają smakowicie.....szkoda, że internet zapachu nie przesyła ;)\nPantera 2 marca 2013 07:45\nAz sie boje, ze przez pomylke ktos je nadgryzie, bo cytrynowe i kawowe do zludzenia przypominaja ciasteczka :)))\nIva Pas 2 marca 2013 08:34\nniektóre i ja mam:)\nPantera 2 marca 2013 08:45\nJasna8 2 marca 2013 09:57\nPiękne zdjęcia i piękne muszle ...\nPodziwiam takie kolekcje...\nTo są ciasteczka ?? :-)\nPantera 2 marca 2013 10:06\nNo, prawie! Ale gdybys ugryzla, to bys sie zapienila, Krysiu, i nosem banki puszczala.\nOlga Jawor 2 marca 2013 10:25\nDzień dobry Panterko! Cuda,cudeńka nam znowu pokazujesz. Nic tylko się zachwycać nad muszlami (szczególnie podoba mi sie ta pierwsze, wielka i błyszcząca),no i nad ciasteczkowymi mydełkami. Nie wiedziałam, ze takie pieknosci pachnące potrafisz robic. A z czego to sie w ogóle robi? I czy tym mozna sie myć czy tylko ozdabiać półeczki, wąchac i podziwiac?\nPantera 2 marca 2013 10:50\nTe mydelka sa jak najbardziej do mycia, jesli jestes zainteresowana, to podaje link do przepisu:\nJuz wyprobowalam taki mydlany zlepek z resztek i scinkow po wlasciwej "produkcji", jest delikatne i natluszcza.\nMoze sama sprobujesz?\nOlga Jawor 2 marca 2013 15:30\nZaraz zajrze na tę stronę i zobaczę, co to za tajemniczy skład mydełek.\nPantera 2 marca 2013 17:31\nZaden tam tajemniczy sklad, taka domowa produkcja jest prostsza od konstrukcji cepa, idzie szybko i sprawnie.\nAnka Wrocławianka 2 marca 2013 10:44\nUwielbiam muszle, mam dwa piękne okazy "po Babci", czyli poniemieckie ;)\nZ czego robi się takie mydełka? Pięknie Ci wyszły, planujesz handelek? :)\nPantera 2 marca 2013 10:52\nNie, zaden tam handelek, bedzie jak znalazl na prezenty zajaczkowe dla znajomych. A przepis tu:\nJestem3xl 2 marca 2013 12:44\n...szkoda, że to już koniec spotkań z naturą, piękne dziwy pokazałaś, piękne dziwy mają twoi znajomi...\n...kurczaki, myślałem że to ciastka, a to mydełka. Tak apetycznie wyglądają. Nie! Mydła nie będę jadł...\nPantera 2 marca 2013 13:42\nTe zielone i zolte nie bardzo, ale kawowe wygladaja na jadalne, mozna sie pomylic i zapienic.\nJestem3xl 2 marca 2013 15:35\nLidia 2 marca 2013 13:21\nMuszle piękne :) W naszym chłodnym Bałtyku takich nie uświadczysz, niestety.\nA mydełka - bez wahania powiedziałabym, że to mufinki. Na zajączka będą faktycznie, jak znalazł :)\nPantera 2 marca 2013 13:46\nSa miedzy tymi muszlami takie, ktore znalazlam nad Morzem Polnocnym, ale te najpiekniejsze spotkac mozna tylko w cieplych morzach na poludniu.\nMydelek musze jeszcze wiecej naprodukowac, to byla tylko proba, jak w ogole wyjda. Z efektu jestem bardzo zadowolona.\newa-z-mazurskiej-krainy 2 marca 2013 15:44\nlubię słuchać muszli....\na konik morski to moje marzenie nieziszczalne, bo one pod ochroną są i to jaką!\nPantera 2 marca 2013 17:32\nNooo, jedni znajomi maja wlasnie takie zasuszone truchelko konika.\nczerwona filiżanka 2 marca 2013 20:54\nno proszę jak samkowicie....aż korci by powąchać:D\nPantera 2 marca 2013 21:00\nA takie proste i szybkie w wykonaniu.\nBeata Raczyńska 2 marca 2013 21:25\nNo to kobieto poszalałaś!\nŚmiać mi się chce, bo z mojej fanaberii zrodziła się niezła epidemia.\nAle to jest własnie fajne- zarażać innych do tworzenia.\nA tak na marginesie czy to nie Ty wspominałaś o swoim totalnym braku uzdolnień manualnych...?\nTeraz nie jestem pewna ale albo Ty albo EWA Z MAZURSKIEJ KRAINY. Nieważne.\nA może podrzucić Ci przepis na musujące kule kąpielowe? hę...?\nPantera 2 marca 2013 21:40\nNo ba! Pytanie! Pewnie, ze podrzuc, najlepiej jako post u siebie, zebym mogla znow sobie wydrukowac, z obrazkami prosze ;))\nJa miewam zdolnosci manualne, ale mi sie czesto nie chce. Ciesze sie, ze znalazlam Twoje uznanie.\nJoanna 3 marca 2013 23:59\nMuszle zaiste szalone!\nJuż chyba na zawsze będzie dla mnie zadziwiające, że naturze chciało się tak wysilać artystycznie :)\nKoniki morskie są urocze i rozczulające.\nNigdy nie robiłam takich domowych mydełek... może czas spróbować??\nPantera 4 marca 2013 21:44\nJa akurat wzielam przepis od Beaty, ale pewnie internet pelen jest recept mydelkowych. Taka produkcja sprawia przyjemnosc.\nAGRI1 4 marca 2013 20:04\nMuszle zawsze zachwycały mnie swoim kształtem i oryginalnością.Kiedyś mój syn ,jak był dzieckiem to przywoził dla mamy swojej kochanej muszle i pierścionki z muszli zrobione,takie dary są najwartościowsze.Do dziś mam te skarby:)\nCiasteczkowe mydełka pięknie się prezentują,tylko przy małych dzieciach to trzeba uważać,bo zaraz do buzi napchają.Co tam dzieci, one tak wyglądają apetycznie, że sama miałabym ochotę je przekąsić:)Chętnie odwiedzę blog na którym jest przepis,nie wiadomo co się może w życiu przydać.\nMiłego wieczoru Pantero:)\nPantera 4 marca 2013 21:48\nAch, AGRI, nie mam juz/jeszcze malych dzieci w domu, a zwierzeta kieruja sie wechem, wiec mydelka nie sa dla nich interesujace. A kiedy dziecko raz sie zamydli i popuszcza nosem banki po sprobowaniu takiego "ciasteczka", wiecej bez pytania nie wezmie. Bardzo mu to nie zaszkodzi, bo wszystkie skladniki sa naturalne. :)))\nJolkaM 4 marca 2013 22:39\nŁojeju, więc to o tych mufinkach pisał 3xl w którymś komentarzu u Ani. Dobrze, że się dokopałam do wyjaśnienia, bo trochę mi to zalegało na tym skrawku w zwojach, który odpowiedzialny jest za ciekawość. ;) Teraz mogę już spokojnie zasnąć, a jeśli się uda, to resztę doczytam jutro w pracy, ale o tym sza! :)\nDobrej nocy, Pantero. :)\nPantera 4 marca 2013 23:04\nDobranoc, Jolu, ja tez ide do loznicy, bo ledwie zyje po wizycie w silowni.


Jaka jest rola podnośników w przestrzeniach magazynowych?\nStrona główna » Handel i przemysł » Rola podnośników w magazynach\nTowary składowane w magazynach ciężkie wymagają zastosowania urządzeń, które ułatwią pracownikom wykonywanie podstawowych czynności. Takimi maszynami są między innymi podnośniki, które współcześnie stały się nieodłącznym wyposażeniem niemal każdej hali magazynowej. Pozwalają one na wykonywanie prac w dużo szybszym tempie i bez obciążania pracowników.\nPodnośniki uniwersalne stosowane w magazynach\nJednym z podstawowych elementów wyposażenia magazynów są podnośniki nożycowe. Ich popularność wynika między innymi z wykorzystania niewielkiej przestrzeni. Dzięki specjalnej konstrukcji i zastosowaniu odpowiedniej ilości przegubów możliwe jest dopasowanie podnośnika do wykonywanych prac. W mniejszych magazynach stosuje się podnośniki napędzane elektrycznie, które pozwalają na podnoszenie stosunkowo niewielkich ciężarów – od 230 do nawet 500 kilogramów – na duże wysokości. Podnośniki elektryczne dużo rzadziej wykorzystuje się w firmach budowlanych, ponieważ najczęściej stosuje się modele napędzane paliwem:\nTen rodzaj podnośników ma możliwość udźwigu ciężarów przekraczających wagę 1100 kilogramów. Bardzo często stosuje się również specjalne koła, dzięki którym możliwa jest praca nawet w trudnych warunkach.\nSpecjalista z firmy Inicjatywa Północno-Zachodnia “PW” Sp. z o.o. wyjaśnia: Urządzenia nożycowe najczęściej stosuje się do transportu wewnątrzmagazynowego. Umożliwiają one dostęp do najwyższych części magazynów. Montowane są wówczas na wózkach platformowych zaopatrzonych w niewielkie koła, które sprawdzają się idealnie podczas pracy na równym terenie magazynu – dodaje.\nPodnośniki przegubowe – charakterystyka i wykorzystanie\nDrugim rodzajem podnośników stosowanych w magazynach są podnośniki przegubowe.\nNależy zaznaczyć, że te modele mają mniejszą stabilność niż podnośniki nożycowe. Jednak bardzo często układ magazynu wymaga wykonywania specyficznego rodzaju pracy. Wówczas najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie sprzętu przegubowego. Ten rodzaj montowany jest na podobnych platformach jak wózki widłowe. Jednak dzięki swojej specyfice pracy modele te mają zdecydowanie większy zakres działania. Dzięki swoim rozmiarom i charakterystyce pracy, z łatwością można nimi manewrować, a dzięki przegubowemu wysięgnikowi dostawać do najwyższych półek. Górne platformy bardzo często wyposażone są w specjalny rodzaj koszy, dzięki którym pracownicy znajdujący się na górze mogą czuć się bezpiecznie i bez obaw wykonywać prace na wysokości.\nPodnośniki stosowane w magazynach są obecnie niezastąpionymi maszynami, bez których codzienna praca na dużej powierzchni byłaby bardzo trudna do wykonania. Logistyka przestrzeni magazynowych wiąże się coraz częściej z wielopoziomowym przechowywaniem towarów, a dostęp do najwyższych półek magazynowych bez pomocy podnośników byłby niemożliwy.


Karnawał to czas zabawy. Staramy się wtedy również przygotować coś do przekąszenia. Nie lubimy stać długo przy kuchni, wymyślamy różne ekspresowe i smaczne koreczki, roladki. Obowiązkowo muszą się znaleźć na naszym stole różne owoce. Bardzo lubimy gdy są obrane, gotowe do jedzenia. Wychodząc naprzeciw wymaganiom naszych gości, przygotowałam choinkę z owoców, wystarczy wyciągnąć wykałaczkę z […]


Fatass Journal... #748, czyli szedłem po polu minowym — Hive\nFatass Journal... #748, czyli szedłem po polu minowym\nbrowery (69)in #hive-193552 • 2 months ago\nPisałem wczoraj, że bardzo tęsknię za rowerem, ale niestety pogoda wciąż nie rozpieszcza. Przez cały ranek padało, nie chciałem stracić całego dnia na wyczekiwanie na odpowiednie okno pogodowe. Odpaliłem aplikację Wikiloc i wyszukałem trasę około 15 kilometrów w okolicach miejscowości Ecaussinnes. Wielokrotnie byłem tam rowerem, a teraz postanowiłem bliżej poznać te miejsce.\nJuż na pierwszym kilometrze dzisiejszej marszruty wiedziałem, że będzie to ciekawa trasa. Z głównego placu skręciłem w wąską ścieżkę przeznaczoną wyłącznie dla pieszych. Po jednej stronie miałem pastwiska z bydłem, a z drugiej przez gęstwinę krzaków mogłem wypatrzyć "zaplecze" Château de La Follie.\nJednak nie to mnie urzekło najbardziej, tylko kamienny murek, który zaczął się kilkadziesiąt metrów dalej, wił się wzdłuż strumienia i ścieżki, żeby w końcu doprowadzić mnie do tunelu, który prowadził na drugą stronę zbocza.\nWąska ścieżka wytyczona między dwoma pastwiskami była wyłożona betonowymi płytami, co rzadko się zdarza, ale późniejsze doświadczenie ze ścieżkami w tej miejscowości dowiodło, że tu akurat jest to norma.\nPóźniej trasa była malownicza, bo wiła się po pagórkach okolicy, ale z racji tego, że wiodła po normalnej drodze to mnie nudziła. Kiedy myślałem, że najlepsze już za mną skręciłem z drogi asfaltowej w stronę lasu. Na jego skraju była farma, rozbawiła mnie reklama, która była widoczna tylko z wąskiej drogi, którą szedłem, ale miała wszelkie symbole wymagane przez współczesne media społecznościowe.\nPierwsze kroki w lesie de la Houssière nie zapowiadały nic ciekawego, ale kiedy z głównej leśnej drogi skręciłem w wąską ścieżkę wijącą się po nierównościach tego lasu nastąpił efekt WOW. Z jedenj strony wiedziałem, że fragment trasy po lesie ma około 2-3 kilometrów długości, ale chciałem, żeby ta ścieżka się nie skończyła. Przez różne ukształtowanie terenu, czułem, że nogi dostają porządnie w kość i będę zmęczony, ale to było dobre zmęczenie.\nNiestety wszystko co dobre szybko się kończy i wróciłem na polne drogi wokół Ecaussinnes, tym razem kierując się w stronę miasteczka, ale tu kolejne zaskoczenie, bo trasa wiodła bocznymi ścieżkami.\nJedna z nich rozbawiła mnie na maksa, poprowadzona była centralnie przez pastwisko, na początku i na końcu były kołowrotki, żeby umożliwić wejście ludziom, ale, żeby bydło nie uciekło. Jak widać na zdjęciu ścieżka jest nie byle jaka bo betonowa na całej długości, szkoda, że krowy nie stosują się do zasad i zostawiają "miny" na ścieżce.\nNa koniec znajdujący się w centrum miejscowości Château fort d'Ecaussines-Lalaing. Dla tych wszystkich, którzy śledzą moje przygody budowla powinna być znana, bo kilka razy posłużył za tło dla mojego roweru.\nGeneralnie po wszystkim byłem zmęczony, ale szczęśliwy, bo była to bardzo udana wyprawa, myślę, że jeszcze tam wrócę, szczególnie, że Bois de la Houssière tylko delikatnie liznąłem .\nWalking 2000 km 1123,30 km (+15,65 km) 56,17 %\nRunning 1500 km 461,29 km 30,75 %\nTo był mój Actifit Report Nr 748\n#actifit #polish #aroundworld #hiking #photography #mancave #neoxian #palnet #sportstalk\n2 months ago in #hive-193552 by browery (69)\nbucipuci (67) 2 months ago\nSzlak z tunelem jest bardzo ciekawy. W ulewnym deszczu zapewne dobry strumień :-)\nlesiopm (67) 2 months ago\nPewnie tak, ale obok jest strumień, to może są jakieś odpływy :)\nPrawdopodobnie mają to bezpieczne :-)\njoseph230 (56) 2 months ago\nPiekne miejsce. Swietny raport jak zawsze!👊\nYou have been rewarded 426.4488 AFIT tokens for your effort in reaching 17624 activity, as well as your user rank and report quality!\nYou also received a 4.94% upvote via @actifit account.\nBoosts increased your AFIT earnings by 343.1788 AFIT


Jak niebanalnie zaaranżować okna? - PushUp.pl\nYou are here: Home › Wnętrza › Jak niebanalnie zaaranżować okna?\n← Biznes plan? Tak, ale profesjonalny!\nStudia: Tryb studiów →\nJak niebanalnie zaaranżować okna?\n21 sierpnia 2012 | Filed under: Wnętrza\tand tagged with: firany, klamry, materiały dekoracyjne, okna, tkaniny dekoracyjne, zasłony\nW każdym domu dużą rolę odgrywają okna. Odpowiednio zaaranżowane mogą podkreślać lub przełamywać charakter poszczególnych pomieszczeń. Nie tylko zresztą w mieszkaniu, ale i każdym innym wnętrzu. Tradycjonaliści, chcąc ozdobić okna – stawiają na firany i zasłony. Szukając niebanalnych rozwiązań, możemy natomiast wybrać – zupełnie inne tkaniny dekoracyjne.\nJeśli wnętrze jest monochromatyczne – na pewno sprawdzą się te utrzymane w stylistyce black&white albo przeciwnie – ożywmy okno intensywnym kolorem. Miłośnikom stylu ekologicznego, warto polecić neutralne kolory jak beże, zielenie czy brązy oraz naturalne materiały firan i zasłon. Gdy lubimy natomiast styl rustykalny bądź romantyczny postawmy na organzę, woale czy gipiury oraz zasłony w kwiaty. W stylu klasycznym sprawdzą się natomiast ciężkie tkaniny dekoracyjne i pasmanteria – na przykład ręcznie upięte kotarowe zasłony.\nGdy nie wiemy na jaki styl postawić, warto zwrócić uwagę na gotowe komplety balkonowe czy salonowe. Mogą nam one ułatwić dekorację okna, ponieważ wybierając je, nie musimy się już zupełnie zastanawiać jak odpowiednio zestawić tkaniny. W skład takiego kompletu wchodzi m.in. lambrekin, a stanowi on samodzielną i niebanalną ozdobę.\nGdy zdecydowanie szukacie czegoś innego niż tradycyjne firany i zasłony, do dyspozycji są bardziej wyszukane rozwiązania – na przykład odrobinę niekonwencjonalne rolety rzymskie. To połączenie efektowności ozdobnych zasłon z funkcjonalnością prostych, tradycyjnych rolet.\nMateriały dekoracyjne, które pozwolą nam zadbać o okna, to zresztą nie tylko tekstylia. Mogą to być także ciekawe dodatki jak choćby haczyki do podwieszania, pompony czy sznury do wiązania zwane chwostami albo klipsy bądź zapinki magnetyczne. Wśród bogatej oferty na rynku znajdziemy także różnorodne klamry dekoracyjne do upinania zasłon w salonie czy pokoju dziecinnym. W kuchni doskonale sprawdzą się klamry w kształcie owoców, natomiast w sypialni –te w kształcie kwiatów. Wybór jest ogromny!