Od prefabrykatów dla energetyki po urządzenia rozdzielcze - UDE\nStrunobet- Migacz Sp. z o.o. to największy w kraju producent strunobetonowych słupów z betonu wirowanego typu E, oświetleniowych typu EOP, konstrukcji wsporczych ETG, oraz masztów segmentowych. Firma produkuje nasłupowe i kontenerowe stacje transformatorowe, oraz szeroki asortyment osprzętu dla elektroenergetyki.\nProdukcję żerdzi rozpoczęliśmy w 2001 roku. Nasz sztandarowy produkt jest zgodny z zharmonizowaną normą PN-EN 12843:2008 na podstawie której uzyskaliśmy Certyfikat Zakładowej Kontroli Produkcji, który wprowadza wyrób do obrotu na rynek europejski oznakowany znakiem CE.\nAsortyment żerdzi (słupów) energetycznych liczy ponad 70 pozycji.\nŻerdzie wirowe typu E:\ndługości od 9 do 18 m z podziałem długościowym co 1,5 m\nnośność od 2,5 kN do 35 kN.\nŻerdzie dużych wytrzymałość typu Edw:\ndługości od 12 do 21 m z podziałem długościowym co 3 m\nnośność od 30 kN do 50 kN.\nWszystkie żerdzie charakteryzuje ta sama stożkowatość wynosząca 15mm/1m. Uzupełnieniem oferty jest gama elementów ustojowych, począwszy od belek, poprzez płyty ustojowe, a kończąc na prefabrykowanych ustojach typu FP z płytami. Do każdego rodzaju fundamentu dołączane są odpowiednie zestawy obejm, do przytwierdzania ustoju do trzonu słupa. W naszej ofercie posiadamy również żerdzie żelbetowe typu „ŻN”, spełniające wszystkie normy dotyczące systemu zakładowej kontroli produkcji (PN-EN 12843:2008). Produkowane są one z betonu klasy >C35/45 (PN–EN 206), co daje zagwarantowany 50-letni okres trwałości. Nasze słupy oświetleniowe ( EOP 9, EOP 10,5, EOP 12 ) mają szerokie zastosowanie m.in. do oświetlania przejazdów kolejowych, peronów oraz ulic i placów. Słupy EOP mają w szczycie średnicę 150 mm i pogrubioną nasadę na skrzynkę bezpiecznikową oraz zintegrowaną ze słupem głowicę z możliwością mocowania jedno i wieloramiennego wysięgnika (zastępcza siła wierzchołkowa słupa EOP to 2,5 kN). Standardowym wyposażeniem słupa jest estetyczna osłona głowicy, oraz „wandaloodporna” kompozytowa osłona skrzynki bezpiecznikowo-złączeniowej z listwą zaciskową, do podłączenia linii kablowej 2x5x35 mm 2. Słupy EOP produkujemy w systemie zgodności 1 z betonu klasy C40/50 i oznaczone znakiem CE zgodnie z normą PN-EN 40-4:2008. Posiadamy pełen asortyment najwyższej jakości osprzęt potrzebny do instalacji naszych słupów.\nZdj 1. Maszt – telekomunikacja\nZdj 2. Maszt\nZdj 3. Maszt segmentowy\nStrunobetonowe wirowane konstrukcje wsporcze typu ETG (i ETGw) to kolejny nasz flagowy produkt. Przeznaczone są do budowy sieci trakcji kolejowych, oraz tramwajowych, mocowanych na fundamentach zakończonych śrubami, z odpowiednio przyjętym standardem. Wyposażony on jest od dołu w stalową głowicę z czterema otworami montażowymi, rozmieszczonymi w odpowiednich rozstawach w zależności od rodzaju użytego fundamentu i funkcji słupa.\nWewnątrz słupa znajduje się otwór, który wykorzystano do przeprowadzenia przewodu uziemienia. W dolnej części przewód uziemiający jest połączony z głowicą. Słupy ETG wyposażone są w tuleje gwintowane M8 do montażu znaków regulacji osi toru.\nOd 2006 roku jesteśmy producentem w pełni wyposażonych nasłupowych stacji transformatorowych, oraz stanowisk słupowych w dowolnej konfiguracji usytuowania, względem napowietrznej lub kablowej linii zasilającej NN i SN, oraz osprzętu do wywieszenia sieci trakcji elektrycznej na słupach ETG.\nNasze słupowe stacje transformatorowe uwzględniają zastosowanie nowych materiałów i urządzeń, oraz nowe wymogi zmierzające do uproszczenia eksploatacji i zwiększenia bezpieczeństwa obsługi oraz osób postronnych. Podstawową dokumentacją wykonawczą stacji jest opracowanie wykonane przez ENERGOLINIA Poznań Sp. z o.o., które zostało przyjęte do powszechnego stosowania przez Zespół Zadaniowy PTPiREE.\nNaszym nowym produktem są wąskotrzonowe strunobetonowe słupy linii WN 110 kV, w wersji jedno i dwutorowej. Dedykowane są on dla modernizowanych i nowo budowanych linii napowietrznych. Sposób połączenia słupa z fundamentem daje możliwość szybkiego montażu, szczególnie na liniach modernizowanych, lub w pobliżu linii działających. Innowacyjne, ukryte połączenie poprzecznika ze słupem, będące rozwiązaniem opatentowanym, daje duże udogodnienia dla tej serii słupów: skrócony czas montażu, możliwość szybkiej wymiany poprzecznika, nawet po kilkudziesięciu latach eksploatacji, jak również daje możliwość wymiany poprzecznika na mocniejszy, celem powiększenia przekroju przewodów przemysłowych. Ponadto, niska masa zaprojektowanych poprzeczników, mała ilość elementów składowych, daje niższe niż dotąd koszty budowy. Maleją znacznie również koszty konserwacji, gdyż trzon strunobetonowy nie wymaga takich działań.\nZaletami naszych nowych słupów są: wąskie gabaryty konstrukcji, odporność na kradzież i dewastację, trudność wejścia na konstrukcję dla osób niepowołanych, możliwość stosowania w zastępstwie starych serii słupów np. SBO, S12, Sc185 czy B2.\nProdukt ten jest owocem wielomiesięcznych prac doświadczonych projektantów, i realizacją ambitnych planów Zarządy Spółki „Strunobet-Migacz”. Rozwiązanie konstrukcyjne słupów powstało w ścisłej współpracy ze specjalistami z Energoprojekt – Kraków.\nZdj 4. Stacja słupowa\nZdj 5. Słup kolejowy\nZdj 6. Stanowisko słupowe\nW swojej ofercie posiadamy również maszty strunobetonowe, które oznaczają się wysokimi parametrami technicznymi, oraz walorami estetycznymi. Nowatorska technologia użyta do ich produkcji minimalizuje ilość widocznych połączeń, jak również znacząco wpływa na zwiększoną wytrzymałość, oraz wysoką odporność na warunki atmosferyczne.\nSpółka jest również producentem kontenerowych stacji transformatorowych, w monolitycznych obudowach żelbetowych. Nowoczesna linia produkcyjna pozwala na produkcję całej gamy stacji, od małogabarytowych typu KSZ, do wielkogabarytowych KSW, w technologii betonu samozagęszczalnego SCC o wytrzymałości powyżej C30/37. Produkcja obudów odbywa się bez użycia wibratorów, w szczelnych formach stalowych. Wykonane odlewy żelbetowe wykańczane są przez malowanie i nałożenie tynków zewnętrznych, zgodnie z życzeniami klientów. Następnie są wyposażane kompleksowo w urządzenia elektryczne z transformatorem włącznie.\nZdj 7. Stacja kontenerowa\nW 2019 roku, wprowadziliśmy kolejny produkt do swojej oferty asortymentowej, są nim prefabrykowane pale fundamentowe, stosowane jako podstawa do mocowania stalowych lub strunobetonowych konstrukcji wsporczych do mocowania sieci trakcyjnej oraz tramwajowej. Fundamenty produkowane są w długościach od 2,5m do 5,0m. Poza fundamentami palowymi pod słupy trakcyjne firma Strunobet-Migacz produkuje także pale spełniające funkcje kotew odciągów sieci trakcyjnej. Instalację fundamentów poprzez „wbijanie” wykonuje się przy pomocy palownicy torowej lub torowo-drogowej. Wyrób posiada certyfikat zakładowej kontroli produkcji nr 2311–CPR–170 wydany przez Instytut Materiałów Budowlanych i Technologii Betonu.\nW związku z tym, że zależy nam na stałym rozwoju firmy, nasi specjaliści stale pracują nad doskonaleniem naszych wyrobów, oraz wdrażaniu nowych technologii. Wysoka jakość naszych produktów, oraz profesjonalizm w zarządzaniu firmą, zostały docenione przez naszych klientów, partnerów i instytucje okołobiznesowe. Na produkty, firma posiada rekomendacje Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Ponadto, w poszukiwaniu nowatorskich rozwiązań, współpracujemy z Instytutem Budownictwa Politechniki Wrocławskiej.


Wieczór Rajdowy - Hevent Organizacja Imprez , Bielsko Biała - Konferencje.pl\nPrzedstawiamy Państwu wieczór, w którym dominowały będą: szybkość, rywalizacja, i dynamika i typowo męskie zajęcia. Państwa Gości bawić będzie konferansjer w towarzystwie wielu ucharakteryzowanych Pań.\nPodczas wieczoru przeprowadzimy tematyczne konkursy pełne humoru, w wyznaczonych miejscach zorganizujemy wyścigi WRC na symulatorach oraz stanowisko z kołem fortuny obsługiwanym przez dwie panie. Wszyscy goście wchodząc na teren imprezy otrzymają od hostess kupony upoważniające do zakręcenia kołem fortuny. Kupony będą również nagrodami w tematycznych konkursach. Losowanie nagród będzie koordynowane przez dwie animatorki. Większość pól na kole będzie dawała możliwość wzięcia udziału w wyścigach WRC na trzech symulatorach, a najlepszym wręczymy puchary na specjalnym podium.\nPowstanie również centrum prezentacji wyników wraz z monitorem, na którym wyświetlane będą czasy. Flagi WRC oraz personalizacje symulatorów wzbogacone będą scenografią rodem z warsztatu zespołu rajdowego. Jednym z rekwizytów konkursowych będzie mały fiat.


Hostel: Silesius 2014 - nominacje\nDarek Foks został laureatem tegorocznej edycji Wrocławskiej nagrody Poetyckiej Silesius za całokształt twórczości. „To nagroda inna niż wszystkie dotychczasowe – argumentował wybór jury prof. Jacek Łukaszewicz, ogłaszając werdykt. - Nie dla osoby obudowanej wieloma nagrodami i umocowanej w środowisku poetyckim, jednak byliśmy zgodni i nagradzamy go jednogłośnie”. Foks oprócz statuetki otrzyma również 100 tys. złotych.\nNatomiast o 50 tys. złotych i tytuł najlepszej książki poetyckiej roku 2013 powalczą: „Porumb" Miłosza Biedrzyckiego, „W innych okolicznościach” Mariusza Grzebalskiego, „Dzika kość. Encyklopedia utraconych szans” Bartosza Konstrata, „Kapsle i etykietki” Andrzeja Niewiadomskiego, „Starzy nieznajomi” Grzegorza Olszańskiego, „Jeden” Marcina Świetlickiego oraz „Niska rozdzielczość" Klary Nowakowskiej.\nNominowani debiutanci to: Kamil Brewiński za „clubbing”, Martyna Buliżańska za „moja jest ta ziemia” i Maciej Taranek za „repetytorium”.\nLaureatów Silesiusa poznamy 17 maja podczas Gali w Teatrze Lalek we Wrocławiu.\nLink do informacji prasowej znajduje się tutaj.\nAutor: Piotr Gajda o 19:10


Warning: Creating default object from empty value in /karamazurowe-bal/templates/yootheme/vendor/yootheme/builder/src/Builder/ElementTransform.php on line 238\nDowolnych Kompozycji Tańców Polskich\nNarodowa Pulsacja 2019\nGaleria fotografii z konkursu Dowolnych Kompozycji Tańców Polskich\nIVOgólnopolski Konkurs Dowolnych Kompozycji Tańców Polskich „NARODOWA PULSACJA” Józefów 2019\nMiejski Ośrodek Kultury w Józefowie zaprasza w dniach 02 – 03 marca na\nIV Ogólnopolski Konkurs Dowolnych Kompozycji Tańców Polskich „NARODOWA PULSACJA” Józefów 2019\nIdeą wydarzenia „Narodowa Pulsacja” jest zaprezentowanie polskich tańców narodowych: poloneza, mazura, krakowiaka, kujawiaka i oberka w nowej, współczesnej odsłonie. Dowolne Kompozycje odwołują się do tradycji, ale nie ograniczają się do jej prostego odtworzenia. Są nową formą tańca, która łączy tradycję z potrzebami i wymaganiami młodego pokolenia. Na scenie zobaczymy jak polskie dziedzictwo ożywa w twórczych interpretacjach choreografów oraz tancerzy, przefiltrowane przez ich wrażliwość i współczesne doświadczenia. Polskie tańce narodowe zostały w 2015 r. wpisane na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego, a konkurs jest jednym z elementów planu ich ochrony. Koncepcja wydarzenia powstała w oparciu o wytyczne konwencji UNESCO z 2003 roku, która mówi m.in.: „Niematerialne dziedzictwo kulturowe jest jednocześnie tradycyjne, współczesne i żywe – reprezentuje nie tylko odziedziczone tradycje przeszłości, ale także współcześnie, twórczo przekształcone praktyki. Element nie jest przekazywany w formie statycznej, niezmiennej ale zaktualizowanej i dostosowanej przez każde nowe pokolenie do zmieniających się warunków i potrzeb”.\nKonkurs odbywa się w dwóch formułach opartych na wybranych tańcach narodowych: etiudy tanecznej i inscenizacji tanecznej. Etiuda taneczna to propozycja choreograficzna dla 1 pary oparta o jednolitość techniki i formy. Inscenizacja taneczna to z kolei prezentacja artystyczna wybranego tematu, posiadającego dramaturgię, przy możliwości połączenia narodowych tańców polskich z innymi technikami tanecznymi, a także kostiumami, rekwizytami i innymi efektami scenicznymi.\nIV Ogólnopolski Konkurs Dowolnych Kompozycji Tańców Polskich jest kolejną odsłoną kampanii „Pasja. Kultura. Dziedzictwo”, którą Miejski Ośrodek Kultury prowadzi od 2011. Jej celem jest popularyzacja polskich tańców narodowych w formie towarzyskiej, salonowej, współczesnej i włączenie w szeregi ich miłośników jak największego grona odbiorców. Projekty, które zostały zrealizowane w ramach kampanii to m.in. II i III Mistrzostwa Polski w Karach Mazurowych, wystawa Katarzyny Chodoń specjalnie malowanych i zamówionych przez nas obrazów z cyklu „Narodowe Tańce Polskie”, I,II,III Ogólnopolski Konkurs Dowolnych Kompozycji Tańców Polskich, Festiwal Najpiękniejszych Tańców Świata z edycją polską, Festiwal Otwarte Ogrody, Festiwal Szlachecki i wiele innych pokazów, warsztatów, konferencji i szkoleń.\nFilmy prezentują finałowe choreografie przedstawione przez uczestników konkursu\nDowolne Kompozycje Tańców Polskich\nNARODOWA PULSACJA 2019 w Józefowie\nNARODOWA PULSACJA 2017 w Józefowie\nWYNIKI - INSCENIZACJE\nWYNIKI - ETIUDY\nFilmy prezentują choreografie przedstawione przez uczestników konkursu\nNARODOWA PULSACJA 2016 w Józefowie\nWe wszystkich sprawach organizacyjnych prosimy o kontaktowanie się z pracownikami Miejskiego Ośrodka Kultury w Józefowie\n+48 602 552 804\n(22) 789 20 26


Końcówki drążków kierowniczych Vw GOLF VII (5G1, BE1) (od 2012.08) 1.6 TDI 90KM - Sklep iParts.pl\nVw GOLF VII (5G1, BE1) (od 2012.08) 1.6 TDI 90KM\nKońcówki drążków kierowniczych Vw GOLF VII (5G1, BE1) (od 2012.08) 1.6 TDI 90KM\nProducent części: SWAG Kod: 32926097 Jednostka: szt. Kod silnika: CXXA parzyste numery artykułów: 32 92 6096 Gwint wewnętrzny [mm]: 16 x 1,5 Gwint zewnętrzny [mm]: 12 x 1,5 Lokalizacja w aucie: Oś przednia, z prawej Ciężar [kg]: 0,400 Ilość montowana w aucie: 1\nProducent części: FEBI BILSTEIN Seria: PROKIT Kod: 26097 Jednostka: szt. Kod silnika: CXXA parzyste numery artykułów: 26096 Gwint wewnętrzny [mm]: M16 x 1,5 Gwint zewnętrzny [mm]: M12 x 1,5 Lokalizacja w aucie: Oś przednia, z prawej Ciężar [kg]: 0,400 Ilość montowana w aucie: 1\nProducent części: FEBI BILSTEIN Seria: PROKIT Kod: 26096 Jednostka: szt. Kod silnika: CXXA parzyste numery artykułów: 26097 Gwint wewnętrzny [mm]: M16 x 1,5 Gwint zewnętrzny [mm]: M12 x 1,5 Lokalizacja w aucie: Oś przednia, z lewej strony Ciężar [kg]: 0,400 Ilość montowana w aucie: 1\nProducent części: FEBI BILSTEIN Seria: PROKIT Kod: 26045 Jednostka: szt. Kod silnika: CXXA Długość [mm]: 311 Gwint zewnętrzny [mm]: M16 x 1,5 Lokalizacja w aucie: Oś przednia po obydwu stronach Ciężar [kg]: 0,748 Ilość montowana w aucie: 2\nProducent części: SWAG Kod: 32926096 Jednostka: szt. Kod silnika: CXXA parzyste numery artykułów: 32 92 6097 Gwint wewnętrzny [mm]: M16 x 1,5 Gwint zewnętrzny [mm]: M12 x 1,5 Lokalizacja w aucie: Oś przednia, z lewej strony Ciężar [kg]: 0,400 Ilość montowana w aucie: 1\nDane techniczne Vw GOLF VII (5G1, BE1) 1.6 TDI 90KM


Czym kierować się podczas zakupu wiertarki? - Co jest na czasie w sieci ?\nWiertarka to podstawowe narzędzie każdego kącika majsterkowicza oraz domowego warsztatu. Wiertarka przydaje się nie tylko podczas gruntownego remontu ale także wtedy gdy mamy zamiar wykonać jakieś proste prace dekoracyjne w domu. Jak jednak wiedzieć którą wiertarkę dobrze jest posiadać? Czym kierować się podczas zakupu wiertarki? Podpowiemy wam w poniższym poradniku.\nCzym kierować się podczas zakupu wiertarki\nZacznijmy zatem od tego, że posiadanie wiertarki to nie tylko możliwość tworzenia pojedynczych otworów w ścianie lub innych miejscach. Nowoczesna wiertarka daje dużo szersze możliwości. Trzeba jednak wiedzieć jaki model jest nam tak naprawdę potrzebny.\nWiertarki tak jak i inny sprzęt budowlany występuje w wersji zarówno dla profesjonalistów jak i domowych zastosowań. W związku z tym na rynku można spotkać całą masę produktów zaliczających się do jednej jak i drugiej kategorii. Decyzja na temat tego który wariant wybierzemy zależy w dużej mierze od tego jak często zamierzamy z wiertarki korzystać. Budowlaniec który wiertarką posługuje się codziennie po kilka godzin będzie potrzebował zupełnie innego urządzenia niż amator który takiego sprzętu potrzebuje jedynie raz na jakiś czas.\nW przypadku urządzeń do prostych prac w domu zaleca się wybór wiertarki o mocy w okolicach 500 Watów. W przypadku jednak gdy zamierzamy z wiertarki korzystać nieco częściej warto rozważyć zakup modelu odznaczającego się większą mocą.\nWybierając odpowiednią wiertarkę trzeba zwrócić uwagę jednak nie tylko na moc. Powinniście również dokładnie przyjrzeć się kilku innym cechom urządzenia. Mowa tutaj między innymi o jakości wykonania oraz spasowaniu elementów. Nie bez znaczenia będzie również długość przewodu zasilającego. Warto też sprawdzić z jakich materiałów wykonane zostały łożyska i przekładnie w wiertarce. Te materiały mają bowiem bardzo duży wpływ nie tylko na trwałość ale również wygodę użytkowania. Zaleca się wybór wiertarek których przekładnie zostały wykonane z wysoko gatunkowej stali.\nInną istotną cechą jest to czy dany model został wyposażony w udar. Wiertarki udarowe są oczywiście odpowiednio droższe jednak dają możliwość pracy nawet w bardzo twardych powierzchniach.\nJeżeli szukacie wiertarek z udarem to najlepiej będzie sprawdzić ofertę renomowanych sklepów z elektronarzędziami takich jak – https://cmtrade.pl/


Nash Dwarf 3 Rod Skin Camo 6ft\nDwarf Sawnoff to solidny podbierak karpiowy o niezwykle kompaktowych rozmiarach transportowych. Podbierak ten dedykowany jest do wędek Dwarf o długości 6 ft i mieści się do pokrowca o długości 6ft tej serii. Dwuczęściowa konstrukcja sztycy posiada mocny dolnik wykończony antypoślizgowymi wstawkami shrink, zaś sekcja górna wykonana jest na zasadzie teleskopu blokowanego poprzez obrót. Dwuczęściowa konstrukcja jest bardzo uniwersalna. Kiedy podbieramy rybę z brzegu, wówczas użyjemy obu części, natomiast zdecydowanie wygodniejszą opcją podczas podbierania karpia z pontonu jest stosowanie tylko jednej, szczytowej części podbieraka. Głowica wykonana została z formowanego tworzywa, posiada wzmocnienie usztywniające a także sloty do zamontowania izotopów. Czarna siatka podbieraka posiada rzep, dzięki któremu znacznie łatwiej jest manewrować nim w wodzie z dużą ilością roślin lub podwodnymi zaczepami. Dwarf Sawnoff jest doskonałym wyborem dla wędkarzy preferujących minimalizm nad wodą!


Praca Agent Nieruchomości METROHOUSE Warszawa Ursynów, 3902579\nMagdalena METROHOUSE URSYNÓW\nMetrohouse jest największą w Polsce siecią biur nieruchomości, częścią międzynarodowego holdingu. Jesteśmy obecni na polskim rynku nieruchomości od 2006 r. Pod naszą marką działa ponad 120 biur oraz 1300 agentów i ekspertów kredytowych. Każdego roku obsługujemy kilka tysięcy transakcji.\nW związku z rozwojem do biura na Ursynowie poszukujemy osób na stanowisko:\nJeżeli jesteś osobą ambitną, pełną entuzjazmu oraz chęci do nauki i rozwoju – SZUKAMY WŁAŚNIE CIEBIE. Dołącz do naszego zespołu i podejmij się nowych wyzwań!\nJeżeli nie masz doświadczenia - nie martw się! Na każdym etapie pracy dostaniesz od nas wsparcie i pomoc. Szkolenia, przygotowany plan i okres wdrożeniowy pozwoli Ci od podstaw nauczyć się wszystkiego, co jest niezbędne podczas Twojej przyszłej pracy.\n- Ciekawą pracę w partnerskiej i przyjaznej atmosferze, w dobrze skomunikowanym biurze (100 m od stacji metra)\n- Atrakcyjne wynagrodzenie adekwatne do Twojego zaangażowania - transparentny i motywacyjny system prowizyjny ze stałym wsparciem finansowym na początek współpracy\n- Elastyczny czas pracy – to Ty ustalasz sobie godziny pracy\n- Niezbędne narzędzia do pracy: laptop, telefon, sprzęt fotograficzny\n- Możliwość rozwoju zawodowego i awansu w ramach struktury firmy - 90 proc. kadry kierowniczej w Metrohouse rozpoczynało karierę od stanowiska Agenta nieruchomości.\n- System CRM z największą w Polsce bazą Klientów i nieruchomości – dostępną dla wszystkich agentów Metrohouse i pomocną szczególnie w pierwszym okresie pracy.\n- Szkolenia z profesjonalnymi trenerami i praktykami z branży, autorskie programy wdrożeniowe, kursy.\n- Aktywne pozyskiwanie ofert sprzedaży/wynajmu\n- Doradztwo i utrzymywanie długotrwałych relacji z Klientami\n- Przygotowanie ofert i prezentacja nieruchomości\n- Negocjowanie warunków umowy\n- Przygotowanie, koordynacja i finalizacja procesu sprzedaży/wynajmu\n- Chęci do nauki i rozwoju, zaangażowania i silnej motywacji do pracy\n- Komunikatywności i wysokiej kultury osobistej\n- Empatii, umiejętności słuchania i reagowania na potrzeby Klientów\n- Samodzielności, umiejętności organizacji pracy, zarządzania czasem\n- Doświadczenie w nieruchomościach i/lub w sprzedaży usług będzie dodatkowym atutem\nZatrudniamy w oparciu o umowę zlecenie lub umowę B2B.\nOsoby zainteresowane prosimy o przesłanie CV wraz ze zdjęciem oraz klauzulą „Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych dla potrzeb niezbędnych dla realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z ustawą z dn. 29.08.97 roku o ochronie danych osobowych Dz.U Nr 133 poz. 883)". Jednocześnie wyrażam zgodę na przetwarzanie przez ogłoszeniodawcę moich danych osobowych na potrzeby przyszłych rekrutacji.


sobota, 14 grudnia 2019 r. |\nStrona główna » Sport » Regulaminy\nREGULAMIN KORZYSTANIA Z OBIEKTU SPORTOWEGO „ORLIK 2012” W KOZIEGŁOWACH\n2. Administratorem kompleksu sportowego „Orlik” jest Urząd Gminy i Miasta Koziegłowy\n4. Korzystający z obiektu są zobowiązani do przestrzegania niniejszego regulaminu oraz stosowania się do uwag instruktora sportu.\n6. Boiska są czynne codziennie w godz. 8.00–15.00 – Zespół Szkół Koziegłowy 16.00-22.00 – ogólnodostępne\n7. Dopuszcza się możliwość rezerwacji korzystania z boiska u instruktora sportu.\n8. Warunkiem korzystania z obiektu jest posiadanie odpowiedniego stroju i obuwia sportowego.\n9. W celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom i korzystania z boisk zgodnie z ich przeznaczeniem zabrania się:\nb) wprowadzania i użytkowania sprzętu innego niż zgodnego z przeznaczeniem boisk, na przykład rower, motorower, deskorolka, rolki itp.,\ne) palenia tytoniu i spożywania alkoholu,\nh) zakłócania porządku i używania słów wulgarnych,\nj) korzystania z boisk bez zgody instruktora sportu,\nk) przebywania i korzystania z obiektów poza godzinami otwarcia.\n10. Osoby korzystające z obiektu mogą korzystać z pomieszczeń szatni w porozumieniu z instruktorem.\n11. Za zniszczenia powstałe w czasie korzystania z boisk odpowiedzialność materialną ponoszą osoby korzystające.\n12. Wyposażenie i sprzęt sportowy znajdujący się na obiekcie należy użytkować zgodnie z przeznaczeniem.\n13. W sytuacji niekorzystnych warunków atmosferycznych o korzystaniu z boisk decyduje instruktor sportu.\n14. Dopuszcza się możliwość rezerwacji korzystania z boiska u instruktora sportu, który ustala harmonogram imprez oraz rozkład treningów i rozgrywek przeprowadzanych na terenie obiektów sportowych.\n15. Uwagi dotyczące funkcjonowania obiektów sportowych można zgłaszać do administratora.\n„Biały Orlik” w Koziegłowach\nSKŁADANE LODOWISKO SEZONOWE\nInwestycja współfinansowana z budżetu państwa w ramach pilotażowego programu Ministerstwa Sportu i Turystyki 2010 r.\nREGULAMIN LODOWISKA BIAŁY ORLIK\n1. Administratorem lodowiska jest Urząd Gminy i Miasta Koziegłowy.\n2. Lodowisko jest czynne codziennie;-　od poniedziałku do piątku;　w godzinach 9.00-20.00 (w tym; w godzinach 9.00-15.00 - w ramach zajęć z W.F. z lodowiska korzystają szkoły, w godz. 16.00-20.00 – pozostali użytkownicy).\n3. Dni wolne od pracy, soboty i niedziele oraz ferie - lodowisko jest dostępne dla użytkowników　13.00-20.00.\n4. W przypadku organizowania imprez sportowych i okolicznościowych oraz treningów harmonogram korzystania z lodowiska może ulec zmianie.\n5. Podczas przerw na konserwację lodowiska wszyscy użytkownicy lodowiska muszą opuścić taflę lodu.\n6. Na tafli lodowiska może przebywać jednocześnie do 35 osób.\n7. Osoby korzystające z lodowiska zobowiązane są do bezwzględnego stosowania się do zaleceń wynikających z regulaminu oraz wykonywania poleceń służb porządkowych lodowiska.\n8. Na tafli lodowiska mogą przebywać osoby wyłącznie w butach z łyżwami i obowiązkowo w rękawiczkach.\n9. Dzieci do lat 10 mogą korzystać z lodowiska tylko pod opieką osób dorosłych będących na łyżwach. Zaleca się aby dzieci były wyposażone w kaski ochronne.\n10. Osoby korzystające z lodowiska zobowiązane są do zachowania szczególnej ostrożności podczas jazdy, która winna odbywać się w jednym kierunku. O kierunku jazdy decyduje obsługa lodowiska.\n11. Zmiana kierunku jazdy następuje tylko na sygnał podany przez system nagłośnienia lodowiska.\n12. Osobom korzystającym z lodowiska zabrania się:\n- używania łyżew do jazdy szybkiej, kijów, krążków hokejowych i innych przedmiotów mogących stanowić zagrożenie dla uczestników korzystających z lodowiska – z wyjątkiem zawodów sportowych oraz treningów specjalistycznych, - siadania na bandach okalających lodowisko, - rzucania śniegiem,\n- stwarzania sytuacji niebezpiecznych dla użytkowników lodowiska, np.; jazdy pod prąd, urządzania wyścigów i innych niebezpiecznych zabaw,\n- chodzenia na łyżwach po holach i terenie okalającym lodowisko poza wyłożonymi wykładzinami gumowymi.\n13. Na terenie lodowiska obowiązuje zakaz palenia papierosów,　wnoszenia i spożywania napojów alkoholowych, środków odurzających oraz przebywania w obiekcie osób w stanie wskazującym na spożycie alkoholu lub środków odurzających.\n14. Widzowie mogą przebywać tylko w miejscach wyznaczonych\n15. W celu uzyskania pierwszej pomocy medycznej należy zgłosić się do pracownika obsługi lodowiska. O wszelkich aktach wandalizmu lub innych niebezpiecznych zdarzeniach mających miejsce na lodowisku należy natychmiast poinformować Policje – tel. 997, a w razie wypadku Pogotowie ratunkowe Tel. – 999\n16. Wszelkie zauważone uszkodzenia lub zagrożenia należy bezzwłocznie zgłaszać obsłudze lodowiska.\nPrzerwa konserwacyjna na czyszczenie tafli lodowej codziennie według potrzeb. Godziny funkcjonowania lodowiska mogą ulec zmianie.\nregulamin_korzystania_z_kompleksu_orlik.doc Pobierz regulamin


Twoja skóra chce pić! Jak prawidłowo ją nawilżać? | Portal Esanok.pl | Telewizja Sanok - Aktualności - Ogłoszenia - Firmy\nTwoja skóra chce pić! Jak prawidłowo ją nawilżać?\nGdy odczuwasz pragnienie, naturalnie sięgasz po szklankę wody. A czy pomyślałaś o tym, jak nawadniasz swoją skórę? Ona także może odczuwać niedobory nawilżenia, o czym nieustannie Ci przypomina. Uczucie suchości na twarzy, wrażenie ściągnięcia oraz zmęczony wygląd – brzmi znajomo? Czas zadbać o siebie.\nZauważyłaś, że na większości zdjęć wykonanych przez paparazzich celebryci mają w ręce butelkę wody? Oni wiedzą, że nawadnianie organizmu jest kluczowe w utrzymaniu prawidłowej wagi, dobrego samopoczucia oraz zdrowej i pięknej skóry. Nie bez powodu tak dużo mówi się o regularnym piciu wody – bez niej nie jesteśmy w stanie przetrwać i normalnie funkcjonować. W blisko 70% składamy się z wody i to od niej zależą wszystkie procesy zachodzące w naszym ciele.\nPicie wody a utrata wagi\nBrzmi nieprawdopodobnie? Tymczasem nawet niewielkie odwodnienie ma dla ciała duże znaczenie. Osoby, które przechodzą na dietę, zaczynają pić więcej wody, ponieważ warunkuje ona prawidłowy metabolizm, a także go poprawia. W praktyce oznacza to, że szybciej trawimy i spalamy kalorie. Przyczyną większości wzdęć czy nawracających zaparć jest picie niewystarczającej ilości wody. Chcąc lepiej się poczuć i pomóc sobie w drodze do płaskiego brzucha, należy częściej niż zazwyczaj sięgać po szklankę wody.\nJesteś zła i rozdrażniona? Napij się wody\nOkazuje się, że woda reguluje nasz nastrój. Jeśli zaczyna jej brakować, stajemy się rozdrażnieni, poddenerwowani, a do tego mogą pojawiać się bóle głowy, kołatanie serca i uczucie niepokoju. To organizm wysyła nam sygnały, że jest odwodniony. Zamiast od razu sięgać po tabletkę przeciwbólową lub parzyć melisę, wypij małymi łykami szklankę lub dwie wody i zobacz, co się stanie. Prawdopodobnie zły nastrój oraz samopoczucie miną.\nNawilżanie od środka – Twoja skóra tego potrzebuje\nPicie wody oraz stosowanie kosmetyków nawilżających wzajemnie uzupełniają swoje działanie. Wyrób w sobie pewne nawyki regularnego uzupełniania płynów, dzięki temu nie dopuścisz do niebezpiecznego dla organizmu odwodnienia. Spójrz, to tylko kilka prostych kroków, a z pewnością poczujesz się lepiej. Nawodniony organizm to lepsza koncentracja, głęboki sen, dobre samopoczucie i piękna skóra!\nZaraz po przebudzeniu wypij małymi łykami szklankę wody. To pobudzi metabolizm i doda Ci energii. Możesz dorzucić do niej plasterek cytryny i kilka liści mięty.\nWodę wypijaj zawsze powoli i małymi łykami.\nJeśli zapominasz o regularnym piciu wody, pobierz specjalną aplikację na telefon przypominającą o nawadnianiu się.\nPij wodę nawet wtedy, kiedy nie odczuwasz pragnienia. Pamiętaj, uczucie suchości w ustach to już wyraźny sygnał, że jesteś odwodniona.\nW przypadku zwiększonej aktywności fizycznej, wypijaj więcej wody niż w pozostałe dni.\nZaopatrz się w butelkę z wymiennym filtrem oczyszczającym wodę. Dzięki temu zawsze będziesz miała dostęp do picia poza domem.\nPrzed zaśnięciem wypij szklankę wody.\nDobry kosmetyk nawilżający jest dla skóry tym, czym szklanka wody dla organizmu. Choć skóra składa się z 70% z wody, to w naskórku jest już jej 15%. Utrata wilgoci jest naturalnym procesem biologicznym, jednak gdy nie dochodzi do wyrównania poziomu nawilżenia, skóra staje się przesuszona, szorstka, traci zdrowy koloryt oraz elastyczność. Twarz wygląda na starszą i zmęczoną, łatwiej ulega podrażnieniom. Cera bez względu na rodzaj i wiek potrzebuje wody. Jest niezastąpiona dla naszego płaszcza hydrolipidowego skóry, czyli warstwy naskórka, która nie dopuszcza do wyparowania wilgoci z głębszych warstw skóry. Z wiekiem zaczynamy tracić naturalnie przez nas wytwarzane substancje nawilżające, m.in. kwas hialuronowy. Tu na pomoc przychodzą kosmetyki.\nPo około 35. roku życia organizm zaczyna coraz wolniej produkować kwas hialuronowy, a po 45. roku życia – proces praktycznie zanika. Na efekty w postaci utraty jędrności nie trzeba długo czekać. Ratunek niosą kosmetyki zawierające kwas hialuronowy, który możesz spotkać pod trzema postaciami: wielkocząsteczkowym (tworzy na naskórku film ochronny przyciągający wodę), średniocząsteczkowym (niweluje suchość i szorstkość naskórka) oraz małocząsteczkowym (działa najgłębiej, stymuluje produkcję kolagenu). Stosuj nie tylko nawilżające kremy czy serum, lecz także preparaty do demakijażu (koniecznie na bazie wody), toniki (bez alkoholu), maseczki czy mgiełki w sprayu (te ostatnie sprawdzą się zwłaszcza latem). Ważne, by preparaty w składach miały także witaminę C, ceramidy, naturalne ekstrakty roślinne (np. z jagód goji), a także inne antyoksydanty. Wszystkie wspólnie pracują nad uszczelnieniem bariery naskórkowej i zatrzymaniem wilgoci. W codziennej pielęgnacji absolutnym must have są kremy na dzień i na noc oraz serum. Wypróbuj te od L’Oréal Paris z wysoko- i małocząsteczkowym kwasem hialuronowym, które dzięki ultralekkiej konsystencji błyskawicznie się wchłaniają, dając uczucie głębokiego nawilżenia.\nTagi: kwas hialuronowy, L’Oréal Paris, nawilżenie, serum, woda


Obwodnica dopiero za osiem lat. Ale machina ruszyła - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nObwodnica dopiero za osiem lat. Ale machina ruszyła\nOpublikowano: czw, 29 paź 2020 18:50 2020-10-29T18:50:00.000Z\nWiadomości W potoku niepokojących informacji o problemach służby zdrowia oraz koronawirusie mamy też dobrą wiadomość: została podpisana umowa na opracowanie dokumentacji dla obwodnicy zlokalizowanej zaledwie ok. 10 km od Płocka.\nW potoku niepokojących informacji o problemach służby zdrowia oraz koronawirusie mamy też dobrą wiadomość: została podpisana umowa na opracowanie dokumentacji dla obwodnicy zlokalizowanej zaledwie ok. 10 km od Płocka.\nMowa o obwodnicy Łącka w ciągu DK 60. Jak pisaliśmy niespełna cztery miesiące temu, inwestycja planowana jest w ramach rządowego Programu budowy 100 obwodnic na lata 2020-2030.\n- Inwestycje, które zrealizujemy w ramach rządowego programu, to odpowiedź na oczekiwania mieszkańców miejscowości takich jak Łąck. Obwodnice to także poprawa bezpieczeństwa na wielu obciążonych ruchem trasach. Dzięki nim znacząco poprawi się także przepustowość układu komunikacyjnego dróg krajowych w Polsce - powiedział w środę wiceminister infrastruktury Rafał Weber.\nObwodnica Łącka o długości ok. 3 km ominie istniejącą zabudowę prawdopodobnie po północno–zachodniej stronie obecnego przebiegu DK 60, docelowy przebieg trasy klasy GP (głównej o ruchu przyspieszonym) zostanie określony w decyzji środowiskowej. Umowa na przygotowanie dokumentacji projektowej o wartości ok. 1,3 mln zł została podpisana z firmą Arkas-Projekt. Zadaniem projektanta będzie wykonanie Studium techniczno-ekonomiczno-środowiskowego wraz z elementami koncepcji programowej oraz materiałami do uzyskania decyzji środowiskowej. Wykonawca na opracowanie dokumentacji ma niespełna trzy lata, termin zakończenia prac projektowych przypada na koniec 2023 r.\nKiedy powstanie? Realizacja zadania jest przewidziana w latach 2026 – 2028.\nPrzypomnimy, że w ramach programu na Mazowszu powstanie 9 obwodnic:\n- Ciechanowa w ciągu drogi krajowej nr 60,\n- Łącka w ciągu drogi krajowej nr 60,\n- Ostrołęki w ciągu drogi krajowej nr 53,\n- Pułtuska w ciągu dróg krajowych nr 57 i 61,\n- Siedlec w ciągu drogi krajowej nr 63,\n- Sokołowa Podlaskiego w ciągu dróg krajowych nr 62 i 63,


Rozliczenie wspólnie z małżonkiem - pi-tax.pl\n30 września 2014 Krystyna Maciumba PIT 2018 online Zostaw komentarz\nMałżeństwo i wspólnota majątkowa to również możliwość wspólnego rozliczenia zeznania podatkowego z małżonkiem. W wielu przypadkach jest to bardzo korzysta forma rozliczenia, dzięki której możemy zyskać więcej, niż gdybyśmy rozliczali się z fiskusem osobno. Decyzja taka równa się złożeniu jednego druku PIT, a także podpisanie go imieniem i nazwiskiem jednego z małżonków.Warto wiedzieć, że w tym konkretnym przypadku każde z małżonków osobno ma prawo skorzystać z ulg i odliczeń, na przykład ulgi rehabilitacyjnej, czy też odliczenia kosztów internetu. Inaczej jednak liczy się sam podatek. Konkretnie jest po podwojona kwota podatku ustalonego od połowy łącznej kwoty dochodów małżonków. Oczywiście nie w każdym przypadku takie rozliczenie jest korzystne. Kiedy najbardziej opłacam nam się taka forma opodatkowania? Przede wszystkim wtedy, gdy dysproporcja między dochodami małżonków jest stosunkowo duża.\nOprócz tego musimy spełnić konkretne warunki, wynikające z przepisów prawa skarbowego, żeby móc złożyć wspólnie PIT. Przede wszystkim liczy się data ślubu, jako początek wspólności majątkowej. W praktyce oznacza to, że aby opodatkować się razem z małżonkiem należy pozostawać w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy. Na przykład jeśli zawarcie związku małżeńskiego nastąpiło w czerwcu 2013 roku, to wspólnie będą mogli się rozliczyć dopiero za rok 2014.\nJeśli chcemy złożyć pit 37 online wystarczy zaznaczyć w odpowiednim polu formularza, że rozliczamy się wspólnie z małżonkiem. Jest to równoznaczne z pisemnym oświadczeniem, że w danym roku opodatkowuje się łącznie. Są jednak przypadki, w których wspólne złożenie deklaracji jest niemożliwe. W sytuacji gdy jedno z małżonków oprócz dochodów rozliczanych na zasadach ogólnych, korzysta z następujących form opodatkowania: ryczałtem, liniowe, podatkiem tonażowym lub kartą podatkową. Wyjątek od tej zasady stanowi rozliczenie ryczałtowe z tytułu najmu. Wówczas nadal mamy możliwość rozliczenia pozostałych dochodów na wspólnym druku PIT.\nPIT 37rozliczenie z małżonkiemwspółne rozliczenie\nPrevious Post:Dlaczego warto korzystać z portali podatkowych\nNext Post:Poradnik przedsiębiorcy: co można załatwić przez internet


697 084 813\nNasza firma zajmuje się branżą sportowo - rekreacyjną od 2010 roku. Nasze motto to: RELAKS | SPORT | ZABAWA w myśl zasady #slowlife.\nNaszą najwiekszą atrakcją jest pole paintballowe z prawdziwego zdarzenia!\nW PARKU ELDORADO zorganizujecie również:\n♦ eventy sportowe\n♦ festyny rodzinne\n♦ integracyjne imprezy plenerowe\n♦ imprezy firmowe\n♦ animacje dla dzieci i dorosłych\n♦ warsztaty rękodzieła\n♦ biesiady przy grillu i ognisku\n♦ wieczory panieńskie, kawalerskie\n♦ plenerowe sesje zdjęciowe\nDo dyspozycji naszych Gości znajduje się staw rybny oraz ścieżki spacerowe po całym terenie.\nELDORADO PARK zlokalizowany jest w miejscowości Kopaszyn (30 km od Wrocławia) - z dala od zgiełku w pięknej naturalnej scenerii.\n♦ gry paintballowe\n♦ warsztaty MAKRAMOWE - NOWOŚĆ 2021 !!!\nNasze imprezy to nieograniczona czasowo zabawa w plenerze polegająca na dobrej zabawie w gronie przyjaciół i znajomych!\nuczestnicy dostają scenariusze gier, które mogą zmodyfikować\nlub zagrać we własne.\nUczestnicy dzielą się na drużyny, dwie lub więcej w zależności od ilości osób.\nW bazie znajduje się TEAM ELDORADO, który zapewni Państwu\nserwis techniczny sprzętu, opiekę sędziowską oraz dobrą atmosferę :)\nPo skończonej zabawie Goście mogą zrelaksować się na naszym terenie.\nAby dzieci mogły wziąć udział w zabawie, każde z nich musi mieć ze sobą pozwolenie od rodzica lub opiekuna prawnego na udział w grze paintball w naszym miejscu, oprucz tego z grupą musi się znajdować chociaż 2 opiekunów\nGrać mogą już dzieci w wieku 10 lat, chociaż zdarzali się również młodsi zawodnicy. Przygotowujemy markery tak aby prędkość wylotowa kuli była możliwie jak najmniejsza.\nNa polu gry w każdej drużynie razem z dziećmi znajduje się instruktor, który\nczuwa nad bezpieczeństwem naszych pociech.\nWARSZTATY MAKRAMOWE #wieczórpanieński\nWarsztaty MAKRAMOWE w Eldorado Park w Kopaszynie poprowadzi dla Was Artystyczna Dusza Basia z manufaktury ZAPACH LASU\nJeżeli szukasz atrakcji na organizację:\nprezentu dla żony, dziewczyny, babci, mamy, siostry lub najbliższej Ci osoby\nchcesz nabyć nowe umiejętności,\nlubisz robótki ręczne,\nwyznajesz zasady slowlife.\nZajęcia odbywać się będą w urokliwej plenerowej scenerii Parku Eldorado\n» Domek "Na Wyspie" (do 10 osób),\n» Domek "Pod Dębami" (do 13 osób),\n» Domek "Przy Alejce" (do 20 osób),\nDomki wyposażone są w łóżka pojedyńcze, podwójne oraz piętrowe. Ponadto posiadają wyposażone kuchnie, łazienki, toalety oraz kominki do rozpalenia w chłodne dni. Przed domkami do dyspozycji Gości znajdują się zadaszone tarasy wraz grillami oraz miejscami pod ognisko.\nNa terenie PARKU ELDORADO znajdują się drewniane altany z dostępem do prądu oraz bierzącej wody, wyposażone w grille, ławki oraz stoły.\nWszystko co jest potrzebne do organizacji imprez bez noclegu.\nDomki zlokalizowane są bezpośrednio przy stawie rybnym, który dla Gości ELDORADO udostępniamy bezpłatnie.\nELDORADO PARK to również 4ha terenów zielonych, gdzie można spędzić miło czas w otoczeniu zieleni na leżakach, bądź kocach piknikowych korzystając z ciszy, spokoju oraz promieni słonecznych.\nTeren idealnie nadaje się do organizacji plenerowych sesji zdjęciowych. Zapraszamy fotografów do współpracy.\n♦ Teren naszego obiektu jest monitorowany ♦\n80zł / os - PAKIET "START"\nmarkery, maski, mundury, obsługa pola, 200 kul\nKażde następne doładowanie 100 kul: 20 zł / os\n1) Catering grillowy:\n- kiełbasa - 2 szt./osoba,\n- karkówka - 1 szt./osoba,\n- pieczywo dla całej ekipy,\n- dodatki dla całej ekipy,\n- węgiel do grila.\nKoszt zestawu na jedną osobę wynosi: 32 zł\n2) Catering rozszerzony:\nNa Paśtwa życzenie zorganizujemy catering rozszerzony w postaci przekąsek, deserów oraz dań głównych (do odgrzania samemu w kuchni na Waszym domku). Współpracujemy z firmami cateringowymi.\nProsimy dopytywać o opcję cateringu rozszerzonego.\n3) Kociołek myśliwski:\nTo popularny i bardzo lubiany sposób gotowania na ognisku w żeliwnym, szczelnie zamykanym garnku.\nMożemy wypożyczyć Tobie i Twojej ekipie do samodzielnego przyrządzenia lub zamów u nas pyszne, jednogarnkowe danie z różnych rodzajów mięs i warzyw. Zapytaj nas o ofertę.\nCateringi na życzenie gości organizujemy po wcześniejszym uzgodnieniu\nAltana grzybek lub namiot plenerowy\n- wyposażona w stoły, ławki, wodę, prąd, lodówkę oraz grill/kominek\n- ALTANA pomieści 12 osób na biesiadę (bez noclegu)\n- NAMIOT pomieści ok 30-40 osób na biesiadę (bez noclegu)\nDOMEK POD DĘBAMI (ok 55 m2)\n- sypialnia z 6 miejscami noclegowymi,\n- salon z kominkiem z 6 miejscami noclegowymi,\n- wyposażony jest w aneks kuchenny, łazienkę.\n- Na zewnątrz znajduje zadaszony taras dla 25 osób ze stołami, ławkami, grillem oraz miejsce na ognisko.\n750 zł / doba (do końca maja; po 20 września)\n800 zł / doba (od 01 czerwca do 20 września)\n1 000 zł / doba (Sylwester/Nowy Rok)\nDOMEK NA WYSPIE (ok 45 m2)\n- 2x wersalka + 2x łóżka piętrowe + dodatkowe materace (max 10 miejsc noclegowych)\n- aneks kuchenny, łazienka, kominek,\n- przed domkiem zadaszony taras na imprezę dla 20 osób ze stołami, ławkami, grillem oraz miejscem na ognisko.\n650 zł / doba (do końca maja; po 20 września)\n700 zł / doba (od 01 czerwca do 20 września)\n900 zł / doba (Sylwester/Nowy Rok)\nDOMEK PRZY ALEI (ok 140 m2)\n- parter: sypielnia (8-10 miejsc noclegowych), salon z kominkiem, aneks kuchenny, WC\n- piętro I: łazienka, 4 sypalnie 12 łóżek\n(ok. 22 miejsc noclegowych)\n- na zewnątrz zadaszony taras na spotkanie dla 40 osób ze stołami, ławkami, grillem oraz miejsce na ognisko.\n1 100 zł /doba do 13 osób;\n1 500 zł /doba do 20 osób (powyżej cena ustalana jest indywidualnie);\n1 800 zł/doba (Sylwester/Nowy Rok)\nW SEZONIE GRZEWCZYM DO KAŻDEGO DOMKU DOLICZANA BĘDZIE OPŁATA ZA OPAŁ/OGRZEWANIE + 30 ZŁ\nPrawa autorskie (c) 2022 przez eldorado-park


mais – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny\nPodobna pisownia: Mais • maiss • maís • maïs • máis\n1 mais (język dalmatyński)\n2 mais (język estoński)\n3 mais (język farerski)\n4 mais (język francuski)\n5 mais (język holenderski)\n6 mais (interlingua)\n7 mais (język norweski (bokmål))\n8 mais (język portugalski)\n9 mais (język romansz)\n10 mais (język starofrancuski)\n11 mais (język włoski)\nmais (język dalmatyński)[edytuj]\nmais (język estoński)[edytuj]\n(1.1) bot. kulin. kukurydza\nmais (język farerski)[edytuj]\nmais (język francuski)[edytuj]\n(1.1) Il a 60 ans mais il est toujours en forme. → Ma 60 lat, ale nadal jest w formie.\nmais (język holenderski)[edytuj]\n(2.1) lecz, ale\nmais (język norweski (bokmål))[edytuj]\n(1.1) en mais, maisen\nmais (język portugalski)[edytuj]\n(1.1) więcej, bardziej, ponadto, jeszcze\nmais (język romansz)[edytuj]\nmais (język starofrancuski)[edytuj]\nmais (język włoski)[edytuj]\n(1.1) maiscoltura • silomais\n(1.1) frumentone, granone, granturco, melica\nrzecz. maisina ż\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano o 14:41, 12 maj 2022. Statystyki oglądalności strony


10 najlepszych przygodówek. W te gry naprawdę warto zagrać | mobiManiaK.pl\n19.12.2014 , Rafał Jeleń Gry TOP-10\nPrzygodówki to gatunek gier, który można równocześnie kochać i nienawidzić. Oczarowują świetną fabułą, przepiękną grafiką, wyjątkową muzyką, oryginalnością, klimatem, a czasem nawet idealnie dobranym dubbingiem. Skomplikowane zagadki potrafią wyprowadzić z równowagi niejednego gracza, bardzo często zmuszając do posiłkowania się solucją. Poniżej prezentujemy 10 najlepszych gier przygodowych, w które naprawdę warto zagrać.\nZobacz także | 10 najlepszych strzelanek single player ostatnich lat\nThe Neverhood / fot. legionarioextranjero / Flickr.com\nKamień milowy przygodówek. Gra, która przez długi czas była niedoceniana, uważana jest obecnie za klasyk gatunku. W tej niezwykle barwnej produkcji, która została wydana w 1996 roku przez Microsoft Studios, wcielamy się w postać plastelinowego bohatera, który zabiera nas w niezwykłą podróż po plastelinowym świecie, bawiąc do łez, intrygując, a także zmuszając do wytężonego myślenia. Unikalny graficzny świat, wspaniała muzyka i nietuzinkowi bohaterowie – to wszystko sprawia, że gra pozostaje w pamięci na długo.\n2. Najdłuższa Podróż\nNajdłuższa Podróż / fot. Simon Fagerlund / Flickr.com\nZ pewnością każdy z Was słyszał o The Longest Journey. Gra została stworzona i wydana w kwietniu 2000 roku przez norweskie studio Funcom. Główną bohaterką gry jest osiemnastoletnia studentka Akademii Sztuk Pięknych April Ryan, która wyrusza w tytułową „najdłuższą podróż” w celu uratowania dwóch alternatywnych światów przed zbliżającą się apokalipsą. Oprócz wciągającej fabuły i pięknej, jak na te czasy grafiki, można podziwiać także wspaniały polski dubbing. Przypuszczalnie ta pozycja najbardziej przypadnie do gustu entuzjastom science-fiction.\nSyberia / fot. Mia Bäcke / Flickr.com\nCeneo od 25 zł w 6 sklepach\nKolejna klimatyczna przygodówka, przy której spędzicie bardzo wiele godzin, rozkoszując się nieco mrocznym charakterem rozgrywki niepozbawionym rozbudowanej, a zarazem wciągającej fabuły. Idealnie nadaje się do grania w okresie jesienno-zimowym. Produkcja ujrzało światło dzienne 18 czerwca 2002 roku, wydana przez Microids/Anuman Interactive. W grze wcielamy się w Kate Walker, ambitną prawniczkę z Nowego Jorku, która stara się dopiąć na ostatni guzik przejęcie fabryki zabawek w małym francuskim miasteczku o nazwie Valadilene. Niestety, okazuje się, że jej właścicielka (Anna Voralberg) nie żyje, dlatego celem numer jeden staje się odnalezienie jej brata (Hansa Voralberga), który jest prawowitym spadkobiercą. Warto zaznaczyć, że gra posiada dobrej jakości prerenderowaną grafikę, która nawet po tylu latach od wydania prezentuje się naprawdę ładnie.\nTo the Moon / fot. videogamedemons / Flickr.com\nod: 17 zł »\nCeneo od 17 zł w 2 sklepach\nNiezwykła gra, w której komedia i dramat dotkliwe się przenikają. Tytuł ten posiada prostą grafikę, nawiązującą klimatem do produkcji RPG z konsoli SNES. Gra została wydana w listopadzie 2011 roku przez Lace Mamba Global. W grze wcielamy się w Eve Rosalene oraz Neila Wattsa – lekarzy pracujących dla firmy Sigmund Corp. Umierających ludzi często trapią marzenia, których nie udało się spełnić za życia. Wspomniani bohaterowie oferują osobom będącym na łożu śmierci możliwość przeniesienia do własnych wspomnień, co sprawia, że najodleglejsze sny znów stoją na wyciągnięcie ręki. Istotną rolę odgrywa staruszek o imieniu Johnny Wyles, do którego lekarze trafiają na początku gry. Starszy pan zawsze miał jedno marzenie, chciał dostać się na księżyc. Cała opowieść to mieszanka jawy i snu, w którym poznajemy dramatyczne koleje losu starszego pacjenta. Czy i jego marzenie uda się spełnić? Całość uzupełnia klimatyczna muzyka skomponowana przez Jamesa Q. Zhanga.\nHeavy Rain / fot. PlayStation.Blog / Flickr.com\nCeneo od 116 zł w 10 sklepach\nVobis: 217 zł\nKomputronik.pl: 140 zł\nJeżeli uwielbiasz gry, w których mroczny klimat po prostu emanuje pełną parą, to Heavy Rain powinien być obowiązkową pozycją na Twojej liście. Gra została wydana prze Sony Computer Entertainment w lutym 2010 roku. Jak twierdzą twórcy (studio Quantic Dream), głównym celem było jak najdokładniejsze odwzorowanie ludzkich zachowań i emocji. Trzeba przyznać, że w tym aspekcie gra ociera się niemal o arcydzieło. Co więcej, w czasie opowiadanej historii główni bohaterowie walczą ze swoimi emocjami oraz wymagającymi łamigłówkami, całość uzupełnia niezwykle wciągająca fabuła, mroczne lokacje i ich dopracowana grafika oraz klimatyczna muzyka, która nadaje tej produkcji charakteru dreszczowca z najwyższej półki.\nStill Life / fot. Microids\nKolejna bardzo udana produkcja firmy Microids. Grę Still Life wydano w kwietniu 2005 roku. Rozgrywka od początku do końca trzyma w napięciu, zastawiając na gracza pułapki w postaci wielu skomplikowanych łamigłówek. W trakcie gry wcielamy się w młodą agentkę FBI Victorię McPherson oraz jej dziadka, który w przeszłości pracował w FBI. Po przypadkowym przeczytaniu jego notatek odkrywa nowe ślady, dotyczące seryjnego mordercy, którego próbuje złapać. Okazuje się, że kilkadziesiąt lat temu w Pradze nad podobną sprawą pracował jej dziadek. Czy obie sprawy są powiązane? Na to pytanie odpowiedź poznajcie sami. Co ciekawe, Still Life działa na ulepszonym enginie drugiej części Syberii, dzięki czemu oprawa graficzna prezentuje się bardzo okazale. Doskonała fabuła, ciekawi bohaterowie oraz bardzo dobry polski dubbing, przełożyły się na olbrzymi sukces tej produkcji. Niestety, sequel okazał się totalnym niewypałem, co nie zmienia faktu, że pierwsza odsłona gry zapada w pamięci na długo.\n7. The Blackwell Epiphany\nThe Blackwell Epiphaphy / fot. Daniel Szkoropad / Flickr.com\nPrzygodówka, wydana w kwietniu 2014 roku, opracowało ją studio Wadjet Eye Games. Co ciekawe, to piąta odsłona serii zapoczątkowanej w 2006 roku. Podobnie jak w poprzednich częściach głównymi bohaterami rozgrywki są: medium Rosa Blackwell i duch Joey Mallone. Czasy współczesne, mroźna zima i seria tajemniczych morderstw, które bezpośrednio wiążą się ze zjawiskami paranormalnymi. Na uwagę zasługuje klasyczna grafika retro, która dodaje „oldschoolowego” klimatu.\nYear Walk / fot. chemicalcammy / Flickr.com\nKlimat, nietuzinkowe łamigłówki, a do tego miłość wisząca w powietrzu zaczerpnięta ze skandynawskiego folkloru. Gra została wydana w marcu 2014 roku przez szwedzkiego producenta Simogo. Głównym bohaterem jest młody mężczyzna mieszkający w niewielkiej XIX-wiecznej wiosce, który pragnie dowiedzieć się czy uczucia jego wybranki są szczere. Udaje się więc w tytułowy marsz, by zyskać przychylność nadnaturalnych istot i dowiedzieć się od nich prawdy. Wędrówka wiąże się nie tylko z pokonywaniem przeciwności losu, ale również odkryciem licznych sekretów, jakie kryją się w głębi mrocznego lasu.\n9. Zaginięcie Ethana Cartera\nZaginięcie Ethana Cartera / fot. Shumafuk / Flickr.com\nCeneo od 25 zł w 4 sklepach\nKomputronik.pl: 69 zł\nOczywiście, w tym rankingu nie mogło zabraknąć miejsca dla polskiego rodzynka. The Vanishing of Ethan Carter to oryginalna gra przygodowa, stworzona przez zespół z warszawskiego studia The Astronauts, wydana przez Nordic Games Publishing we wrześniu 2014 roku. W grze wcielamy się w Paula Prospero – prywatnego detektywa, posiadającego zdolności paranormalne. Po tajemniczym zaginięcie małego chłopca (Ethana Cartera), bierzemy sprawy w swoje ręce i staramy się go odnaleźć, rozwiązując po drodze szereg łamigłówek. Gra zachwyca bajeczną grafiką (silnik Unreal Engine 3), muzyką i niepowtarzalnym klimatem.\nThe Walking Dead / fot. Fourrier Tom / Flickr.com\nŻywe Trupy zostawiłem specjalnie na sam koniec, ponieważ produkcja studia Telltale Games wydana w kwietniu 2012 roku, po prostu rozłożyła mnie na łopatki. Grając w tę grę czułem się, jakbym oglądał serial, a do tego sam decydowałem kto odegra w nim główne role. Choć można przyczepić się do poziomu trudności (podobnie jak elementów zręcznościowych, które były naprawdę proste), to sama rozgrywka przyniosła mi wiele frajdy, a do tego ta poruszająca historia… Oczywiście, gra bazuje na licencji wielokrotnie nagradzanej serii komiksowej stworzonej przez Roberta Kirkmana, dlatego fani serialu The Walking Dead w pierwszej kolejności powinni sięgnąć po tę produkcję. Dla osób, które nie wiedzą, o co chodzi to wspomnę tylko, że akcja przygodówki rozgrywa się po wybuchu apokalipsy zombie. Głównym bohaterem gry jest Lee Everett, czarnoskóry mężczyzna skazany za morderstwo kochanka swojej byłej żony. Sukces pierwszej odsłony sprawił, że druga nie miała łatwego zadania. Mimo to spisała się całkiem nieźle. Całość zarówno w pierwszej części, jak i drugiej doskonale uzupełnia klimatyczna muzyka. Gra zdecydowanie godna polecenia, nawet osobom, które nie przepadają za zombie.\nArtykuły dla ManiaKalny TOP, Gry\nwięcej: ManiaKalny TOP » Gry »\nRafał Jeleń\t| piątek, 19 grudnia 2014\nTagi: 10 najlepszych przygodówek, gry przygodowe, maniaKalny TOP, Najlepsze gry, najlepsze przygodówki, w jaką grę przygodową zagrać\nPodobne: maniaKalny TOP, 10 najlepszych przygodówek, najlepsze przygodówki, w jaką grę przygodową zagrać, gry przygodowe, Najlepsze gry\nProdukty: Heavy Rain, Najdłuższa Podróż, Still Life, Syberia, The Blackwell Epiphany, The Neverhood, The Walking Dead, To the Moon, Year Walk, Zaginięcie Ethana Cartera\n« poprzedni wpis ASUS prezentuje VivoMini UN62 i VivoMini UN42. Małe i wydajne komputerki w przystępnej cenie\nnastępny wpis » Mamy sporo informacji na temat Lenovo Yoga 3 11\nJedna odpowiedź do “10 najlepszych przygodówek. W te gry naprawdę warto zagrać”\n01/01/2015 o 11:28\nLista kogoś bardzo młodego, ewentualnie zrobiona na odpiepsz bądź z lokowaniem produktu. Gdzie BaSS, Loom, Monkeye, Discworld, czy nawet poczciwy Broken Sword. Kingquesty, Policequesty pewnie powstawały gdy autor jeszcze robił w pampera.\n87 queries. 0,359, 0.358 (0,359) seconds.


Renia o Czternastce\nJaka była, czym była nasza Błękitna Czternastka? Ten krótki tekst napisała Renia\n(a trochę uzupełnił go Marek Frąckowiak) we wrześniu 2007 r. z przeznaczeniem do publikacji przygotowywanej przez Hufiec ZHP Mokotów na 40 rocznicę nadania hufcowi imienia Szarych Szeregów. Tekst bardzo czternastkowy i bardzo „reniowy”…\nBłękitna Czternastka ...\nTrudno uwierzyć, że od jej reaktywowania minęło dwadzieścia pięć lat…\nCo w niej było takiego, że bliska jest nam do dziś?\nPewnie to ten Błękit, który przenika, zachwyca i wabi: chodź, jeszcze trochę wyżej, jeszcze… I gdzieś w Błękicie te drogie twarze z pierwszej czwórki – Zosi, Marka, Joli, Andrzeja – a za nimi następne i następne, w długim, niekończącym się pochodzie…\n„Związek Przyjacielski” – to był pomysł! Kto na to wpadł? Marek?\nTa grupa niezawodnych instruktorów i harcerzy okazała się kluczem do sukcesu wychowawczego drużyny.\nMłodzi patrzą i podziwiają, Oni też będą kiedyś w „ZP”. Też zdobędą miano niezawodnych.\nNa razie cieszy ich Klub Małego Conieco im. Kubusia Puchatka. Należą do niego wszyscy. Przecież każdy zje bez problemu słoik powideł śliwkowych. Jak tu wesoło! „Dzielnik” biedzi się nad pokrojeniem cukierka na 24 części – tylu jest obecnych klubowiczów, a wszelkie dobra materialne dzieli się równo między wszystkich. Gwarantują to konstytucja i kodeks Błękitnej Czternastki. Zaraz część artystyczna. Znowu „Zielona Gęś” Gałczyńskiego! Fajnie.\nJutro „Wersal”. Starzy harcerze uspokajają nowicjuszy: poradzicie sobie, każdy musi kiedyś zagrać pierwszy raz! Coroczny, obozowy spektakl teatralny, zakończony ucztą. Wszyscy są zarazem i aktorami, i widzami. Fabuła wymyślona wspólnie; przydzielamy role i improwizujemy. Liczy się kreatywność.\nNa podobnej zasadzie powstają filmy „nieme i nieruchome” – robimy zdjęcia poszczególnych scen i podpisujemy. Powstaje rodzaj komiksu.\nZima. Błękit schodzi trochę niżej i układa się wygodnie na śniegu. Obserwuje patrole Zimowego Derby Ignorantów. Ukazuje im atrakcyjność wiedzy, zachęca do wysiłku intelektualnego, przypomina o ogromnych możliwościach człowieka…\nOsiągnąć mistrzostwo w technikach harcerskich, wygrać „Rajd Panterkowy” ? Tak, ale to mało...\nCzternastka lubi wędrować. Jesienią – tradycyjnie – do Czarciego Dołu, Skarbonki, wiosną – na Jurę Krakowsko-Częstochowską, w Góry Świętokrzyskie. Biały Bór, Wdzydze Tucholskie, Orlej, Szczytno, Paklicko, Miłków, Ogrodzieniec, Ełk, Rożnów – to niektóre miejsca obozów i zimowisk oraz niezapomnianych przeżyć. Wreszcie obóz konspiracyjnej „Beczki” na Jurze. Osobno chłopcy, osobno dziewczęta. Żaden z zastępów nie wie, gdzie są pozostałe, Dopiero ostatniego dnia obozu widzą się chwilę na polanie - jak za czasów „Zośki”, „Rudego” i „Alka”.\nPo drodze był KIHAM – Krąg Instruktorów Harcerskich im. A. Małkowskiego – uczestnictwo w odsłonięciu pomnika poległych stoczniowców w Gdańsku i pomnika Poznańskiego Czerwca.\nI NRH – uparte szukanie czystej przestrzeni dla Błękitu.\n13 grudnia. Czternastka lubi wolność i bezkresne przestrzenie. Naszemu Błękitowi towarzyszy\nblask słońca, nie służą mu światła milicyjnych wozów. Owszem, Błękit dobrze wygląda na tle zieleni – ale w lesie i na łące, nie wśród czołgów. Czternastka skrywa się w klubie turystycznym.\nI w... „Beczce”.\nA w końcu rozwiązanie „Beczki” i powołanie dwu nowych drużyn 14 WDH. Błękit przetrwał.\nDziś Błękitna Czternastka działa w ZHR, ale to już zupełnie inna historia.\nTylko Błękit nad nami ten sam…


VIS POLSKA | PŚ: Konferencja prasowa po meczu Polska-Tunezja\nPŚ: Konferencja prasowa po meczu Polska-Tunezja\n– Jestem bardzo zadowolony z wygranej w trzech setach – mówił trener reprezentacji Polski Stephane Antiga. Biało-czerwoni od zwycięstwa rozpoczęli udział w turnieju o Puchar Świata.\nMichał Kubiak, kapitan reprezentacji Polski: Oczywiście jesteśmy bardzo zadowoleni z dzisiejszej wygranej. Pierwszy mecz turnieju zawsze jest trudny, a nasz występ nie był zły. Dziś nie graliśmy na najwyższym poziomie, ale wystarczyło to na wygranie meczu. Teraz czekamy na spotkanie z Rosją i mamy nadzieję na zwycięstwo. Mamy w sobie dużo energii. Będzie nam ona bardzo potrzebna , bo turniej jest długi. Pokonaliśmy już Rosje w tym sezonie i chcemy kontynuować te zwycięstwa.\nStephane Antiga, trener reprezentacji Polski: Jestem bardzo zadowolony z wygranej i faktu, że dokonaliśmy tego w trzech setach . Graliśmy bardzo skoncentrowani i nie popełniliśmy zbyt dużej ilości błędów. Cieszę się, że mogłem dokonać kilku zmian i sprawdzić w grze zawodników. Jest to najlepsze przygotowanie przed jutrzejszym spotkaniem z reprezentacją Rosji. Zespół Tunezji grał całkiem nieźle, ale my bardzo chcieliśmy zakończyć mecz w trzech setach. Jesteśmy przygotowani fizycznie i taktycznie to tego turnieju.\nMarouen Garci, kapitan reprezentacji Tunezji: Dziś wystąpiliśmy przeciwko mistrzom świata. Myślę, że graliśmy dobrze, ale popełniliśmy wiele błędów. Musimy poprawić nasze przyjęcie i wyeliminować błędy z gry.\nFathi Mkaouar, trener reprezentacji Tunezji: Dzisiejsze spotkanie było dla nas trudne, ponieważ graliśmy przeciwko mistrzom świata. Dokonywałem zmian, bo chciałem dać szansę każdemu zawodnikowi. Mamy jedenaście spotkań w turnieju i chciałbym, aby zespól czynił postępy krok po kroku, mecz po meczu i spróbowali się czegoś nauczyć. Tak jak to zrobiliśmy dziś przeciwko Polsce.\nAutor/Źródło: JK, EA\nDodano 09.08.2015\tprzez Paweł IGNATOWICZ\tw katergoriach :


Nie jesteś sobą. Ebook. Michelle Wildgen. Księgarnia informatyczna Helion.pl\nNie jesteś sobą (ebook)(audiobook)(audiobook)\nŻycie Bec to porażka. Ma romans z żonatym wykładowcą, a studia jej nie interesują. Podejmuje pracę jako opiekunka Kate, 36-letniej kobiety, która choruje na stwardnienie zanikowe boczne i jeździ na wózku. To ma być tylko praca wakacyjna, a Bec nawet nie spodziewa się, że ta relacja całkowicie zmieni jej życie. Różni je wszystko: wiek, status majątkowy, wykształcenie. Przed chorobą, która unieruchomiła ją całkowicie i skazała na łaskę innych, Kate była zadbaną bizneswoman, otoczoną gronem przyjaciół, świetną gospodynią w pięknym domu u boku przystojnego męża. Teraz to tylko wspomnienie, a partner nie umie sobie poradzić z nową sytuacją. Tymczasem Bec, towarzysząc chorej, zaczyna przejmować jej styl życia, wrażliwość, poznaje jej tajemnice. I gdy małżeństwo Kate rozpada się na skutek zdrady, Bec musi zadecydować, jak bardzo można wejść w cudze życie, by nie zgubić siebie. Jak bardzo możemy wpływać na los innych? Jak daleko można się posunąć, by sprawdzić siłę przyjaźni? Michelle Wildgen Michelle Wildgen jest nauczycielką, pisarką i redaktorką między innymi opracowuje dziennik literacki Tin House. Jest autorką kilku powieści. Na podstawie książki Nie jesteś sobą powstał film z Hillary Swank i Emmy Rossum. Mieszka w Madison w Wisconsin.\n0 Michelle Wildgen


Na ratunek finansom domowym. - DOM MED SZCZECIN\nNa ratunek finansom domowym.\nSpośród niezwykle wielu rodzajów programów komputerowych jedna jest kategorią, o której warto wspomnieć więcej. Programy, które do niej należą pozwalają bowiem nie tylko zadbanie o domowe finanse, ich nadzorowanie ale też oszczędzanie sporych sum pieniędzy. W powszechnym mniemaniu program tego typu określa się jako menedżer finansów. Nazwa niezwykle trafna, gdyż program taki zarządza i to czymś z pewnością niezwykle istotnym dla każdego człowieka – jego pieniędzmi.\nJak ważne jest zadbanie o swoje finanse osobiste wie chyba każdy. Nie ma osoby, która nie zetknęłaby się z brakiem pieniędzy pod koniec miesiąca czy też ze wzrastaniem swoich wydatków z miesiąca na miesiąc, co powoduje, że po pewnym czasie osiągają one niewyobrażalne rozmiary. Tu właśnie z pomocą przyjść może menedżer finansów. Zadba, aby nasze budżety domowe nie wymknęły się z rąk. Jak to zrobi? Odpowiedź jest niezwykle łatwa. Dzięki wpisom odnośnie przychodów i wydatków dodawanym przez użytkownika program przedstawi szczegółowe dane na temat naszego budżetu domowego.\nMożliwości jest wiele. Mogą to być dane na temat rodzajów przychodów i wydatków zaprezentowane zarówno w liczbach jak i procentach. Prezentacji mogą ulegać także podkategorie. Dane mogą być też przedstawiane w innych przekrojach. Możemy na przykład dowiedzieć się od kogo pochodzą nasze środki, dla kogo są napisane. Dobry menedżer finansów pozwoli nam podział środków wg rachunków. Przykładowo, możemy utworzyć takie rachunki jak gotówka, konto bankowe, karta kredytowa i kontrolować nasze finanse niezależnie na każdym z rachunków.\nProgram komputerowy może zaoferować znacznie więcej. Na przykład dane opisujące nasze domowe finanse mogą zostać zaprezentowane nie tylko w formie liczb czy procentów lecz także w formie czytelnych wykresów. Od dobrego menedżera finansów wymaganych jest jeszcze parę koniecznych funkcji. Przede wszystkim powinien chronić użytkownika przed stratą danych. Komputery są zawodne. Wystarczy uszkodzenie dysku twardego aby bardzo cenne dane na temat budżetu domowego w przenośni lub dosłownie poszły z dymem. Niezbędne jest więc pozwolenie eksportu danych i ich importu w jakimkolwiek momencie. Bardzo często chcemy też nasze dane przenieść na przykład do arkusza kalkulacyjnego. Menedżer finansów powinien pozwolić także to.\nWspierają nas w Szczecinie :\nMo,Tu,We,Th,Fr 08:00 – 16:00


Archiwum Państwowe w Białymstoku. Pogranicze polsko-litewsko-białoruskie Źródła historyczne stan badań - PDF\nArchiwum Państwowe w Białymstoku. Pogranicze polsko-litewsko-białoruskie Źródła historyczne stan badań\nDownload "Archiwum Państwowe w Białymstoku. Pogranicze polsko-litewsko-białoruskie Źródła historyczne stan badań"\n1 Archiwum Państwowe w Białymstoku Pogranicze polsko-litewsko-białoruskie Źródła historyczne stan badań\n2 Seria wydawnicza Wspólne dziedzictwo ziem północno-wschodnich dawnej Rzeczypospolitej Tom I Na okładce Herb Białegostoku z 1919 r. Ze zbiorów Archiwum Państwowego w Białymstoku. Zespół: Akta miasta Białegostoku sygn.133. ISBN Archiwum Państwowe w Białymstoku, Archiwum Państwowe w Suwałkach, Katedra Ekonomii i Nauk Społecznych Politechniki Białostockiej, Instytut Pamięci Narodowej. Oddział w Białymstoku. Skład i druk: Wydawnictwo PRYMAT Białystok, ul. Zwycięstwa 26C tel ,\n3 Archiwum Państwowe w Białymstoku Pogranicze polsko-litewskobiałoruskie Źródła historyczne stan badań materiały z konferencji Redakcja Marek Kietliński 3\n5 Serię wydawniczą Wspólne dziedzictwo ziem północno-wschodnich dawnej Rzeczypospolitej otwieramy tomem studiów Pogranicze Polsko-Litewsko Białoruskie. Źródła, stan badań. Zawiera on teksty z międzynarodowej konferencji, zorganizowanej w dniach września Konferencję współorganizowały: Archiwum Państwowe w Białymstoku, Archiwum Państwowe w Suwałkach, Katedra Ekonomii i Nauk Społecznych Politechniki Białostockiej, Instytut Pamięci Narodowej - Oddział w Białymstoku. Organizatorzy cyklu konferencji odbywających się pod wspólnym tytułem Wspólne dziedzictwo ziem północno-wschodnich dawnej Rzeczypospolitej reprezentujący różne instytucje naukowe wierzą, iż Białystok, dzięki swojej historii, ale również obecnemu położeniu geopolitycznemu, może stać się naturalnym pomostem spinającym dawne północno - wschodnie ziemie Rzeczypospolitej niezależnie od ich obecnej przynależności państwowej. Szanując współczesne granice państwowe, nie można zapominać o wspólnym historycznym dziedzictwie ziem byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego, które winny być trwale obecne w naszym życiu naukowym i społecznym. Pomysłodawcy spotkań nie pragną unikać drażliwych pytań i trudnych tematów, których w historii stosunków polsko-litewsko-białoruskich w XX wieku było wiele, planują jednak zainicjować jakościowo nowy sposób podchodzenia do wspólnych dziejów. Sztuczne dzielenie byłych ziem Wielkiego Księstwa Litewskiego na polskie, litewskie czy białoruskie miało faktycznie zacierać ich wielokulturowy i wieloetniczny charakter. Winno się zerwać ze stereotypowym podchodzeniem do dziejów tych ziem dającym każdej nacji monopol (pierwszeństwo) w badaniu swojej narodowości, nierzadko zupełnie karkołomnie rozdzielając jednolite historycznie regiony na polskie, litewskie czy białoruskie. Redakcja 5\n6 Władysław Stępniak (Warszawa) Wspólne europejskie dziedzictwo archiwalne. Aspekty teoretyczne i praktyczne Dziedzictwo archiwalne, wchodzące w skład spuścizny kulturalnej państw i narodów, wywołuje coraz większe zainteresowanie. Nie tylko profesjonalni historycy często zasiadają, z reguły w ciasnych, czytelniach archiwów. Spotyka się w nich stale bowiem wiele innych jeszcze osób genealogów, badaczy amatorów przeszłości własnej miejscowości czy regionu, dziennikarzy, prawników itd. Jeszcze większa liczba osób stara się dotrzeć do zbiorów archiwalnych drogą korespondencyjną, używając już z reguły poczty elektronicznej. Młode pokolenie czasami ze zdziwieniem przyjmuje do wiadomości fakt, że ze zbiorów archiwów historycznych nie można korzystać przy pomocy internetu. To nowe zjawisko kulturalne i cywilizacyjne wystąpiło na tak znaczną skalę w Europie w okresie, gdy nasiliły się procesy integracyjne, których podstawą są więzi gospodarcze i wzajemne uzależnienie technologiczne, czemu towarzyszy poszukiwanie źródeł tożsamości europejskiej. To niezwykle ciekawe zjawisko skłaniać musi archiwistę i historyka do szeregu refleksji, w tym przede wszystkim do uświadomienia sobie rozlicznych więzów i współzależności między narodami i państwami europejskimi. Jest to szczególnie widoczne na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzami Czarnym i Śródziemnym, gdzie na przestrzeni ostatniego tysiąca lat nie zachowała ciągłości żadna forma organizacji politycznej społeczeństw, którą są państwa. Nie brak w tej części Europy narodów, które wybiły się na niepodległość, organizując pierwszy raz w swej historii własne państwa dopiero w ostatniej dekadzie XX wieku! Przeważają te, które państwowość swą były w stanie stworzyć wcześniej, utrzymywać nawet przez wieki, ale nigdy bez przerwy. Z tego stanu rzeczy niezwykle wiele wypływa problemów1, które nie mogą umknąć uwadze archiwisty kustosza dziedzictwa archiwalnego własnego państwa, które okazuje się równocześnie dziedzictwem jednego lub kilku państw sąsiednich. Sytuacja ta jest czasami przyczyną powstawania sporów międzynarodowych, dotyczących prawa własności do akt tego rodzaju. Próbą rozwiązywania tego typu sytuacji była propozycja Dyrektora Generalnego UNESCO, który w dniu 28 sierpnia 1978 r. przedstawił raport zawierający zalecenia tej organizacji, dotyczące rozstrzygania międzynarodowych sporów 1 A. Gieysztor, Uwagi o sukcesji historycznej w Europie Środkowo Wschodniej i Wschodniej, w: Z dziejów polityki i dyplomacji polskiej. Studia poświęcone pamięci Edwarda hr. Raczyńskiego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wychodźstwie, Warszawa 1994, s\n7 archiwalnych2. Jednym z proponowanych sposobów działania jest w tych zaleceniach koncepcja wspólnego dziedzictwa archiwalnego. Proponuje się jej stosowanie w sytuacjach, gdy w wyniku zmian terytorialnych między państwami zespół archiwalny względnie zasób danego archiwum, zawierający akta wytworzone przez organy administracji, których sukcesorami są dwa lub większa liczba państw, nie może być podzielony bez naruszenia jego wartości prawnej, administracyjnej i historycznej. Dzięki przyjęciu koncepcji wspólnego dziedzictwa akta tego rodzaju pozostają w stanie nienaruszonym, tworząc część zasobu archiwalnego jednego z partnerów, podczas gdy pozostali mają prawo do ich nieskrępowanego wykorzystywania3. Ten postulat UNESCO mimo że nie został uwzględniony w Konwencji Wiedeńskiej o sukcesji państw dotyczącej mienia państwowego, archiwów i długów4, pozostaje nadal interesującą, wartą stosowania w stosunkach międzynarodowych, metodą rozstrzygania sporów wokół archiwaliów. Nie tylko jednak istnienie sporów archiwalnych łączy się z tą problematyką. Problemy dotyczące wspólnego europejskiego dziedzictwa kulturalnego zaczęły wywoływać z innych zupełnie względów duże zainteresowanie po roku 1989, kiedy to w wyniku zmiany sytuacji w Polsce po upadku systemu tzw. realnego socjalizmu przed Europą otworzyła się szansa przezwyciężenia trwającego do zakończenia II wojny światowej dychotomicznego podziału i przywrócenia na całym kontynencie demokratycznych podstaw funkcjonowania państw. Proces ten, rozpoczęty wraz ze zmianami ustrojowymi w Portugalii i Hiszpanii, niezwykle wzmocniony rewolucyjnymi przeobrażeniami w Polsce, a następnie we wszystkich bez wyjątku państwach obozu sowieckiego, łącznie z wieloma republikami radzieckimi, sprzyjał uznaniu wspólnego dziedzictwa kulturalnego jako ważnej przesłanki integracji europejskiej. Nie jest dziełem przypadku, że właśnie w Polsce w dniach 28 maja 7 czerwca 1991 r. odbyło się sympozjum na temat dziedzictwa kulturalnego państw, uczestników Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy Europejskiej. Analizując przebieg i rezultaty tej ważnej konferencji5, stwierdzić należy, że była ona wstępem do dalszych działań w Europie, które przyczyniały się do wykrystalizowania współczesnej koncepcji wspólnego europejskiego dziedzictwa kulturalnego. Uwagę uczestników spotkania krakowskiego skupiały problemy zachowania dziedzictwa kulturalnego poszczególnych państw i narodów europejskich oraz potrzeba propagowania wzajemnej tolerancji wobec jego 2 Study regarding problems involved in the transfer of documents from archives in the territory of certain countries to the country of their origin, w: Reference dossier on archival claims, Strasbourg 1997, s Czymś innym jest koncepcja wspólnej własności archiwaliów w stosunkach międzynarodowych. Zaleca się jej stosowanie wtedy, gdy żadne z państw nie chce wyłącznie ponosić kosztów utrzymania akt tworzących wspólne dziedzictwo archiwalne. 4 P. Kennedy, Grimsted, Tropiehs of War and Empire. The Archival Heritage of Ukraine, World War II, and the International Politics of Restitution, Cambridge, Massachusetts 2001; Ch. Kecskeméti, Sovereignty. Disputed Claims. Professional Culture. Essays on Archival Policies, Brissels 2000; W. Stępniak, Kontrowersje wokół podstaw prawnych rozstrzygania międzynarodowych sporów archiwalnych, w: Archiwa i archiwiści w dobie społeczeństwa informacyjnego. Pamiętnik IV Powszechnego Zjazdu Archiwistów Polskich, Tom 1, Toruń 2002, s Document of the Cracow Symposium of the Cultural Heritage of the CSCE Participating States, Cracow, 6 June\n8 różnorodności, którą należy przekazać przyszłym pokoleniom oraz udostępniać w najszerszym zakresie wszystkim zainteresowanym osobom i instytucjom. Ważnymi postanowieniami były także te, które dotyczyły zobowiązania się państw europejskich do współpracy w zakresie zabezpieczania wspólnego dziedzictwa kulturalnego, z wykorzystaniem najnowocześniejszych technologii. Ogólnie rzecz ujmując konferencja ta przebiegała jeszcze w atmosferze lat siedemdzziesiątych, kiedy to rozpoczęto nowe formy współpracy europejskiej, ujętej w ramy organizacyjne Konferencji. W niczym nie umniejszając jej znaczenia stwierdzić należy, że nie wykraczała ona poza zakres konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyjętej 21 XI 1972 r6. Stanowi ona, że światowe dziedzictwo kulturalne jest zbiorem kultur wszystkich państw i narodów, a wartość jego zasadza się na tej różnorodności. W tych warunkach uszczerbek w stanie zachowania kultury jednego państwa jest uszczerbkiem dla całego światowego dziedzictwa kulturalnego. Z tych przesłanek wypływa szereg imperatywów do działań ochronnych, których podejmowanie jest obowiązkiem wszystkich państw. Znaczne rozszerzenie zakresu spojrzenia na problemy wspólnego dziedzictwa kulturalnego nastąpiło pod wpływem działań, mających na celu znaczne zwiększenie liczby państw, członków Unii Europejskiej. W tych nowych warunkach politycznych wspólne dziedzictwo kulturalne zaczęto traktować w kategoriach ideologii jednoczącej się Europy. Znalazło to wyraz w decyzji II Szczytu Szefów Państw i Rządów Rady Europy, obradującego w dniach października 1997 r., który podjął decyzję o przeprowadzeniu kampanii Europa, wspólne dziedzictwo. Przyjęto wtedy, że przewidziana do przeprowadzenia w okresie wrzesień 1999 wrzesień 2000, 12-miesięczna kampania ma być dowodem na istnienie zjednoczonej Europy, właśnie dzięki jej wspólnemu dziedzictwu kulturalnemu, wzbogaconemu różnorodnością kultur narodowych7. Przed kampanią postawiono szereg celów. I tak na przykład w płaszczyźnie politycznej wspólne dziedzictwo jest czynnikiem służącym jednoczeniu się społeczeństw, a pod względem kulturalnym, jako rezultat wielowiekowego współdziałania i wspólnoty tradycji europejskiej, wspomaga wzajemne zrozumienie między przedstawicielami różnych narodów. Zwrócono także uwagę na aspekt ekonomiczny zagadnienia. Otóż, wspólne dziedzictwo zawiera bardzo wiele wartości i może być źródłem pracy dla obecnych i przyszłych pokoleń, przyczyniając się do ogólnego rozwoju. Przeprowadzenie tej kampanii, zarówno na szczeblu ogólnoeuropejskim8, jak i krajowym w Polsce, mimo że było wydarzeniem bez precedensu w dziejach Starego Kontynentu, nie pozwala na stwierdzenie, że postawione cele zostały osiągnięte9. Kampania ta jednak jest dowodem słuszności 6 Zob. W. Sieroszewski, Ochrona prawna dóbr kultury na forum międzynarodowym w świetle legislacji UNESCO, Warszawa 1974, s Council od Europe. Guide to the Europe: A Common Heritage Campaign, Strasbourg 14 December 1998, Dokument CC-PAT ( 98 )87 revise 2. 8 Council of Europe. Europe, a Common Heritage Campaign. Transnational Projects, Strasbourg 2001, Dok. CC PAT ( 2000 ) Wymaga to przeprowadzenia szczegółowej analizy i zasługuje na oddzielną publikację. 8\n9 podejmowanych w Polsce inicjatyw, dotyczących wspólnego dziedzictwa archiwalnego państw i narodów Europy Środkowej i Wschodniej. Należy do nich także cykl międzynarodowych konferencji naukowych organizowanych przez środowisko białostockie, poświęconych źródłom do dziejów pogranicza polsko litewsko łotewsko białoruskiego, którego rezultaty publikowane są na łamach czasopisma Białostocczyzna. Stwierdzić można nawet, że organizatorzy tych konferencji, podobnie jak i Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie, organizujące od początku lat dziewięćdziesiątych minionego wieku międzynarodowe konferencje poświęcone dziedzictwu archiwalnemu Rzeczypospolitej Szlacheckiej10, mogą być zaliczani do grona prekursorów działań, dotyczących wspólnego europejskiego dziedzictwa kulturalnego. Działania tego rodzaju prowadzi także Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, organizująca - począwszy od roku międzynarodowe konferencje archiwów państw Europy Środkowej i Wschodniej, którym w roku 1997 nadano nazwę Colloquia Georgio Skowronek dedicata 11. W tym też roku konferencja ta poświęcona została właśnie problematyce wspólnego dziedzictwa archiwalnego państw i narodów Europy Środkowej i Wschodniej12. Jednym z efektów podjętych wtedy prac jest uruchomiona właśnie strona internetowa programu The Common Archival Heritage of States and Nations of Eastern and Central Europe archiwa. gov.pl/cah/index.html. Kończy to okres długich przygotowań do praktycznej realizacji koncepcji wspólnego dziedzictwa archiwalnego. Zanim do tego doszło, uczestnicy programu zmuszeni byli w pierwszej kolejności zdefiniować pojęcie wspólnego dziedzictwa,13 co uznano za wstęp do działań praktycznych realizacji idei wspólnego dziedzictwa archiwalnego. W tym celu zlecono archiwistom polskim, rosyjskim i słoweńskim wspólne przygotowanie ankiety. Analiza odpowiedzi na tę ankietę pozwoliła na przedstawienie stosownych propozycji, w oparciu o szereg sugestii. Najbardziej zwięzłą propozycję sformułowali koledzy ze Szwecji, stwierdzając, że są to akta mające istotne związki z historią kraju innego, niż ten, w którym są przechowywane. Zbliżoną definicję podali koledzy z Białorusi. Inny typ definicji zaproponowała Słowacja, według której wspólne dziedzictwo jest wynikiem wzajemnych politycznych, ekonomicznych, kulturalnych i innych stosunków między krajami, odzwierciedlone w dokumentach archiwalnych. Jeszcze bardziej rozwiniętą definicję zaprezentowali koledzy z Chorwacji, którzy z jednej strony nawiązali do dorobku UNESCO, a z drugiej stwierdzili, że wspólne dziedzictwo tworzą także dokumenty mające ogólnoeuropejskie 10 Materiały tych konferencji publikowane są na łamach czasopisma Miscelanea Historico Archivistica. Zob. W. Stępniak, Colloquia Jerzy Skowronek dedicata we współpracy archiwów państw Europy Środkowej i Wschodniej, Archeion, t. C, Warszawa 1999, s : Tenże, Międzynarodowa współpraca archiwalna a badania poloników w zbiorach północno wschodnich sąsiadów Polski, Białostocczyzna, nr 2 / 1998, s W obradach konferencji uczestniczyli przedstawiciele 20 państw, w tym Włoch, Turcji i Izraela, oraz Sekretarz Generalny Międzynarodowej Rady Archiwów, Ch. Kecskemeti. Zob. The Common Archival Heritage od States and Nations of Central and Eastern Europe, ed. by Władysław Stępniak, Warszawa W. Stępniak, A Survey on the Project; The Common Archival Heritage of the States and Nations of Central and Eastern Europe, w: The Private Archives and Archival Materials in the Central and East European Countries, ed. by W. Stępniak, Warszawa 1999, s\n10 znaczenie, nawet jeżeli dotyczą tylko jednego kraju.14 Kolejna definicja przedstawiona przez Słowenię brała pod uwagę znaczenie archiwaliów dla potrzeb administracyjnych i wskazywała na konieczność poszanowania ich integralności, z równoczesnym zapewnieniem pełnego dostępu wszystkim państwom, których one dotyczą. Próbując podsumować wypływające z tych odpowiedzi wnioski stwierdzić należy, że wspólne dziedzictwo archiwalne tworzą archiwalia będące wytworem władz centralnych i lokalnych byłych państw wielonarodowych, spuścizny znaczących osobistości oraz materiały dotyczące mniejszości narodowych. W sumie uznano, że kryterium najjaśniejszym jest objęcie zakresem tej definicji tych archiwaliów i kolekcji, które powstały w wyniku działalności administracji instytucji państwowych, publicznych, prywatnych, w tym partii politycznych, instytucji religijnych oraz osób fizycznych, a w których to dokumentach znaleźć by się mogły informacje dotyczące historii regionu, względnie państwa lub państw sąsiednich. Efektem finalnym programu ma być przewodnik po zbiorach archiwalnych, tworzących wspólne dziedzictwo państw tego regionu Europy15. Jest to jednak przedsięwzięcie bardzo złożone, którego realizacja może być wynikiem pełnego archiwalnego opracowania zbiorów, przy użyciu współczesnych technologii informacyjnych. W tych warunkach programowi nadano bardziej elastyczny charakter, pozwalający na osiągnięcie celu finalnego poprzez realizację szeregu działań pośrednich, w tym przede wszystkim uruchomienie strony internetowej o następującej strukturze : Ogólna informacja o programie Wystawy internetowe materiałow archiwalnych tworzących wspólne dziedzictwo. Jako zasadę przyjęto, że każde z uczestniczących w programie państw samodzielnie lub w porozumieniu z innymi partnerami prezentować będzie okresowo archiwalia dotyczące wybranego tematu, Colloquia Georgio Skowronek dedicata i inne konferencje międzynarodowe podejmujące problematykę wspólnego dziedzictwa archiwalnego w Europie, czyli wszystkie materiały konferencyjne corocznych spotkań archiwistów Europy Środkowej i Wschodniej organizowane przez Naczelną Dyrekcję Archiwów Państwowych, Archiwum Główne Akt Dawnych i Archiwum Państwowe w Białymstoku wraz z Białostockim Towarzystwem Naukowym. W tym właśnie miejscu upowszechniane będą on line materiały wszystkich dotychczasowych i przyszłych konferencji na temat dziedzictwa archiwalnego pogranicza polsko białorusko - litewsko - łotewskiego. 14 Nasuwają się tutaj analogie do programu UNESCO Memory od the World Memory of the World. General Guidelines to Safeguard Documentary Heritage. Prepared for UNESCO by Ray Edmontson, UNESCO E. Rosowska, The Project of an international edition of the directory of archives of Central and Eastern Europe: The Common Archival Heritage of the Countries and Nations of Central and Eastern Europe, w :, Accessibility of Archival Materials in Compliance with the Law and General Practices of the States of Central and Eastern European Countries, ed. by W. Stępniak, Warszawa 2000, s\n11 Informacje o wydarzeniach na obszarze Europy Środkowej i Wschodniej, dotyczących wspólnego dziedzictwa. Będą tu upowszechniane wiadomości na temat konferencji naukowych i wystaw, dotyczących wspólnego dziedzictwa. Bibliografia do tego tematu, prowadzona według krajów w nim uczestniczących, zwierająca także dane dotyczące publikowanych pomocy naukowych inwentarzy, katalogów, indeksów i przewodników archiwalnych. Baza danych Common Archival Heritage, będąca zarazem podstawowym elementem tej strony internetowej. Podstawę opisu archiwalnego na potrzeby bazy stanowić będzie standard ISAD (G) i ISAAR16, ustalone przez Międzynarodową Radę Archiwów. Przyjęto równocześnie, że zostanie wprowadzone dodatkowe pole indeksowe, dotyczące nazwy krajów, których dotyczą materiały opisywanego zespołu. W ten sposób, po kilku latach przygotowań, zainaugurowana została praktyczna realizacja pionierskiego międzynarodowego programu archiwalnego, dotyczącego wspólnego dziedzictwa archiwalnego. Program ten jest wynikiem szeregu działań archiwistów, bibliotekarzy i historyków, których doświadczenia zawodowe wskazywały jednoznacznie na konieczność podjęcia tego rodzaju działań w celu stworzenia warunków pozwalających na badania przeszłości w oparciu o wszystkie istniejące do danego tematu źródła przechowywane w zbiorach różnych państw. Złożony charakter europejskiego procesu dziejowego powoduje, że potrzeba sięgania do archiwaliów przechowywanych w zbiorach różnych archiwów w wielu państwach występuje w skali powszechnej. Sytuacja ta znalazła wyraz m. in. w odniesieniu do przyjętego przez Radę Europy programu Reconstitution of the Memory of Poland 17, który jest także fragmentem działań na rzecz wspólnego europejskiego dziedzictwa archiwalnego. Wyniki konferencji na temat Pogranicze polsko litewsko białoruskie. Źródła historyczne, stan badań przyczynią się walnie do realizacji pięknej idei wspólnego dziedzictwa kulturalnego narodów europejskich, które szczęśliwie w chwili obecnej częściej odwołują się do swych wspólnych kulturalnych i cywilizacyjnych źródeł niż dzielących je w przeszłości problemów. 16 Międzynarodowy standard opisu archiwalnego. Część ogólna, Warszawa 1995; Międzynarodowy standard archiwalnych haseł wzorcowych ( ISAAR ( CPF ), Warszawa Council of Europe. Reconstitution of the Memory of Poland. Sources to the History of Poland and Poles ( ) in the european s countries holdings, Warsaw\n12 Henryk Majecki (Białystok) Białostocki okres w historii czasopisma Acta Baltico-Slavica ( ). 1. Wstęp Wydawane przez Instytut Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk czasopismo Acta Baltico-Slavica ma już swoją historię, lecz nie wszyscy jego czytelnicy pamiętają, że inicjatorem jego otwarcia oraz wydawcą aż do 1973 r. było Białostockie Towarzystwo Naukowe. Czasopismo to zarazem w latach było organem Białostockiego Towarzystwa Naukowego, pierwszym w historii Towarzystwa. Chociaż historia czasopisma Acta Balitico-Slavica nie jest jeszcze zamknięta, to już od dawna zamknięty jest okres, w którym jego wydawcą było BTN. Obecnie, po 40 latach działalności BTN nadeszła pora, aby podjąć badania nad historią jego organu naukowego, jedynego do czasu pojawienia się kwartalnika Białostocczyzna. Czuję się moralnie upoważniony do podjęcia tego zadania z wielu względów: a) byłem ostatnim faktycznym (nie formalnym) jego redaktorem, a zarazem inicjatorem i realizatorem myśli przekazania go ówczesnemu Zakładowi Słowianoznawstwa PAN, b) chociaż do tego czasu nie wchodziłem w skład Redakcji czasopisma, to utrzymywałem kontakt z jego faktycznym twórcą, dr. Jerzym Antoniewiczem i wieloma jego współpracownikami, jak dr. Janem Jaskanisem, prof. dr. hab. Jerzym Wiśniewskim, prof. dr. hab. Stanisławem Alexsandrowiczem i innymi. Pamiętam do dziś wiele spraw związanych z historią czasopisma, nie utrwalonych w źródłach historycznych. Nie zachowały się protokoły Redakcji czasopisma. Zresztą, znając osobowość dr. J. Antoniewicza wcale nie jestem pewny, czy istniały. Podejrzewam, że dr. J. Antoniewicz nie zwoływał posiedzeń Redakcji, a kontakty z jej członkami utrzymywał drogą telefoniczną, luźnej korespondencji oraz osobistych spotkań. Źródłem do napisania niniejszego artykułu były dla mnie: - poszczególne numery czasopisma Acta Baltico-Slavica, szczególnie z lat , - archiwum BTN, - własne wspomnienia z omawianego okresu. 12\n13 2. Powstanie czasopisma i warunki jego funkcjonowania Inicjatorem powołania czasopisma, autorem jego koncepcji oraz redaktorem w okresie od 1964 r. aż do śmierci w 1970 r. był dr Jerzy Antoniewicz. Nie będę bliżej charakteryzował jego działalności w regionie, gdyż uczyniłem to już wcześniej w swych artykułach publikowanych w kwartalniku Białostocczyzna, a zwłaszcza w noszącym tytuł: Białostocki fragment działalności naukowej, naukowo-organizatorskiej i wydawniczej Jerzego Antoniewicza18. Koncepcja pisma przybrała ostateczny kształt w trakcie dyskusji prowadzonych wśród członków Kompleksowej Ekspedycji Jaćwieskiej, której animatorem był również dr J. Antoniewicz19. Acta Baltico Slavica w myśl pierwotnych założeń miały być organem tejże Ekspedycji, zaś środki finansowe na pokrycie kosztów wydawania czasopisma miały pochodzić z budżetu województwa, tej jego części, której dyspozytorem był Wydział Kultury i Sztuki Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej W Białymstoku. Koncepcja czasopisma zyskała pełne poparcie środowisk naukowych Warszawy, Poznania, Torunia, Krakowa i Wrocławia, a więc pracowników PAN i jej oddziałów w terenie, a także istniejących wówczas w Polsce uniwersytetów. Istniała bowiem potrzeba powołania tego czasopisma, a poszczególni badacze widzieli możliwość popularyzacji w nim wyników własnych poszukiwań naukowych oraz formę wymiany poglądów. Istniały jednak trudności związane z finansowaniem czasopisma. Ze względu na swój charakter nie mogło mieć masowego czytelnika i stąd od samego początku było deficytowym. PAN finansowała tylko własne wydawnictwa naukowe lub tych towarzystw naukowych, które uznawane były przez nią za jej nieoficjalne oddziały (Gdańsk, Toruń, Poznań, Lublin). BTN nie należało do rzędu tych towarzystw, a próby podejmowane przez dr. J. Antoniewicza i innych członków BTN w sprawie zmiany usytuowania BTN w schemacie polskiej nauki ostatecznie zakończyły się niepowodzeniem. BTN mogło liczyć na wsparcie PAN na odcinku finansowania czasopisma w stosunkowo skromnych rozmiarach, lecz wsparcie to nie mogło być stałym. Sponsorem czasopisma stał się więc Wydział Kultury i Sztuki Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku. dr J. Antoniewiczowi udało się przekonać ówczesne władze wojewódzkie co do celowości wydawania w Białymstoku takiego czasopisma. Istniała bowiem potrzeba organizowania środowiska naukowego w regionie. Międzynarodowy zasięg tego czasopisma podnosił prestiż regionu. Jednakże władze wojewódzkie nie były zainteresowane w samodzielnym finansowaniu o tematyce ponadregionalnej, gdyż możliwości finansowe województwa były ograniczone, a priorytet miała tematyka ściśle związana z regionem. 18 Białostocczyzna, nr 2/1999, s Piszę na ten temat w artykule: Kompleksowa Ekspedycja Jaćwieska w 46. rocznicę powstania, tamże, nr 3/1999, s\n14 Stąd też mimo zaangażowania dr. J. Antoniewicza w kompletowanie pierwszych numerów Acta Baltico Slavica, nie ten periodyk, lecz Rocznik Białostocki stał się pierwszym czasopismem naukowym o profilu historycznym w regionie20. Acta Baltico Slavica od samego początku nie miały trwałych podstaw finansowych. Wydawcą czasopisma było Białostockie Towarzystwo Naukowe, budżet którego opierał się na dotacjach uzyskiwanych od Prezydium WRN w Białymstoku. Wydanie każdego nowego numeru czasopisma wymagało odrębnych starań. Czasopismo wychodziło dzięki ogromnemu osobistemu zaangażowaniu dr. J. Antoniewicza, jego przedsiębiorczości oraz zdolności pozyskiwania współpracowników. Trwało to aż do 1969 r. Plonem działalności dr. J. Antoniewicza na tym odcinku było 7 numerów czasopisma. Następnie należało podjąć decyzję co do dalszych losów czasopisma. Problem ten został rozstrzygnięty po śmierci Jerzego Antoniewicza, w nowej już kadencji zarządu BTN ( ). 3. Organizacja czasopisma. Jego współpracownicy Kierownictwo czasopisma było jednoosobowe. Redaktorem (edytorem) był dr Jerzy Antoniewicz. Funkcję sekretarza pełnił mgr Jan Jaskanis. Czasopismo miało Radę Naukową. Skład jej był następujący: Włodzimierz Antoniewicz (Warszawa), Tadeusz Dzierżykray Rogalski (Białystok), Knut Olof Falk (Lwów), Aleksander Gieysztor (Warszawa), Henryk Łowmiański (Poznań), Marian Małowist (Warszawa), Jan Otrębski (Poznań), Jan Safarewicz (Kraków). Taki skład Rady był zaakceptowany przez I wydział (Nauk Społecznych) PAN. Utrzymał się on aż do śmierci dr. J. Antoniewicza. Członkami Rady byli więc znani naukowcy w skali kraju, cieszący się dużym autorytetem w poszczególnych środowiskach naukowych, piastujący poważne funkcje naukowe. Reprezentowali oni następujące dyscypliny naukowe: historię, archeologię, językoznawstwo, antropologię, w większości byli pracownikami PAN w Warszawie i jej oddziałów w terenie. Rada Redakcyjna firmowała czasopismo podnosiła jego rangę w kontaktach ze środowiskami naukowymi w kraju i za granicą. Jednakże jej wpływ na zawartość poszczególnych numerów czasopisma był ograniczony. Z dokumentacji BTN nie wynika, żeby odbywały się posiedzenia Rady. Decyzje podejmował jednoosobowo dr. J. Antoniewicz, co nie wyklucza wcześniejszego zasięgnięcia opinii poszczególnych członków Rady. Członkowie Rady należeli do stałych współpracowników czasopisma. Publikowali tu swoje materiały, ułatwiali dr. J. Antoniewiczowi kontakty z naukowcami zagranicznymi. Czasopismo miało licznych współpracowników w kraju i za granicą. Krajowi współpracownicy czasopisma reprezentowali środowiska naukowe PAN i jej oddziałów w terenie, wydziały humanistyczne uniwersytetów, muzea, Bibliotekę Narodową. Zasilali czasopismo bardzo różnorodnymi materiałami: 20 Rocznik Białostocki zaczął wychodzić od 1961 r. 14\n15 artykułami, biografiami w powiązaniu z bibliografią, informacjami naukowymi, recenzjami i omówieniami bibliograficznymi. Czasopismo miało swoich współpracowników również za granicą. Utrzymywane były kontakty z pracownikami akademii nauk: ZSRR w Moskwie i jej filii w Leningradzie, Białorusi, Litwy, Łotwy i Estonii, uniwersytetów w: Moskwie, Leningradzie, Mińsku, Wilnie, Rydze i Tartu. Wśród współpracowników znajdowali się tacy znani naukowcy, jak np. Władimir Paszuto (Moskwa), Piotr Tretiakow (Leningrad), Fryda Gurewicz (Leningrad), młodsi wiekiem zapowiadający się naukowcy, jak Anatol Hryckiewicz, Paweł Mieleszko i Wasilij Mieleszko z Mińska, czy Wytautas Mażulis z Wilna. Czasopismo zasilali także swymi pracami (przeważnie recenzjami) autorzy z Niemiec, krajów skandynawskich, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych Ameryki, sporadycznie również z innych krajów. Przeważnie byli to uchodźcy polityczni lub ich potomkowie z Litwy, Łotwy i Estonii, względnie potomkowie wcześniejszych emigrantów z tych krajów. Kontakty ze współpracownikami rozszerzały zasięg oddziaływania czasopisma na określone środowiska naukowe, głównie historyków i archeologów, w mniejszym zaś stopniu językoznawców. 4. Charakter czasopisma. Jego struktura Acta Baltico- Slavica było pismem sensu stricte naukowym, przeznaczonym dla stosunkowo wąskiego kręgu odbiorców, specjalistów z tych gałęzi nauki, które były wymienione w założeniach programowych czasopisma. Tak było w rzeczywistości. Jednakże twórcy czasopisma inaczej wyobrażali sobie jego przyszłość. Marzyło się im pismo posiadające stosunkowo duży krąg odbiorców, dostępne w bibliotekach publicznych i szkolnych. Było to założenie utopijne. Nakład czasopisma wynosił średnio 900 egz. Był on za duży w stosunku do możliwości jego upowszechnienia. Znaczna część nakładu była przeznaczona do wymiany międzybibliotecznej. Dziś z perspektywy upływu lat sądzę, że wymiana ta była nie zawsze racjonalna. Część nakładu trafiała do bibliotek politechnik, akademii medycznych. Czasopismo to nie pasowało do profilu bibliotek tych uczelni. Z kolei biblioteka BTN tytułem rekompensaty otrzymywała wydawnictwa tych uczelni. I one też znajdowały odbiorców wśród czytelników biblioteki BTN. Niewielka część nakładu poszczególnych numerów czasopisma rozchodziła się drogą sprzedaży w księgarniach. Efekty tej sprzedaży były skromne. Czasopismo było potrzebne i reprezentowało poziom naukowy nie ustępujący standardom tego typu periodyków, zarówno krajowym, jak i zagranicznym. Teksty były drukowane w językach: angielskim, niemieckim, francuskim, rosyjskim i polskim. Założenia programowe zostały opublikowane na wewnętrznych okładkach (począwszy od nr. 2). Założenia te były następujące: Acta Baltico Slavica. Rocznik poświęcony kontaktom polsko słowiańsko bałtyjskim w dziedzinie hiostorii, językoznawstwa i kultury materialnej. 15\nArchNet Naukowy Portal Archiwalny. Colloquia Jerzy Skowronek dedicata we współpracy archiwów państw Europy Środkowo Wschodniej i Południowej\nWładysław Stępniak Colloquia Jerzy Skowronek dedicata we współpracy archiwów państw Europy Środkowo Wschodniej i Południowej Podejmując przygotowania do odbycia w roku 2004 jubileuszowej X międzynarodowej


Popandemiczny brak rąk do pracy (PODCAST) - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 16-07-2021, 06:10\nPULS BIZNESU do słuchania · Popandemiczny brak rąk do pracy\nPierwszy gość nakreśla skalę problemu. To Cezary Maciołek, prezes Grupy Progres, zajmującej się rekrutacją pracowników dla różnych firm. Mówi o tym, ile etatów zniknęło w najbardziej dotkniętych przez pandemię branżach i gdzie ich dotychczasowi pracownicy znaleźli bardziej stabilne zatrudnienie. Wskazuje również, gdzie szukać pracowników.\nDrugi rozmówca to gastronomiczny ekspert. Doświadczony szef kuchni Waldemar Hołówka, właściciel Holson Group i przewodniczący rady Izby Gospodarczej Gastronomii Polskiej, mówi o problemach gastronomii - i o tym, na ile są realne, a na ile to krótkotrwały, choć nagłośniony przez media problem. Wspomina też o pozwie zbiorowym branży, domagającej się od państwa rekompensaty za wielomiesięczne zamknięcie lokali.\nZ restauracji przenosimy się do hoteli. Andrzej Przeniosło, zarządzający obecnie hotelem Nosselia w Nasielsku, opowiada o stopniowym powrocie klientów do obiektów, o tym, jakich pracowników szczególnie brakuje - i jak można ich przyciągnąć. Następny rozmówca, prezes Polskiej Federacji Fitness Tomasz Napiórkowski, te same problemy opisuje z perspektywy swojej branży, która od ponad roku miała tylko krótkie momenty oddechu - i podobnie jak gastronomia ucierpiała tak bardzo, że zdecydowała się na pozew zbiorowy wobec Skarbu Państwa.\nOstatni gość przynosi powiew optymizmu pod płaszczykiem realizmu. Piotr Pleśniak w branży gastronomicznej pojawił się kilka miesięcy temu i wiedział, że łatwo nie będzie. I nie jest, bo choć przejął działającą już wcześniej restaurację Stacja Dizajn we Wrocławiu, kadrę pracowniczą musiał budować od zera. Restauracja jednak działa i się rozwija, a o szczegółach i o problemach, z jakimi borykają się nowi gracze w restauracyjnym biznesie mogą państwo posłuchać w zamykającej dzisiejszy odcinek rozmowie.\nHoReCa / Popandemiczny brak rąk do pracy (PODCAST)


Ivan Hlevnjak – Wikipedia, wolna encyklopedia\nIvan Hlevnjak (ur. 28 kwietnia 1944 w El-Chott k. Suezu, Egipt, zm. 28 listopada 2015), chorwacki piłkarz, występujący na pozycji środkowego napastnika. Jego atrybuty fizyczne z czasów, gdy grał w piłkę nożną to 180 cm i 82 kg.\nKarierę zaczynał w młodzikach zespołu Hajduk Split. W pierwszej lidze zadebiutował w sezonie 1962/1963 i do zdobycia wraz z zespołem ze Splitu mistrzostwa w sezonie 1972/1973 Hlevnjak w barwach Hajduka rozegrał 665 spotkań i zdobył 237 goli. Najczęściej występował jako rezerwowy, najbardziej udanym dla niego sezonem był 1970/1971, kiedy to Hajduk wywalczył mistrzostwo. W roku 1972 zdobył także Puchar marszałka Tity. Hlevnjak jest drugim w historii strzelcem klubu po Frane Matošiciu, który zdobył 739 goli.\nW roku 1973 Hlevnjak wyjechał do Francji, gdzie grał do roku 1975 w zespole RC Strasbourg. W Strasburgu nie wiodło mu się zbyt dobrze i odszedł do drugoligowej drużyny SAS Épinal, gdzie grał do roku 1979.\nHlevnjak wystąpił trzy razy w młodzieżowej i trzy razy w dorosłej reprezentacji Jugosławii. Zadebiutował w niej 26 lutego 1969 w rozgrywanym w Splicie spotkaniu przeciwko Szwecji, następnie grał w Helsinkach w meczu w którym przeciwnikiem była Finlandia, a ostatnie spotkanie w reprezentacji Hlevnjak rozegrał w rozgrywanym 18 listopada 1970 w Zagrzebiu spotkaniu przeciwko RFN wygranym przez Jugosłowian 2:0.\n1. 26 lutego 1969 Split,\n2. 4 czerwca 1969 Helsinki,\n3. 18 listopada 1970 Zagrzeb,\nOstatnio edytowano 26 kwi 2020 o 00:47\nTę stronę ostatnio edytowano 26 kwi 2020, 00:47.