Laskomex system wideo-domofonu 10 lakatorów, 1 wejście , czytnik rfid. LW10 \n» Laskomex system wideo-domofonu 10 lakatorów, 1 wejście , czytnik rfid.\nCena: 7 793,99 zł 7793.99\nCena netto: 6 336,58 zł\nLaskomex system wideo-domofonu 10 lakatorów , monitory 7", 1 wejście , czytnik rfid.\n10 monitorów 7 cali - użytkowników\n30 breloków - czyli po 3 na mieszkanie\nWideodomofon cyfrowy przeznaczony jest do bloków mieszkalnych w tym przypadku przewidziany jest na 10 rodzin, abonentów z jednowejściowymi klatkami schodowymi, kamienic, domów jednorodzinnych itp.\nEkran 7'' TFT LCD\nWymiary 213x152x21 mm\nKamera dodatkowa (opcjja)\nPanel piętrowy (opcja)\nDzwonek (funkcja dzwonka)\nZasilanie: 15 V / 4A\nWymiary: 130 x 80 x 33 mm\nRozdzielenie sygnału wideo\n10 x Laskomex Monitor MVC-8151 BIAŁY KOLOR 7" 20643\n3 x Laskomex CV-R2 CVR-2 Moduł rozdzielacza wideo do monitorów (obsługujący do 4 monitorów) 19949\n3 x Laskomex ZI 15V/4A Zasilacz 15V/4A do modułu CVR-2 (centralne zasilanie do monitorów) 19952\n1 x Laskomex KAM3P-1 moduł kolorowej kamery do paneli malowanych proszkowo 19945\nFunkcje dodatkowe urządzenia: Czytnik kart zbliżeniowych RFID\nMateriał obudowy kamery: stal ocynkowana malowana proszkowo\nMax. Ilość monitorów: 10 szt.\nNatężenie zasilacza: 12 A\nPrzetwornik obrazu kamery: 1/3 CCD SONY\nRodzaj domofonu: 10 - rodzinny\nWymiar monitora: 213x152x21 mm\nWymiary kamery: 211x181x33 mm


Karbamazepina. Może wywołać nudności, zaburzenia łaknienia, senność, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, zawroty, drżenia, niezborność, oczopląs, obniżenie aktywności psychoruchowej, niepokój i niemożność rozluźnienia się, psychozy oraz objawy wegetatywne [30, 41, 46). Ze strony obwodowego układu nerwowego występują zaburzenia akomodacji, podwójne widzenie, neuropatie. Opisano również oftalmoplegię. Kontrowersyjne są zaburzenia pamięci. Ostatnio opisano syncope w następstwie bloku serca (zespół Adamsa-Stockesa) oraz dyskinezę choreo- -atetotyczną.


Tuba Marek - Aktualności - Gwiazdy na scenie MCER: Abelard Giza, Sławomir, Michał Bajor\nGwiazdy na scenie MCER: Abelard Giza, Sławomir, Michał Bajor\nMCER zaprasza do zapoznania się z repertuarem sceny Mareckiego Centrum Edukacyjno-Rekreacyjnego na pierwszy kwartał 2020 r. Każdy znajdzie coś dla siebie.\n"Koncerty znanych artystów, komedie teatralne, kabarety - to wszystko możecie zobaczyć w Markach już w najbliższym czasie!" - zachęcają przedstawiciele MCER.\nW Markach przy Wspólnej 40-42 pojawią się m.in. satyryk Abelard Giza (27 stycznia), Sławomir (14 lutego) oraz Michał Bajor (7 marca).\n"Sprzedaż na niektóre z wymienionych w repertuarze wydarzeń ruszy już od Nowego Roku, prosimy uzbroić się w cierpliwość i śledzić nasz profil na FB. Już od dziś mogą Państwo kupić bilety na dwa spektakle w znakomitych obsadach: „Przychodzi baba do lekarza” i „Cudowna terapia”.Bilety dostępne tylko na Kupbilecik.pl oraz w kasach MCER" - czytamy na stronie FB MCER.\nPełen repertuar poniżej


Usługi instalacyjne - Sklep Audio Color\nStrona główna / Usługi instalacyjne\nKażda realizacja jest dla nas bardzo ważna. Nasze ekipy techników, instalatorów, doradców są zawsze do Państwa dyspozycji. Wszystkie instalacje inteligentnego domu czy biura mają zawsze dać użytkownikowi radość z ich użytkowania i stać się częścią wspólną otoczenia w jakim żyjemy, pracujemy.\nJesteś zainteresowany sprzętem audio wideo oraz inteligentnym domem, ale nie wiesz, co jest dla Ciebie odpowiednie? Z przyjemnością podzielimy się naszą wiedzą i sugestiami.\nChętnie pomożemy Ci skonfigurować system marzeń. Z przyjemnością dzielimy się naszą wiedzą i wieloletnim doświadczeniem. Instalacje niskoprądowe obejmują najnowsze techniki okablowania, takie jak CAT6, CAT7, światłowody dla rozproszonych systemów zarządzania. Wszyscy nasi technicy mają olbrzymie doświadczenie, które zapewni, że dany projekt będzie zrealizowany na czas, w ramach określonego budżetu i wysokiej jakości.\nNasi technicy posiadają doświadczenie praktyczne i wykonują każdą instalacje z najwyższą starannością. Używamy najnowocześniejsze narzędzia, czerpiemy wiedze w wielu szkoleń praktycznych organizowanych przez naszych dostawców. Możemy wykonać kompleksowo każdą instalację inteligentnego domu, systemu multiroom, sieci teleinformatycznej, systemu zarządzania czy kina domowego, dzięki czemu nie będziesz musiał szukać różnych wykonawców.\nŚwiat technologii stale się rozwija wraz z pomysłami i wizjami naszych klientów. Nasz zespół na bieżąco szkoli się biorąc udział w zaawansowanych szkoleniach z programowania instalowanych urządzeń. Wykonujemy kompleksowo aplikacje do sterowania i zarzadzania inteligentnym domem, wizualizujemy procesy oraz dostosowujemy oprogramowanie indywidualnie do Twoich potrzeb.\nWiększość instalacji wymaga szczegółowych projektów wykonawczych instalacji okablowania systemów audio, wideo czy projektów akustyki wnętrz dla jak najlepszego efektu emisji dźwięku. Opracowujemy kompleksowo projekty z zakresu naszych branż bezpośrednio współpracując z Twoim architektem lub rekomendujemy naszych architektów, z którymi zrealizowaliśmy wiele projektów w Polsce i za granicą.\nAkustyka i kalibracja\nDla pomieszczeń takich jak sale konferencyjne, hale sportowe, sale kinowe, media roomy w których ważny jest dźwięk proponujemy usługi z zakresu projektowania adaptacji akustycznej oraz wykonujemy specjalistyczną kalibrację dźwięku.\nNasze ekipy serwisowe są do Twojej dyspozycji. Posiadamy kilka wyspecjalizowanych mobilnych ekip montażowo-serwisowych dysponujących odpowiednim sprzętem. Znani jesteśmy z przyjaznej obsługi i wsparcia. Oferujemy szeroki wybór niestandardowych planów konserwacji zapobiegawczej, planów obsługi serwisowej gwarancyjnej i pogwarancyjnej. Jesteśmy gotowi na obsługę Twoich systemów.


pokonuję olbrzymie odległości. Widokiem, który często rzuca mi się w oczy, to bardzo nieuważne zachowania osób, które prowadzą auta. Nadmierna prędkość, to oczywiście jeden z problemów, który można wytknąć palcem użytkownikom nas\nDodane: 08-12-2019 04:27\nJeśli chodzi o edukowanie kierowców, to uważam, że nigdy nie powinniśmy odpuszczać. Sam jestem kierowcą od wielu lat i w ciągu miesiąca pokonuję olbrzymie odległości. Widokiem, który często rzuca mi się w oczy, to bardzo nieuważne zachowania osób, które prowadzą auta. Nadmierna prędkość, to oczywiście jeden z problemów, który można wytknąć palcem użytkownikom naszych dróg. Jeśli zaś chodzi o bhp to uważam za najbardziej\nDobre strony paneli fotowoltaicznychJak chronić motocykl przed deszczem?O reklamie na przyczepach. Krótko i na tematSkuteczne pozycjonowanieWhy industry need rotating connectors?Sposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniDobry stomatolog ZabrzeGabinet stomatologiczny ZabrzeOlejki kosmetyczne, krótko i na tematDlaczego warto mieć prawnika?Jak się ochłodzić latem? KlimatyzacjąNa temat: podróż busemO przewozach międzynarodowychPomysł na nowoczesne ogrzewanieWhy you should visit Wroclaw?Obsługa bhpDobre strony sauny w ogrodzieJak pozycjonować?Protezy stałe, ruchome- jak wybraćSklep sztukateryjnyTłumaczenia z BułgarskiegoZegarki męskieSprzęt rehabilitacyjny na życzenieGabinet stomatologiczny zabrzeImplanty zabrzeSprawdzone metody jak drukować części 3dGdy podróż coraz bliżej. Pakowanie się i organizacja miejscaJak stosować suplementacje w sporcieDecyzja odnośnie DJ'a na ślubEnergetyka słoneczna - fakty, porady, koszty


ŻOŁNIERZE OBRONY TERYTORIALNEJ W HOŁDZIE ŻOŁNIERZOM WYKLĘTYM - Brzesko - Miasto i Powiat - Informatorbrzeski.pl\nStrona główna » Wiadomości » ŻOŁNIERZE OBRONY TERYTORIALNEJ W HOŁDZIE ŻOŁNIERZOM WYKLĘTYM\nJuż 28 lutego żołnierze 11 Małopolskiej Brygady Obrony Terytorialnej rozpoczną obchody Dnia Pamięci o Żołnierzach Wyklętych. W okolicach Limanowej około 30-osobowa grupa żołnierzy OT wyruszy na trasę lokalnej górskiej ścieżki historyczno-patriotycznej. Jedenasto kilometrowa trasa prezentuje losy żołnierzy Armii Krajowej na ziemi limanowskiej oraz działalność odtworzonej we wrześniu 1944r. jednostki podziemnego wojska polskiego – 1. pułku strzelców podhalańskich AK. Na miejscu żołnierze i członkowie stowarzyszenia uczczą pamięć o bohaterach i zapalą znicze.\nAK Terytorialsi Żołnierze Wyklęci\t2019-02-26\nTagged with: AK Terytorialsi Żołnierze Wyklęci\nPoprzedni: Wsparcie dla seniorów – wyniki naboru do programu „Senior+” / edycja 2019\nNastępny: Nowy samochód dla DPS w Borzęcinie


Dlaczego warto jeść musli - Zdrowie i uroda dla każdego\nNaturalne, składające się z odpowiednich składników musli są jednym z najlepszych pomysłów na zdrowe śniadanie. Dlaczego warto jeść je każdego ranka i z jakich składników je komponować?\nPoniżej lista najbardziej wartościowych produktów mogących znaleźć się w naszych płatkach. Warto szukać ich w składzie gotowych mieszanek nabywanych w sklepie, ale również dodawać do domowych posiłków, zwłaszcza musli dla dzieci.\nPłatki owsiane- są jednym z najczęściej spotykanych składników gotowych mieszanek musli, warto dodawać je również do śniadań przygotowywanych samodzielnie w domu. Zawierają cenne witaminy z grupy b, e, pp, nie brak w nich także cennych minerałów, takich jak cynk i magnez. Regularne spożywanie owsianki wpływa korzystnie na mięśnie, układ nerwowy i pracę mózgu. Dlatego musli na bazie owsianki poleca się dzieciom w wieku szkolnym. Ponadto przyspieszają trawienie, dzięki dużej zawartości błonnika zapewniają długotrwałe uczucie sytości, zmniejszają też ryzyko wystąpienia cukrzycy. Wszystko to sprawia, że mimo sporej wartości kalorycznej płatki owsiane polecane są osobom pragnącym zachować prawidłową masę ciała i stanowią doskonały pomysł na śniadanie, podczas którego nie musimy zbytnio martwić się nieco większą ilością spożytych kalorii.\nPłatki jaglane- kasza jaglana z uwagi na posiadane wartości odżywcze nazywana jest królową kasz. Jest bogata w witaminy z grupy b i e. Przy częstym spożyciu wpływa korzystnie na pracę nerek, odporność, koncentrację, opóźnia procesy starzenia, korzystnie wpływa na stan cery, włosów i paznokci. W przypadku płatków jaglanych dodatkowym atutem jest chrupkość, dzięki której są idealnym składnikiem musli.\nPłatki żytnie powinny znaleźć się w każdej mieszance musli. Wysoka zawartość błonnika sprawia, że są sprzymierzeńcem osób odchudzających się i pragnących zachować prawidłową masę ciała. Są źródłem potasu, cynku, magnezu, żelazu, wapnia i witamin z grupy b. Wpływają korzystnie na pracę jelit, a tym samym na odporność całego organizmu. Przy regularnym spożyciu pomagają zachować prawidłowy poziom cholesterolu i zmniejszają ryzyko występowania nowotworów.\nOrzechy- bez względu na to, jaki rodzaj orzechów lubimy najbardziej, będą cennym składnikiem naszego śniadania. Niemal wszystkie posiadają nienasycone kwasy tłuszczowe, antyoksydanty oraz dużo witamin z grupy b i e. Wpływają korzystnie na pracę serca i mózgu, poprawiają też kondycję skóry.\nSuszone owoce posiadają sporo kalorii, mimo to nie warto rezygnować z ich dodawania do musli. Są skarbnicą witamin, zwłaszcza a, c, e i tych z grupy b, posiadają również magnez, cynk i żelazo. Ich słodki smak sprawia, że stosowanie niezdrowych słodzików jest zupełnie zbędne. Do najzdrowszych spośród suszonych owoców zalicza się jabłka, śliwki, morele, figi, gruszki oraz żurawinę.\nPrevNie wiesz, jak malować brwi, by podkreślić urodę? Z poradnikiem Make up in the City zrobisz to bez problemu!\nNextSoki tłoczone na zimno


Imigranci w Europie. Niemcy będą musieli wdrożyć radykalne reformy - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaUnia EuropejskaWiadomościImigranci w Europie. Niemcy będą musieli wdrożyć radykalne reformy\nImigranci w Europie. Niemcy będą musieli wdrożyć radykalne reformy\nImigranci będą zabiegać o miejsca pracy wymagające niewielkich kwalifikacji, a ucierpią na tym gorzej wykształceni niemieccy pracownicy.\nNiemiecki ekonomista Hans-Werner Sinn uważa, że Niemcy będą mogły poradzić sobie ze skutkami napływu imigrantów tylko wtedy, gdy wdrożą radykalne reformy społeczne. Konieczne będzie jego zdaniem m.in. wydłużenie wieku emerytalnego.\nW wywiadzie dla najnowszego wydania tygodnika "Die Zeit" Sinn ostrzegł, że pojawienie się na niemieckim rynku pracy wielu niewykwalifikowanych pracowników z Bliskiego Wschodu i Afryki doprowadzi do spadku zarobków w tym segmencie gospodarki.\n- Wśród uchodźców jest wielu analfabetów i osób bez ukończonej szkoły. Syryjski lekarz jest raczej wyjątkiem od reguły - powiedział Sinn, uważany za najbardziej wpływowego niemieckiego ekonomistę. Sinn kieruje monachijskim instytutem badań nad gospodarką Ifo.\nImigranci będą zabiegać o miejsca pracy wymagające niewielkich kwalifikacji, a ucierpią na tym gorzej wykształceni niemieccy pracownicy. - To oni będą przegranymi - podkreślił ekonomista.\nNa imigrantach skorzystają natomiast zdaniem Sinna osoby lepiej sytuowane, które korzystają z usług. - Łatwiej będzie można znaleźć sprzątaczkę albo tanią myjnię samochodową, ponieważ wynagrodzenie za proste usługi spadnie - powiedział.\nSinn zaznaczył, że jeżeli utrzymana zostanie płaca minimalna (obecnie 8,50 euro za godzinę), to tanie miejsca pracy w ogóle nie powstaną, a nisko wykwalifikowani imigranci pójdą na bezrobocie. - Bez pracy imigranci nie zintegrują się, a to będzie oznaczało poważne napięcia społeczne - wyjaśnił Sinn. Jego zdaniem rząd powinien obniżyć płacę minimalną.\nNiemiecki ekonomista uważa, że opanowanie kryzysu migracyjnego wymagać będzie podwyższenia wieku emerytalnego. - Powinniśmy raczej podnieść wiek emerytalny (niż zwiększyć zadłużenie państwa), aby wyżywić uchodźców - powiedział Sinn. Starsi pracownicy będą ponadto potrzebni, by przyuczać imigrantów do zawodu.\nWedług szacunków MSW do Niemiec przyjedzie w tym roku co najmniej 800 tys. uchodźców. Koszty ich zakwaterowania, wyżywienia oraz ich integracji szacowane są na 10 mld euro rocznie.\nZobacz także - co z integracją uchodźców w Polsce?


MALINA SKULSKA - Bursztyn z perłami na ażurowej obrączce\n132 z 163\nOkazały srebrny pierścień z bursztynem bałtyckim o pięknym rysunku i wyjątkowej złotej barwie. Boki oprawy zostały ozdobione białymi naturalnymi perłami o średnicy 4mm. Pierścionek ma otwartą ażurową obrączkę, która mimo swojej szerokości jest bardzo wygodna. Wymiary kamienia ok. 25x25mm, szerokość obrączki - 17 mm. Rozmiar pierścionka jest regulowany: od ok.19 do 27. Masa pierścionka 14,46g. Praca sygnowana imiennikiem autorki, zapakowana w eleganckim firmowym pudełku.\nMateriały: naturalne perły, bursztyn bałtycki, srebro\nTagi: bogaty, okazały, perła, regulowany, otwarty, bursztyn, ażurowy\nProdukt ID: #94224, wystawiony: 2020-06-14


Auto Wjeżdża Samo Pod Górę Z Wyłączonym Silnikiem... | Forumowisko.pl\nAuto Wjeżdża Samo Pod Górę Z Wyłączonym Silnikiem...\nOkoło 30km od Piły jest miejsce gdzie wszystko toczy się samo pod górę. Np.ludzie sie bawią(ja także) tym,że stają na dole górki,gaszą silnik i po puszczeniu hamulca auto wjeżdża samo na szczyt,potem odpalamy,zawracamy i zabawa od nowa.Albo butelka sama się toczy pod górę.Różne takie.Czy ktoś jeszcze tam był? Efekt jest niesamowity.Zwykła droga między 2 wioskami w lesie,dziurawy asfalt ze stromym poboczem. Nie wierzycie to sprawdzcie sami.Polecam.Nawet w atlasie drogowym z opisami jest to jako lokalna atrakcja turystyczna. k:\nCzytałem o tym... ciekawe miejsce.\nPodobnie jest po wylaniu wody...Płynie ona pod górę...\nfajnie nie wiedzialam ze jest takie miejsce!\nO wodzie to nie słyszałem i dlatego nie sprawdzałem.\nCiekawi mnie jak w takim niesamowitym miejscu np.by się spało pod namiotem\nZałoże się ,że gdyby takie miejsce było np w Niemczech to byłoby ogrodzone grubym płotem,wjazd 5 euro,bary,hotele,pola namiotowe...a w Polsce nie ma nawet tabliczki informacyjnej,jedynie miejscowi wskazuja to miejsce bez omyłki...heh... apa:\nhe moje okolice(ale nie aż tak blisko - 30km chyba)\nsłyszałem o tym, czytałem o tym (w gazecie lokalne)\no tej wodzie też nie słyszałem\no samochodzie słyszałem ale czy to prawda?\nZ samochodem i butelką prawda.Sam wjeżdzałem starym kadetem i nawet nagrałem ten moment telefonem ze środka jak prowadzę i jestem w szoku...Też nie wierzyłem dopóki nie sprawdziłem sam.\nJa mieszkam niedaleko takiej "góry" Żar (chyba tak to się nazywa) i jak się tam jedzie to w pewnym momęcie dużo ludzi gasi silniki i jest takie złudzenie że auto samo jedzie pod górę, ale to tylko złudzenie, nie wiem an zcym to polega.\nw karpaczu jest też takie miejsce.\nTo nie złudzenie, tylko zmiany w polu magnetycznym ziemi bodajże... :]\nByłam tam, na górze Żar, jeżeli złudzenie to konkretnie silne. Czy elektrownia nie może powodować jakiś zakłóceń? Przecież tam w środku góry jest silna elektrownia.\nJak ktoś tam będzie to niech to nagra jakoś .. chce to zobaczyć ; p\nZnalazłem co nieco o tych zjawiskach...\nAnomalia grawitacyjna w Karpaczu.\nWiedzą o niej tylko miejscowi Imagei nieliczni turyści, którzy tu dotarli raczej przez przypadek. Powiat wałecki ma atrakcję turystyczną. To górka magnetyczna, gdzie przedmioty zachowują się wbrew prawom fizyki.\nWzniesienie jest 10 kilometrów od Wałcza, między wsiami Strączno i Rutwica. Jest niewysokie, ale niezwykłe. Przedmioty, zamiast staczać się w dół - bez żadnej pomocy, wtaczają się pod górę.\nTak zachowują się na przykład butelki, ale także i samochody, które mimo wyłączonego silnika same podjeżdżają pod górę. Dla miejscowych to żadna sensacja. Pan Wojtek z Tuczna jeździ tędy codziennie do pracy. - Pod górkę łatwiej się jedzie na rowerze lub samochodem, niż z górki - twierdzi. Dlaczego tak jest - nie wiadomo, choć zjawisko było badane już przez wielu naukowców. Wiadomo za to, że w Polsce drugiego takiego miejsca nie ma. Najbliżej takie zjawisko można zaobserwować we Włoszech. I tylko trochę szkoda, że w to miejsce tak trudno trafić, bo praktycznie nie ma o nim żadnych informacji i nie prowadzą tutaj żadne drogowskazy. A wydaje się, że mogłaby to być sensacja turystyczna na skalę nie tylko europejską. I tu potwierdza się zasada, że na najprostsze pomysły najtrudniej wpaść.\nWięcej info: http://kajaki.pttk.pl/artykuly.html\nTo górka magnetyczna, gdzie przedmioty zachowują się wbrew prawom fizyki\nNic nie zachowuje sie wbrew prawom fizyki <lol> co najwyzej dzialaja na nie prawa o ktorych jeszcze nie wiemy.\nPewny jesttem jednak ze zjawisko to bardzo latwo da sie opisac prawami juz powszechnie znanymi (dlatego nie jest o tym glosno)\nJEst tam pewnie jakies pole magnetyczne i tyle\nUczyłem się o tej górze tam poprostu nagle jest z górki nie wiele bo nie wiele ale jest ,Nigdy nie byłem ale tak mnie uczono.\nTak chyba chodzi o to co napisal autokomis, tylko ze ta pochylosc jest tak malo widoczna ze jej nie widac\nHmmm... ciekawe nie slyszalam o tym wczesniej. Jutro mam fizyke to sie spytam jak to sie dzieje, jak nie zapomne ;P\nja tez widzialem takie miejsce, to bylo niedaleko bieszczad(nazwy wsi juz nie pamietam)kladlem kulki,lalem wode, sprawdzalem z samochodem i wszystko co tylko moze sie toczyc to toczylo sie pod gore, ciekawe zjawisko.\nJa bym tam na desce wjechał\no bylam w takim miejscu ^^ gdzies w gorach, to jest swietne\nWydaje mi się że to tylko złudzenie. Gdyby to miało być pole magnetyczne to musiało by być naprawdę mocne żeby dało radę poruszyć auto\nnie mówiąc już o wtaczaniu go pod górkę. Poza tym chyba dałoby się zaobserwować również dziwne zjawiska typu facet biegnący za swoim zegarkiem lub jakaś kobieta za biżuterią ale o tym nie słyszałem.\nW Karpaczu rzeczywiście wygląda to jak złudzeni


Skoro Wielkanoc - to o Wyspie Wielkanocnej | naTemat.pl\nSkoro Wielkanoc - to o Wyspie Wielkanocnej\nZbliża się Wielkanoc, więc w moim wpisie na blogu chcę nawiązać do tych Wiosennych Świąt. No i będę próbował wpleść do niego wątek popularyzujący naukę, bo taka jest tu moja rola.\nPonieważ jednak nie czuję się na siłach pisać o pisankach, barankach i zajączkach, a tematy związane z religijnym aspektem tych Świąt, nawet w ujęciu naukowym (patrz na przykład wpis "Krwawy Księżyc nad Jerozolimą"), wywoływały w przeszłości różne niesympatyczne reakcje - postanowiłem sięgnąć do wspomnień z mojego pobytu na Wyspie Wielkanocnej.\nDzisiaj jest to miejsce uczęszczane przez wielu turystów, mówi się wręcz o tym, że tej małej wyspie grozi wręcz "zadeptanie" przez licznych przyjezdnych, lecz gdy ja tam przybyłem w 2000 roku - było to miejsce prawie bezludne. Można to zobaczyć na poniższym zdjęciu, które było zrobione w samo południe na głównej ulicy miejscowości Hanga Roa, czyli stolicy wyspy.\nNa tym zdjęciu akurat tego nie widać, ale na bocznych ulicach często wylegiwały się w błocie świnki, a mieszkańcy niespiesznie sobie gawędzili w grupach (osobno kobiety i osobno mężczyźni), potem powoli szli do swoich zajęć albo nieco szybciej wracali do domów. Ze zdziwieniem zauważyłem, że wielu z nich jechało wierzchem na koniach, bo na wyspie dróg było niewiele, a w terenie (na ogół odkrytym i porośniętym skąpą trawą) koń sprawdzał się lepiej, niż samochód. Zresztą samochodów na całej wyspie było wtedy chyba tylko kilkanaście.\nWyspa jest niewielka, ma długość 15 km i szerokość 20 km, więc od biedy można ją całą obejść na piechotę.\nZaludnienie też ma marne. Gdy ja tam przybyłem, liczba mieszkańców nie przekraczała 2 tysiecy. Najnowszy wpis w Wikipedii podaje liczebę 5035 mieszkańców. Dwa razy mniej, niż miasteczko studenckie AGH!\nWyspa ta jest bardzo osamotniona na ogromnym Pacyfiku. Od wybrzeży Chile (do którego należy) dzieli ją 3600 km. Od najbliższej zamieszkałej wyspy (Pitcarin, gdzie schronili się buntownicy ze statku "Bounty") odległa jest o 2078 km. To osamotnienie było jednym ze składników dramatu tej wyspy, o którym opowiem, gdy dojdę do wątku naukowego tego wpisu.\nTrzeba jednak zacząć od naszkicowania historii wyspy. Odkrył ją Holender Jacob Roggeveen dokładnie w Wielkanoc 1722 roku - stąd jej nazwa. Fakt odkrycia był dla wyspiarzy w pierwszej chwili tragiczny, bo zaraz po lądowaniu Holendrów doszło do bitwy z tubylcami, przy czym po jednej stronie były w użyciu kamienne topory (mieszkańcy wyspy nie używali żadnych metali), a po drugiej muszkiety. Efekt był łatwy do przewidzenia.\nAle nie na tym polegał wzmiankowany wyżej dramat wyspy.\nDramat ten wywołali sami wyspiarze kilkaset lat (zapewne) przed przybyciem Holendrów.\nOtóż z powodów, których dziś niepodobna zgłębić, mieszkańcy Wyspy Wielkanocnej zaczęli przed wiekami wytwarzać i ustawiać na terenie całej wyspy ogromne kamienne posągi, zwane Moai. Wykuwali je z czarnego tufu wulkanicznego, którego obfite zasoby znajdowały się na zboczach wulkanu Rano Raraku. Oglądałem ten kamieniołom i widziałem posągi jeszcze nie dokończone\nwięc wiem, jak to się odbywało. Niektóre z tych posągów (przypuszczalnie najstarsze) były jeszcze niewielkich rozmiarów\nale potem tworzono rzeźby coraz większe i większe. Największa z nich (niedokończona) miała 21 m wysokości i ważyła 270 ton! Wykuto tych rzeźb (kamiennymi toporami, bo innych narzędzi wyspiarze nie mieli!) aż 887. Są one na wyspie wszędzie, lepiej gorzej zachowane. Sam "odkryłem" jednego Moai w gęstych zaroślach\ngdzie leżał biedak na plecach zagrzebany w ziemi i tylko nos mu wystawał z tych krzaków\nRzeźby po wyciosaniu z kamienia trzeba było przetransportować do miejsca przeznaczenia. Nie lokowano ich bowiem byle gdzie, tylko ustawiano na specjalnych platformach budowanych z kamieni (nazywanych Ahu). Stały one tam w grupach, najczęściej na brzegu morza, i wszystkie (z jednym wyjątkiem) tyłem do morza. Typową grupę (zwaną Ahu Ko Te Riku) przedstawia zdjęcie poniżej.\nInna grupa to Ahu a Kiwi:\nWidać pracowicie wybudowaną platformę z ogromnych głazów, na której ustawiono posągi. Gołymi rękami!\nJakby tego było mało - wyspiarze dokładali wiele pracy, żeby na głowach ustawionych już posągów umieścić "peruki" z czerwonego kamienia. Typowy obraz w pełni wyposażonych Moai przedstawia zdjęcie grupy zwanej Ahu Nau Nau:\nTe kamienne "peruki" wytwarzano w innym odległym kamieniołomie zwanym Pau Pau\nDo dzisiaj poniewiera się tam kilka wyciosanych z kamienia, ale nie wykorzystanych "peruk" - można zobaczyć, jakie są one wielkie:\nPo wyrąbaniu figury w czarnym kamieniu z wulkanu Rano Raraku – mieszkańcy wyspy ogromnym wysiłkiem transportowali ją do miejsca przeznaczenia. Czasem trzeba było ją przemieścić na odległość wielu kilometrów – bez żadnych narzędzi, tylko siłą ludzkich rąk.\nŻeby transportować tak wielkie ciężary po nierównym terenie wykorzystywano podkładane pod posągi bale drewna. Dla ich uzyskania wycinano drzewa.\nI pewnego dnia ścięto ostatnie drzewo rosnące na wyspie.\nNowych sadzonek ani nasion nie było, bo i skąd? Wyspa, kiedyś pełna życiodajnych palm i innych drzew, stała się bezleśnym pustkowiem, co widać do dzisiaj na zdjęciach z Kosmosu. Nieliczne drzewa, przywiezione przez Europejczyków po odkryciu wyspy, tworzą enklawę w centrum wyspy. Ale większość terytorium to do dziś step porośnięty niską trawą.\nPozbawiona drzew wyspa nie mogła już wyżywić mieszkańców i zapanował głód, a wraz z nim przyszedł kanibalizm. Ludność wyspy z szacowanej liczby 15 tys. mieszkańców w okresie świetności budowniczych posągów spadła do około 2 tys. gdy na wyspie w 1722 roku wylądowali Holendrzy.\nPrzypadek Wyspy Wielkanocnej jest wielką przestrogą.\nTamta społeczność dążąc do wytwarzania czegoś, co jej naprawdę potrzebne nie było - zniszczyła swoje środowisko z katastrofalnym skutkiem. Gdy to się już stało nie pomogły akty gniewu głodującej ludności, przejawiające się w tym, że wiele pracowicie wytworzonych posągów potem obalono:\nAż im czerwone peruki pospadały!\nLeżące posągi nie potrafiły jednak przywrócić wyniszczonych lasów!\nLudzie masowo wymierali, a uciec nie było dokąd, bo wokół były tysiące kilometrów pustego oceanu...\nPopatrzmy jeszcze raz na Wyspę Wielkanocną z Kosmosu. Prawda, jaka mała?\nA teraz popatrzmy z Kosmosu na naszą Ziemię.\nPrawda, jaka mała?\nI z niej też nie ma dokąd uciec, bo wokół są miliony kilometrów czarnej próżni...\nCzęsto słysząc nawoływania ekologów, żeby chronić środowisko naturalne, bo jest ono niezbędne dla naszego życia, obojętnie wzruszamy ramionami. Przecież ważna jest ekonomia, zyski, wytwarzanie mnóstwa przedmiotów, które - gdy dobrze się przyjrzeć - są nam równie mało potrzebne, jak te ogromne czarne posągi na maleńkiej wysepce. Ale w dążeniu do wytwarzania i posiadania niszczymy środowisko. Nie myślimy o tym, że w ten sposób niszczmy samych siebie. Że być może zmierzamy do katastrofy!\nNa odludnej Wyspie Wielkanocnej to się zdarzyło naprawdę. Wraz ze zniszczeniem środowiska naturalnego przyszły głód i śmierć.\nPomyślmy o tym przy suto zastawionych wielkanocnych stołach!


Mikrokrążenie skórne u sportowców w rocznym cyklu treningowym - Renata Szyguła - eBook - Księgarnia Medyczna PZWL\nMikrokrążenie skórne u sportowców w rocznym cyklu treningowym (eBook)\nAutor: Renata Szyguła\nSkóra jest wykładnikiem przemian metabolicznych w organizmie, a zaburzenia w wymianie odżywczej i gazowej przejawiają się w naczyniach skórnych, dlatego też w organie tym mogą być widoczne wczesne etapy wielu chorób krążeniowo- oddechowych i metabolicznych lub też efekty leczenia tych schorzeń (Shamin-Uzzaman i wsp. 2002). Przepływ krwi zależy od stanu napięcia naczyń, które jest kontrolowane przez miejscową autoregulację, stymulację neurogenną oraz czynniki humoralne (Vinik i wsp. 2001). W mikrokrążeniu skórnym przepływ jest zdominowany przez lokalne, spontaniczne wahania oporu, które są niezależne od mechanizmów centralnych (Carolan-Ress i wsp. 2002). Ta autoregulacja miogenna oparta jest na zasadzie, że rozciąganie ściany naczyniowej powoduje skurcz mięśniówki gładkiej i zamknięcie zwieraczy przedwłośniczkowych, a zmniejszenie rozciągania daje odwrotny skutek. W warunkach fizjologicznych czynnikiem decydującym o stopniu rozciągnięcia ściany tętniczej jest ciśnienie transmuralne. Ten typ regulacji jest niezależny od kontroli neurogennej i humoralnej, jednak może być przez tę formę kontroli modyfikowany.\nZestawienie najczęściej używanych skrótów ...5\n1.1. Morfologiczne i  funkcjonalne aspekty mikrokrążenia skórnego...7\n1.2. Laserowa przepływometria dopplerowska...10\n1.3. Adaptacja układu krążenia do wysiłku i  bezczynności ruchowej...14\n1.3.1. Adaptacja naczyniowa do wysiłku u  zwierząt...15\n1.3.2. Adaptacja naczyniowa do wysiłku u  ludzi...17\n1.3.3. Adaptacja naczyniowa do bezczynności ruchowej...23\n2. Cel pracy i  pytania badawcze...26\n3. Metodyka badań...28\n3.2. Plan badań...31\n3.3. Metody badawcze 33\n3.4. Technika wykonywanych pomiarów...37\n3.5. Analiza statystyczna...38\n4.1. Dynamika zmian badanych wskaźników w  trakcie rocznego cyklu szkolenia...40\n4.2. Analiza różnic między grupami w  zakresie badanych wskaźników w  trakcie kolejnych pomiarów...51\n4.3. Analiza zależności między badanymi wskaźnikami...61\n5.1. Zmiany badanych wskaźników po okresie przygotowania ogólnego oraz różnice ich wartości w  poszczególnych dyscyplinach na tym etapie szkolenia...67\n5.2. Zmiany badanych wskaźników w  okresie startowym oraz różnice ich wartości w  poszczególnych dyscyplinach na tym etapie szkolenia...81\n5.3. Zmiany badanych wskaźników w  okresie roztrenowania oraz różnice ich wartości w  poszczególnych dyscyplinach na tym etapie szkolenia...83\nSłowa kluczowe: cykl treningowy mikrokrążenie skórne krążenie\nMiędzypokoleniowe zmiany w budowie...\nBarbara Anna Cichocka, Kowal Małgorzata\n20,08 zł 22,31 zł\nNiniejsza publikacja stanowi próbę skonfrontowania założeń teoretycznych w zakresie cyklu życia produktu bankowego z realiami polskiego sektora bankowego oraz doświadczeniami banków detalicznych. Przeprowadzone badania nad przebiegiem cyk...\nDrodzy Czytelnicy! Oddajemy w Państwa ręce pozycję wyjątkową – Metody treningowe. Kulturystyka Leszka Michalskiego. Książka ta jest odpowiedzią na brak na polskim rynku wydawniczym profesjonalnych poradników dotyczących zaawansowanego szko...


Koszmar córki Kaczyńskiej. Jej ojcu zrobią przerażające, poniżające rzeczy | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Koszmar córki Kaczyńskiej. Jej ojcu zrobią przerażające, poniżające rzeczy\nKoszmar córki Kaczyńskiej. Jej ojcu zrobią przerażające, poniżające rzeczy\nCórka Kaczyńskiej ma się o co martwić. Jej ojciec przejdzie przez prawdziwe piekło, które może się dla niego skończyć załamaniem całego dotychczasowego życia. Jeśli zagrożenie się spełni, to córki nie zobaczy bardzo długo.\nCórka Kaczyńskiej, Ewa bardzo związana jest ze swoim ojcem Marcinem Dubienieckim. Wraz z siostrą często spotykają się z mężczyzną, który pomimo rozwodu z ich matką stara się być aktywnym członkiem rodziny. Jak się okazuje, te pełne rodzinnego szczęścia chwile mogą się zaraz skończyć. Stanie przed sądem, gdzie zostaną mu przedstawione bardzo mocne zarzuty. Swoje najlepsze lata może spędzić w więzieniu.\nCórka Kaczyńskiej w szoku. Ukochany tata w wielkich problemach\nTrudno sobie wyobrazić, co przeżywa Ewa Dubieniecka, córka mężczyzny oraz Marty Kaczyńskiej. Marcin Dubieniecki musi stanąć przed prokuraturą w celu złożenia zeznań. Mężczyzna jest oskarżony o wyłudzenie 14,5 mln zł z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz o pranie brudnych pieniędzy. Jak sam mężczyzna mówi, trwające już prawie 3 lata postępowanie jest grą polityczną i zemstą byłej żony na nim.\nByła największą gwiazdą Przyjaciółek. Ciężki okres w jej życiu, tego nie przewidziała\nTo nie koniec horroru. Mężczyzna mierzy się z wielkimi problemami natury zawodowej i prywatnej. Pomimo tego, że były mąż Marty Kaczyńskiej nie ma udowodnionej winy, to już w 2015 roku zostały mu odebrane uprawnienia do wykonywania zawodu prawnika, a co za tym idzie - pogrzebano jego karierę zawodową. Co więcej, każdy ruch biznesmena jest śledzony. W 2017 roku tuż po wykupieniu pakietu kontrolnego ekstraklasowego klubu Arka Gdynia musiał go odsprzedać ze względu na dużą presję społeczną i zapowiedzi prokuratury o przyjrzeniu się sprawie. Czy ojciec dzieci Kaczyńskiej jest elementem gry Jarosława Kaczyńskiego?\nJarosław Kaczyński nie lubi Dubienieckiego\nPrezes PiS nigdy nie darzył sympatią męża swojej bratanicy. Nie zaakceptował faktu, że mężczyzna stał się drugim wybrankiem Kaczyńskiej i nie uczestniczył w 2007 roku na ślubie pary. Co więcej, relacje między panami pogorszyły się, kiedy Dubieniecki zaczął otwarcie przyznawać się do głosowania na Platformę Obywatelską. Czy Jarosław Kaczyński nie lubi mężczyzny do tego stopnia, że musiał zaangażować służby, aby przesłuchiwały mężczyznę? Relacje byłych małżonków wydawały układać się poprawnie; często widują się w trakcie zawodów konnych swoich córek i nie brak im serdeczności i traktowania się ze wzajemnym szacunkiem. Polityka, sprawy finansowe, a może rodzina? Co jest rzeczywistym powodem ścigania Dubienieckiego?\njarosław kaczyński Marta Kaczyńska marcin dubieniecki córka kaczyńskiej


Gdzie kredyt hipoteczny na zakup siedliska?\nAktualnie znajdujesz się: Dzialki.Kaszuby.pl Aktualności Kredyt hipoteczny na zakup siedliska\nKupię działkę rekreacyjną lub rolną na kaszubach\nKupię działkę rekreacyjną lub rolną na...\nOKAZJA.Dom nad jeziorem,polozony na...\nSprzedam działkę 8133m2 w parchowie, w pobliżu jeziora mausz, z możliwością zabudowy mpzp, bez ukur.\nNa sprzedaż atrakcyjna działka o powierzchni...\n05-05-2012 00:00:00 Jak i gdzie uzyskać decyzję o warunkach zabudowy?\nZdarza się, że planu przestrzennego dla gminy nie ma. Potrzebną wtedy decyzję o warunkach...\n10-04-2012 00:00:00 Gdzie można uzyskać wniosek o wypis z ewidencji gruntów i wyrys z mapy?\nJednym z pierwszych kroków, które podejmuje osoba przystępująca do budowy domu na wybranej...\n10-04-2012 00:00:00 Kredyt na zakup ziemi rolnej w 2012 r.\nKredyt na zakup ziemi rolnej na utworzenie lub powiększenie gospodarstwa rodzinnego w...\nŚrednia ocena: 1,50 na 5 (wszystkich głosów: 4)\nSiedlisko – czyli działka rolna, czasem już z domem i zabudowaniami gospodarskim, czasem bez, położona na terenach słabo zaludnionych. Marzenie wielu mieszczuchów. Coś więcej niż dom letniskowy, jednak zdecydowanie mniej niż dom, który może być łatwo sfinansowany kredytem hipotecznym. Dlatego niektóre banki w ogóle nie mają w ofercie kredytów na zakup siedliska.\nKredyt hipoteczny na zakup siedliska mają w ofercie m.in. BGŻ, Kredyt Bank, Lukas Bank, mBank, ING, Eurobank i Getin Noble Bank.\nUzyskanie kredyt na zakup działki siedliskowej i budowę siedliska jest jak najbardziej możliwe. Nie wszystkie banki oferują jednak takie rozwiązanie, zdarza się też, że te oferujące wymagają specjalnych form zabezpieczenia kredytu. Kredyt na siedlisko jest szczególnym rodzajem kredytu, więc w każdym z banków, które oferują finansowanie takiego zakupu, warunki są ustalane odrębnie.\nCzęstym rozwiązaniem jest np. udzielenie kredytu, ale zabezpieczonego inną nieruchomością (czyli bank finansuje zakup siedliska, ale hipoteka ustanowiona zostaje na mieszkaniu). Tak jest np. w Deutsche Banku. Ten bank przy wycenie siedliska bierze pod uwagę wyłącznie część mieszkalną.\nW Eurobanku z kolei zabezpieczeniem może być część mieszkalna siedliska, część gospodarcza w ogóle nie jest brana pod uwagę.\nNordea udzieli kredytu zabezpieczonego inną nieruchomością, Pekao SA – finansuje część mieszkalną, a w PKO BP jest możliwość zaciągnięcia kredytu na działkę siedliskową do jednego hektara.\nUdając się do banku po kredyt na siedlisko trzeba uzbroić się w cierpliwość i mimo że zwykle kwota kredytu nie jest zawrotna – w cały plik dokumentów, nie mniejszy niż przy staraniach o zwykły kredyt hipoteczny.\njaneczek dodano: czwartek, 04 kwietnia 2012, 14:43:51\nPolecam przede wszystkim zajrzeć do banku BGŻ, bank ten specjalizuje się w kredytowaniu wszelkiego rodzaju działek, także mozna tam otzrymac nisko oprocentowany kredyt na siedlisko.


W Górach Izerskich | Znajkraj!\n... kie trasy na trening. Panorama Gór Izerskich Prawdziwie górski klimat zastajemy dopiero za Rozdrożem pod Cichą Równią. Do tego miejsca wędruje się gwarnymi nartostradami, przygotowanymi ratrakami Stowarzyszenia Bieg Piastów. Od Rozdroża aż do Chatki Górzystów trasę skuterem przygotowują właśnie 'Górzyści', ułatwiając turystom dotarcie do swojego obiektu. Tego dnia mieliśmy przyjemność jako pierwsi wędrować po dopiero co wyciśniętym skuterem śladzie, podziwiając izerską panoramę. Przed nami widniał charakterystyczny, czeski Bukovec, dalej Jeleni Stran, a potem najwyższy w okolicy Smrek z wieżą widokową i sąsiedni, polski Stóg Izerski ze schroniskiem PTTK. Zjazd Siną Drogą Tego na trasie nie przegapcie: za Jagnięcym Potokiem zaczy...\n... Dwa kilometry po przyjemnych muldach zwiększają wydzielanie adrenaliny i endorfin. Zjeżdżamy kilkusetmetrowymi fragmentami, zatrzymując się, a czasem padając w śnieg, czując się jak małe dzieci, bawiące się beztrosko w śniegu. Ale czy właśnie nie po to tutaj przywędrowaliśmy? :-) Za chwilę czeka nas też efektowny zjazd na Halę Izerską. A potem siedzimy już w Chatce Górzystów nad talerzami z naleśnikami, z których wylewa się jagodowe nadzienie. Narciarski szlak w Górach Izerskich Szczęśliwie ominęły nas na trasie spotkania z nieleganie krążącymi po Górach Izerskich skuterami śnieżnymi. Skuterami, które tutaj, jak i w całych polskich górach, niszczą narciarskie ślady i dokonują spustoszenia w siedliskach dzikich zwierząt. W Górach Ize...\n... Drogą Tego na trasie nie przegapcie: za Jagnięcym Potokiem zaczyna się emocjonujący zjazd Siną Drogą. Dwa kilometry po przyjemnych muldach zwiększają wydzielanie adrenaliny i endorfin. Zjeżdżamy kilkusetmetrowymi fragmentami, zatrzymując się, a czasem padając w śnieg, czując się jak małe dzieci, bawiące się beztrosko w śniegu. Ale czy właśnie nie po to tutaj przywędrowaliśmy? :-) Za chwilę czeka nas też efektowny zjazd na Halę Izerską. A potem siedzimy już w Chatce Górzystów nad talerzami z naleśnikami, z których wylewa się jagodowe nadzienie. Narciarski szlak w Górach Izerskich Szczęśliwie ominęły nas na trasie spotkania z nieleganie krążącymi po Górach Izerskich skuterami śnieżnymi. Skuterami, które tutaj, jak i w całych polsk...


Wzornictwo - Nagroda Red Dot 2019 dla mebli firmy Profim - biznesmeblowy.pl\nKolekcja Chic Lounge. Fot. Profim\n02 kwi 2019 09:36 (aktualizacja: 04 kwi 2019 11:09)\nNagroda Red Dot 2019 dla mebli firmy Profim\nKolekcja mebli "Chic Lounge" otrzymała nagrodę Red Dot Award w kategorii Product Design 2019. To już piąte wyróżnienie Red Dot w historii firmy Profim. Autorem projektu "Chic Lounge" jest Christophe Pillet.\nRed Dot Award to jedna z najbardziej prestiżowych nagród świata designu. Międzynarodowe jury, kierując się mottem „w poszukiwaniu dobrego designu i innowacji”, po raz kolejny już zdecydowało się nagrodzić produkt polskiej marki Profim.\nFotel "Chic Lounge" wyróżnia elegancki, charakterystyczny kształt. Nie ma w nim przesady, żadnych zbędnych elementów. Jest za to stylowy, miękki i opływowy. Przyciąga uwagę, ale jego wyrazista estetyka to nie tylko wygląd samego fotela jako obiektu. To także sposób w jaki układa się ciało człowieka – naturalnie i elegancko. Projektantowi zależało na tym, by kształt kubełka pozwalał odprężyć się w komfortowych warunkach.\nDla Christophe'a Pillet ważna jest relacja pomiędzy produktem a człowiekiem i jego otoczeniem. "Chic Lounge" doskonale wpisuje się w każde wnętrze, będąc jednocześnie idealnym rozwiązaniem dla nowej generacji pracowników pojawiających się w biznesie. Ludzi zakładających start-upy oraz poszukujących dobrze zaprojektowanych, gustownych produktów za jednocześnie dobrą cenę. Ludzi, którzy potrzebują produktów mniej technicznych, a bardziej przyjaznych, pozwalających na stworzenie niekonwencjonalnej atmosfery w miejscu pracy, hotelowym lobby czy w domowym wnętrzu.


ArtMed - Klinika chirurgii plastycznej - Katalog Stron Gaper.pl\nArtMed - Klinika chirurgii plastycznejLink nie działa/spam ?\nArtMed - Klinika chirurgii plastycznej\noperacje plastyczne, powiększanie piersi, klinika Kraków, chirurgia plastyczna\nKlinika chirurgii plastycznej Art&Med oferuje szeroki zakres zabiegów plastycznych dla kobiet i nie tylko. Przykładowe zabiegi to powiększanie piersi, wymiana implantów, liposukcja. Klinika znajduje się w spokojnej dzielnicy Krakowa i gwarantuje całkowitą dyskrecję. Art&Med gwarantuje wysoką jakość zabiegów dzięki wykwalifikowanej kadrze i specjalistycznemu wyposażeniu.\nMarilyn bielizna dla kobiet odważnych i aktywnych w każdym zakątku swojego życia. Sprzedajemy nie tylko bieliznę zwykłą ... szczegóły »\nzdrowie, okna, kraków, bramy, Odzież damska, wypożyczalnia samochodów, dam pracę, lodz, odchudzanie, biuro rachunkowe, jaka praca, szukam pracy, Łódź, sklep, drzwi


Balsam najnowsze artykuły i zdjęcia\nTestujemy: balsam Shealife\nCo: Odświeżający balsam do ciała\nPoznaj moc olejku kokosowego! Cel: regeneracja ciała i włosów\nUrlop to czas odpoczynku. Niestety nasze ciało nie zawsze wakacje wspomina tak samo dobrze jak my. Po urlopie spędzonym na ciepłych plażach nasza skóra potrzebuje regeneracji. Podobnie jest z włosami. Słońce, wiatr, kąpiele morskie –wszystko to sprawia, że skóra staje się wysuszona, a włosy łamliwe i matowe. Aby nasze ciało wróciło do formy sprzed wyjazdu można zastosować Shealife 100% Balsam z Olejku Kokosowego.\nSucha skóra wymaga szczególnej troski. Jest bardzo cienka i delikatna. Brakuje jej elastyczności i szybciej zachodzą w niej procesy starzenia. Przesuszona daje uczucie ściągnięcia, często jest spierzchnięta i sprawia wrażenie szorstkiej w dotyku. Negatywnie reaguje na czynniki zewnętrzne: wiatr, klimatyzację, twardą wodę, suche i gorące powietrze.\nCzas na przedwiosenną kurację nawilżającą całego ciała\nNie da się ukryć, że nasza skóra po zimie nie wygląda często najlepiej. Mróz, centralne ogrzewanie, częste zmiany temperatury, wiele warstw odzieży sprawiło, że jest ona przesuszona, i często nadwrażliwa. A przecież wiosna za pasem, a z nią możliwość zrzucenia kilku warstw ubrań i odsłonięcie większych partii ciała. Pora więc zadbać nie tylko o to, co odsłonięte, Ala także o to, co było zima szczelnie odkryte - czas na przedwiosenną kurację nawilżającą całego ciała.


Nobel dla Mario Vargasa Llosy | Xenna Moja Miłość\n7 październik 2010 o godz. 20:36\nWerdyktem członków Akademii Szwedzkiej laureatem literackiej Nagrody Nobla w 2010 roku został Mario Vargas Llosa, peruwiański pisarz - jeden z czołowych twórców literatury iberoamerykańskiej.\nWśród jego najlepszych powieści znajdują się: "Rozmowa w Katedrze”, "Ciotka Julia i skryba", "Kto zabił Palomina Molero?", "Święto kozła", "Pantaleon i wizytantki", "Zielony dom". Niewykluczone, że w przyszłym roku Noblista odwiedzi Polskę. Mario Vargas Llosa przyjął bowiem zaproszenie z krakowskiej oficyny. Na jesieni przyszłego roku ukaże się po polsku powieść „El sueño del celta”.\nPoniżej zamieszczam moje pierwsze wrażenia, które spisałem dziś na prośbę redakcji "Rzeczpospolitej", a także dawny zapis rozmowy z Mario Vargasem Llosą, jaką w 1998 roku przeprowadziliśmy wspólnie z Krzysztofem Masłoniem dla "Rzeczpospolitej".\nNareszcie, to pierwsze słowo, które przyszło mi do głowy po ogłoszeniu, że tegorocznym laureatem literackiej nagrody Nobla jest Peruwiańczyk Mario Vargas Llosa. Autor „Rozmowy w »Katedrze«” zasłużył na nią jak mało kto, a jednak wydawało się, że podobnie jak wielu innych wybitnych nagrody nie dostanie.\nZa literackie osiągnięcia Nobla mógł dostać już na początku lat 70. XX wieku. Po znakomicie przyjętej przez krytyków i czytelników „Rozmowie w »Katedrze«” (a miał już przecież wówczas na koncie równie wielkie dzieło „Miasto i psy”) nikt by się nie dziwił takiej decyzji Akademii Szwedzkiej. A jednak, mijały kolejne lata, Llosa tworzył następne wybitne powieści, a Nobel wydawał się od niego oddalać, zamiast przybliżać. Powodem, zaangażowanie polityczne pisarza, w szczególności zaś zupełnie niepotrzebny – zakończony wyborczą klęską – start w wyborach prezydenckich w Peru w 1990 roku. Dodajmy, że klęskę przyjął bardzo źle, odsuwając się na wiele lat na emigrację, z oddali bezwzględnie krytykując rządy Alberto Fujimoriego, z którym przegrał.\n– Represje, które reżim Fujimoriego stosuje wobec mojej twórczości polegają na tym, że w środkach masowego przekazu prowadzone są bardzo agresywne, wymierzone we mnie, kampanie. Mam też trudności z publikowaniem niektórych artykułów. Książki nie są jednak cenzurowane. Jeszcze – mówił w wywiadzie, jakiego udzielił „Rzeczpospolitej” w 1998 roku.\nRządzący przez dziesięć lat Fujimorii to czarna postać najnowszej historii Peru. 7 kwietnia 2009 roku po trwającym 15 miesięcy procesie został skazany na 25 lat więzienia za kilkadziesiąt morderstw na opozycjonistach. Wcześniej uciekł z kraju w atmosferze skandalu korupcyjnego i oskarżeń o powiązania z mafią narkotykową. Nie zmienia to faktu, że zaangażowanie w politykę i późniejsze działania przeciwko prezydentowi, Llosie nie przysporzył zwolenników – ani we własnym kraju, ani za granicą. Pełne goryczy wypowiedzi postrzegane były jako wyraz frustracji przegranego, dopiero wiele lat później świat przekonał się jak wiele w przestrogach i oskarżeniach pisarza było racji.\nSpędziłem dość dużo czasu w Peru, przejeżdżając ten kraj wzdłuż i wszerz i wielokrotnie miałem okazję rozmawiać na temat Llosy, za każdym razem dziwiąc się jak powszechnie jest nielubiany. Wybitny pisarz, tak – to powszechnie uznawano, zresztą jego książki w każdej księgarni zajmują w Peru co najmniej jedną trzecią witryny, ale poza tym: „zdrajca”. Nie ważne czy w stolicy Limie, czy w uniwersyteckim Arequipe, gdzie się urodził, czy w Iquitos – sercu Amazońskiej Dżungli, powszechnie Peruwiańczycy mają mu za złe, że wyjechał, że z oddali krytykował ich kraj.\nZ Mario Vargasem Llosą miałem okazję rozmawiać trzykrotnie. Dwa razy w Warszawie, raz we Frankfurcie, gdzie podczas targów książki uczestniczył w spotkaniu o literaturze ponad podziałami – razem z Ryszardem Kapuścińskim. Elegancki, energiczny, wysportowany, pokazujący w szerokim uśmiechu rząd równych białych zębów. Niezwykle ciekawy – wydań swoich książek w Polsce, odbioru czytelników. I nieostrożny w wypowiedziach, dający się ponieść latynoskiemu temperamentowi. Bardzo łatwo dawał się sprowokować, zwłaszcza gdy pytania zahaczały o politykę. A wówczas krzyczał, gestykulował, ferował ostre wyroki.\nJego droga polityczna zresztą ewoluowała – od zafascynowania Kubą Fidela Castro po poglądy bardzo liberalne – zarówno w warstwie obyczajowej jak i gospodarczej. Kandydował na prezydenta z ramienia umiarkowanej prawicy. A trzeba tu dodać, że liberalizm nie znajduje w Peru zbyt wielu zwolenników, to biedny kraj, w którym znaczna część społeczeństwa nie jest objęta opieką medyczną czy programem ubezpieczeń.\nPolityka jest jednym z elementów jego jakże bogatej prozy. Bogatej stylistycznie i bogatej w obszarze poszukiwań. Najważniejsza książka, wydana w 1969 roku „Rozmowa w »Katedrze«” to wielowarstwowa powieść przede wszystkim o władzy. Llosa mówi w niej o rzeczach ogólnych – mechanizmach świadomości społecznej, przemocy i walki politycznej, konformizmie i zniewoleniu – posługując się jako tłem dziejami społeczeństwa peruwiańskiego nękanego dyktaturą generała Odria. Jednocześnie jest to powieść niezwykła stylistycznie, złożona z porwanych fragmentów narracji układających się jakby w kolaż, co sprawia, że trudno się ją czyta. To jeden z najważniejszych utworów prozatorskich dwudziestego wieku, dla Peru jest ona zapewne czymś podobnym do „Blaszanego bębenka” dla Niemców i Polaków – ciężkim i do bólu szczerym rozliczeniem.\nO mechanizmach władzy traktują też inne jego wielkie książki – surowa stylistycznie, przedstawiająca atmosferę w wojsku powieść „Miasto i psy” czy poświęcone dyktaturze na Dominikanie, pisane niemalże stylem reportażu „Święto kozła”.\nAle traktowanie literatury Llosy tylko przez pryzmat jego politycznych pasji byłoby niesprawiedliwe i niepełne. Jest on znakomitym satyrykiem, ma wielkie poczucie humoru, jest też świetnym narratorem. Potrafi pisać frywolnie („Pantaleon i wizytantki”, „Ciotka Julia i skryba”), potrafi bawić się konwencją kryminału („Lituma w Andach”, „Kto zabił Palomina Molero?”), ale też nie ucieka przed namiętnością i seksualnością – choćby w ostatniej wielkiej powieści „Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki”. Można odnieść wrażenie, że lubi niemoralność, czyniąc prostytutki pozytywnymi bohaterkami swych frywolnych opowieści, a w wielu jego książkach znajdziemy pochwałę buntu, czynnego występowania nie tylko przeciwko władzy politycznej, ale także przeciwko regulaminom, a nawet tradycji.\nCzy taki buntownik mógł zostać skutecznym politykiem? Dla literatury na pewno dobrze się stało, że wycofał się i pozostał w cieniu regałów swojej ulubionej biblioteki londyńskiego British Museum. – Przesiedziałem w niej trzydzieści lat, napisałem większość swoich powieści i przeczytałem dużą część wszystkich książek, jakie poznałem w życiu.\nW tym wyznaniu tegoroczny laureat Nobla jest uroczo staroświecki. Llosa to jeden z ostatnich żyjących prozaików, którzy pomimo eksperymentów z formą i narracją, pozostał głęboko osadzony w literackiej tradycji XIX wieku.\nHiszpański pisarz Juan Benet, powiedział kiedyś, że powieść latynoamerykańska jest odrębnym gatunkiem literackim. To oczywiście żart, ale czy pan przyznaje się do uprawiania takiego właśnie gatunku?\nCzytaj – Nobel dla Mario Vargasa Llosy\nNieświadomie. Sądzę, że kiedy autor zaczyna pisać książkę, przede wszystkim chce opowiedzieć jakąś historię, ale i myśli też o technice, formie, strukturze utworu, poszukuje odpowiednich środków w zależności od tego, co pragnie opowiedzieć. Z tym, że nigdy nie napisałem powieści dokładnie wcześniej przemyślanej, nie zrealizowałem ściśle określonego zamiaru. W czasie pracy nad książką pojawiają się nowe pomysły i czasem rezultat finalny zadziwia mnie samego.\nA czy na ten finalny rezultat ma wpływ fakt, że od lat mieszka pan w Europie, z dala od ojczyzny?\nZdecydowanie tak. Europa wywarła ogromny wpływ na moją twórczość i nie tylko dlatego, że od lat w niej mieszkam. Bardziej wpłynęła na mnie poprzez swoją literaturę i kulturę. Wychowywałem się na książkach pisarzy europejskich, początkowo głównie francuskich. Pierwszym pisarzem, którym zaczytywałem się w dzieciństwie, był Aleksander Dumas. To paradoks, ale Europie zawdzięczam także moje odkrycie literatury Ameryki Łacińskiej. Wcześniej czytałem pisarzy latynoamerykańskich wyłącznie z obowiązku, prawdziwie fascynowała mnie natomiast literatura europejska i amerykańska. Dopiero w latach 60., kiedy mieszkałem w Paryżu, odkryłem bogactwo kultury Ameryki Łacińskiej, do której należy także literatura peruwiańska. Jest ona bardzo oryginalna, ale przecież w dużym stopniu przynależy do kultury zachodniej.\nLiteratura iberoamerykańska przez długie lata docierała do Ameryki Łacińskiej via Madryt. Zrozumiałe byłoby, gdyby tam właśnie pan zamieszkał, niech będzie, że w Paryżu – ze względu na Aleksandra Dumasa – ale dlaczego w Londynie?\nZ powodów praktycznych. Przyjechałem do Londynu w latach 60., żeby pracować na uniwersytecie jako wykładowca. Anglicy mają takie powiedzenie: „Londyn rośnie w tobie”. Tak właśnie się stało w moim wypadku. Londyn rozrastał się we mnie, mam wiele sympatii, miłości do tego miasta. Życie w Londynie daje mi też wiele istotnych gwarancji. Po pierwsze, jestem tam całkowicie anonimowy, a to bardzo ważne by móc pracować w spokoju. Po drugie, do niedawna istniała w Londynie wspaniała biblioteka British Museum. Przesiedziałem w niej trzydzieści lat, napisałem większość swoich powieści i przeczytałem dużą część wszystkich książek, jakie poznałem w życiu. Było to jedno z najpiękniejszych miejsc Londynu. Teraz zbudowano nowoczesną, funkcjonalną bibliotekę, w której jednak nie ma tamtego klimatu, tamtego uroku i wdzięku, nie ma tajemnicy, którą tam się wyczuwało ani wszechobecnej tam historii.\nNiemniej ważne jest jeszcze co innego. Otóż, bardzo podziwiam nie tylko w Londynie ale w całej Wielkiej Brytanii, że społeczeństwo angielskie jest tak głęboko demokratyczne. Przejawia się to w wielkim szacunku dla wolności obywatelskich, w szacunku dla prywatności, w podtrzymywaniu swoich obyczajów i szacunku dla obyczajów innych, w tym wreszcie, że to społeczeństwo w tak naturalny sposób wierzy w wartość różnego rodzaju instytucji demokratycznych. Dla mnie jest to prawdziwa cywilizacja polityczna.\nCzasami jednak – rzeczywiście tak się dzieje – zdaje mi się czuć w Londynie niczym jakaś zjawa czy duch. Kiedy odczuwam taki stan, po prostu jadę do Madrytu czy Ameryki Łacińskiej, gdzie staję się człowiekiem z krwi i kości.\nJako zwolennik demokracji i gospodarki liberalnej źle pan się musiał czuć w rządzonym przez Fujimoriego Peru. Ciekawe jednak, czy wierzy pan, że demokracja ma szansę zapuścić w Ameryce Łacińskiej trwałe korzenie. Czytając pańskie książki odnosi się wrażenie, że w tym regionie od czasu Imperium Inków niewiele się zmieniło.\nWładza i przemoc wciąż są nierozerwalnie ze sobą związane. Jest faktem, że w Peru mamy obecnie system autorytarny. Jeśli jednak popatrzymy na historię świata, zobaczymy, że wszystkie kraje przeżywały okres barbarzyństwa, który poprzedzał kulturę demokratyczną. Na szczęście w większości krajów Ameryki Łacińskiej zachodzą pozytywne zmiany. Dzisiejszy system jest znacznie bardziej liberalny od tego, który panował w tym regionie 20 lat temu. W wielu krajach mamy dziś do czynienia z czymś, co można nazwać dyktaturą ukrytą, sprawowaną przez cywilne rządy mające przyzwolenie swoich społeczeństw na metody sprawowania władzy. Oczywiście nie dotyczy to wszystkich krajów, a zwłaszcza Kuby, ale to przyzwolenie jest bardzo ważnym i pozytywnym zjawiskiem, którego wcześniej nie było. Dlatego jestem ostrożnym optymistą.\nMyślę też, że sytuację w krajach Ameryki Łacińskiej można porównywać z tym, co się działo niedawno w krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Także w tym obszarze świata nie ma wielkich tradycji demokratycznych, co nie przeszkodziło by system ten mocno się tu ugruntował. Kultura demokratyczna ma bowiem to do siebie, że może ją mieć każdy kraj, który jest otwarty na jej przyjęcie, który jej chce. I żadne społeczeństwo nie ma na nią monopolu.\nA czy nie ma pan problemu z publikowaniem swoich książek lub artykułów w Peru?\nMoje książki są publikowane w Peru. Represje, które reżim Fujimoriego stosuje wobec mojej twórczości polegają na tym, że w środkach masowego przekazu prowadzone są bardzo agresywne, wymierzone we mnie, kampanie. Mam też trudności z publikowaniem niektórych artykułów. Książki nie są jednak cenzurowane. Jeszcze.\nPrzed laty jedną z pana książek „Miasto i psy” spalono…\nByła spalona, ale nie zabroniona. Wojskowi na dziedzińcu szkoły spalili tysiąc egzemplarzy tej powieści, nie podejrzewając nawet, że można zabronić rozpowszechniania książki. Byli w tej kwestii ignorantami. Właściwie to paląc „Miasto i psy” wyrządzili mi przysługę, bo książka od razu została rozpropagowana i miała wspaniałą reklamę.\nOd początku bagatelizował pan znaczenie tamtego wydarzenia, zwracając uwagę na to, że 80 procent mieszkańców Peru i tak nie czyta książek. Czy coś się pod tym względem zmieniło?\nTak. Wprawdzie dalej ogromna część społeczeństwa nie czyta książek, po prostu nie mając finansowych możliwości ich nabycia, ale w ciągu ostatnich 20-30 lat kręgi czytelnicze znacznie się poszerzyły. I to w całej Ameryce Łacińskiej. Szczególnie widać ten postęp w klasie średniej, która wcześniej czytała mało albo nie czytała wcale. Interesujące zmiany nastąpiły też w ruchu wydawniczym. Przedtem nie było w Peru wydawnictw, książki importowano, przede wszystkim z Hiszpanii. Obecnie działają w Peru domy wydawnicze, organizowane są nawet targi książki.\nNie wiem czy pan wie, ale również „Rzeźnia nr 5” Kurta Vonneguta była publicznie spalona w ojczyźnie pisarza. Jak widać nawet w tak demokratycznym kraju jak Stany Zjednoczone zdarzają się zbiorowe akty nietolerancji w stosunku do słowa pisanego.\nZnam tę historię. I chcę tu powiedzieć, że społeczeństwa demokratyczne nie są demokratyczne na wszystkich poziomach ich struktury. Wielka Brytania ma piękne tradycje demokratyczne. Kiedy jednak przyjechałem tam w roku 1966 nie można było jeszcze opublikować „Kochanka Lady Chatterley” Lawrance’a. Zabroniony był też „Ulisses” Joyce’a. Społeczeństwo nigdy nie jest całkowicie demokratyczne. Zawsze znajdą się wpływowe osoby czy instytucje, które są antydemokratyczne. Możemy walczyć z tym, ale walka o wolność nigdy nie jest wygrana całkowicie. Wszystkie zwycięstwa są tylko częściowe.\nJest pan autorem wielu książek, żadna z nich jednak – przynajmniej w Polsce – nie osiągnęła takiej popularności jak „Rozmowa w »Katedrze«”. Pewnie dlatego, że żyliśmy w komunizmie i powieść tę odczytywaliśmy jako antytotalitarną. Czy dziś podtrzymuje pan wszystkie tezy tamtej książki?\nNie powiedziałbym, że jest to książka z jakąkolwiek tezą. „Rozmowa w »Katedrze«” opisuje mechanizmy poprzez które system autorytarny korumpuje całe społeczeństwo. Nie tylko życie polityczne, ale także życie rodzinne, życie zawodowe, nawet świadomość poszczególnych osób. Dyktatura ma charakter głęboko korupcyjny. Napisałem tę powieść, korzystając z własnych doświadczeń, bo byłem w Peru w latach 1948-56. To był ważny dla mnie czas. W tamtych latach przechodziłem poszczególne etapy dojrzewania: od dziecka do mężczyzny. Dorastanie to odbywało się w świecie, w którym nie było partii politycznych, prasa oczywiście była cenzurowana, profesorowie uniwersyteccy emigrowali bądź więziono ich, na uczelniach trzeba było bardzo uważać, bo tajna policja znajdowała się wśród studentów, a nawet wśród uczniów. Wszystko to korumpowało życie codzienne mojego kraju i to właśnie chciałem pokazać. Oczywiście, tego rodzaju zjawiska towarzyszą wszystkim dyktaturom, niekoniecznie w Ameryce Łacińskiej.\nCzy poznał pan osobiście najbardziej odrażającego z bohaterów „Rozmowy w »Katedrze«”, Cayo Bermudeza?\nTak. Poznałem tego silnego człowieka generała Odrii. Naprawdę nazywał się Aleksandro Esparza Zanartu i wcześniej handlował winem. Za czasów Odrii został ministrem spraw wewnętrznych i szefem Urzędu Bezpieczeństwa. Odkrył wtedy swoje prawdziwe powołanie, ba, nawet w pewien sposób – geniusz.\nŻyje jeszcze ten człowiek?\nNie. Widziałem go raz, kiedy jako przedstawiciel organizacji uniwersyteckiej udałem się do niego, by poprosić o zgodę na przekazanie koców więzionym studentom. Nigdy nie zapomnę wrażenia, jakie na mnie wywarł. To był człowiek, którego bał się cały kraj, a w bezpośrednim kontakcie stawał się ucieleśnieniem przeciętności. Nie umiał mówić, popełniał błędy gramatyczne, nawet jego wygląd zewnętrzny wskazywał na całkowitą przeciętność. Ten człowiek miał ręce zbrukane krwią a nigdy nie spotkały go za to żadne sankcje, żadna kara. W ostatnich latach życia poświęcił się działalności filantropijnej. Kiedy ukazała się „Rozmowa w »Katedrze«”, dziennikarze powiedzieli mu: „Cayo Bermudez to pan”. Odrzekł: »Gdyby Vargas Llosa przyszedł do mnie, opowiedziałbym mu rzeczy znacznie bardziej interesujące”.\nPowiedział pan kiedyś, że „nie pisze po to aby opowiadać o życiu, ale po to by namawiać ludzi do zmiany sposobu myślenia”. Czy nadal wierzy pan w to, że literatura może zmieniać świat?\nNie wierzę w to już z równie wielką naiwnością, z jaką wierzyłem będąc młodym człowiekiem. Ale wciąż sądzę, że literatura wywiera wpływ na nasze życie. Byłbym innym człowiekiem, niż jestem, gdybym nie przeczytał kiedyś Faulknera, Prousta, Kafki, Joyce’a, Tołstoja. Wszystkie lektury zostawiły we mnie wyraźny ślad, wpłynęły na moją wrażliwość, sposób myślenia, marzenia. Sądzę, że literatura uczy nas krytycznego patrzenia na świat, odmawiania akceptacji dla wielu rzeczy. Odkrywamy też, że życie wymyślone jest dużo bogatsze od tego rzeczywistego. To sprawia, że człowiek czytający jest bardziej wymagający i bardziej niepokorny. Czasami literatura wywiera też bardzo bezpośredni wpływ na mentalność współczesnych ludzi. Tak było w latach 60.\nPana bohaterowie powracają nieraz, pojawiają się w różnych tytułach, np. w „Pochwale macochy” i „Zeszytach don Rigoberta”. Czy pan się tak mocno do nich przywiązuje?\nJest to zjawisko dosyć zagadkowe, także dla mnie. Dlaczego bowiem tak się dzieje, że jedni bohaterowie nagle mi znikają, a drudzy pojawiają się ponownie, stając nagle przede mną i kiedy zaczynam pisać jakąś historię, mówią: „Jesteśmy tutaj”. Wygląda na to, że chcą dopełnić swoją rolę, że w poprzednich utworach nie zostali wykorzystani wystarczająco. Ale, oczywiście, każdy pisarz utrzymuje specjalne stosunki ze swoimi bohaterami, przynajmniej niektórymi.\nTakże w powieści „Lituma w Andach” wraca pan do swojego starego bohatera, znanego czytelnikom powieści „Kto zabił Palomina Molero”. Tytułowy Lituma tym razem szuka sprawców terrorystycznego zamachu. W latach 80. stał pan na czele komisji, która badała okoliczności zaginięcia w Andach ośmiu peruwiańskich dziennikarzy. Na ile fabuła tej powieści oparta jest na pańskich doświadczeniach sprzed lat?\nW niewielkim stopniu. Tamto, bardzo dramatyczne, doświadczenie było jednak dla mnie niezmiernie ważne. Mogłem zobaczyć z bliska różne formy agresji, które w tamtych rejonach Andów są czymś powszednim. Przemoc związana jest tam nie tylko z polityką, ale także z irracjonalnymi przesądami, magią, prymitywnymi wierzeniami religijnymi mieszkańców tej części Peru. Wiele osób nie żyje tam w świecie racjonalnym, morderstwa, gwałt są czymś normalnym. I to te obserwacje wykorzystałem głównie w powieści.\nWątek przesądów religijnych, którym towarzyszą rytualne morderstwa, a które są stałym elementem życia przynajmniej w niektórych regionach Peru, pojawia się także w „Pantaleonie i wizytantkach”. Dla Europejczyka to temat całkowicie egzotyczny, nieodparcie kojarzący się z epoką średniowiecza, a nie schyłkiem XX wieku. Czy nie jest tak, że właśnie te przesądy w dużej mierze hamują demokratyczne zmiany w Peru?\nSpołeczeństwo peruwiańskie jest bardzo zróżnicowane. Z jednej strony mamy regiony bardzo nowoczesne, z drugiej kompletnie zacofane. Myślę, że odwiedzając Peru można prześledzić kolejne etapy rozwoju ludzkości. Akcja mojej powieści zatytułowanej „Gawędziarz” rozgrywa się w społeczności, która żyje tak samo, jak żyła 500 lat temu i nie są to sytuacje zmyślone. Jednocześnie w wielkich miastach nowoczesność, pęd za bogactwem i łatwym życiem, są silnie obecne. To zróżnicowanie obserwowane w Peru jest charakterystyczne dla całego Trzeciego Świata.\nAdam Komorowski, pisząc o Peru, powiada: „Lima to czyściec, Andy to piekło, a Amazonia to arkadia”. Czy pan się zgadza z taką opinią?\nSądzę, że jeśli należy sytuować piekło w Peru, to leży ono raczej w Limie, a nie w Andach. Lima jest najbrzydszym miastem świata.\nA jak przedstawia się Arequipe, miasto z którego pan pochodzi?\nMoże to być odebrane, jako przejaw szowinizmu, ale Arequipe to jedno z najpiękniejszych, choć prowincjonalnych, miasteczek w Peru. Myślę jednak, że tego, co w Peru najbardziej fascynujące nie stworzyli ludzie. Najwspanialsza jest bowiem przyroda tego kraju.\nCzyli jednak raj jest w Amazonii. Bohaterowie pańskich powieści, takich jak „Rozmowa w »Katedrze«” czy „Wojna końca światów” wikłają się w politykę, jednoznacznie brudną politykę. A pan? Po co była panu – jednemu z największych pisarzy współczesnego świata, prezydentura Peru?\nZ dużą, zapewne, dozą naiwności uwierzyłem, że mogę odegrać ważną rolę w obronie czegoś, w co głęboko wierzę: kultury demokratycznej, systemu demokratycznego. Ten system jest w moim kraju bardzo słaby, kruchy. Do lat 80. mieliśmy przecież 12 lat dyktatury, podczas której działo się wiele złego, naród doświadczył przemocy, gwałtu. Uwierzyłem, jak już powiedziałem – naiwnie, że mogę wpłynąć na tę rzeczywistość. Popełniłem błąd – tak to widzę. Muszę natomiast powiedzieć, że było to bardzo ciekawe, konstruktywne doświadczenie, dzięki któremu mogłem lepiej poznać swój kraj, świat polityki, a także swoje własne ograniczenia.\nCzy uważa pan, że pisarz może być skutecznym politykiem? Bułgarski dramaturg Jordan Radiczkow pisał, że „polityka jest domeną barbarzyńców”, z kolei przykład czeskiego prezydenta Havla dowodzi czegoś innego.\nHavel to bardzo ciekawy przypadek, który pokazuje, że nikt nie ma monopolu na politykę. Polityka przyciąga różnych ludzi i to ją wzbogaca. A pisarze mogą wnieść do polityki trochę wyobraźni, której na co dzień jej brakuje.\nZainteresowanie literaturą iberoamerykańską w Polsce zaczęło się od Carpentiera, potem był Cortazar, Marquez – pisarze lewicowi albo wręcz lewacy. Czy nie czuł się pan nieswojo w tym gronie?\nOd połowy lat 60. względna jednomyślność tej grupy pisarskiej załamała się. Tak się często dzieje, są to zjawiska nie do uniknięcia. Dziś bardzo różnimy się poglądami, niektórzy z nas bronią systemu demokratycznego, inni przez cały czas opowiadają się za socjalizmem. Oczywiście, w Ameryce Łacińskiej między tymi politycznymi kierunkami zachodzi dialog, prowadzona jest polemika.\nNapisał pan, bardzo piękny, tekst – „Trębacz z Deya”, będący pożegnaniem Cortazara, z którego wynika, że w obliczu spraw wagi najwyższej, wszelkie różnice zdań, zatargi i spory stają się błahe. Może więc, przykładowo, pana i Gabriela Garcię Marqeza nie dzieli tak wiele?\nMiędzy Cortazarem a mną istniały różnice polityczne, ale zawsze byliśmy przyjaciółmi. Nasza przyjaźń trwała aż do jeo śmierci. Bardzo go lubiłem, miałem dla niego wiele sympatii. Był wobec mnie szlachetny i hojny, bardzo mi pomógł. Wiele z poglądów politycznych Cortazara z ostatniego okresu było błędnych, ale zawsze był on szczery i uczciwy, dlatego nigdy nie straciłem do niego szacunku.\nA do Marqueza?\nDla mnie Garcia Marquez to przypadek trudny do zrozumienia. Po prostu nie pojmuję, jak pisarz takiego formatu, z takim talentem może służyć komuś takiemu jak Fidel Castro. Jak można wspierać dyktatora, który doprowadził na Kubie do strasznej sytuacji, w sposób absolutnie bezkrytyczny. Takiej postawy nie da się pogodzić z tym, co reprezentuje sobą Marquez jako pisarz, jako twórca. To jest niekompatybilne.\nInteresujące jest również pańskie zdanie na temat twórczości Pabla Nerudy i Jorge Amado, postrzeganych u nas wyłącznie w kategoriach politycznych jako sympatyków komunizmu czy wręcz stalinistów.\nTak było w wypadku Nerudy, ale nie Amado. Neruda był zdycyplinowanym członkiem partii komunistycznej a jednocześnie wielkim poetą, być może jednym z największych poetów naszego wieku. To też jeden z tych niezrozumiałych przypadków, jak Marqueza, Eluarda, Aragona. Cóż, kunszt czy przejrzystość literacka nie gwarantują jeszcze – jak widać – jasności poglądów politycznych. Jako poetę odkryłem Nerudę bardzo wcześnie. Czytałem go i czytam z głębokim podziwem, chociaż jego poematy wychwalające Stalina zupełnie mnie nie cieszą. Napisał jednak i inne utwory, wyróżniające się niesamowitą kreatywnością, wielkim bogactwem języka.\nCo do Amado, to w początkach lat 60. zaczął się dyskretnie dystansować od linii politycznej, jaką wcześniej reprezentował. Nie wyrzekł się wprawdzie publicznie swoich poprzednich przekonań, ale przesuwał się coraz bardziej na pozycje demokratyczne, podejmując działania jakie charakteryzują ludzi tolerancyjnych, którym obce i wrogie są wszelkie dyktatury. Historia Jorge Amado w zasadniczy sposób różni się od większości życiorysów pisarskich. Jako młody pisarz wydawał się być człowiekiem starym. Pisał powieści w duchu realizmu socjalistycznego, bardzo poważne, dydaktyczne. Wraz z wiekiem odkrywał w literaturze przyjemność, humor, grę, zabawę. Jako człowiek stary odzyskał młodość, chłopięcy wdzięk, nauczył się kochać życie.\nLiteratura iberoamerykańska wywołuje u nas natychmiastowe skojarzenia: realizm magiczny, baśniowość, mistycyzm.\nJeśli realizm magiczny ma być na stałe przypisany literaturze latynoamerykańskiej, to nie jestem pisarzem latynoamerykanskim. W moich powieściach nikt nie fruwa, nie dzieją się żadne cuda. Z tymi baśniami, z tą magią to jest klisza, to są ramy, w które wtłacza się całą literaturę iberoamerykańską, tak różną przecież, tak bogatą. Widać, że to ostatnie pytanie rozdrażniło pana. Tak, bo jest to bardzo silny stereotyp. Niewątpliwie jednak literatura latynoamerykańska wyrasta z wyjątkowości tamtego obszaru kulturowego. Czy mieszkając w Londynie nie brakuje panu tej literackiej pożywki? To gdzie pisarz żyje, nie jest istotne. Sądzę, że tematy literackie pojawiają się w jego pamięci, mają związek z doświadczeniami z dzieciństwa, okresu dojrzewania, młodości. Jednocześnie pisarz wzbogaca się tym wszystkim, co dzieje się dookoła niego, ale jądro doświadczeń tkwi gdzie indziej, często w innym miejscu i czasie. To właśnie jest powód, dla którego podejmuję peruwiańskie tematy. Większość życia przebywam już poza Peru, a wciąż jest ono stałym elementem moich utworów. Przy tym nie ma to związku z miejscem urodzenia. Jestem chyba najmniej nacjonalistycznym, narodowym pisarzem na świecie. Rozmawiamy o związkach literatury z polityką i filozofią. A czy przypadkiem literatura nie jest tylko umiejętnością opowiadania ciekawych historii? Gdyby tak nie było, to literatura by nie istniała. Ale jeśli literatura jest tylko opowiadaniem interesujących historii, to ma krótkie życie. Sądzę, że literatura powinna bawić, fascynować, ale jednocześnie zmuszać do myślenia, martwić, być może smucić, wywoływać refleksje o świecie, w którym żyjemy, o tym, co właściwie tutaj robimy dzisiaj i co się nam może przydarzyć jutro. Jeśli literatura nie będzie niepokoić w ten sposób, to telewizja ją pogrzebie.\nSkoro jesteśmy przy telewizji, to proszę powiedzieć kilka słów o pańskich doświadczeniach z kamerą na planie filmowym. Debiutował pan jako reżyser realizując film na podstawie „Pantaleona i wizytantek”. Obraz ten nie był pokazywany w Polsce.\nTym lepiej dla Polski, gdyż film jest straszny i to całkowicie z mojej winy. Dlatego wolałbym, żeby nie wymieniano tego epizodu w moim curriculum vitae.\nA inscenizacje teatralne pańskich sztuk?\nZ tym jest znacznie lepiej. Najlepszą inscenizację mojego utworu widziałem właśnie w Polsce, w teatrze w Łodzi. Mam jeszcze inne wspomnienie teatralne z Polski. Dawno temu, w 1976 roku w Krakowie obejrzałem przedstawienie, które wywarło na mnie ogromne wrażenie i dotąd bardzo wyraźnie je pamiętam. Była to inscenizacja „Biesów” Dostojewskiego dokonana przez Andrzeja Wajdę.\nA co pan myśli o ekranizacjach pańskich powieści?\nEch… Odpowiem dyplomatycznie. Oczywiście, należy uznać prawo reżysera do inscenizowania utworu literackiego, ale prawda jest taka, że nigdy po obejrzeniu filmu zrealizowanego na podstawie mojej książki nie wychodziłem z kina z entuzjazmem. A w najmniejszym stopniu było mi to dane w przypadku filmu, który sam zrobiłem.\nWracając do misji, jaką ma do spełnienia pisarz, o której już mówiliśmy. Czy literatura potrafi wskazać ludziom jak mają postępować, by świat był lepszy, jak czynić dobro?\nNa to pytanie nie odpowiem, bo sam nie wiem co to jest dobro. To pojęcie, które mnie denerwuje. Pisarze nie są przepowiadaczami przyszłości, ani nosicielami jedynie słusznych prawd. Tym mogą zajmować się politycy czy przedstawiciele różnych religii. Niepokoję się, gdy ktoś mi mówi, że potrafi rozróżniać dobro i zło. Literatura zasadza się na wątpliwościach, niepewności, ulotności życia. Dlatego literatura jest ponad jakąkolwiek religią czy ideologią.\nRozmawiali w 1998 roku Łukasz Gołębiewski i Krzysztof Masłoń\nI jaszcze dzisiejszy komentarz wideo Masłonia\n3 komentarzy dla “Nobel dla Mario Vargasa Llosy”\nKasia .S says:\n21 listopad 2010 o godz. 18:28\nO Llosie miły… Dziękuję za ten interesujący wywiad. Strasznie podoba mi się twórczość MVL i tego Nobla dawno powinien dostać. Tyle dobrego, że teraz książki MVL są w każdej księgarni bo do niedawna nie był tak łatwo dostępny.\n21 październik 2010 o godz. 11:50\nNobel dla Mistrza Wielkiej Fabuły\n8 październik 2010 o godz. 10:40\nJak usłyszałam o werdykcie, to sobie pomyślałam, że pewno już tu jest Twój obszerny komentarz i się nie pomyliłam. Mój numer 1 to zdecydowanie „Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki”.


Czym wyróżnia się Femtolasik – nowoczesność w chirurgii refrakcyjnej | aquavitalis.pl\nLaser femtosekundowy pozwala na znacznie więcej, niż standardowe rodzaje lasera używanego w chirurgii oczu. Jest o wiele bardziej precyzyjny, i dlatego bezpieczniejszy w trakcie wykonywania zabiegu oczu. femtolasik działa na niezwykle krótkich impulsach, ale na dużych częstotliwościach. Rehabilitowanie gałek ocznych trwa znacznie mniej, a ryzyko komplikacji podczas operacji jest mniejsze. Szkoda tracić samopoczucie w tak prostych wypadkach, z tej przyczyny najlepiej korzystać z sposobów polecanych przez prawdziwych ekspertów będących na bieżąco z techniką w chirurgii refrakcyjnej. Za pomocą femtolasiku można leczyć bardzo różne wady, również w stopniu zaawansowanym – przykładowo astygmatyzm albo nadwzroczność. Femtolasik to innowacyjna technologia wprowadzona i udoskonalona przez czeskich specjalistów, doktora Stodůlkę i Týnovskiego – w Republice Czeskiej chirurgia refrakcyjna stoi na niezwykle wysokim poziomie.\nJeżeli intryguje Cię ciąg dalszy ceny aparatów ortodontycznych kraków tego wpisu zachęcamy do kolejnego tekstu, który znajduje się pod poniższym linkiem. Tam rozwieją się wszelkie Twoje wątpliwości.\nObecnie jest również dostępna w niektórych gabinetach w Polsce – aby je znaleźć, można wpisać w ulubioną wyszukiwarkę stron internetowych nieskomplikowane hasło Femtolasik.\nW wypadku problemów dotyczących rozmaitych zagadnień z zakresu chirurgii refrakcyjnej niewątpliwie warto szukać informacji udostępnionych w internecie – można nie tylko poznać ogrom użytecznych informacji w temacie zalet jakie posiada Femtolasik, lecz także rozeznać się w cenach konkretnych zabiegów oraz poznać konkretne gabinety które mogą je świadczyć. Zdecydowanie warto mieć na uwadze, że eksperci (nowywzrok.pl/services/ortokorekcja/) obecnie bardzo chętnie się dzielą nabytą wiedzą i są w stanie odpowiedzieć nawet na wyjątkowo niełatwe pytania.\nChociaż zabiegi tego rodzaju nie należą do bardzo tanich, może sobie na nie pozwolić nawet przeciętnie zarabiająca osoba – koszt przeprowadzenia operacji jest adekwatny do cen ze względu na unikalną jakość zapewnianą przez ultranowoczesną technologię – współcześnie samopoczucie jest sprawą bezcenną.\nLook into note which we left at webpage below also więcej w tym serwisie about subject which is obviously fascinating for You. Do not hesitate!\nTym sposobem można także oszczędzić na komforcie, nabywanych soczewkach, szkłach i oprawkach – skutki zabiegu trwają na długo.\nPosted in Bez kategorii. Tags: chirurgia, Ryzyko, Soczewki, wady, zabiegi on Listopad 3, 2020 by admin.


Fundusze ETF: Portfelowe, Indeksowe - Opcje na iShares Ibovespa na parkiecie w Sao Paulo / Aktualności - Świat / Home\nHome / Aktualności - Świat / Opcje na iShares Ibovespa na parkiecie w Sao Paulo\nOpcje na iShares Ibovespa na parkiecie w Sao Paulo\nGiełda BM&F BOVESPA (Bolsa de Valores, Mercadorias & Futuros de Sao Paulo) w Sao Paulo zgodziła się na wprowadzenie do obrotu elastycznych opcji (flexible options) typu call i put na ETF iShares Ibovespa (BOVA11). Opcje takie pozwalają obu stronom kontraktu opcyjnego na większą elastyczność w definiowaniu jego warunków, takich jak np.: wielkość kontraktu, data wygasania lub cena wykonania (w ramach warunków określonych przez BM&F BOVESPA). Kontrakty te będą notowane na rynku derywatów OTC i mają być wykorzystywane przez instytucje finansowe przy konstruowaniu różnorodnych strategii inwestycyjnych dla swoich klientów (np. w zakresie ochrony kapitału).\nFundusz BOVA11 jest jednym z czterech ETF notowanych na BM&F BOVESPA (pozostałe to: iShares MidLarge Cap - MILA11, iShares Small Cap - SMAL11 i PIBB). Naśladuje on zachowanie głównego indeksu giełdy w Sao Paulo - Ibovespa. Na początku grudnia minął rok od wprowadzenia trzech ETF na ten parkiet (iShares Ibovespa, iShares MidLarge Cap oraz iShares Small Cap). W tym okresie zawarto na tych tych instrumentach 39,2 tys. transakcji, zaś wartość obrotu wyniosła 3,8 mld BRL (reali brazylijskich). BOVA 11 jest zdecydowanie najpopularniejszym instrumentem - jego udział w całkowitym obrocie funduszami typu ETF na BM&F BOVESPA wyniósł 83,8% (w sumie 38,8 tys. transakcji).


Dzosefinn's Books: [#05] Konkurs – Życzenia Na Święta\nTak, to właśnie to od jakiegoś czasu dla Was przygotowywałam. Pierwotnie miał mieć on inną formę, ale życie i inne zawirowania losowe sprawiły, że jest taki, a nie inny :). Ale do rzeczy.\nKażdy lubi dostawać prezenty (szczególnie książki, nie? ;)), ale równie wielką frajdę sprawia ich przygotowywanie, to znaczy: wymyślanie, kupowanie - ewentualnie tworzenie ich własnoręcznie, pakowanie w te bajeczne papiery z motywami świątecznymi oraz na samym końcu – dawanie ich i patrzenie na reakcję obdarowanego. Ja to kocham, mam nadzieję, że Wy także ;)\nKonkurs, z którym do Was dzisiaj przychodzę jest bardzo świąteczny, ale nagroda-prezent, trafi do zwycięzcy dopiero po nowym roku. Osoba ta będzie miała przedłużone Boże Narodzenie ;).\nNagrodą jest po prostu prezent-niespodzianka, do którego oprócz książek-niespodzianek dorzucę troszkę świątecznych dodatków i słodyczy, które umilą rozkoszowanie się lekturą w te zimowe wieczory ;)\nZadaniem Waszym jest po prostu napisanie życzeń do osoby, która Cię zraniła, skrzywdziła lub rozczarowała.\nCzas macie do końca 2015 roku, czyli do 31 XII 2015.\nMoże się okazać, że wybiorę także kilka wyróżnień, które również obdaruję jakimś małym upominkiem. ;).\nTeraz zasady w pigułce:\n2. Nagrody sponsoruje Dzosefinn oraz wydawnictwo Novae Res.\n3. Konkurs trwa od 16.12.2015 do 31.12.2015.\n5. Zadaniem uczestnika jest napisanie życzeń świątecznych do osoby, która Cię zraniła, skrzywdziła lub rozczarowała. Oczywiście zgłoszenia przyjmowane są pod niniejszym postem.\n♦ adres e-mail\n6. Nadesłane prace będą oceniane przeze mnie, oraz moje doradczynie. Decydujący głos oczywiście należy do mnie.\n8. Zwycięzcę o wygranej poinformuję drogą elektroniczną.\n9. Laureat ma 5 dni na przesłanie danych do wysyłki. W przypadku braku kontaktu zostanie wyłoniony inny zwycięzca.\n10. Nagroda zostanie wysłana do dwóch tygodni od otrzymania danych korespondencyjnych.\nZatem do dzieła moje kruszynki! Powodzenia!


Kupno komputera – nowy czy używany? - Serwis i naprawa komputerów Kupno komputera – nowy czy używany? - Serwis i naprawa komputerów\n18 września 2016 - Komputery używane\nNa portalach ogłoszeniowych bardzo często można spotkać się z propozycją sprzedaży używanych komputerów bądź laptopów. Cena wydaje się być atrakcyjna, parametry sprzętu również niczego sobie, ale tak na prawdę problematyczny okazuje się być fakt, że wcale nie jesteśmy pewni tego, czy na pewno chcemy mieć komputery używane. Może lepiej zainwestować w nowy i mieć jakąś gwarancję, nie martwiąc się, że po upływie zaledwie kilku tygodni konieczna będzie inwestycja w jakieś poważne naprawy serwisowe, które finalnie sprawią, że komputery używane nie będą aż taką atrakcyjną ofertą?\nNa to pytanie większość kupujących stara się znaleźć jakąś racjonalną odpowiedź, co jak się okazuje nie jest takie proste. Obydwa rozwiązania mają zarówno swoje wady i zalety. Tak na prawdę decydujący głos ma tutaj budżet, bo nie jest żadną nowiną, że komputery używane będą znacznie tańsze, niż ich nowe, salonowe odpowiedniki.\nJak dokonać transakcji komputera?\nWarto pamiętać, że przed podjęciem decyzji o transakcji z prywatną osobą można spróbować się porozumieć i poprosić o możliwość oddania sprzętu w ręce wybranego przez siebie, obiektywnego specjalisty, który sprawdzi czy komputer działa i nie ma obawy przed jakimiś poważnymi usterkami technicznymi. Dobrze też odwiedzić serwis w celu przetestowania sprzętu. Jeśli wszystko będzie w porządku to taką transakcję warto zawrzeć, o ile oczywiście cena nie jest przesadzona. Wartość używanego sprzętu nie powinna przekraczać jakichś siedemdziesięciu procent wartości nowego modelu. O finalnej cenie zawsze decydować musi stan komputera, w tym również jego estetyka. Zarysowany ekran, luźne zawiasy w przypadku laptopa, czy wytarte klawisze nie prezentują się najlepiej i mogą świadczyć o tym, że sprzęt niestety swoje już przeżył i nie posłuży zbyt długo. Często w sieci można natknąć się na prawdę na dobre oferty, z których warto skorzystać, aby móc cieszyć się nowym, upragnionym komputerem nie obciążając zanadto domowego budżetu. Najważniejsze jest jednak sprawdzenie kilku czynników i nie podejmowanie pochopnych decyzji, które niestety zwykle nie kończą się dobrze.\nTagi: używane komputery


Zarejestruj się | Moje konto Użytkownicy online: 35\nStrona główna » Miksery » Pioneer DJM-900 NEXUS Wyszukiwanie zaawansowane\n1590 Pioneer DJM-900 NEXUS 5852.85/7199.00 PLN\nMikser Pioneer DJM-900 NEXUS\n4-kanałowa 96kHz/24-bitowa karta dźwiękowa transmituje wszystkie sygnały audio bez strat w jakości dźwięku – a będąc certyfikowanym przez Traktor Scratch, DJM-900 Nexus oferuje dodatkowo funkcję DVS control. DJ może podłączyć przewód USB i sterować oprogramowaniem Traktor z Timecode CD i/lub vinyl, bezpośrednio z poziomu miksera.\n6 studyjnej jakości funkcji Sound Color FX oferuje więcej możliwości niż dotychczasowe 4, dodając występom dodatkowego wymiaru. Dedykowany procesor FX dla każdego z 4 kanałów jeszcze podnosi i tak już wysoko zawieszoną poprzeczkę. Odświeżona sekcja Beat Effects oferuje 5 nowych efektów, rewolucyjny poziom kontroli oraz łatwość obsługi Pioneer, które zdystansują jakiekolwiek inne systemy.\nNowy wbudowany X-Pad umożliwia natychmiastowe korzystanie za pomocą jednego palca z funkcji Beat Effects. Użytkownicy CDJ-2000 i CDJ-900 mogą skorzystać przycisku Quantize na DJM-900 Nexus w celu dopasowania wszystkich nowych efektów do Beatgrid odtwarzacza.\nRozkład DJM-900 Nexus to najbardziej intuicyjny system w branży, najszerzej stosowany i oferujący największe pokłady kreatywności. Możliwości połączeniowe typu plug-and-play z oprogramowaniem zapewniają szybkie przejścia, co w rezultacie sprawia że jest to mikser następnej generacji, przygotowany na profesjonalne stanowiska DJ-skie.\nUżytkownicy CDJ-2000 i 900 mogą skorzystać z przycisku Quantize w celu dopasowania efektów do Beatgrid odtwarzacza.\nSound Color FX Funkcja zaprojektowana w celu przeniesienia studyjnej jakości dźwięku i tricków w stylu sekwensera do klubu, a sześć nowych efektów zamienia kreatywne wizje w rzeczywistość za obróceniem pokrętła. Oprócz podstawowych FILTER i CRUSH, DJM-900 Nexus oferuje cztery nowe efekty.\nBardzo popularny Noise został zapożyczony na życzenie z DJM-2000. Nowy i atrakcyjny Space reverb oferuje górno i dolno przepustowy przepływ atmosfery dla każdego kanału. Nowe Dub Echo również oferuje górno i dolno przepustową kontrolę nad nowym efektem opóźnienia taśmowego. Gate/Comp przeniesie Twoją muzykę na same szczyt lub doładuje ją płynnie łącząc w jeden miks drastycznie różne produkcje.\nOdświeżona sekcja Beat Effects oferuje całkiem nowy poziom kontroli Oprócz 6 niezwykle prostych w obsłudze funkcji Color FX na każdym kanale, funkcja Beat Effects z możliwością przyporządkowania do kanału oferuje całkiem nowy poziom kontroli – zapewniając większą niezawodność i kreatywność ekstremalnie skomplikowanego przetwarzania. Poznaj nowy interfejs sterowania:\nrekordbox™ Quantize odbiera dane Beatgrid za pośrednictwem połączenia ProDJ Link. Wystarczy podłączyć DJM-900 Nexus do sieci i kompatybilny odtwarzacz serii CDJ przesyła dane w czasie rzeczywistym dotyczące BPM oraz pozycji beatu do efektów, nawet podczas regulacji i zmiany wysokości tonu miksu! Oprócz przycisków Beat, które zmieniają timing, intuicyjny czujnik dotykowy X-Pad jednocześnie pozwala na stosowanie funkcji Beat Effects, regulując jednocześnie takie parametry, jak filtr Reverb, Roll time i Phaser LFO - przy pomocy jednego palca!\nNowym podejściem do funkcji Filter, Phase i Flanger jest podwójny LFO. LFO1 jest sterowany przyciskami Beat, a LFO2 wyraża dodatkowy czynnik drżenia przy pomocy X-Pad. Nowe wysokiej jakości Efekty dla cyfrowej generacji Obejmują one Reverb, Spiral, Slip Roll, Melodic i Midi LFO.\nFunkcja Pro DJ Link wzmacnia osiągi DJM-900 Nexus to kolejny system z rodziny Pro DJ Link umożliwiający połączenie LAN oferując nowe, rewolucyjne funkcje: Now On Play, Beat Effects i Cue Link.\nPełna kompatybilność z oprogramowaniem TRAKTOR™ Użytkownicy programu TRAKTOR™ mogą podłączyć swój komputer do miksera przez USB na górnym panelu urządzenia w celu uzyskania bezpośredniej transmisji sygnału z 4 odtwarzaczy Traktor i możliwości korzystania ze wszystkich efektów.\nZaawansowana konstrukcja w celu zapewnienia precyzji odtwarzania z różnych źródeł dźwiękowych DJM-900 Nexus wyposażono w te same, wysokiej jakości obwody wejść/wyjść audio, co DJM-2000.\nNowe suwaki kanałów Nowa technologia suwaków sprawi, że DJM-900 Nexus jest jeszcze wytrzymalszy i bardziej niezawodny.\nNumark M101 USB 308.13/379.00 PLN\nRH Sound DJ-810


ROKOSZ - Gospodarstwo Turystyczne Ropica Górna - Noclegi.pl\nRopica Górna >\nDomek drewniany Ropica Górna >\nROKOSZ - Gospodarstwo Turystyczne Ropica Górna\nRopica Górna 55 , Ropica Górna (Polska)\nROKOSZ - Gospodarstwo Turystyczne Ropica Górna ×\nOferujemy przytulne i komfortowe pokoje z łazienkami w domu przeznaczonym wyłącznie dla Gości. W sumie dysponujemy 15 -ma (16 z dostawką) miejscami noclegowymi w pokojach 2, 4 (typu studio 2+2) i 5 (2+3) osobowych. Do dyspozycji Gości oddajemy także salon z kominkiem oraz dobrze wyposażoną kuchnię, oraz jadalnię z piłkarzykami.\nUdostępniamy tereny za domem, z placem zabaw dla dzieci, miejscem na grila i ognisko, zejściem do rzeki Sękówki. Zadaszone miejsce na grilla w kamiennej chacie. Proponujemy wyżywienie na życzenie (oferujemy sprawdzoną kuchnię domową). Na miejscu można wypożyczyć rowery i narty.\nBeskid Niski idealnie nadaje się do uprawiania wszelkiego typu turystyki letniej i zimowej, jak również spokojnego wypoczynku na łonie natury. Bogata historia tych ziem pozostawiła wiele pamiątek wartych ujrzenia (skanseny, drewniane świątynie (wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO) i domy, zabytkowe cmentarze, ślady po wsiedlonych wsiach).\nNa terenie obiektu znajduje się kamienna chyża (tak nazywa się dawne łemkowskie domostwo, gdzie część mieszkalna łączyła się z tą dla zwierząt).\n• oświetlone wyciągi narciarskie na Magurze Małastowskiej i Małastowie, (nowoczesny krzesełkowy\nwyciąg narciarski o przepustowości ponad 2000 osób na godzinę - Ski Park Magura), w planie\npokrycie igielitowe umożliwiające całoroczne zjazdy.\n• rzeka Sękówka (100 m) - wieczorem można wybrać się na "bezkrwawe łowy" i poobserwować\n• Magurski Park Narodowy,\n• rezerwat skalny Kornuty,\n• dla miłośników kultury - Szlak Architektury Drewnianej oraz wiele śladów bogatej historii\n(skanseny, zabytkowe cmentarze, opuszczone łemkowskie wsie, pola bitewne),\n• blisko do Słowacji (perła architektury Bardejov, Bardejowskie Kupele), Wysowej, Gorlic, Biecza,\nSzymbarku, Grybowa, Dukli, Wapiennego, Stróży, Krynicy itp.\nOcena ROKOSZ - Gospodarstwo Turystyczne Ropica Górna to 9.5 na 10, oparta na recenzjach 4 gości.\nSylwester - rodzina z większym dzieckiem\nArtur Bator - rodzina z większym dzieckiem\nBarbara i Krzysztof - rodzina z większym dzieckiem\n« Więcej obiektu w Ropica Górna\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez ROKOSZ - Gospodarstwo Turystyczne Ropica Górna


DZIELNY PIOTREK: komplikacje w leczeniu\nW CZD mimo wielu pacjentów dość szybko podłączono Piotrkowi kroplówkę. Zdobył przy tym kolejne elementy błyszczącej zbroi: spodnie i hełm.\nNiestety po kilkunastu minutach zaczął źle się czuć. Piotrek krzyczał i skarżył się na ból brzucha. Po chwili pojawił się męczący kaszel, wysypka na całym ciele, obrzęk warg, śluzówki nosa. Zaczął wkładać ręce do buzi i mówił, że coś tam przeszkadza (myślę, że puchł język). Pielęgniarki reagowały szybko: lek odłączono, podano odpowiednie środki i po 10 minutach Piotrek wyglądał i czuł się dużo lepiej. Już poprzednim razem wyczulano nas, by obserwować dziecko w czasie podawania kroplówki, bo w okolicach siódmej-ósmej dawki karboplatyny często dochodzi do ujawnienia się alergii na ten lek . Właśnie to wg lekarzy nastąpiło. Efekt jest taki, że lek trzeba zmienić na inny o nazwie cisplatyna.\nJadę z Piotrkiem w najbliższy czwartek znów do Warszawy na pierwszą dawkę tej cisplatyny. Zaletą jest, że nie powinna uczulić. Natomiast jest gorzej tolerowana (wymioty itp.), ma więcej możliwych skutków ubocznych (np. może dawać powikłania neurologiczne, uszkodzić nerki, słuch) stąd wymaga tzw. płukania. Czyli po dwóch godzinach podawania leku następuje 24 godziny podawania kroplówek usuwających go. Czy też eliminujących jakieś toksyczne produkty rozpadu komórek - nie do końca to rozumiem, będę musiał dopytać. W każdym razie każdorazowo dochodzi kolejny dzień pobytu w Warszawie.\nMało tego: czasem na oddziale dziennym brak jest miejsc i wtedy będą nas kładli na oddział szpitalny, co oznacza 3-dniowy pobyt w CZD. Tłumaczenie "Takie mamy procedury" rozumiem tak, że pewnie finansowo fundusz nie pokryje pobytu szpitalnego poniżej 3 dni, stąd dochodzi dodatkowy dzień "obserwacji" przed podaniem chemii na oddziale szpitalnym. Bo jakoś na dziennym bez tej "obserwacji" się to odbywa, więc raczej nie chodzi o względy medyczne.\nPlan jest taki, że będziemy ruszać w czwartek i nocować jak dotąd jedną noc w przyszpitalnym hoteliku. W piątek rano będziemy (też jak dotąd) rozpoczynać całą tę kołomyjkę z badaniami, oględzinami lekarza, czekaniem aż z apteki przyjdzie lek, czekaniem na leżaku aż lek zostanie podany. A potem czeka nas kolejna doba tego płukania, kiedy to Piotrek będzie przypięty do pompy kroplówkowej. Czyli w sobotę po południu będziemy ruszali do Wrocławia. Chyba, że trafimy do szpitala - wtedy wszystko się o dzień przesuwa i we Wrocławiu będziemy w niedzielę wieczorem.\nJuż wiemy, że mają w tej chwili dużo przyjęć i jest spora szansa, że zaczniemy od tego dłuższego schematu. Magda bardzo chciałaby też jechać, ale szkoda nam Bogumiła. Niby dobrze znosi rozłąkę, ale po powrocie ignorował nas do następnego dnia. Jakby chciał pokazać: "Zostawiliście mnie, ale ja sobie radzę, nie potrzebuję was". Dlatego nie chcemy w tak krótkim czasie znów mu fundować rozłąki. Jakoś sobie damy we dwóch radę - zwłaszcza, że oddział jest przystosowany do tego, by rodzice nocowali. Jest też aneks kuchenny itp. - resztę rozpoznam na miejscu, bo dotąd się nie interesowałem tym zapleczem skoro spędzaliśmy na oddziale parę godzin.\nProsimy gorąco o modlitwę, aby Pan Bóg ochronił Piotrusia przed skutkami ubocznymi nowej chemii, by synek dobrze zniósł to ponad 24 godzinne uwiązanie przy kroplówce, o apetyt dla niego i siłę dla nas. Z góry bardzo dziękujemy Kochani!!!!\nZe złotych myśli Piotrusia: "Zobaczyłem, że będę długo żył... Pan Bóg mi powiedział, że wszyscy razem pójdziemy do nieba".\nA przed zaśnięciem po powrocie z Warszawy powiedział do Magdy: "Mamo, opowiedz mi o tym panu, którego wsadzili do pieca" (chodziło mu o historię trzech młodzieńców wrzuconych do rozpalonego pieca z księgi Daniela rozdział 3, którą kilka tygodni temu mu opowiedziałem). Mocno poruszyła nas ta prośba Piotrusia. Uświadomiliśmy sobie, że historia trzech młodzieńców jest po trosze naszą historią. Znajdujemy się w piecu utrapienia i próby i nie pozostaje nam nic innego jak śpiewać pieśń uwielbienia i ufać.\nJak Szadrach, Meszach i Abednego.\nBłogosławieństwa Bożego na każdy dzien\nAnonimowy 6 stycznia 2014 03:50\nPrzechodziłam przez to z synem,nie powiem ze było lekko,ale da się wytrzymać.Ostatnie kursy z cisplatyną ( między innymi) przeleżał,proście lekarza o wszsytkie mozliwe leki przeciwwymiotne.Z tymi uszkodzeniami to sporadyczne przypadki,nie ma co martwić sie na zapas,płukać nerki-podadzą w kroplowce-ale i duzo pić,chociaż po łyczku.Trzymam kciuki. Z modlitwą\nAnonimowy 6 stycznia 2014 04:39\nBardzo poruszył mnie dzisiejszy wpis. Życzę Wam dużo siły. Jestem z Wami myślami.\njulian berdowski 6 stycznia 2014 07:26\nja dopiero od niedawna śledzę historię piotrusia zachęcił mnie do tego Mietek Taras swoim wpisem na Fb. Nie powiem żebym był osobą modlącą się na co dzień . Ale jeżeli wy którzy znosicie co dzień tyle bólu prosicie o modlitwę będę myślami między Piotrusiem Bogiem a mną . I myślę że taki rodzaj modlitwy też pomoże\nMichal Nowak 6 stycznia 2014 13:13\nzaglądam do was... opowiem Jezusowi...\nAnonimowy 7 stycznia 2014 09:05\nMy również modlimy się codziennie za Piotrusia.Życze Wam wiary,miłósci i wytrwałosci.\nAnonimowy 7 stycznia 2014 12:46\nTrzeba nam modlić się za Piotrusia za wstawiennictwem Służebnicy Bożej Aleksji González-Barros http://www.alexiagb.pl/index.html\nola_g 8 stycznia 2014 22:33\nObiecuję modlitwę, życzę Bożego błogosławieństwa, spotkania Bożych ludzi i łagodnego przechodzenia chemii


Omar Sangare: "monodram jest jak profil na Facebooku" - Czwórka - polskieradio.pl\nFestiwal monodramu United Solo znów zawita do Polski. - To okazja, żeby zobaczyć, czym ekscytują się widzowie na Manhattanie - mówi Omar Sangare.\nCo warto zobaczyć na United Solo Europe? (Czwórka/Stacja Kultura)\nZdaniem Omara Sangare monodram jest formą, która daje szansę indywidualną prezentację osobowości Foto: PAP/SZYMON PULCYN\nDyrektor artystyczny festiwalu podkreśla, że to jedna z najpopularniejszych obecnie form artystycznego wyrazu. - Monodram świetnie wpisuje się w ducha naszych czasów - mówi. - Media społecznościowe kreują budowanie wizerunku indywidualnego. Podobnie mają artyści występujący na scenie.\nUnited Solo odbędzie się w dniach od 15 do 21 czerwca w warszawskim Teatrze Syrena. Gość Czwórki przedstawia szczegółowy program tegorocznej edycji United Solo Europe, opowiada o najpopularniejszych spektaklach na Manhattanie, zdradza także, co robi w teatrze Row, który znajduje się w epicentrum światowej rozrywki.\nGość: Omar Sangare (aktor, dyrektor artystyczny festiwalu United Solo Europe)


Mediana dnia, w którym liczba neutrofilów przekroczyła 1000 na milimetr sześcienny, wynosiła 22 dzień w grupie leczonej CSF granulocytów i 34 dzień w grupie kontrolnej. Ponieważ większość pacjentów otrzymała kolejny cykl chemioterapii mielosupresyjnej po 40-dniowym okresie badania, skumulowany odsetek pozostał taki sam nawet po 40 dniach. Odzyskiwanie liczby leukocytów do ponad 1000 na milimetr sześcienny było również znacznie szybsze w grupie leczonej CSF granulocytów (P = 0,0004 w uogólnionym teście Wilcoxona)...\nZałożono, że rzeczywiste ceny sprzętu i materiałów zużywanych przez lekarzy są w przybliżeniu takie same w obu krajach; przyjęto zatem, że współczynnik wynosi 1,0. Obliczyliśmy stosunek ceny dla wszystkich zasobów jako średnią ważoną wydatkami współczynników dla czterech kategorii, stosując średnią wag amerykańskich i kanadyjskich. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej stanowi ważną pozycję wydatków dla lekarzy amerykańskich, ale ich kanadyjscy koledzy nie ponoszą podobnych kosztów; szacunki koszt...\nCiężkie działania niepożądane odnotowano u 29 z 76 pacjentów z umiarkowaną chorobą w grupie prednizonowej (38 procent), w porównaniu z 25 z 77 pacjentów z umiarkowaną chorobą w grupie miejscowego kortykosteroidu (32 procent, p = 0,46) . Ciężkie działania niepożądane obserwowano u 51 z 95 pacjentów z rozległymi schorzeniami w grupie doustnie prednizon (54 procent), w porównaniu z 27 z 93 pacjentów z rozległymi chorobami w miejscowej grupie kortykosteroidów (29 procent, p = 0,006). Spośród 10 pacjentów z rozleg...\nW przypadku czerniaka złośliwego skóry grubość guza w milimetrach jest obecnie powszechnie uznawana za najważniejszy czynnik przewidujący rokowanie i przeżycie...\nNajnowsze zdjęcia w galerii nietolerancja pokarmowa test nfz :\nplastry do depilacji twarzy rossmann\nhttp://www.dobry-komin.net.pl 751#uwarunkowanie genetyczne , #ciasteczka owsiane bez mąki i cukru , #zmiany skórne u dzieci zdjęcia , #chleb orkiszowy składniki , #serial przyjaciele po angielsku , #dieta spalająca tłuszcz z brzucha , #rozciąganie odcinka lędźwiowego , #seksoholik leczenie , #zapalenie krtani u niemowląt , #rossmann zdjęcia od ręki ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - nietolerancja pokarmowa test nfz