Forum World of Tomb Raider :: Zobacz temat - Humor cz. 2\nHumor cz. 2\nWysłany: 20-12-2008, 17:33 Humor cz. 2\nOk na dobry początek:\nWysłany: 21-12-2008, 11:17\nDla tych którzy w święta sie nudzą i nie mają co robić\nStrona raczej dla tych którzy lubią kombinować\nWysłany: 21-12-2008, 12:14\nI żeby nie było, że wcześniej nie ostrzegaliśmy:\nNIE ZAMIESZCZAJCIE TUTAJ LINKÓW DO FILMÓW/OBRAZKÓW/ANIMACJI/CZY INNYCH PIERDÓŁ, KTÓRE KAŻDY JUŻ WIDZIAŁ; POZA TYM WSZYSTKIE WIADOMOŚCI, PISANE W CELU NABICIA SOBIE LICZNIKA POSTÓW (np. przez wysyłanie pierwszego lepszego kawału znalezionego w sieci) , BĘDĄ USUWANE.\nWystarczy, że poprzednia część tematu została niesamowicie zaspamowana przez wrzucanie linków do filmików na YouTube, które wszyscy widzieli n lat temu.\nWysłany: 21-12-2008, 13:25\nPolska parodia Tomb Raidera. Oczywiście, to nie jest tylko ten jeden filmik. Jeśli jednak już to wszyscy widzieli, to przepraszam.\n[ Komentarz dodany przez: Jerrem_Y: 21-12-2008, 16:17 ]\nKomentarz dodany przez Ceza rok temu WCALE nie mówi sam za siebie\nWysłany: 21-12-2008, 18:41\nNie ma to jak mój pan od WF ^^ Ostatnio opowiedział nam taki dowcip:\nOdszedł Kalwin, pozostał kalwinizm...\nOdszedł Stalin, pozostał stalinizm...\nOdeszła Ona, pozostał\nWysłany: 21-12-2008, 19:52\nA skąd niby mogłam wiedzieć, że to ta sama osoba? No i nie zwracałam wcale uwagi na nicki, tylko na komentarze. Poza tym, ja rok temu jeszcze nie zaglądałam do Humoru, więc nie wiem, co było, a co nie. A przeczytanie tego wszystkiego zajęłoby z tydzień.\nDobra, więcej nie dam się sprowokować.\nWysłany: 22-12-2008, 11:31\nW oczekiwaniu na prawo jazdy (które zapewne nie dotrze ze stolicy przed Wigilią i Nowym Rokiem) przeszukuję sobie przepastne humorystyczne samochodowe zasoby youtube'a i oto co znalazłam\nBlond tankowanie w wersji ciemnowłosej, czyli tzw. sztuczna inteligencja (ale spoko, sama jestem blondynką)\nPS. Wiem, że filmik jest stary, ale może nie wszyscy widzieli. Jeśli się mylę, to pokornie proszę o wybaczenie\nOkładka "Hard Candy" bardzo mi się nie podobała, dlatego poddałem ją drobnemu liftingowi... OBECNA WERSJA , według mnie, wygląda zdecydowanie korzystniej. ^^\nWysłany: 27-12-2008, 14:09\nJako że zbliża się sylwester, po którym zapewne nastąpi masa szczęśliwych powrotów do domów, zamieszczam to oto foto, trochę ku przestrodze dla wielbicieli komunikacji miejskiej.\nI nasuwa się pytanie > WTF??\nWysłany: 27-12-2008, 19:45\nFragment programu prezentującego nietypowe sytuacje w sporcie\n1 : 44 - WTF?\nI tak jeszcze śmieszne momenty z Pekinu:\nMój znajomy odmawiał modlitwę. Biedak speszył się nie wiedząc co palnął, gdy wszyscy parsknęli śmiechem:\n"Ojcze nasz, [...] bądź wola Twoja, jako tako w niebie jak i na ziemi[...]"\nWysłany: 01-01-2009, 13:00\nKontynuując wątek religijny, swojego czasu byłem lektorem w kościele. Pewnego dnia czytanie czytał mój kumpel. Chłopina tak się zdenerwował po podejściu do ambony, że zamiast przeczytać "Czytanie z Listu do Galatów" powiedział "Czytanie z Listu do Galotów". Na kościele nie wiele osób się zorientowało co się stało, ale ja, inni ministranci i nawet ksiądz nie mogliśmy się powstrzymać.\nWysłany: 02-01-2009, 17:00\nto ma być kiedyś w Polsce\nWysłany: 04-01-2009, 12:14\nWysłany: 05-01-2009, 18:40\nFreddie Frinton - Dinner for One\nWysłany: 05-01-2009, 20:48\n2 screeny z portalu www.nasza-klasa.pl\nUWAGA SCREEN PONIŻEJ TYLKO I WYŁĄCZNIE DLA DOROSŁYCH\nJa sam odkryłem chwilę temu, mam nadzieje, że takich jeszcze nie było:\nLara Croft Saves Youtube:\nKaty Perry - I kissed a girl parody (by Venetianprincess)\nWysłany: 05-01-2009, 22:24\nżeby zmyć przykre wrażenie fujary dam milusiego koteczka\nWysłany: 06-01-2009, 20:12\nWrzucę to tutaj jako kontynuacje naszo-klasowych bzdurnych fot, chociaż nie ma tutaj absolutnie niczego z czego powinniśmy się śmiać.\nPrzypomnę tym, którzy nie są z Wielkopolski albo nie uważali na historii i mogą nie wiedzieć. Ten Pan, który swoją drogą reprezentuje moje byłe liceum stoi na na pomniku dwóch żołnierzy wzniesionego ku pamięci Powstania Wielkopolskiego.\nKażdy pewnie ma swoje odczucia i reakcje na widok tego zdjęcia, ja osobiście jestem zniesmaczona, oburzona i... zawstydzona.\nWysłany: 06-01-2009, 20:41\nOglądając jakieś tam syfy na axn natrafiłam na jakiś raport. Kreacja całkiem poważna, krótkie wywiady, liczne zdjęcia i nagrania. Tylko temat bzdurny jak nie wiem co. Początkowo myślałam - o co chodzi?!?! co to ma niby być? Matko!... i śmiech\nCzyli jak można się naśmiewać z ludzkiego absurdu: The Kensington Report.\nMyślenie powoduje raka:\nMłodzież używa komputerów do kontroli mózgów:\nGwiazdy są właściwe nadludźmi\nPies: przyjaciel czy wróg?\nW topicu "rasizm" zamieściłam kolejny filmik ale cii\n[ Komentarz dodany przez: Jerrem_Y: 06-01-2009, 20:44 ]\nTo ja chyba za dużo myślę\n[ Komentarz dodany przez: Mr Macphisto: 06-01-2009, 20:46 ]\nWysłany: 06-01-2009, 23:19\nBoskie, boskie, boskie !!!111oneeleven\nWysłany: 09-01-2009, 11:35\nZdażyło się to przed chwilą na lekcji systemów operacyjnych. Mowa była o DOSie ale zeszło na XP w wersji 64 - bitowej. Nauczyciel skomentował to tak: "Z tym systemem jest jak z dziewicą po studiach: wszyscy słyszeli ale nikt nie wiedział". Kilka chwil potem do owego nauczyciela przyszła jakaś uczennica. W tym momencie cała klasa w śmiech (nauczyciel też). Dziewczyna trochę się zmieszała - nie wiedziała o co chodzi. Potem do klasy weszła jakaś sekretarka (raczej nie młoda). Teraz cała klasa dusiła się ze śmiechu.\nJakieś 10 min później nauczyciel wysłał kolegę z dziennikiem do pani, która miała lekcję z inną klasą. Kiedy kolega wrócił nauczyciel spytał się czy były jakieś dziewice. Kumpel odpowiedział: "Nie sprawdzałem". Nie muszę mówić co się działo w klasie\nWysłany: 09-01-2009, 15:47\nChyba nie załapałem?\nWysłany: 09-01-2009, 16:08\nBo tu nie ma czego łapać. Po prostu kiedy ta dziewczyna weszła do klasy wszyscy pomyśleli o tej "dziewicy po studiach". Tylko tyle wystarczyło żeby wszyscy zaczęli się śmiać.\nWysłany: 09-01-2009, 16:20\nNo widzisz, a nam potrzeba czegoś więcej\nTego typu historyjki są mało śmieszne, jak się o nich czyta, więc następnym razem daruj sobie.\nWysłany: 09-01-2009, 17:10\nWczoraj na lekcji informatyki pani zrobiłam małą prezentację, stała i pokazywała laserem, kiedy chciała usiąść krzesło jej odjechało i rąbnęła z hukiem na ziemię. Cała klasa panicznie się śmieje a nauczycielka na głoś: "Pieprzone krzesło", wyszła z sali i przyniosła sobie krzesło z pokoju nauczycielskiego. Powiedziała że cały czas się albo przewraca albo odjeżdża, i że już nie wie co z nim zrobić .\n[ Komentarz dodany przez: e_g: 09-01-2009, 17:50 ]\nStrona wygenerowana w 0.697 sekundy. Zapytań do SQL: 11


Palmy w Będzinie (Górny Śląsk)\nKwiecień 06, 2020, 13:52:59\nAutor Wątek: Palmy w Będzinie (Górny Śląsk) (Przeczytany 72822 razy)\nOdp: Palmy w Będzinie (Górny Śląsk)\n« Odpowiedź #225 dnia: Maj 13, 2018, 00:32:57 »\nBawoli, to co żyje nie zostało wystawione na mróz. Ani kordylina, ani olenader, ani parajubaea. Ta ostatnia rok temu trafiła do gruntu i jestem bardzo ciekawy jak będzie sobie radzić. Na razie widzę tyle, że rośnie. Gwoli ścisłości przypomnę, że w gruncie ma kabel grzejny 80 W.\nNa razie muszę powoli ogarnąć cały bajzel koło domu - to jest absolutny priorytet.\nJeśli chodzi o nowe nasadzenia to prawdopodobnie urządzę jakąś rabatę wzdłuż tarasu. Może posadzę wreszcie kliwie, limetkę.\nPalm na razie nie planuję sadzić, chyba, że jakieś małe (mój doniczkowy Rhapidophyllum hystrix?). Jeśli chodzi o duże to chcę zobaczyć jak uszkodzone przez mróz rośliny będą sobie radziły.\n« Odpowiedź #226 dnia: Lipiec 01, 2018, 01:43:02 »\nTen kąt wygląda niezmiennie dobrze.\nNiezmiennie martwi mnie jednak szorstkowiec "Chudy". Niby wypuszcza liście, ale wciąż nie mają one odpowiednio zielonej barwy. W tym roku nie kwitł.\nKarłatki rosną dobrze, inne rośliny też ładnie się rozrosły.\nJak widać na zdjęciu, Pinus pinea, jak każda ciepłolubna roślina, pochyla się na południe.\nBrahea armata w ostatnim dniu czerwca 2018 oraz prezentacja jej kłodziny, która od czasu posadzenia ładnie spęczniała.\nJestem z tej palmy naprawdę zadowolony. Niedawno, co słabo widać na zdjęciu, dokonałem niewielkich zmian w tym kąciku: przesadziłem niebieską krzewinkę Andromeda polifolia 'Blue Ice', dosadziłem kwitnącą na niebiesko ostróżkę (niska odmiana) oraz również kwitnącą na niebiesko cykorię podróżnik.\nParajubaea torallyi. Zdjęcia wykonane 29 maja.\nRośnie, ale "szału nie ma". Widoczna na zdjęciu "dzida" pomimo bardzo sprzyjającej czerwcowej aury oraz kabla w gruncie nie wyrosła jeszcze na pełnowymiarowy liść.\nMoja najstarsza kordylina Red Star, poza rozpoczęciem "odbudowy" czupryny wypuściła kilka odrostów od pnia.\nCześć z nich zmarniała, pojawiły się inne. Sam jestem ciekawy ile z nich finalnie zdoła się uformować w kolejne "głowy".\nKordylina Salsa zdecydowała się wypuścić jeden odrost, pomimo iż zimą nie zaznała żadnych przykrości.\nButia eriospatha i jej otoczenie.\nPlanuję wykopać rosnące w pobliżu juki, a na ich miejsce przesadzić oliwkę wraz z rozmarynem.\nByć może znajdzie się tam i miejsce dla kuflika na pniu, którego okazyjnie kupiłem w Obi.\n« Odpowiedź #227 dnia: Lipiec 01, 2018, 02:56:11 »\nWygląda to całkiem nieźle,\nrozumiem, że armata ma grzany korzeń.\nNie jest królową szybkich liści. W tym sezonie zostawię w gruncie i spróbuję porównać z rozwojem twojej.\n« Odpowiedź #228 dnia: Lipiec 01, 2018, 09:05:49 »\nPowoli wszystko rozwija się, rozrasta, wraca do życia.\nW niektórych miejscach jakby za gęsto (choć sam też gęsto sadzę), np. pinia, bambusy i karłatki.\nKarłatki zresztą dobrze wyglądają. Parajubaea arcyciekawa, potrzebuje czasu (i ciepła).\nCzy Chudemu mogły przemarznąć korzenie zimą 2016/17?\n« Odpowiedź #229 dnia: Lipiec 22, 2018, 01:18:44 »\nArundo, owszem Brahea armata ma grzane korzenie (kabel 50 W), podobnie Butia eriospatha oraz Parajubaea torallyi (te mają kabel 80 W).\nAndres, może na zdjęciu wygląda za gęsto, ale w rzeczywistości (przynajmniej według mnie) wygląda dobrze.\nZ Phyllostachys bissetii problem jest o tyle, że w ubiegłym sezonie 2017, kiedy to po styczniowym -30 C przemarzły wszystkie ówczesne pędy, to wszystkie nowo wytworzone były cienkie, wiotkie i pokładające się.\nCzy Chudemu mogły przemarznąć korzenie? Hmm... raczej wątpię. Zawsze na ziemi układam ze dwa okręgi z końcówki kable grzejnego.\nTymczasem w dniu 21 lipca anno domini 2018 postanowiłem posadzić do gruntu trzy małe szorstkowce. I żeby było ciekawiej - w kępie.\nJeden to nn. szorstowiec (prawdopodobnie najzwyklejszy fortunei, odmiana „mix europejski”), następnie szorstkowiec odmiana „Bułgar” oraz Trachycarpus ukhrulensis.\nRośliny te miałem od wielu lat, męczyły się w doniczkach, w zasadzie nie rosły. Jako ciekawostkę mogę przypomnieć, iż wspomniany wyżej Trachycarpus ukhrulensis jest jedyną palmą, która przeżyła luty 2012 na nieogrzewanym wówczas piętrze, używanym wtedy do przechowywanie roślin przez zimę.\nTego rodzaju kępę chciałem mieć dawno. Andres słusznie zauważył kiedyś, że lubię przestrzeń w ogrodzie. To prawda. Jednak bardzo było mi żal tych męczących się od lat w donicach palemek i zdecydowałem się poświęcić jedno zakole rabaty po prawej stronie domu - to najbliżej oczka. Osoby znające mój ogród bez większego trudu rozpoznają to miejsce.\nNa zdjęciach poniżej został pokazany proces sadzenia. Oczywiście nie jest to jeszcze skończone. Kostki granitowe trzeba wkopać, przyciąć rurę, ziemię wysypać żwirem, dokonać regeneracji trawnika etc. Tym niemniej już od wczoraj palmy mogą zapuszczać korzenie w będzińskiej ziemi.\nZnając cechy ziemi w moim ogrodzie postanowiłem wykorzystać pozostały kawałek rury od rekuperacji w charakterze rury nawadniającej (wspomagającej podlewanie).\nI w ten oto sposób „poziom utrachowienia” mojego ogrodu wzrósł o 150%.\nNatomiast ja będę miał niewątpliwą przyjemność obserwowania wzrostu tych palemek.\n« Odpowiedź #230 dnia: Lipiec 23, 2018, 11:26:01 »\nPalmy super i widzę ,że oliwka ma się dobrze\nPs.juz znalazłam twój post o oliwce\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 23, 2018, 19:12:50 wysłana przez kingal7 »\n« Odpowiedź #231 dnia: Lipiec 24, 2018, 21:54:04 »\nZnając ten ogród mogę powiedzieć, że to wręcz honorowe miejsce.\nCzułeś jakąś nutkę nostalgii przywołującą pierwsze lata naszego palmiarstwa?\n10 lat temu tylko takie traszki można było kupić.\n« Odpowiedź #232 dnia: Wrzesień 17, 2018, 10:17:39 »\nGospodarz witał nas od progu egzotycznego tarasu\nPatrząc przed siebie widział między innymi takie obrazki\nA zbliżenie pokazuje, że traszki zostały w tym ogrodzie podniesione do rangi docenianych palm\nOptymiści patrzą na świat przez różowo-czerwone okulary\nKarłowate palmy zdrowo wyglądają\nKordylina przykuwała wzrok przy zachodzącym słońcu\nPo podróży Ania (na zdjęciu) i ja miło wypoczywaliśmy u Grega, Moniki i Zosi\nNie będę zdradzał szczegółów, nie fotografowałem posiłków, ale podkreślę, że na każdym kroku widoczne były włoskie akcenty.\nNa tarasie grzeją się liczne rośliny. Idzie jesień: w dzień można było opalić się, jednak wieczorem na Dzikich Polach przydały się sweterki\nW mojej relacji nie może zabraknąć trachycarpusów.\nHiszpan to solidny szorstkowiec, liście ma kształtne, pień wysoki\nTrochę szerszy plan\nTrachycarpus zwany Chudym\nParajubaea - oglądałem z zainteresowaniem, gdyż tej palmy nie mam\nAch, ten phoenix.\nWyjechaliśmy pełni wrażeń: palmy, słońce, ogród, a przede wszystkim rozmowy na życiowo-palmowo-wypoczynkowe tematy.\nDziękujemy za gościnę i włosko-będziński klimat spotkania!\n« Odpowiedź #233 dnia: Wrzesień 17, 2018, 20:05:20 »\nAndrzeju czyżbyś posłuchał rady superstara i zapisałeś się warsztaty fotograficzne? Zdjęcia bardzo dobre.\nDobrze było zobaczyć to miejsce innym okiem.\nPalmy w Drawsku Pomorskim https://www.facebook.com/palmywdrawsku/\nPogoda i klimat w Drawsku Pomorskim\nPrzyrosty trachycarpusów w Drawsku Pomorskim\n« Odpowiedź #234 dnia: Wrzesień 18, 2018, 08:51:56 »\nSkorzystałem z cennej rady superstara i oczywiście zapisałem się na warsztaty fotograficzne.\nJednak jeszcze na nich nie byłem Dopiero za kilka tygodni.\nNabyłem za to nową lustrzankę i w tym upatrywałbym zmiany jakościowej.\nDodatkowo słońce teraz idzie nisko, a ogród Grega jest stosunkowo dobrze doświetlony.\nCzęść zdjęć robiłem w sobotę popołudniu, a część w niedzielę rano.\nDla porównania wieczorne zdjęcie przy użyciu telefonu Lumia 820 do tej pory dawało coś takiego:\n« Odpowiedź #235 dnia: Wrzesień 20, 2018, 01:09:22 »\nduży szacunek, ma to klimat, który zakładałeś.\nnaprawdę dobre zdjęcia.\n« Odpowiedź #236 dnia: Wrzesień 23, 2018, 21:56:32 »\nTen post, a konkretnie ten jego fragment: "pomiar wysokości pnia, który wykazał około 236 cm (od ziemi do nasady wychodzących liści)" skłonił mnie do podobnych działań u siebie.\nPoniżej podaję wyniki.\nHiszpan: 216 cm.\nChudy: 188 cm.\nKrótkie porównanie Hiszpana i szorstkowca u Artura (porównywalna wysokość po posadzeniu). Palma posadzona w 2013 roku (czyli dwa lata później niż mój Hiszpan) dzisiaj ma kłodzinę o 20 cm wyższą.\nTo pokazuje, że dzięki miejskiej wyspie ciepła Artur ze swoimi palmami (a konkretnie z ich wysokością) będzie miał problem szybciej niż greg.\n« Odpowiedź #237 dnia: Wrzesień 24, 2018, 08:53:52 »\nHiszpan rośnie na otwartej przestrzeni, z każdej strony ma światło.\nOgonki są grube, całe liście krępe, zwarte.\nU PKB trach ciągnie do słońca, liście też są sztywne, ciemnozielone, ale wyciągnięte.\nZarówno ogonki, jak i segmenty wyglądają na dłuższe, niż u Hiszpana.\nNajprawdopodobniej pomiar całkowitej wysokości palmy wykazałby więc jeszcze większą różnicę.


Gruzii czy Gruzji? - SJP JakSięPisze.pl\nGruzii czy Gruzji?\nJeden komentarz do “Gruzii czy Gruzji”?\nSłownik JakSięPisze to miejsce, w którym sprawdzisz czy pisownia gruzii jest bezbłędna. Przygotowywane przez naszą redakcję definicje oraz przykłady dla pary wyrażeń gruzii czy gruzji powstały wyłącznie w oparciu o renomowane słowniki języka polskiego. Dzięki temu uzyskujesz gwarancję, że nasze materiały są merytoryczne, bezbłędne, a przy tym najwyższej jakości. Gdyby jednak objaśnienie gruzii okazało się niewystarczające skorzystaj z sekcji komentarzy, w której możesz zadać swoje pytanie dodatkowe. Istnieje długa lista zapytań powiązanych z niniejszym zagadnieniem, do najważniejszych zaliczyć należy gruzii zasada pisowni, słownikowa gruzii definicja, jak również gruzii słownik. Dziękujemy za korzystanie z naszego serwisu i mamy nadzieję, że wizyta była owocna, zaś przygotowane przez nas treści okazały się pomocne. Dodatkowo zachęcamy do zapoznania się z naszymi narzędziami automatycznego i bezpłatnego sprawdzania pisowni, bazą wiedzy na temat języka polskiego, jak również funkcjonalną wyszukiwarką poprawnej pisowni słów.\nNie popisuj czy niepo pisuj


Kaziemierz Kaz Ostaszewicz - pisarz i poeta emigracyjny - wiersze i felietony - Arizona - Lębork - "Patrol Sprawiedliwości" cz.10\nStart Wiersze "Patrol Sprawiedliwości" cz.10\nPrzekleństwo powiedzenia, że nieszczęścia chodzą parami, spełniło się, gdy umarła babcia Cacusia. Teraz Bysio, Cacuś, Hanka i Asia, oraz pan Henryk byli rodziną, a to jest olbrzymie słowo...\nAlbo działalność „Patrolu Sprawiedliwości” była tak skuteczna, albo jak to zwykle bywa jej wyolbrzymiona wersja, tak zwaną szeptanką, powszechnie się rozeszła, faktem jest, że media nie pokazywały okrucieństwa zadawanego zwierzętom. Przemoc domowa? Trudno było Bysiowi rozróżnić, oddzielić sporadyczność i przypadkowość od rutyny...\n„Awantura rodzinna”, tak najczęściej policyjne notatki określały coś ukryte w czterech ścianach było w rzeczywistości biciem i wyżywaniem się silniejszego nad słabszym. Niestety, bardzo często były nimi dzieci, co Bysio doświadczył na sobie z ręki ojca pijaka.\nCzęsto maltretowane kobiety wstydziły się i jak to się idiotycznie nazywa, „prać swoje brudy publicznie”. Często były w stu procentach finansowo zależne od męża sadysty. Kto tak naprawdę oceni motywy, zwłaszcza, gdy bardzo prywatne.\nOczywiście, że było to „poletko socjologów”, którzy poza robieniem doktoratów z kolejności dni tygodnia i telewizyjną elokwencją powinni nie w mediach, ale w takich podwórkach, jak te, co „wychowało” Bysia i Cacusia, zbierać materiały do prac naukowych.\nCzyż nie są pracownikami „nauki o społeczeństwie”?... A społeczeństwo sięgało planet, sąsiadów planety Ziemia. Niestety, to, co było na odległość ręki, było najwidoczniej za daleko dla tak zwanych profesorów nauki o społeczeństwie.\nW jakiś sposób Bysio mający zaledwie kilka klas zawodówki i Cacuś, dopinający pracę habilitacyjną z fizyki, wiedzieli o potrzebach społeczeństwa więcej niż mieściło się to w katedrach socjologii...\nA wiedza była prosta jak dwa plus dwa. Czyż już wieszcz Adam Mickiewicz nie głosił, że „Gwałt niech się gwałtem odciska”. Czynem, a nie słowem.\nZ polskością Mickiewicza Bysio nie miał problemów, ale rozczytany i oczytany Cacuś nie mógł zrozumieć, jakim cudem a Litwina zrobiono Polaka...\nCzy ojczyzna, to nie jest miejsce urodzenia? Jakie inne miejsce zasługuje na tak olbrzymie i piękne określenie?\nNikt nie zaprzeczy, że Adam Mickiewicz napisał, nie powiedział, ale napisał... „Litwo, ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie”...\nCoś tu nie gra. Nie gra? Zgrzyta, a nie nie gra. Facet urodził się na Litwie, tam wychował, a Polska ubrała go w polskie spodnie. Skoro tak pasowały, to może z Kolumba też zrobić Polaka? Bez sensu? Naprawdę? Czyż kolumb nie skorzystał z mądrości Kopernika, a ten to kto, Hindus?...\nSłowo – Hindus – zawierało dla Bysia cały świat egzotyki. Taki jeden, gdy Bysio był w podstawówce, miał wierszyki na każdą stronę geografii. Nie znaczy, że zbierał same piątki w tym przedmiocie, ale pięknie rymował, a jedno było właśnie o Hindusie...\n...”Siedziałem pod bambusem\nbawiłem się z Hindusem\na Hindus jak to czasem\nzabawiał mnie kutasem”...\nCzy ten od rymowanek spotkał w swoim życiu Hindusa, pozostawało tajemnicą.\n-Panie Leszku, czy w procesie resocjalizacji metodą bólu (Boże, jak to się okrutnie słyszy,, nawet, gdy skutecznie...) spotkał pan przypadek kwalifikujący się na leczenie psychiatryczne? Pana metoda chyba nie będzie wtedy skuteczna?\n-Każdy z tych skurwieli był cwanym przytomniakiem. Czy miał coś z głową? Musiał mieć, bo normalny człowiek nie robi to, co oni robili. Czy to znaczy, że byli, jak się to mówi...\n-No właśnie. Nie wiem. Ja ich rozliczałem za poczytalność i niech mi pan wierzy, była bardzo oczywista. Nie sprawdzałem wszystkich przypadków i nie prowadzę statystyki, może szkoda, że nie, ale jest, jak jest. Jednak z tego, co do mnie dotarło wiem, że bicie zmieniło ich w normalnych ludzi bez ciągotek to sadyzmu. Czy kryli się z takimi? Czy tylko udawali? Nie wiem. A co by pan zrobił, będąc takim skurwielem, jeżeli powiem, że gdy nie będzie poprawy, to nie będziesz pan miał całych palców. Takie przemeblowanie ręki jest za trudne, nawet dla najlepszego lekarza. No co by pan zrobił?\n-Trudno się nie zgodzić...\n-Każdy coś umie albo udaje, że umie. Ja umiem tak zadać ból, że nikt nie chce repety, smaczny nie jest... Muszę lecieć do Piotrusia. Chyba wiem, co czuje. Moja matula była jak jego babcia, całym światem. Niby ma tą panienkę, ale jak mówią... Czy z tej mąki będzie chleb?\n-Dlaczego pan tak myśli?\n-Co tu myśleć. Piotrek w żałobie, a ona właśnie załatwia tydzień wyskoku do Chorwacji. Hanka uważa, że to mogło zaczekać.\n-Ile oni się znają? Miesiąc?\n-No, może ciut do przodu. Ale Piotrek tyle wie o panienkach, co ja o jego fizyce. Robi dobrą kasę, a Aśka już mówi, że do naszyjnika będzie pasować bransoletka. Jak ja słyszę coś takiego, to przypominają się szczylowate lata, gdy brandzlowanie się było normalką...\n-Kobiety i biżuteria... Panie Leszku. Nie warto nawet ruszać tego tematu. Jest za duży dla nas. Niech mi pan wierzy.\n-Czy pan wie, co to jest groźba karalna?\n-Ma się, że tak. Zwłaszcza w tym, co teraz robię. To jest głupota frajera, który nie ma jaj, żeby coś zrobić, a tylko straszy, że zrobi. O takich mówi się – nie strasz, nie strasz, bo się zesrasz. Zgadza się?\n-Obrazowo to ujmując, jak pan to zrobił, tak, zgadza się. Ale gdy kogoś nienawidzi, a nie ma sposobu, by go uderzyć?\n-To i tak trzymam mordę w kubeł. A wie pan, dlaczego? Bo gdy go tylko postraszę, a nic nie zrobię, to on dopierdoli mnie. Kulturalnie to nazywając.\n-Absolutnie kulturalnie... Dlaczego zapytałem? W tym, czym się pan zajmuje, bo nie powiem, że jest to zawód...\n-Bo zawód, to jest coś wyuczonego, tak jak stolarz, krawiec, piekarz, lekarz. Nie wystarczy tylko mówić i pisać, jak to jest z dziennikarzami. Mówią o sobie, że są w zawodzie... Pomijając to, że często po prostu zawodzą, to tylko zajmują się gadaniem i pisaniem, tak jak pan zajmuje się ochroną ludzi, którzy pany za to płacą. Zgadza się?\nCzyli dlatego zapytałem, o kurde, starzeję się, już zapomniałem, dlaczego...\n-Aha... Już mam... Bo gdy panu się tylko wymsknie...\n-Panie Henryku. Wymsknąć się, to maże panience... Wroga nie można uprzedzić o akcji. Wroga trzeba uderzyć. Tak kiedyś mawiał mój ojciec. Prawda, pił, ale gdy trzeźwiał, to mądrze mówił. Był żołnierzem. To chyba jest zawód?\n-Najnieszczęśliwszy z nieszczęśliwych. Uczy umierać...\nPański ojciec jednak przeżył wojnę.\n-Właśnie to słowo pasuje do żołnierza – udało się nie umrzeć. Jak to się stało, że wojsko pana nie interesowało.\n-Miałem dość po tym o czym ojciec opowiadał. Kiedyś powiedział, że na wojnie ciągle biega się po polu minowym, nawet tam, gdzie nie ma min. Nie zrozumiałem. Dopiero później. Ale zaraz, zaraz... Gdy pan miał osiemnaście lat to o ile wiem, wtedy do woja brali każdego, chyba na dwa lata?\n-Tak. Nie uciekłem, po prostu zdałem na studia. Studentów omijała zasadnicza służba wojskowa. Zamiast tego raz w tygodniu mieliśmy takie niby wojsko. Wie pan, co było w tym najgorsze? Nie zgadnie pan. Jasne, że mieliśmy mięczaków, takich mami synków, a to szkolenie, czyli Studium Wojskowe prowadzili zawodowi oficerowie i nie bardzo lubili studentów. Najgorsze było to, że trzeba było mieć krótko obcięte włosy. Ja wtedy nie byłem łysy i miałem piękne, gęste włosy. Co myśmy nie robili... Jednym ze sposobów było podwiązywać do góry, aby ukryć pod czapką lub hełmem. Po trzecim roku mieliśmy kilka tygodni obozu w terenie, w prawdziwych koszarach z prawdziwymi kapralami. To byli sadyści. Do dziś pamiętam – No, panienki, dupy ściągać, wyprostować się! Od dziś, to jestem wasza mamusia i tatuś. W tył na lewo!\n-Maszerowaliśmy z pełnym obciążeniem i mieliśmy iść tylko dziesięć kilometrów.\n-To było za dużo dla niektórych? Nie wierzę!\n-Nie o to chodzi. My maszerujemy i śpiewamy, a kapral idzie obok.\nIdzie, wszystko gra, a on krzyczy: W tył na lewo! To znaczy w tył zwrot i trzeba maszerować do tyłu.\n-A to, że on dalej idzie do przodu, gdy my zostajemy z tyłu.\nGdy już dojdziemy do niego, to razem idziemy do przodu, ale znowu on swoje: W tył na lewo!\nW ten sposób te dziesięć kilometrów stawało się jak dwadzieścia.\n-Nikt mu nie spuścił wpierdol?\n-Po służbie kilku próbowało, już bez munduru, tylko tak było wolno.\nNie mieliśmy w plutonie takiego, jak pan. Kapral był lepszy...\n-Zmęczyłem się gadką. Naprawdę się zmęczyłem. Nie jest dobrze. Radzi pan siłownię?\n-Nie i jeszcze raz nie. Ma pan mięśnie niegotowe nawet do małych hantli.\n-To chyba dlatego ludzie idą na siłownię.\nTak, i mają szczęście, gdy trafią na trenera, który nie uczył się od kogoś, kto uczył się od kogoś, tylko zawodowca najlepiej po Awuefie. Na pana miejscu zacząłbym chodzić. Ale nie tylko chodzić. To się nazywa chodzenie siłowe. Idzie pan, ale ręce pracują, jakby pan boksował... Łatwe? Silniejsi od pana tak „poboksowali” kilka minut i ręce im odpadły... Takie boksowanie w marsz jest jak ćwiczenie hantlami. Ręce, ramiona ważą więcej niż pięciokilowe hantelki...\nZe dwa miesiące takiego boksowania w marszu, a ta ruda, ja jej tam?\n-Do domu pan weźmie i będzie gotować obiadki, już nie mówię o śniadankach po pracowitej nocy... Viagra nie będzie potrzebna.\n-Panie Leszku... Hance naprawdę się udało!\n-O nie! Bez Hanki robiłbym na budowie i po robocie przewracał flaszkę. Ale czy ona nie przestanie się uczyć?\n-Niektórzy nigdy nie przestają. Taki Piotruś...\nPrzyznam, że ja też kiedyś miałem ambicje. Nawet byłem wykładowcą na uniwerku. Koledzy pokończyli studia, żyli, rozumie pan, żyli wśród prawdziwych ludzi, a ja wypisywałem zaliczenia do indeksów. Miałem dość. Jak długo do emerytury? Wie pan... Adwokat chyba nigdy nie odejdzie na emeryturę. W znaczeniu fizycznym. To wyjątkowy zawód. Tak, zawód, bo nie tylko wymaga studiów, ale trzeba się nauczyć ludzi, a to jest trudniejsze.\nWidział pan te okropności w dzienniku?\n-Nie oglądam w telewizji, bo co?\n-Facet przywiązał psa do drzewa w lesie...\n-Gdzie?! Dawaj pan!\n-Gdzie? Gdzieś w powiecie, ale pan się spóźni ze swoim patrolem.\nDostał wysoką grzywnę i nie uwierzy pan. Wyjątkowo nie zawiasy, ale trzy miesiące pozbawienia wolności. Co za kpina. Albo wpierdol, albo nic.\n-Od tego nie jestem ja. Kiedy to było?\n-Jakiś czas temu. Piotrek na pewno znajdzie w komputerze. Hanka też potrafi.\n-Ale co z psem! Co z psem?!\n-Zmienili na inne wiadomości. Można chyba ustalić?\n-Ustalić? Można zaczekać! Zaczekamy...\nTego czekania było ponad dwa miesiące. Cacuś już dochodził do normy. Zwyrodnialec mieszkał w Mławie.\nPan Henryk radził odczekać. Dać zwyrodnialcowi jeszcze kilka miesięcy, niech poczuje się pewniej. Dobra rada, i tak postanowili.\nNi z tego, ni z owego Hanka zrobiła awanturę ojcu, bo lekceważąco wyrażał się o dziennikarzach, że to żaden zawód, że żadne umiejętności poza gadaniem i pisaniem.\n-Bo tak jest. A w ogóle o co ci chodzi.\n-Albo się za szybko starzejesz, albo ciągle pamiętasz podchody Jurka do mnie. Próbował jak każdy facet, a że parę razy powiedział ci, co myśli o adwokatach? To cię ugryzło?\n-Gówniarz bez zawodu, bez doświadczenia w prawdziwej pracy.\n-A ty co? Różnisz się? Może kiedyś siwymi włosami, a teraz, to nawet włosów nie masz. Jurek jest szanowanym fachowcem, nie tylko w swoim środowisku. Nikt nie zbiera, nie bierze na siebie tyle krytyki, powiem wprost – tyle gówna, co dziennikarze. A przecież tylko dają społeczeństwu to, co społeczeństwo produkuje.\nSkoro o zawodzie... Twój jest tak określany, a przecież nie inaczej niż dziennikarze gadacie, nawet pisać nie potraficie! Macie te swoje książeczki, kodeksy. Bez nich jesteście jak kulawy bez laski...\n-No, no... Może ty zaczniesz pisać. Taka erudycja!\nSytuacja Aśki tak cię wnerwiła?! Leszek jest dobry na wszystko, jak kiedyś śpiewano w piosence.\nSytuacja Aśki... Jej dawny kolega jeszcze z ogólniaka. Lata nieobecny w Warszawie, nie tylko, że pojawił się, ale zauważył Aśkę. To zauważenie szybko zamieniło się w prześladowanie. Facet metr dziewięćdziesiąt parę i jakby spał w siłowni, bez trudu zniechęcał kolegów Aśki do jakiejkolwiek interwencji. Nie chciała zgłaszać na policję, chociaż pan Henryk powiedział, że prześladowanie jest karalne.\nCacuś chodził jak struty, zwłaszcza, gdy Aśka powiedziała, że jej prześladowca to kawał przystojniaka. Co robić. Bić? Ale za co. Na dodatek złego Bysio wybił rękę w nadgarstku, przytrzymując stu kilowego pijaka, pomagając swemu pracownikowi. Co robić...\n-Cacuś... Ta fizyka zaćmiewa ci mózg. Moja fizyka jest naprawdę fizyczna. Mój nadgarstek? Kolego, konia nie biję od czasu, gdy poznałem Hankę, więc spoko. Dawaj namiary...\nSame namiary nie wystarczyły. Prześladowca może nie miał wykształcenia Cacusia, ale serwował zwroty, jakby był po prawie... Taki język, taka pewność siebie. Ze startu powiedział, że za samą ich obecność, a czuje się nią zagrożony, mogą trafić pod celę.\n-Pod celę? Normalny facet powie, że do kicia, do pierdla. Zaraz, zaraz, a to pod prawym okiem?... Koloru nie ma, tak, jakbyś wywabiał. Kropeczka?... No, koleś, przypucuj. Gitowiec? Nie ma wstydu, każdemu się zdarza...\n-Gówno ci do tego. Nie takich jak ty wysyłałem do naprawy...\nTeraz mam dobrą robotę. Szanują mnie. Nauczyłem się najlepszej ślusarki. A ta lalunia? Ten zdechlak to jej przydupas? Co on ma? Dwadzieścia centymetrów?\n-Szanują cię, mówisz. Powiem tak... Przypucujesz do nas i powiesz, za co, poza niewinnością, siedziałeś pod celą. Powiesz, a ja obiecuję, że to zostanie u nas. Dodasz, że odpuszczasz jego panienkę i będziesz cacy? No? Nie? W robocie będą mniej szanować kryminalistę...\n-Bysio. Tak nie można. Nie wolno dwa razy karać za to samo. On swoje zapłacił.\n-Bysio? To niby ty?Może podrośniesz trochę. Nie biję kurduplów.\n-Kto tu mówi o biciu. My tylko opowiemy o twojej przeszłości. Dziwne, że firma nie sprawdziła. Więc co to było? Molestacja nieletnich? Usiłowanie zabójstwa i gwałt? Uwierzą we wszystko.\n-No dobra. Dwa, osiem, dwa... Zadowolony?\n-O czym on mówi?\n-Wymuszenie rozbójnicze. Super sposób, aby nie dotykając ofiarę, zmusić, by oddawała kasę, zegarek, portfel, telefon...\n-Jak? Bez siły fizycznej?\n-Tak. Mój kolega, jeszcze z zawodówki, tak zarabiał na życie. Waldek był jak on. Gigant i napakowany. Morda jak ze straszenia kreskówką dla maluchów. Wystarczy, że poszedł do gościa i powiedział... Masz coś, co ja lubię? Grzecznie i patrząc prosto w patrzałki gościa. Ten robił w gacie i oddawał, a Władzio nawet dziękował. Tak to pracuje?\n-Dokładnie. Ale kiedyś gościu się postawił, a miał czym. Musiałem go uspokoić, ale nic nie zabrałem. Pobicie to mały pikuś, ale wyszły takie podchodzenia „po prośbie”. Swoje odsiedziałem, a tą lalunię? A chuj z nią i z Duchem Świętym. Odpuszczę. Zadowoleni?\n-Nawet deseru nie trzeba...\nPo spotkaniu Cacuś nie przestawał kręcić głową...\n-Chcesz sobie odkręcić? Coś nie tak?\n-Bardzo tak, tylko dlaczego tak łatwo...\n-Bo ten amant Aśki chciał, aby było łatwo. On już ma dość tego, co trudne. Dał się złapać, że go zakapujemy, a to gówno prawda, bo każdy może nawijać na każdego każde gówno. Ale on pękł i dobra jest.\n-Kawał byka. Do tego na pewno doszkolił się w pierdlu.\n-Cacuś, obrażasz przyjaciela. Na pewno? Ja znam tylko dwa: pierwsze to musimy się załatwić. Tego nie przeskoczysz... Drugie to umrzemy. Tego też nie oszukasz. Innego na pewno nie ma. Czy bałem się? Mam dość szarpania się. Nigdy nie wiesz, czy nawet taki jak ty, nie da ci kosą po nerach. Na to nie na silnych. A twoja panienka jest jak pączek, taki na tłusty czwartek...\n-To ma być komplement?\n-To jest fakt. Nic dziwnego, że przyciąga uwagę, delikatnie to nazywając. Chyba cię trochę poduczę, jak nie bać się takiego jak ten gigant. Grałeś niegdyś w nogę?\n-Każdy szczyl grał. Bo co?\n-To umiesz kopać.\n-Nawet podobno byłem dobry. Pamiętasz nasze mecze, więc nie pytaj, czy grałem.\n-Ma się, że tak. Patrz... Nie z czuba, bo nie trafisz! Nie tak! Lekko się odchylasz i bokiem buta dajesz kolesiowi albo w kolano, albo w udo. Dasz w kolano? Koleś ma wizytę u ortopedy i bardzo długą rehabilitację. Trafisz w udo? Koleś siada na dupie. Jutro kupujesz worek bokserski. Nie, Cacuś, nie rękami, nie wiesz jak więc to ty odwiedzisz ortopedę. Codziennie Cacuś, codziennie i po pół roku przewracasz każdego giganta.\n-Ty też tak trenowałeś?\n-Kopać? W takich lakierkach? To pięć stów po znajomości. Hanka lubi takie.\nDni mijały i Asia już tylko wspominała te, gdy słyszała, że „takie ciało by się pchało” i podobną literaturę.\n-Cacuś, czas najwyższy się zastanowić, czy Aśka i ty będziecie mieszkali jak jakieś koleżeństwo. Ona, jak się przekonałeś, może mieć więcej takich adoratorów, a ty jesteś na innym biegunie. Tak naprawdę, to w innym świecie, z tą swoją fizyką. Twoja babcia i ty mieszkaliście właściwie w komórce.\n-A mówię, że nie? Ale Aśka potrzebuje łazienki większej niż klatka dla królika. Jestem po przeszkoleniu... Moje dawne mieszkanko to duże pokoje, zresztą znasz je na pamięć. Co ty na to?\n-Gdy byliśmy szczylami, było nam dobrze i nie przeszkadzało, że w bramie odlewały się żury. Ja mogę tak mieszkać, ale wstyd mi przyprowadzać Aśkę. Nic nie mówi...\n-Pewno dlatego, że zatyka nos... Żoliborz to nie Mariensztat, wiem, ale nasz blok jest naprawdę cacy, a ta wariatka z parteru wyprowadziła się i piękne trzy pokoje są jak dla was. Kasa? Wiem, że Aśka jest na dokształcaniu, a ty na tym profesorstwie też cieniutko. Co ty na to, by właśnie teraz ruszyć coś z dorobku u prosiaczkowatego dyrektora? Sporo zostało.\n-Sporo? Żartujesz. Siostrzyczki dostały trochę od Świętego Mikołaja. Chyba starczy na dużą wpłatę. Dzięki Bysio... Znowu będziemy jak wtedy, na jednym podwórku. Muszę cię zapytać, ty się znasz...\n-Na tym i tamtym tak...\n-To jest o panienkach...\n-Na tym nikt się nie zna. Cacuś, gramy w ciemno i tyle. Ale konkretnie, o co idzie?\n-No właśnie... Idzie... Gdy Hanka idzie obok budowy, to czy obraża się na gwizdy i uwagi?\n-Przerabialiśmy to na samym początku. Wiesz, co powiedziała? Że gdy przestanie słyszeć takie numery, to zamówi wizytę u chirurga od odmładzania. Tak, ma koleżanki, którym to, jak mówią, ubliża. Znaczy się obraża je, ale tak mówią tylko brzydkie zołzy. Bo co, Aśka też słyszy gwizdy?\n-No właśnie. Pytała, co ja myślę.\nPowiedziałem, że jeżeli uwagi to chamstwo, no wiesz, wulgarne chamstwo, że ja bym też się obraził, ale faceci lubią popatrzeć na super laskę, zwłaszcza budowlańcy. Cały dzień beton i cegły, a tu idzie coś pięknego...\nOni mogą sobie pozwolić na coś takiego. W mojej pracy zapanował strach. Przyszedł z USA, gdzie jeden z kolegów kończył studia i mieszkał sporo lat. Tam zaczęło się delikatnie. Najpierw szlaban dla komplementów, potem facet mógł mieć zaproszenie do adwokata, bo się uśmiechnął do panienki. Seksizm opanował życie, to znaczy strach przed seksizmem. Kolega mówi, że jeszcze trochę, a w Stanach ludzie nie będą mówili sobie, jak się czujesz, tylko wręczali wizytówki adwokatów. To zaczyna się u nas. Tak jak normalne Święta Bożego Narodzenia zaczynały się w sklepach w grudniu, ale ze Stanów przyszły nie tylko żywcem naśladowane programy rozrywkowe, to już w październiku świąteczne wystawy w sklepach.\n-Cacuś, jest jak jest. Nie wygramy. Hanka uważa, że każda kobieta ma prawo brać takie gwizdy i uwagi, jak chce. Powiedziała też, że jej szefowa ma sześćdziesiąt lat i już dawno gwizdów z budowy nie słyszy. Kiedyś o tym rozmawiały. Ta pani ze smutkiem powiedziała Hance, że dała by dużo, aby znowu usłyszeć gwizdy. Nie wulgarne uwagi, ale gwizdy, że jest zauważona, pożądana. Czyż każda kobieta nie chce być pożądana?\nAsia kiedyś powiedziała, że koleżanki i znajome, które oburzają się, gdy budowlańcy gwiżdżą i nawet rzucają propozycje przechodzący kobietom, to są te, na które nikt nie gwiżdże...\nCzy można uogólnić każdą opinię? Oczywiście, że nie, ale w każdej jest sprawdzona racja.\nOjciec Hanki dodawał, że jeżeli społeczeństwu narzuci się, wręcz nałoży, co wypada, a co nie, co jest miłe każdemu, a co nie, to praktycznie można i niech się panie nie obrażą, wsadzić wolność słowa do dupy.\nNie jest wolnością słowa zasada, że można mówić tylko to, co nikomu nie przeszkadza. On, doskonały adwokat z trzydziestoletnią praktyką miał chyba najwięcej do powiedzenia w tym temacie.\nMiał wiele pomysłów, jak radzić z problemem tak zwanej mowy nienawiści. Od wieków zawsze ktoś nienawidził, nienawidzi i będzie nienawidzić kogoś. Jeżeli pozwolić ludziom się wykrzyczeć, nawet w najokrutniejszych słowach, to wiadomym będzie, kto ma jakie zamiary.\nJeżeli te zamiary są ukryte, zamknięte polityczną poprawnością, to są prawdziwe i praktycznie niebezpieczne.\n-Panie Leszku... Mam ogromną ochotę pana zabić...\n-Czyś pan zwariował?!\n-Nie i nie o to chodzi. Pan jest, powiedzmy, daleko od Polski, a ja mam ochotę pana kropnąć, a przynajmniej pobić, Nie będę o tym głośno mówić, bo gliny mnie zwiną i jest na to odpowiedni artykuł w kodeksie karnym. Ale... Zastosuję mowę... ŻYCZLIWOŚCI, mówiąc: Życzliwie nie radzę wracać do Polski, bo w Polsce jest wielu panu bardzo nieżyczliwych... Przecież nie powiedziałem – nie wracaj – bo chcę, a nie tylko ja cię ukatrupić, prawda? Życzliwie ostrzegłem... Ciekawe, jak coś takiego otrzyma kwalifikację karną i czy w ogóle. Nie można chyba karać za życzliwość?...\n-Ależ pan to wymyślił! Jakby to było do mnie, to jasne, że bym się przestraszył!\n-Bo widzi pan... W postępie technicznym nazywanym również cywilizacją człowiek zrobił nie milowy, ale milion-milowy skok, ale w relacji człowieka do człowieka, nie wyszedł dalej niż poza jaskinię. Nie w kagańcu leży niebezpieczeństwo gryzienia, ale w niechęci do gryzienia. Proste? A jednak za trudne...\n-Panie Henryku, może pan to zrozumieć, bo ja za Chiny nie. Co włączę telewizor, aby zobaczyć, co w sporcie nowego, to słyszę, że słowa zabijają. No, znaczy się, że słowo może zabić. A najwięcej mówią o tym baby.\n-Niech pan nie używa tego słowa, proszę mówić – kobiety...\n-Może być, ale co z zabijaniem?\n-Panie Leszku, jest pan bardzo młody i usłyszy pan jeszcze więcej kłamstw i bzdur takich jak ta. Przyzwyczai się pan... A co pan tym zabijaniem? Powiem tak... Gdyby słowa naprawdę zabijały, to na planecie Ziemia już dawno zabrakłoby miejsc na cmentarze. Jest to zwyczajna, jak mówią szczyle – ściema, wygodna dla tych, co chcieli, by zabić, ale nie mają do tego jaj...\nNie chcę pana wpuszczać w politykę, chociaż... To nie ja, ale wy, Hanka, pan, Piotrek i Aśka jesteście przyszłością tego domu, co się nazywa Polska. Nie chcę, aby to zabrzmiało za kolorowo, ale jak umeblujecie ten dom, tak będzie się wam mieszkało. A polityka? Niestety, to część umeblowania...\n-To co, mam w telewizji oglądać nie tylko sport?\n-Panie Leszku... Nasz dom, Polska, jest obecnie jak niedawno odmalowane mieszkanie, ale do remontu... Problem w tym, że namnożyło się brygad remontowych, a każda, jak to mówią...\n-Że każdy chuj ma swój strój?\n-Sam bym lepiej nie powiedział. Niesamowite, ile jest logiki w powiedzonkach uznawanych z ordynarne.\n-No dobrze, ale jeżeli tacy jak ja, Hanka i to znaczy, że młodzi oleją ten remont, to nie możemy mieć do nikogo pretensji, że zrobiono fuszerkę. Zgadza się?\n-Dokładnie tak. Pan potrafi bić, co tylko wydaje się jak dwa plus dwa, ale przegra pan z tymi, co potrafią bić słowami. Nie, żeby zabijały, ale słowo po słowie osłabiały pana, aż w końcu pan odpuści, oleje. To są gracze klasy mistrzowskiej. To jedna sprawa. Druga, to , że oni, że ich słychać, bo mają media. A pan? Pańscy przyjaciele? Możecie jedynie pokrzyczeć między sobą... To dlatego oni mówią, że słowa zabijają. Coś ja walka na czas, na wyniszczenie.\n-Z takimi nie wygram...\n-Na to liczą. Na to, że pan odpuści, zniechęci się.\n-O kurwa... Przepraszam... Ale gnój! Kto to może wyczyścić!\nCzy w ogóle można?\n-Wie pan, co to jest rewolucja?\n-Nie, panie Leszku. Rewolucja to obrotowe drzwi... Obrót i co?\n-No właśnie co?\n-Takie same gówno z inną nazwą...\nA tymczasem blok, w którym urodzili się i mieszkali, otrzymało nowe życie. Na mocy mądrej ustawy mieszkańcy otrzymali prawo wykupu, sprzęgli się i odmalowali, otynkowali i wyczyścili, co trzeba, a przede wszystkim z cwaniaków żerujących a nieruchomościach...\nDawne mieszkanko Bysia było całkiem zachęcające i znajomy Hanki wyszedł z propozycją dla Cacusia i Aśki. Bysio jako właściciel sprzeda, a ewentualną nadwyżkę dołoży się do mieszkania na Żoliborzu. Jak sobie przyjaciele to uregulują, pozostanie drugorzędnym.\nNo i w ten sposób Cacuś i Bysio znowu byli sąsiadami. Dawne mini mieszkanko Cacuś postanowił zatrzymać na zasadzie, że nigdy nie wiadomo...\nJeszcze raz sprawdziła się głupota tak celebrowanego powiedzenia: „Ludziom dobre woli”... Bez dobrych czynów było zwyczajnie, kulturalnie mówiąc – gówno warte.\nA przecież od niepamiętnych czasów ludzkość mówiła: Słowa tylko życia połowa. Co to za życie, gdy warte tylko w połowie, prawda?...\nPan Henryk powinien być z kimś bardzo ważnym w polityce. Nie miało to nic wspólnego z pracą, jaką wykonywał. W absolutnie każdej pracy najważniejszy jest tak zwany zdrowy rozsądek. W tym duchu wychował córkę, gdy rak za szybko zabrał żonę i matkę Hanki. Faktem jest, że w mądrości tego wychowania dużą zasługę miała matka Hanki i to jej słowa, a więc praktyczne odczucia kobiety, Hanka uwierzyła i pamiętała...\n-Haniu... Jeżeli słyszysz, że jesteś kurwą, słyszysz wulgarne uwagi o sobie, to czy cię to razi?\n-A ciebie, mamusiu, nie?\n-Nie, Haniu, bo nie jestem kurwą i to, co o sobie słyszę, jest, jak nie o mnie. Nie może mnie urazić coś, co nie ma ze mną nic wspólnego. Nie łatwo było Hance uwierzyć w coś takiego, zwłaszcza, gdy była nastolatką. Ale uwierzyła i nic tak nie wnerwiało tych, którzy chcieli ją obrazić, jak jej spokój i obojętność.\nW pierwszych dniach i tygodniach znajomości z Bysiem, parokrotnie wyhamowała go, gdy chciał zareagować na wyzwiska.\n-Bysiu... Przecież to nie o mnie. Wiesz, że nie jestem kurwą, a twoja matka też kurwą nie była, prawda? Wyluzuj... Niech się wykrzyczą.\n-Czas na co?\n-Nie na co, ale na kogo.\n-Tak szczerze, to już odzwyczaiłem się od bicia. Nie damy rady nawrócić całego świata.\n-Cacuś, miękniesz i to chyba jest wpływ Aśki. To prawda, że wszystkich skurwieli nie nawrócimy na człowieczeństwo.\n-Zaraz, zaraz... Czy nie ustaliliśmy, że nie będziemy używali takiego określenia jak człowieczeństwo? Bo niby co to znaczy? Że ludzie? A kto, jak nie ludzie są tymi skurwielami, z którymi walczymy. Pies nie przywiązuje człowieka do drzewa w lesie. O tego skurwiela ci chodzi, że już czas?\n-Dokładnie tak. Jak to mówią, że gwoli ścisłości, to nie ty bijesz, więc nie mów, że masz dość bicia.\n-Działamy bez dziewczyn?\n-Absolutnie tak. Tym razem widzę to nie tylko źle dla skurwiela, bo dla nas też. Nie chcę wciągać w to dziewczyny. Jeżeli się zesramy, to kto będzie przynosił pączki do kicia...\n-Aż tak, myślisz? Dlaczego niby mamy się zesrać?\n-Bo to, co planuję, jest na granicy przynajmniej dwudziestu pięciu lat pozbawienia wolności. Nawet ojciec Hanki nam nie pomoże.\n-Bysio! O kurwa! Już się boję...\n-Możesz kpić, nie ma sprawy. Przestaniesz, gdy poznasz plan. Na razie jednak trzeba ustalić MO...\n-Milicję Obywatelską? Bysio, tego już nie ma!\n-Może nie, ale co gliny, to gliny. A to MO, to nie milicja, tylko Modus Operandi. Wiem to od ojca Hanki, czyli plan działania. Skurwiel mieszka z rodziną. Tym razem nasza przebieranka może nie wypalić. Musimy go zwinąć na ulicy. To znaczy jak zawsze. Ja go zachęcam do samochodu, ty przy kierownicy.\n-A jeżeli gościu się postawi? Kiedyś może ci nie wyjść.\n-Zgadzam się. W takim przypadku zagramy jako przypadkowe pobicie. Bez zatrzymania. Dam mu w ryja i odjedziemy. Jednak będę wiedział, jak zadziałać następnym razem. Ma sens?\n-Nawet ręce i nogi. Połamiemy mu?\n-My? Nie, Cacuś, to nie jest mój plan. Z samo połamanie nikt nie dostaje więcej niż parę lat.\n-Teraz to już naprawdę się boję. No, gadaj...\n-Zrobimy mu to, co zrobił psu.\n-Przywiążemy do drzewa w lesie! A jeżeli umrze, bo nikt go nie znajdzie?\n-Dlatego dziewczyny nie mają prawa wiedzieć.\n-Jakim sposobem nie? Że co, wyskoczyliśmy na kurwy?\n-Jeszcze nie wiem. Coś musimy wymyślić.\n-Ja uważam, że prawdę. Przecież pojedziemy dać mu łomot, ciężki. Tak będzie najlepiej. Aśka ma nawał roboty, a Hanka ugrzęzła w tym doktoracie.\n-Cacuś, miała rację twoja babcia, gdy mówiła, że Bóg ci nie dał tego, co ja mam, ale dał ci głowę...\n-Ohydna sprawa. Znajoma skarży się, że jej brat bije ich matkę.\n-Co?! Syn bije matkę?!\nTym razem nie będzie czekał na Cacusia. Sam załatwi zwyrodnialca.\nNiski facet powstrzymał Bysia.\nBysio uderzył... Potem jeszcze raz i jeszcze raz, ale facet nie ustępował. To się nie miało prawa zdarzyć! Bił mocno. Mocniej nie potrafił.\nAle co tu robi Cacuś, i krzyczy...\n-Bysio! Przestań! Przestań! Zabiłeś go!...\nSzukał pulsu u bitego. Nic nie znalazł. Oprzytomniał...\nSiedział na podłodze opierając się o wysoki fotel. Obok stała Hanka w podartej koszuli. Wycierała zakrwawioną twarz...\n-Co tu się dzieje?! Kto cię uderzył i dlaczego włożyłaś podartą, nocną koszulę...\n-Bysio... Boje się...\n-Kogo? Przecież tu jestem!\n-Boję się, że któregoś dnia kogoś zabijesz...\n-O czym ty mówisz?!\n-Biłeś ten fotel, aż upadłeś...Chciałam cię powstrzymać, ale jak widzisz, oberwałam. Koszula też...\n-Biłeś ten fotel?! Zwariowałam?!\n-Nie wiem, ale byłeś jakby w jakimś transie.\n-O kurwa! Jak mnie boli ręka! Chyba złamałem...\n-To jest koniec waszego patrolu sprawiedliwości. Jesteś po drugiej stronie... Nie potrafię tego lepiej nazwać, ale przekroczyłeś coś, czego nie można. Nie uratujecie wszystkich psów, kotów i bitych matek, ale musisz uratować siebie. Gdybyś siebie słyszał. Tyle nienawiści!...\n-Aż tak. To jest za ciężkie, za duże, abym udźwignęła, a przecież ktoś musi. Ktoś, kto cię kocha. Tak dalej być nie może. Byliśmy bardzo blisko... Pamiętasz tego drania uwiązanego w hali fabrycznej? Jeszcze dzień, dwa, a on by naprawdę zwariował. Tak, zamęczył psa, ale czy my byliśmy lepsi?\n-Nie zrobiliśmy tego z przyjemności. To jest ogromna różnica.\n-Może jest, ale koniec byłby tak sam. To byłby i nasz koniec. Dopiero teraz widzę, jak byliśmy tego blisko.\nNic nie decydujemy. Niech zrobi to czas. Jest mądrzejszy od nas i to on zadecyduje. Zgoda?\n-Dziękuję! Bo to, że cię kocham, to jasne, ale teraz dziękuję, że jesteś w moim życiu. Oczywiście, że zgoda.\nWiosna zdawała się rozsadzać przewidzianą dla niej przestrzeń. Żaby tak prawie z mrozu skakać do gorąca? Ludzie jeszcze nie zdążyli rozebrać się z zimowych okryć, a co dopiero inne stworzenia.\nBysio obserwował ptaszki bez zmian oblegające karmnik, który zrobił dla nich obok okna biura, bo tak nazywał małe pomieszczenie na piętrze.\nOto sikorka. Żaden mocarz, przeciwnie, maleństwo mniejsze od wróbla, więc co w niej dziwnego? Bysio, nigdy nie byłeś filozofem zastanawiającym się nad światem, w którym przyszło ci żyć, prawda? Ale jak masz zrozumieć, że cała, ta ludzka technika gówno znaczy przy szybkości sikorki, z jaką odrywa się od gałązki, startuje... Tego nawet nie można opisać, nazwać. Szybkość? Czegoś brakuje w tym słowie... Może tylko kula wystrzelona z karabinu jest tak samo szybka, ale „zawodów” między nią a sikorką nie było. Patrzysz i jest, patrzysz i już jej nie ma...\nBokser myśli, że jest szybki i ci od nudy, biegania też tak myślą. A niech myślą.\nTeraz trzeba pomyśleć, co zrobić ze skurwielem, by już nigdy nie zabił psa męczeńską śmiercią. Bić? Tak szczerze mówiąc, to jest gówno warte.\nPodzielił się z tą myślą z ojcem Hanki i co usłyszał?\n-Panie Leszku. Takie pana gadanie jest gówno warte, a nie to, co pan robi. Jedna akcja, tylko jedna akcja wyrównania krzywdy to jest jak załatanie dziury w ubraniu na zimę... Koleżanka Hanki jest socjolożką, bo teraz nie ma kobiet socjologów, tylko socjolożki...\n-Wiem, wiem... Dziewczyny kpiły, że ta poprawność polityczna zesrała się, bo zabrakło nazwy na wiele zawodów wykonywanych przez kobiety. Bo skoro określenie pan lub pani jest seksizmem i anachronizmem, to jak mamy tytułować kobietę, która jest ministrem? Ministerka? Ministra?...\n-Panie Leszku. Ta poprawność ma szczęście, że się spóźniła, bo gdy pana jeszcze na świecie nie było, to kobiety pracowały na budowie na równi z facetami. Byli więc murarze, ale kobiety to kto? Murarki? To jest choroba, a właściwie nie, to jest cwaniactwo wymyślone, aby na siłę zaistnieć. Ale wracając do tej socjolożki... Opowiada o swojej pracy i nie mówi, że jest gówno warta. O nie! A jakich terminów używa. Jak mądrze nazywa to, co każdy powie, że zaszczane...\nPan pracuje i pomimo że ze startu jest jak pięć do zera dla pana i Piotra, gdy działacie razem, to przecież zawsze musicie się spodziewać niebezpieczeństwa. A ta pani? Że co najwyżej zaczeka jeszcze rok lub dwa z napisaniem doktoratu o kolejności dni tygodnia...\nAle do rzeczy... Macie już plan? Minęło dość czasu, aby ten zwyrodnialec poczuł się bezpieczny.\n-Nie mamy i nie wiem, jak to ugryźć, tym razem.\nBić? Ile można. A do tego, gdy ja podpalę się za mocno, to na biciu może się nie skończyć. Nawet po najmocniejszym biciu gościu dojdzie do siebie i jeżeli ma to zboczenie w sobie, to znowu zrobi tak samo. Tego z niego nie wybijemy, prawda?\n-Racja. No więc?\n-Ja też tak pytam. Przecież nie wstawimy mu gadki, że jest niegrzeczny, że tak normalni ludzie nie robią.\n-Zwłaszcza, panie Leszku, że robią jeszcze gorzej. Może Bóg rzeczywiście stworzył człowieka na „obraz i podobieństwo Boże”, może kiedyś, gdy umrzemy, to poznamy tajemnicę stworzenia, ale człowieka chyba gdzieś po drodze ulepił diabeł... Ludzie od niepamiętnych czasów uwielbiają się mordować, gwałcić, kaleczyć. Pan może nie śledzi mediów, i dobrze, ale ja jestem jak medioholik. Wiele lat temu w Afryce, w kraju zwanym Rwanda tylko w ciągu jednego miesiąca maczetami, siekierami jedno plamię Murzynów wymordowało, niech pan słucha uważnie... Wymordowało osiemset tysięcy członków innego plemienia. Podobno w rzece Karenga krokodyle były tak najedzone trupami, że nawet nie spełzały z brzegu po następne. Trzydzieści dni! Bez karabinów maszynowych, maczetami! Gdzie tu jest obraz i podobieństwo Boże! A w Polsce ktoś podpalił kota lub na śmierć zamęczył psa. Okrutne? Tydzień temu młoda matka zatłukła, bo tak należy nazwać bicie, roczną córeczkę... Jak, jakim sposobem można z tej kobiety usunąć ohydę okrucieństwa, zwłaszcza, że zachowuje się tak, jakby nic się nie stało.\n-Bo ma ostro popierdolone w mózgu!\n-Żeby tak. Właśnie, że nie. Psycholog i psychologiczka stwierdzili, że nie ma „nic, co odbiega od normy”. Tak to nazwali.\n-To oni mają sporo odbiegu od normy!\n-Ja też tak myślę. Wracają do tego psa. Tak go nazwijmy. A może odpuścić? Podpali się pan i uderzy za mocno. To już nie pobicie, ale takie ze skutkiem śmiertelnym. Może potrafię z dwudziestu pięciu lat zbić do dwunastu, ale to i tak skończy wasze życie, jakie jest przed wami, a ja nie doczekam wnuków...\n-Więc co pan radzi?\n-Odczekać. Jest takie powiedzenie, że coś rozchodzi się po kościach, a czas bardzo pomaga.\n-Tego nie powiedziałem. Odczekać. Jest też takie powiedzenie, że co się odwlecze, to nie uciecze. Jakaś mądrość w takich powiedzonkach chyba jest. Inaczej by ich nie było.\n-Ale, niby dlaczego mamy się zesrać?\n-A niby dlaczego ktoś przypadkiem może zobaczyć. Chociażby numery samochodu i nie szkodzi, że wygląda, jak tysiące innych, białych i starych.\n-Nie pomyślałem. Kiedyś chcieliśmy pojechać na picnych numerach, ale są zatrzymania wyrywkowe, rutynowe. Ja dużo nie ryzykuję, ale Piotruś to szanowany obywatele i w ogóle.\n-W ogóle, to pan też ryzykuję nie tylko swoją firmę, bo nikt uczciwy, bez powodu nie zmienia tabliczek rejestracyjnych. Zaczną się pytania , a gliny w tym są mądrzejsze od pana. To jeden z powodów, jak to pan nazwał – zesrania się. Drugi, to fakt, że nie działacie w jakiejś próżni. Że tylko wy i ten, komu dajecie wycisk. Mówi to panu ktoś, kto całe życie widział takie wpadki. Nie ma pan pojęcie, ile jest nudzących się, starszych pań siedzących w oknie. To okno to ich całe życie. Widzą wszystko...\n-O kurde... Teraz, to mogę powiedzieć, że mieliśmy więcej szczęścia niż rozumu. Ale odpuścić temu skurwielowi nie mogę.\n-Zbliżają się moje urodziny. Czuję, że Hanka coś szykuje. Może więc zaczekać do tego czasu? Szkoda by było kawowego tortu... Nigdy, nawet jako dziecko nie przepadałem za czekoladą. Dziwne, prawda?\n-Bardzo. Ja bym, jak to mówią, ojca, matkę oddał...\n-Ale wszystko, co kawowe... Taki kawowy z bezą... Codziennie mogę mieć urodziny. Może jeszcze będą lody kawowe... Można pomarzyć, czemu nie... To przecież okrągła sześćdziesiątka. Coś takiego raz w życiu. Mówią, że po sześćdziesiątce, to już z górki. Tylko nie mówią, do czego...\n-Do medalu na olimpiadzie już nie. Ale znam faceta, a ma siedemdziesiąt i ciut do przodu. Gdyby mnie gonił, to bym nie uciekł. Regularnie biega pół maratonu, tylko raz odpuścił i pobiegł na dziesięć kilometrów. Jak się odżywia? Tak, jak mu smakuje.\n-Z tym zdrowym jedzeniem, to zwykła ściema i powód do istnienia dietetyczek, a każda szczuplutka...\n-No właśnie. Hanka zna jedną. Nawet popisuje się w telewizji. Kiedyś razem poszły do cukierni i na kawę. Pani dietetyczka zeżarła pół tortu...\nKolega w pracy uważa, że najsmaczniejsze mięso, to te, co na czterech nogach, a to na dwóch, to dla dzieci i pedałów. Moja świętej pamięci małżonka była z domu, gdzie jadano ryby. Nazywałem ją „Śledź pomorski”, bo była z Gdyni. Od pokoleń z rybackiej rodziny i wie pan ,co mówiła?\n-Że ryby to samo zdrowie?\n-To nawet dzieci wiedzą. Żebym nigdy nie jadł flądry i ostryg. Polska flądra zjada każde gówno, co opada na dno i tylko to potrafi złowić. A ostrygi. W Polsce, głównie w sklepach, ale tam, gdzie żyją, są jak flądra. Też oczyszcza dno ze śmieci.\n-To co oni jedli, znaczy jej rodzinka?\n-Dorsze... Kiedyś, gdy była dzieckiem, polski dorsz był polski i prosto od rybaków. Głupi ludzie, co jak mawia mój znajomy Poznaniak, są z tych, co „srają z wysoka”... Mawiali... Jedz dorsze, by tylko gówno gorsze. Dzisiaj dostać świeżego dorsza to marzenie.\n-Pamiętam, co mówił mój ojciec, gdy był trzeźwy, że najlepsza ryba, to która kwiczy...\n-Jak długo żył?\n-Za długo... Gdyby nie pił i palił, to może ze sto lat. Ojciec mi się nie udał i tyle. Szkoda śliny na więcej gadki.\n-Rozumiem, ale mówiąc normalnym językiem, to gówno rozumiem, bo u nas alkoholu nie było. To znaczy, jak to bywa, że z okazji, przyjęć, rocznic, ale tylko tyle.\nJa nawet tyle nie ruszam, a Hanka jedynie wino i tylko czerwone, bo znajomy lekarz, gdy miała anemię poradził, że jest lepsze na krew niż łykanie pigułek. Chwała Bogu, nie przyzwyczaiła się do wina.\n-Ja piłem. Co ja mówię, chlałem, aż do zarzygania się. Czy mogę winić ojca? Byłoby najłatwiej. Piłem, bo mi smakowało, nie piłem, gdy nie czułem. Mama to był anioł, bo tylko anioł mógł wytrzymać z takim mężem. Tyle razy chciałem bić ojca, ale skończyło się na biciu mnie, a może i gorzej, bo stary miał łapę jak łopatę. To chyba po nim mam naturalną, wrodzoną siłę.\nOdstawiłem wódę, jak pierwszy raz zobaczyłem Hankę, i tak już zostało. Teraz, gdy poczuję wódę, to mi się niedobrze robi. Żadna, jebana psychologia, zapach i tyle.\nDlatego boję się pomagać tam, gdzie ojciec bije dzieci. Mogę nie wyhamować... to co, myśli pan, że zaczekać jeszcze parę tygodni?\n-Najmniej. Im później, tym będzie większy szok. A ustalił pan, jak go podejść, bo w domu chyba nie?\n-Ma się, że nie. Nie tym razem. To, co ustaliłem, to całkiem normalna rodzina, para dzieciaków w szczylowatym wieku. Aż dziwne, że nie wiedziały, co ojciec zrobił z ich psem.\n-Pewno powiedział, że pies się urwał za suczką. Dzieciaki kupią coś takiego. Jeżeli w domu nie, to jak?\n-Skurwiel jest mechanikiem w zajezdni ciężarówek. Kończy robotę o tej samej porze. Miejsce idealne, bo bez przechodniów, jako że niby do czego, żadnych sklepów. Tylko ta baza. Byłem raz. On wychodzi zawsze sam. Może nie jest towarzyski, cholera wie, dlaczego, a może tylko raz nie wystarczy? Sobota i niedziela odpadają, więc Piotruś musi mieć wolny dzień. Kiedyś powiedział, że nie pamięta, kiedy miał urlop i nawet nie wie, co to jest urlop...\n-Ale taki chuchrak. Na pewno jest potrzebny? Do czego?\n-Panie Henryku, skoro gadamy jak wspólnicy. Ktoś musi być za kółkiem, żeby odojechać, gdy ja wciskam skurwiela w siedzenie i podłogę. Rozumi?\n-No tak. Teraz rozumiem.\nJest coś takiego jak tropik, tam, gdzie zimą jest plus dwadzieścia. Rozpalona Warszawa nagania tłumy do biur podróży. Kolorowe widoczki palm pochylających się nad białym piaskiem... Obok turkus morza... Jedynie praca zwalnia, bo nie rzeka pieniędzy do różnego rodzaju zachcianek, aby tylko dalej od miasta.\n-Bysio, czy byłeś kiedyś w górach?\n-Najwyżej, to na trzydziestym drugim piętrze z widokiem na stolicę, bo co?\n-Gdy byłam w ogólniaku, to wychowawczyni zorganizowała wycieczkę i pobyt w górach. Dokładnie, to mieliśmy bazę we wiosce Murzasichle. Nie widziałam innych wiosek góralskich, a wychowawczyni mówiła, że nie ma piękniejszej do Murzaschila. Pamiętam jak dziś, że Doliną Suchej Wody poszliśmy w prawdzie w góry, a po drodze jakaś hala, chyba Gąsienicowa. To było jak bajka.\n-No i było sto lat temu...\n-Przepraszam, nie podliczam ci lat. Chciałem powiedzieć, że to, jak mu tam, dziś na pewno nie takie same. Jak my wszyscy. Ja podobno byłem ładnym dzieckiem...\n-Ładne dziewczynki wyrastają na piękne kobiety i to jest jeszcze jeden dowód naszej przewagi nad wami.\n-Ty masz tych dowodów kilka, zaczynając od góry...\n-Obyś tak mówił zawsze. Nawet, gdy będę stara i brzydka.\n-Na starość nie ma sposobu, ale to, co piękne, zawsze będzie, a na pewno dla mnie.\n-Kto by pomyślał, ile ty masz zalet...\n-Nikt tak nie potrafi bić... Nawet kiedyś mi płacili... Właśnie o biciu. W poniedziałek Piotruś bierze wolne i jedziemy do Mławy. Na gotowe. Wiem, jak skurwiel ma na imię, wiem, o której wychodzi z roboty. Jest plan. Dobry. Nie będę nudził detalami. Ale trzymaj kciuki, bo nigdy nie wiadomo.\nA potem? Ojciec niby nic nie mówi, ale ja mówię... Jesteśmy parafianami tego kościoła, gdzie leży Popiełuszko. Rozumi?...\n-Nie tylko – bo kolega jest kierownikiem sali w Mariocie. Rozumi?... Mówi, że nigdzie nie ma takiej kaczki po pekińsku, bo mają kucharza Chinola, a przecież gdzieś trzeba przegryźć smak sprzed ołtarza...\n-A potem żadne tropiki. Murzasichle wystarczy za wszystkie kolorowe plakaty.\n-Pamiętasz, czy mieli wygodne łóżka?...\nŁóżka? Bysio, starzejesz się jeszcze przed ślubem?! Trawy w Kampinosie ci nie przeszkadzały...\n-O kurde... Ta praca. Rozumiem Piotrka, gdy mówi, że czas na urlop.\n-Pod twoją nie obecność kto prowadzi firmę?\n-Tadeusz, i jest lepszy niż ja w papierkowej robocie.\n-To może już jutro w góry?\n-Powiem tak... W ten poniedziałek Mława, a we wtorek może być te twoje...\n-Tam chyba też jest trawa?\n-No widzisz. Tak mi mów i tego się ucz...\nZaparkowali Toyotkę w cieniu. Dalej od samochodów. Obok stały dwa dawno nie ruszane, więc normalka, ot, inne miejsce do parkowania. Tak na Bysio namierzył, punktualnie wyszedł oprawca psa. Razem z nim paru innych pracowników. Nie jest dobrze. No trudno. Bysio szedł w stronę skurwiela. Przesadnie głośno powiedział...\n-No cześć, Zdzisiek. Kopę lat!\nNie zwracano na nich uwagi. Koledzy skurwiela pomachali, że do jutra i poszli na parking.\n-Zdzisiek? Czy ja pana znam?\n-Żartujesz? Nie poznajesz Krzyśka Walickiego. Szczaliśmy razem do piaskownicy. No, chodź, poznasz moją panią. Jest w samochodzie. Uderzony pod prawy łokieć, na wątrobę, tylko jęknął i bezwładnie zwisnął podtrzymany i Bysio prawie wniósł go do Toyotki.\n-Spokojnie, Cacuś, tylko nie pal gum. Jedziemy jak trójka starych kumpli. Nie podpadnie.\n-Panie, panie, jak panu tam... Co jest grane, na rany Chrystusa!\n-Takiś pobożny? Masz koleś problem, bo Chrystus ci nie pomoże.\n-Ale ja nie mam kasy! Pan mnie pomylił z kimś innym. Porywać ślusarza? No żeby tak bić? Co pan w tej łapie, młotek?\n-Skoro wołałeś Chrystusa na pomoc, to powiem ci, że mam nie tylko palec boży, ale całą rękę... Niedługo przywitasz się z Bozią...Wybierzemy takie samo drzewo, jak to gdzie przywiązałeś tamtego psa.\n-Zabić za psa?!\n-Dokładnie tak. Zabić za pas.\n-Nie wyjdziecie z pierdla.\n-A ty z piekła. Chyba coś takiego istnieje, skoro są tacy jak ty.\n-Jakiś jebany pies, a wy chcecie zamordować człowieka?! Powinniście się leczyć!\n-Powiem tak. Gdy nas złapią, co może się zdarzyć, nie powiem, że nie. To wyślą nas na leczenie. Ty się zgadzamy, ale na razie, no, co myślisz o tym drzewie? Zwiąż mu łapy z tyłu. Nóżki też. Zatkać pysk taśmą? Koniecznie. Nie tak... Nie za klatę, ale za szyję, krótko, aby tylko mógł ruszać głową. Tamten piesio też był tak przywiązany.\n-Panie... Panie... Dzieciaki znalazły go i on żyje!\n-Ja też bym tak dupę ratował. Telewizja pokazywała inaczej.\n-Kurwa! Mówię panu! Odratowali go!\n-Tak? Tylko dlaczego my o tym nie wiemy? Za długi! Skróć sznurek tak, by tylko mógł obracać głowę.\n-Dusi mnie! Poluzuj pan!\n-Długo nie będzie. Wyschniesz koleś na szkielecik.\nOprawca psa zaczął się głośno modlić...\n-Wystarczy. Nie mogę tego słuchać. Nie ma nas...\nDojeżdżali do Warszawy, gdy Cacuś powiedział...\n-Coś koło tego...\n-To co? Wracamy? To był wyrok śmierci. Ja tak nie mogę.\n-Myślisz, że ja mogę. Nie mam wprawy w zabijaniu...\n-Ja nie żartuję! Bysio... Zawracam!\n-Chwileczkę, kolego, chwileczkę... Przez dzień czy dwa nie zdechnie. Zdążymy.\n-Tak? Czułeś ten smród?\n-Ty byś też się zesrał...\n-Nie, Bysio, nie od tego. Media mówią, że jest plaga dzików. A prawdą jest, że dzik to świnia, czyli wszystko zeżre..\n-No to nie my, ale świnie wyślą go do piekła.\n-Tak nie można. Ja prowadzę i ja zawracam.\nRzecz w tym, że wjechać do lasu było łatwo, aby tylko przedrzeć się przez zarośla, ale nie zapamiętali, przez które, a wszystkie podobne. Suche podłoże nie zostawiło śladów opon. Zaczynali za długo błądzić...\n-Teraz jest ostre pogotowie przeciwpożarowe. Pojeździmy tak jeszcze z godzinę, a straż leśna może nas namierzyć. Może głośno zawołać gnoja?\n-Jeżeli jesteśmy blisko.\nCacuś po pierwszym krzyku zakrztusił się. Bysiowi poszło lepiej. Drzewa odbijały głos, ale Bysio pierwszy usłyszał... Znaleźli skurwiela. Miał mokre spodnie z każdej strony...\n-Nie myśl, że z litości! Nie zasłużyłeś, tak jak tamten pies nie zasłużył na śmierć. Nie słyszałeś, jak prosił, płakał, błagał... Człowieku! Nie odchodź! Nie zostawiaj mnie. Co ci zrobiłem. Kocham cię i wiernie służę. Wybaczę ci, ale nie zostawiaj mnie na śmierć...\n-Nie słyszałeś tego?!\n-Psy nie mówią...\nNie tylko... Nie mają praw, wybaczają i nawet liżą rękę, która je bije. Czy ty masz jakieś gówno w mózgu, że zrobiłeś coś takiego? Co ci ten pies zrobił, że skazałeś go na męczeńską śmierć! Kurwa! Dla takich ja ty, szkoda powierza do oddychania. Ja go zostawiam! Gdy wyobrażę sobie, jak płakał, jak prosił go tamten piesio, to niech tego skurwiela dziki zeżrą. Ty rób co chcesz.\n-Panie, panie... Dziki. Podchodziły... Może się przestraszyły. Jak ja panu podziękuję...\n-Jak? Duży... Daj mu w ryja, daj, żeby nie mógł mówić, niech się zadławi zębami. Jeszcze raz. Że odleciał? A w ogóle, to i tak mu się udało, bo bez bicia jak zawsze.\n-Bez bicia, bo miał i tak zdechnąć. Cacuś... Nie mówię, że jesteś mięczak, bo mnie też było dziwnie, jakoś inaczej. Bo gdyby on naprawdę zdechł? Albo te dziki. Myślisz, że zjadłyby?\n-Świnia wszystko zeżre. To jest fakt.\n-Tylko co on pierdolił, że uratowali tamtego psa.\n-A ty? Nie bronił byś się tak?\n-Doszedłeś? Że nie możesz mówić? A masz coś ciekawego do powiedzenia?\n-Nie zostawicie mnie tu. Nie mam siły uciekać od tych świń...\n-Co ty kurwa z tymi świniami! Położymy cię przy szosie. Ktoś zobaczy. Albo będziesz stopował. No, wierzysz w Boga, tak naprawdę?\n-O k... Już chciałem się wyrazić, ale nie wypada, bo to o Bogu... Koleś... Nawróciliśmy cię na wiarę. Ale jaja!\n-To jest jednak twardziel.\n-Jaki twardziel. Zesrał się już w samochodzie. Chyba wiedział, co go czeka. Więc gdzie tu twardziel.\n-Może źle się wyraziłem. Kłamał, nawet teraz, gdy dławił się zębami i ledwo mówił, a kłamał, mówiąc, że przegonił dziki krzykiem. Z pyskiem zaklejonym taśmą? Myślisz, że go zauważą i podwiozą?\n-Myślę, że to kawał chłopa. Dojdzie do siebie i łaski bez, stopowaniem dojdzie do Mławy. Odjechaliśmy ile? Dychę?\n-Coś koło tego. Co powiemy dziewczynom?\n-Prawdę. A nie obejdzie się bez krzyku...\nFaktycznie. Gdy panienki usłyszały, a Bysio dał z detalami, to było bardzo głośno\n-On nie kłamał. No nie zupełnie. W internecie znalazłyśmy detale. Nie są miłe i Aśka się popłakała. Psa uratowali harcerze, ale to nie wszystko. To była suczka, szczenna, Wyobrażacie sobie,, jak prosiła, by ją nie zabijał, by nie odchodził. Przecież ma dzieci do wykarmienia, czekają na mamę. Nie wiedziała, że zły człowiek utopił je w beczce. Jedno miało szczęście, bo wyprosiła je sąsiadka tego zwyrodnialca.\nMama i to szczenię czują się dobrze, ale mama nie ma na karku sierści, tylko nagą, krwawą skórę po sznurku...\n-Hanka! Gdybym to wiedział! Dlaczego nic nie powiedziałaś!\n-Bo Aśka znalazła to w internecie, gdy już do niego pojechaliście. Dobrze, że nie wiedziałeś. Nawet nie chcę myśleć, co byś zrobił...\n-Nic. Dokładnie nic. Zostawilibyśmy skurwiela na żarcie dla świń. Zżarły by go żywcem.\n-Czyli jak mawia mój ojciec – nie ma nic złego co by nie wyszło na dobre.\n-Starzy ludzie i ich powiedzonka.\n-Kiedyś my będziemy w jego wieku. Czy ktoś młodszy tak powie o nas? Wiesz, szafirowa królowo... To jest taka sama gadka, jak pytanie, że co chcesz, żeby mówili o tobie, gdy umrzesz?\n-Dlaczego taka sama. Jest naprawdę ważnym, co mówią o nieboszczyku. Jeżeli zasłużył na więcej niż dobre słowo.\n-Pierwsza sprawa, to obłuda i hipokryzja. Nawet, jeżeli umarlak był skurwielem, oszukiwał, goniła go prokuratura i wisiało na nim wiele zarzutów, a kwestią czasu było, zanim trafi pod celę, bo nie powie, jak się nachapał tyle milionów, to co powiedzą? Zrobią z niego prawie świętego, a na pewno bez grzechów. Mam rację?\n-No tak... „O zmarłych mówi się albo dobrze, albo wcale”...\n-Czyli pierdoła na pierdole, bo nikt nie ma jaj, aby mówić prawdę.\n-Bysio, umarłemu ani prawda, ani kłamstwa nie zaszkodzą.\n-Właśnie i to jest ta druga sprawa, pytanie, co chcę, aby o mnie mówiono, gdy mi się kalendarz skończy? Powiem ci wprost i kulturalnie: A gówno mnie to obchodzi. Ja i tak nie będę słyszał. Zgadza się?\n-Na tyle, co teraz wiemy, to prawda.\nCzyli najpierw musimy umrzeć, by się dowiedzieć? Ja się nie spieszę.\n-Ale choć tak ciut do ołtarza?\n-Już nie mówię o kaczce po pekińsku, nadziewanej orzechami.\n-A potem Murzasichle?\n-A potem trawy w Murzasichlu..


Moody's na XXI konferencji IDM: Nie będzie tak źle - wGospodarce.pl\nCollin Ellis, Moody's / autor: Fratria\nOpublikowano: 4 marca 2021, 17:47\nAktualizacja: 4 marca 2021, 18:03\nCzy uda się wyjść z kryzysu? Czy lockdowny wszystko zepsują? Co z tą inflacją? Przesadzić z pomocą, czy lepiej nie zdążyć z pomocą? Jak globalne trendy wpłyną na Polskę? Główny analityk Moody’s podzielił się swoimi prognozami i przemyśleniami, także dla Polski. Wśród nich stwierdza, że należy docenić, że Polska jest naprawdę wielkim beneficjentem unijnego planu odbudowy\nW tych burzliwych czasach przewidywanie to wyjątkowo trudna sztuka. Tym bardziej ciekawe jest jak główni ekonomiści inwestycyjni widzą globalną gospodarkę na następne parę lat. Podczas XXI Konferencji Izdby Domów Maklerskich gościem Piotra Bujaka, głównego ekonomisty i dyrektora Departamentu Analiz Ekonomicznych w PKO BP był Collin Ellis – dyrektor zarządzający, Chief Credit Officer EMEA & Head of UK w Moody’s Investors Service Ltd. To on nadzoruje prognozy Moodys dla tej części świata (Europa, Afryka i Bliski Wschód), tym ciekawsze jest, co myśli na wiodące tematy jeden z głównych oceniających ekonomiczną rzeczywistość, wydolność finansową krajów oraz instytucji.\nOstatnia prognoza Moody’s, to dużo „zieleni i niebieskiego”, czyli dla wielu krajów jednak Moody’s prognozuje wzrosty.\nW G20 (20 najbogatszych krajów świata – G20 to grupa 19 najbogatszych państw oraz Unia Europejska), gospodarki skurczyły się, jednak w większości prognozy mają kolor zielony. To już nie będą jednak, jak dotychczas, wyścigi, raczej będzie to przypominać gonienie lidera. Dużym wyzwaniem są kolejne prognozowane lockdowny, które będą tylko wzmagały wyboistość. Dobra wiadomość jest taka, że per saldo nie przekreślą one jednak odbicia gospodarczego.\nRyzyko kolejnych lockdownów wzmoży wyboistość we wzroście gospodarczym, ale nie widzimy, by zakłóciły ogólne odrabianie strat - ocenia Collin Ellis – dyrektor zarządzający, Chief Credit Officer EMEA & Head of UK w Moody’s Investors Service Ltd. Wpływ globalnie pandemii w pierwszym roku był ogromny, ale w średnim okresie był on mniejszy niż oczekiwano. Choć jest dość sytuacja niepewna, może nie być tak źle, jak się wszystkim wydawało.\nCollin Ellis, Moody’s / autor: Fratria\nBilans ryzyka. Martwimy się o wirusa\nPakiet Bidena i czy lepiej przestymulować, czy niedostymulować gospodarkę? Obecnie, w USA trwa o to wielka i gorąca dyskusja. Jak ocenia Ellis, pakiet Bidena dla gospodarki amerykańskiej ogromnie wzmocni wychodzenie tej gospodarki z kryzysu.\nTo stymulant, którego nie widzimy gdzie indziej. W Europie wychodzenie z kryzysu potrwa znacznie, znacznie dłużej. Stymulant w Europie będzie miał mniejszy wpływ niż ten w USA – ocenia Ellis.\nEkspert Moodys podkresla, że Brexit w długim terminie może mieć dla Wielkiej Brytanii bardzo duże, negatywne znacznie w kontekście odrabiania strat, ale jest wielka niepewność jak duży. Jak zaznaczył, już przed pandemią nie było dobrze, więc koronakyryzys wraz z brexitem może być potężną mieszanką.\nMoodys prognozuje Polsce PKB 3,3 proc. w tym roku, 3,4 proc. w kolejnym. Pomoc unijna obecnie dla krajów Unii będzie niewielką częścią ogólnego pomocowego garnca. Kraje obecnie dostaną z niego po trochu. Za to Polska wyróżnia się tu na tym tle.\nPolska jest wielkim beneficjentem unijnego planu pomocowego – ocenił Ellis.\nJak dodał, polski system prawny jest przejrzysty, choć kiedy spojrzymy na rynek i sektor prywatny, Polska jest obok Węgier, ale w tyle za Czechami i Słowacja. Natomiast polski ekosystem finansowy, w jego ocenie, ma teraz wielką szansę.\nLepiej przestymulować, czy niedostymulować?\nKilka tygodni temu w USA Sekretarz skarbu wszczął gorącą dyskusję i obecnie jest to najgorętsza dyskusja na rynku.\nMyślę, że bardziej ryzykowne teraz jest niedostateczne wsparcie niż nawet przez moment nadstymulowanie gospodarki – ocenił Ellis.\nInflacja znów zaskoczyła bankierów centralnych\nJak stwierdził, banki centralne chciałyby mieć teraz taki problem, bo nadal są poniżej celu inflacyjnego.\nNie widzę ryzyka nadmiernej inflacji. Może ludziom chodzio o co innego. Może nie chodzi o ceny, ale o ceny aktywów. Myślę, że ważniejsze są problemy regulacyjne niż inflacyjne. (…) Nie boję się o globalny wzrost cen zasobów - powiedział główny analityk Moody’s dla regionu EMEA.\nJak ocenił, ceny rosną w niestandardowym tempie, ale problem bardziej w trym, żeby wiedzieć, gdzie jest poziom ich zbytniego przewartościowania. Stwierdził też, że ważniejsze, czy stymulowanie nie będzie wprowadzone za wcześnie, niż czy będzie prowadzone za długo.\nMyślę, że jest ryzyko, i o tym decydenci powinni sobie zdawać sprawę - zaznaczył.\nJak na razie Moodys, mimo wzrostu zadłużenia, mimo masowego dodruku pieniądza, mimo nieuniknionego wyboru między reakcją na ogromne zadłużenie państw z tytułu programów pomocowych stwierdza, że nic złego się na razie nie dzieje, nie trzeba zmieniać metodologii ratingów i jest jeszcze wiele lat na obserwacje.\nNie zignorowaliśmy wzrostu zadłużenia, ale jednocześnie nie ma magicznego połączenia między zadłużeniem a inflacją. Zasadniczo rozumiemy, że rządy potrzebują wsparcia. Czekamy jak rządy zareagują, kiedy pandemia odpuści. Teraz potrzebują wsparcia i to rozumiemy, ale ważne, co będzie jak odzyskają wzrosty. Czekamy jak rządy zaadresują to wyzwanie. Mamy kilka lat, żeby zacząć się tym martwić, widząc jak rządy zaczną reagować na zadłużenie. Metodologia musi być elastyczna, ale nie ma tu zmian na razie - powiedział Collin Ellis z Moody’s.\nStabilne banki w pandemii\nSekretem powodzenia banków będzie balansowanie ryzyka. To bardzo trudny proces.\nSądzimy, ze większość banków przejdzie przez ten kryzys relatywnie stabilnie. Sądzimy, że banki weszły w ten proces mając solidne podstawy. Nie oczekujemy dużego wpływu na sektor bankowy – zaznaczył Ellis.\nRyzyka geopolityczne i punkty zapalne\nNa poziomie globalnym nadal ciężko jest patrzeć poza układy amerykańsko-chińskie. Nie sądzę, że wiele się zmieni za prezydenta Bidena. Miło, że prezydent USA nie uprawia już polityki na Twitterze, ale dużych zmian w podejściu do Chin się nie widzi – ocenił Ellis. – Tu większych zmian nie będzie, chyba, że nastąpi coś, co zaburzy amerykańsko – chińskie układy.\nBliżej domu, czyli Europy, punktem zapalnym są kwestie związane z brexitem, ale – jak ocenił, mają one większe znaczenie dla Wielkiej Brytanii niż dla reszty Europy.\nNie widzę, żeby brexit wywołał tyle szkód na Unii, co wywoła na Wielkiej Brytanii – ocenił Ellis.\nJego zdaniem, globalnie nadal najważniejsza będzie rozgrywka USA i Chin. Jednocześnie zwrócił uwagę, że europejski zielony ład będzie ciążył Europie w tym sensie, że nikt poza Europą na świecie go nie poszanuje.\nTrochę się tym martwię. Myślenie, że reszta świata dołączy do unijnego zielonego planu jest trochę nierealne – powiedział Collin Ellis, Moody’s.\nJednocześnie zauważył, że w Europie to ekologia dodatkowo napędzi rynek kredytowy.\nKrótka odpowiedź: nic szybko się nie zmieni. Nie widzę dużego ryzyka zbytniej inflacji. Drugą najważniejszą rzeczą w prognozowaniu tego jest zauważenie różnicy miedzy chwilową inflacją, a długotrwałą inflacją. Nie widzę ryzyka długofalowej inflacji. Nawet w USA nie widać wzrostu. Podejrzewam, ze stopy procentowe w tym roku pozostają bez zmian. W Polsce również. Możliwe, że wzrosną nieco szybciej, ale banku centralne szybko ich nie podwyższą – ocenił Ellis.\nDodał, że jeśli miałby strzelać, który z banków centralnych pierwszy podwyższy stopy procentowe, to ewentualnie mógłby być to bank czeski. Jednocześnie jednak zaznaczył, że obecnie i długo jeszcze w cenie będą tanie kredyty dla stymulowania gospodarki dla wychodzenia z kryzysu.\nCZYTAJ TEŻ: Prognozy w niepewnych czasach dla Polski bardzo pozytywne


Seks – strona 2\nO masturbacji wspomina się dość często, ale temat ciągle jest wstydliwy. W TV mogę co prawda mówić o „kontakcie z ciałem”, ale mam nie używać, no wie pani… tego słowa na „m”. Niby wiemy, że jest coś takiego, może…\nAntykoncepcja to unikanie zajścia w ciążę, która w danym momencie jest niepożądana. Takie myślenie towarzyszy nam najczęściej. A gdyby to myślenie o „anty” odwrócić i zacząć myśleć o ciele i decyzjach wokół dzieci nie…\nCzy leniwy seks może być nudny? Oczywiście, że tak. Ale tak samo nudny może być seks ostry i szybki, jeśli stał się sposobem na rozładowanie stresu i niepewności. Po pewnym czasie jakoś trudno inaczej…\nDotyk jest zmysłem niezwykle prawdziwym i bezpośrednim. Znacznie łatwiej oszukać kogoś, kto patrzy, słucha, niż tego, kto dotyka lub jest dotykany. Przez jakościowy dotyk możemy przekazać więcej, niż są w stanie wyrazić…


Praca dla pszczelarza we Francji - Pozostałe, ale związane z pszczołami i miodem - Forum Pszczelarskie - Pasieka "Banicja"\nPraca dla pszczelarza we Francji\nBy MikołajWitwicki, December 3, 2015 in Pozostałe, ale związane z pszczołami i miodem\nTymczasowa praca dla pszczelarza we Francji http://www.praca4u.net/pszczelarz-pracownik-tymczasowy-id330730.html\nCzytając obowiązki to praca na cały sezon od wiosny do jesieni. Są chętni ;-) ? Ja zostaję przy swojej pasiece.\nJa bym się obawiał wyjazdu do krajów islamskich.\nTa a za ile ? za 2 Euro na godzinę . Zawsze normalne firmy piszą za ile.\nNie wiem jak jest teraz , ale 5lat temu jak ja wyjezdzalem przez polska agencje z Krakowa to dostawalem 8e na godzine. Ale te 8e placila mi agencja , czyli szefowa robila przelew do Polski do agencji, ta odbierala co jej, czyli jakies 3/4 i reszta dla Polaka. Szefowa po miesiacu mi powiedziala ze chce zebym zostal na stale , ale nie przez agencje tylko na francuskiej umowie bezterminowej, bo ta polska za drogo wychodzila\nDaro tu ci nikt nie napisze za ile, bo pracujesz u Francuza czy gdzie tam chcesz , ale defakto pracujesz dla polskiej agencji, ktora skubie cie na maksa, bo to od niej dostajesz przelew albo i nie dostajesz\nA co Ty myślisz żem idiota ?\na jaki język trzeba znać? też zapomnieli dopisać\nTam jest adres e-mail oraz przycisk "odpowiedz" można się u źródła dowiedzieć. Język ang lub fran. podstawy pewnie trzeba znać. Pszczelarzy a do tego chętnych do podjęcia pracy poza swoją pasieką nie znajdą. Zgłoszą się ludzie, którzy byli pomocnikami u pszczelarzy.\nW razie czego sok_mir poda swoją kom i będzie za tłumacza robił :-D\nNie ma problemu w miare moich mozliwosci jezykowych


Sprzedam punkt handlowy: Warszawa Bemowo , ulica Powstańców Śląskich, 84 m2, 460000 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy 83,94 m2, Warszawa, Bemowo, Powstańców Ślą...\n5 480,10 zł/m2 460 000 zł\nLokal użytkowy na sprzedaż Warszawa, Bemowo, Powstańców Śląskich - 83,94 m2\nCena za m2 5 480,10 zł/m2\nBudynek handlowo-usługowy podpiwniczony, trzykondygnacyjny w zabudowie szeregowej , kubatura 399,49 m2 , powierzchnia użytkowa 83,94m,2 . Można dobudowac jeszcze jedną kondygnacje. Lokalizacja Warszawa Bemowo Powstańców Śląskich Kontakt: ROBERT PIHOWICZ tel: 506pokaż telefon anar-skontaktuj się Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 1168/3186/OLS\npunkt usługowy na sprzedaż 170m2\nLokal 170m2 na Bemowie!!! Lokal usługowy o pow.170,1 m2 położony na parterze budynku mieszkalne...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Bemowo, Powstańców Śląskich Powierzchnia: 83,94 m2 Cena: 460 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 1168/3186/OLS\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Bemowo, Powstańców Śląskich Powierzchnia: 83,94 m2 Cena: 460 000 PLN Proszę o kontakt


Robert Gwiazdowski: RPO jest potrzebny w systemie, w którym sądy nie działają. W Polsce tak jest - RMF 24\nŚroda, 13 stycznia (07:45)\nRobert Gwiazdowski: RPO jest potrzebny w systemie, w którym sądy nie działają. W Polsce tak jest Karolina Bereza / RMF FM\nPOSŁUCHAJ CAŁEJ ROZMOWY ROBERTA MAZURKA Z ROBERTEM GWIAZDOWSKIM\nPrawo do posiadania broni zapisane w konstytucji? Gwiazdowski: W moim projekcie jest\nW moim projekcie konstytucji prawo do posiadania broni jest. Tylko proszę zwrócić uwagę, że dotyczy nie noszenia broni na ulicy, ale posiadania broni w domu. Do ochrony miru domowego - stwierdził na antenie RMF FM Robert Gwiazdowski.\nProf. Gwiazdowski: Właściciele restauracji mają otwierać lokale? Podejmą sami decyzję. Gdy będę RPO i będą mieli sprawy różnego rodzaju, będziemy prowadzić ich sprawy Karolina Bereza, RMF FM\nPrawnik przyznał, że jego zdaniem ustawa określałaby kto może sobie kupić broń. Pewnie, że się boję dawania broni szaleńcom. Tylko to jest również dawanie broni ludziom, którzy nie mogą liczyć na policję. Tak jak RPO jest potrzebny w systemie, w którym nie działają sądy, a nie byłby potrzebny w systemie, w którym sądy nie działają, tak system w którym nie działa policja musi dawać obywatelowi pewne metody bronienia się przed bandytą.\nProf. Gwiazdowski: Prawo do posiadania broni w konstytucji? W domu. Do obrony miru domowego Karolina Bereza, RMF FM\nTREŚĆ ROZMOWY ROBERTA MAZURKA Z ROBERTEM GWIAZDOWSKIM\nRobert Gwiazdowski podkreślił też, że jego kandydatura to nie happening. Przyznał jednak, że nie wierzy, że zostanie wybrany na RPO. Mam pewne kwestie dotyczące obrony praw i wolności obywatelskich ludziom do przekazania.\nRobert Mazurek, RMF FM: Pan profesor kandyduje na urząd Rzecznika Praw Obywatelskich. Urząd, który zdaniem pana profesora nie powinien istnieć.\nProf. Robert Gwiazdowski: Nieprawda. Manipuluje pan redaktor od pierwszych słów.\nTo teraz sprawdźmy, kto manipuluje, a kto tymczasem zmienia poglądy co 4 lata. Ja rozumiem, że można zmieniać poglądy co 4 lata. Pan prof. Gwiazdowski w 2017 roku napisał projekt konstytucji. Cóż tam czytamy? Że "projekt nie przewiduje urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich, bo taki urząd jest potrzebny w ustrojach przewidujących bardzo daleko idącą ingerencję państwa w życie obywateli". Czyli: Robert Gwiazdowski pisze, że urząd taki jest niepotrzebny, bo państwo nie powinno ingerować w życie obywateli, i Robert Gwiazdowski kandyduje na Rzecznika Praw Obywatelskich.\nNieprawda. To niech pan przeczyta artykuł dotyczący Sądu Najwyższego.\nA teraz będziecie państwo słuchać, jak prof. Robert Gwiazdowski połyka własny język. Słuchamy pana profesora.\nMoim projekcie konstytucji Rzecznikami Praw Obywatelskich są sędziowie. Po co jest potrzebny rzecznik? Inaczej. Po co był potrzebny rzecznik gen. Jaruzelskiemu w 1987 roku? Bo to przecież z 1987 roku jest ustawa o RPO. No bo ludzie się skarżyli. Skarżyli się, bo sądy nie działały, bo nic nie działało. Jak byśmy mieli Sąd Najwyższy, w którym jest 44 sędziów...\nJa wiem, ale teraz sekundka, bo jak się ma do mojego pytania? Bo ten wykład historyczny jest słuszny. To gen. Jaruzelski wymyślił Rzecznika Praw Obywatelskich, nawet wtedy posłuszny Sejm wybrał prof. Łętowską na ten urząd, która podjęła ten urząd później. Znamy tę historię, ale zadałem pytanie inne: dlaczego pan kandyduje na urząd, który pana zdaniem jest... No niepotrzebny? Jest szkodliwy, bo państwo powinno być skonstruowane inaczej.\nNie ma, panie redaktorze, mojej konstytucji. I od samego początku zarzuciłem panu manipulację, bo pan nie przeczytał, tylko poprosił researchera...\nA tu się pan myli.\nW momencie, gdybyśmy mieli Sąd Najwyższy, w którym każdy z sędziów może przedstawić Sądowi Najwyższemu każdą sprawę, to po co jeszcze jest rzecznik? Mamy 44 rzeczników.\nCzyli nie jest potrzebny jeden rzecznik, czyli taki jak pan, ale potrzebnych jest 44. I jeżeli ja mówię, że nie jest potrzebny...\nPotrzebni są sędziowie. RPO jest potrzebny w systemie, w którym sądy nie działają. A w Polsce sądy nie działają. Dlatego potrzebny jest RPO.\nTak, oczywiście. Pisał pan o tym w konstytucji swojej, teraz pan chce kandydować wedle obecnej konstytucji na urząd Rzecznika Praw Obywatelskich. Rozumiem. I to jest manipulacja, jak ja mówię, że pana zdaniem rzecznika nie powinno być.\nNie według tej mojej konstytucji, bo w mojej konstytucji nie ma rzecznika, tylko wg tej konstytucji, która jest. Ta konstytucja określa uprawnienia RPO.\nW czym pan jest lepszy od pańskich kontrkandydatów? Pani Zuzanny Rudzińskiej-Bluszcz i od pana ministra Piotra Wawrzyka?\nNie mnie oceniać, w czym ja jestem od nich lepszy. Pan redaktor zrobi to lepiej. Ja jestem inny, nie lepszy, nie gorszy, tylko inny.\nTo wiemy. Ta inność daje się wyczuć. Panie profesorze, to może mi pan powie jako prawnik, czy pan broniłby np. trzech braci z Cieszyna, którzy otworzyli właśnie mimo zakazów covidowych, restaurację?\nTak. Z bardzo prostego. Jeżeli rząd chce wprowadzić takie restrykcje, jakie wprowadza, to ma do tego instrumenty przewidziane w konstytucji. W konstytucji są opisane stany nadzwyczajne, z których rząd może skorzystać w stanie nadzwyczajnym. Wojna z covidem jest stanem nadzwyczajnym i trzeba to było uregulować na poziomie konstytucyjnym, stanem nadzwyczajnym. Natomiast gdy nie ma stanu nadzwyczajnego, to w drodze rozporządzenia nie można zawiesić praw i obowiązków określonych w konstytucji.\nAle czy to oznacza, że każdy obywatel może uznać, że np. jakaś ustawa, ta lub inna, albo rozporządzenie, jest niezgodne z konstytucją, i sam będzie oceniał w takim razie konstytucyjność tego...?\nSądy będą oceniały, panie redaktorze, od tego powinny być sądy.\nTak. Już się boję pytać o sądy, bo zaraz się okaże, że znów manipuluję. Ale panie profesorze, to w takim razie, czy ci ludzie - teraz nie mówimy o tym, że trudna sytuacja, bo to wszyscy wiemy, że to są ludzie w dramatycznej sytuacji, mówię o przedsiębiorcach, którym odbiera się możliwość zarobkowania - jednak powinni przestrzegać obowiązujących przepisów? Czy też uznać, że skoro prof. Gwiazdowski mówi radiu, że to jest niekonstytucyjne, to oni sami będą oceniać niekonstytucyjność i otwierać te knajpy? To proste pytanie.\nChciałbym zwrócić uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził, że restrykcje na fryzjera w taki sposób, w jaki zostały nałożone, są niekonstytucyjne.\nChciałbym zwrócić, że w Polsce nie ma prawa precedensowego, panie profesorze, prawda?\nNie ma. I dlatego to jest bardzo ciekawe, co zrobi z tym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny.\nProfesorze. Proste pytanie. Czy właściciele restauracji mają teraz otwierać swoje lokale czy też nie?\nPodejmą sami decyzję. Gdy będę Rzecznikiem Praw Obywatelskich, i oni będą mieli sprawy różnego rodzaju... będziemy prowadzić tę sprawy i oceniać na podstawie konstytucji, ale i prawa europejskiego, czy te regulacje, które zostały przez rząd wprowadzone, zostały wprowadzone zgodnie z prawem, czy niezgodnie z prawem.\nPan jest zwolennikiem prawa do posiadania broni. Czy takie prawo powinno być pana zdaniem np. zapisane w konstytucji?\nW moim projekcie jest. Tylko proszę zwrócić uwagę, że dotyczy nie noszenia broni na ulicy, ale posiadania broni w domu. Do ochrony miru domowego.\nCzyli nie możemy wychodzić z bronią na zewnątrz, ale w domu możemy mieć? Według pana.\nAle czy każdy mógłby sobie tę broń no... kupić? Czy też byłyby jakieś restrykcje, zaświadczenia?\nOczywiście byłyby restrykcje, bo zawsze są. We wszystkich prawach i wolnościach obywatelskich, o których mowa w konstytucji, jest odesłanie, że szczególne warunki określa ustawa. W związku z powyższym taka ustawa by te warunki określała.\nCzyli dopiero ustawa by powiedziała, jak i kto może kupić sobie tę broń i posiadać. W tym świecie idealnym prof. Gwiazdowskiego. A nie boi się pan tego, że... Wie pan, w Ameryce co jakiś czas, po każdym takim zabójstwie albo każdy seryjnym mordercy w szkole, wybucha dyskusja, kolejna odsłona wojny o właśnie prawo do posiadania broni. Nie boi się pan tego, że to jest dawanie broni szaleńcom?\nPewnie, że się boję. Tylko to jest również dawanie broni ludziom, którzy nie mogą liczyć na policję. Tak, jak rzecznik jest potrzebny w systemie, w którym nie działają sądy, a nie byłby potrzebny w systemie, w którym sądy działają, tak system, w którym nie działa policja, musi dawać obywatelowi pewne metody bronienia się przed bandytą, który próbuje wejść mu w nocy do domu.\nOstatnie pytanie to pytanie polityczne, pytanie czy pan kandyduje z powodu happeningu jakiegoś, to jest jakiś żart, czy pan naprawdę wierzy w to, że zostanie wybrany na Rzecznika Praw Obywatelskich?\nTo są dwie różne rzeczy. Ja nie wierzę, ale to wcale nie jest happening. Dlatego, że mam pewne kwestie dotyczące obrony praw i wolności obywatelskich ludziom do przekazania. Do przekazania mam tezę, że nie działają sądy, że powinny działać, że mogą działać, i że wiem jak zrobić, żeby one działały.\nZOBACZ RÓWNIEŻ: Andrzej Duda dla Interii: Jan Maria Rokita mógłby być dobrym kandydatem na RPO


Zostały by czy zostałyby? - JakSięPisze.pl\nZostały by czy zostałyby?\n4 komentarzy do “Zostały by czy zostałyby”?\n11 maja 2021 o 12:45\nNiezrealizowane piszemy łącznie (wyjątek to wyraźne zaprzeczenie). Zachęcamy jednocześnie do wpisywania słówek w pole wyszukiwania na naszej stronie.\nNasza redakcja przygotowała kompleksowe opracowanie zagadnienia zostały by czy zostałyby, aby w klarowny sposób rozstrzygnąć czy pisownia zostały by jest poprawna, a także jaka jest zostały by zasada pisowni. Dzięki lekturze JakSięPisze - naszego słownika internetowego poprawnej pisowni dowiesz się między innymi jak prezentuje się pełna zostały by definicja oraz czy użyty przez Ciebie zapis nie posiada błędów ortograficznych. Gdyby zawarte na naszej stronie wyjaśnienia dla pary zostały by czy zostałyby okazały się niewystarczające, przypominamy o możliwości zadawania pytań do naszych ekspertów - w tym celu polecamy skorzystać z sekcji komentarzy, która zawarta jest pod niniejszym artykułem. Oferujemy także wyszukiwanie haseł innych niż zostały by w bardzo rozbudowanej bazie definicji i zasad ortograficznych, jak również sprawdzanie pisowni i wyszukiwanie błędów ortograficznych, gramatycznych i interpunkcyjnych we wklejonym tekście - wszystko to bezpłatnie i natychmiastowo.\nSkonsumóje czy skonsumuje


Rozenek, Szostak oraz LaMania w Designer Outlet Warszawa\nMałgorzata Rozenek, Karolina Szostak oraz LaMania w Designer Outlet Warszawa\n17. Kwi 2019\nSzalony Weekend w Designer Outlet Warszawa za nami. W piątek 12 kwietnia odbyło się spotkanie inaugurujące to wydarzenie.\nWśród gości była m.in. Małgorzata Rozenek-Majdan oraz Karolina Szostak. W tym roku gościem specjalnym Designer Outlet Warszawa była marka LaMania.\nMarka ta, dzięki jej założycielce Joannie Przetakiewicz, zyskała już status kultowej i pożądanej nie tylko wśród polskich fashionistek. Jej projekty sprzedawane są w salonach marki w najważniejszych modowych miejscach na świecie: w Londynie, Paryżu czy Mediolanie, a „ojcem chrzestnym” LaMania był sam wielki Karl Lagerfeld.\nDodatkową niespodzianką przygotowaną dla gości centrum było „coś dla duszy”. Po raz pierwszy w przestrzeni publicznej pojawiła się zauważona przez światowe influencerki m.in. Kaję Gerber i Anję Rubik rysowniczka modowa Monika Karpisiak. Jeden z korytarzy zamienił się w małą galerię sztuki. Na specjalnych ekspozytorach można było obejrzeć jedenaście prac inspirowanych pokazami największych Domów Mody.\nFoto: Filip Okopny\nWiosenne must have w rozmiarze plus size! Propozycje stylizacji\nIX Kongres Kobiet Biznesu po raz kolejny zakończony wielkim sukcesem! Fotorelacja


WAMA Film Festival 2018\nTegoroczna edycja WAMA Film Festiwal jest już za nami, ale nie trzeba z tego powodu rozpaczać, bo już za rok znowu zagości w stolicy Warmii. Dlaczego? Bo WAMA Film Festival to międzynarodowy festiwal filmowy organizowany cyklicznie, w październiku w Olsztynie od 2014 roku.\nJak piszą pomysłodawcy i twórcy tego niezwykłego tygodniowego święta filmu na Warmii i Mazurach, formuła i tematyka WAMA Film Festiwal jest bardzo szeroka, nie ma jakiegokolwiek ograniczenia geograficznego oraz nie faworyzuje żadnej grupy pod względem przynależności narodowej, społecznej, politycznej, religijnej lub innej. Festiwal promuje regionalizm, euroregiony, ideologię „glokalizmu”, zaprasza do dyskusji na temat emigracji, małych ojczyzn, wyrównywania szans, problemów mniejszości etnicznych, turystyki kulturalnej, aktywizacji społecznej. W programie Festiwalu znajdują się filmy związane z najważniejszymi problemami współczesnego świata, a najważniejszym założeniem twórców wydarzenia jest promowanie wartości związanych ze wspólnym funkcjonowaniem różnych grup etnicznych, społecznych czy religijnych. Wokół tego tematu skupione są wszystkie projekcje i wydarzenia towarzyszące festiwalowi.\nJednym z wydarzeń towarzyszących festiwalowi są polsko-ukraińskie warsztaty reportażu filmowego. W tym roku uczestniczyli w nich dwaj reprezentanci XI LO – Michał Marczak i Mateusz Stanka z klasy 1B, humanistycznej.\nOto ich wrażenia pofestiwalowe.\nWAMA Film Festival jest świetnym miejscem, i dla ludzi chcących poznać podstawy montażu, robienia ujęć, składania filmu od pomysłu po gotowy materiał, jak i dla bardziej zaawansowanych, obeznanych z praca z kamerą, dla tych, którzy chcą pracować na profesjonalnym sprzęcie. Uczestnicy warsztatów zostali podzieleni na grupy zadaniowe, naszą grupę prowadził Krystian Dulewicz (dla grupy Reportage 2 znany jako clanleader). Praca nad filmem, pomimo ciężkiego początku – co spowodowane było zbyt słabą integracją polskich uczestników z grupą ukraińską i ogromem pomysłów dotyczących tego, co chcielibyśmy w reportażu pokazać – przebiegała naprawdę sprawnie. Po dwóch dniach prac koncepcyjnych, gdzie pracowaliśmy nad naszymi pomysłami, rozpoczęliśmy ujęcia, pracę z kamerą, co okazało się najmocniejszą stroną naszej grupy. Ostatnie dwa dni, wieczory i noce, pracowaliśmy podzieleni na dwie grupy: jedna czas spędzała w montażowni, druga – kręciła ostatnie ujęcia. Pracowaliśmy w pocie czoła, nie obyło się bez emocji i spięć, ale w piątkowy wieczór zmontowany film. Sobota była dla nas dniem podsumowań, bo wieczorem na finałowej gali został wyemitowany nasz reportaż filmowy, który (jak słyszeliśmy w kuluarowych rozmowach) zrobił na widzach bardzo pozytywne wrażenie. To był tydzień bardzo intensywnej pracy, ale i niezwykłe, cenne życiowo doświadczenie.\nZacznę od tego, że z uwagi na integracyjny charakter polsko-ukraińskich warsztatów, trzeba było tworzyć „siatkę” znajomości. Aby stworzyć reportaż, trzeba było - czy się to komu podobało, czy nie – stworzyć współpracującą ze sobą grupę. A że uczestnikami byli młodzi ludzie, zakres wiekowy 16-18 lat, nie było trudno poznać się, zacząć ze sobą rozmawiać. I choć istnieje przekonanie, że Polacy z Ukraińcami nie za bardzo się lubią (różni ich ocena pewnych faktów historycznych), więc moim zdaniem, trzeba takie stereotypowe postrzeganie naszych narodów zmieniać. Najlepiej robić to, budując jak najlepsze kontakty między przedstawicielami młodego pokolenia. Zdecydowanie na „plus” polsko-ukraińskich warsztatów reportażu filmowego trzeba ocenić „kadrę oficerską”, tj. grupę osób prowadzących nasze spotkania. To bardzo charyzmatyczni i doświadczeni ludzie. Np. nasz prowadzący, opiekun grupy, którego określaliśmy mianem „mistrza gildii”, miał za sobą 16 lat pracy w przemyśle filmowym. Kolejnym „plusem” warsztatów były zajęcia z historii lokalnej - udało się nam poznać w zarysie dzieje Warmii i Mazur od XII w. aż do czasów współczesnych. Również na „plus” trzeba zaznaczyć swobodę pracy twórczej nad materiałem filmowym - nie poruszaliśmy się bowiem w ścisłych grupach, jak w przypadku wycieczek klasowych. Sami podejmowaliśmy decyzję kiedy, jak intensywnie pracujemy, a kiedy robimy przerwę, odpoczywamy. Nasze działania, spotkania, zajęcia warsztatowe odbywały się w wielu miejscach, m.in. w Hotelu Warmińskim, Awangardzie 2, Multikinie, Planecie 11. Mieszkaliśmy w hotelu Relaks, bo zajęcia kończyły się w późnych godzinach nocnych. Czasem trzeba było się przemieścić miedzy tymi lokacjami w ciągu 15-30 minut, co dla niektórych uczestników wydarzenia było trudne, ale nie rzutuje na moja ocenę całego wydarzenia. Warsztaty niesamowite – spośród wielu pomysłów na wspólny reportaż, mogliśmy wybrać tylko jeden, co wymagało od nas porozumienia się. Robiliśmy wywiady na ulicy, przeprowadzaliśmy wywiad z artystą - profesorem UWM oraz kilkoma innymi lokalnymi artystami. Nagrywaliśmy nas samych na potrzeby naszego reportażu, ucząc się jednocześnie odpowiedniego kadrowania. Wszystko zostało zwieńczone wspaniałym finałem i prezentacją wszystkich filmów stworzonych w trakcie festiwalowego tygodnia. Wspomnienia niezapomniane. Warsztaty inspirujące. Polecam każdemu.


W hołdzie Ennio Morricone | koncert - Punkt Informacji Kulturalnej - Kraków\nStrona główna MUZYKA W hołdzie Ennio Morricone | koncert\nW hołdzie Ennio Morricone | koncert\nTematy z filmów Misja, Django, Dobry, Zły i Brzydki, Pewnego razu w Ameryce, Cinema Paradiso i wiele innych wykona niemal 100 osobowy zespół orkiestry i chóru pod batutą maestro Marcina Wolniewskiego.\nWśród poruszających kompozycji nie zabraknie tak doskonale rozpoznawalnych tytułów, jak Nella fantasia czy Tema de Amor, które zaśpiewają solistki. Wspaniałej muzyce towarzyszyć będą obrazy przywołujące najbardziej znane kadry filmowe, zmieniając zwykły koncert w niezapomniane widowisko multimedialne!\nPrzedsięwzięcie jest hołdem dla twórczości Ennio Morricone, autora muzyki do ponad 500 filmów, laureata Oscarów, Złotych Globów oraz innych znaczących nagród.\nEnnio Morricone – to właśnie dzięki takim twórcom jak On trudno wyobrazić sobie film bez muzyki. Prawdziwą sławę przyniosły mu kompozycje do filmów Sergio Leone. Szkolni koledzy z Rzymu stworzyli genialny tandem artystyczny. W kolejnych latach Morriconewspółpracował z największymi reżyserami współczesnego kina, do których należą: Quentin Tarantino, Brian De Palma czy Roman Polański. Muzyka tego kompozytora z genialnymi pomysłami przez lata zyskiwała popularność.\nDziś muzyka filmowa na dobre zagościła w najsłynniejszych salach koncertowych zyskując „drugie życie” i uniezależniając się od obrazu. Na całym świecie koncerty muzyki filmowej gromadzą rzesze fanów – „liczymy, że spotkamy się z nimi w Krakowie” – mówią artyści zaproszeni do projektu.\nDodatkowo koncertowi towarzyszyć będzie pokaz etiudy baletowej „Dwa światy” autorstwa Michała Chróścielewskiego oraz wystawa prac malarskich Dominiki Makowskiej, które są artystyczną interpretacją twórczości Ennio Morricone.\nPremierowy koncert The best of Ennio Morricone odbył się 4 stycznia 2018 roku w Beethoven Hall, Kultu & Kongresszentrum Liederhalle w Stuttgacie. Do tej pory zespół ma już za sobą ponad 90 koncertów, kilkadziesiąt tysięcy przejechanych kilometrów i za każdym razem ogromny sukces! Publiczność nagradzała występ artystów owacjami na stojąco w najsłynniejszych salach koncertowych Berlina, Lipska, Hamburga czy Kopenhagi.