Gry – Planeta Kapeluszy\nArtykuły popkulturowe Gry\nArtykuł: Kilka słów o komediowej socjopatii, czyli najemnicy z Team Fortress 2\nData wpisu 3 października 2019\nBrak komentarzy do Artykuł: Kilka słów o komediowej socjopatii, czyli najemnicy z Team Fortress 2\nUwaga! Tekst zawiera spoilery do komiksów i filmów Team Fortress 2\nW swoim Księciu Niccolo Machiavelli ostrzega tytułowego władcę o tym, aby raczej inwestował we własną armię niż gdyby miał opłacać wojska najemne z innych krajów. Machiavelli twierdził, że:\n…jeżeli ktoś na wojsku najemnym opiera swe państwo, nigdy nie będzie stał pewnie i bezpiecznie, albowiem jest ono niezgodne, ambitne, niekarne, niewierne, odważne wobec przyjaciół, tchórzliwe wobec nieprzyjaciół, nie boi się Boga ani dotrzymuje wiary ludziom, tak że o tyle tylko odwleka się upadek księcia, o ile odwleka się napaść; ono ograbia cię w czasie pokoju, a nieprzyjaciel w czasie wojny. Przyczyną tego jest to, że nie ma ono innego przywiązania ani innej pobudki, trzymającej je w polu, jak ta odrobina żołdu, który nie jest dość silnym bodźcem, by wojsko takie pragnęło umrzeć za ciebie. Najemnicy chcą bardzo być twoimi żołnierzami wtedy, gdy nie prowadzisz wojny, lecz kiedy przyjdzie wojna wolą uciec lub pójść sobie precz.\nZasadniczo argument Machiavellego sprowadza się do tego, że najemnicy walczą za pieniądze, a nie z powodu przywiązania do władcy czy chęci obrony ojczyzny (i ojcowizny), tak więc nie ma gwarancji, że podczas walki pozostaną mu wierni; że nie zostaną przekupieni albo nie uciekną. Ponadto najemnicy mogą sobie na zbyt wiele pozwalać w królestwie (żołnierze również, ale ciii), więc same tylko z nimi kłopoty.\nWojska najemne mogą walczyć dla państwa, ale też dla osoby prywatnej. Wielokrotnie to właśnie wzbogacone o najemników wojska rodzime wygrywały konflikty zbrojne. Historia pełna jest jednostek wojskowych walczących po stronie obcych państw. Teraz zaś najemnicy przebili się niejako do mainstreamu i tak oto mamy filmy, książki, seriale i gry o najemnikach.\nCo sprowadza nas do tematu tego artykułu. Jakiś czas temu zainteresowałam się uniwersum Team Fortress 2 – gry Valve, która poprzedziła Fortnite’a i Overwatch o całą dekadę, i w zasadzie była pionierem gatunku typowo komediowych, sieciowych multiplayerów z kolorowymi postaciami o unikalnych charakterach i zdolnościach. I tak się składa, że owe postacie to dziewięciu (osiemnastu, jeśli liczyć obie drużyny) najemników, wynajętych do walki o skrawek ziemi w Nowym Meksyku. Sami najemnicy nie są heroiczni; w istocie, dość często zachowują się jak złoczyńcy… chociaż miewają też przebłyski bohaterstwa. Dodajmy do tego, że Team Fortress 2 ma też specyficzne, ocierające się o czarną komedię, poczucie humoru, i mamy bardzo ciekawy miks. W istocie – najemnicy z Team Fortress 2 określani są nieraz jako komediowi socjopaci.\nI właśnie pod tym kątem chciałabym ich omówić.\nCzytaj dalej „Artykuł: Kilka słów o komediowej socjopatii, czyli najemnicy z Team Fortress 2”\nArtykuł: Symbolika w "Zasadzie Talosa"\n3 komentarze do Artykuł: Symbolika w "Zasadzie Talosa"\nUwaga! Tekst zawiera spoilery do Zasady Talosa i Drogi do Gehenny.\nMożna śmiało powiedzieć, że żyjemy dość specyficznych czasach; czasach, w których seriale telewizyjne, komiksy, kreskówki, a nawet gry komputerowe mogą być czymś głębszym i bardziej dającym do myślenia niż kiedyś. I też niedawno natrafiłam na grę, która jest pod każdym względem niesamowita – ma przepiękną grafikę, nastrojową muzykę, pobudzający gameplay, a przede wszystkim – fascynującą i wciągającą fabułę.\nChodzi mi o Zasada Talosa. Jest to niewątpliwie sztandarowy przykład gry-arcydzieła, która nie tylko bawi, ale też zmusza do refleksji, i jako taka ma swoją symbolikę. Ta symbolika ma kilka źródeł: Księgę Rodzaju, antyk i starożytny Egipt. Dlatego chciałabym ją omówić w niniejszym artykule.\nCzytaj dalej „Artykuł: Symbolika w "Zasadzie Talosa"”\nTagi Artykuły popkulturowe\nArtykuł: L.A. Noire – Pięciu partnerów, pięć archetypów\nBrak komentarzy do Artykuł: L.A. Noire – Pięciu partnerów, pięć archetypów\n[UWAGA! MOŻLIWE SPOILERY!]\nOdkąd sięgam pamięcią, uwielbiałam opowieści detektywistyczne. Chwila, w której detektyw – jednostka o nieprzeciętnym intelekcie i zdolnościach obserwacji – wyjaśnia zagadkę i ujawnia poczynania zbrodniarza, jest dla mnie najpiękniejszym momentem w kryminale. Dla mnie dobry kryminał zasadza się na dwóch elementach – poprowadzonej niesztampowo intrydze, z odrobiną suspensu oraz subtelnym uwypukleniem odpowiednich faktów, a zatajeniem innych; i na samym detektywie. Detektyw jest tym, którego drogę do prawdy śledzimy od początku do końca. Chcemy, aby zachwycił nas swoim intelektem; aby odkrył przed nami wszystkie sekrety związane z dokonaną zbrodnią, a spośród grona podejrzanych wyłowił i zdemaskował sprawcę. Dlatego właśnie niespecjalnie przepadam za serią CSI, gdzie zbyt silny nacisk kładziony jest na technikę, a nie człowieka. I choć zawsze bardziej pociągał mnie kryminał klasyczny (szczególnie brytyjski), nie pogardzałam również czymś w klimatach filmu noir.\nTak czy inaczej, kiedy dowiedziałam się z recenzji Angry Joe, że powstała gra imitująca film noir i do tego bardzo dobrze oddająca realia pracy detektywa w latach czterdziestych ubiegłego wieku, pomyślałam, że chciałabym zagrać w L.A. Noire, zamiast tylko oglądać doń gameplaye, jak to mam zwykle w zwyczaju. I tak się złożyło, że dostałam L.A. Noire na Gwiazdkę, a wczoraj udało mi się ją przejść.\nJest wiele rzeczy, które mogłabym powiedzieć o tej grze – począwszy od tego, jaką frajdę sprawiła mi rozgrywka, poprzez powody, dla których uważam, że motyw Elsy Lichtman jest do bani; a na mojej pirackiej jeździe po ulicach Los Angeles skończywszy – ale dzisiaj chciałabym poruszyć temat postaci w tej grze. I to nie byle jakich postaci, bo postaci partnerów głównego bohatera, Cole’a Phelpsa. Po głębszym namyśle nad ich charakterami zauważyłam bowiem, że każdy z nich przedstawia inny, zakorzeniony w kulturze, dzięki licznym książkom, filmom i serialom, archetyp policjanta/detektywa.\nZanim jednak zaczniemy omawiać po kolei każdego partnera Phelpsa, przyjrzyjmy się temu, jakim policjantem jest sam główny bohater. W końcu to w niego wciela się gracz i to jemu po przeniesieniu do kolejnego wydziału przydzielany jest nowy partner.\nNazwisko: Cole Phelps\nArchetyp: Gliniarz służbista\nCole Phelps przedstawia sobą archetyp gliniarza służbisty – stara się wykonywać jak najlepiej swoją pracę, jest dokładny i bardzo pryncypialny, co skutkuje tym, że na początku gry (kiedy pracuje jako zwykły posterunkowy) przekracza kompetencje wynikające z jego rangi w policji. Jest to zresztą uzasadnione jego wojenną przeszłością (Cole bardzo chce dorosnąć do tej Srebrnej Gwiazdy, którą zdobył w zasadzie przez przypadek). To przekraczanie własnych kompetencji doprowadza Phelpsa do szybkiego awansu, ale również do tego, że każdy z jego partnerów postrzega go na początku współpracy jako kogoś pragnącego się popisać i zyskać sławę. Jednakże po jakimś czasie przekonują się do niego w ten czy inny sposób (a przynajmniej większość).\nNazwisko: Ralph Dunn\nArchetyp: Gliniarz malkontent\nKariera Phelpsa w policji zaczyna się w drogówce, a jego partnerem jest Ralph Dunn. Ralph jest tak samo niedoświadczonym policjantem, jak Cole, ale w przeciwieństwie do niego próbuje się nie wychylać. Podczas, gdy Cole naciska na to, aby sprawdzić znaleziony na dachu rewolwer, Ralph stwierdza, że ich praca na miejscu zbrodni się skończyła i powinni ją przejąć policjanci o wyższych stopniach. Ralph Dunn przedstawia sobą archetyp policjanta malkontenta, który zwykle w kryminałach jest postacią poboczną; kimś, kto pojawia się na miejscu zbrodni, aby poinformować detektywa o zajściu i narzeka na to, że ów detektyw przysparza mu pracy. Mimo wszystko jednak Dunn daje się wszędzie ciągać za Phelpsem i robi to, co dobry partner powinien – wiezie go samochodem, wskazuje drogę, asystuje w śledztwie i osłania go podczas strzelaniny. W pewnym momencie Cole nawet wyraża swoje uznanie dla Ralpha jako policjanta.\nNazwisko: Stefan Bekowski\nArchetyp: Policjant wesołek\nKiedy nasz bohater awansuje do wydziału ruchu, jego partnerem zostaje Stefan Bekowski. Jeżeli nazwisko brzmi dla was swojsko, to słusznie, bo Bekowski jest Polakiem, a reprezentuje sobą archetyp policjanta wesołka. Jest wygadany i wyluzowany, może nie w takim stopniu jak Chris Tucker w Godzinach szczytu, ale są to te jego elementy osobowości, które wysuwają się na wierzch podczas wspólnych śledztw. Stefan jest bodajże jedynym partnerem, z którym Cole rozmawia podczas jazdy samochodem nie tylko o prowadzonej sprawie (czy przestępczości w ogóle), ale również o zwykłych, codziennych rzeczach. Jego wesoła natura nie przeszkadza Stefanowi w byciu poważnym, kiedy wymaga tego sytuacja.\nW stosunku do Cole’a Stefan Bekowski jest na początku trochę nieprzyjemny. Jest to związane z tym, że Phelps awansował po roku bycia w drogówce, gdy tymczasem Bekowski pracował sześć lat, zanim poszedł w górę. Szybko jednak przekonuje się do Phelpsa, kiedy mają okazję poznać się bliżej. A wkrótce po tym jak Cole dostaje się do wydziału narkotykowego, Stefan awansuje do wydziału zabójstw, a jego partnerem zostaje Rusty Galloway.\nNazwisko: Rusty Galloway\nArchetyp: Detektyw pijak\nFanbarr „Rusty” Galloway zostaje przydzielony również Phelpsowi, kiedy ten awansuje z wydziału ruchu do wydziału zabójstw. Cole zresztą zajmuje miejsce jego starego partnera, który przeszedł na emeryturę. Sam Rusty reprezentuje typ gliniarza pijaka. Aczkolwiek nigdy nie jest pokazane jak pije, jego pijaństwo jest tylko sugerowane (wiadomo, na służbie się nie pije, a Cole raczej nie ma możliwości spotkać Rusty’ego poza pracą). Motyw detektywa z problemem alkoholowym jest dość powszechny w fikcji, zwłaszcza w czarnych kryminałach. Niewątpliwym prekursorem tego typu postaci był Philip Marlowe z powieści Chandlera, a także wiele ról Humphreya Bogarta.\nPoza tym, że jest pijakiem, Galloway bywa także cyniczny i przejawia skłonności mizoginistyczne. Uważa (a to wynika też poniekąd z jego doświadczenia), że jeśli ofiarą morderstwa jest kobieta, to na pewno miała z kimś romans i zabił ją albo mąż, albo kochanek. Myśli dosyć schematycznie w tym względzie (rzecz wybitnie denerwująca i niezbyt dobrze świadcząca o jego intelekcie, kiedy prowadzi się sprawę morderstwa, wyglądającego na dzieło seryjnego mordercy), ale potrafi współczuć, zwłaszcza młodej dziewczynie, która właśnie straciła matkę; i okazać święte oburzenie z powodu pedofilii czy nekrofilii. Do Cole’a Rusty zwraca się na początku oschle, a to dlatego, że uważa go za nieokrzesanego młokosa. Z czasem jednak uczy się z nim pracować i służy mu pomocą.\nNazwisko: Roy Earle\nArchetyp: Gliniarz skorumpowany\nPo awansie do wydziału narkotykowego Cole przenosi się na inny posterunek, a jego partnerem zostaje Roy Earle. Roy jest cyniczny i nonszalancki, nosi eleganckie stroje i ma sportowy samochód, znacznie wykraczający poza jego pensję. Dość szybko przekonujemy się, że jest to typ gliniarza skorumpowanego (jak, na przykład, większość policjantów z Gotham City w Batman: Początek). Porusza się na granicy prawa i bezprawia, i wielokrotnie tę granicę przekracza, prowadząc ciemne interesy. W obawie o swoje interesy Earle dyskredytuje Phelpsa, doprowadzając do jego degradacji do wydziału podpaleń. Do tego jest rasistą i seksistą – rzecz w tamtych czasach powszechna, jednak Roy wygłasza swoje poglądy częściej niż większość postaci w L.A. Noire, i tylko dopełnia to jego wizerunek drania. Roy Earle jest to postać tak niesympatyczna, tak zła do szpiku kości, że fani gry lubią go przejeżdżać samochodem.\nNazwisko: Herschel Biggs\nArchetyp: detektyw samotnik\nPo degradacji do wydziału podpaleń Cole zyskuje swojego ostatniego partnera – Herschela Biggsa, reprezentującego archetyp detektywa samotnika. Kiedy Cole zostaje mu przydzielony, Herschel mówi kapitanowi McKelly, że on nie pracuje z partnerami. Kiedy Phelps próbuje nawiązać z nim rozmowę podczas ich pierwszej jazdy samochodem, Biggs każe mu się zamknąć. Kiedy Phelps mówi mu, że w sprawę może być wplątany seryjny podpalacz, Biggs odpowiada coś w stylu: „Tak, chciałbyś, żeby tak było. Wtedy mógłbyś podnieść się z dołka i znowu zyskać sławę.” Jego antypatia do głównego bohatera wynika zarówno z niedawnego skandalu z udziałem Cole’a, jak i z niechęci do pracy zespołowej.\nStosunek Herschela do Cole’a zmienia się w momencie, gdy jego znajomy, doświadczony strażak i specjalista od podpaleń, wygłasza sąd, że Phelps jest pokutnikiem. Hershel zdaje sobie sprawę, że Cole nie pokutuje za powód swojej niedawnej degradacji, tylko za coś, co zdarzyło się wcześniej. Zapewne Biggs łączy to z wojenną przeszłością Phelpsa i nagle wszystko staje się dla niego jasne. On również walczył w konflikcie zbrojnym, co więcej była to pierwsza wojna światowa, a traumatyczne przeżycia z tamtych lat wciąż go dręczą, zwłaszcza biorąc pod uwagę to, że wiążą się z ogniem. Między Biggsem i Phelpsem nawiązuje się więc nić porozumienia, której nie było między Phelpsem i jego pozostałymi partnerami.\nCo więcej początkowa przemowa z intra gry i ze wstępu do sprawy-samouczka jest wygłaszana właśnie przez Biggsa (chociaż wtedy jeszcze gracz może uznać go za bezimiennego narratora), jakby twórcy gry chcieli powiedzieć: „Jest to historia Cole’a Phelpsa, opowiedziana przez jego ostatniego partnera, Herschela Biggsa.” Poza tym ci sami twórcy pokusili się o takie motywy, jak pojawienie się w sprawie The Naked City Rusty’ego i świeżo awansowanego Bekowskiego, co w rezultacie daje nam spotkanie dwóch byłych partnerów Phelpsa z obecnym, Royem Earlem. Z kolei w Nicholson ElectroplantingCole’a i Herschela wita na miejscu zdarzenia nie kto inny, jak Ralph Dunn, a więc dochodzi tam do spotkania pierwszego partnera głównego bohatera z ostatnim.\nPodobno w pierwotnym projekcie gry dostępne były jeszcze dwa wydziały – włamań i defraudacji, więc mogliśmy mieć jeszcze dwóch partnerów, kto wie o jakich osobowościach. Jednakże, żeby gra nie zajmowała więcej jak dwa dyski, została nieco skrócona. Jednakże poza służbistą Phelpsem, malkontentem Dunnem, wesołkiem Bekowskim, pijaczyną Gallowayem, świnią Earlem i samotnikiem Biggsem mamy w L.A. Noire takie archetypy policjantów, jak twardy i prowadzący krucjatę przeciwko przestępczości kapitan Connelly, pragmatyczny McKelly, ojcowski dla swoich ludzi kapitan Leary, a także rzeczowy koroner Malcolm „Mal” Corruthers. W ciągu tych niemal stu lat thrillerów, opowieści detektywistycznych, filmów noir i seriali o policjantach, powstało tyle archetypów fikcyjnych gliniarzy, że być może kiedy powstanie L.A. Noire 2 (a Rockstar tego nie wyklucza) będę mogła rozwodzić się nad nimi bardziej. Na razie jednak mam nadzieję, że ten krótki artykuł sprawił wam przyjemność.\nArtykuł: Back To The Future: The Game\nData wpisu 13 stycznia 2013\nBrak komentarzy do Artykuł: Back To The Future: The Game\nPowrót do przyszłościdorobił się kilku gier, będących głównie adaptacjami filmów z trylogii (aczkolwiek znalazł się także specjalny mod do GTA: Vice City, dzięki któremu można jeździć Deloreanem). Niektóre z nich były lepsze lub gorsze pod względem fabuły i grywalności, no i jakoś trzymały poziom pod kątem grafiki (biorąc pod uwagę, że były wydane w latach osiemdziesiątych) jednak raczej nie wnosiły nic nowego do fandomu. Dlatego też wydana przez TellTale Back to The Future: The Game znacząco wyróżnia się na ich tle. Do tego stopnia, że są ludzie, którzy uznają ją za nieoficjalną czwartą część trylogii.\nOd razu zaznaczam, że nie grałam w tę grę. Znam ją głównie z gameplayów, a pierwszy raz usłyszałam o niej w recenzji Angry Joe. Toteż ten artykuł będzie robiony głównie pod kątem fabuły i wkładu w fandom. A wkład ten jest bardzo duży, gdyż tak jak kreskówka dała nam charakterystyki Julesa i Verne’a (a nawet pozwoliła nam zobaczyć rodziców Klary), tak gra dała nam głębszy wgląd w przeszłość doktora Browna. Zacznijmy jednak od początku.\nBack to the Future: The Game – jak już wspomniałam – została wydana przez TellTale, głównie jako gra do ściągnięcia – najpierw na PC i Maca, a potem na Play Station 3 i iPada. Do współpracy przy projekcie zaangażowano: Boba Gale’a, scenarzystę oryginalnej trylogii i kreskówki, Christophera Lloyda, który podłożył głos pod dorosłego Emmetta Browna, Claudię Wells, która grała Jennifer w pierwszym filmie trylogii (i która podłożyła głos pod alternatywną Jennifer) oraz Michaela J. Foxa, który jednak nie gra nastoletniego Marty’ego i pojawia się bardzo późno. Wszystkie pozostałe postacie grane są przez innych aktorów, w tym sam Marty McFly, którym porusza się gracz (aczkolwiek nawet Christopher Lloyd był pod wrażeniem tego jak dobrze A.J. LoCascio naśladuje Michaela J. Foxa). Gra zaś dzieli się na pięć odcinków i jest typem przygotówki „point and click” (kursorem myszki jest kompresor czasu, ha!).\nHistoria zaczyna się dokładnym odtworzeniem sceny w Centrum Samotnej Sosny, ale zaraz po tym jak Einstein przenosi się w czasie, wszystko dookoła nagle znika, łącznie z samym doktorem Brownem. Potem okazuje się, że to był tylko sen Marty’ego. Dowiadujemy się również, że od rozstania z doktorem minął rok i bank chce wyprzedać jego rzeczy na aukcji z powodu licznych długów uczonego. Jakiś czas po przetrząśnięciu przez Marty’ego domu Browna na podjeździe pojawia się Delorean z Einsteinem w środku i nagraną na dyktafonie prośbą o pomoc. Dzięki (wątpliwej) pomocy siostry wicedyrektora Stricklanda, Edny, udaje się Marty’emu ustalić, że doktor Brown utknął w roku 1931, został oskarżony o podpalenie starej meliny Irvinga „Kida” Tannena i zastrzelony przez gangstera. Tak więc Marty cofa się w czasie, aby uratować przyjaciela. Przy okazji spotyka swojego dziadka, Artura McFly’a, który jest księgowym Tannena; oraz młodszą Ednę Strickland.\nPo rozmowie z Emmettem Brownem przez okno aresztu, ustalone zostaje, że Marty musi namówić odpowiednik doktora z 1931 do ukończenia pewnego wynalazku, który pomógłby Brownowi uciec z więzienia zanim zostanie zamordowany. A to nie jest takie proste… Przede wszystkim dlatego, że przyszły wynalazca Deloreana chce natychmiast zbyć Marty’ego.\nWspomniałam wyżej, że gra dała nam wgląd w przeszłość doktora Browna. Tak więc jaki jawi nam się nastoletni Emmett Brown? Pierwszy raz spotykamy go, kiedy wychodzi z budynku sądu i wpada na Marty’ego. Wcześniej dowiadujemy się, że pracuje jako kancelista. Ma zieloną wełnianą kamizelkę i muszkę, i najwyraźniej się gdzieś śpieszy. Kiedy Marty do niego zagaduje, przyszły doktor Brown cały czas wyrzuca z siebie frazesy na temat podniosłej roli prawa, a na zdanie: „Słyszałem, że pracujesz nad nowym wynalazkiem…”, reaguje zarzekaniem się, że nie zajmuje się wynalazkami ani naukami ścisłymi w ogóle. Po rozmowie ze starszym doktorem Brownem, dowiadujemy się, że jego ojciec nie aprobował jego zainteresowania nauką i chciał, aby jego syn został prawnikiem. Dlatego Emmett musiał kryć się ze swoimi wynalazkami przed własnym ojcem. Emmett Brown wręcz boi się Erhardta Browna, tak jest nawet podczas ich ostatecznej konfrontacji na Naukowym Expo w Hill Valley. Aczkolwiek jesteśmy również świadkami tego jak nastolatek przeciwstawia się ojcu wcześniej i stwierdza, że dawno już powinien to zrobić.\nW ciągu całej rozgrywki młody doktor przeżywa rozterki i załamania, trzeba go również kilka razy naprowadzić na właściwe tory. Doktor Brown wspomina nam o dwóch ważnych momentach w swoim życiu, do których gracz musi doprowadzić, w ten czy inny sposób. Pierwszym wydarzeniem jest wypad do kina na Frankensteina i scena z błyskawicą, która posłużyła doktorowi za inspirację do zajęcia się poważną nauką (nie wiadomo jednak jaka myśl przeszła przez głowę Emmetta Browna w tamtym momencie). Drugie wydarzenie to prezentacja wynalazku podczas wspomnianego wyżej Naukowego Expo, która – choć zakończona porażką – otworzyła doktorowi drogę do świata nauki. Pierwszy moment nie zostaje wprowadzony w życie pod koniec drugiego odcinka, co niejako skutkuje całkowitą zmianą Hill Valley w miasto rządzone przez Wielkiego Brata.\nI tutaj pojawia się alternatywna wersja doktora Browna – Obywatel Brown. Człowiek, który nie tylko odniósł sukces na Expo, ale którego wynalazki zostały wykorzystane do tego, aby wprowadzić „porządek” w Hill Valley. Większa część trzeciego odcinka to próba przedostania się do niego i przekonania do swoich racji. Kiedy wreszcie, po wykonaniu wielu, wielu zadań docieramy do Obywatela Browna, okazuje się, że jest święcie przekonany, że obywatele Hill Valley są zadowoleni z miejsca, w którym żyją. Nie jest jednak fanatykiem – widzimy, że to miły i sympatyczny staruszek, tyle tylko, że marionetka swojej żony, Edny Strickland (o niej później). Gracz musi więc zdobyć dowód na to, że Obywatel Brown został oszukany, ale kiedy już znajduje taki dowód i próbuje go dostarczyć, następuje trzymający napięciu koniec odcinka.\nWażne jest to, że nawet kiedy Obywatel Brown przechodzi na naszą stronę i przenosi się wraz z Marty’m w czasie, aby nie doprowadzić do zejścia się nastoletniego Emmetta i Edny, wciąż czuje coś do swojej żony. Do tego stopnia, że w pewnym momencie dochodzi do wniosku, że to nie ona jest winna alternatywnej wersji Hill Valley, tylko nauka, i przez pół piątego odcinka dąży do uniemożliwienia nastoletniemu sobie występu na Expo.\nTutaj warto byłoby wspomnieć o tym, że Marty postawiony jest w bardzo nieprzyjemnej sytuacji. Aby uratować, najpierw doktora, a potem przyszłość całego miasta, zmuszony jest do robienia rzeczy, które wydają się co najmniej moralnie dwuznaczne, jeśli nie po prostu złe. Nie pomaga też fakt, że robi to głównie swojemu najlepszemu przyjacielowi. W pierwszym odcinku podtrzymuje kłamstwo, że jest z biura patentowego, przez co młody Emmett pracuje jak szalony w nadziei na to, że będzie to początek jego wielkiej naukowej kariery. Potem – w odcinku czwartym – Marty musi doprowadzić do tego, że kobieta, którą Emmett darzy uczuciem, z nim zerwie. Najbardziej ekstremalna jest jednak scena z odcinka piątego, kiedy to nastoletni Emmett znajduje się w batyskafie, a Obywatel Brown, przebrany za Jacquesa Douteux, odmawia wypuszczenia go, aby mógł przeprowadzić swoją prezentację. Wtedy Marty staje nogą na wężu dostarczającym tlen do maszyny i trzyma ją tak długo, aż Obywatel Brown nie ulegnie.\nNiby wszystkie te rzeczy mają na celu większe dobro i zmierzają do ocalenia Emmetta Browna jakiego znamy (nie mówiąc już o całym Hill Valley), jednak widząc nędze swojego przyjaciela tuż po zerwaniu z Edną, Marty ma wyrzuty sumienia. No, a potem, pod koniec czwartego odcinka, najpierw Emmett popada w marazm, a później, wścieka się na Marty’ego i obwinia o wprowadzenie chaosu w jego dotąd uporządkowane życie. Przed spotkaniem z Marty’m miał przecież zagwarantowaną posadę i w miarę spokojną przyszłość. Być może daleką od marzeń, ale jednak nie musiał martwić się swoim złamanym sercem i tym, co powinien robić dalej.\nJest również inny problem, na który wskazuje zarówno Obywatel Brown, jak i TVTropes – Edna Strickland w alternatywnym roku 1986 ma się o niebo lepiej, niż w roku 1986 znanym Marty’emu. Spotykamy ją wszak jako staruszkę, która mieszka samotnie, ma mieszkanie zawalone starymi gazetami, które są jej „archiwum”, podgląda sąsiadów i co chwila krzyczy na ludzi przechodzących ulicą. W odcinku trzecim nie tylko jest mężatką, ale ma władzę i satysfakcję z tego, co robi.\nJak wszyscy Stricklandzi (minus syn szeryfa), których dotąd mieliśmy okazję oglądać, Edna jest zwolenniczką dyscypliny i porządku. W przeciwieństwie jednak do swojego brata – wicedyrektora Stricklanda – nie poprzestaje na zwykłej naganie, ale idzie znacznie, znaczniedalej, jak mamy się okazję przekonać wielokrotnie podczas rozgrywki. Dwa razy zdarza się, że kiedy władze (jej zdaniem) nie robią tego, co do niej należy, ona bierze sprawy w swoje ręce. Jest kimś w rodzaju Frolla z Dzwonnika z Notre Dame – uważa się za strażniczkę prawa i moralności. Nawet kiedy w piątym odcinku nagle zdaje sobie sprawę z tego, że zrobiła coś złego i stała się tym, czym gardziła, zaraz potem zrzuca winę na Marty’ego i doktora Browna. Edna jest o wiele lepiej skonstruowanym czarnym charakterem, niż Irving „Kid” Tannen, który jest typowym gangsterem z czasów prohibicji. Już choćby to, że przez pierwsze dwa odcinki nie wydaje się wcale groźna (jedynie trochę zbyt sztywna, pochopna w ocenie i lekko zwariowana), świadczy o tym, że jest o wiele groźniejsza niż wszyscy Tannenowie razem wzięci.\nPrzejdźmy teraz do Kida Tannena (najwyraźniej ojca Biffa). Jak już wspomniałam jest gangsterem, a dokładniej – przywódcą gangu. Nie jest to jednak Buford „Wściekły Pies” Tannen, który chodzi po Hill Valley, wymusza posłuszeństwo i wprowadza terror na oczach organów ścigania. O nie. Ma swoje brudne interesy, w tym sprzedaż alkoholu i prowadzenie nielegalnego kasyna, ale wszystko to robi pod przykrywką porządnego obywatela (jego nowa melina kryje się w miejscu, w którym daje się biednym zupę). Aczkolwiek każdy, kto się z nim zetknął, od razu wie, że to zły człowiek (ach, ten unikalny urok Tannenów…), potrzebne są tylko dowody jego przestępstw.\nProblem polega na tym, że Marty niechcący uniemożliwia zatrzymanie Kida, pojawiając się nagle w Deloreanie przed oficerem Parkerem (dziadkiem Jennifer), który miał dokonać aresztowania; a potem wyprowadzając z miasta Artura McFly’a, który zaświadczył przeciwko Kidowi i miał namówić do tego Trixie Trotter. Głównym zadaniem w drugim odcinku jest właśnie doprowadzenie Kida za kratki. Jest to o tyle trudne, że Marty musi przekonać Trixie Trotter do dostarczenia Parkerowi ksiąg rachunkowych Kida, a samego Parkera – do zerwania umowy z Kidem i ujęcia gangstera. Kiedy w końcu udaje ci się go przymknąć, do wielkiego finału piątego odcinka pozostaje w więzieniu.\nPrzy okazji udaje nam się poznać czterech pracowników Tannena, którzy – w przeciwieństwie do pomagierów Biffa, Griffa, czy choćby Wściekłego Psa – mają do powiedzenia nieco więcej. Pierwszym z brzegu jest Cue Ball, okrągły mężczyzna, zwykle pracujący w lipnej jadłodajni, w której wytwarza się alkohol. Potem widzimy go przy pianinie w kasynie Kida, a w czwartym odcinku – już jako człowieka pracującego po stronie prawa, po tym jak świadczył przeciwko szefowi. Drugim pomocnikiem Kida jest niejaki Zane, który do jadłodajni dostarcza „specjalną zupę”, a w kasynie pracuje przy barze. Do tego para się rysowaniem karykatur ludzi, których kazał zlikwidować Kid.\nWażniejsza jest jednak pozostała dwójka pracowników Tannena – Artur McFly i Trixie Trotter. Artur przypomina swojego syna, George’a, zarówno pod względem wyglądu (ich design jest identyczny, tylko ubrania są inne), jak i charakteru (choć jest to charakter George’a przed pamiętnym ciosem w szczękę Biffa). Obaj są pasywni, obaj są pomiatani przez Tannenów i obaj wykonują za nich papierkową robotę. Z tym, że George postawił się Biffowi, a Artur Kidowi nie. Artur do końca nie ma odwagi mu się przeciwstawić, jak również trudno mu się przeciwstawić Ednie Strickland. Zresztą przy jednej z pierwszych rozmów z George’m dowiadujemy się, że dziadek Marty’ego nie potrafił stanąć w obronie swoich najbliższych (przynajmniej w rozumieniu swojego syna). Aczkolwiek nie był całkiem do niczego, bo uczył Trixie Trotter sztuki i literatury, jak również księgowości. Właściwie to tylko dzięki niemu zauważyła, że w rachunkach Kida coś się nie zgadza.\nTrixie Trotter zaś wydaje się przy pierwszym kontakcie słodką idiotką. Przypomina wszystkie te szansonistki w filmach noir, które są delikatne, trochę naiwne, a przy tym uwikłane w nieszczęśliwe związki z gangsterami. Nawet ma taki trochę dziecinny głos. Trzyma się Kida tylko dlatego, że wie, co się może stać, jeśli od niego odejdzie, nie mając żadnego zabezpieczenia. Takie zabezpieczenie ma, ale oficer Parker przymyka oko na przestępczą działalność Tannena.\nZ drugiej strony w odcinku czwartym gracz potrzebuje jej pomocy przy odegraniu przedstawienia przed Edną Strickland. Ponieważ wcześniej Edna przyczyniła się do utraty przez Trixie pracy konferansjerki na Expo, kobieta się zgadza, pod warunkiem, że Marty dostarczy jej odpowiednie rekwizyty. Kiedy już ma wszystko, co trzeba, bardzo przekonywująco odgrywa kobietę porzuconą przez bogatego mężczyznę.\nOstatnią postacią, którą chciałabym omówić, jest Erhardt Brown, ojciec doktora Browna. W pierwszym odcinku nie widzimy go, co najwyżej słyszymy jego kłótnię z synem. Potem, w odcinku trzecim, Marty widzi wiszący w gabinecie Obywatela Browna (cokolwiek niepokojący) portret Erhardta trzymającego rękę na ramieniu młodego (w zasadzie kilkuletniego) Emmetta, ale nadal jego twarz jest w cieniu i widać tylko okulary, w których odbija się światło. Ostatecznie sędzia Brown pojawia się na Naukowym Expo, aby odwieść swojego syna od prezentacji wynalazku, i dopiero wtedy możemy się przekonać jak naprawdę wygląda. Również rozmowa, jaką on i Emmett przeprowadzają, daje nam pewien wgląd w jego charakter.\nTak więc jaki jest sędzia Erhardt Brown? Na początku robi wrażenie despoty, który chce, aby jego syn poszedł w jego ślady i zrobił karierę w prawie. Nie aprobuje zajmowania się nauką głównie dlatego, że nie wierzy, aby Emmettowi się udało. Na Expo przychodzi od razu z przeświadczeniem, że chłopak zrobi z siebie pośmiewisko na oczach całego miasta. Z drugiej strony – tak jak każdy kompetentny sędzia – otwarty jest na racjonalne argumenty. Niejako podczas całej tej rozmowy wychodzi na jaw, że sędzia Brown wbrew woli ojca przyjechał do Ameryki jedynie z dwoma dolarami i zerową znajomością języka (zresztą po tylu latach wciąż mówi z silnym niemieckim akcentem). Wiemy, że musiał ciężko pracować, bo nie tylko zrobił karierę jako sędzia, ale również dorobił się sporej fortuny. Biorąc pod uwagę wszystkie te rzeczy, o których nam nie wspomniano (specyficzny, anglosaski system prawny common law, język angielski prawniczy, amerykańska jurysprudencja, no i powód, dla którego Erhardt zmienił nazwisko z „von Braun” na „Brown”), możemy się domyśleć, że jego droga do obecnego statusu nie była usłana różami. Tak więc jest to człowiek twardy, ciężko pracujący, przekonany o sile sprawiedliwości (wszystkie te tyrady o prawie, które powtarza każdego dnia synowi), oraz surowy.\nA przy tym, kiedy on i Emmett przekonują się, że więcej ich łączy niż dzieli, ich stosunki się poprawiają. Przede wszystkim Erhardt nie tylko pozwala synowi zaprezentować swój wynalazek, ale również na tym pokazie zostaje, aby wesprzeć Emmetta w jednym z najważniejszych momentów jego życia. Słowo „papa” (właśnie, dlaczego nie mówi do niego „Vatti”, tylko „papa”?) wypowiadane dotąd przez nastoletniego Browna z trwogą, teraz niosą z sobą czułość, a nawet radość.\nJak już wspomniałam na początku tego artykułu, fabułę gry współtworzył Bob Gale, wypadałoby więc powiedzieć coś niecoś o tym jak gra ma się do trylogii. Poza oczywistymi rzeczami, takimi jak Delorean, miejsce akcji, czy główni bohaterowie, mamy też pewne małe (jak również i te większe) odniesienia do samych filmów. Przede wszystkim znajdziemy tutaj gagi znane z trylogii, takie jak Tannen wpadający do baru i krzyczący: „Hey, McFly!”, wędrówka Marty’ego po głównym placu Hill Valley zaraz po cofnięciu się w czasie, pozycja w jakiej chłopak śpi, czy choćby rola, jaką pełnią w historii zdjęcia i nagłówki gazet. Poza tym mamy wszystkie te małe smaczki, które nawiązują do zdarzeń z filmów, jak również do rzeczy mniej znanych. Na ścianie w mieszkaniu Edny Strickland wisi portret jej przodka, szeryfa federalnego Jamesa Stricklanda. Edna wspomina, że mężczyzna został zastrzelony przez Wściekłego Psa, a Marty stwierdza, że nie tak to pamięta. To dlatego, że scena śmierci szeryfa została wycięta podczas montażu trzeciej części (ale samo zdarzenie miało miejsce w książkowej adaptacji).\nDo tego dochodzą różne pojedyncze kwestie, wypowiadane przez postacie, które są albo powtórzeniem zdań znanych z trylogii, albo nawiązują do opisanej w nich zdarzeń. Choćby w domu doktora Browna wciąż stoi model Głównego Placu Hill Valley, wykonany w latach pięćdziesiątych, kiedy czterdziestokilkuletni doktor musiał wysłać chłopaka z powrotem w przyszłość.\nI choć postacie wyglądają nieco kreskówkowo (nie mówiąc już o tym, że czasem ich ruchy nie są zbyt płynne), to w miarę dobrze zostało oddane podobieństwo do oryginalnej obsady. Doktor Brown wygląda jak Christopher Lloyd z lat osiemdziesiątych (a Obywatel Brown podobny jest do dzisiejszego, łysiejącego Lloyda z okularami), Lorraine McFly jak Lea Thompson, Biff i inni Tannenowie jak Thomas Wilson. W tle zaś gra znajoma melodia z trylogii, grana w różnych konfiguracjach w zależności od nastroju.\nSame zadania bywają bardzo ekscytujące i sprytnie zrobione. Na przykład, kiedy Emmett kłóci się z ojcem w drugim pokoju, Marty ma wykonywać konkretne czynności, aby wytworzyć paliwo do wynalazku. Żeby wiedzieć, co kiedy zrobić, musi wsłuchać się dobrze w słowa, które wypowiada Emmett podczas kłótni. Problem w tym, że mamrotania sędziego Browna po jakimś czasie stają się coraz wyraźniejsze i łatwo wtedy zrobić coś źle.\nW każdym razie oglądając gameplay Back to the Future: The Game, miałam wrażenie, że oglądam kolejny film z serii. I mimo że na wikipedii poświeconej Powrotowi do przyszłości fakty, które zawarto w grze, są oznaczone jako niekanoniczne (albo przynajmniej dyskusyjne), to i tak przedstawione tam wydarzenia są uznawane za ważną część kanonu. Wystarczy spojrzeć na fanfiction.net. Jest tam kilka fanfików, które odnoszą się do zdarzeń z gry. (Niestety gra dała nam też jedyny slashowy pairing w całym fandomie, czyli młody!EmmettxMarty. Być może ma on pewien sens, ale ja go nie widzę). Mam nadzieję, że udało mi się przybliżyć wam tę część fandomu Powrotu do przyszłości.


Informacja o realizowanych projektach i zadaniach w poszczególnych latach\n1. Szkolenie dla kadry pomocy społecznej z terenu województwa małopolskiego z zakresu ustawy o pomocy społecznej oraz EFS i tworzenia projektów socjalnych przyniosło dodatni wynik na działalności statutowej Stowarzyszenia w kwocie 1425,28 zł\n2. Współpraca z Fundacją Polsat: Dotacja na pokrycie kosztów leczenia jednego dziecka z terenu gminy Klucze.Stowarzyszenie odpowiedzialne za wydatkowanie środków, które fundacja Polsat przekazała na ten cel. Przekazywanie środków odbywało się na zasadzie refundacji poniesionych kosztów przez rodziców. Dotacja nie została wykorzystana w całości w 2004 roku , część jej będzie wydawana w roku 2005 w kwocie 27 880,97 zł.\n3. Przy współpracy z Urzędem Wojewódzkim w Krakowie realizacja programu socjoterapeutycznego „ Coca – Cola to jest to….” Dla dzieci sprawiających problemy wychowawcze. Program zrealizowany z dotacji Wojewody Małopolskiego oraz w oparciu porozumienie o współpracy z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Kluczach dotacja w wysokości 5 000,00 zł w całości wykorzystana na realizację programu.\n4. Projekt „Łóżka odciążeniowe dla osób niepełnosprawnych”. Projekt dofinansowany ze środków województwa małopolskiego w ramach programu wspierania integracji osób niepełnosprawnych. W ramach tego projektu zakupiono dwa łóżka dla osób niepełnosprawnych, które przebywają w Domu Pomocy Społecznej w Olkuszu i przeprowadzono szkolenie specjalistyczne personelu. Projekt udało się zrealizować w oparciu o współpracę z Starostwem Powiatowym w Olkuszu. Kwota dotacji w wysokości 2 800,00 zł w całości została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem w 2004r.\n5. W końcu roku 2004 Stowarzyszenie przygotowało ofertę w otwartym konkursie ogłoszonym przez Gminę Klucze na realizację zadania z zakresu pomocy społecznej. Oferta dotyczy prowadzenia Środowiskowego Domu Samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Oferta stowarzyszenia wygrała konkurs i z dniem 30.12.2004. Stowarzyszenie podpisało umowę na realizacje tego zadania. Umowa na realizację powyższego zadania została podpisana na okres 1 roku z możliwością przedłużenia. Pierwsze środki finansowe na realizacje tego zadania wpłyną na konto Stowarzyszenia styczniu 2005r.\n6. Prowadzenie Środowiskowego Domu Samopomocy w Kolbarku dla 30 osób z zaburzeniami psy-chicznymi w 6 pracowniach: biologicznej, muzycznej, ceramicznej, plastycznej, gospodarczej i kra-wieckiej.\n7. Współpraca z Fundacją Polsat: Dotacja na pokrycie kosztów leczenia jednego dziecka z terenu gminy Klucze. Stowarzyszenie odpowiedzialne za wydatkowanie środków, które fundacja Polsat przekazała na ten cel. Przekazywanie środków odbywało się na zasadzie refundacji poniesionych kosztów przez rodziców. Dotacja nie została wykorzystana w całości w 2005 roku , część jej będzie wydawana w roku 2006 w kwocie 7 244,08 zł.\n8. Realizacja dwóch projektów w zakresie polityki społeczne „Szkoła życia” – dotacja inaczej kwocie 8 900,00 zł i „Żyjmy inaczej” – dotacja w kwocie 5.3240 zł w ramach umów z Zarządem Wojewódz-twa Małopolskiego.\n9. Umowa z Fundacją Batory dla Łącznika Małopolskiego na kwotę 6 000 zł.\n10. Realizacja projektu „Pod lipami” przy współpracy z Gminnym Ośrodkiem Kultury w Kluczach i Fundacji Polsko – Niemieckiej (wyjazd młodzieży do Berlina na koszt fundacji).\n11. Zakup pieca do wypalania ceramiki dla Środowiskowego Domu Samopomocy w Kolbarku za kwotę 8 540,00 zł.\n12. Prowadzenie Środowiskowego Domu Samopomocy w Kolbarku dla 30 osób z zaburzeniami psy-chicznymi w 6 pracowniach: biologicznej, muzycznej, ceramicznej, plastycznej, gospodarczej i kra-wieckiej.\n13. Współpraca z Fundacją Polsat: Dotacja na pokrycie kosztów leczenia jednego dziecka z terenu gminy Klucze. Stowarzyszenie odpowiedzialne za wydatkowanie środków, które fundacja Polsat przekazała na ten cel. Przekazywanie środków odbywało się na zasadzie refundacji poniesionych kosztów przez rodziców. W 2006 roku, wykorzysta-no dotację w kwocie 6 455,83 zł, pozostało na 2007 rok 789,02 zł.\n14. Realizacja w ramach umowy z Zarządem Województwa Małopolskiego projektu „Przygotowanie kadry pomocy społecznej do pracy z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym”. Koszt całkowity zadania wyniósł 10 091,30 zł, z czego dotacja Zarządu wyniosła 5 760,00 zł a środki własne stowarzyszenia to kwota\n4 331,30 zł.\n15. Realizacja w ramach umowy z Zarządem Województwa Małopolskiego projektu „Integracja poprzez sztukę”. Koszt całkowity zadania wyniósł 9 282,48 zł, z czego dotacja Zarządu wyniosła 4 001,00 zł a środki własne stowarzyszenia to kwota 5 281,30 zł.\n16. Realizacja w ramach umowy z Zarządem Województwa Małopolskiego projektu „Więcej wiem – le-piej pomagam sobie i innym”. Koszt całkowity zadania wyniósł 14 650,00 zł, z czego dotacja Zarzą-du wyniosła 14 150,00 zł a środki własne stowarzyszenia to kwota 500,00 zł.\n17. Realizacja w ramach umowy z Wojewodą Małopolskim projektu „Bez barier”. Koszt całkowity zadania wyniósł 12 813,00 zł, z czego dotacja Wojewody wyniosła 5 000,00 zł a środki własne stowarzyszenia to kwota 7 813,00 zł.\n18. Realizacja w ramach umowy z Wojewodą Małopolskim projektu „Razem pokonamy przemoc”. Koszt całkowity zadania wyniósł 8 430,00 zł, z czego dotacja Wojewody wyniosła 3.620,00 zł a środki własne stowarzyszenia to kwota 4 810,00 zł.\n19. Zorganizowanie szkolenia dla kadr pomocy społecznej z terenu woj. małopolskiego na temat „Prze-ciwdziałanie przemocy – radzenie sobie ze stresem – wypalenie zawodowe”. Koszt szkolenia za-mknął się kwotą 7 750,00 zł.\n20. Prowadzenie Środowiskowego Domu Samopomocy w Kolbarku dla 30 osób z zaburzeniami psy-chicznymi w 6 pracowniach: biologicznej, muzycznej, ceramicznej, plastycznej, gospodarczej i krawieckiej.\n21. Współpraca z Fundacją Polsat: Dotacja na pokrycie kosztów leczenia jednego dziecka z terenu gminy Klucze. Stowarzyszenie odpowiedzialne za wydatkowanie środków, które fundacja Polsat przekazała na ten cel. Przekazywanie środków odbywało się na zasadzie refundacji poniesionych kosztów przez rodziców . W roku 2007 realizacja tego projektu zakończyła się pozostałą z 2006 r kwotę dotacji w wysokości 789,02 zł przekazano w całości.\n22. Realizacja trzech projektów w zakresie polityki społeczne „Rozwijanie potencjału organizacji poza-rządowych działających w obszarze pomocy społecznej na terenie powiatu olkuskiego” – dotacja w kwocie 6 000,00 zł i „Żyjmy inaczej” – dotacja w kwocie 2 600,00 zł oraz „Skarbnica pomysłów” – dotacja w kwocie 12 000,00 zł , w ramach umów z Zarządem Województwa Małopolskiego.\n23. Realizacja zadania z zakresu pomocy i integracji społecznej w ramach realizacji II komponentu Pro-gramu „ Aktywne formy przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu” pod nazwa „prace społecznie użyteczne na rzecz budownictwa socjalnego” – dotacja w kwocie 100 000,00 zł – w ramach umowy z Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej; Departament Pomocy i Integracji Społecznej.\n24. Realizacja projektu „ABC Gospodarki Społecznej” w partnerstwie z Wojewódzkim Urzędem Pracy. Realizacja projektu opiera się na zastosowaniu innowacyjnych rozwiązań służących zwiększeniu efektywności działań na rzecz osób niepracujących, zagrożonych wykluczeniem społecznym. Przy jego realizacji zostały wykorzystane doświadczenia Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, zdobyte podczas wdrażania projektu IW EQUAL „Akademia Przedsiębiorczości. Rozwój alternatywnych form zatrudnienia”, w ramach którego został wypracowany model Trenera Zatrudnienia Wspieranego dla osób długotrwale bezrobotnych. Liderem projektu był Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie, a jego partnerami dwa stowarzyszenia z terenu województwa małopolskiego: Stowarzyszenie na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju Społeczno-Gospodarczego „KLUCZ” oraz Stowarzyszenie na Rzecz Wspierania Przedsiębiorczości i Inicjatyw Lokalnych „STOPIL”. Aktywizacja zawodowa i społeczna była prowadzona przez Koordynatorów i Trenerów Zatrudnienia Wspieranego, którzy po ukończeniu intensywnego szkolenia, udzielali wsparcia swoim klientom na wszystkich etapach prowadzących do podjęcia zatrudnienia. Zadanie było realizowane na terenie Krakowa, Nowego Sącza i Tarnowa, a także w wybranych placówkach wspierających osoby niepełnosprawne: Środowiskowych Domach Samopomocy w Kolbarku, Pałecznicy, Wolbromiu oraz Warsztatach Terapii Zajęciowej w Kluczach i Olkuszu. Projekt zakończył się z dniem 31.12.2010 r.\nBudżet projektu: 4 999 931,00 zł.\n25. Utworzenie stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej od maja 2008 roku – dofinansowanie kwotą 30 000,00 zł.\n26. Realizacja projektu „Powiatowy plan rozwoju i promocji Ekonomii Społecznej” współfinansowanego ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich. Głównym celem projektu było wsparcie zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego w oparciu o podniesienie kompetencji instytucji i organizacji pozarządowych w zakresie ekonomii społecznej, ze szczególnym naciskiem na rozwój dialogu społecznego na rzecz lokalnego rynku pracy. Projekt bezpośrednio adresowany był do 40 instytucji i organizacji pomocowych z powiatów: olkuskiego i chrzanowskiego. W trakcie trwania przygotowano po jednym z pracowników tych instytucji do kompleksowego udzielania doradztwa i prowadzenia szkoleń dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, opracowano dwa Powiatowych Planów Promocji i Rozwoju Ekonomii Społecznej oraz zawiązano dwa powiatowe partnerstwa na rzecz ich wdrażania. Projekt Stowarzyszenia „KLUCZ” w 2008 roku uzyskał dotację w kwocie 124 850,00 zł.\n27. Przystąpienie jako jednostka partnerska do projektu „Budowanie regionalnego sytemu wczesnej interwencji dla rodziny z dzieckiem niepełnosprawnym w celu jej wzmocnienia i lepszej integracji społecznej” realizowanego przez Maltańskie Centrum Pomocy Niepełnosprawnym Dzieciom i Ich Rodzinom. Projekt dofinansowany jest przez Fundusz dla Organizacji Pozarządowych ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Projekt realizowany jest od września 2008 roku do stycznia 2010 r.\n28. Realizacja projektu „Wiedza oznacza siłę” dofinansowanego kwotą 7 000,00 zł przez Wojewodę Małopolskiego w ramach otwartego konkursu ofert na realizację zadań z obszaru pomocy społecznej. Zadanie realizowane było wspólnie z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Kluczach i jego celem było przeciwdziałanie przemocy oraz minimalizowanie jej negatywnych skutków poprzez rozszerzenie oferty Punktu Interwencji Kryzysowej o dyżury specjalistów, których zadaniem jest edukacja osób doznających przemocy, udzielanie wsparcia oraz towarzyszenie im w uwalnianiu się od przemocy.\n29. Realizacja projektu „Tradycja łączy pokolenia” dofinansowanego kwotą 5 000,00 zł w ramach Pro-gramu Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności realizowanego przez Akademię Rozwoju Filantropii w Polsce Stowarzyszenie Forum Oświatowe „Klucze”. Głównym celem projektu była integracja międzypokoleniowa seniorów poprzez ich współpracę z młodzieżą oraz przeciwdziałanie marginalizacji osób starszych.\n30. Realizacja projektu „Powiatowy plan rozwoju i promocji Ekonomii Społecznej” współfinansowanego ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich. Głównym celem projektu było wsparcie zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego w oparciu o podniesienie kompetencji instytucji i organizacji pozarządowych w zakresie ekonomii społecznej, ze szczególnym naciskiem na rozwój dialogu społecznego na rzecz lokalnego rynku pracy. Projekt bezpośrednio adresowany był do 40 instytucji i organizacji pomocowych z powiatów: miechowskiego i proszowickiego. W trakcie trwania przygotowano po jednym z pracowników tych instytucji do kompleksowego udzielania doradztwa i prowadzenia szkoleń dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, opracowano dwa Powiatowych Planów Promocji i Rozwoju Ekonomii Społecznej oraz zawiązano dwa powiatowe partnerstwa na rzecz ich wdrażania. Projekt Stowarzyszenia „KLUCZ” w 2009 roku uzyskał dotację w kwocie 117 190,00zł.\n31. Realizacja projektu „Aktywni życiowo” dofinansowanego kwotą 13 060,84 zł przez Zarząd Woje-wództwa Małopolskiego w ramach otwartego konkursu ofert na realizację zadań z obszaru pomocy społecznej. Celem realizowanego zadania była reintegracja zawodowa i społeczna osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.\n32. Kontynuowanie jako jednostka partnerska do projektu „Budowanie regionalnego sytemu wczesnej interwencji dla rodziny z dzieckiem niepełnosprawnym w celu jej wzmocnienia i lepszej integracji społecznej” realizowanego przez Maltańskie Centrum Pomocy Niepełnosprawnym Dzieciom i Ich Rodzinom. Projekt dofinansowany jest przez Fundusz dla Organizacji Pozarządowych ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Projekt realizowany jest od września 2008 roku do stycznia 2010 r.\n33. Kontynuacja projektu „ABC Gospodarki Społecznej” wraz z Wojewódzkim Urzędem Pracy w Krakowie oraz Stowarzyszeniem „STOPIL”.\n34. Realizacja projektu „Powiatowy Plan Rozwoju i Promocji Ekonomii Społecznej” współfinansowanego ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich. Głównym celem projektu było wsparcie zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego w oparciu o podniesienie kompetencji instytucji i organizacji pozarządowych w zakresie ekonomii społecznej, ze szczególnym naciskiem na rozwój dialogu społecznego na rzecz lokalnego rynku pracy. Projekt bezpośrednio adresowany był do 60 instytucji i organizacji pomocowych z powiatów: bocheńskiego, myślenickiego i wielickiego. W trakcie trwania przygotowano po jednym z pracowników tych instytucji do kompleksowego udzielania doradztwa i prowadzenia szkoleń dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, opracowano dwa Powiatowych Planów Promocji i Rozwoju Ekonomii Społecznej oraz zawiązano dwa powiatowe partnerstwa na rzecz ich wdrażania. Projekt Stowarzyszenia „KLUCZ” w 2010 roku uzyskał dotację w kwocie 87 180,00zł.\n35. Realizacja projektu „Aktywnie cieszymy się życiem” w ramach Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010). Budżet projektu wyniósł 54 200,00 zł z czego dofinan-sowanie ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wyniosło 49 200,00 zł. Projekt zakładał szereg działań adresowanych do ludzi starszych promujący „aktywną starość” i pobudzający aktywność społeczności wiejskich a w szczególności osób w wieku emerytalnym, w szczególności:\n– Kampanię promującą, seminaria powiatowe, spotkania z samorządami gminnymi i powiatowymi. Rekrutacja osób i wysłanie zaproszeń do gości i odbiorców projektu. Plakaty i ulotki informujące o seminariach. Rekrutacja i promocja była prowadzona przez Ośrodki Pomocy Społecznej i placówki podstawowej opieki zdrowotnej oraz przez sołtysów.\n– Seminaria powiatowe promujące aktywny sposób spędzania czasu przez osoby starsze i promujących ich zaangażowanie w prace na rzecz środowiska lokalnego. Seminaria całodniowe prezentujące aktywne formy : Kluby seniora, uniwersytety trzeciego wieku, Koła Gospodyń Wiejskich, prace wolontaryjne wśród dzieci i osób niepełnosprawnych. Seminaria zorganizowano w 2 powiatach: 1 powiat w Małopolsce i 1 powiat w Wielkopolsce. Program seminarium obejmował: wykład dotyczący zdrowego i higienicznego trybu życia w podeszłym wieku, prezentacja możliwości zakładania Klubów Seniora, Uniwersytetu Trzeciego Wieku, założenia stowarzyszenia. Prezentacja dobrych praktyk w obszarze aktywności osób starszych, warsztat „ jak założyć organizacje pozarządową i źródła finansowania projektów skierowanych dla osób starszych”, wykład na temat możliwości jakie daje Internet. Prezentacja możliwości jakie daje wolontariat na rzecz osób niepełnosprawnych oraz dzieci. Seminaria zakończone były wspólną imprezą integracyjną.\n– Dwie wizyty studyjne połączone z warsztatami dla liderów lokalnych pobudzające osoby starsze do aktywności.\n36. Realizacja zadania „Wspieranie inicjatyw mieszkańców, szczególnie osób starszych, służących inte-gracji oraz aktywnym formom spędzania wolnego czasu” na zlecenie Gminy Klucze w ramach któ-rego zorganizowano we wszystkich sołectwach gminy uroczystości obchodów „Dnia Seniora”. Na zadanie gmina Klucze przeznaczyła kwotę dotacji 10 000,00 zł.\n37. Realizacja zadania „Odnowa Centrum wsi Ibramowice” w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Projekt przewidywał wykonanie robót budowlanych obejmujących: wymianę okien, wykonanie utwardzenia placu przed Domem Ludowym, utwardzenie ścieżek pie-szych, budowę ogrodzenia i budowę boiska sportowego ogólnodostępnego. Inwestycja, której koszt ostateczny wyniósł 612 405,75 zł, zakończona została do dnia 31.07.2010 r.\n38. Realizacja projektu Zakład Aktywizacji Zawodowej „OGNIWO” współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w latach 01.2011-08.2013 w kwocie 3 813 789,60 zł. Projekt swoimi działaniami obejmuje grupę osób niepełnosprawnych ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, która to ma największe problemy na rynku pracy. Zakład Aktywizacji Zawodowej jest jedyną możliwością odbycia „okresu przejściowego zatrudnienia”, niezbędnego do ich pełnej aktywizacji zawodowej. Będzie placówką, która nie tylko będzie podejmować\ndziałania edukacyjne i aktywizacyjne, ale również będzie podmiotem ekonomii społecznej, który będzie w przyszłości wytwarzać usługi i produkty pozwalające na częściowe wypracowywanie własnych dochodów. Projekt obejmuje:\ndla 40 ON z zakresu gastronomii:\nkucharz, kelner, pomoc kuchenna. Szkolenia będą trwać 12 miesięcy i zakończą się egzaminem praktycznym. Podczas szkoleń uczestnicy przez 12 m-cy będą otrzymywać zasiłek szkoleniowy.\n– coaching – objęcie procesem coachingu 40 ON przez trenerów zatrudnienia wspieranego\n– doradztwo zawodowe, wsparcie psychologiczne\n– rehabilitacja medyczna i opieka pielęgniarska dla 40 ON\n– 12 m-cy zatrudnienia dla 20 ON\n– zapewnienie promocji produktów i usług dla ZAZ\nStrona projektu: www.zaz.stowarzyszenie-klucz.pl\n39. Realizacja projektu „Niepełnosprawni aktywni na rynku pracy” współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach PO KL Dz. 6.1.1 w latach 2011-2012 w kwocie 1 680 810,00 zł.\nWsparciem zostanie objętych 96 osób niepełnosprawnych pozostających bez zatrudnienia, spełniających kryteria uczestnika projektu. Projekt zakłada aktywizację zawodową przy udziale 6 trenerów zatrudnienia wspieranego. Działania: –\nudziału w zajęciach warsztatowych i w grupach wsparcia\nszkolenia zawodowe( 96 szkoleń) –\n6 miesięczne staże zawodowe( 54 staży zawodowych) –\nwsparcie specjalistów( psycholog, lekarz, doradca zawodowy, terapeuta uzależnień…) –\ntrening kompetencji społecznych –\ntrening umiejętności niezbędnych do poruszania się po rynku pracy –\nwsparcie doświadczonych trenerów zatrudnienia wspieranego\nStrona projektu: www.on.stowarzyszenie-klucz.pl\n40. Realizacja projektu „Tratwa – Trwały Rozwój Aktywizacja, Tak Wspieramy Ambitnych” dofinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Projekt realizowany od 01.08.2011r do 31.03.2014 r. Projekt realizowany jest na terenie powiatu olkuskiego, proszowickiego i zawierciańskiego. Głównym celem projektu jest zatrudnienie osób niepełnosprawnych na otwartym rynku pracy. Podczas trwania projektu każdy beneficjent będzie miał możliwość skorzystania z pomocy specjalistów: psychologa, trenera, specjalisty ds. osób niepełnosprawnych oraz doradcy zawodowego. Każda osoba, uczestnicząca w projekcie będzie mogła również skorzystać ze szkoleń z zakresu umiejętności społecznych, warsztatów o charakterze aktywizującym oraz możliwość ukończenia kursu zawodowego.\nBiuro projektu znajduje się w siedzibie Urzędu Gminy w Kluczach.\n41. Realizacja projektu „Centrum Aktywizacji Społecznej i Zawodowej Kolbark – Pałecznica” współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach PO KL Dz. 6.1.1 w latach 2013-2014. Projekt skierowany jest do osób niepełnosprawnych, bezrobotnych lub nieaktywnych zawodowo, które zamieszkują teren powiatu olkuskiego lub proszowickiego. W projekcie przewidziano szkolenia zawodowe, staże zawodowe, doradztwo zawodowe, wsparcie trenerów zatrudnienia wspieranego, udział w spotkaniach integracyjnych oraz przewidziano możliwość korzystania z pracowni komputerowej z dostępem do internetu.\n42. Realizacja projektu „Spółdzielczość uczniowska -pomysł na aktywność obywatelską” współfinansowanego przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej. Projekt realizowany w partnerstwie z włoską organizacją Federazione Trentina della Cooperazione od maja 2013 do maja 2014. Projekt zakłada wyłonienie 40 uczniów w 4 szkołach i przygotowaniu ich do bycia liderem i prowadzenia 4 spółdzielni uczniowskich, które będą trwałym efektem projektu i po jego zakończeniu będą realizować działania na rzecz społeczności lokalnych. Działania w projekcie opierają się na nauce młodzieży konstruowania i wdrażania projektów: ekonomicznego, edukacyjnego, społecznego. W każdej szkole będzie prowadzony sklepik ze zdrową żywnością, który będą prowadzić uczniowie – członkowie spółdzielni uczniowskiej na przerwach pomiędzy lekcjami.\n43. Realizacja projektu „Praca szyta na miarę” dofinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Projekt realizowany od marca 2013 do marca 2014.\n44. Realizacja projektu „Szansa na lepszy start” dofinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Projekt realizowany od stycznia 2014 do marca 2017. W wyniku działań informacyjno-promocyjnych oraz dwuetapowego procesu rekrutacji do udziału w projekcie zostanie zakwalifikowanych 60 osób niepełnosprawnych w każdym okresie realizacji projektu (średnio po 15 z każdego województwa) . Projekt będzie realizowany na obszarze 4 województw\n(małopolskie, świętokrzyskie, śląskie, opolskie). W ramach projektu przewidziano następujące formy wsparcia: 1) Analiza potrzeb szkoleniowych, 2) Poradnictwo psychologiczne, 3) Indywidualne poradnictwo zawodowe, 4) Grupowe poradnictwo zawodowe, 5) Indywidualne wsparcie trenera pracy, 6) Zajęcia aktywizacyjne,\n7) Warsztaty psychologiczne, 8) Grupa wsparcia, 9) Kursy zawodowe 10) Szkolenie własne trenera pracy, 11) Zatrudnienie beneficjenta, 12) Monitoring zatrudnienia;\n13) Poszukiwanie ofert pracy;\nW ramach projektu zostanie utworzony Indywidualny Plan Działania dla każdego beneficjenta ostatecznego.\nPrace przy realizacji projektów stowarzyszenie opiera na społecznej działalności swoich członków i wolontariacie, dzięki czemu pozyskane pieniądze w całości są wykorzystywane na jego statutową działalność i pomoc społeczną.\n45. Realizacja projektu KOMPETENTNI NIEPEŁNOSPRAWNIw ramach XV konkursu PFRON. Okres: 01.04.2015 – 31.03.2017. Obszar: 4 województwa (małopolskie, śląskie,dolnośląskie, opolskie). Cel: wejście osób niepełnosprawnych na otwarty rynek pracy. Beneficjenci ostateczni: 120 osób niepełnosprawnych. W ramach projektu wykorzystano model trenera pracy, w wyniku którego zakładano zatrudnienie 48 osób na okres min. 6 miesięcy – wskaźnik rezultatu 129% (62 osoby niepełnosprawne). Beneficjenci korzystali z indywidualnych i grupowych form wsparcia, kursów\ni staży zawodowych. Wszystkie formy wsparcia realizowane w oparciu o Indywidualne Plany Działania\n46. Realizacja projektu CENTRUM AKTYWIZACJI ZAWODOWEJ MŁODYCH OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH w ramach POWER EFS. Okres: 1.07.2016–31.05.2018. Obszar: powiat zawierciański, częstochowski oraz miasto Częstochowa. Cel: zwiększenie możliwości zatrudnienia osóbmłodych do 29 r. ż. bez pracy, w tym w szczególności osób, które nie uczestniczą w kształceniu\ni szkoleniu. Beneficjenci: 96 osób niepełnosprawnych. W ramach projektu wykorzystano model trenera pracy. Beneficjenci korzystali z indywidualnych form wsparcia oraz kursów/staży zawodowych w oparciu o Indywidualne Plany Działania\n47. Realizacja projektu MIEJSCE AKTYWIZACJI SPOŁECZNEJ I ZAWODOWEJ „MASZ KLUCZ” w ramach POWER EFS. Okres: 01.09.2016 – 31.08.2018.Obszar: powiat olkuski i miechowski. Cel: aktywizacja zawodowa 100 osób niepełnosprawnych 30+. Beneficjenci: 100 osób niepełnosprawnych w wieku 30+. W ramach projektu wykorzystano model trenera pracy. Beneficjenci korzystali\nz indywidualnych form wsparcia oraz kursów/staży zawodowych w oparciu o Indywidualne Plany Działania. Projekt oferuje doposażenie stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej\n48. Realizacja projektu KIERUNEK PRACA w ramach konkursu 1/2016 PFRON. Okres: 01.04.2017 – 31.03.2019. Obszar: 4 województwa (małopolskie, śląskie,dolnośląskie, opolskie). Cel: wejście 40 osób niepełnosprawnych projektu na rynek pracy poprzez wykorzystanie metody zatrudnienia wspomaganego. Beneficjenci ostateczni projektu: 120 osób niepełnosprawnych. Beneficjenci korzystali z indywidualnych i grupowych form wsparcia, w tym doradcy zawodowego, psychologa\ni trenera pracy, kursów i staży zawodowych. Wszystkie formy wsparcia realizowane były w oparciu\no opracowane dla każdego uczestnika Indywidualne Plany Działania\n49. Realizacja projektu „Ośrodek Zacisze – dzienne wsparcie dla niesamodzielnych seniorów 60+\nz terenu gminy Klucze” w ramach EFS Okres: 02.01.2018 – 30.11.2020. Cel: aktywizacja społeczna 90 seniorów z terenu gminy Klucze. W ramach projektu realizowane są zajęcia w ramach pracowni: kulinarnej, fizjoterapeutycznej, arteterapii, muzykologii i choreoterapii oraz komputerowej. Wsparcie udziela również psycholog, a do dyspozycji seniorów jest również pokój odpoczynku oraz świetlica.\n50. Realizacja projektu PRACA BEZ BARIER w ramach konkursu pn. „Samodzielni i skuteczni” 4/2017 PFRON. Okres realizacji: 01.04.2018 – 31.03.2021. Obszar: 4 województwa (małopolskie, śląskie, dolnośląskie, opolskie). Cel: wejście 40 osób niepełnosprawnych projektu na rynek pracy poprzez wykorzystanie metody zatrudnienia wspomaganego. Beneficjenci ostateczni: 108 osób niepełnosprawnych. Beneficjenci korzystają z indywidualnych i grupowych form wsparcia, kursów\n51. Realizacja projektu ,,Agencja Zatrudnienia Osób Młodych Niepełnosprawnych” w ramach PO WER z EFS Okres: 01.06.2018 – 31.05.2020 Obszar: powiaty częstochowski i miasto Częstochowa, zawierciański, myszkowski, kłobucki, Dąbrowy Górniczej, Sosnowca i będziński. Cel: aktywizacja zawodowa osób należących do kategorii NEET (biernych zawodowo do 29 r.ż. nie uczestniczących\nw szkoleniu i kształceniu) z orzeczeniem o niepełnosprawności. Beneficjenci ostateczni: 96 osób.\nW ramach projektu realizowane są staże i szkolenia zawodowe, zatrudnienie subsydiowane, wsparcie doradców zawodowych, trenerów zatrudnienia wspieranego i asystentów osoby niepełnosprawnej


Najbardziej oczekiwane premiery kinowe w kwietniu! - Vendo Blog\nZastanawiasz się nad wyjściem do kina? Kwiecień to miesiąc prawdziwych megapremier. Sprawdź czy któryś z poniższych tytułów zwróci Twoją uwagę!\nW Rickford, w stanie Illinois, w samym sercu amerykańskiego Pasa rdzy, trzej przyjaciele: Zack, Ke\nire i reżyser filmu\nBing spędzają wolny czas na jeżdżeniu na deskorolce po mieście i imprezowaniu. Silne i głębokie relacje tych trzech młodych mężczyzn i ich dorastanie są rdzeniem filmu stworzonego przez jednego z nich z młodzieńczą energią, choć jednocześnie imponującym poziomem dojrzałości. I choć film kręcony był począ\ntkowo w sposób spontaniczny, jako czysta rejestracja codzienności trzech młodych zaprzyjaźnionych ze sobą deskorolkarzy, to w efekcie stał się poruszającym zapisem procesu ich dorastania i konieczności podejmowania trudnych życiowych decyzji. Wolność otwiera drogę do odpowiedzialności i dojrzałości.\nA Ty na jaki film się wybierzesz?\nA może nie chcesz tylko oglądać… zostań aktorem już dziś! Pobierz bezpłatną aplikację Vendo i bierz udział w castingach do filmów, seriali i reklam bez wychodzenia z domu!


Kwatery i pokoje Chmielno - konferencje Kaszuby - Katalog capwem PR5\nAtrakcyjne wakacyjne kwatery i pokoje Chmielno - gospodarstwo U Chłopa. Oferujemy całoroczne pobyty w Chmielnie na Kaszubach - na miejscu także sala weselna oraz sala konferencyjna - konferencje Kaszuby nad jeziorem Kłodno w rejonie polski północnej. Na stronie internetowej atrakcyjna cenowo oferta wypoczynki dla wszystkich turystów którzy chcą spędzić miło czas w spokojnym miejscu wśród przyrody w sporej odległości od miasta. Kwatery i pokoje Chmielno - pensjonat na Kaszubach ma do zaoferowania noclegi w domkach oraz kwatery i pokoje gościnne idealne dla par i rodzin z dziećmi, Na miejscu znajduje się też nowo wybudowane spa, basen i sala szkoleniowo konferencyjna - imprezy i konferencje Kaszuby. Pokoje Kaszuby - zainteresowanych gości zapraszamy do pensjonatu U Chłopa.\nSłowa kluczowe: agroturystyka kaszuby, kaszuby noclegi, chmielno noclegi ośrodek


Agnes, przedsiębiorstwo wielobranżowe - Firma w Przeworsk, Polska - Allbiz\nALL.BIZPolskaPrzeworskFirmy PrzeworskAgnes, przedsiębiorstwo wielobranżowe\nAgnes, przedsiębiorstwo wielobranżowe, Przeworsk\nAdamówka, Majdan Sieniawski 254\nStrona internetowa firmy: https://25344-pl.all.biz\nO przedsiębiorstwie Agnes, przedsiębiorstwo wielobranżowe\nFirma AGNES istnieje na rynku od roku 1990. Początkowo zajmowaliśmy się konfekcją damską a od siedmiu lat produkujemy odzież medyczną i roboczą. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu nasze produkty są wysokiej jakości, posiadają nowoczesne wzornictwo, staranne wykończenie i bogatą kolorystykę. Odzież medyczna produkowana jest z tkanin posiadających certyfikat CIOP "OŚRODEK CERTYFIKACJI WYROBÓW I SYSTEMÓW ZARZĄDZANIA" oraz certyfikat zgodności z polską normą. Możliwość wykonania logo techniką haftu i sitodruku zarówno na odzieży medycznej jak i roboczej. Jesteśmy gotowi na współpracę wychodząc na przeciw Państwa potrzebom.\nPopularne produkty i usługi Agnes, przedsiębiorstwo wielobranżowe\nBluza damska 001\nKategorie sprzedawcy Agnes, przedsiębiorstwo wielobranżowe\n6Odzież i obuwie medyczne\n1Spodnie, dżinsy damskie\n1Produkty jednorazowego użytku do salonów kosmetycznych, solarium, saun, basenów, szpitali, hoteli


Sektor ochrony zdrowia jako część gospodarki nastawionej na rozwój - Puls Medycyny - pulsmedycyny.pl\nopublikowano: 28-11-2018, 10:34\naktualizacja: 07-12-2018, 10:34\nPrzedstawiamy relację z debaty „Sektor ochrony zdrowia jako część gospodarki nastawionej na rozwój”, która odbyła się w redakcji "Pulsu Medycyny". Była to kontynuacja dyskusji rozpoczętej podczas II konferencji „Wspólnie dla Zdrowia”, w ramach IX Forum Ochrony Zdrowia w Krynicy w 2018 r.\nPodczas debaty "Sektor ochrony zdrowia jako część gospodarki nastawionej na rozwój", zorganizowanej w redakcji "Pulsu Medycyny", paneliści wspólnie zastanawiali się, co to jest innowacja medyczna, jak może wpłynąć na rozwój polskiego systemu ochrony zdrowia. Fot. Marek Wiśniewski\nWięcej komentarzy ekspertów w "Pulsie Farmacji":\nCzy innowacje w polskim sektorze farmaceutycznym są możliwe?\nCo mamy na myśli, mówiąc o innowacjach farmaceutycznych?\nInnowacje / Sektor ochrony zdrowia jako część gospodarki nastawionej na rozwój


kolor wÅ‚osÃ³w programiÅ›ci, aldo forte - GLOBElife â˜Ž - Produkty do wÅ‚osÃ³w, Produkty do pielÄ™gnacji wÅ‚osÃ³w Beauty Bazar 2018\nUtleniaczem jest idealny dla zwiÄ™kszenia kolory i oÅ›wietlenie. Jej creaminess zapewnia szybkie mieszanie z wszelkich koloryt krem i proszek wybielacze i Å‚atwa aplikacja na wÅ‚os...\nUtleniaczem jest idealny dla zwiÄ™kszenia kolory i oÅ›wietlenie. Jej creaminess zapewnia szybkie mieszanie z wszelkich koloryt krem i proszek wybielacze i Å‚atwa aplikacja na wÅ‚osy. Gwarantuje znakomity wynik. opakowanie: 1000 ml butelki....


Wiosenne wakacje? Dlaczego nie! Gdzie warto się wybrać i jak się spakować? | Lubię Latać\nWakacje oczywiście kojarzą się z miesiącami letnimi, wszak to wtedy dzieci mają przerwę od szkoły. Ale przecież to głównie dorośli zasługują na wypoczynek. Na szczęście dysponując urlopem można wybrać sobie czas wakacji i wcale nie musi to być miesiąc lipiec czy sierpień, tym bardziej, że to właśnie w miesiącach letnich narzeka się na zbyt duże tłumy, które są niemal zawsze i wszędzie. A co powiecie na wakacje wiosną? Naszym zdaniem to świetny pomysł. Tutaj pojawiają się pytanie: gdzie się wybrać? I jak się spakować?\nKierunek podróży – tam, gdzie zawsze jest pogoda\nKwiecień to dobry miesiąc na podróże, bo w końcu jest już ciepło, ale też nie zbyt ciepło. Warto zastanowić się nad takim kierunkiem, gdzie zawsze jest pogoda. W końcu spędzanie wakacji tylko w pokoju hotelowym nie jest ani przyjemne, ani też rozwijające. Zaletą wakacji wiosną jest także to, że można sporo zaoszczędzić, wszak ceny wyjazdów są zdecydowanie niższe. Pomyślcie tylko, że kupując wycieczkę last minute możecie zaoszczędzić nawet 50%. Warto więc wybrać się w rejony Hiszpanii czy też Portugalii. Na pewno pogoda będzie udana, podobnie jak Wasz wyjazd. Jednocześnie nie oznacza to wcale, że musicie spędzać całe dnie na plaży. A wręcz przeciwnie – poza spacerami po plaży warto też zwiedzać. W końcu czy to w Hiszpanii czy też Portugalii znajdziecie wiele zabytków, a przy tym poznacie wybitnie pyszną kuchnię.\nWybierając się na wakacje wiosną, nadal trzeba pamiętać, że w wielu krajach obowiązują surowe restrykcje związane z pandemią koronawirusa. Cóż, zmieniają się one regularnie. Obecnie coraz częściej mówi się o tym, że w krajach zachodnich rozpoczęła się już kolejna fala zachorowań. Dlatego też sprawdźcie przepisy. Na dzień dzisiejszy np. w Portugalii wszystkie ośrodki kulturalne działają, a więc bez obaw możecie iść do kawiarni, teatru czy opery. Jednak wymagane jest zachowanie dystansu społecznego. Nadal jednak obowiązują limity. Nie trzeba natomiast okazywać Unijnego Certyfikatu COVID. Od dnia 19 lutego 2022 r. zniesiono także konieczność posiadania negatywnego wyniku testu. Zatem podczas meldowania się czy to do hotelu czy też do pensjonatu nie będziecie musieli pokazywać tzw. paszportu covidowego. Ale obowiązuje natomiast konieczność zasłaniania ust i nosa w zatłoczonych miejscach czy też transporcie publicznym. Przy czym taksówki czy inne przewody pasażerskie nie mają już limitu obłożenia.\nW co się spakować, by potem nie żałować?\nNie można zapominać jak ważne jest właściwe przygotowanie bagażu. Jednak w żadnym wypadku nie wybierajcie toreb czy plecaków, bo nie ma się co oszukiwać, ale stoją one w totalnej opozycji do słowa „wygoda”. Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem są duże walizki. Pomieścicie w nich wszystkie rzeczy. Jednocześnie dobre i to duże walizki wcale nie muszą być drogie. My polecamy Wam te z tworzywa ABS, które są odporne na uszkodzenia mechaniczne, a przy tym są bardzo wytrzymałe. Oczywiście na tym ich zalety się nie kończą, bo nie przemakają. Zatem sprawdzą się nawet w bardziej wymagających warunkach. Zwrócicie jeszcze uwagę jakie koła ma Wasza duża walizka. Najlepiej jeżeli obracałyby się o 360 stopni. Duże znaczenie ma sam materiał. W tym przypadku polecamy Wam połączenie kauczuku z gumą. Macie wtedy pewność, że kółka będą pracować cicho.\nCo spakować, by potem móc skupić się na zabawie i wypoczynku?\nCóż, wakacje są przyjemnością, natomiast małą przyjemnością jest już samo pakowanie się. Otóż trzeba tutaj pamiętać, że lepiej nie pakować się na ostatnią chwilę, bo wtedy jest więcej jak pewne, że o czymś zapomnijcie. A wtedy zapewne poczujecie zdenerwowanie czy nawet wkurzenie. Dlatego też zamiast się denerwować, czy zastanawiać czy wszystko jest spakowane, zdecydowanie lepiej przygotować listę, następnie tylko odhaczać poszczególne elementy bagażu. Nie należy również pakować rzeczy, których w żadnym wypadku nie będziecie używać. Elegancka odzież na wakacjach się nie sprawdza. Zdecydowanie lepiej postawić tylko na taką, która jest niezbędna. Do tego pamiętajcie, że nie ma sensu wozić pełnych butelek kosmetyków. Wystarczy zakupić miniaturki, albo też zakupić małe buteleczki, a następnie przelać swoje ulubione produkty. Po potem pozostaje już tylko wyluzować się i dobrze się bawić – w końcu to wakacje i nie ma znaczenie, że to wakacje wiosenne.\nPoprzedni wpis Wing Foil – nauka i pierwsze kroki\nNowszy wpis Gdzie wyjechać na majówkę?


Apartamenty Łapszanka - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 224 oferty noclegoweoferty (0 w Łapszance oraz 224 w okolicy)\nApartamenty w Łapszance, województwo małopolskie, powiat nowotarski\nApartamenty w miejscowości Łapszanka. Porównaj możliwość zakwaterowania w Łapszance w zależności od standardu oraz ceny. Łapszanka, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Łapszance:


Ilość wizyt: 9486\nTagi: psychiatria, psychiatryzm, psychiatria sądowa, leczenie przymusowe, faszyzm, stalinizm, jarosław kaczyński, dysydent, dysydenci, więzień polityczny, sąd, zbrodnia, patologia, elektrowstrząsy\nPsychiatria sądowa i jej zbrodnie\nKażdy obywatel, czyli i TY możesz dostać nakaz stawienia się na badania psychiatryczne wydany przez wkurzony czy złośliwy sąd. Jarosław Kaczyński jakoś sobie poradzi, ale czy i jak poradziłby sobie statystyczny Polak? Rocznie spotyka to 10 tysięcy Polek i Polaków - zostają brutalnie zgojeni przez sądy i w praktyce pozbawieni prawa do obrony.\nWszak "chwilowo niepoczytalni" nie mają prawa głosu ani prawa do obrony. Ich skargi od chwili orzeczenia psychiatryznego nie są czytane i mają status "urojeń", "objawów zaburzeń psychicznych". Z ich krzywdy psychiatrzy sądowi pobierają horrendalnie wysokie wynagrodzenia i ministerialne premie w ramach faszystowsko-stalinowskiej, ale ciągle istniejącej jeszcze w Polsce Komisji Psychiatrycznej Ministerstwa Sprawiedliwości. Tak, jest taki organ, a należą do niego jak w ZSRR za Stalina i w Niemczech za Hitlera starannie wyselekcjonowani ordynatorzy oddziałów psychiatrii sądowej. To taka spejalizaja pseudo medyczna, której "specjaliści" od brudnej roboty wykonają każde polecenie aparatu politycznego państwa. Zabiją na rozkaz jednym zastrzykiem, albo zamęczą przez kilka lat w psychiatrycznej katowni zwanej "sądowym oddziałem psychiatrycznym" lub "rejonowym ośrodkiem psychiatrii sądowej". To są współczesne obozy koncentracyjne, gdzie trzyma się tysiące ludzi niewygodnych dla państwa i sił rządzących...\nDzięki zamieszaniu wokół nakazu sądowego, orzeczonego wobec lidera PiS, Jarosława Kaczyńskiego, wreszcie publicznie zademonstrowano społeczeństwu polskiemu, czym tak naprawdę jest przymus psychiatryczny. Ogólnie człek brnie przez życie, przygląda się tej całej zabawie wielce szanownych polityków. Jak się nie wyzywają, to grają w piłkę w czasie, kiedy naród wymaga w sporej większości poważnej reanimacji. Jedna kampania się kończy, druga, jak w sztafecie, przejmuje pałeczkę i ciągnie dalej ten sam bezsensowny bieg kłamstw. I tak w kółko. Latają, zanieczyszczają powietrze i uśmiechają się sztucznie do obiektywów kamer, znowu obiecując, cóż to wielkiego dla nas chcą uczynić. Po jednej kampanii zaczyna się następna i znowu kolejna i jeszcze jedna, a na niezbędną reanimację czasu jak nie było, tak nie ma. „Służenie narodowi” jak było, tak i pozostaje nic nie znaczącym sloganem.\nTakim samym nic nie znaczącym sloganem jest również pogląd społeczny, że to nie takie proste kogokolwiek zamknąć na siłę do psychiatryka. A tu masz: jasno i wyraźnie dowiedzieliśmy się wreszcie z mediów, że każdego... dosłownie: każdego może spotkać taka „niespodzianka”.\nO przymusie psychiatrycznym i o tym, że może on nas dotknąć bezpośrednio z dnia na dzień, dowiadujemy się dopiero wtedy, kiedy otwieramy doręczony nam list i... o Boże! To właśnie w tym momencie zdajemy sobie sprawę, że zostaliśmy pozbawieni prawa do stanowienia o samym sobie. Jeden list z wizerunkiem godła naszego (ukochanego?) państwa, pieczęcie urzędowe i ciach... Wszelkie wyobrażenie o wolności pryska, jak mydlana bańka. W przypadku pana Kaczyńskiego jest to problem natury politycznej i... on sobie „jakoś poradzi”, no i w końcu sam jest współtwórcą wszystkich tych nielegalnych ustaw specjalnych, typu stalinowsko-faszystowska „Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego” (to w niej znajdziemy zapis o przymusie „leczenia”), ale wyobraźmy sobie statystycznego Polaka, który od miesięcy nie ma pracy, od miesięcy użera się z urzędami, bo dzieciaki nie mają co do ust włożyć i ktoś wpadł na podobny pomysł: pomówić go o „chorobę psychiczną”, bo... „przeszkadza”, „zachowuje się nienormalnie”, „jest agresywny”, „upierdliwy”...\nNawet nie trzeba być agresywnym. Pewnie, że podczas sprzeczek w „swoim” ośrodku pomocy społecznej mógł wykrzyczeć z siebie to, co niejeden już wykrzyczał lub wykrzyczeć chciał, ale ugryzł się w język: „mam tego dość! To co?! Mam sobie strzelić w łeb? Czy was tutaj powystrzelać?!” Bez pieniędzy na adwokata, zazwyczaj bez znajomości prawa, bez jakiejkolwiek wiedzy, czym naprawdę psychiatria jest? Przeciętny Polak nie wystąpi przed kamerami, nie będzie mógł wnieść wniosku o odwołanie i ukaranie sędziego, po prostu bez rozgłosu zostanie przez biegłego w trakcie krótkich „oględzin” określony jako „chory psychicznie” (w niemal 100 proc. przypadków!) i bez możliwości obrony zostanie przez sąd, polegający na „opinii biegłego”, w trybie nakazu administracyjnego, a nie wyroku sądowego, skazany na przymusowe „leczenie”.\nPamiętaj, że orzeczenie tzw. "chwilowej niepozytalności" może uczynić cię politycznym więźniem psychiatrii sądowej na całe żyie, zniszczyć twoją karierę i reputację! A w istocie jest to wymysł faszystów i stalinistów, który w rzeczywistości nie ma miejsca. Rzekoma "Chwilowa niepoczytalność" to przykrywka do kompromitowania i bezterminowego więzienia osób niewygodnych dla państwa i jego prominentów, liderów mniejszości politycznych i wyznaniowych. Tymczasem dysydenci, anarhiści czy opozycjoniści są zwykle bardziej niż inni świadomi tego, co dzieje się w skorumpowanych państwach takich jak Polska. I walczą mocniej o swoje prawa, dlatego są tak brutalnie likwidowani przez okrutną i nieludzką psychiatrię sądową!\nPaństwo to w ogóle organizacja wyposażona w aparat przymusu i przemocy. Widać zbyt mało jeszcze specsłużb, sądów, organów ścigania, urzędów kontroli i terroryzowania społeczeństwa, itd. Permanentna inwigilacja i terror państwa nasilają się od 1989 roku w Polsce osiągając rozmiar jakiego nie było w PRL, z wyjątkiem czasów stalinowskich, do 1953 roku. Liberalizm, wolność i swobody są tylko dla wybranych są tylko dla wybranych. Z wypowiedzi niektórych polityków jasno widać, że najchętniej zastosowaliby przymus psychiatryczny dla przeciwników politycznych i ubezwłasnowolnili tych wyborców, którzy są im przeciwni. Gadki o niezależnych prokuratorach i sędziach to też bzdura, ostatnia sprawa Bondaryka aż nadto o tym świadczy. PO niczym nie różni się od PiS-u, bo jedni i drudzy chcą ścigać przestępców i aferzystów oraz rozliczać komunę, co niezbyt udolnie im wychodzi, natomiast ścigają tylko tych, którzy odkrywają ich afery, obnażają ich perfidię lub nieudolność. Bardziej obawiamy się tych, którzy mówią ciętym językiem, pokazują zapalczywość i kłótliwość, lecz tych pięknie mówiących i uśmiechających się, a po cichu uprawiających perfidne i wyrachowane gry, "światowców" ignorujemy, chociaż są bardziej szkodliwi i niebezpieczni. 40 lat pracy zawodowej nauczyło mnie nie obawiać się pieniaczy, narwańców i krzykaczy. Im ktoś piękniej mówił i uśmiechał się coraz bardziej, tym częściej szpiclował, donosił i plotkował. Prawdziwie kulturalnych ludzi i w dodatku uczciwych było jak na lekarstwo. I to się nie zmieniło. Zbrodnie polityczne z pomocą psychiatrii sądowej zaczęły się w XIX wieku i trwają po dziś dzień.\nPowstrzymać Zbrodnie Psychiatrii Sądowej\nJak się dowiedzieliśmy w 2010 roku na agendzie Europejskiego Komitetu do Spraw Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu (CPT), wpisane są m.in. ponowne „wizyty” w niemieckiej psychiatrii. Od 1-go stycznia 2009 roku, czyli po ratyfikowaniu przez Niemcy Konwencji Praw Człowieka Osób Niepełnosprawnych ONZ, wszystkie środki przymusu psychiatrycznego stały się w ten sposób przestępstwem, jeżeli stosowane są wbrew woli zainteresowanego. Na skutek podpisania Konwencji ONZ („Convention on the Rights of Persons wit Disabilities”), której art. 14. nakazuje: „niepełnosprawność nie może usprawiedliwiać w żadnym przypadku pozbawienia wolności”, niemiecka ustawa o ochronie zdrowia psychicznego (PsychKG) stała się nielegalnym prawem specjalnym i podlega zniesieniu(1). Dopuszcza ona bowiem przymusowe zatrzymanie na podstawie niepełnosprawności - domniemanej „choroby psychicznej”. Wspomniana Konwencja ONZ potwierdza jedynie to, co określone już było w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka z 1948 roku, jak też w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z 1953 roku: psychiatryczne środki przymusu, takie jak więzienie, „leczenie” pod przymusem i ubezwłasnowolnienie, są na całym świecie i we wszystkich przypadkach traktowane jako ciężkie łamanie praw człowieka - przede wszystkim pozbawianie wolności, okaleczenia ciała oraz naruszanie praw osobistych i godności ludzkiej.\nPolska jak dotąd nie raczy jeszcze zająć się tematem likwidaji zbrodniczego systemu psychiatrii sądowej, który w Polsce jest na udoskonalonym przez nazistów, niemieckim z XIX wieku rodem, wzorowany! Czas pogonić rząd i Prezydenta, aby zbrodnie psychiatrii sądowej raz na zawsze zlikwidować!\nPoza tym według definicji przyjętej w konwencji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych z dnia 10 grudnia 1984 w sprawie „zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania”, przymus „leczenia” psychiatrycznego podlega kryteriom tortur! Aresztantom więzień psychiatrycznych przysparza się wielkiego bólu fizycznego i cierpień psychicznych przede wszystkim poprzez przymusowe elektrowstrząsy (tzw. EKT) oraz przymusowe podawanie psychofarmaków w szkodliwie morderczyh, wysokich dawkach.\nW psychiatrii zamkniętej ciągle celowo praktykowane jest „leczenie” przymusowe, z nakazem sądowym. Psychiatryczne zastraszanie i przymus mają na celu wymuszenie od „pacjenta” przyznania się do „choroby” i osiągnięcie w ten sposób tzw. „complience” („współpracy w procesie leczenia”).\nOsoby, które nie wyrażają zgody na „leczenie” mają być doprowadzone do uległości i sprawiać wrażenie chętnych do „leczenia”. Tytułując ludzi „chorymi psychicznie” postępuje się na zasadzie dyskryminacji i oszczerstwa, a często brutalnego prześladowania za przekonania religijne czy polityczne, jak ma to miejsce zarówno w Niemczeh jak i w Polsce początku XXI wieku. Cierpienia te powodowane są na polecenie i za wyraźnym przyzwoleniem członków sfer publicznych, a tortury praktykowane przez psychiatrię nie są przypadkami pojedynczymi, ani sporadycznym nadużyciem władzy przez personel psychiatryczny. Są one morderczą regułą w każdym zakładzie zamkniętym, szczególnie sądowym, gdyż w Niemczech wciąż jeszcze egzystują przepisy przymusu, jak np. tzw. ustawa o ochronie zdrowia psychicznego (PsychKG), która - najpóźniej po ratyfikacji Konwencji Praw Człowieka Osób Niepełnosprawnych ONZ - powinna była zostać anulowana.(2) Leczenie pod przymusem w psychiatrii nie może być zalegalizowane tak samo, jak nie może być zalegalizowane łamanie woli człowieka poprzez gwałt nawet wtedy, gdyby niektórzy „eksperci” stwierdzili, że takie postępowanie byłoby „sprawdzone” przez sędziego i przez niego „kontrolowane”.(3) Tacy „eksperci praw człowieka” stawiają się ponad podstawowymi prawami, aby chronić psychiatryczne środki tortur. Gwałt pozostanie gwałtem nawet wtedy, gdyby został nakazany przez sędziego, przez niego sprawdzony i kontrolowany, przeprowadzony był przez lekarza i nawet wtedy, gdyby nazwano go „opieką medyczną”!\nSkład osobowy Europejskiego Komitetu do Spraw Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu jest w jednej siódmej obstawiony przez psychiatrów (6 osób z 42), a zatem jest on stronniczy.(4) Zamiast działać przeciwko ciągle stosowanym w psychiatrii torturom i przemocy i przeciwko ustawom o ochronie zdrowia psychicznego, które określone zostały przez Najwyższy Komisariat Praw Człowieka ONZ (UNHCHR) w październiku 2008 roku jako „intrinsically discriminatory” (istota dyskryminacji) i „bezprawne”(5), i właśnie na podstawie takiej argumentacji udzielić nagany wspomnianym państwom, członkom Rady Europy, CPT priorytetowo zajmuje się co najwyżej ustaleniami, czy „istnieją wskazania celowego torturowania pacjentów”(6). W przeciwieństwie do oświadczenia ONZ i jej Najwyższego Komisarza, CPT jest wręcz zdania, że „w każdym zakładzie psychiatrycznym od czasu do czasu może być potrzebne zastosowanie przymusowych środków przeciwko pacjentom podekscytowanym lub stosującym przemoc”, a przy okazji aprobuje również stosowanie „pasów obezwładniających, kaftanów bezpieczeństwa, etc.”(7)\nZ powyższych powodów musimy takie pojedyncze kontrole, „odwiedziny” pojedynczych miejsc psychiatrycznych tortur (które przez CPT nazywane są jako „pewne miejsca więzienia”,(8) gdzie „w celu osiągnięcia optymalnego skutku”... „regularnie i bez zapowiedzi”... „powinny się” odbywać wizytacje, przy czym „urząd”... „powinien być uprawniony do rozmów w cztery oczy z osobami więzionymi”(9) nazwać po imieniu, czyli: środkami ukrywania tortur, które mają w nas podsycić iluzję, jakoby tortury psychiatryczne miały mieć jeszcze jakąkolwiek legitymację prawną, a orzecznictwo sądowe nadawać im legalności.\nW specjalnej mierze dotyczy to państw Rady Europy, które podpisały Konwencję Praw Człowieka Osób Niepełnosprawnych i ratyfikowały ją. Do tej pory są to następujące państwa: Azerbejdżan (28.01.2009), Belgia (02.07.2009), Boźnia i Hercogowina (12.03.2010), Dania (24.07.2009), Niemcy (24.02.2009), Francja (18.02.2010), Włochy (15.05.2009), Chorwacja (15.08.2007), Łotwa (01.03.2010), Montenegro (02.11.2009), Austria (26.09.2008), Portugalia (23.10.2009), San Marino (22.02.2008), Szwecja (15.12.2008), Serbia (31.07.2009), Słowenia (24.04.2008), Hiszpania (03.12.2007), Czechy (28.09.2009) Turcja (28.09.2009), Ukraina (04.02.2010), Węgry (20.07.2007), Wielka Brytania i Irlandia Północna (07.08.2009).(10)\nFaszystowsko-katolicka Polska jakoś nie raczyła jeszcze podpisać nawet tej Konwencji, co nie znaczy, że na zbrodnicze torturowanie i mordowanie ludzi neuroleptykami należy pozwalać. Potrzeba właśnie w słynącej z bezprawia i głupoty sądowniczej w Polsce ostro domagać się zaprzestania wszelkich zbrodni psychiatryzmu sądowego, tego reliktu faszyzmu i stalinizmu!\nPoprzez takie „pojedyncze, niezapowiedziane kontrole”, które przeprowadza się w modusie ”powinien” i które połączone są z zaleceniami/radami dla psychiatrii w temacie „polepszenia technik kontroli”,(11) co służy już tylko jako udoskonalanie metod tortur, tak Konwencja Praw Człowieka, jak i oświadczenia Wysokiego Komisarza ONZ w tej sprawie, zostały przez CPT sprowadzone do roli karykatury. Działalność CPT szkodzi tym samym całej idei Deklaracji Praw Człowieka Narodów Zjednoczonych i komitet ten staje się przez to naszym przeciwnikiem politycznym. Nie potrzebujemy ani komitetów ukrywających tortury, ani ich odwiedzin; nie będziemy działali dla nich jako doradcy, aby nie partycypować w maskowaniu tortur stosowanych na politycznych więźniach psychiatrii i ponosić za to współodpowiedzialność. Gdyby jednak Europejski Komitet do Spraw Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu był na początek gotowy działać i wystąpić przeciwko wciąż utrzymywanym, specjalnym ustawom „ochrony zdrowia psychicznego”, tak przez rząd niemiecki, jak i pozostałe rządy państw Rady Europy, które ratyfikowały Konwencję Praw Człowieka Osób Niepełnosprawnych ONZ, wtedy na pewno przybliżyłoby to możliwość podjęcia współpracy.\nRezolucję tą wysłano 17.04.2010 do wszystkich członków CPT. Była to wspólna rezolucja stowarzyszeń:\n- IAAPA – International Association Against Psychiatric Assault / Międzynarodowe Stowarzyszenie Przeciwko Przemocy Psychiatrycznej\nWzywamy Unię Europejską do wymuszenia na Polsce zakazania w tym sfaszyzowanym kraju wszelkich tortur i wszelkiego przymusu psychiatrycznego. Nie chcemy w Polsce psychiatrycznych Guantanamo!\nŻądamy zlikwidowania oddziałów psychiatrii sądowej i ukarania wszystkich psychiatrów sądowych za ich okrutne i nieludzkie zbrodnie, zarówno te z czasów faszyzmu i stalinizmu jak i tych współczesnych!\nPozarządowy zespół d/s przeciwdziałania torturom i nieludzkiemu traktowaniu\n(Michał K., Alicja K-F, Barbara M.)\n(Wykorzystano materiały zamieszczone w Tygodniku "Polityka" oraz Rezolucję CPT z kwietnia 2010.)\nIlość wizyt: 16940, ocena 4.5\nIlość wizyt: 17556, ocena 4.5\nIlość odwiedzin: 17,569,008 Ostatnia aktualizacja: 25/05/2022


EZG.INFO.PL - Zgierski Kaziuk - relacja\n5 i 6 marca odbyła się impreza „Zgierski Kaziuk”. W tym roku zorganizowana była już po raz siódmy.\nW sobotę na Starym Rynku odbył się Jarmark Kaziukowy. Można było kupić wyroby wileńskie takie jak palmy, wędliny, chleb, miód, wyroby z drewna. Zaprezentowali się także artyści i przedsiębiorcy z województwa łódzkiego, a także m.in. z Włocławka, Łowicza, Rawy Mazowieckiej, Częstochowy, Końskich.\nO godzinie 17 odbył się koncert z udziałem zespołu „Jawor” oraz Zespołu Pieśni i Tańca Boruta.\nObchody zakończyły się mszą świętą w Kościele Farnym pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Zgierzu. Organizatorem imprezy był Urząd Miasta Zgierza. Patronat nad przedsięwzięciem objęli: Pan Witold Stępień, Marszałek Województwa Łódzkiego oraz Łódzka Agencja Turystyczna "Wilejka". Patronat medialny sprawują: Telewizja Polska S.A. Oddział w Łodzi i Telewizja Kablowa "Centrum" w Zgierzu.


Archiwa: Kolacje - Kasiuchnia - Kuchnia Kasi. Blog kulinarny, sprawdzone przepisy\nPyszna ostro-słodka pieczona marchewka idealnie komponuje się z wędzonym tofu i delikatnym sosem jogurtowym z ogórkiem.\nGdy w ciągu dnia brakuje Wam czasu, to ten przepis na szybką i pyszną sałatkę sprawdzi się idealnie.\nKoniec z nudnymi grzankami. Połączenie chrupiących boczniaków, hummusu i salsy to strzał w dziesiątkę. Spróbujcie sami!


Obwieszczenie o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu wojewódzkim przy ul. Lubartowskiej 81,83 w Lublinie / BIP Urząd Miasta Lublin\nObwieszczenie o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu wojewódzkim przy ul. Lubartowskiej 81,83 w Lublinie\nData dezaktywacji: 13-01-2017\nNa podstawie art. 49 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2016.23 ze zm.) oraz art. 53 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2016.778 ze zm.) Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta Lublin niniejszym zawiadamia, że w dniu 30 grudnia 2016 r. została wydana decyzja nr 129/16, znak: AB-LA-I.6733.1.1.2016 na wniosek: Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego im. Jana Bożego w Lublinie 20-089 Lublin, ul. Biernackiego 9 dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku szpitala o windę dla dostaw towarowych na działce nr ewid. 68 (obręb: 07 – Czwartek, arkusz: 2), położonej przy ul. Lubartowskiej 81, 83 w Lublinie.\nW związku z powyższym informuje się, że w terminie 14 dni od daty obwieszczenia, zainteresowane strony postępowania mogą zapoznać się z treścią decyzji oraz materiałami dowodowymi zgromadzonym w przedmiotowej sprawie, w Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta Lublin, ul. Wieniawska 14, w pok. 1011a piętro X, tel. 81 466 22 58 w godzinach pracy urzędu, tj. w godz.7.30 –15.30.\nWytworzył informację: Malinowski Tadeusz\n30-12-2016 Wojciech Leszczuk Utworzenie dokumentu Wersja aktualnie wyświetlana


drogeria » piastkarnin.pl\nSoczewki kontaktowe – o co należy się dziś zatroszczyć w pierwszej kolejności, aby ich użytkowanie było komfortowe?\nPosted on 16/03/2019 12:05am\nDziś, osoby które mają wadę wzroku nie są zmuszone borykać się z jakimikolwiek ograniczeniami. Dlaczego? Najczęściej, przez wzgląd na możliwość skorzystania z przystosowanych do ich oczekiwań okularów. Jeżeli ktoś nie chce albo nie lubi ich noszenia, alternatywą są soczewki kontaktowe. Oba rozwiązania wyróżniają się dosyć dużą popularnością. O co należy się zatroszczyć, jeżeli planuje się noszenie soczewek kontaktowych?\nWszystkie kosmetyki w jednym miejscu, czyli po co musimy przeglądać oferty drogerii kosmetycznych?\nPosted on 02/02/2018 2:40pm\nAuthor: Laura D'Alessandro\nZa dobre kosmetyki zazwyczaj należy wiele zapłacić. Jeśli przywiązaliśmy się do ulubionego kremu, którego cena nie jest zbyt mała zawsze możemy sięgnąć po gazetki promocyjne. Za ich pomocą odnajdziemy atrakcyjne rabaty oraz będziemy mogły zaoszczędzić sporo gotówki.\nCo może być odpowiednie na nasze włosy? Jakiego rodzaju kosmetyki są warte wypróbowania?\nPosted on 14/03/2019 7:35am\nDbanie o włosy to rzecz, o której wiele osób pamięta i stara się bardzo aby robić to jak najlepiej. Na rynku do dostania jest sporo specyfików, które pomagają nam zadbać o włosy. Wybór jest ogromny dlatego warto wiedzieć co używać by mieć ładne włosy.\nJak zapewnić sobie wspaniałą kąpiel o właściwościach aromatycznych?\nPosted on 26/04/2019 7:38am\nBez wątpienia większość kobiet marzy o tym, by po skończonym dniu w pracy oddać się beztroskiej kąpieli. W tym celu nie należy jedynie zanurzyć się w gorącej wodzie – warto bowiem zatroszczyć się o odpowiednią „oprawę” wodnego odpoczynku pod postacią specjalnie dostosowanych środków relaksacyjnych. Współcześnie w sklepach kosmetycznych czeka na nas naprawdę zróżnicowany wybór tego rodzaju preparatów, i dlatego każdy odszuka dla siebie ciekawą propozycję.\nKosmetyki ekologiczne są idealne dla skóry\nPosted on 19/01/2018 4:03pm\nPowinno się działać w zgodzie z ekologią\nCoraz większy nacisk kładzie się obecnie na ekologię oraz na to, żeby jak najbardziej zadbać o nasze środowisko. Dlatego właśnie tak istotne okazuje się być to, by rzetelnie się namyślić, czy my sami robimy wszystko, żeby mieć sposobność odpowiedzieć, że funkcjonujemy ekologicznie oraz czy wykorzystujemy z wszystkich dostępnych materiałów, które oferowane będą nam w tej dziedzinie.\nWspaniałe efekty dla skóry i włosów – a więc co zyskamy aplikując ekskluzywne kosmetyki\nBez wątpienia każda kobieta lubi otaczać się ekskluzywnymi przedmiotami i nie zawsze musi być to jedynie drogocenna biżuteria, która nadaje jej blasku i dodaje elegancji. Równie dobrze mogą być to ekskluzywne kosmetyki, dzięki którym nasza skóra będzie nad wyraz gładka i aksamitna - korzystając ze standardowych kosmetyków tego typu rezultaty nie zawsze możemy osiągnąć.\nPosted on 29/05/2019 7:14am\nWielu użytkowników sieci miało już opcję przekonać się o zaletach płynących z wyboru najlepszych opcji, jak również o dużym komforcie. Wybierając rewelacyjne propozycje ze sprawdzonych źródeł można mieć całkowitą pewność trafienia na odpowiednie zestawienia. Przypadną one niewątpliwie do gustu kupującym, którzy cenią sobie jakość. Jeżeli chodzi o miejsce w sieci takie jak drogeria internetowa, wspomnieć trzeba również o plusach, jakie płyną z posiadania tam konta\nW jakim miejscu najkorzystniej nabyć naturalne produkty?\nPosted on 04/03/2019 7:28am\nJeśli jesteśmy klientami wymagającymi, preferującymi otaczanie się artykułami z najlepszej półki, na pewno lubimy ekskluzywne kosmetyki najmodniejszych marek. Z drugiej strony osoby, które trudzą się z różnego rodzaju problemami dermatologicznymi, najzwyczajniej w świecie często są po prostu zobligowane aby zakupywać droższe balsamy. Nie istotne do której z tych 2 grup klientów należysz, jeśli upodobałeś sobie najdroższe marki, liczysz się z ich dużym kosztem. Lecz nie trzeba przepłacać!


Verdalio - GTA Forum\ntemat dodał Verdalio w Poradniki i pytania\ntemat odpisał Verdalio na Verdalio w Poradniki i pytania\ntemat odpisał Verdalio na Verdalio w Swobodna dyskusja\ntemat dodał Verdalio w Swobodna dyskusja\ntemat odpisał Verdalio na Yanglegend w Ekipy i gracze\nz chęcią pogram IMIE: Łukasz NICK: Verdalio LVL: 80 WIEK:18 lat TS: Bez problemu\nHej jestem Łukasz szukam paru osób chętnych do wspólnej gry Do napadów misji sprzedaży towaru (bunkier,koka), oraz wspólnej zabawy. Chce zdobyć ekipę która będzie się wspierać i pomagać sobie nawzajem. Gram zwykle sam czasem pogram z siostrą. Ciężko się gra samemu . NICK IN GAME: Verdalio PLATFORM: PC LVL:80 Wiek:18 lat - Trochę to brzmi jak na portalu randkowym,ale nie jestem dzieckiem bez mutacji (bez urazy dla młodych graczy). Team Speak, Twitch/Curse nie jest mi obcy


Dlaczego Lech Kaczyński tak szybko podpisał TL | Niepoprawni.pl\nWiem że tym wpisem narażę się części blogerów którzy tutaj piszą ale z drugiej strony to jest tylko przypomnienie składu Narodowego Instytutu Integracji Europejskiej działającego za rządów AWS gdy premierem był Buzek. Sam Buzek o Instytucie mówił że głównym celem powstania i istnienia Instytutu jest przeciwdziałanie spadającemu poparciu dla naszego wstąpienia do UE.\n18. Roman Wierzbicki (NSZZ "S" Rolników Indywidualnych)\n31. Jerzy Woźnicki - rektor Politechniki Warszawskiej\nRe: Dlaczego Lech Kaczyński tak szybko podpisał TL\nHarcerz - 16 Listopada, 2009 - 09:01\nTo nie jest nawet forma "dzielenia włosa na czworo" .\nOgraniczenie w oglądzie realiów .\nKlapki końskie .\nmustrum - 16 Listopada, 2009 - 11:24\nMoże jestem za głupi, ale nie zrozumiałem Twojego komentarza.\nRe: kto z kim przystaje\nHarcerz - 16 Listopada, 2009 - 12:00\n"Dlaczego Prezydent podpisał Traktat " - równie dobry byłby argument o frontach meteo -\nGłupi nie jesteś - głupote szerzysz.\nTo już jest karygodne:)\nNie było z kim przystać - to jest fakt .\nMarność opanowała wierchuszke .\nmustrum - 16 Listopada, 2009 - 13:50\n"Głupi nie jesteś - głupote szerzysz.\nTo już jest karygodne:)"\nA w jaki sposób ją szerzę, że spytam? Czy ja jakoś kwalifikowałem moim pytaniem wpis Jacyla , czy Twoją wypowiedź, czy je wartościowałem?\nZ Twego komentarza nie wynikało jasno o co biega, czy jesteś przeciw, czy nawet za tekstem wpisu, chcoiaż powinienem był się domyślić, zważywszy Twoje dotychczasowe komentarze.\nZadalem proste pytanie, wymagające prostej odpowiedzi, którą (mniej/więcej) dostałem.\nAle o szerzeniu głupoty to już nie do mnie. Chcesz polemizować? Bardzo proszę, po to jest forum. Chcesz przysrywać innym? Jest Onet.\nHarcerz - 16 Listopada, 2009 - 14:28\nMonstrum .wybacz to nie byłą osobista i personalna wycieczka.\nMówie o całości , o Tych wszystkich którym "podpadł" Prezydent .\nJest tak a nie naczej, to można wysnuć od popielowych czasów. Jeden spis "zdrajców" sprawy nie wyjaśnia.\nDlaczego Prezydent podpisał traktat - odp. Bo nie miał zaplecza zdolnego do obrony .\nJuż tu kiedyś pisałem :\nPan Prezydent nie rzuci się pod koła lokomotywy dziejów .\nNie chce polemizować - dla mnie najważniejszy jest "nurt"(prawo-centrowy) , nie oboczne cyrkulacje .\nmustrum - 16 Listopada, 2009 - 14:36\nRozumiem, no poblemo.\nA co do "zdrady", to nie mam wyrobionego zdania. Chociaż, przynajmnej tak na chłopski rozum mógł, i powinien był, trochę Tusia poszantażować tymi ustawami kompetycyjnymi.\nNie bardzo widzę jak mogło to znacząco pogorszyć jego i tak słaby wizerunek medialny, a mogło Tusiowi (pamiętajmy, podczas tlumaczenia się z afer) bardzo nabruździć.\nHarcerz - 16 Listopada, 2009 - 14:51\nWidze w tym Wielkość- nie jest sztuką destabilizować Polske.\nTusku musiałby wyciągnąć irracjonalne argumenty - nie czas chyba na rozgrywke o kompetencje .\nZ drugiej strony . Ustawy kompetencyjne mogłyby zachwiać i tak kiepską demokracje wprowadzając "Łukaszynizm" .\nCo PO Tusku można się spodziewać- jewropejski dyktatorek\nOchrona życia według ONZ to tortury.


Japońskie społeczeństwo powoli budzi się dla cywilizacji życia. Coraz bardziej aktywne stają się, jak do tej pory mało popularne, ruchy pro-life.\nOstatni marsz dla życia, który odbył się w połowie lipca, zgromadził w stolicy około 250 osób. Dla porównania, cztery lata temu w pierwszym marszu wzięło udział około 30 osób. Nie są to może zawrotne liczby, ale dla metropolity Tokio jest to wyraźny sygnał, że społeczeństwo występuje przeciw kulturze odrzucenia. Dalej jednak „wielu Japończyków myśli, że wartość ludzkiego życia zależy od jego produktywności” – powiedział abp Tarcisio Kikuchi.