Bring Me Back To You [Zakończone]: stycznia 2015\nRozdział z dedykacją dla @Melodiime :)\nChwiejnie wyszłam z windy sprawdzając godzinę na telefonie. 3:50. Cholera. Reszta już pewnie wróciła ze swoich imprez i mam nadzieje że śpi. Mocny ból rozpowszechnił się wokół mojego czoła kiedy zdałam sobie sprawę, że weszłam w drzwi, które nie były moje. Zachichotałam z mojej głupoty i starałam się znaleźć odpowiednie drzwi.\nUsłyszałam drzwi windy za mną i odwróciłam się, żeby zobaczyć szóstkę osób które starałam się uniknąć. Dobra robota Jaiden.\n- Jaiden, co robisz na holu? – Maria była pierwszą, która się odezwała.\n- Szłam na spacer – moje pijane myśli starały się wymyślić najlepszą wymówkę.\n- Spacer? O czwartej nad ranem? I tej słabo usprawiedliwiającej sukience? – Megan zapytała szorstko. Spojrzałam na swoje ciało. Czarna sukienka, którą miałam na sobie nie zakrywała dużo mojego ciała. W dodatku plecy były odkryte – Gdzie się wybierałaś?\n- To nie jest Twoja sprawa – powiedziałam obronnie. Wszystkie oczy patrzyły na mnie w szoku.\nLuke postanowił się odezwać.\n- Naprawdę, to nie jest moja sprawa? Nie jesteśmy w związku? Czy ludzie w związkach nie mówią sobie wszystkiego?\nNapięcie w holu nagle stało się dziesięć razy mocniejsze.\n- Idę do łóżka – powiedziałam odwracając się i w końcu znajdując właściwy pokój. Grzebałam w mojej torebce w celu znalezienia klucza, ale Maria użyła swojego. Odwróciłam się i zobaczyłam, że chłopacy już zniknęli i zostawili mnie, Megan i Maria były ostatnimi co weszły do naszego pokoju.\n- Co do cholery Jaiden? – Maria zapytała mnie kiedy drzwi się za nami zamknęły – Byłaś bardzo dziwna odkąd tu jesteśmy. Czemu?\nJeśli tylko mogłabym powiedzieć komuś o tym. Zaśmiałam się i odwróciłam wchodząc do pokoju i rzucając się na łóżko, ignorując wszystkich innych w pokoju. Moje oczy się zamknęły i mój umysł odpłynął w głęboki sen.\nPowoli się budziłam, moja głowa bolała jak nigdy. Obrazy migały przez mój umysł, muzyka, kolorowe światła, Harry i alkohol. Wszystko było plamą, nie przypominałam sobie czegoś specjalnego.\nIgnorując moją bolącą głowę, zdecydowałam się opuścić łóżko biorąc pod uwagę, że dzisiaj było nasze pierwsze show w USA. Musiałam pozbyć się kaca najlepiej jak mogłam.\nHotel miał zapewnione śniadanie, więc zdecydowałam założyć szorty i koszulkę i pójść w stronę restauracji. Nie było tu dużo ludzi, ale jedna blond czupryna przykuła mój wzrok.\nPowoli szłam w jego stronę, powinnam być wciąż miła do niego chociaż go odpychałam.\n- Hej – powiedziałam, pojawiając się obok niego kiedy nakładał na talerz jedzenie. Spojrzał na mnie, przekręcił oczami i kontynuował nakładanie jedzenia. Co do cholery? – Co się dzieje Luke?\n- To nie Twoja sprawa – powiedział dziwnym głosem, jakby kogoś udawał.\nStałam cicho przez chwilę nie wiedząc co powiedzieć.\n- Jestem zdezorientowana.\nLuke przestał nakładać jedzenie i odwrócił się do mnie. Jego oczy prawie na mnie wybuchły.\n- Wiesz, że nie powinnaś pić, ponieważ wiesz że rzeczy zawsze są przeciwko ciebie i ty nigdy nic nie pamiętasz.\n- Co zrobiłam tym razem? – jęknęłam.\nLuke wciąż się na mnie patrzył, ale złość powoli z niego schodziła.\n- Wiesz co, to nic wielkiego. Prawdopodobnie przesadziłem.\nUśmiechnęłam się na jego słodkie przeprosiny przedtem jak zdałam sobie sprawę, że robię naprzeciw temu co powinnam robić. Nie chciałam nic innego niż złapanie jego słodkiej, małej twarzyczki w moje ręce i wycałować jej każdy centymetr, ponieważ wiem że nie trafię lepiej niż na Luke’a.\nAle musiałam go chronić.\nWięc mój uśmiech powoli znikał i odwróciłam się żeby odłożyć talerz.\n- W sumie, nie jestem głodna. Idę się szykować na występ tak?\nLuke się uśmiechnął i podniósł brwi w zdezorientowane spojrzenie.\n- Okej, więc do zobaczenia potem.\nKiedy to powiedział chciał mnie pocałować, ale odwróciłam głowę po raz kolejny i jego usta wylądowały na moim policzku. Nadal mam dreszcze na to uczucie, ale aby uniknąć pytań o to co zrobiłam szybko opuściłam pomieszczenie.\nChłopacy śpiewali ‘Try Hard’, ostatnią piosenkę zanim ja dołączam do nich na scenie. Oglądam ich zza sceny i fani robili się coraz bardziej szaleni. Myślałam, że większość ich fanów była w Australii, ale rany, myliłam się.\nFani z Ameryki byli szaleni. Krzyczą, staniki latają na prawo i lewo, ledwo mogłam usłyszeć głos Luke’a przez publiczność. Czułam się szczęśliwa w tym momencie, cokolwiek by się stało między nim i mną, on zawsze to będzie miał. Ktoś go zawsze będzie kochał, może bardziej niż ja.\n- Dziękujemy Wam! Ta piosenka nazywa się ‘Try Hard’ a my jesteśmy 5 Seconds of Summer. A teraz śliczna Jaiden Price, która może a może nie jest naszą inspiracją do ostatniej piosenki. Dołączy do nas śpiewając naszą finałową piosenkę tego wieczoru, ‘Gotta Get Out’ – Michael wprowadził mnie. Kiedy skończył mówić miałam wejść na scenę, ale ręka łapiąca za mój nadgarstek mnie zatrzymała. Odwróciłam się i zobaczyłam Harry’ego i się uśmiechnął. Patrzył na mnie i zjechał w dół mojego ciała.\n- Miałem wspaniały czas zeszłej nocy – powiedział wolno.\n- Ja też, ale zakładam że muszę iść na scenę teraz – próbowałam wyciągnąć mój nadgarstek z jego uścisku ale ani drgnął. Przestałam walczyć i rzuciłam mu spojrzenie ‘czy ty sobie żartujesz?’\n- Chciałem życzyć Ci powodzenia – po tych słowach jego usta powędrowały na mój policzek, lekko go całując. Jestem za bardzo ogłuszona żeby cokolwiek zrobić i szybko objął mnie w talii. Powinnam go przytulić?\n- Jaiden co ty-\nGłos Luke’a ucichł kiedy zobaczył mnie w rękach Harry’ego. Myśląc o tym jak to źle wygląda, wydostałam się z uchwytu i weszłam na scenę, nie chcąc patrzeć na to jak Luke musi być na mnie zły w tej chwili.\nKiedy w końcu weszłam na scenę, tłum zaczął krzyczeć przez co się uśmiechnęłam i zapomniałam o dramie, która się właśnie wydarzyła. Jak zawsze, moje oczy powędrowały na tłum, znowu zauważając że Angie jest na widowni. Śledziła zespół czy co? Pozwoliłam myślą odejść kiedy zauważyłam dziewczyny z którymi robiłam zdjęcia na lotnisku i pomachałam im. Krzyknęły.\nW ciągu całej piosenki, Luke nie wymienił ze mną kontaktu wzrokowego. Udawałam, że się tym nie przejmuję i wciąż śpiewałam moim sercem. Myślę, że przez brak dbałości on się bardziej zezłościł. Mogłam powiedzieć jak, na końcu piosenki. Zaciskał swoją szczękę i jego ucisk na mikrofonie był mocniejszy niż zwykle, powodując że mięsnie i żyły były bardzo widoczne.\nSkłamałbym jeżeli powiedziałabym, że mnie to nie podnieciło.\nKiedy piosenka się zakończyła byłam pierwsza, która opuściła scenę. Luke blisko za mną podążył i jestem bardziej niż przygotowana na to co się zaraz wydarzy.\nPrzestałam iść i byłam twarzą w twarz z Lukiem. On się tylko na mnie patrzył jak wcześniej rano.\n- Co?! – w końcu wywrzeszczałam, byłam zmęczona tą jego ciszą.\n- Co ostatnio w Ciebie wstąpiło? – zapytał łagodnie, ale takim głosem jakiego nigdy nie słyszałam wcześniej.\n- Nie wiem o czym mówisz – powiedziałam nonszalancko i uniknęłam jego dziecinnie niebieskich oczu.\nLuke się wyprostował i wskazał na mnie palcem.\n- Dobrze wiesz o czym mówię – jego wzrok powędrował na chwilę ode mnie, ale potem wrócił z powrotem na moją twarz – To jest tak, jakbyś już więcej nie chciała ze mną być – z każdym ostatnim słowem, jego głos wydawał się łagodniejszy i słabszy, powodując go bardziej wrażliwym.\n- Luke, nie bądź śmieszny-\n- Nie jestem śmieszny – Luke odpowiedział zanim mogłam skończyć zdanie – Nie pocałowałaś mnie odkąd… - uprawialiśmy seks. Zakończyłam jego zdanie w myślach. To była prawda – Jeśli myślisz, że jestem śmieszny to mnie teraz pocałuj.\nLuke skrzyżował swoje ręce na klatce, patrząc na mnie oczekująca. Nic nie zrobiłam.\n- Właśnie – powiedział – Pamiętasz kiedy prawie umarłaś? Co mi wtedy powiedziałaś? O tak. ‘Nigdy mnie nie opuszczaj Luke. Cokolwiek by się stało, przypomnij mi o tym jak wiele dla siebie znaczymy’ To musiało być wielkie kłamstwo.\nTeraz zaczęły spływać łzy po mojej twarzy.\n- Luke- łzy zaczęły lecieć mocniej.\n- Zachowaj to dla Harry’ego – powiedział i odszedł.\nI co sądzicie? Czyżby koniec Luke'a i Jaiden? Zbliżamy się powoli do końca BMBTY...\nZapraszam do odpowiedzenia w ankiecie po prawej stronie! :)\nAutor: Juuliaa 99 o 19:03 12 komentarzy:\nPrzeczytaj notkę pod rozdziałem :)\nByłam zakochana w Luke’u Hemmingsie, nie był to już wątpliwy fakt. Ale teraz był większy problem.\nNie mogłam mu powiedzieć.\nWięc, po tej wspaniałej wspólnej nocy kiedy powiedział, że mnie kocha, wiecie co zrobiłam? Poszłam do łazienki i rzuciłam wszystkim. Było paskudnie i byłam wciąż naga. Perfekcyjną noc zrujnował stres.\nTeraz, wylądowaliśmy w Miami i wszystko jest nieźle niezręczne. Próbowałam unikać Luke’a i spędzać czas z Megan, ale Michael próbował do nas dołączyć przez co Megan odchodziła. Więc idę sama przez lotnisko, ale zostałam zatrzymana przez kilka dziewczyn.\n- Jesteś Jaiden prawda? – jedna z nich zapytała - Podróżujesz z 5 Seconds of Summer?\n- Tak, są gdzieś tutaj, nie są teraz ze mną – spojrzały na siebie zmieszane przez chwilę.\n- Wiem, nie jestem tu dla nich. Jesteśmy tu dla Ciebie – najwyższa dziewczyna powiedziała.\n- Tak – dziewczyna pierwsza zaczęła kontynuować – Mimo, że masz kilka kwestii w Gotta Get Out, kocham bardzo Twój głos. Powinnaś wydać swój własny album czy coś.\nMój własny album?\n- Naprawdę, kupiłabym dziesięć kopi – trzecia dziewczyna powiedziała. Myślałam o tym, moje oczy się powiększyły i przeżywałam szok, że mam fanów – Ale hej, wiemy że musisz iść więc możemy zrobić sobie zdjęcie z Tobą?\n- Nie ma sprawy – powiedziałam.\nStanęły obok mnie, prawdopodobnie próbując nie stanąć na moje walizki i zrobiły kilka selfie naszej czwórki.\n- Dziękujemy bardzo! – powiedziała jedna z nich.\n- Hej, chcecie żebym Wam dała follow na Twitterze? Napiszcie mi tu Wasze nazwy – wręczyłam im mój telefon. Obserwowałam tylko dziesięć osób i miałam około stu tysięcy obserwujących, którzy byli dzięki chłopakom, ale może się mylę.\nChętnie zapisały mi swoje nazwy i dały mi z powrotem.\n- To było naprawdę miłe, żeby Was poznać – powiedziałam kiedy odchodziły, przytulając mnie jeszcze jeden raz.\n- Jaiden, dziewczyno szukałam cię – odwróciłam się i zobaczyłam twarz mojej najlepszej przyjaciółki.\n- Maria! – podbiegłam do niej, puszczając moje walizki i przytulając tą kobietę. Kiedy w końcu się puściłyśmy odezwałam się - Zgubiłam wszystkich.\n- Pff, kto ich potrzebuje. Czy tour bus nie odbiera nas stąd i nie zawozi do hotelu? – powiedziała z jej akcentem, który był znacznie inny niż Brytyjski czy Australijski, którymi mówiłam. Duński akcent był dziwny odnośnie do naszych. Fajnie by było też usłyszeć Amerykański.\n- Tak, bus powinien być na przodzie. Chodźmy go znaleźć! – powiedziałam kiedy pisnęła z ekscytacji i przeplotła nasze ramiona, żebyśmy się nie zgubiły przy takiej ilości ludzi.\nKiedy w końcu znalazłyśmy wyjście zauważyłam że, chłopcy i Megan są w środku bandy dziewczyn, podpisując autografy i robiąc zdjęcia. Nikt nie wiedział o mnie i Marii. Za nimi jest wielki czarny bus i patrzyłam na niego w oszołomieniu. Nigdy nie widziałam czegoś tak wielkiego w moim życiu.\nFani nawet nie zauważyli mnie i Marii i weszłam do busa rozglądając się po nim. Jest mała kuchnia i łazienka, drzwi które prowadzą do ośmiu piętrowych łóżek usadowionych na bokach pojazdu. Po wciśnięciu kilku przycisków kolejne sekretne drzwi się otworzyły, ukazując kolejny pokój który miał wielką kanapę i telewizor. Jak to się mieści w takim busie?\nKiedy Maria i ja skończyłyśmy dawać sobie wycieczkę, usiadłyśmy w tylnej części i rozmawiałyśmy o przypadkowych rzeczach co było w szkole i jak ta dziewczyna Stephanie jest zazdrosna, że ich spotkałyśmy. I musimy przyznać że znaczyła dla nas dużo przez lata.\n- Pozwólmy tej imprezie się zacząć! – nasza rozmowa zatrzymała się przez głos Ashtona przepełniający przez całego busa.\nKiedy ich piątka dotarła na tył, Luke usiadł obok mnie i dał rękę na moje ramię. Uśmiechnął się do mnie i próbował pocałować, ale odwróciłam głowę. Było widać ból i rozczarowanie na jego twarzy. Spojrzałam w kierunku Marii, ale ona jest zajęta paplaniem z Megan.\nSpotkałam się z oczami Michaela i wyglądał jakby widział wszystko. Na pewno widział jak uniknęłam pocałunku Luke’a i prawdopodobnie myśli, że to z jego powodu.\n- Okej, więc chcecie iść na imprezę po tym jak zatrzymamy się w hotelu? Mam znajomego z Ameryki i będzie alkohol, więc powinniśmy iść – Ashton powiedział, patrząc z jego telefonu na naszą grupę ludzi. Wszyscy się zgodzili oprócz mnie.\n- Myślę, że zostanę tej nocy – powiedziałam.\n- Zostanę z nią – Luke się odezwał.\n- Nie, powinieneś się zabawić. Naprawdę – dodałam kiedy miał znowu się odezwać.\n- Okej… - odpowiedział niechętnie.\n- Będzie zabawa Luke! Kochasz imprezować – Ashton miał rację. Luke był imprezowym zwierzęciem. Nie było wyjścia, żeby nie szedł.\nKiedy dotarliśmy do hotelu i rozpakowałyśmy się, Megan i Maria – z którymi dzieliłam pokój – szły do drzwi i przytuliłam je na pożegnanie, kiedy Michael podszedł do drzwi.\nOn i Megan wymienili się niezręcznym spojrzeniem zanim ona odeszła. Mara powoli szła za nią.\n- Hej – Michael powiedział patrząc głęboko w moje oczy.\n- Co potrzebujesz? – zapytałam unikając patrzenia na niego.\n- Chcesz żebym został zamiast iść na imprezę? – zapytał na jednym wdechu.\n- Nie – powiedziałam krótko.\n- Oh… Myślałem, że może… - zaczął ale mu przerwałam.\n- To źle myślałeś Michael, jeśli byłabym Tobą to wróciłabym do Megan. Ona jest zdruzgotana, że nie jesteś z nią i kocham Cię Mikey, ale nie tak. Przepraszam.\n- Nie, powinienem wiedzieć, że nie jestem wystarczająco dobry – powiedział delikatnie,spuszczając wzrok na dół, patrząc załamany i odchodząc.\nWeszłam z powrotem do naszego hotelowego pokoju i rzuciłam się na łóżko. Moja i Luke’a mama dzieliły razem pokój i nie będą z nami w busie. One będą latać do hoteli i to było dobre, że będę mieć małą przerwę od dzielenia pokoju z mamą.\nPukanie do drzwi przerwało moje myśli. Podbiegłam do nich, mając nadzieję że to Michael, więc będę mogła go przeprosić za moje słowa. Ale kiedy otworzyłam drzwi, ujrzałam kręcone włosy.\n- Cześć wspaniała – Harry przywitał miło.\n- Hej – powiedziałam niewzruszona.\n- Słyszałem, że nie towarzyszysz dziś swojemu chłopakowi? – jak na członka boysbandu, powiedział wszystko w śmiesznym akcencie powodując każde słowo eleganckie i seksowne w tym samym czasie.\n- Cóż, widząc że nie jesteś chora ani nic, idziesz do klubu ze mną.\n- Wiesz, że legalnym wiekiem w stanach jest 21?\nPrzewrócił swoimi oczami i wydawał się lekko zirytowany.\n- Jestem świadomy. Wiesz, że jestem Harry Styles tak? – przestałam się śmiać kiedy zdałam sobie sprawę z możliwości jakie się ma kiedy jest się sławnym i bogatym jak on – Ta, więc ubierz coś sexy ok?\n- Nigdy nie powiedziałam, że idę.\n- Nigdy nie powiedziałaś że nie.\nPomyślałam o tym przez chwilę. Wiedziałam, że nie powinnam iść. Byłam w związku z chłopakiem, którego kochałam. Ale kochanie kogoś oznacza, że powinno się go chronić. Przez chronienie Luke’a musieliśmy się rozstać i może zachęcę go do zerwania ze mną zamiast mnie.\n- Okej Harry, pozwól mi zabrać coś sexy.\nJaiden i Harry o nie... Co z tego wyniknie? Oj Jaiden co ty wyprawiasz...\n20 komentarzy = rozdział we wtorek :)\nKomentujcie rozdziały bo to mnie motywuje.\n10K wyświetleń na Wattpad drfghjklfgd omg dziekuje!\nZapraszam Was na moje drugie tłumaczenie, które też jest o Hemmo. Szczerze? Bardziej mi się podoba niż Bring Me Back To You, ale to może tylko moja opinia.\nJeszcze 4 rozdziały, epilog i koniec :(\nAutor: Juuliaa 99 o 18:02 15 komentarzy:\n-To był dobry sposób, żeby zakończyć nasz występ w Londynie – Calum krzyknął jak zeszliśmy ze sceny.\n-Wiem, wow to było niesamowite. Pewnego dnia tutaj wrócicie, na swoją własną, światową trasę – odpowiedziałam. Nie było wątpliwości, że ten zespół będzie wielki.\n-Tak racja – Luke powiedział pojawiając się obok mnie i chwytając moją rękę. Puściłam ją i dałam mu spojrzenie.\n-Musisz mieć wiarę Luke. Jeśli nie byłbyś dobry, One Direction nie brałoby Cię na trasę.\n-Zgaduję, że masz rację piękna – Luke złapał moją rękę ponownie i robił na niej różne wzory, sprawiając ciarki – Wiesz, nasze mamy będą razem zwiedzać odkąd wyruszamy jutro do USA.\n-Więc? – zapytałam. To było trochę dziwne jak nasze mamy stały się najlepszymi przyjaciółkami w ciągu kilku tygodni.\n-Więc nie ma tu nikogo, mamy czas być sami w pokoju przez kilka godzin – wyszeptał sprawiając, że jego oczy stawały się czarniejsze – Bez przerywania – Nagle wzory, które robił na mojej ręce stawały się gorętsze.\n-Ja…- nie mogłam pojawić się z odpowiedzią.\n-Jaiden! – Megan zawołała, przechodząc przez róg. Bawiła się małą, białą, zgiętą kartką w ręce – Hej – powiedziała kiedy była wystarczająco blisko mnie. Jej oczy wyglądały na spuchnięte jakby płakała, ale nie mogłam być pewna. Ona i ja nie rozmawiałyśmy jakiś czas. Tęskniłam za nią.\nLuke zaczął odchodzić zirytowany, ale przyciągnęłam go i wyszeptałam ‘Zaczekaj na mnie w pokoju’. Spojrzał na mnie z szerokimi oczami, zszokowany, że w to wchodzę. Wyciągnęłam z mojej kieszeni klucz i dałam go mu. Odwróciłam się do Megan zanim Luke mógł cokolwiek powiedzieć.\n-Co tam? – zapytałam ją, nie wiedząc co jeszcze powiedzieć.\nSpojrzała na podłogę, na list w jej ręce, na mnie i z powrotem na podłogę.\n-Ktoś z publiczności chciał, żebym Ci to dała – powiedziała nie patrząc w moje oczy.\n-Ktoś jak fan? – zapytałam. To było dziwne jak zdobyłam przypadkowych obserwujących na Twitterze, mówiących jak bardzo mnie kochają, coś do czego nie mogłam przywlec. Nigdy nic osobiście nie dostałam, to będzie pierwszy raz.\n-Pewnie, coś takiego – wręczyła mi papier i szybko odeszła. Jaki jest jej problem? Może za dużo czasu spędzałam z Lukiem i potrzebujemy trochę dziewczęcego czasu. Tak, to jest to.\nZaczęłam iść w stronę wyjścia, decydując iść na piechtę skoro hotel nie jest tak daleko. Jak wyszłam bocznymi drzwiami, włożyłam notkę do kieszeni moich spodni. Pogoda w Londynie była pochmurna jak zazwyczaj mimo, że było prawie lato.\nPrzyciągnęłam płaszcz bliżej siebie próbując się trochę ocieplić. Chodnik był opuszczony, były pojazdy jeżdżące wokoło, trąbiące jak w każdym dużym mieście.\nKiedy dotarłam do hotelu, przeszłam przez grupkę nastolatków, które wydawały się zawsze czekać na chłopaków, gdziekolwiek by byli. Zazwyczaj mnie ignorowały, za co teraz byłam wdzięczna, bo pozwoliły mi wejść do hotelu.\nZdecydowałam pójść po schodach zamiast jechać windą. Teraz będzie najlepszy czas, żeby przeczytać list i pozbyć się stresu na to co czeka mnie w hotelowym pokoju, więc usiadłam na schodach.\nWiedziałam, że ja i Luke jesteśmy na to gotowi, ale nie wiedziałam czy to dobrze robić to bo nie byłam przekonana czy go kocham to było silne słowo.\nPozwoliłam rozejść się moim myślą i wyjęłam notkę z kieszeni. Moje oczy zlustrowały niechlujne słowa powoli, oczekując że to będzie miły list, pytający o follow na Twitterze czy coś.\nMoje ręce się trzęsły, czytałam to i czytałam w kółko i w kółko. Po pięciu minutach czytania listu zobaczyłam jak spada łza. Zdając sobie sprawę, że to moja.\nJaiden, skoro ja nie mogę być szczęśliwa/y to ty też nie. Odejdź powoli od niego, nie rób tego tak oczywiście, ale kreatywnie. Masz tydzień. Nie chcesz żeby mu się coś stało prawda? Będę patrzył/a x.\nBrak podpisu, nic.\nNie mogłam iść na gliny skoro nie wiedziałam od kogo to jest. Richard jest w więzieniu. Angie może? Myślę, że nie groziłaby mi z życiem Luke’a skoro był kimś kogo chciała.\nWstałam na moje stopy przez nagły głos. Spojrzałam i zobaczyłam Michaela.\n-Wszystko w porządku? Co się stało? – spojrzałam na niego, myśląc o tym żeby powiedzieć mu o groźbie. Szybko odpuściłam ten pomysł i otarłam łzę, która prawie wypadła z mojego oka.\n-Nic, muszę iść – spróbowałam iść w stronę schodów, ale mnie zablokował.\n-Nie, muszę Ci coś powiedzieć. Chciałem Ci to powiedzieć odkąd Cię poznałem – nie odpowiedziałam mu i tylko pokiwałam głową, żeby kontynuował – Jesteś najpiękniejszą dziewczyną jaką kiedykolwiek widziałem. Wiem, że Luke sprawia że jesteś szczęśliwa, ale gwarantuję Ci że ja mogę bardziej. Fałszywe randkowanie z Tobą było najlepszym półtorej dnia jaki miałem. I bardzo chcę, żeby to było prawdziwe. Chciałem, żebyś to wiedziała.\nNie mogłam uwierzyć moim uszom. Michael lubił mnie? Zgaduję, że to wyjaśnia kilka rzeczy ale…\n-Już nie. Dzisiaj, wcześniej powiedziałem jej co czuję do Ciebie i że nic nie czuję do niej, więc zerwaliśmy.\nTo wyjaśnia jej spuchnięte oczy, ale nie rozumiałam. Wydawali się szczęśliwi ze sobą. Wplotłam moją trzęsącą się rękę w moje włosy, nie radząc sobie z tym stresem.\n-Muszę iść. Luke na mnie czeka. – powiedziałam mijając go.\n-Wiedz, że będę na ciebie czekał. – wykrzyczał, ale nie przestałam biec po schodach.\nKiedy w końcu dotarłam na piąte piętro, gdzie był mój pokój, złapałam oddech. Zatrzymałam się pod moimi drzwiami szukając klucza, zdając sobie sprawę, że dałam go Luke’owi, więc zapukałam.\nPo kilku sekundach drzwi otworzył mi Luke bez koszulki. Patrzyłam się na niego chwilę, próbując zapamiętać jego wygląd skoro to mogła być moja ostatnia szansa. Pamiętając co list powiedział, mam okropne uczucie w moim brzuchu, że to będzie ostatnia noc jak ja i Luke jesteśmy razem.\nTo wyjaśnia czemu moje usta znalazły jego i wciągnęły mnie do pokoju, zamykając drzwi za nami jego stopą. Już jest bez koszulki, więc mogłam dotykać dłońmi jego klatki, lubiąc uczucie jego mięśni brzucha pod moimi rękoma, podczas pocałunków.\nOgień między nami zapalał się i płonął szybciej niż kiedykolwiek. Zanim się zorientowałam nie miałam na sobie koszulki ani stanika, dając mi przyjemne uczucie naszych gołych klatek dotykających się wzajemnie. Luke podniósł mnie i oplótł moje nogi wokół jego jak to zrobił w przebieralni, przyciągając mnie bliżej i kładąc na plecach na łóżku.\nJego usta przemieściły się z moich ust na moją szyję, w dół mojej klatki i brzucha. Jego ręce zjechały do guzików moich spodni i je zdejmując, nie powstrzymywałam go. Umierałam od uczucia jego rąk na mnie w ten sposób odkąd na niego spojrzałam.\nZdjął ze mnie spodnie i oboje byliśmy teraz w bieliźnie. Dzięki bogu wcześniej się ogoliłam, bo teraz to by było do bani.\nWrócił z powrotem do mojego ciała, atakując swoimi ustami moje i pojawiając się między moimi nogami. ‘Luke’ wyjęczałam lekko, co spowodowało na jego twarzy uśmiech. Jego niebieski oczy patrzyły się na moje zielone podczas kiedy jego palec lekko wędrował po moim ciele, zatrzymując się przy bieliźnie przez chwilę zanim zdjął ją ze mnie, zostawiając mnie nagą.\nJeden palec wszedł we mnie i nie mogłam powstrzymać się od jęknięcia przez to uczucie, ale wciąż pragnęłam więcej. Lekko usiadłam, więc byłam w stanie dotknąć jego usta swoimi i dotrzeć ręką do jego bokserek, ściągając je z niego. Na szczęście uniknęłam patrzenia na jego penisa, ponieważ widziałam zdjęcia i wyglądały niezręcznie.\n- Gotowa? – Luke zapytał, uśmiechając się w moje usta.\n- Tak, po prostu już go włóż. – wymamrotałam i zaczęłam całować jego szyję. Zobaczyłam jak sięga po coś ze stołu, prawdopodobnie kondom i założył go.\n- Jesteś pewna, że jesteś gotowa? – zapytał, nagle stając się znowu słodkim.\n- Wiesz, jak już gotowa jestem kochanie – wyszeptałam w jego ucho.\nOdkąd nie patrzyłam jak duży był, byłam zszokowana uczuciem jego we mnie i sapnęłam głośne ‘o mój boże’ i jęknęłam w jego szyję. Po siedzeniu we mnie przez minutę, zaczął wpychać ponownie, za każdym razem mocniej i mocniej. Moje wnętrzności zaczęły mrowić i nie pamiętałam własnego imienia.\n- Luke, o boże – głośno wyjąkałam, co go bardziej zachęciło – Ja…\nNie byłam w stanie dokończyć zdania. Wszedł we mnie ostatni raz, oboje doszliśmy w tym samym czasie, przyciągając siebie bliżej i oddychając ciężko.\n- Kocham Cię, Jaiden.\nOMG ile się dzieje w tym rozdziale.\nJaiden i Luke to robią, Luke wyznaje miłość, Michael też w pewnym sensie i groźba Jaiden.\nNIGDY WIĘCEJ NIE MAM OCHOTY TŁUMACZYĆ ROZDZIAŁÓW +18 BO SĄ NIESMACZNE XD\nKomentujcie miśki xx\nAutor: Juuliaa 99 o 20:50 7 komentarzy:\nDzisiaj był mój pierwszy występ kiedykolwiek.\nMieliśmy próby od około dwóch tygodni i mieliśmy trzy występy tutaj, a potem jedziemy do USA. To dziwne jak spędziliśmy większość czasu robiąc próby, a teraz będziemy występować. Myślę, że to będzie zupełnie warte, zwłaszcza z Lukiem przy mnie.\nOficjalnie byliśmy ze sobą tydzień, ale to wydaję się dłużej przez to jak się dogadujemy.\nJa, Luke, Michael i Megan, Calum, Ashton i Harry staliśmy za sceną, szykując się do wezwania ich imion. Nie musiałam wchodzić na scenę do czasu ostatniej piosenki, więc mogłam obejrzeć większość występu zza sceny z Megan i zgaduję, że z Harrym.\n- Nie jesteście zajebiście podekscytowani?! – Ashton wykrzyczał obok nas. Miał już swoje pałeczki w ręce i uderzał nimi we wszystko co znalazł na swojej drodze, nawet głowę Harry’ego. Myślę, że to nie robiło mu żadnej różnicy skoro jego włosy były takie… duże.\n- O tak gościu! – Michael wykrzyczał poprzez kółko, dając rękę wokół Mega a drugą przybijając piątkę z Ashtonem.\nSpojrzałam na lewo i zobaczyłam naprawdę zestresowanego Luke’a. Zwykłam widzieć jego włosy zakrywające czoło, ale na pierwszy występ postanowił je bardziej uczesać na jeża. Cóż, to był pomysł jego matki a stylistka się z tym zgodziła co dało efekt niesamowicie seksowny.\n- Luke, będzie w porządku. Nie musisz się tak stresować – powiedziałam mając nadzieję, że to go trochę uspokoi.\n- Co jeśli nas nie polubią? – odpowiedział ze zmartwieniem na jego twarzy, powodując zmarszczenie się jego czoła.\n- To będzie niemożliwe, żeby Was nie lubić – Harry powiedział, nagle znajdując się obok nas i dołączając do naszej konwersacji. Mogłam przysiąc, że przed chwilą był obok Ashtona. Chociaż zdanie wywołało uśmiech u Luke’a to mogłam powiedzieć, że on nie lubi Harry’ego po tym co się stało w zeszłym tygodniu. Musiał zdać sobie sprawę z tego, że nie ma o co się martwić.\n- 5 Seconds of Summer na scenę za minutę! – osoba od sceny biegła i krzyczała, jakby to była najbardziej stresująca rzecz jaką mają zrobić w ich życiu.\n- To już czas kochanie, powodzenia. Będziesz niesamowity, wiem to – powiedziałam Luke’owi, kiedy on przytulił mnie do swojej klatki i dusił swoimi mięśniami na ramionach. Potem mnie pocałował i wszystko zniknęło na chwilę. Ludzie biegający za sceną, reszta chłopaków z zespołu, Harry. To było jak nigdy nie kończąca się chwila moja i Luke’a, nasze usta, jedyna rzecz jaką potrzebujemy.\nMoment został przerwany przez Michaela podchodzącego i ciągnącego Luke’a ode mnie, powodując zimno tam gdzie Luke był. Uśmiechnęliśmy się do siebie i wszedł na scenę powodując okrzyki.\n- Dziękujemy Wam bardzo! – Ash wykrzyczał do mikrofonu.\n- Tak, byliście niesamowici Londyn. Jesteśmy 5 Seconds of Summer i do naszej ostatniej piosenki mamy kogoś kto jest dla nas wyjątkowy, ale co ważniejsze, jest moją piękną dziewczyną. Ona napisała ta piosenkę i dała nam honor zaśpiewania jej z nią – Luke powiedział do mikrofonu dysząc, powodując przyśpieszenie mojego serca, jakbym nie była wystarczająco zestresowana.\n- Panie i Panowie, wspaniała Jaiden Price śpiewająca z nami ‘Gotta Get Out’ – Michael zakończył wstęp, a moje stopy były przyklejone do podłogi. Nigdy nie poszłabym na scenę gdyby ktoś nie przyszedł i mnie na nią nie wepchnął, wręczając mi mikrofon.\nWeszłam patrząc na wielką ilość ludzi patrząca na mnie. Większość z nich wiwatowała i uśmiechała się serdecznie, ale jedna z pierwszego rzędu gapiła się na mnie, to jedyne na czym mogłam się skupić. Jej oczy były zwężone i pokazała ustami ‘Luke jest mój’. Zdałam sobie sprawę, że to Angie z Australii. Co do cholery ona tutaj robi?\nMoje myśli zostały przerwane kiedy muzyka zaczęła grać i spojrzałam na Luke’a. Zauważył, że coś jest nie tak i on musiał wiedzieć, że ona tutaj jest od około półtorej godziny. Jego spojrzenie powiedziało, że jest okej i zaczęłam śpiewać wstęp.\nWkrótce Luke dołączył i patrzyliśmy się, śpiewając to do siebie. Refren dołączył i zaczął grać na swojej gitarze. Nie mogłam się powstrzymać o myśli jak seksownie wygląda podczas tego i jak bardzo to lubi. Ten chłopak był zdecydowanie stworzony do występowania.\nBył już prawie koniec piosenki i Luke złapał agresywnie mikrofon i wykrzyczał ‘And if we faaall’ głośno i perfekcyjnie, to było trudne nie skoczyć na niego, zwłaszcza że spojrzał na mnie z seksownym, niewinnym spojrzeniem na twarzy i powiedziałam ‘it’s not your fault’\nZdecydowałam się walczyć. Więc kiedy moja solówka znowu przyszła, upewniłam się żeby się schylić, złapać za brzuch i wykrzyczeć ‘around my feeeeeet!’ Wszyscy rządziliśmy i skakaliśmy po scenie podczas ostatniego refrenu, mając dobry czas ze sobą. Nawet weszłam na miejsce obok Ashtona podczas ostatniego wersu, więc nie czuł się opuszczony.\n‘We just gotta get out, we just gotta get out…’\nOddychałam ciężko i odwróciłam się przodem do publiczności. Była chwila ciszy przed tym jak wszyscy wybuchli wiwatami dla nas. Uśmiech wkroczył na moją twarz, Ashton podszedł do mnie i przerzucił przez ramie, podchodząc na przód sceny do reszty chłopaków. Wszyscy się przytuliliśmy, złapaliśmy za ręce i przytuliliśmy, tłum nie ucichał.\n- Dziękuje bardzo! – wykrzyczałam do mikrofonu – Ci chłopacy to 5 Seconds of Summer a ja jestem Jaiden Price – zatrzymałam się na chwilę – Ale co ważniejsze, kto jest gotowy na One Direction?!\nJeżeli myślałam, że tłum był wcześniej głośny – to byłam zdecydowanie w błędzie.\nPomachaliśmy po raz ostatni i zeszliśmy ze sceny. Megan podbiegła do Michaela i przeniosła swoje usta na jego. Cieszę się, że są ze sobą szczęśliwi. Zanim zorientowałam się co się dzieję, zobaczyłam błysk blond włosów łapiących moją rękę i ciągnących mnie do ciemnego pokoju, zamykając za nami drzwi.\nZanim mogłam zapytać o jego powód, pchnięto mnie na ścianę i usta Luke’a były na moich. Natychmiast odpowiedziałam całując go. Przeniósł swoje usta na moją szyję i całując powoli.\n- Chciałem zrobić to podczas całego występu – całował mnie podczas każdego słowa – Wyglądasz seksownie występując.\nTo było jakby czytał w moich myślach. Chciałam mu to powiedzieć, ale znowu mnie pocałował.\nSwoje ręce przemieścił z moich bioder na uda i mnie podniósł, więc oplotłam swoje nogi wokół jego torsu. Jak upewnił się, że nie upadnę to przeniósł swoje ręce na mój tyłek i przyciągnął mocno do siebie, jakby nie mógł mnie mieć tak blisko jakby chciał.\nMogłam poczuć przez jego spodnie jak bardzo mnie pragnął i to spowodowało u mnie jęk, przez co przyciągnął mnie jeszcze mocniej do siebie jak to tylko możliwe. Nasze usta były głodne, całowaliśmy się z po ustach i szyi z pasją.\nByłam w środku ssania jego szyi, kiedy się obrócił a ja upadłam na coś miękkiego; myślę, że to kanapa, więc musimy być w przebieralni czy coś. Kiedy zaczęłam tęsknić za jego dotykiem, pojawił się nade mną między moimi nogami, bliżej niż kiedykolwiek.\nJego ręce zaczęły błądzić pod moją koszulką i uczucie jego rąk spowodowało gęsią skórkę na całym ciele. Mój brzuch był od zawsze najwrażliwszym miejscem na moim ciele. Jego palce doszły do pętli spodni, które nosiłam. I zaczął masować kółka na moich biodrach, pozwalając wydobyć mi jęk.\nNigdy nie pragnęłam kogoś tak bardzo w moim życiu.\n- Luke, nie możemy tego zrobić tutaj – powiedziałam szybko.\n- Wiem, ale tak bardzo Cie pragnę kochanie – zabrał swoje usta z mojej szyi i westchnął ciężko. Zaczął pocierać swoimi biodrami o moje dochodząc do swojego punktu. Westchnęłam mocno przez ten kontakt, byliśmy tylko oddzieleni spodniami. Byłoby łatwo żeby…\n- Luke! Jaiden! – usłyszałam głos idący korytarzem – Czas wracać do hotelu.\nCzemu te momenty zawsze muszą być rujnowane?\nZawsze przerwa w takich momentach XD\n40 TYSIECY WYŚWIETLEŃ SHFSJHFSJLDFSHJDHFJS OMG DZIĘKUJE WAM JEZU SDGKH\nRozdział miał być wczoraj ale wyłączyli mi prąd więc super.\nPodoba Wam się? Komentujcie co sądzicie :D\nI wciąż zapraszam Was na moje drugie tłumaczenie :)\nAutor: Juuliaa 99 o 16:27 12 komentarzy:\nPRZYNAJMNIEJ 30 KOMENTARZY = SZYBCIEJ ROZDZIAŁ!!!\n- Czemu leżysz na podłodze? – Luke zapytał i był nade mną.. Otworzyłam oczy, żeby na niego spojrzeć, ale światła ze sceny spowodowały przymrużenie oczu – Mieliśmy ćwiczyć.\n- Żartujesz sobie? Strzeliłeś we mnie pistoletem Nerf i mnie przewróciłeś. Zdecydowałam zostać tutaj, kiedy byłam blisko nie spania w nocy dzięki komuś.\nByliśmy w Londynie przez tydzień. Wszystko szło gładko, nawet bardzo. Cały tydzień będziemy nagrywać, ćwiczyć do trasy, ale i broić ile się da. To wyjaśnia dlaczego ja i Luke trzymamy nasze mikrofony w jednej ręce, a zabawkowe pistolety w drugiej. Cóż, zanim zostałam rzucona na ziemię.\n- Nie możesz być gentlemanem i pomóc mi wstać? – prawie powiedziałam 'dziewczynie', ale wtedy zdałam sobie sprawę, że nie jesteśmy oficjalnie razem, co było dziwne do myślenia wiedząc, że moje uczucia do niego są silniejsze niż wiązanie kowalencyjne.\nUśmiechnął się i sięgnął po moją dłoń, ale kiedy miał mnie podnieść ja go pociągnęła na dół i był teraz na mnie. Chciałam sprawić, żeby to było słodkie i romantyczne, ale nasze czoła się zderzyły kiedy na mnie upadł i byłam prawie pewna, że będziemy mieć potem siniaki.\n- Dobra robota, kotku – Luke powiedział próbując się nie zaśmiać z mojej niezdarności.\nPróbował ze mnie zejść, ale pociągnęłam go znowu na dół. Nasze usta spotkały się idealnie i nie mogłam się powstrzymać, ale uśmiechnęłam się podczas pocałunku jak zawsze. Chcieliśmy się pocałować ponownie, ale ktoś chrząknął bardzo głośno i rozeszło się to przez głośniki na arenie.\n- Panie Hemmings czy mógłbyś zejść z Pani Price, próbujemy zrobić tutaj próbę – głos Michaela rozszedł się po budynku, przypominając mi że nie tylko nasza dwójka tutaj jest.\nNatychmiast wstałam i zaczęłam się rumienić. Zepchnęłam Luke’a z siebie, przez co spadł na twardą podłogę.\n- Sorry Mikey! – wykrzyczałam.\nChwyciłam swój mikrofon z podłogi i zabrałam pistolet Nerf Luke’a i położyłam je w bezpiecznym miejscu za sceną, więc on nie mógł rozgrywać kolejnej gry mimo, że próba najwyraźniej była skończona. Reszta chłopaków kończyła swoje piosenki beze mnie, widząc, że ja jestem potrzebna tylko do jednej.\nMój telefon zaczął wibrować, oznajmiając że mam powiadomienie.\nMaria: Możecie już wrócić do USA? Nie mogę się doczekać żeby zostać w busie z Wami!\nZaśmiałam się i powiedziałam tak. Rozmawiałyśmy o tym wcześniej dzisiaj, ale hej, też bym była podekscytowana gdybym była nią. Podróżowanie po USA w tour busie brzmiało fantastycznie.\n- Hej – podskoczyłam kiedy usłyszałam czyjś głos przy moim uchu, wciąż niecałkowicie pewna faktu, że prawie zginęłam w tamtym tygodniu – Przepraszam, nie chciałem Cię przestraszyć – powiedział Harry Styles – Znowu.\n- Cześć Harry – powiedziałam, nadal nie świadoma faktu, że One Direction będą z nami przebywać. Nawet jeśli grałam spokojną to w środku wariowałam.\n- Co robisz potem cudowna? – zapytał z jego wolnym zachrypniętym głosem. Chciałam odpowiedzieć, ale przerwano nam przez Luke’a, który pojawił się znikąd i położył ręce na moich ramionach.\n- Idziemy na randkę – Luke powiedział, bardzo chamsko. Harry wydawał się jakby nie zauważył tego. Wciąż się na mnie gapił z seksownym uśmieszkiem na twarzy, podczas kiedy Luke miał wciąż na nim wzrok. To było urocze, mały Luke próbujący postawić się Harry’emu.\n- Nigdy się na to nie zgodziłam – powiedziałam przez co Luke się bardziej zirytował i Harry uśmiechnął się szerzej.\n- Cóż, to miała być niespodzianka kochanie – Luke powiedział ostro.\nHarry wrócił do konwersacji.\n- Oh, co za wstyd. Widzę Cię potem Jaiden.\nKiedy Harry zniknął, Luke zabrał swoją rękę ze mnie.\nSpojrzał na mnie jak na głupią.\n- Flirtowałaś z nim.\nMoje usta opadły.\n- Wcale nie! To, że z nim rozmawiałam nie znaczy że flirtowałam Luke.\nJego oczy złagodniały i spojrzał na ziemię.\n- Wiem Jay. Po prostu nie chcę żebyś zostawiła mnie dla kogoś lepszego wiesz?\nTeraz czułam się winna.\n- Jesteś zdecydowanie taki jakiego chcę Lukey.\nNie było z tym żadnych wątpliwości.\nZrobił złą minę na przezwisko jakie mu dałam, ale się uśmiechnął i przyciągnął do swojej klatki. Ten chłopak był wysoki, nie wiem jak on przechodzi przez drzwi. Zawsze sięgałam mu do piersi, chyba że się schylił. Odepchnął mnie lekko, ale przeniósł palec pod moją szczękę.\n- Naprawdę mam dla Ciebie niespodziankę.\n- Luke, przewrócę się na twarz jeśli nie pozwolisz mi zdjąć tej cholernej chustki. To jest śmieszne – nie wiedziałam dokąd zmierzamy, wiedziałam tylko że idziemy po schodach. Prowadził mnie za moją talię, ale on nie był dobry w prowadzeniu samego siebie, więc nie czułam się bardzo bezpiecznie.\n- Już prawie jesteśmy. Obiecuję.\nPo kilku krokach w końcu dotarliśmy do drzwi. Wiedziałam to, bo ten głupi chłopak pozwolił mi w nie wejść i potem zaczął się niekontrolowanie śmiać. Złość wkroczyła w moje ciało, więc zdjęłam chustkę i chciałam się obrócić i go uderzyć, ale zobaczyłam co znajduję się po drugiej stronie drzwi.\nByliśmy na dachu. Może areny, nie mogłam być pewna, ale to miało piękny widok na Londyn.\nAle to nie to przykuło mój wzrok.\nByły tu setki, może nawet tysiące małych świeczek ułożone w napis:\nJaiden. Będziesz ze mną?\nNie zauważyłam, że Luke przestał się ze mnie śmiać, aż do momentu kiedy się odwróciłam i spojrzałam na niego ze łzami szczęścia w oczach. Nikt nie zrobił czegoś tak słodkiego i uczuciowego dla mnie w całym życiu. Nie mogłam uwierzyć, że byłam tak szczęśliwa mając kogoś takiego jak on.\n- Więęęęęc…? – powiedział po chwili. Czuł się pewnie głupio kiedy ja cały czas się na niego gapiłam.\nUśmiech wkroczył na moją twarz z jego zdenerwowania. Uśmiechnął się i nie mogłam się już dłużej powstrzymać. Wskoczyłam na niego i złapał mnie, ale sprawiłam że oboje skończyliśmy na ścianie. Nasze usta się połączyły. Powoli opadaliśmy kiedy ja siedzę na jego kolanach, a on wciąż jest pod ścianą. Przerwał pocałunek, więc ja przeniosłam swoje usta na jego szyję wciąż nie mając go dość.\n- Woah – powiedział ochryple i się zaśmiał – Więc zgaduję, że to znaczy tak?\nW końcu byłam zdolna usunąć swoje usta z jego gorącej skóry.\n- Będę zaszczycona zostaniem Twoją dziewczyną.\nTAAAAAAK!!! JAIDEN I LUKE OFICJALNIE RAZEM. KTO SIĘ CIESZY?!\nJak już pisałam wyżej 30 KOMENTARZY PONAD OZNACZA ROZDZIAŁ SZYBCIEJ!!!\nZapraszam Was na moje drugie tłumaczenie 'Are You Jealous Yet?' oraz na Wattpad :)\nKomentujcie i piszcie co o nim sądzicie. Btw podoba Wam się nowa okładka na Wattpad do BMBTY? :)\nDo ( mam nadzieję) kolejengo!!\nAutor: Juuliaa 99 o 17:01 21 komentarzy:


Monitoring Płatności i Optymalizacja Procesu Zarządzania Należnościami\nArtykuł niniejszy prezentujemy Państwu jako kontynuację cyklu dotyczącego bezpiecznego zarządzania należnościami. W poprzednim, w głównej mierze, rozwinięto tematykę prewencyjną. Jednak również klientów stałych należy dyscyplinować oraz konsekwentnie dopingować do terminowego płacenia.\nDlaczego klienci nie spłacają należności?\nKrótkie terminy płatności nie są wyłącznym powodem, dla którego klienci nie spłacają należności. Okazuje się, iż jest to również wynik braku działań ze strony kredytującego, który nie czyniąc właściwych starań ku odzyskaniu należnych środków, tym samym zezwala na ciągłe, faktyczne wydłużanie terminów płatności. Klienci z reguły bardziej skłonni są terminowo płacić należności egzystencjonalne tzn. takie, które nieziszczone wstrzymują działalność firmy. Pozostałe należności handlowe regulowane są w drugiej kolejności.\nChcesz dochodzić swoich należności?\nW celu uniknięcia problemów z należnościami konieczna jest więc reakcja przedsiębiorcy. Istnieją dwie możliwości realizowania ochrony przed zastojami płatniczymi tj.: oddanie windykacji na zewnątrz bądź realizowanie jej samodzielnie. Bez względu na wybrany model musi zostać stworzony spójny schemat windykacyjny. Jest to usystematyzowanie działań w taki sposób, aby dawały one rezultat w postaci odzyskania wierzytelności. Innymi słowy, umiejscowienie w odpowiednim czasie i w ustalonej kolejności konkretnych działań i reakcji. Wiadomym jest, że im intensywniejsze będzie planowanie działań, tym błędów i problemów w pracy z klientami będzie mniej. Zsynchronizowane działania dawać będą lepsze efekty. Łączy się to bezpośrednio z kwestią dostosowania rodzaju działań do zaistniałej sytuacji. Powinny one być adekwatne do okresu przeterminowania płatności. Dlatego też działania, a wśród nich rozmowy stopniuje się pod względem sankcji za nieuiszczenie należności.\nBieżący monitoring płatności\nNajlepszym narzędziem umożliwiającym kredytującemu szybką odpowiedź na problemy z płatnościami klienta jest bieżący monitoring płatności. Obejmuje on kontrolę spływu należności na bardzo wczesnym etapie – już od momentu wystawienia faktury. To od tego rodzaju działań zależeć będzie, czy dana płatność zostanie zrealizowana w terminie, gdyż celem monitoringu jest zminimalizowanie opóźnień w płatnościach kontrahentów oraz uniknięcie ryzyka ich niewypłacalności. Monitoring płatności jest łagodną formą wywierania wpływu na klientów, którzy spóźniają się z zapłatą. Powinien stanowić pierwszą część schematu działań wobec dłużników. Łączy ze sobą elementy windykacji polubownej oraz metody zarządzania ryzykiem płatniczym co do poszczególnych klientów (pozwalając na dostosowanie zasad współpracy do bieżącego ryzyka braku zapłaty faktury ze strony danego klienta) przy jednoczesnym utrzymaniu pozytywnych stosunków przedsiębiorców z ich kontrahentami.\nTego typu działania wykonuje się poprzez kontakt telefoniczny realizowany z reguły następnego dnia po upływie terminu płatności. Rozpoczynamy rozmowę od pytania: „W dniu wczorajszym minął termin płatności faktury „X” do chwili obecnej nie odnotowaliśmy płatności. Czy została ona zrealizowana w terminie?” Jeżeli uzyskamy informację, iż nie została uregulowana, kolejnym, kluczowym dla tej rozmowy pytaniem jest „Dlaczego?”. Szerzej rozmowami z dłużnikami zajmiemy się w następnym artykule. Realizując monitoring płatności pomimo iż nie używamy kategorycznych sformułowań dajemy do zrozumienia iż zależy nam na terminowym regulowaniu zobowiązań.\nDodatkowo radzimy naszym klientom, aby kontakt następował na kilka dni przed terminem płatności. Jednak żeby taki kontakt był naturalny musimy w oparciu o specyfikę firmy znaleźć odpowiedni pretekst. Jednym z przykładów może być branża logistyczna gdzie bardzo często zleceniodawcy wymagają załączenia do faktury oryginalnych dokumentów przewozowych. Przewoźnik chcąc wywiązać się z obowiązku wystawienia faktury w ciągu siedmiu dni od daty realizacji usługi, generuje ją lecz wysyła z kilkudniowym opóźnieniem. W takiej sytuacji pracownik zajmujący się monitoringiem płatności u przewoźnika mając świadomość, iż termin płatności jeszcze nie minął, pod pretekstem jego upływu w systemie księgowym, wykonuje rozmowę telefoniczną. Pyta wtedy czy dokumentacja jest kompletna. Często następuje również pytanie czy klient jest zadowolony z jakości świadczonych usług oraz czy w związku z tym również przewoźnik może spodziewać się terminowego uregulowania należności. W ten sposób dzwoniąc do klienta pozornie w innej sprawie dajemy sygnał, iż monitorujemy płatności. Kontrahentowi po wyrażeniu pozytywnej opinii trudno jest odmówić terminowego uregulowania należności. Takie działanie niesie również dodatkową korzyść w postaci monitowania negatywnych opinii do osób zarządzających firmą.\nOkres monitoringu płatności\nW zależności od specyfiki firmy i branży, okres objęty monitoringiem może być różny. W zasadzie jest to do 60 dni. W tym momencie również wykonywane są telefony do klientów, jednak zawierają już one informacje o innej treści. Podczas wspomnianej już rozmowy, w następnym dniu po upływie terminu płatności, podejmowana jest pierwsza próba negocjacji jak najszybszego terminu spłaty zobowiązania. Informuje się dłużnika również o sankcjach, jakie zostaną wobec niego zastosowane, jeśli w wyznaczonym terminie nie otrzymamy płatności.\nJeżeli występuje taka konieczność, w ciągu następnych kilku dni ponawia się kontakt z dłużnikiem. Należy uzyskać informację, dlaczego dłużnik nie wywiązał się z deklarowanego terminu zapłaty i skutecznie odeprzeć prezentowane wymówki. Dłużnikowi przesyłane jest także wezwanie do zapłaty z określonym terminem do uregulowania zobowiązania. Kolejne telefony, to w zasadzie również próby negocjacji, poparte przesłaniem ostatecznego wezwania do zapłaty. Mają już jednak ton bardziej kategoryczny i wskazują poważniejsze konsekwencje. Pomimo, iż w poprzednim artykule wspomniana była kwestia przesyłania korespondencji – ze względu na jej wagę – po raz kolejny warto przypomnieć, iż wszelkie wezwania do zapłaty koniecznie nadaje się za zwrotnym potwierdzeniem odbioru.\nKrokiem kolejnym w przypadku braku wpłaty, jest telefoniczne i pisemne poinformowanie firmy dłużnika o skierowaniu sprawy do windykacji zewnętrznej, co często powoduje odzyskanie pieniędzy. Jeśli jednak tak się nie stanie, to należności nieściągnięte w ciągu ustalonego okresu trwania monitoringu powinny zostać przekazane wyspecjalizowanemu podmiotowi zajmującemu się profesjonalnie windykacją należności.\nDalsze działania dzięki dobrze zorganizowanemu uprzedniemu etapowi mają już znacznie szybszy przebieg. Jest to rezultatem chociażby wyjaśnienia kwestii spornych, przesłania dłużnikowi wymaganych do uzyskania nakazu zapłaty wezwań, czy umieszczenia w przesłanych dokumentach informacji o upublicznieniu zadłużenia oraz zgromadzeniu niezbędnej dokumentacji. Schemat działań windykacyjnych – jako taka spójna całość – powinien być wdrażany do zastosowania wobec wszystkich dłużników. Stanowić będzie wtedy o sile i konsekwencji działań przedsiębiorcy.\nDlaczego warto zdecydować się na monitoring płatności?\nMonitoring płatności nabiera coraz większego znaczenia. Wynika to z wielu płynących wprost z niego korzyści, odnoszących się do dwóch płaszczyzn czasowych. W bliższej perspektywie mamy więc wczesne wykrycie nierzetelnych odbiorców i obniżenie kosztu obsługi należności. Natomiast w aspekcie długofalowym są to: poprawa dyscypliny płatniczej odbiorców, ograniczenie poziomu ryzyka związanego z kredytowaniem kontrahentów, zminimalizowanie udziału trudno ściągalnych należności w całym portfelu oraz wyraźne zwiększenie skuteczności windykacji.\nUsługa jaką jest monitoring płatności obecnie oferowana przez niewiele podmiotów fachowo zajmujących się windykacją, jednak, jak wynika z naszego doświadczenia, daje znaczące rezultaty również tutaj. Ciągle wzrasta liczba przedsiębiorców zainteresowanych prowadzeniem jej na gruncie własnego przedsiębiorstwa. Dlatego oferujemy również profesjonalne szkolenia windykacyjne.\nNa sposób zarządzania należnościami mają wpływ także ustalone w przedsiębiorstwie procedury, które ograniczają możliwości nielojalnej współpracy ze strony klientów. Należy wśród nich wymienić przede wszystkim zawarcie w umowach o współpracy dodatkowych postanowień. Po pierwsze przestrzeganie wartości limitu kredytowego i weryfikacja kondycji finansowej w przypadku każdorazowego podniesienia limitu. Zapis odnoszący się do możliwości cofnięcia kredytowania – trwałego lub czasowego, w przypadku, gdy klient opóźnia regulowanie swoich należności. Najczęściej stosowanym działaniem dyscyplinującym klientów jest redukcja limitu o np. 20-30% przy przeterminowaniu należności o określoną ilość dni (wartość i czas przeterminowania jest różny w szczególności uzależniony od branży oraz poziomu zaangażowania finansowego sprzedawcy). Kolejnym elementem jest cofnięcie kredytowania w momencie przekroczenia ustalonego okresu przeterminowania zasady są podobne jak w przypadku redukcji limitu. Warto zamieścić także postanowienia dotyczące nieudzielania rabatów w trakcie takiego właśnie zawieszenia przelewowej formy płatności. Kolejnym elementem często wykorzystywanym w przeciąganiu płatności jest proces reklamacyjny. Niejednokrotnie bywa, iż cała płatność jest wstrzymywana reklamacją części wartości usługi, przedmiotu. Klient domaga się obniżenia faktury o daną kwotę, czasami niewielką, jednocześnie nie płacąc w ogóle. Dobrym wyjściem z takiej sytuacji jest zapis, iż zapłata kwoty bezspornej powinna nastąpić w terminie płatności.\nSposoby ściągania wierzytelności\nInnym zagadnieniem w zakresie systemu zarządzania należnościami w przedsiębiorstwie jest włączenie, poza działem windykacyjnym także i innych komórek przedsiębiorstwa do ściągania wierzytelności. Koniecznym jest zaangażowanie również pracowników pionu handlowego. Są oni bowiem rozliczani z ilości zawartych kontraktów, nie zawsze jednak występuje uzależnienie wypłacenia premii lub prowizji od wartości pieniężnych, które wpłynęły do pracodawcy. Takie uzależnienie wynagrodzenia przedstawiciela handlowego od spływu należności z zawartych przez niego umów jest bardzo korzystnym rozwiązaniem. Kwestią kolejną jest wynagrodzenie kierowników pionów, uzależnione od wyniku finansowego zarządzanej przez nich części przedsiębiorstwa. W takim systemie rezerwy finansowe zawiązane w związku z niezapłaconymi należnościami zmniejszają wynik pionu, a tym samym wynagrodzenie kierownika.\nW znaczący sposób z optymalizacją procesu zarządzania należnościami w przedsiębiorstwach wiąże się problem stworzenia organizacji własnego działu windykacji lub współpracy z podmiotem zewnętrznym. Częstokroć jest to trudny wybór i rozwiązanie nie jest oczywiste. Aby określić co dla danego przedsiębiorcy jest korzystniejsze, należy przeprowadzić dokładną analizę kosztów windykacji. Może bowiem okazać się, iż obsługa należności przez pracowników firmy będzie droższa niż outsourcing, windykacji. Należy liczyć się z wydatkami na stałe podnoszenie kwalifikacji zespołu w stopniu, który pozwoli na skuteczne i szybkie działania oraz z potrzebnym do tego czasem. Bardzo często też pracownicy księgowości, czy też przedstawiciele handlowi nie będą efektowni w takiej pracy.\nIstnieje ścisła zależność między okresem przeterminowania płatności a skutecznością odzyskania takiego długu. Jak podają publikacje liderów windykacji w Polsce, największy procent ściągniętych należności stanowią te, będące najkrócej po terminie płatności. Zilustrować to można następującym wykresem.\nŹródło: Badania Euleo, Piotr Kaźmierczak, Warto szybko reagować na brak zapłaty klienta na Windykacja.pl\nJeżeli więc wiek należności, to około rok, jej odzyskanie jest o wiele trudniejsze i kosztowniejsze. Zatem tak bardzo istotne jest, aby dobrze skoordynować w czasie wysiłki mające na celu uzyskanie zapłaty. Oczywistym jest, iż otrzymanie nawet części należności opłaca się przedsiębiorcy bardziej niż nieodzyskanie długu w ogóle. Przedsiębiorca powinien więc dokładnie przekalkulować koszt samodzielnego zwindykowania kwoty w danym czasie, w następnym kroku porównać go z prowizją pobieraną przez zewnętrznego windykatora – specjalistę. W Kancelarii GM Consulting nie pobieramy żadnych wstępnych opłat przed ściągnięciem należności a jedynie prowizje w przypadku, gdy nasze działania okażą się skuteczne.\nKolejnym atutem przekazania windykacji na zewnątrz przedsiębiorstwa jest kompleksowość działania wyszkolonego windykatora. Istotne jest, iż posiada on większą wiedzę i doświadczenie w tym zakresie niż pracownicy firmy, która się w windykacji nie specjalizuje. Wobec tego, osiąga też lepsze wyniki. Specjaliści są w stanie poprowadzić sprawę od wstępnej weryfikacji klienta przed rozpoczęciem współpracy poprzez sprawne kontrolowanie spływu należności, polubowne negocjacje z dłużnikiem, mediacje aż do postępowania sądowego i egzekucyjnego.\nProfesjonalne kancelarie windykacyjne posiadają rozległe możliwości sprawdzenia sytuacji finansowej dłużnika zarówno poprzez współpracę z Biurami Informacji Gospodarczych, jak też szczegółowo prowadzony wywiad gospodarczy. Nie można pominąć także zasobów informacji, które zgromadziła we własnych bazach działająca aktywnie na rynku od dłuższego czasu kancelaria. Zapewnia to indywidualne podejście do sprawy oraz zwiększa szanse pomyślnego jej zakończenia.\nNiewątpliwą zaletę firm zewnętrznych stanowi ich struktura, której trzonem są pracownicy terenowi. Ich zadaniem jest prowadzenie działań mających na celu wyszukanie majątku dłużnika, jego kontaktów handlowych, oraz prowadzenie osobistych negocjacji z dłużnikiem podczas wizyty w siedzibie jego firmy. . Kolejną wartością takiej współpracy jest współpraca pomiędzy Kancelariami windykacyjnymi działającymi w różnych krajach. Dzięki takiej współpracy mocodawca zlecając windykację dłużników zagranicznych w kraju działania uzyskuje możliwość dochodzenia roszczeń przez kancelarię działającą w kraju dłużnika. Gwarancję odzyskania długu od podmiotu zagranicznego stanowi współpraca z innymi podmiotami świadczącymi usługi prawno-windykacyjne na terenie danego państwa. To właśnie one, przy znajomości rodzimego systemu prawnego mogą najskuteczniej doprowadzić do spłaty zobowiązań zagranicznych. Aktualnie prowadzimy owocną kooperacje z kancelariami z wielu krajów Unii Europejskiej.\nZ takich właśnie prostych rozwiązań płynie dla przedsiębiorcy szeroki strumień korzyści. Wierzyciel między innymi znacząco oszczędza swój czas, nie rozprasza swojej działalności poprzez odejście od głównego jej przedmiotu i zajęcie się windykacją – zajmuje się prowadzeniem działalności statutowej przedsiębiorstwa i rozwija firmę. Nie ma też potrzeby angażowania pracowników innych działów do zadań zupełnie im obcych i zmniejszających rezultat ich pracy. Przedsiębiorca redukuje koszty własne takiego działania w aspekcie czasu, jak i konkretnych wydatków, a w tym samym momencie korzysta z doświadczenia i profesjonalizmu firmy zewnętrznej.\nDla niektórych przedsiębiorców wciąż jednak pełen outsourcing windykacji wydaje się zbyt ryzykowny. Często jednak decydują się na model łączony, gdzie rozdzielone zostają działania dla własnego działu windykacji w przedsiębiorstwie i firmy zewnętrznej. Sprawy bieżące łatwiejsze w obsłudze wykonuje się u siebie a zleca się na zewnątrz ściągnięcie należności w tych bardziej skomplikowanych. Podział ten opierać się może o okres obsługi należności przez wierzyciela. Sprawa zostaje przekazana, gdy upłynie średnio 60 dni.\nNie znając konkretnych możliwości, jakie oferuje przedsiębiorcom właściwe zarządzanie należnościami, nie sposób jest, w dobie ogólnego kryzysu, prowadzić działalność gospodarczą osiągającą znaczny zysk. Bez dbania o płynność finansową firmy, nie ma perspektyw rozwoju. Dlatego warto interesować się, sprawdzać i wypróbowywać modele działań windykacyjnych, dopasowując je do własnych potrzeb.\nZajmując się tematem windykacji warto wiedzieć także kiedy przekazać prawnikowi niezapłacone faktury, tak aby należności nie uległy przedawnieniu, ale o tym mogą Państwo przeczytać w jednym z naszych artykułów. W razie pytań zapraszamy do kontaktu z Kancelarią Prawną Tywoniuk&Partners.


kiedys tam wszedlem i siedziala jakas baba to do niej podchodze pani jak pani ta czekolada smakuje a ona do mnie, bym glosowal na Przytockiego\n- jak na Przytockiego? ale pani tu czekolade pije\n- no tak ale jak to tak mozna sie nie inetresowac?!\n- czyli mowi pani ze na niego\n- TAK koniecznie\nWypiła czekolade do konca wstala a ja zauwazylem ze ma rozpruta sukienke ale nic jej nie powiedzialem....\nno i ja sobie wtedy tam kupilem te czekolade i sprzedawala taka dziewczynka z dlugimi wlosami mowie jej dziewczynko, a ty na kogo glosujesz a ona popatrzyla sie na mnie szklistymi oczami, rozsunela wargi i powiedziala ze tego gatunku czekolady juz nie ma\nZgłoś nadużycie pikaczu środa, 11, lipiec 2018 14:39 Link do komentarza\nTylnej części mojego ciała ta czekolada nie urwała. Pijałem lepsze. Ciekawy pomysł i realizacja. Oby więcej takich. A gdzie otwiera to już ryzyko i koszty po stronie pomysłodawcy. Mam wrażenie jednak, że Rynek w Królewskim Mieście Krośnie przyniósł by wyższe obroty.\nZgłoś nadużycie Królewicz z pieknego miasta Krosna środa, 11, lipiec 2018 11:53 Link do komentarza\nAbsolutnie nie, tylko uważam, że to KROSNO JEST CENTRUM!!! Wszystkiego tutaj w okolicy\nWięc to w KROŚNIE powinien być nakaz otwierania takich miejsc\nZgłoś nadużycie piekarniczek środa, 11, lipiec 2018 11:33 Link do komentarza\nZgłoś nadużycie Armor środa, 11, lipiec 2018 11:26 Link do komentarza\nZaloguj dupę ściska?\nZgłoś nadużycie Armor środa, 11, lipiec 2018 11:23 Link do komentarza\nTo powinno być w Krośnie, a nie w Korczynie, gdzie wszyscy skąpią nawet na TABLICZKĘ MLECZNEJ!!!\nZgadzam się i popieram argument z Deptuchem\nNiech korczyniaki wsiadają w autobus i jadą do NAS\nZgłoś nadużycie rynienka środa, 11, lipiec 2018 11:13 Link do komentarza\nGdyby w Krośnie otworzyli pijalnię czekolady to można by było iść na spacer w niedzielę, ale jechać samochodem do Korczyny? Wolę się przejść na lody do Deptucha.\nZgłoś nadużycie ttt środa, 11, lipiec 2018 10:59 Link do komentarza\nWedlug mnie bardzo średnia ta czekolada,a probowałam już róznych,nie tylko w Polsce.Plus za inicjatywe i kreatywność.\nZgłoś nadużycie renka środa, 11, lipiec 2018 10:32 Link do komentarza


Zmysłowa idealna żona - Meredith Wild; Helen Hardt - ebook - Legimi online\nZmysłowa idealna żona ebook\nMeredith Wild; Helen Hardt\nDla Helen – dziękuję, że jesteś przy mnie od pierwszego dnia!\nDla Meredith i Jona – dziękuję za waszą przyjaźń, szczodrość i lojalność\nZawsze powtarzał, że mam najpiękniejsze niebieskie oczy, jakie kiedykolwiek widział.\nTak naprawdę moje tęczówki były raczej szare niż błękitne, ale gdy patrzył w nie z twarzą pomiędzy moimi udami, jego oczy płonęły tak mroczną intensywnością, że wierzyłam w ich niebieskość i piękno.\n– Lubisz to, najsłodsza? – wyszeptał w moją mokrą skórę, budząc we mnie dreszcz.\nPrice, gdy mnie tam całował, zawsze patrzył mi w oczy. Od pierwszego razu, jeszcze w college’u. To był szalony romans – miłość od pierwszego wejrzenia, nieważne, jak ckliwie to brzmi. Po dyplomie on zaczął handlować akcjami na Wall Street, a ja zatrudniłam się jako autorka tekstów reklamowych w „The New York Tribune”. Udało nam się też znaleźć urocze mieszkanko w Brooklynie, przytulne i idealne.\nIdealnie też czułam się za każdym razem, gdy Price lizał mnie tam i ssał, a jego gardłowy jęk rezonował falami po wrażliwej skórze wnętrza moich ud.\nNie spuszczał przy tym ze mnie wzroku.\n– Boże, tak! – westchnęłam. – Tak, tak.\nPodciągnął mnie tak, że wsparłam się na kolanach i przedramionach, i wymierzył lekkiego klapsa w pośladek.\n– Masz najładniejszy tyłek, Kate.\nPrzeszły mnie ciarki. Uwielbiałam, gdy ssał mnie w tej pozycji. Już byłam na skraju orgazmu. Wiedziałam, że nie minie dużo czasu, zanim…\nWsunął dwa palce w moją mokrą szczelinę, a ja zadrżałam konwulsyjnie. Price dostarczał mi niezliczonych orgazmów w trakcie naszych wspólnych lat, z których każdy zawsze wydawał się jeszcze wspanialszy od poprzedniego. Ten przypominał implozję – każda komórka w moim ciele pędziła ku rdzeniowi.\nNatarłam, próbując głębiej wciągnąć palce.\n– O, tak… Dojdź dla mnie, słodka Kate.\nMoje kończyny dygotały, ramiona poddały się w końcu. Już tylko uda podtrzymywały mój tyłek w powietrzu.\n– Uwielbiam, gdy dzięki mnie dochodzisz – mruknął niskim chrapliwym głosem. – Masz pojęcie, jak pięknie teraz wyglądasz?\nJego słowa znów porwały mnie na sam szczyt.\n– Czuję cię, najsłodsza. Czuję, że jesteś gotowa na kolejny orgazm. – Wysunął palce i zaraz potem znalazł się we mnie.\nTo wystarczyło. Eksplodowałam wokół niego.\n– Price! Boże, Price!\n– O tak, skarbie. Uwielbiam, kiedy wykrzykujesz moje imię. Uwielbiam, kiedy dzięki mnie dochodzisz. – Wbił się we mnie raz jeszcze. – Otulasz mnie tak kompletnie, Kate. Nikt nigdy… Nikt inny na całym świecie, tylko ty…\nWypchnęłam biodra do tyłu, zmuszając go, by przyspieszył. Mocno i szybko.\nTak właśnie lubiłam, zwłaszcza przed jego wyjazdem w kolejną delegację. Zawsze upewniał się, że gdy go nie będzie, będę myśleć wyłącznie o nim.\nA ja myślałam zawsze. Price nigdy nie opuszczał moich myśli.\nWdarł się we mnie głębiej i wycofał. A gdy jęknęłam, czując pustkę, przewrócił mnie na plecy, rozłożył moje nogi i wszedł we mnie ponownie.\n– Spójrz na mnie, Kate. Chcę patrzeć w twoje piękne niebieskie oczy. – Na jego brwiach pojawiły się kropelki potu. Ciemne pasma włosów przykleiły się do czoła. – Jesteś piękna. Taka piękna… – Pchnął raz jeszcze, z jękiem. – Boże, tak! To takie cudowne uczucie…\nNadwrażliwa po wielokrotnym orgazmie, czułam każdy najdrobniejszy paroksyzm, gdy Price we mnie wystrzelił.\nPewnego dnia zrobimy razem dziecko, pomyślałam. Jeszcze nie nadeszła ta pora, ale pewnego dnia…\nOsunął się na mnie, rozpalony i śliski. Po kilku sekundach wymamrotał:\n– Wybacz, skarbie. – Przetoczył się na bok.\nOdwróciłam się do niego i musnęłam jego wargi ustami.\nOparł ramię na czole. Miał zamknięte oczy.\n– Ja za tobą też. Ale to zaledwie tydzień.\nUśmiechnęłam się i pocałowałam go znowu.\n– Dla mnie tydzień bez ciebie jest jak rok.\nOtworzył oczy i odwrócił się do mnie.\n– Wiem. Będę dzwonić do ciebie codziennie, jak zwykle – westchnął. – Lepiej zacznę się zbierać, jeśli mam zdążyć na ten samolot. A tobie przyda się popołudniowa drzemka. Zasłużyłaś.\nGdy wstawał, poczułam ugięcie materaca.\nChciałam czuwać, dopóki nie wyjdzie, ale byłam padnięta. Miałam za sobą osiemdziesięciogodzinny tydzień pracy i jeszcze udało mi się wrócić do domu, by zobaczyć się z Price’em przed jego wyjazdem. Nazajutrz była sobota. Zamierzałam rozkoszować się naprawdę zasłużoną sesją długiego snu, a potem późnym lunchem z moją najlepszą przyjaciółką. I pójść na masaż.\n– Kocham cię, skarbie – szepnęłam, odpływając.\nJego słowa wróciły do mnie echem.\n– A ja kocham ciebie. Zawsze.\nPodskoczyłam na łóżku. Co to za wkurzający hałas, do cholery?\nTo nie mój budzik. Nie nastawiałam go. Przecież chciałam tylko uciąć sobie drzemkę.\nSpałam tak mocno, że nie rozpoznałam jego dźwięku. Szybko sięgnęłam po telefon leżący na szafce nocnej. Południe? O cholera! Naprawdę byłam zmęczona.\nOgarnął mnie żal. Przecież chciałam pożegnać się z Price’em, zanim wyjdzie. Teraz jest już pewnie gdzieś nad Atlantykiem.\nW pośpiechu naciągnęłam dres i koszulkę, wyszłam chwiejnym krokiem z sypialni i stanęłam przed drzwiami. Nacisnęłam guzik domofonu.\n– Pani Lewis? Katherine Lewis?\n– Tu oficer Trent Nixon, NYPD. Mam, hm, wiadomość dla pani. Mogę wejść?\nMusiało stać się coś strasznego.\n– Daj spokój, Kate – namawiała mnie Michelle, moja szwagierka. – Potrzebujesz wakacji.\n– Przez cały ostatni rok miałam wakacje. Rzadko pracowałam.\nNie musiałam. Price zostawił mi bardzo wysoką sumę z ubezpieczenia na życie. Przy odpowiednich inwestycjach nie musiałabym pracować już nigdy więcej. I dobrze, bo najzwyczajniej w świecie nie miałam na to ochoty.\n– No właśnie. A co z twoją obiecującą karierą? Obiecującą przyszłością?\nPrzyszłość bez Price’a? Nie, dziękuję.\nZerknęłam na szwagierkę. Była do niego bardzo podobna, z tymi ciemnymi włosami i wyrazistymi oczami. Cechował ją ten sam waleczny duch i determinacja, którą okazywała teraz. Michelle uznała, że powinnam pojechać z nią w tropiki. W babską podróż na jakąś daleką wyspę na południowym Pacyfiku.\nNie kupowałam tego.\n– Nie możesz rozczulać się nad sobą do końca życia – ciągnęła.\n– Jakoś nie mogę się powstrzymać, Chelle.\nCóż za niedopowiedzenie! Jak miałam zapomnieć o miłości swojego życia?\nDotknęła mojego przedramienia, bez wątpienia próbując mnie pocieszyć, ale bez powodzenia.\n– Ja też za nim tęsknię. Wszyscy tęsknimy. Rozumiem.\nTylko myślała, że rozumie. Nie rozumiała niczego. Była jego młodszą siostrą, a nie bratnią duszą. Nie kobietą, która miała urodzić jego dzieci, te piękne urojone dzieci, których nigdy nie dane mi będzie poznać. Nie kobietą, z którą miał się zestarzeć – śmiać się razem z nią na parkowej ławce, karmić gołębie i obserwować bawiące się wnuki.\nWrota piekieł odebrały mi mojego ukochanego, a nikt tego nie pojmował. Nikt nie rozumiał.\nMichelle rozejrzała się po kuchni.\n– Kiedy sprzątałaś tu po raz ostatni? Kiedy zjadłaś coś przyzwoitego?\nBrudne naczynia piętrzyły się w zlewie, a na stole stały resztki chińszczyzny na wynos sprzed dwóch dni. Nie miałam ochoty ich dojeść.\n– Posłuchaj – oświadczyła Michelle. – Zabieramy się stąd. Dzwonię po ekipę sprzątającą, żeby odkaziła to wszystko, i zapraszam cię na lunch. Podczas którego będziesz jeść. A potem idziemy na zakupy.\nOtworzyłam usta, żeby zaprotestować, ale uciszyła mnie gestem.\n– Nie kłóć się ze mną. Potrzebujesz ubrań. Styl wyspiarski. – Sięgnęła do torebki i wyjęła z niej jakieś papiery. – To są nasze bilety i plan podróży. Wylatujemy jutro rano.\nPo obfitującym w turbulencje locie, rejsie promem, podczas którego prawie się pochorowałam („To nie choroba morska, oświadczyła Michelle, to tylko nerwy”), i przejażdżce po mocno nierównej kamienistej drodze dotarłyśmy w końcu do niewielkiej willi z widokiem na ocean. Na wyspie Leiloa leżącej na południowym Pacyfiku.\nTaksówkarz wypakował nasze bagaże. Michelle zapłaciła i mruknęła do niego coś, czego nie zrozumiałam.\nGdy odjechał, odwróciła się do mnie.\n– Myślę, że muszę siku. – Wyboje i wstrząsy po drodze zrobiły swoje.\n– Na litość boską, Kate! Rozejrzyj się. Tu jest pięknie. Zaraz mamy plażę, zachody słońca podobno są cudowne. To jest raj. Ciesz się nim!\nUcieszyłoby mnie jedynie, gdybym została zabita i zakopana. Sięgnęłam po walizkę i torbę podręczną.\n– Chodźmy do środka.\nMichelle pokręciła głową z westchnieniem.\n– Dobra. – Wyjęła z kieszeni klucz i otworzyła drzwi. – To miejsce jest podobno super. Cztery sypialnie, w pełni wyposażona kuchnia. Basen i jacuzzi.\n– Po co nam cztery sypialnie? – Zaczęłam marudzić.\n– Odpuść sobie chociaż ten jeden raz. Dobra, Kate?\nWykazywała się ogromną cierpliwością do mojego pesymizmu, więc w zamian mogłam chociaż spróbować dobrze się bawić podczas wycieczki, którą dla nas zorganizowała. Ewidentnie zadała sobie dużo trudu. Podróż odbyłyśmy w pierwszej klasie. Michelle musiało to sporo kosztować. Mnie przynajmniej było stać na taki luksus.\n– Dobra, wygrałaś. Zróbmy to.\nWilla była piękna, urządzona wygodnie i nowocześnie. Na wyposażeniu kuchni znajdowała się profesjonalna płyta gazowa, marmurowe blaty i ogromna lodówka ze stali nierdzewnej.\nMichelle otworzyła ją i wyjęła butelkę szampana Moët.\n– Bąbelki do toastu za początek naszych trzech tygodni w raju!\nNie byłam jeszcze w nastroju do imprezowania.\n– Hej, pamiętasz? Obiecałaś, że to zrobimy. – Odpakowała korek i wyjęła go z pyknięciem.\n– Masz rację. Tak powiedziałam.\nPróbując wypełnić zobowiązanie, przeszukałam szafki i wyjęłam z nich odpowiednie kieliszki. Michelle napełniła je i wręczyła mi jeden.\n– Za odnalezienie tego, co straciłyśmy! – wzniosła toast.\nInteresujący dobór słów. Wiedziałam, że nigdy nie odnajdę tego, co straciłam, ale może jednak spróbowałabym odnaleźć chociaż część siebie. Część wystarczająco silną, która pomogłaby mi przetrwać to, co nadchodziło.\n– W porządku. Za odnalezienie tego, co straciłyśmy. – Upiłam łyk musującego płynu. Bąbelki zatańczyły na języku.\n– W takim razie – zaproponowała Michelle – przebierzmy się i chodźmy na spacer po plaży. Zainstaluj się na końcu korytarza na piętrze. Ja wezmę sypialnię na dole.\nZaniosłam bagaże na górę, do pokoju, który dla mnie wybrała, i… Gdy weszłam do środka, prawie opadła mi szczęka.\nByła to najpiękniejsza główna sypialnia, jaką widziałam kiedykolwiek. Nie potrzebowałam aż takiej. I dlaczego w ogóle Michelle wynajęła tę konkretną willę? Spokojnie zadowoliłby nas jeden pokój hotelowy z dwoma łóżkami.\nMałżeńskie łoże okrywała jedwabna pościel w odcieniach czerni i srebra. Komody i stoliki nocne wykonano z ciemnego drzewa wiśniowego. To wszystko nie umywało się jednak nawet do łazienki. Czysta dekadencja: srebrzystobiałe marmurowe blaty i czarna ceramika, z bidetem włącznie. Wanna i prysznic parowy pomieściłyby dwie osoby.\nOdetchnęłam głęboko. Wokół pachniało różami i lawendą.\nRozpakowałam się i włożyłam seksowne różowe bikini, do kupna którego namówiła mnie Michelle.\n– Masz wspaniałe ciało – oświadczyła. – Powinnaś się nim chwalić!\nTylko komu? Nie miałam pojęcia.\nW każdym razie włożyłam bikini i owinęłam się w talii czarno-różowym sarongiem. Wsunęłam stopy w klapki, zaczesałam moje miodowe blond włosy do tyłu i zebrałam je wysoko w koński ogon.\nPo czym zeszłam na dół.\nMichelle czekała na mnie w kuchni, w górze od bikini w odcieniu królewskiego błękitu i w białej zwiewnej długiej spódnicy. Wręczyła mi kolejny kieliszek szampana.\n– Bąbelki do spaceru.\n– Po publicznej plaży?\n– To prywatna plaża, głuptasie. Widziałaś jakieś domy w pobliżu, gdy tu jechałyśmy?\nZauważyłam niewiele. Byłam zbyt zajęta użalaniem się nad sobą.\n– Przepraszam. W takim razie to chyba w porządku?\n– Oczywiście, że wszystko w porządku – odparła Michelle z uśmiechem. – No, rusz się. Po wyjściu skręć w lewo. Widoki są spektakularne. Zaraz cię dogonię. – Podniosła kieliszek do ust.\n– Nie. Zaczekam na ciebie.\n– Muszę zadzwonić, a nie chcę, żebyś tu siedziała, gdy pod nosem masz plażę i fale. Idź. Nie chcesz chyba przegapić zachodu słońca?\nCo miałam do stracenia? Skoro i tak straciłam wszystko, kilkuminutowy samotny spacer po piasku nie mógł mnie zranić bardziej.\nZacisnęłam palce na nóżce kieliszka, wyszłam na zewnątrz i spojrzałam na ocean. Słońce opadało za horyzont powoli, niczym jaskrawopomarańczowa piłka otoczona promieniami żółci i bieli. Świeciło jeszcze całkiem mocno, więc osłoniłam oczy. Nie pomyślałam, żeby włożyć okulary.\nZaczęłam iść wzdłuż brzegu, spoglądając w dół na miriady muszli i florę wyrzuconą na plażę. Po przejściu kilkuset metrów rozejrzałam się za Michelle, ale jej nie zauważyłam.\nSzłam dalej, patrząc na słońce i przed siebie. Aż…\nMichelle powiedziała, że to prywatna plaża. Dlaczego zatem w moją stronę idzie jakiś człowiek?\nZmrużyłam powieki, żeby dostrzec coś więcej. Jego pewny siebie krok wydał mi się znajomy.\nMoje serce załomotało.\nDuch, który twierdził, że mam najpiękniejsze niebieskie oczy, jakie widział kiedykolwiek.\nMarzyłem o tym dniu. Spędzałem w łóżku bezsenne noce, zadręczając się myślami o takiej możliwości. Przez połowę tych nocy próbowałem to sobie wyperswadować.\nMogłem pozwolić jej żyć, zapomnieć o mnie. Może tak właśnie należało postąpić, lecz gdy tylko sięgnąłem po telefon i zadzwoniłem do Michelle, zrozumiałem, że nie ma już powrotu. Nawet jeśli Kate zakochała się w innym, znajdę sposób, żeby ją odzyskać. Jest moją żoną i nic nie może tego zmienić.\nNawet moja rzekoma śmierć.\nSłońce paliło mi barki, piasek ustępował pod moimi stopami, gdy szedłem ku postaci na plaży. Skierowała twarz w moją stronę i utkwiła we mnie wzrok. Moje serce przyspieszyło. Czyżby mnie rozpoznała?\nW głowie miałem każdy chyba scenariusz naszego spotkania. Łzy szczęścia w jej oczach? Zawiśnięcie na mojej szyi? Lądowanie w łóżku, gdy tylko będziemy mogli? Ręce mnie swędziały, żeby znów jej dotknąć.\nMoja słodka Kate.\nGdy się do niej zbliżałem, stała nieruchomo jak posąg. Usta miała otwarte, jej ręce zwisały bezwładnie po bokach.\nCzyli z rzucania się na szyję nici.\nZwolniłem, a gdy nasze spojrzenia spotkały się, moje serce przestało bić. Te niebieskie oczy! Boże kochany, rzuciły mnie na kolana, kiedy tylko zobaczyłem je w szkole. Przepadłem wtedy na zawsze. I nic się w tej kwestii nie zmieniło.\nWyciągnąłem rękę. Rozpaczliwie pragnąłem jej dotknąć.\nPokręciła głową i podniosła drżącą dłoń do ust.\n– Kate, to ja – powiedziałem z naciskiem. – To ja, Price.\nPokręciła głową tak energicznie, że niemal zatoczyła się do tyłu.\n– Nie jesteś prawdziwy. To nie jest prawda. Ty nie żyjesz.\n– Jestem prawdziwy, kochanie. To ja. Przysięgam.\nNie potrafiłem dłużej trzymać się na dystans. Dopadłem jej w kilku długich susach, chwyciłem za ramiona i przycisnąłem do piersi.\nWystarczyło, że jej dotknąłem, a z gardła Kate wyrwał się szloch.\nJej ból był tak nagi, tak prawdziwy! Podciął mi nogi i uderzył w żołądek.\nWziąłem ją w ramiona, ukryłem twarz w jej szyi i odetchnąłem głęboko.\nGrejpfrut. Boże, nawet pachnie tak samo!\nPożałowałem, że nie wszystko mogło tak pozostać.\nNie przestawała szlochać. Wydawała się taka krucha w moich objęciach. Zeszczuplała. Zauważyłem ciemne sińce pod jej oczami. Obojętność na świat, teraz maskowaną przez szok, jaki wywołało moje pojawienie się.\nTo wszystko zniknie, postanowiłem. Gdy tylko przestanie płakać, pozwoli mi się pocałować i kochać.\nOdsunąłem Kate delikatnie, zaledwie na tyle, by spojrzeć jej w twarz i otrzeć łzy z policzków. Uspokajałem ją.\nNagle mój wzrok przykuła jakaś ciemnowłosa postać.\nNa ścieżce, kilka metrów od nas, stała Michelle.\nZaczęła ku nam biec, gdy tylko wypowiedziałem jej imię. Kate odsunęła się, zanim zdołałem ją przytulić, a moja siostra w mgnieniu oka zajęła jej miejsce.\n– Ty draniu…! O mój Boże, nie wierzę, że naprawdę tu jesteś! To naprawdę ty!\nŁzy płynęły po jej policzkach, zatrzymywały się na jej uśmiechu i moczyły mi twarz, gdy obsypywała mnie tysiącem pocałunków. Przygarnąłem ją mocno, a łzy Michelle wkrótce zamieniły się w śmiech. Nie słyszałem tego cudownego dźwięku od…\nCóż, od lepszych czasów.\nW końcu zrobiła krok do tyłu i oboje spojrzeliśmy na Kate, która ciasno otoczyła się ramionami. Dygotała, pomimo tropikalnego żaru.\nMichelle wzięła ją za rękę.\n– Chodź. Wejdziemy do środka i dokończymy tę butelkę. Mamy co świętować.\nKate zdobyła się na słaby uśmiech. Zerkała na mnie raz po raz, jakby nie potrafiła uwierzyć, że jestem prawdziwy.\nWszedłem za nimi do środka, zauważając po drodze, że radości przebywania na tropikalnej wyspie nie mąci szum klimatyzatora. Sprawę wietrzenia załatwiał przeciąg.\n– Piękne miejsce – powiedziałem z uśmiechem.\nWybrałem willę na tę okazję po krótkich poszukiwaniach. Musiała być ustronna, to jasne, ale dla Kate musiała też być najlepsza. Miałem nadzieję, że się jej podoba. Bez wątpienia biła na głowę łódź, którą przez ostatnie miesiące nazywałem domem.\nKate oparła się na barowym blacie i zapatrzyła w przestrzeń, a Michelle zaczęła biegać pomiędzy lodówką ze stali nierdzewnej a ciemnymi lakierowanymi szafkami. Nalała mi kieliszek szampana.\n– Jest wspaniałe. Naprawdę potrafisz wybrać idealne miejsce na rodzinne spotkanie po latach – odparła Michelle, po czym znów wybuchnęła radosnym śmiechem.\nKate spojrzała na nią, na mnie i znów na nią.\nUśmiech Michelle przygasł nieco.\n– Price zadzwonił do mnie w zeszłym tygodniu. Powiedział tylko, że mam zarezerwować ten dom dla nas obu i utrzymać wszystko w tajemnicy. To dlatego zorganizowałam ten wyjazd tak nagle. Musiałam cię tu dostarczyć najszybciej, jak się tylko dało.\nKate znów pokręciła głową. W jej oczach błysnęły nowe łzy, które osiadły na długich rzęsach.\n– Kochanie… – Podszedłem do niej.\n– Żadne kochanie! – Trzasnęła dłonią w marmur. – Byłeś martwy! Pochowaliśmy cię!\nMichelle dała spokój butelce z szampanem.\n– Zostawię was samych. Przepraszam – powiedziała łagodnie. – Pozwiedzam trochę wyspę. Wrócę przed zmrokiem.\nPrzecisnęła się obok mnie ze wzrokiem wbitym w ziemię, ale przedtem wycisnęła jeszcze jeden przelotny pocałunek na moim policzku.\nI znikła, pozostawiając mnie sam na sam z żoną. Z moją bardzo złą, namiętną, piękną żoną. Z kobietą, którą potrafiłem doprowadzić do orgazmu w mniej niż minutę. Z kobietą, którą przysiągłem kochać do końca życia.\nZ kobietą, która musiała znieść mój pogrzeb.\nZacisnąłem szczęki do bólu na samą myśl. Kate, odziana w czerń, żegnająca się ze mną na zawsze wśród rodziny i przyjaciół.\n– W tej trumnie niczego nie było, Kate.\nGdyby znaleziono ciało, nie stałbym teraz tutaj.\nUkryła twarz w dłoniach i zaczęła cicho szlochać. Oparłem się pokusie, by znów wziąć ją w ramiona.\n– Wiem, że jesteś zdenerwowana…\nPoderwała głowę i zmrużyła powieki.\n– Zdenerwowana? Zostawiłeś mnie samą, Price! Na rok! Zostawiłeś mnie, żebym pozbierała resztki naszego życia! Gdzie byłeś, gdy moje serce umierało? Zwiedzałeś egzotyczne wyspy? Surfowałeś?\nObjęła wzrokiem moje opalone umięśnione ciało, jakby myśląc, że odarłem swoją tożsamość ze wszystkich oznak życia, żeby urwać się na dłuższe wakacje.\nNie mogła się mylić bardziej.\nPokonałem dystans między nami i przyciągnąłem ją gwałtownie ku sobie. Tym razem nie zamierzałem jej wypuścić.\n– Zrobiłem to dla nas. Zrobiłem to dla ciebie, Kate. Nie rozumiesz, ale spróbuj uwierzyć. Nie było innego sposobu.\nPrzełknęła ślinę. Jej gniew i płacz jakby nieco osłabły.\n– Kocham cię – powiedziałem przez zaciśnięte zęby. Boże drogi, Kate nie ma pojęcia jak bardzo! – Żyję, ale część mnie umarła, gdy spadł ten samolot. Chcę ją odzyskać. Chcę odzyskać ciebie.\nZnów zaczęła kręcić głową, ale dotknąłem jej policzka, lekko uniosłem ku sobie jej twarz i unieruchomiłem ją. Nasze wargi znalazły się blisko. Gdybym tylko tym pocałunkiem mógł sprawić, że zrozumie wszystko… Zapewnić ją, że moje serce było jej wierne przez cały ten czas.\nW sumie warto spróbować.\nOpadłem na jej usta, ominąłem jej wargi i odnalazłem aksamitny język. A potem wziąłem więcej. Wiedziałem, że powinienem celebrować miękki cud jej ust na moich, ale zamiast tego go pożerałem. Pożerałem Kate, aż zabrakło nam tchu. Gdy w końcu się rozdzieliliśmy, dyszałem ciężko i byłem rozpaczliwie sztywny – zarówno zdruzgotany, jak i pełen nadziei, miotany konfliktami i spokojny.\nTeraz. Gdy znajdowała się na tyle blisko, bym mógł ją przytulić.\n– Kate, muszę z tobą być. – Mój głos łamał się od ledwie wstrzymywanych pragnień.\nStanęła na palcach, przeczesała dłońmi moje długie włosy i znów doprowadziła do spotkania naszych warg.\nCoś stopniało we mnie, niczym kostka lodu w letnim słońcu – lęk i wątpliwości, które ogarnęły mnie, gdy wzdrygnęła się przed moim dotykiem. Nie. Wciąż była moją Kate. Postanowiłem pokazać jej, że i ja nadal jestem tym samym mężczyzną.\nPod tymi względami, które się liczą.\nWziąłem ją na ręce, otoczyłem biodra jej udami i wyniosłem ją z salonu do najbliższej sypialni. Kopniakiem zamknąłem za nami drzwi i postawiłem Kate przy łóżku. Jej oczy zamgliło pożądanie, a ja w tej samej chwili przysięgłem sobie, że będzie wyglądać jak teraz przez cały krótki pobyt na tej wyspie.\nPowiodłem dłońmi po jej barkach i ramionach. Zamierzałem się z nią kochać. A potem chciałem ją nakarmić. A potem…\nWiedziałem, że na pewnym etapie zażąda odpowiedzi. Najpierw jednak musi dokonać wyboru. Wyboru, który uratuje lub zniszczy naszą przyszłość.\nKochałem ją, lecz decyzja należała do niej.\nWyrwała mnie z zamyślenia, wyciągając do mnie ręce i zsuwając białą lnianą koszulę z moich ramion. Potem pociągnęła za sznurki przy moich szortach.\nTon jej głosu nie brzmiał żartobliwie ani radośnie. Graniczył z desperacją. Wyczuwałem to, bo sam byłem opętany myślą, by mieć ją – nagą, bezbronną i otwartą na mnie – gdy połączę nasze ciała i zmuszę ją do krzyku.\nWzdrygnąłem się, gdy dotknęła mojego kutasa, twardego jak pieprzony granit.\nSzybko pozbyłem się szortów.\nŹrenice pod przymkniętymi powiekami Kate rozszerzyły się, ale ja nie byłem w stanie torturować się jej seksownym spojrzeniem ani chwili dłużej. Szarpnąłem za węzeł sarongu i rozsupłałem sznureczki bikini, aż wszystko opadło na podłogę.\nPchnąłem ją na materac i podążyłem za nią, rozchylając jej nogi, by zająć przestrzeń pomiędzy nimi. Wszystko we mnie domagało się wdarcia się w nią od razu, ale obawiałem się, że jest na to zbyt słaba. Ostatnie, czego chciałem, to skrzywdzić ją lub przestraszyć bestią, która żyła we mnie i której nie karmiłem od roku. Bestia ta pragnęła wyłącznie jednej kobiety. Kusiło wyłącznie jej ciało, jej zapach, smak jej idealnej cipki.\nPrzyszło mi do głowy, że mogła być z innymi. Kto wie, z jakimi pokusami musiała mierzyć się w żałobie, pewna, że odszedłem na zawsze?\nOdepchnąłem od siebie tę myśl. Wybaczyłem jej, ponieważ to ja potrzebowałem prawdziwego wybaczenia za piekło, na które ją skazałem.\nZ jękiem zsunąłem się niżej i zanurkowałem w słodkie niebo pomiędzy jej udami. Mruczałem zaklęcia w jej mokre ciało, wdzierałem się w nią palcami, testowałem ją, przypominałem ją sobie…\n– Wciąż mam wrażenie, że to sen. To nie może być prawda – wyszeptała gardłowo, wplatając palce w moje włosy.\nDo kurwy nędzy, nie byłem zjawą! Byłem jej mężem!\nPodsunąłem się wyżej. Złączyłem nasze usta w gorącym pocałunku i wcisnąłem żołądź w jej łechtaczkę.\n– Nie śnisz. Jestem prawdziwy. To… – pchnąłem najgłębiej, jak tylko się dało – …jest prawdziwe.\nWygięła się w łuk i jęknęła w moje wargi.\nBoże, była taka piękna!\nZaatakowały mnie tuziny pogrzebanych wspomnień. Pierwszy raz, kiedy ją miałem. Ostatni raz. Te chwile, w których zmuszałem ją, by mówiła zwariowane nieprzyzwoite rzeczy pod wpływem chwili. Gdy składałem jej jeszcze bardziej nieprzyzwoite obietnice, a potem ich dotrzymywałem.\nMusnąłem wargami jej szyję.\n– Gdy sprawię, że dojdziesz, Kate, zrozumiesz, że to prawda. Żaden sen nie może się równać z tym, co ci zrobię.\nWysunąłem się tylko po to, by znów w nią wejść, tym razem powoli, rozkoszując się każdym centymetrem jednoczenia naszych ciał. Krzyknęła cicho i wbiła paznokcie w moje ramię.\nKurwa, tęskniłem za tym dźwiękiem! Śpiew ptaków, fale rozbijające się o skały, orkiestra – reszta świata mogła je mieć. Natomiast jedynym dźwiękiem, jakiego pragnąłem w moich uszach, była muzyka delirycznych krzyków mojej żony, gdy pieprzyłem ją do szaleństwa.\n– Czy teraz wydaje ci się to prawdziwe, skarbie? – Każde słowo podkreślałem mocnym pchnięciem, przy którym stykały się nasze biodra.\nPotwierdzenie padło z jej ust jeszcze kilka razy w rytmie moich pchnięć.\nMógłbym tak spędzić całą wieczność.\nPocałowałem ją znowu, leniwie i głęboko, marząc o tym, by zatrzymać czas i pozostać w tej chwili na zawsze. Po tym, przez co przeszliśmy, zasłużyliśmy na godziny pieprzenia się i mnóstwo dwudziestominutowych orgazmów. Nie byłem jednak przygotowany na to, jak intensywne okażą się te doznania po roku obywania się bez seksu.\nWysunąłem się z niej i pociągnąłem ją na krawędź łóżka, tak aby wsparła na niej pośladki. Całowałem jej gładkie łydki, układając je sobie na barkach.\nPowiodła opuszkami palców po moim brzuchu. Ten gest sprawił, że jej piersi złączyły się w uroczy sposób.\n– Ale ja chcę cię dotykać – powiedziała.\nZnów wsunąłem kutasa w jej mokry żar, powstrzymując jęk płynący z tego niewiarygodnego doświadczenia.\n– Możesz mnie dotykać. Zaraz po tym, jak dojdziesz, skarbie. Ja już długo nie wytrzymam.\nPo tych słowach zacząłem ją pieprzyć na poważnie. Utrzymywałem jej biodra pod idealnym kątem, uderzałem w jej najczulszy punkt, by posłać ją na orbitę.\nMogłyby upłynąć całe dekady, a ja wciąż pamiętałbym, jaka kombinacja otwiera ten zamek…\nJęczała coraz głośniej, a gdy dotknąłem kciukiem jej łechtaczki, stężała. Zacisnęła dłonie w pięści, podwinęła palce stóp, a ja poczułem, że kurczą mi się jądra.\nTak blisko. Tak cholernie blisko…\n– Kocham cię, Kate… Tak bardzo. O kurwa…!\nChyba straciłem przytomność. Straciłem rachubę jej orgazmów, gdy przeszył mnie mój własny. I rozkołysał mnie tak, jak ja rozkołysałem ją ostatnim pchnięciem bioder.\nWysunąłem się z Kate i położyłem się obok niej na łóżku, zanim ugięły się pode mną kolana. Nie pamiętałem, żebym kiedykolwiek czuł zadowolenie podobne do tego, gdy się do niej przytulałem.\nPrzed naszymi oczami znajdowała się ściana okien z widokiem na ocean i rozsuwane drzwi prowadzące na kolejną prywatną plażę. Ciepła bryza wpadała do pokoju, unosząc jedwabiste zasłony wokół łóżka. Westchnąłem i zalała mnie czysta błogość.\nJeśli umarłem, to było niebo.\nPo chwili Kate uniosła się na łokciu i spojrzała na mnie. Była jak niebieskooki anioł. Wyciągnąłem rękę, by dotknąć jej twarzy, zahipnotyzowany jej miękkością. Musnąłem każdą linię, odnowiłem znajomość z bladymi piegami, które pojawiały się na szczytach jej kości policzkowych, gdy wychodziła na słońce.\nZgodzi się. Musi się zgodzić.\nW tej chwili wierzyłem w to głęboko.\n– Musisz mi wszystko opowiedzieć – odezwała się wreszcie.


MIni Kamera Analogowa Inspekcyjna\nMIni Kamera Analogowa Inspekcyjna CM‑SS42\nKamera inspekcyjna typu snake\nMINI KAMERA ANALOGOWA INSPEKCYJNA (CM‑SS42)\nCM-SS42 to miniaturowa kamera typu snake. Średnica urządzenia wynosi w najszerszym miejscu nieco ponad pół centymetra, co pozwala z powodzeniem używać CM-SS42 jako kamery inspekcyjnej. Zamontowane w główce kamery diody LED umożliwiają efektywne oświetlenie miejsca operacji w przypadku braku zewnętrznego źródła światła.\nKamerę wyposażono w sensor CMOS(1/18”) pozwalający na rejestrację w rozdzielczości 480 linii TV. Obiektyw 5mm, 60° kąt widzenia pozwalają osiągnąć zadowalającą jakość wideo i swobodną rejestrację trudno dostępnych, słabo oświetlonych miejsc blisko obiektywu. Dodatkowe diody LED umieszczone w przedniej części urządzenia pozwolą na efektywną pracę, nawet w przypadku gdy brak jest zewnętrznego źródła światła.\nW zestawie z urządzeniem dostarczany jest wysokiej klasy zewnętrzny mikrofon AGC wraz z niezbędnym okablowaniem.\nMatryca: CMOS 1/18"\nGłębia pola: 1-10cm\nMin. oświetlenie: 0.1 Lux @ F2.8\nMikrofon: zewnętrzny, odpinany\nZakres dynamiczny: 38db\nZwrotnica dzieląca sygnał AV\nAby móc w pełni korzystać z kamery BU18 potrzebujemy rejestratora. Polecamy podstawową wersję rejestratora PV-500 L3 który jest dostępny w ofercie naszego sklepu.


Nowy samochód w nidzickich wodociągach – WFOSiGW\nNowy samochód w nidzickich wodociągach\nW tym roku Miejskie Wodociągi i Kanalizacja w Nidzicy obchodzą jubileusz 110-lecia istnienia. Spółka otrzymała już pierwszy prezent z tej z okazji. W czwartek, 10 marca oddano bowiem do użytku nowy pojazd specjalistyczny.\nKoszt zakupu samochodu oszacowano na prawie 1,73 mln zł, z czego ponad 500 tys. zł stanowi pożyczka z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie. Uroczyste przekazanie samochodu odbyło się 10 marca w Nidzicy.\n– Bardzo zależało nam na tym samochodzie, ponieważ sprzęt, który posiadaliśmy do tej pory jest już wyeksploatowany – mówił podczas spotkania Bogdan Kalinowski, prezes MWiK. – Myślę, że będzie on służył mieszkańcom przez długie lata, a my jako spółka, będziemy mogli świadczyć usługi na odpowiednim poziomie.\nUroczystego przecięcia wstęgi dokonali: Jarosław Bogusz-Prezes Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie oraz Artur Krawczak-właściciel F.H.U. ARTEM.\nPojazd na podwoziu ciężarowym Mercedesa Benz AROCS 2543 łączy w sobie dwie funkcje, tj. czyszczenie rurociągów wodą pod ciśnieniem oraz jednoczesne odsysanie zanieczyszczeń, co pozwoli zmniejszyć koszty pracy. Do tej pory spółka wykorzystywała do tego typu zadań dwa pojazdy i czterech pracowników do ich obsługi. Warto także wspomnieć o efekcie ekologicznym, ponieważ teraz duża ilość nieczystości stałych oraz szlamu będzie wyłapywana i nie trafi do środowiska. Kolejna zaletą nowego zakupu jest bardziej efektywne czyszczenie rurociągów, dzięki czemu w krótkim czasie jest w stanie wykonać powierzone zadanie.


energizer.batteries.pl - baterie, akumulatorki, ładowarki Energizer - Latarki\nSuper wytrzymała latarka do zastosowań specjalnych, odporna na upadek z wysokości 9 metrów. Posiada 3 diody Nichia generujące mocny strumień światła. Bezodpryskowe soczewki zabezpieczają diodę przed uszkodzeniem. Latarka posiada ergonomiczny kształt, obudową zabezpieczającą przed uszkodzeniami i wciskany włącznik.\nEnergizer HardCase Professional 2AA x3 LED\nEnergizer HardCase Professional 4AA x4 LED\nPliki związane z produktem Energizer HardCase Professional\nEnergizer HardCase Professional 3 LED - specyfikacja techniczna latarki Energizer HardCase Professional 3 LED\nEnergizer Advanced Headlight\nEnergizer Advanced Headlight to doskonała odporna na wstrząsy i trudne warunki atmosferyczne, wygodna latarka czołowa z wieloma trybami oświetlenia. Latarki z tej serii spełnią oczekiwania nawet najbardziej wymagających użytkowników.\nEnergizer Advanced Headlight 6LED\nEnergizer Advanced Pro-Headlight 7LED\nPliki związane z produktem Energizer Advanced Headlight\nEnergizer Headlight 3LED - specyfikacja techniczna latarki Energizer Headlight 3LED\nEnergizer Keychain Light to bardzo użyteczny gadżet do każdych kluczy. Wysokiej jakości wykonanie, chromowe wykończenie.\nWygodne zapięcie oraz wielogodzinna praca diody czyni ten brelok bardzo pomocnym w momencie, gdy brakuje światła.\nBardzo jasna biała dioda LED o wytrzymałości 8000 godzin ciągłego świecenia. Zasilany dwiema bateriami CR2016 może świecić przez 30 godzin bez przerwy. Baterie w zestawie.\nPliki związane z produktem Energizer Keychain Light\nEnergizer Keychain Light - specyfikacja techniczna latarki Energizer Keychain Light\nLatarki Energizer Rubber Light wyposażone są w niezwykle wytrzymały, gumowy i antypoślizgowy uchwyt oraz zawieszkę, na którym możemy zawiesić latarkę, gdy potrzebujemy do pracy obu rąk.\nEnergizer Rubber Light 2AA\nEnergizer Rubber Light 2D\nPliki związane z produktem Energizer Rubber Light\nEnergizer Rubber Light 2D - specyfikacja techniczna latarki Energizer Rubber Light 2D\nBaterie zegarkowe (srebrowe)\nBezpośredni importer i dystrybutor baterii akumulatorków i wielu innych produktów


Motocyklem po Wietnamie: Homo sum, humani nihil a me alienum puto* [Dzień 9] - Wyprawy | Turystyka w MOTOGEN.PL\n motogen.pl  Turystyka  Wyprawy motocyklowe  Motocyklem po Wietnamie: Homo sum, humani nihil a me alienum puto* [Dzień 9] Drukuj Poleć znajomemu\nPoranek w Quy Nhon. Chwila po zjedzeniu śniadania i wypiciu porannej kawy. W pośpiechu łapię za słuchawkę i wykręcam numer na recepcję.\n- „Hi, I'm in room number 304. There's no toilet paper in our room.” - tonem niecierpiącym zwłoki chcę załatwić pośpieszne uzupełnienie hotelowego wyposażenia.\n- „What do you mean?” - odpowiada kobiecy głos w słuchawce.\n- „T-H-E-R-E I-S N-O T-O-I-L-E-T P-A-P-E-R I-N M-Y R-O-O-M!!” - powoli i głośno, sylaba po sylabie próbuję wytłumaczyć o co mi chodzi.\n- „What do you mean?” - znowu powtarza kobieta i już wiem, że nie mówi po angielsku.\n- „I need to take a shit and there is no toilet paper in my room!” - krzyczę w słuchawkę, wiedząc że i tak nie zrozumie.\n-”I don't understand” - odpowiada zakłopotana recepcjonistka.\n- „Dawać srajtaśmę!” - krzyczy w tle Jacek.\n>>>Koniecznie przeczytaj poprzednie części wyprawy: pierwszą, drugą, trzecią, czwartą, piątą, szóstą i siódmą!!! <<<\nPatrzymy po sobie z przerażeniem w oczach i już wiemy, że jesteśmy znowu w regionie gdzie mało kto zna angielski. Wyjeżdżamy z miasta i nie spiesząc się spacerowymi prędkościami kierujemy się na południe. Wjeżdżamy na bardzo strome wzgórze aby zwiedzić małą buddyjską świątynię i zrobić kilka zdjęć panoramy miasta.\nJedziemy krętymi drogami o stosunkowo niedużym, jak na Wietnam, natężeniu ruchu. Jacek wypatruje malowniczo położoną knajpeczkę z widokiem na zatokę, na której unoszą się setki małych rybackich łodzi. Zamawiamy kalmary i piwo, które dostajemy jako zestaw obowiązkowy niczym wz-ka i kawa w Misiu Barei. Może tutaj też knajpy biją się o „złotą patelnię”? Po zjedzeniu głowonogów Jacek zasysa piwo nosem i zwraca przeżute danie nozdrzami do najbliższego naczynia do którego zdążył dobiec. Naczyniem tym była doniczka z przystrzyżonym czule drzewkiem bonsai.\n- „Czy Ty właśnie walnąłeś pawia na drzewko bonsai?” - z niedowierzaniem obserwuję sytuację.\n- „Nie! Piwo poszło mi do nosa. Nigdy ci się to nie zdarzyło?” - odpowiada Jacek wycierając resztki kałamarnicy z twarzy.\n- „Nie przypominam sobie takiej sytuacji.”\n- „Śmiejesz się ze mnie, a przed chwilą sam sobie nalałeś na buty!”\nRzeczywiście tak było. Poszedłem do wychodka i oddałem dług naturze do pisuaru, który nie był podłączony do kanalizacji. Cała zawartość pęcherza poszła na posadzkę opryskując przy tym obficie moje glany.\nZwieńczeniem dzisiejszego dnia jest kąpiel w morzu w miejscowości Nha Trang, gdzie spędzamy dzisiejszy wieczór.\n* Homo sum, humani nihil a me alienum puto (łac. Człowiekiem jestem i nic, co ludzkie, mi nie jest obce)


Leśny Zakątek - Kruszyniany\nW naszej ofercie m.in.: bezpłatne WiFi, gaśnice, jazda konna, ogród, WiFi, bezpłatny parking, mały basen, Apteczki pierwszej pomocy są dostępne, piesze wycieczki, piesze wycieczki, prywatny parking, całkowity zakaz palenia, kajakarstwo, sauna, pokoje rodzinne, monitoring wokół obiektu, plac zabaw dla dzieci, dostęp do Internetu, taras, czujnik dymu, wędkowanie, parking, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, sprzęt do grillowania, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, ekspresowe zameldowanie / wymeldowanie, wycieczki rowerowe, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, pokoje dla niepalących, wanna z hydromasażem / jacuzzi, W miejscach wspólnego spożywania posiłków stoliki ustawiono w odległości pozwalającej na zachowanie dystansu społecznego, narciarstwo, pralnia, taras słoneczny, parking na miejscu, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, WiFi dostępne w całym obiekcie, odkryty basen, odkryty basen (czynny w sezonie), ogrzewanie, Wszystkie naczynia i sztućce są poddawane dezynfekcji, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, Możliwe wystawienie faktury, klimatyzacja, jazda na rowerze, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, faks / ksero, basen, wycieczka lub spacer po miejscowych zabytkach, wspólny salon / sala TV, wspólna kuchnia, zwierzęta domowe są akceptowane.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Leśny Zakątek o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W momencie zameldowania wymagane jest okazanie ważnego dowodu tożsamości ze zdjęciem oraz karty kredytowej. Życzenia specjalne zostaną zrealizowane w zależności od dostępności, a ich realizacja może podlegać dodatkowej opłacie. Przed przyjazdem należy dokonać przedpłaty przelewem. Personel obiektu przekaże Gościom szczegółowe informacje po dokonaniu rezerwacji. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 500 jest wymagany po przyjeździe. Będzie to płatność gotówkowa. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona w gotówce po sprawdzeniu stanu obiektu.\nDom wakacyjny 10 osobowy (1 łóżko pojedyncze, 1 duże łóżko podwójne, 1 łóżko podwójne, 1 łóżko pojedyncze, 1 rozkładana sofa, 1 duże łóżko podwójne - 130 mkw);\nDom wakacyjny 4 osobowy (1 łóżko pojedyncze, 1 łóżko podwójne, 1 łóżko piętrowe - 30 mkw);\nDom wakacyjny 7 osobowy (2 łóżka pojedyncze, 1 rozkładana sofa, 1 łóżko pojedyncze, 1 rozkładana sofa, 1 rozkładana sofa - 70 mkw);


Sprzęt dla wędkarzy - O-wszystkim\nPosted by Mateusz on 18 stycznia 2017\nŁowienie ryb jest obecnie znacznie przyjemniejsze między innymi dzięki temu, że można korzystać z bardzo zaawansowanego sprzętu, który jednocześnie jest znacznie bardziej dostępny również w polskich sklepach. Korzystając ze sprzętu wędkarskiego bardzo ważne jest decydowanie się na taki, który jest odpowiednio dopasowany do gatunku łowionych ryb. Odpowiednie informacje dotyczące dopasowania sprzętu można również znaleźć za pośrednictwem stron internetowych. W tym względzie działają zarówno większe portale poświęcone wędkarstwu, jak też działają strony prowadzone prywatnie przez samych wędkarzy, co pozwala na uzyskanie informacji od doświadczonych wędkarzy.\nGdy kupuje się sprzęt wędkarski ważne jest również decydowanie się na taki, który zapewnia odpowiednią jakość. W tym względzie dobrym rozwiązaniem jest skorzystanie z porad dotyczących jakości zastosowanych materiałów, z których sprzęt wędkarski został wykonany. W tym względzie stosowane są materiały zarówno w przypadku realizowania sprzętu do samego wędkowania, jak też w ramach produkowania akcesoriów dla wędkarzy, który jest w stanie zapewnić znacznie dłuższy okres użytkowania, co oczywiście pozwala na zapewnienie zmniejszenia kosztów w dłuższym okresie czasu korzystania ze sprzętu wędkarskiego.\nWybór sklepu wędkarskiego\nWybranie odpowiedniego sklepu ze sprzętem do wędkowania ma bardzo duże znaczenie zwłaszcza w przypadku kupowania w ramach sprzedaży internetowej. W takich sklepach trzeba brać pod uwagę, że wiele z nich działa krótki czas, co często przeradza się w brak możliwości zapewnienia odpowiedniego poziomu obsługi klientów. Przy zakupach sprzętu wędkarskiego, zwłaszcza w przypadku początkujących wędkarzy fachowe doradztwo przydaje się w zakresie możliwości wybrania sprzętu sprawdzonych producentów.\nW Internecie również na stronach największych sklepów wędkarskich można również uzyskać wiele ciekawych porad dotyczących między innymi tego jakie są metody wędkarskie. Najczęściej dotyczy to sklepów prowadzonych przez samych wędkarzy. Jednocześnie w sieci można uzyskać znacznie bardziej wygodne zakupy, które jednocześnie mogą być realizowane w krótszym czasie. Nie bez znaczenia jest również to, ze można korzystać ze znacznie mniejszych cen, co znów wynika również z niższych kosztów prowadzenia internetowych sklepów.\nW przypadku gdy wędkarstwo ma być nie tylko formą spędzania wolnego czasu, ale również hobby ważne jest również decydowanie się na rozwijanie wiedzy dotyczącej metod wędkarskich, co pozwala na skuteczniejsze łowienie ryb. W tym względzie najlepszym rozwiązaniem obecnie jest korzystanie z informacji w sieci, które są znacznie bardziej rozbudowane a jednocześnie dostępne w jednym miejscu.\nZarówno w ramach stron internetowych, ale również działających na rynku gazet o wędkowaniu można między innymi uzyskać cenne informacje, gdzie łowić ryby określonego gatunku. Jednocześnie na stronach internetowych można uzyskać dostęp do cennych porad, które również w ramach forów internetowych można również uzyskać w formie indywidualnych porad.