272,505 joomla server load php znalezione projekty, cennik w USD\nZlecę wykonanie szablonu dla Joomli 3.3. Przeznaczenie: agencja reklamowa Nowoczesny styl, przejrzysta, czysta i efektowna grafika.\n$15401 Średnia Oferta:\nPoszukuje osoby, która zmodyfikuje stronę internetową napisaną pod Joomla. Do zmiany/opracowania będzie dział aktualności z przygotowaniem łatwego interfejsu zarządzania aktualnościami. Kilka korekt graficznych i technicznych np. wstawienie linka z fb. Przygotowanie strony aby poprawnie wyświetlała się na urządzeniach przenośnych\nWitam! zlece wykonanie szablonu pod [zaloguj się, aby wyświetlić URL] biura nieruchomosci Wymagana FAKTURA VAT\n...konta oraz instalacje Joomla na koncie hostingowym (mam konto na AZ) 2 Uzupelnienie tresci do gotowego szablonu. Ja dostarczam tekst oraz zdjecia. [Strona dotyczy warsztatu rowerowego wiec stawiam na prostote. Wstepnie wybrany szablon tu [zaloguj się, aby wyświetlić URL] ] 3 Ew\nZmiana systemu z Joomla na WordPress z istniejacym szablonem Zakończone left\nStrona w Joomli 1.5. Zalży nam na podmianie CMSa na WordPress przy zachowaniu istniejącego szablonu (są pliki psd jeśli będzie konieczność pokrojenia od nowa). adres strony [zaloguj się, aby wyświetlić URL]\nWitam serdecznie, Poszukuję osoby, która zaproponuje oraz dostosuje profesjonalny szablon w Joomli do strony internetowej w tematyce muzycznej. Strona ta będzie poświęcona konkretnemu kompozytorowi oraz aranżerowi, który chce wypromować swoją szkołę do nauki gry. Strona ta miała by składać się z kilku prostych zakładek zawierających treść oraz zdjęcia (artykuły) oraz ewentualne ...\nWitam mam problem z CCS na mojej stronie [zaloguj się, aby wyświetlić URL] zrobionej w joomla Zalezy mi na czasie i na rozwiazaniu problemu. Prosze o kontakt i wycene Pozdrawiam Aleksandra\nZlecę modyfikację szablonu napisanego dla Joomla! 1.5. Szablon należy przepisać tak aby był kompatybilny z najnowszą wersją Joomla! 3.3. Dodatkowe wymagania: HTML5 minimalna liczba skryptów w pełni kompatybilne dodatki język angielski w kodzie poprawna walidacja strony\nWitam serdecznie szukam osoby która wprowadzi zmiany w prostym istniejącym szablonie joomla lub stworzy szablon na jego podstawie. Pozdrawiam.\nTłumaczenie plików językowych dla komponentu na Joomla Zakończone left\nZlecę tłumaczenie plików komponentu na Joomla\nBudowa modułu do joomla Zakończone left\nPoszukuję osoby do zrobienia modułu do joomla. Króki opis funkcjonalności: - Moduł ma umożliwiać głosowanie na artykuł z wybranej kategorii (kategoria wybrana na stałe przez administratora). - głosuje się poprzez wybranie artykułu, który będzie wyświetlony w zestawieniu artykułów z danej kategorii - Zagłosować można tylko na 1 artykuł i tylko\nSzukam zdolnego, terminowego programisty umiejącego pisać dedykowane komponenty, moduły i pluginy pod CMS Joomla! Możliwa dłuższa współpraca przy bardzo ciekawych projektach. W tym przypadku zlecam stworzenie komponentu i modułu konfiguratora samochodowego. Konfigurator ma się składać z od pięciu do siedmiu kroków i kończyć wysłaniem danych na maila\nProjekt / budowa strony / portalu na joomla ---komplet--- Zakończone left\n...Katowic, Tychów, konieczny kontakt osobisty, uwsględniamy dłuższą współpracę. zadanie : przygotować projekt w oparciu o wytyczne przygotowanie grafiki cięcie, szablon. joomla instalacja na naszym serwerze, konfiguracja, optymalizacja dodatki : sobi z podstawowymi danymi - kategoriami itp, mapa strony, newsletter, pols i inne - instalacja konfiguracja\n...utrzymania i rozwoju naszych serwisów internetowych. Chętnie podejmiemy z Tobą stałą współpracę, jeśli: - znasz się na tajnikach PHP, - potrafisz optymalizować kwerendy w MySQL, - nie boisz się pracy z CMS Joomla, - wiesz jak używać z głową CSS, - swój kod przechowujesz w repozytorium SVN Oferujemy pracę zdalną na elastycznych warunkach. Wymiar\nWitam, chciałbym zlecić pracę stworzenie szablonu joomla o podobnym wyglądzie : [zaloguj się, aby wyświetlić URL] w 3 językach polski/angielski/rosyjski ma być to strona informacyjna bez konieczności zakupów - jedynie informacje o działalności, oferowanych produktach, zdjęcia i formularz kontaktowy. wszelkie materiały: opisy\nZbuduj stronę internetową na joomla Zakończone left\n...srodowisku wirtualizacji WMware (hypervisor ESXi). W rezultacie otrzymaja Panstwo optymalnie skonfigurowany serwer ubuntu 12.04 z Apache2 i MySQL z postawionym CMS'em np. Drupal lub Joomla. Dostep do serwera przez vSphereClient oraz SSH. Do uslugi dolaczam samouczek krok-po-kroku aby Zleceniodawca mogl powtorzyc cala konfiguracje samodzielnie. Oczywiscie przed\nZlecę stworzenie lub wdrożenie gotowego rozwiązania dla strony internetowej amatorskiej ligi piłkarskiej. Preferowane środowisko - Joomla. Wymagane moduły i funkcje: 1. Rejestracja i profile użytkowników z podziałem na: - administrator (superuser) - moderator / junior admin - kapitan zespołu (możliwość rejestrowania drużyny i składu, edycji\nPrzygotuj szablon Joomla, WP Zakończone left\nWitam, Poszukuję freelancera do pocięcia kilku szablonów graficznych pod Joomlę oraz WP.\nZlecę przystosowanie pociętego już szablonu w html oraz css3 do cms joomli. Szablon jest dosyć prosty. Liczę na stałą współpracę. Proszę o oferty.\nZamień szablon na stronę - Repost -- 2 Zakończone left\nmam wykupiony szablon joomla 3.3 i potrzebuję go dostosować do własnych treści i zainstalować na serwerze. Po wykonaniu przydałby się jakiś serwis przez powiedzmy miesiąc - 2, gdzie w przypadku wykrycia błędów byłyby one naprawione.\nModyfikacje w Joomleague / Joomla Zakończone left\n1. Wykonanie modułu klasyfikacji w joomleague: -Strzelec - największa ilość bramek -Asystent - największa liczba asyst -Najskuteczniejszy zawodnik - największa liczba bramek -Najlepszy asystent - największa liczba asyst -Klasyfikacja Kanadyjska - gole + asysty -Złap zerko - bramkarz, ilość wpuszczonych bramek / ilość meczów -Kolekcjoner MVP -Złoty but - bramki według współc...\nWyślij artykuły (opublikuj tekst i zdjęcia w systemie Joomla) Zakończone left\nPraca na godziny. Jeżeli nie masz kłopotu w poruszaniu się po systemie Joomla. Od czasu do czasu dodanie aktualności (tekst, zdjęcia) z ich ułożeniem.\nPrzesyłanie Artykułów Joomla Administrator systemu\nModyfikacja szablonu dla Joomla (Yootheme) Zakończone left\nSzukam osoby do stałej współpracy przy modyfikacji szablonu dla Joomla. Szablon bazuje na Yootheme ([zaloguj się, aby wyświetlić URL]). Prace będą wymagały dostosowania szablonu pod potrzeby firmy jak również dopisania drobnych zmian do strony w postaci modułów/pluginów przy współpracy z naszymi programistami.\nProjektu strony www pod joomla w psd strona responsywna więcej na maila\nProszę o kontakt freelancerów, którzy podpowiedzą mi jak w najtańszy możliwy sposób postawić stronę internetową któ...jednocześnie- najchętniej by było kilka takich pokoi, mile widziane również czaty pisane czy zwykłe głosowe bez wizji. czy jest możliwość zrobienia takiej strony na bazie WordPressa, Joomla, etc.? jakie są najniższe ceny?\nPrzerobienie istniejącej strony na Joomla itp + odświeżenie wyglądu Zakończone left\nZlecę przerobienie strony Szkoły Muzycznej ( [zaloguj się, aby wyświetlić URL]) na popularny skrypt np Joomla oraz odświeżenie wyglądu. Logo i wszelkie dane pozostają bez zmian. Funkcjonalność podobna. Kluczowy jest czas: do końca miesiąca czerwca.\nJak w temacie - więcej informacji na priv.\n[Joomla] wykonanie mirrora i przystosowanie do urz. mobilnych Zakończone left\nProśba o oferty na wykonanie mirrora tej strony [zaloguj się, aby wyświetlić URL] (ta sama strona ale inne treści, treści dostarcze ja) oraz przystosowanie jej do urządzeń mobilnych.\nPraca na 2-3 dni w Warszawie na umowę o dzieło: wspólna praca "na miejscu" nad dostosowaniem szablonu w Joomli do potrzeb Fundacji.\n...zaimplementowania płatności poprzez paypal - możliwość późniejszej samodzielnej edycji od strony zaplecza (dodawania, podmiany produktów, zdjęć zmiany cen, itp) - preferowane backoffice Joomla lub WP. - możliwość filtrowania produktów przez odwiedzających. - różne cenniki wysyłek dla produktów z uwagi na działalność międzynarodową. - oczekujemy fak...\nPosiadamy w chwili obecnej stronę na starej joomli v 1.0.8 i potrzebujemy aktualizacji bez zmiany treści i nowego szablonu dla witryny. Szukamy też osoby do stałej współpracy przy różnych projektach graficznych (plakaty, banery, itp.)\nStronę [zaloguj się, aby wyświetlić URL] która jest postawiona na Joomla chcę przerobić na WordPress. Nowa strona powinna zachować wygląd i funkcjonalność obecnej. Bardzo wskazane jest użycie szablonu (np. [zaloguj się, aby wyświetlić URL]) ale ewentualne zmiany w wyglądzie muszą być wcześniej uzgodnione i zatwierdzone. Zakup zaproponowanego szablonu jest\nWitam Do wykonania lub zmodyfikowania szablon tak aby był dopasowany pod tematykę leków na impotencję. Więcej szczegółów na temat zlecenia po wstępnej akceptacji wykonawcy.\nPokazuje 201 to 250 z 272,505 zleceń


Emirates: Pierwsze na świecie darmowe ubezpieczenie od koronawirusa - Skysupport\nObecna sytuacja związana z pandemią koronawirusa powoduje spore straty w branży lotniczej i turystycznej. Pasażerowie z całego świata masowo odwołują swoje loty. W efekcie przewoźnicy zaczęli wprowadzać zróżnicowane formy zachęty do podróżowania – od atrakcyjnych cen biletów po jeszcze bardziej zaawansowane formy promocji. W przypadku Emirates takim krokiem jest zaoferowanie pierwszego na świecie, bezpłatnego ubezpieczenia od COVID-19. Na czym polega takie rozwiązanie i kto może z niego skorzystać?\nDarmowe ubezpieczenie dla każdego pasażera Emirates\nLinie lotnicze Emirates to największy przewoźnik na Środkowym Wschodzie, który 23 lipca br. ogłosił wprowadzenie pierwszego, bezpłatnego ubezpieczenia od koronawirusa. Takie rozwiązanie pozwoli na zwrot kosztów leczenia tym pasażerom, u których stwierdzono pozytywny wynik testu na COVID-19. Warunki skorzystania z oferty są następujące:\nUbezpieczenie przysługuje wyłącznie wtedy, kiedy koronawirus zostanie zdiagnozowany u pasażera podczas podróży lub w okresie 31 dni od jej rozpoczęcia (czyli kiedy będzie przebywać poza miejscem zamieszkania). Wówczas przewoźnik pokryje koszty jego leczenia do kwoty 150 tysięcy euro oraz koszty kwarantanny w wysokości 100 euro/dzień przez 14 dni.\nJak można się domyślić, celem takich działań jest zapobieganie dalszemu odwoływaniu lotów przez aktualną, pandemiczną sytuację. Prezes i dyrektor naczelny Emirates, Ahmed bin Saeed Al Maktoum poinformował, że celem firmy jest zapewnienie pasażerom poczucia bezpieczeństwa, komfortu i elastyczności nawet w dobie światowej pandemii.\nCo ciekawe, z ubezpieczenia od leczenia i kwarantanny może skorzystać każdy pasażer Emirates Group. Nie ma tutaj znaczenia klasa podróży i miejsce docelowe – każda osoba podróżująca tymi liniami ma prawo uzyskać bezpłatną ochronę. Jedynym ograniczeniem jest czas, ponieważ po ubezpieczenie można zgłosić się w terminie od 23 lipca do 31 października 2020. Ochrona trwa przez 31 dni od chwili rozpoczęcia podróży (liczonej od pierwszego odcinka trasy).\nDruga kwestia to uproszczony proces ubiegania się o zwrot kosztów. Dużym udogodnieniem jest fakt, że przewoźnik nie zobowiązuje pasażerów do wypełniania dokumentów i formularzy przed wylotem. Emirates nie wymaga od klientów informowania o pozytywnym wyniku testu na koronawirusa, gdyż korzystanie z ubezpieczenia jest dobrowolne, nie obowiązkowe. Zamiast pisemnego wypełniania formularzy, pasażer ze zdiagnozowanym COVID-19 (w trakcie podróży lub w ciągu 31 dni po jej zakończeniu), może zadzwonić na specjalną infolinię i w ten sposób zgłosić się po pokrycie kosztów leczenia i kwarantanny.\nNowe, elastyczne warunki planowania podróży\nModyfikacje w funkcjonowaniu linii lotniczych Emirates dotyczą nie tylko kwestii ubezpieczenia. Chociaż jest to bez wątpienia najciekawsza, bo pierwsza taka oferta na świecie, przewoźnik zadbał również o wprowadzenie innych udogodnień. Przede wszystkim skupiono się na zagwarantowaniu klientom elastycznych warunków planowania podróży.\nW razie odwołania lotu przez obostrzenia związane z koronawirusem pasażerowie mają możliwość zachowania swojej rezerwacji na późniejszy termin – mogą skorzystać z niej w ciągu 24 miesięcy od dnia anulowania podróży. Drugie dostępne rozwiązanie to przyjęcie vouchera na kolejne bilety w liniach Emirates albo zwrot pieniędzy. Z tych opcji skorzystają wszystkie osoby – również te lecące klasą ekonomiczną w najtańszej taryfie.\nWprowadzono też ścisłe zasady zachowania higieny i bezpieczeństwa w samolocie. Pasażerowie otrzymują darmowe zestawy zawierające między innymi antywirusowe chusteczki do dezynfekcji, maski ochronne i rękawiczki.


Niemcy: Liczba polskich organizacji przestępczych najwyższa od pięciu lat - Money.pl\nStrona głównaPrawoWiadomościNiemcy: Liczba polskich organizacji przestępczych najwyższa od pięciu lat\n| 01.10.2014 15:23\nNiemcy: Liczba polskich organizacji przestępczych najwyższa od pięciu lat\nLiczba kierowanych przez Polaków organizacji przestępczych działających na terenie Niemiec znajduje się na poziomie najwyższym od pięciu lat - wynika z najnowszego sprawozdania Federalnego Urzędu Kryminalnego BKA przedstawionego w środę w Berlinie.\nW roku 2013 w Niemczech działało 33 zdominowanych przez Polaków grup uznanych przez niemiecką policję za przestępczość zorganizowaną; rok wcześniej było ich 21 - czytamy w raporcie BKA. Większość z nich zajmowała się kradzieżą samochodów; na drugim miejscu znajdowały się przestępstwa podatkowe i celne.\nPod względem liczebności polskie organizacje przestępcze znalazły się na trzecim miejscu - po niemieckich (192) i tureckich (57), a przed włoskimi (26), albańskimi (20) i litewskimi (19).\nSzef BKA Joerg Zierke powiedział, że organizacje przestępcze z Polski nie ograniczają swojej aktywności do strefy nadgranicznej, lecz operują w całych Niemczech.\nZarówno Zierke, jak i minister spraw wewnętrznych Thomas de Maiziere chwalili jako _ wzorową _ współpracę z polskimi organami ścigania, szczególnie niedawno wynegocjowaną umowę o współpracy policji obu krajów.\n_ - W walce z przestępstwami przeciwko mieniu, przede wszystkim z kradzieżami samochodów, strona polska odniosła wspaniałe sukcesy _ - podkreślił de Maiziere. W porównaniu z latami 90. obserwujemy _ fundamentalną zmianę _ - dodał szef resortu spraw wewnętrznych.\nOdnosząc się do sytuacji na polsko-niemieckiej granicy, de Maiziere zwrócił uwagę, że działalność przestępczą uprawiają tam nie tylko Polacy, lecz także przestępcy z innych krajów. Przyznał, że w miejscowościach po niemieckiej stronie granicy liczba kradzieży samochodów jest _ proporcjonalnie bardzo wysoka _. _ Mieszkańcy są zaniepokojeni, jednak nie można mówić o antypolskich resentymentach _ - zapewnił polityk CDU.\nPytana o to sprawozdanie Iwona Kuc z wydziału prasowego KGP podkreśliła, że polska policja bardzo dobrze współpracuje z niemiecką. - _ W KGP działa biuro międzynarodowej współpracy, w którym jest zarówno sekcja Europolu jak i Interpolu. Pracujący tam funkcjonariusze 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu wymieniają się informacjami kryminalnymi z policjami, praktycznie z całego świata. Współpraca z Niemcami jest bardzo dobra _ - powiedziała Kuc.\nDodała, że informacje dotyczące np. poszukiwanych przestępców przekazywane są do konkretnych jednostek policji. _ Tak samo działa to w drugą stronę _ - podkreśliła. - _ Na temat samych statystyk przedstawionych przez niemiecką stronę trudno nam się wypowiadać. Tak naprawdę nie wiemy, na jakiej podstawie były zbierane i z czego wynikały _ - dodała Kuc.\nZagrożenie przestępczością ze strony Polski było jednym z głównych tematów w kampanii przed wyborami lokalnymi w Brandenburgii i Saksonii. Partie skrajnie prawicowe i populistyczne, które forsowały ten temat, uzyskały szczególnie w strefie nadgranicznej dobre wyniki.


Wartość prognostyczna humoralnych i metabolicznych markerów w ocenie ryzyka rozwoju klinicznej postaci cukrzycy typu 1 - Wydawnictwo medyczne Cornetis\nTytuł: Wartość prognostyczna humoralnych i metabolicznych markerów w ocenie ryzyka rozwoju klinicznej postaci cukrzycy typu 1\ncukrzyca typu 1, autoprzeciwciała, insulina, peptyd C\nMoment ujawnienia się postaci klinicznej cukrzycy typu 1 poprzedzony jest wieloletnim okresem bezobjawowym.W tym czasie w surowicy krwi pojawiają się autoprzeciwciała skierowane przeciwko antygenom wysptrzustkowych, a destrukcji komórek β towarzyszą zmiany sekrecji hormonów: insuliny i peptydu C. Celempracy było określenie wartości prognostycznej markerów humoralnych odpowiedzi przeciwwyspowej (ICA,anty-GAD, anty-IA2 i IAA) oraz wyznaczenie stężenia progowego insuliny oraz peptydu C dla oszacowaniaryzyka ujawnienia się postaci klinicznej cukrzycy typu 1.\nDo oceny matematycznej wykorzystano wyniki oznaczeń przeciwciał i stężeń hormonów przeprowadzonychwśród 86 dzieci, które na podstawie obecności autoprzeciwciał zakwalifikowano do grupy znajdującej sięw fazie prediabetes (mediana czasu obserwacji 50 mies.). Z tej grupy wyodrębniono 8 (9,3%) dzieci (śr.wieku 11,2±7,9 roku), u których po trwającym średnio 35 miesięcy okresie przedklinicznym, rozwinęła siępełnoobjawowa postać cukrzycy typu 1. Przeciwciała ICA oznaczano metodą IFP, a anty-GAD, anty-IA2 i IAA– metodą RIP. Stężenie insuliny oraz peptydu C w osoczu określano metodą radioimmunologiczną z wykorzystaniemzestawów firmy CIS Bio International (Francja). Przeprowadzona analiza skumulowanego prawdopodobieństwawolnego od choroby metodą Kaplana-Meiera wykazała pEFS równy 0,89 po 92 miesiącach obserwacji. Określono stopień ryzyka rozwoju choroby w okresie 80 miesięcy w badanej grupie dzieci.\nDla osób z obecnymi ICA ryzyko wynosi 0,21, w grupie ICA+anty-GAD – 0,39, a wśród dzieci z ICA+IA2 – 0,74.\nStwierdzono różnicę w stężeniach insuliny i peptydu-C między grupą dzieci, u których wystąpiły objawy cukrzycy typu 1, a pozostałymi dziećmi znajdującymi się w okresie prediabetes (odpowiednio: 9,9 vs. 21,45 µU/ml,p<0,008, 0,34 vs. 0,67 pmol/ml, p<0,001). Wyznaczono wartość progową dla stężenia insuliny (12,9 µU/ml)i peptydu C (0,45 pmol/ml), poniżej których istnieje wysokie ryzyko ujawnienia się postaci klinicznej choroby.\nObecność i liczba wykrytych przeciwciał, jak również stężenie wydzielonych do krwi hormonów, ma istotne znaczenie dla prognozowania momentu rozwoju postaci klinicznej cukrzycy typu 1.


Żeby się nie nawrócili - Przewodnik Katolicki\nDla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach, aby patrzyli uważnie, a nie widzieli, słuchali uważnie, a nie rozumieli (Mk 4, 1112).\n"Dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach, aby patrzyli uważnie, a nie widzieli, słuchali uważnie, a nie rozumieli" (Mk 4, 11–12).\n„… żeby się nie nawrócili i nie była im odpuszczona wina”, taką niejasną konkluzją Jezus kończy wypowiedziane w Ewangelii wg św. Marka zdanie na temat funkcji opowiadanych przez siebie przypowieści. Paradoksalna jest ta definicja celowości przypowieści, wyrażona przez „aby”, które wskazuje cel, jaki chce się osiągnąć. Czyżby Pan Jezus wybrał język przypowieści, który jest Jego najczęstszym sposobem nauczania, by zaciemnił on umysł i serce słuchaczy i przeszkadzał im w nawróceniu („żeby się nie nawrócili”) i wiążącym się z nim uzyskaniu przebaczenia grzechów („żeby nie była im odpuszczona wina”)? Zaznaczmy, że Jego wypowiedź opiera się na cytacie z Księgi Izajasza, który w dzień swego powołania otrzymał takie pouczenie: „Zatwardź serce tego ludu, znieczul jego uszy, zaślep jego oczy, iżby oczami nie widział, ani uszami nie słyszał i serce jego by nie pojęło, żeby się nie nawrócił i nie był uzdrowiony” (6, 10).\nMusimy zatem wyjść od tego fragmentu, by zrozumieć twarde słowa Chrystusa, które zdają się negować zbawczy cel Jego nauczania. Treść wezwania skierowanego do Izajasza jest jasna: spotka się on z odrzuceniem przez Izraelitów, co jest zjawiskiem przewidzianym i dobrze znanym prorokom. Zastosowany tu tryb rozkazujący ma pokazać, jaki będzie rezultat prorockiego nauczania, niechciany przez Boga, ale wiadomy i wpisany w Jego zbawczy plan. Plan ten będzie jednak nadal sam się realizował i wypełni się przez osądzenie grzechu i zatwardziałości serc, zbawiając tych, którzy się nawrócą i będą czynić dobro.\nTryb rozkazujący nie jest tu zatem zachętą do negatywnych działań, lecz skutecznym sposobem przekazania, że nawet zło nie jest poza planem Bożym, że nie istnieje złe bóstwo, które przeciwstawia się jedynemu Panu, jak głosi religijny dualizm (Bóg dobra przeciwko bogu zła), że wolność człowieka i jego przewrotne wybory nie są nieznane Stwórcy i nie udaremniają Jego zbawczych planów. Ta sama Księga Izajasza nawet zło poddaje Bożym rozkazom: „Ja czynię światło i stwarzam ciemności, sprawiam pomyślność i czynię niedolę” (45, 7). To surowe zdanie ma jedynie przypomnieć , że nic nie wymyka się wszechmocy Boga: nawet zło i grzech mogą być włączone w Jego wielki plan odnoszący się do bytu i istnienia.\nJezus przytacza więc ważną tezę sformułowaną w Księdze Izajasza, a „celowość” nauczania w przypowieściach („żeby”) związana jest z Pismem i odpowiada tradycyjnej formule „aby się wypełniło Pismo, które mówi…”. Ewangelista dzieli z Jezusem (odwołującym się do Izajasza) przekonanie, że przypowieści, które powinny być pouczającymi przykładami objawienia, stają się elementem wrogości wobec Jezusa. Nie powinno to jednak martwić, ponieważ Bóg – który nawet ze zła potrafi wyprowadzić dobro – sam buduje swoje królestwo. Interesujący jest sposób, w jaki odczytał słowa Izajasza i Jezusa Mateusz, zastępując wyrażenie celowe („żeby”) bardziej bezpośrednim i jasnym związkiem przyczynowym („bo”). Przekaz płynący z przypowieści Jezusa nie jest przyjmowany, „bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli” (Mt 13, 15).


Świat według Basi: Leśniczówka Pranie\nNa tej samej wycieczce co w poprzednim poście zwiedzaliśmy też leśniczówkę Pranie .\nLeśniczówka Pranie, przed wojną Seehorst, powstała około 1880 r. i była leśnictwem wsi Krzyże. Polska nazwa “Pranie” wzięła się od łąki nad którą leży leśniczówka, a która jak mówili Mazurzy “prała” czyli osnuwała się mgłą, dymiła . Położona w Puszczy Piskiej tuż nad jeziorem Nidzkim. Przeszła do historii dzięki pobytom w niej wybitnego polskiego poety Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, który po raz pierwszy przybył do Prania w lipcu 1950 r.. Przyjeżdżał z Warszawy przez kolejne trzy lata, jako gość ówczesnego leśniczego Stanisława Popowskiego. W 1952 r. wraz z żoną Natalią snuł plany zamieszkania na stałe w okolicy jeziora Nidzkiego, które zniweczyła nagła śmierć poety w grudniu 1953 r\nAutor: Świat według Basi o 2.2.15\nSylwia Butza 2 lutego 2015 15:03\nWidzę, że teraz sobie zwiedzasz. :D\nPaula Szczepaniak 2 lutego 2015 16:38\nBardzo fajna nazwa miasteczka :)\nIlona Konarczak 2 lutego 2015 17:30\nMiałam okazję tam być, magiczne miejsce... :)\nCzarna dama 3 lutego 2015 00:03\nAle fajnie, normalnie Ci zazdroszczę :)\nGio 3 lutego 2015 16:28\njaka ładna pogoda była :)\nAnnette ;-) 15 lutego 2015 20:21\nWiedziałam, że ta nazwa z czymś mi się kojarzy, a tu proszę - Gałczyński i wszystko jasne.


IX Mistrzostwa Mechaników – tegoroczny finał przejdzie do historii - Wortal Narzędziowy\nHome > Aktualności > IX Mistrzostwa Mechaników – tegoroczny finał przejdzie do historii\nFinał IX Ogólnopolskich Mistrzostw Mechaników w czasach koronawirusa przeniósł się do internetu i pod wieloma względami zasłużył na miano pioniera wśród konkursów edukacyjnych. Zwycięzcą w kategorii Mechanik Zawodowy został Dariusz Kobiela z Leźna, a w kategoriach Młody Mechanik oraz Młody Lakiernik najlepsi byli uczniowie z Zespołu Szkół Mechanicznych nr 2 w Białymstoku. Najwyższe podium dwóch innych kategorii – Młody Mechanik Maszyn Rolniczych oraz iElektromobilni zajęli uczniowie z Zespołu Szkół Rolniczych CKU w Trzciance oraz Zespołu Szkół Ponadpodstawowych w Radzyniu Podlaskim. Mistrzostwa Mechaników pod patronatem Mobil, KRAMP i AkzoNobel to jeden z najbardziej prestiżowych i największy konkurs dla młodych i zawodowych mechaników w Polsce.\n„W 2020 roku pokazaliśmy naszą determinację i udowodniliśmy, że wiedza jest odporna na koronawirusa. Organizacja finału w internecie była moim marzeniem, które udało się spełnić. Liczę, że dobra energia jaką wytworzyliśmy w ramach Mistrzostw pomoże w zarażaniu innych pasją do motoryzacji i pomoże młodym mechanikom na początku ich kariery zawodowej” – podkreśla Adrian Dekowski, Prezes V8 Team, organizator Mistrzostw, który już teraz planuje kolejne działania po zakończeniu IX edycji konkursu.\n„Mimo trudnej dla wszystkich sytuacji, nie poddaliśmy się. Działamy w zmienionej formule, dostosowanej do potrzeb i otaczającej nas rzeczywistości. Nie zmieniło się tylko jedno – profesjonalizm i zaangażowanie organizatorów Mistrzostw” – mówi Dariusz Wawrzyniak, Dyrektor Grupy Produktów, Grupa MTP.\n„Bezpieczeństwo jest priorytetem dla nas jako firmy i dla każdego uczestnika konkursu. Dlatego organizacja finału w internecie była jedynym rozsądnym rozwiązaniem w dobie koronawirusa. Mam nadzieję, że w przyszłym roku będziemy mogli ponownie zobaczyć się w Poznaniu a jednocześnie dalej wykorzystywać nowe technologie do promowania edukacji technicznej przy wsparciu wiedzy i doświadczenia marki Mobil. Gratuluję zwycięzcom i dziękuję za doskonały klimat towarzyszący rywalizacji” – mówi Pietro Ghinelli, Europe Field Marketing Advisor z firmy ExxonMobil, która wspiera Mistrzostwa od pierwszej edycji i jest inicjatorem kategorii Młody Mechanik.\n„W organizację tego wyjątkowego wydarzenia był zaangażowany cały sztab ludzi, który chciał stworzyć projekt na przekór wszystkiemu i to się udało. Zawsze podkreślam, że mechanik to bardzo wymagający zawód, w którym konieczne jest ciągłe podnoszenia kwalifikacji, a Mistrzostwa dają silny impuls do bycia coraz lepszym w swoim zawodzie. Dlatego jestem mocno przekonany do promowania tego projektu, wyjątkowego w skali nie tylko Polski, ale również Europy” – podkreśla Grzegorz Duda, ambasador Mistrzostw, który przygotował dodatkową atrakcję dla widzów. Ekipa Dudy to znakomici profesjonaliści, jednak podczas finału popełniła kilka błędów przy odpowietrzaniu układu hamulcowego. Oglądający finał Mistrzostw musieli odgadnąć, co zostało zrobione źle. W tym celu poznańskie studio łączyło się z garażem Grzegorza Dudy, z którego relację na żywo prowadził Karol Duda, jego nastoletni syn, który idzie w ślady ojca i startuje w rajdach.


Wanted - Aleja Komiksu\n„Wanted” to kilka wątków ciągniętych równocześnie - wspomniana wyżej intryga wewnątrz Bractwa, sprawa zabójstwa ojca Wesleya, swoista ewolucja charakteru tegoż. Wątki te składają się w jedną całość i oddziaływują na siebie, co zdecydowanie wzbogaca fabułę. Millar przeszedł płynnie od „zwyczajnego” dnia z życia Bractwa, do wydarzeń mających zmienić oblicze organizacji. Sama idea nie jest szczególnie oryginalna, ale w momencie gdy zagłębiamy się w skonstruowany przez scenarzystę świat widzimy, że pomysł został doskonale przemyślany i dopracowany.\nZawsze intrygował mnie jeden fakt związany z tworzeniem uniwersów, gdzie superbohaterowie to normalna (mniej lub bardziej) rzecz - na ile może starczyć inwencji w zakresie wymyślania poszczególnych postaci. Ciężko po tylu latach istnienia komiksów Marvela, DC, czy Image (że o innych nie wspomnę) wymyślić coś w miarę oryginalnego, ale Millar wybrnął z tego w zaskakująco dobry sposób. Po prostu skupił się bardziej na charakterach danych postaci, na ich zachowaniach niż na sileniu się na oryginalność. Dlatego nie ma się co dziwić, że część postaci przewijających się na kartach komiksu to albo znane już archetypy zamaskowanych bohaterów/przestępców albo wręcz „zapożyczenia” z innych tytułów ( n.p gdzieniegdzie pojawia się osobnik mocno przypominający Vulture’a, jendego z wrogów Spider-mana). Taki zabieg w wykonaniu słabszego scenarzysty mógłby razić, ale w „Wanted” wyszło to idealnie. To nie znaczy jednak, że podczas pisania autor poszedł na łatwiznę. Większość głównych postaci to wielowymiarowe, pełnokrwiste kreacje, dobrze obmyślane i wkomponowane w fabułę, czego świetnym przykładem jest Mister Rictus. Zasadniczo nie ma on żadnych umiejętności czy mocy, co teoretycznie stawia go w dolnych pozycjach w rankingu „najpotężniejszy skubaniec”, paradoksalnie jednak to właśnie ta postać jest jedną z najgroźniejszych osób w miniseri. I jak dla mnie jest to strzał w dziesiątkę - nie moc wysysania dusz, niszczenia światów czy inne tego typu patenty, ale zło w czystej postaci jest głównym atutem Rictusa. Żadnych bajerów, tylko mrok kryjący się w każdym z ludzi podniesiony do potęgi n-tej. Dzięki niemu jesteśmy też świadkami jednej z fajniejszych scen w mini-serii. Otóż w pewnym momencie zabija on małżeństwo, które było świadkami jednej z akcji Rictusa, oszczędza natomiast ich syna. Na pytanie jednego z swoich kompanów „Czemu nie zabiłeś dzieciaka?” odpowiada mniej - więcej tak: „Chłopak będzie trenował całe swoje życie, by tylko się na mnie zemścić. Będę miał przynajmniej ciekawego przeciwnika podczas emerytury”.\nPoza Rictusem na kartach komiksu pojawia się wiele postaci drugo i trzecioplanowych, które same w sobie stanowią fabularne perełki - koleś z inteligentnym penisem, Doll-Master (jedna z moich ulubionych postaci. Zasadniczo członek bractwa, na potrzeby którego tworzy szereg urządzeń, w „cywilu” zaś kochający mąż i ojciec. Doll-\nOsobą, która odpowiada za ołówek jest J.G. Jones, rysownik mało u nas znany, który miał pecha zadebiutować w Polsce słabiutkim albumem z przygodami Czarnej Wdowy. Na moje w „Wanted” Jones prezentuje wyższy poziom niż w przygodach byłej członkini Avengers. Jest to nadal dość typowy dla amerykańskiego komiksu realizm, więc cudów nie uświadczymy, niemniej rysunek jest dobrze dopasowany do historii. Taka „średnia wyższa” bez fajerwerków.\nI teraz tak - Panowie Wydawcy, dlaczego warto by puścić miniserię Millara u nas? To tylko sześć zeszytów jednej z ciekawszych historii dotyczących „trykociarzy” na przestrzeni kilku ostatnich lat. Dodatkowo jest to ten rodzaj komiksów, gdzie na okładce możemy przeczytać „sugerowane dla dojrzałego czytelnika” (i słusznie, bo jest przemoc i seks, i wulgaryzmy się pojawiają…) a takich komiksów nigdy za mało. Szczególnie, że ostatnimi czasy fani poważniejszych historii dotyczących „pelerynek” nie byli specjalnie rozpieszczani i miło by było zmienić tą sytuację. „Wanted” to bardzo dobre mzimu i szkoda, że jakoś nikt się specjalnie nie kwapi, żeby tego typu rzeczy u nas wydawać.\n<< 2 z 2\nFomoraig - 14:48 02-08-2006\nBardzo miły dla oka artykulik. Byłoby miło gdyby wiecej takich przyblizeń serii zza granicy pojawiało się na AK.\nqba - 12:57 03-08-2006\nfajnie sie to czytalo, histoia zapowiada sie na intrygujaca. ciekawe czy jakis wydawca sie zapoznal z tym txtem? to jest dobry pomysl, taki przyblizanie serii, zgadzam sie z przedmowca\nhida - 19:53 03-08-2006\nmam to :]\nkozacki komiks chwila oddecho od superharcerzy\nvision2001 - 09:52 09-02-2007\nZakupiłem pierwszy TPB na aleegro. Teraz czeka na półce na swoją kolej w czytaniu I chyba zacznę go czytać już niedługo!


Pudełko z guzikami Gwendy - King Stephen | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nPudełko z guzikami Gwendy (okładka twarda)\nKing Stephen , Chizmar Richard\nokładka twarda, 2017 22,77 zł\nAutor: King Stephen , Chizmar Richard\nWłaśnie zrecenzowałem Pudełko z guzikami Gwendy\nWitajcie w Castle Rock!Miasteczko Castle Rock przez lata widziało niejedno mrożące krew w żyłach zdarzenie. Ale pewna historia nigdy nie została opowiedziana… aż do dziś.Wszystko zaczęło się ...\n12-12-2017 o godz 20:26 przez: Anonim\nBardzo ciekawa, z nieoczekiwanym rozwiązaniem. Polecam\n25-11-2017 o godz 23:10 przez: anna sukiennik (Rudaczyta)\nCo robisz, kiedy ktoś mówi "nie patrz w tamtą stronę?". Co robisz, kiedy ktoś mówi "tylko nie wygadaj, bo to tajemnica!". Co robisz, kiedy ktoś prosi "nie naciskaj"...? Zakazane kusi najmocniej. Niedostępne nęci najsilniej. To, co zabronione zawsze będzie ściągało nasze myśli i pragnienia aby złamać zakaz... Gwendy (urocza i oryginalna synteza dwóch imion: Gwendolyn i Wendy) ma dwanaście lat i tonę kompleksów. Jest nieśmiała i przewrażliwiona na punkcie nadprogramowych kilogramów. To właśnie podczas joggingu poznaje pana Farrisa, tajemniczego jegomościa w czarnym, eleganckim kapeluszu. Mimo początkowej rezerwy i nieufności Gwendy daje się wciągnąć w miłą, acz dziwaczną pogawędkę. Pan Farris sprawia bowiem wrażenie, jakby znał ją od dawna. Ba! – jakby siedział w jej głowie, widział jej myśli, pragnienia i marzenia. Mężczyzna wręcza dziewczynce prezent – mahoniowe pudełko ozdobione ośmioma różnokolorowymi guzikami oraz dwiema malutkimi dźwigniami. Gwendy jeszcze nie wierzy, że pudełko ma magiczną moc. O niewierna Gwendy!, uwierzysz jak zobaczysz... A zobaczysz wiele, oj wiele... Bo pociągniecie za jedną z dźwigni otwiera malutką szufladę, w której odnajduje przepyszną, malusią czekoladkę zjedzenie której gwarantuje powodzenie w każdej dziedzinie życia. Uaktywnienie drugiej dźwigni sprawia, że w szufladce pojawia się bardzo wartościowa moneta. Mało tego! Te zapasy są niewyczerpywalne, bo w czeluściach magicznego pudełka tkwią niekończące się ilości i smakołyków, i pieniędzy. Tylko gdzie jest haczyk? Do czego służą przyciski? I dlaczego ten prezent od eleganckiego pana Farrisa stał się dla Gwendy zarówno najpiękniejszym darem jak i największym przekleństwem? "Bo ludzie są ciekawi: kiedy widzą dźwignię, chcą za nią pociągnąć. A kiedy widzą guzik, chcą go nacisnąć". Życie Gwendy zmienia się w pasmo sukcesów. Codzienna konsumpcja czekoladowych miniaturek sprawia, że na przestrzeni lat z zakompleksionej, mocno wycofanej dziewczynki zamienia się w piękną, inteligentną i rozchwytywaną przez rówieśników nastolatkę. Znikają problemy zdrowotne, wzrasta "popularność" w szkole, nawet relacje między jej rodzicami ulegają znaczącej poprawie. Spokój ducha – to cena, jaka płaci Gwendy za użytkowanie pudełka z guzikami. Pudełko ma bowiem magiczną moc... ale kusi, nęci i sprawia, że gdzieś w podświadomości Gwendy czuje lęk. Obawę nie tylko przed tym, że ktoś pudełko ukradnie, ale głównie przed tym, że nie powstrzyma się przed naciśnięciem przycisku. I w końcu ulega... "Miałem historyjkę, której nie mogłem skończyć" – twierdzi King. I podkreśla, że wielki wkład w zakończenie i całokształt tej opowieści miał Richard Chizmar. Nie będę bawiła się w zgaduj–zgadulę co jest pomysłem Kinga a co Chizmara... ale nie mogę powstrzymać się od myśli, że King "zapodał" temat, nakreślił szkic, a wypełnieniem zajął się Chizmar. Pomysł na opowieść jest rewelacyjny, Pudełko, które sieje globalny postrach, potrafi doprowadzić do zagłady i aktywować siłę niszczącą oraz mała, niewinna dziewczynka, która ma za zadanie okiełznać potęgę niebezpiecznej, tykającej bomby pod postacią mahoniu udekorowanego guzikami. Potęga kontra niewinność, siła i delikatność, władza i skromność. Zło i dobro. Dostajemy także bardzo dobry szkic ukazujący przemianę zahukanej dziewczynki w pewną siebie młodą damę. Chciałabym napisać, że kreacja psychologiczna bohaterów jest perfekcyjna, ale nie mogę. Gwendy jest nijaka – niby pudełko zmienia ją w piękną dziewczynę, ale nie wiemy do końca, czy nadal jest pokorna i skromna. Zapomina o starej przyjaciółce, a jednocześnie nie obnosi się ze swoimi sukcesami. Dostajemy tylko sygnały, ale mało klarowny obraz. Podobnie jak rodzice głównej bohaterki. Pokusiłabym się (i King zapewne tak by zrobił) o dokładniejsze studium problemu alkoholizmu i jego nagłego zdezaktualizowaniu się. Szkic jest dobry, ale wypełnienie już niekoniecznie. Typowe dla Kinga jest nieśpieszne rozwijanie akcji, ale nie jałowe dialogi, które niestety w Pudełkach się pojawiają. Zabrakło mi także mocniejszych, bardziej wyrazistych powiewów grozy. Rozmowa z panem Farrisem przypomina rozmowę Georga z klownem Pennywise'em z powieści To, ale nie niepokoi, nie wyzwala strachu. Podświadomie odbieramy sygnały, że dziewczynce nic nie grozi. A do Georga krzyczeliśmy "Uciekaj! On kłamie!". Scena końcowa także nie napawa nas lękiem... a powinna, bo tak naprawdę nie wiemy co stanie się z nie do końca pokorną Gwendy. Nie wykorzystano także potencjału sceny z Frankiem, bo tutaj King mógł popłynąć ze swoją mroczną wizją suto zakropioną obrzydliwością. Szkoda. Nie do końca (rety! ależ ja marudzę =D) trafiają w mój gust także ilustracje. O ile oprawa, czyli sztywna, niebieska okładka z pięknymi złotymi literami to prawdziwe mistrzostwo świata, to graficzne wnętrze, kt\n25-11-2017 o godz 12:54 przez: Wkp\nATOMOWE GUZIKI Najnowsze dzieło Kinga to nie opasła powieść, do jakich nas przyzwyczaił przez ponad 40 lat pisarskiej kariery, a krótka nowelka. Na dodatek napisana nie samodzielnie, a wspólnie z nieznanym w Polsce, choć nagradzanym autorem horrorów. Nie martwcie się jednak, „Pudełko z guzikami Gwendy” to znakomita, typowo kingowska książka, która, choć oparta na pomyśle znanym z opowiadania „Button, Button” Richarda Mathesona z 1970 roku, wciąga od pierwszej strony i w napięciu trzyma nas do samego końca. Sierpień roku 1974, Castle Rock. Dwunastoletnia Gwendy, mając dość wyśmiewania przez kolegów, stara się zrzucić zbędne kilogramy, biegając po tak zwanych Schodach Samobójców. To właśnie tu, pewnego dnia spotyka tajemniczego mężczyznę w czerni, który przedstawia się jej jako Richard Farris i chce z nią porozmawiać. Mimo obaw, dziewczynka zgadza się – są w końcu w miejscu publicznym, obok nie brakuje ludzi. Richard mówi, że ją obserwował – obserwuje wiele osób w wielu miejscach – i chce jej przekazać pewne pudełko. Pudełko z kolorowymi guzikami znajdującymi się na przodzie, dźwigienkami i szufladkami. Do czego ono służy? Jedna dźwigienka pozwala raz dziennie otworzyć szufladkę z czekoladką, która sprawia, że nie chce się jeść więcej słodyczy. Druga raz na tydzień czy dwa daje szansę wyjęcia bardzo cennego srebrnego dolara z 1891 roku. Co się zaś tyczy guzików, sześć z nich odpowiada sześciu kontynentom, siódmy, czerwony, symbolizuje cokolwiek Gwendy zechce, ostatni, czarny – wszystko. Dziewczynka pyta co się stanie jeśli wciśnie któryś z nich. „Po co pytać, skoro już wiesz?”, odpowiada jej Richard. I rzeczywiście, Gwendy wie, słyszała przecież o guzikach atomowych, jakie posiadają głowy największych mocarstw świata, ale nie chce przyjąć tego do wiadomości. Richard znika, pudełko zostaje, a życie dziewczynki zmienia się nie do poznania. Za sprawą czekoladek chudnie, poprawia jej się wzrok, relacje między rodzicami ocieplają się, a pieniędzy przybywa (choć na razie nastolatka nie zamierza sprzedać monet). Niestety świadomość jakie zagrożenie niosą guziki na pudełku nie pozwala Gwendy na dłuższą chwilę spokoju. Mijają lata, aż w końcu dziewczyna decyduje się sprawdzić co się stanie gdy wciśnie ten czerwony… Oryginalności temu opowiadaniu zarzucić się nie da. Richard Matheson prawie pół wieku temu napisał historię o kobiecie, która dostaje pudełko z przyciskiem. Jeśli go wciśnie, zginie ktoś, kogo nie zna, a ona dostanie dużą sumę pieniędzy. Plagiat? Absolutnie nie. King po raz kolejny oddał hołd legendarnemu autorowi (wcześniej dokonał tego chociażby opowiadaniem ze zbioru „Jest legendą”) i jak zwykle zrobił to na swój niesamowity sposób. Większa część „Pudełka” to historia obyczajowa o dorastającej dziewczynce i trawiącym ją sekrecie, będącym wstępem do koszmaru. Jak to w twórczości Króla Horroru przystało, w opowieści o Gwendy nie zabrakło także nawiązań do jego twórczości. Akcja dzieje się a Castle Rock, miejscu znanym m.in. z „Cujo”, „Mrocznej połowy” czy „Sklepiku z marzeniami”, sprawcą całego zamieszania staje się Człowiek w Czerni znany doskonale miłośnikom prozy Kinga z „Bastionu” czy „Mrocznej Wieży”, a odniesień do tej drugiej także nie brakuje. Z mniej rzucających się w oczy rzeczy warto zauważyć, że początkowa rozmowa Gwendy i Richarda przypomina wymianę zdań między Georgiem a Pennywise’em z „To”, a do tego większość z dat ważnych zdarzeń w życiu głównej bohaterki wykazuje ciekawą zbieżność z życiem Kinga – wszystko zaczyna się bowiem w roku 1974, w tym samym, w którym autor z Maine zadebiutował powieścią „Carrie”. Z połączenia tego wszystkiego powstała znakomita nowela, wciągająca, intrygująca, pełna napięcia i zaludniona przez typowych dla pisarza, ale jak zwykle znakomicie ukazanych bohaterów. Aż dziw, że Stephen King miał taki problem z jej skończeniem, że zaangażował do procesu twórczego Richarda Chizmara. Nie ma jednak tego złego, co by na dobre nie wyszło, z ich współpracy zrodziła się świetna książka. Dobrze napisana (choć tekst podany jest w czasie teraźniejszym, a w tekście zdarzają się drobne wpadki), znakomicie zilustrowana, usatysfakcjonuje miłośników prozy Króla i wszystkich czytelników lubiących horrory mocno osadzone w obyczajowych ramach. Co warto zauważyć, doskonałe jest także polskie wydanie. Mamy bowiem komplet ilustracji, twardą oprawę, dodatkową obwolutę i sympatycznie wyglądające wnętrze. To oczywiście tylko dodatek do znakomitej treści, jednak uprzyjemnia lekturę. Lekturę, którą polecam bardzo, bardzo gorąco.\n26-11-2017 o godz 12:14 przez: Wasio\nNajnowsza książka Stephena Kinga „Pudełko z guzikami Gwendy”, napisana do spółki z Richardem Chizmarem, to bardzo przyjemna lektura na jeden wieczór. Istnieją trzy drogi prowadzące do Castle View z miasteczka Castle Rock: Trasa 117, Pleasant Road i Schody samobójców. Każdego dnia latem 1974 roku dwunastoletnia Gwendy Peterson wybierała schody podtrzymywane na mocnych, żelaznych śrubach nad klifem. Na szczycie schodów Gwendy łapała oddech, słyszała krzyki bawiących się dzieci. Z oddali słychać uderzenie kija bejsbolowego, to ćwiczący członkowie Ligi seniorów przed charytatywnym meczem z okazji Święta Pracy. Pewnego dnia ktoś obcy zawołał do Gwendy: „Hej dziewczynko! Podejdź tu, pogadamy sobie”. Na ławce siedział mężczyzna w czarnych dżinsach, czarnym płaszczu i białej koszuli rozpiętej pod szyją. Na głowie miał mały czarny kapelusz. Nadejdzie czas, gdy ten kapelusz zacznie pojawiać się w koszmarach Gwendy… Kingowi zdarzało się już kilkakrotnie napisać książkę do spółki z innym autorem. Tym razem do współpracy zmusił go fakt, że w trakcie pisania nie był w stanie stworzyć sensownego zakończenia, dlatego dokończenie zaproponował swojemu przyjacielowi Chizmarowi. Dzięki temu zamiast opowiadania, które zapewne znalazłoby się w kolejnym zbiorze Króla, trafiła w nasze ręce niewielka książeczka. „Pudełko z guzikami Gwendy” zostało wydane w dość nietypowy sposób, w porównaniu z wcześniejszymi książkami Kinga. Całkiem spora czcionka, szerokie marginesy z ozdobnikami, kilka zupełnie czystych kartek, oraz całostronicowe rysunki – wszystko to sprawiło, że przeczytanie tego opowiadania zajęło mi dwie godziny. Ogólnie moim pierwszym skojarzeniem, gdy zobaczyłem tę książkę było to, że jest to lektura skierowana dla młodzieży. Zresztą, gdy wgłębiłem się w treść, to moje podejrzenia się potwierdziły. Jest to historia kilku lat życia pewnej nastolatki, która dzięki otrzymanemu od tajemniczego mężczyzny pudełku, zmienia swoje życie na lepsze. Jej rodzice przestają pić, z brzydkiego kaczątka staje się najładniejszą dziewczyną w szkole, osiąga co raz lepsze wyniki w nauce i sporcie. Ale dzieje się to tylko wtedy, gdy myśli o swoim skarbie. Kiedy przez dłuższy czas o nim zapomina, wszystko zaczyna się psuć. Bo nie jest to zwykłe pudełko. Zawiera kilka guzików (w sensie przycisków), które pozwalają z jednej strony uszczęśliwić siebie, z drugiej mają potężną moc, dzięki której jednym kliknięciem można zniszczyć nawet cały kontynent. A gdzieś pomiędzy tym wszystkim, Gwendy przeżywa rozterki, typowe dla dziewczyny w jej wieku. Sprzeczki z najlepszą przyjaciółką, problemy z nadwagą, pierwsza miłość i pierwszy raz. Jak to zwykle bywa w opowiadaniach, nie znajdziemy tutaj jakoś mocno wyrazistych postaci, bo po prostu nie ma na to miejsca. Powoduje to, że niespecjalnie się zidentyfikowałem z którymś z bohaterów. Ale pomimo to, czytało mi się tę historię bardzo dobrze. Warto zwrócić uwagę na fakt, że jeżeli faktycznie King napisał prawie trzy czwarte tego dzieła, to przejście w część, którą napisał Chizmar, jest zupełnie niezauważalne. Mogę wręcz powiedzieć, że zakończenie mogłoby być lepsze, co jest typowe dla Króla, pomimo tego, że to nie on je napisał. Nie wiem, czy to wina mojego egzemplarza, ale nie wszystkie rysunki współgrały z treścią. Na jednym z pierwszych obrazków jest trumna, a scena pogrzebu została opisywana dopiero kilkadziesiąt stron dalej. Oczywiście takie drobiazgi nie wpływają na moją końcową ocenę, ale warto żeby wydawnictwo unikało takich pomyłek. Na pewno „Pudełko z guzikami Gwendy” nie jest najlepszym opowiadaniem, jakie kiedykolwiek napisał mój ulubiony pisarz. Gdzieś na końcu czułem niedosyt, że nie jest to bardziej rozbudowana powieść. Ale pomimo tego, w mojej ocenie to bardzo dobra lektura i wszyscy fani twórczości Mistrza grozy nie powinni czuć się zawiedzeni. Uważam, że opowiadanie jest lekkim mrugnięciem okiem autora do młodszej części czytelników. I jeżeli jest to jednorazowy wybryk, to ja takiego Kinga kupuję. Opinia pochodzi z mojego bloga: www.oczytany.eu\n13-12-2017 o godz 11:32 przez: Northman1984\nUnikajcie czerwonego guzika!... :) King serwuje nam, po latach, wycieczkę do Castle Rock... :) (!). Castle Rock było w przeszłości areną wielu wydarzeń kingowych książek;"Martwa strefa", "Cujo", "Sklepik z marzeniami"... fani Kinga świetnie znają te powieści ;) A i w wielu opowiadaniach Mistrza nie brak odniesień do tego miejsca - miasteczko to zajmuje, bez wątpienia, szczególne miejsce w jego twórczości. I jest zwykle... areną zdarzeń, które na długo zapadają w pamięć. Czy i tym razem tak jest?... ... O, TAK! :) Forma jest może krótka (tylko 176 stron), może nie ma tu tyle grozy co w innych książkach Kinga, jednak - na szczęście!, patrząc na książki Mistrza w ostatnich latach bałem się, że to gdzieś bezpowrotnie może się stracić - jednak jest tu do złapania ten kingowy, subtelny klimat grozy; klimat nie do podrobienia i nie do pomylenia z żadnym innym autorem. Brawo! :) King wciąż (choć tym razem zrobił to do spółki z Chizmarem) ma dar przedstawiania rzeczy tak, ze nic nie jest do końca oczywiste. Wciąż potrafi sprawić, że wszelkie strachy z zakamarków naszych myśli są w stanie wypełznąć na światło dzienne, a my... po lekturze... wciąż traktujemy je poważnie, oglądając się czasem za siebie w oczekiwaniu, że to, o czym chwilę temu czytaliśmy... może stanąć na naszej drodze. King WCIĄŻ TO MA, WCIĄŻ TO POTRAFI - i chwała Mu za to! Czym jest tytułowe pudełko? Czymś, co nie ma prawa istnieć - lecz istnieje... Potrafi wiele dobrego, lecz to tylko pozory... Trzyma swego posiadacza we własnej mocy, niepostrzeżenie go od siebie uzależniając, a samo... jest narzędziem wielkiego zła. Wiele potrafi... możemy się tylko domyślać, CO umie. W głębi siebie jednak świetnie to wiemy. Już od samego początku. King jednak nie mówi o tym wprost, nie przedstawia rzeczy dosłownie takimi jakie one są, tworzy aurę niedopowiedzeń, i tylko śledząc kolejne wydarzenia z książki zaczynamy coraz lepiej rozumieć... grozę... grozę w sensie teoretycznym i dosłownym, która, w formie pudełka, spoczywa w rękach dziewczynki, a później młodej kobiety na którą wyrosła. Pudełko ma wielką moc... Nic też nie dzieje się przypadkowo, czego przykładem jest choćby fakt, że pewien dżentelmen dał swego czasu Gwendy to pudełko... a ono samo nie jest bynajmniej w pierwszych rękach - obdarowujący pudełkiem dżentelmen widzi bowiem wiele. Wiele wie. I od zawsze (od jak dawna? może lepiej... nie wiedzieć) wybiera dla pudełka właścicieli. "Pudełko z guzikami Gwendy" spełnia oczekiwania. Bez dwóch zdań. Przede wszystkim spełnia oczekiwania fanów Kinga. Ale i ktoś nie znający jego twórczości, lecz lubiący subtelną grozę, będzie zadowolony. To książka bardzo w stylu Kinga, lecz na tyle "lekka", że należy do tych jego dzieł, od których można zacząć przygodę z tym autorem. Piszę ciągle o Kingu, a pomijam Chizmara... może dlatego, że na każdej stronie tej książki widać właśnie Kinga? Kolegi po pisarskim fachu jak gdyby brak... nie sposób stwierdzić, że ten czy inny ustęp / rozdział nie wyszedł spod ręki Mistrza. Pana Chizmara może i przez to nieco żal... ale Pana Kinga, jak i jego wiernych czytelników - absolutnie nie :) Do tego książka, co też jest znakiem ostatnich lat, od pewnego czasu bowiem King jest coraz lepiej w Polsce wydawany, ma piękną oprawę graficzną, świetną okładkę i znakomicie prezentuje się na półce :) Jeszcze jej tam nie macie?... Na co więc jeszcze czekacie? ;) Gorąco polecam! Dziękuję Wydawnictwu Albatros za egzemplarz recenzencki. Recenzja znajduje się także na moim blogu: https://cosnapolce.blogspot.com/2017/12/pudeko-z-guzikami-gwendy-stephen-king.html\n28-12-2017 o godz 22:17 przez: Iwona_S\nPewnego dnia kilkunastoletnia zakompleksiona Gwendy po pokonaniu Schodów Samobójców spotyka nieznajomego, który przedstawia się jej jako pan Farris. Daje jej pudełko z guzikami, które w niczym nie przypominają tych normalnych - wciśnięcie któregokolwiek z nich niesie ze sobą pewne konsekwencje, zarówno dobre, jak i złe. Czy powierzenie tak ważnych przedmiotów nastolatce okaże się dobrym pomysłem? Stephena Kinga nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Pisarz kryminałów i horrorów, który zapisał się złotymi zgłoskami w historii literatury światowej. Tym razem spod jego pióra nie wyszło wielkie tomiszcze, lecz krótkie opowiadanie napisane wspólnie z Richardem Chizmarem, który początkowo był dla mnie ogromną zagadką, a jak się okazało jest to nagradzany autor horrorów. Przyznaję, jakoś nie po drodze mi z prozą Króla. Do tej pory przeczytałam zaledwie dwie, może trzy jego powieści, co stanowi kroplę w morzu jego twórczości, jednak gdy tylko usłyszałam o premierze opowiadania, wiedziałam, że muszę je przeczytać. Pierwsze, co rzuca się w oczy to piękne wydanie. Twarda oprawa, kolorowa obwoluta, estetyczne wnętrze i kilkanaście ilustracji nawiązujących do treści. Wszystko tworzy jedną spójną całość. „Pudełko z guzikami Gwendy” broni się również pod względem fabularnym. Co prawda po wcześniejszych spotkaniach z twórczością Kinga spodziewałam się czegoś innego, a dostałam ciekawą historię obyczajową z elementami grozy z przesłaniem. Pierwsze skrzypce odgrywa tutaj skrywanie sekretu, który stopniowo zmienia życie bohaterki. Autorzy starali się również podkreślić, że czyny idą w parze z odpowiedzialnością, dlatego niekiedy warto zastanowić się przed razy, by nie żałować swojego postępowania. Opowiadanie posiada nie tylko moralny wydźwięk, ale ukazuje również „proces” dorastania Gwendy. Nieśmiała, zakompleksiona nastolatka przy kości zmienia się na oczach czytelnika w pewną siebie, triumfującą na każdym polu młodą kobietę, która praktycznie zrywa ze swoją przeszłością i stara się odciąć od tego, co było. Widać tutaj rękę Kinga, który stworzył ciekawą bohaterkę, pokazał zarówno jej dobre i słabe strony. O ile kreacja sama w sobie jest dopracowana, to w miarę czytania coraz bardziej zniechęcałam się do Gwendy. Mimo, że opowiadanie mi się podobało, to nie wzbudziło ono we mnie większych emocji. Zdaję sobie sprawę, że na ok. dwustu stronach trudno rozwinąć każdy wątek, oddać wszystko to, co chciałoby się przekazać czytelnikowi, jednak w czasie lektury nie potrafiłam nawiązać więzi z bohaterką. Fakt, czytało mi się to przyjemnie, dostrzegłam mnóstwo metafor i przesłań, ale nic poza tym. Nie dość, że brakowało mi napięcia, to po zakończeniu również odczuwałam pewien niedosyt. Liczyłam na jakieś „wow!”, które wbije mnie w fotel lub sprawi, że przez kilka następnych dni moje myśli będą krążyć wokół opowiadania, a tutaj tego nie dostałam. "Sekrety to kłopot, może największy kłopot ze wszystkich. Obciążają umysł i zajmują miejsce na świecie." „Pudełko z guzikami Gwendy” to moje pierwsze opowiadanie Kinga. Nie przepadam za tą krótką formą, ale trzeba oddać, że King & Chizmar spisali się nawet dobrze. Ciekawa historia i świetna kreacja głównej bohaterki powinny przemówić do fanów twórczości Kinga oraz do osób, które lubują się w opowiadaniach z przesłaniem. Co prawda historia ma pewne wady, jednak w ostatecznym rozrachunku muszę przyznać, że miło spędziłam czas. Nie wykluczam, że w przyszłości ponownie sięgnę po opowiadanie Kinga. _____________ http://ja-ksiazkoholik.blogspot.com/2017/12/stephen-king-richard-chizmar-pudeko-z.html\n08-12-2017 o godz 15:16 przez: she__vvolf\n[całość recenzji można znaleźć na moim blogu - shevvolf.blogspot.com] Przyznam szczerze, że jest to moje drugie w życiu spotkanie z twórczością Stephena Kinga. Tak, dobrze przeczytaliście. Drugie. Pierwszym była lata świetlne temu "Zielona mila" i prawdopodobnie kaliber tej historii i ilość łez jaką wylałam podczas czytania, a potem również podczas oglądania ekranizacji, sprawiły, że nie sięgnęłam nigdy więcej po coś, co wyszło spod pióra Kinga. Teraz jednak, dzięki uprzejmości Wydawnictwa Albatros, miałam okazję zapoznać się z najnowszym dziełem autora, jakim jest opowiadanie "Pudełko z guzikami Gwendy" i już wiem, że muszę zdecydowanie nadrobić swoje braki czytelnicze. Zwłaszcza, że "TO" czeka na mojej półce już od jakiegoś czasu :) Nie będę ukrywała, nigdy nie byłam fanką krótkich form, więc opowiadanie nie jest czymś, po co sięgam na co dzień. Żeby była jasność, opowiadanie Kinga tego nie zmieniło, raczej utwierdziło mnie w przekonaniu, że to nie moja 'bajka'. W krótkiej formie brakuje mi szczegółów, przeszkadza mi to, że treść traktowana jest poniekąd 'po łebkach", przeskakujemy w czasie jakby rok z życia bohatera trwał dokładnie tyle, ile zajmuje przeczytanie kilku stron. Mogłabym tak wymieniać jeszcze przez jakiś czas, ale nie widzę większego sensu, skoro taki jest urok opowiadań i tego już nie zmienię :) Zajmijmy się więc samą treścią. Pudełko z guzikami Gwendy" wciąga już od pierwszych zdań i nie pozwala się od opowiadanej historii oderwać. Całość przeczytałam właściwie w dwie - trzy godziny i nie da się ukryć, że jestem pod jego dużym wrażeniem. Przez cały czas nie mogłam pozbyć się uczucia niepokoju, ciągle czekałam na jakąś katastrofę, a kiedy nie następowała? To oczekiwanie tylko się wzmagało i siłą rzeczy jeszcze mocniej przyciągało mnie do samej historii. Z lekkim drżeniem dłoni czytałam o tym, co działo się w życiu Gwendy, wielokrotnie bałam się przekręcić stronę, ponieważ perspektywa tego, co mogłoby się wydarzyć paraliżowała mnie. Może to po prostu kwestia tego, że nie jestem specjalistą od horrorów i z reguły w życiu ich unikam. Tutaj jednak nie mogłam się powstrzymać od lektury i kiedy zorientowałam się, że to już koniec? Ze smutkiem zamknęłam książkę. Ciekawa jestem, co Wy byście zrobili na miejscu Gwendy - czy umielibyście się powstrzymać przed wywołaniem wojny nuklearnej, bądź jakiegoś okropnego kataklizmu w Ameryce, czy Azji? A może nie potrafilibyście oprzeć się pokusie skrzywdzenia kogoś z bliskiego otoczenia, kogoś, kto sprawiałby Wam przykrość i ranił? Znam siebie już na tyle, że jestem prawie pewna, że postąpiłabym jak Gwendy, przerażona konsekwencjami, jakie mogłyby przynieść emocjonalne i nieprzemyślane decyzje w pierwszym odruchu schowałabym to pudełko gdzieś 'na dnie' i starałabym się o nim zapomnieć. Nie zdradzę Wam co dokładnie wydarzyło się w życiu Panny Peterson, co zrobiła z czekoladkami, czy srebrnymi monetami, które otrzymała, czy zdarzyło jej się nacisnąć któryś z tych 'nuklearnych guzików', czy zapłaciła wysoką cenę za fakt posiadania tak niebezpiecznego narzędzia, a może wręcz przeciwnie? Zdradzę Wam za to tyle, że jeśli jesteście fanami twórczości Kinga i lubicie takie niepokojące klimaty, które nie pozwalają Wam się od siebie oderwać? To na pewno nie zawiedziecie się na "Pudełku z guzikami Gwendy". Polecam! :)\n02-01-2018 o godz 10:34 przez: kasiape\n„ Ponownie kładzie pudełko na kolanach-i naciska kciukiem czerwony guzik. Wkłada w to wszystkie siły. Tym razem rozlega się ledwie dosłyszalny klik i Gwendy czuje, ze guzik się obniża. Przez chwilę wpatruje się w pudełk, myśląc: Trochę drzew i może kilka zwierząt. Małe trzęsienie ziemi albo może pożar. Na pewno nic więcej. Potem chowa pudełko z powrotem w głęci szafy. Twarz ją pali, żołądek boli. Czy to znaczy, ze pudełko działa?” Główną bohaterkę, Gwendy Peterson, poznajemy jako otyłą dwunastolatkę, która biegając próbuje zgudbić zbędne kilogramy. Pewnego ranka Gwendy spotyka tajemniczego mężczyznę Richarda Farrisa. Początkowo Gwendy nie ufa mężćzyźnie, jednak po kilku chwilach rozmawiają ze sobą już całkiem swobodnie. Gwendy otrzymuje od Pana Farrisa śliczne drewniane pudełko z guzikami i dwiema dźwigniami zamocowanymi po bokach. Mężczyzna wyjaśnia dziewczynce działanie dźwigni oraz objaśnia znaczenie guzików. Pociągając za jedną z dźwigni tajemniczego pudełka, dziewczynka doprowadza do wysunięcia się szufladki, w której znajduje się czekoladowy króliczek. Używając natomiast drugiej dźwigni doprowadza do wysunięcia się drugiej szufladki z dolarem Morgana. Moneta waży prawie pół uncji i zrobiona jest z czystego srebra. To niezwykle wartościowa moneta. Gwendy jest zauroczona monetą, jednak to nie ona sprawia, że dziewczynka nie potrafi otrząsnąć się z zachwytu. To niezwykła w smaku czekoladka i jej niepowtarzalny smak sprawia, że Gwendy czuje się zachwycona tym bardziej, że liczba czekoladek skrywających się w pudełku jest nieograniczona! Na pudełku znajduje się siedem guzków. Dokładnie tyle, ile jest kontynentów na świecie. Tylko dwa z nich nie symbolizują kontynentów- czerwony i czarny. Okazuje się, że guzik czerwony może być tym, czym zechce dwunastoletnia dziewczynka. Guzik czarny jest natomiast „wszystkim”. Dziewczynka staje się właścicielką tajemniczego pudełka. Richard Farris, tajemniczy nieznajomy, którego Gwendy nigdy wcześniej nie spotkała, znika tak szybko jak pojawił się w życiu dziewczynki, Od tego dnia życie Gwendy zmienia się całkowicie. Rodzice przestają nadużywać alkoholu, ona sama traci zbędne kilogramy wyrasta na śliczną nastolatkę, a potem młoda kobietę. Gwendy odnosi sukcesy w każdej dziedzinie życia- jest najlepszym spotkowcem, najlepszą uczennicą, najpiękniejszą dziewczyną w szkole. Jak można się było jednak spodziewać się po Stephenie Kingu, za wszystko przyjdzie jej zapłacić. Wszystko na bowiem swoją cenę. W jaki sposób Gwendy będzie musiała zapłacić za pasmo sukcesów, jakie odniosła dzięki tajemniczemu pudełku z guzikami? Czy ta cena nie będzie zbyt wysoka za dziesięć lat szczęśliwego życia? Co wydarzy się kiedy po dziesięciu latach znowu stanie twarzą w twarz z Richardem Farrisem? „Pudełko z guzikami Gwendy” to książka na jedno popołudnie. 174 strony opowieści, którą czyta się jednym tchem. Śliczna okładka! Twarda oprawa. I chociaż jest godna polecenia, to czuję pewien niedosyt. Po Stephenie Kingu spodziewałam się czegoś więcej. Zabrakło mi horroru, przerażenia i napięcia, których pełne były inne jego powieści, które przeczytałam. Nawet jeżeli Wam również King kojarzy się z horrorem i wszech obecną krwią :-), to polecam Wam „Pudełko z guzikami Gwendy”, jako powieść lekką i mimo wszystko wartą przeczytania.\n13-12-2017 o godz 19:41 przez: Łukasz Wasilewski\nBezstresowe wychowanie, unikanie odpowiedzialności, niechęć do opuszczania rodzinnego gniazda – Stephen King (wraz z Richardem Chizmarem) nie porusza tych tematów w swojej najnowszej noweli, a jednak trudno się oprzeć wrażeniu, że myślał o nich podczas pisania. „Pudełko z guzikami Gwendy” to całkiem niezła opowieść o dorastaniu, ale zacznijmy od początku. Tytułową Gwendy poznajemy, gdy jest nastolatką, dla której największym problemem jest nadwaga i przezwisko Goodyear (wiecie, jak te opony). Młodego człowieka takie błahostki potrafią zniszczyć, więc coś próbuje z tym zrobić – regularnie wbiega na okoliczne wzgórze, by spalić trochę kalorii. Pewnego razu spotyka tam tajemniczego jegomościa w kapeluszu, który za bardzo się spoufala, żeby to uznać za normalne. Po krótkiej wymianie zdań wręcza Gwendy niezwykłe pudełko, które potrafi wypluć z siebie czekoladowe dzieła sztuki o niezwykłych, poskramiających apetyt właściwościach. Pudełko potrafi też pełnić funkcję małej mennicy i produkować srebrne dolary. Jednak przede wszystkim pudełko wyposażono w kilka guzików, które są odpowiedzialne za poszczególne kontynenty. Nie wiemy, co się stanie, jeśli któryś zostanie naciśnięty, ale nie można wykluczyć nuklearnej zagłady. Jest też wyjątkowy przycisk, któremu właściciel pudełka jest teoretycznie nadać dowolną moc. Władza nie zawsze deprawuje. Jednak mamy świadomość, że w każdej chwili moglibyśmy jej nadużyć. Podobnie jest z rewolwerem schowanym w szufladzie biurka. Przecież nie mamy zamiaru go używać. Ale możemy. Pudełko w rękach Gwendy jest niczym gotowa do użycia broń. Potrzeba ogromnej siły woli, żeby jednak tego nie robić. Dziewczyna musi szybko wydorośleć. Nie może z nikim podzielić się prawdą o pudełku. Nie może zrzucić tej odpowiedzialności. Choć nie jest pewna, że pudełko ma taką władzę, o jakie opowiadał pan w kapeluszu, to boi się ryzykować. Co rusz podejmuje kolejne decyzje, których typowemu nastolatkowi udawałoby się unikać przez kilka kolejnych lat. Chociaż Gwendy nie nadużywa mocy pudełka, w życiu układa się jej coraz lepiej. Nadwaga staje się przeszłością, osiąga znakomite wyniki w sporcie, myśli z optymizmem o studiach. Pytanie, czy zawdzięcza to w jakimś sposób pudełku i jego nadprzyrodzonym mocom, czy samej sobie. To chyba najważniejsze pytanie, jakie zadają Stephen z Richardem. Z drugiej strony, to jedno z tych pytań, na które nie da się odpowiedzieć. I najtrudniejsze nie jest znalezienie odpowiedzi, lecz pogodzenie się z tym, że nigdy sami sobie je nie udzielimy. King lubi obyczajowe wtręty chyba nawet bardziej niż grozę, ale umówmy się – większości kojarzy się z horrorami. W przypadku „Pudełka z guzikami Gwendy” też spodziewałem się jakiegoś twistu, który tę utrzymaną w jednym tonie opowieść obróci do góry nogami. Jednak go nie dostałem. Czuję z tego powodu lekki niedosyt, ale nie wiem, czy słusznie. Może byłoby inaczej, gdy nowela była jednak (mikro)powieścią. Obecnie za często przypomina kronikę, a za rzadko chwytająca za serce opowieść za gatunku coming of age. Autorzy chcą i muszą przeskakiwać kolejne etapy życia Gwendy i robią to bardzo sprawie. Jednak przy dużej prędkości tło trochę się rozmywa. A przecież to w tych plamach skrywają się rozpuszczone emocje.\n18-12-2017 o godz 22:02 przez: Mechaniczna Kulturacja\nMiłośnicy Stephena Kinga w Polsce nie mają ostatnio powodów do narzekania. Nie dość, że na rynku dostępna jest kolekcja powieści Króla Grozy (kolejne pozycje pojawiają się co dwa tygodnie), a Wydawnictwo Albatros regularnie wznawia jego książki, to nie brakuje również premierowych tytułów. Jakiś czas temu światło dzienne ujrzały Śpiące Królewny, a teraz mamy okazję zapoznać się z nowelką Pudełko z guzikami Gwendy, napisaną przez twórcę Zielonej Mili wspólnie z Richardem Chizmarem. To kolejny w tym roku taki duet Kinga, choć w przeciwieństwie do rozwleczonych Śpiących Królewien, tę pozycję można w zasadzie przeczytać w jeden wieczór. Bohaterką tej historii jest tytułowa Gwendy, która w wakacje przed pójściem do gimnazjum, pragnie zrzucić dodatkowe kilogramy biegając po imponujących schodach prowadzących na Castle View. Pewnego razu na szczycie schodów spotyka eleganckiego dżentelmena w kapelusiku, który wręcz dziewczynce tajemnicze pudełeczko z guzikami. Jak twierdzi - każdy guzik odpowiada jednemu z kontynentów, czerwony odpowiada "za co tylko chcesz", a czarny z nich jest najgorszy. Dodatkowo po pociągnięciu za jedną z dźwigienek, z pudełeczka wyłania się czekoladka, po zjedzeniu której nie czuje się już danego dnia głodu. Tajemniczy podarunek dość szybko zawładnie myślami Gwendy, do tego stopnia, że z panicznym strachem będzie obawiała się, że ktoś jej je zabierze. Najpierw dlatego, że pudełko jest jej i nikt nie ma prawa choćby go dotknąć, następnie ponieważ okazuje się, że w przeciwny sposób pozytywnie wpływa ono na nią i jej bliskich, wreszcie dlatego, że w rękach kogoś niepowołanego, mogłoby się okazać śmiercionośną bronią. Czy jednak sama Gwendy będzie potrafiła właściwie korzystać z tego daru lub, ściślej, przekleństwa? Pudełko z guzikami Gwendy to opowieść o dojrzewaniu, w której dość zaskakująco wobec potencjału historii, King i Chizmar dość subtelnie i kameralnie rozgrywają zakończenie. Zupełnie inne, niż można było się spodziewać czy oczekiwać. Nieco mniej subtelnie radzą sobie panowie z rozegraniem wątku obyczajowego, racząc nas dość stereotypowym przedstawieniem dorastania Gwendy, włączając w to drogę od brzydkiego kaczątka do pięknego łabędzia, kryzys przyjaźni aż po szkolnego oprycha, który napastuje bohaterkę. Nie brak tu również głębszych metafor, szczególnie związanych z obecną sytuacją polityczną na świecie oraz towarzyszącymi jej niepokojami. Brakuje za to wyraźnej, angażującej fabuły, która trzymałaby w napięciu od początku do końca i zarażała chociażby wyrazistymi bohaterami. Pod tym względem Pudełko z guzikami Gwendy prezentuje się niestety dość przeciętnie, nie tak źle, by nie chciało się jej przeczytać do końca (choć to również zasługa krótkich rozmiarów), ale nie wystarczająco dobrze, by nie móc się od niej oderwać. Pudełko z guzikami Gwendy to szybka lektura, która stawia nieco trudnych pytań (choć nie takich, przed którymi literatura wcześniej nas nie postawiła) i prowokuje, a mimo to ostatecznie okazuje się prostą historią, nie mającą do zaoferowania aż tak wiele. King jak zawsze przynajmniej przyzwoity, ale to już nie ta jakość. http://www.mechaniczna-kulturacja.pl/2017/12/stephen-king-pudeko-z-guzikami-gwendy.html\n10-12-2017 o godz 17:16 przez: 1991monika\nZ Castle View do Castle Rock można dostać się Trasą 117, Pleasant Road oraz idąc Schodami Samobójców. Latem 1974 roku, dwunastoletnia Gwendy Peterson codziennie wybierała drogę po wielu schodach, która była dla niej wyczerpująca. Pewnego dnia na szczycie schodów na ławce siedział mężczyzna ubrany cały na czarno. Zawołał Gwendy i poprosił, aby do niego podeszła. To spotkanie nastolatka miała zapamiętać do końca życia. Gwendy Peterson poznajemy, kiedy ma dwanaście lat i jest osobą osamotnioną oraz pełną kompleksów. Dziewczyna jest niezbyt popularna w szkole, rówieśnicy ją wyśmiewają ze względu na nadwagę, a także w domu pojawia się problem z alkoholem. Gwendy w wakacje przed rozpoczęciem kolejnej szkoły postanawia zgubić trochę kilogramów i zacząć w nowej szkole bez dotychczasowych przezwisk, dlatego postanawia codziennie pokonywać kilkaset schodów. Pan Farris wręcza jej pudełko, które ma ogromną moc, a od tej dwunastolatki zależy nie tylko los jej, ale także całego świata. Nie chcę zdradzać zbyt wielu szczegółów z fabuły, ale dzięki pudełku z guzikami całkowicie zmienia się życie Gwendy. Na jej barkach spoczywa odpowiedzialność za cały świat, ale pudełko może także zmienić jej życie. To opowiadanie czyta się niesamowicie szybko, zarówno za sprawą tego, że opiewa niespełna 200 stron jak i stylu autorów, który jest lekki. Sięgając po tę pozycję trzeba mieć świadomość, że jest to opowiadanie, więc biorąc pod uwagę, że akcja dzieje się na przestrzeni kilku lat czytelnik może uznać, że wiele wątków można było rozwinąć i może czuć pewien niedosyt. „Pudełko z guzikami Gwendy” czytałam z dużym przejęciem i oczekiwaniem dalszego rozwoju wydarzeń, bo spodobał mi się pomysł na fabułę i byłam ciekawa jak autorzy ją poprowadzą. W trakcie lektury towarzyszyło mi napięcie, bo oczekiwałam czegoś spektakularnego, ale po skończeniu doszłam do wniosku, że ona przede wszystkim skłania do refleksji i odpowiedzenia sobie na wiele pytań. Zastanówcie się co by było, gdybyście Wy mieli pudełko, które może zgładzić ludzkość, ale także pomóc Wam z problemami lub po prostu sprawić by coś w czym jesteście dobrzy nagle byli najlepsi? Czy skorzystalibyście z jego mocy, żeby się na kimś zemścić lub żeby żyło Wam się łatwiej? Czy wreszcie bylibyście w stanie odróżnić, co się dzieje w Waszym życiu za sprawą pudełka, a co w stu procentach jest Waszą zasługą? To druga książka Kinga, którą miałam okazję czytać, wcześniej czytałam tylko thriller jego autorstwa i obejrzałam kilka filmów zekranizowanych na podstawie jego twórczości, więc sięgając po tę książkę fantasy zupełnie nie wiedziałam czego się spodziewać. Czytało mi się ją jednak bardzo dobrze, szybko i z zaciekawieniem wobec dalszych wydarzeń, a po skończeniu usiadłam i zaczęłam się zastanawiać nad pewnymi kwestiami, więc moim zdaniem warto ją przeczytać.\n11-12-2017 o godz 19:38 przez: madziao\n[siostryczytaja.blogspot.com]"Pudełko z guzikami Gwendy" może zaskakiwać swoją objętością, zważywszy na to, że napisał ją Stephen King, dodatkowo we współpracy z Richardem Chizmarem. Jednych może to zachęcić, drugich niekoniecznie, jednak warto zapoznać się z historią Gwendy, której zostało przydzielone pudełko, dzięki któremu mogła zrobić wszystko, co chciała. Dosłownie wszystko. Czy dobrze się stało, że to właśnie do niej trafił tytułowy przedmiot? Pewnego dnia w 1974 roku Gwendy znalazła się na "Schodach samobójców". Spotkała tam mężczyznę, który chciał nawiązać z nią konwersację. Coś w nim przyciągnęło ją do niego i doprowadziło to do złamania zasady, którą rodzice mówią swoim dzieciom - żeby nie rozmawiać z obcymi i nic od nich nie brać. Gwendy otrzymała tytułowe pudełko, z którego mogła zabierać kolejne czekoladki. Musiała wiedzieć, że czerwony guzik pozwoli jej na spełnienie każdego życzenia, natomiast czarnego nie można jej naduszać. Bohaterka miała marzenia jak inne nastolatki, ale w przeciwieństwie do nich, spoczywała na niej ogromna odpowiedzialność za pudełko. Nie chciała, żeby się wydało, że je ma, a dodatkowo musiała pilnować, żeby nikt nie nadusił czarnego guzika. Jednak czy udało jej się to? Czy nikomu to pudełko nie zaszkodziło? Bardzo ciekawy był pomysł, żeby to właśnie kilkunastoletnia dziewczyna miała na sobie ciężar, jakim jest decydowanie, bądź co bądź, również o losach świata. Mogła zażyczyć sobie czegokolwiek, nawet czegoś, co zdecydowanie zaszkodziłoby państwom, czy też ludziom. Nawet jeśli ona by tego nie zrobiła, to przecież ktoś inny mógł dowiedzieć się o pudełku i dążyć do wyżądzenia szkód. I w tym była niepewność - aż do końca można było rozmyślać, czy na pewno uda się uniknąć wciśnięcia czarnego guzika. Poza tym, nawet jeśli na początku Gwendy nie miała żadnych złych planów... to przecież mogło to się zmienić kiedy zaczęła dorastać... Jeśli chodzi o moje odczucia po przeczytaniu książki, to były mieszane. Z jednej strony byłam zadowolona, bo była to naprawdę ciekawa i przyjemna lektura, jednak z drugiej strony czegoś mi brakowało. Z pewnością spodziewałam się innego zakończenia, ale nie mogę powiedzieć, że to, które napisali autorzy, było złe. Żałuję przede wszystkim, że nie rozwinęli bardziej pomysłu na książkę, któremu, zdaje się, niczego by nie brakowało. Można było tą historię pociągnąć w każdą możliwą stronę, co mogłoby jeszcze bardziej zachęcić do zapoznania się z nią. Mimo to, lektura była bardzo przyjemna i idealna na wieczór. Jest w niej coś, co potrafi przyciągnąć czytelnika i sprawić, że nie będzie chciał się z nią rozstać. Jej potencjał nie został wykorzystany w 100%, ale nawet to nie zmienia faktu, że historia jest ciekawa i napisana w świetnym stylu.\n03-12-2017 o godz 10:22 przez: Marta C-P\nCastle Rock, fikcyjne miasto położone w stanie Maine, w Stanach Zjednoczonych, wielokrotnie było tłem wydarzeń powieści i opowiadań Stephena Kinga. W 1991 roku za sprawą tajemniczego Lelanda Gaunta, który prowadził położony w mieście Sklepik z Marzeniami, Castle Rock zostało doprowadzone do ruiny, jednak z pomocą Richarda Chizmara, nowelą "Pudełko z guzikami Gwendy" Stephen King znalazł sposób, by przywrócić Castle Rock do życia. Jest rok 1974, gdy poznajemy Gwendy Peterson, dwunastoletnią dziewczynkę, która przed pójściem do nowej szkoły próbuje zrzucić zbędne kilogramy. W tym celu każdego dnia pokonuje 305 stopni Schodów Samobójców. Pewnego dnia dziewczynka na szczycie schodów spotyka tajemniczego mężczyznę w czarnym kapeluszu, który przedstawia się jej jako Richard Farris (czyżby kolejne wcielenie Randalla Flagga?) Mężczyzna wręcza jej mahoniowe pudełko z przyciskami. Pozornie niewielkie pudełko z którego wypadają czekoladki i srebrne monety posiada niezwykłą moc, o sile której Gwendy przekona się bardzo szybko. Pudełko zmienia życie Gwendy. Z puszystej, zakompleksionej dziewczynki wyrasta na piękną i inteligentną kobietę, której udaje się wszystko, czego się podejmie. Pudełko jest katalizatorem zmian, ale do końca nie mamy pewności czy Gwendy nie osiągnęłaby tego wszystkiego bez nadprzyrodzonych mocy? Dziewczynka jest szczęśliwa, ale niezupełnie. Szczęście przysłania jej tajemniczy prezent, o którym nie może przestać myśleć. Pudełko pomaga jej, ale ciąży jej odpowiedzialność za utrzymanie jego istnienia w tajemnicy, kusi jego moc, pociąga naturalna skłonność ludzi do autodestrukcji. "To normalne. Chęć poznawania i chęć działania to podstawowe cechy rasy ludzkiej. Eksploracja Gwendy! Jednocześnie choroba i lekarstwo!" "Pudełko z guzikami Gwendy" to niewielkich rozmiarów bardzo klimatyczna opowiastka, a raczej bajka, w której Stephenowi Kingowi i Richardowi Chizmarowi udało uchwycić się radość dzieciństwa, dorastania, piękno młodzieńczych przyjaźni i pierwszych miłości, a wszystko to podszyte otaczającym Gwendy i Castle Rock poczuciem grozy i niepokojem. Autorzy stworzyli bardzo przyjemną historię, jednak stanowczo zbyt krótką. Satysfakcjonującą, a jednak pozostawiającą po sobie uczucie niedosytu, ponieważ "Pudełko z guzikami Gwendy" stanowi świetny materiał na coś znacznie więcej niż krótka nowela. "Pudełko z guzikami Gwendy" to nastrojowa opowieść o dorastaniu, tajemnicach, ogromnej odpowiedzialności i wielkiej magii która drzemie w każdym z nas, magii, która uwolniona może nieść dobro, ale i wyrządzić wiele zła. Pudełko, nawet najbardziej potężne, może tę moc jedynie wyzwolić. Źródłem dobra i zła jesteśmy my, nie magiczne guziki i tylko na nas spoczywa odpowiedzialność za losy świata.\n03-12-2017 o godz 18:13 przez: Cynthia Ann\nStephen King to jeden z moich ulubionych pisarzy. Próbuję nadrabiać zaległości związane z jego twórczością, ale jest to bardzo trudne. Król horroru nie zamierza spocząć na laurach i nadal pisze kolejne powieści, ku uciesze swoich fanów. Tym razem napisał nowelę wspólnie z Richardem Chizmarem. O co chodzi z tytułowym pudełkiem? Otóż Gwendy dostaje od mężczyzny w kapeluszu pudełko z guzikami, które daje jej wielką władzę na pewnymi rzeczami. To od dziewczynki zależy, czy będzie potrafiła oprzeć się urokom pudełka. Wkrótce dowiaduje się, że niewielki podarunek przynosi nie tylko korzyści, ale również szkody. Jak poradzi sobie z nową rzeczywistością? "Pudełko z guzikami Gwendy" przeczytałam w jeden wieczór. Historia zawarta w niegrubej książeczce porwała mnie. King i Chizmar w ciekawy sposób opowiedzieli o tym, jak potężna jest magia, co może przynieść ciekawość ludzka oraz do czego doprowadza poczucie winy i obowiązku. Obserwujemy główną bohaterkę i proces jej przemiany, spowodowany niezwykłym pudełkiem. Do czego jest zdolny człowiek, który chce osiągnąć swoje wcześniej ustalone cele? W książkach Stephena Kinga bardzo lubię to, że autor potrafi zainteresować czytelnika od pierwszej strony. Zazwyczaj jednak jego dzieła liczą kilkaset stron, a nie prawie dwieście tak jak w "Pudełku z guzikami Gwendy". Szkoda, że autorzy nie wykorzystali potencjału tej historii. Zdecydowanie opowieść o Gwendy można byłoby zamienić w obszerną powieść. Sam pomysł na książkę był świetny: mamy tajemnicę, magię, trochę obyczajowości, problemy ludzi oraz morderstwa. Nowelę czyta się bardzo szybko, chcemy dowiedzieć się o co tak na prawdę chodzi, ale po przeczytaniu czujemy ogromny niedosyt. Chcielibyśmy więcej, niż zawarto w książce. Jeżeli chodzi o zakończenie, to autorzy troszkę poszli na łatwiznę. Nie jest ono złe, ale nie tego spodziewałam się po Kingu, który potrafi wbić człowieka w fotel. Książka została wydana w twardej, niebieskiej oprawie ze złotymi napisami. Chroni ją śliczna żółta obwoluta, przedstawiająca miejsca i postacie, które odgrywają w noweli ważną rolę. Autorem okładki jest Ben Baldwin. Kartki są kremowe, a litery idealnej wielkości co ułatwia czytanie. Jak dla mnie plusem jest to, że na stronach znajduje się niewiele tekstu. Miłym dodatkiem jest parę czarno-białych ilustracji autorstwa Keith Minnion, które świetnie nawiązują do treści. Jeżeli lubicie krótkie lektury na jeden wieczór, to "Pudełko z guzikami Gwendy" będzie idealne. To nowela o prostym przesłaniu, intrygującej fabule, a przede wszystkim - jest cudownie wydana! Myślę, że książka przypadnie do gustu nie tylko fanom Stephena Kinga. Książka pomimo wszystko jest warta uwagi i cieszę się, że mam ją w swojej biblioteczce.\n04-12-2017 o godz 21:34 przez: podróżdokrainyksiążek\nStephen King wraz z pomocą Richarda Chizmara stworzyli ciekawą książkę opowiadającej o wielkiej odpowiedzialności, jaka spłynęła na młodą dziewczyną w tejże historii, jak także moralności, jaka dopada podczas jej wyborów. Prosta jednak interesującą lekturą ma nam wiele do zaoferowania, a fakt tego, że jest to cieńsze dzieło samego Kinga, sprawia na pewno że większe grono się na nią skusi i mam nadzieje, że tak właśnie się stanie. Jak sam Stephen mówił, to dzięki Chizmarowi mógł dokończyć książkę, gdyż dodał do niej ważne elementy, dzięki której cała historia nabrała sensu. Jest rok 1974, gdzie latem poznajemy młodą dziewczynę, imieniem Gewndy Peterson, posiadająca kompleksy na temat swojej wagi, pragnie by docinki w jej stronę z tego powodu umilkły. Dlatego zrobi wszystko, aby móc schudnąć. Rozpoczyna wiec maraton po schodach zwanymi „schodami samobójców". Gdzie na końcu nich spotyka nieznajomego, odzianego wręcz całego w czerni i jedynie białej koszuli. Nigdy nie powinna rozmawiać z kimś, kogoś nie zna, przecież każdy to mówi, a mimo to było coś magnetycznego w tym mężczyźnie, co sprawiło, że nie mogła mu odmówić. Dostaje od niego pudełko posiadające niewyobrażalną siłę magii. Rok 1977 trzy lata od wiekopomnego wydarzenia w życiu dziewczyny, zmieniło je o wręcz sto osiemdziesiąt stopni, znikła nam znana grubiutka Gwendy i pojawiła się piękna dziewczyna. Wszystko to za pomocą pudełka, które oferowało jej wiele, jednak za jaką cenę, gdy z tymi czynami szła wielka odpowiedzialność. Jednak co było na to poradzić, gdy wizja lepszego życia pochłonęła dziewczynę do reszty. Ciekawość w dziewczynie rośnie, a ona sama zamierza sprawdzić następne tajemnice pudelka. Postanawia wiec, że wciśnie czerwony przycisk i zobaczy, co się stanie... Poruszająca opowieść, która na pewno do wielu trafi przez ciekawą formę, jaka nam prezentują autorzy, pokazują w symboliczny sposób poprzez guziki wiele morałów, które mogą nam przypomnieć i pouczyć w niemeczący sposób. Dostaliśmy w ten sposób lekturę pełną akcji, intrygi, która stworzył ten prześwietny duet, gdzie pomoc Chizmara wniosła nowelkę jeszcze na wyższy poziom. Dlatego z wielka ochota polecam ją wam przeczytać i zobaczyć jak dobrze jest napisana.\n12-12-2017 o godz 14:57 przez: millawia\n„Pudełko z guzikami Gwendy” jest niewielkich rozmiarów nowelą autorstwa króla horrorów Stephena Kinga i jego przyjaciela Richarda Chizmara. To krótki, ale wdzięczny utwór grozy, który przenosi czytelników do Castle Rock – fikcyjnego, niewielkiego miasteczka położonego w stanie Maine, w którym King już kilkakrotnie umieszczał akcję swych opowiadań i powieści (m.in. „Cujo”, „Martwa strefa”, „Sklepik z marzeniami”, „Mroczna połowa”). Główną bohaterką noweli jest dwunastoletnia Gwendy, rozsądna i inteligentną dziewczynka wchodząca w okres dojrzewania. Poznajemy ją w przełomowym momencie jej życia. Wyśmiewana przez dzieci ze szkoły, grubsza niż rówieśnicy Gwen ostro trenuje, by zgubić zbędne kilogramy przed rozpoczęciem nauki w gimnazjum. Codziennym rytuałem dziewczyny staje się wyczerpujący bieg po Schodach Samobójców. Pewnego letniego dnia na ich szczycie czeka na nią mężczyzna ubrany w czerń, który daje jej w prezencie tajemnicze pudełko z ośmioma kolorowymi guzikami. Gwendy zostaje depozytariuszką potężnego artefaktu, którego obecność mocno wpłynie na jej życie. Czy bohaterka wykaże się odpowiedzialnością, czy pozwoli omamić się magii i ulegnie pokusie, by nacisnąć któryś z tajemniczo działających guzików? Właścicielka pudełka za opiekę nad magicznym przedmiotem otrzymuje wyjątkowe nagrody ułatwiające jej codzienne życie, ale cena jaką trzeba zapłacić za chronienie go i opieranie się jego syreniej pieśni bywa niekiedy tysiąckrotnie większa niż korzyści płynące z jego posiadania… „Pudełko z guzikami Gwendy” jest opowieścią o dorastaniu, odpowiedzialności i pokusach jakie niesie ze sobą życie. To krótka, ale przyjemna w odbiorze lektura, którą błyskawicznie się czyta. Myślę, że dla fanów twórczości Kinga będzie to obowiązkowa pozycja – choć, ostrzegam, możliwe jest, że poczują oni lekki niedosyt z powodu niewielkiej objętości tytułu. Utwór autorstwa Kinga i Chizmara może za to szczególnie przypaść do gustu nastoletnim (16-18 lat) miłośnikom horrorów, którzy rozpoczynają dopiero swoją przygodę z literaturą grozy i nie lubią obszernych, kilkusetstronicowych powieści.\n01-12-2017 o godz 07:46 przez: Bookendorfina Izabela Pycio\n"W głowie Gwendy świta myśl (teraz nowatorska, później, w dorosłym życiu, stanie się nużącą prawdą): sekrety to kłopot, może największy kłopot ze wszystkich. Obciążają umysł i zajmują miejsce na świecie." Książka na jeden oddech czytelniczy, delikatnie niepokojąca, sugestywnie oddziałująca na wyobraźnię, subtelnie podkręcająca emocje, opowieść z przejrzystymi obrazami i wciągającymi opisami. Lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte, klimat małego miasteczka, szkolna rzeczywistość. Wyraźnie czuć intrygujący pazur pisarski Kinga, lekkość w stwarzaniu mrocznawej atmosfery i łatwość w przykuwaniu uwagi czytelnika. Bardzo żałuję, że to krótka forma, chętnie widziałabym rozbudowaną powieść utrzymaną w takim klimacie, w pełni wykorzystującą frapujący pomysł na fabułę. Z pewnością byłoby intrygująco, zajmująco, momentami strasznie, ale i też łudząco pogodnie. Piękne wydanie, sztywna okładka, obwoluta, bogactwo nastrojowych czarno-białych ilustracji. Czyta się błyskawicznie i z przyjemnością, interesująca odskocznia od innych książek, lecz mam niedosyt zakończenia, spodziewałam się mocnych nut w finalnej odsłonie. Zakompleksiona i niepewna dwunastolatka, Gwenda Peterson, otrzymuje od nieznajomego pudełko z kolorowymi guzikami, kuszącymi czekoladkami i wartościowymi monetami. Wydaje się, że drzemie w nim magnetycznie przyciągająca siła, zdolna zmieniać rzeczywistość, a może tylko ludzi, którym towarzyszy. Wiele zaczyna się dziać w życiu Gwendy, krystalizują się uczucia, rozwiewają wątpliwości, zanika dysharmonia związana z wiekiem dojrzewania, ale równolegle pojawia się poczucie odpowiedzialności, wzmacnia siła woli, formuje rozwaga w wyrażaniu życzeń i pragnień. To także odwołania do wymierzania sprawiedliwości, poczucia winy, wyrzutów sumienia, współodpowiedzialności za czyny, a przede wszystkim noszenia ciężaru skrywanego sekretu. Zastanawiające, na ile zmieniają się barwy losów w zależności od odpowiedniego nastawienia, wewnętrznej równowagi, podtrzymania siły woli i silnych przekonań, a w jakim stopniu warunkowane jest potęgą tajemniczego przedmiotu. bookendorfina.pl\n04-12-2017 o godz 08:49 przez: Varia\nCo byście zrobili, gdyby nieznajomy mężczyzna podarował wam pudełko spełniające życzenia. Przedmiot, który posiadaczowi przynosi szczęście, pomaga mu wygrywać, ale i niesie ze sobą wielką odpowiedzialność. Pewnego lata Gwendy dostaje taki prezent, pytanie tylko, co tak naprawdę dzięki niemu zrobi? Efekt współpracy King - Chizmar to książka, która przenosi nas w świat magicznego realizmu. Za pomocą kilku guzików i słodyczy, otyła dziewczynka uwalnia się od prześladowcy i wywołuje mały koniec świata. Z tego powodu Pudełko z guzikami Gwendy to opowieść zarówno o dojrzewaniu i trudnych wyborach, ale i o nieszczęściu, które czasami musi się wydarzyć. Ciekawi, zachwyca, pozostawiania w nas jednak z nutą niedosytu, bo King znowu popada w skrajność - tym razem skrótowości formy. A gdyby tak poświęcić książce nieco więcej uwagi, bardziej rozbudować ją o charakterystykę postaci i dodać kilka wydarzeń. Kim był pan Farris, jak stał się właścicielem pudełka? Co tak naprawdę działo się w umyśle Gwnedy? Absolutnie nie twierdzę, że coś w tej książce zrobione zostało źle. Jest to świetna opowieść w nieco innej, lżejszej formie, ale pozostawia po sobie lekki niedosyt.\n29-11-2017 o godz 13:55 przez: SzkolnyKlubRecenzent\nStephana Kinga mistrza horroru i autora ponad 50 powieści nikomu przedstawiać nie trzeba. Natomiast Richard Chizmar - współautor opowiadania „Pudełko z guzikami Gwendy” wymaga paru słów. Jest to amerykański autor licznych opowiadań grozy wydawanych w wielu krajach. Nastoletnia Gwendy spotyka tajemniczego mężczyznę, który przekazuję jej na przechowanie pudełko. Od tego momentu w życiu Gwendy zaczynają się dziać dziwne rzeczy... Pierwszy, największy i ostatni zarzut, jaki mam do tej książki, to taki, że jest ona za krótka! Jest to lektura na raz i na chwilę. Zostajemy przeniesieni w lata siedemdziesiąte XX wieku do małego miasteczka w Castle Rock. Poznajemy dwunastoletnią dziewczynkę i jej rodzinę. Śledzimy jej losy aż do dorosłości. Opowiadanie bardzo mi się podobało stąd moja rozpacz, że mogłam tylko tak krótko przebywać w wykreowanym przez autorów świecie. A mamy tu wszystko, co lubię w powieściach Kinga opis małego miasteczka, pozornie spokojnego w nim życia i dreszczyk grozy. Polecam gorąco! MJ źródło: www.szkolnyklubrecenzenta.pl\n24-01-2018 o godz 17:15 przez: aneta\nPiękna, intrygująca opowieść o sile magii, olbrzymiej odpowiedzialności i poczuciu winy. Już od pierwszego zdania wkręciłam się w wówczas małoletni żywot Gwendy. Byłam tak jak ona, kiedy obrysowywała kształt guzika, ciekawa, co może przynieść jego moc. I tak jak to dziecko, myślę, że każdy będzie wiedział do czego tak naprawdę one wszystkie służą. Na początku było mi żal Gwendy, jednak wraz z otrzymanym niezwykłym podarunkiem, ona sama się zmieniła. Z mojej sympatii do tej dziewczynki, nie pozostało już nic. Ludzie się zmieniają, jednak ci, którzy zdają sobie w końcu z tego sprawę, powinni zrobić coś więcej, niż wieść dalsze życie w wygodnym kłamstwie. Może oceniam ją zbyt surowo, ale taka jest prawda. „Pudełko z guzikami Gwendy” wprowadza od pierwszego zdania w inny świat, pochłania z wielkim zatraceniem, zaś piękne czarno-białe ilustracje w doskonały sposób oddają im treść. Polecam serdecznie, nie tylko fanom autorów.


Doktor nauk humanistycznych, adiunkt w Katedrze Polonistyki Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku, specjalizuje się w zagadnieniach związanych z szeroko rozumianym medioznawstwem i kulturoznawstwem. Autor ponad 40 artykułów, monografii poświęconej prozatorskiej twórczości Macieja Słomczyńskiego (2008) oraz zbioru esejów krytycznych Opcje odbioru (2012); redaktor kilku książek, w tym: Zmierzch Telewizji. Przemiany medium - antologia, zawierającej tłumaczenia tekstów poświęconych telewizji, przygotowanej razem z Mirosławem Filiciakiem i Grzegorzem Ptaszkiem. W marcu 2019 ukazała się jego książka Patchwork. Kulturowa cyrkulacja obiektów medialnych.\nMagister studiów śląskich i filologii włoskiej, absolwentka historii sztuki (licencjat). Aktualnie doktorantka w Instytucie Badań o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego na Uniwersytecie Śląskim. Jej zainteresowania naukowe krążą wokół tematów tożsamości, przestrzeni i pogranicza, w szczególności Górnego Śląska i Górnej Adygi/ Południowego Tyrolu.\nKulturoznawca i literaturoznawca, doktor habilitowany nauk humanistycznych, w latach 2008-2012 i 2012-2016 pełniła obowiązki zastępcy dyrektora ds. nauki w Instytucie Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Pracuje w Zakładzie Estetyki i Antropologii Przestrzeni. Prowadzi badania kulturoznawcze, ale także z pogranicza antropologii, literaturoznawstwa, filozofii kultury, koncentrując się na problematyce człowieka lokalnego, siły umiejscowienia i doświadczania miejsca. Autorka książek: Tożsamość i postmodernizm (2003), Myśleć Śląsk (współautor Zbigniew Kadłubek, 2007), Antropologia punktów. Rozważania przy tekstach Ryszarda Kapuścińskiego (2008), Oikologia. Nauka o domu (współautorzy: Tadeusz Sławek i Zbigniew Kadłubek, 2013), Into the Noise. Anthropological and Aesthetic Discourses in Public Sphere (współautor: Maria Popczyk, 2013); Człowiek lokalny. Rozważania umiejscowione (2016). Jest redaktorem periodyku "Anthropos?" (od 2003 roku) i kilku tomów zbiorowych. W 2016 roku otrzymała międzynarodową nagrodę za publikację The Philosophy of Localness and the Arts - International Award for Excellence for Volume 10 of the Arts in Society Journal Collection (USA).\nProfesor nauk humanistycznych, prowadzi badania na Uniwersytecie w Lejdzie. Zajmuje się literaturą świata ze szczególnym uwzględnieniem Śródziemnomorza i Afryki, sfer języka portugalskiego i arabskiego; rozwija też ujęcia teoretyczne dotyczące przekraczania granic kulturowości człowieka. Ostatnio opublikowała: Mgławica Pessoa. Literatura portugalska od romantyzmu do współczesności (2019), Humanistyka, która nadchodzi. W poszukiwaniu kondycji transkulturowej (2018), Imperium i nostalgia. "Styl późny" w kulturze portugalskiej (2015). Obecnie pracuje nad projektem Poetyki pustki. Wgląd mistyczny i transgresja kulturowa w Śródziemnomorzu. Strona internetowa: www.ewa-lukaszyk.com.\nHistoryk sztuki i kulturoznawca, członek redakcji pisma kulturalnego "Fragile", doktorant w Instytucie Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Śląskiego (Zakład Estetyki i Antropologii Przestrzeni), gdzie przygotowuje rozprawę doktorską na temat pojmowania wspólnoty w perspektywie posthumanizmu. Szczególne miejsce w jego zainteresowaniach zajmują: eko-logika, narracje Antropocenu, produkcja wiedzy w dyskursie nowego materializmu, etyka i estetyka postantropocentryczna czy krytyka wizualności. Tłumacz tekstów Rosi Braidotti. Uczestnik międzynarodowych seminariów: "Human/Inhuman/Posthuman" prowadzonego na Uniwersytecie w Utrechcie, "Posthuman Aesthetics" na Uniwersytecie Aarhus, "Ahuman Theory: Queer Posthuman Ecosophy" w Research Center for Cultures, Politics and Identities w Belgradzie oraz "From Cosmos to Genes: New Materialist Methodologies Crossing the Humanities, Natural, and Technosciences" na Uniwersytecie Karola w Pradze w ramach projektu New Materialism: Networking European Scholarship on 'How Matter Comes to Matter' (COST Action IS1307). Wykonawca w grancie Środowiska negocjowane. Nowe praktyki humanistyczne w badaniach transdyscyplinarnych (NPRH). Współredaktor książki Pomiędzy tożsamością a obrazem (Katowice 2016).\nKulturoznawca i medioznawca, doktor nauk humanistycznych, autorka książek: Aplikacja mobilna jako zjawisko kulturowe (Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2017) oraz Appleizacja kultury. Zmiana zachowań komunikacyjnych w kontekście nowych mediów (Wydawnictwo "Śląsk", Katowice 2014), publikowała m.in. w "Transformacjach, "Anthropos?" "Studiach kulturowych", licznych tomach pokonferencyjnych. Zainteresowania badawcze: humanistyka cyfrowa, antropologia mediów, komunikacja wizerunkowa.\nEtnolog i kulturoznawca, związana z Muzeum Śląskim, doktorantka w Instytucie Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Śląskiego (Zakład Estetyki i Antropologii Przestrzeni). Autorka tekstów w "Pracowni Kultury" o szerokiej tematyce antropologicznej. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół ars moriendi i gerontologii. Zajmuje się także kulturą ludową Polski w XIX wieku.\nDoktor nauk humanistycznych, adiunkt w Akademii Ignatianum w Krakowie, jezuita, filozof. Studiował w Krakowie, Dublinie, Monachium i Bogocie. Specjalizuje się w kulturze Ameryki Łacińskiej, problemach sprawiedliwości społecznej i relacjach między religią a kulturą. Autor tekstów w periodykach naukowych i monografii: Kolumbia i kultura przemocy (Katowice 2018), Polifonia przemocy: głosy z Kolumbii (Kraków 2019).\nMagister filologii polskiej ze specjalnością medialną oraz kulturoznawczą, magister zarządzania i marketingu, doktorant w Instytucie Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Śląskiego w Zakładzie Estetyki i Antropologii Przestrzeni. Obszar zainteresowań: afrykanistyka, orientalistyka, etnologia, antropologia.\nDoktor nauk humanistycznych, literaturoznawczyni i kulturoznawczyni, asystentka w Zakładzie Edukacji Kulturalnej na Uniwersytecie Śląskim. Publikowała m.in. w "Pamiętniku Literackim", "Kulturze i Społeczeństwie", "Czasie Kultury", "Przeglądzie Kulturoznawczym"; współpracuje jako recenzentka z dwutygodnikiem kulturalnym "artPAPIER". Za redakcję tomu Zmieszany zapach książek i jabłek. Wybór korespondencji Jana Wantuły z lat 1899-1953 otrzymała Nagrodę im. A. Omelaniuka Rady Krajowej Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych RP. Interesuje się szczególnie hermeneutyką oraz antropologią literatury, zwłaszcza literackimi reprezentacjami historii, pamięci i tożsamości.\nDoktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor UG, literaturoznawca, pracuje w Katedrze Historii Literatury Uniwersytetu Gdańskiego. Specjalizuje się w zakresie historii literatury XIX i XX wieku. Aktywna uczestniczka kilkudziesięciu naukowych konferencji ogólnopolskich i zagranicznych. Interesuje się tematem podróży w literaturze od XIX do XXI wieku, teatrem radiowym, współczesną literaturą polską (m.in. problematyką płci, tożsamości, nurtem rozliczeń z komunizmem i PRL, motywem małej ojczyzny), szczególnie zaś twórczością Jarosława Iwaszkiewicza i Tadeusza Różewicza, a także węgierskiego prozaika Sándora Máraia. Autorka kilkudziesięciu artykułów w monografiach wieloautorskich oraz dziesięciu monografii autorskich: Wampiryzm w literaturze romantycznej i postromantycznej na przykładzie Opowieści niesamowitych Edgara Allana Poego, Poganki Narcyzy Żmichowskiej oraz opowiadań Stefana Grabińskiego (Gdańsk 2002), O kwestiach kobiecych w korespondencji Narcyzy Żmichowskiej (Gdańsk 2007), Podróże Narcyzy Żmichowskiej (Gdańsk 2010), W poszukiwaniu tożsamości. O bohaterach powieści Narcyzy Żmichowskiej (Gdańsk 2010), Pisać to znaczy żyć. Szkice o prozie Sándora Máraia (Gdańsk 2011), "Być sobą i kimś innym". O twórczości Feliksa Netza (Gdańsk 2012), Na początku był dźwięk. Twórczość radiowa Feliksa Netza (Gdańsk 2014), Sándor Márai jako twórca literacki, teatralny i radiowy (Gdańsk 2014), Twórczość Tadeusza Różewicza w radiu. Studium przypadku (Gdańsk 2018), Melancholia, nuda i czas w prozie Jarosława Iwaszkiewicza (Gdańsk 2018). Redaktorka dwóch pokonferencyjnych publikacji wieloautorskich: (Nie)męskość w tekstach kultury XIX-XXI wieku, (Gdańsk 2019) oraz (Nie)smak w tekstach kultury XIX-XXI wieku. Nie tylko o kulturze jedzenia i picia (w druku).