Liczba zatrudnionych w przedsiębiorstwach przebiła 6 mln - Bankier.pl\nGospodarkaLiczba zatrudnionych w przedsiębiorstwach przebiła 6 mln\nLiczba zatrudnionych w przedsiębiorstwach przebiła 6 mln\nLiczba zatrudnionych w dużych firmach niefinansowych po raz pierwszy w historii tych danych przekroczyła sześć milionów – poinformował Główny Urząd Statystyczny. Wzrost wynagrodzeń przyspieszył do 6 proc.\nW czerwcu liczba zatrudnionych w sektorze przedsiębiorstw wyniosła 6001,5 tys. i była o 4,3 proc. wyższa niż rok wcześniej. Przeciętne wynagrodzenie brutto zwiększyło się o 6 proc. rdr i wyniosło 4508,08 zł. Wzrost płac w ujęciu nominalnym był najszybszy od stycznia 2012 roku.\nJeśli pominąć jednostkowe zakłócenia w danych (styczeń 2012 oraz styczeń i grudzień 2009), to czerwcowy wzrost wynagrodzeń w dużych firmach niefinansowych był najwyższy od jesieni 2008 roku.\nStatystyki wynagrodzeń były lepsze od oczekiwań ekonomistów, którzy spodziewali się dynamiki płac na poziomie 5 proc. rdr. Wzrost zatrudnienia był zgodny z prognozami ekspertów.\nPrzyspieszenie nominalnej dynamiki wynagrodzeń cieszy pracowników – większość z nich przez ostatnie lata nie mogła liczyć na solidne podwyżki. Pomimo sprzyjającej koniunktury gospodarczej i najniższej od 26 lat stopy bezrobocia do tej pory statystyki wskazywały na bardzo słabą presję płacową.\n„Plany w zakresie zwiększenia zatrudnienia są na niemal najwyższym poziomie w historii, ale na razie nie przekłada się to na wzrost nacisków na podwyższenie płac” - wynikało z najnowszego badania koniunktury NBP. Jednakże czerwcowe dane mogą świadczyć o zmianie nastawienia pracodawców, którzy chcąc pozyskać pracowników, wreszcie zostali przez rynek przymuszeni do podniesienia płac.\n„Obecnie 15 proc. firm obserwuje wzrost takiej presji ze strony pracowników. Jest to nieco mniej niż 6 miesięcy wcześniej, jak też wyraźnie mniej niż w 2008 r.” – takie wnioski płynęły z badania NBP jeszcze za drugi kwartał 2017 roku.\n~PawelG 2017-07-19 16:07\n6 proc wzrost wynagrodzeń, 4 proc, wzrost zatrudnienia, 2 proc inflacja. Wskaźnik, którym ZUS rewaloryzuje kapitał na kontach wyniesie ponad 10 proc w przyszłym roku. Radzę osobom, które nabiorą uprawnień w tym roku poczekać do waloryzacji przyszłorocznej. Ich kapitał będzie większy o ponad 10 proc i takmoże samo 6 proc wzrost wynagrodzeń, 4 proc, wzrost zatrudnienia, 2 proc inflacja. Wskaźnik, którym ZUS rewaloryzuje kapitał na kontach wyniesie ponad 10 proc w przyszłym roku. Radzę osobom, które nabiorą uprawnień w tym roku poczekać do waloryzacji przyszłorocznej. Ich kapitał będzie większy o ponad 10 proc i takmoże samo świadczenie\npluto85md 2017-07-18 22:46\nRealny wzrost wynagrodzeń jeszcze w I kw. (3%) był najniższy od ponad 3 lat, w II kw. jednak dynamika płac wyższa, a inflacja nieco niższa niż w pierwszym, jest więc pewien ruch w górę będzie.\nWażniejsze dane w środę -o sprzedaży detalicznej i produkcji przemysłowej za czerwiec, bowiem większość wypłat Realny wzrost wynagrodzeń jeszcze w I kw. (3%) był najniższy od ponad 3 lat, w II kw. jednak dynamika płac wyższa, a inflacja nieco niższa niż w pierwszym, jest więc pewien ruch w górę będzie.\nWażniejsze dane w środę -o sprzedaży detalicznej i produkcji przemysłowej za czerwiec, bowiem większość wypłat w czerwcu była za niezwykle udany maj (duża produkcja i sprzedaż m.in. przez 2 dni robocze więcej r/r)\n~Lasekdrugi 2017-07-18 15:31\nAle paliwo staniało, buty i ciuchy też więc inflacja 1,7% jest mniejsza niż wzrost płac, co cieszy :)\nniepelnosprawny_org 2017-07-18 14:43\nale inflacja zjadła wzrost, bo to zywnosc najbardziej zdrozała, wiec realnie jest raczej mniej...


"Emocje w firmie i na rajdach są porównywalne" - wywiad z Maciejem Oleksowiczem, Prezesem Inter Cars - MotoFocus.pl\n› Informacje › Nowości › "Emocje w firmie i na rajdach są porównywalne" - wywiad z Maciejem Oleksowiczem, Prezesem Inter Cars\nWitold Hańczka , 18 lipca 2018, 12:07\nWitold Hańczka: Europejski rynek dystrybucji przechodzi transformację. Jaki wpływ na pozycję Inter Cars mają przejęcia dokonane w Europie przez amerykańskich gigantów? W których krajach, gdzie swoje oddziały ma Wasza firma, zmiany są najbardziej odczuwalne?\nMaciej Oleksowicz: Aktualnie nie odczuwamy bezpośrednio wpływu przejęć dokonywanych przez LKQ na nasz biznes. Na niektórych rynkach, takich jak Czechy obserwujemy wręcz dość duży „chaos”. Łączenie firm to olbrzymie przedsięwzięcie nie tylko logistyczne, ale również społeczne. W pierwszych momentach na ogół takie firmy tracą ludzi, jasny cel. Dopiero w dalszym etapie niektórym udaje się dzięki skali uzyskać przewagę.\nJakie są plany Inter Cars na najbliższą przyszłość? Chodzi mi głównie o cele biznesowe oraz związane z nimi wyzwania.\nOczywiście główny cel to dalszy rozwój segmentu części do samochodów osobowych na większości rynków. Na rynkach, gdzie nasza pozycja w segmencie osobowym jest już bardzo mocna, wprowadzamy aktywnie kolejne segmenty. Tam, gdzie nasza logistyka jest już gotowa do obsłużenia dodatkowych wolumenów, wprowadzamy części do samochodów ciężarowych, opony, oleje i pozostałe segmenty. Nasz cel biznesowy to maksymalny wzrost przy zachowaniu dzisiejszej rentowności, a to oznacza dalsze zdobywanie rynku.\nNie moglibyśmy nie spytać o to, jaki wpływ na działanie firmy będzie miało odejście Roberta Kierzka – wieloletniego prezesa i członka zarządu spółki? Czy możliwe jest sprawne zastąpienie tak doświadczonego pracownika?\nMamy w centrali bardzo zgrany i zmotywowany zespół. Odejście każdego z nas wiązałoby się z koniecznością reorganizacji niektórych obszarów firmy, ale nie wpłynęłoby na całość organizacji. Decyzja Roberta spowodowała, że już jakiś czas temu rozpoczęliśmy przygotowania do tej zmiany.\nW wywiadzie dla nas Robert Kierzek w ciepłych słowach wypowiedział się na temat firmy, swoje odejście tłumacząc zmęczeniem i chęcią znalezienia chwili wytchnienia. Czy możliwe jest, że w przyszłości Wasze drogi jeszcze się przetną?\nRozmawialiśmy wielokrotnie o możliwych obszarach współpracy. W przyszłości będziemy w stałym kontakcie i moim zdaniem jest to wysoce prawdopodobne.\nKonkurencja wśród dystrybutorów jest duża, każdy stara się oferować jak najwięcej korzyści swoim klientom, by zapewnić sobie ich lojalność. Czego mogą spodziewać się w tym zakresie klienci IC w najbliższym czasie?\nPracujemy intensywnie nad identyfikowaniem potrzeb naszych klientów, przeprowadzamy liczne ankiety i badania. Wynika z nich wprost, że Inter Cars na rynku polskim jest postrzegany jako firma, która oferuje najlepszy serwis. Najważniejszą z wartości jest dostępność oraz czas dostawy, a Inter Cars posiada najszerszy asortyment i najlepsze pokrycie kraju punktami sprzedaży. Aktualnie pracujemy nad dalszą poprawą terminowości dostaw z naszych punktów sprzedaży do klienta. Jesteśmy w trakcie testów oprogramowania, dzięki któremu każdy z klientów będzie mógł dokładnie śledzić każdą z paczek przeznaczonych do dostawy.\nInter Cars oferował i nadal oferuje wartości dodane dla klienta. Czy te usługi zawsze będą bezpłatne?\nKatalog naszych wartości dodanych to długa lista. Dostarczamy najlepszy na rynku katalog produktów, oferujemy liczne usługi (Bioserwis, szkolenia, Motointegrator, flota itp.). Naszym celem na najbliższy czas jest wprowadzenie jasnej komunikacji, ile warta jest każda z tych usług i wprowadzenie pakietów usług. Pakiety te dla lojalnych klientów będą bezpłatne, natomiast od klientów tylko okazjonalnie korzystających z naszych usług będziemy wymagali dodatkowej opłaty.\nNiedawno dotarła do nas informacja o otwarciu 250. polskiej filii Inter Cars. Czy będzie to wartość graniczna, czy też w najbliższym czasie możemy spodziewać się otwierania kolejnych punktów?\nPrzy aktualnym pokryciu rynku będziemy się skupiali na rozwoju logistyki z dużych filii, które oferują najlepszą na rynku dostępność produktów. Klienci wolą mieć dostęp do najszerszego asortymentu w przewidywalnym czasie, niż dostęp do wąskiego asortymentu w filii lub sklepie na sąsiedniej ulicy. To szerokość asortymentu i logistyka są elementami, które wyróżniają nas wśród pozostałych dystrybutorów na rynku.\nWkrótce Inter Cars uruchomi w Polsce zupełnie nową platformę e-commerce, która ma zastąpić m.in. Katalog online. Rozwiązanie działa już w niektórych spółkach zagranicznych. Czy za wprowadzeniem nowego systemu pójdą także inne zmiany w strukturze sieci sprzedaży?\nNiektórzy pytają, po co to robimy, skoro Katalog Online jest uznawany za najlepsze narzędzie na rynku. W niektórych przypadkach nie odnosimy się do rynku, ale do naszego wyobrażenia o tym, jak powinien wyglądać dany produkt. W obszarze narzędzi B2B chcemy być kreatorem rynku i oferować narzędzie, które będzie postrzegane jako najlepszy produkt na świecie. Coraz więcej warsztatów korzysta z narzędzi elektronicznych i w krajach takich jak Bułgaria, gdzie nowy produkt działa od 6 miesięcy, udział sprzedaży przez Internet to 60%. Również w innych krajach spodziewamy się, że będzie to dominujący kanał sprzedaży.\nCzy nowy system to zapowiedź uruchomienia np. sklepu online skierowanego dla klientów detalicznych?\nNasza strategia dotycząca e-commerce się nie zmieniła. W Internecie chcemy przede wszystkim przekierowywać klientów detalicznych do warsztatów. Rozwijamy wyszukiwarkę usług i warsztatów Motointegrator, a na stronie sklep.intercars.com.pl promujemy montaż w warsztacie. Jedynie na rynkach, gdzie nie posiadamy sieci naziemnej (Niemcy), aktywnie sprzedajemy produkty serwisowe z wysyłką kurierem bezpośrednio do klienta.\nW maju minął rok, odkąd objął Pan stanowisko prezesa zarządu Inter Cars. Jak przez ten czas zmieniło się Pana życie i czy jest Pan zadowolony ze swojej pracy? Czy czasami nie jest Panu żal przerwanej kariery sportowej?\nTak. Czasami jest mi żal kariery sportowej, ale wiem, że była to dobra decyzja. Emocje w firmie i na rajdach są porównywalne, często trzeba podejmować szybkie decyzje bez pełnej wiedzy o konsekwencjach. Teraz wyjeżdżam z domu częściej, ale na krótsze okresy. W biznesie jeszcze większe znaczenie niż w rajdach ma gra zespołowa, a w Inter Cars mamy naprawdę doskonały i zmotywowany zespół.\nMaciej Oleksowicz, Prezes Zarządu Inter Cars SA, Dyrektor ds. Strategii IT Grupy IC\nTagi: ic, inter-cars, wywiad\nAnonim, 18 lipca 2018, 14:23 10 -2\nHistoria właśnie zatacza koło, co potwierdza obserwowana od dłuższego czasu strategia IC, punkt w każdej wiosce pod dachem wszystko od zapachu po sprzęgło. Tak jak kiedyś w każdym mieście były sklepy motoryzacyjne i swoje obroty generowały z detalistów, tak teraz sklepy te zastępują punkty IC. Jako serwis gdzie w promieniu 2 - 6 km mam dwa oddziały IC, od dłuższego czasu obserwuję wzrost klientów, którzy na naprawę przychodzą z własnymi częściami kupionymi właśnie w IC. Taka jest długoterminowa strategia, dotarcia do ostatniego klienta i nic tu nie poradzą zapewnienia, że platformy służą do kojarzenia detalista-mechanik, bo klient tym bardziej kupi część sam zostanie taka marchewka – przecież dajemy wam klienta na wymianę. Wszystko służy do opanowania segmentu detalista, mechanik, nie ma nic do gadania bo i tak będzie zmuszony u nich kupować. Taka jest strategia na przyszłość bo wchodzenie poważnej konkurencji przy tak dużej firmie jak IC nie daje innego wyboru.\nObserwator, 19 lipca 2018, 8:41 6 -3\nTo raczej naturalne, że firma ktora rośnie wchodzi w kolejne segmenty rynku. Myslę że w sytuacji o której piszesz mechanicy nie mają wcale nic do powiedzenia. Wystarczy powiedzieć, że nie zamontujesz części przywiezionej przez klienta.\nMarian, 19 lipca 2018, 9:31 3 0\nKkkk, 19 lipca 2018, 15:28 7 -2\nA to nie jest tak że czasy się zmieniają i warsztat powinien zarabiać na swojej pracy a nie na częściach? Znam kilka takich warsztatów, gdzie klient może przyjechać z własnymi gratami i nikt na niego bykiem nie patrzy. Tu klient płaci za usługę montażu/wymiany a nie za części. Taki lajf, każdy szuka gdzie może kupić taniej. A sprzedaż części rodzinie czy kolegom po taniości? Pytanie do mechaników: siostrę, brata czy dobrego kumpla też byście skasowali jak klienta z ulicy?\nAnonim, 19 lipca 2018, 17:49 5 -1\nO to Pan Maciej pewnie się cieszy jak się dowiaduje, że jak słychać wszędzie, jego filianci w filiach sprzedają towar po taniości przyjaciołom królika, a mechanik słyszy sorry takie masz warunki kupuj więcej to dostaniesz lepszy rabat, a królik i tak ma olej taniej.\nAnonim, 18 lipca 2018, 16:12 2 0\nZ ostatniej chwili IC mobil 10W40 4L klient zapłacił 67 pln\nbranza moto, 18 lipca 2018, 16:18 1 0\nw internecie kupisz MOBIL SUPER 2000 10W40 4L za 65 butto z dostawa.\nPsotnik, 18 lipca 2018, 17:36 6 0\nPod warunkiem , że pochodzi z legalnego źródła ?\nmr x & mr y, 18 lipca 2018, 16:25 0 0\nDostał 10% rabatu.\nmoto, 19 lipca 2018, 0:50 2 -1\nNa olej jak i inne czesci marze sa minimalne i dystrybutorzy otrzymuje bonusy od obrotu. Firmy typu IC czy inne powazne firmy inwestuja i maja ogromne koszty. Nie moga sobie pozwolic na to zeby zanizac ceny,\nr32cfs, 19 lipca 2018, 12:36 9 0\nNiezla polityka, sklep ktory ma obroty na poziomie 5-10 tys miesiecznie z inter cars zaplaci za taki olej wiecej niz klient z ulicy. Zreszta inter jest jedna z najdrozszych hurtowni...wcale nie jest tak tanio jak mowia\nmobilwon, 23 lipca 2018, 0:32 0 0\na to na świecie tylko MOBIL ? LOTOS zły ?\nQwerty, 19 lipca 2018, 8:45 4 -11\nMiałem obawy, gdy Maciej obejmował firmę, ale teraz jestem już spokojny o to, że sobie poradzi. IC nie jest już firmą, gdzie wszystkim musi rządzić jedna osoba, a poza tym on ma to w genach po prostu.\nMarian, 19 lipca 2018, 9:31 18 -1\nWitam. Kiedyś miałem w IC nr 493, o czymś to świadczy. Prowadzę serwis od lat. Nikt mnie nie pytał czego chcę. Śledzenie dostaw - PO CO ? jeśli tu towar nie dociera na czas. Kierowcy w oddziale co tydzień inni bo płace [wulg.].Taka prawda............ Gdzie ? Bielsk Podlaski. Każdego kierowcę ucz od nowa gdzie ma położyć towar itd. itp - KOSZMAR !. Zdarzało się że drogi towar np. 4 opony 17 " zostawił przed drzwiami bo było ok.. 7.30 a firma jest od 8.00. Chore. Do Macieja nic nie mam, bardzo go szanuję, Krzysztof - ojciec pożyczył mi kiedyś sporą kasę na ukończenie budowy bez % i na gębę............. SZACUN ! Tylko niech ktoś spyta te firmy wiodące a nie SZUKACZY NISKIEJ CENY np. o 2 zł taniej na sprzęgle dwumasowym co nas boli i przeszkadza. Detaliści dostają cenę jak warsztat, bo kolega, bo swat, brat itd. i trzeba dać rabat max. Dodatkowo SPRZEDAŻ NA PARAGON także warsztatom............. To już patologia......... Miłej lektury.\nAnonim, 6 sierpnia 2018, 16:05 0 0\nNiestety Panie Marianie w myśl zasady pieniądz gorszy wypiera pieniądz lepszy coraz częściej gawiedź leci za tańszym. Najpierw lecą za tańszym samochodem z ogłoszenia, później za tańszym gratem do wraka, a na koniec do "tańszego" mechanika, który kupuje na paragony ;)\nA nam, starej gwardii, nie honor donieść na cwaniaka tylko zęby zagryzamy mimo, że już je w zasadzie zjedliśmy.\nPodobnie i z Inter Cars. Oni jeszcze mają zasady, są polską firmą i coś sobą reprezentują, ale muszą dostosowywać się do rynku bo "pieniądz gorszy wypiera pieniądz lepszy" w równym stopniu ich dotyczy na rynku.\nDzięki Bogu, że jest sukcesja i geny w tej firmie!\nczarny olo, 6 sierpnia 2018, 22:36 1 -1\nWydaje mi się, że wszelkie zasady IC schował gdzieś już dawno. Jak tu wspomniano to ogromna firma i lider od wielu lat, dlatego aby utrzymać stały dopływ gotówki niestety zaczyna rozmontowywać, a może lepiej przejmować rynek detaliczny sklepowo – internetowy. Jak tu słusznie zauważono sam kiedyś wykreował politykę ‘’ sklepy nie mają szans’’ aby teraz samemu miejsca tych sklepów zająć w każdej wiosce czyli jak najbliżej klienta. A jak to ma się w praktyce prześledźcie taką popularną referencję sprzęgła 600001600. W sklepie internetowym IC w oddziałach i programie zamówieniowym widnieje cena 1592 brutto detal. W oddziale każdy klient detaliczny kupi je z 10% rabatem czyli za około 1450. Na allegro cena za tego LUKa to 1200-1400 brutto. Dlatego głosy, że IC jest drogi można włożyć między bajki, widać jak na dłoni jaka jest nowa strategia przejąć rynek detaliczny i internetowy. A najciekawsze nasza cena w IC tego zestawu to około 1170 więc zostaje mi jakieś 15% żeby nie wyjść poza prawdziwy detal IC. I niech nikt nie mówi, że serwis żyje z robocizny, bo przy obecnych stawkach pięciu stanowisk nie utrzymamy tylko z robocizny bez generowania marży na częściach. Tak niskiego detalu nie ma żadna konkurencja, dlatego w którym kierunku idzie IC sami się zastanówcie.\nAnonim, 19 lipca 2018, 9:40 6 -1\nFajowo i bojowo.......... A na dole ? Byłem w kilku filiach w Polsce. W większości na placach brud, pozarastane zielskiem otoczenie, nikt nie sprząta bo to NIE MOJE....... Auta wożące towar myte - CZASAMI. W środku także nieciekawie, dawno nic nie malowane czy gruntownie sprzątane. Centrala OK, pięknie, elewacja, ładowarki - idziemy z duchem czasu. Zalety IC ? asortyment i szybkość dostaw........ Pozdrawiam\nodwiedzający, 19 lipca 2018, 12:22 3 0\nJeżeli chodzi o wygląd fili to chyba indywidualnie. Ostatnio miałem okazję być w kilku filiach w Zgorzelcu: IT, Elit, Gordon itd. i wchodząc do tych firm człowiek ma wrażenie, że cofnął się w czasie o jakieś 15-20 lat, więc to chyba sprawa indywidualna i pewnie jest to spowodowane cięciem kosztów zarówno na obsłudze jak i po prostu na kosztach doprowadzenia filii do porządku. Możliwe, że po prostu najlepsi klienci tego nie potrzebują, bo i tak towar dostarczany jest do warsztatu.\noooooo_oooooo, 19 lipca 2018, 14:24 16 -5\nWszystko pięknie, bo widzicie to z zewnątrz. Szkoda że pracownicy nie rozwijają się tak jak firma. Non stop rotacja na magazynie i wśród kierowców, bo albo śmieciówki, albo własne działalności. Zero podwyżek, a wymaganie w ***j. To jest właśnie ic.\nAnta, 19 lipca 2018, 19:19 8 -15\nIC jest zbyt dużą firmą, by w ten sposób generalizować. Osobiście znam osoby, które pracują w niej już od kilku lat, a zaczynali na magazynie czy właśnie za kierownicą i nie narzekają. Sądzę, że to co piszesz zależy od wielu kwestii i jak wspomniałem, nie generalizowałbym\nlolek, 1 sierpnia 2018, 19:14 0 0\nNie wiem jak u innych w Polsce ale znam dwie "grupy" - nie będę pisał skąd - jakże różniące się w podejściu do pracownika - u jednych rotacja maxymalna od magazyniera, kierowców, sprzedawców skończywszy na ph (zatrudniają już byle kogo aby doświadczenie w sprzedaży było) a u drugich żadnym "pługiem" czy kasą nie oderwiesz pracownika od filianta - o czym to świadczy ? o normalnym podejściu do człowieka - drogi FILIANCIE czasami nie chodzi o kasę... Niestety niektórym pseudo "manadżerom" , na wspomnianych filiach : :) wydaję się ,że są zaj...mi "kołczami" :) a prawda jest taka , że nawet nie stali przy prawdziwym menadżerze ;) ot i cała prawda ... więc takie rzeczy będą się zdarzać... wspomnę tylko , że dostałem propozycję poprowadzenia jednego z oddziału - po miesiącu obserwacji doszedłem do wniosku , że z takim managmentem szkoda czasu na cokolwiek - brak podstawowych i normalnych relacji między ludzkich , brak szacunku dla drugiego człowieka w każdym sektorze działania fili ... ogólnie brak słów. Oczywiście nie chce generalizować aby inni filianci nie poczuli się "dotknięci" ale czarne owce istnieją - jak w każdej grupie zawodowej. Firma IC jest już tak duża , że nie jest w stanie kontrolować "poziomu" każdej filii ... - niestety, albo ktoś powie "stety" - bo istnieją sklepy, hurtownie inne filie które dobrze to wykorzystują :) na koniec - tak ... jestem z konkurencji :) i dobrze mi z tym - współpracuje tylko i wyłącznie ze sklepami .\nByly pracownik, 1 sierpnia 2018, 23:39 2 0\nCo wy wszyscy tak za ta cena, to nie wszystko IC moze miec i nawet 500 filii w kraju ale to Wasz wybor od kogo wezmiecie sa srednio o 15%-20% wyzej niz konkurencja ale na juz maja i tu wszystko sie zmienia bo Pan Mieciu robi na juz i potrzebuje na juz wiec wybiera IC sam ich wzmacnia. Ale kto ma dzisiaj czas na telefony i szukanie czesci aaaa gdyby to policzyc roznice miedzy IC a konkurecja to i na pracownika od tego by bylo i troche zostalo ( warsztat ok 4 stanowiska) co do IC to zycze wiecej poszanowania do pracownikow bo wypychanie na dzialalnosc jest chore w naszym kraju zyskuje tylko filiant centrala ma w nosie co oni robia a gdzie jest kodeks pracy itd ludzie maja wybor albo dzialalnosc albo dzialalnosc to jest smieszne + ukraina na magazynie i kierowcy co tydzien inny zero poszanowania drugiego czlowieka tylko zysk i slupki\nAnonim, 6 sierpnia 2018, 16:13 0 0\nOgólnie to opisałeś raczej wolny rynek, a nie Inter Cars :)\nA co do pracownika od zamówień i porównywania cen w warsztacie to trzeba pamiętać, że warsztat żyje z usług, a nie zakupów. Najpierw zoptymalizuj wykorzystanie czasu pracy mechanika na stanowisku (ile roboczogodzin sprzedasz) dopiero pracuj nad ceną zakupu. Ilu mechaników prowadzi bazę danych swoich Klientów? A co do dostępności to musi kosztować - ostatnio kupowałem rower. Każdy sprzedaje ale nikt nie ma na stanie - tak to każdy głupi może sprzedawać.\nrafał, 6 sierpnia 2018, 15:05 4 -1\nJa napisze i podsumuje posty poniżej tak..\nTaka nasze wady-marudzić,smęcić i oceniać innych.\nKażda firma w każdej branży ma swoje plusy i minusy\nInter Cars nie jest tu wyjątkiem,ale tyle lat na rynku,tyle lat "liderowania " - coś to chyba Wam marudy powinno dać do myślenia..Co Was obchodzi ile zarabiają,jaka rotacja i czy trawnik skoszony?Popatrzcie na swoje podwórka,swoje warsztaty i na swoją kadrę.\nAnonim, 6 sierpnia 2018, 16:15 1 0\nBrawo! Wreszcie na temat. Jest takie stare kubańskie powiedzenie: nie rzucaj kamieni na mój dach jeśli masz dziury we własnym


"Iran igra z ogniem". USA zapowiadają "maksymalną presję" - Energetyka atomowa\n"Iran igra z ogniem". USA zapowiadają "maksymalną presję"\nDonald Trump ostro krytykuje Iran za ostatnie działania.\nIran igra z ogniem - oznajmił 1 lipca prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump w reakcji na informacje Teheranu o tym, że jego zapasy nisko wzbogaconego uranu przekroczyły limit, przewidziany w porozumieniu z 2015 roku w sprawie irańskiego programu nuklearnego.\n"Nie mam teraz żadnej wiadomości dla Iranu" - powiedział Trump. - "Oni wiedzą co robią, wiedzą, że igrają z ogniem". Wcześniej Biały Dom oświadczył, że będzie nadal stosować "maksymalną presję" na Iran "dopóki jego przywódcy nie zmienią swojego kierunku działania".\nTom 2019-07-04 08:42:14\nTrump musi skończyć to cackanie się z Iranem. Od lat szantażuje Iran swiat czy zbuduje bombę atomową. Prewencyjnie zbombardowac instalacje nuklearne i odsunąć reżim od władzy i po kłopocie\nAuto54N 2019-07-04 08:53:15\nUSA od lat szantażuje i napada na różne kraje świata. Trzymamy kciuki za Iran.\nstolicznaja 2019-07-05 07:14:38\nWot i charaszo


Sylwetka: Michel Barnier, wielki regulator – VoxEurop (polski)\nMichel Barnier podczas konferencji prasowej w Brukseli, lipiec 2011.\nPięć lat po upadku banku Lehman Brothers 15 września 2008 r. człowiek, który był w pierwszej linii frontu w walce o regulację finansową w Europie, chwali się, co na tym polu osiągnął. Kadencja Michela Barniera się kończy, ale patrzy on w przyszłość i myśli o stanowisku przewodniczącego Komisji. excerpts.\nW Brukseli tabelka Michela Barniera jest prawie równie znana, jak on sam. Komisarz europejski ds. rynku wewnętrznego i usług finansowych na zebraniach zawsze ma pod ręką kartkę formatu A4, na której widać ową słynną tabelkę. Laik będzie w nim widział tylko wydrukowany plik w Excelu, na którym jest dużo niezrozumiałego żargonu i na którym widać pola wypełnione różnymi kolorami. Ale ten wysoki mężczyzna o idealnie uczesanych szarych włosach, pochodzący z górzystej Sabaudii, służy pomocą, aby wszystko wyjaśnić. Wystarczy dokładnie spojrzeć, są tam wszystkie cele, o których mówili przywódcy podczas szczytu G20 w 2009 r., w perspektywie przejęcia kontroli nad światem finansów. Tym światem, który doprowadził planetę do skraju przepaści. Za każdym razem, gdy podejmowane są kroki zmierzające ku osiągnięciu tych celów na poziomie europejskim, Michel Barnier wypełnia dane pole odpowiednim kolorem. Zawsze powtarza, z typową dla siebie powagą, że żadne pole nie jest już białe.\nDziennikarze, bankierzy, adwokaci czy też ostatnio François Hollande… Nikogo nie ominie prezentacja tej, mającej teraz kształt bardziej estetycznej broszurki, tabeli. Barnier wytłumaczył, na czym ona polega samemu Benedyktowi XVI podczas rozmowy w lutym, na trzy dni przed tym, jak papież zrezygnował z urzędu. Zdjęcie upamiętniające tę chwilę zajmuje honorowe miejsce w biurze komisarza.\nByły francuski minister postrzega bowiem ten dokument jako dowód swojej skuteczności. „Zajęliśmy się wszystkimi obszarami, które trzeba było uregulować”, tłumaczy. Gdy objął stanowisko ponad rok po upadku Lehman Brothers, ustalił bardzo jasną mapę drogową – nadanie nowego kształtu finansom, bo to na nie wszyscy premierzy i głowy państw wskazywali wówczas palcem. Wziął sobie to zadanie do serca. W sumie poddano pod dyskusję lub przyjęto prawie 30 tekstów. „Zalała nas fala reglamentacji”, ubolewa lobbysta z londyńskiej City. Mało kto uciekł przed nowymi zasadami, które obowiązują firmy audytorskie, agencje ratingowe, giełdy, fundusze hedgingowe, banki… Gdy kryzys najbardziej uderzył w Europę, w 2011 i 2012 r., około jednej trzeciej wszystkich tekstów proponowanych przed Komisję zostało napisanych przez służby podlegające Michelowi Barnierowi.\nTa gorączka legislacyjna kontrastuje z czasem poprzedzającym kryzys. Przed bankructwem Lehman Brothers Komisja Europejska była jednym z największych obrońców deregulacji. Niektórzy urzędnicy pamiętają jeszcze, jak Charlie McCreevy, poprzednik Michela Barniera, wściekał się, jak mówiono o pisaniu rozporządzeń lub dyrektyw. „Finanse nie potrzebują aktów prawnych, jedźcie na narty albo wracajcie do domu!”.\nŚladami kogoś, kto naprawdę decyduje\nCzłowiek, któremu powierzono misję naprawienia europejskiego systemu finansowego po upadku Lehmana, nie wiedział praktycznie nic o tradingu i derywatach\nOczywiście w 2009 r., gdy zmieniał się skład Komisji, nie można było utrzymać tego dyskursu. Człowiek, któremu powierzono misję naprawienia europejskiego systemu finansowego po upadku Lehmana, nie wiedział praktycznie nic o tradingu i derywatach. Wpadł więc na pomysł, aby swój program streścić w jednym zdaniu, powtarza je co kilka dni podczas licznych konferencji, w których uczestniczy w całej Europie. „Żadna instytucja finansowa, żaden produkt finansowy nie ucieknie przed regulacją”. Wybór nie był przypadkowy, Michel Barnier usłyszał to zdanie z ust Angeli Merkel, na kilka dni przed oficjalnym objęciem stanowiska pod koniec 2009 r. Lepiej iść śladami kogoś, kto naprawdę decyduje, jeżeli chce się dłużej pracować w Brukseli…\nPodczas pierwszej oficjalnej wizyty poza Brukselą na początku 2010 r. pojechał do Londynu, co miało symboliczny wymiar. Brytyjski rząd wcale nie chciał, aby jakiś Francuz, którego postrzega jak lisa w kurniku, zaczął szczegółowo obserwować i regulować działania [londyńskiej dzielnicy finansowej] City. „Najbardziej niebezpieczny człowiek w Europie”, napisał wówczas na swojej pierwszej stronie Daily Telegraph, największy dziennik eurosceptyczny.\nZawsze dbał o to, aby Londyn nie był odizolowany po stronie mniejszości państw członkowskich, gdy trwały negocjacje dotyczące poszczególnych aktów prawnych. W praktyce tylko raz na przestrzeni czterech lat Cameron musiał sam toczyć z nim batalię – w sprawie ograniczenia premii bankierów. „Nie mam żadnych problemów z Brytyjczykami i myślę, że zrozumieli, iż nie jestem ideologiem”, zapewnia. Jego relacje z George’em Osborne’em, brytyjskim ministrem finansów, przypominają sinusoidę, jak przyznaje kilku dyplomatów. Brytyjscy finansiści nadal nie ufają temu komisarzowi, który zbytnio im przypomina Francję.\nNieufność innych Europejczyków nie byłaby uzasadniona. Nadszedł czas na bilanse, a ten, którego one dotyczą, pięć lat po Lehman Brothers, jest raczej pozytywnie postrzegany w Brukseli. W Komisji, a wcale nie brakuje w niej ludzi niezdecydowanych i bezbarwnych, on wyróżnia się swoją aktywnością. „Ogólnie rzecz biorąc, udało mu się przeprowadzić raczej ambitne reformy dotyczące obszaru, w którym są bardzo duże naciski”, jak ocenia znawca unijnych zawiłości. Reguły ostrożnościowe porozumienia Bazylea III będą stosowane w przypadku sektora bankowego, a handel derywatami ma się stać bardziej przejrzysty, są to dwa ważne przykłady skuteczności jego działań. Niektóre z najbardziej spektakularnych zmian nie są jego pomysłami – na przykład ograniczenie premii lub wprowadzenie zakazu „gołej” sprzedaży CDS-ów – ale potrafił on skorzystać na inicjatywach Parlamentu Europejskiego.\nTak to się wypełnia całą tabelkę. Ale jego sukces może się również okazać jego największą porażką. „Ta tabelka sprowadza się do stawiania ptaszków w odpowiednie pola. Nie ma w tym żadnej strategii, nie był on w stanie stworzyć wizji odnośnie architektury usług finansowych”, ocenia pewien polityk. Tak więc największym projektem w tym obszarze, jakim jest unia bankowa, zajął się w pierwszej kolejności Mario Draghi oraz niektórzy premierzy i ministrowie. [Michel Barnier] broni uporczywie swojego bilansu, który będzie jego największym sojusznikiem podczas wchodzenia na najwyższy stopień. Były minister kurczowo trzyma się bowiem swojego europejskiego marzenia… A gdyby tak zajął miejsce stojącego na czele Komisji José Manuela Barroso? Jego nazwisko często pojawia się na giełdzie nazwisk, choć bookmacherzy nie dają mu zbyt dużych szans. On sam jeszcze nie chce o tym mówić, uznając zapewne, że mógłby być kandydatem kompromisu, jeżeli po eurowyborach nie wyłoni się jasna większość w Parlamencie. „Jestem gotów zająć się tym, co zostanie mi powierzone”, odpowiada lakonicznie. Będzie miał więc czas na narysowanie kolejnej tabeli.\nWielka Brytania: City uzyskuje ustępstwa dotyczące regulacji finansowych UE – Financial Times (Londyn)


Styl prowansalski w Twoim domu! - Wnętrza dla Ciebie\n12.07.2021 / Aranżacja wnętrz\nStyl prowansalski w aranżacji wnętrz to niepowtarzalna okazja, aby zanurzyć się w atmosferze swobody i komfortu, poczuć lekkość otoczenia, wypełnić swoje życie harmonią i spokojem. Wzornictwo prowansalskie jest dziś bardzo popularne i wybierają je osoby zmęczone ostentacyjnym luksusem, chcące wprowadzić do wnętrz romantyczną atmosferę wiejskiego życia. Może się wydawać, że styl prowansalski wnętrz mieszkań w centrum miasta jest czymś rzadko spotykanym, ale to nieprawda – coraz częściej chcemy poczuć klimat sielskości, nawet jeśli mieszkamy na zabetonowanym osiedlu. Czym charakteryzuje się styl prowansalski i jak przemycić go we wnętrzach naszego domu? Sprawdź!\nStyl prowansalski – historia pochodzenia\nStyl prowansalski – co to jest? Nazwa stylu prowansalskiego pochodzi oczywiście od nazwy regionu w południowo-wschodniej Francji, w którym styl prowansalski miał swoje początki. Francuska burżuazja w XVII wieku miała wystarczająco dużo pieniędzy, by pięknie udekorować swoje domy na prowincji. Chcąc oderwać się od miejskiego zgiełku i surowej klasyki, zainspirowani świeżością wiejskiego życia i malowniczymi okolicznymi krajobrazami, ludzie zaczęli budować swoje domy prosto, ale z nutą charakterystycznej francuskiej elegancji. Naturalna lekkość, swojskość, urok – wszystko to znajduje odzwierciedlenie w atmosferze wnętrza w stylu prowansalskim.\nPopularność stylu prowansalskiego zaczęła szybko rosnąć, zwłaszcza wśród bohemy, czyli artystów i pisarzy, a od XIX wieku rozpowszechnił się w całej Europie. W dzisiejszych czasach wnętrze mieszkania lub domu w stylu prowansalskim przyciąga uwagę wielu ludzi swoją wyjątkową energią i atmosferą, sprzyjającą wyciszeniu i odprężeniu.\nStyl prowansalski posiada kilka unikatowych cech, które odróżniają go od innych stylów. Postanowiliśmy omówić je na przykładach różnych pomieszczeń w mieszkaniu lub w domu, ponieważ w ten sposób najłatwiej zwizualizować całą aranżację. Zapraszamy na nasz subiektywny przegląd!\nStyl prowansalski – salon\nStyl prowansalski w salonie jest chyba tym najczęściej spotykanym, biorąc pod uwagę wszystkie pomieszczenia w domu. Salon w stylu prowansalskim musi z powodzeniem łączyć urok wiejskiego życia z wykwintną sztuką dekoracyjną. Bardzo popularne jest wykorzystywanie łączonych przestrzeni, jeśli chodzi o styl prowansalski. Salon z kuchnią jest tego idealnym przykładem! Taki styl niezmiennie kojarzy się z rodzinną atmosferą, domowym ogniskiem, jest przytulny i ciepły. Nic więc dziwnego, że w imię wspólnoty często korzysta się z rozwiązania, jakim jest salon z kuchnią. Styl prowansalski bardzo lubi wszelkiego typu wyspy i duże stoły, które mogą być punktem centralnym zarówno salonu, jak i kuchni.\nNa pewno będziesz wybierać również meble do salonu. Styl prowansalski wykorzystuje z reguły drewniane meble z zakrzywionymi nogami. Mile widziane są także kanapy i fotele tapicerowane tkaniną w kwiatowe wzory. W salonie w stylu prowansalskim obecne są również przedmioty kute: mogą to być kute żyrandole, donice czy świeczniki. Jasne sufity z typowymi dla stylu prowansalskiego belkami stropowymi, nadają wnętrzu stylu i charakteru. Obrazy, przedstawiające życie na wsi, rozległe łąki czy martwą naturę, a także ceramika dekoracyjna (figurki, talerze i miski) to elementy salonu, których absolutnie nie może zabraknąć. Jeśli urządzasz swoją prowansalską przestrzeń od zera, warto umieścić w salonie kominek – stworzy niepowtarzalną atmosferę, której nie da się podrobić w żaden inny sposób.\nStyl prowansalski – kuchnia\nStyl prowansalski w kuchni to przede wszystkim ognisko domowe, komfort, relaks i ciepło. Fronty i lady mebli kuchennych w stylu prowansalskim są drewniane albo białe. Bardzo ważne są również dodatki – takie jak choćby firanki do kuchni. Styl prowansalski kocha motywy kwiatowe, a więc wszelkiego rodzaju zazdrostki, garnki emaliowane, rękawice kuchenne w kwiaty będą mile widziane. Najlepiej ustawić je wszystkie na otwartych półkach, które również należą do cech charakterystycznych stylu prowansalskiego. Nowoczesne sprzęty kuchenne warto trzymać w zamkniętych szafkach, by nie burzyły całej aranżacji. Lodówki, zmywarki i piekarniki warto z kolei zabudować, by wnętrze było możliwie jak najbardziej spójne.\nNajczęściej, wnętrza kuchni w stylu prowansalskim utrzymane są w jasnych, nieco stonowanych barwach. Nastrój nadadzą odcienie beżu, musztardy, oliwki. Jeśli zależy Ci, by zastosować akcent kolorystyczny, często styl prowansalski łączy się z odcieniami niebieskiego, lawendowego lub turkusowego, gdzie za bazę uważa się tradycyjne białe lub kremowe odcienie. Bardzo ważne są również meble do kuchni. Styl prowansalski lubi zarówno jasne, jak i ciemne drewno, choć ciemne spotyka się we wnętrzach tego typu zdecydowanie rzadziej – czekoladowy brąz to raczej wyjątek. Króluje jasne drewno lub biel. Ważne, by fronty były ozdobne. Koniecznie wyposaż je w uchwyty lub gałki! Nowoczesne formy i proste linie to styl minimalistyczny i skandynawski. Prowansja lubi miękkość!\nStyl prowansalski – sypialnia\nStyl prowansalski w sypialni to jasne i pastelowe kolory zarówno na meblach, jak i materiałach dekoracyjnych i tekstyliach. Tkaniny odgrywają bardzo ważną rolę, jeśli chodzi o styl prowansalski. Wnętrza mają jednak swoje zasady. Jest jedna kwestia, o której zawsze musimy pamiętać, ozdabiając mieszkanie w stylu prowansalskim – używamy tylko naturalnych materiałów. Jedwab, len, gruba bawełna i perkal obficie wykorzystywane są w projektowaniu sypialni w Prowansji. Zasłony, różnego rodzaju kapy i narzuty, poduszki, z reguły zdobione są kwiatowymi wzorami – czasem stosuje się również kratę. Zasłony zazwyczaj dekoruje się drapowaniami, marszczeniami, kokardami i wstążkami.\nWarto również zwrócić uwagę na meble do sypialni. Styl prowansalski jest dość „rustykalny”, a jednak nieodłącznie wiąże się z nim pewna zmysłowość, wyrafinowanie i elegancja. Jeśli łóżko, to z drewnianym zagłówkiem ozdobionym rzeźbami – dodanie baldachimu również będzie wspaniałym pomysłem! A wszystko to na bazie wielkiego łóżka, najlepiej kutego. Kwiecista tapeta powinna nadać pomieszczeniu stylowego charakteru, podobnie jak lampy z abażurami.\nStyl prowansalski – meble\nMeble prowansalskie odgrywają bardzo ważną rolę w klimacie wnętrza mieszkania czy domu – pełnią nie tylko funkcję użytkową, ale także dekoracyjną. Meble w tym stylu powinny sprawiać wrażenie, że są używane od kilkunastu lat. Z powodzeniem możesz sięgnąć po antyki, ale jeśli takich nie posiadasz, obecnie w procesie produkcji mebli stosuje się specjalną technikę „sztucznego starzenia”.\nJeśli chodzi o kolor, meble są zwykle pomalowane na jasne barwy. Wiklina, na pierwszy rzut oka nieporęczne komody i nieforemne stoliki doskonale pasują do wnętrza domu w stylu prowansalskim. Meble w tym stylu mogą być delikatne zaokrąglone lub bardziej wyrafinowane, ozdobione wykwintnymi rzeźbami.\nPamiętaj, że styl prowansalski to zaprzeczenie minimalizmu – mebli i dodatków ma być dużo, mają być różne, ale jednak zgodne z ogólną koncepcją całej aranżacji.\nŚciany, podłoga i sufit w stylu prowansalskim\nProjekt mieszkania w Prowansji polega na starannym doborze materiałów wykończeniowych do dekoracji sufitu, podłogi i ścian. Tradycyjnie, sufit pozostawia się otynkowany, ale możesz również pomalować go na biały kolor. Drewniane belki możesz pozostawić niepomalowane, aby uzyskać kontrast kolorystyczny z jasnym sufitem. Jeśli jesteś odważny, postaw na dyskretne ornamenty kwiatowe, majaczące gdzieś na rogach sufitu.\nJeśli chodzi o podłogę, możesz zaopatrzyć się w płytki imitujące kamień. Często stosuje się jasne kolory płytek łazienkowych, kuchennych czy przedpokojowych. Ściany domu lub mieszkania można otynkować lub pomalować jasną farbą. Czasami we wnętrzach prowansalskich obecne są fragmenty cegły lub muru. Ograniczona kolorystyka podłóg, ścian i sufitu, brak ostrych kontrastów nadaje wnętrzu wyjątkowej miękkości i wyrafinowania.\nStyl prowansalski – dodatki\nWnętrze zaprojektowane w stylu prowansalskim nie istnieje bez świeżych kwiatów – róże i lawenda ozdobią każde pomieszczenie, dodając wnętrzu niepowtarzalnego klimatu. Francuska miłość do kwiatów znajduje odzwierciedlenie w wielu artykułach gospodarstwa domowego, tekstyliach i kolorystyce wnętrza. Można zauważyć na nich hafty w formie ornamentów roślinnych, okucia przypominające kręte łodygi roślin, a nawet naczynia zdobione roślinnymi motywami.\nWystrój prowansalski przyciąga uwagę również wyrafinowanymi dodatkami: ceramiczne pamiątki przywiezione gdzieś z południa Francji, ramki na zdjęcia (oprócz ceramiki, drewniane ramy również są mile widziane), wazony i świeczniki. Tę swego rodzaju „wiejską” atmosferę, łatwiej będzie stworzyć dzięki przedmiotom wykonanym własnoręcznie – wystruganym figurkom czy malowanym obrazom.\nWnętrza prowansalskie to niesamowite i niepowtarzalne połączenie szorstkich otynkowanych ścian, drewnianych mebli, jasnej palety kolorystycznej i bogato zdobionego wystroju. To małe francuskie miasteczko, ukryte we wnętrzu mieszkania czy domu.\nRomantyczny styl dzisiaj\nNie ma osoby, obracającej się w temacie wnętrzarskim, która nie wiedziałaby, czym charakteryzuje się styl prowansalski. Dom czy mieszkanie – nieważne. Styl prowansalski pozwala na chwilę zapomnieć o tym, że za oknem jest już XXI wiek. Wielu osobom kojarzy się ze słońcem, morzem, przyrodą i romantyzmem. Ten styl pozwala na stworzenie klasycznej aranżacji niemal w każdym wnętrzu. Jeśli chcesz przenieść do swojego mieszkania odrobinę szlachetnej kultury europejskiej, bez wątpienia powinieneś postawić na styl prowansalski!\nInteresują Cię również inne style wnętrzarskie? Sprawdź nasz artykuł o stylu skandynawskim! https://wnetrzadlaciebie.com/aranzacja-wnetrz-w-stylu-skandynawskim\nTwoja sypialnia powinna być najbardziej przytulną częścią Twojego mieszkania – w końcu spędzasz w niej jedną trzecią dnia! W pracy spędzamy około jednej trzeciej...\nTypowe wyposażenie łazienek to armatura łazienkowa meble oraz pralka. Stanowią one bazę aranżacyjną, do której warto dodać kilka ładnych dodatków, aby nieco urozmaicić wnętrze....


Świadectwa | ZCB | Zarażę Cię Bogiem\nKochani znajomi, w ostatnim tygodniu tyle się wydarzyło. Tyle rozmów na przeróżne tematy i tyle trudnych spraw, że postanowiłam napisać ten post.\nCi, którzy mnie znają, wiedzą, że w sprawach wiary i kościoła mam jasne stanowisko. Będę jej bronić póki wystarczy mi sił. Zaczęło się od sprawy Janka z Katedry i nagle wszyscy zaczęli mówić jak to Pan Jan jest biedny i pokrzywdzony a Kościół zły i perfidny. Większość komentujących i najgłośniej krzyczących nigdy nie miała styczności z kościołem, poza wzięciem ślubu kościelnego, czy ochrzczeniem dzieci. Ciekawe ilu z tych krzyczących samo przygarnęłoby obcego, chorego czy połamanego życiem człowieka do własnego domu. Wtedy też krzyczelibyście, że macie pałace i pokój by się znalazł? Podejrzewam, że nie. Ja też nie, bo wiem, że od tego są instytucje, gdzie pracują wykształceni i wykwalifikowani ludzie, którzy potrafią pomóc. A działanie wszystkich innych jest tylko chwilowe, ale też chwała wszystkim za to co zrobili, bo pokazało to, jak ludzie potrafią być solidarni. BRAWA I SZACUNEK!\nAle myślę, że mam prawo do tych słów, ponieważ jestem żywym świadkiem tego, jak wiele dobrego kościół i księża robią. Nie pozwolę deptać tego, co piękne i cenne w Kościele i w wierze. Powiedzenie, że kiedy chce się uderzyć psa to kij zawsze się znajdzie, sprawdza się w ludzkiej mentalności idealnie. Nie jest prawdą, że księża (w ogólnym znaczeniu tego słowa) tylko biorą do siebie i patrzą by się wzbogacić. Przez całe moje dzieciństwo pamiętam jak przychodził ksiądz z kolędą i mama szykowała kopertę (zgodnie zresztą z tradycją), ksiądz każdego roku przesuwał kopertę na koniec stołu i zostawiał, a czasami do tej naszej dokładał swoją i wychodził. Robił tak samo w kilku innych domach w naszej miejscowości. Wielokrotnie mama dostawała też pomoc w pobliskim klasztorze. ZAWSZE, gdy tego potrzebowaliśmy, ale nigdy nie prosiliśmy o nic. Pewnego dnia zmarł zupełnie obcy nam ksiądz związany w jakiś sposób z naszą parafią. Po jakimś czasie ówczesny proboszcz przyszedł i pokazał mamie testament, którego został wykonawcą. Szczegółowo było tam opisane, że książki mają zostać przekazane do biblioteki, rzeczy osobiste rodzinie, a wszystko inne sprzedane i wraz z oszczędnościami przekazane ubogim. Dlatego krzyczę głośno NIE!, jak słyszę, że ZAWSZE majątek zostaje w rękach kościoła i inne bzdety.\nKrzyczę NIE!, kiedy dewiacyjność jednostek w różnych aspektach, powoduje, że cierpią na tym wartościowi ludzie. Takich sytuacji znam mnóstwo. Znam mnóstwo wartościowych, dobrych i mądrych księży. Znam ich, ponieważ nie obserwuję kościoła w mediach, ale żyję w Kościele na codzień, więc mam prawo Go bronić i oceniać. Tak właśnie - OCENIAĆ, ale z miłości, nie nienawiści i zazdrości.\nKochani kapłani i klerycy. Teraz słowo do Was. Ci, którzy mnie znacie, wiecie, że zawsze mówię to co myślę, i o sobie i o Was. Obejrzałam zarówno Kler, jak i film Siekielskiego. Miałam do tego prawo. Proszę Was o jedno. Jako uczniowie Chrystusa macie zaświadczać o Chrystusie. Macie być jego świadkami. Więc bądźcie! Nie spuszczajcie głowy kiedy krzywo na Was patrzą. Nie dajcie sobie wmówić, że nie ma dla Was miejsca na ulicach i przestrzeni publicznej, bo część z Was jest Judaszami, a część poszła za Chrystusem jak szli faryzeusze... Po prostu idźcie za Chrystusem, a On sam będzie wiedział, w którym momencie zadziałać by uczynić cuda. Może ten cały film z Youtube to jest szansa? Szansa byście zastanowili się nas swoim życiem i wyciągnęli wnioski na przyszłość? Że jeśli wiecie lub w przyszłości dowiecie się o czymś złym co robi Wasz brat lub nawet przełożony, macie go napomnieć, a nie milczeć. A jeśli czujecie strach to tym bardziej napomnieć, bo jeśli Wy się boicie, to jak bardzo mają bać się Ci, którzy są słabsi? Widzę czasem Wasz strach przed przełożonymi, którym ślubujecie posłuszeństwo. Nie wolno Wam się bać! Nie zapominajcie, że pierwszym Waszym przełożonym jest Chrystus. Proszę, brońcie nas i naszych serc nadal, bo mimo zranień ludzie tego potrzebują... I jeszcze jedno, skoro już proszę. Jeśli pracujecie z młodzieżą, nie bójcie się zaangażować. My naprawdę widzimy kiedy i komu z Was chce się, a komu w głowie co inne. My to oceniamy i Wy wzajemnie zwracajcie sobie na to uwagę. Na koniec dziękuję każdemu z cudownych duchownych, których spotkałam na swojej drodze. Wasza praca ma sens i Wasze staranie też.\nPs. Zła cofnąć nigdy się nie da, ale można je wypełnić miłością. Krzyczenie, jak bardzo coś mnie boli i jak bardzo czegoś nienawidzę nie pomoże nigdy i nie sprawi, że ból zniknie. Polecam wybaczenie. To cudowne uczucie, kiedy się komuś przebacza, a ja jestem świadkiem na to, że się da. Przebaczenie sprawia, że nazywamy czyjś czyn złem i nie ukrywamy tego. Następnie nazywamy swoje uczucie, nawet jeśli trzeba najgorszych słów użyć. A potem przebaczenie sprawia, że to wszystko co było nazywamy przeszłością i skupiamy się na naszej teraźniejszości i dajemy sobie szansę na przyszłość. Dajemy naszemu oprawcy i SOBIE szansę na szczęśliwe życie i NIEBO!\nPrzyznam się szczerze, że chwycił mnie za serce nie tylko emocjonalnie, ponieważ niedługo potem faktycznie w moim sercu coś pękło i rzeczywiście- zakochałem się w niej, po już powiedzmy, że dłuższym okresie tworzenia z nią związku. Była to moja pierwsza miłość, dziś wiem jak bardzo toksyczna. Szkoda jedynie, że po bardzo krótkim okresie od jego napisania spotykała się i po kryjomu pisała smsy z innym mężczyzną. Gdy się rozstawaliśmy, moja „ex” powiedziała mi, że oszukiwała mnie już od dłuższego czasu, oszukiwała mnie po bardzo niedługim czasie po napisaniu tego wiersza…Pamiętam także jej zdanie wypowiedziane podczas rozmowy telefonicznej „pokazałeś mi życie z innej perspektywy -poznałam je, przyjęłam i zachwyciłam się, a teraz, gdy już je znam, odchodzę do P. …” Nie da się ukryć, że przeżyłem wtedy coś strasznego, tym bardziej, że się bardzo zaangażowałem w końcu w ten związek, szukałem wręcz uczucia do tej kobiety, które po tym wierszu przedstawionym powyżej przyszło jak grom z jasnego nieba, zaryzykowałem i pomagałem M. jak i w czym tylko mogłem… Po prostu ja tej dziewczynie uwierzyłem. Gdy nastąpił rozpad związku, depresja wersja full, załamka totalna, przez którą także straciłem ówczesną pracę, a sytuacja jaka się zrodziła miedzy nami była dość skomplikowana i trudna- tzn. tak mi się wydawało wtedy. Dziś patrzę już na to inaczej, wręcz z lekkim uśmiechem na twarzy i wydaje mi się to proste jak konstrukcja cepa, czyli- „kijok, bijok i gozda”. Ale wtedy tak łatwo nie było…Słuchajcie, ja wtedy przeżyłem traumę życiową! Jednak zadziwiająco bardzo szybko się z niej ogarnąłem. (w tym momencie pozdrawiam całą BŚ, a przede wszystkim Wiktora, oraz Michała i Karolinę…!!!)\nWięc jak się podnieść po traumie życiowej ? Jak zostawić przeszłość za sobą i iść dalej do przodu? Moi drodzy metod jest wiele i nie każda dla danej osoby musi być skuteczna. Najlepiej dobrać je indywidualnie, dopasować odpowiednią metodę do danej osobowości. Opis metod jednak, zostawię na później. Na swoim przykładzie tego związku napiszę, że każdy koniec jest początkiem czegoś nowego. Gdyby nie koniec tego związku, przez który na początku przyznaję - byłem w stanie niemal agonalnym, nie poznał bym ludzi, na których dziś mogę stawiać w ciemno, moje życie nie potoczyło by się w taki właśnie sposób, dzięki temu doświadczeniu nabrałem na tyle mądrości aby mógł rozeznać właściwą kobietę mojego życia. Dziś jestem już innym człowiekiem, a moje życie toczy się inaczej. Otworzyło mi to oczy i rozpoczęło nowy etap w moim życiu. Inny etap, o wiele lepszy i „wyższy” poziomowo. Obecnie z tego związku i jego rozpadu widzę ogromne pozytywy, a do "ex" nie czuje negatywnych emocji i nie życzę jej źle, a wręcz przeciwnie. Obecnie… A pamiętam jak modliłem się krótko po rozejściu, w bazylice katedralnej w Kielcach płacząc jak pies, pojechałem także niemal „w ciemno” do Częstochowy na Jasną Górę na całą noc modlić się w tej intencji… Miałem szczęście, że akurat była otwarta tej nocy… Odpowiedź i to błyskawiczną otrzymałem już podczas powrotu z Jasnej góry. Moja „ex” napisała mi wtedy, że chce ułożyć sobie życie z innym mężczyzną, a o mnie jak najszybciej zapomnieć… Oj... Jak mi było bardzo ciężko… Mógłbym rzec –Bóg nie wysłuchał moich modlitw, próśb. Ależ to bzdura! Bóg właśnie przez tak bardzo bolesne doświadczenie chciał mnie czegoś nauczyć i doświadczyć, abym stał się w pełni szczęśliwym i dojrzałym człowiekiem. Dziś to wiem, wiem, że wysłuchał mnie i rozumiem w pełni jego odpowiedź. Dziękuje Ci Panie za opiekę i troskę nade mną, mimo że wtedy jej nie widziałem… Moi czytelnicy - każda wygrana trauma bogaci nas o tak cenne doświadczenie, uszlachetnia nas, powoduje, że jesteśmy mądrzejsi i bardziej dojrzali. Każde Cierpienie i przykre doświadczenie może być także próbą dla nas, działaniem złego ducha i wystawieniem. W Biblii jest napisane, że diabeł najbardziej kusi i nęka ludzi, którzy są blisko Boga, bądź generalnie osoby o dobrym, wrażliwym sercu. Chce w ten sposób ich złamać… Tutaj odeślę was do historii biblijnego Hioba… Wynika z tego, że cierpienie mimo bólu może być pozytywnym choć bolesnym znakiem. Jednak z każdego przykrego doświadczenia, cierpienia, traumy można wyjść silniejszym i bogatszym jako człowiek, w tym wszystkim może być ukryty sens…tak cierpienie ma sens…stwarza możliwość odbudowania dobra w cierpiącym człowieku. W tym rozumieniu cierpienie może stać się przyczyną nawrócenia, odnowy moralnej i duchowej człowieka. Powiem wam, że gdyby nie ta właśnie bolesna dla mnie przygoda np. dziś mógłbym być zwykłym „bananowcem”, który nie rozumie innego człowieka i nie spogląda tak na jego wnętrze, nie mówiąc już o cennym doświadczeniu w relacjach damsko -męskich, nie pozwoliło by mi to także odkryć swojego powołania jakim jest życie i pomoc dla drugiego człowieka… Miłość i Altruizm. O Tak! Dzięki temu doświadczeniu dziś umiem współczuć i kochać, wysłuchiwać i rozumieć, nabyłem tak silną zdolność do empatii, aby tak skutecznie pomagać innym ludziom...Ci, którzy są blisko mnie wiedzą, że potrafię wysłuchać i podnieść na duchu, że umiem wspierać i pomagać. Daje mi to poczucie dumy i spełnienia, poczucie, że muszę się zawsze starać w życiu o samego siebie, motywację, że nie mogę spaść nisko, bo jestem wielu ludziom potrzebny, że wiele ludzi na mnie liczy i potrzebuje mojej pomocy. To jest dla mnie bezcenna motywacja, i traktuję to jak powołanie bądź misję. A wiecie dlaczego? bo nikt lepiej nie zrozumie drugiego człowieka jak tylko ten, który sam coś przeżył i zna coś z autopsji. Wygrywając z cierpieniem mamy szanse wygrać podwójnie swoje życie- poprzez pokonanie swoich osobistych słabości po pierwsze, i a po drugie mamy szanse stać się prawdziwymi ludźmi pomagając i rozumiejąc tych, co przeżyli to samo, nabywając w dodatku inteligencję emocjonalną. Gdybyśmy nie przeżyli niczego trudnego, byli byśmy zwykłymi prymitywami, którzy myślą tylko swojej wygodzie. W takim wypadku w gruncie rzeczy nie byli byśmy szczęśliwymi ludźmi, którzy potrafią współczuć i kochać, i na pewno odbiłoby się to na naszych kontaktach z innymi. A wygrana z cierpieniem może być wygraną swojego człowieczeństwa, a wręcz błogosławieństwem. Musicie pamiętać - zawsze w cierpienie można się albo… pochłonąć totalnie i nabrać np. kompleksów, agresji, i generalnie problemów z samym sobą… Albo się odbić w drugą stronę - czyli przykrą przeszłość zostawić za sobą, odciąć się i zacząć wszystko od nowa, by w odpowiednim czasie spojrzeć na nie jak zawodnik - zwycięzca… Zwycięzca własnego życia, poprzez pomoc drugiemu człowiekowi, poprzez nabranie wrażliwości, empatii, człowieczeństwa, altruizmu, dokonanie wewnętrznej przemiany duchowo-moralnej. Pokonanie cierpienia oznacza także nie negowanie go, ale przeżywanie go, przechodzenie przez nie, wyjście przez nie odmienionym. Dlatego gdy wam ciężko, nigdy się nie poddawajcie, zawsze walczcie jak wojownicy, a wtedy zwycięstwo przyjdzie zawsze prędzej czy później. W innym to felietonie napiszę wam kilka metod walki z cierpieniem wszelkiego rodzaju, a ten felieton zakończę cytatem z mojej filmowej trylogii życia- trylogii filmowego Rockiego Balboy...."W ŻYCIU NIE JEST WAŻNE JAK MOCNO UDERZASZ, ALE JAK MOCNO MOŻESZ DOSTAĆ I IŚĆ DALEJ DO PRZODU, ILE MOŻESZ ZNIEŚĆ I IŚĆ DALEJ DO PRZODU... TAK SIE WYGRYWA!!"\nOd czasu gimnazjum zacząłem słuchać i bardzo utożsamiać się z szeroko rozumianą muzyką rap i to właśnie tam zacząłem szukać wzorców zachowań, życia. Trafiali do mnie przede wszystkim polscy wykonawcy. Wszystkie teksty jak to sam jestem panem swojego losu, nikt nie będzie mi mówił jak mam żyć ubrane w „odpowiednie” słownictwo, z każdym dniem, miesiącem, rokiem – zaczęło mnie co raz bardziej staczać. W okresie licealnym, słuchałem ateistycznych wykonawców, którzy atakowali wiarę i bardzo mi się to w tamtym czasie podobało. Bardzo przeklinałem (nie potrafiłem nie raz złożyć zdania bez używania wulgaryzmów), a kłamstwo było dla mnie codziennością, szyderstwa, kradzież, opowiadanie co to nie ja, z niczym i nikim się nie liczyłem (oprócz mojej mamy). Nie odpowiadałem jej na uwagi, że w tej muzyce nie ma nic dobrego, że mnie niszczy. Najczęściej mówiłem, że słyszę w niej „tylko te pozytywne aspekty”, zatraciłem się w grzechu już tak bardzo, że nie przestałem go dostrzegać. Co jakiś czas odzywało się we mnie sumienie i szeptało, że robię źle, że to nie tak powinno wyglądać. Chciałem się zmienić, ale najczęściej ta chęć trwała tylko kilka dni. Wiedziałem, że mama bardzo mnie kocha, więc w domu nie byłem tym, kim się stawałem, zaraz za jego progiem. Nie potrafiłem, nie mogłem sprawić jej takiego bólu, ponieważ ją bardzo ją kocham - starałem się być dobrym synem. Nadal chodziłem do kościoła w niedzielę. Nie widziałem Boga w moim życiu, wcale a wręcz go zwalczałem. Uważałem, że to strasznie nudne i „siara” tak chodzić do kościoła. Mama zachęcała mnie do wspólnej modlitwy, co budziło we mnie często złość, niechęć do Boga – bo często wieczorami przesiadywałem przed komputerem. Zdarzało mi się modlić, ale tylko w czasie gdy miałem jakieś problemy. Gdzieś w podświadomości miałem zakodowane, że jak jest źle to do Boga, może pomoże, ale bywały też takie dni, że nie mogłem się modlić wcale, ponieważ bardzo niedobrze się czułem, było mi słabo. Pamiętam jak dziś słowa mamy: „Jak się modlić nie można, to znaczy, że kogoś szatan opętał.” Wywarły na mnie ogromne wrażenie. W tym czasie spotykałem się również z dziewczyną, co wpływało na mnie bardzo negatywnie, częste grzechy, masturbacja i filmy pornograficzne stały się moim uzależnieniem. Przez co w przedmiotowy sposób zacząłem traktować kobiety. W międzyczasie oglądałem film „Diaz”, po którym już kompletnie nie mogłem zrozumieć jak Bóg, jeśli istnieje może pozwalać na takie rzeczy. Przestałem o Nim myśleć. Minęło trochę czasu i zaczął się tzw. „rok osiemnastek” kilkanaście zakrapianych alkoholem imprez, gdzie raczej gubiłem umiar. Na przełomie października i listopada, coś zaczęło się dziać… Zacząłem czuć w sobie straszną pustkę, czegoś mi brakowało STRASZNIE i w tym właśnie okresie odbył się wyjazd szkolny, na rekolekcje, gdzie spotkałem egzorcystę. Dyskusja z jego udziałem, która odbyła się na forum klasy sprawiła, że zacząłem się zastanawiać, czy to możliwe, czy to jest prawdą, że Bóg tak działa, że Maryja ma tak ogromną moc i może mi pomóc. Męczyło mnie to przez jakiś czas, ale znów dał znać o sobie zły. Nie zmieniałem w życiu nic, aż do czasu ostatniej osiemnastki, gdzie naprawdę przegiąłem z alkoholem, wracając autem z miejscowości oddalonej od mojego domu o kilkadziesiąt kilometrów, zwymiotowałem na siebie w samochodzie, który prowadzili rodzice mojej przyjaciółki. Nie pamiętam jak dokładnie wróciłem do domu, ale obudziłem wtedy mamę i jej wzroku nie zapomnę do końca życia. Żal, rozpacz, złość, ciężko powiedzieć co przez to spojrzenie mówiło, ale strasznie mną wstrząsnęło, coś we mnie pękło… Stwierdziłem, że koniec z takim życiem, tak bardzo tego chciałem, że byłem gotowy wstąpić do seminarium. Nie chciałem nigdy więcej zawieść mamy. Poczułem to uczucie pustki ze zdwojoną siłą i jakiś czas po tym wydarzeniu szukając książki o gwiazdach, znalazłem inną „Rozważania o wierze” autorstwa ks. Dajczera i zacząłem ja po prostu czytać. Poruszyła moje serce, koniecznie chciałem zacząć tak żyć, dużo czytałem, dyskutowałem na tematy religijne w domu i czułem jak uczucie pustki się zapełnia przez miłość Jezusa, jak On zmienia moje życie. Ta sama muzyka, która zaczęła mnie pogrążać, zaczęła mnie wciągać z bagna w którym siedziałem, artyści tacy jak: Medium (obecnie Tau), Bęsiu, Poison, Arkadio, Mak Makowski, Under, ks Jakub Bartczak i wielu innych dali mi nadzieję, na wyjście z grzechu i radość życia z Jezusem. Godziny obejrzanych konferencji i kazań. Zacząłem się modlić. Czytałem początkowo Listy znajdujące się w Nowym Testamencie (od najkrótszych zaczynając oczywiście) kończąc na Ewangeliach, przeczytałem całość w mniej więcej 3 tygodnie. Zafascynowało mnie to, zachciałem żyć wiarą i radością jeszcze bardziej! Przekleństwa z którymi miałem problem, zniknęły, tak po prostu, Dobry Jezus dał mi łaskę, obudziłem się pewnego ranka i po prostu nie przeklinałem (sam nie potrafiłem się oduczyć, kilkukrotnie próbowałem), przestałem kłamać, prawda mnie wyzwoliła. Żyję w czystości seksualnej, która była dla mnie ogromnym problemem – ale dla Boga, nie ma nic niemożliwego. Dzięki Niemu, stałem się prawdziwym człowiekiem - mężczyzną. Złożyłem przysięgę, że do końca życia nie będę pił alkoholu, której trzymam się mocno. Jestem szczęśliwym gościem, który pragnie iść zawsze za Jezusem i dzielić się Nim z innymi.\nMałżeństwo papierkiem nie jest...\nCztery lata spotykania się z moim mężem, wówczas chłopakiem i to tylko w weekendowym trybie w zupełności wystarczyło, aby poznać się, poprzyglądać się sobie nawzajem w różnych sytuacjach, a także przyjrzeć się relacjom drugiej osoby z rodziną, bliskimi i Panem Bogiem. Te relacje są bardzo ważne, szczególnie chłopaka ze swoją mamą, bo w pewnym sensie dają obraz przyszłego stosunku męża do żony i podejścia do rodziny, którą będzie się tworzyć. Dlatego tak na marginesie, osobiście nie wierzę w kryzysy małżeństwa wynikające z tego powodu, że ktoś nagle zmienił się po ślubie. Wiem natomiast, że okres narzeczeństwa jest m.in. po to aby pewne symptomy zaobserwować, by potem „świadomie, dobrowolnie i bez żadnego przymusu wstąpić w związek małżeński”.\nDzień ślubu był dla mnie ogromnym przeżyciem, czułam że od teraz wszystko się zmieni, zamykam jeden rozdział i otwieram drugi, od którego nie ma odwrotu. I zmieniło się – na lepsze J Warto było czekać z decyzją wspólnego zamieszkania, warto było walczyć ze swoimi słabościami, bo dzięki temu mogliśmy poczuć tą niesamowitość nowego doświadczenia życia ze sobą. Radość wynikająca ze wspólnego robienia zakupów, przyrządzania posiłków, a także dzielenia się obowiązkami, daje poczucie spełnienia. I choć nadal każdy z nas jest wolnym człowiekiem, to zawsze każda decyzja, nawet ta najdrobniejsza, podejmowana jest wspólnie, daje to dużą satysfakcję i szczęście. Pary, które decydują się zamieszkać ze sobą przed ślubem, to oprócz grzechu który popełniają, same odbierają sobie to poczucie szczęścia, które można doświadczyć tylko po nim. Wcale się nie dziwię słysząc, że ślub niewiele zmienił w ich życiu, został wręcz sprowadzony do rangi papierka... Kiedy kilka lat działałam we wspólnocie duszpasterskiej, uczestniczyłam w różnych rekolekcjach, wydawało mi się, że doświadczenie Boga w sakramentach nie jest mi obce. Dopiero Sakrament Małżeństwa pokazał, że mało o tym wiedziałam wcześniej. Nie ma bowiem silniejszego zjednoczenia z Bogiem i drugim człowiekiem. Żaden ślub cywilny na da tego poczucia odpowiedzialności za drugą osobę przed Najwyższym, ani też silniejszego poczucia jedności cielesnej. Zdaję sobie sprawę, że przyjdą gorsze chwile w końcu całe życie przed nami, ale wierzę, że uda nam się je przetrwać, bo już przed ślubem budowaliśmy nasz związek na szczerej rozmowie, szacunku i zaufaniu. I wierzę, że Pan Bóg, który pobłogosławił naszą miłość i przed którym klękamy wspólnie na modlitwie, zawsze nam pomoże. A do tego ostatniego trzeba się przełamać i nie wstydzić.\nMałżeństwo to piękna droga, która prowadzi na sam szczyt, a stamtąd widoki zapewne nie do opisania! Kiedyś pomyślałam, że skoro teraz jestem tak szczęśliwa, to co dopiero potem… więc jeśli kiedyś przekroczę próg Bożej Chwały, to pragnę trzymać wtedy męża za rękę, bo to jest właśnie istota małżeństwa – WSPÓLNA droga do świętości. Amen.\nCo dały mi te rekolekcje? Dzięki nim poznałem lepiej samego siebie, dowiedziałem się ile mogę znieść cierpienia, jak ważne jest by dawać innym miłość i ile zła wypalił we mnie Bóg od czasu mojego pierwszego nawrócenia. Nigdy nie dowiemy się na co nas stać, jeżeli nie znajdziemy się w sytuacji, w której nie wiemy czego się spodziewać, wtedy dowiadujemy się najwięcej o nas samych.\nNa czas trwania rekolekcji postanowiłem pościć emocjonalnie. Były to rekolekcje wspólnotowe, więc ciężko było zachować obojętność wobec ludzi, których traktuje się jak rodzinę i dostaje się tyle dobra, których się kocha. Jednak jak tylko mogłem minimalizowałem wszelkie ciepłe gesty, którymi obdarowywała się większość osób wokół mnie.\nNie trzeba było długo czekać na pierwsze ataki Szatana, który zaczął mnie dosłownie bombardować różnymi negatywnymi odczuciami. Dostawałem od niego po „ryju” niemal non-stop, przebywając na swojej emocjonalnej pustyni. Wiedziałem, że muszę być silny, mimo jego ciągłego ataku sytuacjami, których nie chciałem doświadczać, obrazami, których nie chciałem widzieć i myślami, których nie mogłem zagłuszyć. Mimo tego, że na zewnątrz byłem uśmiechnięty, to wewnątrz wyłem z bólu, który rozrywał mi serce. Zachować dobrą minę do Złego gry, to dopiero było wyzwanie. Czułem się źle i miałem dosyć tych rekolekcji.\nTo czy ból był dobry czy zły poznaje się po owocach. Ból rodzącej matki, którego owocem jest dziecko i szczęście jakie ono daje, jest bólem dobrym. Ból, który sprawia, że jesteśmy coraz słabsi, który ciągnie się w nieskończoność, zabijając w nas życie jest bólem złym.\nTeraz czuję, że urodziło się we mnie coś nowego, ból który czułem był bólem porodowym, dzięki któremu narodziłem się na nowo, a pękające serce po prostu się powiększało, bym mógł dawać więcej miłości i mieć więcej cierpliwości do bliźnich.\nRekolekcje, według planu kończyły się w niedzielę Mszą Świętą, jednak dopiero w środę uświadomiłem sobie to, co tutaj napisałem, przedzierając się wreszcie przez ciemność, która zagościła w moim sercu. Szatan jest w stanie użyć nawet bliskich nam osób w celu realizacji planu, który zakłada nasz upadek, używa dobra by w ostateczności ściągnąć na nas zgubę.\nPrzetrwałem tę próbę, mimo że posiniaczony, to jestem silniejszy, po stoczeniu tej wewnętrznej walki o życie wieczne. Dziękuję za ten wyjazd, który był dla mnie bezcenną lekcją, mimo że kosztował mnie tak wiele. Chwała Panu!\nSkąd ten pomysł, że tu cokolwiek piszę? A no stąd, że dzisiaj usłyszałam coś czego kompletnie się nie spodziewałam- to po pierwsze. A po drugie- usłyszałam to w miejscu gdzie kompletnie akurat dziś nie chciało mi się iść bo jakoś nie miałam ochoty, w tv leciały skoki, a w planach miałam jeszcze naukę matematyki, ale jakoś to Duch Święty zadziałał, że jednak ruszyłam się z domu i Chwała Mu za to. Ale dość tych przydługich wstępów, bo jak to dzisiaj usłyszałam na spotkaniu duszpasterstwa akademickiego- świadectwo ma być wesołe, krótkie i skoncentrowane na Jezusie.\nNie wiem czy z tymi trzema punktami zdołam się uporać, ale spróbuję- bo jak to też dzisiaj usłyszałam, aby wiara wzrastała to trzeba się nią dzielić.\nOtóż wszystkim Tym, którzy przejmują się jakimikolwiek chorobami, słabościami, popadają w depresję z różnych powodów, doświadczają samotności, odrzucenia,bo ich druga połówka zostawiła, zdradziła, nie wiedzą co dalej robić w życiu, czy dadzą radę podołać zadaniom jakie przed Nimi stoją oraz mają wszelkie inne kłopoty i problemy, chcę powiedzieć jedno- ZAUFAJCIE JEZUSOWI I JEMU TO WSZYSTKO ODDAJCIE. Z własnego doświadczenia wiem, że On naprawdę działa. I na pewno nie chce naszej krzywdy bo nas szalenie kocha. A wszelkie cierpienie jakie nas spotyka to nie jest Jego kara (jak to niektórzy moi znajomi myślą), to wina zła, które wciąż jest w świecie,a przede wszystkim szatana, który niestety z łatwością manipuluje niektórymi ludźmi. Jedno jest pewne jeśli to cierpienie, jakiekolwiek by ono nie było oddamy Jezusowi to On nam pomoże je znieść i w perspektywie czasu uczyni nas mocniejszymi. Przecież już prawie 2 tys. lat temu wziął te wszystkie nasze słabości, grzechy i lęki na krzyż- po to, abyśmy my byli od nich wolni. Jednego czego nam tylko potrzeba to zaufania i wiary, że On nam pomoże. I choć cały czas się tego zaufania uczę, bo ciągle jeszcze tak naprawdę mam go bardzo mało- to wiem, że jeśli będziemy trwać przy Nim to wygramy to życie tu na ziemi i przyszłe w niebie. Zresztą jak to dzisiaj usłyszałam, naszym pierwszym powołaniem jako chrześcijan jest trwanie przy Bogu, co dokonuje się zwłaszcza na modlitwie, a którą tak często zaniedbujemy. Dlaczego? Bo pierwszą rzeczą jaką chce nam zabrać szatan jest właśnie modlitwa-jak pisał pewien znany egzorcysta. A wracając do tego jak to Duch Święty działał w moim życiu. No cóż ,,materiału" z mojego życia może i starczyłoby na książkę a przecież miało być krótko. Więc może o najważniejszym... Otóż większość moich znajomych i przyjaciół zarówno (z osiedla, z liceum, z którym nie tak dawno się pożegnałam, (a które bardzo mile wspominam), ze scholki w której kiedyś śpiewałam w mojej rodzinnej parafii, jak i ze wspólnoty do której obecnie należę) ma mnie pewnie za wiecznie uśmiechniętą, radosną osobę. Ostatnio nawet usłyszałam ,, no nie ta to wiecznie uśmiechnięta, zero problemów..." Otóż nie-problemy były są i pewnie będą mniejsze lub większe. A to co mi tą radość daje tak krótko mówiąc to trwanie przy Bogu. Dobrze pamiętam czas w moim życiu nie tak dawno bo w minione wakacje, kiedy o mało co nie popadłabym w jakąś straszną depresję...Był to czas zmian- od października miałam iść na studia, niektórzy moi znajomi wyjechali, jeszcze inni z różnych naturalnych powodów nie mieli dla mnie tyle czasu ile bym chciała, wszystko się zmieniało...Czułam, że tracę wszystko to czym dotychczas żyłam. Jednym słowem lipiec był dla mnie strasznym czasem. Nie wiedziałam co ze sobą zrobić, poza pracą, w której nawet najdrobniejsze niepowodzenie potrafiło mnie doprowadzić to takiego stanu, że po powrocie zamykałam się w pokoju i przez pół dnia płakałam. Nie miałam innego zajęcia, nawet nie miałabym wtedy sił by się go podjąć, wydawało mi się, że jestem beznadziejna, do niczego nikomu niepotrzebna. Samotność doskwierała mi na każdym kroku. W czasie gdy inni bawili się , odpoczywali po maturze ja nawet gdy chciałam gdzieś wyjść to zazwyczaj nie miałam z kim, jakby kompletnie wszyscy o mnie zapomnieli. Pewnie i było też dużo mojej w tym winy i wmawiania sobie nieprawdziwych rzeczy. A do tego jeszcze dochodziła jedna wielka złość, że z różnych powodów nie mogę wyjechać na takie studia jakie chcę, a których w Kielcach nie ma. Powoli wchodziłam w stan jakiejś kompletnej apatii i niechęci do życia. I jeszcze kompletnie nie wiedziałam co zrobić ze swoją przyszłością...W tym czasie na szczęście nie zapomniałam kompletnie o modlitwie. Modliłam się raz więcej, raz mniej albo gdy miałam naprawdę zły dzień to w ogóle- różnie to bywało. Często wydawało mi się że Bóg jest głuchy na moje prośby. Jednak pewnego dnia,gdy siedziałam przybita bez chęci do życia, przeglądając internet trafiłam na informację o wyjeździe w góry organizowanym przez wspólnotę Zarażę cię Bogiem. Pomyślałam sobie no tak góry to jedna z moich pasji, w Karkonoszach jeszcze nie byłam a zawsze chciałam jechać, może tak coś zrobić żeby te wakacje nie były tak całkiem beznadziejne. Ale z drugiej strony przecież nikogo nie znam jak tak pojadę sama..., może z tego że jestem nieśmiała wynikał właśnie jakiś taki lęk. Właściwie to byłam bardziej na nie, ale Coś tak mi mocno podpowiadało zapisz się na ten wyjazd, że się w końcu zdecydowałam. Teraz wiem, że było to działanie Ducha Świętego. Ten czas spędzony w górach i później we wspólnocie wywrócił moje życie o 180 stopni. Długo by pisać... Gdyby nie tamte doświadczenia i tamta decyzja moje życie nie byłoby pewnie teraz tak wspaniałe jak jest. Poznałam wiele fantastycznych osób, zyskałam nowych przyjaciół, zmieniłam swoje patrzenie na swoje życie i różne inne kwestie. Większość moich problemów albo się rozwiązała albo się właśnie rozwiązuje. Teraz wiem, że w tym trudnym czasie Bóg cały czas był przy mnie i się mną opiekował i wcale nie był głuchy na moje prośby. A wszelkie trudne doświadczenia były po coś i teraz z każdym dniem coraz bardziej uświadamiam sobie po co. Długo by mówić/pisać o tym... a miało być krótko. Kończąc ktoś może zapytać dlaczego się tym wszystkim dzielę? Już odpowiadam- bo taką mam potrzebę? tak czuję? a tak naprawdę to sama nie wiem Jedno jest pewne Bóg czyni w naszym życiu małe i większe cuda, trzeba je tylko dostrzec, być wdzięcznym i każdego dnia z ufnością powierzać Mu swoje życie. A wtedy każdego dnia nie zabraknie nam ,,banana na twarzy" :)\nPS. Teraz już naprawdę kończąc pozdrawiam całą wspólnotę Zarażę Cię Bogiem, wszystkich moich przyjaciół, po części to dzięki Wam jestem taka radosna. Życzę Wam i sobie abyście się nie bali świadczyć swoim życiem i głosić innym jak Bóg jest dobry .\nA także przede wszystkim pozdrawiam Duszpasterstwo Akademickie Wesoła 54, w którym to dzisiejsze spotkanie zainspirowało mnie i dało powera do napisania tego\nWszystkim Wam za wszytko wielkie dziękuję :) ;*\nMoże przez to wiele osób nie traktowało mnie poważnie, ale zdaje sobie z tego sprawę, że sam - przez swoje wybory - do tego doprowadziłem. Nie chcę opowiadać całego mojego życia, bo to nie o to chodzi. Chcę podzielić się tą radością, której ostatnio doświadczam, która mnie z dnia na dzień zmienia i daje po prostu nadzieję, że moje życie nie jest przegrane i będzie zwycięstwem. Wystarczy, że powiem tak Dobremu Wilkowi, który jest we mnie. Przez większość mojego życia, często nie zdając sobie z tego sprawy, karmiłem tego złego: kłamstwem, nieczystością, narkotykami, egoizmem i tym, co nie pozwalało wzrastać Jezusowi we mnie. A ten zły wilk - szatan, ciągle chciał więcej, więcej, więcej… powiem szczerze, że do niedawna nawet mi się to podobało, bo łatwo jest znaleźć pokarm dla tego wilka; to wygodniejsze i niewymagające poświecenia. Szatan chciał mnie całkowicie pogrążyć.\nUciekałem bez siły, wilki za plecami wyły. Miałem tylko nadzieję i otwarte drzwi. Padłem na kolana i walczyłem do rana. Nie wiedziałem, że jestem w sobie taki zły. Latami dokarmiałem tego, którego nie chciałem, On głęboko zatopił we mnie swoje kły. Twoja modlitwa złapała go w sidła. Teraz jestem wolny, tak jak ty.\nWłaśnie nie wiedziałem, że jestem w sobie taki zły. Może zgubiło mnie to, że powtarzałem sobie: chłopie nie jest tak źle. Byłeś w zakonie, tak długo byłeś we wspólnocie, chodziłeś na pielgrzymki, nie ma szans byś się pogrążył. Jezus na to nie pozwoli… Oczywiście, że Jezus tego nie chciał, ale On dał mi wolną wolę i wystarczyło, że wyjechałem na studia do Częstochowy, a zupełnie zapomniałem o Nim – ale tak naprawdę, zupełnie. Szatan pogrążył mnie w narkotykach, seksie, kłamstwie, w tym - co sprawiało - że moja dusza cuchnie. Wiele razy próbował mi wmówić, że moje życie nie ma sensu. Że jest nic nie warte. A ja w tej beznadziei wiele razy miałem plany skończyć ze swoim życiem... Wstydzę się tego. Naprawdę. Już powoli przyzwyczajałem się do myśli, że moje życie będzie tak zawsze wyglądało. Przyzwyczaiłem się też do tego smrodu duszy. Ale Jezus nie dał za wygraną. Co jakiś czas ciągłe o sobie przypominał, ale ja to ciągle ignorowałem. A nawet jeśli nie, to moja przemiana trwała chwilę. A On ciągle walczył o mnie. Ciągle! Tak mnie szaleńczo kocha! Każdego kocha!!!! Pewnego razu wyszedłem sam na dyskotekę. Oczywiście miałem w planach wypić, zabawić się z jakąś dziewczyną. Gdy szedłem, po drugiej stronie zaczęły machać do mnie 4 dziewczyny: czy nie idę z nimi na dyskotekę. Ja się wzbraniałem, ale one przeszły na druga stronę ulicy i mnie namówiły. To znaczy namówiła mnie nie słowami, ale wyglądem Agnieszka. Po prostu mnie zamurowało jak ją zobaczyłem. Oczywiście miałem w myśli, że też na pewno się tylko zabawie i tak się skończy, ale tak nie było... Nie chce opowiadać całej akcji, bo to nie oto chodzi. Chce po prostu powiedzieć, że na nowo spotkałem Jezusa w tej dziewczynie. Od nowa zrodziła we mnie pragnienie bycia z Nim. Wiele się od niej uczę. Agnieszka wiele przeszła w życiu i wiele razy dostała w d... mimo swojego młodego wieku. Chce po prostu powiedzieć, że Jezus nigdy nie skreśla nikogo, choćby nie wiadomo co się zrobiło. Często stawia takiego Abrahama w naszym życiu, który wstawia się za nami, jak wstawiał się za wielkim grzesznikiem Lotem, by Bóg go ocalił. ,,Bo choćby nasze grzechy były jak szkarłat nad śnieg wybieleją". Jezus jest wielki i chwała Jego imieniu. Wiem, że każdego dnia muszę się nawracać i nigdy nie ustawać.\nProszę o Wasza modlitwę. Z Bogiem.\nw środy, o godz. 19:00


Home / Pozostałe / Medialne zobowiązania piłkarzy – zobacz znacznie więcej\nW szablonowy dzień nie łatwo poznać pasjonata piłki nożnej. Razem niemniej jednak ze zbliżającym się mundialem bądź też również istotnym meczem coraz prościej ich odnotować. W barach oraz klubach wolno dostrzec podejrzane grupki rozprawiające żwawo o zbliżających się wydarzeniach. Niewtajemniczony słuchacz ma prawo odnieść doświadczenie jakby obecni rozmawiali o zbliżającym się nadzwyczajnym święcie. W istocie dla kibiców piłki nożnej jakikolwiek mecz ich ulubionej drużyny jest właśnie takim wydarzeniem – sprawdź http://spilkarza.pl/. Prawdziwego kibica odkryć nie jest trudno. Wystarczy jedynie w programie telewizyjnym przyjrzeć się kiedy także nadawane są mecze na żywo. Jeżeli w tym czasie skonstruowany przez nas znajomy jest nieosiągalny, najpewniej zasiada przed ekranem telewizora, śledząc działanie zawodników swojej drużyny. W znaczących miastach, gdzie odbywają się zgromadzenia na żywo, o rozpoznanie kibica nie jest już ciężko. Na ogół noszą oni poboczną część garderoby. Już po odcieniach szalika można rozpoznać nie tylko, że dana postać jest kibicem piłki nożnej, niemniej jednak też jaką drużynę wspiera.


Przebudowa drogi gminnej Rybno–Jasieniec / Aktualności / Samorząd Województwa Mazowieckiego\nPrzebudowa drogi gminnej Rybno–Jasieniec\n2021.06.07 14:40\t, aktualizacja: 2021.06.09 15:10\nAutor: Daria Feliga, Wprowadzenie: Urszula Sabak-Gąska\nNa modernizację dróg...\nW gminie Rybno (powiat sochaczewski) już niebawem rozpocznie się przebudowa drogi gminnej nr 380524W Rybno–Jasieniec. Na budowę i modernizację dróg dojazdowych do gruntów rolnych gmina otrzymała 120 tys. zł dotacji ze środków budżetu samorządu województwa mazowieckiego.\nPrzebudowany odcinek drogi będzie mieć nową podbudowę i nawierzchnię z mieszanek mineralno-bitumicznych o grubości około 7 cm i szerokości 3,60-4,50 m, utwardzone pobocza o grubości 10 cm. Wybudowane zostaną też zjazdy oraz kanał technologiczny o długości 1252 m wraz z 11 studniami kablowymi.\nIstniejąca droga przebiegająca przez grunty rolne w miejscowości Jasieniec jest w złym stanie technicznym, z licznymi ubytkami i nierównościami. Brak utwardzonych poboczy i wąski pas jezdni utrudnia wymijanie się maszyn rolniczych i innych pojazdów. Termin realizacji zadania pn. „Przebudowa drogi gminnej nr 580524W Rybno–Jasieniec” przewidywany jest na październik 2021 r.\n,\tgmina rybno\n,\tpowiat sochaczewski


Już raz wygraliśmy to spotkanie walkowerem, który w dość zaskakujących okolicznościach odwołano. Teraz trzeba swoją wyższość udowodnić na boisku. Orkan zagra z Polonią Poznań w IV rundzie Pucharu Polski na szczeblu okręgu poznańskiego.\nTelenoweli południowo-amerykańkiej ciąg dalszy. Zbliża się odcinek finałowy. Dojdzie wreszcie do meczu pomiędzy Orkanem Konarzewo i Polonią Poznań. Miał być walkower, ale poznaniacy jednak zdecydowali się przyjechać do Konarzewa.\nPolonia Poznań od początku sezonu wydaje się być w kryzysie. Pierwsze sześć meczów ligowych w Poznańskiej Klasie Okręgowej (grupa wschodnia) przegrała. Dopiero w minioną niedzielę poznaniacy odnieśli pierwsze zwycięstwo i odblokowali się. Polonia wygrała z Lechitą Kłecko 2-0. Trudno to nazwać wielkim wyczynem skoro był to pojedynek dwóch "czerwonych latarnii" rozgrywek. Pomimo to, należy jedank zauważyć, że w obozie polnistów coś drgnęło. Ewentualne zwycięstwo z Orkanem - liderem grupy zachodniej "okręgówki" może podbudować psychicznie piłkarzy z Poznania i dać wiarę w lepsze wyniki ligowe.Poprzedni mecz pucharowy poznanicy wygrali na wyjeździe z LKS Kicin 5-1, co musi budzić uznanie.\nOrkan jest na fali - nie tylko z powodu pozycji lidera Klasy Okręgowej, ale również z faktu, że w minioną sobotę pokonał odwiecznego rywala z Komornik. Dzięki temu zespół Piotra Bartkowiaka umocnił się na pierwszym miejscu w tabeli. Dobre wyniki w lidze chcemy przełożyć na rywalizację pucharową. Pierwszy krok ku temu został wykonany. Nie bez trudu, ale jednak wygraliśmy po karnych ze Stellą Luboń (ligowym rywalem Polonii Poznań). Czekamy jednak na mecze z przedstawicielami wyższych lig w koeljnych rundach Pucharu Polski okręgu poznańskiego. Aby to się spełniło musimy pokonać Polonię. Stawka meczu jest duża, może nie tak duża jak w przypadku meczów ligowych, ale okręgowy Puchar Polski jest wyjątkową okazją do zaprezentowania się w meczach z III-ligowcami i IV-ligowcami. Jest więc o co grać.\nOrkan Konarzewo - Polonia Poznań\nwtorek, 1 października, godz. 16.30, Stadion Gminny w Konarzewie


Barwinek różowy = zabarwian różowy = katarantus różowy - Catharanthus roseus - Urzadzamy.pl\nBarwinek różowy = zabarwian różowy = katarantus różowy - Catharanthus roseus\nAutor: www.thinkstockphotos.com Barwinek różowy\nZabarwian różowy w swoim naturalnym środowisku jest wiecznie zieloną krzewinką o wzniesionym, rozłożystym, krzaczastym pokroju. Przeważnie osiąga od 50 do 80 cm wysokości. Niepielęgnowany szybko tworzy gęste zarośla. Pędy barwinka różowego są dość silne, liście pojedyncze, eliptyczne, imponująco błyszczące. Na wierzchołkach pędów rozwijają się urocze pięciopłatkowe kwiaty. Okres kwitnienia rośliny trwa od czerwca do lipca. Kwiaty - jak sama nazwa wskazuje - są różowe, jednak zdarzają się okazy o kwiatach białych. Niestety, opadają z rośliny jeszcze przed zwiędnięciem. Owoce najczęściej ukrywają się pod liśćmi, składają się z dwóch mieszków. Wewnątrz owoców znajduje się wiele nasion.Barwinek różowy wydziela trujący sok z pędów i liści, który jest niebezpieczny zarówno dla ludzi jak i dla zwierząt. Ciekawe odmiany:\nZabarwian różowy to roślina tropikalna, dlatego do prawidłowego wzrostu wymaga miejsca ciepłego i słonecznego. Nawet mały cień powoduje zdecydowanie mniejsze kwitnienie, tak samo jak duże wahania temperatur. Zdecydowanie lepiej w naszym klimacie uprawiać roślinę w doniczce, na okres jesienno-zimowy wstawianej do cieplejszego pomieszczenia. Dodatkowo po silnym deszczu roślina może gnić, dlatego starajmy się ją na stałe trzymać pod dachem. Idealne dla barwinka różowego będzie podłoże średnio żyzne, przewiewne, z domieszką piasku, umiarkowanie wilgotne. Roślina nie jest długowieczna, w strefie umiarkowanej uprawiana jest jako roślina jednoroczna.


2018-09-03T09:00:00+02:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 03 września 2018, 09:00\n- Sprzedaż biletów miesięcznych na trasach Gminy Lelis oraz linii Ostrołęka- Baranowo przez Obierwię jak i na trasie Ostrołęka- Kierzek przez Olszewkę FUC odbywać się będzie w kasach dworca autobusowego (ul. Bogusławskiego 21) od dnia 03.09.2018r. do dnia 10.09.2018r. w godzinach 9-14 - poinformowała firma Gabriella, administrator dworca PKS w Ostrołęce.\nRozkład jazdy na wybranych trasach sprawdzisz w naszym serwisie.\nWięcej o: dworzec PKS, Gabriella, bilet miesięczny\n~Gość, 09:17 03-09-2018, 76%\n~do goscia, 09:53 03-09-2018, 31%\njak ci sie nie podoba obecny to nie dlugo bedziesz mogl miec lepszego ha ha ha\n~pragmatyk, 09:59 03-09-2018, 76%\n@~do goscia W końcu. Po tylu latach może coś zmieni się, gdy przyjdzie ktoś nowy na prezydenta. Tyle lat rządzić i dworca w centrum miasta nie ogarnąć, aż wstyd.\n~tępiciel lemingów, 13:21 03-09-2018, 31%\n@~pragmatyk Co za bzdury piszesz. Co prezydent miasta ma do prywatnej firmy przewozowej?\n~tępiciel lemingów, 13:43 03-09-2018, 31%\nRaczej powiat bez własnego dworca, starosta dobry gospodarz Powiatowej Komunikacji Samochodowej.\n~Pożal się Boże, 14:04 03-09-2018, 66%\n@~tępiciel lemingów Wszyscy w powiecie mają dworce tylko Ostrołęka czeka od 2015 roku, aż PO wygra wybory, odkupi dworzec i odda miastu w prezencie. Skąd was biorą do pisania kompletnych bzdur. Dobrze, że w innych miastach prężnie rządzą ludzie z PiS, a nam się trafili specjaliści od narzekania i gorzkich żalów. My nic nie możemy, nikt nas nie lubi... Kto na nich głosuje???\n~tępiciel lemingów, 14:12 03-09-2018, 36%\n@~Pożal się Boże Tam gdzie przekazano PKS miastu to miasto dba o dworzec. Tam gdzie ma prywaciarz dworzec to miasto nic nie robi z dworcem.\nSkąd się biorą tacy ludzie do pisania kompletnych bzdur, że miasto ma prywatnym firmom dworzec remontować? Kto na takich kandydatów głosuję?\n~tępiciel lemingów, 14:40 03-09-2018, 36%\n@~Pożal się Boże Wszystkie powiaty mają przekazane dworce, a tylko w Ostrołęce oczekuje się, że prezydent za pieniądze mieszkańców miasta wykupi dworzec. Dobrze, że w innych miastach prężnie działają politycy samorządu województwa i załatwiają sprawy dla miast, a nam się trafili specjaliści od narzekania i głupich rad.\n~Gość, 15:05 03-09-2018, 69%\n@~tępiciel lemingów Już dostałeś zjebę w poprzednim wątku o dworcu, więc wynocha\n~tępiciel lemingów, 16:18 03-09-2018, 31%\nAle kultura w publicznej wypowiedzi. Czy chcecie takie władze?\nDworzec niech kupią sobie mieszkańcy miasta, dobre. Co to za władze miasta, które nie chcą pomocy z zewnątrz?\n~Gość, 16:20 03-09-2018, 67%\n@~tępiciel lemingów Nie chcemy takiej władzy, więc wyp******aj\n~tępiciel lemingów, 17:31 03-09-2018, 30%\nNo i nie będziesz u władzy\n~dobra rada, 17:45 03-09-2018, 69%\nOmijajcie wpisy ~tępiciel lemingów to prowokator z PiS. Płacą mu za robienie z siebie de bila.\n~tępiciel lemingów, 18:59 03-09-2018, 34%\n@~dobra rada Zarabiam pracą na koparce. Omijajcie takich polityków, którzy mają taki język publicznie. To patologia.\n~Gość, 19:15 03-09-2018, 10%\n@~tępiciel lemingów Masz rację, starosta to taki sam bucefał jak prezydent. Rządzi już ze 20 lat w powiecie i glównie to jest z tego znany, że jest znany.\n~Gość, 19:21 03-09-2018, 65%\n@~tępiciel lemingów Jak to jest merytorycznie dostawać za każdym razem kopa w dupę, a i tak wracać?\n~tępiciel lemingów, 20:39 03-09-2018, 40%\nNiemerytoryczna i niekulturalna, taka ma być nowa władza?\n~do pragmatyk, 10:01 03-09-2018, 84%\npozyjemy zobaczymy ha ha ha\n~Gość, 10:44 03-09-2018, 72%\nPamiętacie syfiasty dworzec w Płocku? Już go nie ma. 4 lata temu za 15 milionów miasto postawiło swój nowoczesny dworzec autobusowo-kolejowy z hotelem na górze. Tak się rządzi. A u nas? 10,5 miliona na gówniany most tymczasowy.\n~Gość, 12:45 03-09-2018, 71%\nMost jak most ale ponad milion na fontannę? Za milion to by dworzec mały był ale jest fontanna. Mogłaby chociaż straż miejska pogonić tych rzuli co popołudniami tam siedzą i chleją publicznie.\n~tępiciel lemingów, 13:27 03-09-2018, 32%\n"Miasto przejęło go od PKP pod koniec 2012 roku i przekazało gminnej spółce Rynex. "\nTrzeba było PKS przekazać samorządom jak w Płocku. A u nas Platforma wolała sprzedać, bo Struzik nie chciał wziąć PKS.\n~Gość, 15:07 03-09-2018, 70%\n@~tępiciel lemingów No i co debilu? Mało to miasto ma działek? Znów czekasz na o*****l w kolejnym wątku?\n~Gość, 15:08 03-09-2018, 67%\n@~tępiciel lemingów A w ogóle to w Płocku PKS też dostał mobilis, tak samo jak w Ostrołęce, więc mi tu nie *****l.\n~tępiciel lemingów, 16:19 03-09-2018, 30%\nI co miasto kupiło dworzec od firmy Mobilis?\n~Gość, 16:21 03-09-2018, 66%\n@~tępiciel lemingów Nie, wybudowało swój własny. Ale to dla ciebie za trudne do zrozumienia debilu\n~Gość, 16:28 03-09-2018, 64%\nale jak to? nie muzeum, nie fontannę, nie parking za kościołem, tylko DWORZEC? tak żeby wszyscy z tego korzystali? to tak w ogóle można? kto by pomyślał :o\n~tępiciel lemingów, 16:41 03-09-2018, 36%\n"Potrzebę odnowienia dworca kolejowego płocczanie wskazali już kilka lat temu, ale rozpoczęcie tego procesu nie było możliwe bez przejęcia budynku od PKP - mówił w zeszłym roku prezydent miasta Andrzej Nowakowski. - Dziś możemy rozmawiać o nowym dworcu. "\nDla niektórych trudne do zrozumienia jest to, że bez przekazania dworca nie można rozpocząć budowy.\n~tępiciel lemingów, 17:33 03-09-2018, 35%\nPłock wybudował dworzec?\nW 2012 r. samorząd Płocka przejął nieodpłatnie budynek dworca o powierzchni ponad 880 metrów kw. od PKP i przekazał go gminnej spółce Rynex\n~Gość, 18:10 03-09-2018, 64%\n@~tępiciel lemingów Ty naprawdę jesteś jakiś *****lnięty jak czegoś z tego nie rozumiesz.\n~tępiciel lemingów, 18:14 03-09-2018, 30%\nAle kultura wypowiedzi.\nNawet władze miasta Płock mówią, że bez przekazania dworca nie mogły nic zrobić, a Ty nie rozumiesz. Co to za nowa władza się pcha.\n~Gość, 18:28 03-09-2018, 64%\n@~tępiciel lemingów Ty debilu ****ny, już ci pisałem kilka razy, że można to zrobić w dowolnym miejscu, gdzie miasto ma działkę, a stary dworzec niech sobie zabiera ksiądz. Czego tu nie rozumiesz?\n~dd, 18:46 03-09-2018, 59%\n@~tępiciel lemingów Haaa o kulturze rozprawia osoba która prowokacyjnie rżnie głupa i przewrotnie wyzywa od lemingów\n~tępiciel lemingów, 19:04 03-09-2018, 38%\nMiasto ma w dowolnym miejscu wybudować dworzec prywatnym przewoźnikom? Chore. Dobrze, że nie rządzisz.\n~Gość, 19:18 03-09-2018, 60%\n@~tępiciel lemingów W Płocku się z tego cieszą. Myślę, że i u nas więcej osób by się ucieszyło z dworca, jak z z muzeum albo fontanny. No ale twoi kolesie wiedzą lepiej co nam potrzebne xD\n~tępiciel lemingów, 20:42 03-09-2018, 46%\nA co Ty myślisz, że władze i mieszkańcy naszego miasta nie ucieszyliby się, gdyby przekazano mu dworzec PKS? Ale było inaczej, Struzik odmówił przejęcia PKS Ostrołęka:\n"Na posiedzeniu Komisji Skarbu w dniu 9 czerwca 2010 roku ówczesny Podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa Mikołaj Budzanowski (a od 2011 do 2013 minister skarbu państwa) tak mówił:\n” Z 60 spółek PKS nadzorowanych przez ministra skarbu państwa, 38 przeznaczono do komunalizacji. Marszałkowie województw, przede wszystkim świętokrzyskiego, lubelskiego i podlaskiego wyrażają zainteresowanie komunalizacją. Z wnioskami o przejęcie spółek PKS występują w większości starostowie. Wśród 22 spółek PKS przeznaczonych do prywatyzacji 7 jest z województwa mazowieckiego. (…) Uznaliśmy, że najlepszym rozwiązaniem będzie wykorzystanie efektu synergii tych spółek na terenie województwa mazowieckiego. Stąd we wrześniu ub.r. złożyliśmy marszałkowi województwa mazowieckiego propozycję przyjęcia wszystkich PKS-ów, a następnie dokonania ich integracji w celu stworzenia jednej sprawnej sieci transportowej pod nadzorem samorządu województwa. Niestety, marszałek województwa mazowieckiego odmówił przejęcia tych spółek. Odmowa komunalizacji spowodowała, że przystąpiliśmy do prywatyzacji poszukując inwestora dla sieci 7 mazowieckich PKS-ów. Zostały wynegocjowane parametry między Skarbem Państwa a inwestorem. Jesteśmy w trakcie negocjowania pakietu socjalnego.\nPrzypominam iż Marszałkiem wówczas był i jest do chwili obecnej Adam Struzik z PSL.\nW 2010 roku Ministerstwo skarbu podpisało z firmą Mobilis z Warszawy umowę prywatyzacyjną 6 mazowieckich PKS-ów za ok. 77 mln zł. Spółka została właścicielem PKS-ów w Ciechanowie, Mińsku Mazowieckim, Mławie, Płocku, Przasnyszu i Ostrołęce. Resort skarbu podkreślał wówczas, że do najważniejszych postanowień zawartej umowy należą zobowiązania inwestycyjne firmy Mobilis na blisko 100 mln zł.”\nWychodzi na to, że prywatyzacja PKS to sprawka sejmiku mazowsza.\n~Gość, 21:25 03-09-2018, 56%\n@~tępiciel lemingów Ej, ale wiesz że już kilka razy ci odpowiedziano na ten temat i za każdym razem pozostało to bez odpowiedzi?\n~Obywatel gorszego sortu, 10:15 04-09-2018, 34%\n@~tępiciel lemingów Porozmawiaj z tymi co jeździli na rozmowy w sprawie prywatyzacji/komunalizacji ostrołęckiego pks-u to będziesz wiedział to tak naprawdę optował za prywatyzacją a nie komunalizacją. Kto przekonywał pracowników, i niektórzy to łyknęli jak czapla rybkę, że będzie lepiej z prywatyzować jak z komunalizować.\n~Wkurzony, 11:12 03-09-2018, 23%\nZDEJMOWAĆ REKLAME TEJ ZASRANEJ PIEKARNI KRASKA Z DWORCA!!!!!!!\n~Gość1234, 19:51 03-09-2018, 75%\nA autobusy do Miastkowa i Łomży? Gdy był PKS były autobusy a Gabriella miała utrzymać wszystkie linie a nie tylko do województwa mazowieckiego... Porażka\n~Piter, 07:44 04-09-2018, 50%\nCo ma piernik do wiatraka kto przejął a kto nie ważne że kursują niektóre autobusy\n~Jan Kowalski z Ostrołęki, 10:56 04-09-2018, 0%\nTępy, jak widzę zmienił portal - ale trudno się dziwić, skoro na poprzednim, na którym bredził od wielu lat, uznał Kościół Katolicki, za geszeft jak każdy inny, a jego hierarchów, za geszefciarzy, jak każdy inny.\nPróbował jeszcze, swoje brednie wciskać po nickiem "lt", ale bardzo szybciutko, go zdemaskowałem.\nPrawdopodobnie, jako osoba całkowicie skompromitowana na poprzednim portalu,. zmienił go, sądząc, że tutaj nikt mu tego nie wypomni.\nTępy, to typowy wyznawca PiSu, w którego rozumowaniu nie znajdziesz nawet krzty rozsądku, bowiem nie myśli on rozumem, ale wiarą i to tą, całkowicie nie przystającej do wiary katolickiej, tylko jakąś jej PiSowską karykaturą, w której najwyższym kapłanem jest Jarosław Kaczyński.\n~Jan Kowalski z Ostrołęki, 12:07 04-09-2018, 0%\nSprawą, która wymaga jak najszybszego wyjaśnienia, jest to, czy Moblis nie chciał, czy nie mógł zbudować dworca przy ul. Zawadzkiego - to, by nam wiele wyjaśniło.