Uroczystości - Dzieci\nFOT. KS. JAN ZAJĄC\noraz Redakcja Kwartalnika\nUroczystość nadania Tytułu Honorowego Obywatela Paniom Teresie Dangel\ni Stefanii Krasińskiej\nAsfaltowanie ul. Spadochroniarzy\nNowy chodnik przy ul. Spadochroniarzy\nRemont pobocza przy ul. Spadochroniarzy\nNowy parking przy miejskiej przychodni VITAL-MED\nOdnowiona salka wystawowa w Bibliotece Miejskiej\nBieżące remonty na terenie miasta\nKsiężniczka i Hrabina\nna podsumowaniu rewitalizacji miasta\nbowiem wracają do miejsc swojego\ndzieciństwa i młodości, by nawiedzić\ngroby bliskich spoczywających na parafialnym cmentarzu. Zawsze znajdują\ndach nad głową i gościnny stół w...\nswojej dawnej posiadłości, gdzie dziś\ngospodarzami są Państwo Majchrzakowie i Popiołkowie. Wracają tu z sentymentem i serca biją szybciej - p. Teresa Dangel do dziś, choć od czasu gdy\nmieszkała w mszańskim dworze minęło kilkadziesiąt lat, pamięta imiona\nkoni i miejsca w których stały w dworskich stajniach, zaś hrabina Stefania\nKrasińska nie kryje wzruszenia, gdy\npatrzy na okazałego dęba rosnącego\ndo dziś w parku, a zasadzonego po narodzinach jej przyszłego małżonka hrabiego Mariana Gerarda Krasińskiego. W piątkowe popołudnie na\ndziedziniec Starej Winiarni po księżną\ni hrabinę posłaliśmy góralską bryczkę\nzaprzężoną w parę koni - dziś w Mszanie o konie trudno, ale wójt Niedźwie-\nlizacyjne „résumé”. Były w nim podziękowania dla wszystkich, którzy w brali\nudział w tym prawie dwuletnim projekcie, były kwoty i daty, nazwy firm\ni nazwiska osób odpowiedzialnych za\nposzczególne etapy. A później był czas\ndla naszych Gości - głos zabrali w kolejności; Poseł na Sejm RP Wiesław\nJanczyk, limanowski Starosta Franciszek Dziedzina, Dyrektor RZGW Janusz\nSzafrański, wójtowie-sąsiedzi Janusz\nPotaczek z Niedźwiedzia i Bolesław\nŻaba z gm. Mszana Dolna, ale także\ntwórcy koncepcji przemian w parku,\nna Rynku czy na placu targowym Marcin Brataniec z małżonką. Ostatnim, ale i kulminacyjnym momentem\nuroczystego posiedzenia mszańskiego\nParlamentu było podjęcie przez Radę\nMiasta Mszana Dolna dwóch uchwał\no nadaniu Tytułu Honorowego Obywatela. Do grona tego radni zaliczyli\nnajpierw Panią Teresę Dangel z domu\nksiężniczka Drucka-Lubecka, a chwilę\no prawie dwóch latach robót, 26\npaździernika 2012 r. przyszedł\nczas na podsumowanie i symboliczne zakończenie największego unijnego projektu realizowanego przez Samorząd Miasta - 10.776.136 złotych\nkosztowały przemiany w czterech rejonach Mszany Dolnej. Naszych pieniędzy w tej kwocie jest dokładnie\n3.650.137 zł, zaś większość, tj.\n7.125.999 zł udało się pozyskać\nz MRPO, czyli ze środków unijnych.\nSwój wizerunek zmieniły tereny komunalne przy ul. Starowiejskiej, Rynek, Park Miejski i Plac Targowy.\nDługa była lista Gości zaproszonych\nprzez przewodniczącego Rady Miasta\ni burmistrza na październikowe uroczystości - chcieliśmy by efekty przemian za unijne pieniądze zobaczyli\nMarszałek Małopolski, Wojewoda, poseł i senator, radni minionej kadencji,\nnasi przedstawiciele w Radzie Powiatu\nlimanowskiego, ale także twórcy projektu, autorzy koncepcji, nadzorujący\nwykonanie i wykonawcy, pracownicy\nurzędu, dyrektorzy samorządowych instytucji, proboszczowie mszańskich\nwspólnot i przedstawiciele lokalnych\nmediów. Dla nieznających historii naszego miasta już sam tytuł relacji\nz tego wydarzenia może budzić ciekawość. Pewnie i wśród mieszkańców\nMszany Dolnej są tacy, którzy nie\nwidzą związków zakończonej właśnie\nrewitalizacji z rodem Krasińskich.\nA prawda jest taka, że gdy przyjrzeć\nsię naszemu miastu dokładniej, to\nślady hrabiowskiej rodziny odnajdziemy w wielu miejscach. Co prawda\nKrasińscy w Mszanie Dolnej już nie\nmieszkają - skutecznie pogoniła ich ludowa władza, zabierając wcześniej\nwszystko, co było ich własnością. Stracili dwór i park dworski, stajnie i spichlerze, tartak i basen. Na koniec obdarto\nich z godności i czci, a Maria Krasińska, ostatnia dziedziczka mszańskiego dworu umarła w przybudówce\nu p. Furdyny, w nędzy i opuszczeniu.\nZatem gest Rady Miasta Mszana Dolna\no przyznaniu Tytułów Honorowy Obywatel Miasta Mszana Dolna Teresie\nDangel z domu księżniczka DruckaLubecka i hrabinie dr Stefanii Krasińskiej jest w pewnym sensie zadośćuczynieniem za tamto zło i moralnym\naktem uhonorowania ostatnich już\nprzedstawicielek tego tak zasłużonego\nw dziejach Mszany Dolnej rodu.\nWiedzieliśmy, że obie Panie bywają w\nMszanie Dolnej - nieprzypadkowo wybraliśmy koniec października. Wtedy\nHonorowe Obywatelki Mszany Dolnej: Pani Teresa Dangel (z prawej) oraz\nPani Stefania Krasińska (z lewej) w towarzystwie Burmistrza, Przewodniczącego Rady i Gwardii Kasztelańskiej\ndzia p. Janusz Potaczek i w tej sprawie\npomógł - wyrychtowany w pięknym\ngóralskim stroju porębiański gazda\nMarian Rusnak po obie Panie o wyznaczonej godzinie się stawił i paradnie ulicami miasta pod drzwi magistratu przywiózł. A tam już Gospodarze\nMszany Dolnej, burmistrz Tadeusz Filipiak i przewodniczący Rady Miasta\nAdam Malec obie Panie powitali\ni w asyście Gwardii Kasztelańskiej do\nSali Narad wprowadzili. Ale zanim staliśmy się świadkami uroczystego nadania tytułów, Goście i radni mogli\njeszcze raz w telegraficznym skrócie\nobejrzeć Mszanę Dolną z czasów\n„przedrewitalizacyjnych” i „porewitalizacyjnych” - na wielkim ekranie przewijały się obrazy ukazujące nasze\nmiasto w tamtym okresie, a burmistrz\nFilipiak przygotował krótkie porewita-\npóźniej Panią Hrabinę dr Stefanię Krasińską. Zanim radni podjęli decyzję\no wpisaniu do Panteonu Honorowych\nObywateli dwóch pierwszych w historii\nmiasta kobiet, wysłuchali uzasadnienia\nprzygotowanego przez burmistrza Tadeusza Filipiaka, które naszym czytelnikom prezentujemy na kolejnej stronie.\nSprawne głosowanie i Adam Malec,\nprzewodniczący Rady Miasta wręcza\nobu Paniom ozdobne grawery potwierdzające nadanie tytułów. Pamiątkowe\nmedale z herbem Mszany Dolnej\ni św. Michałem - Patronem Miasta\nMszana Dolna, wybite w roku 2010 Panie otrzymują z rąk burmistrza. Piękne\nbukiety wręcza nowym Honorowym\nObywatelom stolicy Zagórzan para\nuczniów w regionalnych strojach. Jeszcze głos zabiera Pani Teresa Dangel dziękuje za wyróżnienie i zaszczyt, ja-\nI właśnie na jednym z nich dopełniliśmy ostatniego oficjalnego punktu\nnaszych uroczystości. O posadzenie\nmłodego dębu poprosiliśmy hrabinę\nStefanię Krasińską - mieliśmy obawy,\nczy poradzi sobie z łopatą? Obawy były\nprzedwczesne - drzewko zostało fachowo obsypane, czarna ziemia udep-\nwymi alejkami udaliśmy się do Starej\nWiniarni - miejsca szczególnego dla\nnaszych Pań - Honorowych Obywatelek Mszany Dolnej. Jeszcze chwila przy\nfigurce Matki Bożej stojącej przed\ndawnym dworem i wchodzimy na kamienny dziedziniec. Robi się coraz\nchłodniej i Gospodarz Folwarku p. An-\nkim są przyznane tytuły dla obu pań.\nWspomina dawne czasy i potwierdza\ndobroć i życzliwość mieszkańców\nMszany Dolnej dla rodziny Krasińskich. Opuszczamy mszański magistrat\n- Panie wraz burmistrzem do Parku\nMiejskiego jadą bryczką. Zanim wszyscy Goście tam dotrą bryczka robi\nrundę po parkowych alejkach. Kiedy\nwoźnica przejeżdża obok potężnego\ndęba, hrabina Krasińska prosi, by zwolnił i przez łzy mówi: „...to dąb mojego\nmałżonka…”. Po chwili w towarzystwie Gwardii Kasztelańskiej Panie Teresa Dangel i Stefania Krasińska podchodzą do bramy Parku Miejskiego.\nKamienny mur spowija biało-czerwone\npłótno. Tuż obok stara armata na\ndwóch kołach - ma oznajmić najgłośniej, jak potrafi moment symbolicznego otwarcia parku i zakończenia rewitalizacji. I tak się dzieje - obie Panie\nna prośbę burmistrza dokonują odsłonięcia napisu na kamiennym murze\n- oczom Gości ukazują się wielkie litery\ninformujące, że oto wchodzimy do\nParku Miejskiego im. Rodziny hr. Krasińskich. Taką treść uzgodniliśmy kilkanaście miesięcy temu z Paniami Teresą Dangel i Stefanią Krasińską. Ich\nzgoda była potrzebna Radzie Miasta,\nktóra mszańskiemu parkowi na mocy\nuchwały nadała imię byłych właścicieli. W momencie, kiedy biało-czerwone płótno opadło na kamienną\nalejkę, donośny armatni strzał poniósł\nsię po parku i okolicy. Jeszcze krótka\nmodlitwa ks. Jerzego Raźnego, proboszcza parafii św. Michała - błogosławieństwo wszystkiego, co udało\nsię nam przez te lata w Mszanie poprawić i upięknić. W cudownym jesiennym słońcu park prezentował się\nwspaniale - żółte i złote liście na przemian z czerwonymi tworzyły na wielkich połaciach naturalne dywany.\nHonorowe Obywatelki dokonujące symbolicznego otwarcia parku\npoprzez odsłonięcie napisu „Park Miejski im. Rodziny hr. Krasińskich”\ntana, zaś na koniec hrabina spojrzała\nw stronę sędziwego dębu małżonka\ni z nostalgią powiedziała „...teraz ten\nmój dąb będzie patrzył na tamtego, będą\nsię cały czas widzieć...”. Drugie drzewo\nzasadziła Pani Teresa Dangel - równie\nsprawnie radziła sobie z łopatą i ziemią. Na obu drzewkach umieszczone\nzostały tabliczki z informacją kto,\nkiedy i z jakiej okazji posadził te\ndrzewa. Trzecie drzewo zasadził Poseł\nWiesław Janczyk - nasz przedstawiciel\nw Parlamencie, zaś ostatnie Pan Eugeniusz Sieja - radny minionej kadencji i przewodniczący Rady Miasta, tej\nRady która podejmowała najważniejsze decyzje dotyczące rewitalizacji,\nale i wielu innych bardzo ważnych\nkwestii dotyczących rozwoju naszego\nmiasta. W jesiennym słońcu parko-\ndrzej Majchrzak zaprasza do XVI-to\nwiecznych wnętrz. Kasztelański gwardzista - Michał Wójcik rozwija ozdobny\nzwój pergaminu i odczytuje dawne\nsprzed kilku wieków staropolskim językiem spisane powitanie. Szampan\ni toast za wszystkich, którzy do rewitalizacji dołożyli choćby kawałek swojej pracy i Gospodarze proszą za stoły.\nI tu jeszcze niespodzianka - z koncertem nostalgicznych ludowych ukraińskich pieśni wystąpiła Natalia Mazur.\nJej śpiew w „towarzystwie” bandury\nna długo pozostanie w pamięci Gości\ntego wieczoru. Zatem jeszcze raz\nwszystkim zaangażowanym w „przemianę” naszego miasta, w języku urzędowym zwanej rewitalizacją, bardzo\nzanim Rada Miasta podejmie uchwały, dzięki którym powiększy się grono Honorowych Obywateli naszego miasta,\ntrzeba zadość uczynić wymogom prawa - jestem przekonany, że radni Mszany Dolnej, nawet gdybym tu dziś nie wypowiedział\nani jednego zdania uzasadniającego decyzję Samorządu, wszyscy bez wyjątku podnieśliby rękę i przez aklamację wyraziliby\nwolę, by zaliczyć do grona Honorowych Obywateli Miasta Mszana Dolna dwie wspaniałe kobiety, które dziś mamy przywilej\ni zaszczyt gościć pośród nas: Panią Teresę Dangel z domu księżniczka Drucka-Lubecka i Hrabinę Panią Stefanię Krasińską\n- doktora nauk matematycznych.\nLosy obu Pań Opatrzność związała z naszym miastem. I choć po II wojnie światowej Rodzina Krasińskich na mocy\nhaniebnych dekretów komunistycznej władzy musiała Mszanę Dolną opuścić, pozbawiona dorobku całego życia, to jednak\nnigdy, aż po dziś Panie Teresa Dangel i Stefania Krasińska o tym mieście nie zapomniały. Mimo doznanych krzywd,\nponiżenia i pogardy wciąż tu wracają, bo wiedzą, że Mszana Dolna i jej mieszkańcy nigdy na Krasińskich złego słowa nie\nPani Teresa Dangel z domu księżniczka Drucka-Lubecka to córka hrabiny Marii Antoniny urodzonej w Mszanie Dolnej\ni pułkownika Konstantego Druckiego-Lubeckiego, ostatniego dowódcy Wileńskiej Brygady Kawalerii, zamordowanego przez\nsowieckie NKWD najprawdopodobniej na Ukrainie w roku 1940. Już samo pochodzenie i fakt, że ojciec był wysokim\noficerem i dowódcą Wojska Polskiego uczyniły Teresie Dangel życie bardzo trudnym. Nawet nazwisko było dla komunistów\nprzeszkodą i siostra obecnej wśród nas Pani Teresy nie została przyjęta na studia. Dziś Pani Teresa Dangel mieszka daleko\nod naszego miasta - w Warszawie, ale prawie każdego roku kilka dni spędza w Mszanie Dolnej. Co jest tą siłą, która każe\ntu wracać? Pewnie miłość do lat młodości, wspomnienia beztroskich chwil spędzanych w dworskim parku, zabawy na dziedzińcu, jazda saniami po ulicach Mszany Dolnej. I pewnie groby bliskich spoczywających na mszańskim cmentarzu.\nHrabina Stefania Krasińska, ponad 58 lat temu poślubiła hrabiego Mariana Gerarda Krasińskiego syna Marii i Henryka\nKrasińskich, jednego z siedmiorga dzieci mszańskiego rodu hrabiów Krasińskich. To właśnie przyszły małżonek hrabiny\nStefani wspólnie z matką zarządzał rodzinnymi dobrami. Wybudował w Mszanie Dolnej basen o olimpijskich wymiarach,\nprowadził tartak i uczył matematyki w mszańskim liceum. Kiedy władza ludowa pozbawiła Krasińskich także i tartaku Marian Krasiński wyjeżdżą do Bukowna i tam spotyka młodą Stefanię, studentkę III roku matematyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Na ślubie Stefanii i Mariana była także hrabina Maria Krasińska, w tych czasie mieszkająca już u Furdyny. Pani\nStefania uzyskała stopień doktora nauk matematycznych na Polskiej Akademii Nauk, jest członkiem Polskiego i Europejskiego\nTowarzystwa Matematycznego, a za chwilę otrzyma tytuł Honorowego Obywatela miasta Mszana Dolna.\nOd roku 1949 minęło sporo czasu - nikt za krzywdy do dziś nie przeprosił, nie zadośćuczynił - zdajemy sobie sprawę, że nie\njesteśmy w stanie zrekompensować strat, ani tych wymiernych, ani tych które trudno opisać, bo zadano je duszy. Zapytaliśmy\nkilkanaście miesięcy temu Panią Teresę Dangel i Panią Stefanię Krasińską, czy w imieniu rodu Krasińskich wyrażą zgodę,\nby park w Mszanie Dolnej, rodzinne dobro, mógł nosić imię Rodziny Hr. Krasińskich. Dziś jest okazja, by Paniom za tę\nzgodę i dany nam przywilej podziękować z całego serca. Park Miejski po odnowieniu nosi na mocy Uchwały Rady Miasta\nimię Waszej rodziny - za kilkadziesiąt minut będziemy Was Szanowne Panie prosić o symboliczne odsłonięcie napisu na kamiennym murze przy bramie do Parku.\nWiemy też, że kiedy w rodzinie Krasińskich przychodziło na świat dziecko, to radosne wydarzenie upamiętniano zasadzeniem\ndębu w dworskim Parku. Kiedy przejdziemy do Parku poprosimy Was drogie Panie o posadzenie drzew upamiętniających\nnasze dzisiejsze święto. W sposób symboliczny nawiążemy do rodzinnej tradycji Waszej rodziny, ale również będzie to zakończenie procesu rewitalizacji naszego miasta, którego jeden z odnowionych obszarów, czyli Park był własnością Rodu\nDopełnieniem tamtej uchwały z 30 września 2011 nadającej mszańskiemu parkowi imię Rodziny Krasińskich niech będą\ndwie kolejne uchwały naszego miejskiego Parlamentu podjęte dziś 26 października na mocy których Pani Teresa Dangel\nz domu księżniczka Drucka-Lubecka i Pani hrabina dr Stefania Krasińska będą wpisane w poczet Honorowych Obywateli\nMiasta Mszan Dolna.\nPanie Przewodniczący, Panie i Panowie Radni miasta Mszana Dolna, proszę byście moją rekomendację uznali za wystarczającą\ni Tytuły Honorowy Obywatel Miasta Mszana Dolna Pani Teresie Dangel i Pani Stefanii Krasińskiej przyznali. Dziękuję za\ntak śpiewa Kuba Sienkiewicz i Elektryczne Gitary, a my wykorzystując\nfragment tego popularnego utworu,\nchcemy poinformować, że w temacie\n„grubsze roboty remontowe 2012”\nw naszym mieście, to już naprawdę\njest koniec, ale dalsza fraza tekstu popularnej piosenki z naszym tekstem\njuż nie koresponduje.\nPo prawie 300 metrowym nowym\nodcinku ul. Spadochroniarzy, pod\nkoniec listopada oddaliśmy do użytkowania odbudowany chodnik z betonowej kostki wzdłuż ogrodzenia stadionu, ale także krótkie odcinki\nnowego trotuaru po stronie przeciwnej, które ułatwią pieszym poruszanie\nsię w okolicach mostku i dojścia do\nul. Słonecznej. Zatem w utworze Kuby Sienkiewicza „nie ma już nic”,\na w Mszanie jest „coś”- to nowy i dość\nspory kawałek ulicy, nowy chodnik,\nnowa kanalizacja i w ogóle zrobiło się\nw tej okolicy chyba bezpieczniej i ładniej? Ale niech to ocenią sami mieszkańcy i użytkownicy drogi. Uporządko-\nwany został również teren wzdłuż nowego chodnika, wycięte i uprzątnięte\nzostały krzewy-samosiejki przy siatce\nokalającej stadion, również po drugiej\nstronie zrobiło się „jaśniej”, a spróchniałe konary wiszące nad jezdnią już\nnie będą zagrażać bezpieczeństwu kierowców i przechodniów. Na pracach\nremontowych i porządkowych „skorzystał” również potok Szklanówka ostatni zamulony i zaśmiecony odcinek\ntuż przy dopływie do koryta Mszanki\nzostał udrożniony i wody Szklanówki\nmogą już swobodnie wpadać do rzeki.\nSzkoda tylko, że wody w nim coraz\nmniej. Ryzyko się opłaciło, zdążyliśmy\nz całym zakresem planowanych robót,\na nawet udało się zrobić więcej, bo\nchodnik był planowany w wariancie\noptymistycznym na ten rok, ale zdając\nsobie sprawę w jakim czasie rozpoczęliśmy prace, trzeba było brać pod\nuwagę i termin wiosenny roku 2013.\nDzięki sprzyjającej aurze mamy to za\nsobą, a na rok przyszły odkładamy\ntylko zatokę parkingową, którą dziś\nwyznaczają obniżone z obu stron pla-\nnowanego parkingu krawężniki. Ministerialne 300 tys. zł. wystarczyły na\ngruntowną modernizację kanalizacji\nburzowej, wymianę krawężników, korytowanie i nową podbudowę, a na\nkoniec dwie warstwy masy bitumicznej\n- pierwsza tzw. wiążąca o grubości\n4 cm i ta najważniejsza, zwana ścieralną o grubości 5 cm. kładziona na\ncałej szerokości jezdni, od krawężnika\ndo krawężnika. Nowy odcinek ma szerokość 6 metrów. Żeby ten remont się\nudał, konieczna była dobra współpraca wielu osób i instytucji - projektantów i wykonawców. Jest zatem okazja,\nżeby podziękować p. inż. Januszowi\nBurkatowi z Limanowej za ekspresowe\ntempo realizacji całego projektu odbudowy i remontu, a później za nadzór\nnad właściwym wykonaniem prac.\nZnakomicie spisała się firma realizująca zadanie - Przedsiębiorstwo\nJANDA w ciągu 8 dni uporało się\nz najtrudniejszym etapem zadania.\nNie zawiódł limanowski LIMDROG\n- na oznaczoną godzinę dostarczył\ngorącą masę bitumiczną. Profesjonalna\nz łazienek i toalet, przemyślnymi (tak\nim się przynajmniej wydawało) instalacjami odprowadzali bezpośrednio\nw betonowe korytka wzdłuż nowej\nulicy. Taki proceder będzie surowo karany przez Straż Miejską - już posypały\nsię wysokie mandaty, a nielegalne odprowadzenia z przydomowych szamb\nzostały zlikwidowane. Po drugiej stronie miasta są zaś tacy, którym ścieki\nprzeszkadzały bardzo i skrzyknęli się\nwspólnie do działania. To młode\nmałżeństwa i rodziny z ul. Marka (nad\ndawnym stawem). Trochę czasu potrzebne było na ustalenia ostatecznego\nprzebiegu nitki kolektora. Nie obyło\nsię naturalnie bez kłopotów, ale koniec\nkońców do urzędu dotarły wszystkie\nzgody właścicieli terenów i projektant\nmógł zabrać się do pracy. To nowe\nosiedle dziś zamieszkuje 9-10 rodzin,\nTAL-MED w Mszanie Dolnej. Pacjenci\nwykazali się ogromną cierpliwością\ni przez kilka tygodni korzystali z wyznaczonych „awaryjnych” dojść do lekarskich gabinetów. Były to utrudnienia czasowe i warto było trochę\npocierpieć - na odremontowanej ulicy\nKs. J. Stabrawy, po usunięciu zagrażających przechodniom i samochodom\nspróchniałych drzew, przyszedł czas\nna zrobienie małego porządku wokół\nnaszej lecznicy. Wszyscy zgodnie przyznają, że chodniki i parkingi od dawna\nbłagały o remont. Krawężniki, betonowe płyty czy słynna „trylinka” to lata\n70-te ubiegłego wieku. Najwyższy zatem czas, żeby to zmienić. Każdy, kto\nchoć raz musiał dotrzeć z wózkiem\ndziecięcym, czy osobą niepełnosprawną na wózku wie, że była to\ndroga przez mękę. Teren przychodni\norganizacja robót złożyła się efekt finalny - dziś przejedziemy ul. Spadochroniarzy na całym jej odcinku od\nul. Krakowskiej, aż po ul. Marszałka\nPiłsudskiego. Kilkaset metrów dalej\nprzy tej samej ul. Spadochroniarzy,\nekipa ZGK kończyła ratowanie osuwającego się pobocza bardzo wąskiej\nw tym miejscu drogi. Mimo zakazu poruszania się po tej uliczce aut przekraczających masę 3,5t nie należy do\nrzadkości napotkać jadącą z naprzeciwka ciężarówkę, gruszkę z betonem,\nczy transport materiałów budowlanych. By takie wielkie auta mogły się\nminąć z innymi, muszą zjechać na pobocze. Skutki takich mijanek są do\nprzewidzenia - pobocze drogi nie wytrzymuje nacisku i również zjeżdża,\nale... do rowu. Na zagrożonym odcinku położona została specjalna rura,\nktórej zadaniem będzie zebranie wód\nopadowych z drogi i okolicznych pól.\nWyczyszczona również została fosa\nprzydrożna. Droga w tym miejscu będzie mieć szersze, a co najważniejsze,\nbezpieczne, twarde i stabilne pobocze.\nNatomiast we wrześniu i październiku przeprowadzone zostały małe, ale\npotrzebne prace, które poprawią życie\nwielu naszych Mieszkańców. Z powodziowej promesy na ten rok udało\nsię odbudować zniszczony odcinek\nul. Słonecznej. Przetarg na zadanie\nwygrało rabczańskie przedsiębiorstwo\nKośmider - ten sam wykonawca realizował remont podobnego odcinka tej\nulicy w jej dolnej części. Prace zostały\nwykonane wtedy i teraz w terminie\ni odebrane przez inspektora nadzoru\noraz przedstawiciela inwestora. Mieszkający przy ul. Słonecznej mają do dyspozycji nowy odcinek nawierzchni asfaltowej. Z pewnością wielu się cieszy,\nale też wielu, a szczególnie rodzice\nmałych dzieci, nie kryją obaw o bezpieczeństwo w tym rejonie. Jeśli bowiem lokalni „rajdowcy” nie zważali\nwcześniej na dziury i wyrwy w jezdni\ndociskając pedał gazu do podłogi,\nto co może dziać się teraz? Z własnej\ninicjatywy i za swoje pieniądze zakupili kilka wielkich banerów z których\n„przemawiają” do piratów drogowych,\nby ci nie rozpędzali swoich maszyn powyżej 30km/h i mieli wzgląd na ich\npociechy zdążające tą ulicą do szkoły,\nkościoła, czy na stadion. Ulicę Słoneczną częściej też będą odwiedzać\npolicjanci z „drogówki”, a i naszych\nlokalnych stróżów prawa trzeba się\ntam spodziewać, może i każdego dnia?\nJedni czekają na drogę, inni na sanitarny kolektor, choć wśród tych, którzy\njeżdżą po odnowionej ul. Słonecznej\nsą niestety i tacy, którzy „pomylili”\nstudnie burzowe i odwodnienie z kolektorem sanitarnym i swoje ścieki\ndocelowo to tereny, gdzie domy będą\nrosnąć, jak przysłowiowe grzyby po\ndeszczu - kolektor sanitarny jest tam\nzatem bardzo potrzebny. Wykonawcą\nrobót był ZGK - pracom służyła pogoda, dzięki czemu inwestycja nie\nmiała dużego poślizgu. Jedno jest\npewne - młodzi ludzie z ul. Marka\nbędą mogli zaprosić do swoich domów\nna zbliżające się Boże Narodzenie swoich Rodziców, a na Sylwestra przyjaciół, bez obaw, że oto szczelne szamba\nzapełnią się wcześniej, a przepełnione\nwyleją swoją zawartość na posesje\nniżej pobudowanych sąsiadów. W te\nokolice, szczególnie zimą, trudno jest\nteż dotrzeć pojazdom asenizacyjnym jedynie traktor Spółki Górna Raba\nradzi sobie tam bez kłopotów, ale kolejka do niego/po niego, jest też przez\nto bardzo długa.\nWielka kopara, walec, ciężarówki\nz tłuczniem - w ostatnich dniach października były stałym elementem krajobrazu przy Miejskiej Przychodni VI-\nbędzie otwarty - zniknęły już metalowe słupki i skorodowana druciana\nsiatka, pojawiły się nowe drzewka\nozdobne i krzewy. Są też naturalnie\nławki i kosze, miejsca parkingowe dla\nniepełnosprawnych i nowe miejsca\nparkingowe dla pacjentów i pracowników lecznicy. Wykonawcą prac wokół przychodni była mszańska firma\nBRUK-BUD pana Eugeniusza Kotarby,\nznana z solidności.\nDo listy pozytywnych zmian trzeba\nteż dopisać przychylność szefostwa\nTAURONU - pracownicy mszańskiej\nplacówki energetycznej uznali, że\nskoro z placu znikają betony z ubiegłego wieku, to i lampy pamiętające\ntamte czasy, trzeba wymienić na\nnowe. Dziś na dwóch słupach świecą\njuż nowe i oszczędniejsze lampy\nuliczne, za co energetykom bardzo\ndniu 1 października 2012 r.\nw Nowym Sączu odbyła się konferencja prasowa Członka Zarządu Województwa Małopolskiego - Stanisława\nSorysa, podczas której zostały wręczone umowy na dofinansowanie małopolskich targowisk. Odpowiednie\ndokumenty otrzymał Michał Baran\n- Zastępca Burmistrza Mszany Dolnej\noraz przedstawiciele czterech samorządów z naszego regionu: Władysław\nBieda - Burmistrz Limanowej, Dariusz\nReśko - Burmistrz Krynicy-Zdroju, Jacek Lelek - Burmistrz Starego Sącza\noraz Edward Bogaczyk - Burmistrz\nUzyskane dofinansowanie pochodzi\nz Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, z którego dotychczas finansowane były jedynie gminy wiejskie.\nJednak targowiska zlokalizowane są\nz reguły w większych ośrodkach i stąd\ninstytucje zarządzające programem\npodjęły decyzję, że tym razem również\nmiasta do 50.000 mieszkańców będą\nmogły skorzystać z PROW-u. O dofinansowanie ubiegało się 21 małopolskich samorządów, 18 uzyskało dofinansowanie (do 1 mln zł). 3 gminy\nnie zdążyły przygotować dokumentacji\ntechnicznej, bądź pozwoleń na budowę. Marszałek Sorys mówił w trakcie konferencji: „To bardzo cieszy, że\nz tego subregionu sądecko-limanowskogorlickiego zostało wybrane 5 projektów. Pokazuje to bardzo mocno skalę\nzainteresowania tym projektem w ramach tego subregionu, ale również pokazuje takie bardzo racjonalne podejście\nwłodarzy poszczególnych miast, bo to\nżeby turyści przyjeżdżali, korzystali\nz dobrodziejstwa przyrody, też jest bardzo ważne, żeby mieli możliwość korzystania z żywności ekologicznej,\nz żywności, która jest produkowana\nprzez miejscowych producentów, rolników. I żebyśmy poprawili jakość tych\ntargowisk, bo myślę, że w ostatnich latach niewiele działo się w tym obszarze(…). Pragnę pogratulować jeszcze\nraz wszystkim beneficjentom, którym\nsię udało w sposób bardzo dobry ten\nczas wykorzystać, aby przygotować dokumentację projektową. Tego czasu nie\nbyło zbyt niewiele. Myśmy się umówili,\nże w marcu tego roku, że prawdopodobnie będzie taki konkurs. (…) Gratuluję,\nże udało się te wszystkie procedury przeprowadzić do końca, a dzisiaj możemy\nprzekazać już podpisane umowy na realizację projektów”. Miasto Mszana Dolna\nznalazło się na pierwszym miejscu listy\nrankingowej (z maksymalnym dofinansowaniem 1 mln zł), przygotowanej\nprzez Zarząd Województwa i też jako\npierwszy Zastępca Burmistrza odbierał\npodpisaną umowę o dofinansowanie.\nZ ostatniej chwili: w przetargu na\nremont kolejnej części mszańskiego\ntargowiska w ramach projektu dofinansowanego z Programu Rozwoju\nObszarów Wiejskich najkorzystniejszą\nofertę przedstawiła firma BRUK-BUD\nz Mszany Dolnej za nieco ponad 3 mln zł\n(kosztorys opiewał na ponad 4 mln zł).\nozstrzygnięty został przetarg na\nzimowe utrzymanie dróg miejskich w naszym mieście. Niespodzianki nie było. O 200 tys. zł przeznaczone na odśnieżanie naszych\nmiejskich dróg i ulic „walczyły” dwie\nlokalne firmy. I tak za lewobrzeżną\nczęść Mszany Dolnej odpowiadać tej\nzimy będzie Marcin Kuc właściciel\nFirmy MARKOM z Mszany Górnej\n(telefony do firmy: 18 33 10 398 lub\n501 566 644). O właściwy standard\nmiejskich jezdni po stronie prawej naszego miasta zadba Kazimierz Dudzik:\nFirma CAT-BUD z Mszany Dolnej\n(telefon do kontaktu: 600 130 802).\nŁączna długość wszystkich ulic objętych zimową akcją odśnieżania w naszym miasteczku to 40 km 114 metrów, z czego na prawobrzeżnej Mszanie pługi i piaskarki będą mieć\nmontowanym systemem GPS w każdym pojeździe - taki był jeden z warunków zamówienia publicznego.\nPopularna „nawigacja” to w wielu miastach standard od kilku przynajmniej\nlat. U nas tej zimy GPS zadebiutuje.\nObecność systemu navi w każdym pojeździe to gwarancja, że samochód\nz pługiem, czy traktor przejechał wykazywaną w raportach pracy przez kierowcę ilość kilometrów, to także\nmożliwość bardzo dokładnej lokalizacji zimowego sprzętu w każdej chwili.\nJeszcze w roku ubiegłym musieliśmy\ndzwonić do kierowców lub właścicieli\nfirm i pytać, gdzie są w danej chwili\ni jaką ulicę odśnieżają? W tym roku\nwystarczy zerknąć na monitor komputera, by zorientować się, że pług Firmy\nCAT-BUD odśnieża np. ul. Matejki,\na traktor MARKOMU walczy z zaspami\nNowy sprzęt ZGK - wielofunkcyjne urządzenie japońskiej firmy ISEKI\nwyposażone jest w pług tradycyjny oraz wirnikowy\nw utrzymaniu 19 km i 587 metrów\ndróg i ulic, zaś po drugiej stronie rzeki\nMszanka nieco więcej, bo 20 km. i 527\nmetrów. Podobnie jak w latach\nubiegłych miejskie drogi są podzielone\nna dwie kategorie. Łącznie w grupie\ndróg odśnieżanych w pierwszej kolejności jest 33 km i 551 metrów, pozostałe 6 km i 563 metry będą odśnieżane\ndoraźnie po uprzednim powiadomieniu odpowiedzialnych za Akcję Zima\n2012/13 funkcjonariuszy Straży Miejskiej - to strażnicy zadysponują konieczny do odśnieżenia takiego odcinka drogi sprzęt. Po raz pierwszy\ntraktory i pługo-piaskarki odśnieżające\nnasze miasto wyjadą na drogi z za-\nna Pańskim. Nie zakładamy nieuczciwości drugiej strony, ale GPS daje\ni nam, i właścicielom firm odpowiedzialnych za zimowe utrzymanie naszych dróg, absolutną pewność co do\nczasu przeznaczonego na odśnieżanie\ni ilości przejechanych z pługiem kilometrów. Ale Mszana Dolna to nie tylko\ndrogi miejskie. Miasto przecina sieć\ndróg innych zarządców i to oni będą\nodpowiadać za stan tych ulic. I tak\nul. Słomka to droga krajowa nr 28 zarządzana przez GDDKiA - o przejezdność jej odcinka w granicach miasta,\nutrzymanie odpowiedniego standardu\nchodnika przy niej zlokalizowanego,\nwzięła na siebie Firma CAT-BUD Ka-\namorządy limanowszczyzny nie\nposkąpiły grosza i tym razem dzięki „połączonym” siłom finansowym (policyjno-samorządowym)\nudało się zakupić dla limanowskiej Policji kolejne trzy „pachnące” jeszcze\nsalonem samochody KIA - każdy w innym kolorze, każdy dla innego komisariatu, ale pod maską ten sam dynamiczny benzynowy silnik o mocy\n136KM i pojemności 1,6 l. Piszemy\no tym na łamach kwartalnika, ponieważ w składce na policyjne auta\nuczestniczył również nasz Samorząd.\nTa współpraca ma długą tradycję\n- Policji nie wiedzie się dobrze, często\nwiatowy Policji insp. Robert Hahn podziękował wszystkim samorządom za\nfinansowe wsparcie zakupu trzech samochodów. Nieoznakowana KIA już\npojawiła się na mszańskich ulicach.\nTa w kolorze czarnym służy policjantom z mszańskiego komisariatu - do\njej zakupu przyczyniły się oprócz naszego, także samorządy gminy Mszana\nDolna i gminy Niedźwiedź. Symbolicznego przekazania kluczyków do trzech\nnowych aut dokonali wójtowie i burmistrzowie miast i gmin na których terenie nieoznakowane auta będą dbać\no bezpieczeństwo mieszkańców. Kluczyki do czarnej „kijanki”, jak piesz-\nzimierza Dudzika (w mieście odpowiada za prawą stronę). Również\nul. Zakopiańską (to także dr. krajowa\nnr 28) wraz z chodnikami, tam gdzie\nsą, będą odśnieżać pracownicy CATBUD. Kolejna niemiejska droga, to ul.\nKrakowska, czyli droga wojewódzka\nnr 968. W granicach naszego miasta\nza jej właściwy stan wraz z chodnikami, tej zimy odpowiadać będzie Kazimierz Dudzik z Firmy CAT-BUD.\nUlica Orkana od skrzyżowania w centrum miasta po rozjazd na Porębę\nWielką i Zabrzeż to także dalszy odcinek drogi wojewódzkiej nr 968 - tu\nogłoszony przez ZDW przetarg wygrał\nzakopiański przedsiębiorca Krzysztof\nStachoń - ulica ma być odśnieżona,\na chodniki wolne od zwałów śniegu\nUl. Spadochroniarzy nocą\ni błota pośniegowego. Jeśli byłoby inaczej można i trzeba alarmować pod\npodany nr telefonu firmy spod Giewontu: 609 266 309. I ostatni odcinek,\nza którego utrzymanie samorząd naszego miasta nie ponosi odpowiedzialności - to ul. Orkana, aż po granicę\nmiasta w kierunku Podobina. To droga\npowiatowa nr 1629 Mszana Dolna\n- Hucisko. Przetarg na jej utrzymanie\nwygrała mszańska Firma PABU Pawła\nSzczypki (telefony do firmy: 18 33 19\n865 lub 602 500 748 i 606 637 366).\nZ „zimowego tortu” mały kawałek\nprzypadnie również naszej popularnej\n„komunalnej” - ZGK zadba o płytę\nRynku, alejki w Parku Miejskim, plac\ntargowy nowy (ten z parkingiem)\ni stary, parkingi przy TESCO i przy\nul. Orkana w centrum miasta, ale\ntakże parkingi przy szkołach, za Domem Strażaka, drogi wewnętrzne\nWspólnot Mieszkaniowych przy ul.\nJana Pawła II, deptak na ul. M. M. Kolbego, nowe tereny po rewitalizacji\nprzy ul. Starowiejskiej, doraźnie parking przy cmentarzu i przychodni\nCzarna KIA w służbie policjantów z mszańskiego komisariatu\npada „ofiarą” oszczędności i ekspery- czotliwie nazywają to auto policjanci,\nmentów. Dobra współpraca z lokal- wręczyli wspólnie wójt gm. Mszana\nnymi samorządami owocuje dofinan- Dolna Bolesław Żaba, przewodniczący\nsowaniem zakupu sprzętu kompu- RG Niedźwiedź Edward Krzysztofiak\nterowego, wyposażenia w niezbędny i burmistrz Tadeusz Filipiak. Srebrna\nsprzęt, a bardzo często nowych i szyb- KIA pozostała w Limanowej, zaś „kakich samochodów dla lokalnych komi- wowa” odjechała do Tymbarku. Symsariatów i posterunków. W piątkowe bolicznego pokropienia wodą świępołudnie, 23 listopada na dziedzińcu coną nowych policyjnych nabytków\nlimanowskiej Policji zaroiło się od dokonał sam kustosz limanowskiej Bafunkcjonariuszy w mundurach. Usta- zyliki ks. Prałat Wiesław Piotrowski.\nwieni w szeregu oczekiwali na ten najważniejszy moment. Komendant Po-\no wygaśnięciu madatów radnych\nMacieja Dulęby i Rafała Dary ze\nwzględu na prowadzenie przez\nnich niedozwolonej działalności na mieniu miejskim w wyborcze szranki 9 grudnia br. stanęły dwa duety kandydatów\ndo Rady Miasta: KWW RAZEM W\nPRZYSZŁOŚĆ rekomendował w okręgu\nnr 1 Artura Widzisza, którego konkurentem do objęcia mandatu był Wojciech Jamróz z KWW DLA MSZANY.\nZaś mieszkańcy bloków mogli wybierać między dwoma paniami - z komitetu\nwyborczego DLA MSZANY po mandat\nwystartowała Urszula Kalińska, zaś drugi\nkomitet postawił na Agnieszkę Sasal.\nMandaty rajców miejskich zdobyli\nkandydaci KWW RAZEM w PRZYSZŁOŚĆ. Agnieszka Sasal zdobyła zaufanie 51 wyborców, a na jej konkurentkę Urszulę Kalińską zagłosowało 31\nmieszkańców bloków. W okręgu nr 2\nArtur Widzisz uzyskał poparcie 62 osób,\nzaś przy nazwisku Wojciecha Jamroza\nznak "X" postawiło 50 wyborców. Frekwencja w obu okręgach przekroczyła\nniewiele ponad 10%.\nWspólne prelekcje funkcjonariuszy Straży Miejskiej i Policji dotyczące bezpieczeństwa najmłodszych na drodze\ntrażnicy Miejscy wraz z Policjan- jak unikać zagrożeń. Funkcjonariusze nansowany z działalności fotoradaru).\ntami z Komisariatu Miejskiego opowiedzieli o zasadach poruszania się Strażnicy Miejscy będą kontynuowali\nw Mszanie Dolnej przeprowadzili na drodze, a także ćwiczyli z dziećmi patrole w otoczeniu placówek szkolprelekcje, podczas których przeszkolili właściwe zachowanie się na przejś- nych i przedszkolnych oraz przejścia\n188 najmłodszych uczniów szkół pod- ciach. Funkcjonariusze uświadomili dla pieszych podczas trwania roku\nstawowych i przedszkoli („zerówki”), „maluchom” jak ważne jest to, aby za- szkolnego, eliminując ewentualne niejak powinni bezpiecznie zachowywać wsze być widocznym, zwłaszcza poru- prawidłowości i zagrożenia dla dzieci\nsię na drodze do szkoły i podczas po- szając się po drodze oraz w jej pobliżu. i młodzieży. Nadal będą również proStrażnicy Miejscy omówili z uczniami, wadzone prelekcje, dzięki którym\nwrotu do domu po zajęciach.\nWedług statystyk jedną z najczęst- jak należy zachowywać się na własnych zwiększy się wiedza uczestników\nszych przyczyn wypadków na drodze podwórkach i placach zabaw, aby nie w omawianych tematach, takich, jak:\nz udziałem dzieci, obok brawury kie- doszło do tragedii. Każde dziecko obcy w szkole i poza szkołą, bezpieczne\nrowców, wymienia się brak wystar- otrzymało też odblaskowe zawieszki zachowanie się na drodze i poza nią.\nczającej wiedzy najmłodszych o tym, na tornistry i ubrania (zakup został sfi-\nVI Zagórzańskie Spotkania Chórów\nkościół św. Michała - świątynia po odnowieniu polichromii zachwyciła\nwszystkich, którzy śpiewali tu w latach\nminionych. Podziwu dla naszego kościoła nie krył ks. Prałat Józef Poręba Honorowy Patron VI Zagórzańskich\ngórali ze skalnego Podhala na początek\nnaszego festiwalu. Śwarne góralki i górale zawitali pod Lubogoszcz, bo parę\nmiesięcy temu w Ludźmierzu gościli\nnasi śpiewacy z chóru męskiego. Widać\nchórzyści przypadli sobie do gustu,\nuż po raz szósty Mszana Dolna była\ngospodarzem Zagórzańskich Spotkań Chórów „Laudate Dominum” po raz pierwszy chóry zawitały pod Lubogoszcz w roku 2007. Wtedy to na pomysł, by każdego roku blisko dnia\norganizować w naszym mieście chóralne\nświęto, wpadli ówczesny proboszcz parafii św. Michała ks. Zdzisław Balon\nwraz z Franciszkiem Dziedziną, limanowskim wicestarostą i burmistrz Tadeusz Filipiak.\nW murach kościoła św. Michała zaprezentowało się wtedy osiem zespołów\nz różnych stron limanowszczyzny, a gościem specjalnym był Jasnogórski Kwartet, który do Mszany Dolnej zawitał\nwraz z o. Bogdanem Waliczkiem - Honorowym Patronem inauguracyjnego\n„Laudate Dominum”. Od tamtej jesieni\nminęło już pięć lat - festiwal chórów ma\nsię dobrze i wszystko wskazuje, że za\nrok znów się spotkamy, a Gospodarzem\nbędzie druga mszańska parafia - Bożego\nMiłosierdzia. Od samego początku trudy\norganizacji Zagórzańskich Spotkań Chórów spoczywają na Samorządzie naszego miasta i Starostwie Powiatowym\nw Limanowej. Trzecim organizatorem\nnaprzemiennie są obie mszańskie parafie. W tym roku dziewięć chórów gościł\nSpotkania chórów w Mszanie Dolnej trwają już 6 lat\nSpotkań Chórów, były kustosz Bazyliki\nMB Bolesnej w Limanowej. Tegoroczne\nśpiewanie rozpoczęło się mszą św. o godz. 15.00. Odprawiana przez ks. Rafała\nPiórkowskiego Eucharystia miał wyjątkową oprawę. Zadbał o nią Chór Mieszany „Magnificat” z Sanktuarium Matki\nBożej Ludźmierskiej Królowej Podhala.\nBarwne góralskie stroje i piękny śpiew\nbyły niewątpliwie wspaniałym darem\nbo to na prośbę mszańskiego chóru, organizatorzy wystosowali zaproszenie do\nLudźmierza na ręce dyrygenta Adama\nRajskiego, który z zespołem pracuje od\nroku 2010 - chór ludźmierski śpiewa\nprzede wszystkim u siebie, przed Gaździną Podhala, ale ma za sobą koncerty\nw sanktuarium maryjnym w Kodnie,\nw kościele garnizonowym w Rzeszowie,\na także na Słowacji, w tamtejszym san-\ntimskiej w roku 2010. Śpiewają w porębiańskim zespole ludzie w większości\nbardzo młodzi - uczniowie i studenci,\ndo muzyki, to jest szansa, że doczekamy\nsię pod Lubogoszczą dziecięcego chóru\nna miarę Poznańskich Słowików. Oby\nChór „Belcanto” z Dobrej\ntak się stało. Szlaki dla kolejnego chóru\nna zagórzańskich spotkaniach przecierał\nprzez lata inny chór z Dobrej - „Lirnik”.\nDziś nasi sąsiedzi zza Gruszowca mogą\npochwalić się najmłodszym czterogłosowym zespołem chóralnym na limanowszczyźnie. „Belcanto” ma zaledwie\n9 miesięcy i jak na „raczkujący” chór\nradzi sobie znakomicie. To najpewniej\nzasługa charyzmatycznej założycielki\ni dyrygentki zespołu Urszuli Palka-Ranosz - absolwentki Wydziału Wokalnego Uniwersytetu Muzycznego im.\nF. Chopina w Warszawie. Pani Urszula\nporzuciła warszawskie salony i wróciła\ndo rodzinnej wioski, by przekonać, że\n„śpiewać każdy może”. I dzięki temu\nchór tworzą śpiewacy liczący jedynie\n15 wiosen, ale i tacy, którzy są już w jesieni swojego życia i mają za sobą 90\nale są też starsi i doświadczeni śpiewacy. „Gloria Dei” mimo „młodego”\nwieku koncertował już we lwowskiej\nkatedrze. Porębianie śpiewają pod batutą Beaty Klimek i mają w swoim gronie sopran, jakiego żaden chór by się\nnie powstydził. To siostra - bliźniaczka\ndyrygentki. Stare mury mszańskiej\nświątyni „zatrzęsły” się dwa razy w czasie występu chóru z Poręby Wielkiej najpierw podczas solowej partii sopranistki, a chwilę potem od braw jakie zadedykowała chórzystce „Gloria Dei”\nzgromadzona w kościele publiczność.\n„Laudate Dominum” nie zamyka się\nw granicach ziemi zagórzańskiej - zapraszamy chóry z różnych stron\nMałopolski. Tym razem nasze zaproszenie przyjął czterogłosowy chór im. Bł.\nks. Jerzego Popiełuszki z parafii w Mar-\nktuarium Matki Boskiej Szkaplerznej\nw Stropkovie. Za rok goście z Ludźmierza znów obiecali, że do Mszany Dolnej\nprzyjadą, a organizatorzy, że górali zaproszą. Po góralach z Ludźmierza, na\nschodach przed ołtarzem stanął kolejny\nchór - znany już w Mszanie Dolnej.\nTo żeński zespół „Cantabile” z Rabczańskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.\nDystyngowane panie, którymi od samego początku dyryguje p. Irena Szuba\nzaprezentowały cztery utwory. Mszańskiej publiczności szczególnie spodobała\nsię „Matka scynśliwych powrotów”.\nO mało co, a panie musiałyby swój przyjazd do Mszany odwołać - dyrygentka\nchóru złożona chorobą, na niedzielne\npopołudnie jednak się zmobilizowała\ni poprowadziła zespół podczas koncertu.\nTym większy szacunek i uznanie. Kiedy\nprowadzący festiwal dyr. MOK-u Piotr\nArmatys zapowiedział kolejny chór, wiedzieliśmy że czeka nas muzyczna uczta\n- Chór Mieszany „Oremus” z Niedźwiedzia solidnie zapracował na swoją znakomitą renomę. Działa przy parafii\nśw. Sebastiana już od 1990 roku, a powstał dzięki staraniom s. Janiny Mijalnej. Na dobrym zaczynie niedźwiedzki\nchór rósł w siłę. Przez długie lata dyrygencką batutę mocno dzierżyła inna\nfranciszkanka - s. Maria Kowalczyk.\nTo z nią „Oremus” święcił największe\nsukcesy. Chórzystów spod Turbacza\nsłuchali lwowiacy i rzymianie, Czarna\nMadonna na Jasnej Górze i Matka\nBoska z Kalwarii. Dziś chór z Niedźwiedzia to prawie 50-cio osobowy zespół\nwciąż podnoszący swój artystyczny poziom. Za dyrygencki pulpit wróciła niespodziewanie założycielka chóru, s. Janina. Pod jej dyrekcją „Oremus” dał\nw niedzielę brawurowy pokaz swojego\nmuzycznego kunsztu. Nasi sąsiedzi\nz Niedźwiedzia uczestniczą w Zagórzańskich Spotkaniach Chórów od samego\npoczątku - dziękujemy i zapraszamy\nznów za rok. Kolejnym chórem, jaki\nusłyszeliśmy był reprezentant gospodarzy festiwalu - najmłodszy zespół występujący w przeglądzie „Laudate Dominum” - Chór Dziecięcy Miejskiego\nOśrodka Kultury w naszym mieście, pod\nkierownictwem swojego założyciela\ni dyrygenta Piotra Matusiewicza. Dziś\nzespół liczy 25 dzieci z Mszany Dolnej.\nMa na swoim koncie, mimo „młodego”,\njak na chór wieku, liczne sukcesy - nagrody publiczności i wyróżnienia na festiwalach pieśni patriotycznej m.in.\nw Lubniu i Warce. Największym kłopotem jest jednak wciąż małe zainteresowanie śpiewem wśród dzieciaków. One\nsame na próby raczej nie przyjdą - świat\noferuje im zajęcia daleko bardziej „atrakcyjne” niż powtarzanie w kółko tych\nsamych fraz na próbach, ale jeśli rodzicom uda się przekonać swoje pociechy\nGratulacje dla Piotra Wójcika - dyrygenta chóru męskiego z Mszany\nprzeżytych lat. Zaprezentowali się\nw Mszanie Dolnej znakomicie - kanony\nz Taize, czy znana wszystkim tradycyjna\npieśń „negro spiritual” pt. „Panie\nprzyjdź” wróżą chórzystom z Dobrej pomyślną przyszłość. Trzymamy za dobrzan kciuki i już dziś zapraszamy na\nprzyszły rok. „Gloria Dei” to drugi chór\nz Gorców - też bardzo młody, bo powstał przy tamtejszej parafii M. B. Fa-\ncinkowicach, na sądecczyźnie. Prowadzony przez Marzenę Pikułę zespół ma\ndługą już historię - założony 23 lata\ntemu przez Mieczysława Sokołowskiego\nliczy dziś prawie 30 chórzystów. Śpiewa\nw kraju i poza granicami Polski. Ma na\nswoim koncie artystyczne podróże do\nWłoch, na Węgry i po Ukrainie. Zdobywał laury w lokalnych przeglądach\nw Kamienicy i Nowym Sączu. Najczę-\nWszystkie chóry otrzymały pamiątkowe statuetki i dyplomy\nściej chórzystów z Marcinkowic można\nusłyszeć w ich parafialnym kościele podczas religijnych i patriotycznych uroczystości. Chórzyści bł. księdza Jerzego\nnajwięcej braw otrzymali za „Bogarodzicę” ks. Pasionka i utwór oparty na\npoezji Jana z Czarnolasu „Czego chcesz\nod nas Panie”. Tego chóru nikomu\nprzedstawiać nie trzeba - Chór Męski\nim. ks. Józefa Hajduka śpiewający przy\nmszańskim kościele św. Michała od ponad 60 już lat. Zespołów męskich na\nmapie jest niewiele, a wysoki poziom\nartystyczny jest udziałem niewielu. Chórzyści od św. Michała są jednak jak wino\n- im starsi tym lepsi! Także w niedzielę\ndali pokaz swoich umiejętności - „O ziemio Ojców”, czy kończąca koncert\n„Modlitwa Kapłana” Giuseppe Verdiego\npotwierdziła tylko wyśmienity kunszt\nchórzystów i ich dyrygenta Piotra Wójcika. Niejako na deser organizatorzy pozostawili limanowski Chór Mieszany\n„Canticum Iubilaeum” z Bazyliki MB Bolesnej. Ci, którzy przyszli na niedzielną\nmszę św. nieco wcześniej mogli\nposłuchać brawurowego śpiewu limanowskich chórzystów, którymi od początku istnienia, a w styczniu 2013 roku\nminie od tej chwili już 15 lat, kieruje\norganista i dyrygent w jednej osobie,\nMarek Michalik. Koncert przed mszą\nśw. był rozgrzewką do oprawy liturgii\nEucharystii na zakończenie VI Zagórzańskich Spotkań Chórów „Laudate\nDominum”. Wieczorną mszę św. w intencji wszystkich chórzystów i organizatorów święta śpiewu, sprawowali\nwspólnie ks. Prałat Józef Poręba z Limanowej i Gospodarz parafii św. Michała ks. Jerzy Raźny. Wszystkie chóry\nwyjechały z Mszany Dolnej z pamiątkową statuetką i podziękowaniami\nw formie dyplomu. Statuetki wręczali\norganizatorzy, a wśród nich ks. Jerzy\nRaźny - Gospodarz parafii i współorganizator tegorocznej edycji „Laudate Dominum”, obecny od godz. 15 aż po\nsamo zakończenie. Chórzyści z Limanowej statuetkę odebrali z rąk swojego\njeszcze niedawno proboszcza, ks. Prałata Józefa Poręby - Honorowego Patrona VI Zgórzańskich Spotkań Chórów.\nDuchownych przy wręczaniu upominków wspierali Franciszek Dziedzina, limanowski wicestarosta i Adam Malec,\nprzewodniczący Rady Miasta Mszana\nDolna. Koncertom przysłuchiwał się też\nod samego początku burmistrz Tadeusz\nFilipiak, który z załogą MOK-u: dyr.\nPiotrem Armatysem i Magdą Mrażek,\nczuwali nad sprawnym przebiegiem\nprzeglądu. Śpiewaków utrwaliła na\nzdjęciach Agnieszka Józefiak-Lewandowska, zaś smacznym obiadem wszystkich, ponad 300 artystów i zaproszonych\nGości, podjął Pensjonat Janda. Załodze\nkuchni i obsłudze pięknym śpiewem tuż\nprzed 21.00 podziękowali chórzyści\nz Limanowej, którzy jako ostatni korzystali z gościny. O godzinie 21.00 VI Zagórzańskie Spotkania Chórów „Laudate\nDominum” przeszły do historii.\nMedialnym patronatem Zagórzańskie\nSpotkania Chórów „Laudate Dominum”\nobjęły: internetowy portal Gorce24.pl\noraz radio diecezji tarnowskiej RDN dziękujemy za obecność i relacje z tego\nważnego kulturalnego wydarzenia\nO pomyślność Ojczyzny - Święto Niepodległości\nOrkiestra dęta mszańskiej OSP na czele „11-listopadowej” defilady\nazurek Dąbrowskiego rozpoczął\nobchody 94-tej rocznicy Odzyskania Niepodległości naszej\nOjczyzny w Mszanie Dolnej - trzydzieści\nsztandarów pochyliło się nisko. A chwilę\npóźniej wielobarwny pochód przeszedł\nul. J. Matejki na parafialny cmentarz.\nBiało-czerwone wiązanki kwiatów\ni znicze na grobach tych, co za niepodległą Polskę zginęli złożyli przedstawiciele Samorządu Miasta i Gminy\nMszana Dolna - od wielu już lat ten\ndzień obchodzony jest razem przez obie\nspołeczności. Stąd obecność Wójta\nGminy Mszana Dolna Bolesława Żaby\ni Przewodniczącego Rady Gminy Jana\nChorągwickiego. Nie zabrakło przedstawicieli naszego miasta w Samorządzie\npowiatowym - Franciszek Dziedzina,\nAntoni Róg i Władysława Jamróz wspólnie z samorządowcami gminy i miasta\nw osobach Burmistrza Tadeusza Filipiaka i Przewodniczącego Rady Miasta\nAdama Malca, złożyli kwiaty i zapalili\nModlitwom za poległych spoczywających w zbiorowej mogile z czasów\nII wojny światowej i kwaterze z okresu\nI wojny, przewodniczył Ks. Jerzy Raźny,\nproboszcz parafii św. Michała Archanioła. Przemarszowi z cmentarza do\nświątyni towarzyszyła najbardziej znana\ni popularna wtedy i dziś pieśń polskich\nlegionów „My pierwsza brygada” Uroczystej Mszy św. za Ojczyznę i nasze\n„Małe Ojczyzny” przewodniczył Ks. Kanonik Jerzy Raźny, a koncelebransami\nbyli Ks. dr Tadeusz Mrowiec - proboszcz\nParafii Bożego Miłosierdzia i Ks. dr Zbigniew Syczik - wikariusz wspólnoty św.\nMichała Archanioła. Kościół zapełnił się\nwiernymi z różną metryką - ludzie\nstarsi, małżeństwa z dziećmi, młodzież.\nDobry przykład swoim wychowankom\ndali dyrektorzy szkół i nauczyciele, tak\nz miasta, jak i gminy, radni obu samorządów i kierownicy samorządowych\ninstytucji. Sprawowaną w intencjach Oj-\nPrzedstawiciele Samorządu Miasta i Gminy Mszana Dolna\nale także liczne grono samorządowe wójt Bolesłw Żaba, wicestarosta Franciszek Dziedzina, marszałkowie obu lokalnych parlamentów Jan Chorągwicki i\nAdam Malec, radni i dyrektorzy szkół rozeszli się do domów, młodym aktorom\nwojnę młodego żołnierza i bolesna rozterka, czy zostać z ukochaną, czy też\nodpowiedzieć na wołanie Ojczyzny\ni podjąć wojenną tułaczkę. I scena ostatnia, chyba najbardziej ściskająca gardło.\nŻołnierz i ojciec zarazem czyta list od\nPoczty sztandarowe, których doliczono się aż trzydzieści!\nswojej córeczki - widzowie oglądają\nschyloną nad wymiętą kartą listu postać\nmłodego żołnierza, a w tle na dalszym\nplanie pokój ze stołem, krzesłem\ni świecą i mała Krysia czytająca na głos\nlist wysłany do taty na wojenny front.\nZanim nieliczni widzowie, a wśród nich\nks. Jerzy Raźny, ks. Rafał Piórkowski,\nks. Mateusz Korpak, ks. Zbigniew Syczik,\nza lekcję patriotyzmu podziękował\nburmistrz Filipiak i wicestarosta Franciszek Dziedzina. Wieczornicę zakończyła\npatriotyczna pieśń Andrzeja Rosiewicza\npt. „Pytasz mnie” i wspólna fotografia\nmłodzieży ze swoimi nauczycielami\npod kierunkiem których spektakl został\nczyzny oraz mieszkańców miasta\ni gminy mszę św. rozpoczęła „Bogarodzica” - ten „ojców naszych śpiew”, jak\nmówi jedna ze zwrotek monumentalnej\npieśni, usłyszeliśmy w wykonaniu Chóru\nMęskiego im. ks. Józefa Hajduka pod\nbatutą Piotra Wójcika. Chórzyści od św.\nMichała wspólnie z Orkiestrą Dętą\nmszańskiej O.S.P ze swoim kapelmistrzem Piotrem Ratajem zadbali o piękną\noprawę niedzielnej liturgii. Homilię\nwygłosił ks. Zbigniew Syczik - jej treść\noparł na liście św. Pawła do Galatów,\nw którym czytamy: „...ku wolności wyswobodził nas Chrystus. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału, wręcz przeciwnie, miłością\nożywieni służcie sobie wzajemnie!”.\nTo zdanie było motywem wiodącym homilii. Kaznodzieja przywołał słowa Jana\nPawła II, który w czasie swoich pielgrzymek do Ojczyzny prosił i modlił się\no mądre zagospodarowanie wolności,\no mądre jej wykorzystanie. Kaznodzieja\npytał dalej, czy tę wolność każdy z nas\nmądrze zagospodarował? I przestrzegał\nza błogosławionym Papieżem, że prawdziwa wolność nie jest wolnością od\nprzykazań i norm moralnych. Msza św.\nzakończyła się odśpiewaniem pieśni\n„Boże coś Polskę”. To był ostatni religijny punkt niepodległościowych uroczystości. Poczty sztandarowe, których\ndoliczono się aż trzydzieści, razem z orkiestrą strażacką defiladowym krokiem\nprzeszły pod Dom Strażaka. Zanim dowódca uroczystości Zastępca Komendanta Miejsko-Gminnego O.S.P w Mszanie Dolnej Krzysztof Cieluszak dał\nrozkaz do rozformowania szyków\ni rozejścia, nadarzyła się okazja by podziękować uczestnikom niedzielnego\nświętowania - druhom strażakom ze\nwszystkich jednostek O.S.P z miasta\ni gminy, dzieciom i młodzieży ze szkolnymi sztandarami, organizacjom kombatanckim i społecznym, orkiestrze\ni radnym obu samorządów. Obchody\nŚwięta Niepodległości, jak co roku\nkończą się w mszańskim MOK-u. Tym\nrazem na „lekcję historii” zabrali zgromadzonych w sali dawnego kina\nuczniowie ZS nr 1 z ul. J. Matejki.\nPiękna dekoracja, muzyka i gra nastrojowych świateł była dobrym uzupełnieniem recytowanych tekstów. Z pewnością w pamięci widzów na długo\npozostaną trzy sceny z niedzielnej wieczornicy. Pierwsza już na samym początku widowiska; trzy biało-czerwone\nflagi zatknięte tuż przed widzami,\nzłowroga muzyka i ciemności muszą\nzwiastować coś złego - wchodzi trójka\nmłodych ludzi ubrana na czarno. To\nw symboliczny sposób przedstawieni zaborcy. Wyrywają biało-czerwone sztandary i rzucają w kąt. I druga scena chwila rozstania wyruszającego na\n„Lekcja historii” w wykonaniu uczniów z ZS nr 1\nna poczekaniu przez Mariana Wójtowicza było co niemiara. Były także\n„mszańskie akcenty” - wśród wyróżnionych i nagrodzonych bez trudu\ndoszukamy się mieszkańców mszańskiej ziemi. Złota Statuetka Lidera Biznesu powędrowała do rąk Agaty Żądło\n- właścicielki Firmy „GRACJA”, zaś najlepszym Mikroprzedsiębiorcą Roku\n2012 Kapituła uznała Martę Florek\nwłaścicielkę Biura Tłumaczeń MARTEX z naszego miasta. Nominowaną\ndo Inicjatywy Gospodarczej roku 2012\nbyła inna mszańska firma - WySPA\nMszanka. Szefowa rodzinnej firmy\nGRACJA i Centrum Bankietowego\nSTING Agata Żądło miała też drugi powód do dumy - z rąk wicewojewody\nAndrzeja Harężlaka otrzymała przyznany przez Prezydenta RP Srebrny\nKrzyż Zasługi za działalność na rzecz\nspołeczności lokalnej. Niejako w cieniu\nwielkiego i mniejszego biznesu na\nswoje przysłowiowe pięć minut „cze-\nuż po raz ósmy Limanowa gościła\nnajlepszych przedsiębiorców z powiatu - by znaleźć się w tym szacownym gronie trzeba łączyć umiejętność budowania sukcesu własnej\nfirmy, nie zapominając przy tym\no etyce. Łatwe to nie jest, ale wielu ludziom biznesu się to udaje i co najważniejsze, dostrzegają to inni i nagradzają.\nW piątkowe popołudnie 9 listopada\nbr. sala MDK-u w stolicy powiatu\nz wolna zapełniała się Gośćmi - pierwsze rzędy zajęli ci, których Kapituła\nnominowała do zaszczytnych wyróżnień, rzędy dalsze zarezerwowano\ndla VIP-ów, a tych na VIII Gali Przedsiębiorczości nie brakowało - obok Ordynariusza Diecezji Tarnowskiej J.E.\nKsiędza Biskupa Andrzeja Jeża zasiadł\nWładysław Kosiniak-Kamysz. Wicewojewoda Małopolski Andrzej Harężlak\nzajął miejsce obok Franciszka Dzie-\nAgata Żądło tuż przed otrzymaniem Złotej Statuetki Lidera Biznesu\ndziny - Wicestarosty Powiatu Limanowskiego. Jedynego „limanowskiego”\nposła na Sejm RP nie było - zatrzymały\nWiesława Janczyka obowiązki na Wiejskiej. Ale gościem Gali był były poseł\nziemi limanowskiej Bronisław Dutka.\nNie zabrakło także reprezentanta limanowszczyzny w Sejmiku Małopolskim - Grzegorza Biedronia. Byli też\nsamorządowcy z gmin powiatu limanowskiego, członkowie Zarządu Powiatu, dyrektorzy powiatowych instytucji i radni. Gospodarzami Gali byli\nJan Puchała - limanowski starosta\ni niezmordowany prezes i właściciel\nPrzedsiębiorstwa GOLDROP Stanisław\nGągała. Ale zanim Goście zajęli\nmiejsca na widowni, każdego z lachowską swadą witał w progach Domu\nKultury niezmordowany Marian Wójtowicz i Kapela Zespołu Limanowianie.\nMało, że muzyką to jeszcze każdemu\ndedykował „śpiewaną witackę” - zabawy i radości z tekstów wymyślanych\nkało” dobro i przyjaźń. Dzisiejszy świat\nrobi wszystko, by te cnoty ośmieszyć\ni dezawuować ich wartość. Tym większe uznanie dla organizatorów Gali,\nże postanowili symbolicznie nagrodzić\ni publicznie podziękować ludziom\ndobrym, wrażliwym na biedę i nieszczęście bliźnich - w blasku jupiterów\ni fleszy na scenę poproszono dwóch\nbohaterów: ks. Prałata Józefa Leśniaka\nz Tymbarku i mieszkańca Mszany Dolnej - Gerarda Duijna, Holendra o sercu\notwartym na oścież dla innych. I choć\nza działalność charytatywną laury\nprzypadły kapłanowi z Tymbarku, to\nmy cieszymy się bardzo, że wreszcie\ndostrzeżono organizowaną od prawie\n20 lat przez mieszkającego w Mszanie\nHolendra pomoc dla pokrzywdzonych\nprzez los dzieci i dorosłych. Pobieżny\nrachunek sprowadzonej do naszego\nkraju pomocy przez Gerarda Duijna\ni jego holenderskich Przyjaciół zamyka\nsię kwotą przekraczającą 2 mln. zł. Ka-\npituła Gali wskazała też Przyjaciół\nZiemi Limanowskiej - laury przypadły\nOrdynariuszowi Diecezji Tarnowskiej\nKsiędzu Biskupowi Andrzejowi Jeżowi,\nmszańskiemu Notariuszowi Czesławowi Szynalikowi i Jerzemu Budaczowi\nz Limanowej. Nominowanym i nagrodzonym serdecznie gratulujemy i życzymy, by wyróżnienia były zachętą\ndo dalszej pracy na rzecz naszych\nd dwóch lat Mszana Dolna ma\nswojego Patrona - na mocy Dekretu Stolicy Apostolskiej został nim w październiku 2010 roku św.\nMichał Archanioł, patronujący głównej\nmszańskiej parafii. Może nie wszyscy\npamiętamy tamtą październikową niedzielę i uroczystości, którym przewodniczył Metropolita Krakowski Ksiądz\nKardynał Stanisław Dziwisz. To już\nhistoria, a jej nowe karty z wielkim\nPatronem, trzeba nam, dziś tu żyjącym,\npisać na bieżąco, każdego dnia.\nNie mieliśmy tradycji wspólnego\nświętowania i trzeba ze smutkiem\ntakże i dziś powiedzieć, że wciąż tej\ntradycji jeszcze się nie dorobiliśmy.\nA trzeba i powinniśmy w tym dniu\nświętować i radować się wspólnie - już\nw roku ubiegłym były podejmowane\npróby zaangażowania w święto Miasta\nwielu naszych mieszkańców, odzew\njednak był znikomy i plany trzeba było\nodłożyć „ad acta”. Prawdą jest, że nie\nmieliśmy też odpowiedniego miejsca\nna świętowanie. Dziś już takowe\nmamy i nic nie stoi na przeszkodzie,\nby przygotowania do Święta Miasta\nAD 2013 rozpocząć już dziś. Ale póki\nco, kilka zdań o patronalnym święcie\nParafii i Miasta które odbyło się jak\nzawsze, 29 września. Od wielu lat po\nraz pierwszy odpustowe uroczystości\nodbyły się w sam dzień poświęcony\nArchaniołom Michałowi, Rafałowi\ni Gabrielowi. Po raz pierwszy też Suma\nOdpustowa „wyszła” poza mury\nświątyni św. Michała Archanioła. Na\nTegoroczna suma odpustowa odbyła się przy polowym ołtarzu usytuowanym na „świeżo” zrewitalizowanym rynku\ndopiero co zrewitalizowanym Rynku gosławieństwo zakończyło nasze świę- kiemu za piękne kwiaty do dekoracji\nstanął polowy ołtarz, któremu patro- towanie. I na koniec podziękowania ołtarza. A na koniec podziękowania\nnował Michał Archanioł i Jego za- dla tych, którzy przyczynili się, by to dla tych spośród mieszkańców naszego\nwołanie „Quis ut Deus” Tuż po godzi- święto wypadło godnie i pięknie - i tak miasta, którym chciało się przyjść\nnie 11 uroczysta procesja wyruszyła słowo „dziękujemy” należy się pracow- w sobotę, mimo że był to zwykły, roz kościoła w stronę ołtarza na Rynku. nikom MOK-u, dyrektorowi ZGK, rad- boczy dzień, na godz. 11.00 i uczestOdpustowej Sumie przewodniczył nym miejskim za pomoc przy budowie niczyć w tej podniosłej i ważnej dla\nKsiądz Infułat Stanisław Olszówka ołtarza, funkcjonariuszom Straży Miej- nas wszystkich uroczystości.\nz Zakopanego, zaś współkoncelebran- skiej i Policji, p. Adamowi ChorągwicRed.\nsami byli ks. Marek Wójcik - dziekan\ndekanatu mszańskiego, ks. Stanisław\nJania pochodzący ze Słomki, o. Norbert Bajorek - kapelan Sióstr Franciszkanek, ks. Robert Krzysztofiak, również pochodzący z Mszany Dolnej,\nks. Jan Zając ze Śnieżnicy, ks. Marian Red. Wszyscy wiemy, kto to ZygKrzystek - proboszcz z Raby Niżnej, munt Łyżnicki, ale niewielu zna pańks. dr Tadeusz Mrowiec - proboszcz skie CV od urodzenia. Prosimy zaz parafii Miłosierdzia Bożego, ks. Piotr tem opowiedzieć o sobie.\nRóg - wikariusz z Niedźwiedzia i Gos- Zygmunt Łyżnicki: Urodziłem się\npodarz uroczystości - ks. Jerzy Raźny, w 1951 roku tu - w Mszanie. Jestem\nproboszcz parafii św. Michała w Msza- rodowitym mszaniakiem. Babcia mnie\nnie Dolnej. Trzeba w tym miejscu odebrała na świat w pokoju, w którym\npodkreślić obecność bardzo wielu mieszkam. Kończyłem szkołę podstakapłanów z ościennych parafii mszań- wową w Limanowej, Technikum Cheskiego dekanatu, ale też Gości spoza miczne w Tarnowie i AWF w Krakowie\nDiecezji Krakowskiej - kapłanów z Jur- - dyplom 1974 r. Później zacząłem pracę\nkowa i proboszcza Bazyliki MB Boles- w Szkole Zawodowej przy Spółdzielni\nnej z Limanowej ks. dra Wiesława Piot- Pracy „Meblomet” w Mszanie. Szkoła\nrowskiego. Odpustowa Suma miała zmieniała nazwy i miejsce, a ja w niej\nwyjątkowo barwną oprawę liturgiczną pracowałem, aż do emerytury w 2007 r.\n- śpiewał Chór Męski im. ks. Józefa Obecnie ta szkoła to Zespół Szkół TechHajduka pod batutą Piotra Wójcika, niczno-Informatycznych.\ngrała Orkiestra Dęta OSP w Mszanie Red. Zanim pojawiła się miłość do\nGórnej prowadzona przez kapelmist- biegów byłem...\nrza Michała Myszę, śpiewały dziew- Zygmunt Łyżnicki: No nie... Biegać zaczynki ze scholki parafialnej, byli har- cząłem już w podstawówce - choć na\ncerze i zagórzanki w tradycyjnych nartach. Byłem nawet trzeci w Powiegóralskich strojach. Nie mogło za- cie Limanowskim w biegach narciarZygmunt Łyżnicki\nbraknąć sztandarów - swoje poczty wy- skich.\nstawiły obie jednostki OSP z Mszany Red. Był Pan przez długie lata nau- „Tarnovii”. Zająłem wtedy III miejsce.\nDolnej i Górnej. Był też ten najważnie- czycielem wf. Czy uczniowie już Tam mnie zauważono i wstąpiłem do\njszy tego dnia - sztandar Miasta wtedy odczuwali, że ich nauczyciel klubu Unia Tarnów. Moim pierwszym\nMszana Dolna ze św. Michałem, Pat- jest „zakręcony” na punkcie biegów, trenerem był żyjący do dziś Adam\nronem Mszany Dolnej na jednej stronie czy ta pasja przyszła później?\ni historycznym herbem Miasta na dru- Zygmunt Łyżnicki: Uczniowie raczej Red. Co tak frapuje w bieganiu,\ngiej stronie, niesiony przez radnych nie wiedzieli, gdyż w okresie pracy za- że Zygmunt Łyżnicki żyć bez biegamiejskich. Przed końcem uroczystości wodowej nie biegałem. Trenowałem nia nie umie?\nna Rynku, główny celebrans odebrał za to piłkarzy w „Turbaczu” - prowa- Zygmunt Łyżnicki: (głęboka zaz rąk Przewodniczącego Rady Parafial- dziłem juniorów, później I drużynę. duma...) To trudne pytanie. Lubię to\nnej Jerzego Łabuza i Burmistrza Miasta Trwało to 13 lat.\nrobić, łatwo mi to przychodzi. Przy\nTadeusza Filipiaka, pamiątkowy medal Red. Pamięta Pan chwilę, kiedy po tym mobilizuję się do aktywności ruwybity z okazji ogłoszenia św. Michała raz pierwszy założył buty do biega- chowej.\npatronem Mszany Dolnej. Ostatnim nia i samotnie pobiegł przed siebie? Red. Ilu znajomych udało się Panu\npunktem sobotniego święta była pro- Zygmunt Łyżnicki: Nie pamiętam. Ale „zarazić” bieganiem?\ncesja z Rynku do kościoła św. Michała. za to pamiętam pierwszy start - było Zygmunt Łyżnicki: Kolejne trudne pyPodniosłe „Te Deum laudamus” i bło- to rok 1966 w Tarnowie na Stadionie tanie... Trudno policzyć ilu zaraziłem.\n- Zygmunt Łyżnicki\nNa ogół trenuję z zawodnikami już\nukształtowanymi, ale jak trener - wychowawca mogą się przyznać do Jana\nWydry (m.in. Mistrz Polski w Biegach\nGórskich 2006, zwycięzca ULTRAMARATONU (100 km) - 2011, 2012 - 2\nmiejsce; mieszkaniec Mszany Dolnej przypis red.).\nRed. Jak wygląda przeciętny dzień\nZygmunt Łyżnicki: - Odkąd wróciłem\ndo biegania - a było to 11 lat temu wygląda jednakowo: pobudka 6.30,\nśniadanie - owsianka i mała kawa, trening - ok. 15 km, obiad, „leżakowanie”\n- szczególnie w zimie. Obecnie doszła\njeszcze mała hodowla owiec i opieka\nRed. Można Pana spotkać na drogach wokół naszego miasta i okolicy. Którą trasę uważa Pan za najbardziej ciekawą i dlaczego?\nZygmunt Łyżnicki: O urokach naszej\nokolicy można mówić godzinami. Są\nprzepiękne. Osobiście lubię biegać na\nWilczyce, Jurków i Półrzeczki, stokówką wokół Mogielicy.\nRed. Biegacz nie ma zamontowanego licznika kilometrów, jak auto\nczy rower, ale może choć w przybliżeniu udało się Panu przebiegnięte kilometry zliczyć?\nZygmunt Łyżnicki: Za lata młodości to\nnie policzę, ale odkąd wróciłem do\nsportu w 2001 r. po 25-letniej przerwie, czyli po mojej 50-tce, to ok. 5,5\ntys. kilometrów rocznie. Czyli za 12\nlat to 66 tys. - skromnie licząc.\nRed. Biega Pan również maratony dla przeciętnego śmiertelnika dystans zabójczy. Ile razy pokonał Pan\ndystans 42 195 metrów?\nZygmunt Łyżnicki: Może to niektórych\nzdziwi, ale tylko 8 razy przebiegłem\nRed. Które z maratonów Pan wygrał\ni które zwycięstwo smakowało najlepiej?\nZygmunt Łyżnicki: Nawiązując do poprzedniego pytania 8 razy przebiegłem\nmaraton i 8 razy wygrałem - oczywiście w swojej kategorii wiekowej. Trzy\nrazy starowałem w Chicago + Paryż,\nRzym, Ateny i 2 razy w Mistrzostwach\nPolski Weteranów. Najlepszy czas\n2:39:23 - Chicago 2003 r. Najlepiej\nsmakowało zwycięstwo na Mistrzostwach Polski Weteranów w 2003 r. w ogóle nie poczułem tego dystansu.\nRed. Gdyby musiał Pan swoje tryumfy ustawić w kolejności, to które\nz osiągnięć uważa Pan za swój największy sukces i czy może zliczył je\nPan kiedykolwiek, bo wiemy, że tych\nVictorii były chyba setki?\nZygmunt Łyżnicki: Wszystkie swoje\nzwycięstwa mam udokumentowane\nw kronice, którą prowadzę od końca\n2001 r., a było już ich ponad 350. Mój\nnajwiększy sukces, najbardziej wartościowy to I miejsce w 2003 r. w półmaratonie na Mistrzostwach Europy\nw Upicach (Czechy) oraz Rekord Polski w biegu na 2 km z przeszkodami\nw kategorii M60 z 2012 r. (Białystok).\nRed. Zawody to przede wszystkim\nsportowa rywalizacja, ale to także\ncała machina organizacyjna wokół.\nCzy zapamiętał Pan coś niezwykłego, zabawnego, a może dramatycznego z wydarzeń „pozasportowych” co pozostanie na zawsze\nZygmunt Łyżnicki: Pojechaliśmy na zawody w Wiśle i... zgubiliśmy kluczki\ndo auta. Trzeba było biegać w normalnym ubraniu, a kluczyki przyjechały\ndopiero później ze Mszany. Albo wyszła nieznajomość języka - pojechaliśmy na zawody na Słowację, a tu się\nokazało na miejscu, że zawody odbyły\nsię już tydzień wcześniej.\nRed. Czy Mistrz ma swój sposób na\nostatnią dobę przed startem? Co\nwtedy je, ile śpi, jak walczy ze stresem?\nZygmunt Łyżnicki: Stresu nie ma, śpię\nnormalnie - kładę się ok. 21, a odżywiam się jak każdy normalny człowiek.\nUnikam tylko dań ciężkostrawnych,\na w dniu zawodów jem tylko owsiankę\nRed. Jaka była najciekawsza przygoda podczas Pana startów, wyjazdów?\nZygmunt Łyżnicki: Może to nie przygoda, ale ostatnio na zawodach na\nSłowacji - jak to zazwyczaj bywa - po\nbiegu była „tombola”, czyli loteria dla\nbiegaczy. Losowano wiele różnych rzeczy, m.in. rowerki dla maluchów więc\nmówię do kolegi z Sekcji - Janusza\nCzyszczonia - że ten ostatni losowany\nrowerek to przydałby się w sam raz\ndla mojego wnuka Maciusia i ciach\n- wylosowano mój numer.\nRed. Na zawodach spotyka Pan\nwielu znanych ludzi - spotkanie\nz kim wywarło na Panu największe\nZygmunt Łyżnicki: Miałem przyjemność spotkać wielu znanych m.in. Mariusza Pudzianowskiego na obiedzie\nw Chicago - zostało mi po tym zdarzeniu pamiątkowe wspólne zdjęcie. Bardzo miło wspominam także obiad\nz ówczesnym Premierem Słowacji - Mikulasem Dziurindą. Po zawodach\nw Podbielu (SK) pan Premier zaprosił\nwszystkich zwycięzców na posiłek panowie oficjele w garniturach, a my\nw tzw. „majtkach”, czyli krótkich spodenkach i koszulkach (śmiech). Zapytałem przy stole pana Premiera jak to\njest, że ja Polak jem obiad z Premierem\nSłowacji, a z Premierem Polski nie?\nNiech mi wyjaśni. W odpowiedzi\nusłyszałem „Zavolam do Belki”, czyli\n„Zadzwonię do Belki” bo to akurat pan\nMarek Belka wtedy sprawował urząd\nRed. Gdyby Zygmunt Łyżnicki nie\nbiegał, co robiłby na emeryturze?\nMoże nie wszyscy wiedzą, że kocha\nZygmunt Łyżnicki: Kocham, ale nie\nmam możliwości uprawiania tego\npięknego sportu. Mieliśmy w MOK\nMszana Dolna grupę roboczo nazwaną\n„Prestige Masters”, ale się rozsypała.\nMieliśmy też świetnego trenera - pana\nTomasza Worwę. Trochę mi tego brakuje.\nRed. Jak pasję męża znosi małżonka\nZygmunt Łyżnicki: Jakoś znoszą. Przyzwyczaili się. Pralka pierze codziennie\nciuchy po treningu. Małżonka tylko\npyta „dziś białe czy czarne?”.\nRed. Czy we Wigilię również Pan\nwymsknie się z domu by pobiegać?\nZygmunt Łyżnicki: Tak - rano o 6.00\nRed. Co z wigilijnego stołu najbardziej Panu smakuje?\nZygmunt Łyżnicki: Wszystko mi smakuje. Nie mam swoich dań.\nRed. I ostatnie pytanie - plany na\nZygmunt Łyżnicki: Dożyć i biegać.\ni życzymy spokojnych i zdrowych\nŚwiąt Bożego Narodzenia, a w nadchodzącym roku samych zwycięstw.\nył czerwiec roku 1997 - z autobusu na przełęczy Gruszowiec\nwysiada ks. Jan Zając - góral\nz Rdzawki, misjonarz na Ukrainie.\nWłaśnie z diecezji lwowskiej wraca do\nPolski po kilku latach duszpasterskiej\nposługi u naszych braci na Wschodzie.\nWtedy jeszcze nie wie, że swoje\nkapłańskie losy zwiąże ze Śnieżnicą\nna długie lata. Niezauważenie minęło\nna początku czerwca 15 lat od dnia,\ngdy zwrócony po latach panowania ludowej władzy przedwojenny ośrodek\nSodalicji Mariańskiej założony tam\nprzez zakopiańczyka ks. Józefa Winkowskiego, zyskał nowego Gospodarza.\nÓwczesny Metropolita Krakowski\nwracającemu z ukraińskiej misji ks. Janowi Zającowi właśnie na tym miejscu\nKs. Jan Zając podczas mszy świętej na Śnieżnicy\nPrzyzwyczajony do trudów i niewygód\nks. Jan podkasał rękawy i zabrał się\ndo pracy rozpoczętej na tym miejscu\nprzez ks. prałata Antoniego Sołtysika\n- odpowiedzialnego wówczas w Archidiecezji Krakowskiej za duszpasterstwo młodzieży. Każdy, kto choć raz\nbył na Śnieżnicy w tamtych latach\ni wraca w to cudowne miejsce dziś,\ndostrzega ogrom przemian. Dziś można na Śnieżnicy nie tylko się przespać\ni dobrze zjeść, ale można też w tym\nniezwykłym miejscu spotkać się z Panem Bogiem. Pośród bukowego lasu\nstoi kaplica z drewnianych bali poświęcona św. Jadwidze Królowej i bł. Janowi Pawłowi II. Jakiż zbieg okoliczności - Jan Paweł II w czerwcu 1997\nroku na krakowskich Błoniach poświęcił tabernakulum do górskiej kaplicy\nna zboczu Śnieżnicy, a dziś patronuje\ntej świątyni. Może ktoś się zdziwi, że\nna stronach naszego kwartalnika piszemy o tym miejscu? Ale Śnieżnica\nwpisała się już na trwałe w nasze\ndzieje, zaś jej Gospodarza - Kapelana\nLeśnego, jak mówi często o sobie\nks. Jan Zając, spotykamy na co dzień\nna ulicach Mszany Dolnej. Bywa u nas\nna wszelakich uroczystościach - tych\no wymiarze religijnym, ale i tych patriotycznych. Zagoniony, zawsze znajduje jednak czas i nigdy zaproszeń nie\nlekceważy. Skończyły się wakacje\ni Śnieżnica trochę spokojniej „oddycha” - buczyna powoli brata się z jesienią, na łagodnym szlaku z Gruszowca wiodącym świerkowym lasem\nnie słychać już ptaków, ale to miejsce\no każdej porze roku jest niezwykłe\ni piękne. Kto raz tam był, będzie wciąż\nwracać. Każdej niedzieli na mszach\nświętych kaplica wypełnia się turystami-pielgrzymami. Przychodzą z ró-\nżnych stron Polski. Sporą grupę pośród\nnich stanowią mieszkańcy Mszany Dolnej. Jedni szukają wytchnienia po trudach tygodnia pracy i nauki. Inni chcą\npokosztować zapachu bukowego\ni świerkowego lasu, inni jeszcze,\nszczególnie teraz jesienią, szukają\ngrzybów. I prawie wszyscy wymienione wcześniej przyjemności łączą\nz „odpoczynkiem ducha” - przed godz.\n10 i 12 mała sygnaturka głośno woła\nna mszę św. Kilkanaście lat temu wokół ołtarza gromadziło się góra, kilka\nosób. Podobnie było w pierwszych latach na Pasterce. A dziś? Na niedzielnych mszach kaplica zwykle pełna\n- przeważają ludzie młodzi, rodzice\nz maluchami i sąsiedzi Śnieżnicy z Kasiny Wielkiej, Gruszowca i Mszany\nDolnej. W niedzielę 21 października\nobydwie msze miały uroczysty charakter - na tej głównej o godz. 12.00\nks. Jan ochrzcił małego mieszkańca\nKrakowa. To miejsce właśnie wybrali\nrodzice małego Mikołaja Michała na\nprzyjęcie Sakramentu Chrztu. Zaś\no godz. 10.00 o muzyczną oprawę liturgii zadbali górale z Bukowiny Tatrzańskiej - młodzi ludzie tworzący Zespół Regionalny „Wierchowianie”\nprzez kilka dni na Śnieżnicy właśnie\ndoskonalili swój artystyczny warsztat,\nćwicząc granie i śpiewanie. W tej góralskiej mszy św. uczestniczyły również młode małżeństwa, które tu\nprzed kilku laty błogosławił ks. Jan\nna wspólną drogę życia. W ostatnią\nniedzielę powrócili na Śnieżnicę\nz przychówkiem - pociech ze „śnieżnickich małżeństw” przy pomocy\np. Grażyny, kierowniczki Ośrodka, doliczono się aż czworo! Młodzi górale\ngrali i śpiewali nie tylko podczas mszy\nśw. Zachęceni przez ks. Jana zagrali\ni przed kaplicą. Kiedy jedni wracali ku\nprzełęczy Gruszowiec, inni poszli jeszcze na jesienny spacer po lesie, jeszcze\ninni na gorącą herbatkę i pyszne, jeszcze ciepłe drożdżowe rogaliki z różą,\nale można też pokosztować bigosu\nz kapusty kiszonej na Śnieżnicy - kto\ngo raz popróbował, już zawsze będzie\no niego pytał. Warto na Śnieżnicę się\nwybrać - zostawić „miejskie” sprawy\ni choć przez kilka godzin zwolnić,\nwrzucić na luz, jak mówią młodzi ludzie - wraca się z tego miejsca innym,\npełnym sił ciała i ducha. Na Śnieżnicy\npięknie jest wiosną i latem, a jesienne\ni zimowe pejzaże zapierają dech\nCzy ksiądz katolicki może\nrzebywam w Mszanie Dolnej od\nczterech miesięcy, a już awansowałem do miana antysemity,\nponieważ ośmieliłem się wypowiedzieć\nkrytycznie na temat „nadmiernej\nmiłości” do Żydów niektórych mieszkańców miasta, którzy uważają siebie\nza chrześcijan, a jednocześnie potrafią\nfałszować prawdziwe oblicze religii\nPostanowiłem wobec tego przypomnieć na czym polega różnica pomiędzy judaizmem, a chrześcijaństwem.\nOtóż judaizm i chrześcijaństwo to są\ndwie odrębne nie tylko religie, ale również i tradycje. Nie biegły nigdy razem,\nzawsze tylko obok siebie; osobno i\ncałkiem niezależnie jedna od drugiej,\nw hermetycznej niemal izolacji.\nIch odrębność widać we wszystkich\nczterech składowych, jakie można wyróżnić w każdej religii:\n1. w doktrynie,\n2. w kulcie,\n3. w organizacji,\n4. w obyczajowości.\nPróby ze strony chrześcijańskiej, by\nodrębności te bagatelizować lub zacierać, są efektem złudzeń posoborowego\n„ekumenizmu” (przy bliższej analizie\nokazują się zwykłym synkretyzmem\nreligijnym, nie podzielanym bynajmniej przez drugą stronę).\nOwszem, chrześcijaństwo i judaizm\nmają jako religie pewien ważny punkt\nstyczny, a jest nim Stary Testament,\nktóry stanowi pień monoteizmu. Punkt\nten dzielą jednak z islamem. Judaizm,\nchrześcijaństwo i islam to są trzy religie\nmonoteistyczne i jednocześnie trzy interpretacje Starego Testamentu, czyli\ntrzy różne sposoby jego rozumienia:\n1. rozumienie żydowskie wyraża się\n2. rozumienie chrześcijańskie wyraża\nsię w Ewangelii,\n3. rozumienie muzułmańskie wyraża\nsię w Koranie.\nMamy zatem trzy różne interpretacje Starego Testamentu: talmudyczną,\newangeliczną i koraniczną; oraz trzy\nwyrosłe na nich religie, tradycje i cywilizacje.\nTakim samym więc prawem, jak o\n„judeo-chrześcijaństwie”, można by\nmówić o „judeo-islamie”, albo przeciwstawiać wartościom „judeo-chrześcijańskim” wartości „judeo-mahometańskie”. Niestety wszystkie te\nokreślenia są nieprawdziwe.\nHistoryczne związki chrześcijaństwa z judaizmem są znane od dwóch\ntysięcy lat. Przez dwa tysiąclecia nie\nprzychodziło jednak nikomu do głowy,\nby propagandowo przedstawiać te\ndwie tradycje jako jedną. Cóż zatem\nusprawiedliwia chęć, by współcześnie\n- „chrześcijaństwu” doczepiać przedrostek „judeo”? Przedrostek ten ma\nsugerować jakąś bliżej nieokreśloną\nsymbiozę obu religii, której w rzeczywistości nigdy nie było. Wprowadzanie\ngo jest więc mistyfikacją.\nCywilizacja Zachodu powstała\njako wielka synteza dziejowa trzech\npierwiastków duchowych: żydowskiego monoteizmu, myśli greckiej\ni państwowości rzymskiej. Nazwa tej\ntrójsyntezy brzmi „chrześcijaństwo”,\nbez żadnych przedrostków.\nZatem zbitka słowna „judeo-chrześcijaństwo” służy przede wszystkim\njako instrument do demontażu chrześcijaństwa: ma mu odbierać jego wyrazistość, rozmazywać jego historyczny\nZauważmy, że w świadomości\nspołecznej działa ona tylko w jedną\nstronę: judaizuje chrześcijaństwo, nie\nchrystianizując judaizmu. Nie mówi\nsię przecież o żadnym „chrystojudaizmie”; ani o „tradycji judeo-mahometańskiej”, choć dziedzictwo Starego\nTestamentu obecne jest również\nw islamie (stąd np. jego roszczenia do\nZauważmy, że współczesnemu pogaństwu nie przeszkadzają w Europie\nani meczety, ani synagogi. Przeszkadzają mu tylko kościoły katolickie.\nAle może ktoś powiedzieć, że przecież sam bł. Jan Paweł II mówił o „starszych braciach w wierze”. Rzeczywiście tak się wyraził: najpierw w 1986 r.\npodczas swej historycznej wizyty\nw rzymskiej synagodze, a potem jeszcze dwukrotnie (w 1999 r. na audiencji generalnej i w 2000 r. podczas spotkania w Izraelu z dwoma naczelnymi\nrabinami, aszkenazyjskim i sefardyjskim).\nCóż jednak wynika z tych słów papieża w odniesieniu do nazwy „judeochrześcijaństwo”? Nic nie wynika.\nSłynne słowa naszego papieża\no „starszych braciach” to nie było orzeczenie papieskie o naturze chrześcijaństwa. To był tylko wielki gest pojednawczy Kościoła wobec Żydów:\nhistoryczna propozycja by razem\nwznieść się ponad zadawnione od\ndwóch tysięcy lat antagonizmy i podjąć wspólne dzieło ich stopniowego\nTen historyczny gest zawisł jednak\nw próżni, bo z tamtej strony nikt się\ndo braterstwa w wierze z nami nie\nprzyznał. Odpowiedzią były i są jedy-\nnie coraz to nowe i coraz dalej idące\nroszczenia i oskarżenia, z próbami ingerencji w samą katolicką liturgię,\nktóra jest jądrem każdej religii. Doszło\ndo tego, że starą i piękną pieśń wielkopostną „Ludu mój, ludu” uznano za wyraz „katolickiego antysemityzmu”. Nie\nmówiąc o tym, że nie zdobyto się nigdy\nna najmniejszy odruch wdzięczności za\nto, że ów wielki gest Kościoła wyszedł\nod papieża Polaka, jednego z rodu tych\ntak gorliwie i zajadle przez nich\nzniesławianych. Zamiast tego On i my\nusłyszeliśmy słowa „panie papież, weź\npan te krzyże” - dla nas równie pamiętne jak tamte o „starszych braciach”.\nSłowa o „starszych braciach w wierze” nie po to zostały wypowiedziane,\nby Ojciec święty chciał przemianowywać wiarę chrześcijańską, ani tym bardziej nie po to, by nieżyczliwi jej mieli\nnas czym dźgać. Były wyrazem dobrej\nwoli, a także nadziei, że jedna dobra\nwola zrodzi drugą. Niestety nie zrodziła.\nZamiast tego promuje się nawet\nw katolickich gazetach nieprawdziwe\na winę za zagładę Żydów europejskich\nprzesuwa się coraz wyraźniej z III Rzeszy na „chrześcijaństwo” - tu już bez\nNależy zaznaczyć na koniec, że ani\nna chrześcijaństwo, ani ogólniej na\nchrześcijańską kulturę Zachodu judaizm właściwy - to znaczy talmudyczny\n- żadnego wpływu nie wywarł. Trwał\nobok nich, sam w sobie, jako odrębna\nGdy po rewolucji francuskiej Żydzi\nzaczęli w kulturze Zachodu czynnie\nuczestniczyć, działo się tak o tyle,\no ile wychodzili duchowo poza granice\nswej wspólnoty i tamtą kulturą i wartościami nasiąkali. Ich późniejszy\nwielki wkład w kulturę Zachodu był\nkwestią ich przymiotów osobistych.\nW każdym razie wkład ten nie polegał na zaszczepieniu chrześcijaństwu\nidei judaizmu wziętych z chederu\ni Talmudu. Heinrich Heine stał się\nwielkim poetą niemieckim, nie „judeoniemieckim”; a Bolesław Leśmian był\npoetą polskim, nie „judeo-polskim”.\nDopiero teraz, w XXI wieku, odradzające się coraz wyraźniej nowe pogaństwo usiłuje narzucić nam np.\nświętowanie Purim czy Chanuki.\nUżywanie zatem terminu politycznie poprawnego: „judeo-chrześcijaństwo” ma przede wszystkim zasiać\nw nas ziarno niepewności, kim właściwie jesteśmy: jakie jest nasze duchowe dziedzictwo?\nOdpowiadając zatem na postawione w tytule pytanie: Czy ksiądz katolicki może zostać antysemitą? Należy\nstwierdzić, że tak, ponieważ bardzo\nczęsto antysemitą nie jest ten, kto nie\nlubi Żydów, ale antysemitą jest ten,\nkogo nie lubią Żydzi. A więc można\nzostać antysemitą z „nominacji”. Mało\ntego, antysemitą można zostać będąc\nnawet Żydem. Przykładem jest Prof.\nNorman Finkelstein - żydowski wykładowca z DePaul Univerity w Chicago, autor książki - Holocaust Industry\n(Przedsiębiorstwo Holocaust). Został\non przez „żydowski establishment” jednogłośnie okrzyknięty antysemitą.\nWięc, skoro on może…\ndzięczności pieśń [...] niesiem Ci, Bogurodzico” - bizantyjski hymn w Parafii\nMiłosierdzia Bożego w Mszanie Dolnej.\n9 grudnia, w drugą niedzielę Adwentu,\nw parafii Miłosierdzia Bożego w Mszanie Dolnej już po raz trzeci chór Oazy\nRuchu Światło - Życie zaprosił na uroczyste wspólne odśpiewanie Akatystu.\nAkatyst (nazwa oznacza hymn wykonywany na stojąco) to najstarszy\nhymn Maryjny - jego powstanie datuje\nsię na ok. V wiek. Według znawców\npoezji bizantyjskiej autorem hymnu był\nnajprawdopodobniej urodzony w Ems\n(dziś syryjskie Homs) Roman Meldos\n(Pieśniarz). Hymn po raz pierwszy został odśpiewany ok. roku 626 kiedy to\nKonstantynopol, dzięki opiece Maryi,\nzostał uratowany przed najazdem Awarów. Po tym wydarzeniu stał się oficjalnym hymnem dziękczynnym Koś-\ncioła bizantyjskiego. W VIII wieku Akatyst został przetłumaczony na język\nłaciński i w tej formie przyjęty przez\nKościół Zachodni. Utwór zbudowany\njest z 24 strof zaczynających się od kolejnych liter greckiego alfabetu.\nGłównym tematem Akatystu jest historia Wcielenia Słowa Bożego i udział\nMaryi w życiu Chrystusa.\nChór oazowy przy parafii Miłosierdzia Bożego powstał w 2009 roku. Początkowo prowadzony był przez siostrę\nTeresę Maciejewską ze Zgromadzenia\nSióstr Franciszkanek Rodziny Maryi.\nObecnie dyrygenturą chóru zajmuje się\nMariusz Klimek, a sam chór składa się\nz ponad 20 osób: przede wszystkim oazowiczów, ale też osób dorosłych, studentów, gimnazjalistów.\n„Próby zaczynamy już z początkiem\nroku akademickiego. Ćwiczymy nie\ntylko melodię i zgranie głosów, ale sta-\nczęły płynąć pierwsze wersy Akatystu.\nHymn składa się z 24 zwrotek zaczynających się od kolejnych liter greckiego alfabetu. Strofy te to, na przemian, kondakiony (krótkie) i ikosy\n(dłuższe). Po każdym kondakionie następowało okadzenie Ikony. Pod koniec\nNabożeństwa, cały kościół spowity był\ndymem kadzideł, w którym rozpraszało\nsię wątłe światło świec. „Jestem na takim nabożeństwie pierwszy raz. Urzekł\nmnie nie tylko piękny śpiew chóru, ale\ntakże atmosfera panująca w świątyni,\nktóra sprzyjała modlitewnemu skupieniu” - powiedziała jedna z parafianek,\nbiorąca udział w Liturgii. Na zakończenie ksiądz proboszcz Tadeusz Mrowiec, który przewodniczył Nabożeństwu podziękował wszystkim za\nprzybycie i zaznaczył, że Akatyst to\ntylko jedna z wielu prób uczczenia Maryi i jej udziału w Dziele Zbawienia.\nNastępnie wszyscy nagrodzili wielotygodniową pracę chóru gromkimi\n„Jestem zachwycony; również duchowo. To było wspaniałe Nabożeństwo” - powiedział ksiądz kanonik Stanisław Parzygnat - były proboszcz\nparafii Miłosierdzia Bożego.\nramy się zwrócić uwagę na dykcję\ni wymowę, by wszyscy mogli zrozumieć o czym śpiewamy i na dynamikę\n- określenia Matki Bożej są różnorodne\ni chcemy przez to podkreślić też ich\nznaczenie.” – mówi Ania, która z chórem związana jest od samego początku. Kilka tygodni przed Nabożeństwem, swoje próby zaczynają też\nministranci i lektorzy, którzy w procesji\nwejścia niosą świece, kadzidła i Ikonę\nMatki Bożej „Umilenije”. Napisana\nw Białymstoku Ikona Matki Bożej „Umilenije” jest kopią Ikony z celi św. Serafina z Sarowa. Została ona wykonana\nna płótnie naciągniętym na cyprysową\ndeskę. Bogarodzica ukazana jest\nw chwili, gdy zwraca się do Archanioła\nGabriela zwiastującego jej wiadomość\no poczęciu Syna Bożego. Matka Boża\nma dłonie złożone na piersi, nieco\nopuszczoną głowę, którą okala nimb\nw kształcie promieni z tekstem „Radujsia Niewiesto, Niniewiestnaja”.\nPomysłodawcą wykonania Akatystu\nbył wikariusz parafii – ks. Mateusz Korpak. Nabożeństwo z roku na rok cieszy\nTak było i teraz, gdy w niedzielę 9 grudnia, po Mszy Św. wieczornej wielu\nNabożeństwo połączone z odśpiewaniem Akatystu\nparafian wspólnie uwielbiło Bogurodzicę i jej uczestnictwo w Dziele Zbawienia słowami starożytnego hymnu\nbizantyjskiego. Przed Liturgią wierni\nwysłuchali krótkiego wprowadzenia na\ntemat historii i struktury Akatystu, aby\nlepiej zrozumieć jego teologiczną treść.\n„Wielu z nas uważa, że Akatyst jest\nprzypisany Kościołowi Wschodniemu.\nNależy jednak pamiętać, że hymn ten\npowstał na długo przed Schizmą\nWschodnią i powinien być traktowany\njako spoiwo łączące nasze Kościoły,\na nie jako coś, co nas dzieli” - tymi\nsłowami krótki wstęp do Nabożeństwa\nzakończył Tomasz Kania. Następnie do\nOłtarza ruszyła procesja w której niesione były kadzidła, świece i Ikona\nMatki Bożej „Umilenije”. Kiedy Ikona wokół której ogniskowała się cała Liturgia została ustawiona w centralnym\npunkcie przy Ołtarzu, przez kościół za-\n„Już któryś raz z kolei biorę udział\nw tym Nabożeństwie i w tym roku\nwyjątkowo wczułem się w tekst Akatystu. Z roku na rok coraz lepiej go rozumiem.” - uważa z kolei były wikariusz parafii - ks. Rafał Ryczek. Oprócz\nwspomnianych wyżej księży obecni byli\ntakże: dwóch wikariuszy parafii w Poroninie i ksiądz profesor Stanisław\nBzowski z Pcimia. Nowopowstałą parafię w Mszanie Dolnej odwiedzili\ntakże wierni parafii św. Michała, oraz\nz Raby Niżnej, Poręby Wielkiej, Kasinki\nMałej, Kasiny Wielkiej. Wychodząc\nz kościoła, każdy chwalił piękny śpiew\nchóru i oprawę nabożeństwa, które\nw nowy sposób przypomniało jak bardzo powinniśmy być wdzięczni Matce\nBoga za Jej „fiat”.\no kilku miesiącach prac remontowych, mszańska biblioteka\notwarła swoje podwoje dla artystów i twórców zrzeszonych w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych.\nObrazy olejne, rzeźba, akwarele, koronki, witraże, wyroby z masy solnej,\nbiżuteria, sztuka użytkowa i haft wystawiono po raz pierwszy w pachnącej\njeszcze farbami mini-galerii pod dachem miejskiej biblioteki. Szefująca\nmszańskiej książnicy Agnieszka Orzeł\njuż do wakacji ma rozpisane w swoim\nkalendarzu kolejne wystawy twórców\nz Mszany Dolnej, ale też z miejscowości ościennych.\nW piątkowe popołudnie (30.11.br.)\nniewielka sala wystawowa wypełniła\nsię twórcami i miłośnikami sztuki.\nZ Limanowej dotarł sędziwy Władysław Frączek - dziś Honorowy Prezes Towarzystwa, wielki animator\nżycia artystycznego na limanowszczyźnie i dobry duch TPSP. Nie zabrakło\nburmistrza Mszany Dolnej Tadeusza\nFilipiaka. Przy lampce wina, gorącej\nkawie i herbacie mogliśmy do woli zachwycać się nastrojowymi pejzażami\nJózefy Potaczek z Łostówki, podziwiać\nprawdziwe koronkarskie cudeńka Danuty Wieliczko i Marii Chorągwickiej.\nZ ilości zawieszonych obrazów olejnych można wnioskować, że najwięcej\npośród lokalnych artystów mamy malarzy, zaś farba olejna jest ulubioną\ntechniką - swoje dzieła na wystawę\nudostępniła p. Alina Ficzkowska, ale\nznanej i uznanej malarce kroku dotrzymują Magdalena Jakubiak, Danuta\nFranczak, Ewa Franczak, Małgorzata\nChwałek-Sych i Anna Kościelniak. Tak,\njak różne są nasze artystyczne gusta,\ntak i dzieła wymienionych Pań różnią\nsię od siebie, każda z nich ma swoją\nPomiędzy nastrojowymi pejzażami\nJózefy Potaczek, martwą naturą Magdaleny Jakubiak, miniaturkami Aliny\nFiczkowskiej, oczy zwiedzających przykuwała rzeźba w drewnie - Tomasz\nCiężadlik, wnuk niezapomnianego Stanisława Ciężadlika, malarza portrecisty, rzeźbiarza, lutnika i gawędziarza, pokazał że płynie w nim krew\nz krwi wielkiego artysty, jakim był jego\ndziadek. Płaskorzeźby w lipowym\ndrewnie to prawdziwe dzieła sztuki,\na krucyfiks z wykrzywionym w cierpieniu i bólu ciałem Ukrzyżowanego\nnie pozwala przejść przed nim obojętnie. Piękny tryptyk wystawił też Stanisław Łabuz.\nJeśli ktoś szukał czegoś gustownego\nna prezent, powinien przystanąć przy\nekspozycji z biżuterią - aż trudno uwierzyć, że te misterne dzieła sztuki wykonały wielkie dłonie Kazimierza Ficzkowskiego - jego biżuteria, zwana\netniczną budziła zachwyt pań, ale pole\ndo popisu mieliby tu przede wszystkim\npanowie, którzy zawsze przed Gwiazdką zachodzą w głowę, co tu podarować swoim damom pod choinkę?\nJeśli nie z rogu, muszelek i piórek, to\nmoże z... filcu? Taką biżuterię wytwarza Katarzyna Wieliczko, zaś Danuta\nWieliczko i Ewa Franczak na materiał\ndla swoich dzieł wybrały masę solną.\nJeśli jednak wśród miłośników sztuk\nwszelakich znajdą się amatorzy...\npoezji, to i oni na trwającej do 30\ngrudnia wystawie znajdą coś dla siebie, a może bardziej dla swoich pociech. Władysława Anna Jamróz pokazuje swoje prace z myślą o dzieciach\n- sympatycznym dodatkiem do wierszy\nsą ilustracje wykonane przez najmłodszych. Swoją pasją podzieliła się też\nWanda Skirlińska - witraże i makramy\nTwórca (Józefa Potaczek) i koneser sztuki (Agata Dudzik)\nzachwycają wielorakością barw. Bez naszej zagórzańskiej ziemi, bo często\ndwóch zdań mogłyby stanowić ozdobę bywa tak, że cudze chwalimy, swego\nkażdego salonu w naszych domach.\nnie znamy... a warto. Ten wernisaż\nPozostaje nam wspólnie z pracow- daje po temu doskonałą okazję. Wynikami Biblioteki Miejskiej zaprosić stawa czynna w godzinach pracy bibwszystkich na ul. Piłsudskiego do od- lioteki, także w każdą sobotę.\nwiedzenia wystawy ukazującej wielkie\nbogactwo środowiska artystycznego\nańczyli mali i duzi, początkujący\ni profesjonaliści, ale każdy\nz nich z tym samym zapałem\ni zacięciem. Tancerzy można było podziwiać w gościnnych progach Zespołu\nw Mszanie Dolnej, gdzie jak co roku\njuż od 7 lat odbywa sie OTTT o Puchar\nBurmistrza Miasta Mszana Dolna.\nStartowało ponad 150 par z 35 klubów m.in. z Krakowa, Nowego Sącza,\nNa parkiecie brylował walc angielski i wideński\nChorzowa, Rzeszowa, Krosna czy Kielc\nw wieku od 8 lat wzwyż. Elegancki\nwalc angielski i wiedeński, temperamentne tango i rumba, widowiskowe\npasodoble, foxtrot, quickstep, samba,\ncha-cha, rumba, jive... - każdy znalazł\ncoś dla siebie. Widownia mogła podziwiać nie tylko umiejętności taneczne,\nale także dopracowane fryzury, mis-\nterny makijaż, kolorowe stroje partne- Standard, Zieliński Kamil - Sikora Nirek i szykowne fraki partnerów - każdy cole - 1 miejsce\nszczegół na turnieju się liczy w osta- ...tuż za nimi:\ntecznej ocenie. Ogromne podziękowa- Kategoria wiekowa: Pow. 15, Klasa:\nnia należą się oczywiście sponsorom - B, Styl: Latin, Kęska Wojciech - Potajak co roku nie zawiedli. Dzięki nim czek Sylwia - 2 miejsce\nnie tylko Turniej mógł się odbyć i nie i trzecie miejsca zajmowali kolejno:\ntylko tancerze otrzymali nagrody, ale Kategoria wiekowa: Pow. 15, Klasa:\ni widzowie mogli „coś” wygrać - złoty E, Styl: Kombinacja 8T Abramczyk Topierścionek z brylantami o wartości masz - Sutor Marta - 3 miejsce\nponad 1.000 zł. Wystarczyło kupić bi- Kategoria wiekowa: 12-13, Klasa: C,\nlet i trzymać kciuki na losowaniu. Nie- Styl: Standard Wietek Maciej stety mógł wygrać tylko jeden los - na- Szczypka Natalia - 3 miejsce\ngroda powędrowała do Krakowa. Kategoria wiekowa: 12-13, Klasa: C,\nWarto pochwalić naszych tancerzy - Styl: Latin, Wietek Maciej - Szczypka\ndzieci i młodzież z KTT „Prestige” Natalia - 3 miejsce\nMOK Mszana Dolna. Nie raz stawali\nPoczynania tancerzy można też\nna podium, ale nie od dziś wiadomo, było śledzić w internecie - transmisje\nże najciężej tańczy się przed własną „LIVE” przeprowadziła telewizja inpublicznością i dlatego zwycięstwa na ternetowa TV28.\n„swoim terenie” smakują najlepiej. Na\npodium stawał pary: Kategoria wiekowa: 14-15,\nKlasa: B, Styl:\nStandard, Domiter Hubert - Pyrz\nEwelina - 1\nKategoria wiekowa: Pow. 15,\nWojciech - Potaczek Sylwia - 1\nKlasa: A, Styl: Foxtrot w wykonaniu młodych uczestników\nrzostwach województwa małopolskiego drużyna dziewcząt ze szkoły\npodstawowej zajęła bardzo wysokie V\nmiejsce w sztafetowych biegach przełajowych. Za przygotowanie reprezentacji dziewcząt odpowiadał Zbigniew\nStachura (szkoła podstawowa - I miejsce, gimnazjum - II miejsce). Drużyny\nchłopców przygotował Grzegorz Szynalik (szkoła podstawowa - III miejsce,\ngimnazjum - II miejsce). Cenne punkty\ndołożyły także uczennice biorące\nudział w zawodach tanecznych (cheerleaders) oraz biegowych przygotowywane przez panie Martę Bijatowską\ni Katarzynę Mielnikiewicz. Należy\nwspomnieć, że 18 czerwca 2012 roku\nw Sali Konferencyjnej Starostwa Powiatu Limanowskiego odbyło się spot-\naździernik to miesiąc, w którym\ntradycyjnie następuje podsumowanie osiągnięć sportowych\nszkół na szczeblu wojewódzkim. W tym\nroku 19 października br. w hali sportowej Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Brzesku miała miejsce\nuroczystość zorganizowana przez Wojewódzki Szkolny Związek Sportowy,\ngdzie przedstawiono wyniki „Małopolskiego Systemu Współzawodnictwa\nSportowego Dzieci i Młodzieży” za rok\nSzkoła Podstawowa nr 1 oraz Gimnazjum nr 1 w Mszanie Dolnej. Nagrodzeni dyplomami uznania zostali\nrównież nauczyciele wychowania fizycznego Zbigniew Stachura oraz\nWyróżnieni uczniowie i nauczyciele z mszańskiej „Jedynki”\nGrzegorz Szynalik, którzy w ubiegłym\nroku szkolnym byli odpowiedzialni za\nprzygotowanie młodzieży do zawodów. Reprezentanci Zespołu Szkół\nMiejskich nr 1 sumując wszystkie\nosiągnięcia: 15-krotnie zdobywali\n11 razy miejsce II i 8 razy III. Tytuł\nwicemistrzowski w zawodach rejonowych wywalczyły dziewczęta z podstawówki w piłce ręcznej, natomiast\nich starsze koleżanki z gimnazjum\nw piłce ręcznej i koszykówce. W mist-\nkanie z nauczycielami i uczniami, na\nktórym podsumowano sukcesy w olimpiadach, konkursach przedmiotowych\noraz zawodach sportowych. W „Powiatowym Systemie Współzawodnictwa\nSportowego” I miejsce zajęła nasza\nSzkoła Podstawowa nr 1, natomiast\nGimnazjum nr 1 zajęło miejsce II.\nWyróżnienia (puchary i dyplomy)\nz rąk Starosty Powiatu Limanowskiego\nJana Puchały w imieniu Szkoły odbierał Zbigniew Stachura.\n7 listopada w czasie zebrania\nWojewódzkiego Szkolnego Związku Sportowego w Krakowie odbyło się uroczyste wręczenie odznaczeń państwowych i związkowych\nosobom szczególnie zasłużonym\nw dziedzinie rozwoju i promocji sportu\nszkolnego. Jednym z pięciu wyróżnionych w województwie małopolskim był\nZbigniew Stachura - nauczyciel wychowania fizycznego w Zespole Szkół\nMiejskich nr 1 w Mszanie Dolnej.\nPan Zbigniew odznaczony został\nBrązowym Krzyżem Zasługi przyznanym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego. Dekoracji dokonał Wojewoda\nMałopolski Jerzy Miller. Dodatkowo\nz rąk Prezesa Małopolskiego Szkolnego Związku Sportowego Włodzimierza Nowaka Zbigniew Stachura odebrał medal „Za zasługi w rozwoju\nsportu młodzieży szkolnej”. Odznaczenia te to podsumowanie prawie 30\nletniej pracy zawodowej nauczyciela,\ndla którego radość dzieci z uprawiania\nsportu i odnoszonych sukcesów to\nwielka satysfakcja i nagroda za pracę.\nsportu szkolnego w Zespole Szkół\nMiejskich nr 1 w Mszanie Dolnej\nmożna uzyskać klikając na zakładkę\nZostać przedszkolakiem - nie jest aż tak łatwo\nostać przedszkolakiem nie jest\naż tak łatwo! Przekonały się\no tym dzieci z Miejskiego Przedszkola nr 2 im. Janiny Porazińskiej\nw dniu Pasowania na Przedszkolaka.\nPo pierwszym miesiącu pobytu w przedszkolu i zdobywaniu nowych doświadczeń, wiedzy i umiejętności nadszedł\nczas na to, aby nasze maluszki stały się\nTa ważna dla dziecka uroczystość\nodbyła się w obecności zaproszonych\nrodziców. Był to szczególny dzień dla\ndzieci, które po raz pierwszy we wrześniu przekroczyły próg przedszkola\noraz ich pierwszy publiczny występ\nprzed licznie zgromadzoną publicznością. Małe trzylatki i czterolatki oraz\ndzieci z grupy starszej już od września\nprzygotowywały się do tej uroczystości. Pilnie uczyły się wierszyków\ni piosenek, wspólnie tańczyły przy muzyce. Gdy nadszedł dzień pasowania,\na było to 25 października br., dzielnie\nprzedstawiły swój program artystyczny. Pokazały, że są już prawdziwymi przedszkolakami, nie płakały\ni nie biegły do rodziców. Do grona\nprzedszkolaków dzieci zostały przyjęte\npo złożeniu uroczystej przysięgi, która\nzaczyna się słowami: „My maluchy\nprzyrzekamy, co dzień rano mieć buzię\nroześmianą, nie płakać, nie szlochać\ni panie mocno kochać, zabawki sza-\nnować i dookoła wszystko porządkować i choć jesteśmy mali, zgodnie ba-\nwić się w sali”. Starszaki recytowały\nwiersze, śpiewały piosenki i tańczyły\nzachęcając swoją postawą do zdobywania wiedzy by po wakacjach stać\nsię uczniem I klasy. Następnie złożyły\nślubowanie - „Przyrzekam uroczyście\nbyć dobrym i dzielnym starszakiem,\ndbać o dobre imię swoje i grupy przedszkolnej, swym zachowaniem sprawić\nradość swoim rodzicom i wychowawcom, bawić się i uczyć tutaj wesoło,\nczynić świat lepszym, a wkrótce zawołać „Witaj szkoło”. Wszystko poszło\nzgodnie z planem a mali artyści zostali\nnagrodzeni gromkimi brawami. Po\nczęści artystycznej nastąpił akt pasowania. W atmosferze radości dyrektor\nprzedszkola Teofila Latoś dokonała\nuroczystego pasowania przy użyciu\n„zaczarowanej” kredki. Ta wyjątkowa\nchwila wzbudziła wiele emocji zarówno u dzieci, wychowawców, jak\ni zaproszonych rodziców, którzy nie\nkryli wzruszenia i nie szczędzili braw\nswoim pociechom. Na pamiątkę tego\nwydarzenia każde dziecko z grupy\nSzczęśliwe „świeżo” pasowane przedszkolaki\n„Krasnale” i „Dzielne Zuchy” otrzymały grafiach. Uroczystość pozostawiła miłe\npamiątkowe „kredki” i czapki - birety i ciepłe wspomnienia... Dzieciom żyz pamiątkowymi znaczkami oraz słod- czymy przyjemnego pobytu w przedkie upominki. W radosnych nastrojach szkolu, a rodzicom zadowolenia i sadzieci i rodzice wracali do domu, tysfakcji. Naszym Przedszkolakom\na niezapomniane przeżycia długo zo- gratulujemy i życzymy wielu radości!\nstaną zachowane w pamięci i na foto-\n„Człowiek jest wspaniałą istotą nie\nz powodu dóbr, które posiada, ale jego\nczynów. Nie ważne jest to co się ma,\nradycją Zespołu Szkół Miejskich\nNr 1 w Mszanie Dolnej jest\nudział w akcjach charytatywnych, których celem jest niesienie pomocy potrzebującym. Uczestniczą\nw nich uczniowie ich rodzice, grono\npedagogiczne, pracownicy szkoły oraz\nsponsorzy. Robią to z wielką radością\nbo jest to dar serca, w tym przypadku\ndar bardzo wielu, wielu serc.\nWolontariusze z Gimnazjum Miejskiego Nr 1 wraz z opiekunem panią\nStanisławą Łabuz - wicedyrektorem\nszkoły, od kilku lat uczestniczą w programie „Mieć wyobraźnię miłosierdzia” przygotowującego uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych do\nniesienia pomocy potrzebującym. Realizują w szkole działania charytatywne\npod nazwą ,,Promyk nadziei”. Niosą\npomoc przez cały rok w różnym zakresie, od noszenia obiadów starszej\nosobie po organizację zabaw i wycieczki dla dzieci niepełnosprawnych\nz naszej szkoły i odwiedzin pensjonariuszek w miejskim DPS. Wolontariusze pieką w domach ciasta, organizują\ndyskoteki a uzbierane z tego pieniądze\nprzeznaczają dla dzieci potrzebujących\nz naszej szkoły a także z Białorusi\ni Afryki. Po zakończeniu realizacji\nsporządzają raport a następnie dostarczają do kuratorium lub jego delegatury, który jest oceniany przez specjal-\nnie do tego celu powołane komisje rejonowe, dla nas w Nowym Sączu. Zwycięzcy etapów rejonowych spotykają\nsię na uroczystej gali, która w tym roku\nodbędzie się w Filharmonii Krakowskiej 11 grudnia. Z dumą donosimy,\nże jesteśmy zaproszeni. Dziękujemy\nwszystkim, którzy pomagali nam\nw realizacji tego projektu. Organizatorami przedsięwzięcia są Samorząd\nWojewództwa Małopolskiego, Instytut\nDialogu Międzykulturowego im. Jana\nPawła II w Krakowie, Małopolskie Kuratorium Oświaty, Wydział Duszpasterstwa Dzieci i Młodzieży Kurii Metropolitalnej w Krakowie, Wydział\nKatechetyczny Kurii Diecezjalnej\nw Tarnowie oraz Małopolskie Centrum\nJuż od września przez cały rok zbieramy zakrętki w ramach Programu\nCharytatywno-Ekologicznego ,,Zakrętki.info - Pomagamy nie tylko przyrodzie...”. Zakrętki przekazywane są na\nrzecz Fundacji Bez Tajemnic, która\nuzyskane ze sprzedaży pieniądze przeznacza na zakup wózków inwalidzkich\ni sprzętu rehabilitacyjnego dla niepełnosprawnych dzieci. Można w ten\nsposób pomóc zarówno przyrodzie jak\ni chorym dzieciom. Od trzech lat nad\npowodzeniem tej akcji czuwa pani Izabela Staroń przy wsparciu rodzica\npana Janusza Zacharskiego. W październiku Samorząd Uczniowski Szkoły Podstawowej oraz Szkolne Koło Caritas wraz z opiekunami, paniami\nMoniką Zarębską i Katarzyną Panek\nprzeprowadzili zbiórkę pieniędzy na\nleczenie chorującego na neuroblastomę Marcinka Sporka z Tymbarku.\nUdało nam się zebrać 1 779 złotych\ni 30 groszy. Limanowska Akcja Charytatywna na rzecz Marcinka trwa nadal a my życzymy odważnemu chłopczykowi powrotu do zdrowia.\nW listopadzie, już po raz drugi\nprzystąpiliśmy do ogólnopolskiego\nprojektu ,,Szlachetna Paczka”, który\nłączy tysiące osób: wolontariuszy, rodziny w potrzebie, darczyńców i dobroczyńców. Wybraliśmy do udzielenia świątecznej pomocy rodzinę\nz naszego powiatu wychowującą sześcioro dzieci. Jedna z dziewczynek jest\nchora na przepuklinę oponowo-rdzeniową, ma wodogłowie. Jest to dla nas\nduże wyzwanie, aby zebrać potrzebne\nprodukty i z szacunkiem dla tej rodziny zapakować szlachetną paczkę.\nPomysłodawczynią uczestniczenia naszej szkoły w tej akcji jest pani Dorota\nWańczyk, wspomaga nas ks. Mateusz\nz parafii Miłosierdzia Bożego, prywatni sponsorzy oraz po ,,sąsiedzku’’\nza pozwoleniem Dyrekcji maturzyści\nz Zespołu Szkół Techniczno-Informatycznych. Przedstawiłam wybrane\ndziałania charytatywne naszej szkoły,\njest ich znacznie więcej. Są one\nprzykładem altruistycznego współdziałania dzieci i dorosłych w niesieniu pomocy tym, którzy jej potrzebują. Serdecznie dziękujemy...\nDyrektor ZSM Nr1\nKoło terenowe PTTK - najlepiej na Śnieżnicy\nŚnieżnej górze, kiełbasek nie zabrakło\ndla nikogo, a rozśpiewane towarzystwo\ntak dobrze się bawiło, że żal było wracać do domu. Każda góra była osobnym\ni Jaworzynę Krynicką. Taka turystyczna\nforma zwiedzania sąsiedztwa „za\nmiedzą” cieszy się dużym zainteresowaniem, więc już za rok, zapraszamy\nrzez cały sezon turystyczny, ci\nmali i ci więksi chodzili po górach z mszańskim Kołem Terenowym PTTK, a ostatnim szczytem do\nzdobycia w ramach „VIII Spotkań\nw górach” była Śnieżnica.\nW niedzielę, 16 września o godz.\n10.00 w kaplicy Ośrodka Rekolekcyjnego mszę św. za członków PTTK odprawił Ks. Jan Zając - leśny kapelan\ni gospodarz ośrodka. Potem przy wspólnym ognisku podsumowano miniony\nsezon turystyczny i wręczono okolicznościowe nagrody ufundowane przez\nBank Spółdzielczy, Urząd Miasta oraz\nradnego Jana Stożka. W tym sezonie\nodbyło się 6 spotkań - Maciejowa, Jaworzyna Kamienicka, Czoło Turbacza,\nLuboń Wielki, Mogielica, Śnieżnica ogółem udział brało ok. 400 osób, średnio 70 na jedno spotkanie. Mogli się\ncieszyć Ci, którzy zdobyli cztery szczyty\n- otrzymają w nagrodę koszulkę z logo\nPTTK. Ale humory dopisywały wszystkim, którzy tego dnia pojawili się na\nMszański PTTK - podsumowanie 2012\nwspomnieniem, ale także wyjazdowe\nwycieczki dobrze zintegrowały nam turystyczne towarzystwo. W tym roku,\ntak jak w roku ubiegłym dzięki dotacji\nz Urzędu Miasta udało się zorganizować trzy wyjazdy: na Magurę, Klimczok\nnie tylko na okoliczne szczyty! Wszystkim uczestnikom spotkań dziękujemy\nza wspólne wędrowanie po turystycznych szlakach i do zobaczenia!\nMszaniacy w Katyniu - Apel Zapomniani\nerminem „zbrodnia katyńska”\nokreśla się wymordowanie przez\nNKWD wiosną 1940 roku na terenie ZSRR w Katyniu, Charkowie,\nMiednoje, prawie 22 tysięcy osób; polskich jeńców wojennych.\nNasza wiedza na temat tych wydarzeń jeszcze do niedawna była ograniczona. Dopiero po upływie półwiecza\npoznajemy kolejne fakty. Dziś wiemy,\nże we wspomnianych wyżej miejscach\nkaźni zginęli mieszkańcy Mszany Dolnej\ni okolic oraz ludzie zawodowo związani\nz tymi terenami.\nZwracamy się z prośbą do wszystkich\nosób, które posiadają jakiekolwiek informacje dotyczące zamordowanych na\nterenie ZSRR przez NKWD polskich patriotów, aby zechcieli podzielić się swoją\nwiedzą z organizatorami akcji sadzenia\n„Dębów Pamięci” przewidzianą na\nkwiecień 2013 r. Będzie to hołd złożony\ntym, dla których dobro Ojczyzny stanowiło wartość najwyższą. Prosimy o dokumenty np.: świadectwa, metryki,\npisma, zdjęcia, relacje ustne, itp.\nPorucznika piech. rez. Franciszka\nJana CHMURY s. Jana i Genowefy\nz Duszów, ur. 7 IX 1898 w Krakowie,\nod 1920 nauczyciela szkół powszechnych w Gołkowicach i Mszanie Dolnej.\nPorucznika piech. rez. Jana JANI\ns. Szymona i Anny z Antoszów, ur.\n23 VI 1908 w Słomce, absolwenta\nSeminarium Nauczycielskiego w Jorda-\nPosterunkowego Policji Państwowej\nFranciszka ZIĘCINY s. Józefa i Karoliny z Mików, ur. 26 II 1906 w Kasinie\nSierżanta Straży Granicznej Józefa\nJAROSZA s. Błażeja, ur. w 1905 w Łostówce.\nPorucznika sł. zdr. rez. Karola REICHA s. Jana, ur. 10 XI 1892 w Mszanie\nDolnej. Doktora medycyny.\nPorucznika adm. posp. rusz. Stanisława CICHECKIEGO s. Jana i Marii\nz Białoniów, ur. 24 IV 1898 w Słomce,\npow. limanowski. Absolwenta seminarium nauczycielskiego.\nPrzodownika Policji Państwowej Michała PACHOŁKA s. Jakuba, ur. w 1898\nPaństwowej Władysława ŚMIESZKA\ns. Franciszka i Katarzyny, ur. 15 VII\n1900 w Kasinie Wielkiej.\nTadeusza SZARZYŃSKIEGO s. Mikołaja i Olgi, ur. 19 X 1914 w Mamajowicach, od 1 IV 1938 na Posterunku\nPolicji w Mszanie Dolnej.\nKapitana piechoty Józefa Antoniego RUSCHARA s. Fryderyka i Julii\nz Salomonów, ur. 18 III 1898 w Mszanie\nKontakt: Zbigniew Jarosz, tel. (18)\n33 15 247 lub gimnazja z terenu miasta\ni gminy Mszana Dolna.\nardzo nietypowe zdjęcie. A może:\nbardzo charakterystyczne. Dwoje\nludzi: ona zaokrąglona, pewnie\nw kolejnej ciąży. On przy niej, filuternie\ncałujący ją w policzek. Nie widać nawet\ndobrze jego twarzy, jest głęboko wtulona\nw twarz żony. W tle drewniany dom,\nktóry zbudowali, gdy folksdojcz Gelb,\nburmistrz Mszany z niemieckiego nadania, wyrzucił ich z rodzinnego, na\nZarąbkach. Tak, to ponure lata wojenne.\nI tyle ciepła, miłości, radości na jednej\nNa jedynej pozostałej, wspólnej fotografii mszańskich Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Stefanii i Józefa\nWacławików. Jest jeszcze zdjęcie dokumentowe Pani Stefanii. I znów to, co\nrzuca się w oczy, to ciepło bijące z jej\ntwarzy. Tego ciepła, miłości, przyzwoitości wystarczyło jej nie tylko dla własnych 11 dzieci. Zostało go jeszcze tyle,\nby ratować zupełnie obcego człowieka,\ndo tego innego, żydowskiego wyznania.\nw tamtych strasznych czasach. Nie\nwszyscy Polacy potrafili tak godnie, tak\nheroicznie się zachować.\n„Sprawiedliwi” - chasidim. W żydowskiej tradycji to ci, dzięki którym świat\nutrzymywany jest w istnieniu. W każdym pokoleniu jest 36 Sprawiedliwych.\nUkryci wśród innych ludzi, nie rzucający\nsię w oczy. Ale ich dobre, przyzwoite\nczyny powstrzymują Boży gniew, który\nmógłby zniszczyć grzeszny, zły świat.\nSprawiedliwi to także przedstawiciele\ninnych narodów. I wtedy nazywani są\nktórzy ratowali zupełnie bezinteresownie). Którzy ryzykowali życie swoje\ni swoich dzieci. Pewnie nie znali nawet\nsłów Talmudu mówiących, że kto ratuje\njedno życie, ratuje cały świat. Po prostu\nto uczynili. Stefania i Józef Wacławik.\nOna odeszła do Pana w 1981 roku, on\n8 lat później. Za życia nie doczekali się\nuznania ni rozgłosu. Wspomnijmy ich\ndziś, bo tak się godzi. Sprawiedliwi. Cisi\nświęci. Powinniśmy wszyscy być z nich\nWiemy, że były w Mszanie i okolicy\ninne osoby i rodziny pomagające prześladowanym Żydom, nie istnieje jednak\nżadna dokumentacja na ten temat. Osoby\nmogące posłużyć taką informacją proszone są o przesłanie jej na adres mailowy\n[email protected] lub do Urzędu Miasta.\nTakże dysponujący innymi wspomnieniami dotyczącymi polsko-żydowskiej,\nwojennej historii. A może ktoś przechowuje jeszcze jakieś pamiątki? Trzeba ocalać okruchy pamięci, bo niewiele zostało\npo przedwojennej, dwukulturowej Mszanie. Dbajmy o tę pamięć. I pamiętajmy o\ncichych bohaterach, którzy potrafili tak\npięknie wypełnić przesłanie Ewangelii.\nWieści z MOPS\nwłaśnie Sprawiedliwymi wśród Narodów Świata - chasidim umot ha-olam.\nTen tytuł przyznawano po wojnie tym,\nktórzy bezinteresownie, z narażeniem\nwłasnego życia, ratowali skazany na\nzagładę naród żydowski - swoich sąsiadów, współobywateli, czasem obcych\nzupełnie zbiegów ze straszliwej maszynerii Holokaustu. Instytut Yad Vaszem\nw Jerozolimie nadał ten zaszczytny tytuł\nponad 22 tys. osób. Wśród nich ponad\n6 tys., najwięcej, nosi polskie nazwiska.\nDwie z nich to nasi, mszańscy Sprawiedliwi, małżeństwo przechowujące\nblisko 3 lata nieznanego sobie wcześniej\nŻyda, Maurycego Jereda z BielskaBiałej. Jak trafił do położonego na odludziu, pod Małą Górą, skromnego,\ndrewnianego domu Wacławików? Pani\nZofia Kowalczyk, córka Państwa Wacławików nie umie odpowiedzieć na to\npytanie. „Ukrywał się po lasach, może\ntak dotarł do domu rodziców?”. Nazywali go „Władek”, bo jeden ze starszych\nsynów tak miał na imię. Potem w listach\nz Izraela tak właśnie się podpisywał:\nWasz Władek. Nie ma już dziś gościnnego domu pod Małą Górą, została jednak piwnica, która nie raz służyła za\nschron nie tylko Maurycemu - „Władkowi”, ale i wielu mieszkańcom Zarabia\npodczas bombardowań. I odnaleziona\npo latach pamięć.\nW sierpniu tego roku uczciliśmy 70\nrocznicę Zagłady mszańskich Żydów.\nWspólnymi staraniami obywateli i władz miasta, udało się zorganizować\npiękną uroczystość by uszanować pamięć tych, którzy żyli na naszej ziemi\ni w niej spoczęli, straszliwie pomordowani. To także dobra okazja, by przypomnieć tych, z których mszańska\nspołeczność może być naprawdę\ndumna. Tych, którzy nie pytali o wyznanie, narodowość ani o to, co będą\nz tego mieli (Sprawiedliwi to tylko ci,\nodsumowanie realizacji projektu\nsystemowego pn. „Program aktywizacji społeczno-osobowej w Mieście Mszana Dolna” realizowanego\nw czasie 01.01.2012 r. - 31.12.2012 r.\nW ramach projektu pn. „Program\nw Mieście Mszana Dolna” w 2012 r.\ngrupa 16 mieszkanek miasta została objęta działaniami zawartymi w dwu modułach:\nModuł I - Trening umiejętności\nspołeczno-osobowych i preorientacja zawodowa - uczestniczyło do 10 Pań. Jego\nrealizacja trwała od kwietnia do września 2012 r. i obejmowała:\nAktywizacja społeczna - psychologiczne poradnictwo w zakresie (Sztuka\nposzukiwania pracy, Trening rozmów\nkwalifikacyjnych, Sytuacja na lokalnym\nrynku pracy - moje silne i słabe strony)\nAktywizacja zawodowa - zajęcia z doradcą zawodowym o następującej tematyce (Samokontrola procesów emocjonalnych, Twórcze rozwiązywanie\nproblemów, Kreowanie własnego wizerunku, Strategia osiągania celów życiowych, Zarządzanie sobą w czasie i organizowanie przestrzeni życiowej).\nZarówno zajęcia z doradcą zawodowym\njak również z psychologiem miały charakter grupowy oraz indywidualny.\n16-godzinny kurs 1-szej pomocy\nprzedmedycznej - w ramach, którego\nzostały ujęte następujące elementy:\nWprowadzenie do kursu pierwszej pomocy, Kolejność czynności ratunkowych\n- łańcuch ratowniczy, Kontrola funkcji\nżyciowych, Utrata przytomności, Układ\noddechowy i krążenia, Zatrzymania oddechu i krążenia, Resuscytacja, Korzystanie z defibrylatora, Urazy czaszkowomózgowe, padaczka, Przegrzanie i wychłodzenie organizmu, Zaburzenia oddechu, Astma, Zawał serca, Apopleksja\n(udar mózgu), Porażenie prądem elektrycznym, Krwotoki, Wstrząs, Urazy\nbrzucha, Opatrywanie ran, Ciała obce\nw ranach, Oparzenia, Odmrożenia,\nZatrucia, Złamania kości, Wypadki\nKurs ukończyło 6 Pań co zostało\npotwierdzone stosownym zaświadczeniem.\nKurs rękodzieła artystycznego - podczas 30-godzinnych zajęć Panie uczyły\nsię wykonywania drobnych elementów\ndekoracyjnych, nauki techniki decoupage, wykonywanie dekoracji plecionki\nlub kompozycji florystycznych, wykonywania maskotki, szycie ręczne korpusu lalki, ubranek i bucików lalek.\nPo zakończeniu Kursu zorganizowano\nna Sali narad Urzędu Miasta w Mszanie\nDolnej wystawę wykonanych prac a na\nsesji RM 26.09.2012 r. 2 Panie przedstawiły ideę Kursu.\nModuł II - Alternatywne formy spędzania czasu wolnego - działaniami objęto 8 Pań w czasie od września do listopada 2012 r. Działania zostały\n- 110 godzinnym szkoleniem w zawodzie „Opiekun osoby starszej, chorej\ni niepełnosprawnej” - odbyły się 40godz. zajęcia teoretyczne (w tym zajęcia\nz 1-szej pomocy przedmedycznej).\nZakres tematyczny szkolenia teoretycznego obejmował: I moduł: Sytuacje zagrażające życiu. Ocena sytuacji i zabezpieczenie miejsca wypadku. Sposoby\newakuacji w sytuacjach bezpośredniego\nzagrożenia życia. Ogólne zasady udzielania pierwszej pomocy. Udzielanie\npierwszej pomocy osobom nieprzytomnym. Pierwsza pomoc w zatrzymaniu\noddechu - resuscytacja. Zakrztuszenie.\nOmdlenie. Atak serca. Epilepsja. Krwotok zewnętrzny i wewnętrzny. Oparzenia i odmrożenia. Urazy kręgosłupa.\nII moduł: Rola i zadania opiekuna osób\nstarszych. Wzrost samoświadomości\ni postawy komunikacji. Psychologiczne\naspekty funkcjonowania osób starszych.\nStarość jako etap rozwoju. Jakość życia\nosób w podeszłym wieku i ich postawy\nwobec własnej starości. Organizacja\nczasu wolnego osobom starszym. III moduł: Starzenie się - fizjologia starości\n(problemy zdrowotne, psychologiczne\ni społeczne). Pielęgnacja i higiena osób\nstarszych chorych (zabiegi pielęgnacyjne). Specyfika przebiegu schorzeń\npodeszłego wieku (wybrane schorzenia:\nParkinson, Alzheimer, cukrzyca, zwyrodnienia stawów, demencje starcze).\nWiadomości o lekach. Dietetyka i żywienie jako profilaktyka zdrowia. IV moduł:\nSpecyfika działania opiekuńczo-rehabilitacyjnego u osób w wieku podeszłym.\nUsprawnianie osób starszych na tle\nogólnych problemów geriatrii. Charakterystyka zmian zachodzących w układzie ruchu (problemy wynikające z unieruchomienia, problemy samoobsługi).\nElementy rehabilitacji, przykładowe\nćwiczenia (jak zapobiegać odleżynom\noraz skutkom długotrwałego unieruchomienia, utrzymanie aktywności, sprawności fizycznej). V moduł - stanowiły\n70-godz. zajęcia praktyczne, które odbyły się w Domu Pomocy Społecznej\n- Aktywizacja zawodowa - zajęcia\ngrupowe z doradcą zawodowym w kierunku samozatrudnienia (Praca na etacie a praca na własny rachunek - cha-\nrakterystyka I analiza\nSWOT, Określenie poziomu umiejętności\ni prowadzenia działalności gospodarczej, Zasady oraz warunki uruchomienia i prowadzenia działalności gospodarczej, Biznes plan teoria i praktyka gospodarcza, Źródła finansowania inwestycji biznesowych - czyli jak, gdzie,\nkiedy po dotację.\nPrezentacja prac na podsumowaniu\n- Aktywizacja społeczna - zajęcia grupowe z psychologiem uczestniczek potwierdzające ich udział\nw projekcie oraz kursach i szkoleniu za(tematyka tożsama z Modułem I).\nWszystkie BO projektu otrzymały wodowym.\nKierownik i Pracownicy Miejskiego\nwsparcie finansowe w formie zasiłków\ncelowych lub celowych specjalnych. Ośrodka Pomocy Społecznej w Mszanie\nPrzez cały okres realizacji projektu po- Dolnej dziękują wszystkim uczestniczdejmowano działania związane z jego kom projektu za włożony trud w podpromocją. Ostatnim elementem promo- jętą pracę nad sobą!\ncji projektu jest planowane spotkania\npodsumowujące realizację działań projektowych w poszczególnych latach,\nktóre odbędzie się w m-cu grudniu. Zostaną wówczas wręczone certyfikaty dla\ni uczęszczanej ulicy groziło niebezpieczeństwem. Dodatkowo Urząd Miasta\nzobowiązał się w piśmie do RDOŚ do\npowieszenia 10 budek dla ptaków\nw Parku Miejskim, jako swoistej rekompensaty dla ptaków, które utraciły\ndomki dla ptaków zamówiono u stolarza i w dniu 22 listopada siłami\nmszańskiego Zakładu Gospodarki Komunalnej skrzynki lęgowe zostały powieszone przy ulicy Orkana. Mamy nadzieję, że na wiosnę, kiedy trochę\nczerwcu br., kiedy to miał\nsię rozpocząć remont\nul. Cmentarnej (obecnie\nul. ks. Józefa Stabrawy) ze środków\n„powodziowych” pochodzących z puli\nMinisterstwa Administracji i Cyfryzacji, nastąpiła konieczność usunięcia 4\nleciwych lip rosnących w obrębie\nPodczas procedury uzyskiwania zezwolenia ze Starostwa Powiatowego\nw Limanowej na wycinkę drzew okazało się, że lipy są zamieszkane przez\nchronione ptaki - swe gniazda w koronach drzew założyły kwiczoły Turdus pilaris - oraz zięby Fringilla coelebs.\nRegionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska z Krakowa, która brała udział w\npostępowaniu prowadzonym przez\nStarostwo, zezwoliła na wycinkę pod\nwarunkiem, że pod nadzorem ornitologa ptaki szczęśliwie wyprowadzą\nswe młode. Kilkanaście dni trwała ornitologiczna kontrola drzew, także\nz wynajętego specjalnie na tę okazję\npodnośnika. 25 czerwca br. nie stwierdzono w gnieździe kwiczołów, a 29\nczerwca wyprowadziły się zięby.\nDrzewa wycięto bez strat w lęgach.\nWycięte pnie okazały się zmurszałe\nw środku, co przy pozostawieniu\ndrzew przy parkingu ośrodka zdrowia\nDziałania w zgodzie ze środowiskiem i prawem\nsiedlisko w postaci starych lip. Krakowski RDOŚ sprecyzował, że mają to\nbyć budki z przedłużanym przodem tak aby drapieżniki - takie jak sroki\nczy kuny nie mogły dostać się do lęgów wróbli, czy sikor. Odpowiednie\nściemnieją i nabiorą bardziej „naturalnych” barw zostaną wszystkie zasiedlone przez skrzydlatą brać.\nSłużą Panu Bogu i świetnie... kopią\ndziewięciu ministranckich wspólnot\nmszańskiego dekanatu, by spróbowali\nzbudować piłkarskie teamy w swoich\nparafiach. 30 listopada do Mszany Dolnej przyjechali ministranci i lektorzy\nz parafii M.B. Fatimskiej w Porębie\nWielkiej, parafii M.B. Nieustającej Pomocy w Mszanie Górnej, M.B. Królowej Polski w Łętowym, parafii Nawiedzenia NMP w Kasince Małej, parafii\nśw. Sebastiana w Niedźwiedziu, parafii\nśw. Józefa Rzemieślnika w Rabie Niżnej, parafii św. Stanisława B.M w Koninie. Nie mogło zabraknąć Gospodarzy\ndekanalnego turnieju - ministrantów\ni lektorów z parafii mszańskich, św. Michała i Bożego Miłosierdzia. Nie udało\ngim stopniu podium, chyba niespodzianka, bo lektorów z kościoła św.\nMichała w Mszanie Dolnej do faworytów nie zaliczano. Miejsce trzecie zajęli\nlektorzy z parafii św. Sebastiana\nGdyby na wszystkich piłkarskich boiskach grano tak czysto i fair play, to\nsędziowie nie musieliby w ogóle mieć\nw kieszonkach żółtych, a tym bardziej\nczerwonych kartoników, ale przecież\nbycie ministrantem, czy lektorem zobowiązuje do czegoś. Nie tylko przy\nołtarzu, ale nade wszystko poza kościołem.\nTryumfatorom życzymy udanych\ni zwycięskich meczy na szczeblu die-\nrawie 130 ministrantów i lektorów z dziewięciu parafii dekanatu mszańskiego rywalizowało\nw ostatni dzień listopada w Miejskiej\nHali Sportowej o tytuł najlepszej\ndrużyny w halowej piłce nożnej. Ministrantów-piłkarzy i lektorów-piłkarzy\npodzielono na trzy grupy wiekowe.\nNajmłodsi to uczniowie szkoły podstawowej, kolejna grupa to gimnazjaliści\ni najstarsza, to chłopcy ze szkół ponadgimnazjalnych.\nOd wielu już lat ministranci i lektorzy z całej Polski mogą zgłosić swój\nudział w rozgrywkach. Przygodę\nz piłką trzeba jednak rozpocząć na najniższym szczeblu, a tym są dekanaty.\nW Mszanie Dolnej smak piłkarskich\nemocji znają ministranci i lektorzy\nz parafii Miłosierdzia Bożego - z powodzeniem na czas zawodów zamienili komże i alby na koszulki z logo\nparafii i spodenki i w niedługiej przecież historii swojej nowej parafii już\nczterokrotnie uczestniczyli w Mistrzostwach Polski Służby Liturgicznej\nw piłce halowej na szczeblu ogólnopolskim. Z panem Stanisławem Gnieckim, na codzień kościelnym zobaczyli\nkawał Polski - pokonując swoich rówieśników z innych parafii diecezji krakowskiej, zdobywali przepustki na finały organizowane m.in. w Ełku - tam\nlektorzy z kościoła Bożego Miłosierdzia\nodpadli dopiero w półfinałach. W kolejnych latach znów udawało się przejść zwycięsko przez diecezjalne eliminacje, a nagrodą były wyjazdy do\nCzęstochowy i Piły. W Łodzi mszańscy\nlektorzy znów potwierdzili, że kopać\npiłkę potrafią nieźle - tak, jak w Ełku\ndotarli aż do półfinału Mistrzostw Polski Służby Liturgicznej.\nW naszym mieście parafie są dwie\ni pewnie ministranci i lektorzy od św.\nMichała w piłkę nożną grają z powodzeniem i pasją równą pasji ich kolegów po drugiej stronie Mszanki. Dlaczego do tej pory św. Michał nie miał\nswojej drużyny? Pewnie powodów jest\nwiele, ale nie pora na ich wyszukiwanie. Dziś ważne jest to, że i w parafii\nśw. Michała drgnęło, że przy ołtarzu\njest więcej chłopców w białych\nkomżach. Dzisiejsi czterdziestoparolatkowie pamiętają czasy, gdy u św.\nMichała grupa ministrantów i lektorów\nprzekraczała liczbę 150. We wrześniu\nSłużbę Liturgiczną w głównej parafii\nmszańskiej objął swoją opieką ks. Tomasz Stec, wcześniej pracujący m.in.\nw Krzyszkowicach i Miętustwie. Zabrał się od zaraz do pracy i już dziś są\ntego pierwsze owoce - udało się ks.\nTomaszowi przekonać opiekunów\nNasi zwycięzcy ministranci\nsię sklecić drużyn w parafiach w Olszówce, Lubomierzu, Kasinie Wielkiej\ni Glisnem. Może za rok?\nCały ciężar organizacji mszańskiego\nturnieju wziął na swoje potężne bary\nks. Tomasz - wziął i poradził sobie znakomicie. Ale pytany, czy dałby sobie\nradę sam, odpowiada; na pewno nie.\nZa okazaną pomoc jest wdzięczny dyr.\nZSM nr 1 p. Annie Górskiej, która\nużyczyła młodym piłkarzom hali. Swojego kolegę- kapłana dzielnie wspierali\ninni księża, a szczególnie ks. Mateusz\nKorpak z drugiej mszańskiej parafii\ni ks. Piotr Róg z Niedźwiedzia.\nA kto wygrał? Wśród ministrantówpiłkarzy ze szkół podstawowych, równych sobie nie mieli goście z Niedźwiedzia. Za nimi uplasowali się\nministranci z Łętowego i gospodarze ministranci z kościoła Bożego Miłosierdzia. W kategorii gimnazjalistów, równych sobie nie mieli lektorzy z nowego\nkościoła Bożego Miłosierdzia. Ich\nwyższość na boisku musieli uznać rówieśnicy z Koniny i Kasinki Małej.\nI kategoria ostatnia - lektorzy ze szkół\nśrednich (ponadgimnazjalnych) Najlepszych ma parafia św. Stanisława\nBiskupa Męczennika z Koniny. Na dru-\ncezjalnym, a jeśli tam się uda, to może\ndoczekamy się w końcu złotego medalu Mistrzostw Polski Służby Liturgicznej? Trzymamy kciuki i życzymy\nokładnie rok temu obserwując\ndebiutujących na parkietach\nsiatkarzy IV ligi „MGKS\nMszanka” grupka dziewcząt postanowiła spróbować jak to jest stanąć naprzeciw siebie na pełnowymiarowym\nboisku rozdzielonym siatką powieszoną\nna wysokości 215 cm.\nSkoro grają dorośli, skoro ćwiczą ich\nkoledzy z klas gimnazjalnych (sekcja\nkadetów MGKS Mszanka) to dlaczego\ndziewczęta nie mogą odbijać piłki sposobem górnym i dolnym? Poprosiły\none nauczyciela wychowania fizycznego Łukasza Dobrowolskiego by ten\nprowadził z nimi treningi piłki siatkowej. Udał się on wspólnie z radnym\nJerzym Karczewskim do włodarza na-\nszego miasta, Burmistrza Tadeusza Filipiaka i po krótkiej dyskusji ustalono,\na raczej uzyskano zgodę na działalność\n„Miejskiej Sekcji Piłki Siatkowej\nDziewcząt”. Tak to się zaczęło i trwa\naż do dzisiaj. Do sekcji tej należą\ndziewczęta z obu mszańskich gimnaz-\nwencja na zajęciach niezależnie od pogody, nastroju czy nawału obowiązków\nuczennic jest bardzo duża. Sytuacja ta\nbardzo cieszy, bo każdy z nas zdaje sobie sprawę z tego, że dzisiejsza znudzona młodzież skłonna jest popadać\nw różnego rodzaju uzależnienia, a jeśli\nSiatkówka na poziomie „215 cm”\njów. Trenują także jeszcze młodsze\npasjonatki piłki siatkowej, trzy zawodniczki to uczennice V klasy z ZSM nr 1\nw Mszanie Dolnej. W sumie Miejską\nSekcję Piłki Siatkowej Dziewcząt stanowi 18 zawodniczek. Treningi odbywają się dwa razy w tygodniu, a frek-\nma ona zorganizowany czas to ryzyko\nnieprzemyślanych zachowań jest bardzo małe. Działalności tej sekcji w\ncałości pokrywana jest ze środków\nył to już XI Turniej Tenisa\nStołowego i można śmiało powiedzieć, że cieszył się sporym\nzainteresowaniem. Chętnych do sprawdzenia swoich umiejętności w odbijaniu małej białej piłeczki było w tym\nroku aż 74!\nZapisy do turnieju trwały od godzin\nporannych - Jan Piekarczyk z mszańskiego TKKF LUBOGOSZCZ, Zbigniew\ndziałającego w ZSM nr 1, oraz Wojciech Pitala z sekcji tenisa stołowego\nKS TURBACZ bardzo sprawnie\ni szybko przyjęli wszystkie zgłoszenia.\nW skojarzenia par pomagali też Grzegorz Szynalik i Damian Bober. A potem w hali sportowej słychać było już\ntylko charakterystyczny dźwięk - rakietki odbijały piłeczki często w iście\nolimpijskim stylu. W czterech kategoriach udało się wytypować dopiero późnym popołudniem. Warto było jednak\npoczekać na zwycięzców czekały dyplomy, puchary i nagrody rzeczowe.\nPoniżej podajemy wyniki serdecznie\nWYNIKI XI TURNIEJU TENISA STOŁOWEGO - SZKOŁY PODSTAWOWE:\n1. WĄCHAŁA ARKADIUSZ - ŁĘTOWE\n2. ZWIERCZYK ERYK - ŁOSTÓWKA\n3. GRUSZKOWSKI KONRAD ZSM NR 2 MSZANA DOLNA\n4. KLIMEK ŁUKASZ - ŁOSTÓWKA\n5. KLIMEK RAFAŁ - ŁOSTÓWKA\n6. KRZYSZTOF DANIEL - ŁOSTÓWKA\n1. JANIA JAN - PORĘBA WIELKA\n2. MICHAŁ CHRUSTEK - ZSM NR 1\n3. GRUSZKOWSKI KAMIL - ZSM NR 2\n4. TALAREK DANIEL - MSZANA\n5. ŁABUZ KAMIL - ZSM NR 2 MSZANA\n6. KRZYSZTOF MARCIN - ZSM NR 1\n1. POTACZEK IZABELA - PORĘBA\n2. LURANC KLAUDIA - POREBA\n3. TALAREK IZABELA - MSZANA\n4. TALAREK GABRIELA - MSZANA\n5. STEC AGNIESZKA - PORĘBA\n6. RADOMSKA AGNIESZKA - ZSM NR\n1. HOCHÓŁ KAROL - ZS NR 1 LO\n2. GNIECKI PIOTR - ZS NR 1 LO\n3. KALETKA SŁAWOMIR - ZS NR 1 LO\n4. GOCAŁ SZYMON - ZS NR 1 LO\nwstać już o trzeciej\nnad ranem, a potem\ndługa podróż, prawie 200 km do\nsłowackich Koszyc. Ale warto było, bo\nzdobyte trofea trudno było pomieścić\nw busie obierającym powrotny kierunek do Polski.\nReprezentacja UKS KORYO Mszana\nDolna słowackie maty pojechała podbijać w mocnym 20-to osobowym\nskładzie pod wodzą trenera Zbigniewa\nKarpierza. Koszyce gościły 290 zawodników reprezentujących 28 reprezentacji klubowych z 9 państw Europy na\nzawodach Taekwondo IIyo Cup 2012.\nZawodnicy UKS KORYO w klasyfikacji\ndrużynowej, co prawda na podium nie\nstanęli, ale miejsce czwarte to absolutnie powód do dumy i ogromny sukces. Spośród startujących w Koszycach\npolskich klubów, żadna z ekip nie\nzdołała wyprzedzić zawodników\nZawodnicy mszańskiego UKS\nKORYO przywieźli z Koszyc\naż 20 medali\nz Mszany Dolnej. Medalowy „urobek”\nnaszych reprezentantów musi budzić\nuznanie i szacunek - 7 złotych medali,\n7 srebrnych i 6 brązowych.