Czêsto zadawane pytania - program Kombi\n»Czêsto zadawane pytania\nCzêsto zadawane pytanie dotycz±ce pakietu Kombi podzielono na dwie grupy. Grupa pierwsza, to pytania zadawane przed zakupem. Odpowiedzi na te pytania pozwalaj± zorientowaæ siê w mo¿liwo¶cich programu, jego historii i przysz³o¶ci. Je¶li nie znalaz³e¶ odpowiedzi na nurtuj±ce Ciê pytanie zadaj je na forum. Odpowied¼, któr± udzielimy mo¿e siê przydaæ innym potencjalnym u¿ytkownikom. Forum nie wymaga rejestracji, nie musisz te¿ podawaæ ¿adnych swoich danych.\nGrupa druga to pytania, które nasuwaj± siê zaraz po jego zainstalowaniu i podczas pierwszych prób z programem. Tu równie¿ prosimy o zadawanie pytañ poprzez forum.\nW ka¿dym jednak wypadku mo¿esz po prostu napisaæ do nas list. Na ka¿de pytanie odpowiemy.\nPytania zadawane czêsto przed zakupem pakietu\nCzy firma zapewnia serwis pakietu?\nCzy Kombi obs³uguje kroje Type 1 i OpenType?\nCzy Kombi obs³uguje PostScript?\nCzy Kombi posiada mo¿liwo¶æ korekty ortograficznej tekstu i podzielenia tekstu na sylaby?\nCzy Kombi stosuje standardowe skróty klawiszowe znane z innych programów?\nCzy Kombi umo¿liwia import (lub konwersjê) tekstów z ró¿nym kodowaniem polskich znaków?\nCzy Kombi wspomaga korektê i dzielenie tekstu w jêzykach obcych?\nCzy Kombi wspomaga sk³ad ksi±¿ek przez automatyczne numerowanie stron, rozdzia³ów, przypisów, itp.\nCzy Kombi wspomaga tworzenie sk³adek?\nCzy mogê nabyæ tylko program do dzielenia tekstu na sylaby?\nCzy nabywaj±c licencjê na u¿ytkowanie programu Kombi otrzymujemy w zestawie jakie¶ kroje?\nCzy planowany jest dalszy rozwój pakietu?\nCzy program obs³uguje plotery?\nCzy program posiada mo¿liwo¶æ importu plików pdf?\nCzy program umo¿liwia edycjê tzw. rozk³adówek?\nCzy program umo¿liwia ob³amywanie grafiki tekstem?\nCzy program wspomaga impozycjê (sk³adkowanie)?\nCzy w pakiecie jest dokumentacja w formie drukowanej?\nCzy w pakiecie jest katalog z grafikami do³±czonymi do programu?\nJak Kombi rastruje wysy³ane do drukarki obiekty?\nJak Kombi wspó³pracuje z innymi programami do sk³adu i programami graficznymi.\nJak w Kombi uzyskujemy znaki narodowe inne ni¿ polskie?\nJakie programy graficzne s± zalecane do wspó³pracy z programem Kombi, np. w zakresie obróbki grafiki wektorowej lub rastrowej?\nJakie s± wymagania sprzêtowe i systemowe stawiane do poprawnej i bezproblemowej pracy programu Kombi v. 9.x?\nTak. Ka¿dy zg³oszony b³±d (najlepiej z dokumentem, w którym b³±d siê objawia) jest niezw³ocznie poddawany badaniom i po usuniêciu przyczyny poprawiona wersja programu jest umieszczana na naszym serwerze.\nMo¿na równie¿ kontaktowaæ siê z nami poprzez e-mail office@3n.com.pl. Nasza obs³uga techniczna postara siê wyja¶niæ Pañstwu ka¿d± zg³oszon± w±tpliwo¶æ b±d¼ niejasno¶æ.\nAby w Kombi napisaæ cokolwiek jakim¶ krojem nie musi on byæ zainstalowany w systemie. Mo¿na np. za³adowaæ krój z CD-romu i krojem tym pos³ugiwaæ siê tak, jakby by³ zainstalowany. Taka mo¿liwo¶æ wynika z faktu, ¿e ka¿dy krój jest przez program po za³adowaniu zamieniany wewnêtrznie na w³asny format danych. Wszelkie dalsze operacje na znakach w kroju odbywaj± siê na tej w³asnej reprezentacji. Oznacza to, ¿e wystarczy, aby program mia³ szereg filtrów importowych zamieniaj±cych dany standard liternictwa na jego wewnêtrzny odpowiednik. Aktualnie program posiada cztery takie filtry, tj. dla krojów TrueType, OpenType, krojów Calamusa i krojów Type 1.\nKroje ttf i otf s± jednak preferowane, gdy¿ w przypadku zainstalowania takich krojów w systemie program mo¿e u¿yæ dodatkowych funkcji systemowych wspomagaj±cych ich rasteryzacjê, co w konsekwencji skraca pliki wynikowe oraz przyspiesza drukowanie. Obs³uga krojów Calamusa oraz Type 1 nie jest wspomagana przez starsze systemy i te kroje s± rasteryzowane przez program. Systemy od Windows 2000 pocz±wszy wspomagaj± rasteryzacjê czcionek Type 1 i w tych systemach program równie¿ wykorzystuje dodatkowe funkcje przyspieszaj±ce wy¶wietlanie i drukowanie tych czcionek.\nOd wersji 6.0 Kombi obs³uguje osadzanie plików PostScriptowych poprzez zewnêtrzne rozszerzenie. Natomiast eksport jest realizowany za po¶rednictwem urz±dzenia drukuj±cego poprzez sterowniki zainstalowane w systemie. Je¶li w systemie zainstalujemy postscriptowy sterownik drukarki, to wszystkie polecenia graficzne wysy³ane z programu bêd± zamieniane na polecenia jêzyka PostScript.\nW zakresie liternictwa sytuacja jest nieco bardziej z³o¿ona. Program pracuje na unicodach (tzn. wewnêtrzna reprezentacja ka¿dej litery jest dwubajtowa i nie wymaga okre¶lenia tzw. skryptu, decyduj±cego o zestawie dostêpnych znaków) i je¿eli system, pod którym pracuje program wspomaga ten standard (tzn. wszystkie NT, Win 2000 i nowsze), to program wysy³a do sterowników postscriptowych kody liter zamiast ich wektorowych obwiedni. Zmniejsza to zdecydowanie rozmiar pliku wynikowego oraz skraca czas drukowania.\nW sytuacjach, w których program nie mo¿e wykorzystaæ tej technologii, co ma miejsce w przypadku krojów nie zainstalowanych w systemie (np. kroje Calamusa) lub te¿ u¿ycia wymy¶lnych transformacji geometrycznych znaków, program dokonuje wewnêtrznie konwersji liter na wektorowe obwiednie i w takiej postaci s± one wysy³ane do urz±dzenia drukuj±cego.\nOd wersji ósmej Kombi zawiera interpreter PostScriptu, co oznacza, ¿e pliki postscriptowe oraz wiêkszo¶æ plików pdf mo¿e byæ przez program zamieniona na dokument Kombi i dalej w nim edytowana.\nTak. Kombi posiada wbudowany modu³ s³ownikowy zapewniaj±cy wysok± jako¶æ korekty oraz mo¿liwo¶æ podzia³u tekstu na sylaby zgodnie z zasadami polskiej ortografii.\nU¿ytkownik mo¿e tworzyæ w³asne s³owniki, w których mo¿e umieszczaæ s³owa nie znajduj±ce siê w s³owniku (np. specjalistyczne, bran¿owe, nazwy w³asne, itp.). Mo¿na równie¿ ustalaæ regu³y dzielenia tak wprowadzonych nowych wyrazów. Jest to jednak rzadko wykorzystywana mo¿liwo¶æ, gdy¿ s³ownik Kombi zawiera ponad 1,5 mln form (w tym równie¿ najpopularniejsze nazwy w³asne), co w wiêkszo¶ci wypadków jest wystarczaj±ce. Mo¿na równie¿ w szczególnych wypadkach wprowadzaæ zmiany do ju¿ wprowadzonych s³ów.\nOd wersji 6.0 korekta mo¿e byæ wspomagana syntezatorem mowy. Kombi zawiera równie¿ s³ownik synonimów (18 tys. hase³).\nPodstawowe operacje edycyjne (np. obs³uga schowka) s± obs³ugiwane poprzez standardowe skróty klawiszowe zarówno wg schematu starego (Shift + Insert, itd.) jak i nowego (Ctrl + C, itd.). Ponadto ka¿dej funkcji w programie mo¿na przypisaæ w³asny skrót klawiszowy.\nTak. W czasie importu u¿ytkownik wybiera stronê kodow±, wg której nast±pi przekodowanie tekstu. Producent dostarcza kilkana¶cie najbardziej popularnych stron kodowych. Istnieje równie¿ mo¿liwo¶æ tworzenia w³asnych stron kodowych.\nTak. Od wersji ósmej Kombi wspomaga korektê i dzielenie tekstu w jêzykach obcych. W wersji dziewi±tej s± równie¿ dostarczane s³owniki jêzyka angielskiego, niemieckiego i ³aciny.\nKa¿da strona dokumentu w Kombi ma przypisan± sobie tzw. stronê bazow± (w³a¶ciwie parê stron – lew± i praw±). Na stronie bazowej mo¿e byæ umieszczona ramka z automatycznym numeratorem oraz inne ramki, np. z ¿yw± pagin±.\nPocz±wszy od wersji 5.0 program wspomaga numerowanie rozdzia³ów i rysunków, a tak¿e umo¿liwia kotwiczenie obiektów i tworzenie przypisów, a od wersji 6.0 – pozwala tworzyæ: notatki, zak³adki i ³±cza w plikach PDF.\nW Kombi jest wbudowany stó³ monta¿owy umo¿liwiaj±cy swobodne (pó³automatyczne) uk³adanie stron na drukowanym arkuszu. Istnieje przy tym mo¿liwo¶æ zdefiniowania schematu rozmieszczania stron z mo¿liwo¶ci± pó¼niejszego wykorzystania opracowanego wcze¶niej schematu.\nTak. Mo¿na nabyæ tylko sam program KombiKor, który umo¿liwia dzielenie tekstu na sylaby.\nNie. W zestawie nie ma ¿adnych krojów. U¿ytkownik musi zaopatrzyæ siê w kroje w niezale¿nych firmach.\nPrace nad programem nigdy siê nie koñcz±. Jako program do sk³adu i ³amania tekstu na platformie Windows Kombi istnieje na rynku od roku 1998. Pod koniec roku 2008 program w zasadzie mia³ wszystko co w tamtych czasach mieæ powinien. Na kilka lat zawieszono prace nad programem. W roku 2017 wznowiono prace i dostosowano program do najnowszego systemu Windows, czyli Windows 10.\nTak. Program posiada wbudowan± obs³ugê ploterów pos³uguj±cych siê jêzykiem HPGL.\nOd wersji 9 program umo¿liwia interpretacjê plików pdf i ich konwersjê na dokument Kombi, który mo¿e byæ nastêpnie obrabiany w programie.\nTak. Mo¿na w³±czyæ taki tryb pracy, w którym widzimy na ekranie dwie s±siednie strony dokumentu. W tym trybie ramka umieszczona np. na stronie lewej, a zachodz±ca na stronê praw± jest w czasie drukowania dzielona na dwie czê¶ci i wdrukowywana fragmentami na odpowiednie strony.\nProgram umo¿liwia ob³amanie grafiki z lewej lub prawej strony, a tak¿e „wlanie” tekstu w wektorowy kszta³t. W aktualnej wersji nie jest mo¿liwe otoczenie grafiki tekstem z obu stron (w jednej kolumnie).\nPakiet udostêpnia dwa sto³y monta¿owe do impozycji. Jeden jest wbudowany w program Kombi i umo¿liwia on impozycjê dokumentów z³o¿onych w Kombi. Drugi stó³ monta¿owy jest dostêpny w Interpreterze PostScriptu Kombi i za jego pomoc± mo¿emy sk³adkowaæ dokumenty zawarte w plikach pdf.\nNie. Program zawiera wy³±cznie dokumentacjê w formie elektronicznej. S± to pliki podrêczników (PDF), pomocy, pliki porad oraz filmy i animacje pokazuj±ce niektóre sytuacje wystêpuj±ce podczas pracy z programem.\nW poprzednich wersjach programu razem z pakietem dostarczane by³y zarówno bazy grafik jak i katalog z tymi grafikami. W zwi±zku z rozwojem Internetowego Banku Fotografii ciê¿ar obs³ugi tego obszaru zosta³ przeniesiony na ten Bank. U¿ytkownicy pakietu Kombi mog± korzystaæ z preferencyjnych warunków na wykorzystywanie grafik z Banku.\nKombi posiada wbudowany programowy RIP (Raster Image Processor). Oznacza to, ¿e mo¿na dla ca³ego dokumentu (lub te¿ wybranych obiektów) ustaliæ konkretne parametry rastrowania, tzn. rodzaj (kszta³t), liniaturê oraz k±t rastra dla ka¿dej sk³adowej koloru. Dziêki takiemu rozwi±zaniu mo¿emy dowolnie manipulowaæ rastrem i uzyskiwaæ bardzo dobre wyniki na urz±dzeniach drukuj±cych nie posiadaj±cych interpreterów PostScriptu. Ponadto mo¿emy w³±czyæ tryb rastrowania na ekranie, który pozwala nam bezpo¶rednio obserwowaæ wp³yw jego parametrów na uzyskiwane efekty.\nNie oznacza to jednak, ¿e zawsze musimy korzystaæ z tej technologii. W przypadku posiadania urz±dzenia drukuj±cego wyposa¿onego w RIP, mo¿emy wy³±czyæ rastrowanie wewnêtrzne i przenie¶æ zadanie rastrowania na urz±dzenie drukuj±ce. Oczywi¶cie ten drugi sposób jest znacznie wydajniejszy przez zmniejszenie objêto¶ci plików drukarkowych, a co za tym idzie – skrócenie czasu transmisji.\nWspó³praca z innymi programami opiera siê na wymianie komponentów za pomoc± standardowych formatów danych. Np. grafika rastrowa mo¿e byæ importowana do ramki w Kombi w wielu znanych formatach (tiff, bmp, jpg, pcx, gif, psd i inne). Podobnie grafika wektorowa i tekst. Ponadto tekst mo¿e byæ odczytywany z dokumentów najpopularniejszych programów (Word, Notatnik), a tak¿e ze starszych programów (Write, AmiPro, PolType), jak równie¿ z plików RTF z zachowaniem atrybutów pisma oraz w pewnym zakresie przypisów. Istnieje równie¿ mo¿liwo¶æ wydrukowania kompletnego dokumentu do pliku w formacie PDF.\nMimo, ¿e program posiada wbudowane edytory grafiki rastrowej i wektorowej – mo¿liwe jest równie¿ przypisanie do poszczególnych typów grafik programów zewnêtrznych, które bêd± uruchamiane z wnêtrza programu Kombi jako edytory tych grafik.\nIstniej± dwie mo¿liwo¶ci. Mo¿liwo¶æ pierwsza polega na wykorzystaniu standardowych klawiatur narodowych zainstalowanych w systemie. Wystarczy wybraæ odpowiedni± klawiaturê i znaki narodowe s± dostêpne zgodnie z uk³adem danej klawiatury.\nMo¿liwo¶æ druga polega na wybraniu w³asnego trybu obs³ugi klawiatury. W tym trybie u¿ytkownik przypisuje dowolny znak dowolnemu klawiszowi (z uwzglêdnieniem tzw. modyfikatorów czyli: Shift, Alt, itp.). Mo¿liwe jest wiêc po³±czenie na jednej klawiaturze np. znaków polskich i innych czêsto u¿ywanych (np. niemieckich znaków narodowych) w zale¿no¶ci od potrzeb u¿ytkownika. Producent dostarcza kilka zdefiniowanych klawiatur, które mog± byæ przez u¿ytkownika rozwijane.\nNie ma tu szczególnych zaleceñ. Trzeba zwróciæ uwagê na fakt, ¿e Kombi posiada wbudowane pe³ne edytory grafiki zarówno wektorowej jak i rastrowej, tak wiêc wiêkszo¶æ prac mo¿e byæ ca³kowicie wykonana w Kombi. Jednak w szczególnych wypadkach, w razie takiej konieczno¶ci, mo¿na oczywi¶cie zaimportowaæ grafikê wektorow± w formacie eps lub te¿ grafikê rastrow±, np. w formacie tif, gif, jpg, png, bmp i innych.\nOd wersji 6.0 program umo¿liwia edycje dowi±zanych plików rastrowych i postscriptowych w dowolnych innych programach uruchamianych bezpo¶rednio z Kombi.\nGeneralnie program Kombi jest opracowywany dla platformy Windows. Pocz±tkowe wersje pracowa³y na Win 95, 98, ME oraz 2000 i XP. Zmiana systemu na Windows Vista wymaga³a przebudowy programu ze wzglêdu na wprowadzon± w tym systemie kontrolê dostêpu do plików. Aktualna wersja jest dostosowana i testowana na systemie Windows 10, ale kompatybilno¶æ wsteczna zosta³a zachowana i program powinien pracowaæ na wszystkich 32-bitowych systemach rodziny Windows.\nTesty przeprowadzamy wy³±cznie na komputerach z procesorami zgodnymi z 586. Niewielkie wymagania tego programu mog± spowodowaæ, ¿e uda siê go uruchomiæ na innych platformach sprzêtowych i systemowych (np. z u¿yciem emulatorów), ale jego wydajno¶æ zosta³a zoptymalizowana wy³±cznie dla systemów Windows.\nWymagania sprzêtowe zale¿± oczywi¶cie od wielko¶ci prac. Na komputerze z procesorem 3 GHz, 4 MB RAM-u, Win 10, grafik± 24 bity 1280x1024, prace tego typu, jak np. przyk³adowe dokumenty lub podrêczniki, które s± dostêpne na serwerze daj± siê obrabiaæ bezproblemowo.\nW starszych systemach operacyjnych znaczenie mia³a mo¿liwo¶æ obs³ugi unicodu. W aktualnie stosowanych systemach ten problem nie wystêpuje, bo wszystkie nowoczesne systemy ten standard obs³uguj±.\nKolejnym elementem jest pamiêæ operacyjna, której wielko¶æ ma znaczenie przy obróbce bitmap. Do sprawnej pracy program potrzebuje minimum 2-3 razy tyle pamiêci operacyjnej, ile zajmuje obrabiana bitmapa. Je¶li nie dysponujemy wystarczaj±co du¿± pamiêci± operacyjn± dla bitmap – zalecane jest stosowanie zewnêtrznego dowi±zywania plików graficznych.\nPytania zadawane czêsto po zakupie pakietu\nChcia³bym mieæ bezpo¶redni dostêp do niektórych parametrów sk³adu (np. wielko¶ci znaków). Czy jest to mo¿liwe?\nCo oznacza komunikat przy starcie programu, ¿e program wykry³ zmianê kolejno¶ci napêdów dyskowych?\nCo oznacza komunikat przy zamykaniu programu, ¿e funkcje „Automatycznego Pilota” zosta³y zmienione?\nCo oznacza komunikat, ¿e ramka jest „zablokowana”?\nCo oznacza komunikat, ¿e wykonanie operacji usunie kody steruj±ce?\nCo siê sta³o, ¿e na ekranie widzê jedynie obrysy liter?\nCzemu – mimo, ¿e zmieniam kolor znaków – s± one wy¶wietlane w innych kolorach ni¿ zadajê?\nCzemu niektóre wyrazy nie s± dzielone na sylaby?\nCzemu pliki PostScriptowe maj± objêto¶æ znacznie wiêksz±, ni¿ siê spodziewali¶my?\nCzemu czasami nie udaje siê wygenerowaæ poprawnego pliku PostScriptowego?\nCzemu czasami drukowanie na standardowej drukarce laserowej przebiega bardzo wolno?\nDlaczego niektóre kroje TTF maj± ikonê tak± jak OTF, inne za¶ – star± ikonê krojów TTF?\nDlaczego, kiedy kliknê plik KMD – nie otwiera siê program Kombi?\nDokument po zaimportowaniu kilku grafik szybko sta³ siê ociê¿a³y, d³ugo siê otwiera i zapisuje. Co z tym zrobiæ?\nImport dokumentów z Worda nie przebiega prawid³owo. Czy da siê temu zaradziæ?\nJak zrobiæ, ¿eby po przeniesieniu dokumentu w inne miejsce na dysku (albo na inny komputer), program widzia³ prawid³owo dowi±zane pliki?\nKlawiatura pracuje inaczej (wprowadzanie polskich znaków), ni¿ jestem przyzwyczajony. Czy mo¿na to zmieniæ?\nMimo zmian odleg³o¶ci miêdzy wierszami – pozostaj± one nie zmienione. Co jest przyczyn±?\nNa czym polega ró¿nica miêdzy „softripingiem”, a rastrowaniem systemowym?\nNiektóre wyrazy s± dzielone b³êdnie, np. we-j¶cie, itp. Czy mo¿na to poprawiæ?\nPo przeinstalowaniu systemu muszê wszystko od nowa ustawiaæ w programie. Czy mo¿na to jako¶ usprawniæ?\nProgram nie widzi zainstalowanych w systemie krojów. Dlaczego?\nT³o w moim dokumencie nie jest bia³e. Kolor zaznaczenia fragmentu tekstu jest siwy i na ciemnym tle dokumentu – w ogóle go nie widaæ. Czy da siê to poprawiæ?\nW Calamusie zastosowano rozwi±zanie nazywane „kopi± wirtualn±”. Czy w Kombi znajdziemy podobn± funkcjonalno¶æ?\nUderzamy prawym przyciskiem myszki w pole edycyjne i wybieramy Przypisz skrót klawiszowy. Je¶li skrót ma pracowaæ przy aktywnym kursorze w ramce tekstowej – to nale¿y przypisaæ skrót z klawiszem Ctrl.\nProgram w momencie zamykania zapisuje w pliku konfiguracyjnym numery seryjne dysków. Dziêki temu, je¶li podczas nastêpnego uruchomienia nasz dysk zmieni³ literkê (np. przez dodanie nowego dysku) – program jest w stanie to sprawdziæ i komunikuje nas o tym.\nJe¶li odpowiemy Tak, to analizuj±c numery seryjne dysków – program jest w stanie dopasowaæ ¶cie¿ki zapisane w konfiguracji do aktualnej kolejno¶ci dysków. Spowoduje to, ¿e np. lista ostatnio obrabianych dokumentów bêdzie nadal aktualna. Komunikat ten pojawia siê równie¿ wtedy, gdy w czasie zamykania programu w napêdzie CD-rom by³ dysk, z którego korzystali¶my (np. czytali¶my pliki graficzne), a podczas nastêpnego uruchomienia w napêdzie jest inny CD-rom. W tej sytuacji oczywi¶cie program nie dopasuje siê do sytuacji, ale komunikat informuje nas, ¿e nie wszystkie pliki, z których korzystali¶my ostatnio bêd± dostêpne.\nProgram zapamiêtuje konfiguracjê Autopilota w pliku config\_auto_pilot.ini. Konfiguracja ta – to informacje o tym, które funkcje i w jakiej kolejno¶ci u³o¿one s± na poszczególnych zak³adkach. Ponadto – w konfiguracji Autopilota zapamiêtane s± dane dla Mened¿era krojów. Je¶li informacje te ulegn± zmianie – program przy zamykaniu zapyta czy zaktualizowaæ plik auto_pilot.ini. Je¶li odpowiemy Nie – to wszelkie zmiany, które wprowadzili¶my rêcznie lub poprzez Mened¿era krojów nie zostan± zapamiêtane.\nTen komunikat oznacza, ¿e ramkê zablokowano przed przypadkowym jej przesuwaniem. Ramkê blokujemy i odblokowujemy za pomoc± ikony , któr± znajdziemy w palecie Kombi (w standardowej konfiguracji po lewej stronie okna z programem).\nW programie Kombi wy¶wietlanie tekstu oparte jest o tzw. kody steruj±ce, tj. specjalne znaki, których w trybie edycji ramek nie widaæ, ale znajduj± siê one w tek¶cie i przesuwaj±c kursor w ramce bêdziemy je „wyczuwaæ” w ten sposób, ¿e mimo u¿ycia klawisza kursora w prawo lub w lewo – na ekranie kursor pozostanie w tym samym miejscu. Je¶li kursor znajduje siê przed kodem steruj±cym i u¿yjemy klawisza Delete, to usuniemy ten kod. Podobnie, je¶li w tek¶cie mamy zaznaczony fragment i usuniemy go – spowoduje to usuniêcie zawartych w nim kodów, co mo¿e skutkowaæ np. uszkodzeniem struktury tabeli, czy innych powi±zañ w dokumencie (np. przypisów, obiektów zakotwiczonych, itp.). W wielu przypadkach bêdzie to dzia³anie zamierzone, jednak dla niewprawnego u¿ytkownika mo¿e to byæ nieco k³opotliwe. St±d mamy opcjonalny komunikat, który informuje nas o takiej sytuacji.\nPrawdopodobnie w³±czone jest szkieletowe pokazywanie obiektów. Menu Widok/Szkielety obiektów.\nPrawdopodobnie w³±czone jest pokazywanie tekstu w kolorach „specjalnych”. Autopilot/Widok/Wy¶wietl tekst w kolorach specjalnych. Kolory specjalne – to kolory przypisane poszczególnym stylom, np. bold mo¿e byæ wy¶wietlany w kolorze czerwonym. Je¶li w³±czymy wy¶wietlanie z u¿yciem tych kolorów, to kolory zadawane w stylu s± ignorowane.\nTrzeba sprawdziæ Opcje dzielenia (w KombiKorze – menu S³ownik/Opcje dzielenia).\nKiedy objêto¶æ pliku PostScriptowego jest wiêksza ni¿ powinna (co wynika z objêto¶ci bitmap), powinni¶my przede wszystkim zak³adaæ, ¿e program u¿y³ softripingu. Trzeba te¿ zwróciæ uwagê, czy w dokumencie nie zastosowano bitmap w trybie prze¼roczysto¶ci i czy nie zadali¶my literom obrysu (np. czarny obrys wokó³ wszystkich liter). Obrys jest obiektem wektorowym i zdecydowanie zwiêksza objêto¶æ generowanych plików postscriptowych.\nNajczê¶ciej powodem jest z³y sterownik. Proszê spróbowaæ z innym sterownikiem.\nWiêkszo¶æ drukarek laserowych ma w swoich opcjach prze³±cznik ustalaj±cy sposób wysy³ania grafiki do drukarki. Domy¶lnie – czêsto ta opcja jest ustawiona na wektor. Zdecydowanie szybciej przebiega drukowanie, kiedy zmienimy stan tej opcji na bitmapa.\nKroje OpenType (w systemie ikonka z liter± O) mog± w sobie zawieraæ dwa rodzaje danych.\nJe¶li wewn±trz s± dane odpowiadaj±ce starym krojom TTF, to zalecanym rozszerzeniem jest TTF. Ale producent nie ma obowi±zku nadawania takiego rozszerzenia. Producent mo¿e nadaæ rozszerzenie OTF. System natomiast rozpoznaje taki krój zawsze jako otf i wy¶wietla ikonkê z liter± O.\nDrugi rodzaj danych, które mog± byæ przechowywane w kroju OTF – to dane postscriptowe (odpowiednik starych krojów Type1). Takie kroje naj³atwiej rozpoznaæ po otwarciu ich w notatniku (otwieramy notatnik i przeci±gamy krój na niego). Je¶li cztery pierwsze znaki s± OTTO, to krój zawiera dane postscriptowe. Takie kroje musz± mieæ rozszerzenie OTF.\nKombi nie rejestruje swoich plików w systemie samodzielnie. Mo¿na to zrobiæ za pomoc± dostarczonego narzêdzia, tj. menu Narzêdzia/Rejestrator plików. Nie jest to niedopatrzenie, ale celowe dzia³anie, aby u¿ytkownik móg³ wybraæ, które pliki chce otwieraæ w Kombi.\nMo¿na skorzystaæ z dowi±zywania plików. W czasie importu pliku wybieramy w oknie wyboru plików opcjê Dowi±¿ plik zewnêtrznie. Spowoduje to utworzenie w dokumencie tylko podgl±du pliku. W³a¶ciwy plik zostanie u¿yty podczas drukowania. Nale¿y jednak zadbaæ o to, aby plik nie zosta³ usuniêty lub przeniesiony w inne miejsce. Wtedy dokument nie zostanie prawid³owo wydrukowany.\nRozs±dnym rozwi±zaniem tego problemu jest zapisanie dokumentu Worda jako plik RTF i zaimportowanie tego pliku. Import rtf zapewnia przeniesienie podstawowego formatowania, a tak¿e np. przypisów.\nMo¿na wykorzystaæ do tego Rozszerzony dokument Kombi.\nKombi obs³uguje klawiaturê na dwa sposoby.\nSposób systemowy polega na wykorzystaniu procedur systemowych. Czyli po prze³±czeniu siê na obs³ugê systemow± powinno byæ identycznie jak w systemie. Prze³±cznik sposobu obs³ugi znajduje siê na karcie Klawiatura w Kreatorze Konfiguracji (najpro¶ciej jest tam wej¶æ klikaj±c w symbol klawiatury na pasku stanu Kombi – po jego prawej stronie). Otworzy siê menu i wybieramy pozycjê Obs³uga klawiatury.\nDomy¶lnie jednak – Kombi ma w³±czon± obs³ugê w³asn±. W³asna obs³uga pozwala dowolnie zdefiniowaæ u³o¿enie znaków na klawiaturze. Chodzi tu przede wszystkim o mo¿liwo¶æ ³atwego wprowadzania znaków takich jak polskie cudzys³owy, my¶lniki, twarde spacje, itp. Standardowo zdefiniowana klawiatura Kombi ma polskie znaki pod prawym ALT-em. Klawiatury definiuje siê w Eksploratorze Klawiatur (w tym samym menu, co Obs³uga klawiatury).\nPrawdopodobnie w³±czony jest liniuszek. Wtedy wszystkie wiersze w ramce s± przyci±gane do najbli¿szej linii liniuszka (w³a¶ciwo¶ci ramki tekstowej).\nNa czym polega ró¿nica miêdzy „softripingiem”, a rastrowaniem systemowym?\nAby obraz w odcieniach szaro¶ci (lub kolorach) wydrukowaæ technika offsetow± – musi byæ on zamieniony na raster. Softriping oznacza, ¿e zamiana ta dokonuje siê w programie (w tym wypadku w Kombi) i z programu jest wysy³any gotowy, zrastrowany materia³. Rastrowanie systemowe natomiast polega na przes³aniu do urz±dzenia materia³ów niezrastrowanych i to system drukuj±cy (program obs³uguj±cy drukarkê lub sama drukarka) dokonuje rasteryzacji (czyli zamiany odcieni szaro¶ci na raster).\nNie jest oczywi¶cie wykluczone, ¿e w s³owniku s± b³êdy. Jednak przed podjêciem decyzji, ¿e wyraz jest ¼le dzielony – warto sprawdziæ to w s³owniku. W jêzyku polskim nadrzêdnym kryterium dzielenia wyrazów na sylaby jest podzia³ po przedrostku. W taki wyrazach, jak: wej¶cie, odej¶cie, itp. przedrostkiem jest we, ode, itd. Wiêc podzia³y we-j¶cie, ode-j¶cie, s± jak najbardziej poprawne i zalecane w starszych s³ownikach jêzyka polskiego (wiêcej na ten temat przeczytasz w tym artykule). Najnowsze s³owniki zezwalaj± ju¿ jednak na dzielenie niektórych tego typu wyrazów z pominiêciem zasady morfologicznej. Jednak zasady „stare” wci±¿ s± prawid³owe.\nMo¿esz te¿ zastosowaæ siê do noty technicznej nr 14, w której wyja¶niamy jak zrezygnowaæ z morfologicznego dzielenia wyrazów na sylaby.\nMo¿na skorzystaæ z profilu konfiguracyjnego.\nTrzeba prawid³owo skonfigurowaæ Mened¿er krojów. Standardowo – Mened¿er ma przypisany systemowy katalog z krojami. Trzeba otworzyæ Mened¿er krojów (Ctrl+W) i wybraæ Skonfiguruj mened¿er krojów. W otwartym oknie – uderzamy prawym przyciskiem myszki w listê i z menu podrêcznego wybieramy Dodaj folder. Tu nale¿y dodaæ foldery, które maj± byæ przez program obs³ugiwane.\nMo¿na zmieniæ kolor pod¶wietlania zaznaczonego fragmentu tekstu (Autopilot/Widok/Kolory interfejsu). Mo¿na te¿ zmieniæ tryb pod¶wietlania na automatycznie neguj±cy kolor.\nU¿ytkownikom nie znaj±cym Calamusa wyja¶niê, ¿e kopia wirtualna polega³a na tym, ¿e ramka by³a kopi± innej ramki, ale zmieniaj±c ramk± wyj¶ciow± – zmieniane by³y wszystkie jej kopie.\nW Kombi 7.0 wprowadzono nowy typ ramki – ramkê wirtualn±, która tak w³a¶nie dzia³a.


Gabinety weterynaryjne - jaki powinien być dobry weterynarz? Ile godzin śpią psy?\nOpieka paliatywna, zwana też opieką hospicyjną, dotyczy nieuleczalnie chorych, kalekich i umierających ludzi oraz zwierząt.\nDo niedawna dla śmiertelnie chorych zwierząt zarezerwowany był zabieg eutanazji, czyli humanitarnego uśmiercenia (tzw. uśpienia). Od kilku lat właściciele coraz rzadziej godzą się jednak na wczesną eutanazję, wybierając dalszą opiekę nad swoimi śmiertelnie chorymi ulubieńcami. Pionierami są m.in. amerykańscy weterynarze, którzy niemal od 20 lat umożliwiają swoim podopiecznym opiekę paliatywną i spokojną śmierć we własnym domu zamiast w klatce i przez uśpienie. Dotyczy to przede wszystkim czworonogów cierpiących na choroby serca, nowotwory, czy problemy z nerkami.\nNikki Hospice Foundation for Pets (NHFP) to amerykańska organizacja zajmująca się rozpowszechnianiem idei opieki hospicyjnej nad śmiertelnie chorymi zwierzętami. W NHFP właściciele chorych psów i kotów uczą się jak w sposób należyty uśmierzać ból, podawać zwierzętom leki oraz łagodzić cierpienia fizyczne i psychiczne swoich podopiecznych. Dzięki trosce i niespożytym pokładom miłości, niektórym osobom udaje się przedłużyć życie ukochanego zwierzęcia o kilka dni lub kilka tygodni. Zdarza się, że psy mogą przeżyć nawet kilka lat od chwili postawienia diagnozy, o ile właściciel zaangażuje się w ich leczenie i otoczy opieką.\nW Stanach Zjednoczonych funkcjonuje obecnie 100 gabinetów weterynaryjnych, pod auspicjami NHFP, oferujących opiekę paliatywną nad umierającymi zwierzętami.\nNa czym polega opieka paliatywna (hospicyjna)\nOpieka paliatywna to opieka domowa prowadzona w rodzinnym domu chorego zwierzaka lub specjalnym ośrodku hospicyjnym dla zwierząt, który w założeniu ma spełniać rolę domu rodzinnego. Zwykle są to niewielkie ośrodki przyjmujące do 30 zwierząt. Personel może zatem przeznaczyć odpowiednią ilość czasu dla każdego przebywającego tam pacjenta. W ośrodkach bardzo często pracuje wielu wolontariuszy, którzy z własnej nieprzymuszonej woli zajmują się psiakami.\nKażde hospicjum ściśle współpracuje z lekarzami weterynarii i jest zaopatrzone w odpowiedni sprzęt zapewniający wysoką jakość opieki (m.in. inkubatory dla zwierząt w ciężkim stanie, kroplówki, krew do transfuzji, leki i odpowiednie środki przeciwbólowe itp.).\nKtóre psy trafiają do hospicjum?\nDo hospicjum przyjmowane są psy chore, niepełnosprawne, stare i umierające; te które mają właściciele oraz bezdomne psy schroniskowe. Podstawą funkcjonowania hospicjum jest indywidualna więź zwierzęcia z jego opiekunem. Właściciele mogą odwiedzać psiaki i przebywać z nim tak długo jak zapragną.\nOśrodki hospicyjne zwykle propagują i kolportują różne informatory zawierające informacje o podopiecznych i poradniki dotyczące opieki paliatywnej nad zwierzętami. Często prowadzą też kameralne grupy wsparcia dla osób przeżywających śmierć swoich zwierząt oraz dla opiekunów zwierząt chorych.\nHospicja dla zwierząt utrzymują się głównie z datków i opłat wnoszonych przez właścicieli pacjentów oraz wpłat fundacji. W Polsce hospicja zwierzęce nie mają jeszcze możliwości uzyskania oficjalnych dotacji od urzędów państwowych, ponieważ gminy nie dysponują wolnymi środkami (pieniędzy nie starcza nawet na schroniska!). Takiego rozwiązania nie przewidziano też w prawie polskim. Funkcjonowanie każdego hospicjum jest zależne wyłącznie od hojności ludzi dobrej woli.\nOpieka paliatywna i usypianie psów nie musi przerażać. Gdy mamy psa, musimy mieć również świadomość, że kiedyś trzeba będzie się z nim pożegnać. I w tym momencie na myśl przychodzi porzekadło: jedyną wadą psów jest to, że żyją za krótko. Pamiętajmy, że dając swojemu psu możliwość godnego dożycia ostatnich dni, pokazujemy, że zależy nam na tym, by nie tylko ludzie, ale i zwierzęta mogły godnie odejść, nawet, jeśli są ciężko chore lub niepełnosprawne.\nHumanitarna eutanazja zwierząt a prawo\nW polskim prawie zagwarantowano możliwość eutanazji zwierząt w ustawie o ochronie zwierzątart. 33 33.1:\nUśmiercanie zwierząt może być uzasadnione wyłącznie: 1) potrzebą gospodarczą, 2) względami humanitarnymi, 3) koniecznością sanitarną, 4) nadmierną agresywnością, powodującą bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego, 5) potrzebami nauki, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 9.\nArt. 33.2 mówi, że – jeżeli zachodzą przyczyny, o których mowa w ust. 1 pkt. 2-5, zwierzę może być uśmiercone za zgodą właściciela, a w braku jego zgody, na podstawie orzeczenia lekarza weterynarii. Ustalenie właściciela i uzyskanie jego zgody nie dotyczy zwierząt chorych na choroby zwalczane z urzędu.Dodatkowo art. 33.3 stwierdza, że – w przypadku konieczności bezzwłocznego uśmiercenia, w celu zakończenia cierpień zwierzęcia, potrzebę jego uśmiercenia stwierdza lekarz weterynarii, inspektor Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce lub innej organizacji o podobnym statutowym celu działania, funkcjonariusz Policji, straży miejskiej lub gminnej, Straży Granicznej, pracownik Służby Leśnej lub Służby Parków Narodowych, strażnik Państwowej Straży Łowieckiej, strażnik łowiecki lub strażnik Państwowej Straży Rybackiej.\nNie we wszystkich sytuacjach możliwe jest dokonanie eutanazji. W art. 34.4.w/wym. ustawy, zabrania się m.in.\n2) uśmiercania zwierząt kręgowych przy udziale dzieci lub w ich obecności.\nNie każdy też może dokonywać eutanazji. Ustawa o ochronie zwierząt precyzuje, że – (art. 34.6) Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określa, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje osób uprawnionych do zawodowego uboju, dopuszczalne metody uśmiercania zwierząt stosownie do gatunku oraz organy uprawnione do kontroli działalności osób, które zawodowo trudnią się ubojem zwierząt lub dokonują uboju w ramach działalności hodowlanej bądź gospodarczej. W przypadku eutanazji u psów i kotów domowych, decyzję o takim zabiegu podejmuje i przeprowadza go lekarz weterynarii.\nWedle prawa eutanazja jest ostatecznym rozwiązaniem w przypadku psów cierpiących na nieuleczalne choroby albo takich, które doznały bardzo poważnych urazów w wyniku wypadku. Nie usypia się psów zdrowych, chyba że mamy do czynienia z osobnikami bardzo agresywnymi, zagrażającymi innym zwierzętom i ludziom. Eutanazja ma ukrócić cierpienie, nie może być zatem stosowana w przypadkach, gdy właściciel chce pozbyć się psa, bo już nie ma ochoty, lub nie może się nim zajmować.\nTechnicznie eutanazja polega na podaniu zwierzęciu dożylnie dużych dawek barbituranów (leki używane do normalnej narkozy, lecz w większych stężeniach). Po ich podaniu kora mózgowa usypianego zwierzęcia ulega natychmiastowemu wyłączeniu, któremu towarzyszy utrata przytomności, a potem bezdech jako następstwo stłumienia ośrodka oddechowego. Ostatecznie następuje śmierć wskutek zatrzymania akcji serca. Utrata przytomności następuje szybko, bezboleśnie i bez działań ubocznych.\nEutanazja zawsze budzi wiele kontrowersji. Wielu właścicieli śmiertelnie chorych psów zadaje sobie pytanie – jak długo utrzymywać takie cierpiące zwierzę przy życiu? Otóż jeśli dzięki lekom i terapii jesteśmy w stanie uwolnić chorego psa od bólu, humanitarną decyzją jest pozwolić mu żyć dalej z nadzieją na wyleczenie. Jeśli jednak pies nie może już jeść i nieustannie wymiotuje i żadne leki nie są już w stanie pomóc, to eutanazja wydaje się najlepszym rozwiązaniem. Zawsze pojawia się jednak wątpliwość natury etycznej – czy powinno się na siłę utrzymywać psa przy życiu, czy może lepiej go uśmiercić? Na to pytanie nie ma jednoznacznej i gotowej odpowiedzi. Każdy musi rozważyć to sam w swoim sumieniu.\nchory pies, eutanazja czyli uśmiercenie psa, eutanazja psa, eutanazja u psów, eutanazja zwierząt prawo, hospicja dla zwierząt, hospicjum dla psów, humanitarna eutanazja psa, humanitarna eutanazja zwierząt, humanitarne uśmiercenie psa, humanitarne uśpienie psa, jak wygląda eutanazja psa, jak wygląda uśpienie psa, jakie psy są przyjmowane do hospicjum, kiedy można uśpić psa, które psy trafiają do hospicjum, na czym polega opieka paliatywna nad psem, nieuleczalnie chory pies, nikki hospice foundation for pets, nowotwór u psa, opieka hospicyjna nad chorymi zwierzętami, opieka hospicyjna u psów, opieka paliatywna i uśmiercanie psów, opieka paliatywna nad chorym psem, opieka paliatywna psa, opieka paliatywna u psów, śmiertelnie chore zwierzęta, usypianie psów, uśpienie psa jak wygląda, uśpienie psa na czym polega\nCzy kiedyś byłeś zmuszony podjąć decyzję o eutanazji swojego psa?\nnigdy, moje psy odchodziły zawsze w sposób naturalny\nnigdy, mój pies zginął w wyniku nieszczęśliwego wypadku\ntak, niestety byłem już zmuszony podjąć decyzję o eutanazji swojego psa/psów


Jan Szczęch - wspomnienia z XXXII Zlotu OPTY we Wrocławiu | Grupa OPTY\nHome NASZE FORUM Wspomnienia Jan Szczęch – wspomnienia z XXXII Zlotu OPTY we Wrocławiu\nJan Szczęch – wspomnienia z XXXII Zlotu OPTY we Wrocławiu\nJANEK SZCZĘCH – WSPOMNIENIA Z XXXII ZLOTU OPTY WE WROCŁAWIU\nW tym roku również dane mi było spotkać się w gronie moich Sióstr i Braci. Tak, tak jak tyle lat spędziło się wspólnie w młodości, to teraz każdy jest dla mnie jak Brat i Siostra !Oddalony od domu, przyszło mi długie lata spędzać w różnych zakładach. Mój brat Mietek ma 13 dzieci. Ale ja przebijam Jego pociechy, bo Sióstr i Braci mam znacznie więcej !\nKomandor Zenon Sokół wykazał się wyjątkowo sprawnym organizatorem – XXXII Zlot oceniam na co najmniej 5.\nSpotkaliśmy się wszyscy przy ul. Dworskiej. Warunki nie były komfortowe, ale to nie było najważniejsze, być wspólnie, powspominać minione lata – oj, brakuje człowiekowi takich chwil. Nasz, jakże Kochany Prezes Andrzej znowu sprawił, że niczego nie brakowało. Szczególnie uroczysty był wieczór przy świecach – zafundował ogrom wspomnień, wiele ciekawych informacji oraz planów na przyszłość.\nBrawo Zenek, choć widziałem w Twoich poczynaniach nutkę zmęczenia, ale dzielnie nie dałeś po sobie tego poznać. Gdzieś Komandorze znalazł do pomocy Krystynę ? Osobę pełną poświęcenia i OGROMNIE DOBRYM SERCU. Na Zlocie nazywano Ją ANIOŁ. Słowa jakie sobie utrwaliłem, a wypowiedziane przez Krystynę to: ” my przy was pełnosprawni – czujemy się niepełnosprawni” – tak podsumowała XXXII Zlot.\nZwiedzanie Wrocławia było uciechą dla niejednej osoby. Tyle ciekawych zakątków stolicy Dolnego Śląska trudno było zwiedzić jednego dnia. Region tak nasycony bogactwem architektury i wspaniałej sztuki, każdy kamień, to wielka historia naszej ojczyzny. Z przeogromnej oferty tego pięknego miasta trzeba było wybrać tylko niektóre cenniejsze do zwiedzania. I chyba organizatorom to się udało – wielką lekcję historii w przeciągu kilku godzin zaserwowano uczestnikom Zlotu.\nOsobiście wybrałem się z Martą i Ireną na indywidualne zwiedzanie Wrocławia.\nW pierwszej kolejności udaliśmy się do Zakład przy ul. Wejherowskiej.\nZnowu ożyły moje wspomnienia, zwiedziłem „mój” Zakład – 3 lata uczyłem się tutaj. Gdy się miało naście lat, to były najpiękniejsze lata. Pierwsze przyjaźnie, nawet miłe wzruszenia serca były mi tu dane. Jakże zmienił się „mój” Zakład. Budynek szkolny jest bardzo wysoki, właśnie tam uczyłem się na najwyższym piętrze. Dzisiaj jest już winda, oj jak mocno wtedy myślałem o niej, wspinając się po stromych schodach. Zakład wciąż się rozbudowuje, wciąż poprawiają się warunki nauki osób niepełnosprawnych.\nPrzyznać muszę, że minione lata i mnie zmieniły. Pokazały się siwe włosy, łysina, jednym słowem człek trochę „przyrdzewiał”. Ale w sercu radość życia mam taką samą, jak wtedy gdy pobierałem tu nauki.\nNastępnie zwiedzaliśmy rynek wrocławski, pochodziłem uliczkami jak kiedyś dawno, dawno temu. Ile tutaj można było zobaczyć ciekawych zabytków, ile nowości, choćby piękną fontannę – szczególną ozdobę rynku. Zauroczyli mnie ” ludzie manekiny” . Dokładnie obserwowałem te osoby, które bez mrugnięcia oka, bez najmniejszego ruchu, potrafią wytrzymać wiele minut. Jestem pełen podziwu dla ich …. wytrwałości !\nPo wielu, wielu latach spotkałem Teresę , z którą wspólnie przebywaliśmy w Policach koło Szczecina. Rozmowom i wspomnieniom nie było końca, pomimo że od dłuższego czasu sobie mailujemy.\nNie sposób nie wspomnieć też o naszej najmłodszej uczestniczce zlotu – przemiłym dziewczęciu o imieniu Agnieszka / http://www.skolioza-porady.com / . Pokładamy w tej Osóbce wielkie nadzieje, że wprowadzi w nasze szeregi młode pokolenie Optymistów. A więc Agnieszko, na spotkanie w Pradze załatwiasz 5 osób, a na każdym kolejnym Zlocie, o kolejne 5 osób więcej ! Umowa stoi ?\nTrzymajcie się zdrowo Bracia i Siostry !\nDo zobaczenia w Pradze !


Zabudowa loggii i balkonów nowoczesnymi panelami szklanymi - casandra\nPrzeglądy budowlane w dobrej cenie\nPrzy inwestycji w panele fotowoltaiczne cena jest istotna\nStart » Architektura » Remonty, Elektryk, Hydraulik » Zabudowa loggii i balkonów nowoczesnymi panelami szklanymi\nDodane: 2015-09-15 Kategoria: Architektura / Remonty, Elektryk, Hydraulik\nZabudowa balkonów i zabudowa loggi staje się ostatnio coraz modniejsza. Dzięki zabudowaniu balkony i loggie są przytulniejsze i niewystawione na działanie czynników atmosferycznych. Można w nich urządzić piękne miejsca odpoczynku lub ogrody zimowe. Jednak warto wybrać taki system zabudowy, który jest zarazem nowoczesny, wygodny, ale też funkcjonalny i elegancki.\nNowoczesna zabudowa loggi\nSystem Vario jest oferowany przez warszawską firmę Szklanorama. Panele szklane zabudowujące balkony lub loggie są pozbawione obramowania po bokach, dzięki czemu po złożeniu są prawie niewidoczne. Nie obciążają tym samym wizualnie balkonu. Jednocześnie składanie i rozkładanie tych paneli jest szybki i wygodne. Co także warte odnotowania, panele systemu Vario są łatwe do mycia i konserwacji. Na wszystkie instalacje firma Szklanorama udziela pięcioletniej gwarancji, jednak systemy te działają bezawaryjnie przez długie lata. Firma dokonuje gratis wszelkich pomiarów przed przygotowaniem ofert na swoje instalacje.\nW Polsce coraz więcej osób zwraca uwagę na umożliwiające oszczędności energetyczne w domowym gospodarstwie systemy pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych, takie jak przede wszystkim turbiny wiatrowe lub pa...\nFotowoltaika - damy o nasze środowisko\nNasza firma oferuje Państwu rozwiązania fotowoltaiczne dzięki, którym dbamy o środowisko, w którym żyjemy. Celem naszym działań jest wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii. Nasza oferta to fotowoltaika (...\nW pokoju każdego dziecka powinny znajdować się meble w żywych kolorach. Dzięki zastosowaniu tego rodzaju rozwiązania całe pomieszczenie wygląda na większe i znacznie przyjemniejsze. W ciekawie urządzonych wnęt...\nWłaściwość i zastosowanie impregnatu do kostki brukowej.\nWspółcześnie dzięki bardzo szybko rozwijającej się technologii i cywilizacji mamy dostęp do wielu różnych innowacyjnych produktów, do których należy chociażby preparat do impregnacji kostki brukowej. Pozbyci...


OutletStore.pl - Plecaki Akcesoria Męskie, Damskie, Kids Nike Plecak Brasilia BA5329-410-5\nStrona główna>Nike >Męskie, Damskie, Kids >Akcesoria >Plecaki\nKod produktu: BA5329-410\nPlecak treningowy Nike Brasilia (średni) umożliwia bezpieczne przechowywanie zawartości dzięki dużej przegrodzie oraz wewnętrznym i zewnętrznym kieszeniom na drobiazgi. Niezwykle wytrzymała konstrukcja z wyściełanymi paskami gwarantuje komfort podczas ruchu.\nPoliester 600D tworzy trwałą i mocną konstrukcję.\nWewnętrzna kieszeń na zamek umożliwia przechowywanie cennych drobiazgów.\nOddzielna wyściełana kieszeń umożliwia bezpieczne przechowywanie laptopa.\nŚredniej wielkości komora na zamek pozwala na lepszą organizację sprzętu.\nPrzednia kieszeń umożliwia łatwy dostęp do drobiazgów.\nWyściełane paski na ramiona i tylny panel z miękkim obiciem zwiększają wygodę noszenia.\nnike akcesoria plecaki\nNike Męskie Skarpety Do Biegania Nike Performance 39.99 PLN 29.99 PLN\n-25% SALE -35 PLN


Od deski do deski - Puls Biznesu - pb.pl\nPuszczanie latawców. Zabawa raczej dla małych dziewczynek. A gdyby tak woda plus kawał materiału na wietrze i do tego deska? Precyzyjny stop drewna i włókien o odpowiedniej elastyczności, z myślą inżynierską. Zwiastuje świetną zabawę dla odważnych. Kiteboarding to już nie fun i sport dla grupki zapaleńców. Powstają szkoły, federacje, są mistrzostwa świata i profesjonalne kontrakty. Amatorzy zaludniają kolejne akweny. Potrzeba coraz lepszego sprzętu. Jeśli chodzi o deski, rytm nadaje Nobile, firma kierowana przez pewnego inżyniera pioniera. W Bielsku-Białej, setki kilometrów od słonecznych plaż.\n— Kiedy kilka lat temu zobaczyłem w telewizji legendę windsurfingu Robbiego Naisha, skaczącego po falach z latawcem, pomyślałem, że to sport nie dla ludzi — zaznacza Dariusz Rosiak, którego fabryka jest drugim na świecie producentem desek do kiteboardingu.\nDo tego sportu dał się przekonać dopiero wtedy, gdy sam spróbował sił jako człowiek rozpięty między deską a latawcem. Złapał bakcyla. Zrozumiał, że złapią go tysiące innych. Teraz „polska deska” to Nobile, marka znana globalnie.\n— Latem chcemy wejść także w produkcję latawców i osprzętu. I zgarnąć więcej rynku najtańszych desek.\nSłowem: atak na numer jeden na świecie, wskoczenie przed austriackiego Northa. Wydatnie pomaga w tym Mark Shinn, były absolutny mistrz świata w kiteboardingu. W Nobile ma linię desek sygnowaną własnym nazwiskiem. Sprzedają się świetnie.\n— Kosztują całe 777 euro. To sprzęt dla lekarzy czy prawników, którzy nie mogą sobie pozwolić na taniochę — podśmiewa się Mark Shinn.\nCo tu ukrywać, deski Nobile nie konkurują ceną. Wygrywają technologią, marketingiem i dystrybucją. Inne serie na ten sezon to modele 555 i 666. Nazwy oznaczają jednocześnie cenę w euro. W sumie rocznie sprzedaje się od 5 do 6 tys. Pomnożone przez kilkaset euro daje całkiem okrągłą sumkę. Roczny wzrost sprzedaży jest kilkudziesięcioprocentowy. Bo teraz panuje boom.\n— Nie jest to na razie tani sport. Za dużo inwestujemy w produkcję, badania i wdrożenia, żeby sprzedawać sprzęt za cenę na przykład desek do snowboardu — tłumaczy Dariusz Rosiak.\nZe śniegu na wodę\nJeszcze kilkanaście lat temu Dariusz Rosiak, już po czterdziestce, wygrywał mistrzostwa Polski w snowboardzie. Było mu o tyle łatwiej, że to on pierwszy w Beskidach pojawił się na stoku z deską pod pachą. W jego ślady poszła córka Małgorzata, olimpijka z Nagano, swego czasu w światowej czołówce.\n— Kiedy pierwszy raz stanąłem na desce, jeszcze w latach 80., miałem podobne uczucia do tych, kiedy widziałem kiteboarding. Nieludzkie. Jak zobaczyłem w Austrii zawodowców w akcji, zrozumiałem, że na tym da się jeździć masowo.\nPierwszy snowboard kupił za 390 marek. Wtedy to była fortuna. Potem pojechał na ISPO, Międzynarodowe Targi Sprzętu i Mody Sportowej w Monachium, gdzie znajomy sprzedawał deski na pniu, z gigantyczną marżą.\n— Snowboard eksplodował, panowała dyktatura producentów. I to mnie trzepnęło — mówi Dariusz Rosiak.\nPomógł też dyplom inżyniera zdobyty na Politechnice Śląskiej, specjalizacja przetwórstwo tworzyw sztucznych. Choć, powiedzmy sobie szczerze, na typowego inżyniera nie wygląda. Ubrany z luźną elegancją, opalony, a kręcą go sporty raczej zarezerwowane dla niepokornych nastolatków. On je połączył z poważnym biznesem.\nTo puka legenda\nW początkach polskiego kapitalizmu sprzedał firmę produkującą wina typu spumante o chwytliwej nazwie Michelangelo Nobile. Z tego okresu pozostała mu hala i marka. Nobile, czyli z włoskiego szlachetny.\n— Akurat splajtował Polsport w Szaflarach. Po cenie złomu kupiłem od nich sprzęt do produkcji nart. Zacząłem robić deski snowboardowe, co wydawało mi się wtedy dość proste.\nOt, drewniany klin, czyli rdzeń z topoli, trochę włókna szklanego, kleju epoksydowego, plastik na ślizg. Do tego folia z designem — wszystko do kupy i do prasy na kilkanaście minut. Deska gotowa.\n— Pierwsza deska Nobile była z mamutem, nawet jeszcze kilka można spotkać na stokach. Rocznik 94. Miała z tysiąc błędów — przyznaje Dariusz Rosiak.\nWziął wtedy pod pachę snowboard i znów pojechał na ISPO. Nie nadźwigał się, nie przeszedł stu metrów, jak zamówień miał po uszy. Zaczął robić dla Austriaków z poważanego Fanatica. I stamtąd przyszedł skok technologiczny. Jednocześnie sami w zespole badawczym rozpracowywali nowe pomysły. No i wreszcie pewien poniedziałek dziewięć lat temu. Telefon ze Stanów, z Burtona. A Burton to wtedy i teraz synonim wszystkiego co naj w snowboardzie. Największy, najnowocześniejszy, najsłynniejszy. Żywa legenda.\n— Przyjeżdżam w piątek — mówi głos zza oceanu.\nW sobotę, po dwóch dniach rozmów i oglądania zakładu w Bielsku-Białej, głos znów szokuje:\n— W poniedziałek podpisujemy umowę. Robicie dla nas deski. Pasuje? — pyta retorycznie.\nWtedy Nobile produkował jakieś 10 tys. desek snowboardowych rocznie. Nikt jeszcze nawet nie słyszał o kiteboardzie. Po dwóch latach Burton odbiera z Polski ponad 50 tys. desek rocznie. Fabryka Nobile robi dla Amerykanów na wyłączność. Jak ruszył kiteboarding, było z początku podobnie. Dariusz Rosiak był dostawcą dla Northa. Ale już cztery lata temu wypuścił deskę z napisem Nobile. I zaczął rywalizację z Northem.\n— Mamy mocny atut, bo jesteśmy najlepszym dostawcą Burtona, jedynie 1,4 proc. sprzętu jest drugiej klasy. Doskonałość technologiczną mają też nasze deski kite’owe — cieszy się właściciel Nobile.\nSprzęt, czy to dla Burtona, czy to Nobile do kite’a, łączy napis „Hand made in Poland”. W branży to powód do chwały. W zbliżeniu to wielka fabryka w przedwojennym, wyremontowanym budynku. Kilka tysięcy metrów kwadratowych, a pod dachem cały ciąg technologiczny — od drewnianych bel po gotowe, lśniące lakierem deski. Dużo huku i kleju. Z ostatniego piętra widać pas startowy bielskiego lotniska. Gdzieś tam, na płycie przed hangarem, stoi Piper PA 32. Jak tylko załatwi sprawy w Polsce, jego właściciel siada za sterami i leci testować deski kite- boardowe u wybrzeży choćby Morza Śródziemnego. Z racji zbyt małego zasięgu nie doleci jednak do Brazylii. A to właśnie tam, niedaleko równika, Nobile buduje swój kite’owy spot z wypożyczalnią, trenerami, testerami. Może więc czas rozejrzeć się za czymś większym. n\nZ prasy na wodę\nPojedyncza deska przez dwie godziny wędruje po pięciu przepastnych piętrach bielskiej fabryki, zanim zapakowana w przezroczysty pokrowiec trafi do magazynu. Kręgosłupem desek jest drewniany rdzeń, wycinany z topolowych bel dostarczanych przez trzy tartaki. Kiedy świszcząca maszyna zakończy swoją pracę, do gry wchodzą ludzkie ręce. Do drewna przykleja się ślizg, a od góry warstwę włókna szklanego. Taka „kanapka” wędruje na kwadrans do prasy. Następna faza to lifting, czyli m.in. przyklejanie folii z wzorem graficznym. Jeszcze do tego ostrzenie krawędzi i czyszczenie. Na deser wystarczy domalować napis „Hand made in Poland”, co którąś sztukę przetestować pod kątem rozmiarów i sprężystości, i prosto na morze albo śnieg.\nChoć kilka lat temu Brytyjczyk Mark Shinn zakończył zawodową karierę, to do dziś jest jednym z najlepszych zawodników w historii. Zaczął pływać w 1999 r., a jak zobaczył kiteboarderów na Teneryfie, to przez tydzień po sklepach szukał deski i latawca. W 2002 r. został absolutnym mistrzem świata w klasyfikacji obu federacji kiteboardowych.\nKolejny, przynajmniej częściowy, wynalazek Chińczyków, którzy już w XII w. pływali na łódkach wspomaganych latawcami. Potem głową ruszył Anglik George Pocock, który zaprojektował większy latawiec, sterowany czteroma linkami. Taka łódka mogła łatwo skręcać i nawet pływać pod wiatr. Współczesny kiteboarding to już domena zapalonych surferów-inżynierów — od Nowozelandczyków przez Francuzów po Amerykanów. Gdzieś około 1999 r. różnice technologiczne zaczęły się zacierać. Obecnie dominują szerokie deski dwukierunkowe. Na zawodach ocenia się głównie akrobacje, choć wyścigi też zyskują na popularności. W Polsce najwięcej kitesurferów wybiera Zatokę Pucką, szczególnie okolicę Rewy.\nSnowboardy , Świat , Sprzęt , Transport Lotniczy\nTransport i logistyka / Od deski do deski


Praca: Przez internet - 32066 aktualnych ofert pracy | Jooble\n1-20 z 32066 wyników\n...chcesz zarobić w parę dni szybki 1000zl to napisz do mnie. Wymagania Pełnoletnośc Podstawowa obsługa komputera Dostep do internetu Co oferujemy Realne zarobki Elastyczny czas pracy Darmowe szkolenia Pomoc na każdym etapie współpracy A więc jeśli jesteś...\nZarabiaj od Zera - Warszawa\nPraca zdalna, wykonywana bezpośrednio w miejscu zamieszkania. Po przyuczeniu i wykonaniu prostych zadań, dla osób zakwalifikowanych, gwarantowane ok. 600 złotych brutto do wypłaty już po pierwszym miesiącu. Możliwość stałej współpracy i podnoszenia swoich kwalifikacji...\nCześć! Szukam osób do współpracy przez internet z dowolnego miejsca, wystarczy tylko połączenie do internetu. Tą współprace można taktować jako zajęcie dodatkowe, lecz nie wykluczam że z czasem może stać się głównym źródłem utrzymania. Współpraca polega na polecaniu...\nPracownik biurowy sprzedaż przez internet\nPraca polega na sprzedaży przez internet, wystawieniu faktury , paragonu wysyłce towaru. Praca siedząca przy komputerze. . 8- godzinny dzień pracy. Wymagania; - szybkość uczenia się - wykształcenie min, średnie - umiejętność pracy w zespole - dyspozycyjność...\nPROSTT BIZNES PRZEZ INTERNET\nZARFUND - Rybnik\nWITAJ. DOCHODOWA PRACA PRZEZ INTERNET PROPOZYCJA DOBREGO SKUTECZNEGO SPRAWDZONEGO ZARABIANIA NIE TRZEBA POŚWIĘCIĆ DUŻO CZASU W CIĄGU DNIA LEGALNA WARTA ZAINTERESOWANIA SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE OTRZYMASZ FILMIKI OBJAŚNIAJĄCE Z LINKIEM DO REJESTRACJI DARMO ZADECYDUJESZ SAM...\nZarobek Internetem - Kraków\n...pieniądz bez inwestycji zarobek jednorazowy lub stały od 500 do 10000 złotych! Jedyne co jest potrzebne to ukończone 18 lat, dostęp do internetu i 1-2h czasu dziennie. To ile zarobisz zależy wyłącznie od Ciebie i tego ile czasu na to poświęcisz, sam sobie będziesz szefem...\nDzień dobry, Szukam osób do pisania prostych tekstów przez Internet - pewne i wysokie zarobki, współpraca z dużą siecią copywriterską. Jest to idealny sposób do dorobienia do pensji w wolnych chwilach! Zapraszam do kontaktu - z chęcią przekażę więcej informacji....\nPraca w domu.Praca online przez internet!\nDuoLife - Wrocław\nJeżeli chcesz zmienić swoje życie na lepsze i spełniać marzenia,być niezależny finansowo i możesz poświęcić kilku godzin w ciągu dnia to właśnie DuoLife poszukuje takiej osoby jak ty! DOŁĄCZ do nas już teraz zapewniamy pełne szkolenie które pokaże ci jak zarobić. Oferujemy...\nTester, praca przez internet w domowym zaciszu\n...dyspozycyjni od poniedziałku do piątku w godzinach 9-17. Poszukujemy osób, które będą pracowały zdalnie, mają komputer z dostępem do internetu i są pełnoletnie. Do zadań naszych pracowników na tym stanowisku należeć będzie: − ocena jakości usług i produktów; −...\nPraca dodatkowa przez internet związana z marketingiem\n...uzyskanych przychodów). Wymagania : - obsługa komputera i dostęp do Internetu (swobodne poruszanie się po internecie) - wiek 21- 60 lat -... ...lat - instruktaż online i gotowe materiały - stałą pomoc przez Facebooka lub E-mail (pracujesz w zespole, pomogę Ci w razie...\n...dorobić do wynagrodzenia. Praca jest prosta, a do jej wykonywania wystarczy komputer z dostępem do Internetu. Nie pobieramy żadnych opłat. Wszystko odbywa się przez Internet, bez wychodzenia z domu. Wynagrodzenie jest regularnie wypłacane na wskazane konto...\n...komputera. Umiesz poruszać się po internecie? Wymagania: - 18 lat - obywatelstwo polskie - komputer lub tablet z dostępem do internetu Praca, którą oferuję ma charakter zdalny, z domu, lub z innego dowolnego miejsca, gdzie masz dostęp do internetu. Dużym plusem...\nPrawdziwa Praca Przez Internet , 100% Gwarancji zarobku .\n...dowolnego miejsca Polski [Brak sztywnych godzin, pracujesz ile chcesz. Zarobki są uzależnione wyłącznie od zaangażowania]. Takich ofert pracy przez internet jest mnóstwo . Odezwij się do mnie poprzez OLX lub Telefon , a gwarantuje że się nie zawiedziesz. Pozdrawiam\n...możliwość prowadzenia zajęć swoją metodą i w oparciu o materiały, które sam wybierze. Płacimy od 30 do 35 zł brutto za standardową lekcję 45 min. (zależnie od wybranego przez ucznia pakietu lekcji). Osoby zainteresowane pracą prosimy o wysłanie swojego CV na adres @ .\n...szkolenia - Uczciwość i obowiązkowość OCZEKUJEMY - Dostępu do internetu i urządzenia takiego jak PC/Telefon/Tablet - Umiejętności... ...indywidualnych oraz grupowych - Raz do roku finansowane przez nas spotkania integracyjne Zapraszamy do kontaktu poprzez przycisk...\nPraca przez internet,polecanie fajnego sklepu itd\nProfil stanowiska: Zapraszam serdecznie i pozdrawiam Joanna Po więcej informacji osoby zainteresowane pracą zapraszam na e- mailla. Partnera to: 10212297 Wymagania: Praca w domu. Oferujemy: Praca w domu.\n...domu które potrzebuje sprzedać. Nie znam sie za bardzo na komputerze, wiec potrzebuje pomocy przy wystawianiu tych przedmiotow przez internet, robienie im zdjec, opisow oraz pomoc przy sprzedazy. Za pomoc oferuje prowizje od sprzedazy. wszystkie przedmioty znajduja...


bez tytułu - Rodzice.pl\nDodano ponad rok temu, anetta\nJestem bardzo ciekawa, czy osoby samotne mogą adoptować dzieci? Jeżeli tak, to jakie muszą spełniać warunki?\n2 odpowiedzi na pytanie: bez tytułu\nOsoby samotne moga adoptowac dziecko, z tego co sie orientuje nie ma zadnych prawnych przeciwskazan. Jezeli zastanawiasz sie nad taka adopcja powinnas jednak pamietac ze pierwszenstwo ma tzw. pelna rodzina, dlatego do adopcji przez osoby samotne najchetniej kierowane sa dzieci starsze lub wymagajace szczegolnej opieki (np. chore). Oczywiscie nie mona tego traktowac jako regule.\nNajlepiej umow sie na rozmowe w osrodku adopcyjnym, tam wyjasnia Ci wszelkie watpliwosci.\nboom-boom Dodane ponad rok temu,\nCzy ktos z Was orientuje sie w procedurach dotyczacych adopcji z zagranicy i czy jest ona w ogole mozliwa i z jakich krajow. Bardzo chcialabym zaadoptowac mala dziewczynke z Chin i nigdzie nie moge znalezc informacji na temat czy obywatele polscy moga adoptowac dzieci z innych krajow.\nZnasz odpowiedź na pytanie: bez tytułu?\nSzczegółowe badania w przypadku poronień są wykonywane u nas też dopiero po 3 poronieniach tzw. nawykowych. Ja po łyżeczkowaniu miałam robione badanie czy przyczyną nie było zapalenie. Wcześniej miałam robioną toxoplazmozę.\npowiedzcie mi prosze czy w czasie laparoskopii mozna takze zbadac macice czy np. nie ma zrostow a jesli sa usunac je?/ pozdrawiam mala


Runmageddon Poznań - artykuły | Nasze Miasto\nRunmageddon Ceradz Kościelny 2019: Święto miłośników biegania z przeszkodami już w czerwcu. Trwają zapisy\nW drugiej połowie czerwca wszyscy chętni będą mogli wziąć udział w kolejnym Runmageddonie, który odbędzie się niedaleko Poznania. Nadal można się zapisywać na dwudniowy bieg.\n10 czerwca 2019, 14:04\nRunmageddon to walka z własnymi słabościami. Oni je pokonali! ZDJĘCIA\nRunmageddon to niezwykła impreza. Nie każdy daje jej radę, ale niemal każdy chce się w niej sprawdzić. Tu już nie chodzi tylko długie dystanse do pokonania w biegu. W Runmageddonie trzeba walczyć z trasą, warunkami pogodowymi, przeszkodami oraz chyba w największym stopniu z własnymi słabościami.\nrodzimy kompleks fitness\nRunmageddon w Poznaniu 2018 - zobacz zdjęcia z ekstremalnego biegu na Woli\nW sobotę na Woli swoje święto mieli uczestnicy Runmageddonu. Zobaczcie, jak wyglądały ich zmagania z trasą najeżoną przeszkodami.\n21 lipca 2018, 20:06\nRunmageddon Poznań 2018 zdjęcia\n15 lipca 2018, 18:42\nRunmageddon Poznań to ekstremalny bieg z przeszkodami. Zobaczcie zdjęcia!\nZnów pokonali Runmageddon ZDJĘCIA\nZnów pokonali Runmageddon ZDJĘCIA Mieszkańcy powiatu grodziskiego po raz kolejny wzięli udział w morderczym biegu. Tym razem impreza odbyła się w Poznaniu.\n7 listopada 2016, 17:31\nTop 10 zdjęć z Runmageddon Poznań 2016\nZobaczcie najlepsze zdjęcia z Runmageddonu w Poznaniu.\nRunmageddon powraca do Poznania. Co tym razem czeka odważnych? [ZDJĘCIA]\n14 maja w Poznaniu odbędzie się kolejna edycja morderczych biegów Runmageddon. Jak co roku na śmiałków czeka szereg trudnych przeszkód terenowych i sztucznych, których pokonanie będzie wielkim wyzwaniem.\nRunmageddon Poznań 2015 na Hipodromie Wola [ZDJĘCIA]\nZawody Runmageddon Poznań 2015 odbyły się na Hipodromie Wola. Nie zabrakło ogromnych emocji. Oto wielka galeria zdjęć z imprezy.\nPoundoutgear Team na Runmageddon\nPoundoutgear Team na Runmageddon. Mikołaj Chamarczuk i Artur Gabriel, członkowie grupy Poundoutgear Team, osiągnęli wysokie wyniki podczas ekstremalnego biegu Runmageddon\n18 listopada 2015, 19:38\ncechowy bar złotów\nPoundoutgear Team złotów\nGorzowskie Dzikie Dziki najlepsze w morderczym Runmageddonie [ZDJĘCIA]\nAmatorska drużyna sportowa z Gorzowa kryjąca się pod nazwą Dzikie Dziki znów okazała się najlepsza. W poznańskim biegu z przeszkodami Runmageddon Rekrut 2015 nie dała szans reszcie uczestników.\nRunmageddon Rekrut w Poznaniu. Pobiegli na Hipodromie Wola [ZDJĘCIA]\nW sobotę, 7 listopada na Hipodromie Wola odbył się Runmageddon Rekrut, czyli ekstremalny bieg z przeszkodami. Jak radzą sobie jego uczestnicy? Sprawdźcie.\nRanmageddon Poznań 2015 na Hipodromie Wola [WIELKA GALERIA]\nPonad 1300 biegaczy wzięło udział w zawodach Runmageddon Poznań 2015, które w sobotę odbyły się na Hipodromie Wola. Zobacz zdjęcia! Dużo zdjęć!\n7 listopada 2015, 19:14\nRunmageddon Rekrut w Poznaniu. Morderczy bieg na Hipodromie Wola [ZDJĘCIA]\nW sobotę, 7 listopada na Hipodromie Wola odbywa się Runmageddon Rekrut, czyli ekstremalny bieg z przeszkodami. Jak radzą sobie jego uczestnicy? Sprawdźcie.\n7 listopada 2015, 12:46\nRunmageddon w Poznaniu: Ekstremalny bieg w sobotę na Hipodromie Wola [ZDJĘCIA]\n4 listopada 2015, 13:47\nRunmageddon Rekrut: Ekstremalna impreza nareszcie w Poznaniu! [BILETY, ZAPISY]\nRunmageddon Rekrut, czyli ekstremalny bieg z przeszkodami w końcu odbędzie się w Poznaniu! 7 listopada na Hipodromie Wola wystartuje poznański bieg inaugurujący nowy sezon Runmageddonu - największego cyklu biegów przez przeszkody w Polsce.\n15 września 2015, 9:31


Lifting, wypełnianie zmarszczek -wypełniacze -kwas hialuronowy HA | M-Estetica Warszawa\nLifting, wypełnianie zmarszczek -wypełniacze -kwas hialuronowy HA\nZabieg dla osób, które chcą poprawić rysy twarzy poprzez odbudowę objętości zatraconą z wiekiem lub wypełnić zmarszczki, bruzdy i zagłębienia na skórze. Ta metoda pozwala poprawić owal twarzy, zlikwidować tzw. „chomiki”, wypełnić okolice skroniowe, podnieść policzki, poprawić linię żuchwy. Wolumetria jest też idealnym rozwiązaniem dla tych, którzy chcą zadbać o nawilżenie i poprawienie jakości swojej skóry przy jednoczesnym uniesieniu i wypełnieniu kształtu twarzy.\nŻelowa substancja, która jest naturalnym składnikiem macierzy międzykomórkowej w naszej skórze, powoduje stymulację skóry do produkcji kolagenu i jej nawilżenie poprzez związanie cząsteczek wody. W celu dodania objętości twarzy podaje się w miejscach ubytku bardziej gęsty produkt, który ma zdolność do unoszenia tkanek i utrzymywania się dłużej w skórze nadając jej młodzieńczy i zrelaksowany wygląd.\nZabiegowI wolumetrii można poddać cały obszar twarzy. Zależnie od oczekiwanego efektu mozna też wypełniać wybrane okolice jak żuchwa, policzki, bruzdy nosowo-wargowe, nos, skronie czy dolinę łez (obszar poniżej oczodołu).\nWidoczna poprawa jakości, jędrności i nawilżenia skóry.\nEfekt liftingu skóry twarzy.\nPoprawa konturu ust LIPS SOFT od 700 zł.\nPowiększanie ust HA od 1 000 zł\nPrzywracanie owalu twarzy - wolumetria HA od 1 400 zł


Rozrzedzona krew w organizmie- zagrożenia. - forum, przyczyny, leczenie\nRozrzedzona krew w organizmie- zagrożenia.\nTemat: Rozrzedzona krew w organizmie- zagrożenia.\n02-22-2014, 10:29 #1\nMam dość obszerny problem z chorobą skóry z trądzikiem. Nie pomagały, żadne maści dlatego zdecydowałem się zażywać pod okiem dermatologa antybiotyk Tetralysal, który mi zalecił. Niestety doszedł mi kolejny problem grzyby w organizmie. Jeden znachor zalecił mi picie cytryn:\n1.\tI Dzień- jedna cytryna\n2.\tII Dzień- dwie cytryny\n4.\tVII Dzień- siedem cytryn\n5.\tI tak z powrotem do jednej cytryny\nCzyli w sumie 14 dni kuracji.\n1)\tSłyszałem, że antybiotyki zabijają czerwone krwinki we krwi i rozrzedzają krew, podobne informacje wyczytałem o cytrynach. Chciałbym się spytać czy to jest mit czy prawdziwe informacje, oraz czy zagraża to mojemu zdrowiu, jak mogę temu przeciwdziałać. Czy mam może odstawić antybiotyk. Dodam, że moim głównym celem jest zwalczenie grzybów w organizmie. Ale trądzik jest dla mnie bardzo krępującym problemem.\n2)\tChciałbym dodać, że prowadzę aktywny styl życia.\nOstatni post / autor: 10-12-2016, 05:28\nStosunek z nieznajomą a zagrożenia\nOstatni post / autor: 02-05-2014, 19:53\nPrzez majki w dziale Opinie o lekach\nOstatni post / autor: 05-28-2013, 14:55\nOstatni post / autor: 02-03-2011, 15:34


29 stycznia 2015 | CHIP\nArchiwa dzienne:29 stycznia 2015\nDo Wiedźmina 3 powstało… 16 godzin scen erotycznych\nSesja motion-capture, na której zbierano materiały do scen erotycznych dla trzeciej części Wiedźmina, trwała aż 16 godzin.\nChcesz obiektyw JEDYNY w swoim rodzaju?\nOczywiście można by dorabiać legendę, że 230 tysięcy dolarów za obiektyw to wcale nie jest dużo, ponieważ jest to product firmy Leica, więc na pewno świetna jakość wykonania, świetna jakość obrazu i tak dalej. Ale nie ma się co oszukiwać, jego wartość polega głównie na tym, że jest JEDYNY.\nSophosLabs, jak co kwartał, zaserwował świeżą porcję światowych statystyk dotyczących wysyłki spamu. Po raz pierwszy Stany Zjednoczone spadły z niechlubnego pierwszego miejsca, przekazując prowadzenie Chinom. Jeden na sześć niechcianych e-maili, trafiających do naszych skrzynek, pochodził z Kraju Środka. Polska uplasowała się na 20-tym miejscu rankingu światowych spamerów, jako producent 1,1% niechcianych e-maili.\nFirma Qualcomm potwierdza, że straciła „dużego klienta”\nW raporcie finansowym firmy Qualcomm za ostatni kwartał 2014, producent mobilnych procesorów potwierdza utratę dużego klienta, który zrezygnował z procesora Snapdragon 810. O jaką firmę chodzi?\nKolejny przeciek na temat najnowszego flagowca HTC sugeruje, że następca HTC One M8 będzie dostępny w dwóch rozmiarach! Co prawda zdjęcie, na podstawie którego powstała ta teoria nie zawiera zbyt wiele informacji, a są i tacy, którzy twierdzą, że HTC podstępnie stara się dezinformować media przed premierą.


Nowości – Szkoła Podstawowa w Kupnie\nCzytelnia i Centrum Informacji Multimedialnej czynne w godzinach pracy biblioteki.\nPracownicy biblioteki: mgr Urszula Niezgoda\nW roku szkolnym 2020/21 biblioteką kieruje mgr Maria Biestek (zastępstwo)\nBiblioteka Szkoły Podstawowej w Kupnie mieści się w jednym dużym pomieszczeniu, w którym jest wypożyczalnia, przestronna czytelnia i Centrum Informacji Multimedialnej.\nSą 4 stanowiska komputerowe z dostępem do Internetu, można drukować materiały potrzebne do zajęć.\nDo dyspozycji nauczycieli i uczniów jest także telewizor z podłączonym DVD. Posiadamy programy, gry edukacyjne\ni filmy na płytach o tematyce społecznej i historycznej, a także sfilmowane lektury szkolne.\nNasza biblioteka gromadzi zbiory niezbędne dla uczniów, nauczycieli i rodziców, posiada wiele ciekawych książek\no różnej tematyce – od lektur po współczesną beletrystykę, w tym także nowo wydane powieści dla dzieci i młodzieży. Biblioteka szkolna oprócz udostępniania zbiorów organizuje konkursy, spotkania, kiermasze i okolicznościowe imprezy czytelnicze.\nObecnie księgozbiór liczy ponad 6600 woluminów. Biblioteka szkolna wzbogaca swoje zbiory w miarę możliwości finansowych pochodzące z zakupu ze środków szkolnych, darów od Rady Rodziców oraz wydawnictw, z którymi współpracuje.\nRola naszej biblioteki przejawia się w dwóch kierunkach:\nPracy pedagogicznej z czytelnikiem,\nPracy organizacyjno – technicznej (oprawianie i konserwacja księgozbioru).\nZ biblioteki mają prawo korzystać uczniowie, nauczyciele i inni pracownicy szkoły.\nKażdy uczeń obowiązany jest zaznajomić się z regulaminem biblioteki, zapamiętać dni i godziny jej otwarcia (wywieszka na drzwiach biblioteki).\nBiblioteka udostępnia swe zbiory w ciągu trwania roku szkolnego.\n– wypożyczając książki z wypożyczalni do domu,\n– czytając lub przeglądając na miejscu w czytelni (księgozbiór podręczny,\nczasopisma, zbiory specjalne-kasety, płyty, mapy itp.)\n– wypożyczając książki do pracowni przedmiotowych (nauczyciele).\nJednorazowo można wypożyczyć trzy książki. Wypożyczone pozycje należy zwrócić przed upływem 14 dni. Czytelnik ma prawo prosić o przedłużenie terminu zwrotu książki o dalsze dwa tygodnie.\nUczniowi, który nie oddał w terminie wypożyczonych książek, bibliotekarz może odmówić korzystania\nz księgozbioru bibliotecznego.\nCzytelnik przed wypożyczeniem książek powinien zwrócić uwagę na ich stan i zauważone uszkodzenia zgłosić nauczycielowi bibliotekarzowi.\nCzytelnik, który zgubi lub zniszczy książkę, lub inne materiały ze zbiorów biblioteki, zobowiązany jest odkupić taką samą lub inną, wskazaną przez bibliotekarza pozycję o wartości odpowiadającej aktualnej, antykwarycznej cenie książki zagubionej lub zniszczonej.\nWypożyczone książki i inne rodzaje zbiorów bibliotecznych muszą być zwrócone do biblioteki najpóźniej dwa tygodnie przed końcem roku szkolnego.\nUczniowie i pracownicy szkoły, którzy z niej odchodzą w trakcie roku szkolnego obowiązani są do wcześniejszego rozliczenia się z biblioteką.\nZ pracowni multimedialnej mogą korzystać uczniowie i wszyscy pracownicy szkoły (w godzinach pracy biblioteki szkolnej).\nZ komputera oraz Internetu korzystać można wyłącznie w celach dydaktycznych (wyszukiwanie informacji, programy dydaktyczne, gry dydaktyczne).\nNie można korzystać z gier komputerowych oraz stron o tematyce niemoralnej i nieetycznej.\nWszyscy użytkownicy zobowiązani są wpisywać się do zeszytu odwiedzić Sali Multimedialnej.\nKorzystanie ze sprzętu odbywać się może tylko za zezwoleniem nauczyciela bibliotekarza lub nauczyciela opiekuna.\nJednorazowo można korzystać z komputera przez 45 minut.\nKorzystać na miejscu można z multimedialnych nośników informacyjnych posiadanych przez bibliotekę.\nKorzystający odpowiada materialnie za stanowisko komputerowe i za wyrządzone szkody.\nW przypadku usterek należy je zgłosić do nauczyciela bibliotekarza.\nUżytkownicy mają możliwość kopiowania na swoje nośniki wybranych informacji za zgodą nauczyciela.\nUżytkownicy korzystający z możliwości wydruku zobowiązani są do wniesienia opłaty ustalonej przez dyrektora szkoły.\nNIE WOLNO zmieniać ustawień systemowych, instalować własnych programów, kasować zainstalowanych programów oraz dokonywać zmian technicznych związanych ze sprzętem komputerowym.\nW pracowni obowiązuje cisza. Nie wolno spożywać posiłków i pić napojów.\nRegulamin wypożyczania i udostępniania darmowych podręczników/materiałów ćwiczeniowych,\nz których korzystać będą uczniowie Szkoły Podstawowej w Kupnie.\nPodręczniki są własnością Szkoły Podstawowej w Kupnie.\nBiblioteka szkolna nieodpłatnie wypożycza uczniom podręczniki (materiały edukacyjne) na okres w którym dziecko realizuje podstawę programową. Podręczniki należy szanować, ponieważ będą służyć innym uczniom w następnych latach.\nBiblioteka szkolna przekazuje uczniom materiały ćwiczeniowe bez obowiązku zwrotu. Wychowawca zobowiązany jest do zapoznania rodziców / prawnych opiekunów ze sposobem korzystania z materiałów ćwiczeniowych.\nRodzice/ prawni opiekunowie zapoznają się z regulaminem udostępniania i korzystania bezpłatnych podręczników.\nUczniowie zobowiązani są do dbałości o podręczniki ( należy obłożyć i podpisać nazwiskiem ucznia, nie wolno w nich pisać, wycinać i zaginać stron).\nW przypadku zniszczenia lub zagubienia podręczników (materiałów edukacyjnych) przez ucznia, zanim zakupiony zostanie nowy podręcznik uczeń może skorzystać z dodatkowego kompletu podręczników, który będzie znajdował się w bibliotece szkolnej.\nW przypadku uszkodzenia, zniszczenia lub zgubienia podręczników (podręczników z płytami), szkoła może zażądać od rodziców/ prawnych opiekunów ucznia odkupienia podręczników, kompletów.\nW przypadku zniszczenia lub zagubienia materiałów ćwiczeniowych, rodzice/ prawni opiekunowie są zobowiązani, we własnym zakresie, zaopatrzyć dziecko w nowe materiały ćwiczeniowe.\nW przypadku, gdy uczeń odchodzi ze szkoły w trakcie trwania roku szkolnego, rodzic/ opiekun prawny zobowiązany jest do oddania do biblioteki szkolnej wszystkich wypożyczonych podręczników i materiałów edukacyjnych.\nPodręczniki, materiały ćwiczeniowe będą wypożyczane uczniom od 2 września. Bibliotekarz wraz z wychowawcą ustalają formę wypożyczania i są odpowiedzialni za udostępnienie uczniom podręczników i materiałów ćwiczeniowych. .\nPodręczniki wypożyczane są na okres jednego roku szkolnego – ostateczny termin zwrotu ustala bibliotekarz wraz z nauczycielami (ostatni tydzień nauki – czerwiec).\nPodstawa prawna: Ustawa z 30 maja 2014 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw\nNajważniejsza osoba w naszej bibliotece to CZYTELNIK!\nMy nie stawiamy stopni,\nmożesz przeglądać i wypożyczać ciekawe książki,\nodwiedzać krainy niedostępne w rzeczywistości,\nszukać informacji i mieć spokój.\nChętnie Cię zapraszamy\ni do niczego nie zmuszamy.\nNajciekawsze wydarzenia w bibliotece w roku szkolnym 2018/19:\n– Narodowe Czytanie 2018 – „ Przedwiośnie” S. Żeromskiego\n– wystawa książek zakupionych w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa – zobacz tutaj\n– Dzień Głośnego Czytania\n– spotkanie autorskie z pisarką Barbarą Kosmowską – zobacz tutaj\n– cykliczne spotkania czytelnicze „Czytamy od najmłodszych lat” w ramach preorientacji zawodowej z wykorzystaniem książek z serii „Mam przyjaciela”\n– akcja czytelnicza w klasach I-III „ Codziennie czytam 10 minut”\n-klasowy konkurs recytatorski „ W świecie wierszy J. Brzechwy i J. Tuwima”\n-szkolny konkurs „Zakładka do każdej książki” – zobacz tutaj\n– wystawa prac plastycznych „Poznajemy zwierzęta świata”


ochrona danych osobowych - Tematy w eGospodarka.pl\neGospodarka.pl › Tematy\t› ochrona danych osobowych\n... ochrona danych osobowych klientów powinna stanowić jeden z priorytetów każdej firmy, mówi się nie od dziś. Kwestia ta nie traci nic na swojej aktualności, czego dobitnym potwierdzeniem mogą być doniesienia opracowanego przez Cisco globalnego raportu „2021 Consumer Privacy Survey”. W opracowaniu wyraźnie podkreślono, że ochrona danych użytkowników ...\n... Eksperci Check Point Research przedstawiają pięć wskazówek, jak zadbać o bezpieczeństwo naszych danych. 1. Unikaj publicznych hotspotów Wi-Fi. Bezpłatny dostęp do Wi-Fi jest ... logowania się do wrażliwych kont osobistych (np. bankowość online) lub przeglądania poufnych danych. 2. Strzeż się zerkających „za ramię”. Osoba siedząca obok Ciebie, w Twoim ...\n... o podanie numeru PESEL, serii dowodu osobistego lub danych do logowania w bankowości elektronicznej. Niestety prawie 20 proc. osób mogło podać takie informacje osobom trzecim - wynika z badania serwisu ChronPESEL.pl i Krajowego Rejestru Długów pod patronatem Urzędu Ochrony Danych Osobowych. 24 proc. Polaków ankietowanych w ramach badania ...\n... się o stwierdzenie, iż linia orzecznicza sądów uznaje, że numery rejestracyjne nie stanowią danych osobowych. W zasadzie od momentu wejścia RODO w życie nieprzerwanie trwa spór o to, czy tablice rejestracyjne można zaliczyć do danych osobowych, czy nie. Część ekspertów popiera kierunek orzecznictwa, ale są również głosy odnoszące ...\n... , żeby uchronić się przed wykorzystaniem naszych danych osobowych. Nie wiemy, w jaki sposób zabezpieczone są bazy danych sklepów internetowych lub portali społecznościowych, z których korzystamy. Dlatego żeby minimalizować negatywne skutki kradzieży tożsamości Urząd Ochrony Danych Osobowych rekomenduje m.in. założenie konta w systemie informacji ...\n... są bazy danych sklepów internetowych lub portali społecznościowych, z których korzystamy. Dlatego żeby minimalizować negatywne skutki kradzieży tożsamości Urząd Ochrony Danych Osobowych rekomenduje m.in. założenie konta w systemie informacji gospodarczej, aby monitorować swoją aktywność kredytową. Badanie „Ochrona danych osobowych w czasie pandemii ...\n... ustaw szczególnych. Podstawa prawna Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. UE. L. z 2016 r. nr 119/1)\n... należy zamieszczać niezanonimizowanych danych osobowych ani innych wrażliwych informacji w treści wiadomości; logując się do poczty ustawiajmy długie i złożone hasła. Nie musimy ich pamiętać, jeżeli korzystamy z managerów haseł. Ponadto, stosujmy dwuetapową weryfikację. Co więcej, należy przestrzegać czasu retencji danych na poczcie elektronicznej ...\n... świadomość i edukacja w temacie ciągle pojawiających się nowych zagrożeń. Podjęcie kilku prostych kroków opisanych powyżej znacznie utrudni cyberprzestępcom dotarcie do naszych danych. Oszuści nie lubią przeszkód, więc każde zabezpieczenie zmniejsza ryzyko kradzieży tożsamości. Warto wiedzieć co robić w ramach swoich możliwości i pozostać w tych ...\nTematy: kradzież tożsamości, kradzież danych, ochrona danych osobowych, dane osobowe\n11:17 26.06.2017 PORADA\nJak uzyskać gwarancję ochrony wrażliwych danych przed niepowołanym dostępem podczas naprawy gwarancyjnej notebooka, jeżeli są one zachowane na nośnikach tego sprzętu? Czy można skutecznie domagać się od serwisu zwrotu uszkodzonego dysku SSD wraz z naprawionym sprzętem (taki dysk ...\nTematy: dane osobowe, ochrona danych osobowych, gwarancja, reklamacja\n00:49 15.10.2016 PORADA\nMam pytanie. Na jakiej podstawie prawnej są wysyłane zaproszenia imienne na cytologię, skąd są brane dane i jak oraz gdzie można się sprzeciwić wysyłaniu takich powiadomień, których sobie nie życzę?\nTematy: cytologia, zaproszenie na cytologię, ochrona danych osobowych


Fałszerz ma się dobrze\nWPROST.plReportaże sądowe WprostPrzestępstwa gospodarcze\nDodano: 4 sierpnia 2014, 06:00 / Zmieniono: 26 sierpnia 2015, 15:50\nPodrobiony testament to najprostsza droga do wzbogacenia się o warszawskie kamienice.\nZaraz po Bożym Narodzeniu 2002 r. mieszkańcy domu przy ulicy Tykocińskiej 40 na warszawskim Targówku zobaczyli kartkę przyklejoną na drzwiach wejściowych. Ktoś kazał im przyjść na strych domu. W pilnej sprawie. Przywitała ich nieznajoma kobieta w karakułowym futrze. Oświadczyła, że nazywa się Irena K. i od tygodnia jest właścicielką tej kamienicy, dotychczas komunalnej, a przed wojną należącej do Florentyny i Rocha Krzeszewskich. A także czterech sąsiednich domów. I jeszcze na Hożej, Wspólnej. – Wszystko dostaliśmy z mężem w spadku po cioci Florze – twierdziła.\nZrobiło się nieprzyjemnie, bo gdy zaczęła mówić: ciocia to, ciocia tamto, lokatorka Hanna Mochecka zapytała: – A gdzie państwo byli, gdy pani Flora była chora i potrzebowała opieki? A dlaczego nikt z waszej rodziny nie przyjechał na pogrzeb? Gdy nazajutrz dozorczyni przyniosła nowe umowy na trzykrotnie wyższe czynsze, lokatorzy postanowili sprawdzić, kim jest ta nowa właścicielka. Misji podjęła się Hanna Mochecka. Była radną, a poza tym nie występowała w swoim interesie, gdyż mieszkanie miała wykupione.\n– Jest gorzej, niż myślałam – powiedziała sąsiadom po kwerendzie. – Ta Irena K. i jej mąż Mirosław z B. dostali kamienice w testamencie pani Flory, spisanym przez nią w 1982 r. na kilka miesięcy przed śmiercią. Na wszystko są orzeczenia sądowe. Oni te dokumenty załatwiali przez 12 lat. Krok po kroku. Mochecka wyjęła notatki: od 1990 r. kolejne sądy i urzędy przyznawały pani Irenie i jej mężowi prawa do kamienic należących przed wojną do pani Flory. Lokatorzy o niczym nie byli informowani; kilku z nich w tym czasie przeprowadziło kosztowne remonty w zajmowanych mieszkaniach.\nWystraszonych i zdezorientowanych mieszkańców Tykocińskiej intrygował testament pani Flory, spisany tuż przed śmiercią. Od lat powtarzała, że gdyby w Polsce zmienił się ustrój i odzyskała majątek, wszystko przekazałaby zakonom. Nikt z jej sąsiadów ani znajomych nie słyszał o bratanku z B. A żyła wśród nich przez prawie 40 lat. Wszyscy wiedzieli, jaką przeszła tragedię. Na stole w jej pokoiku stała uratowana z pożogi warszawskiego powstania fotografia w kolorze sepii. Widać na niej idące energicznym, równym krokiem dwie uśmiechnięte damy w eleganckich kostiumach i modnych kapeluszach kubełkach. Tak w 1937 r. uwieczniły się na zdjęciu Florentyna Krzeszewska z córką. Panna Danuta właśnie zdała maturę i wybierała się na filozofię na Uniwersytet Warszawski. Jej rodzice mieszkali wtedy w swej drugiej kamienicy przy ulicy Wspólnej. – Pan Roch – wspominała szkolna koleżanka Danuty, Ilona Korompay – był demokratą. Pod wpływem twórczości Żeromskiego rozpoczął wznoszenie „szklanych domów” na wynajem dla robotników po prawej stronie Wisły, na Targówku. Krzeszewscy czuli się odpowiedzialni za rozwój dopiero co odrodzonej Polski. Bratanica pani Flory odnalazła po śmierci ciotki w jej papierach poświadczenie Ministerstwa Skarbu II RP (z lipca 1920 r.) odbioru złotej biżuterii na wspomożenie armii wycieńczonej wojną bolszewicką.\nDanuta zginęła w czasie powstania od bomby w podziemiach szpitala wojskowego przy ulicy Jasnej. Po obozie w Pruszkowie Flora Krzeszewska wróciła z mężem do Warszawy, ale już nie do Śródmieścia, tylko na peryferyjną ulicę Tykocińską. Akurat w jednej z upaństwowionych, niegdyś ich kamienic był wolny pokoik z wnęką kuchenną. Zostali lokatorami we własnym domu. Florentyna, która już do końca życia musiała się liczyć z każdą złotówką, nie załamała się. Wyznawała zasadę, że zawsze trzeba wspierać biedniejszych, mniej zaradnych. Jeśli ktoś na Tykocińskiej zachorował albo dotknął go zły los, mógł być pewien, że pani Flora rychło zapuka do jego drzwi. W kamienicy lokatorzy zwracali się do niej jak do właścicielki; gdy ktoś chciał przeprowadzić generalny remont, pytał, czy zezwala. Choć nikt nie wierzył, że wróci stare prawo własności.\n– A może Ewa, bratanica pani Flory, coś wie na temat testamentu? – wpadł na pomysł któryś z mieszkańców Tykocińskiej, podobnie jak inni powątpiewający w to, co powiedziała im nowa właścicielka domów. – Ale gdzie ją znaleźć? Ewa mieszkała ze swoją ciotką Florentyną Krzeszewską przez 16 lat. Mochecka odnalazła panią doktor w jednym z warszawskich szpitali. Bratanica ze zdumieniem wysłuchała opowieści swej dawnej koleżanki z podwórka. Nigdy nie słyszała o krewnym z B. – Przecież ja mam w domu testament cioci – powiedziała. Jeszcze tego samego dnia radna dostała do rąk pożółkły już papier z inwokacją w górnym rogu: „Jezu, ufam Tobie”. Przeczytała: „Spadkobierczynią moją ustanawiam Ewę […], aby wykonała mą ostatnią wolę, obdarzając niżej wyszczególnione zgromadzenia religijne […] moim majątkiem w razie jego zwrotu przez państwo”. Podpis i data – 3 czerwca 1979 r. – Nie wykonałam testamentu – wytłumaczyła się pani doktor lokatorom z Tykocińskiej – bo prawnicy władz kościelnych poradzili poczekać na ustawę reprywatyzacyjną.\nMochecka o sfałszowaniu testamentu zawiadomiła prokuraturę rejonową. Organy ścigania zamówiły ekspertyzy testamentu Flory z 1982 r. Biegli doszli do wniosku, że widniejący tam podpis Krzeszewskiej został podrobiony na podstawie jej prawdziwego pisma sprzed 60 lat, kiedy kobieta parafowała akt notarialny. Fałszywy testament stworzono poprzez zeskanowanie poszczególnych liter, które niegdyś wyszły spod ręki Florentyny, ułożenie z nich tekstu w programie komputerowym, następnie przekopiowanie wydruku na kartkę przez szybę. Litery niewystępujące w podpisie, a potrzebne w tekście testamentu, usiłowano dopasować do pierwowzoru. Fałszerz potknął się na tym, że pismo każdego człowieka zmienia się w ciągu życia. Inne są skoki linii, kąt nachylenia liter.\nTymczasem rzekomy testament z 1982 r. nie był odwzorowywany na próbce pism ofiarodawczyni z końca lat 70., gdy miała już drżącą starczą rękę, co widać na kartkach pocztowych adresowanych do bratanicy Ewy. Zatem sfałszowany, ale przez kogo? Kazano Mirosławowi K. napisać pod dyktando kwestionowany testament. Mozolił się bardzo, stawiał kulfony, sadził grube błędy ortograficzne. Stało się jasne, że to nie on podrobił testament. Pytanie kto pozostało otwarte. Prokuratura się tym nie zajęła. Do sądu wpłynął akt oskarżenia przeciwko K. Czekał na wolny termin rozpoczęcia procesu. Tymczasem oszuści zaczęli tracić grunt pod nogami. Pod znakiem zapytania stanęło przyznane już odszkodowanie za kolejne nieruchomości Krzeszewskich, place i kamienice przy Wspólnej oraz Hożej. Samozwańczych spadkobierców zgubiła chciwość. Gdyby zadowolili się kwotą, którą akceptował Urząd Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, mieliby miliony złotych w kieszeni. Ale chcąc jeszcze więcej, odwołali się i weszli w sądowy spór ze Skarbem Państwa. Nim doszło do cywilnego wyroku, wypłynęła sprawa sfałszowania testamentu i prezes urzędu zawiesił postępowanie administracyjne.\nZaczął się proces. Obrońca oskarżonego robił wszystko, aby odwlec wyrok. W między czasie K. sprzedał kilka ze spadkowych domów przy ulicy Tykocińskiej swoim zięciom. Niestrudzona Mochecka przedłożyła na rozprawie kopię testamentu męża pani Flory. Treść tego dokumentu spisanego w 1950 r. w obecności notariusza wskazywała, że rzekomi spadkobiercy z B. go nie znali. W przeciwnym razie inaczej wyglądałaby ich pokrętna droga do zawłaszczenia cudzego majątku. Było widoczne, że adwokat oskarżonego pilnował, aby jego klient nie palnął czegoś, co zaszkodzi linii obrony. Gdy tylko Mirosław K. wstawał, aby odpowiedzieć sądowi, mecenas przytrzymywał go ręką i z przylepionym do twarzy uśmiechem szeptał coś do ucha. O ile oskarżony sprawiał wrażenie nie bardzo rozumiejącego, co się dzieje, to jego żona wręcz przeciwnie, z dużą pewnością wyrzucała z siebie lawinę słów.\n– Jak to było z testamentem cioci? – zapytał sędzia. – Wybraliśmy się kiedyś do znajomych w Warszawie – opowiadała. – To był 1982 r., tuż przed Bożym Narodzeniem. Mąż mówi, że przy okazji odwiedzi ciotkę Florę. Czekam, czekam, już się zrobiło ciemno, a mojego Mirka nie widać. Wreszcie dzwonek do drzwi. Gdy na chwilę zostaliśmy sami, szepnął mi: „Chodź na spacer, coś ci pokażę”. Na dworze wyjął z kieszeni kopertę, „przeczytaj”, prosi… (pomruki z ław okupowanych przez mieszkańców Tykocińskiej: „Środek zimy, chyba pod latarnią czytali”).\n– Ja się patrzę – ciągnęła niezrażona Irena K. – a to testament cioci. „Po co nam”, mówię do męża, „i tak państwo nie odda”. Aż gdzieś w 1995 r. w telewizji ogłosili, że w Warszawie powstało stowarzyszenie kamieniczników i że się zgłaszają osoby zainteresowane zwrotem własności zagrabionej przez komunistów. Pojechaliśmy na spotkanie, tłok był wielki. – Czy pani pisała listy do Florentyny Krzeszewskiej, może zachowała się jakaś korespondencja? – Raczej nie. Ale za to często dzwoniłam do cioci. (W ławach ironiczne uśmieszki, dogadywania. Niby szeptem, ale niesie po sali: „Chyba na pocztę, bo pani Flora nie miała telefonu”). Ostatnie pytanie tego dnia: – Kto to jest pani Ewa? – Dokładnie to nie powiem.\nNajważniejszy świadek, doktor Ewa, która likwidując po śmierci ciotki jej mieszkanie, przeglądała szuflady, okazała sądowi znalezione tam różne zapiski, a także notes z telefonami. Choć roiło się w nim od różnych nazwisk, nie było krewnych z B. Obrońca uchwycił się ostatniej deski ratunku, zażądał trzeciej ekspertyzy grafologicznej, tym razem na dowód, że jego klient rzekomo sfałszowany testament otrzymał z rąk Florentyny. Przecież staruszka mogła zmienić swoją ostatnią wolę. Wszystko, co zachowała z papierów cioci jej bratanica: kartki pocztowe, pisma urzędowe z lat 70. i 80., zostało odesłane do biegłego pismoznawcy prof. Tadeusza Tomaszewskiego z Uniwersytetu Warszawskiego. Szczegółowa opinia przesłana do sądu na kilkunastu stronach maszynopisu potwierdziła wcześniejsze ustalenia prokuratury. Testament z 1982 r. nie wyszedł spod ręki Florentyny Krzeszewskiej. Biegły wykluczył też, aby skomplikowanego fałszerstwa dokonał osobiście Mirosław K. Sąd uznał, że oskarżony co najmniej współdziałał w zleceniu podrobienia testamentu, i skazał go na trzy lata pozbawienia wolności. Mieszkańcy domów przy Tykocińskiej założyli Stowarzyszenie Obrony Praw Lokatorskich. Alarmowali różne władze, że rzekomi spadkobiercy, nie uznając wyroku sądu, sprzedali nabyte drogą oszustwa kamienice deweloperom. Ponadto, że skazany K. odebrał duże odszkodowania od gminy za mieszkania sprzedane lokatorom przed wypłynięciem sprawy testamentu.\nZłodziejom nie płacę\nUprawomocnienie się skazującego wyroku – jest już 2009 r. – nie zmieniło nic dla „sprzedanych” mieszkańców z ulicy Tykocińskiej. Deweloper, twierdząc, że dokonał transakcji w dobrej wierze, znalazł już dla kamienic kolejnego nabywcę. A ten ustanowił czynsze w wysokości, której nie mogły sprostać osoby starsze, żyjące z emerytury. Na początku wszyscy lokatorzy odgrażali się, że nie będą płacić czynszu komuś, kto wzbogacił się na sfałszowaniu ostatniej woli pani Florentyny. Potem uradzili, że będą regulować rachunki za prąd, gaz i wodę, a pieniądze za czynsz obliczany „po staremu” zdeponują na specjalnym koncie pod pieczą sądu, aż zgodnie z ostatnią wolą testatorki jej kamienice dostaną siostry albertynki. Jednakże odkręcenie skutków podmienienia testamentów wymagało zaangażowania adwokata, a na to lokatorów z Tykocińskiej nie było stać. Z czasem każdy na własną rękę szukał wyjścia. Niestety, wszystkie decyzje były tylko mniejszym złem.\nOsłabli w walce, a nawet załamali się, gdy listonosz przyniósł wezwania do sądu w sprawie eksmisji. Barbara G., przewodnicząca Stowarzyszenia Obrony Praw Lokatorskich, z płaczem pożegnała zaprzyjaźnionych mieszkańców domu i wyprowadziła się do syna. Jej sąsiadka, starsza pani, która całe życie spędziła na Tykocińskiej, musiała się wynieść do krewnych. Lokator z parteru sprzedał działkę po rodzicach i kupił kawalerkę. Inny zmarł, gdy komornik wszedł mu na rentę. Poddali się wszyscy poza Adamem Kozłowskim, artystą malarzem, który postanowił, że nie będzie płacił czynszu za zajmowaną kawalerkę komuś, kto nabył nieruchomości od oszustów. Owszem, odda należne pieniądze, ale tylko właścicielom, czyli siostrom albertynkom.\nKozłowski nie chodzi z głową w chmurach – wie, że prawo jest przeciwko jego zasadom. Adwokat córki Mirosława K. twierdzi, że wyrok w sprawie karnej (dotyczący jej ojca, od którego kupiła kamienice) nie przekreśla uprawnień kolejnego nabywcy nieruchomości. Nowy tytuł własności jest wpisany do ksiąg wieczystych, a pozostałe okoliczności nie mają tu znaczenia. Sprawa Adama Kozłowskiego trafiła do sądu, który wydał wyrok nakazujący zapłatę czynszu. Opornym dłużnikiem zajął się komornik. Obrazy artysty wycenił – jak twierdzi Kozłowski – według metra. Malarz stracił znaczną część swego dorobku. Miesiąc temu na spotkanie z mieszkańcami Targówka w dzielnicowym domu kultury przyniósł swoje ostatnie obrazy, które dopiero czeka licytacja. Usiłował zainteresować publiczność swą tragedią, a także racjami moralnymi. Odniosłam wrażenie, że nie znalazł zrozumienia. Po spotkaniu podszedł do mnie młody mężczyzna z pytaniem, jak to się stało, że w sprawie Mirosława K. prokurator nie był zainteresowany, kto stał za analfabetą i przygotował mu profesjonalnie podrobiony testament. Nie znam odpowiedzi.\nImię bratanicy zostało na jej życzenie zmienione.


Niezwykła książeczka – Kołobrzeg Wiary\n– Mam książeczkę „O naśladowaniu Chrystusa” Tomasza à Kempis, którą ojciec przekazał mamie, gdy był w więzieniu. Zachęcał, byśmy ją codziennie czytali. Odziedziczyłam ją po mamie, ale jest bardzo zniszczona – mówiła Zofia Pilecka-Optułowicz w książce „Mój Ojciec. Wspomnienia”. Natomiast w wywiadzie w publikacji o Łączce „Kwatera Ł. Wolność jest kuloodporna”, zapytana, co pozostawił nam Rotmistrz, dodała: – Powiedział kiedyś mamie, aby czytała sama i nam, dzieciom, każdego dnia „O naśladowaniu Chrystusa”. Mówił nawet mamie, jak czytać: „Nie musisz niczego szukać. Otwieraj ją na stronie, gdzie ci będzie wygodnie”.\nTa mała książeczka obeszła cały świat. Pomogła wielu osobom. Ona dawała mu siłę, aby z otwartą przyłbicą umierać.\nWarto poznać historię tego fascynującego dzieła, w którym każde zdanie wydaje się ważne, a każde słowo niesie mądrość.\n„Oto leży przed nami na stole ta mała, niepozorna książeczka, może zapomniana dziś, może przez wielu lekceważona, może niedostrzegana… Którą napisał ktoś kilkaset lat temu, napisał jak umiał, słowami, które wydają się nam dziś niezręczne, nie odpowiadające naszej mentalności, naszemu smakowi i stylowi rozmyślań, naszej intelektualnej refleksji… Którą napisał ktoś, wcale nie myśląc zapewne, że ona właśnie ma być dziełem jego życia, jakie ma mu przynieść to utrwalenie swego śladu na ziemi, kto ani myślał, by jego imię w jakikolwiek sposób stało się ważne dla nas, ludzi żyjących tyle wieków po nim, w tak dziwnym, odmiennym świecie, w świecie, jakiego istnienia nigdy by się nie domyślał…” – pisał poeta Bogdan Ostromęcki w 1977 r. w eseju pt. Nad kartkami „Naśladowania”.\nKsiążka „O naśladowaniu Chrystusa” jest książką bardzo starą. Czy urok jej nie minął, czy żar nie wygasi, czy może być naszym przyjacielem w dzisiejszych posoborowych czasach? Zwykła i niezwykła. Dawna i aktualna, tyle razy tłumaczona na język polski – podkreślił w przedmowie do tej książki dla wydawnictwa PAX poeta ks. Jan Twardowski.\nSpór o autorstwo „De imitatione Christi” trwa od XV w. Jego powodem jest tajemnicza notka zawarta na końcu rękopisu „Nie pytaj, kto powiedział, ale patrz, co powiedział”, przechowywanego w zbiorach Biblioteki Królewskiej w Brukseli. Tekst książki powstał przypuszczalnie w pierwszej połowie XV w. Według badaczy jej autorami mogło być nawet… trzydzieści pięć osób. Wśród nich wymienia się św. Bernarda z Clairvaux, św. Bonawenturę, Rudolfa z Saksen, Dionizego Karbura i innych. Poza Tomaszem a Kempis przypisuje się najczęściej autorstwo dzieła Janowi Gersonowi, kanclerzowi Sorbony, przeorowi Zakonu Benedyktynów w Vercclli czy Gerardowi Grootowi, który był płomiennym mówcą, krzewicielem duchowego odrodzenia w Holandii, ojcem duchowym nowego kierunku w ascezie devotio moderna, podkreślającego potrzebę pogłębienia życia wewnętrznego, modlitwy i umartwienia.\nTomasz Hemerken urodzony w Kempis nad Renem w 1380 roku, zmarły w 1471 w Agratenburgu pod Zwolle, zwany później Tomaszem a Kempis, jest jedynie domniemanym autorem „Naśladowania”. Jako zakonnik Zgromadzenia Kanoników Regularnych Świętego Augustyna był autorem kroniki swego klasztoru, licznych biografii i pism ascetyczno-mistycznych. Francuski badacz Pierre Pourrat pisał, że Tomasz „spędził całe życie w pokoju ducha pośród swoich książek”. Francuzi, Niemcy i Niderlandczycy spierają się o jego narodowość, choć przy końcu rękopisu czterech ksiąg „Naśladowania” sam Tomasz nazywa siebie przecież tylko przepisywaczem.\nDzieło obejmuje cztery księgi, które powstały przed rokiem 1427, pierwotnie prawdopodobnie odrębne. Przypuszcza się, że najstarsze są dwie pierwsze, a trzecia ukazała się później. Czwartą księgę dodano po 1264 roku, kiedy to papież Urban IV wprowadził w całym Kościele święto Bożego Ciała. Tytuł pierwszego rozdziału pierwszej księgi sugeruje ogólny tytuł nadany całemu dziełu, chociaż dokładnie nie odpowiada jego treści.\nPomocna w czasach trudnych\nW 1545 r. ukazał się pierwszy anonimowy przekład tej książki. Ks. Jakub Wujek tłumaczył ją w 1571 r., a poeta Stanisław Grochowski przełożył ją wierszem w 1611 roku. W ciągu XVII i XVIII wieku publikowano kolejno dwadzieścia jej wydań w tłumaczeniu Jana Wielowieckiego.\n„Bierz, miły czytelniku, ten skarb, wartuj w nim mądrość zawartą. Jest to największy upominek z nieba dla ciebie, listy z ojczyzny, jak to św. Augustyn nazywa” – tak zachęcał do czytania książki ks. Łętowski, autor przedmowy do krakowskiego wydania z 1841 r., natomiast spowiednik Fryderyka Chopina, ks. Jełowicki wyznał: „Ileż to byłbym sobie smutków i grzechów zaoszczędził, gdybym się był wcześniej w tych księgach rozmiłował”\nJeżeli przyjrzymy się datom jej wznawiania, okazuje się, że ukazywała się niemal zawsze w chwilach trudnych dla Polski: w 1674 roku po upadku Kamieńca, w 1685 i 1695, w przełomowych czasach kończącego się panowania króla Jana Sobieskiego, w 1777 i 1779 – kilka lat po pierwszym i drugim rozbiorze Polski. Podczas II wojny światowej była drukowana w Londynie, trafiała do obozów koncentracyjnych i różnych środowisk polskich na obczyźnie.\nŚw. Franciszek Salezy mówił, że książka Tomasza à Kempis więcej nawróciła i uświęciła ludzi, niż zawierała liter, a św. Ignacy Loyola od czasu swojego nawrócenia był rozmiłowany w „Naśladowaniu”. Uważał je za ozdobę literatury ascetycznej. Czytał je dwa razy dziennie, jeden rozdział rano, drugi wieczorem – poza tym na wyrywki, tam gdzie się książka otworzyła.\nŚw. Karol Boromeusz książkę tę uważał za swego przyjaciela, a św. Bonawentura i Filip Neriusz strzegli jej jak drogiego skarbu.\nW notatkach kleryka z seminarium w Bergamo, późniejszego papieża Jana XXIII, z września 1898 r. czytamy: „Udało mi się otrzymać jako pamiątkę po proboszczu jego „Naśladowanie”, z którego od czasów seminaryjnych modlił się co wieczór. Za pomocą tej małej książeczki osiągnął świętość. Dla mnie będzie ona zawsze najdroższą książką i jednym z najcenniejszych moich klejnotów”.\nTomasz Sulikowski na portalu opoka napisał, że niewiarygodnie szeroki okazuje się dzisiaj zasięg oddziaływania tej książeczki: „Według św. Franciszka Salezego nawróciła ona więcej ludzi, aniżeli zawiera liter na swych kartach. Wedle statystyk niemieckich, które chyba nie mylą, to – po Biblii – najszerzej rozpowszechniona książka na świecie pod względem liczby języków, na które została przełożona (blisko100). Przez Jana XXIII Tomasz a Kempis był czytywany tak często, że może być uważany za jego ojca duchowego; w fascynującym „Dzienniku duszy” znajdujemy liczne cytaty z Tomasza. Przez Pawła VI autor został nazwany mistrzem laikatu duchowego”.\nDla Mickiewicza i Słowackiego\nKs. Jan Twardowski pisał: „W księgozbiorze, jaki pozostał po prof. Julianie Krzyżanowskim, sam widziałem łaciński egzemplarz „Naśladowania” dedykowany własnoręcznie przez Adama Mickiewicza prawdopodobnie Sewerynowi Goszczyńskiemu. Mickiewicz nie tylko czytał tę książkę, ale innych do czytania zachęcał. W liście do Konstancji Lubieńskiej psze z Paryża: „Czytaj książkę O naśladowaniu – tam znajdziesz źródło siły”. Także Juliusz Słowacki nie pomija milczeniem tej książki w swojej korespondencji.\nBogdan Ostromęcki we wspomnianym wcześniej eseju informuje, że „Naśladowanie” czytał też m.in. Ludwig van Beethoven i była też popularna wśród polskich pisarzy, takich jak: Bolesław Prus, Stefan Żeromski, Władysław Reymont, Leopold Staff, Kazimiera Iłłakowiczówna czy Julian Tuwim. Madzia w „Emancypantkach” Prusa „w ogrodzie, wśród zieloności i ciszy, wybierała z Naśladowania na los szczęścia to, co jej wpadło w oczy. Zdawało się jej, że rozmawia z niewidzialnym nauczycielem”.\nZawsze aktualna lektura\nPoetka Anna Kamieńska, która przetłumaczyła z łaciny to dzieło, w swoich zapiskach napisała później, że „wbrew biernej, cierpiętniczej koncepcji chrześcijaństwa w świadomości wielu ludzi – jest tu rozwinięte pojęcie życia chrześcijańskiego jako placu boju wymagającego nieustannej gotowości, dzielności i siły”. Jej zdaniem „Naśladowanie” jest „podręcznikiem życia ascetycznego, podręcznikiem nieustannego umierania dla świata i siebie. Wszystkość i bezwzględność tych żądań. Nic sobie nie zostawić. Jest tylko Jedno, a Jedno jest Pełnią. To już szczyt poznania w nieporadności ludzkiego języka”.\nKs. Jan Twardowski pisał, że „Naśladowanie” ma swoje tajemnice: „Może się czasem wydawać przestarzałe, za surowe, trochę nie z tego świata, jak często jednak nieoczekiwanie toruje drogę łasce. Nieraz jako ksiądz w rozmowach przy odwiedzaniu chorych jestem zdumiony, do jakich ludzi trafia. Nie wdając się zbytnio w teologiczne rozważania, jest książką ekumeniczną, ukazuje, co łączy wiernych, a nie to, co ich dzieli. Żarliwe. Kocha Boga. Można je nazwać modlitewnikiem”.\nNa pytanie: czy „Naśladowanie” jest aktualne dzisiaj, ksiądz-poeta odpowiada: „Trzymamy się oburącz wygodnego życia, uciekamy od samotności do towarzystwa, radia, telewizji, rozrywek – jak często jednak budzi się w nas tęsknota choćby za skrawkiem własnej prywatnej pustyni, bez której nie dostrzeżemy Królestwa niebieskiego. Nieraz nieświadomie w kręgu dnia zatłoczonego tysiącem spraw walczymy o czas Ducha dla siebie. Naśladowanie przychodzi jak rekolekcje. Stary mnich, pozornie tak niewspółczesny, zaczyna przemawiać do nas o pokorze w ocenie samego siebie, o mądrości działania, o tym, że należy strzec się nadmiaru słów, o umiłowaniu samotności i milczenia. Zawsze aktualna lektura” – pisze kapłan i podsumowuje: „Marność zostaje marnością, ty zaś zwracaj się ku temu, do czego Bóg cię przeznaczył. Zamknij drzwi za sobą i przywołaj do siebie Jezusa”.\nJak zachęcić do czytania „Naśladowania”? Bogdan Ostromęcki napisał: „Czytanie, które trwa dotąd, dopokąd nie nastąpi taki moment, kiedy trzeba jut odłożyć nawet i tę książkę. Kiedy trzeba już iść nie śladem słów przez nią nasuwanych przed oczy, ale tą drogą, na jaką ona nas wprowadziła, jakby dotykając lekko i szepcząc: a teraz idź już sam”.\nArtykuł ukazał się w 4 numerze Biuletynu Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL „Rakowiecka37”.