Padaczka - Sciaga.pl\nBaza wiedzy / Edukacja zdrowotna / Medyczne\npoleca 94% 440 głosów\nPadaczka (inaczej epilepsja bądź też choroba św. Walentego) – choroba o złożonej, różnej etiologii, cechująca się pojawianiem napadów padaczkowych. Napad padaczkowy zaś jest wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu wskutek nadmiernych i gwałtownych wyładowań bioelektrycznych komórkach nerwowych.\njest to stan chorobowy, który przejawia się nawracającymi zaburzeniami czynności mózgu w postaci rozmaitych napadów.\nNapady te przebiegają najczęściej z utratą przytomności a podłoże ich stanowią nadmierne, gwałtowne, patologiczne wyładowania grup komórek nerwowych.\nObjawy kliniczne napadów zależą od tego, jaka struktura czynnościowo-anatomiczna mózgu bierze w nim udział.\nO padaczce mówimy wtedy, gdy napady padaczkowe powtarzają się.\nKlasyfikacja napadów padaczkowych:\nNapady uogólnione: - napady nieświadomości- miokloniczne\n- toniczne i kloniczne\n- pierwotnie uogólnione\n- wtórnie uogólnione.\nNapady częściowe/ogniskowe: - proste -bez zaburzeń. świadomości\n- z objawami ruchowymi, czuciowymi lub zmysłowymi,\n- częściowo złożone.\nWśród napadów padaczkowych wyróżniamy dwie duże grupy napadów, z których każda dzieli się na dalsze podgrupy.\nDo pierwszej należą napady pierwotnie uogólnione; oznacza to, że nagłe wyładowania padaczkowe komórek nerwowych występują jednocześnie w obu półkulach mózgu bez uchwytnego ogniskowego początku wyładowania w jednej z półkul mózgu. Ten rodzaj napadów może występować w 2 postaciach: (1) od początku uogólnionymi drgawkami, niekiedy z przygryzieniem języka czy błony śluzowej policzka i (lub) oddaniem mimowolnym moczu; napadowi, który zwykle trwa 1-3 minuty, zawsze towarzyszy wyłączenie świadomości, lub (2) tylko wyłączenie świadomości na kilka czy kilkanaście sekund.\nDo drugiej grupy należy kilkadziesiąt rodzajów napadów, które charakteryzuje ogniskowy początek. Oznacza to, że każdy z tych napadów rozpoczyna się w określonej grupie komórek nerwowych tworzących tzw. ognisko padaczkowe. Lokalizacja tego ogniska decyduje o postaci klinicznej napadu. Ten rodzaj napadów nazywamy częściowymi.\nWyróżnia się dwa rodzaje napadów częściowych: (1) częściowe proste i (2) częściowe złożone. Umowna różnica między nimi polega na ocenie stanu świadomości chorego w chwili napadu. W napadach częściowych prostych świadomość jest zachowana, a w częściowych złożonych - zaburzona. Stopień zaburzenia świadomości może być różny zależnie od rozległości wyładowań padaczkowych.\nNapad częściowy (ogniskowy) często poprzedzony jest aurą - czego nie ma w napadach pierwotnie uogólnionych. Jeżeli wyładowania padaczkowe promieniują na cały mózg, to może dojść do wtórnie uogólnionego napadu, przebiegającego zwykle z fazą toniczną i drgawkami; napadowi może towarzyszyć oddanie moczu i (lub) przygryzienie języka. Napad wtórnie uogólniony może się rozwijać w ciągu sekundy do kilkudziesięciu sekund. Dlatego kliniczne znaczenie ma obserwacja napadu w ciągu pierwszych sekund. Po tym czasie wtórnie uogólniony napad drgawek ma taki sam przebieg, jak napad pierwotnie uogólniony i kończy się zwykle snem, którego nie należy przerywać.\nW odniesieniu do diagnostyki padaczki zadaniem epileptologa jest: (1) określenie rodzaju napadów (diagnostyka napadów); (2) ustalenie lokalizacji ogniska padaczkowego (diagnostyka lokalizacyjna); (3) określenie etiologii ogniska, czyli rodzaju patologii, która uszkadzając mózg, przyczynia się do rozwoju ogniska padaczkowego (diagnostyka etiologiczna).\nJeżeli napady powtarzają się kilkakrotnie w ciągu kilku godzin i świadomość między nimi jest zachowana - mówimy o napadach gromadnych. Natomiast, jeżeli chory nie odzyskuje świadomości między nawet dwoma napadami mówimy o stanie padaczkowym. Jest to stan zagrażający życiu i konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarza.\nNapady nieświadomości (absence)- zwane również czystymi lub typowymi napadami nieświadomości.\nWystępują u dzieci głównie w piknolepsji (padaczka wieku przedszkolnego z licznymi napadami nieświadomości. Jest to łagodna postać padaczki. Początek choroby przypada w 4-14 roku życia.\nCharakteryzuje się licznymi nawet do 100 i więcej napadów nieświadomości. Rokowanie jest pomyślne, ale mogą dołączyć napady duże.)\nDziecko przerywa czynność, która aktualnie wykonuje, nieruchomieje, patrzy przed siebie lub zwraca gałki oczne ku górze i nie odpowiada na pytania, nie upada. Mogą dołączyć pojedyncze mioklonie lub drobne automatyzmy- ruch palcami, ustami . Po chwili świadomość powraca, ale chory nie zdaje sobie sprawy z tego, co zaszło.\nNapady nieświadomości odpowiadają klasycznemu pojęciu napadu małego (petit mal).\nNapady miokloniczne-są również znamienite dla wieku dziecięcego lub młodzieńczego i polegają na krótkotrwałych kurczach i szarpnięciach części lub całego pojedynczego mięśnia bądź tez grupy mięśni (przypominają zjawiska ruchowe po podrażnieniu prądem elektrycznym). Napady miokloniczne zdarzają się zwłaszcza rano, mogą powodować wypadanie przedmiotów z ręki. Świadomość zachowana.\nNapady atoniczne- dotyczą dzieci, są to krótkie incydenty utraty napięcia mięśniowego połączone z chwilową utratą przytomności i upadkiem na ziemię. Dziecko natychmiast po tym wstaje.\nWymienione trzy rodzaje napadów uogólnionych ujmowano dawniej w triadę napadów małych.\nNapady toniczno-kloniczne- dawniej zwane dużymi (grand mal).\nWystępują w każdym wieku. Rozróżnia się dwie formy:\nI. Napad zaczyna się nagle bez żadnej zapowiedzi. Tylko niektórzy chorzy mogą odczuwać pewne sensacje- objawy przed napadowe. Napad zaczyna się czasami krzykiem, następuje utrata napięcia mięśniowego i upadkiem na ziemię. Dochodzi do zatrzymania oddechu, sinicy i tonicznego wyprężenia kończyn i tułowia. Ten toniczny element trwa krótko, potem następują uogólnione drgawki kloniczne połączone z charczeniem, przygryzieniem języka, niekiedy piana na ustach, oddaniem moczu.\nW czasie napadu źrenice są rozszerzone, nie reagują na światło. Można stwierdzić objaw Babińskiego (patologiczny wyprost palców stopy przy drażnieniu bocznej części podeszwy). Napad trwa najwyżej 2-3 minuty, po czym następuje głęboki sen. U niektórych chorych w częściowej remisji, pod wpływem leczenia mogą występować krótkotrwałe napady pod postacią tylko fazy klonicznej lub utraty przytomności z upadkiem, ale bez drgawek.\nII. Napad wtórnie uogólniony- rozpoczyna się od aury, tzn. subiektywnych odczuć trwających kilka lub kilkanaście sekund :-zmysłowych: dzwonienie w uszach, zmiana barwy otoczenia, błyski przed oczami, wrażenie brzydkiego zapachu; -czuciowych: parestezje (czucie opatrzne, przykre wrażenia pojawiające się w postaci drętwienia, mrowienia, uczucia przebiegania prądu lub zmian temperatury);\n-ruchowych: drgania określonych grup mięśni;- autonomicznych: przyspieszenie tętna, zblednięcie, zaczerwienienie, ucisk w nadbrzuszu- tzw. Aura GOWERSA; -psychicznych: lęk.\nW innych przypadkach napad wtórnie uogólniony może się zacząć od napadu częściowego prostego lub złożonego.\n-proste: przebiegają bez zaburzeń świadomości a ich obraz zależy od umiejscowienia ogniska chorobowego. Najbardziej znane są napady Jacksonowskie ruchowe i czuciowe, związane z okolicą ruchowo-czuciową kory mózgu.\nNapad ruchowy cechuje się występowaniem jednostronnych drgawek klonicznych z zachowaniem przytomności. Drgawki rozpoczynają się zwykle w obrębie ust i rozprzestrzeniają na całą powłokę ciała-jest to tzw. marsz drgawek Jacksona.\nNapady czuciowe-charakteryzuje wystąpienie parestezji w tym samym zakresie.\nNajczęstszą przyczyną napadów Jacksona są guzy.\nInne warianty napadów prostych:\n1) awersyjne-czyli zwrotne, których istota polega na zwrocie głowy i gałek ocznych, czasem z odwiedzeniem jednej kończyny górnej.\n2) dysfatyczne- z zaburzeniami mowy.\n3) proste krótkotrwałe-iluzje zmysłowe, dźwięki, błyski.\nNapady częściowe złożone-określane jako \_"napad skroniowy\_", na który składają się elementy:\nElementy psychosensoryczne-iluzje zwłaszcza węchowe i smakowe, pojawiające się napadowo: przykry smak lub słuchowe (motyw muzyczny, fragment rozmowy lub całe sceny z własnego życia bądź też obrazy, postacie bajkowe).\nElementy psychomotoryczne-polegają na automatycznym wykonywaniu mniej lub więcej złożonych czynności. Najczęstszy jest tzw. automatyzm oralny-żucie, mlaskanie, wysuwanie języka, proste czynności-poprawianie odzieży, pocieranie głowy ręką, złożone czynności-wykonywanie ich i wypowiadanie zdań bez związku z sytuacją. Mowa zdradza cechy afatyczne (afazja-zaburzenia mowy powstające wskutek uszkodzenia ośrodków mowy w korze mózgu. Niemożność wyrażania myśli słowami lub niemożność rozumienia mowy).\nElementy autonomiczne-obejmują przyspieszenie tętna, zblednięcie lub zaczerwienienie, wymioty, parcie na mocz, poty, gorączka.\nElementy intelektualno-emocjonalne- dotyczą lęku, przymusowych myśli, złudzeń pamięciowych, wrażenie już widzianego DEJA VU lub nigdy niewidzianego JAMAIS VU. Wszystkie te elementy przeplatają się ze sobą w najrozmaitszych kombinacjach. Napad przebiega zazwyczaj z zaburzeniami świadomości, które nie są zbyt głębokie, co ułatwia choremu opisanie przeżytych halucynacji. Niekiedy chorzy są w czasie napadu podnieceni i agresywni. Mogą się posunąć nawet do czynów zbrodniczych lub spowodować samouszkodzenie. Wyróżnia się kilkadziesiąt postaci klinicznych padaczki. Niektóre z nich stanowią zespoły.\nZespół Westa-(napady zgięciowe)- występują u niemowląt i małych dzieci. Charakteryzuje się napadami, których objawem osiowym jest skłon ku przodowi. Skłon może być szybki lub powolny, mogą dołączyć się inne napady. Rozwój psychoruchowy dzieci zostaje zahamowany. Rokowanie jest na ogół niepomyślne. Napady zgięciowe występują ok. 4 roku życia, ale przeważnie dołączają się inne napady.\nZespól Lennoxa-padaczka wieku przedszkolnego z napadami miokloniczno-atonicznymi.Jest to ciężka, ale rokująca pomyślnie postać padaczki, w której występują najrozmaitsze napady uogólnione a wśród nich przeważają napady toniczne i miokloniczne-atoniczne. Rokowanie jest niepomyślne, często występują stany padaczkowe.\nPadaczka Rolanda-łagodna postać padaczki o podłożu genetycznym, charakteryzuje się śródsennymi napadami toniczno-klonicznymi wtórnie uogólnionymi.\nGrupa ta obejmuje napady związane z organicznym uszkodzeniem określonych okolic mózgu.\npadaczka skroniowa-należy do najczęstszych postaci u osób dorosłych. Są to napady częściowe złożone, niekiedy nagła utrata napięcia mięśni z upadkiem na ziemię, tzw. rzekome omdlenie skroniowe. Inna szczególna forma to napady śmiechu -> gelolepsja z upadkiem i zaburzeniami świadomości. Często pojawiają się napady toniczno-kloniczne oraz zaburzenia zachowania. Rokowanie nie jest całkiem pomyślne.\nPadaczka czołowa-niektóre napady są traktowane jako histeria, ze względu na niecodzienny charakter wyładowań ruchowych. Są to napady krótkie, w czasie których oprócz zaburzenia świadomości, występują automatyzmy ruchowe w postaci trzepania kończynami, kołysania, kopania lub pedałowania, prężenia miednicy. Znamienne jest wielokrotne powtarzanie napadów w ciągu dnia.\nPadaczka ciemieniowa-przybiera najczęściej postać napadów częściowych prostych czuciowych z ewentualnym wtórnym uogólnieniem.\npadaczka potyliczna-charakteryzuje się prostymi doznaniami wzrokowymi (iskry, błyski, kolorowe kule).\nPadaczka Kożewnikowa- padaczka częściowa ciągła, w której umiejscowione drgawki kloniczne ograniczone są do niewielkiego obszaru, np. . twarzy, ręki- utrzymują się przez dłuższy czas (kilka dni lub tygodni).\nPadaczki o określonej etiologii:\n- po kraniotomii;\n- w guzach mózgu;\n- drgawki gorączkowe;\n- odruchowa- szczególna forma, w której napady są prowokowane przez określone bodźce (dźwięki, muzyka, telewizja, zapachy).\nNAPADY DRGAWKOWE W ZABURZENIACH GOSPODARKI WODNO-ELEKTROLITOWEJ I METABOLIZMU.\nHipernatremia-podwyższone stężenie sodu we krwi (powyżej 151mmol).\nHiponatremia-nieprawidłowo niskie stężenie sodu (poniżej 125mmol).\nHipokalcemia-obniżenie stężenia wapnia we krwi(powoduje drgawki tężyczkowe i mózgowe napady drgawkowe).\nHiperkalcemia-podwyższone stężenie wapnia (w nadczynności przytarczyc).\nHipomagnezmia-poniżej 1,3 mmol.\nHipofosfatemia- obniżenie fosforanów we krwi\nPorfiria-choroba wrodzona wywołana niedoborem niektórych enzymów. Objawami są: znaczna wrażliwość na światło słoneczne, potliwość, przyspieszona czynność serca, bóle brzucha ,wymioty, zaparcia, porażenia, zaburzenia czynności ukł. nerwowego, zaburzenia psychiczne a także choroby skóry tj. bliznowacenie, wyłysienie po ekspozycji na światło słoneczne, powstawanie pęcherzy.\nSTAN PADACZKOWY status epilepticus- stan, w którym napady padaczkowe powtarzają się jeden za drugim a między nimi chory nie odzyskuje przytomności. Stan padaczkowy napadów toniczno-klonicznych jest groźny dla życia i wymaga natychmiastowej hospitalizacji.\nPOMOC PRZEDSZPITALNA- Należy pamiętać o drożności dróg oddechowych!!! Zabezpieczyć głowę chorego przed urazami.\nLeczenie stanu padaczkowego musi być energiczne.\nRozpoczyna się od podania dożylnie 10 mg. Diazepamu 2 mg/min lub 1-2 mg. Klonazepamu.\nJeśli napady powtarzają się należy dawkę powtórzyć i przewieźć chorego do szpitala.\nJeśli drgawki utrzymują się podaje się dożylnie 20 mg. Diazepamu a do drugiej żyły Fenytoinę 15mg. /kg. mc. Zarazem podaje się 40% glukozę, tlen do oddychania, cocarboksylazę. Gdyby napady nie ustały można jeszcze raz powtórzyć diazepam we wlewie kroplowym 100 ml. W 500 ml. Glukozy z szybkością 40 ml/h (około 14 kropli na minutę).\nLeczenie ma głównie na celu zahamowanie występowania napadów padaczkowych. Należy tu przypomnieć, że powtarzające się napady mogą stanowić przyczynę dalszego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego i doprowadzić do urazów czaszki, zespołu niedotlenienia i innych zaburzeń metabolicznych w czasie trwania napadu itp.). Zapobieganie występowaniu napadów padaczkowych można osiągnąć przy zastosowaniu jednego lub kilku leków w możliwie najniższych skutecznych dawkach i możliwie najmniejszych towarzyszących im działaniach niepożądanych (np. toksycznych).\nLeczenie powinno w zasadzie rozpoczynać się poprzez podawanie jednego leku (choć u dzieci monoterapia rzadko ma zastosowanie), biorąc pod uwagę rodzaj napadów padaczkowych i charakter schorzenia podstawowego. Leki podaje się stopniowo, zaczynając od małych dawek, aby zwiększając je po ok. 2-3 tygodniach, dojść do pełnej dawki terapeutycznej.\nOkoło 80% pacjentów z padaczką można skutecznie leczyć. U ponad 20% chorych - mimo leczenia farmakologicznego - nie udaje się w pełni opanować napadów. Wśród przyczyn braku efektu terapeutycznego wymienia się nieodpowiedni dobór leku (leków), ich nieregularne stosowanie i w zbyt małych dawkach, a zwłaszcza przedwczesne odstawienie przepisanych preparatów (nierzadko bez porozumienia się w tej sprawie z lekarzem).\nPacjent z padaczką powinien ściśle wypełniać wskazówki lekarza (neurologa), zwłaszcza w odniesieniu do decyzji zaprzestania leczenia. Ostrożną próbę powolnego odstawiania leków można starać się przeprowadzić po okresie 2-3 lat od ostatniego napadu, kontrolując zapis EEG i zmniejszając stopniowo dawkę leku (leków) przez okres kilku miesięcy. Należy tu dodać, że zmiany w zapisie EEG mogą niekiedy utrzymywać się nawet przez kilka lat po odstawieniu leków i niewystępowaniu napadów padaczkowych.\nJednorazowy napad drgawek z utratą przytomności nie stanowi dostatecznej podstawy do rozpoznania padaczki. Pojedyncze napady drgawek mogą pojawiać się w związku z innymi schorzeniami oraz zaburzeniami metabolicznymi (np. w związku z hipoglikemią, tężyczką itp.). U dzieci natomiast (częściej u chłopców do 5. roku życia) mogą występować tzw. drgawki gorączkowe, które najczęściej ustępują samoistnie (w ok. 3% przypadków przechodzą w napady typu padaczkowego).\nNie należy również traktować jako napadów padaczkowych drgawek występujących u noworodków. Przyczyną drgawek w tym wieku jest zmęczenie okołoporodowe, przemijające zaburzenia metaboliczne, niekiedy predyspozycje rodzinne (np. tzw. łagodne drgawki noworodków).\nOSOBY Z PADACZKĄ W ODBIORZE SPOŁECZNYM\nOsoby z padaczką w swoim codziennym otoczeniu borykają się z różnorodnymi obiektywnymi i subiektywnymi problemami wynikającymi z ich choroby. Badania dotyczące zadowolenia pacjenta z przebiegu leczenia w coraz większym stopniu uwzględniają poziom zaradności w pokonywaniu rozmaitych psychosocjalnych barier i przesądów otaczającego społeczeństwa. W piśmiennictwie medycznym coraz więcej miejsca poświęca się takim czynnikom psychologicznego funkcjonowania pacjenta jak: samoocena, sprawność intelektualna, samodzielność, skuteczność podejmowanych działań, poczucie niezależności od innych. Zagadnienia te podobnie jak kliniczny przebieg choroby składają się na jakość i poziom życia odczuwany przez osobę z padaczką.\nJakkolwiek wyniki badań dotyczące społecznych postaw wobec chorych z padaczką przeprowadzone w krajach rozwiniętych przekonują o stale poprawiającym się nastawieniu społecznym wobec padaczki, to jednak fakty płynące z potocznych obserwacji zdają się często zaprzeczać tym optymistycznym opiniom. Wiele osób z padaczką nadal doświadcza pełnego uprzedzeń traktowania ze strony społeczeństwa i ma to nadal miejsce również w rozwiniętych kulturowo i ekonomicznie społeczeństwach. Stanowi to powód występowania poczucia mniejszej wartości, napiętnowania i upokorzenia osób z padaczką. I chociaż cieszy fakt, że obecnie w odbiorze społecznym współczucie i troskę wzbudzają osoby niepełnosprawne, chorzy na cukrzycę i inne osoby cierpiące z powodu przewlekłych chorób, to padaczka nadal pozostaje chorobą wstydliwą, dziwną, budzącą lęk z nie do końca zrozumiałych powodów.\nWnioski z badań brytyjskich przekonują, że rozpowszechnienie postaw nietolerancyjnych w państwach europejskich jest największe we Francji, Grecji, oraz w Niemczech. Polska, natomiast, wraz z takimi krajami jak Hiszpania i Dania należy do społeczności najbardziej tolerancyjnych. Z badań tych wynika również, że poziom ekonomiczny kraju nie wpływa w sposób zasadniczy na kształtowanie się postaw wobec padaczki. Wydaje się, że w wielu krajach przyczyną takiego stanu rzeczy są wieloletnie zaniedbania w kształtowaniu tolerancyjnych wzorów postaw społecznych, w upowszechnianiu prawdziwej wiedzy o padaczce. Jednym ze sposobów przełamywania błędnych stereotypów społecznych jest zmiana nieprawdziwego wizerunku osób z padaczką w odbiorze społecznym. Mity i stereotypy społeczne dotyczą zarówno przyczyn występowania tej choroby, jak i codziennego funkcjonowania osób z padaczką.\nNegatywne nastawienie społeczeństwa często eliminuje ludzi z padaczką z różnych sfer życia. Nietolerancja środowiska społecznego wywołuje poczucie wstydu wynikające z faktu choroby i wpływa demobilizująco na codzienne funkcjonowanie osób cierpiących na padaczkę. Jakość i poziom życia jest wyznaczany poprzez zgodność oczekiwań pacjenta z jego realnymi możliwościami normalnego funkcjonowania.\nPoznanie subiektywnych psychologicznych uwarunkowań sytuacji pacjenta i jego realnych ograniczeń umożliwia wybranie właściwego, terapeutycznego postępowania prowadzącego do poprawy jego samopoczucia i zadowolenia z życia. Sytuacja społeczna pacjenta, subiektywna ocena własnych możliwości realizowania założonych celów życiowych często ma znaczący wpływ na postępy w leczeniu. W społeczeństwach zasobniejszych ekonomicznie, o wyższym poziomie rozwoju kulturowego prowadzi się edukację i oświatę w zakresie padaczki. Upowszechnia się tam również dane dotyczące sytuacji życiowej osób z padaczką. Postęp w leczeniu padaczki, badania oraz działalność edukacyjna jest wspierana przez Polskie Towarzystwo Epileptologii i Fundację Epileptologii Profesora Jerzego Majkowskiego. Takie działania mają na celu kształtowanie rozsądnych, tolerancyjnych postaw społecznych wobec osób chorych na padaczkę.\nNapady padaczkowe w znaczącym stopniu wpływają na układ rodzinny. Rodzice często nie są zgodni, co do tego, jak dziecko leczyć lub jak sobie z chorobą w rodzinie poradzić, co bezpośrednio rzutuje na poczucie więzi rodzinnej. Dziecko przeżywa tę sytuację i najczęściej jest przelęknione bądź przerażone, i obarcza siebie winą za problemy rodzinne myśląc, że stracił miłość rodziców. Rodzeństwo z kolei, może być bardzo zakłopotane taką sytuacją, czuć zazdrość i mieć poczucie niesprawiedliwości z tego względu, że są traktowani zupełnie inaczej.\nAtmosfera w domu rodzinnym w sposób znaczący decyduje o właściwej samoocenie osób z padaczką. Początkowo występuje postawa zaprzeczania chorobie. Jeżeli osoba z padaczką nie ma napadów, zapomina o przyjmowaniu leków lub nie bierze ich celowo, ponieważ konieczność brania leków jest ewidentnym dowodem choroby. Kiedy jednak napady ponawiają się zaprzeczanie chorobie ustępuje miejsca lękowi i obawom o teraźniejszość i o przyszłość.\nKlimat sytuacji rodzinnej ma niewątpliwy wpływ na postępy w leczeniu farmakologicznym, ale jego oddziaływanie jest przede wszystkim widoczne w poziomie zadowolenia, samooceny i samodzielności, co składa się na jakość życia chorych z padaczką. Badania socjologiczne, doświadczenia lekarzy i innych osób zaangażowanych w proces terapii padaczki dowodzą istnienia różnorodności postaw otoczenia rodzinnego zarówno w stosunku do chorych, jak i do samej choroby.\nGeneralnie można stwierdzić, że uprzedzenia czy przejawy nietolerancji społeczeństwa mają swoje odzwierciedlenie w postawach członków rodziny do osoby z padaczką. Tak więc często nawarstwienia występujące w rodzinie stają się skutkiem patologii występującej w życiu społecznym.\nPadaczka w kręgu rodzinnym może być traktowana rozmaicie, jako: zadanie, kara, wstydliwa słabość, ułatwienie, wróg, strategia działania, nieuchronna strata oraz oryginalne doświadczenie.\nKlasyfikacja ta, jak inne podziały musi się opierać na pewnych uogólnieniach i uproszczeniach. W praktyce często personel medyczny spotyka się z postawami stanowiącymi różne połączenia wymienionych typów. Możliwe są również ewolucje postaw rodziny w trakcie leczenia. Czasem postawy wśród członków rodziny są podzielone. Z praktycznego punktu widzenia jedynie pierwszy - zadaniowy typ funkcjonowania rodziny - można uznać za właściwy i stanowi on zwykle istotne ułatwienie i wsparcie w pracy lekarzy, psychoterapeutów i innych osób uczestniczących w terapii padaczki. Niestety, takie racjonalne postawy zdarzają się w codziennej praktyce klinicznej nie tak często, jak pozostałe. Jedną z istotnych przyczyn powszechnego występowania takich trwałych nieprawidłowych nastawień jest fakt, że rodzina jest elementem funkcjonującym w społeczeństwie obarczonym niewiedzą, uprzedzeniami i z błędnymi poglądami na temat padaczki.\nSkutkiem niedostatecznej wiedzy na temat specyfiki przebiegu różnych postaci padaczki jest niepotrzebne zwiększanie liczby ograniczeń w trybie życia chorych. Postawy takie przejawiają nie tylko nauczyciele i przełożeni, ale także i najbliższa rodzina. Rodzice, czując odpowiedzialność za chorobę dziecka, często zachowują się tak, jakby chcieli wynagrodzić fakt choroby, otaczając je większą troską i opieką niż pozostałe dzieci. Często izolują chore dziecko od czynności, które z ochotą są wykonywane przez rówieśników: wspinanie się na drzewa, pływanie, jazda na rowerze itp. Zbyt często dzieci i młodzież ze względu na źle pojęte bezpieczeństwo, zwalniane są z ćwiczeń fizycznych, które (zalecane w rozsądnym wymiarze) mogłyby być dla nich cenną formą relaksu i czynnego wypoczynku (o sporcie pisaliśmy w EPI nr 3/2002). Nazbyt częste są przypadki znacznego ograniczania kontaktów towarzyskich czy uczestniczenia w rekreacji. Chroniąca i nadopiekuńcza postawa, mająca pewne uzasadnienie w odniesieniu do pacjentów z padaczką o ciężkim przebiegu, staje się niecelowa i psychologicznie szkodliwa u osób, u których dzięki stosowaniu leków przeciwpadaczkowych uzyskano wysoki poziom kontroli napadów.\nPrzyczyną są tu obawy, że taka aktywność może prowokować napady, bądź być przyczyną licznych urazów. Wykluczyć tego nie można, ale stopień prawdopodobieństwa jest bardzo mały. Znacznie częściej tego rodzaju skutki występują po nie wzięciu leku.\nKolejnym problemem w rodzinach jest poczucie winy rodziców z powodu choroby ich dzieci. Takie postawy najczęściej prowadzą do rozwinięcia postaw nadmiernie troskliwych i krępujących swobodę dziecka nadopiekuńczych zachowań ze strony rodziców. W takiej sytuacji dzieci często rozwijają syndrom wyuczonej bezradności lub przyjmują w rodzinie rolę „dziecka chorego” i tym samym są wyłączeni ze społeczności rówieśników. Poczucie winy rodziców czasami też wywołuje odwrotne zachowania. Zaprzeczają oni występowaniu choroby, co w konsekwencji powoduje brak poczucia bezpieczeństwa i oparcia u dziecka z padaczką. Wyważenie postaw ograniczających z zachęcających czy zezwalających musi być indywidualnie określone z uwagi na dużą różnorodność postaci, przebiegu padaczki, oddziaływania na leki, rokowanie i postawę osób z padaczką.\nW czasie zbierania wywiadu lekarz powinien uzyskać następujące informacje:\n•\tPrzebieg ciąży i porodu\n•\tRozwój psychoruchowy\n•\tPrzebieg choroby\n•\tWywiad rodzinny\nInformacje dotyczące napadów:\n•\tPora i okoliczności występowania oraz czas trwania\n•\tOd jakich objawów rozpoczął się napad\n•\tCzy w czasie napadu chory był przytomny\n•\tJakie objawy towarzyszyły napadowi (np. zakres i lokalizacja drgawek)\n•\tObjawy ponapadowe\nU wszystkich chorych wystąpienie napadu padaczkowego powoduje konieczność przeprowadzenia dokładnej diagnostyki. Jej celem jest ustalenie rodzaju napadów i padaczki oraz ewentualnie przyczyny napadów. Zakres tych badań zależy od konkretnej sytuacji.\n•\tBadanie neurologiczne\n•\tBadania laboratoryjne krwi\n•\tBadanie EEG\n•\tBadanie neuroradiologiczne (tomografia komputerowa głowy i rezonans magnetyczny)\nRozpoznanie padaczki ustala się głównie na podstawie dokładnie zebranego wywiadu. EEG jest jedynym badaniem, przy pomocy którego można wykazać istnienie nieprawidłowej czynności bioelektrycznej mózgu, będącej istotą padaczki. Ma ono bardzo ważne znaczenie w rozpoznawaniu typów napadów i rodzaju padaczki, ustaleniu rokowania i sposobów leczenia. Jednakże, u niektórych chorych na padaczkę, zapisy EEG mogą być prawidłowe. Z drugiej strony sam fakt występowania zmian napadowych w EEG nigdy nie przesądza o rozpoznaniu padaczki. Wynik EEG zawsze musi być interpretowany łącznie z danymi z wywiadu .Badania neuroradiologiczne pozwalają na uwidocznienie struktury mózgu. Mają wiec na celu ustalenie przyczyn padaczki. Niektórzy chorzy uważają, że ich prawidłowy wynik zaprzecza rozpoznaniu padaczki, co nie jest nigdy prawdą.\nRegularne przyjmowanie leków jest podstawowym warunkiem skutecznego leczenia. Niesystematyczne przyjmowanie leków jest jedną z najczęstszych przyczyn niepowodzeń w leczeniu padaczki. Sprzyja także rozwojowi tzw. padaczki przewlekłej, lekoopornej. Nagłe odstawienie leku przeciwpadaczkowego grozi nie tylko nawrotem napadów, ale także wystąpieniem tzw. stanu padaczkowego. O stanie padaczkowym mówimy wtedy, gdy napady padaczkowe powtarzają się z bardzo dużą częstotliwością, a w przypadku stanu padaczkowego napadów toniczno-klonicznych (tzw. napadów grand mal, czyli dużych) chory nie odzyskuje przytomności miedzy napadami. Stan padaczkowy jest stanem zagrożenia życia i zawsze wymaga leczenia szpitalnego. Leczeniem padaczki zajmują się neurolodzy, neurolodzy dziecięcy i w pewnych przypadkach psychiatrzy. Leczenie prowadzi się ambulatoryjnie. Chorzy winni zgłaszać się do badań kontrolnych co kilka miesięcy, także wtedy, gdy napady pod wpływem leczenia ustąpiły\nOkresowo wykonuje się u nich, oprócz badania neurologicznego, badania dodatkowe krwi oraz zapisy EEG. Postępem w leczeniu okazała się terapia monitorowana padaczki. Metoda ta polega na oznaczeniu stężenia leku przeciwpadaczkowego we krwi i na tej podstawie dobraniu optymalnej dla danego chorego dawki leku. Krew do badania pobiera się zwykle o godzinie 8:00 rano, przed przyjęciem porannej dawki leków.\nCzy padaczka jest chorobą uleczalną?\nJest to najczęściej zadawanie pytanie przez chorych i ich rodziny. Na tak postawione pytanie nie ma jednak jednoznacznej odpowiedzi. W zależności od takich danych, jak: wiek ujawnienia się padaczki, rodzaj napadów, etiologia, charakter zmian w EEG wyróżnia się kilkadziesiąt zespołów padaczkowych. Poszczególne zespoły różnią się nie tylko reaktywnością na leki, ale także rokowaniem. Są wśród nich takie, jak np.: zespół Lennoxa-Gastauta, w którym szanse zarówno na opanowanie napadów, jak i możliwość późniejszego odstawienia leków, są minimalne.\nW padaczce mioklonicznej młodzieńczej szanse na całkowite opanowanie napadów sięgają 90%, ale nawet po wielu latach beznapadowych po odstawieniu leków u 95% chorych napady wracają. Padaczka rolandyczna ustępuje na trwałe praktycznie u wszystkich przed ukończeniem 16 roku życia. W każdym wiec przypadku próba odpowiedzi na pytanie, czy i jakie są szanse na uzyskanie całkowitego wyleczenia z padaczki musi opierać się na dokładnym jej rozpoznaniu. Nie zawsze ustalenie rodzaju padaczki jest możliwe na początku leczenia. W niektórych przypadkach obraz kliniczny w trakcie trwania choroby zmienia się i właściwe rozpoznanie możliwe jest dopiero po dłuższej obserwacji. Istnieją jednak pewne ogólne, uniwersalne dla wszystkich chorych zasady postępowania. Leki przeciwpadaczkowe przyjmuje się co najmniej 3 lata od chwili wystąpienia ostatniego napadu padaczkowego.\nEwentualna decyzja o podjęciu próby odstawienia leków\nJak uniknąć napadów\n•\tNieregularny tryb życia, a w szczególności niedobór snu\n•\tSpożywanie alkoholu\n•\tU niektórych chorych liczba napadów zwiększa się podczas chorób infekcyjnych (dotyczy to głównie dzieci)\n•\tU części kobiet napady występują w okresie okołomiesiączkowym\n•\tAktywność umysłowa i umiarkowana fizyczna zmniejsza ryzyko wystąpienia napadów\nZasady postępowania dla chorych z padaczką fotogenną:\n•\tNie należy oglądać telewizji w zupełnie ciemnym pokoju\n•\tNależy oglądać z odległości co najmniej 2 metrów\n•\tWłączać odbiornik przy pomocy pilota, nie patrząc na ekran\n•\tUnikać dyskotek, pracy przy komputerze\n•\tPraca przy komputerze jest przeciwwskazana tylko dla chorych na padaczkę fotogenną, a nie dla wszystkich chorych na padaczkę\n•\tWrażliwość na przerywany bodziec świetlny maleje z wiekiem, znacznie zmniejszając się około 30 roku życia\nJeśli w rodzinie jedno z małżonków ma padaczkę, sytuacja ta nie jest powodem do powstrzymania się od prokreacji. Padaczka nie jest chorobą dziedziczną. Profesor Jerzy Majkowski wyjaśnia, że \_"może dziedziczyć się wada metaboliczna, a padaczka może być jej elementem\_".\nJednoznacznie przeciwwskazane jest wykonywanie takich zawodów, w których nawet krótkotrwałe zaburzenia świadomości mogą narazić na niebezpieczeństwo samych chorych lub inne osoby. Wymienia tu można np.: zawód kierowcy, operatora ciężkiego sprzętu, spawacza czy chirurga. Istnienie tych ograniczeń winno być dla chorych jednym z bodźców do uzyskania możliwie wysokiego wykształcenia.\nZa wszelką cenę należy unikać sytuacji, w których wybór szkoły ograniczony jest nie tylko samą chorobą, lecz także zaniedbaniami w nauce.\n•\tNie ma powodu, by chorym na padaczkę odradzać zawieranie małżeństw i posiadania potomstwa\n•\tW każdym przypadku przed zawarciem małżeństwa przyszły współmałżonek musi być powiadomiony, że wstępuje w związek małżeński z osobą chorą. Korzystne jest przeprowadzenie rozmowy obojga przyszłych współmałżonków z lekarzem prowadzącym, podczas której można porozmawiać o przebiegu choroby i rokowaniu\n•\tRyzyko urodzenia dziecka chorego na padaczkę, gdy jedno z rodziców choruje na te chorobę, jest małe\n•\tKażda ciąża matki chorej na padaczkę musi być planowana celem uprzedniej weryfikacji leczenia na możliwie bezpieczne\n•\tDoustne środki antykoncepcyjne mogą być nieskuteczne u chorych przyjmujących niektóre leki przeciwpadaczkowe\n•\tPonieważ napady padaczkowe u matki są niekorzystne dla rozwoju płodu, nie wolno zaprzestać leczenia przeciwpadaczkowego w czasie ciąży\n•\tPonad 90% matek chorych na padaczkę rodzi zdrowe dzieci\n•\tPadaczka jest chorobą psychiczną\n•\tLeczenie padaczki jest mało skuteczne\n•\tPadaczka u wszystkich chorych jest chorobą całego życia\n•\tNapady padaczkowe zawsze mają charakter drgawkowy i zawsze przebiegają z utratą przytomności\n•\tChorzy na padaczkę nie osiągają znaczących sukcesów zawodowych\n•\tJest prawdą, że:\n•\tNa padaczkę choruje ok. 1% ludzi\n•\tNa padaczkę chorowało szereg znanych ludzi (np. Byron, Dostojewski, Aleksander Macedoński, Beethoven)\n•\tU ponad 70% chorych pod wpływem leczenia napady ustępują\n•\tAktywność psychoruchowa przeciwdziała występowaniu napadów\n•\tWiększość (ponad 90%) kobiet chorych na padaczkę rodzi zdrowe dzieci\n•\tWiększość chorych może być aktywna i wydajna zawodowo\nOsoby chore na padaczkę powinny prowadzić normalny tryb życia i brać aktywny udział w życiu społecznym i zawodowym. Nie można ich pozbawiać szansy na normalne życie.\n•\tWystąpienie napadu padaczkowego jest trudne do przewidzenia (niekiedy przed napadem pojawia się tzw. aura). Wiadomo jednak, że napady mogą być prowokowane przez przemęczenie, błyski świetlne, nagłe zdenerwowanie, stres, alkohol.\n•\tNapady mogą występować z różną częstotliwością - kilka i więcej w ciągu dnia lub kilka podczas całego życia. Małe napady są zazwyczaj częstsze niż duże.\n•\tPojedynczy napad w zasadzie nie stanowi istotnego zagrożenia dla chorego. Niebezpieczeństwo może być związane z miejscem wystąpienia ataku, a więc w kąpieli, na dużej wysokości, podczas jazdy samochodem czy pracy ostrymi narzędziami.\n•\tCzęste napady, zwłaszcza duże, są niekorzystne dla układu nerwowego, gdyż powodują jego niedotlenienie, mogą wywołać obrzęk, a nawet być przyczyną zgonu. Dlatego też konieczne jest systematyczne, zgodne z zaleceniami lekarza, przyjmowanie leków, które przeciwdziałają napadom.\n•\tSzczególnie groźny jest tzw. stan padaczkowy, który występuje wówczas, gdy seria napadów przedłuża się powyżej 30 minut albo gdy małe napady kumulują się w krótkim czasie i przechodzą następnie w duże napady.\nChirurgiczne leczenie form padaczki\nOkoło 20 % chorych nie reaguje na leczenie farmakologiczne. Można wtedy rozważyć operacyjne metody leczenia. Pierwszą z nich jest usunięcie ogniska padaczkowego, przeprowadzane tylko w przypadku określenia jego dokładnej lokalizacji, druga natomiast polega na przecięciu dróg nerwowych (przeprowadzane najczęściej w przypadku ciężkich napadów tonicznych i atonicznych).\nSą różne opinie na temat po jakim czasie leczenia można ocenić, że padaczka jest lekooporna. Leków przeciwpadaczkowych jest stosunkowo wiele, podawanie ich pojedynczo lub w różnych kombinacjach chociażby przez kilka miesięcy, każde trwałoby kilkanaście lat, jeżeli już dochodzimy do pewnych absurdalnych uogólnień.\nI dlatego uważa się, że odpowiednio ukierunkowane pod kątem (rodzaj leku) charakteru napadów leczenie przy ocenie poziomu terapeutycznego leków pozwala w okresie 2 do 3 lat ocenić, czy są szanse dalszego leczenia farmakologicznego, czy też trzeba rozważyć możliwość leczenia operacyjnego.\nWarunkiem skutecznego leczenia operacyjnego jest wykrycie, z którego miejsca mózgu rozpoczyna się napad padaczkowy, a więc lokalizacja miejsca tzw. ogniska padaczkowego. Tylko bowiem tacy chorzy, a więc z tzw. padaczką ogniskową nadają się do najbardziej skutecznej metody operacji, jaką jest operacyjne usunięcie tego ogniska (o innych chorych z padaczką nie zogniskowaną powiemy dalej). Służy temu celowi szereg metod diagnostycznych, których zakres zresztą w ostatnich latach uległ znacznemu poszerzeniu. Tego rodzaju diagnostyka może być w naszych warunkach przeprowadzona praktycznie tylko w szpitalu, i to na oddziale szczególnie do tych badań przystosowanym.\nDla zlokalizowania ogniska padaczkowego posługujemy się wieloma danymi. I tak przypuszczalna przyczyna i początek choroby może wskazywać na miejsce uszkodzenia mózgu, szczególnie w padaczce pourazowej. Starannie analizuje się przebieg samych napadów padaczkowych, których wygląd w znacznej mierze zależy od miejsca ogniska padaczkowego. Jeżeli możliwości oceny w tym zakresie są niepewne, np. brak wiarygodnych danych ze strony otoczenia, to poddaje się napady rejestracji wideo (monitorowanie wideo wielogodzinne lub wielodniowe) i można ich wygląd ocenić w zwolnionym tempie. Od ponad 60 lat podstawą rozpoznania i lokalizacji jest badanie elektroencefalograficzne.\nPierwsze operacje padaczki wykonane przez V. Horsleya, O. Foerstera i W. Penfielda były oparte na podstawie analizy klinicznej początku napadu, wyników drażnienia kory mózgowej w czasie operacji i zachowania się naczyń korowych (które ulegają wydatnemu rozszerzeniu się) w czasie samoistnego czy wywołanego napadu.\nMożliwość rejestracji czynności samoistnej mózgu odkryta przez H. Bergera w 1929 r., a potwierdzona autorytetem E. Adriana i B. Mathewsa w 1934 r. bardzo szybko została wprowadzona jako podstawowa metoda lokalizacji nadmiernie pobudliwych agregatów neuronalnych. Swoje podstawowe znaczenie badanie elektroencefalograficzne (EEG) zachowuje do chwili obecnej. Ograniczeniem badań EEG jest fakt, że z powierzchni czaszki można zarejestrować tylko część zjawisk bioelektrycznych, które zresztą są wydatnie tłumione przez kości i skórę czaszki. Czynność bioelektryczna podstawy i przyśrodkowej części mózgu jest niedostępna przy zwykłych metodach rejestracji, także przy bezpośredniej elektrokortykografii (EKG) w czasie operacji.\nWprowadzenie metod przestrzennego badania czynności elektrycznej mózgu poprzez głębinowe elektrody śródmózgowe (SEEG - stereoelektroencefalografia) rozszerzyło nowe możliwości diagnostyczne i równocześnie wykazało, że ognisko międzynapadowych iglic nie zawsze jest identycznie lokalizacyjne z wyładowaniami na początku napadu.\nW latach siedemdziesiątych została sformułowana teoria, że ognisko padaczkowe składa się z trzech obszarów: obszaru uszkodzenia (fale wolne), obszaru podrażnienia (sporadyczne fale ostre i iglice) i właściwego obszaru padaczko rodnego, tj. miejsca, skąd wychodzi napad padaczkowy (wyładowania toniczne iglic o częstotliwości dochodzącej do 100Hz). Około 70% napadów bierze swój początek w obrębie obszaru uszkodzenia i podrażnienia, natomiast 30% wychodzi z miejsc, które w okresie międzynapadowym nie wykazują nieprawidłowych zmian (J. Bancaud i J. Talairach).\nOd kilku lat dla lokalizacji ogniska używa się magnetoencefalografii MEG, która pozwala ominąć niedostatki EEG związanej z propagacją czynności bioelektrycznej, natomiast ma jedną zasadniczą wadę: jest bardzo kosztowna i w zasadzie nie wyszła z okresu badawczo-doświadczalnego. Dla podkreślenia trudności i złożoności badań mających na celu lokalizacje ogniska padaczkowego przedstawiamy dwie ryciny obrazujące zapisy w padaczce czołowej z zaimplantowanymi elektrodami paskowymi podtwardówkowo na podstawie obu płatów czołowych.\nPozostaje jeszcze do omówienia sprawa tych chorych z lekooporną padaczką, u których nie można wykryć ogniska padaczkowego, albo też wyładowania są rozległe i obustronne i o klasycznej resekcji nie może być mowy. Od kilku lat u niektórych chorych z tej grupy stosujemy paliatywną metodę leczenia, przecięcie ciała modzelowatego - kallosotomia. Operacja ma na celu przecięcie dróg między półkulami mózgu, dla ograniczenia szerzenia się napadów padaczkowych. Do tego rodzaju zabiegów kwalifikujemy chorych z ciężkimi postaciami często występujących napadów padaczkowych, zwłaszcza chorych, u których napad zaczyna się od upadku i powoduje nierzadko ciężkie obrażenia głowy. Wprawdzie niezwykle rzadko na tej drodze uzyskuje się wyleczenie, natomiast najczęściej napady występują rzadziej i mają lżejszy przebieg.\nRozpoznanie padaczki wzbudza często u rodziców postawy nad opiekuńcze. Są one bardzo niekorzystne, gdyż dziecko chore na chorobę przewlekłą musi być przygotowane na pokonywanie większych trudności życiowych niż jego zdrowi rówieśnicy. Właściwe i wcześnie leczona padaczka nie odbiera chorym szans rozwoju. Szanse takie odebrać mu może jednak nieprzychylnie nastawione lub niedoinformowane społeczeństwo: rodzice, szkoła, służba zdrowia. W każdym przypadku wspólną troską rodziców, nauczycieli, lekarzy i samego chorego dziecka, winno być uzyskanie przez nie możliwie jak najlepszego wykształcenia dostosowanego do jego indywidualnych możliwości. Ograniczenia trybu życia u dzieci chorych na padaczkę zależą głównie od przebiegu choroby. U chorych leczonych skutecznie nie odbiegają istotnie od ograniczeń jakim podlegają inne, zdrowe dzieci. Aktywność ruchowa, w tym amatorskie uprawianie sportu (poza sportami walki) nie jest tu przeciwwskazana, a nawet korzystna. Dzieciom można pozwolić na grę w piłkę nożną, jazdę na rowerze poza drogami publicznymi. lekkoatletkę. Możliwe jest także pływanie w basenie pod warunkiem zapewnienia indywidualnej fachowej opieki. Ograniczenia powinny być zredukowane do niezbędnego minimum, a ich zakres zależy od wieku dziecka i wyników leczenia. Dzieci leczone skutecznie mogą uczestniczyć w obozach i koloniach letnich pod warunkiem zapewnienia regularnego przyjmowania leków i poinformowania o chorobie wychowawców.\nPrzeprowadzane kilkanaście lat temu badania na w losowej próbie 1500 dorosłych mieszkańców Warszawy dotyczące wiedzy nt. padaczki wykazały ,że zaledwie :\n5% ankietowanych nie słyszało o padaczce,\n57% znało osobę chorą na padaczkę (8,5% podało, że jest to ktoś z rodziny),\n77% widziało przynajmniej raz w życiu napad padaczkowy;\n15% respondentów ,a więc podobnie jak we Wielkiej Brytanii nie godziłoby się na zabawę swego dziecka z dzieckiem chorym na padaczkę ;\nponad 40% sądziło, że padaczka jest chorobą dziedziczną,\n20% - że chory może być niebezpieczny dla otoczenia,\n35% - że leczenie padaczki jest właściwie bezskuteczne.\nNiestety dość często wyrażano opinię, że chorzy na padaczkę są całkowicie niezdolni do pracy i powinni być na rentach inwalidzkich.\nTylko 20 - 40% respondentów posiadało wystarczający poziom wiedzy o chorobie i akceptowało chorych zarówno w życiu społecznym i swoim otoczeniu. W środowiskach wiejskich świadomość tej choroby oraz jej znajomość była jeszcze na gorszym poziomie.\nBrak wiedzy i nieufność społeczeństwa do choroby skażona przesądami z nią związanymi w dalszym ciągu powoduje pewien dystans do chorych cierpiących na padaczkę. Jest oczywiste, że tak niski poziom wiedzy o padaczce i powszechne fałszywe o niej opinie , nierzadko wypływające wręcz z przetrwałych przesądów, muszą powodować, że chorzy na padaczkę napotykają w życiu społecznym liczne trudności.\nChorzy napotykają na niespodziewane reakcje ze strony swojego otoczenia. Wystąpienie napadu padaczkowego w szkole lub w miejscu pracy nadal pociąga za sobą nierzadko bardzo niekorzystne dla chorego następstwa społeczne: izolację, odrzucające postawy środowiska, a nawet zwolnienie z pracy.\nBardzo często spotykamy się z blokowaniem się pracodawców przed zatrudnianiem ludzi cierpiących na chorobę. Robi się to na wszelki wypadek, bo może być z nimi kłopot. Dlatego też nagminnym zjawiskiem jest ukrywanie padaczki przez rodziców u dzieci szkolnych i chorych pracujących , co powoduje jeszcze bardziej nieobliczalne skutki dla tych ludzi.\nJest to zjawisko wręcz szkodliwe dla psychiki i niekorzystne społecznie. Wręcz przeciwnie, ludziom tym należy ułatwiać podejmowanie pracy , bo łatwiej jest ich leczyć i leczenie daje lepsze efekty w przypadku ich czynnej aktywności życiowej ,zawodowej i społecznej. Błędem jest izolowanie dzieci w szkole i odsuwanie ich od sportu, czy rekreacji. Świadczy to o braku przygotowania naszych pedagogów do pracy z dziećmi \_"sprawnymi inaczej \_" czy nawet lenistwie. Z drugiej strony widuje się nierzadko nadmiernie ochraniające postawy otoczenia, co prowadzi do uzależniania się chorych od innych osób, unikania samodzielności i w rezultacie - do kształtowania się społecznego inwalidztwa, które może utrzymywać się także po ustąpieniu napadów i \_"uspokojeniu\_" choroby.\nLudzie ci wymagają zastosowania zasady \_"złotego środka\_". Oczekują racjonalnego, pozbawionego nieuzasadnionych uprzedzeń zachowania się otoczenia zarówno w domu, szkole, miejscu pracy, jak i w jego środowisku społecznym. Padaczka nie znosi izolacji.\nRadzenie sobie z padaczką polega na umiejętności wykorzystania własnych możliwości w przełamywaniu - wynikających z padaczki - ograniczeń i trudności pojawiających się w codziennym życiu. Ograniczenia te wynikają z istoty samej choroby i jej skutków, a możliwości ich przezwyciężania są związane z indywidualną odpornością, inwencją i umiejętnością radzenia sobie oraz korzystania ze wsparcia otoczenia. Indywidualne możliwości skutecznego przystosowania się do choroby zależą w dużym stopniu od skroniowo-limbicznych i podwzgórzowych okolic mózgu. Należy podkreślić, że zarówno padaczka, jak i jej leczenie w dużym stopniu może wpływać na te struktury mózgowia, dlatego zarówno stan chorego, jak i rozwój sposobów radzenia sobie z chorobą może być, w sposób bezpośredni lub pośredni, w znacznym stopniu zaburzony. Natomiast zewnętrzne źródła wsparcia, takie jak rodzina, przyjaciele, znajomi, rządowe i pozarządowe organizacje działające na rzecz tych osób, mogą skutecznie nieść pomoc dla osób przewlekle chorych. Jeżeli ograniczenia są zbyt duże lub możliwości wsparcia zbyt małe, to trzeba dostosować sposoby radzenia sobie z chorobą.\n82% Przygotowanie pacjenta do samoopieki\n86% Program profilaktyki raka szyjki macicy


Czego przedsiębiorcy spodziewają się po II połowie 2015 roku? - Biznes\nKolejna, piąta już edycja badania nastroju przedsiębiorców nie tryska optymizmem. Sytuacja w pierwszej połowie 2015 roku była taka, jak pesymistyczne przewidywania z końca 2014 roku. Niższy popyt zmuszał mikroprzedsiębiorstwa do obniżenia cen oferowanych produktów i usług. W przypadku sprzedaży na rynku krajowym spadek popytu był jeszcze większy, niż przewidywano. Wzrosty dotknęły z kolei eksporterów, choć i tam sprzedaż nie wzrosła w skali, której się spodziewano.\nPrzedsiębiorcy byli również przygotowani na pewne pogorszenie sytuacji finansowej, jako konsekwencji spadku cen i poziomu sprzedaży towarów i usług w kraju, jednak skala negatywnych rezultatów działalności także była większa, niż się tego spodziewano. Co ciekawe, te negatywne wyniki nie odbiły się rykoszetem na pracownikach. Przedsiębiorcy w większości przypadków nie decydowali się na zwolnienia, dzięki czemu poziom zatrudnienia pozostał niezmieniony.\nJeśli chodzi o prognozy dotyczące drugiej części roku, to w większości przedsiębiorstwa oczekują wzrostu swoich pozycji w stosunku do konkurencji. W rywalizacji rynkowej większą uwagę planują najczęściej skupić na rozszerzeniu i udoskonaleniu swojej oferty produktów czy usług.\nGdyby pod referendum poddać temat przystąpienia do strefy euro, to opcja ta nie znalazłaby szerokiego poparcia. Większość badanych jest obecnie temu przeciwna. Przedsiębiorcy sektora MSP podchodzą ostrożnie i z nieufnością do szans mających wynikać z wprowadzenia nowej waluty, a ich obawy dotyczą przede wszystkim wzrostu cen i spadku krajowego popytu.


Sakurcia powraca i jest tak urocza, że próchnica, o której tak bardzo chcesz zapomnieć, znowu się odezwie. Wraz z bujnym kwieciem na drzewach nadchodzi wiosna, a z nią nowe wyzwania stające przed dzielną uczennicą podstawówki. Powiadają, że samemu jest się sobie największym wrogiem, co w przypadku najnowszych perypetii Sakury można potraktować dosłownie. W końcu nie na co dzień spotyka się swoją brykającą i zło czyniącą złośliwą siostrę bliźniaczkę… zwłaszcza jak się takowej nie ma. Ha, karty Clowa kontratakują. Na domiar złego w ten cały ambaras wmieszany jest Toya i grozi mu realne niebezpieczeństwo. Poniekąd to właśnie ta sytuacja motywuje Sakurę do jak najszybszego odnalezienia kolejnych kart. W kolejnych rozdziałach powraca charyzmatyczna rodzicielka Tomoyo i kolejna dawka wspomnień o zmarłej mamie Sakurci. Tymczasem w podstawówce pojawia się nowa nauczycielka matematyki, a wraz z nią jeszcze więcej niedopowiedzeń. Na deser Sakura, Syaoran i Tomoyo pakują się w tarapaty. Scenariusz nie pozwala się nudzić.\nNawet gdybym nie chciała pisać o twórczości artystycznej grupy CLAMP w superlatywach, to czuję się w obowiązku oddać części wizualnej komiksu sprawiedliwość. Każdy kolejny tom jest po prostu cukierkiem dla oka. O ile mogę kręcić nosem na coraz dziwniejsze relacje między bohaterami, to sfera graficzna ma immunitet. Polskie wydanie jest jak najbardziej estetyczne, zaś brokatowa obwoluta dalej urzeka moją wewnętrzną sześciolatkę.\nNa scenie pojawiają się nowi aktorzy i na pewno namieszają we względnie stabilnym życiu Sakury. Czy nowe fakty ujrzą w końcu światło dzienne, czy też pojawi się jeszcze więcej tajemnic? No cóż, pozostaje czekać na kolejny tom.\nAnnielus, 2 sierpnia 2019


Legion nagich Francuzek | CKM.PL\nCKM » Seks » Legion nagich Francuzek\n400 zdjęć nagich paryżanek, które możesz podejrzeć w ich naturalnym środowisku. Bez większych przeróbek, bez ton pudru, bezpruderyjnie. Ethan Angus wie jak sprawić, by dziewczyny przed obiektywem poczuły się swobodnie i jak przekazać erotyczny klimat Paryża. Album pełen rozebranych modelek i amatorek.\nTym razem wydawnictwo Goliath, w najnowszym albumie Hot & Pervy Paris Girls, próbuje nas przekonać do Francuzek. Zachwyty nad ich seksualnością i tajemniczością nie mają końca. Spece od kobiecego piękna z Niemiec zwracają uwagę na to, że obywatelki Francji nawet wykonując codzienne trywializmy wyglądają seksownie i godnie. Do tego dorzucają ich skłonność do kaprysów. Moment, moment...czy my tego skądś nie znamy?\nFrancuzki mają rzekomo szafy wypchane najseksowniejszą bielizną, ale nie kupioną w hipermarkecie. Dla nich istotną kwestią jest, by bez wierzchniego okrycia wyglądać co najmniej tak dobrze jak w nim. Uwodzicielskie, flirtujące, pewne siebie. Do tego naturalne i niewinne. Lub zgrywające niewinne, by dać się uwieść i sprowokować faceta do wykonania pierwszego kroku.\nUdokumentowania ich piękna, naturalności i figlarności bez przesadzonego make upu i wymyślnych stylizacji podjął się Ethan Angus – Panamczyk mieszkający od drugiego roku życia we Francji. Początkowo zajmował się oprawą wizualną na planach filmowych, produkcją spotów reklamowych, by w 2006 roku odnaleźć swoje powołanie – fotografię. Robienie zdjęć uroczym paryżankom Ethan uznał za swoją życiową pasję. Doskonale go rozumiemy i podzielamy wizję sposobu na życie.\nAlbum Hot & Pervy Paris Girls jest kolejną pozycją dla koneserów kobiecego piękna i, naszym zdaniem, najbardziej trafionym przewodnikiem po Paryżu. Zatem jeśli planujesz wyprawę nad Sekwanę, bądź oryginalny i zaopatrz się w ten album, by wiedzieć co, a przede wszystkim kogo musisz tam odwiedzić. Zakupy możesz poczynić tutaj: www.goliathbooks.com.\nDodał(a): gianni Czwartek 14.11.2013


Seafari.pl - Nurkujemy, nie gadamy - Wielkie fale oceaniczne- widok z kosmosu\nWielkie fale oceaniczne- widok z kosmosu\nWielkie fale oceaniczne- widok z kosmosu. Fale wewnętrzne rozciągają się na długości nawet do kilkuset kilometrów i są bardzo wysokie – przekraczają nawet 100 metrów. Woda nad nimi jest bardziej wzburzona i pojawiają się na niej wstęgi piany, ale same fale można dostrzec dopiero z ogromnego oddalenia, a konkretnie – z kosmosu. Zdjęcia tego niesamowitego zjawiska u brzegów wyspy Trynidad opublikowała niedawno NASA.\nPowyższa fotografia została wykonana przez załogę stacji ISS 18 stycznia. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Administracja prezydenta Busha planowała wstrzymać finansowanie stacji po 2015, co skutkowałoby zdjęciem stacji z orbity na początku 2016. Planom tym przeciwstawiła się administracja prezydenta Obamy, która przedłużyła finansowanie do 2020 roku a potencjalnie nawet do 2028.\nStacja jest na tyle duża, a jej moduły baterii słonecznych odbijają tyle światła słonecznego, że jest widoczna z Ziemi jako obiekt poruszający się po niebie\nDostrzeżenie fal wewnętrznych jest tym trudniejsze, że widać je tylko wtedy, gdy odbijają promienie słoneczne pod określonym w stosunku do stacji kosmicznej kątem.\nNa zdjęciu widać wielkie fale u wybrzeża wyspy Trynidad. Fale prawdopodobnie zostały wywołane obecnością granicy szelfu kontynentalnego w okolicy Tobago. W tym miejscu przebiega granica między płytkim a głębokim oceanem. Fale są gigantyczne i przemieszczają się na bardzo duże odległości, jednak odbywa się to dość wolno w stosunku do fal, które przywykliśmy obserwować np. na powierzchni mórz. Podmorskie giganty przemierzają oceany w ciągu mniej więcej kilku dni.\nFale wewnętrzne udało się uchwycić załogom ISS już kilkakrotnie - m.in. u brzegu San Francisco i w pobliżu Cieśniny Gibraltarskiej.\nZdjęcia opublikowano 7 lutego 2013


Rysunek i malarstwo Uniwersytetu Trzeciego Wieku - Głos Powiatu Średzkiego\nRysunek i malarstwo Uniwersytetu Trzeciego Wieku Wyróżniony\nSekcja plastyczna przy UTW istnieje od 2011 r., czyli od założenia Stowarzyszenia. Inicjatorem plastycznych spotkań był pan Andrzej Gniotowski, średzki plastyk, emerytowany nauczyciel, który po utworzeniu UTW, zaproponował prowadzenie zajęć plastycznych. Zgłosiło się wówczas ponad 10 osób i tak powstała sekcja plastyczna, która istnieje do dnia dzisiejszego. Sekcja w swoim dorobku ma liczne wystawy prac studentów z okazji uroczystości UTW, wystawy w Ośrodku Kultury w Środzie, a także w Międzychodzie z okazji Wielkopolskich Spotkań Artystycznych Uniwersytetów Trzeciego Wieku. Grupa studentów nabywających zdolności malarsko-rysunkowe ma zawsze około 10 studentów, jednakże aktualnie jest ich 11. Początkowo, przez cztery i pół roku, zajęcia prowadzone były w Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego dzięki uprzejmości dyrektora tej szkoły - Marka Kostki. Ponad dwa lata temu sekcje pod dach placówki kulturalnej zaprosiła dyrektor Ośrodka Kultury Ewa Kusik i tam działa do dziś.\nZajęcia prowadzili: przez trzy lata - Andrzej Gniotowski, przez półtora roku - Barbara Hulewicz-Smolarz, a od ponad dwóch lat prowadzi je - Sara Filipiak.\nAktualnie w zajęciach uczestniczą: Grzechowiak Małgorzata, Scheffler Hanna, Jędrzejczak Janina, Formanowicz Stefania, Znojek Krystyna, Bogdańska Mirosława, Jankowska Zofia, Piotrowska Danuta, Multaniak Ewa, Janicka Wiesława i opiekun sekcji Tadeusz Świejkowski.\nŚroda: Pojawiły się kolejne tablice


Radunia startuje w Koszalinie, Przodkowo po raz drugi, A klasy inauguruje rundę w ten weekend\nAutor: Bartosz Cirocki. Opublikowano: 09.03.2019r., 08:37\nRadunia Stężyca w sobotę rozpoczyna rundę wiosenną III ligi w Koszalinie. GKS Przodkowo, po wygranej inauguracji z Lechią II Gdańsk, powalczy o kolejne punkty w Bytowie. Bardzo szybko piłkarską wiosnę rozpoczyna też II grupa A klasy, w której zagra pięć ekip z powiatu kartuskiego.\nGwardia Koszalin - Radunia Stężyca, sobota, godz. 15\nBytovia II Bytów - GKS Przodkowo, niedziela, godz. 11\nAmator Kiełpino - GKS II Kolbudy, sobota, godz. 15\nSokół Ełganowo - GKS II Sierakowice, niedziela, godz. 14\nGKS Żukowo - Wisła Długie Pole, niedziela, godz. 11\nGLKS Różyny - KS Mściszewice, niedziela, godz. 13\nKS Sulmin - GKS Trąbki Wielkie, niedziela, godz. 12\n⇒ Zobacz koniecznie: Radunia Stężyca przed rundą wiosenną - transfery, kadra, sparingi\nmecze w weekend III liga IV liga A klasa Radunia Stężyca GKS Przodkowo Amator Kiełpino GKS Sierakowice GKS Żukowo KS Mściszewice KS Sulmin


Forum Fundacji Warta Goldena :: Zobacz temat - ZEFIR ma już dom w Malym Bożym - 650\nForum Fundacji Warta Goldena Strona Główna » ZAKOŃCZONE » PSY FUNDACYJNE W NOWYCH DOMACH » ZEFIR ma już dom w Malym Bożym - 650 Poprzedni temat :: Następny temat\nZEFIR ma już dom w Malym Bożym - 650\nWysłany: 2021-07-28, 08:41 ZEFIR ma już dom w Malym Bożym - 650\nZgłosiła się do nas Pani Kasia z zaprzyjaźnionego schroniska. Posiadają 3 letniego samca w typie Goldena.\nZefir to ok. 3 letni pies o pięknej dostojnej sylwetce ❤ Jest psiakiem delikatnym, łagodnym, o bardzo przyjaznym usposobieniu 🙂 Początkowo był wystraszony wyjściem z boksu i otoczeniem ale ze spaceru na spacer robi ogromne postępy ❤\nZefirek lubi kontakt z człowiekiem, pięknie spaceruje na smyczy, dostosowuje się do człowieka. Jest to jednak delikatny psiak, który nie nalega na głaski czy przytulanie. Może się również bać gwałtowniejszych zachowań 🙁 także przyszły właściciel musi mieć świadomość, że w przypadku tego psiaka miłość, spokój i cierpliwość będą najważniejsze ❤\nPatrząc na jego sierść, nosek sporo musiał w swoim życiu przeżyć 🙁\nZefir w boksie dogaduje się z innymi psiakami, jednak w przypadku posiadania innego psa sugerujemy wcześniejsze zapoznanie. Szukamy domu bez małych dzieci !\nZefir będzie świetnym towarzyszem ❤ osoby młodej i aktywnej, ze względu na fakt że jest młody i dość duży.\nzaszczepiony, zaczipowany, wykastrowany\nPlik ściągnięto 5 raz(y) 119,6 KB\nWysłany: 2021-07-28, 09:28\nhttps://wartagoldena.org.pl/forum/viewtopic.php?p=256857#256857 - Pan Grzegorz z Jeleniej Gory czekamy na wizytę\nWysłany: 2021-08-13, 11:01\nW sobotę odbędzie się przekazanie pieska przez schronisko panu Grzegorzowi.\nAnia i 3 Fafle\nWysłany: 2022-01-09, 18:30\nkoszty - 0\nWysłany: Wczoraj 17:03\nPan Grzegorz ostatnio przesłał nam wiadomość\n"Zefir ma swoje miejsce na ziemi. Jest cudny. Szalenie się związaliśmy ze sobą . Nasza Mia od początku Zefirka zakceptowała. Chłopak jest członkiem naszej rodziny i stada."\nPoranny chill Mii i Zefira Adopciaka\nPlik ściągnięto 0 raz(y) 115,24 KB\nPlik ściągnięto 0 raz(y) 91,9 KB\nPlik ściągnięto 0 raz(y) 94,32 KB\nPlik ściągnięto 0 raz(y) 127,39 KB\nPlik ściągnięto 0 raz(y) 164,83 KB\nPlik ściągnięto 0 raz(y) 70,44 KB\nForum Fundacji Warta Goldena Strona Główna » ZAKOŃCZONE » PSY FUNDACYJNE W NOWYCH DOMACH » ZEFIR ma już dom w Malym Bożym - 650


Kiedy pierwszy etap ciaży masz juz za sobą czas pomysleć o szkole rodzenia i o wyborze szpitala, w którym chcesz rodzić. Pamiętaj, że pierwsze chwilę po porodzie są bardzo ważne, zarówno dla Ciebie jak i dla maluszka. Warto więc nie pozostawiać tych decyzji na ostatni moment. Pod koniec II trymestru można juz zacząć zajęcia w szkole rodzenia, w której uzyszkasz podstawowe informację na temat porodu oraz opieki i pielęgnacji noworodka po urodzeniu.\nNie. Kobiety, które nie chodziły do szkoły rodzenia, też raczej nie mają problemów podczas porodu. Niewątpliwą jednak zaletą szkoły rodzenia jest to, że pozwala świadomie i z nieco mniejszym stresem przejść przez poród, połóg oraz pierwsze tygodnie życia dziecka, a także zaangażować ojców w ciążę i poród i w opiekę nad dzieckiem – karmienie, kąpanie, przewijanie. Takie zajęcia mogą się przydać zwłaszcza mężczyznom, którzy chcą być obecni przy narodzinach swoich dzieci.\nW czym może być przydatna szkoła rodzenia?\nNie są to szkoły z ławkami, tablicą, dziennikiem, sprawdzaniem obecności i uwagami wpisywanymi do dziennika. Szkoły rodzenia z założenia charakteryzują się intymną, rodzinną atmosferą, a zajęcia są zazwyczaj w małych grupach. Podjeście do każdego uczestnika zajęć jest indywidualne, można swobodnie zadawać pytania, rozmawiać, wyrażać i rozwiewać swoje wątpliwości, dzielić się i rozwiązywać swoje problemy. W dobrej szkole rodzenia są zajęcia na temat: przebiegu ciąży, przebiegu porodu, rozwoju dziecka, opieki nad noworodkiem i niemowlęciem, karmienia piersią, radzenia sobie z wszelkimi problemami, które mogą pojawić się wraz z ciążą, porodem i opieką nad noworodkiem, przebiegu połogu. Szkoły rodzenia są różne i mają różne programy, kładące naciska na różne aspekty ciąży, porodu i rodzicielstwa.\nGdzie w Polsce można znaleźć szkołę rodzenia?\nW Polsce szkoły rodzenia możemy znaleźć przy szpitalu, fundacjach, parafiach. Są też szkoły prywatne. Przyszłych rodziców, obciążonych i tak już sporymi wydatkami związanymi z ciążą i oczekwaniem na dziecko, na pewno zainteresuje fakt, że bezpłatne zajęcia są w szkołach przy fundacjach i stowarzyszeniach, a także szpitalach, finansowane przez samorządy i NFZ. Szkoły prywatne są płatne i ceny zajęć mogą wynieść nawet 500 zł. Kiedy najlepiej zacząć zajęcia w szkole rodzenia? Pod koniec II trymestru i w III trymestrze ciąży.\nSzpital położniczy – co należy wziąć pod uwagę?\nNależy dokładnie rozważyć, co jest najważniejsze w przebiegu porodu i zaraz po nim. Przyszła matka ma się czuć bezpiecznie i komfortowo, dlatego wybór szpitala jest sprawą bardzo ważną. W dobie, gdy nie ma już rejonizacji, kobiety mogą swobodnie wybrać placówkę, która najlepiej odpowiada ich potrzebom i ich wyobrażeniom o idealnym porodzie. Nad wyborem szpitala położniczego można się zacząć zastanawiać jak najwcześniej, ale rozglądać się za jak najlepszym należy już około 20-24 tygodnia ciąży. Dla własnego komfortu psychicznego i uniknięcia nieprzyjemnych niespodzianek pod koniec ciąży, należy się upewnić, czy wybrany szpital jest faktycznie dostępny dla zainteresowanej – w tych najlepszych może już po prostu nie być miejsc. Szczególnie polecane są szpitale noszące prestiżowy tytuł „Szpital przyjazny dziecku” - są to placówki wspierające karmienie piersią i kontakt matki z dzieckiem od razu po porodzie. Szpitalu Przyjazny Dziecku gwarantuje pomoc medyczną na światowym poziomie dla każdej rodzącej kobiety i noworodka. Kobieta powinna się zastanowić, jak chciałaby, żeby odbywał się jej poród oraz jakie są jej wyobrażenia na ten temat. Rzeczywistość może bowiem bardzo się różnić od tego, co sobie wyobraża i co zna z opowieści koleżanek, gdyż każdy poród jest indywidualny. Ważne jest to, żeby się czuła komfortowo i bezpiecznie, bo to ona rodzi. Jeśli kobieta ma w planach poród naturalny, najlepiej od razu określić, co pod tym terminem kryje się dla samej zainteresowanej, a co dla lekarza i położnej, gdyż często zdarza się, że dla naszej służby zdrowia prowokowanie lub podawanie oksycotyny w celu przyspiesznia porodu, a także nacinanie krocza czy podawanie leków rozkurczowych i środków przeciwbólowych oraz znieczulenia zewnątrzoponowego jest równoznaczne z porodem naturalnym. Dlatego każda kobieta powinna zdecydowanie określić, na co i kiedy się zgadza i powiadomić o tym wcześniej położną i lekarza, gdyż Polska jest jednym z krajów, gdzie zdarza się najwięcej rutynowych ingerencji w przebieg porodu siłami natury.\nPierwsze 1-2 godziny po porodzie należą do matki i dziecka, jeżeli tylko pozwala na to stan ich zdrowia. Aby mieć pewność, że tak będzie, należy się upewnić, jakie zasady obowiązują w wybranym szpitalu. W pierwszych minutach po porodzie położne i pediatra osuszają skórę noworodka, zaciskają i przecinają pępowinę, a następnie lekarz robi szybką ocenę stanu zdrowia noworodka według skali Apgar. Może się zdarzyć, że położna położy noworodka na brzuchu matki zaraz po urodzeniu. Po wstępnej ocenie według skali Apgar położna kładzie dziecko na piersiach matki, a w tym czasie wykonywane mogą być niezbędne zabiegi: kontrola i szycie dróg rodnych.\nKomentarze do: Przygotowanie do opieki nad dzieckiem w II trymestrze ciąży


Wideofilmowanie ❤ Sulejów ▶ kamerzysta na wesele\nWideofilmowanie ślubów Sulejów\n#Wideofilmowanie ślubów Zgierz (65 km od miasta Sulejów)\n#Wideofilmowanie ślubów Bełchatów (37 km od miasta Sulejów)\n#Wideofilmowanie ślubów Łódź (54 km od miasta Sulejów)\n#Wideofilmowanie ślubów Piotrków Trybunalski (14 km od miasta Sulejów)\n#Wideofilmowanie ślubów Wieluń (93 km od miasta Sulejów)\n#Wideofilmowanie ślubów Wieruszów (120 km od miasta Sulejów)\n#Wideofilmowanie ślubów Płock (133 km od miasta Sulejów)\n#Wideofilmowanie ślubów Ostrów Wielkopolski (148 km od miasta Sulejów)\nCzęsto zadawane pytania dotyczące kamerzystów weselnych w mieście Sulejów\nMoże się tak zdarzyć, że wchodząc na pewną miejscowość np. Sulejów nie znajdujesz kamerzysty, który pochodzi z tej miejscowości. Znajdziesz jednak tam kamerzystów, którzy pochodzą z okolicznych miejscowości i zadeklarowali chęć dojechania do tej miejscowości by wykonać swoje usługi. Aby łatwiej oszacować odległość, pod każdym kamerzystą podana jest odległość od miasta, które cię interesuje.\n📌 Znalazłem kamerzystę na wesele Sulejów, ale nie ma podanego numeru kontaktowego?\nFilmowanie ślubów Sulejów. Przeczytaj ✅ opinie i wybierz najlepszego kamerzystę na Twoje wesele ⭐ Niezapomniany film ślubny Sulejów❗\nGenerated in 0.037 Queries: 14 Online: 192 F: 15860


Kobiece witaminy – jakie witaminy zawarte są w produktach i na co wpływają? | Modanaurode moda, zdrowie, uroda, medycyna estetyczna\nKobiece witaminy – jakie witaminy zawarte są w produktach i na co wpływają?\nDla kobiet witamina A jest ważna z powodu ich funkcji związanych z utrzymaniem pięknego wyglądu i prewencją chorób. Jej odpowiedni poziom zapobiega nadmiernemu wysychaniu włosów i łamliwości paznokci.\nWitamina A, to witamina rozpuszczalna w tłuszczach, w przyrodzie można ją spotkać w dwóch formach. W organizmach pochodzenia zwierzęcego występuje w postaci grupy związków – retinoidów, w roślinach aktywność witaminy A wykazują niektóre barwniki karotenoidowe, pełniące funkcję prowitaminy A.\nSpośród ok. 60 znanych karotenoidów najpowszechniejszy jest beta-karoten. Niedobór witaminy A może prowadzić do zaburzeń widzenia o zmierzchu, czyli tzw. Kurzej ślepoty, niebezpiecznej zwłaszcza dla kierowców, a także powodować suchość spojówek i pieczenie wokół oczu. Przypisuje się jej również rolę w prewencji i spowolnieniu rozwoju nowotworów min. Piersi.\nBeta-karoten to silny antyoksydant. Pomaga pozbywać się szkodliwego nadmiaru wolnych rodników, które są odpowiedzialne za przedwczesne starzenie się organizmu ( pojawiające się zmarszczki) oraz liczne choroby.\nZalecane spożycie witaminy A dla kobiety ( powyżej 19 roku życia)wynosi 700 uq/dobę. Nadmierna dawka witaminy A może być szkodliwa dla organizmu zwłaszcza obciąża organ, w którym się kumuluje, czyli wątrobę.\nBogate w witaminę A są produkty zawierające retinol: wątroba, ryby morskie, jaja, masło, margaryna (wzbogacana) i sery dojrzewające (żółte).\nProdukty zawierające prowitaminę A to: warzywa ( marchewka, natka pietruszki, szpinak, boćwina, papryka czerwona, dynia, brokuły, por, pomidor) oraz owoce ( morele,mango,melon,brzoskwinia).\nWitamina E przede wszystkim dba o młody wygląd kobiet! Dzięki jej działaniu antyoksydacyjnemu opóźnia proces starzenia się skóry, poprawia również elastyczność.\nWitamina E, podobnie jak witamina A, należy do związków rozpuszczalnych w tłuszczach. Zgodnie z ogólnie przyjętą definicją jej nazwa odnosi się do grupy występujących w przyrodzie tokochromanoli, tokoferoli i tokotrienoli, spośród których najbardziej aktywny jest alfa-tokoferol.\nOdpowiednia ilość witaminy E dostarczanej z pożywieniem zapobiega powstawaniu za dużej ilości złego cholesterolu i wpływa na zmniejszanie krzepliwości krwi, może więc ochronić organizm przed rozwojem chorób układu krążenia.\nZapotrzebowanie kobiet na witaminę E wynosi 8m/dobę. Nawet wysokie dawki witaminy E nie są toksyczne dla organizmu.\nWitamina E występuje w olejach z zarodków pszennych, w oleju słonecznikowym, w orzechach laskowych, w olejach rzepakowych, w nasionach słonecznika, w migdałach i w margarynie.\nWśród właściwości witaminy K najważniejsze dla kobiet jest jej działanie przeciwkrwotoczne. Witamina K jest również rozpuszczalna w tłuszczach. W przyrodzie występuje w postaci witaminy K1 fitochinon, syntetyzowanej przez rośliny, ora witaminy K2 wytwarzanej przez bakterie w jelicie.\nOd witaminy K zależy odpowiedni poziom i funkcje metaboliczne białek uczestniczących w procesie krzepliwości krwi. Pomoże więc w przypadku bardzo obfitych miesiączek, trudno gojących się ran czy pękających naczynek.\nPrawidłowy poziom witaminy K w organizmie ma duże znaczenie w profilaktyce osteoporozy oraz chorób układu krążenia. Witamina K ma właściwości przeciwbakteryjne oraz przeciwgrzybiczne, wykazuje także działanie przeciwzapalne i przeciw bólowe , hamuje również rozwój nowotworów, min. Piersi.\nDziennie kobiety powinny dostarczyć organizmowi ok. 55uq witaminy K. Przyjmowanie nawet przez dłuższy czas za dużych ilości witaminy K nie wpływa niekorzystnie na funkcje organizmu.\nWitamina K1 występuje w większych ilościach w zielonych warzywach: kapusta włoska, boćwina, szpinak, brokuła, Bruksela, w niektórych olejach roślinnych ( sojowym, rzepakowym, oliwie). Źródłem witaminy K2 są głównie różne gatunki serów oraz wątróbka. Witamin K2 jest również wytwarzana przez bakterie znajdujące się w naszych jelitach, nie jest to jednak znaczące źródło witaminy K.\nWitamina D dba o odpowiednią mineralizację kości, a jej niedobory, które bardzo często występują w naszym społeczeństwie mogą doprowadzić, zwłaszcza u kobiet, do rozwoju osteoporozy. Witamina D należy do witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Witamina D występuje w żywności w niewielkich ilościach, głównie w produktach zwierzęcych. Szczególnie bogaty w witaminę D jest olej z wątroby ryb ( tran).\nWitamina D jest syntetyzowana na skórze pod wpływem słońca. Średnie zapotrzebowanie na witaminę D wynosi 5uq/dobę.\nWśród wielu jej funkcji należy wymienić przede wszystkim udział w procesach odpornościowych organizmu. Witamina C odgrywa również rolę w metabolizmie różnych substancji, działa odtruwająco, bakteriostatycznie, i bakteriobójczo, przyśpiesza proces gojenia się Ra, wspomaga wchłanianie żelaza, uczestniczy w regeneracji witaminy E, jest silnym antyoksydantem.\nWitamina C inaczej kwas askorbinowy należy do grupy witamin rozpuszczalnych w wodzie. A co zainteresuje zwłaszcza kobiety? Witamina C pobudza syntezę kolagenu, wpływa więc na właściwą kondycję, jędrność i ujednolicenie skóry, pomoże w redukcji cellulitu i rozstępów.\nWitamina C reguluje również wytwarzanie w skórze barwnika – melatoniny, której nadmiar tworzy ciemne plamy po opalaniu. Zalecanie dzienne zapotrzebowanie na witaminę C dla kobiet wynosi 75mg. Znacznie długo utrzymujące się przekroczenie dziennej dawki nie powinno niekorzystnie wpływać na zdrowie, jednak przy znacznym przekroczeniu norm trzeba zwrócić uwagę na zwiększone ryzyko powstawania kamieni nerkowych.\nGłównym źródłem witaminy C są warzywa i owoce a w szczególności: natka pietruszki, czarna porzeczka, czerwona papryka, warzywa kapustne, truskawki, cytryna.\nZwiązki te niezbędne SA do przebiegu procesów energetycznych oraz funkcjonowania układu nerwowego – chronią przed depresją, ułatwiają zapamiętywanie. Ich odpowiedni poziom w codziennej diecie może również pomóc kobietom w walce z niedoskonałościami skóry.\nWitaminy z grupy B to liczna grupa witamin rozpuszczalnych w wodzie. Zalety witamin z grupy B oraz ich główne źródła w diecie przedstawia poniższa tabela. Do witamin z grupy B zaliczamy również foliany witamina B9, których niedobory mogą prowadzić do niedokrwistości, a u kobiet we wczesnym okresie ciąży zwiększają ryzyko wystąpienia wad cewy nerwowej u płodu.\nŹródłem folioanów są ciemnozielone warzywa i produkty zbożowe z pełnego przemiału. Zapotrzebowanie wynosi 400uq/dobę.\nWitamina i zapotrzebowanie W czym pomoże? Dobre źródło w diecie\nWitamina B1 1,1 mg/dobę zmęczenie zły nastrój, przetłuszczające się włosy nasiona słonecznika i sezamu, orzechy,nasiona roślin strączkowatych,mięso,kasze\nWitamina B2 1,1 mg/dobę nieelastyczna skóra,trądzik, pękanie warg,zajady,przetłuszczające się włosy podroby np. wątróbka, jaj-żółtko, sery,migdały,nasiona słonecznika,dyni,nasiona roślin strączkowatych,suszone morele i śliwki, mięso\nWitamina B3 PP 14 mg/dobę łuszcząca się skóra,wypadanie włosó,przetłuszczające się włosy wątroba,mięso,drób, ryby,produkty zbożowe z pełnego ziarna,nasiona roślin strączkowatych, nasiona słonecznika,suszone morele\nWitamina B6 1,3-1,5 mg/dobę łuszcząca się skóra,wypadanie włosó,przetłuszczające się włosy, nadmierna potliwość ryba, nasiona roślin strączkowatych, nasiona słonecznika, orzechy, kasze, wątroba, drób, ryż brązowy\nWitamina B8 Biotyna 30uq/dobę wypadanie włosów podroby, nasiona roślin strączkowatych, drożdże\nWitamina B12 2,4uq/dobę zaburzenia miesiączkowania, anemia złośliwa mięso, ryby, jajka, mleko i jego przetwory


Doradźcie (w sprawie pracy) - RODZICE.PL\n20 sierpnia 2006 at 06:16 #80195\nDziewczyny jak myślicie co zrobić. W październiku kończy mi się urlop wychowawczy. Jestem w ciąży i w październiku to już będzie 6ty miesiąc. Nie za bardzo uśmiecha mi się iść do pracy, zresztą wydaje mi się, że też dla mojego pracodawcy nie byłoby to moje przyjście korzystne, bo zanim się znowu wciągnę to już wyląduję na porodówce. Zrezygnować z pracy nie chcę, chociaż nie mam gwarancji, że mnie i tak nie zwolni jak wrócę. Mogę pogadać z lekarką o L4, ale nie wiem jak by to było, czy ZUS się nie będzie czepiał. Muszę pojechać do firmy i pogadać, bo nikt nie wie, że jestem w ciąży, a nie wiem co powiedzieć. To wszystko spędza mi sen z powiek. Co robić? Był ktoś w takiej sytuacji?\n20 sierpnia 2006 at 08:02 #1101204\nRe: Doradźcie (w sprawie pracy)\nNajprościej idź na L4 i to w zasadzie jedyne wyjście w twojej sytuacji. Przecież nie zrezygnujesz z pracy bo wtedy dobrowolnie pozbawiłabys się macierzyńskiego.\n20 sierpnia 2006 at 08:23 #1101205\nmoim zdaniem wszystko zalezy od stosunkow jakie panuja w pracy i od szefa. jesli pojdziesz teraz na L4 to za pierwsze 33 dni choroby zasilek powinien wyplacic Ci pracodawca (aczkolwiek nie jestem tego tak do konca pewna jak to jest po wychowawczym, ale wydaje mi sie ze jednak te 33 dni finansuje firma a nie ZUS), pozniej zasilek chorobowy wyplaca ZUS no i oczywiscie macierzynski tez ZUS. wiec nie powinien Twoj pracodawca za duzo na tym stracic, w sumie tylko jeden miesiac wyplaty. ale to wszystko zalezy jak napisalam wyzej od szefa. w sumie rzeczywiscie nie masz pewnosci ze Cie nie zwolni jak wrocisz teraz po wychowawczym…..\n20 sierpnia 2006 at 08:33 #1101206\nwiesz, jedna tylko rzecz jeszcze mi przyszla do glowy.sprawdz jak oni Ci ewentualnie beda wyliczac ten zasilek (tzn z jakiej podstawy). normalnie jest to wyliczane ze sredniej z ostatnich 12 miesiecy, a przeciez Ty bylas przez ostatnie 12 na wychowawczym, wiec czy wezma Ci podstawy z umowy brutto sprzed wychowawczego, czy w takiej sytuacji obowiazuja jakies odrebne przepisy.jak chcesz to ja moge Ci poszukac cos na ten temat, ale dopiero jutro jak bede w pracy\n20 sierpnia 2006 at 09:16 #1101207\nGdybyś mogła mi sprawdzić byłabym Ci ogromnie wdzięczna.\n20 sierpnia 2006 at 09:20 #1101208\nTeraz to i tak by mnie nie mógł zwolnić, bo jestem w ciąży. Bardziej się obawiam co będzie po nast. wychowawczym. chciałabym być rok w domu z bąbelkami. Pocieszam się tylko, ze mam 3 mczne wypowiedzenie i przynajmniej sobie zdążę przypomnieć i odświeżyć wiedzę księgową, bo mam okropne zaległości, jakby co.\n20 sierpnia 2006 at 09:33 #1101209\nno niestety w tym zawodzie jak sie wypadnie z obiegu to jest klopot…..sama prowadze biuro rachunkowe i juz sie martwie jak to mi sie pouklada jak urodze dzidzie.niestety w moim wypadku nie moge sobie pozwolic na wychowawczy….musza mi wystarczyc 3 miesiace….ale juz drze na sama mysl co bedzie w mojej firmie jak mnie przez te 3 miesiace nie bedzie. musze tak przygotowac pracownikow zeby sobie jakos poradzili.no i w zwiazku z tym teraz siedze w pracy od 8 do wieczora…juz poinformowalam klientow ze mnie nie bedzie przez jakis czas i ze moje obowiazki przejma pracownicy……widzialam tylko pobladle miny……generalnie rzecz biorac wcale nie jest latwo w obecnych czasach rodzic dzieci…..\nposzukam jutro w przepisach rozwiazania Twojego problemu, mam nadzieje ze uda mi sie Ci pomoc\n20 sierpnia 2006 at 09:52 #1101210\nAle i tak jesteś w dobrej sytuacji, bo możesz po prostu doglądać i to w czasie jaki Ci odpowiada. Ja chciałam już dawno wracać, najpierw na pół etatu, ale niestety mój szef mi nie pozwolił. Z drugiej strony, nie możesz sobie pozwolić na taki luz psychiczny jak ja. pozdr.\n20 sierpnia 2006 at 10:11 #1101211\nno wlasnie nie bardzo moge dogladac.jestem z centrum Polski a na czas macierzynskiego chce sie przeniesc do Gdanska (moj przyszly maz ma tam podpisany kontrakt…..)\na moge zapytac w jakiejfirmie pracowalas w ksiegowosci? tzn czy w jakiejs duzej typu „kapital zagraniczny” czy w prywatnej, mniejszej?\n21 sierpnia 2006 at 20:51 #1101212\nSprawdzilam jak to jest z tym Twoim wychowawczym. Podstawe zasilku beda Ci musieli policzyc z podstawy brutto z umowy o prace,a jesli sa jakies zmienne skladniki placy to z równorzednego stanowiska jesli takie jest w firmie. Dzwonilam tez do ZUSu i pani powiedziala ze jesli masz taka sytuacje to raczej nie powinas miec problemow z kwestionowaniem L4\n22 sierpnia 2006 at 06:33 #1101213\nPracuję w prywatnej, no może nie malutkiej ale tez nie wielkiej. Nie mamy książek, tylko samą pełną księgowość. Osobny dział płacowo-kadrowy, doradztwo podoatkowe i księgowość. Ja byłam w księgowości. Nie martwię się specjalnie nadrabianiem zaległości, bo jak tam zaczęłam pracować to też byłam raczej zielona, tylko tym, że szef może się zeźlić. a jest trochę dziwny. Np. zwolnił dziewczynę, bo miała wyrostek robaczkowy, no i wiadomo trochę była na L4. Zresztą dużo można by pisać…\nJak jedziesz do Gdańska to rzeczywiście nie tak łatwo doglądać, ale dasz jakoś radę. Nie ma co się martwić na zapas. Pozdr.\n22 sierpnia 2006 at 20:18 #1101214\nco ja bym zrobiła….\njak planowałam Kamilkę to miałam przewertowane prawa pracy i tego tam typu rzeczy…\nzus do wypłaty macierzyńskiego bierze pod uywagę (przy stałej pensji) to co masz w umowie pisane…\njeśli chodzi o zasiłek chorobowy (wiadomo, źe 100%) bieże albo to z umowy ale niezawsze.. ja przed zajściem w ciążę miałam podwyźkę a zus liczył pensję z 3 w pełni przepracowanych miesiecy. w Twoim przypadku jeśli przepracujesz choćby miesiąc (zorientuj sie jaki okres składkiowy musisz zaliczyć, ale chyba jest 30 dni) to będzie liczył to co masz w umowie. nie wiem czy nie powinnaś dla formalności choć na chwilę wrócić w związku z tym do pracy (zgodnie z tym że jesteś w ciąży zwolnic Cię niemogą), wtedy na 100% będzie Ci przysługiwać zasiłek chorobowy wrazie L4, i zasiłek macierzyński… będziesz pewnie spalona jeśli chodzi o pracę w tym miejscu ale cóż, skoro parcodawca nie chciałą Ci dać moźliwości pracy na 1/2 etatu pewnie i tak nie masz dużych szans na powrót, poza tym przy 2 dziecku i tak nie będziesz pewnei wracać zaraz po macierzyńskim… (najlepiej załóź sobie że na kolejnym wychowawczym bęzdiesz musiała szukać nowej pracy i tak pewnei do tego , po takiej przerwie by doszło, ale możesz zyskać pieniądze jescze w ciąźy i na nacierzyńskim)\nkoniecznie zorientuj się jak wygląda sprwa by dostać pieniędze, zadzwoń do ZUSu lub PIPy. ile musisz popracować i czy wogle musisz by mieć prawo do zasiłku chorobowego…\n23 sierpnia 2006 at 08:22 #1101215\nNIe byłam w takiej sytuacji, ale na Twoim miejscu jak najszybciej poinformowałabym pracodawcę o ciąży i poszła na zwolnienie. Z Twojego powrotu (jak sama zauważyłaś) byłoby więcej zamieszania, niż pożytku :). Nie wiem, jakiego masz pracodawcę, ale jeśli w porządku, to idź i z nim porozmawiaj i wybierzcie wyjście korzystne dla obojga.\n23 sierpnia 2006 at 16:51 #1101216\nw deklaracji Z3 trzeba wypełnic wynagrodzenie za ostatnie 12 miesiecy (biorac pod uwage ze musisz miec przepracowane cale 3 miesiace wstecz….). wiec w Twoim wypadku bedzie to kwota brutto z umowy, badz kwota ktora zarabia obecnie osoba na rownorzednym stanowisku. do podstawy macierzynskiego nie wchodzi premia uznaniowa, ale np wchodza dodatki za nadgodziny i premia pomniejszana proporcjonalnie do nieprzepracowanych dni, ale koniecznie musi byc uwzgledniona w regulaminie pracy\n23 sierpnia 2006 at 18:53 #1101217\nod lipca 2002 miałam podwyższoną pensję, urodziłam w kwietniu 2003, do wymiaru macierzynskiego liczyło się to co miałam w umowie (choć niecałąy rok (ale do zasiłku chorobowego liczyli te cholerne 3 w pełni przepracowane miesiące więc mi dali mniej bo pod koniec sierpnia miałam 2 dni zwolnieninie hi hi, próbowałam nawet walczyć z ZUSem i wysyłałam pisma, dowiedziałam się ze można pracować 1 miesiąc i zarabiać 5.000 w umowie, pójść na zwolnienie i tyle dostać, i moźna też zarabiać o wiele mniej przez lata , mieć kilka zł więcej podwyżki i juz obetną licząc średnią z poprzednim wymiarem pensji…..).\nRodzice » Tematy » PRZYSZLI RODZICE » Oczekując na dziecko » Doradźcie (w sprawie pracy)