13 września 2016 | 12:13\nGimnazjum nr 9 im. Powstańców Wielkopolskich w Bydgoszczy (Fot. Grażyna Marks / Agencja Gazeta)\nZe sławetnego wywiadu Moniki Olejnik z minister edukacji Anną Zalewską pamiętam zdanie, o jakim media nie pisały. Pani minister stwierdziła, że jej projekty zmian mają szerokie poparcie społeczne, ale też wie, że są ludzie - jak to określiła - "zatroskani", którzy nie są do nich przekonani. Minister oświadczyła, że chciałaby z nimi rozmawiać, prowadzić dialog. Zabrzmiało ładnie i obiecująco.\nJedną z wielu zatroskanych jest pani dyrektor jednej ze szkół. Nie tworzą oni zwartej grupy. Różnią się miejscami zamieszkania, pozycją społeczną, dochodami, doświadczeniami, miejscami pracy. Prócz zatroskania łączy ich poczucie, że nikt z nimi dialogu nie prowadzi, nie słucha, nie bierze pod uwagę. A przecież to oni są solą tej ziemi - nauczycielami, dyrektorami szkół, od lat zaangażowanymi w pracę z dziećmi. Dlaczego więc rządzący nie chcą ich słyszeć?\nNa razie udzielają sobie głosu sami.\nZatroskana nr 1: strach.\nNauczycielka przyrody z publicznej podstawówki w małym mieście.\nMartwi się. Reforma ma być już za rok, a jeszcze nic o niej właściwie nie wiadomo. Jakich przedmiotów będzie uczyć? W jakim wymiarze godzin? Przedmiot "przyroda" ma zniknąć. I co dalej? Czy to, co będzie zamiast, będzie dla niej wykonalne? Nigdy nie pracowała z dziećmi starszymi niż 13-letnie. Boi się, a to nie sprzyja budowaniu nauczycielskiego autorytetu. Dlaczego te zmiany idą tak szybko, tak bez przygotowania? I jaka właściwie jest koncepcja?\nZatroskana nr 2: niepewność.\nNauczycielka języka polskiego z publicznej podstawówki na wsi.\nTo duża miejscowość, stolica gminy. Znajduje się tu szkoła podstawowa z gimnazjum i nawet liceum. Oba imienia Jana Pawła II. Boi się. Bo z rachunków wynika, że jeden etat dla polonistki zniknie w związku z likwidacją gimnazjum. W liceum nikogo z podstawówki nie zatrudnią, mają "swoich" - oni już czekają na te dodatkowe godziny. Nie wie, co będzie dalej. Dyrektor nabrał wody w usta, pewnie czeka na to, co mu powie wójt. A wójt nie darzy jej sympatią - przynajmniej od czasu, gdy jej mąż wygarnął mu na radzie gminy za niezrealizowane obietnice wyborcze. Nie wiadomo, co będzie, ale istnieje mała szansa, że będzie dobrze.\nZatroskany nr 3: rezygnacja.\nDyrektor publicznego gimnazjum w dużym mieście.\nUtrata pracy w związku z reformą - pewna. A przecież szkoła już wyszła na prostą, początki były trudne, ale to już mamy za sobą. Ważne, że się udało. Dyrektor zbudował dobry zespół nauczycieli, wielu młodych, zaangażowanych. Nauczyli się, jak pracować z trudną młodzieżą w tym trudnym wieku. Wiedzą, jak się z nimi naprawdę pracuje, i przestają być tacy trudni. Są normalni jak dzieci w tym wieku. Przejście z podstawówki do gimnazjum było dla nich awansem. Czuli się dowartościowani, choć może czasem nie okazywali tego w sposób, jakiego oczekiwaliby dorośli. Ale za to jak już kończyli tę szkołę i szli dalej - czuliśmy wszyscy satysfakcję - jednak "coś" z nich wyrosło i to co "coś" nie jest bez znaczenia, widać kawałek naszej roboty. Teraz koniec. Nie ma żadnego "dalej". Czy nasza praca miała sens?\nZatroskany nr 4: bezsilność.\nWiceprezydent dużego miasta zajmujący się edukacją.\nGłowa puchnie, a najgorsze jest to, że nie wiadomo, czemu to wszystko ma służyć - z wyjątkiem realizacji obietnic wyborczych polityków. Jest pewne, że nie dobru dzieci. Reformowany od roku 1999 system edukacji właśnie się ustabilizował. W 2015 r. pierwszy rocznik zdał maturę zgodną ze zreformowaną przez ten czas podstawą programową. Wyglądało na to, że to dobry moment, by zacząć oceniać i poprawiać system, który - wiadomo - idealny nie jest. Na pewno nie burząc go i ustawiając od nowa. Edukacja wymaga czasu i precyzji. Wszystko tutaj dzieje się latami i dopiero później przynosi efekty, które można oceniać. Właśnie nadszedł czas, by to zrobić. Idą czasy pełne chaosu, olbrzymich kosztów, tytanicznej pracy nad ustawieniem od nowa sieci kilkuset szkół. O pracy nad jakością kształcenia można zapomnieć. Trzeba będzie łapać i próbować związać różne sznurki, jeszcze nie wiadomo jakie - bo nie ma żadnych aktów prawnych. A najgorsze jest to, że nikt z nami nie rozmawiał. I że wygląda na to, że nie mamy na to wpływu.\nUczennica klasy VI w szkole w wielkim mieście.\nCzeka na ukończenie podstawówki. Marzy o pójściu do gimnazjum, w którym uczy się jej starsza siostra. Rodzice jeszcze jej nie powiedzieli, że prawdopodobnie tak się nie stanie. Boją się, jak zareaguje, jak bardzo będzie rozżalona. Nie wiedzą, gdzie ich dziecko będzie się uczyć w kolejnym roku, bo w budynku podstawówki, do której chodzi, nie zmieści się więcej dzieci. Pewne jest, że będzie to gdzie indziej. Gdzie? Nie wiadomo.\nZatroskany nr 6: wściekłość\nRodzic ucznia klasy I gimnazjum.\nNajpierw się cieszył, że się im udało - syn poszedł do szkoły w wieku lat 6 i dzięki temu w przyszłym roku zostanie uczniem pierwszej (i ostatniej w historii najnowszej polskiej edukacji) klasy gimnazjum. Unikniemy tego całego zamieszania! - cieszył się głośno. Wściekł się, gdy usłyszał, jaką trudną drogę będzie miał syn, by dostać się do wymarzonego liceum (mowa oczywiście o tych dwóch najlepszych w całym mieście). Razem z jego rocznikiem będą tam aspirować uczniowie obecnej szóstej klasy, którzy w tym samym czasie skończą ośmioklasową szkołę powszechną. Co się będzie działo, nietrudno sobie wyobrazić. Dwa razy więcej kandydatów na miejsce (a już teraz nie jest łatwo), wyścig szczurów właściwie należałoby rozpocząć już od września przyszłego roku. Niech to diabli wezmą!\nGłosy poparcia dla projektu reformy systemu edukacji brzmią mniej donośnie. Może dlatego, że jej zwolennicy czują, że już nie muszą się starać. Wierzą rządzącym. Przecież oni mogą zrobić, co tylko zechcą, i nikt im w tym nie przeszkodzi. Mówią, że chcą dobrej zmiany.\nJak to sobie popierający dobrą zmianę wyobrażają?\nGłos poparcia nr 1: optymizm.\nRodzic uczennicy klasy III szkoły podstawowej.\nCieszy się, że nauczanie wczesnoszkolne zostanie przedłużone o rok i obejmie też 4. klasę. To znaczy, że mała będzie miała jeszcze rok ze swoją panią, którą lubi i która jest naprawdę fajna. Przez ten rok pewnie wszystko się jakoś ustabilizuje, więc córki nie dosięgną negatywne konsekwencje zmian w oświacie. W przyszłość patrzy z ostrożnym - ale jednak - optymizmem. Zobaczymy, jak będzie.\nGłos poparcia nr 2: entuzjazm.\nNauczyciel liceum w małym mieście.\nNareszcie! Na tę reformę warto było czekać. Jeszcze nie wiadomo dokładnie, ile godzin fizyki czy historii będzie w licealnej ramówce, ale na pewno więcej niż do tej pory. Będzie praca i stabilizacja. Znowu liceum stanie się szkołą prawdziwie ogólnokształcącą - wszyscy uczniowie będą się uczyć wszystkiego, a nie tylko skupiać na rozszerzaniu wiedzy z paru wybranych przedmiotów. Uczniowie najczęściej nie wiedzą, co chcą studiować, więc teraz będą mieć więcej czasu do namysłu. I dobrze.\nGłos poparcia nr 3: sentyment.\nAbsolwent 4-letniego liceum.\nDobrze wspomina swoją szkołę, a z tego, co słyszał, wynika, że te gimnazja to była porażka. Zresztą jego syn musiał chodzić do gimnazjum i były z nim wtedy same kłopoty. Popadł w złe towarzystwo, zaczął popalać papierosy, po raz pierwszy się upił, szkoła w ogóle sobie z tym nie radziła. Pamięta, że u niego w liceum tak nie było. Czas więc skończyć z tym eksperymentem.\nGłos poparcia nr 4: dobra zmiana - po prostu.\nDziałaczka społeczna, członkini stowarzyszeń działających w oświacie.\nPracowała jako nauczycielka w szkołach różnych poziomów i typów. Jest przekonana, że powolną i systematyczną zapaść szkolnictwa widać dziś we wszystkich krajach europejskich. W Polsce szczególnie, bo do tej pory edukacja nie była priorytetem dla rządzących. Poza tym złe decyzje kolejnych rządów doprowadziły do stanu katastrofy: system oświaty został rozerwany najpierw przez zahamowanie reform wprowadzanych przez rząd AWS przez minister z nowego rządu - SLD. Następnie zaś po raz kolejny przez nieudane reformy minister z kolejnego rządu - PO. Ta fatalna sytuacja oświaty, jaka powstała po niewłaściwych reformach, jest dodatkowo wzmacniana przez niekorzystne dla rozwoju młodego człowieka czynniki kulturowe - tj. postrzeganie kształcenia przez pryzmat potrzeb rynku. Prowadzi do nacisku na odtwórczość, zamiast kształcenia kreatywności. Trzeba to zmienić!\nKto ma rację? Które głosy brzmią bardziej przekonująco? Warto poprzeć tę reformę czy trzeba się buntować? - nawet jeśli z pragmatycznego punktu widzenia nie ma to sensu (zatroskani na razie wydają się na straconej pozycji).\nNie chcę się zastanawiać nad politycznymi przyczynami determinacji, z jaką pani minister chce zmieniać edukację. Zaczyna od najbardziej karkołomnej i nieprzewidywalnej w skutkach reformy strukturalnej. Mówiąc szczerze, przyczyny polityczne nie powinny nas, sól tej ziemi, obchodzić - troszczymy się za to o dzieci, nasze szkoły i ich funkcjonowanie oraz programy nauczania, jakie mamy realizować. Oczywiście również o naszą sytuację zawodową, możliwości rozwoju, jakie stwarza system oświaty uczniom i nauczycielom. Z tego punktu widzenia wizja tej reformy i jej skutków jest bardzo niejasna. Jasne jest jednak to, że zmiana struktury oświaty w tak krótkim czasie, przy oporze znacznej części samorządów i środowisk nauczycieli i rodziców spowoduje monstrualny chaos. I to w chwili, gdy system właśnie się ustabilizował po poprzedniej reformie z 1999 r. - która wprowadziła gimnazja i 3-letnie licea. W 2015 r. odbyła się pierwsza matura według standardów zreformowanej w całości podstawy programowej. I co? Nic z tego nie wynika. Nowy rząd założył, że nie warto się tym zajmować, analizować, ulepszać - po prostu trzeba zburzyć cały system.\nWydaje się, że kluczowe znaczenie dla decyzji o zmianach struktury oświaty miała być właśnie chęć poprawienia polskiego liceum. A konkretnie przywrócenia 4-letniego, które podobno było lepsze niż 3-letnie. Jak to zrobić? Skrócić o rok podstawówkę? Niemożliwe i raczej nie do zaakceptowania przez rodziców małych dzieci. Skrócić o rok gimnazjum? Niemożliwe, zwłaszcza gdy padło już tyle słów o tym, jak w gimnazjum jest trudno zapanować nad dziećmi wyrwanymi z podstawówek - nawet teraz, gdy jest 3-letnie. Wydłużenie o rok nauki w liceum? Niemożliwe, gdyż już dziś są tam 19-latkowie i to stwarza same kłopoty. Już widać, że nie było innego wyjścia jak wystąpić z próbą likwidacji gimnazjum.\nTo logiczne, ale niezrozumiałe, że liceum jest do poprawki, to wiedzą wszyscy, którzy tam pracują. Ale wydłużenie liceum do lat 4 nie jest bynajmniej panaceum na wszystkie jego bolączki. Naiwnością byłoby w to wierzyć, a ślepotą - tego nie zobaczyć. Z dostrzeganiem rzeczywistości taką, jaką ona jest, w całej swej złożoności, rządzący mają prawdziwe kłopoty. Dlaczego?\nJ.L. Borges napisał kiedyś opowiadanie o arabskim mędrcu Awerroesie, który nie może zrozumieć dzieła Arystotelesa o teatrze - bo nigdy teatru nie widział (w islamie przedstawianie postaci ludzi i zwierząt jest przecież zabronione). Strapiony mędrzec wygląda przez okno i widzi bawiących się chłopców: jeden udaje że jest minaretem, drugi - że jest muezinem. Mędrzec ogląda teatr, ale nie widzi teatru - nie ma w jego umyśle takiego wzoru, który pozwoliłby mu skojarzyć, czym de facto jest dziecięca zabawa. Tak jakby w jego polu widzenia była ślepa plamka. Każdy z nas ma taką plamkę, która nie pozwala dostrzec rzeczywistości, jeśli patrzymy na nią przez pryzmat utrwalonego w umyśle wzoru biorącego się z silnych przekonań czy ideologii. Przekonania bywają ograniczające - nie zawsze ich posiadanie jest wartościowe. Czasem trzeba wyjść poza wynikające z nich ograniczenia, żeby zobaczyć rzeczywistość.\nPodczas reform rozpoczętych przez rząd AWS w 1999 r. liceum oberwało najbardziej. Jest prawdziwą ofiarą - najpierw je skrócono formalnie tylko do lat 3. Rząd nie zdążył zreformować programów, pozostały stare, te do 4-letniego LO. Minister Anna Zalewska pracowała wtedy w liceum, musi dobrze pamiętać ten horror. Potem zatrzymano reformę egzaminu maturalnego (rząd SLD), potem ją znów uruchomiono, bo nie dało się jej już dłużej wstrzymywać. Doprowadziło to do licznych problemów i konfliktów. Komisje egzaminacyjne dopiero budowały system egzaminowania, nie było procedury odwołań. Nie było też odpowiednio wyszkolonych egzaminatorów, więc powody do odwołań by się znalazły. Pamiętam sprawę pokrzywdzonej maturzystki, która stanęła przed rzecznikiem praw obywatelskich. Pracownicy OKE tłumaczyli, że egzaminy maturalne powinny być sprawdzane przez 2 egzaminatorów, ale na to nie ma pieniędzy. Minister z nowego wtedy rządu PiS tłumaczył, "że jest on nowy i się nie orientuje". Maturzystka odpuściła, nie doczekała się rozstrzygnięcia. Później za rządów PO rozpoczęto prace nad kształtem 3-letniego LO i nową podstawą programową. Udało się skończyć, wdrożyć, a nawet przeprowadzić pierwszą maturę zgodnie z nowymi standardami - w 2015 r. Wydawało się, że teraz, gdy zamknął się cykl kształcenia wg nowego wzoru, nadszedł czas na jego ocenę i korekty. Nic z tego. Będzie likwidacja i wszystko zacznie się od nowa. Tylko po co? I co się właściwie stanie?\nMy, zatroskani, tego nie wiemy. Jaki będzie kształt nowego liceum? Czego będziemy tam uczyć i w jakim wymiarze? Co z profilowaniem? Obecnie uczniowie, począwszy od kl. II, muszą wybierać od 2 do 4 przedmiotów, których będą się uczyć na poziomie rozszerzonym - czy to będzie utrzymane, czy nie? Czy zmienią się wymagania maturalne? Czy matura dalej będzie wstępem na studia, czy już nie - jak to było kiedyś w 4-letnim liceum? A jeśli będzie, to czy kształcenie w LO dalej będzie podporządkowane wymaganiom maturalnym (= wymaganiom uczelni)? Czy będzie trzeba uczyć się więcej przedmiotów niezwiązanych z tymi wymaganiami, tzw. ogólnokształcących. A jeśli nie będzie, to co?\nPytań jest więcej, ale nie sposób na nie odpowiedzieć bez poznania wizji, koncepcji.\nJaką wizję liceum ma minister edukacji? To ma być szkoła ogólnokształcąca, gdzie wszyscy uczniowie uczą się w pokaźnym wymiarze wszystkich przedmiotów? Czy będzie to szkoła profilowana, gdzie kształcenie ogólne ustępuje temu specjalistycznemu, które ogranicza się do przedmiotów niezbędnych do studiowania?\nZmieniać czy likwidować\nLiceum trzeba poprawić. Ale żeby to zrobić, nie trzeba go wydłużać kosztem likwidacji gimnazjów. To duży koszt i niepotrzebny, bo gimnazja wyszły na prostą. Wielu uczniów podstawówek marzy, by iść do nowej szkoły, to dla nich awans. Warto zachować gimnazja, ale trzeba sobie coś uświadomić. To one są szkołami ogólnokształcącymi, to w nich wszyscy polscy uczniowie są edukowani w pewnym wyrównanym standardzie. Liceum nie musi być ogólnokształcące (tak jak nie musi nim być technikum czy szkoła zawodowa). Liceum ma przygotować do studiów, ale nie na wszystkich kierunkach, tylko na wybranych. To tylko jedna z możliwych koncepcji. Szkoda, że nikt o tym, jakie powinno być liceum, nie dyskutuje. Tak jak na temat tego, jak przygotować do wyboru kolejnej szkoły gimnazjalistów - często naprawdę zagubionych.\nNie trzeba likwidować gimnazjów, żeby poprawić licea. Likwidacja ich jest błędem, podobnie jak przekonanie, że dłuższe o rok szkoły średnie będą lekiem na całe zło.\nAwerroes z opowiadania Borgesa mówi pod koniec: "Aby uwolnić się od jakiegoś błędu, należy w niego poprzednio uwierzyć". Ten etap rządzący na pewno mają za sobą. Życzmy im szybkiego uwolnienia, bo za ich błędy zapłacimy wszyscy.\nZobacz też: Temat dnia "Gazety Wyborczej": Włodzimierz Paszyński: Zmiany, które czekają nas w szkolnictwie będą jak tsunami\naa2.7 15.09.2016, 10:50\nWsadzę kij w mrowisko i pokręcę nim : a może zostawić 3 letnie gimnazjum i przedłużyć liceum do 4 lat ? Zastanowić się nad podstawówką ? Czy na pewno jest potrzeba nauki przez zabawę ( z naciskiem na zabawę ) w pierwszych latach ?\nhiggs 16.09.2016, 06:44\n@aa2.7 Jestem tego samego zdania. Nauka przez zabawę może być bardzo sensowna, ale do czasu. Bardzo do mnie trafił projekt samorządowców, opisywany w prasie przed paroma tygodniami. Gimnazjum byłoby zachowane, jedynie przesunięte tak, by kończyło się rok wcześniej, umożliwiając przedłużenie liceum o rok. Rozumiem, że małe dzieci trzeba uczyć w specyficzny sposób i powinni się tym zajmować wyspecjalizowani w nauczaniu wczesnoszkolnym nauczyciele. W nauczaniu matematyki na etapie wczesnoszkolnym jest jednak pewien szkopuł. Dotyczy on matematyki. Dzieci po tym etapie mają poważne braki w wiedzy matematycznej, które kładą się cieniem na dalszej ich edukacji. Nauczyciele na tym etapie mają na pewno odpowiednie przygotowanie psychologiczne i pedagogiczne, lecz uczyć matematyki po prostu nie umieją. Jakiś czas temu podano wyniki prostych testów matematycznych, rozwiązywanych przez nauczycieli nauczania początkowego. Oni jej po prostu sami nie umieli. Z tym trzeba coś zrobić. Może skrócenie etapu nauczania początkowego byłoby pożyteczne pod tym względem?\natomasz 14.09.2016, 11:01\nPatrzę na to z punktu widzenia wyższej uczelni. Na szczęście wtedy, gdy zreformowani uczniowie dojdą do matury, to już nie będzie mój problem. Nie podoba mi się zachwyt nad LO, w którym wsyscy będą się uczyć tego samego. Program wszystkich studiów (a szczególnie technicznych i przyrodniczych) zakłada nabór absolwentów LO, którzy z przedmiotów kierunkowych mieli program rozszerzony. Po prostu nauka idzie szybko do przodu.Co w tej sytuacji ma zrobić np AGH? Dołożyć zerowy rok??? I tak dla studentów, którzy przyszli z klas nie kierunkowych często organizuje się zajęcia wyrównawcze np z matematyki, fizyki.\nhiggs 14.09.2016, 23:19\n@atomasz Pozwolę sobie nie zgodzić się. Obecni świeżo upieczeni studenci w większości przychodzą po klasach odpowiednio sprofilowanych; po innych start na kierunkach ścisłych jest bardzo trudny. Oznacza to, że jedyną szansą zainteresowania się przez nich matematyką czy fizyką jest gimnazjum. A to zbyt wczesny etap na dojrzałe decyzje. Nauka w gimnazjum jest też, z konieczności, łopatologiczna i bardzo uproszczona, nie daje pojęcia o tym, czym nauka jako taka jest w rzeczywistości. Na etapie gimnazjum może najwyżej być widać, kto nie ma problemów z rachunkami, bo tak trzeba nazwać to, co tam występuje pod nazwą "matematyka". System ten gubi więc wielu zdolnych i głębiej myślących młodych ludzi. Nie chcę przez to powiedzieć, że trzeba likwidować gimnazjum. Uważam tylko, że czteroletnie i bardziej ogólnokształcące liceum byłoby bardzo pożyteczne. Może też z mat-fizami i innymi klasami profilowanymi - ale żeby we wszystkich było coś więcej niż 1 godzina fizyki przez 1 rok, tak, by dać wszystkim szansę zapoznania się z różnymi dziedzinami na odpowiednim poziomie. I by przygotowanie do studiów, w razie decyzji podjętej na etapie liceum, nie było bardzo powierzchowne, by był na nie czas. A co do tego, że nauka idzie naprzód - przecież do trzeciego roku studiów studenci uczą się rewelacji osiemnasto- i dziewiętnastowiecznych! Nawet z mechaniki teoretycznej program studiów (zależy jakich, są pewne różnice) obejmuje zagadnienia często mocno zredukowane. Elektrodynamika też nowością nie jest, a to jeden z bardziej skomplikowanych przedmiotów na studiach kierunków ścisłych. Z nowszych rzeczy pojawia się na trzecim roku pewien zakres mechaniki kwantowej, w sumie wiedza sprzed jakichś 70 lat. To wszystko trzeba umieć, by się fizyką czy pokrewnymi dziedzinami zajmować. Z nowościami studenci mają do czynienia właściwie dopiero podczas specjalizacji. Przygotowanie w szkole średniej jest wtedy już melodią przeszłości; rzeczy te często są prostsze pojęciowo niż materiał wcześniejszy ze względu na na ogół bardziej praktyczne podejście. Co więcej, wydaje mi się, że wiedza ogólna jest ważnym czynnikiem umiejętności znalezienia się w skomplikowanym współczesnym świecie, wręcz warunkiem koniecznym pewnej dojrzałości społecznej. A tego bardzo u nas brakuje.\ntheodora 17.09.2016, 09:42\nBardzo dobry tekst, wreszcie ktoś naprawdę zastanawia się nad problemem polskiej edukacji, a nie próbuje w infantylny sposób decydować o losie milionów ( !!! ) uczniów. Minister Zalewska i jej współpracownicy nie są w stanie udźwignąć intelektualnie tego zagadnienia. Planowana reforma to demontaż polskiej edukacji w imię sentymentu starszych państwa -" kiedyś było lepiej". Ne było lepiej. Walczmy o zachowaniegimnazjów, w imię ROZUMU.\njulka1967a 14.09.2016, 16:45\nSzkoda czasu na pisanie, czy mówienie bo minister edukacji nikogo nie słucha, realizuje swoje widzi mi się.\nawm10 16.09.2016, 14:56\n@julka1967a realizuje widzi mi się Jarosława. Sama nie ma nic do gadania.\nvito-slav 14.09.2016, 08:45\nSzanowna Autorko Czy mama nigdy nie mówiła pani by nie używać słów których się nie rozumie? Plamka ślepa z Pani metafory znajduje się w każdym oku, ponieważ jest to miejsce w gałce ocznej, gdzie znajduje się nerw wzrokowy. Każdy, kto posiada gałkę oczną ma również plamkę ślepą, zarówno mędrzec jaki głupiec. Pani również. Wystarczyło uważać na biologii albo zajrzeć do Wikipedii żeby się o tym dowiedzieć. Tak ostentacyjne okazywanie braku swojej wiedzy powoduje, że Pani rzetelność, także w innych sprawach, o których Pani pisze, budzi uzasadnione wątpliwości, zwłaszcza że pisze Pani o oświacie.\ntmeu 14.09.2016, 09:08\nPrzecież autorka napisała,że każdy ma "plamkę ślepą".Może trzeba uważniej czytać teksty?\nskowronp 14.09.2016, 14:29\n@vito-slav To się nazywa "Licentia poetica". Tez z wikipedii\nvito-slav 14.09.2016, 15:26\n@skowronp licentia potica - zgoda, ale tekst aspirował do bycia rzeczową analizą. To zupełnie odmienny gatunek literacki niż poezja.\noetzi 14.09.2016, 16:14\ntheodora 17.09.2016, 09:47\nTo jest bardzo merytoryczny komentarz osoby, która prowadzi jedną z najlepszy szkół w Polsce, drogi specjalisto od plamki. W kwestii zasadniczej ma Pani/ Pan coś do powiedzenia, czy tylko potrzebujemy się trochę pomądrzyć?\nJan Nowak 13.09.2016, 14:26\nŚwietny tekst – jeden najlepszych głosów dotyczących planowanych zmian w edukacji. Wyważony, spokojny, pisany z pozycji osoby znającej szkołę od podszewki. To powinna być lektura obowiązkowa dla reformatorów z alei Szucha pod rozwagę. No cóż, raczej nie będzie...\nbefana 15.09.2016, 09:01\nBoże to straszne! - mama się cieszy, że wydłużą nauczanie wczesnoszkolne, bo córeczka lubi swoją wychowawczynię :-) Dzieci w tym wieku tak już są skonstruowane, że na ogół bezkrytycznie UWIELBIAJĄ swoje "panie" (a nie zawsze one na to zasługują, ja np zdałam sobie sprawę jak potworną babą była moja pierwsza wychowawczyni dopiero jak dorosłam), ale czy to znaczy, że mamy wracać do XIX wiecznego modelu nauczycielki od wszystkiego? To nas wtrąca w jakąś edukacyjną czarną dziurę, a świat idzie do przodu... PS. Dlaczego na całym świecie wystarczają 2 lata aby przygotować uczniów do matury IB, a naszym (co poniektórym) nauczycielom 3 lata to za mało??? Kończyłam 4 letnie liceum i pierwszą klasę wspominam jako zmarnowaną na wydumane wdrażanie nas do pozornie nowego systemu, a tak na prawdę była to taka sama podstawówka tylko z gorszymi ocenami :-)\naa2.7 16.09.2016, 14:17\n@befana "" ja np zdałam sobie sprawę jak potworną babą była moja pierwsza wychowawczyni dopiero jak dorosłam"" Miałem tak samo. Po prostu "Pani" jest zadekretowanym autorytetem i nieco straszną postacią, od której wszystko zależy. Dopiero później poznaje się autentycznie fajnych wychowawców, mentorów, czasem szefów. Ewolucji ulega też wcześniejsza ocena zachowań "Pani" i różnych sytuacji szkolnych.


Świeradów-Zdrój — hotele | Znajdź i porównaj znakomite oferty na trivago\nHotele — Świeradów-Zdrój, Polska\nŚwieradów-Zdrój — kompleksowe wyszukiwanie hoteli\nŚwieradów-Zdrój — znajdź tani hotel!\nMimozaod 23 zł\nHotel Mimoza Świeradów-Zdrój\nPensjonat Mimoza usytuowany jest w uzdrowiskowej miejscowości Świeradów Zdrój położonej u stóp Gór Izerskich. W okolicy znajduje się Park Zdrojowy, Dom Zdrojowy, zabytkowe Schronisko na Stogu Izerskim oraz wiele ciekawych szlaków turystycznych pieszych i rowerowych. Pensjonat Mimoza oferuje 36 miejsc noclegowych w 1, 2, 3 i 4- osobowych pokojach i apartamentach. Są one w pełni umeblowane i wyposażone w telewizor, TV SAT, radio, bezprzewodowy Internet Wi-Fi, oraz łazienkę z kabiną prysznicową, umywalką i toaletą. Do dyspozycji gości w ośrodku znajduje się również miejsce na ognisko, grill, boisko do badmintona oraz plac zabaw dla dzieci. W cenę noclegu wliczone jest śniadanie, możliwość wykupienia obiadokolacji za dodatkową opłatą. Zmotoryzowani goście mają możliwość skorzystania z miejsca parkingowego na terenie posesji. Rezerwacji można dokonać telefonicznie lub drogą mailową. więcej\nHotel St. Lukas Sanatoriumod 179 zł\nHotel Hotel St. Lukas Sanatorium Świeradów-Zdrój\nCzterogwiazdkowy Dom Kuracyjny St. Lukas ulokowany jest w miejscowości uzdrowiskowej Świeradów-Zdrój, w Górach Izerskich. To obiekt dla niepalących. Hotel dysponuje 95 pokojami. Wnętrza pokoi posiadają eleganckie, klasyczne meble, wykładziny podłogowe i zachowany podział na część sypialną oraz wypoczynkową. Wyposażone są m.in. w telewizory z dostępem do kanałów satelitarnych, biurka, telefony, lodówki. Goście w pokojach mają bezpłatny dostęp do Internetu oraz prywatne łazienki. Stylowa hotelowa restauracja proponuje szeroki wybór tradycyjnych dań kuchni polskiej oraz międzynarodowej. Jest także bar, który poleca duży wybór koktajli, drinków i przekąsek regionalnych. W wieży budynku mieści się kawiarnia, oferująca kawę i ciastka, a także widoki na dolinę. Goście mogą korzystać z centrum odnowy biologicznej. Woda w basenach, łącznie z jacuzzi oraz dużym basenem w rzymskim stylu, posiada właściwości lecznicze. W hotelu zatrudniony jest profesjonalny oraz medycznie przeszkolony personel, wykonujący zabiegi fizjoterapeutyczne oraz hydropatyczne. Dostępne są usługi pralni i plac zabaw. Bezpłatny parking jest dostępny na miejscu. Hotel akceptuje zwierzęta za dodatkową opłatą. więcej\nInterferie Aquapark Sport Hotel Malachitod 251 zł\nHotel Interferie Aquapark Sport Hotel Malachit Świeradów-Zdrój\nMalachit jest dwugwiazdkowym hotelem mieszczącym się w Świeradowie Zdroju. Dysponuje on 176 miejscami noclegowymi w pokojach 1 i 2 - osobowych, pokojach typu studio oraz apartamentach. Wszystkie pokoje zostały gustownie i funkcjonalnie urządzone. Wyposażono je w eleganckie meble, TV-Sat, telefon, radio, taras widokowy oraz przestronną łazienkę z natryskiem i wc. Hotelowa restauracja poleca szeroką gamę potraw kuchni staropolskiej. Serwuje się tutaj śniadania w formie bufetu szwedzkiego oraz dwa zestawy dań obiadowych do wyboru. Do dyspozycji gości jest ponadto kawiarnia oraz drink bar. Hotel Malachit posiada basen kryty oraz pełnowymiarową salę sportową. Jest tu również kort tenisowy, siłownia, tenis stołowy, sauna oraz bilard. Na terenie obiektu można skorzystać ze specjalistycznych zabiegów rehabilitacyjnych oraz z groty solnej i studia odnowy biologicznej. Dwie profesjonalnie wyposażone sale konferencyjne pozwalają na zorganizowanie narad, prezentacji oraz szkoleń. W okresie zimowych hotel udostępnia sprzęt sportowy. Przy hotelu znajduje się ponadto parking strzeżony oraz garaże. więcej\nBiały Kamieńod 299 zł\nHotel Biały Kamień Świeradów-Zdrój\nDom wczasowy Biały Kamień usytuowany jest w Świeradowie Zdrój. Obiekt położony jest w otulinie góry Biały Kamień. Budynek znajduje się niedaleko ścisłego centrum miasta, zaledwie 30 metrów od dwóch wyciągów orczykowych. W okolicy budynku mieści się najnowocześniejsza w Polsce gondola. W pobliżu domu usytuowane są wypożyczalnie sprzętu zimowego, szkoły nauki jazdy na nartach oraz snowboardzie, liczne szlaki turystyczne i narciarskie. W tym obiekcie istnieje możliwość zorganizowania wesela lub innej imprezy okolicznościowej. Na terenie obiektu znajduje się nowoczesne centrum odnowy biologicznej które oferuję różnego rodzaju zabiegi na ciało oraz masaże. Obiekt do dyspozycji gości oddał 34 pokoje i 4 apartamenty. Posiada pokoje jednoosobowe, dwuosobowe. Wszystkie pokoje posiadają telefon, telewizor z tv satelitarną, minibar, sejf, biurko, stół z krzesłami. Każda łazienka wyposażona jest w suszarkę do włosów, lustro kosmetyczne, WC, umywalkę oraz bezpłatne przybory toaletowe. Na terenie obiektu znajduje się restuarcje, cafe bar, sala bankietowa oraz sala konferencyjna. Obiekt posiada ogród z miejscem na ognisko oraz windę. Dom wczasowy posiada udogodniania dla osób niepełnosprawnych. więcej\nMalinowy Dwórod 302 zł\nHotel Malinowy Dwór Świeradów-Zdrój\nCzterogwiazdkowy Hotel Malinowy Dwór zlokalizowany jest w uzdrowiskowo-turystycznej miejscowości Świeradów - Zdrój w województwie dolnośląskim. Do dyspozycji gości są pokoje jedno- i dwuosobowe, a także dwa apartamenty. Wszystkie pokoje wyposażone są w klimatyzację, telewizję, dostęp do Internetu, mini bar, telefon, sejf oraz suszarkę do włosów. Łącznie obiekt posiada 121 miejsc noclegowych. W hotelu obowiązuje całkowity zakaz palenia, prócz miejsc wyznaczonych do tego. Zaplecze gastronomiczne to hotelowa restauracja i kawiarnia. Ponadto obiekt posiada w podziemiach klimatyzowany Klub Muzyczny z barem, strefę Wellness, posiadającą basen z systemem hydromasaży oraz sauną, a także kort tenisowy. Na terenie hotelu znajduje się Centrum Fizjoterapii, gdzie leczone są schorzenia takie jak: dyskopatia, osteoporoza, czy stwardnienie rozsiane. Hotel dysponuje bogatą bazą zabiegową, posiada klimatyzowaną salę konferencyjną, fitness i studio Cardio. więcej\nPałacykod 189 zł\nHotel Pałacyk Świeradów-Zdrój\nDom Wypoczynkowy Pałacyk zlokalizowany jest w centrum miasta Świeradów Zdrój, położonego w dolinie rzeki Kwisy, otulonej szczytami Gór Izerskich, rozciąga się pomiędzy grzbietami Wysokim i Kamienickim na wysokości 450-650 m n.p.m. Do dyspozycji gości są pokoje 1-,2-,3- i 4-osobowe, wyposażone w telewizory, łazienki oraz bezprzewodowy dostęp do Internetu. Łącznie obiekt posiada 39 miejsc noclegowych. Zaplecze gastronomiczne to hotelowa restauracja, drink-bar oraz ogród piwny. Obiekt organizuje wieczorki taneczne, a także biesiady przy ognisku. Na terenie obiektu znajduje się parking, bilard oraz baza zabiegowa z wykwalifikowanym personelem terapeutyczno-medycznym, oferująca m.in.: masaże, okłady borowinowe, inhalacje, zabiegi prądowe, okłady żelowe oraz ultradźwięki. Okoliczne atrakcje to szlaki turystyczne, trasy rowerowe, wyciągi narciarskie i zabytki architektury. Warte zobaczenia są również liczne zamki, tj. : Zamek Czocha, ruiny zamku w Świeciu i Zamku Gryf w Proszówce. więcej\nHotele — Szklarska Poręba Liczba hoteli: 993 od 45 zł\nHotele — Jelenia Góra Liczba hoteli: 582 od 85 zł\nHotele — Kudowa Zdrój Liczba hoteli: 287 od 85 zł\nAtrakcje w mieście/miejscu: Świeradów-Zdrój


Rehabilitacja dzieci Warszawa | Lek: demerol, librax, tiorydazyna, artan, takrynaLek: demerol, librax, tiorydazyna, artan, takryna\nCzasami zdarzają się w życiu sytuacje, kiedy nasze dziecko jest opóźnione w rozwoju fizycznym czy psychicznym. Przyczyn tego może być wiele, od wad wrodzonych aż po różnie schorzenia. Jednak w wielu przypadkach ich skutki można w mniejszym lub większym stopniu zniwelować dzięki temu co daje odpowiednio przeprowadzona rehabilitacja dzieci Warszawa i okolice to region naszego kraju, w którym działa najwięcej placówek oferujących tego typu zabiegi w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i prywatnych. Każdy rodzic powinien skorzystać z pomocy najlepszych lekarzy, psychologów czy fizjoterapeutów, którzy szybko postawią właściwą diagnozę i dobiorą wszystkie konieczne zabiegi mające przywrócić maluchowi zdrowie oraz sprawność psychofizyczną. Warto skorzystać z nowoczesnych i co najważniejsze skutecznych metod jakie zapewnia rehabilitacja dzieci Warszawa może zagwarantować, że w tym mieście zostaną one przeprowadzone na najwyższym poziomie, który stawia naszych specjalistów w czołówce nie tylko europejskiej, ale wręcz światowej w tej dziedzinie.\nsobota, Kwiecień 8th, 2017Zabiegi estetyczne Posted in Librax lek


Europa Press: Telefónica, Orange i Vodafone inwestują miliard euro w pasmo 5G w Hiszpanii - TELKO.in\nEuropa Press: Telefónica, Orange i Vodafone inwestują miliard euro w pasmo 5G w Hiszpanii\nHiszpańska aukcja częstotliwości 5G z zakresu 700 MHz zakończyła się drugiego dnia. Uczestniczący w niej operatorzy wylicytowali łącznie 1010 mln euro, czyli nieznacznie więcej niż wynosiła cena wywoławcza pasma – informuje hiszpańska agencja prasowa Europa Press.\nOrange i Vodafone na zakup bloków pasma 2x10 MHz wydali po 350 mln euro, zaś Telefónica – 310 mln euro. Orange i Vodafone za kupione bloki zapłacili równowartość ceny wywoławczej, a Telefónica o 14,8 proc. powyżej ceny ustalonej na 270 mln euro.\nBlok kupiony przez Telefónica ma zwiększone zobowiązania inwestycyjne: do 2025 r. w zasięgu sieci 5G ma znaleźć się nie tylko kluczowa infrastruktura komunikacyjna i wszystkie miasta powyżej 50 tys. mieszkańców, ale także wszystkie miasta powyżej 20 tys. mieszkańców.\nBloki 1x5 MHz nie znalazły nabywców.


Bref Pro Nature Płynny środek do czyszczenia powierzchni w łazience 750 ml - C.H. E.Leclerc Turystyczna\n> CHEMIA GOSPODARCZA>DO CZYSZCZENIA>SPECJALNE ŚRODKI DO KUCHNI I ŁAZIENKI>Bref Pro Nature Płynny środek do czyszczenia powierzchni w łazience 750 ml\nAjax Optimal 7 Lemon Płyn do szyb 750 ml\nNazwa: Bref Pro Nature Płynny środek do czyszczenia powierzchni w łazience 750 ml\nO produkcie Bref Pro Nature zawierający 99,9% składników pochodzenia naturalnego, zapewnia higieniczną czystość oraz usuwa kamień i brud ze wszystkich powierzchni w łazience. Jest też przyjazny dla środowiska, co potwierdza EU Ecolabel. Wykorzystanie odnawialnych surowców pochodzących ze zrównoważonej uprawy zmniejsza negatywny wpływ na środowisko. Butelka wykonana w 100% z przetworzonego plastiku, w tym ≥25% z inicjatywy Social Plastic.\nEU Ecolabel: DE/020/432\nPrzygotowanie i stosowanie Nanieś produkt na mytą powierzchnię, pozostaw na 5 min a następnie spłucz wodą. Zalecamy zwilżyć wodą spoiny płytek przed użyciem produktu. Uwaga: nie stosować na marmurowych lub wapiennych powierzchniach, w przypadku emaliowanych wanien, brodzików, najpierw sprawdzić na mało widocznym miejscu. Transportuj i przechowuj w pozycji pionowej. Stosuj w racjonalnych ilościach dbając o środowisko.\nOstrzeżenie dotyczące bezpieczeństwa Płynny środek do czyszczenia powierzchni w łazience. Uwaga: Działa drażniąco na oczy. W razie konieczności zasięgnięcia porady lekarza należy pokazać pojemnik lub etykietę. Chronić przed dziećmi. Unikać wdychania rozpylonej cieczy. Stosować wyłącznie na zewnątrz lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Stosować ochronę oczu. W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO OCZU: Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć. Nadal płukać. W przypadku utrzymywania się działania drażniącego na oczy: Zasięgnąć porady lekarza.\nWartości odżywcze Płynny środek do czyszczenia powierzchni w łazience. Uwaga: Działa drażniąco na oczy. W razie konieczności zasięgnięcia porady lekarza należy pokazać pojemnik lub etykietę. Chronić przed dziećmi. Unikać wdychania rozpylonej cieczy. Stosować wyłącznie na zewnątrz lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Stosować ochronę oczu. W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO OCZU: Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć. Nadal płukać. W przypadku utrzymywania się działania drażniącego na oczy: Zasięgnąć porady lekarza.


Córka lorda Byrona i początki informatyki - Dwójka - polskieradio.pl\nEkspert o relacjach polsko-rosyjskich: od 10 lat trwają w stanie zamrożenia\nCórka lorda Byrona i początki informatyki\nOstatnia aktualizacja: 20.02.2020 13:14\n- To ona napisała program pierwszego algorytmu, który wtedy, w roku 1833 i później, był czymś zupełnie nowatorskim - mówiła Kinga Michalska o Adzie Lovelace, bohaterce książki Jamesa Essingera "Algorytm Ady".\nRozmowa o książce Jamesa Essingera "Algorytm Ady" (Poranek Dwójki)\nOkładka książki Jamesa Essingera "Algorytm Ady"Foto: mat. prom.\nBoris Vian - za dnia inżynier, po godzinach surrealista i prowokator\nDzięki tej biografii możemy poznać, właściwie nieznane, koleje życia córki słynnego angielskiego poety, dowiedzieć się, jakim była wszechstronnym umysłem. - Osobowość lorda Byrona była na tyle dominująca, że mogła przykryć dokonania wielu zasłużonych ludzi, w tym przypadku jednak było tak, że lord Byron nie chciał zaakceptować tej swojej jedynej prawowitej córki - przypominała Kinga Michalska. Jak mówiła, matka Ady, która z Byronem szybko się rozstała, zaszczepiła w córce chęć poznawania świata, postarała się, by córka była dobrze wykształcona. I tak młodziutka Ada zainteresowała się matematyką.\nJak doszło do tego, że Ada - przypomnijmy: w pierwszej połowie XIX wieku - napisała program pierwszego algorytmu? - Ada Lovelace mówiła, że kiedyś powstaną programy, które będą same tworzyć muzykę - podkreślała Kinga Michalska.\nWięcej o książce Jamesa Essingera "Algorytm Ady" w nagraniu audycji. Rozmowa ta ukazała się w cotygodniowym cyklu Poranka Dwójki "Książka i kawa".\nData emisji: 20.02.2020\nZobacz więcej na temat: literatura Paweł Siwek Kinga Michalska Dwójka\nPiotr Gliński o wsparciu dla kultury: może sięgnąć nawet do 4 mld złotych\nJanek Młynarski: na gruzach Warszawy najpierw były dźwięki\nKoncert na Facebooku. Gry Lidii Grychtołówny słuchano na całym świecie


Project Beauty Domiś - Zarezerwuj wizytę online - Booksy\nUzupełnienie rzęs 3/5D\nNitkowanie twarzy ( brwi, wąsik, policzki, broda)\nSerdecznie polecam, usługa wykonana szybko, profesjonalnie i efekt bardzo zadowalający!...\nObawialam się słabej jakości usługi. Z premedytacją odczekałam tydzień i muszę przyznać, że wszystko wykonane było w pełni profesjonalnie. Mogę polecić z czystym sumieniem. Rzęsy zrobione szybko, ale solidnie i jak narazie nie mam zastrzeżeń....\nJak zawsze pięknie i profesjonalnie!...\nJak zawsze szybko i profesjonalnie ;)...\nUważam, że Dominika zna się na rzeczy i jest osobą godną zaufania. Dwukrotnie powiększałam usta i jestem bardzo zadowolona z rezultatów :)...\nRzęski zawsze są śliczne, starannie wykonane i długo się trzymają, gorącoo polecam!! ❤...\nNajlepsza z najlepszych ❤...\nNajlepsza stylista rzęs w mieście☺ za każdym razem wychodze zadowolona 💕 oraz ostatnio powiększenie ust kwasem pierwsza klasa. Z całego serca polecam 😊...\nZdecydowanie polecam!😍 była to moja pierwsza wizyta i na pewno nieostatnia. Zależało mi na subtelnym efekcie. Jestem bardzo zadowolona. Przemiła atmosfera i bardzo profesjonalnie wykonany zabieg....\nNajlepsze i najlepiej zrobione brewki i rzęski ♥♥...\nRzęski piękne, wykonane bardzo dokladnie i szybko😊...\nJestem bardzo zadowolona. Rzęsy piękne i do tego bardzo szybko zrobione w fajnej atmosferze ❤...\nPierwszy raz u pani Iwonki - efekt rewelacyjny, do tego bardzo miła atmosfera, zdecydowanie polecam. :)...\nNie polecam! Brak jakiejkolwiek higieny.. rzęsy nie były umyte przed uzupełnianiem. Zrobione na odwal się, część po wyjściu i przeczesaniu nadzwyczajnie wypadła.. Robie rzęsy bardzo długo ale z takim czymś jeszcze nigdy się nie spotkałam....\nTo ze rzęsy nie były umyte mie oznacza ze to jest „brak jakiejkolwiek higieny” :) Dodam tylko ze Pani Kamila przyszła do mnie z dziurami i 20 naturalnymi rzęsami do wyklejenia o czym została poinformowana, po skończonej usłudze oznajmiła ze jej się nie podoba, ponieważ poprzednia stylistka robiła 4/6d a wyglądało jak Hollywood. Może dlatego teraz Pani Kamila została bez swoich rzęs bo wszystkie odpadły po obciążeniu wielkimi kępkami na tak słabych rzęsach naturalnych :) Żadnej informacji nie dostałam, ze rzęsy odpadły bo chętnie bym poprawiła. Pozdrawiam\nRzęski cudownie podkręcone! Jestem bardzo zadowolona z efektu. Dziękuję i polecam z całego serca! ❤...\nPani Iwonka bardzo pięknie i w profesjonalnej atmosferze wykonała mi zabieg przedłużania rzęs i henny pudrowej. Na pewno to nie moja ostatnia wizyta w Project Beauty Domiś ❤...\nPiękne rzesy i cudowne towarzystwo Dominiki zasługują zdecydowanie na 5 gwiazdek ☺❤...\nMega przyjemna atmosfera i przede wszystkim szybka usługa! Polecaaaaam! 🤗...\nBardzo udana wizyta, zabieg przedłużania rzęs przeprowadzony bardzo sprawnie i fachowo. Z pewnością wrócę :)...\nZapraszam do mojego studia, na pewno będziesz zadowolona ❤ Dominika- instruktor stylizacji rzęs Iwona- potrzebuje jeszcze trochę czasu, jeszcze trochę się uczy ❤\n530 028 032


Polacy na kursie sędziowskim w St. Andrews\nDwóch polskich sędziów wzięło udział w corocznym szkoleniu w Royal and Ancient Golf Club of St. Andrews w Szkocji. Kurs odbył się w połowie lutego i kończył się egzaminem z wiedzy o regułach gry w golfa. Michał Kurczuk reprezentujący Pierwszy Lubelski Klubu Golfowy otrzymał certyfikat profesjonalnego arbitra, który uprawnia do sędziowania także turniejów zagranicznych.\nW kursie sędziowskim w Szkocji w sumie udział wzięło 74 delegatów z 43 krajów (m.in. Singapur, Chiny, Brazylia, RPA, Honk Kong, prawie wszystkie kraje Europy, Japonia, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Canada, Mauritius czy Rosja). W organizowanym raz w roku kursie uczestniczyć mogą tylko delegaci zaaprobowani przez narodowe związki golfa (w przypadku Polaków jest to PZG) i jednorazowo udział może w nim brać tylko dwóch delegatów z każdego kraju.\nKurs zakończony 2,5-godzinny egzaminem, obejmował wykłady z przepisów gry, budowy kijów, projekcje filmów instruktażowych i zajęcia praktyczne, podczas których prezentowano najczęstsze przewinienia oraz pokazywano jak daną sytuację sędzia powinien rozwiązać – powołując się na odpowiednie przepisy. Michał Kurczuk przyznał, że wyjazd do Szkocji był dla niego prawdziwym wyróżnieniem ale też wiązał się z ciężką pracą. Do kursu przygotowywał się przez półtora miesiąca, ucząc się i studiując reguły R&A codziennie po kilka godzin. Ale jak mówi – wysiłek się opłacił. Ukończenie kursu w St. Andrews to nie tylko certyfikat profesjonalnego sędziego, to też kontakty z golfistami z całego świata i niezapomniane wrażenia. Kurs zakończono uroczystym lunchem w domu klubowym sławnego Royal and Ancient Golf Club of St Andrews. Uczestnicy szkolenia mieli też niepowtarzalna szansę zwiedzenia Clubhouse’u – biblioteki, sali kominkowej, szatni z antycznymi szafkami – miejsc, do których nikt oprócz członków klubu normalnie nie ma wstępu. Szczególne zainteresowanie wzbudził obraz w sali kominkowej. Przedstawia golfistów podczas gry i trafił tam w latach 50-tych, jako prezent od Holenderskiego Związku Golfa. Obraz pochodzi sprzed około 300 lat. Przez długi czas nie znano ani jego ceny ani autora. R&A jednak musiało ustalić jego wartość dla celów ubezpieczenia. Z prośbą o wycenę zwrócono się do Holenderskiego Ministerstwa Kultury. Okazało się, że obraz wart jest ok.2,5 mln funtów brytyjskich. Holendrzy poprosili o zwrot dzieła, ale Szkoci grzecznie odmówili – prezentów się przecież nie oddaje.\nPolscy sędziowie, uczestniczący w kursie w Royal and Ancient Golf Club of St. Andrews – Michał Kurczuk i Michał Cesarz, w tym sezonie będą pełnili role sędziów głównych w poszczególnych zawodach wchodzących w skład TUI Turniejów Mistrzowskich PZG oraz będą dzielili się swoją wiedzą podczas krajowych kursów sędziowskich.


Meksykańska - opinie, ceny | Kafeteria.pl\n2 puszki czerwonej fasoli, puszka kukurydzy, 3 jaja na twardo, 20 dag szynki, sól, pieprz, ostra papryka.\nFasolę i kukurydzę odsączyć z zalewy. 3/4 fasoli rozgnieść widelcem. Szynkę pokroić w kostkę. Jaja obrać, posiekać. Wymieszać to wszystko z fasolą i kukurydzą, doprawić do smaku solą, pieprzem i papryką. Smacznego!\nMeksykańska: Podobne przepisy\nSałatki i dania z warzyw, które zrobisz w 12 minut\nMeksykańska: wypróbuj również\n... będzie smakować najlepiej? Nie masz pomysłu na szybki obiad? Zapraszam do wykonania sałatki meksykańskiej. ... smakować najlepiej? Nie masz pomysłu na szybki obiad? Zapraszam do wykonania sałatki meksykańskiej. Do jej przygotowania użyjemy: - ...\n... Dla wielbicieli potraw meksykańskich są takie specjały jak burritos, quesadilla czy pikantne chili con carne. Jeśli chodzi o ostatnią z wymienionych potraw jest chyba najłatwiej ją przygotować ... kminkiem, a także solą oraz pieprzem. Kiedy ...\n... bazą na śniadanie. A próbowałaś kiedyś zrobić swój własny chlebek? Może chcesz poznać coś nietypowego? Sprawdź przepis na chleb meksykański! ... bazą na śniadanie. A próbowałaś kiedyś zrobić swój własny chlebek? Może chcesz poznać coś ...\n... Ognista papryczka chili jest chętnie wykorzystywanym składnikiem w kuchni meksykańskiej. Warto jednak wkomponowywać ją w posiłki ze sporą dozą rozwagi i umiaru, bo nawet kilka kawałków więcej ... i dodatkiem octu. Tak przygotowane słoiczki ...\n... na suchej patelni. Jakie farsz? Podstawę stanowi tutaj ryż meksykański, czerwona fasola i dobrze przyprawione kawałki mięsa (może to być kurczak, byle był pikantny). Do tego dodajemy sałatę, sos salsa ... farszu w burritos możemy zatem zawinąć ...\n... jest niedużym krajem zlokalizowanym pomiędzy Hondurasem i Gwatemalą. Kuchnia tego regionu opiera się w dużej mierze na kuchni Ameryki Łacińskiej, a w szczególności kuchni meksykańskiej. Dziś proponuję pupusa z serem i sałatką w środku! ... jest ...\n... , co może sprawdzić się jako śniadanko na słodko, czyli meksykańskie racuszki z cynamonem – Every Cake You Bake Dla tych, którzy lubią mieć w lodówce lekkie i pożywne przekąski polecałabym meksykańską sałatkę ... z wędzonym kurczakiem i czerwona ...


Co zrobić, kiedy pralka się zepsuje? – CHSOSNOWIEC\nTomasz Piechowiak 5 lutego 2019\nPralka to narzędzie, którego kluczowym przeznaczeniem jest doprowadzanie naszej idealnej odzieży oraz pewnych materiałów sprzyjających nam w życiu codziennym do czystości. W dzisiejszych czasach pralki, które są urządzeniami nadzwyczaj dzisiejszymi mają także różne inne, korzystne i przede wszystkim oszczędzające czas i pieniądze funkcje. Dawniej bezsprzecznie pranie nie należało do czynności tak miłych jak może być dzisiaj, a utrzymywanie czystości nie należało do rzeczy łatwych. Jednak robiono to, a w pewnym momencie doszło do chwili, gdy ktoś pomyślał, że przyzwoicie byłoby pomóc ludziom, a zwłaszcza paniom tworząc urządzenie pomagające w utrzymywaniu czystości.\nPierwsza mechaniczna pralka została utworzona dopiero w dziewiętnastym wieku, kiedy tak właściwie to pewien mężczyzna nazwiskiem King uformował ją po raz pierwszy. Pierwsza pralka naturalnie nie przypominała dzisiejszych, a napędzana była przy pomocy pary, niemniej jednak od czegoś trzeba było zacząć. Od tej pory utrzymywanie czystości stawało się coraz poprawniejsze oraz przyjemniejsze, a również prostsze. Pralki, to urządzenia, jakie jak zdajemy sobie sprawę z tego wymyślone zostały do utrzymywania czystości. Utrzymywanie takiej przydatnej nam czystości nie było jednakże bez nich niemożliwe. Pralki pozostały stworzone najzwyczajniej w świecie dla nasze wygody i pomocy, żeby nie nadwerężać tak rak i nie męczyć się przy praniu. Dotyczy to bezsprzecznie w szczególności kobiet, które musiały zajmować się praniem i utrzymywać czystość.\nPralki od początku powstawania pierwszego takiego urządzenia stawały się coraz bardziej złożone oraz skomplikowane. Powstawały coraz to nowe ich elementy, nowe funkcje mające działać jeszcze poprawniej, jeszcze szybciej i jeszcze sprawniej ułatwiać nasze życie oraz pomagać w utrzymywaniu czystości i niestety innowacyjne awarie, które naprawią eksperci z Naprawa zmywarek wrocław. Następne powstające pralki były coraz to poprawniejsze, a więc można domyślić się, że mamy dzisiaj ich przeróżne typy. Pralki różnią się między sobą nie tylko z powodu przeróżnych firm je produkujących jakkolwiek przede wszystkim z uwagi na funkcje jakie posiadają oraz koronny cel. Pralki mają naturalnie utrzymywać czystość, jednakowoż mogą dotyczyć prostych ubrań, a też jakiś materiałów potrzebujących nadzwyczajnej uwagi.\nNaturalnie na rynku dostępne są też ogromne zabawki, jakie są wycelowane przede wszystkim dla większych dzieci, jakie więcej rozumieją oraz…


Nie stać nas na brak humanistów\nO studiach z zakresu projektowania komunikacji i zmieniającym się obliczu współczesnej humanistyki z Tomaszem Bielakiem, adiunktem w Katedrze Polonistyki na Wydziale Humanistyczno-Społecznym Akademii Techniczno-Humanistycznej,w Bielsku-Białej, autorem książki Opcje odbioru. Szkice medioznawcze rozmawia Sylwia Pikula.\n"Biuletyn Polonistyczny": W Akademii Techniczno-Humanistycznej funkcjonuje od jakiegoś czasu specjalność Projektowanie Komunikacji. Skąd pomysł jej utworzenia i kto był inicjatorem tego przedsięwzięcia?\nTomasz Bielak: Pomysłodawcą był prof. Tomasz Stepień. Podczas jednego ze studenckich wyjazdów – (tzw. mediacampów) zaproponował, abyśmy przyjrzeli się działaniom wrocławskich badaczy i zastanowili się, czy nie stworzyć w naszym ośrodku podobnej specjalności. Nie ukrywam, że mieliśmy trochę oporów. Nie chodziło wyłącznie o przygotowanie nowej dokumentacji, tłumaczenie studentom i kolegom, na czym będzie polegała ta zmiana. Projektowanie komunikacji wymagało przede wszystkim od nas samych weryﬁkacji własnych założeń badawczych, nieco inną pracę ze studentami, a to zawsze jest proces, niekoniecznie kończący się sukcesem…\nJak ta weryﬁkacja założeń badawczych przebiegała w Pana przypadku i na czym polegała nowa metoda pracy ze studentami?\nW największym skrócie – staram się zachęcać studentów nie tylko do żmudnej lektury tekstów teoretycznych, ale również do weryfikacji przedstawianych założeń i koncepcji. Kładziemy większy nacisk na badania własne – w zasadzie wszystkie prace dyplomowe oparte są na prowadzonych przez studentów ankietach, wywiadach, analizach materiału.\nCzym w skrócie jest projektowanie komunikacji? Dlaczego jest dzisiaj tak ważne?\nDesign komunikacji to inaczej sposoby i towarzyszące im procesy, które umożliwiają osiągnięcie określonych celów. Ponieważ od kilkunastu lat prowadziliśmy na bielskiej polonistyce tzw. specjalność medialną, mieliśmy rozsądne podstawy, by twierdzić, że ta zmiana ma charakter jakościowy, a nie tylko nomenklaturowy. Przede wszystkim „medialne kierunki” powoli wyczerpują swoją nowatorskość. Przykro mi to mówić, ale w wielu ośrodkach nadal panuje przekonanie, że media są „łatwe”, bo każdy ogląda, słucha, ma konto na Facebooku. Nawet obecnie zdarzają się jeszcze teksty i wypowiedzi o „plusach i minusach” internetu, „odkrywczych” fascynacjach quality TV, czy analizach komunikacji politycznej pod kątem haseł wyborczych. Nie unieważniam takich badań, ale chyba trudno mówić w takim przypadku o nowatorstwie. To raczej katalogowanie różnych zdarzeń medialnych. W podobnym tonie wypowiadają się studenci – przecież są najbardziej doświadczeni w użytkowaniu mediów, często stają się kreatorami w ramach zleconych prac, praktyk czy prowadzonej działalności gospodarczej. Projektowanie komunikacji ma nieco inny charakter – większość przedmiotów ma charakter laboratoryjny, analizujemy przypadki, przygotowujemy rozwiązania, omawiamy możliwość wykorzystania teorii w konkretnych działaniach. Celowo wymieniam teorię – nie zapominamy, że jesteśmy uczelnią, a nie – ﬁrmą konsultingową czy szkoleniową, która regularnie „fetyszyzuje” możliwość kontaktu z „doświadczonymi praktykami”. Praktyk odnosi sukces w biznesie – i to jest ok, ale nie uzyskuje przez to mandatu do bycia autorytetem akademickim.\n„Akademickość” to coś więcej, podobnie myślę o studiowaniu – to nie łatwiejsza droga do otrzymania pracy, tylko umiejętność samodzielnego myślenia, krytycznego oglądu świata i zjawisk.\nDo kogo adresowane są te studia?\nDo każdego, kto zdał maturę i chciałby nauczyć się, jak projektować komunikację, wykorzystywać media, rozumieć relacje zachodzące między użytkownikami, jak widzieć i słyszeć (lepiej…) reklamy, itd. Dla każdego, kto chciałby spróbować swoich sił w tzw. przemyśle kreatywnym, domach mediowych, agencjach kreatywnych.\nCzym różni się ta specjalność od prowadzonej wcześniej specjalności medialnej z podstawami dziennikarstwa?\nPrzede wszystkim doborem przedmiotów specjalnościowych: w miejsce wiedzy o telewizji wprowadziliśmy na przykład badanie i projektowanie komunikacji w praktyce, pojawiły się zajęcia z podstaw brandingu, obrazu i dźwięku w reklamie, metodologii badań z nastawieniem na badania ilościowe i jakościowe oraz narzędzia informatyczne, jakie można wykorzystać. W najbliższym czasie planujemy poszerzyć ofertę o zajęcia typowo projektowe z wykorzystaniem metod projektowych i odpowiedniego oprogramowania – myślimy i dyskutujemy z kolegami z wydziałów, gdzie prowadzona jest informatyka i materiałoznawstwo o włączeniu również tych specjalistów do prowadzenia zajęć. Naszym marzeniem zawsze będzie stworzenie „ponadwydziałowego” kierunku dla prawdziwych pasjonatów i osób kreatywnych.\nW jakim stopniu współczesny polonista może (powinien?) posiłkować się narzędziami pracy informatyka czy programisty?\nTo trudne pytanie z kilku powodów: po pierwsze – nie jestem do końca przekonany, że współczesny polonista zobligowany jest do „wejścia w media” i swoistą zmianę warsztatową (bazy danych, elektroniczne systemy tworzenia bibliograﬁi itd.) Nadal wierzę w ten najprostszy tryb warsztatowy, czyli ołówek i „żółte karteczki”, na których wypisujemy ważne informacje i numery stron… Z drugiej strony: dużą ilość tekstów – zwłaszcza najnowszych jesteśmy w stanie pozyskać w wersjach elektronicznych i jest to ogromne ułatwienie w pracy, gdzie czas jest istotnym markerem. Widzę też ogromną potrzebę edukacji medialnej (to temat na osobną rozmowę) – i obecnie, jedynymi osobami, które są w stanie to „rozkręcić” na kolejnych etapach edukacji szkolnej są właśnie nauczyciele-poloniści. Często oczekują od nas pomocy, jak uczyć mediów, unikając moralizatorstwa, wchodzenia w rolę autorytetu lub profetycznie przepowiadając koniec świata w związku z premierą kolejnego sezonu Fortnite’a.\nCzego więc w skrócie będą uczyli się studenci w trakcie tych studiów?\nW skrócie – analizy tekstów i obrazów, przeprowadzania badań różnymi metodami, kreatywnego podejścia do zadań, pracy w zespole, zarządzania informacją, designu stron www.\nJak zaplanowane są praktyki? Czy studenci realizują jakieś własne projekty?\nMogą realizować własne projekty, jeśli pracodawca wyrazi taką chęć. Jedyny wymóg z naszej strony to praktyka w ﬁrmie, instytucji pozarządowej czy urzędzie na stanowisku, które realnie pozwala sprawdzać zdobyte umiejętności w trakcie studiów. Jeśli ktoś studiuje projektowanie komunikacji, a potem chciałby odbyć praktykę w montowni lamp samochodowych (bo to blisko domu, bo ma tam znajomych itd.) to (choć to ważna i potrzebna praca) – takiej zgody nie otrzyma. Chcemy uniknąć sytuacji, w których po studiach absolwenci zaczynają się żalić, że studia nie przygotowały ich do pracy, że nie mieli możliwości zdobycia doświadczenia. Oczywiście, kilka tygodni praktyk nie zrobi ze studenta pracownika, ale już w tej chwili otrzymujemy od naszych absolwentów – obecnie pracowników dużych podmiotów, propozycje stażu czy praktyk dla obecnie studiujących, które mogą zakończyć się regularnym zatrudnieniem jeszcze w trakcie studiów na warunkach umożliwiających kontynuację nauki. To jeszcze jeden atut naszej polonistyki – w wielu przypadkach można liczyć na tzw. „myślenie lokalne”.\nW takim ośrodku jak Bielsko-Biała całkiem spore. Miasto rozwija się dynamicznie, po okresie stagnacji, realizowane są projekty rewitalizacyjne, umożliwiające rozwój przemysłu kreatywnego. To nadal ważny ośrodek wypoczynkowy i sportowy. Myślę, że pracy jest tutaj sporo, zwłaszcza dla osób samodzielnych, z pasją. Poza tym – to piękne miasto. Z niesamowitymi widokami – proszę sobie wyobrazić: poranna kawa na balkonie uczelnianego baru, z którego rozpościera się widok na Beskidy.\nBrzmi to bardzo zachęcająco. Czy docierały do Pana informacje, gdzie konkretnie pracują absolwenci kierunku?\nTak – z częścią absolwentów utrzymujemy bliskie relacje do dzisiaj. To może zaskoczenie, ale niektórzy pracują w korporacjach, np. w branży motoryzacyjnej (czy konkretniej: automotive), są wśród nich ludzie związani z liderami w branży FMCG. Część z nich ma własną działalność gospodarczą – postawili na znalezienie własnego miejsca np. w usługach i dobrze sobie radzą. Cieszy mnie, że studentka czy student, z którym miałem okazję spotkać się w trakcie zajęć, prowadzi dzisiaj działalność, a w swoim portfolio ma 15 ﬁrm rozpoznawalnych przez każdego. Żeby postawić sprawę jasno: to nie jest wyłącznie nasza zasługa, tylko ich pracowitości i pewnej nieustępliwości w dążeniu do celu, ale także zrozumieniu, że humanista może być potrzebny na rynku pracy, a jego umiejętności (i zdobywane doświadczenie) mają swoją (zazwyczaj niemałą) cenę… Często tę pewność zdobywają właśnie dzięki wspólnym rozmowom w trakcie studiów.\nDlaczego Pana zdaniem warto wybrać właśnie tę specjalizację, a nie na przykład dziennikarstwo, na którym również są zajęcia dotyczące komunikacji?\nNie chciałbym budować opozycji między dziennikarstwem a projektowaniem komunikacji. To zupełnie inne studia. Nasza propozycja jest (jak wspominałem) skierowana do osób, chcących odnaleźć swojej miejsce w pracy projektowej, w rozpoznawaniu potrzeb klienta, interesariusza. W umiejętnym pozyskiwaniu dostępnych środków unijnych, w budowaniu identyﬁkacji wizualnej marki, osoby, czy wreszcie pracy w dużym, interdyscyplinarnym zespole projektowym.\nMówił Pan, że specjalność ta jest unikatowa. Inne uczelnie w Polsce nie prowadzą podobnych studiów?\nKiedy rozpoczynaliśmy – była unikatowa na skalę ogólnopolską. Prowadziło ją tylko kilka ośrodków. Obecnie jest tych propozycji zdecydowanie więcej, ale wciąż specjalność może być interesująca dla młodych ludzi z Bielska i okolic. Staramy się docierać do licealistów, organizujemy spotkania – jest różnie: niektóre cieszą się dużym zainteresowaniem, inne znikomym. To specyﬁczny czas dla kierunków humanistycznych…\nCzy mógłby Pan to rozwinąć?\nHumanistyka od zawsze jest w permanentnym kryzysie. I w pewien sposób ten kryzys jej służył. Pojawiały się świetne teksty, zmieniało się oblicze uniwersytetu itd. Co jakiś czas dyskutowaliśmy o kolejnych końcach uczelni, „dawnego systemu”, opresji i feudalnych układach na wydziałach. Nieśmiertelna była opozycja między science i humanities. Tyle tylko, że dywagowaliśmy bez konsekwencji, bo nadal trzeba było czytać, pisać, uczyć, słuchać lepszych od siebie, chcieć dorównać mistrzom. Pierwszym szokiem była wszechobecna punktoza, drugim (zwłaszcza dla przedstawicieli ﬁlologii polskiej…) „umiędzynarodowienie”. Słyszeliśmy również o planach likwidacji np. kulturoznawstwa, łączeniu dyscyplin – tłumaczenia często oscylują wokół stwierdzeń: nierentowne, brak studentów – tyle tylko, że brak studentów nie jest efektem słabej oferty, a niżu, sposobu przeprowadzania matur, słynnego epizodu z kierunkami zamawianymi, wśród których zabrakło np. ﬁlologii polskiej, absurdalnym modelu narracji prowadzonym przez uczelnie prywatne, że „studia mają dać pracę”. Dopiero głębsze wejście w problem pozwalało zobaczyć, że słaby absolwent informatyki „błąka się” między mikro-ﬁrmami, a dobry absolwent wydziału ﬁlologicznego jest ważną postacią w IBM. Statystyki tego nie pokazywały, podobnie jak uśmiechnięte „stockowe” twarze studentów na folderach reklamowych. Wszyscy początkowo korzystaliśmy – dodatkowa praca, pieniądze na badania itd. Ale takie otwarcie zawsze kosztuje – w przypadku uczelni to żelazna reguła. Studenci nie zniknęli z dnia na dzień, nowa matura nie była niespodzianką. Byliśmy, niestety, słabo przygotowani na takie zmiany. A obecnie? - nie wiem, czy stać nasze społeczeństwo na jakąkolwiek marginalizację humanistyki. Biotechnolog, projektant mostu czy informatyk to nie jest „cały świat”. O sile społecznej władzy w dużej mierze decyduje właśnie umiejętność swoistej „ochrony” tej części uniwersytetu, która może nie obronić się sama, bo nie sprzedaje patentu itd. I nie takie jest jej zadanie – od tego zacząłbym dyskusję o potrzebie humanistyki.\nKolejny problem to skala zmian – nie wszystkie są „odwracalne”, znowu czekają nas „okresy przejściowe” w postępowaniach awansowych, audytach, algorytmach wyliczania dotacji, sposobach pozyskiwania grantów. W zasadzie wszystko już było, pytanie tylko, czy po raz kolejny część z nas będzie chciała to przechodzić. Pamiętajmy też o jedynym, jak coś zamkniemy, zlikwidujemy – rzadko kiedy udaje się to uruchomić ponownie.\nJakie największe trudności w rozumieniu przekazów medialnych obserwuje Pan u zaczynających swoją przygodę z projektowaniem komunikacji studentów?\nPrzede wszystkim trzeba wykonać specyﬁczny „reset”: oddzielić wiedzę o mediach od umiejętności korzystania z mediów – część studentów ma ogromne doświadczenie w używaniu, korzystaniu, znajdowaniu i miksowaniu przekazów medialnych, ale kiedy pytanie zmienia się z: „gdzie to jest?” na „jak to się robi?” albo „co z tego wynika?” pojawia się „słynna” cisza. W jej przełamaniu pomaga nam trochę „polonistyczny matecznik” – teoria, interpretacja, wartościowanie dzieła – wspierają te procesy. Opieramy się na współpracy – na ćwiczeniach, w trakcie prezentowania konkretnego zagadnienia czasem proszę o wyjaśnienia – nie po to, by sprawdzić umiejętności retoryczne studenta czy jego przygotowanie merytoryczne – zwyczajnie nie wiem i liczę, że mi to wyjaśni. Dobrze widać to w pracach dyplomowych – fragmenty niektórych doczekały się publikacji, stanowią dobry materiał wyjściowy dla młodszych studentów.\nW trakcie niektórych seminariów naprawdę „się dzieje”. Cieszą nas takie energetyczne momenty, w których „rzucamy” na zajęciach hasło np. snapchat, a studenci przychodzą ze swoimi pomysłami na pracę licencjacką lub magisterską i nie jest to propozycja w stylu: „Cienie i blaski nowych mediów”…\nChciałam jeszcze zapytać, jak w kontekście budowania komunikacji ocenia Pan możliwości, jakie daje naukowcom „Biuletyn Polonistyczny”? W jakim kierunku portal powinien się rozwijać?\nMam nadzieję, że coraz częściej będzie pełnił rolę integrującą środowisko – cieszą informacje o konferencjach, zmianach i pomysłach na uczelniach w całym kraju. Liczę, że „Biuletyn Polonistyczny” stanie się organizatorem ważnej (np. odbywającej się co dwa lata) konferencji nie tyle dla „polonistów”, a bardziej – osób tworzących „polonistyki”. Wymiana informacji, łatwość przekazania czy zapisania informacji dobrze przygotowanej, rzetelnej – to atut nie do przecenienia. „Biuletyn” może być (lub już jest) swoistą platformą nie tylko dla polonistów, ale humanistów i osób zainteresowanych dziedzinami humanistycznymi.


Godless. Recenzja serialu westernowego Netflixa\nGodless (2017). Merritt Wever i Michelle Dockery.\nNapisane przez: Quentin w Seriale 11/12/2017\nNie będę dwukrotnie aż tak okrutny. Mindhunter, choć na nią zasługiwał, nie doczekał się osobnej recki. Godless też zasługuje na osobną reckę więc… się jej doczeka. Recenzja serialu Netfliksa Godless.\nO czym jest serial Godless\nDziki Zachód, końcówka XIX wieku. Poprzez dymy zasnuwające coś, co jeszcze do niedawna było małym miasteczkiem przebija się oddział dowodzony przez szeryfa Johna Cooka (Sam Waterston). Podąża on śladem bandy bezlitosnego Franka Griffina (Jeff Daniels), który terroryzuje okolice i grabi, co da się zgrabić. Tym razem, po dokonaniu napadu na pociąg, Griffin i jego ludzie wycięli w pień całą populację okolicznego miasteczka. Dorosłych zastrzelili bądź puścili z dymem, dzieci powiesili. Griffin jest nie w sosie, bo jego wychowanek, którego traktował jak syna, niejaki Roy Goode (Jack O’Connell) nie dość, że okradł go z całego łupu, to jeszcze odstrzelił mu rękę. Goode’a trzeba więc czym prędzej znaleźć i odzyskać, co skradzione. Tymczasem ranny Goode trafia na ranczo Alice Fletcher (Michelle Dockery). Kobieta mieszka tam razem z synem i teściową. Alice nie daje sobie w kaszę dmuchać i Roy szybko się o tym przekonuje. Ranczo Alice leży w pobliżu górniczej osady La Belle, którą niemal w całości zamieszkują kobiety. Wszystko za sprawą tragedii w kopalni, która pochłonęła życie pracujących tam górników. Ocalałych mężczyzn jest niewielu. To kilku dziadków, tracący wzrok szeryf Bill McNue (Scoot McNairy) oraz jego młody zastępca, zawadiacki Whitey Winn (Thomas Brodie-Sangster). Kiedy w pogoni za Goode’em wpadnie tu Griffin razem ze swoją bandą, z La Belle prawdopodobnie nie będzie czego zbierać. Na razie jednak jest jeszcze trochę czasu na to, żeby się przygotować, a może nawet przeprowadzić jakąś kontrzaczepną akcję dywersyjną?\nRecenzja serialu Godless\nJakże przyjemnie ogląda się te seriale Netfliksa, które wyglądają niczym film fabularny. To główna myśl, jaka chodziła mi po głowie podczas szybkiego seansu siedmiu odcinków Godless. Jeszcze nie wszystkie ich seriale mają taki poziom realizacyjny i gotów jestem pomyśleć, że może tylko jedną kamerę filmową mają na składzie ;). Skończyli Mindhuntera, wzięli się za Godless. Realizacyjnie, choć czas akcji dzieli stulecie, jest to ta sama jakość i naprawdę trudno mówić o Godless inaczej niż per kilkugodzinny film. Znakomicie ogląda się pięknie sfilmowane prerie, lasy i inne pustynie. Szerokie kadry, wiatr w grzywach koni, tumany kurzu pod wykolejoną lokomotywą. Wizualnie wszystkiemu można wlepić znak jakości Q.\nPod względem opowiedzianej historii też nie ma się co za wiele czepiać, choć jest to raczej typowa opowieść o Dzikim Zachodzie, kowbojach, szeryfach i trochę o Indianach, ale nie za dużo. Choć chronologia w Godless została troszeczkę poszatkowana, to te wszystkie flaszbaki odsłaniające młodsze lata Roya Goode’a itp. nie przynoszą właściwie żadnego szokującego rozwiązania. Ot backstory, jakich wiele i twista żadnego się nie spodziewajcie. Mają się bandyci napieprzać z laskami i w końcu będą się bandyci napieprzać z laskami. Z tego względu, jeśli od początku nie kupicie klasycznego westernowego klimatu Godless, to będziecie uprawnieni do stwierdzenia, że sporo tu zapychaczy i niepotrzebnych wątków (jedyny koleżka, który ocalał z katastrofy w kopalni, niemiecka dziedziczka fortuny, krwawa historia bliźniaków z bandy Griffina – tego wszystkiego mogłoby właściwie nie być i fabuła, by nie ucierpiała). Ba, sam uważam, że ze trzy odcinki można by z Godless wyciąć bez straty. No ale malują one dodatkowy świat serialu i świat Dzikiego Zachodu, a co za tym idzie nie są dla mnie wystarczającym powodem do tego, żeby narzekać. Pewnie, można było zrobić dwugodzinny film z samą esencją, ale cóż kręcić nosem, skoro zrobiono siedmiogodzinny film? To i nie narzekam, bo przyjemnie mi się Godless oglądało. I przyjemnie słuchało – w bardzo dobrym soundtracku Godless znalazłem nawet inspirację kollywoodzkim Kaaka, Kaaka. Brakowało mi już dawno jakiegoś porządnego westernu i Godless spełnił w zupełności moje oczekiwania. Próbowałem kiedyś z Hell on Wheels, ale nie wyszło, więc tym bardziej jestem zadowolony, że kolejny „telewizyjny” western się sprawdził.\nNie bez znaczenia w takim obrocie sprawy jest też bez wątpienia fachowo wyselekcjonowana obsada pełna niejednoznacznych kowbojów i twardych babek. Te ostatnie wpisują się w lansowany od dłuższego czasu wizerunek twardej bohaterki, która ogarnie ciepło domowego ogniska, a jak trzeba to przypierdzieli z Winchestera. Wśród mieszkanek La Belle mamy szeroki przekrój przez kobiece społeczeństwo od paniuś po kowbojki i od lesbijek po wyzwolone singielki. A także od Indianek po Murzynki. No wszystkie tu są i wszystkie w końcu chwycą za broń. Świetnie w tym kobiecym towarzystwie wypadł Thomas Brodie-Sangster, a jego młody zawadiaka rewolwerowiec to taki nowy Kevin Costner z Silverado.\nTrochę irytuje w Godless, że na konkretną rozpierduchę trzeba się naczekać, ale gdy już do niej dochodzi, to bez wątpienia jest na co popatrzeć. Finałową strzelaninę obejrzałem sobie z przyjemnością aż dwa razy i teraz, gdy o niej piszę, mam ochotę popatrzeć sobie po raz trzeci.\nGodless western\t2017-12-11\nWpisy oznaczone tagiem:Godless western\nPoprzednie: A Taxi Driver (2017). Recenzja koreańskiego kandydata do Oscara\nNastępne: Salut 7. Recenzja rosyjskiej superprodukcji Salyut-7\n1. Czy to jest zamknięta historia czy jak w „Dark” zakończenie nic nie rozwiązuje i jest tylko furtką do kolejnego sezonu?\n2. Są cycki?\n12/12/2017 at 19:34\n1. Historia jest całkowicie zamknięta. Choć da się ją bez problemu pociągnąć dalej.\n2. Są. Choć zbyt rzadko jak na taki potencjał :).\nA mnie rozczarował.\n7 godzin przynudzania po to żeby zobaczyć *ABSURDALNĄ* strzelaninę.\nŻe już nie wspomnę o tym co było ciut wcześniej z wojennymi zabijakami.\n16/12/2017 at 12:38\nA mnie się tam podobało. Choć fakt faktem finałowa strzelanina nie miała wiele wspólnego z realizmem. 😉\nPingback: Gambit królowej. Recenzja serialu The Queen's Gambit


FERIE ZIMOWE – KOMUNIKAT W SPRAWIE ZAPISÓW. – Gminne Centrum Kultury i Sportu w Bobrownikach\nFERIE ZIMOWE – KOMUNIKAT W SPRAWIE ZAPISÓW.\nZapisy na zimowy wypoczynek rozpoczniemy od pierwszego tygodnia lutego.\nkategoria: Ogłoszenie opublikowano: 21 stycznia 2022\nSzanowni Państwo, w związku z dużym zainteresowaniem ofertą zajęć jakie będą realizowane przez GCKIS W Bobrownikach w okresie ferii zimowych / 14-18 lutego 2022r./ chcemy zapewnić Państwa, że program wyjazdowy i animacje sportowo-artystyczne są już dopięte na ostatni guzik.\nZe względu na sytuację pandemiczną i dynamiczne zmiany, jakie zachodzą w przestrzeni publicznej / dostęp do instytucji kultury, rygory i obostrzenia dedykowane przez Ministra Zdrowia / zapisy na ten zimowy wypoczynek rozpoczniemy od pierwszego tygodnia lutego.\nProsimy o odrobinę cierpliwości i zrozumienie – kierujemy się bowiem główną przesłanką czyli dbałością o zdrowie uczestników ale również kadry opiekunów.Prosimy obserwować nasze social media – wszelkie informacje, decyzje i ważne komunikaty będą Państwu przekazywane natychmiast po ich zatwierdzeniu przez osoby do tego uprawnione.\nŻyczymy zdrowia i mamy nadzieje, że uda Nam się wspólnie przeżyć wiele fantastycznych chwil bawiąc się i ucząc podczas zimowego wypoczynku.