Sierpie� 10 2020 18:12:04\nInny świat 8\n- Obudź się Kirim, już dojechaliśmy - powiedział Akirin kiedy końskie kopyta zastukały na pałacowym bruku.\n- Proszę o wybaczenie Wasza Wysokość, to niewybaczalne z mojej strony... - doradca zaczął się tłumaczyć.\n- Już się uspokoiłeś?\n- To najważniejsze, resztą się nie przejmuj.\nW końcu karoca się zatrzymała. Podbiegł do niej jeden ze służących Komusa szóstego i głęboko pochylając się otworzył drzwi. Pierwszy wysiadł Kirim i pochylając się podał rękę Akirinowi. Ten wysiadł podpierając się na jego dłoni. Rozejrzał się w koło. Stali przed ogromnymi schodami na których na przeciwległych krańcach stali żołnierze tworząc szeroki szpaler.\nJednak Akirin nie miał więcej czasu na rozglądanie się, bo nagle zobaczył jak schodami w jego kierunki schodzi dostatnie ubrany mężczyzna, a za nimi cały czas kłaniając się tabun służących.\n- To zdaje się król Komus szósty? - spytał szeptem Akirin Kirima.\n- Zgadza się, Wasza Wysokość - odparł również szeptem doradca.\nAkirin wyszedł królowi naprzeciw, tak że spotkali się w połowie schodów.\n- Witajcie panie na moich ziemiach. Mam nadzieję iż podróż minęła spokojnie?\n- Mieliśmy spotkanie z kilkoma bandytami, ale jakoś nam się udało ujść z życiem.\n- A gdzie moim żołnierze? Wysłałem ich żeby eskortowali waszą osobę.\n- No cóż, część z nich poległa, a reszta ruszyła w pogoń za bandytami.\n- Rozumiem. W takim razie będę musiał ich ukarać.\n- Och, wybaczcie panie, ale nie ma takiej potrzeby. Moi żołnierze świetnie sobie poradzili z bandytami.\n- Cieszę się, że nic wam nie jest panie. Niemniej jednak muszę ukarać żołnierzy za niewykonanie mojego rozkazu. Ale nie przejmujcie się tym proszę. Zapewne jesteście zmęczeni po podróży. Gorąca kąpiel i posiłek już czekają.\n- Z chęcią skorzystam. Kirim?\n- Wasza Wysokość? - Doradca pochylił się i podszedł bliżej.\n- Dopilnuj żeby służba rozlokowała się odpowiednio i potem przyjdź do mnie.\n- Zatem chodźmy - Akirin uśmiechnął się do Komusa szóstego i ruszył przed siebie.\nKomus zaprowadził Akirina do komnaty gdzie już czekali jego właśni służący oraz kilku służących króla Komusa. Akirin przeszedł do łazienki. Rozebrał się i wszedł do wanny. Woda był przyjemnie ciepła i pachniała kwiatami.\nChwilę poleżał. Kiedy już się wystarczająco odprężył, wyszedł i pozwolił się wytrzeć służącym. Ubrawszy się przeszedł do komnaty, w której czekał już Kirim.\n- Rozumiem, że służba i wojsko już są rozlokowane odpowiednio?\n- Oczywiście Wasza Wysokość - odrzekł Kirim i ukłonił się.\n- Świetnie. Możesz się odświeżyć w mojej łazience.\n- Prowadź mnie do swojego króla - powiedział Akirin do jednego ze służących Komusa szóstego. Ten bez słowa skłonił się i ruszył przed siebie. Szli przez jakiś czas, aż w końcu stanęli przed jakąś komnatą. Służący otworzył drzwi i ukłonił się przepuszczając Akirina. Akirin wszedł do komnaty. Stał w niej ogromny stół w kształcie podkowy. Pod ścianą stali służący z tacami w rękach. W tym momencie otworzyły się drugie drzwi i do komnaty wszedł król Komus ubrany w pełną falbanek i złota szatę.\n- Widzę panie, że szybko się odświeżyliście po podróży.\n- Podróż nie była tak męcząca, więc i nie było potrzeby dłużej się odświeżać.\n- Rozumiem. W takim razie może niewielki posiłek?\nObydwaj siedli przy stole, na którym służący błyskawicznie postawili tace z daniami oraz dzbany w winami.\nZabrali się za jedzenie. Akirin co jakiś czas zerkał na Komusa i widział jak jadł łapczywie i wszystko co zbędne odrzuca za siebie gdzie służący błyskawicznie to sprzątają. Nie ważne czy to była kość czy zastawa stołowa, wszystko lądowało za plecami króla. A gdy któryś ze służących, zdaniem króla, był zbyt powolny, dostawał kopniaka i lądował na ziemi ku uciesze Komusa szóstego. Budziło to niesmak w Akirinie, który jadł spokojnie, a po opróżnieniu talerza odkładał go na bok, skąd dopiero zabierali go służący.\n- Myślałem, panie, że będzie nam towarzyszył następca tronu.\n- Ach nie panie, mój syn i córka jedzą dzisiaj wraz ze swoją matką. Nie chciałem męczyć was, panie, po tak długiej podróży.\n- To żaden kłopot, panie. Podróż nie była aż tak męcząca, więc chętnie poznam waszą małżonkę oraz wasze dzieci ,panie, jeszcze dzisiaj.\n- W takim razie po posiłku zapraszam do ogrodu.\nSzybko skończyli jeść i przeszli do ogrodu. Czekali już tam na nich młody mężczyzna, dwie młode kobiety i jedna stara. Na ich widok starsza kobieta skłoniła głowę a młodzi uklękli.\n- Poznajcie panie moją żonę, królową Anurse, mojego syna Olfosa, moją córkę Kurinę oraz przyszłą żonę następcy tronu, hrabinę Jasunę.\n- Teraz rozumiem panie, dlaczego kazaliście nam jeść posiłek w samotności - powiedział Akirin całując po kolei dłonie wszystkich kobiet.\n- Widząc tyle piękności w jednym miejscu mógłbym nie przełknąć ani kęsa.\nTak po prawdzie na miano pięknej zasługiwała jedynie przyszła żona następcy tronu, ale Akirin potrafił być miły, jak tylko chciał. Kobiety mile połechtane tym komplementem spuściły zawstydzone głowy, natomiast następca tronu popatrzył wilkiem na Akirina, co nie uszło jego uwadze.\nW czasie kiedy Akirin wymyślał kolejne komplementy pod adresem królowej i jej córki , w drugim krańcu ogrodu Kirim i doradca króla Komusa wymieniali się poglądami, a służba bawiła się z miejscową służbą. Wieczór szybko zapadł. Akirin udał się do swojej komnaty, gdzie czekał już na niego Kirim.\n- Widzę że najjaśniejszy pan jest zmęczony - powiedział Kirim kłaniając się. Akirin zdziwił się słysząc jak Kirim go tytułuje, ale nic nie powiedział tylko rzucił się na łóżko i jęknął:\n- Polityka to strasznie męcząca rzecz. Kirim...\n-Tak, Wasza Wysokość?\n- Pomóż mi się rozebrać.\n- Jak każesz, najjaśniejszy panie - odparł Kirim i zaczął rozbierać Akirina.\n- Co jest grane? - szepnął Akirin, kiedy jego twarz znalazła się przy twarz Kirima.\n- Ściany mają uszy i oczy, Wasza Wysokość. Tylko ogród jest bezpieczny - odparł także szeptem Kirim.\n- Czy Wasza Wysokość ma jeszcze jakieś życzenie? - spytał Kirim nisko pochylając się, kiedy Akirin leżał już przykryty kołdrą.\n- Nie, możesz odejść.\n- Życzę dobrej nocy Waszej Wysokości.\nKirim zgasił lampkę oliwną i wyszedł. Akirin jeszcze przez jakiś czas nie mógł zasnąć. Zastanawiał się nad tym co powiedział Kirim. "Ściany mają uszy i oczy". Co to znaczyło? Gdyby chodziło o zwykłe podglądanie przez służbę to nic by nie wspominał. To normalne było, że służba przez cały czas podglądała swojego króla. Chociaż strasznie to denerwowało Akirina, ale już zdążył się do tego przyzwyczaić. Jednak skoro Kirim coś takiego powiedział, to znaczyło by, że tu chodzi o coś poważniejszego. Tylko co? No cóż, nie było innego wyjścia jak grać w tą grę, którą zaczął Kirim.\nNadszedł ranek. Akirin smacznie jeszcze spał, gdy do komnaty wszedł Kirim i nie bawiąc się w subtelności rozsunął kotary pozwalając słońcu oświetlić twarz króla. Następnie nachylił się nad łóżkiem i delikatnie potrząsnął królewskim ramieniem.\n- Najjaśniejszy panie... - Akirin tylko coś mruknął przez sen, więc powtórzył, tym razem głośniej i groźniej: - najjaśniejszy panie...\nAkirin w końcu otworzył jedno oko.\n- Czego chcesz? - mruknął patrząc niezbyt przychylnie na intruza.\n- Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość, ale już czas na poranne ćwiczenia Waszej Wysokości.\nKról przez chwilę patrzył na doradcę, jakby zastanawiał się o czym tamten mówi. W końcu przypomniał sobie. Przypomniał sobie to co usłyszał wczoraj. Zrozumiał, że tamten chce mu coś powiedzieć w sposób nie budzący niczyich podejrzeń. Dlatego też postanowił zachowywać się zgodnie z tym jak chciał Kirim.\n- Masz rację - westchnął. - Zupełnie zapomniałem. Co ja bym bez ciebie zrobił?\n- Wasza Wysokość znalazłby sobie innego doradcę - odparł Kirim kłaniając się nisko.\n- Jak zawsze idealna odpowiedź.\n- Kąpiel już czeka, Wasza Wysokość.\nAkirin w końcu wstał i przeciągając się ruszył w stronę łazienki. Kiedy wyszedł po kąpieli doradca powiedział:\n- Jeżeli Wasza Wysokość pozwoli, znalazłem odpowiednie miejsce na poranne ćwiczenia Waszej Wysokości.\n- Gdzie? - zainteresował się król.\n- W ogrodzie, Wasza Wysokość.\n- W takim razie prowadź - król ruszył w stronę drzwi.\n- Jak Wasza Wysokość każe - doradca skłonił się, mimo iż władca tego już nie widział.\n- Więc mów Kirim, co jest grane - powiedział Akirin, kiedy już doprowadzony przed doradcę na miejsce rozpoczął ćwiczenia.\n- Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość, mojego zachowania... - zaczął uległym tonem, lecz król przerwał mu.\n- Jesteś mądrym człowiekiem Kirim i nigdy nie zawracałeś mi głowy błahostkami, więc rozumiem, że teraz to jest coś poważnego. Przejdź więc do konkretów, a nie tłumacz się.\n- Oczywiście, Wasza Wysokość - doradca ukłonił się. Nie chciał, żeby jego pan widział uśmiech jaki pojawił się, z niewiadomych przyczyn, na jego twarzy. - Chodzi o to, Wasza Wysokość, że król Komus szósty ma nieczyste intencje względem Waszej Wysokości.\n- To znaczy? - mimo iż ta wiadomość zaskoczyła Akirina, to jednak nie przerwał ćwiczeń.\n- Przez przypadek dowiedziałem się, że król Komus szósty kazał dla Waszej Wysokości przygotować komnatę w której mógłby Waszą Wysokość bez przeszkód podglądać.\n- Co? - tym razem Akirin nie wytrzymał i ze zdziwienia przerwał ćwiczenia.\n- To prawda, Wasza Wysokość - doradca pokiwał twierdząco głową. - Wszystkie komnaty w tym pałacu są tak zrobione, żeby można było bez przeszkody podglądać i podsłuchiwać śpiącą w niej osobę. Ponadto jedna z komnat jest tak zrobiona, że to król osobiście może podglądać. I to jest ta komnata w której śpi Wasza Wysokość.\n- Rozumiem. Tylko jaki on ma w tym cel? - zasępił się.\n- Tego jeszcze nie wiem, Wasza Wysokość. Mam nadzieję, ze uda mi się dowiedzieć czegoś więcej podczas balu. Wtedy jest szansa, że wino rozwiąże służbie języki.\n- Mam nadzieję, że będziesz dyskretny?\n- Oczywiście, Wasza Wysokość - odparł z lekką pretensją w głosie doradca. - Nie mam zamiaru robić nic, co by naraziło na szwank dobre imię Waszej Wysokości.\nAkirin zaśmiał się i wrócił do przerwanych ćwiczeń.\n- Jest coś jeszcze, Kirim?\n- Nasi służący donieśli mi, iż król wyznaczył służących, którzy maja obsługiwać tylko Waszą Wysokość.\n- Poważnie? - Akirin znowu przerwał ćwiczenia i usiadł na ławce obok Kirima. To co mówił zaczynało być coraz bardziej ciekawe - Dlaczego?\n- Jeszcze nie wiem, Wasza Wysokość, ale ci służący maja przykazane pilnować, żeby kielich Waszej Wysokości był zawsze pełen wina.\n- Chcesz przez to powiedzieć, że król kazał mnie spić? - zdumiał się Akirin.\n- Na to wychodzi, Wasza Wysokość.\n- Ale dlaczego? Jaki ma w tym cel? - zastanawiając się nad tym zaczął chodzić tam i z powrotem.\n- Wasza Wysokość nie powinien teraz myśleć o państwowych sprawach, tylko skupić się na swojej kondycji - powiedział nagle Kirim.\nAkirin spojrzał zdziwiony w jego stronę. Doradca stał z pochyloną głową. Niestety nie miał czasu się nad tym zastanawiać, gdyż nagle usłyszał:\n- Witajcie panie. Mam nadzieję panie, że spaliście dobrze.\nKról odwrócił się w stronę skąd dochodził głos i zobaczył nadchodzącego następcę tronu. W jednej chwili zrozumiał dziwne zachowanie doradcy. Uśmiechnął się pod nosem. Ten człowiek cały czas go zadziwiał, nic dziwnego, że był głównym doradcą.\n- Ależ oczywiście panie, spało mi się wyśmienicie - odparł z uśmiechem na twarzy, mimo niezbyt przychylnej miny gościa.\n- Widzę Panie, że dbacie o swoją kondycję.\n- Oczywiście, trzeba być w formie. Nigdy nie wiadomo kiedy będę jej potrzebował. Kirim... - zwrócił się do doradcy nawet na niego nie patrząc.\n- Wasza Wysokość? - doradca cały czas stal z pochyloną głową.\n- Ile czasu mi jeszcze zostało? - nie był pewny czy doradca nie chce mu jeszcze czegoś powiedzieć. Miał nadzieję, że tamten zrozumie sens jego pytania i odpowie odpowiednio.\n- Teraz czas na ćwiczenia z żołnierzami Wasza Wysokość - Akirin w pierwszej chwili zdziwił się słysząc jego odpowiedź, ale po sekundzie zrozumiał wszystko. Więc Kirim także nie lubił tego młodzika i postanowił mu pokazać prawdziwą siłę swojego pana.\n- W takim razie prowadź mnie - odparł i dodał szybko wciąż się uśmiechając: - może przyłączycie się Panie?\n- Z miłą chęcią - odparł książę uśmiechając się również, chociaż Akirin widział ile kosztuje ten uśmiech.\nRuszyli za Kirimem, który szybko doprowadził ich do żołnierskich baraków. Żołnierze Akirina, w przeciwieństwie do żołnierzy Komusa szóstego byli zupełnie rozluźnieni, śmiali się i wesoło rozmawiali między sobą. Kiedy tylko zobaczyli wchodzącego króla, szybko przerwali to co robili i uklękli nisko skłaniając głowy. Natomiast miejscowi żołnierze w wielkim pośpiechu i ze strachem w oczach stanęli w szeregach czekając na polecenia swojego władcy, który zupełnie nie zwracał na nich uwagi.\n- Wasza Wysokość... - odezwał się cicho i spokojnie stojący najbliżej Akirina żołnierz.\n- Witaj Samesie - król uśmiechnął się. - Jak moi żołnierze? Wszyscy mają miejsce?\n- Oczywiście, Wasza Wysokość - odparł żołnierz nie podnosząc głowy.\n- Dobre jedzenie dostaliście? Wypoczęliście odpowiednio? - wypytywał dalej Akirin.\n- Dziękujemy za troskę, Wasza Wysokość. Jesteśmy zadowoleni.\n- Świetnie. W takim razie czas na moje ćwiczenia.\n- Wasza Wysokość? - żołnierz w końcu podniósł głowę. Na jego twarzy malowało się zdziwienie.\n- Dajcie mi miecz - powiedział Akirin mając nadzieję, że żołnierz nie zniszczy jego planu niewłaściwym słowem. - Ten z was, który mnie chociaż zrani, dostanie dziesięć złotych monet.\nWśród żołnierzy przebiegł szmer. Jeden z nich szybko podbiegł do króla z mieczem w ręku. Akirin wziął go i przez chwilę ważył w ręce.\n- Powinien być dobry - mruknął i zawołał do żołnierzy: - dalej, atakujcie mnie!\n- Sugerowałbym odsunięcie się na bezpieczną odległość, Wasza miłość - powiedział Kirim do następcy tronu i nie czekając na reakcje tamtego odszedł kilka kroków w tył.\nNiestety następca tronu zignorował tę radę. Jednak w następnej chwili, gdy miecz jednego z żołnierzy przeleciał niebezpiecznie blisko jego głowy, sam uciekł na bezpieczną odległość. Stał i patrzył jak żołnierze, nawet po kilku na raz, atakują swojego króla, a ten, stosując dziwne techniki, odpiera ich ataki. Po pewnym czasie żołnierze byli już nieźle zmęczeni, a Akirin wciąż wyglądał jakby dobrze się bawił.\n- No co jest, nikt nie chce zarobić dziesięciu złotych monet? - kpił ze swoich przeciwników.\nŻołnierze słysząc to podrywali się, by ostatkiem sił zaatakować. W pewnym momencie jednemu z żołnierzy udało się dosięgnąć Akirina. Uderzył i trafił w rękę. Król syknął i złapał się za miejsce uderzenia. Kirim z przerażeniem zobaczył, jak rękaw robi się błyskawicznie czerwony.\n- Wasza Wysokość! - krzyknął i podbiegł do króla.\n- Nic mi nie jest - mruknął Akirin uspokajająco. Wbił miecz w ziemię i spojrzał na rękę. Krew powoli ściekała tworząc czerwony ślad na materiale i na dłoni, żeby na koniec spaść na ziemię.\nAkirin ostrożnie, jedną ręką, ściągnął koszulę. Okazało się iż żołnierz trafił w ranę zdobytą w trakcie podróży.\n- Cholera - mruknął niezadowolony.\n- Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość! - krzyknął przerażony żołnierz i padł na kolana. - Ja nie chciałem!\n- Nie pieprz głupot! - warknął król. - Jesteś żołnierz czy baba?\n- Jestem żołnierzem, Wasza Wysokość! - odkrzyknął żołnierz pochylając głowę.\n- Prawdziwy żołnierz chce zabijać wroga, rozumiesz?\n- Rozumiem, Wasza Wysokość! - odparł żołnierz.\n- To świetnie. Kirim...\n- Wasza Wysokość? - spytał pobladły doradca.\n- Jak wrócimy przypomnij mi, żebym dał temu żołnierzowi obiecane dziesięć złotych monet. Jakby nie patrzeć udało mu się mnie zranić.\n- Oczywiście Wasza Wysokość - odparł Kirim kłaniając się.\n- Myślę, że na dzisiaj już wystarczy - mruknął Akirin przewiązując wciąż krwawiącą rękę strzępem materiału oderwanym z bezużytecznej już koszuli. - Wybaczcie panie - zwrócił się do patrzącego na niego dziwnym wzrokiem następcy trony - niestety ostatnio trochę wyszedłem z formy. Dlatego ten żołnierz mnie trafił.\n- Pozwólcie panie, że nadworny medyk obejrzy tę ranę - odparł książę Olfosa nieswoim głosem, chociaż widać było jak próbuje pokazać spokój.\n- Ależ nie ma takiej potrzeby - Akirin lekceważąco machnął ręką. - Rana nie jest zbyt groźna. Bardziej wolałbym coś zjeść. Poranne ćwiczenia strasznie wzmagają apetyt.\n- Ależ oczywiście panie - książę ukłonił się nisko. - Myślę, że śniadanie jest już przyszykowane.\n- Świetnie - Akirin ucieszył się. - W takim razie szybko założę jaką koszulę i możemy ucztować. Mam nadzieję panie, że zaszczycicie nas swoją obecnością? - popatrzył uważnie na rozmówcę.\n- Jeżeli takie będzie życzenie mojego pana... - odparł dyplomatycznie młody książę i ukłonił się.\n- Och, na pewno się zgodzi, jeśli go tylko poproszę - powiedział niedbale król i ruszył w stronę zamku, a za nim doradca. Zanim odszedł Akirin zdążył uchwycić wyraz twarzy następcy tronu. Widać było, że jest wściekły.\n- Wasza Wysokość powinien bardziej uważać - powiedział Kirim, kiedy już doszli do komnaty zajmowanej przez Akirina. W jego głosie można było wyczuć troskę i jednocześnie wyrzut.\n- Marudzisz Kirim - mruknął król. - Zupełnie jak Konas.\n- Ktoś musi, Wasza Wysokość. Zdrowie Waszej Wysokości...\n- Wiem, wiem - Akirin machnął niecierpliwie ręką. - Moje zdrowie jest najważniejsze. Nie marudź już, tylko zajmij się moją raną.\n- Może jednak należałoby skorzystać z pomocy tutejszego medyka? - spytał z troską w głosie doradca odwijając prowizoryczny, opatrunek, który nie był już w stanie zatrzymać wyciekającej krwi.\n- Nie ma takiej potrzeby - mruknął Akirin. - Obwiń ją tylko wystarczająco dużo razy, tak żeby nie przeciekała. Wrócimy do domu, to Konas się nią zajmie. Te dwa dni jakoś wytrzymam.\n- Jak Wasza Wysokość każe - odparł doradca ukłoniwszy się nisko. Następnie zabrał się za bandażowanie rany. Kiedy skończył klasnął w ręce. Pojawili się służący z koszulami.\n- Którą koszulę Wasza Wysokość życzy sobie założyć? - spytał Kirim.\n- Jakbym miał jakiś wybór - mruknął Akirin. - Przecież one wszystkie są takie same.\n- Więc dawaj pierwszą z brzegu.\nKirim wziął koszulę i pomógł królowi ubrać się. Potem pomógł mu założyć marynarkę pasującą krojem i kolorem do spodni.\n- Może jednak jakaś biżuteria? - zapytał niepewnie, kiedy Akirin stał już kompletnie ubrany.\n- Kirim, dobrze wiesz, że nie lubię tych wszystkich świecidełek - westchnął ciężko król.\n- Ja wiem, Wasza Wysokość, ale może ten jeden raz... Żeby pokazać...\n- Zapamiętaj Kirim, o sile władcy nie świadczą świecidełka jakimi się obwiesza - Akirin przerwał doradcy w pół zdania. - Mogą one jedynie świadczyć o jego próżności, nic poza tym.\n- Rozumiem, Wasza Wysokość i proszę o wybaczenie - doradca skłonił nisko głowę.\n- Nie musisz przepraszać - Akirin podszedł do Kirima i poklepał go po ramieniu. - Wiem, że twoje słowa wynikają z troski o moją osobę, prawda?\n- Oczywiście Wasza Wysokość - potwierdził doradca nie podnosząc głowy.\n- Za takie coś nie powinieneś nigdy przepraszać - powiedział łagodnie król. - Chcę żebyś troszczył się o mnie i wspierał mnie, tak jak do tej pory. Chcę żebyś był moją podporą. Pamiętaj o tym - dodał i wyszedł bez słowa.\n- Będę pamiętał - szepnął Kirim, kiedy za królem zamknęły się drzwi. Podszedł do łóżka. Niestety było już pościelone. Nachylił się i powąchał. Poczuł zapach świeżego prania. A wiec pościel została zmieniona całkowicie. Klasnął w dłonie. W drzwiach momentalnie pojawił się służący.\n- Przynieście mi królewskie ubrania. Muszę przyszykować je na bal - powiedział. Służący zniknął, żeby z chwilę wrócić z kilkoma innymi. Wszyscy nieśli królewskie ubrania. Kirim przez chwilę oglądał je, po czym wybrał spodnie, koszulę i marynarkę. Odprawiwszy służących położył ostrożnie ubrania na łóżku i usiadł obok. Wziął koszulę w ręce i przytknąwszy ją do twarzy wciągnął głęboko powietrze. Serce zaczęło mu szybciej bić. Nawet pranie nie usunęło z niej tego zapachu. Zapachu, który sprawiał, że jego zmysły wariowały. Królewskiego zapachu. Oddychał głęboko napawając się nim, a serce biło mu coraz szybciej i szybciej. Położył się na boku, a twarz przykrył koszulą. Czuł jak tam w dole zaczyna mu się robić gorąco. Czuł jak zbiera się tam coraz więcej prądu. Nie mógł już wytrzymać. Wsunął jedną rękę w spodnie, a drugą pod bluzę i zaczął się pieścić. Umysł, przesiąknięty tym cudownym zapachem, podsyłał mu coraz to śmielsze obrazy królewskiego ciała. Jego oddech przyspieszył, a serce waliło jakby chciało wyrwać się z piersi i uciec. Już nie mógł wytrzymać. Eksplodował mając przed oczami twarz króla przeżywającego rozkosz. Doskonale pamiętał tę twarz. Chociaż widział ją tylko raz, to jednak wyryła mu się głęboko w pamięci. Zapamiętał ją tak dobrze, bo to właśnie on doprowadził króla do tej rozkoszy. Od tamtego dnia często o niej śnił. Śnił o niej i tęsknił. Tak bardzo chciałby zobaczyć ją jeszcze raz. Tak bardzo chciałby jeszcze raz połączyć się z Akirinem w jedność. Chociaż widział, że to nigdy się nie stanie, jednak gdzieś w głębi duszy miał wciąż nadzieję. Westchnął ciężko. Dosyć tego dobrego, pomyślał. Trzeba brać się za swoje obowiązki. Ale to za chwile. Na razie poleży jeszcze trochę delektując się tym cudowny zapachem. Zamknął oczy. I znowu zobaczył królewskie ciało. Nagie. I znowu poczuł prąd. I znowu serce zaczęło mu bić jak oszalałe. Zaczął się pieścić. Tym razem skończył o wiele szybciej. Nie mógł tego zrozumieć. Jeszcze nigdy nie doszedł tak szybko. Dlaczego? Dlaczego to właśnie on tak na niego działa? Przecież jest o wiele młodszy i zupełnie niedoświadczony. Nie mógł tego zrozumieć. Właściwie to nawet nie chciał tego zrozumieć. Teraz jedynym czego chciał był Akirin. Akirin... przed oczami zaczęły przelatywać mu najróżniejsze obrazy, a wszystkie dotyczyły jednej osoby, jego króla. Dlaczego on nie może być tylko jego? Dlaczego te cudowne oczy nie mogą patrzeć tylko na niego? Dlaczego te ponętne usta nie mogę uśmiechać się tylko do niego? Dlaczego? Zadręczając się tymi pytaniami i wdychając zapach z królewskich ubrań nawet nie zauważył jak zasnął. Śnił mu się ten wieczór, kiedy się kochali. Przeżywał na nowo tę rozkosz, te cudowne rozlewające się po całym ciele uczucia, których nigdy dotąd nie doświadczył. Pomyślał, że gdyby miał umrzeć to chciałby właśnie teraz. Nagle do jego idealnego snu wdarł się jakiś zgrzyt. Nie wiedział co to, ale razem z nim pojawił się dziwny niepokój, który rósł i rósł. Aż w końcu się dowiedział. To był królewski głos.\nOtworzył oczy. Wciąż jeszcze mając w pamięci te cudowne obrazy szepnął cicho:\n- Kirim... - król zmarszczył groźnie brwi. Dopiero wtedy doradca zrozumiał, że to już nie jest już sen. Z przerażeniem na twarzy poderwał się i upadł na kolana.\n- Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość! Nawet nie wiem jak to się stało, że zasnąłem.\n- Ciekaw jestem coś ty robił w nocy - stwierdził z rozbawieniem król.\n- Wasza Wysokość, ja... - nie wiedział co powiedzieć.\n- Zresztą nieważne - Akirin machnął ręką. - Pomóż mi się przebrać. I chyba trzeba zmienić opatrunek.\nKirim ostrożnie zdjął marynarkę i koszulę. Bandaż już się czerwienił.\n- Proszę o wybaczenie Wasza Wysokość, ale nie jestem w tym dobry - powiedział z zakłopotaniem.\n- Nie przepraszaj. Już ci mówiłem, że jesteś od tego, żeby służyć mi swoim rozumem, więc to zrozumiałe, że nie wszystko potrafisz zrobić tak jak należy.\n- Dziękuję, Wasza Wysokość - szepnął doradca odwijając bandaż. Kiedy skończył poszedł do łazienki i przyniósł miskę napełnioną wodą. Zaczął przemywać ranę. Robił to powoli i delikatnie, żeby jak najdłużej cieszyć się dotykiem tej cudownej skóry. Na szczęście król siedział spokojnie, nic nie mówiąc, więc delektował się tym miłym uczuciem. Niestety wszystko co przyjemne musi się kiedyś skończyć, także i to. W pewnym momencie nie miał już powodu, żeby to przeciągać, więc ostrożnie zabandażował ranę i pomógł królowi przebrać się w przygotowane wcześniej szaty.\n- Ty też się przebierz Kirim i dołącz do mnie - powiedział Akirn.\n- Jak Wasza Wysokość każe - doradca skłonił się i wyszedł. Tymczasem król prowadzony przez jednego ze służących króla Komusa szóstego poszedł na salę balową. Tak jak się obawiał został szumnie zapowiedziany. Wszyscy obecni na sali odwrócili się ciekawie w jego stronę. Udał, ze nie widzi tych spojrzeń i z dumnie podniesioną głową przeszedł w pobliże tronu, gdzie już stał król w otoczeniu krewnych. Po krótkiej prezentacji, z której Akirin nawet nie starał się nic zapamiętać, rozpoczął luźne rozmowy z królową i jej córką. Nie uszło jego uwagi dziwnie zadowolone spojrzenie gospodarza. W pewnym momencie zagrały fanfary. Wszyscy odwrócili siew stronę drzwi, w których pokazał się następca tronu prowadzący pod rękę swoją narzeczoną. Wszyscy rozstąpili się tworząc przejście aż do tronu, gdzie na młodych czekał już urzędnik. Ceremonia przebiegła wyjątkowo szybko, chociaż pełna była pompatycznych i napuszonych zwrotów. W końcu zaczął się bal. Orkiestra zaczęła grać. Akirin poprosił do tańca księżniczkę Kurinę. Na jego nieszczęście okazało się iż nie jest zbyt dobrą tancerką, w efekcie tego po drugim tańcu zmuszony był ewakuować się. Na szczęście udało mu się zrobić to niepostrzeżenie gdy księżniczka odwróciła głowę, żeby odpowiedzieć na pytanie jakiegoś szlachcica. Wymknął się z sali balowej do swojej komnaty. Pod drzwiami siedział jeden z jego służących. Kiedy tylko zobaczył króla wstał i ukłonił się.\n- Co ty tu robisz? - zdziwił się Akirin.\n- Królewski doradca kazał mi tu czekać na wypadek gdyby Wasza Wysokość się pojawił - odparł służący nie podnosząc głowy. - Na wypadek gdyby trzeba było zmienić opatrunek.\n- A gdzie jest Kirim?\n- Wykonuje zadanie powierzone mu przez Waszą Wysokość.\n- Idealnie - król uśmiechnął się zadowolony. - Na szczęście opatrunku nie trzeba zmieniać, ale chciałbym przez chwilę odpocząć.\n- Czy Wasza Wysokość czegoś potrzebuje?\n- Poszukaj Kirima i powiedz mu żeby przyszedł. A potem możesz dołączyć do zabawy.\n- Jak Wasza Wysokość każe - służący nie podnosząc głowy oddalił się.\nAkirin wszedł do komnaty, usiadł na łóżku i ściągnął pantofle. Z ulgą wymalowaną na twarzy zaczął rozmasowywać zmaltretowane stopy. Jakiś czas potem drzwi do komnaty otworzyły się i stanął w nich doradca.\n- Wasza Wysokość mnie wzywał? - spytał cicho.\n- Dobrze że jesteś. Mógłbyś mi rozmasować stopy? Księżniczka tańczy koszmarnie - westchnął. - Jeszcze jeden taniec, a nie mógłbym w ogóle chodzić.\n- Więc dlaczego Wasza Wysokość z nią tańczył? - spytał Kirim klękając przed królem.\n- Musiałem - mruknął Akirin. - To, zdaje się, nazywa się polityka. Dobre stosunki z sąsiadami i tym podobne.\n- Wasza Wysokość jest coraz lepszym królem - stwierdził Kirim rozmasowując królewskie stopy.\n- Tak myślisz? - Akirin zaśmiał się.\n- Oczywiście - pokiwał twierdząco głową. - Pamiętam jak Wasza Wysokość przybył i zachowywał się... - zawahał się szukając odpowiedniego słowa, żeby nie narazić się na gniew króla.\n- Nieodpowiednio - podpowiedział ze śmiechem Akirin.\n- Wasza Wysokość to powiedział, nie ja - mruknął doradca zawstydzony faktem, że król tak dobrze dobrał słowo, jakby czytał w jego myślach.\nAkirin tylko zaśmiał się.\n- Masz takie delikatne dłonie - westchnął z rozkoszą.\n- Dziękuję, Wasza Wysokość - mruknął zawstydzony Kirim i schylił niżej głowę, żeby tylko król nie zauważył jego zakłopotania. Postanowił już nic więcej nie mówić, tylko skupić się na tym co robił. Po raz pierwszy mógł bezkarnie dotykać króla. Nie wiedział kiedy znowu nadarzy się taka okazja, więc chciał ją wykorzystać maksymalnie. Masował delikatnie i z czułością, powoli przesuwając palce.\n- Cudownie - szepnął Akirin zamknąwszy oczy. - Teraz druga noga.\nKirim posłusznie przeniósł się na drugą stopę.\n- Już wystarczy - powiedział król po chwili, która dla Kirima wydała się stanowczo zbyt krótka. - Muszę wrócić na salę balową. Jeszcze nie zatańczyłem z wszystkimi ładnymi pannami.\nDoradca zdziwiony popatrzył na króla i zobaczył jak do niego mruga. Zrozumiał.\n- Rozumiem, Wasza Wysokość. Jeżeli Wasza Wysokość pozwoli, pójdę bawić się z resztą służby.\n- Oczywiście, możesz iść. - Doradca bez słowa ukłonił się i wyszedł.\nAkirin westchnął ciężko i wrócił na sale balową. Zabawa trwała w najlepsze. Chcąc uchronić się od ponownego podeptania przez księżniczkę, poprosił do tańca pierwszą lepszą pannę. Może nie była zbyt urodziwa, ale na szczęście tańczyła bardzo dobrze. Kiedy skończył porwał do tańca następną i następną i następną. Po kilku takich tańcach był kompletnie zmęczony. Postanowił odsapnąć trochę. Wyszedł na balkon. Wiał przyjemny wietrzyk. Przymknął oczy i oparł się o balustradę. Nie wiedział jak długo tak stał, gdy nagle usłyszał ciche chrząknięcie. Odwrócił się i zobaczył nieznanego sobie służącego z tacą, a na niej kielich. Stał pochylając głowę. Akirin podszedł do niego i powąchał zawartość kielicha. Poczuł wino. Skrzywił się z niesmakiem.\n- Odejdź - mruknął. Służący bez słowa oddalił się.\nAkirin wrócił do podziwiania widoku. Chwilę potem usłyszał:\n- Tu się ukryliście panie - odwrócił się i zobaczył króla Komusa pierwszego z dwoma kielichami w dłoniach.\n- No cóż, tyle ładnych panien, że nie można mieć chwili spokoju - zaśmiał się.\n- Nie dziwię się - król podszedł bliżej i podał jeden z kielichów rozmówcy. - Jesteście panie najlepsza partią na tym balu. Założę się, że niejedna szlachcianka chciałaby zaabsorbować całą waszą uwagę - król zaśmiał się, jednak Akirin wiedział iż jest to śmiech wymuszony. Wesołości w głosie przeczyły oczy, zimne i nieprzyjazne.\n- Wprawiacie mnie panie w zakłopotanie - Akirin uśmiechnął się udając zmieszanego usłyszanym właśnie komplementem. - Na pewno są tu inni, równie atrakcyjni i wolni kawalerowie - udając, że pije powąchał zawartość kielicha. Znowu wino.\n- Owszem, są inni, ale żaden z nich nie jest królem.\nAkirin chciał coś powiedzieć, lecz nagle usłyszał ciche chrząknięcie. Odwrócił się, a wraz nim jego rozmówca. Zobaczył Kirima stojącego z pochyloną głową.\n- Co jest? Nie widzisz, że przeszkadzasz? - mruknął udając niezadowolenie.\n- Uniżenie proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość, ale czas na leki Waszej Wysokości - odparł Kirim.\nAkirin zdziwił się, jednak nie pokazał tego. Wiedział, że Kirim znowu chce powiedzieć mu coś ważnego.\n- To już? - udał zdziwienie. - Ale ten czas szybko leci. Wybaczcie panie, ale muszę was na chwilę opuścić - zwrócił się do króla Komusa pierwszego. - Jednak chętnie będę kontynuował naszą rozmowę jak tylko wrócę - oddał królowi kielich i wyszedł. Mijając drzwi balkonowe zerknął na szybę i zobaczył odbijającą się w nich twarz króla. Ten, myśląc, że nikt go nie widzi, przestał w końcu sztucznie się uśmiechać i Akirin mógł zobaczyć bijącą od niego wściekłość. Przeszedł do swojej komnaty i usiadł na łóżku. Był ciekaw jak jego doradca ma zamiar ciągnąć tę farsę. Był pewien, że król Komus pierwszy właśnie w tej chwili podgląda go, a niestety nie mieli ze sobą żadnych leków, nawet tych na niestrawność.\nKirim podszedł do niego ze złotym kielichem na złotej tacy.\n- Pozwoliłem sobie rozpuścić medykament w soku, Wasza Wysokość. W ten sposób będzie mniej niesmaczny - powiedział podając kielich królowi. Ten bez słowa wziął kielich i przytknął do ust. Poczuł sok jabłkowy. Uśmiechnął się pod nosem. Jego doradca jeszcze raz potwierdził swoją inteligencję.\n- Masz rację, mniej niesmaczny - odparł oddając pusty już kielich.\n- Czy Wasza Wysokość dobrze się czuje? - zapytał doradca.\n- Dlaczego pytasz? - zdziwił się. Nie był pewny o co tym razem chodzi.\n- Wasza Wysokość wygląda strasznie blado - odparł ze zmartwioną miną.\n- Nic się przed tobą nie ukryje - król zaśmiał się. - Faktycznie nie czuję się zbyt dobrze. - Nie wiedział co jego doradca knuje, ale postanowił zagrać w tą grę. Maił tylko nadzieję, że jego odpowiedzi są tymi, których Kirim oczekuje.\n- Może przechadzka po ogrodzie pozwoli Waszej Wysokości odzyskać siły?\n- A wiesz, że to całkiem niezły pomysł... - stwierdził z uznaniem w głosie Akirin. - Ale musisz pójść ze mną, na wypadek gdybym jednak poczuł się jeszcze gorzej.\n- Jak Wasza Wysokość każe - doradca skłonił się.\nIdąc w stronę ogrodu mijali wiele bawiących się par, zarówno szlachty jak i szlachciców zabawiających się ze służącymi. Tych ostatnich najwięcej było w ogrodzie, zarówno na widoku, jak i w krzakach. Istnym słowem zabawa na całego. Doszli do miejsca w którym rano ćwiczyli i usiedli na ławce.\n- Już wszystko wiem, Wasza Wysokość.\n- Król Komus szósty chciał na Waszą Wysokość zastawić sidła.\n- Jak Wasza Wysokość zauważył księżniczka nie jest zbyt urodziwa. Ponieważ są nikłe szanse, że ktoś ją zechce, ojciec postanowił wziąć sprawy w swoje ręce.\n- Niestety nie tylko urodą nie grzeszy - westchnął Akirin przypomniawszy sobie taniec i własne próby prowadzenia inteligentnej rozmowy. Próby zakończone porażką.\nKirim nie skomentował tego, tylko ciągnął dalej.\n- Król kazał służbie napełniać kielich waszej wysokości non stop winem.\n- Wiem, już to mówiłeś wcześniej.\n- To prawda Wasza Wysokość - odparł doradca. - Ale wtedy jeszcze nie wiedziałem jaki ma w tym cel..\n- Więc? - zapytał z niecierpliwością w głosie.\n- Król zamierzał spić Waszą Wysokość i nakryć w łóżku z księżniczką. A gdyby już to zrobił, mógłby z czystym sumieniem zagrozić Waszej Wysokości wojną za okrycie hańbą jego córki. No chyba, że Wasza Wysokość ożeniłby się z nią.\n- Sprytny plan - mruknął Akirin - ale nie dam mu tej satysfakcji - uśmiechnął się złośliwie.\n- Jeżeli mogę zapytać... - odezwał się nieśmiało doradca.\n- Możesz - odparł łaskawie król.\n- Co Wasza Wysokość zamierza zrobić?\nAkirin zaśmiał się szatańsko.\n- Najpierw się z nim podrażnię, a później zagram na nosie.\n- Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość, ale nie rozumiem - powiedział doradca z zakłopotaniem.\n- To nic Kirim - poklepał doradcę po ramieniu. - Zrozumiesz, jak zobaczysz.\n- Więc co ja mam robić, Wasza Wysokość?\n- Bądź po prostu sobą, czyli idealnym doradcą.\n- Wasza Wysokość jest dla mnie zbyt łaskawy - mruknął Kirim czerwieniąc się z zakłopotania.\nAkirin tylko roześmiał się i wrócił na salę balową. Od tej chwili jedyną kobietą z jaką tańczył była księżniczka. Przezwyciężając ból uśmiechał się i prawił komplementy doprowadzając partnerkę do szybszego bicia serca. Jednak po każdym tańcu chwilę odpoczywał. Brał wtedy kielich z winem i wychodził na balkon. Tam upewniwszy się, że nikt nie widzi, wylewał wino i wracał na salę, do księżniczki. Kiedy nadeszła noc udając odpowiednio wstawionego pożegnał się z księżniczką i udał w stronę komnaty. Lecz nigdy do niej nie dotarł. Uważając, żeby nikt go nie widział, skręcił w stronę baraków. Prześliznął się do pomieszczeń zajmowanych przez swoich żołnierzy. Dopiero wtedy, mając pewność, że nikt za nim nie idzie, odetchnął z ulgą. Żołnierze w większości szykowali się już do snu. Kiedy zobaczyli swojego króla porzucili swoje zajęcia i uklękli pochylając nisko głowy.\n- Musicie mnie schować - szepnął Akirin.\n- Wasza Wysokość? - zdziwił się jeden z żołnierzy nieśmiało podnosząc głowę.\n- Pewna księżniczka postanowiła mnie zdobyć. Niestety nie jest zbyt urodziwa - westchnął. - Muszę się teraz przed nią ukrywać. Mam nadzieję, że znajdzie się u was miejsce dla mnie?\n- Wasza Wysokość, to tylko skromne baraki - odparł z zakłopotaniem jeden z żołnierzy. - Niegodne Waszej Wysokości.\n- Skoro moi żołnierze mogą tu spać, znaczy, że ja też mogę - powiedział stanowczo Akirin. - Poza tym nie mogę wrócić do swojej komnaty - zasępił się.\n- Jak Wasza Wysokość sobie życzy - odparł żołnierz i rzucił przez ramię: - król dzisiaj zaszczycił nas swoją obecnością. Przygotujcie posłanie dla Jego Wysokości.\nŻołnierze zaczęli gorączkowo biegać i wykrzykiwać do siebie. Akirin nawet nie próbował ich słuchać, tylko stał i cierpliwie czekał aż skończą. W końcu podszedł do niego jeden z żołnierzy i pochyliwszy głowę powiedział:\n- Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość, że tak długo to trwało. Przygotowaliśmy posłanie dla Waszej Wysokości.\nŻołnierz posłusznie zaprowadził króla na sam koniec baraków, gdzie stało łoże, które różniło się od pozostałych tym, że leżało na nim więcej materiałów mających wynagrodzić śpiącemu wszelkie niedogodności.\n- Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość, ale to jedyne co mogliśmy zrobić w tak krótkim czasie - powiedział z niepokojem w głosie żołnierz.\n- Całkiem przyjemnie - mruknął król kładąc się na posłaniu. Żołnierze odetchnęli z ulgą.\n- Czy Wasza Wysokość ma jeszcze jakieś życzenie? - zapytał, ten sam żołnierz co wcześniej, z większą śmiałością.\n- Tak. Sprowadźcie tu mojego doradcę. Tylko tak, żeby nikt się nic nie domyślił, rozumiecie? - dodał uważnie patrząc na swoich żołnierzy. Ci potwierdzili i kilku z nich wybiegło z baraków. Chwilę potem wrócili, a wraz z nimi Kirim.\n- Wasza Wysokość! - doradca z ulgą podbiegł do króla i klęknął pochylając głowę. - Strasznie się martwiłem. Nigdzie nie mogłem znaleźć Waszej Wysokości.\n- Znaczy, że mi się udało - odparł z uśmiechem zadowolenia na twarzy Akirin. - A król?\n- Widziałem służących biegających po całym terenie. Myślę, że z polecenia króla szukali Waszej Wysokości.\n- A więc zaczęło się - westchnął.\n- Co Wasza Wysokość zamierza teraz zrobić? - spytał doradca.\n- Dzisiaj będę nocował z żołnierzami, a jutro wyruszamy do domu.\n- A co ja mam robić, Wasza Wysokość?\n- Tak jak mówiłem, masz się zachowywać tak jak zawsze, a gdyby ktoś sie ciebie spytał, to nie wiesz gdzie jestem.\n- Rozumiem, Wasza Wysokość - Kirim podniósł się i chciał odejść, ale król go powstrzymał.\n- Zanim odejdziesz chciałbym, żebyś coś jeszcze dla mnie zrobił.\n- Wymasuj mi stopy - powiedział wyciągając w stronę doradcy nogi. - Znowu musiałem tańczyć z księżniczką.\n- Oczywiście, Wasza Wysokość - odparł doradca i uklęknął. Pochyliwszy głowę, tak żeby król nie widział jego uśmiechniętej ze szczęścia twarzy, zdjął królewskie buty i zaczął delikatnie masować.\n- Cudownie - szepnął Akirin z rozmarzeniem w głosie. - A wy wracajcie do swoich zajęć - zwrócił się do żołnierzy. - I gdyby ktoś się was pytał o waszego króla, to nic nie wiecie. Jeżeli któryś się wygada, to zostanie surowo ukarany. Czy to jasne? - spojrzał groźnie na żołnierzy. Wszyscy potaknęli twierdząco głowami i rozeszli się do swoich zajęć zostawiając króla i doradcę w spokoju.\n- Czy Wasza Wysokość nie był przypadkiem zbyt surowy dla nich? - spytał niepewnie Kirim nie podnosząc wzroku.\n- Nie - odparł stanowczo król. - Nie mogę pozwolić, żeby się zbytnio rozleniwili przez moją łagodność. Niech wiedzą, że ich król też może wpaść w gniew.\nW końcu zmęczony król zasnął. Kirim przerwał masaż i ostrożnie ułożył Akirina w wygodniejszej pozycji, przykrył kołdrą i wyszedł. Jednak zanim odszedł złapał głównodowodzącego żołnierza.\n- Mam nadzieję, że wszyscy żołnierze zdają sobie sprawę z powagi sytuacji?\n- To świetnie. Chcę, żeby dwóch ludzi przez cały czas stało na straży. Czy będziecie się zmieniać, czy cały czas będą stali ci sami ludzie, jest mi obojętne. Interesuje mnie tylko bezpieczeństwo króla. Rozumiesz?\n-Świetnie. Tylko róbcie to dyskretnie, żeby nikt się nie zorientował - dodał.\nUpewniwszy się, że życiu króla nie zagraża niebezpieczeństwo, Kirim wrócił do zamku. Zabawa trwała w najlepsze i on miał zamiar jeszcze się pobawić. Tym bardziej, że istniała szansa, iż od służby wyciągnie mnóstwo ciekawych informacji, które mogą się kiedyś okazać przydatne.\nNoc minęła spokojnie. Przynajmniej dla Akirina. Jego bezpieczeństwa i spokojnego snu pilnowali żołnierze. Kirim jeszcze długo w nocy, pod pretekstem zabawy z okazji ślubu następcy tronu, wypytywał lokalną służbę o wszystko co tylko można było.\nDodane przez Aquarius dnia lipiec 04 2011 21:17:39 0 Komentarzy · 934 Czyta� ·


Rozliczanie PIT-ów przez Internet - dlaczego warto skorzystać z owego rozwiązania? | Studio Beata\n17 stycznia 2022 admin Działalność gospodarcza, Pracowe, Rentowny biznes\nMamy jednak bardzo dobrą wiadomość – nie musi tak być.\nŻyjemy przecież w „epoce” wszechobecnych komputerów, a cyberprzestrzeń nie jest dla nas czymś zewnętrznym wobec rzeczywistości, lecz jej niezbywalnym „elementem”. Siedząc przed monitorem możemy załatwić sporo rozmaitych spraw: zrobić sprawunki, uiścić opłaty, zapisać się na wizytę u lekarza oraz… złożyć swoje Zeznanie podatkowe. Nie czekaj i już dziś rozlicz PIT przez Internet – poznaj tutaj. Nie wiesz od czego zacząć? Nie panikuj, podpowiemy co robić. Najpierw należy ściągnąć odpowiedni program. Jeżeli nie chcesz zaśmiecać swojego komputera albo brakuje Ci wolnego miejsca na dysku, zajrzyj na na stronę www i uzupełnij PIT 28 online ze wszystkimi załącznikami.\nPragniesz poznać poza tym inne podobne artykuły, jednak nie wiesz, w którym miejscu je znaleźć? Bez nerwów – zobacz więcej w tej treści (https://www.eena.pl/logistyka-oferty-pracy.html).\nUpewnij się, czy wprowadzone dane są prawidłowe, a potem wyślij formularz bezpośrednio do Ministerstwa Finansów. To proste, wygodne a także – co nader istotne – bezpieczne rozwiązanie, które pozwoli zaoszczędzić masę czasu i nerwów – o rozliczaniu PIT-u online. Trzeba jedynie pamiętać o zanotowaniu numeru referencyjnego a także zachowaniu tak zwanego UPO, czyli Urzędowego Poświadczenia Odbioru będącego dowodem na na rozliczenie z fiskusem w terminie.\nZaletą e-deklaracji jest także bezsprzecznie szybki zwrot podatku. Trafi on na nasze konto bankowe w ciągu 21 dni od daty złożenia zeznania, nie zaś trzech miesięcy jak w przypadku form klasycznych.\nonline, opłaty, Zeznanie


Znaleziono 15 pozycji w odpowiedzi na pytanie: Tokarczuk, Olga\nE.E. to wielka metafora dorastania, trudnego, tajemniczego, pełnego dramatycznych napięć procesu "przepoczwarzania się" "brzydkiego kaczątka" w kobietę i wychodzenia z dziewczęcej niedorosłości w świat autonomii psychicznej człowieka dojrzałego.\nGaleria postaci, różnorodność stylów i niezwykłość historii - najgłośniejszy i najszerzej komentowany w Polsce tom opowiadań ostatnich dekad. Kwintesencja pisarstwa Olgi Tokarczuk.Za zasłoną codzienności autorka dostrzega zawsze coś, co burzy porządek i niepokoi. Odkrywamy to w intrygującej opowieści o czytelniczce kryminałów, w napisanym ze swadą historycznym apokryfie czy w miniaturze o angielskim profesorze, który przybywa do Warszawy 12 grudnia 1981 roku i nazajutrz budzi się w obcej i niezrozumiałej krainie... Każde z opowiadań zamieszczonych w książce w odmienny, często zaskakujący sposób ożywia, przeformułowuje lub ocala bogactwo krótkiej formy. "Piękna, polifoniczna opowieść, od której trudno się oderwać". - Karol Maliszewski, "Res Publica Nowa""W krótkich tekstach tomu Gra na wielu bębenkach stawiane są naprawdę wielkie pytania. Czym jest «ja»? Jaką granicę wytycza śmierć? Jaki sens mają ludzkie działania? Jaki jest porządek naszego świata?"- Deutschlandradio"Opowiadania z tomu Gra na wielu bębenkach dowodzą niebywałej inwencji fabularnej, ogromnej kultury literackiej i wspaniałej umiejętności konstruowania światów". - Przemysław Czapliński, "Undergrunt"\nInspirujące, osobiste odczytanie najważniejszej polskiej powieści XIX w.Oświetlając dzieło Prusa lekturą klasyków filozofii i poezji Olga Tokarczuk odkrywa Lalkę na nowo. W opowieści o Stanisławie Wokulskim dostrzega ponadczasową historię człowieka czasu przełomu - jego dążeń, pragnień i obsesji. "Pisarka zaprasza na lekcję czytania inną niż w szkole. Inną - to znaczy jaką? Najkrócej mówiąc, nastawioną na poszukiwanie w Lalce tego, co tajemnicze, wieloznaczne, zakotwiczone w nieświadomości, bliskie marzeniom sennym i baśniowe". - Dariusz Nowacki, "Gazeta Wyborcza""Esej Olgi Tokarczuk o Lalce Bolesława Prusa potwierdza wyjątkowość autorki. Tokarczuk jest chyba jedyną pisarką swojego pokolenia, która związek z tradycją rozumie bardzo konkretnie - jako wspólnotę duchową ufundowaną na pytaniach przełomu XIX i XX wieku. Te pytania dotyczą relacji między nauką a sztuką, wiedzą a metafizyką, wewnętrzną wolnością jednostki a historią. Najważniejszy jest jednak Prus. Czyta go Tokarczuk niespiesznie, z wdziękiem i wiarą w potęgę starego mistrza". - Grażyna Borkowska, "Res Publica Nova""Lalka i perła jest świadectwem autentycznej fascynacji powieścią Prusa, jest zapisem jej indywidualnej lektury poprzez pryzmat własnej wizji świata, własnych kompetencji i doświadczeń. Lalkę interpretuje autorka jako powieść inicjacyjną, literacką opowieść o poszukiwaniu i odnajdywaniu sensu życia". - Kazimierz Maciąg, "Fraza"


Mapa Częstochowa - plan Częstochowy. Zobacz gdzie leży Częstochowa na mapie Polski\nAktualnie wyświetlana jest mapa Częstochowy.\nCzęstochowa (ros. Ченстохова lub Ченстохов rzadko Ченстохово, niem. Tschenstochau, jid. טשענסטאָכאָוו; Czenstochow) - miasto na prawach powiatu w województwie śląskim w południowej Polsce, siedziba powiatu częstochowskiego. W latach 1975-1998 była stolicą województwa częstochowskiego.\nCzęstochowa jest położona w Małopolsce, nad rzeką Wartą, w trzech mezoregionach fizycznogeograficznych, należących do Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej i Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej. Jest to 12. miasto w Polsce pod względem zajmowanej powierzchni i 13. pod względem liczby ludności. 30 września 2014 r. miasto miało 231 115 mieszkańców.\nStara Częstochowa, obecnie część Częstochowy, została założona między 1370 i 1377 rokiem i była miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego. Współczesna Częstochowa powstała z połączenia Starej Częstochowy z Częstochówką 19 sierpnia 1826 roku.\nCzęstochowa jest centralnym miastem aglomeracji częstochowskiej, a także największym ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym i administracyjnym w subregionie północnym województwa śląskiego. W mieście znajduje się bazylika jasnogórska oraz klasztor na Jasnej Górze z, uważanym przez część chrześcijan za cudowny, obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej - główny ośrodek kultu maryjnego i pielgrzymowania w Polsce.\nPołożenie 50.808334 N // 19.127222 E\nPowierzchnia 160 km 2\nLudność 242300 mieszkańców\nKod Pocztowy 42-200 do 42-229,42-263, 42-271, 42-280, 42-294\nGmina Częstochowa (gmina miejska)\nCzęstochowa - wykaz ulic\nCzęstochowa ul. Wieluńska\nCzęstochowa ul. Jemiołowa\nCzęstochowa ul. Jana Olbrachta\nCzęstochowa ul. Artura Grottgera\nCzęstochowa ul. Adama Bienia\nCzęstochowa ul. Zosi\nWykaz ulic Częstochowy\nMapa Blachownia 12 km\nMapa Kalety 32 km\nMapa Kłobuck 18 km\nMapa Koniecpol 39 km\nMapa Koziegłowy 24 km\nMapa Krzepice 34 km\nMapa Lubliniec 35 km\nMapa Warszawa 205 km\nMapa Kraków 101 km\nMapa Łódź 109 km\nMapa Poznań 234 km\nMapa Gdańsk 396 km\nMapa Szczecin 427 km\nMapa Lublin 246 km


"Piękne kobiety to ozdoba każdego wydarzenia" - Valentina Shevchenko wypowiedziała się o rings girls! - NaszeMMA\n“Piękne kobiety to ozdoba każdego wydarzenia” – Valentina Shevchenko wypowiedziała się o rings girls!\nMistrzyni kategorii muszej UFC odpowiedziała na słowa Nurmagomedova dotyczące ring girls!\nMistrzyni UFC kategorii muszej Valentina Shevchenko (22-3) po gali UFC 266 została zapytana o to, dlaczego po walce z Lauren Murphy (15-5) porozmawiała z ring girls. Shevchenko odparła, że chciała w ten sposób oddać im szacunek, gdyż uważa, że rings girls są ważną częścią świata MMA.\n“Piękne kobiety to ozdoba każdego wydarzenia. Chcę, żeby ludzie o tym wiedzieli. Nikt nie ma prawa mówić, że są bezużyteczne, bo są w miejscu, w którym muszą być. Były tu na początku i niezależnie od tego na co przyjdziesz, zobaczysz piękne kobiety. Każdy mężczyzna lubi piękne kobiety, prawda? Są one dekoracją. To jest moje zdanie, że piękne kobiety są ozdobą każdego wydarzenia”\nW ten sposób Valentina Shevchenko odpowiedziała na słowa Khabiba Nurmagomedova (28-0), który uznał ring girls za najbardziej zbędne osoby w MMA.\nPrzeczytaj też: “Uciekł jak podstępny tchórz” – Petr Yan ostro o Aljamainie Sterlingu!\n“Uciekł jak podstępny tchórz” – Petr Yan ostro o Aljamainie Sterlingu!\nprzez\tMarek Łyko\t- wrz 26, 2021\nOficjalnie: Daniel Rutkowski nowym zawodnikiem KSW!\nprzez\tKamil Gieroba\t- wrz 27, 2021


Europa w zaspie - TVN24\n16 listopada 2007, 6:28\n16 listopada 2007, 5:20 Aktualizacja: 16 listopada 2007, 6:28\nENEXNiemieccy drogowcy nie nadążają z odśnieżaniem zasypanych jezdni\nW Niemczech drogowcy - mający przecież opinię jednych z najsolidniejszych na świecie - już kompletnie nie nadążają z usuwaniem białego puchu. Pługi i koparki pracują na pełnych obrotach, wywożąc śnieg poza zasypane wioski. Na największego wroga mieszkańców zasypanych terenów powoli wyrastają synoptycy, którzy zapowiadają dalsze opady.\nNajwiększy dramat przeżywają chyba jednak narciarze... Większość tras zjazdowych jest zamknięta ze względu na zagrożenie lawinowe i kiepską widoczność. Na śnieg można sobie zatem głównie popatrzeć.\nŚnieg zaskoczył ChorwatówENEX\nW Chorwacji drogowcy radzą sobie dzielnie. Choć niekorzystna aura spowolniła ruch na ulicach, to jednak wszystkie drogi i autostrady są przejezdne.\nPolska także zasypana Także w Polsce nie brakuje śniegu. Głównie na południu. Zdjęcia przesyłają internauci tvn24.pl.\nZima w Krakowie (Od internaty Krzysztofa Majewskiego) Krzysztof Majewski\nZasypane Piekary Śląskie (Od internauty Marcina Frisza) Marcin Frisz\nCzapy śniegu po obfitych nocnych opadach w Krakowie (Od Internauty Janusza)\nDroga z Bielska-Białej do Żywca (Od Internauty Pawła)\nŹródło: ATPN, TVN24


Wystawa „Kolory wyobraźni” w brzozowskiej Bibliotece Pedagogicznej - Brzozowiana.pl - Regionalny Portal Informacyjno-Kulturalny\nniedziela, 23 czerwiec 2013 00:53\nfot. Katarzyna Koźma\n19 czerwca 2013 r. w Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej w Krośnie Filii w Brzozowie odbyło się otwarcie wystawy prac plastycznych Renaty Zaremby. Organizatorami wystawy pt. „Kolory wyobraźni” i wernisażu byli : Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Krośnie Filia w Brzozowie i Warsztat Terapii Zajęciowej w Starej Wsi.\nW spotkaniu wzięli udział m. in.: pani Alicja Tomoń - Kierownik Warsztatu Terapii Zajęciowej w Starej Wsi, pani Zofia Foryś – Kierownik Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Brzozowie, pani Janina Czurczak - Kierownik Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Brzozowie, pan Bogdan Błaż - Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Brzozowie, pan Tomasz Ścibor z Urzędu Miejskiego w Brzozowie, inni zaproszeni goście, rodzina autorki prac, grupa osób z Warsztatu Terapii Zajęciowej w Starej Wsi i Środowiskowego Domu Samopomocy w Brzozowie. Spotkanie prowadził Piotr Boczar, pracownik biblioteki.\nRenata Zaremba, autorka prac, od 1999 r. jest uczestniczką Warsztatu Terapii Zajęciowej w Starej Wsi, od 2008 r. rozwija swój talent w pracowni rozmaitości. Jej największą pasją od niedawna stało się rysowanie oraz malowanie pastelami i kredkami. Tematyka jej twórczości związana jest z otaczającym ją środowiskiem, domem rodzinnym, pracą na gospodarstwie i ze zwierzętami. W swoich pracach zawiera elementy zarówno ze świata realnego, jak i fantastycznego, emanują one ciepłem i optymizmem. Pani Renata ma na swoim koncie wiele osiągnięć w różnych konkursach. Zdobyła m. in.: II miejsce w kategorii malarstwo w wojewódzkim etapie V Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego „Sztuka Osób Niepełnosprawnych” w 2007 r. , wyróżnienia w wojewódzkich etapach IX i X Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego PFRON „Sztuka Osób Niepełnosprawnych” w 2011 i 2012 r., wyróżnienie w konkursie „Stanisław Wyspiański w Twórczości Artystów Niepełnosprawnych” w 2007 r., wyróżnienie w VIII Ogólnopolskim Konkursie Malarskim im. Teofila Ociepki w Bydgoszczy w 2010 r., I miejsce w eliminacjach powiatowych i wojewódzkich XV Edycji Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego Państwowej Straży Pożarnej w 2013 r.\nWystawę prac Pani Renaty Zaremby można oglądać do końca sierpnia 2013 r. w lokalu biblioteki przy ulicy Parkowej 13. Zapraszamy\nWięcej w tej kategorii: « W sobotę "Ogólnopolska Noc Profilaktyki" "Zadyma" na meczu "Brzozovii" »


Główna | Dorośli | Angielski | Malta | Sliema\nLISA! Kursy językowe na Malcie 2019\nNasza szkoła w Sliemie należy do najlepszych na Malcie. Twoje postępy są dla nas najważniejsze. Nauka to nie wszystko, nie zapomnij więc zabrać kremu do opalania, letniego ubrania i upewnij się, że zapakowałaś maskę do nurkowania i przewodnik. Słońce, krystaliczna woda i plaże czekają na Ciebie.\nPrzykładowa cena dwutygodniowego kursu + zakwaterowanie: 2565 PLN\nWszystkie ceny znajdziesz tutaj\nDLACZEGO WARTO WYBRAĆ SLIEMĘ:\nWakacje z językiem: słońce, morze, plaża, moc atrakcji\nJakość: jedna z najlepszych szkół na Malcie, bogactwo kursów, bliskość zakwaterowania\nCena: najlepsza relacje ceny do jakości, tanie przeloty na Maltę z wielu polskim miast\nNa skróty: Daty ropzoczęcia kursów. Kurs z zakwaterowaniem w hotelu - rekomendowany hotel w Sliemie\nWystarczy zadzwonić do nas (22 – 665 02 81) lub kliknąć w cenę interesującego Cię kursu (tabela z cenami kursów), a następnie wypełnić internetowy formularz zgłoszeniowy. Podane ceny nie zawierają kosztów przelotu. Z przyjemnością możemy poszukać najdogodniejszego połączenia lotniczego. W takim wypadku cena biletów lotniczych zostanie dodana do rezerwacji. Mogą Państwo zarezerwować przeloty na własną rękę. Prosimy jednak pamiętać, że najpierw należy zarezrwować kurs językowy, a dopiero po jego potwierdzeniu, można zakupić bilety lotnicze.\nKlienci oglądali również: Kursy językowe dla nastolatków 2018\nZarezerwuję i co dalej »\nJeśli rezerwacja jest dokonana drogą internetową, nasz pracownik niezwłocznie skontaktuje się telefonicznie i potwierdzi dane oraz ustali szczegóły rezerwacji kursu i usług dodatkowych (np. przelot, transfer z lotniska, ubezpiecznie).\nNastępnie emailem, zostanie wysłane potwierdzenie rezerwacji. Dokument ten zawiera wszystkie szczegóły rezerwacji (dane uczestnika, daty wylotu, dane kursu i zarezerwowanych usług dodatkowych). Na potwierdzeniu rezerwacji znajduje się również plan płatności.\n2-3 tygodnie przed wylotem, klient otrzymuje komplet dokumentów takich jak: informacje przedwyjazdowe, bilety lotnicze lub karty pokładowe, polisy ubezpieczeniowe, adresy i profile rodzin goszczących itp...\nCały czas od momentu rezerwacji, poprzez okres przebywania za granicą aż do do bezpiecznego powrotu do kraju będzie się Tobą zajmować jedna osoba - Twój osobisty opiekun.\nMimo wakacyjnego charakturu Malty, naukę języka traktujemy priorytetowo. Wysoką jakość gwarantuje akredytacja FELTOM (odpowiednik British Council na Malcie). Wszyscy lektorzy to profesjonalna kadra native speakerów, przygotowanych do nauczania obcokrajowców. Kurs przeznaczony jest dla osób dorosłych z całego świata. Udział Polaków stanowi mniej niż 1%, co w praktyce gwarantuje, że w okresie trwania kursu, język polski zupełnie Ci się nie przyda. Na kurs może jechać zarówno osoba początkująca (A1), jak również płynnie mówiąca po angielsku (C1). Na miejscu, na podstawie kwalifikacji językowych, trafia się do właściwej grupy. Możesz wybrać kurs ogólnojęzykowy czy biznesowy. Bardzo popularne są lekcje indywidualne, dostosowane do indywidualnych potrzeb kursanta. Bardzo często są to zajęcia tematyczne np. legal English, medical English, avation English itp… Nauka to nie wszystko, szkoła organizuje wycieczki, dodatkowe zajęcia integrujące. Już po kilku dniach, będziesz się czuć swobodnie i poznasz nowe osoby z całego świata.\nAkredytacja i członkostwo FELTOM\nZalecena przez UE koncepcja nauczania\nCzy pościel i ręczniki są zapewnione u rodzin goszczących?\nRodziny goszczące zapewniają ręczniki i pościel. Zalecamy zabranie ze sobą ręcznika plażowego. Większość rodzin goszczących oferuje możliwość prania.\nKiedy muszę zarezerwować kurs?\nZe względu na ceny przelotów i ograniczoną ilość wolnych miejsc w najbardziej popularnym okresie (wakacje) zalecamy możliwie jak najwcześniejszą rezerwację. Oczywiście rezerwacje „last minute” też są realizowane, pod warunkiem dostępności. Średnio nasi klienci rezerwują kursy nas Malcie z wyprzedzeniem 10-12 tygodni.\nJak daleko jest od rodziny do szkoły?'\nNa Malcie nasze rodziny położone są w odległości pieszej od szkoły. Czasami jest to 25 min., a czasami 5 min. Średnio około 15 min.\nCzy na Maltę potrzebuję paszportu i wizy.\nMalta należy do strefy Schengen, wystarczy polski dowód osobisty aby podróżować do tego pięknego kraju.\nPokaż więcej pytań klientów»\nCzy mogę zarezerwować kurs bez zakwaterowania?\nOczywiście jest to możliwe. Prosimy o kontakt z naszym biurem w celu sprawdzenia ceny danego kursu bez zakwaterowania.\nJak wygląda kwestia umowy na organizację kursu językowego za granicą?\nWypełnienie formularza zgłoszeniowego oraz zaakceptowanie regulaminu (warunków uczestnictwa) zgodnie z polskim prawem oznacza zawarcie umowy. Warunki uczestnictwa znajdują się tutaj.\nCzy mogę zmienić grupę?'\nTest kwalifikacyjny może nie oddać właściwego poziomu zaawansowania. Dlatego jest możliwe przesie do grupy o wyższym bądź niższym poziomie zaawansowania.\nCzy mogę zarezerwować pokój dwuosobowy u rodziny goszczącej i mieszkać z osobą\nz innego kraju, której nie znam?\nW naszej szkole na Malcie jest to możliwe i jest to najtańsza opcja zakwaterowania.\nWięcej pytań i odpowiedzi znajduje się w sekcji FAQ na dole strony\nKlienci zainteresowani nauką na kursie językowym na Malcie również sprawdzali również:\nKursy językowe w Dublinie dla dorosłych\nKursy językowe w Londynie dla dorosłych\nKursy językowe w Bournemouth dla dorosłych\nPrzylot na miejsce i dojazd do miejsca zakwaterowania »\nSugerujemy ropocząć kurs od poniedziałku, a przylecieć na miejsce w sobotę lub niedzielę. Można rozpocząć kurs również w innym dniu tygodnia. Proponujemy wykupić usługę transfer z lotniska do miejsca zakwaterowania. Transfery odbywają w wyznaczonych godzinach (szczegóły ponżej).\nz lotniska - 6.00-24.00 na lotnisko - 4.00-24.00\nWarto spróbować, warto zobaczyć »\nRejs na Gozo i Comino\nPlażowanie i kąpiele w ciepłym morzu\nZakupy na bazarach w Birkirkara i Birzebbuga\nPyszna kawa lub kieliszek wina w kawiarniach na promenadzie\nNadmorskie restauracje serwujące świeże ryby\nSpacer po Mdinie - byłej stolicy\nKatedra St. Johannes (Św. Jana) w Valetcie.\nPałac Inkwizytorów w Vittoriosie\nWycieczka do katakumb Paulusa w Rabacie\nWycieczka do Clapham Junction i Cytadeli Wiktorii\nŚwiątynia Ggantija w pobliżu Xanghra\nSkalista zatoka w Dwejrze\nMiejscowość Sannat i urwiste klify w Ta 'Cenc\nHypogeum von Hal Saflieni\nSpróbuj oryginalnych koktajli w "Cork’s Bar Balluta"\nNurkowanie w jaskini "Billinghurst Cave" na Gozo\nOdkryj historię Malty na wystawach "The Palace Armoury" in Valletcie i "Maritime Museum" w Vittoriosie\nSpójrz na wyspę od strony morza. Rejs po porcie.\nZakupy na promenadzie "The Strand"\nOdwiedź kulby i dyskoteki w St. Julian’s i Paceville\nPoniżej na mapie google znajdziesz lokalizację szkoły, z którą od 20 lat współpracuje LISA!\nWIĘCEJ INFORMACJI O MALCIE\nMalta to mała wyspa na Morzu Śródziemnym, w połowie drogi pomiędzy Europą\ni Afryką. Pod jurysdykcją Malty znajdują się jeszcze dwie zamieszkałe wyspy Gozo\ni Comino oraz kilka bezludnych wysepek. Północ od Malty jest ukształtowana przez jej krajobraz, a południe przez tradycje rybackie. Dzisiejsza Malta to połączenie przede wszystkim kultury brytyjskiej i śródziemnomorskiej. Kuchnia maltańska jest również połączeniem elementów brytyjskich, włoskich z przyprawami z Bliskiego Wschodu. Podobnie jak w Wielkiej Brytanii, na Malcie obowiązuje ruch lewostronny, bardzo popularne są wyścigi konne i pije się herbatę z mlekiem.\nKiedy na Malcie zakwitną drzewa migdałowe, w Polsce jest jeszcze zimno. Wyspa otoczona jest krystalicznie czystymi wodami i złotymi plażami. Nurkując w wielu zatoczkach można odkryć podmorski świat koników morskich, zawilców i egzotycznych, kolorowych tropikalnych ryb. Port w La Valletta – stolicy kraju, jest pełen małych kolorowych łodzi rybackich, bardzo charakterystycznych dla Malty. Wyspa jest również domem dla jaszczurek. Znajdziemy tu małe zielone gekony i kameleony. Malta słynie z bogactwa kulturowego, jak i bogatego oraz zróżnicowanego życia nocnego. Jest tu wiele barów, klubów, dyskotek i innych miejsc gdzie spotyka się młodzież z całego świata. Malta należy do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów (obecnie Wspólnota Narodów) i język angielski jest jednym z dwóch języków urzędowych Malty. Programy telewizyjne i gazety codzienne wydawane są w języku angielskim. Malta jest najlepszym miejscem do nauki języka angielskiego, połączonego z niesamowitymi wakacjami. Doskonała pogoda oraz niezapomniane wrażenia gwarantowane.


bez odwrotu: Urodzinowy piknik\nChyba sie wreszcie powinnam zmobilizowac i napisac te urodzinowa notke, ale tak mi sie nie chce.\nNo trudno, powalcze z wlasnym niechciejstwem...\nPogoda byla przepiekna, urodziny odbyly sie w parku, bo dzieci mieszkaja po drugiej stronie ulicy od Prospect Park w Brooklynie, wiec lokalizacja wymarzona na letnie urodziny.\nDziadek zanabyl tort, o taki:\nBapcia upstrzyla popakowane prezenty kukardkami.\nPo czym dziadostwo odpalilo Sabcie i pojechalo:)\nNa miejscu w parku bylo juz inne dziadostwo, rodzice, jubilatka i maly Josh.\nDziadkom nawet zrobilam zdjecie, bo sie jakos tak niechcacy ladnie usadzili:)\nNiestety zdjecia nie bedzie, bo dziadkowie nie wyrazili zgody na publikacje:)))\nA w zasadzie to kto by sie ich zgoda przyjmowal? Co mi zrobia? Jeden wie, ze pisze, ale i tak nie przeczyta, ten drugi nie dosc, ze nie przeczyta to nawet nie wie, ze pisze:))\nDobra, oto dziadkowie:\nMala Jubilatka tez byla poczatkowo w humorze mocno nieprzysiadalnym i niefotograficznym, bo jadla arbuza i sok kapnal jej na sukienke, zgodnie wiec z przepisami i w trosce o wlasny wyglad stanowczo zazyczyla sobie zmiany sukienki, na co matka powiedziala, ze absolutnie nie, bo nie przyszla tu z cala szafa.\nNo i jak tu byc szczesliwa?\nPierwszy raz uslyszelismy, ze mala potrafi krzyczec.\nRozdarla jape, starajac sie wymuscic zmiane odziezy, ale widocznie takie numery latwo nie przechodza, bo matka wziela na rece, wyniosla na sile o kilka krokow dalej, cos tam tlumaczyla i po chwili wrocily. Jubilatka juz zadowolona, no moze nie byla to pelnia szczescia, ale juz nie bylo zadnych protestow.\nFotografowac sie w dalszym ciagu nie chciala, wiec to co mam jest zdobyte na zywo.\nTaka impreza dla dzieci na polanie to fantastyczna sprawa, dzieci mialy kartonowy domek, ktory oczywiscie padl przy kolejnej probie stawiania go na nowo, co I. skomentowala ze smiechem:\n-- Dobrze, ze padl ten a nie moj wlasny.\nPadniety domek tez zostal wykorzystany, jak widac dobrze sie po nim skakalo.\nImpreza odbyla sie w porze lunchu, wiec zmowione bylo 10 kartonow pizzy, duza lodowka glownie wody w butelkach i sokow dla dzieci, do wyboru i tort.\nNie mam pojecia ile bylo dzieci, bo trudno policzyc ten ruchliwy drob, a ile doroslych, bo wiadomo, ze w tym wieku dzieci przychodza z rodzicami, ale bylo fajnie.\nJednak z ulga myslalam, ze jak to dobrze natura wymyslila, ze dzieci ma sie w odpowiednim wieku:)) a potem mozna tylko popatrzec, posluchac i wrocic do ciszy wlasnego domu.\nImpreza dla dzieci na otwartej przestrzeni ma tez to do siebie, ze rozlozone koce i kilka krzesel zalatwiaja sprawe siedzenia:))\nNajwieksza atrakcja sa oczywiscie swieczki na torcie i w tym przypadku nie wazne ile ich bylo;)) bo Aviva z kolega uznali, ze piec to akurat odpowiednia liczba.\nCiezko tez bylo utrzymac wszystkie zapalone, bo niestety byl maly wiatr i je zdmuchiwal, a moze tylko ulatwial Jubilatce zadanie zdmuchniecia?\nTort byl naprawde pyszny, co mnie zaskoczylo, bo z reguly takie urodzinowe torty bywaja suche, a ten byl naprawde fantastyczny, nawet mialam ochote na drugi kawalek, ale rozum zwyciezyl i odeszlam:))) Aviva tez chyba dba o linie, bo swoim kawalkiem dokarmiala dziadka:)\nA teraz kilka slow na temat Josha, bo ten tez jest maly aparat.\nMaly Josh, ktoremu tamtego dnia brakowalo rowny tydzien do 9ciu miesiecy jest strasznie fajny.\nMa gleboko gdzies gdzie jest ojciec czy matka, on jest najlepszym towarzystwem sam dla siebie.\nAle jak tylko uslyszal glos Niani, bo tez przyszla to natychmiast zareagowal:\nNiania jest fantastyczna kobieta, to widac jak bardzo kocha dzieci i co ciekawe, wszystkie obecne dzieciaki ja znaja, bo spotykaja sie w tym samym parku na spacerach.\nNiania jest w tej rodzinie najwazniejsza osoba, co do tego nie ma zadnych watpliwosci, a dziciaki za nia szaleja.\nWracajac do Josha, to A. powiedzial, ze to jest "facet w moim typie" bo wpierdziela wszystko co sie przed nim postawi. Nie ma jeszcze ani jednego zeba, a jadl nawet pizze i arbuza.\nNie zrobilam zdjecia z pizza, bo mi sie chyba zapomnialo, ale za to jest zdjecie z arbuzem, na kolanach dziadka.\nA tak byl zainteresowany mlodszym kolega:\nW obawie, zeby niechcacy nie zrobil krzywdy malemu, ojciec posadzil dzieciaka wyzej na swoim kolanie, a co na to Josh? No coz, wrapywal sie jak liliputek na Gullivera:))\nemka September 12, 2013 at 8:59:00 AM EDT\nrewelacyjny pomysł z tymi urodzinami w parku... zero bałaganu, wszyscy zadowoleni, rozluźnieni... po prostu super! Tort przepiękny szanowne dziadostwo zakupiło :) ucałowania dla tych świetnych dzieciaków no i dla Ciebie oczywiście :) :*****\nStardust September 12, 2013 at 9:05:00 AM EDT\nJa tez mysle, ze jak urodziny wypadaja latem to swietny pomysl. Kilka duzych workow na smieci zalatwia sprawe sprzatania i jest z glowy. Dzieciaki jak sie rozlaza, to kazdy z rodzicow ma na oku swoje:)))\nTort byl naprawde dobry i cos mi sie wydaje, ze dziadostwo bedzie juz mialo regularne zamowienia, nastepny w grudniu:)))\nMonika September 12, 2013 at 12:53:00 PM EDT\nA czemu nie ma fotki zenskiego odlamu Dziadostwa? Bad hair day? hehehe Super pomysl z tymi urodzinami w parku! A jaka frajda dla dzieciakow. Nie mialam nigdy takiej mozliwosci, bo dzieciaki urodzone jedno w marcu a drugie koncoweczka wrzesnia. A czy bylo zaplanowane zastepcze miejsce gdyby np padal deszcz?\nStardust September 12, 2013 at 2:16:00 PM EDT\nJa robilam za fotografa, wiec trudno byloby zrobic samej sobie zdjecie:)))\nNa wypadek deszczu w budynku gdzie mieszkaja jest swietlica, wiec prawdopodobnie tam by sie wszystko odbylo. Pod warunkiem, ze swietlica jest wolna.\nrybenka September 12, 2013 at 1:06:00 PM EDT\ntakie pikniki mozna planowac tylko w kraju z gwarantowana pogoda\nzawsze drze, jak planuje przyjecia outside...\nale w tym roku akurat sie uadalo:)))\ni tez sie ciesze, ze moje najmlodsze ma juz 9 lat:))\nStardust September 12, 2013 at 2:19:00 PM EDT\nPogoda gwarantowana to nigdy nie jest:) Dwa lata temu akurat jak zaplanowali urodziny malej, to byl huragan Irena i trzeba bylo przelozyc na nastepny weekend, bo nikt by nie dojechal.\nAle generalnie to wrzesien i pazdziernik sa bardzo ladne. Nawiasem mowiac pazdziernik jest drugim po czerwcu najbardziej popularnym miesiacem slubow i to glownie w plenerze.\nPrawda, ze latwiej lubic dzieci jak wiadomo, ze mozna je oddac rodzicom:)))\nMartek September 12, 2013 at 1:12:00 PM EDT\nPięknie :-) Śliczny fotoreportaż. Bardzo dobry pomysł z urodzinami w plenerze, jeśli dodatkowo pogoda sprzyja. Wnuki cudne, aż zazdrość :-)\nStardust September 12, 2013 at 2:20:00 PM EDT\nMartek, a ja czekam na wiadomosci od Ciebie, bo wiesz ja moge robic tez za bapcie wirtualna:)))\nanabell September 12, 2013 at 3:04:00 PM EDT\nFajnie było. Śliczne te maluszki Twoje. Moi nie mają szans na takie urodziny- starszy jest ze stycznia, młodszy z lutego- co najwyżej można by zrobić bal w jakimś igloo.\nStardust September 12, 2013 at 6:16:00 PM EDT\nBal w igloo tez brzmi interesujaco:) Josh jest z grudnia, wiec urodziny w parku tez odpadaja.\nSznupkowie September 12, 2013 at 6:36:00 PM EDT\nAviva, to będzie dziewczę z charakterkiem, juz widać....słodka rzolutna ale zadziorna..>)-)\nStardust September 12, 2013 at 9:42:00 PM EDT\nTo dobrze Sznupciu, niech sobie dziewczyna radzi w zyciu:))\nMiśka September 12, 2013 at 6:44:00 PM EDT\nWnuczęta śliczne!;) A Ty, Kobieto Droga, mogłaś pomyśleć i dać Wspaniałemu aparat na pół godziny, żeby zrobił kika zdjęć!!\nno , proszę Cię!żeby mi to było ostatni raz!\nStardust September 12, 2013 at 9:43:00 PM EDT\nMisiu, Wspanialy to sie tak nadaje na fotografa jak ja na zakonnice:)))\nChada September 13, 2013 at 8:49:00 AM EDT\nJa też bym nie chciała mieć zdjęć w brudnej sukience. :P\nStardust September 13, 2013 at 9:12:00 AM EDT\nChada, a widzisz gdzies brud na tej sukience? Bo ja nie:)))\nChada September 13, 2013 at 3:37:00 PM EDT\nStar, tu nie chodzi o to, czy ten brud w rzeczywistości na tej sukience jest, czy nie - osobiście też żadnej arbuzowej plamy nie dostrzegłam. ;) Tu chodzi o taki mały-wielki "psikus wyobraźni" - widzimy rzeczy, których tak naprawdę nie ma. :P


Wernisaż wystawy ceramiki w galerii Kaloryfer w Cieplewie. Realizują swoje pasje i tworzą ciekawe prace [ZDJĘCIA, WIDEO] | Pruszcz Gdański Nasze Miasto\nDanuta Strzelecka 9 marca 2019, 16:56\nPiętnastu uczestników cyklicznych zajęć ceramicznych zaprezentowało w czwartek, 7 marca, swoje prace w galerii Kaloryfer w OKSiBP w Cieplewie podczas wernisażu wystawy ceramiki pt. "Raku". Tytuł tej wystawy został zaczerpnięty z języka japońskiego - oznacza radość - i odnosi się do techniki wypalania ceramicznych rzeźb, którą praktykowali uczestnicy warsztatów w okresie letnim.\n- Technika raku, wywodząca się z Kraju Kwitnącej Wiśni, charakteryzuje się dużą nieprzewidywalnością uzyskiwanych efektów - wyjaśnia Mateusz Michalczyk, prowadzący zajęcia ceramiczne w OKSiBP w Cieplewie i kurator wystawy.\n- Autorzy prezentowanych prac, w 2018 r. uczestniczyli w dwóch plenerach. Pierwszy odbył się w lipcu. Uczestnicy pracowali głównie nad formowaniem prac, odciskali na nich rośliny, rzeźbili rozmaite ornamenty. We wrześniu spotkali się, by dokończyć swe dzieła. Szlifowali je i nanosili na nie szkliwa, które w procesie wypalania i tzw. redukcji zyskały niepowtarzalne efekty barwne.\nZobacz także: Pruszczanka z glejakiem, mama dwójki dzieci zbiera na leczenie w Berlinie. Też możesz pomóc! - ZJDĘCIA\nEfektem plenerowych warsztatów jest w sumie blisko 70 unikatowych obiektów. Każda inna, każda robiona z pasją.\n- Zrobiłam to na podstawie rysunku mojej 4-letniej wnuczki - mówi Bożena Jagielska z Rotmanki pokazując niebieskawy talerz ceramiczny z dwoma postaciami i podpisem - babcia, dziadek. - Oliwka narysowała babcię i dziadka, a ja postanowiłam uwiecznić ten rysunek na dłużej, na ceramice.\nPani Bożena, która na zajęcia ceramiczne w OKSiBP uczęszcza już drugi rok, przyznaje, że przyciąga ją tu oprócz ciekawych warsztatów, także miła atmosfera.\n- Są dwie grupy, w każdej osoby w różnym wieku, ale nam to nie przeszkadza zupełnie - mówi mieszkanka Rotmanki. - Zajęcia nas przybliżają do siebie. Bardzo dobrze się rozumiemy i współpracujemy. W wypalaniu techniką raku bardzo ważna jest współpraca całej grupy. Każdy ceramikę sam przygotowuje, ale później wspólnie przez wiele godzin pilnuje się ognia, pieca, wyciągania prac. Pierwszy raz miałam do czynienia z techniką raku. To coś innego niż wypalanie w normalnym piecu. To jest praca z żywym ogniem. Do końca nie wiadomo, jaki efekt uzyskamy.\nWśród prac wzrok przyciągały te, na których odbiły się liście, kwiaty, gałązki.\n- Mieliśmy takie zadanie podczas jednych zajęć - mówi Magdalena Banaś z Gdańska. - Ja chciałam stworzyć zielnik. W ceramice odcisnęłam babkę, krwawnik i dziurawiec. Inni mają maki, gałązki, kłosy zbóż, bratki. Powstały świetne prace. Wypalanie metodą raku jest fantastyczne. Mam nadzieje, że jeszcze będzie.Teraz czekamy na koło gancarskie, by wejść na kolejny poziom.\nPisaliśmy: Pierwsza wystawa uczestników zajęć ceramicznych w Cieplewie 2018 r. - ZDJĘCIA\nJednym z uczestników zajęć ceramicznych jest Zbigniew Jaremicz z Łęgowa. To jedyny mężczyzna biorący udział w warsztatach. Jak przyznaje, wcale mu to nie przeszkadza w realizowaniu swoich pasji.\n- Na zajęcia chodzę od listopada 2017 roku. Znalazła mi je moja żona - mówi pan Zbigniew. - Od zawsze interesowała mnie ceramika. Fascynuje mnie w niej to, że w łatwy sposób można formułować coś, co przetrwa wieki. Taka jest ceramika.\n- Nigdy nie myślałem, że jestem utalentowany w tym kierunku. Tymczasem ceramika pozwala mi pokazać swoje zainteresowania, wyrazić swoje poczucie estetyki. Jedna z moich prac inspirowana jest pejzażem z książki Solaris Stanisława Lema - dwa słońca - dodaje.\nNa pytanie, kto najbardziej mu kibicuje, pan Zbigniew odpowiada z uśmiechem: - Moja żona Agnieszka. Dzięki niej mogę się wyrwać z domu raz w tygodniu na zajęcia. Wtedy zajmuje się naszym 3-letnim synkiem.\n- W ciągu dwunastu miesięcy intensywnych działań rękodzielniczych nasi amatorzy stworzyli wiele ciekawych prac, doskonaląc swe umiejętności - mówi Grzegorz Cwaliński, dyrektor placówki.\n- Cieszy mnie, że instruktorzy edukacji artystycznej OKSiBP, będąc świetnymi pedagogami, sami działają artystycznie, łącząc pracę ze sztuką. Z powodzeniem wprowadzają mieszkańców gminy Pruszcz Gdański oraz okolicznych miejscowości w świat pasji i pomagają im spełniać marzenia.\nWystawę można oglądać do 7 kwietnia br.\nZobacz: Wernisaż wystawy ceramiki w OKSiBP w Cieplewie


Materac Dance | Materace Płock\nPrzed wyborem odpowiedniego materaca zadajemy sobie wiele pytań. Piankowy czy sprężynowy? Miękki czy twardy? Droższy czy tańszy? A przecież w życiu nic jest czarno-białe, podobnie jest w tym przypadku… Czasem warto zdecydować się na najbardziej uniwersalną opcję.\nHilding Dance to nowoczesny materac hybrydowy zbudowany z 7-strefowego systemu drobnych sprężynek Pocket Plus o wysokości aż 15 cm. Ich specyfikacja pozwala uzyskać najbardziej optymalną sprężystość, bardzo wysoką elastyczność punktową oraz doskonałe wsparcie. Ten model sprawia, że leżąc na nim, możesz poczuć się tak dobrze, jak w garniturze lub sukni szytej na miarę. Jest znakomicie dopasowany do każdej osoby, która zacznie z niego korzystać. Jego właściwości nie mają żadnych limitów oraz granic, mogą leżeć na nim nawet trzy, najbardziej wiercące się osoby, o odmiennym wzroście oraz wadze. Żadna z nich nie będzie przeszkadzać innej, ponieważ materac niweluje wszelkie ruchy partnera. Zaleta ta sprawia, że model ten wręcz idealnie nadaje się dla par.\nWierzchnia warstwa materaca została stworzona z dwóch wysokich blatów pianek – wysokoelastycznej pianki HR o wyższym poziomie twardości, dla zapewnienia dodatkowego podparcia oraz lekko chłodzącej pianki FloFom. Całość gwarantuje uczucie niesamowitego komfortu oraz satysfakcji. Z pewnością fakt ten docenią nawet najbardziej wybredni fani codziennego leżakowania, pracy oraz oglądania seriali w łóżku. Jednak nie tylko aspekt “przyjemności” ważny jest przy wyborze materaca. Hilding Dance każdorazowo reaguje na zmianę ułożenia ciała i dostosowuje swój kształt do kręgosłupa, pozwalając na dogłębną regenerację wszystkich mięśni.\nWspominaliśmy już o tym, że prezentowany model docenią pary, fani długich serialowych sesji w łóżku i wszyscy dbający o swoje zdrowie. Odnieśmy się do tych ostatnich. Prawidłowy odpoczynek to klucz do sukcesu każdej ćwiczącej osoby, w końcu mięśnie rosną podczas snu oraz prawidłowo przeprowadzanego relaksu. Nie ważne czy ćwiczysz amatorsko, czy zawodowo, jeśli jesteś aktywny ruchowo możesz być pewien, że Hilding Dance jest przyjacielem każdego sportowca. Jego właściwości docenią również osoby cierpiące na bóle kręgosłupa oraz seniorzy. Gwarantuje on stabilizację oraz doskonałe wsparcie ciała, a jego sprężystość ułatwia wstawianie i obracanie się.\nZastosowany w Hilding Dance pokrowiec Italiano niweluje nieprzyjemne zapachy i posiada właściwości antyalergiczne. Dodatek wiskozy sprawia, że jest niezwykle przyjemny w dotyku, a puszysta dzianina o strefowym designie tworzy ciekawy i trójwymiarowy efekt. Jego mała waga i cztery wygodne uchwyty ułatwiają odwracanie materaca na drugą stronę. Pokrowiec zdejmowany, pralny w temp. do 60°C.\nNie ma sensu dłużej zastanawiać się i tracić czas na kolejne sesje przeglądania materacy oraz opinii. Trafiłeś na model, który sprosta oczekiwaniom praktycznie każdej osoby, pozwól więc sobie pomóc i zajmij się tym czym lubisz najbardziej w Twoim nowym materacu Hilding Dance.\nPoprzedni wpisMaterac Dobranocka