Moratorium na otwieranie nowych uniwersytetów w Kambodży | Centrum Studiów Polska-Azja\nMoratorium na otwieranie nowych uniwersytetów w Kambodży\n2 kwietnia 2014 21:58 / przez Domyślny dla witryny\nMinister edukacji Hang Chuon Naron planuje wprowadzenie czasowego zakazu otwierania nowych uniwersytetów na terytorium Królestwa. Zamiast ilości nacisk zostanie położony na jakość kształcenia w ponad stu uniwersytetach obecnie działających w Kambodży.\n– Mamy zamiar czasowo ograniczyć otwieranie nowych uniwersytetów. Obecnie mamy 105 szkół wyższych, co stanowi i tak za dużą liczbę. W Kambodży działa 39 instytucji publicznych oraz 66 szkół prywatnych – podkreśla minister, dodając, że większy nacisk powinien zostać położony na jakość kształcenia m.in poprzez podniesienie kwalifikacji profesorów i nauczycieli akademickich.\n– Jeśli dalej pozwolimy na tworzenie trzeciorzędnych instytucji poziom i jakość wykształcenie obniży się – ostrzega Hang Chuon Naron.\nLiczba uczniów, którzy kontynuują swoją edukację na stopniu uniwersyteckim wzrosła w ciągu ostatnich lat z 10 000 w roku 1990 do 250 000 studentów w 2013 roku. Jednak liczba profesorów akademickich nie uległa tak radykalnemu podwyższeniu.\nYok Ngov, sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji, zwraca uwagę, że restrykcje mają dotyczyć głównie instytucji prywatnych kształcących studentów na kierunkach społecznych. Ministerstwo będzie dalej zachęcać do ustanawiania szkół o profilach naukowo-technicznych.\n– Jesteśmy świadkami niewiarygodnego wzrostu liczby instytucji zajmujących się szkolnictwem wyższym, jednak kluczowym zagadnieniem pozostaje skupienie się na jakości owego szkolnictwa – podkreśla Santosh Khatri, specjalista ds. edukacji przy kambodżańskim oddziale UNESCO. Wśród głównych zadań wymienia się przede wszystkim podniesienie liczby wykwalifikowanych nauczycieli i profesorów oraz stworzenie odpowiedniego zaplecza dydaktyczno-naukowego.\ntagi:Hang Chuon Naron,Ministerstwo Edukacji,Santosh Khatri,szkolnictwo wyższe w Kabodży,Yok Ngov\nLankijska armia: Rozminowywanie niemal zakończone\nSri Lanka: Rozwój współpracy naukowej z Chinami\nMoratorium na otwieranie nowych uniwersytetów w Kambodży Reviewed by Domyślny dla witryny on 2 kwietnia 2014 .\nMinister edukacji Hang Chuon Naron planuje wprowadzenie czasowego zakazu otwierania nowych uniwersytetów na terytorium Królestwa. Zamiast ilości nacisk zostanie położony na jakość kształcenia w ponad stu uniwersytetach obecnie działających w Kambodży. – Mamy zamiar czasowo ograniczyć otwieranie nowych uniwersytetów. Obecnie mamy 105 szkół wyższych, co stanowi i tak za dużą liczbę. W Kambodży działa 39\nReprezentacja Mongolii na Mistrzostwa Świata Juniorów w Szachach\nPrzebudowa MTR Sheung Wan\nLuksemburg pomaga matkom i dzieciom w Laosie


czytanie: Klauzura. Wstęp wzbroniony!\nCo może posunąć młodą dziewczynę do takiej decyzji? Głęboka wiara? Szantaż szefa? Czy może nieszczęśliwa miłość? Pewnie te jak i wiele innych wymieniłyby postulantki zakonu, bo powodów jest tak wiele i są one tak różnorodne jak różne są dziewczęta wstępujące do zakonu. Lecz którym z nich kierowała się bohaterka książki C.M. Lakotty Eileen O’Davis?\n„Klauzura. Wstęp wzbroniony” to historia przynajmniej dwóch powołań, a nie jednego jak można spodziewać się po informacji od wydawcy. Zgodzę się, że jest to opowieść o wielkiej gwieździe Hollywood, która wstępuje do klasztoru i staje się pożywką dla kolorowych gazet i żądnych sensacji czytelników. Lecz w książce Lakotty zostajemy wciągnięci w „intrygę losu”, żeby nie powiedzieć podstęp niebios, jaki przygotowano dla Eileen, tej samej, która chciała nas zagłębić w powody tej dość oryginalnej i nieprzekonywującej decyzji gwiazdki ekranu, a wyszło zupełnie inaczej.\nKsiążka Lakotty to opowieść o budzącym się powołaniu do życia w zakonie, które zakiełkowało w dość nietypowy sposób u Eileen, a właściwie można powiedzieć zostało nieświadomie i bezwiednie posiane przez … szefa. To właśnie on „posyła” ją niby to w nagrodę, a poniekąd za karę do St. Mary, ciężkiego klauzurowego klasztoru w Ameryce i choć nieświadomy tego budzi w niej chęć „poznawania prawdy” co odbiega od idei plotkarskiego pisma, które redagują.\n„Klauzurę” odbiera się raczej jako opowieść o odnajdywaniu własnej drogi przez Eileen a nie jako sensacyjną historyjkę o gwiazdce podrzędnych filmików. Nie znajdzie się w książce Lakotty żadnej sensacji w stylu high life, żadnych fanaberii aktoreczki ani też podstępnych chwytów młodej pani redaktor. To raczej pamiętnik młodej dziewczyny z pierwszych tygodni w klasztorze, dziewczyny, która choć pochodzi z chrześcijańskiej rodziny, gdzie wiara i religia są głęboko zakorzenione, to nikt nie spodziewa się po niej takiego oddania Bogu i zamknięcia się murach klasztornych. To historia, która dzieje się wbrew założeniom pisma i jego właściciela, a nawet wbrew samej Emily.\nMoże książka momentami zdaje się być śmieszna - bo choć nie znam dokładnych procedur przyjmowania do zakonu - wydaje mi się, że „wejście z ulicy” bez uprzedzenia nie należy raczej do głównych zasad wstępowania do zakonu. Istnieją chyba jakieś reguły, które każą najpierw sprawdzać kandydatki na siostry zakonne i nie łamie się ich nawet dla jednej chętnej duszyczki, tym bardziej takiej, która kompletnie nieprzygotowana nie potrafi wytłumaczyć jasno swojej decyzji? A tak niestety jest to przedstawione w książce, tak właśnie zastanawiająco łatwo. Ciężko jest też uwierzyć w to aby ktokolwiek mógł podstępem zechcieć dostać się do klasztoru, tylko po to aby „wynieść” sensację.\nJednak cała opowieść pozostawiła we mnie dobre odczucia, że są jeszcze ludzie, którzy nie łakną sensacji, którzy nie opierają swojego życia na kłamstwie i nie żerują na cudzych nieszczęściach ale potrafią zbudować własne szczęście na prawdzie i miłości, niejednokrotnie porzucając żar miłości cielesnej i ziemskiej.\n"Klauzura. Wstęp wzbroniony!"\nEtykiety: about books, Lakotta, Wydawnictwo M\nZosik 10/01/2009 10:44 AM\nMoni. Straszna ze mnie gapa. Po pierwsze dziękuję Ci za pocztówkę :) Baaaaaardzo dziękuję. Po drugie niby zakonotwałam fakt, że się przeprowadziłaś, ale oczywiście nie naniosłam odpowiedniej aktualizacji do mojego czytnika RSS-ów w związku z tym nie dostałam powiadomień o nowych mailach. Dziś sobie dopiero uświadomiłam, że dawno Cię nie czytałam i tak po nitce doszłam do kłębke i teraz mam, co czytać :)\nWybacz, że tak nie w temacie, ale musiałam Ci to napisać :)\nmoni 10/01/2009 11:15 AM\nBernadetta Darska 10/02/2009 11:55 AM\nJa też nie w temacie. :) Choć na ten temat co wyżej. :) widzę, że się przeniosłaś, zapowiada się ciekawie. Mam nadzieję, że urlop był udany i odpoczęłaś. Pozdrawiam serdecznie!\nmoni 10/02/2009 12:00 PM\nWitaj, przeniosłam się bo TU jest więcej możliwośći - a zastanawiałam się dłuuuugo - no ale jestem :) a urlop dziękuję bardzo udany, siły zregenerowaliśmy:) czekamy na następny :)))\nVampire_Slayer 10/02/2009 8:02 PM\nZmieniłam adres bloga, więcej informacji u mnie na blogu wykredowana.blogspot.com


Dom wolnostojący na sprzedaż Chmielnik,259 000 zł |+60 000 Ofert w WGN!\nDom wolnostojący na sprzedaż Chmielnik\nDomy sprzedaż, podkarpackie, Chmielnik , Chmielnik\nChmielnik, obok Rzeszowa, województwo podkarpackie, wygodny dom 4 pokoje, działka 2700 mkw, sprzedaż, 259 000 złotych. Oferta zarezerwowana.\nDom jednorodzinny w świetnej lokalizacji. Wygodny i szybki dojazd do/z Rzeszowa. W pobliżu pełna infrastruktura.\nAtrakcyjna propozycja dla poszukujących dla siebie przestronnego domu w przyjaznej okolicy.\nPowierzchnia całkowita wynosi ok. 150 mkw., powierzchnia użytkowa ok. 130 mkw.\nPrzyziemie: dwie duże i jasne kuchnie, obszerny pokój (pokój jest połączony z jedną kuchnią), łazienka wraz z kotłownią, przedpokój. Wysokość pomieszczeń: 2,36 m.\nWysoki parter: trzy pokoje (w tym dwa połączone), łazienka, przedpokój.\nStrych: pomieszczenie gospodarcze (możliwość zaadaptowania na pomieszczenia mieszkalne).\nWystawa okien: zachód, północ, południe.\nPrzeprowadzone remonty: wymiana niektórych okien.\nStandard wykończenia: do remontu. Ściany- tynk, glazura, boazeria; podłogi- parkiet, terakota, panele, wylewka (w jednym pokoju). Schody wewnętrzne- cementowe. Okna- PCV i drewniane (do wymiany).\nDo budynku przynależy balkon.\nMurowany dom mieszkalny posadowiony na działce o powierzchni 2700 mkw. oddany do użytku w połowie lat 70- tych XX wieku. Technologia budowy: cegła, pustak. Dach dwuspadowy, pokryty blachą.\nPrzeprowadzone remonty: wymiana więźby dachowej i pokrycia dachu.\nObok domu murowano- drewniany budynek gospodarczy o pow. zabudowy ok. 105 mkw. z połowy lat 70- tych XX wieku.\nDziałka o nieregularnym kształcie zbliżonym do dwóch prostokątów, częściowo ogrodzona (siatka).\nDostępna media: energia elektryczna, woda (sieć gminna i własna studnia), kanalizacja, gaz ziemny. Ogrzewanie- piec węglowy (do wymiany). Ciepła woda- bojler.\nW pobliżu: przedszkole, szkoła podstawowa, delikatesy, przychodnia zdrowia, kościół.\nSprzedam lokal usługowy Nieruchomość w ścisłym centrum Mikołajek Na sprzedaż mieszkanie 38,79m2, Gdańsk, Kowale Grunt rolny na sprzedaż Szczecin, Płonia Mieszkanie na sprzedaż w bloku Kalisz, Dobrzec Na sprzedaż grunt rolny Bobrowisko Na sprzedaż budynek usługowy Nowa Sól Działki nad jeziorem sprzedam Lokal biurowy na wynajem Sieradz 2-pokojowe, nowe, komfortowe, Al.Piastów, Oporów Działka budowlana na sprzedaż Trzebież Nowy dom z działką w cenie mieszkania, Bełchatów, Ławy Na sprzedaż mieszkanie 41m2, Warszawa, Żoliborz Dom wolnostojący na sprzedaż Nochowo Działka rekreacyjna na sprzedaż Wiżajny, Gmina Wiżajny Działka Sasino ul.Gajowa (posiadam dwie działki) Na sprzedaż mieszkanie 75m2, Gdańsk, Osowa Na sprzedaż działka budowlana Mieroszyno Działka budowlana na sprzedaż Potok Działki w bliskim sąsiedztwie Mragowa Rozkładowe M3 z dobrą komunikacją, Warszawa-Gocław Dom wolnostojący na wynajem Szczecin Mieszkanie na sprzedaż w bloku Łódź, Dąbrowa Mieszkanie Kraków Prądnik Biały, ul. Prądnicka 40m2 Działki Chłopowo Przetarg Sopot – Dolny Sopot - sprzedam mieszkanie – 93 m2 Działka na sprzedaż OKAZJA: Dom/ kamienica w Lubaniu Śląskim, odrestaurowana w 2016 r. na sprzedaż Działka Wróblew Na sprzedaż prężnie działająca restauracja Na sprzedaż działka budowlana Borawskie Wynajmę plac od 50 m2 od 2.000 m2, Warszawa Na sprzedaż grunt inwestycyjny Suwałki, os. Północ I Działka budowlana na sprzedaż Biała Woda Na sprzedaż mieszkanie Słupsk, Osiedle Hubalczyków Grunt rolny na sprzedaż Łódź, Widzew Działka budowlana na sprzedaż Grabówka Sprzedam działkę w Dąbrowie Na sprzedaż lokal handlowy Węgorzewo Na sprzedaż mieszkania, Lutynia Na wynajem mieszkanie w nowym budynku Szczecin, Warszewo Luksusowe mieszkanie na prestiżowym osiedlu! Toruń Sprzedam lokal handlowo-usługowy w Oławie Lokal handlowy 32m2 centrum Narutowicza duży ruch Do wynajęcia mieszkanie 58m2, Chorzów, ul. Mielęckiego Mieszkanie 3 pokoje, Lublin, Sikorskiego Grunt rolny na sprzedaż Malawa Pałacyk Myśliwski z XIX w - Kopanino woj. zachodniopomorskie Działka budowlana na sprzedaż Burzenin Hala produkcyjna na sprzedaż Tarnów


Snap climbing sklep internetowy pod adresem Motardinn\nWszystko ( Snap Climbing )\nSnap Climbing Crossed Gwiezdne Wojny Powrót Jedi\nSnap Climbing Classic Gwiezdne Wojny Powrót Jedi\nO Snap Climbing\nUrodzona w latach 90. w Chamonix, SNAP CLIMBING to kultowa francuska marka, która jest znana ze swoich osobliwych i innowacyjnych produktów wspinaczkowych w całym świecie wspinaczki. Od samego początku SNAP słynie z wysokiej jakości drucianych zasuw i ultra odpornych padów. Staramy się wyznaczać nowe standardy kodów dla spontanicznych, swobodnych i estetycznych sposobów wspinaczki. SNAP projektuje i oferuje sprzęt wspinaczkowy i odzież sportową dla współczesnego wspinacza, który z pewnością poprawi ich wspinanie. SNAP CLIMBING oferuje odzież techniczną w stylach wykonanych z materiałów, które są lekkie, ale wytrzymałe, funkcjonalne i wygodne.


Zrozumieć pokolenie "boomerów"\n2021-04-29 / Autor: Ines Imdahl, dyrektor zarządzający, Lonneker& Imdahl rheingold salon, Birgit Huber, menadżer Działu Pielęgnacji i Urody, IKW\nUczestniczyli w wiecach pokojowych, organizowali szalone punkowe imprezy, słuchali muzyki z nurtu „nowej fali”. Mieli także swobodne i pozbawione uprzedzeń podejście do miłości. Pokolenie powojennego wyżu demograficznego – znane szerzej jako pokolenie „baby boom” albo „boomerzy” – było głośne, nastawione nonkonformistycznie do życia i gotowe do przekraczania granic. Co dzieje się dziś z ówczesnymi buntownikami? Jakie cechy odnajdujemy dzisiaj wśród boomerów? Jakie są czynniki kształtujące ich samoocenę? Czy można wyróżnić wśród nich „silniejszą płeć”? Jaki wpływ ma u nich życie zawodowe, związek uczuciowy, wygląd fizyczny i seksualność na poczucie własnej wartości?\nPo trzech badaniach przeprowadzonych wśród młodzieży, które dostarczyły IKW (Niemieckiemu Stowarzyszeniu Producentów Wyrobów Kosmetycznych, Toaletowych, Perfumeryjnych i Detergentów) cennych informacji o życiu i postawach młodych ludzi, podjęto analizę opartą na psychologii głębi, której celem było scharakteryzowanie osób w wieku od 50 do 65 lat, czyli pokolenia boomerów. Na przysłowiowej „kozetce” zasiadło 59 mężczyzn i kobiet, z którymi przeprowadzono kilkugodzinne wywiady, poruszając takie tematy, jak życie, osiągnięte cele i nadal niezrealizowane marzenia. Uzupełnieniem wywiadów było internetowe badanie panelowe w reprezentatywnej grupie liczącej ponad 1000 uczestników.\nPokolenie „baby boom” dziś\nJeśli istnieje pokolenie, które szczególnie dobrze potrafi radzić sobie z problemami, to są to właśnie boomerzy. W swoim życiu musieli niejednokrotnie stawiać czoła kryzysom – stąd niemal powszechne przekonanie, że zawsze można być panem sytuacji. Niewielu boomerów reprezentuje tzw. „typ ofiary”. Zdecydowana większość przedstawicieli analizowanego pokolenia uważa natomiast, że człowiek jest kowalem własnego losu. Niezależność ma dla boomerów ogromne znaczenie, a u wielu stwierdza się wysoki poziom pewności siebie. Warto zwrócić uwagę na to, że boomerzy czerpią poczucie własnej wartości z wnętrza. W dużym stopniu przyczynia się do tego satysfakcjonująca praca. Podobnie zresztą jak udany związek uczuciowy – przy czym u mężczyzn czynnik ten wywiera o wiele większy wpływ na pewność siebie niż u kobiet. Wspólnym mianownikiem jest jednak to, że poziom samooceny jest niezależny od rzeczywistych doświadczeń.


Jak kupić nieruchomość z aukcji komorniczej i nie wtopić? - Ruszamy nieruchomości\nChcesz podzielić się swoim doświadczeniem? Napisz do mnie:|info@ruszamynieruchomosci.pl\nJak kupić nieruchomość z aukcji komorniczej i nie wtopić?\nPodcast: Play in new window | Download (Duration: 56:11 — 51.4MB)\nWiele osób na sam dźwięk słowa „komornik” się wzdryga. Niestety komornicy nie są pozytywnie kojarzeni i z reguły chcemy omijać ich szerokim łukiem.\nNatomiast jak chcesz budować swój portfel nieruchomości to warto czasem jednak zajrzeć do komornika i zobaczyć co u niego słychać. Czy pojawiło się coś nowego na aukcji? A może po prostu zacząć z nim budować relacje.\nKomornicy mają dostęp do ofert z rynku po znacznie zaniżonej cenie, które mogą być potencjalnie dobrym kąskiem, ale też kryją się tam różne pułapki.\nO tym jakich błędów należy unikać i jak wygląda Licytacja Komornicza od kuchni opowie bardzo doświadczony inwestor Rafał Ziomek.\nRafał nabył i odsprzedał z zyskiem już kilkadziesiąt nieruchomości w tym ok połowę nabył właśnie z aukcji komorniczej. Wszystkiego uczył się na własnych błędach, a dziś dzieli się całą swoją wiedzą po to byś nie musiał/a wyważać drzwi otwartych na oścież.\nDo tego odcinka sporządziłam skrypt w punktach z najważniejszymi informacjami. To są takie notatki, których nie musisz już sam/a robić. Wystarczy, że wejdziesz na stronę www.ruszamynieruchomosci.pl i w okienku pobierz skrypty wpiszesz swój adres email, a ja Tobie prześle link do ściągnięcia pdf.\nZapraszam do wysłuchania mojej rozmowy z Rafałem.\nCześć, witam Cię bardzo serdecznie w kolejnym odcinku podcastu „Ruszamy nieruchomości”. Nazywam się Marta Baczewska-Golik i na łamach tego podcastu pomagam osobom zainteresowanym tematyką nieruchomości zrozumieć pewne mechanizmy i prawa rządzące tym rynkiem. Jeżeli podobnie jak ja uważasz, że najlepiej zdobywać wiedzę od praktyków, a nie teoretyków, to ten podcast jest dla Ciebie. I miej pewność, że wszystkie przeprowadzone tu wywiady są z ludźmi, którzy wiedzę zdobywali poprzez własne doświadczenie.\nCześć, witam Cię serdecznie! Szesnasty odcinek „Ruszamy nieruchomości”. Muszę przyznać, że spowodował we mnie pewnego rodzaju rozterkę, bo publikuję go z dosyć dużym opóźnieniem, pomimo że jest od dawna gotowy. Najzwyczajniej w świecie mój perfekcjonizm nie pozwalał mi zrobić tego wcześniej i muszę przyznać, że toczyłam ze sobą wewnętrzną walkę, ponieważ wywiad jest absolutnie genialny. Mój gość dzieli się otwarcie, bez ogródek całym swoim doświadczeniem, jakie zdobył, kupując kilkadziesiąt nieruchomości z aukcji komorniczych, a ja to wszystko przetrzymywałam trochę samolubnie, bo niestety technologia zawiodła i nagranie jest gorszej jakości niż to, do których jesteście przyzwyczajeni.\nPróbowaliśmy z Rafałem jeszcze raz to nagrać, ale jakoś nie składało się, pomimo kilku podjętych prób. Dlatego postanowiłam zapytać się Was, czy jesteście w stanie przymknąć oko na jakość dźwięku w zamian za naprawdę dobrą merytorykę, i bardzo dziękuję wszystkim osobom, które zaangażowały się w odpowiedzi pod moim postem na Facebooku oraz tym, które przesłuchały próbkę i zachęciły mnie do publikacji. Dziękuję Wam, bo bez Waszych opinii i zachęt wywiad pewnie wylądowałby gdzieś na moim twardym dysku, a myślę, że to by była dosyć duża strata. Swoją drogą ciekawe, ile takich dobrych tematów ląduje u kogoś w teczce, bo nie są perfekcyjne. Ktoś kiedyś powiedział, że perfekcjonizm jest mordercą wielu genialnych pomysłów, i chyba miał rację.\nOK, do rzeczy. Ci, co czytali opis do tego odcinka, już wiedzą, czego się spodziewać. Jak ja to mówię: dzisiaj samo mięcho. Konkretne wskazówki, praktyczne rady, jak nabyć nieruchomość od komornika i zrobić na tym dobry interes. Podkreślam: dobry interes. Co więcej, z tego odcinka przygotuję skrypt w formie PDF-u do pobrania. Będziesz mieć taką ściągę w punktach: co należy zrobić krok po kroku, jak się przygotować do aukcji, na co uważać i – co najważniejsze – jakich błędów unikać.\nZachęcam do pobrania skryptu i zapisania się na listę mailingową, bo ci, którzy już to zrobili, wiedzą, że nie spamuję, a jak piszę, to tylko wtedy, kiedy rzeczywiście coś wartościowego pojawia się na moim blogu Ruszamy Nieruchomości. Jak raz się zapiszesz, to będziesz mieć już dostęp do pozostałych skryptów odcinków, dlatego gorąco polecam. Te skrypty robię po to, aby ułatwić Ci życie, bo wiem, że podcastów się słucha zazwyczaj w międzyczasie i nie ma jak zapisać ważnych informacji, które mają to do siebie, że po jakimś czasie potrafią się ulotnić.\nDlatego jeżeli uznasz ten wywiad i wiedzę, którą podzielił się Rafał, za godną uwagi, to prześlij, proszę, link do tego podcastu ludziom, którym według Ciebie taka wiedza się przyda. Sam się zapisz na listę mailingową i pobierz notatki do tego odcinka, żeby te ważne informacje gdzieś nie uleciały. Cóż mogę więcej dodać? Nie trzymaj tego tylko dla siebie, po prostu podaj dalej info.\nOK, to teraz czas na konkrety i zapraszam do wysłuchania wywiadu z Rafałem.\nCześć, Rafał! Witam cię bardzo serdecznie.\nCześć, Marto! Witam cię również.\nTo już nasza trzecia próba nagrania. Bardzo dziękuję ci, że zgodziłeś się poświęcić i wygospodarować swój czas na spotkanie ze mną na Skypie, bo nie jest łatwo.\nJa również się cieszę.\nDzisiaj mamy taki „twardy” temat, bo będziemy rozmawiać o aukcjach komorniczych, ale wiem, że jesteśmy świeżo w trakcie Euro. Wiem, że wróciłeś z Francji. Opowiedz, jak było?\nRewelacyjnie. Przede wszystkim był superklimat na meczu Polska – Irlandia Północna. Ciepło, dwadzieścia parę stopni, bardzo dużo Polaków. No rewelacyjnie. Niezapomniane przeżycie.\nA wiesz, że byłeś na pasku w TVN?\nOczywiście, że wiem. Daniel zaraz w tej samej chwili przesłał mi zdjęcie.\nCzynność internautów po prostu niesamowita. Ale to było naprawdę takie fajne. Nagle patrzę: O, Rafał!\nA miałaś akurat włączony TVN24?\nNie, ale widziałam to zdjęcie, jak śmigało po internecie. Załapałeś się na pasek TVN, a nawet na pełen ekran!\nMiałem potem możliwość udzielenia wywiadu, ale stwierdziłem: „Dobra, starczy tej sławy”.\nTo mówisz, że wrażenia niesamowite. A dużo Polaków było?\nBardzo dużo. Miałem wrażenie, że na meczu z Niemcami, w Paryżu, było zdecydowanie więcej kibiców z Polski niż z Niemiec. Z Irlandią było chyba podobnie.\nRóżnie to bywa z naszą drużyną, ale kibice są wierni.\nByło bardzo dobrze moim zdaniem, i w jednym, i w drugim meczu. W żadnym wypadku nie mamy na co narzekać. Z perspektywy trybun, na żywo, obydwa mecze wyglądały bardzo dobrze. Myślę, że nasi się zaprezentowali bardzo dobrze. Oby tak dalej.\nOby tak dalej. Trzymamy kciuki. Rafał, powoli z piłki nożnej będziemy przechodzić do naszego głównego tematu, czyli do tego, jak nabyć nieruchomość z aukcji komorniczej. Natomiast zanim rozłożymy sobie na czynniki pierwsze cały proces zakupu, czy mógłbyś w kilku zdaniach powiedzieć naszym słuchać coś o sobie: co robisz, czym się zajmujesz i jak to się stało, że zacząłeś inwestować w nieruchomości i m.in. poprzez aukcje komornicze nabywać nieruchomości?\nCała przygoda zaczęła się w 2007 r. Był to czas, kiedy urodził się mój syn, i to był taki motor napędowy, że chciałbym coś zrobić. Nie tylko żyć z pensji, ale też zainwestować w nieruchomości. Zaczęło się na początku od przetargu z urzędu miasta, na którym kupiłem swoje pierwsze mieszkanie. Następnie wyremontowałem je i po kilku miesiącach okazało się, że sprzedałem je z ponad 100-proc. zyskiem. To był taki znak: „OK, to jest chyba to, co powinienem dalej robić”.\nOd tego czasu zakupiłem, wyremontowałem, zrewitalizowałem kilkadziesiąt nieruchomości. Licytacje komornicze przyszły nieco później, bodajże w 2009, 2010 r. Wynikało to z faktu, że na innych przetargach z urzędów miast czy spółdzielni mieszkaniowych było coraz więcej osób i zainteresowałem się licytacjami komorniczymi, żeby w ten sposób nabywać nieruchomości taniej. I chyba w 2010 r. kupiłem pierwsze mieszkanie na aukcji komorniczej. Od tego czasu tych zakupów było już kilkanaście albo kilkadziesiąt. Główne moje zajęcie to jest właśnie inwestowanie w nieruchomości, rewitalizacja mieszkań, budynków. Tam gdzie jest ruina, ja widzę potencjał. Tam gdzie jest zniszczone mieszkanie, widzę możliwość zarobienia pieniędzy i zrobienia czegoś naprawdę fajnego.\nJasne. Na tym chyba w ogóle polega biznes, żeby zobaczyć okazję tam, gdzie inni jej nie widzą.\nTak. Nawet pamiętam, jak przed kilkoma dniami jechałem samochodem w okolicy Warszawy i zwróciłem uwagę na starego garbusa, który stał po lewej stronie, zaraz za nim był budynek, i stwierdziłem: „Kurde, już wiem, co mógłbym z tego zrobić. Już wiem, gdzie tutaj mógłbym zarobić pieniądze”. Tak że mam już chyba w tej chwili taki radar, że w momencie kiedy widzę jakąś starą kamienicę czy budynek, jest to dla mnie sygnał, że coś fajnego można z tym zrobić. Nawet dzisiaj na spacerze takie stare budynki widziałem. Tak że coś takiego mam. To nie musi być licytacja komornicza, to może być nieruchomość, która jest w naszej najbliżej okolicy, jej właścicielem może być Twój sąsiad, osoba, która wcale nie mieszka daleko od Ciebie.\nRafał, kilkadziesiąt nieruchomości to jest już kawałek doświadczenia. Jaki procent z tego był nabyty w drodze przetargów lub aukcji komorniczych?\nNie liczyłem tego nigdy, ale myślę, że około połowy transakcji.\nDomyślam się, że na bazie takiego doświadczenia masz w głowie przerobiony bardzo dobrze cały proceder i pewnie zrodził się jakiś schemat działań, które podejmujesz, jeżeli chcesz nabyć w ten sposób nieruchomość. Czy mógłbyś opowiedzieć o poszczególnych etapach: jak to wygląda, od czego zacząć i jakie są poszczególne elementy takiego zakupu?\nPierwszym krokiem jest wizyta na stronie internetowej www.komornik.pl. Tam znajdują się wszystkie ogłoszenia o licytacjach komorniczych z całej Polski. Każde ogłoszenie musi być obwieszczone na tej stronie internetowej, jak również w gazecie ogólnopolskiej. Myślę, że warto od tego zacząć.\nNastępnym krokiem jest porównanie ceny z ogłoszenia, które znaleźliśmy na tym portalu, z cenami w naszej okolicy. Musimy sprawdzić, czy aby na pewno cena wyjściowa, która jest ceną licytacyjną, jest dużo niższa niż cena porównywalnych mieszkań w okolicy.\nA co to znaczy „dużo niższa”?\nPrzykładowo, jeżeli mamy mieszkanie oszacowane na 100 tys. zł, w pierwszej licytacji cena wyjściowa to będzie 75% tej kwoty, czyli 75 tys. zł. Jeżeli mieszkanie nie sprzeda się w pierwszej licytacji, to mamy drugą licytację, w które cena wynosi 66% wartości oszacowania. Natomiast bardzo często operaty szacunkowe są wykonywane rok czy też półtora roku do tyłu i wtedy może się okazać, że cena oszacowania nie jest adekwatna do obecnej ceny rynkowej mieszkania, co oznacza, że cena, jaką rzeczoznawca oszacował półtora roku temu, nie jest aktualna na dzień dzisiejszy. Bardzo często zdarzały się przypadki, że licytacja komornicza kończyła się na dużo wyższej cenie zakupu, aniżeli można było znaleźć taką ofertę na stronie typu otodom.pl, gratka.pl.\nCzyli licytacja nie zawsze znaczy okazję?\nNie, nie zawsze. Powiem więcej nawet: na licytacjach wchodzą w grę bardzo często emocje – ludzie, mówiąc kolokwialnie, podpalają się i to jest prosta droga do tego, żeby kupić nieruchomość dużo drożej niż cena rynkowa.\nTo faktycznie trzeba być czujnym, bo nie dość tego, że można kupić drożej, to jeszcze często wiąże się to z jakimiś wyzwaniami pod tytułem „lokatorzy”, więc niekoniecznie może być to okazja.\nOK, to pierwszy krok: wchodzimy na stronę www.komornik.pl, przyglądamy się ofertom, jakie na tej stronie zamieszczają komornicy. Komornicy mają obowiązek obwieszczania tam ogłoszeń, więc na pewno wszystko tam znajdziemy, i przyglądamy się cenie. Badamy, jaka jest cena wyjściowa na rynku, i porównujemy z tym, co oferuje komornik w licytacji. Co dalej?\nKolejną rzeczą, którą robiłem w swoich działaniach, był kontakt z biurem komornika. Zawsze staram się rozmawiać albo z asesorem, albo bezpośrednio z komornikiem – osobą bezpośrednio odpowiedzialną za daną ofertę mieszkania – żeby uzyskać jak najwięcej informacji odnośnie do tego mieszkania.\nWarto również wybrać się do biura komornika, gdyż to w jego biurze znajduje się operat szacunkowy: mieszkania, nieruchomości, działki, domu, który mamy zamiar kupić. W operacie często znajdują się również zdjęcia, z których wynika, na jakiej podstawie jest taka, a nie inna cena tejże nieruchomości. W operacie szacunkowym mamy również ceny transakcyjne dla przybliżonej lokalizacji. Dlatego tak ważne jest, żeby zobaczyć operat szacunkowy, przejrzeć księgę wieczystą, dział III i IV, porozmawiać bezpośrednio z komornikiem, z asesorem, gdyż są to osoby, które mają największą wiedzę na temat danego lokalu mieszkalnego i pułapek, które mogą nas po drodze spotkać.\nA powiedz z własnego doświadczenia: czy komorniczy, asesorzy chętnie dzielą się wiedzą, czy jednak trzeba z nich ją wyciskać? Jeżeli coś jest nie tak, to teoretycznie nie leży w ich interesie, żeby zniechęcać potencjalnych inwestorów.\nTo jest bardzo indywidualna kwestia. Wiadomo, że każdy komornik może mieć słabszy dzień, natomiast ja staram się rozmawiać z tymi osobami jak z partnerami biznesowymi, jak z osobami, które wykonują swoją pracę, i mam do nich odpowiednie nastawienie. Również z bardzo pomocnym i przyjaznym nastawieniem spotykałem się z drugiej strony, tak że z mojego punktu widzenia ta współpraca była jak najbardziej w porządku.\nZastanawiam, czy z punktu widzenia prawnego nie mogą oni odmówić udzielenia informacji na temat danej nieruchomości…\nNie mogą odmówić, natomiast to od nich zależy, ile informacji zechcą przekazać. Dlatego w umiejętny sposób trzeba zadawać pytania, żeby uzyskać od nich informacje, na których nam zależy.\nIdziemy do komornika, wyciągamy jak najwięcej informacji, sprawdzamy operat, sprawdzamy księgę wieczystą, sprawdzamy ceny. Gdzie się pojawiają takie punkty zapalne, w tym sensie, że jak coś zauważysz, to mówisz: „O, lepiej w to nie wchodzić”, albo: „Muszę lepiej to sprawdzić”, albo od razu machasz ręką?\nSłużebności, dożywocie wpisane w księgę wieczystą, sytuacje, w których jest rodzina z dziećmi, a dzieci jest więcej – to są delikatne tematy i trzeba przede wszystkim sprawdzić, czy te osoby będą miały gdzie mieszkać, czy otrzymają lokal zastępczy. W moim przypadku żadna sprawa nie skończyła się w sądzie z wyjątkiem jednej, która już na pierwszym posiedzeniu skończyła się pozytywnie dla mnie i dla drugiej strony. Natomiast z każdą z osób, od której kupiłem mieszkanie, po prostu potrafiłem się dogadać i znaleźć rozwiązanie dla niej, żebym mógł spokojnie przejąć lokal.\nA z tymi ludźmi rozmawiasz przed przystąpieniem do licytacji czy raczej po?\nO tym właśnie chciałem powiedzieć. Kolejnym punktem jest wizyta bezpośrednio w lokalu mieszkalnym. Zazwyczaj komornicy wyznaczają termin oględzin mieszkania na dwa tygodnie przed licytacją. Natomiast zazwyczaj już wcześniej można zapukać do drzwi, powiedzieć, że jest się od komornika, że jesteśmy zainteresowani kupnem lokalu mieszkalnego. Te osoby zazwyczaj chcą współpracować. Pokazują mieszkanie, nie ma z tym najmniejszego problemu.\nTo jest taki moment, w którym mamy możliwość porozmawiania bezpośrednio z dłużnikiem, poznania jego punktu widzenia: tego, czy ma zamiar się wyprowadzić, czy ma gdzie mieszkać, jakie są jego oczekiwania co do miejsca zamieszkania czy też lokalu mieszkalnego. Bo to nam od razu mówi bardzo wiele: czy będziemy mieli łatwość, czy też nie, w przejęciu danej nieruchomości.\nWracając do księgi wieczystej: widziałam ostatnio wpisany w trzeci dział umowę dzierżawy na 30 lat. Z taką umową też chyba nie za wiele zrobimy?\nTak, musielibyśmy się zapoznać z taką umową. To są właśnie takie sygnały, które nam mówią: „OK, możemy w coś takiego wejść, ale musimy się liczyć z tym, że będą dodatkowe utrudnienia i dodatkowe przeszkody, jeśli chodzi o przejęcie nieruchomości”. Musimy sobie skalkulować, czy koszt zakupu jest na tyle atrakcyjny, że czas i energię, którą poświęcimy na wyprostowanie tego tematu, zrekompensuje nam to.\nTak sobie myślę – w kontekście rozmów, które musisz przeprowadzić z komornikiem, a następnie z osobami, które zamieszkują dany lokal – że wszystko kręci się wokół zbudowania odpowiedniej relacji z tymi ludźmi.\nZdecydowanie tak. Jeżeli będziemy mieli dobrą relację z komornikiem, jeżeli będziemy potrafili zbudować dobrą relację z właścicielem lokalu mieszkalnego, to ta procedura może pójść naprawdę bardzo składnie i gładko dla każdej ze stron. Myślę, że nastawienie jednej strony, czyli komornika, jako osoby zainteresowanej, i dłużnika – bo z wierzycielem nie mamy kontaktu; z nim ma kontakt tylko komornik – jest ważne, bo te trzy strony mogą z sobą jak najbardziej współpracować. Bardzo często osoby, które popadły w długi, chcą zamknąć temat związany z kredytem hipotecznym, z zadłużeniem i zacząć wszystko od nowa. To nie są osoby, które coś utrudniają. Bardzo często możemy im po prostu pomóc i one wręcz chcą tego balastu się pozbyć.\nA zdarzyło ci się trafić na typowych cwaniaczków, kiedy widać, że wszystko pozałatwiane jest w taki sposób, żeby komornik w łatwy sposób nie mógł zlicytować nieruchomości, a oni tak naprawdę balansują na granicy – zadłużają się, potem się w jakiś sposób zabezpieczają? Dużo jest takich osób?\nMniej. Natomiast bardziej jest to kwestia nieświadomości ludzi, którzy brali „chwilówki”, pożyczki oprocentowane na kilkadziesiąt procent w skali roku, i zabezpieczeniem było ich mieszkanie. To jest największy problem: brak wiedzy i świadomości, że oprocentowanie powoduje, że bardzo szybko możemy wpaść w spiralę długów.\nJeżeli chodzi o tych cwaniaczków – to nie, nie spotkałem. Chyba starałem się nawet unikać takich tematów. Bo teraz znowu wracamy do punktu wyjścia. Jeżeli te osoby wiedzą, w jaki sposób omijać prawo lub przedłużać sprawę w nieskończoność, to nie ma sensu, żebym w coś takiego wchodził i tracił czas i energię, a nic z tego nie będę miał na koniec. Nie interesowały mnie takie tematy po prostu.\nTak się po prostu zastanawiałam, czy ludzie, od których są licytowane mieszkania, są osobami, które faktycznie nieświadomie wpadły w spiralę długów, a ilu jest ludzi, którzy dobrze wiedzą, co robią, i jest to z ich strony działanie przemyślane i wyrachowane.\nAkurat nie mogę powiedzieć na podstawie swojego doświadczenia. Przypominam sobie teraz parę z Krakowa, która miała około trzydziestu paru lat, kupili mieszkanie na górce, chłopak stracił pracę po kilku miesiącach i nie potrafili się z tej spirali długów wydostać. Wartość zadłużenia przekraczała wartość nieruchomości i jedynym rozwiązaniem była licytacja komornicza. To było jedyne wyjście, żeby nieruchomość spieniężyć. Wiadomo, że para pozostała jeszcze z jakimś długiem, natomiast był on już zdecydowanie mniejszy niż początkowo.\nPrzede wszystkim, jak patrzę na swoje doświadczenia, to większość problemów wynikała z niewiedzy co do wysokości oprocentowania, z braku świadomości, z czym wiąże się zaciągnięcie pożyczki oprocentowanej na poziomie kilkudziesięciu procent w skali roku, tzw. „chwilówek”, bo to są te przykłady, które przewijały się najbardziej w moim doświadczeniu.\nA powiedz mi: jak ty to czujesz? Bardzo często, jak rozmawiam z ludźmi na temat aukcji komorniczych, podstawowe obawy wynikają z etyki, moralności. Wiele osób obawia się, że jeśli kupią mieszkanie, to ci ludzie nie będą mieli gdzie mieszkać itd. Chodzi mi o etyczne dylematy.\nDla mnie to nie są etyczne dylematy. Dla mnie to są niewłaściwe przekonania, które mamy na temat aukcji komorniczych. Takie jest prawo w tej chwili w Polsce. Komornik jest zawodem, który jest mocno piętnowany ostatnimi czasy w naszym kraju. Natomiast osoby zadłużone podejmowały pewne decyzje, które spowodowały takie, a nie inne problemy.\nWiadomo, że różne przypadki w życiu się zdarzają, ale mitem jest to, że każda osoba, której mieszkanie jest licytowane, stawia się w roli ofiary. Bardzo często są to osoby świadome swoich problemów i decyzji, które podjęły w przeszłości, i chcą współpracować, pozbyć się tego balastu. Zakup na licytacji komorniczej jest takim samym zakupem jak na rynku wtórym.\nJeśli chodzi o kwestie moralne, to każdy sam musi sobie w duchu odpowiedzieć. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to. Moim zdaniem to jest przede wszystkim kwestia przekonania, tego, że istnieje bardzo dużo mitów i nieprawdziwych informacji na temat komorników i licytacji komorniczych.\nMyślę, że wszystkie programy typu „Sprawa dla reportera”, „Cała prawda” naświetlają sytuacje ewidentnych nadużyć komorniczych, które na pewno się zdarzają, ale to naświetlanie jednostokowych spraw przekłada się na całościowy obraz. W efekcie postrzeganie komornika oraz całej tej procedury jawi się jako coś generalnie złego – że się wyrządza krzywdę innym ludziom – a zupełnie brakuje drugiej strony medalu. Nikt nie mówi, czego to są konsekwencje i dlaczego ci ludzie znaleźli się w takiej sytuacji. A to wynika po prostu z ich złych decyzji i wyborów życiowych.\nDokładnie tak. Myślę, że programy, o których wspomniałaś, mocno piętnują pracę komorników, natomiast nie są adekwatne. W każdej branży znajdziemy uchybienia, znajdziemy osoby, które postępują mniej lub bardziej etycznie. Bez względu na to, czy to będą lekarze, prawnicy czy też branża komornicza, przypadki nadużyć mogą się zdarzać. I pewnie w świecie komorników takie przypadki również się zdarzają.\nNatomiast warto wspomnieć, że licytacji jest bardzo dużo i trudno budować opinię na podstawie jednego programu, który przedstawia jeden poszczególny przypadek. Myślę, że na mediach i osobach tworzących takie programy spoczywa ogromna odpowiedzialność, żeby w miarę rzetelny sposób przedstawić daną sytuację, bo to jest jednak budowanie opinii społecznej. Telewizja to bardzo duże medium, które dociera do wielu milionów osób, i potem stąd się biorą przekonania na temat licytacji komorniczych.\nJak już jesteśmy przy przekonaniach i mitach, to nasuwa mi się na myśl takie stwierdzenie, że te naprawdę dobre okazje na licytacjach wyłapują tylko ci szczególni gracze, a inni nie mają do tego dostępu. Mit czy prawda?\nMyślę, że to jest mit. Wiele razy widziałem lokale mieszkalne, które były na sprzedaż na ulicy Floriańskiej w Krakowie. Były to obwieszczenia, które znajdowałem na stronie www.komornik.pl. Podobnie było z bardzo ciekawymi lokalizacjami mieszkań w Warszawie czy też w innych dużych miastach w Polsce: w Katowicach, Gdańsku. Tak że myślę, że to jest mit i dostęp do tych informacji ma każdy. Wystarczy wejść na stronę internetową i tam są wszystkie oferty. Tutaj mówimy o licytacjach komorniczych, a nie o windykacjach, syndykach – to jest zupełnie osobny temat. Jeśli mówmy o licytacjach komorniczych, to wszystkie oferty są publikowane na stronie internetowej.\nTo przejdźmy jeszcze do naszego początkującego inwestora. Powiedzieliśmy już o pierwszych etapach, które musi zrobić, zanim przystąpi do licytacji, czyli: szuka ogłoszeń, sprawdza nieruchomość, rozmawia z komornikiem, z lokatorami, sprawdza wszystkie formalności. I co dalej, kiedy w końcu nadchodzi dzień licytacji?\nLicytacje to kolejna długa historia. O licytacjach, które się odbywają, można by chyba książkę napisać. Na samej licytacji ważne jest, żeby zwrócić uwagę na osoby, które ja nazywam „łazikami”, czyli osoby, które przychodzą na licytację komorniczą, wpłacają wadium tylko po to, żeby zachęcić drugą stronę, że oni za odstępne zrezygnują z licytacji. Przebiega to w taki sposób, że taka osoba podchodzi do ciebie, pyta, czy jesteś zainteresowany tym lokalem mieszkalnym. Ty mówisz: „tak” i ona ci proponuje, że w takim razie jeżeli mu odstąpisz tę ofertę, to ci zapłaci 2000 zł. Ty, będąc zainteresowana mocno tym lokalem mieszkalnym, proponujesz mu w tym momencie 3000 zł. Często takie osoby te 3000 zł kasują i już nigdy w życiu ich nie widzisz. Z takimi osobami na pewno nie warto się układać. Najgorsze, że to się dzieje w budynku sądu. Często obecność policjantów, strażników prawa zupełnie tych osób nie odstrasza. Z takimi osobami najzwyczajniej w świecie nie warto rozmawiać.\nSłyszałam też, że te osoby trochę zastraszają i ludzie ze strachu płacą im pieniądze, ale nie wiem, czy to jest prawda…\nNie. Przynajmniej ja się spotkałem tylko z tym, że próbują przedstawić ofertę w mniej lub bardziej negatywnym świetle. Po prostu próbują zniechęcić. Ale nabywając doświadczenia, pewne zagrywki psychologiczne z czasem zauważa się na licytacjach.\nCzyli należy po prostu powiedzieć: „Spotkamy się na licytacji. Jak pan wygra, to trudno”?\nDokładnie tak. Myślę, że trzeba sobie wcześniej założyć cenę, za jaką chcemy kupić daną nieruchomość, żeby „nie odlecieć” za bardzo w emocjach podczas licytacji komorniczej.\nA sama licytacja ma jakieś charakterystyczne punkty?\nZazwyczaj licytację prowadzi komornik, który czyta obwieszczenie i przedstawia najważniejsze informacje dotyczące nieruchomości. Następnie przystępuje do licytacji. Licytanci licytują wartość nieruchomości, bodajże 1% ceny oszacowania. Często się to zaokrągla do pełnej kwoty, żeby było łatwiej licytować. Osobie, która wygrywa przetarg, jeszcze tego samego dnia sąd udziela przybicia, czyli zatwierdzenia, że licytacja została przez tę osobę wygrana i jest ważna.\nA ile czasu mija od momentu przybicia do wydania nieruchomości?\nTo zależy od miasta i sądów. Są miasta, w których ta procedura jest bardzo szybka. Spotkałem się z taką szybką procedurą w Katowicach, natomiast jeśli chodzi o duże miasta – Kraków – ta procedura była wydłużona o kilka miesięcy. W Katowicach sprawa mogła się zakończyć nawet do dwóch miesięcy, w Krakowie to często było 6–7 miesięcy. Tak że myślę, że im więcej spraw, im większy sąd, tym większe prawdopodobieństwo, że sprawa będzie się dłużej ciągnęła. Ja przyjmowałem okres sześciu miesięcy.\nCzyli jest w sumie czas na potencjalne układanie się z lokatorami?\nDokładnie tak. Tym bardziej że od momentu licytacji mamy miesiąc czasu na zapłatę reszty ceny. Sąd może przysłać nam wezwanie do zapłaty po dwóch tygodniach albo miesiącu i wtedy ten okres może się jeszcze wydłużyć. Nie ma reguły. Każdy sąd pracuje inaczej, każdy urzędnik ma inną liczbę spraw do załatwienia.\nA kredytowałeś kiedyś zakup z takiej aukcji czy raczej gotówka?\nNie, jeszcze nie. W tej chwili przymierzam się do kredytowania takiej nieruchomości. W zeszłym roku rozmawiałem już nawet z doradcami bankowymi, którzy kredytowali również takie nieruchomości, tak że wiem, że już jest możliwość kredytowania takich nieruchomości.\nMój doradca kredytowy, z którym współpracuję, kredytował aukcje, ale ze spółdzielni. I spokojnie zrobili to w kredycie, dała radę. Tylko faktycznie trzeba się w miesiąc wyrobić.\nZ licytacją ze spółdzielni jest o tyle łatwiej, że w rozdziale III i IV księgi nie mamy żadnych wpisów bądź często są to spółdzielcze własnościowe prawa do lokalu, z których zakładamy nową księgę wieczystą. W przypadku licytacji komorniczej problem jest taki, że mamy bardzo często wpisy w dziale III i IV. W momencie kiedy bank widzi te wpisy, bardzo chętnie da kredyt, ale w momencie, kiedy te wpisy znikną. Niestety procedura jest taka, że najpierw trzeba za nieruchomość zapłacić, a dopiero potem zaczyna się cała procedura związana z wykreśleniem ostrzeżeń z działu III i hipotek z działu IV.\nTo masz rację. Czyli bardziej refinans by wchodził w grę pewnie?\nRefinans bądź też pożyczka hipoteczna pod zastaw innej nieruchomości.\nBo to faktycznie może być problem nie do przeskoczenia dla banku, nie?\nTak jak mówię: spotkałem się – nie chcę wymienić nazwy tego banku – który finansuje takie nieruchomości.\nDobra, czyli mówisz, że wydanie lokalu może trwać nawet do pół roku?\nTak. Od momentu kiedy zapłacimy za nieruchomość, są kolejne etapy, które sąd musi poczynić. Pierwszy etap to jest wydanie postanowienia o nabyciu nieruchomości. To postanowienie zostaje wydane w momencie uiszczenia przez nas całej kwoty za daną nieruchomość. Następnie postanowienie musi się uprawomocnić i my musimy wystąpić do sądu, co jest bardzo ważne, o wydanie postanowienia z klauzulą prawomocności. Jest to o tyle istotne, że samo postanowienie nic nam nie daje, dopiero postanowienie z klauzulą prawomocności daje mandat, aby z tym postanowieniem pójść do ksiąg wieczystych i starać się o wykreślenie ostrzeżeń z działu III i hipotek z działu IV. Ta klauza prawomocności jest wymagalna przez sądy wieczystoksięgowe.\nNastępnie składając wniosek o wykreślenie ostrzeżeń z działu III i hipotek z działu IV, czekamy kolejny miesiąc, zanim sąd wieczystoksięgowy nam to załatwi. To znowu nam przesuwa termin, w którym prawomocnie staniemy się właścicielami nieruchomości. Tam nie tylko jest wykreślenie ostrzeżeń, ale również wpisanie nas jako właściciela w dziale drugim.\nPostanowienie o przysądzeniu prawa własności przychodzi do nas do domu na adres korespondencyjny. Natomiast o klauzulę prawomocności musimy wystąpić sami. I tego nam nikt nie powie, tylko w momencie kiedy dostaniemy postanowienie o przysądzeniu prawa własności, pierwszą rzecz, jaką musimy uczynić, to iść do sądu i wystąpić o wydanie klauzuli prawomocności.\nPodobnie: to może trwać 2–3 tygodnie, a może również miesiąc–półtora. Nawet raz miałem taki przypadek, że to trwało dwa miesiące.\nCzyli trzeba to wszystko kalkulować.\nDokładnie tak. Pieniądze w tym czasie mamy zamrożone.\nDokładnie. Nie jest to wcale takie szybkie, jak się okazuje.\nAle ważną też rzeczą jest to, że w tym czasie, kiedy zapłacimy cenę za nabytą nieruchomość, do momentu, w którym zostanie wydane postanowienie o przysądzeniu prawa własności za ten okres, sąd z urzędu powinien przyznać nam odsetki. Bardzo często te odsetki są wypłacane na koniec roku kalendarzowego. Tak że to nie jest tak, że te pieniądze są w martwym punkcie, one są bardzo często w depozycie, natomiast za pieniądze, które są przetrzymywane przez sąd w tym czasie, należą nam się normalnie odsetki.\nWróćmy jeszcze do naszego inwestora: jakim zestawem cech Twoim zdaniem powinna się taka osoba charakteryzować, żeby faktycznie mądrze kupować na licytacjach komorniczych?\nMoim zdaniem trzeba sprawdzić dobrze nieruchomość, wpisy w dziale III i IV, trzeba porozmawiać z właścicielami tejże nieruchomości. Ja jeżeli miałem jakiekolwiek wątpliwości, intuicja powypowiadała mi: „Nie, nie rób tego” – to po prostu rezygnowałem.\nSą również inne ważne elementy, które decydują o zakupie nieruchomości. Jeżeli to jest nieruchomość na czwartym piętrze bez windy, to też starałem się tego unikać, bo przy ewentualnej odsprzedaży musimy liczyć się z tym, że mieszkanie na czwartym piętrze będzie się dłużej sprzedawało niż na piętrze pierwszym czy drugim. Jednak podejrzewam, że osoby, które są w branży nieruchomości, wiedzą o tym.\nZdecydowanie. Ale ja się pytałam o cechy inwestora – człowieka, który chce się wziąć za taki biznes. Myślę sobie, że nie każdy do wszystkiego się nadaje i można sobie wprost odpowiedzieć, że pozyskiwanie w ten sposób nieruchomości jest sposobem zupełnie nie dla mnie, albo wręcz odwrotnie: tu bym się odnalazł. Co powinna wiedzieć o sobie taka osoba, żeby odkryć, że faktycznie to byłby pomysł dla biznes dla niej?\nMyślę, że ważne są przede wszystkim upór i wytrwałość. To są właśnie te cechy, które taka osoba powinna mieć. Myślę, że bardzo ważna jest też komunikatywność, potrzebna do rozmowy z dłużnikiem, z komornikiem – czyli komunikacja z osobą, z którą przyjdzie nam negocjować opuszczenie lokalu mieszkalnego. I myślę, że trzeba sobie też zadać pytanie, czy lubimy papierkową robotę – bo jeśli chodzi o licytację komorniczą, to jest sporo papierków, chodzenia po urzędach. Musimy sobie wszystko skalkulować – czy mamy na to czas, czy chcemy to robić, czy też być może kogoś wynajmiemy, żeby za nas to zrobił, bo jest to procedura, która długo trwa i która wymaga sporego zaangażowania czasowego. Ktoś, kto tego nie lubi robić, może czuć się sfrustrowany – sam wiele razy tak się czułem. Tak że wizja celu i tego, co chcemy osiągnąć, czyli zakup nieruchomości poniżej wartości rynkowej o kilkadziesiąt procent, dla jednych będzie wystarczającym motywatorem, dla drugich nie.\nMyślisz, że warto kogoś wynająć? Czy w ogóle są takie usługi na rynku?\nNie spotkałem się z takimi usługami na rynku. Sam się nad tym kilkakrotnie zastanawiałem, czy gdybym podzielił się swoim doświadczeniem, byłyby osoby zainteresowane współpracą ze mną. Myślę, że tak. W tej chwili tak. Myślę, że osób, które byłyby takimi usługami zainteresowane, jest coraz więcej, choćby dlatego, że to są osoby, które są zapracowane. Mają swoją pracę, robią zupełnie inny biznes. W tym momencie osoba, która mogłaby za nich coś takiego załatwić, byłaby bardzo pomocna. Tym bardziej że perspektywa zakupu nieruchomości o kilkadziesiąt procent poniżej wartości rynkowej jest bardzo kusząca. Jest się czym dzielić.\nDo mnie jako pośrednika trafia coraz więcej klientów, którzy chcą lokować pieniądze w nieruchomości, i nawet oczekują nie wiadomo jakiej obniżki cenowej. Oni wiedzą, że trzymając pieniądze w bankach, na tym tracą, i wolą ulokować je w nieruchomość, rzecz bardzo namacalną. Jak ulokujemy pieniądze w jakieś fundusze inwestycyjne, to tyle ludzi na tym popłynęło, że też jest do tego ograniczone zaufanie. A mieszkanie, dom, działka to są takie rzeczy, które są – można je przekazać dzieciom, można w razie czego sprzedać albo wziąć pod ich zastaw pożyczkę itd. Coś można z tym faktycznie zrobić, więc wydaje mi się, że będzie na to rynek i potencjał. Ja sama chcę się ukierunkowywać na obsługę klientów z tego segmentu, którzy mają swoje życie zawodowe, mają nadwyżki finansowe albo możliwości kredytowe i chcą ulokować to w nieruchomości, po to żeby ona się sama spłacała i żeby za jakiś czas mieli ją dla dziecka. Tak że myślę, że zakup przez taką aukcję jest też fajnym pomysłem.\nNie tylko przez aukcję. Cały czas powtarzałem, że nieruchomości były dla mnie takich instrumentem finansowym, który mogłem dotknąć, zobaczyć, mogłem mieszkanie zawsze ubezpieczyć. Dla mnie zawsze była to dużo pewniejsza inwestycja aniżeli wszelkiego innego rodzaju instrumenty finansowe, typu giełda, fundusze inwestycyjne. W przypadku nieruchomości miałem zdecydowanie większy wpływ na to, w jakiej lokalizacji mieszkanie kupuję, za ile mogę je potem wyremontować, sprzedać. Myślę, że mam na to zdecydowanie większy wpływ niż w przypadku funduszy.\nZdecydowanie tak. Rafał, myślę, że powoli zbliżamy się ku końcowi. Czy mógłbyś podsumować naszą rozmowę w kilku zdaniach? Wyciągnijmy z tego najważniejsze punkty, które na końcu warto podkreślić słuchaczom, jeżeli przymierzają się albo myślą o zakupach na aukcjach.\nPrzede wszystkim zachęcam wszystkich, żeby się zagłębili jeszcze bardziej w ten temat, żeby szukali informacji na temat licytacji komorniczych. Żeby przede wszystkim pofatygowali się na jedną, dwie, trzy, cztery licytacje. Ja, zanim kupiłem swoje pierwsze mieszkanie, byłem wcześniej na kilku licytacjach.\nNatomiast nie ma co liczyć, że będzie łatwo. Zawsze mogą pojawić się problemy, wyzwania, które będziemy musieli pokonać. Ale myślę, że warto na początek przynajmniej zaznajomić się z tematem. Warto przejść się do komornika, porozmawiać z ludźmi, którzy są właścicielami takich mieszkań, żeby wyrobić sobie zdanie na ten temat.\nWarto przejrzeć na początek stronę internetową www.komornik.pl, żeby zobaczyć te oferty. Bardzo często są tam oferty ze zdjęciami. Myślę, że zrobienie pierwszego kroku, zobaczenie ofert, porównanie ich z innymi ofertami na portalach branżowych, wizyta u komornika, udział w kilku licytacjach naprawdę bardzo dużo mogą nam naświetlić, czy to jest temat dla nas, czy też nie, czy może będziemy inwestować w nieruchomości kupowane na rynku wtórnym, czy bezpośrednio od dewelopera. Na pewno zachęcam wszystkich do zaznajomienia się z tematem i inwestowania w nieruchomości.\nSuper. Bardzo ci dziękuję za rozmowę i za to, że tak chętnie podzieliłeś się swoim doświadczeniem, bo chyba nie każdy lubi tak wprost opowiadać o tym, jak skorzystać z okazji.\nTak, powiem ci, że będąc w świecie licytacji komorniczych, bardzo często spotykałem się z takimi właśnie sytuacjami, gdzie wiedza dotycząca lokalizacji, oferty była mocno skrywana przez osoby, które brały udział w licytacjach. Natomiast wiem, z czego to wynika, mianowicie z faktu, że te nieruchomości są dużo, dużo tańsze. W momencie, kiedy możemy kupić coś kilkadziesiąt procent niej, nie zawsze chcemy się tą wiedzą dzielić z pewnymi osobami. Po prostu.\nJest takie powiedzenie: jak nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pieniądze. Tu pewnie też o to chodzi.\nRafał, jeszcze raz wielkie dzięki. Ja jeszcze dodam na koniec, że oczywiście zrobię notatkę do tego podcastu. Myślę, że wiedza była na tyle wartościowa, by zrobić z tego skrypt, żebyście mogli go pobrać w formie PDF-u i mieć łatwy dostęp do tych informacji.\nW razie jakichkolwiek pytań można się również ze mną kontaktować.\nWrzucę to na Facebooka i bloga, więc jak będą jakieś zapytania, na pewno ci je prześlę. Jeszcze raz wielkie dzięki i może do usłyszenia przy innym temacie, bo jest tutaj jeszcze potencjał na co najmniej kilka podcastów.\nDziękuję ci ślicznie i pozdrawiam serdecznie.\nMięcho, co? Co ja mogę jeszcze dodać? Chyba tylko tyle, że Rafał jest otwarty na pytania i jeżeli jakiekolwiek pytanie pojawiło Ci się w głowie, to zadaj je koniecznie w komentarzu na blogu lub Facebooku. Możesz też do mnie napisać na maila: info@ruszamynieruchomosci.pl. Obiecuję na wszystkie zapytania odpowiedzieć, a jak będzie taka potrzeba, będzie ich bardzo dużo, to niewykluczone, że wraz z Rafałem nagramy kolejny podcast z odpowiedziami na Wasze wszystkie pytania. Tak że śmiało pisz i pamiętaj, że nie ma głupich pytań. Tam gdzie chodzi o pieniądze i poważne inwestycje, lepiej zapytać dwa razy, niż popełnić błąd, bo może on słono kosztować.\nPrzypomnę, że na stronie www.ruszamynieruchomosci.pl znajdziesz miejsce, gdzie możesz podać swojego maila, a ja Ci w zamian prześlę skrypt do tego – i nie tylko tego – odcinka, a w skryptach znajdziesz bardzo rzetelne notatki w punktach, jak kupić nieruchomość od komornika i nie wtopić.\nMam nadzieję, że informacje w tym odcinku były dla Ciebie wartościowe, dlatego będzie mi bardzo miło, jeżeli podzielisz się swoimi przemyśleniami ze mną na Facebooku lub blogu oraz ze swoimi znajomymi, których według Ciebie ta tematyka może zainteresować. Możesz to zrobić na kilka sposobów: po pierwsze, przesłać im link do podcastu, po drugie, udostępnić go na swojej tablicy na Facebooku lub, po trzecie, zostawić swoją opinię w serwisie iTunes, dzięki czemu inni będą mogli podjąć dużo łatwiej decyzję o tym, czy warto posłuchać tego podcastu.\nA teraz już Ci bardzo dziękuję za Twój czas i za to, że słuchasz podcastu „Ruszamy nieruchomości” i do usłyszenia niebawem.\nAbout the Author: Marta Baczewska-Golik\nNieruchomości to moja pasja. Wszystko zaczęło się jeszcze na studiach kiedy to w ręce wpadła mi książka Bogaty ojciec Biedny ojciec R. Kiyosaki. Wtedy jeszcze jako młoda studentka zamarzyłam, żeby stać się inwestorem w nieruchomości. I tak po nitce do kłębka. W 2007 rozpoczęłam pracę jako doradca kredytowy po to by zdobyć wiedzę o finansowaniu nieruchomości. Rok później rozpoczęłam pracę jako pośrednik nieruchomości, by poznać rynek. W 2013 r założyłam własną agencję HouseTube Nieruchomości. Przez te lata przeprowadziłam na ok. 20 mln zł transakcji w tym również własnych. Z biegiem czasu odkryłam, że nieruchomości kryją w sobie wszystko to co w życiu jest ważne. Przede wszystkim to są domy w których się wychowaliśmy i w których wychowujemy nasze dzieci. Są jednym z kluczowych składników naszego majątku. I co najważniejsze dają nam poczucie bezpieczeństwa na wielu płaszczyznach naszego życia. Kocham nieruchomości bo mają wiele twarzy i często kryją w sobie wiele ludzkich tajemnic.... dlatego można o nich rozmawiać bez końca co zamierzam robić w kolejnych audycjach podcastu Ruszamy Nieruchomości :)\nPowiadomienia o nowych podcastach\nmontaż dźwiękowy: Andrzej Kędzierski\nMobile: +48 507 934 947\nTa strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.ZamknijRegulamin


Pielgrzym • Hayes Terry • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl\nStrona głównaKatalogKsiążka: Hayes Terry Pielgrzym\nO tym, czego się nie poleruje\nDodany: 2016-06-17 | Autor: zsiaduemleko\nAch, jak się chce czasami coś męskiego zrobić! Poczuć się samcem z prawdziwego zdarzenia i umorusać się olejem silnikowym, porąbać drwa na opał, pooglądać się za kobiecymi pośladkami, obejrzeć porno, uderzyć żonę, poczytać komiksy ze Sknerusem McKwaczem i jakiś kryminał noir albo chociaż thriller sensacyjny. Koniecznie z silnym (psychicznie i fizycznie) bohaterem męskim, aby w trakcie lektury można było się z nim utożsamiać, kiwać głową w geście aprobującym jego czyny i przy każdej podejmowanej ...\nDodany: 2014-07-12 | Autor: DDanusia\nTerry Hayes, Brytyjczyk z pochodzenia, mieszkał i pracował na trzech kontynentach. Był dziennikarzem śledczym i scenarzystą filmowym. Jego dziełem są między innymi "Godzina zemsty" z Melem Gibsonem, "Z piekła rodem" z Johnnym Deppem oraz "Granice wytrzymałości" z Chrisem O'Donnellem. Jest też współautorem scenariusza filmu "Mad Max 2". Wielokrotnie nominowany do nagrody Emmy, zdobył ponad dwadzieścia nagród w dziedzinie twórczości filmowej i telewizyjnej. "Pielgrzym" to jego powieściowy debiut, który od razu trafił na szczyty list bestsellerów. Autor obecnie mieszka w Szwajcarii.\n"Thriller, który wykracza poza znane schematy. Hayes perfekcyjnie łączy wątki sensacyjne, szpiegowskie i terrorystyczne. Jest tu wszystko – szaleńcze tempo i wielkie emocje prowadzące do zaskakujących odkryć. Jedna powieść, a tak wiele historii. To prawdziwa »beletrystyczna pielgrzymka«. Osiemset stron, od których nie można się oderwać".\nTomasz Sekielski, autor "Sejfu" i "Obrazu kontrolnego"\n"Opowieść naprawdę wywołuje dreszcz: napięcie rośnie w miarę rozwoju akcji (...). Zabójcza tajemnica, szokujący rachunek współczesnej międzynarodowej polityki i niezwykły bohater – świetna, intrygująca lektura".\n"Jako scenarzysta Terry Hayes dał nam m.in. »Mad Maksa 2« i »Martwą ciszę«. Jego debiutancka powieść »Pielgrzym« robi ze swoich gatunkowych rywali sieczkę".\n"Thriller, który przeszywa dreszczem i zniewala... Mieszanka »Homeland«, »Prawa ulicy« i »Ultimatum Boume'a« na pełnych obrotach".\n"Dzień Szakala", "Homeland", agent Bourne – "Pielgrzym" ma cechy najlepszych thrillerów wszech czasów, sprawia, że mimowolnie wstrzymujesz oddech podczas lektury.\n"Wciągający i niepokojący. Zmusza do obgryzania paznokci".\nAutor: Louri Data dodania: 2016-06-14 10:18\nNie przepadam za sensacją ani thrillerami, ale zachęcony wysokimi ocenami, przeczytałem Pielgrzym Początek jest bardzo dobry! Tajemniczy agent (narrator) wykazuje głęboką przenikliwość, autor zaś z dbałością o szczegóły przedstawia miejsce zbrodni - dużo smaczków technicznych, mroczna atmosfera. Pierwsze wrażenie - oto przede mną James Bond dla dorosłych, czyli na serio, bez upiększeń i farmazonów w ę-ą angielskim wysokim stylu. Potem zaczyna się opowieść szkatułkowa - prowadzona dwuwątko...\nAutor: Dobra Data dodania: 2018-02-06 15:11\n1. Wyrzutek 2. Księga wszystkich dokonań Sherlocka Holmesa 3. Pielgrzym 1. Paver, Michelle - Wyrzutek Dziwne, że książka jest skategoryzowana tutaj na biblionetce jako fantasy a nie jako literatura dziecięca/młodzieżowa. Moim zdaniem to zdecydowanie książka dla młodzieży, początkującej z fantasy. Rzecz się dzieje zaraz po epoce lodowcowej, co jest dość ciekawym zabiegiem, jako że większość znanych mi fantasy to raczej klimaty około-średniowieczne. Jeden wątek, kilku narratorów, nie...


W jakim miejscu spędzić noc w Zatorze? | Biznes, Ekonomia i Finanse\nYou are here: Home / Pozostałe / W jakim miejscu spędzić noc w Zatorze?\nJak nie ulega wątpliwości, kiedy tak właściwie wyjeżdżamy na wczasy musimy zagwarantować sobie nocleg. Jeśli jest to podróż, podczas jakiej przemieszczamy się z miejsca na miejsce, możemy skorzystać z takich ośrodków, jak wszelkiego typu schroniska. Można też zatrzymać się w motelu, hostelu, a nawet hotelu – energylandia nocleg. Motel standardowo przeznaczony jest dla osób jeżdżących samochodem. Położony jest zawsze w pobliżu drogi. W większości wypadków to parterowy kompleks, a wynająć można pokój jedno, lub ewentualnie dwuosobowy. Hostel jest trochę podobny do schroniska, bo prócz stereotypowych pokojów mamy do wykorzystania sale, w których znajduje się parę, a nawet kilkanaście łóżek. Hotel to natomiast miejsce, gdzie ilość pokoi do wynajęcia jest na ogół większa w stosunku do wcześniej tutaj wymienionych, a i standardem przewyższa każde z nich. Jeszcze innym rozwiązaniem kłopotów jest przenocowanie w namiocie. Co zgodność z rzeczywistością rozbicie namiotu na dziko jest zakazane, wobec tego również powstają wyjątkowe pola namiotowe, gdzie po uiszczeniu opłaty jesteśmy w stanie spokojnie się rozbić. Za każdy nocleg jest naliczana kwota za dobę.\nPolecany dobry adwokat sprawy karne toruń przeczytaj opinie


Internet narodził się w Polsce. W Wirtualnej Polsce 20 lat temu - WP Wiadomości\nMieli świetne wykształcenie, pomysły i wszystko co potrzebne, aby zrobić karierę za granicą, wybrali pracę w Polsce. Tak w 1995 roku powstała Wirtualna Polska. Twórcy WP pracowali początkowo w jednym maleńkim pokoju. Również pierwszą warszawską siedzibą portalu było trzypokojowe mieszkanie. Pracowaliśmy jak w największych firmach internetowych świata - w luźnej, twórczej atmosferze, ale nikt nie wychodził do domu o 16. Dzięki temu przez 20 lat wspólnie z Wami stworzyliśmy największą grupę medialną w polskim internecie.\n- Nowy Jork to nie miejsce, to stan umysłu - tak samo na początku było również z WP - wspomina Janusz Czajka, który od podstaw stworzył serwis Muzyka. - To nie była tylko praca, ale przede wszystkim miejsce, w którym spotykali się ludzie z pasją. Z którymi siedziało się po godzinach, rozmawiało o filmie, muzyce, chodziło na kręgle, piwo, koncerty. Tak, wiem, że teraz też tak jest, ale jeżeli odnieść to do firmy, która liczyła wówczas około 40 osób, to było coś. Życie "po godzinach" nadal toczyło się w WP. Taki zresztą był zamysł pierwszych prezesów Borzestowskiego i Grabskiego. W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej od razu zaznaczyli, że nie interesują ich ludzie siedzący od 8 do 16. To był fajny kolektyw przyjaciół, którzy w czasie, w którym internet dopiero raczkował, mogli realizować swoje pomysły - mówi Janusz Czajka.\n- Nie mieliśmy pieniędzy - jedynie po jakimś tysiącu dolarów. Naszym kapitałem było za to wykształcenie - jak na polskie warunki, bardzo dobre. Zacząłem się zastanawiać, gdzie mógłbym pracować - mówił w 2005 r. w wywiadzie dla Internetstandard.pl Marek Borzestowski, jeden z założycieli Wirtualnej Polski. Wyjaśniał, że nie wybrał pracy za granicą, bo chciał rozmawiać po polsku.\nW tworzeniu Wirtualnej Polski brał udział Leszek Bogdanowicz, Jacek Kawalec i właśnie Marek Borzestowski. Wszyscy poznali się oczywiście w internecie. 20 lat temu nazwę Wirtualna Polska należało odczytywać całkowicie dosłownie - był to katalog, który zbierał w jednym miejscu cały internetowy świat tworzony w języku polskim. Prawdziwa wirtualna Polska.\nŚrodowisko ludzi korzystających z internetu miało wówczas elitarny charakter. Wokół Wirtualnej Kawiarenki, która już w latach 90. umożliwiała rozmowy w czasie rzeczywistym, powstała wyjątkowa społeczność ludzi, którzy poznawali się w internecie. Nasze oficjalne spotkania odbywały się na plaży w Sopocie, na której grały polskie zespoły rockowe. - Imprezy Przyjaciół były darmowe, warunkiem było zapisanie się na listę. Było oczywiście więcej chętnych niż miejsc. Na jednym ze spotkań cała ekipa WP przefarbowała się na rudo. Nieźle to wyglądało - mówi Janusz Czajka. Na piąte spotkanie przyszło 10 tys. osób, więcej nie zmieściło się na plaży.\nOd początku wspólnie tworzyliśmy najważniejsze wydarzenia w polskim internecie. Po śmierci Jana Pawła II przesłaliście nam Wasze wspólne fotografie z papieżem. Otrzymaliśmy ich 2 tysiące. Przez kilka dni jeden z nas zajmował się wyłącznie budowaniem gigantycznej galerii zdjęć. Opublikowaliśmy wszystkie.\nByło to możliwe m.in. dzięki najpopularniejszej masowej poczcie elektronicznej - już w 2002 roku założyliście u nas 5 milionów kont. Wszyscy chcieli mieć pocztę na WP, bo skrzynka miała pojemność 15 MB. Nie zawsze jednak wszystko szło zgodnie z planem.\nPo zamachu na World Trade Center zainteresowanie było tak duże, że padły serwery, a komputery w redakcji przestały działać. Funkcjonował tylko jeden, na którym - w miarę możliwości - aktualizowano, co się dało. W 2001 roku takie problemy nie były niczym niezwykłym. Kłopoty dotknęły całą sieć. Wśród ważniejszych światowych serwisów działało tylko BBC.\nPierwsze dane na temat oglądalności WP pochodzą z grudnia 1996 r. WP miała wtedy 10 tys. - jak się wówczas mówiło - załadowań. W 2000 roku oglądalność portalu liczyło się już w setkach tysięcy użytkowników (cookies), a we wrześniu 2000 ich liczba przekroczyła milion. Kolejne lata przyniosły coraz dokładniejszą miarę liczby użytkowników: Real Users, czyli osób. Rekord padł w grudniu 2014 roku: serwisy Grupy WP przyciągnęły w ciągu miesiąca 15,63 mln użytkowników (RU), którzy wygenerowali 4,1 mld odsłon krajowych ogółem. Wspólnie wszyscy użytkownicy na stronach Grupy Wirtualna Polska spędzili 110 mln godzin miesięcznie (źródło: Megapanel PBI/Gemius).\nW 1995 roku wystartowaliśmy pod adresem wp.cnt.pl (sprawdźcie, nadal działa). Zobaczyliście u nas pierwszą debatę przedwyborczą transmitowaną online (w 1997 roku!) i pierwszy sondaż opublikowany zaraz po zakończeniu głosowania. W 2000 roku udostępniliśmy serwis WAP, umożliwiający przeglądanie portalu z telefonu komórkowego. Pierwszy w Polsce. Rok później założyliście milion kont pocztowych na WP. Teraz tylu czytelników ma każdy z najpopularniejszych artykułów. Jak wiadomo, od 20 lat wszystko co ważne dzieje się w Polsce. W Wirtualnej Polsce.\nZobacz pozostałe materiały o 20-leciu WP


Donald Trump krytykuje Chiny i wzywa ONZ do wyciągnięcia konsekwencji - wiadomosci.com\nW nagranym wcześniej wystąpieniu Donald Trump porównał walkę z pandemią koronawirusa do wyzwania jakim była II wojna światowa.\n„Prowadzimy zaciekłą walkę z niewidzialnym wrogiem jakim jest chiński wirus, który pochłonął niezliczone ofiary w 188 krajach świata” – stwierdził.\nPrezydent USA zarzucił Chinom, że przy współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia wprowadziły świat w błąd twierdząc, że wirus nie przenosi z człowieka na człowieka, a później twierdziły, że osoby bezobjawowe nie rozprzestrzeniają choroby.\n“Organizacja Narodów Zjednoczonych musi wyciągnąć konsekwencje wobec Chin” – mówił amerykański prezydent.\nSkrytykował także Chiny za to, że są największym trucicielem środowiska na świecie. W dalszej części przemówienia Donald Trump wezwał ONZ by skoncentrowała się na realnych problemach, do których zaliczył miedzy innymi walkę z terroryzmem, opresjami wobec kobiet i prześladowania na tle religijnym.\nŚwiat 13308 USA 19410


Najbardziej pechowy odkurzacz na świecie - sprząta w Fukushimie [wideo] | Gadżetomania.pl\nNiektórzy sądzą, że najgorszy los jaki może spotkać odkurzacz to przedświąteczna gorączka sprzątania w wyjątkowo obszernym domostwie, bądź po prostu sprzątanie w mieszkaniu studenckim. Jednak przypadek tej maszyny zadaje zdecydowany kłam temu stwierdzeniu.\nStarsi Japończycy mają jaja – idą porządkować elektrownię atomową\nZmodyfikowany iRobot Warrior ma oficjalnie najgorszą fuchę pod słońcem — TEPCO wykorzystało bowiem właśnie ten model przemysłowego odkurzacza, aby wysprzątać radioaktywny śmietnik w zniszczonej elektrowni nuklearnej. Choćby nie wiem jak beznadziejna wydawała się więc sytuacja w pokoju młodszego rodzeństwa, to i tak możecie pocieszyć się, że niektórzy mają jeszcze gorzej.\nModyfikacja maszyny została wyprodukowana w czterech kopiach, z których wszystkie powędrowały do niesławnej placówki - nadając sformułowaniu "w kupie raźniej" zupełnie nowej głębi. Niech więc poniższy filmik doda nam trochę otuchy za każdym razem, gdy będziemy musieli przemóc się i posprzątać cały dom.\nTEPCO współpracowała z firmą iRobot jeszcze w kwietniu, gdy do wnętrza elektrowni posłano robota PackBot wykonanego przez tegoż producenta. Maszyna zarejestrowała stan wnętrza i była w stanie zebrać odczyty promieniowania, uświadamiając w pełni całemu światu jak fatalnie wygląda sytuacja.\nCzy ktoś jeszcze odniósł wrażenie, że TEPCO odznacza się wyjątkowym sadyzmem względem tych maszyn?\nŹródło: IEEE Spectrum • Gizmodo\nEkstremalny zegarek na ekstremalne wakacje Malutki, "czekoladowy" odtwarzacz mp3 Piękno Wszechświata: galaktyki Tworzenie panoram sferycznych jeszcze nigdy nie było tak proste! Zegar światłem czas Ci powie Della Adamo XPS, najcieńszy laptop bez tajemnic (wideo) BenQ MP 782ST – pierwszy panoramiczny projektor Short Throw Monitor z logo Ferrari Poduszka naprawdę powietrzna Przyszłość ekranów. Rok 2014 Animowane "Gwiezdne wojny" z klocków Lego [wideo] Nowe telewizory od Panasonica


Sampdoria kontra Sassuolo.\n8 lutego 2015 0 363\nPrzed tygodniem drużyna Sampdorii uległa Torino aż 1:5. Dziś drużyna w której występuje Paweł Wszołek będzie miała okazję do rehabilitacji w meczu z dobrze spisującym się Sassuolo.\nW ostatniej kolejce Sassuolo niespodziewanie ograło Inter Mediolan 3:1. Była to fantastyczna riposta na pierwszy mecz obu tych drużyn w tym sezonie, gdzie Sassuolo zostało rozbite bez najmniejszych skrupułów przez drużynę z Mediolanu aż 7:0. Jednak wygrana Sassuolo z Mediolanen 3:1, została okupiona zawieszeniem tercetu drużyny gości, mianowicie trzech czołowych zawodników formacji ataku: Sasone, Berardi oraz Zaza.\nW ostatnich siedmiu pojedynkach pomiędzy obiema drużynami, dwukrotnie górą była drużyna Sampdorii, czterokrotnie padał remis a tylko raz zwyciężyli gracze Sassuolo. Ostatnie spotkanie obu drużyn, kiedy gospodarzem była Sampdoria zakończyło się aż siedmioma bramkami, gdzie górą było Sassuolo wygrywając 4:3.\nOprócz dużego osłabienia drużyny gości brakiem tercetu w ofensywie, drużyna Sassuolo będzie musiała sobie poradzić z brakiem Pegolo, Peluso oraz Terranova. Sampdoria także boryka się z kontuzjami. Gospodarze wybiegną dziś na murawę bez siedmiu zawodników, m.in. Mesbaha, Muriela oraz Cacciatore.\nWilliam Hill na zwycięstwo Sampdorii oferuje kurs 1.75, na remis natomiast – 3.50 z kolei na to iż zwycięży Sassuolo – 5.25.\nanaliza, pilka nozna, Sampdoria, Sassuolo, Serie A, William Hill, zapowiedź


249,91 zł za 100 ml\nCalvin Klein CALVIN KLEIN Obsessed woda perfumowana 50ml Obsessed to nowe perfumy dla kobiet marki Calvin Klein. W Obsessed dominują nuty aromatyczne przełamane akordem fougere (paprociowym). Są polecane dla kobiet lubiących zapachy z męskimi akcentami. Zmysłowe, wyraziste, zaskakujące. Zapach otwierają świeże cytrusy połączone z drzewną nutą elemi. Serce kompozycji tworzą fiołek i ziołowe nuty lawendy i szałwii. Baza to kremowa ambra i piżmo. Nuta głowy: cytrusy, olejek neroli, elemi Nuta serca: liście fiołka, biała lawenda, szałwia Nuta bazy: piżmo, ambra Obsessed to nowa odsłona zapachu Obsession stworzonego przez Calvina Kleina w 1985 roku. Jest to pierwsza damska kompozycja marki, w której wykorzystano męską nutę fougere. Polecana dla kobiet lubiących zaskakujące, nieoczywiste zapachy. Obsessed to woda perfumowana – w odróżnieniu od wody toaletowej jest bardziej esencjonalna i dłużej utrzymuje się na skórze – zawiera 10-20% olejków zapachowych. Calvin Klein to jedna z wiodących marek w świecie mody. W jej ofercie znajdują się odzież, obuwie, dodatki oraz perfumy. Markę wyróżnia tworzenie projektów zgodnie z konwencją unisex – wiele ubrań i zapachów Calvin Klein jest uniwersalnych – może być noszonych zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn. Wody perfumowane damskie 17250 124.96 Trena.pl out_of_stock


Dla starszych biurowców są dwie drogi - Biura\nDla starszych biurowców są dwie drogi\nAutor: Tomasz Spalik, dyrektor ds. rozwoju biznesu Tétris\n11 paź 2017 13:23\nBoom inwestycji biurowych w Warszawie rodzi pytania o losy budynków nieco starszych, które już dziś zaczynają mieć problemy w rywalizowaniu o najemcę. Wizja pustostanów mobilizuje do poszukiwania kreatywnych metod zwiększania atrakcyjności nieruchomości. Wygrywają ci, którzy proponowanymi zmianami wyprzedzają oczekiwania klientów. O możliwych scenariuszach - mówi Tomasz Spalik, dyrektor ds. rozwoju biznesu Tétris.\nW praktyce widzimy dwie drogi, którymi idą inwestorzy. Pierwsza to ambicja utrzymania budynku w segmencie premium. Druga to zmiana strategii w kierunku poszukiwania najemcy, dla którego kluczowe znaczenie mają inne czynniki czy udogodnienia.\nTétris ALERT RSS biura ALERT RSS


HOMEabout: "Dom jest azylem, a spokój prostą drogą, na której byle problem nie będzie ostrym zakrętem .."\nMonika 27 grudnia 2014 09:26\naldia 27 grudnia 2014 11:10\nPiękne słowa... i wzajemności Monia.\nanuk_pl 27 grudnia 2014 11:44\nI dla Ciebie miłego poświątecznego czasu! :)))\nFoto st(w)ory 27 grudnia 2014 12:24\nMoniś, pozdrawiam poświątecznie. Mam nadzieję, że miałaś okazję troszkę odsapnąć. Życzę, żeby nadchodzący czas był mniej zwariowany.\nmonique 30 grudnia 2014 20:00\noj Martuś jakoś średnio mi się udaje odsapnąć , ale jestem dobrej myśli :0))\nIvola 27 grudnia 2014 12:59\noby ten dom zawsze był azylem a w życiu jak najmniej zakrętów na drodze... pozdrawiam\naagaa 27 grudnia 2014 14:35\ndomek przy lesie 27 grudnia 2014 16:31\nTo życzę spokoju i odpoczynku :)\nula 27 grudnia 2014 16:44\n:) bardzo ascetycznie.... ;) Moniś, samych niekończących się wiader czasu i odpoczynku !!\nula 28 grudnia 2014 10:09\nte choinkę co się zesikała na podłogę pokaż ;)\nUliś może dam radę ale kataklizmy kolejne nadciągają :))


„Lepiej umrzeć, niż zdradzić swoich przyjaciół” — J.K. Rowling: Bohaterowie\nzakładka ta została stworzona tylko dlatego, że bardzo lubię dobierać zdjęcia bohaterów. Nie trzeba się nią sugerować, naprawdę.\nO cholera, teraz jestem już stara... Jak byłam młoda to też biło ode mnie tą klasą i elegancją, prawda, Anthony?\nPseudonimy: pani wszystko wiedząca (dla Syriusza Blacka), Kudłacz\nStatus małżeński: żona Anthony'ego Cartera\nRóżdżka: brak informacji; świetna do rzucania zaklęć\nKolor oczu: niebieksie, gdy mówi ze zwierzętami, białe\nRodzina: Anthony Carter (mąż), Aaron Syriusz Albus Carter (syn), Valerie Sophie Carter (córka), Catherine i Klaus Malcolm (rodzice)\nNależała do Zakonu Feniksa\nJedyna kobieta, która była tak zaawansowana, że wiedziała wszystko lepiej niż inne panie. Nie dosyć, że była wszechwiedząca w porównaniu do mężczyzn, to jeszcze do kobiet! A przynajmniej tak uważała...\nTak naprawdę nigdy nie dotrwałem do końca jej historii, ale ona do mojej owszem. Widziała, a potem się zemściła. Pomściła mnie, za co nigdy tak naprawdę nie podziękowałem, bo nasze późniejsze widzenie się nie było prawdziwe.\nPatrząc na nią, jedyne, co przychodzi mi do głowy to to, że zmarnowałem swoją szansę. Ale nie, wielki Syriusz Black jest wolnym strzelcem, on nie może. A mogłem. Mogłem wszystko, tylko że źle zagospodarowałem czas, przez co byliśmy dwójką przekomarzających się osób, a - co gorsze - ona była doroślejsza i bardziej odpowiedzialna ode mnie. Z cholerną różnicą dziesięciu lat!\nMogła również zrobić ze mną, co tylko chciała, bo potrafiła. Dosłownie. Nawet kiedy pod postacią psa się z nią spotykałem, potrafiła się ze mną porozumieć. Potem wyszło, że potrafi coś jeszcze, dlatego bardzo przydała się do walki z nim, kogo imienia się nie wypowiada.\nTa kobieta wprowadziła chaos w moim życiu uczuciowym i właśnie wtedy poczułem, że istnieje ktoś kto rozumie, ktoś, kto potrafi mi pomóc.\nNie potrafiłem kochać. Ale teraz już umiem. Wydoroślałem z trzydziestką na karku. Dobrze, że tak szybko, nie?\nNienawidziłam i kochałam tego mężczyznę jednocześnie. Sama już nie wiem czy tak się w ogóle da. Nie. My się ciągle sprzeczaliśmy, ale tak miło nam było.\nPoznałam go, gdy miałam szesnaście lat, choć już wcześniej słyszałam o Syriuszu, bo inaczej się nie dało. Pierwszy raz chyba na drugim roku, kiedy to został oskarżony i zbiegł, wszyscy wtedy uznali go za kogoś złego, ja chyba też. Bałam się go.\nPomimo tego, że nasza znajomość była burzliwa to tęskniłam, tęsknię i będę tęsknić za jego uśmiechem i szarymi oczami. Inaczej się nie da. Kocham go.\nZmarł, ale przed tym dowiedział się prawdy, o której zaraz po nim, usłyszał Anthony. O dziwo, mąż nie wyrzucił mnie z domu, a Syriusz powtórzył to, co zwykle i kazał pilnować Aarona i Valerie. W 1999 wszyscy dowiedzieli się prawdy.\nHmm... Weź, proszę, tego psa na smycz, panno Malcolm.\nNie mogę tu niczego złego powiedzieć, ponieważ jest to osoba lepsza, wyższa. A na pewno ode mnie, bo jestem nic nie wartym zbiegiem. A on kimś wielkim.\nI tak po prostu? A gdzie ciężka nauka, gdzie to wszystko?\nW pewnym okresie swojego życia dowiedziałam się, że Hermiona jest moją fanką, co było dziwne, bo raczej osoby, które zostały usunięte z Hogwartu nie są wyjątkowo wspaniałe. Nie są też bohaterami i nie robią dobrych rzeczy, jednak wyszło, że ja tak, przez co Granger zaczęła interesować się moim życiem. A dzięki temu i Blacka, bo tam, gdzie ja, jest i on.\nOgólnie nie była zła, nie irytowało mnie zbytnio to jej zachowanie, wypytywanie, w końcu to ona jako pierwsza o mojej ciąży się dowiedziała...\nBohater. Mój chrześniak, co najważniejsze. Harry Potter.\nTe trzy zdania mówią wszystko.\nO nim się nie mówi.\nKocham cię, ufam ci. Nie muszę za tobą chodzić, ale powiedz mi... Dlaczego kupiłaś takie ciastka?! Ja ich nie lubię!\nUkochany mąż i ojciec, przed którym cala prawda była ukrywana. O tym kim jestem dowiedział się dopiero po sześciu latach bycia razem, trzech małżeństwa. Wtedy też dzieci miały po cztery lata i koniecznością było już poinformowanie go o zdolnościach naszych pociech.\nNie był on nad wyraz zazdrosny o mnie, bo gdy przedstawiłam mu Syriusza jako przyjaciela i poinformowała go o tym, że zostaje u nas na noc - pocałował mnie w czoło na dobranoc i spokojnie wyszedł na nocną zmianę do pracy.\nI żyłam z nim w świecie mugoli, i byłam szczęśliwa. W połowie.\nO Boże, kiedyś to było się młodym...\nStatus małżeński: żona Antonio Hudsona\nRóżdżka: brak informacji; idealna do obrony\nRodzina: Jonathan Rubeus Hudson (syn), Julia Clarie Hudson (córka), Corrine Victoria Hudson (córka), Antonio Hudson (mąż), Alan i Josie Grant (rodzice),\nPoznałyśmy się na pierwszym roku w Hogwarcie, kiedy to obydwie zostałyśmy przydzielone do Gryffindoru. Zaprzyjaźniłyśmy się dosyć szybko, choć zasługą tego może być to, że miałyśmy po jedenaście lat, a jak się jest młodszym to szybciej się zaprzyjaźnia...\nJednak na złotą Rainy narzekać nie mogę, ponieważ zawsze była blisko, nawet broniła mnie, gdy Michael Henderson rozwalił pół szkoły i zrzucił to na mnie. Bo przechodziłam akurat. Koniec końców, zostałam wyrzucona z Hogwartu na ostatnim roku, jednak szkołę ukończyłam, jakoś. A nawet po zakończeniu nauki w Hogwarcie Rain była ze mną, choć ona nie mieszkała z mugolami. Często się odwiedzałyśmy czy też spotykałyśmy wtedy, kiedy lepiej byłoby gdybyśmy siedziały w domu, a nie narażały życie. Całe szczęście żyjemy, o, jedyne pocieszenie.\nDlaczego nie? Nie kochasz go? Nie pragniesz go? Przecież widzę, co robisz. I widzę też jego. Kocha Cię. Ja oddałabym za miłość wszystko, nie strać tego.\nPseudonimy: Teddy Bear\nStatus małżeński: -\nRóżdżka: idealna do rzucania uroków\nRodzina: - (z domu dziecka)\nCaroline de Charlette-Hailey\nJesteś idiotą mówiąc tak. W ogóle byłeś i jesteś idiotą. Mężczyzna nie okazujący uczuć to idiota i dupek.\nTytuły: auror, prefekt\nStatus małżeński: żona Barry'ego Hailey'a\nRóżdżka: idealna do obrony\nRodzina: Abby i Ludwik de Charlette (rodzice), Barry Hailey (mąż), Anne Hailey (córka)\n• Ron Weasley,\n• Bellatrix Lestrange,\n• Rubeus Hagrid,\n• James i Lily Potter,\n• Państwo Malcolm,\nI wiele innych, również ważnych.\nPrzy Victorii mamy najpierw jej zdjęcie, kiedy ma z 40 parę lat, za to to drugie - z czasów młodości. U Rain jest odwrotnie, najpierw z młodości, później te po 40.\nMam nadzieję, że opisy bohaterów nie są takie straszne jak myślę i da się je przeczytać. c:\nOpowiadają nam Syriusz i Victoria.\nDziękuję również za komentarze pod prologiem. ♥\nAutor: L. Queen o 21:32\nLady Mania 7 maja 2015 20:26\nBohaterowie obiecujący :D Syriusz ♥\nLaughing Queen 10 maja 2015 12:22\nSyriusz zawsze piękny. ♥\nSelene Neomajni 20 maja 2015 07:01\nCzyżby fanka TVD? ,,Catherine i Klaus". Albo to moja paranoja albo jesteś fanką TVD. Syriusz jak zwykle boski. ,,Nie potrafiłem kochać. Ale teraz już umiem. Wydoroślałem z trzydziestką na karku. Dobrze, że tak szybko, nie?"\nGenialne! Ogólnie rzecz biorąc doceniam fakt, iż u Ciebie występują tacy aktorzy, których (oprócz Gary'ego Oldman'a) na oczy nie widziałam. Zawsze to jakaś miła niespodzianka. Tylko błagam... Powiedz, że będzie to COŚ pomiędzy Victorie a Syriuszem. Moim zdaniem para idealna!\nLaughing Queen 20 maja 2015 15:50\nNie, nie jestem fanką, imiona wyszły przypadkowo.\nNie widziałaś ich? Haha, ja też tak mam, kiedy wchodzę na inne blogi potterowskie. Kompletnie nie kojarzę dzisiejszych aktorów, tylko tych starej daty. Dlatego Cię rozumiem, bo jak nie wiele osób interesuje się XX wiekiem, tak ja nie interesuję się dzisiejszymi czasami. Trochę dziwne, ale prawdziwe, bo nie znam większości dzisiejszych sław. Nawet gdy wybierałam do jednego opowiadania dzieci moich głównych bohaterów (dzieci miały żyć w naszych czasach), to nie miałam pojęcia kogo na nich wybrać. XDD\nAle żeby nie było - Za Victorię jest Charlize Theron. Akurat dosyć młoda aktorka, bo ma dopiero trzydzieści parę lat. W kinach będzie teraz Mad Max z nią (kiedyś, w latach 80 z moim ukochanym Melem Gibsonem. ;_____;).\nZa Anthony'ego też mamy dosyć znanego jeszcze aktora, bo to Bradley Cooper z Kac Vegas.\nZa Rain jest Catherine Zeta Jones. Grała między innymi w Zorro z Banderasem. Zresztą, nie jest taka typowo stara, też.\nBerri to już kompletnie znana osoba, bo Angelina Jolie, aktualnie Pitt. Jak dla mnie jedna z najpiękniejszych kobiet według mnie. ;_____;\nA Caroline to... To już mało znana teraz osoba, bo Emmanuelle Beart. Francuska aktorka, która ma pięćdziesiąt lat, więc z kobiet jest tu najstarsza. Nawet na tym gifie ma z 40...? Ale wyglądała młodo, dlatego akurat ten wybrałam. Ogólnie też bardzo ładna kobieta. No.\nNie dziwię się, że nie znasz, bo się o nich nie mówi. c:\nA co do Victorii i Syriusza... Nie mogę nic powiedzieć, jak wiadomo będzie miała męża i nie będzie nim Black, ale nic nie powiem. Nic. Nic. Nic. XDDD\nDziękuje za komentarz, Selene. ♥\nSesil 24 lipca 2015 12:56\nMam pytanie, napisałaś, że Berri Doberson to mugolak. To skąd do Merlina ona ma różdżkę?\nAnonimowy 24 lipca 2016 21:37\nPrzy opisie Victorii mała literówka. Zamiast "niebieskie" napisałaś "niebieksie"


Rajd Turcji: Głupi błąd Ogiera, Tanak blisko triumfu i spalony Citroen Breena\nAutor: Kamil Szkudlarek | 15 września 2018\nOtt Tanak/Martin Jarveoja prowadzą po sobotnim etapie Rajdu Turcji. Wczoraj wydawało się to niemożliwe, ale ekstremalnie trudna trasa i nieprzewidywalność tej imprezy sprawiły, że to jednak Estończyk jest na drodze do wygranej.\nPogoda nie zmienia się. Cały czas jest gorąco i słonecznie. Podobnie, jak wczoraj kamieniste drogi są pełne kolein, więc jazda na oesach jest wielkim wyzwaniem. W takich warunkach nawet ci najwięksi popełniają błędy. Sebastien Ogier/Julien Ingrassia wyjechali za szeroko na wyjściu z nawrotu i na swoje nieszczęście utknęli między skarpą a drogę. To oznaczało koniec ich przygody z tą częścią rajdu. Bardzo szkoda, bowiem ich heroiczna walka podczas pierwszej pętli poszła na marne. Sam kierowca określił tę sytuację, jako jeden z głupszych błędów w swojej karierze.\nEtapu nie ukończyli też Craig Breen/Scott Martin. Na OS11 z ich samochodu wydobywał się dym i kilkukrotnie zatrzymali się, by sprawdzić czy nie ma ognia. Na dojazdówce samochód się zapalił, a kierowca stwierdził, że nie wie co było tego powodem, ale pożar rozpoczął się od prawego tyłu pojazdu. Załodze nic się nie stało, a Citroen C3 WRC mimo użycia gaśnicy z auta Tanaka spłonął, więc duet francuskiego producenta jutro nie wróci do walki.\nTanak nie jedzie rewelacyjnie, ale wszyscy szybsi i lepsi od niego kierowcy odpadli z walki o triumf, więc on to świetnie wykorzystuje. Ma 13 sekund przewagi nad drugim duetem, a jutro do przejechania zostają tylko 34 kilometry oesowe, więc zmierza po trzecie z rzędu zwycięstwo w mistrzostwach. Drudzy są Jari-Matti Latvala/Miikka Anttila, którzy mieli kłopo z hydrauliką, ale dojechali do końca sobotniej części. Problemy Finów nie są niczym szczególnym, bo warunki na tym rajdzie niespecjalnie nadają się dla WRC, dlatego że żaden samochód nie jest w stanie przejechać tej rundy bez usterek i awarii.\nTrójkę zamykają Hayden Paddon/Sebastian Marshall, którzy jadą swój rajd. Nie usiłują rywalizować z szybszymi od siebie, ale starają się być równi i pozostać na drodze. To prawdopodobnie da im miejsce na podium. Wcześniej Teemu Suninen/Mikko Markkula byli z tyłu stawki, ale również oni nie popełniają większych błędów, co dało im awans na czwartą lokatę. Piąci są Andreas Mikkelsen/Anders Jaeger, którzy na OS11 mieli kłopot. Początkowo wydawało się, że ich problemem jest prawa tylna opona, która się uszkodziła. Jednak potem okazało się, że mają napęd tylko na tył auta, z uwagi na awarię dyferencjału. Pracowali nad tym na dojazdówce, przez co spóźnili się 14 minut na start OS12. Usterki nie udało się naprawić, a do ich czasu doliczono 3 minuty i 20 sekund.\nDalej są Henning Solberg/Ilka Minor-Petrasko, czyli najlepsza załoga w aucie R5, lecz nie rywalizują oni w WRC-2. Już na siódmą lokatę wskoczyli Elfyn Evans/Daniel Barritt, którzy dziś jadą w Rally2. To tylko pokazuje, że jest to rajd przeprawowy, bo już ponad połowa stawki WRC odpadła. Dziesiątkę zamykają trzy najlepsze załogi WRC-2: Jan Kopecky/Pavel Dresler, Simone Tempestini/Sergiu Itu oraz Chris Ingram/Ross Whittock.\nKopecky wrócił na prowadzenie, a drugi jest niespodziewanie Tempestini. Ingram musiał się zatrzymać na chwilę na OS12, przez co spadł w klasyfikacji. Na czwartej pozycji zostają Kajetan Kajetanowicz/Maciej Szczepaniak, którzy wygrali dziś cztery oesy, ale na ostatnim znów stracili wspomaganie i byli wolniejsi od Kopeckiego o 2:39 minuty.\nJutrzejszy etap rozpocznie się odcinkiem Marmaris o godzinie 9:08 czasu polskiego.\nCategory: Najważniejsze wiadomości Rajdy Tagi: ott tanak, Rajd Turcji, sebastien ogier\n← Rajd Turcji: Dramaty liderów i nieprawdopodobna walka Ogiera! Rajd Turcji: Trzecie z rzędu zwycięstwo Tanak, Estończyk wraca do gry o tytuł →


To Moje Życie – Odcinek 150: Bahar przyjeżdża za późno – Efsun umiera… | Emcio.com\nStrona Główna / Portal Wielotematyczny / To Moje Życie – Odcinek 150: Bahar przyjeżdża za późno – Efsun umiera…\nTo Moje Życie – Odcinek 150: Bahar przyjeżdża za późno – Efsun umiera…\nTo Moje Życie – Odcinek 150 darmowe streszczenie:\nCo się wydarzy w serialu To Moje Życie odc. 150? Mehmet Emir i Hasret przylatują z Cypru udają się prosto do szpitala zawiadomieni o krytycznym stanie Efsun. Hasret na skraju załamania próbuje dowiedzieć się o stan zdrowia swojej córki. Lekarz stwierdza, że nie ma już nadziei dla dziewczyny i czas się z nią pożegnać. W szpitalu zjawia się Ilias z siostrą Mucellą i Sakine. NA wieść, że Efsun umiera, załamana Sakine błaga Mehmeta Emira, by użył swoich wpływów jako bogaty człowiek i uratował dziewczynę. Zrozpaczony Mehmet Emir odpowiada, że już za późno. Sakine wybucha głośnym płaczem wykrzykując, że nie zdołała zaopiekować się córką jej najlepszej przyjaciółki. Nagle Hasret, która przez chwilę siedziała milcząca, wybuchnęła oskarżając Sultan, że nie dopilnowała Efsun, mimo że obiecała, że z jej córką wszystko będzie dobrze. Szarpie kobietę i każe jej się wynosić ze szpitala. Sultan milczy nie ruszając się z miejsca. Mehmet Emir próbuje uspokoić załamaną Hasret, która w odpowiedzi wykrzykuje mu, że nie ma już nic, bo jej córka właśnie umiera. Niespodziewanie Sakine bierze się w garść i krzyczy “Dość!” uciszając Hasret. “Gdyby krzyk mógł coś zmienić, krzyczałabym z tobą” – mówi starając się zachować spokój… Tymczasem na Cyprze, szczęśliwa Bahar szykuje się do ostatniego etapu jej podróży ku szczęśliwej przyszłości z Atesem, jakim jest wylot do Szwajcarii. Nie posiada się ze szczęścia. Nagle dzwoni telefon. To Sakine. Z lekkim wahaniem dziewczyna odbiera połączenie a w słuchawce słyszy “Bahar, Efsun umiera”… W szpitalu trwa desperacka walka o życie Efsun. Jej serce zatrzymuje się… Ku zaskoczeniu wszystkich, w szpitalu zjawia się Bahar. Niestety dociera za późno – parametry życiowe Efsun ustały. Bahar nie może się pogodzić ze śmiercią siostry. Błaga lekarza, by ponownie podjęli akcję reanimacyjną, bo przecież nie mają nic do stracenia. Próba przywrócenia do życia dziewczyny nadal nie przynosi skutku… Lekarze kończą próby resuscytacji. Załamana Bahar nie przestaje mówić do siostry błagając, by do niej wróciła. Lekarze bezradnie patrzą na zapłakaną Bahar, która ciągle woła siostrę. I nagle… Parametry życiowe Efsun powracają do normy. Dziewczyna powraca… Tymczasem w innym szpitalu Hulya z niecierpliwością wyczekuje brata. Nie doczekawszy się, jedzie do szpital, gdzie leży Efsun i robi awanturę Mehmetowi Emirowi. Mężczyzna postanawia zostać przy Efsun. Jednak niebawem jedzie do drugiego szpitala po Fulyę. Kobiet prosi Hulyę, by zostawiła ich na chwilę samych. Fulya oświadcza, że nie wraca do rezydencji i prosi męża, by nie nalegał. Podsłuchująca rozmowę Hulya wychodzi z propozycją, by Fulya zamieszkała w letniej rezydencji. Mehmetowi ta propozycja nie podoba się. Tłumaczy kobietom, że to za daleko i dojazd nie jest najlepszy i w razie jakichkolwiek problemów zdrowotnych Fulyi i dzieci, to może być niebezpieczne. W rzeczywistości nie chciał tam Fulyi ze względu na Hasret i upojne chwile z nią tam spędzone. Hulya nie rozumie sprzeciwu brata i postanawia, że Fulya zamieszka właśnie w letniej rezydencji… Tymczasem Efsun już w pełni przytomna znowu zatruwa rodzinie życie swoim nieustającym gadaniem. Narzeka na lekarza i cały podłączony do niej sprzęt szpitalny. Prosi, by ją wypisać do domu…\nGdzie obejrzeć w TV To Moje Życie – Odcinek 150?\nSerial To Moje Życie – Odcinek 150 będzie emitowany w telewizji dnia 31 października 2017 na kanale TV PULS od godz. 6:00.\nEfsun wraca do rezydencji. Hasret i Sultan kładą dziewczynę do łóżka, na co ta protestuje i tradycyjnie już zalewa wszystkich domowników niekończącym się potokiem słów. Wyprasza obie kobiety z pokoju prosząc jedynie Bahar, by dotrzymała jej towarzystwa… Mucella wraz z Sakine i Guleser przygotowują się do wielkiego dnia – otwarcia straganu na targu… Hasret przeprasza Sultan za swoje zachowanie w szpitalu. Sultan odpowiada, że absolutnie nie ma jej niczego za złe… Do pokoju Efsun zagląda Hulya i ostrzega Bahar, by wyjechała, gdyż Efsun prędzej, czy później wbije jej przysłowiowy nóż w plecy. Efsun, która wszystko słyszała z sypialnianej łazienki nie wytrzymuje i atakuje Hulyę mówiąc, że nie ma prawa nastawiać jej siostry przeciwko niej. Jak zwykle chcąc sprowokować kobietę, wypomina jej próbę zabójstwa własnej córki i podpalenie ich domu na Gelincik. Usta Efsun nie zamykają się. Hulyi ciśnienie rośnie coraz bardziej. “Czasami myślę, że żyjesz w niewłaściwych czasach – Efsun nie przestawała. – Powinnaś żyć w epoce Osmanów. Nie wiem, jak by to było możliwe, ale wtedy byłabyś na szczycie. Knujesz intrygi, trujesz ludzi, dusisz ich. Naprawdę byłabyś numerem jeden.” Bahar stoi pomiędzy kobietami bezradnie. Kiedy wreszcie udaje jej się dojść do słowa i pyta Hulyę, dlaczego kłóci się z Efsun, która dopiero co wyszła ze szpitala, kobieta bez wahania odpowiada “bo jej nienawidzę”. Efsun idzie za ciosem i wygarnia Hulyi wszystkie niepowodzenia życiowe, łącznie z utratą męża, co doprowadza kobietę do ostateczności – uderza Efsun w twarz. Niestety dłoń Hulyi ląduje niechcący na twarzy Bahar. Do pokoju wpada Mehmet Emir. Efsun wydziera się, że wariatka Hulya pobiła Bahar. Mężczyzna wyrzuca siostrę z pokoju córki i z rezydencji. Zszokowana Bahar wstawia się za Hulyą zapewniając, że to był wypadek. Mehmet Emir nie słucha. Hulya przyznaje, że chciała uderzyć Efsun, czym jeszcze bardziej denerwuje brata. Arda dowiaduje się, że wuj wyrzuca jego matkę z rezydencji. Nie zgadza się na to. Sprzeciwia się wujowi i żąda, by zmienił swoją decyzję.. Mehmet nie wytrzymuje i uderza siostrzeńca. Hulya opuszcza rezydencję… Muge i Berk spotykają w czasie przerwy obiadowej przed miejscem pracy mężczyzny. Arda dostaje informację o spotkaniu siostry od swojego “szpiega”… Efsun żali się na Hulyę przed Hasret i Sultan. Bahar staje w obronie kobiety mówiąc, że to Efsun ją prowokowała. Efsun nie przyznaje siostrze racji zwalając całą winę na ciotkę… Hasret wraca do domu na Gelincik widząc, że Efsun ma się już lepiej i nie potrzebuje jej ciągłej opieki. Mehmet Emir wybiega za kobietą. Zapewnia, że razem to wszystko przetrwają. Hasret mówi mu, że ich upojna noc i plany na przyszłość to pomyłka, bo on powinien być prz Fulyi i swych nienarodzonych dzieciach… Tymczasem Arda zawozi matkę na miejsce spotkania Muge z Berkiem, zaskakując młodych i Hulyę kompletnie. Wściekła kobieta mówi Berkowi, by zostawił Muge w spokoju. Muge nie zgadza się jechać z matką i bratem do letniej rezydencji. Zbuntowana dziewczyna oznajmiła, że zostaje w rezydencji z wujem… Ates przyjeżdża do rezydencji po Bahar i jest wielce zdziwiony, gdy widzi, że jego ukochana nie jest spakowana i gotowa do podróży. Bahar tłumaczy, że chce jeszcze zostać. Ates przekonuje dziewczynę, że nie powinna zostawać, gdyż Efsun czuje się już dobrze a oni powinni wyjechać tak, jak planowali. Nie odstępująca na krok siostry Efsun i tym razem pojawiła się, jak cień. Tradycyjnie już stosuje swe gierki oskarżając Atesa o to, że próbuje ją rozdzielić z siostrą. Do gierek dziewczyny przyłącza się Sultan, która również mówi Atesowi, żę nie mogą teraz wyjechać… Tymczasem interes Mucelli i Sakine niezbyt dobrze się kręci… Pierwszą kanapkę z koftą oddają za darmo małemu chłopcu, którego matka nie miała pieniędzy… Hulya i Arda docierają do letniej rezydencji. Wita ich zaskoczona Fulya… Efsun poraz kolejny czuje przeszywający ból w dole pleców. Bahar przyłapuje ją na łykaniu dodatkowej dawki. Efsun wykorzystuje sytuację i ponownie manipuluje siostrą mówią, że ta nie może wyjechać, bo ona umrze… Hasret orientuje się, że nie ma swojego ulubionego naszyjnika z pereł. Przypomina sobie, że zostawiła go w łazience w letniej rezydencji… Tymczasem Hulya wyżala się Fulyi. Ta uświadamia ją, że tu tak naprawdę nie o Efsun chodzi a o Hasret. Kobieta twierdzi, że Mehmet Emir przymyka oczy na całe zło wyrządzane przez Efsun, bo boi się, że jeśli straci Efsun, straci również Hasret. Nagle Arda przynosi Fulyi naszyjnik, który znalazł w łazience… W letniej rezydencji zjawia się Hasret. Zarządca rezydencji poznaje kobietę a w drzwiach pojawia się Hulya…\nGrafika serialowa To Moje Życie odc. 150:\nGdzie obejrzeć w TV To Moje Życie – Odcinek 150? Serial To Moje Życie – Odcinek 150 będzie emitowany w telewizji dnia 31 października 2017 na kanale TV PULS od godz. 6:00.\nTagiTo Moje życie To Moje życie - Ates To Moje życie - Bahar To Moje życie - Efsun To Moje życie - Mehmet Emir Atahan To Moje Życie - Odcinek 150 To Moje Życie - Turecki Serial To Moje Życie - TV Puls To Moje Życie - TV Puls Odcinek 150 To Moje Życie – Odcinek 150 gdzie obejrzeć To Moje Życie – Odcinek 150 online To Moje Życie – Odcinek 150 powtórka To Moje Życie – Odcinek 150 streszczenie To Moje Życie – Odcinek 150 tv puls turecki serial tureckie seriale TV Puls


Drugie narodziny mordercy - jedynie 37,48 zł w matras.pl\nNaładowany akcją thriller filozoficznyz bohaterem światowego bestsellera Ostatni dobry człowiek Niels Bentzon, wybitny policyjny negocjator i wrażliwy humanista,tym razem w roli psychopatycznego mordercy...Niels Bentzon podejmuje się najniebezpieczniejszego zadania w swojejkarierze. Chce, żeby osadzono go jako pacjenta w Twierdzy – najlepiejstrzeżonym więziennym zakładzie psychiatrycznym dla najgroźniejszychprzestępców… ... Popełniono tu niewiarygodne morderstwo. Ordynator został otruty– cykutą, jak Sokrates w IV wieku przed naszą erą. Niels Bentzonznał zamordowanego i ma wobec niego dług wdzięczności. Dlategoryzykuje życiem: udaje szaleńca, żeby wytopić zabójcę. Ale inni więźniowiezaczynają coś podejrzewać. Czasu jest coraz mniej…Wtedy do sprawy włącza się jego żona Hannah Lund, wybitna astrofizyczka o niezwykłym umyśle analitycznym. Jest w Ameryce Południowej,ale może właśnie tam znajdzie klucz do zagadki, która sięgagłęboko w przeszłość. I łączy śledztwo Nielsa Bentzona z Oksfordem,gdzie w 1939 roku trójka studentów znalazła starożytny rękopis,w którym Sokrates przedstawił dowody na nieśmiertelność duszy… A.J. KAZINSKI to pseudonim dwóch duńskich pisarzy: Jacoba Weinreichai Andersa Rønnowa Klarlunda. Międzynarodową popularność zdobylipierwszym thrillerem Ostatni dobry człowiek wydanym w 20 krajach.Powieść była bestsellerem numer 1. duńskich list (przed CamilląLäckberg!), laureatką nagrody Duńskiej Akademii Kryminału dla najlepszegodebiutu i prestiżowej francuskiej nagrody Prix Relay. Zachęcenisukcesem autorzy napisali dwa kolejne thrillery z Nielsem Bentzonem. Czytaj dalej >> << Zwiń


Polecana firma oferująca zwalczanie kleszczy | Gdy lubisz czytac\nNiestety te produkty działają tylko na dorosłe osobniki. Za ich pomocą uda wam się wyeliminować wszystkie dorosłe pluskwy , a ponadto karaluchy, niemniej jednak niestety wciąż pozostaną ich jajeczka. Po kilku dniach wasz problem powróci i będziecie musieli znów męczyć się z usunięciem nieproszonych lokatorów bez ruszenia ich jaj. Nie istnieje więc coś takiego, jak domowa, skuteczna dezynfekcja karaluchów lub pluskiew. Jeżeli chcecie w rzeczywistości pozbyć się tych uciążliwych lokatorów z waszego życia, to warto zainwestować swoje środki finansowe w profesjonalne zwalczanie pluskwy.\nObecnie na polskim rynku istnieje kilka profesjonalnych przedsiębiorstw posiadających w swojej ofercie profesjonalne zwalczanie pluskiew oraz dodatkowo karaluchów. Każda z owych firm operuje fachowym sprzętem , a oprócz tego środkami ze znakomitym skutkiem usuwającymi zarówno dorosłe osobniki, jak i ich jajeczka. Wystarczy tylko jedno profesjonalne zwalczanie prusaków karaluchów, abyście raz na w każdej chwili uwolnili się od tego uciążliwego kłopotu. Warto zatem zainwestować swoje pieniądze w doświadczonych specjalistów, aby znów cieszyć się wolnym mieszkaniem od nieproszonych lokatorów.\nOne thought on “Polecana firma oferująca zwalczanie kleszczy”\nwrzesień 25, 2018 o 6:50 pm