Brakujący Element - opowiadanie gejowskie o koszykówce: Rozdział 13 - Zdjęcie\nRozdział 13 - Zdjęcie\nRozdział 13 – Zdjęcie\nZdałem sobie sprawę, że leżę z otwartymi ustami, więc je szybko zamknąłem. Przekręciłem się na drugi bok i zapatrzyłem w ciemny sufit. Pamiętam, że kiedy zmarła moja babcia, nie wiedziałem co robić. Chodziłem z kąta w kąt albo leżałem wpatrując się w jakiś punkt bez większego celu. Przepełniała mnie wtedy pustka i niezdecydowanie. Nie wiedziałem co zrobić.\nNa chwilę obecną czułem się podobnie. Może nie tak drastycznie źle, ale z pewnością czułem się chory. Tysiące myśli przemykało przez moją głowę. Czułem się jak człowiek od montażu w studiach filmowych. Przeglądałem klatka po klatce wydarzenia z tego wieczora. Niespodzianka w klubie karaoke, prezenty, tort, piwo, łazienka, pocałunek. Tak nagły, że nawet sam całujący był zaskoczony.\nI znów przypomniało mi się to uczucie. Gdy moje ciało był sparaliżowane. Nie mogłem nawet drgnąć. Oddać pocałunku, ani odtrącić Bazylego. Działo się wtedy ze mną coś bardzo dziwnego. I nie wiedziałem czy nie podjąłem żadnych akcji bo się bałem, czy po prostu tego chciałem?\nZa dużo pytań. Usiadłem na łóżku. W domu już wszyscy spali, a zegar wybił pierwszą w nocy. Nie mogłem uwierzyć, że całowałem się z Bazylim ledwo parę godzin temu. Od tamtego czasu nie dostałem od niego żadnej wiadomości. Również i ja się do niego nie odezwałem. Nie chciałem z nim o tym rozmawiać przez telefon czy poprzez czat na Facebook’u. Chciałem spojrzeć mu w jego złote oczy i dowiedzieć się o co chodziło. Pocałował mnie. Miało to znaczenie?\nZ doświadczeń z przeszłości wiedziałem, że nie należy się nastawiać na wiele.\nJednak byłem niecierpliwy. Z drugiej strony, to co zrobił Bazyli było bardzo nie fair. Pocałował mnie, a teraz się nie odzywa. Jeżeli dobrze rozumowałem to pocałunek coś znaczył. Chyba, że w XXI wieku utracił swą moc.\nSkuliłem kolana tak, że miałem je pod brodą. Odrzuciłem myśl, że muszę teraz wyglądać jak nastolatka.\nNie chciałem podejmować żadnej akcji. Zastanawiała mnie również reakcja mojego organizmu na całe to zajście. Po prostu nie czułem… nic. Serce nie biło jak oszalałe, oczy się nie świeciły, nie miałem wypieków. Ciało zachowywało się tak jakby nic się nie stało.\nAle umysł? Umysł ciągle mi wyświetlał zbliżające się ku mnie złote oczy. Hipnotyzujące i drapieżne. Wiedziałem też, że to niemożliwe, ale dalej czułem podświadomie smak jego ust. Słodki z odrobiną mięty.\nZrobiło mi się duszno. Dźwignąłem się z łóżka i podszedłem do mojego ulubionego okna, pod którym parapet był tak wielki, że mogłem się spokojnie na nim położyć. Otworzyłem okna na oścież pozwalając wedrzeć się chłodnemu, nocnemu powietrzu do mojego pokoju. Kropił lekki deszcz, a jego brzdęk o okna wydawał się tworzyć muzykę. Zamknąłem oczy i nabrałem powietrza.\nNie pozwolę na to, abym cierpiał po raz czwarty. Nie mogę do tego dopuścić. Nie mogę się znów wtrącić w ciemność, gdy w nowej szkole mogłem tyle osiągnąć. Nie mogłem się zamknąć w sobie. Nie mogłem pozwolić, aby jedno wydarzenie decydowało o tym, iż już na zawsze będę smutny.\nSkinąłem głową. To był plan. Musiałem się go trzymać.\n- Natan! – W moim pokoju pojawiła się moja mama. Uchyliłem oczy. Był już ranek, a wewnątrz było katastroficznie zimno. Skuliłem się bardziej pod kołdrą. – Ktoś do ciebie przyszedł!\n- Jakiś chłopak! Jak tu zimno! – zadrżała i zamknęła okna. – Spałeś przy otwartych? W środku października? Zwariowałeś?\n- Było mi duszno… otworzyłem na chwilę i zasnąłem.\n- Do domofonu, marsz.\nWypełzłem spod kołdry już tęskniąc za jej ciepłem. W kuchni mój tata robił śniadanie, a ja podszedłem do domofonu. Ze spokojem i opanowaniem.\n- Tak? – zapytałem.\n- Natan? – usłyszałem dobrze mi znany głos. To był Gabriel. – Mogę wiedzieć dlaczego nie ma cię w parku?\n- W parku…? – powtórzyłem głupio, a potem klepnąłem się w czoło. – Bieganie!\n- Właśnie – warknął tamten. – Czekam już pół godziny. Idziesz?\n- Tak! Jasne – powiedziałem gorączkowo. – Daj mi kilka minut!\nRozłączyłem się i pognałem do swojego pokoju.\n- Oj, jak zimno, jak zimno! – jęknąłem dopadając szafy. – Idę biegać! – krzyknąłem do mamy.\n- Nie krzycz. Jestem tutaj – odpowiedziała, a ja podskoczyłem. Stała przy moim oknie i robiła porządek w książkach. – Biegać?\n- Tak! – zgarnąłem mój dres do biegania. – W ramach treningu. Zostawicie mi śniadanie?\n- Oczywiście – pokiwała głową. Odprowadziła mnie do drzwi łazienki. – Muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem. Nigdy nie widziałam, abyś wkładał w coś tyle serca.\n- Dzięki – krzyknąłem z łazienki, przebierając się.\n- To kiedy można cię obejrzeć jak grasz?\n- Erm… - zawahałem się chwilę. – W przyszły piątek. Mecz między jakimś tam liceum. W tej nowej hali.\n- Przyjdziemy, zgoda?\n- Jasne – opuściłem łazienkę. – Idę! Pa!\nWybiegłem z domu i dopadłem windę, nim moja zła sąsiadka zdążyła ją zamknąć. Uśmiechała się złośliwie w moim kierunku i zarzuciła szalem o mało co nie zahaczając mnie czerwonymi szponami.\n- Boże, jest pani zołzą – westchnąłem do niej, gdy dotarliśmy na parter. Kobieta zdumiona ledwo co otworzyła usta, a ja wybiegłem z windy. Przez szklane drzwi dostrzegłem Gabriela, który stał oparty o murek. – Przepraszam! – wyrzuciłem, gdy tylko do niego dobiegłem. Gabriel uniósł brwi.\n- Chodźmy, co? Zaraz może tu nadejść zła kobieta.\nGabriel zmarszczył czoło, ale skinął głową. Szybkim krokiem opuściliśmy teren mojego osiedla i weszliśmy do parku. Było chłodno i mokro, ale nie narzekałem na to. To była rewelacyjna pobudka.\nZaczęliśmy nasz już wyćwiczony trening przez dobrze znaną trasę. Jak zwykle nie rozmawialiśmy za dużo, za to mijaliśmy grupki rozgadanych ludzi.\n- Coś nie tak? – spytał mnie w końcu. – Dużo milczysz nawet jak na ciebie.\n- Wszystko w porządku – odpowiedziałem. Przecież nie powiem, że kilkanaście godzin temu jeden z moich przyjaciół całował mnie w łazience. – A u ciebie dobrze?\n- Jak najbardziej – westchnął. – Jesteś pewien, że nie chcesz o czymś pogadać?\nSpojrzałem na niego. Nie patrzył na mnie, ale zmarszczył czoło. Wykazywał wobec mnie dużą troskę. Zaskakująco dużą troskę.\n- Nie. W sumie stresuje się trochę meczem – wyjawiłem.\n- Nie masz po co – zapewnił spokojnie. – W końcu jesteśmy najlepsi, nie?\nWystawił swoją zamkniętą dłoń w moim kierunku. Uśmiechnąłem się lekko i skinąłem głową. Stuknęliśmy się pięściami.\nWeekend mijał dla mnie pod znakiem zapytania. Nie mogłem się skupić na niczym. Nie odrobiłem lekcji, nie ułożyłem dalszej części puzzli.\nA telefon milczał. Tak samo jak Facebook, czy gadu-gadu. Westchnąłem ciężko, zdając sobie sprawę co to oznacza. Bazyli zrobił coś czego teraz żałuje. I nie chce mieć ze mną kontaktu. A tak się składało, że w dzisiejszych czasach zawsze znajdzie się sposób, aby z kimś się skontaktować, jeżeli ci tylko trochę zależy. Jeżeli myślał, że to ja przejmę inicjatywę, to bardzo się mylił. Ostatnio trzy razy przejąłem inicjatywę i za każdym razem płakałem w poduszkę. Nie chciałem do tego wracać.\nNo, ale nasuwał się wniosek. Bazyli był gejem. Więc czemu nie trawił obecności Aleksa? Bał się, że ktoś się domyśli, jeżeli będzie w jego obecności?\n- Co jest nie tak z wami, ludzie? – westchnąłem. Z rezygnacją odłożyłem puzzle. Nie mogłem niczego dopasować.\nNadszedł ponury poniedziałek. Jeżeli mogłem się porównać do jakiegoś zwierzęcia, to w tym momencie do ślimaka. Nie szedłem. Przesuwałem stopami po mokrym asfalcie, szurając głośno. Jeszcze trochę i bym się przewrócił.\n- Jestem chory – oznajmiłem, gdy byłem już w szkole.\nCyrusowi drgnęła brew.\n- Jak to chory? – powtórzył spokojnie. – Pięć dni przed twoim pierwszym meczem jesteś chory?\nJego spokój był gorszy niż wrzeszczenie.\n- Będę mógł grać…\n- To stwierdzi Samson – odparł. – Co ci jest?\n- Mam katar. Ale chyba przejdzie do piątku, prawda? Już jest lepiej.\n- Dzisiaj trening, w naszej szkole. Będzie Samson, on zadecyduje.\nCyrus wyglądał na trochę zbitego z tropu. Najwidoczniej liczył na to, że cała drużyna będzie zwarta i gotowa. Cóż, sprostanie wymaganiom Cyrusa było dzisiaj na drugim planie. Po raz pierwszy od czwartku miałem spotkać się z Bazylim. Co on powie? Jak ja się zachowam? Te pytania obijały się boleśnie o moją czaszkę, gdy wraz z Cyrusem wspinałem się po schodach. Rozstaliśmy się na pierwszym piętrze, a sam dotarłem na kolejne. Była tam już większość klasy, w tym i on. Notował coś w swoim białym notesie. Stał przy Emilii i Marku. Wziąłem głęboki wdech i zbliżyłem się do nich.\n- Nat! Masz matmę?! – Ledwo się pojawiłem, Marek złapał mnie za ramiona. – Powiedz, że masz!\n- Nie – pokręciłem głową. – Nie mam żadnych lekcji odrobionych…\n- Szlag! Liczyłem na to, że dzisiaj ja będę szczęśliwym numerkiem – zmartwił się. – Dobra! Szukam dalej!\n- Cześć – przywitałem się z resztą. Emilia przytuliła mnie na powitanie, a Bazyli jedynie skinął głową. Miał zmrużone oczy i jego czarne, długi rzęsy zasłaniały złote źrenice. Zamknął swój notes z trzaskiem i schował do plecaka.\n- Nudno – odparł Bazyli. – Nic ciekawego.\nUniosłem brew. Spojrzał mi w oczy. Nie potrafiłem nic odgadnąć po wyrazie jego twarzy. Odebrałem to tak, że chce pogadać później, bez gapiów. Po sześciu lekcjach utwierdziłem się w przekonaniu, że był to zły wniosek. Otóż Bazyli mnie unikał lub przerwy spędzał zawsze w towarzystwie kogoś innego. Czy to z Markiem rozmawiali o samochodach, czy odprowadził Felicję do szkolnego sklepiku, a także zniknął gdzieś do biblioteki wraz z Emilią.\nNie mogłem uwierzyć w to co się dzieję, a więc gdy zarzucił swój płaszcz w szatni i wyszedł na dwór, po skończonych lekcjach, poczułem się jak idiota. Wiem, że na nic się nie nastawiałem, ale w głębi serca, ta iskierka nadziei kazał mi myśleć, że jednak to dla Bazylego coś znaczyło. Bardzo się pomyliłem.\nW szkolnej szatni, siedziałem samotnie czekając na resztę drużyny. Nie czułem się już nawet chory. Tylko trochę znużony i zobojętniały. Najwidoczniej większość facetów to dranie. A ja za bardzo się przejmuję.\nDrzwi do szatni się otworzyły i wpadła tu reszta drużyny.\nPrzebraliśmy się. W końcu miałem na sobie czarno-biały strój drużyny z numerem trzynastym. Zastanawiałem się czy to nie przyniesie mi pecha. Wybiegliśmy na boisko i od razu zostałem skierowany do Samsona. Zdziwiło mnie to, że miał przy sobie słuchawki i patyczek, jak profesjonalny lekarz.\n- Będzie mógł grać – zdiagnozował mnie. – Tylko, że masz się pilnować. I dużo witaminy C.\n- I ani się waż wyjść spocony na ten chłód.\n- I co z nim? – zapytał Cyrus. – Może grać? Czy na ławkę?\n- Może grać – uspokoił Samson. – Ale też nie możesz go przemęczać.\n- Jasne – skinął głową. – Wracaj na boisko.\nSkinąłem głową i podbiegłem do reszty. Kapitan i trenerka nasz nie oszczędzali. Trening trwał półtorej godziny, rozegraliśmy parę meczy, biegaliśmy dookoła boiska, podawaliśmy do siebie, a ostatnie dwadzieścia minut spędziliśmy na trybunach wpatrzeni w wielką tablicę na kółkach, którą wwiozła tu Roksana.\n- Zrobiłam małe przeszpiegi – oznajmiła. Narysowała równe boisko. – Nasi przeciwnicy nie powinni stanowić większego problemu. Są nową drużyną, składającą się głównie z pierwszorocznych. Najbardziej trzeba uważać na niego – pokazała nam zdjęcie łysego chłopaka. – Jest silny. I szybki. Gotowy jest też faulować. Zasadniczo jednak jest głupi jak but – westchnęła. – I je swoje gile – wzdrygnęła się, tak jak reszta drużyny. – Ale, o dziwo, jest najsilniejszym członkiem drużyny. Ponadto mają też dobrego rozgrywającego. To uczeń w waszym wieku.\nPóźniej omówiła strategię, którą zaakceptował Cyrus. Dodał parę zmian i koniec końców rodzeństwo przedstawiło nam plan działania. Starałem się wszystko zapamiętać, ale Roksana zapewniła, że tablica będzie znajdować się w składziku, a więc będziemy mogli jeszcze do niej wrócić.\n- A teraz ustawcie się.\n- Hę? – zdziwiłem się.\n- Robimy zdjęcie – uśmiechnęła się Roksana. – Ty też Cyr… Cyrus! – zawołała za nim, ale on już był przy wyjściu. – No nie mogę! Uciekł.\n- Zdjęcia to słaba strona Cyrusa – westchnęła. – Nienawidzi ich. Co jest dziwne, bo jest całkiem fotogeniczny. No dobra – spojrzała na nas. – To trochę was pomęczę. Ustawić się ładnie.\n- Czy to konieczne? – zapytał Gabriel. – Nie lubię zdjęć…\n- Kolejny się znalazł! Już i tak wasz kapitan spieniał! Pod ścianę i uśmiechnąć się! – rozkazała. Gdy się postarała brzmiała podobnie do brata. Samson poszedł zobaczyć co z kapitanem, a my w piątkę stanęliśmy pod ścianą.\n- Mamy coś robić? – zapytał Marek.\n- Dobrze wyglądać – odparła Roksana.\n- Da się zrobić – mrugnął do niej Filip. – Szkoda, że reszta wyjdzie tak kiepsko przy mnie.\n- Że co? – prychnął Dawid. – Księżniczko, nie bądź już taka dumna!\n- Księżniczko? – zdenerwował się.\n- Spokojnie, chłopaki – uspokoił ich Marek.\n- Nie lubię zdjęć – burknął Gabriel, który stał przy mnie. – Zawsze wychodzę jakbym właśnie coś jadł.\n- Weźcie się tak jakoś pod ręce czy coś! Musicie stanąć bliżej siebie, giganci! – poinformowała nas nasza fotografka.\n- Pod ręce? – powtórzył Filip. – Jak ty to sobie wyobrażasz?\n- No nie wiem… normalnie.\n- Ale jesteśmy facetami!\n- Jesteście też drużyną! – wyprostowała ku nam rękę. – Która działa razem i wspólnie!\n- Jesteśmy bez kapitana – zauważyłem.\n- Cyrusa wkleję. Albo dorwę go po piątkowym meczu. Prawdę mówiąc znudziło mnie to już ganianie za nim i proszenie go o zdjęcie. To on będzie żałował za parę lat, nie wy, czy ja – przyłożyła aparat do twarzy. – Dobra panowie! Proszę o uśmiech.\n- Możesz przestać się wiercić? – zapytał Marek w stronę Filipa.\n- Dziwnie się czuję, gdy mnie tak obejmujecie. Ja wiem, że jestem piękny, ale…\n- Uspokój się – skarcił go Dawid. – Nie jesteś taki rewelacyjny.\n- To chyba dużo gorsze od treningu, co? – uśmiechnąłem się lekko i spojrzał w górę na Gabriela. Ten parsknął śmiechem i sam się do mnie uśmiechnął.\nWtedy błysnął flesz. Roksana zrobiła nam zdjęcie, które jeszcze tego samego wieczora trafiło na Facebook’a.\nPiętnaście minut później byłem sam na sali. Odbijałem piłkę i rzucałem do kosza. Różnie mi z tym szło, raz trafiłem, raz nie. W każdym razie potrafiło to zająć moje myśli. Powoli zapominałem o tym jak skrzywdził mnie Bazyli. Nie żebym bardzo cierpiał, ale po prostu czułem, że tracę wiarę. Może moje poszukiwania brakującego elementu z góry były skazane na porażkę?\n- Na pewno nie – warknąłem i rzuciłem. Trafiłem. Zdobyłem dwa punkty. – Nie poddam się…\nZłapałem piłkę, która z głośnym echem odbijała się od parkietu.\nSpojrzałem za siebie. W drzwiach stał Marek. Uśmiechnął się szeroko i gestem poprosił, abym do niego podał. A więc zrobiłem to co umiałem najlepiej. Marek złapał zręcznie piłkę i rzucił. Nawet zza połowy boiska zdobył trzy punkty. Westchnąłem.\n- Chciałbym mieć taką celność jak ty.\n- A ja chciałbym tak podawać i odbierać piłkę – wzruszył ramionami. – Nikt nie ma wszystkiego. Ale musze przyznać, że drużynę tworzymy całkiem zgraną.\n- Marek – zacząłem powoli. – Myślisz, że tu pasuję?\n- Co? – zdziwił się. – A czemu nie? – uśmiechnął się, ale gdy na mojej twarzy dalej widniała obojętność, zmarszczył czoło. – Wszystko gra?\n- Stresuję się. Ten mecz…\n- Będzie dobrze – poklepał mnie po plecach. – Myślę, że…\n- Co sądzisz o Bazylim? – wypaliłem nagle. Spojrzał na mnie zdziwiony.\n- O Bazylim?\n- Tak. Czemu jesteście przyjaciółmi?\n- Skąd to pytanie? Zrobił ci coś? – zapytał. – Na pewno niechcący. Często tak ma, że najpierw coś zrobi albo powie, a potem tego żałuje.\nTo akurat wiedziałem…\n- Ale co ty o nim sądzisz? Czemu uważasz go za swojego przyjaciela?\n- Ja… dużą liczbę osób uważam za swoich przyjaciół – wyznał. – Ale Bazyli… hm… znam go z podstawówki i gimnazjum, chociaż nigdy nie byliśmy w tej samej klasie. Zawsze dobrze się dogadywaliśmy i byłem chyba jedynym, który zawsze to co mówi odbierał jako żart. Bazyli stara się być sarkastyczny, ale mnie to od niego nie odstraszyło, chociaż wydaje mi się, że taki miał zamiar. W końcu po czasie się poddał i zaakceptował to, że się przyjaźnimy, ale to było mniej więcej na początku liceum.\n- Nie uważasz, że jest zły?\n- Zły? Nie! – zaśmiał się. – Uchodzi za takiego. Ale nie sądzę, aby taki był. Erm… nie powinienem tego mówić, ale Bazyli od dawna jest pokłócony ze swoimi rodzicami. Wiesz, sprawy rodzinne. W każdym razie Bazyli od trzech lat jest bardzo… nieprzewidywalny. Próbowałem mu pomóc, ale nie o wszystkim chce ze mną gadać – wzruszył ramionami. – Nie naciskam. On wie, że nawet o trzeciej w nocy do niego przyjadę.\n- Czy kiedyś cię zawiódł?\n- Nie – pokręcił głową. – Wiem, że on wygląda na strasznego człowieka, ale prawda jest taka, że wcale taki nie jest. Nie rozumiem jednak czemu zachowuje się jak się zachowuje. No cóż, nie moja sprawa.\nPokiwałem głową. Sam nie wiedziałem jak się czułem po tej rozmowie. Dalej nie byłem zdenerwowany, ale szczególnie zachwycony też nie.\n- Idziemy? – zapytał Marek. – Musimy się zrelaksować – zaśmiał się. – Gramy o tytuł najlepszej szkoły!\nUśmiechnąłem się blado. Podałem mu piłkę, on wrzucił ją do wielkiego pudła w rogu sali i obaj opuściliśmy pomieszczenie. Było już ciemno kiedy szedłem przy parku. Pożegnałem się z Markiem dwa przystanki wcześniej. Teraz czułem się jak po dwóch piwach. Trochę mnie rozkojarzyło. Chciałem się jeszcze trochę przespacerować dla oczyszczenia myśli, ale obiecałem Samsonowi, że będę siedział w domu i się grzał.\nLekkomyślnie to zlekceważyłem, zagłębiając się w park. Tego potrzebowałem, odrobiny świeżego powietrza, bez smogu.\nWzruszyłem ramionami. Skoro Bazyli zignorował nasz pocałunek to i ja go zignoruję. Będę się kumplował z Bazylim, ale nie będę do niego żywił jakichś większych uczuć. Z jakiegoś powodu poczułem się o wiele lepiej, gdy tylko podjąłem ostateczną decyzje. Chmury się rozeszły i wydawało mi się, że wielka, lodowata góra w końcu opuściła moje płuca. Odetchnąłem ze spokojem i zatrzymałem się przy znajomym mi miejscu. Zdałem sobie sprawę jak długi spacer zrobiłem, bo dotarłem do wzniesienia przy placu zabaw. Tego, o którym opowiadał mi Gabriel i do którego zawsze biegaliśmy.\nZ metalowych konstrukcji spadały krople. Deszcz uniemożliwiał powoli zabawę na zewnątrz. Zakładałem, że wszystko też tu było zimne.\n- A obejrzymy dzisiaj bajkę? – usłyszałem. Uniosłem wzrok, aby dostrzec dwie osoby idące w moim kierunku. Jedną była mała dziewczynka, ubrana jak najcieplej. Właściwie poza twarzyczką i kręconymi, brązowymi włosami nic nie było widać.\n- Jasne – odpowiedział jej dobrze mi znany głos.\nTeraz to on spojrzał w dół. Prawie mnie nie zauważył przez mój wzrost.\n- Nat? – zmarszczył czoło. – Co tu robisz?\n- Spacerujesz? Samson ci zabronił! – przypomniał i pokręcił głową. – Ja odbieram siostrę od babci.\nSpojrzałem na małą dziewczynkę, która puściła dłoń brata i podeszła do mnie. Wyciągnęła ku mnie rękę.\n- Jestem Olga – uśmiechnęła się, pokazując wszystkie mleczaki.\n- Jeeeej, jesteś urocza – zamrugałem oczami i uścisnąłem jej dłoń, schylając się lekko. – Jestem Nataniel, ale mów na mnie Natan albo Nat.\n- Natan? Ten od puzzli? – pisnęła. – Braciszek mi mówił, że masz dużo puzzli…\n- Ej, ej, ej! – Przy niej pojawił się Gabriel. – Nie ładnie tak od kogoś coś wyciągać.\n- Nic się nie stało – uśmiechnąłem się i wyprostowałem. – Przecież powiedziałem, że mogę jej dać parę zestawów. Chcesz?\n- Taaaak! – złapała mnie za rękę i uczepiła się. Jej oczy zrobiły się wielkie i mokre.\n- Potrafisz być taka urocza, gdy na czymś ci zależy – zarzucił jej żartobliwie Gabriel i bez większych problem uniósł ją, a ona zaczęła się śmiać słodko. – Musisz ładnie go o to poprosić!\n- Ploooooosie! – złożyła rączki jak do modlitwy, gdy brat usadził ją sobie na ramionach. – Ploooosie!\n- Nie mógłbym odmówić – skłoniłem się. – Chodźcie ze mną. Na pewno coś się znajdzie.\n- Ale obejrzymy bajkę? – upewniła się.\n- Obejrzymy – obiecał Gabriel.\nWracaliśmy powolnym krokiem przez park. Najwięcej mówiła Olga na ramionach brata. Opowiadała co się działo w szkole, czego się nauczyła i że bardzo polubiła lekcje muzyki. Teraz uczyli się grać na flecie.\n- Straszna z niej gaduła, przepraszam – wtrącił Gabriel, gdy tamta brała wdech podczas swojego monologu.\n- W przeciwieństwie do brata – odparłem z uśmiechem. Kąciki jego ust drgnęły. – Jesteśmy – zadzwoniłem do domofonu. – Wejdziecie?\n- Erm… - zawahał się. – Nie wiem czy powinniśmy…\n- Musicie wybrać puzzle.\nOlga zaczęła wystukiwać rytm na głowie brata. Chyba wyobraziła sobie, że to bębenki.\n- Zgoda – skinął głową. – Ale szybko. Nie chcemy przeszkadzać.\n- Mamy gości – oznajmiłem, gdy wszedłem do mieszkania. Gabriel szedł za mną, rozglądając się niepewnie. Olga wyszczerzyła ząbki, gdy tylko pojawiła się moja mama.\n- A co to za goście?\n- Mamo, to jest Gabriel, z drużyny koszykarskiej. A to jego młodsza siostra – Olga. Przyszli na chwilę, chcę oddać małej parę zestawów puzzli.\nMoja mama skinęła głową i wpatrywała się w Gabriela. Chłopak, speszony, odwrócił wzrok.\n- Jaki ty jesteś wysoki! – wydukała, gdy poszedłem do pokoju. Za szafą miałem parę nieużywanych zestawów puzzli i właśnie po nie sięgnąłem. Gdy się mordowałem z dosięgnięciem, doskonale słyszałem resztę ich rozmowy.\n- Dlatego gram w kosza, proszę pani – ściągnął swoją siostrę z pleców. Przy nim wyglądała jak krasnal ogrodowy.\n- Mój syn ostatnio się w to wkręcił – pokręciła głową. – A matura tuż, tuż… A co twoi rodzice sądzą o koszykówce?\nGabriel zawahał się. Olga spojrzała na niego ze skupieniem. Ja w tym czasie wziąłem pięć pudeł z czego jedno mi się otworzyło i część spadła na biurko. Szybko je znów wrzuciłem do środka i pognałem do salonu.\n- Lubią ją – odparł, kiwając głową. – Nigdy mi nie przeszkadzali w rozwijaniu talentu.\n- Czuję się jak wyrodna matka – westchnęła.\n- Niepotrzebnie – odparłem wracając z pokoju z paroma pudłami. – Proszę, to dla ciebie – ukucnąłem przed Olgą. Jej oczy wypełniło najszczersze szczęście. – Pięć zestawów. Mam nadzieję, że ci się nie znudzą.\n- Dziękuję! – cmoknęła mnie w policzek. – Dziękuję, Nat!\n- Nie ma sprawy. Brat na pewno ci pomoże w trudniejszych momentach.\n- Na pewno – ścisnęła jego dłoń.\nGabriel pokiwał głową.\n- Dobrze, to my już nie przeszkadzamy.\n- Nie przeszkadzacie! – wtrąciła szybko moja mama. – Może chcecie zostać na kolacji?\n- Nie, naprawdę – pokręcił głową, ale uśmiechnął się uprzejmie. Gdy nie miał na sobie maski ponuraka był całkiem przystojny. To był jeden z tych ludzi, którzy jak się uśmiechną całkowicie zmienia im się wyraz twarzy. – Mała jeszcze musi odrobić lekcje i obiecałem jej bajkę…\n- No dobrze – pokiwała głową moja mama. – Ale jak tylko chcecie, wpadajcie śmiało. Spojrzałem na nią zaskoczony. Nigdy nie była taka gościnna.\n- Będziemy pamiętać. Dzięki, Nat.\n- Nie ma sprawy – skinąłem głową.\n- Pa, pa! – pomachała nam Olga.\n- Dobranoc – rzucił jeszcze przez ramię Gabriel i opuścili nasze mieszkanie. Moja mama od razu do mnie podskoczyła.\n- Ale ona urocza! – szepnęła.\n- Tak, wiem. Mnie również oczarowała.\n- I ten Gabriel… taki wysoki! Prawie zahaczał o lampę!\n- Wiem, mamo. Jest w drużynie.\n- Nie dziwie się – uśmiechnęła się. – Wydaje się być miłym i opiekuńczym chłopcem.\n- Hm… w sumie, jak się teraz na to spojrzy…\nMusiałem przyznać jej rację. Gabriel zyskiwał w towarzystwie swojej siostrzyczki. Był wtedy bardziej radosny, bardziej szczęśliwy. I faktycznie opiekował się nią wzorowo. Odbierał od babci, oglądał bajki, zapewniał zabawę. Muszę przyznać, że chciałbym mieć takiego starszego brata w wieku siedmiu lat.\n- A może też chcesz siostrzyczkę? – zapytała mnie mama i uniosła parę razy brwi. Powoli przekręciłem głowę w jej stronę.\n- Ble, mamo. Ble.\nRoześmiała się i wróciła do szykowania kolacji. Wróciłem do swojego pokoju i włączyłem komputer. Przebrałem się, spakowałem do szkoły i wyciągnąłem pracę domową. W między czasie zgarnąłem kanapki do siebie i wszedłem na Facebook’a. Okazało się, że zostałem oznaczony na zdjęciu, które zrobiła nam dziś Roksana. Uśmiechnąłem się. Polubiłem.\nROZDZIAŁ 12 - TRUCIZNA\nROZDZIAŁ 14 - MECZ\nHej! Przede wszystkim pragnę Wam podziękować za tak dużą ilość komentarzy! Jestem pod wrażeniem i zapewniam, że ich liczba motywuje mnie do dalszego pisania! :) Dlatego jeszcze raz dziękuję! Jesteście niesamowitymi Czytelnikami!\nAby wyjaśnić dlaczego Cyrusa nie ma na zdjęciu… cóż… nie znalazłem żadnego, w którym stałby jeszcze blondyn, a ten obrazek pasuje idealnie do całej drużyny! Dlatego fanów Cyrusa przepraszam, ale na pewno jeszcze będę szukać odpowiednich obrazków.\nI co Wy na to? Bazyli milczy, a Gabriel się uśmiecha. Świat staje do góry nogami! A w następnej części… pierwszy mecz Natana. Ciekawe czy sobie poradzi?\nAutor: Bartek Silver o piątek, sierpnia 10, 2012\nAnonimowy 10 sierpnia 2012 21:44\nEhhh, szkoda, że Bazyli tak się zachowuje, jestem ciekawa co w nim jest.... Boi się?\nNiechcę żeby Natan był z Gabrielem ://\nKris592 10 sierpnia 2012 21:55\nMnie zastanawia bardzo zachowanie Bazylego i rozwój tej sytuacji , Gabreil wydaje się być coraz ciekawszą postacią , i ta wzmianka o mamie Pierra troszke mnie zaskoczyła\nAutor 11 sierpnia 2012 01:19\nWzmianka o mamie Pierre'a? *szuka w tekście*\nKris592 11 sierpnia 2012 22:24\nOj tam oj tam imiona mi sie pomyliły , miałem na myśli Nata\nZachowanie Bazylego było do przewidzenia :P Stchórzył po prostu... Fajnie że Gabriel zdjął maskę i był bardziej radosny :) No i optymistyczny Marek, nie da się go nie lubić :D\nSpokojniejsza część, jednak i tak czytało ją się przyjemnie. Fajnie że tak często nowe rozdziały ale kiedy będzie nowy na PR? Mam nadzieję, że ta przerwa nie potrwa już długo :(\nAutor 11 sierpnia 2012 01:11\nMyślę, że nowe PiR pojawi się w przyszłym tygodniu ;)\nAnonimowy 10 sierpnia 2012 22:15\nBazyli boi się, rozumiem go. Skoro jedno z jego przyjaciół jest homofobem... i żyje w nietolerancyjnym środowisku... Jest bogaty, a boi sie odrzucenia, bo wie, że pieniądze wszystkiego nie daja. Tak mi sie wydaje.\nGabriel. Postać która jest ciekawa i jak widzę tworzą sie wśród czytelników grupy - kto za Bazylim, kto za.Gabrielem. Ja za Bazylim, chyba należę do mniejszości xdd\nAnonimowy 10 sierpnia 2012 22:17\nTwoje opowiadanie czaruje. Pozytywnie, rzecz jasna.\nMoże Bazyli się nawróci i wyzna Natanowi miłość?\nAutor 11 sierpnia 2012 01:12\nDziękuję! :) Mam nadzieję, że będę w stanie czarować dalej ha ha :D\nartiqest 10 sierpnia 2012 22:23\nJakoś osobiście nie żałuję że Bazyli tak się nie ładnie zachował, dzięki temu powoli będzie skreślony u Natana:) I nie ukrywam to mnie bardzo cieszy!Mam tylko nie dosyt Cyrusa, ale Gabi też jest spoko i jemu też kibicuje :) Dużo komentarzy bo cudne opowiadanie;)\nAutor 11 sierpnia 2012 01:13\nTwoje ostatnie zdanie... cieszę się, że tak uważasz! ^^\nszkoda ze bazyli tak sie zachowal, jestem jego fanka. zobaczymy co bedzie dalej hehe. dawaj kolejna notke i jak najwiecej bazylego, cyrusa i aleskandra! ciekawe co tam z szymonkiem.\nKasia91 10 sierpnia 2012 22:29\nEch... Czemu Bazyli tak milczy? Żałuje? Czy próbuje sobie wszystko poukładać?\nGabriel coraz bardziej mi się podoba, coraz lepiej dogaduje się z Natanielem, coraz więcej czasu ze sobą spędzają. No i ma uroczą siostrzyczkę :) Czy Autor zamierza uwzględnić Gabriela w przyszłości Nata? ;>\nEch, znowu się rozpisałam... Przepraszam!\nAnonimowy 10 sierpnia 2012 22:38\ndziękuje za kolejną część ;)\nKasia91 10 sierpnia 2012 23:17\nP.S. Zdjęcie jest zarąbiste :D\n@justus^^ 10 sierpnia 2012 23:26\nMoje uwielbienie do postaci Gabriela z każdym rozdziałem rośnie ;)\nIdealny chłopak dla Nata xD\nAnonimowy 10 sierpnia 2012 23:41\nNo, no. Zaskakujące, chętnie przeczytałabym od razu następną część.\nJuż myślałam, że Gabriel i Olga zostaną u Nat'a xD Świetnie autorze, świetnie.\nAnonimowy 10 sierpnia 2012 23:46\nKolejny, emocjonujący rozdział. Pochłaniam bez opamiętania.\nCzytając Twoje opowiadania czuję jakbym czytał moje ulubione powieści.\nŻyczę weny, której jak widać nie brakuje, ale czasem przyda się trochę w zapasie.\nZ czystym sumieniem klikam "rewelacyjne".\nAutor 11 sierpnia 2012 01:14\nAnonimowy 10 sierpnia 2012 23:55\nBardzo urzekła mnie Olga. Cieszę się, że Gabriel się otwiera, chyba potrzebował takiego przyjaciela jak Nat. Czekam na dalszy rozwój akcji i mam nadzieję, że Bazyli odważy się na rozmowę z Natanem.\nKaeru 10 sierpnia 2012 23:56\nchciałabym teraz dźgnąć Bazylego w klatę mówiąc urażonym głosem "nie lubię cię!" ale rozdzialik ciekawy i fotka drużyny super <3\nTeż mam ochotę go dźgnąć! Najlepiej czymś ostrym! Jak on mógł? :P\nKaeru 11 sierpnia 2012 12:53\nhehe no dokładnie! ;) już lecę do niego z dzidą xd\nAnonimowy 11 sierpnia 2012 14:50\nHej, hej, dajcie mu jeszcze szansę : )\nKaeru 12 sierpnia 2012 00:20\nno oke oke zobaczymy co będzie dalej czy skopać mu dupsko czy nie hehe ;p\nAnonimowy 12 sierpnia 2012 11:00\nMam nadzieję, że to nie będzie konieczne ; )\nAnonimowy 11 sierpnia 2012 08:13\nNiech ten Bazyli z nim porozmawia, bo Gabriel mu go zabierze!!:p\nYaoistka^^ 11 sierpnia 2012 08:41\nJa już nie wiem co myśleć.... Ale rozdział boski! Tylko powiem Ci, że ja nie lubię jak są takie trójkąty, czworokąty a jeszcze z dobrymi ludźmi bo to potem ich bardzo boli....i wgl jest mi też smutno.... Lubię Gabiego i Bazyla... nie chce żeby jeden z nich był smutny :( Zresztą wszystko się po jakimś czasie wyjaśni. ;) WENY! ^^\nJa też nie przepadam za trójkątami miłosnymi i mam nadzieję, że autor nam czegoś takiego nie wykorzysta w tym opowiadaniu.\nAnonimowy 11 sierpnia 2012 09:34\nHej. Trafiłam na Twoje opowiadanie i przeczytałam wszystko od razu. Nie mogę ukryć, że mi się podoba, bo jest świetne ! Mam nadzieję, że napiszesz jeszcze masę ciekawych rozdziałów. Tego Ci właśnie życzę.\nCo do Bazylego, to myślę, że jego zachowanie jest normalnie, no bynajmniej dla mnie. Może miał chwilę słabości, a teraz się tego wstydzi? Tylko Ty to wiesz :D\nGabriela lubię bardziej, będę pospolita. Fajnie, że się otwiera.\nNo i Cyrus... chcę więcej Cyrusa! ^^\nWelcome on her World... 11 sierpnia 2012 11:07\nCos mi się wydaje, że nowy zawodnik poradzi sobie niesamowicie na swoim pierwszym meczu :) w końcu to numer 13 <3\nScarlet Silver 11 sierpnia 2012 11:31\nNie mogę się doczekać jego pierwszego meczu. :D\nRozdział ciekawy, choć troszeczkę nudniejszy od poprzedniego.\nOgólnie zazdroszczę Ci talentu, potrafisz opisywać zwykłe, szkolne życie, a jednak jest emocjonujące i bardzo ciekawe! Jest to jedno z moich ulubionych gejowskich opowiadań :33\nBrawa dla mnie, zaczynam przekonywać się do Gabriela (!), aczkolwiek nie chcę by był z głównym bohaterem. Jakoś mi do siebie nie pasują i myślę, że wcale nie jest tak idealnym chłopakiem do Natana jak większość czytelników uważa. Well, to tylko moje skromne zdanie.\nBazyli, Bazyli, Bazyli... Co ty tam w serduszku ukrywasz... Nie wstydź się tego :D\nNo a gdzie Cyrus? :c\nPodzielam zdanie Yaoistki, trójkąty i inne dziesięciokąty to zło! Szczególnie jak są to główni bohaterowie!\nMarcysia;* 11 sierpnia 2012 13:55\nOj, taak, Natan sobie poradzi. Z pewnością :D\nCo do rozdziału to nic dodać nic ująć. Pozdrawiam ;)\npoprzednieo rozdzialu to chyba nie przebijesz XDD\nGlox 11 sierpnia 2012 15:55\nTrzeba dać Bazylemu trochę czasu :P Chłopak też musi sobie wszystko poukładać. To nie jest błaha sprawa dla nich. ^^ Gabriel chyba powoli zaczyna się otwierać :) Mecz powoli się zbliża.. Ciekawe co pokaże nowy nabytek drużyny ;D Jak zawsze czekam na kolejny wpis.\nA ja lubię trójkąty i mogli by (Nat, Gabi i Bazyli) być razem. I wiem, ze zostanę pewnie zlinczowana, ale Nat ma duże serce przygarnie ich obu. :)\nDamian Matusiak 12 sierpnia 2012 01:27\nW sumie Bazyli mnie intryguje. Szczerze mówiąc, uwielbiam te opowiadania. Weny! :-D\nAnonimowy 12 sierpnia 2012 04:15\nSkoro filip tak nienawidzi bazylego to może dlatego że wie o jego orientacji? Mają wspólna przeszłość? XD\nPaweł Pawe 12 sierpnia 2012 10:16\nSuper, super, super :) Myślę, że najlepiej byłoby gdybyś dodawał po kilka części dziennie, wtedy wszyscy byliby bardzo zadowoleni :P A opowiadanie(a) super, super, super :)\nA moze.. Gabriel&Bazyli? xDDD\nAnonimowy 12 sierpnia 2012 12:13\nWahaaa ile komentarzy :D chyba będę musiał przeczytać drugi raz, bo za pierwszym było na raty 0% (zła praca, złaaa) i wszystkiego dobrze nie pamiętam (-,-). Olew Bazylego, cóż, to zapewne oznacza, że pewnie będzie się działo :D. Dobra, może Gabriel jest milszy niż wcześniej myślałem, aleee... i tak za bardzo go nie lubię >.>\nW każdym bądź razie notka super, super, super!\nKocham Filipa.! Jest Booski <3\nA co do reszty to też są w porządku, ale nie ograniam którzy to homo :P\nKlaudia Galent 22 czerwca 2013 19:03\nWiem, piszę komentarz dopiero teraz, ale też się chcę wypowiedzieć *-* . Ze względu na to, że jestem podczas oglądania Kuroko no Basket chcę żeby Nat był z Gabrielem *.* . Twoje opowiadanie cholernie mi się podoba. Nie lubię Bazylego i mam nadzieję, że w dalszych rozdziałach, które przeczytam będzie coś więcej o Aleksie i Szymonie...słodziakiii *.*


Najpopularniejszy wykres według "koronawirus obostrzenia"\nWyszukaj raport trendów dla "koronawirus obostrzenia":\nLiczby reprezentują zainteresowanie wyszukiwaniem względem najwyższego punktu na wykresie dla danego regionu i czasu. Wartość 100 to najwyższa popularność terminu „koronawirus obostrzenia”. Wartość 50 oznacza, że termin ten jest w połowie tak popularny. Wynik 0 oznacza, że nie było wystarczających danych dla tego terminu.\nSprawdź, w której lokalizacji termin „koronawirus obostrzenia” był najpopularniejszy w określonym przedziale czasowym. Wartości są obliczane w skali od 0 do 100, gdzie 100 jest lokalizacją o największej popularności jako ułamek wszystkich wyszukiwań w tej lokalizacji, wartość 50 wskazuje lokalizację, która jest w połowie tak popularna. Wartość 0 wskazuje lokalizację, w której nie było wystarczającej ilości danych dla tego terminu.\nUwaga: wyższa wartość oznacza wyższy odsetek wszystkich zapytań, a nie wyższą bezwzględną liczbę zapytań. Tak mały kraj, w którym 80% zapytań dotyczących „koronawirus obostrzenia” uzyska dwukrotność wyniku w gigantycznym kraju, w którym tylko 40% zapytań dotyczą „koronawirus obostrzenia”.\nKwarantanna narodowa Zolta strefa Lockdown Obostrzenia obostrzenia koronawirus Nowe obostrzenia Ministerstwo Zdrowia Morawiecki


"Swoje działanie traktowali jak spektakl". Zarzuty dla uczestników incydentu w Muzeum Auschwitz - Polsat News\n25.03.2017, 21:45 Polska\nZarzuty znieważenia miejsca pamięci usłyszeli w sobotę uczestnicy piątkowego incydentu w Muzeum Auschwitz. Większość z nich została zwolniona. Policjanci przesłuchają jeszcze mężczyznę, który w trakcie akcji zabił jagnię - podała oświęcimska prokuratura.\n- Zatrzymani złożyli wyjaśnienia. Wynika z nich, że swoje działanie traktowali jak spektakl, który miał być manifestacją za pokojem na świecie - powiedział zastępca prokuratora rejonowego w Oświęcimiu Mariusz Słomka.\nZwołali się przez internet\nDo incydentu doszło w piątek po południu pod historyczną bramą główną byłego niemieckiego obozu Auschwitz. 11 osób rozebrało się tam do naga i próbowało skuć ze sobą łańcuchami. Jeden z mężczyzn zabił jagnię. Na wieńczącym bramę napisie "Arbeit macht frei" zawiesili płachtę z napisem Love (miłość). Odpalono też racę.\nWśród zatrzymanych przez policję były cztery Polki, dwaj Polacy, czterej obywatele Białorusi oraz Niemiec. Są w wieku od 20 do 27 lat. Jak powiedział prokurator Słomka, osoby te skrzyknęły się za pośrednictwem jednego z portali społecznościowych. - Nie posiadamy danych, aby twierdzić, że była to jakaś zorganizowana grupa lub by miała ona jakieś zabarwienie polityczne - zaznaczył.\n"Incydent godzi w pamięć ofiar"\nPo incydencie Muzeum Auschwitz wydało oświadczenie, w którym podkreśliło, że wykorzystywanie symboliki byłego niemieckiego obozu do jakichkolwiek manifestacji lub happeningów jest rzeczą karygodną i oburzającą. "Godzi to w pamięć ofiar niemieckiego obozu Auschwitz" - napisano.\nBrama główna w byłym obozie Auschwitz I jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli tego miejsca. Wykonali ją na rozkaz Niemców polscy więźniowie polityczni, deportowani do obozu na przełomie 1940 i 1941 r.\nJej ustawienie związane było z wymianą prowizorycznego zewnętrznego ogrodzenia obozu, wspartego na słupach drewnianych, na ogrodzenie stałe na słupach żelbetowych, z drutem kolczastym pod napięciem. Napis nad bramą wykonali więźniowie z komanda ślusarzy pod kierownictwem Jana Liwacza.


Nysa na przedwojennej pocztówce - NYSA INFO\nHome›Kultura›Nysa na przedwojennej pocztówce\nPrzeglądając zdjęcia dawnej Nysy oczywiście nie mamy problemu z rozpoznaniem Rynku czy głównych ulic. Jednak im dalej od głównych traktów tym ciężej rozszyfrować pocztówkę (jest też ich odpowiednio mniej). Muzeum Powiatowe w Nysie opracowało interaktywną mapę z przedwojennymi pocztówkami. Taka forma z pewnością ułatwi nawigację po przedwojennym mieście.\nPocztówki umieszczone na mapie pochodzą z kolekcji Rolfa Nendzynskiego (część tej kolekcji wyeksponowana jest na aktualnej wystawie czasowej “Nabytki 2020-2021”). Warto również pamiętać, że wiele obiektów z tej listy zostało zniszczonych w 1945 roku lub rozebranych po wojnie.


Jak zrobić stronę responsywną? - Beonline Studio\nIlość użytkowników korzystających z internetu za pomocą urządzeń mobilnych ciągle rośnie. Jeśli nie chcemy by potencjalni klienci "uciekali" nam, to warto już na etapie tworzenia firmowej strony www zadbać o to by strona byłą "mobilna", czyli responsywna.\nResponsywne strony www posiadają wyjątkową właściwość dostosowywania się do rozdzielczości, na których są przeglądane. Dzięki odpowiedniej konstrukcji graficznej i kodowej strona responsywna wyświetla się poprawnie i czytelnie bez względu na to, na jakim urządzeniu jest przeglądana – na komputerze, laptopie, smartfonie czy tablecie. Strony responsywne określane są również jako strony RWD, z angielskiego Responsive Web Design. Stworzona w tej technice strona jest uniwersalna i przyjazna wszystkim użytkownikom. W tym miejscu warto zwrócić uwagę, że od kwietnia 2015 również największa wyszukiwarka Google przywiązuje wagę do responsywności strony. Strony dostosowane do urządzeń mobilnych dostają dodatkowe "punkty" – są lepiej widoczne w wynikach wyszukiwania na urządzeniach mobilnych, a także zostały specjalnie oznaczone.\nDziś praktycznie nie robi się już stron, które nie są responsywne. Posiadacze starego typu stron nie muszą się jednak martwić – większość dotychczasowym stron można dostosować do nowych wymogów. Technika tworzenia stron RWD pojawiła wraz z nadejściem arkusza stylów CSS3, który znacząco rozbudował możliwości media queries. To właśnie media queries odpowiedzialne są za rozpoznawanie wielkości przeglądarki. Dzięki temu na urządzeniu zostają wczytane różne arkusze stylów, wyświetlające tę samą strukturę HTML w całkiem inny sposób. Po ludzku mówiąc – ta sama strona, w innym układzie.\nSamodzielne stworzenie takiej strony może być trudne, jeśli nie posiadamy odpowiedniej wiedzy programistycznej. Dlatego wykonanie stron responsywnych najczęściej zlecane jest profesjonalnym firmom. Koszt takiej strony jest nieco wyższy niż strony starego typu. Jeśli jednak będziesz taką stronę tworzył samodzielnie to sieci znajdziesz mnóstwo tutoriali w jaki sposób stworzyć stronę responsywną od początku lub przerobić stary szablon na szablon RWD.\nStrony responsywne to same korzyści – nie trzeba aktualizować kilku wersji strony, nie trzeba przekierowywać domen, nie ma duplicate-content i wszystko pozostaje w zgodzie z wymaganiami guru internetu, czyli Google.


ORSALIT, proszek (bez dodatków smakowych) - 10 saszetek\ncukierki i lizaki z witaminami (5)\ndolegliwości układu pokarmowego (59)\nleki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe (34)\nprzeziębienie, grypa (18)\nwitaminy i minerały (91)\n15,20 zł10,27 zł\nOrsalit to doustny płyn nawadniający (DPN) przeznaczony do stosowania w stanach odwodnienia organizmu. Orsalit podaje się zwłaszcza podczas biegunki lub wymiotów oraz w innych sytuacjach, w których może wystąpić ryzyko odwodnienia. Orsalit uzupełnia płyny i składniki mineralne. Bez dodatków smakowych.\nWskazania: Uzupełnienie płynów i składników mineralnych podczas biegunki lub wymiotów, odwodnienie organizmu. Dla niemowląt poniżej 6. miesiąca życia i dzieci skłonnych do alergii oraz dla osób dorosłych.\nPrzeciwwskazania: Wstrząs hemodynamiczny, niedrożność jelit.\nDziałanie: Precyzyjnie dobrany skład Orsalit zapewnia uzupełnienie bieżących strat wody i składników mineralnych u niemowląt i dzieci, a także u osób dorosłych. Orsalit skutecznie nawadnia dzięki wykorzystaniu efektywnego mechanizmu wspólnego wchłaniania wody, sodu i glukozy. Dzięki temu preparat zmniejsza ryzyko powikłań będących następstwem biegunek i wymiotów.\nSkład: 100 ml produktu, sporządzonego zgodnie z instrukcją przygotowania: Glukoza 1,62 g, cytrynian 0,22 g, chlorki 0,18 g, sód 0,14 g, potas 0,08 g. Skład preparatu został opracowany zgodnie z normami ESPGHAN oraz WHO/UNICEF.\nZawartość opakowania: 10 saszetek po 4,8 g, pojemnik (z tworzywa) do odmierzania wody, 2 rurki do picia\nDawkowanie: Saszetkę rozpuścić w 200 ml ciepłej, przegotowanej wody. Przed podaniem schłodzić. Płynu nie należy dosładzać. Dawkowanie preparatu uzależnione jest od stopnia odwodnienia oraz zaleceń lekarza. Zwykle w pierwszym etapie, a więc w czasie pierwszych 3-4 godzin, podajemy dawkę 50-100 ml płynu na kilogram masy ciała oraz dodatkowo po każdym biegunkowym stolcu lub wymiotach 5-10 ml doustnego płynu nawadniającego na kilogram masy ciała.\nPodmiot odpowiedzialny: Instytut Biotechnologii Surowic i Szczepionek BIOMED Spółka Akcyjna, 30-224 Kraków, al. Sosnowa 8\nInformacja o produkcie: Instytut Biotechnologii Surowic i Szczepionek BIOMED Spółka Akcyjna, 30-224 Kraków, al. Sosnowa 8


Jak szybko zarobić w internecie na pisaniu | eBiznesKurs.pl\nZarobek w internecie jest teraz bardzo powszechnym zjawiskiem, ponieważ pisanie na klawiaturze nie należy do trudności, a naszą wiedzę możemy wykorzystać w bardzo pożyteczny sposób. Oprócz tego pisanie w internecie jest dobrze płatne, trzeba tylko znaleźć klienta na swoje dzieła. Żeby zarobić w internecie na pisaniu tekstów trzeba niewiele zrobić.\nNajpierw należy się zarejestrować- możemy to zrobić na stronie, gdzie teksty są zamawiane przez potrzebujących ich oraz na stronie, gdzie sami piszemy tekst na wybrany przez siebie temat. Cały proces jest prosty i nikt nie ma z nim problemu. Później trzeba zaakceptować link podany w naszej skrzynce pocztowej, gdzie wcześniej został wysłany po podaniu przez nas e-maila. Następnie piszemy teksty, a kiedy osiągniemy minimum kwoty, którą możemy wypłacić, mamy do wyboru opcję doładowania telefonu lub przelew na konto bankowe- sami decydujemy, co to ma być. Zlecamy wypłatę w dogodnym dla nas momencie. Może akurat mamy kryzys finansowy? Wtedy nie musimy martwić się naszymi problemami materialnymi, a jeśli na koncie mamy dość sporo, możemy spróbować trochę luksusu. Podsumowując, pisanie tekstów w internecie jest bardzo wygodne oraz opłacalne.\nChoć i tak uważam że najlepszym sposobem jak już piszemy, to pisać własny blog, kliknij tutaj i zobacz jak szybko zarobić na blogu.\nPrawdziwa praca z domu przez internet Sposoby zarabiania w internecie Zarabianie w Internecie – 10 pomysłów na biznes Zarabianie pieniędzy w domu w internecie Zarabianie w internecie na klikaniu w reklamy Czy zarabianie na blogu się opłaca? Zarabianie na blogu- co, jak i jak możesz tak zarabiać Zarabianie na stronach www i blogu Zarabianie na kursach internetowych Jak zrobić własną stronę internetową? – krok po kroku Komentarze\n← O co chodzi w zarabianiu na blogu?


etransport.pl - Śmiertelny wypadek z udziałem ADR- prokurator zabezpieczył dane z tachografu\nSamochód osobowy zderzył się czołowo z zestawem ciężarowym na odcinku krajowej „szesnastki” pomiędzy Olsztynem a Biskupcem w piątek rano (31 lipca). W wyniku odniesionych obrażeń śmierć poniósł kierowca osobówki. Kierujący ciężarówką został zabrany do szpitala.\nW ustalaniu przyczyn wypadku i roli w nim pojazdu ciężarowego biorą udział inspektorzy ITD z Olsztyna. Funkcjonariusze zabezpieczyli tachograf z pojazdu ciężarowego na potrzeby postępowania prokuratorskiego. Z urządzenia będą zgrane dane dotyczące czasu jazdy kierowcy i prędkości pojazdu ciężarowego w momencie zdarzenia.


Lista zakupów - Wyzwanie Małżeńskie\n19 października 2018 7 marca 2019\nTworzenie listy zakupów nie generuje zapewne większych problemów w rodzinach. Jest jednak naturalnym uzupełnienie planowania posiłków, napiszemy więc kilka słów, jak to u nas działa.\nCo tak naprawdę potrzebujemy?\nNajpierw sprawdzamy, co mamy w domu. Najlepiej przed zrobieniem menu, żeby korzystać z tego, co mamy i nic nie wyrzucać. Podobno Polacy wyrzucają 30% jedzenia. To dość przerażające. Nam też się zdarza wyciągnąć zgniłe warzywo z lodówki, ale zazwyczaj w sytuacjach, gdy z jakiejś niezapowiedzianej przyczyny nasze plany zostały zaburzone.\nNa listę wpisujemy to, co jest nam potrzebne i staramy się tylko to kupować. Zdarzają nam się czasem różne wpadki zakupowe, ale prowadzenie budżetu i listy zakupów znacznie ogranicza to ryzyko. Niezabieranie ze sobą dzieci również, choć teraz raczej część z nich jeździ z Wojtkiem na zakupy, trenując silną wolę.\nNasza elektroniczna lista zakupów\nPełną gębą korzystamy ze zdobyczy technologicznych. Do robienia listy zakupów mamy swój ulubiony darmowy program. Za jego polecanie nikt nam nie płaci. Przyznajemy się jednak bez bicia, że innych nie wypróbowaliśmy, bo ten ma wszystko, co jest nam potrzebne. Nazywa się Listonic i jest dostępny w języku polskim. Obsługa jest instynktowna. Działa na Androidzie, IOS i przez stronę www. Umożliwia też wysłanie listy zakupów osobie, która nie używa tej aplikacji, smsem, mailem lub poprzez link.\nCzy byłeś już przy bananach?\nListonic pozwala na tworzenie wielu list zakupów i ich współdzielenie. Zakupy można wpisywać lub dyktować. To moja ulubiona funkcja, dyktuję mu składniki, krzątając się po kuchni. Ponieważ współdzielimy naszą listę, zdarza mi się dopisywać do niej produkt, gdy Wojtek jedzie do sklepu. Wystarczy być podłączonym do Internetu, aby widzieć aktualny stan listy zakupów.\nZabawne jest też to, że gdy Wojtek jest w sklepie i odznacza, co już kupił, ja, znając układ naszego ulubionego sklepu, wiem, gdzie mniej więcej jest w tej chwili. I czy jest sens dopisywać coś jeszcze do listy.\nZakupione towary odznacza się „ptaszkiem”, nie znikają, ale są przesuwane na dół listy jako zakupione. Program zapamiętuje nasze najczęstsze wybory i potem podpowiada, co kupić. Podobno 2/3 naszych zakupowych wyborów jest powtarzalna. Produkty grupują się automatycznie według rodzajów kategorii np. owoce, warzywa, nabiał. Można też dodawać swoje własne kategorie.\nTaki czerwony szampon\nDo opisu towaru dodaje się jego liczbę lub ilość, można dodać cenę, a nawet zdjęcie. O zdjęciu dowiedziałam się, robiąc ten wpis. Pomyśleć, że tyle razy tłumaczyłam Wojtkowi: „weźmiesz ten szampon do kręconych włosów, wiesz taki żółty z czerwonym”.\nDo tego komentarze. Z tej opcji korzystamy, żeby zapisać, do jakiej potrawy będzie użyty dany składnik, jakie powinien mieć właściwości i czym go ewentualnie zastąpić.\nNie będę Was zanudzać opisem aplikacji, chętni sprawdzą sobie wszystko na ich stronie. Na pewno są też inne aplikacje służące jako listy zakupów. Zdecydowaliśmy się zrobić wpis o Listonicu tylko dlatego, że może to komuś ułatwi funkcjonowanie w tej strefie.\nZakupy robimy (zazwyczaj Wojtek) raz w tygodniu w sobotnie poranki. Na częstsze zakupy żal nam czasu. U nas w soboty rano nie ma dużych kolejek, a zaopatrzenie jest najlepsze. Ostatnio z powodu wyjazdu to ja robiłam zakupy. Sobota, godz. 20.30, następnego dnia niedziela niehandlowa. Inny sklep niż zazwyczaj (błąd!). Czułam się jak Harrison Ford w Łowcy Androidów, z tym że polowałam na cebulę. Dookoła inni łowcy. Ostatnie sztuki cebuli ukryły się sprytnie pod koszami z sałatą. Ha! Byłam sprytniejsza! Jednak wyszłam stamtąd wykończona.\nTylko produkty, które muszą być świeże (np. piątkowa ryba), kupujemy przy okazji pod domem. Nie sprawdziło nam się zamawianie przez Internet, bo często brakowało wybranych przez nas rzeczy, a zamienniki nam nie odpowiadały. Mamy na osiedlu wiele dobrze zaopatrzonych sklepów średniej wielkości, nie musimy więc rzucać się w otchłanie supermarketów i zaliczać biegu z wózkiem z przeszkodami, walcząc o miejsce przy kasie. Gdyby było inaczej, pewnie dopracowalibyśmy do perfekcji zakupy przez Internet.\nPrzyznam Wam się na koniec, że w Listonicu mam też listę „Do kupienia w przyszłości”. Jak coś mi się marzy lub wydaje się bardzo potrzebne, wpisuję to na listę. Ma ona tę cudowną właściwość, że zazwyczaj po dwóch miesiącach stwierdzam, że właściwie wcale tego nie potrzebuję. Oduczam się tak impulsywnych zakupów ubraniowych, z którymi miewam problem.\nlista zakupówplanowaniewyzwanie nr 10zakupy\nKomentarze do wpisu “Lista zakupów”\n19 października 2018 o 20:54\nbardzo dziekujemy za cenne rady w kwestii zakupow, wyprubojemy ten Listonic. zyczymy owocnych zakupow.\n20 października 2018 o 07:06\nMamy nadzieję, że się przyda:-)\n20 października 2018 o 22:42\nU nas też Listonic się sprawdza już od dłuższego czasu. Również zachecamy do jego wypróbowania. Pozdrawiam.\n26 października 2018 o 11:29\nSprawdziłem Listonic w ostatni weekend – jest ekstra! I nawet załapałem się na zasugerowaną przez aplikację promocję 😉\n26 października 2018 o 13:10\nEkstra! Człowiek uczy sie całe życie, chyba zaczniemy zerkać na promocje.Dziękujemy za Twoj komentarz!\ndziękuję za wpis. tak, słyszałam o tego typu aplikacji, ale jeszcze nie mieliśmy czasu jej ściągnąć 😉 a jeszcze co do tematu zakupów i oszczędzania, ostatnio znajomi podpowiedzieli nam, że buty dla dzieci kupują na wyprzedażach posezonowych np. w ccc, i kupują o numer większy, z wyprzedzeniem, na kolejny sezon. Można tak kupić kozaki skórzane, ocieplane na zimę za 30-40zł. Uważam to za super odkrycie, więc się dzielę!:)\n22 listopada 2018 o 22:18\nEkstra pomysł. Sprawdzimy!


POLSKA DRUGA słownik\npolska druga co to jest\nDefinicja Druga Polska : grupy E. Gierka po 1970 wzywające do wytężonej pracy przy budowie.\nDefinicja "Druga Polska"\nCo znaczy "DRUGA POLSKA": hasło propagandowe grupy E. Gierka po 1970 wzywające do wytężonej pracy przy budowie ogromnych inwestycji tego okresu opartych na wielkich kredytach zagr. i mających zasadniczo zmienić oblicze państwie\nSłownik Dembiński Henryk:\nCo znaczy kampanii napoleońskich 1809, 1812 i 1813; w stworzeniu listopadowym odznaczył się w bitwach pod Dębem Ogromnym i Ostrołęką i w wyprawie na Litwę, po dymisji gen. J. Skrzyneckiego krótko w VIII 1831 "druga polska".\nSłownik Dmochowski Franciszek Ksawery:\nCo znaczy dziennikarz Kuźnicy Kołłątajowskiej; wraz z I. Potockim i H. Kołłątajem napisał O ustanowieniu i upadku Konstytucji 3 maja 1791; w trakcie insurekcji 1794 należał do tak zwany jakobinów polskich "druga polska".\nCo znaczy Monachium głośne z tego, Iż na jego terenie hitlerowcy utworzyli w 1933 pierwszy obóz koncentracyjny dla przeciwników reżimu. W sumie przeszło poprzez niego ćwierć miliona więźniów wielu nacji "druga polska".\nCzym jest Druga Polska znaczenie w Postać biografia D .\nCo to jest "Druga Polska" co znaczy\nBiografia "DRUGA POLSKA" życiorys.\nCo zrobił Polska Druga historia.\nCo znaczy "druga polska" informacje.\nZnaczenie polska druga co to jest.


Angielski w sam raz dla Ciebie (Okładka twarda) | CDP.pl\nAngielski w sam raz dla Ciebie (Okładka twarda) Angielski w sam raz dla Ciebie (Okładka twarda) Oferta specjalna\nLektorKlett Jeśli chcesz osiągnąć szybkie postępy w nauce oraz poznawać język dzięki zróżnicowanym materiałom językowym wysokiej jakości - ten kurs jest w sam raz dla Ciebie! Kolorowe strony podręcznika zachęcają do nauki i ułatwiają poruszanie się po kursie. Liczne nagrania umożliwiają opanowanie poprawnej wymowy. Filmy z wgranymi napisami angielskimi pozwalają na skuteczniejsze zapamiętanie ćwiczonych zwrotów. Cechy Oprawa\n"Angielski w sam raz dla Ciebie" wciąż czeka na pierwszą opinię.Napisz co sądzisz o tym produkcie.


O nas-Regulamin z korzystania serwisu internetowego szkoleniebhp.com.pl należącego do BHP Consulting\nRegulamin korzystania z serwisu internetowego szkoleniebhp.com.pl\nSerwis internetowy szkoleniebhp.com.pl, zwany dalej serwisem, jak i każdy z jego elementów podlegają ochronie przewidzianej przez polskie oraz międzynarodowe prawo autorskie.\nWłaścicielem i wydawcą serwisu jest BHP Consulting Agnieszka Brykała z siedzibą w Biała, adres: 09-411 Biała ul.Andrzeja Kmicica 28, wpisana do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Płocka pod numerem ew. 33105)05. o numerze identyfikacyjnym NIP: 774-247-18-85, REGON: 611423207.\nWszelkie prawa do serwisu zastrzeżone są na rzecz BHP Consulting Agnieszka Brykała, a prawa do jego elementów tekstowych, graficznych, zdjęć, aplikacji są zastrzeżone na rzecz BHP Consulting Agnieszka Brykała. Zarówno serwis, jak i każdy z jego elementów podlegają ochronie przewidzianej przez polskie oraz międzynarodowe prawo, w tym w szczególności przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. nr 24, poz. 83 ze zmianami), ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku o ochronie baz danych (Dz.U. nr 128, poz. 1402) oraz ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. nr 47 poz. 211).\nKorzystanie z materiałów tekstowych, graficznych, zdjęć, aplikacji oraz innych elementów zawartych w serwisie, nie oznacza nabycia przez użytkowników jakichkolwiek praw na dobrach niematerialnych do utworów w nim zawartych. Zabronione jest w szczególności:\na) dokonywane, w szczególności w celach komercyjnych: kopiowanie, modyfikowanie oraz transmitowanie elektronicznie lub w innym sposób serwisu lub jego części, a także poszczególnych utworów udostępnianych na jego stronach,\nb) rozpowszechnianie (w tym rozpowszechnianie w celach informacyjnych w prasie, radiu, telewizji oraz w taki sposób, aby każdy miał dostęp do materiałów w wybranym przez siebie miejscu i czasie) publikowanych na stronach serwisu, także aktualnych: artykułów, reportaży, wywiadów i innych utworów na jakiekolwiek tematy (w tym na tematy bezpieczeństwa i higieny pracy),\nc) pobieranie zawartości i wtórne jej wykorzystywanie w całości lub w istotnej - co do jakości lub ilości - części.\nUżytkownicy mogą korzystać z serwisu oraz z utworów wyłącznie w ramach dozwolonego użytku, wyznaczonego przez przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przy czym takie korzystanie nie może naruszać normalnego korzystania z utworu lub godzić w słuszne interesy BHP Consulting Agnieszka Brykała.\nJakiekolwiek inne niż określone w § 4 korzystanie z utworów udostępnianych na stronach serwisu bez uprzedniej wyraźnej zgody BHP Consulting Agnieszka Brykała udzielonej na piśmie jest zabronione, a naruszenie praw BHP Consulting Agnieszka Brykała do podlegających ochronie utworów będzie skutkować odpowiedzialnością przewidzianą przez prawo cywilne i karne.\nDane i informacje udostępniane na stronach serwisu służą wyłącznie celom informacyjnym i zostały oparte na źródłach, które BHP Consulting Agnieszka Brykała uznaje za rzetelne i sprawdzone. Z uwagi na możliwość występowania błędów czy pominięć spowodowanych okolicznościami leżącymi poza kontrolą, BHP Consulting Agnieszka Brykała nie ponosi odpowiedzialności za aktualność, dokładność, kompletność udostępnianych w serwisie informacji, jak również za ich przydatność dla określonych działań użytkowników serwisu. Ryzyko związane z użytkowaniem i wykorzystaniem informacji udostępnianych na stronach serwisu ponosi użytkownik. BHP Consulting Agnieszka Brykała nie ponosi żadnej odpowiedzialności wobec użytkowników serwisu lub osób trzecich z tytułu szkód, zarówno bezpośrednich, jak i pośrednich, związanych z wykorzystaniem informacji udostępnianych na stronach serwisu.\nBHP Consulting Agnieszka Brykała ma prawo dokonywać zmian niniejszego Regulaminu w każdym czasie. Zmiany obowiązują od dnia opublikowania na stronach serwisu.\nNiniejszy Regulamin wchodzi w życie z dniem 01 czerwca 2014 roku.


Witamy wszystkich bardzo serdecznie. Zarówno ta witryna jak i jej papierowe (gazetowe) wydanie jest dla Was - samotnych. Czy jesteście zainteresowani udziałem w czymś, co roboczo nazwaliśmy: "Parada Singli"? Wyobrażamy sobie, że samotne osoby przybędą i wezmą udział w grupowym przemarszu ulicami miasta. Pomysł dotyczy Warszawy, po wakacjach - początek października 2006r., ale jeżeli wśród Was są chętni do zorganizowania takiej "Parady Singli" w swoim mieście, to mogłoby być jeszcze ciekawiej :-) Może podczas takiej imprezy skojarzyłyby się jakieś pary... Proszę, wpisujcie tutaj swoje uwagi, opinie, pomysły itp., dotyczące tej inicjatywy. Pozdrawiamy serdecznie :-)\nJest to wspaniały pomysł\nHmmm, brzmi interesująco... A może jakiś Piknik, zamiast przemarszu albo po lub przed...?\nTyle, że zainteresowanie pomysłem nikłe. NIESTETY!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nCzytam..."Jest to wspaniały pomysł" (PYSIACZEK), "Hmmm, brzmi interesująco..." ( Gonzales) i " brzmi zachęcająco" (nitka ). Pytam: I co dalej PYSIACZKU, Gonzalesie i nitko? Pytający Myśliciel - Myśliciel Was ciepło pozdrawiający.\nPytasz Myślicielu a nikt nie odpowiada. Wspaniały pomysł ale chętnych nie ma. Szkoda bo mogłoby być fajnie.Pozdrawiam serdecznie.\nZamiast parady singli wyszłoby kameralne spotkanie przy kawie ze względu na liczbę chętnych... ;)\nMoże więc spotkamy się przy kawie w kameralnym gronie? A może poczekamy jeszcze na powrót forumowiczów z wakacji i urlopów - bo propozycja dotyczy jednak parady? Niezależnie jaki będzie charakter tego spotkania serdecznie Was pozdrawiam. Nawet gdybyśmy mieli dalej spotykac się tylko po przez internet to też jest pięknie. Życie jest piękne....\nJa się wstydzę tak paradować... Od października znowu sie uzależnię od kawy, więc ja wolę filiżankę kawy z mlekiem... kameralne grono, nieziemską atmosferę i miłą przytulną kawiarenkę... :)\nCzyli możemy Nemezjo wybrać się do kawiarni. Kto jeszcze jest chętny do pójścia do kawiarni lub choćby małej kawiarenki? Kameralne grono, nieziemska atmosfera i miła przytulna kawiarenka to jest to co może dostarczyć miłych wrażeń i pięknych doświadczeń.\nmnie też bardzo prosze wpiszczie na listę\nmajko nikt tu żadnych list nie sporządza. jeśli masz wolę pójścia do kawiarni to proszę napisz to na forum a umówimy się co do czasu i miejsca kawkowania / kawusiowania. Serduchowato pozdrawiam i życzę dobrego, ba wspaniałego dnia. M.\nja wiem,ze nikt tu żadnych list nie sporzadza Myślicielu. to było wyrażenie mojej woli umówienia się na kawkowanie!!!!!!!!\nMajeczko, jak chcesz to możesz być pierwsza na liście (której nie ma jakby na to nie patrzeć...) Buźki :*\nok. będę pierwsza na liście- której nie ma. pozdrawiam.\nPęc ze śmiechu można czytając kolejną tym razem Mioduszki ( Ambery ) wypowiedź; " ohoho...Ciekawe:D". Było tu już stwierdzenie iż pomysł zacnego reprezentanta czasopisma Amory jest wspaniały, zachęcający, interesujący. A miła Mioduszka twierdzi, że jest on też i ciekawy. Drogie towarzystwo może spotkamy się na warszawskim Starym Rynku w samo południe, w niedzielę 16.października br. trzymając w rękach egzemplarze " AMORY" jako znak rozpoznawczy i wybierzemy się na wspólny spacer, my tj. Pysiaczek, Gonzales, Myśliciel i nitka, także majka i Nemezja oraz Ambera. Może macie inny konkretny pomysł? Bo w przeciwnym wypadku naszym ohom i ahom nad tym pomysłem nie będzie końca. Spotkanie Siedmiorga może być wspaniałe, interesujące, ciekawe, zachwycające, zadziwiające.\nNiedziela - to 15.października. Dobrze by było aby i Wiedyn do nas dołączył. Co Wy Drodzy na to?\nWitam wszystkich serdecznie !!!!!!!!!!!! Jeśli niemacie nic przeciwko temu to bardzo chętnie do was dołączę.\nTakie spotkanie na pewno byłoby wspaniałe, interesujace, ciekawe, zachwycające,zadziwiające, zaskakujące.....itd Mniej jednak zachwycający jest fakt,że do Warszawy to ja mam bardzo bardzo daleko. I nie wiem jak mocno bym chciała tam dotrzeć , to po prostu nie dam rady.\nJestem jak najbardziej za,tylko czy zbierze się wystarczająca liczba chętnych? Zorganizujmy grupę wrocławską,która razem wyruszy na paradę w Warszawie.Kontakt: q771@poczta.fm\nAmory.pl dziękują wszystkim, którzy zabrali głos w temacie :-)\nJak widać, nadmiar chętnych mógłby przekroczyć nasze możliwości organizacyjne... ;-) Obecna sytuacja polityczna w kraju i w Warszawie też nie sprzyja manifestacjom ulicznym... ;-)\nByć może sprawa jakichś imprez poznawczo-integracyjnych wróci w przyszłości. Zapraszamy zatem do dalszego wypowiadania swoich opinii i propozycji - zostaną one wzięte pod uwagę.\nPozdrawiamy i życzymy powodzenia w poszukiwaniach :-)\nAmory.pl - Zbliżamy ludzi do siebie\nNiedziela 15 października br. Stary Rynek, samo południe...\nAmbero, Administrator raczej wyraźnie się wypowiada w tej sprawie, żeby raczej spotkanie przełożyć na bliżej nieokreśloną przyszłość. Tę niedzielę 15.X. to ja zaproponowałem. Zważ tylko że to nie ja jestem organizatorem spotkania lecz Redakcja miesięcznika " AMORY". Uszanujmy więc wolę Administratora i wypowiadajmy się dalej na tym forum. Mam odmienne zdanie niż Szanowny Administrator. Po pierwsze nadmiaru chętnych nie ma, bo jest ich tylko troje, Ty, JOWAT i ja. Przemek coś pisze o bliżej nieokreślonej grupie wrocławskiej. Ale nie sądzę aby to było coś pewnego. Inni wyrażali tylko w tym temacie ach-y i oh-y. Jeżeli tak maleńkie zainteresowanie przekracza możliwości organizacyjne AMORÓW to można się tylko śmiać. A więc śmiejmy się. Śmiech to zdrowie. Po drugie ja to odbieram wręcz przeciwnie; Drogi Administratorze obecna sytuacja polityczna w Kraju, naszym uroczym Kraju i Jego pięknej Stolicy sprzyja manifestacjom ulicznym. Udowodnili to manifestujący wczoraj z powodów politycznych. Manifestacje przebiegały spokojnie, kulturalnie. Przy czym odnoszę wrażenie, że coraz mniej osób wypowiada sę na naszym forum, choć lato już mamy poza sobą." Odgrzewane " są stare pytania i wypowiedzi , nawet te sprzed dwóch lat. No i nasz pożyteczny miesięcznik coś jakby przechodził kurację " odchudzającą ". Czyżby ludzie ogłaszający się w nim odchodzili do konkurencyjnych pism , pism o tymże profilu? Niezależnie od tego Redakcji AMORÓW i Administratorowi tej strony życzę wszystkiego najlepszego , między innymi wspaniałych pomysłów aby miesięcznik ten uczynić prawdziwie miesięcznikiem towarzysko-matrymonialnym No1 w Polsce. Ale rzeczywiście do tego trzeba nowych pomysłów i pewnie organizowania spotkań zarówno kameralnych jak i masowych, imprez ciekawych i pożytecznych. Nade wszystko dobrej promocji. A tej wyraźnie brak!!! Przypuszczam, że Redakcji tych pomysłów brakuje. Forumowiczów pozdrawiam. Myśliciel\nSzkoda, bo chętnie pojechałabym, porzucając na chwilę zgiełk dnia codziennego:)


Tempeh z ciecierzycy i fasoli - Rancho Stokrotka\nHome » Bez kategorii » Tempeh z ciecierzycy i fasoli\nTempeh z ciecierzycy i fasoli\n14/02/2014 by Jakub Gołąb\nCo to takiego tempeh przypominać chyba nie trzeba. W oryginale Rhizopus oligosporus wyrasta na wyłuskanej i ugotowanej soi. A gdyby tak nakarmić go innymi strączkowymi?\nNa pierwszy ogień ciecierzyca i fasola. Ciecierzycę ześrutowałem, namoczyłem i ugotowałem. Fasolę (czerwoną) akurat miałem ugotowaną (została z jakiegoś obiadu), więc tylko z grubsza ją pokroiłem. Dalej postępowanie standardowe, tj. wysuszenie, wymieszanie z zarodnikami i do jogurtownicy ustawionej na 33 stopnie.\nPo 18 godzinach tempeh był gotowy; wzrost grzyba identyczny jak na soi. Smak nieco inny, choć zbliżony do sojowego. Fasolowy trochę słabiej przerośnięty, ale przypuszczam, że to wina niedostatecznej fragmentacji surowca – następnym razem ześrutuję suchą fasolę.\nPrevious PostJarkowska zima\n14/02/2014 o 16:02\n16/02/2014 o 18:25


Kultura i sztuka jako sposób wspierania niepełnoprawnych osób w byciu postrzeganym jako rzeczywiste osoby uczestniczące aktywnie w życiu społecznym | Grundtvig\nStrona główna » Projekty partnerskie » Galeria projektów » 06/GR2/06-0051/P1\n0048 91 426 81 97\nOrganizacja prowadzi działalność w następujących obszarach:\nDziałania na rzecz wyrównywania szans osób z niepełnosprawnością intelektualną.\nTworzenie warunków przestrzegania praw człowieka wobec osób z niepełnosprawnością intelektualną.\nTworzenie warunków umożliwiających osobom z niepełnosprawnością intelektualną aktywne uczestnictwo w życiu społecznym.\nWspieranie rodzin osób z niepełnosprawnością intelektualną.\nKonferencje upowszechniające najnowsze zdobycze nauki w tematyce związanej z niepełnosprawnością\nProwadzenie bieżącej działalności placówek.\nOrganizacja posiada ofertę edukacyjną kierowaną do wszystkich grup wiekowych osób z niepełnoprawnością intelektualną, w tym dla osób dorosłych: systematyczne, codzienne działania edukacyjne w ramach rehabilitacji społeczno-zawodowej (kierowane do 85 osób) oraz w ramach terapii pedagogicznej i psychologicznej (kierowane do 35 osób), cotygodniowe działania edukacyjne w ramach "Klubu młodzieży i rodziców" (40 osób), orkiestra perkusyjna "Gamellan" - nauka gry na instrumentach perkusyjnych - 21 osób z niepełnosprawnością intelektualną, szkolenia rodziców, opiekunów, terapeutów osób z niepełnosprawnością intelektualną – medyczne, psychologiczne pedagogiczne, prawne.\n1. Odkrycie i promocja twórczego i kulturalnego potencjału osób z niepełnosprawnością intelektualną.\n2. Promocja osób z niepełnosprawnością intelektualna jako aktywnie uczestniczących w życiu społecznym.\n3. Rozpowszechnienie praktyk edukacyjnych kierowanych do dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną z organizacji działających w trzech krajach UE: Francji, Niemczech i Polsce.\n4. Stworzenie propozycji edukacji poprzez teatr osób z niepełnosprawnością intelektualną.\n5. Stworzenie wspólnego europejskiego spektaklu teatralnego: „Kontakt czyli sekret Lei”.\ndialog międzykulturowy, sztuki piękne, muzyka, kultura, nauka o krajach europejskich, języki\nDorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną. 60 dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz z dodatkowymi niepełnosprawnościami sprzężonymi. Osoby te uczestniczyły w projekcie w różnorodny sposób: jako aktorzy występujący w międzynarodowym spektaklu teatralnym – 19 osób, jako osoby przygotowujące scenografię, muzykę, zaproszenia, plakaty, itp. – 30 osób, osoby goszczące partnerów z Francji oraz Niemiec, przygotowujące posiłki, spotkania – 18 osób.\nEdukatorzy – profesjonaliści, terapeuci wspierający osoby z niepełnosprawnością intelektualną – 10 osób.\nProjekt powstał z inicjatywy organizacji francuskiej działającej na rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną (ADAPEI) z Departamentu Loary Atlantyckiej. Organizacja polska: Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Szczecinie - uzyskała informację z Biura Loary Atlantyckiej (z siedzibą w Szczecinie) o poszukiwaniu przez organizację francuską partnera do wspólnego projektu teatralnego. Przedstawiliśmy swoje doświadczenie i zostaliśmy zaproszeni na spotkanie. Następnie grupy poznały się na spotkaniu w Niemczech i doszło do ustalenia działań. W projekcie uczestniczą także 2 organizacje niemieckie.\nSpotkania partnerskie za granicą i w kraju:\nSpotkanie kontaktowe w Hamburgu czterech organizacji partnerskich z Francji, Niemiec oraz Polski. Wzięły w nim udział osoby przygotowujące projekt. Celem spotkania było ustalenie celów, zadań, działań oraz harmonogramu planowanego przedsięwzięcia.\nSpotkania słuchaczy (osoby z niepełnosprawnością intelektualną) oraz edukatorów (terapeuci wspierający) w Chateubriant (Francja), Szczecinie (Polska), Bremen (Niemcy), których celem było przeprowadzenie wspólnych warsztatów teatralnych, prezentacji dokonań aktorskich trzech grup teatralnych, wymiany doświadczeń dotyczących edukacji poprzez teatr osób z niepełnosprawnością intelektualną.\nSpotkanie edukatorów (terapeutów oraz reżyserów) w Chateubriant (Francja), Hamburgu (Niemcy), Worpswede (Niemcy), Szczecinie (Polska) celem zdefiniowania wspólnej metodologii projektu, określenie działań teatralnych każdego z partnerów oraz, ustalenie wstępnego scenariusza spektaklu teatralnego, dalszej pracy nad scenariuszem, muzyką i scenpgrafią.\nChateubriant, Nantes, Paryż (Francja) – premiera międzynarodowej sztuki teatralnej pt. „Kontakt czyli sekret Lei” we Francji– 5 spektakli, które obejrzało około 1400 widzów. Aktorami spektaklu były osoby z niepełnosprawnością intelektualną z trzech krajów (19 osób), terapeuci (9 osób), reżyserzy (4 osoby).\nBerlin, Worpswede, Bremen, Hamburg – premiera międzynarodowej sztuki teatralnej pt. „Kontakt czyli sekret Lei” w Niemczech – 5 spektakli, 1200 widzów. Uczestnicy – 19 aktorów z 3 krajów, 9 terapeutów, 4 reżyserów.\nWarszawa, Szczecin – premiera międzynarodowej sztuki teatralnej pt. „Kontakt czyli sekret Lei” w Polsce. Dwa przedstawienia – 400 widzów.\nNauka języka angielskiego – brało w nich udział 22 słuchaczy - osoby z niepełnosprawnością intelektualną. W czasie trwania lekcji poznali oni wyrazy, zwroty angielskie niezbędne w codziennej komunikacji.\nWarsztaty teatralne – 2 razy w tygodniu. Brało w nich udział 10 osób z niepełnosprawnością oraz 2 terapeutów wspierających. Prowadzili je profesjonalni aktorzy – reżyserzy.\nPrzekaz powtórzony – spotkania edukatorów i słuchaczy w celu podsumowania spotkań międzynarodowych.\nPrzekazy powtórzone z wizyt studyjnych w krajach partnerskich. Po wyjazdach odbywały się spotkania z osobami niepełnosprawnymi, osobami z ich najbliższego otoczenia społecznego oraz terapeutami celem przekazania wiadomości zdobytych w trakcie wyjazdu, wniosków, przemyśleń.\nWystawy fotograficzne prezentujące działania projektu:\n- w siedzibie organizacji – stała wystawa fotograficzna obrazującą przebieg projektu oraz kolejne działania,\n- w Mieście Szczecin – wystawa fotograficzna oraz pokaz multimedialny na festiwalu programu „Uczenie się przez całe życie”,\n- na międzynarodowej konferencji w Istambule pn. “European Experiences in Intercultural Learning (9-12 październik 2008) – fotograficzna prezentacja projektu,\n- na międzynarodowej konferencji w Bordoux pn. „Intercultural dialogue in European Project” (14-15 października 2008)\nPrezentacja multimedialna projektu .\nInformacja o projekcie w programie TVN pn. „Zielone drzwi” oraz w programie „Bez barier” (TVP 3).\nInformacja o projekcie na stronie internetowej Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Szczecinie: www.psouuszczecin.org.pl oraz na ogólnopolskiej stronie poświęconej osobom niepełnosprawnym: www.niepelnosprawni.pl.\nInformacja o projekcie w prasie lokalnej: Kurier Szczeciński, Głos Szczeciński, Prestiż.\n- międzynarodowy spektakl teatralny „Kontakt czyli sekret Lei”.\n- nagranie DVD spektaklu teatralnego.\n- nagranie CD muzyki do spektaklu.\n- nagranie DVD reportażu promującego projekt.\n- informacja na stronie: www.psouuszczecin.org.pl , zakładka: „Projekty realizowane”.\n- słownik francusko – niemiecko – polski.\n- audycje radiowe w Polskim Radiu Szczecin na temat projektu oraz spektaklu teatralnego.\n- audycje telewizyjne w TVP 3 oraz TVN.\nSpektakl teatralny „Kontakt czyli sekret Lei” prezentowany na profesjonalnych scenach teatralnych w trzech krajach, 9 miastach, oraz nagranie DVD spektaklu. Poprzez w pełni profesjonalny spektakl teatralny zaprezentowano osoby z niepełnosprawnością intelektualną jako utalentowane, tworzące prawdziwie artystyczne wartości. Rezultaty projektu – spektakl teatralny „Kontakt czyli sekret Lei” oraz muzyka skomponowana dla potrzeb projektu zostały wydane na płytach DVD i CD oraz zamieszczone w Internecie, a tym samym upowszechnione w społeczności międzynarodowej (www.psouuszczecin.org.pl, zakładka Międzynarodowy Spektakl Teatralny).\nWzrost umiejętności zarządzania projektami o ograniczonym budżecie.\nZdobycie doświadczenia w realizacji projektów partnerskich, w przypadku gdy partnerami są organizacje zagraniczne.\nPracownicy zdobyli wiedzę na temat sposobów stosowania metod oraz technik rehabilitacji osób z niepełnosprawnością intelektualną w innych krajach.\nPoszerzono doświadczenia w zakresie działań teatralnych jako metody rehabilitacji społecznej osób z niepełnosprawnością intelektualną.\nPoznanie innych krajów.\nZdobycie nowych doświadczeń związanych z podróżami do innych krajów oraz kontaktów z osobami z innych krajów.\nWzrost poczucia pewności siebie, poczucia własnej wartości, otwarcie na innych.\nUtrzymanie się motywacji do pracy nad sobą, motywacji do nauki języków.\nProjekt promował osoby z niepełnosprawnością intelektualną jako pełnoprawnych i pełnowartościowych uczestników społeczności lokalnych dzięki czemu przyczynił się do zmniejszenia wykluczenia społecznego tej grupy. Projekt dotyczył współpracy organizacji działających na rzecz osób z niepełnosprawnością z krajów UE, co jest przedsięwzięciem podejmowanym nader rzadko. Poprzez w pełni profesjonalny spektakl teatralny zaprezentowano osoby z niepełnosprawnością intelektualną jako utalentowane, tworzące prawdziwie artystyczne wartości. Rezultaty projektu – spektakl teatralny „Kontakt czyli sekret Lei” oraz muzyka skomponowana dla potrzeb projektu zostały wydane na płytach DVD i CD oraz zamieszczone w Internecie, a tym samym upowszechnione w społeczności międzynarodowej (www.psouuszczecin.org.pl, zakładka Międzynarodowy Spektakl Teatralny).\n„To było fantastyczne, mam tylu nowych przyjaciół.”\n„Być może dzięki temu projektowi będę sławna i wyjadę do Ameryki na występy, a może dostanę Oskara.”\n„Dzięki projektowi po raz pierwszy podróżowałem samolotem i zobaczyłem jak się traktuje osoby niepełnosprawne na lotnisku.”\n„Projekt pokazał mi jak różnymi osobami jesteśmy i jak wiele cierpliwości trzeba, aby zaakceptować drugą osobę.”\n„Osoby niepełnosprawne w tym projekcie były o wiele bardziej otwarte na siebie i swoje kultury niż tzw. pełnosprawne.”\n„Projekt był dużym przeżyciem i dobrą zabawą, ale jednocześnie uświadomił mi, jak trudno jest porozumieć się z osobami z innych kultur. I nie chodzi tu bynajmniej o bariery językowe.”


Podłogi, drzwi, listwy – BOZZA™\nDrewno to surowiec ponadczasowy, który znajduje niezliczoną ilość zastosowań.\nBOZZA™ › Podłogi, drzwi, listwy\nPodłogi drewniane to integralna część spójnego stylu wnętrza. Drewno to surowiec ponadczasowy, który znajduje niezliczoną ilość zastosowań, m.in. w architekturze wnętrz. Pasuje do pomieszczeń urządzonych zarówno w stylu klasycznym, jak i nowoczesnym. Szeroki wybór kolorów oraz efektów wykończenia znajdują się w ofercie podłóg drewnianych w salonach Bozza Concept’n Design.\nProducenci - Podłogi, drzwi, listwy


To wszystko dla dzieci! Oława | olawa24.pl\nTo wszystko dla dzieci!\nolawa24.pl 13/05/2019 17:17\nLizawice godz: 13:00\n18 maja na boisku sportowym w Lizawicach odbędzie się Gminny Dzień Dziecka. Zobacz jakie atrakcje będą czekały na najmłodszych!\nDzień Dziecka rozpocznie się o godzinie 13:00 i potrwa do 16:00. Oprócz bezpłatnych dmuchańców dzieci będą mogły wziąć udział w warsztatach naukowych - Dzieci przez wesołą zabawę w eksperymentowanie z użyciem profesjonalnego sprzętu laboratoryjnego, będą się uczyć zjawisk przyrodniczych. Naukowcy z Juniora Odkrywcy pokażą, jak kolorowa i nieprzewidywalna może być chemia, jak ciekawa jest biologia, jak wiele zastosować w otaczającym nas świecie ma fizyka. A jak zgłodniejecie, czeka na Was plenerowa kawiarenka, gdzie będzie można zakupić wspaniałe, domowe wypieki. Oprócz kawiarenki wszystkie atrakcje są bezpłatne. Zapraszamy serdecznie! - informuje Gmina Oława.\nJunior Odkrywca – warsztaty naukowe dla dzieci\nAnimacje z Seledynkiem\nTo wszystko dla dzieci! komentarze opinie\nGość - niezalogowany 2019-05-17 11:42:39\nEwa - niezalogowany 2019-05-18 07:13:43\nSuper atrakcje, plus ze darmowe