Rafał 30 października, 2009 2 marca, 2012 Nauka, Rafała wypiski z prasy\nA w tym tygodniu przeczytacie o tym, jak nagroda Nobla, która po raz pierwszy trafiła aż do czterech pań w jednym roku, wpływa na to postrzeganie pań w nauce przez społeczeństwo; o tym, jak efektywny jest tzw. brand-placement; a na koniec perełka: o znaczeniu seksu oralnego w świecie zwierząt.\n1. W najnowszym Science wywiad-rzeka z laureatkami tegorocznych Nobli. Odkąd przyznawane są te nagrody (czyli od blisko 110 lat) nigdy nie zdarzyło się, aby nagroda trafiła do więcej niż jednej pani w ciągu roku (w kategoriach naukowych) – oto kolejny przykład dyskryminacji płci… W tym roku celebrowaliśmy aż cztery panie: Elizabeth Blackburn oraz Carol Greider otrzymały nagrodę w dziedzinie fizjologii i medycyny, Ada Yonath – w dziedzinie chemii, zaś Elinor Ostrom (jedyna pani, o której nie pisałem na blogu) – w dziedzinie ekonomii. Dołączyły w ten sposób do liczącego na dzień dzisiejszy 17 osób grona laureatek nagrody Nobla. Dwoje dziennikarzy z tygodnika Science przepytało laureatki, jak to jest dostać nagrodę Nobla, jak to wpływa na ich kariery, ale także czy ciężko jest być kobietą-naukowcem i jak zmienia się postrzeganie pań w nauce właśnie dzięki takim wydarzeniom, jak przyznanie nagrody Nobla.\n„2009 Nobels: Break or Breakthrough for Women?”, Jeff Mervis, Kate Trevis, Science 326(5953): 656-8; DOI: 10.1126/science.326_656 (30 Oct 2009)\n2. Dwóch specjalistów w zakresie mediów i psychologii zmierzyło się dwa lata temu z mitem tzw. brand-placement, czyli coraz częstszego zjawiska używania produktów sponsora w filmie w rzucający się w oczy sposób. Klasycznym przykładem jest James Bond jeżdżący zawsze Aston Martinem i noszący zegarki firmy Omega. Ale oczywiście brand-placement (czy też product-placement) może być znacznie subtelniejszy, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z markami, które nie mogą się obnosić aż tak majestatycznie ze swoją obecnością w filmie. Badacze twierdzą, że taka strategia jest skuteczna, ja osobiście – będąc w środku lektury Buyology Martina Londstroma – śmiem mieć inne zdanie. Ale lektura pracy ciekawa, nawet jeśli tylko żeby zobaczyć, w jaki sposób brand-placement może być wykonywany. A być przekonają Was ich wyniki…\n„The Effectiveness of Brand Placements in the Movies: Levels of Placements, Explicit and Implicit Memory, and Brand-Choice Behavior”, Moonhee Yang & David R. Roskos-Ewoldsen, Journal of Communication 57(3): 469-89 (13 Aug 2007)\n3. PLoS ONE publikuje właśnie pracę, która aż się prosi o jakiś dobry komiksowy żart. Niestety artysta ze mnie żaden, więc tylko powiem, o co chodzi. Otóż grupa badaczy z Chin i Wielkiej Brytanii sprawdziła, jak seks oralny wpływa na długość erekcji u nietoperzy. A jest to kwestia dość niezwykła, ponieważ bardzo niewiele zwierząt – poza ludźmi oczywiście – uprawia seks oralny. Zdarza się to u szympansów bonobo, ale w ich przypadku jest to raczej rodzaj zabawy między młodocianymi samcami. Okazuje się jednak, że u pewnego gatunku nietoperza – Cynopterus sphinx – fellatio jest zjawiskiem powszechnym, zwłaszcza w czasie stosunku. W dodatku okazuje się, że po pierwsze kopulacja poprzedzona przez seks oralny trwa średnio znacznie dłużej niż stosunek, któremu seks oralny nie towarzyszył w ogóle, a po drugie długość stosunku zależy od czasu poświęconego przez partnerkę na lizanie członka partnera (im dłużej, tym najwyraźniej lepiej). Autorzy pracy, poza suchą obserwacją tego faktu, podają też cztery możliwe hipotezy wyjaśniające, dlaczego takie zachowanie mogło wyewoluować u tego gatunku.\n„Fellatio by Fruit Bats Prolongs Copulation Time”, Min Tan, Gareth Jones, Guangjian Zhu, Jianping Ye, Tiyu Hong, Shanyi Zhou, Shuyi Zhang, Libiao Zhang, PLoS ONE 4(10) :e7595; DOI: 10.1371/journal.pone.0007595 (28 Oct 2009)\nBlackburn, brand placement, fellatio, Greider, Lindstrom, nietoperze, Nobel, Ostrom, product placement, seks oralny, Yonath\nPoprzedni Początek rewolucji\nDalej Molekuła miesiąca – plastikowe szczęście


kosmetyki poli: EVELINE BB CREAM\nKompleksowy krem BB 6 w 1 wyrównujący koloryt skóry. Ja zakupiłam wersję dla jasnej karnacji.\nWpadł mi w oko w jednej z drogerii... dziś już nie pamiętam dokładnie ile kosztował ale było to coś około kilkunastu złotych.\nZacznijmy od plusów. Ma całkiem przyjemny zapach. Nie jest testowany na zwierzętach.\nTo teraz minusy. Moim zdaniem jest mocno ciemny jak na produkt dla jasnej karnacji. Ja mogłabym go używać spokojnie jako produktu brązującego (ale tego nie zrobię, bo u mnie tworzy plamy i zacieki). Nie wiem jak to się dzieje ale u mnie strasznie podkreśla wszelkie nierówności skóry - zmarszczki, pory (może na przyciemnionej skórze są bardziej widoczne?). Szybko spływa z buzi mimo tego, że zawsze go traktowałam jeszcze pudrem sypkim. No właśnie, krem ten daje na twarzy taki bardzo naturalny look, co w moim przypadku oznacza, że twarz mi się niemiłosiernie świeci. Moim zdaniem jest to kosmetyk dla dziewczyn i kobiet (żeby nie dyskryminować to... może również dla mężczyzn?) , które/którzy mają to szczęście i posiadają ładną, zdrową cerę a chcą sobie tylko delikatnie wyrównać koloryt. Jeśli nie miałabym piegów i mieszanej cery to pewnie bym się z nim zaprzyjaźniła albo chociaż zakolegowała. Ponieważ mam, to produkt ląduje na dnie kosmetyczki i czeka na ''lepsze czasy'' (czyli dzień, w którym wymyślę mu inny cel przeznaczenia;). A może wy macie jakiś pomysł jak go wykorzystać?\nps. przed opublikowaniem recenzji postanowiłam dać mu jeszcze jedną szansę i poszłam do pracy z buzią ubraną jedynie w BB. Nie wiem czy to przez ten baby face effect, który produkt ma dawać (???) ale moja twarz się świeci okropnie!!! a w słońcu wyglądam po prostu niezdrowo. Definitywnie rozstajemy się.\nAutor: Paulina Zubacz o 10:21\nEtykiety: bb cream, eveline, przedział cenowy 10 - 50 zł\nDla mnie kremy BB są za mało kryjące:( ale może kiedyś jak moja cera będzie się nadawała:)\n14 maja 2013 11:19\nteż sobie tego życzę:)


Okap przyścienny FALMEC POLAR II | OkapyKuchenne.pl\nChcę porozmawiać o produkcie: Okap przyścienny FALMEC POLAR II ...\nStrona główna/Przyścienne/Okapy przyścienne okrągłe/do 50 cm/Okap przyścienny FALMEC POLAR II\nTen okap to absolutna nowość firmy Falmec. POLAR II prezentuje się nad wyraz pięknie – nie znajdziesz drugiego takiego na rynku! Zamontowany w kuchni stanie się jej chlubą i bezkonkurencyjną ozdobą!\nMocny silnik w tym modelu szybko upora się nawet z największymi zanieczyszczeniami powstałymi podczas gotowania.\n4-stopniowy zakres regulacji pracy urządzenia pozwoli Ci na dostosowanie szybkości usuwania oparów w stosunku do ich nagromadzenia w kuchni.\nZastosowane halogenowe oświetlenie rozjaśnia przestrzeń roboczą znajdującą się pod sprzętem.\nOkap może pracować w dwóch trybach – w trybie wyciągu, usuwając opary poza budynek oraz w trybie pochłaniacza, neutralizując nieprzyjemne zapachy.\nModel marki Falmec, ze względu na swój ponadczasowy design, doskonale będzie wyglądał w kuchni urządzonej w nowoczesnym stylu.\nUrządzenie zostało wykonane z niezwykłą starannością ze stali nierdzewnej.\nZastosowany w modelu filtr aluminiowy jest wielokrotnego użytku - możesz go myć zarówno ręcznie, jak i w zmywarce.\nKarta montażu (Okap-przyscienny-POLAR-II-karta-montazu-okapykuchenne-pl.pdf, 80 Kb) [Pobierz]\nInstrukcja obsługi (Okap-przyscienny-POLAR-II-instrukcja-okapykuchenne-pl.pdf, 1,439 Kb) [Pobierz]\nCicha praca, dość niski pobór prądu, można zainstalowac jako wyciąg. Dobry produkt i rzetelna obsługa.\nChcę negocjować cenę produktu Okap przyścienny FALMEC POLAR II ...


gwen stefani - Pudelek\nGwen Stefani to amerykańska wokalistka, autorka tekstów i aktorka urodzona w Fullerton w stanie Kalifornia. Rozpoznawalność przyniosły jej liczne aktywności w ramach zespołu rockowego No Doubt oraz kariera solowa, a także udział w programach telewizyjnych oraz sesje zdjęciowe na potrzeby magazynów dla kobiet. Do największych solowych hitów Gwen Stefani możemy zaliczyć What You Waiting For?, Hollaback Girl, The Sweet Escape oraz Make Me Like You, które odnosiły spore sukcesy na listach przebojów na całym świecie.\nPełne imię i nazwisko: Gwen Renée Stefani\nData urodzenia: 3 października 1969 roku\nMiejsce urodzenia: Fullerton, Kalifornia, Stany Zjednoczone\nGwen Stefani - życiorys i kariera\nGwen Stefani urodziła się 3 października 1969 roku w Fullerton w stanie Kalifornia. Na początku swojej kariery w muzycznym show biznesie piosenkarka występowała w mediach głównie jako wokalistka zespołu No Doubt, który odnosił spore sukcesy na listach przebojów i wkrótce stał się niezwykle popularny. W międzyczasie Gwen Stefani rozpoczynała także swoją solową działalność, występując między innymi gościnnie w piosenkach Moby'ego i Eve. Debiutancki album Gwen Stefani zatytułowany Love. Angel. Music. Baby. trafił na rynek 12 listopada 2004 roku i szybko stał się ogromnym hitem. Było to dla niej także odejście od dotychczasowego klimatu towarzyszącego jej występom w No Doubt i postanowiła skłonić się bardziej ku muzyce elektronicznej i new wave, co docenili krytycy. Płytę promowały takie hity jak What You Waiting For?, Rich Girl oraz Hollaback Girl, które były wysoko notowane na światowych listach przebojów. W 2004 roku Gwen Stefani próbowała także swoich sił w aktorstwie i dubbingu, co także przełożyło się na jej olbrzymią popularność.\nDrugi album Gwen Stefani, The Sweet Escape, trafił do sklepów w grudniu 2006 roku. Album promował singiel Wind It Up, który kolejny raz zaskoczył fanów Stefani jej kreatywnym podejściem do muzyki. Kolejne utwory promujące wydawnictwo, 4 in the Morning, Now That You Got It i Early Winter, nie powtórzyły co prawda sukcesów poprzednich nagrań, jednak zapewniły Gwen Stefani kolejne kilkanaście miesięcy w świetle jupiterów. W 2012 roku na rynek trafiło z kolei następne wydawnictwo No Doubt zatytułowane Push and Shove, które pierwotnie miało zostać nagrane bez Gwen Stefani, jednak ostatecznie miała ona duży wkład w finalny produkt muzyczny. 2 lata później wokalistka pojawiła się w amerykańskiej edycji programu The Voice, gdzie zastąpiła na pozycji jurora Christinę Aguilerę. Kilka miesięcy później w ręce fanów trafiły piosenki Baby Don't Like i Spark the Fire, które miały zwiastować jej trzeci studyjny album. Wydawnictwo ostatecznie ukazało się w 2016 roku pod tytułem This is What the Truth Feels Like i zadebiutowało na 1. miejscu amerykańskiej listy Billboard 200. W październiku 2017 roku do sklepów trafiła świąteczna płyta Gwen Stefani You Make It Feel Like Christmas, która rok później doczekała się także swojej reedycji.\nGwen Stefani - rodzina, mąż, dzieci\nGwen Stefani urodziła się w Fullerton w Kaliforni jako córka Patti Flynn, księgowej i w późniejszych latach gospodyni domowej, oraz Dennisa Stefani, szefa marketingu firmy Yamaha. Piosenkarka ma dwoje młodszego rodzeństwa, Jill i Todda, oraz młodszego brata Erica. Eric Stefani był początkowo klawiszowcem w zespole No Doubt, jednak opuścił grupę w celu rozpoczęcia kariery w animacji pracując nad serialem The Simpsons.\nPo dołączeniu do grupy No Doubt Gwen Stefani media obiegła informacja, że ona i jej kolega z zespołu Tony Kanal są parą. Plotki okazały się prawdziwe, a piosenkarka wielokrotnie podkreślała, że mocno zaangażowała się w ich związek. Po wielu perypetiach Gwen Stefani i Tony Kanal rozstali się, przez co w pewnym momencie grupa była bliska rozpadu. Ich relacja była inspiracją do wielu piosenek zawartych na albumie grupy zatytułowanym Tragic Kingdom, między innymi Don't Speak, Sunday Morning oraz Hey You!. Gwen Stefani poświęciła Kanalowi także utwór Cool ze swojego debiutanckiego albumu, który opisuje ich relację już na stopie przyjacielskiej.\nW 1995 roku na drodze wokalistki stanął Gavin Rossdale z zespołu Bush, za którego wyszła w 2002 roku. Para ma trzech synów: Kingstona, Zumę i Apollo. W 2015 roku Gwen Stefani złożyła pozew o rozwód, który został sfinalizowany niecały rok później.\nW listopadzie 2015 roku piosenkarka ogłosiła, że ona i muzyk country Blake Shelton są parą. Gwen Stefani i Blake Shelton szybko stali się obiektem olbrzymiego zainteresowania mediów i nagrali nawet duet na świąteczną płytę piosenkarki, You Make It Feel Like Christmas.\nTak wyglądał ślub Gwen Stefani. Wyszła za mąż w BIAŁYCH KOWBOJKACH! (ZDJĘCIA)\nNa zdjęciach z wesela widzimy, jak Gwen Stefani i jej mąż całują się za wysokim tortem, obejmują się na tle willi i tańczą na parkiecie...\nGwen Stefani i Blake Shelton są JUŻ PO ŚLUBIE! Muzyk wybudował dla ukochanej... kaplicę\nZachodnie tabloidy potwierdzają, że para jurorów amerykańskiego "The Voice" - Gwen Stefani i Blake Shelton - przysięgła sobie dozgonną miłość w ostatnią sobotę. Wierzycie, że tym razem będą szczęśliwsi niż w swoich poprzednich małżeństwach?\nGwen Stefani ZARĘCZYŁA SIĘ! (FOTO)\n"Blake Shelton, tak, poproszę!" - napisała gwiazda pod zdjęciem, na którym pochwaliła się pierścionkiem.\nMłodzieżowa Gwen Stefani kusi wymyślnymi pozami podczas sesji zdjęciowej w Calabasas (ZDJĘCIA)\nNa początku października wokalistka skończyła 51 lat. Wygląda na swój wiek?\nGwen Stefani i Blake Shelton kupili ogromną rezydencję za 13 milionów dolarów! "To będzie ich pierwszy wspólny dom" (FOTO)\nLuksusowa posiadłość w kalifornijskim Encino ma być wymarzonym "kątem" dla gwiazdorskiej pary. Podoba się Wam?\nDla piosenkarki czas się zatrzymał...?\nWzorzysta Gwen Stefani próbuje zmarszczyć czoło na premierze filmu dla dzieci\nWokalistka przybyła na czerwony dywan "Ugly Dolls" z torebką za 9 tysięcy złotych. Dobrze wygląda?\nDzieci Gwen Stefani traktują partnera matki jak ojca? "Gavin uważa, że to z nim powinny spędzać czas, nie z Sheltonem"\nBlake nie chce zastępować synom Gwen prawdziwego ojca, ale pragnie spędzać z nimi więcej czasu.\nDobrała go do botków z motylkiem i torebki Chanel. Podoba Wam się jej "odświętny" styl?\nWyluzowana Gwen Stefani lansuje modę na kalosze na obcasie\nDobrała je do codziennych ubrań za ponad 11 tysięcy. Ma dobry gust?\nGwen Stefani w za krótkiej spódniczce. POKAZAŁA MAJTKI... (FOTO)\nWokalistka ostatnio zaskakuje swoim zachowaniem...\nWyprasowana Gwen Stefani chwali się idealną figurą w sukience Balmain\nW przyszłym roku piosenkarka skończy 50 lat. Wygląda na tyle?\nWiecznie młoda Gwen Stefani przytula się do chłopaka w Las Vegas\nJakiś czas temu piosenkarka wyznała, że "marzy, żeby Blake Shelton się jej oświadczył"...


Zabawa Tematyczna - WYNIKI (kwiecień) | Handimart\nZabawa Tematyczna - WYNIKI (kwiecień)\nPrzyszedł czas na ogłoszenie wyników kwietniowej Zabawy.\nTematem w kwietniu był KOŃ.\nNa kwietniowe prace zagłosowało 13 osób z czego aż 10 z nich głosowało na pracę, która zwyciężyła.\nA jest to praca:\nHagArt – Meble Shabby Chic\nNa drugim miejscu była praca Joanny J., na która głosowało 8 osób.\nA trzecie miejsce z liczbą głosów po 5 zajęły Majalena i Zuzanna Magdalena.\nJeszcze tylko banerek zwycięzcy:\nGratuluję serdecznie i dziękuję wszystkim za udział w zabawie:)\nA już za dwa dni (4 maja) zapraszam po kolejny temat zabawy;)\nAnetta 2 maja 2015 19:55\nGratuluję HagArt ! Wszystkie prace były oryginalne i piękne:) Pozdrawiam uczestniczki zabawy i organizatorkę:)\nAginezy 3 maja 2015 10:27\nJa również gratuluję. Temat był na prawdę trudny :-)\nHagArt 3 maja 2015 17:53\nHUUUUUURA!!!!!! To moja pierwsza WYGRANA!!!!!:) Aż mnie rozsadza od środka z radości:)))) Dziękuję wszystkim którzy głosowali na moją pracę i dziękuję wszystkim tym, które się spięły i wzięły udział w - dla mnie wdzięcznym temacie - zabawie. Z niecierpliwością czekam na kolejny temat...\nZuzanna Magdalena 3 maja 2015 21:29\nKsięga Pamiątkowa z okazji 10 Rocznicy Ślubu


Jak content marketing pomoże uzyskać lepszą widoczność w Google? - WrotaZabrza\nGłównym celem działań promocyjnych zapewne każdego przedsiębiorcy jest finalny wzrost sprzedaży i zainteresowania produktami oraz usługami firmy. Zwykle do tego celu wykorzystuje się reklamę, która w internecie objawia się najczęściej w postaci banerów graficznych. Doskonałą reklamą jest też pojawienie się linka do strony firmowej w organicznych wynikach wyszukiwania w Google. Aby uzyskać dobry efekt należy postawić na pozycjonowanie. W zależności od konkurencyjności na dane słowa kluczowe, może być łatwo lub trudno uzyskać wysoką pozycję. Bez wątpienia content marketing będzie w tym procesie bardzo pomocny. Profesjonaliści w branży jak agencja https://kryzysowy.marketing/ świadczą skuteczną pomoc w tym zakresie.\nDziałania content marketingowe polegają na tworzeniu interesujących i ciekawych treści dopasowanych do potrzeb konkretnych odbiorców. Jest to w pewnym sensie większe wyzwanie niż przygotowanie reklamy, gdzie wystarczy tylko wyliczyć zalety danego produktu i zachęcić do jego zakupu. W content marketingu liczy się odbiorca i jego potrzeby, więc treści, które są tworzone pod tym kątem muszą być dla tego odbiorcy użyteczne. Może to być na przykład poradnik zakupowy lub recenzja produktu. To dany odbiorca poszukując informacji na dany temat w internecie będzie w stanie odnaleźć dany artykuł opublikowany w ramach content marketingu i uzyskać odpowiedzi na swoje pytania. W treści przekazu content marketingowego można zawrzeć zachętę do skorzystania z oferty firmy, ale nie może to być nachalne, ani wymuszone. Musi naturalnie wkomponowywać się w daną treść.\nJakiego typu treści content marketingowe pomagają w pozycjonowaniu?\nNależy na początek zaznaczyć, że tworzeniem treści content marketingowych zajmują się zwykle agencje SEO lub marketingowe, takie jak na przykład 48 Media - https://48media.pl Dlaczego jest to tak istotne? Kluczową kwestią jest odpowiednie zaplanowanie działań, które powinny być regularne, aby przynieść jak najlepszy efekt. Należy zadbać o to, aby każda treść content marketingowa była odpowiednio nasycona słowami kluczowymi oraz była napisana pod konkretne potrzeby odbiorców – zwykle robi się to na podstawie analizy strony, którą chcemy wypozycjonować. Kluczowa jest więc idealna synergia treści do potrzeb klienta danej firmy. Nie można również zapomnieć o aspekcie graficznym – wystarczy zaledwie jedno zdjęcie, obraz lub wideo aby uatrakcyjnić odbiór treści. Ostatnią kwestią, ale nie mniej ważną, jest to, aby treści content marketingowe publikować na portalach, które będą mieć duży wpływ na ranking strony w Google.


Po co sie czepiac Teresy Lipowskiej ?\nCzuję, że nowa celebrytka Marta Grycan dostarczy nam jeszcze dużo rozrywki. Albo pewien procent swoich dochodów przeznaczy na stylistę.\nzamiast do stylisty to proponuje kupic DUPNE LUSTRO\nGrycan ma swietna urode i niesamowita witalnosc mimo,ze ma swoje latka i okragla figure. Porzadny stylista by sie przydal, stac ja.\nBiedna Ewa Kuklinska, nie miala co na siebie wlozyc, ach, jaki zal...\nTa Grycan je stanowczo za duzo lodow... Suknia fatalna!(szczegolnie rozpierdak)\n19:00 Rafał Grabias z "Królowych Życia" dziś może pochwalić się wyrzeźbioną sylwetką. Ale kiedyś... nie wyglądał tak super. Ważył 15 kg więcej


Via Mariano Stabile, 136/A, Palermo, Włochy\nCzołowy 3-gwiazdkowy hotel Alma Hotel oferuje 10 komfortowych pokoi.\nHotel i Katedra w Palermo, Santa Maria dell'Ammiraglio i Church of San Francesco of Assisi dzieli odległość 15-minutowego spaceru. Obiekt jest położony w odległości 10-minutowego spaceru do centrum Palermo.\nWszystkie dźwiękoszczelne pokoje są wyposażone w telewizję kablową, prywatny balkon, miejsce do jedzenia, darmowe wi-fi i miejsce do siedzenia. Są one również wyposażone w prywatne łazienki z bidetem, bezpłatnymi przyborami toaletowymi i suszarką do włosów.\n15 minut spaceru do stacji kolejowej Palermo Central. Zapewniony jest szybki dostęp do lotniska Palermo, oddalonego o 25 km.\nHotel oferuje czyszczenie chemiczne, usługi concierge i całodobową recepcję oraz bankomat, parking i gabinet kosmetyczny dla komfortu gości.\nAlma Hotel, Włochy\nLa Chicca Nocleg ze śniadaniem


W latach 1820-1822 był redaktorem kilku pism literackich (np. „Wanda”, „Warszawianin”, „Gazeta Literacka”, „Pszczółka Krakowska”), był też twórcą wielu grywanych w Warszawie komedii i scen lirycznych. Poświęcił się działalności literackiej w różnych kierunkach.\nPo upadku powstania w latach 1832-1858 przebywał na emigracji. Najpierw we Francji, gdzie brał czynny udział w życiu emigrantów. Był członkiem sejmu powstańczego na emigracji. W 1841 był współzałożycielem a od 1853 profesorem literatury w Szkole Polskiej Narodowej w Batignolles. W 1849 w Paryżu został administratorem pisma „La Tribune des Peuples” („Trybuna Ludów”), gdzie współpracował z Mickiewiczem. Był również inicjatorem i wykładowcą kursu historii i statystyki Polski w Szkole Artylerii zakładu emigracyjnego w Bourges. Pracował również jako kustosz Biblioteki Królewskiej i zbiorów Ludwika Filipa w Wersalu. W 1849 wyjechał na kilka lat do Belgii.\nDarzony szacunkiem jako „poseł ostatniego sejmu polskiego” obracał się w kręgach świata naukowego, literackiego i naukowego. Był wydawcą licznych źródeł historycznych.\nPLWABN: 9810633734305606, 9810561166805606\nOstatnio edytowano 12 lut 2021 o 10:41\nTę stronę ostatnio edytowano 12 lut 2021, 10:41.


Samochodem do Chorwacji - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Moto porady » Auto w podróży » Motoryzacyjne przewodniki » Samochodem do Chorwacji\n21 czerwca 2011, 07:19\n[Data aktualizacji 14 lipca 2016, 11:13]\nPodróż samochodem do Chorwacji może odbywać się przez Czechy, Austrię i Słowenię lub Słowację i Węgry\nJak dojechać samochodem do Chorwacji?\nSą 3 możliwości dojazdu samochodem. Pierwsza to droga przez Czechy, Austrię i Słowenię. Po drodze możemy zwiedzić cud architektoniczny Czechów – Pragę oraz Salzburg, miasto Mozarta. Dodatkowe koszty oprócz obowiązkowych winiet w tych państwach, będzie opłata za tunel w austriackim Tauern, która wynosi ok 14 euro, następnie do granicy ze Słowenią jedziemy tunelem Karavanken, który kosztować nas będzie 7 euro.\nZobacz też: Przepisy drogowe w Chorwacji\nDruga trasa to Cieszyn-Wiedeń- Graz-Maribor – Zagrzeb. Interesująca jest głównie za sprawą możliwości zwiedzenia Wiednia. Trzecia opcja to trasa prowadząca od Barwinka przez słowackie Koszyce, Budapeszt, Nagykanizsa i Zagrzeb. Po drodze cenne turystycznie okaże się zwiedzanie Budapesztu – perły Węgier oraz trasa prowadząca wzdłuż jeziora Balaton.\nPrzepisy wjazdowe do Chorwacji\nNiezbędnymi dokumentami do przekroczenia granicy z Chorwacją jest paszport lub dowód osobisty. Nie ma określonej ważności paszportu, jednak powinna być ona znacznie dłuższa ponad planowany okres pobytu. Do 90 dni obowiązuje ruch bezwizowy, inne zasady dotyczą osób przyjeżdżających do pracy do Chorwacji czy podejmujących na terenie tego kraju naukę. Zatrzymania na granicy mogą dokonać władze wówczas, jeśli nie mamy min. 100 euro lub równowartości tej sumy na karcie kredytowej lub płatniczej na każdy dzień pobytu. Jeśli toczy się postępowanie karne przeciwko nam to także możemy liczyć się z zarekwirowaniem paszportu i wystawieniem prawomocnego zaświadczenia przez władze. Jeżeli wybieramy się na wycieczkę objazdową samochodem na własną rękę to wówczas musimy dokonać meldunku w ciągu 24 godzin.\nZobacz również: Kiedy prawo jazdy może być cofnięte?\nPrzepisy drogowe oraz wymagane wyposażenie samochodu w Chorwacji\nJeżeli poruszamy się po Chorwacji z dzieckiem to pamiętajmy o dwóch przepisach, które regulują tą kwestie. Dzieci do lat 14 i 150 cm wzrostu nie można przewieźć na przednim siedzeniu wozu, jeśli nie jest ono wyposażone w pasy przystosowane do wymiarów dziecka. Jeżeli nasze dziecko jest powyżej tego wieku to zapinamy je pasami bezpieczeństwa, tak jak to jest w przypadku dorosłych pasażerów. Światła mijania należy mieć włączone przez 24 godziny tylko wówczas, gdy na drodze panuje słaba widoczność.\nPodróżując po chorwackich drogach pamiętajmy o tym, że na terenie zabudowanym obowiązuje nas ograniczenie do 50 km/h, niezabudowanym 90 lub 80 km/h. Na autostradach – 130 lub 90 km/h, natomiast drogi ekspresowe – 110 lub 80 km/h.\nDopuszczalne prędkości w Chorwacji\nSam. osobowy z przyczepą\nPamiętajmy, że policja jest wyczulona na nietrzeźwych kierowców, ponieważ prawo nie przewiduje jazdy po posiadaniu ani jednego promila (0,0 promila) w przypadku kierowców w wieku 16-24 lata oraz kierowców zawodowych, wykonujących pracę. W przypadku pozostałych kierowców dopuszczalna zawartość alkoholu we krwi to 0,49 promila.\nPodróżując po Europie, wbrew ogólnemu postanowieniu Konwencji Wiedeńskiej, zakładającej podróżowanie z wyposażeniem wymaganym w kraju, w którym zarejestrowany jest samochód – należy wyposażyć samochód w wyposażenie wymagane w odwiedzanym kraju. Jeśli spędzamy nasz urlop w Chorwacji i zwiedzamy jej zakątki samochodem to nie zapomnijmy o apteczce pierwszej pomocy, trójkącie ostrzegawczym oraz komplecie zapasowych żarówek. Pojazd z przyczepą powinien mieć 2 trójkąty ostrzegawcze, a wszystkie pojazdy muszą mieć być wyposażone w kamizelkę bezpieczeństwa, która użyta musi być przez kierowcę lub pasażera podczas opuszczenia pojazdu na terenie zabudowanym, autostradzie czy też drodze szybkiego ruchu.\nOpłaty drogowe i mandaty w Chorwacji\nW Chorwacji nie ma możliwości oszczędzania pieniędzy podczas poruszania się autostradami. Przedstawiamy opłaty na poszczególnych autostradach:\n- odcinkiem Bregana (gran. ze Słowenią) – Zagrzeb : 5 HRK\n- A1 z Zagrzebia do Ravca (koniec autostrady oddalony 155 km od Dubrownika) wynosi 209 HRK.\nPrzejazd mostami oraz tunelami również wymaga uiszczenia opłaty – most Krk ( 35 HRK za auto osobowe ), tunel UCka ( 28 HRK) oraz oraz wiaduktu Mirna na Istrii (14 HRK).\nNajbardziej srogo karana jest jazda po spożyciu alkoholu, dlatego na razie wystrzegać się tego procederu. Za to wykroczenie możemy dostać mandat od 700 do nawet 15 tys. HRK, a nawet kierowca samochodu może trafić do aresztu na okres 60 dni. Oczywiście bez punktów karnych się nie obejdzie. Często dochodzi do zatrzymań paszportów oraz innych dokumentów na okres do 48 godzin – do chwili uregulowania mandatu. Mandatem może zakończyć się jazda z niepełnym wyposażeniem lub samochodem o złym stanie technicznym. Przejazd na czerwonym świetle to koszt od 2000 do 5000 HRK oraz 2 punkty karne, nieużywanie pasów bezpieczeństwa czy też używanie telefonu komórkowego podczas jazdy to 500 HRK mandatu, nieprawidłowe parkowanie to 300 HRK.\nZobacz też: Samochodem do Bułgarii\nGdzie pojechać i na co uważać w Chorwacji\nPodczas zwiedzania i przemierzania tego kraju pamiętajmy o sporej ilości niewypałów i min, które można spotkać przy południowej granicy z Bośnią i Hercegowiną. Droga na południe wybrzeżem jest obfita w przepiekne widoki i tańsza, ponieważ nie jedzie się płatnymi autostradami, jednak trzeba pamiętać, że jest kręta i niebezpieczna. Jeśli chodzi o walory turystyczne to naprawdę warto zwiedzić parki krajobrazowe tj. Plitvice, Krka czy nadmorskie miejscowości Rijeka, Zadar, Makarska, Split, Dubrownik. Zachęcamy do odwiedzenia jednej z wielu chorwackich wysp, na które możemy dostać się promem.\nCiekawy jest teren półwyspu Istria, a w nim regiony typu : Umag, Poreć, Vrsar lub Wyspy Briońskie koło Puli – na których znajdują się ruiny rzymskie i bizantyjskie tudzież letnia rezydencja Josipa Broz Tito. W obrębie zatoki Kvarner znajduje się uzdrowisko morskie, które jest znane jako jedno z najładniejszych uzdrowisk morskich w Chorwacji.\nZobacz również: Stłuczka czy wypadek?\nWażne informacje przed wyjazdem do Chorwacji\nW razie wypadku, kradzieży czy innej sytuacji warto znać numery ratunkowe oraz adresy ambasad i placówek dyplomatycznych.\npomoc drogowa987 (+385 1987)\npolicja - 92\npogotowie ratunkowe - 94\nstraż pożarna - 93\nlub numer zunifikowany - 112\nZobacz też: Samochodem do Czarnogóry\nKrležin Gvozd 3, 10000 Zagrzeb\ntel.: +385 1 4899444. e-mail:\nZobacz też: Czego spróbować w Chorwacji – wskazówki dla turystów\nParkowanie na wąskich, chorwackich uliczkach zabytkowych miasteczek nie jest łatwą sztuką fot. Mateusz Szymański


Twoja skóraPielęgnacja skóry twarzySkóra wrażliwa, odwodnionaSkóra sucha lub bardzo suchaSkóra bardzo wrażliwa, alergicznaSkóra naczyniowaSkóra tłusta i trądzikowaOznaki starzenia, zmarszczki, utrata jędrnościProblemy z pigmentacjąPodrażniona skóraŁojotokowe zapalenie skórySkóra wrażliwa na goleniePielęgnacja skóry ciałaSkóra bardzo sucha, podrażniona i atopowaSkóra sucha i brak komfortuSkóra sucha i szorstkaOchrona przeciwsłoneczna Skóra wrażliwa i skłonna do alergiiSłońce dla wszystkichSkóra dzieci i słońcePielęgnacja skóry głowyŁupieżWypadanie włosówWrażliwa skóra głowyMakijaż skóry wrażliwejPodkład i wrażliwa skóraZobowiązanie La Roche-PosayZOSTAŃ SKIN CHECKEREMStrona główna > Hydraphase > HYDRAPHASE UV INTENSE RICHEHYDRAPHASE UV INTENSE RICHEKrem głęboko nawilżający z formułą anty-UVHydraphase UV Intense Riche od La Roche-Posay jest niezawodny dla głębokiego i intensywnego nawilżenia każdego typu skóry, nawet wrażliwej. Efekt dobrze nawodnionej skóry utrzymuje się nawet do 24h. Zaawansowana formuła produktu chroni cerę przed szkodliwym działaniem promieni UVA oraz UVB. Krem ma lekką konsystencję, która łatwo się rozprowadza oraz dodaje jej blasku, promienności, miękkości i elastyczności.Pompka zabezpieczająca 50 ml.Gdzie można kupić produktHydraphase idealny do pielęgnacji cery suchej w domu\n« Krem Hydraphase Intense Riche UV sprawdził się u mnie idealnie jako preparat do codziennej pielęgnacji skóry suchej i wrażliwej w domu. Wreszcie nie muszę martwić się o to, że moja skóra znowu przesuszy się na wietrze lub zimnie, bo krem ten bardzo dobrze chroni ją przed wszelkimi takimi czynnikami. Moja twarz jest dobrze nawilżona, odżywiona i zabezpieczona przed uszkodzeniami. Na pewno nie rozstanę się z tym produktem, ale jestem ciekawa działania innych kosmetyków La Roche do suchej skóry. »\nIlona L., 35-44 lat - Kraków5.066 opinieZostaw również swoją opinięWłaściwościRezultatyStosowanieSkładnikiOpiniePodwójna moc działania, by zapewnić długotrwały efekt nawilżenia oraz ochronić skórę przed promieniami UV. Profesjonalna pielęgnacja każdego typu skóry - także wrażliwej.Krem nawilżający La Roche-Posay Hydraphase UV Intense Riche to produkt dedykowany skórze suchej ze skłonnością do silnego odwodnieniaDziałanie ukierunkowane na intensywne nawilżenie oraz ochronę przeciwsłoneczną o wysokiej skuteczności gwarantowanej przez sprawdzone połączenie aktywnych składników: kwasu hialuronowego i gliceryny. Krem ochronny do skóry eliminuje uczucie dyskomfortu spowodowane ściągnięciem, suchością i szorstkością. Zapobiega efektom fotostarzenia, zmniejszając ryzyko uszkodzenia komórek i opóźniając procesy starzenia.Potrójna moc działania to:• intensywne nawilżenie • nawodnienie utrzymujące się nawet 24 godziny• ochrona przeciwsłoneczna skierowana przeciw UVA i UVB.Produkt przeznaczony do codziennej pielęgnacji.La Roche-Posay Hydraphase UV Intense Riche to wysoce skuteczny krem nawilżający. Skóra sucha i wrażliwa jest optymalnie chroniona przed utratą wody oraz promieniami UV.Stosowany regularnie w ramach codziennej pielęgnacji krem ochronny do skóry głęboko nawilża. Zwalcza oznaki szorstkości i suchości. Eliminuje dyskomfortowe uczucie ściągnięcia i napięcia. Krem ochronny do skóry z formułą przeciwsłoneczną przeznaczony jest do codziennego stosowania.Niewielką ilość kremu nałożyć na twarz i delikatnie rozprowadzić. Aplikować każdego dnia: rano i /lub wieczorem - w zależności od potrzeb. 105Ilona L.35-44 lat2016-09-23Hydraphase idealny do pielęgnacji cery suchej w domuKrem Hydraphase Intense Riche UV sprawdził się u mnie idealnie jako preparat do codziennej pielęgnacji skóry suchej i wrażliwej w domu. Wreszcie nie muszę martwić się o to, że moja skóra znowu przesuszy się na wietrze lub zimnie, bo krem ten bardzo dobrze chroni ją przed wszelkimi takimi czynnikami. Moja twarz jest dobrze nawilżona, odżywiona i zabezpieczona przed uszkodzeniami. Na pewno nie rozstanę się z tym produktem, ale jestem ciekawa działania innych kosmetyków La Roche do suchej skóry.5Paulina Z.30-39 lat2016-09-23Hydraphase - ochrona UV i nawilżanie w jednym!Hydraphase UV Intense Riche to niezwykle uniwersalny krem. Zapewnia skuteczne, dogłębne nawilżenie suchej skóry twarzy, a jednocześnie chroni przed szkodliwością promieni słonecznych. Ten kosmetyk lubię za to, że ma lekką formułę, która nie obciąża mojej wrażliwej twarzy. Do tego jest bardzo wydajny. Nie wyobrażam sobie mojej codziennej - wakacyjnej pielęgnacji bez tego kremu! ;-) 5Agnieszka S.30-39 lat2016-09-22Hydraphase UV Intense Riche jest najlepszy!Moim największym problemem jest sucha skóra, która bardzo szybko się odwodnia. Po konsultacji ze znajomą farmaceutką, kupiłam w aptece krem intensywnie nawilżający Hydraphase UV Intense Riche. To był strzał w dziesiątkę! Nie odczuwam już dyskomfortu związanego z szorstkością czy uczuciem ściągnięcia, a dodatkowo mam zapewnioną skuteczną ochronę przed skutkami promieniowania UVA i UVB. Moja skóra jest nawodniona i świetnie nawilżona, dlatego polecam ten produkt z całego serca!5Aleksandra C.30-39 lat2016-09-22Hydraphase uv Intense Richie - doskonały kremHydraphase uv Intense Richie La Roche-Posay to naprawdę głęboko i silnie nawilżający krem do twarzy, którego moja cera potrzebowała od dawna! Doskonale nawilża suchą skórę i redukuje wszelkie nieprzyjemności z nią związane - uczucie szorstkości, ściągnięcia i pieczenia. Cieszę się, że posiada on również odpowiednie filtry uv, dzięki czemu czuję, że moja skóra jest nie tylko pielęgnowana, ale też dobrze chroniona. Jak dla mnie jest to doskonały w każdym calu krem nawilżający na dzień!5Katarzyna B.25-34 lat2016-09-22Najlepszy krem do twarzy z filtrem uvBardzo długo szukałam odpowiedniego dla siebie kremu do twarzy, który posiadałby wyjątkowo łagodny skład, a przy tym ochronne filtry uv zabezpieczające skórę przed szkodliwym działaniem słońca. No ale w końcu znalazłam krem La Rochei-Posay Hydraphase UV Intense Riche, który dogłębnie nawilża skóre, a dzięki filtrom uv chroni ją przed przebarwieniami, zmarszczkami oraz innymi niedoskonałościami, za które odpowiada słońce. Jak najbardziej polecam krem do twarzy z filtrem od marki LRP!\n5Marta M.25-34 lat2016-09-06Krem nawilżający La Roche - super dla mojej suchej skóry!Długo szukałam dobrego i mocno nawilżającego kremu dla swojej suchej skóry twarzy, który zmniejszyłby skłonności mojej cery do przesuszania, łuszczenia oraz pieczenia zaraz po wykonanym demakijażu. No i wreszcie go znalazłam! Hydraphase UV Intense Riche od la Roche Posay to dobrze nawilżający krem do twarzy, który dodatkowo posiada ważne dla mojej skóry filtry ochronne przed słońcem. Każdego dnia czuję, że moja skóra jest odpowiednio nawilżona oraz chroniona przed czynnikami zewnętrznymi. Super!Przeczytaj wszystkie opinie\n(6 opinie)SkutecznośćAktywne składniki zapewniają nawet 24-godzinne intensywne nawilżenie, przynosząc skórze wyraźną ulgę. Skóra staje się miękka i jedwabiście gładka. Jest mniej podatna na działanie szkodliwych promieni UV. Pomaga zapobiegać przebarwieniom, spowodowanym promieniowaniem UV. Gama produktówHYDRAPHASE INTENSE LEGERE HYDRAPHASE INTENSE SERUMHYDRAPHASE INTENSE RICHE KREM INTENSYWNIE NAWILŻAJĄCY O DŁUGOTRWAŁYM DZIAŁANIU KONSYSTENCJA BOGATA HYDRAPHASE UV INTENSE LEGEREHYDRAPHASEHYDRAPHASE MASECZKA (24 SZTUKI)Zobacz wszystkie produkty z gamy3 pytania do ekspertaGdy mamy do czynienia ze skórą odwodnioną, należy połączyć trzy rodzaje składnikówWywiad z dermatologiem na temat sposobów pielęgnacji skóry odwodnionej.Skoncentruj się na...La Roche-PosayWoda termalnaWoda termalna z La Roche-Posay jest bezcennym i wrażliwym zasobem.Lista punktów sprzedażyZnajdź najbliższy punkt sprzedaży produktów La Roche-PosayPomoc i usługiInformacje prawneREGULAMIN ŚWIADCZENIA USŁUG DROGĄ ELEKTRONICZNĄPolityka Plików CookiesLaroche-posay.comSłownikMapa stronyMapa strony - produktyIndeks dermatologicznySkontaktuj się z namiphotos (c) Getty Images / (c) La Roche Posay / (c) Centre Thermal de La Roche Posay, 2004Zobowiązanie La Roche-Posay


oficjalny program UE - Forum Gothic - ArcaniA: Gothic 4\n11-07-19, 14:11 #1\nZaznaczam, że tutaj jest mowa nie o jakichś tekstach, których przywoływanie stoi w sprzeczności z prawem, ale o oficjalnie zatwierdzonych i obowiązujących deklaracjach Unii Europejskiej.\nW marcu 2017 została opublikowana Biała księga w sprawie przyszłości Europy, która następnie została zatwierdzona przez głowy państw UE (Polskę reprezentowała Beata Szydło) w Deklaracji Rzymskiej. Jedynym wskazanym w białej księdze dokumentem programowym jest "Manifest z Ventotene" napisany w 1941 roku przez włoskiego komunistę Altiero Spinnellego. I jakkolwiek został on napisany w 1941, to w marcu 2017 roku przywódcy UE, mając do wyboru mnóstwo różnych propozycji programów z przeszłości, wybrali akurat ten jeden. Jeśli sformułowanie na temat manifestu w Białej Księdze budzi jakiekolwiek wątpliwości, to warto jeszcze wspomnieć, że od 1993 roku imię Altiero Spinelliego nosi główny budynek Parlamentu Europejskiego w Brukseli. Trudno o bardziej jednoznaczny symbol znaczenia postaci Spinelliego i jego programu dla kierunku rozwoju Unii Europejskiej. Poniżej przedstawiam kilka najważniejszych zdań z tego manifestu:\n„Pierwszym zadaniem, bez rozwiązania którego wszelki postęp będzie tylko złudzeniem, jest ostateczne zlikwidowanie granic dzielących Europę na suwerenne państwa”\n„Chodzi o stworzenie państwa federalnego, które stoi na własnych nogach i dysponuje europejską armią zamiast armiami narodowymi. Trzeba ostatecznie skończyć z gospodarczą samowystarczalnością, która stanowi kręgosłup totalitarnych reżimów. Potrzeba wystarczającej ilości organów i środków, żeby w poszczególnych państwach związkowych wprowadzić zarządzenia wydane w celu utrzymania porządku ogólnego."\n// tłumacząc z języka propagandowych haseł na język faktów - wprowadzić w nieposłusznych landach stan wojenny\n„Nowe państwo, a z nim nowa, prawdziwa demokracja, powstanie dzięki dyktaturze rewolucyjnej partii.”\n„Ze stale rosnącej grupy sympatyków partia powinna wciągać do współpracy tylko tych, którzy europejską rewolucję uczynili głównym celem swojego życia, którzy z dnia na dzień świadomie wypełniają swoje zadanie i dbają o interes ruchu, również w najtrudniejszych warunkach nielegalności (pisane w 1941) i tworzą stabilną sieć wspierającą płynną sferę ruchu sympatyków.”\n// a to oznacza, że praworządność w ustach unijnych przywódców oznacza zgodność nie z prawem, konstytucją czy interesem narodowym, ale z bezdyskusyjnym warunkiem europejskiej jedności czyli dążeniem do likwidacji granic dzielących Europę na suwerenne państwa i podporządkowaniem państwa ostatecznej zamianie unii w komunistyczne państwo zjednoczonej Europy.\n„Europejska rewolucja musi być socjalistyczna, żeby mogła sprostać naszym potrzebom; musi opowiedzieć się za emancypacją klasy robotniczej (pisane w 1941) i stworzeniem ludzkich warunków życia.”\n„Nasz ruch czerpie pewność co do celów i kierunków działania nie z rozpoznania jakiejś nie istniejącej jeszcze woli ludu, ale ze świadomości reprezentowania najgłębszych potrzeb nowoczesnego społeczeństwa. Dzięki niej nasz ruch wyznacza linie kierunkowe nowego porządku, narzucając jeszcze nieuformowanym masom pierwszą społeczną dyscyplinę.”\n// Warto też porównać namiastkę postępu prezentowaną przez unię i wszystko co z nią związane z nowoczesnymi naukami proponowanymi przez panów zajmujących obecnie czołowe miejsca w Kościele katolickim, bez rezygnacji z zachowywania treści jej tradycyjnej, wielowiekowej wersji. W księdze apokalipsy wspomina się, że w tym czasie na całym świecie będzie się zmuszać ludzi do aktu oddania się diabłu (w sposób - mimo grożenia śmiercią - pozostający jednak dobrowolnym i tym samym ostatecznie pozbawiając się możliwości zbawienia), by przyjąć znamię bestii umożliwiające człowiekowi zdobycie potrzebnych mu dóbr. Bez względu na interpretacje apokalipsy, systemem społeczno-ekonomicznym umożliwiającym wypełnienie zawartych tam przepowiedni jest komunizm - najlepiej - na całym świecie.\nSpośród wielu źródeł informacji, polecam materiały Krzysztofa Karonia.\nZnajdź więcej wiadomości użytkownika grafik1\n12-07-19, 22:17 #2\nSkądś to znam. "Działać trzeba, w jakikolwiek sposób". Popieram zachęcenie do karoniowych treści treści (najlepiej kanał yt "historia sztuki")\nOficjalny fanpage Piranha Bytes? Adamsiu Dyskusja 2 03-05-15 13:43\nGra strategiczna Islanderz (oficjalny wątek) darq01 Gry 0 07-10-14 20:09\nWAŻNE Oficjalny Troubleshooting do Arcanii Master of Gorzała Pomoc techniczna 0 14-11-10 15:03\ngothic 3 oficjalny patch majster od tape Pomoc Techniczna [G3] 2 16-10-10 15:17


Samowiążące buty Nike Adapt BB trafią do sklepów już w lutym - AyEm\nSamowiążące buty Nike Adapt BB trafią do sklepów już w lutym\nDawid Arest 17 stycznia 2019 12:31 17 stycznia 2019\nPrawdziwe samowiążące buty Nike pojawiły się wprawdzie w 2016 roku, jednak kosztują krocie. Teraz firma wypuszcza nowy model Nike Adapt BB, który będzie przystępny cenowo, a w dodatku będzie można nimi sterować za pomocą iPhone’a.\nNike Adapt BB to buty przeznaczone do gry w koszykówkę, które mają dopasowywać się do naszej stopy. Będą odpowiednio utrzymywać się na stopie za pomocą samo adoptujących się sznurowadeł. Nike w komunikacie prasowym informuje, że jest to rewolucja sznurówek. Dzięki dedykowanej aplikacji, będzie można dostosować sznurówki butów do swoich preferencji. Dodatkowo, można też programować przyciski zlokalizowane na butach. Nowe możliwości i opcje mają rozwijać się wraz z kolejnymi aktualizacjami oprogramowania.\nButy Nike wyposażone są w baterię o pojemności 505 mAh, którą będzie można ładować bezprzewodowo za pomocą specjalnej maty. Jedno ładowanie wystarczy na 10-20 dni, a samo ładowanie ma trwać około trzy godziny.\nCena samowiążących butów Nike Adapt BB\nCena butów ustalona została na 350 dolarów, czyli około 1300 zł. Jednak na razie buty mają trafić na rynek amerykański, premiera zaplanowana została na 16 lutego, a już teraz można składać zamówienia.\nDla porównania buty Nike HyperAdapt 1.0 dostępne są w Polsce za około 3 tysiące złotych. Cena Adapt BB, jeśli pojawią się w Polsce, będzie zapewne niższa o połowę.\nInteligentne butyNikeNike Adapt BBSamowiążące butySmart buty\nMicrosoft będzie wspierał Windows 7 jeszcze przez rok\nMicrosoft już za 12 miesięcy zakończy wspierać aktualizacjami dziewięcioletni system Windows 7. Firma liczy, że użytkownicy przesiądą się na Windows 10. Microsoft oficjalnie zakończy wspierać…\nDawid Arest 17 stycznia 2019 17:13 17 stycznia 2019\n372\t2 min


9JKL - odcinek 6 - Telewizyjny doktor - Telemagazyn.pl\n9JKL - Odcinek 6 : Telewizyjny doktor\nSerial po części oparty na osobistych doświadczeniach aktora Marka Feuersteina, który w pewnym okresie swojego dorosłego życia mieszkał w bezpośrednim sąsiedztwie rodziców oraz brata i bratowej, co prowadziło do wielu zabawnych, ale również frustrujących sytuacji. W odcinku: Harry i Judy poświęcają Andrew mnóstwo uwagi, gdy ich syn, dzięki wstawiennictwu brata, zostaje zatrudniony jako korespondent medyczny przez lokalną stację telewizyjną. Eve zaczyna mieć dość ciągłego zainteresowania teściów życiem swojego męża i robi wszystko, by skierować uwagę krewnych z powrotem na Josha.\n9JKL w telewizji\nNiedziela 17.12.2017 21:30 Odcinek 6\nPopularny gospodarz telewizyjnego talk-show udaje się w rodzinne strony wraz z narzeczoną i 10-letnim synem. Zamierza zaskoczyć bliskich tym, jak zmienił się przez lata nieobecności w domu.


Temat: Tylne światło przeciwmgielne\nRe: Tylne światło przeciwmgielne\nsorry, dawno tu nie zaglądałem. Tak manetkę mam poliftową, ale włącznika na konsoli nie mam, więc zakładam, że to oryginał jest. Mam Prevkę z 2003 roku. W sumie to albo ta manetka jest uszkodzona albo jakiś przełącznik, bo bezpieczniki, jak pisałem, są OK. Muszę znaleźć jakiś schemat elektryczny do ...\npn 08 paź, 2018\nmam Previę II i włącznik światła przeciwmgielnego przedniego i tylnego mam w manetce. Takie coś https://photos.app.goo.gl/aEzEfeN3ZsfMfs476\npt 05 paź, 2018\nWitajcie, dzisiaj na przeglądzie wyszło, że nie mam światła tylnego przeciwmgielnego. Zatem dobrałem się do niego i okazuje się, że żarówka jest ok. Jednakowoż po włączeniu świateł i przekręceniu przełącznika na światła przeciwmgielne (przełącznik mam na dźwigni przełącznika kierunkowskazów) tylne s...\nTemat: Wymiana podświetlenia konsoli deski\nRe: Wymiana podświetlenia konsoli deski\nHej, mały odkop, ale nie będę tworzył nowego wątku. Sprawa dotyczy licznika. Próbuję się do niego dostać, ale rozumiem, że bez rozebrania deski rozdzielczej nie da rady? Spider pisał o innym wątku, ale linki tam już wygasły, więc nie mam gdzie sprawdzić. A może już ktoś się dobierał do tego? pzdr sz...\nForum: Instrukcja obsługi\nTemat: Instrukcja serwisowa\nRe: Instrukcja serwisowa\njeszcze raz mogę prosić o tą instrukcję?\nczw 09 lis, 2017\nTemat: Schowek - przy lewym kolanie kierowcy.\nRe: Schowek - przy lewym kolanie kierowcy.\nU mnie schowek raczej się trzyma, sam z siebie się nie otwiera. Ale oczywiście jak go mocno pociągnąć to zostaje w ręce. Ten typ chyba tak ma. Nie widziałem tam żadnych szczególnych zabezpieczeń.\nśr 08 lis, 2017\nTemat: Ramka montażowa\nRe: Ramka montażowa\nJeżeli myślisz o radiu 2din to raczej ramka nie będzie potrzebna jeżeli będzie odpowiedni wymiar.\nJeżeli będziesz brał radio z innej Toyoty, np. seria tns510, B9010 lub 58805 to żadna ramka nie jest potrzebna. P&P.\nTemat: Serdecznie witamy w PREVIA KLUB........przywitaj się i Ty.\nTemat: 2AZ-FE ecu pinout\n2AZ-FE ecu pinout\nczy ktoś z Was ma lub wie gdzie tego szukać?\nPrzekopałem już sporo interneta, ale większość instrukcji jest do Camry.\nBędę dźwięczny za jakieś namiary na wyżej wymienione.\nwt 03 paź, 2017\nOdkop i złota łopata w jednym :D\nA czy ja mógłbym ewentualnie prosić o wystawienie takiej instrukcji?\nWitam i ja, szczęśliwy posiadacz Previi II od roku :)


24.07.2021 24 1\n"Mnie, źródło wśród żywych, opuścili, a wykopali sobie cysterny, cysterny dziurawe, które wody zatrzymać nie mogą"\nKsięga Jeremiasza 2,13\nJaka jest uderzająca różnica pomiędzy źródłem a cysterną? Cysterny są zbiornikami, do których spływa deszczówka z dachów oraz z okolicznych zboczy i pochyłości terenu. Woda ta jest później wykorzystywana w okresie suszy. Niegdyś były to najczęściej zbiorniki wykuwane w skale, bardzo starannie zabezpieczone, aby znajdująca się w nich woda nie wyciekła.\nInaczej sprawa wygląda, jeśli chodzi o źródło z "żywą " wodą czyli ze źródłem, które nie wysycha nawet w okresie wielkich susz. Woda wytryskuje nieustannie, zaspakajając każde pragnienie.\nJak to więc możliwe, że ktoś zamienia czystą, świeżą i niewyczerpaną wodą źródlaną na stojącą, brudną wodę z cysterny? W powyższym wersecie sam Bóg jako dawca życia porównuje się do źródła. Jak więc można porzucić takie źródło?\nA jednak my wszyscy opuściliśmy Boga i poszliśmy za głosem zwodzicieli. Nie osiągnęliśmy w ten sposób szczęścia, gdyż zanieczyszczona woda z cysterny, która jest obrazem marnej radości bez Boga, pozostawia po sobie gorzki smak i piach w ustach. Chociaż pragniemy więcej i więcej, to pragnienie naszej duszy nie zostaje przez nią zaspokojone.\nBóg chce dać nam poznanie, abyśmy mogli zrozumieć, dlaczego nasze pożądliwości nie zostały zaspokojone i dlaczego wciąż bezskutecznie poszukujemy szczęścia. "Bo u ciebie jest źródło życia, w światłości twojej oglądamy światłość" [Ps. 63,10].\nOpublikowano: 24 lipca 2021, 22:24


Domowa pielęgnacja dla plumerii\nRodzaj Plumeria ( Plumeria ), znany również jako Frangipani, jest jednym z najmniejszych w rodzinie Kutrovye (Apocynaceae). Ma w sumie 9 gatunków drzew liściastych i krzewów rosnących w tropikalnych i subtropikalnych regionach Ameryki.\nWszystkie plumerie wyróżniają się grubymi soczystymi pędami o krótkich międzywęźlach, z dużymi mięsistymi, krótkimi odgałęzieniami. Ich gniazda są przechowywane tylko na samych szczytach, tworząc wzorzysty kontur korony, a wewnątrz pozostaje gęste splątanie bezlistnych pni.\nPłytki liściowe są owalne, skórzaste, zielone, z bardzo grubą podłużną żyłką i wyraźnym żyłkami poprzecznymi. Górna powierzchnia jest błyszcząca i ciemniejsza, dolna często lekko owłosiona.\nKwiatostany wierzchołkowe, corymbose, mało kwitnące lub mające do 20 kwiatów. Kwiaty są duże, silnie pachnące, a ich aromat jest znacznie wzmocniony rano. Korona ma kształt koła, ma kształt spirali i tworzy z reguły pięć odwróconych płatków. U niektórych gatunków kwitnienie trwa do sześciu miesięcy.\nOwoce to zielonkawe lub czerwono-brązowe grube cylindryczne strąki, wskazane na końcu. Nasiona - płaski i raczej duży "lew". Sam materiał siewny z kontynuacją filmu jest porównywalny ze średnicą kwiatu.\nW domu uprawia się najpopularniejsze rodzaje plumerii:\nPlumeria biała ( Plumeria alba ) pochodzi z wysp karaibskich i wybranych obszarów Ameryki Środkowej. Forma życia jest niska, do dziesięciu metrów, drzewo. Liście są wydłużone, podobne do paska, młode mają tendencję do zwijania się od krawędzi do żyły centralnej, tworząc podwójną rurkę. Długość blaszki liściowej może sięgać 30 cm o szerokości 7 cm, kwiaty są stosunkowo małe, mają tylko 2,5 cm średnicy. Kolor płatków jest biały, z żółtą podstawą. W zależności od odmiany i odmiany, rozmiar żółtej plamki w środku kubka może być ledwo zauważalny lub może zajmować dość duży obszar.\nPlumeria czerwona ( Plumeria rubra ) w swoim naturalnym środowisku występuje w południowym Meksyku i Wenezueli. Jest to również drzewo, ale mniejsze niż poprzednie gatunki, chociaż może rosnąć jak krzew. Jego wysokość nie przekracza 5 m. Liście są jajowate, do 50 cm długości i 15 cm szerokości. Kwiaty mają około 5-6 cm średnicy, główny kolor płatków jest czerwony, ale odmiany są białe, żółte, różowe i fioletowe. W tym przypadku, z reguły rdzeń kwiatu jest nieco ciemniejszy niż korona, a czasami ma kontrastowy kolor.\nNiektóre popularne odmiany plumerii czerwonej:\n- "Abigail" - odmiana półkrwi z bardzo gęstymi, gęstymi kwiatostanami, każdy z 65 - 80 kwiatami. Płatki są różowe, z szkarłatną obwódką, zaokrąglone, wyraźnie zachodzące na siebie i lekko zakrzywione. W centrum korony znajduje się mała żółta plama.\n- "Daisy Wilcox" jest odmianą o kolorze kwiatowym podobnym do poprzedniego, ale płatki są owalne, prawie nie zachodzą na siebie i nie są zakrzywione. Kwiatostany są stosunkowo mało kwitnące.\n- "JL Rim Fire" - bardzo duże kwiaty, o średnicy około 8 cm, z praktycznie okrągłymi, silnie zachodzącymi na siebie płatkami. Środek płatków jest różowy, krawędź jest szkarłatna, w centrum korony jest żółta plama.\n- "Yellow Jack" - obficie kwitnąca roślina zawierająca do 50 kwiatów w kwiatostanach. Płatki o szerokim owalu, od środka do krawędzi są stopniowane od jasno żółtego do białego.\n- "Cindy Moragne" - w tej odmianie kwiaty osiągają średnicę 10 cm, płatki są bardzo szerokie, ich brzegi są lekko owinięte do wewnątrz i często mają łzy. Kolorowanka corolla, jak w powyższych odmianach.\n- "Choco Delight" jest interesującą odmianą tricolor. Płatki w kształcie pleców są podzielone wzdłużnie na ciemnopurpurową i białą połowę z niewyraźną obwódką, rdzeń miseczki ma żółty odcień.\nPlumeria głupi ( Plumeria obtusa ) rośnie na Bahamach i na wielkich Antylach, a także w Hondurasie. Jest to krzew lub małe drzewo o wysokości 2-6 metrów. Płyta liściowa o długości do 18 cm i szerokości około 8 cm, jej kształt jest odwrotny, z płaskim zaokrąglonym końcem. Korona kwiatu ma średnicę 1,5 - 4,5 cm. Płatki są białe z żółtą podstawą.\nBashful Plumeria ( Plumeria pudica ) to kwitnący półkrwi (do 2-4 m wysokości) gatunek pochodzący z Kolumbii, Panamy i Wenezueli. Jego uderzającą cechą jest kształt klina płyty liściowej, w kształcie łyżki i wklęsły i wskazał na końcu. Kwiaty są białe, z szerokimi owalnymi płatkami, w środku korony znajduje się mała żółta plamka. Niestety nie mają one zapachu, który jest rzadkością wśród plumerii.\nPlumeria - rozległa roślina ogrodowa o strefach tropikalnych. Jako pokój jest dość rzadki, ponieważ jest bardzo wymagający w warunkach zatrzymania i nadaje się tylko do uprawy w przestronnych pokojach. Najlepsze z tego drzewa będzie w szklarni lub oranżerii.\nOświetlenie Roślina bardzo kocha światło, musi być w słońcu przez kilka godzin. Wewnątrz najlepiej jest umieścić go przy południowych oknach. W zasadzie będzie dobrze rosnąć na zachodniej i wschodniej stronie, ale z powodu braku światła, kwitnienie okaże się rzadkie lub może w ogóle nie nadejść.\nTemperatura Podczas aktywnego sezonu wegetacyjnego, od około połowy wiosny do końca lata, plumeria preferuje wysokie temperatury. Optymalny zakres temperatur mieści się w zakresie 25 - 30 ° C. Pod koniec jesieni rozpoczyna okres odpoczynku, który trwa około 6 tygodni. W tej chwili potrzebuje chłodnej zawartości, ale nie niższej niż 16 ° C.\nJeśli nie jest możliwe dostarczenie roślinie mroźnego zimowania, konieczne jest zastosowanie dodatkowego oświetlenia z fitolampami, utrzymując czas sztucznego światła dziennego przez 10 godzin. W przeciwnym razie, w ciepłej, ale mrocznej atmosferze, pędy będą nadal rosnąć i rozwijać się, jednocześnie znacznie rozciągając i przerzedzając, a liście staną się blade w kolorze.\nPodlewanie Reżim nawadniania jest utrzymywany w taki sposób, że gleba w doniczce jest zawsze lekko wilgotna, ale bez stojącej wody. Oczywiście, im wyższa temperatura otaczającego powietrza, tym częstsze powinno być nawadnianie, a odwrotnie, przy chłodnej zawartości, gleba jest nawilżana znacznie rzadziej.\nZarówno nadmiar, jak i brak podlewania wpływają negatywnie na wygląd plumerii, powodując żółknięcie liści. W takim przypadku krótka susza doprowadzi do ich upadku, a zakwaszenie gleby z powodu częstej zatoki doprowadzi do gnicia pnia.\nWilgotność powietrza Plumeria nie potrzebuje zwiększonej wilgotności, ale reaguje korzystnie na okresowe opryski, które oczyszczają liście z pyłu. Podczas kwitnienia należy zachować ostrożność i starać się, aby woda nie opadała na delikatne płatki.\nGleba W przypadku tej rośliny odpowiednia jest pożywna luźna, przepuszczalna dla powietrza i wody gleba z reakcją obojętną lub lekko kwaśną. Można przygotować mieszankę gleby o następującym składzie: darni, gleba próchnicza, torf, gruby piasek rzeczny w stosunku 2: 1: 1: 1.\nGarnek do sadzenia wybiera się zgodnie z rozmiarem korony. Bez wchodzenia w liczby, zaleca się sadzić drzewo w pojemniku o takiej średnicy i wysokości, aby wyglądało harmonijnie w nim, bez wywoływania uczucia, że roślina ma się przewrócić, ale nie byłoby to "dla wzrostu". Przed napełnieniem gleby na dnie garnka należy utworzyć dobrą warstwę drenażową, aby zapobiec stojącej wodzie w korzeniach i zakwaszeniu gleby. Do tych celów można użyć keramzytu, średniej wielkości kamyków lub odłamków gliny.\nTransplant Młode okazy są przesadzane co wiosnę w doniczkach, których średnica jest 2 - 3 cm większa niż poprzedni rozmiar. Wraz z wiekiem transplantacja odbywa się coraz rzadziej, a duże rośliny nie są w ogóle wszczepiane, ograniczając się do zastąpienia wierzchniej warstwy gleby.\nW plumerii, jeśli to konieczne, można usunąć około 1/5 korzeni bez specjalnej szkody dla rośliny, przecinając je razem z dolną częścią śpiączki ziemnej i wycinając małe kliny po bokach. Ale im bardziej uszkodzone korzenie, tym dłużej drzewo zapuści korzenie po przesadzeniu.\nNajlepszy sos . Wiosną, na początku okresu aktywnej wegetacji, plumeria jest zasilana złożonymi nawozami dla roślin liściastych, pomagając jej w szybszym zwiększaniu masy zielonej. Ale z nadmiarem azotu nie jest to pożądane. Najlepiej stosować suplementy o równej zawartości wapnia, fosforu i azotu.\nOd końca wiosny - na początku lata zaczynają stosować mieszanki odżywcze dla roślin kwitnących, zawierających zwiększone stężenie fosforu.\nKarmienie odbywa się co 7-10 dni, jak wskazano na opakowaniu. Wskazane jest przemianę między korzeniem a listowie (opryskiwaniem liścia). Nie jest konieczne nawożenie w zimie.\nPrzycinanie Plumerii jest konieczną procedurą, która wymaga zbyt szybkiego wzrostu i nadaje drzewu zwartą formę. Przeprowadzić go natychmiast po wydaniu rośliny z zimowej "hibernacji", przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego. Zbytnie zaostrzenie początku tej procedury nie jest zalecane, ponieważ pąki plumerii powstają na końcach młodych pędów, a jeśli cięcie zostanie wykonane podczas fazy pączkowania, to nie dojdzie do kwitnienia.\nNiektórzy hodowcy kwiatów, przycinając i ściskając młode pędy, próbują uzyskać rozgałęzienia, mając nadzieję na stworzenie bujnego krzewu. Ale to są próżne oczekiwania, ponieważ po przycinaniu plumeria zwykle zwalnia tylko jedną sesję zastępczą. Proces rozgałęziania w nim odbywa się w sposób naturalny, z reguły dopiero w wieku dorosłym i najczęściej 2-3 nowe gałęzie pojawiają się w miejscu kwiatostanu.\nPowielanie . W domu roślina ta rozmnaża się przez sadzonki i nasiona. Na łodydze pod koniec wiosny odcina się wierzchołkowa część półauteńskiego pędu o długości około 20 cm, która jest ścięta pod kątem kilka mil poniżej węzła. Po usunięciu prawie wszystkich liści z gałęzi, z wyjątkiem najwyższej, zanurz jej końcówkę w roztworze fitohormonu (na przykład korzeniu), a następnie posadź ją w przygotowanej mieszance gleby i umieść w ogrzanej mini-teplichka (około 25 - 28 ° C) i jasnym sztucznym oświetleniu . Zakorzenienie trwa około 2 - 3 miesięcy, a pojawienie się pierwszych liści wskazuje na jego sukces.\nJeśli łodyga jest wycinana z dorosłej rośliny kwitnącej, kwitnienie młodej plumerii można poczekać na następny rok.\nNiektórzy hodowcy zalecają wycinanie wierzchołków wyblakłych pędów, które mają szansę na rozgałęzienie. Następnie, po udanym ukorzenianiu, możesz od razu uzyskać bujne małe drzewo, a nie tylko cienką gałązkę.\nWysiew nasion można przeprowadzać o każdej porze roku, ale ponownie należy użyć mini-teplichku z ogrzewaniem i oświetleniem. Nasiona, uprzednio zwietrzałe w stymulatorze wzrostu, są sadzone pionowo w ziemi, pozostawiając "skrzydło" filmu powyżej powierzchni gleby. Jeśli go zgubisz, po prostu nie możesz zakopać nasion do końca, pozwalając, by ich końcówka wyglądała.\nPędy pojawiają się nierównomiernie. Najwcześniej możesz poczekać za tydzień, później - za miesiąc. Rośliny kwitnące otrzymane z sadzonek występują w ciągu 3-4 lat.\nChoroby i szkodniki . Plumeria jest dość odporna na różne choroby. Problemy, z którymi najczęściej stykają się hodowcy kwiatów, związane są przede wszystkim z naruszeniem reżimu irygacyjnego:\n- żółknięcie i opadanie liści z powodu braku podlewania;\n- rozpad korzeni i obroży korzeniowych z powodu nadmiernego podlewania.\nInnym problemem jest to, że w okresie jesienno-zimowym roślina całkowicie lub częściowo zrzuca liście, ale jest to naturalny proces dla wszystkich roślin liściastych. Wiosną nagie gałęzie powinny być krótko przycięte, aby zielone pędy nie rosły na samym suficie, ale na wymaganym poziomie.\nGłównym szkodnikiem plumerii jest przędziorek . Przy pierwszych oznakach infekcji korona powinna zostać spryskana środkiem owadobójczym, na przykład aktellikem lub fitodermą.\nPonadto, z powodu Zatoki, może rozpocząć się zakwaszanie gleby, które wywołuje rozwój chorób grzybowych i przyciąga tak zwane "komary grzybowe" lub kwiatowe muszki. Same nie wyrządzają szkody roślinie, ale ich małe larwy mogą uszkodzić korzenie problemu. Aby zwalczyć larwy w górnej warstwie gleby, należy przygotować specjalny proszek "Grzmot 2" lub lek o podobnym przeznaczeniu.\nUwaga Sok w plumerii jest dość trujący i może powodować podrażnienie, jeśli wejdzie w kontakt ze skórą lub błonami śluzowymi. Dlatego podczas pracy z rośliną, zwłaszcza podczas jej przycinania, należy zachować szczególną ostrożność i zaleca się stosowanie rękawiczek.


Piękna biała ślubna rozmiar36 sprzedam cena do negocjacji - Suknie ślubne - Ogłoszenie - Komis, baza ogłoszeń - Polki.pl\nPiękna biała ślubna rozmiar36 sprzedam cena do negocjacji\nNr ogłoszenia: 29683\nSliczna biała sukienka. noszona tylko raz. Cudowna i wygodna. gratis dokładam rękawiczki. Sukienka składa sie z koronkowego gorsetu i spódnicy z kwiatem. Możliwe przymierzenie sukienki w Katowicach. polecam naprawdę warto. więcej zdjęć przesle na maila


Accommodation Kamieniec - Meteor\naccommodation in Poland accommodation mountain noclegi Kamieniec\nKamieniec ( located in the center of Kamieniec )\nNajniższe ceny Kamieniec ma agrotourism "Agrotourism Kowalowe Wzgórze". Przenocujesz tam już za jedyne 45 złotych.\nNajwiększym uznaniem wśród gości cieszy się agrotourism "Agrotourism Kowalowe Wzgórze".\nNajwięcej miejsc Kamieniec oferuje agrotourism "Agrotourism Kowalowe Wzgórze". Umożliwia zakwaterowanie 23 osób.\nNajbliżej centrum Kamieniec znajduje się agrotourism "Agrotourism Kowalowe Wzgórze".


„I can hear them mourning at my grave...” ~ Leaves' Eyes: Dwieście czterdzieści siedem\nWidziała, jak oczy Jasona rozszerzają się w geście niedowierzania. Była wręcz w stanie wyczuć jego przerażenie – nawet w połowie nie tak intensywne, jak to, co sama czuła, ale ta kwestia nie miała dla niej najmniejszego nawet znaczenia. Trzymała broń, dziwnie spokojna i jakby pogodzona z tym, co mogłoby się stać, gdyby jednak pociągnęła za spust – tak po prostu, zaledwie w ułamku sekundy.\n– Liz… – Tym razem w głosie jej brata nie było pewności siebie, którą słyszała zaledwie kilka sekund wcześniej. Nie potrafiła jednoznacznie stwierdzić, czy to możliwe, żeby się bał albo przejmować, ale na pewno był zły. Udało jej się wytrącić go z równowagi, odbierając kontrolę, którą z takim zaangażowaniem się chełpił, a to zdecydowanie nie przypadło mu do gustu. – Lizzy, nie bądź śmieszna – żachnął się.\nDrgnął, robiąc taki ruch, jakby chciał do niej dopaść i ją powstrzymać. Zdołała jeszcze bardziej napiąć mięśnie, tym samym udowadniając mu, że jak najbardziej była w stanie się poruszyć, wciąż nie oszołomiona aż do tego stopnia, by nerwy uniemożliwiły jej podjęcie jakiejkolwiek decyzji. Patrzyła mu w oczy i wiedziała, że był w stanie dostrzec jej determinację – to, jak daleko byłaby w stanie się posunąć, gdyby tylko ją do tego zmusił.\n– Chcesz mojej śmierci? – zapytała, samą siebie zaskakując tym, że była w stanie się odezwać. Jej głos zabrzmiał bardzo cicho i chrapliwie, przez co ledwo była w stanie zrozumieć samą siebie, jednak Jason nie miał z tym najmniejszego problemu.\n– Jasne, że nie! – rzucił niemalże gniewnym tonem. – Nie twojej… Jesteś moją małą siostrzyczką. Kto jak kto, ale ty nigdy nic mi nie zrobiłaś.\n– A oni?! – jęknęła i w tamtej chwili coś w niej pękło. Wciąż czuła unoszący się w powietrzu metaliczny zapach, widziała ślady krwi i z uporem wmawiała sobie, że w kącie pokoju niczego nie ma. Problem polegał na to, że taka metoda pomagała jej w coraz mniejszym stopniu, grożąc szaleństwem i nieuniknionym wybuchem histerii, którą z takim uporem próbowała odwlekać w czasie. – W ogóle zdajesz sobie sprawę z tego, że ty… to co zrobiłeś i…\nWampir zmrużył brwi, po czym energicznie potrząsnął głową.\n– Zrobili dość, by sobie na to zasłużyć! – warknął i tym razem nie powstrzymał się przed podniesieniem głosu. Zauważyła, że dotychczas intensywnie czerwone oczy zmieniły kolor, gwałtownie ciemniejąc i teraz bardziej przywodząc jej na myśl dwa kawałki węgla niż tęczówki. – Nic nie rozumiesz, więc sobie daruj. Nie powiesz mi, że byłaś zachwycona tym, co robili! – Urwał, wyraźnie nad czymś myśląc. – Och, Liz, opuść tę broń, bo naprawdę nie mogę się skupić – westchnął, momentalnie spuszczając z tonu.\nAni myślała to robić, nawet pomimo tego, że im dłużej trwała w jednej pozycji, celując w siebie i wciąż trzymając palce na spuście, tym bardziej spanikowana się czuła. Gdyby przypadkiem nacisnęła zbyt mocno…\nJason milczał przez dłuższą chwilę, najpewniej czekając na to, aż w końcu ulegnie jego prośbom. Udało jej się go zignorować, co ostatecznie musiało uświadomić wampirowi, że nie była głupia… Albo raczej to, że jej desperacja sięgała poziomu, który mógł okazać się niemalże zabójczy. Czuła, że to donikąd nie prowadzi i że prędzej czy później wydarzy się coś, co zakończy chwilowy impas, ale starała się o tym nie myśleć, zresztą jak i o wielu innych kwestiach, które przez cały ten czas nie dawały jej spokoju.\n– W porządku – odezwał się pojednawczym tonem Jason. – Okej, Lizzy… Nie zbliżam się do ciebie – dał za wygraną, po czym dla podkreślenia swoich słów cofnął się o krok tył.\nPowinna była poczuć ulgę, kiedy dzielący ich dystans uległ zwiększeniu, to jednak okazało się niemożliwe. Od trwania w jednej pozycji i ciągłego napinania mięśni, ciało zaczynało pulsować coraz silniejszym bólem, choć ten wydawał się niczym w porównaniu z cierpieniem, którego doznawała wewnątrz. Adrenalina i determinacja sprawiały, że wciąż nie pojmowała wszystkiego w takim stopniu, jak mogłaby tego oczekiwać, jednak prawda była taka, że Jason już niejako ją zabił – a teraz zamierzał ostatecznie ją dobić. Miała wrażenie, że już w chwili, w której weszła do domu i zaczęła przeczuwać, że coś jest nie tak, jakaś jej cząstka po prostu się rozpadła. Teraz nie pozostało już nic, pomijając to jedno, jedyne pragnienie, żeby nie pozwolić mu postawić na swoim.\nMogła umrzeć, ale nic ponad to.\nHa, jakbym w ogóle miała wybór…\nWciąż patrzą na Jasona, ostrożnie spróbowała przesunąć się w stronę drzwi. Drgnął, ale nie próbował jej zatrzymywać, po prostu obserwując jej poczynania i wydając się nad czymś intensywnie myśleć. Zaniepokoiło ją to, tym bardziej, że nie miała pewności, czy oby na pewno miała nad nim przewagę. Był szybki, a gdyby udało mu się uśpić jej czujność i zaatakować w odpowiednim momencie, wtedy mogłaby nie zdążyć z reakcją.\nPrzez jej twarz przemknął cień. Starając się ignorować lufę pistoletu, który sama w siebie wycelowała, starannie wypowiedziała jedno, jedyne słowo.\nJason uśmiechnął się cynicznie.\n– Co takiego, maleńka? – zapytał z uprzejmym zainteresowaniem, które jeszcze bardziej ją rozjuszyło.\n– Kluczyki od auta – wycedziła przez zaciśnięte zęby. – Tego, którym tutaj przyjechałeś – dodała ciszej. Imię Niny nie było w stanie przejść jej przez gardło.\nWampir nie wydawał się zadowolony, ale – ku jej zaskoczeniu – nie próbował protestować. Mimowolnie wzdrygnęła się, kiedy błyskawicznym ruchem sięgnął do kieszeni, by po chwili wyszarpnąć interesujący ją przedmiot, ale nie dała niczego po sobie poznać. Sam Jason rzucił kluczyki w jej stronę w zaskakująco łagodny sposób, dzięki czemu nie miała najmniejszego problemu z ich złapaniem. Źle czuła się z tym, że musiała poluzować uścisk wokół pistoletu, teraz trzymając broń tylko jedną ręką, ale nie miała wyboru, wahanie zresztą wydawało się najgorszym, co mogłoby się jej przytrafić. Musiała być silna i pewna siebie, nawet jeśli po tym wszystkim wcale się taka nie czuła.\nNerwowo zacisnęła palce wokół znajomego breloczka – migoczącego zależnie od kąta padania światła, pokrytego cekinami serduszka, które sama podarowała Ninie na urodziny. Coś ścisnęło ją w gardle i w tamtej chwili była bliska tego, żeby jednak pozwolić sobie na chwilę słabości, opaść na kolana i zacząć niekontrolowanie szlochać, ale w ostatniej chwili zdołała się przed tym powstrzymać.\n– Wiesz, że tego tak nie zostawię, prawda Liz? – usłyszała jeszcze, kiedy ostrożnie wycofywała się do przedpokoju. – Rodzina powinna trzymać się razem.\n– Dzięki tobie już jej nie mam.\nDopiero po chwili dotarł do niej sens wypowiedzianych słów, ale nie dała sobie czasu na to, żeby jakkolwiek się nad nimi rozwodzić.Wiedziała jedynie, że twarz Jasona nagle wykrzywił grymas, chociaż nie miała pewności czy to w odpowiedzi na jej słowa, możliwość ucieczki czy może to, że w jaki sposób udało jej się go zranić.\nPotwory nie mają uczuć, pomyślała i to pomogło otrząsnąć jej się na tyle, by jednak zdecydować się na wyjście z salonu. Nie rozluźniła się nawet już w chwili, w której znalazła się w przedsionku, wciąż ściskając pistolet, kluczyki i właściwie nie odrywając wzroku od pomieszczenia, które zostawiła za sobą. Brat nie ruszył za nią, choć wciąż spodziewała się tego, że to zrobi, zamierzając dopaść ją zanim zdołałaby wyjść z domu. W efekcie niewiele brakowało, żeby wypadła na zewnątrz, nie mając w sobie na tyle odwagi, by zwrócić się pozostawionego salonu tyłem. Zdawała sobie sprawę z tego, że przy swoich zdolnościach Jason mógł już dawno wydostać się z budynku i być może tak czy inaczej stał gdzieś za nią, ale…\nSubtelny ruch sprawił, że serce niemalże wyskoczyło jej z piersi. Właściwie nie kontrolowała się w chwili, w której zdecydowała na to, by jednak obejrzeć się przez ramię, choć wszystko w niej wręcz wydawało się krzyczeć, że to najgorszy z możliwych pomysłów. Zaraz po tym zamarła w bezruchu, dostrzegając przyczajoną w niewielkim oddaleniu od niej postać – młodziutką, piękną kobietę o jasnych włosach i krwistoczerwonych tęczówkach, co jednoznacznie świadczyło o tym, że musiała być wampirem. Liz zastygła w bezruchu, podświadomie czekając na moment, w którym nieznajoma zdecyduje się rzucić w jej stronę, jednak nic podobnego nie miało miejsca – dziewczyna po prostu stała, niczym jakiś upiorny, wyjątkowo żywo wyglądający posąg.\nElizabeth nie dała sobie czasu na to, żeby zastanawiać się nad tym, kogo miała przed sobą. Raz jeszcze obejrzała się na dom, by upewnić się, że nigdzie w pobliżu nie ma Jasona, po czym dosłownie rzuciła się w stronę zaparkowanego przed domem samochodu. Chociaż starała się skupić na tym, co musiała zrobić – na otwarciu drzwiczek, zajęciu odpowiedniego miejsca i wetknięciu tych cholernych kluczyków na swoje miejsce – nerwy sprawiały, że chcąc nie chcąc co chwilę rozglądała się dookoła, a ręce trzęsły jej się tak bardzo, że nawet odpalenie silnika i wprawienie auta w ruch zaczęło graniczyć z cudem.\nNie miała pojęcia, kiedy i jak tak naprawdę udało jej się zrobić wszystko tak, jak powinna. Nawet w chwili, w której znalazła się na znajomej, leśnej drodze, zostawiając gdzieś za sobą dom, Jasona i całe to szaleństwo, czuła się tak, jakby to było sen – zalewie przerywnik w koszmarze do którego miała wkrótce wrócić. W tamtej chwili po raz pierwszy zapragnęła wybuchnąć histerycznym śmiechem, ale powstrzymała się, zbyt oszołomiona, by zdobyć się na jakąkolwiek bardziej wymagającą reakcję. Całą energię wkładała w to, żeby prowadzić samochód i z wrażenia nie zderzyć się z najbliższym drzewem, choć to wydawało się najbardziej prawdopodobnym scenariuszem… Oczywiście zaraz po tym, który zakładał, że gdzieś pomiędzy drzewami dostrzeże bladą, błyskawicznie poruszająca się postać, która w następnej sekundzie wyskoczy jej przed maskę.\nNic podobnego nie miało miejsca.\nW zamian w lusterku zauważyła ledwie widoczny w ciemnościach, ale jednak obecny dym – całe kłęby, leniwie pnące się ku górze i wnikające gdzieś na tle pociemniałego nieba. To nie musiało niczego oznaczać, a jednak Liz nie miała większego problemu z tym, żeby zorientować się, że Jason najzwyczajniej w świecie zdecydował się po sobie posprzątać. Gdyby zawróciła, zamiast domu najpewniej zastałaby wyłącznie ciemny kształt, płomienie i właśnie dym – gęsty i niemniej ulotny, co i ludzkie życie.\nPoza tym nie było już nic.\nMniej więcej wtedy dotarło do niej to, co miało miejsce – to, że została sama, na dodatek z winy kogoś, kto powinien był nade wszystko chronić tych, którzy byli dla niego ważni. Wciąż nie pojmowała kiedy i jak do tego doszło, a tym bardziej jak mogła do tego dopuścić, to jednak nie miało znaczenia.\nChociaż w końcu pozwoliła sobie na płacz, wcale nie poczuła się dzięki temu lepiej.\nNigdy nie miała pewności, co takiego powinna sądzić o złych przeczuciach. Wiedziała jedynie, że czasami czuła się dziwnie, niemniej nienormalnie, co i na krótko przed napisaniem kolejnego wiersza, chociaż tym razem nie musiała obawiać się znajomego mrowienia w ramieniu. Po prostu była niespokojna – tylko tyle i aż tyle, co zwłaszcza w przypadku kogoś, kto wciąż w pełni nie rozumiał swoich zdolności, potrafiło być niezwykle uciążliwe.\nNie miała pojęcia, co takiego powinna o tym myśleć, ale nie podobało jej się. Raz po raz nerwowo potrącała serduszko-mazak, które podarował jej Lucas na urodziny. Nie była pewna, jak wiele razy brała do rąk aktualny notes, wpatrując się w puste kartki i czekając na impuls, który jednak nie nadchodził. Coś jest nie tak, tłukło jej się w myślach, ale choć wszystko w niej wydawało się krzyczeć, że tak właśnie jest, nie była w stanie zrobić niczego, by nawet samej sobie wytłumaczyć w czym i dlaczego miałby dojść do czegoś… po prostu niewłaściwego. W gruncie rzeczy chyba nawet wolała tego nie wiedzieć, w zamian niezmiennie powtarzając sobie, że to jej przewrażliwienie. W końcu… dlaczego właśnie teraz, prawda? Przez długie lata prawie nic nie miało miejsca, a pomijając tych kilku haiku o niej i Secie, wszystko naprawdę…\nSłodka bogini, to nie było dobre.\nKiedyś sobie z tym nie radziła, zbytnio zaniepokojona perspektywą przyjęcia i zaakceptowania daru, by się nad tym rozwodzić. Teraz sprawy miały się inaczej, bo już nie bała się wprost mówić o tym, że jej wiersze są wyjątkowe, tym bardziej, że Licavoli nie raz mogli cieszyć się w swoim rodzie wieszczkami, ale…\nBo przecież zawsze musi być jakieś „ale”.\nNie chciała się nad tym rozwodzić, ale nie potrafiła inaczej. W tamtej chwili zaczęła żałować, że nie możliwości, żeby porozmawiać z Isabeau, choć zwykle dziwnie czuła się w towarzystwie tej ze swoich ciotek. Niemniej Beau od zawsze była w stanie zrozumieć dużo więcej, aniżeli sama Claire mogłaby się spodziewać, począwszy od blizny, która tak często przypominała jej o Deanie, po właśnie jej zdolności. Nie miała pojęcia, co i jak powinna zrobić tym razem, a świadomość tego, że Isabeau nie ma i najpewniej jeszcze długo nie będzie, wcale nie ułatwiała jej zadania.\nW domu panowała cisza, ale zaczynała być do tego przyzwyczajona. Budynek był duży, zresztą nieobecność Joce i Alessi bez wątpienia miała związek z tym, że brakowało w nim czegoś, co zdążyła zaobserwować za każdym razem, kiedy odwiedzała Gabriela i resztę jego rodziny, kiedy ci jeszcze mieszkali w Mieście Nocy. Tym razem zmieniło się bardzo wiele, począwszy chociażby od tego, że Damien pojawiał się i znikał wedle uznania, a ciocia zamartwiła się nieobecnością córek – a już zwłaszcza najmłodszej z nich, bo z Ali przynajmniej miała regularny kontakt. Joce była krucha i o wiele mniej doświadczona, więc troska wydawała się najzupełniej naturalna, a przynajmniej Claire wydawało się, że gdyby sama była matką, zachowywałaby się właśnie w taki sposób. Co prawda nie myślała o dzieciach, nie wspominając o jakichkolwiek związkach, zakładaniu rodziny i czymkolwiek takim, co chyba było dla kobiety naturalne. Trudno było cokolwiek planować, kiedy wcześniej przez tyle czasu wątpiła nawet w to, czy może się komuś podobać, a teraz… miała Setha.\nByło inaczej i doskonale czuła to w sposobie, w jaki rozwijała się ich relacja. W pamięci wciąż miała pocałunek, który tak bardzo ją zaskoczył i który jeszcze jakiś czas temu najpewniej doprowadziłby do ataku paniki. Czuła się inaczej niż wtedy, gdy powoli zbliżała się do Deana, tym bardziej, że Seth również wydawał się rozkosznie nieporadny i niedoświadczony. Oboje dopiero uczyli się tego, żeby radzić sobie z wpojeniem i w ogóle być razem, co samo w sobie wydawało się dla niej czymś niesamowitym. I była z tego zadowolona, bo to oznaczało, że zaczynała żyć – tak naprawdę, jak od zawsze marzyła.\nA mogło być jeszcze lepiej, chociaż o tym akurat starała się nie myśleć, woląc nie robić sobie przedwczesnych nadziei. Nie ufała sobie, choć i to ulegało zmianie – powoli i subtelnie, ale jednak. Pocałunek wydawał się być wstępem, zresztą tak jak i to, że pozwoliła Star zbliżyć się do siebie. Podejrzewała, że teraz miało być łatwiej, a przynajmniej to próbował osiągnąć Seth, kiedy po raz pierwszy zdecydował się nakłonić ją do spotkania z psem. To wydawało się być dobrą metodą, choć być może myślała w ten sposób tylko i wyłącznie dlatego, że ostatecznie chłopak ją pocałował, a to okazało się przyjemne. Rozwodziła się nad tym wielokrotnie, nie raz mając ochotę poprosić mamę o rozmowę i po prostu wygadać się, dokładnie tak jak wtedy, gdy Layla delikatnie sugerowała, by dać chłopakowi szasnę, to jednak było trudne przez wzgląd na Rufusa. Miała wrażenie, że już i tak dostawał szału na samą myśl o tym, że mogłaby być na dobrej drodze do tego, żeby ostatecznie dopuścić do siebie zmiennokształtnego; gdyby do tego wszystkiego przypadkiem dowiedział się za dużo, wtedy Clearwater mógłby mieć poważny problem.\nSpojrzała na telefon, walcząc z narastającym pragnieniem, żeby wysłać do Setha niewinne pytanie o to, czy wszystko jest w porządku. Musiało być, a przynajmniej to próbowała sobie wmówić, nie chcąc nawet brać pod uwagę innej możliwości. Nie miała pojęcia, jak powinna interpretować swoje przeczucia i chociaż chciała z kimś porozmawiać, pisanie do chłopaka nie wydało jej się najszczęśliwszym pomysłem. Zdecydowanie nie zignorowałby tego, że miała jakiekolwiek wątpliwości, a udawanie, że wcale się nie martwiła, wydawało się całkowicie pozbawione sensu.\nNie miała pewności, co tak naprawdę podkusiło ją do tego, żeby wyjść z pokoju i poszukać towarzystwa. Chciała znaleźć kogokolwiek, tylko po to, żeby poczuć się bezpiecznej, choć jednocześnie czuła, że to wcale nie jej albo któremuś z domowników groziło niebezpieczeństwo. To był ten sam rodzaj świadomości, którego doświadczała, gdy podświadomie wyczuwała, komu powinna pokazać napisane co dopiero haiku. Tym razem nie miała żadnej karteczki czy nawet majaczących gdzieś w umyśle słów, które mogłaby wyrecytować, gdyby zaszła taka potrzeba.\n– Coś jest nie tak, moja mała?\nZawahała się, bynajmniej niezaskoczona pytaniem, które tak nagle zostało jej zadane. Tata miał to do siebie, że lubił pojawiać się w najmniej przewidywalnych momentach, świadomie bądź nie poruszając się w trudny do wychwycenia, błyskawiczny sposób. Nie zdziwiło ją również to, że mógłby ją obserwować i bez trudu zorientować się, że nie wszystko było w porządku, choć jak zwykle odniosła wrażenie, że podchodził do jej zdolności z niewielką dozą rezerwy. Nie miała wątpliwości co do tego, że jej wierzył, bo już wielokrotnie zdążyła udowodnić, że wiersze, które pisała, stanowiły coś więcej niż naprędce wymyślone rymowani. Problem polegał na tym, że do pojęcia jej umiejętności, trzeba byłoby przyznać, że istniało coś, czego nie dało się ot tak wyjaśnić naukowo, a to wiąż wydawało się być poza możliwościami Rufusa.\n– Nie jestem pewna – powiedziała wprost, decydując się ująć w słowa to, co już od dłuższego czasu chodziło jej po głowie. Kłamstwo i tak nie miało sensu, a przynajmniej nie przed tym wampirem.\n– Ach, tak… – rzucił jakby od niechcenia, ale wyczuła, że udało jej się go zaintrygować.\nW pośpiechu pokonała kilka ostatnich stopni, poniekąd dlatego, że dziwnie czuła się, kiedy ojciec obserwował ją z uwagą ze swojego miejsca pod ścianą. Próbowała zebrać myśli, tym bardziej, że w ostatnim czasie po naukowcu spodziewała się dosłownie wszystkiego – począwszy od lakonicznej, względnie normalnej rozmowy, aż po całkowicie impulsywną pogadankę na temat… cóż, Setha. Mama może i miała jakiś wpływ na to, że do tej pory chłopakowi się nie oberwało, zresztą ona sama unikała jakiejkolwiek rozmowy w cztery oczy, jednak to wcale nie znaczyło, że Rufus zamierzał przejść z nową sytuacją do porządku dziennego.\nW końcu to byłoby za proste, prawda?, pomyślała mimochodem. Dyskretnie zacisnęła dłonie w pięści, w duchu modląc się o to, żeby co najwyżej zapytał o powód jej zdenerwowania – coś, czego nie rozumiała, ale co mogło wiązać się ze względnie normalną rozmową.\n– Jak ja mam to rozumieć, Claire? – zapytał z wahaniem Rufus, rzucając jej nieodgadnione spojrzenie. – Czy ktoś…?\nOch, błagam, zapytaj mnie o to, czy Seth mnie skrzywdził, a naprawdę…, przeszło jej przez myśl, nim jednak zdążyła dokończyć albo usłyszeć cale pytanie, względną ciszę przerwał dziwny, zdecydowanie niespodziewany dźwięk.\nZamarła, spoglądając na drzwi wejściowe i uświadamiając sobie, że ktoś pukał – o ile rozpaczliwe, niemalże desperackie walenie też można było określić tym mianem.\nDzisiaj stanie się coś niedobrego…\nChciała tego czy nie, najwyraźniej nie istniała szansa na to, żeby się pomyliła.


Halina wraca z gór – wywiad z Anną Kamińską - Lubimyczytać.pl\nGrzegorz Przepiórka: „To jest książka, którą bardzo chciałam napisać po «Wandzie»” – tak brzmi jeden z twoich komentarzy na Facebooku. Dlaczego taką książkę, o takiej bohaterce i akurat w określonym momencie, potrzebowałaś napisać?\nAnna Kamińska: Historia Wandy Rutkiewicz to opowieść o samotności i o kobiecie gór, która na dole, po zejściu ze szczytów, nie potrafiła budować głębokich relacji z ludźmi i w pełni cieszyć się życiem. Musiała uciekać w góry, wchodzić w strefę śmierci i nieustannie się z czymś mierzyć. Mimo wspaniałych osiągnięć nie mogła zaznać spokoju. Tym razem chciałam opowiedzieć o kobiecie, która też kochała góry, ale nie miała na ich punkcie fiksacji i potrafiła czerpać z życia pełnymi garściami. Historia Haliny to opowieść o radości.\nAle przecież historia Haliny też nie ma happy endu…\nZgadza się, ale to tylko niefortunny finał na K2. Historia Haliny, która była w czepku urodzona, to wspaniała opowieść o tym, jak zmieniać nieszczęście w szczęście, jak los może być dla nas także łaskawy i jak z radością przejść przez życie. A jeśli ktoś ma do tego temperament, błysk w oku, ten nerw, który sprawia, że chce się wyciskać z życia co się da, taki szwung lub coś, co określilibyśmy jako elan vital, i jeszcze pasję… i przekonanie, by robić to, co się kocha, to nie ma lepszej recepty na ciekawe życie. Halina realizowała się w górach, ale też w pracy, którą uwielbiała, czy w domu, jako matka. W porównaniu z bohaterką mojej poprzedniej książki – Wandą – zdecydowanie dążyła do harmonii. I chciała realizować się w pełni, a przynajmniej próbowała to robić w swoim krótkim, ale bardzo intensywnym, gorącym, takim mocnym życiu, przeżywanym w duchu gór.\nCzy to była „miłość od pierwszego wejrzenia” do bohaterki, czy raczej pomysł, by napisać tę książkę potrzebował czasu, żeby wykiełkować?\nNa Halinę natknęłam się, zbierając materiały do „Wandy”, co było nie do uniknięcia, gdyż wspominał o niej każdy mój rozmówca. Kobiet ówcześnie w środowisku górskim było niewiele, dlatego nie sposób było opowiadać o wyprawach Wandy, nie mówiąc o Halinie. Tym bardziej że one wspólnie przechodziły różne drogi i zdobywały razem szczyty, a przy okazji się kłóciły, bowiem z damskiego grona alpinistek tamtych czasów miały w sobie najwięcej charyzmy. Z tych rozmów przy okazji pracy nad „Wandą” już wyłaniał się obraz Haliny – kobiety legendy, osoby przyciągającej do siebie ludzi jak magnes, a jednocześnie kobiety z pazurem. Z jednej strony zawsze otwarta, by pomóc innym, z drugiej zamknięta na tych mniej błyskotliwych niż ona. Z jednej strony budząca respekt, choćby za sprawą ciętego języka i rzucanych publicznie ripost, a z drugiej wzbudzająca dystans za sprawą języka pełnego wulgaryzmów, a wręcz niechęć, bo, cytując jednego z moich rozmówców: „Co to za dziewucha, która tak klnie?!”. Halina od początku była dla mnie ciekawa, bo nieprzewidywalna, ekscentryczna, z fajką w dłoni, była takim kolorowym ptakiem i jeszcze z sukcesami w górach.\nPróbowałaś się, mimo wszystko, utwierdzić w przekonaniu, że to właściwy kierunek? Nie rzuca się chyba po pierwszej fascynacji na temat, który wymaga wiele pracy i zabierze mnóstwo czasu. Z inną sytuacją miałaś do czynienia w przypadku Wandy Rutkiewicz, której nazwisko było rozpoznawalne w momencie, kiedy zabierałaś się za pisanie. Halinę większość czytelników pozna dopiero dzięki Annie Kamińskiej.\nTak, zorientowałam się dość szybko, że mam do czynienia z ciekawą historią, także rodzinną Haliny, i z nieodkrytą postacią. Ale wiesz – akurat to, że Halina jest powszechnie nieznana, tylko rozbudziło mój apetyt. Utwierdzałam się też oczywiście w przekonaniu, że dobrze robię, pewnie. Pytałam na przykład innych ludzi, czy warto dzisiaj pisać o Halinie, a jeśli tak, to dlaczego. Jedną z takich osób był profesor Andrzej Paczkowski, który wymienił kilka powodów. Pamiętam dwa z nich: po pierwsze warto, bo od niej zaczął się alpinizm kobiecy, była pionierką, o której warto przywrócić pamięć, bo ma swoje miejsce w historii. I po drugie: była filarem środowiska – kimś, kto ma doświadczenie, wiedzę, do kogo idzie się po radę i pomoc, kto był swego czasu niesamowitym motorem napędowym wielu wypraw w góry.\nTo ten sam profesor Paczkowski, który też chodził w góry i to w tym samym czasie, co Halina. Po co wtedy, po wojnie, chodziło się w góry?\nPo przygodę! Wspinaczka i góry to była wielka pasja tych ludzi, ale w góry chodziło się też dla towarzystwa i po to, po co zawsze chodzi się w góry, czyli by być bliżej nieba. Po przeżycie, po piegi na nosie, po zadrapania na rękach, po oddech, po wolność. W górach można było swobodnie porozmawiać o książkach, które były wtedy na indeksie, śpiewać piosenki ułańskie albo Wysockiego czy Okudżawę, recytować dowolne wiersze i wznosić jakie się chce toasty. A towarzystwo było doborowe – prawie wszyscy ludzie wspinający się po wojnie to intelektualiści. Dzisiaj wielu z nich jest profesorami. Liczyło się więc poczucie wspólnoty, braterstwo liny i przebywanie wśród ludzi o podobnych temperamentach. To było towarzystwo ludzi kochających autonomię, mających za sobą traumatyczne doświadczenia wojny, a jednocześnie potrafiących cieszyć się chwilą i po tych trudnych przeżyciach wojny chcących mocno doświadczać teraz w górach życia.\n„Halina. Dzisiaj takich kobiet już nie ma” – tak brzmi pełny tytuł twojej książki. Halina Krüger-Syrokomska była barwną postacią za życia. Na czym jednak polega jej wyjątkowość z dzisiejszej perspektywy?\nJest prekursorką. Tak jak każda moja bohaterka wyprzedziła swoje czasy, bo potrafiła przełamać schemat i nadać swojemu życiu sens. Halina inicjowała w górach przechodzenie przez kobiety dróg, które wcześniej w zespołach żeńskich nie były realizowane. Wszystkie moje bohaterki takie są: Wanda, Halina i Simona. Piszę o tym, by pokazać, że tylko niebanalne osoby, które mają wielką charyzmę, odwagę i wyobraźnię, a do tego przekorę, ogień i żar w oczach, są w stanie zaproponować nam coś nowego i pchnąć ten świat naprzód, robiąc przy okazji coś dobrego. Tak jak Simona – mogą obronić słabszych; tak jak Halina – mogą udowadniać, że drogi i szczyty są też dla kobiet, otwierając dla nich góry; czy tak jak Wanda – mogą pokazywać, że kobiety są w stanie osiągać w górach nawet więcej niż mężczyźni, dodając innym kobietom odwagi, by nie bały się żadnych wyzwań i zmieniały świat na swój indywidualny sposób.\nW przypadku „Wandy” jednym z pytań, na które poszukiwałaś odpowiedzi, było dlaczego Rutkiewicz szła w góry po trupach. Czy było podobne pytanie wabik w przypadku Haliny? Co cię najbardziej nurtowało w jej historii?\nZadawałam sobie pytanie, dlaczego to akurat Halinie zależało na tym, by wspinać się drogami, których wcześniej kobiety nie przeszły, i co czyniło ją skuteczną. Myślę tu między innymi o owianej od międzywojnia złą sławą południowej ścianie Zamarłej Turni, od której przejścia zaczęło się poszerzanie horyzontu w kobiecym taternictwie. Tak samo nurtowało mnie, dlaczego to Halina stanęła jako pierwsza Europejka na ośmiotysięczniku i z jakiego powodu dzisiaj o tym głośno nie mówimy. Co ją ukształtowało jako liderkę w środowisku himalaistów i skąd brała moc. Odpowiedzi znajdowałam oczywiście nie w górach, tylko czytając jej listy, badając jej losy, także te niezwykłe rodzinne, pytając ludzi, którzy ją znali, czyli generalnie „śledząc” jej życie.\nSkąd wynikała popularność jednej i pozostawanie w cieniu drugiej? Dlaczego nazwisko Rutkiewicz przynajmniej obiło się o uszy tak wielu osobom, a Krüger-Syrokomska, pomimo niewątpliwych sukcesów, pozostała nieznana na szerszą skalę?\nWanda jako himalaistka dorastała, rozwijała się i dojrzewała u boku charyzmatycznej Haliny. Jej sukces medialny wziął się między innymi z tego, że już na początku lat 70. podpatrzyła u Reinholda Messnera, że warto budować swoją legendę. On opowiadał, że żyje z prelekcji, z tego, że pisze książki i pokazuje się w mediach, że pracuje na miano ikony himalaizmu. Wanda zaczęła potem myśleć podobnie o górach, była pierwszą osobą w Polsce, która chciała uprofesjonalizować alpinizm. Dzisiaj powiedzielibyśmy, że świadomie inwestowała we własny PR. Chodziła do telewizji, dbała o swój wizerunek, chętnie przyjmowała w domu dziennikarzy, za jej życia pisano o niej książki. Halina była daleka od podobnych zabiegów i jak wielu ludzi z jej pokolenia w środowisku patrzyła na autopromocję z niesmakiem. Jest takie powiedzenie w tym środowisku, zaczerpnięte od jednego wspinacza, że „sława to kur…” i takie było też podejście Haliny. Nie chciała żyć z gór ani sprzedawać swoich sukcesów w mediach, by móc żyć z gór. A po tym, gdy została na zawsze w górach, nikt nie opisał jej historii. Bardzo długo myślała o tym córka, ale do tego nie doszło. Tak więc jest wiele powodów tego, że Halina pozostawała w cieniu, a teraz może wróci do nas z gór.\nMamy dzisiaj do czynienia z koniunkturą na książki o ludziach zdobywających szczyty. Jakie jest twoim zdaniem wytłumaczenie tego fenomenu?\nPosłużę się przykładem ze świata muzyki, żebyśmy nie zamknęli się tylko w świecie gór. Kiedyś, gdy na scenę wychodziła Kora, to było wiadomo, że ta scena należy do niej i że ona ma coś do powiedzenia nie tylko na temat muzyki, ale i kultury, literatury, polityki czy w ogóle świata. Chciało się jej słuchać, patrzeć na nią i od niej czerpać, bo czuło się, że to jest ktoś, kto ma moc. Dzisiaj w polskiej rzeczywistości cierpimy na deficyt takich osób. W przestrzeni publicznej, nie mówiąc o polityce i tym żenującym poziomie reprezentujących nas ludzi, mamy wyraźny brak wielkich postaci. Nie ma takich ludzi, którzy chcą rezygnować z własnej wygody i dokonywać wielkich rzeczy i potrafią przy tym bez kompleksów pokonywać własne ograniczenia, będąc w pełnej gotowości, by podjąć wyzwanie. A w środowisku gór było i wciąż jest sporo silnych indywidualności, ludzi, którzy odznaczają się nie tylko charyzmą, intelektem, zaradnością, ale również oprócz tego wytrwałością czy skutecznością. Myślę, że my zawsze potrzebujemy bohaterów. Jeśli ich nie znajdujemy na wyciągnięcie ręki, to szukamy tam, gdzie są ludzie, którzy reprezentują interesujący nas poziom, aspirują do niego czy też w jakimś sensie wychodzą naprzeciw naszym wyobrażeniom.\nTo jest odpowiedź na deficyt o charakterze społecznym, brak liderów, którym można zaufać. A jakie potrzeby indywidualne zaspokajają te książki?\nTo, by zaglądać do domu, do plecaka, ale też do serca i do duszy himalaistów, wynika pewnie z tego, że chcemy się dowiedzieć, co ich ukształtowało, co ich niesie i pcha do tego, by przesuwać horyzonty. To jest generalnie pytanie do czytelników. Ja mogę mówić tylko o tych osobach, które do mnie piszą, że na przykład „Wanda” dodaje im sił: w chorobie, w kryzysie, w zmaganiach w jakiejś indywidualnej życiowej bitwie.\nChodziłaś podobno po strychach himalaistów, zbierając materiały do książki „Wanda”. Ile razy musiałaś się wspiąć na poddasze jednego czy drugiego alpinisty, by napisać książkę o Halinie?\nUwielbiam wchodzić na strychy, brana za rękę przez swoich rozmówców, którzy pokazują zgromadzone na nich stare zdjęcia, listy, pocztówki i plakaty, ale tym razem nie było ku temu zbyt wielu okazji, a w sumie i potrzeby. Córka i mąż Haliny – Marianna Syrokomska-Kantecka i Janusz Syrokomski – zrobili mi ogromny prezent, przekazując dwie ogromne paczki z archiwum Haliny, w których były listy i zdjęcia. Dużo radości dało mi również to, że Marianna zaprosiła mnie do mieszkania, w którym wcześniej mieszkała jej mama, i pokazała jej książki, figurki słoni czy meble, które Halina przywoziła z wypraw w góry. Nie chodziłam po strychach, ale po archiwach. I to ze znalezionych w nich drobiazgów budowałam na przykład początek tej książki. Pracowałam też w oparciu o zdjęcia, próbując wyczytać z nich, ile się da. Miałam więc do czynienia z innym rodzajem pracy niż słuchanie gawęd Simony czy przeglądanie materiałów filmowych o Wandzie. I dobrze! Nie ma nudy. Każda praca jest inna, tak jak każda książka.\nZ jakimi jeszcze wyzwaniami tym razem musiałaś się zmierzyć?\nNa początku na pewno z własnymi demonami. Zbierając materiały do „Haliny”, chciałam rozmawiać z osobami, z którymi wcześniej współpracowałam, przygotowując „Wandę”. Niepokoje dotyczyły więc tego, jak poprzednia książka została przyjęta, a dokładnie odebrana przez środowisko, i czy ludzie gór nadal będą chcieli ze mną rozmawiać. I czy na przykład, choćby niechcący, nie nadużyłam czyjegoś zaufania, nie sprawiłam komuś przykrości, nie napisałam o czymś mało subtelnie, niedelikatnie czy za szeroko, i nie wsadziłam komuś noża w serce. Okazało się jednak, że nie, i mogę nadal w tym środowisku pracować. Trudnością okazała się zaś specyfika pokolenia Haliny, o czym już wspomniałam, które raczej nie było skłonne uzewnętrzniać się, opowiadać o swoich przeżyciach w górach czy zwykłych przygodach po drodze, przeżywanych także z Haliną.\nPowiedziałaś „na początku”. A na końcu?\nW książce piszę o rzeczach, o których nie wiedzieli bliscy Haliny, a o których nie można było nie napisać, tworząc jej historię, bo wpisały się one mocno w jej życiorys i miały wpływ na jej los. To się wiąże z osobnością dwóch światów: tego w górach i tego na dole. Nie o wszystkim wiedziała rodzina, co jest zresztą naturalne, zawsze człowiek pozostaje nawet dla swoich bliskich nieodgadniony. Nigdy nie poznajemy nikogo do końca, znamy tylko swoje „fragmenty”. Albert Camus powiedział kiedyś, że trzeba byłoby postawić przed kimś kamerę, by rejestrowała czyjeś życie dzień po dniu i wtedy może poznalibyśmy je w całości, a tak znamy się tylko po kawałku. Tak więc czułam się zobowiązana do tego, by rodzina Haliny dowiedziała się o tych nieznanych kawałkach najpierw ode mnie, a nie z książki. To nie jest proste przynosić rodzinie różne wieści, ja miałam przynajmniej tremę i to było dla mnie odrobinę surrealistyczne, ale nie wyobrażałam sobie, by nie zachować się fair.\nBohaterkami trzech twoich książek są kobiety, co więcej, walczące o swoje w męskim środowisku. Czy płeć jako kategoria materiału pisarskiego ma dla ciebie znaczenie? I jak postrzegasz swoje książki w kontekście literatury feministycznej?\nWiesz, ja nigdy nie byłam osobą, która miała przymus wpisywania się w jakiś nurt czy uprawiania określonego gatunku, wręcz przeciwnie – nie mam takich ciągot, by wkładano mnie do jakiejś z szuflad z napisem „herstory” czy w jakiś garnitur szyty na feministyczną miarę. Feminizm jest mi absolutnie bliski, to są moje poglądy, jestem po tej stronie mocy, ale to nie jest główna siła, która motywuje mnie do pracy. To nie z tego wynikają te opisywane przeze mnie historie. Kobiety, o których piszę, żyły w dzikiej przyrodzie i jedynie kategoria, że jestem autorką od kobiet „żyjących za górami, za lasami…”, jak to się podobno mówi, jest dla mnie OK. (śmiech) To oczywiście taka odpowiedź pół żartem, pół serio – bo tak jak mówię: nie dam się zamknąć w żadnej szufladzie. Nie zgadzam się! (śmiech)\nA jak widzisz swoją rolę poza nurtami?\nWidzę swoją rolę w pływaniu pod prąd. (śmiech) Sens, esencja, wyzwanie i cała przyjemność tej pracy polegają na tym, że jako autorka wchodzę w nowe środowiska i opisuję to, co nieznane, ucząc się i pokonując kolejne przeszkody po drodze. Na przykład dzięki Simonie poznałam świat przyrodników, o których nie wiedziałam nic, a dzięki Wandzie weszłam w środowisko himalaistów, nie znając wcześniej żadnego himalaisty. Tak więc widzę swoją rolę we wchodzeniu w nowe światy i nierozpoznane rejony i w przekraczaniu granic, bardzo często swoich lęków, słabości, wad i innych rzeczy w sobie, i w zdobywaniu wiedzy o tym, czego nie znam, a próbuję zrozumieć, opisywać to świeżym okiem. W tym przekraczaniu siebie i zdobywaniu nowych doświadczeń z entuzjazmem, otwartością i gotowością do ciężkiej pracy widzę swoją rolę. To jest zresztą ogromnie podobne – ta nasza praca reporterska i przekraczanie słabości, z pokorą, ale też z przekorą i szczyptą bezczelności – do tego, co robią w górach alpiniści. W naszych żyłach płynie, w jakimś sensie, podobna krew.\nWywiad był bardzo interesujący. Zawsze mnie ciekawi, w jaki sposób autorzy zbierają materiały. Rzadko kiedy znają temat swoich dzieł od A do Z, by nie musieć nieco wiedzy zaczerpnąć z innych źródeł. Oczywiście to i tak... Cóż, przyznaję że trafiłem tu dość przypadkowo, gdyż nie znam żadnej z wymienionych książek, ani samej autorki. Jednak skoro już tu zajrzałem, to nie omieszkałem przeczytać ;)


Masażery | sklep kosmetyczny LookTop.pl\nNUDESKIN x BEAUTY MAGNET 5-in-1 Rose Gold Professional Skin Tool zestaw kosmetyków do pielęgnacji skóry\nProfesjonalny zestaw narzędzi do pielęgnacji\nKażdy potrzebuje czasem chwili relaksu. Dlaczego nie zrobić sobie w domu małego SPA? Zestawy do masażu twarzy pobudzą krążenie, ujędrnią skórę i odprężą, przynosząc ulgę po całym dniu. Nasze kwarcowe i jadeitowe masażery do twarzy cudownie rozluźnią zmęczoną, napiętą skórę, a bańki do masażu twarzy pobudzą krążenie i przywrócą elastyczność. Nowoczesny masażer do twarzy to chwila przyjemności w małej formie, dzięki której bez wychodzenia z domu zadbasz o swoje piękno na najwyższym poziomie!\nUlubiony serial i lampka wina? To brzmi jak idealny wieczór! Teraz możesz go wzbogacić o dodatkową wartość, wykonując w domowym zaciszu masaż twarzy. Wygodne, łatwe w użyciu masażery do twarzy polecają się na każdą wolną chwilę. Cudownie chłodne kamienie przyniosą ulgę po całym dniu i od razu pobudzą twarz do regeneracji. Podaruj sobie chwile rozpieszczenia, na które zasługujesz i uatrakcyjnij swoje chwile relaksu o wspaniały masaż.\nPielęgnacja, którą pokochasz\nPodręczne masażery do twarzy do idealna alternatywa dla wizyty w salonie urody. W zaciszu własnego domu możesz wykonać efektywny masaż, który zapewni równie dobre efekty, a jednocześnie pozwoli na oszczędność czasu i pieniędzy. To takie proste! Kamienne masażery do twarzy są wygodne i łatwe w użytku, a do tego zachęcają swoim estetycznym wyglądem. Na efekty nie trzeba długo czekać – taki masaż to czysta przyjemność i wspaniały sposób na rozluźnienie! Masażer do twarzy to luksusowy gadżet, który każda kobieta powinna mieć w swojej toaletce!


Regulamin Parlamentu Europejskiego - Artykuł 133 - Projekty rezolucji - marzec 2019\n- zawierać decyzji w sprawach, dla których przyjęcia niniejszy Regulamin przewiduje inną specjalną procedurę i uprawnienia, zwłaszcza te przewidziane w art. 46, ani\n5. Właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie procedury, która może obejmować połączenie projektu rezolucji z innymi projektami rezolucji lub sprawozdaniami; przyjęcie opinii, która może przybrać formę pisma; lub sporządzenie sprawozdania zgodnie z art. 52. Właściwa komisja również zadecydować o niepodejmowaniu działań w związku z projektem rezolucji.


Reebok Cl Lthr Quilted AR2581 – Katalog fantastycznych cen i produktów\nObuwie Classic Leather Quilted AR2581 to buty które nigdy nie wychodza z mody. Miekka skórzana cholewka gwarantuje wyjatkowy komfort. Wykonana z pianki podeszwa srodkowa zapewnia lekka amortyzacje. Profilowana wysciólka poliuretanowa zwieksza komfort i wytrzymalosc. Obuwie, które doskonale sprawdzi sie na co dzienne przechadzki jak i podczas intensywnego biegu. Model Quilted charakteryzuje sie licznymi przeszyciami na wzór kwadratów co dodaje im niebywalego uroku.\nElektroniczne nianie i monitory oddechu, Inne Dziecięce, Kategoria tymczasowa absorbujacej, balsa, bezpieczeństwo, brzegów, budowac, cyklaminian, drewnie, dyskomfortu, envelope, firmowym, gabka, gumowa, jestescie, komfort, konfigurowalny, które, milight, model, MU-PB1T0B, EU, natalia, podczas, pomalowana, powierzchniach, promieniowaniem, przylega, rodowodzie, rozbudowany, sezonu, siedzenia, skóra, skuteczniej, spozywajacych, sprawdzi, stan, timberland, typów, usuniecia, usuwanie, uszkodzonych, więzadła, wyjatkowa, wykonana, wyprzedzają, zewnetrza