Zyska konsument, producent straci (nie)koniecznie | Kurier Wileński\nRatunkiem dla litewskich producentów żywności (nie tylko mleczarzy) może stać się obniżka podatku VAT Fot. Marian Paluszkiewicz\nWywożona do Rosji litewska żywność wraca na półki rodzimych sklepów. Handlowcy zapowiadają, że artykuły te będą tańsze, bo producenci chcą pozbyć się towaru po niższych cenach.\nToteż duże sieci handlowe zapowiadają, że jeszcze w tym tygodniu do ich sklepów trafią tańsze mleko, sery i inne wyroby mleczarskie. Producenci nie chcą jednak stracić i domagają się od rządu, by zrekompensował im straty, które poniosą w związku z rosyjskim zakazem importu zachodniej żywności.\n„Maxima”, IKI” i „Norfa” poinformowały wczoraj, że finalizują za największymi litewskimi eksporterami produktów mleczarskich do Rosji warunki na realizację nadprodukcji, która pojawiła się po wprowadzeniu rosyjskiego embargo. Dodają jednak, że o miejsca na półkach ich sklepów zabiegają też mleczarze z Łotwy i Polski, między innymi zakłady „Turek”, których produkcja na Litwie cieszy się wzięciem.\nOpcjonalnie ratunkiem dla litewskich producentów żywności (nie tylko mleczarzy) może stać się obniżka podatku VAT na artykuły spożywcze. Domagają się tego zrzeszenia branżowe. Minister rolnictwa Virginija Baltraitienė zgadza się na taką opcję, jednak stawia warunek. Minister obawia się, że z obniżki VAT-u tradycyjnie skorzystają handlowcy, którzy zabsorbują różnicę cenową. Dlatego zmniejszenie podatku od wartości dodanej minister Baltraitienė uwarunkowuje podpisaniem przez największe sieci handlowe zobowiązania obniżki cen sklepowych na żywność.\nW tym tygodniu, jeszcze w czwartek, delegacja Ministerstwa Rolnictwa udaje się do Brukseli, gdzie w Komisji Europejskiej będzie zabiegała o wsparcie finansowe litewskich rolników i producentów. Wsparcie ma polegać na gwarancjach unijnych na skup interwencyjny. Resort rolnictwa chce bowiem uruchomić magazyny interwencyjne do skupu nadprodukcji żywności długoterminowej — mleka w proszku, masła i serów. Teoretycznie może otrzymać na to wsparcie finansowe Brukseli, ale dopiero po przejściu wszystkich procedur biurokratycznych. Wstępnie litewski rząd jest gotów uruchomić skup interwencyjny z własnych środków, ale potrzebuje gwarancji unijnych na zwrot jego kosztów. Według obliczeń Ministerstwa Rolnictwa, z powodu ograniczenia eksportu do Rosji, tylko branża mleczarska będzie ponosiła straty w wysokości 20 mln litów miesięcznie. Rokrocznie litewscy mleczarze eksportowali do Rosji produkcję wartą ponad pół miliarda litów. Udział tej branży w strukturze litewskiego eksportu do Rosji wynosił około 21 proc.\nMinisterstwo Finansów już policzyło, że straty z powodu rosyjskiego embarga będą kosztowały nasz kraj 0,2 proc. wzrostu rocznego PKB. Ubiegłoroczne prognozy zakładały wzrost na poziomie do 4 proc. Później skorygowane szacowały 3,8-procentowy wzrost. Minister Baltraitienė uważa jednak, że jeśli Litwa nie podejmie szybkich, a co najważniejsze — skutecznych środków zapobiegawczych, to spowolnienie wzrostu PKB może być jeszcze większe. Główny analityk finansowy banku SEB Gitanas Nausėda nie wyklucza, że rosyjskie sankcje będą kosztowały nawet powyżej 1 proc. prognozowanego tempa wzrostu. Zdaniem eksperta, nie oznacza to jednak, że będziemy mieli do czynienia z kryzysem gospodarczym, a więc też nie będzie potrzeby cięć finansowych, jakie towarzyszyły kryzysowi 2008 roku.\nVirginija Baltraitienė Fot. Marian Paluszkiewicz\nLitewski eksport żywności do Rosji może jednak nie ucierpieć tak bardzo, jak dziś prognozuje się. Litewscy eksperci prognozują bowiem, że litewski nabiał, mięso, warzywa i owoce mogą trafić na tamtejszy rynek via Białoruś. Tym bardziej, że białoruski włodarz Aliaksandr Łukaszenka zapowiedział już, że nie zamierza ograniczać importu zachodniej żywności „na potrzeby Białorusi”. Łukaszenka podkreślił przy tym, że potrzeby te są zarówno konsumenckie, jak też przetwórców i producentów. Oficjalnie Mińsk zapewnił jednak Moskwę, że „uszanuje” jej jednostronną decyzję i zablokuje bezpośredni tranzyt zachodniej żywności do Rosji. Zapewnienia te widocznie nie wywołują wiarygodności Moskwy, która już zapowiedziała, że na granicy z Białorusią uruchomi dodatkowe punkty celne do kontroli wwozu towarów z Białorusi, mimo że obydwa kraje łączy Unia Celna, w której obowiązuje swobodny przepływ towarów.\nTymczasem białoruskie media szeroko komentują oświadczenie białoruskiego prezydenta, a zwłaszcza jego kontekst. Z ocen białoruskich ekspertów wynika, że zakazana żywność z Zachodu będzie trafiała do Rosji według dwóch możliwych schematów. Pierwszy polegałby na zwykłym naklejaniu białoruskich oznakowań na artykułach importowanych z Zachodu i wysyłaniu ich do Rosji, jako białoruską produkcję. Drugi schemat przewiduje zwiększenie eksportu do Rosji białoruskiej żywności i zastąpienia jej na rodzimym rynku tanim importem z Zachodu. Według szacunków mińskich ekspertów, w każdym przypadku białoruscy pośrednicy mogą liczyć na ponad 100-procentowy zysk.\nTę sytuację obrazowo, ale też z humorem opisuje białoruski Internet, w którym pełno memów i anegdot. Jedna z nich opowiada, na przykład, o dostawie „białoruskich małż” do moskiewskich supermarketów. Zgodnie jednak z rosyjskim powiedzeniem, że w każdym żarcie jest część prawdy, nie można wykluczyć, że to właśnie Białoruś stanie się największym dostawcą żywności na rosyjski rynek. Są już tego przykłady, bo jak wynika z danych litewskiego eksportu żywności do Rosji, w pierwszym półroczu tego roku Litwa wyeksportowała do Rosji artykułów spożywczych o wartości prawie 1,6 mld litów, z czego własnej produkcji tylko na sumę 380 mln litów. Resztę stanowił reeksport. Co więcej, w strukturze całego eksportu do Rosji żywność litewskiej produkcji stanowi zaledwie 1 proc. całości.\nStąd być może wynikają rozbieżności w ocenie skutków rosyjskiego embarga dla litewskich producentów żywności, bo gdy minister rolnictwa mówi o spadku wzrostu PKB znacznie powyżej prognozowanych przez resort finansów 0,2 proc., to prezydent Dalia Grybauskaitė ocenia, że rosyjskie sankcje nie będą miały „prawie żadnego wpływu” na litewską gospodarkę, a producenci żywności poradzą z „tymczasowymi” kłopotami.\nMiliony za rezydencję premiera w Turniszkach »\n« Pocopotek z dnia 12 sierpnia 2014 r.


Angelina Jolie pali papierosy zamiast jeść - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Angelina Jolie » To jest DRAMAT! Angelina zastąpiła jedzenie...\nczytany: 32523 razy\nNiedługo trafi do szpitala?\nSą różne sposoby radzenia sobie ze stresem. Jedni go zajadają, inni zapijają, trzeci przepalają.\nPrzez ten etap przechodzi właśnie Angelina Jolie (41 l.). Aktorka rozwodzi się z Bradem Pittem (52 l.). Gdy on topi smutki w szklaneczce z whiskey, ona pali dwie paczki papierosów dziennie.\nZdaniem informatora magazynu Ok, Angelina zastąpiła jedzenie papierosami. Non stop pali i nic nie je.\nZobacz: Brad Pitt nie spodziewał się takiego ciosu po Angelinie Jolie!\nAngelino, opamiętaj się!\ngość 27-12-16, 00:57 cytuj\nTaka piekna para, szkoda\ngość 03-12-16, 12:32 cytuj\ngość, 02-12-16, 20:54 napisał(a):\ngość, 02-12-16, 11:20 napisał(a):\npo consie rozstawac - widac ze sie kochaja dalej\nWrócą do siebie na bank\nnawet male dziecko wie, ze najlepszym sposobem na wyznanie milosci jest obrzucenie partnera wymyslonym g.wnem\ngość 02-12-16, 20:54 cytuj\ngość, 02-12-16, 11:20 napisał(a): po consie rozstawac - widac ze sie kochaja dalej\ngość 02-12-16, 20:53 cytuj\ngość, 02-12-16, 20:44 napisał(a): jak dobrze ze juz nie pale a kopcilam prawie 13 lat\nJa od 3 palę i tez mnie to zaczyna męczyć\ngość 02-12-16, 20:44 cytuj\njak dobrze ze juz nie pale a kopcilam prawie 13 lat\ngość 02-12-16, 20:06 cytuj\ngość, 02-12-16, 17:51 napisał(a): Piękna jest, a wy okropne brzydactwa zazdrościcie i hejtujecie. Wszystkie po stronie Brada, bo przecież brzydka kobieta nigdy nie wstawi się za piękną kobietą tylko będzie próbowała ją zdyskredytować.\npowod do hejtu jest, jesli tego nie rozumiesz to jestes piekna i glupia jak but. Jesli ci to pomoze to moge byc brzydka i zazdrosna. Fakty sa jakie sa\ngość 02-12-16, 19:37 cytuj\nZazdrościcie urody pasztety\nglupia kobieta z problemami psychicznymi i zaborczym charakterem ...\ngość 02-12-16, 17:51 cytuj\nPiękna jest, a wy okropne brzydactwa zazdrościcie i hejtujecie. Wszystkie po stronie Brada, bo przecież brzydka kobieta nigdy nie wstawi się za piękną kobietą tylko będzie próbowała ją zdyskredytować.\ngość 02-12-16, 17:31 cytuj\ngość 02-12-16, 16:39 cytuj\nCo za brednie, nic nie je od 10 lat i ma sie swietnie :)\ngość 02-12-16, 16:09 cytuj\nAle sobie popieprzyli. A mogli mieć wszystko\ngość 02-12-16, 14:04 cytuj\ngość, 02-12-16, 00:33 napisał(a):\nOna juz od ponad 10 lat nic nie je wg mediów...\nwyglada juz od 2-3 lat jakby sie miala przekrecic.\ngość 02-12-16, 14:02 cytuj\njaki to dla niej dramat - po pierwsze: miała dom już wcześniej przygotowany, więc musiała to planować i być psychicznie przygotowana na rozwów; po drugie: chciała obsmarować Pitta g.wnem, nie udalo się, może mieć jedynie pretensje do siebie że poszła w kłamstwo - niech się cieszy, że nie będzie płacić za bezpodstawne śledztwo FBI! Najbardziej to ona cierpi, bo myślała, że rzuci oskarżeniem i wszyscy jej uwierzą i dalej będzie mogła ciągać te dzieci po całym świecie. Jeśli dostaną opieke pół na pół to na każdy wyjazd Brad będzie musiał wyrazić zgodę. Nie wierzę, że chodziło jej o dobro dzieci, zresztą chyba nikt o zdrowych zmyslach w to nie wierzy!\ngość 02-12-16, 13:11 cytuj\nJeżeli to wszystko byłoby prawdą co o nich piszą, to oboje są skrajnie nieodpowiedzialni i żadne nie powinno opiekować się dziećmi.\ngość 02-12-16, 12:37 cytuj\ngość 02-12-16, 11:20 cytuj\ngość 02-12-16, 10:31 cytuj\nA wy w to wszystko wierzycie paranoja\nwycięła sobie wszystko żeby nie umrzeć na raka jak jej matka, a teraz zabije się tylko paląc. kobieta ma poważne zaburzenia i powinna trafić do szpitala jak Kanye West. szkoda tylko dzieci. podejrzewam że matka Jolie też tak się zachowywała, odcięła ojca od dzieci bo miała paranoje że ją zdradza. sytuacja się powtarza...\ngość 02-12-16, 10:04 cytuj\nTak to jest jak sie kradnie cudzych mężów Angelinko ;) Niestety takie życie ;p\nTMZ dowiedział się, jak wygląda teraz KAŻDY dzień Kim Kardashian\nNie ma czasu planować stylówek. A makijaż... Odkąd Kanye West (39 l.) trafił do szpitala, życie rodziny Westów zmieniło się nie poznania. Kim Kardashian (36 l.) musiała zreorganizować swój grafik. Biznes zszedł na dalszy plan. ... czytaj więcej


Odpowie za włamanie do kasetki z bilonem - WIELKOPOLSKA\n20 stycznia, 2020 20 stycznia, 2020 admin 0 Comments kradzież, news, Policja, włamanie\n32-latek, który włamał się do kasetki mieszczącej się w automacie do odkurzania został zatrzymany przez rawickich kryminalnych. Mężczyzna wykradł bilon, który stracił na własne potrzeby. Za przestępstwo którego się dopuścił grozi mu do 10 więzienia.\nO włamaniu do kasetki z bilonem, który znajduje się przy automacie służącym do odkurzania pojazdów w rejonie myjni w Miejskiej Górce zostaliśmy powiadomieni 7 stycznia br. Sprawca z kasetki wykradł 200 złotych.\nPolicjanci w wyniku pracy operacyjno – procesowej ustalili włamywacza, jest nim 32-letni mieszkaniec powiatu gostyńskiego. Mężczyzna przyznał się. Nie potrafił wytłumaczyć swojego zachowania i uznał, że było ono bezmyślne. Wcześniej nie był karany. Pieniądze stracił na bieżące wydatki.\nPolskie prawo za kradzież z włamaniem przewiduje do 10 lat pozbawienia wolności.\n← Nowy Tomyśl: Spotkanie noworoczne działkowców z powiatu nowotomyskiego\nDwie godziny – pięć kolizji →\nNowy Tomyśl – Niebezpieczny wypadek w Paproci\n15 stycznia, 2019 admin 0


On - dług wdzięczności - Forum Dragon Ball Nao - polskie forum dyskusyjne o DB, Z, GT, Kai, Super\n» On - dług wdzięczności\nNiedawno o tym czytałem, w Japonii dawien dawna uważa się, że człowiek jest dziedzicem stuleci, czuje się dłużnikiem względem przodków i to im zawdzięcza daną sytuacje w kraju, wykształcenie i inne dobra.\nOn - jest to obowiązek, zobowiązanie odwdzięczenia się tym samym, za uprzejmość, miłość, lojalność w zależności od wielkości otrzymanego brzemienia. Jeżeli został nałożony przez osobę stojącą wyżej w hierarchii, to jest to naturalne i z godne z tamtejszą etyką, jeżeli zaś zostanie nałożony przez osobę stojącą na tym samym szczeblu lub niżej, to nie jest to powód do dumy, wzbudza zawstydzenie. Wyróżnia się kilka on:\n- ko on - nałożone przez Cesarza, niekiedy niemożliwe do spłaty, a za spłatę można uznać np. poświęcenie kamikaze.\n- oya on - nałożone od rodziców, tzw. miłość synowska, odwzajemnienie za trud wychowania itp.\n- shino on - nakładane przez nauczyciela lub mistrza.\nCzłowieka, od którego otrzymało się to brzemię nazywa się on jin (człowiek on). Ogólnie dług może być nie do spłaty, lecz nie ulega wtedy przedawnieniu, pozostanie zawsze w pamięci, i określa się go Gimu, ale jest też taki wymagający spłaty w określonym czasie, to wtedy jest Giri.\nOn Japończycy usprawiedliwiają to, że są obojętni i jak widzą jakiś wypadek wolą wezwać odpowiednie służby, niech one się tym zajmą aniżeli narzucić komuś celowo zobowiązanie. Dlatego też irytujące jest dla Japończyka uprzejmość czy grzeczność ze strony obcokrajowców, bo dla nas to normalka być miłym, a oni wtedy także czują się zobowiązani do odwdzięczenia się nam ; p .\nCiekawe, zastanawiam się czy w dzisiaj też jest to praktykowane i przywiązują do niego taką wagę.\nWagę do tego na pewno przywiązują, rzuca się to w oczy nawet w mangach. Ale szczerze nie sądzę, by przeciętny współczesny Japończyk zaprzątał sobie głowę jakimiś rodzajami "on" i w ogóle nad tymi swoimi długami się dłużej zastanawiał czy przedkładał jedne nad drugie. Ot po prostu bardziej od innych nacji czują w trzewiach, że jeśli coś otrzymują, to muszą się odwdzięczyć.\nDo tych wypadków i niepomagania to się nie odniosę. Powiem tylko, że w Polsce w takich sytuacjach zapewne też tłumik się zbierze, ale już do bezpośredniej pomocy mało kto będzie skory. Pewnie w Japonii nikt nie umiera na ulicy tylko z takiego powodu, że przechodnie zamiast pomóc, to wzywają pomoc.\nSamo zagadnienie ciekawe, nigdy wcześniej się nie spotkałem. Widzę, że opisywane jest w książce Chryzantema i miecz. Wzory kultury japońskiej, ale nigdzie jej nie idzie kupić, tylko chomik.\nCiekawe zagadnienie, u nas wbrew pozorom też funkcjonuje coś podobnego, np. pod nazwą reguła wzajemności.\nDlatego też irytujące jest dla Japończyka uprzejmość czy grzeczność ze strony obcokrajowców, bo dla nas to normalka być miłym, a oni wtedy także czują się zobowiązani do odwdzięczenia się nam ; p .\nRozmawiając z Japończykami odniosłam wręcz odwrotne wrażenie, to nie ja a oni są wręcz super mili, więc nie powiedziałbym by takie zachowanie było zarezerwowane dla nas. Co więcej, myślę że czasem nie chodzi o oddanie długu, ale o zwykłe dbanie o to by druga osoba dobrze się czuła. W naszej kulturze często funkcjonuje też oya on sporo ludzi przecież w ramach odpłacenia się rodzicom wspomaga ich finansowo lub przyjmuje na starość do domu.\nWidzę, że opisywane jest w książce Chryzantema i miecz. Wzory kultury japońskiej, ale nigdzie jej nie idzie kupić, tylko chomik.\nNa eBay dostaniesz bez problemu.\nRozmawiając z Japończykami odniosłam wręcz odwrotne wrażenie, to nie ja a oni są wręcz super mili, więc nie powiedziałbym by takie zachowanie było zarezerwowane dla nas.\nZauważ, że Ruth Benedict opisywała to w roku 1944, tak więc czasy znacznie się zmieniły od tamtych ; o, dlatego dałem pytanie, czy nadal tak jest. Rozmawiałaś z nim gdzieś tutaj czy przez neta? Bo wydaje mi się jak Japończyk gdzieś jedzie, to raczej dostosowuje się do tamtej kultury. Więc lepiej byłoby sprawdzić tam na miejscu.\nJa ksiazke mam w uczelnianej bibliotece, ale nie mogłem wypożyczyć, bo jest tylko 1 I na socjologie, musiałem z pdf. czytać ; p\nNie napisałeś na podstawie czego powstał temat, więc nie wiedziałam dokładnie o jakich latach piszesz. Na żywo rozmawiałam w pracy, więc raczej nie prywatnie, że tak to ujmę i trudno mi coś więcej powiedzieć. Poza tym R.Benedict też Japonii na oczy nie widziała.\nOczywiście, większość konwersacji to net, ale tutaj to by się trochę kłóciło, po co być miłym, by potem samemu zapędzać w jakieś długi wdzięczności. Chociaż w sytuacji Japończyk-Japończyk pewnie to zupełnie inaczej funkcjonuje.\nForum DB Nao » Japonia » Japonia » On - dług wdzięczności


czy ktoś zna Murzasichle latem? - Podróże z dzieckiem - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nczy ktoś zna Murzasichle latem? netfemme\nchciałabym pojechać z dziećmi (4 i 8) latem do Murzasichla, proszę o informacje, czy te drogi Sądelska i Budzowa są bardzo ruchliwe? czy jest możliwy spokojny spacer przez miejscowość aby dość np. do sklepu lub parku linowego? wiem, że widoki z Murzasichla na Tatry są piękne ale czy są na miejscu możliwości spaceru? planujemy dalsze wycieczki ale chciałabym też mieć spokojny wypoczynek na miejscu\ndzięki serdeczne za wszelkie informacje, już o kwaterach z wyżywieniem nie wspomnę - gdyby ktoś coś polecił byłoby fajnie (dzieci są alergiczne więc mamy duże wymagania dotyczące czystości ośrodka)\nBylismy ze 4 lata temu z 6 latkiem. Mieszkalismy w Sichlańskim Dworku, szczerze polecam. Mój niejadek do dzis wspomina pyszne pierogi. Miejsce na spacery znajdziecie, jednak trzeba liczyć sie z tym że trasa prowadzic bedzie dość ostro pod góre lub z górki ( taki urok miejscowości). w parku linowym nie bylismy. Busikiem jezdzilismy do Zakopca a potem na wycieczki po dolinach. Warunki w pensjonacie lux, jedzenie pyszne, gospodyni nie narzuca się, jak z czymś problem to pomoże. Plac zabaw, miejsce do biegania jest. Polecam posiadę góralską w chacie niedaleko od Sichlanskiego, dzieciaki i dorośli mieli ubaw z opowieści górala.\nJak wspomniałaś z Murzasichle piękny widok na tarty jest.\nSama miejscowość cicha i spokojna. Nie ma problemu z terenami dla dzieci.\ndużym plusem jest bliskość zakopanego oraz bliskość ciekawych szlaków.\nCzęsto kursujące busiki pozwalają dotrzeć wszędzie bez problemów.\nWarto zatem odwiedzić Murzasichle! Polecic też mogę Małe Ciche.\nI ja polecam serdecznie Sichlański Dworek byłam tam wielokrotnie- z dziećmi super wypoczynek okolice ładne, jest gdzie spacerować Odpowiedz\nSichlański Dworek brałam pod uwagę ale martwi mnie ta droga przelotowa pod samymi oknami szukałam już kwater w Małe Ciche i w ...... Tyliczu) bo teraz i taką opcję rozważamy, generalnie nerwowo przeszukuję net, żeby znaleźć fajną kwaterę w górach na lato!\nznam Murzasichle raczej zimowo ale raz bylam w maju\nul Sądelska jest ulica przelotową mysle ze sporo miejscowych tedy jezdzi\nale jest chodnik troche waski ale jest na pewno trzeba uwazac na dzieci\nnie wiem czy chodnik jest na Budzowej\nmiejscowosc jest bardzo rozlegla ja mieszkalam na wysokosci kosciola i to bylo jakby centrum miejscowosci, i stad prowadzila fajna droga do Lichajówki i Małego Cichego a tam bardzo fajna kamienista rzeczka do plazowania i zabawy , za duzo atrakcji tu nie ma, polecam zimą fajną miejscowościa jest Szczawnica lub Tylicz ktory ostatnio odwiedzilam i chyba ten ostatni bardziej bym polecila pozdrawiam\npodciągam może pojawia się nowe wypowiedzi\nw zeszłym roku pojechaliśmy w Beskidy ale w tym już nie odpuszczę, jedziemy w Tatry! Murzasichle na tapecie, z kwater rozważam Sichlański Dworek, Sądelski Dwór i Modrzewiowy Dwór... zależy mi na całodziennym wyżywieniu i placu zabaw dla dzieci. Będę wdzięczna za wszelkie informacje o kwaterach i o miejscowości latem!\nJeśli chodzi ci o spokojne miejsce to zajrzyj do cichoszy\nNie jest to Murzasichle, ale miejsce na spokojny wypoczynek z maluchami jak najbardziej.\nPrzy domu plac zabaw (piaskownica, zjeżdżalnia, huśtawki). Bezpieczny ogrodzony ogród. Do Doliny Strążyskiej - 15 minut. W najbliższej okolicy tereny zielone - Lipki - znakomita alternatywa dla spacerów uliczkami.\nZajrzyjcie - może się wam spodoba.\nNajnowsze z forum Podróże z dzieckiem 05.12.16, 14:08\nna co sie zdecydowac - polskie morze\nObóz konny (8)\nKrynica zdrój czy Muszyna\nFajne miejsca dla dzieciaków?\nodczynaianie uroku za pomoca jajka-jak to zrobic\nnie przedłużenie razem czy rozdzielnie


- Stosunkowo duży odsetek użytkowników zapomina, że na ataki narażone są nie tylko komputery, ale wszystkie urządzenia, które łączą się z Internetem. Aż 40% posiadaczy smartfonów nie czuje potrzeby lub nie myślało o korzystaniu z programu antywirusowego w telefonie komórkowym, co oznacza, że nie są oni w pełni świadomi cyberzagrożeń - mówi Karolina Małagocka, ekspert ds. prywatności w firmie F-Secure.\nSami respondenci przyznają, że w ciągu minionego roku 36% z nich miało do czynienia (osobiście lub wśród rodziny czy znajomych) z jakąś formą cyberzagrożenia na smartfonie. Najczęściej dotyczyło to zainfekowania telefonu wirusem (19%) oraz włamania na konto na portalu społecznościowym (16%) lub na konto pocztowe (6%). 5% stanowiło zainfekowanie telefonu szpiegowskim oprogramowaniem oraz włamanie na konto bankowe\nZakupy online są już od dawna powszechne, a płatność za pomocą smartfona to najwygodniejsza forma z uwagi na to, że telefon towarzyszy nam cały czas. Wielu użytkowników zdaje się jednak bagatelizować kwestie bezpieczeństwa - co trzeci respondent uważa, że nie obawia się korzystać z bankowości na smartfonie lub tablecie, a co czwarty twierdzi, że wystarczającą ochroną jest aplikacja banku.\n- Posiadacze urządzeń mobilnych często wychodzą z założenia, że dedykowana aplikacja jest wystarczająco zabezpieczona przed atakami hakerów, a program antywirusowy jest niezbędny, ale tylko na komputerze. Tymczasem wystarczy, że zalogujemy się do spreparowanej przez cyberprzestępcę publicznej sieci WiFi w centrum handlowym i nasze dane logowania do banku mogą zostać z łatwością przechwycone - tłumaczy Małagocka.


Cytaty z tagiem rodzaje - Lubimyczytać.pl\nCytaty z tagiem "rodzaje" [ + Dodaj cytat]\nCytaty z tagiem "rodzaje" \nNina George, Lawendowy pokój więcej\nJeśli kiedyś będzie pan miał córkę, błogosławieństwo, którego nikomu nie życzę, gdyż prędzej czy później zawsze złamie panu serce, [...], to zacznie pan dzielić mężczyzn na dwa rodzaje: tych, których pan podejrzewa o sypianie z nią, i tych, których pan nie podejrzewa.\nMama mówi, że są tylko dwa rodzaje muzyki: dobra i zła.\nLudzie z podbitym okiem dzielą się na tych, którzy słyszą: "Ojej, kto ci to zrobił?" (na przykład ja), i na tych (do których należał Spielman), którzy słyszą: "Gdzie zakopałeś tego, kto ci to zrobił?".\nPatricia Briggs, Klątwa burzy więcej\nSą ludzie, którzy zwracają uwagę na słowa. Są też i tacy, którzy widzą i czują, co jest pomiędzy nimi.\nMonika Sjöholm, Stacje serc więcej


Hotele z z parkingiem — Dakota Południowa | Hotels.com\nHotele z parkingiem - Dakota Południowa\nDakota Południowa — hotele (z parkingiem)\nDeadwood — hotele (z parkingiem)\nWall — hotele (z parkingiem)\nHotele oferujące z parkingiem w mieście Dakota Południowa. Rezerwuj hotele z z parkingiem w mieście Dakota Południowa z Hotels.com!\nHotels.com posiada szeroki wybór hoteli z z parkingiem w Dakota Południowa, które gwarantują wysoką jakość i komfort. Dysponujemy ofertą na każdą kieszeń - od tanich hosteli po ekskluzywne, 5 gwiazdkowe hotele w najdogodniejszych lokalizacjach. Wybór należy do Ciebie!\nRezerwując hotele z z parkingiem online, zyskasz nie tylko na czasie. Nasza klasyfikacja hoteli z z parkingiem, pomoże Ci wybrać najodpowiedniejszy hotel w mieście Dakota Południowa spełniający Twoje indywidualne wymagania. Polecamy także wyszukiwanie hoteli z z parkingiem na mapie, aby wybrana lokalizacja w mieście Dakota Południowa była dla Ciebie najdogodniejsza, a hotel odpowiedni do Twoich potrzeb! Życzymy przyjemnego pobytu w mieście Dakota Południowa w wybranym hotelu z z parkingiem!


Pandemiczne dzieci nie chcą się uczyć. Uczniowie znikają w systemie zdalnej edukacji - (komentarze, ) - Edukacja - Gazeta Prawna - wiadomości, podatki, prawo, biznes i finanse\ngazetaprawna.plPracaEdukacjaPandemiczne dzieci nie chcą się uczyć. Uczniowie znikają w systemie zdalnej edukacji\nautor: Artur Radwan26.05.2020, 07:31; Aktualizacja: 26.05.2020, 07:32\nW systemie edukacji zdalnej może być zdecydowanie większa, bo więcej jest obiektywnych przeszkód. Trudniej zmobilizować dziecko do nauki, a jest też rzesza uczniów, którzy nie mają do tego w domu warunków, np. z powodu braku sprzętu czy sytuacji rodzinnej.źródło: ShutterStock\nUrzędnicy nie mają takich sygnałów, ale nauczyciele i związkowcy nie mają złudzeń: w niemal każdej szkole są uczniowie, którzy „zaginęli” w systemie zdalnej edukacji.\nA(2020-05-27 16:25) Zgłoś naruszenie 20\nWłaśnie niektórzy nauczyciele też znikneli kto ich za to rozlicza a teraz wzywają na konsultacje\nRealista(2020-05-27 16:20) Zgłoś naruszenie 60\nOjej wielka afera. Ludzie tracą pracę , umierają a w tym durnym kraju cały czas na tapecie szkoła. Znam faceta który przerwał gimnazjum i dzisiaj jest człowiekiem sukcesu. W Anglii bez języka zaczynał od zera NAUCZYCIELE MOGĄ MU ZAZDROŚCIĆ. SUPER FURA, PIĘKNY DOM I PRESTIŻOWA PRACA . A w tym durnym kraju zabiorą cii to na co pracowałeś całe życie\nbuehehe(2020-05-27 15:32) Zgłoś naruszenie 30\nAle w czym problem, poprostu nie dostaną promocji...\nObserwator(2020-05-26 18:46) Zgłoś naruszenie 211\nA po co się uczyć? W fabryce zarobi taki więcej niż wielu po studiach. Taki jest ten nasz chory kraj. Przestańmy wreszcie zmuszać do nauki. Jak ktoś nie chce to do roboty po 16 roku życia i już. Nauka powinna być przywilejem nie obowiązkiem.\nStAAbrA(2020-05-26 18:30) Zgłoś naruszenie 22\nMoja krew ....\nSmerfik(2020-05-26 16:23) Zgłoś naruszenie 130\nCzyli osoby, które w normalnych warunkach miały szkołę w głębokim poważaniu, nawet nie próbują udawać, że się uczą? OK. [Mam udawać, że jestem zaskoczony, czy mam udawać, że znacząco zmieni to ich życie?]\nW(2020-05-26 15:38) Zgłoś naruszenie 122\nI znowu wina nauczyciela...\nBert(2020-05-26 14:59) Zgłoś naruszenie 921\ngdyby szanowni nauczyciele z syndykatu broniarza więcej myśleli o uczniach a mniej o mamonie i warcholeniu to może informatyka w szkołach byłaby bardziej zaawansowana i mniej byłoby społecznego informatycznego wykluczenia\nMary(2020-05-26 20:48) Zgłoś naruszenie 40\nBerecik zrób sobie kwarantannę . Może pomóc ale pewności nie ma....\nTesa(2020-05-26 20:03) Zgłoś naruszenie 31\nA kto ustala podstawy programowe? Wróciliśmy że szkołą w lata Gierka\nkiki(2020-05-26 13:36) Zgłoś naruszenie 2610\nmam dwoje dzieci tyle maja zadane ze czlowiek wysiada psychicznie nie dziwie sie dzieciom.przestalismy robić zadania bo nie dajemy rady co oni myślą że jesteśmy robotami.\nKasia(2020-05-26 19:16) Zgłoś naruszenie 36\nOd zawsze tak było. Dzieci są zawalane zadaniami domowymi, siedzą nad książkami od świtu do późnej nocy, a nauczyciele do góry brzuszkami leżą.\nOOO(2020-05-26 12:54) Zgłoś naruszenie 141\nOne zginęły w Internecie. Sprawa jest już przegrana.\nAS(2020-05-26 12:53) Zgłoś naruszenie 352\nNiech się nie uczą, łaski nie robią. Najwyżej będą wykonywać łatwiejszą pracę, do której nie potrzeba wysokich kwalifikacji. To ich wybór życiowy. Aby być szczęśliwym człowiekiem, nie zawsze trzeba być "wysoko szkolonym".\nGosia(2020-05-27 14:12) Zgłoś naruszenie 00\nNie można mówić o wyborze życiowym w przypadku dzieci.\nMary(2020-05-26 12:24) Zgłoś naruszenie 271\nNiech się nie uczą .Nauka to nie jest kara a bez edukacji można wykonywać wiele prostych i bardzo potrzebnych prac\nMarian(2020-05-26 08:35) Zgłoś naruszenie 818\nTo jak to, nauczyciele nie sprawdzają obecności dzieci? Przecież to ich podstawowy obowiązek...\nRodzic z SP10(2020-05-26 07:36) Zgłoś naruszenie 225\nWszyscy piszą o zaginionych dzieciach w czasach pandemii. W SP Nr 10 we Wrocławiu zaginęły nauczycielki. Rodzice i uczniowie nie mają z niektórymi kontaktu.\nMm 21(2020-05-26 12:44) Zgłoś naruszenie 90\nNie jest to możliwe. Problem już w marcu, należało zgłosić dyrekcji.


Andrzej Kosztowniak w obronie Macieja Żółtowskiego Kultura - Radio Plus Radom\nRadio Plus Radom /KULTURA/Andrzej Kosztowniak w obronie Macieja Żółtowskiego\nfot. Radio Plus Radom/M. Nowakowska\nByły prezydent wyraził swoje zastrzeżenia co do przeprowadzanego konkursu na dyrektora orkiestry. - Zwracam także uwagę pana Prezydenta na samo ogłoszenie i przeprowadzenie konkursu. W mojej ocenie jest ono wysoce szkodliwe dla postrzegania naszego miasta zarówno w kraju jak i na świecie. Rażące błędy, nieprzestrzeganie terminów, niezgodność ze statutem ROK oraz występujący konflikt interesów pomiędzy komisją a kandydatami dyskwalifikują tę procedurę. - napisał Andrzej Kosztowniak. Poseł PiS wymienił w liście zasługi samego Macieja Żółtowskiego i Radomskiej Orkiestry Kameralnej. - Mogę zaręczyć, że osoba Pana Dyrektora Macieja Żółtowskiego jest gwarantem jakości w przestrzeni artystycznej, o którą dziś walczy i zabiegatak wiele osób. Proszę przemyśleć nie tylko wartość takiej reklamy dla miasta, lecz może przede wszystkim wartości w tej reklamie, które z punktu widzenia budowania wizerunku miasta są bezcenne - zakończył Andrzej Kosztowniak.\nNa początku tego tygodnia prezydent Radomia ma spotkać się dwójką kandydatów na dyrektora ROK. Tu pisaliśmy o stanowisku miasta w tej sprawie.\nLIST OTWARTY DO PREZYDENTA MIASTA RADOMIA RADOSŁAWA WITKOWSKIEGO\nSzanowny Panie Prezydencie, Mija 10 lat od utworzenia w Radomiu orkiestry kameralnej. W 2007 roku podejmowałem decyzję o jej powołaniu chcąc odtworzyć i kontynuować znamienite tradycje w obszarze muzyki związane z naszym miastem. Muzyka klasyczna nie tylko miała zagościć w salach koncertowych, ale równocześnie powrócić z właściwymi jej przymiotami kulturotwórczymi i edukacyjnymi. Tak też się stało.\nRadomska Orkiestra Kameralna współpracuje z wieloma wybitnymi wykonawcami z kraju i zagranicy. Za swoje osiągnięcia Pan Dyrektor został między innymi wyróżniony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Nagrodą Kulturalną Miasta Radomia, a ostatnio medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Wyrazy uznania są świadectwem pracy i wyjątkowego zaangażowania. Miałem przyjemność jako Prezydent Radomia kreować i wspierać koncepty, które doprowadziły do stworzenia wielu projektów wykraczających poza działania wyłącznie koncertowe. Orkiestra prowadzi ożywioną działalność fonograficzną. Doskonale przyjęte i ocenione zostały płyty: „Penderecki - muzyka na orkiestrę smyczkową oraz seria dokumentująca Konkurs ARBORETUM. Nie wypada zapominać, że po raz pierwszy za granicami Polski muzycy na czele z swoim dyrygentem odnieśli sukces wśród odbiorców i krytyków nagrywając płyty z muzyką Grażyny Bacewicz. Pierwsza z nich uzyskała nominacje do International Classical Musie Awards 2011 i Fryderyka 2010, nagrodę 5 kamertonów we francuskim magazynie „Diapason”, świetne recenzje w światowej prasie fonograficznej, m.in. „International Records Review” i hiszpańskim „Scherzo” (nagroda Excepcional). Zaangażowanie wielu osób i ciężka praca w przestrzeni artystycznej Pana Dyrektora Żółtowskiego doprowadziły w 2010 roku do nawiązania współpracy z najwybitniejszym żyjącym w Polsce kompozytorem. Radomska Orkiestra Kameralna miała zaszczyt grać pod batutą Maestro Krzysztofa Pendereckiego. Wyjątkowe są słowa uznania jakie Mistrz wyraził po koncercie doceniając świetne przygotowanie zespołu do wykonania Jego utworów. Między innymi w wyniku tej współpracy, od 2012 roku Radomska Orkiestra * Kameralna organizuje Międzynarodowy Konkurs Kompozytorski Krzysztofa Pendereckiego ARBORETUM. W 2014 r., do II edycji konkursu nadesłano aż 118 prac z całego świata. Formuła konkursu jest unikalna. W pierwszym etapie nadesłane anonimowo prace ocenia trzyosobowe jury. Drugi etap to publiczne wykonanie wybranych utworów przez Radomską Orkiestrę Kameralną pod dyrekcją Macieja Żółtowskiego i ich ocena przez głównego jurora, 1 prof. Krzysztofa Pendereckiego. W listopadzie 2017 r. odbędzie się koncert finałowy już trzeciej edycji konkursu. W największej części obsługę tego wydarzenia przygotowuje i realizuje osobiście Pan Żółtowski. Corocznie w lipcu, Orkiestra organizuje Międzynarodową Akademię Dyrygentów. Warsztaty prowadzi angielski dyrygent, Maestro Jonathan Brett oraz dyrektor Orkiestry, Maciej Żółtowski. Uczestnicy mają możliwość doskonalenia swoich umiejętności z profesjonalną Orkiestrą. W obecnym cyklu odbywa się także I edycja Międzynarodowego Konkursu Dyrygentów AUDITE, w którym międzynarodowe jury oceniać będzie dyrygentów mając na uwadze szczególnie rezultat brzmieniowy ich pracy z orkiestrą. Do konkursu zgłosiło się prawie stu kandydatów z sześciu kontynentów.


Uczestniczki IX Kongresu Kobiet: nie składamy parasolek! - Polsat News\n09.09.2017, 22:41 Polska\nPonad 5 tys. osób bierze udział w IX Ogólnopolskim Kongresie Kobiet w Poznaniu. Uczestnicy podkreślają, że tegoroczny Kongres jest wyjątkowy, bo ostatni rok obfitował w wydarzenia, w których to kobiety grały pierwszą rolę. - Nie składamy parasolek - zapowiadają.\n"Alert dla praw kobiet". Rozpoczął się Ogólnopolski Kongres Kobiet\nRzecznik Praw Obywatelskich: trzeba wzmacniać środowisko kobiet\nW trwającym od soboty w Poznaniu IX Ogólnopolskim Kongresie Kobiet bierze udział ponad 5 tys. osób. Uczestniczki przyjechały z całego kraju, dużych i małych miejscowości. W rozmowie z PAP kobiety podkreślały, że podczas Kongresu wszystkie uczestniczki łączy wspólny cel - walka o realne i praktyczne równouprawnienie. I o to, by kobiety rzeczywiście miały swoje prawa, i miały możliwość, by z nich w pełni korzystać.\n"Tutaj wszystkie jesteśmy równe"\n- Jesteśmy w różnym wieku, każda na innym etapie życia, jedne mają rodziny, inne żyją samodzielnie. Tutaj wszystkie jesteśmy równe. Mimo, że mamy inne poglądy polityczne, inaczej postrzegamy naszą religijność, czy mamy inne priorytety - to miejsce pokazuje, że kobiety potrafią rozmawiać i działać tak, by dążyć do wspólnego celu - powiedziała Karolina, która na Kongres przyjechała z Krakowa.\n- Nie składamy parasolek - tych, które po ostatnich protestach stały się już naszym nowym symbolem. Walka trwa - wierzymy i wiemy, że wspólnie uda nam się naprawdę coś osiągnąć - dodała.\nWśród uczestniczek są przedstawicielki świata kultury, mediów, biznesu i polityki - miejskie radne, posłanki i przedstawicielki europarlamentu.\n"Ostatnie lata były pełne protestów, pełne obecności kobiet"\nEkonomistka, europosłanka Danuta Huebner powiedziała, że tegoroczny Kongres organizowany jest po roku ogromnej aktywności kobiet w życiu publicznym. - Poprzednie Kongresy w zasadzie ciągle mobilizowały nas, środowiska lokalne, regionalne, do działania, natomiast nie sprawdzałyśmy się w praktyce. Ostatnie lata były pełne protestów, pełne obecności kobiet, inicjatyw kobiet przy okazji różnych dramatycznych wydarzeń, jeśli chodzi o przyszłość kobiet, ich prawa i jeśli chodzi o przyszłość naszego kraju - powiedziała.\nJak dodała, ostatnie wydarzenia w Polsce udowodniły, że Polki posiadają nie tyle wolę zjednoczenia, co z pewnością chęć współpracy i działania w tym samym kierunku. Jak mówiła, przedmiotem dyskusji na Kongresie będą także wydarzenia najbliższej przyszłości. - Wydarzenia nadchodzących miesięcy to nie są tylko wybory samorządowe w przyszłym roku, do których trzeba się przygotować. To jest także wielkie referendum związane z konstytucją. (...) Jest dużo takich kroków, które przyjdzie wykonać w najbliższych miesiącach - zaznaczyła.\n"Wyciąganie wniosków z tego, co się działo"\nJej zdaniem jednak dla kobiet najważniejszym wydarzeniem będą przyszłoroczne wybory samorządowe, ponieważ w polityce kobiety nadal nie są odpowiednio reprezentowane. - Samorządy mogą być taką pierwszą poważną próbą wejścia w działalność o charakterze politycznym. Wejścia w takie środowiska polityczne, (...) które są bardzo nieprzychylne temu wszystkiemu co dla nas, na Kongresie jest najważniejsze. To jest więc taki trochę przełomowy Kongres, wyciąganie, zbieranie lekcji, wyciąganie wniosków z tego, co się działo i taka mobilizacja - już nie teoretyczna - powiedziała Huebner.\nJoanna Jaśkowiak, żona prezydenta Poznania, powiedziała, że bardzo ją cieszy nie tylko to, że tegoroczny Kongres odbywa się w Poznaniu, ale i to, że zorganizowany jest po raz pierwszy poza Warszawą. - Myślę, że dla Poznania jest to duży zaszczyt i jesteśmy bardzo wdzięczni, że organizatorki postanowiły zaufać Poznaniowi i to - jak widać - z dobrym efektem, bo jest nas tutaj bardzo dużo - powiedziała.\n- Ja nie jestem osobą, która do tej pory się angażowała (...), ponieważ jakoś tak się złożyło, że nie było potrzeby. Moje życie dorosłe przypadło w takim okresie, że mogłam korzystać z wolności. Nagle się okazało, że coś, co uważałam za pewnik, coś, co jest mi dane na zawsze, zaczyna mi się nijako odbierać - mówimy nie tyle o prawach kobiet, co o prawach człowieka - podkreśliła.\n"Nam politykom, czy polityczkom też może się oberwać”\nUczestnikami Kongresu są także mężczyźni. Obecny w Poznaniu poseł PO Borys Budka podkreślił, że „zawsze jest tak, że trzeba wysłuchać osób, które mają słuszne postulaty”. - Trzeba wyłowić to, co ja jestem w stanie zrobić jako parlamentarzysta, na jakich polach mogę pomóc. Ale również postarać się po prostu pewne rzeczy zrozumieć. Nie ukrywam, że to będzie bardzo ciekawe doświadczenie. Z pewną dozą może takiego lekkiego niepokoju będę uczestniczył w niektórych panelach, bo wiem, że dyskusje potrafią być gorące i nam politykom, czy polityczkom też może się oberwać - mówił.\nNa Kongresie obecne są także m.in. posłanki Nowoczesnej, w tym Joanna Scheuring-Wielgus. Odnosząc się do tegorocznego hasła Kongresu powiedziała, że "to naprawdę jest alert dla praw kobiet w Polsce; musimy być silne, ale musimy działać razem, ramię w ramię - wspólnie".\nNa terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich znajdują się także punkty, w których kobiety mogą skorzystać z bezpłatnych porad prawnych. Helena Mariaz, jedna z uczestniczek z Gniezna powiedziała, że dla niej "prawa kobiet to nie tylko nasze postulaty i ideały, ale sprawy, z którymi wciąż musimy się mierzyć w codziennym życiu".\n- Jesteśmy coraz bardziej świadome tego, że żeby z prawa właściwie korzystać, musimy je znać. Kobiety muszą wiedzieć, że mają prawo do walki o alimenty dla dzieci, do tego, by w domu nie trzeba było się bać swojego oprawcy - powiedziała Mariaz.\nDebaty i sesje plenarne poświęcone są m.in. polityce międzynarodowej i wewnętrznej, kwestiom ekologicznym, wychowawczym, ekonomicznym i zdrowotnym, edukacji seksualnej i opiece okołoporodowej. Uczestniczki mają też rozmawiać o przyszłości ruchów w obronie praw kobiet - w tym m.in. Czarnego Protestu.\nDwudniowe obrady IX Ogólnopolskiego Kongresu Kobiet zakończą się w niedzielę.\nIX KONGRES KOBIETKOBIETYKONGRES KOBIETKRAJPOZNAŃRÓWNOUPRAWNIENIE


Koszt przesyłki – jaki jest koszt wysyłki? | DHL Parcel | Polska\nDHL Parcel Koszt przesyłki – co składa się na koszt wysyłki?\nRynek usług kurierskich rozwija się niezwykle dynamicznie. Stale ulepszane procesy logistyczne oraz infrastruktura pozwalają jeszcze bezpieczniej i szybciej transportować nawet najbardziej wymagające towary. W obliczu dostępności różnorodnych ofert warto wiedzieć, na podstawie jakich kryteriów ustalana jest cena przesyłki oraz co można zrobić, by uniknąć dodatkowych opłat.\nDoręczenie przesyłki na terenie Polski i za granicę – co wpływa na cenę usługi?\nOpłata pobierana za transport przesyłki zawiera w sobie część kosztów, jakie musiała ponieść firma kurierska, by usługa realizowana była szybko, płynnie i z zachowaniem standardów bezpieczeństwa. Każdy przewoźnik stosuje w tym zakresie swój indywidualny cennik, jednak możliwe jest wyszczególnienie kilku warunków, które zawsze mają wpływ na ponoszone przez klienta koszty. Istotnym czynnikiem w tym zakresie jest na przykład dystans, jaki dzieli nadawcę i adresata. Paczki wysyłane do krajów odległych od Polski kosztują więcej, ponieważ do ich przetransportowania wykorzystane zostanie więcej zasobów. Analogicznie wyżej wyceniony będzie również zwrot przesyłki nadanej za granicę. Należy też pamiętać, że w przypadku nieobecności odbiorcy paczki w umówionym miejscu może zostać naliczona dopłata za niezasadny dojazd kuriera.\nKoszty nadania przesyłek kurierskich często ulegają zmianom, jednak różnica w cenie nie wynika wyłącznie z decyzji przewoźnika. W cennik usług transportu paczek wliczona jest opłata paliwowa, której wysokość uzależniona jest od aktualnej ceny paliw. Warto pamiętać, że w przypadku przesyłek nadanych za granicę konieczne może się okazać uiszczenie cła. By uniknąć dopłat oraz ryzyka odesłania transportowanego przedmiotu do nadawcy, przed wysłaniem należy dowiedzieć się, jaka opłata naliczana będzie w jego przypadku i ile wyniesie cena brutto.\nWymiary paczki a ceny przesyłek kurierskich\nNajważniejszym czynnikiem, który w dużej mierze determinuje koszt wysłania przesyłki, jest jej forma. Paczki o nieregularnym kształcie, bardzo duże lub ciężkie wymagają specjalnych warunków przewozowych, a zatem i więcej starań ze strony kuriera. Ze względu na swoje właściwości często nie mogą być sortowane automatycznie, co wydłuża proces dostawy i angażuje więcej zasobów. Przed nadaniem niestandardowej paczki lub palety należy więc zapoznać się z dedykowaną im taryfą cenową danego przewoźnika. Uwzględnić należy maksymalne wymiary oraz wagę, a także czy w strukturze przesyłki obecny jest jakiś element niestandardowy. Warto też dowiedzieć się, jak przygotować tak zapakowany towar na podjazd kuriera.\nDlaczego ten rodzaj właściwości paczki jest tak istotny? Nieprawidłowo podana w momencie zlecenia usługi suma wymiarów lub ciężar większy niż maksymalna waga sprawią, że w trakcie transportu kurier będzie musiał przeprowadzić weryfikację przesyłki. Procedura ta dotyczy sprawdzenia zgodności rzeczywistych właściwości paczki z tymi zadeklarowanymi przez nadawcę. Jeśli zostaną odnotowane, firma kurierska ma prawo od nowa naliczyć cenę doręczenia przesyłki i oczekiwać dopłaty. Podobna reguła zwykle ma wpływ na cenę paczki dłużycowej – jeśli podane wymiary nie są zgodne z realnymi, może zostać naliczona dopłata np. za każdy rozpoczęty metr długości paczki. Jak zminimalizować ryzyko pomyłki przy podawaniu wymiarów? Warto więcej niż raz poddać przesyłkę mierzeniu i ważeniu oraz skorzystać z usług punktu paczkowego, gdzie współpracownik przewoźnika raz jeszcze sprawdzi jej właściwości.\nUbezpieczenie przesyłki i inne usługi dodatkowe\nWspółcześni przewoźnicy, tacy jak DHL Parcel, stale pragną ułatwiać swoim klientom proces wysyłkowy i sprawić, by dopasowywanie go do potrzeb było jak najprostsze. Dlatego też w ich ofertach znaleźć można liczne usługi dodatkowe, które pozwalają modyfikować proces dostawy i korzystać z różnego rodzaju udogodnień. Wiele z nich jest wliczone w cenę przesyłki, jednak za część klienci będą musieli zapłacić. Do najczęściej wybieranych należą m.in. doręczenie w sobotę lub późnych godzinach wieczornych, dodatkowe powiadomienie o statusie przesyłki (np. zaraz przed planowanym doręczeniem), pobranie i zwrot należności czy odbiór przesyłki w danym punkcie. Warto pamiętać, że oferty usług dodatkowych są inne u różnych przewoźników. Dla przykładu, w DHL Parcel przekierowanie do Punktu Obsługi Paczek wliczone jest w cenę usługi podstawowej, dzięki czemu klient nie musi uiszczać dodatkowej opłaty z tego tytułu.\nNadawcy przesyłek zawierających przedmioty o dużej wartości często decydują się na zakup dodatkowego ubezpieczenia. Jego podstawowa wersja jest już wliczona w cenę, dodatkowa usługa dostępna jest jednak niezależnie od tego, czy przedmiot znajdujący się wewnątrz paczki jest cenny, czy też nie. Opłata za objęcie transportowanego towaru specjalnym ubezpieczeniem może być stała lub w wysokości określonego procenta od deklarowanej wartości przesyłki.\n● Usługi dodatkowe dla przesyłek krajowych\n● Usługi dodatkowe dla przesyłek międzynarodowych\n● Usługi kurierskie dla biznesu\nDHL Parcel - bez umowy\nJak zapakować paczkę w bezpieczny sposób?


Sklep żeglarski Decathlon\nJeśli szukacie Państwo odzieży żeglarskiej, dostaniecie ją w naszym sklepie żeglarskim Decathlon\nZobacz całą ofertę odzieży żeglarskiej\nSzukają Państwo akcesoriów do pływania kajakiem? Zajrzyjcie tutaj! - Wypróbujcie wszystko do kajaków.\nZobacz całą ofertę kajaków\nPosiadamy też szeroką ofertę sprzętu do łodzi i żaglówek - szeroka gama produktów\nZobacz całą ofertę wyposażenia łodzi\nOdzież i wyposażenie regatowe\nW sklepie żeglarskim Decathlon posiadamy również wyposażenie regatowe\nZobacz całą ofertę wyposażenia regatowego\nSklep żeglarski Decathlon jest idealnym miejscem do znalezienia ubrania dla żeglarzy. Wszystko jedno, czy Państwo pływają na dużym katamaranie, czy na małej łódzi, bardzo ważna jest wygoda. Wybór naszych kurtek żeglarskich i okryć przeciwdeszczowych jest wszechstronny: można wybierać spośród wielu różnych kolorów i rozmiarów. Dostępne są także ciepłe swetry, spodnie i buty żeglarskie, jak również szorty, koszulki polo i bermudy. Mamy duży wybór zarówno dla mężczyzn, kobiet jak i dzieci. Naturalnie znajdziecie tutaj także kamizelki i inne artykuły służące zapewnieniu bezpieczeństwa. Z chęcią udzielimy Państwu porady, jeśli chcielibyście dowiedzieć się czegoś więcej o naszych żeglarskich artykułach.\nWybierz swój sprzęt żeglarski:\nKurtki, sztormiaki, spodnie żeglarskie\nCzapki i rękawiczki żeglarskie\nKoszulki, szorty żeglarskie\nButy, kalosze żeglarskie\nNawet jeśli wybierasz się popływać tylko kajakiem, jesteś we właściwym miejscu - w naszym sklepie żeglarskim. W asortymencie mamy nadmuchiwane kajaki i kajaki z twardym dziobem w różnych przedziałach cenowych, zarówno dla profesjonalistów jak i hobbystów. Takie akcesoria jak wiosła, pompy i zawory, również pontony, możecie wybierać spośród różnych rozmiarów, tak samo jak odzież do wody, którą mamy także w rozmiarach dziecięcych. Nasze miękkie krzesła, dla dodatkowej stabilności, można łatwo zainstalować na kajaku a zestawy do napraw można łatwo i szybko użyć do uszczelnienia przecieku. Nie zapomnij o akcesoriach bezpieczeństwa takich jak rękawki i kaski!\nLiny i sznury w dziale żeglarskim Decathlonu mają doskonały stosunek ceny do jakości. Można wybierać spośród wielu różnych długości i materiałów; mamy także duży wybór blokad. Przy pomocy naszych rolek, szekli i karabińczyków wyposażycie Państwo kompletnie swoją żaglówkę. Aby móc trzymać wszystkie rzeczy razem, mamy oczywiście dla Państwa różne wodoodporne torby, jeśli chcecie niezbędne wyposażenie trzymać uporządkowane w jednym miejscu. W naszym dziale żeglarskim znajdziesz dodatkowe wyposażenie łodzi, takie jak: syreny mgłowe, małe kotwy, bosaki, drabiny, kompasy i boje w różnych rozmiarach. Potrzebne narzędzia i gaśnice zapewnią dodatkowe bezpieczeństwo na pokładzie.\nAkcesoria do łodzi i żaglówek:\nNoże, szekle, karabinki\nKotwice, liny, cumowanie\nW sklepie żeglarskim Decathlonu można znaleźć wszystkie niezbędne drobne części i akcesoria do pontonów i katamaranów. Mamy bogatą ofertę haków, bloczków, zamknięć, jak również dobrej jakości ubrania na łódź: nasza odzież jest elastyczna (rozciągliwa) ale jednocześnie dobrze dopasowana i odporna na warunki atmosferyczne. Nasza jakość jest dobra, a cena przyjazna. Oczywiście, oferujemy różne kamizelki ratunkowe dla dzieci i dorosłych. Chcą Państwo wiedzieć więcej na temat naszych produktów lub potrzebujecie porady? Nasi eksperci żeglarstwa chętnie pomogą, abyście Państwo dokładnie wiedzieli, jakie trzeba mieć wyposażenie, kiedy jesteście na wodzie.\nNasz oferta wyposażenia regatowego\nDecathlon posiada około 800 sklepów i jego nazwa jest rozpoznawalna w świecie, podobnie jak jego sprzęt żeglarski, produkowany pod własną marką Tribord. W naszym internetowym sklepie żeglarskim oferujemy szeroki wybór sprzętu żeglarskiego. Wiele korzyści przyniesie Ci także wizyta w jednym z naszych sklepów stacjonarnych:\nW sklepach Decathlon w razie potrzeby uzyskasz porady na temat produktów. Nasi pracownicy to eksperci w dziedzinie żeglarstwa i chętnie Ci pomogą, jeśli nie jesteś pewien, co i w jakim rozmiarze wybrać.\nNasza marka żeglarska: Tribord\nSprzęt żeglarski w Decathlon jest produkowany przez Tribord, jedną z najbardziej innowacyjnych marek w naszej ofercie. Tribord jest odpowiedzialny za popularne maski Easybreath oraz jackety Wairgo i kamizelki Izeber.\nMisją Decathlonu jest sprawić, by sport był dostępny dla każdego i robimy to, zapewniając najwyższej jakości usługi w Internecie.\nInternetowy Sklep Żeglarski Decathlon.pl został oceniony na średnio 4.59, punktów w oparciu o ponad 200 Klientów.\tCeny asortymentu w naszym sklepie żeglarskim wynoszą od 14,99 zł do 2699,00 zł.\nBartłomiej na decathlon.pl:\nWorek został poddany próbie nazajutrz po zakupie. Zaliczyliśmy przewrotkę kajakiem. Wszystko co było zamknięte w worku ocalało (telefon, ubrania na zmianę) i pozostało suche. Mocowania i szelki są wykonane solidnie. Polecam


Pozadrogami.pl - OSTATNIE ZAWODY MOTOCROSSOWE W CHEŁMNIE\nOSTATNIE ZAWODY MOTOCROSSOWE W CHEŁMNIE\nKolejny wrześniowy weekend MX zawodnicy spędzili na torze w Chełmnie. O mistrzowskie tytuły walczyli motocrossowi riderzy z klas MX65 i MX85, a także w najbardziej „rozwojowej” klasie MX2. Na maszynie startowej stanęły także teamy rywalizujące o tytuł najlepszego zespołu, rozstrzygnęła się także rywalizacja klubowa. Wspaniała pogoda, temperatura sięgająca momentami 30 stopni w słońcu sprawiły, że nikt nie odnosił wrażenia, iż to ostatnie zawody w sezonie 2014.\nOgromną niespodziankę sprawili najmłodsi zawodnicy. Na maszynie startowej pojawiło się ich ponad 20, co dobrze rokuje na przyszłość. Zwycięzcą dwóch wyścigów został Wiktor Małecki (KMCross Lublin), który został także Mistrzem Polski. Ale „czempionów” w tej klasie mamy dwóch, bowiem z tą samą ilością punktów zakończył swoje starty w Polsce Afonso Gaidao. Trzeci był Damian Zdunek (CAMK Poltarex).\nW klasie 85 również nie było niespodzianek, gdyż zawody z Chełmnie wygrał Kamil Osieleniec pokonując w ostrej rywalizacji o mistrzowski tytuł Wiktora Jasińskego (Automobilklub Gorzowski), który musiał zadowolić się drugim miejscem w klasyfikacji sezonu. II wicemistrzem Polski został Wojciech Kucharczyk (również z Gorzowa).\nJednak najwięcej emocji dostarczyli wszystkim zawodnicy w klasie MX2. Do ostatecznej rozgrywki przystąpiło 31 motocyklistów, a wśród nich trzech pretendentów do tytułu: Adam Tomiczek (UKS Wiraż Cieszyn), Bartosz Sawczuk (CAMK Poltarex) i Maciej Więckowski (KMCross Lublin). Jednak żaden z nich nie wygrał ani jednego wyścigu w Chełmnie, bowiem wszystkich pokonał fantastycznie jeżdżący Tomek Wysocki (Motosport Castrol Team Toruń). Wygrał on obydwa wyścigi z ogromną przewagą nad pozostałymi rywalami. To niewątpliwie wielki talent i gdyby regularnie startował w MP, na pewno zostałby Mistrzem. Częściej możemy go jednak zobaczyć na torach poza granicami Polski, dlatego tytuł najlepszego zawodnika 2014 zdobył Adam Tomiczek, drugim jest Sawczuk, a trzecim Więckowski.\nW Chełmnie w szranki stanęły także trzyosobowe zespoły reprezentujące Kluby i Okręgi. Niestety pojawiło się ich tylko siedem, dlatego decyzją sędziego głównego start był wspólny dla trzech klas: MX Open, MX2 i MX2 Junior. I tu również przejazdowi zawodników towarzyszyły ogromne emocje. Głównymi bohaterami byli Tomek Wysocki i Łukasz Lonka. Choć pierwszy startował na motocyklu 250cc, a drugi 450cc, to jednak pojechali niemal łeb w łeb. Niewiele brakowało, a Wysocki wygrałby pierwszy wyścig, niestety na jednym z ostatnich zakrętów zdusił silnik i stracił pozycję lidera. Mimo to był drugi na mecie. Ostatecznie w rywalizacji zespołowej najlepsi okazali się zawodnicy reprezentujący Okręg Bydgoszcz w składzie: Tomek Wysocki, Jakub Barczewski i Gabriel Chętnicki. Natomiast w klasyfikacji klubowej (Senior) najlepszym w sezonie 2014 okazał się KMCross Lublin, przed Człuchowskm AutoMotoKlubem Poltarex i SKM Szarak Sochaczew.\nW klasyfikacji zespołów sponsorskich wygrał DOM Lublin-CST-KM Cross, na drugim miejscu jest Poltarex ZZem Racing Team, a na trzecim PPD Poltarex SP. z o.o. Team.\nPrzed nami Drużynowe Mistrzostwa Świata (MXoN) w Kegums na Łotwie. Polskę reprezentować będą Łukasz Lonka, Karol Kędzierski i Tomasz Wysocki.


Łatwy i szybki tort. Dla miłośników czekolady ;) - simplife.pl\nŁatwy i szybki tort. Dla miłośników czekolady ;)\nCzasem w naszym życiu przychodzi taki dzień, że potrzebny nam jest przepis na łatwy i szybki tort. Bo urodziny, bo goście, bo coś tam. Także jeśli i Ty jesteś w takiej potrzebie – spieszę z pomocą ;)\nTort jest prosty (jak na tort przynajmniej). Nie wymaga ubijania piany z białek, żelatyny ani innych ceregieli. Także nadaje się nawet w przypadku gdy piekarnik jest dla Ciebie zjawiskiem równie tajemniczym jak zorza polarna, a goście czekają tuż za rogiem ;)\nOryginalna receptura tortu pochodzi od Nigelli, jednak trochę (nawet trochę bardzo) pozmieniałam, bo wydawało mi się, że będzie za słodki. Już mówię co i jak :)\nPrzepis na: łatwy i szybki tort czekoladowy\n15 łyżeczek kakao\nJeśli już zgromadziliśmy wszystkie składniki to teraz będzie już z górki ;)\nWszystko umieszczamy w 1 naczyniu i miksujemy na gładką masę.\nDzielimy wszystko na dwie części. Każdą z nich przekładamy do tortownicy o średnicy 20 cm, pamiętamy o tym aby wyłożyć dno papierem do pieczenia. Pieczemy w 180ºC około 25 – 30 minut (możemy sprawdzić patyczkiem czy jest gotowe).\nJeśli mamy tylko jedną tortownicę (tak jak ja), to pieczemy najpierw pierwszą część a potem drugą.\nGdy mamy już ciasto, musimy zrobić do niego masę.\n175 g gorzkiej czekolady (lub mieszanki gorzka – mleczna)\n1 łyżka golden syropu lub płynnego miodu\nopcjonalnie – maliny\nCzekoladę i masło wkładamy do miski i rozpuszczamy w kąpieli wodnej. Gdy wszystko się rozpłynie i połączy w jedną masę, znaczy że jest gotowe ;) Studzimy jeśli jest gorące. Dodajemy golden syrop, śmietanę i ekstrakt waniliowy.\nDo osobnego naczynia przesiewamy cukier puder. Bardzo ważne jest to, aby go przesiać, nie chcemy mieć grudek w masie :)\nNa koniec wszystko razem łączymy, najlepiej przy użyciu miksera. Masa powinna być idealnie gładka.Ja do swojej dodałam posiekane maliny – polecam :)\nUpieczone ciasto studzimy. Jedną cześć smarujemy połową masy. Przykrywamy drugą częścią ciasta. Resztę masy rozsmarowujemy na wierzchu i na bokach.\nJeśli mamy taką ochotę, możemy ciasto udekorować kulkami cukrowymi, kwiatkami, malinami… krótko mówiąc wszystkim, co uważamy za słuszne :)\nOryginalny przepis możemy zobaczyć tutaj:\n(Visited 51 659 times, 23 visits today)


Loty z Singapore do Xi'an, Rozkład lotów z Singapore do Xi'an | Trip.com\nTanie loty z Singapore do Xi'an\nInformacje o lotach Singapore – Xi'an\nRozkład lotów z Singapore do Xi'an\nSingapur(SIN) ⇒ Xi’an(XIY)\nSingapore (SIN)Xi'an (XIY)\nZ 3 693 zł\nKiedy loty na trasie Singapur (SIN) – Xi’an (SIA) są najtańsze?\nLinie lotnicze ustalają ceny lotów na trasie Singapur – Xi’an w zależności od daty i godziny rezerwacji. Nasza analiza danych od wszystkich przewoźników wskazuje, że najtańsze loty na Trip.com są dostępne we wtorki, środy i soboty.\nIle kosztują loty na trasie Singapur (SIN) – Xi’an (SIA)?\nWedług danych Trip.com najniższa cena wynosi około 4 064 zł.\nJak długo trwa lot na trasie Singapur (SIN) – Xi’an (SIA)?\nLot na trasie Singapur (SIN) - Xi’an (SIA) trwa zazwyczaj 5 godzina 41 minuta.\nz Singapore do Xi'an ----T-- Szukaj\nz Singapore do Xi'an -M----- Szukaj\nz Singapore do Xi'an ------S Szukaj\nz Singapore do Xi'an ------- Szukaj\nPodróż z Singapore do Xi'an\nXi'an co roku przyciąga tysiące odwiedzających zarówno w celach służbowych, jak i rekreacyjnych. Planowanie podróży z Singapore do Xi'an jest łatwe, gdy korzystasz z witryny Trip.com. Z Trip.com możesz wyszukiwać dostępne loty i pokoje hotelowe, a następnie szybko i łatwo rezerwować je przez Internet.\nz Hangzhou do Xi'an\nz Islamabad do Xi'an\nz Urumqi do Xi'an\nz Tokyo do Xi'an\nz Dunhuang do Xi'an\nz Chengdu do Xi'an\nLoty z miasta Shangluo


Szukasz jak szkolić z bhp we Wrocławiu? - http://bhp.zarzadzanie.szczecin.pl/\nSzukasz jak szkolić z bhp we Wrocławiu? czyli bhp wrocław wane już w średniowieczu, gdzie oznaczało po prostu zbiór określonych zasad, wartości i zachowań odpowiednich danej grupie. Współcześnie w prawie kodeks zawiera przepisy, które regulują daną dziedzinę\nDodane: 28-06-2020 12:14\nObsługa BHP Warszawa12 Największych Kłamstw O Tym Jak bhpSymulacja dachowania na eventDlaczego w 2020 warto szkolić z bhp w Białymstoku?Jak uczyć bhp i się nie nudzić?Jak szkolić z bhp i zarobić?Obsługa BHP9 Największych Błędów Na Drodze Aby zobaczyć symulator dachowania, Które Szybko Zniszczą Twój Plan.Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę Szkolenie bhp Online. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Szukasz jak szkolić z bhp we Wrocławiu?Jak można w 2020 wykonać audyt bhp?Symulacja jak z dachowaniaCzy wiesz jak przejść szkolenie z bhp żeby później tego nie żałować?Czy w 2020 warto poświęcić czas aby przejść szkolenie z bhpSzkolenia z bezpieczeństwaOutsourcing BHPPrzejść szkolenie z bhp? Szybko!Zobacz te 12 ciekawostek o tym jak przejść szkolenie z bhp w prosty sposób5,5 Internautów Już Wie Jak bhp. A Ty?Symulacja dachowaniaDachowanie w aucieJak przeżyć dachowanieCzy są zmiany jak szkolić z ppoż?Krótki poradnik jak Szkolić z bhp w Opolu, który zmieni wszystkoSamochodowe BHPJak bez problemu zobaczyć symulator dachowaniaCzy sposób na to jak w 2020 uczyć bhp jest trudny?Obsługa BHPSprawdź jak możesz szkolić z bhp we WrocławiuWycena tego jak szkolić z bhp w Łodzi


BioFeed Royal Crispy Premium Chinchilla & Degu - Karma dla szynszyli i koszatniczek 2 kg - Predator Shop\n» BioFeed Royal Crispy Premium Chinchilla & Degu - Karma dla szynszyli i koszatniczek 2 kg\nKod produktu: 4671134618\nRoyal Crispy Premium to wspaniała linia odpowiednio opracowanych karm dla królików i gryzoni!\nRoyal Crispy Premium to zaawansowana technologicznie, kompletna karma dla gryzoni i królików. Są to zróżnicowane mieszanki, zawierające niezbędne minerały, składniki odżywcze, witaminy i aminokwasy, które są potrzebne do prawidłowego i zdrowego funkcjonowania Twojego pupila. Biorąc pod uwagę fakt, że gryzonie i króliki są ścisłymi roślinożercami karma jest wysokowłóknista, co znakomicie wpływa na układ trawienny. To bogata mieszanka dopasowana dla każdego gatunku, gwarantująca najwyższą jakość, bez sztucznych barwników, konserwantów i składników genetycznie modyfikowanych. W skład wchodzą jedynie produkty najwyższej jakości, pochodzenia naturalnego. Suszone owoce i warzywa, witaminizowane ekstrudaty, siano łąkowe z pierwszego pokosu oraz bogaty bukiet ziół dostarczają potrzebnych witamin oraz składników mineralnych. Granulat o zróżnicowanej strukturze i twardości pomaga ścierać zęby. Royal Crispy Premium to doskonały produkt dla osób dbających o zdrowie i kondycję swoich futrzastych przyjaciół. .\nRoyal Crispy Chinchilla & Degu to kompletna karma przeznaczona dla szynszyli i koszatniczek. Zwierzęta te w naturze zamieszkują tereny nieobfitujące w roślinność, przez co ich układ pokarmowy przystosował się do mało zróżnicowanego pokarmu. Z niewiadomych przyczyn, dla tych zwierząt przyswajanie niektórych cukrów jest bardzo problematyczne. Po spożyciu zbyt dużej ich ilości istnieje duże ryzyko zachorowania na cukrzycę. Dlatego też receptura mieszanki składa się wyłącznie z wysokiej jakości produktów, które naturalnie obniżają poziom glukozy we krwi. Zawarty w składzie burak poza wartościowymi witaminami i minerałami działa przeciwnowotworowo oraz wspomaga usuwanie toksyn z organizmu. Poza burakiem bardzo wartościowym składnikiem karmy jest chleb świętojański, który odgrywa bardzo ważną rolę w układzie pokarmowym, dzięki sporej zawartości błonnika. Aby składniki karmy zachowały większość swoich wartości odżywczych, zostały poddane procesowi suszenia. Całość mieszanki jest wzbogacona witaminizowanymi granulatami o różnorodnych kształtach. Odpowiednia twardość granulatu oraz zawarte w składzie siano wspomagają regularne ścieranie siekaczy.\nKoszatniczki – 30g/dziennie, szynszyle – 50g/dziennie. Pokarm należy wymieniać codziennie oraz zapewnić zwierzęciu stały, nieograniczony dostęp do świeżej wody.\nBioFeed Royal Crispy Chinchilla & Degu - Karma dla szynszyli i koszatniczek 1 kg\nBioFeed Royal Crispy Chinchilla & Degu - Karma dla szynszyli i koszatniczek 2,5 kg\nBioFeed Royal One Chinchilla&Degu - karma dla szynszyi i koszatniczek 750 g\nVersele-Laga Chinchilla & Degu Complete Karma dla koszatniczek i szynszyli 500 g\nVersele-Laga Degu Nature - Karma dla koszatniczki 750 g\nNestor Kolba dla koszatniczek - Topinamburowa 2 szt.\nDodatek topinamburu dostarcza żelazo, witaminy A i C oraz cenne minerały\nVersele-Laga Chinchilla & Degu Complete Karma dla koszatniczek i szynszyli 1,75 kg\n( 1 kg = 32,51 zł )


Kierunek: Oksford | Uniwersytet Wrocławski\nAnglia, Austria, Francja, Niemcy. Drzwi europejskich uczelni stoją przed Bartoszem Bednarczykiem otworem. Z 23-letnim doktorantem Instytutu Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego, tegorocznym zdobywcą Diamentowego Grantu, rozmawiamy o nabierającej rozpędu karierze naukowej… i niechęci do egzaminów.\nW ciągu ostatniego roku bardzo dużo przeżyłeś. Wyjazdy za granicę, staże… Opowiesz o tym, co wydarzyło się u Ciebie od momentu obrony licencjatu?\n– Powinniśmy chyba zacząć jeszcze wcześniej.\n– Studia, najpierw matematyczno-informatyczne, rozpocząłem w październiku 2014 roku. Matematyka nie do końca mi jednak pasowała, więc potem przeniosłem się na zwykłą informatykę. Już w trakcie studiów zainteresowałem się logiką. Po zajęciach udzielałem pomocy innym studentom. Organizowałem dodatkowe zajęcia przygotowujące do kolokwiów i do egzaminów z tego przedmiotu.\nDzieliłeś się swoją wiedzą już na etapie studiów?\n– Tak. A teraz prowadzę zajęcia z logiki, co bardzo mnie cieszy.\nWróćmy do Twoich początków na uczelni i pierwszych doświadczeń zawodowych.\n– Podczas pierwszych wakacji na studiach pracowałem we Wrocławiu, w firmie programistycznej. Potem przez trzy miesiące w Londynie, w firmie ekonomicznej Bloomberg. Studia licencjackie skończyłem po dwóch i pół roku…\nZaraz, zaraz – zwolnijmy. Daj się trochę pociągnąć za język. Wiesz, to wcale nie takie oczywiste, że student jedzie na staż do Londynu, i to od razu do Bloomberga. To co? Po kolei?\n– Pierwsze doświadczenia z realną pracą programisty zdobywałem we Wrocławiu.\n– Wtedy nawet mi się podobało. Potem, po drugim roku studiów, pracowałem w firmie Bloomberg w Londynie, gdzie pieniądze były ogromne, a warunki wymarzone. Nie mogę podać szczegółów związanych z kwotami, bo podpisałem taką umowę. Wiązało się to jednak z tym, że musiałem pracować dziesięć godzin dziennie. Dojazdy zajmowały kolejne dwie godziny. Pracy poświęcałem więc pół doby, byłem wykluczony z życia. Po pewnym czasie zaczęło mnie to męczyć. Stwierdziłem, że praca programisty nie jest tym, co chcę robić w życiu. Poszedłem w stronę nauki.\nA była szansa na to, żebyś został w Londynie?\n– Tak, ale od razu po zakończeniu stażu powiedziałem, że nie chcę wracać.\nTo chyba nie była aż tak łatwa decyzja.\n– Dużo osób dziwi się, że tak zrobiłem. Ale ja jestem zdania, że należy robić to, co się lubi, praca nie powinna męczyć. Tymczasem w Londynie wstawałem wcześnie rano, jechałem do firmy, wracałem późnym wieczorem, potem tylko szybka kolacja i do spania. W weekendy byłem zajechany.\nTo było po trzecim semestrze, kiedy myślałem już nad pracą licencjacką i miałem wystarczająco dużo punktów ECTS, żeby skończyć studia w ramach czterech semestrów, a nie sześciu. Spotkałem się z moim przyszłym promotorem, Witoldem Charatonikiem, z którym miałem zajęcia z logiki dla informatyków. Powiedziałem, że chciałbym robić coś ambitnego. Po dwóch dniach wysłał mi maila. Przedstawił w nim swój temat badawczy, nad którym wcześniej pracował z kilkoma innymi osobami, i zapytał, czy jestem zainteresowany. Pochłonęło mnie to zupełnie. Stwierdziłem, że nie ma sensu kończyć szybciej studiów, bo wolę dokończyć rozpoczętą już pracę naukową. Zrezygnowałem więc z niektórych przedmiotów, licencjat odłożyłem na później. Czwarty semestr poświęciłem głównie na pracę naukową z promotorem. To było moje pierwsze doświadczenie badawcze. Promotor potrafił znaleźć dla mnie dużo czasu, mimo że miał inne zajęcia, za co jestem mu bardzo wdzięczny. Jestem taką osobą, że potrzebuję spotkania, rozmowy, lubię zaprezentować swoje pomysły – a mam ich bardzo dużo – przy tablicy. Lepiej pracuje mi się z kimś, potrzebuję interakcji z ludźmi. Kiedy jej zabraknie, brakuje mi motywacji. A w tamtym okresie do naszego zespołu dołączył jeszcze Emanuel Kieroński, profesor w naszym Instytucie, i razem kontynuowaliśmy badania. W efekcie powstała całkiem dobra praca.\nWiem, że zabrzmi to straszliwie, ale jesteś w stanie opowiedzieć o niej w dwóch, trzech zdaniach?\n– Z tym będzie problem. (śmiech)\n– Istnieją różne dziedziny informatyki. Są ludzie, którzy zajmują się algorytmami, czyli projektują metody obliczeniowe mogące mieć zastosowanie np. w biologii obliczeniowej czy w kompresji tekstu. Są ludzie zajmujący się grafiką komputerową, metodami numerycznymi. I tacy, którzy zajmują się językami programowania. A mnie zawsze interesowała czysta teoria. Dlatego zwróciłem się do prof. Charatonika.\nCzysta teoria, bo większa przestrzeń do działania?\n– Nie wiem. Takie spaczenie, po prostu. (śmiech) Zazwyczaj ludzie potrzebują motywacji, określonego celu. A mi matematyka zawsze wydawała się fajna sama z siebie. Jeszcze w liceum jeździłem na różne obozy matematyczne. Miałem duże możliwości dzięki stypendium Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, przeznaczonego dla najlepszych uczniów, laureatów olimpiad z całej Polski. Tam wszystko zaskoczyło, ruszyło.\nWróćmy do Twojej pierwszej pracy naukowej.\n– W informatyce istnieją struktury nazywane drzewami. Mają „korzenie”, z których wyrastają „gałązki” z danymi, a z tych „gałązek” wyrastają kolejne – i tak dalej. Z prof. Charatonikiem pracowaliśmy nad logiką, która by takie drzewa opisywała. Ma to zastosowanie na przykład w automatycznej weryfikacji. Obecnie korzysta z niej m.in. Facebook, którego program automatycznie sprawdza, czy w kodzie programisty nie ma żadnych błędów. W przypadku naszych struktur-drzew chcielibyśmy użyć logiki do opisania własności danych i automatycznego sprawdzenia, czy konkretne drzewo owe własności posiada. Tym właśnie się zajmuję, w dużym skrócie.\nI znowu cofamy się w czasie. Jesteś po pierwszych doświadczeniach badawczych, które na tyle Ci się spodobały, że podjąłeś decyzję: „OK, programowanie na tę chwilę zostawiam z boku – idę w naukę”. Co było dalej?\n– Wróciłem do Wrocławia. Byłem na takim etapie, że do ukończenia studiów wystarczyło mi zaliczenie jednego przedmiotu. Postanowiłem cały semestr poświęcić nauce. Zacząłem też szukać stażu badawczego, a nie było to łatwe. W informatyce można zazwyczaj przebierać w stażach programistycznych. Naukowe są kierowane do doktorantów albo do doktorów. A ja nie miałem wówczas jeszcze nawet tytułu licencjata! To był problem.\nBrzmi to paradoksalnie. Uwielbiasz to, co robisz, jesteś w tym dobry, cały czas się rozwijasz – a brakuje dla Ciebie oferty.\n– Bardzo trudno jest taką ofertę znaleźć, tym bardziej w dziedzinie, która mnie interesuje, w czystej teorii. Są oczywiście pewne możliwości, ale to przeważnie rzeczy implementacyjne: ktoś wymyślił jakiś algorytm – na przykład przydzielanie zasobów w procesorach – a kilku praktykantów siedzi, pisze kod i sprawdza, czy działa. Mnie interesuje wymyślanie nowych twierdzeń. Dalszy rozwój matematyki. A to nikomu się nie kalkuluje. No, bo jaka firma za to zapłaci? Microsoft prowadzi staże z automatycznej weryfikacji, ale one są kierowane do doktorantów. Mimo wszystko, aplikowałem. Ale nigdy nie otrzymałem odpowiedzi.\nW końcu zacząłem podpytywać o staż badawczy na uczelni. Rozmawiałem m.in. z Janem Otopem, który robi u nas habilitację, a wcześniej przez kilka lat pracował w Austrii, w Institiute of Science and Technology. To od niego dowiedziałem się, że działa tam mocna grupa ludzi, zajmujących się podobnymi zagadnieniami co ja, ale badanymi od trochę innej strony. Zasugerował, żebym się do nich odezwał, podał mi konkretne namiary. Po tygodniu otrzymałem odpowiedź: możesz przyjechać w wakacje, zorganizujemy finanse, opłacimy pobyt. Super.\nMasz fart. Spotykasz na swojej drodze ludzi, którzy potrafią – i chcą – pomóc.\n– To moje największe szczęście: potrafię trafić na właściwych ludzi we właściwym miejscu. Już w gimnazjum miałem genialnego nauczyciela, który zainteresował mnie informatyką. Wcześniej sam nie wiedziałem, co mnie interesuje.\nNiektórzy nie dowiadują się tego do końca życia.\n– Ludzie zazwyczaj wchodzą w informatykę, bo chcą pisać gry komputerowe. Nie inaczej było w moim przypadku. A potem pokierował mną nauczyciel. Startowałem w różnych olimpiadach. W liceum dostałem wspomniane stypendium Krajowego Funduszu, zainteresowałem się teoretyczną matematyką. Wybór uczelni też nie był przypadkowy. Brałem pod uwagę UJ i UWr. Wybrałem Wrocław, podobnie jak moi znajomi. Na pierwszym roku miałem problemy natury zarobkowej. Z pieniędzmi zawsze jest kłopot. Trzeba za coś przeżyć, a nie chciałem pozostawać na garnuszku rodziców. Dostałem ofertę pracy. Zaproponowano naprawdę spore wynagrodzenie. Tyle że musiałbym pracować na pełny etat, a miesiąc wcześniej rozpocząłem studia…\n…z których musiałbyś zrezygnować.\n– Albo studiować dłużej, wybierając jeden czy dwa przedmioty w trakcie semestru. Wtedy sporo rozmawiałem z prof. Krzysztofem Lorysiem. Powiedział, że praca kosztem nauki nie ma sensu. Że sprzedam swój wolny czas korporacji. Że jestem w wieku, w którym powinienem się jeszcze rozwijać. Że później przyjdą lepsze oferty. I miał rację, bo trafiłem potem do Londynu, mogłem się rozwijać. Prof. Lorysiowi jestem wdzięczny, bo bardzo mi pomógł. Do Wrocławia przyjechałem z małego miasteczka Strzelce Opolskie, gdzie pod koniec drugiej i w trzeciej klasie liceum pracowałem w call center – 7 zł za godzinę – żeby mieć własne pieniądze, choćby na wyjście na piwo ze znajomymi. I nagle dostałem sensowną ofertę pracy za duże pieniądze.\nCiężko było się oprzeć.\n– Właśnie. Ale trafiłem na prof. Lorysia i postanowiłem słuchać ludzi mądrzejszych ode mnie. Dobrze na tym wyszedłem. Potem trafiłem na Witolda Charatonika, promotora, z którym prowadziłem badania. Później Jan Otop pomógł mi dostać się na staż, kierując mnie – znowu – do odpowiedniej osoby. A w międzyczasie zacząłem pracować z Emanuelem Kierońskim. To dzięki niemu i prof. Charatnikowi udało mi się otrzymać stypendium magisterskie z grantu na badania prowadzone przez Emanuela.\nOpowiedz o Austrii.\n– Skończyłem semestr, obroniłem się na piątkę, pojawiła się możliwość wzięcia udziału w konkursie na stypendium. Żeby je dostać, musiałem pójść na studia magisterskie – więc się rekrutowałem. Potem jednak zacząłem zastanawiać się nad tym, czy przenieść się w inne miejsce. Nie dlatego, że nasza uczelnia jest słaba, ale ponieważ mam specyficzne zainteresowania: logika, teoria automatów, teoria baz danych. U nas traktuje o tym jeden przedmiot. A kiedy pojawiają się nowe przedmioty, brakuje zainteresowanych nimi studentów. Rok temu Jan Otop miał prowadzić seminarium o teorii automatów. Byłem jedyną zapisaną osobą. I przedmiot został zlikwidowany. (śmiech)\nCzyli przeprowadzka wynikała z potrzeby dalszego rozwoju w ściśle określonej dziedzinie.\n– Tak. Wiedziałem już, że to jest to, i chciałem iść dalej w tym kierunku. Co ciekawe, jeszcze jak byłem w gimnazjum, upatrzyłem sobie pewne studia we Francji. Po latach o tej Francji sobie przypomniałem. Sprawdziłem informacje o rekrutacji. Termin: do maja. Wysłałem zgłoszenie i się dostałem. Na studia magisterskie. Te we Wrocławiu przerwałem.\nAle najpierw, na początku czerwca ubiegłego roku, pojechałem do Austrii, do IST w Klosterneuburgu pod Wiedniem, na wspomniany wcześniej staż badawczy. Rozpocząłem tam pracę z Krishnendu Chatterjee. Razem badaliśmy rodzaj logik przydatnych w automatycznej weryfikacji.\nWyobraźmy sobie taką sytuację: mamy system informatyczny i – dajmy na to – sieć drukarek, do których wysyłamy polecenia. Załóżmy, że mamy ciągłą linię czasu, system pracuje w nieskończoność. Drukarka albo czeka, albo wykonuje żądanie, albo robi coś innego – na przykład się popsuła. Problem polega na tym, że w normalnej weryfikacji, z której korzystają Facebook, Microsoft czy Amazon, system albo pracuje dobrze, bo nie popełnia błędu, albo źle. Nas interesowała sytuacja, w której system pracuje dobrze w – na przykład – 90 proc. Zamiast uzyskać odpowiedź zerojedynkową, chcieliśmy ocenić jakość. Interesował nas też średni czas odpowiedzi. Cały czas bazuję na przykładzie, ale to mniej więcej pokazuje, o co chodzi. W rzeczywistości wszystko jest trochę bardziej skomplikowane, dużo tam matematyki. Ale cel był właśnie taki: ocenić jakość systemu, nie zerojedynkowo, jak w przypadku klasycznej weryfikacji, tylko…\n…dostrzegając odcienie szarości.\n– Dokładnie. I tym właśnie zajmowałem się w Austrii. Problem polegał na tym, że miałem w tym czasie też inne wyjazdy, m.in. do Sztokholmu, gdzie prezentowałem swoją pracę, i do Francji, gdzie załatwiałem formalności związane z rozpoczęciem studiów. Austriacki staż trochę na tym ucierpiał, nie zrobiłem tyle, ile chciałem. Ale poznałem nowe miejsce, zdobyłem kolejne doświadczenia, nawiązałem kolejne kontakty naukowe. A po zakończeniu stażu przeprowadziłem się do Paryża.\nPojeździłeś sobie dzięki nauce.\nTak! Szkoła letnia w Tuluzie. Konferencja w Sztokholmie. I w Indiach. A w planach są już kolejne wyjazdy, dopiero się rozkręcam. (śmiech) Bardzo chciałbym pojechać na konferencję do Japonii. W tym roku przegapiłem deadline. Nie miałem jeszcze skończonej pracy. To teraz o tym Paryżu, tak? (śmiech)\n– Studiowałem na École Normale Supérieure Paris-Saclay. We francuskim systemie edukacji są dwa różne typy uczelni: „normalne”, takie jak w Polsce, i akademickie, kształcące przyszłych naukowców. Uczelnie pod szyldem ENS – jest ich we Francji tylko pięć – należą do tej drugiej kategorii. Mają nieporównywalnie wyższy poziom – choć nie powiedziałbym, żeby znacząco odbiegał od naszego – i bardzo, bardzo ostrą selekcję kandydatów. Żeby w ogóle się tam dostać, Francuzi muszą brać udział w dwuletnim kursie przygotowawczym, a potem zdawać trwające po sześć godzin egzaminy. Mi, jako osobie z zagranicy, było łatwiej.\nWejdę ci w słowo, żeby się upewnić – to jest ta sama uczelnia, którą upatrzyłeś sobie jeszcze w gimnazjum?\n– (śmiech) Tak! Może nie do końca ta sama uczelnia, ale cały program. Czy bym studiował na ENS Paris-Saclay, czy na ENS Ulm, tak naprawdę nie miałoby znaczenia. Bo Francuzi zrobili coś genialnego. Zrzeszyli trzy najlepsze paryskie uczelnie – wspomniane ENS Paris-Saclay i ENS Ulm oraz Université Paris Diderot – i przygotowali dla nich wspólny program studiów informatycznych, teoretycznych. Szkoły wymieniają się między sobą studentami, zajęcia odbywają się w każdej z nich. Nie konkurują, tylko współpracują. Władze mojej uczelni, ENS Paris-Saclay, postanowiły, zrobią najlepszą uczelnię we Francji i konkurować z najlepszymi na świecie. Program studiów magisterskich jest fajny z dwóch powodów. Pierwszy to masa przedmiotów, bardzo różnych. Z samych automatów, którymi zajmują się właśnie głównie Francuzi, i z logiki mam do wyboru piętnaście rodzajów zajęć.\nDla Ciebie – raj.\n– Trafiłem w supermiejsce. A przecież wspomniałem tylko o przedmiotach z jednej dziedziny.\nDruga sprawa: to są studia dla naukowców i wyglądają zupełnie inaczej niż w Polsce. Pierwszy semestr trwał pięć miesięcy i opierał się na normalnych zajęciach szkolnych, jak u nas, w Warszawie, Krakowie czy na każdej normalnej uczelni na świecie. Po jego ukończeniu każdy ma obowiązek odbycia długiego, pięciomiesięcznego, stażu w instytucji naukowej lub na uczelni.\nOd razu rzucają cię na głęboką wodę.\n– Dla mnie to było rewelacyjne rozwiązanie. I tak zajmowałem się tą tematyką, a zyskiwałem możliwość pracy z nowymi osobami i dodatkowo zapewniano mi pieniądze. Plan był taki, żeby we Francji zrobić doktorat. Ale… znowu pojawiło się coś nowego i wszystko się skomplikowało. (śmiech)\nPodczas pobytu w szkole letniej w Tuluzie, jeszcze przed rozpoczęciem nauki na ENS, poznałem Michaela Benedikta, który pracuje w Oksfordzie i należy do piątki najlepszych na świecie specjalistów w dziedzinie logiki i baz danych. Tak się złożyło, że to, co zrobiłem w swojej pracy licencjackiej i w pierwszej pracy naukowej, w pewien sposób uogólniało wyniki Benedikta, więc miałem się czym przed nim pochwalić. Skorzystałem z okazji i porozmawiałem z nim o możliwości zrobienia doktoratu na Oksfordzie. Zapytałem, czy ciężko jest się dostać, na co on odpowiedział: „Ty dostaniesz się bez problemu”. (śmiech) Zaproponował mi staż naukowy, temat – ale koniec końców do Oksfordu wtedy nie pojechałem. Pojawiły się problemy natury prawnej we Francji oraz problemy zdrowotne u Benedikta.\nNie mogłeś zrezygnować ze studiów?\n– Miałem stypendium. Podpisałem zobowiązanie, że staż zrobię we Francji i tam zostałem. Staż płatny, bo dla Francuzów coś takiego jak darmowy staż nie istnieje, co zresztą bardzo mi się podoba.\nU nas darmowe staże to plaga.\n– Dla mnie to jest idiotyzm. Na stażu w Londynie – na stażu! – zarobiłem więcej niż moi rodzice zarabiają w rok. Przepraszam – odłożyłem, a nie zarobiłem. Jak więc można iść na darmowy staż, jeśli za granicą sypią pieniędzmi na prawo i lewo?\nZ opowieści wynika, że Twoim dylematem jest zazwyczaj dokonanie wyboru, a nie brak opcji.\n– Możliwości jest mnóstwo, wręcz za dużo. Zdaniem ludzi, których poznaję, jestem zdolny, bo napisałem już kilka prac, a studenci przed doktoratem zazwyczaj prac nie mają. Po drugie: jestem młody, zainteresowany. Dostaję propozycje robienia doktoratu na różnych uczelniach, na przykład w Dreźnie. Zapewniają świetne warunki, oferują wsparcie mocnej grupy badawczej i ogromne pieniądze. No i wtedy faktycznie pojawia się problem: co wybrać?\nPodziwiam takich ludzi jak Ty. Mieć pomysł na siebie to jedno, ale realizować ten pomysł to już inna sprawa.\n– Jeszcze mi się chce. Napędzam ludzi. Wciąż dodaję pozycje do listy rzeczy, które mogę zrobić. Wystartowałem bardzo wcześnie. Ludzie myślący o karierze naukowej zazwyczaj zaczynają na piątym roku studiów albo pod koniec magisterki. Ja – w połowie drugiego roku studiów licencjackich.\nW Polsce za młodego naukowca uchodzi często 40-latek. Ty masz lat?\n– Dwadzieścia trzy. Jest wiele osób, które są dużo lepsze ode mnie, ale czekają, odkładają wszystko na później. Ja cały czas coś robię. Znam swoje możliwości. Zdaję sobie sprawę z faktu, że nie jestem w stanie zrobić tak trudnych rzeczy jak Jerzy Marcinkowski, dyrektor Instytutu Informatyki, który wspólnie ze swoim doktorantem rozwiązał problem z dziedziny baz danych otwarty przez czterdzieści lat. Swoją drogą ich osiągnięcie pokazuje, jak mocną kadrę mamy w Instytucie.\nA może raczej: j e s z c z e nie jesteś w stanie zrobić.\n– Nie. Po prostu nie jestem na tyle zdolny. Ale problemami średniej trudności mogę się zająć. Dopiero się rozpędzam. Jeszcze zobaczymy.\nW tej chwili znowu stoisz na rozdrożu? Oksford to sprawa w toku?\n– Staż w Oksfordzie nie wypalił, więc zrobiłem go we Francji. Trafiłem pod skrzydła szefa instytutu, nazywa się Stephane Demri. Myślę, że razem stworzyliśmy coś bardzo mocnego. Pracę obroniłem z wyróżnieniem we wrześniu. Teraz wspólnie z Demrim ją dokończymy, poprawimy i zaprezentujemy na prestiżowej konferencji w LICS w Vancouverze, jestem przekonany, że się tam zakwalifikuje. Staż pod okiem Demriego to superwpis w moim CV. W każdej chwili mogę też poprosić go o list referencyjny, co nie jest bez znaczenia. Uważam, że jego opinia bardzo liczy się w świecie nauki.\nPo ukończeniu stażu we Francji w końcu mogłem pojechać do Oksfordu, w czerwcu, na trzy miesiące. To była dobra okazja, żeby poznać ludzi, zobaczyć, czy to miejsce mi odpowiada.\nDla większości ludzi Oksford to prestiż, jedna z najlepszych uczelni na świecie, a Ty mówisz: „Zastanawiam się, czy to dla mnie odpowiednie miejsce”. (śmiech)\n– Właśnie, to jest dobry argument – prestiż. Jakbym chciał tam studiować, to bym się nie dostał, bo jestem za słaby. Ale na doktoracie jest tak, że liczy się to, co już zrobiłem, co aktualnie robię naukowo, jakie są moje zainteresowania, jak wygląda moje CV – i jaki mam potencjał. W normalnym trybie, na podstawie wyników matury, nie dałbym rady, bo nie potrafię na przykład pisać egzaminów. Egzaminy mnie męczą.\n– Po godzinie zaczyna mi się nudzić. Odpływam. Nie potrafię wysiedzieć. Muszę się poruszać, porozmawiać z kimś, popracować przy tablicy. Wtedy mogę rozwiązywać zadania. Ale kiedy siedzę na krześle, przy kartce…\n…brakuje bodźców, głowa opada…\n– …i łatwo o głupie błędy. Dlatego nie przepadam za egzaminami. Ale teraz, w Oksfordzie, mam zupełnie inną sytuację.\nCzyli doktorat już na pewno będziesz pisał właśnie tam?\n– (śmiech) Będę się rekrutował w lutym.\n– Na 99,9 procent – tak. Rozmawiam już z Benediktem o potencjalnych tematach, którymi chciałbym się zająć i które interesowałyby także jego. Trzeba znaleźć coś takiego, co będziemy robić razem. Im bardziej promotor będzie zainteresowany tematem, tym lepiej dla mnie, bo wtedy poświęci mi więcej czasu.\nJeżeli mogę zapytać – masz w ogóle czas na życie prywatne? Na inne pasje? Zainteresowania?\n– Mało. Chociaż na początku roku trochę się pod tym względem ogarnąłem. Uznałem, że muszę mniej czasu poświęcać nauce. Ale to nie jest też tak, że codziennie pracuję po osiem czy dziesięć godzin. Są okresy, kiedy siedzę nad czymś nawet w weekendy, ale potem przez dwa tygodnie odpoczywam. Oglądam głupie filmy, gram w gry, wychodzę na piwo ze znajomymi.\n– Stwierdziłem, że nie ma sensu cały czas zasuwać. Kiedy jestem we Wrocławiu, chcę więcej czasu spędzać ze znajomymi. Brakowało mi tego, kiedy byłem za granicą. Próbuję też innych rzeczy. Planuję na przykład wybrać się na kurs tańca.\nMam za sobą kurs tańca, salsy, ale nadal nie bardzo rozumiem, jak człowiek może lubić wykonywanie podobnych ruchów.\n– Ja też. (śmiech) Ale czasem trzeba opuścić strefę komfortu. Jakiś czas biegałem, starałem się ćwiczyć. Zawsze chciałem wybrać się na siłownię, w końcu się udało, w lutym. Miałem we Francji trenera. Planuję do tego wrócić, wyrobiłem już sobie nawyki. Staram się coraz mniej skupiać na pracy, a coraz więcej na innych rzeczach.\nWcześnie dochodzisz do wniosków, do których inni ludzie dochodzą późno – lub za późno.\n– Przechodzę kryzys wieku średniego. (śmiech)\nBartosz Bednarczyk urodził się w 1995 roku w Strzelcach Opolskich. W 2014 roku przeprowadził się do Wrocławia i rozpoczął naukę w Instytucie Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego. W trakcie studiów pracował jako pomocnik dydaktyczny dla osoby niedosłyszącej (indywidualne zajęcia z logiki dla informatyków, wstępu do programowania w ANSI C oraz wstępu do informatyki), prowadził też zajęcia grupowe przygotowujące studentów do kolokwiów i egzaminów. Studia licencjackie ukończył na początku 2017 roku, broniąc pracę „Satisfiability of the Two-Variable Fragment of First-Order Logic with counting quantifiers over finite trees”, napisaną pod okiem Witolda Charatonika. Niewiele później został zatrudniony w grancie NCN ,,W poszukiwaniu nowych logik komputerowych”, pod kierownictwem Emanuela Kierońskiego (w ramach grantu powstały trzy publikacje, zaprezentowane na konferencjach ESSLLI 2017, CSL 2017 oraz FSTTCS 2017). W tym samym roku pracował z Krishnendu Chatterjee nad logikami temporalnymi dla własności ilościowych w IST Austria pod Wiedniem. We wrześniu 2017 rozpoczął studia magisterskie w programie ,,Master 1 voie Jacques Herbrand” na École normale supérieure Paris-Saclay. Po ukończeniu pierwszego semestru wybrał się na dwutygodniową wizytę naukową do Iana Pratt-Hartmanna na Uniwersytecie Manchesterskim. W ramach drugiego semestru studiów odbył czteromiesięczny staż w Laboratoire Spécification et Vérification pod opieką Stéphana Demriego, z którym bada złożoność separacyjnej logiki modalnej. Współpracował też z Charlesem Papermanem z Uniwersytetu Charles-de-Gaulle Lille 3 oraz Michaëlem Cadilhaciem z Uniwersytetu Oksfordzkiego, którzy powoli wprowadzali go w świat teorii półgrup, algebr drzewnych oraz złożoności obwodowej. Studia we Francji ukończył 7 września, z wyróżnieniem (magna cum laude). Po zakończeniu stażu w LSV odbył trzymiesięczną wizytę na Uniwersytecie Oksfordzkim u Michaëla Cadilhaca. Następnie wrócił do Wrocławia, gdzie przez najbliższy rok prowadzić będzie zajęcia z logiki dla informatyków i baz danych. Od października jest kierownikiem projektu „Logiki z uogólnionymi kwantyfikatorami zliczającymi dla programów operujących na danych i systemów bazodanowych”. Projekt trwa cztery lata, a jego wynikiem mają być nowe, rozstrzygalne logiki opisujące drzewa z danymi. We wrześniu przyszłego roku planuje rozpocząć pracę nad doktoratem na Uniwersytecie Oksfordzkim w grupie Michaela Benedikta.


MacLife, czyli jak przywrócono redakcyjny złom do życia | Warszawa W Pigułce\nMacLife, czyli jak przywrócono redakcyjny złom do życia\nJakiś czas temu oddaliśmy do pewnego „serwisu” iPhone’a 6. Powodem była pęknięta szybka. Zdawało się błaha naprawa, która skończyła się niestety uszkodzeniem układu odpowiadającego za czytnik linii papilarnych. Większość serwisów nie chciał podjąć się naprawy. Poza jednym.\nPo jakimś czasie telefon zaczął wariować. Samoczynnie wyłączał zasilanie i ekran na którym dodatkowo pojawiały się dziwne artefakty. Wtedy postanowiliśmy skorzystać z usług MacLife – serwisu, który obiecał nam, że uda im się nie tylko naprawić bieżące usterki, ale także przywrócić do działania czytnik linii papilarnych.\nTa z pozoru niepotrzebna dla większości użytkowników funkcja w pracy dziennikarza jest praktycznie niezbędna. Kiedy bowiem wydarza się coś, co trwa zaledwie kilka chwil, odblokowanie telefonu poprzez wpisywanie kodu, może skończyć się tym, ze przepadnie nam ciekawy materiał.\nPrzyjechałem do serwisu MacLife na ul. Puławskiej 31 – jest to ich główny salon sprzedaży i obsługi. Pracownik obsługi Klienta był konkretny, ale miły. Odpowiedział na kilka pytań i wyjaśnił, jaka będzie procedura przyjęcia i naprawy sprzętu oraz, że często przyjmuje naprawy „spartaczone” w innych serwisach.\nPrzy oddawaniu urządzenia ujęły mnie drobne detale, których w innych serwisach nie zauważyłem. Po pierwsze pracownik MacLife wykonał przy mnie zdjęcia sprzętu oraz dokładnie opisał historię naprawy sprzętu w innym serwisie. Poinformował mnie, że przed przystąpieniem do naprawy serwisant zrobi dokładne testy co działa, a co nie. Spisano wszystkie dane i sporządzono kartę przyjęcia do serwisu.\nPo drugie, karta sim została wyjęta z telefonu i przyklejona mocną taśmą do numeru zamówienia. Sposób w jaki było to zrobione uniemożliwia jej wysunięcie się i przypadkowe zgubienie, ale z kolei jest to na tyle dobrze pomyślane, że bez trudu można ją odkleić i włożyć do urządzenia.\nPo trzecie wreszcie każdorazowa operacja na telefonie była telefonicznie potwierdzana. W przypadku bardziej skomplikowanych napraw ma to istotne znaczenie. I tak, dla przykładu, technik dzwonił do mnie wyjaśniając mi, co będzie robione w moim telefonie, przedstawiając mi możliwe opcje naprawy i koszt w przypadku wyboru każdej z nich.\nNa koniec ceny, czyli to, co równie istotne, jak sama jakość. Wymianę głośnika w iPhonie SE wycenili na 120 zł. Niedużo biorąc po uwagę robotę, czas i oryginalną część.\nJeżeli chodzi o „mission impossible”, czyli naprawę przycisku Touch ID tak, aby działał w nim odcisk palca, udało się! Jest to jedyny serwis w Warszawie, który nie tylko podjął się zadania, ale również bezbłędnie go wykonał.\nNapisałem ten tekst, aby inni uniknęli błędu który popełniłem ja – wybrałem serwis blisko i tanio, zamiast poszukać sprawdzonego serwisu z rzetelnymi opiniami. Jeśli chcecie naprawiać sprzęt Apple w Warszawie to tylko w MacLife!\nCo równie ważne, osoby spoza Warszawy też mogą skorzystać z oferty. MacLife otworzył ostatnio sklep w Trójmieście, a jeżeli i tam Wam nie po drodze, zawsze możecie wysłać sprzęt wysyłkowo.\nCałość oferty znajdziecie na: http://www.maclife.pl/


BO w naszym mieście | Budżet Obywatelski Konstantynowa Łódzkiego\nTwój pomysł na nasze miasto!\nRusza czwarta edycja budżetu obywatelskiego Konstantynowa Łódzkiego, inicjatywy która w dwóch poprzednich edycjach cieszyła się bardzo dużą popularnością wśród mieszkańców.\nBudżet Obywatelski 2017 to prawdziwy rekord aktywności obywatelskiej. 5257 głosujących, to o blisko 80% więcej niż w pierwszej edycji. Zagłosowało 35% uprawnionych do głosowania, dla porównania w tym roku w Krakowie frekwencja wyniosła zaledwie 7%, a w Katowicach 12,12%. Z 24 projektów poddanych pod głosowanie wygrało 8 i to one będą realizowane w 2017 roku.\nW tegorocznej edycji pula środków przeznaczona na realizację zadań to 400 000 zł. Koszt szacunkowy zgłoszonego zadania nie może być wyższy niż ⅙ kwoty całego budżetu obywatelskiego. Składany projekt musi uzyskać poparcie co najmniej 10 osób.\nTo Państwo zgłaszając projekty, biorąc udział w głosowaniu aktywnie włączacie się w działania naszego konstantynowskiego samorządu. Twój projekt, twój głos – to pomysł na nasze miasto. Każdy z nas, mieszkaniec miasta, mamy prawo decydować o naszym najbliższym otoczeniu. I niech tak pozostanie!


Komodo Halogen 35W - halogen grzewczy 3w1 - Hurtownia Aquario\nStrona Główna > Komodo Halogen 35W - halogen grzewczy 3w1\nO Halogenach grzewczych marki Komodo:\nHalogeny to nowoczesne zastępstwo za żarówkę żarnikową. Cechą charakterystyczną jest mniejsze zużycie prądu przy jednocześnie większej dawce ciepła. Np: 50W żarówka emituje o 10st.C mniej niż 35W halogen.\nHalogeny grzewczej marki Komodo łączą w sobie zalety wielu różnych żarówek; takich jak grzewcza punktowa, podczerwona i neodymowa.\nPołączenie zalet wielu produktów umożliwia zastąpienie kilku żarówek jednym halogenem.\nO świetle w halogenach Komodo:\nZawiera w sobie cechy żarówki podczerwonej, punktowej grzewczej i UVA z cechami żarówki neodymowej. Halogen emituje średnią dawkę światła widzialnego dla ludzi i gadów oraz sporą dawkę emisji fal podczerwieni oraz UVA. Halogen jest dedykowany do tworzenia punktów ciepła, gdzie wysoka temperatura nie powinna wiązać się z duża dawką światła widzialnego, dzięki czemu nie stresuje zwierząt, zapewniając komfortowe warunki hodowlane.\nHalogen w procentach:\nBiorąc pod uwagę wydajność i emisję fal można przyjąć pewny udział procentowy różnych cech żarówek w jednym halogenie, aby bardziej zobrazować balans zalet. Proporcje te wypadałyby na poziomie 33% żarówka grzewcza punktowa, 33% żarówka podczerwona, 33% żarówka grzewcza neodymowa. Należy jednak pamiętać, że halogen tworzy o wiele bardziej punktowe ogrzewanie niż w przypadku żarówki punktowej i neodymowej.\nDla jakich zwierząt dedykowana jest żarówka Halogen Spot:\n- Komodo thermostat\n- halogen o mocy: 35W\n- odpowiednik żarówki grzewczej 75W, podczerwonej 75W i neodymowej 75W w jednym halogenie.\n- wymiary: 9cm x 6,5cm (z gwintem)\nKomodo Halogen 35W - halogen grzewczy 3w1 - Price : 31.99zł