Apartament z 3 sypialniami w Lo Pagan IBERMAXX ® nieruchomości Hiszpania\n199.000 EURO Apartament z 3 sypialniami w Lo Pagan\nNumer ref.: IBCE3182DH\nApartament położony minutę spacerem od wspaniałych plaż w Lo Pagan oraz niecałe 5 minut od centrum miasta. Składa się z 3 sypialni z dużymi szafami wnękowymi, 2 łazienek (jedna przy sypialni głównej), niezależnej, w pełni wyposażonej kuchni oraz przestronnego salonu/jadalni, z którego jest bezpośrednie wyjście na taras. Apartament posiada centralną klimatyzację ciepło-zimno. Ponadto do nieruchomości przynależy miejsce parkingowe w garażu podziemnym oraz taras dachowy zwany solarium. Na solarium znajduje się pomieszczenie, które można wykorzystać jako magazyn lub dodatkową sypialnię tym bardziej, że znajduje się tam również łazienka.\nIdealny apartament zarówno do zamieszkania na stałe jak i na pobyty wakacyjne.\nLo Pagan nieruchomości\nOferty sprzedaży nieruchomości z obszaru Lo Pagan na wybrzeżu Costa Calida`w Hiszpanii\nNieruchomości w pobliżu Murcja i nieruchomości nad Mar Menor w Hiszpanii. Wybrzeże Costa Calida, czyli Ciepłe Wybrzeże. Miejscowość Lo Pagan i oferty sprzedaży apartamentów i domów nad Mar Menor w Hiszpanii. Inwestycje w pobliżu słonych jezior i błot leczniczych. Oferty z miasteczka i okolic Lo Pagan. W tej małej miejscowości nadmorskiej znajdują się znane błota lecznicze, posiadające niespotykane właściwości lecznicze. Sprawdź oferty IBERMAXX nieruchomości za granicą, domów, apartamentów, działek i willi na sprzedaż z Costa Calida w Hiszpanii. Informacje o leczniczych błotach pomiędzy Costa Blanca a Costa Calida w Hiszpanii w pobliżu Murcja. Nieruchomości na sprzedaż w pobliżu błot leczniczych w Hiszpanii.\nTutaj informacje o cenach nieruchomości w Lo Pagan i najlepszych ofertach inwestycyjnych z tego zakątka Costa Calida, tak licznie odwiedzanych przez osoby poszukujące alternatywnych terapii medycznych na terenie Hiszpanii. Tutaj nieruchomości kupują osoby ze schorzeniami skórnymi i chorobami narządów ruchu. Na tego typu dolegliwości są również dobre błota lecznicze Costa Calida w Lo Pagan.\nW naszej aktualnej ofercie mamy domy w Lo Pagan, mieszkania w Lo Pagan, wysokiej klasy apartamenty w Lo Pagan, wraz z penthousami w Lo Pagan z widokami na Mar Menor. Także nieruchomości o charakterze wiejskiej posiadłości, szeregówki w Lo Pagan, działki pod budowę domu w Lo Pagan, jak również nieruchomości o charakterze komercyjnym. Typu sklepu, bary i restauracje na sprzedaż w Lo Pagan. Miejsca w których po zakupie możesz podjąć własną działalność gospodarczą i rozpocząć swój biznes w Hiszpanii. Sprawdź także oferty z licytacji bankowych w Hiszpanii i oferty z przejęć bankowych w Lo Pagan.\nU nas również informacje o hotelach na sprzedaż w Lo Pagan, tanich hostelach i pensjonatach w Lo Pagan. Także oferty starych domów w Lo Pagan nadających się do remontu. Także informacje o apartamentach na wynajem w Lo Pagan. Wynajmy długoterminowe i wynajmy wakacyjne w Lo Pagan. U nas poznasz gdzie najlepiej zainwestować w Lo Pagan i tych zakątkach Costa Calida i Murcja na wybrzeżu Mar Menor. Także oferty nowych apartamentów od lokalnych deweloperów nad Mar Menor. Może warto zainwestować w nowy apartament lub nowy dom w Lo Pagan na Costa Calida?\nTakże oferty luksusowych willi w Lo Pagan z prywatnym basenem, jak również oferty rezydencji z dużym ogrodem i dużą działką na której można dobudować basen i cieszyć się hiszpańskim słońcem. W Lo Pagan dominuje zabudowa kilku piętrowa, nie ma tutaj wieżowców i wysokich apartamentowców. Budynki mają wysokość maksymalnie czterech pięter. Tuż przy drewnianych pomostach, gdzie znajdują się błota lecznicze można wynająć wakacyjny apartament i spędzić urlop w Lo Pagan nad Mar Menor i cieszyć się nie tylko hiszpańskim słońcem, ale przede wszystkim zdrowotnymi właściwościami błot Mar Menor w okolicach Lo Pagan. Łatwo tu dojechać z Torrevieja, z Punta Prima lub z urbanizacji Orihuela Costa. Łatwy dojazd do błot leczniczych z La Zenia lub z Playa Flamenca, czy Cabo Roig. Także z Alicante to wyprawa maksymalnie 70km drogą N332 w kierunku Cartagena.\nKiedy pracownica agencji nieruchomości za granicą IBERMAXX, rozpocznie prezentację przygotowanych nieruchomości w Twoim budżecie, zapytaj się również o możliwość obejrzenia ofert sprzedaży nieruchomości z okolicznych miast, miasteczek nadmorskich i wiosek nad Mar Menor. Równie dobrych miejsc na zakup nieruchomości na Costa Calida w Hiszpanii. Koniecznie zapoznaj się z nieruchomościami w Mil Palmeras, nieruchomościami w Los Alcazares, apartamentami na sprzedaż w La Torre Golf Resort, bungalowami na sprzedaż w Los Nerejos, szeregowcami w Orihuela Costa, działkami na sprzedaż w Pilar de La Horadada. Także luksusowymi willami na sprzedaż w Roda, tuż przy polu golfowym Roda.\nPozostałe miejsca godne inwestycji w zagraniczne nieruchomości na Costa Calida, to nieruchomości w Campoamaor, nieruchomości w Canada de San Pedro, mieszkania z przejęć bankowych w Casas Blancas, tanie wille z banku w Dolores de Pacheco, powierzchnie sklepowe w El Carmoli, obniżone ceny nieruchomości w El Mirador i mieszkania na Grupo de San Pedro. Pozostałe lokalizacje gdzie łatwo wyłowić dobrą i atrakcyjnie cenowo nieruchomość na Costa Calida i Murcja to nieruchomości w La Torre La Panilla, nieruchomości w San Cayetano Avileses. Tanie kawalerki w San Javier, tam gdzie znajduje się międzynarodowe lotnisko w San Javier, oraz nieruchomości w zaniżonych cenach w San Pedro del Pinatar, blisko Torrevieja i Orihuela Costa.\nOstatnie dobre miejsca na inwestycję w dom lub mieszkanie w Hiszpanii to nieruchomości w Torre de la Horadada, oraz nieruchomości w Santiago de la Ribera.\nDla osób zainteresowanych inwestycjami w hiszpański rynek nieruchomości i poszukujących kryzysowych okazji i cen zaniżonych o 60% pierwotnej wartości domu, informacje iż kupując dom lub mieszkanie w Lo Pagan, mamy również możliwość późniejszego wynajmu nieruchomości i czerpania z niej zysków z wynajmu wakacyjnego lub wynajmu długoterminowego. Można zakupioną nieruchomość oddać pod skrzydła agencji nieruchomości zagranicznych IBERMAXX i cieszyć się wpływami z wynajmu, jak również można na własną rękę szukać lokatorów i osób szukających wakacyjnego zakwaterowania w Hiszpanii. W tym celu najlepiej dać ogłoszenie o wynajmie nieruchomości do internetu, albo dać ogłoszenie do lokalnej gazety w dziale "Nieruchomości na wynajem na Costa Calida".\nWtedy pozostaje już nam tylko czekać na kontakt od przyszłego lokatora, który, miejmy głęboką nadzieję, będzie nam regularnie wpłacał czynsz na nasze konto bankowe w Hiszpanii. Ty za to możesz spłacać swój kredyt hipoteczny zaciągnięty w Hiszpanii, jak również płacić podatki i opłaty związane z codzienną eksploatacją hiszpańskiej nieruchomości. Np. czynsz lub roczny podatek od nieruchomości w Hiszpanii. Powiększając w ten sposób swój miesięczny cash flow uzyskujemy pasywne dochody z wynajmu zagranicznej nieruchomości i rozpoczynamy czerpanie zysków z zagranicznej nieruchomości i inwestycji w cegły.\nCosta Calida, miasto Murcja, oraz Lo Pagan to niezwykle kosmopolityczne miejsca w których po dokonaniu zakupu nieruchomości i po podpisaniu aktu własności nieruchomości, nie będziesz się czuł osamotniony, ani wyobcowany po przeprowadzce do Hiszpanii. W tym miejscu mieszka tysiące obcokrajowców z najprzeróżniejszych zakamarków Europy. W Lo Pagan mieszkają Polacy, Rosjanie, Łotysze, mnóstwo Skandynawów, wśród nich Szwedzi, Duńczycy, Finowie i Norwegowie. W Lo Pagan zamieszkują Anglicy, Holendrzy, Irlandczycy, Belgowie, Francuzi, Szwajcarzy, Słoweńcy, oraz Austriacy i Niemcy. Niemcy z zachodu, oraz Niemcy z byłego NRD.\nWiększość obcokrajowców mieszka tutaj na stałe i są oni właścicielami nieruchomości. Część przyjeżdża tylko na wakacje, a duża część spędza tutaj emeryturę i nie wyjeżdza z Hiszpanii w ogóle. W Lo Pagan są wszystkie elementy potrzebne do komfortowego życia w Hiszpanii. Są tu restauracje, hiszpańskie i międzynarodowe, od restauracji chińskich po restauracje indyjskie i węgierskie. Są sklepy spożywcze i supermarkety. Jest mnóstwo barów i kafejek serwujących dobre i tanie posiłki. W Lo Pagan znajdziesz wypożyczalnie samochodów, agencje nieruchomości sprzedające lokalnie domy i apartamenty w Lo Pagan. Są tu także apteki, przychodnia zdrowia, posterunek policji, oraz poczta.\nNajbliższy szpital znajduje się w Torrevieja. Do szpitala trzeba jechać w kierunku Alicante.\nMiejscowość Lo Pagan nad Mar Menor jest doskonale skomunikowana przez drogi i autostrady, którymi błyskawicznie dostaniesz się do Murcja, do Alicante lub do pobliskiej Cartagena. Większość obcokrajowców mieszkających na Costa Calida i w Lo Pagan korzysta z międzynarodowego lotniska w San Javier Murcia. Z którego jest sporo lotów do Wielkiej Brytanii, Irlandii, Niemiec i do Skandynawii. Alternatywnym lotniskiem jest lotnisko El Altet w Alicante, które ma bezpośrednie połączenia z polskimi lotniskami. To również warto brać pod uwagę przed podjęciem decyzji, gdzie zainwestujemy w nieruchomości w Hiszpanii.


Kodeks karny wykonawczy. Komentarz do nowelizacji 2016 - jedynie 94,05 zł w matras.pl\nKodeks karny wykonawczy. Komentarz do nowelizacji 2016 zawiera szczegółową interpretację znacząco znowelizowanych przepisów dotyczących wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. W publikacji oprócz omówienia zmian wprowadzonych nowelą marcową z 2016 r. przedstawiono zmiany, jakim na przestrzeni lat podlegała ta instytucja prawna, szczególnie w kontekście noweli lipcowej z 2015 r. ... Zastosowanie dozoru elektronicznego zapewnia wyższy stopień dolegliwości i kontroli niż dotychczas stosowane środki probacyjne, a zarazem niższy stopień negatywnych konsekwencji wykonania kary niż w przypadku izolacji skazanych. Omawiana instytucja jest narzędziem elastycznym, tj. pozwala na objęcie skazanego kontrolą w różnej formie i z różnym stopniem dolegliwości. Wprowadzenie tego rodzaju kary do polskiego systemu prawnego było oceniane pozytywnie jako nieizolacyjny sposób wykonania kary pozbawienia wolności. Czytaj dalej >> << Zwiń


Świdniccy policjanci zachęcają do korzystania z aplikacji Moja Komenda – LSW24.pl\nHome/ŻYCIE I STYL/Świdniccy policjanci zachęcają do korzystania z aplikacji Moja Komenda\nŚwidniccy policjanci zachęcają do korzystania z aplikacji Moja Komenda\ndc18 lutego 2022\nDzięki tej aplikacji szybko i w łatwy sposób możemy między innymi sprawdzić kto jest naszym dzielnicowym oraz połączyć się z nim telefonicznie. Narzędzie to wpisuje się w ideę programu „Dzielnicowy Bliżej Nas”, zapoczątkowanego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji.\nJest to narzędzie, które zapewnia każdemu użytkownikowi szybki dostęp do informacji o adresach i numerach telefonów obiektów policyjnych oraz kontakt ze wszystkimi dzielnicowymi na terenie kraju. Aplikacja została przygotowana z myślą o osobach, które kontaktują się z Policją w sytuacjach innych, niż te bezpośrednio zagrażające życiu lub zdrowiu.\nPolicja przypomina, że w nagłych przypadkach należy korzystać z numerów alarmowych 112!\nAplikacja została wyposażona w dwa tryby wyszukiwania informacji o jednostkach Policji, jak i dzielnicowych. Po włączeniu usług lokalizacyjnych w telefonie aplikacja sama odnajdzie najbliższy policyjny obiekt, wskaże trasę dojścia lub dojazdu. „Moja Komenda” umożliwia również wyszukanie po nazwie jednostki, ulicy lub kodzie pocztowym oraz podgląd jednostki w trybie „Street view”.\nAplikacja posiada również funkcję wyszukiwania „policjantów pierwszego kontaktu” czyli dzielnicowych. Dzielnicowi to policjanci utrzymujący bezpośredni kontakt ze społecznościami lokalnymi swoich rejonów, rozpoznający ich potrzeby i oczekiwania w zakresie bezpieczeństwa, zarówno indywidualnego, jak i publicznego. Dzielnicowi diagnozują wspólnie z mieszkańcami lokalne problemy, ustalają ich przyczyny i pomagają w poszukiwaniu skutecznych sposobów ich rozwiązania. Inicjując i organizując niezbędne działania, angażują do tego zarówno instytucje publiczne, w tym samorządowe, placówki oświatowe, organizacje pozarządowe, jak i społeczności lokalne.\nDzielnicowi to policjanci, do których można zwrócić się o pomoc lub przekazać informacje dotyczące zagrożeń. Wystarczy, że wprowadzą Państwo nazwę i numer ulicy, a aplikacja wyszuka dzielnicowego, który dba o ten rejon. Dzielnicowych można wyszukiwać także po ich imieniu i nazwisku. Świdniccy policjanci przypominają, że dzięki aplikacji można odnaleźć najbliższą jednostkę Policji, sprawdzić jak nazywa się dzielnicowy, uzyskać pełne dane teleadresowe i połączyć się z nim jednym kliknięciem jak też wysłać wiadomość e-mail.\nDzielnicowi nie pełnią służby całodobowo, stąd też w sytuacji kiedy dzielnicowy nie odbiera służbowego telefonu komórkowego, aplikacja jednym kliknięciem przekieruje Państwa do jednostek, w których pełnią służbę gdzie uzyskają Państwo informację dotyczącą dostępności dzielnicowych.\naplikacja moja komenda Lsw24 Moja Komenda policja świdnik\nZbiórka charytatywna na leczenie Kacpra


Kawulski komentuje zestawienie Pudzianowski-Bombardier! Będzie zawodnik rezerwowy! - MMA PLKawulski komentuje zestawienie Pudzianowski-Bombardier! Będzie zawodnik rezerwowy!\nMMA PLKawulskiKawulski komentuje zestawienie Pudzianowski-Bombardier! Będzie zawodnik rezerwowy!\nDo ich starcia miało dojść już dwudziestego marca na KSW 59. 44-latek parę godzin przed galą doznał ataku ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego i musiał być hospitalizowany. Nowym przeciwnikiem Pudzianowskiego został Nikola Milanović, dla którego był to debiut zawodowy. Serb nie postawił wysoko poprzeczki. Pudzianowski szybko i łatwo zastopował przeciwnika.\nJest zawodnik rezerwowy!\nMaciej Kawulski na insta stories postanowił skomentować ogłoszoną walkę Mariusza Pudzianowskiego (15-7) z Bombardierem (2-0). Jeden z właścicieli KSW zapewnia, że w przypadku problemów mają zawodnika rezerwowego.\nPrzypomnijmy, że ”Bombardier” swój trzeci zawodowy pojedynek miał stoczyć już w najbliższą sobotę. Byłoby to starcie z Jerome Le Bannerem legendą K-1. Nie wiemy jednak czy Francuz ponownie się wycofa – co zdarzało się już wielokrotnie.


„Do Rzeczy”, czyli lokowanie produktu „zdroworozsądkowym Smoleńskiem”? | Page 3 | Kontrowersje.net\nStratedzy „Do Rzeczy” zamiast robić uczciwe intelektualnie pismo, pisać o tym co widać i co się ukrywa, uwierzyli w magię swoich nazwisk oraz siłę „świeżego” intelektualnego przekazu. Teoretycznie prosiło się o podobne wypełnienie luki rynkowej, w prawie każdej branży produkt środka się sprzedaje, w dodatku bardzo często sprzedaje się najlepiej. Niestety tuzy redakcyjne zapomniały o kilku istotnych elementach, które nijak nie pasują do środka oferty w segmencie tygodników opinii. Przede wszystkim „Do Rzeczy” od początku ulokował się po prawej stronie, nie w żadnym mdłym środku. Po wtóre „Do Rzeczy” jest tygodnikiem politycznym, z tego żyje i gdyby redakcja myślała, to by wymyśliła, że marketingowe przesuwanie się w stronę środka da dokładnie taki sam efekt, jak budowanie PJN i partii Gowina. Nie ma czytelników politycznej prasy, którzy byliby zainteresowani „gazetą środka”, czyli PJN-em w formie papierowej. Jeśli istnieje jakakolwiek rynkowa luka, to jest nią deficyt gazet prawicowych, konserwatywnych, czy jak je tam zwał, w każdym razie mowa o przeciwwadze dla głównego nurtu. Karnowscy zrozumieli o co w tej zabawie chodzi i zamiast szukać wiatru w polu, po prostu konsekwentnie robili swoje. Dla Karnowskich konkurencją od początku było „Do Rzeczy”, nie „Wprost”, nie „Polityka”, nie „Newsweek” i o swój konserwatywny kawałek podłogi walczyli. Myślenie, praca i strategia przyniosła pożądany efekt, tygodnik Karnowskich stał się numerem jeden po prawej stronie i w tej chwili, w przeciwieństwie do Lisickiego, bliźniacy w ogóle nie muszą, a wręcz nie powinni kombinować.\nPrawicowy czytelnik, który od gazety oczekuje jasnej, czytelnej, deklaracji ideowej, nie żadnych manipulacji treścią docelową i wolt lokujących produkt, ma swój liczbowy potencjał. Mówiąc brzydko do zagospodarowania jest około 200 tysięcy kupujących konserwatyzm i prawicę w formie drukowanej i o to się toczyła równa walka między wydawcami „Gazety Polskiej” „W Sieci”, „Do Rzeczy”. Aż tu nagle genialna redakcja pod wodzą Lisickiego postanowiła sobie odpuścić pojedynek o istniejącego czytelnika i wymyślić nowego odbiorcę prawicowej prasy. Tak, prawdopodobnie, narodziła się idea „zdroworozsądkowego Smoleńska”, która nie była wynikiem intelektualnej pracy, czy nawet przekonań, ale efektem paniki wywołanej spadkiem sprzedaży. Pomysł w złożeniu wydawał się prosty do zrealizowania, skoro prawie cała prawica prześciga się kto w kwestii Smoleńska ustali nowe fakty i mocniej je zinterpretuje, to przecież można zrobić fantastyczny unik, pozwalający zbudować zupełnie nową świadomość czytelniczą. Z jednej strony czytamy „ląduj dziadu”, z drugiej „był zamach”. Wniosek? Czas najwyższy by trochę zajść w ciążę. No może i był zamach, ale to najmniej prawdopodobna hipoteza.\n19727 liczba odsłon\nNie będzie Oscara za scenariusz, efekty specjalne i główną rolę. Czerska i hollywoodzka diaspora upokorzyła Bolka.\nlp. 17, 2019\nfr0nd – Grudzień 20, 2013 18:55\n"będziemy wszyscy razem świecić gołymi dupami na Zielonej Sycylii!" jeżeli stan świadomości Prezesa wyrażają jego słowa: "aby zmienić Polskę „wystarczy wrzucić kartkę, pilnować legalności wyborów i nie dać się oszukiwać”. - ostatni wywiad JK dla GP, przytoczony przez http://wpolityc...\ng@llux – Grudzień 20, 2013 19:04\nja od jakiegoś czasu mam problem z tym samym.\nMagia dawnego zespołu "Uważam Rze" i jego sukcesu na rynku tygodników powoli przestaje działać. Ziemkiewicza twórczości nie znam i raczej już nie poznam. Nie trawiłem go i nie trawię. Pozostaje P. Lisicki i tu do pewnego momentu miałem problem z jego tygodnikiem. Nie trafiał do mojej świadomości tak jak "wSieci". Brakowało mu pazura. Po tym kiedy "wSieci" ujawnił nieznane zdjęcie Tuska ze Smoleńska, "Do rzeczy" poszło za ciosem i ujawniło całą sekwencję zdjęć, które wyraźnie i jednoznacznie pokazywały, że Tusk z Putinem ten cały teatrzyk z żałobą odegrali cynicznie i w diabelskim sznycie. Zaraz po tym Lisicki, jakby chcąc zatrzeć wydźwięk płynący z tych zdjęć, opublikował w S24 notkę o tym jak on osobiście odbiera te zdjęcia, wklejam fragment:\n"I rzecz trzecia, najgorsza. Tusk wstydzi się swojego zachowania i nie ma odwagi, by po prostu wyjaśnić, co się stało. Wstydzi się tego uśmiechu, tej nieostrożności. Nie chcę osądzać, czy była to krótka chwila rozprężenia, wyładowanie napięcia, ujście nerwów czy coś innego. Prawdę powiedziawszy, podejrzewam, że to pierwsze."\nLisicki tłumaczy Tuska wstydem po przyłapaniu na "nieostrożności". Paradne. W tym momencie Paweł Lisicki przestał dla mnie istnieć.\nW przedostatnim numerze zamieścił, powielony później na S24, artykuł "Najmniej prawdopodobna hipoteza", w którym rozprawił się z hipotezą zamachu w Smoleńsku. Jak na osobę inteligentną, a taką Lisicki jest, jego artykuł jest prostacki. Nie wiedzieć czemu rozważył tylko jedną osobę dramatu, że to Putin stał za zamachem. Ani razu w tekście nie pada słowo o WSI lub służbach w ogóle. Wg Lisickiego tylko Putin mógł mieć interes w zamachu. Ale nie miał.\nPodobny problem mam z TV Republika. Niby jest "nasza", ale brylujący w niej Ziemkiewicz i nachalne reklamy "Do rzeczy" odpychają mnie, jak mówi Kaczor: czuję absmak.\nPonieważ jesteśmy już w temacie, to poruszę rzecz, o której pisałem w mailu (brak odpowiedzi, rozumiem nawał pracy). Otóż w przedostatnim "Do rzeczy" (ostatnim, który kupiłem) Matka Kurka zaistniał dwukrotnie. Raz w recenzji "Berka" pióra Krzysztofa Masłonia pt. "Oficerski mundur Berka Szulca" (recenzja chyba rzetelna, chyba bo książki jeszcze nie czytałem) i drugi raz w artykule Ziemkiewicza "Świecki Franciszek Rozgniewany".\nOdniosłem wrażenie, że RAZ chowa się za plecami Matki Kurki, bo podaje tylko to co już zostało napisane wcześniej w tym miejscu. Ale jeden fragment mnie szczególnie poruszył:\n"W tym kontekście przypomniał "Matka Kurka" , iż poza prowadzeniem WOŚP "Jurek" jest także współwłaścicielem spółki Złoty Melon, pozyskującej milionowe kontrakty na zlecane przez urzędy państwowe szkolenia, i zadawał pytania na pograniczu insynuacji, ile milionów "wyjął" Owsiak ze swojej Orkiestry (to sformułowanie jest nawiązaniem do oskarżeń Owsiaka, że "o.Rydzyk wyjął sto milionów z Unii Eurpoejskiej")."\nMy tu sobie insynuujemy, a Ziemkiewicz pisze o tym teksty i bierze za to kasę.\nPablo – Grudzień 20, 2013 19:59\nGwoli uczciwości trzeba dodać, że cytat o podejrzeniach pana L. ma dalszą część: A raczej podejrzewałbym tak, gdyby nie późniejsze zachowanie premiera i jego doradców. Próba przemilczenia, niechęć do odpowiedzi, unikanie tłumaczeń. Zamiast zachować się tak, jak należało – opublikować wszystkie zdjęcia zrobione w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 r. i opowiedzieć uczciwie o tym, w jakich okolicznościach pojawił się na jego twarzy śmiech i o czym rozmawiał wtedy z Putinem – Tusk się przestraszył.\nCo rzecz jasna nie zmienia oceny, że tekst o "najmniej prawdopodobnej hipotezie" jest wyrazem wolności opinii na temat teorii zamachu. Wolności od logicznego myślenia.\ng@llux – Grudzień 20, 2013 20:07\nscenariusza, że służby, a dokładniej WSI miał interes w takim "scenariuszu" jest niezrozumiałe.\nJest jeszcze coś takiego jak kontekst. Ten tekst sprawia wrażenie "pomocniczego" do wrażenia, jakie na odbiorcach wywołało zdjęcie Tuska z Putinem zamieszczone "wSieci". To wg mnie próba rozmycia, umniejszenia i osłabienia tego wrażenia.\nPablo – Grudzień 20, 2013 20:22\nAleż jest to zrozumiałe: po prostu zignorowanie tego wątku ułatwiło "udowodnienie" z góry założonej tezy:)\ng@llux – Grudzień 20, 2013 20:30\nja czułem się zobowiązany do kupowania obu tygodników. Ich twórcy i pracownicy tracili pracę w telewizji publicznej, potem w czymś co stworzyli od podstaw. Tracili za swoje poglądy, zbliżone do moich. uważałem zatem, że kupowanie obu tytułów jest w jakimś sensie wspomaganiem "naszych" dziennikarzy. Obecnie oba tytuły kosztują już po 6 złociszy, w miesiącu to jest pięć dych, dla jednych mało, dla innych dużo. Nie oczekuję, że w zamian za to Lisicki będzie głosił, że w Smoleńsku był zamach. MK ma rację, albo w lewo, albo w prawo. Wg Biblii: lepiej żebyś był zimny lub gorący, mówi Pan, bo letniego wypluję.\nPablo – Grudzień 20, 2013 20:37\nTo nie jest kwestia opowiedzenia się za "dogmatem" o zamachu lub o wypadku, tylko uczciwości intelektualnej. Twierdzenie, że hipoteza zamachu jest najmniej prawdopodobna świadczy o problemach autora z rozumowaniem...\ntrurl – Grudzień 20, 2013 22:30\nDla mnie olśnieniem była przeczytanie książki RAZa pt. Polactwo - jeszcze na studiach, 2004r, Ziemkiewicz jest dla mnie osobą, która jako pierwsza dotarła do mnie z przekazem jaką fikcją jest cała skurwiała jak starzejąca się burdelmama III eRPe.\nW tej książce RAZ przedstawił zarys tego jak działa system, dlaczego jest jak jest. On od tego czasu (a nawet wcześniej - od wczesnych lat 90tych) pisze cały czas to samo. Wiem bo staram się czytać wszystko co publikuje na necie. Nawet niektóre anegdoty się powtarzają (ale tak szczerze - ile można znać nowych odświeżających anegdot?).\nZ uwagi na to co napisałem wyżej, mówienie o RAZie, że jest koniunkturalistą jest dla mnie niezrozumiałe - on cały czas papla to samo!! Czy znaczy to, że nie ma wad? Ma wady. Czy jest próżny? - jak się starzeje to coraz bardziej. Czy nie popada w samozadowolenie? - jak najbardziej. Czy nie zaczyna się bawić w polityka? (mimo że grepsuje że nigdy nim nie będzie bo mu się nie opłaca?). Chyba jednak samo przypatrywanie się z boku już mu nie wystarcza... Ale hej, patrzyć z boku i marudzić jest prosto, a z jego pozycją to i popłatne. W jego wypadku myślę, że to wyraz ambicji, a nie karierowiczostwa - tyle, że obawiam się, że RAZ się w tym wszsytkim do końca pogubi bo on na polityka się nie nadaje.\nOdnośnie Smoleńska: RAZ pisze, że bez dowodów nie da się nic definitywnie udowodnić i ma rację. Można obalić kłamstwa cweli, ale udowodnić sprawstwa się po prostu nie da. Trzeba się na skupić na obalaniu kłamstw, reszta o ile będzie można dotrzeć do dokumentów + uczciwe zbadanie sprawy. Przecież po tylu latach niektóre badania nie są jeszczce wykonane - myślę, że dlatego że są jeszcze ludzie, którzy nie chcą żyrować kłamstwa, ale nie mogą powiedzieć prawdy.\nOdnośnie Lisickiego - nie lubię zbytnio, ale mi jakoś specjalnie nie przeszkadza. wSieci trochę lepiej się stargetowało - bardziej na PiSowskie pospolite ruszenie (mówię to bez złośliwości :-)). Do Rzeczy nastawiło się bardziej na "nazwiska" co może wyjść im czkawką - ale myślę też, że konkurencja pozytywnie wpływa na poziom!\nantyquariusz – Grudzień 22, 2013 17:09\nZiemkiewicz chyba postradał rozumy. Dowiedziałem się że poparł Gowina. PiS nazwał sektą. Co do Gowina nie mam wątpliwości że to emanacja PO. Po tylu latach dowiedział się że coś w tej bandzie złodziejskiej jest nie tak. Będąc ministrem, świadomie się do tego przyczynił, a ziemkiewicz tego nie zauważył.Nie ma co ukrywac że wiedział o wszystkich patologiach jakie tam są. Nie wiem dla kogo pracuje ziemkiewicz, ale na pewno nie jest to człowiek już wiarygodny.\nPablo – Grudzień 20, 2013 19:46\nW przypadku Lisickiego nie można chyba mówić (tylko) o chybionym chwycie marketingowym. "Zdroworozsądkowy" Smoleńsk to prostu konsekwentne trwanie w narracji na którą dał się nabrać zaraz po "wypadku". Dobrze podsumował to A. Ścios: http://bezdekretu.blogspot.com/2013/01/smiertelnie-grozny-mit-pawa-lisickiego.html\nSzczególnie ciekawie brzmią teraz teksty typu: "Zainfekowana irracjonalizmem [prawica] będzie musiała przegrywać kolejne batalie o kształt państwa. Ostatecznie liczba osób, które przyjmą, że w zderzeniu z kilku-dziesięciocentymetrowej grubości brzozą nie łamie się skrzydło samolotu, jest ograniczona". O ile wtedy (listopad 2010) można było od biedy uznać to za głos w dyskusji, bo nie były znane powszechnie szczegóły techniczne, analizy naukowe itp., to powtarzanie tych bredni teraz świadczy w najlepszym przypadku o niesamowitym zadufaniu autora.\nW najlepszym, bo niestety z tekstu opublikowanego po 2 Konf. Smoleńskiej można wywnioskować, że pan L. tęski za jakimś dogadaniem się w sprawie Smoleńska http://dorzeczy.pl/poczucie-bezsilnosci/ (pozwoliłem sobie jakiś czas temu skomentować to tu: http://blogpress.pl/node/17814).\nNatomiast z Ziemkiewiczem jest większy problem; przypominam że jest on autorem niesamowitego (moim zdaniem) tekstu: http://blog.rp.pl/ziemkiewicz/2012/01/07/zycie-z-dziura-w-potylicy/\nJego wolta zatem zastanawia i byc może można ją złożyć na karb chęci bycia oryginalnym za wszelką cenę.\noxygen49 – Grudzień 20, 2013 20:47\nA może panowie L i R tak prozaicznie szukają tylko miejsca do całowania?\nBo "jak żyć panie premierze"\nJerzyk – Grudzień 21, 2013 0:14\nPrzeczytałem ten zalinkowany przez Ciebie tekst RAZa, bardzo dobry! Nie znałem go wcześniej.\nNo dziwny ten świat.\nChant Gregorian – Grudzień 20, 2013 20:02\nJako ciekawostkę dodam, że dorzecze, jest wyłożone w hotelach, jako gratis, dla gości.\nG300 – Grudzień 20, 2013 21:20\nWg mnie to w minimalnym stopniu sprawa Ziemkiewicza czy Lisickiego. Sondażowe bęcki PiS w grudniu to wina samej niereagującej partii w grudniu. Obawiałem się tego grudnia, oni w Adwencie czy Wielkim Poście autentycznie odpuszczają i kontemplują.\nBanda uchwala budżet przy 48 mld defictu z względnieniem zabranego OFE - czy ktoś widział, aby wyszedł Prezes i powiedział, że bez OFE deficyt na 2014 wynosiłby 70 miliardów plus jeszcze parę? W grudniu oni myślą o obchodach stanu wojennego i o świętach.\nSpadki PiS w grudniu są autentyczne. Pogadałem z ludźmi, których nastawiałem pozytywnie do PiS, niektórzy byli nawet skłonni, ale teraz słyszę: no ten Hofman, no ten agent Tomek, ta cholerna Pawłowicz, ten Macierewicz. Panowie - to działa, akcja z wymienionymi osobami działa i sam to stwierdzam. W kampanii Pawłowicz walnie ze dwa zdania i szlag trafi kampanię.\nPS. Wpływu gazet (URZ czy jakiekolwiek) na sondaże w ogóle nie przeceniałbym. Liczy się tylko to jak celnie trafi Sobieniowski o 19 czy przygłup Kraśko o 19.30. Nawet to co na żółtych paskach leci to śledzi średnio 250 tys. ludzi czyli tyle co nic. Nie liczy się pisanina Michnika i Lisa - liczy się Sobieniowski o 19.\noxygen49 – Grudzień 20, 2013 21:50\ndeficyt na 2014 wynosiłby 70 miliardów plus...\nOtóż to, Prezes powinien walić smeczami spraw gospodarczych a do tematu smoleńskiego "nabrać wody w usta" i nie tylko On. To nie jest odpowiedni czas.\nJak pisał MK tych wyznawców "sekta" już ma, innych nie dokooptuje a raczej odstręczy.\nNiech się uczą od Grasia, dziennikarze mu "o niebie" a on im o "chlebie" i gadają "jak gęś z prosięciem".\nPablo – Grudzień 20, 2013 22:24\nHm, przypomnę że Smoleńsk był już taktycznie przemilczany przed wyborami prezydenckimi... I gucio.\nFizia – Grudzień 20, 2013 23:17\nNie stracił czasem miliona widzów?\nCo do taktyki Grasia, to nie jestem pewna czy w drugą stronę ma rację bytu ... W drugą stronę w ogóle mało co ma rację bytu, ten niedobry, ta pyskata, tamten ma penisa, inny znowu go nie ma, jeszcze inny ma oczy. Szalone.\nA z miłych rzeczy "Resortowe dzieci" świetnie się sprzedają a Lis kwiczy zabawnie "Czy jakiś ksiądz zabrał głos w tej sprawie? Czy dalej się zajmują szatanem genderyzmu? Przepraszam bardzo, powiem teraz głośno. Czy opluwanie kilkunastu, a może kilkudziesięciu dziennikarzy opluwanie, obrzygiwanie ich w ohydnym stylu jest czymś co zasługuje na jakąkolwiek reakcję jakiegokolwiek kapłana w tym kraju, czy jest to coś, co jakikolwiek kapłan w tym kraju z radością przeczyta ugruntowując swoje wyobrażenie o świecie, Polsce i mediach."\nBomba. Czas na Lemańskiego.\noxygen49 – Grudzień 20, 2013 23:22\na może by jakiś koszerny,\nPotrafią zabierać ...\nNie słyszałem opini rabina na temat szatana genderyzmu.\nCo tam u "nas" w Izrael (Ustawa o współpracy itd) w tych szkołach wyznaniowych mówią na ten temat.\nCoś w temacie opluwania i obrzygiwania w ohydnym stylu Lis się zrobił uczulony.\nZmieniła by Pani Kania ten styl opluwania, jest nie do przyjęcia.\ntrul – Grudzień 20, 2013 23:46\nw sprawie Smoleńska mówi: "to był Panie, k....a zamach". To tylko nasze wyższe wykształcenie i wdrukowane nam podczas jego zdobywania przekonanie że umiarkowanie w sądach to niezbędna cecha "inteligencji" powoduje że wiele ludzi ucieka właśnie w taki wygibas: "uważam że raport Millera nie jest do końca prawdziwy, ale nie wiemy i się pewnie nie dowiemy co się tam zdarzyło". I nazywają to zdroworozsądkowym podejściem. Natomiast zdrowy rozsądek podpowiada, że jeśli coś wygląda jak zamach, pachnie jak zamach i brzmi jak zamach, to najpewniej jest to zamach.\nDo Rzeczy momentami pośmiardywało, ale kładłem to na karb wypadków przy pracy. Od czasu wprowadzenie "zdrowego rozsądku" śmierdzi całkiem mocno. Nie wiem tylko co tam wciąż robi Walemar Łysiak, mój ukochany pisarz z dawnych czasów, któremu ostatnio popsuła się nieco polszczyzna - dawnej genialna, a teraz taka sobie.\ng@llux – Grudzień 21, 2013 14:51\nto kolejny przykład osoby odcinającej kupony od swojej "chlubnej" przeszłości. Wpadłem wczoraj na TV Republika na jej dyskusję z dwoma młodymi ludźmi o książce "Resortowe dzieci" (zamówiłem). Trzeba to zobaczyć na własne oczy, ta kobieta albo oszalała, albo jej przeszłość to stek kłamstw. Chwilami głos jej odejmowało z oburzenia, że można wydać taką książkę. Nie przyjmowała argumentów, że to skutek kwerendy archiwów IPN - książka jest zła, piszący ją to ludzie źli. Ona chce zwołać jakis kongres czy konferencję, na której dziennikarze mieliby szukać przyczyny "pęknięcia". W TVN często się ją obsadza jako prawą stronę sceny dziennikarstwa politycznego. Zwolenniczka Gowina, wcześniej PJN.\nFizia – Grudzień 21, 2013 16:40\nA to: " książka jest zła, piszący ją to ludzie źli." Kto im pisze te teksty, Juras?\nPęknięcie? Czas najwyższy!!!\ng@llux – Grudzień 21, 2013 19:37\n"Cieszę się, że powstała TV Republika, potrzebne jest inne spojrzenie, niż zglajszachtowany mainstream, ale dziś wołam, opamiętajcie się ! Ukazała się książka „Resortowe dzieci”. Czytam ją. Jestem w połowie. Dużo zebranych nowych faktów, ważnych dla poznania naszej transformacji. Tylko wszystko podlane obrzydliwie tendencyjnym sosem . Doświadczyłam tego uczestnicząc w piątkowym, wieczornym programie TV Republika. Młodzi dziennikarze, nie znający realiów epoki, piją ten sos. Dla nich liczą się tylko nazwiska w tej cieczy unurzane. Nie potrafią odczytać sensu zawartych w książce, ważnych dokumentów, a może nie maja na to czasu, wiedzy ?"\nJedyna Janina zna prawdę i jako jedyna ma na nią monopol.\nTeresa Bochwic – Grudzień 22, 2013 22:23\nCałkiem jasne - w "Do Rzeczy" oprócz redaktorów jest jeszcze rozkazo- i pieniądzodawca. Warunkiem pisywania jest rytualny samobój. I to wykonują kolejno wszyscy autorzy, czasem musi i naczelny. Może z wyjątkiem Semki, ten ostrożnie wycofał się na pozycje kulinarne.\nPozdrawiam, gratuluję sukcesu wydawniczego. To z "Resortowymi dziecmi" może da początek rewolucji. Nareszcie.\ncmss – Grudzień 22, 2013 22:32\nWłaśnie się skończył na TVN7. Sponsorem były Militaria.pl


Powitanie od prezesa fundatora | Kresy-Siberia Virtual Museum\nPowitanie od prezesa fundatora\nWstępny film – Zapomniana odyseja\nDARCZYŃCY & PRZYJACIELE MUZEUM\nWSPARCIE SAL MUZEALNYCH\nW 2009 r. obchodziliśmy 70-tą rocznicę wybuchu II wojny światowej. Pomimo to nadal część historii Polski jaką są represje sowieckie dokonane z rozkazu Stalina na obywatelach II Rzeczypospolitej, w szczególności zamieszkujących Kresy Wschodnie II RP, są w niewielkim stopniu znane opinii publicznej na świecie. Deportacje, uwięzienie, zesłanie, praca w sowieckich łagrach na Syberii, w Kazachstanie i wschodniej Azji dotknęły prawie dwa miliony obywateli polskich – ofiar stalinowskiej „Gehenny”, Wielu spośród nich zmarło z głodu, chorób, wycieńczenia. Inni przeżyli, aby następnie m.in. wstąpić do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie pod dowództwem Aliantów i walczyć z nazistowskimi Niemcami w Afryce i Europie lub przetrwać w obozach uchodźczych na Bliskim Wschodzie, w Afryce, Indiach, Nowej Zelandii i Meksyku. Jeszcze inni przez długie lata wojny i po niej pozostawali w ZSRR na zesłaniu. Wielu z nich nigdy nie powróciło do swojej ojczyzny, która na kolejne dziesiątki lat po wojnie żyła pod jarzmem komunizmu.\nGrupa Kresy-Syberia powstała w celu badania, upamiętniania i upowszechniania wiedzy na temat obywateli polskich, którzy byli deportowani, zmuszani do katorżniczej pracy i zabijani przez aparat Związku Radzieckiego w czasie II wojny światowej. Została utworzona przez ocalonych i ich potomków, aby świat usłyszał o tych tragicznych wydarzeniach. Posiadamy aktywną grupę dyskusyjną, Ścianę Pamięci oraz archiwum zawierające tysiące zdjęć i dokumentów otrzymanych od naszych członków.\nZ biegiem lat nasza kolekcja się znacznie rozrosła, a my rozpoczęliśmy tworzenie planów udostępnienia jej większej ilości osób. Uznaliśmy to za ważny cel, z uwagi na fakt, iż ogromna większość cennych archiwów jak np. Fundacji Ośrodka Karta w Warszawie, Instytutu Hoovera w Kaliforni czy Instytutu im. Sikorskiego w Londynie pozostają trudno dostępne dla osób pragnących poznać tę tematykę. Jednocześnie zdawaliśmy sobie sprawę z upływającego czasu i odchodzenia ostatnich Sybiraków. Nie chcieliśmy, aby ich wspomnienia tragicznych i heroicznych przeżyć odeszły wraz z nimi. Naszym celem jest upowszechnienie tych wspomnień i opowiedzenie światu o “Polskiej Gehennie”.\nNajbardziej godną formą uhonorowania Sybiraków i ukazania dokumentów i pamiątek z ich wojennych losów byłoby utworzenie tradycyjnego muzeum na wzór np. Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie lub Muzeum Powstania Warszawskiego w Warszawie. Z uwagi na brak w ówczesnym czasie takiego muzeum, zaczęliśmy nasze rozważania na temat muzeum wirtualnego, które naszym zdaniem jest rozwiązaniem praktyczniejszym, a do tego mogącym poprzez Internet dotrzeć do osób żyjących na całym świecie. Postanowiliśmy zatem podjąć się stworzenia w Internecie wirtualnego muzeum we współpracy z naszymi partnerami, udostępniając tym samym nasze archiwum wszystkim chętnym do jego odwiedzenia. I tak rozpoczęły się prace przy projekcie Wirtualnego Muzeum Kresy-Syberia.\nCZYM JEST WIRTUALNE MUZEUM KRESY – SYBERIA?\nNiezależnie od tego, że nasze wirtualne muzeum jest w początkach budowy, już obecnie zawiera ono elementy mogące przybliżyć i umożliwić odwiedzającemu poznanie tego niemalże nieznanego rozdziału historii II wojny światowej. Planujemy stworzenie 25 sal muzealnych, które dokumentować będą wydarzenia historyczne dotyczące epopei obywateli polskich, w tym członków naszych rodzin. Dla przykładu jedna z sal poświęcona jest masowym deportacjom na zesłanie do Syberii lub Kazachstanu. Wewnątrz tej Sali odwiedzający może m.in. zapoznać się z informacji o miejscach zesłań pogrubowanych geograficznie, poprzez wyszukiwarkę. Inna sala poświęcona Armii Andersa przedstawia wszelkie zebrane przez nas dokumenty dotyczące tej Armii. Zarówno liczba wystaw, jak i wielkość poszczególnych części Muzeum nie jest ostatecznie określona. Mamy nadzieję, że projekt Wirtualnego Muzeum Kresy-Syberia i jego sale muzealne będą stale się poszerzały o interesujący materiał, pozyskiwany przez naszą Fundację z różnych, często rozproszonych źródeł. Naszym zamierzeniem jest zebranie w jednym miejscu wraz z naszymi partnerami wszelkich możliwych dokumentów źródłowych odnośnie “polskiej Gehenny” i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w czasie II wojny światowej tak, aby odwiedzający mogli w jednym miejscu zapoznać się z większością zbiorów na ten temat. W planach Fundacji Kresy-Syberia jest także tworzenie modułów edukacyjnych, organizacja seminariów, gromadzenie i nagrywanie wspomnień Sybiraków.\nW JAKI SPOSÓB BĘDZIE BUDOWANE WIRTUALNE MUZEUM KRESY-SYBERIA ?\nPrzedsięwzięcie tej skali jest wyzwaniem zarówno pod względem technicznym, jak i historycznym. Muzeum już teraz tworzone jest przez nas z pomocą naszych partnerów w Polsce i poza jej granicami. Finansowanie budowy i bieżącej działalności Muzeum jest finansowane przez Fundację Kresy-Syberia z pomocą naszych sponsorów, w tym w szczególności Senatu RP, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Banku Zachodniego WBK SA oraz organizacji kombatanckich z Wlk. Brytanii i Kanady. Projekt ten jest dużym przedsięwzięciem, a przy tym co najistotniejsze – ważnym projektem historycznym wymagającym pomocy finansowej, poświęcenia czasu i energii wielu grup zainteresowanych nim osób. Cieszy nas, że organizacje posiadające cele zbieżne ze statutem Fundacji Kresy-Syberia już teraz wspierają nasze prace. Wiele już zyskał nasz projekt dzięki szczodrobliwości naszych sponsorów. Mamy przy tym nadzieję, że uda nam się pozyskać nowych, którzy wesprą nas na różnych polach w dalszej budowie Wirtualnego Muzeum Kresy-Syberia.\nPrezes Fundacji Kresy-Syberia\n© 2009- 2019 Kresy-Siberia Foundation. Wszelkie prawa zastrzeżone


Lampy drewniane, punkt oświetleniowy w połączeniu drewno, mosiądz\nPrzedstawiamy na łamach tej strony lampy drewniane.\nLampy drewniane naszego autorstwa.\nJesteście Państwo zainteresowani kupnem lampy, to podamy parę informacji:\nCeny uzgadniamy z każdym indywidualnie, dostosowując ją do oczekiwanego wzoru, zdobienia, formy oraz dodatków np. metalowych uchwytów lub okuć oraz aktualnej ceny drewna, przygotowanego do wyrobu. Przedział cenowy: od 150 zł do 2000 zł.\nWymiary poszczególnych lam są różne, w przedziale wysokość 30 cm do 150 cm. Jednak każdy wymiar możemy dostosować do Państw oczekiwań.\nAbażury oraz dodatki metalowe są zakupione u artystów rzemieślników lub w sklepie.\nLampy drewniane, ich zdjęcia. Otwierając każde zdjęcie w galerii, otrzymacie jego powiększenie.\nKonstancja z ozdobą świąteczną.\nZnajdziecie tu Państwo drewniane lampy, które są wykonane z litego drzewa. Tworząc takie oświetlenie staram się uzyskać różnego rodzaju kształt bryły podstawy lampy, który przy odpowiednim zdobieniu, malowaniu wraz z abażurem stworzą niepowtarzalny klimat. Moja nowa oferta artystyczna w zamyśle ma połączyć abażur, wyjątkowe zdobienie, kolorystykę z ciepłem światła żarówki i ciepłem jakie emanuje od siebie drewno. Takie lampy z pewnością wniosą w Wasze domy blask, radość i poczucie bezpieczeństwa.\nProszę zaglądajcie w to miejsce, czekam na zamówienia.\n3 odpowiedzi na „DREWNIANE LAMPY”\nPingback: Lampy na strona Galerii Imbryk Art z Nowego Sącza. | ImbrykArt rękodzieło artystyczne ...\nPingback: Nowe Wzory Lamp W ImbrykArt. | ImbrykArt Polskie Rękodzieło Artystyczne ...\nPingback: Drewno i mosiądz, nowe wzory lamp z rzezibionym ornamentem.


Sharkoon SHP 700W 80 Plus Bronze - Zasilacze do komputera - Sklep komputerowy - x-kom.pl\nSHP 700W 80 Plus Bronze\nod: Sharkoon|kod producenta: 4044951031641|kod x-kom: 665915\nZasilacz do komputera Sharkoon SHP 700W\nZasilacz do komputera Sharkoon SHP 700W to niezwykle wydajna jednostka. Zastosowane komponenty dbają o stabilną pracę, a wbudowane zabezpieczenia chronią zasilacz przed uszkodzeniem. Wydajne chłodzenie i wysoka sprawność: utrzymują niskie temperatury.\nWysoką sprawność energetyczną zasilacza Sharkoon SHP 700W potwierdza certyfikat 80 Plus Bronze. Oznacza to, że w trakcie pracy więcej energii jest wykorzystane do zasilania komponentów, a mniej rozpraszane w postaci ciepła. Dzięki temu zasilacz osiąga niższe temperatury pracy, a jego chłodzenie może pracować ciszej. Jednocześnie Ty zaoszczędzasz na rachunkach za prąd.\nWszystkie komponenty zasilacza chłodzi wydajny wentylator o średnicy 120 mm i solidnym łożysku. Niskie temperatury pracy zagwarantują długą żywotność i stabilność Sharkoon SHP 700W, a cicha praca zwiększy komfort korzystania z komputera. Inteligentny system kontroli obrotów sprawia, że przy niskim obciążeniu chłodzenie pracuje na niskich obrotach, zapewniając ciszę podczas mniej wymagających prac biurowych.\nZ Sharkoon SHP 700W nie musisz obawiać się o bezpieczeństwo swojego komputera. Dzięki wielu technologiom chroniącym podłączone podzespoły możesz bez obaw korzystać ze swojej konfiguracji. Zasilacz wyposażono w następujące zabezpieczenia:


Rząd USA odmawia ujawnienia antyizraelskiego podżegania w palestyńskich podręcznikach szkolnych - Listy z naszego sadu\nSobota, 15 sierpnia 2020 - 06:34\nRząd USA odmawia ujawnienia antyizraelskiego podżegania w palestyńskich podręcznikach szkolnych\nDavid Bedein 2019-01-20\nThink tank, którym kieruję, Center for Near East Policy Research, zakończył czteroletnie badanie 364 podręczników dla klas 1-12, które opublikowała Autonomia Palestyńska (AP) i których w latach 2013-2018 używały szkoły UNRWA.\nPrzedstawiliśmy wyniki Kongresowi USA, kanadyjskiemu parlamentowi, szwedzkiemu parlamentowi, brytyjskiemu parlamentowi i ONZ.\nSenator USA, James Risch (R-IDAHO), przewodniczący Podkomisji ds. Bliskiego Wschodu Komisji Senatu USA ds. Stosunków Zagranicznych, poprosił GAO (Government Accountability Office) o przeprowadzenie przeglądu podręczników szkolnych Autonomii Palestyńskiej, jakich obecnie używa UNRWA.\nDo niedawna USA były największym fundatorem UNRWA, dostarczając 30% budżetu UNRWA wynoszącego 1,2 miliarda dolarów.\n54% budżetu UNRWA przeznacza na edukację.\nGAO zakończył pracę nad wszechstronnym raportem o edukacji UNRWA\nŹródła w GAO potwierdzają, że badanie GAO dokumentuje, iż podręczniki szkolne Autonomii Palestyńskiej używane przez UNRWA nastawiają uczniów przeciwko pokojowi i pojednaniu i że we wszystkich podręcznikach AP znajduje się wojenna indoktrynacja.\nJednak Chuck Young, dyrektor ds. publicznych GAO, wydał oświadczenie, że Departament Stanu USA nie pozwala na przekazanie tego raportu Kongresowi USA, który zarządził sporządzenie raportu w celu zdobycia wskazówek co do dalszego finasowania UNRWA przez USA.\nGłównym badaczem, którego zaangażowaliśmy, żeby zbadał teksty używane przez szkoły Autonomii Palestyńskiej i UNRWA, był dr Arnon Groiss, badacz Bliskiego Wschodu z doktoratem z tej dziedziny z Princeton University, jak również dyplomem MPA z Harvard University.\nW 2017 r. dr Groiss przeszedł na emeryturę z izraelskiego radia nadającego po arabsku, gdzie przez ponad 40 lat codziennie informował o sprawach bliskowschodnich i sprawach arabskich. Celem tego projektu badawczego było sprawdzenie postaw wobec izraelsko-żydowskiego „innego” oraz wobec możliwości rozwiązania wojny z „innym” w pokojowy sposób, w duchu porozumień pokojowych znanych jako Porozumienia z Oslo, które podpisali OWP i Izrael w latach 1993-1995.\nPalestyńczycy: pokój z Izraelem nie jest opcją\nRezultatem projektu są trzy badania i wszystkie są opublikowane na: www.IsraelBehindTheNews.com\nPierwsze badanie, zakończone we wrześniu 2017 r., obejmowało 201 podręczników do różnych przedmiotów szkolnych. Dodatkowe 118 podręczników, głównie opublikowanych w 2017 r., analizowano w 2018 r. w odrębnym badaniu. Końcowe badanie, obejmuje 45 podręczników opublikowanych w latach 2017-2018 dla klas 11 i 12 w różnego typu szkołach.\nObraz jaki wyłania się z tych badań pokazuje, że palestyńscy uczniowie uczą się, że pokojowe rozwiązanie wojny z Izraelem nie jest opcją.\nDominującym wątkiem, który przewija się przez wszystkie programy szkolne AP, jest to, że Palestyna musi zostać wyzwolona spod „syjonistycznej okupacji” przez walkę zbrojną nazywaną „Rewolucją” [Thawrah], która obejmuje „samopoświęcające się operacje” [’amalijjat Fidaijjah] w stylu terrorystycznym.\nMożna to zobaczyć, na przykład, w przedstawianiu ”operacji Monachium 1972”, kiedy to zamordowano 11 członków izraelskiej drużyny olimpijskiej. (Historia, klasa 11, część 2 (2017) s. 54).\nCi, którzy przeprowadzają takie akcje, są nazywani ”samopoświęcający się” [Fidaj]. Członków walki o wyzwolenie wzywa się do wyzwolenia świętego miejsca muzułmańskiego, meczetu Al-Aksa w Jerozolimie, by odebrać je spod panowania Żydów.\nPalestyńscy uczniowie uczą się, że ”walka o wyzwolenie” nie ogranicza się do terenów Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy. Obejmuje cały kraj od rzeki Jordan do Morza Śródziemnego, jako że podręczniki opisują, że syjonistyczna okupacja zaczęła się w 1948 r. w czymś, co nazywa się „Katastrofą” [Nakba], nie zaś w 1967 r.\nTerytorium Izraela w granicach sprzed 1967 r. określane jest jako ”terytorium palestyńskie okupowane od 1948 r.” (Zarządzanie i ekonomia, klasa 11, część 2 [Przedsiębiorczość i biznes] (2017) s. 55).\nIzrael sprzed 1967 r. nigdy nie jest przedstawiany jako legalne, suwerenne państwo ani nie pojawia się na mapie, gdzie jest całkowicie zastąpiony przez ”Palestynę”. Sama nazwa „Izrael” nie występuje w podręcznikach AP i zamiast niej jest „syjonistyczna okupacja” lub „twór syjonistyczny”, który powinien być usunięty z Bliskiego Wschodu (Historia, klasa 12, 2018, s.145).\nMiasta w Izraelu w granicach sprzed 1967 r., takie jak Nazaret, Jaffa, Hajfa, Akko, Tyberiada, Beer Szewa i Aszkelon zmieniają się w podręcznikach AP w miasta palestyńskie. Palestyńscy uchodźcy z wojny 1948 r. i około pięć milionów ich potomków mają, według edukacji AP, powrócić do wyzwolonej Palestyny, a wtedy zakończy się 70-letnia „Katastrofa”.\nPodręczniki AP przedstawiają całe sześć milionów żydowskich obywateli Izraela jako kolonialnych osadników motywowanych rasizmem (Historia, klasa 12 [Nauki humanistyczne] (2018, s. 5), którzy okupowali Palestynę, zabili lub wygnali wielu jej pierwotnych mieszkańców, a resztę po dziś dzień trzymają „pod okupacją”.\nBezprawny status Żydów w kraju w oczach palestyńskich edukatorów dobrze wyraża się w braku na mapach miast założonych przez Żydów lub w pokazywaniu ich pod arabskimi nazwami.\nTel Awiw przedstawiany jest jako Tal al-Rabi. Ejlat pojawia się jako Umm al-Raszrasz.\nEdukacja AP delegitymizuje nie tylko dzisiejszą obecność Żydów w Palestynie, ale zaprzecza żydowskiej historii w tym kraju, jak również miejscom świętym, które przedstawia się jako wyłącznie islamskie, włącznie ze Ścianą Zachodnią w Jerozolimie i Makpelą [Grobem Patriarchów] w Hebronie.\nŻydowskie opisy związków, szczególnie z Jerozolimą, są w podręcznikach AP określane jako ”bezpodstawne roszczenia”, ”przesądy”, ”legendy”, „złudzenia” i „wypaczona narracja” (Język Arabski 1: Czytanie, Gramatyka, Prozodia i Wyrażenia – Ścieżka akademicka, klasa 12 (2018, s. 38-39), a Żydzi są przedstawiani jako „uzurpatorzy” i „najeźdźcy” (ibid., s. 46).\nJakby ta delegitymizacja zarówno istnienia Izraela, jak samej obecności Żydów w kraju nie była wystarczająca, podręczniki AP zawierają także wiele fragmentów, demonizujących wszystkich Żydów, w dwóch islamskich kontekstach: jako ludu nieposłusznego, wręcz bluźnierczego wobec Boga, jak zapisano w wersetach koranicznych, oraz jako grupę wrogą wobec Proroka islamu i wczesnych muzułmanów w Arabii.\nWpływ tych oskarżeń na umysły młodych Palestyńczyków, którzy są stosunkowo religijni, powoduje widzenie wszystkich Żydów w Izraelu w negatywnym świetle bardziej nawet niż demonizowanie ich w kontekście trwającej wojny arabsko-izraelskiej, którą Liga Arabska rozpoczęła w 1948 r. Izrael, o którym podręczniki AP mówią „twór syjonistyczny”, jest demonizowany w kontekście „grzechu pierworodnego” swojego założenia.\nPodręczniki AP oskarżają ”twór syjonistyczny” o dokonywanie licznych masakr Palestyńczyków, mordowanie palestyńskich przywódców, niszczenie palestyńskich wsi, powodowanie cierpienia palestyńskich dzieci, o agresję, łamanie międzynarodowych praw i konwencji, maltretowanie palestyńskich ”jeńców wojennych”, konfiskowanie palestyńskiej ziemi, wyrywanie drzew, powodowanie bezrobocia wśród Palestyńczyków, ograniczanie swobody poruszania się Palestyńczyków, internowanie studentów, niszczenie palestyńskiej gospodarki, zanieczyszczanie palestyńskiego środowiska, a nawet zagrażanie palestyńskiemu bezpieczeństwu żywnościowemu i powodowanie pustynnienia Palestyny.\nPodręczniki AP ignorują wszystkie palestyńskie działania terrorystyczne, które mogły przyczynić się do istniejącej sytuacji.\nŻadnych obiektywnych faktów o Żydach i o Izraelu\nStaraniom o demonizowanie Izraela i Żydów w podręcznikach AP pomaga wydatnie brak jakichkolwiek obiektywnych informacji o Izraelu i o Żydach, który mógłby to trochę równoważyć.\nPodręczniki AP nie piszą też o żydowskich obywatelach Izraela jako o zwykłych ludziach.\nZamiast tego piszą o Żydach jako o znienawidzonej grupie etnicznej z całym towarzyszącym temu bagażem alienacji i zagrożenia, co czyni ich legalnym celem przemocy.\nIstotnie, przemoc wobec Izraela i Żydów traktowana jest w tym podręcznikach jako prawomocna – w obronie islamu i jego miejsc świętych w kraju, jako moralna – w świetle ich postrzeganego, nieodłącznego zła, i jako legalna – ponieważ są przedstawiani jako cudzoziemscy okupanci, którzy działają wbrew prawu międzynarodowemu i, jak się twierdzi, stanowią egzystencjalne zagrożenie dla ludu palestyńskiego.\nPokój i koegzystencja nie mogą być opcją przy takiej indoktrynacji przez podręczniki szkolne AP.\nTak więc nowe podręczniki AP przyczyniają się do uwiecznienia wojny.\nJednym z odkryć niniejszego badania jest to, że ten rodzaj indoktrynacji rozszerzył się na wszystkie przedmioty szkolne, szczególnie matematykę, jak również na czysto zawodowe podręczniki, takie jak ”Małe przedsiębiorstwa” i ”Zarządzanie i gospodarka” w linii przedsiębiorczości i zarządzanie, oraz „Przedsiębiorczość w biznesie” w linii technologicznej.\nLudzie, którzy popierają pokój na Bliskim Wschodzie, powinni podnieść głos i żądać, by AP zmieniła swój nastawiony na wojenną indoktrynację program szkolny jako warunek wstępny jakiegokolwiek ruchu ku pokojowi, zgodnie ze zobowiązaniami, jakie podpisali według Porozumień z Oslo, które stanowią podstawę samego ustanowienia i działania Autonomii Palestyńskiej.\nUmowa pokojowa bez edukacji na rzecz pokoju wydaje się daremna. Niemniej wszystko wskazuje na to, że nowy plan pokojowy, który wypracowuje obecnie rząd USA, nie obejmuje edukacji. Co więcej, obłożenie cenzurą przez Departament Stanu USA raportu GAO o palestyńskich podręcznikach szkolnych nie pozwala Kongresowi USA i społeczeństwu amerykańskiemu na dotarcie do informacji, że podręczniki AP, używane w szkołach UNRWA zawierają indoktrynację wojenną. W efekcie USA nie żądają od nowych wielkich sponsorów UNRWA - Arabii Saudyjskiej, Kataru, Wielkiej Brytanii i Niemiec – by uwarunkowali swoją pomoc od zaprzestania przez UNRWA wojowniczej indoktrynacji.\nUS Refuses to Expose Anti_Israel Incitement in Palestinian Textbooks\nUnited with Israel, 3 stycznia 2019\nDziennikarz kierujący Israel Resource News Agency oraz Center for Near East Policy Research. Autor książki Where has all the flour gone: The whims and waste of UNRWA refugee policy. Bedein nakręcił również wiele filmów.\nPrzeprowadził się do Izraela z USA w roku 1970.


Obrzeża lasu - Page 25\nTemat: Obrzeża lasu Pon Sie 20 2012, 10:20\nJak mogą one wyglądać? A no jest mniej drzewek, to na bank. Ale są i im bardziej się w nie zacznie wchodzić tym więcej ich będzie. Bo to jednak obrzeża lasu, co jest naturalne że im bardziej będziesz w nie wchodzić, tym bardziej bez mapy/kompasu, tym szybciej się zgubisz jak okolicy nie znasz. Przed laskiem jest zaś wieeeeeeelka polana. Nic, tylko tutaj jakieś osiedle zbudować... chociaż nie, jakieś tam domki są. 10 domków, w tym jeden większy na samym środku jakiegoś placu wokół którego stoi reszta. Chatki z drewna, jakiś spożywczak też się znajdzie. W oddali zaś jest rzeczka i jakiś budynek. A jeszcze dalej za rzeczką jakaś kolejna wioska.\nTak też nasza mongolska panda wraz z kolekcjonerem jakiś podejrzanych kluczy tworzą nam parkę, która raczyła się zlitować nad biednymi i bezbronnymi mieszkańcami lasu. Mówiąc o bezbronnych mówimy też o wszelkich kotowatych i misiowatych. Po zerwaniu kartki z ogłoszeniem ruszyliście pod wskazany adres. Znaczy, ruszylibyście, gdyby ten adres był napisany, bo jednak słowo ,,las" niewiele mówi, tym bardziej że las wielki. Własnie stoicie sobie na jego skraju. Gdzieś daleko widać dym. Ale czy to ognisko czy cywilizacja - nie wiecie. Ale równie dobrze możecie ruszyć w głąb lasu w odwiedziny do Kubusia Puchatka, może to on wystawił ogłoszenie? Tak czy inaczej, gdzie iść - nie wiedzieliście, wiedzieliście tylko że to gdzieś w lesie.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Czw Lut 22 2018, 13:23\nŻycie zmieniało ludzi, to był fakt. Poprzez pewne doświadczenia, każdy zmieniał się na lepsze, lub gorsze. Kirino też się zmieniła. A każdy zapewne inaczej określiłby tę zmianę. Z przewagą głosów "Na gorsze", zapewne. W każdym razie faktem było że ta Kirino było Kirino. Jak dziwnie by to nie brzmiało, tak właśnie było. Czym więc była tamta Kirino, dla Kirino? Zwykłym wspomnieniem, a może czymś więcej? Bo jedno było pewne, Kirino okropnie często wracała myślami do tamtej Kirino. Okropnie często o niej myślała. Może zwyczajnie, tęskniła? Albo próbowała przekonać samą siebie że ta zmiana jest dobra? Wspominanie dawnej Kirino, szczęście na myśl o upadku dawnej gildii... może zamiast oznak siły, były to oznak słabości? Wszak Kirino, wciąż żyła przeszłością, a była w teraźniejszości. I być może, to na niej powinna się skupić.\nW powozie nikogo nie było, nie dobiegł jej również niczyj głos. Woźnica, nie zagrodził jej drogi. Pochylił się jedynie ze swojego miejsca, przyglądając się Kirino i jak się mogło dziewczynie wydawać, czekając na coś. Hrabiego zdecydowanie tutaj nie było, ale był jego powóz, więc i Hrabia gdzieś być musiał. A gdyby się mu znudziła, to czy w ogóle jeszcze by się obudziła? Niestety, zbyt wielu odpowiedzi nadal nie miała, ale przynajmniej był tu powóz, a to już coś znaczyło. Co zaś do energii, ta niespecjalnie przejmowała się wszelkimi próbami Kirino. Na szczęście wyobraźnia Kirino działała całkiem dobrze i ta była w stanie bez problemu, z wizualizować sobie aktualną sytuację. Energia przelewała się przez jej "Ręce" szybko niczym woda, lecz mniej uchwytnie. Jeśli ktoś zechce chwycić dłoniami wodę, część tej wody pozostanie na dłoniach, a nawet w dłoniach. Przez chwilę. Jeśli zastosuj się odpowiednią metodę. Energia jednak, nie pozostawała na "Dłoniach" Kirino, nawet kropla tej energii nie chciała dać się pochwycić. Kirino była niczym jakiś święty, przed którym rozstępowały się wody oceanu. Z tym że ona tego nie chciała, a tym oceanem była jej własna moc magiczna.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Pią Lut 23 2018, 01:31\nFaktycznie, na świecie musiało być więcej ludzi, którzy jej zmianę nazwaliby okropną, odrażającą lub wręcz obrzydliwą, rzadko jednocześnie pochylając się nad powodami takowej i historią dziewczyny, która doprowadziła ją do obecnego momentu w życiu. Ludzie oceniali co widzieli, co mieli przed sobą jak na dłoni. Ludzie często dochodzili do bardzo nieprawidłowych wniosków w życiu, gdyż ich spojrzenie po prostu nie potrafiło ogarnąć całości obrazu. Było to dla ludzi niemożliwe, tak jak niemożliwe było jednoczesne skupienie całej uwagi i całego wzroku na obserwowaniu dwóch różnych punktów horyzontu. I nie była to nawet kwestia zyskania schorzenia wzroku popularnie nazywanego zezem - ot, uwaga ludzka przepływała na chwilę z jednego punktu na drugi, tracąc więc uwagę poświęconą temu pierwszemu. Było to naturalne. Patrząc na człowieka, tak po prostu przechodzącego obok nas, nie dało się zobaczyć jego historii, jego wspomnień czy jego pamięci. Dla wielu, którzy znali starą Kirino, obecna jawiłaby się okrutnie. A jako, że mało kto znał jej powody i ogrom zdarzeń, które razem skumulowały się w oddziaływaniu na nią, na kształtowanie jej, to na jakiejś innej podstawie wnioski musieli wyciągać. Ludzie kochali wyciągać wnioski. Lubowali się w możliwości stwierdzenia "o tak, on jest taki", bo czuli, że w ten sposób daje o sobie znać ich wrodzona inteligencja. Nie liczyło się, że druga osoba była w rzeczywistości inna, nie liczyło się nawet jeśli faktycznie taka była. Ostatecznie takie wnioski ludzie wyciągali bo pozwalało im się to poczuć lepiej. Czuli się mądrzejsi. Sprytniejsi. Fajniejsi.\nW rzeczywistości byli obrzydliwi, lecz nie dlatego że to robili, a dlatego że byli święcie przekonani, że to oni mają rację. Nawet jeśli nieświadomie.\nMoże jednak było coś prawdy w tym, że przeszłość jej ciążyła. A może wcale tak nie było. Wszystko, ponownie, zależało od punktu widzenia obserwatora. Przeszłości nie dało się bowiem wymazać. Nawet jeśli osoba A stwierdziłaby, tak jak Kirino, że jej przeszłość nie ma dla niej znaczenia, nie oznaczało to, że ta nagle przestała istnieć. Nie, ta się zdarzyła i w jakimś stopniu rzutowała na wszystko - na osobę A i jej charakter, na świat wokół osoby A, na ludzi znających osobę A i tak dalej. Ayame odczuwała przyjemność z porównywania się do siebie samej sprzed lat, odnajdywała w przyjemność w odnajdywaniu sytuacji, której jej starej "ja" przysparzałaby problemów, trosk lub smutków. Uświadamiała sobie wtedy jak bardzo się zmieniła od tamtych starych czasów, jeszcze bardziej unaoczniała sobie, że teraz wszystko zmierzało w odpowiednim kierunku. Osoba A powie, że żyła swoją przeszłością, osoba B, że Kirino było po prostu jebnięta, a osoba C, że chciała rozprawić się z dawnymi czasami tak na amen.\nI być może tak właśnie było. Jeśli dziewczyna miała zdobyć prawdziwą wolność i prawdziwą moc, być może musiała także pokonać to co było w przeszłości. Może musiała zniszczyć wszystko co doprowadziło ją do tego momentu. Może musiała stać się zależna tylko od teraźniejszości. Może nic co teraz zostało powiedziane nie miało wielkiego znaczenia, bo za chwilę i tak miało obrócić się w proch. Najpierw w pył rozbiła się jej własna jaźń, tak cudownie szczegółowo niszczona przez osoby obok niej, przez wszystkich mających na nią wpływ, przez wszystkie sytuacje i problemy, konflikty i relacje. Ta część, paradoksalnie według niej samej najtrudniejsza, była za nią. Czemu najtrudniejsza? Bo na nią miała najmniejszy świadomy wpływ. Będąc dobrą dziewczynką trudno chcieć mieć nadzieję na zostanie złą, bo to nie przystoi. A to się jednak udało. Teraz mogło być tylko lepiej. Teraz dziewczyna wreszcie szanowała to co było najcenniejsze. Siebie.\nByła niczym święty... idealne określenie. Rozkosznie ironicznie. Dziewczyna jednak nie przestawała swoich prób. Miała masę czasu. Chciała podświadomie wyrobić sobie nawyk bawienia się tą dziwną mocą, tak by później robić to bez zaprzątania sobie myśli. A skoro tak, to zwłaszcza teraz musiała się cały czas napominać by to robić. By próbować na różne sposoby. Przelewać ją. Czasem, tak jak teraz próbowała, oddzielać jedną część od drugiej, zupełnie jakby kroiła dwoma nożami kostkę masła, oddzielając ją na trzy części, po lewej stronie noża numer 1, po prawej stronie noża numer 2 i pomiędzy nożami 1 i 2. Musiała nauczyć się bawić tym, tak jak dzieci bawiły się Fidget Spinnerami.\nJednocześnie sama zwróciła uwagę na to, że hrabiego nie było, a woźnica się na nią patrzył. Skłoniła lekko głowę przed nim, a następnie zapytała wprost. - Czy to być może hrabia przysłał po mnie swój powóz? Czy masz może mnie gdzieś zabrać? Zabierz jeśli taka twoja wola. - rzuciła, jednocześnie wsiadając do pojazdu. Czy woźnica ruszy sam, bez potrzeby podania mu żadnej drogi? Interesujące, zaprawdę interesujące!\nTemat: Re: Obrzeża lasu Pon Lut 26 2018, 17:57\nTak więc Kirino wsiadła do powozu. Woźnica nie odpowiedział niestety na jej skinienie innym gestem, wpatrywał się w nią jedynie, póki nie zniknęła mu z oczu, chowając się przed jego wzrokiem w środku piernikowego środka transportu. I wtedy piernikowy koń ruszył, a koła powozu powoli się rozkręcając, sprawiły że Kirino pojechała w nieznane. Był to czas, który mogła poświęcić na naukę oraz na własne myśli. O sobie, o innych, o przeszłości czy magii. W sumie, wszystko co robiła przez ostatni czas. Im dłużej bawiła się swoją energią, tym bardziej zaczęła też dostrzegać pewne zmiany. Być może nawet, niepokojące. Kiedy bowiem "Oddzieliła" fragment własnej energii od reszty, ten "przebił" wolę, która blokowała mu drogę. Wola Kirino, uformowana w noże tnące własną energię, okazała się słabsza od woli jaką wykazała się jej własna energia, na powrót łącząc utracony fragment z resztą. Jednak to co w tym wszystkim było najdziwniejsze, to sam fakt że jej energia, wykazała się czymś takim jak wola. I to wola, nie należąca de facto do niej, bo przecież nie chciała, by ta energia gdzieś się przemieściła. Nagle jednak powóz stanął, a drzwi się otworzyły. Przez otwarte drzwi, Kirino widziała ulicę w mieście. Było ponuro, miasto pokrywała delikatna mgła, nie wydawało się by byli tu ludzie. Przynajmniej nie w fragmencie przestrzeni jaką Kirino widziała z powozu. Usłyszała jednak na zewnątrz, kaszlnięcie.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Wto Lut 27 2018, 16:21\nMiała rację, że woźnica i powóz były tu podstawione specjalnie dla niej. Ostatecznie, mogło przecież być tak, że te należały do kogoś innego niż hrabia, choć ciężko byłoby jej w to uwierzyć, a ten ktoś wybył na chwilę z powozu by dać ulgę swoim potrzebom. W tym przypadku Ayame stałaby się dość nieoczekiwanym i raczej niepożądanym gościem, a co za tym idzie zapewne za chwilę musiałaby powóz opuścić. Woźnica ruszył jednak od razu po tym, jak dziewczyna znalazła się w środku i zajęła miejsce, to raczej oznaczało więc, że chyba jednak to ona była oczekiwana i ktoś gdzieś miał interes w dostarczeniu ją do odpowiedniego miejsca. Jeśli był to hrabia to trochę dziwiło ją to, że sam nie pofatygował się ją odebrać. Ostatecznie nie cierpiał nudy i lubił być czymś zaintrygowany. Może cokolwiek czym się teraz zajmował było dla niego aż tak interesujące, że zwyczajnie wygrywało w tej konkurencji z dziewczyną? Może.\nJej energia zachowywała się na tyle obco, że sama dziewczyna z kolei zafascynowana była jej działaniem i jej... myślami, o ile tak można było to nazwać. Czy bowiem energia, którą gdzieś w niej krążyła była tylko nieżyjącym abstrakcyjnym konstruktem, którego jedynym celem było "krążenie", jak krew, czy może w tym ruchliwym chaosie była jakaś metoda i filozofia, a może nawet cel? Opcja druga była według niej zdecydowanie ciekawsza, ale nie oznaczało to wcale, że pierwsza nie zaprzątała jej uwagi w jakimś stopniu. Sam fakt, że jej energia robiła coś kompletnie wbrew niej samej był wystarczająco ciekawy, by poświęcić mu sporo uwagi. Dziewczyna zastanawiała się czy powinna z energią walczyć czy może ją przyśpieszać. Czy pomóc, czy przeszkodzić. Obie opcje brzmiały niesamowicie ciekawie, ale wpierw należało sprawdzić na ile ta jest silna. Wcześniej przedarła się przez pojedyncze "noże". Co jeśli Ayame w swej wyobraźni postawiłaby na ich drodze przeszkodę o wiele większą i silniejszą? Korek na ich autostradzie, dosłownie korek, blokujący przejście. Czy energia zawróciłaby, czy przebiła przezeń? Na ile była silna, na ile nieposkromiona?\nSzczerze, dziewczyna czuła się trochę tak jak gdyby zajmowała się jakimś zwierzakiem.\nNa zewnątrz dziewczyny natomiast działo się coś innego. Powóz się zatrzymał, otoczenie zmieniło, a ona sama musiała zaakceptować, że nie może całej uwagi poświęcić samej sobie, o ile tak można było określić jej działania. Mgła, która znajdowała się na zewnątrz wydawała się jej dziwnie pociągająca, zapraszająca wręcz do udziału w samej sobie, pozwalając dziewczynie na otoczenie się nią. Ostatecznie jednym ze słów na mgłę było właśnie "Kiri", co dziewczyna dość skrzętnie zauważyła. Skoro drzwi się otwarły zaś, to chyba oznaczało, że dotarła na miejsce. Lub że ktoś zaraz wejdzie. Nikt jednak nie wchodził, więc ona pofatygowała się na zewnątrz, zastanawiając się do kogo należał głos i rozglądając wokół gdy była już na zewnątrz by szybko zlokalizować daną osobę. Może to był ostatecznie woźnica?\nTemat: Re: Obrzeża lasu Pon Mar 05 2018, 12:03\nStworzenie korka we własnych myślach nie wykraczało poza możliwości Kirino. W zasadzie było nawet czynnością prostszą, niż dwa noże wcześniej. Jednak tym razem, energia nie zareagowała. Może nie miała jednak na tyle siły by przebić korek? Albo nie zamierzała? Wiele pytań, nie wiele odpowiedzi. Kirino potrzebowała zapewne więcej danych, teraz jednak ważniejsze było to, co działo się na zewnątrz, a nie wewnątrz, Kirino. Po wyjściu z powozu, dziewczyna zaczęła dostrzegać ludzi, znajdujących się wcześniej poza zasięgiem jej wzroku. No i szczerze mówiąc, widok nie był szczególnie fantastyczny. Ludzie zamieszkujący ten świat, byli różni. Chudzi i grubi, młodzi i starzy, mężczyźni i kobiety, wysocy i niscy. Jednak mieli pewne cechy wspólne. Wszyscy mieli smutne twarze i łachmany. Wyglądali na schorowanych, siedząc pod ścianami budynków, lub smętnie snując się pokaszlując. Na dodatek, powtarzały się tutaj tylko trzy, świetnie Kirino znane, kolory włosów. Różowe, Brązowo-różowe i zielone... A i rysy twarzy mieszkańców, wszystkie tak do siebie podobne, nie były magini obce.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Pią Mar 09 2018, 03:25\nEnergia tym razem wydała się być dziwnie spokojna i posłuszna. Brak jakiejkolwiek reakcji był dla dziewczyny dość zagadkowy, ale jednocześnie zarówno rozczarowujący. Miała nadzieję, że energia, która w niej płynie jest czymś kompletnie nieokiełznanym, że w pewnym momencie zrozumienie jej natury spowoduje, że i Ayame stanie jej podobna, tymczasem wyglądało na to, że korek załatał problem... ale czy na pewno? Zaraz, przecież celem dziewczyny nie było zablokowanie energii, a jej odpowiednie wykorzystanie, ale także zrozumienie. Tymczasem co tutaj zrozumiała dziewczyna? Tak naprawdę niewiele. Ostatecznie chyba nie tędy jednak była droga. Ostatecznie potrzebowała więcej czasu do namysłu, więcej zrozumienia, więcej cierpliwości. Na ten moment faktycznie musiała jednak zadowolić się świadomością istnienia tej energii, tej piętrzącej się fali, która potrafiła jeszcze chwilę temu szaleć w jej ciele. I nigdy, ale to nigdy nie mogła pozwolić sobie na to, by zapomnieć o tym jak unikalna ta energia była. Jak unikalna była sama dziewczyna. O, to słowo jej się podobało. Unikalna. Jedyna. Prawdziwa. Taka właśnie w końcu zaczęła czuć się dziewczyna. Jednocześnie jednak skonfrontowana z koniecznością zrozumienia energii uczyła się cierpliwości. Pokory. Ale nie pokory względem innych. Pokory względem samej siebie. Jedynej osoby, przed którą warto było pokorę wykazywać.\nGdzie ona się teraz znajdowała? Co to był za świat? Dziewczyna rozglądała się wokoło przyglądając się smutnym, zniszczonym twarzom, które się jej świetnie z czymś, a raczej kimś kojarzyły. Kolory włosów postaci były zaskakująco podobne do kolorów, które sama miała na głowie - czy to teraz, czy kiedyś. Czyżby to kolejna wycieczka w jej własne wnętrze, w jej "ja"? Spotkała kiedyś kilka Kirino, później spotkała Kirino 2, a teraz nadszedł czas na Kirinogród, w którym nawet mężczyźni byli jej podobni? I nie, wcale nie było jej jakoś wybitnie do śmiechu. Przed chwilą przecież rozważała to jak unikalną osobą, była a teraz, a skonfrontowana została z takim widokiem? Śmieszne.\nAyame podeszła do jednej z przypadkowo wybranych osób, ostatecznie niewiele się od siebie różniły.\n- Co to za miejsce? Kim jesteście? - zapytała wprost, stosunkowo chłodno lecz spokojnie, nie bawiąc się nawet w udawanie jednej z nich. Nie była jedną z nich. Była kimś o wiele większym. I nie zamierzała pozwolić sobie tej wiedzy wydrzeć.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Pią Mar 09 2018, 21:31\nNo cóż, energia nie reagowała do końca tak, jak Kirino tego chciała, potrzebowała więcej czasu by ją w pełni zrozumieć, lecz teraz, były inne kwestie którym należało poświęcić uwagę - Kiriogród. Pierwszy zaczepiony mężczyzna, nieco starszy i gruszy o brązowych włosach, spojrzał na Kirino nie rozumiejąc dlaczego ta go zaczepia.-Oszalałaś, nie wolno nam rozmawiać.-Odparł jej szeptem, patrząc na nią z wyrzutem że w ogóle go do tego zmusiła i spuszczając wzrok, pośpiesznie od niej odszedł. Przyglądające się jej osoby, patrzyły na nią ze strachem, jak by się bały, że ta zaraz odezwie się do nich. Świetnie, źródła informacji, które informacji udzielać nie chciały.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Sob Mar 10 2018, 21:02\nPewną informację jednak uzyskała. Ostatecznie wiedziała, że ktoś lub coś wyznaczyło jasną zasadę w tym miejscu - zakaz komunikowania się. I obecnie Ayame głęboko zastanawiała się nad tym, czy powinna była chamsko i bez zahamowań po prostu ją złamać, chcąc dalej podążać za prawdą i informacjami, czy jednak się do niej zastosować. I choć kusiło ją niesamowicie by po prostu krzyknąć na całe gardło i w ten sposób postawić wszystko na jedną kartę, to póki co jednak postanowiła nieco stonować swoje zachowanie, zwolnić, zastanowić się nad tym co się działo. Postanowiła więc ruszyć za mężczyzną, którego wcześniej zaczepiła, zastanawiając się gdzie ten się wybierze i czy cokolwiek się stanie z tytułu tego, że złamał wcześniej zasadę, o której sam wspomniał. Bo jeśli nic by się nie stało, to oznaczało to, że zasada nie była 100% egzekwowana i można było dalej się upominać o informacje. A jeśli coś by mu się stało, to ciekawe czy i jej zaraz się nie stanie. Poza tym ciekawe, czy nie mogli rozmawiać między sobą czy tylko z nią. Ostatecznie też poza poruszaniem się tropem mężczyzny, dodatkowo rozglądała się wokół próbując wyłapać cokolwiek ciekawego, co mogłoby przykuć jej uwagę w konkretniejszy sposób. Jeśli natomiast przez dłuższą chwilę nic kompletnie się by nie działo, to miałaby zamiar poszukać jakiejś opuszczonej, może nawet ciemniejszej uliczki. Może żebracy też byli Kirinami? Jeśli tak, mogła w spokoju, w ciszy, w odosobnieniu popytać takiego właśnie osobnika o to, dlaczego wszyscy mają siedzieć cicho i kto tak zarządził. Taki był plan.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Wto Mar 13 2018, 12:23\nChodzenie za ziomeczkiem, nie przynosiło rezultatu. Poza faktem że ten widząc idącą za nim Kirino, przyspieszał i próbował ją zgubić. Zasada zdawała się jednak nie egzekwowana w 100% bo nic jej ani jemu się nie stało, pozostało więc znaleźć jakiegoś żula w ciemnym zaułku. Jednak o to, było całkiem ciężko. Wszyscy byli Kiriami, więc w zasadzie raczej szukała "Osoby" w ciemnym zaułku. I tak w czasie poszukiwań, znalazła poszlakę cenniejszą, niż faktyczna osoba w ciemnym zaułku(Której nie znalazła). Wychodząc z jednej uliczki, po prawej dostrzegła coś, czego się ujrzeć, raczej nie spodziewała. I to nawet nie było światło w oknach, czy odległy dźwięk muzyki i śmiechu, a sam budynek. Budynek jej byłej gildii. To była magnolia, a po jej prawej majaczył budynek gildii.\nAle to nie był koniec rewelacji. Po drugiej stronie ulicy, schowany za progiem budynku, machał do niej mały piernikowy ludzik, który gdy tylko go dostrzegła, pobiegł jeszcze kawałek, znów machając rączką. Chyba chciał ją dokądś zaprowadzić.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Sro Mar 14 2018, 16:39\nNie spodziewała się odnaleźć w tym miejscu akurat tego budynku. Budynku, który kiedyś uważała za dom, za siedzibę swoją i swoich przyjaciół, a który teraz malował się zdecydowanie bardziej jako siedziba kłamstwa i fałszywości. Ayame była tym kim była obecnie, jednak w jej głowie wciąż akurat to miejsce kreowało się w sposób nader emocjonalny i niepozbawiony negatywnych odczuć. Nawet jeśli żyła w teraźniejszości i tym co było teraz, to wiedziała, że pewne rzeczy należało wyeliminować by uczynić siebie jeszcze wolniejszą, swobodniejszą, unikalną. Jedną z tych rzeczy był właśnie ten budynek... choć może nie. Nie sam budynek. Ten w niczym de facto nie zawinił, raczej tylko był on symbolem tego, co miało miejsce wewnątrz. Obłudy ludzi zasiadających wewnątrz, udających przed innymi dobroć i ciepło, jednocześnie jednak będąc w istocie osobnikami nader nikczemnymi i skupionymi na sobie. Kirino wiedziała, że w pogoni za mocą, w pogoni za wolnością i byciem faktycznie wyzwoloną, będzie musiała kiedyś się zmierzyć właśnie z tym miejscem. Z jego ideą. Z ludźmi stojącymi za tenże. Pamiętała kto kiedyś znajdował się w jej sercu. Kto miał tego strasznego pecha, by tam bytować przez dłuższą chwilę i wiedziała także, że tych ludzi może wypleniła z serca, ale wciąż znajdowali się oni na świecie. A jeśli świat miał być jej to jedynym sensownym działaniem byłoby wysiekanie ich także z niego.\nTe przemyślenia przerwał jednak mały piernikowy ludzik, który wyraźnie zachęcał ją do udania się w jego stronę. Rozglądając się na sekundę na boki i sprawdzając ile osób wokół niej widzi tego ludzika, zastanawiała się czy nie jest to jakaś wyjątkowo głupio zastawiona pułapka, w którą miała właśnie wejść... ostatecznie jednak była w kompletnie obcym miejscu, które jednak z racji istniejących kolorów i ludzkich twarzy wcale obco nie wyglądała. Jeśli ktoś chciał jej coś zrobić prawdopodobnie mógł zrobić to dużo wcześniej. Sprowadzić ją tu po to by tak głupio zastawiać pułapkę? Czy to miało sens? Chyba nie bardzo. Tak czy siak, dość ostrożnie Ayame udała się w kierunku ludzika, bacząc jednak na boki i przed siebie, nie chcąc nadziać się na niebezpieczeństwo głową wprzód. Ludzik jednak pochodzić mógł od hrabiego, a co za tym idzie poszlakę sprawdzić trzeba było.\nFairy Tail, huh? Ogon wróżki, nie jej serce.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Czw Mar 15 2018, 14:43\nChoć budynek FT mógł być kuszącym przystankiem w podróży, Kirino postanowiła ruszyć za piernikowym ludzikiem, ku, być może, hrabiemu. Podróż chwilę trwała, ludzie dostrzegali piernikowego ludzika, ale nic z tego sobie nie robili. Tak samo jak z Kirino. W sumie chcieli, by miała z nimi jak najmniej wspólnego. Z każdym krokiem oddalali się od siedziby wróżek, zmierzając w miejsce, w którym o ile się Kirino nie myliła, winna znajdować się Kardia. Tam jednak nie dotarli, bo oczom Kirino, ukazał się widok, na który ciężko było nie przystanąć. Dwie osoby, które nie wyglądały jak ona. W jednej rozpoznała Daxa, w drugiej Pheama. Ten pierwszy, ze smakiem przygryzał ludzką rękę. Na ziemi przed nimi, siedziała trójka Kiri. Mężczyzna o zielonych włosach, kobieta i dziewczynka. Dorośli zasłaniali dziewczynkę, ale ze strachem i pokorą.-...szczęście-Usłyszała od Fema, znajdując się już na tyle blisko, ale jeszcze przez nich nie zauważona. Zachodziła ich, od ich boku.-No, dzisiaj mam ochotę na pieczone dziecko, więc wy możecie odejść.-Dodał Dax, odgryzając solidny kawałek ręki. Widząc to, piernikowy ludzik cofnął się lekko i pobiegł w boczną uliczkę, omijając zamieszanie.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Sob Mar 17 2018, 02:10\nNie spodziewała się zobaczyć czegoś takiego. Piernikowy ludzik zdążył zrejterować w podskokach, być może obierając inną drogę do swojego celu niż tą prowadzącą przez tego rodzaju wydarzenie. Zamiast tego ze sporą dawką zdumienia obserwowała ruchy swoich dawnych kolegów gildyjnych. Jeśli dobrze jednak pamiętała to obaj z nich zdążyli odejść z Fairy Tail jeszcze zanim uczyniła to dziewczyna, choć mogła się w tej kwestii mylić, jej pamięć szwankowała nieco w tej materii i mogło wcale tak nie być, a to ktoś inny mógł być tym, kto odszedł. Może obaj z nich byli wciąż w gildii, a może odeszli i do niej wrócili? Tak czy siak, na ten moment, Ayame widziała przed swoimi oczami dwie osoby, które znała jeszcze za swojego wcześniejszego życia, które zachowywały się w sposób, którego Kirino kompletnie nie potrafiła przypisać do ich charakterów, przynajmniej tych z pamięci. Ludzie się zmieniali, to prawda, nawet sama była tego niezbitym dowodem, ale jednocześnie stopień w jakim ona sama się zmieniła powinien być tym przysłowiowym wyjątkiem, który potwierdza regułę. Zmiany najczęściej były mniejsze. Ktoś z kimś przestawał się lubić, ktoś zamieniał jedną markę piwa na drugą, komuś zmieniał się gust w zakresie upodobań kulinarnych. W tym przypadku jednak wyglądało na to, że coś tu wybitnie nie grało. Pozostawiając na chwilę na boku Pheama, to co w ręku trzymał Dax... było częścią ludzkiego ciała. Ayame pozwoliła sobie na chwilę zadumy kontemplując co musiałoby się takiego stać, by zmienić kogoś w kanibala? Czy ona sama byłaby w stanie zjeść ludzkie mięso? Nie zastanawiała się nad tym nigdy. Czy ludzkie mięso było w ogóle smaczne?\nTak czy siak dziewczyna obserwowała ledwie przez chwilę dalsze ruchy obu mężczyzn zastanawiając się nad tym co dalej uczynią. Ich słowa zwiastowały raczej przykry koniec dla dziewczynki, która schowana była między dwójką dorosłych. Kirino natomiast nie zamierzała przerywać dwójce ichniejszej rozrywki. Ostatecznie kierowała się za piernikowym ludzikiem, więc jeśli ten się cofał, to i ona na razie cofnęła się za nim. Być może wymyśli sobie inną drogę. Tak czy siak, w głowie dziewczyna miała mieć jeszcze przez dobrą chwilę widok tej konkretnej dwójki. Być może wszyscy, którzy odchodzili z FT kończyli właśnie w ten sposób? To było zabawne. To było niesamowicie zabawne i jeszcze bardziej unaoczniać mogło, że gildia ta była fałszywa, dodatkowo na swój chory sposób. Jeśli w kontakcie z nią ludzie kończyli w ten sposób. Ach, czy w takim razie chęć kompletnego demontażu Fairy Tail, który odczuwała dziewczyna, tak naprawdę czynił ją "dobrą" osobą? To też było zabawne przemyślenie.\nJeśli nie znalazłaby natomiast ludzika albo ten zniknąłby jej całkiem z oczu - wtedy wróciłaby dalej obserwować z oddalenia dwójkę mężczyzn. To nie była już ta Ayame, która rzucała się na pomoc byle komu bez powodu. Tę Ayame zdecydowanie bardziej ciekawiłoby jak mężczyźni zabiorą się do swojego pokarmu i na ile stać było dwójkę przerażonych dorosłych, którzy na pierwszy rzut oka starali się obronić dziecko.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Pon Mar 19 2018, 14:57\nDorośli pokręcili przecząco głowami, cicho łkając. Żaden z nich jednak nie powiedział ani słowa. Nie reagowali też za bardzo, gdy Fem wyrwał im dziewczynkę z rąk, zamiast tego padli sobie w objęcia, łkając cicho. Dziewczynka wrzasnęła, gdy Fem zatopił zęby w jej poliku i odgryzł kawałek polika, żywej wciąż dziewczynce.-Surowe najlepsze-Mruknął żując pokarm-Zawsze byłeś chorym pojebem-Zaśmiał się Dax, ale co było dalej to już Kirino nie widziała, bo podążała za piernikowym ludzikiem. Aż w końcu, tym razem bez większych przygód, weszli do jednego z domów, tam na fotelu przy oknie siedział Pierre. Miał zabandażowany tors i prawą rękę. Na stole stało Whisky i cztery szklanki, jedna nieużywana. Widząc Kirino, Pierre przyłożył palec do ust, gestem polecając jej milczenie i wskazując na whisky na stole, ruchem głowy zachęcając do obsłużenia się.\nTemat: Re: Obrzeża lasu Nie Kwi 01 2018, 00:41\nPostanowiła pozostawić za sobą dwójkę byłych towarzyszy z gildii. Nie sądziła by w tym momencie istniał jakikolwiek sens oferowania im swojego czasu, zwłaszcza gdy zajęci byli swoim posiłkiem. Fakt, że Kirino Ayame nie odczuła wyrzutów sumienia pozostawiając dziecko na pastwę dwójki najprawdopodobniej chorych psychicznie byłych wróżków, był dla niej stosunkowo znaczący. Przez chwilę zastanawiała się czy nie odczuje jakiegoś smutku, lęku czy poczucia obowiązku, gdy coś złego stanie się przed jej oczami z osobą, która w najmniejszym stopniu mogła się przecież przed złem bronić. Gdy zrozumiała, że nic takiego w jej sercu się nie rodzi, nie mogła powstrzymać się od delikatnego uśmiechu. Oto bowiem padały ograniczenia, które nałożone były na nią przez jej wychowanie, przez społeczeństwo w którym się wychowała, przez świat. Dziewczynka nie miała dla niej znaczenia, nie znała jej, a jej los nie stanowił w żadnym wypadku osi zainteresowania Kirino. Dawno skończył się czas pomagania innym. Teraz to "ja" było ważniejsze. Ewentualnie rzeczy dla "ja" faktycznie ważne.\nGdy dziewczyna zobaczyła Pierre'a, pierwszym co zwróciło jej uwagę był jego faktyczny stan, lecz zanim zdążyła o cokolwiek zapytać została uciszona jednym jedynie gestem. Westchnęła cicho pod nosem tylko, stosując się do polecenia. Jeśli miała być cicho przez jaki czas niech i tak będzie, nic jej to nie szkodzi, choć jej ciekawość była niemała. Miała dużo pytań. Czy było to dziwne? Nie, raczej nie powinno było być. Whisky? ...whisky. Czemu nie? Ayame z delikatnym uśmiechem nalała sobie nie za dużo trunku, a następnie pozwoliła sobie zasiąść na wolnym fotelu, o ile takowe były, zaplatając noga za nogę, i pociągając niewielki łyk nalanego napoju. Jeśli wolnego siedziska nie było, to zamiast tego oparła się o ścianę, wolną rękę bez szklanki wciskając pod drugie ramię. Nic nie mówiła, zamiast tego obserwowała hrabiego i to co ten zamierzał uzyskać w tej całej ciszy.\nSzklanki były cztery. Jedna nieużywana. Hrabia, kowal, druga Kirino? Być może, być może... a może ktoś kompletnie inny...\nTemat: Re: Obrzeża lasu Pią Kwi 06 2018, 15:16\nKirino wygodnie rozsiadła się w fotelu, sącząc Whisky ze szklanki. Cisza trwała nieprzerwanie i ciężko było powiedzieć ile ta dwójka spędziła tak czasu. W końcu jednak rozległ się dźwięk otwieranych drzwi, przez które weszły dwie nowe osoby. Jedna, była młodym mężczyzną, zdecydowanie o rysach twarzy Kirino lecz o brązowych włosach. Druga osoba była identyczna jak sama Kiri w tym momencie. Łącznie z dziwnym strojem. I to właśnie dziewczyna, od razu przyłożyła palec do ust, dając znać Kirino by nie próbowała mówić. Mężczyzna usiadł na kanapie i przyglądał się Kirino z zaciekawieniem, natomiast jej klon, przeszedł do innego pomieszczenia, z którego po chwili wrócił, niosąc notes wraz z długopisem. Notes pozbawiony był wielu kartek, a te które pozostały były brudne od ziemi i krwi. Wciąż jednak dało się czytać napisaną na nich treść. Wręczony Kirino notesik, zawierał już jedno pośpiesznie napisane zdanie\n"Czym jest dla ciebie Fairy Tail"


Cyrulicy | Świetne Produkty | Kosmetyki dla Mężczyzn Pomadziarz.pl\nBalsam do brody Cyrulicy Treser Tygrysów o zapachu przypraw\nOlejek do brody Cyrulicy Siłacz o zapachu bursztynu\nCyrulicy to polska marka pochodząca z Polski. To produkty rzemieślnicze i naturalne, które zostały stworzone z myślą o pielęgnacji włosów i zarostu u mężczyzn. Poza szeroką gamą kosmetyków do mycia, pielęgnacji i stylizacji, Cyrulicy oferuje również szeroki asortyment akcesoriów do czesania brody i włosów.\nCo w ofercie Cyrulicy?\nPolska, a jeszcze dokładniej – śląska marka, słynie z doskonałej jakości olejków do brody, które stały się kultowe w branży i prawdopodobnie miały realny wpływ na dalszą kreację marki. Oferty Cyrulicy nie można jednak ograniczyć wyłącznie do olejków. Polski producent kosmetyków dla mężczyzn oferuje również:\nNaturalne mydła, do mycia twarzy, brody i włosów,\nProfesjonalne kartacze z prawdziwym włosiem dzika,\nI wiele innych, profesjonalnych produktów.\nOryginalne, dopieszczone w najmniejszym szczególe receptury, oparte są na naturalnych wyciągach roślinnych. Wolne od sztucznych aromatów, alergizujących barwników i wysuszających silikonów – dbają o kondycję i wygląd włosów, a także przywracają rutynę pielęgnacyjną na nowe - dobre tory.\nSkład warty uwagi -kosmetyki Cyrulicy\nWszystkie produkty Cyrulicy mają wyśmienity, idealnie skomponowany skład, który jest obietnicą poprawy gęstości zarostu, wyglądu włosów i ich ogólnej kondycji. Naturalne, bogate olejki: jojoba, arganowy, makadamia, abisyński, czy też oryginalny – z nasion baobabu – szczycą swoją obecnością unikatowe receptury do pielęgnacji brody. Olejki do brody są bogate i gęste, lecz nie pozostawiają tłustej i lepkiej konsystencji. Ponadto, doskonale się rozprowadzają i naturalnie pachną. Regularne stosowanie kosmetyków do pielęgnacji brody i olejków Cyrulicy pomaga zapobiec zniszczeniu i wysuszeniu włosów, a także poprawia ich naturalny wygląd, nadając zdrowego blasku.\nMydła, kartacze i wiele innych – komponenty dla koneserów\nFanom filozofii zerowaste polecają się w szczególności mydła do brody ze znakomitym, wolnym od chemii składem. Ciężko nie podkreślić wyszukanych komponentów, które można w nich znaleźć. Do nich należą np.:\nRum, czerwona glinka,\nOlejek z marchewki,\nGłęboko oczyszczający węgiel aktywny.\nTo tylko niektóre z arcyciekawych i mistrzowsko skomponowanych składników, które współtworzą kultowe produkty do brody.\nW ofercie Cyrulicy dostępne są zarówno pojedyncze kosmetyki dla mężczyzn, jak i wspaniałe, kompletne zestawy do pielęgnacji brody i włosów. Te ostatnie mogą być fajnym pomysłem na prezent – zarówno dla bliskiej osoby, jak i znajomego!


PODSUMOWANIE AKCJI RAZEM NA ŚWIĘTA - ZESPÓŁ PLACÓWEK OŚWIATOWYCH W CIECIERZYNIE\nW ostatnich dniach przed Świętami poprosiliśmy naszych uczniów by włączyli się w akcję Razem na Święta i wspólnie postarali się o zrobienie czegoś dobrego w tym trudnym czasie. Oczywiście prośba nie pozostała bez odzewu, a efekt można zobaczyć w rozwinięciu posta.\nKlasa 1a i klasa 2a wykonała kartki świąteczne, które podaruje babciom, dziadkom, koleżance, koledze lub tez najbliższym sąsiadom. Zadanie sprawiło dzieciom dużo radości. Wykonywanie kartek czy też ozdób świątecznych było poprzedzone rozmową o znaczeniu obdarowania kogoś kartką świąteczną, a także o prawidłowym składaniu czy pisaniu życzeń.\nUczniowie klas 4 - 8 w ramach informatyki wykonali piękne kartki świąteczne w programie Canva, które później wydrukowali i dostarczyli do skrzynek swoich sąsiadów. Mamy nadzieję, że w ten sposób, sprawimy trochę radości innym, w trudnym dla nas wszystkich czasie. Zachęcamy wszystkich by zrobili coś dobrego dla ludzi wokół siebie, byśmy dzielili się dobrym słowem i wsparciem.


Nietrzymanie moczu. Przyczyny, rodzaje i objawy • Leczenie & Profilaktyka\n16.07.2010 3 komentarze Choroby cywilizacyjne, Choroby kobiece, Choroby układu moczowego, Dolegliwości, Domowe leczenie naturalne, Objawy\nNietrzymanie moczu jest kłopotliwe i wstydliwe – utrudnia utrzymanie czystości, zaburza kontakty seksualne i często uniemożliwia prowadzenie życia towarzyskiego), a także może wywołać podrażnienia i zakażenia.\nTymczasem specjaliści zgodnie twierdzą, że niemal w każdym przypadku możliwe jest uzyskanie poprawy i wyleczenie tego schorzenia. W pierwszej kolejności należy odrzucić przekonanie, że jest to nieodłączny wynik starzenia się organizmu.\nNIE JEST TO PROCES NIEUNIKNIONY I NIEODWRACALNY!\nCzasami minimalny wysiłek może przynieść zaskakujące efekty.\nWysiłkowe nietrzymanie moczu to wypływ niewielkich ilości moczu podczas kaszlu, kichania, śmiechu lub wysiłku fizycznego, szczególnie przy podnoszeniu ciężkich przedmiotów.\nosłabienie mięśni dna miednicy (zastawka utrzymująca szyję pęcherza moczowego zamkniętą), co może być spowodowane porodem (okołoporodowe uszkodzenie zwieracza pęcherza lub mięśni dna miednicy) lub zanikiem mięśni i ich napięcia, do którego dochodzi podczas menopauzy\nuszkodzenia nerwów przez cukrzycę, kiłę lub stwardnienie rozsiane\nPęcherz neurogenny często zaburza sen, a parcie na mocz bywa tak silne, że chory nie zdąża do ubikacji:\nSposoby na nietrzymanie moczu. Leczenie i zapobieganie\nWzmacniające ćwiczenia Kegla (Kegela). Arnold Kegel pod koniec lat 40-tych opisał sposób leczenia kobiet z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, który występuje w czasie ciąży i po porodzie. Jest on najskuteczniejszy przy łagodnym nietrzymaniu moczu, ale bywa pomocny także w innych przypadkach.\nĆwiczenia Kegla polegają na wzmocnieniu mięśni dna miednicy, szczególnie mięśnia łonowo-guzicznego (łac. musculus pubococcygeus), poprzez napinanie tych mięśni i utrzymywanie napięcia (skurczu) przez 4 sekundy – tak jak przy zatrzymywaniu strumienia moczu.\nWyobraź sobie powstrzymywanie stolca, kiedy zaciskasz tylko zwieracze odbytu – nie napinaj mięśni kończyn, pośladków czy brzucha. Ćwiczenie to pomaga wyczuć mięśnie zlokalizowane w tyle miednicy.\nPodczas oddawania moczu spróbuj na chwilę przerwać strumień. Ten sposób pozwala wyczuć mięśnie przedniej części miednicy – kobiety mogą sobie wyobrazić powstrzymywanie wysuwającego się tamponu.\nĆwiczenie kontynuuje się przez 2 minuty i powtarza minimum 2 razy dziennie, czyli min 100 powtórzeń na dobę. Inna zalecana częstotliwość to powtarzanie ćwiczenia 5 razy co godzinę. Także podczas kaszlu, kichania czy podnoszenia ciężkich przedmiotów trzeba napinać ćwiczone mięśnie.\nElektrostymulator mięśni Kegla to urządzenie do użytku domowego, które ułatwia trening i umożliwia terapeutyczną stymulację tkanki mięśniowej.\nNależy pamiętać, że zbyt drastyczne zredukowanie ilości przyjmowanych płynów grozi odwodnieniem co nasila problemy nerkowe oraz zagęszcza krew utrudniając pracę sercu – lekarze zalecają 2 litry wody mineralnej dziennie.\nUrinal – wyciąg z żurawiny błotnej lub wieloowocowej\nSuplementacja pomocnicza. Leki naturalne i zioła na nietrzymanie moczu…\nColostrum – bioaktywny suplement immunologiczny o szerokim spektrum terapeutycznym\nPunarnava – ziele normalizujące pracę nerek i układu moczowego\nZaparcia mogą być przyczyną nietrzymania moczu. Należy więc spożywać potrawy z wysoką zawartością błonnika i pić dużo płynów, czyli dieta obfitująca w owoce, warzywa i produkty z pełnoziarnistych zbóż. Zaleca się aby codziennie zjadać porcję prażonej kukurydzy lub nasion babki płesznik i jajowatej (błonnik witalny) jako alternatywę dla “niesmacznych” wyrobów pełnoziarnistych.\nOdchudzanie. Zrzucenie kilku zbędnych kilogramów zmniejsza nacisk na pęcherz moczowy. Jeśli samoedukacja żywieniowa jest niemożliwa do przeprowadzenia warto skorzystać z gotowych diet. Porównanie największych polskich serwisów dietetycznych »\nPrzewidywanie kaszlu, kichnięcia lub gwałtownego ruchu pomaga utrzymać mocz w ryzach 🙂 Po prostu zawczasu należy zacisnąć zwieracze.\nZdrowe żywienie i zdrowy styl życia? 100letni praktycy z niebieskich stref vs nauka i gęstość odżywcza żywności. Jak żyć zdrowo, szczęśliwie i długo? »\nSypialnia przy ubikacji może okazać się dobrym rozwiązaniem dla wielu osób 🙂\nJeśli unormowanie pracy pęcherza jest niemożliwe bez względu na przyczynę…\nNiestety dotyka to też coraz częściej młodych kobiet po porodzie ja jestem tego przykładem czasem szczególnie przy jakimś wysiłku ale nawet podczas śmiechu, mocnego kaszlnięcia zdarza mi się popuścić jest to bardzo krępujące. Najgorzej, że ćwiczenia mięśni kegla wcale nie są takie proste tzn są proste ale trzeba się tego nauczyć i odpowiednio je wykonywać. Mi lekarz polecił jako metodę leczenia elektrostymulację.Miesiąc temu kupiłam sobie urządzenie abym mogła ją robić sama u siebie w domu. I po 4 tygodniach mogę stwierdzić że dość znacznie ograniczyły się moje objawy ale jeszcze nadal przy silnym wysiłku zdarzają się przykre incydenty. Lekarz powiedział, że za miesiąc powinno już być dobrze.\nWitam ja również mam problem z nietrzymaniem moczu i zaciekawił mnie ten elektrotymulator czy teraz już Pani wyleczyła tą dolegliwość dzieki niemu ??\nJa zawsze byłam mega zdrowa i nie miewałam problemów ale niestety po urodzeniu drugiego dziecka coś naprzestawiało u mnie. Jak zaczęłam ćwiczyć żeby wrócić do formy to zauważyłam, że popuszczam… A że jestem młodą kobietą było to dla mnie bardzo dziwne a przede wszystkim niekomfortowe. Dlatego zaczęłam szukać pomocy żeby coś z tym zrobić i znalazłam… laser. Po zabiegu laserem przestałam obawiać się, że coś pocieknie w trakcie ćwiczeń i uwolniłam się od problemu.