To już Nowy Rok? | Zanim zajdzie słońce\nPowiem szczerze: cudem zwlokłam się dzisiaj rano z łóżka. Mogłabym spać, spać, spać i spać... Ale przypomniałam sobie wczorajsze fajerwerki i natychmiast się obudziłam. Sylwestra spędzałam na wsi w górach, gdzie przed północą razem z koleżankami (było nas 7), tatą, ciocią i wujkiem wdrapaliśmy się na szczyt wioski i oglądaliśmy (a także posyłaliśmy w niebo) petardy. Widok cudowny :) Niestety w odpaleniu petard przeszkadzał nam przeraźliwie świszczący na polach wiatr O.O To akurat było najmniej przyjemne.\nPrzejdźmy do rzeczy. Podsumowanie miesiąca i całego 2012 roku zrobiłam "na ostatnią chwilę". Musiałam skorzystać z komputera kuzynki (a wiadomo, że nie mogę siedzieć u niej cały dzień przed monitorem), dlatego nie wszystkie rzeczy wzięłam pod uwagę. Pozwólcie, że przedstawię Wam moje plany na rok 2013 :)\nZanim utworzyłam bloga i postanowiłam pisać recenzje, czytanie książek szło mi bardzo powoli: a to nauka, a to konkurs, występ w szkole i w ten oto sposób jedna powieść zajmowała mi nawet miesiąc. Dopiero po dołączeniu do blogosfery postanowiłam książki przełożyć ponad wszystko - nareszcie robię to, co kocham. Hobby musi być na pierwszym miejscu! I tak krok po kroczku od września na moje konto napłynęły nowe pozycje.\nSuma przeczytanych książek w 2012 roku: 32 (bardzo mało. Mam nadzieję, że rok 2013 przyniesie więcej czasu na czytanie :D)\nSuma przeczytanych stron: 11454, daje to 32 strony na jeden dzień\nLiczba komentarzy od początku blogowania: 304\nLiczba Obserwatorów: 52\nLiczba postów: 30 (z dzisiejszym)\nWyświetlenia strony: 6380\nStatystyki statystykami, może w tym roku będą lepsze. Czas podsumować książkowe sukcesy i porażki. Które pozycje okazały się najlepszymi, a które najgorszymi?\nZacznijmy od najgorszej dziesiątki.\nBez wątpienia najgorszą (i zarazem najśmieszniejszą) książką, którą przeczytałam w 2012 roku jest Dotyk. Śmiertelny sekret. Niby kryminał z wątkiem paranormalnym... ale dla mnie komedia. Nic w tej książce nie było strasznego, fabuła była boleśnie przewidywalna, bohaterowie papierowi i strasznie schematyczni, dialogi bezsensowne, a całość kulała. W dodatku styl autorki był naprawdę męczący. Modliłam się, aby szybciej skończyć tą książkę, lecz jednocześnie śmiałam się z niej. Pani Stolarz usiłowała stworzyć napięcie i wplątać między rozdziały nutkę grozy, jednak z przykrością stwierdzam, że w ogóle jej się to nie udało. Zaś Kwiat mroku. Zatraceni... Ech, szkoda mówić. Główna bohaterka była osobą naprawdę... denerwującą i dziwną. Najpierw mówiła swojemu wybrankowi, jak go kocha tylko po to, by za chwilę wydrzeć się na niego i zerwać z nim. Nie pozbierałabym się po tylu koszach xD\nTożsamość anioła. Hm... Wiele mogłabym o niej powiedzieć - złego. Nie wiem w jakim celu pani Zelman stworzyła tą książkę. Może i jestem trochę niemiła, ale doprawdy - takiej beznadziei jeszcze nigdy nie czytałam. Kto jest chętny, ma stalowe nerwy, nie przysypia nad nudnymi książkami i lubi raz na czas ocenić negatywnie jakąś powieść, niech sięgnie po Tożsamość anioła. Skutki tej atrakcji będą wyraźnie widoczne. A teraz do odstrzału idą Porzuceni Meg Cabot. Tutaj również zawiodłam się na swojej intuicji. W księgarni wybór padł akurat na dzieło pani Cabot. Szkoda. Zmarnowałam ponad 30 zł na książkę, z której nic nie wyciągnęłam. W ogóle nie wiem o czym ona była. Jeden rozdział opowiadał o nastolatce, która przeżyła śmierć kliniczną, za chwilę były jej wspomnienia z wypadku, później przez kilkadziesiąt następnych stron akcja toczyła się w piekle, wylała na jakiegoś gościa gorącą herbatę... Rany! Strasznie to pokręcone i dziwne. Dla mnie marna pozycja.\nCo my tu dalej mamy? No tak - Demony. Pokusa Lisy Desrochers, powieść, która (ponoć) zdobyła ogromny sukces za granicą (kto tak powiedział? o.O). Niestety, na mojej półce żadnego sukcesu nie odniosła. Dlaczego? Bo dzieło pani Desrochers to jeden wielki schemat zakończony tandetnym happy endem, gdzie największy diabeł staje się najpiękniejszym aniołem. Osobiście lubię szczęśliwe zakończenia, ale nie takie, w których aż strony kleją się od słodyczy, cukierkowej miłości i tęczy. Tej książce mówię stanowcze NIE! Z kolei Strąceni Gwen Hayes... No cóż, wszystko byłoby okej, gdyby autorka trochę bardziej się postarała. Odniosłam wrażenie, że napisała tą książkę na siłę. Tutaj również rzuca się w oczy schematyzm, którego nie cierpię. Postać Hadena nie sprawiła, że moje serce zaczęło bić szybciej, zaś Thea denerwowała mnie jak nigdy w życiu.\nSiódme miejsce w rankingu najgorszych książek zajmuje Feral, debiutancka powieść Kate Wild. Sukces? Skądże. Nie jest to najgorsza pozycja, ale również nie najlepsza. Ma wiele wad, jak i kilka zalet. Nie podobał mi się Crow - jego zachowanie doprowadzało mnie do szału. Tak strachliwego i przerażonego chłopaka nie spotkałam w żadnej książce. Skoro Crow jest tym "słabszym", naturalne jest to, że Feral będzie dziewczyną, która pokona niejednego chłopaka. I tego właśnie najbardziej nie lubię. Owszem, może dziewczyna powinna umieć walczyć i posługiwać się bronią, ale żeby od razu robić za ochroniarza chłopaka? Nie podobało mi się to. Ósme miejsce zajmuje Jutro Johna Marsdena. Co nie podobało mi się w tej książce? Zupełny brak opisów postaci i uczuć. "O, pocałowałam chłopaka", "O, popatrz, strzelają", "Ojej, chyba dostałem kulą w nogę". Gdyby autor wysilił się przy emocjach, z pewnością Jutro zasłużyłoby sobie z mojej strony na lepszą ocenę.\nDziewiąte miejsce przypada Przebudzonej P.C. Cast i Kristin Cast. Duet matki i córki zaczął działać mi na nerwach już przy czwartej części. Według mnie cała seria mogłaby się zakończyć po Wybranej - dalsze tomy nie wniosły do całego Domu nocy żadnych mądrości i złotych myśli, lecz wyraźnie udowodniły, że głupoty ciąg dalszy... Przebudzona najmniej podobała mi się z całego cyklu (kolejnej części już nie czytałam). Ostatnie, dziesiąte, miejsce zajmuje Zapomniane. Z tą książką mam problem - nie jest ona wcale taka zła, tylko... nudna. Pomysł jest naprawdę ciekawy i autorka mogła wymyślić coś ciekawego, co w połączeniu z tym dziwnym darem mogłoby stworzyć naprawdę niezłą powieść, tymczasem pani Patrick wybrała prostszą drogę i napisała kolejną nie wartą uwagi książkę z gatunku paranormal romance.\nOkej, przeszliśmy przez najtrudniejszą część. Teraz pora na zdecydowanie lepszy temat, mianowicie najlepsza dziesiątka! Tutaj będzie wiele dobrego ^^\nNiezaprzeczalnie pierwsze miejsce na liście The best of all zajmują Dary anioła, a konkretnie przeczytana niedawno piąta część cyklu czyli Miasto zagubionych dusz. Tą serię zbyt mocno pokochałam! Nie żałuję, że sięgnęłam po nią latem 2011 :) Cassandra Clare jest dla mnie pisarskim wzorem do naśladowania i dążę do tego, aby tworzyć z taką lekkością jak ona. Podziwiam ją za to, że potrafiła stworzyć oryginalną historię, wykorzystując często powtarzane w powieściach postacie jak wilkołaki, wampiry, anioły... Drugie miejsce zajmuje Charlie Stephena Chbosky'ego. Do tej pory nie potrafię wyjść z podziwu! Uwielbiam pana Chbosky'ego za to, że wykreował naprawdę realną postać, jaką jest tytułowy Charlie. Chylę głowę przed autorem! Zauroczyłam się tym zagubionym w ogromnym świecie chłopcu nieodwracalnie. W dodatku lata 90-te nadają blasku całości ;)\nTrzecie miejsce należy do Nevermore. Kruk Kelly Creagh. Gotycki romans z nutą horroru w świecie nastoletniej czirliderki - to jest to! Pierwsza część cyklu pani Creagh bez wątpienia urzekła mnie i zaczarowała. Podobało mi się to, że pani Creagh posłużyła się schematycznymi postaciami (różowa czirliderka, jej chłopak-futbolista) tworząc coś zupełnie nowego, bez grama przewidywalności. Z kolei czwarte miejsce zajmuje Finale - ostatnia część serii Szeptem, która zdobyła miliony (jak nie miliardy) nastoletnich fanek na całym świecie. Bardzo przeżyłam koniec, bo przyzwyczaiłam się do Patcha, Nory, Scotta, nawet do Marcie! Niestety wszystko musi mieć swój koniec. Miejmy nadzieję, że Becca Fitzpatrick szybko zaskoczy nas nowym dziełem ;)\nNa piątym miejscu lokuję Żelazny cierń Caitlin Kittredge. Uwielbiam steampunk, świat maszyn i nowe technologie. Autorka bez wątpienia stworzyła właśnie takie miejsce akcji: niebezpieczne, straszne, przerażające. Determinacja głównej bohaterki sprawiła, że bardzo ją polubiłam. To samo tyczy się jej towarzyszy. Pani Kittredge jest również mistrzynią tworzenia napięcia (zaraz obok Laini Taylor i Cassandry Clare). Saga księżycowa. Cinder jest zaś świetną wersją Kopciuszka za kilkadziesiąt lat. Okazuje się, że w przyszłości nie tylko można gubić na balach drogie pantofelki, lecz również... stopy. Wyobraźnia pani Meyer połączona z jej świetnym stylem stworzyła naprawdę dobrą książkę (należy wspomnieć także o narracji trzecioosobowej, którą uwielbiam!). A więc piąte i szóste miejsce zajęte.\nOd zawsze nie znosiłam średniowiecza; ilekroć na historii omawialiśmy bitwy, wojny, rządy i inne rzeczy powiązane ze średniowieczem, tylekroć myślałam "Kiedy to się skończy?!". Dzięki pierwszej części trylogii pani Kiernan pt.: Zatruty tron spojrzałam inaczej na tamte czasy i stwierdziłam, że wcale nie są takie złe. Z radością stwierdziłam również, że znana na całym świecie choroba zwana miłością dopadała również damy dworu i rycerzy. A zawsze sądziłam, że średniowiecze to okres bitew oraz braku miłości.... Kolejny dowód na to, że poważnie się myliłam. Siódme miejsce dla Zatrutego tronu. Na ósmym z dumą zasiada druga część trylogii pani Libby Bray Zbuntowane anioły. Moja słabość do XIX wieku skłoniła mnie do przeczytania dwóch pierwszych tomów. Wątpię, aby me zauroczenie epoką wiktoriańską szybko minęło. Nadal szukam wehikułu czasu (na marginesie, jeśli ktoś znalazł, niech do mnie napisze! :D).\nTak jak już wcześniej wspomniałam, przeczytałam dwa pierwsze tomy Magicznego kręgu. Pierwsza część Mroczny sekret zajęła w moim rankingu dziewiąte miejsce. Niektórzy twierdzą, że ten tom był lepszy od drugiego, jednak dla mnie jest na odwrót - to właśnie drugi ma w sobie więcej magii. Niemniej jednak oba są świetne! Miejsce dziewiąte - Mroczny sekret. Najlepszą dziesiątkę roku zamyka Nevermore. Cienie, kontynuacja Nevermore. Kruk. Tym razem poprzedniczka okazała się zdecydowanie lepsza, lecz nie myślcie, że druga nie jest warta uwagi! Miejmy nadzieję, że trzecia część powali wszystkich na kolana!\nZapraszam do głosowania na najlepszą recenzję grudnia ;) Wiele dla mnie znaczy Wasze zdanie! Wkrótce opublikuję recenzję Zaklinacza dusz - na wstępie mogę powiedzieć, że książka jest naprawdę ciekawa!\nCóż... Jutro zaczyna się szkoła. Próbowałam namówić rodziców na małe wagary, ale kartkówka z fizyki przechyliła szalę zwycięstwa na korzyść edukacji. Po szkole nadrabiam zaległości na Waszych blogach! :)\nPozostaje mi życzyć Wam szczęśliwego Nowego Roku, abyście mieli dużo czasu na czytanie, uśmiechanie się i robienie tego, co najbardziej kochacie! :)\n5 komentarzy do “To już Nowy Rok?”\nTala 1 stycznia 2013 22:57\nŚwietne podsumowanie :) Gratuluję wyników :)\nLeanika 2 stycznia 2013 11:33\nJa sobie darowałam podsumowanie ze względu na krótki czas istnienia bloga, ale jak minie rok to walnę obszerne, aż miło :)\nAgnieszka 2 stycznia 2013 12:09\nCreated Eternity 2 stycznia 2013 15:39\n92ana 9 stycznia 2013 00:36\nMeg Cabot - "Porzuceni" czytałam.:D\nŚwietna książka, wciągająca..


lekarz Mariusz Zwaliński | RankingLekarzy.pl\nginekolog położnikTczewlekarz Mariusz Zwaliński\n"Z całego serca nie polecam tego " lekarza ". Może jestem osobą młodą, ale na pewno nie głupią. Przyjechałam do szpitala ponieważ nie odczuwałam ruchów mojej córeczki w 26 tc ciąży, gdzie wcześniej ruchy odczuwałam o tych samych porach dnia i były dosyć wyraźne. Bałam się, bo miałam dzień przed bardzo stresująca sytuację. Na dyżur przyjechałam z mamą, ponieważ nie byłam w stanie sama ze względu na to że bardzo się martwiłam. Pomijając fakt, że było mi słabo i byłam przemęczona weszłam z nią do gabinetu która jest pielęgniarką i ...\nDo czasu nie miałam większych zastrzeżeń do tego lekarza, jednak sytuacja się zmieniła, od kiedy jestem w ciąży. Kartę ciąży wypisano mi dopiero przy drugiej wizycie (to moja pierwsza ciąża, więc nie wiedziałam, że powinnam dostać taką kartę, a Pani położna rejestrująca była zdziwiona, że wcześniej o tym zapomniała), zważono mnie również dopiero przy drugiej wizycie. Podczas trzech wizyt w ciąży ani razu nie zmierzono mi ciśnienia. Gdy zapytałam, czy powinnam brać jakieś witaminy dla kobiet w ciąży, raczej mi to odradzał, twierdząc, że nasze mamy też nie brały i ...\nDo czasu nie miałam większych zastrzeżeń do tego lekarza, jednak sytuacja się zmieniła, od kiedy jestem w ciąży. Kartę ciąży wypisano mi dopiero przy drugiej wizycie (to moja pierwsza ciąża, więc nie wiedziałam, że powinnam dostać taką kartę, a Pani położna rejestrująca była zdziwiona, że wcześniej o tym zapomniała), zważono mnie również dopiero przy drugiej wizycie. Podczas trzech wizyt w ciąży ani razu nie zmierzono mi ciśnienia. Gdy zapytałam, czy powinnam brać jakieś witaminy dla kobiet w ciąży, raczej mi to odradzał, twierdząc, że nasze mamy też nie brały i nie jest to potrzebne. Badania moczu (które powinny być przepisywane przy każdej wizycie, szczególnie w moim przypadku) lekarz przepisał mi dopiero w 4 miesiącu ciąży (sam zdziwił się, że nie zrobił tego wcześniej i przyznał, że mu to umknęło). Do czwartego miesiąca miałam tylko wyniki badań krwi. Mimo, że po pierwszej wizycie stwierdzono, że mam minusową grupę krwi, lekarz nie poinformował mnie, że mój mąż powinien też ustalić grupę krwi ze względu na ryzyko konfliktu serologicznego. Na szczęście w porę przepisałam się do innego lekarza, który za każdą wizytą przepisuje mi szereg różnych badań i chętnie pokazuje i objaśnia, co widzi na usg. Różnica jest ogromna, warto było zmienić lekarza. Dodam, że w Polimedzie wizyty planują co 5 minut, a u lekarza do którego teraz chodzę, co 20. Jeśli jesteś w ciąży, lepiej postawić na innego lekarza (może wynika to też z faktu, że dr Zwaliński specjalizuje się w chorobach kobiecych, a w kwestiach ciąży mam wrażenie, że czuje się zagubiony...).\nCzytając negatywne komentarze spojrzałam trzy razy czy oby napewno to ten sam lekarz do którego chodzę. Prowadziĺam ciążę, następnie chodziłam po ciąży i byłam bardzo zadowolona. Na każdej wizycie miałam masę pytań i na każde odpowiadał wyczerpująco. Jakbyly banalne pytania to moze momentami zadrwił i sarkastycznie zażartował ale razem z tego się śmieliśmy, bo w pełni dałam radę to zrozumieć. Do doktora można było dzwonić w każdej chwili. Jak coś się działo to był wstanie przyjąć mnie nawet na dyżurze w szpitalu i sprawdzić, zbadać czy wszystko gra. Lekarz z ...\nCzytając negatywne komentarze spojrzałam trzy razy czy oby napewno to ten sam lekarz do którego chodzę. Prowadziĺam ciążę, następnie chodziłam po ciąży i byłam bardzo zadowolona. Na każdej wizycie miałam masę pytań i na każde odpowiadał wyczerpująco. Jakbyly banalne pytania to moze momentami zadrwił i sarkastycznie zażartował ale razem z tego się śmieliśmy, bo w pełni dałam radę to zrozumieć. Do doktora można było dzwonić w każdej chwili. Jak coś się działo to był wstanie przyjąć mnie nawet na dyżurze w szpitalu i sprawdzić, zbadać czy wszystko gra. Lekarz z ogromnym wyksztalceniem i z wieloletnim doswiadczeniem. Z czy tą ręką na sumieniu polecam bardzo.\nDla mnie jak ajbardziej na tak.To lekarz jeden z tych który stawał na głowie w dosłownym znaczeniu tych słów aby uratować mi życie.Nie ma słów,które mogły by wyrazić moja wdzięczność.W obecnej chwili także kontynuuje leczenie i wciąż jestem zadowolona.Wszystko zawsze jest wytłumaczone i obawy ograniczone do minimum.Z całego serca polecam\nTo jedyny lekarz-ginekolog, którego nie mam obaw zapytać o cokolwiek, zawsze odpowiada na moje pytania rzeczowo i przystępnie. Nigdy nie chodziłam do niego prywatnie, wyłącznie na NFZ i dziwię się paniom, które tak źle go oceniają. Może mają zbyt wygórowane zdanie na własny temat. Nigdy nie usłyszałam od niego tak jak to było w wypadku p. Męczykowskiego, że kto to widział w wielką środę do lekarza przychodzić. Pan Zwaliński zawsze wysłucha, doradzi i zbada. Nigdy nie był niegrzeczny. Mogę go polecić jako najlepszego ginekologa w Tczewie.\nWyjątkowo niemiły i arogancki. W 7 TC pytał się po co w ogóle do niego przyszłam skoro mam wyniki Hcg. Kazal odstawić tabletki na cukrzycę i wyeliminować z diety w 100% owoce i warzywa - bo marchewka to sam cukier! Zrobił usg ale nie założył karty ciąży, nie powiedział kiedy kolejna wizyta.\nNie mam słów na tego lekarza, zero empatii, zero szacunku do pacjentki. Smutne bardzo, że ludzie tak potrafią dodatkowo uprzykrzyć życie nawet w tak trudnych momentach jak poronienie... Przykro mi, że muszę to pisac o lekarzu, osobie wykształconej, wydawało by się że z wysoką kulturą osobistą... szkoda że mamy takich lekarzy... Czy tak wiele wymagamy? Szacunek i dobre słowo to zbyt wiele? ...\nZdecydowanie nie polecam tego lekarza, jestem w ciąży po raz trzeci, z trzecią ciąża dotychczas chodziłam do dr Zwalińskiego i niestety najgorszy lekarz jakiego spotkalam. Jest nie uprzejmy, a W 6 MSC. Ciąży nie powiedział mi nawet co będę miała, nie chce mu się pracować to po co jeszcze pracuje w Kociewskim Centrum Zdrowia, ten lekarz raczej za pieniądze bardziej przykłada się do swojej pracy.\nLekarz -to slowo w przypadku tego pana to jakis zart.Nie rozumie w ogole misji jaka ma do spelnienia lekarz.Kompetencje to totalna porazka brak jakiegokolwiek zainteresowania historia choroby pacjentki.Brak posluchu w tym co mowi pacjentka.Sugerowanie wymuszania skierowan od innych lekarzy,podwazanie ich wiedzy kompletna porazka spotkanie z tym panem.Arogancki ,niemily,wymadrzajacy sie nie majacy wyczucia ze ma do czynienia z chora osoba.Tak na marginesie przelozeni tego pana powinni sie przyjrzec stylowi pracy swojego podwladnego i wyciagnac odpowiednie wnioski chyba ze nie zalezy im na opinii oddzialu.I jeszcze jedna refleksja panowie pseudo lekarze jak ...\nLekarz -to slowo w przypadku tego pana to jakis zart.Nie rozumie w ogole misji jaka ma do spelnienia lekarz.Kompetencje to totalna porazka brak jakiegokolwiek zainteresowania historia choroby pacjentki.Brak posluchu w tym co mowi pacjentka.Sugerowanie wymuszania skierowan od innych lekarzy,podwazanie ich wiedzy kompletna porazka spotkanie z tym panem.Arogancki ,niemily,wymadrzajacy sie nie majacy wyczucia ze ma do czynienia z chora osoba.Tak na marginesie przelozeni tego pana powinni sie przyjrzec stylowi pracy swojego podwladnego i wyciagnac odpowiednie wnioski chyba ze nie zalezy im na opinii oddzialu.I jeszcze jedna refleksja panowie pseudo lekarze jak chcecie zarabiac tak jak lekarze na zachodzie to proponuje sie wybrac na wycieczke do szpitala i sobie poogladac jakie jest podejscie lekarza do pacjenta.Ogolnie kategorycznie nie polecam tego pana jako lekarza.Nawiasem mowiac i tak cala sytuacje opisalam tu inteligentnie i sielankowo.\nNie polecam lekarza. Jest arogancki, wymądrza się i mówi nie na temat. Przyszłam do lekarza po 1 poronieniu i poprosiłam o jakieś badania na przykład hormonów płciowych czy tarczycy żeby wykluczyć kolejne poronienie. Wyśmiał mnie i kazał przyjść po 3 poronieniu. Nic tylko takich wytłuc od razu. Nieludzkie strasznie. Tak samo Męczykowski kazał przyjść po 3 poronieniu. Człowiek nie może sobie tego wyobrazić jak można tak postąpić???? Na propozycję moją, że sama sobie prywatnie zrobię badania tylko poproszę o pomoc jakie to mają być to znowu wyśmiał i kazał przyjść ...\nNie polecam lekarza. Jest arogancki, wymądrza się i mówi nie na temat. Przyszłam do lekarza po 1 poronieniu i poprosiłam o jakieś badania na przykład hormonów płciowych czy tarczycy żeby wykluczyć kolejne poronienie. Wyśmiał mnie i kazał przyjść po 3 poronieniu. Nic tylko takich wytłuc od razu. Nieludzkie strasznie. Tak samo Męczykowski kazał przyjść po 3 poronieniu. Człowiek nie może sobie tego wyobrazić jak można tak postąpić???? Na propozycję moją, że sama sobie prywatnie zrobię badania tylko poproszę o pomoc jakie to mają być to znowu wyśmiał i kazał przyjść za rok jak nie zajdę w ciażę. Tymczasem oczytałam się w internecie i okazało się że TSH za wysokie strasznie i prolaktyna 3x poza normą. I ja pytam JAK JA MAM ZAJŚĆ W CIĄŻE Z TAKIMI WYNIKAMI i dlaczego lekarze nie pomagają.????


Gorc z Zasadnego\nTrasa: Zasadne - Przełęcz Młynne (732 m n.p.m.) – Wierch Lelonek (955 m n.p.m.) – Gorc Młynieński – Gorc (1228 m n.p.m.) - Gorc Kamienicki (1120-1150 m n.p.m.) – Świnkówka (1020-1090 m n.p.m.) - Gorc Kamienicki - Zasadne\nTen szlak jest chyba najkrótszym szlakiem na Gorc, pięknym widokowo, a jedną z jego głównych zalet jest fakt, iż zaczyna i kończy się w tym samym miejscu, zataczając koło ( około 10 km).\nNiestety nie zrobiłam zbyt wielu zdjęć, bo w połowie drogi zepsuł mi się aparat. Tym razem chyba już na dobre. Mocno cierpiałam, bo niebo stawało się coraz bardziej błękitne, a kolejne mijane polany coraz ładniejsze, ale cóż. Złośliwość przedmiotów martwych. Czasem tak bywa.\nA na dole w Zasadnem znowu było szaro i mgliście – tak jak rano – i w takiej ponurej i mglistej pogodzie wróciliśmy do Nowego Sącza, gdzie przez cały dzień było tak nieciekawie, zresztą podobnie w Krynicy i wielu innych miejscach. Cieszyliśmy się więc, że tak dobrze wybraliśmy miejsce wycieczki i mieliśmy dzięki temu prawie przez cały dzień piękną pogodę.


Piotr w Rzymie i "Wnikliwe poznawanie Pism" (cz. II) :: Apologetyka.info\nStrona główna » Inne artykuły » Piotr w Rzymie i "Wnikliwe poznawanie Pism" (cz. II)\nPiotr w Rzymie i "Wnikliwe poznawanie Pism" (cz. II)\nczas dodania: 2008:11:06 00:02\nW pierwszej części tego artykułu wspomnieliśmy dawny pogląd Towarzystwa Strażnica dotyczący obecności Piotra w Rzymie. Następnie w pięciu punktach omówiliśmy między innymi:\nsprawę Babilonu w tekstach 1P 5:13 i Apokalipsy (pkt 1);\ngłoszenie przez Piotra Ewangelii Żydom i poganom (pkt 2);\nproblem diaspory mezopotamskiej, akademii rabinackich i Talmudu Babilońskiego (pkt 3);\ntemat literalnego Babilonu i innych miast z listu 1P (pkt 4);\npobyt Piotra w Rzymie według Nowego Testamentu (pkt 5).\nMówiliśmy też o pewnej niekonsekwencji Towarzystwa Strażnica, które choć neguje fakt obecności Piotra w Rzymie, to jednak przynajmniej jego następców z I wieku tam umiejscawia.\nW tej części artykułu będziemy kontynuować polemikę ze słownikiem biblijnym pt. „Wnikliwe poznawanie Pism”, wydanym w 2006 roku (ang. 1988) przez Towarzystwo Strażnica.\nZamieścimy też, na końcu tej części artykułu, osobny rozdział pt. ‘Piotr w Rzymie według pism wczesnochrześcijańskich’.\nW związku z tym tematem da się zauważyć również pewną niekonsekwencję Towarzystwa Strażnica. Dotyczy ona śmierci Piotra. Otóż w jednej ze swych publikacji, przedstawiło ono, nie polemizując z tym, takie oto zdania sugerujące śmierć Piotra (także Pawła) z rąk Nerona i to zapewne w Rzymie:\n„Oczywiście imperialistyczny Rzym okrutnie prześladował (...) naśladowców Jezusa (...) Istnieje opinia, że Rzym zadał śmierć nawet apostołom Piotrowi i Pawłowi po wielkim pożarze tego miasta, którego spowodowanie cesarz Neron przypisał chrześcijanom” (Strażnica Rok XCIII  Nr 6 s. 6). Por. podobne, choć ‘łagodniejsze’ sugestie we „Wspaniały finał Objawienia bliski!” 1993 s. 101.\nZ tymi zdaniami Towarzystwa Strażnica my moglibyśmy się zgodzić, ale czy przyjmą je jako swoje Świadkowie Jehowy? Znamienne jest też to, że razem z Piotrem wymieniono Pawła, którego śmierci w Rzymie Świadkowie Jehowy nigdy nie kwestionowali.\nMożna by tu też zapytać, jak Towarzystwo Strażnica potrafi pogodzić śmierć Piotra z rąk Nerona, skoro umiejscawia Apostoła na terenach, gdzie władza jego nie sięgała? Przecież samo gdzie indziej napisało, że Babilon leżał na terenie królestwa Partów, a ono było niezależne od Rzymu:\n1) Oto co podaje słownik Towarzystwa Strażnica o Piotrze w Rzymie (hasło ‘Piotra, Listy’):\n„Pierwszym, który stwierdził, iż Piotr umarł śmiercią męczeńską w Rzymie, był Dionizy, biskup Koryntu z drugiej połowy II w. Żyjący wcześniej Klemens Rzymski wymienia razem Pawła i Piotra, ale wspomina, że cechą wyróżniającą Pawła było głoszenie zarówno na wschodzie, jak i na zachodzie, sugerując tym, iż Piotr nigdy nie był na zachodzie” („Wnikliwe poznawanie Pism” 2006 t. II, s. 377-378).\nCo powiemy o tych stwierdzeniach? Otóż z II wieku mamy nie tylko jedno świadectwo Dionizego z Koryntu, ale i inne, o których Towarzystwo Strażnica milczy! Oto słowa wspomnianego męża:\n„Tedy i Wy przez tak serdeczne Wasze upomnienie związaliście jak najściślej Rzym z Koryntem, szczepy sadzone rękami Piotra i Pawła. Toć obydwaj w naszym Koryncie szczep ten sadzili i nieśli nam naukę. To samo w Italii. Razem nieśli naukę i w jednym czasie śmierć ponieśli męczeńską” („List do Rzymian” Dionizego [II w.] cytowany w „Historii Kościoła” II:25,8 Euzebiusza [ur. 260]).\nZauważmy tu, że nie tylko o śmierci Piotra w Rzymie (razem z Pawłem) mówi Dionizy, ale i o „sadzeniu szczepu”, a więc zakładaniu Kościoła Rzymskiego.\nPozostałych pisarzy wczesnochrześcijańskich i ich teksty wymienimy w dalszej części naszego artykułu, a tu zajmiemy się przywołanym przez Towarzystwo Strażnica Klemensem Rzymskim (†101), który żył, jak widać, w I wieku! Dodajmy tu, że biskupem Rzymu, a więc papieżem, był on w latach 90/92-101.\nNa początek przytaczamy jego słowa:\n„Popatrzmy na świętych Apostołów: Piotra nie raz i nie dwa, ale wiele razy spotykała ciężka próba z powodu niegodziwej zazdrości, a złożywszy w ten sposób swoje świadectwo, odszedł do chwały, na którą sobie dobrze zasłużył.\nPrzypomnijmy, że Towarzystwo Strażnica o tym fragmencie uczy, „że cechą wyróżniającą Pawła było głoszenie zarówno na wschodzie, jak i na zachodzie, sugerując tym, iż Piotr nigdy nie był na zachodzie”.\nOtóż zauważmy, że Klemens o Piotrze, gdzie on głosił, nic nie relacjonował. Zajął się tylko jego śmiercią. Wyciąganie zaś z tego wniosku, że Piotr nie był na Zachodzie jest chyba jakimś nieporozumieniem. Przecież Klemens nie napisał też, że Apostoł ten był na Wschodzie! Bo jeśli ktoś z faktu głoszenia Pawła na Wschodzie i Zachodzie wyciąga wniosek, że Piotr nie był na Zachodzie (bo o tym nie wspomniano), to również musi stwierdzić, że nie był on na Wschodzie, bo o tym także nie mówi tekst.\nCzemu Klemens pisząc z Rzymu, akurat tych dwóch Apostołów wspomina? Jeśli Paweł był wcześniej bezspornie w Rzymie i w nim zginął, to może nie pozostaje nic innego jak tylko uznać, że i o Piotrze to samo myślał Klemens. Należy dodać, że po omówieniu śmierci Piotra i Pawła autor listu opisuje męczeństwo innych Rzymian, przez co widać, że zajmuje się on tylko kwestią dotyczącą Rzymu i jego chrześcijan:\n„Oprócz tych mężów [Piotra i Pawła], żyjących tak święcie, pamiętać trzeba o całym mnóstwie wybranych, którzy cierpiąc z powodu zazdrości rozmaite zniewagi i tortury stali się dla nas najpiękniejszym przykładem. Prześladowane przez zazdrość kobiety (...) ofiary zniewag okrutnych i świętokradczych, przebiegły pewnym krokiem całą drogę wiary i mimo słabości swego ciała zdobyły chwalebną nagrodę” („List do Koryntian” 6:1-2).\nNadmieńmy tu, że choć Klemens pisze też w swym liście ogólnie o Apostołach, to z imienia wymienia tylko Piotra i Pawła.\nJeśli Towarzystwu Strażnica tak spodobało się przeciwstawianie Wschodu Zachodowi to przytoczmy wypowiedź historyka Euzebiusza (ur. 260), który o naszym zagadnieniu pisze następująco:\n„jeszcze za panowania Klaudiusza [od 41 r.], (...) Opatrzność przywiodła do Rzymu (...) Piotra, apostoła potężnego i wielkiego, który swą cnotą przewyższał wszystkich innych. Przyszedł jako dzielny hetman boży, w boży uzbrojony oręż, przyniósł ze Wschodu ludziom Zachodu bezcenny skarb światła duchowego, głosił dobrą nowinę o samym już Świetle...” („Historii Kościoła” II:14,6).\nUzupełniając problem osoby Klemensa Rzymskiego podajmy kilka zdań świadczących o jego autorytecie i Kościoła, który on reprezentował:\n„Kościół Boży w Rzymie do Kościoła Bożego w Koryncie (...) Z powodu nieszczęść i klęsk, spadających na nas nagle i jedne po drugich, nie mogliśmy zająć się wcześniej sprawami, o jakie się spieracie...” („List do Koryntian” Wstęp i 1:1).\n„Wy zatem, którzy daliście początek buntowi, podporządkujcie się waszym prezbiterom” („List do Koryntian” 57:1 por. 63:1-3).\n„Jeśli ktoś jednak odmówi posłuszeństwa słowom, jakie Bóg przez nas do niego zwraca, niech wie, że niemałą ponosi winę i naraża się na niemałe niebezpieczeństwo. My za grzech ten nie ponosimy odpowiedzialności” („List do Koryntian” 59:1-2).\nZ powyższych fragmentów wynika, że Rzymianin, trzeci z kolei następca Piotra, czuł się zobowiązany rozstrzygać spory w innej wspólnocie, do której pisał. Takie uprawnienia musiały z czegoś wypływać. Czy nie z prymatu Piotrowego i jego dawnej obecności w tym mieście? Klemens też wspomina Koryntianom, jak widzieliśmy, Apostołów jako mu dobrze znanych ze stolicy Cesarstwa.\nNa koniec jeszcze jedna uwaga. W tym czasie, znacznie bliżej Koryntu, bo w Efezie, żył jeszcze i przebywał Apostoł Jan, a jednak to Klemens miał rozwiązać zaistniały problem.\nInne informacje o osobie Klemensa znajdziemy poniżej wśród wypowiedzi pozostałych pisarzy wczesnochrześcijańskich.\nNa marginesie dodajmy, że powyższy fragment z I wieku o odejściu do „chwały” i „przyjęciu w miejscu świętym” Piotra i Pawła jest bardzo niewygodny dla Towarzystwa Strażnica, które odrzuca ich egzystencję po śmierci.\n2) Oto dalszy fragment ze słownika Świadków Jehowy o Piotrze w Rzymie:\n„A ponieważ władze rzymskie (z Neronem na czele) najwyraźniej jeszcze nie rozpoczęły zaciekłych prześladowań chrześcijan, Piotr nie miał powodu ukrywać tożsamości Rzymu pod inną nazwą” („Wnikliwe poznawanie Pism” 2006 t. II, s. 378).\nCóż powiemy o tym stwierdzeniu? Otóż Piotr wcale nie z powodu „zaciekłych prześladowań chrześcijan” użył w swym liście słowo „Babilon”, bo te były jeszcze przed nimi, jak sam zauważa słownik Towarzystwa Strażnica.\nPrzyczyną nadania tej nazwy Rzymowi było panujące w nim bałwochwalstwo, zepsucie i chęć panowania nad całym światem oraz ze względu na sytuację ludu Bożego żyjącego w tym mieście pośród pogan, identyczną jakiej doświadczał w przeszłości lud Izraela w Babilonie. Nie było to więc „ukrywanie tożsamości Rzymu pod inną nazwą” lecz przenośne nadanie biblijnej nazwy, która pasowała do Rzymu. My dziś również potrafimy pewne miejsca nazwać „Sodomą i Gomorą”, gdy gorszy nas np. ustawodawstwo danego kraju (eutanazja, aborcja, związki homoseksualne).\nZ drugie strony, jeśli chodzi o drugi list Piotra, to niektórzy uczeni dopatrują się w jego słowach „bo wiem, że bliskie jest zwinięcie mojego namiotu, jak to nawet Pan nasz Jezus Chrystus dał mi poznać” (2P 1:14), być może aluzję do rozpoczętych już prześladowań, a nawet aresztowania Apostoła (patrz przypis „Nowy Testament” ks. S. Kowalskiego). Wtedy zaś Piotr mógłby użyć w pierwszym liście terminu „Babilon”, by jego przeciwnicy nie wiedzieli skąd jest on napisany, gdyby ewentualnie przechwycili pismo. Natomiast ludowi Bożemu była znana ta zaszyfrowana nazwa.\nPiotr pisząc swój list do gmin azjatyckich użył określenia „Babilon”, gdyż one doskonale wiedziały czym był rzeczywisty Babilon w przeszłości i jaki los go spotkał. Rozumieli to szczególnie ci, którzy mieszkali teraz ‘obok’ niego. Przez ten termin odbiorcy listu wyobrażali sobie ‘zdegenerowane’ środowisko rzymskie, identycznie jak dawne babilońskie, wiedząc przy okazji, jak zakończy żywot imperium Rzymu, co później Jan w Apokalipsie potwierdzi i opisze.\nTermin „Babilon” tym bardziej był znany czytelnikom listu Piotra, jako że pisał on do chrześcijan wywodzących się z Żydów, którym miasto to, jego bałwochwalstwo i panowanie nad wszystkimi były aż nadto znane ze Starego Testamentu.\nDodajmy tu, że żadne pismo wczesnochrześcijańskie nie umiejscawia Piotra w literalnym Babilonie. My nie mamy awersji na punkcie Babilonu, bo przecież gdyby on tam bywał, nic nie stałoby na przeszkodzie aby uznać obecność jego tak w Rzymie, jak i w Babilonie.\nŻadne też miasto, przez całą historię, nie zgłaszało pretensji o to, że w nim, a nie w Rzymie, zginął męczeńsko Piotr. Tylko jedno miasto - Rzym, przez wieki szczyciło się posiadaniem u siebie grobu Piotra.\nCzyżby Towarzystwo Strażnica te milczenie historii o rzekomej wizycie Piotra w Babilonie uważało za jakiś spisek ogólnoświatowy przeciw niemu?\nUzupełnijmy, że według „Historii Kościoła” (I:13, II:1,7) Euzebiusza (ur. 260) na terenach dawnej Babilonii, w Mezopotamii, Ewangelię głosił Apostoł Juda Tadeusz. Również Partów i Persów nauczał Apostoł Tomasz co podał Orygenes (ur. 185):\n„Tomasz jak mówi podanie, z woli bożej dostał w udziale Partię, Andrzej Skitję, Jan Azję (...) Tak mówi dosłownie Orygenes w III tomie swych Komentarzy do Genezy” (cytowane w „Historii Kościoła” III:1,1-3 Euzebiusza [ur. 260]).\nPotwierdza też to Sokrates Scholastyk (380-450) w swej „Historii Kościoła” I:19.\nPatrz też pkt 1 w części pierwszej tego artykułu.\n3) Oto kolejny fragment ze słownika Towarzystwa Strażnica, przeczący obecności Piotra w Rzymie:\n„Poza tym gdy Paweł pisał do Rzymian, imiennie pozdrowił wielu tamtejszych chrześcijan, ale nic nie wspomniał o Piotrze. Gdyby Piotr był w Rzymie znaczącym nadzorcą, pominięcie go byłoby wysoce nieprawdopodobne. Co więcej, Piotr nie występuje wśród osób przesyłających pozdrowienia wymienionych w listach Pawła pisanych z Rzymu - do Efezjan, Filipian, Kolosan, 2 do Tymoteusza, do Filemona i Hebrajczyków” („Wnikliwe poznawanie Pism” 2006 t. II, s. 378).\nCóż powiemy o tych argumentach? Dlaczego Paweł nie pozdrowił Piotra (ok. 58 r.) w „Liście do Rzymian”?\nOtóż Euzebiusz (ur. 260) w „Historii Kościoła” (II:14,6) o przybyciu Piotra do Rzymu pisze:\n„jeszcze za panowania Klaudiusza [od 41 r.], (...) Opatrzność przywiodła do Rzymu (...) Piotra, apostoła potężnego i wielkiego, który swą cnotą przewyższał wszystkich innych. Przyszedł jako dzielny hetman boży, w boży uzbrojony oręż, przyniósł ze Wschodu ludziom Zachodu bezcenny skarb światła duchowego, głosił dobrą nowinę o samym już Świetle...”.\nPisma wczesnochrześcijańskie mówią o latach 42-64 związanych z obecnością Piotra w Rzymie. Nie była ona jednak ciągła, lecz w pewnych okresach. Nowy Testament wspomina np. o obecności Piotra w Samarii (Dz 8:14), w Jerozolimie (Dz 15:4-7) i Antiochii (Ga 2:11), a Dionizy (II w.) o pobycie w Koryncie („Historia Kościoła” II:25,8 Euzebiusza [ur. 260]. por. też wzmianki w 1Kor 1:11-12, 3:21-22, 9:5, 15:5). Historyk Euzebiusz (ur. 260) zaś dodaje, że Piotr również głosił Ewangelię na terenach (1P 1:1) do których wysłał swój list („Historia Kościoła” III:1;2, IV:2).\nStąd zrozumiały staje się brak pozdrowień dla Piotra w „Liście do Rzymian” (od Pawła), bo mogło go wtedy w Rzymie nie być.\nRównież podobna sytuacja mogła mieć miejsce w Koryncie, do którego Paweł pisząc list nie pozdrawia nieobecnego tam w tym czasie Piotra. A wiemy z innych źródeł, że ten Apostoł w tym mieście przebywał, o czym wspomnieliśmy powyżej.\nPaweł w tym liście nie pozdrawia żadnego innego przewodniczącego gminy rzymskiej, a i w żadnym innym piśmie nie przekazuje osobnych pozdrowień dla przełożonych kościołów do których pisze, choć pozdrawia wiele osób (Rz 16:3-20, Kol 4:15, 2Tm 4:19).\nJedynie w Hbr 13:24 są takie pozdrowienia dla przełożonych, ale bez podania ich imion.\nBrak wspomnienia Piotra, jako przesyłającego pozdrowienia innym, w listach Pawła (Flp, Kol, Ef, Flm) pisanych z Rzymu (61-63), nie oznacza, jak sądzi Towarzystwo Strażnica, braku obecności tam tego Apostoła. Piotra mogło akurat nie być w Rzymie w czasie, gdy Paweł pisał swe listy.\nPrócz tego Piotr sam pisał swe listy do gmin chrześcijańskich, które znajdowały się często na tym samym obszarze (1P 1:1), co gminy do których pisywał Paweł (patrz położenie gmin do których on pisał).\nApostoł bezpośrednio to zaświadcza pisząc do swych odbiorców listu: „jak to również umiłowany nasz brat Paweł (...) napisał do was” 2P 3:15.\nW pierwszym liście też wspomina o innych, którzy głosili jego adresatom Ewangelię (1P 1:12, 25 por. 2P 3:2). Może Piotr ma tu na myśli i Pawła.\nKażdy więc sam pisał swoje listy i pozdrowienia w swoim imieniu. Również Jakub posłał list do tych samych chrześcijan co Piotr i Paweł, tzn. do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” Jk 1:1.\nJeśli chodzi listy do Hbr i 2Tm to Świadkowie Jehowy popełnili błąd, bo Piotr zginął prawdopodobnie w 64 r., a listy te powstały ok. 67 r. Nie mógł więc on być wtedy pozdrawiany przez Pawła [Towarzystwo Strażnica inaczej datuje powstanie tych listów: 2Tm ok. 65 r.; Hbr ok. 61 r.; patrz „Wnikliwe poznawanie Pism” 2006 t. 2, s. 988 i t. 1, s. 791].\nJeśli warunkiem bycia w Rzymie dla Piotra ma być wspomnienie jego osoby przez Pawła w „Liście do Rzymian”, to przecież Piotr wspominał w swym liście osobę Pawła (2P 3:15), a ten bywał w tym czasie w Rzymie. Byli więc może tam jednocześnie?\nWydaje się jednak, że nie byłoby wskazane, aby w jednym czasie, w jednym mieście przebywali dwaj wielcy Apostołowie. Mieli bowiem głosić Ewangelię po krańce ziemi (Mk 16:15).\nPiotr, podobnie jak Paweł i niedawno Jan Paweł II, ciągle pielgrzymował („Piotr odwiedzał wszystkich” Dz 9:32) i ukoronował swe życie śmiercią męczeńską w Rzymie.\nCo jeszcze powiemy o wymaganych przez Towarzystwo Strażnica pozdrowieniach Pawłowych i braku Piotra wśród osób przesyłających takowe, w listach Pawła pisanych z Rzymu? Oto listy wymienione przez nie (Ef, Flp, Kol, 2Tm, Flm i Hbr) i nasz komentarz do nich:\nW Ef brak pozdrowień (wzmianki o urzędzie apostolskim - Ef 2:20, 3:5, 4:11).\nW Flp 4:21-22 są pozdrowienia bez podania imion pozdrawiających: „Pozdrawiają was bracia, którzy są ze mną. Pozdrawiają was wszyscy święci...”. Skąd Towarzystwo Strażnica wie, że nie obejmują one Piotra? (Flp 4:3 wspomina Klemensa, który utożsamiany jest z następcą Piotra z lat 90/92-101).\nW Kol 4:10-14 wysłane pozdrowienia nie obejmują Piotra, a jedynie bezpośrednich współpracowników Pawła.\nW 2Tm 4:21 wysłane pozdrowienia nie wymieniają Piotra, ale obejmują Linusa, który utożsamiany jest z następcą Piotra z lat 64-79.\nW Flm 23-24 wysłane pozdrowienia nie obejmują Piotra, a jedynie bezpośrednich współpracowników Pawła.\nW Hbr 13:24 są pozdrowienia od braci „z Italii” i ciekawe skąd Towarzystwo Strażnica wie, że nie mogą one zawierać też życzeń od Piotra, skoro uważa, że on wtedy jeszcze żył?\nJeśli chodzi o wzajemne wspominanie o sobie w pismach Nowego Testamentu, to obaj Apostołowie czynią to bardzo rzadko.\nPaweł tylko w dwóch listach mówi o Piotrze (1Kor 1:12, 3:22, 9:5 15:5; Ga 1:18, 2:7-9, 11, 14) i ani razu nie wspomina o nim w Dziejach Apostolskich i pozostałych listach.\nPiotr w jednym liście mówi o Pawle (2P 3:15 por. 1P 1:12, 25, 2P 3:2) i ani razu nie wspomina o nim w Dziejach Apostolskich.\nRównież Jan (wspomina Efez - Ap 2:1. w którym głosił też Paweł), Jakub i Juda nie mówią w swych listach o Piotrze i Pawle (por. Jud 17), a tym bardziej nie pozdrawiają ich.\nA co powiedzieć o tym, że Piotra nie było przy uwięzionym Pawle (2Tm 1:15-17, 4:11, Dz 28:16, 30-31)? Otóż dziwne by było zaproszenie do siebie tego, którego może by chciano pochwycić (J 21:18). Wcześniej był bowiem on ścigany przez Heroda Agryppę (Dz 12:17-19).\nJeśli chodzi 2Tm 1:15-17 i 4:11 to Świadkowie Jehowy popełnili błąd, jak pisaliśmy powyżej, bo Piotr zginął prawdopodobnie w 64 r., a list ten powstał ok. 67 r. Nie mógł więc być wtedy Piotr u boku Pawła.\n4) Oto co jeszcze podaje biblijny słownik Świadków Jehowy o nieobecności Piotra w Rzymie:\n„nie ma żadnego dowodu, iż kiedykolwiek zawitał tam [w Rzymie] Piotr, jak utrzymują niektóre przekazy. Opowieści o jego męczeńskiej śmierci w Rzymie opierają się wyłącznie na tradycji i są pozbawione wszelkich podstaw historycznych” („Wnikliwe poznawanie Pism” 2006 t. II, s. 653).\nCóż powiemy o tych stwierdzeniach? Otóż spróbujmy na początek zbudować podobną, opartą na tych samych słowach, taką oto tezę dotyczącą prezesa Towarzystwa Strażnica C. T. Russella (zm. 1916):\n„Nie ma żadnego dowodu, iż kiedykolwiek Russell zawitał na ziemiach polskich, jak utrzymują niektóre przekazy. Opowieści o jego śmierci po ciężkiej chorobie w drodze z kolejnymi wykładami po USA opierają się wyłącznie na tradycji i są pozbawione wszelkich podstaw historycznych”.\nNa podstawie tych stwierdzeń widzimy, jak łatwo zbudować odrzucenie czegoś, jeśli już nie żyją bezpośredni świadkowie wydarzeń, a mamy zachowane tylko zapisy na papierze i tradycję. Tak jak Świadkowie Jehowy potraktują naszą wypowiedź o Russellu, tak my mamy prawo podobnie osądzić stwierdzenie Towarzystwa Strażnica dotyczące Piotra.\nCiekawe jakie fakty dotyczące Piotra, nie „pozbawione wszelkich podstaw historycznych”, ma w zanadrzu Towarzystwo Strażnica? Wydaje się, że żadne, bo gdyby je miało, zapewne by przedstawiło w swym słowniku.\nJakich to z imienia biskupów, następców Piotra w Babilonie zna Towarzystwo Strażnica? Gdzie umiejscawia ono jego grób? Które to teksty wczesnochrześcijańskie o tych faktach wspominają?\nOto zaś jedna z wypowiedzi pisarzy wczesnochrześcijańskich o śmierci Piotra w Rzymie, oparta na „podstawach historycznych”, jak tego chce Towarzystwo Strażnica. Jest ona jakby kierowana specjalnie do Świadków Jehowy:\nDodajmy tu, że negowanie obecności Piotra w Rzymie nie jest oryginalną nauką Towarzystwa Strażnica i na dodatek pojawiło się ono dopiero kilka wieków temu.\nJeden z komentarzy biblijnych podaje:\n„Przez blisko tysiąc lat panowało powszechne przeświadczenie, że Piotr żył, działał i poniósł śmierć męczeńską w Rzymie. Tezę tę zakwestionował jako pierwszy Marsilius z Padwy [filozof i pisarz polityczny] w r. 1326 [dzieło: Defensor pacis]. W okresie reformacji pojawiały się od czasu do czasu głosy - nie dość jednak śmiałe i niedostatecznie umotywowane - że Piotr w ogóle nie był w Rzymie” („List do Rzymian. Wstęp - Przekład z oryginału - Komentarz” ks. K. Romaniuk, Poznań-Warszawa 1978, s. 53).\nWidać więc, że Świadkowie Jehowy nic nie wnosząc nowego, powielają poglądy dawno już przezwyciężone przez jednych i porzucone przez drugich.\nJ. Salij OP w swej publikacji, w rozdziale ’Nowy Testament na temat prymatu Piotra’, dodaje iż wspomniany Marsyliusz zakwestionował pobyt Piotra w Rzymie, „kiedy szukał teoretycznych uzasadnień dla politycznej opozycji obozu cesarskiego przeciw papieżowi” („Praca nad wiarą” Poznań 1999, s. 175).\nPotwierdza to jedna z encyklopedii, która podaje, że był on „rzecznikiem podporządkowania Kościoła władzy świeckiej” („Encyklopedia PWN w trzech tomach” Warszawa 1999, hasło ‘Marsyliusz z Padwy’).\nAle jednak nie Marsyliusz był pierwszym, który zanegował obecność i śmierć Piotra w Rzymie. Wcześniej, w XII-XIII wieku, zrobili to wspólnotowo waldensi, o których wspomina jedna z naszych publikacji:\n„dzięki odkryciom na via Appia [grób Piotra] raz na zawsze został uniemożliwiony upór sekciarski (który, niestety, i w nauce miał swoich przedstawicieli), z jakim od czasów Waldensów zwalczano pobyt św. Piotra w Rzymie” („Dzieje Pawła z Tarsu” ks. prof. E. Dąbrowski, Warszawa 1953, s. 378).\nTo, że waldensi byli protoplastami Świadków Jehowy w zwalczaniu obecności Piotra w Rzymie poświadcza też Towarzystwo Strażnica:\n„Pojawiły się jednak głosy protestu. W XII i XIII stuleciu (...) waldensi, którzy wyjaśnili na podstawie Biblii, że Piotr nigdy nie był w Rzymie. Kilkaset lat później podobne argumenty wysuwali przedstawiciele reformacji” (Strażnica Nr 20, 1994 s. 30).\nDodajmy tu, że nie cały ruch reformacji kwestionował śmierć Piotra w Rzymie. Początkowo, jak widzieliśmy w części pierwszej tego artykułu, nawet Towarzystwo Strażnica uznawało ten fakt i w tym temacie wzorowało się zapewne na tych protestantach, którzy uczyli podobnie.\nInteresujące podsumowanie naszego tematu przekazuje też jeden ze znanych biblistów:\n„Cokolwiek by jednak powiedziano, nieprzyjaciele papiestwa w drugim i trzecim stuleciu znali z pewnością lepiej niż my historię św. Piotra i początki Kościoła Rzymskiego. Leżało w ich interesie zebrać w tym względzie wszelkie informacje. Gdyby mogli, nie omieszkaliby z pewnością ugodzić Rzym w samo serce zabierając mu jego Apostoła. I jeżeli nawet nie próbowali tego, jeżeli uchylając wszelkie roszczenia papieży nie kwestionowali faktu, na którym się one opierały, to tylko dlatego, że wszyscy przyjmowali apostolat i męczeństwo Piotra w Rzymie. Z tego wynika, że teksty, wokół których toczy się dzisiaj dyskusja, od Klemensa Rzymskiego do Kajusa [Gajusza] wszyscy interpretowali podobnie jak i my. A wszyscy ci wrogowie Rzymu, których zmysł krytyczny zaostrzało poczucie urazy, znali przecież lepiej niż my język grecki ich czasów” („Dzieje Pawła z Tarsu” ks. prof. E. Dąbrowski, Warszawa 1953, s. 379).\nPiotr w Rzymie według pism wczesnochrześcijańskich\nNa początku przytaczamy wypowiedź słownika Towarzystwa Strażnica:\n„Pogląd, jakoby Piotr był w Rzymie i przewodził tamtejszemu zborowi, opiera się na bardzo niepewnej tradycji i nie znajduje potwierdzenia w Biblii” („Wnikliwe poznawanie Pism” 2006 t. II, s. 376).\nCzy rzeczywiście jest to „bardzo niepewna tradycja”? Przekonajmy się sami.\nPonieważ Towarzystwo Strażnica wspomniało tylko o dwóch wypowiedziach pisarzy wczesnochrześcijańskich na temat obecności Piotra w Rzymie (patrz powyżej pkt 1), uzupełnimy ten zestaw o inne świadectwa z I, II, III wieku oraz o najważniejsze z początku IV wieku.\nOto ci, których będziemy poniżej cytować:\nKlemens Rzymski (†101);\nIgnacy Antiocheński (†107);\nPapiasz (II w.);\nDionizy z Koryntu (II w.);\nIreneusz z Lyonu (†202);\nGajusz (II/III w.);\nKlemens Aleksandryjski (†212);\nPolikrates (II w.);\nPiotr Aleksandryjski (†311);\nPrzypomnijmy, że Towarzystwo Strażnica pisało o Dionizym z Koryntu (II w.) i o Klemensie Rzymskim (I w.), którego materiał jednak zakwestionowało. W punkcie 1-ym tego artykułu opisaliśmy to i przedstawiliśmy teksty wspomnianych pisarzy. Tu jeszcze raz je przypominamy:\nTeraz przedstawiamy całkowicie pominięte przez słownik Towarzystwa Strażnica świadectwa o Piotrze w Rzymie.\nIgnacy Antiocheński (†107), który żył w I-ym i na początku II wieku, w „Liście do Rzymian” używa takich oto słów:\n„Nie wydaję wam [Rzymianom] rozkazów jak Piotr i Paweł. Oni - Apostołowie, ja - skazaniec, oni - wolni, ja - do dziś dnia niewolnik. Kiedy jednak będę cierpiał, wtedy stanę się wyzwoleńcem Jezusa Chrystusa i powstanę w Nim wolny” („List do Rzymian” 4:3).\nOwszem nie muszą te słowa oznaczać, że Piotr i Paweł dawali rozkazy osobiście Rzymianom, choć nie znamy żadnego listu Piotra do nich. To skłania nas do uznania jego wizyty w Rzymie, jak i Pawła. Prócz tego, mówi on o ich śmierci. I jeśli Paweł oddał życie w Rzymie, to i Piotr również.\nTo, że Ignacy list swój kieruje do Rzymian i im przypomina dwie wielkie postacie Kościoła, już o czymś świadczy. Można zapytać: czemu akurat tych spośród wielu uczniów Pańskich wybrał on i Rzymianom stawia za przykład?\nW liście tym są też charakterystyczne zdania, które wskazują na prymat Kościoła Rzymskiego:\n„Do Kościoła w Rzymie (...) do Kościoła obdarzonego miłosierdziem (...) Kościoła wielce umiłowanego i oświeconego (...) Kościoła, który przewodzi w krainie Rzymian, godny Boga, godny czci, godny pochwały, godny powodzenia, godny czystości [wiary] i przewodzący w miłości, naznaczony prawem Chrystusowym i imieniem Ojca” („List do Rzymian” Wstęp);\n„Nigdyście jeszcze nie zazdrościli nikomu, lecz innych uczyliście. Ja zaś chcę, aby zachowały ważność także polecenia, które nauczając innym dajecie” („List do Rzymian” 3:1).\n„Strzec go będzie tylko Jezus Chrystus i wasza miłość” („List do Rzymian” 9:1).\nFragmenty te potwierdzają wielki autorytet Kościoła Rzymskiego, który mógł on zdobyć tylko przez obecność tam i kierownictwo Apostołów. Zauważmy, że Piotr w cytowanym liście wymieniany jest jako pierwszy, a to też ma swoją wymowę.\nZaznaczmy też, że Ignacy prowadzony jest do Rzymu, aby jak Piotr i Paweł otrzymać tam wyrok:\n„Mam oto nadzieję powitać was [Rzymian] jako więzień w Chrystusie (...) abym okazał się godny dojść aż do kresu” („List do Rzymian” 1:1);\n„Od Syrii aż do Rzymu potykam się z dzikimi bestiami (...) przykuty do dziesięciu lampartów, to znaczy do oddziału żołnierzy” („List do Rzymian” 5:1).\nWidać więc, że opisując swą drogę ku śmierci do Rzymu Ignacy przypomina Rzymianom męczeństwo Piotra i Pawła w ich mieście (por. powyżej „List do Rzymian” 4:3). Łącząc w swym liście nauczanie i śmierć Apostołów oraz swoją podróż do Rzymu, Ignacy potwierdza tym obecność Piotra i Pawła w stolicy Cesarstwa Rzymskiego.\nPapiasz (II w.) patrz poniżej Euzebiusz (ur. 260), który się na niego powołuje.\nHegezyp (110-185) to historyk kościelny, którego wczesne „Pamiętniki” (Hypomnemata) zacytował Euzebiusz (ur. 260) w swej historii Kościoła:\n„Gdym był w Rzymie ustaliłem sukcesję [Piotrową] aż do Aniceta [154-65] (...) a po Anicecie objął następstwo Soter [166-174]. Po nim zaś Eleuteros [174-189]” („Historia Kościoła” cytowana w „Historii Kościoła” IV:22,3 Euzebiusza [ur. 260]).\nIreneusz z Lyonu (ur. 130-140, †202) jest kolejnym chrześcijaninem, który pisał jeszcze w II wieku:\n„Zbyt wiele miejsca w tej księdze zajęłoby wyliczanie sukcesji [biskupów] we wszystkich Kościołach, przekazujemy zatem tradycję pochodzącą od Apostołów i wiarę głoszoną ludziom tylko na przykładzie największego, najstarszego i wszystkim znanego Kościoła, założonego i ustanowionego przez dwu najsławniejszych Apostołów, Piotra i Pawła, Kościoła w Rzymie, tradycję i wiarę tak, jak dotarła ona do nas dzięki następstwu kolejnych biskupów. Tak właśnie zawstydzimy wszystkich, którzy w jakiś sposób, czy to dla przypodobania się, czy dla próżnej chwały, czy to przez zaślepienie i złą wolę, gromadzą się osobno, nie jak należy. Tymczasem z tym Kościołem, z powodu jego szczególnego autorytetu założenia, winien zgadzać się każdy Kościół, to znaczy wszyscy wierni zewsząd. W nim zawsze została zachowana przez wiernych zewsząd ta tradycja, która wywodzi się od Apostołów. A więc błogosławieni Apostołowie, zakładając i budując Kościół, powierzyli Linusowi urząd biskupa dla zarządzania Kościołem. To ten Linus, którego Paweł wspomniał w Liście do Tymoteusza [2Tm 4:21]. Jego następcą był Anaklet. Po nim, jako trzeciemu przypadło biskupstwo Klemensowi [Flp 4:3], który jeszcze i widział Apostołów, i utrzymywał z nimi kontakty, i na własne uszy słyszał ich nauczanie, i przed oczyma miał ich tradycję. Nie był zresztą sam, gdyż z tego okresu pozostało wtedy wielu, którzy zostali pouczeniu przez Apostołów. Za Klemensa powstał niemały zatarg wśród braci w Koryncie. Wówczas Kościół rzymski napisał bardzo ważny list do Koryntian, aby ich zachęcić do zgody, odnowić ich wiarę i zwiastować im właśnie przejętą od Apostołów tradycję. (...) Po Klemensie nastąpił Ewaryst, po Ewaryście Aleksander, a następnie szósty, licząc od Apostołów, Sykstus, po nim Telesfor, który poniósł chwalebne męczeństwo, następnie Hygin, dalej Pius, po nim Anicet, po Anicecie nastąpił Soter, a obecnie jest biskupem, jako dwunasty po Apostołach, Eleuteros. Na podstawie takiego porządku i sukcesji tradycja apostolska w Kościele i głoszenie prawdy przechodzi aż do nas. I jest to najpełniejszy dowód, że w Kościele jest przechowana i przekazana w prawdzie, jednak i ożywiająca wiara, od Apostołów aż do dzisiaj” („Przeciw herezjom” III:3,2-3; cytowane też w „Historii Kościoła” V:6,1-5 Euzebiusza [ur. 260]).\n„Otóż Mateusz dla Hebrajczyków napisał i wydał Ewangelię w ich języku ojczystym, podczas gdy Piotr i Paweł w Rzymie ewangelię opowiadali i zakładali Kościół. Po ich odejściu [tzn. po ich śmierci] Marek, uczeń i tłumacz Piotrowy, przekazał nam również to, co Piotr głosił. Łukasz zaś, towarzysz Pawła, w księdze swej złożył ewangelię, jak ją ten apostoł rozszerzał.” („Przeciw herezjom” 3:1,1; cytowane też w „Historii Kościoła” V:8,2-4 Euzebiusza [ur. 260]).\nGajusz (II/III w.) to mąż, którego świadectwo, prawdopodobnie z 211 roku, przytacza Euzebiusz w swej historii Kościoła, bezpośrednio przed cytowanym listem Dionizego z Koryntu (II w.). Pisząc o istniejących w jego czasach cmentarzach „pod Piotra i Pawła wezwaniem” dodaje:\n„Świadczy o tem również mąż kościelny, imieniem Gajus, żyjący za czasów Zefiryna, biskupa rzymskiego [198-217]. W swej rozprawie przeciwko Proklosowi, głowie sekty katafrygijskiej, tak mówi o miejscach, w których złożono święte zwłoki wspomnianych apostołów:\n‘Ja zaś mogę pokazać trofea apostolskie. Wstąp na wzgórze Watykanu, albo idź na drogę do Ostii, a znajdziesz trofea tych, którzy ten Kościół założyli’.” („Rozprawa przeciw Proklosowi” cytowana w „Historii Kościoła” II:25,6-8 Euzebiusza [ur. 260]).\nKlemens Aleksandryjski (ur. 150, †212) jest kolejnym pisarzem wczesnochrześcijańskim z przełomu II i III wieku, wspominającym obecność Piotra w Rzymie:\n„Gdy Piotr w Rzymie publicznie głosił Słowo Boże i za sprawą Ducha opowiadał Ewangelię, tedy liczni jego słuchacze wezwali Marka, który mu od dawna towarzyszył i słowa jego pamiętał, by spisał to, co mówił Piotr. Marek to uczynił i dał Ewangelię tym, którzy go o nią prosili” („Zarysy” cytowane w „Historii Kościoła” VI:14,6 Euzebiusza [ur. 260]);\n„Marek, towarzysz Piotra, w czasie gdy Piotr głosił Ewangelię w Rzymie w obecności pewnych oficerów Cezara i wygłaszał wiele świadectw Chrystusa, na ich prośbę - by mieć spisane to, co było im głoszone - z nauk głoszonych przez Piotra spisał Ewangelię, która nazywana jest Ewangelią według Marka” (Adumbrationes in epistulas canonicas cytat za „Geneza Ewangelii Marka” ks. A. Kowalczyk, Pelplin 2004, s. 13).\nPolikrates (II w.) pośrednio potwierdza pobyt Piotra w Rzymie. Świadczy o tym jego korespondencja z papieżem. Wydaje się, że papież Wiktor (188-199), choć nie zachował się jego list do Polikratesa (wspomina o takim liście Euzebiusz [ur. 260] w „Historia Kościoła” V:23,3), powoływał się w sprawie Niedzieli Wielkanocnej na Piotra i Pawła. Wynika to z tego, że Polikrates w zachowanym liście (odpowiedzi do papieża), powołując się na Filipa i Jana, jako obchodzących 14 nisan, napisał:\nTertulian (ur. 155, †220) jest następnym pisarzem wczesnochrześcijańskim z przełomu II i III wieku, mówiącym o Piotrze w Rzymie:\n„Tak właśnie Kościół smyrneński stwierdza, że Polikarp był mianowany przez Jana; rzymski powołuje się na ustanowienie Klemensa przez Piotra, podobnie zresztą wszystkie inne kościoły. Każdy z nich wymienia konkretną osobę powołaną na biskupstwo przez samego Apostoła, a przez to samo na pośredniczącą rolę w przekazywaniu ziarna nauki apostolskiej” („Preskrypcja przeciw heretykom” 32);\n„Jeśli masz niedaleko do Macedonii, masz tam Filipian; jeśli masz możność jechać do Azji, masz tam Efez; jeśli zaś jesteś w sąsiedztwie Italii, masz tam Rzym, którego powagę i my uznajemy. Jak szczęśliwy ten kościół. Jemu to Apostołowie całą naukę razem z krwią swoją przelali. Tu Piotr upodobnił się w męce do Pana, tu Paweł został ukoronowany śmiercią Jana Chrzciciela” („Preskrypcja przeciw heretykom” 36);\n„Nie ma też różnicy między tymi, których Jan w Jordanie a tymi, których Piotr ochrzcił w Tybrze” („O chrzcie” 4);\nHipolit (ur. przed 170, †235) to kolejny mąż piszący w II i III wieku. Oto słowa Euzebiusza (ur. 260) o przypisywanym jemu dziełku, w którym potwierdza on zarówno prymat Piotra, jak i jego obecność w Rzymie, oraz drugie świadectwo z jego innego pisma:\n„Jeden z tych mężów [Hipolit] napisał dzieło przeciwko herezji Artemona, którą Paweł z Samostaty usiłował za naszych odświeżyć czasów. Znajduje się tam opowieść, należąca do zajmującej nas obecnie historii. Jest w niej bowiem odparcie co dopiero wspomnianej herezji, która twierdzi, że Zbawiciel był tylko człowiekiem, a która nie tak dawno temu wystąpiła z nowinkami swemi, podczas gdy jej twórcy chcieli ją starożytności otoczyć powagą. Prócz tego znajduje się tam wiele innych dowodów na zbicie owego kłamstwa bluźnierczego, a wreszcie czytamy dosłownie: ‘Otóż twierdzą oni, że wszyscy starzy, a nawet apostołowie, przejęli i nauczali to samo, co oni mówią obecnie, że prawdziwa nauka przechowała się do czasów Wiktora [papież w latach 189-198], trzynastego z rzędu po Piotrze biskupa rzymskiego. Począwszy zaś od Zefiryna [papież w latach 198-217], następcy jego, prawda została sfałszowana. Twierdzenie to mogłoby mieć pozór prawdy, gdyby się przede wszystkiem Księgi boże temu nie sprzeciwiały...’.” („Przeciw herezji Artemona” cytowane w „Historii Kościoła” V:28,3 Euzebiusza [ur. 260]).\n„[Szymon Mag] podróżując aż do Rzymu upadł do nóg Apostołów. Z powodu jego guślarskich oszustw Piotr zaproponował mu powtórne nawrócenie” („Odparcie wszelkich herezji” 6:20).\nOrygenesa (ur. 185, †254) dzieło przytacza nam Euzebiusz i dzięki niemu wiemy, że i ten mąż pisał o śmierci Piotra w Rzymie:\n„Piotr, jak się zdaje głosił Ewangelię Żydom żyjącym na obczyźnie w Poncie, Galacji, Bitynii, Kappadocji i w Azji [1P 1:1] wreszcie przybył do Rzymu i został ukrzyżowany głową w dół, jak sam tego pragnął. Cóż powiedzieć o Pawle? Począwszy od Jerozolimy aż do Illyrikum dokonał opowiadania Ewangelii Chrystusowej, a w końcu w Rzymie, za Nerona, śmierć poniósł męczeńską. Tak mówi dosłownie Orygenes w III tomie swych Komentarzy do Genezy” (cytowane w „Historii Kościoła” III:1,2 Euzebiusza [ur. 260]).\nOto zaś pozostali pisarze wczesnochrześcijańscy z połowy III-go i IV-go wieku, którzy pozostawili nam świadectwa o obecności i śmierci Piotra w Rzymie:\nCyprian (ur. 200, †258) - „Po tym wszystkim ustanowiwszy sobie przez heretyków pseudobiskupa, odważają się jeszcze popłynąć i do stolicy Piotra i do Kościoła zajmującego pierwsze miejsce, źródła jedności kapłańskiej, i tu wiozą listy schizmatyków i bezbożników, nie myśląc o tym, że zwracają się do Rzymian, których wiarę wychwala Apostoł i do których wiarołomstwo nie może mieć dostępu” („List” 59:14).\nFirmilian (†268) - „Stefan [papież w latach 254-257] (...) powołuje się na to, iż jest następcą Piotra, na którym zostały wzniesione fundamenty Kościoła (...) który głosi, że prawem następstwa zajmuje katedrę Piotra” („List” 75:17).\nPiotr Aleksandryjski (†311) - „Piotr, pierwszy wybrany z Apostołów, który był często aresztowany, wrzucany do więzienia i haniebnie traktowany, w końcu został ukrzyżowany w Rzymie” („O pokucie” kan. 9).\n„Linus zaś, o którego obecności w Rzymie z sobą razem Paweł wspomina w II Liście do Tymoteusza [4:21], został jako pierwszy po Piotrze wybrany na biskupstwo kościoła rzymskiego, co się zresztą już wyżej rzekło. Ale i Klemens, trzeci biskup kościoła rzymskiego, był według świadectwa Pawłowego jego pomocnikiem i broni towarzyszem [Flp 4:3]. (...) W dalszym opowiadania toku mówić się będzie we właściwem miejscu o sukcesji apostołów, tak jak następowała z biegiem czasu” („Historia Kościoła” III:4,8-11).\n„jeszcze za panowania Klaudiusza, (...) Opatrzność przywiodła do Rzymu przeciwko tak groźnemu niszczycielowi życia Piotra, apostoła potężnego i wielkiego, który swą cnotą przewyższał wszystkich innych. Przyszedł jako dzielny hetman boży, w boży uzbrojony oręż, przyniósł ze Wschodu ludziom Zachodu bezcenny skarb światła duchowego, głosił dobrą nowinę o samym już Świetle (...) Tak wśród Rzymian rozgościło się słowo Boże (...) Takim blaskiem płonęło światło religii w sercach słuchaczy Piotrowych, że było im za mało, iż raz tylko słyszeli ustne opowiadanie nauki bożej. Usilnie przeto prosili Marka, autora ewangelii i towarzysza Piotrowego, by im na piśmie pozostawił pamiątkę ustnie im podanej nauki; prosić zaś nie przestali, póki ich życzenia nie spełnił. W ten sposób spowodowali napisanie Ewangelii według Marka. O tem, co się stało, miał się Piotr dowiedzieć przez objawienie Ducha Świętego. Cieszyła go ich gorliwość i zgodził się na to, by to pismo czytano w kościołach. Mówi o tem Klemens w VI księdze Zarysów, a i zgadza się z nim biskup hierapolitański Papiasz” („Historia Kościoła” II:14,6-15,2).\nW trzeciej części artykułu będziemy kontynuować naszą polemikę ze słownikiem „Wnikliwe poznawanie Pism” (2006).\nZamieścimy też w niej źródła tekstów wczesnochrześcijańskich, które cytujemy w całym artykule.\nPiotr w Rzymie, Rzym, Strażnica, św Piotr, Świadkowie Jehowy


16 Niedziela Zwykła, 18 lipca 2021 roku – Parafia p.w. Św. Mikołaja w Witkowie\nPo trudzie odpoczynek\n1. Ewangeliczny trud\nTemat trudu pracy i odpoczynku pojawia się w dzisiejszych czytaniach – Liturgii Słowa. Pierwsze czytanie przenosi nas w odległe czasy (VII/VI wiek przed Chrystusem), czasy proroka Jeremiasza. To czasy niezwykle dramatyczne. Prorok cierpi z powodu niezrozumienia ze strony całego narodu, do którego kieruje orędzie. Najbardziej oporni okazali się ci, którzy powinni dawać dobry przykład. Dlatego Jeremiasz przywołuje karcące słowa Boga: „Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają owce mojego pastwiska”. Proroczy trud jest jak widać bardzo potrzebny.\nW drugi czytaniu niestrudzony misjonarz św. Paweł głosi, że Ewangelia burzy mur – wrogości wobec innych. Św. Paweł wyszedł z Ewangelią – początkowo nawet wbrew stanowisku apostołów – również do pogan, do tych, którzy zawsze byli przedmiotem najwyższej pogardy. Wzbudzało to nawet protesty w społeczności samych chrześcijan. Paweł jednak niestrudzenie pouczał, że Chrystus umarł za wszystkich. W ubiegłą niedzielę w Ewangelii słyszeliśmy o rozesłaniu apostołów na pracę misyjną. Dzisiaj słyszymy o ich powrocie. Opowiadają Jezusowi wszystko, co zdziałali i czego nauczali. Ich serce wypełnia radość i nadzieja!\nJezus jako zatroskany i dobry pasterz, widząc zmęczenie na twarzach, zachęcił ich do odpoczynku: „Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco”.\nOto jak wyczerpująca jest praca ewangelizacyjna: proroków, apostołów, duszpasterzy, katechistów, katechetów, ewangelizatorów. Wiedzą o niej szczególnie ci, którzy podjęli ten trud.\nNa cmentarzu zostały uruchomione kamery, które monitorują cmentarz. Można zauważyć, w jaki sposób segregują wierni śmieci. Np. w ciągu godziny na dwadzieścia osób, tylko jedna osoba (mężczyzna) nie segregowała śmieci. To jest też pocieszające i jest znakiem coraz większej dojrzałości i odpowiedzialności za nasze dobro wspólne jakim jest cmentarz. Patrząc też ostatnio na nasze uczestnictwo we Mszy św. np. przekazanie sobie znaku pokoju czy procesja oraz podejście do Komunii św. jest w większości osób czynione zgodnie ze wskazaniami liturgicznymi. To wszystko jest naszą pasterską radością.\n2. Zasłużony odpoczynek\nW świetle dzisiejszej wypowiedzi Chrystusa odpoczynek staje się nie tylko przywilejem należnym człowiekowi, ale wręcz nakazem Bożym. „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”. To Pierwsze z Dziesięciu Przykazań Bożych, które otrzymał Mojżesz od Pana Boga wyryte na dwóch kamiennych tablicach. Człowiek został tak ukonstytuowany, że potrzebuje odpoczynku: fizycznego i psychicznego.\nŚwiętowanie wpisane jest w naturę człowieka i sam Bóg pragnie stać się uczestnikiem naszego świętowania. 3. Niedziela to niebiański i ziemski odpoczynek\nDla katolika świętowanie i odpoczynek wzajemnie się przenikają i uzupełniają. Katolik świętuje dla Boga i świętuje z Bogiem. Nasza obecność na niedzielnej Eucharystii jest radosną odpowiedzią udzieloną Bogu, który zaprasza na ucztę swojego Syna. Niedziela i udział w Eucharystii zapowiada wieczną ucztę przy Panu Bogu w Domu Ojca. Możemy sobie wyobrazić, że tak będziemy świętować wiecznie przy Bogu. Wiecznie odpoczywając. Niedziela to też święto wspólnoty parafialnej, gdzie możemy być razem, cieszyć się wspólną obecnością.\nNiedziela to czas, który potrzebny jest katolikowi dla swojej rodziny, dla swoich przyjaciół. Czas, w którym regeneruje swoje fizyczne siły, aby mógł na nowo podjąć swoje obowiązki. Udział w niedzielnej Mszy Świętej może stać się szansą odbudowania jedności. Dzieci, widząc rodziców, którzy odświętnie przeżywają niedzielę, uczą się, jak należy odpoczywać. Niedziela to piękny dzień edukacji religijnej dzieci. Czasami to jest jedyny dzień w tygodniu, kiedy dzieci i rodzice są ze sobą razem. Wspólny posiłek, wspólna modlitwa, wspólny spacer, odwiedziny najbliższych to momenty jednoczące rodzinę we wspólnym odpoczywaniu i przeżywaniu Dnia Pańskiego.\n4. Wakacyjny bąk\nCzas urlopowo-wakacyjny niesie ze sobą pokusę odpoczynku bez świętowania niedzieli. Przywołajmy naszej pamięci dziecięcą zabawkę jaką jest prosty bąk. Każdy, kto kiedykolwiek się nim bawił (lub widział bawiących się) wie, że raz nakręcony potrafi bardzo długo się kręcić wokół własnej osi, a powtarzającymi się barwami wprowadza widzów w zachwyt. Wakacyjny świat wydaje się być bardzo barwny, jak ten kręcący się bąk. Jednak niepostrzeżenie możemy zagubić się w świecie rozrywki i odpoczynku. Dlatego planując wakacyjne wyjazdy pomyślmy, gdzie będziemy przeżywać Msze św. Biura podróży nam tego nie zapewnią. Musimy sami o to zadbać. Wszędzie można znaleźć kościół, tylko trzeba chcieć. Można też w swoim pokoju wypoczynku przeczytać Liturgię słowa danej niedzieli, uczynić refleksje i pomodlić się w tej intencji. Ostatecznie, gdyby to byłoby trudne wówczas możemy przeżyć Msze św. przez transmisję.\n5. Niedziela to nie „End”\nBardzo popularnym słowem stało się angielskie słowo: „Week-end” – „tygodnia koniec”, mając na myśli dwa dni wolne: sobotę i niedzielę. W ten sposób gubimy wyjątkowość niedzieli. Dla katolika niedziela to nie jest „End”, czyli koniec, ale początek! To jest First Day of The Week. Pierwszy Dzień Tygodnia. Po prefacji w niedzielnej modlitwie kapłan wypowiada następujące słowa: „Dlatego stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem, uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał i zesłał na Apostołów Ducha Świętego”. Niedziela to początek nowego tygodnia i początek lepszego życia. Zaczynajmy więc nowy tydzień – Niedzielę zawsze z Bogiem i Jego błogosławieństwem. Godnie ten dzień przeżyjmy, aby godnie żyć. A kiedyś też pięknie umrzeć. Amen.\nks. kan. dr hab. Franciszek Jabłoński Witkowo,\n18 lipca 2021 Homilie


RightFTP - darmowe pobieranie najnowszej wersji 2018\nAplikacje > Korzystanie z Internetu > Programy FTP > RightFTP\nRightFTP Najnowsza wersja 1.0\nPrzesyłanie plików przez Internet\nRightFTP to niewielki program FTP do użytku na komputerach z systemem Windows. Można go pobrać z darmo. RightFTP jest klientem FTP, który sprawia, że wysyłanie plików na serwer FTP jest łatwym zadaniem.\nPo prostu przeciągnij i upuść pliki, które chcesz przesłać na serwer FTP. Za sprawą interfejsu podobnego do Eksploratora Windows użytkownicy intuicyjnie będą wiedzieć, jak korzystać z tego programu.\nAlternatywy do RightFTP - Tabela z porównaniem programów:\nUżytkownicy, którzy pobrali RightFTP, pobrali również:\nZ przyjemnością polecamy takie programy, jak RightFTP , które docenili inni użytkownicy. Oprogramowanie podobne do RightFTP:\nRozbudowane funkcje funkcje przeciągnij-i-upuść.\nRanking w kategorii Programy FTP: 80\nOstatnio oceniono: 12/10/2017\nOstatnia aktualizacja: 3/5/2002\nTwórca: RightSoft, Inc.\nLiczba pobrań (Na całym świecie): 298\nzainstaluj RightFTP / instalator RightFTP / najnowsza wersja RightFTP / pomoc RightFTP / nowsza wersja RightFTP / recenzja RightFTP / nowy RightFTP / pełna wersja RightFTP / nowe oprogramowanie RightFTP / instalacja RightFTP / RightFTP aktualizacja / RightFTP do pobrania / RightFTP wersja 2013 / RightFTP instalacja\nLiczba programów według RightSoft, Inc.: 1\nProgram RightFTP jest niezawirusowany. Sprawdziliśmy najnowszą wersję programu RightFTP za pomocą 50 antywirusów i nie znaleźliśmy w niej niczego niepokojącego.


„Moje Boże Narodzenie" - konkurs plastyczny\nPo raz czternasty Starostwo Powiatowe w Krośnie, wspólnie z Gminą Jedlicze i Gminnym Ośrodkiem Kultury w Jedliczu, zorganizowało konkurs plastyczny pt. „Moje Boże Narodzenie".\nNa konkurs wpłynęło 143 prace ze szkół podstawowych, gimnazjów i od uczestników zajęć pozaszkolnych. Jury pod przewodnictwem Zofii Kędzierskiej oceniło wszystkie prace przyznając nagrody i wyróżnienia w trzech kategoriach wiekowych.\nPrace wyróżniają się różnorodnością technik, doborem formy, ciekawymi rozwiązaniami kompozycyjnymi, zachwycają kolorystyką i emanują radością.\nUroczysty finał imprezy, która wpisuje się w Powiatowy Festiwal Świąteczny, odbył się 7 stycznia 2014 r. w GOK w Jedliczu.\nNagrody rzeczowe wraz z gratulacjami i pamiątkowymi dyplomami zwycięzcom wręczali wicestarosta krośnieński Andrzej Guzik, zastępca burmistrza gminy Jedlicze Piotr Rostek oraz dyrektor GOK w Korczynie, radny powiatu Wojciech Tomkiewicz, dyrektor GOK w Chorkówce Bogusław Pacek i dyrektor GOK w Jedliczu Maciej Łukaszewicz.\n- Niezmiernie się cieszę, że po raz kolejny tak licznie odpowiedzieliście na nasze zaproszenie do wzięcia udziału w konkursie plastycznym. Bardzo Wam dziękuję, to dla nas wielkie przeżycie, że możemy tutaj z Wami być i cieszyć się efektami Waszej pracy, podziwiać Wasze talenty– podkreślił wicestarosta Andrzej Guzik, zapewniając, że konkursy będą realizowane w następnych latach. Gorąco dziękuję nauczycielom i wychowawcom, bez Was to dzieło nie mogłoby być realizowane. Z okazji Nowego Roku, przekazał najserdeczniejsze życzenia zdrowia, wszelkiej pomyślności, pogody ducha wszystkim uczestnikom konkursu i ich rodzinom.\nOprawę artystyczną, nawiązując do atmosfery świąt oraz tematu konkursu, przygotowała Szkółka Wokalna pod kierunkiem Macieja Łukaszewicza, działająca przy GOK w Jedliczu, która zaprezentowała najpiękniejsze polskie kolędy.


Dziękuję, że są poeci, bo mogę posłużyć się ich wierszami - Gazeta Olsztyńska\n2018-05-08 12:00:00 (ost. akt: 2018-05-07 13:10:04)\n— Czyta się prozę, mówi się prozą, ale czasami coś jeszcze się czuje, czego nie potrafimy powiedzieć, nie znajdujemy na to słów. Często dziękuję, że są poeci, bo mogę posłużyć się ich wierszami. I to nie tylko jako aktorka czy polityk, kiedy mogę podeprzeć się poezją. Ale proszę sobie wyobrazić, że gdyby nie było wierszy, ile osób nie umiałoby się oświadczyć?! Albo powiedzieć komuś czegoś miłego, albo podzielić się emocjami?!\nZ drugiej strony każdy z nas jest poetą, bo dostrzega piękno świata w subtelnych szczegółach, ale nie potrafimy tego opowiedzieć. Poeci to naznaczone przez Pana Boga osoby. On patrzy na ludzi i mówi: — A ty to będziesz poetą... I coś mówi mu na ucho, on to pisze, a potem my to czytamy.\nTak było w przypadku naszego poety Erwina Kruka. Jest to poeta nasz z Mazur, opowiadający o losach tutejszej ludności, a z drugiej strony bardzo uniwersalny. I to chciałam pokazać, czytając jego wiersze (miało to miejsce w poniedziałek w amfiteatrze na wieczorze zorganizowanym przez Miejski Ośrodek Kultury – red.). Jest to też mój poeta... Kobiety, przesiedlonej z innych terenów. Ale ja tego nie potrafiłabym tego opowiedzieć tak, jak to zrobił Erwin Kruk. On czuł to samo co ja i był tak samo jak ja dzieckiem, które utraciło rodzinny dom. I dzisiaj dziecko w Syrii czuje to samo, co Erwin Kruk w 1945 roku. Ale coś się zmieniło. Na nasze ziemie zawsze przyjmowano wygnańców. Mnie jest bardzo ciężko, że teraz do Polski nie wpuszcza się potrzebujących.\nW scenografii przygotowanej na poniedziałkowego spotkania z poezją Kruka specjalnie pokazaliśmy fragmenty domowego gospodarstwa — miskę i dzbanek. To zostaje po ludziach. Domy się burzy, książki płoną, zostają pojedynczy niemi świadkowie czyjegoś życia. Resztę dopowiada poeta.


Przepisy Polskiego Ładu komplikują system podatkowy. Oznaczają więcej obowiązków dla pracodawców | SzczecinBiz.pl\nPoprzedni artykułAkcja wezwań skłoniła już 3 tys. firm do podpisania umowy o prowadzenie PPK. Będzie ich przybywać\nNastępny artykułPKEE: Cała Europa zmaga się z podwyżkami cen energii. Głównymi powodami unijna polityka klimatyczna i handel emisjami


Wakacje 2018 z Centrum Kultury | Siechnice\nCentrum Kultury w Siechnicach organizuje wakacyjne warsztaty artystyczne przeznaczone dla dzieci od 7 lat. Zachęcamy do zapoznania się z szczegółami oferty.\nW Siechnicach, Świętej Katarzynie, Żernikach Wrocławskich i Iwinach warsztaty trwać będą 8 godzin (8:00 – 16:00). Koszt tygodniowych zajęć, codziennych obiadów i wyjazdu na wycieczkę to 220 zł.\nW Radwanicach warsztaty trwać będą 4 godziny (10:00 - 14:00). Koszt tygodniowych zajęć (bez obiadu) i wyjazdu na wycieczkę wynosi 90 zł. Możliwa jest opieka ośmiogodzinna – dopłata 15 zł / dzień.\nWycieczki planowane są w każdy piątek (szczegóły podane zostaną wkrótce). W sierpniu planowane są warsztaty jedynie w Świętej Katarzynie – grafik zajęć dostępny będzie w najbliższym czasie. Organizator zastrzega możliwość zmian.\n9 - 13.07.2018 – Letnie rytmy - warsztaty bębniarskie; Twórcze lato - warsztaty kreatywnej robotyki; Zabawa, nauka, rozwój - warsztaty taneczne\n16 - 20.07.2018 – Kolorowe lato - warsztaty kreatywnej plastyki i dźwięku; Wakacyjny teatr; Wakacyjna przygoda z Effective English\n23 - 27.07.2018 – Lato z teatrem ruchu; Twórcze lato - warsztaty kreatywnej robotyki; Mali twórcy - warsztaty ceramiczne\n30.07 - 3.08.2018 – Rozwojowe warsztaty twórcze - Ronczka; Wakacyjny świat inspiracji - twórcze spotkania z grafiką i ilustracją\n2 - 6.07.2018 – Twórcze lato - warsztaty kreatywnej robotyki; Mali twórcy - warsztaty ceramiczne; Letnie rytmy - warsztaty bębniarskie\n9 - 13.07.2018 – Słoneczne rytmy - ruch, zabawa, taniec; Kolorowe lato - warsztaty kreatywnej plastyki i dźwięku; Wakacyjna przygoda z Effective English\n16 - 20.07.2018 – Zabawa, nauka, rozwój - warsztaty taneczne; Rozwojowe warsztaty twórcze - Ronczka\n23 - 27.07.2018 – Wakacyjny świat inspiracji - twórcze spotkania z grafiką i ilustracją; Wakacyjny teatr\n25 - 29.06.2018 – Filmowy plac zabaw w kadrze\n2 - 6.07.2018 – Twórcze lato - warsztaty kreatywnej robotyki; Słoneczne rytmy - ruch, zabawa, taniec; Zabawa, nauka, rozwój - warsztaty taneczne\n9 - 13.07.2018 – Mali twórcy - warsztaty ceramiczne; Wakacyjny teatr; Letnie rytmy - warsztaty bębniarskie\n30.07 - 3.08.2018 – Wakacyjny świat inspiracji - twórcze spotkania z grafiką i ilustracją; Wakacyjny teatr; Mali twórcy - warsztaty ceramiczne\n2 - 6.07.2018 – Filmowy plac zabaw w kadrze\n9 - 13.07.2018 – Rozwojowe warsztaty twórcze - Ronczka\n16 - 20.07.2018 – Letnie rytmy - warsztaty bębniarskie; Twórcze lato - warsztaty kreatywnej robotyki\n23 - 27.07.2018 – Kolorowe lato - warsztaty kreatywnej plastyki; Zabawa, nauka, rozwój - warsztaty taneczne\n2 - 6.07.2018 – Rozwojowe warsztaty twórcze - Ronczka\n9 - 13.07.2018 – Filmowy plac zabaw w kadrze\n16 - 20.07.2018 – Twórcze lato - warsztaty kreatywnej robotyki; Letnie rytmy - warsztaty bębniarskie\n23 - 27.07.2018 – Zabawa, nauka, rozwój - warsztaty taneczne; Kolorowe lato - warsztaty kreatywnej plastyki\nKażdy turnus tygodniowy to kilka warsztatów. Dzieci uczestniczące w danym turnusie korzystają z pełnej oferty danego tygodnia (nie ma możliwości wybrania pojedynczego warsztatu podczas całego turnusu).\nKlub Słońce Klub Tęcza Świetlica w Iwinach


RELACJE 2016 – Ośrodek Kultury w Swarzędzu\nRadość i uśmiech na twarzach najmłodszych mieszkańców Swarzędza towarzyszyły powitaniu Świętego Mikołaja, który w niedzielę, 4 grudnia pojawił się na Rynku. Spotkaniu z Mikołajem towarzyszyły konkursy dla najmłodszych, występy artystyczne i uroczyste rozświetlenie choinki. Punktualniewięcej…\nKrzysztof Materna i Olga Bołądź, którzy w niedzielny wieczór gościli w Swarzędzkiej Sali Koncertowej, z dużym poczuciem humoru opowiedzieli o kulisach pracy w polskim show biznesie. W listopadowe popołudnie, Ośrodek Kultury w Swarzędzu zaprosił publicznośćwięcej…\nWYSTAWA „LAS I ŁOWIECTWO”\nNiedzielne popołudnie upłynęło pod znakiem rycin związanych z lasem i łowiectwem. W Ośrodku Kultury w Swarzędzu odbył się wernisaż wystawy „Las i łowiectwo jako czynnik kulturotwórczy w ekslibrisie i grafice artystycznej z kolekcji Ryszarda Wagnera”.więcej…\nDwie godziny szczerego uśmiechu, niepohamowanego śmiechu i spontanicznej reakcji widzów w postaci głośnych oklasków. W sobotę, 15 października swarzędzka publiczność bawiła się na występie Piotra Bałtroczyka, który przyjechał do Swarzędza ze swoim nowym programem. Jakwięcej…\nSPEKTAKL „CO ZA DUŻO, TO NIEZDROWO”\nW ostatni czwartek 23 czerwca Zespół Teatralny „Cóż że ze Swarzędza” pokazał zgromadzonej publiczności swój najnowszy spektakl pt. „Co za dużo, to niezdrowo” wg tekstu autorstwa Michała Mordorskiego. Dziękujemy młodym aktorom za wspaniałe przedstawienie. Życzymywięcej…\n10 – 12 czerwca w naszym mieście odbywał się 18. Festiwal Orkiestr Dętych – niezwykły, ponieważ przypadający w roku 70-lecia Swarzędzkiej Orkiestry Dętej. W muzycznym spotkaniu wzięły udział polskie formacje: ORKIESTRA DĘTA „QUANTUM” OSP RYCHWAŁ,więcej…\nKalendarzowy Dzień Dziecka dopiero przed nami, ale swarzędzkie dzieci, atmosferę swojego święta odczuły już w minioną niedzielę 29 maja. Pogoda dopisała w pełni, przyciągając najmłodszych pod Scenę Nad Jeziorem przy Pływalni „Wodny Raj”. A atrakcjiwięcej…


Waterwarrior#2603 - Społeczność - Diablo III\nMaska Cienia 187 pkt. doświadczenia za zabicie potwora 2,646 obrażeń od cierni 736 do zręczności Gniazda (0) +92 do odporności na wszystkie żywioły 720 do witalności Skraca czas odnowienia wszystkich umiejętności o 12%\nZguba Cienia 6,998 obrażeń od cierni 433 do zręczności Gniazda (0) Regeneruje 5,011 pkt. życia na sek. +222 do odporności na wszystkie żywioły 473 do witalności\nObcasy Cienia 437 do zręczności 380 pkt. pancerza +153 do odporności na obrażenia fizyczne Kule zdrowia i mikstury przywracają 23,209 pkt. życia 493 do witalności\nChwyt Cienia 245 pkt. doświadczenia za zabicie potwora 876 do zręczności 35% dodatkowego złota od potworów +121 do odporności na wszystkie żywioły 976 do witalności 8% większa szansa na trafienie krytyczne\nPotęga Aughilda 5,550 obrażeń od cierni 498 do zręczności +95 do odporności na wszystkie żywioły Kule zdrowia i mikstury przywracają 29,013 pkt. życia 488 do witalności\nPowłoka Cienia 2,826 obrażeń od cierni 451 do zręczności Gniazda (0) +148 do odporności na wszystkie żywioły 486 do witalności\nPoszukiwanie Aughilda 488 do zręczności 378 pkt. pancerza 35% dodatkowego złota od potworów +95 do odporności na wszystkie żywioły +1 m do zasięgu podnoszenia złota i kul zdrowia 5% większa szansa na trafienie krytyczne\nSzpica Karlei 1 984,5 ONS Obniża wymagany poziom doświadczenia o 25. 673 do zręczności Gniazda (0) 644 do witalności 130% większe obrażenia od trafień krytycznych\nStrzały Arcydemona 0.15% większa szybkość ataku 709 do zręczności Zwiększa obrażenia zadawane przeciwnikom elitarnym o 7%. Kule zdrowia i mikstury przywracają 29,584 pkt. życia 729 do witalności 8% większa szansa na trafienie krytyczne\nSekret Zoey 4,724 pkt. życia za każde zabicie 417 do zręczności 379 pkt. pancerza +93 do odporności na wszystkie żywioły 428 do witalności\nRóża Wiatrów 428 do zręczności Gniazda (0) 32% dodatkowego złota od potworów 12% do szybkości poruszania się 498 do witalności Skraca czas odnowienia wszystkich umiejętności o 7%\nOpaska Chciwości 650 do zręczności Gniazda (0) 35% dodatkowego złota od potworów 50% większe obrażenia od trafień krytycznych 6% większa szansa na trafienie krytyczne\nObietnica Podróżnika 7,830 pkt. życia za każde zabicie 719 do zręczności Gniazda (0) 53% większe obrażenia od trafień krytycznych 8.5% większa szansa na trafienie krytyczne\n7,515 do zręczności\n5,935 do witalności\nOstatnia aktualizacja dn. 23. maj 2020 r. 14:00 CEST


Jakie perfumy wybrać na randkę? - Eluno.pl - Odzież, Moda, Stylizacje, Porady\nby Redakcja 11 marca 2019 11 marca 2019\nJeśli szukamy perfum, które pozwolą nam uwieść kobietę lub mężczyznę, warto wiedzieć po jakie sięgnąć. Są takie, które podkreślą nasz romantyzm, sprawiają, że staniemy się tajemniczy i nietuzinkowi, co bardzo pomaga w zrobieniu dobrego, pierwszego wrażenia. Są też takie, które dodadzą zdecydowanego charakteru i same w sobie będą niczym seksowna sukienka. Sprawdź zapachy idealne na randkę, które oczarują partnera.\nPerfumy – na pobudzenie wyobraźni i działanie zmysłów…\nIdealne perfumy podkreślają urodę, pozwalają kojarzyć się z czymś romantycznym spokojnym, nietuzinkowym.\nWarto sięgnąć po perfumy Calvin Klein, które sprawdzają się na co dzień i na wyjątkowe okazje, takie jak np. randka.\nW przypadku dobrych jakościowo perfum, takich jak te marki Calvin Klein za ich woń i nutka magii, jaką w sobie mają, odpowiadają składniki. To również zasługa dobrego mieszania perfum, które cieszą oczy już samym widokiem we flakoniku. Warto tu dodać, że główne składniki perfum, czyli substancje pochodzące z roślin uzyskuje się najczęściej w formie olejków roślinnych. Pochodzą one z różnych części roślin, drzew i krzewów. Czasami stosuje się np. żywice lub zapachowe balsamy.\nJakich zapachów nie wybierać na randkę?\nJest wiele rodzajów perfum, które sprawdzą się na co dzień, ale niekoniecznie na randkę. I tak zdecydowanie odradza się zapachy wodne, które są lepsze na cieplejsze dni. Nie poleca się także zapachów cytrusowych, które pobudzają do działania, ale nie uspokajają. Nie zawsze sprawdzą się też zapachy kwiatowe, ponieważ są kobiece, ale zbyt delikatne np. na romantyczny wieczór. Za to dobrze sprawdzi się pomieszanie tych nutek zapachowych, np.w formie perfumy Calvin Klein Eternity.\nTo kompozycja kwiatów, miękkiego drzewa, cytrusów, która w zmysłach kojarzy się z uczuciem miłości. Inspiracją dla tego nowoczesnego, nieprzytłaczającego, ale jednocześnie zmysłowego zapachu były obrączki z diamentem, które symbolizują wieczną i stałą miłość. Eternity wprowadzono na rynek w 1988 r. i do chwili obecnej cieszy się dużą popularnością.\nO czym pamiętać, wybierając perfumy na randkę?\nDobrej jakości perfumy to ważna kwestia, kiedy chcemy wyglądać pięknie i zadbać o każdy detal. Ładny, delikatny zapach, jaki nas otula, sprawia wrażenie nienaganności, a jednocześnie dodaje pewności siebie. Warto jednak pamiętać, by nie przesadzać z ilością perfum, ponieważ zbyt intensywny zapach może powodować efekt odwrotny od zamierzonego, a wręcz przytłaczać. Tym bardziej, że często na randkę wybieramy się np. do restauracji, gdzie oprócz nas jest wiele innych osób. Wówczas nie jest dobrym rozwiązaniem zbyt mocne perfumowanie się, które może przeszkadzać innym osobom i naszemu partnerowi.\nDobrze dobrane perfumy to podstawa właściwego samopoczucia i pewności siebie w trakcie randki. Dlatego warto zadbać o to, by ich zapach pasował do nas, oddawał naszą osobowość, a jednocześnie nie przytłaczał. W końcu randka do okazja do zaprezentowania się z jak najlepszej strony, dlatego ważna jest dbałość o każdy detal.\nPielęgnacja włosów farbowanych. Trwały kolor na dłużej\nGdzie nosić portfel i telefon?


Jesteś tutaj: Home Województwo Opolskie Powiat namysłowski Siemysłów\nPierwsza wiadomość o Siemysłowie pochodzi z „Księgi uposażenia biskupstwa wrocławskiego”, datowanej na około 1300 r. W dokumencie z 1353 r. pojawia się wzmianka o istnieniu w miejscowości parafii. Niewielka ilość informacji na temat Siemysłowa uniemożliwia przedstawienie jego historii. W dokumentach z połowy XV w. wzmiankowany był Henryk Stwolenski z Siemysłowa. Następnie w źródłach z początku XVI w. pojawiają się Piotr Danwitz zwany Siemyslowski i jego brat Jan z Siemysłowa, być może synowie Henryka. W 1558 r. właścicielem miejscowości był jeszcze jeden przedstawiciel tej rodziny, Jan Danwitz zwany Stwolinskim. Siemysłów prawdopodobnie już w XVI w. dzielił się na dwa majątki. Z miejscowości pochodziła rodzina Beer von Steinersdorf, występująca w księgach ziemskich księstwa opolsko – raciborskiego w szesnastym i siedemnastym stuleciu. Między innymi w 1551 r. wzmiankowany był Wolff von Beer z Siemysłowa, małżonek Marii von Emberg z Sowczyc. W XVII w. Mały (Górny) Siemysłów należał do Alberta von Saurma, a Duży Siemysłów był własnością Małgorzaty Kottulinskiej. Część miejscowości w rękach rodziny von Saurma pozostała do XIX w. Właściciele drugiego majątku zmieniali się często. Jeden z nich, niejaki Wenke, wzmiankowany był w 1795 r. Prawdopodobnie zbudował on w Siemysłowie rezydencję zwaną w pierwszej połowie XX w. dworem Wenkego. Fotografie tego nie istniejącego zabytku można zobaczyć na stronie:\nhttp://www.siemyslow.pl/historia.html (dostęp: 10.07.2010r.)\nPrzedstawiają one skromny budynek, wzniesiony na planie prostokąta, zapewne z cegły, potynkowany, podpiwniczony, dwukondygnacjowy, nakryty płaskim dachem. W elewacji frontowej wejście poprzedzał ganek kolumnowy, w elewacji bocznej taras. W narożniku znajdowała się dwukondygnacjowa cylindryczna wieża, wtopiona w bryłę budynku. Elewacje artykułowały wydatne gzymsy i otwory okienne z prostokątnymi nadokiennikami.\nBrak informacji o losach zabytku po 1945 r. pozwala tylko snuć domysły. Dwór w Siemysłowie został zniszczony przez wojska radzieckie podczas działań wojennych w 1945 r., bądź też przez działania miejscowego PGR-u w Polsce Ludowej. Do naszych czasów przetrwał jedynie otaczający go park krajobrazowy. Od wielu lat zaniedbywane założenie parkowe przypomina dzisiaj zdziczały las i niestety nie przedstawia większej wartości przyrodniczej. W pobliżu parku znajdują się wykorzystywane zabudowania gospodarcze dawnego folwarku i kościół parafialny p.w. Wszystkich Świętych. Świątynia wzniesiona w 1824 r., posiadała cenne barokowe wyposażenie, pochodzące ze starszego kościoła. Niestety uległo ono zniszczeniu w wyniku pożaru w 1989 r. Kościół w Siemysłowie wpisano do rejestru zabytków 05.02.1966 r., pod nr rej.: 1107/66.\nDojazd komunikacją publiczną do Siemysłowa jest niestety mało realny. Podejmując próbę takiej wycieczki w pierwszej kolejności należy dotrzeć do Namysłowa, najlepiej pociągiem z Katowic lub Tarnowskich Gór, z przesiadką w Kluczborku, następnie z Namysłowa do Kowalowic kursują autobusy PKS. Autobusy te jeżdżą rzadko (6 kursów) i tylko w dni robocze. Podróżującym samochodem proponuję jechać z Gliwic autostradą A4 w kierunku Wrocławia do węzła Nogawczyce, następnie DK 88 do Strzelec Opolskich i dalej DK 94 do Opola. Z Opola w kierunku Namysłowa do miejscowości Pokój najkorzystniej jechać DK 454. Dalej proponuję podróżować lokalnymi drogami przez miejscowości: Domaradz, Fałkowice, Zbica, Starościn. W Siemysłowie należy skręcić w lewo, w drogę prowadzącą do kościoła. Odległość: w jedną stronę około 120 km. Na miejscu samochód można zostawić na poboczu drogi.


Wyłącznie obrotne i wydajne pozycjonowanie swojej strony może zapewnić nieustanny napływ nowych kontrahentów a co się z tym wiąże? Rośnie renoma naszej witryny! Wszytko pięknie ładnie ale od czego zacząć? Rozpocznijmy od pozyskiwania linków. Czyli dodawania autorskiej strony do różnorodnych katalogów. Dodaj autorski wpis w tym katalogu. Życzliwie zapraszamy i zapewniam że się nie rozczarujesz. Dodanie wpisu jest zupełnie darmowe! Więc nic i tak nie tracisz!\nindeks wpisów, ładny katalog stron, wartościowe strony, ładny seokatalog, katalog stron


Na razie sukces. W niecały tydzień zyskałem 0,85 proc. inwestując w fundusze wysokiego ryzyka\nPiotr Dziubak 23-09-2017 11:45\nMuszę jednak dowiedzieć się czegoś więcej na temat dywersyfikacji portfela\nW poprzednim wpisie na moim blogu prowadzonym w ramach akcji Wielki Eksperyment Inwestycyjny Cashless, opowiedziałem o tym, czym charakteryzują się fundusze parasolowe. Obiecałem też, że następnym razem napiszę, w jakie fundusze zdecydowałem się zainwestować.\nWiem, kazałem Wam długo czekać, ale chciałem, by od zakupu jednostek uczestnictwa minęło trochę czasu, i aby można było ocenić efekty moich pierwszych decyzji. Podglądam czasami, jak sobie radzi Tomek Jurczak, drugi uczestnik eksperymentu i widzę, że w przeciwieństwie do niego na razie mam więcej szczęścia. W ciągu niecałego tygodnia udało mi się zyskać 0,85 proc. zainwestowanych środków, czyli 8,53 zł.\nPrzeczytajcie także: Czym charakteryzują się fundusze parasolowe\nMoją pulę 1 tys. zł zainwestowałem w pięć różnych funduszy. Po 200 zł przeznaczyłem na zakup jednostek w NN Japonia, NN Ameryki Łacińskiej, NN Nowej Azji, NN Obligacji i NN Obligacji Rynków Wschodzących. Cztery z nich są określane jako fundusze o ryzyku wysokim i stosunkowo wysokim, jeden o ryzyku umiarkowanym.\nCzym się kierowałem przy wyborze funduszy? Niedawno dowiedziałem się, że powinno się dywersyfikować inwestycje, czyli ulokować w portfelu inwestycyjnym różne aktywa w nadziei, że spadek wartości jednych zrównoważy wzrost innych. Są różne rodzaje dywersyfikacji, a więc np. geograficzna, która każe inwestować w aktywa z różnych stron świata. Jest też dywersyfikacja sektorowa, w myśl której kupuje się akcje przedsiębiorstw z różnych branż oraz taka, która sugeruje inwestować w różne rodzaje aktywów, a więc np. w akcje i obligacje.\nDla zrównoważenia ewentualnych strat część kwoty zainwestowałem właśnie w fundusze obligacji. I tu spora niespodzianka, bo gdyby nie one mój zysk byłby jeszcze wyższy. Na udziałach w NN Obligacji i na obligacjach rynków wschodzących na razie straciłem bowiem ponad 2 zł. Najszybciej rośnie wartość funduszu japońskiego, zarobiłem na nim ponad 5 zł.\nChyba muszę dowiedzieć się więcej na temat dywersyfikacji portfela. Zapytam o to naszego opiekuna z NN TFI i w kolejnym wpisie na blogu przekażę Wam, co na ten temat powiedział.


Mieszkanie na sprzedaż - Wielka Wieś - Tomaszowice - RLN-MS-50 - 81.58m² - RealDom Nieruchomości\nWielka Wieś, Tomaszowice Mieszkanie na sprzedaż 4 pokoje\n5 748,96 zł/m2\nPołowa domu jako apartament z ogrodem. Tomaszowice ok Modlniczka i Modlnica - kilka minut jazdy do Galerii Bronowice, IKEA, w ok 10 minut do miejsc: Bronowice, Prądnik, Krowodrza, w 15 minut do centrum Krakowa (Stare Miasto, Kazimierz) - jedziesz bez korków!\nSpacerem do przystanku MPK, obok szkoła, przedszkole, kościół. (autobus na Armii Krajowej i Widok).\nBudynek: 2 lokalowy, kilkuletni, kameralny, wybudowany z wysokiej klasy materiałów. Podział poziomy, wygodny układ: wszystkie pomieszczenia są na jednym poziomie. 2 części maja osobne wejścia, osobne media itp.\nMamy do zaoferowania samodzielny poziom parteru, który posiada wyjście na własny ogródek z wybrukowanym tarasem. Układ: hall , 4 pokoje z kuchnią otwartą, doświetlona oknem, łazienka, WC z pralnią - powierzchnia użytkowa 81,58mkw.\nApartament posiada indywidualnie opomiarowane media : prąd, woda, gaz. Kanalizacja jest miejska (brak szamba). W cenie pełne wykończenie, nowoczesny piec gazowy z programatorem zapewni zimą oszczędność i wygodę.\n- ogródek (wyłącznie dla tego apartamentu), - miejsca postojowe, - pełne nowe wykończenie i umeblowanie. Finansowanie:\nZakup nieruchomości z założoną księgą wieczystą.\nPlanujesz finansować zakup z kredytu? prosimy o kontakt - aktywnie pomagamy w uzyskaniu najlepszej propozycji.\nPowierzchnia użytkowa 81,58 m²\nWielka Wieś, Giebułtów mieszkanie na sprzedaż 3 pokoje


Szukaj "posiłek" | KopalniaWiedzy.pl\nStrona główna > Szukaj "posiłek"\n5 września 2007, 08:01\nPamela Keel, profesor psychologii z University of Iowa, opisała nową postać zaburzeń odżywiania. Roboczo nazwała ją zespołem oczyszczania (ang. purging disorder).\nNiedobór snu źle wpływa na dietę\n15 czerwca 2007, 07:43\nZaburzenia snu mogą wpływać na dietę danej osoby. Niewyspany człowiek mniej chętnie zapatruje się na samodzielne przygotowanie posiłku i zamiast tego wybiera raczej fast food. Nietrudno się domyślić, że na dłuższą metę nie wpływa to korzystnie na jego zdrowie.\nSzympansia wymiana kulturowa\n9 czerwca 2007, 10:47\nNajnowsze badania nad szympansami dowiodły, że w przypadku tych najbliższych kuzynów człowieka można mówić o tworzeniu przez poszczególne stada tradycji oraz o umiejętności jej przekazywania innym grupom.\n4 maja 2007, 17:15\nBadania przeprowadzone przez naukowców z Pennsylvania State University wykazały, że zjedzenie przed zasadniczą częścią posiłku niskokalorycznej zupy zmniejsza liczbę dostarczanych organizmowi kalorii aż o 20%.\n12 stycznia 2007, 15:31\nJaka dieta naprawdę działa? Oto co sprawdziło się u 99% spośród 5 tys. osób, które schudły przynajmniej 9 kg. Naukowcy trafili na ich ślad, przeglądając reklamy w gazetach i magazynach (Mayo Clinic Health Letter). Średni spadek wagi w tej grupie wynosił 32,5 kg.\n5 stycznia 2007, 10:42\nNiemcy znaleźli nowy sposób na zutylizowanie tysięcy niepotrzebnych już po świętach lub niesprzedanych choinek. Chcą nimi karmić zwierzęta w zoo.\nInteraktywna telewizja w szpitalach\n7 sierpnia 2006, 14:04\nZ usług dostępnych dotychczas jedynie gościom hoteli, mogą obecnie korzystać pacjenci w amerykańskich szpitalach. Dzięki firmie LodgeNet Entertainment Corp., która w 10 szpitalach zainstalowała systemy telewizji interaktywnej, pacjenci mogą zamawiać filmy, które chcieliby zobaczyć, poprosić o jedzenie czy zmianę pościeli.\n« poprzednia strona następna strona » … 9 10 11 12 13 14 15


Kwatery Prywatne Piotrowiec (Woj. Świętokrzyskie, Pow. Kielecki) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nNoclegi Piotrowiec (woj. świętokrzyskie, pow. kielecki)\nKwatery prywatne Piotrowiec (woj. świętokrzyskie, pow. kielecki)\nznaleziono 13 ofert noclegowychofert (0 w Piotrowcu oraz 13 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Piotrowiec\nKwatery prywatne w Piotrowcu, województwo świętokrzyskie, powiat kielecki\nKwatery prywatne w miejscowości Piotrowiec. Porównaj możliwość zakwaterowania w Piotrowcu w zależności od standardu oraz ceny. Piotrowiec, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Piotrowcu:\ndomki letniskowe Piotrowiec\ndomy wczasowe Piotrowiec\nKwatery prywatne Piotrowiec, szukasz noclegów w kwaterach prywatnych w Piotrowcu w turystycznym serwisie noclegowym e-turysta.pl. Posiadamy bazę kwater prywatnych w Piotrowcu obejmującą oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Tanie noclegi w kwaterze prywatnej w Piotrowcu kwatera prywatna noclegi Piotrowiec i inne propozycje na spędzenie weekendu w przystępnej cenie. Domowa atmosfera i luźna atmosfera, kwatera prywatna Piotrowiec tani nocleg. Pokoje i kwatery w Piotrowcu. Nasz portal dostarcza Ci precyzyjne informacje i atrakcyjne pomysły na nocleg w kwaterze prywatnej w Piotrowcu. Nie możesz przegapić sezonowych obniżek i promocji w kwaterach prywatnych zamieszczonych w serwisie e-turysta.pl. Szukasz noclegu w Piotrowcu? Nie szukaj dalej, sprawdź noclegi w kwaterach w Piotrowcu u nas.\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Piotrowiec, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach: