[Rubieże Księstwa] Dywersanci - Strona 4 - Granica\nUciszenie pijanego kretyna, który myślał, iż jest największym skurwielem w tej pierdolonej karczmie, może i nie należało do najprzyjemniejszych rzeczy, jakie Medard zwykł robić w życiu, jednak, czegóż się nie robi dla zachowania powagi i należnego władcy respektu? Tłum gapił się na pozostałości tego, co jeszcze nie tak dawno było rwącym się do walki knechtem, któremu alkohol i związki niewiadomego pochodzenia rozum do reszty odebrały.\n- Czołem Mości Książę! - odpowiedziała większość zgromadzonych w karczmie.\n- Gdzie, kur'vah, zmierzamy? - rzucił książę, by nadać odpowiedni ton sprawie.\n- Na oblężenie! - ryknął pełen zadowolenia tłum.\n- Po co, kur'vah, zmierzamy? - spytał władca, zachęcony gromką odpowiedzią żołdaków.\n- Po zwycięstwo i chwałę Karnsteinu! - rozległo się jednogłośnie.\n- No! I tak ma być! Tylko pamiętajcie o jednej istotnej rzeczy. Wojna nie jest od tego, byście dali się podkładać pod nóż jak ten zapity wieprz, z którego została ta kupa popiołu! Wojna jest od tego, aby ginęli na niej wasi, kurwa, wrogowie, jasne?! Wy natomiast miast oddawać żywot swój bez ładu, składu i sensu na placu boju, po skończonej zawierusze winniście narobić Ojczyźnie całe zastępy kochających ją potomków! I to was, a nie von Hodora, job jego kurwancka mać, mają bardowie wysławiać w peanach pochwalnych i pieśniach żołnierskich! Za zwycięstwo! Za Karnstein! Za Monarchię! Śmierć kurwiemu synowi, który ośmielił się nasyłać na nas dzikie centaury ze stepów! Do boju, żołnierze!!!\nMedowi aż zaschło w gardle, które darło się wytrwale, by przekrzyczeć wszystkich zgromadzonych w Niedźwiedziu tego wieczora. Przemawiał niczym strateg tudzież pierwszy von Karnstein, który odpędził smoka od miasta Mrocznych Elfów. Właściwy człowiek na właściwym miejscu, który nawet w karczmie nie zapomina, kim jest i jakie obrał cele dla siebie, jak i stada, któremu przewodzi.\nTłum zapomniał o losie kupki popiołu, jął natomiast wiwatować na cześć swego Monarchy i kraju, w którym przyszło im żyć.\nTymczasem w karczmie pojawiła się niespodziewana osoba. Śmiertelna dziewczyna, ubrana bardziej jak gnomi pilot żyrokoptera tudzież krasnoludzki inżynier - oblatywacz, aniżeli niewiasta z jej rasy. Takie kuriozum nie mogło przejść niezauważone obok niemłodych już wampirzych oczu księcia.\nMedard chwycił dzban jabłecznika, który usłużne dziewki karczemne właśnie zdążyły postawić na stole, i wypił zawartość w kilku pokaźnych haustach. Następnie nalał sobie miodu do pucharu i obserwował zarzewie rozmowy driady i nowo przybyłego dziwu, który był tuż-tuż na wyciągniecie ręki...\nWyrywna zielonoskóra zaczęła dialog, a Medard, nie czekając na odpowiedź ze strony potencjalnej rozmówczyni Frigg, dorzucił swoje kilka ruenów:\n- Właśnie, wszak to zjawisko zupełnie niecodzienne w tych stronach. Zupełnie jakby na dach Niedźwiedzia spadł gnomi żyrokopter, a żołnierzem raczej nie jesteś, nieprawdaż?\nZamrugała oczami. Nie spodziewała się tak bezpośredniego ataku.\n- Jedzenie - odparła do owej niezwykłej, zielonej istoty. Czyżby to była driada? Dotąd spacerując po miastach napotkała raptem dwie lub trzy, a i to tylko przechodem, toteż gapiła się jej bezczelnie w oczy z trudem próbując skryć swoją ciekawość.\n- A także kogoś kto lubi koninę - dodała. Wtedy zdała sobie sprawę co powiedział ten arystokrata. No, ten ktoś kto wyglądał jak arystokrata. W końcu nie wiedziała czy nim był.\nZmarszczyła brwi. Jedyny jak dotąd żyrokopter jaki w życiu widziała był w pracowni jednego krasnoluda, daleko na północy. Był to prototyp, trzeba też przyznać, że wadliwy. Prawie w całości podtrzymywała go magia, a i tak nie pracował zbyt dobrze. Rzeczony krasnolud szybko porzucił swój projekt twierdząc, że świat jeszcze nie był gotowy na taką technikę. Prawdopodobnie nie podobała mu się ilość magii w niej użyta. Pamiętała, że jej tata był bardzo zawiedziony, że machina została zniszczona. Był w to wszystko tak zaangażowany ...\nSkąd on u licha wiedział, że istnieje coś takiego, jak żyrokopter? Jedyne notatki miał ten krasnolud (Jak mu tam było? Yaoel? Miał takie dziwne imię ...), który ze złości je zniszczył. Pozostawał tylko ... Zagryzła wargę. Nigdy nie uczyła się blokować umysłu, ale teraz chciałaby to potrafić. Usilnie próbowała myśleć o czym innym. Skupiła się na arystokracie.\n- Skąd znasz tą nazwę? - spytała. - Jak dotąd nie spotkałam nawet jednej osoby, która by wiedziała chociażby czym są trybiki. No, prócz krasnoludów, ale ty nim chyba nie jesteś.\nGdy Medard przemawiał do tłumu trzeba było przyznać, że jest... przekonywujący. Nie na tyle by sama driada ruszyła w bój i żeby kogokolwiek się posłuchała, ale wiadome było, że jego hołota tego potrzebuje. Właśnie... JEGO wojownicy...\nKimże dokładnie był ten człowiek? Nie byle ciotą ze złotą tkaniną. Kimś więcej... Kimś przydatniejszym.\nFrigg zwróciła głowę w jego stronę. Zaintrygowana i na nowo rozpalona od środka żarem, który pchał ją do przodu. Chciała się dowiedzieć w czym dokładnie babra się nowo poznany mężczyzna. Na takiej znajomości mogła wiele uzyskać. Uśmiech na jej twarzy był zaskakującą rozległy. Jej myśli przerwało hasło, które w żaden sposób nie wiązało się z korzonkami.\nDojrzała jakże śmiały wzrok nowo przybyłej. Właśnie miała zagrzać się od środka, tym razem od irytacji. Jednak nie pozwoliła jej na to jedna rzecz, a raczej zagadka.\n-Żro...topter? -powtórzyła nieumiejętnie.- Co to jest żyrko...tropem?-powtórzyła nieumiejętnie, po raz kolejny.\nPrzyjrzała się dokładnie dziewuszce. Pozapinana pasami, niczym mięso wywieszone na sznurach do uwędzenia ( ach, dlaczego wciąż jej na myśl przychodzą porównania do jedzenia?!) i szal... jakiś dziwaczny i nietypowy. Jednak jej wzrok przykuło coś na głowie, jakby opaska. Podeszła szybkim, zdecydowanym krokiem do nieznajomej i ledwo co sięgnęła gogli, przy czym musiała się wspomóc niewielkim wspięciem na palcach. Opuściła je w dół i przyciągnęła do siebie. Tym gestem delikatnie szarpnęła dziewczyną, ale nie miała zamiaru przepraszać. Nawet nie wiedząc co to jest, chciała to mieć.\n-Co to za szkiełka?! -spytała zachwycona dziwactwem.\nPrzyjrzała się dokładnie, pomacała szybko ręką. Przyłożyła, jak to określiła Frigg, "szkiełka" do swojej twarzy. Oczywiście od złej strony. Przez jej głowę przeszło tysiące myśli do czego to może służyć. Może mają jakąś moc? Widziała nie raz okular, ale ten różnił się od wszystkich. Z resztą, po co go nosić na głowie?\nTrzeba było przyznać, że Frigg była dzikuską z lasu. Znała się na ziołach, dużo dowiedziała się na temat magii, chociaż jej nie stosuje. Wiedziała także o istnieniu wielu rzeczy, które stworzono zaledwie raz w życiu. Większość jednak z nich pozostało legendą dla driady, tak jak reszta baśni i opowiadań, którymi kiedyś dzieliła się z dziećmi.\nAch i wspomniała coś o krasnoludach! Ach...! Krasnoludy! Jak wspaniale czuła się wśród nich! Szkoda tylko, że nie pamiętała aż tak wiele...\n-Właśnie...na wojownika to Ty nie wyglądasz. -spojrzała na dziewczynę czekoladowym zainteresowaniem, jakby chciała ją przejrzeć na wylot- No niestety, nie jesteś tak łatwą zagadką do rozgryzienia jak ja!\nDriadę często denerwował jej charakterystyczny odcień skóry. Nie dlatego, że był brzydki. Lubiła zielony..był jak liście czy trawa... One zawsze wciągały swoich zapachem w dziwnie przyjemny trans, szczególnie po deszczu. Problem w tym, że nawet tutaj, w Karnstein, od razu wiedziano kim jest. Zero anonimowości.\nPrzemowa książęca uspokoiła wyrywnych żołdaków i najemnych knechtów, których ściągnęła w te tereny żądza łupu wojennego i teoretyczne przejście jeśli nie do historii, to chociaż lokalnych chansons de geste tudzież innych żurawiejek i tym podobnych wytworów pijanego umysłu poety.\nNowinki rozwiniętych cywilizacji robią zwykle takie wrażenie na dzikich, że ci pragną ich dotykać, czasami rozbić o coś twardego z wielkim łoskotem. Tak też stało się i tego pięknego dnia w Jurnym Niedźwiedziu. Driada, z początku nie mogła się nadziwić niecodziennemu ubiorowi przybyszki, która, choć nie była krasnoludem, zachowywała i odziewała się jak ów brodaty lud z pasją do techniki i alkoholu. Brakowało jej jedynie chamstwa typowego dla tej rasy, ale to akurat można z powodzeniem uznać za zaletę.\nNowa wspominała coś o jedzeniu, zwłaszcza koninie, co umysł Medarda skojarzył z lichej postury, wychudzonym wrakiem rumaka, którego najlepszy rzeźnik nawet na salami nie chciałby przerobić - po prostu nic zeń nie wyciśnie, takie toto słabe. Wąpierz odpowiedział:\n- Dobrze smakuje odpowiednio przyrządzona, a to niewielu dzisiaj potrafi... Mam nadzieję, iż nie zamierzasz przerobić na szaszłyki swego wierzchowca, albowiem czegoś tak okropnego to nawet najbardziej głodny krasnolud nie przełknie. Wciąż będzie wolał memleć ten swój kamienny chlebuś... A, bym był zapomniał -krasnoludy krasnoludami- a maniery zostały w lesie. -skłonił się dostojnie, jak na arystokratę przystało i kontynuował:\n- Medard de Nasfiret.\nNie zdążył upić kolejnej porcji przedniego półtoraka karnsteińskiego, gdy śmiech z powodu żrykotoptera (czy jakoś tak) zmusił go do wyplucia zacnego specyfiku het - het ku uciesze zgromadzonej gawiedzi.\n- Oj Frigg, Frigg - cywilizacja to nie pierwotna puszcza, a to, co lata w przestworzach, czasami bywa krasnoludem albo i gnomem. Wystarczy mieć do tego odpowiednie ustrojstwo. Wyżej wymienieni nazywają toto machinami.\nSzybko wypił odebrany mu przez los haust półtoraka i odpowiedział oblatywaczce na frapujące ją pytanie.\n- A wyglądam ci ja na krasnoluda? Co do samej nazwy zaś - obiło mi się toto o uszy. Mało brakowało, a gnomy nie produkowałyby tego na większą skalę, bo o tego typu sprzęcie robionym przez nie na zamówienie słyszał już mój ojciec. Sam widziałem testy jednego z wczesnych modeli - niestety - były one dostosowane do rozmiarów gnoma czy krasnoluda, względnie szczupłego i niskiego człowieka. Takie tam kaprysy lokalnych magnatów - nic specjalnego. Ciekawe urządzenie, odpowiednio zmodyfikowane mogłoby robić za niecodzienną, aczkolwiek nie mniej śmiercionośną broń. Szkoda, że niewielu fachowców zna się na rzeczach tego typu - wszak to technika napędza cywilizację... - zamyślił się.\nCiekaw był, ile owa niecodzienna postać wie o machinach, których żyrokopter był jeno przykładem. Strój jej przywodził na myśl krasnoludzkie warsztaty lub podobne faktorie budowane przez gnomy daleko na Północy. Skąd zatem przybysz z tak odległych krain znalazłby się w Therii? Dużo pytań, tak niewiele odpowiedzi...\n- Nie musi być dobrze przyrządzona, ważne, żeby mięso było uduszone - odpowiedziała wampirowi. - Albo nie. Niech się smaży. to wystarczająca kara dla konia.\nUwagę o krasnoludach musiała przełknąć. Co jak co, ale kochała ten mały lud. W końcu wśród niego się wychowała, oni ją uczyli podstaw jej fachu ... No dobrze, może nie tyle jej, ale ich fachu. Nie była pewna czy wynalazca to fach. Ale mimo wszystko to krasnoludy były dla niej matką i bratem, a teraz ten człowiek je obraża. Skrzywiła się, ale nie odpowiedziała nic. Już nie raz i nie dwa wpakowała się w kłopoty przez swój niewyparzony język; nauczyła się, że czasem lepiej trzymać go za zębami. Zwłaszcza w obecności człowieka, który przed chwilą pokazał, że tak właściwie to wszechobecna tu tłuszcza należy do niego. Albo przynajmniej się go słucha.\nDlatego niezbyt się zdziwiła, kiedy się przedstawił.\n- Pan Medard ... - mruknęła.\nWłaściwie to znała jego nazwisko raczej ze słyszenia, ot, pogłoski krążące tu i tam przy barze. Właściwie to nie była pewna czym tak właściwie się zajmuje, oprócz bycia niezwykle wpływowym.\n- Isobel ... - zawahała się. "A co tam, i tak pewnie nie słyszeli " pomyślała. - Isobel Steampowers.\nNa chwilę zapanowała cisza. Dziewczyna zaczęła gorączkowo zastanawiać się, czy nie powinna dygnąć. Tak właściwie to tego wcale nie umiała zrobić - cóż mogła poradzić na krasnoludzie wychowanie. Na szczęście wtedy driada spytała się o żyrokopter, a arystokrata momentalnie się wtrącił. Odetchnęła cicho. No, wypłynęli na bliższe jej wody.\nKiedy jednak Medard wspomniał o prototypach, nie mogła się nie wtrącić.\n- Tak, niewielu fachowców się na tym zna - przytaknęła. - Ale ciekawam jakim cudem plany żyrokopteru wyszły z krasnoludzkiej pracowni. Raptem trzy czy cztery osoby miały je w ręku, poza tym niewielu rzemieślników w ogóle potrafiłoby cokolwiek zrozumieć. Mówisz, że sprzedają sprzęt na zamówienie? I działa? Bo wiesz, widziałam, że sporo w nich błędów konstrukcyjnych, i trzeba było wszystko dociągać magią, choć sama konstrukcja niczego sobie i mo ... - Wtedy Isobel zrozumiała, że wpadła w słowotok. Opamiętała się. - No w każdym razie tak słyszałam.\nPo raz kolejny uratowała ją Frigg. Szczerze mówiąc wystarczyło kilka chwil, by polubiła tą driadę. A tak dokładniej to jedna - kiedy zachwyciła się jej goglami. Taka admiracja jej przyrządu, nad którym tyle pracowała, sprawiała jej przyjemność. Doprawdy niewiele trzeba było aby wkupić się w łaski Isobel - wystarczało tylko skomplementować coś co stworzyła.\nPróbując ignorować Medarda delikatnie wyjęła przyrząd z palców driady.\n- Poczekaj ... - mruknęła, kiedy wyczuła opór. Przekrzywiła gogle tak, aby tamta mogła wszystko dokładnie widzieć i zaczęła delikatnie kręcić pokrętłem z boku. Na szkła gogli zaczęły najeżdżać mniejsze, ciemne szkiełka które w końcu idealnie się do siebie dopasowały układając się niczym zamknięta lilia. Sprawiało to, że pojawiała się kolejna warstwa, która chroniła oczy przed śnieżną ślepotą. Wprawdzie patrząc wtedy na okulary musiała nie zważać na liczne linie przy których szkła się stykały, ale było warto\nPodała gogle Frigg, by ta mogła dotknąć szkieł.\nKiedy zaś driada zadała jej pytanie odparła wymijająco:\n- Ja jestem tylko podróżniczką ... i z całą pewnością żadną zagadką. A ty jesteś driadą, prawda? I czy możemy usiąść gdzieś na boku? Strasznie rzucamy się w oczy.\nRzeczywiście, wszystkie spojrzenia wędrowały ku nim.\nNie za bardzo chciała się wtrącać w niewielki spór między Medardem a Isobel - jeśli w ogóle można było tak nazwać. Tak czy siak, na takich sprawach się nie znała. Dopiero co dane było jej poznać słowo "machina".\n-Mówisz... że można wznieść się w górę i szybować niczym ptaki na niebie? -spytała zdezorientowana spoglądając na mężczyznę\nMachiny straciły wiele oczach Frigg. Po co ingerować w sprawy związane z naturą? Jeżeli komuś było dane unieść się w powietrze, to powinno tak zostać. Tak samo Ci, co pozostawiali na ziemi, powinni na niej twardo stąpać i zaopiekować się matką naturą. Nie rozumiała po co tworzyć te magiczne konstrukcje, które łamały prawa natury. Bała się także, że takie sprawy mogą w przyszłości zajść za daleko i spowodować jedynie szkody. O tak. Zdecydowanie była negatywnie nastawiona na "machiny" jak i żrotyp...tora, czy jak mu tam. Były to rzeczy zbyt ryzykowne, coś jak nekromancja, która zaczęła bawić się zmarłą duszą i ciałem albo jak...klątwy... które były w stanie odebrać wszystko. Chociaż z pewnością, owe machiny, niosły ze sobą więcej dobrego, bo przecież można stworzyć coś dla dobra drugiego. Hm... jedną pewnie z takich machin, w pewnym sensie, były wozy ciągane przez konie. Chociaż zwierzę na tym cierpiało... hm...\nPotrząsnęła głową chcąc móc się uwolnić od natłoku myśli i wówczas, do jej rąk podane zostały gogle. Wszelkie rozmyślenia na temat maszyn, w mig się ulotniły.Przyglądała im się uważnie, przekładając z dłoni do dłoni, trzymając jedynie opuszkami palców, a tak stukając delikatnie paznokciem o szkiełko, sprawdzając ich twardość. Dziwna rzecz. Jeszcze zmieniała swój kolor przez jakiś dziwaczny dzyndzel u boku.\nPo ostatnich słowach dziewczyn, Frigg powstrzymała się od wesołego, głośnego, aczkolwiek przyjaznego śmiechu. Nie rzucać się w oczy. Zielono-skóra istotka, chyba nigdy nie była w stanie pojąc tych słów. Poza tym, towarzyszył im obecnie arystokrata, na którego spojrzenia padały co rusz.\n- Nie wiem czy będziemy mieć obecnie na to czas i miejsce, prawda mości Panie? -skierowała pytanie w stronę Medarda, a w jej oku pojawił się błysk - Na koninie to ja się i może nie znam, tak samo, jak na tych dziwacznych ustrojstwach, jednakże sztylet w dłoni dzierżyć potrafię, a i także strzała przebiła niejedno serce.\nDriada sięgnęła po kufel Isobel, upiła dość spory łyk złocistego trunku. Zdecydowanie, chociażby na moment, ugasiła pragnienie. Zwróciła piwo właścicielce, po czym przyozdobiła swoją czuprynę goglami, tworząc w ten sposób prowizoryczną koronę. W dłoniach ujęła krańce swojego płaszcza i dygnęła przed dziewczyną, tak jak nakazywała etykieta. Pełna gracji i nonszalancji.\n-Moja godność przedstawia się jako Frigg Lysberg. -obróciła się żywo w stronę arystokraty, aż płaszcz na chwilę zawirował. Ułożyła dłonie na krągłych biodrach. Jej pozycja prezentowała zdecydowanie i niezwykłą pewność siebie - Owszem jestem driadą z krwi i kości... -rzuciła oznajmująco do brązowowłosej, ale kolejne słowa skierowane były już do wampira-...i mam zamiar wziąć udział w tej waszej wojnie. Jeśli to wygramy, a wygramy, to dostanę dostęp do waszych zakazanych i tajnych bibliotek. Umowa stoi? -wyciągnęła dłoń w stronę Medarda oczekując na jego odpowiedzi.\n"Jeżeli istnieje choć cień nadziei, że coś w nich znajdę...to warto będzie." -pomyślała cierpko, chociaż nie była zadowolona do końca mieszania się w polityczne sprawy. Jednakże, jeżeli miała odzyskać swoje życie za taką usługę... to nie miała większego wyboru,\n- Skoro tak mówisz, niech sobie będzie. Stek z konia także nie jest zły, pod warunkiem, że nikt go nie spartoli, a zdarzało mi się awanturować o zwęglony na wiór kawał mięcha... Brakorobów niestety pełno na tym świecie.\nDalsze docinki o krasnoludach Medard sobie darował, gdyby nie ten brodaty lud, większość cywilizacji nadal bujałaby się na gałęziach szyjąc do przeciwnika co najwyżej z prymitywnych łuków. Prawda jest taka, iże krasnoluda potrafi zrozumieć tylko inny krasnolud, ewentualnie ktoś, kogo takowy wychowywał i wpoił mu krasnoludzki system wartości. Sprawa pozostała zamknięta.\nChwilę później po cyrkach związanych z niczym nie wymuszoną -przynajmniej w teorii- etykietą, Medard kontynuował rozmowę o machinach krasnoludzkich, czego przykładem był żyrokopter, który tak zaciekawił Frigg.\n- Niestety, rozpowszechnienie krasnoludzkiej czy gnomiej wiedzy dałoby temu światu potężnego kopa naprzód. Wydaje mi się, że cywilizacja stoi w miejscu, no, co najwyżej lekko truchta miast galopować przez stulecia w pędzie techniczno - naukowym. Jedynie krasnoludy z gnomami pospołu równoważą ów dziwaczny chocholi taniec, a przydałoby się więcej takich kół zamachowych. Co do żyrokoptera zaś, tak - teoretycznie można poczuć się ptakiem, ale bardziej porównałbym toto do opasłego, nażartego padliną kondora. Tego samego, o którym krążą frywolne piosneczki, że naznosił jaj i zdechł. A to pech.\nSprzęt ów działał bez dwóch zdań, chociaż czasami rozkraczał się podczas startu i ni z tego ni z owego nagle tracił wysokość. Sam lot jednak był dosyć poprawny. - odpoczął trochę, upił łyk miodu i kontynuował- Sęk w tym, iż w ogóle nie miał z krasnoludami za wiele wspólnego. Do Karnsteinu zawitał pewien gnomi wynalazca i gościł tutaj przez czas jakiś. To on przeprowadzał testy i nie wydaje mi się, by używał do tego jakiejś magii, a przynajmniej dużej jej ilości. Poza problemami ze startem wszystko o dziwo działało bez większych spięć. Im więcej takich pomysłowych ludzi, tym lepiej dla świata, nieprawdaż?\nTymczasem Frigg zainteresowała się goglami, jak się potem okazało, wytworem rzemieślniczym Isobel Steampowers. To nazwisko obiło się o uszy Medowi, słyszał o krasnoludzkim klanie wynalazców i konstruktorów, postaci nietuzinkowych, ale to stare dzieje.\nFrigg uważnie słuchała wskazówek podróżniczki i poznawała tajniki działania jej cacuszka. Trochę techniki, a nie tylko człowiek potrafi się pogubić. Szczerze powiedziawszy, patent zastosowany w tych niecodziennych goglach zafascynował Medarda, który od razu pomyślał, jak by go zastosować w sztuce militarnej być może w całkiem nie tak odległej przyszłości - w końcu ma się na to całą wieczność, no nie?\n- Daruj sobie tego pana. Jak żyję, zawsze miałem tego typu konwenanse głęboko w rzyci. To dobre dla napuszonych Demarczyków, niech ich szlag trafi! Poza tym mości panem się bywa, Medardem jest się przez całą wieczność... Tak mała uwaga.\nRzeczywiście - driada robiła sporo zamieszania. Co i rusz gapił się jakiś żołdak, a i barman ukradkiem zerkał w jej stronę zza kontuaru. Taki widok w karczmie pośrodku stepu to zaiste niecodzienna sytuacja. Medard odparł:\n- Masz rację. Zresztą, kto by się przejmował takimi pierdółami, jak wojna trwa w najlepsze. Różnej maści najemnicy zdążają w kierunku karczmy, więc dziwów tu nie zabraknie.\nNastępnie driada z niesamowitą gracją przedstawiła się dziewczynie. Takim dygiem zaślepiłaby niejednego znawcę savoir-vivre'u rezydującego na dworach królewskich czy w ambasadach - gdzie indziej tacy uczeni nie byli potrzebni. Med, będąc pod wrażeniem, zaczął bić gromkie oklaski. Takiego widoku to się nie spodziewał.\n- O, miło mi to słyszeć. Niech zatem będzie. Po zwycięstwie dostaniesz wiedzę, której tak pragniesz, a może i coś więcej... - zamyślił się. Księstwo potrzebowało takich ludzi, może i ten interes okaże się strzałem w dziesiątkę.\nWojsko zbierało się do wymarszu na krwawe oblężenie. Siły będące już na miejscu pomału rozstawiały trebusze, a mamuty bojowe nabierały sił w swych zagrodach. Zapowiadał się widowiskowy koniec Marchii von Hodor.\n- Och tu nie chodzi o stek - przerwała Medardowi. - Tu chodzi o sam fakt smażenia. I o taką - zaśmiała się - satysfakcję z tego faktu.\nKiedy jednak wspomniał o gnomim wynalazcy zamyśliła się głęboko.\n- To zadziwiające. Wygląda na to, że na ten sam pomysł może wpaść równocześnie dwóch wynalazców. To tak jakby ... Jakby niektóre patenty były uniwersalne. No bo na przykład weźmy takie koło ... Proste, więc sporo ludzi musiało na to wpaść, prawda? Lecz im patent trudniejszy tym mniej ... Choć może nie, może to nie polega na tej zasadzie, ale ...\nPrzerwała. Nie potrafiła znaleźć odpowiednich słów. Mimo wszystko spróbowała.\n- Może nie chodzi tyle o jeden pomysł, bo każdy kolejny prowadzi do następnego. Ale o cały zbiór pomysłów. Ale jeśli odkryją je inni nagle coś co było niemożliwe staje się możliwe, co nie? Bo taki żyrokopter ... To nie jest pomysł konkretnego gnoma czy krasnoluda, to jest zbiór pomysłów wynalazców, którzy przed nim pracowali, ale z jego częścią ... Taki pean na cześć nauki i techniki.\nPo chwilce zastanowienia ciągnęła dalej.\n- Ma pan rację. Za mało jest wynalazców. Za wolny jest postęp techniki. To wszystko przez magię, przez tą przeklętą magię, która nie dość, że zamyka ludziom oczy to jeszcze wprowadza chaos w wynalazki. Ech, świat bez magii byłby rajem techniki.\nUśmiechnęła się na widok driady, która jeszcze przed chwilą wydawała jej się dzika jak zwierzę, a teraz dygnęła przed Isobel jak dama, z goglami udającymi diadem. A właściwie, czemu nie? Zamiast tych wszystkich ciężkich, głupich koron z kamieni nie lepiej by było mieć jakieś funkcjonalne gogle jako symbol władzy, albo i inny wynalazek. Już zaczął w jej umyśle kiełkować koncept.\nWtedy Frigg oświadczyła ... No właśnie, oświadczyła co? Chciała wziąć udział w jakiejś wojnie, prawdopodobnie tej o której Isobel słyszała, z jakimś Podorem, Hodorem czy jakoś tak. To by oznaczało, że powinna znikać. Nie była typem wojownika i nie miała zamiaru zostać wciągniętą w grubszą sprawę. W walce nie opierała się o swoje umiejętności, tylko o swoje gadżety. No, wyjątkiem była walka bliźniaczymi ostrzami, ale i tak już niedawno naprawiała sprzęt. Pierwszy już od dawna przejaw zdrowego rozsądku powiedział jej: Nie mieszaj się, nie twoja sprawa. I, naprawdę, chciała się go posłuchać.\nChcieć, a zrobić to dwie różne rzeczy.\n- Można dołączyć do tej wyprawy? - zapytała się z błyskiem w oczach. - Za stosowną zapłatą, oczywiście.\nCiągłe rozpatrywanie na temat koniny coraz bardziej dręczyło pusty żołądek Frigg. Miała nadzieję, że chociażby stek z chorowitej szkapy będzie podawany w wojskach Karnstein. I tak by się o wiele mocniej nie struła niż już jest.\n-Po co takie "machina"? -spytała niepoprawnie, ale to słowo nadal pozostawało dla niej nowością- Niech co lata, lata, a co na ziemi, niech na niej pozostanie. To tak jakby rybę wyjąć z wody i kazać jej oddychać. -rzuciła z niezadowolenie, po czym poprawiła schludnie swoją "koronę"- Natura już zrobiła swoje więc nie warto w nią ingerować. Takie dziwactwa mogą doprowadzić do zagłady.\n"I do wygrania Twojej wojny..." pomyślała przelotnie. Przez chwilę milczała, a po jej głowie równie szybko przemknęło następna hasło "...i kolejną, i kolejną...aż wreszcie nawet z mojego marnego drzewa nic nie zostanie".\nPowinna się niezmiernie ucieszyć ze zgody, jaką wyraził arystokrata, ale nadal nie byłą pewna czy to nie gryzie się z jej sumieniem. Nie wiedziała czy szala jest wyrównana, czy warto będzie. Wojna tak czy siak się odbędzie, a nie dzieję się bez powodu. Już od dawna nie rozmawiała z praczkami, młodymi dziewczętami na rynku, czy jakimś chociażby przechodnim trubadurem, z nikim kto by ujawnij jej plotki polityczne. A i takim życiem od dawna się nie interesowała. Często owe umowy jakie nawiązywała z wyższymi sferami kończyły się porażką, tak więc i problemy jakiegokolwiek państwa stały się dla niej niczym. Była z resztą zawzięta pacyfistką, jednakże gdyby ktoś zaatakował jej las czy też i jej lud... Broniłaby się. To jedyna wojna, która ma sens. Może i właśnie ów Hodor zagraża jego państwu? Frigg jednak nie końca chyba chciała to wiedzieć. Wolała pozostać w świadomości, że to właśnie Karnstein się broni, a nie atakuje.\nUjęła w dłoni gogle, a jej oczy wypełniły się... właśnie... czymś niecodziennym dla Frigg. Smutkiem?\nWysunęła dłonie w stronę Isobel by oddać te niesamowitą rzecz. Nie za bardzo chciała, ale ona tez by nie oddała sztyletu wykonanego ze smoczej kości (którego, swoją drogą, nadal nie zdobyła). Pewnie te "szkiełka" mierzyły dla dziewczyny taką samą wysoką wartość. Poza tym, dla driady nie były one tak przydatne. I tak nadal nie wiedziała do czego tak na prawdę służą.\nZrobiło się jej jednak o wiele lżej na wieść, że i sama Isobel chce wziąć udział w tym niemałym wydarzeniu. Bała się tylko, że nie poradzi sobie w takim miejscu i pasjonatka "machin" już nigdy nie podzieli się z nikim "szkiełkami".\n-Mnie miło słyszeć, że wyraziłeś zgodę na mój udział.\nOdparła w stronę wampira z tą samą pewnością siebie, co zazwyczaj. Trzeba było również przyznać, że jego oklaski, mimo wszystko, podniosły driadę na duchu.\n- No, skoro o samo przypiekanie nad ogniem ci chodzi, to zmienia postać rzeczy. Nie chciałbym się znaleźć w skórze tej twojej szkapiny lub sukinkota, który ci ją sprzedał.\nGdy zeszło na wynalazców i machiny, co do których oboje próbowali przekonać driadę, jak widać z mizernym -no może poza zainteresowaniem goglami- rezultatem, Medard dowiedział się, że nad ulepszeniem żyrokoptera jako takiego pracowały jeszcze jakieś krasnoludy gdzieś na dalekiej Północy. Wot ci niespodzianka! Konwergencja występuje nie tylko w przyrodzie, ale także jest niejako częścią ludzkiej cywilizacji i tworzącej ją techniki. Oby więcej takich niecodziennych zbieżności, a świat stanie się lepszy. O wiele lepszy! Książę odpowiedział:\n- Dziwne, jak mówisz, ale prawdziwe. Widać konwergencja występuje nie tylko w naturze, ale także cywilizacje tworzą zbieżne, do złudzenia podobne projekty czy wytwory. Tak też pewnie było w przypadku naszego żyrokoptera. Od koła, na które wpaść mogło i kilkuset łebskich naraz do skopmlikowanej maszynerii latającego statku droga jak widać niedaleka. Wiemy o dwóch, lecz gdzieś na Odległych Lądach jakiś tubylec może właśnie testuje kolejny model? I to jest cecha świata, którą podziwiam! Świat nie lubi próżni - gdy pojawia się wolna nisza, zaraz przyłażą stworki, pragnące uszczknąć co nieco dla siebie i swoich ziomków. I tak ma być, bo to się sprawdza.\nUpił nieco miodu i piał peany na cześć wytworu umysłu, jakim był niewątpliwie ów latający statek:\n- Jest tak jak właśnie powiedziałaś. Wynalazca żyrokoptera -gnom czy krasnolud- korzystał z setek, jeśli nie tysięcy patentów na każdy kolejny składnik. Każdy trybik w ogromnej machinerii miał przecież swego konstruktora! -uniósł puchar i zaintonował:\n-Wypijmy więc za nich wszystkich! Od rzemyczka do koniczka, od trybiczka do żyrokopterka! Niech chociaż po śmierci pamięć o nich trwa! Szybkimi łykami opróżnił swój puchar, a niedługo potem Frigg znów marudziła na temat użyteczności latających machin.\n- Wyobraź sobie, iż taki dajmy na to sum wyciągnięty z wody i położony gdzieś tam na lądzie, odnajdzie drogę do domu i nie zdechnie. Oddycha bowiem także powietrzem, cwana bestia. Podobnie jest z żyrokopterem. Taki wynalazek może być użyty do skuteczniejszego zwalczania pożarów twego ukochanego lasu, rozrzucania zeń lekarstw dla chorych zwierząt czy obrony domu przed takim kłusownikiem bądź wojskami buńczucznego króla. Tak poza tym ta twoja "korona" to też swego rodzaju machina, dziwactwo cywilizacji czy inny demon, a przecież tak ci się podoba! Bez postępu nie miałabyś okazji ujrzeć czegoś tak fascynującego i pięknego w swej prostocie.\n- Zaiste, jest dokładnie tak jak mówisz. Szkoda, że świat wydaje się należeć do niedorozwiniętych barbarzyńców i tłumoków wymachujących czymś ciężkim wte i we wte., a bierna masa nie reaguje... Postęp by to szybciutko zmienił, ale czarodziejom i domorosłym czarownikom toto nie na rękę - straciliby władzę. To samo szamaństwo - trzeba tępić zabobon, a nie dodawać mu paliwa i rozprzestrzeniać wśród innych ludów. Słupa nie przekonasz, a tak czy srak - rzyć zawsze z tyłu. Może kiedyś będzie lepiej - i właśnie z tego powodu powstał Karnstein ze swoim przesłaniem... Nie będę już zanudzać i daruj sobie tego pana, nie jestem aż tak stary. - zaśmiał się.\n- Oczywiście, że tak. Każdy może stać się uczestnikiem tych wydarzeń, jeśli tylko tego chce. Nieważne z jakich pobudek. A co do wynagrodzenia - co proponujesz? - potem skierował się w stronę Frigg i dodał:\n- To mnie jest miło, że taka osoba stoi po mojej stronie. Kto wie, może kiedyś będę musiał się nauczyć zawiadywać driadami? Nigdy nie wiadomo, kto zasiedli tereny okalające rezerwat drachenberski. Ktoś musi - zaśmiał się, ale był to przyjazny śmiech.\nZaśmiała się. Uwaga Medarda kończyła już temat koniny. Chyba.\nPodobało jej się, że arystokrata podziela jej zdanie na temat postępu. Wprawdzie nie była pewna czym jest konwergencja, ale założyła, że oznacza to powstawanie czegoś równocześnie w dwóch miejscach. Zgadzała się z jego każdym słowem i gdy wampir wzniósł toast nie mogła powstrzymać się, by nie uczynić tego samego.\n- Za pęd człowieka ku technice, ku nauce, ku nieskończoności! - zawołała i uniosła w górę swój kufel z piwem. Zamiast jednak wypić do dna skrzywiła się. Doprawdy, piwo w tej karczmie jakimś cudem robiło się coraz gorsze z minuty na minutę.\nJak tylko Medard skończył tłumaczyć Frigg cuda mechaniki, Isobel radośnie wtrąciła swoje trzy grosze.\n- Pójdźmy dalej. W warowniach krasnoludów już rozpoczynają się prace nad maszynami, które mogłyby zastąpić wozy dzięki samej mocy pary. Wprawdzie są jeszcze dość zawodne, ale nie minie rok, dwa i może uda się usunąć wszystkie drobne usterki albo chociaż naprawić je magią. Wyobraź sobie, cóż to by była za moc! Zamiast nieporadnych wozów, które muszą ciągnąć konie maszyny mogące sto, nie, tysiąc razy więcej pomieścić i tysiąc razy szybciej przewieźć niż konie! Tony ryb, które byś zakupiła na Wybrzeżu Cienia już następnego dnia pojawiły by się tutaj, w Karnstein! I to wszystko bez użycia magii, tańsze, a co za tym idzie bardziej dostępne dla zwykłego człowieka! Tylko nieliczni mogą się obecnie wzbić w przestworza, magowie, smoki, anioły ... Z techniką może to zrobić każdy, absolutnie! Technika sprawia, że wszyscy wreszcie są równi, niezależnie od rasy. A pomyśl o ile łatwiej możnaby produkować przedmioty za pomocą techniki! Jeden dzień a miałabyś masę książek, które nauczą przyszłych lekarzy, prawników, budowniczych. Wynalazców ...\nIsobel wreszcie przerwała i po chwili wahania sięgnęła po miód. Wolała już zapłacić każdą sumę niż pić to piwo. Zwilżyła gardło, tymczasem Medard mówił o zabobonach i władzy magów. Miał racje.\n- Szkoda, że to tylko Karnstein jest takie postępowe. Każda istota powinna zrozumieć, że magia jest tylko dla nielicznych, mechanika dla wszystkich. Technika jest darem, nie przekleństwem. Darem.\nWynagrodzenie ... O tak, to by się jej przydało. Ale po głowie cały czas krążyły jej owe gnomie plany. Przygryzła wargę. Musiała zażądać wiele - wiele potrzebowała. Ale czy arystokrata się zgodzi?\n- Potrzebuję pieniędzy ... Sporo pieniędzy. Jak wiesz nauka jest kosztowna - uśmiechnęła się. - Ale przede wszystkim interesują mnie owe gnomie plany, pragnę je zobaczyć i ... skopiować, o ile to będzie możliwe - powiedziała szczerze. Zamyśliła się na chwilę i w końcu dodała - Będę potrzebować też konia. Ale jakiegoś posłusznego, by nie zachowywał się jakby miał uraz do całego świata.\nPrzerwało jej zawodzenie trąb. Wojsko zaczęło się wysypywać na zewnątrz, masa ludzi wylewała się z nędznej małej gospody. Isobel złapała mocniej swoją torbę i odsunęła się na bok, starając się nie stać na drodze bardziej podchmielonym wojakom. Dlaczego wszyscy nagle wychodzą? Odwróciła się do Medarda. On tu się zdawał dowodzić.\nKonwergencja kojarzyła się Frigg wyłącznie z wykorzystywaniem mięśni prostych przyśrodkowych oczu, czyli z robieniem tak zwanego potocznie zeza. Nie potrafiła, a może i nawet za bardzo nie chciała, przekładać tego na aspekt społeczny. Uważnie wysłuchała wypowiedzi swoich towarzyszy, ale od początku było widać jej zdecydowany protest. Nie sprzeciwiała się temu by świat się rozwijał. W końcu gdyby nie odkryto magi życia to wąchałaby kwiatki od spodu. Jednakże wynajdywanie nowych bakterii, nowego sposobu leczenia bądź odkrycie nowego czaru nie było zmianą w naturze. Raczej poznanie wszystkiego co nieznane, ale nie zmienianie tego co jest. Jeżeli miała już w coś wierzyć to z pewnością wierzyła w Matkę Nature.\nCo prawda w obecnym momencie nie miała w posiadaniu jakiegokolwiek trunku, ale gdyby nawet dzierżyłaby w ręce kufel piwa i tak by się nie napiła. Nie chciała tym nikogo urazić, po prostu twardo tkwiła w swoich przekonaniach.\n-Właśnie...-mruknęła pod nosem-... świat jest pełen barbarzyńców i taki ćwok może tylko dopaść tych waszych cudnych "machin", po czym spalić mój las z góry, bo pewnie te żro...żytro... żryo coś tam będzie można ulepszyć, pf. -urażona założyła dłonie na wysokości piersi- A natura stworzyła suma takiego jakim jest, albo i stworzyła go takiego by mógł rozwinąć te umiejętność - oddychania poza wodą. Nikt go nie czarował, nikt mu nie dał żadnej machiny. Takim go natura stworzyła. -wciąż upierała się przy swoim- Poza tym, kto wie do czego to doprowadzi, ta technika. Jakim kosztem zapłacą wszystkie istoty tego świata, kiedy wymyśli się coraz więcej ustrojstw i kto wie czy nie bardziej niebezpiecznych, czy warto będzie tyle zapłacić. Póki co to marzenia zwykłych kreatorów, którzy chcą wzbić się w niebo jak anioły, ale kiedyś...-ostatnie zdanie wypowiedziała już szeptem, jakby sama do siebie.\nTak, machiny mogą służyć do wielu rzeczy. Wszystko z resztą ma swoje dwie strony medalu. Mimo to wolała pozostać w swoim lesie bez "szkiełek".\nFrigg, wbrew pozorom, miała słabość do ludzi kreatywnych i z pasją. Taką osóbką było ludzka dziewczyna, która stała tuż obok niej. Nie miała jej za złe jej sposobu myślenia. Isobel wręcz przesycona była pasją - udowadniała to chociażby przez długie wypowiedzi na ten temat. Nie chciała stworzyć rzeczy do zabijania, ale to nie oznacza, że nikt by jej wynalazków do tego by nie wykorzystał.\n-Twoja kreatywność jest darem. A technika... technika w pewnym sensie tym samym co magią, w nieodpowiednich rękach. -myślała na głos- Nigdy nie wiadomo co do czego jest w stanie doprowadzić.\n"Właśnie z tego powodu powstał Karnstein ze swoim przesłaniem" - powtórzyła w myślach i momentalnie to księstwo stało się dla niej jeszcze bardziej odległe. Wystarczyło, że drażnił ją widok mrocznych elfów, a niemało ich widziała po drodze!\nKarnstein nie było to miejscem ponurym dla Frigg, ale ciemnym, a przez to jakby pozbawione i życia. A jednak to właśnie tutaj technika ma iść do przodu i gromadzić pasjonatów tworzących wynalazki. Nigdy nie czuła się tutaj swojsko, teraz zaś chciała już tutaj nigdy nie wracać. Nie mogła w żaden sposób powiązać się z tym terenem - była tu po prostu obca.\nŚmiech arystokraty zadziwił driadę. Nie było to dla niej codziennością spotkać kogoś tak odrębnego, prawdziwego i potrafiącym się uśmiechnąć będąc na tym szczeblu.\nOdwzajemniła się szerokim uśmiechem.\n-Najpierw to musisz jakiekolwiek znaleźć! W końcu jesteśmy mistrzyniami chowania się w lasach! -stwierdziła żartobliwie, dumnie unosząc przy tym głowę. Ostatnia wzmianka o koniu również ją rozbawiła - Uwierz mi, że zwierzęta mają często duże wymagania co do swoich jeźdźców! -po rzuceniu tego hasła zastanowiła się drugi raz- Nie żebyś była zła! -zamachała dłońmi, chcąc się wybronić - Czasem to koń zachowuję się jak księżną z czystego rodu. Coś o tym wiem...\nDriada nigdy nie przepadała na czymś jeździć, bo zawsze każda ze stron miała wymagania. Akurat do konnej jazdy miała wyjątkowy uraz po ostatniej szkapie, która zrzuciła ją z grzbietu podczas ucieczki. Od tamtej pory już nie dosiada żadnych zwierząt, chociaż tak bardzo chciała się tego nauczyć.\nTrąby ogarnęły całą okolice, a w jej myślach zawdzięczało imię "Medard". Jakby kiedyś już je słyszała...\nW Karnstein nie była od...\nWłaśnie. Nawet nie pamięta ilu lat. Jej wspomnieniom umknęły również imiona i nazwiska ludzi wysoko urodzonych.\n-To już czas, prawda?\nTemat koniny i jej przyrządzania odszedł do lamusa - może ktoś kiedyś przy odrobinie szczęścia i alkoholu w żyłach zdoła ponownie go odkurzyć. Tymczasem życie jak i tok rozmowy biegły własnymi torami, niezależnie od innych nawet całkiem wymyślnych czynników.\n- Za nas i za postęp! Ku temu, o czym tak ładnie, z przejęciem i swadą opowiadasz. - wychylił resztę miodu z pucharu, po czym zorientował się, że Frigg wrzuciła w ten dialog swoje kilka ruenów, więc postarał się jej odpowiedzieć. Dzikie toto z lasu, zero pojęcia o technice, ale czy skazane na wymarcie? Rzucił zatem szybciutko, od czasu do czasu popijając miód z pucharu:\n- Aj - aj! Fakt, dzikusów wymachujących maczugami nigdzie nie brakuje. Nie zmienia to zasady, iż na każdą akcję zawsze prędzej czy później przychodzi odpowiedź z przeciwnej strony. Załóżmy, że przykładowy dzikus dorwie się do tych naszych żryo-cosiów, jak to powiedziałaś i zaatakuje las, chociaż nie mam bladego pojęcia, czemu miałby to robić. Przecież dla barbarzyńców las jest bezwartościowy. Ominą go szerokim łukiem i to bez wahania. Gdyby jednak coś go tknęło i zdecydowałby się na nalot, spotkałaby go niemiła niespodzianka. Powitałby go grad pocisków kierowanych z ziemi -niczym syf wyrzucany przez aktywny wulkan- niszczących machiny tak, że nie zostaje z nich nawet garstka popiołów, gdyż wiatr wszystko rozniesie po okolicy. Mieszkańcy nie pozostaną bezbronni. Kusza powtarzalna czy krasnoludzki samopał po wyciszeniu i zredukowaniu odrzutu to prawie jeden pies. Małpa nauczyłaby się to obsługiwać, chociaż nie chciałbym być na miejscu tresera, gdyby coś poszło nie tak... - zaśmiał się, widząc w oczach umysłu małpiszona celującego do kłusownika z samopału. Komiczny widok!\n- W rzeczy samej, nie trzeba nic dodawać. Trzeba tylko znaleźć te mózgi, sprowadzić je tutaj i dać wolną rękę do tworzenia nowych machin.\nNie przerywał słowotoku dziewczyny chowanej wśród krasnoludów. W chwili, gdy wymieniała szczęśliwców mogących swobodnie szybować w niebiosach, dodał bez wahania:\n- Wampiry. Ech, mały nietoperz, a tyle namieszał - rzucił ot tak, nawet nie zastanawiając się, czy którakolwiek z rozmówczyń zrozumie specyficzne nawiązanie do dawnych dziejów Łuski i zamieszkujących ją ras...\n- Zawojujemy świat tymi wytworami! Zwykły człowiek sięgnie przestworzy ! - dodał po chwili, po czym znowu sięgnął po miód z dzbana.\n- Właśnie, no, może jeszcze państwa krasnoludzkie i gnomie gdzieś daleko na Północy, ale gdzie mi tam do nich...\nTymczasem driada nadal nie była przekonana do postępu technicznego. Zupełnie jakby ktoś dzięki niemu miał pozbawić ją jej leśnego królestwa, o ile takowe istniało. Wzmianek o sumie nie skomentował - po co, to nie wnosiłoby nic nowego. Rzucił tylko:\n- Sum nie, ale syreny to inna bajka. Robią w morzach taki sam syf jak my na lądzie. Mają magię, nie wiem, czy dysponują jakimiś machinami, lecz jest to wielce prawdopodobne.\nUpił miodu z pucharu i odpowiedział na zadane przez Isobel pytania tyczące się spodziewanej nagrody.\n- Zobaczymy jak sytuacja się rozwinie, ale dostaniesz swoja nagrodę. Co do wierzchowca zaś - niestety nie dysponujemy takim koniem, którego byś chciała. Jest za to pełen wybór wielbłądów - kilka łazi samopas przed karczmą. Ten albinos wygląda całkiem obiecująco... - zamyślił się, a miał oko do wynajdywania unikatowych wierzchowców, bo trudno baktriana określić mianem rumaka.\n- A, masz też dostęp do tego, co gnomy po sobie zostawiły. Jest trochę tego towaru... - dodał.\nDriada nawiązała do wcześniejszego wątku o zawiadywaniu mieszkańcami lasów. Książę, nie będąc dłużnym, odpowiedział:\n- W kupieckim Vaerren widywałem je całymi grupami. Nie wiem, czego tam szukają, ani też co je popchnęło do tak niecodziennych zachowań. Kilka rodzin od pokoleń zamieszkuje to miasto i nawet dorobiło się całkiem sporych sum. Naerin z Vaerren -dajmy na to- została obrana jednym z rajców, więc wiesz. Jakieś doświadczenie w tym temacie się ma, no ale to nie są typowo leśne driady...\nŻołdactwo i regularne wojsko opróżniało karczmę na głosy trąb i rogów. Pierwsze kolumny już wyruszyły na miejsce przeznaczenia, a przez otwarte okno wleciał kruczy posłaniec z tajnym listem przyczepionym do jednej z łap. Med rozwinął go i pozwolił ptakowi odpocząć po ciężkim locie. Treść zachował dla siebie, ale wszystko przebiegało zgodnie z oczekiwaniami. Król demarski miał dosyć wybryków nielojalnego wasala i pozostawił gagatka własnemu losowi. Niechaj wypije piwo, którego sobie nawarzył.\n- Sygnał wymarszu. Wojsko z karczmy wyrusza na bój. Wreszcie. Dosyć tego przesiadywania po próżnicy, ale inaczej zrobiłyby się zatory, a i dukty stepowe by nie wytrzymały takiej nawały ludzi, wierzchowców i sprzętu... My jeszcze zostaniemy, poczekamy, aż zrobi się luźniej. - oznajmił.\nFakt, że Frigg wyrażała protest paradoksalnie ucieszył Isobel. Zauważyła, że driada nie zamierzała dołączyć się do toastu, ale nie uraziło jej. Doskonale rozumiała potrzebę własnego zdania, co więcej wolała nawet by to zdanie było całkowicie przeciwne jej poglądom. Cóż by to była bowiem za dyskusja gdyby każdy zgadzał się ze sobą?\nDlatego gdy tylko Medard skończył komentować obiekcje driady i ona rozpoczęła wywód.\n- Poza tym chciałabym widzieć jak taki ćwok obsługuje żyrokopter. Prędzej zrobi sobie krzywdę niż innym, a najbardziej ucierpi na tym maszyna. Pomyśl tylko! Taki wytwór techniki zawsze jest trudne w obsłudze, to nie są przecież gogle. Żeby móc sterować latającą maszyną trzeba wiedzieć jak ją obsłużyć, a i tak jest to ciężkie niemiłosiernie, wierz mi. Zwykły człowiek może latać, ale ... No, jako pasażer. Chyba, że nie jest głupi, to wtedy sterować się nauczy, ale i tak to może trwać miesiące, może lata ... W zależności od maszyny. Poza tym, jak wspomniał Medard, na jedną broń znajdzie się zawsze inna. Nosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka - zaśmiała się.\n- Ale w pewnym sensie masz rację. Co będzie jeśli do tych cudownych machin dopnie się ktoś o złych intencjach? - Dziewczyna westchnęła. - To nie musi być ktoś głupi, przecież tyle zniszczeń dokonywali ludzie inteligentni ... Ryzyko istnieje. Jest realne i musimy się z nim liczyć. Ale tak samo należy się obawiać, czy ktoś nie użyje magii przeciwko światu. Obiekcje zawsze będą istniały, wiesz? Nawet ja czasem myślę nad takimi konsekwencjami. Myślę jednak, że magia jest o wiele bardziej niebezpieczna, no bo w końcu maszynę można powtrzymać bardzo łatwo, wystarczy wiedzieć jak. Maga już niekoniecznie ...\nNawiązanie arystokraty zbiło ją z tropu.\n- Mógłbyś proszę wyjaśnić o co chodzi z tym nietoperzem? - poprosiła. Co do uwagi dotyczącej sprowadzania wynalazców ... Wysłała Medardowi uśmiech. Wprawdzie Karnstein rzeczywiście jeszcze nie dorównywał miastom północy, ale miał pewien potencjał. Potrzebny był tylko ktoś, kto by go wykorzystał ...\nSpodobał jej się przykład Frigg, ten z sumem.\n- Eee tam, to mechanika musi trzymać się praw świata, a magia ją łamie. No pomyśl, czy natura stworzyła drewno by wybuchało samoistnie ogniem? A przecież mag może nagiąć świat by się tak stało. Za to mechanika odkrywa prawa świata i zamiast je naginać uczy jak je wykorzystać. Zaś koszty zawsze będą istniały.Ale to co technika w zamian daje ... To jest bezcenne.\nKomplement Frigg udyerzył ją niespodziewanie pozostawiając ślady czerwieni na policzkach. To naprawdę miłe być docenionym przez inną osobę , zwłaszcza taką, która jest przeciwko technice.\n- Jeśli moja kreatywność jest darem, to myślenie jest błogosławieństwem ... którym, na szczęście, i ty, i ja możemy się cieszyć - zripostowała niezdarnie.\nZgodę Medarda na jej żądania przyjęła prostym skinieniem głowy. Spodobał się też pomysł przyjęcia wielbłąda.\n- Albinos powiadasz? Mmm ... Wierzchowiec o tak niezwykłej barwie, do tego wielbłąd ... ale będe się wyróżniać, nie ma co. O, i jeśli niektóre konie sądzą, że są co najmniej księżnymi to moja klacz, a raczej już była klacz, twierdzi, że jest cesarzową - zwróciła się do Frigg. - Najwidoczniej mamy podobne doświadczenia - westchnęła współczująco.\nPrzez umysł przemknął jej pomysł na dyser- cośtam naukowe na temat zadziwiających zdolności krnąbrnych koni do zbliżania ludzi. Roześmiała się.\nOkazało się, że jednak zostaną w karczmie jeszcze chwilę. Miło, przynajmniej będzie miała czas, by wypytać Medarda o co dokładniej się będzie toczyć to wszystko. Najpierw jednak czekały pytania najważniejsze.\n- Kiedy zatem wyruszamy? - powiedziała, przysuwając sobie stołek. Skoro będą czekać, to niech przynajmniej wie ile. - Będzie czas, by jeszcze przed całą awanturą coś przekąsić? I jaka będzie , jeśli wolno mi się spytać w twoim imieniu, Frigg,, nasza rola?\n-Małpa i żyrocoś?\nI wówczas Frigg wyobraziła sobie małą małpkę, w cyrkowej kamizelce, która wsiada do dziwacznego żyrocosiu. Owej machiny nigdy na oczy nie widziała więc nie mogła się zdecydować na żadną jej rozlazłą wersję. Jedna z nich miała zabawny kosz na rządzącego ustrojstwem o skrzydłach nietoperza, kolejna była wielkim kwadratowym klocem o prostych wystających szkieletach, do których przymocowany był materiał tworząc w ten sposób skrzydła. Przy okazji, mała flaga robiła za sterownik. Wyobrażeń o żyrocosiu miała wiele, ale żadne chyba nie było adekwatne do reali.\n-Może nie koniecznie małpa, ale osoba o małpim mózgu może się tego dopaść -stwierdziła - Sam wiesz...-zaczęła na nowo kierując te słowa w stronę Medarda -... że ludzie, jak i nieludzie, są powszechnymi idiotami. Nie wiem kto i po co miałby podpalać las, z machiną czy i bez niej, magią bądź i jej braku, nikt tak na prawdę nie ma powodu. Zwykła głupota lub władza czy chęć posiadania więcej, ot co sprawia, że ktoś chce podpalić las. A co takiego ma las? Potrzebny jest do tartaków i zapewne do waszych machin, do tworzenia ich szkieletów i konstrukcji, a później wepchnięcia w tego odrobinę duszy poprzez magię, której tak bardzo jesteście przeciwko. -ostatnie zdania równie wyraźnie skierowała do Isobel. - Bo kto, jak nie inny da wam drzewo? Elfy i driady. Tylko elfy schowają się w górach, wylądują na pustyniach, zbudują nowe państwa, które będą chciały zwyciężyć bądź przebić pomysłowością Waszych machin. A driady? Driada nie zrodzi się na nowo. Pozostanie legendą, ot leśnym stworem, który będzie porywał niegrzeczne dzieci.\nNa chwilę myślami przystanęła nad nietoperzem. Nietoperz... nietoperz... nałogowo powtarzała sobie to hasło w myślach chcąc odnaleźć te wspomnienia, które tlą się w jej głowie. Kiedy ostatnio tu była... Ach! Gdyby to były słowa z pewnością miałaby je na końcu języka!\n- W sumie... żaden czarodziej, mag czy też i wiedźma, nie odkryli skąd tak na prawdę bierze się magia. Trudno więc powiedzieć czy powstaje zgodnie czy też i sprzecznie z zasadami natury...-mruknęła w zamyśleniu - A przestworzy można sięgnąć lecąc na smoku albo innym latającym stworzeniu, o! -dorzuciła szybko.\nKątem oka dostrzegła, że na policzkach dziewczyny maluje się zaczerwienienie. Była tym zaskoczona równie mocno co żartami arystokraty.\nKomplement jednak nie wywołał w niej, jak zgadywała driada, oczekiwanych efektów. Uniosła wysoko brew spoglądając na nią pytająco. Schlebianie Frigg było jak stąpanie po cienkim lodzie. Nigdy nie była przekonana do tego typu konwersacji, aczkolwiek sama dopiero co nieumyślnie wypowiedziała podobne słowa skierowane do Isobel. Mimo to, uśmiechnęła się do niej delikatnie, chcąc pokazać, że nie została tym urażona. Zielono-skóra istotka nie była nawet świadoma, że w głębi duszy, sprawiło jej to przyjemność.\nMyślami na chwilę odleciało do swoich sióstr. Driady w Vaerren?\n-Gdzie dokładnie znajduję się w Vaerren? -próbowała odtworzyć mapę swoich szlaków, jednakże nigdzie nie mogła odnaleźć tego miejsca.\nGdziekolwiek by to jednak nie było, driady nie wychodziły z lasu, bo po co? Tylko Frigg była rodzynkiem, ale ona była do tego zmuszona! Zielono-skórne istoty umiłowały sobie drzewa i zapach mchu. I co oznacza określenie "nietypowe leśne driady?". Mocno się tym zmartwiła, ale nie miała odkrywać swoich uczuć i emocji. Nie wiedziała nawet, co tak na prawdę myślą jej siostry o niej samej. Czy w ich oczach nadal pozostała zabójcą? W końcu takim mianem określał ją ojciec i rozsiewał nienawiść driad do panny Lysberg.\n"Medard..." powtarzała uciążliwie w myślach - "Medard...". Kim on był? Generałem? Nie...oni nie są tacy wykwintni. Też nie zwykły arystokrata z dworu, bo skąd te tajemnicze listy?\nUsiadła na krześle by potowarzyszyć przy tym ludzkiej dziewczynie. Wygodnie ułożyła plecy o oparcie, nakładając nogę na nogę. Palce zastukały rytmicznie o podłokietnik.\n"Medard...". Myślami wciąż próbowała wygrzebać to COŚ ze wspomnień. Była w tedy w Danee, na rynku. Elfy plotkowały na temat nie aż tak starego księstwa jakim było Karnstein. Niektórzy byli przeciw ideą, którymi kierował się niemalże świeżo upieczony książę tamtejszych terenów. Były zbyt... nowoczesne. Byli też i tacy, którzy nie mieli nic przeciwko - w końcu każdy książę kieruję się to innymi wartościami. Frigg już wielokrotnie obiło się o uszy na temat Karnstein, jednak nigdy nie słyszała o nowoczesności tego księstwa. Chciała je zobaczyć z bliska i dowiedzieć się czy ma rzeczywiście więcej do zaoferowania niż ostatnim razem.\n"Medard Alaric Ulrich von Karnstein de Nasfiret!"\nSam książę Karsnetin stoi tuż przy niej! Wampir z krwi i kości!\nAż drgnęła gwałtownie na krześle i spojrzała na mężczyznę wielkimi oczami. Przełknęła dyskretnie ślinę. Tajemnica jej wspomnień i nietoperza, została rozwikłana.\n-Właśnie... jaką rolę będziemy odgrywały w tym wydarzeniu? -powtórzyła nieco tempo po Isobel.


GHITA vs ADEGBUYI W BOKSIE? GHITA NA TAK\nOd kilkunastu miesięcy w rumuńskich mediach trwa konflikt pomiędzy najlepszym kickboxerem wagi ciężkiej z tego kraju, Danielem Ghitą i jego następcą, Bennym Adegbuyim. Organizacja Colosseum zaproponowała im rozstrzygnięcie konfliktu w walce bokserskiej i starszy z zawodników już ją zaakceptował.\nIch konflikt trwał w mediach od kilku miesięcy. Weteran japońskiego K-1 oraz organizacji It’s Showtime i Glory, Daniel Ghita wielokrotnie zarzucał Adegbuyiemu i, a może zwłaszcza Catalinowi Moroscanu, że są telewizyjnymi mistrzami. Według byłego mistrza It’s Showtime obydwaj panowie o wiele bardziej zajmują się ich karierami w telewizji śniadaniowej i programach telewizyjnych, zamiast treningami. Ghita zarzuca również obydwu, że walczą z rywalami, którzy klasą nawet nie są blisko jego rywalom, z którymi rywalizował w Japonii. Uczestnik turniejów ciężkiego K-1 i były pretendent do mistrzowskiego pasa Glory w wadze ciężkiej porównywał nawet Adegbuyiego do worka treningowego, komentując jego porażkę z Jamalem Ben Saddikiem w 8-osobowym turnieju wagi ciężkiej, w którym brał udział Arek Wrzosek, a Ben Saddik i Adegbuyi spotkali się w finale. Marokańczyk pokonał Rumuna mając złamaną dłoń. Właśnie ten fakt był podnoszony przez Ghitę w atakach na Adegbuyiego.\nKilkanaście dni temu promotor organizacji Colosseum Tournament, Gabriel Georgescu zaproponował Ghicie i Adegbuyiemu pojedynek pięściarski na jednej z jego gal. Powodem tego jest kontrakt na wyłączność młodszego z Rumunów na walki w kickboxingu z organizacją Glory. Dlatego zaproponowano im walkę w boksie, w którym Adegbuyi ma już za sobą debiut zawodowy. Nazywany przez niego Ghita, staruszkiem i człowiekiem, który nic nie osiągnął zaakceptował to wyzwanie pisząc post na swoim koncie na facebooku. Bezzębny wilk, jak o Adegbuyim mówił Ghita, nie odpowiedział jeszcze w żaden sposób na wyzwanie rzucone przez weterana japońskiego K-1.\nGhita powrócił do zawodowego kickboxingu po ponad czterech latach na gali Colosseum Tournament IX, na której w pierwszej rundzie odprawił weterana K-1, KOK i DSF Kickboxing Challenge, Dzevada Poturaka. Podczas jedenastej gali rumuńskiej organizacji w pierwszej rundzie znokautował innego weterana, Czecha Petra Vondracka. Przed tymi walkami ostatni zawodowy występ zanotował w czerwcu 2014. roku, kiedy na Glory 17 w Los Angeles przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów po pięciorundowej walce o pas wagi ciężkiej z broniącym tytułu Rico Verhoevenem. W międzyczasie wystąpił na mistrzostwach świata Wushu w formule sanda w rosyjskim Kazaniu. Na imprezie w 2017 roku zdobył brązowy medal.\nOd czasu wspominanej przez Ghitę porażki z Ben Saddikiem młodszy z Rumunów pozostaje nieaktywny w kickboxingu. Ostatni pojedynek Adegbuyi zanotował 6 czerwca na gali pięściarskiej w rumuńskim Kluż, na której pokonał przez decyzję po czterech rundach Chorwata, Igora Mihaljevicia. Tym samym ma na swoim koncie cztery zwycięstwa w zawodowym boksie, z czego trzy przed czasem i nie zaznał jeszcze smaku porażki w tej dyscyplinie.


Pojemniki plastikowe – balltraps\nHome Rząd i polityka\tPojemniki plastikowe\nby Jasiek 21 października 2018 3 listopada 2018\nwritten by Jasiek 21 października 2018 3 listopada 2018\nPrzeznaczenie plastikowych pudełek\nPojemniki plastikowe wykorzystywane są w zasadzie wszędzie. W domu, w pracy, w sklepach, w przedsiębiorstwach, a nawet w plenerach. Dzieje się tak dlatego, że są lekkie i łatwo je przetransportować. Jednocześnie pozwalają na bezpieczne i uporządkowane przewożenie lub przechowywanie przedmiotów codziennego użytku, pożywienia,lekarstw, pamiątek, zabawek czy cennych eksponatów. Zastosowania, w których przydają się pudełka i skrzynki plastikowe są obecnie ograniczone już tylko i wyłącznie przez ludzką wyobraźnię.\nPlastik to surowiec, który ma wiele właściwości. Łatwo można go poddać obróbce i uzyskać wymagane kształty, stąd też dysponujemy nie tylko pojemnikami prostokątnymi i okrągłymi, lecz także legitymującymi się bardziej nieoczywistymi kształtami. Najczęściej wykorzystywane są pojemniki plastikowe przezroczyste, które dają możliwość podejrzenia zawartości pudełka bez konieczności otwierania go. Skrzynki plastikowe wykorzystywane w przedsiębiorstwach można ozdobić dowolnym emblematem, logiem lub nazwą firmy. W ten sposób mogą one również pełnić dodatkową funkcję reklamową. Z kolei pudełka z plastiku przeznaczone na dziecięce zabawki i akcesoria często barwione są obrazkami z filmów animowanych. Wyboru stosownych pojemników można zatem dokonać w zależności od indywidualnych potrzeb lub upodobań estetycznych. Zdobne pudełka z powodzeniem mogą również pełnić funkcję dekoracyjną w naszym mieszkaniu.\nDodatkowe zalety pudełek z plastiku\nPlastikowe pojemniki, choć wykonane z nieobciążającego materiału, są stosunkowo odporne na wgniecenia, zarysowania, czy uszkodzenia mechaniczne. Dzięki temu nadają się także do przechowywania cięższych przedmiotów, co przydaje się w hurtowniach, halach produkcyjnych i magazynach. Pudełka plastikowe są konstruowane w ten sposób, by były odpowiednio pojemne i mieściły także wyższe towary. Pojemniki dysponują zazwyczaj solidnym dnem, co pozwala również na warstwowe układanie produktów.\nplastikowe pojemnikipojemniki plastikoweskrzynki plastikowe\nhttps://steepster.com/zwrotpodatkow1 korepetycje niemiecki Tolerancja ortodoncja katowice producent pudełek


Baza Wiedzy - Doradca VAT\nUwaga! Dotychczasowe ujmowanie paragonów uznanych za faktury zostało przedłużone do 30 czerwca 2021 r.\nW dniu 31 grudnia 2020 r. weszła w życie zmiana rozporządzenia ministra finansów, inwestycji i rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji.\nUwaga! Wyroby alkoholowe – perfumy i kosmetyki bez GTU_01\nObowiązek oznaczania w ewidencji dostawy towarów należących do grupy GTU_01 dotyczy wyłącznie dostawy napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia. Oznaczenie to nie ma więc zastosowania w przypadku sprzedaży produktów takich jak np. perfumy, kosmetyki czy też płyny do dezynfekcji, a więc produktów zawierających w swoim składzie alkohol skażony, tj. alkohol nieprzeznaczony do spożycia.\nWięcej w kategorii Zmiany w VAT »\nWszystko na temat faktur zwykłych wystawianych do faktur uproszczonych\nPrawo wystawienia faktury uproszczonej ma każdy podatnik VAT. Zarówno czynny, jak i zwolniony. Zarejestrowanie do celów VAT nie ma znaczenia dla tego uprawnienia. Czy zatem faktury zwykłe i uproszczone się wzajemnie uzupełniają?\nPocząwszy od okresu rozliczeniowego przypadającego na październik, przedsiębiorcy nie muszą składać już klasycznych deklaracji podatkowych. Te stały się częścią nowego pliku JPK V_7M (lub PK V_7K). Nowa formuła obejmuje część deklaracyjną i ewidencyjną oraz uwzględnia następujące elementy: zestaw informacji o zakupach i sprzedaży, który wynika z ewidencji VAT za dany okres; pozycje z obecnej deklaracji VAT-7 (VAT-7K) oraz dodatkowe dane, które są potrzebne do analizy poprawności rozliczenia. Tymi dodatkowymi niedostępnymi w poprzedniej wersji JPK elementami, są kody GTU. Trzeba pamiętać, że kody GTU to klasyfikacja grupy towarowej bezpośrednio powiązana z nowym JPK. Określają one przynależność sprzedawanych dóbr i świadczonych usług do jednej z trzynastu grup towarowo-usługowych. Klasyfikacja kodów GTU obejmuje oznaczenia od 1 do 13. Kody od 1 do 10 określają towary, a od 11 do 13 – usługi. Wprowadzono także inne nieznane wcześniej oznaczenia. I choć są to dodatkowe elementy – to jest z nimi w praktyce najwięcej problemów. W tym numerze specjalnym magazynu, Czytelnik znajdzie kilkadziesiąt odpowiedzi na pytania związane ze stosowaniem kodów GTU.\nZ początkiem października 2020 roku został wprowadzony nowy JPK_VAT. Pierwsze deklaracje według nowego wzoru trzeba złożyć w terminie do 25 listopada 2020 r. Księgowi muszą bardzo uważnie przystępować do wypełniania nowych obowiązków, tym bardziej że opublikowane przez resort finansów objaśnienia oraz tzw. pytania i odpowiedzi w zakresie nowego JPK budzą więcej niejasności niż zawierają wyjaśnień.\nWięcej w kategorii Temat miesiąca »\nNSA: nie tak łatwo o korektę paragonu\nWprawdzie przepisy ustawy o podatku VAT regulują kwestie korekty sprzedaży udokumentowanej fakturami, to wątpliwości pojawiają się natomiast w przypadkach zawyżenia kwot na paragonie.\nUwaga! Płatności odszkodowawcze nie zawsze bez VAT\nProblem opodatkowania świadczeń o charakterze odszkodowawczym co jakiś czas budzi pewne kontrowersje. Jakkolwiek zasadniczo kary umowne itp. płatności nie podlegają VAT, to jednak coraz częściej organy podatkowe, polskie sądy czy nawet TSUE dostrzegają wyjątki od tej reguły. Ostatnio można zetknąć się więc z tendencją do rozszerzania opodatkowania na sytuacje, w których występują tego typu płatności.\nWNT lub import usług od podmiotu powiązanego także z oznaczeniem „TP”\nW jednej z ostatnio wydanych interpretacji Dyrektor KIS wyjaśnił, że oznaczenie „TP” należy stosować dla każdej transakcji, zawierającej dane pozwalające na rozliczenie podatku należnego.\nWięcej w kategorii Orzeczenia i interpretacje »\nDowiedz się, jak prawidłowo rozliczać eksport w przypadku otrzymania zaliczki\nWspółpraca międzynarodowa umożliwia podatnikom między innymi eksportowanie towarów poza granice UE. Prawidłowe rozliczenie transakcji eksportowych jest bardzo istotne z perspektywy VAT, a ewentualne pomyłki mogą generować ryzyko podatkowe dla przedsiębiorców i konieczność opodatkowania eksportu towarów według krajowych stawek, zamiast preferencyjnej stawki dla eksportu w wysokości 0%. Dodatkową komplikację przy rozliczaniu podatkowego eksportu towarów stanowi pobranie od kontrahenta zaliczki, co jest częstą praktyką biznesową.\nJakie są warunki uznania wierzytelności za nieściągalne w zakresie podatków dochodowych i VAT\nPrzedsiębiorcy, którzy nie otrzymali zapłaty za zrealizowaną transakcję, mogą zaliczyć ją do kosztów podatkowych oraz skorygować VAT należny. Konieczne jest tylko spełnienie określonych warunków, innych w przypadku ustaw o podatku dochodowym i ustawy o podatku od towarów i usług.\nJakie towary należy ujmować w spisie z natury\nPanująca epidemia doprowadziła do fali bankructw. Najbardziej ucierpieli mali przedsiębiorcy. Trzeba pamiętać, że byli wspólnicy rozwiązywanych spółek niemających osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, które zaprzestały wykonywania czynności opodatkowanych, mogą być zobowiązane do opodatkowania w ramach spisu z natury pozostałych im towarów. Księgowi mają wątpliwości, jakich składników majątku obowiązek ten dotyczy.\nWięcej w kategorii Komentarze VAT »\nZmiany w VAT 2021 – SLIM VAT\nNowelizacja ustawy o VAT znana jako SLIM VAT, która obowiązuje zasadniczo od 1 stycznia 2021 roku, ma na celu wprowadzenie:• rozwiązań w zakresie uproszczenia rozliczania przez podatników podatku od towarów i usług – tzw. pakiet SLIM VAT (Simple Local And Modern VAT),• rozwiązań o charakterze doprecyzowującym i uzupełniającym w stosunku do niektórych konstrukcji prawnych w podatku od towarów i usług,• zmian w zakresie systemu zwrotu podatku podróżnym (TAX FREE).\nSLIM VAT - prezentacja MF\nJuż niebawem wejdą w życie nowe przepisy, określane mianem SLIM VAT. W założeniu mają one uprościć i przyspieszyć rozliczanie VAT. Resort finansów przygotował praktyczną prezentację opisującą te zmiany.\nZaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z samochodami osobowymi wymaga prowadzenia stosownej ewidencji przebiegu pojazdu – różni się ona w zależności od tego, czy dotyczy auta firmy, czy auta pracownika. Podobnie jest w podatku od towarów i usług, gdzie pełne odliczenie VAT od pojazdów osobowych o określonej konstrukcji wymaga prowadzenia ewidencji przebiegu.\nWięcej w kategorii E-booki »


W zimnych wodach Zatoki Gdańskiej - [O]Warsztat - Modelarstwo plastikowe - Modelwork\nBy Marwaw, October 26, 2015 in [O]Warsztat\nMożna dołączyć się do zabawy?\nDawno nic nie pokazywałem na forum, a logo KPM-u na stronie głównej Modelworka podziałało trochę jak wyrzut sumienia\nPonieważ w przyszłym roku Muzeum Obrony Wybrzeża w Helu będzie obchodzić 10-lecie działalności, zaszła potrzeba odświeżenia dotychczasowych wystaw i stworzenia kilku nowych. Jedna z nich ma traktować o porcie w Helu jako bazie Technicznej Grupy Szkoleniowej U-bootów czyli (AGRU front Hela). Modelarskim akcentem tej wystawy będą oczywiście modele U-bootów, stąd nieco pokraczna interpretacja tematu konkursu - ale Zatoce Gdańskiej do Adriatyku trochę brakuje\nAle do rzeczy. Bohaterem mojego warsztatu będzie okręt podwodny U-6 typu IIA:\nZastaw w skali 1/72 firmy Special Navy, czyli morski odłam Special Hobby, produkt firmy MPM, której właścicielem jest CMK (trochę to skomplikowane, ale tyle wyczytałem z pudełka). Na pierwszy rzut oka, bardzo przyjemny short run, ale wchodząc nieco głębiej w temat, czeka mnie sporo pracy z dostosowaniem tego co przewidział producent do tego co zamierzam osiągnąć. Sporo przeróbek zwłaszcza w kadłubie.\nUzupełnieniem będą figurki marynarzy z CMK, oraz pozostałości blaszek Eduarda po wcześniejszych U-bootach wykonanych na potrzeby tej wystawy.\nZamierzam wykonać typowy model wystawowy, w malowaniu z okresu służby w 21 Flotylli Szkolnej w Piławie, takie malowanie przewidział również producent modelu.\nZapraszam zatem do oglądania moich wypocin i odwiedzenia MOW w przyszłym roku.\nZ przyjemnością oglądam Twoje prace Marcinie. Jestem spokojny o efekt.\nZatem do roboty. Na pierwszy ogień poszedł kadłub. Special Navy podeszło do tematu tak:\nSkłada się on z czterech elementów, zapewne dlatego, żeby zmieścił się w standardowym pudełku. Na pierwszy rzut oka, robi bardzo dobre wrażenie, zwłaszcza z powodu przewierconych w większości otworów przelewowych. Rycie w otworach to coś, czego najbardziej nie lubię w modelach okrętów podwodnych, ale warto je nawiercać zwłaszcza w miejscach widocznych. W przypadku tego modelu część z nich trzeba zaślepić, bo U-6 miał nieco inny ich układ.\nPołówki kadłuba sklejone w całość, niepotrzebne otwory zostały zatem zaślepione. wycięte również zostały szczeliny w środkowej części kadłuba.\nNajpierw od wewnątrz napchałem szpachlówki Revella, po jej wyschnięciu obrobiłem od zewnątrz naniosłem cienką warstwę płynnej szpachlówki Gunze, gdy wyschła ponownie obrobiłem powierzchnię i na sam koniec nałożyłem rzadki klej CA. Potem obróbka i gotowe.\nNa tym etapie nawierciłem również otwory przelewowe w części dziobowej i rufowej a także cały szereg otworów, których nie uwzględnił producent, a o które warto uzupełnić model. Co ciekawe producent do instrukcji dołączył również ściągę z listą tego, o co trzeba uzupełnić budowaną replikę.\nPotem zabrałem się za dalsze wzbogacanie burt o kolejne elementy - listwy które uległy zeszlifowaniu przy obróbce zaślepionych otworów, imitacje szumonamierników na dziobie, kolejnych otworów w górnych częściach burt.\nTeraz jestem na etapie odtwarzania wewnętrznej konstrukcji kadłuba lekkiego w okolicach otworów przelewowych.\nKolejne zdjęcia pewnie za kilka dni...\nJa też zasiadam na widowni :-) Powodzenia!\nU mnie pozycja obowiązkowa bo z Gdańska jestem\nAle po tym jak zacząłeś zapowiada się smakowicie.\nNo to zaczniemy od takiego zdjęcia:\nU-142 typ IID na Motławie na tle Żurawia. 17 października 1940r. (Interent)\nPostanowiłem przeplatać relację z warsztatu informacjami historycznymi, tak jak to miało miejsce w przypadku jednego z poprzednich konkursów, którego formuła bardzo mi się podobała.\nOkręt podwodny U - 6 należał do typu IIA, małych jednostek przybrzeżnych, wywodzących się od okrętu Vesikko budowanego dla marynarki wojennej Finlandii. Okręt ten zaprojektowała i firma N.V. Igenieuskantor voor Scheepsbouw z Hagi. Firma składała się z oficerów i inżynierów z Niemiec i będąca swego rodzaju przykrywką w celu obejścia postanowień Traktatu Wersalskiego. Okręt został przekazany Finlandii w styczniu 1936r, zaś do tego czasu zdobyto niezbędne doświadczenia do budowy podobnych okrętów dla niemieckiej marynarki wojennej. Po dojściu do władzy w 1933r. Hitler od razu podjął działania zamierzające do odbudowy sił zbrojnych, a 16 marca 1935r. wypowiedział warunki Traktatu Wersalskiego. Już pod koniec kwietnia tego roku ogłosił, że Niemcy rozpoczynają budowę 12 okrętów podwodnych, co było kompletną nieprawdą, gdyż na pochylniach rozpoczęto od razu budowę 18 jednostek. Program budowy obejmował sześć okrętów typu IIA pozostałe były jego nieznacznie zmodyfikowana wersją IIb.\nKadłub U-6 podczas budowy w hali stoczni Deutsche Werke w Kilonii\nStępkę pod kadłub U-6 położono w dniu 11 lutego1935r. w stoczni Deutsche Werke w Kilonii. Wodowanie odbyło się w dniu 21 sierpnia 1935r., zaś wcielenie do służby w dniu 7 września 1936r. Pierwszym dowódcą okrętu został Kapitanleutnant Ludwig Mathes. U-6 wszedł w skład "U-Bootabwehrschule", późniejszej U-Bootschule, Jednostki te zorganizowano w 1. flotyllę U-Bootów, „Weddigen”' na cześć kapitana Otto Weddigena asa U-bootów z okresu I Wojny Światowej. Flotylla ta bazowała w Kilonii do czerwca 1941 roku...\nW mojej stoczni również robota idzie dość sprawnie, pomimo, że model jest short runem i wymaga więcej uwagi niż podobne produkcje Revella czy Bronco Models.\nZanim skleiłem ze sobą połówki kadłuba musiałem zamontować wręgę z wylotami aparatów torpedowych. Dołożyłem wzdłużnicę, która została mi po jednym z U-bootów z Revella. Wystarczyło ja tylko nieco zmodyfikować.\nSklejenie kadłuba nie sprawiło większych problemów, pomimo, że nie miał kołków ustalających, musiałem nieco spiłować wręgę dziobową, bo połówki kadłuba nie chciały się zejść w rejonie dziobu. Miejsca łączenia zalałem klejem CA i po obrobieniu w kilku miejscach poprawiłem szpachlówką.\nPokład główny składa się z trzech elementów. nie wiedzieć czemu miał w przekroju kształt trapezu i wymagał sporej obróbki pilnikiem. Poza tym środkowa część, którą wklejałem jako ostatnią okazała się za długa i musiałem ją nieco skrócić. Samo klejenie zacząłem od punktowego złapania poszczególnych fragmentów pokładu klejem CA, a potem przyklejenia na stałe klejem penetrującym. Potem obróbka papierem ściernym, gdzie trzeba szpachlówka Gunze i znowu obróbka papierem ściernym.\nZakończenie prac nad bryłą kadłuba zakończył montaż sterów i wałów śrubowych.\nTrzaskasz Marcin te ubooty jeden za drugim. Z przyjemnością znajduję rys historyczny.\nOkazały się bardzo wdzięcznym tematem. Wszystko zaczęło się przez przypadek. Najpierw przez pewien czas stał u mnie model U-boota VIIC pięknie sklejony przez Kamila Zoszaka (jest tu na forum). Potem dla jednego z magazynów modelarskich recenzowałem zestawy Griffona... no jak tu nie skleić modelu? Początkowo miał to być U-69, ale potem dorwałem fotki U-253 z Helu i się zaczęło. Ciąg dalszy znacie.\n24 sierpnia 1939r.\nBaza szkolnej U-Bootschulflotille w Neustadt, okręt podwodny U-6.\nOkręty typu II w bazie, o ile pamiętam jest to Kilonia, ale mogę się mylić (Internet)\nSłużba na U-6 nie należała do łatwych. Należał on do typu U-IIA i był przybrzeżnym okrętem podwodnym o wyporności 254 ton. Pod wodą jednostka wypierała 303 tony, jej prędkość na powierzchni wynosiła 13 węzłów zaś podwodna 7. Załogę tego mierzącego 40,9m stalowego rekina stanowiło 25 oficerów i marynarzy zaś uzbrojenie stanowiły trzy wyrzutnie torpedowe z zapasem pięciu torped oraz w niektórych przypadkach 20 milimetrowe działko przeciwlotnicze montowane przed kioskiem. Załoga nie miała żadnego komfortu w stalowym kadłubie przesiąkniętym wszelkiego rodzaju przykrymi zapachami – ropy, oleju, potu, psującego się jedzenia czy wyziewów z kibla. Do tego dochodziła wilgoć, zimno i huk silników Diesla jeśli okręt poruszał się na powierzchni.\nU-6 wraz z jednostkami bliźniaczymi podczas postoju (Internet)\nU-6 wraz z dwoma bliźniaczymi jednostkami, U-5 i U-7 właśnie opuściły macierzysta bazę i udały się na pierwsze jak się miało okazać zadanie bojowe. Wszystkie „Żelazka” jak załogi określały okręty klasy II miały udać się na wody cieśniny Kattegat i obserwować ruchy polskich jednostek usiłujących wydostać się z Bałtyku. Na pomoście obserwacyjnym U-6 znajdującym się w kiosku z trudem mieściło się trzech mężczyzn. Dlatego podczas wychodzenia z portu stał tam tylko dowódca Kapiatnleutmant Joachim Metz oraz obserwator. Obaj przez duże morskie lornety obserwowali ruchy siostrzanych okrętów.\nU-9 wychodzi w morze.(Internet)\n- U-5 zanurza się – zameldował obserwator. Metz spojrzał we wskazanym kierunku. Zgrabna sylwetka małego U-boota pomału znikała pod powierzchnią wody. Najpierw zniknął pokład z charakterystyczną piłą do cięcia sieci zagrodowych umieszczoną na dziobie. Przez chwile widać było tylko wysmukły kiosk, a potem i on zniknął pod falami Bałtyku. Przez jakiś czas w miejscu gdzie przed chwilą znajdował się okręt widać było ciemny kij wysuniętego peryskopu. Po chwili zniknął i on. Metz odwołał pod pokład obserwatora, potem jeszcze chwilę omiatał lornetką horyzont, po czym przez właz zsunął się do centrali.\n- Do zanurzenia! - rozkazał.\nWynurzający się okręt podwodny U-7 (zdjęcie z facebookowego profilu Das U-Boot in Farbe)\nU-11 na tle latarni morskiej w Świnoujściu(Internet)\nTak według mnie mogło wyglądać wyjście w morze mojego bohatera na swoje pierwsze zadanie bojowe. Pochwalę się, spłodziłem to sam. Natomiast w stoczni prace idą dość dobrze, ostatnio detalowałem kadłub. To jeden z najprzyjemniejszych etapów w pracy nad modelem. Wykorzystałem zarówno to, co dał producent, złom z fototrawionych blaszek oraz nieco dodatków własnych. Oto, co wyszło:\nJak pewno zauważyliście model dostał również podstawkę, ponieważ producentowi się zapomniało... Kadłub w zasadnie gotowy, brakuje kilku detali takich jak wsporniki relingu czy wydech od diesla, ale wszystko w swoim czasie.\nPracuję również nad kioskiem. Tu również nie zamierzam poprzestawać na tym co dał producent. Na razie od siebie dołożyłem ławeczki wewnątrz pomostu oraz okucia handrelingu.\nKiosk ustawiony na pokładzie i można się już cieszyć sylwetką dłubanki.\nA jak laik będzie wiedział, że to zima? Pytam zawczasu, bo nie wiem, jak to zamierzasz rozwiązać.\nWystarczy, że zrobi ślady zamarzłej wody morskiej na relingach, odciągach, pile lub... postawi na pokładzie beczułkę z zimnym piwem z Danzinger Braurei na pokładzie ;)\nDobra myśl. I bałwanka, bo może to jajcarze byli.\nBałwanek i beczułka (choć brzmi kusząco) raczej nie - w muzeum przekaz musi być prosty i czytelny żeby każdy zrozumiał, ale przyprószenie pokładu delikatnym śniegiem - jak najbardziej. Wymyśliłem, że pokażę go tak, jakby miał rzucić cumy w Helskim porcie, na pokładzie kilku marynarzy z odbijaczami, cumami itp. Mam jeszcze figurki Revella.\nPoczytuję sobie - bo bardzo fajny wątek.... I model oczywiście też\nCieśnina Kattegat, okręt podwodny U-6\nOd kilku dni załoga okrętu podwodnego U-6 znajdowała się w kwadracie marynarki AO 4577. Patrolowali nakazany rejom, ale nic ciekawego się nie działo. Same statki handlowe. Nic szczególnego. Dowódca okrętu Kapiatnleutmant Joachim Metz leżał właśnie na koi, którą dzielił z jednym z marynarzy, gdy dobiegło go wołanie:\n- odgłosy śrub na prawo od dziobu!\nMomentalnie zerwał się i tak szybko jak to możliwe pognał do centrali.\n- co jest? – spytał gdy znalazł się miejscu.\n- trzy okręty, dość szybkie – meldował obermat zajmujący się radiostacją i szumonamiernikami - pewnie wojenne.\n- Szefie na peryskopową – rozkazał Metz – zobaczymy co za jedni. Szasować balasty!\nPo kilku minutach U-6 znalazł się na głębokości peryskopowej. Metz rozkazał podnieść peryskop nawigacyjny, wyższy znacznie niż bojowy. Nie miał informacji o rozpoczęciu działań wojennych i wolał nie ryzykować wywołania incydentu na wodach międzynarodowych. Kiedy lśniąca kolumna znalazła się na swoim miejscu, rozłożył rączki i przylgnął do okularu. Przez chwilę omiatał horyzont, a w końcu oznajmił:\n- To Polacy – wpatrywał się dalej w okular – i to cały zespół! Dwa lekkie krążowniki torpedowe klasy Grom w eskorcie niszczyciela klasy Wicher.\n- To są ich siły główne – stwierdził I oficer U-boota – atakujemy?\n- Nie możemy – odparł Metz – nie mamy rozkazu rozpoczęcia działań wojennych. Zapisać pozycję, gdy będą daleko wynurzymy się i zameldujemy o tym B.d.U. Swoją drogą Polaków można lubić lub nie, ale okręty mają piękne. Sam Pan spojrzy.\nPrzekazał peryskop I-mu oficerowi. Ten spojrzał przez okular we wskazanymi kierunku i wyrecytował jak z nut:\n- Torpedo Kreutzer klasy Grom, 7 dział 120mm, 6 wyrzutni torped, długość 114 metrów i zastorer klasy Wicher, 4 działa 130mm i 6 wyrzutni torped, długość 106 metrów, śliczny tłuściutki cel, gdybyśmy…\n- Nie tym razem – Metz ostudził zapał swego zastępcy – nie jesteśmy jeszcze w stanie wojny z Polską, a poza tym w razie trafienia jednego z nich dwa pozostałe rozniosły by nas na strzępy, a Krzyż Rycerski dostalibyście najwyżej pośmiertnie.\nPierwszy musiał przyznać rację. Przyglądał się jeszcze chwilę polskim okrętom. Było na co popatrzeć. Cały zespół szedł z pełną prędkością, a rasowe sylwety polskich niszczycieli musiały działać na wyobraźnię.\n- Szkoda że jesteśmy po przeciwnych stronach barykady – mruknął składając rączki peryskopu – lepiej spotkać się na jakiejś paradzie morskiej a potem razem iść na piwo, niż walić w siebie torpedami…\nW centrali nikt mu nie odpowiedział, pomimo, iż większość obecnych miała to samo zdanie. Polskie niszczyciele znikały powoli za horyzontem. Można było nadać meldunek.\nU-9 w morzu. Zwraca uwagę Żelazny Krzyż umieszczany na kiosku na cześć Otto Widigena, który pływając na U-9 w czasie I Wojny Światowej podczas jednego patrolu zatopił trzy brytyjskie krążowniki (Internet)\nU-8 i U-9 w porcie (Internet)\nPrzedstawiciele typu IIB - U-17, U-12, U-21 (Internet)\nTak mogło wyglądać spotkanie odchodzących w przededniu wojny do Wielkiej Brytanii polskich niszczycieli OORP Błyskawica, Grom i Burza z patrolującym cieśninę Kattegat z moim bohaterem czyli U-6. Część z Was pewnie zna ten tekst, bo był już publikowany, ale pasował tutaj całkiem nieźle, więc postanowiłem go umieścić i tutaj. O tym co działo się po 1 września 1939r. w następnym odcinku, bo muszę to dopiero opracować.\nW mojej stoczni dobiegły prace przy kadłubie:\nCzęść słupków relingu dostało wsporniki, zmajstrowałem również wydech od Diesla.\nSkończyłem również detalowanie kiosku, oczywiście peryskopy i koła ratunkowe są na razie tylko wsadzone "na sucho". Do malowania zostaną zdjęte.\nDziałko p.lot. 2cm dostało metalową lufę z Abera i zrobiony od podstaw zespół celownika. Fototrawiona siatka z Eduarda zostanie wklejona po malowaniu.\nWstępnie złożona całość. Teraz czeka nas malowanie...\nBardzo fajnie i bardzo sprawnie poszła Tobie budowa. Czekam z zapartym tchem na malowanko.\nTakże czekam na część lakierniczą - sam od dłuższego czasu myślę o zrobieniu takiej rury - tylko współczesnej po głowie chodzi mi Akula ale nie wiem jak się za to zabrać więc podpatruję.\nzaszła potrzeba odświeżenia dotychczasowych wystaw i stworzenia kilku nowych. Jedna z nich ma traktować o porcie w Helu jako bazie Technicznej Grupy Szkoleniowej U-bootów czyli (AGRU front Hela). (...) Zapraszam zatem do oglądania moich wypocin i odwiedzenia MOW w przyszłym roku.\nWitaj Marwaw - miejmy nadzieję, że tym razem Twoje modele będą chronione drutem kolczastym pod napięciem. Czy na potrzeby wystawy planujesz zbudować całą flotę? Podziwiam Twój warsztat i tak jak koledzy czekam na malowanie\nWątek śledzę od samego początku z tych samych pobudek co Rafał (cooper69). Całość robi coraz fajniejsze wrażenie, czekam na wiecej. Czepiłbym się trochę wstępu (opisu spotkania załogi tytułowego U-Boota z Polskimi Okrętami odchodzącymi z Bałtyku w ramach operacji "Pekin") ale to nie miejsce na to. Poza wszystkim, skoro działasz w MOW to musimy mieć wspólnych znajomych...\nOstatnio jak byłem w sierpniu w Helu, to nawet nie musiałem nic naprawiać, no jedno kółko od Bostona się odkleiło, obyło się bez pastucha elektrycznego. w ramach wystawy o Helu w latach 1939 - 1945 planujemy pokazać trochę artefaktów w postaci przedmiotów osobistych załóg U-bootów, które udało mi się poodnajdywać na różnych wystawach. Fajnymi eksponatami są dwie podstawy morskie od działek Flak 2cm (wczesnego i późnego typu). Na ścianach plansze ze zdjęciami i garścią informacji. Co do modeli to na razie sklejony jest U-515 typ IXC, U-253 typ VIIC (do niego powstaje fragment nadbrzeża z infrastrukturą), tasz bohater czyli U-6, w kolejce czeka U-2331 (typ XXIII) zastanawiam się na U-XXVII Seehund, budowane były w Elblągu.\n7urgen, ten wstęp to tak próbka mojej pisaniny, poza modelarstwem lubię również walić w ten sposób w klawiaturę A co do MOW-u to pewnie tak, kto tam nie zna Wojtka W. np? Może i nawet wpadliśmy tam na siebie nawet o tym nie wiedząc...\nGarść kolejnych faktów o historii "Dłubanek":\nPodczas Kampanii Wrześniowej kilkakrotnie dochodziło do spotkań okrętów niemieckich z jednostkami polskimi. 30 sierpnia 1939r. U-31 napotkał na północ od Rozewia zespół niszczycieli realizujący plan PEKING, przekazana informacja skutkowała odwołaniem z Bałtyku okrętów typu VII. Przynajmniej dwukrotnie okręty niemieckie atakowały polskie okręty podwodne. 2 września 1939r. U-18 napotkał idący na powierzchni okręt podwodny ORP Żbik. Niemcy zamierzali zaatakować o brzasku, lecz na polskim okręcie w porę dostrzeżono niebezpieczeństwo. Żbik zdołał uciec w głębiny. Dzień później U-14 zaatakowała płynący na powierzchni ORP Sęp. Odpalona torpeda wybuchła w odległości około 200 metrów za rufą polskiego okrętu, a przyczyną źle działający zapalnik zbliżeniowy. W dniu 7 września 1939r. z tych samych powodów nie powiódł się atak U-22 na ORP Żbik. Kapitanleutnant Winter zgłosił jednak zatopienie polskiej jednostki i skasował za swój "wyczyn" Żelazny Krzyż. Nie oznacza to jednak, że stroną atakującą byli tylko Niemcy. Kapitanleutnant Claus Korth:\n„Kierując się na zachodni Bałtyk, musieliśmy za dnia musieliśmy przejść przez obszar, w którym meldowano o polskich okrętach podwodnych.\nWyszedłem na pomost, gdy marynarz na oku zawołał:\n- Za rufą na sterburcie peryskop! Peryskop wysuwany i chowany! O wiele grubszy niż nasze niemieckie!\nNaprawdę nie tak wyobrażaliśmy sobie swoje pierwsze spotkanie z wrogiem. To my chcieliśmy być myśliwymi, a teraz stało się na odwrót.\nZanurzyliśmy się alarmowo. Ledwie znaleźliśmy się pod wodą, gdy usłyszeliśmy tuż obok burty przelatującą torpedę. Nie trafiła , bo zanurzając się, ustawiliśmy się dokładnie rufą do dostrzeżonego peryskopu, stanowiąc dla wroga możliwie najmniejszy cel.\nZ tej sytuacji ledwo wyszliśmy. Prawdopodobnie Polak przeleżał dzień na dnie i obudził go dopiero hałas naszych śrub. Zanim wyszedł na peryskopową, minęliśmy go i zobaczył nas od tyłu”.\nU-57 w morzu (Internet)\nAtakowanym okrętem był U-57, jednostka typu IIC. Atakującym natomiast z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić był ORP Ryś. Całe zdarzenie miało miejsce 3 września 1939r. około godziny 23.30, kiedy to na polskim okręcie idącym na powierzchni i ładującym akumulatory dostrzeżono światła niezidentyfikowanego okrętu podwodnego. Kmdr. Aleksander Grochowski postanowił zaatakować wrogą jednostkę dwoma torpedami, które niestety nie trafiły w cel. Atak Rysia na niezidentyfikowany niemiecki okręt podwodny opisuje Cz. Rudzki w książce „Polskie okręty podwodne 1926 -1969”. W innych opracowaniach (E.Kosiarz, J. Pertek), nie znalazłem potwierdzenia, że atak rzeczywiście nastąpił, wspomina się jedynie, że widziano peryskop. C. Korth w swojej książce „U-booty znów atakują” potwierdza natomiast zarówno fakt ataku, wskazuje, że nastąpiło to w nocy, a dzień wcześniej otrzymano wiadomość, że Anglia i Francja wypowiedziały wojnę Niemcom, dodając do tego, że inny polski okręt podwodny w toku całej Kampanii Wrześniowej nie atakował torpedami wrogiego okrętu podwodnego, jak zaznaczyłem powyżej U-57 atakowany był zapewne przez Rysia. Ciekawe jest również to, że godłem U-57 był czerwony diabeł wymalowany na kiosku. Kiedy Claus Korth obejmował dowództwo na U-138, jego miejsce na U-57 zajął OberLeutnant Erich Topp. Kiedy z kolei ten oficer obejmował dowództwo U-552, godłem tego okrętu były również czerwone diabły wymalowane na kiosku.\n... i jego Czerwony Diabeł (Internet)\nU-6 w czasie działań przeciw Polsce odbył jeden patrol bojowy, następny patrol bojowy odbył już w trakcie Kampanii Norweskiej, potem do lipca 1940r. odbywał rejsy szkolne…\nW mojej stoczni przyszła pora na malowanie. Proces standardowy - podkład (Tamiya, Vallejo - czarny tylko na część podwodną), farby Valleho Model Air:\nMam praktycznie złożone wszystko w całość, nie przyklejałem jeszcze kiosku, ale najpierw wasch i brudzenie...\nMiałem pytać o szpary przy kiosku ale dopiero na końcu doczytałem że jeszcze nie klejony\nKiosk trzeba mocno wcisnąć w jarzmo w pokładzie, żeby szpary zniknęły. Tym razem suchy raport ze stoczni, bez "bajkopisarstwa".\nModel został pobrudzony, tak, żeby wyglądał na nieco sterany, ale bez przesady:\nDo tego celu użyłem specyfików serii NAVAL od AK.\nPoza tym zacząłem pracować nad załogą "Żelazka" - figurki z zestawów CMK i Revell. Jednego, stojącego na pokładzie podwędziłem z załogi U-253 - po co na portowej dioramie facet z odbijaczem?\nCieszy, że będą załoganci bo zawsze ożywiają scenerię\nSkoro jest taka możliwość to czemu tego nie robić? Poza tym to również przemawia do wyobraźni odwiedzających MOW, zawsze staramy się żeby te nasze ekspozycje "żyły" nie były suchym zbiorem eksponatów.\nU-6 po odbyciu pierwszego patrolu bojowego pod koniec sierpnia 1939r. pozostawał nieaktywny aż do marca 1940r. Wtedy to wszystkie dostępne okręty zostały skierowane do działań w ramach Kampanii Norweskiej. Wtedy miał miejsce drugi patrol bojowy okrętu Od 4-go do 19-go kwietnia 1940r. U-6 patrolował wody norweskie, jednak bez sukcesów. Dalsza służba to rejsy szkolne po Bałtyku. 1 czerwca 1940r. okręt przydzielono do 21. Flotylli Szkolnej w Piławie. Z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że podczas tych rejsów okręt odwiedzał również port w Helu. Robiły to na pewno inne "Żelazka" a konkretnie wyznaczone do działań przeciwko Flocie Bałtyckiej ZSRR w ramach operacji Barbarossa U-140, U-142, U-144, U-139, U-149. Wszystkie one należały do typu IID i wchodziły w skład 22 Flotylli Szkolnej.\nSzerzej na ten temat w artykule W. Markowskiego pt. "U-booty" przeciw Flocie Bałtyckiej" (magazyn Okręty, wydanie specjalne nr 1) Tam tez znajduje się zdjęcie U-139 w helskim porcie, jednakże nie zamieszczałem go w tym miejscu bo pochodzi z prywatnej kolekcji autora a ja nie mam jego zgody na publikację (ale pracuję nad tym). W zamian za to kilka zdjęć U-6 z okresu służby 21 Flotylli:\n(Źródło zdjęć Internet, U-Boot im Focus - ostatnie zdjęcie - autentyczna kolorowa fotografia, a nie współczesna kolorowanka)\nW mojej stoczni trwają prace wykończeniowe - olinowanie oraz reling:\nSkończyłem również malować załogantów\nJuż pomału widać koniec...\nSłużba U-6 w 21-ej Flotylli Szkolnej to spokojne szkolenie młodych kadr U-bootwaffe. W tym czasie okręt przetrwał kilka ostrych zim, co ilustrują poniższe zdjęcia:\nU mnie efekt zimy pomału powstaje - mam zamiar uzyskać taki efekt jak na ostatnim zdjęciu. Na razie załoganci wkroczyli na pokład:\nNiebawem pewnie galeria...\nPtaka by sobie odmroził ten niewychowany pajac szczający za burtę Wtedy zimy były konkretne


Black Friday dla producentów muzycznych!\nNajlepsze okazje - Black Friday 2k19! (AKTUALIZACJA)\nW tym miejscu gromadzimy dla Was najciekawsze oferty z tegorocznego Black Friday. Artykuł będzie stale aktualizowany o kolejne okazje i promocje.\nBezpłatny program - Bitwig Studio 3 8-Track!\nBitwig wciąż pozostaje stosunkowo młodą firmą, ale sposób, w jaki rozwija swój sztandarowy produkt nie budzi żadnych wątpliwości, że mamy do czynienia z doświadczoną ekipą programistów. I nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ twórcy Bitwiga wcześniej pracowali w innych firmach, między innymi Ableton. Podobnie jak Live, Bitwig Studio łączy funkcjonalność narzędzia do pracy na zsynchronizowanych rytmicznie klipach z klasycznym trybem pracy liniowej na ścieżkach audio i MIDI.\nDostępny wyłącznie z naszym magazynem Bitwig Studio 3 8-Track to doskonały program DAW dla osób początkujących, ale też zaawansowani producenci znajdą w nim niejedną rzecz, którą trudno jest zrealizować w oparciu o inne aplikacje. Bitwig Studio 3 8-Track możecie pobrać zupełnie za darmo do 20 stycznia!\nSzczegóły: EiS 11/2019.\nBezpłatny program - Klevgränd Stark CM!\nW grudniu przydałoby się coś mocnego na rozgrzewkę, na przykład gorący brzmieniowo emulator wzmacniacza gitarowego. Narzędzia tego typu pozwalają przetworzyć czysty dźwięk gitary nagranej przez DI-box w sygnał przesterowany przez wzmacniacz, z praktycznie dowolnymi ustawieniami. Najczęściej udostępniają całą gamę emulacji wzmacniaczy, omikrofonowania i efektów gitarowych. Dostępne na rynku wtyczki do przetwarzania sygnału gitarowego (i nie tylko) różnią się pod względem jakości i ceny, a osoby początkujące mogą niekiedy zakupić produkt oferujący funkcje, z których nigdy nie będą korzystać. Udostępniana przez nas w tym miesiącu wtyczka szwedzkiej firmy Klevgränd, została wykonana w specjalnej wersji CM. Firma ta znana jest z bardzo ciekawych procesorów, takich jak DAW Cassette, Degrader i szeregu innych.\nProgram Klevgränd Stark CM dodajemy zupełnie za darmo do grudniowego numeru naszego magazynu.\nZamów EiS 12/2019 TUTAJ.\n50% zniżki na wszystkie wtyczki od Waves\nW tym roku firma Waves wystartowała ze swoimi promocjami już na początku października (Waves nie czeka na Black Friday i ogłasza nowe promocje!), ale jak się okazuje najlepsze zostawiła na sam Black Friday. Poza nielicznymi wyjątkami (wypisanymi w szczegółach promocji TUTAJ) wszystkie wtyczki, oraz zestawy wtyczek zostały przecenione o 50%! Jeżeli w swoich zasobach pluginów nie posiadacie takich narzędzi jak np. Aphex Vintage Aural Exciter, C6 Multiband compressor czy H-Reverb Hybrid Reverb, to dziś możecie swoje zbiory uzupełnić, jednocześnie zaoszczędzając sporo pieniędzy. Wystarczy, że użyjecie kodu "BF50", a każdy z produktów, jaki umieścicie w swoim wirtualnym koszyku będzie kosztował jedynie połowę swojej regularnej ceny.\nWszystkie przecenione narzędzia od Waves znajdziecie TUTAJ. Promocja trwa do 02.12.2019.\n50% zniżki na Massive X, Komplete 12 i inne produkty Native Instruments\nFirma Native Instruments szumnie ogłaszała, że startuje ze swoją największą promocją w historii i wygląda na to, że tak jest w istocie! Jeżeli jesteście posiadaczami wcześniejszej wersji NI Kontakt to upgrade do wersji nr 12 jest tańszy o połowę, podobnie jeden z najpopularniejszych wirtualnych instrumentów Native Instruments Massive X, oraz wiele innych produktów (nie tylko software!) tej uznanej marki.\nPromocja potrwa do 09.12.2019, a wszystkie szczegóły znajdziecie TUTAJ.\n60% zniżki od IK Multimedia na Total Studio MAX 2 i SampleTank 4 MAX\nJuż teraz możecie skorzystać z aż 60% upustu na flagowe oprogramowanie włoskiej marki, czyli zestawu Total MAX 2, SampleTank 4, oraz SampleTank 4 MAX. Ten ostatni to jeden z najpopularniejszych tzw. ROM-plerów, czyli samplerów ukierunkowanych na odtwarzanie odpowiednio spreparowanych bibliotek brzmieniowych. Dzięki zaawansowanym możliwościom edycji doskonale wszystkim znanych barw, wynikającym z połączenia samplingu z syntezą, nawet standardowy dźwięk fortepianu można przekształcić w zupełnie nową jakość soniczną. W tym kontekście obniżka ceny o 2/3 naprawdę brzmi jak świetna okazja.\nZ kolei Total Studio MAX to jak sama nazwa wskazuje wszystko co najlepsze od IK Multimedia. Znajdziecie tam m.in. AmpliTube, T-RackS, Miroslav Philharmonik 2, czy Syntronik, a więc monstrualny zestaw syntezatorów wirtualnych.\nPromocja potrwa do 02.12.2019, a jej szczegóły znajdziecie TUTAJ.\nBlack Friday w Audio Plus\nNa ten dzień łowcy okazji czekają przez cały rok! Tym razem na szczególną uwagę zasługuje oferta firmy Audio Plus, która w swoim katalogu ma ponad 1600 produktów od 14 topowych marek takich jak chociażby Midas/Klark Teknik czy L-Acoustics. Dodatkowo, cały czas trwa specjalna promocja w której możecie wygrać bezprzewodowy zestaw premium Electro-Voice RE3! Szczegóły TUTAJ.\nBlack Friday za pasem - Plugin Boutique z kolejną promocją!\nNa stronie Plugin Boutique ruszyła właśnie promocja w ramach której możemy zdobyć takie narzędzia jak chociażby KV331 Audio’s SynthMaster, Arturia V Collection 7 czy zestaw Eventide Anthology XI.\nWszystkie aktualne promocje ze strony Plugin Boutique znajdziecie TUTAJ.\nZestaw narzędzi iZotope taniej o 664$!\nJak narazie zdecydowanie najciekawsza oferta! Firma iZotope przygotowała specjalny zestaw z okazji Black Friday w którym znajdziemy m.in. RX Elements, Ozone Elements, Neutron Elements, DDLY, Mobius Filter, oraz Trash 2. W normalnych warunkach za taki zestaw należałoby zapłacić ponad 700$, natomiast teraz, aby wejść w jego posiadanie wystarczy 49$. Jak łatwo policzyć oszczędzamy przeszło 660$!\n25% zniżki na program Ableton Live 10\nTo nie czas i miejsce, żeby rozpisywać się o wadze tego oprogramowania dla historii muzyki (niedawno ciekawie opowiedział nam o tym twórca Abletona, Robert Henke), więc poprzestaniemy tylko na tym, że tylko do poniedziałku możecie kupić każdą wersje Abletona 10 taniej o 25%. Podobny rabat przewidziany jest dla osób, które zamierzają zrobić "upgrade" do wyższej wersji narzędzia.\nAudiotech z promocją Black Specials!\nW ramach specjalnej promocji "Black Specials" możemy zaopatrzyć się w syntezatory, instrumenty, interfejsy audio, kontrolery, czy monitory odsłuchowe marek dystrybuowanych przez firmę Audiotech. Wśród przecenionych produktów znajdziemy m.in. Arturia MicroFreak, Teenage Engineering OP-Z, Arturia MiniBrute 2, Scarlett 18i20 3rd Gen, Scarlett 2i2 3rd Gen i wiele innych.\nPromocja trwa do końca listopada, a listę wszystkich przecenionych produktów znajdziecie TUTAJ.\nWaves Berzerk do wzięcia za darmo!\nJeszcze tylko przez kilka godzin możecie pobrać nową wtyczkę od Waves zupełnie za darmo. Wcześniej informowaliśmy o tym, że wszystkie wtyczki producenta zostały przecenione o 50%, a teraz otrzymujemy bezpłatny efekt typu distortion.\nW regularnej sprzedaży za Waves Berzerk trzeba zapłacić 99$, więc tym bardziej warto skorzystać z tej promocji. Szczegóły TUTAJ.\nAbleton Live 10 Suite taniej o 180$ na Sweetwater!\nNa stronie Sweetwater możecie znaleźć sporo ciekawych propozycji, ale naszą uwagę przykuły obniżki na program Ableton Live 10 Suite (obniżka o ponad 180$), oraz kontroler Push 2 (prawie 400$ rabatu). Ponadto możecie tam znaleźć m.in. PreSonus Studio One 4.5 Pro za niecałe 200$, więc lepiej nie tracić czasu. Więcej szczegółów TUTAJ.


Piękne ciało na lato – jak o nie zadbać? • Fashion news\nJak najbardziej możemy sięgać po nowoczesne kosmetyki, które, jeśli będą używane systematycznie i w odpowiednich proporcjach mogą dać rzeczywiście zadowalające efekty, spowodować, że nasza skora będzie wyglądać na gładszą, bardziej miękką i że będzie pozbawiona niepotrzebnych bruzd oraz nadmiaru tkanki tłuszczowej.\nNie zastanawiaj się- przejdź do serwisu krem do cery suchej, żeby poznać uzupełniające informacje na przedstawiany w artykule temat. Czekamy z niecierpliwością na twą recenzję!\nTyczy się to chociażby tego rodzaju przypadłości jak cellulit, z jakim aktualnie można walczyć na rozmaite sposoby . Jednym z nich jest właśnie sięganie po efektywne środki jak przykładowo aliday , dzięki jakim możemy pozbyć się tej przypadłości bez względu czy jest ona bardziej czy mniej widoczna na naszym ciele. Kluczowe jest to, że preparat tego typu wykorzystywany jest nie tylko do niwelowania cellulitu, ale także do zapobiegania jego ponownemu powstaniu, stad też inwestycja w tego rodzaju produkt na pewno się opłaca.\nTo faktycznie od tego ile mamy pieniędzy bardzo często zależy, po jakie rozwiązania sięgniemy. Jeżeli chcielibyśmy pozbyć się zmarszczek możemy przykładowo używać kremy przeciwzmarszczkowe, ale sięgnąć także po skuteczniejsze, chociaż droższe rozwiązanie jakim jest lifting bezoperacyjny bądź operacyjny. Pierwszy z nich jest nawet korzystniejszym rozwiązaniem biorąc pod uwagę jego bezinwazyjność – bez konieczności wykorzystywania skalpela, gojenia się ran i powstawania blizn. Chociaż z drugiej strony zazwyczaj należy dłużej czekać na efekty niż w przypadku, kiedy sięgniemy po zabieg.\nJeśli zaintrygował Cię nasz wpis, to chcielibyśmy skierować Twoja uwagę na to, że pod poniższym linkiem znajduje się na Ciebie interesujące zagadnienie (https://pl.babor.com/products/linie-kosmetyczne/line).\nZarówno w jednym, jak i w drugim przypadku trzeba się liczyć także z wydaniem większych kwot pieniędzy, choć jak wiadomo: czego nie robi się, aby być atrakcyjnym i zachować urodę bez względu na wiek… Możliwości mamy rzecz jasna wiele, więc jak najlepiej zastanówmy się i przeanalizujmy tą kwestię, które rozwiązanie najbardziej nam pasuje i na jakie nas rzeczywiście stać.


Auto Szrot Belweder – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Belweder\nPotrzeba Ci porządnych części samochodowych? Trafiłeś w idealne miejsce – Auto szrot Belweder. W naszej ofercie odszukasz przede wszystkim części do samochodów – nie tylko blacharskie, ale też mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty wszystkich zainteresowanych świetną jakością i niewiarygodnie niską ceną. Na to składają się wymagania, które spełnia nasz auto szrot Belweder.\nSKUP AUT Belweder\nAUTA ZŁOM Belweder\nZłomując auto u nas możesz mieć pewność, że złomowanie auta dzieje się we właściwych warunkach i z zachowaniem bezpieczeństwa. dlatego możemy pozyskiwać komponenty z pojazdów w bezproblemowy i ekologiczny sposób.\nJeśli samochód na części jest czymś, czego szukasz, to w naszej ofercie znajdziesz dokładnie to – i to w wielu egzemplarzach, gdyż pojazdy na naszym placu liczone są w dziesiątkach tysięcy. Co więcej, na dowolny produkt w naszej ofercie może być przyznana gwarancja – nawet do pół roku. Wspomniana wcześniej gwarancja z pewnością zapewni spokój i bezpieczeństwo – nawet w wypadku części samochodowych, które się często psują. Zaznajom się z jakością naszych produktów i skorzystaj z naszego asortymentu już teraz. Z powodu dużej ilości samochodów w naszej firmie mamy możliwość zaproponowania Państwu bardzo wielką ilość części w małych cenach.\nNa szrot Belweder znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.


Ewa Wencel W M Jak Miłośc - Pomponik\nArtykuły na temat: ewa wencel w m jak miłośc\nJowita Budnik: Nowy rozdział\nPodkreśla, że w filmach i teatrze gra emocjami. To one sprawiły, że tak dobrze wypadła w "Placu Zbawiciela" czy "Papuszy". Dziś telewidzowie z przyjemnością śledzą losy Teresy, w którą wciela się w serialu "M jak miłość".\nGalica - zahukanej ekspedientki w sklepie zoologicznym, a Ewa Wencel - ekscentrycznej ambasadorowej, właścicielki nietuzinkowych piesków. Scenariusz do czternastoodcinkowego serialu napisał Marcin(...) natomiast dba przede wszystkim o to, by lecznica przynosiła jak największe dochody. Profesor ogromną sympatią darzy Julka Lubczyka, (w tej roli widzowie zobaczą Marcina Kwaśnego, aktora i scenarzystę...\n...w szóstym sezonie "Czasu honoru"?! Zobaczymy na ekranie wiele nowych postaci, w tym Tolę - w tej roli Joanna Osyda. Była więźniarka Majdanka znajdzie pracę w barze Heleny (Ewa Wencel) - Ta postać(...)W trzecim odcinku "M jak miłość" po wakacjach poznamy Alę. Zagra ją Olga Frycz, znana z roli Marysi z "Domu nad rozlewiskiem". Nowa bohaterka to mama małej Basi (Gabrysia Raczyńska), która często...\n...spotkaliśmy też znaną z roli w Janiny w "M jak miłość" oraz kreacji matki w "Placu Zbawiciela" Ewę Wencel. Aktorka tym razem wciela się w rolę... trenera szermierki. "To zupełnie inna rola niż ta(...). Serialowy klub przeżywa jednak poważny kryzys finansowy po tym, jak jedyny zakład produkcyjny w mieście, trafia w prywatne ręce. Okazuje się jednak, że jego nowy właściciel (w tej roli znany...\nZdjęcia na temat: ewa wencel w m jak miłośc