Jagiellonia przed meczem z Legią. 2021 rokiem zmian - legionisci.com\nJagiellonia przed meczem z Legią. 2021 rokiem zmian\nSobota, 27 listopada 2021 r. 14:21 Maciej Frydrych, źródło: Legionisci.com\nW niedzielę o godzinie 17:30 legioniści przy Łazienkowskiej zmierzą się z Jagiellonią Białystok. Kibiców zapraszamy na stadion i wspieranie w tym trudnym momencie drużyny, a poniżej prezentujemy szczegółowe informacje na temat naszego najbliższego rywala.\nSezon 2020/21 dla Jagiellonii nie był udany. Białostoczanom szło przeciętnie, a pasmo sześciu meczów bez zwycięstwa na początku tego roku poskutkowało zwolnieniem trenera Bogdana Zająca. Powodem utraty posady przez 49-latka była 12. pozycja w lidze oraz odpadnięcie z Pucharu Polski już w 1/32 finału po przegranej z Górnikiem Zabrze. Ówcześnie tymczasowym trenerem białostoczan został Rafał Grzyb, jednak już wtedy były przesłanki, że zajmie posadę szkoleniowca tylko do końca sezonu. Tak się stało. Grzyb poprowadził swoich podopiecznych, z którymi ostatecznie zajął 9. miejsce w ligowej tabeli. Dla klubu z Podlasia była to najgorsza lokata, jaką zajęli od sezonu 2015/16, kiedy to sklasyfikowali się na 11. miejscu. Po sezonie trenerem Jagiellonii został, dobrze im znany, Ireneusz Mamrot.\nJagiellonia do nowego sezonu przygotowywała się podczas obozu w Kępie koło Sochocina. Białostoczanie rozegrali pięć gier kontrolnych, jednak nie były to udane spotkania. Na sam początek "Jaga" przegrała 0-2 z Legią, a następnie aż 1-4 poległa w starciu z beniaminkiem Radomiakiem Radom. Później zremisowali 1-1 z drugoligowymi Wigrami Suwałki oraz takim samym wynikiem zakończył się ich pojedynek z cypryjskim Arisem Limassol. Ostateczny test wygrali aż 4-0 z Górnikiem Łęczna.\nNajciekawszym transferem tego okienka w Jagiellonii zdecydowanie był Michał Pazdan, który wrócił na "stare śmieci". Były stoper m.in. Legii Warszawa ostatnie 2,5 roku spędził w tureckim MKE Ankaragücü. Stoper przed dwa sezony był podstawowym ogniwem swojego zespołu, jednak później stracił swoją pozycję. Pazdan wrócił do "Jagi" po sześciu latach i od razu wskoczył do pierwszego składu. Zapraszamy do wywiadu z byłym graczem Legii, który ukazał się na naszym portalu.\nOprócz Pazdana pozycję stopera wzmocnił 28-letni Hiszpan Israel Puerto. Ostatnie dwa lata obrońca z Półwyspu Iberyjskiego spędził w Śląsku Wrocław, gdzie szybko zbudował swoją markę. W sumie Puerto w barwach wrocławian rozegrał 49 meczów, w których trzykrotnie trafiał do siatki. Nowy stoper jest podstawowym graczem drużyny Ireneusza Mamrota. Drugim Hiszpanem, który trafił do Białegostoku, jest 34-letni pomocnik Dani Quintana. Warto dodać, że podobnie jak w przypadku Pazdana, jest to powrót zawodnika do byłego klubu. Quintana w barwach Jagiellonii występował podczas rundy wiosennej sezonu 2012/13 oraz w całym sezonie 2013/14. Następnie pomocnik wyjechał Arabii Saudyjskiej, gdzie nie odnalazł się. Później pięć lat spędził w azerskim Qarabagu FK, gdzie wraz z zespołem odnosił liczne sukcesy. Hiszpan z drużyną przez pięć lat z rzędu zdobywał mistrzostwo kraju, a w sezonie 2015/16 sięgnął po puchar Azerbejdżanu. Gdyby tego było mało to w tym samym sezonie Quintana został królem strzelców tamtejszej ekstraklasy zdobywając 15 bramek. Po udanym okresie w Azerbejdżanie piłkarz wyjechał do chińskiego CD Rongcheng, gdzie spędził zaledwie rok. Przez pół roku nie grał w piłkę, po czym wzmocnił Jagiellonię. Dotychczas ofensywnie usposobiony pomocnik z Półwyspu Iberyjskiego na placu gry w barwach "Jagi" spędził nieco ponad 90 minut. Również za darmo do Białegostoku przyjechał 26-letni pomocnik Michał Nalepa, który ostatni rok spędził w drugoligowym tureckim Giresunsporze, a wcześniej był zawodnikiem Arki Gdynia. Za granicą rozegrał 26 meczów, strzelił dwa gole oraz zanotował siedem asyst. Dotychczas piłkarz urodzony w Wejherowie w barwach Jagiellonii rozegrał pięć meczów. Jagiellonia zakontraktowała również byłego piłkarza Legii 28-letniego Michała Żyrę. Warszawiak po nieudanej przygodzie w Anglii wrócił do Polski, a przez ostatnie nieco ponad trzy lata grał w Pogoni Szczecin, Koronie Kielce, Stali Mielec i Piaście Gliwice. Ostatnio Żyro był piłkarzem gliwiczan, a w barwach "Piastunek" rozegrał rozegrał 37 spotkań, w których strzelił pięć goli i zanotował sześć asyst. Jak na razie Żyro w koszulce "Jagi" wystąpił ośmiokrotnie, zdobył jedną bramkę oraz zanotował dwie asysty.\nPrzede wszystkim z klubem pożegnał się prezes Cezary Kulesza, który zarządzał białostoczanami przez ostatnie jedenaście lat. Aktualnie Cezary Kulesza został prezesem Polskiego Związku Piłki Nożnej. W "Jadzę" nie zobaczymy już Chorwata Jakova Puljicia, który przez półtora roku rozegrał 42 gry, w których strzelił 17 goli i zanotował trzy asysty. Chorwat przyjął ofertę zespołu drugiej ligi węgierskiej - Puskas Akademia FC. 47 meczów barwach Jagiellonii rozegrał chorwacki stoper Zoran Arsenić, który wzmocnił Raków Częstochowa, za to Ariel Borysiuk wyjechał do Indii. "Jaga" nie przedłużyła umowy z Mateuszem Makuszewskim, który aktualnie jest bez klubu.\nSezon 2021/22 rozpoczął się dla Jagiellonii przyzwoicie, gdyż zremisowali z Lechią Gdańsk (1-1) oraz wygrali z Rakowem Częstochowa (3-0) i Bruk-Betem Termalicą Nieciecza (1-0). Później przyszedł gorszy okres. Białostoczanie nie mogli zwyciężyć w sześciu następnych spotkaniach, w tym odpadli w pierwszej rundzie Pucharu Polski z Lechią Gdańsk. Choć później nieco odbili się od dna, to wciąż formą nie grzeszą. Aktualnie klub z Podlasia zajmuje 7. miejsce w tabeli z dorobkiem 21 punktów, a do miejsca premiowanego grą w eliminacjach Ligi Konferencji Europy tracą osiem oczek. Białostoczanie strzelili 21 goli (1,4 bramki na mecz) oraz stracili 22 (ok. 1,5 bramki na mecz). Najlepszym ligowym strzelcem naszego najbliższego rywala jest Hiszpan Jesus Imaz, który na swoim koncie ma aż siedem trafień oraz dwie asysty. Warto jednak dodać, że nie zagra on w meczu z Legią z powodu kontuzji. Cztery gole i dwie asysty ma na swoim koncie Litwin Fedor Černych (na zdjęciu niżej), a o jedną asystę mniej, ale za to tyle samo bramek zdobył Czech Tomáš Přikryl.\nLegioniści z Jagiellonią mierzyli się 47 razy, a zwycięsko z tych pojedynków wychodzili 19-krotnie (ok. 41%). "Jaga" wygrywała jedenastokrotnie (ok. 23%), a remis padał 17 razy (ok. 36%). Bilans bramkowy to 61-38 na korzyść warszawiaków. Najlepszym strzelcem legionistów w tych starciach jest Miroslav Radović, który pięciokrotnie ładował piłkę do siatki strzeżonej przez golkiperów Jagiellonii.\nPodczas ostatnich sześciu rywalizacji pomiędzy obiema ekipami górą legioniści byli zaledwie raz w lutym zeszłego roku zwyciężając przy Łazienkowskiej 4-0. Pozostałe mecze trzykrotnie zakończyły się remisem, a dwukrotnie lepsza była "Jaga". Białostoczanie w Warszawie ostatni raz zwyciężyli w lutym 2018 roku 2-0.\nFORTUNA: 1 1.82 X 3.70 2 4.75\nSONDACzy Legia Warszawa spadnie z Ekstraklasy w sezonie 2021/22?\nWlkp - 27.11.2021 / 22:06, *.icpnet.pl\nSiermięgi ta legia. Cała Polska z was się śmieje. Nadal brak wam pokory. I to was zgubiło. Wstyd Polsce przynosicie w Europie.\n(L) - 28.11.2021 / 11:35, *.aster.pl\nPal gumy do Wronek niebieski pionku.\nCiekawy - 27.11.2021 / 15:43, *.plus.pl\nWg kursów gospodarze są umiarkowanym faworytem :) Rozumiem że gra nazwa, bo raczej nie piłkownikowie.


Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie. Rodzeństwo Montague. Tom 1 (Mackenzi Lee) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nMackenzi Lee tworzy literaturę młodzieżową oraz powieści fantasy i science fiction. "Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie" jest pierwszą częścią bestsellerowego cyklu "Rodzeństwo Montague". Dwa kolejne tytuły serii to "The Lady's Guide to Petticoats AND Piracy” oraz "The Nobleman's Guide to Scandal AND Shipwrecks". Autorka w swoich książkach często porusza tematykę seksualności i roli kobiety na przestrzeni wieków.\nDodana przez Nina B. w dniu 2021-02-22\nDodana przez Julia W. w dniu 2021-02-26\nRzadko kiedy zdarza mi się sięgać po książki dla młodzieży. Po pierwsze dawno już do tej grupy się nie zaliczam, a po drugie, takie książki kojarzą mi się z banalnymi historiami. Ostatnio jednak przeczytałam całkiem przypadkiem "Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie. Rodzeństwo Montague. Tom 1" i muszę przyznać, że dostałam coś, czego się nie spodziewałam. Ta książka mnie zaskoczyła i to bardzo pozytywnie. Nie wiedziałam, że można dać czytelnikom tak piękną, a jednocześnie tak zabawną i wciągającą lekturę, która sprawi, że nie będzie się od niej można odezwać ani na chwilę. Zachęcam każdego do przeczytania, bo warto.\nDodana przez Maria K. w dniu 2021-09-27\nHenry Montague to dziedzic angielskiego majątku, wysoko urodzony nic siebie nie robi z ogólnie przyjętych zasad. Ojciec wychowuje go twardą ręką, prywatna szkoła miała go nieco utemperować, ale Monty nie daje wcisnąć się w ciasne dżentelmeńskie ramy. On chce się bawić, korzystać z życia, kochać i oddawać namiętnościom. Gdy chłopak zostaje wyrzucony ze szkoły ojciec wpada w szał!\nAle dziedzic to dziedzic. Ostatnią szansą dla Monty'ego będzie grand tour po Europie. Ojciec zatrudnił opiekuna i nauczyciela, który ma chłopakowi pokazać świat, nauczyć manier, nawiązać ważne kontakty. Henry widzi w tej wyprawie tylko przygodę i jedyną w swoim rodzaju okazję do świetnej zabawy.\nNa statek wsiadają również siostra Henrego, Felicity i jego najlepszy przyjaciel ciemnoskóry Percy. Ta trójka wpakuje się w niezłe kłopoty, a grand tour z przyjemnej wycieczki zmienia się w ucieczkę przed księciem Burbonem.\nTło historyczne nakreślone znakomicie. W posłowiu autorka zdradza kilka szczegółów że swojej pracy, opowiada co mogło na prawdę się wydarzyć a co jest tylko fikcją literacką.\nProblemy 18-letniego Monty'ego są aktualne i dziś. Chłopak zakochal się w swoim najlepszym przyjacielu, wie że społeczeństwo nie zaakceptuje takiego związku, nie ma też pewności czy Percy podziela jego uczucia. Ważnym motywem jest też walka z chorobą i szukanie skutecznego panaceum, czy i dziś nie zrobimy wszystkiego by ocalić zdrowie najbliższych?\nJest to powieść dedykowana młodzieży i zapewne ta grupa odbiorców będzie zachwycona tą powieścią. Ja w sumie też byłam!\nDodana przez Paula C. w dniu 2021-08-25\nPiękna okładka i oprawa graficzna, a w środku ciekawa historia o tym "Czy prawdziwy dzentelem musi być ułożony?"\nHenry mimo starań ojca i wielu szkół nie mógł zapomnieć o zabawie, hulanacha ani kobietach i mężczyznach. To ten typ który żyje pełną piersią, nie dbając o konsekwencje. Jednak według opinii społeczeństwa dżentelmenowi w XVIII wieku to nie przystoi. Czy Henry przejmie się opinią innych? Czy zdanie otoczenia będzie w stanie go zmienić?\nRoczna podróż po Europie ma być jego ostatnią sznasą na zabawę, bo potem ma zostać lordem. Jeden błąd może go kosztować utratę fortuny i reputacji. Czy mu się uda?\nHenry jednak woli skupić się na flirtowaniu z Percym, czy dokuczaniu Felicity oraz po prostu na zabawie i korzystniu z życia zamiast przejmować się etykieta. Czy słusznie?\nTo poruszająca, przełamująca stereotypy powieść o miłości, o dorastaniu, o opiniach innych, o dostosowaniu się, życiu i byciu sobą. Świetna, naprawdę bardzo ważna pozycja, którą zdecydowanie warto przeczytac. Mam w sobie niezaykly klimat. Zaskoczyła mnie i oczarowała. Bardzo polecam.\nDodana przez Paulina B. w dniu 2021-07-02\nJedna z lepszych książek, jakie w życiu czytałam - a było ich sporo. Jest przyjemna ale również można się z niej dużo nauczyć. Przedstawienie świata i życia w tamtym okresie historycznym, a do tego osoby biseksualnej jest pomysłem samym w sobie świetnym. Do tego inne wątki które były problemami w tamtych czasach pokazują jak społeczeństwo poszło do przodu.\nKsiążkę przeczytałam w jeden dzień. Tak wciągająca, że nie mogłam się od niej oderwać. Jest świetna. Postacie są bardzo fajne i kilka z nich skradło moje serce. Uwielbiam klimat tej książki. Gdy ją czytałam przeżywałam to, tak jakbym była tam z bohaterami - co również jest na plus.\nOgółem książka jest genialna i na pewno sięgnę po nią jeszcze kilka razy.\nDodana przez Kamila K. w dniu 2021-05-14\nPierwszy raz usłyszałam o Mackenzie Lee jesienią, gdy wydawnictwo Media Rodzina umiliło życie wielu psiarzy książką „Historia świata na czterech łapach". Podbiła nią serca każdego, kto ceni teksty pisane z miłością oraz humorem. Trzymałam kciuki, by ktoś w końcu przetłumaczył jedną z jej powieści, bo liczyłam na to, że jej humor i w nich do mnie trafi. Pod tym względem zdecydowanie się nie zawiodłam, a co z resztą?\n„Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie" to pierwszy tom trylogii o rodzeństwu Montague. Ta część skupia się na Henrym — chłopaku, który zdaje się gardzić odpowiedzialnością, a do swojego loża zaprasza nie tylko piękne kobiety, ale też urodziwych chłopców. Ojciec, mając dość jego zachowania, daje mu rok na odbyciem grand tour, a po tym czasie Monty — bo tak nazywany jest bohater przez przyjaciół — ma stać się osobą godną swojego nazwiska. Z opisu na okładce oraz z początkowych rozdziałów możemy odnieść wrażenie, jakby głównym planem na ten czas (oraz na tę książkę) było poderwanie najlepszego przyjaciela — Percy'ego; ale to znaczne uproszczenie. Tym bardziej, że życie uwielbia plątać niespodzianki. Pierwszą z nich jest jego młodsza siostra, która na początkowym etapie podróży po Europie ma chłopcom towarzyszyć, drugą dystyngowany opiekun, a trzecią... Wplątanie się w polityczną intrygę z alchemią w roli głównej.\n„Niech Bóg błogosławi bibliofili za ich nieograniczoną wiedzę, która jest efektem tego, że przyjaźnią się ze słowami zamiast z ludźmi."\nMonty to trudny bohater. Ciągle ranił innych, przy okazji raniąc siebie, choć robił to, bo próbował tylko ochronić własne serce. Miał na sumieniu wiele głupstw, ale jego intencje pozostawały czyste (na tyle, na ile psotne dzieci je takie mają). Początkowo mógł wydawać się beztroski, ale z czasem czytelnik odkrywał, jak wielki ciężar spoczywał na jego barkach. Homoseksualizm w czasach, gdy za bycie gejem groził stryczek. Ojciec, który nie stronił od przemocy psychicznej oraz fizycznej. Wisząca nad nim groźba wydziedziczenia. Ogromna presja i brak możliwości decydowania o własnej przyszłości (przynajmniej jeśli chce się korzystać z rodzinnego majątku). Im dalej, tym więcej sekretów wychodziło na jaw, a ja coraz większą sympatią darzyłam tego zagubionego chłopaka. Mógł momentami drażnić, a autorka mogła nie wykorzystać tkwiącego w nim potencjału, ale jedyne co miałam ochotę zrobić, to przytulić go do serce i ochronić przed całym złem tego świata. Przyznaję, przepadłam dla niego już niemalże na początku, gdy po raz drugi wycisnął ze mnie łzy, a ja musiałam zrobić ponad miesiąc przerwy od czytania, bo nie byłam gotowa na tyle ciężkich uczuć.\nMackenzie Lee to jednak Mackenzie Lee, więc całość ma w sobie lekkość, dużo naiwności i jeszcze więcej humoru, ale porusza też temat rasizmu, dyskryminacji kobiet czy stygmatyzowania chorób, które wtedy jeszcze nie były możliwe do wyleczenia. To, co lekkie przeplata się z tym, co ciężkie i robi to na tyle płynnie, że całość nie przytłacza. Prędzej porusza dużo tematów, nie rozwijając należycie żadnego. Bohaterów da się lubić (lub trzeba to robić) i książka naprawdę wciąga. Co prawda fabuła jest zbyt naiwna, bym mogła tylko dobrze myśleć o tej powieści (akcja w części „na morzu" to przesada), ale całość była naprawdę przyjemna. Nie spodziewałam się, że wraz z przeczytaniem ostatniego zdania pomyślę „to kiedy drugi tom?", a jednak to nastąpiło. Czy jednak po niego sięgnę, to już inna sprawa.\n„Poradnik dla dżentelmena..." to powieść przyjemna. Taka, którą można pochłonąć bardzo szybko, bo tyle się w niej dzieje, że czytelnik łatwo zostaje przez jej strony wciągnięty. Mogę złościć się na autorkę za traktowanie tła historycznego po macoszemu czy za niewykorzystanie potencjału bohaterów, ale myślę, że to taki tytuły, który wielu ludzi pokocha pomimo mankamentów.\n“Nic się nie zmieniło - mówię sobie, ale nie do końca w to wierzę. Czujemy się tak, jakby leżały tu nasze podmienione wersje, ulotne podobizny naśladujące zachowanie, które u nas wcześniej zaobserwowały.”\nXVIII wiek. Młody Henry Montague uwielbia zabawy, alkohol oraz bliskie spotkania z dziewczętami i chłopcami. Niestety jest zmuszony odciąć się od takiego życia, by przejąć dziedzictwo surowego ojca. Najbliższy rok będzie dla niego ostatnią szansą na stosunkowo swobodne chwile. Wyjeżdża bowiem na roczną podróż po Europie, w której ma mu towarzyszyć jego siostra Felicity oraz najlepszy przyjaciel Percy, będący zarazem jego największą miłością. Jeżeli jednak do ojca dotrą jakieś plotki o niestosownym prowadzeniu się, Henry ma zostać wydziedziczony. Czy chłopak zdoła nauczyć się żyć inaczej? I czy w końcu wyzna Percy’emu miłość?\n“Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie” Mackenzi Lee to powieść młodzieżowa. Ja jednak mogłabym ją określić raczej jako interesujący zlepek różnych gatunków: powieści młodzieżowej, przygodowej, romansu i powieści historycznej. Bardzo dobrze bawiłam się przy czytaniu historii Monty’ego. Zdecydowanie jest to opowieść pełna niespodziewanych wydarzeń i interesujących wątków. Mi spodobały się zwłaszcza wątki historyczne. Autorka opowiedziała tu czym jest grand tour, jakie były stosunki rasowe oraz odbiór związków osób tej samej płci w XVIII wieku a także poruszyła temat ciężkiej choroby jaką jest epilepsja. To wszystko wniosło dużą wartość do tej nietypowej książki, która również między wierszami zawiera wiele mądrych przekazów dla młodego czytelnika.\nNie mogę jednak powiedzieć, że “Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie” skradł moje serce. Czytanie jej było bardzo przyjemną przygodą, lecz nie wnoszącą za wiele do mojego życia i nie przynoszącą mi ogromu emocji. Nie zdołałam przywiązać się do bohaterów a niektóre z ich przesadnych reakcji były dla mnie irytujące. Po za tym po prostu nie poczułam magii i uroku tej książki. Wiem jednak, że ta historia ma duże grono fanów, więc jeśli jesteście nią zainteresowani, to zachęcam Was do lektury. Może Was zdoła zachwycić! :)\n„Od tej chwili zamierzam wieść cholernie dobre życie. Nie będzie łatwe, ale będzie dobre”, czyli intrygująca młodzieżówka.\nPoradnik dla dżentelmena o występku i cnocie to książka, którą ostatnio często widziałam na bookstagramie. Czytałam też sporo pozytywnych recenzji i postanowiłam sama przekonać się, czy rzeczywiście jest tak dobra, jak większość mówi.\nPoradnik dla dżentelmena o występku i cnocie to książka Mackenzi Lee, ktora na swoim koncie ma już książki zarówno dla młodzieży, jak i dla dzieci. Nastawiałam, się na młodzieżówkę typu Noah po prostu jest czy też Red, White & Royal Blue, a dostałam coś oryginalnego. Akcja tej opowieści ma miejsce w XVIII wieku w Europie. Nie lubię książek z wątkiem historycznym, ale tutaj zupełnie mi nie przeszkadzało, może dlatego, że oprócz języka stylizowanego na tamtą epokę nie ma zbyt wiele historii. Autorka porusza w tej historii wiele tematów. Mamy tutaj wątek queerowy, feministyczny i poszukiwanie swojego miejsca na świecie, a nawet borykanie się z chorobą (epilepsją).\nPoradnik dla dżentelmena o występu i cnocie to powieść drogi, która świetnie sprawdzi się także jako przygodówka. Sam styl autorki jest lekki i książkę czyta się błyskawicznie. Autorka nie skupiła się tylko na wątku romantycznym – mamy tutaj czas na problemy, z którymi nadal w XXI wieku się borykamy. Bardzo polubiłam Felicity – podoba mi się jej charakter i że nie poddaje się i walczy o swoje, w czasach gdzie kobiety były deskryminowane. Percy również skaradł moją sympatię, natomiast Henry mnie trochę irytował swoim zachowaniem. Trzeba przyznać, że autorka wykreowała świetnych bohaterów, których można polubić i zżyć się z nimi.\nCałość jest okraszona humorem i czyta się ją szybko. Chętnie sama wybrałabym się na grand tour z tymi bohaterami. Naprawdę spędziłam z tą książką kilka przyjemnych godzin. Fanom młodzieżówek na pewno się spodoba. Ja z chęcią przeczytam kontynuację.\nDodana przez Amanda T. w dniu 2021-04-05\nDodana przez Beata M. w dniu 2021-03-31\nZnacie ten moment, gdy z zaskoczeniem zauważacie, że czytana książka jest zupełnie inną historią niż ta jaką założyliście, że będzie? To wydarzyło się u mnie w przypadku "Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie", ponieważ byłam pewna, że czeka mnie kolejny młodzieżowy romans z powielonymi motywami. Myliłam się a przekonały mnie o tym już pierwsze strony.\nCieszę się jednak ogromnie, że moje wstępne założenia zostały zupełnie rozwiane, ponieważ to co otrzymałam okazało się dużo lepsze. Myślę, że o tej książce będzie głośno z dwóch głównych przyczyn: jest jedną z inteligentniejszych historii z motywem LGBT oraz wprowadza powiew świeżości w swoim gatunku. To nie jest historia jaką znamy, która powiela jedynie utarte schematy, ponieważ łączy w sobie mądrość powieści obyczajowej, słodkość nastoletniego romansu, trudy lektury historycznej oraz uroki prawdziwego melodramatu.\nFabuła osadzona w XVIII wieku to nowość, ale nie trudność jeśli chodzi o odnalezienie się przez czytelnika w prezentowanym świecie. Wręcz przeciwnie, autorka pisze lekko, plastycznie i wprowadza nas do historii krok po kroku, by zawsze wszystko było konkretne i klarowne. Tak poznajemy Monty'ego, chłopca wychowanego przez ojca na wspaniałego dżentelmena, choć ten ani widział przestrzegać zasad. Chłopak wyrusza w roczną podróż po Europie, by po raz ostatni zaznać pełną garścią czerpać młodość i szczęście. On chce jedynie korzystać z życia, chociaż ojciec jasno zaznaczył, że jeśli dosięgnie go choćby jedna plotka na temat złego prowadzenia się chłopaka, ten zostanie wydziedziczony. Czy zatem zatrzyma to Monty'ego przed realizacją planów? Oczywiście, że nie!\nOtrzymujemy na pierwszym planie wspaniałych bohaterów, w towarzystwie których nie można się nudzić. Monty, czyli prawdziwie Henry Montague, nie ma w sobie za grosz dżentelmena, ale ma za to u boku wspaniałych przyjaciół, którzy wyruszają wraz z nim w podróż po Europie. Percy chociaż trochę topornie przyjmuje do wiadomość wszystkie umizgi Monty'ego jest uroczy i przesympatyczna a Felicity, siostra niedoszłego dżentelmena - złośliwa i pyskata. To połączenie wprowadza do historii smaczne poczucie humoru. Ważne jest jednak, aby podczas czytana bliska przyglądać się bohaterom, ponieważ autorka nie serwuje nam banalnego romansu, a powieść o dorastaniu, życiowych wyborach, popełnionych błędach a także konsekwencjach. Wbrew pozorom to bardzo dojrzała historia, o czasach bardzo trudnych jeśli chodzi o tolerancje i zrozumienie oraz o dojrzewaniu, które niesie ze sobą dobre i złe chwile.\nJestem zachwycona morałem płynącym z tej powieści, następnie bohaterami a na końcu samą fabułą. Podobało mi się podczas czytania dosłownie wszystko, od emocji po niesamowicie dobrze nakreślony rozwój osobisty głównych postaci. Chociaż "Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie" okazał się książką zupełnie inną niż podejrzewałam, cieszę się z tego ogromnie, ponieważ otrzymałam pomysłową, mądrą i oryginalną powieść, która nie tylko daje do myślenia, ale i pozostaje w głowie na długo po zamknięciu ostatniej strony. Książkę znajdziecie w kategorii bestsellery, w księgarni T[Adres usunięty].\nDodana przez Ewelina M. w dniu 2021-03-22\n"PORADNIK DLA DŻENTELMENA O WYSTĘPKU I CNOCIE" to bardzo wciągająca propozycja dla wszystkich, którzy uwielbiają książki przygodowe. Główni bohaterowie są bardzo barwni, każdy z nich posiada jakiś spory sekret. Oczywiście z biegiem historii dowiadujemy się, co kogo gryzie... Wiele w niej o dyskryminacji zarówno pod względem płci, koloru skóry, czy też orientacji seksualnej. Uwielbiam tego typu barwne scenerie. Kocham podróże, więc tym bardziej wciągnęła mnie historia zakręconego syna hrabiego oraz jego przezabawne perypetie. Niezwykłe jest to, że jeden człowiek może wplątać się w tak wiele żenujących sytuacji😂. Duży plus za to, że książka ukazuje wiele cennych wartości i zawiera fikcję historyczną, co oznacza, że zawiera zarówno rzeczy prawdziwe, jak i te wymyślone przez autorkę. Pozytywem jest również powiew świeżości. Bardzo polecam! Totalnie mnie wciągnęła i myślę, że Wam również przypadnie do gustu.\nDodana przez Natalia D. w dniu 2021-03-22\nDodana przez Ania Ś. w dniu 2021-03-21\nHenry Montague nie jest bohaterem, którego z miejsca da się polubić. W głowie mu tylko hulanki i swawole, myśli głównie o sobie i nie baczy na konsekwencje swoich czynów. Z biegiem fabuły poznajemy poniekąd motywację jego zachowań oraz powody, dla których tak bardzo Monty stara się wyszaleć póki może. Odniosłam wrażenie, że nasz główny bohater niejako dojrzewa na naszych oczach i przechodzi ogromną przemianę. Jednak muszę przyznać, że postacią dla której przepadłam w tej książce była.... Felicity czyli siostra Montiego. Myślę, że ta dziewczyna stała się jedną z moich ukochanych kobiecych bohaterek w literaturze. To jaka była silna, pomysłowa, nie przejmowała się opinią innych, pragnęła spełniać swoje marzenia, potrafiła zadbać nie tylko o siebie, ale i o przyjaciół.... nooo mogłabym tak wymieniać i wymieniać. A w czasach w jakich żyła kobiety nie miały zbyt wielu praw. Nie mogę się doczekać kiedy zostanie wydany drugi tom tej serii właśnie o losach Felicity! Oprócz tego myślę, że wątek rozkwitającej miłości Montiego i Perciego jest przesłodki!\nCała książka okazała się być bardziej akcyjna niż się spodziewałam i właściwie cały czas coś się działo.\nPodsumowując: bardzo fajna młodzieżówka, dobrze wykreowani bohaterowie, fabuła przez którą się płynie i romans, o którym czyta się z uśmiechem na ustach. To wszystko rozgrywa się na tle Paryża, Wenecji, Madrytu, Londynu. Czego chcieć więcej? IG: smiejka_czyta\nDodana przez Karolina Wtwardejoprawie K. w dniu 2021-03-20\nDodana przez Julia R. w dniu 2021-03-16\nDodana przez Iza G. w dniu 2021-03-12\nPoradnik dla dżentelmena o występku i cnocie" Makenzi Lee to książka o Henrym Montague, Montym, który jak nikt zna się na występku i zdecydowanie nie zna się na cnocie. Jak możecie się domyślić - nie jest to w smak jego ojcu, lordowi, dżentelmenowi (blablabla). Ostatnią szansą na nie zostanie wydziedziczonym jest podróż po Europie z Felicity (siostra) i Percym (przyjaciel). Czy to się może udać?\nCzy spodziewacie się jak bardzo to może się nie udać?\nBo Monty ma niezwykły talent do pakowania się w kłopoty! Dlatego po drodze dostaniecie ksiecia, alchemików, piratów i, cóż, morderstwa. A wszystko to w osiemnastowiecznych rajtuzach, a co!\nSpodziewałam się czegoś raczej zupełnie innego po "Poradniku". Tymczasem okazuje się, że ta książka to gatunkowo całkiem niezła przygodówka. Jeśli się zastanowicie to takich książek nie wydaje się już wiele, więc dostałam całkiem przyjemny powiew świeżości.\nNo i świetnie się przy tym bawiłam! Dawno już nie miałam książki, która kupiłaby mnie absolutnie, którą czytałoby mi się tak szybko i przyjemnie.\nJeśli obawiacie się powieści historycznej to spokojnie, bo poza niektórymi stylizowanymi fragmentami fabuły - co jest w sumie ogromnym plusem tej książki - nie dostajemy wiele historycznych faktów w treści, za to kilka konkretnych informacji mamy w słowie od autorki na końcu. Także co: mamy młodzieżową przygodówkę, której akcja dzieje się w XVIII wieku - jeszcze was to nie przekonuje? Okej, w takim razie dalej. 💙\nMonty. I Percy. I Felicity. Jednym słowem: głowni bohaterowie.\nNie wiem czemu ludzie nazywają Monty'ego dupkiem - moim zdaniem ON żadnym dupkiem nie jest. Jego zachowanie wynika w całości z tego, jak traktowany jest przez ojca i bliskich. I przez to właśnie może wydawać się nieczuły, ale proszę was - Monty to kochana kluseczka, jeśli tylko okaże się mu trochę zrozumienia!\nPlusy też za postać Felicity - już chyba zawsze, kiedy będę myślała o "Poradniku" pomyślę też o silnej, zawziętej Felicity. Nie no, nie będę ukrywać, że bohaterowie w tej książce to jest coś, co sprawia, że moje serce się topi. Mamy reprezentację pewnej choroby, mamy wątki queerowe, mamy wątki feministyczne, mamy bohatera, na którego nałożone są oczekiwania zupełnie różne od tego, czego sam pragnie. Wątek poszukiwania siebie. Ja jestem kupiona.\nTym bardziej, że akcja faktycznie wciąga, a fabuła jest na maksa ciekawa - wypełniona absurdami i okraszona subtelnym poczuciem humoru. Trochę przerysowana i szalenie interesująca.\n5. I mówię wam, czytajcie 💙\nDodana przez Emilia Ż. w dniu 2021-03-05\nSama w sobie historia przedstawiona w powieści jest świetna, otrzymujemy bardzo dużo ciekawej akcji, zaskakujące zwroty i pędzącą wręcz fabułę, jak na przygodówkę przystało. Bohaterowie są świetnie wykreowani, niezwykle polubiłam Percy'ego i Felicity, ale Monty, czyli główna postać i narrator również był całkiem ciekawą osobą. Książkę czyta się bardzo szybko, a język jest przystępny dla czytelnika.\nDodana przez Olga O. w dniu 2021-03-05\nOryginalny tytuł: Gentleman's Guide to Vice AND Virtue\nPowiązane tematy: Nagrodówka do szkół ponadpodstawowych, książki dla bibliotek, Książki na nagrody szkolne, Prezent na Dzień Kobiet, Książka na wakacje, Promocja na książki, Prezent na Walentynki, Księgarnia Białystok, Last Minute, Wyprzedaż magazynowa


Jak łatwo zmienić język w aplikacji mobilnej ING Bank? - jak Łatwo?\nStrona główna telefon android Jak łatwo zmienić język w aplikacji mobilnej ING Bank?\nJesteś klientem ING Banku Śląskiego? Właśnie zainstalowałeś na swoim telefonie aplikację mobilną i okazuje się, że jest ona w języku obcym? Niestety nie ma możliwości dostosowania języka z poziomu ustawień aplikacji. Moje ING mobile korzysta z ustawień systemowych telefonu do wyboru wersji językowej aplikacji. Oznacza to, że jeśli masz ustawioną angielską wersję androida to aplikacja sama otworzy się właśnie w tym języku. Gdzie zatem szukać rozwiązania. O tym w dzisiejszym artykule. Zaczynamy!\nNa liście zainstalowanych aplikacji uruchamiamy „Ustawienia” (ikona zębatego koła) a następnie przechodzimy do zakładki „System”.\nW kategorii „Język i wprowadzanie” wybieramy opcję „Region i języki”.\nTeraz można zainstalować ING mobile. Język można zmienić przed aktywacją aplikacji dlatego też jeśli wcześniej już pobraliśmy program należy go odinstalować i zainstalować ponownie. Przy czym w pierwszej kolejności trzeba wybrać język, zanim przejdzie się do aktywacji aplikacji. Gotowe!


przez Łapa 10 lis 2015, 19:22\nprzez Hans 10 lis 2015, 19:22\nPanie kolego, najpierw to wypadałoby udowodnić istnienie świata i to nie przy pomocy dowodu Moore'a. Poza tym pisząc o teorii wszystkiego i o języku matematyki, masz świadomość tego, że matematyka nigdy nie będzie zamkniętym systemem formalnym?\nW dodatku pomstując na filozofię warto wspomnieć o tym, że istnieje coś takiego jak filozofia nauki. Co wniosła i czym się zajmuje można łatwo znaleźć.\nprzez jetodik 10 lis 2015, 19:45\nSrebrnaSowa, no muszę przyznać, że spodobała mi się ta teoria o zderzeniu wszechświatów, które wywołało wybuch tworzący nasz świat :]\nby zrozumieć jakie dana teoria fizyczna pociąga konsekwencje wystarczy fizyka na poziomie książki popularnonaukowej gdzie jakiś fizyk przetłumaczy wszystko na ludzki język, ładnie to zobrazuje itd.\nkażdy fizyk piszący książkę o tym jaki jest świat, świadomie bądź nie przyjmuje pewne założenia filozoficzne, porusza się po gruncie metafizyki, wchodzi w takie obszary jak realizm ontologiczny czy też realizm epistemologiczny itd.\nnp. ten naukowiec Max Tegmark, którego przytoczyłaś rozwija idee neoplatońskie o ile dobrze pamietam, w swojej książce "nasz matematyczny wszechświat" tam się roi od filozofii.\ntak więc ani fizyk ani matematyk nie jest w stanie zbudować światopoglądu bez filozofii, to po prostu niemożliwe, a rozwój jego dziedziny to też rozwój filozofii, która włącza ten uaktualniony wycinek w swój większy obraz świata.\ntak więc te dziedziny nie konkurują ze sobą, raczej uzupełniają.\nprzez SrebrnaSowa 10 lis 2015, 19:53\njetodik napisał(a): SrebrnaSowa, no muszę przyznać, że spodobała mi się ta teoria o zderzeniu wszechświatów, które wywołało wybuch tworzący nasz świat :]\nMi też ! To by już miało sens. Bo można by teraz dumać co w tych pierwotnych Wszechświatach było ! ?\nMoże tam byli kosmici ? :-x\njetodik napisał(a): tak więc ani fizyk ani matematyk nie jest w stanie zbudować światopoglądu bez filozofii, to po prostu niemożliwe, a rozwój jego dziedziny to też rozwój filozofii, która włącza ten uaktualniony wycinek w swój większy obraz świata.\nprzez jetodik 10 lis 2015, 19:55\nprzez jetodik 12 lis 2015, 07:34\nWysłało mi się dwukrotnie bo miałem problem z netem...\nZwróćcie uwagę, że aby zanegować filozofie trzeba wejść w wewnętrzną sprzeczność bo można to zrobić tylko w sferze normatywnej.\nno a Bonsai jest dobry, pisze, ze filozofować może każdy, a nie każdy może biegle opanować wyższą matematykę czy teorię strun, czyli porównał tu tzw. kawiarnianą filozofię z wysokimi poziomami matematyki i fizyki.\nto tak jakbym ja powiedział, na liczydle może liczyć każdy, a nie każdy jest w stanie stworzyć metafilozoficzny język na gruncie którego możliwe będzie porównanie filozofii Charlesa Sandersa Peirce'a z filozofią Ludwiga Wittgensteina.\nAle mniejsza o to, chciałem się podzielić pewnym tropem, mianowicie zachęcam do wgłębienia się w filozofię procesu, jej wybitnym przedstawicielem był angielski filozof, matematyk i fizyk - Alfred North Whitehead i oczywiście nie jest to ukończona doktryna, ciągle rozwijana i dużo jeszcze do zrobienia na tym polu. Fundamentem tutaj jest nie rzecz, substancja, tylko wręcz przeciwnie - proces, i przy takim odwróceniu, nagle, wcześniej bardzo trudne do pojęcia w kategoriach substancji idee jak uniwersalia, jaźń, Bóg itd., nastręczają o wiele mniej problemów i stają się spójne i zrozumiałe.\nJest to filozofia bardzo matematyczna i zgodna z fizyką kwantową.\nJak ktoś jest zaintersowany i chce wdrożyć się w temat to polecam zacząć od "Process Philosophy: A Survey of Basic Issues" Nicholasa Reschera, bo to znakomity i klarownie piszący filozof.\nprzez jetodik 14 lis 2015, 08:08\nmuszę przyznać, że nie wytrzymałem i sięgnąłem po książkę tego Maxa Tegmarka - "Nasz Matematyczny Wszechświat".\njak na razie wciąga, jednak to dopiero początek gdy w trakcie czytania natrafie na jakieś info, pasujące do tematu, to wrzuce.\nwcześniej ta pozycja obiła mi się o uszy, pamietam, ze jakiś filozof krytycznie się wypowiadał, że Tegmark wypuścił się na zbyt głęboką wodę, chce ująć całość rzeczywistości, jednak ja lubie właśnie takich myślicieli.\nodnośnie jeszcze poprzedniej dyskusji, to tak oczywiście, że filozofia jest lepsza w zadawaniu pytań niż w odpowiadaniu na nie, z filozofii nie dowiemy się nic o teorii ewolucji, teorii względności, nie nauczymy się matematyki dyskretnej, jednak jak te teorie się łączą, jakie mają implikacje, pytania w stylu czy liczby są realne czy to tylko abstrakty, co to znaczy, że są realne...tutaj filozofia jest niezastąpiona.\nprzez Pieprz 14 lis 2015, 09:19\noczywiście, że filozofia jest lepsza w zadawaniu pytań niż w odpowiadaniu na nie,\nbo odpowiadania na pytania jest nauka (a od odpowiadania w bezsensowny sposób który uspokaja jest religia)\nprzez SrebrnaSowa 15 lis 2015, 21:02\nAleś Pieprz wyskoczył !\nJetodik, trochę jeszcze podrzucę pożywki do pofilozofowania ....\nCo by się lepiej dumało...\nBardziej filozof niż fizyk co ? Ponoć nie ukończył studiów ...\nhttp://kochanezdrowie.blogspot.de/2013/ ... a-new.html\nTrochę jest tutaj do poczytania o nim i pooglądania.\nprzez jetodik 16 lis 2015, 09:58\nw książce "Nasz Matematyczny Wszechświat" autor przedstawił pytania, które często zadają mu studenci, oto one:\n1. Czy to możliwe, że przestrzeń nie jest nieskończona?\n2. Czy nieskończona przestrzeń mogła powstać w skończonym czasie?\n3. W czym rozszerza się nasz Wszechświat?\n4. W którym miejscu przestrzeni nastąpił Wielki Wybuch?\n5. Czy Wielki Wybuch nastąpił w jednym punkcie?\n6. Skoro Wszechświat ma zaledwie 14 miliardów lat, to jak to możliwe, że obserwujemy\nobiekty oddalone od nas o 30 miliardów lat świetlnych?\n7. Czy galaktyki oddalające się od nas z prędkością większą od prędkości światła nie\nprzeczą poprawności teorii względności?\n8. Czy galaktyki naprawdę oddalają się od nas, czy to jedynie przestrzeń się rozszerza?\n9. Czy Droga Mleczna również się rozszerza?\n10. Czy mamy jakieś dowody na to, że w przeszłości istniała osobliwość Wielkiego\n11. Czy fakt, że otaczająca nas materia powstała w wyniku inflacji niemal z niczego, nie jest\npogwałceniem zasady zachowania energii?\n12. Co wywołało Wielki Wybuch?\n13. Co było przed Wielkim Wybuchem?\n14. Jak los czeka nasz Wszechświat?\n15. Czym są ciemna materia i ciemna energia?\n16. Czy nasze istnienie ma sens?\nzachęcam Was do odpowiadania na te pytania, choćby spekulacyjnie, a może drzewko Ty byś odpowiedział? mówisz jesteś zayebisty fizyk matematyk, teorie strun masz opanowaną, na pytania z wyższej matematyki obudzony w nocy odpowiadasz z marszu, to teraz pokaż, taki mądry\nprzez TruchłoBoga 16 lis 2015, 10:07\nprzez jetodik 16 lis 2015, 10:33\nTruchłoBoga, dzięki za odpowiedź, zachęcam pozostałych:D\nprzez TruchłoBoga 16 lis 2015, 10:35\nprzez jetodik 16 lis 2015, 10:57\nTruchłoBoga, a może napiszesz jeszcze skąd takie stwierdzenie? :>


Notes reklamowy jest doskonałym pomysłem na formę reklamy.\nStrona głównaStrona główna Blog Notes reklamowy - świetny pomysł na firmowy prezent\nNotes reklamowy - świetny pomysł na firmowy prezent\nKażda firma decyduje się na inną formę reklamy. Bardzo często są to różnego rodzaju gadżety. Należą do jednych z tańszych, a przy tym można sobie zaprojektować według własnego uznania. Do najczęściej spotykanych są kalendarze, długopisy, notesy, ale również kubki termiczne, parasole, a nawet odzież. Wówczas marka jest bardziej rozpoznawalna, a gadżety przyciągają uwagę kontrahentów. Najważniejszą rzeczą jest czytelność reklamy, dlatego logo powinno być umieszczone w odpowiednim miejscu.\nKażdy lubi dostawać upominki i dlatego taka forma reklamy jest zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem. Nie ma klienta, który nie przyjmie i nie zainteresuje się firmą gdy dostanie cos za darmo. Wiadomo, że długopis, notes czy pendrive używa niemal każdy z nas i dlatego tez będzie to praktyczny prezent. Wiele drukarni oferuje swoje usługi poligraficzne. Jedną z takich firm jest Foto Druk, drukarnia całodobowa, w której ofercie znajdziemy druki plakatów, wizytówek, banerów i wiele innych. W ich ofercie znajdziemy notesy firmowe, które są dobrym pomysłem na prezent. Notesy proste nawet przy większym nakładzie mają niską cenę oraz są super reklamą dla potencjalnych klientów. Notesy na ogół mają rozmiar A5 i są super gadżetem ze względu na ich zastosowanie.\nNotes reklamowy praktyczny prezent.\nAtrybutem każdego pracownika biurowego jest notes do notowania najważniejszych informacji oraz długopis. Takie bloczki reklamowe bardzo cenne są na użytek pracowników oraz kontrahentów, bardzo często używane na szkoleniach i konferencjach. Wszelkie upominki reklamowe, nieważne, w jakiej formie są ważnym elementem w strategii firmy. Powinny być funkcjonalne, wykonane z wysokiej jakości produktów i eleganckie. Obdarowani klienci oraz pracownicy zawsze cieszą się z podarowanego gadżetu. Największą popularnością cieszą się notesy reklamowe. Notes ma wiele zastosowań, jest także zamiennikiem kalendarza. Dla działań reklamy doskonałym pomysłem jest umieszczenie zdjęć firmowych oraz logo firmy. Najlepsze notatniki są takie, które pochodzą od producenta, gdyż są dobrze wykonane, nadają się jako idealny gadżety, świetny pomysł na prezent oraz doskonale narzędzie pracy. Organizując konferencje, zawsze warto przygotować odpowiedni upominek, który wręczamy zaraz po jej zakończeniu każdemu gościowi. Jednak jeśli postawimy na notes reklamowy, to taki gadżet warto by było rozdać przed konferencją lub pozostawić w widocznym miejscu dla uczestników. Musi to być taki gadżet, który nie jest drogi, często używany i będzie przypominał o naszej firmie.


Boska Makabra: Filozof - Rozdział 12 (Część 2) – opowiadanie – Opowi.pl\nNastępnego dnia Haley poprosiła dziadka, by wysadził ją w centrum miasta, od którego niedaleko było do szkółki. Nie zdziwiło to Dante – wiedział, że jego wnuczka raz na jakiś czas lubiła zrobić sobie jakieś drobne zakupy i pospacerować przed zajęciami, a o tej porze roku widoki cieszyły oczy, sprzyjały też relaksacji i wyciszeniu umysłu.\nW centrum Edo znajdowały się same sklepy i stragany, oferujące najróżniejsze towary; sprzedawano ręcznie malowane maski, najróżniejsze rodzaje herbaty i ryżu, a nawet słodycze pod postacią dango (1) czy mochi (2). Nie mogąc się powstrzymać, kupiła całą paczkę różnokolorowych kuleczek z mąki ryżowej, nadzianych na wykałaczki po trzy sztuki. Klasycznymi kolorami kuleczek zawsze był biały, zielony i różowy, lecz tym razem udało się jej zdobyć brązowe, czerwone, a nawet… niebieskie i ciemnofioletowe. Sprzedawca obsługujący ją sprzedawca wykorzystał te kolory w bardzo figlarski sposób – na jedną wykałaczkę nałożył białe, niebieskie i ciemnofioletowe dango. Haley od razu zrozumiała aluzję – to dango reprezentowało jej kolory, zjadła je jako pierwsze. Widziała teraz, dlaczego sklep jest popularny. Te słodycze są naprawdę jedyne w swoim rodzaju…\nNastępnie ruszyła do sklepu z herbatami. Główną odmianą dostępną w Nihorii zawsze była zielona, tutaj jednak asortyment okazał się o wiele bardziej różnorodny – od herbaty białej, do najróżniejszych odmian czarnej, herbaty jaśminowe i aloesowe, czerwone, tradycyjna zielona z różnymi fikuśnymi dodatkami, takimi jak kaktus, mango bądź ananas, od tego widoku można było dostać oczopląsu. Haley powybierała kilka na spróbowanie, lecz uważała też, by nie wydać wszystkich pieniędzy, które zarobiła za pomoc w strzeżeniu pól nocą przed zwierzętami, bądź złodziejaszkami, którzy tylko czekali na dogodny moment, by obrabować co popadnie. Niejednokrotnie musiała przegnać takich delikwentów. Zaśmiała się pod nosem przypominając sobie jedną z takich sytuacji, była dość komiczna, gdyż rabuś tak bardzo spanikował widząc ją, że potknął się o własne nogi i wpadł prosto w stawek.\nZapłaciła i spakowała herbaty do torby, po czym wyszła ze sklepu. Skierowała się w stronę drogi prowadzącej do szkoły.\n– A to co? Herbatka z rana? – Usłyszała niespodziewanie znajomy głos, jej uszy cofnęły się mimowolnie. Odwróciła głowę i zobaczyła te blond włosy połyskujące srebrem, te ciemne, ciekawskie oczy, mocno w nią wpatrzone. Czuła, jakby ten wzrok na nią naciskał, aż zrobiła krok w tył.\n– Widać, że panienka z dobrego domu! – Zachichotał Yosuke. Haley wygięła usta w oburzonym grymasie.\n– Po prostu lubię herbatę – odpowiedziała, maskując emocje. – Wielu wybitnych wojowników również.\n– No tak. Przecież jesteś Enzernem! – Zachichotał ponownie. – Same wojownicze sprawy. W tym kształcenie się w szkółce dla dziewcząt.\n– …Czy to jakaś próba prowokacji? – spytała gniewnie, zaciskając lekko pięści.\n– Ależ skąd! – Zaczął nerwowo machać rękoma. – To tylko niewinne zaczepki.\n– Rozumiem, o co ci chodzi. Ty znajdujesz się w odpowiednim miejscu i zdobywasz przydatne umiejętności, chociaż jesteś zwykłym człowiekiem. A ja, przeznaczona do walki, jestem w nieodpowiednim miejscu, zdobywając zbędne umiejętności. To bardzo śmieszne i groteskowe.\n– Nie to miałem na myśli. – Podrapał tył głowy, zakłopotany dedukcją dziewczyny. – Nie do końca jesteś w nieodpowiednim miejscu. Bo na przykład… Mundurek, jaki masz na sobie, jest wzorowany na uniformach marynarzy, którzy, według legend, mogli żeglować przez noc dzięki światłu księżyca, który miał ich w opiece. Bogini księżyca, Diana, była pokorna, łagodna i wrażliwa, znana też z zamiłowania do sztuki. Z drugiej strony była również silną wojowniczką, nie bojącą się konfrontacji. Uważam, że ten opis bardzo do ciebie pasuje.\nHaley zalała się pąsem. Spuściła wzrok z nieśmiałości i skrzyżowała ręce na piersiach.\n– Strasznie dziwny jesteś… – szepnęła. – Jeszcze nikt, prócz dziadka, nie powiedział mi czegoś takiego…\n– Ha, ha! – Zachichotał po raz kolejny. – Jesteś strasznie urocza, jak jesteś zakłopotana!\n– Znowu się droczysz?! A wciry mam ci dać?!\n– A widzisz! Z jednej strony wrażliwa, z drugiej nie da sobie w kaszę dmuchać! Nie wstydź się tych emocji. Wojownik bez uczuć staje się bestią nieposiadającą żadnych zasad.\n– Teraz to już zupełnie brzmisz jak mój dziadek…\n– Mam nadzieję, że to dobrze? – Zmartwił się i lekko uśmiechnął.\n– Tak. Raczej… tak – przeciągnęła. Nagle oprzytomniała. – Powinniśmy iść. Za spóźnienie dostaniemy srogie kary.\n– Srogie kary? – Zdziwił się. – Kilka pompek więcej i tyle, zawsze się spóźniam. Ty jednak wyglądasz, jakbyś…\nNie zdążył dopowiedzieć, gdyż niebieskowłosa popędziła niczym strzała przed siebie. Yosuke podrapał tył głowy patrząc, jak się oddala.\n– Ach, Enzernowie. Księżyc podobno też znikał z nieba bez słowa – powiedział pod nosem, przypominając sobie opowieści religijne. Westchnął i zadowolony odszedł, nie mając nawet pojęcia, że ktoś go obserwuje. Dobrze ukryty, przyglądał się jego ruchom. Nie podobała mu się rozmowa, jaką podsłuchał.\n„Chyba dziś powinienem odebrać żonę osobiście” – pomyślał Goro.\nHaley spóźniła się na zajęcia. Za karę, cały dzień spędziła jako sprzątaczka. Oznaczało to, że nie uczestniczyła w zajęciach, ale następnego dnia obowiązkowo miała zostać odpytana z zagadnień omawianych na nich. Była to jedna z najlżejszych form kary, jakie przewidywał statut szkoły. Tego, czego wszystkie dziewczęta najbardziej się obawiały, to konfrontacji z zarządczynią – byłą wojskową, która lubiła od czasu do czasu przypomnieć sobie bojowe zaklęcia, używając ich na niesfornych uczennicach. Brzmiało to przerażająco, a jednak żaden donos w tej sprawie nie dałby efektu. W Nihorii karanie dzieci w ten sposób było powszechnie akceptowalne. Czy to za tak małe przewinienia jak spóźnienie lub brak pracy domowej, czy za o wiele „cięższe”, jakimi były wagary lub nieodpowiednie prowadzenie się. Dzięki temu, w przekonaniu większości, Nihornijczycy byli i są najbardziej „zdyscyplinowanym społeczeństwem na świecie”.\nBudzenie od najmłodszych lat życia strachu przed karą za najmniejszy objaw nieposłuszeństwa powodował, że szarzy, mało znaczący obywatele bardzo łatwo ulegali władzy i nie sprzeciwiali się. Przynajmniej z pozoru. Wiadomo przecież, że nawet tutaj pojawiali się buntownicy, który pomimo wielu kar i tortur nie dali się złamać. Tacy jednak zostawali prędzej czy później wyklęci przez większość i uznani za margines społeczny. Zdecydowaną większością „buntowników” byli ci, którzy w głębi nie zgadzają się z tą brutalną polityką, ale żadne z nich nie śmiałoby wyrazić tego zdania jasno, właśnie ze względu na strach przed karą.\nDla Haley ta iście Nihornijska dbałość o zasady zdawała się być bardzo wymuszona. O ile jeszcze potrafiła zrozumieć karanie osób które źle się prowadzą i przynoszą hańbę swojej rodzinie, tak nie potrafiła pojąć, dlaczego za taką błahostkę, jaką jest na przykład spóźnienie, można zostać ukaranym raniącym zaklęciem, którego efekty ciągną się przez tygodnie?\nDziadek powiedział jej raz, że to najpewniej w skutek przeświadczenia o tym, że najlepiej tępić nieposłuszeństwo już w „zarodku” – jeżeli ktoś spóźni się raz i nie zostanie ukarany najsurowiej od razu, to będzie testował granice dalej, aż w końcu niebezpiecznie ją przekroczy, dlatego najlepiej jest niezwłocznie to ukrócić, zanim się rozwinie. Haley zupełnie nie zgadzała się z tymi słowami, ale przecież nie śmiałaby się przyznać…\nJej akurat nigdy, co dziwne, nie trafiła się ta „najwyższa kara”, choć, o zgrozo, spóźniła się już kilka razy. Miała teorię, że to przez to, kim jest. W końcu kto miałby czelność zrobić krzywdę Enzernowi? A już zwłaszcza Enzernowi, który jest albinosem, czyli potomkiem jednego z bogów? Nikt nie śmiałby.\nZastanawiała się, czy jej pozycja jest wystarczająca, by kiedyś mogła zakończyć te bestialskie praktyki. Uważała, że tak okropne kary za tak błahe rzeczy nie powinno mieć miejsca. Być może w przyszłości, jako głowa klanu, będzie mogła to zmienić. A przynajmniej taką miała nadzieję. W końcu kto wie, może nawet i Enzernowi nie wypada powiedzieć, że się nie zgadza z przyjętym „porządkiem”.\nZajęła się przecieraniem biurek w jednej z klas. To ostatnia rzecz, jaką musiała dziś zrobić. Wszystkie jej rówieśniczki, które dziś przypisano do sprzątania po lekcjach, już dawno skończyły. Została sama, jako, że miała dołożone dodatkowe obowiązki. Podczas przecierania rzuciła się w wir myśli, wspominając słowa Yosuke. Rzeczywiście, dziadek mówił bardzo podobne rzeczy… Często je wspominała, lecz teraz uświadomiła sobie, że nigdy dobrze się nad nimi nie zastanowiła. Z powodu szkoły do jakiej trafiła, starała się ponad siły pokazać wszystkim wokoło, kim tak naprawdę jest – Enzernem, członkiem klanu, z którego wywodzi się wiele wybitnych wojowników znanych na całym świecie. Z klanu, który wydał na świat niezliczoną ilość niezwykle efektywnych zabójców. Przez jednych uważani za chlubę narodu i otaczani czcią niczym Dwunastu, w drugich budzący strach, a jeszcze przez innych uważani za bezwzględne bestie mordujące z zimną krwią, przebrane w piękne wojownicze uniformy i otoczone świętymi regułami, jakie miały zakrywać, w ich przekonaniu, brzydotę i przegnicie tego klanu. Jaka więc była prawda o jej rodzie?\nTo pytanie zbyt trudne, by dostać jasną odpowiedź.\nZaczęła zastanawiać się, jaki jest jej punkt widzenia. Była przecież jedną z Enzernów, znała członków klanu od wewnątrz. Pokornego i uległego ojca. Twardą, zimną i bezwzględną matkę. Mądrego i silnego, a jednocześnie opiekuńczego dziadka. Miała również wspomnienia o dwóch innych przedstawicielach – o niesfornej siostrze, która uciekła. O siostrzenicy matki, dużo starszej od Haley i już zmarłej Artemidzie, którą jedni nazywają bohaterką, a inni potworem.\nJaka jest więc prawda? Czy Artemida była bohaterką, gdyż odważyła się zatopić miecz w krwi wrogów, którzy zaatakowali jej rodzinę? A być może sam fakt tego, że zabiła, nie zważając na powód i kto tę walkę rozpoczął, czyni ją potworem? A może nie tyle co fakt, co sposób w jaki tego dokonała? Ale czy słuszność mordu można klasyfikować po metodach? Ustalać które są dopuszczalne, a które nie, jeżeli każde daje ten sam efekt? Być może, zamiast metody, liczy się bardziej powód?\nA może tak naprawdę nie liczy się nic?\nMimo to, Artemida na pewno nie była potworem… Haley tak czuła. Tak łatwo jest ocenić kogoś, kogo nawet się nie zna… Tak łatwo można wydać osąd, który może być błędny, jeżeli pominiemy choć jeden szczegół. Szczegół, który bardzo często jest nieznany, gdyż większość ocen powstaje szybko, z powodu zdawkowych informacji, rzadko kiedy pragnie się brnąć dalej, poznać powody głębiej. Lepiej jest wszystko podzielić na złe i dobre, trzymać się sztywnych reguł, w których nie ma miejsca na indywidualną analizę wszystkich okoliczności. Myślenie ramowe jest o wiele łatwiejsze. Zaczynała to rozumieć. Nawet jeżeli życie zmusi ją kiedyś do tego, by musiała podjąć tak trudną decyzję jak zmarła Artemida, to wiedziała już, co Yosuke i dziadek mieli na myśli. Póki zachowa choć odrobinę serca, kawałek tych ludzkich uczuć, swoje zasady i świadomość, że są rzeczy o jakie warto walczyć i je chronić za wszelką cenę… nie będzie ani bohaterem, ani potworem, ale na pewno kimś, kto posiada duszę. I tylko to się liczy.\nPo śmierci, a może nawet jeszcze za życia, niezliczona ilość osób oceni ją według własnych kryteriów. I co smutne, zawsze będzie liczyła się opinia większości. Tak jak w tym jednym, perfidnym przypadku…\nBlizny na plecach zdawały się płonąć. Zacisnęła zęby z bólu. Tak, oto właśnie żywy przykład nietrafnego osądu, wywyższanie i idealizowanie kogoś, kto z całą pewnością nie ma ani zasad moralnych, ani uczuć… A tym bardziej duszy.\n„Dlaczego nagle o nim pomyślałam?” – spytała samą siebie.\nPróbowała odrzucać niechciane myśli. Czasami jednak musiała im się poddać. W końcu czekało ją życie z nim. To nie był jej wybór. To przymus, któremu nikt nie ośmieli się sprzeciwić. Zupełnie tak samo, jak w przypadku brutalnego karania…\nPuste osądy, wymuszone działania– czy to jest przeznaczenie Enzerna?\nTopić ręce we krwi kiedy trzeba, bez względu na to, czy się tego pragnie, czy nie? Wychodzić za Delaunay, bo wypada, gdyż pomogli pokonać śmiertelnych wrogów? Nie śmieć się sprzeciwiać, bo większość zawsze ma rację, choć tak naprawdę są w błędzie?\nCzy to jest przeznaczenie człowieka samo w sobie? Czy nawet ona, albinoska, zdolna dotknąć gwieździstego nieba w którym zasiadają sami bogowie, ona, należąca do nich i bliższa im niż ktokolwiek inny, nie może być wolna i dryfować wśród świateł niebios niczym ptak?\nKilka łez kapnęło na biurko. Szybko przetarła je szmatką.\nWreszcie skończyła. Przeciągnęła się i odetchnęła głęboko. Poszła do szatni i ściągnęła ubrania przeznaczone do sprzątania, zmieniając je na mundurek. Przełożyła chustkę przez marynarski kołnierz, po czym zapięła po środku czarną gumką i przymocowała do bluzki za pomocą agrafki. Poprawiła kołnierzyk, by nie odstawał.\n„Marynarze i księżyc” – pomyślała. Chwyciła za torbę i wyciągnęła książkę z poezją religijną. Nie przyznałaby się nikomu do tego, lecz nigdy jeszcze nie zajrzała do treści. Był to prezent od matki z okazji pójścia do szkoły, dla pozoru więc zawsze nosiła ją ze sobą, bądź w domu kładła otwartą przy książkach szkolnych, by ludzie, którzy co jakiś czas zaglądali do jej pokoju myśleli, że się tym interesuje. Haley nie chciała czytać tej książki z powodu odrazy do matki. Miała świadomość, że to przez nią została skazana na zamążpójście i przez nią straciła siostrę. Ojca szanowała, ale uważała go za tchórza, który nie potrafi się postawić, choć w teorii jest z matką na równi. Mimo to nie potrafiła go winić. Każda próba buntu wobec Masako, głowy Enzernów, ciągnęła za sobą straszliwe konsekwencje. Wiedziała, że ojciec najzwyczajniej w świecie obawia się bycia ukaranym, w końcu od małego, jak każdemu innemu, wpajano strach przed łamaniem zasad i robieniem tego, co w opinii ogółu nie wypada. To niczym niewolnictwo. Czy strach musi dyktować całe życie? Czy inni ludzie, z powodu więzów krwi bądź statusu mają prawo decydować o tym, kim mamy być i gdzie się znajdować?\nŁzy znów stanęły w jej oczach.\nOtworzyła książkę i spojrzała na spis treści. Zauważyła wdzięcznie brzmiącą nazwę: Modlitwa marynarza ku księżycowej nocy. Usiadła na ławce w szatni i zaczęła czytać, nie spieszyła się w ogóle, by wrócić do domu.\nOch, Diano! Tyś światłem naszym w tą mroczną i zimną noc!\nTy wśród bóstw lśnisz tak chłodno, a jednak pięknie\nI kto śmie rzec, że na śmierć naszą obojętnie patrzysz\nTen wyklęty być powinien…\nAlbowiem Ty ronisz łzy, widząc przelew krwi tej ziemi;\nZłamane serca kochanków, kochających nieszczęśliwie;\nWszelakie kłamstwo i brak litości\nTyś Diano płaczesz\nA oceany to Twe łzy!\nGdyż naszych grzechów\nCenę ponosisz Ty.\nPrzechodzi wśród nas\nI żeglujemy, żeglujemy ku śmierci\nBy się z Tobą spotkać, Diano\nByć może usprawiedliwisz nas przed wszechświatem\nZa wszelkie czyny dobre i złe…\nModlitwę marynarza kończy wiatr!\nPodaruj nam, śmiertelnikom, litości choć trochę\nZeślij na nas lekki sen\nI przykryj puchem śniegu\nKiedy nadejdzie czas, by utonąć.\nHaley wzięła głęboki wdech, poruszona silnymi emocjami.\n„Cenę ponosisz ty” – zacytowała w myślach.\nSchowała książkę do torby. Więc taka była Diana? Patrzyła na niesprawiedliwość z nieba, płacząc i nie mogąc tego zmienić? Czy stąd wzięło się prawo trójpowrotu, Yomei? Czy to dlatego Diana chwyciła za miecz? Dlatego mówiła dawajcie dobro dobrym, a zło złym? Ale co tak naprawdę oznaczają te słowa? Czy to słuszna droga, by tak czynić?\nPora wreszcie wrócić do domu. Haley poszła w stronę wyjścia, słońce już zachodziło, oświetlając korytarz na pomarańczowo. Atmosfera zdawała się lekka i przyjazna, przynajmniej z pozoru. Kiedy otworzyła drzwi wyjściowe, ujrzała kogoś. Jej puls i oddech ustał, a krew zastygła w żyłach. To było niczym uderzenie pioruna, choć naprawdę wolałaby teraz zostać trafiona przez prawdziwą błyskawicę.\n„Goro Delaunay. Ale dlaczego? Co on tutaj robi…? Powinien być w Gormilii…!” – krzyczała w głowie. Jej twarz natomiast nie wyrażała emocji przerażenia, ale jakby głębokiego zdziwienia. Przynajmniej Goro, na szczęście, tak to odczytał.\n– Witam i o zdrowie pytam! – przemówił iście uroczyście.\n– Co ty tutaj robisz? – spytała prawie szeptem.\n– Przyjechałem z ojcem na kilka dni – odrzekł, rozkładając ręce i podchodząc do Haley. – Pomyślałem więc, że zrobię ci niespodziankę i bez ostrzeżenia przyjdę odebrać. Postanowiłem wyręczyć starca, w końcu zasługuje na odrobinę odpoczynku. Widzę też, że dziś niekoniecznie ci się spieszy, wiesz ile tu czekałem? Ale cóż, rano było identycznie.\n– Rano… identycznie? – powtórzyła zdziwiona, a wtedy Goro nagle objął ją. Haley sparaliżował strach. Nie było osoby, której obawiałaby się bardziej niż Goro Delaunay, a teraz tu był, we własnej osobie. Nie rozumiała w ogóle, co miały oznaczać jego słowa, wiedziała jednakże, że lubi się nią bawić. nagle przybliżył usta blisko jej ucha, po czym wyszeptał:\n– Masz przestać się spoufalać z tamtym kolesiem. – Na te słowa krążenie w żyłach albinoski zatrzymało się ponownie, oblał ją zimny pot. – Słyszałem waszą rozmowę. Jeszcze raz zobaczę, że z nim rozmawiasz, to on tego pożałuje. Zrozumiałaś, skarbie?\nHaley zagryzła wargi, a jej brwi lekko podskakiwały. Goro odsunął się, wyraz twarzy albinoski starczył mu jako odpowiedź. Chwycił ją za rękę i zaprowadził do powozu, nie mogła się sprzeciwić, przecież nie wypadało. Strach przejął kontrolę.\nAle bardziej niż o siebie, bała się o Yosuke.\n(1) Tradycyjne japońskie słodycze zrobione z wody, mąki ryżowej i cukru. Najczęściej nadziewane po 3 na wykałaczkę.\n(2) Japońskie ciastka, zrobione z kleistego ryżu, często nadziewane słodką fasolą bądź truskawkami.\nNastępne części: Boska Makabra: Filozof - Rozdział 12 (Część 3) Boska Makabra: Filozof - Rozdział 12 (Część 4) Boska Makabra: Filozof - Rozdział 12 (Część 5)


zabawka z kawałka drutu - Wykop.pl\nzabawka z kawałka drutu\n@WILI7777 youtube.com #swiat #ciekawostki #rozrywka #zainteresowania\nto dopiero rzemiosło\nuderzające podobieństwo :) dodał: niktwazny z wikia.nocookie.net\nTo jest dopiero rzemiosło dodał: sievca z youtube.com\nWired mandala meditation toy dodał: alquere z google.pl\nKulek1981 5 lat 8 mies. temu\n#gimbynieznajo bo to miał praktycznie każdy dzieciak, paręnaście lat temu.\nDRN 5 lat 8 mies. temu\n@Kulek1981: Dokładnie, tylko rozmiary chyba były mniejsze ;)\nSpetzanz 5 lat 8 mies. temu\n@Kulek1981: kupiłem takie coś dla mamy na zielonej szkole jako pamiątkę z dalekiej podróży, ale sam się tym bawiłem ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nblackdog 5 lat 8 mies. temu\n@Kulek1981: też miałem w pierwszej połowie lat 90tych, jak jeszcze ruskie przyjeżdżali handlować u nas na bazarku :) i tak jak mówi @DRN troche mniejsze niż to na filmie\nMrSmoker 5 lat 8 mies. temu\n@Kulek1981: mam nadal :D\nIroL 5 lat 8 mies. temu via iOS\n@Kulek1981: Byłem w Bułgarii i to było tam na każdym kroku. Może to właśnie stamtąd.\nkuhwa 5 lat 8 mies. temu\n@Kulek1981: jakie gimbynieznajo ja niedlugo bede mial 23 lata i nie mam zielonego pojecia co to jest xD\nAltar 5 lat 8 mies. temu via Android\n@Kulek1981: Nie tylko gimby. Ja jestem w Twoim wieku i nie znałem :)\nMikunda 5 lat 8 mies. temu\n@Altar @kuhwa Patrzcie, mam kilka lat więcej i nie mogę ogarnąć jak można tego nie znać, przecież to na każdym pieprzonym bazarku i straganie, na każdym festynie i jarmarku. Jedziesz nad morze - są, jedziesz w góry - są.\nPrzecież nawet bordo nie jesteście, więc pewnie kontakt jakiś ze światem macie ;)\njanek_kos 5 lat 8 mies. temu\n@Kulek1981: Miałem takie samo :) Tylko że mniejsze i kupione właśnie w połowie lat 90\n@Mikunda: Ale przez większość tych wszystkich lat na Wykopie byłem bordowy ;)\nA poważnie, to mogło zależeć od regionu. U mnie na jarmarku królowały piłeczki z trocin na gumce i takie skrzeczące kurki. Później też baloniki napełnione mąką. Nad morzem też tego nie widziałem, w góry nie jeżdżę.\nnawri 5 lat 8 mies. temu\n@kuhwa: gimbynieznajo odnosi się nie do ludzi którzy właśnie są w gimnazjum ale do osób które chodziły do gimnazjum czyli osób poniżej 31 lat\nDziodziadzia 5 lat 8 mies. temu via Mój Wykop (Android)\nNo i o co halo O.o\nMiałem identyczne :P wypadałoby otagować jako #gimbynieznajo :P\nSUPERMARIAN 5 lat 8 mies. temu\nFreddy,co się z tobą stało?\norfan 5 lat 8 mies. temu\n@SUPERMARIAN: w filmach juz go nie chca, to regularnie scina paznokcie i robi takie o cuda xD\nk...........a 5 lat 8 mies. temu\nNajważniejsza atrakcja wycieczki do Krakowa w szóstej klasie podstawówki. Nie kurcze, nie jakiś tam Wawel srawel czy tam inne kościoły i kopce Kościuszki tylko duperel z drutu i shake w McDonaldzie ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@kult_cwaniaka: do tego strzelające kulki i klejąca łapa\nZebrzysta_Zebra 5 lat 8 mies. temu\n@ropppson: ( ͡º ͜ʖ͡º)\ndawidoz 5 lat 8 mies. temu\nDziadek Freddy Krueger\nJacobin: Wiecie, kto jeszcze sprzeciwiał się obowiązkowym szczepieniom? Hitler!\nTalibowie chcą pomocy Niemiec. "Potrzebujemy funduszy"\nEpicki low pass F/A-18 Super Hornet z widocznym vapor cone\nTusk: aby wyprowadzić Polskę z UE wystarczy jedno głosowanie, zwykłą...\nWILI7777 dołączył 8 lat 10 mies. temu\n672\twykopali 11\tzakopali 10.8 tys. wyświetleń\nKabaret w Polsacie: żart o Morawieckim i cenie chleba 5747\nTak wygląda rozkład państwa w praktyce 3984\nhardware humor internet wdrożenie rodo technologia rozrywka nauka programowanie software sztuka bekazpisu ciekawostki covid19 ekonomia europa finanse gospodarka heheszki historia katolicyzm koronawirus kosciol kultura medycyna motoryzacja neuropa pieniadze policja polityka polska samochody swiat szczepienia usa wykop zainteresowania zdrowie


Zdecydowanie lepsza niż in vitro\nkatowice.gosc.pl → W archidiecezji → Zdecydowanie lepsza niż in vitro\nS. Augustyna Milej jest ginekologiem i naprotechnologiem w szpitalu w Rydułtowach. Marta Sudnik-Paluch/GN\nTo nie jakaś "kościółkowa" metoda, jak sądzą jej przeciwnicy. Naprotechnologia ma za sobą poważne badania - przypominał ks. dr hab Antoni Bartoszek.\nDiagnostyka jest maksymalnie skracana. Pary, które udają się do lekarzy, często nie mają nawet wykonanych badań stężenia hormonów. Są po prostu przekonywane, że in vitro to najskuteczniejsza metoda. Wystarczy ich zgoda i machina jest uruchamiana. Mężczyzna w tym procesie sprowadzony jest do roli dawcy nasienia. Po badaniu sperma jest zamrażana do czasu pozyskania jajeczek kobiety. Natomiast kobieta musi zgodzić się na zupełne rozregulowanie jej gospodarki hormonalnej. Farmakologicznie jest u niej stymulowana płodność, po to by uzyskać jak najwięcej jajeczek gotowych do zapłodnienia. Niewiele mówi się pacjentkom o konsekwencjach ingerencji w ich organizm. Najpoważniejszym zagrożeniem jest hiperstymulacja jajników, której efektem mogą być torbiele, zrosty, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej lub krzepnięcia krwi. Te szokujące fakty przytoczyła podczas konferencji "Spotkanie z naprotechnologią w kontekście dyskusji wokół in vitro" dr n med. Elżbieta Kortyczko. Tymczasem in vitro często jest traktowane jako remedium na problemy kobiet związane np. z wypływem długotrwale stosowanej antykoncepcji na śluzówkę macicy. - W takich przypadkach jest ona przynajmniej kilka lat starsza niż wskazywałaby na to metryka pacjentki - mówiła E. Kortyczko.\nLekarka podawała wiele argumentów przemawiających przeciwko tej metodzie, tylko z punktu widzenia medycznego. Większe ryzyko wad rozwojowych dziecka (serca, przełyku), częstsza potrzeba hospitalizacji matki i dziecka, spowolniony rozwój dzieci.\nTe argumenty medyczne uzupełnił ks. dr hab. Antoni Bartoszek, mówiąc o wątpliwościach moralnych i etycznych, jakie wiążą się z in vitro. - Powszechnie myśli się, że chrześcijanie są przeciwnikami tej metody z powodu uśmiercania zarodków nadliczbowych. Tymczasem najpoważniejsze wykroczenie dokonuje się przeciwko pierwszemu przykazaniu - powiedział. - Wielu pyta, co w takim razie z przykazem Boga, by ludzie czynili sobie ziemię poddaną. Dlaczego Kościół dopuszcza np. transplantację a nie in vitro? Odpowiedź jest prosta. W przypadku in vitro nie szanujemy fundamentalnej granicy pomiędzy stworzeniem a Stwórcą - kontynuował ks. Bartoszek.\nPrelegenci cierpliwie odpowiadali na wszystkie pytania uczestników spotkania.\tMarta Sudnik-Paluch/GN\tPrzypomniał jednocześnie, że Kościół negatywnie odnosząc się do in vitro szanuje wszystkie poczęte w ten sposób dzieci. - Każde z nich ma godność. Dziecko nie jest niczemu winne, nawet jeśli poczęło się w nieprawych okolicznościach, czy to w skutek in vitro czy zdrady małżeńskiej - zauważył.\nJednocześnie uczestnicy konferencji podkreślili, że małżeństwa borykające się z problemem niepłodności nie są pozostawione same sobie. Coraz szerszy jest krąg lekarzy i instruktorów zajmujących się naprotechnologią, czyli metodą, która stara się do problemu braku potomstwa podejść kompleksowo. Jej podstawą jest obserwowanie cyklu kobiecego. Głos zabrały małżeństwa, które z sukcesem poddały się tej metodzie. - Chęć posiadania dziecka nie była aż tak silna, by zagłuszyć wyrzuty sumienia spowodowane uśmierceniem pozostałych dzieci, które musiałyby powstać w wyniku zapłodnienia in vitro - mówił jeden z ojców.\nKonferencję zorganizowali studenci Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego oraz Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego.\nWięcej o naprotechnologii przeczytasz w kolejnym numerze katowickiego "Gościa Niedzielnego".\ndodane 01.12.2012 17:42


Strasznie wczoraj zachlałem. Paliłem blanty do piątej rano. Film mi się urwał jak leżałem w rurze. Teraz mnie krzyż napierdala. Trochę się przespałem, ale musiałem wstać rano bo mam obowiązki. Mam biznes. Niektórzy mówią, że nie można chlać jak się ma biznes, ale to nie prawda. Można, tylko trzeba wstawać rano. Na tym polega odpowiedzialność.\n#oswiadczenie #oswiadczeniezdupy #pokazmorde #biznes #wlasnafirma\nsennik aplikant - komornik piaseczno - interprete lingua polacca sj consulting - odkryj więcej tu


WRC. Najmłodszy triumfator w historii mistrzostw świata. Kajetan Kajetanowicz zrobił swoje - Sport WP SportoweFakty\nRajd Estonii padł łupem Kalle Rovanpery. 20-letni Fin tym samym został najmłodszym triumfatorem w historii mistrzostw świata WRC. Dobry wynik zanotował Kajetan Kajetanowicz. Polak był drugi w klasie WRC3, dzięki czemu rosną jego szanse na tytuł.\nŁukasz Kuczera 18 Lipca 2021, 14:48\nRajd Estonii po raz drugi w historii znalazł się w kalendarzu mistrzostw świata WRC. Nieznajomość trasy zapowiadała ciekawą rywalizację, ale szybko okazało się, że faworyt gospodarzy nie powalczy o końcowy triumf. Ott Tanak wypadł z trasy już podczas piątkowego etapu i to stworzyło szansę innym.\nZ prezentu rywala skorzystał Kalle Rovanpera. 20-latek od początku Rajdu Estonii imponował tempem i z kolejnymi oesami powiększał przewagę. Przed niedzielnym etapem tylko fatalny błąd mógł zabrać wygraną kierowcy Toyoty.\nRovanpera uniknął jednak pomyłek i zapisał się w historii WRC, zostając najmłodszym zwycięzcą rajdu w dziejach mistrzostw świata. - To trudny sezon, więc dobrze jest zanotować taki wynik w Estonii. Dla mnie to niemal domowy rajd. Do tej pory nie miałem dobrych wyników, więc tym występem udowodniłem, że mam tempo - stwierdził kierowca z Finlandii.\nPodium uzupełnili Craig Breen oraz Thierry Neuville. Jako czwarty rywalizację skończył Sebastien Ogier, ale Francuz cieszył się z tego, że za swoimi plecami przywiózł najgroźniejszych rywali do tytułu. - Czułem się jakbym prowadził pociąg. Naprawdę trudne warunki, pełno kolein - komentował Francuz na mecie rajdu.\nW WRC3 po drugą pozycję sięgnął Kajetan Kajetanowicz. Polak już przed niedzielnym etapem wiedział, że dogonienie prowadzącego Aleksieja Łukjaniuka będzie graniczyło z cudem. Dlatego skupił się na taktycznym dowiezieniu do mety drugiej lokaty. Mimo to, Kajetanowicz wygrał jeden z niedzielnych oesów - Tartu vald 1.\nKajetanowicz drugim miejscem w Estonii zwiększył szanse na tytuł mistrza świata WRC3. Wcześniej Polak wygrał rajdy w Chorwacji i Portugalii.\nWRC - Rajd Estonii - wyniki:\n1. Kalle Rovanpera Toyota Yaris WRC 2:51:29.1\n2. Craig Breen Hyundai i20 WRC +59.9\n3. Thierry Neuville Hyundai i20 WRC +1:12.4\n4. Sebastien Ogier Toyota Yaris WRC +1:24.0\n5. Elfyn Evans Toyota Yaris WRC +2:07.1\n6. Teemu Suninen Ford Fiesta WRC +7:07.3\n7. Pierre-Louis Loubet Hyundai i20 WRC +8:48.3\n8. Aleksiej Łukjaniuk Skoda Fabia Rally2 evo +10:16.1\n9. Andreas Mikkelsen Skoda Fabia Rally2 evo +10:29.9\n10. Mads Ostberg Citroen C3 Rally2 +10:46.6\n13. Kajetan Kajetanowicz Skoda Fabia Rally2 evo +13:32.0\nSporty motorowe Polska WRC M-Sport Kajetan Kajetanowicz Sebastien Ogier Thierry Neuville Rajdy samochodowe Craig Breen Ott Tanak Rajd Estonii Aleksiej Łukjaniuk Kalle Rovanpera


Liga Europy. Trudne zadanie „Kolejorza” - Dziennik Sport\n– Trafiliśmy na bardzo solidnego rywala z ligi szwedzkiej, ale na pewno nie jest to zespół, którego nie można pokonać – powiedział tuż przed wyjazdem do Sztokholmu szkoleniowiec poznańskiego Lecha, Dariusz Żuraw. To właśnie w stolicy Szwecji „Kolejorz” powalczy o trzecią rundę eliminacji Ligi Europy i trzeba przyznać, że nie będzie faworytem tego spotkania. Chociażby dlatego, że w bieżącej edycji rozgrywek doszło już do jednej konfrontacji, w której zespół z naszej ekstraklasy mierzył się ze Szwedami. W I rundzie eliminacji Cracovia zagrała z Malmoe FF.\nWicemistrz Allsvenskan nie pozostawił triumfatorowi rozgrywek o Puchar Polski większych złudzeń. Malmoe wygrało 2:0, a rywal – z przebiegu rywalizacji – do kolejnej fazy zmagań awansował bardzo pewnie.\nKolejnym argumentem, który również nie przemawia za naszym zespołem, jest historia konfrontacji Lecha Poznań z ekipami ze Szwecji w europejskich pucharach. Jak dotąd zespół z Bułgarskiej trzykrotnie wpadał na przeciwnika z tego kraju i nigdy nie udało mu się przejść dalej. W sezonie 1992/93, w II rundzie eliminacji LM, IFK Goeteborg wygrał z „Kolejorzem” oba spotkania. Siedem lat później ten sam zespół wyeliminował poznańską drużynę w I rundzie Pucharu UEFA, a w sezonie 2013/14, w III rundzie eliminacji LE, AIK Solna również z Lechem się w dwumeczu rozprawił. W pierwszym spotkaniu ekipa ze Szwecji wygrała 3:0. Zwycięstwo poznańskiej drużyny w rewanżu 1:0 było jedynie wynikiem na otarcie łez. Zasadniczo z ekipami ze Szwecji naszym klubom nie gra się dobrze na międzynarodowej arenie. Po raz ostatni nasza drużyna wyeliminowała przeciwnika z tego kraju w sezonie… 2001/02, kiedy to Legia Warszawa uporała się z Elfsborgiem. Pięć następnych konfrontacji kończyło się awansem do kolejnej rundy zespołu szwedzkiego.\nHammarby IF to drużyna, której rywalizacja na europejskiej arenie nie jest obca, choć kibice z dzielnicy Sztokholmu – Soedermalm trochę na rywalizację międzynarodową musieli poczekać. Ostatni raz w Europie drużyna zaprezentowała się w 2007 roku, jeszcze za czasów Pucharu UEFA. Tymczasem największy sukces zespół odniósł w tych samych rozgrywkach, ale sporo wcześniej, bo w sezonie 1985/86. Dotarł wówczas do trzeciej rundy, gdzie musiał jednak uznać wyższość 1. FC Koeln.\nJeżeli chodzi o czasy współczesne, to za największą gwiazdę Hammarby można uznać Muamera Tankovicia. W poprzednim sezonie, czyli 2019 (system wiosna-jesień) zawodnik ten strzelił 14 bramek w 28 występach i razem z Robinem Soederem z IFK Goeteborg został królem strzelców rozgrywek. Tanković na świat przyszedł już w Szwecji, choć ma bałkańskie korzenie. Podobnie zresztą, jak jego kolega z zespołu, Alexander Kaczaniklić. Piłkarz ten ma za sobą m.in. prawie 50 występów w angielskiej Premier League, w barwach Fulham, a z reprezentacji Szwecji zagrał 21 razy.\nCzytaj jeszcze: Pocztówka zamiast Rembrandta\nWracając do zespołu z Poznania, to zbyt wielu dobrych wiadomości dla kibiców polskiego zespołu przed dzisiejszym spotkaniem nie ma. Wprawdzie do dyspozycji trenera Żurawia powinien być Lubomir Szatka, który ostatnio zmagał się z kontuzją, ale pod bardzo dużym znakiem zapytania stoi występ Djordje Czrnomarkovicia. Ponadto w Szwecji nie wystąpią dwaj pozyskani niedawno przez Lecha zawodnicy, czyli Wasyl Kraweć i Nika Kaczarawa. Zarówno piłkarz z Ukrainy, jak i gracz z Gruzji dołączyli do zespołu w miniony piątek, a do czwartku Lech mógł zgłosić zawodników branych pod uwagę na starcie w Sztokholmie. Z innego powodu w kadrze Lecha na dzisiejsze spotkanie brakuje Kamila Jóźwiaka. Przypomnijmy, że reprezentant Polski, w ostatnich dniach, negocjował warunki kontraktu indywidualnego z Derby County. 22-letni skrzydłowy wczoraj udał się na Wyspy Brytyjskie i nie ma już praktycznie żadnych przeszkód w sprawie podpisania przez niego kontraktu z klubem League Championship.\nŚroda, 16 września, godz. 19.00\nNa zdjęciu: Drużynę z Poznania czeka w stolicy Szwecji niełatwe wyzwanie.\n← JKH GKS Jastrzębie. Wiele do życzenia\nPodbeskidzie. Asystent idealny →\n12 lipca 2019 12 lipca 2019 Krzysztof Polaczkiewicz


Jedwabna maska zasłaniająca oczy Lelo Intima Silk Blindfold Red czerwona\nSecretplace.pl > ZABAWKI EROTYCZNE> Dominacja i uległość> Maski na oczy>Lelo Intima Silk Blindfold Red jedwabna maska zasłaniająca oczy czerwona\nLelo Intima Silk Blindfold Red jedwabna maska zasłaniająca oczy czerwona\nJedwabna przepaska LELO Intima Silk Blindfold to bez wątpienia najbardziej luksusowa opaska na oczy dostępna na światowym rynku akcesoriów erotycznych. Pozbawienie zmysłu wzroku powoduje, że wyostrzają się pozostałe zmysły takie jak dotyk, smak, zapach… Pozwoli to na doświadczenie zupełnie nowych przeżyć. W połączeniu z różnymi formami dotyku możesz kreować własne scenariusze. Związane oczy nie będą widziały uderzających w ciało rzemieni, a odczucia będą jeszcze bardziej intensywne. Masaż rozgrzewającym olejkiem o relaksującym zapachu rozbudzi pożądanie a dotyk lekkiego piórka wywoła niezapomniane dreszcze na Twojej skórze.\nIntima Silk Blindfold wykonana jest w 100% z jedwabiu i żakardowego wzoru LELO, co czyni ją wyjątkowo ekskluzywnym produktem. Idealnie wykrojona, doskonale dopasuje się do kształtu twarzy. Z tyłu posiada elastyczny fragment, co powoduje, że perfekcyjnie oplata każdą głowę oraz nie zsuwa się z długich włosów. Dodatkowe boczne szarfy można związać w kokardę, lub przywiązać nimi ręce w rezultacie otrzymując dodatkowe możliwości dzięki skrępowaniu ruchów. Dostępna w trzech zmysłowych kolorach – czarnym, czerwonym i głębokim fiolecie. Poczuj to, czego nie zobaczysz! Daj ponieść się zmysłom!\nProponujemy również inne akcesoria marki LELO wyprodukowane z myślą o zabawach BDSM jak na przykład Tantra Feather Teaser, Sensua Suede Whip, Sutra Chainlink Cuffs i inne dostępne na naszej stronie.\nDługość – 64 cm\nSzerokość – 4,5 cm\nFSoG No Peeking Soft Blindfold Twin Pack...\nNo Peeking dwupak masek zakrywających oczy\nJoy Division SexMAX allroundFESSELN...\nZestaw gadżetów soft BDSM\nSoft-Bond-X Mega Fessel Set 11 dalmatian...\nzestaw do wiązania\n208,91 zł 348,18 zł -40%\nLelo Intima Silk Blindfold Purple jedwabna...\nLelo Intima Silk Blindfold Black jedwabna...\nScandal Eye Mask maska zasłaniająca oczy...\nopaska na oczy czarno-czerwona\nScanda Bed Restraint Kit zestaw do BDSM...\nzestaw akcesoriów przeznaczonych do BDSM\nPicobong See no Evil Blindfold Blue maska...\n65,39 zł 108,99 zł -40%\nFSoG Darker Principles of Lust Romantic...\nFSoG - Principles of Lust Romantic Couples Kit Black\nFSoG Freed Pleasure Overload 10 Days of...\nZestaw prezentowy z oficjalnej kolekcji Fifty Shades Freed.\nScandal Begginer's Fetish Kit zestaw do...\nZestaw fetyszowy dla początkujących\nScandal Lace Hood koronkowa maska czarna\nKaptur - pończocha na całą twarz\nFSoG Freed Cherished Leather Blindfold...\nOpaska na oczy z oficjalnej kolekcji Fifty Shades Freed, pochodząca z limitowanej linii Cherished Collection.\nBI Shhh Blindfold opaska zakrywająca oczy...\nBI Blind passion mask maska zasłaniająca oczy\nKink Leather Blinding Mask skórzana opaska...\nSkórzana opaska na oczy.\nPornhub Faux Leather Mask opaska na oczy...\nOpaska na oczy wykonana ze sztucznej skóry\nCoco de Mer Leather Blindfold Brown opaska...\nSkórzana opaska na oczy w kolorze brązowym\nSatynowa opaska na oczy\nScandal Blackout Eyemask\nScandal Corset Lace Hood\nKoronkowa maska na twarz\nFifty Shades of Grey Existing Pleasure...\nZestaw gadżetów do BDSM\nYESforLOV Sunny Summer...\n107,00 zł 69,55 zł


Dlaczego warto oszczędzać wodę? - http://hotelewhiszpanii.com.pl/\nWoda jest bardzo cennym surowcem, także w sensie dosłownym. Każdego roku ceny rosną, najgorzej jest w miastach, gdzie ciepła woda jest bardzo droga. Wiemy, że nikt nie zrezygnuje z kąpieli. Można wybrać prysznic, ale kontrolujmy regularnie stan baterii - duża ilość kamienia spowoduje, że wody poleci z prysznica mniej, co nie znaczy, że zużyjemy jej mniej. Wypada także zwrócić uwagę na to, czy nasza słuchawka (lub bateria do wanny) ma perlator. Dzięki niemu ciśnienie wody będzie na dobrym poziomie, ale poleci jej mniej. Dużo wody marnujemy, czekając aż poleci nam ciepła. Niestety, w większości wypadków nie można nic na to poradzić.\nO dzieciach i produktach specjalnie dla nichOptimaGdzie pozycjonować?Do czego wykorzystać woreczki z materiału?Olejki w kuchni i w kosmetyceDomy opieki w centrum uwagiWorth to visit - CracowCo musisz wiedzieć o weterynarzachKrótko o spódnicach i spódniczkachO pompach hydraulicznychDlaczego wakacje życia warto spędzić w HiszpaniiStomatologia ZabrzeWpis o stomatologachTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie poprawić wentylację b?r ta vare p? helsen din - selv tennene Krótki wpis o geodetachNowoczesne kliniki i szpitale. PrywatniePoradnik pacjenta - dobry stomatolog ZabrzeSzkolenia BHPCzy wybrać dobre panele fotowoltaiczne można tanio?Sposoby na ogrzewanie zimowych tarasówCzasem warto zwrócić się o pomoc do psychologaNie chcesz stawiać rusztowania do wykonania prac wokół domu? Zobacz inne rozwiązanieFakty o transformatorachPopraw swoją urodę i zadbaj o skórę5,5 Internautów Już Wie Jak klimatyzować pomieszczenia. A Ty?Różne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniu2020 jest dobry aby korzystać z porad prawnika w GliwicachWarto kupić nowe auto?Plugging in - the need for electric power


Stanisław Szwed: zawsze mówiliśmy o drugim i kolejnym dziecku | Z kraju\n09 LUTEGO 2016, 17:45\nOdtwórz: Stanisław Szwed: zawsze mówiliśmy o drugim i kolejnym dziecku\nFoto: TVN24BiŚ | Video: TVN24 BiS Foto: Stanisław Szwed: chcemy w czwartek przyjąć projekt, aby w piątek trafił do Senatu | Video: Stanisław Szwed: zawsze mówiliśmy o drugim i kolejnym dziecku\n- Chcemy w czwartek przyjąć projekt ustawy o programie Rodzina 500 plus, aby w piątek trafił do Senatu - powiedział w TVN24 Biznes i Świat Stanisław Szwed, wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej. Dodał, że projekt od samego początku mówił o tym, że wsparcie finansowe dotyczy drugiego i kolejnego dziecka w rodzinie.\nWiceminister Stanisław Szwed ocenił w TVN24 Biznes i Świat, że sejmowa debata na temat programu Rodzina 500 plus jest za ostra.\nKalkulator dla szefowej MRPiPS Elżbiety Rafalskiej, tablet z nagraniem wystąpien... zobacz więcej »\n- Co drugie słowo ze strony opozycji to "oszustwo" i "kłamstwo". To zdumiewa - powiedział Szwed. Dodał, że przecież rząd realizuje program Prawa i Sprawiedliwości, który jest znany, bo partia szła z nim do wyborów.\n- Wiem, że zaskoczeniem dla opozycji jest to, że realizujemy ten program i tak szybko. Minister Elżbieta Rafalska prosiła o merytoryczną dyskusję, ale takiej dyskusji nie było - przekonywał.\nNa które dziecko?\nSzwed podkreślił, że w programie PiS nigdy nie było zapisane, że pomoc 500 zł na dziecko otrzymają wszystkie dzieci.\n- Ja przy tym programie pracowałem i doskonale wiem, jakie były założenia od samego początku. Proszę sprawdzić obietnice, ulotki. Zawsze mówiliśmy o drugim i kolejnym dziecku - mówił Szwed. Dodał, że oczywiście przy stosowaniu pewnych skrótów myślowych czasem pojawiało się stwierdzenie, że będzie to pomoc finansowa na każde dziecko.\n- Ale to było oszustwo. Od samego początku było wiadomo, że ten program będzie kosztował ponad 20 mld złotych. Te wyliczenia były na drugie i kolejne dziecko i z kryterium dochodowym na pierwsze dziecko - dodał.\nW piątek w Senacie?\nGość TVN24 Biznes i Świat zaznaczył, że rządowi zależy na szybkim tempie procedowania nad projektem ustawy. - Chcemy w czwartek ten projekt przyjąć, aby w piątek trafił do Senatu. Chcemy jak najszybciej uruchomić środki dla samorządów, aby samorządy miały ten miesięczny okres przygotowania się - mówił Szwed. Dodał, że 500 zł na dziecko będzie wypłacane od 1 kwietnia.\n- Nie ma żadnego zagrożenia, że ktoś na straci, jeżeli nawet wniosek złoży trochę później - powiedział.\nŹródło: tvn24 "500 zł na każde dziecko" w różnych odsłonach. Poseł uzbrojony w tablet przypomina obietnice\nirena_dallak 2016-02-11 11:58:08\nTo oszustwo! Najpierw była mowa o wszystkich dzieciach! Teraz na drugie itd. Nie rozumiecie, że tylko dlatego ludzie na was głosowali! Powinno być,jak w piosence "WSZYSTKIE DZIECI NASZE SĄ". Czy Wy wreszcie zrozumiecie, co czują te pierwsze dzieci odrzucone przez Was? Zaznaczam, że to te najstarsze i najmądrzejsze w rodzinie dzieci. Jak Im rozwiń\nWrapinka 2016-02-09 19:43:45\noszuści oszuści oszuści oszuści oszuści


Inwestycje w gminie Rzepiennik Strzyżewski | Sebastian Czapliński\n14 kwietnia 2016 Moim zdaniem... Zobacz Grzegorz BurkotHalina HołdainwestycjeludzieMuzeum Szkolnictwapowiat tarnowskiRzepiennik StrzyżewskiRzepiennik SuchyTurzazdrowie\nPodczas obrad rady gminy w Rzepienniku Strzyżewskim podjęto uchwałę w sprawie darowizny starego budynku szkoły w Rzepienniku Suchym na rzecz tamtejszego Gminnego Ośrodka Kultury. Dzięki temu budynek, który od wielu lat nie jest już używany i którego stan z każdym rokiem się pogarsza ma szansę stać się jednym z ciekawszych punktów w regionie. A to wszystko za sprawą Muzeum Szkolnictwa, które miałoby w nim powstać.\nBudynek starej szkoły w Rzepienniku Suchym\nPrzed laty w budynku, oprócz dwóch sal lekcyjnych znajdowało się także mieszkanie dla nauczyciela. Teraz obiektem mają zająć się przedstawiciele GOK-u, którzy już planują, co mogłoby się w nim znaleźć. – Na pewno będziemy starać się tam przenieść Izbę Regionalną, która mieści się w naszej siedzibie, a która rozrosła się do takich rozmiarów, że zaczęło brakować na nią miejsca. Dodatkowo z racji tego, iż pomieszczenie nie jest ogrzewane, nie jest odpowiednio przystosowane dla zwiedzających – mówi dyrektorka GOK w Rzepienniku Strzyżewskim, Halina Hołda. – Oprócz Izby Regionalnej chcielibyśmy również w jednym z pomieszczeń otworzyć Muzeum Szkolnictwa, w którym znalazłyby się narzędzia i przedmioty, które przed laty były używane w codziennym nauczaniu. Jesteśmy w posiadaniu kilkunastu takich egzemplarzy i chcielibyśmy je w jakiś sposób wyeksponować.\nOprócz zagospodarowania wnętrza budynku, w grę wchodzi również inwestycja w to, co z znajduje się na zewnątrz. – Oprócz szkoły, mielibyśmy do dyspozycji również sporych rozmiarów ogród, dlatego myślimy o stworzeniu skansenu. Być może udałoby nam się odbudować kurną chatę, która jeszcze nie tak dawno była najdłużej zachowanym tego typu obiektem w całym kraju. Wiemy, że czeka nas mnóstwo pracy i będziemy zmuszeni zainwestować w projekt niemałe pieniądze. Liczymy jednak, że uda nam się pozyskać na ten cel zewnętrzne środki i prace ruszą najszybciej, jak to tylko możliwe.\nTo nie jedyna ewentualna inwestycja w gminie. Dom Ludowy w Turzy już za niedługo zacznie świadczyć usługi pacjentom. Radni wyrazili zgodę na podpisanie umowy z jedną z lekarek, która chciałaby otworzyć w budynku ośrodek pierwszego kontaktu.\nJak zapewniają włodarze gminy, pomysł wypłynął od samych mieszkańców, którzy uskarżali się na ograniczony dostęp do służby zdrowia i wnioskowali o powstanie tego typu placówki na terenie ich miejscowości. – Chęć przejęcia części budynku w celu otwarcia swojego gabinetu wyraziła jedna z lekarek, świadcząca swoje usługi na terenie pobliskich miejscowości – mówi sekretarz gminy Rzepiennik Strzyżewski, Grzegorz Burkot.\nObecnie w Domu Ludowym w Turzy funkcjonuje biblioteka oraz świetlica. Gabinety lekarskie miałyby powstać w dwóch pomieszczeniach, które nie są obecnie w pełni wykorzystywane. – Obiekt wymaga remontu. Wstępne ustalenia są takie, że lekarka miałaby pokryć związane z nim koszty, natomiast w zamian gmina zagwarantowałaby jej wystarczająco długi okres najmu. Teraz konieczne jest jeszcze podpisanie odpowiedniej umowy. Byłby to ośrodek prywatny, ale realizowałby również świadczenia w ramach umów podpisanych z NFZ. Jeżeli stosunkowo szybko udałoby nam się załatwić wszystkie formalności, to placówka powinna zostać otwarta już w przyszłym roku.\n*Teksty ukazały się na łamach tarnowskiego tygodnika TEMI.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Dorota Pacanowska, czyli tarnowska „baba z jajami”\nNastępny Następny wpis: Klaudia Kłos. Tarnowska mistrzyni makijażu


Ewa Dygaszewicz: My jako diabetycy zasługujemy na profesjonalną opiekę dietetyka\nźródło: oprac. własne, dodano: 27 maja 2021 r.\nZa nami drugie z trzech specjalnych wydań programu "Pogadajmy o cukrzycy" przygotowanego wspólnie przez portal mojacukrzyca.org wraz z firmą Sanofi. Okazją do spotkania była 100 rocznica odkrycia insuliny. Gościem w studiu na żywo była Ewa Dygaszewicz - dietetyk, edukator diabetologiczny i prezes Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego PSD. Rozmawialiśmy o pracy i roli dietetyka w opiece nad pacjentem z cukrzycą, o tym jak ważne w procesie leczenia cukrzycy jest fachowe wsparcie dotyczące sposobu odżywiania się pacjentów. Przedstawione zostało także podsumowanie projektu edukacyjnego KIDS dotyczącego dzieci z cukrzycą w szkołach. Już teraz można odtworzyć nagranie w dogodnym miejscu i czasie. Zachęcamy!\nEwa Dygaszewicz opowiadała o pracy i roli dietetyka w opiece nad pacjentem z cukrzycą. Przy obecnym modelu leczenia pacjent ma znajdować się w środku, a wokół niego mają być różni specjaliści, w tym dietetyk. Czy rzeczywiście tak jest? Czy pacjent ma dostęp do fachowej pomocy specjalisty? Czemu tak się dzieje, że pacjenci nie są obligatoryjnie kierowani na spotkania w tak ważnym temacie, jak odżywianie?\nDietetyk w poradni to rzadkość. Tutaj w Gdyni mamy parę poradni i przeważnie jeżeli się uda zatrudnić pielęgniarkę, która ma zrobioną specjalizację z edukacji diabetologicznej, to to przychodniom wystarczy. Trzeba jednak pamiętać, że ja nie robiła nic innego przez 5 lat, tylko uczyłam się na temat różnych chorób, jak dostosowywać żywienie w różnych chorobach. Pacjent z cukrzycą to nie jest pacjent tylko z cukrzycą, to jest pacjent z wielochorobowością. Mamy do czynienia z niewydolnością nerek, mogą być różne problemy, dna moczanowa bardzo często i tak naprawdę pielęgniarka, które uwielbiam, nie są w stanie wszystkich potrzeb w zakresie wiedzy dietetycznej tego pacjenta zaspokoić. To jest bardzo duża wiedza. Dodatkowo trzeba to dostosować do konkretnego pacjenta, jego możliwości, zrozumienia tego tematu i tak naprawdę dla mnie pół godziny z pacjentem to jest bardzo krótki czas - wyjaśnia Ewa Dygaszewicz.\nEwa sama zmaga się z cukrzycą typu 1. Posiada wiedzę nie tylko za zakresu dietetyki, ale jest również edukatorem diabetologicznym. Jednak wiedza praktyczna, robi tutaj kolosalną różnicę. Kto lepiej wytłumaczy drugiemu choremu, jak nie sam chory? Podczas wizyt pacjentów Ewa radzi nie tylko w kwestiach związanych z odżywianiem, ale także udziela porad związanych z życiem z cukrzycą. Niejednokrotnie edukowała pacjenta np. z obsługi pena. Osobom starszym, z problemami zdrowotnymi, niejednokrotnie ciężko ogarnąć obsługę takiego urządzenia.\nJeżeli coś mi się nie podoba w cukrach u pacjenta to zawsze proszę, aby pokazał pena. Zawsze edukuję, że jak się nosi pena, to on zawsze może się nieco poluzować. Przed iniekcją zawsze trzeba tą jedną jednostkę nakręcić i naprężyć tłoczek. Czasami pacjent, szczególnie starszy, nie pomyśli o tym, że nie powinien tej insuliny kłaść na stoliku, gdzie świeci słońce. Insulina jest białkiem i to bardzo jej szkodzi. Czasami nie możemy dojść do tego, dlaczego cukry są złe, co się dzieje, a po prostu insulina była przechowywana na parapecie okiennym. Rozmawiam z pacjentami o tym - mówi Ewa Dygaszewicz.\nMieliśmy bardzo trudną sytuację. Wszystko było przygotowane. W marcu 2020 roku miało się odbyć szkolenie dla nauczycieli, ale wiadomo było, że to się nie dojdzie do skutku, bo wszystko zostało odwołane. Udało się zrobić projekt KiDS w formule on-line. Najpierw był webinar, a potem dystrybuowaliśmy filmik, który pomagał nauczycielom w przeprowadzeniu szkolenia wśród dzieci. W tej edycji projektu udział wzięło 98 szkół, w tym 585 nauczycieli, a nawet więcej. I 39228 przeszkolonych dzieci - wymienia Ewa Dygaszewicz.\nPomorze było trzecim regionem w Polsce po Podkarpaciu i Podlasiu, w którym KIDS był realizowany. Pierwszym etapem było szkolenie dla nauczycieli przeprowadzone w wersji on-line. Następnie nauczyciele przeprowadzali zajęcia w klasach wykorzystując materiały międzynarodowej organizacji IDF (International Diabetes Federation).\nPartnerem spotkania była firma SANOFI. Zachęcamy do odtworzenia nagrania w dogodnym miejscu i czasie. Trzecie spotkanie na żywo odbędzie się już 11 czerwca o godzinie 20.00. Zachęcamy do udziału!\nmojacukrzyca.org - Pogadajmy o cukrzycy: Ewa Dygaszewicz: My jako diabetycy zasługujemy na profesjonalną opiekę dietetyka


Strażaka wzywa się do wszystkiego - plus.expressilustrowany.pl\nStrażaka wzywa się do wszystkiego\nGdzie te czasy, kiedy straż ogniową, jak sama nazwa wskazuje, do ognia tylko wołano? Dziś druhowie są gotowi na wszystko.\nKilka dni temu strażacy ze Sztumu gnali na sygnale do Nowin, niewielkiej wsi pod Dzierzgoniem, gdzie podczas rodzinnej scysji mężczyzna rozszczelnił butlę gazową. W pamięci mieli wybuch takiej butli w marcu 2013 roku w Bruku, ledwie kilka kilometrów dalej. Szczęśliwie nikt wtedy nie zginął, ale kilka mieszkań zostało zdemolowanych. Przybyli na miejsce, butlę sprawnie wynieśli na dwór. Awanturnikiem zajęli się ratownicy medyczni, mieszkańców ewakuowano, dom wywietrzono. Kiedy akcja dobiegła końca, strażacy ruszyli w powrotną drogę. Daleko nie ujechali. Nie minęło pół godziny, kiedy otrzymali wezwanie... do tej samej gazowej butli.\nBrat mężczyzny, który spowodował wypływ gazu, postanowił wnieść butlę z powrotem do środka. Pewnie złych zamiarów nie miał, ale sąsiedzi pomyśleli, że chce dokończyć dzieła.\n- Rzadko się zdarza, byśmy wracali po tak krótkim czasie - mówi kpt. Dariusz Treć, zastępca komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Sztumie. - Bywa, że w tym samym miejscu notorycznie się pali, kiedy ktoś celowo podkłada ogień. Ale wrócić po trzydziestu minutach...\nStrażacy są dziś dosłownie od wszystkiego. Bronią się przed wezwaniami do gniazd szerszeni czy os - usuwać je mają specjalistyczne firmy, ale za taką usługę trzeba zapłacić, więc ludzie wolą wezwać straż. Irytują ich częste zimą alarmy o przymarzniętych rzekomo do lodu ptakach. Dwa lata temu obserwowaliśmy akcję strażaków na Jeziorze Zajezierskim w Sztumie, gdzie jeden z łabędzi przez cały dzień miał się nie ruszać, widać przymarzł. Kiedy strażak na saniach lodowych zbliżył się do ptaka na dwa metry, ten dostojnie podniósł się i odmaszerował.\nCo innego, kiedy pomocy strażaków potrzebują ratownicy medyczni. Ostatni taki przypadek w Sztumie dotyczył pacjenta, który z urazem dłoni pojawił się w izbie przyjęć szpitala. Konieczne było usunięcie obrączki ze spuchniętego palca. Narzędzia chirurgiczne nie bardzo się do tego nadawały, poproszono więc strażaków.\nMł. bryg. Janusz Leszczewski z Komendy Powiatowej PSP w Malborku wspomina, jak kilkuletni chłopiec, ćwicząc na sucho wyrzuty wędkarskim spinningiem, nieszczęśliwie zahaczył kotwiczką o własne ciało. Przy każdym ruchu haczyki wbijały się coraz głębiej. Strażacy uwolnili delikwenta, wyjęciem kotwiczki zajęli się już lekarze.\nW innej roli, nazwijmy ją - transportowej - występują strażacy, kiedy medycy chcą zabrać do szpitala pacjenta o nadmiernej tuszy. Załoga karetki pogotowia liczy przecież zazwyczaj dwie, maksymalnie trzy osoby. Wiele budynków ma wąskie przejścia i klatki schodowe, wynieść bezwładnego człowieka jest trudno. Nie udało się nam potwierdzić, czy strażacy kiedykolwiek musieli używać do tego celu podnośnika, lecz ich siła fizyczna bywa potrzebna bardzo często.\nMalborscy strażacy pojechali kiedyś do jednego z gabinetów kosmetycznych, gdzie na podłodze pojawił się skorpion. Pracownica gabinetu nie straciła zimnej krwi, nie próbowała zabić jadowitego stawonoga lecz... nakryła go dużym naczyniem. Strażacy również nie bardzo wiedzieli, jak unieszkodliwić skorpiona, poprosili więc właściciela jednego ze sklepów zoologicznych o wsparcie.\nCoraz częściej zdarzają się wezwania do alarmów antyterrorystycznych. Na jednej z ulic Sztumu znaleziono torbę, do której nikt się nie przyznawał, tydzień temu na miejscowej poczcie znalazła się paczka bez właściciela. Strażacy z Mikołajek Pomorskich jechali rok temu na sygnale do miejsca, gdzie ktoś porzucił nieznane substancje w workach - podejrzewano, że toksyczne.\nCzego druhowie nie lubią? Alarmów dotyczących kotów, które weszły na wysokie drzewo i zejść nie potrafiły. Nieoficjalnie krąży w strażackim gronie anegdota: a czy ktoś kiedyś widział szkielet kota na wysokim drzewie? Skoro wszedł, to i zejść będzie umiał. To rzecz jasna żart i bezradnego zwierzaka nikt samemu sobie nie pozostawi.\nChoć czworonogi potrafią płatać figle. Autor był swego czasu świadkiem, jak na dachu kościoła św. Anny w Sztumie siedział kot. Zwykły - nomen omen - dachowiec, jakich wiele. Jednak parafianie stwierdzili, że kocur przebywa tam już trzeci dzień - może chory lub osłabiony? Strażacy prośby nie zlekceważyli, przyjechali z drabinami. Kot spokojnie ich obserwował, lecz kiedy się zbliżyli, zaczął wdrapywać się... na sam szczyt dachu. Na szczęście pazury obsunęły się na dachówkach i zjechał prosto w ręce druhów.


terrorkaxxcs - to jest tak że oboje staramy sie jak możemy . i przyznam że wychodzi nam to zajebiście doskonale.\nto jest tak że oboje staramy sie jak możemy . i przyznam że wychodzi nam to zajebiście doskonale.\nterrorkaxxcs dodano: 8 sierpnia 2011\nto jest tak ,że oboje staramy sie jak możemy . i przyznam ,że wychodzi nam to zajebiście doskonale.\nzanim spieprzysz komuś życie. poznaj jego przeszłość.\ndziękuję ,że poukładałeś klocki mojego życia.\npamiętaj . o naszą miłość będę walczyć do końca. nawet jka będę musiała pójść przez to na prawdziwą wojne.\n-nie nawidzę cię. ! odejdź. ! nie chcę cię znać. ! on zaś podszedł i przytulając ją szepnął do ucha. -też cię kocham skarbie.\nleżąc na twojej klatce piersiowej i słuchając bicia twego serca zrozumiałam ,że właśnie tak chcę spędzać każdą wolną chwilę. każdą noc. i każdy poranek.\nnie chciałam być najlepsza. nigdy nie próbowałam. nie chciałam być idealna. chciałam tylko być wystarczająca dla ciebie.\nnie sądziłam ,że moje życie może zmienić jeden człowiek. jeden człowiek ,który zrobiłby dla mnie wszystko.\nwczoraj opowiedziałam mu o swoim dzieciństwie. później on o swoim. wcale nie miał lepiej. zaczęłam płakać. on dotknął mojej twarzy i powiedział ,,kochanie nie płacz. teraz będzie lepiej. zrobię wszystko by cię uszczęśliwić. "\nwczoraj otworzyłam tymbarka pod którym napis ,,zakochaj się w deszczu." nie czaiłam. dopóki nie poszłam spać. zaczęła lać jakby się wściekło. więc stwierdziłam ,że tymbark potrafi przypowiedzieć przyszłość. ;D\nterrorkaxxcs dodano: 7 sierpnia 2011\nprzepraszam . nie miałam wpływu na to ,że się urodziłam.\nw deszczowy wieczór wyszła w swojej szerokiej bluzce , spodenkach i trampkach na ulicę. usiadła na skraju drogi . w ręce miała tymbarka. z oczu spływały jej łzy . -ciekawe co teraz mi powiesz. -zwróciła się do kapsla butelki ,powoli go otwierając. a pod nim napis. ,,wszystko się ułoży." - w dupie. -pomyślała i wskoczyła pod koła samochodu . przeżyła. dlaczego.? bo przecież wszystko miała si ułożyć.\n145 146 ... 417 Następna