Świat RNA – polskim tekstem\nprzez piko · Opublikowane 9 grudnia 2017 · Zaktualizowane 29 lipca 2018\nW poprzednim „ewolucyjnym” tekście zapowiadałem, że coś napiszę o „świecie RNA”. Dla tych co nie czytali lub już nie pamiętają, krótko przypominam i wyjaśniam o co chodzi.\nEwolucjoniści darwinowscy i neodarwinowscy przyjęli już do wiadomości, że samoistne, przypadkowe powstanie DNA nie jest możliwe (czym jest DNA, jak działa przedstawiłem pokrótce w tej notce). Nawet Francis Crick, laureat nagrody Nobla za odkrycie struktury DNA, zagorzały ateista i ewolucjonista, sam poddawał w wątpliwość możliwość przypadkowego powstania chociażby jednej prostej proteiny na drodze chaotycznego łączenia się aminokwasów.\nDlaczego DNA nie mogło samo się zrobić? Wynika to z odkrycia jak funkcjonuje w komórce mechanizm syntezy białek. Dla przypomnienia jeszcze raz zamieszczam dwa filmy pokazujące dwuetapowość tego procesu, czyli transkrypcję – tworzenie cząstki mRNA (informacyjne RNA) oraz translację – na podstawie mRNA składanie białka z aminokwasów przez rybosom.\nPoznanie szczegółów tego procesu ujawniło, że na etapie zarówno translacji jak i transkrypcji niezbędne są pewne funkcjonalne białka o bardzo specyficznej i złożonej budowie, np. polimerazy RNA (enzym, katalizator), czy inne białka katalizujące proces tworzenia białek w rybosomie.\nMechanizm syntezy białka przez DNA wymaga już wcześniej istnienia białka – katalizatora. To stoi w sprzeczności z postulowanym stopniowym procesem wykształcania się mechanizmów zachodzących w komórce.\n„Każdy, kto próbuje rozwiązać tę zagadkę, natychmiast natrafia na paradoks. Współczesne kwasy nukleinowe są syntetyzowane wyłącznie z pomocą białek, a białka powstają tylko wówczas, kiedy istnieje odpowiadająca im matryca w postaci właściwej sekwencji nukleotydów. Jest zupełnie nieprawdopodobne, by tak skomplikowane struktury, jak białka i kwasy nukleinowe, powstały w tym samym miejscu i w tym samym czasie spontanicznie. Z drugiej strony, jedne nie mogą funkcjonować bez drugich”. (biochemicy Leslie Orgel i James Shapiro)\nNiemożliwe jest jednoczesne przypadkowe powstanie takiego mechanizmu. Mamy typowy nierozwiązywalny problem, co było pierwsze – jajko czy kura. Ten mechanizm jest przykładem złożoności nieredukowalnej.\nI tu pojawia się tytułowy „świat RNA” jako możliwość obejścia tego problemu. Na początek obrazek czym jest RNA i ukazujący różnicę względem DNA.\nJak widać jest kopią połówki DNA z podmienioną Tyminą na Uracyl. Wyszczególnia się kilka rodzajów RNA z uwagi na miejsce występowania, funkcję i stabilność życia.\nNowy scenariusz ewolucji komórkowej zakładał, że biosynteza białek przebiegała w sposób pośredni począwszy od cząstek RNA. Pomysł polegał na tym, że RNA miałaby pełnić jednocześnie funkcję nośnika informacji genetycznej – jak dzisiejsze DNA i katalizatora reakcji chemicznych – jak dzisiejsze białka. Takie dwa w jednym.\nCo na ten temat mówił wcześniej cytowany biochemik Leslie Orgel:\n„Postawiliśmy hipotezę, że jako pierwszy mógł pojawić się RNA i stworzyć to, co dziś nazywamy światem RNA, w którym wszystkie reakcje niezbędne, by prekursor ostatniego wspólnego przodka mógł przetrwać i replikować się, były katalizowane przez RNA. Zakładaliśmy również, że RNA mógł następnie rozwinąć zdolność do kierowania łączeniem się aminokwasów w łańcuchy białkowe. Sądziliśmy, że taki scenariusz mógł być zrealizowany, jeśli prebiotyczny RNA w odróżnieniu od dzisiejszego miał dwie nieznane obecnie cechy: zdolność do replikacji bez udziału białek i zdolność do katalizowania każdego etapu ich syntezy. […] Łatwo było również pokazać, w jaki sposób RNA mógł ewoluować do DNA, który będąc bardziej stabilnym, wyparł RNA z funkcji strażnika informacji genetycznej”.\nNie pozostało nic innego niż zacząć eksperymentować i weryfikować postawioną hipotezę. W latach 80. odkryto, że faktycznie istnieją cząsteczki RNA mające zdolność katalizowania niektórych reakcji chemicznych.\nNazwano je rybozymami – coś jak enzym tylko niebiałkowy.\nObecnie takim rybozymem, szczególnie ważnym dla zwolenników świata RNA, jest rybosomowy RNA (rRNA). Proszę spojrzeć do filmu pokazującego transkrypcję w rybosomie. Katalizuje on reakcję łączenia aminokwasów w łańcuchy polipeptydowe, czyli białka. Wielu naukowców uważa, że ten rybozym jest taką molekularną „skamieniałością” dowodzącą pierwszeństwa powstania RNA.\nFakt że niektóre cząsteczki RNA mogą pełnić funkcje katalityczne jest za słaby, aby stwierdzić słuszność teorii. Należało wykazać, że kataliza mogła zdarzyć się samoistnie w warunkach prebiotycznych oraz co równie ważne, że zachodziła samoistna replikacja, czyli że rybozymy tworzyły własne kopie. Bez dziedziczenia nie powstałyby struktury potomne, które mogłyby przekazać osiągnięte funkcje dalej, co jest podstawą ewolucji.\nNo i po pierwsze, najważniejsze do udowodnienia, że jest możliwa prebiotyczna, nieenzymatyczna, samoistna synteza cząstek RNA (rybozymów) z rybonukleotydów, z których ten kwas jest zbudowany.\nNukleotyd – podstawowa cegiełka budowy DNA i RNA (rybonukleotyd)\nNie ma sensu żebym cytował opisy skomplikowanych doświadczeń i przepisywał analizy i szczegółowe wyniki. Dla zainteresowanych takie informacje są dostępne w sieci z tym, że oczywiście nie są tak eksponowane jak „teoria” ewolucji Darwina. Na końcu podam kilka źródeł. Teraz przedstawię tylko wnioski jakie wynikły z serii doświadczeń.\nWcześniej parę uwag o samych doświadczeniach. Temat jest niebanalny, skomplikowany i obarczony dużą niepewnością. Zasadniczy problem – jak współcześnie ustalić i z jaką wiarygodnością, jak było 500 mln, czy 3 mld lat temu? Trzeba by znać zestaw dostępnych substratów, ich ilość, warunki dla reakcji (temperaturę, ciśnienie, skład chemiczny środowiska, pH, …), wpływ promieniowania (w całym widmie), zjawiska elektromagnetyczne i Bóg wie co jeszcze.\nZ grubsza założono, że substratami wejściowymi były proste związki organiczne, które można otrzymać powodując wyładowanie elektryczne w mieszaninie gazów, jaka miałaby być w pierwotnej atmosferze.\nMając na uwadze niepewność danych wejściowych zobaczmy co wyszło z eksperymentów.\nNieenzymatyczna synteza rybonukleotydów\nDzisiaj komórki do wytworzenia nukleotydów angażują ponad 20 różnych enzymów (białkowych) tworzonych na bieżąco z dostępnych związków chemicznych. Wyjątkowo je wymienię, żeby uzmysłowić jak złożone są procesy komórkowe:\n„Enzymy biorące udział w biosyntezie rybonukleotydów purynowych (adenina i guanina) to:\nsyntaza PRPP, amidotransferaza glutanylo-PRPP, syntetaza GAR, transformylaza GAR, syntetaza FGAM, syntetaza AIR, karboksylaza AIR, syntetaza SAICAR, liaza adenylobursztynianowa, transformylaza AICAR, cyklohydrolaza IMP oraz odpowiednio syntetaza adenylobursztynianowa i adenylobursztynaza dla szlaku prowadzącego do AMP lub dehydrogenaza IMP i syntetaza GMP dla szlaku prowadzącego do GMP (synteza z wolnych zasad purynowych wymaga udziału fosforybozylotransferazy adeninowej i fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej).\nW syntezie rybonukleotydów pirymidynowych (cytozyna, uracyl i tymina) biorą udział:\nsyntetaza karbamoilofosforanowa, karbamoilotransferaza asparaginianowa, dihydroorotaza, dehydrogenaza dihydroorotanowa, fosforybozylotransferaza orotanowa, dekarboksylaza orotydyno-5’-fosforanowa, kinaza NMP, kinazy nukleozydomonofosforanowe i kinazy nukleozydodifosforanowe (Jancso, Sculaccio, Thiemann 2001: 252, Murray, Granner, Rodwell 2008: 364-368).”\nNatomiast w przeprowadzonych doświadczeniach składniki RNA miały powstać z „prebiotycznej zupy” bez udziału tych enzymów.\nJakie wnioski wynikają z eksperymentów?\n1. Niska dostępność substratów.\nBy uzyskać jakiś związek do dalszej syntezy monomeru trzeba było zapewnić wysokie stężenia substratów, co było niemożliwe dla pierwotnej atmosfery czy mórz.\n2. Niska wydajność reakcji.\nOtrzymuje się mieszaniny z niewielką ilością pożądanych produktów do dalszej syntezy.\n3. Ograniczona stabilność produktów do dalszej syntezy.\nNa przykład ryboza jest nietrwała w środowisku zasadowym w jakim zachodzi jej synteza. Adenina ulega łatwo degradacji, jest reaktywna z formaldehydem a z rybozą reaguje w znikomym stopniu. Cytozyna jest niestabilna chemicznie.\nW żywych komórkach występują specjalne enzymy naprawcze, które reperują DNA w miejscu deaminacji cytozyny (zmienia się w uracyl). Glikozylaza uracylowa usuwa uracyl z DNA a inne enzymy (np. ligaza DNA) odtwarzają cytozynę. Przyznacie, że inżynieria na wysokim poziomie. A może przypadek?\n4. Problem z konfiguracją przestrzenną związków.\nW reakcjach powstaje mieszanina związków organicznych o tym samym składzie chemicznym ale różnej konfiguracji przestrzennej (lewo i prawoskrętne). Wszystkie organizmy żywe składają się wyłącznie ze związków lewoskrętnych, bo takie wytwarzają. Poza organizmami żywymi nie znamy mechanizmów, które pozwalałyby selektywnie uzyskiwać właściwe izomery optyczne nukleotydów. Przykładowo aminokwas alanina w dwu odmianach:\n5. Niezgodność warunków dla powstania rybonukleotydów (monomerów RNA).\nRyboza (cukier) i zasady azotowe (CGAU) nie mogą powstać w tym samym roztworze.\n6. Nieprawdopodobny scenariusz syntez.\nMożna powiedzieć, że spontaniczne powstanie poszczególnych cegiełek RNA nie wymaga złamania żadnych praw fizyki, ale prawdopodobieństwo jego zajścia a zwłaszcza powstanie samo powielającego się i katalizującego RNA jest praktycznie żadne.\nSamoistna replikacja – rybozymy tworzą własne kopie\nNie zaobserwowano. W zasadzie można by nie analizować tej tezy, bo brak eksperymentalnego potwierdzenia stworzenia rybozymu z „pierwotnego bulionu” zwalnia od rozważań nad jego zdolnością do replikacji. Gdyby jednak taki rybozym się pojawił, to mamy kolejny problem. Powodem jest odejście od prebiotycznego oceanu na rzecz bajorek stanowiących bardziej realne środowisko dla reakcji syntezy. Niestety im mniejsze zbiorniki tym mniejsze prawdopodobieństwo tworzenia różnych sekwencji rybonukleotydów a zatem jeszcze mniejsze prawdopodobieństwo, że któraś z reakcji wytworzy RNA, które będzie zdolne do samo replikacji.\nBadania wykazały, że w laboratorium można z pierwotnych związków organicznych przeprowadzić poszczególne reakcje składające się na nieenzymatyczną syntezę specyficznych nukleotydów. Jednak te reakcje przeprowadzane są oddzielnie w warunkach odpowiednich dla każdego z nich. Być może kiedyś zostaną stworzone takie warunki eksperymentalne, że z prostych związków powstaną jednocześnie różne nukleotydy.\nPrzed naukowcami dużo ambitnych zadań, jak nieenzymatyczna polimeryzacja rybonukleotydów, stworzonych z podstawowych związków chemicznych, prowadząca do powstania cząstki RNA o możliwości samo powielania i posiadającą właściwości katalityczne.\nShapiro R. (2007), Prostsze początki życia, „Świat Nauki”\nAllison L. A. (2009), Podstawy biologii molekularnej, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.\nSagan D. (2008), Spór o nieredukowalną złożoność układów biochemicznych, Warszawa: Megas.\nprzez wawel24 · Published 4 maja 2017\nW kolejnym tekście biologicznym będzie mniej konkretu a więcej „filozofowania” na temat ewolucji oraz metod badawczych jakimi posługują się naukowcy.\nWitaj , kawał dobrej roboty . Życie w aspekcie atomów i ich związków .\nNawiązując do poprzedniej notki w tym temacie .Gwiazdy drugiej generacji ,skład chemiczny ,planety i chemia . Nie wykluczasz , że istnieje teoretyczna możliwość prowadzenia podobnych badań na innych miejscach kosmosu w podobnym środowisku ?\n10 grudnia 2017 o 15:18\nBardzo ciekawe, ale nie mam kompetencji aby merytorycznie się odnieść.\nA co ja mały żuczek mogę wiedzieć w temacie o który pytasz?\nJak ktoś ma dobrą wyobraźnię to teoretycznie może sobie wszystko wyobrazić. Ja mam dobrą wyobraźnię ale nie aż tak.\n10 grudnia 2017 o 18:36\nMam nadzieję, że tekst jest zrozumiały. Jeżeli nie to proszę uwagi. Zależy mi by pisać możliwie prosto i jasno o dosyć skomplikowanych sprawach.\nNotka jest jasna i rzeczowa, ale chyba za dużo nowych informacji naraz. Może lepiej byłoby poprzestać na razie na pierwszej części, a tę drugą, z hipotezami i doświadczeniami, umieścić w następnej notce? Przyznam, że zgubiłam się w tym gąszczu faktów. Ale filmy rewelacyjne!\nW każdym razie tyle zrozumiałam, że problem jest poważny i na obecnym etapie wiedzy nierozwiązywalny. A obecna wiedza jest imponująca… I rzeczywiście uprawnia do stwierdzenia, że metoda przypadkowych zmian jest tu absolutnie niemożliwa.\nSzkoda, że nie ma już tutaj @żółwia… Pewnie by coś ciekawego napisał.\n10 grudnia 2017 o 22:59\nW tekście wymieniam dużo określeń fachowych. Faktycznie to może lekko zniechęcać do czytania, ale nie musi.\nW pierwszej części napisałem dlaczego pojawiła się koncepcja powstania z materii nieożywionej rybozymu (to struktura jak współczesne RNA), który byłby zaczątkiem życia, to znaczy potrafił się samo powielać i katalizować reakcje syntezy związków organicznych.\nW drugiej części podałem wyniki eksperymentów biochemicznych w których sprawdzano taką możliwość. (ze skutkiem negatywnym). Rozdzielenie tych części na dwa odrębne teksty chyba by nie ułatwiło zrozumienia.\nMyślę że jak ktoś się trochę zainteresuje tematem to po kilkukrotnym przeczytaniu będzie z grubsza wiedział o co chodzi.\nRobiłem co mogłem aby tekst był przystępny ale cóż – nie zawsze się udaje 🙂\nJak masz jakieś uwagi i pytania to bardzo proszę zadać. Jak się siedzi w temacie to pewne sprawy są oczywiste a dla inny już tak nie jest.\n#Mam nadzieję, że tekst jest zrozumiały.#\nProściutkie po cholerze. 🙂\nGłęboko tkwisz w tych zagadnieniach, a dla mnie to czarna magia była, jest i będzie.\n-Podziwiam tylko tekst.\nAle skoro tak jesteś w tym głęboko (i znasz przyrodę) to może napiszesz coś o tajemnicy życia?\n-Co to jest życie.\nBo to co opisujesz Ty, medycy, biolodzy, fizjololodzy to tylko opis skomplikowanej fabryki chemicznej i niczego mnie nie wyjaśnia. Ale jak każda fabryka na wejściu musi posiadać energię-bez niej nie można realizować żadnych procesów.\nI tu jest moje pytanie o Życie, pierwiastek Życia, jego istotę.\nWiem, biolodzy, fizjolodzy nie chcą tego wyjaśnić.\nPoszukiwałem rozważań filozoficznych w tej kwestii i nie znajduję.\nMoże Ty pokusisz się o notkę na temat tego pytania.\nJesteś blisko tych zagadnień przecież.\nI jeszcze coś w tej samej kwestii:\n„Do tanga trzeba dwojga”. Ale w tym tangu jest ktoś prowadzący/dominujący. Jestem przekonany, że wiesz co zawarłem w tej przenośni.\nTaka to moja prośba do Ciebie.\nJeśli filozofowie nie potrafią odpowiedzieć co to jest Zycie to może poeta odpowie?\n11 grudnia 2017 o 14:14\nPrzez życie rozumiem stronę biologiczną, która jest badana, jak i to COŚ co nosimy w sobie w formie niematerialnej.\nWyszczególnia się ileś tam cech jakie musi spełniać obiekt aby go nazwać żywym. To może każdy sobie sam znaleźć. Definicji encyklopedycznych życia jest sporo i chyba nie o tym tu mówimy.\nDzięki za miłe słowa, choć raczej będzie mi trudno spełnić Twoje oczekiwania. Za „cienki” jestem wobec takich wyzwań. 🙂 Życie jest dla mnie tajemnicą, czasami nawet wydaje się cudem. Czy możemy tę tajemnicę poznać? Uważam, że nie. Możemy się co najwyżej do niej zbliżyć.\nWedług mocnej zasady antropicznej wszelkie znane cechy wszechświata sprawiły, że mogło powstać życie na Ziemi. I mógł pojawić się człowiek, który zadaje takie pytania, który jest zdolny do badania wszechświata w którym się pojawił. Uważam, że jesteśmy wyjątkowi, że dostępny naszym obserwacją kosmos wcale nie „kipi życiem”.\nW pierwszym komentarzu napisałem że w kolejnym tekście będzie więcej „filozofowania” na temat ewolucji oraz metod badawczych jakimi posługują się naukowcy. Może włączę do tej notki kilka przemyśleń o które pytasz.\n#jak i to COŚ co nosimy w sobie w formie niematerialnej.#\nO to to to – o to mnie chodzi. O to COŚ,\nWiem, że nie wyjaśnimy, ale warto podyskutować.\n#Może włączę do tej notki kilka przemyśleń o które pytasz.#\nŻeś się napracował 🙂 Jestem pełen podziwu 🙂 ale nutką tego nie ogarnę 🙂\nNutki są same z siebie ok, harmonia dźwięków jest zaszyta w naturze. A Ty potrafisz te dźwięki „obsługiwać”. Też good job 🙂\nMiałam na myśli, że pierwsza notka mogłaby najpierw obejmować same informacje wstępne, dla wprowadzenia do tematu, a następna dopiero byłaby właściwą notką o „świecie RNA” – od zdania: I tu pojawia się tytułowy „świat RNA”.\nPrzeczytałam notkę po raz trzeci teraz już zdecydowanie lepiej orientuję się w całości.\nMoja pierwsza refleksja jest taka, że życie jest genialnie zaprogramowane. To prawdziwe arcydzieło, co widać już po tych wizualizacjach na filmach. Nie wyobrażam sobie, jak można twierdzić, że coś podobnego mogło powstać przypadkiem? Przecież tu jest widoczny niezwykle skomplikowany, a jednocześnie bezbłędnie celowy algorytm.\nPoczytałem kilka razy i nie wiem czy zrozumiałem dobrze . Nazwałeś to dobrze świat RNA , bo to funkcjonująca struktura identyczna co do zasady we wszystkich organizmach i tak samo funkcjonująca . Bo to DNA określa czy to będzie skrzyp , komar ,mysz,człowiek zamknięte w sejfie jądra komórkowego . Zapisana informacja jest sekwencją identycznych /powielanych związków chemicznych 5-6 generalnie w każdym przypadku organizmu . Powodzenie takiej akcji tak w jądrze jak i na zewnątrz jest dostepność tych elementów /budulca do stworzenia kopi jak uzupełnienia wzoru. w otaczającym środowisku we wnetrzu komórki . Taka nano tasma produkcyjna z robotami , które coś steruje do wykonania zapisanych funkcji .\nTo jak dobrze zrozumiałem ,jest w każdej komórce organizmu proces niezależny od pozostałych organów składowych i przylegających komórek . Takie życie komórkowe – lub jedna z wielu innych funkcji/procesów tego życia .Powszechne, na jednym schemacie,z tych samych klocków .\n11 grudnia 2017 o 22:19\nPoczytałem sporo o tym jak działa transkrypcja (kopiowanie informacji z DNA na RNA). To co się tam „wyrabia” to się w głowie nie mieści! Wielki szacunek dla naukowców za odkrycie i opisanie tych zjawisk.\nNa animacji w notce pokazany jest uproszczony przebieg procesu, który w naturze jest bardzo skomplikowany, przemyślny, wielowątkowy i przy udziale ponad 100 białek enzymatycznych.\nWszystkie te działania mają CEL i nie jest tak, że cokolwiek tam dzieje się przypadkiem. Celem jest produkcja konkretnego białka. A to jest tylko jedna z wielu funkcji jakie realizuje komórka.\nJak jest produkcja to musi być zamówienie, jak zamówienie to system informacyjny do przesłania takiego zamówienia, musi być magazyn surowców i półproduktów, muszą być kooperanci, transport części, no i system który tym wszystkim steruje żeby produkcja szła prawidłowo, na czas i była dostarczona w odpowiednie miejsce. Do tego konieczny jest dział kontroli, serwis naprawczy, trzeba coś robić z odpadami no i muszą być wartownicy do ochrony produkcji przed wrogiem. Całość musi być podłączona do zasilania lub mieć własną elektrownię.\nTaka maszyneria jaką jest komórka ze swoimi procesami i regułami działania nie mogła powstać przypadkiem. Twierdzenie, że zrobienie się czegoś takiego to tylko kwestia czasu i ilości prób jest niedorzeczne. Tam są zbyt wyrafinowane reguły żeby mogły powstać „ot tak sobie”.\nCzłowiek złożony jest z ok 100 trylionów komórek których jest ok 200 typów. Podobno w ciągu jednej sekundy ginie ok. 50 mln i tyle samo się pojawia.\nSumaryczna długość wszystkich nici DNA w jednej komórce 2 – 2,4 metra, najdłuższa nić 8cm. Wielkość komórki średnio 10-100 µm. Czyli w kulce o średnicy mniejszej niż grubość włosa trzeba by upakować dwumetrowy „sznurek” i parę innych elementów.\nKomórki tworzą tkanki i to wszystko razem musi ze sobą w miarę sensownie współdziałać przez tyle lat …\n11 grudnia 2017 o 22:58\nNazwa „świat RNA” dotyczy okresu w życiu Ziemi kiedy miało pojawiać się życie z materii nieożywionej. Z opisanych względów życie (samopowielenie się, produkcja złożonych związków organicznych, ulepszanie się) nie mogło zacząć się od powstania DNA.\nGeneralnie kwasy nukleinowe to jak piszesz kilka związków. Tylko myk polega na tym że muszą połączyć się w odpowiedni sposób w odpowiedniej ilości żeby zacząć działać. Pomijam sprawę wymyślenia kodu i sterowania. W kontrolowanych warunkach laboratoryjnych nie udało się wytworzyć pełnej stabilnej sekwencji nukleotydów a co dopiero mówić o połączeniu ich w łańcuch RNA.\n„… jest w każdej komórce organizmu proces niezależny od pozostałych organów składowych i przylegających komórek”\nNo nie do końca. Komórki nie istnieją same dla siebie. Są w pewnym stopniu autonomiczne, ale współdziałają, wpływają na siebie. Produkują białka (budulcowe, enzymy, hormony) które wpływają na działanie innych komórek, tkanek, organów, komórki pełnią różne funkcje.\nProces produkcji białek jest we wszystkich oparty na tej samej zasadzie. Jak napisałeś nano fabryki. Są klocki ale jest też skomplikowany algorytm który tym steruje.\nOpiszę za jakiś czas jak komórka broni się przed wirusem i jak tuż przed swoja śmiercią ostrzega sąsiednie o zagrożeniu.\nDzięki , właśnie o ten proces produkcji białek chodziło , ze wszedzie jest ten sam .


Zegary w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu – Kraków w obiektywie\nKraków w obiektywie\nKraków jest magicznym miastem… Przyciąga, powala, zniewala…\nZegary w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu\nRedakcja 2 marca 2015 Zegary w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu2015-03-02T16:40:51+01:00 Informacje, Muzea, Na topie\nZegarki tykają, dzwonią, biją, grają, wszystko na nowej wystawie w Zamku Królewskim na Wawelu. Już trzy lata temu było wiadome, że ta wystawa powstanie, jednakże dopiero teraz została udostępniona publiczności. Jako pierwsi obejrzeć wystawę mogli przedstawiciele mediów i pracownicy muzeum.\nPrezentowana ekspozycja jest bardzo interesująca.\nPoczątki kolekcji zegarów i zegarków Zamku Królewskiego na Wawelu sięgają lat dwudziestych ubiegłego stulecia, kiedy to rozpoczęto renowację wnętrz odzyskanego zamku i zaczęto myśleć o wyposażaniu komnat. W staraniach o pozyskiwanie obiektów dominowała chęć nawiązania do dawnych zbiorów królewskich Jagiellonów i Wazów.\nTakie preferencje utrzymują się do chwili obecnej.\nZegary, będące niejednokrotnie elementami ekspozycji stałych, tym razem doczekały się własnej, tematycznej wystawy. Niestety, jest ona czasowa, więc gorąco namawiamy do jej odwiedzenia.\nWystawę rozmieszczono na planie mechanizmu zegarowego. Zegarmistrzowskie dzieła sztuki, bo trudno prezentowane eksponaty nazwać po prostu zegarkami, zachwycają bogactwem wzornictwa i różnorodnością form. Dodatkowym urokiem wystawy jest fakt, ze część zegarów jest nadal sprawna. Magia wydawanych przez nie dźwięków pozwala na chwilę zapomnieć o wszechobecnej elektronice.\nNa wystawie zaprezentowano zegary ścienne, stołowe, konsolowe, podłogowe, kominkowe, powozowe, kieszonkowe oraz na rękę. Wśród tych niezwykłych arcydzieł na szczególną uwagę zasługuje zegar monstrancjowy astronomiczny oraz zegar wazowy.\nNaprawdę warto znaleźć czas, by zobaczyć jak z upływem czasu, zmieniały się mechanizmy, które go odmierzają.\nWystawa jest czynna od 3 marca do 3 maja 2015.\nmarzec: wtorek – sobota 9.30 – 16.00, niedziela i święta 10.00 – 16.00\nkwiecień, maj: wtorek – piątek 9.30 – 17.00, sobota, niedziela i święta 10.00 – 17.00\nponiedziałki – nieczynna\nostatnie wejście na godzinę przed zamknięciem wystawy\nbilety 5 zł – w kasach i przy wejściu na wystawę, wstęp bezpłatny z ważnym biletem do Reprezentacyjnych Komnat Królewskich\nScenariusz i opieka kuratorska: Stanisława Link-Lenczowska, Kierownik Działu mebli i zegarów\nProjekt plastyczny i nadzór autorski: Studio projektowe Marek Suchowiak\nProjekt i opracowanie promocyjnych materiałów graficznych: Piotr Kułas\nPrzygotowanie konserwatorskie eksponatów: Pracownia Konserwacji Rzemiosła, Pracownia Konserwacji Mebli\nKonserwacja mechanizmów zegarowych: Janusz Węgrzyn\nTłumaczenie na język angielski: Krystyna Malcharek, Sabina Potaczek-Jasionowicz\n« Play-Off: Comarch Cracovia – MMKS Podhale Nowy Targ 0:2 (0:1,0:0,0:1)\nFlash mob na Rynku Głównym w Krakowie »\nPodgórski Bal Sylwestrowy\n32. ULICA. Festiwal Teatrów Ulicznych – Ale Cyrk!\nOtwarcie sezonu teatralnego 2018/2019 w Teatrze im. Juliusza Słowackiego\nPierwiastek z minus jeden w Starym Teatrze\nKariera Artura Ui – premiera w Teatrze im. J. Słowackiego\nKRAKÓW NOCĄ CZY KRAKOWSKIE NOCE?\nKrakowskie Noce to jeden z najbardziej udanych pomysłów.\nOd lat mieszkańcy i turyści korzystają\nz możliwości darmowego zwiedzania muzeów\nnocą (Noc Muzeów), oglądania sztuk teatralnych (Noc Teatrów), czy słuchania muzyki.\nPomysł ten nie tylko przyciąga miłośników sztuki, ale także pasjonatów fotografii, którzy przy okazji tego rodzaju imprez mogą zrobić unikatowe zdjęcia do swoich kolekcji.\nKocham Kraków… ALE NIE TAKI!\nSpray na spray?\nZamaluj bazgroła, bo oberwiesz Front Maliną!\nKocham Kraków… ale nie taki\nOd 23 września 2010 r. dla zwiedzających otwarte są podziemia rynku. To już ponad 7 lat!\nNARODOWY STARY TEATR\nMAŁOPOLSKI PIKNIK LOTNICZY\nCopyright ©2021. Kraków w obiektywie\n25 maja 2018 roku zacznie obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Potrzebujemy zatem Twojej zgody na przetwarzanie danych osobowych potencjalnie przechowywanych w plikach cookies. Zanim ją jednak wyrazisz, zapoznaj się z naszą polityką prywatności - link poniżej. Zważ, że możesz odmówić używania niefunkcjonalnych ciasteczek i w każdej chwili zmienić zdanie. Zgadzam się na przechowywanie na urządzeniu, z którego korzystam plików cookies. Znam ustawienia mojej przeglądarki i rozumiem jakie dane mogą być przeze mnie pozostawiane przy przeglądaniu niniejszej witryny. Mam świadomość, że pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies, wyrażam zgodę na ich użycie. zgadzam się - moja przeglądarka jest ustawiona zgodnie z moimi preferencjamiodmawiamPolityka prywatności


Kamila Szejnoch, Zabawa i sztuka mają wiele wspólnego, Rozmowa z Kamilą Szejnoch\nMagda Grabowska: Napisałaś na swojej stronie, że Twoje prace mają dwie warstwy: jedną odnoszącą się do tradycji i historii oraz drugą interaktywną, otwartą. Czy mogłabyś opowiedzieć o tym założeniu i służących mu metodach pracy?\nKamila Szejnoch: Moim punktem wyjścia zwykle jest przestrzeń miejska lub jej element, o ile jego forma jest na tyle interesująca, żeby prowokowała do interakcji. Istotne jest, żeby „to coś” – wybrany obiekt czy miejsce – miało jakiś ciężar gatunkowy, na przykład historyczny, symboliczny albo społeczny. Mam na myśli warstwę znaczeniową, która już istnieje i jest istotna dla ludzi… albo przeciwnie – taką, która została zapomniana. Do tego można dopisać nową warstwę – żeby zrównoważyć, uwspółcześnić albo odświeżyć zatartą rzeczywistość. Całość może być zbudowana na zasadzie kontrastu. W przypadku Warszawy zwykle można użyć motywów, które są zabawowe albo zabawkowe, ponieważ przestrzeń w Warszawie jest przeważnie dość ponura, a pomniki tradycyjne i z brązu. Ale to oczywiście nie jest cudowny wytrych gwarantujący artystyczną satysfakcję. Poza tym od samej metody i formy ważniejsza jest chyba motywacja.\nFormy zabawek w Twoich projektach traktujesz jednak serio. Dlaczego decydujesz się na taką formę?\nMoże jeszcze nie wyszłam z dzieciństwa? Lubię zabawki! Lubię ładne i śmieszne przedmioty, żywe kolory, gadżety, więc to na mnie osobiście działa. Chyba zwykle robimy to, co nam się podoba wizualnie. To najprostsza interpretacja. Najczęściej używam koloru czerwonego, zawsze nie wiedzieć czemu stwierdzam, że będzie najlepiej oddziaływać. Poza tym zabawa i sztuka mają wiele wspólnego. Artyści organizują zabawę określonymi technikami, z kolei zabawki i projekty artystyczne to w pewnym sensie modele rzeczywistości. W głębszej interpretacji wydaje mi się, że zabawa jest niesłychanie uniwersalną rzeczą, a więc odpowiednią do przestrzeni publicznej. Kojarzy się z przyjemnością, wolnością, szczęściem, dzieciństwem, ale tak naprawdę jest ważna na każdym etapie życia. Bawią się nie tylko dzieci – u nich zabawa spełnia funkcje rozwojowe, na przykład nabywania umiejętności społecznych – ale bawią się też dorośli, a nawet zwierzęta. Myślę, że to jest pozytywny atawizm, ale również narzędzie, którego można użyć do animowania przestrzeni, integracji społecznej czy nawet radzenia sobie z bardzo trudnymi kwestiami.\nJak to wpływa na odbiór Twoich prac?\nMyślę, że pozytywnie. Nawet jeśli temat jest trudny, to ludzie się uśmiechną, bo zabawa ma moc rozbrajającą. Zastanawiałam się na przykładzie Huśtawki, jaką funkcję miała „zabawkowość”. Myślę, że właśnie rozbrajającą – przede wszystkim w stosunku do skali i przytłaczającej formy, bo nie wiem czy tragiczną i złożoną historię da się z dnia na dzień zneutralizować. W końcu używamy też słowa „rozbroić”, „rozbrajający” w sensie potocznym.\nJaką grę podjęłaś w Huśtawce z tradycyjnym upamiętnieniem historycznym?\nRzeczą, którą staram się robić, to update’owanie przestrzeni poprzez dodawanie jej nowych współczesnych elementów. Ale odwołam się może do klasycznego pojęcia anty-pomnik – z angielskiego counter-monument. W 1986 roku w Hamburgu powstał „Pomnik przeciwko faszyzmowi, wojnie i przemocy – dla pokoju i praw człowieka”. Była to dwunastometrowa kolumna wykonana z aluminium i pokryta warstwą ołowiu, a na niej inskrypcja z zaproszeniem dla przechodniów do zapisywania swoich imion. W miarę jak kolumna zapełniała się wyrytymi napisami, pomnik zapadał się w głąb ziemi. Po jakimś czasie po prostu zniknął. Autorzy – Jochen i Esther Gerz – doszli do wniosku, że sama logika dydaktycznego pomnika jako formy zamkniętej i triumfalistycznej nosi cechy faszyzmu, postanowili więc zaprzeczyć pomnikowi jako takiemu. W kontraście stworzyli „formę otwartą” opartą na interakcji, zanikającą, ale też symboliczną. To przykład już klasyczny, ale obecnie powstaje wiele innych „pomników”, które mogą wyglądać i działać zupełnie inaczej, ale wpisują się generalnie w zjawisko anty-pomnika. Wspólnym mianownikiem tego rodzaju form jest ich podejście krytyczne, ale z drugiej strony wydaje mi się, że odświeżają one ideę pomnika jako takiego.\nW Warszawie jest przynajmniej kilka pomników, które przestaliśmy traktować dosłownie i może należałoby coś z tym zrobić. Dodać im w pewnym sensie cudzysłów, żeby były traktowane bardziej jak eksponaty z muzeum aniżeli pomniki w sensie dosłownym. Takie działania były podjęte w innych krajach. W Budapeszcie na przykład w latach 90-tych stworzono „Memento Park” czyli park, w którym zostały zgromadzone rzeźby socrealistyczne, gdzie funkcjonują w zamkniętej przestrzeni, jakby w zoo. W Warszawie nic takiego nie powstało, ale pewnymi działaniami można by niektórym formom cudzysłów nadać. Bo czas burzenia pomników dawno już minął.\nJakie funkcje miała pełnić instalacja Poczekalnia na trybunie honorowej na Placu Defilad?\nTrzeba zacząć od tego, że trybuna honorowa od lat 50-tych służyła władzy podczas defilad i pochodów pierwszomajowych. Partyjni dygnitarze machali z trybuny do maszerujących tłumów. Poźniej trybuna nie zyskała żadnej nowej funkcji od czasu kiedy była ostatni raz używana w latach 80. Teraz na placu jest „dworzec autobusowy”. Odjeżdżają stąd autobusy podmiejskie i międzymiastowe, można nawet powiedzieć, że to trasa międzynarodowa bo właśnie tu kończy się trasa z lotniska Warszawa-Modlin. Warunki czekania na dworcu są fatalne, a kilka lat temu były jeszcze gorsze – stała jedna obdrapana ławka na tysiące pasażerów. Chciałam coś dla tych ludzi użytecznego zrobić, zwłaszcza że sama kilka razy czekałam tam na autobus. Chciałam też symbolicznie zmienić funkcję ideologiczną miejsca. I nazwać rzecz po imieniu: Plac Defilad to jedna wielka poczekalnia.\nW praktyce instalacja składała się z trybuny w formie czerwonych stopni, która została zdekonstruowana tak, żeby poszczególne fragmenty mogły służyć jako meble do siedzenia. Obiekt kojarzący się więc z ideologią i polityką chciałam zmienić po prostu w zestaw elementów użytkowych. Trybuna została ‘zdemokratyzowana’.\nKamila Szejnoch, Poczekalnia, fot. dzięki uprzejmości artystki\nCzy obserwowałaś funkcjonowanie tych siedzisk? Czy podróżni przysiadali na nich i z nich korzystali?\nSporo ludzi się przewijało, aczkolwiek większośc ludzi zawsze gromadzi się tam, gdzie jest najbliżej wejścia do autobusu. Ale oprócz pasażerów byli tez po prostu przechodnie, którzy siadali, jedli, odpoczywali. Dużo ludzi przewija się pod Pałacem Kultury. Problemem było to, że nie można było zrobić zadaszenia z powodu skomplikowanych wymogów bezpieczeństwa. Gdyby zadaszenie się pojawiło, Na pewno więcej pasażerów by korzystało, ponieważ na placu jest problem deszczu i ostrego słońca latem. Tak czy inaczej, poczekalnia jest stałym elementem każdego dworca, co nie znaczy, że są tam non-stop tłumy. Najwięcej ludzi zawsze jest na peronach. Ale jako element dworca poczekalnia musi być.\nJaki był efekt Waszej wspólnej pracy z mieszkańcami Gdańska i czego dowiodły Twoje wywiady na osiedlu podczas projektu Falowiec Color System?\nProjekt odnosił się do kolorów architektury a właściwie choroby polskich miast „pastelozy”. Jeśli chodzi o ludzi, Zaskoczyła mnie ich pozytywna reakcja. Na pomalowanie ciągu garaży – łącznie około 37 – trzeba było uzyskać zgodę od niemal każdego właściciela. Myślałam, że z tym będzie największy problem, ale o dziwo ludzie albo byli pozytywnie nastawieni, albo po prostu nie mieli nic przeciwko: „Niech pani sobie maluje, mnie to nie przeszkadza”. Może to świadczyć o obojętności, ale też o nastawieniu, że jeśli można coś poprawić, to dlaczego nie. Oczywiście zdarzały się przypadki, że komuś się nie podobało, ktoś przychodził i stwierdzał, że tu kolory powinny być zupełnie inne. Starałam się tłumaczyć, że kolory nie są wymyślone przeze mnie, tylko skopiowane z Falowca.\nKamila Szejnoch, Falowiec Color System, fot. dzięki uprzejmości artystki\nTu dochodzimy właśnie do kwestii estetyki, której zazwyczaj używam. Właściwie nie tworzę estetyki samodzielnie, tylko korzystam z różnych formatów, które istnieją w otoczeniu. Znajduję gotową formę i przekładam ją w inny kontekst, w tym przypadku był to zestaw kolorystyczny pożyczony z Falowca. Z ankiety, którą robiłam z mieszkańcami wyszło mi jedno ciekawe spostrzeżenie. Pytałam ludzi, głównie właścicieli garaży, a jednocześnie mieszkańców Falowca, o kolory w mieście, m.in. czy podoba im się kolorystyka w mieście i kto powinien o tym decydować. Na pytanie czy podobają się kolory na jakie odnawia się bloki, ok 75% odpowiedziało, że nie ma zastrzeżeń. Jednocześnie 80% stwierdziło, że dobór kolorów powinien być nadzorowany przez odpowiedni urząd miejski. Dla mnie brzmi to jak sprzeczność. Bo oczywiście nie ma żadnego realnego nadzoru, a gdyby był, kolory wyglądałyby przecież zupełnie inaczej.\nCzy lubisz pracować z mieszkańcami, społecznością lokalną? Z czym to się wiąże dla artysty?\nWiąże się z dużym emocjonalnym zaangażowaniem, bo relacje, interakcje z ludźmi wymagają szczerości, a przede wszystkim stałego kontaktu. Animacja społeczna nie jest moim głównym żywiołem, ale bardzo ją doceniam. Są ludzie, którzy specjalizują się w interakcjach, na przykład Krzysztof Żwirblis, który tworzy Muzeum Społeczne. Jest osobą ekstrawertyczną i świetnie mu to wychodzi. Miałam okazję współpracować z Krzysztofem przy okazji projektu we Wrocławiu w ramach Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Zaproponowałam tam coś, co było wymianą między barokowym Muzeum Etnograficznym a podwórkiem obok. Kolekcja zebrana wśród mieszkańców podwórka została wystawiona jako regularna wystawa w muzeum, a następnie wybrane motywy z kolekcji Muzeum Etnograficznego – konkretnie grafiki skopiowane z historycznych form piernikarskich - powędrowały w formie murali na podwórko. Za zebranie eksponatów i wystawę był odpowiedzialny Krzysztof, a za zaprojektowanie i realizację murali ja. Myślę, że była to komplementarna współpraca.\nKamila Szejnoch, Kolekcja, fot. dzięki uprzejmości artystki\nJakie są Twoje ulubione rejony działania na polu sztuki? Jak to nie jest animacja, to w czym się czujesz najlepiej?\nInteresują mnie symbole, znaczenia i konstrukcje – bardziej lub mniej abstrakcyjne. Studiowałam rzeźbę, ale też w sposób naturalny myślę bardziej formą niż narracją czy interakcją.\nDlaczego wygięłaś maszt podczas EURO 2012?\nZrobiłam w sumie trzy maszty. W przypadku EURO był to raczej żart. O ile flaga symbolizuje pozytywną ideę, maszt jest konstrukcją trzymającą, odnosić się może do organizacji czy instytucji. Festiwal SURVIVAL odbywał się na boisku piłkarskim we Wrocławiu, gdzie stały akurat dwa maszty, więc aż się prosiło, żeby jeden z nich zaplątać. Pierwszy maszt zrobiłam kiedyś w Lublinie, miał on tam większy ciężar gatunkowy, bo pojawił się na placu w otoczeniu czterech ważnych, historycznych pomników. Główny plac w mieście jest niesłychanie naładowany różnymi wydarzeniami i symbolami. Znajdują się tam Obelisk Unii Lubelskiej, płyta Nieznanego Żołnierza, pomnik upamiętniający Konstytucję 3 maja i pomnik marszałka Piłsudskiego na koniu. Tam jest wszystko. Poza tym działy się tam różne, często nagłe, zwroty akcji, co jest charakterystyczne w ogóle w Polsce. Pierwotne był to Plac Musztry, później w czasie II wojny plac Hitlera, a zaraz po wojnie plac Stalina. Teraz nazywa się Unii Lubelskiej. Chciałam nawiązać do wiatrów historii. Duże wrażenie zrobił na mnie ten historyczny mishmash.\nKamila Szejnoch, Maszt, fot. dzięki uprzejmości artystki\nDlaczego w Gdańsku zdecydowałaś się sięgnąć po udział grupy rekonstrukcyjnej, by przywołać scenę sprzed lat?\nW Gdańsku byłam zaproszona do europejskiego projektu Heroes we Love. Za polską część odpowiedzialne było CSW Łaźnia i kuratorka Agnieszka Kulazińska, która zdecydowała się temat odbudowy Gdańska potraktować jako pewnego rodzaju pomnik po okresie socjalizmu. Decyzja i forma odbudowy była motywowana politycznie, ponieważ co prawda zrekonstruowano barokowe fasady, ale za nimi znajdowały się skromne mieszkania dla robotników. Krótko mówiąc Odbudowa miała być narodowa w formie i socjalistyczna w treści. Czytając książki i przeglądając różne materiały na temat odbudowy Gdańska natknęłam się na zdjęcie grupy fotograficznej idącej wśród ruin z białym misiem, który po wojnie służył jako atrakcja podobnie jak białe misie w Zakopanem. Co jak co, ale miś na Wybrzeżu wygląda mocno surrealistycznie. Wydało mi się to niezwykle zabawne i wiele mówiące o historii Gdańska, zwłaszcza w kontekście jego obecnego pocztówkowego turystycznego wizerunku.\nKamila Szejnoch, Rekonstrukcja, fot. dzięki uprzejmości artystki\nZaczęłam zastanawiać się w jaki sposób można byłoby przywołać to zdjęcie w przestrzeni publicznej. Pomyślałam, że dobrze byłoby zrobić coś dla ludzi, a jednocześnie zrekonstruować sytuację na zdjęciu, tzn bardziej ja urealnić. Wracając do kwestii pożyczania istniejących już formatów, stwierdziłam, że warto zaprosić specjalistów od rekonstrukcji historycznych, bo oni zrobią to najlepiej. Akcja przebiegłą bardzo dobrze. Przez dwa dni, razem z grupą rekonstrukcyjną Bluszcz robiliśmy zdjęcia przechodniom. Byliśmy ubrani w stroje z lat 40, ja miałam nawet perukę, bo mam krótkie włosy. Później wysłałam każdemu zdjęcie mailem ewentualnie odbitkę. Ludzie bardzo pozytywnie reagowali, bo podobała im się pamiątka z drugim dnem.\nW Wawrze odwołałaś się do lokalnego stylu architektonicznego i przeniosłaś go na prowizoryczny barak. W Twoich projektach często opierasz się na kontekście miejsca. Dlaczego jest on dla Ciebie ważny i jak osadzasz w nim swoje prace?\nMyślę, że dobrze jest jak miejsca mają swój charakter. Kiedy ktoś buduje dom na Mazurach w stylu chaty góralskiej albo włoskiej willi to dla mnie zupełnie niezrozumiałe. Niepotrzebne i pretensjonalne. Architektura powinna być jakoś związana z warunkami geograficznymi, ponieważ w ten sposób się kształtowała. Forma, kolorystyka, materiały wynikały z otoczenia naturalnego. Najpiękniejsze krajobrazy są tam, gdzie architektura w sposób organiczny wynika z krajobrazu. Ale obecnie projektując coś odnosimy się raczej do pewnej tradycji budownictwa, przyjętych wcześniej form. To istotne, bo ma to związek z tożsamością. Dlatego naturalne wydaje mi się, że w danym miejscu używam elementów, formatów, stylów, które już tam są. Styl architektoniczny świdermajer z przełomu XIX i XX wieku stał się już stałym elementem krajobrazu linii otwockiej. Stąd pojawił się pomysł na Mini-Willę Świdermajer. W lokalnym ośrodku kultury w Falenicy zauważyłam zaniedbaną przestrzeń i obok stary blaszany garaż, który był używany jako magazyn domu kultury. Pomyślałam, że należałoby coś z tym zrobić, poprawić wygląd otoczenia, odzyskać kawałek przestrzeni do zabawy dla dzieci, a może nawet mieć pewien wkład w edukację. I tak z zardzewiałego baraku powstała mini-willa Świdermajer.\nKamila Szejnoch, Mini-willa Świdermajer, fot. dzięki uprzejmości artystki\nGonię za pewnym obrazem


Co zrobić, aby mieć ładny ogród? | Architektura i Budownictwo\nHome | Blog | Co zrobić, aby mieć ładny ogród?\nMożna śmiało powiedzieć, że jeżeli chcielibyśmy mieć zadbane auto, to również nie obędzie się bez najzwyczajniej posiadania odpowiednich umiejętności. Czyli musimy wiedzieć na wszelkiego rodzaju sprawach mających związek z odpowiednią i bezpieczną jazdą. W zasadzie to jest tak, że jeżeli w umiejętny sposób podchodzimy do wszelakich zagadnień dotyczących jazdy, to siłą rzeczy samochód będzie całkiem zadbany. Choć to oczywiście jeszcze nie wszystko. Zwróćmy także sporą uwagę na to, że w końcu zawsze istotne jest to, w jaki sposób podchodzimy do czystości swojego auta.\nCzyli bardzo dobrym pomysłem jest choćby wejście na stronę internetową toka.com.pl. Na przykład można dowiedzieć się dzięki niej, co trzeba zrobić, aby móc cieszyć oko z możliwie jak najbardziej zadbanej tapicerki. W zasadzie jeśli o to nie zadbamy, to ciężko zakładać, że będziemy usatysfakcjonowani ze swojego auta. A zwłaszcza, iż w serwisie internetowym toka.com.pl natrafimy na tę ofertę, która jest bardzo atrakcyjna. Trudno miewać akurat odnośnie tego jakieś wątpliwości. A więc podsumowując, zadbajmy o auto, którym jeździmy, ponieważ jeśli zapomnimy o tym, zapewne nie będziemy później usatysfakcjonowani.\nNie zawsze potrzebujemy tego, by w stworzonym przez nas pokoju, w jakim oczywiście przebywamy było bardzo jasno. W wielu sytuacjach tak intensywne oświetlenie wręcz nas razi. W następstwie tego także decydujemy się na to, by instalować nie tylko praktyczne, jasne oświetlenie w postaci żyrandola, jednakowoż również i takie, to naturalnie dzięki któremu będziemy mogli w\nbetónová žumpa Šahy


Nowy portret Benedykta - Przewodnik Katolicki\nfot. Grzegorz Galazka/SIPA-East News\nZadanie, jakie miał przed sobą Peter Seewald, było wręcz karkołomne. Technicznie jest on z pewnością jednym z najwybitniejszych znawców biografii papieża z Niemiec. Co więcej jego dziennikarski warsztat sprawia, że pisze z lekkością i przystępnie. Bez wątpienia ogromnym plusem jego opracowań jest to, że są one konsultowane z papieżem emerytem i jego otoczeniem. Nie można tu nie wspomnieć wywiadów rzek, które przeprowadził z Ratzingerem: Sól ziemi, Bóg i świat, Światłość świata czy wreszcie Benedykt XVI. Ostatnie rozmowy. Pod wpływem tych dwóch pierwszych z komunizującego dziennikarza (do 1994 r. m.in. w „Der Spiegel”, „Stern” i „Süddeutsche Zeitung”) nawraca się i z całą rodziną wraca do Kościoła katolickiego. Ogromną biografię, nad którą pracował kilka lat, ogłosił on na 93. urodziny Benedykta. Do nas dociera ona dokładnie rok później, tuż przed 16. rocznicą wyboru na Stolicę Piotrową.\nJoseph z alpejskiej wioski\nCennym wkładem Petera Seewalda jest to, że szeroko nakreśla okoliczności kulturowe związane z niemieckim pochodzeniem Benedykta XVI. Bo choć dla wielu z nas Niemcy to po prostu ten kraj za Odrą, odpowiedzialny za okropieństwa II wojny światowej, to tak naprawdę Niemcy są tworem państwowym i narodowościowym dużo bardziej skomplikowanym. Dwie pierwsze części książki – „Młode lata” i „Genialny uczeń” – skupiają się na Bawarii, niezależnym kraju związkowym Niemiec, o bogatej tradycji i wielowiekowym przywiązaniu do katolicyzmu.\nBawarczycy mieli od wieków poczucie swojej odrębności, wyrażonej w wyznawanej religii, tradycjach, folklorze, a nawet języku, bo niemczyzna Bawarii różni się od tej, którą mówi się w innych częściach kraju. Tożsamość ta kreowała się zasadniczo wśród ludu, bo oficjalny organizm państwowy – powstała w 1871 r. zjednoczona Rzesza Niemiecka – delikatnie mówiąc, stawiał katolicyzm jako religię drugiej kategorii wobec niemal państwowego protestantyzmu (cesarz był zresztą zwierzchnikiem niemieckich protestantów). Dodatkowo od 1875 r. realizowana była wymierzona w katolików polityka kulturkampfu. Jak przypomina Seewald, w szczytowym jej momencie osieroconych było tysiąc parafii i dziewięć diecezji, bo księża i biskupi siedzieli w więzieniach. Potem niemieckie cesarstwo zmiotła I wojna światowa, po której Bawaria stałą się częścią Republiki Weimarskiej, zmagającej się z hiperinflacją i poczuciem niesprawiedliwości po przegranej wojnie. I to na tym gruncie właśnie tam swoje chore idee zaczyna rozwijać Adolf Hitler.\nNiech ten skrótowy opis pokaże, w jakim regionie wzrastał Joseph Ratzinger junior, którego ojciec był lokalnym żandarmem. Zanurzonym w katolicyzmie, jednak nie tylko pobożnościowym czy ludowym, ale krytycznym, sięgającym po lektury, prasę katolicką, zaangażowanym w życie społeczne. Gdy tylko do głosu i władzy dochodzą w Niemczech narodowosocjalistyczne siły, Joseph Ratzinger senior wraz ze swoją małżonką robią wszystko, by ich dzieci nie miały z nowymi ideami nic wspólnego. Rzeczywiście, nakreślenie dramatycznych okoliczności, w jakich znaleźli się trzeźwo myślący katolicy w obliczu krzepnącego nazizmu, zajęło autorowi sporą część książki. Nie jest to proste stwierdzenie faktu, że do Hitlerjugend młodzi Ratzingerowie zapisali się w ostateczności i nie brali czynnego udziału w działalności tej organizacji – to pokazanie wątpliwości, a nawet biernego oporu wobec polityki NSDAP. Tacy właśnie są Bawarczycy, prawi ludzie z alpejskich wiosek – mocno stąpający po ziemi, mający jednak w sobie pewną melancholię i skłonność do rozmyślania o sprawach wyższych. Dość wspomnieć, by nie narazić na szwank honoru rodziny i nie przykładać ręki do polityki Hitlera, że rodzina Ratizngerów przeprowadzała się kilkanaście razy, by osiąść w Hufshlag – oddalonym od zgiełku polityki. Tam wśród rodzinnego muzykowania, któremu się oddawali, ale też w biedzie i poczuciu zagrożenia, wiedli w miarę szczęśliwe życie. Dzięki pięknym opisom tego rodzinnego życia możemy sobie wyobrazić, jakim człowiekiem, z jakim ludzkim fundamentem, był przyszły papież Benedykt XVI.\nMyślę, że poznanie tych młodzieńczych lat papieża Ratzingera sprawi, że stanie się nam on kimś jeszcze bliższym.\nKolejne części opowieści o pracy akademickiej Ratzingera, jego lekturach, naukowych fascynacjach, a także przynależności do „sceptycznego pokolenia”, które po wojnie musiało stawić czoła denazyfikacji i odbudowie swojej ojczyzny, doda nam kolejnych elementów sympatii do tej postaci.\nJak ciekawie ujmuje to Seewald: „Wybieganie w przyszłość (…) uważne obserwowanie procesu, który może prowadzić społeczeństwo do stanu krytycznego, opiera się na przezorności, wynikającej z własnego doświadczenia, które miało decydujące znaczenie, dla myślenia, teologii i pracy Ratzingera jako kardynała i strażnika wiary. To z nim należy wiązać jego pierwsze wezwania do przemian społecznych w latach pięćdziesiątych, jego wkład w prace Soboru i dyskusje związane z buntem studentów w 1968 roku (…). Katolicyzm zaangażowany, jakiego się domagał, sprowadzał się do formowania społeczeństwa zobowiązanego do walki z masową manipulacją, masowym myśleniem i jakąkolwiek pychą, w której człowiek zmierza do samowładztwa i chce być autonomicznym twórcą ziemskiego raju”.\nZ takim podejściem młody naukowiec Joseph Ratzinger (profesorem został w wieku 31 lat!) był w odradzającym się społeczeństwie kimś niemal liberalnym. To wraz z pracą jego i jego młodszych kolegów ostatecznie musiano pożegnać się ze starymi modelami duszpasterskimi w Kościele niemieckim i trzeba było zmierzyć się z nową rzeczywistością. Ten poligon intelektualny był dla niego świetnym przygotowaniem do posługi biskupiej i to od razu na szanowanej katedrze w Monachium. Tak z Ratzingera naukowca stał się Ratzingerem pasterzem, którego dalsze losy, poprzez przewodniczenie najważniejszej Kongregacji Nauki Wiary aż po wybór na papieża i sensacyjne ustąpienie opisuje druga część książki. Celowo wymieniam je tutaj skrótowo, bo choć bardzo szczegółowe i ciekawe są opisy tych lat, to o nich w różnych źródłach, także autorstwa Seewalda, mamy dużo więcej informacji.\nNa końcu książki czeka na miłośników papieża Ratzingera niespodzianka: krótki wywiad z ostatnimi pytaniami zadanymi papieżowi emerytowi w 2018 r.\nMyślę, że do tej obszernej i dokładnej biografii papieża Benedykta XVI będziemy często wracać. Można ją czytać na kilka sposobów – skupić się na osobowości Ratzingera, prześledzić jego fascynacje naukowe i literackie, odtworzyć sobie drogę duchową, rozwój pobożności, wreszcie myśl społeczną księdza, biskupa, kardynała i papieża. Poznamy autorytety, przyjaciół, a także osobistych przeciwników (jak zmarły niedawno Hans Küng, którego osobie poświęcona jest spora część tej opowieści) papieża emeryta. To biografia kulturowa, psychologiczna, intelektualna i duchowa, która swoim rozmachem może przerazić, ale warto spróbować ją sobie przyswoić.


Jak nadać masowo kod GTU? - Ewidencja JPK_V7\njak nadać masowo kod gtu\nGdzie znajduje się ewidencja JPK V7 w systemie wfirma?\nWeryfikacja kodów GTU przypisanych do dokumentów\nWeryfikacja kodów GTU przypisanych do pozycji\nJak nadać masowo kod GTU? Jak zmienić kod GTU?\nZmiana kodów GTU przypisanych do dokumentów\nZmiana kodów GTU przypisanych do pozycji\nJak nadać masowo oznaczenie JPK V7? Jak zmienić oznaczenie JPK V7 przypisanych do dokumentów?\nAktualizacja kodów GTU i oznaczeń JPK V7, a plik JPK V7\nSystem wFirma umożliwia dokonywanie masowej modyfikacji oraz usunięcia, bądź nadania kodów GTU pozycjom występującym w fakturach wystawionych w systemie. Funkcja ta jest dostępna w pakietach:\nOpcja ta jest dedykowana podatnikom objętym obowiązkiem dodawania oznaczeń GTU, którzy rozliczają podatek VAT. Prześledźmy, jak nadać masowo kod GTU.\nSzczegółowe omówienie włączania kodów GTU w systemie zostało opisane krok po kroku w artykule: Kody grup towarów i usług - GTU w JPK V7\nAby zweryfikować kody GTU przypisane do danej faktury, należy przejść do zakładki: EWIDENCJE » EWIDENCJA JPK V7 » DOKUMENTY. W widoku tabeli pojawią się dokumenty sprzedaży i oznaczenia, jakie zastosowano podczas wystawiania faktur i wpisach do rejestru VAT sprzedaży.\nNa liście widoczne są faktury z danego okresu np. miesiąca. W celu weryfikacji kodu GTU i oznaczeń JPK V7 dla pozycji na fakturach od początku obowiązywania nowej struktury pliku JPK V7 należy w lewym dolnym rogu tabeli kliknąć w ikonę strzałek i wprowadzić zakres dat. Dzięki temu w tabeli zostaną wyświetlone pozycje z wybranego zakresu.\nKolumny jakie widoczne są w danej zakładce odpowiednio prezentują następującą wartość informacyjną:\nkolumna “Numer dokumentu” - zawiera numer faktury, wpisu do rejestru VAT sprzedaży,\nkolumna “Oznaczenia JPK” - prezentuje jakie oznaczenia JPK zostały użyte wobec danego dokumentu.\nkolumna “Kody GTU” - prezentuje jakie kody GTU zostały użyte wobec danej pozycji. Jeśli przykładowo w jednej fakturze będzie dla danej pozycji nadany kod GTU_09, a w innej GTU_07 to w kolumnie pojawią się oba kody GTU.\nPozycje są prezentowane zgodnie z datą ujęcia faktury w rejestrze VAT sprzedaży czyli:\n- domyślnie data sprzedaży,\n- w sytuacji kiedy data rozliczenia faktury jest wcześniejsza niż data sprzedaży, to datą jest data rozliczenia faktury,\n- w przypadku metody kasowej, będzie to data rozliczenia faktury.\nAby zweryfikować kody GTU przypisane do pozycji na wystawionych fakturach należy przejść do zakładki: EWIDENCJE » EWIDENCJA JPK V7 » POZYCJE. W widoku tabeli pojawią się pozycje jakie zostały użyte podczas wystawiania faktur - na liście widoczne są zarówno towary jak i usługi będące przedmiotem sprzedaży.\nNa liście widoczne są faktury z danego okresu np. miesiąca. W celu weryfikacji kodu GTU dla pozycji na fakturach od początku obowiązywania nowej struktury pliku JPK V7 należy w lewym dolnym rogu tabeli kliknąć w ikonę strzałek i wprowadzić zakres dat. Dzięki temu w tabeli zostaną wyświetlone pozycje z wybranego zakresu.\nkolumna “Pozycje” - zawiera nazwę pozycji;\nkolumna “Ilość z GTU” - zlicza ile pozycji o danej nazwie w danym okresie ma nadany kod GTU;\nkolumna “Bez GTU” - zlicza ile pozycji o danej nazwie w danym okresie nie ma nadanego kodu GTU;\nAby zmienić/nadać kod GTU dla danego dokumentu należy wejść w zakładkę EWIDENCJE » EWIDENCJA JPK V7 » DOKUMENTY zaznaczyć dany dokument na liście, a następnie skorzystać z opcji Zmień kody GTU.\nW oknie zmiany kodów GTU wskazane jest:\ndla jakiego dokumentu następuje zmiana,\nkodu GTU na jaki ma zostać zmieniony.\nAby zmienić/nadać kod GTU danej pozycji należy w zakładce EWIDENCJE » EWIDENCJA JPK V7 » POZYCJE zaznaczyć daną pozycję na liście, a następnie skorzystać z opcji Zmień kody GTU.\ndla jakiej pozycji następuje zmiana,\nw ramach jakiego okresu zostanie zmienione GTU,\nczy został nadany kod GTU - jeżeli tak to jaki jest aktualnie zastosowany kod GTU,\nMasowa modyfikacja GTU dotyczy wyłącznie pojedynczej pozycji. Nie ma możliwości nadania/zmiany/usunięcia masowo kodu GTU do kilku pozycji.\nPo zmianie kodów, zostaną one zaktualizowane w fakturach i paragonach do których wystawiono fakturę. Jeżeli użytkownik posiada moduł magazynowy, aktualizacja kodów nastąpi również w zakładce MAGAZYN » PRODUKTY. Dzięki czemu wystawiane faktury w kolejnych okresach będą posiadały już prawidłowy, automatycznie zaciągany w momencie wystawiania faktury kod GTU.\nJeżeli modyfikacja GTU dotyczy faktury zaliczkowej, kod GTU nie zostanie zmodyfikowany na pro formie będącej podstawą wystawienia faktury. W związku z czym przed wystawieniem faktury końcowej należy zmodyfikować pro formę dodając właściwy kod GTU. Modyfikacja pro formy nie wpłynie na wystawioną fakturę zaliczkową, a dzięki niej faktura końcowa zostanie oznaczona prawidłowym GTU.\nAby zmienić/nadać oznaczenie JPK V7 dla danego dokumentu należy wejść w zakładkę EWIDENCJE » EWIDENCJA JPK V7 » DOKUMENTY zaznaczyć dany dokument na liście, a następnie skorzystać z opcji Zmień oznaczenia JPK.\nW oknie zmiany oznaczeń JPK V7 wskazane jest:\noznaczenie JPK V7 na jaki ma zostać zmieniony.\nW sytuacji gdy modyfikacja kodów GTU lub oznaczeń JPK V7 dotyczy pliku JPK_V7 który został wygenerowany w zakładce: START » PODATKI » JEDNOLITY PLIK KONTROLNY i przesłany do urzędu, przy danym pliku pojawi się obok koperty ikona zegara informująca o nieaktualności wysłanego pliku. W tej sytuacji należy wygenerować korektę JPK_V7 korzystając z opcji DODAJ » DODAJ JPK V7. W oknie dodawania korekty należy wybrać miesiąc którego dotyczy korekta i jako Cel złożenia zaznaczając opcję Korekta deklaracji.\nJeżeli korekta dotyczy wyłącznie zmiany w zakresie GTU, to korekta pliku JPK V7 powinien zawierać wyłącznie korektę części ewidencyjnej.\nW korekcie części ewidencyjnej JPK V7 pojawią się stosowne storna odnośnie dokumentów sprzedaży, w których były zmieniane kody GTU zgodnie z zaleceniami Ministerstwa Finansów. Oznacza to, że faktura zostanie ujęta w korekcie pliku JPK V7 trzykrotnie:\nwpis będzie zawierał dane z faktury pierwotnej,\nwpis będzie zawierał dane z faktury pierwotnej z tym, że kwoty faktury będą poprzedzone znakiem minus,\nwpis będzie zawierał dane z faktury pierwotnej z poprawnie nadanym GTU.\nJeśli dany plik JPK V7 nie został jeszcze wysłany, a jedynie wygenerowany i po jego wygenerowaniu nastąpiła zmiana w zakresie kodów GTU, wystarczy wtedy w zakładce START » PODATKI » JEDNOLITY PLIK KONTROLNY, zaznaczyć plik na liście i skorzystać z opcji Modyfikuj, po czym zapisać plik, dzięki czemu system zaktualizuje plik o zmiany jakie nastąpiły w zakresie kodów GTU.\nAutomaty nadające oznaczenia w JPK_V7\nProblem z logowaniem? Mamy na to sposób! Najczęstszą przyczyną nieudanych prób logowania do systemu są pliki cookies, które są zapisywane w naszej przeglądarce lub błędnie ustawiona data w systemie operacyjnym.\nZobacz wszystkie artykuły z kategorii: Ewidencje podatkowe


SWIĘCI CYRYL I METODY\nOrali w jednym zaprzęgu\ndodane 29.08.2006 10:55\nTam, gdzie dzisiaj znajduje się Republika Czech, przed ponad tysiącem lat było Państwo Wielkomorawskie. Zamieszkiwali je pogańscy Słowianie. Wtedy przybyli tam z Konstantynopola dwaj bracia Cyryl i Metody. Obaj znali język Słowian, a Cyryl nawet wymyślił alfabet w tym języku. Przetłumaczyli na język słowiański Biblię i inne księgi potrzebne do odprawiania Mszy Świętej. Dotychczas nikt czegoś podobnego nie robił. Msze były odprawiane tylko po łacinie i po grecku. Więc kiedy Cyryl i Metody zaczęli głosić Ewangelię wśród Słowian w ich własnym języku, bardzo wielu pogan zaczęło się nawracać. Ale wtedy znaleźli się zazdrośnicy i oskarżyli braci, że usiłują oderwać Słowian od prawdziwej wiary. Papież się zaniepokoił i wezwał Cyryla i Metodego do siebie. Kiedy bracia dotarli do Rzymu, tłumaczyli papieżowi, dlaczego głoszą Ewangelię w języku Słowian. Papież przyznał im rację i obu postanowił uczynić biskupami. Ale Cyrylowi nie było już dane wrócić na Morawy. Ciężko zachorował. Kiedy umierał, powiedział bratu Metodemu, który był wcześniej zakonnikiem i wolałby zostać w klasztorze: Byliśmy, bracie mój, zaprzęgiem orzącym tę samą bruzdę? Ja padam na skibie i kończę dni moje, a ty, choć miłujesz bardzo twoją celę, nie chciej rzucać apostolstwa, bo przez nie będziesz zbawiony. Cyryl zmarł i pochowano go w Rzymie. Metody zaś, już jako biskup, wrócił na Morawy, do Welehradu i dalej prowadził misje. Ich dzieło nie poszło na marne, bo te ziemie pozostały już chrześcijańskie.\n• Sanktuarium nad grobem:.\n• Brewiarz o św. Cyrylu i św. Metodym:.\n• Kariera nie dla karierowiczów:.


Dobranoc, kochanie - Inger Frimansson - ebook - epub - Virtualo - Virtualo.pl\nDobranoc, kochanie - ebook\nUpokarzana i dręczona przez macochę nie miała wokół przyjaznej duszy. Późniejszy związek z o wiele starszym od niej kochankiem przyniósł kolejne cierpienia. Teraz jednak w życiu Justine pojawia się nowy mężczyzna, który wydaje się tym jedynym. Ale czy zdoła ona pogodzić się z przeszłością, zapomnieć o tych, którzy uczynili jej życie tak nieszczęśliwym? Pojawia się myśl o odwecie...


Z jednym wyjątkiem – Katarzyna Puzyńska – Chaos i ja\nKatarzyna Puzyńska już mnie przyzwyczaiła, że jej książki to ja pochłaniam. Dosłownie. Nie śpię, siedzę po nocach i czytam, bo nie mogę wytrzymać z ciekawości. I co mam wam teraz powiedzieć o ostatniej jak dotąd części Lipowa, czyli „Z jednym wyjątkiem” ? Przecież znowu się powtórzę.\n„Z jednym wyjątkiem” to kolejny świetny kryminał. Mroczna przeszłość bohaterów, wzajemne powiązania i znowu tylko pół zagadki rozwiązałam, ale jakbym zastosowała moją metodę typowania mordercy to bym odgadła bez pudła. No, ale wracając do tematu, to mnóstwo tutaj historii. I to takiej dość odległej, jakeś 150 lat do tyłu. I przede wszystkim ciekawy, rzadko poruszany w książkach temat szachów. Zaskoczyło mnie to, jak doskonale autorka poradziła sobie z tym szachowym wątkiem. Nie dość, że pięknie opisała wydarzenia z połowy XIX wieku, to jeszcze wprowadziła je do swojej historii niejako dwukrotnie, bo pewne sytuacje z tamtych wydarzeń będą miały znaczenie w przyszłości. Ponadto odtworzyła niektóre zagrania szachowe wplatając je w poszczególne wątki i ciekawa jestem, czy prywatnie gra w szachy, czy po prostu przyswoiła sobie zasady na potrzeby książki. Tak czy owak, świetnie wykonana praca, doskonały research i umiejętność wpisania w fabułę faktów z przeszłości, za co naprawdę podziwiam, bo połączenie tego wszystkiego nie wydaje się proste.\nPonownie pojawia się postać Klementyny Kopp, kontrowersyjnej komisarz pijącej hektolitry coli (serio, że jej wnętrzności jeszcze nie wyżarło) i bohaterka ponownie czytelnika zaskakuje. Z każdym kolejnym tomem zmieniam zdanie o niej. Ciekawa jestem bardzo jak rozwinie się dalej postać Emilii Strzałkowskiej. Wydarzenia z nią związane mogą zaowocować naprawdę ciekawym wątkiem. Co do Daniela i Weroniki to chyba już większych zmian nie będzie, choć z Puzyńską to nigdy nic nie wiadomo.\n„Z jednym wyjątkiem” to czwarta część cyklu Lipowo, ale autorka nie traci rezonu. To rzadkość by w tak krótkim czasie wydać kilka tytułów i nie stracić na jakości, a tego możecie być pewnie, że Puzyńska z książki na książkę jest lepsza. Na dodatek jest jak George R.R. Martin, nigdy nie wiesz jaki los zgotuje swoim bohaterom, choć na szczęście tendencji do ich zabijania to raczej nie ma. Jednak zakręty życiowe, które im serwuje zaskakują na każdym kroku.\n„Z jednym wyjątkiem” to także doskonale skonstruowana intryga kryminalna, z zaskakującymi zwrotami akcji i ciekawymi postaciami. Katarzyna Puzyńska ma naprawdę niebanalne pomysły na mordowanie bohaterów, a jej kreatywność w tym temacie czasami przyprawia mnie o zawrót głowy. Czytajcie więc, zachwycajcie się, albo krytykujcie. Ja niecierpliwie czekam na piąty tom „Utopce”, który ma się ukazać w grudniu, a którego część akcji (tak sądzę czytając opis) będzie rozgrywać się w pięknym roku 1984, o którym pisał już Orwell, a w którym przyszła na świat autorka Stulecia literatury.\nMagda Kedzierska 23 października 2015 26 grudnia 2016 książki, Recenzje\nPrevious Previous post: Władczyni rzek – Philippa Gregory\nNext Next post: Top książek na jesień


"Rzeczpospolita": Biznesmen na hulajnodze? Skarbówki to nie dziwi | Z kraju\n22 SIERPNIA 2019, 7:16\nOdtwórz: Hulajnogą jak rowerem?\nOdtwórz: Przejeżdżali czy przechodzili? Dwójka nastolatków z hulajnogami potrącona na przejściu\nPrzejeżdżali czy przechodzili? Dwójka nastolatków z hulajnogami potrącona na przejściu\nFrancja wprowadza regulacje dotyczące elektrycznych hulajnóg "Źródło: TVN24 BiS"\nPrzedsiębiorca może rozliczyć w podatkowych kosztach wydatki na nietypowe środki transportu, w tym na hulajnogi - informuje w czwartek "Rzeczpospolita".\nOdholowują, konfiskują i wysyłają firmie rachunek - tak z nieprawidłowo zaparkow... zobacz więcej »\nWydatek na zakup hulajnogi, która będzie używana tylko w działalności gospodarczej, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów - odpowiedział fiskus. Potwierdził, że nie trzeba jej amortyzować, czyli rozliczać przez kilka lat. Wydatek wrzucamy w koszty jednorazowo - informuje gazeta.\nJakie jeszcze środki transportu można rozliczyć w podatkowych kosztach? Rower, nawet za 16 tys. zł i skuter (przy wartości powyżej 10 tys. zł możliwość wpisania w koszty jedynie odpisów amortyzacyjnych) - podaje czwartkowa "Rz", wskazując na istniejące w tych sprawach interpretacje podatkowe.


Odszkodowanie za wypadek na rowerze - Kancelaria Odszkodowawcza AE\nCoraz większe korki, wydłużające czas dojazdu do pracy, większa świadomość dotycząca ochrony środowiska oraz większa dbałość o zdrowie sprawiają, że dużo osób przesiada się z samochodu na rower lub jeździ na rowerze po pracy w celu rekreacyjnym. Niestety pozytywne skutki takiej zmiany idą w parze ze zwiększeniem się liczby wypadków z udziałem rowerzystów. Czy za wypadek na rowerze należy się odszkodowanie?\nKiedy najczęściej dochodzi do wypadków rowerowych?\nWypadki z udziałem rowerzystów w większości przypadków powodują kierowcy. Dochodzi do nich przez nieuwagę osób kierujących pojazdami mechanicznymi, a niekiedy nawet przez agresywne zachowanie na drodze. Do wypadków na rowerze dochodzi najczęściej:\nna przejazdach dla rowerzystów, szczególnie w okolicy skrzyżowania dróg\nna wąskich ulicach\nna skrzyżowaniach bez dróg rowerowych\nJedną z głównych przyczyn wypadków z udziałem rowerzystów jest nieustąpienie im pierwszeństwa. Kierowcy mają obowiązek przepuścić rowerzystę, który porusza się drogą rowerową i przekracza jezdnię na wyznaczonym przejeździe dla rowerzystów. Niestety te często usytuowane są w miejscach, gdzie widoczność jest ograniczona. Nie mniej jednak to kierowca ma obowiązek ustąpić pierwszeństwa. Z kolei rowerzyści powinni pamiętać, by na „zwykłym” przejściu dla pieszych (bez wyznaczonego przejazdu dla rowerzystów) zsiąść z roweru i przeprowadzić go przez przejście.\nPonadto do wypadków rowerowych dochodzi nierzadko również w wyniku świadomego wymuszenia pierwszeństwa na rowerzyście. Część kierowców wykorzystuje przewagę, jaką jest duża moc silnika, będąc przekonanym, że zdążą przed rowerzystą lub liczą, że osoba poruszająca się na rowerze ustąpi pierwszeństwa w obawie o własne bezpieczeństwo.\nCzy za wypadek na rowerze przysługuje odszkodowanie?\nWszyscy właściciele pojazdów zobowiązani są do opłacania składek za ubezpieczenie OC. To właśnie z obowiązkowego OC kierowcy rowerzysta otrzymuje odszkodowanie, gdy do kolizji lub wypadku doszło z winy kierowcy. Jeśli okaże się, że kierowca nie posiadał OC, odszkodowanie zostanie wypłacone rowerzyście z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (UFG). Z tego funduszu wypłacane są odszkodowania wtedy, gdy z jakiegoś powodu poszkodowany w wypadku komunikacyjnym nie może otrzymać ubezpieczenia z towarzystwa ubezpieczeniowego sprawcy wypadku – czyli jeśli sprawca nie posiadał polisy lub zbiegł z miejsca wypadku.\nWypadek na rowerze – co zrobić po kolizji z samochodem?\nAby otrzymać odszkodowanie za wypadek na rowerze, należy uzyskać od sprawcy jego dane oraz dane polisy. Jeśli w zdarzeniu nikt nie ucierpiał, nie jest konieczne wzywanie policji – podobnie jak nie trzeba wzywać policji po zderzeniu się dwóch samochodów, w wyniku którego nikt nie został ranny. Następnie poszkodowany musi zgłosić sprawę firmie ubezpieczeniowej kierowcy. Można to zrobić telefonicznie lub listownie. Ubezpieczyciel ma 30 dni na wypłacenie odszkodowania za wypadek, a jeśli istnieje uzasadniona konieczność, termin ten może zostać wydłużony do 90 dni.\nOdszkodowanie za wypadek na rowerze – odpowiedzialność kierowcy na zasadzie ryzyka\nW przeciwieństwie do wypadków, do których dochodzi z udziałem dwóch pojazdów mechanicznych, w razie zdarzenia rowerzysty z kierowcą, ten drugi obarczony jest odpowiedzialnością na zasadzie ryzyka. Oznacza to, że w tym przypadku to kierowca – jako potencjalny sprawca – musi udowodnić winę rowerzysty, jeśli oczywiście to rowerzysta doprowadził do wypadku. Jest to uproszczony mechanizm dochodzenia roszczeń przez rowerzystów, w przeciwieństwie do odpowiedzialności na zasadzie winy, o której mówimy w razie wypadku, w którym brały udział dwa pojazdy. Tutaj to poszkodowany musi udowodnić winę sprawcy wypadku, jeśli ten się do niej nie przyznaje.\nOdszkodowanie za wypadek rowerowy – wina lub współwina rowerzysty\nChociaż do wypadków z udziałem rowerzystów częściej dochodzi z winy kierowców, nie są rzadkimi także zdarzenia, w których częściową lub całkowitą winę ponosi rowerzysta. Jeśli kierowca – według zasady odpowiedzialności na zasadzie ryzyka – udowodni, że rowerzysta przyczynił się do zdarzenia drogowego, odszkodowanie dla rowerzysty zostanie częściowo pomniejszone. W przypadku, gdy to wyłącznie rowerzysta doprowadził do kolizji, to kierowca może domagać się odszkodowania od rowerzysty. Jeśli ten nie posiada odpowiedniego ubezpieczenia – np. w ramach ubezpieczenia na życie lub ubezpieczenia mieszkania – kierowca musi wstąpić na drogę postępowania cywilnego, chyba że uczestnicy wypadku podpiszą ugodę. Niestety niewiele osób, które regularnie jeździ na rowerze, posiada stosowne ubezpieczenie, nie zawsze zdając sobie sprawę, jak duże mogą być roszczenia właścicieli drogich samochodów wobec rowerzystów, sprawców kolizji.\nO współwinie winie rowerzysty można mówić, gdy ten jechał pod wpływem alkoholu lub innych środków odurzających czy po zmroku bez odpowiednich świateł i odblasków. Z kolei jazda na rowerze w miejscu niedozwolonym – po ulicy, obok której biegnie droga rowerowa – lub niestosowanie się do przepisów ruchu drogowego (wymuszanie pierwszeństwa na kierowcy samochodu) to przesłanki, by kierowca mógł dowieść całkowitą winę rowerzysty.\nJakie odszkodowanie należy się rowerzyście za wypadek drogowy?\nPoszkodowanemu w wypadku drogowym rowerzyście należy się dokładnie takie samo odszkodowanie, jakie należy się poszkodowanym kierowcom. W ramach odszkodowania za wypadek komunikacyjny rowerzysta powinien otrzymać zwrot środków za naprawę roweru lub zwrot za szkodę całkowitą. Ponadto może on ubiegać się za inne uszkodzone w wyniku kolizji lub wypadku przedmioty – telefon, zegarek sportowy czy rzeczy przewożone w plecaku lub bagażniku. W przypadku wypadku ubezpieczyciel kierowcy pokrywa także koszty leczenia, rehabilitacji, dojazdu do lekarzy, a także zwraca poniesione straty, wynikające z braku możliwości podejmowania pracy zarobkowej. Jeśli wypadek był na tyle poważny, że rowerzysta nie będzie mógł już wrócić do życia zawodowego, należy mu się renta. Ponadto poszkodowanemu przysługuje prawo do zadośćuczynienia za wypadek na rowerze. Jednorazowe świadczenie wypłacane jest za poniesione straty niematerialne – urazy psychiczne, jakie rowerzysta poniósł w wyniku wypadku.\nNiestety zdarza się, że firmy ubezpieczeniowe stanowczo zaniżają wartość uszkodzonych rowerów, wypłacając tym samym za niskie odszkodowanie za wypadek na rowerze. Coraz więcej osób zgłasza się do naszej Kancelarii Odszkodowawczej AE, celem uzyskania dopłaty do odszkodowania lub prosząc nas o pomoc prawną na samym początku walki o odpowiednio wysokie odszkodowanie za wypadek rowery. Jeśli i Ty potrzebujesz kompleksowej obsługi prawnej, zapraszamy – przygotujemy dokumentację, będziemy Cię reprezentować podczas negocjacji z firmą ubezpieczeniową, a także na sali sądowej, jeśli dojdzie do rozprawy.


Ruch zmniejszy zatrudnienie o maksymalnie 617 osób - WP Finanse\nRuch zmniejszy zatrudnienie o maksymalnie 617 osób\n17.9.Warszawa (PAP) - Ruch zmniejszy zatrudnienie o maksymalnie 617 osób, co stanowi 13 proc. zatrudnionych na dzień 1 sierpnia osób, a nie - jak wcześniej zapowiadał - 764 osoby...\n17.9.Warszawa (PAP) - Ruch zmniejszy zatrudnienie o maksymalnie 617 osób, co stanowi 13 proc. zatrudnionych na dzień 1 sierpnia osób, a nie - jak wcześniej zapowiadał - 764 osoby (16,4 proc. zatrudnionych). Łączny koszt programu wyniesie ok. 24 mln zł i przyniesie oszczędności rzędu 2 mln zł miesięcznie, począwszy od 2010 roku - poinformowała spółka w komunikacie.\nZarząd firmy przyjął w czwartek regulamin zwolnień grupowych, które zostaną przeprowadzone w ramach realizacji programu restrukturyzacji. Wypowiedzenia umów o pracę rozpoczną się od 25 września tego roku.\nNa początku sierpnia Ruch informował, że zamierza zwolnić 764 osoby, czyli 16,4 proc. zatrudnionych. Koszt redukcji zatrudnienia miał wynieść 35,7 mln zł, przy czym spółka utworzyła w 2008 roku 22,12 mln zł rezerwy na ten cel. Po zmniejszeniu zatrudnienia oszczędności w kosztach wynagrodzeń miały wynieść 3 mln zł miesięcznie. Projekt programu został skierowany do konsultacji z radą pracowników Ruchu. (PAP)


Derby z Ruchem na minus. Pierwsza porażka Stali\nStrona główna Sport i rekreacja Derby z Ruchem na minus. Pierwsza porażka Stali\nBrzeżanie w starciu derbowym z Ruchem Zdzieszowice doznały pierwszej porażki w tym sezonie. Rywale byli lepsi od zawodników Stali, którzy nie potrafili doprowadzić do końca akcji pod bramką rywali.\nW pierwszym kwadransie oba zespoły stworzyły kilka ciekawych sytuacji. Najbliżsi wyjścia na prowadzenie byli wówczas gospodarze, ale piłka kopnięta przez jednego z zawodników Stali odbiła się jedynie od słupka. W 20. minucie boisko musiał opuścić Amin Sittou. Kontuzjowanego bramkarza zmienił jego kolega z ławki rezerw – Adrian Szady. Po chwili pod jego bramką pojawili się rywale. Denis Smolarek z Ruchu oddał strzał, który przeleciał nad poprzeczką. Przed kolejną szansą zdobycia bramki zawodnicy trenera Piotra Jacka byli w 32. min., ale piłka uderzona głową przez zawodnika Stali również poleciała nad poprzeczką. Minutę później goście ze Zdzieszowic przez chwilę mogli się cieszyć, gdy Daniel Nowak zdobył bramkę. Sędzia boczny uniósł jednak chorągiewkę. Bramka nie została uznana, bo zawodnik znajdował się na spalonej pozycji. Bardzo nerwowo zrobiło się w 37. minucie pod bramką Szadego. Bramkarz podczas interwencji zderzył się z Dawidem Klińskim z Ruchu. Jego koledzy dopatrzyli się w tym faulu, jedynie sędzia mógł uspokoić grę. Ostatecznie pierwsza połowa zakończyła się bezbramkowym remisem.\nPo zmianie stron do 60. minuty na boisku nie działo się nic, co mogło by zagrozić utratą bramki przez któryś z zespołów. Dokładnie minutę później Dawid Pożarycki niechcący dotknął piłki ręką w polu karnym. Dla Ruchu oznaczało to, że dostaną dobry prezent w postaci rzutu karnego. Jedenastkę wyegzekwował Marcin Niemczyk, który dał swojemu zespołowi prowadzenie na 0:1. W 77. winny straty bramki otrzymał drugą żółta kartkę. Dla jego zespołu oznaczało to kolejne osłabienie i grę w dziesiątkę do końcowego gwizdka. Zdobyta przez Niemczyka bramka była jedyną w tym spotkaniu, które zakończyło się wynikiem 0:1.\n– Słabe spotkanie w naszym wykonaniu. Już od jakiegoś czasu w pojedynkach ze Zdzieszowicami tak to wygląda. Ze strony przeciwnika widać było dużo walki, dużo długich piłek i obiegów. To nie służy, mimo zwracanej uwagi. Było za mało woli walki i agresji w grze z naszym rywalem – powiedział po spotkaniu Piotr Jacek, szkoleniowiec Stali.\n– Myślę, że mieliśmy większą liczbę odbiorów, przerzutów, waleczności i twardej, męskiej gry. Najważniejsze, że przy naszych problemach kadrowych, bo zabrakło czterech podstawowych zawodników, młodzież to wszystko udźwignęła. Nie było kopania piłki, tylko gra! Moim zdaniem mieliśmy kontrolę nad tym meczem. Chłopcy zrealizowali plan jaki założyliśmy na to spotkanie, więc czapki z głów – dodał trener Ruchu, Łukasz Ganowicz.\nStal Berzg – Ruch Zdzieszowice 0:1 (0:0)\nBramka: Niemczyk 61. min.\nStal: Sittu – Niewieściuk, Maj, Danielik, Kuboń, Cieślik, Dychus, Pożarycki, Gajda, Szubertowski, Celuch. Rezerwa: Szady – Kolanko, Łuawiecki, Krupnik, Staśkiewicz, Kamiński, Wejerowski.\nPoprzedni artykułIII Memoriał im. Z. Zielonki w Grodkowie – podsumowanie\nNastępny artykułReprezentacja Polski z Natalią Bajor w składzie zdobyła brązowy medal Mistrzostw Europy w tenisie stołowym\nPodsumowanie klasy B. Trzy zwycięstwa, dwa remisy, porażka i pauza w 8. kolejce [GALERIA Zryw Szydłowice – KS Łukowice Brzeskie 1-3 (0-2)]


Oburzająca sytuacja tuż obok Polski. "Imprezują i nie przejmują się żadnym wirusem" | Turysci.pl\nEuropa obecnie stawia czoła ogromnemu kryzysowi, jakim jest pandemia koronawirusa. Na wschodniej części kontynentu sytuacja jednak przedstawiana jest zgoła inaczej.\nEuropa stoi w obliczu ogromnego kryzysu i strachu związanego z ogłoszoną pandemią koronawirusa. Tego strachu nie czuć jednak na wschodzie kontynentu, gdzie sklepy są otwarte, a restauracje pełne.\nEuropa przeciwko pandemii\nNie musimy jechać daleko, żeby trafić do zupełnie innego świata niż ten, w którym żyjemy teraz. Za naszą wschodnią granicą, na Białorusi, szkoły i restauracje funkcjonują normalnie. Nigdzie nie widać oznak paniki, a mieszkańcy żyją jakby zagrożenie ich nie dotyczyło.\n- Nie udało mi się kupić maseczek, chociaż byłam w kilku aptekach. Nie ma też płynu do dezynfekcji, który zazwyczaj zalega na półkach litrami. Bez problemu dostałam jednak mydło antybakteryjne, a pani w aptece doradziła mi środek antyseptyczny, który można samemu rozmieszać z wodą i używać do dezynfekcji rąk – opowiada jedna z klientek centrum handlowego w Mińsku w rozmowie z Onetem.\nPraca zdalna jest dobrowolna i zaleca się ją tym, którzy dojeżdżają komunikacją miejską. Liczba osób na ulicach nie zmniejszyła się znacząco. Wszystkie siłownie, kawiarnie, sklepy stoją otworem. Przyjezdni są poddawani kontrolom na granicach i w razie potrzeby kierowani do dalszych badań, jednak żeadnych imprez masowych z wyjątkiem tych z udziałem zagranicznych gości nie odwołano.\n- Jak spojrzę na swoje konto w Instagramie, to mam wrażenie, że wszyscy imprezują i nie przejmują się żadnym wirusem. Weekendowy standard – mówi Alesia w rozmowie z Onetem.\nZanim jednak zaczniemy oceniać zachowania naszych sąsiadów, przyjrzyjmy się sytuacji głębiej. Przekaz mediowy na Białorusi jest ściśle kontrolowany, a jedynym dopuszczalnym źródłem informacji o epidemii jest białoruski resort zdrowia. Obraz, który mieszkańcy otrzymują od ministerstwa jest jasny i czytelny i nie ma w nim miejsca na żadne teorie spiskowe z zachodu.\n- Gdy czytam, co dzieje się w innych państwach, patrzę na krążące w sieci zdjęcia opustoszonych półek sklepowych, zaczynam się stresować. Potem włączam naszą białoruską telewizję i momentalnie się uspokajam. Wszystko jest okay, wszystko pod kontrolą – śmieje się Denis w rozmowie z Onetem.\nW popularnym komunikatorze Telegram, blogerzy zaapelowali do władz o zaprzestanie wygłaszania "uspokajających oświadczeń, po których ludzie przestają brać odpowiedzialność za własne bezpieczeństwo i kontrolę sytuacji".\n2. Zakaża i uśmierca w cieniu pandemii. Inny wirus w 7 dni zaraził 211 tys. Polaków, zabił 7\nBlogerzy domagają się również rozpoczęcia kwarantanny w szkołach i przedszkolach, ścisłych kontroli medycznych na granicy, a także oficjalnego komunikatu o wszystkich zagrożeniach jakie niesie ze sobą rosprzestrzenianie się koronawirusa SARS-CoV-2.


Zespół nadpobudliwości psychoruchowej - ADHD - jak rozpoznać u dziecka? - Kasa na obcasach\nZespół nadpobudliwości psychoruchowej – ADHD – jak rozpoznać u dziecka?\n13 lipca 2017, 10:52\nZespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) w dużym stopniu wpływa na zaburzone funkcjonowanie społeczne, przez co dzieci rzadziej i trudniej osiągają sukcesy szkolne. Zdiagnozowanie tej formy trudności jest bardzo ważne, ponieważ nieleczone może prowadzić do negatywnych skutków. U osoby dorosłej mogą pojawić się zachowania agresywne, odbiegające od panujących norm społecznych (zachowanie buntownicze), większa skłonność do uzależnień od środków psychoaktywnych, zaburzenia lękowe, depresja. Powikłania wpływają na życie osoby dotkniętej problemem, ale również na funkcjonowanie osób bliskich.\nDziecko z ADHD potrzebuje odpowiedniej pomocy już od najmłodszych lat, dlatego ważne jest żeby ta diagnoza została postawiona jak najszybciej i jak najszybciej zostały zastosowane środki pomocy.\nZespół nadpobudliwości psychoruchowej- to zespół, w którym występują trudności w utrzymywaniu uwagi oraz łatwe jej rozproszenie. Dodatkowo występuje niepokój ruchowy i nadmierna ruchliwość, impulsywność. Wszystkie objawy prowadzą to trudności w funkcjonowaniu społecznym.\nObjawy ADHD 3 podgrupy:\nTrudności ze skupieniem uwagi przez dłuższy okres czasu\nTrudności ze skupieniem uwagi na jednym zadaniu, na jego pełnej realizacji\nŁatwość w rozproszeniu uwagi nawet niewielkim bodźcem\nUciekanie myślami, wyłączanie się\nOdkładanie realizacji zadań na później\nCzęsto uciekają w fantazjowanie\nTrudności w rozumieniu poleceń i obserwacji\nŁatwo się zniechęcają\nProblemy w organizowaniu sobie zadań i aktywności\nGwałtowne ruchy rąk i stóp\nTrudności w utrzymaniu pozycji siedzącej (np. wstaje z ławki, chodzi po klasie)\nTrudności w utrzymaniu oczekiwanej dyscypliny (hałaśliwy, gadatliwy)\nTrudności z oczekiwaniem na nagrodę\nTrudności z przestrzeganiem panujących norm\nDziecko udzieli odpowiedzi na pytanie przed skończeniem pytania\nW różnych sytuacja grupowych, zabawach nie potrafi spokojnie czekać na swoją kolej\nCzęsto przerywają wypowiedzi innych osób\nMówi bez zastanowienia się\nCzynnik genetyczny: dziedziczenie ryzyko aż 50 %\nCzynnik psychospołeczny: nieprawidłowe funkcjonowanie rodziny, choroby rodzinne, uzależnienia, niezaspokajanie potrzeb dziecka, brak konsekwencji wychowawczych.\nCzynniki okołoporodowe: urazy powstałe podczas trwania ciąży lub podczas porodu, nieprawidłowe postępowanie matki (narkotyki, tytoń, alkohol podczas trwania ciąży), różnego rodzaju infekcje, wirusy przebyte przez matkę podczas ciąży\nZaburzenia opozycyjna- buntownicze- osoby charakteryzują się niezrównoważeniem emocjonalnym tj. są drażliwe, często się kłócą, są labilne emocjonalnie (zmienność nastroju). Przewaga stanów negatywnych, uczucie złości, gniewu. Odmowa pełnienia ról i obowiązków oraz bunt skierowany do panujących norm.\nZaburzenia zachowania-nieprzestrzeganie podstawowych praw innych, łamanie norm i reguł społecznych\nDysleksja czyli zaburzenie tempa czytania oraz trudności w rozumieniu tekstu oraz dysgrafia przez co dziecko mimo znajomości zasad pisania popełnia liczne błędy ortograficzne\nTiki- jest to mimowolny ruch ciał. Może obejmować jednen lub kilka części ciała (głównie są to obszary twarzy i rąk). Utrwalone tiki mogą stać się uciążliwe i wpływać na funkcjonowanie i jakość życia . Występowanie tików często związane jest z odczuwaniem silnego pobudzenia emocjonalnego.\nTendencja do zażywania substancji psychoaktywnych\n70% osób cierpiących na ADHD ma dodatkowe zaburzenia.\nPsychoedukacja- w terapię często włączane są całe rodziny\nWażna jest akceptacja występowania choroby\nKoncentracja na zarządzaniu, planowaniu czasu poszczególnych aktywności\nNauka wykonywania jednej czynności w danym przedziale czasowym\nWzrost umiejętności interpersonalnych, nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami, nauka adekwatnej komunikacji z ludźmi\nTechniki efektywnego rozpoczynania i kończenia zadań\nWięcej o leczeniu ADHD można przeczytać na stronie MindMed.\nOtagowane jako:adhd, dziecko\nPoprzedni artykuł Lustro, czyli sposób na powiększenie przestrzeni w pomieszczeniu\nNastępny artykuł Top 7 najlepszych suplementów na odchudzanie


KSW 55: Metodyczna praca Askhama kluczem do zwycięstwa. Jak wyglądała pierwsza walka Askham - Khalidov? (WIDEO) - Polsat Sport\n06.10.2020, 19:59 Sporty walki\nCzy Mamed Khalidov zrewanżuje się Scottowi Askhamowi za porażkę z grudnia zeszłego roku?\nJuż 10 października odbędzie się gala KSW 55. W walce wieczoru dojdzie do niezwykle ciekawie zapowiadającego się pojedynku na szczycie kategorii średniej KSW. Mamed Khalidov będzie chciał zrewanżować się Scottowi Askhamowi za porażkę z grudnia zeszłego roku. Wówczas Anglik pokonał Khalidova jednogłośną decyzją sędziów.\nKSW 55: Dzień z życia Damiana Janikowskiego\nObaj zawodnicy po raz pierwszy w klatce spotkali się 7 grudnia 2019 roku na gali KSW 52 w Gliwicach. Pojedynek był najważniejszym starciem wieczoru, lecz stawką starcia nie był pas mistrzowski. Walkę zakontraktowano w catchweighcie do 85 kilogramów, czyli o jeden kilogram więcej niż przewiduje limit kategorii średniej.\nZOBACZ TAKŻE: KSW 55: Dzień z życia Damiana Janikowskiego\nWalka przebiegała pod dyktando Askhama. Co prawda Mamed na początku efektownie obalił Askhama, lecz po nieudanej próbie skrętówki w wykonaniu Czeczena kontrolę nad walką przejął Askham. W drugiej rundzie Anglik sprowadził walkę do parteru po zaledwie trzydziestu sekundach i ponownie resztę starcia spędził na górze. Trzecia odsłona, z wyjątkiem szybkiego zrywu Khalidova w stójce, znowu należała do Askhama.\nAnglik wygrał jednogłośną decyzją sędziów. Od tamtej pory Khalidov nie mógł pogodzić się z porażką i otwarcie mówił, że bardzo chciałby jeszcze raz skrzyżować rękawice z mistrzem kategorii średniej. Ostatecznie do rewanżu dojdzie na gali KSW 55, a stawką walki tym razem będzie pas mistrza KSW .\nSkrót walki Scott Askham - Mamed Khalidov w załączonym materiale wideo.\nMAMED KHALIDOVMMASCOTT ASKHAMSPORTY WALKI


Praktyczna lekcja ekologii w "Dziesiątce" [VIDEO i FOTO]\nSzkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży jako pierwsza odpowiedziała na apel Prezydenta Łomży o wspólne sadzenie drzew na terenie miasta. Dziś, w samo południe, wokół boiska przy SP 10, uczniowie klasy IVc nasadzili blisko 90 iglastych drzewek kilku gatunków. Była to najlepsza, bo praktyczna, lekcja ekologii zorganizowana z okazji Światowego Dnia Ziemi.\n– Pozytywnie odpowiedzieliśmy na apel Prezydenta i przystąpiliśmy do tego przedsięwzięcia – mówił zastępca dyrektora SP 10 Jerzy Włodkowski, który razem z uczniami klasy IV c, Prezydentem Łomży Mariuszem Chrzanowskim, jego zastępcą Andrzejem Garlickim i dyrektorem szkoły Leszkiem Sobocińskim posadził wokół szkolnego boiska prawie 90 drzewek.\nPrezydent Mariusz Chrzanowski podkreśla, że akcja ta ma na celu uczenie młodzieży dbania o środowisko.\n– Jest to pierwsze tego typu przedsięwzięcie, kolejne odbędą się również przy innych szkołach. Planujemy także imprezę dla mieszkańców, w ramach której w zamian za makulaturę i plastik można będzie otrzymać sadzonki drzew i kwiatów – zapowiedział Mariusz Chrzanowski.\nAkcja planowana jest w dniach 13-14 maja br. we współpracy z Nadleśnictwem Łomża i Zakładem Gospodarowania Odpadami w Łomży.\n- Mam nadzieję, że mieszkańcy pozytywnie odpowiedzą na tę propozycję – powiedział Prezydent Łomży.\nDzieciom bardzo przypadła do gustu taka lekcja. Nie brakowało śmiechu i radości, a każdy chciał pomagać jak tylko mógł. Uczniowie zobowiązali się, że będą doglądać swoich drzewek przez najbliższe lata, dopóki będą uczyć się w SP 10, ale ich los z pewnością nie będzie im obojętny także później.\nCzytane 2647 razy\nWięcej z tej kategorii: « Tysiące nielegalnych paczek papierosów w mercedesie\tPolicjanci będą znakować rowery »\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 15:05\tUmieszczone przez:\tRozsadzony\nĆwiczie, ćwiczcie. Kadencja się skończy to będziecie jakiś fach w ręku mieli! :)\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 16:14\tUmieszczone przez:\tpytam\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 16:16\tUmieszczone przez:\tpytam\n"cenzura" przeszło...a dlaczego nt. drzew nie przeszło ? że drzewa liściaste są najwartościowsze , bo to one a nie iglaki produkują tlen , dają ochłodę w upały i oczyszczają powietrze\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 17:05\tUmieszczone przez:\t+++++++++++\n"Choinki" są alegorią Biblijnego drzewa zakazanEgo te "Choinki" w kościelenej heraldyce są przy Kapeluszach kardynalskich szeregowi księża zaczynając od jednego frędzla są jak szyszki jak "owoce zakazane" tego drzewa Hierarchii (wartości) relatywizującej dualizm własnego pożądania wypaczjącEgo prosty sposób rozróżniania dobra i zła prawdy i fikcji prawnej na przykład że ta ich hierarchia to najwyższe odro ludzkości a Mr.Jezus na szczycie tej "Choinki" jest najwyższym - arcy - kapłanem z czego on sam ironizował "śmiertelnie religijne" "zaślepienie" LUDU "klęczącego" przy tej ich "Choince" "Hierarchii społecznej" na grubo upstrzonej "kutasikami" przypinanymi do "synekur"\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 17:55\tUmieszczone przez:\tfalanga\nURA HURA URA niech nam żyją panowie prezydenci\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 17:55\tUmieszczone przez:\tpytam\nOdpowiedż jest o wiele prostsza , otóż drzewa liściaste gubią liście i trzeba zagrabiac, a iglaki ? własciwie bezwartościowe oprócz produkcji jodu , ale nie "śmiecą" .PROSTACTWO I PRYMITYW...aby mniej roboty , niech będzie brudno , duszno , upalnie , beton , zadeptany przez dzieci grające w piłkę plac który miał byc trawnikiem ....\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 20:18\tUmieszczone przez:\ttak trzymać\nNareszcie właściwi ludzie na właściwym miejscu!!!\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 20:31\tUmieszczone przez:\t+++++++++++\nalegoria "igieł" uczepionych przy pniu niezmiennej d o m i n a c j i trwających z roku na rok "na wieki wieków amen" i "liści" zmieniających się w ciągu ż y w o t a nie tylko po śmierci\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 20:32\tUmieszczone przez:\t+++++++++++\nChoinka to alegoria szatańskiej kultury piękna l u c y f e r a na którym "włos anielski" bo to najładniejszy z aniołów był i najbardziej u p a d ł y\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 20:34\tUmieszczone przez:\t+++++++++++\nAlegoria Drzewa o którym wspominasz jest obecna w protoewangelii (przy G e n e s i s Człowieka ) mamy drzewo tak samo jak przy "s z o p c e" jaką uczyniono przy G e n e s i s Syna Bożego czytam Mr.Jezusa\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 20:42\tUmieszczone przez:\t++++++++\nMógłbyś pytać katechety na religii no ale nie wyjawią wam tego ks.obrońcy ks.Hierarchii (ks.wartości) w jakiej Ks.pedofile są a u t o r y t e t a m i dla podległych im w heraldyce ks.f r ę d z l i (jak wyżej) którzy nie tylko w Łomży sprowadzą problem ks.pedofilskiej duchowości do problemów osobistych doświadczeń o p r a w c y\no f i a r ą\nzamykając temat "k o n t a k t ó w" nie/społecznych tak jakby innych "owoców" tej z e p s u t e j Ks.Hierarchii nie było widać "g o ł y m" okiem jak "okiem" s i ę g n ą ć\nz a k a m a r k i Kościoła ptfu R e l i g i j n Ego Ciemnogrodu f a ł s z y w y m ś w i a d e c t w e m przeciw p r a w d z i e "o ś w i e c a n e g o" przez ks.iluminatów w tych mrokach błyszczących jak "CHOINKA" D O M I N U J Ą C A przy ż ł o b i e ... na placu Św.P i o t r a wedle BożEGO Przyrodzenia\nNa Boże Narodzenie te drzewka będą wyglądać olśniewająco jak dorodne wykwity liturgii olśniewająco ustrojonych ks.człowieków płodnych w dobro jak sam diabeł bo ta ich WERTYKALNA inteligencja z góry na dół narzucona jest upadła podobnie jak ich cała Hierarchia Wartości/Pożądań vide J 8, 32 - 44)\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 21:02\tUmieszczone przez:\t++++++++\nAndrzej GARLICKI - Diecezjalna Rada Duszpasterska (2012-2017)jutro nowa kadencja w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łomży – godz. 10.00 "powołanych" do kultu kultury miłosierdzia zamiast wychowania do miłości jak Mr.Jezus umiłował W PRAWDZIE\nnie ma mowy o miłosierdziu tam gdzie Bóg wprowadza zamęt wprowadzając "błogosławioną nieprzyjaźń" miedzy Prawdą a Fikcją (Kłamstwem) nawet jak to jest Fikcja Prawna na której stanęła ks.Hierarchia jak "Choinka" przy Żłobie Mr.Jezusa który dla tej zaborczej Hierarchii nigdy nie był "wystarczającym korytem"\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 21:11\tUmieszczone przez:\tSauron\nnareszcie wzięli się za to na czym się znają. 2 i pół roku błądzili i nareszcie. trzeba było wrócić do miejsca w którym zabłądziłeś, czyli do czwartej klasy i odnaleźć talent. Gratuluję panie prezencie. To nie widły, ale zawsze coś.\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 21:12\tUmieszczone przez:\t++++++++\nks.CZAPLICKI "kierowniku" "wylęgarni" tych (religijnych) "jaj" vide (medialnych) "pisanek" jak wy chcecie głosić Ewangelię jak wy sami Boga w Sercu nie macie ? Wasze alter ego to "Makulatura" z dziedzictwa t/uczonego w piśmie "mola książkowego" u/tuczonego w prawie który jest wazeliniarzem tego co ma wyżej posadzoną dupę "i jeszcze" "cymbałem brzmiącym" językami jak poliglota "pierdzący" w tron władzy/dominacji jaką Mr.Jezus w swym szlachetnym urodzeniu odrzuca nie tylko w kuszeniu na pustyni\nOdpowiedz\t piątek, 21 kwietnia 2017 22:36\tUmieszczone przez:\tmariola ze spożywczaka\nod dziś świat jest nasz :)\nOdpowiedz\t sobota, 22 kwietnia 2017 08:21\tUmieszczone przez:\tDekalogiem Ojca Jezusa w Dekalog Ojca Dyrektora\na do której klasy musieli by się nawrócić Hierarchowie by Kościół mógł się nawrócić z C U R V A(wł)DROGI (s p i r a l i\np r z e m o c y kanonicznej) na prostą DROGĘ (por. J 14, 6-17) NAUKI PRAWDY z której zeszła edukacja OJCA DYREKTORA (por. J 8, 32 -44) ?\n wyrażonej w konfliktach danych z jakich wynika konflikt wartości i walka o prawdę z walczącymi o status quo utrwalanej dominacji zakłamania społecznego\nOdpowiedz\t sobota, 22 kwietnia 2017 08:53\tUmieszczone przez:\tDekalogiem "bliźnich" Ojca Jezusa w Dekalog "owieczek" Ojca Dyrektora\njak wygląda modyfikacja środowiska naturalnego wzrostu cywilizacji życia z nie/św.ducha od wewnątrz na zewnątrz materializowanEgo "p o k ł o s i a" kultu kultury "t o k s y c z n e j" "inteligencji" "kanonicznie" utrwalonej w d o m i n a c j i zepsucia status quo p a t o l o g i i życia na ziemi tej ziemi\nNa Boże Narodzenie te drzewka będą wyglądać olśniewająco jak dorodne wykwity liturgii olśniewająco ustrojonych ks.CZŁONKÓW KOŚCIOŁA Hierarchicznego płodnych w dobro jak sam diabeł bo ta ich W E R T Y K A L N A inteligencja z góry na dół narzucona J A R Z M E M  DLA LUDU jest upadła podobnie jak ich cała Hierarchia Wartości/P o ż ą d a ń "ofiary" vide J 8, 32 - 44 pożądających ekstremalnej drogi krzyżowej dla Bożego Syna)\n Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie (Mt 11,25-30) jarzmo Mr.Jezusa jest przeciwną wartością do wagi jarzma k l e r u czytam kapłanów którzy z Mr.Jezusa czynią Ks.Jezusa czyniąc sobie z niego najwyższego Hierarchę w swojej piramidzie służbowych zależności "wartości" hierarchicznie spełnianych pożądań J 8, - 44 krzyżowania Słowa Bożego razem z Mr.Jezusem czego przykładem "Krzyż Pański" z tą ich upadłą jak sam diabeł wyższą "inteligencją" celebrowany w Sejmie\nOdpowiedz\t niedziela, 23 kwietnia 2017 06:59\tUmieszczone przez:\tPilkarz\nWięcej zdjęć Chrzanowskiego niż drzew! Prezydent na kucaka z drzewem, prezydent na stojąco, prezydent z mikrofonem, prezydent z lekko rozmytą (odmłodzoną) twarzą. Romantycznie. A młodzież jak pije alkohol na tym terenie co weekend, tak pije. Jak nie bezpośrednio na boisku, oststnio flaszka i szklanki z zapojķą można bylo znaleźć na ławce, to siedzą notorycznie przy drzwiach pod samymi drzwiami pd kamerą i palą lulki i piją, mając przy tym piękny widok na boisko. Pan Dyrektor zrobi porzadek? Kto placi za te ochronę skoro szkło, pijaństwo i niebezpiecznie na tych oboektach sportowych szkoly?!przedluzyli kadencję dyrektorowi to chwala. Poświęcili boisko? No tak. To jednak nie wystarczy!:) wez sie do roboty! Ale zdjecia piekne!!!\nOdpowiedz\t niedziela, 23 kwietnia 2017 15:05\tUmieszczone przez:\ta po maturze nie chodziliśmy na kremówki !!!!!!!!!\nto tak samo jak z medialnym Ojcem Świętym co do polaroidu walił głupa zamiast walić w ks.obrońców ks.pedofilii\nUwierzyłeś Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. że ks.pedofile są ochraniani i kolektywnie wspierani w produkowaniu owoców C U R V A(wł)Kościoła (Hierarchicznego) upadłego jak sam diabeł nie tylko w Łomży


Kampanie społeczne » PKO BP mecenasem kolekcji dzieł braci Gierymskich\nPKO BP mecenasem kolekcji dzieł braci Gierymskich\nBank PKO BP patronuje wystawom wybitnych polskich artystów w Muzeum Narodowym w Warszawie i Krakowie. 20 marca br. Muzeum udostępniło zwiedzającym galerię dzieł Aleksandra Gierymskiego w stolicy. Prace jego brata, Maksymiliana będzie można oglądać w Krakowie od 25 kwietnia br.\nW trakcie wystawy w Warszawie przedstawionych zostanie wiele dostępnych dzieł artysty pochodzących w większości ze zbiorów Muzeum Narodowego, ale też innych muzeów i kolekcji prywatnych. W sumie zostanie zaprezentowanych około 120 obrazów i szkiców, około 70 rysunków, 110 drzeworytów wykonanych według rysunków Gierymskiego oraz fotografie. W trakcie wystawy w stolicy będzie można podziwiać najsłynniejsze dzieła artysty, takie jak: „Żydówka z pomarańczami”, „W altanie”, „Święto Trąbek” czy „Wieczór nad Sekwaną”.\nZ kolei pokaz dorobku artystycznego drugiego z braci Gierymskich, Maksymiliana – jednego z najbardziej znanych polskich malarzy XIX wieku przypada w 140. rocznicę śmierci artysty. W trakcie ekspozycji zaprezentowane zostaną jego najbardziej znane dzieła, m.in.: „Adiutant sztabowy”, „Konna kawalkada w brzezince”, „Obóz Cyganów I” czy „Patrol powstańców”, pojawi się też prezentowany po raz pierwszy w Polsce obraz z kolekcji prywatnej „Wiosna w małym miasteczku”. Wystawy prac potrwają do 10 sierpnia br.\nPKO Bank Polski współpracuje z Muzeum Narodowym w Warszawie angażując się w sponsorowanie projektów wystawienniczych. Pod koniec minionego roku swoim mecenatem objął Galerię Sztuki Średniowiecznej, najbogatszą kolekcję sztuki z tego okresu w Polsce. Wcześniej patronował wystawie poświęconej kulturze i sztuce w okresie panowania Jagiellonów – „Europa Jagiellonica 1386-1572”. W 2010 roku został mecenasem programu konserwacji obrazu „Bitwa pod Grunwaldem”.