رئیس مرکز الگوی ایرانی اسلامی پیشرفت، با تاکید بر نقش موثر جوانان در پیشرفت جامعه گفت: این کنگره نشانه ای است از این که موتور معنوی و عملی پیشرفت، جوانان هستند.\nبه گزارش دفتر ارتباطات مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، دکتر صادق واعظ زاده، امروز در مراسم افتتاحیه یازدهمین کنگره پیشگامان پیشرفت ضمن بیان این مطلب اظهار کرد: با توجه به تجربه 5 سال گذشته که این توفیق را داشتیم که در جلسات کنگره از مقالات جوانان عزیز بهره مند شویم، باید گفت که پیشرفت کیفی در مباحث جوانان مشاهده می‌شود که می‌بایست آن را نمونه‌ای از جدی تر شدن فعالیت های فکری جوانان در کشور درباره پیشرفت محسوب کنیم.\nرئیس شورای عالی مرکز الگوی ایرانی اسلامی پیشرفت تاکید کرد: اگر ایده های ناب و ذهنیت‌های عالی در معرض افکار قرار بگیرند اما به عمل درنیایند، پیشرفتی اتفاق نمی‌افتد چرا که پیشرفت محصول عمل در سطح جامعه است. بنابراین تمامی این مباحث و گفتگوها برای مشخص شدن راه عمل و برداشتن قدم های اساسی بسوی هدف های پیشرفت است. به همین منظور از ابتدا مورد نظر بود که الگوی ایرانی اسلامی پیشرفت طوری طراحی شود که عملیاتی و راهنمای عمل باشد.\nدکتر واعظ زاده در ادامه سخنان خود گفت: سندی که در حال حاضر به عنوان پیش نویس الگو مدتی است در اختیار جامعه قرار دارد و بخصوص نخبگان، عالمان و جوانان فرهیخته مشغول نقد، پالایش و تکمیل آن هستند، در نهایت به تدابیر عملی ختم می شود. این تدابیر دراز مدت بوده و در جهت حل مشکلات اساسی ایران و رسیدن به هدف های پیشرفت اسلامی ایرانی تدوین شده اند. فراموش نکنیم وقتی تدابیر پیشرفت مؤثر خواهند بود که به واقعیت ها توجه کنند ،به مسائل و مشکلات مردم و به موانعی که در پیش رو بوده و مرتفع نشدن آنها موجب عقب افتادگی شده است معطوف باشند. بنابراین مقدمه تعیین تدابیربه عنوان عملیاتی ترین بخش الگوی پیشرفت، توجه به مسائل و مشکلات اساسی کشور است. به همین منظور در یک فرآیند جمعی با مشارکت ده ها تن از شخصیت های علمی و متبحر و با یک مطالعه سیستماتیک، مسائل اساسی ایران معلوم شد.\nدکتر واعظ زاده افزود: امروز به عنوان یکی از منابع پشتیبان الگو، سندی در اختیار داریم که مسائل اساسی ایران را در حوزه های اصلی، معین و ارتباط این مسائل را با هم مشخص کرده و در نهایت به صورت شبکه ای از مسائل و مشکلات در اختیار ما قرار داده است. این مسائل معمولاً مسائل مزمن و علت بسیاری از مشکلات کشور است. تدابیردر پیش نویس الگو با توجه به این مسائل تهیه شده و راه اساسی برای حل آن ها است. از طرف دیگر تدابیر الگو باید قابلیت عمل و اجرا داشته باشند و متناسب با توانمندی های و ظرفیت های کشور باشند. از اینرو قابلیت ها مهم ایران در یک مطالعه مفصل تحت عنوان قابلیت های ماندگار ملی تدوین شد و در تعیین تدابیر استفاده گردید. قابلیت هایی که ریشه در سرزمین، موقعیت جغرافیایی، فرهنگ و ادب و اعتقادات ایران و ایرانیان دارد.\nوی تاکید کرد: شناخت مسائل اساسی و قابلیت های ماندگار ایران کمک کرد که تدابیر پیشرفت به عنوان دستورالعمل اقدامات لازم برای رسیدن به پیشرفت بطور واقعی و عملیاتی تهیه شود.\nدکتر واعظ زاده افزود: برداشتن گام های جدی و اساسی اگر با هدفگذاری زمانی همراه نباشد، به احتمال زیاد به پیشرفت منجر نخواهد شد. زیرا متفرق و غیر قابل ارزیابی خواهد بود. به همین منظور هدف های بلند مدت کشور در یک آینده معین باید تدوین می شد. بنابراین تعیین این هدف ها قبل از تعیین تدابیر، مورد توجه قرار گرفت و امروز در حجمی در حدود یک صفحه تحت عنوان "افق پیشرفت" در معرض نقد و بررسی صاحبنظران و علاقه مندان و همه کسانی که توانایی کار علمی و فکری برای اسناد برنامه کشور را دارند، قرار گرفته است. افق پیشرفت در پیش نویس الگو، وضعیت کشور را در نیم قرن آینده مشخص می کند. هزاران نفر ساعت مطالعه و تحقیق و ده ها جلسه نقد و بررسی صورت گرفته است تا این یک صفحه تهیه شود.\nدکتر واعظ زاده با تاکید بر ضرورت در نظر گرفتن نیازهای جامعه در افق پیشرفت، افزود: تعیین افق پیشرفت هر ملت باید ذیل آرمان های همیشگی اش انجام شود. بنابراین قبل از اینکه افق تعیین بشود، می بایست آرمان های ملت ایران از سوی متخصصان تدوین می شد. خوشبختانه منابع اسلامی در این موضوع بسیار غنی است و گروهی از محققان با استفاده از این منابع پیش نویس آرمان ها را تهیه کردند.\nدکتر واعظ زاده به صحبت های نویسنده انگلیسی و ژاپنی تبار برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2017 اشاره کرده و گفت او در چند روز گذشته گفت: "جهان در وضعیتی بسیار ناپایدار است". ناپایداری اگر مرحله گذار بسوی وضعیتی بهتر باشد مذموم نیست اما او می گوید "دنیا در حال خطرناکتر شدن است" و به قبیله گرایی افراطی در سطح بین المللی اشاره می کند. مهمتر از این ها توصیه عمومی این نویسنده است: " لازم است یک ایده نو و بصیرتی انسانی حول محور آنچه ما را گرد هم جمع می‌کند، پیدا کنیم." این ایده نو و بصیرت انسانی نیازی است که امروز در همه دنیا و از جمله در جوامع صنعتی کم و بیش احساس می شود.\nدکتر واعظ زاده به نمونه هایی از پیشرفت های علمی و فناوری جدید اشاره کرد و فقدان مبنای فکری و بصیرت انسانی را نقص اساسی آن ها بر شمرد. وی افزود پیشرفت هر جامعه ای به چنین ایده و بصیرت محوری نیاز دارد. الگوی اسلام ایرانی پیشرفت هم باید ایده جدید و محوری و مبنایی خود را ارائه کند. محور و مبنایی که وحدت و انسجام درونی الگو را ایجاد کند و آن را از الگوهای توسعه متمایز نماید.\nوی گفت: محور و مبنای الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی معنویت است که گمشده اصلی پیشرفت بشریت است. جای معنویت در پیشرفت بشر در حوزه های اجتماعی مثل علم و فناوری و اقتصاد در دنیا خالی است. وی گفت خوشبختانه معنویت در معارف و فرهنگ اسلامی ایرانی مفهومی آشنا است اما باید عمیقاً شناخته شود و مبنای پیشرفت اجتماعی قرار گیرد و تحقق آن در جامعه جدید تعریف شود. این چیزی است که در مبانی الگوی پیشرفت تا حدودی به آن پرداخته شده و اندیشکده معنویت در مرکز الگو روی آن کار می کند.\nوی افزود: این حقیقت را باید به درستی تبیین کنیم که معنوی شدن امور نه تنها عمل را ابدی می کند و سلامت و کیفیت عمل را تأمین میکند بلکه موجب ارتقای بهره وری و سرعت آن نیز خواهد شد.\nرئیس مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت با اشاره به تهیه و انتشار پیش نویس اولیه الگوی پایه پیشرفت افزود: این پیش نویس به نقد و پیشنهاد صاحبنظران گذاشته شده و با ارتقا و تکمیل بتدریج به نسخه نهایی نزدیک می شود.\nدکتر واعظ زاده همچنین با اشاره به این موضوع که مسئولیت این مطالبه به عهده نسل حاضر است، تاکید کرد: نسل امروز در این برهه زمانی فرصتی ارزشمند برای نقش آفرینی در پیشرفت آینده دارد که رسالت ملی و جهانی است. رئیس مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت این مطالبه را موضوعی متعلق به جوانان ذکر کرد و گفت: هرجوانی در هر نقطه از کشور می تواند این رسالت را انجام دهد. جوان ایرانی که فرهنگ و معارف غنی بومی را دراختیار دارد؛ راهی امید بخش برای کمک به تهیه الگوی پیشرفت و اجرای در پیش رو دارد.\nوی در پایان با اشاره به این موضوع که بالاترین مقام سیاسی و دینی کشور، مقام معظم رهبری ایفای این رسالت را از ما خواسته اند؛ آن را مطالبه ای مهم و سرنوشت ساز برای کشور خواند.\nبه گزارش دفتر ارتباطات مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، یازدهمین کنگره پیشگامان پیشرفت به میزبانی دانشگاه شهید بهشتی و به همت مرکز الگوی اسلامی پیشرفت امروز (23 آذرماه) در محل همایش های بین المللی دانشگاه شهید بهشتی و با حضور اساتید دانشگاه، پژوهشگران و دانشجویان در حال برگزاری است.


مارکس و نظریه‌ی بحران / مایکل رابرتز / ترجمه‌ی احمد سیف – نقد اقتصاد سیاسی\nخانه › مارکس‌پژوهی › مارکس و نظریه‌ی بحران / مایکل رابرتز / ترجمه‌ی احمد سیف\nگذار به سرمایه‌داری\nبه 529 مشترک دیگر بپیوندید\nتوسط نقد اقتصاد سیاسی • 11/08/2018\nاقتصاد مارکس، نوشته‌ی مایکل رابرتز، ترجمه‌ی احمد سیف، فصل سوم\nنسخه‌ی پی دی اف: roberts on marx 3\nنظریه‌ی مارکس درباره‌ی بحران در نظام سرمایه‌داری از سه قانون او درباره‌ی حرکت در شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری نتیجه می‌شود. قانون ارزش، قانون انباشت، و قانون سودآوری.(51) برخلاف این قوانین، مارکس یک نظریه و نه یک قانون بحران دارد. این یک نظریه است چون از عوامل متعدد و سطوح مختلفی از ایجاب تشکیل یافته که باید اتفاق بیفتد تا رکودی در تولید، سرمایه‌گذاری، و اشتغال پیش بیاید که درواقع تعریف بحران است.\nنظریه‌ی بحران مارکس به‌تمامی از سوی خود مارکس در طول زندگی‌اش به‌طور کامل تدوین نشده بود. همین موجب ایجاد اندکی اغتشاش و تفاسیر گوناگون از نظریه‌ی مارکسیستی بحران و در این زمینه شد که واقعاً منظور مارکس چه بود و از آن مهم‌تر، کدام دیدگاه‌ها درست است که هنوز هم ادامه دارد. به نظر من بنیان تئوری مارکس از بحران در نظام سرمایه‌داری به سومین قانون حرکت سرمایه‌داری یعنی قانون سودآوری مربوط می‌شود.\nهمان‌طورکه درفصل دوم گفته شد به نظر مارکس مهم‌ترین قانون اقتصاد سیاسی گرایش نزولی متوسط نرخ سود سرمایه است.(52) در ارایه این بحث به گمان مارکس علت غایی بحران‌های سرمایه‌داری در فرایند تولید در سرمایه‌داری و به‌طور مشخص در تولید برای سود نهفته است.\n«نرخ نزولی سود از هر لحاظ، مهم‌ترین قانون اقتصاد سیاسی جدید و اساسی‌ترین قانون برای درک دشوارترین رابطه‌ها و نسبت‌هاست. این از دیدگاه تاریخی هم مهم‌ترین قانون است… ورای نقطه‌ای معین، رشد نیروهای تولیدی سدی برسر راه سرمایه می‌شود و درنتیجه، رابطه‌ی سرمایه مانعی برسر راه رشد قدرت مولد کار خواهد شد. سرمایه، یعنی نظام مزدبگیری، وقتی به این حد برسد برای رشد ثروت اجتماعی و توان تولیدی وارد همان مناسباتی می‌شود که در نظام‌های صنفی، سرواژ، بردگی وجود داشت، یعنی به صورت مانعی درمی‌آید که الزاماً باید از آن فراگذشت. آخرین صورت بندگی در فعالیت انسانی، یعنی مزدبگیری در یک سو و سرمایه در سوی دیگر بدین‌سان هم چون پوسته‌ای فرافکنده می‌شود و این فرافکنی و پوست‌اندازی، خود حاصل شیوه‌ی تولید مبتنی بر سرمایه است. یعنی شرایط مادی و معنوی نفی مزدبگیری و نفی سرمایه – که خود حاصل نفی شکل‌های پیشین تولید غیرآزادانه‌ی اجتماعی‌اند – درجریان پیشرفت شیوه‌ی تولیدی سرمایه‌داری پدید می‌آیند. ناسازگاری روزافزون توسعه‌ی نیروهای مولد جامعه با مناسبات تولیدی تاکنون موجود آن، به صورت ناگوارترین تناقض‌ها، بحران‌ها و تشنج‌ها بروز می‌کند. انهدام قهری سرمایه نه به‌وسیله‌ی مناسباتی خارج از سرمایه بل در قالب شرایطی که برای پاسداری از خود نظام فراهم می‌شوند، بارزترین نشانه‌ی توصیه‌ای‌ست که می‌توان به سرمایه‌داری کرد تا کنار بکشد و برای مرتبه‌ی بالاتری از تولید اجتماعی جا بازکند.»(53)\nگرایش‌ها و ضدگرایش‌ها\nقانون مارکس در چارچوب گرایش‌ها و ضدگرایش‌ها تدوین شده است.(54) وقتی تکنولوژی جدید برای افزودن بر کارآمدی وارد فرایند تولید می‌شود، به‌عنوان یک قاعده‌ی کلی، سرمایه جایگزین کار و ترکیب اندام‌وار بیش‌تر می‌شود. درنتیجه نرخ سود سقوط می‌کند. این یک گرایش است.\nچرا مارکس مطرح می‌کند که نرخ سود گرایش دارد که کم‌تر شود؟ برای افزودن بر سودآوری سرمایه‌داران باید بازدهی نیروی کارشان را بیش‌تر کنند. و برای این که بتوان این کار را کرد باید ابزارهای تازه‌ی تولید برای افزودن به بازدهی به کار گرفت که موجب بیکاری شماری از کارگران می‌شود. سرمایه‌گذاری‌های که باعث کاهش سرمایه می‌شود هم می‌تواند بازدهی را بیش‌تر کنند. این نوع سرمایه‌گذاری‌ها نه‌فقط سودآوری را بیش‌تر می‌کنند بلکه مقداری از سرمایه را برای سرمایه‌گذاری‌های بعدی آزاد می‌کند. پس از این که سرمایه‌گذاری‌های سرمایه‌اندوزانجام گرفت زمینه‌های بالقوه‌ای برای سرمایه‌گذاری‌های کاراندوز هم پیش می‌آید که سرمایه‌های موفق می‌توانند از آن بهره‌برداری کنند. درنتیجه گرایش عمومی هم چنان این است که ترکیب اندام‌وار سرمایه رشد کند.(55) می‌توان فرض کرد که سرمایه‌دارانی ممکن است باشند که در ابزارهای تولیدی کم‌تر کارآمد و درنتیجه با بازده کم‌تر سرمایه‌گذاری کنند که به‌معنای پایین بودن ترکیب اندام‌وار سرمایه است. اما اگر بر این گزینه پافشاری کنند محکوم به ورشکستگی خواهند بود. درنتیجه، به‌عنوان یک گرایش، به‌خاطر به کارگیری تکنیک‌های تازه، شمار کارگران به ازای هر واحد سرمایه که سرمایه‌گذاری شده کم‌تر می‌شود و این یعنی ترکیب اندام‌وار سرمایه بالارفته است.(56)\nالبته در قانون مارکس ضدگرایش‌های بسیار قدرتمندی هم وجود دارند. این ضدگرایش‌ها گرایش نزولی نرخ سود را کاهش داده و یا حتی معکوس می‌کند. مارکس در این‌جا از پنج ضدگرایش سخن می‌گوید: 1- افزایش بهره‌کشی از کار که ممکن است باعث افزایش نرخ ارزش اضافی بشود. 2- ارزان‌ترشدن نسبی اجزای سرمایه‌ی ثابت 3- انحراف نرخ مزد از ارزش نیروی کار 4- وجود و حتی رشد جمعیت نسبی اضافی 5- ارزان‌ترشدن مصرف و کالاهای سرمایه‌ای از طریق واردات.\nپس قانون مارکس درباره‌ی سودآوری این گونه است. همراه با توسعه‌ی سرمایه‌داری، میزان سرمایه‌ی ثابت به نسبت سرمایه‌ی متغیر افزایش می‌یابد. چون نیروی کاری که با سرمایه‌ی متغیر به‌کار گرفته می‌شود تنها بخش سرمایه است که ارزش اضافی تولید می‌کند مقدار ارزش اضافی به نسبت سرمایه‌ی سرمایه‌گذاری شده کاهش می‌یابد. سرمایه‌داران میزان سرمایه‌ی سرمایه‌گذاری شده (به‌ویژه برای به‌کارگیری نیروی کار) را یک هزینه حساب می‌کنند. درنتیجه این باعث کاهش نرخ سود می‌شود مگر این که میزان نرخ ارزش اضافی بیش‌تر افزایش یابد که یک ضدگرایش در میان ضدگرایش‌های متعدد است. ولی دیر یا زود قانون سودآوری خود را به‌عنوان یک واقعیت عینی تحمیل می‌کند.\nاین ضدگرایش‌ها روندهای ادواری بر روی روند درازمدت نزولی نرخ سود ایجاد می‌کنند.(57) «عملکرد این ضدگرایش‌ها شکستگی را به صورت یک بحران موقتی درمی‌آورد و در نتیجه فرایند انباشت نه این که ادامه‌دار باشد بلکه به شکل چرخه‌ی ادواری درمی‌آید». یک بحران یا رکود در تولید برای تصحیح و برگرداندن نزول نرخ سود و میزان سود به‌طور کلی ضروری است.(58) در دوره‌ی رکود و تداوم آن بعضی سرمایه‌داران تولید را تعطیل می‌کنند. دیگران می‌توانند فضای اقتصادی تهی‌شده را پر کنند. تولید افزایش می‌یابد. در ابتدا سرمایه‌گذاری خالص ثابت افزایش نمی‌یابد و سرمایه‌داران تنها میزان استفاده از ظرفیت دارایی‌های موجود را افزایش می‌دهند. به این ترتیب کارآمدی ابزارهای تولیدی بیش‌تر نمی‌شود و صورت ترکیب اندام‌وار سرمایه هم افزایش نمی‌یابد. اگرچه در نتیجه‌ی استفاده از ظرفیت بیش‌تر استهلاک سرمایه سرعت می‌گیرد و ارزش آن کاهش می‌یابد. درنهایت سرمایه‌داران ابزارهای تولیدی، مواد اولیه، و کالاهای نیمه‌ساخته‌ی سرمایه‌داران ورشکسته را به قیمت‌های پایین خریداری می‌کنند. به این ترتیب، صورت ترکیب اندام‌وار سرمایه کم‌تر می‌شود. تولید افزایش یافته ولی کارآمدی بیش‌تر نشده است یعنی افزایش سطح اشتغال، و به این ترتیب، مخرج ترکیب اندام‌وار سرمایه افزایش می‌یابد. به این ترتیب، ترکیب اندام‌وار سرمایه کم‌تر می‌شود و درنیتجه نرخ سود افزایش می‌یابد. افزایش اشتغال قدرت خرید کار را بیش‌تر می‌کند و سودآوری بیش‌تر هم همین نقش را برای سرمایه دارد. و این دو دسته عوامل هم باعث می‌شوند که سطح بالاتری از تولید محقق شود. به عبارت دیگر چرخه‌ی فزاینده‌ی سودآوری در درون خود چرخه‌ی کاهنده‌ی سودآوری را ایجاد می‌کند. و به نوبه‌ی خود این چرخه‌ی کاهنده هم در درون خود چرخه‌ی فزاینده‌ی سودآوری را ایجاد می‌کند.\nبحران و مالیه\nدرحالی که علت اصلی بحران قانون عمومی انباشت و قانون گرایش نزولی نرخ سود است (یعنی بر سر سرمایه به‌طور عمومی و تولید ارزش اضافی چه می‌آید) ولی واقعیت بحران‌ها را تنها «می‌توان از حرکت‌های واقعی تولید سرمایه‌داری، رقابت و بحران‌ها» یافت.(59)\nمارکس آگاه بود که احتمال گسست در گردش سرمایه جزء جدایی‌ناپذیر تولید کالایی است . احتمال بحران‌ها درجدایی بین فروش و خرید کالاها درجریان کالایی و در نقش پول به‌عنوان ابزار پرداخت نهفته است. ولی این تنها می‌تواند احتمال وقوع بحران‌ها را نشان دهد نه علل منظم وقوع آن را. مانعی که «سود سرمایه‌دار که بنیان اضافه‌تولید نوین است»(60) ایجاد می‌کند علل بحران‌های تکراری است.\nالبته این سخن به این معنا نیست که بخش مالی و به‌ویژه اندازه و حرکت اعتبارات در بحران‌های سرمایه‌داری نقش ندارند. به‌عکس، مارکس معتقد بود که رشد اعتبارات و سرمایه‌گذاری‌های سفته‌بازانه در سهام، اوراق قرضه، و دیگر اشکال دارایی‌های پولی (سرمایه‌ی موهومی) به صورت یک سازوکار جبران‌کننده در روند نزولی سودآوری در انباشت سرمایه‌ی واقعی عمل می‌کند.\nکاهش در نرخ سودآوری به ناچار فعالیت‌های سفته‌بازانه را تشویق می‌کند، یعنی کوشش برای پول‌سازی با شرط‌بندی روی مبادله‌ی سهام و یا خرید دیگر ابزارهای دارایی پولی. اگر سرمایه‌داران نتوانند با تولید کالاها سود کافی به دست بیاورند می‌کوشند با شرط‌بندی روی مبادله‌ی سهام و یا خرید دیگر ابزارهای پولی، پول به دست بیاورند. سرمایه‌داران هم‌زمان گرایش نزولی نرخ سود را تجربه می‌کنند و وقتی که هم‌زمان به خرید سهام و یا دیگر دارایی‌ها دست می‌زنند، بهای آن‌ها افزایش می‌یابد. وقتی قیمت سهام و یا دیگر دارایی‌های مالی بالا می‌رود همگان به خرید آن‌ها علاقمند می‌شوند و این البته ابتدای ایجاد «حباب» است. این نوع حباب‌های اعتباری همیشه جزو سرمایه‌گذاری‌های سفته‌بازانه بوده که حتی به اوایل ظهور بازار سرمایه، یعنی بحران گل لاله در 1637 هم برمی‌گردد.(61)\nبرای مثال اگر فعالیت‌های سفته‌بازانه در بخش مسکن اتفاق بیفتد یک امکان تازه ایجاد می‌کند تا کارگران قرض بگیرند (وام مسکن) و بیش‌تر از درآمدی که دارند مصرف کنند (بیش‌تر از آن‌چه که سرمایه‌داران برای سرمایه‌ی متغیر هزینه می‌کنند) و به این ترتیب مشکل «تحقق» ( یعنی بودن پول کافی برای خرید آن‌چه که تولید می‌شود) حل خواهد شد. ولی دیریازود این حباب می‌ترکد وقتی که سرمایه‌گذاران متوجه می‌شوند که این دارایی‌ها (قرضه‌های مسکن) به اندازه‌ای که برایشان پرداخته‌اند ارزش ندارد. چون سرمایه‌ی موهومی مولد نیست (یعنی هیچ ارزش تازه‌ای تولید نمی‌کند) و سود موهومی درواقع چیزی است که از سود واقعی کسر می‌شود و این نکته وقتی که سود موهومی نقد می‌شود روشن خواهد شد. وقتی به این‌جا می‌رسد خاصیت جبران‌سازی فعالیت‌های سفته‌بازانه متوقف می‌شود و با تولید اضافی بیش‌تری از آن‌چه که پیش از رونق اعتباری با آن روبه‌رو بودیم، روبه‌رو خواهیم شد.(62)\nدرواقع آن‌چه «به‌اصطلاح ازدیاد سرمایه خوانده می‌شود همواره اساساً به ازدیاد آن سرمایه‌ای مربوط است که در آن کاهش نرخ سود از راه حجم سرمایه جبران نمی‌شود – و یا این ازدیاد به سرمایه‌هایی مربوط است که چون قادر به اقدامات مستقلی به سود خود نیستند به شکل اعتبار در اختیار گردانندگان رشته‌های بزرگ کسب‌وکار قرار می‌گیرند.»(63) اعتبار انباشت سرمایه را به بن‌بست می‌کشاند «اگر سیستم اعتباری به صورت عمده‌ترین قوه‌ی مازاد تولید و سفته‌بازی در تجارت دربیاید، به این خاطر است که فرایند بازتولید که بنابه طبیعت‌اش قابلیت انعطاف دارد، اکنون به حداکثر امکانات انعطافی خود رسیده است.»(64) به این ترتیب، «اگر اعتبار به یک‌باره بخشکد و تنها پرداخت‌های نقدی مورد قبول باشد روشن است بحرانی باید اتفاق بیفتد… درنگاه اول، کل بحران به صورت یک بحران اعتباری و یا پولی جلوه‌گر می‌شود.» (65)\nهر بحران سرمایه‌داری هم مختصات خاص خودش را دارد. آن‌چه آغازگر بحران 2008 شد این بود که «سرمایه‌ی موهومی» به‌شدت رشد کرده بود به حدی که نهایتاً رشد ارزش واقعی نتوانست این حجم عظیم را حفظ کند، وقتی نسبت بهای خانه‌ها به درآمد خانوارها به حداکثر رسید. ولی این عوامل آغازگر، ضرورتاً علل نیستند. در پس پرده‌ی آن‌ها علل عمومی بحران یعنی قانون گرایش نزولی نرخ سود نهفته است.\nمارکس در طول زندگی خود پس از نوشتن کتاب سرمایه شاهد دو بحران دیگر بود. در 1873 و در 1882 و او کوشید ازاین موقعیت استفاده کند و خاستگاه‌های این نوع از سرمایه، خصوصی و یا عمومی، را توضیح دهد. «همه‌ی ارتباطات با فرایند واقعی ارزش‌زایی تا لحظه‌ی آخر از دست می‌روند و بازنمایی سرمایه به‌عنوان مقوله‌ای خودکار که بر ارزش خویش می‌افزاید تثبیت می‌شود.» سرمایه‌ی موهومی در واقع «ادعاهای انباشت‌شده نسب به تولید است» و پرسش اصلی این است که آیا این نوع سرمایه با فرایند واقعی انباشت ارتباطی دارد یا خیر.\nمارکس در اظهارنظر درباره‌ی بحران‌های 1873 و 1882 نوشت که سرمایه‌ی پولی قرض‌دادنی پس از هر بحران افزایش می‌یابد چون پول بیش‌تری در دسترس است تا موقعیتی برای سرمایه‌گذاری پیدا کند که این موقعیت‌ها وجود ندارد. به همین خاطر است که قبل از بحران‌ها همیشه با موجی از خوش‌بینی در بازارهای مالی روبه‌رو هستیم چون مقدار زیادی سرمایه‌ی قرض‌دادنی در دوره‌ی رونق وجود دارد که باعث می‌شود نرخ بهره کاهش یابد. مارکس نتیجه گرفت «به‌طور کلی حرکت سرمایه‌ی پولی ( که خود را به صورت نرخ بهره بیان می‌کند) درجهت عکس سرمایه‌ی تولیدی خواهد بود» ولی لحظه‌ی حیاتی درواقع حرکت سرمایه‌ی تولیدی است.(66)\nهمان طور که پل ماتیک نوشت (67) «اگرچه علایم بحران ابتدا در فرایند گردش خود را نشان می‌دهد ولی بحران واقعی را نمی‌توان به‌عنوان مشکلی درگردش و یا حتی تحقق درک کرد بلکه درواقع انقطاعی در کل فرایند بازتولید است که شامل تولید و گردش با یک‌دیگر است. نظر به این که فرایند بازتولید به انباشت سرمایه وابسته است و به این ترتیب، به کل ارزش اضافی که انباشت سرمایه را امکان‌پذیر می‌کند درنتیجه در فرایند تولید می‌توان علل اصلی و واقعی (البته نه‌تنها این عوامل) گذر از احتمال یک بحران به واقعیت بحران را فهمید… خصلت بحرانی سرمایه به‌طور مجزایی از یک‌دیگر نه از تولید نتیجه می‌شود و نه از گردش بلکه ناشی از مشکلاتی است که از گرایش نزولی نرخ سود که در انباشت سرمایه مستتر است و با قانون ارزش هم تعیین می‌شودحاصل می‌شود.»(68)\nهمان‌طور که جی. کارچیدی پس از رکود بزرگ نوشت «نکته‌ی اساسی این است که بحران مالی از انقباض اساس مولد اقتصاد ایجاد می‌شود. یعنی به نقطه‌ای می‌رسیم که باید یک کاهش ارزش اساسی و ناگهانی دربخش مالی و سفته‌بازانه‌ی اقتصاد صورت بگیرد. اگرچه به نظر می‌رسد که بحران از این بخش‌ها آغاز شده است ولی علت غایی بحران در عرصه‌ی مولد اقتصاد (ارزش اضافی) و انقباض اساس مولد اقتصاد و گرایش نزولی نرخ سود در این بخش است اگرچه روند قهقرایی درابتدا دربخش مالی و سفته‌بازانه ظاهر می‌شود.»(69)\nمشکل هم‌چنان گرایش نزولی نرخ سود است که بر تقاضا برای سرمایه‌گذاری تأثیر منفی می‌گذارد. اگر زیربنای اقتصادی سالم باشد انفجار حباب‌ها نباید به صورت بحران در بیاید یا حداقل این که بحران کوتاه‌مدتی خواهد بود. اگر اقتصاد در کلیت‌اش سالم باشد و نرخ سود هم بالا باشد درآن صورت درآمدهایی که ایجاد می‌شود به اشکال مختلف در تولید، سرمایه‌گذاری خواهد شد.\nیک تورم موقتی و مصنوعی در سود بخش‌های غیرمولد سرمایه‌داری (به‌عنوان مثال بخش مالی) می‌تواند اقتصاد سرمایه‌داری را سرپا نگه بدارد و گرایش نزولی نرخ سود در بخش مولد را جبران کند. ولی در یک شرایط بحرانی، سهم روزافزونی از بدهکارانی که قادر به تأمین مالی بدهی‌های خود نیستند مجبور می‌شوند نکول کنند و بحران در بخش مالی منفجر می‌شود.(70)\nقانون مارکس نشان می‌دهد که نظام سرمایه‌داری نه این که تنها از یک «خوب عمل نکردن تکنیکی» در بخش مالی (آن‌گونه که کینز می‌گفت) عذاب بکشد بلکه در بخش مولد خود تناقض‌های جدی دارد یعنی خود سرمایه در برابر رشد مانع‌تراشی می‌کند. آن‌چه از این‌جا نتیجه می‌شود این است که نظام سرمایه‌داری را نمی‌توان تعمیرکرد تا بدون رونق و رکود، رشد اقتصادی پایدار داشته باشد بلکه باید آن را جایگزین کرد.\nهم چرخه‌ای و هم درازمدت\nآیا توضیح مارکس درباره‌ی بحران‌های سرمایه‌داری فقط همین است: یک نظریه‌ی بحران‌های تکراری و مرتب از رکود و رونق درانباشت سرمایه‌دارانه؟ یا این که توضیح مارکس اندکی بیش از این است، یا این که به‌عنوان یک بدیل، درواقع یک تئوری فروریختگی است یعنی توضیحی است از این که چه‌گونه سرمایه‌داری نمی‌تواند برای همیشه ادامه داشته باشد(حتی با بحران‌های تکراری)، بلکه سرانجام به‌عنوان یک نظام سازمان‌دهی اجتماعی به جایی می‌رسد که فرومی‌پاشد و باید با یک نظام تازه جایگزین شود؟\nجواب من به این پرسش این است که نظریه‌ی بحران مارکس هم چرخه‌ای و هم درازمدت است. قانون او درباره‌ی سورآوری بر بحران‌های مکرر و مرتب تولید مازاد و رکود و پس آن گاه رونق برای مدتی دلالت دارد ولی هم‌چنین دلالت بر یک نزول جدی در طول ده‌ها سال (شاید هم طولانی‌تر) در سودآوری انباشت سرمایه دارد که سرانجام به پایان سرمایه‌داری خواهد رسید.\nهمان‌طور که میتو نتیجه می‌گیرد «گرایش نزولی نرخ سود و تأیید این گرایش با پژوهش‌های کاربردی درواقع محدودیت‌های تاریخی طبیعت تولید سرمایه‌داری را نشان می‌دهد. اگر نرخ سود معیاری برای سرزندگی نظام سرمایه‌داری باشد، نتیجه‌ی منطقی از [ تغییرات نرخ سود] این است که این نظام به پایان خود نزدیک شده است. راه‌های متعددی برای سرمایه وجود دارد تا بر بحران غلبه کند و دائماً خود را بسازد. بحران‌های گاه و بیگاهی ویژه‌ی شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری‌اند و سرانجام به آن امکان می‌دهند تا بخشی از سودآوری را احیا کند. این درواقع یک وجه ویژه‌ی سرمایه و ماهیت ادواری اقتصاد سرمایه‌داری است. ولی ماهیت گاه و بیگاهی این بحران‌ها در درازمدت گرایش نزولی نرخ سود را متوقف نکرده است. به این ترتیب این ادعا که سرمایه برای بازسازی نرخ سود ظرفیت نامحدودی دارد و سرزندگی خودش و در نتیجه شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری را شیوه‌ای طبیعی و پدیده‌ای تاریخی می‌داند با شواهد کاربردی رد می‌شود.»(71)\nقانون سود‌آوری پیش‌بینی می‌کند وقتی ترکیب اندام‌وار سرمایه در سطح جهان بیش‌تر می‌شود نرخ سود حتی با وجود عوامل بازدارنده و بحران‌های مکرر (که موقتاً امکان بازسازی سودآوری را ممکن می‌سازد) کاهش می‌یابد. این نشان می‌دهد که سرمایه به‌عنوان یک شیوه‌ی تولید و یک مناسبات اجتماعی موقتی است. ما همیشه سرمایه‌داری نداشتیم و این شیوه حدوحدود نهایی دارد، یعنی خود سرمایه. به سخن دیگر، سرمایه‌داری «تاریخ مصرف» دارد.\nالبته سرمایه‌داری هنوز کاملاً مضمحل نشده است. درطول 200 سال گذشته مرکز انباشت سرمایه از بریتانیا و اروپا در زمان خود مارکس به امریکا و بخش‌هایی از آسیا در طول قرن بیستم و اکنون به چین و هندوستان منتقل شده است. و هنوز حوزه‌هایی هست تا از نیروی کار بهره‌کشی شود.\nولی مارکس هم‌چنین به بحران‌های ادواری هم توجه کرده است. درک او از تکرارب حران که بخش جدایی‌ناپذیر سرمایه‌داری است در مانیفست که در مارس 1848ـ درست پیش از انفجار انقلابی در اروپا ـ نوشته شد آمده است «کافی است به بحران تجاری اشاره شود که در بازگشت ادواری‌اش، هستی جامعه‌ی بورژوایی را با تهدیدی مداوم به زیر سؤال می‌برد. در بحران‌های تجاری بخش بزرگی از نه‌تنها کالاهای ساخته‌شده بلکه حتی از نیروهای مولد موجود از بین می‌روند. در بحران‌ها بلایی اجتماعی نازل می‌شود که در دوره‌های گذشته، بلانامیدن آن نشانه‌ی دیوانگی می‌بود، بلای مازاد تولید. بورژوازی به چه وسیله‌ای بر بحران غلبه می‌کند؟ از یک طرف با ازمیان بردن جبری انبوهی از نیروهای مولد، از طرف دیگر با فتح بازارهای تازه و نیز با کشیدن شیره‌ی بازارهای قدیمی. یعنی با چه وسیله‌ای؟ به این وسیله که بحران‌های همه‌جانبه‌تر و نیرومندتری را تدارک می‌بیند و امکانات مهاربحران را کاهش می‌دهد.»\nاین بیان غیر استدلالی بود نه این که براساس عوامل توضیح دهنده بحران استوار باشد- این چیزی است که بعد می‌آید وقتی که مارکس قوانین مربوط به حرکت خود را تدوین می‌کند. وقتی پس از شکست انقلاب 1848 دراروپا به بریتانیا تبعید شد، او بحران سال 1852 را پیش‌بینی کرد. ولی بحران در 1854 شروع شد و برای اولین بار در 1857 جهانی شد. مارکس اندکی پس از صورت‌بندی نظریه‌ی بحران اقتصادی خود (که درگر,ندریسه و بعد در جلد سوم سرمایه منتشر می‌شود)، وقت زیادی صرف کرد تا برای اولین بحران جهانی سرمایه‌داری معیار و ابعادش را اندازه بگیرد.\nمارکس به‌طور دائم در تکاپو بود تا بتواند برای این فرایند ادواری توضیح و شواهد علمی پیدا کند. «همه‌ی شما براساس دلایلی که هنوز توضیح نداده‌ام، می‌دانید که تولید سرمایه‌داری از چرخه‌های ادواری مشخصی می‌گذرد.»(72) مارکس اضافه می‌کند «وقتی چرخه آغاز می‌شود به‌طور منظم تکرار می‌شود. پی‌آمدها به نوبت به صورت علت‌ها درمی‌آیند و تصادف‌های متفاوتی در کل فرایند، همیشه شرایط خویش را بازتولید می‌کند و به شکل گاه و بیگاهی در می‌آید.» (73) دراواخر ماه مه 1873در نامه ای به انگلس نوشت که «مشکلی که من مدت طولانی با آن درگیر بوده ام بررسی جدول‌هایی است که قیمت‌ها و نرخ‌های تنزیل را به دست می‌دهند… من چندین بار سعی کردم که درارزیابی از بحران – این بالا و پایین رفتن‌ها را به‌عنوان نمودارهای غیرمنظم محاسبه کنم و فکر کردم (و هنوز فکر می‌کنم که اگرمنابع مشهود کافی دراختیار باشد) می‌توانم قوانین اصلی بحران‌ها را به‌طور ریاضی تعیین کنم.»(74)\nاز نگاه مارکس ساکن بودن سرمایه‌ی ثابت بخشی از توضیح گاه‌وبیگاه بودن چرخه‌هاست. او معتقد بود که مدت زمان یک چرخه‌ی انباشت (رونق و رکود) بین پنج تا هفت سال متغیر بود، دیدگاهی که وقتی بحران پیش‌بینی شده‌ی 1852 حادث نشد مورد بازبینی قرارگرفت و این مدت پس آن گاه، 10سال شد. مارکس در طول پژوهش خود این ایده را پرورش داد که چرخه با جایگزینی سرمایه‌ی ثابت مربوط است. بر این اساس، او معتقد است که «تردیدی نیست که چرخه‌ای که در 10 سال گذشته، یعنی از زمان گسترش قابل‌توجه سرمایه‌ی ثابت، صنعت از آن می‌گذشت با فاز کامل بازتولید سرمایه‌ای که به این طریق تعیین می‌شود مربوط است. البته عوامل تعیین‌کننده‌ی دیگری هم خواهیم یافت ولی این یکی از آن عوامل است.»(75)\nمارکس افزود که «تا به‌حال این چرخه‌ها بین 10 تا 12 سال طول کشیده ولی هیچ دلیلی وجود ندارد فکر کنیم این ارقام ثابت می‌ماند.» درواقع مارکس فکر می‌کرد که چرخه‌ی بازسازی سرمایه کوتاه‌ترخواهد شد. اما مدتی بعد انگلس نوشت « به نظر می‌رسد شکل دقیق فرایند گاه‌وبیگاهی با چرخه‌ی 10 ساله‌ی پیشین با شکل اندکی کهنه‌تر، طولانی و جابجایی بین رونق کوتاه‌مدت تجاری غیر قابل چشمگیر و بحران نامطمئن به نسبت طولانی‌تر که در کشورهای مختلف صنعتی در زمان‌های مختلف اتفاق می افتد جایگزین شده است.»(76)\nانگلس به مارکس گفت طبیعی است که نرخ استهلاک را 7.5 درصد درنظر بگیرد که براین اساس، چرخه‌ی بازسازی سرمایه را 13 سال در نظر می‌گیرد اگرچه ماشین‌های 20 و حتی 30 ساله هنوز کار می‌کنند. مارکس نتیجه گرفت «رقم 13 سال با تئوری هم همخوانی دارد چون واحدی را برای یک دور بازتولید صنعتی برقرار می‌کند که تقریباً با دوره ای که بحران بزرگ اتفاق می‌افتد همزمان است. ناگفته روشن است که بسته به دوره‌ی بازتولیدشان جریان تحول‌شان با عواملی کاملاً متفاوت تعیین می‌شود. برای من مهم این است کشف کنم که در اصل مادی بلافصل صنایع بزرگ کدام عامل مسبب حرکت‌های چرخه‌ای است.\nنکته‌ی کلیدی برای مارکس این بود که «چرخه‌ی واگردهای مربوط که در طول چندین سال طول می‌کشد و در آن سرمایه درنتیجه‌ی جزء ثابت خود محدود می‌شود یکی از بنیان‌های مادی چرخه‌های ادواری (بحران) است… ولی یک بحران همیشه نقطه‌ی آغاز حجم زیادی از سرمایه‌گذاری‌های تازه است. و هم‌چنین اگرجامعه را درکلیت‌اش در نظربگیریم، بیش‌وکم اساس مادی چرخه‌های واگرد بعدی است». به این ترتیب مارکس تئوری خود از بحران را به چرخه‌های واگرد سرمایه وصل می‌کند. انباشت سرمایه، از جمله دارایی‌های ثابت، در نظام سرمایه‌داری به سودآوری برای صاحبان سرمایه بستگی دارد. براین اساس، اگر در یک اقتصاد سرمایه‌داری یک چرخه‌ی جایگزینی نسبتاً درازمدت اتفاق بیفتد محتمل است که شاهد یک چرخه‌ی سودآوری هم باشیم.\nمی‌توانیم چرخه‌ی سودآوری را به چرخه دیگری وصل کنیم، یعنی به حرکت‌های بهای سهام. درکل به نظر می‌آید بهای سهام شرکت‌های سرمایه‌داری در امریکا به صورت ادواری تغییر می‌کند، یعنی یک چرخه‌ی 16 ساله که به چرخه‌ی سود بسیار شبیه است. تحلیل‌گران سرمایه‌گذاری بالارفتن بهای سهام را در بازار، بازار صعودی و پایین رفتن بهای سهام را بازار نزولی نام داده‌اند. درواقع مدت‌های طولانی است که بهای سهام عمدتاً در یک جهت تغییر می‌کند و به همین خاطر به این‌ها بازارهای صعودی و نزولی درازمدت می‌گویند.\nچرخه‌ی بازار سهام در امریکا از الگویی شبیه به چرخه‌ی سودآوری تبعیت می‌کند. این مناسبات تنگاتنگ را می‌توان با اندازه‌گیری ارزش جاری شرکت‌ها در مقابل دارایی‌های انباشته ایجاد کرد. کیو (Q) توبین ارقام مربوط به ارزش جاری بازار 500 شرکت عمده را از طریق بازارسهام به دست آورده و بعد آن را بر ارزش جایگزینی دارایی‌های فیزیکی انباشته‌ی این شرکت‌ها تقسیم می‌کند. براین اساس در طول 1948 تا 1968 بازارها تصاعدی بودند و بعد تا 1981 بازارها نزولی بودند و بعد یک بازار صعودی آغاز شد که تا 1999 طول کشید. چرخه‌ی بازار سهام در امریکا بسیار شبیه چرخه‌ی سودآوری در امریکاست اگرچه ممکن است نقاط عطف متفاوتی داشته باشند. به نظر می‌رسد که بازارسهام چند سال پس از بیشینه‌شدن سود به حداکثر ارزش خود می‌رسد. و این چیزی است که انتظار داریم چون بازار سهام به‌طور تنگاتنگ و به مراتب بیش‌تر از وام بانکی و اوارق قرضه به سودآوری شرکت‌ها وابسته است. ولی وقتی نرخ سودآوری کاهش می‌یابد اندکی پس از آن بازارسهام هم تحولات مشابهی خواهد داشت اگرچه ممکن است اختلاف زمانی کوتاهی هم وجود داشته باشد.\nآیا می‌توانیم از چرخه‌های درازمدت‌تر تولید سرمایه‌داری سخن بگوییم؟ همان‌طور که چرخه‌ی سودآوری سرمایه‌داری از ابتدا تا انتها بین 32 تا 36 سال طول می‌کشد و چرخه‌ی بازار سهام همین طور است، به نظر می‌رسد که یک چرخه در پیوند با قیمت‌ها هم وجود دارد که حدود دو برابر این مدت طول می‌کشد، یعنی حدود 64 تا 72 سال. این چرخه را اولین بار نیکلای کندراتیف ـ اقتصاددان چپ‌گرای روس در دهه‌ی 1920 کشف کرد. او متذکر شد که به نظر می‌رسد دوره ای است که در آن قیمت‌ها و نرخ‌های بهره برای دود هه افزایش می‌یابد و بعد دوره‌ای آغاز می‌شود که سیر تحول معکوس می‌شود.\nکندراتیف به تبعیت از مارکس معتقد بود که این چرخه‌های درازمدت براساس یک دوره روی هم انباشت شدن پروژه‌های بزرگ سرمایه‌ای است که در یک چرخه‌ی تجاری معمولی تمام نمی‌شود و به همین خاطر این سرمایه‌گذاری‌ها در چند موج انجام می‌گیرد. او این ادعا را که علت چرخه‌های درازمدت عوامل بیرونی است ردکرد « سرمایه‌داری با گذر از مراحل گوناگون هم‌چنان سرمایه‌داری است و خصلت‌های اساسی و تنظیمات خود را حفظ می‌کند. در غیر این صورت چه‌گونه می‌شود این‌ها مراحل گوناگون سرمایه‌داری باشند. تفاوت قانون ارزش، قیمت‌ها و قانون سود و تغییرات احتمالی‌شان به‌طور مطلق در مراحل گوناگون توسعه‌ی سرمایه‌داری آگاهی ندارم تا نتوان به آن عمومیت بخشید.»\nالبته یک چرخه‌ی رشد اقتصادی و رکود اقتصادی هم داریم که اغلب به آن «چرخه‌ی تجاری» می‌گوییم و اولین بار اقتصاددان فرانسوی کلمان ژوگلار مطرح کرد.(77) این چرخه هم حدود 9-10 سال طول می‌کشد و با آن‌چه مارکس و انگلس در اواسط قرن نوزدهم بحث می‌کردند تفاوت چندانی ندارد. چرخه‌ی تجاری ژوگلار در مقایسه با چرخه‌ی سود مارکسی به دو دلیل نقطه‌عطف متفاوتی دارد. نخست این چرخه همه‌ی اقتصاد را دربر می‌گیرد، بخش‌های مولد و غیر مولد از جمله بخش دولتی. به این ترتیب حرکت‌های چرخه‌ی سود و بخش‌های مولد سرمایه‌داری با اندکی اختلاف زمانی در بقیه‌ی اقتصاد هم خود را نمایان می‌سازد. دوم، به نظر می‌رسد که چرخه‌ی تجاری ژوگلار با تصمیم‌های سرمایه‌داران در سرمایه‌گذاری در سرمایه‌ی ثابت و متغیر (ماشین‌آلات و کارگران) آغاز می‌شود. سودآوری افزایش می‌یابد ولی پس از مدتی واحدها کارگران بیش‌تری را به‌کار می‌گیرند. همین چرخه اندکی بیش‌تر رشد می‌کند سرمایه‌گذاران تصمیم می‌گیرند که به نسبت بیش‌تر در ماشین‌آلات سرمایه‌گذاری کنند و این سرانجام باعث می‌شود که نرخ سودآوری کاهش یابد. وقتی نزول نرخ سودآوری بر کل سود سرمایه‌گذاران اثر می‌گذارد آن‌ها بخشی از کارگران را بیکار می‌کنند ماشین‌آلات هم عاطل می‌مانند و حتی ممکن است واحدهایی هم تعطیل شوند. سرمایه‌داران قوی‌تر سرمایه‌داران ضعیف‌تر را درخود ادغام می‌کنند. و این بحران پس از نقطه‌عطف سودآوری مدتی طول می‌کشد تا خود را نشان دهد. به همین نحو بازسازی و احیا هم با بازسازی و احیای سودآوری اندکی اختلاف زمانی دارد.\nدرنهایت یک چرخه‌ی تجاری کوتاه‌مدت ـ یعنی 4-5 ساله هم داریم. ژوزف کیچین آن را در دهه‌ی 1930 کشف کرد. به نظر می‌رسد این چرخه پی‌آمد تصمیمات بسیار کوتاه‌مدت سرمایه‌داران باشد مبنی بر این که چه میزان محصول را برای فروش آماده کنند. در این‌جا باید گفت که سرمایه‌داران نمی‌توانند بیش از 2 تا 4 سال پیش‌نگری کنند. آن‌ها تولید خود را افزایش می‌دهند و استفاده از ظرفیت‌های تولیدی موجود را بیشینه می‌کنند. تولیدکنندگان سرمایه‌دار در مبارزه‌ی رقابتی بیش‌تر از آن‌چه که قادر به فروش باشند کالا انبار می‌کنند و درنتیجه تولید تا زمانی که مازاد به فروش برسد کم‌تر می‌شود.\nولی چرخه‌ی سود بسیار مهم است. رونق چرخه‌ی سود از 1946 تا 1965 با رونق چرخه‌ی کندراتیف هم‌زمان شد. به این ترتیب، پی‌آمدهای چرخه‌ی ژوگلار در اواسط دهه‌ی 1950 باعث ظهور یک رکود عمیق و یا کاهش رشد اقتصادی یا سطح اشتغال نشد. سودآوری بالا و فزاینده در شرایطی که روند کندراتیف روبه تصاعد بود برای سرمایه‌داری خوش خبر بود چیزی که از آن تحت عنوان عصر طلایی نام می‌برند.\nدر طول 1965 تا 1982 نرخ سود کاهش یافت البته چرخه‌ی کندراتیف هنوز در پیوند با قیمت‌ها در سطح بالایی بود و درنتیجه آن‌چه که داشتیم رکود فزاینده بود (1970، 1974 و 82-1980) در کنار افزایش قیمت‌ها یا به عبارت دیگر تورم رکودی. ولی در 1974 چرخه‌ی ژوگلار و کیچین ادامه یافت و در فضایی که با کاهش نرخ سودآوری همراه بود سرمایه‌داری جهانی اولین رکود اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم را تجربه کرد. رکود 82-1980 بسیار شدید و ادامه‌دار بود چون وقتی در چرخه‌ی کندراتیف قیمت‌ها بالا می‌رفت سودآوری به‌شدت سقوط کرده بود.\nمرحله‌ی بعدی بهبود سودآوری (87-1982) با روند رو به پایین قیمت‌ها در چرخه‌ی کندراتیف همراه شد وضعیتی که ما هم‌چنان در پیوند با کندراتیف در آن موقعیت هستیم. درنتیجه افزایش سودآوری با کاهش تورم همراه شد. روند فزاینده‌ی سودآوری هم‌چنان به این معنا بود که چرخه‌ی رشد ژوگلار 1991 و 2001 به اندازه‌ی وضعیت در 1974 و 82-1980 عمیق و جدی نبود.\nپس از 1997 اقتصادهای سرمایه‌داری درکنار امواج نزولی در چرخه‌ی کندراتیف وارد یک چرخه‌ی نزولی سود شده‌اند. با سقوط رونق ناشی از گسترش اعتبارات در بخش مسکن در 6-2005 چرخه‌ی ژوگلار هم سقوط کرد و ترکیب این دو به صورت رکود بزرگ و بحران طولانی که شبیه به دهه‌ی 1930 است درآمد.\nنظریه‌های بدیل مارکسی از بحران\nبه دنبال علت‌ها رفتن شیوه‌ای علمی است. ولی اگربخواهیم دیالکتیکی نگاه کنیم علت‌ها می‌توانند در سطوح مختلف باشند، علت نهایی ـ ذاتی و تقریبی ـ نموداری ـ. علل نهایی را می‌توان از حوادث واقعی درک کرد و این علت نهایی است که علل تقریبی را توضیح خواهد داد. بحران 9-2008 مثل دیگر بحران‌ها یک علت اساسی دارد که براساس تناقض بین انباشت سرمایه و گرایش نزولی نرخ سود در نظام سرمایه‌داری است. تناقض از آن‌جا پیش می‌آید که در شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری تولید برای ارزش مبادله است نه ارزش مصرفی. سود و نه تولید یا مصرف هدف نهایی است. ارزش تنها با به‌کارگیری کار – فکری و جسمی – تولید می‌شود. و سود هم به این ترتیب به دست می‌آید که به‌ازای بخشی از ارزش تولیدشده به‌وسیله‌ی کار چیزی پرداخت نمی‌شود بلکه به‌وسیله‌ی صاحبان خصوصی ابزارهای تولیدی ضبط می‌شود.\nتناقض اساسی بین انباشت سرمایه و گرایش نزولی نرخ سود و سپس مقدار سود در کلیت‌اش با بحران حل می‌شود که به شکل نابودی ارزش ـ هم ارزش واقعی و هم ارزش موهومی ـ درمی‌آید. درواقع هرجا که گسترش موهومی سرمایه بیش‌تر باشد آن‌جا بحران آغاز می‌شود، برای نمونه گل‌های لاله، بازار سهام، بدهی‌های مسکن، بدهی شرکت‌ها، بدهی بانک‌ها و بدهی‌های دولتی و غیره. بخش مالی درواقع بخشی است که بحران درآن آغاز می‌شود ولی علت‌اش درواقع مشکلی است که در بخش تولیدی وجود دارد.\nمن نظریه‌ی بحران مارکس را این‌گونه می بینم. ولی بعضی مارکسیست‌ها نقش قانون مارکس درباره‌ی سودآوری را در نظریه‌ی بحران او انکار می‌کنند. برعکس آن‌ها به نظریه‌های عدم‌توازن بین انباشت و مصرف (به سب آنارشی حاکم بر تولید سرمایه‌داری)، یا شکاف بین گسترش تولید سرمایه‌داری و «محدودیت‌های بازار» و یا کمبود قدرت خرید کارگران ـ یعنی بحران مزدسالار عدم‌تحقق ـ توجه دارند.\nتئوری عدم‌توازن ابتدا به ساکن از سوی اقتصاددان قرن نوزدهمی روسیه توگن بارونفسکی ـ کسی که مدعی وجود بحران عدم‌تحقق شد ـ و رزا لوکزامبورگ ـ که او هم به همان بحران عدم‌تحقق باورداشت ـ مطرح شده است. براساس باورهای مارکس بحران‌ها می‌توانند از عدم‌توازن در حوزه‌ی تولید و فرایند‌های گردش ایجاد شوند. بحران‌هایی از این قبیل که منحصرا به‌وسیله‌ی عدم‌توازن نظام پیش می‌آیند تنها بیان آنارشی سرمایه‌داری هستند نه این که ماهیت بهره‌کشانه‌ی مناسبات تولیدی را که درواقع علت این آنارشی است توضیح دهند. به همین دلیل با بازتوزیع ارزش اضافی بدون این که ارزش اضافی بیش‌تری تولید شود رفع می‌شوند. از سوی دیگر بحران‌هایی که از ماهیت تولید سرمایه‌داری نتیجه می‌شوند به‌عکس خودبه‌خود رفع نمی‌شوند و تنها می‌توان با تعدیل تولید ارزش اضافی، درواقع با افزودن برمیزان بهره‌کشی، با آن مقابله کرد.\nتفکیک فرایند گردش از فرایند تولید سرمایه‌داری به‌طور کلی ممکن نیست. و این درواقع ضعف دو گروه تئوری‌های دست‌کاری‌شده‌ی مارکسیستی درباره‌ی بحران است، تئوری عدم‌توازن و پیش‌گزاره‌ی ناکافی بودن مصرف. آن‌چه مارکس نشان می‌دهد این است که اگرشرایط خاصی از توازن در مبادله بین دو دپارتمان اصلی حفظ شود هیچ تولید اضافی کالاها اتفاق نخواهد افتاد و بازتولید چه به شکل ساده و یا حتی گسترش‌یافته بدون مشکل ادامه خواهد یافت. معنایش این است که علل عمومی بحران‌های سرمایه‌داری نمی‌تواند در فرایند گردش باشد.\nمارکس به مشکل «عدم‌تحقق» آگاه بود. آنارشی موجود در تولید و انباشت سرمایه‌داری به‌طور دائمی باعث می‌شود که بخشی از ارزش اضافی تولیدشده تحقق نیابد در نتیجه ارزش اضافی تحقق‌یافته همیشه با کل ارزش اضافی تولید شده تفاوت دارد. این که آیا کالاها با توجه به بازاری که برایشان هست بیش‌تر یا کم‌تر تولید شده‌اند تنها پس از تولید مشخص می‌شود. ارزش و ارزش اضافی مستتر در کالاهای به فروش‌نرفته از دست می‌رود و نمی‌تواند تحقق یابد. وقتی تولید رو به افزایش به نقطه‌ای می‌رسد که تبدیل به سرمایه‌شدن را به مخاطره می‌اندازد، رشد تولید متوقف می‌شود و درنتیجه انبوهی از کالاها تولید می‌شود که نمی‌تواند به فروش رود و درنتیجه ارزش‌شان قابلیت تحقق یافتن به‌وسیله‌ی انباشت را ندارد و نمی‌تواند تحقق یابد.\nبه این ترتیب، توقف انباشت به صورت مشکل تحقق ظهور پیدا می‌کند چون در واقع کالاهای تولیدشده به فروش نمی‌رسد. تولید مازاد، به‌عنوان شکل ظهور انباشت اضافی سرمایه تنها به صورت مشکل روزافزون تحقق جلوه‌گر شده و در نتیجه به همین شکل توضیح داده می‌شود درحالی که علت اصلی اش جدایی بین تولید و ارزش است. به این ترتیب برای مارکس دو نوع مشکل تحقق وجود دارد. اول بیان دائماً حاضر آنارشی سرمایه‌داری و دوم، مشکل بحران که دربازار به صورت جدایی بین سود تولیدشده و ارزش اضافی مورد نیاز بازتولید گسترش‌یافته ظاهرمی‌شود.\nشکل اندکی پیچیده‌تر تئوری عدم‌توازن را فعال بلشویک پاول مکساکوفسکی تدوین کرد.(78) مکساکوفسکی به قانون سودآوری مارکس اشاره می‌کند تنها برای این که بگوید به چرخه‌ی رکود و رونق ربطی ندارد و به‌عکس برمباحث جلد دوم سرمایه و طرح بازتولید تکیه می‌کند. او یک تئوری عدم‌توازن دارد ولی علاوه بر آن می‌کوشد نشان دهد که عدم‌توازن بین بخش‌های مولد ابزارهای تولید «گاه‌وبیگاه ازمصرف فاصله می‌گیرند». ولی گروسمان نشان می‌دهد که درطرح مارکس «یک تناقض عمیق و رو‌به‌رشد» بین تولید و مصرف در نظام سرمایه‌داری وجود ندارد و درنتیجه نمی‌تواند تبیین مارکسیستی برای تکرار بحران‌ها باشد. رشد سرمایه‌گذاری همیشه بیش‌تر از رشد مصرف است درنتیجه نمی‌تواند علت بحران‌های تکراری باشد.(79) انکار نظریه‌ی عدم‌توازن به‌عنوان علت بحران سرمایه‌داری درواقع نشانه‌ی تأیید قانون سه (یا اگر دقیق‌تر گفته باشم «خطا») نیست که «عرضه تقاضای خودش را تولید می‌کند». فرایند مبادله در بازار درواقع سازنده‌ی «امکان بحران» است. ولی این بحران‌های گاه‌وبیگاه و تکراری در تولید و سرمایه‌گذاری سرمایه‌داری را توضیح نمی‌دهد.\nدر دیدگاه مارکس گردش و توزیع درواقع پایین‌ترین سطح تجرید علت‌ها هستند، به عبارت دیگر، علت‌های تقریبی و نه نهایی‌اند. سقوط بازار سهام یا قیمت مسکن ضرورتاً به سقوط تولید منجر نمی‌شود مگر این که در بخش تولید مشکلات اساسی وجود داشته باشد. موارد متعددی از سقوط بازار سهام داشتیم که به صورت رکود تولید و یا اشتغال درنیامدند ولی عکس‌اش صادق نیست.\nآن‌چه نظریه‌پردازان نظریه‌ی عدم‌توازن فراموش می‌کنند این است که مارکس درواقع ضرورت بحران تولید اضافی سرمایه را نشان داده است حتی اگر فرض کنیم که بین دپارتمان‌های انباشت و مصرف عدم‌توازنی وجود ندارد. درحالی که اغتشاشات و عدم‌توازن‌ها بخشی جدایی‌ناپذیر تولید سرمایه‌داری هستند ولی پی‌آمدهای‌شان جزئی است و نظر به این که آن‌ها همیشه هستند نمی‌توانند توضیح‌دهنده‌ی چرخه‌های بحران باشند.\nاز نظر مارکس ناهمخوانی بین تولید مادی و تولید ارزش است که درفرایند انباشت مشکل ایجاد می‌کند. بحران یعنی مازاد تولید سرمایه درتناسب با سودآوری یا اگر به شکل دیگری بگویم کسری تولید ارزش اضافی در تناسب با میزان رو به افزایش کل سرمایه. «اضافه‌تولید سرمایه و نه اضافه‌تولید کالاهای منفرد نشان‌دهنده‌ی انباشت اضافی سرمایه است و ناگفته روشن است که اضافه‌تولید سرمایه همیشه شامل اضافه تولید کالاها هم هست.»\nکارچیدی یادآوری می‌کند که «پیش‌گزاره‌ی عدم‌توازن براین گمان است که ریشه‌ی بحران در اختلاف بین تقاضای از نظر تکنیکی تعیین‌شده برای ارزش مصرفی ویژه به‌عنوان داده دربعضی شعبه‌ها و از نظر تکنیکی تعیین شده‌ی عرضه همان ارزش مصرفی ویژه درشعبه‌های دیگر به‌عنوان محصول نهایی است. پاسخ مارکس این است که این تغییرات قیمت‌ها که باعث می‌شود تا بخش اعظمی از سرمایه نتواند خودرا به‌طور متوسط جایگزین کند… باید نهایتاً به صورت توقف تولید در آید. علت هم این است که مناسبات عمومی کل فرایند بازتولید به خصوص با اعتبارات گسترش یافته است.» ولی همه این رابطه‌ها «موقتی»اند. درنتیجه عدم‌توازن یا نتیجه‌ی تغییرات قیمت‌هاست ـ و در این‌جا خودش خود را تصحیح خواهد کرد و درنتیجه توضیح‌دهنده‌ی بحران نیست، یا علت‌اش کسری قدرت خرید است که در این‌جا کسری قدرت خرید است که بحران را توضیح می‌دهد نه عدم‌توازن. پیش‌گزاره‌ی عدم‌توازن و مصرف ناکافی نمی‌توانند علت ناگزیریِ بحران باشند ولی همان‌گونه که مشاهده کردیم این تئوری‌ها می‌توانند ناگزیری اغتشاش‌های موقتی و خود – تصحیح‌کننده را روشن کنند. تنها شیوه‌ای که می‌تواند توضیح کافی ارایه نماید مربوط دانستن عدم کفایت تولید (ارزش اضافی) با نوآوری‌های فناورانه است.»(80)\nنظریه‌ی «تولید اضافی» فراتر از «محدودیت‌های بازار» درواقع روی دیگر سکه تئوری ناکافی‌بودن مصرف است. تولید اضافی یعنی وقتی سرمایه‌داران درمقایسه با تقاضایی که برای کالاها و خدمات وجود دارد بیش‌تر تولید می‌کنند. انگار به ناگهان سرمایه‌داران شروع می‌کنند به انبار کردن آن‌چه که قادر به فروش آنها نیستند، یعنی کارخانه‌هایی دارند که ظرفیت تولیدی‌شان درمقایسه با تقاضایی که هست زیادی است و یا بیش‌تر از آن‌چه که نیاز دارند کارگر را به‌کار گرفته‌اند. درآن صورت شروع می‌کنند به تعطیلی کارخانه و واحد تولیدی، کم‌کردن از نیروی کار شاغل و یا حتی برچیدن کل فعالیت، خب، این است آن‌چه که بحران سرمایه‌داری می‌نامیم.\nتولید اضافی در واقع شیوه‌ی بیان بحران سرمایه‌داری است. پیش از سرمایه‌داری بحران‌ها ناشی از کمی تولید بودند (قحطی، و کمبود) ولی بیان این که تولید اضافی شکلی است که بحران سرمایه‌داری به خود می‌گیرد به این معنا نیست که علت بحران هم هست. بیان این که بگوییم بحران‌ها مثل رعد و برق هستند توضیح نمی‌دهد که ما چرا خیس می‌شویم. اگر علت بحران کمی تقاضا باشد در آن صورت سرمایه‌داری باید به‌طور دائمی گرفتار رکود باشد چون کارگران هیچ‌گاه نمی‌توانند همه‌ی آن‌چه را که تولید می‌کنند خریداری کنند. از آن گذشته تفاوت بین آن‌چه که کارگران به‌عنوان مزد دریافت می‌کنند و قیمت کالاها وخدماتی که سرمایه‌دارها در بازار به فروش می‌رسانند درواقع سود سرمایه‌داران است. طبق تعریف، آن بخش اضافی ارزش دراختیار کارگران نیست که مصرف کنند بلکه در دست مالکان سرمایه‌دار است.\nمارکس به نقد اقتصاددانان سرمایه‌داری برآمد که می‌گفتند هرگز شما با بحران تولید اضافی روبه‌رو نخواهید شد چون «هر فروشی که یک سرمایه‌دار انجام می‌دهد به این معناست که خریداری هم هست.» به نظر مارکس گفتن این که برای هر فروشنده ای خریداری هم هست یک همان‌گویی است چون این دقیقاً تعریف مبادله است. ولی هیچ کس همین که چیزی را فروخت مجبور نیست چیز دیگری را خرید کند. پول به‌دست آمده از یک فروش می‌تواند احتکار (یا پس‌انداز) شود و برای خرید مورد استفاده قرار نگیرد. همین به‌تنهایی امکان تولید اضافی و بحران را ایجاد می‌کند. ولی وجود امکان بحران در فرایند مبادله‌ی سرمایه‌دارانه با استفاده از پول به این معنا نیست که ضرورتاً اتفاق می‌افتد و یا حتی کی و چه‌گونه اتفاق خواهد افتاد. به همین منظور مارکس فراتر رفته و توضیح می‌دهد که آن‌چه که تعیین می‌کند که آیا سرمایه‌داران برای سرمایه‌گذاری در واحد تولیدی و ماشین‌آلات دست به خرید می‌زنند و یا کارگر را به‌کار می‌گیرند، سودآوری است. «نرخ سود در واقع موتور محرک تولید سرمایه‌داری است. اشیا تا جایی که تولیدشان سودآور باشد، تولید می‌شوند.»\nاین‌جاست که قانون مارکس درباره‌ی گرایش نزولی نرخ سود شکل می‌گیرد. مارکس نشان می‌دهد که سودآوری تولید سرمایه‌دارانه پایدار نیست و درواقع تحت فشارهای غیر قابل‌کنترلی برای نزول (گرایش) قرار دارد. این وضعیت سرانجام به جایی می‌رسد که سرمایه‌داران به نسبت سودی که از کارگران به دست می‌آورند، زیادی سرمایه‌گذاری می‌کنند (انباشت اضافی). در یک نقطه‌ی معین، انباشت اضافه به نسبت سود (نرخ نزولی سود) به جایی می‌رسد که کل سود هم دیگر افزایش نمی‌یابد. این‌جاست که سرمایه‌داران سرمایه‌گذاری و تولید را متوقف می‌کنند و دراین‌جا تولید اضافی یا بحران سرمایه‌داری داریم. به این ترتیب، آن‌چه که علت تولید اضافی است نرخ نزولی سود (و سود نزولی) است، نه برعکس.\nهمان‌گونه که هنریک گروسمان توضیح می‌دهد(81) « اگر کل سود نزولی نباشد، نرخ نزولی سود به‌طور مستقیم به بحران منجر نمی‌شود. وقتی نرخ نزولی سود نهایتاً به صورت سود نزولی درمی‌آید آن موقع است که انباشت اضافی سرمایه‌گذاری، و تولید اضافی کالاها وخدمات (که سودآور بودند) اتفاق می‌افتد و بحران آغاز می‌شود. دقیقاً وقتی رشد کل سود متوقف شد، رکود بزرگ آغاز گشت.\nبنابراین به‌اصطلاح مشکل تحقق‌پذیری درواقع نتیجه‌ی مشکل تولید است. نزول نرخ سود و نزول کل سود باعث سقوط سرمایه‌گذاری، مزدها و اشتغال می‌شود و شرکت‌های درگیر نمی‌توانند کالاها و خدمات خود را به قیمت‌های موجود به فروش برسانند و گارگران قادر به خرید آن‌ها نیستند. این البته که یک بحران تولید اضافی و مصرف ناکافی هم هست ولی درواقع تنها قانون سودآوری مارکس می‌تواند این چرخه‌های رونق و رکود را توضیح دهد نه تئوری‌هایی که درباره‌ی تولید اضافی و یا عدم‌توازن داریم.\nمازاد اضافی، «عدم‌توازن»، «تولید اضافی» و یا «ناکافی‌بودن مصرف» تئوری‌های مارکسی بحران نیستند. ولی از آن مهم‌تر، آنها در مقایسه با قانون سودآوری مارکس بدیل‌های به‌مراتب ضعیف‌تری هستند. آن‌ها نه فقط در حیطه‌ی نظری بسیار ضعیف هستند بلکه از نظر کارآمدی هم غیر قابل‌اثبات‌اند. پرسش این است که وقتی می‌گوییم «عدم‌توازن» و یا «ناکافی‌بودن مصرف» درواقع چه چیزی را داریم اندازه‌گیری می‌کنیم؟ آیا مصرف قبل از پیدایش رکود کم‌تر می‌شود؟ نه این‌گونه نیست بلکه همه‌ی شواهد عکس آن را نشان می‌دهد درست برعکس وضعیتی که در پیوند با سرمایه‌گذاری و یا سود داریم. آیا عدم‌توازن رشد سرمایه‌گذاری در مقایسه با مصرف به تولید اضافی و یا بحران ادواری منجر می‌شود؟ خب، نه همان گونه اندرو کلیمن برای امریکا نشان داده است.(82) از نظر تاریخی سرمایه‌گذاری تجاری همیشه سریع‌تر از مصرف کارگران رشد می‌کند و این نتیجه‌ی انباشت سرمایه‌داری است. ولی این وضعیت به رکود مزمن یا رکود دایمی منجر نمی‌شود چون سرمایه‌گذاری تقاضای خودش را ایجاد می‌کند (تقاضای سرمایه‌داران). درواقع، سرمایه‌گذاری موجب رشد بازدهی کار شده و در نتیجه رشد اقتصادی را بیش‌تر می‌کند. مشکل وقتی پیش می‌آید که سرمایه‌گذاری سقوط می‌کند نه زمانی که «باسرعت زیادی» رشد می‌کند.\nبه نظر می‌رسد همگان در دایره‌ی اقتصادی مارکسیست‌ها توافق دارند که بحران‌های دهه‌ی 1970 و اوایل دهه‌ی 1980 به خاطر نزول سودآوری پیش آمد نه تولید اضافی یا ناکافی بودن مصرف. ولی همان‌گونه که مشاهده می‌کنید بحث فعلاً این‌گونه پیش می‌رود که هر بحرانی می‌تواند علل متفاوتی داشته باشد چون سرمایه‌داری به شکل‌های تازه و ساختارهای تازه دگرسان می‌شود (نولیبرالیسم یا مالی‌گرایی) که موجب تغییر در علل تناقضات می‌شود. و به ما گفته می‌شود که چون سودآوری از سال 2001 افزایش یافته تا زمان رکود بزرگ (درواقع تا 2006) پس قانون مارکس کاربرد ندارد و در نتیجه باید بگوییم که رکود بزرگ درواقع نتیجه‌ی بی‌ثباتی مالی، اعتبارات بیش از حد، افزایش نابرابری و کاهش سهم مزد و یا تقاضای ضعیف و رکود دایمی بود.\nبسیاری از مارکسیست‌ها بر این گمان‌اند که تأکید بر این‌که قانون سودآوری مارکس دلیل اصلی بحران‌هاست بسیار «تقلیل‌گرایانه» و یا «تک علتی» است.(83) از نظر این مارکسیست‌ها ابعاد دیگر و یا علل دیگری برای بحران‌ها هست. گیرم که این گونه باشد و قانون سودآوری مارکس برای تبیین بحران‌ها «کافی» نباشد، ولی واقعیت این است که «ضروری» است. شیوه‌ی کار مارکس این بود که با تجرید از واقعیت‌ها به قوانین اصلی (ضروری) حرکت در نظام سرمایه‌داری دست یابد و پس آن‌گاه خصلت‌های خاص سرمایه‌داری را به آن اضافه کند تا به علل کوتاه‌مدت بحران‌ها برسد. به این مفهوم قانون سودآوری مارکس را می‌توان به‌عنوان علت اصلی و نهایی بحران‌های مکرر دانست که به‌وسیله‌ی حوادث «تقریبی» به‌کار می‌افتد، برای نمونه، یک بحران در قیمت نفت، حباب در بازارسهام، و یا سقوط بازار مسکن. در آن صورت، ما به علل «کافی» دست خواهیم یافت.\nمارکس وقتی که درباره‌ی هراس 1857 می‌نوشت به این نکات توجه داشت: «آن شرایط اجتماعی کدام است که موجب بازتولید این فصول خود فریبنده‌ی سفته‌بازی زیاد یا اعتبارات موهومی می‌شود؟ اگر آن را دنبال کنیم به بدیلی ساده و سرراست خواهیم رسید. از دو حال خارج نیست یا جامعه آن‌ها را کنترل می‌کند و یا این که آن‌ها نتیجه‌ی ذاتی نظام تولیدی موجود هستند. درحالت اول جامعه می‌تواند جلوی بحران را بگیرد ولی در حالت دوم تا زمانی که نظام ادامه می‌یابد، باید با آنها سر کرد درست مثل تغییرات طبیعی که در فصول مختلف سال شاهدیم.»(84)\nهمان طور که مارکس می‌گوید «سفته‌بازی زیادی» یا « اعتبارات موهومی» از بحران‌های تکراری در نظام تولیدی سرمایه‌داری نتیجه می‌شوند. با فعالیت‌های اجتماعی نمی‌توان از دست‌شان خلاص شد مگر این که شیوه‌ی تولیدی را جایگزین کنیم. نمی‌توان بحران‌ها در نظام مالی را از آن‌چه در بخش مولد اتفاق می‌افتد جدا کرد. « به این معنا که بحران‌ها بدون اعتبار هم امکان‌پذیر است.»(85)\nهیچ‌کدام از بدیل‌هایی که دربرابر قانون مارکس ارائه می‌شوند به‌عنوان علل اصلی و نهایی جذاب و پذیرفتنی نیستند. همان گونه که الن فریمن اخیراً گفته است قانون سودآوری مارکس هم‌چنان «تنها توضیح پذیرفتنی در رقابتی است که برسر تبیین مشکل اساسی سرمایه‌داری درجریان است.»(86)\n(51) همان‌طور که مارکس در یادداشت‌هایش برای کتاب سرمایه نوشت از نظر تاریخی برای اقتصاددانان کلاسیک روشن بود که نرخ سود گرایش نزولی دارد ولی نمی‌توانستند آن را توضیح بدهند. قانون ارزش و انباشت مارکس به این پرسش پاسخ نظری می‌دهد. «دگرسانی ارزش اضافی به سود از دگرسانی نرخ ارزش اضافی به نرخ سود به دست می‌آید نه برعکس. درواقع، ازنظر تاریخی از نرخ سود آغاز می کنیم. ارزش اضافی و نرخ ارزش اضافی مفاهیمی نسبی هستند که اگرچه قابل‌رؤیت نیستند ولی اساسی‌اند و باید مورد بررسی قراربگیرند درحالی که نرخ سود و ارزش اضافی به شکل سود در سطح نشان می‌دهد که چه دارد اتفاق می افتد. در متن دست نوشته جلدسوم در MEGA 2II 4.2,p.52\nKarl Marx, Marx Engels Collected Works, vol. 33 (London: Lawrence and Wishart, 1990), 104; Karl Marx, The Grunrisse (London: Penguin, 1973), p. 748.\nMarx 1973, pp. 748-49 (تأکید از ماست)\n(54) «با توجه به این واقعیت که “قوانین اصلی حاکم بربحران” همانند دیگر قوانین اجتماعی، گرایشی و ضدونقیض هستند، “تعیین این قوانین با استفاده از ریاضیات” مقوله‌ی غیرممکنی است. نخست ریاضیات شاخه‌ای از منطق صوری است و همان‌گونه که در بالا دیدیم منطق صوری نمی‌تواند ضدونقیض هم باشد. با این همه برای در نظر قوانین حاکم بر حرکت جامعه باید از مقوله‌های ضدونقیض آغاز کرد و از همین روست که قوانین حرکت گرایشی هستند. دوم، حتی اگر همه‌ی «عوامل درگیر» شناخته شده باشند عملاً بررسی همه‌ی این عوامل غیر ممکن است. به همین دلیل است که مدل‌های اقتصادسنجی حتی مدل‌های بزرگ که هزارها معادله را دربر می‌گیرند در مقوله‌ی پیش نگری پی‌آمدها دست آوردهای ناامیدکننده‌ای دارند. با این همه حتی اگر دسترسی به قوانین حاکم بر بحران‌ها از نظر ریاضیات غیرممکن باشد ولی تحلیل حرکت‌های متغیر اقتصادی با استفاده از ریاضیات سطح بالا ممکن است. این به گمان من نشانه‌ی بصیرت مارکس بود.» جی کارچیدی، در پسِ بحران، لیدن، بریل 2011.\nC. Harman, “The Rate of Profit and the World Todat,” International Socialism 115 (2007); available at http://isj.org.uk/the-rate-of-profit-and-the-world-today/\n(56) این برای هر واحد سرمایه‌ی سرمایه‌گذاری‌شده درست است. کل اشتغال هم به میزان انباشت بستگی دارد.\n(57) برای تحلیل کامل‌تر قانون مارکس و دفاع از آن در برابر دلایل انتقادی، ن.ک.\nCarchedi and M. Roberts, “Old and Misconceptions of Marx’s Law,” Critique: Journal of Socialist Theory 41 (2014), 571-94.\n(58) «استهلاک دوره‌ای سرمایه‌ی موجود ـ یکی از ابزارهای ماندگار در تولید سرمایه‌داری برای کنترل گرایش نزولی نرخ سود و تسریع انباشت ارزش سرمایه از طریق تولید سرمایه‌ی تازه ـ شرایط را به‌هم می‌زند که در درون آن فرایند گردش و بازتولید سرمایه شکل می‌گیرد و به همین دلیل با توقف ناگهانی و بحران در فرایند تولید همراه می‌شود» مارکس، سرمایه، جلد سوم، فصل 15.\nMarx, Grundrisse, 1968, 512.\nMarx, CW32, 157-8\n(62) «نظریه‌ی بحران عمدتاً (نه به‌تمامی) در دست‌نوشته‌های سال‌های 65-1864، و همین طور یادداشت‌های دیگر تدوین شد که بین گرایش نزولی نرخ سود و چرخه‌ی حباب و اغتشاش دربازارهای مالی رابطه برقرارکرد که موجب می‌شود در زمان‌های خوب سرمایه انباشت شود و همین طور در دوره‌های بد برای احیای نرخ سودآوری موجب انهدام سرمایه شود» . الکس کالینکوس: پیچیدگی‌زدایی از سرمایه، 2014، فصل6.\n(63) Capital, Volume 3, p359\n(64) Capital, Volume 3, p572\n(65) Capital, Volume 3, p621\n(66) Kraetke op cit.\n(67) in his seminal work, Economic Crisis and crisis theory\n(68) Economic Crisis and Crisis Theory, Paul Mattick 1874, https://www.marxists.org/archive/mattick-paul/1974/crisis/ch02.htm\n(69) G, Carchedi, The Return from the Grave, 2009\n(70) «نکته‌ی بنیادی این است که علت بحران مالی درواقع انقباض اساس مولد اقتصاد است. بنابراین، نقطه‌ای می‌رسد که باید در بخش‌های مالی و سفته‌باز اقتصاد کاهش ناگهانی و جدی صورت بگیرد. اگرچه به نظر می‌رسد که بحران در این بخش‌ها شروع شده ولی علل اصلی در محدوده‌ی تولید و گرایش نرخ سود در این عرصه‌هاست» Carchedi, Behind the Crisis\n(71) Maito op cit\n(72) Karl Marx to Friedrich Engels, 1865\n(73) CI, 633\n(74) (31.05.73, CW44, 504).\n(75) (CW29, 105)\n(76) (CII, 477n).\n(78) Pavel Maksakovsky, The Capitalist Cycle, Haymarket 2009.\n(79) Kliman, The Failure of Capitalist Production, 2012.\n(80) G Carchedi, Frontiers of Political Economy, http://diagmo.free.fr.carchedi91.pdf\n(81) H Grossman, The Law of Accumulation, Pluto Press 1992.\n(82) Kliman op cit chap 8.\n(83) see David Harvey, http://thenextrecession.wordpress.com/2014/14/17/david-harvey-monomaniacs-and-the-rate-of-profit/\n(84) Dispatches for the New York Tribune, Penguin p. 201.\n(85) Marx, Theories of Surplus Value, Volume 2. P. 514.\nبرچسب‌ها: مایکل رابرتز, مارکس200, نظریه بحران نزد مارکس, کارل مارکس, اقتصاد مارکسی, احمد سیف\nدسته‌بندی شده در: مارکس‌پژوهی, کتاب, ترجمه\n« در جستجوی «فردیت» گمشده‌ی مارکس / علی رها


این گیاهان ادویه‌ای را فراموش نکنید – مجله سیبیتا\nادویه‌ها و خواص شگفت‌انگیز آن‌ها\nاین گیاهان ادویه‌ای را فراموش نکنید\nطعم فوقالعاده و بهبود سلامتی، دو دلیل اصلی برای استفاده از گیاهان ادویهای محسوب می‌شوند. این گیاهان، بدون اضافه کردن سدیم، طعم غذا‌ها را به میزان زیادی افزایش می‌دهند. علاوه بر این، بسیاری از این گیاهان حاوی آنتی اکسیدان بوده و به مقابله با بیماری‌ها می‌روند. حالا یا چند عدد از این گیاهان ادویه‌ای آشنا می‌شویم:\nاگر می‌خواهید کباب بپزید، رزماری را فراموش نکنید. استفاده از این ادویه ابتلاء به سرطان را کاهش می‌دهد. گوشت را در ماده‌ای که حاوی آبلیو، سرکه، فلفل، سیر و رزماری است خوابانده و دو ساعت کنار بگذارید. سپس گوشت را کباب و سِرو کنید.\nدر تهیه انواع سوپ، شیرینی، کیک و کلوچه هم می‌توان از این ادویه معطر استفاده کرد.\nسعی کنید در نوشیدنی‌های که تهیه می‌کنید از برگ‌های نعناع هم استفاده کنید. عطر خوشایند این گیاه، شما را ترغیب می‌کند تا مایعات بیشتری را مصرف کنید. می‌توانید آن را در کنار سالاد ذرت استفاده کرده یا همراه با هندوانه به عنوان دسر سِرو کنید.\nنعنا‌ها را پاک کرده، در پارچه‌ای پیچیده و بالای یک لیوان آب در یخچال نگه دارید. سپس در پخت انواع سوپ، خورشت و سالاد از این گیاه معطر استفاده کنید.\nریحان گیاه بسیار پرطرفداری است. رشد این گیاه بسیار آسان و استفاده از آن هم راحت است. چه چیزی بهتر از طعم ساده گوجه فرنگی و سالاد ریحان است؟ در انواع سالاد از ریحان بهره ببرید- مثلا در سالاد شیرازی. حتما در کنار انواع کباب از آن استفاده کنید. اگر خواستید توت فرنگی بخورید، ریحان و سرکه بالزامیک به آن اضافه کنید. طعمی فوق العاده را تجربه خواهید کرد.\nبهتر است هنگام پخت غذا، ریحان در ۵ دقیقه آخر اضافه شود تا طعم و عطرش از بین نرود.\nشاید خیلی از طعم شوید لذّت نبرید. امّا این گیاه معطر سرشار از آنتی اکسیدان است. هنگام تهیه انواع شور و ترشی، حتما از شوید استفاده کنید. برای طبخ ماهی و کاهش بوی آن، شوید را انتخاب کنید. مرغ، سبزیجات، سیب زمینی، انواع سالاد و ماکارونی هم با این گیاه معطر خوش طعم می‌شوند. نوع خشک آن در آبدوغ خیار، طرفداران بسیاری دارد.\nیکی از گیاهان معطر و مفید پونه کوهی است. نصف قاشق چایخوری پونه کوهی خشک شده، دارای آنتی اکسیدانی برابر با ۳ لیوان اسفناج تازه است. حتما هنگام تهیه ساندویچ پنیر از این گیاه استفاده شود. از پونه کوهی در انواع سالاد‌ها، چاشنی‌ها و خوراک‌ها استفاده کنید و از طعم آن لذّت ببرید.\nخوراک سوپی مرغ کاری تایلندی\nحرکت تاب دادن متناوب دمبل\nمرغ کبابی با سس بادام زمینی\nمی‌توانید این گیاه معطر را خشک کرده و تا یکسال از آن استفاده کنید.\nآویشن گیاهی است که سرشار از آنتی اکسیدان است.\nآویشن یکی از فوق العاده‌ترین گیاهانی است که می‌توانید در انواع غذا‌ها از آن استفاده کنید. هنگام پخت و پز، ترکیبی از جعفری، برگ بو و آویشن را به سوپ‌ها، خورشت‌ها و انواع خوراک‌ها اضافه کنید. همچنین در پخت ماهی، مرغ و گوشت قرمز، آویشن فراموش نشود. اگر هوس پیتزای خانگی هم کردید، لطفا آویشن را فراموش نکنید.\nگشنیز گیاه تندی است که در بسیاری از غذاهای آسیایی، هندی و مکزیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.\nبهتر است آن را به صورت تازه و درست پیش از سِرو، به غذا اضافه کنید. سوپ جوجه برای افراد سرماخورده، یکی از غذاهایی است که گشنیز در آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین در انواع سالادهای میوهای چون سالادهای خیار، آلو و گوجه فرنگی، این گیاه معطر را فراموش نکنید.\nآیا در تا بحال در پخت غذا از گیاه بادرنجبویه استفاده کرده‌اید؟ نام دیگر آن ترنج است، گل‌های بزرگ و رنگارنگ دارد، در اواخر تابستان می‌روید و زنبورهای عسل بسیار به آن علاقه‌مند هستند. طعمی شبیه به پونه کوهی و نعناع دارد و می‌توان به جای آن‌ها مورد استفاده قرار داد. در تهیه سالاد، بادرنجبویه را فراموش نکنید. هنگام پخت مرغ، ماهی و گوشت، این گیاه را خرد کرده و به غذا اضافه کنید. می‌توانید چای آن را نیز تهیه کرده و برای آرامش اعصاب نوش جان کنید.\nساقه پیازچه، گیاهی است که در همه غذا‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. سالاد، سبزیجات و انواع خوراک‌ها را با پیازچه بپزید. فقط کافی است کمی پیازچه خرد کرده و به غذا اضافه کنید.\nسیب زمینی را کباب کنید و همراه با پیازچه سِرو کنید. در تهیه انواع خمیرهای نان و بیسکویت، کمی پیازچه اضافه کرده و طعمی جدید را تجربه کنید.\nاز اسطوخودوس تنها در شمع سازی و ساخت عطر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. این گیاه معطر، کاربردهای زیادی در پخت و پز دارد. از آن می‌توانید در تهیه انواع سالاد، سس، شیرینی و شربت مورد استفاده قرار می‌گیرد. طعمی به مانند گل داشته و کمی شیرین است. در تهیه ماده‌ای که گوشت قرمز، مرغ و ماهی را در آن می‌خوابانند، حتما از اسطوخودوس استفاده کنید.\nالبتّه به دلیل طعم خاص این گیاه، استفاده زیاد آن در غذا توصیه نمی‌شود.\nمواد مغذّی سالم برای داشتن دندان‌هایی سالم


اصابت توپ به بازیکن کریکت منجر به مرگش شد\nآخرین به روزرسانی: جمعه 9 ذو القعدة 1440 هـ - 12 ژوئیهٔ 2019 KSA 22:46 - GMT 19:46\nتاریخ انتشار: جمعه 9 ذو القعدة 1440 هـ - 12 ژوئیهٔ 2019 KSA 22:39 - GMT 19:39\nیک منبع رسمی در کشمیر هندوستان اعلام کرد که یک بازیکن نوجوان کریکت در آنانتاگ واقع در جنوب کشمیر، بر اثر اصابت توپ به گردنش، جان باخت.\nاین منبع رسمی در ادامه گفت: «جهانگیر احمد وار 18 ساله بازیکن کریکت و ساکن بارامولا واقع در شمال کشمیر بود و زمانی که با حریفش مشغول بازی بود، ضربه توپ به گردنش اصابت کرد و موجب مرگ وی شد. این بازی از سری رقابت‌های سنین زیر 19 سال بود.»\nبر اساس گزارش هندوستان تایمز، جمعه 12 ژوئیه 2019، پلیس منطقه متان در این باره اظهار کرد: «ضربه اصابت شده کاملا تصادفی بوده و با وجود اینکه بازیکن کلاه بر سر داشته است ضربه وارده، صدمه شدیدی به او زد.»\nافسر پلیس توضیح داد: «زمانی که ضربه به احمد وار اصابت کرد بیهوش شد و سریعا به بیمارستان منتقل شد اما پزشکان اعلام کردند مرده است. این سری رقابت‌های کریکت زیر نظر مقامات رسمی و دولتی برگزار شده بود.»\nجهانگیر احمد وار از بازیکنان چپ دست بود و زمانی که ضربه به طرفش پرتاب شد در صدد مهار آن بود اما موفق نشد جلوی آن را بگیرد.\nسلیم اور رحمان، مدیر کل خدمات ورزش و جوانان کشمیر اظهار کرد: «ضربه‌ای که به وار اصابت کرد، دقیقا مانند اصابت توپ به بازیکن استرالیایی فیلیپ هاگ در 25 نوامبر 2014 بود، این بازیکن نیز بعد از گذشت دو روز از اصابت توپ، درگذشت.»\nرحمان افزود: «احمد وار در زاویه‌ای بود که نتوانست توپ را مهار کند و ضربه وارد شده موجب عارضه مغزی در او شد.»


بررسی مهمترین حوادث امروز جهان\nالاثنین ٢٠ ذی قعده ١٤٤٠\nکد مطلب : 211 تاریخ انتشار:\n- 12:08 تاریخ آخرین ویرایش :\nطبقه بندی: مدیریت اخبار اخبار بین الملل\nبه گزارش پایگاه خبری hse : مشروح حوادث گوناگون امروز دنیا شامل انفجار در کارخانه خوراک دام و همچنین در کشتی، کشف جسد به هنگام بررسی حادثه، مرگ کارگر در اثر تصادف با ماشین آلات، حادثه تصفیه خانه و رانش زمین در نیروگاه در اخبار ذیل درج شده است:\nانفجار در کارخانه خوراک دام نبراسکای آمریکا\nطی حادثه آتش سوزی و انفجار که در کارخانه تغذیه بین المللی اوماها واقع در نبراسکا اتفاق افتاد، 10 تن از کارگران مجروح شدند و تعدادی از آن ها در لیست مجروحین به حساب آورده نشدند. متخصصین نیروی کار نبراسکا صبح دوشنبه تیمی را که در زمینه شمع زنی و فروپاشی سازه تبحر داشت جهت تحقیقات روانه صحنه حادثه کرد. همچنین سگ هایی را مامور جستجوی قربانیانی کردند که ممکن بود در زیر آوار گیر افتاده باشند.\nانفجاری که به کشته شدن خدمه کشتی در استانبول ترکیه انجامید\nصبح روز دوشنبه در اثر انفجار و گسترش آتش سوزی در یک کشتی در Tersaneler حوالی توزلا واقع در استانبول یک خدمه کشتی جان باخت و چهار نفر دیگر مجروح شدند. در این میان 19 تن از افراد به طور ایمنی نجات یافتند قبل از اینکه کشتی منحرف و یا واژگون شود.\nکشف جسد در هنگام بررسی حادثه در منطقه oilsand آلبرتای کانادا\nروز گذشته در suncor oilsand واقع در شمال فورت مک مورای آلبرتا، جسد کارگر 40 ساله ای کشف شد. کارشناسان بر این باورند که وی به هنگام بررسی نشتی لوله آب یک مرتبه جریان آب آزاد شده و او جان خود را از دست داده است.\nجان باختن کارگر در طی حادثه با ماشین آلات در انگلیس\nروز گذشته کارگری که در دهه 40 سالگی خود به سر می برد در طی یک حادثه صنعتی در خیابان سوئز واقع در نیوتن ویلوس در حالیکه با دستگاه در حال انجام کار بود بازویش در میان دستگاه گیر کرد و منجر به جان باختن وی شد.\nتلفات در تصفیه خانه پنسیلوانیای آمریکا\nروز دوشنبه یک کارگر تعمیر و نگهداری کارخانه Lobar در طی برخورد با جعبه تابلو برق در اثر سقوط آن که جایگاهش متزلزل شده بود، جان خود را از دست داد. این حادثه در تصفیه خانه شهرداری Red Lion واقع در پنسیلوانیا به وقوع پیوست.\nرانش زمین در نیروگاه آبی آناتولی\nصبح روز دوشنبه نیروگاه آبی در نزدیکی رودخانه گوسکو واقع در باکاسبیسلا با رانش زمین مواجه شد که پیامد آن جان باختن یک کارگر 41 ساله و همچنین مجروح شدن دو نفر دیگر بود.\nمنبع : safety.co.uk\nنویسنده : سید هاشم میراحمدیان\nکشته شدن 58 تن در سانحه ریلیِ هند تایید آمار تلفات سقوط آسانسور از سوی آتش‌نشانی برگزاری مراسم بزرگداشت روز جهانی بهداشت، ایمنی و محیط زیست


عکاسی صنعتی و تیزر تبلیغاتی - بایانگاه\nHome/عکاسی صنعتی و تیزر تبلیغاتی\nدر ساخت یک تیزر تبلیغاتی عوامل زیر مشارکت دارند:\nالف) عوامل و تکنسینها:\nساخت یک فیلم با کیفیت و استاندارد نیازمند استفاده از عوامل و تکنسینهایی ست که به کار خود مسلط و با تجربه باشند. در سطرهای بعدی به بخشی از عوامل تولید فیلم و شرح وظایف و نوع تعامل با آنها اشاره میکنیم.\n1) گروه فیلمنامه نویسی و ایده پردازی:\nهراثر هنری براساس ایده و هراثر تصویری و نمایشی براساس ایده و فیلمنامه شکل میگیرد. فیلمنامه پی ساختمان فیلم است و لازمه استحکام بناست.\nتبدیل یک فیلمنامه خوب به یک فیلم خوب- نیازمند وجود یک کارگردان خوب است که اگر نباشد زحمات گروه فیلمنامه نویسی هدر خواهد رفت\n3) گروه کارگردانی:\nگروه کارگردانی شامل سه نفر دستیار کارگردان و یک نفر برنامه ریز می باشد که هرکدام به نوبه خود کارگردان را در اجرای هرچه بهتر کار یاری خواهند کرد.\n4) بازیگر و گوینده حرفه ای انگلیسی خانم و آقا\nاصولا بازیگر در هر کارنمایشی وظیفه انتقال حس و پیام یک اثر را برعهده دارد و به فهم هرچه بهتر منظور صاحب اثر کمک میکند. بازیگران در هر لوکیشن با گریم و پوشش خاص آن مکان جلوی دوربین حاضر خواهند شد و به بازی خواهند پرداخت. گوینده متن نیز ظیفه ارائه اطلاعات کلی و هدایت ذهنی مخاطب را برعهده دارد بدین منظور استفاده از صداهای آشنا جزء اولویت های این فیلم می باشد.\n5)طراح صحنه و لباس:\nبرداشتن تصویر زیبا از یک مکان، نیازمند داشتن یک صحنه زیباست. طراحان صحنه و لباس علاوه بر این که لباس مناسب هرمکان را برای بازیگران طراحی میکنند، صحنه فیلمبرداری را به زیباترین وجه ممکن و دلخواه کارگردان طراحی میکنند. تیم طراحی صحنه شامل یک طراح و دو نفر دستیار و جامه دار است.\nحس بهتر هربازیگر نیازمند لباس و گریم خوب است و بیش از هرچیز دیگری میتواند بازیگر را به آن چیزی که در نظر کارگردان است شبیه کند.\n7) گروه تصویربرداری:\nگروه تصویر برداری شامل یک نفر مدیر تصویر برداریست که مسئول گروه تصویر است و خروجی نهایی زیر نظر وی صادر می گردد.\n8) گروه صدابرداری:\nآنچه در انجام هرپروژه تصویری مسلم است این است که تصویر تقریبا بدون صدا معنایی ندارد و هرتصویری بدون صدا ناقص است. امروزه دیگر بخش زیادی از انرژی هر پروژه تصویری صرف طراحی صدا میشود که خود به دو بخش تقسیم میشود. بخش اول که سر صحنه انجام میشود صدابرداری ست. و بخش دوم صداگذاری و ترکیب صدا .\nتدوین در هرپروژه ای یک بازآفرینی ست. و هر تدوینگر مستقل از هرچیز نظرات خود را راجع به قصه و کارگردانی و هرچیز دیگر دارد. تدوینگر علاوه بر ویرایش بخشهای اضافه هر پلان و طراحی سکانسها ، در طراحی شکل کلی داستان نیز دخالت دارد و نظر خود را برای هرچه بهتر شدن این امر دخالت میدهد.\n10) گروه صداگذاری:\nگروه صداگذاری از گروههای ست که کارش بعد از انجام تدوین آغاز میشود در باب اهمیت صداگذاری میتوان این را گفت که بسیاری از فیلمهای تلویزیونی و سینمایی بخش عمده جذابیتشان را به صداگذاری مدیونند.\nدر هر اثر تصویری یک بخشی از پدیده ها قابل دیدن هستند که صدا دارند و صدا برداری میشوند . اما بخش دیگر بخشی است که دیده نمیشود و در فیلمنامه خواسته شده که پیاده شوند. این بخش باید با صدا طراحی شود تا مخاطب آن را به این وسیله – حس و درک کند.\n11) گروه جلوه های ویژه:\nدر سینمای مدرن امروز، انجام جلوه های ویژه بخش مهمی از هر اثر است که به کارگردان اجازه میدهد آن بخش از تصوراتش را که در محیط حقیقی قادر به انجام آن نبوده یا انجام آن سخت و هزینه بر بوده، به کمک کامپیوتر اجرا کند و اثر را به آنچه که در ابتدا در ذهن داشته نزدیک تر کند.\nبرای انتقال هرچه بهتر حس، برای هرفیلمی نیاز است که موسیقی متناسب با آن اثر ساخته شود و روی آن قرار بگیرد تا بهتر بتواند مخاطب را تحت تاثیر قرار دهد.\n13) طراح هنری:\nدر تمام پروژه های سینمایی بین المللی یک نفر بعنوان طراح هنری وجود دارد که به پروژه کمک میکند آنچه را که نوشته شده به بهترین شکل پیاده شود. کار این طراح در سطح نیست و به صورت کلان انجام میپذیرد. هماهنگی میان تمام بخش های پروژه و یکدست بودن پروژه ، مدیون تلاشهای اوست- جنس تصویر پروژه و نوع رنگ بندی و نوع بازیها و شکل صدا گذاری و موسیقی را طراحی کرده و اصولا به تمام امور نظارت دارد\nب) تجهیزات فنی\nاستفاده از دوربینهای روز سینمایی\nاستفاده از لنز های روز سینمایی مانند لنزهای 350 سینمایی ، لنزهای ثابت35 ، لنز سی پی 3 ایکس دی زایس و…\nتصویر برداری هوایی (هلی کم)\nو استفاده از وسایل حرکتی مورد نظر مانند ریل ، شاریو، پروجیپ و…\nتیزر تبلیغاتی تهران به سفارش اتاق بازرگانی ایران\nتیزر تبلیغاتی برنامه تلویزیونی گنجینه رمضان\nتیزر تبلیغاتی آژانس مسافرتی ابروباد\nتیزر تبلیغاتی توسط بایانگاه\nچيپس چي توز\nمجموعه انيميشني طوطي نامه\nمجموعه مستند علما به نام راقدون\nتيزر شرکت سن ايچ\nمجموعه مستند ها و برنامه هاي تلويزيوني\nسريال اپيزودي زنان\nبرخی از مشتریان بایانگاه:\nمستند انقلاب اسلاميخانه


شوهر خانه دار این روزها بیشتر به کار میاد ! - مجله اینترنتی\nتعداد بازدید : 4,017\nشوهر خانه دار این روزها بیشتر به کار میاد !\nمردهای امروزی بیشتر از قدیمي‌ها همسرشان را درک مي‌کنند یا لااقل ادعا مي‌کنند نسبت به مردان ديروز با شریک زندگی‌شان صميمي‌ترند. اما همین آقایان نیمه روشنفکر وقتی با انبوهی از ظرف‌های نشسته و خانه پر گرد و خاک روبه‌رو مي‌شوند، خود را کنار مي‌کشند و همسرشان را به عنوان تنها مسئول انجام کارهای خانه معرفی مي‌کنند. در میان مردهای امروزی، کم نیستند کسانی که بار مسئولیت خانه را برای همسرشان کمي‌سبک‌تر مي‌کنند. اما اغلب آنها هم از انجام کارهای خانه نه به عنوان یک وظیفه ثابت، بلکه به عنوان یک لطف به همسر دوست‌داشتنی‌شان یاد مي‌کنند. در این مطلب از اصلی‌ترین شکایت‌های زنان از دست تنهایی‌شان در انجام کارهای خانه صحبت کرده‌ایم و برای خلاص شدن از آنها راه‌حلی‌هایی را پیشنهاد داده‌ایم. اگر در موقعیت مشابهی قرار دارید، از این راه‌ها برای کم کردن خستگی‌تان کمک بگیرید.\nاز توانایی‌هایش استفاده کنید\nشکایت خانم‌ها: انگار اصلا حرف‌های من را نمي‌شنود. من مي‌گویم خسته‌ام، دیگر نای کار کردن ندارم اما او باز هم دست به سیاه و سفید نمي‌زند. از اینکه یک‌تنه باید مهمان داری کنم، به بچه برسم، غذا درست کنم و خانه را تمیز نگه دارم کلافه شده‌ام. چرا خودش خستگی‌ام را نمي‌بیند و برای آرام شدنم تلاشی نمي‌کند؟\nدرست است که شریک کردن مردها در کارهای خانه شدنی است اما باید انتظارات‌تان را با واقعیت هماهنگ کنید. شاید همسر شما اهل گردگیری خانه نباشد اما بتواند گاز را بشوید و شاید در طول هفته انرژی جارو کردن را نداشته باشد اما در خانه تکانی آخر هفته بتواند به شما کمک کند. پس برای جلب همکاری‌اش، بیشتر از آنکه به مساوی بودن حجم کارهای‌تان توجه کنید، به توانایی‌ها، مهارت‌ها و علایق او توجه کنید. ممکن است همسرتان توانایی یا حوصله انجام کارهای ظریف مثل برق انداختن قاشق‌ها را نداشته باشد اما بهتر از شما بتواند کاشی‌های حمام را برق بیندازد. پس در این مورد با هم حرف بزنید و اجازه دهید از میان کارهای بی‌شمار خانه، چند کار را برای شروع انتخاب کند.\nچرا ظرف‌ها را نمی‌شوید؟\nشکایت خانم‌ها: تا به حال بارها و بارها به دليل همکاری نکردن همسرم در کارهای خانه با هم بحث کرده‌ایم. هر بار که ناراحتی من را مي‌بیند، زود دست به کار مي‌شود اما از فردا من را دست تنها رها مي‌کند. از بحث کردن در مورد این موضوع خسته‌ام. چرا همسرم بدون اينكه من بخواهم يا بحث کنم، برای شستن ظرف‌ها یا گردگیری خانه پیش قدم نمي‌شود؟\nتصور نکنید همه این پیش فرض‌های همسرتان، قرار است یک روزه تغییر کنند. شما به زمان و صبر بیشتری نیاز دارید و قطعا نمي‌توانید یک روزه از همسری که سال‌ها به شما کمک نکرده، مرد دیگری بسازید، پس صبور باشید و قدم قدم جلو بروید. ناامید نشوید و برای تنبیه کردن همسرتان دوباره همه کارها را با عصبانیت و قهر یک‌تنه به عهده نگیرید. شاید لازم باشد تا مدتی هر بار که به کمک او نیاز دارید، موضوع را با جزئیات کامل مطرح کنید. مردهایی که از کار خانه چیزی سر در نمي‌آورند، نمي‌توانند خودجوش به این امور رسیدگی کنند و باید کسی دقیقا به آنها بگوید که باید از کجا شروع کنند و کارها را چطور پیش ببرند.\nبا کار کردن شما در خارج خانه مشکل دارد؟\nشکایت خانم‌ها: صبح ساعت 7 از خانه بیرون مي‌زنم و ساعت 6عصر از اداره برمي‌گردم. تازه وقتی به خانه مي‌رسم باید ظرف‌های هله‌هوله‌ای که همسرم دیشب خورده و خرده‌هاي بیسکویت و پوست‌های تخمه را از جلوی تلویزیون جمع کنم. نمي‌توانم هم به کار بیرونم خوب برسم و هم خانه را هر روز مرتب کنم. وقتی به همسرم موضوع را مي‌گویم، مي‌گوید کار بیرون را رها کن تا اینقدر خسته نشوی.\nنه تنها بی‌تفاوتی همسرتان و به هم ریختن خانه، بلکه کمک نکردن او در وظایف روزمره هم مي‌تواند به یکی از دلایل اصلی اختلاف میان شما تبدیل شود. مي‌توانید برایش توضیح دهید که همراهی‌اش برای انجام کارهای خانه، تنها خستگی شما را کم نمي‌کند يا شما را به هم نزدیک‌تر نمي‌کند، بلکه عشق میان‌تان را بیشتر مي‌کند. به او بگویید که کمک کردن‌هایش احساس آرامش بیشتری را در شما ایجاد کرده و رابطه میان شما را نزدیک‌تر و دوستانه‌تر مي‌کند. شاید هم همکاری نکردن او در کارهای خانه، راهی برای ابراز مخالفت او با شاغل بودن شما باشد، یادتان نرود که اغلب مردها مخالفت‌شان با یک موضوع را به شکلی غیر مستقیم نشان مي‌دهند. پس در یک گفت و گوی آرام اما شفاف، نظرش را در این مورد بپرسید و اگر گفت با کار کردن شما مخالف است، دلایل مخالفتش را جویا شوید. ساعت کار؟ محل آن؟ مسیر کار؟ حقوق ماهانه آن؟ سبک خرج کردن درآمدتان؟ کدامشان دلیل اصلی مخالفت و مقاومت او هستند؟ این دلیل را پیدا کنید و برای تغییر دادن شرایط تلاش کنید.\nچرا حرفم را پشت گوش می اندازد؟\nشکایت خانم‌ها: بعد از مدت‌ها بحث و جدل، همسرم راضی شده که در کارهای خانه به من کمک کند اما با سهل انگاری وظایفش را پشت گوش مي‌اندازد و به محض اینکه اعتراض مي‌کنم، مي‌گوید تو قدر کمک‌های من را نمي‌دانی و با همین بهانه از ادامه دادن طفره مي‌رود.\nنمي‌گوییم همسرتان حق دارد اما شاید رفتارهای اشتباه شما در این مورد بی‌تاثیر نباشد. به همسرتان با رفتار و حرف‌های‌تان نشان دهید که کمک‌هایش چقدر در آرامش شما و نزدیک‌تر شدن‌تان به هم تاثیر گذاشته. به او امر و نهی نکنید، بی وقفه از کارهایش ایراد نگیرید و تاثیر این همکاری را از او پنهان نکنید. انجام کارهای خانه برای اغلب مردها لذت بخش نیست اما مي‌توانید با قدردانی از زحماتش احساس خوب‌تان را به او هم منتقل کنید. اگر همسرتان بداند که با انجام همین مسئولیت‌های کوچک تا چه اندازه شما را آرام کرده، برای به عهده گرفتن وظایف\nچرا به بچه نمی‌رسد؟\nشکایت خانم‌ها: همه مسئولیت‌های خانه با من است. عصر زودتر از همکاران دیگرم از کار بیرون مي‌زنم تا بچه را از مهد بیاورم. رئیسم مدام از غیبت‌های هر روزه‌ام ایراد مي‌گیرد و بچه‌ام به دليل دیر رسیدن‌هایم غر مي‌زند. وقتی می‌بینم خاک روی میز خانه نشسته عصبی مي‌شوم و اینکه هیچ کاری را درست انجام نمي‌دهد، آزارم مي‌دهد.\nچه همسرتان در کارهای خانه کمک کند و چه نه، انجام کارهای بیرون از منزل، رسیدگی به وضعیت فرزندتان و بی‌عیب و نقص نگهداشتن همه این مسئولیت‌ها آسان نیست. پس بیشتر از توان‌تان از خود انتظار نداشته باشید. قطعا خانه شما نمي‌تواند به تمیزی خانه کسی باشد که چند ساعت در روز برای رفت و روب فرصت دارد. پس کمال‌گرایی را کنار بگذارید و به جای تلخ کردن زندگی به کام خود و همسرتان، راهی برای آرام شدن پیدا کنید. یکی از موثرترین راه‌ها برای جلب همکاری مردها، ساختن خانه‌ای آرام است. اگر شریک زندگی‌تان بعد از ورود به خانه دغدغه‌ای نداشته باشد و از تلاش‌هایی که برای آرامشش مي‌کنید باخبر باشد، کمتر احتمال دارد که تنهای‌تان بگذارد و با انبار کردن مسئولیت‌ها روی دوش شما، کسی که دوستش دارد را خسته کن\nخانه داری شوهر شوهر خانه دار\t۱۹ اسفند ۱۳۹۲\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۲۱ ق.ظ\nدیگه ما مردای بدبخت هم بیرون کار کنیم هم خونه.خخخخخخخخخخخخخخخخخخ\nخانوما شوخی کردم لطفا فحش ندین.(جای سارا خالیه)\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۲۴ ق.ظ\nباید کار کنی دیگه امیر اگه نمیخوای دنپایی ابری خیس بخوره تو دهنت\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۵۱ ق.ظ\nبیرون که وظیفمونه و باید کار کنیم تا خانوما در اسایش مالی باشن ولی تو خونه هنوز شک دارم.\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۷:۰۱ ق.ظ\nشک نکن که یکی شک کرد دیگه زنش دست به سیاه و سفید نزداااا\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۷:۰۳ ق.ظ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۷:۲۳ ق.ظ\nمرد همان به كه به وقت نزاع\nورنه زنش از اثر لنگه كفش\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۷:۲۸ ق.ظ\nوخداوند زن را افرید تا مرد را از زندگی کردن نجات دهد.خخخخخخخخ\nنخیر ………خدا زن را افرید تا لقمه بگیره و در دهان اقاهه بذاره ……. به نظرت با این همه خوشی چه جوری از زندگی دست میکشن هان ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟………خخخخخخخخ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۴:۲۳ ب.ظ\nپس چی؟ خانوما لوسمون نکنن کی لوسمون کنه؟خخخخخخخخخخخخخخخخخخخ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۵:۵۹ ب.ظ\nای روزگاااااااااااااااااااااااااااااااااااار ………\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۱۰ ب.ظ\nای داااااااااااااااااااااااد بیدااااااااااااااااااااااااااااد\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۱۵ ب.ظ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۲۳ ب.ظ\nبا کی بودیییییییییییییییییییییییی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟\nبلند شم یه مشت بزنم……….. تو مانیتورم؟خخخخخخخخخخخخخ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۲۶ ب.ظ\nیه لحظه امپرم بالا رفت …….. انتظار داشتی بگم چه پسر خوبی عایا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟………..خخخخخخخخخ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۲۸ ب.ظ\nیو ها ها ها ها ها ها یو ها ها ها ها ها ها\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۳۶ ب.ظ\nداداش این چه وضع خندیدنه ………ترسیدم ……\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۴۷ ب.ظ\nخخخخخخخخخخخخخخخخخ یه بار بابام خواب بود اینجوری خندیدم کرکاش ریخت.خخخخخخخخخخخ\nبعد پاشد منو بزنه.خخخخخخخخخخخخخخ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۲۶ ق.ظ\nموافقم شما خانوما در طول تاریخ ما مردا رو مورد ظلم قرار دادین.خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۳۶ ق.ظ\nهمینی که هست خخخخخخ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۳:۱۹ ب.ظ\nشانس اوردین فقط مورد ظلم بوده نه مورد ضرب و شتم ……….خخخخخخخخخخخخخخ\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۶:۴۳ ق.ظ\nخانمهای شاغل اکثرا موقع برگشتن خونه خسته هستند و دیگه انرژی و فرصتی برای رسیدگی به کارهای خونه براشون نمیمونه ، کمتر مردی هم هست که این موقعیت را درک کنه و کمک کننده باشه ، در بهترین حالت چند خط در میان به خانماشون کمک میکنند،در صورتی که موقعیت مالیشون اجازه میده بهترین راه اینه یه کارگر دائمی تو خونه داشته باشن تا خسته تر نشن و سرحال بمونن اون وقته که همه تو خونه احساس آرامش کنن.\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۸:۰۳ ق.ظ\nمن که از کار کردن مرد تو خونه اصلا خوشم نمیاد، وقتی یک کار میکنن به جاش صد تا کار درست میکنن.\nدوست دارم کارهای خونه ام رو خودم انجام بدم بدون کمک دیگران، از کارگر هم خوشم نمیاد، مامانم کارگر داره ولی من بدم میاد یک غریبه کارامو انجام بده.\nالبته من عاشق خونه داری ام، از آشپزی بگیر تا نظافت؛ با لذت انجام میدم.\nاما بعضی خانمها کارهای خونه رو دوست ندارن باید شوهرشون درکشون کنه.\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۸:۰۶ ق.ظ\nکار نکنن ولی درک کنن\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۸:۲۰ ق.ظ\nآره دیگه درک کنن و قدردان زحمات زنشون باشن.\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۱۲:۱۴ ب.ظ\nفهيمه جان منم باهات موافقم مردا انقدر كثيف كار ميكنن كه ادم حالش بهم ميخوره از كار كردنشون مورد داشتيم كه ميگم اگه من ازدواج كنن اصلا به شوهرام اجازه نميدم پاشو تو اشپز خونه بزاره همون به كه بخوره بخوابه\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۲:۴۲ ب.ظ\nالان اکثر خانوما شاغلن …….. پس هم مرده خستس هم خانومه ……..بهتره که تو خونه با هم همکاری داشته باشن …….وگرنه خانومه خیلی زود از پا در میاد ……..البته این از سیاست اقایونه که تو خونه به خانومشون کمک نمیکنن تا زودتر پیر بشه و بمیره و بعد برن سراغ تجدید فراش ……..دوستان شوخیه بیخیال\nاسفند ۱۹, ۱۳۹۲ در ۳:۲۳ ب.ظ\nولی خداییش از خانومایی که همش غر میزنن خیلی بدم میاد ……..واقعا روی مخن………


خوردنی های بیماری زا و مرگ آور! | IRANHFC دکوراسیون فست فود دکوراسیون کافی شاپ دکوراسیون رستوران\nخوردنی های بیماری زا و مرگ آور! IRANHFC دکوراسیون فست فود دکوراسیون کافی شاپ دکوراسیون رستوران\nIRANHFC دکوراسیون فست فود دکوراسیون کافی شاپ دکوراسیون رستوران > اخبار و مقالات فست فود کافی شاپ رستوران > خوردنی های بیماری زا و مرگ آور!\nباور غلط- مغزها(گردو، بادام، پسته و…)حاوی مقادیر زیادی چربی می باشند نکاتی برای طبخ ماهی سبزی را خشک کنیم یا منجمد؟ ۱۱ روش صحیح پخت غذاها نکاتی برای خوشمزه شدن غذاهای گوشتی راز خوش طعم شدن مافین های حاضری تکنیکهایی برای خوشمزه تر شدن سوپ و خورش چگونه تندی غذا را کم کنیم روش‌هایی برای افزایش اشتها فوت های کوزه گری در آشپزی دسته‌ها


تاریخ انتشار خبر :سه شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۶ - ۲۳:۳۹ | کد خبر : 63833\nاز دوم تا هفتم ابان ماه:\nپانزدهمین نمایشگاه کتاب تبریز برگزار می شود/ اعتراض کتابفروشان، علت تاخیردر برگزاری نمایشگاه کتاب\nآذرقلم: مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی اعلام کرد: پانزدهمین نمایشگاه بین المللی تبریز از دوم تا هفتم آبان ماه در محل دائمی نمایشگاه بین المللی تبریز برگزار خواهد شد.\nبه گزارش آذرقلم، محمد محمدپور در نشست خبری خود با اعلام این خبر، وسعت فضای سرپوشیده نمایشگاه را ۲۲ هزار متر مربع عنوان کرد و گفت: وسعت نمایشگاه بین المللی و پیش بینی تعداد بازدیدکنندگان و برنامه ریزی که برای حضور بیش از یک هزار ناشر داخلی و ۱۰۰ ناشر خارجی شده؛ این رویداد را نه تنها در کشور بلکه در سطح منطقه برجسته و مهم کرده است.\nمحمد پور علت اصلی تغییر زمان برگزاری نمایشگاه کتاب تبریز را اعتراض کتابفروشان استان عنوان کرد و گفت: همه ساله این نمایشگاه در مهر ماه برگزار می شد که همین امر باعث پایین امدن فروش این عزیزان در مهرماه و در آستانه شروع سالتحصیلی جدید می شد. بنابراین برای حمایت از کتابفروشان زمان برگزاری نمایشگاه از مهر ماه به آبان ماه تغییر یافت.\nمدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامیآذربایجان شرقی مهلت ثبت نام ناشران برای شرکت در نمایشگاه را تا ۲۳ مهر ماه اعلام کرد.\nمحمدپور همچنین رقم بن حمایتی را یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان اعلام کرد که نسبت به سال گذشته ۳۰۰ میلیون تومان افزایش پیدا کرده است.\nوی در این باره گفت: افرادی که بن کارت الکترونیکی تهیه می کنند از ۲۰ درصد تخفیف در بن برخوردار می شوند. بعلاوه خریداران از حداقل ۱۰ درصد تخفیف نمایشگاهی تا ۲۰ ، ۳۰ و حتی ۴۰ درصدی که ناشران اعمال می کنند، بهره خواهند برد.\nرقم بن برای احاد مردم تا سطح فوق لیسانس و تحصیلات حوزوی سطح یک و دو، رقم ۱۰۰ هزار تومان و برای دکتری و تحصیلات حوزوی سطح خارج ۱۵۰ هزار تومان خواهد بود. این ارقام نسبت به سال گذشته افزایش ۱۰۰ درصدی تا سطح فوق لیسانس و ۵۰ درصدی در سطح دکتری را نشان می دهد.\nوی تصریح کرد: ناشران و علاقمندان خرید بن کتاب می توانند برای ثبت نام و کسب اطلاعات به سایتICFI.ir مراجعه کنند.\nمحمدپور در ادامه به حضور مطبوعات در این نمایشگاه اشاره کرد و توضیح داد: امسال از خانه مطبوعات استان دعوت کرده ایم که برگزاری بخش نمایشگاه مطبوعات را بر عهده بگیرند. دوستان در حال برنامه ریزی هستند که مطبوعات مکتوب، رسانه ها و خبرگزاریها در سطح وسیعی حضور پیدا کنند.\nمحمدپور محور برنامه های جنبی نمایشگاه را بر اساس فرمایش های رهبری و نامگذاری امسال، تولید ، اشتغال ،کارافرینی، تشویق مصرف محصولات داخلی و رویداد تبریز ۲۰۱۸ دانست و گفت: معرفی اولویتهای استان و تبریز و معرفی برنامه های تبریز ۲۰۱۸ از اهم برنامه های جنبی نمایشگاه خواهد بود.\nنمایشگاههای هنری، کارگاههای اموزشی متعدد در حوزه های هنری و مطبوعات، نشست های تخصصی در حوزه های کار آفرینی، مطبوعات و رسانه، تولید و اشتغال و معرفی ظرفیتهای اقتصادی در استان و دعوت از شرکتها و سازمانها جزو برنامه های جنبی نمایشگاه خواهند بود.\nهمچنین، برگزاری شبهای شعر با حضور شاعران استان و کشور، مسابقات متعدد داستان نویسی و قصه گویی و کتابخوانی، جلسات نقد و بررسی کتاب ،بررسی وضعیت چاپ و نشر استان هم در طول برگزاری نمایشگاه برگزار خواهد شد.\nنشستها و پایگاههایی در حوزه های خانه و خانواده، سبک زندگی ایران اسلامی، حجاب و عفاف، تربیت فرزندان و مهارتهای اجتماعی و زندگی در نظر گرفته شده است.\nاجرای موسیقی های آئینی، برنامه های متناسب با ماه محرم و ایام سوگواری نیز پیش بینی شده است. برگزاری کارگاه رباتیک و نشر الکترونیک نیز حضور فعال و چشم گیری خواهند داشت.\nوی خاطر نشان کرد نمایشگاه کتاب در ۱۴ دوره قبل مورد استقبال مردم قرار گرفته است. تعداد کثیر بازدید کننده ها تا ۸۰۰ هزار نفر و فروش کتاب در سال گذشته با رقم چهار میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان گویای این حضور و استقبال است. این امر باعث استقبال ناشران و توجیه اقتصادی قضیه نیز شده که امیدواریم امسال نیز نمایشگاه باشکوهتر از سال پیش برگزار شود.\nبرچسب ها : آذرقلم, نمایشگاه بین المللی تبریز, نمایشگاه کتاب\nنظرات کاربران در "پانزدهمین نمایشگاه کتاب تبریز برگزار می شود/ اعتراض کتابفروشان، علت تاخیردر برگزاری نمایشگاه کتاب"


لیگ برتر در سرزمین عجایب! | کندو\nکد خبر: 5314 13:53 1400/06/08\nقراردادهای عجیب و غریب درلیگ فوتبال کشور همچنان ادامه دارد\nبه گزارش کندو نیوز، این دیگر باب شده است؛ بازیکنی که با یک تیم قرارداد دارد به دلیل تورم بیش از اندازه و به گمان این‌که از قافله جا مانده است ابتدا قهر می‌کند، بعد چون در قراردادش بند فسخ وجود دارد راهی فدراسیون شده و قراردادش را فسخ می‌کند و پس از آن فقط کافی است تا مدیربرنامه‌هایش را راهی باشگاه رقیب کند. دیگر نباید کاری انجام داد و باید منتظر ماند تا از سمت باشگاه خودی با تو تماس بگیرند و قراردادت را تمدید کنند. قراردادی جدید، با قیمت روز و چند برابر قرارداد سال قبل. به راستی کجای دنیا چنین اتفاق‌هایی می‌افتد؟\nاز بیت‌المال نه از جیب خودتان بدهید\nدرد این است که مدیران تیم‌های دولتی چون از جیب خودشان خرج نمی‌کنند هیچ دغدغه‌ای ندارند.آنها برای این‌که فشار هوادار را از روی خودشان بردارند به راحتی سر کیشه را شل می‌کنند و با هر رقمی که بازیکن بخواهد قرارداد را امضا می‌کنند. شاید اگر نظارتی بود، شاید اگر قرار بود مدیران در پایان دوران مدیریت‌شان پاسخگو باشند که پول‌ها را صرف چه چیزهایی کرده‌اند دیگر این اتفاق‌ها نمی‌افتاد. اگر تیم‌هایی مثل پرسپولیس و استقلال خصوصی بودند هیچ‌کس دلش نمی‌سوخت اما هزینه کردن از بیت‌المال،آن هم برای یک سری آدم که به میلیارد می‌گویند پول خرد،\nواقعا درد دارد.\nچرا یک ساله می‌بندید؟\nمگر مسی و رونالدو هستند؟\nیکی از اشکالاتی که به مدیران خیلی از تیم‌ها وارد است امضای قرارداد یک ساله با بازیکن‌هاست.سوال اینجاست که چطور وقتی بحث دستمزد و رقم قرارداد می‌شود همه خیلی زود خودشان را با فوتبال روز دنیا مقایسه می‌کنند اما وقتی موقع امضای قرارداد مطابق استانداردهای روز دنیا به میان می‌آید، به روی خودشان هم نمی‌آورند ؟ اشکال از مدیرانی است که برای ساکت نگه داشتن هواداران و برای این‌که بگویند ستاره‌ای جذب کرده‌اند با بازیکن قرارداد یک ساله می‌بندند. قراردادی که سال آینده چند برابر خواهد شد و البته هزینه‌هایی بیشتر.\nآپشن‌های عجیب و غریب\nیکی دیگر از بی‌تدبیری‌هایی که مدیران در امضای قرارداد با بازیکنان انجام می‌دهند آپشن‌های عجیب و غریب است. مثلا هر گل آسیایی ۱۰ هزار دلار، حضور در بیش از ۵۰درصد بازی‌ها ۵۰۰ میلیون، گل در دربی ۱۰۰ میلیون و ... این هم یکی دیگر از بی‌تدبیری‌هایی است که باعث می‌شود رقم یک بازیکن معمولی که یک میلیارد هم نمی‌ارزد به بیش از ۱۰ میلیارد تومان برسد.\nبازی خوردن آقایان مدیر\nنمونه زنده این ادعا همین امین قاسمی‌نژاد است. مهاجم ۳۴ ساله‌ای که از مدت‌ها قبل مذاکراتش با استقلالی‌ها را آغاز کرده بود اما وقتی متوجه شد که می‌گویند در لیست خرید آبی‌ها نیست سر از باشگاه پرسپولیس در آورد! نکته اینجاست که ساعاتی پس از این حضور، قرارداد قاسمی‌نژاد با استقلالی‌ها به امضا رسید و فرزاد مجیدی، کمک سرپرست استقلال این انتقال را پیروزی در دربی نامید! مدیران از ترس این‌که صدای هوادار در نیاید، تن به هر کاری برای جذب بازیکن می‌دهند و بازیکنان هم این را به خوبی یاد گرفته‌اند که اهرم فشار برای امضای قرارداد رفتن به باشگاه رقیب است!\nفسخ قرارداد بازیکنی که قرارداد دارد\nاین هم یکی دیگر از آن اتفاق‌های عجیب و غریب است که فقط در فوتبال ایران می‌افتد. نمونه‌اش وریا غفوری و محمد دانشگر.هر دو بازیکن با استقلال قرارداد داشتند و طبق قانون باید با همان رقمی که توافق کرده بودند تا پایان قرارداد‌شان برای استقلال بازی کنند اما بندی که مدیران در قرارداد آنها گنجانده‌اند این اجازه را به آنها می‌دهد تا پس از فسخ قرارداد با رقمی جدید و به روز دوباره قرارداد امضا کنند. قراردادی که بیش از اندازه میلیاردی است و صدای خیلی‌ها را درآورده است اما مدیران دولتی استقلال و پرسپولیس چون از جیب خودشان هزینه‌ای نمی‌کنند خیلی راحت تن به خواسته بازیکنان می‌دهند و با رقم‌های دلخواه آنها قرارداد را امضا می‌کنند.\nبازارگرمی همسران در فضای مجازی\nیکی دیگر از روش‌هایی که یکی دو سالی است در ورزش ایران مد شده بازارگرمی همسران بازیکنان در فضای مجازی است. آنها که به واسطه شهرت شوهران خود به شهرت رسیده و فالوئرهای زیادی هم در فضای مجازی دارند طبق یک سیاست تعریف شده رفتار می‌کنند. مثلا مهدی قائدی و رشید مظاهری. در شرایطی که خود مظاهری و قائدی روزه سکوت گرفته بودند همسران آنها در فضای مجازی پاسخ هواداران را می‌دادند و حتی پست‌هایی را در جهت خداحافظی از استقلال منتشر می‌کردند. همسر قائدی در روزهایی که مهدی داشت با الاهلی مذاکره می‌کرد سلسله پست‌هایی منتشر کرد و از این نوشت که جدایی قائدی از استقلال به مدیریت باشگاه مرتبط است! همسر رشید مظاهری هم در روزهایی که شوهرش با مدیران باشگاه به مشکل خورده بود پیام‌های خداحافظی منتشر می‌کرد و از این می‌نوشت که علیرغم میل باطنی رشید او را نمی‌خواهند و باید از استقلال جدا شود!\nنقش سایر تیم‌ها در بازارگرمی برای ستاره‌ها\nاینجا فقط بحث بین استقلال و پرسپولیس نیست. در این بین باشگاه متمولی مثل سپاهان هم نقش پررنگی در جذب ستاره‌هایی بازی می‌کند که برای دو تیم بزرگ پایتخت ناز کرده‌اند و به راحتی آنها را در تور خودش می‌اندازد. البته نه به همین راحتی، بلکه طبق آنچه در فضای مجازی و نقل قول خود بازیکنان موجود است رقم‌هایی که این باشگاه به بازیکنان سرخابی برای جذب آنها پیشنهاد می‌دهد عجیب و غریب است. رقم‌هایی که بازیکنان را مجاب می‌کند تا خیلی راحت مسیر خودشان را به سمت اصفهان کج کنند.\nچرا رقم‌ها اعلام نمی‌شود؟\nدر فوتبال حرفه‌ای جهان وقتی یک بازیکن به تیمی می‌پیوندد ریزترین جزئیات قراردادش در اختیار رسانه‌ها قرار می‌گیرد تا هواداران از رقم قرارداد و نوع آن آگاهی کامل داشته باشند. حتی مسی و رونالدو هم که میلیون دلاری قرارداد می‌بندند از این قاعده مستثنا نیستند و پس از توافق مبلغ قراردادشان رسانه‌ای می‌شود. سوال اینجاست که چرا این اتفاق در ایران نمی‌افتد؟ این حق هر هواداری در فوتبال ایران است تا بداند رقم قرارداد بازیکن محبوبش با تیم محبوب‌ترش چقدر است؟\nبرچسب:سازمان لیگتیم ملی فوتبال ایران\nمسئول کمیته مسابقات سازمان لیگ فوتبال گفت: در بحث ورود هواداران به ورزشگاه بحث بلیت فروشی الکترونیکی هم باید مدنظر قرار بگیرد.


کد خبر ۴۱۸۳۰\nمعاون سازمان تربيت بدني:\nدر دولت جديد تلاش زيادي شده تا اماكن ورزشي در كشور افزايش يابد.\nمعاون هماهنگي امور استان‌هاي سازمان تربيت بدني كشور گفت: ورزش مقوله مهمي است و به همين دليل دولت نيز نگاه ويژه‌اي به اين امر دارد.\nميرمهدي نجفي روز دوشنبه در مراسم توديع و معارفه مديران كل قبلي و جديد تربيت بدني استان گيلان افزود: بحث ورزش قهرماني و همگاني كردن ورزش دو مقوله مهم سازمان تربيت بدني كشور محسوب مي‌شود.\nوي اضافه كرد: در دولت جديد تلاش زيادي شده تا اماكن ورزشي در كشور افزايش يابد.\nوي ضمن‌اشاره به افتتاح يك هزار و  ۵۰۰پروژه ورزشي دركشور تا پايان امسال اظهار داشت: هر ماه شاهد افتتاح يك پروژه بزرگ ورزشي در كشور خواهيم بود.\nوي ضمن تشكر از زحمات "برانوش نيك‌بين" مديركل تربيت بدني گيلان گفت: وي در مدت سه‌سال حضور خود دراين استان فعاليتهاي مثبتي داشته و باسازمان تربيت بدني كشور همگام بوده‌است.\n"اكبر درزي سلام معاون سياسي و امنيتي استانداري گيلان هم در اين مراسم ضمن تقدير از خدمات مديركل تربيت بدني گيلان اظهار كرد: نيك‌بين از مديران خوب و پرتلاش استان گيلان بود و خدمات زيادي در امر ورزش انجام داده‌است.\nوي افزود: مديركل و مسوولان تربيت بدني گيلان در ترغيب مردم به امر ورزش، افتتاح پروژه‌ها و اماكن ورزشي در اين استان از موفقيت چشمگيري برخودار هستند.\nوي گفت: اكثر دولتهايي كه در فكر توسعه و پيشرفت هستند در امر ورزش سرمايه‌گذاري مناسبي مي‌كنند و اين سرمايه‌گذاري در استاني همچون گيلان با رشد خوبي روبرو بوده است.\nبرانوش نيك بين مديركل سابق تربيت بدني گيلان هم در اين مراسم گفت: به دليل علاقه‌مندي مردم گيلان به امر ورزش، اين استان ورزشكارترين استان گيلان در سال گذشته شناخته شد.\nوي افزود: در استان گيلان بيش از  ۱۳۲هزار ورزشكار به طور سازمان يافته به امر ورزش مشغول مي‌باشند.\nدر پايان اين مراسم كه جمع كثيري از ورزشكاران و دست اندركاران امور ورزشي استان گيلان شركت داشتند "محمد فولادي" به عنوان مديركل جديد تربيت بدني استان گيلان معرفي شد


بهای پلی پروپیلن در ترکیه به بالاترین سطح رسید - پایگاه اطلاع رسانی کالاخبر\n۲۵ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۶:۴۳\nبه گزارش «کالاخبر» به نقل از پتروتحلیل، با این حال، عمده PP در چند هفته گذشته به دلیل عدم فعالیت تجاری در ترکیه و افزایش قیمت های خارج از کشور، در کشورهای دیگر فروخته شد. بنابراین، بازار شاهد افزایش عرضه و افزایش قیمت ها بوده است.\nبرخی از معامله گران گفته اند؛ در این هفته مجبور شدند روزانه چندین بار، حتی گاهی در فواصل ساعتی، قیمت ها را اصلاح کنند. این در حالی است که گفته می شود محدودیت تأمین PP در یک سطح تاریخی است. همچنین تعدادی از بازرگانان به دلیل وضعیت پیچیده و نامشخص بازار، عرضه کالا را متوقف کرده اند. برخی از آنها علی رغم هزینه حمل و نقل بسیار بالا، مجدد به PP چینی روی آورده اند. کاربران نهایی آماده خرید پلیمر با قیمت هایی هستند که قبلاً در میان نگرانی های جدی غیرقابل قبول بود.\nقیمت PP در ترکیه در این هفته به بالاترین سطح رسیده است. رافیای عربستان سعودی و ایران به ترتیب با قیمت ۱۵۸۰-۱۶۰۰ دلار در هر تن CFR ترکیه و ۱،۵۵۰ تا ۱،۵۶۰ دلار بر تن CPT ترکیه ارائه شده است. فایبر PP عربستان و ایران هم به ترتیب ۱.۶۰۰ - ۱.۶۳۰ دلار به ازای هر تن CFR ترکیه و ۱.۶۰۰-۱۶۲۰ دلار CPT ترکیه گزارش شده است. تولیدکنندگان عربستان سعودی این هفته گرید PP تزریقی را با قیمت ۱،۶۰۰-۱،۶۲۰ دلار در هر تن CFR ترکیه اعلام کرده اند.\nقیمت پلی پروپیلن در ترکیه در هفته ای که گذشت به بالاترین سطح رسید و سبب شد بازرگانان باوجود افزایش بیش از حد هزینه های حمل و نقل به پلی پروپیلن چینی روی آوردند.\n۱۶۰ تن پلی پروپیلن شیمیایی شرکت پتروشیمی شازند به صورت نقدی در قیمت پایانی ۳۲۵ هزار و ۲۲ ریال داد و ستد شد.


کارنامه ضعیف سازمان توسعه تجارت زیر ذره‌بین «تعادل» قرار گرفت\nکارنامه کاری سازمان توسعه تجارت زیر ذره بین. سازمانی تجاری که می‌توان او را بازیگردان اصلی تجارت نام برد،\nکارنامه کاری سازمان توسعه تجارت زیر ذره بین. سازمانی تجاری که می‌توان او را بازیگردان اصلی تجارت نام برد، اما این روزها به محاق رفته است. سازمانی که قرار بود، دو بال تجارت؛ یعنی واردات را مدیریت وصادرات را گسترش دهد، امروز با به کارگیری مدیرانی با کمترین رزومه کاری، نه تنها تجارت را رونق نبخشیده‌اند، بلکه صادرات را به فنا داده‌اند. نه اثری از گشایش‌های تجاری است ونه رونق بازارها. نه بازار جدیدی خلق شده، نه صادراتی رونق گرفته! از مشوق‌های صادراتی، افزایش رایزنان بازرگانی وشرکای جدید در لیست تجاری هم خبری نیست. آمارها هم این را می‌گویند؛ «افت فشار صادرات هم به آسیا هم به اروپا.» متولیان تجاری سکانس خوبی از تجارت را به اکران نگذاشته‌اند. هر بخشی را که مرور می‌کنیم، عملکرد قابل قبولی یافت نمی‌کنیم. نه خبری از پیمان‌های جدید تجاری است و نه از الحاق به WTO به محاق رفته. سازمانی تجاری که روزی قرار بود به یک سازمان توسعه‌ای تبدیل شود، امروز به یک شیر بی یال ودمی تبدیل شده که حتی توان ترسیم نقشه راه تجارت کشور را ندارد. ابزار آماری اش که در اختیار گمرک است، اگر همکاری نکند، کارش لنگ می‌ماند. دفتر مقررات صادرات وارداتش هم به وزارت صمت واگذار شده، برای تعیین رایزنان بازرگانی‌اش هم که باید با جای دیگری هماهنگ باشد؛ حال اگر چنین سازمانی تعطیل شود، آیا خللی در امور تجارت کشور رخ خواهد داد؟! در این گزارش به اینکه سازمان توسعه تجارت در کجای ماجرای تجارت خارجی کشور قرار دارد، خواهیم پرداخت.\nاگر بخواهیم به این موضوع بپردازیم که چرا سازمان توسعه تجارت به عنوان یکی از مهم‌ترین نهادهای زیرمجموعه وزارت صمت دچار عقبگرد در برنامه‌ها و ماموریت‌های کاری‌اش هست، باید کمی به عقب‌تر بر گردیم. یعنی زمانی‌که حسن روحانی برای دومین بار سکان دولت دوازدهم را به دست گرفت. وقتی که مهره‌های کابینه‌اش را دومرتبه چینش کرد. آنچه در این سال‌ها اتفاق افتاد این بود که وزارتخانه مهم صمت، که نقش مهمی در جی‌دی‌پی و تولید، تجارت کشور دارد، عملا در سردرگمی بزرگی گرفتار آمد، که تا امروز هم اثرات آن نمایان است. متاسفانه رییس دولت دوازدهم در انتخاب وزرای صمت طی سه سال اخیر هیچگاه هوشمندانه عمل نکرده است. به عبارتی نه برنامه مشخصی برای رونق تولید بوده و نه نقشه راهی برای توسعه تجارت. وزارتخانه‌ای بدون استراتژی که با به کارگیری مدیرانی کم تجربه و ناتوان در اداره امور محوله، تولید و تجارت را به محاق برده‌اند. با بازگشت تحریم‌ها هم به جایی اینکه برنامه ضدتحریمی تعریف شود، بدون هیچ راهبرد مشخصی شاهد تعطیلی گسترده بنگاه‌های تولیدی و از دست رفتن بازارها بودیم. دراین میان، اما عملکرد ضعیف متولی سازمان توسعه تجارت بیش از همیشه به چشم می‌خورد، که ضربه بزرگی بر پیکره تولید وتجارت وارد کرده وکسی هم پاسخگو نیست. سازمانی که قرار بود دو بال تجارت یعنی واردات و صادرات را مدیریت کند، امروز جز یک کارنامه ضعیف در هر دو بخش چیزی دیگری برای عرضه کردن ندارد. این در حالی است که سازمان توسعه تجارت قرار بود به یک سازمان توسعه‌ای تبدیل شود، اما امروز به پایین‌ترین سطح سازمانی خود در طول تاریخ تاسیسش رسیده است.به راستی سهم مدیری هم اکنون بر صندلی ریاست این سازمان تکیه زده است، در این نابسامانی‌ها چقدر است؟ شاید بد نباشد برای مرور واقعیت‌ها و انتظارات برزمین مانده در این سازمان، مروری بر نحوه عملکرد این سازمان ومدیریت آن داشته باشیم. مدیری که با روی کارآمدنش بدون هیچ کار کارشناسی در اولین اقدامش تصمیم گرفت، برنامه مدیران قبلی را لغو کند. او با این کارش، نه تنها کمکی به مدیریت واردات و توسعه صادرات نکرد، حتی در پاره‌ای از موارد به دلیل آشفتگی‌های به وجود آمده، ناچار به احیای همان برنامه‌های قبلی شد.\nآماری که اختیار ندارد!\nحال سازمانی را تصور کنید که مهم‌ترین نقش را در تجارت دارد، اما دیتاهای مربوط به تجارت خارجی‌اش را باید از گمرک بگیرد، این درحالی است که همین سازمان، چندین ماه است به دلایل واهی از ارایه آمار تجارت خارجی امتناع می‌ورزد. در برخی موارد هم شاهد عدم همکاری گمرک بودیم. برای اینکه براساس واقعیت‌ها صحبت کرده باشیم، نمونه این عدم همکاری را می‌توان در زمینه اعلام آمار مربوط به تجارت کارت‌های اجاره‌ای عنوان کرد. به‌طوری‌که ۶۴۵۰ کارت بازرگانی بدون داشتن سبقه صادراتی در سال‌های ۹۷ و ۹۸ اقدام به ۵ میلیارد دلار صادرات کردند، ولی ارز خود را بازنگرداندند. این در حالی است که گمرک در ارایه آمار استفاده از کارت‌های اجاره‌ای همکاری لازم را انجام نمی‌دهد و هنوز مشخص نیست در سال ۹۸ چه میزان صادرات از طریق کارت‌های اجاره‌ای صورت گرفته است. هرچند به گفته برخی، به نظر می‌رسد ۱۵ تا ۱۶ میلیارد دلار صادرات در سال ۹۸ از طریق کارت‌های اجاره‌ای صورت گرفته باشد، که تعداد آنها هم اکنون به ۸ هزار و۵۰۰ رسیده است. حال اگر ۴۰ میلیارد دلار صادرات بررسی شود، سهم این کارت‌ها به بیش از این ارقامی که گفته می‌شد، می‌رسد. ناگفته نماند، حتی در برخی موارد، اگر دولت یا نهادی به آمار تجارت خارجی کشور نیاز داشته باشند، باید به گمرک رجوع کنند نه سازمان توسعه تجارت. یا در مورد دیگری، دفتر مقررات صادرات واردات که از سازمان گرفته شد و در زیرمجموعه وزارت صمت قرارگرفت. از سوی دیگر، حتی اطلاعات مربوط به مراودات بین الملل نیز از وزارت امورخارجه دریافت می‌شود. در سایر موارد وضعیت نیز به همین شکل است.\nاز سوی دیگر اگر نگاهی به کارنامه کاری این سازمان در طول یکی و دوسال گذشته بیندازیم، هیچ روند رو به رشدی را شاهد نیستیم. نمونه آن بحث افزایش رایزنان بازرگانی در کشورهای مقصد صادراتی ایران بود، که عملا هیچ اتفاقی مثبت نیفتاد. مثال دیگر، بحث مشوق‌های صادراتی، توانمند سازی و آموزش است، که عملا با عملکرد ضعیف مدیران این سازمان از بین رفت. از همه مهمتر اما مساله بازاریابی ویافتن مقاصد جدید صادراتی است؛ واقعا این پرسش قابل طرح است که چه اقدام قابل دفاعی از سوی متولیان این حوزه برای گسترش بازارها صورت گرفته است؟ کدام بازار جدید خلق شده است؟ کدام محصول جدید به سبد صادراتی کشور در این سال‌ها افزوده شده است؟ صادرات ما به کدام کشور نسبت به گذشته افزایش یافته است؟ کدام پیمان‌های تجاری جدید با کشورهایی که با ما رابطه سیاسی خوبی دارند، منعقد شده است؟چرا در دوران کرونا نتوانستیم با رایزنی به موقع مرزهای تجاری از بستن مرزها جلوگیری کنیم؟ و ده‌ها سوال دیگر که بی پاسخ روی زمین باقی مانده است. از سوی دیگر، وقتی به نقشه تجارت خارجی کشور نگاه می‌کنیم، به جای اینکه شاهد گسترش جغرافیای صادراتی کشور باشیم، عملا شاهد از دست رفتن برخی از بازارهای صادراتی هستیم که از قبل فعال شده بودند. واقعا چرا تجارت ما به این روز افتاده است، روزگای نه چندان دور محصولات ایرانی در بازارهای جهانی برای خودش جایگاهی داشت، اما امروز به دلیل بی برنامه گی‌ها و حضور مدیران ناتوان وغیرحرفه‌ای، تجارت کشور بدون هیچ برنامه مشخص و نقشه راهی در حال طی کردن مسیر اشتباهی است که فعالان اقتصادی هم درچار سردرگمی کرده است.\nآمارها هم بر انتقادات صحه می‌گذارند\nاما اجازه بدهید با استناد به آمار و اعداد بگوییم که بلکه به عمق فاجعه‌ای که در انتظار تجارت کشور است، پی ببریم. دیتاهای آماری قابل استناد، که می‌تواند برنقد ما از عملکرد ضعیف سازمان توسعه تجارت نیز صحه بگذارد. خیلی دور نمی‌رویم و با نیم نگاهی به آمار تجارت خارجی ایران در نیمه نخست سال ۲۰۲۰ که به تازگی از سوی معاونت بررسی‌های اقتصادی اتاق تهران منتشر شده، به این می‌رسیم که صادرات ایران هم در آسیا و هم اروپا افت شدیدی را تجربه کرده است. به‌طوری‌که در جدیدترین آمارها، تجارت ایران با بزرگ‌ترین شریک تجاری‌اش چین در نیمه نخست ۲۰۲۰ روند کاهشی را داشته است. مطابق آمارها، تجارت بااین کشور در ۶ ماه نخست ۲۰۲۰ از نظر ارزشی برابر ۷.۴ میلیارد دلار بوده که نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۱۹، افت ۴۲ درصدی داشته، که صادرات ایران به چین با ثبت ۳میلیارد دلار در مقایسه با مدت مشابه سال قبل افت ۴۱ را تجربه کرده است. حتی در مورد دیگری، یعنی تجارت با کشور دوست وهمسایه یعنی ترکیه نیز روند کاهشی را نشان می‌دهد. به‌طوری‌که با رصد آمارها متوجه می‌شویم که تجارت با این کشور نیز در نیمه نخست ۲۰۲۰ یک میلیارد و ۶۹ میلیون دلار بوده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته افت نزدیک به ۷۳ درصدی داشته است. البته صادرات ایران به ترکیه در مدت یاد شده، از نظر ارزشی معادل ۴۱۷ میلیون دلار داشته که درمقایسه با مدت مشابه سال ۲۰۱۹ نزدیک به ۸۵ درصد افت داشته است. اما تجارت‌مان با اروپا چگونه رقم خورده است؟ آمارها به ما می‌گویند وضعیت تجارت با غرب هم بهتر از شرق نیست؛ چراکه تجارت ایران با کشورهای اروپایی در نیمه نخست سال ۲۰۲۰ برابر با ۲ میلیارد و ۲۴۰ میلیون یورو بوده که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته افت تقریبا ۷ درصدی را تجربه کرده است. البته جزئیات صادرات ایران به اتحادیه اروپا در بازه زمانی یاد شده نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۱۹ با ثبت تنها ۳۴۸ میلیون ۲۰۱۹ کاهش بیش از ۳ درصدی را تجربه کرده است. حال با ترسیم تجارت ضعیف خارجی کشور، این پرسش قابل طرح است که سازمان توسعه تجارت چه کارکردی دارد و کجای ماجرای تجارت کشور قرار دارد؟ مرور وضعیت کنونی سازمان توسعه تجارت، نگارنده را یاد ضرب المثل معروف «شیر بی یال و سر و دم» واین بیت شعر می‌اندازد: «شیر بی یال و دم و اشکم که دید؟ /اینچنین شیری خدا هم نافرید!» سازمان‌هایی که برای اثرگذاری ایجاد می‌شوند اما به مرور زمان نه تنها هیچ کارکرد مثبتی ندارند، بلکه سالیانه میلیاردها تومان از بودجه کشور را می‌بلعند، آنهم با کمترین اثر بخشی. واقعا اگر همین امروز به فعالان اقتصادی بگویند که سازمان توسعه تجارت تعطیل خواهد شد، آیا خللی به روند صادرات و واردات آنها وارد خواهد شد؟! واقعا چرا باید سکان همچنین سازمانی که می‌تواند بازیگردان اصلی عرصه صادرات و واردات باشد، باید به دست مدیرانی بدون اهلیت وبا کمترین تجربه وکارنامه کاری بیفتد؟ به نظر می‌رسد، متولیان بالادستی قبل از پاسخ به این پرسش‌ها باید در وهله نخست هویت این سازمان را به درستی تعریف کنند.\nاتحادیه اروپا تجارت دولت کشورهای اروپایی واردات


افسانه آنلاین - ماجراچی ها\nحمید مقدس فرد: درجریان حادثه تروریستی تهران، عکس هایی از موبایل به دست هایی هم منتشر شد که درحال تصویربرداری ازساختمان مجلس بودند. اینها از جنس همان هایی بودند که ازآتش سوزی پلاسکو هم فیلم و عکس می گرفتند و در هرجای دیگری هم که سیل یا تصادف یا درگیری و نزاع باشد چنان شتابان خود را می رسانند و عکس وسلفی می گیرند که انگار بدون آنها حادثه تکمیل یا تمام نمی شود.\nاینها که درکی از دامنه حادثه ندارند بدون احساس مسئولیت و با چهره های سنگی، ریسک حادثه را افزایش می دهند و مانع کار نیروهای امدادی و امنیتی می شوند. یک جور ماجراجویی با چاشنی خودنمایی دراینها هست که چون درحاشیه امن یک حادثه جایی پیدا می کنند-درحالی که هیچکدامشان برای مقابله با حادثه آمادگی ندارند ویا ازآن آسیب نمی بینند می توان نام ماجراچی را به آنها داد.\nاینها کسانی اند که ازیک ماجرا فقط ابعاد نمایشی و بدون خطر آن و قسمتی را که خودشان بدون هیچ هزینه ای درآن حضور دارند می فهمند وهیچ درک یا احساس مسئولیتی درباره قسمت های دیگر که شماری ازهمشهریانشان درخطرهستند ندارند . ماجراچی ها به این واقعیت تلخ کاری ندارند که دریک حادثه تروریستی، شماری کشته شده اند و دیگران هم درساختمان گرفتارشده و درخطرکشته شدن هستند و نیروهای امنیتی هم درتنشی ترین شرایط درگیرند . آنها خیلی خونسرد و شیک درحال عکس گرفتن هستند تا با به اشتراک گذاشتن آن عکس ها دراصل خودشان را نشان بدهند. ماجراچی ها به این رفتار آسیبی معتادند و هرجا حادثه بدی روی می دهد آنها هم هستند. کسانی که می توانند یک صحنه دلخراش تصادف و آتش سوزی یا درگیری را تماشا کنند و ازتماشای آن هیجان زده\nمی شوند و عکس و فیلم می گیرند و برای دیگران می فرستند و این برایشان تنوع و زنگ تفریح است بیمارند و باید درمان شوند. درحالی که عده دیگری درآن حوادث ازمیان می روند و آسیب می بییند و اموال و دارایی شان هم نابود می شود هیچ احساس مشترکی درسلفی بگیران ایجاد نمی کند. آنها عکس های خود را به اشتراک می گذارند ولی احساسشان را به اشتراک نمی گذارند. اینها بخش های آماتوری ماجراچی هایی هستند که درطیف گسترده ای\nاز رفتارهای پرخطر رانندگی درخیابان ها و جاده ها یا نزاع های دسته جمعی و اختلاف های خانوادگی به دنبال یک جور اثبات فردی و ارضای تمایلات بیمارگونه خود هستند و می خواهند خاطره های بد ازتجربه های سرکوب شخصیتی را که دریک دوره طولانی تحمل کرده اند پاک یا جبران کنند. اینها قربانیان خشونت و نشانه های\nیک مسئله حاد اجتماعی در مقیاس جهانی هستند که سیاست و سرمایه آن را زمینه سازی می کنند. ولی همه ماجراچی ها آماتور نیستند ونیمه حرفه ای هایی هم هستند که خودشان آگاه یا ناآگاه بخشی ازماجرا می شوند مانند آنان که سفارت آتش می زنند یا درگیری های مسلحانه مانند مورد رامهرمز ایجاد می کنند یا با انگیزه های مدت دار و یا ناگهانی، اسید پاشی می کنند. ماجراچی های حرفه ای تمام عیاری هم هستند که درسیاست و بازار جهان فعالند و جنگ داخلی راه می اندازند و برسرملت ها بمب می ریزند. شناخته ترینشان نیمه تاجر - نیمه دیوانه هایی هستند که درکاخ سفید گرم تحریک و فروختن اسلحه اند و حتی ازگفتن یک تسلیت به مردم ایران عاجزند و وزیرخارجه نفتی شان هم با استفاده از نام جعلی خلیج فارس درسخنانش، سیگنال های تحریک کننده\nمی فرستد. این ها وبا همکارانشان درهمه جا ساختار سیاسی و امنیتی جهان را به ویروس خود آلوده کرده اند .آنها که به تماشای خشونت خو کرده اند به نوع ضعیف ویروس آلوده اند و آنها که خشونت و جنگ و ترور راه می اندازند به انواع قوی تر و کشنده تر ویروس آلوده شده اند. فرهنگ و سیاست و اقتصاد جهان با اینها بیمار شده که هرکشوری به گونه ای به آن مبتلاست وهرکس نشانه های بیماری را یک جورنشان می دهد. ولی همه بیماران ازآماتور وحرفه ای دریک چیز مشترکند. ماجراچی اند وهر کدامشان به فراخور حال خود از ماجرا نه تنها زیان نمی بینند که سود هم می برند.