یوبی‌سافت از بازی Ghost Recon Breakpoint رونمایی کرد | ایستگاه آی تی\nخانه/کنسول و بازی/یوبی‌سافت از بازی Ghost Recon Breakpoint رونمایی کرد\nیوبی‌سافت از بازی Ghost Recon Breakpoint رونمایی کرد\nتحریریه سایتاردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۸\nدر جریان لایو استریم یوبی سافت از جدیدترین نسخه Ghost Recon، بازی Ghost Recon Breakpoint به‌صورت رسمی معرفی شد.\nداستان بازی در مجمع‌الجزایر اقیانوسی Auroa (منطقه‌ای خیالی) روایت می‌شود. در این نسخه بازیکنان دیگر در نقش شکارچی قرار نمی‌گیرند؛ بلکه در اینجا باید از شکار شدن فرار کنید. درواقع Auroa محلی است که شرکت Skell Technology در آنجا قرار دارد؛ شرکتی که در ساخت پهپادهایی با هوش مصنوعی بسیار قوی، تخصص دارد.\nدر این بازی شما و جوخه‌تان را که متشکل از 3 نفر هستند، در برابر گرگ‌ها (Wolves) قرار می‌دهد. The Wolves روح‌ها (Ghosts) سابق می‌باشند که توسط هنرپیشه هالییود “جان برنتال” که کارکتر او در بازی Cole D. Walker نام دارد، رهبری می‌شوند. به نظر می‌رسد که آنتاگونیست نسخه‌ی جدید، در گذشته، دوست صمیمی شخصیت اصلی بازی، بوده است. بخش زیادی از بازی هم به پیدا کردن آ‌یتم‌های مختلف برای شخصی سازی اسلحه‌ها خواهد گذاشت. شخصی سازی کاراکتر نیز اهمیت بالایی خواهد داشت و با استفاده از گشت و گذار در محیط و به دست آوردن امتیاز می‌توانید کاراکتر خود را گزینه‌های متعددی که در دسترس هستند بسازید.\nمانند سری دیویژن، در Ghost Recon Breakpoint هم می‌توانید بازی را چه همراه با دیگر کاربران و چه به صورت تنهایی دنبال کنید. طبق قولی که یوبی سافت داده، از همان زمان عرضه بخش PVP برای تمام کاربران در دسترس قرار خواهد گرفت. در ضمن، سازندگان بازی قول داده‌اند که Breakpoint برای کاربرانی که می‌خواهند تنهایی ماموریت‌ها را انجام بدهند هم تجربه کاملی باشد. به طور کلی، یوبی سافت قول داده بخش‌های مختلف Ghost Recon Breakpoint را با توجه به نظرات کاربران تغییر داده و انتظار می‌رود که شاهد یک پشتیبانی طولانی از این عنوان باشیم.\nGhost Recon Breakpoint در تاریخ 4 اکتبر (جمعه 12 مهر 1398) بر روی رایانه های شخصی، پلی استیشن 4 و ایکس باکس وان در دسترس قرار می‌گیرد.\nمعرفی Kodak Ektra؛ دوربینی در قاب یک گوشی موبایل\nگوگل قابلیت ری‌اکشن ایموجی را به برنامه اندرویدی Messages اضافه کرد\nMouse از فبلت ویندوزی MADOSMA Q601 رونمایی کرد


API Attacks ، Breaking Piling Up - سئو PBN | خبر های جدید سئو و هک و سرور\nاکتبر 14, 2021 از seo-pbn\nدر ماه آگوست ، ده ها سازمان از Microsoft Power Apps به طور ناخواسته 38 میلیون پرونده-ردیابی تماس های COVID-19 ، شماره های تأمین اجتماعی متقاضیان کار ، و حتی 332،000 آدرس ایمیل و شناسه کارکنان مورد استفاده توسط سرویس های حقوق و دستمزد جهانی خود مایکروسافت را افشا کردند.\nعلاوه بر مایکروسافت ، سازمان های دیگر تحت تأثیر قرار گرفتند American Airlines. آب کم عمق؛ JB Hunt ؛ و نمایندگی در ایندیانا ، مریلند و نیویورک سیتی.\nبه گفته محققان UpGuard ، شرکت امنیتی که نشت ها را کشف کرده است ، راه اندازی پورتال های Microsoft Power Apps به آسانی به گونه ای است که دسترسی عمومی را امکان پذیر می کند.\nاین گزارش می گوید: “چندین نهاد دولتی گزارش کردند که برنامه های امنیتی خود را بدون شناسایی این مشکل بررسی کرده اند.”\nمشکل در نحوه پیکربندی رابط های برنامه نویسی برنامه سیستم – API ها – بود.\nRadu Crahmaliuc ، متخصص امنیت در شرکت امنیتی Bitdefender می گوید: “ابزارهایی که اجازه ایجاد API ها را می دهند به طور پیش فرض برای دسترسی داده ها به عموم مردم و سازمان ها باید تنظیمات حریم خصوصی را به صورت دستی فعال کنند.”\nاو به Data Center Knowledge گفت که اکثر آنها چنین نکردند.\nوی افزود: “اما این تنها یک مشکل در Microsoft Power Apps نیست.” “این سیستمیک است. خدمات وب آمازون S3 ، Elasticsearch و MongoDB همه تجربه های مشابهی را تجربه کرده اند.”\nAPI ها به سیستم های مختلف امکان تبادل داده را می دهند. به عنوان مثال ، ممکن است یک شرکت از API برای ارتباط با سرویس شخص ثالث استفاده کند ، یک API رو به بیرون راه اندازی کند تا شرکا بتوانند با سیستم های آن تعامل داشته باشند ، یا از API ها برای اجازه دادن به برنامه های تلفن همراه برای صحبت با سیستم عامل های داده پشتیبان استفاده کنند.\nاز آنجا که API ها اغلب برای دسترسی به مهم ترین داده ها و سیستم ها استفاده می شوند ، API های آسیب پذیر می توانند برای شرکت ها بسیار مضر باشند.\nبه گفته آکامایی ، ارتباطات API در حال حاضر بیش از 83 درصد از کل ترافیک اینترنت را تشکیل می دهد.\nو نقض API شروع به انباشته شدن می کند.\nدر ماه مه گذشته ، شرکت تناسب اندام Peloton اعلام کرد که اطلاعات حساب مشتریان خود را در اینترنت به دلیل یک API معیوب که اجازه درخواست های بدون احراز هویت را می دهد ، افشا کرده است. هر کسی می تواند به داده های حساب کاربران از سرورهای Peloton دسترسی پیدا کند ، حتی اگر کاربران مشخصات حساب خود را به عنوان خصوصی تنظیم کنند.\nدیگر شرکت هایی که اخیراً در زمینه مشکلات سایبری مرتبط با API اخبار را در بر گرفته اند عبارتند از Equifax ، Instagram ، Facebook ، Amazon و Paypal.\nدر واقع ، بر اساس گزارش IBM Security X-Force که ماه گذشته منتشر شد ، دوسوم نقض های ابری اکنون به دلیل پیکربندی نادرست API ها است.\nجان کاسگرو ، مدیر ارشد محصول در زمینه حفاظت از ربات های پیشرفته در Imperva ، می گوید: “API ها یک خطر امنیتی بزرگ برای مشاغل ایجاد می کنند زیرا آنها به عنوان زیرساخت ها و بافت همبند برنامه های مدرن عمل می کنند.”\nجیسون کنت ، هکر ساکن در Cequence Security ، گفت که احتمالاً شرکت ها API های بسیار بیشتری نسبت به آنچه فکر می کنند دارند.\nوی به Data Center Knowledge گفت: “API ها در حال حاضر تار و پود همه برنامه های جدید هستند ، اما سالهاست که توسط میکروسرویس ها و تیم های توسعه دهنده برنامه های موبایل و ابری مورد استفاده قرار می گیرند.” “دید برای امنیت قوی بسیار مهم است ، بنابراین درک اینکه چند API دارید و نحوه عملکرد آنها بسیار مهم است.”\nچه کسی API ها را تماشا می کند؟\nیکی از مشکلات امنیت API این است که در چندین دامنه قرار می گیرد.\nاز یک سو ، توسعه دهندگان نرم افزار معمولاً API ها را راه اندازی می کنند. اما API ها معمولاً اهداف تجاری را ارائه می دهند و به واحدهای تجاری فردی تعلق دارند.\nو از آنجا که API ها نیاز به احراز هویت و مجوز دارند ، تیم های امنیتی مسئول قفل کردن آنها یا اعمال استفاده از درگاه های API هستند.\nو از آنجا که API ها در مراکز داده و محیط های ابری زندگی می کنند ، مدیران مرکز داده و تیم های عملیاتی ممکن است مسئول ایجاد زیرساخت های اصلی و شبکه برای اجازه عملکرد آنها باشند.\nجاناتان پارنل ، مشاور ارشد تحول ابری و مرکز داده در Insight ، گفت که این امر منجر به یک مدل مسئولیت مشترک می شود.\nوی به Data Center Knowledge گفت: “چالش در یک مدل مسئولیت مشترک API ها این است که چه کسی در واقع چه چیزی را کنترل و مالک آن است.”\nواحدهای تجاری ، تیم های امنیتی ، افراد عملیات و توسعه دهندگان برنامه ممکن است ایده های متفاوتی از آنچه می خواهند API انجام دهد ، چگونه باید آن را انجام دهد و محدودیت ها باید داشته باشند ، داشته باشند.\nپارنل گفت که این می تواند منجر به جلسات زیادی برای از بین بردن همه چیز شود.\nبا افزایش تعداد API ها و تغییر سریع آنها ، مدیریت این امر بسیار دشوار می شود.\nبه گفته وی ، کلید این است که شرکت ها استانداردهای اساسی و شیوه های معمول را برای استقرار API ایجاد کنند و همه اجزای سازنده را در ایجاد آن ساختار حکومتی مشارکت دهند.\nوی گفت: “همه کسانی که به آن API دست می زنند باید دور هم جمع شوند و درباره این سیاست ها توافق کنند.”\nدر غیر این صورت ، شرکتها قادر نخواهند بود اقتصادهای API اول را بسازند که بسیاری اکنون در حال هدف آن هستند.\nحمله ربات ها\nAPI ها نوع خاصی از بردار حملات هستند زیرا آنها برای جابجایی حجم زیادی از داده ها یا انجام خدمات با حجم بالا طراحی شده اند.\nبه عنوان مثال ، از API می توان برای مثال درخواست داده های حساس یا دستور پرداخت استفاده کرد.\nو از آنجا که API ها برای استفاده رایانه هایی که با رایانه های دیگر صحبت می کنند و نه توسط انسان ها طراحی شده اند ، روشهای معمول برای متوقف کردن حملات ربات ها – مانند CAPTCHA ها – کاربرد ندارد.\nسندی کاریلی ، تحلیلگر اصلی Forrester Research می گوید: “ربات ها به منطق مشاغل مشروع حمله می کنند.”\nاو گفت که شرکت ها باید بتوانند بین ربات های بد و ربات های خوب تمایز قائل شوند.\nاو به Data Center Knowledge گفت: “بنابراین شما به ابزارهایی نیاز دارید که فراتر از محافظت از برنامه های سنتی هستند.”\nبه عنوان مثال ، فروشندگان فایروال دسترسی به وب و شبکه های تحویل محتوا ، افزودن مدیریت ربات به نمونه کارها را شروع کرده اند. همچنین شرکت هایی هستند که در زمینه مدیریت ربات تخصص دارند.\nCAPTCHA ها نقش دارند ، به ویژه هنگامی که API برای اتصال سیستمی مانند ، مثلاً یک برنامه تلفن همراه که کاربر انسانی دارد استفاده می شود.\nاو می افزاید: “اما راه حل های مدیریت ربات ها همچنین ممکن است ربات ها را به honeypots ارسال کنند ، ربات ها را به تاخیر بیاندازند ، داده های جعلی را ارسال کرده و چالش های دیگر را امتحان کنند.”\nاز ربات ها می توان برای حمله به API ها به روش های دیگری به جز سرقت داده ها استفاده کرد.\nبه عنوان مثال ، آنها می توانند یک سیستم را با درخواست ها غرق کنند تا مجبور به خاموش شدن شود.\nاو گفت که API ها می توانند برای خرید بلیط کنسرت ، کفش های کتانی محدود یا سیستم بازی های گرم قبل از خرید مشتریان واقعی استفاده شوند.\nاو گفت: “ما حتی می بینیم که ربات ها در دسترس بودن واکسن را سلاح می کنند.” “در هند ، رباتها سیستم رزرو را تحت تأثیر قرار دادند و جنایتکاران شروع به اخذ اسلات از مردم کردند.”\nفقط داره بدتر میشه\nبر اساس گزارش Salt Security ، حملات API در شش ماه اول امسال 348 درصد افزایش یافته است و 94 درصد از شرکت ها در 12 ماه گذشته دچار حادثه امنیتی مرتبط با API شده اند.\nدر همین حال ، میانگین تعداد API ها برای هر شرکت بیش از سه برابر افزایش یافته است ، از 28 در جولای 2020 به 89 در ژوئیه 2021 ، در حالی که متوسط حجم تماس ماهانه API در مدت مشابه 141 grew افزایش یافته است.\nدر 12 ماه گذشته ، 55 درصد از شرکت ها گفتند که در API های خود آسیب پذیری پیدا کرده اند ، 19 درصد داده های حساس را افشا کرده اند ، 39 درصد مشکلات احراز هویت را پیدا کرده اند ، 23 درصد دچار حملات منع سرویس شده اند ، 16 درصد حملات وحشیانه یا اعتبارنامه را مشاهده کرده اند و 12 درصد خراش را مشاهده کردند.\nتنها 6 درصد از شرکت ها هیچ مشکلی در رابطه با API نداشتند.\nبر اساس این گزارش ، بخشی از مسئله این است که بسیاری از شرکت ها تنها برای توسعه API به توسعه دهندگان تکیه می کنند.\nدر این گزارش آمده است: “API ها نیاز به حفاظت در زمان اجرا و کنترل های امنیتی خارج از کد برای محافظت دارند.”\nالاد کورن ، مدیر ارشد محصول در Salt Security گفت: برخی اقدامات اساسی نیز وجود دارد که شرکت ها باید برای ایمن سازی API های خود انجام دهند.\nوی به Data Center Knowledge ، پیروی از بهترین شیوه های احراز هویت ، و استفاده از لیست ده مورد برتر OWASP API برای شناسایی و رفع شایع ترین نقاط ضعف ، شامل رفع و وصله آسیب پذیری ها می شود.


انديشه در انتخاب راه و هدف\nبرای اينكه در زندگی پيروز گرديد ، چه راهی را انتخاب می‌كنيد؟\nبرای اينكه در هر دو جهان سعادتمند گرديد ، چه برنامهای داريد؟چه فكری كردهايد؟\nبرای اينكه انسان كامل و خوبی بشويد ، چه برنامهای داريد؟\nآيا به ديگران نگاه می‌كنيد و هر راهی را كه آنها رفتهاند ، شما هم می‌رويد؟و هر برنامهای را كه انتخاب كردهاند ، شما هم انتخاب می‌كنيد؟\nآيا در انتخاب راه و هدفِ زندگی ، فكر نمی‌كنيد؟\nآيا در انتخاب برنامه درست زندگی ، نمی‌انديشيد؟\nشايد بگوييد كه:خودم برنامه خوبی تنظيم می‌كنم.مگر از همه نيازهای خود -در اين جهان و جهان آخرت-خبر داريد؟با بی‌خبری چگونه می‌توانيد برنامه خوب و كاملی تنظيم كنيد؟\nشايد بگوييد:خردمندان و دانشمندان برايم برنامه زندگی تهيّه می‌كنند.مگر آنها از نيازهاىِ واقعىِ دنيا و آخرت شما اطّلاع دارند؟مگر آنها از جهان آخرت خبر دارند؟پس چه كسی می‌توان«برنامه سعادت و تكاملِ انسان»را تنظيم كند؟ آيا انسان ، يا خدای انسان؟\nالبتّه خدای انسان؛چون او انسان را آفريده است و او به اسرار آفرينش انسان آگاه است.و فقط او از شرايط زندگی انسان در دنيا و آخرت با خبر است.\nبههمين جهت فقط او می‌تواند برنامه زندگی و تكامل انسان را پيشبينی و تنظيم كند.پس بهترين«برنامه سعادت و تكامل»همان برنامهايست كه خدای بزرگ تنظيم كرده و به وسيله پيامبران برای انسانها فرستاده است.\nشما چه فكری كردهايد؟برای زندگی خود چه راهی را برگزيدهايد؟\n1-آيا شما می‌توانيد برای سعادت دنيا و اخرت خود ، برنامهای تنظيم كنيد؟....چرا؟توضيح دهيد.\n2-آيا ديگران می‌توانند؟....چرا؟\n3-پس چه كسی می‌تواند؟....چرا؟\n4-خدا برنامههای سعادت انسانها را ، به وسيله چه كسانی فرستاده است؟\n5-اگر بخواهيم در دنيا و آخرت رستگار و سعادتمند باشيم ، بايد چه برنامهای را انتخاب كنيم؟....چرا؟\nتكامل واقعِی انسان\nاگر دانه گندمی را در زمين بكاريد و آب دهيد ، چه تغييری پيدا می‌كند؟چه راهی را در پيش می‌گيرد؟آيا هدف معيّنی در پيش دارد؟\nبه سوی چه هدفی حركت می‌كند؟\nدانه گندم ، از همان آغاز ، هدف معيّنی را در پيش می‌گيرد و بهسوی آن هدف حركت می‌كند.و برای رسيدن به آن مقصد ، رشد و تكامل می‌يابد؛يعنی:دانه گندم ، ابتدا در زمين ريشه می‌كند ، سپس ساقه می‌آورد ، سبز می‌شود و به تدريج بزرگ می‌گردد ، خوشه می‌كند.\nيك دانه گندم ، چندين خوشه می‌شود و خوشهها خرمن می‌گردند و از خرمنها هزاران انسان استفاده می‌كنند.\nهمه گياهان-مانند دانه گندم-راه رشد و تكامل را می‌پويند و هدف و مقصد معيّنی را-كه برايشان تعيين شده-دنبال می‌كنند.\nشما اگر دانه سيبی را در زمين بكاريد و آب دهيد ، از همان آغاز ، می‌دانيد كه:اين دانه كوچك«هدفدار»است و به سوی آن هدف حركت می‌كند و رشد و تكامل می‌يابد؛يعنی:دانه كوچك ، ريشه می‌كند ، ساقه می‌آورد ، سبز می‌شود و بزرگ و بزرگتر می‌گردد؛ هر روز بيشتر از ديروز رشد و تكامل می‌يابد و سرانجام شكوفه می‌دهد و شكوفه زيبا ، سيب می‌شود و بدين ترتيب آن دانه كوچك به تكامل می‌رسد و نتيجه حركت و كوشش خود را ، در اختيار انسان می‌گذارد.\nخدای دانا و توانا-كه همه موجودات را آفريده-راه تكامل را نيز به آنها نشان داده و وسائل رسيدن به كمال را ، برای آنها فراهم ساخته است.\nمثلاً:گياهان-مانند دانه گندم و دانه سيب-برای رشد و تكامل خود به«آب و خاك و نور و هوا»احتياج دارند ، خدا هم«آب و خاك و نور و هوا»را آفريده تا گياهان از آنها استفاده كنند و تكامل يابند.\nانسان نيز بايد رشد و تكامل يابد؛ولی چگونه؟با چه برنامهای؟چه كسی می‌داند كه«جان و روح انسان»به چه چيزهايی نياز دارد؟و چگونه تكامل می‌يابد؟\nالبتّه خدای انسان می‌داند.چون تنها اوست كه از اسرار آفرينش انسان آگاه است ، و اوست كه از آينده انسان ، در جهان آخرت خبر دارد.به همين جهت ، خدای آفريننده و تكامل دهنده همه موجودات ، برای تكامل انسان نيز برنامه دقيقی را پيشبينی كرده و به وسيله پيامبران برای انسانها فرستاده است.\nآخرين و دقيقترين برنامه تكامل را نيز به وسيله آخرين پيامبرش ، حضرت محمّد-صلّی اللَّه عليه و آله-برای همه مردم فرستاده است.اين برنامه تكاملی«دين اسلام»نام دارد. فكر كنيد و پاسخ دهيد:\nمقداری دانه گندم را ، در ظرفی بريزيد و آب دهيد.ببينيد دانه گندم چه راهی را در پيش می‌گيرد؟بهسوی چه هدفی حركت می‌كند؟\n1-آيا شما می‌توانيد برای سعادت دنيا و آخرت خود ، برنامهای تنظيم كنيد؟......چرا؟توضيح دهيد.\n2-آيا ديگران می‌توانند؟......چرا؟\n3-پس چه كسی می‌تواند؟.....چرا؟\n5-اگر بخواهيم در دنيا و آخرت رستگار و سعادتمند باشيم ، بايد چه برنامهای را انتخاب كنيم؟.....چرا؟\n* پس از بحث و گفتگو ، پاسخ دقيق و كامل اين سؤالها را ، در دفتر آموزش دين خود ، بنويسيد. فكر كنيد و پاسخ دهيد:\n1-دانه سيب و ساير گياهان«هدفدار»هستند.اين جمله يعنی چه؟\n2-گياهان برای رشد و تكامل خود به چيزهايی نياز دارند؟\n3-آيا اين چيزها-كه وسايل رشد و تكامل آنها هستند-برايشان آفريده شده است؟\n4-برنامه تكامل انسان را ، چه كسی می‌تواتد تنظيم كند؟.....چرا؟\n5-خدا برنامه تكامل انسانها را ، به چه وسيلهای برايشان فرستاده است؟\n6-آخرين و دقيقترين برنامه تكامل را ، چه كسی برای ما آورده است؟\n7-اين آخرين برنامه تكاملی ، چه نام دارد؟\nراهنما ، بايد چگونه باشد؟\nكودكی كه منزلش را گم كرده است ، او را به كه می‌سپاريد؟\nچه كسی می‌تواند او را راهنمايی كند و به منزلش برساند؟\nآيا كسی كه راه منزل او را نمی‌داند ، می‌تواند او را به منزلش برساند؟\nآيا به كسی كه درستكار و امين نيست ، اعتماد می‌كنيد؟آيا كودك را به او می‌سپاريد؟.....چرا؟\nآيا كسی را كه راه منزل او را نمی‌داند يا در راهها اشتباه می‌كند ، برای راهنمايی او انتخاب می‌كنيد؟....چرا؟\nپس ، راهنما بايد:\nراه را درست بداند ، درستكار و امين باشد و در راهنمايی اشتباه نكند.\nپيامبر هم ، انسانی امين و درستكار است كه خدا او را برای راهنمايی مردم برگزيده است و راه زندگی دنيا و آخرت را ، به او ياد داده است و رهبری انسانها را ، به او سپرده است.\nپيامبر بايد چگونه باشد؟\nوقتی می‌خواهيد برای يكی از دوستان خود ، «پيامی شفاهی» بفرستيد ، چه می‌كنيد؟\nاين پيام را به كه می‌گوييد تا به آن دوست برساند؟\nآيا شخص دروغگو و نادرست را ، برای بردن پيام انتخاب می‌كنيد؟....چرا؟\nشخص فراموشكار و اشتباهكار را چطور؟....چرا؟\nپس چه كسی را برای رساندن«پيام»انتخاب می‌كنيد؟\nآری ، رساننده پيام بايد:راستگو و درستكار باشد ، پيام را فراموش نكند ، و در شنيدن و رساندن آن ، اشتباه ننمايد.\nخدا هم برای رساندن پيام خود ، انسانی راستگو و درستكار را برمی‌گزيند و پيام را به او می‌گويد.پيامبر ، پيام خدا را درست درمی‌يابد و كامل و درست به مردم می‌رساند.\nآگاهی و بينش ، رمز بيزاری از گناه\nلباسهای آلوده و كثيفی را ، در يك تشت لباسشويی شستهاند.\nچه كسی حاضر است ، مقداری از آب آلوده اين تشت را بنوشد؟\nاگر مقداری از آن را به انسان نابينا و بی‌اطّلاعی بدهند ، آيا ممكن است آن را بنوشد؟\nولی يك انسان بينا و با اطّلاع چطور؟!\nآيا كسی كه زشتی و آلودگی آنرا مشاهده می‌كند و ضررهای بهداشتی چنين آب آلودهای را می‌بيند ، از آن می‌نوشد؟\nآری ، هر شخص«بينا و آگاهی»كه زشتی و پليدی چيزی را می‌بيند ، خود را با آن آلوده نمی‌كند ، بلكه از آن نفرت دارد و بيزار است.\nپيامبران هم ، از گناه بيزارند و(با اينكه قدرت برگناه دارند)هرگز گناه نمی‌كنند ، چون زشتی و پليدی گناه را می‌بينند.\nاين بينش و آگاهی را ، خدا به آنان ، عطا كرده است.\nپيامبران راهنمايان آگاه و معصوم\nخدا ، برای رساندن پيام خود ، به مردم ، انسانی درستكار و امين را برمی‌گزيند.و او را نمونه كامل دين می‌گرداند.تا با گفتار و رفتارش ، مردم را بهسوی خدا ، راهنمايی كند.\nپيامبر ، بهترين و كاملترين فرد انسانهاست.در علم و اخلاق و رفتار ، سرآمد همه مردم است؛خدا او را تربيت كرده و برگزيده است تا پيشوا و سرمشق مردم باشد.\nپيامبر ، راه سعادت دنيا و آخرت را ، خوب می‌داند....يعنی: خدا به او ياد داده است.پيغمبر ، خودش اين راه را می‌پيمايد و مردم را نيز به پيمودن همين راه دعوت و رهبری می‌كند.\nپيغمبر ، خدا را به خوبی می‌شناسد و او را بسيار دوست دارد ، از وضع جهان آخرت و بهشت و جهنّم ، كاملاً آگاه است.اخلاق و اعمال خوب و بد را ، كاملاً می‌شناسد.زشتی و پليدی گناه را می‌بيند و می‌داند كه:گناه روح انسان را آلوده و كثيف می‌كند.\nخدای دانا و توانا ، اين«بينش و آگاهی»را در اختيار پيغمبرش قرار داده است.پيغمبر با اين بينش و آگاهی ، زشتی و پليدی گناه را ، مشاهده می‌كند و می‌داند كه:خدا ، انسان گناهكار را دوست ندارد و از او ناراضی است ، بههمين جهت ، پيغمبر هرگز گناه نمی‌كند ، بلكه از گناه بيزار است.\nپيامبر ، پيامهای خدا را ، بدون كم و زياد بهمردم می‌رساند ، اشتباه و فراموشی ندارد.\nچون گناه و اشتباه ندارد ، مردم به او اعتماد می‌كنند و می‌توانند از رفتار و گفتارش سرمشق بگيرند.\nبهچنين انسانی ، «معصوم»می‌گوييم.و پيامبران خدا ، همه «معصومند»\nاشتباه و فراموشی ندارند.\nكاملاً درستكار و امين هستند.\nپيامبران ، راهنمايان آگاه و معصوم مردم هستند.پيام خدا را به مردم می‌رسانند ، آنان را راهنمايی می‌كنند ، و بهسوی خدا و سعادت هميشگی ، رهبری می‌نمايند.\n1-راهنما بايد چه صفاتی داشته باشد؟\n2-خدا چگونه انسانی را برای راهنمايی مردم انتخاب می‌كند؟\n3-پيامبر ، بايد چه صفاتی داشته باشد؟\n4-خدا چگونه انسانی را برای رسانيدن پيام خود انتخاب می‌كند؟\n5-چرا پيامبران خدا ، به گناه آلوده نمی‌شوند و از آن بيزارند؟\n6-اين بينش مخصوص را چه كسی به پيغمبران داده است؟\n7-اين بينش مخصوص چگونه موجب عصمت پيامبران می‌شود؟\n8-نمونه كامل دين يعنی چه؟\n9-چه كسی نمونه كامل دين است؟\n10-كسی كه به گناه آلوده می‌شود می‌تواند نمونه كامل دين باشد؟\n11-در چه صورتی پيغمبر می‌تواند در گفتار و رفتارش سرمشق كامل مردم باشد؟\n12-اگر پيغمبر فراموشی و اشتباه داشته باشد ، آيا مردم می‌توانند به گفتههايش كاملاً اعتماد كنند؟\n13-به چه كسی معصوم می‌گوييم؟\nچگونه او را می‌شناسيد؟ از او چه می‌خواهيد؟\nكيف دوست شما ، محمود ، در منزل شماست.شخصی می‌گويد:من از طرف محمود آمدهام؛او مرا فرستاده است تا كيفش را از شما بگيرم. اگر او را نشناسيد ، چه می‌كنيد؟آيا فوراً اعتماد می‌كنيد و كيف را به او می‌دهيد؟چگونه او را می‌شناسيد؟چگونه می‌فهميد كه او واقعاً فرستاده محمود است؟آيا برای شناختن او نشانی مخصوصی نمی‌خواهيد؟\nحتماً می‌گوييد:نشانی بده و كيف را بگير.\nاو هم نشانی می‌دهد ، مثلاً می‌گويد:محمود گفت:كيف در اتاق پذيرايی است و داخل آن يك كتاب حساب ، يك كتاب تعليمات دينی و يك خودنويس آبی‌رنگ و يك مداد قرمز كوچولو و يك ساعت است.\nاگر نشانيهای او درست باشد چه می‌فهميد و چه می‌كنيد؟\nاگر نشانيهای او درست باشد ، می‌فهميد كه واقعاً فرستاده محمود و مورد اعتماد اوست.شما هم اعتماد می‌كنيد و كيف را به او می‌دهيد.\nحالا با توجّه به اين مثال آيا می‌توانيد بگوييد:پيامبر را بايد چگونه بشناسيم؟\nپيامبر نيز فرستاده خداست كه برای معرّفی خودش«نشانههای مخصوصی»از جانب خدا می‌آورد تا مردم او را بشناسند و دعوتش را بپذيرند.\nاگر پيامبر از جانب خدا«نشانىِ مخصوصی»نياورد ، مردم چگونه او را می‌شناسند؟چگونه می‌فهمند كه واقعاً پيامبر و فرستاده خداست؟\nاگر خدا«نشانههای مخصوصی»به نام معجزه در اختيار فرستادگانش قرار ندهد ، مردم چگونه آنها را بشناسند؟چگونه بفهمند كه آنان با خدا ، ارتباط مخصوص دارند؟چگونه به آنها اعتماد كنند؟چگونه دعوتش را بپذيرند؟\nنشانه مخصوص پيامبری را«معجزه»می‌نامند.معجزه يعنی انجام دادن كاری كه مردم از انجام آن عاجز ناتوانند؛كاری كه جز خدا و فرستاده مخصوص او ، كسی نمی‌تواند آن را بدانگونه انجام دهد.\nوقتی كسی گفت:من پيامبر خدا هستم و با خدا ارتباط مخصوص دارم و«معجزه»آورد مردم حقّجو می‌فهمند كه او به راستی پيامبر و فرستاده خداست ، با خدا ارتباط مخصوص دارد ، امين و مورد اعتماد است.\nمردم حقّجو هم ، به او اعتماد می‌نمايند ، گفتههايش را باور می‌كنند و دعوتش را می‌پذيرند و می‌گويند:چون كارهای خدايی انجام می‌دهد- يعنی معجزه دارد-پيامبر واقعی است و با خدا ارتباط مخصوص دارد.\nمردم آگاه و حقّجو ، پيامبران را با معجزه می‌شناسند و می‌فهمند كه آنها فرستادگان خدا هستند.\nنشانه پيامبری در قرآن\nدر دوره اول آموزش دين ، با معجزه پيامبران آشنا شديد؛خوانديد كه: حضرت موسی دستش را در گريبانش فرومی‌بُرد ، وقتی بيرون می‌آورد ، دستش چون ستاره زيبايی می‌درخشيد.عصای حضرت موسی-به اذن خدا-ماری خشمگين می‌شد.همان عصا به فرمان خدا ، آب دريا را شكافت ، بطوری كه ته دريا نمايان گشت.\nخدا ، اين نشانهها و دهها گواه معجزه ديگر را ، در قرآن كريم بيان كرده است؛درباره حضرت عيسی ، يادآور شده است كه:كور مادرزاد را-به اذن خدا -بدون دوا ، شفا می‌داد.مردگان را-به اذن خدا-زنده می‌كرد.از گِل مجسّمهای به صورت پرنده ، به اذن خدا درست می‌كرد ، آنگاه-به اذن خدا-در آن می‌دميد ، مجسمّه جان می‌گرفت ، پرنده واقعی می‌شد و پرواز می‌كرد.حضرت عيسی از پنهانيها آگاه بود.مثلاً:می‌توانست از چيزی كه شخصی در منزل خورده يا از آنچه در خانه پنهان كرده ، خبر دهد.او وقتی نوزاد بود ، در گهواره با مردم سخن گفت.\nآتش نمرود-به امر خدا-برای حضرت ابراهيم سرد و سلامت شد و آسيبی به او نرسانيد.\nپيامبر گرامی ما هم ، معجزههای بسياری داشت.بزرگترين معجزه او قرآن كريم است.در آينده با معجزههای پيامبر گرامی اسلام ، آشناتر خواهيد شد.\nاكنون ببينيم:معجزه چگونه و با چه قدرتی انجام می‌شود؟\nخدا-با قدرت بی‌انتهايش-هر كاری را كه بخواهد انجام می‌دهد.چه كسی-جز خدا-می‌تواند از چوب خشكی ، ماری خشمگين بيافريند؟چه كسی-جز خدا-می‌تواند با يك اشاره ساده ، دريا را بشكافد؟چه كسی جز خدا می‌تواند كور مادرزاد را ، شفا دهد و چشم بينا بخشد؟چه كسی-جز خدا\n-می‌تواند يك مجسّمه بی‌جان را زنده گرداند و پر و بال و چشم و گوش عطا فرمايد؟چه كسی-جز خدا-از غيب اطّلاع دارد؟\nپيامبران راستين هم ، با قدرتی كه خدا به آنان بخشيده است-به اذن خدا -چنين كارهايی را انجام می‌دهند؛تا مردم حقّجو ، از مشاهده اين كارها بفهمند كه آنها با خدا ارتباط مخصوص دارند ، امين و برگزيده خدا هستند و از سوی او پيام می‌آورند.\nاين گونه كارها را معجزه می‌نامند.معجزه كاری است كه غير از خدا-و فرستاده مخصوصش-هيچ كس نمی‌تواند آن را بدانگونه انجام دهد.وقتی خدا كسی را برای پيامبری می‌فرستد ، نشانه و معجزهای در اختيارش قرار می‌دهد تا به آن وسيله شناخته شود.\nاگر پيامبران نشانهای روشن ، از سوی خدا ، برای مردم نياورند ، مردم چگونه آنها را بشناسند؟چگونه بفهمند كه آنان بهراستی پيامبر خدايند؟ پرسشها:\n1-آيا برای شناختن پيامبر ، نشانه مخصوصی می‌خواهيم؟.....چرا؟\n2-«نشانه پيامبری»چه نام دارد؟\n3-مردم حقّجو ، به چه وسيلهای پيامبر را می‌شناسند؟\n4-چه كاری را«معجزه»می‌گويند؟\n5-با مشاهده معجزه ، چگونه می‌فهميم كه آورنده معجزه ، براستی پيامبر خداست؟\n6-معجزه با قدرت و خواست چه كسی انجام می‌شود؟\n8-چه كسی اين قدرت را به پيامبران عنايت كرده است؟\nروزی كه ابراهيم در انتظارش بود ، فرا رسيد ، ابراهيم با تبر بهسوی بتخانه رفت. او تصميم گرفته بود كه تمام بتها را قطعه قطعه كند.\nابراهيم بخوبی می‌دانست كه تصميم خطرناكی گرفته است؛می‌دانست كه اگر او را در حال شكستن بتها ببينند يا صدای شكستن بتها را بشنوند ، بيدرنگ به او هجوم می‌آورند و نابودش می‌سازند.ولی ابراهيم ، نوجوان وقتشناس و فهميدهای بود؛ می‌دانست چه موقعی را برای شكستن بتها انتخاب كند.\nآن روز ، همه مردم شهر برای برگزاری مراسم عيد ، به صحرا رفته بودند ، می‌خواستند ابراهيم را هم به صحرا ببرند ، ولی او با آنها نرفت ، گفت:ناراحتم ، دوست دارم در شهر بمانم.وقتی همه مردم به صحرا رفتند ، ابراهيم هم با يك تبر تيز بهسوی بتكده رفت ، آرام وارد بتخانه شد ، در آنجا هيچ كس نبود؛بتها و مجسّمههای كوچك و بزرگ ، با شكلهای گوناگون ، در بتخانه قرار گرفته بودند.مردم نادان هم جلوی آنها ، غذا گذاشته بودند ، می‌خواستند غذاها نظر كرده و با بركت شوند ، تا هنگام بازگشت از صحرا ، غذاهای نظر كرده را بخورند تا بيمار نشوند.\nحضرت ابراهيم نگاهی به بتها كرد و به حال مردم نادال بابل ، افسوس خورد؛با خود گفت:اين مردم چقدر نادانند!از سنگ و چوب بت می‌تراشند ، سپس آنچه را خود تراشيدهاند ، می‌پرستند!و بعد ، روبه بتها كرد و گفت:پس چرا غذا خورديد؟!چرا حرف نمی‌زنيد؟!اين جملهها را گفت و با دستهای نيرومند ، تبر را برداشت و به سوی بتها رفت...\nبه سرعت ، بتها را می‌شكست و بر زمين می‌ريخت.\nفقط بت بزرگ را سالم گذاشت و تبر را بردوش آن نهاد و از بتكده بيرون رفت.\nنزديك غروب ، مردم از صحرا بازگشتند و به بتخانه رفتند .....\nابتدا وحشتزده ، مات و مبهوت ايستادند و به بتها نگاه كردند ، بعداً بی‌اختيار فرياد كشيدند ، ناله كردند و اشك ريختند......از يكديگر می‌پرسيدند:چه كسی بتها را شكسته است؟!چه كسی اين گناه بزرگ را انجام داده است؟بتها غضب خواهند كرد ، روزگارمان سياه خواهد شد.\nرئيس بتخانه گزارش حادثق را به عرض نمرود رسانيد؛نمرود خشمگين شد.\nدستور داد كه:تحقيق كنند و مجرم را دستگير نمايند.\nمأمورين پس از بررسی و تحقيق ، گزارش دادند:نوجوانی كه ابراهيم نام دارد ، از مدّتها پيش ، به بتها بی‌احترامی و جسارت می‌كرده است ، ممكن است كه او گناهكار باشد.\nنمرود فرمان داد كه:او را دستگير كنند.\nابراهيم را دستگير كردند و به دادگاه نمرود بردند.... * * *\nحضرت ابراهيم عليه السّلام در دادگاه نمرود\n.....دادگاه تشكيل شد ، رئيس دادگاه و اعضای ديگر ، در جاهای مخصوص نشستند.ابراهيم را به دادگاه آوردند.\nرئيس دادگاه برخاست و گفت:همه ميدانيم كه:روز عيد همه بتهای بتخانه بزرگ ، شكسته شدهاند؛\nآنگاه روبه ابراهيم كرد و گفت:ای ابراهيم!تو در اينباره چه اطّلاعاتی داری؟\nابراهيم نگاه تندی به رئيس دادگاه كرد و گفت:چرا از من سؤال می‌كنی؟\nرئيس دادگاه گفت:پس از چه كسی بپرسم؟\nابراهيم با خونسردی جواب داد:از بتها بپرسيد!\nرئيس دادگاه با تعجّب گفت:از بتها بپرسم؟!عجب جوان نادانی هستی!\nبه تو می‌گويم بتها را شكستهاند ، از بتهای شكسته بپرسم؟!بتهای شكسته كه جواب نمی‌دهند.\nابراهيم سخن رئيس دادگاه را شنيد ، اندكی فكر كرد ، سپس گفت:ببينيد بتها را با چه چيزی شكستهاند.\nرئيس دادگاه خشمگين شد ، برخاست و باپرخاش گفت:بتها را با تبر شكستهاند ، ولی چه فايده ما می‌خواهيم بفهميم كه:چه كسی بتها را ، با تبر شكسته است؟\nابراهيم-با آرامش و خونسردی كامل-در پاسخ گفت:می‌خواهيد بفهميد چه كسی بتها را با تبر شكسته است؟ببينيد تبر دست كيست ، ببينيد تبر بردوش كيست.\nرئيس دادگاه گفت:تبر روی دوش بت بزرگ است.....\nابراهيم سخنش را قطع كرد و گفت:پس هر چه زودتر بت بزرگ را برای بازپرسی به دادگاه بياوريد.بت بزرگ كه شكسته نشده است!\nرئيس دادگاه كه كاملاًعصبانی شده بود گفت:ای ابراهيم!چه حرفهايی می‌زنی؟!عجب جوان نادانی هستی!بت كه حرف نمی‌زند!بت كه چيزی نمی‌شنود!از سنگ كه نمی‌شود بازپرسی كرد.\nحضرت ابراهيم-كه منتظر همين سخنان بود-گفت:اعتراف كرديد كه:بتها حرف نمی‌زنند ، چيزی نمی‌شنوند ، پس چرا اين بتها نادان و ناتوان را می‌پرستيد؟\nرئيس دادگاه-كه برای اين پرسش حضرت ابراهيم پاسخی نداشت-اندكی صبر كرد و گفت:حالا وقت اين صحبتها نيست ، در هر صورت بتها شكسته شدهاند و ما ترا گناهكار می‌دانيم؛چون تو قبلاً هم به بتها جسارت می‌كردهای؛محكوميّت تو برای دادگاه ثابت است ، آماده مجازات باش\nحضرت ابراهيم نگاه پرمعنايی به رئيس دادگاه كرد و گفت:\nشما برای محكوميّت من ، دليلی نداريد من هم ، از مجازات شما ترسی ندارم.\nخدای توانا ، نگهدار من است.به نظر من ، هر كس بتها را شكسته خير خواه شما بوده و كار خوبی كرده است.او می‌خواسته به شما بفهماند كه بتها لياقت پرستش ندارند.من هم آشكارا می‌گويم كه بتپرست نيستم و به بت عقيده نداشته و ندارم و بتپرستی را كار درستی نمی‌دانم.من خدای يگانه را می‌پرستم؛خدای يگانه و مهربانی كه زمين و آسمان و همه جهان و جهانيان را آفريده و اداره می‌كند و همه كارها به دست اوست.جز خدای كسی سزاوار پرستش نيست؛من فرمان او را می‌پذيريم و فقط او را می‌پرستم.\nسخنان حضرت ابراهيم در برخی از شنوندگان تأثير كرد؛آنها می‌گفتند:حقّ با ابراهيم است ، ما در اشتباه و گمراهی بودهايم....\nبه اين ترتيب حضرت ابراهيم در يك مجلس عمومی با مردم صحبت كرد و گروهی را راهنمايی فرمود.\nرئيس دادگاه-با اينكه درباره محكوميّت حضرت ابراهيم ، دليلی نداشت-او را محكوم اعلام كرد و در پرونده حضرت ابراهيم نوشت:\n«ابراهيم به بتهای ما جسارت كرده است و بتها را شكسته است.به جرم شكستن بتها ، او را در آتش می‌افكنيم و می‌سوزانيم تا خاكستر شود و ديگر از او و دستهای بتشكن او ، اثر باقی نماند.....»\nحكم را نوشتند و امضا كردند و برای اجرا به كاهن بزرگ شهر سپردند. ابراهيم عليه السّلام در كنار آتش\nكاهن بزرگ شهر بابل ، حكم دادگاه نمرود را قرائت می‌كرد ، می‌گفت:ابراهيم به بتهای ما جسارت كرده است ، بتها را شكسته است.اكنون به جرم شكستن بتها او را در آتش می‌افكنيم و می‌سوزانيم.\nآنگاه رو به ابراهيم كرد و گفت:تا چند لحظه ديگر به جرم شكستن بتها ، ترا در آتش می‌افكنيم ، در اين لحظههای آخر ، اگر وصيّت و سفارشی داری بگو.\nحضرت ابراهيم-با آن چهره نورانی ، با آرامش كامل-با صدای بلند فرمود: «ای مردم!وصيّت و سفارش من اينست كه:به خدای يگانه ايمان آوريد و از بتپرستی دست برداريد؛زورمندان و ستمگران را اطاعت مكنيد ، فقط خدا را بپرستيد و فرمان او را بپذيريد....»\nكاهن بزرگ سخن حضرت ابراهيم را قطع كرد و با خشم فراوان فرياد كشيد و گفت:ای ابراهيم!تو هنوز ، از اين حرفها دست برنداشتهای؟!هم اكنون خواهی سوخت!سپس فرمان داد كه ابراهيم را در آتش بيفكنند!\nابراهيم را بهسوی آتش پرتاب كردند.\nمردم نادان فرياد كشيدند:زندهباد بت ، زندهباد بتپرستی ، مرگ بر ابراهيم بتشكن!\nابراهيم با دلی سرشار از ايمان و اعتماد به خدا ، در وسط زمين و آسمان ، دعا می‌كرد و می‌گفت:\n«ای خدای يگانه من!ای پروردگار مهربان من!ای پناه و سروَر من!ای كه فرزندی نزادهای و زاده هم نشدهای!ای خدای بيمانند!برای پيروزی از تو ياری می‌خواهم.»\nابراهيم به اين ترتيب به آتش افكنده شد و كاهن بزرگ به مردم گفت:ای مردم شهر بابل!ديديد كه چگونه ابراهيم را سوزانديم؟!همه بدانند كه بتها محترمند ، همه مردم بايد بتها را بپرستند و از فرمان نمرود اطاعت كنند.اكنون به اراده نمرود ، شعلههای بلند آتشِسوزان ، ابراهيم را خاكستر می‌گرداند.\nولی او نمی‌دانست كه خدای يگانه ، ابراهيم را ياری كرده است و آتش نمرود- به فرمان خدا-بر ابراهيم سرد و سلامت شده است....\nمدّتی گذشت ، مردم با شگفتی فراوان به گوشهای اشاره كردند و گفتند:ابراهيم در آتش راه می‌رود!ابراهيم نسوخته است!ابراهيم زنده است!....\nكاهن بزرگ ، از شدّت ناراحتی به اين طرف و آن طرف می‌دويد و فرياد می‌كشيد ، نمرود هم از خشم و تعجّب ، فرياد می‌كشيد و پا به زمين می‌كوبيد.\nحضرت ابراهيم هم با دلی سرشار از ايمان به خدا ، آرام آرام روی هيزمهای نيم سوخته و شعلههای كوتاه آتش پا می‌گذاشت و بيرون می‌آمد....\nمردم با تعجّب و وحشت به سوی او دويدند و با دقّت به او نگاه كردند.حضرت ابراهيم ، مدّتی خاموش ايستاد ، سپس با دست به آنان اشاره كرد و فرمود: «قدرت خدای يگانه را ديديد؟اراده پروردگار توانا را مشاهده كرديد؟اكنون\nبدانيد كه:هيچ كس نمی‌تواند با قدرت خدا مبارزه كند و هيچ ارادهای ، جز اراده پروردگار يگانه ، پيروز نيست.از پرستش بتهای نادان و ناتوان دست برداريد ، بت نپرستيد و تنها خدای يگانه را بپرستيد.» بينديشيد ، پاسخ دهيد:\n1-چرا حضرت ابراهيم ، با مردم به صحرا نرفت؟\n2-چرا بتها را شكست؟پس چرا بت بزرگ را سالم گذاشت؟\n3-حضرت ابراهيم ، چگونه ثابت كرد كه بتها ، شايسته پرستش نيستند؟\n4-حضرت ابراهيم در دادگاه نمرود ، چگونه بتپرستان را محكوم كرد؟\n5-آخرين سخنان حضرت ابراهيم در دادگاه ، چه بود؟\n6-وصيّت و سفارش حضرت ابراهيم ، چه بود؟\n7-حضرت ابراهيم از شكستن بتها و گفتگو در دادگاه ، چه منظوری داشت؟....چه نتيجهای گرفت؟\n8-چرا حضرت ابراهيم را در آتش افكندند؟آيا به هدف خود رسيدند؟\n9-حضرت ابراهيم ، هنگامی كه بهسوی آتش پرتاب شد ، با خدا چه می‌گفت؟\n10-وقتی از آتش خارج شد ، از مردم چه پرسيد؟و به آنان چه گفت؟\n11-آيا تنها حضرت ابراهيم وظيفه داشت كه با نمرود و بتپرستی مبارزه كند؟يا هر انسان آگاهی چنين وظيفهای دارد؟\n12-آيا شما هم مانند حضرت ابراهيم ، با بتپرستی مبارزه می‌كنيد؟\n13-مگر در زمان ما هم بتپرستی وجود دارد؟....چگونه؟\n14-از مطالعه سرگذشت حضرت ابراهيم ، چه درسهايی می‌آموزيد؟\nچگونه بكار می‌بنديد؟راه و روش آن پيامبر بزرگ را چگونه دنبال می‌كنيد؟\nحضرت موسی عليه السّلام پيامبر خدا\nدر زمانهای بسيار قديم ، زمامدار ستمگری ، در كشور مصر حكومت می‌كرد ، به او«فرعون»می‌گفتند ، فرعون مرد خودخواه و مغروری بود.\nبه دروغ ، به مردم می‌گفت:من بزرگترين پروردگارِ شما هستم ، زندگی و مرگ شما ، در دست من است؛كشور بزرگ مصر و اين نهرهای جاری ، همه ، مال من است.شما بايد بدونِ فكر و بدونِ چون و چرا ، از فرمانِ من اطاعت كنيد.\nمردم نادان مصر هم ، ذليل او بودند ، فرمانهايش را بدون چون و چرا می‌پذيرفتند و در مقابلش به خاك می‌افتادند.\nفقط فرزندان يعقوب-كه در مصر زندگی می‌كردند و خداپرست بودند-در مقابل فرعون به خاك نمی‌افتادند.به همين جهت ، فرعون آنان را به كارهای سخت وادار می‌كرد.فرزندان يعقوب مجبور بودند بدون مزد ، برای فرعون و فرعونيان ، كشاورزی كنند ، كار كنند ، كاخهای زيبا بسازند.ولی با اين همه زحمت و كار ، فرعون به آنها رحم نمی‌كرد:دست و پايشان را می‌بريد و آنان را به دار می‌زد.\nدر چنين هنگامی ، خدا حضرت موسی را به پيغمبری برگزيد.\nخدا با موسی سخن می‌گفت و موسی با تمام وجودش ، سخنان خدا را می‌شنيد:«ای موسی!من ترا از ميان مردم ، برای رساندن پيام خود ، برگزيدم ، به سخنان من گوش كن؛من پروردگار تو هستم ، جز من خدايی نيست ، نماز بگزار و مرا در نماز خود ياد كن....»\nبعد ، پروردگار جهان از موسی پرسيد:«اين چيست كه در دست داری؟»موسی در جواب گفت:چوبدستی من است ، برآن تكيه می‌كنم و گوسفندانم را با آن ميرانم و بهرههای ديگری هم ، از آن می‌برم.\nخدا فرمان داد كه:«آن را از دست خود ، بينداز!»\nموسی عصای خود را به زمين انداخت ، با كمال تعجّب ديد كه:عصا مار خشمگينی شد ، دهان باز كرد و پيش رفت....موسی ترسيد.\nفرمان رسيد كه:«آنرا بگير ، نترس ، به صورت اوّلش برمی‌گردانيم ، دوباره عصا خواهد شد.»\nموسی ترسان و لرزان ، دستش را پيش برد ، آنرا گرفت ، دوباره عصا شد.\nخدا فرمان داد كه:«دستت را در گريبانت فروكن!»\nموسی دستش را در گريبانش فروبرد.وقتی بيرون آورد ، دستش چون ستاره زيبايی می‌درخشيد.\nاز سوی پروردگار فرمان رسيد كه:«ای موسی!با اين دو گواه ، با اين دو نشان ، بهسوی فرعون برو!او را دعوت كن ، چون خيلی مغرور و سركش شده است.ابتدا او را با نرمی و ملايمت ، دعوت كن.شايد پند گيرد يا از عذاب ما بترسد.اگر گواه و معجزهای خواست ، عصايت را بينداز و دستت را نشان بده. حضرت موسی عليه السّلام در كاخ فرعون\nفرعون و بزرگان مصر ، در كاخ نشسته بودند كه حضرت موسی وارد شد.فرعون موسی را ، از قَبل می‌شناخت ، اندكی به او نگاه كرد ، سپس پرسيد:تو!موسی هستی؟\nحضرت موسی فرمود:بلی!من ، «موسی»هستم و اكنون از جانب خدا آمدهام تا شما را هدايت كنم.من ، پيامبر خدا هستم.من ، رسول خدايم؛به خدا ايمان آوريد و از خوادخواهی و سركشی دست برداريد ، فرمانهاىِ خدا را اطاعت كنيد تا سعادتمند گرديد ، خدا به من فرمان داد كه:بنی اسرائيل را از ذلّت و بَردگی نجات دهم.\nفرعون با خشم و تكبّر گفت:ای موسی!مگر خدای تو كيست؟!\nحضرت موسی فرمود:خداىِ من ، كسی است كه زمين و آسمان را آفريده ، شما و پدرانتان را آفريده ، همه موجودات را آفريده است.روزی بخش و هدايتگر همه ، اوست.\nفرعون كه حرفهای موسی را خوب می‌فهميد ، خود را به نادانی زد و به جای اينكه به موسی پاسخ دهد به مردمی كه در كاخش بودند روكرد و گفت:«مگر كشور بزرگ مصر ، مال من نيست؟مگر من ، پروردگار شما نيستم؟مگر مرگ و زندگی شما ، در دست من نيست؟مگر من ، روزی- بخش شما ، نيستم؟جز خودم ، پروردگاری برای شما نمی‌شناسم؛اصلاً چه احتياجی به خدای موسی داريد؟!»\nحضرت موسی با آرامش و مهربانی فرمود:«ای مردم!شما بعد از دنيا ، به جهان آخرت خواهيد رفت.آنجا زندگىِ ديگری داريد.بايد كاری كنيد كه در جهان آخرت نيز ، سعادتمند باشيد.غير از خدا ، كسی از جهانِ آخرت و اسباب سعادت و بدبختی آن جهان و اين جهان ، اطّلاع ندارد.\nآفريننده اين جهان و آن چهان خداست؛من از جانب او آمدهام و پيامآور اويم.من رسول خدا هستم ، آمدهام تا بهترين دستور زندگی را در اختيار شما قرار دهم ، تا شما در دنيا و آخرت خوب زندگی كنيد و سعادتمند گرديد.»\nفرعون ، با بی‌اعتنايی و تكبّر گفت:آيا برپيامبری خود ، شاهدی داری؟آيا برای رسالت خود ، گواهی داری؟معجزهای داری؟\nموسی فرمود:آری ، و آن وقت ، چوبدستی خود را در مقابل فرعون برزمين انداخت.\nفرعون و فرعونيان ، ناگهان در مقابل خود ، مار خشمگينی را ديدند كه به سويشان می‌شتافت.....\nبه التماس افتادند.\nموسی خَم شد ، آن مار خشمگين را گرفت ، دوباره عصا شد.\nاز موسی مهلت خواستند.... آخرين تصميم\nحضرت موسی ، بعد از كوششهای بسيار ، از ايمان آوردنِ فرعون و فرعونيان نااميد شد و آخرين تصميم را-به فرمان خدا-گرفت:تصميم گرفت هر طور شده بنی اسرائيل را از چنگال ظلم و ستم فرعون و فرعونيان نجات دهد.به اين منظور به بنی اسرائيل دستور داد كه مخفيانه اموال خود را جمع كنند و آماده فرار شوند.\nبنی اسرائيل ، با حضرت موسی ، در يك شب تاريك ، از مصر فرار كردند.\nبامدادان ، خبر به فرعون رسيد.خشمگين شد ، سپاه بزرگی فراهم نمود و بنی اسرائيل را دنبال كرد تا آنها را دستگير كند و همه را بكشد و نابود سازد.\nبنی اسرائيل هم به فرمان حضرت موسی ، راهی را انتخاب كرده بودند و به سرعت پيش می‌رفتند.آنقدر رفتند تا به دريا رسيدند.راه را بسته ديدند: دريا در پيش بود و لشگريان فرعون در پشتِسر.\nناراحت شدند و به حضرت موسی اعتراض كردند و گفتند:\n«چرا ما را به اين روز انداختی؟\nچرا ما را از مصر ، خارج ساختی؟\nهم اكنون لشگريان فرعون می‌رسند و ما را نابود می‌سازند!\nحضرت موسی كه به درستىِ فرمانِ خدا ايمان داشت فرمود:\nهرگز نابود نمی‌شويم ،\nخدا با ماست ،\nما را راهنمايی می‌كند\nو نجات می‌دهد.\nلشگريان فرعون ، خيلی نزديك شده بودند كه خدا به موسی«وَحی» فرمود كه:\n«ای موسی!عصايت را به دريا بزن.»\nحضرت موسی-به فرمان خدا-عصايش را بالا برد و فرود آورد و به دريا زد.به خواست خدا ، آب شكافته شد و كفِ دريا نمايان گشت.\nبنی اسرائيل شادمان وارد دريا شدند.\nاندكی بعد ، فرعون و لشگريانش رسيدند.\nبا شگفتی فراوان ، فرزندان يعقوب را ديدند كه در كف دريا ، راه می‌روند.كمی در كنار دريا ايستادند و اين منظره عجيب را نگاه كردند.\nسپس آنها هم وارد شدند.\nوقتی آخرين فرد آنان از دريا خارج شد ، همه سپاهيان فرعون داخل دريا شده بودند؛آبها از دو طرف ، با صدای ترسناكی روی هم ريخت و فرعون و همه پيروانش در دريا هلاك شدند.و دريا به فرمان پروردگار به همه سركشيها و ستمهايشان پايان داد.\nآنان به سوی پروردگار خويش بازگشتند تا در جهان آخرت ، سزای ظلمهای و ستمهای خود را بينند و به سبب اعمالِ زشتِ خويش ، عذاب شوند.\nاينست عاقبت ستمگران\nحضرت موسی و همه پيغمبران راستين ، از جانب خدا آمدهاند ، تا مردم را به خدای يگانه دعوت كنند و از جهان آخرت آگاه سازند.پيامبران برای آزادی مردم و برقراری عدل ، كوشش می‌كردند و با ظلم و ستم مبارزه می‌نمودند.\n1-آخرين تصميم حضرت موسی چه بود؟\n2-چرا فرزندان يعقوب ، به حضرت موسی ، اعتراض كردند؟\nچه گفتند؟آيا اعتراض آنها درست و بجا بود؟\n3-آيا حضرت موسی هم مثل فرزندان يعقوب ناراحت شد؟.. چرا؟\n4-حضرت موسی در پاسخ اعتراض فرزندان يعقوب چه فرمود؟\n5-دريا به خواست و قدرت چه كسی شكافته شد؟و به فرمان و قدرت چه كسی دوباره به صورت اوّل بازگشت؟اداره جهان و جهانيان ، به دست كيست؟\n6-فرعون و فرعونيان به سوی چه كسی ، بازگشتند؟در جهان آخرت چگونه زندگی می‌كنند؟\n7-هدف حضرت موسی ، و ديگر پيامبران راستين ، چيست؟\n8-اين هدف را ، شما ، چگونه دنبال می‌كنيد؟\nحضرت محمّد ، در كاروان قريش\nمحمّد كودكی هشت ساله بود ، كه پدر بزرگش«عبد المطّلب» از دنيا رفت.عبد المطّلب هنگام مرگ ، به فرزندش«ابو طالب»سفارش كرد كه:از محمّد نگهداری و حمايت كند ، به او گفت:«محمّد كودك يتيمی است كه از نعمت پدر و مادر ، محروم شده ، او را به تو می‌سپارم تا به خوبی از او حمايت و نگهداری كنی ، او آينده درخشانی دارد و به مقام بزرگی ، خواهد رسيد.»\nحضرت ابو طالب ، سفارش پدر را پذيرفت.و سرپرستی محمّد را برعهده گرفت ، و مانند يك پدر مهربان ، از او نگهداری كرد.\nحضرت محمد ، تقريباً دوازده ساله بود كه همراه عمويش ابو طالب ، با كاروان تجارتی قريش ، به شهر شام سفر كرد.اين سفر برای كودك دوازده سالهای مانند محمّد ، سخت و دشوار بود.ولی تماشای منظرههای طبيعی ، كوهها و دشتها ، از خستگی و سختی راه می‌كاست.ديدن بيابانهای وسيع ، پستيها و بلنديها ، شهرها و دهكدهها ، برای محمّد لذّتبخش بود.\nكاروان به نزديك شهر«بُصری»رسيد.\nدر آنجا عبادتگاهی بود كه از زمانهای قديم بنا شده بود ، و هميشه يكی از دانشمندان مسيحی در آن عبادتگاه به عبادت مشغول بود.و در انتظار ديدنِ«آخرين پيغمبر خدا»بسر می‌برد.چون كه حضرت عيسی و پيامبران گذشته ، از آمدن«آخرين پيغمبر خدا»و نشانههای مخصوصش خبر داده بودند.\nبه آن عبادتگاه«دير»می‌گفتند.در آن زمان«بُحَيرا»در آن«دير» زندگی می‌كرد و به عبادت مشغول بود.\nهنگامی كه كاروان قريش از دور نمايان گشت ، بحيرا از دير بيرون آمد و چيزهای شگفتآوری را مشاهده كرد.كاروان برای استراحت نزديك«دير»بار انداخت.كاروانيان اينجا و آنجا آتش روشن كردند و به تهيّه غذا مشغول شدند.بحيرا با دقّت فراوان ، به افراد كاروان نگاه می‌كرد دوباره چيزهای شگفتآوری ، توجّه او را كاملاً جلب كرد.\nبرخلاف هميشه كه به كاروان اعتنا نداشت ، اين مرتبه كاروانيان را به مهمانی دعوت كرد....\nوقتی كاروانيان وارد دير می‌شدند ، بحيرا به آنان خوشآمد می‌گفت و بادقّت ، در چهره مهمانان می‌نگريست ، گويا گمشدهای را جستجو می‌كرد.\nناگهان با صدای بلند گفت:پسرجان!جلوتر بيا تا ترا بهتر ببينم ، مثل اينكه«اوست» ، جلوتر بيا!\nپسرك خردسالی ، توجّهش را جلب كرده بود ، او را نگه داشت ، خم شد ، دست روی شانههايش گذاشت و مدّتی از نزديك به چهره او نگريست.\nنامش را پرسيد ، گفتند:محمّد....\nمدّتی خاموش ايستاد و خيره خيره به«محمّد»نگاه كرد ، سپس با احترام در مقابل محمّد نشست ، دستش را گرفت و سؤالاتی كرد.خوب تحقيق و كنجكاوی نمود با عمويش ابوطالب هم صحبت كرد و از ديگران هم ، چيزهايی پرسيد.\nگمشدهاش را پيدا كرده بود ، خيلی خوشحال به نظر می‌رسيد.\nبه ابوطالب روكرد و گفت:\n«اين كودك ، آينده درخشانی دارد و به مقام بزرگی خواهد رسيد.اين كودك همان پيغمبری است كه پيامبران گذشته ، آمدنش را مژده دادهاند ، من در كتابهای دينی نشانههايش را خواندهام.او آخرين پيغمبر خداست ، بزودی به پيغمبری مبعوث می‌شود و دينش در جهان منتشر می‌گردد.\nقدر اين كودك را بدان و در حفظ و نگهداريش كوشش كن.»\nكاروانيان بعد از استراحت بارها را بستند و حركت كردند.بحيرا بيرون دير ايستاده بود و به محمّد نگاه می‌كرد و اشك می‌ريخت.ساعتی گذشت ، كاروان ناپديد شد؛او هم به اطاق خود بازگشت و تنها نشست و به فكر فرو رفت. پرسشها:\n1-ابو طالب با محمّد چه نسبتی داشت؟و بعد از عبد المطّلب چه مسئوليّتی را پذيرفته بود؟\n2-عبد المطّلب هنگام مرگ ، به فرزندش ابو طالب ، چه گفت؟ چه سفارشی كرد؟\n3-بحيرا منتظر بود ، چه كسی را ببيند؟از كجا او را می‌شناخت؟\n4-چرا بحيرا كاروانيان را به مهمانی دعوت كرد؟\n5-به نظر شما ، بحيرا چرا دوست داشت محمّد را ببيند؟ وقتی تنها شد ، به چه فكر می‌كرد؟\nپيمانِ«حمايت از ستمديدگان»\nهنگامی كه بزرگان مكّه ، در مسجد الحرام جمع بودند ، مردی به مسجد\nآمد و فرياد زد:\n«ای مردم!ای جوانان!ای بزرگ مردان!»\nهمه ساكت شدند تا سخن مرد غريب و ناشناس را بهتر بشنوند.\nاو می‌گفت:ای مردم مكّه!آيا جوانمرد رشيدی در ميان شما نيست؟\nچرا هيچ كس به فرياد من نمی‌رسد؟!\nچرا كسی به من كمك نمی‌كند؟!\nمن از راه دور ، اجناسی را به شهر شما آوردم تا بفروشم و با پول آن ، آذوقه و وسايل زندگی برای خانوادهام تهيّه كنم.فرزندانم در انتظارند تا برايشان لباس و غذا ببرم.\nديروز يكی از اشرافزادگان شما ، اجناس مرا خريد ، آنها را به منزلش بردم و تحويل دادم.وقتی پول اجناس را خواستم ، به من گفت:ساكت!حرف نزن!\nمن از بزرگان اين شهر هستم ، اگر می‌خواهی در اين شهر ، رفت و آمد كنی و در امان باشی ، بايد از من پول نگيری.وقتی اصرار كردم به من دشنام داد و مرا كتك زد.\nآيا سزاوار است كه زورمندان ، حقّ ضعيفان را پايمال كنند؟آيا سزاوار است كه يك مرد زورگو ، حاصل زحمتهای مرا بگيرد و فرزندان مرا گرسنه بگذارد؟\nچرا ، هيچ كس به فرياد من نمی‌رسد؟\nكسی جرأت نداشت به فرياد آن مرد غريب برسد ، چون زورگويان او را هم شكنجه می‌كردند و كتك می‌زدند.زيرا در آن زمان ، مردم مكّه ، تابع حكومتی نبودند فقط هر كسی از خويشان و بستگانش دفاع می‌كرد. در اين ميان ، مردم غريب و ناشناس بی‌دفاع بودند ، هيچ ياوری نداشتند و زورگويان به آنان ستم می‌كردند و حقّشان را پايمال می‌نمودند.\nاز ميان جمعيّت ، زبير عموی پيغمبر ، برخاست و سخنان مرد ستمديده را تأييد كرد و گفت:«بايد برای ستمديدگان فكری كنيم!\nبايد به ياری آنان برخيزيم!\nهر كس از اين وضع ، ناراضی است و می‌خواهد ضعيفان و مردم بی‌پناه را ياری كند ، امروز عصر ، به خانه عبد اللّه بيايد.»\nعصر آنروز ، عدّهای از مردان عدالتخواه و جوانان رشيد ، در خانه عبد اللّه جمع شدند ، و در باره ستمهای زورگويان صحبت كردند و برای جلوگيری از ظلم و ستم ، پيمان بستند ، تا با كمك يكديگر از مردم ضعيف و بی‌پناه حمايت كنند.\nپيمان را نوشتند و امضاء كردند.\n....آنگاه ، همه با هم بهسوی خانه آن خريدار زورگو حركت كردند ، پول اجناس مرد غريب را گرفتند و به او دادند.آن مرد خوشحال شد و برای خانواده و فرزندانش لباس و غذا خريد و به خانهاش برگشت.\nپيامبر گرامی ما ، حضرت محمّد ، يكی از اعضای برجسته و مؤثّر آن پيمان بود و تا آخر عمر به پيمان خود وفادار ماند.حضرت محمّد از آن پيمان تعريف می‌كرد و می‌فرمود:\nمن در«پيمانِ حمايت از ستمديدگان»شركت كردم و آنرا قبول نمودم و تا زنده هستم نسبت به آن وفادار خواهم ماند ، پيمان ارزندهای بود ، من آنرا بسيار دوست دارم و ارزش آن پيمان را ، بيشتر از هر ثروتی می‌دانم و حاضر نيستم آنرا با دشت وسيعی كه از شترانگران قيمت پرباشد عوض كنم.»\nپيامبر گرامی ما در آن هنگام جوانی بيست ساله بود و هنوز به پيغمبری مبعوث نگشته بود. فكر كنيد ، پاسخ دهيد:\n1-«پيمان حمايت از ستمديدگان» ، به پيشنهاد چه كسی تشكيل شد؟\n2-آن اشرافزاده چه ستمی كرده بود؟فروشنده برای اينكه حقّ خود را بگيرد ، چه كرد؟\n3-زورگويی يعنی چه؟اگر كسی به شما ظلم كند و زور بگويد ، چه می‌كنيد؟مثلی بزنيد.\n4-آيا شما تا كنون از ستمديدهای حمايت كردهايد؟....\n5-پيامبر ما در آن زمان ، چند سال داشت؟درباره آن پيمان چه می‌فرمود؟\n6-اگر ببينيد كودكی را اذيّت می‌كنند ، چه می‌كنيد؟ چگونه او را كمك می‌كنيد؟\n7- اگر ببينيد كودكان ، حيوانی را آزار می‌دهند ، چه می‌كنيد؟چگونه از آن حيوان حمايت می‌كنيد؟\n8-از اين داستان چه درسهايی می‌گيريد؟از رفتار پيامبر چگونه پيروی می‌كنيد؟\nبِعثَتِ پيامبر گرامی اسلام\n«حراء»كوه بلند و زيبايی است كه در نزديكی شهر مكّه واقع شده است.غار حراء هم غار كوچكی است كه نزديكی قلّه اين كوه بلند ، قرار دارد.\nحضرت محمّد ، پيش از پيامبری ، گاهگاه به غار حراء می‌رفت و در آن مكان آرام و خلوت ، به عبادت و تفكّر می‌پرداخت.شبها در كنار غار ، روی تخته سنگی می‌ايستاد و مدّتی به آسمان صاف مكّه و انبوه ستارگان زيبايش ، می‌نگريست و عظمت و شكوه جهان آفرينش را تماشا می‌كرد ، سپس به غار می‌رفت و با آفريننده اين جهان بزرگ ، راز و نياز می‌كرد.و می‌گفت:پروردگارا!اين جهان بزرگ را ، خورشيد و ستارگان زيبا را ، بيهوده نيافريدهای!از آفرينش آنها منظور و هدفی داری!....\nسحرگاه زيبايی بود ، و حضرت محمّد در آن غار ، عبادت می‌كرد كه شكوهِ پيامبری را با تمام وجودش مشاهده كرد:فرشته خدا ، جبرئيل ، حضورش آمده بود و با آهنگ آسمانيش به او می‌گفت:\n«ای محمّد!اينك تو ، پيغمبر خدا هستی! خدايت ، فرمان داده است كه مردم را از شِرك و بتپرستی و ذلّت ، نجات دهی و آنها را به آزادی و عظمتِ يگانه پرستی و توحيد دعوت كنی....\nای محمّد!اكنون ، پيامبر خدا هستی.\nمردم را به«دين اسلام»دعوت كن....\nحضرت محمّد ، جبرئيل را مشاهده كرد و پيامی را كه از سوی خدا آورده بود ، با تمام وجودش شنيد.\nسپس با قلبی روشن و دلی آگاه و لبريز از يقين ، از كوه حراء پايين آمد و بهسوی منزل حركت كرد.همسر مهربانش خديجه ، در را به رويش گشود و از ديدنِ چهره نورانی او شادمان شد.\nحضرت محمّد-كه ديگر پيامبر خدا شده بود-به همسرش فرمود:در كوه حراء بودم فرشته بزرگ خدا ، جبرئيل را مشاهده كردم كه با آهنگ آسمانيش به من می‌گفت:\nای محمّد!اينك تو ، پيامبر خدا هستی خدايت فرمان داده است كه مردم را از شِرك و بتپرستی و ذلّت ، نجات دهی ، و آنها را به آزادی و عظمتِ يگانه پرستی و توحيد دعوت كنی....\nچه وظيفه سنگين و چه مسئوليّت دشواری بر عهده من نهاد!\nخديجه ، آن بانوی گرامی ، به همسر امين و راستگويش گفت:من ، پيش از اين هم می‌دانستم كه تو پيامبر خدا خواهی شد و چنين روز پرشكوهی را ، انتظار می‌كشيدم.حضرت عيسی به پيامبری تو ، بشارت داده است.\nآری!خدا مسئوليّت بسيار سنگينی بر عهدهات گذارده است.اكنون من ، به يگانگی خدا شهادت می‌دهم و به پيامبری تو ايمان می‌آورم ، و مسلمان می‌شوم و در همه حال ، پشتيبان و ياور تو هستم.\nحضرت علی هم كه نوجوان فهميده و باهوشی بود ، به پيامبری حضرت محمّد ايمان آورد و نخستين فردی بود كه مسلمان شد.\nتا مدّتی عدّه مسلمانان ، بيش از اين سه نفر نبود ، ولی همين سه نفر با همّتِ عالی و تصميم آسمانی كه داشتند ، می‌خواستند با جهان بتپرستی و بيدينی مبارزه كنند.در آغاز ، فقط ، اين سه نفر به نماز می‌ايستادند.و در مقابل چشمان حيرتزده مردم ، با خدای يگانه گفتگو و راز و نياز می‌كردند.\nمردی می‌گويد:روزی در مسجد الحرام نشسته بودم ، ديدم:مرد زيبايی وارد مسجد شد ، نظری به سوی آسمان افكند و ايستاد ، نوجوانی در طرف راستش ايستاد و بعد زنی آمد و پشتِ سرآنها ايستاد.\nمدّتی ايستادند و كلماتی گفتند ، سپس خم شدند ، دوباره ايستادند ، نشستند و سر روی زمين نهادند....تعجّب كردم ، به شخصی كه پهلويم نشسته بود ، گفتم:عبّاس!اين سه نفر كيستند؟چه می‌كنند؟عبّاس گفت:مرد زيبايی كه جلو ايستاده است«محمّد»پسرِ برادرِ من است ، آن زن«خديجه»همسر باوفای اوست ، آن نوجوان«علی»پسرِ برادرِ ديگرم می‌باشد.\nمحمّد می‌گويد كه:خدا او را ، برای پيامبری برگزيده است.آن زن و آن نوجوان هم ، به او ايمان آوردهاند و دين او را پذيرفتهاند.به غير از اين سه نفر ، كسی بر دين آنها نيست....\nمحمّد می‌گويد:«دين اسلام»برای همه جهان است و به زودی اين دين را می‌پذيرند و عدّه بسياری مسلمان می‌شوند.\nپيغمبر گرامی ما ، روز بيست و هفتم ماه«رجب»به پيغمبری برگزيده شد.اين روز را روز«مبعث»می‌گويند.پيغمبر گرامی ما ، در آن وقت ، چهل سال داشت. فكر كنيد ، پاسخ دهيد:\n1-پيامبر گرامی ما ، پيش از پيامبری ، برای عبادت و تفكّر به كجا می‌رفت؟به كجا می‌نگريست؟با خدا چه می‌گفت؟\n2-آيا شما ، تا كنون به آسمان پرستارده ، نگاه كردهايد؟پيش خود چه انديشيدهايد؟\n3-نام فرشتهای كه برای حضرت محمّد پيام آورد ، چه بود؟\n4-حضرت محمّد با چه حالتی ، از كوه حراء پايين آمد؟به همسرش خديجه ، چه گفت؟\n5-همسرش ، بعد از شنيدن سخنانش ، به او چه گفت؟\n6-پيامبر گرامی ، در چه سنّی از طرف خدا به پيغمبری برگزيده شد؟\n7-روز مبعث چه روزی است؟آيا شما ، تا كنون ، اين روز بزرگ را ، جشن گرفتهايد؟يا در جشنی به اين مناسبت شركت كردهايد؟\nپيامبر گرامی اسلام ، حضرت محمّد بن عبد اللَّه-صلّی اللَّه عليه و آله-هنگامی كه به پيامبری مبعوث شد ، تا سه سال مردم را مخفيانه به«دين اسلام»دعوت می‌كرد:در گوشه و كنار ، در كوههای اطراف مكّه ، در گوشههای خلوت مسجد الحرام ، با بعضی از مردم صحبت می‌كرد و دين اسلام را معرّفی و تبليغ می‌نمود؛هر كجا فرد لايق و روشنی را می‌ديد ، با او درباره پيامبری خودش گفتگو می‌كرد و از بتپرستی و ستمگری انتقاد می‌نمود و از بيدادگريهای ستمگران به بدی ياد می‌كرد و برای محروميّتهای مردم ضعيف ، چارهجويی و دلسوزی می‌فرمود:به مردم می‌گفت:«من ، اخرين پيغمبر خدا\nهستم.از جانب خدا ، فرمان دارم كه شما را راهنمايی كنم و از اين وضع ناگوار نجات بخشم و بهسوی آزادی و عظمت يگانه پرستی و توحيد ، رهبری كنم.مرا در اين هدف بزرگ ياری كنيد.»\nدر مدّت اين سه سال ، با كوشش پيغمبر ، عدّهای از مردم مكّه ، دين اسلام را پذيرفتند و مخفيانه مسلمان شدند.\nبعد از آن ، از سوی خدا ، به پيامبر فرمان رسيد كه:«خويشان نزديكت را به اسلام دعوت كن.»\nحضرت محمّد ، به فرمان خدا ، خويشان نزديكش را كه تقريباً چهل نفر بودند ، به منزل دعوت كرد.در روز معيّن ، مهمانان به منزل پيامبر آمدند.حضرت محمّد ، با خوشرويی به آنان خوش آمد گفت و با مهربانی پذيرايی كرد....\nبعد از صرف غذا ، پيغمبر خواست صحبت كند امّا ابو لهب نگذاشت.به مردم گفت:مواظب باشيد محمّد شما را فريب ندهد.اين سخن را گفت و از جابرخاست همه برخاستند و مجلس را بهم زدند.\nوقتی مهمانها ، از خانه پيامبر بيرون می‌رفتند به يكديگر می‌گفتند:\n«ديدی محمّد ، چگونه از ما پذيرايی كرد؟!خيلی عجيب بود!غذای كمی درست كرده بود ، ولی با آن غذای كم ، همه ما سير شديم؛راستی چه آبگوشت خوشمزهای بود!\nيكی می‌گفت:چطور با آن غذای كم همه ما سير شديم؟!\nديگری به ابو لهب عموی پيغمبر ، با پرخاش می‌گفت:چرا مجلس را بهم زدی؟!\nچرا به سخنان محمّد گوش نكردی؟!چرا بلافاصله بعد از خوردن غذا ، برخاستی و از خانه محمّد بيرون آمدی؟!\nروز ديگر ، پيغمبر به حضرت علی فرمود:آنروز نگذاشتند من با آنان صحبت كنم و پيام خدا را بگويم؛دوباره غذايی تهيّه كن و خويشان را به مهمانی دعوت نما.شايد بتوانم پيام خدا را به آنها برسانم و آنان را به آزادی و سعادتمندی رهبری كنم.\nمروز مهمانی فرارسيد.مهمانها آمدند.پيامبر مثل روز گذشته ، با مهربانی به آنان خوش آمد گفت و با خوشرويی پذيرايی كرد.پس از صرف غذا ، پيامبر گرامی با اصرار زياد از مهمانها تقاضا كرد كه:بنشينيد و به سخنانم گوش كنيد.عدّهای آرام نشستند و بعضی مانند ابو لهب سر و صدا راه انداختند.\nپيامبر به آنان فرمود:گوش كنيد!گوش كنيد!به خدا سوگند من خيرخواه شما هستم ، من آخرين پيغمبر خدا هستم و از سوی خدا ، برای شما و همه جهانيان ، پيام آرودهام ، پيام آزادی و سعادتمندی.ای خويشان من!شما در جهان آخرت در مقابل كارهای خوب خود ، پاداش می‌گيريد و در مقابل كارهای بد ، كيفر می‌بينيد.بهشت زيبا ، برای نيكوكاران ، جاودانی است و عذاب جهنّم ، برای بدكاران ، هميشگی است.ای خويشان!من تمام خوبيهای دنيا و آخرت را برای شما آوردهام.هيچ كس هديّهای بهتر از اين برای شما نياورده است.چه كسی حاضر است در اين راه مرا ياری كند تا برادر و وصىّ و وزير و جانشين من باشد؟\nمهمانان همه خاموش بودند ، هيچ كس به اين دعوت آسمانی پاسخ نداد.فقط حضرت علی كه تقريباً چهارده سال داشت-برخاست و گفت:«ای پيامبر خدا!من\nحاضرم شما را ياری كنم.من حاضرم به شما كمك كنم.»\nپيامبر نگاه مهرآميزی به علی كرد ، سپس سخنان خود را دوباره تكرار نمود و در پايان دوباره پرسيد:چه كسی حاضر است در اين كار مهمّ مرا ياری كند تا برادر و وزير و وصىّ و جانشين من باشد؟\nاين دفعه هم هيچ كس به اين دعوت آسمانی پيامبر ، پاسخی نداد ، همه خاموش بودند كه دوباره حضرت علی ، سكوت را شكست و با آهنگ محكم و پر جذبهای گفت: «يا رسولَ اللَّه!من حاضرم شما را ياری كنم ، من حاضرم به شما كمك كنم.»\nپيامبر نگاهی پرمعنا به چهره آن نوجوان فداكار افكند و سخنان خود را برای سوّمين بار تكرار نمود و فرمود:ای گروه خويشان!من تمام خوبيهای دنيا و آخرت را\nبرای شما آوردهام.من فرمان دارم كه شما را به سوی خدا پرستی و توحيد دعوت كنم؛چه كسی حاضر است در اين راه مرا ياری كند تا برادر و وزير و وصىّ و جانشين من باشد؟\nاين مرتبه هم ، همه خاموش بودند و فقط حضرت علی از ميان جمعيّت برخاست و با آهنگ محكمتری گفت:«يا رسولَ اللَّه!من حاضرم شما را ياری كنم؛\nمن ، شما را در همه كارها كمك می‌كنم.»\nدر اين هنگام ، در مقابل چشمان حيرت زده مهمانان ، پيغمبر گرامی ، دست حضرت علی را گرفت و پيمان ياری او را پذيرفت.و به مهمانان اعلام كرد كه:\n«اين نوجوان ، برادر و وزير و وصىّ و جانشين من می‌باشد.به سخنان او گوش كنيد و از او پيروی نماييد.»\nبيشتر مهمانان ناراحت شدند.برخاستند ، خنديدند و مسخرگی كردند و به ابو طالب گفتند:از امروز«علىّ»فرمانروای تو شد ، محمّد دستور داد كه به سخنان پسرت گوش كنی و از او پيروی نمايی! پرسشها:\n1-پيامبر گرامی ما ، حضرت محمّد-صلّی اللَّه عليه و آله- ، در آغاز ، مردم را چگونه به دين اسلام دعوت می‌كرد؟....تا چند سال؟\n2-مردم را بهسوی چه هدفی دعوت می‌كرد؟از آنان چه می‌خواست؟\n3-بعد از سه سال ، از سوی خدا چه فرمانی رسيد؟\n4-پيامبر برای انجام آن فرمان ، چه كرد؟\n5-وقتی مهمانها از منزل پيامبر بيرون می‌رفتند ، با يكديگر چه می‌گفتند؟به ابو لهب چه می‌گفتند؟\n7-چه كسی به درخواست پيامبر ، پاسخ مثبت داد؟....چه گفت؟\n8-پيامبر گرامی ، حضرت علی را ، به چه عنوانهايی معرّفی فرمود؟\n9-مهمانها از سخنان پيامبر چه فهميدند كه آن سخنان را به ابو طالب گفتند؟\nدوستان خود را دعوت كنيد.اين داستان را برايشان بخوانيد و در اينباره با آنان گفتگو كنيد.و به اين ترتيب مسئوليّت رساندن اين پيام را انجام دهيد.\nصبر و پايداری\nدر آغاز اسلام ، عدّه مسلمانها بسيار كم بود؛بيشتر آنان تهيدست و كارگر و زحمتكش بودند.به راستی ، به خدا و پيغمبر ايمان آورده بودند.ايمان به خدا را ، پر ارزش می‌دانستند؛دين اسلام را گرامی می‌داشتند و برای حفظ اين دينِ گرامی ، كوشش می‌كردند و به خاطر پيشرفت اسلام ، تا پای جان ايستادگی و استقامت می‌نمودند.آنان مردمی با هدف و درستكار ، پايدار و فداكار بوند.\nبتپرستان و زورمندان مكّه ، افراد تازه مسلمان را مسخره می‌كردند و به آنان دشنام می‌دادند و ناسزا می‌گفتند.آنان را به كارهای سخت وادار می‌نمودند ، آزارشان می‌دادند تا از دين اسلام دست بردارند و كافر شوند.زره آهنين برتن آنان می‌پوشانيدند و ميان كوه و بيابان زير آفتاب گرم و سوزان نگاهشان می‌داشتند ، زره داغ می‌شد و بدنشان را می‌سوزانيد\nسپس آنها را با همين حال ، روی سنگها\nو ريگهای بيابان می‌كشيدند....\nو به آنان می‌گفتند:\nاز دين اسلام دست برداريد و به«محمّد»ناسزا بگوييد ، تا شما را شكنجه ندهيم.امّا آن مسلمانان فداكار شكنجههای سخت را تحمّل می‌كردند ولی حاضر نمی‌شدند از«ايمان به خدا و پيروی حضرت محمّد»دست بردارند.\nآنقدر صبر و استقامت نشان دادند كه بتپرستان لجوج مكّه ، خسته شدند و اظهار ناتوانی و پريشانی كردند.نيروی ايمان و استقامت آن مسلمانان شجاع بود كه«دين اسلام»را از خطر نابودی نگه داشت.\n«عمّار»يكی از آن فداكاران شجاع بود.بتپرستان ستمگر ، او و پدرش«ياسر»و مادرش«سُميّه»را از شهر بيرون می‌بردند و در ريگهای داغ و سوزان اطراف مكّه ، در وسط آفتاب شكنجه می‌دادند.مادر عمّار-كه دورد و سلام بسيار ما بر او باد-نخستين زنی است كه در راه اسلام شهيد شد.\nوقتی پيامبر از شكنجههای دردناك آنان مطّلع می‌شد و نمی‌توانست از آن مسلمانان فداكار دفاع كند آنها را دلداری می‌داد و می‌فرمود:«صبر كنيد!پايدار باشيد!\nايمان و عقيده خويش را نگه داريد ، كه بازگشت همه شما به جهان آخرت و وعدگاه شما ، بهشتبرين است ، بدانيد كه عاقبت پيروز خواهيد شد.»\n«بِلال»يكی ديگر از اين فداكاران شجاع بود.او دين اسلام را ، از جان خود ، گرامی‌تر می‌داشت.زورمندان ستمكار ، او را در وسط آفتاب سوزان ، روی ريگهای داغ می‌انداختند و سنگ بزرگی روی سينهاش می‌گذاشتند و از او می‌خواستند كه از«دين اسلام»دست بردارد و به خدا و پيغمبر ناسزا و دشنام گويد و بتها را به بزرگی ياد كند ولی او به جای اينكه به خدا و پيغمبر كافر شود و از بتها به بزرگی ياد كند ، پيوسته می‌گفت:«اَحَد ، اَحَد\nخدای يگانه ، خدای يگانه\nخدای بی‌نياز ، پناه نيازمندان» * * *\nفداكاران اسلام ، رنجها ديدند و شكنجهها كشيدند و بدينگونه«دين اسلام»را حفظ كردند و به ما رساندند.\nاينك نوبت جهاد و فداكاری در راه دين ، به ما رسيده است ، تا چگونه از عهده انجام اين مسئوليّت بزرگ برآييم؟\n1-مسلمانانی كه براستی به خدا و پيغمبر ايمان آورده بودند ، چه صفاتی داشتند؟\n2-چرا بتپرستان ، مسلمانان را آزار و اذيّت می‌كردند؟\n3-صبر يعنی چه؟صبر آن مسلمانان راستين در راه دين ، چگونه بود؟\n4-نخستين شهيد اسلام ، نامش چيست؟....چگونه شهيد شد؟\n5-پيامبر گرامی ما ، به آن فداكاران چه می‌فرمود؟چگونه آنان را تسليت می‌داد؟\n6-بِلال كه بود؟بتپرستان از او چه می‌خواستند؟او در پاسخ چه می‌گفت؟\n7-«دين اسلام»را مسلمانان راستين ، چگونه نگهداری كردند؟\n8-وظيفه ما در نگهداری و دفاع از قوانين اسلام ، چيست؟\nمعرفّی دين اسلام در حضور دانشمندان مسيحی\nدر آغاز اسلام ، عدّه مسلمانان بسيار كم بود ، بتپرستان مكّه با اين عدّه ، دشمنی و مخالفت می‌كردند و به آنها آزار می‌رساندند.\nمسلمانان چون نيرو و قدرتی نداشتند ، نمی‌توانستند با بتپرستان مبارزه كنند. بهتر ديدند كه به كشور حبشه هجرت كنند ، تا در آن كشور ، آزادانه به«دستورهای اسلام»عمل كنند.\nبه همين جهت ، گروه گروه ، در كشتی سورا شدند و پنهانی به كشور حبشه هجرت كردند.پادشاه حبشه نجاشی بود.(نجاشی ، لقب عدّهای از پادشاهان حبشه بود.)او مسيحی بود ، از ورود مسلمانان با خبر شد ، آنها را با مهربانی و خوشرفتاری پناه داد.\nوقتی بتپرستان مكّه ، از هجرت مسلمانان اطّلاع پيدا كردند ، بسيار ناراحت و خشمگين شدند.دو نفر را با هديّههای فراوان و گران قيمت ، به حبشه فرستادند تا مسلمانها را دستگير كنند و به مكّه برگردانند.\nآن دو نفر به حبشه سفر كردند و نزد نجاشی رفتند ، تعظيم كردند و سوغاتيها را به نجاشی تقديم نمودند.\nنجاشی پرسيد:از كجا آمدهايد؟چه كار داريد؟\nگفتند:برای ديدار شما ، از شهر مكّه آمدهايم ، عدّهای از جوانانِ نادانِ ما ، از دين ما ، خارج شدهاند و از پرستش بتهای ما ، دست برداشتهاند و به كشور شما فرار كردهاند.اشراف و بزرگان مكّه ، از شما تقاضا كردهاند كه:آنها را دستگير كنيد و به ما تحويل دهيد.تا آنها را به شهرشان برگردانيم و مجازات و تنبيه كنيم.\nنجاشی به آن دو نفر گفت:بايد تحقيق كنم.سپس مسلمانان را به كاخ خود دعوت كرد و در حضور دانشمندان مسيحی از آنان پرسشهايی نمود.\nپرسيد:شما قبلاً چه دينی داشتيد؟اكنون چه دينی داريد؟چرا به اين كشور هجرت كردهايد؟\nجعفر بن ابيطالب ، پسر عموی پيغمبر ، كه جوانی مؤمن و فداكار بود ، در پاسخ گفت:در شهر ما ، زورمندان به ضعيفان ستم می‌كنند ، مردم ، بت می‌پرستند. گوشت مُردار می‌خورند.كارهای زشت و ناپسند انجام می‌دهند.با خويشان وفادار و مهربان نيستند.همسايگان را آزار می‌دهند....\nدر اين اوضاع ، خداوند ، برای ما ، پيغمبری فرستاد كه در ميان ما به «راستگويی و امانتداری»معروف است.او از طرف خدا دين اسلام را برای ما آورده است.دين اسلام....\nدر اين هنگام نجاشی در جای خود ، تكانی خورد؛كمی جلوتر آمد و بيشتر دقّت كرد تا ببيند«دين اسلام»چيست؟و چه می‌گويد؟\nجعفر لحظهای سكوت كرد و نگاهی به دانشمندان مسيحی كرد و گفت:\n«دين اسلام به ما می‌گويد:بتپرستی نكنيد.خدای يگانه را بپرستيد.\nو فقط فرمان او را بپذيريد.\nدين اسلام به ما می‌گويد:راستگو باشيد.امانتدار و وفادار باشيد.\nبا خويشان و بستگان ، مهربان باشيد.با همسايگان خوب رفتار كنيد.\nخون كسی را به ناحق نريزيد.از كارهای زشت ، دوری كنيد.از كسی بدگويی نكنيد.دشنام ندهيد.حرف بيهوده و باطل نزنيد.مال يتم را به ستم نخوريد.نماز بخوانيد.قسمتی از اموالتان را در كارهای خير مصرف كنيد....»\nنجاشی و دانشمندان مسيحی ، خوب گوش می‌كردند ، و از شنيدن سخنان جعفر لذّت می‌بردند.ولی آن دو نفر بتپرست ، از ناراحتی ، لبهای خود را گاز می‌گرفتند.و با خشم به مسلمانان نگاه می‌كردند.\nجعفر بن ابی طالب به صحبت خود ادامه داد و گفت:\n«ای پادشاه كشور حبشه!دين اسلام را حضرت محمّد از طرف خدا آورده است ، ما آن را قبول كرديم و به خدا و پيغمبرش ايمان آوردمی و مسلمان شديم.از مسلمان شدنِ ما ، بتپرستان مكّه ، ناراحت شدند و تا توانستند ما را اذيّت كردند و شكنجه دادند.ناچار شديم ، از شهر خود هجرت كنيم و به اين كشور پناهنده شويم.تا بتوانيم خدا را پرستش كنيم و اعمال و عباتهای دين خود را ، آزادانه انجام دهيم....»\nنجاشی از شنيدن صحبتهای جعفر خشنود شد و گفت:سخنان پيغمبر شما ، و سخنان حضرتِ عيسی از يك سرچشمه فرودآمده است.هر دو كلام خدا هستند؛ شما در اين كشور آزاديد.می‌توانيد اعمال دينی و عبادات خود را ، آزادانه انجام دهيد و بردين«اسلام»باقی بمانيد....راستی چه دين خوبی داريد!\nسپس آن دو نفر بتپرست را صدا كرد و گفت:من رشوه نمی‌گيرم ، چيزهايی را كه آوردهايد ، برداريد....برداريد و زود برويد!\nيقين داشته باشيد كه هرگز مسلمانان را به شما تحويل نمی‌دهم ، هر چه زودتر به مكّه برگرديد!....هرچه زودتر!\nآن دو نفر ، سرافكنده و ناراحت ، هديّهها را برداشتند و شرمنده بيرون رفتند. پرسشها:\n1-هجرت يعنی چه؟چرا مسلمانان هجرت كردند؟\n2-پادشاه حبشه چه دينی داشت؟چرا مسلمانان را تحويل نداد؟\n3-جعفر كه بود؟درباره پيامبر و دين اسلام در حضور دانشمندان مسيحی ، چه گفت؟\n4-اگر از شما درباره پيامبر و دين اسلام سؤال كنند ، در پاسخ چه می‌گوييد؟پيامبر و اسلام را چگونه معّرفی می‌كنيد؟\n5-نجاشی بعد از شنيدن سخنان جعفر بن ابيطالب ، چه گفت؟با بتپرستان چگونه رفتار كرد؟آيا هدايای آنان را پذيرفت؟....چرا؟\nدفاع از مظلوم\nپير مرد در صحرا زندگی می‌كرد.كارش پرورش و نگهداری شتر بود.شترهايش را به مكّه می‌برد كه بفروشد و از سود آنها برای خانوادهاش وسايل زندگی تهيّه كند....\nاطرافش را گرفته بودند و درباره قيمت گفتگو می‌كردند.كه ناگهان«ابو جهل» سررسيد؛و بدون اينكه به ديگران اعتنا كند به پير مرد گفت:شترها را بايد به من بفروشی! فقط به من!فهميدی؟!\nديگران تا صدای خشن ابو جهل را شنيدند ، بيدرنگ خود را كنار كشيدند و او را با فروشنده تنها گذاردند.ابو جهل گفت:شترها را به منزل من بياور.پيرمرد به دستورش عمل كرد.شترها را به منزل او رسانيد و تقاضای پول كرد.\nابو جهل با فرياد گفت:«چه پولی؟!من بزرگ اين شهرم؛اگر می‌خواهی باز هم به مكّه بيايی و خريد و فروش كنی ، بايد پول شترها را نگيری ، فهميدی؟!»\nپيرمرد گفت:«اين چند شتر سرمايه من است.برای پرورش و نگهداری آنها ، رنج فراوان كشيدهام.با اين سرمايه برای خانواده و فرزندانم ، روزی بهدست می‌آورم؛راضی نشو كه من تهيدست و بيچاره شوم و از كار و زندگی بيفتم.»\nولی ابو جهل-كه مرد ستمگر و خودخواه بود-به جای اينكه حقّش را بدهد ، با خشم و تندی فرياد زد:«مگر نشنيدی چه گفتم؟!هر چه زودتر از اينجا دورشو!و گرنه با چوب و شلاّق جوابت را می‌دهم ، فهميدی؟!»پيرمرد ديد اگر اندكی درنگ كند ، ممكن است كتك هم بخورد.ناچار از خانه آن ستمگر بی‌رحم دور شد.\nدر راه سرگذشت خود را ، برای چند رهگذر تعريف كرد و از آنها تقاضای كمك نمود.ولی هيچ كس حاضر نشد او را ياری كند؛آنها می‌گفتند:ابو جهل همشهری ماست.\nاو زورمند قريش است؛هر چه بخواهد ، می‌كند ، كسی نمی‌تواند به او اعتراض كند.\nپيرمرد ، سرگردان در كوچهها راه می‌رفت تا به مسجد الحرام رسيد.آنجا خودش را به مجلس عمومی قريش رسانيد و از ابو جهل شكايت كرد.دو نفر از آنها به قصد شوخی و مسخره به او گفتند:آن مرد را ببين!او محمّد است؛تازگی می‌گويد:من آخرين پيغمبر خدا هستم؛او با ابو جهل دوست است.او می‌تواند حقّ ترا از ابو جهل بگيرد ، برو پيش او....\nآنها دروغ می‌گفتند ، پيامبر گرامی ما ، با ابو جهل دوست نبود؛بلكه با او و كارهايش دشمن بود و خدا ، حضرت محمّد را به پيغمبری برگزيده بود كه با ستمكاران دشمن باشد و با آنها مبارزه كند و با كمك نيكوكاران شجاع ، ستمگران خودخواه را نابود گرداند.خدا حضرت محمّد را ، برای رهبری مردم فرستاده بود تا در اجتماع ، عدل و داد ، برقرار سازد و مردم بتوانند آزادانه خدا را بپرستند.\nآنها دروغ می‌گفتند ، ولی پيرمرد ستمديده حرف آنها را باور نمود؛خيال كرد كه حضرت محمّد ، واقعاً با ابو جهل دوست است.بهسوی حضرت محمّد رفت تا از او تقاضای كمك كند.\nمردمی كه در مجلس عمومی قريش نشسته بودند ، می‌خنديدند ، مسخرگی می‌كردند و می‌گفتند:مگر كسی می‌تواند با ابو جهل حرفی بزند؟او زورمند قريش است ، كسی جرأت ندارد با او مخالفت كند....ابو جهل محمّد را هم ، كتك می‌زند و هم سرافكنده باز می‌گرداند.\nپيرمرد به حضرت محمّد رسيد و سرگذشت خود را با ناراحتی بيان كرد و از او كمك خواست.حضرت محمّد به شكايت پيرمرد خوب گوش داد و فرمود:همراه من بيا! پيرمرد با پيغمبر به سوی خانه ابو جهل رفتند ، چند نفر ديگر هم ، كمی دورتر ، دنبال آنها می‌رفتند تا ببينند عاقبت كار چه خواهد شد.به خانه ابو جهل رسيدند؛صدای شترها ، از داخل خانه شنيده می‌شد ، حضرت محمّد در زد.ابو جهل-با آهنگی بسيار خشن- گفت:كيستی؟!\n-باز كن ، محمّد هستم.\nپيرمرد وقتی صدای خشن ابو جهل را شنيد ، ترسيد و چند قدم دورتر رفت و كنار ايستاد.ابو جهل در را باز كرد.حضرت محمّد موضوع را پرسيد ، تحقيق كرد.سپس با نگاه تندی به او نگريست و با خشم بسيار گفت:ای ابو جهل!چرا پول شترهای اين مرد را نمی‌دهی؟!و بعد از اندكی درنگ ، با صدای بلندتر براو فرياد زد كه چرا معطّلی؟ زودباش پولش را بده!\nابو جهل به خانه رفت....\nكسانی كه دورتر ايستاده بودند فكر می‌كردند كه او با شلاّق يا شمشير بيرون خواهد آمد.ولی برخلاف انتظارشان ، بارنگی پريده از منزل بيرون آمد و با دستی لرزان كيسهای را به پيرمرد داد.\nپيرمرد كيسه را گرفت.حضرت محمّد به او فرمود:كيسه را بازكن ، پولها را بشمار ، ببين كم نباشد.پيرمرد پولها را شمرد و گفت درست است و از حضرت محمّد تشكّر كرد.\nكسانی كه از دور جريان را مشاهده می‌كردند تعجّب نمودند بعداً كه ابو جهل را ديدند ، او را سرزنش كردند ، گفتند:از محمّد ترسيدی؟!چقدر ترسو هستی؟!\nابو جهل در پاسخ گفت:وقتی محمّد به خانه من آمد و با خشم به من نگاه كرد و بر من فرياد زد ، آنچنان ترس و اضطراب مرا فرا گرفت كه ناچار شدم ، طبق دستورش رفتار كنم و پول شترها را بپردازم.شما هم اگر به جای من بوديد ، چارهای جز اين نداشتيد. *\nپس از آن روز ، وقتی ابو جهل و اشراف مكّه با هم می‌نشستند ، درباره محمّد و يارانش گفتگو می‌كردند ، می‌گفتند:ياران محمّد را آنقدر شكنجه می‌دهيم تا از دين اسلام دست بردارند و محمّد را تنها بگذارند.محمّد را آنقدر آزار خواهيم داد كه ديگر نتواند با ما مبارزه كند و نتواند حقّ ضعيفان را از ما بگيرد.\nشما چه فكر می‌كنيد؟\nآيا فكر می‌كنيد با آزار و شكنجه ستمگران ، مسلمانان راستين ، از دين اسلام دست برداشتند؟آيا فكر می‌كنيد كه حضرت محمّد ، ديگر با آنها مبارزه نكرد؟آيا فكر می‌كنيد حضرت محمّد ديگر از مظلومان دفاع نكرد؟چه فكر می‌كنيد؟ فكر كنيد و پاسخ دهيد:\n1-آيا پيامبر گرامی ما ، با ابو جهل دوست بود؟خدا او را برای چه منظوری به پيامبری برگزيده بود؟\n2-چرا مردم به آن پيرمرد كمك نمی‌كردند؟\n3-وقتی كه او درخواست كمك می‌كرد ، چه می‌گفتند؟آيا حرفشان درست بود؟....چرا؟\n4-اگر كسی از شما ، تقاضای ياری و كمك كند ، به او چه می‌گوييد؟.... چرا؟\n5-آيا تاكنون از ستمديدهای دفاع كردهايد؟....چگونه؟بيان كنيد.\n6-پيامبر گرامی ما ، با ابو جهل چگونه روبرو شد؟به او چه فرمود؟\n7-از رفتار پيامبر گرامی چه درسی می‌گيريد؟چگونه از رفتار پيامبر بزرگ خود ، پيروی می‌كنيد؟\n8-چرا بتپرستان ، تصميم گرفتند مسلمانان را آزار كنند؟\nحضرت محمّد ، آخرين پيامبر خدا\nهنگامی كه خدا ، حضرت محمّد را به پيامبری برگزيد ، او را«آخرين پيامبر»قرار داد.پيامبر گرامی ما-به امر خدا-از همان آغاز دعوت ، خودش را خاتم پيامبران ، يعنی:آخرين پيامبر خدا معّرفی می‌نمود و می‌فرمود:«پس از من پيامبری نخواهد آمد.»\nهمه كسانی كه در آغاز اسلام ، به حضرت محمّد ايمان می‌آورند و مسلمان می‌شدند ، می‌دانستند كه او آخرين پيامبر خداست.\nقرآن كريم نيز-كه كلام خدا و معجزه هميشگی پيامبر است-حضرت محمّد را ، خاتم پيامبران معرّفی می‌نمايد و می‌فرمايد:«محمّد رسول خدا و خاتم پيامبران است.»بنابراين ما كه مسلمانيم و قرآن را كتاب خدا می‌دانيم ، حضرت محمّد را آخرين پيامبر خدا می‌شماريم و در اين سخن هيچ شكّ و ترديدی نداريم.\nبرنامههای تربيتی اسلام ، به قدری كامل و دقيق است كه می‌تواند همه انسانهای حقّجو را ، هميشه و در همه جا ، به سعادت و تكامل واقعی برساند.خدا -كه نياز همه انسانها را در همه زمانها می‌داند-برنامههای تربيتی قرآن را ، چنان دقيق و كامل تنظيم نموده است كه بتواند نيازهای تكاملی انسانها را برآورد ، به اين جهت هر چه انسانها ترقّی كنند و به علم و دانش آنان افزوده گردد ، باز هم به قرآن-كه كلام خدا و هدايت الهی است-محتاجند ، همانگونه كه بهديگر آفريدههای خدا ، «آب و آفتاب و هوا....»هميشه و در هر زمانی احتياج دارند.برنامههای تربيتی اسلام ، در قرآن است.قرآن آخرين كتاب آسمانی و كتاب جاويدان دين اسلام است كه خدا آن را با فداكاری مسلمانان مجاهد نگهداری كرده و به ما رسانده است.اين كتاب بزرگ ، كاملترين و بهترين برنامه تربيتی انسانهاست؛به همين جهت ، خدای بزرگ ، دين اسلام را آخرين دين آسمانی و پيامبر بزرگ ما را ، آخرين پيامآور خويش معرّفی فرموده است.\nبا توجّه به مطالب درس ، جملات زير را كامل كنيد:\n1-هنگامی كه خدا ، حضرت محمّد را به پيامبری برگزيد ، او را «»قرار داد.\n2-پيامبر گرامی ما-....-از همان آغاز دعوت ، خودش را معرّفی می‌كرد.\n3-قرآن كريم هم ، پيامبر گرامی را....معرّفی می‌كند\n4-بنابراين ، ما مسلمانان حضرت محمّد را آخرين پيامبر می‌دانيم و در اين سخن....نداريم. * * *\nسؤالهای زيرا را بخوانيد و پاسخها را با توجّه به مطالب درس كامل كنيد:\n1-آيا كتابی هست كه برنامه هدايت و راهنماييش برای همه انسانها در همه زمانها كافی باشد؟چگونه؟\nپاسخ-بلی!خدا-كه نياز همه انسانها را در همه زمانها می‌داند-قرآن را....\n2-آيا مردم هميشه به هدايت و راهنمايی قرآن نيازمندند؟\nپاسخ-بلی!هميشه به قرآن كه....همانطور كه هميشه به....\n3-پيامبر گرامی اسلام ، از آغاز دعوت ، خودش را به چه عنوانی معرّفی می‌فرمود؟\nپاسخ-خودش را خاتم پيامبران معرّفی می‌فرمود و می‌گفت:پس از....\n4-چرا خدا دين اسلام را آخرين دين و پيامبر گرامی اسلام را آخرين پيامبر معرّفی فرموده است؟\nپاسخ-چون قرآن-كه كتاب هميشگی دين اسلام است-كاملترين و....\nقرآن ، كلام خداست\nاگر شما هم آنجا بوديد ، می‌ديديد كه:آن دانشمند ، نزديك خانه كعبه ايستاده و مقداری پنبه در دست دارد و در گوش خود فرومی‌كند و فشار می‌دهد....\nتازه به مكّه رسيده بود كه دوستانش به ديدنش رفتند و خبرهای تازه مكّه را با ناراحتی و اضطراب به اطّلاعش رساندند.به او گفتند:\n«محمّد امين را می‌شناسی؟او بتازگی می‌گويد:من پيامبر خدا هستم و از سوی خدا پيام آوردهام.محمّد می‌گويد:بتها قدرتی ندارند كه شما آنها را می‌پرستيد.از پرستش بتها دست برداريد و در مقابل ستمگران فروتنی و تعظيم نكنيد.»\nاو می‌گويد:«شما همگی آفريده خدا هستيد و فقط بايد او را بپرستيد؛ پروردگار و صاحب اختيار شما ، خواست ، پس اختيار خود را بهدست ديگران نسپاريد.قدرتمندان و ستمگران برشما برتری ندارند.چرا آنها را كوركورانه اطاعت می‌كنيد؟چرا به حرف نادرست آنها گوش فرا می‌دهيد....»\nبه همين جهت ، بردگان ، ديگر دستورهای ما را نمی‌پذيرند و تسليم فرمان ما نيستند.می‌گويند:ما مسلمان شدهايم و پيرو حضرت محمّد هستيم و زيربار ظلم و ستم نمی‌رويم....\nای دانشمند بزرگ؟مبادا با او صحبت كنی ، مبادا به كلمات و سخنانش گوش دهی ، می‌ترسيم ترا هم گمراه كند ، اين پنبهها را بگير و در گوش خود بگذار ، آنگاه به مسجد الحرام برو.\nدانشمند ازدی ، پنبهها را گرفت و برای زيارت كعبه به سوی مسجد الحرام حركت نمود.نزديك خانه كعبه كه رسيد ، ايستاد.پنبهها را در گوش خود ، فرو كرد و مشغول طواف شد.\nآن دانشمند می‌گويد:در بين طواف ، محمّد امين را ديدم كه چيزی می‌خواند.\nحركت لبهايش را می‌ديدم ولی صدايش را نمی‌شنيدم ، نزديكتر رفتم ، به چهره پاك و زيبای محمّد نگاه كردم.زمزمهای از آنچه می‌خواند ، به گوشم رسيد ، مجذوب آن شدم.با خود گفتم:چرا به سخنان محمّد گوش ندهم؟!مگر من ، دانشمند و سخنشناس نيستم؟! پس چه بهتر كه پنبهها را از گوش بيرون آورم و سخنان او را بشنوم.اگر درست بود می‌پذيرم و اگر نادرست بود ، قبول نمی‌كنم.پنبهها را بيرون آوردم و به آنچه محمّد می‌خواند گوش فرا دادم.از شنيدن كلمات زيبا و خوش آهنگش ، لذّت بردم.\nكلماتی كه می‌خواند به پايان رسيد.از جای خود برخاست و از مسجد الحرام بيرون رفت.من هم همراه او ، از مسجد بيرون رفت.در راه با او صحبت كردم تا به منزلش رسيدم.داخل منزل شدم و در اتاق سادهای كه داشت با او به گفتگو نشستم.\nگفتم:ای محمّد امين!زمزمهای از كلمات زيبايی كه می‌خواندی شنيدم.دوست دارم مقدار ديگری از آن سخنان خوشآهنگ را ، برايم بخوانی.راستی كه چه زيبا سخن می‌گويی!\nمحمّد امين كه به حرفهای من خوب گوش می‌داد تبسّمی كرد و گفت:\n«اين سخنان از من نيست بلكه از خدا من است.شما بتپرستان ، مرا خوب می‌شناسيد.من چهل سال در ميان شما زندگی كردهام ، به«امانت و راستگويی»معروف بودهام همه ميدانيد كه من درس نخواندهام.اكنون چنين كلمات زيبا و پرمعنايی را برای شما آوردهام.\nآيا دانشمندانی كه سالها درس خواندهاند ، می‌توانند چنين سخنانی بياورند؟ آيا خودت می‌توانی چنين كلماتی را بگويی؟اگر اندكی فكر كنی ، می‌فهمی كه اين سخنان از من نيست ، بلكه از خدای من است كه مرا به پيامبری برگزيده است.\nاين سخنان زيبا و پرمعنا ، پيام خداست و من پيامآور اويم؛ برای شما و همه انسانها«پيام آزادی و مژده سعادت»آوردهام.اينك به پيام خدا گوش كن....»\nمحمّد امين ، مقداری از همان كلمات زيبا و پرمعنا را برايم خواند ، سخنان عجيبی بود ، هرگز مثل آنرا نشنيده بودم.اندكی فكر كردم و فهميدم كه:اين سخنان را محمّد درست نكرده است؛و هيچ انسانی نمی‌تواند سخنانی چنين زيبا و پرمعنا بگويد.\nبه يقين فهميدم كه:حضرت محمّد ، پيامبر خداست.به او ايمان آوردم ، «دين اسلام»را پذيرفتم و تسليم فرمان خدا شدم.\n* فكر می‌كنيد بعد از اينكه مسلمان شدم ، دوستان بتپرستم ، چه گفتند؟از من چه پرسيدند؟با من چگونه رفتار كردند؟....؟\nقرآن معجزه هميشگی پيامبر اسلام\nقرآن ، معجزه هيشگی پيامبر گرامی ماست.مردم آگاه ، با شنيدن و انديشيدن در آيات آن ، می‌فهمند كه:آيا قرآن ، سخنان خود حضرت محمّد نيست؛بلكه كلام خداست.\nمردم آگاه و حقّجو ، با شنيدن قرآن و تفكّر در آيات آن ، پی‌می‌برند كه: قرآن كلام خداست؛و حضرت محمّد ، با خدا ارتباط مخصوص داشته كه توانسته است چنين سخنان زيبا و پرمعنايی را بياورد.\nخدا در قرآن می‌فرمايد:«اگر در اين قرآن-كه ما بربنده خود فرو\nفرستادهايم-شكّ داريد ، يعنی می‌پنداريد كه اين قرآن كلام خدا نيست و كلام يك انسان معمولی است ، يك سوره مانند سورههای قرآن بياوريد.»\nو باز خدا در قرآن می‌فرمايد:«اگر همه آفريدهها ، جمع شوند و يكديگر را كمك كنند ، كه كتابی مانند قرآن بياورند ، هرگز نمی‌توانند.»\nراستی هم ، هيچ آفريدهای نمی‌تواند كلامی همانند قرآن بياورد.چون آفريدهها هر چه هم دانا و توانا باشند ، باز آفريده خدا هستند و توانايی انجام كارهای مخصوص خدا را ندارند.\nبه همين جهت تاكنون كسی نتوانسته است كتابی همانند قرآن بياورد ، بعد از اين هم نخواهند توانست.\nاكنون كه قرآن ، اين معجزه بزرگ و هميشگی پيامبر خدا ، حضرت محمّد ، در اختيار ماست بايد قدرش را بدانيم و گراميش داريم ، آن را بخوانيم ، با معانی حياتبخش آن ، آشنا شويم ، راهنماييهايش را بپذيريم و آن كتاب آسمانی را ، برنامه زندگی خويش ، قرار دهيم ، تا در دنيا و آخرت ، آزاد و سعادتمند زندگی كنيم. پرسشها:\n1-چرا آن مرد دانشمند ، در گوش خود پنبه می‌گذاشت؟دوستانش به او چه گفته بودند؟\n2-با خود چه گفت كه پنبهها را بيرون آورد؟\n3-چرا آن مرد همراه پيغمبر حركت كرد؟\n4-پيامبر در منزلش ، به او چه فرمود؟چگونه برای او روشن كرد كه قرآن كلام خداست؟\n5-آن مرد ، چگونه فهميد قرآن كلام خداست؟در اينباره با خود چه فكر كرد؟\n6-پس از اينكه فهميد قرآن كلام خداست ، چه كرد؟ *\n1-«قرآن معجزه هميشگی پيامبر اسلام است»يعنی چه؟\n2-مردم حقّجو ، با انديشيدن در آيات قرآن چه می‌فهمند؟\n3-چگونه می‌فهمند كه آورنده قرآن ، پيامبر خداست؟\n4-خدا درباره معجزه بودن قرآن ، چه می‌گويد؟\n5-چگونه روشن می‌كند كه قرآن كلام خدا است؟\n6-آيا مردم می‌توانند كتابی همانند قرآن بياورند؟....چرا؟\n7-«گرامی داشتن قرآن»يعنی چه؟قرآن را چگونه احترام می‌كنيم؟\nتوضيح يك داستان آموزنده ، از قرآن دو برادر يكی مهربان و نيكوكار و ديگری مغرور و خودخواه و بد كردار\nمرد ثروتمندی از دنيا رفت ، ثروت فروان او به دو پسرش رسيد.يكی از پسرها جوان ديندار و عاقلی بود.دانا و عاقبتانديش بود ، دنيا را«مزرعه آخرت» می‌دانست و از ثروت خود به سود جهان آخرت ، بهرهبرداری می‌كرد:\nحقوقِ واجبِ اموالش را می‌پرداخت ، به تهی‌دستان و بينوايان كمك می‌كرد و به آنان كار و سرمايه می‌داد.\nخويشان و بستگانش را ، با ثروتش ياری می‌كرد.در كارهاىِ خير پيشقدم بود ، مسجد می‌ساخت ، بيمارستان و مدرسه می‌ساخت ، هزينه تحصيل دانشجويان را می‌پرداخت ، مخارج زندگی دانشمندان را می‌پرداخت.\nمی‌گفت:اين كارها را برای رضای خدا و تقرّب به او انجام می‌دهم ، اين كارها ، ذخيره جهان آخرتم باشد. * * *\nپسر ديگر مرد نادان و حريصی بود ، هر چه داشت فقط برای خودش می‌خواست ، باغ و مزرعه درست می‌كرد ، خانه زيبا می‌ساخت ولی خويشان و بستگان فقيرش را ، به مهمانی دعوت نمی‌كرد ، و با آنها رفت و آمد نداشت.\nحقوقِ واجب اموالش را نمی‌پرداخت ، جواب سلام تهی‌دستان را نمی‌داد.در كارهای خير شركت نمی‌كرد ، می‌گفت: نمی‌توانم ، كار دارم ، وقت ندارم....\nحاضر نبود ثروتش را ، در راه خدا مصرف كند.\nاين مرد مغرور ، دو باغ بسيار بزرگ داشت پر از درختهای خرما و انگور و درختهای پرميوه ديگر ، نهرهای پرآب ، هميشه در كنار درختهای باغش ، روان بود.در بين اين دو باغ مزرعه سرسبز و بزرگی قرار داشت كه انواع سبزيها را در آن می‌كاشت.\nوقتی اين مرد ثروتمند با برادرش به باغ می‌آمد ، از تماشای درختهای بلند و سرسبز و پرميوه ، خوشحال می‌شد و لذّت می‌برد و با صدای بلند می‌خنديد و برادر نيكوكارش را مسخره می‌كرد و می‌گفت:\n«تو!خيلی اشتباه می‌كنی كه ثروت خود را ، به اين و آن ، می‌بخشی! ولی من ، از ثروتم چيزی به كسی نمی‌دهم ، در نتيجه ، صاحب اين باغ و اين ثروت فراوانم؛\nراستی چه باغ بزرگی و چه ثروت فراوانی؟....بَه بَه....!\nهميشه ، خوش زندگی می‌كنم.اين ثروت كه تمام شدنی نيست. گمان نكنم قيامتی در پيش باشد؟....چه قيامتی؟چه جهان آخرتی؟ تازه اگر قيامتی باشد ، خدا بهتر از اينها را ، به من خواهد داد.\nبرادر نيكوكار به او می‌گفت:\nبرادر!نعمتهای جهان آخرت را ، بی‌جهت به كسی نمی‌دهند بايد اعمال صالح و شايسته انجام دهی ، تا در جهان آخرت ، بهرهمند و رستگار باشی.ثروت زياد ، ترا از ياد خدا غافل كرده است.\nای برادر!تكّبر مكن!جواب سلام تهی‌دستان را بده ، از فقيران دستگيری كن.از اين همه ثروت ، بهسود آخرت خود ، استفاده كن. در كارهای خير ، شركت كن ، نگو:وقت ندارم ، نمی‌توانم ، كار دارم.گناه و سركشی مكن ، از خشم خدا بترس ، ممكن است خدا ، عذابی بفرستد و اين نعمتها را از تو بگيرد.آن وقت پشيمان می‌شوی ، ولی پشيمانی سودی ندارد.\nامّا ، برادر مغرور به صحبتهای برادر عاقل و نيكوكارش گوش نمی‌كرد و به كارهای ناپسند ادامه می‌داد....\nيك روز ، مرد مغرور ، به باغش رفت ، وقتی به آنجا رسيد ، مدّتی بی‌حركت ايستاد و خيره خيره نگاه كرد ، آنگاه فريادی كشيد و افتاد....\nآری!عذاب خدا نازل شده بود ، باغ را ويران كرده بود.ديوارهای باغ فروريخته بود درختهای بلند شكسته بود و شاختهها و ميوهها سوخته بود و.... *\nوقتی به هوش آمد ، نالهها كرد ، گريهها كرد ، افسوسها خورد ، می‌گفت:\nای كاش!به حرفهای برادرم گوش كرده بودم!\nای كاش!ثروتم را در راه خدا ، مصرف كرده بودم!\nای كاش!در كارهای خير شركت می‌كردم ، حقوق واجب اموالم را می‌پرداختم!\nثروتم از دست رفت ، حالا نه چيزی در دنيا دارم نه در آخرت.\nاين است عاقبت ثروتی كه در راه خدا و در راه آسايش بندگان خوب خدا ، مصرف نشود ، اين است نتيجه غرور و نادانی!\nتوضيح يك داستان تربيتی ، از قرآن قارون ، حريصی ستمگر\nقارون ، يكی از خويشان حضرت موسی بود و به ظاهر ، دين او را پذيرفته بود:نماز می‌گزارد ، «تورات»می‌خواند....امّا مردی رياكار و سست عقيده بود ، ايمان درستی نداشت ، می‌خواست مردم به او خوشبين باشند تا بتواند فريبشان دهد.\nقارون ، محصول كشاورزان را ، به قيمت ارزان ، پيش خريد می‌كرد و بعد به قيمت گران ، به خود آنان می‌فروخت؛در معامله كم فروشی می‌كرد ، تقلّب و بی‌انصافی می‌نمود ، ربا می‌خورد و تا می‌توانست به مردم ستم می‌كرد؛با اين گونه كارها ، ثروت فراوانی اندوخته بود و آن را بيش از هر چيز دوست می‌داشت.قارون خداپرست نبود بلكه پولپرست بود.ثروتش را در راه خوشگذرانی و عيّاشی مصرف می‌كرد ، قصرهای زيبا می‌ساخت و در و ديوار آنها را با طلا و جواهرهای گوناگون می‌آراست ، حتّی اسبها و شترهايش را هم ، با طلا و جواهر زينت می‌كرد.\nقارون ، صدها غلام و كنيز داشت ، با آنان بد رفتار بود ، آنها را مجبود می‌كرد در مقابلش به خاك بيفتند و جای پايش را ببوسند....\nبعضی از مؤمنين دانا ، او را نصيحت می‌كردند و می‌گفتند:\n«ای قارون!اين همه باغ و ثروت برای چيست؟اين همه مال و ثروت را برای چه اندوختهای؟!چرا به مردم اين همه ستم می‌كنی؟به خدا چگونه جواب می‌دهی؟چرا حقّ مردم را پايمال می‌كنی؟چرا به مستمندان و تهيدستان كمك نمی‌كنی؟چرا برای آخرت كاری نمی‌كنی؟چرا در راه خير قدمی برنمی‌داری؟....»\nقارون با غرور و تكّبر ، در جواب می‌گفت:به هيچ كس مربوط نيست ، از مال خودم خرج می‌كنم.\nمؤمنان به او يادآوری می‌كردند كه:ای قارون!اين همه ثروت از مال حلال جمع نمی‌شود؛ اگر بی‌انصافی نكرده بودی ، اگر رباخواری نكرده بودی ، اين همه ثروت نداشتی ، بلكه تو هم مثل ديگران بودی ، با آنها اين همه تفاوت نداشتی!\nقارون در پاسخ می‌گفت:نه....من ، مثل ديگران نيستم ، من زرنگ و كاردان هستم ، كار كردهام و ثروتمند شدهام ، ديگران هم برومند كار كنند ، زحمت بكشند تا ثروتمند شوند.برای چه به مستمندان كمك كنم؟\nمؤمنان ، برای راهنمايی او ، باز می‌گفتند:\n«تو حقّ مردم را نمی‌دهی كه اين چنين ثروتمند شدهای!اگر حقّ كارگران را می‌دادی ، اينطور ثروتمند نمی‌شدی و آنها هم اينطور فقير و تهيدست نمی‌شدند.\nحالا اگر می‌خواهی سعادتمند و خوشفرجام شوی ، ثروت خود را در راه ترقّی و آسايش خلق خدا مصرف كن.انباشتن ثروت درست نيست ، ثروت را بايد در راههايی كه خدا می‌پسندند خرج كرد.»\nولی قارون ، مؤمنان را مسخره می‌كرد ، به حرفهای آنها می‌خنديد و با غرور و بی‌اعتنايی ، به آنان می‌گفت:بيهوده مرا نصيحت نكنيد ، من از شما بهترم و به خدا بيشتر ايمان دارم ، برويد به حال خودتان فكری كنيد.\nخوشبختی در چيست؟ سعادتمند كيست؟\nيك روز قارون ، لباسهای بسيار زيبايی پوشيد ، براسب قشنگی سوار شد و از قصرش بيرون آمد.عدّه زيادی از خدمتگزاران و كارمندانش هم ، همراه او بيرون آمدند.\nمردم برای ديدن شكوه قارون ، در راهش ايستاده بودند و از ديدن آن همه طلا و جواهر حصرت می‌خوردند.برخی كه نادانتر بودند در مقابلش خم می‌شدند و به خاك می‌افتادند ، می‌گفتند:«خوشا به حال قارون!چه ثروتی و چه سعادتی دارد!خوشا به حال قارون!چه زندگی خوبی دارد!چقدر سعادتمند و خوشبخت است!ای كاش ما هم مثل قارون بوديم!»\nمؤمنان دانا دلشان به حال اين مردم نادان می‌سوخت.آنها را نصيحت می‌كردند و می‌گفتند:\n«سعادت و خوشبختی به ثروت فراوان نيست ، چرا در مقابل قارون به خاك می‌افتيد؟چرا يك فرد ستمگر را احترام می‌كنيد؟او شايسته احترام نيست ، او اين همه مال و ثروت را بوسيله گرانفروشی و بی‌انصافی به دست آورده است؛او سعادتمند نيست ، سعادتمند كسی است كه:به خدا ايمان واقعی داشته باشد ، به خلق خدا كمك كند و به حقّ مردم تجاوز ننمايد.»\nروزی از طرف خدا ، به حضرت موسی فرمان رسيد كه«به ثروتمندان بگو بايد زكات بدهيد» حضرت موسی ، فرمان خدا را ، به ثروتمندان ابلاغ كرد.به قارون هم اطّلاع داد كه بايد مانند ديگران ، زكات مالت را بپردازی.\nقارون ناراحت شد و با تندی به حضرت موسی گفت:زكات يعنی چه؟به چه دليل ثروت خود را به ديگران ببخشم؟بروند كار كنند ، زحمت بكشند تا پول بهدست بياورند.\nحضرت موسی فرمود:زكات يعنی:مقداری از اين ثروت فراوان را به مستمندان و فقيران بدهی ، تا آنها بتوانند زندگی كنند؛چون تو ، در شهر و اجتماع آنان زندگی می‌كنی و با كمك آنان چنين ثروت فراوانی را اندوختهای؛اگر آنان كمك نمی‌كردند ، تو هرگز نمی‌توانستی چنين ثروتی را به دست بياوری.مثلاً:اگر تو در وسط يك بيابان ، تنها زندگی می‌كردی ، هرگز نمی‌توانستی اين كاخها را بسازی و اين باغها را آباد كنی و اين ثروت را به دستآوری؛اينها را با كمك همين مردم به دست آوردهای ، پس قسمتی از مال و ثروت تو متعلّق به همين مردم است.در حقيقت ، تو از مال خودت چيزی به آنان نمی‌بخشی ، بلكه مال و حقّ خودشان را ، به نام زكات به آنان می‌پردازی.\nامّا قارون ، به دليلهای حضرت موسی توجّهی نكرد و با بی‌احترامی و پرخاش به حضرت موسی گفت:ای موسی!اين چه حرفی است كه می‌زنی؟!زكات يعنی چه؟مگر ما بدكاری كرديم به تو ايمان آورديم؟!آيا گناه كرديم كه نماز خوانديم؟!حالا بايد«باج»هم بدهيم؟!\nحضرت موسی تندی قارون را تحمل كرد و با ادب به او فرمود:ای قارون!من كه زكات را برای خودم نمی‌گيردم ، بلكه برای خدمات اجتماعی و كمك به مستمندان می‌خواهم.اين فرمان خداست كه ثروتمندان بايد حقّ مستمندان و فقيران را بپردازند ، يعنی زكات بدهند تا آنها نيازمند و فقير نمانند.اگر به خدا واقعاً ايمان داری و مرا پيغمبر خدا می‌دانی ، بايد تسليم فرمانهای خدا باشی.اگر نماز می‌خوانی بايد زكات هم بدهی ، چون نماز گزاردن بدون زكات دادن ، فايده ندارد. تورات خواندن هم برای فهميدن و عمل كردن است....\nولی قارون به اندرزهای حضرت موسی و مؤمنان دانا گوش نكرد؛زكات مالش را نپرداخت بعلاوه ، مرتّب به مؤمنين آزار می‌رسانيد و با حضرت موسی دشمنی می‌كرد و حتّی از تهمت زدن هم باكی نداشت....\nحضرت موسی ، از سخت دلی و گستاخی قارون ، ناراحت شد ، دلش شكست و از خدا خواست كه اين حريص ستمگر را ، به سزای اعمالش برساند.\nدعای حضرت موسی مستجاب شد.\nزمين به امر خدا ، لرزيد ، زلزله سختی رخ داد و قصرهای قارون ، در يك لحظه ويران شدند. قارون را با قصرش در كام كشيد و به ستمهای آن حريص ستمگر پايان داد.\nقارون با دستی تهی ، به جهان آخرت رفت ، تا در آنجا سزای كارهای زشت خود را ببيند و عذاب شود؛كه عذاب آخرت ، سختتر و پايدارتر است.\nدر اين هنگام كسانی كه قارون را خوشبخت می‌دانستند و ثروت او را آرزو می‌كردند. به اشتباه خويش پی‌بردند و توبه كردند و گفتند:چه عاقبت شومی!\nقارون ، مال و ثروتش را از دست داد و تهيدست و گناهكار به سوی جهان آخرت رفت تا عذاب كارهای خود را ببيند.حالا فهميديم كه مال و ثروتِ تنها ، كسی را خوشبخت نمی‌كند ، بلكه خوشبختی در ايمان به خدا و عمل به دستورهای اوست.»\n1-قارون ثروتش را چگونه و از چه راههايی بهدست اورده بود؟\n2-ثروتش را در چه راههايی مصرف می‌كرد؟\n3-مؤمنان به او چه می‌گفتند؟چگونه او را نصيحت می‌كردند؟\n4-«زكات يعنی چه؟به چه دليل بايد ثروت خود را به ديگران ببخشم». حضرت موسی به اين دو سؤال قارون چه پاسخ داد؟\n5-به چه دليل قسمتی از مال ثروتمندان متعلّق به مردم فقير است؟\n6-وقتی مردم نادان ، شكوه ظاهری قارون را مشاهده كردند ، چه گفتند؟ چه آرزو كردند؟\n7-حضرت موسی زكات را در چه راههايی مصرف می‌كرد؟\n8-آيا قارون واقعاً سعادتمند بود؟سرانجامش چه شد؟\n9-در كجا به كيفر كامل ستكاريهايش خواهد رسيد؟\n10-كسانی كه قارون را سعادتمند می‌دانستند ، چگونه به اشتباه خود پی بردند؟چه گفتند؟ *\nاين داستان را برای افراد خانواده خود بخوانيد و درباره آن بحث و گفتگو كنيد.


بازی فکری یا بردگیم کونکوردیا ونوس (Concordia Venus)\nجایگزینی مستقل برای کونکوردیا، با تغییراتی اندک...\nیک بازی استراتژی آرامش‌بخش (شایدهم صلح‌آمیز) با موضوع توسعه‌ی اقتصادی در روم باستان، برای 2 تا 6 بازیکن، 13 سال به‌بالا. به‌جای تکیه به نتیجه‌ی تاس یا کارت کشیدن، بازیکنان فقط باید به توانایی‌های خود اتّکا کنند. به‌شدّت مراقب حریفان خود باشید تا ببینید به‌دنبال چه اهدافی هستند و چگونه می‌توانید منحرف‌شان کنید! کولونیست‌ها از رم به شهرهایی گسیل می‌شوند که آجر، غذا، ابزار، شراب و پارچه تولید می‌کنند. هر بازیکن، با تعداد مشخّصی کارت شروع کرده و در طول بازی، کارت‌های بیش‌تری نیز به دست می‌آورد. این کارت‌ها دو کارکرد دارند:\n- در طول بازی، اجازه‌ی عملیات مختلف را به بازیکنان می‌دهند...\n- در پایان بازی، به‌عنوان امتیاز پیروزی محاسبه می‌شوند...\nکونکوردیا، نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدّت و دقت کامل به بازیِ رُقباست. صفحه‌ی ماژولار کونکوردیا، باعث می‌شود که هر بازی، تجربه‌ای جدید و متفاوت باشد. بعد از فروش رفتن همه‌ی کارت‌ها یا بعد از این‌که یکی از بازیکنان پانزدهمین خانه‌اش را بنا کرد، بازی تمام می‌شود. بازیکنی که بیش‌ترین امتیازات را به‌لطف خدایان (ژوپیتر، ساترن، مرکوری، مینروا، وستا، ونوس و...) دریافت کرده باشد، برنده‌ی بازی خواهد بود...


به مناسبت صد سالگی BMW با بهترین خودروهای مفهومی تاریخ این کمپانی آشنا شوید\nکمپانی خودروسازی آلمانی BMW اخیرا جشن تولد یکصد سالگی خود را جشن گرفت. این شرکت در سال 1916 تاسیس شد و در ابتدا به تولید موتور هواپیما می پرداخت اما پس از معاهده ورسای در پایان جنگ جهانی اول در سال 1918 مجبور شد تولید موتورهای هواپیما را متوقف کند. به این ترتیب آنها به ساخت موتورسیکلت رو آوردند و بعد از گذشت 10 سال و برداشته شدن تحریم ها از اقتصاد آلمان، تولید خودرو را نیز آغاز کردند. در حال حاضر BMW به جز تولید خودروهای با این برند، محصولات برند Mini را نیز تولید کرده و همچنین کمپانی بالادستی رولزرویس نیز به حساب می آید. BMW به عنوان هدیه تولد 100 سالگی یک خودروی مفهومی بی نظیر را با نام Vision Next 100 معرفی کرد که به جز مشخصات فنی چشمگیر، دارای طراحی فوق العاده خیره کننده ای است. به همین دلیل تصمیم گرفتیم بهترین خودروهای مفهومی تولید شده توسط BMW را با هم مرور کنیم. در ادامه با سخت افزار همراه باشید.\nاین خودرو که در سال 1969 در نمایشگاه ژنو معرفی شد دارای دو پنل فولادی در قسمت سقف بود که جمع می شدند و طراحی آن از مدل اسپادای کمپانی لامبورگینی الهام گرفته شده و قلب این خودروی زیبا نیز از یک موتور 2.5 لیتری Straight-Six تشکیل شده بود.\nاین خودروی زیبا که شباهت بسیار زیادی به مدل افسانه ای M1 نیز دارد برای المپیک تابستانی 1972 مونیخ ساخته شده بود و برای اولین بار در آن از یک سیستم پیشرفته راداری بهره گرفته شده بود. پس از این مدل بود که زبان طراحی مخصوص آن به سری 8 محصولات BMW و همچنین Z1 نیز راه یافت.\nBMW Nazca Concept\nاین خودرو در سال 1991 تولید شد و در بدنه آن از فیبر کردن و بخش هایی آلیاژی سبک برای کاهش وزن ماشین تا 1100 کیلوگرم استفاده شده بود. همان طور که در تصویر مشاهده می کنید نحوه طراحی خودرو به گونه ای است که سرنشینان و راننده 360 درجه زاویه دید دارند و هیچ نقطه کوری در آن وجود ندارد. موتور 5 لیتری V12 با قابلیت تولید 300 اسب بخار نیرو به همراه جعبه دنده 5 سرعته و فرستادن تمام قدرت خودرو به چرخ های عقب در کنار در های گالوینگ از دیگر مشخصات Nazca بود.\nشاید ظاهر Z18 کمی عجیب به نظر برسد اما این خودرو اولین مدل آفرود و رودستر BMW بود. در این خودرو از یک موتور با آرایش V8، بدنه ای از جنس پلاستیک که بر روی شاسی فولادی قرار گرفته بود و البته طراحی داخلی کاملا قابل شخصی سازی استفاده شده بود.\nاولین تجربه از سیستم iDrive کمپانی BMW که در حال حاضر بخشی جدا نشدنی از خودروهای مدرن این شرکت را تشکیل می دهد در سال 1999 و در مدل Z9 Gran Turismo معرفی شده بود. موتور 4 لیتری دیزل با آرایش V8 به همراه بدنه ای از فیبر کربن و البته باز هم در های گالوینگ مشخصات این مدل را تشکیل می دادند.\nاین خودرو در سال 2001 و در نمایشگاه دیترویت رونمایی شد. سیستم چهار چرخ متحرک به همراه موتور 3 لیتری Straight-Six دیزلی و البته طراحی خاص بخش پشتی ماشین که کاملا قابل جدا شدن بودن و اجازه دسترسی به بخش های داخلی را میداد و بعدتر در مدل های بسیار زیادی از سایر کمپانی ها نیز به کار رفت.\nBMW Concept Coupe Mille Migila\nاین خودرو در سال 2006 معرفی شد و البته ظاهر آن دقیقا همان چیزی بود که تصور مردم دهه 50 از ماشین های آینده را شامل میشد. طراحی این خودرو برگرفته از مدل کلاسیک 328 بود و بدنه فیبر کربنی آن روی شاسی مدل Z4 M Coupe سوار شده بود. همچنین موتور 3.2 لیتری Straigh-Six با قدرت تولید 340 اسب بخار نیز از دیگر مشخصات Mille Migila بودند.\nطراحی فوق العاده این خودرو بسیار مشابه محصولات سری 7 کمپانی است و در ابتدا به نظر می رسید BMW بخواهد آن را به بازار عرضه کند. اما در سال 2008 پروژه تولید خودرو لغو شد و دوستداران این شرکت آلمانی از دیدن ماشینی با طراحی چشم نواز با خطوطی که قدرت را نشان می دادند و البته ظاهری الهام گرفته از کوسه های خشمگین محروم شدند.\nGina که در سال 2008 معرفی شد را احتمالا با آن بدنه منعطف فوق العاده عجیب به یاد دارید. این بافت جالب بر روی ساختاری سیمی که توسط فیبر کربن مستحکم شده بود طراحی شد و البته پلتفرم به کار گرفته شده نیز مربوط به مدل Z8 Roadster میشد. Gina آنقدر دور از ذهن بود که حتی تصور تولید آن در سال های دور آینده نیز غیر محتمل به نظر می رسد و با این حال یکی از زیبا ترین مدل های مفهومی BMW به حساب می آید.\nاین خودرو در سال 2008 به مناسبت سی سالگی مدل اصلی M1 به عنوان تنها سوپر اسپرت کمپانی BMW تولید شد. اطلاعات زیادی درباره مشخصات فنی M1 Hommage منتشر نشد اما طراحی آن برگرفته از M1 کلاسیک بود و البته جزئیات طراحی مدرن شرکت نیز به آن افزوده شد تا با خودرویی استثنایی برای هواداران BMW روبرو شویم.\nخودرویی که در سال 2009 به عنوان نشانه ای از خودروهای آینده معرفی شده بود و البته بعدها کلیاتی از آن در مدل i8 این شرکت به بازار عرضه شد. VED از یک پیشرانه توربوی هیبریدی استفاده می کرد و بزرگترین دستاورد آن نیز تولید بسیار پایین گاز دی اکسید کربن بود. دوستداران BMW باید بسیار خوشحال باشند که در حال حاضر i8 این شرکت به صورت رسمی یکی از محصولات خط تولید کمپانی را تشکیل می دهد و خودرویی با این زیبایی تنها مربوط به پوسترها نیست.\nیادبودی برای مدل کلاسیک 328 که در سال های دهه 30 میلادی یکی از بهترین خودروهای اسپورت جهان به شمار می رفت. این مدل در سال 2011 تولید شد و برای ساخت آن از بدنه ای از جنس فیبر کربن مستحکم شده با پلاستیک و موتور 3 لیتری Straight-Six استفاده شده بود که برای BMW نشانه ای از روزهای پر افتخار گذشته به حساب می آید.\nهمان طور که اشاره شد، Vision Next 100 در واقع هدیه تولد صد سالگی BMW به خودش به حساب می آید. خودرویی فوق العاده جذاب که می تواند به نوعی نشان دهنده آینده از دیدگاه این کمپانی آلمانی باشد. با دیدن ظاهر این ماشین تنها چیزی که به ذهن متبادر می شود هیجان ناشی از دیدن چنین دستگاه هایی در خیابان هاست و برای لذت بردن از آن تنها کافی است به تکنولوژی معرفی شده به همراه آن یعنی Live Geometry یا هندسه زنده اشاره که باعث می شود ابعاد خودرو در حال حرکت تغییر کند. در روزهای آینده معرفی مفصل تری از این خودروی استثنایی به همراه یک ویدئوی دیدنی از آن در وب سایت خواهید خواند.


تاریخ انتشار: 15:45 - 1400/11/08\nبه گزارش کرد پرس به نقل از الفرات، طرفین در این دیدار درباره راهکارهای حل بن‌بست سیاسی موجود و لزوم تداوم گفت‌وگوها و تفاهمات برای دستیابی به نتایج واقعی و مقبول براساس چارچوب‌های قانون اساسی و عُرف سیاسی رایزنی کردند.\nعامری در این دیدار با تأکید بر اهمیت یافتن راهکاری برای اختلافات میان دو طرف معادله در اقلیم کردستان [حزب دمکرات و اتحادیه میهنی] اظهار داشت: تداوم اختلافات میان گروه‌های سیاسی مختلف و پیچیده شدن آن بازتاب منفی بر همه عراق خواهد داشت.\nاز سوی دیگر، هیات اتحادیه میهنی کردستان بر لزوم یکپارچه‌سازی دیدگاه‌های سیاسی و تداوم گفت و گوها و دستیابی به تفاهماتی که پاسخگوی مطالبات مردم عراق باشد، تأکید کرد.\nپیش از این، اتحادیه میهنی کردستان بر عدم دستیابی به توافقی بر سر منصب ریاست جمهوری عراق با حزب دمکرات خبر داده بود.\nعراقاقلیم کردستاناتحادیه میهنی کردستانبافل طالبانیهادی عامریائتلاف فتح


هشدار رهبر ایران درباره دخالت نظامی خارجی در سوریه - شرق فارسی\nهشدار رهبر ایران درباره دخالت نظامی خارجی در سوریه\nارسال شده توسط الشرق الاوسط | آگوست 28, 2013 | ایران\nآیت الله خامنه ای، رهبر ایران در میان جمعی از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی – عکس از اسوشیتدپرس\nآیت الله خامنه ای رهبر ایران تهدید آمریکا به دخالت در سوریه را فاجعه ای قطعی برای منطقه دانست و گفت “هرگونه دخالت و جنگ طلبی یقیناً به ضرر آتش افروزان خواهد بود.”\nرهبر جمهوری اسلامی ایران صبح چهارشنبه ( ۲۸ اوت) در دیدار با اعضای هیئت دولت ایران با اشاره به تهدیدات آمریکا درباره حمله به سوریه گفت: “اگر چنین اقدامی انجام شود، امریکاییها قطعاً همانند دخالت در عراق و افغانستان، ضرر خواهند کرد.”\nبه گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، آیت الله خامنه ا ی افزود: “این دخالت معنایی غیر از آتش افروزی و جنگ طلبی ندارد.”\nآیت‌الله خامنه‌ای گفت: “دخالت قدرتهای فرامنطقه ای و خارجی در یک کشور، نتیجه ای جز آتش افروزی نخواهد داشت و نفرت ملتها از آنها را نیز افزایش خواهد داد.”\nرهبر ایران همچنین گفت: “این آتش افروزی همچون جرقه ای در انبار باروت است که ابعاد و پیامدهای آن نامشخص خواهد بود.”\nاز سوی دیگر به نوشته خبرگزاریها، مقامات کاخ سفید از احتمال حمله نظامی محدود فردا، پنجشنبه بیست ونهم اوت، سخن می گویند.\nبه گزارش ایسنا، مقامات ارشد دردولت باراک اوباما، به روزنامه واشنگتن پست گفته اند که کاخ سفید درحال بررسی انجام یک حمله محدود به سوریه است. واشنگتن پست نوشته است که واکنش احتمالی از سوی واشنگتن یک حمله دریائی از دریای مدیترانه خواهد بود که بیش از دو روز طول نخواهد کشید.\nوبسایت تابناک نیز نوشته است: در روزهای اخیر، تهدیدات کشورهای غربی درباره انجام اقدام نظامی علیه سوریه، به شکلی بی‌سابقه افزایش یافته است و در این میان، برخی منابع اسرائیلی مدعی شده‌اند در پی ناکامی عوامل واسطه میان ایران و آمریکا برای توافق درباره سوریه، چشم‌انداز حمله نظامی به این کشور از همیشه جدی‌تر شده است.\nپایگاه اینترنتی دبکا فایل، وابسته به محافل امنیتی دولت اسرائیل نوشته است که تلاش‌های اوباما برای رسیدن به توافق با ایران بر سر سوریه جهت جلوگیری از انجام اقدام نظامی در این کشور ناکام شده و بنابراین، هم‌اکنون نیروهای نظامی کشورهای گوناگون در سراسر خاورمیانه در حالت آماده باش کامل‌اند.\nبنا بر ادعای دبکا، رئیس‌جمهور آمریکا دو واسطه را ـ به صورت موازی ـ مسئول گفت‌و‌گو با ایران کرده بود؛ یکی از این دو، “جفری فلتمن”، معاون دبیر کل سازمان ملل و دیپلمات سابق آمریکایی بود که روز دوشنبه با محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران دیدار و گفت‌و‌گو کرد.\nواسطه دیگر، سلطان قابوس، پادشاه عمان بود که برای دیدار با عالی‌ترین مقامات ایرانی به تهران سفر کرد؛ اما به نوشته دبکا، وی نیز نتوانسته ایران را در رسیدن به توافقی درباره سوریه متقاعد کند.\nهمچنین به نوشته دبکا، هشدار آیت الله خامنه‌ای، رهبری جمهوری اسلامی ایران، مبنی بر این که در صورت حمله آمریکا، همه خاورمیانه به آتش کشیده خواهد شد، پاسخی بوده که به سلطان قابوس داده شده است.\nحمله شیمیایی روز چهارشنبه هفته گذشته در نزدیکی دمشق بیش از سیصد کشته و بیش از سه هزار زخمی برجای گذاشت. ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و فرانسه، حکومت سوریه را مسئول این حمله دانسته اند.\nوزیردفاع آمریکا با بیان اینکه کشورش برای حمله نظامی به سوریه آماده است، گفت: نیروهای دریایی آمریکا، آماده هستند تا با فرمان بارک اوباما رییس جمهور این کشور عملیات نظامی خود را به سوریه آغاز کنند.\nهگل این موضوع را پس از آن عنوان کرد که یک مقام پنتاگون گفت نیروی دریایی حضور در مدیترانه را با چهارمین کشتی جنگی مسلح به موشک های کروز گسترش خواهد داد.\nهمچنین دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا، به منظور بررسی واکنش در قبال کاربرد اسلحه شیمیایی در سوریه، خواستار فراخوانی پارلمان شده است.\nکامرون با بیان اینکه رییس مجلس با فراخواندن نمایندگان از تعطیلات تابستانی و تشکیل جلسه پارلمان در روز پنجشنبه این هفته موافقت کرده است، گفت: مجلس در این جلسه “پیشنهاد صریح دولت” در مورد واکنش نسبت به حمله شیمیایی در سوریه را به بحث و رای گیری خواهد گذاشت.\nوی افزود: “نیروهای مسلح بریتانیا طرح‌هایی را در مورد عملیات نظامی در سوریه تهیه کرده‌اند، اما هنوز در مورد چنین عملیاتی تصمیم‌گیری قطعی انجام نشده است.”\nاز سوی دیگر ولید معلم، وزیر امور خارجه سوریه اتهاماتی را که به دولت سوریه نسبت داده می شود رد کرد و گفت: “حمله شیمیایی توسط نیروهای نظامی سوریه انجام نشده است و صدای طبل‌های جنگ را پیرامون خود می‌شنویم.”\nقبلیایران اتاق فکر هسته‌ای تشکیل می دهد\nبعدیاولین سفیر و سخنگوی زن وزارت خارجه ایران منصوب می‌شوند\nعراقچی: احمد شهید را گزارشگر منصفی نمی‌دانیم\nکری: پنجره دیپلماسی با ایران رو به باز شدن است\nمشاور روحانی: روستایی در بلوچستان همه مردان خود را با اعدام از دست داد