اینترنت و سكوهای رسانه های اجتماعی، تأثیر بسیار رهایی بخشی بر قدرت عقیده افراد دارند كه تأثیرات مثبتی بر دموكراسی نیز داشته است، با این وجود، آزادی فردی كاربران بعنوان بازیگران فعال هسته خیلی از مشكلات فعلی در مورد اطلاعات غلط، گسترش سخنان نفرت پراكنی، قطب بندی، ملی گرایی و سوءاستفاده از اینترنت برای اهداف خصمانه است و قانون گذاری های فعلی در سكوهای رسانه های اجتماعی، بر مهار این قدرت و پاسخگوكردن سكوها در مقابل سخنان خصمانه و نفرت پراكنانه كاربران تمركز دارند.\nبه گزارش بی بی سرور به نقل از ایسنا، اقدامات سیاسی مداوم در اروپا برای تحمیل مسئولیت اجتماعی بیشتر بر سکوهای رسانه های اجتماعی بطور انتقادی در گزارش مرکز ملی فضای مجازی بررسی شده است. در مورد رویه نظارتی کنونی در مورد برخورد با سکوهای اجتماعی فقط بعنوان «واسطه» گفتار افراد بحث و دیدگاه جدیدی را برای قانون گذاری دراین زمینه پیشنهاد شده است. بجای اینکه سکوها بعنوان واسطه و تسهیل کننده گفتار دیگران تلقی شوند، سکوهای رسانه های اجتماعی بعنوان بازیگران فعال سیاسی در نظر گرفته شده و برای آنها قدرت نظر قابل توجهی وجود دارد. در این گزارش توضیح داده می شود که چگونه استفاده از دیدگاه قدرت نظر، نکته ای متفاوت و نسبتاً هشداردهنده را بر ابتکارات نظارتی اخیر آشکار می کند.\nاگر فیسبوک یک دولت بود چه می شد؟ در این حالت، فیسبوک کشوری بود که بر یک ملت عظیم حکمرانی می کرد. با افزایش پیش بینی شده تعداد کاربران در سال ۲۰۲۰ به ۲.۶ میلیارد کاربر، این شرکت تعداد افراد بیشتری را نسبت به جمعیت تحت کنترل هر دولتی در جهان به یکدیگر متصل می کند. این افراد نه فقط از فیسبوک برای چت، تماشای فیلم یا خواندن اخبار استفاده می نمایند، بلکه همین طور شهروندانی با تمایلات سیاسی، منافع و قدرت رأی دادن هستند. همه آنها بوسیله یک سکو متحد شده اند، سکویی که اطلاعات بیشتری درباره ترجیحات شخصی رأی دهندگان، تعامل سیاسی و نکات برجسته روانشناختی از کاربرانش نسبت به خیلی از دولت های دیگر جهان می داند.\nاگر فیسبوک یک دولت بود، قوانین خودرا داشت (که در واقع نیز چنین است). مانند هر ایالت، سیستم عامل ها نیز باید شهروندان خودرا سازماندهی کنند، اما قوانین آنها توسط پارلمان های منتخب دموکراتیک تعیین نمی گردد. این قوانین توسط سیستم عامل ها به افرادی که از آنها استفاده می نمایند، به صورت شرایط استفاده، خط مشی های رازداری و دستورالعمل های انجمن ارائه می شود. آزادی قراردادی حق اساسی سکو است و به سبب حق آزادی قرارداد، ما عمدتاً پذیرفته ایم که این قراردادها و قوانین سبب ایجاد قوانین شبه الزام آور یا سیستمی از مقررات خرد می شود که حتی گاهی می تواند قوانین ملی را حداقل روی همان سکو نقض کند.\nمقایسه عمیق تر رویکردهای مختلف ملی کشورهای اروپایی بسیار فراتر از محدوده این مطالعه خواهد بود. برای هدف این مطالعه، مهمست که یک مشاهده اصلی انجام دهیم: محور اصلی بیشتر این رویکردهای ملی و بین المللی، اگر نه همه، بر محور تحمیل تعهدات و مسئولیت پذیری اضافی بر سکوها هستند. همه این ابتکارات به دنبال گسترش برخی کنترل های تنظیم کننده های ملی و جامعه روی سکوهای رسانه های اجتماعی است. علاوه بر این، بدون استثنا، همه این ابتکارات نقش سکوهای رسانه های اجتماعی را بعنوان حاکمان بخش اعظم نظراتی که به صورت آنلاین پخش می شود رسمیت می بخشند.\nبمنظور درک اینکه چرا رویکرد کنونی اروپا در قانون گذاری سکوها ممکنست بطور بالقوه معکوس یا حتی برای دموکراسی خطرناک باشد، مفهوم «قدرت نظردهی» مهرفی می شود. قدرت نظر را می توان بعنوان توانایی رسانه برای تأثیرگذاری بر روند شکل گیری افکار عمومی و فردی تعریف کرد. در اصل توسط دادگاه قانون اساسی آلمان فدرال، قدرت نظر بعنوان یک مفهوم، با مفهوم تکثرگرایی گره خورده است و این ایده را بیان می کند که عدم تعادل در توانایی تأثیرگذاری روی روند شکل گیری افکار عمومی می تواند خطری برای یک فضای رسانه ای متکثر و در نهایت دموکراسی باشد.\nهمانطور که دادگاه حقوق بشر اروپا بیان کرد: «هیچ دموکراسی بدون کثرت گرایی وجود نخواهد داشت.» مفهوم قدرت نظر، صراحتا تعامل پویا بین رسانه ها، مخاطبان آن و بازیگران سیاسی را تأیید می کند. در مقایسه با مفهوم «قدرت ارتباطی»، که شاید در سطح بین المللی بسیار رایج تر باشد، می توان ادعا کرد که مفهوم قدرت نظر دارای یک دفعه هنجاری اضافی است. قدرت ارتباطی، به مفهوم ترکیب شبکه، قدرت شبکه ای و شبکه سازی که توسط کاستلز معرفی شده است، در توصیف روش های مختلفی که رسانه ها می توانند بر روند شکل گیری نظر (از طریق کانال دهی به اخبار، تنظیم خبرهای روز و کنترل روی منابع ارتباطی ضروری) اعمال قدرت کنند، مفیدست.\nعلاوه بر این، این اصطلاح همین طور می تواند بر روابط قدرت سیاسی دلالت داشته باشد. اما آنچه مفهوم قدرت نظر را توصیف می کند، این است که به سبب ارتباط نزدیک آن با مفاهیم کثرت گرایی و دموکراسی، می تواند به ما کمک نماید تا نقش رسانه ها را بعنوان یک بازیگر فعال سیاسی در روند شکل گیری نظر بهتر درک نماییم. قدرت نظر فقط به مدلول قدرت تأثیرگذاری بر فرایندهای سیاسی نیست (مانند شکل گیری اراده دموکراتیک). بلکه خود، یک قدرت سیاسی است.\nرسانه های سنتی همیشه دارای قدرت نظر بودند و همیشه بعنوان یکی از پایه های اساسی در رشد دموکراسی بودند. بنا بر این همیشه رسانه با سیاست گره خورده است و بدون ارتباطات و روابط عمومی دموکراسی وجود نخواهد داشت. با این وجود همیشه قدرت های سیاسی هستند که رسانه ها را در دست دارند و بر شکل گیری نظر در افکار عمومی اثرگذارند. در مقابل، سکوهای رسانه های اجتماعی تا حالا به ندرت از منظر قدرت نظر مورد بحث قرار گرفته اند. رسانه های اجتماعی به مفهوم سنتی رسانه نیستند و به همین ترتیب هنوز هم تحت رویکرد پاسخگویی محدود قانون تجارت الکترونیکی قرار دارند.\nابتکارات اخیر در فرانسه، انگلستان و بروکسل همگی همچنان تاکید می کنند که سکوها سخنران نیستند، بلکه کاربران آنها هستند. با این وجود، آیا قدرت نظر به یک سخنران فعال نیاز دارد؟ محقق رسانه ای، مارتین مور، به این پرسش پاسخ منفی می دهد و در مورد قدرت نظر عظیمی که در سکوهای رسانه های اجتماعی وجود دارد هشدار می دهد: سکوها از قدرت خود برای هدایت توجه افکار عمومی برای ارتقا دیدگاه های مورد نظرشان استفاده می نمایند و خدماتی که سکوهای رسانه های اجتماعی ارائه می دهند، اطلاعات بزرگتری را فراتر از سکوهای معمولی از کاربران دریافت می کنند. و این می تواند به آنها یک قدرت سیاسی بدهد که قابل مقایسه با قدرت یک رسانه سنتی است. به هر حال، این نیز درست است که رسانه های اجتماعی به همان روشی که رسانه های سنتی عمل می کنند، قدرت نظر را اعمال نمی کنند و در نتیجه مفهوم قدرت نظر نیز خود نیاز به بازبینی دارد.\nسکوها معمولاً قدرت خودرا در مقابل دریافت بیشترین پیشنهاد، چه تبلیغات و چه دولت ها و یا احزاب سیاسی، می فروشند که این امر به سبب ارتباط سکوها با مشتریان و اعتماد شهروندان و یا رای دهندگان به زیرساخت سکوها به دست آمده است. این شرایط هنگامی که این سکوها از این قدرت برای تبدیل کاربرانشان به رای دهنده استفاده می نمایند، نگران کننده تر نیز می شود. مانند تلاش گوگل برای ترغیب کاربرانش در مقابل قانون جدید کپی رایت یا پشتیبانی از قانون گذاری برای برابری ازدواج اقلیت ها یا تلاش اوبر و Airbnb برای ترغیب کاربرانش برای اعتراض مقابل قانون گذاری های دولتی در این سکوها.\nبطور کلی این سکوها ساختار و توازن قدیمی بازار رسانه را به هم زده و بدین سبب به صورت مستقیم و همیشگی بر حوزه تکثرگرایی در جامعه اثرگذار خواهند بود. همانطور که زاکربرگ در نامه خود در مورد جاه طلبی های جهانی فیسبوک در سال ۲۰۱۷ نوشت: «در مبارزات انتخاباتی اخیر در سراسر جهان، از هند و اندونزی تا سراسر اروپا گرفته تا ایالات متحده، شاهد آن هستیم که کاندیدایی که بیشترین فالوئرها را در فیسبوک دارد و بیشترین تعامل را با آنها داشته است معمولاً پیروز انتخابات می شود. همانطور که تلویزیون در دهه ۱۹۶۰ رسانه اصلی ارتباطات مدنی شد، رسانه های اجتماعی نیز در قرن بیست و یکم در حال تبدیل شدن به این رسانه هستند.»\nاز آنجائیکه ارتباطات، رکن اصلی حیات یک دموکراسی است، این وابستگی در نهایت به دولت ها نیز تسری می یابد، که بطور فزاینده ای برای ارتباط با حوزه انتخابیه خود به این سکوها اعتماد می کنند. برای مثال، اگر شهروندان هلندی مایل به برقراری ارتباط با دولت خود باشند، فیسبوک، توییتر، واتساپ و اینستاگرام از شیوه های ارتباطی سنتی برتر هستند. هم اکنون موارد کمی وجود دارد که بتواند از پلت فرم های پیشرو رسانه های اجتماعی جهت استفاده و کانال سازی این قدرت مدنی برای اهداف مورد نظر خود جلوگیری کند، دقیقاً مانند یک دولت با این تفاوت که دولت ها تحت نظارت دموکراتیک قرار دارند.\nاقدامات نظارتی بر کنترل قدرت ارتباط کاربران متمرکز هستند. کاری که اینترنت و خصوصاً سیستم عامل های رسانه های اجتماعی تا حالا انجام داده اند، این است که مخاطبان، و فرد به فرد بینندگان را آزاد کرده و قدرت کاملاً جدیدی برای شکل دادن به زندگی عمومی و تصمیم گیری سیاسی در اختیار آنها قرار می دهد.\nاعلامیه جان پری بارلو برای استقلال فضای مجازی (بارلو ۱۹۹۶) حالا مشهور است: «دولت های جهان صنعتی، شما غول های گوشتی و فولادی خسته، من از فضای مجازی، خانه جدید ذهن با شما سخن می گویم. به نمایندگی از آینده، از شما بعنوان گذشته می خواهم که ما را تنها بگذارید. اینجا برایتان خوش آمدگویی نداریم. شما در جایی که ما جمع می شویم هیچ حاکمیتی ندارید.» او اعلامیه اش را اینطور اختتام می دهد: «ما تمدن ذهن را در فضای مجازی ایجاد خواهیم کرد. باشد که انسانی تر و عادلانه تر از جهانی باشد که دولت های شما قبلاً ساخته اند.»\nاینترنت و سکوهای رسانه های اجتماعی، تأثیر بسیار رهایی بخشی بر قدرت عقیده افراد دارند. این امر تأثیرات مثبت بسیاری بر دموکراسی نیز داشته است (بارلو ۱۹۹۶). با این وجود، همانطور که مثلاً در گزارش دولت فرانسه نیز اذعان شده است، آزادی فردی کاربران بعنوان بازیگران فعال هسته خیلی از مشکلات فعلی در مورد اطلاعات غلط، گسترش سخنان نفرت پراکنی، قطب بندی، ملی گرایی و سوءاستفاده از اینترنت برای اهداف خصمانه است. تمرکز قانون گذاری های فعلی در سکوهای رسانه های اجتماعی، مهار این قدرت و پاسخگوکردن سکوها در مقابل سخنان خصمانه و نفرت پراکنانه کاربران است. با این روش فعلی، سکوها بعنوان حاکمان اصلی ارتباطات آنلاین تثبیت شده و به مفهوم واقعی کلمه حاکمیت سکوها را به وجود می آورد.\nجولی کوهن در کتاب جدید خود به طرز شایان توجهی به ما یادآوری می کند که خطر تبدیل شدن سکوها به حاکمان خصوصی دنیای دیجیتال چقدر واقعی است و بنظر می رسد دولت های سراسر جهان بطور فزاینده ای این حاکمیت و قدرت تصمیم گیری بر قلمرو دیجیتال را پذیرفته اند. و روابطشان بطور فزاینده ای به سمت سیستم «روابط همکاری» بین سکوها و دولت ها سوق پیدا می کند، بحران کووید ۱۹ نشان میدهد که این وابستگی، نه فقط وابستگی رسانه ها و احزاب سیاسی بلکه دولت ها، در تکیه بر سکوها برای مدیریت یک بحران ملی چقدر عمیق شده است.\nبنظر می رسد اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن بطور کلی پذیرفته اند که اینترنت حالا توسط سکوهای خاصی اداره می شود و خیلی از پیشنهادات سیاستگذاری فعلی روی میز، فقط همان کوشش های بی ثمر دولت های ملی یا منطقه ای برای حفظ توهم کنترل آنست.\nقوانینی که برای مثال سکوها را ملزم کند در مورد نحوه استفاده از قدرت نظر در سکوهای رسانه های اجتماعی شفافیت بیشتری داشته باشند، خواه این قدرت تصمیم گیری برای نشان دادن پیام سیاسی باشد یا قدرت تصمیم گیری روی اینکه الگوریتم های آنها برای کدام ارزش های عمومی یا اهداف اجتماعی باید بهینه شود، در بین قوانین پیشنهادی خالی است. سکوها نیز بجای حرکت در این سمت در حال بازتعریف استراتژی ها و ارزش هایی هستند که ظاهراً جهان ما را به مکانی بهتر تبدیل می کند: از تعیین روزنامه نگاری با کیفیت، تا حفظ صلح، رسیدگی به تغییرات آب و هوایی، تسریع در پیشرفت علم و درمان بیماریها و رفع فقر.\nهمین طور بحث های سیاسی مفیدی در مورد چگونگی وابستگی بیش از پیش رسانه های سنتی و در واقع وابستگی جامعه، به سکوها و ایجاد شرایطی برابر و قدرتمند برای کسانی که به دنبال استقلال افراد در سکوها و مراقبت و نظارت بر سوءاستفاده سکوها از اطلاعات برای کسب قدرت سیاسی، خواه توسط سیاستمداران، دولت ها یا شرکت های قدرتمند اینترنتی می شود، وجود ندارد.\nهمانطور که یک دفعه محقق حقوق اساسی ادوین بیکر اظهار داشت: «پراکندگی قدرت رسانه ای، مانند پراکندگی قدرت رأی دادن، بسادگی یک خاصیت برابری خواهی در یک سیستم مدعی دموکراسی است» رسانه ها بعنوان ناظر بر قدرت های حاکم و دارای قدرت قابل توجهی در تأثیرگذاری بر شکل گیری افکار عمومی و فردی، یک بازیگر قدرتمند در یک دموکراسی هستند. بنا بر این است که یک سنت طولانی در قانون و سیاست های رسانه ای وجود دارد که قدرت نظر را پراکنده می کند، هدف آن ایجاد تنوع رسانه های مستقل و جلوگیری از تسلط چند منبع است.\nدر مقابل، حاکمیت رسانه های اجتماعی بعنوان «غیررسانه» همچنان از منطق تحول تجارت الکترونیکی پیروی می کند، که مستلزم حکمرانی بر تسهیل کنندگان قدرت تفکر کاربران (و رسانه های فعال در سکو) است. اگر به این مسئله از دیدگاه قدرت نظر بالقوه عظیم رسانه های اجتماعی مشاهده شود، روشن خواهد شد که قرار دادن بعضی از سکوهای رسانه های اجتماعی بعنوان کانون اصلی حاکمیت ارتباطات آنلاین و تعیین کنندگان استانداردهای ارزش عمومی، نه فقط پاسخگویی عمومی آنها را بیشتر می کند بلکه قدرت آنها را در روند شکل گیری عقاید دموکراتیک تقویت می کند.\nوقت آن رسیده است که پژوهشگران و سیاست گذاران دراین زمینه بر چگونگی بازگرداندن پراکندگی بیشتر قدرت نظر کار کنند. قانون تمرکز رسانه ها برای قلمرو دیجیتال بعید است که بتوانند از معیارهای قانونی محدودیت دسترسی مخاطبان و مالکیت معنوی، که ابزار سنتی قانون تمرکز رسانه ها است، استفاده کنند. قانون تمرکز رسانه های دیجیتال و تمرکز سیاست ها احتمالاً باید به سمت ایجاد قدرت مقابله، اشاعه و کنترل الگوریتم های اختصاصی و غیرشفاف، بعنوان شکل کاملاً جدیدی از شفافیت، قانونگذاری در تبلیغات سیاسی آنلاین و تفکیک زیرساخت های اجتماعی توزیع محتوا تغییر جهت دهند.\nپراکنده کردن تمرکز قدرت نظر و ایجاد قدرت های جدید و رقابت ساز در این عرصه بمنظور جلوگیری از تبدیل شدن سکوهای رسانه های اجتماعی به شبه دولت های آنلاین ضروری می باشد. همین طور باید اطمینان حاصل کرد که هر یک از آن سکوهای جدید نیز همچنان یکی از بسترهای پرشماری هستند که به ما امکان می دهند در بحث های عمومی شرکت نماییم.


دنیای اقتصاد : نسخه مهار چهار ابرچالش صنعت برق در نشست مشترک متولیان نیرو با نمایندگان بخش‌خصوصی پیچیده شد. آسیب‌شناسی‌ها نشان می‌دهد «مکانیزم ناکارآمد قیمت‌گذاری»، «کاهش سرمایه‌گذاری»، «کسری بودجه» و «افزایش بدهی» چهار ابرچالشی هستند که اقتصاد برق و انرژی را در گرداب مشکلات گرفتار کرده است.\nاما این ابرچالش‌ها چه تاثیرات مخربی بر صنعت برق کشور گذاشته‌اند؟ در بُعد کلان، ابرچالش‌های اقتصاد برق به‌عنوان ریشهمشکلات این صنعت، نه‌تنها منجر به رکود صنعت برق شده است، بلکه زنجیره تامین صنعت برق که متشکل از شرکت‌های سازنده، پیمانکار و مشاور است نیز به‌واسطه این چالش‌ها دچار شرایط بحرانی شده‌اند. در بُعد کوچک‌تر اما، ابرچالش‌های صنعت برق و انرژی در کشور به ۶ چالش دیگر از جمله «قراردادهای یکجانبه»، «توقف پروژه‌ها»، «کمبود نقدینگی»، «رکود در بازار»، «تامین مواداولیه و فلزات» و «کاهش صادرات» جان بخشیده‌اند.\nاما در نشست دیروز وزیر نیرو در مقابل طرح ابرچالش‌های صنعت برق از سوی فعالان بخش‌خصوصی سخنان خود را با طرح یک پرسش آغاز کرد؛ آیا زمانی که می‌گوییم صنعت برق یک صنعت زیربنایی است به این جمله و گزاره‌ای که به کار می‌گیریم، دقت داریم؟ از دیدگاه من ایران بدون آدم‌های توسعه‌یافته، توسعه نمی‌یابد. زیرا اگر جایی را هم سراغ داریم که بدون آدم‌های توسعه‌یافته، توسعه‌ای فیزیکی و سازه‌ای را تجربه کرده است، می‌دانیم که توسعه اجاره‌ای است و نه بیشتر و همه چیز مانند یک گلوله برفی در تابستان ذوب می‌شود و فرو می‌ریزد. بنابراین اساس توسعه‌یافتگی، انسان‌های توسعه‌یافته هستند. زمانی در دنیا تقسیم‌بندی‌ها این‌گونه بود. جهان اول، جهان دوم، جهان سوم یا کشورهای توسعه‌یافته یا کشورهای در حال توسعه. اما در تقسیم‌بندی‌های واقعی، دنیا به شهروندان توسعه‌یافته و توسعه‌نیافته تقسیم شده است. شما می‌توانید به‌عنوان یک شهروند در قلبیک منطقه دور افتاده، یک فرد توسعه‌یافته به حساب آیید.\nوزیر نیرو در ادامه تصریح کرد: باید یک تشکل را شکل دهیم و در آن بگوییم هدف ما در وهله اول تشکیل این اجماع ملی است. در این تشکل وزارت نیرو، صمت، بانک مرکزی، سازمان برنامه و بودجه، راه وشهرسازی، مرکز پژوهش‌های مجلس، کمیسیون انرژیمجلس، سندیکا و تشکل‌های بخش‌خصوصی مانند اتاق‌ها باشند و یک ماموریت مشترک تعریف کنیم و چالش‌ها را پیش‌رو بگذاریم و بعد آن را حل کنیم. می‌توان در این کارگروه کارهای اولیه ضروری مانند بحث صادرات و ارز را آغاز کرد. البته یک شرط بسیار بزرگ دارد و آن هم این است که افرادی پا پیش بگذارند که این روحیه را در خود ببینند که قادر هستند که اگر از آنها پرسیده شود چند نفر هستید، پاسخ دهند سه نفر. یکی من، یکی تو و یکی ما. کسانی که نمی‌توانند آن «ما» را ببینند، نیایند. چون کار سخت می‌شود. در یک سالی که دیروز سررسید آن بود و وارد دومین سال مسوولیتم شدم، با اطلاعاتی که از مجموعه دولت و بخشی از نمایندگان مجلس و در ریاست قوه مقننه و مجریه و سایر مجموعه‌ها می‌بینم این آمادگی وجود دارد که اگر ما واقعا با همین ادبیاتو روحیه پا پیش بگذاریم بسیاری از چالش‌ها برطرف شود. امیدوارم هر چه زودتر سازمانی را شکل دهیم که حداقل در بخش برق صحبت بخش‌خصوصی و دولتی در میان نباشد و صحبت یک سازمان چندوجهی با بازیگرهای متفاوت و متنوع که همه در آن حضور دارند در میان باشد.


بهترین سریال های پلیسی ایرانی ؛ از پلیس جوان تا میکائیل | پلازامگ\n ارسال شده در:14 مرداد 1399، 22:00\nسریال های پلیسی آثار جذابی هستند که در ژانرهای اکشن، معمایی و ماجراجویی ساخته می‌شوند. در این مقاله قصد داریم بهترین سریال های پلیسی ایرانی را مورد نقد و بررسی قرار دهیم.\nسریال های پلیسی ایرانی از دهه 80 تاکنون رشد و پیشرفت چشمگیری داشته‌اند و در طی چندین سال اخیر سریال های پلیسی جذابی توسط کارگردانان مطرح کشور ساخته شده است. مجموعه های تلویزیونی پلیسی ایرانی بسیار خوش ساخت و جذاب هستند و معمولا می‌توانند نظر مخاطبان گسترده‌ای را در هر گروه سنی به خود جلب کنند. اغلب مخاطبان ممکن است با شنیدن نام سریال های پلیسی به یاد آثار جذاب مهدی فخیم‌زاده، به خصوص سریال پربیننده «خواب و بیدار» بیفتند. با این حال مجموعه های تلویزیونی پلیسی ایرانی بسیاری وجود دارند که برخی از آنها به دلیل استقبال بینندگان به فصل دوم و سوم نیز رسیده‌اند. در ادامه این مقاله از پلازامگ بهترین سریال های پلیسی ایرانی را به شما معرفی می‌کنیم.\nبهترین فیلم های پلیسی ایرانی ؛ از تیغ و ابریشم تا متری شیش و نیم\nدر این بخش مروری بر بهترین سریال های پلیسی ایرانی در ژانرهای مختلف خواهیم داشت و هریک را به صورت اجمالی مورد بررسی قرار می‌دهیم.\nتعداد قسمت‌ها: 44\nپلیس جوان یکی از سریال های پلیسی جذاب دهه 80 است که برای اولین بار از شبکه سوم سیما پخش شد. این سریال یک سریال اکشن و جنایی نیست، اما حول محور زندگی شخصی و کاری یک پلیس می‌چرخد که به دنبال کشف رازهایی سر به مهر است. این سریال در زمان پخش بسیار مورد توجه مخاطبان قرار گرفت و بازخوردهای خوبی از سوی بینندگان دریافت کرد.\nسریال پلیس جوان درباره زندگی پسر جوانی به نام «یونس» است که پدرش به شکل مشکوک و ناگهانی به قتل می‌رسد. او با انگیزه پیدا کردن قاتلان پدرش وارد دانشکده پلیس می‌شود و پس از مدتی در مقام ستوان آگاهی، شروع به کار می‌کند. در همین حین نیز برای پیدا کردن علت قتل پدرش تلاش‌هایی می‌کند و به سرنخ‌های جالبی دست پیدا می‌کند.\nکارگردان: مهدی فخیم‌زاده\nبازیگران: رویا نونهالی، مهدی فخیم‌زاده، دانیال حکیمی، محمد صادقی و لادن طباطبایی\nخواب و بیدار یکی از جذاب‌ترین سریال های پلیسی و اکشن از دهه 80 تا به امروز است. این سریال برای اولین بار از شبکه یک سیما پخش شد و توانست توجه مخاطبان بسیاری را به خود جلب کند؛ به طوری که در زمان پخش این سریال خیابان‌ها خلوت می‌شد. این اثر یکی از ماندگارترین ساخته‌های مهدی فخیم‌زاده محسوب می‌شود که علاوه بر کارگردانی، نویسندگی و یکی از نقش‌های اصلی این سریال را نیز بر عهده داشت. سریال خواب و بیدار، نوستالژی دهه 80 است که در زمان خود بسیار خوش درخشید و به یک اثر ماندگار تبدیل شد.\nداستان سریال خواب و بیدار درباره شخصی به نام توران است که همه او را به نام «ناتاشا» می‌شناسند. ناتاشا پس از سال‌ها به ایران بازمی‌گردد و با شریک سابق خود به نام «عبدالله پلنگ»، دوباره شروع به کارهای خلاف و سرقت مسلحانه می‌کنند. ناتاشا پس از انجام چندین سرقت، ناچار می‌شود عبدالله را به قتل برساند. پس از قتل عبدالله، ناتاشا تحت تعقیب پلیس قرار می‌گیرد و از دست ماموران در خانه ناپدری خود قایم می‌شود. این سریال بسیار پرماجرا و مهیج است که ارزش چندین بار تماشا کردن را دارد.\nبازیگران: ایرج نوذری، بابک نوری و مریم سلطانی\nمجموعه تلویزیونی کلانتر نیز یک سریال پلیسی جذاب است که برای اولین بار از شبکه یک سیما پخش شد و در 13 قسمت به سه داستان پلیسی مجزا پرداخته است. این سریال نیز بینندگان بسیاری داشت و توانست توجه طیف وسیعی از مخاطبان را به خود جلب کند. به دنبال این استقبال نیز در سال 1384 مجموعه «کلانتر 2» در 17 قسمت و 3 اپیزود مختلف ساخته شد. سری دوم کلانتر نیز مانند فصل اول توانست نظر بینندگان را به خود جلب کند. پس از گذشت 4 سال از پخش سری دوم سریال کلانتر، در سال 1388 نیز «کلانتر 3» در 30 قسمت و با 5 اپیزود جذاب ساخته شد.\nسریال کلانتر درباره ماموریت‌های مختلف سرگرد علی امیری به همراه ستوان رضا بیات است که شخصیت‌های ثابت سریال هستند و در هر اپیزود یک داستان پلیسی را روایت می‌کنند.\nبازیگران: مهدی فخیم‌زاده، نسرین مقانلو، لیلا برخورداری و حبیب دهقان نسب\nسریال حس سوم یکی از سریال های پلیسی جذاب دیگر این فهرست از مهدی فخیم‌زاده است که برای اولین از شبکه دو سیما پخش شد. این سریال در ژانر پلیسی و اکشن و با چاشنی طنز ساخته شده است که در زمان پخش، طرفداران بسیاری داشت. حس سوم درباره دستگیری باندهای بزرگ قاچاق مواد مخدر است. اما حس سوم، تفاوت عمده‌ای با سایر فیلم‌ها و سریال‌های ساخته شده با مضمون مواد مخدر دارد و پلیس در این سریال به روشی جالب و جذاب به دنبال دستگیری خلافکاران است.\nسریال حس سوم درباره زندگی سیما و ایرج است که شبی بر اثر سانحه تصادف، حس بویایی سیما چندین برابر می‌شود، به طوری که از فاصله دور می‌تواند بوی مواد مخدر را استشمام کند. ایرج در ابتدا با استفاده از حس بویایی همسرش از مردم اخاذی می‌کرد و پول در می‌آورد. اما پلیس متوجه این ماجرا می‌شود و با کمک سیما شروع به دستگیری باندهای بزرگ قاچاق مواد مخدر می‌کند.\nبازیگران: مهدی فخیم‌زاده، سارا خوئینی‌ها، فریبا کوثری، کامران تفتی و لیلا برخورداری\nبی‌صدا فریاد کن یکی از سریال های پلیسی ایرانی جذاب دیگر این فهرست به نویسندگی و کارگردانی مهدی فخیم‌زاده است. این سریال برای اولین بار از شبکه دو سیما پخش شد و مانند سریال‌های دیگر فخیم‌زاده مورد توجه و استقبال مخاطبان قرار گرفت. سریال بی‌صدا فریاد کن در ژانر پلیسی و اکشن به موضوع دستگیری باندهای بزرگ تولید قرص‌های اکس و روان‌گردان می‌پردازد.\nسریال بی‌صدا فریاد کن درباره تولید غیر استاندارد قرص‌های اکس بوده که منجر به مرگ یک جوان شده است. سرگرد افخمی این گزارش را به پلیس می‌دهد و خودش مسئولیت انجام این پرونده و پیدا کردن باند بزرگ تولید این قرص‌ها را بر عهده می‌گیرد.\nبازیگران: حسین یاری، کیکاووس یاکیده، کمند امیر سلیمانی، رضا آشتیانی و ارسلان قاسمی\nهوش سیاه یکی از بهترین سریال های پلیسی جنایی با مضمون جنایت و جرایم رایانه‌ای است. این سریال برای اولین بار از شبکه سوم سیما پخش شد و به دلیل پرداختن به موضوعی جدید و جذاب توانست توجه مخاطبان بسیاری را به خود جلب کند. به دنبال استقبال گسترده بینندگان از سریال هوش سیاه 1، در سال 1392 فصل دوم آن ساخته شد. فصل دوم این سریال ادامه فصل اول آن است و تمام شخصیت‌های کلیدی در آن حضور دارند و روایتگر قصه‌ای جذاب و متفاوت هستند. سری دوم هوش سیاه نیز بسیار هیجان‌انگیز بود و نسبت به فصل اول، مخاطبان بیشتری داشت و در زمان خود یکی از سریال های پلیسی پرمخاطب تلویزیون بود.\nداستان سریال هوش سیاه درباره شخصی به نام «جمشید کاظمی» است که با نام تقلبی «کامران بوریایی» زندگی می‌کند. جمشید نابغه کامپیوتر است و به همراه دوستان خود، جرایم اینترنتی مانند سرقت و هک انجام می‌دهند. سرگرد احمدی به همراه دستیاران خود به دنبال دستگیری جمشید هستند، اما او آنقدر باهوش است که به سادگی به دام پلیس نمی‌افتد.\nبازیگران: محمود پاک‌نیت، مهدی فخیم‌زاده، رویا نونهالی و لیلا برخورداری\nساختمان 85 نیز جزء بهترین سریال های جنایی ایرانی و ساخته دیگری از مهدی فخیم‌زاده است. این عنوان برای اولین بار از شبکه دو سیما پخش شد و مانند دیگر سریال‌های فخیم‌زاده توانست توجه مخاطبان را به خود جلب کند. سریال ساختمان 85 داستان قتلی است که در یک ساختمان مسکونی اتفاق افتاده است که با پیدا شدن قاتل و ورود پلیس به ماجرا، هریک از ساکنین دچار مشکلات و حواشی می‌شوند.\nبازیگران: حامد بهداد، پوریا پورسرخ، الهام حمیدی و روناک یونسی\nسقوط آزاد نیز یک سریال پلیسی، اکشن و معمایی جذاب است که برای اولین بار از شبکه یک سیما پخش شد. نام این سریال در ابتدا «گیوتین» بود، اما در زمان پخش به سقوط آزاد تغییر پیدا کرد. این عنوان یکی از سریال های پلیسی موفق دهه نود است که مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.\nداستان سریال سقوط آزاد درباره یک گروه خلافکار حرفه‌ای است که با استفاده از کامپیوتر و دسترسی به اطلاعات مهم، قصد دارند اقدامات خرابکارانه‌ای را علیه امنیت مردم انجام دهند. پلیس از این ماجرا باخبر می‌شود و برای پیدا کردن سرنخ و رسیدن به سرکرده این باند حرفه‌ای وارد عمل می‌شود. اما پیدا کردن رئیس این باند کار ساده‌ای نیست و پلیس در این مسیر با چالش‌های فراوانی روبه‌رو می‌شود.\nبازیگران: علیرام نورایی، پولاد کیمیایی، پوریا پورسرخ و شقایق فراهانی\nسریال ماتادور نیز یکی از سریال های پلیسی موفق است که برای اولین بار در هفته ناجا از شبکه یک سیما در تلویزیون پخش شد. ماتادور یک سریال اکشن جذاب است که با ترکیبی از بازیگران جوان و حرفه‌ای به یک سریال پلیسی مهیج تبدیل شده است. تیتراژ پایانی این مجموعه تلویزیونی را نیز احسان خواجه‌امیری خوانده است.\nداستان سریال ماتادور روایتگر تشکیل یک کنفرانس مهم درباره انرژی اتمی است؛ اما یک گروه تروریستی حرفه‌ای و فعال قصد دارند با ایجاد ناامنی از تشکیل این جلسه جلوگیری کنند. آنها برای انجام این کار دست به اقدامات تروریستی خطرناکی می‌زنند که در همین حین نیز پای پلیس به ماجرا باز می‌شود.\nبازیگران: لیلا اوتادی، برزو ارجمند، محمد صادقی و همایون ارشادی\nسریال زخم نیز دومین سریال موفق پلیسی از مسعود آب‌پرور در این فهرست است. این سریال برای اولین بار از شبکه سه سیما پخش شد و مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. مجموعه تلویزیونی زخم نیز به صورت اپیزودی ساخته شده است که در هر اپیزود یک داستان و معضل اجتماعی روایت می‌شود که با همکاری و همیاری پلیس خاتمه می‌یابد. زخم مانند اکثر سریال‌های معرفی شده در این فهرست، یک سریال پلیسی اکشن و جنایی نیست؛ اما پلیس و مددکاران اجتماعی در صدد حل کردن برخی مشکلات اجتماعی و مسائل خانوادگی افراد هستند.\nسریال زخم روایتگر زندگی چندین خانواده است که در هر اپیزود زندگی یکی از آنها را نشان می‌دهد. شخصیت اصلی این سریال سروان «الهام پویا» است که به عنوان مشاور و مددکار اجتماعی در کلانتری مشغول به کار است. او وظیفه رسیدگی به پرونده‌های خانوادگی و مشکلات زنان را بر عهده دارد.\nبازیگران: مهدی فخیم‌زاده، حبیب دهقان نسب، محمد صادقی، فریبا کوثری و شقایق فراهانی\nفوق سری یکی دیگر از سریال های پلیسی ایرانی به کارگردانی مهدی فخیم‌زاده است. این سریال برای اولین بار در در ایام نوروز از شبکه یک سیما پخش شد. مجموعه فوق سری یک سریال پلیسی اکشن با چاشنی طنز است که این ترکیب را معمولا در فیلم‌ها و سریال‌های فخیم‌زاده مشاهده می‌کنیم.\nداستان سریال فوق سری درباره دو سرهنگ مبازره با مواد مخدر است که علاوه بر رابطه همکاری، رفت و آمد خانوادگی با یکدیگر دارند و دوستان قدیمی هستند. این دو دوست برای انجام ماموریت و دستگیری یک باند بزرگ قاچاق مواد مخدر وارد یک ماموریت فوق سری می‌شوند که فقط 5 نفر از آن مطلع هستند.\nتعداد قسمت‌ها: 19\nبازیگران: کامبیز دیرباز، بهنوش طباطبایی، کامران تفتی و متین ستوده\nسریال میکائیل دومین سریال پلیسی از سیروس مقدم در این فهرست است که یکی از جذاب‌ترین سریال های پلیسی ایرانی ساخته شده در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. این سریال برای اولین بار از شبکه یک سیما پخش شد و توجه مخاطبان بسیاری را به خود جلب کرد. سریال میکائیل توانست در جشنواره فیلم‌ها و سریال‌های پلیسی مسکو، دیپلم افتخار و همچنین تندیس برتر بهترین سریال این جشنواره را دریافت کند.\nداستان سریال میکائیل درباره یک پلیس وظیفه‌شناس به نام «میکائیل» است که «رسول» دوست صمیمی‌اش به اشتباه در یک توطئه کشته می‌شود. پس از مرگ رسول، زندگی خانوادگی او و میکائیل که نسبت‌های فامیلی دوری با یکدیگر دارند، دچار برخی چالش‌ها و درگیری‌ها می‌شود. میکائیل در طول داستان سعی می‌کند اوضاع را سرو سامان دهد.\nما در این مقاله بهترین سریال های پلیسی ایرانی قدیمی و جدید را مورد بررسی قرار دادیم. همانطور که خواندید، اکثر سریال های پلیسی ایرانی این فهرست، ساخته مهدی فخیم‌زاده هستند که در ژانرهای اکشن و معمایی به مقوله قتل، مواد مخدر و غیره پرداخته است. شما کدامیک از سریال‌های معرفی شده در این فهرست را تماشا کرده‌اید؟ لطفا نظرات خود را در بخش ارسال دیدگاه با ما در میان بگذارید.\nبهترین خوانندگان مرد خارجی دنیا ؛ از مایکل جکسون تا جاستین بیبر 31 شهریور 1399، 22:00\nمینی سریال WandaVision اولین سریال از سری فیلم های مارول به زودی منتشر می شود 31 شهریور 1399، 21:00


افزایش قدرت سرایت ویروس کرونا – مجله علمی ، هنری ، سرگرمی و تاریخی\nتوسط khanoom Bazmi / در اکتبر 1, 2020 / In اخبار, سلامت\nبه گزارش مهر، قاسم جان‌بابایی پیش از ظهر امروز در حاشیه بازدید از بیمارستان کوثر کرج اظهار کرد: بر اساس بررسی‌های انجام‌شده قدرت سرایت ویروس کرونا افزایش پیدا کرده است با اینکه شاهد جهش در این ویروس نیستیم.\nوی با بیان اینکه در ابتدای شیوع کرونا شاهد رعایت مطلوب پروتکل‌های بهداشتی از سوی مردم بودیم، تصریح کرد: این حساسیت‌ها به مرور زمان کم شده است و امروز شاهد بی‌توجهی بخشی از جامعه نسبت به رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی هستیم که عامل شیوع بیشتر این بیماری شده است.\nمعاون درمان وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با بیان اینکه هنوز درمان اختصاصی برای کرونا وجود ندارد، خاطرنشان کرد: تنها راه برای پیشگیری از این بیماری رعایت بهداشت و زدن ماسک است و هیچیک از داروها و واکسن‌ها ی اعلام‌شده تاکنون مورد تأیید سازمان بهداشت جهانی نیستند.\nوی با اشاره به تعطیلات پیش رو بیان کرد: این امر در صورتی که با همکاری مردم همراه نباشد قطعاً موجب افزایش شیوع کرونا در سطح جامعه می‌شود، بنابراین باید علاوه بر هشدار به مردم برای نرفتن به مسافرت، محدودیت‌هایی نیز اجرایی شود.\nجان‌بابایی با بیان اینکه باید اقدامات پیگیرانه را در دستور کار خود قرار دهیم، اظهار کرد: کاهش مرگ و میر ناشی از کرونا مهمترین هدف وزارت بهداشت در این زمینه است، البته این امر نیازمند همکاری مسئولان و همراهی مردم است.\nوی متذکر شد: همکاران ما در استان البرز به ویژه شهر کرج اقدامات بسیار مطلوبی را برای مدیریت بیماری کرونا انجام داده‌اند که جا دارد از آنها تقدیر و تشکر کنم.\nویروس کرونا و راه های درمان آن\nدارو های گیاهی برای از بین بردن عفونت ریه و کرونا\nکرونا را دور کنیم\nابتلای سناتور آمریکایی به کرونا پس از ترامپ\nنوشته شده در اخبار کرونا افزایش سرایت ویروس کرونا کرونا کرونا ویروس کووید 19 ویروس کرونا


در نشست تخصصی «نقش متقابل والدین و معلمان برای هدایت دانش آموزان دوره ابتدایی در آموزش مجازی» مطرح شد؛\n۲۵ دی ۱۴۰۰ ۱۵:۰۵\nعطنا- نشست «نقش متقابل والدین و معلمان برای هدایت دانش آموزان دوره ابتدایی در آموزش مجازی» با حضور 500 نفر در بستر آنلاین از سوی هسته پژوهشی یادگیری سیار دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد.\nدر ابتدای این مراسم دکتر نیلی احمدآبادی، مدیر نشست، رئیس هسته پژوهشی یادگیری سیار و عضو هیئت علمی گروه تکنولوژی آموزشی دانشگاه علامه طباطبائی به تشریح سابقۀ همایش یادگیری سیار از نظر تا عمل و نیز پیش همایش آن با عنوان شبکه آموزشی دانش آموزان (شاد)، فرصت ها و چالش ها که در سال 1399 برگزار شد، پرداخت و گفت: امسال دومین همایش یادگیری سیار در اسفندماه 1400 در محورهای مختلف برگزار می شود.\nوی در ادامه به علت انتخاب دوکلید واژۀ «دورۀ ابتدایی» و «مشارکت اولیا و معلمان در آموزش مجازی» در عنوان این نشست اشاره کرد و تصریح کرد: حساسیت دورۀ ابتدایی به عنوان دورۀ پایه برای کلیه مراحل تحصیلی و شکل گیری هویت دانش آموز در آن و همچنین گزارشات پژوهشی مبنی بر افت کیفیت در دورۀ ابتدایی و تداخل آموزش با خانه در شرایط بحرانی کرونا باعث شد تا با حضور مدیران و صاحب‌نظران تعلیم و تربیت این جلسات شکل بگیرد.\nرئیس هسته پژوهشی یادگیری سیار دانشگاه علامه طباطبائی در پایان خاطرنشان کرد: با توجه به تصمیم مسئولان کشور مبنی بر بازگشایی مدارس که از اردیبهشت ماه سال جاری اعلام شد، لازم است زمینۀ بازگشت از آموزش کاملاً مجازی به حضوری و یا ترکیبی فراهم و راهکارهای این انتقال به بحث گذاشته شود. در این نشست چهار نفر از دست اندرکاران امر تعلیم و تربیت سخنرانی خواهند کرد.\nدر ادامه، دکتر حسن ملکی، معاون وزیر و رئیس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش سخنرانی خود با عنوان «هدایت آموزش والدین و معلمان برای دانش آموزان دوره ابتدایی در آموزش مجازی» را ارئه داد.\nوی گفت: تعامل در آموزش مجازی به عنوان یکی از عوامل کارآیی معلم حذف شده در حالی که بسیاری از اهداف تعلیم و تربیت از طریق تعامل مستقیم شاگرد و معلم تحقق می یابد. یادگیری در فضای مجازی به سه انتظام فهم درست هدف های یادگیری و مدیریت و ارزیابی عملکرد رفتارهای شاگردان در فرایند یادگیری نیاز دارد که هر سه در مهارت خود نظم دهی ظاهر می شود.\nدکتر ملکی اظهار کرد: کمبود خودنظم دهی، باعث افت تحصیلی نامرئی می شود. در خصوص محورهای خودنظم دهی، می توان به مدیریت زمان، خطرپذیری و مواجهه منطقی با عدم قطعیت ها، مهارت مدیریت تغییر در موقعیت های مختلف، توجه به احساسات و واکنش ها اشاره کرد. لازمۀ آموزش خودنظم دهی در فضای مجازی، کسب صلاحیت در معلمین و خانواده به عنوان رکن دیگر تعلیم و تربیت است. نقش والدین به عنوان همکار معلم در دورۀ ابتدایی بیش از دورۀ متوسطه است. در فضای مجازی، والدین نیازمند ارتقای آگاهی خود و فرزندان در زمینۀ سواد رسانه ای هستند.\nمعاون وزیر و رئیس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش در پایان افزود: به طور کلی ما باید مقصدمان را «آموزش های ترکیبی» قرار دهیم. یعنی خود را از شیوه های آموزشی مدرن محروم نکنیم ولی از هویت زدایی از آموزش های سنتی هم باید پرهیز کنیم و چیزی که ما امسال برای مدارس کشور تحت عنوان برنامه درسی ترکیبی ارسال کرده ایم و در مدارس اجرا می شود با همین نگاه تدوین شده است. بنا داریم برای سال های بعدی این رویکرد ترکیبی را تقویت کنیم.\nدر ادامه، دکتر سعید ربوشه، معاون آموزش ابتدایی اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران سخنرانی خود با عنوان «مشکلات دانش آموزان دورۀ ابتدایی در آموزش مجازی» ارائه داد.\nوی با اشاره به بیان چالش های دوران کرونایی که گریبانگیر آموزش دانش آموزان و اولیای آنها شده، پرداخت و گفت: به صورت مشخص عوامل دخیل در آموزش مجازی دانش آموزان در دو دستۀ عوامل انسانی شامل دانش آموز، کادر آموزشی، اولیا و عوامل غیرانسانی شامل محیط یادگیری، محتوا و برنامۀ درسی، فناوری و ارزشیابی قرار دارند.\nبه گفتۀ دکتر ربوشه، دانش آموزان بدون آگاهی، تسلط و مهارت های لازم، وارد دنیای مجازی شدند و همین امر باعث به خطر افتادن هویت فردی و جمعی آنها شد. از آنجایی که دانش آموزان ابتدایی به ویژه در سه پایۀ اول نمی توانند بین تجارب قبلی و تجارب فعلی پیوند برقرار کنند دچار آسیب های جسمی، عاطفی، اجتماعی و مهارتی شده و در نتیجه افت تحصیلی اتفاق می افتد.\nمعاون آموزش ابتدایی اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران تاکید کرد: در این بین کادر آموزشی شامل معلم، مدیر، معاون آموزشی و اولیا نیز منشاء بروز برخی مشکلات در آموزش مجازی شده اند و این مشکلات به دلیل عدم کفایت سواد و تسلط دیجیتال و عدم تغییر نقش و وظایف متناسب با شرایط و اقتضائات کروناست. اولیا مداخلات غیرکارشناسانه در کار معلمان دارند که این نیز به نوبۀ خود مشکلاتی را به همراه دارد. در آموزش های آنلاین با حذف یا تحدید فضاهای آموزشی مانند کلاس، حیاط، آزمایشگاه، نمازخانه و گردش های علمی همگی به نوعی موجب از دست رفتن فرصت های تربیتی می شوند رو به رو هستیم.\nاز نظر دکتر ربوشه یکی از چالش های اصلی در آموزش های مجازی به محتوا و برنامه درسی برمی‌گردد. فراوانی تولیدات محتوایی بدون توجه به جذابیت های زمینه و برانگیختن حس عاطفی و عدم تناسب حجم محتوا با شرایط مجازی، نمودهایی از این ادعا هستند. کاهش استفاده از بازی های فیزیکی و قصه گویی به عنوان دو بستر مناسب یادگیری در آموزش های حضوری و مشکلات زیرساختی در بخش فناوری مانند سرعت کم اینترنت، مشکلات شاد، وعدم دسترسی به پلتفرم های تعاملی نیز از جمله چالش های آموزش های امروزی به شمار می روند.\nوی در پایان خاطرنشان کرد: نباید از بحث «ارزشیابی» غافل شویم. ابهام در روایی و اعتبار یادگیری دانش آموزان دورۀ ابتدایی، خلاء چارچوب دقيق و مدون برای ارزشیابی های توصیفی در بستر مجازی، پوشه کار و آزمون های مهارت محور، همگی از نگرانی هایی است که در ارزشیابی دانش آموزان در فضای مجازی وجود دارد و باید برای آن تدابیر لازم اندیشیده شود تا از صحت آزمون ها و نمرات اطمینان حاصل شود.\nدر ادامۀ این مراسم، دکتر برجعلی، رئیس دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی سخنرانی خود با عنوان «هدایت تربیتی والدین و معلمان برای دانش آموزان دوره ابتدایی در آموزش مجازی» ارائه کرد.\nوی گفت: هدف آموزش و پرورش، تربیت جامعه است. در چالش‌های امروزه، دو نوع مسئله داریم. مسائل مزمنی که از قبل وجود داشته و دوم مسائل جدیدی که بعد از کرونا به وجود آمده است. فناوری های نوین و ثروت اطلاعات علیرغم فرصت های ارزشمند ولی فقر توجه، ایجاد شده اند. از چالش های مهم یادگیری کم رنگ شدن اقتصاد توجه است. سوال این است که چگونه می‌توانیم در دانش آموزان انگیزه، خوش بینی و استقلال در یادگیری را ایجاد کنیم.\nاین استاد دانشگاه اظهار کرد: امروز توجه به نیازهای عاطفی ذهنی و روانی دانش آموزان لازم است. معلم باید امید و اعتماد به نفس بدهد. تدابیر باید به گونه ای باشد که جایگاه معلمان در جامعه از بین نرود. ما باید در شرایط کرونایی و پس از کرونا هم از آموزش تلفیقی بهره بریم. باید آموزش خوش بینی را رواج دهیم تا فضیلت بیاید و ذوق خوب کار کردن را به جامعه هدیه دهد.\nدکتر برجعلی اظهار کرد: معلم باید به بچه ها کارهای گروهی کوچک بدهد تا آنها بتوانند تعامل و اجتماعی بودن را یاد بگیرند. استادان باید روحیۀ اعتماد اجتماعی ایجاد کنند. متاسفانه در دوره های آنلاین امتحانات دانش آموزان نیابتی شده و از طرف پدر و مادر به دانش آموزان کمک می‌شود در نتیجه افزایش نمرات در همه سطوح ایجاد شده و این مطلب، مشکل وابستگی به والدین را ایجاد می‌کند که در آینده عواقب بد و خطرناک آن‌را خواهیم دید. به طور مثال مادرها وقتی به فرزندان کمک می‌کنند معدل آنها بیست می شود ولی کودک حس خوبی ندارد زیرا فکر می‌کند خودش نمره را به تنهایی کسب نکرده پس ضعف دارد. این امر «شخصیت وابسته» ایجاد خواهد کرد.\nدکتر برجعلی در پایان تصریح کرد: می‌بایست نظم یادگیری را رعایت کنیم و والدین نباید به بچه ها یاد بدهند بلکه باید درک مطلب از مطالب فرا گرفته شده را بالا ببرند. معلم ستون فقرات انگیزه دادن به شاگردان است. باید معلمان را حمایت کنیم و متناسب با ظرفیتشان از آنها انتظار داشته باشیم. دو نکته اهمیت دارد یکی انگیزه دادن به فرزندان و دیگر امیدواری به آینده.\nدر ادامۀ این مراسم، دکتر نراقی، دبیر شورای مرکزی انجمن اولیا و مربیان نیز سخنرانی خود با عنوان «راهکارهای هم‌سویی خانه و مدرسه در آموزش های مجازی» ارائه داد.\nاز نظر وی کرونا برای همه کشورها فرصت و چالش های زیادی ایجاد کرد. به عنوان مثال درِ کلاس‌ها را به روی خانه ها باز و باعث پیوند و همسویی خانه و مدرسه شد.\nدبیر شورای مرکزی انجمن اولیا و مربیان اظهار کرد: در مقابل، پنج تله در تعامل بین مدرسه و خانه وجود دارد. تلۀ محتوا یعنی ضرورت تمایز بین محتوای مدرسه و خانه، تلۀ چگونگی انتقال مطالب درسی از سوی والدین در مقایسه با معلم، تلۀ خشک بودن یادگیری الکترونیکی، تلۀ انزوا و تلۀ یک نسخه برای همه شاگردان علیرغم سبک زندگی متفاوت و بنابراین نظام آموزشی و معلمان باید از ابزارهای متنوع تدریس بهره بگیرند.\nدکتر نراقی در پایان به راهکارهایی برای همسویی خانه و مدرسه اشاره کرد که عدالت دیجیتالی، زیرساخت مناسب برای معلم و شاگرد و خانواده، تمرین مداوم، شفاف سازی انتظارات کادر مدرسه و خانواده برای همدیگر، برنامه ریزی تحصیلی با توافق خانواده و مدرسه از جمله آنهاست.\n# والدین # معلمان # دانش آموزان دوره ابتدایی # عطنا # آموزش مجازی # هسته پژوهشی یادگیری سیار\nلینک کوتاه atna.atu.ac.ir/001GvK


دکوراسیون داخلی | شرکت معماری افق بن تا بام\nاهمیت طراحی دکوراسیون داخلی مناسب و تاثیر آن در افزایش بهره وری و ایجاد حس آرامش امری انکار ناپذیر است. معماری داخلی نقش عمده ای در کیفیت فضای ساختمان ایفا می کند. نحوه چیدمان و تقسیم بندی فضا، جنس و رنگ پوشش سطوح داخلی ساختمان چون کف، سقف و دیوارها ، نور پردازی، مبلـمان و مجموعه عوامل موثر دیگر تعیین کننده زیبایی و کار آمدی فضاهای داخلی هستند. امروزه تاثیر دکوراسیون داخلی بر آرامش (فضاهای مسکونی و اقامتی) ، راندمان (در فضاهای اداری ) و اثر بخشی ( در فضاهای تجاری ) بسیار بدیهی و لازم به نظر می رسد.\nاز سوی دیگر معماری داخلی به لحاظ معیارهای روانشناسی اهمیت بسیاری دارد. میزان حس تعلق به مکان، امنیت، صمیمیت، شور و هیجان و آرامش موجود در یک فضا را می توان با راهکارهای مناسب تشدید یا تضعیف کرد. هر کدام از انسان ها دارای تعلقات ذهنی و روحی خاصی هستند که پاسخگویی به نیازهای آنها در معماری داخلی در اولویت قرار می گیرد. بنا براین اشنایی کامل با روحیات ، سبک سلیقه و دکوراسیون مطلوب هر فرد از وظایف طراح داخلی به شمار می رود. در واقع طراح داخلی باید قابلیت برنامه‌ریزی و اجرای پروژه و تصمیم‌های عملکردی را داشته و با پیمانکار و کارفرما همکاری کند و تمام کارها بنا به نظر خود آنها انجام شود. برای این منظور باید بین سلیقۀ خود و کارفرما تعادل برقرار کند و بیشتر سلیقۀ کارفرمای خود را در نظر داشته باشد.\nبن تا بام آمادگی دارد در سه بخش طراحی دکوراسیون داخلی، اجرای دکوراسیون و نظارت بر اجرای کار با کارفرمایان محترم همکاری داشته باشد.\nشرکت بن تا بام با بهره گیری از طراحان خلاق و مجرب در زمینه دکوراسیون داخلی در کاربری های مختلف (مسکونی، تجاری، اداری ، فرهنگی و ...) آمادگی کامل دارد. انجام پروسه طراحی دکوراسیون داخلی توسط کارشناسان طراحی مجموعه با بازدید از محل، مصاحبه با کاربران فضا و بررسی نیازمندی ها و اهداف کارفرما با توجه به محدودیت ها و...\nشرکت افق بن تا بام با بهره گیری از کادری توانمند در حوزه اجرای دکوراسیون داخلی در حال فعالیت می باشد. کلیه پروسه کار با نظارت دقیق سر تیم ها بر جزئیات اجرایی کار و بهره گیری از تیم های متخصص در اجرای صفر تا صد کار طراحی داخلی درزمان بندی مشخص انجام خواهد شد...\nنظارت بر حسن انجام کار از اصول مهم و لازم در اجرای طراحی دکوراسیون داخلی می باشد. در صورتی که بهترین و مناسبترین طرح ها خارج از اصول و با بی دقتی و بی کیفیتی اجرا شوند نتیجه زحمات تمامی پروسه از بین خواهد رفت. لذا بن تا بام این امکان را فراهم نموده تا در صورتی که به هر دلیلی مجموعه بن تا بام اجرای طرح را بر عهده نگرفت، نظارت از طرف کار در مجموعه صورت گیرد...\nطراحی دکوراسیون داخلی دفتر کار مشاوره در تهران پارس\nطراحی دکوراسیون داخلی و محوطه سازی پروژه چالوس


خط و نشان کشیدن اسدالله خالد برای طالبان | سایت تحلیلی خبری نگاه نو\nاسدالله خالد سرپرست وزارت دفاع ملی طی سخنانی ازناکامی طالبان در عملیات الفتح شان خبر داد و افزود که این گروه نتوانسته حتی یک وجب در جریان این عملیات پیشروی داشته باشد.\nنگاه نو_ سرپرست وزارت دفاع ملی می‌گوید که نیروهای امنیتی ضربات سنگین را به گروه طالبان وارد کرده است و این گروه در عملیات الفتح شان ناکام بوده و هیچ دست آوردی نداشته اند.\nاسدالله خالد سرپرست وزارت دفاع ملی روز شنبه(۴ جوزا) در مراسم معرفى قوماندان جدید قول اردوى عملیات هاى خاص اردوی ملی گفت: نیروهای امنیتی کشور با تلاش های شبانه روزی جلو عملیات الفتح گروه طالبان را گرفته اند.\nوی علاوه کرد که اولویت ما توجه به عسکر ماست چون زمان واسطه و سهمیه بندى قومى و سمتى در وزارت دفاع ملی گذشته است.\nاسدالله خالد خطاب به عساکر اردوى ملى گفت معاونین وزارت دفاع ملی در هر جبهه با شما بودند و خواهند بود چون وظیفه ما اینست که با تمام قوا از شما حمایت کنیم.\nوی در اخیرسخنان خود خاطرنشان ساخت که امسال به مناسبت ماه مبارک رمضان برای ٢٣ هزار فامیل شهید و معلول کمک صورت گرفته و برای هر فامیل ده هزار افغانى مساعدت شده است.\nدرهمین حال محمد فریداحمدى قوماندان اردوى عملیات هاى خاص کماندو نیز در صحبت کرده گفت: به طالبان هشدار می دهم خود را بى دلیل نکشید، خود را معیبوب نسازید، به خانوده هایتان دل بسوزانید که بعد از شما بدبخت می‌شوند؛ سلاح تان را به زمین بگذارید.\nتورنجنرال احمدى اظهارداشت که پیام من به طالبان اینست که به تعقیب تان استیم و پیدایتان میکنیم و بخاطر جنایات تان محاکمه خواهید شد.\nاسدالله خالدخط و نشانطالبان\nچرا با طب (سنتی-اسلامی) مخالفم؟


مراقبت های بعد از سزارین - بیبی سنتر\nراه رفتن و مصرف داروی ضد درد: اگر پزشک توصیه کرده است که مادر می‌تواند راه برود ، اولین کار او این است که سعی کند راه برود. راه رفتن سبب می‌شود که از مشکلات و عوارض سزارین پیشگیری گردد. اگر مادر درد دارد پزشک داروی خوراکی و در صورت لزوم داروی تزریقی تجویز می‌کند.\nنوشیدن مایعات: به طور معمول در ۲۴ ساعت اول زایمان مایعات تزریقی داده می‌شود ، ولی اگر شرایط مادر مساعد باشد ممکن است مایعات به صورت خوراکی داده شود.\nدفع ادرار و مدفوع: برای دفع ادرار مادر ، داخل مثانه او لوله‌ای (کاتاتر) گذاشته می‌شود تا ادرار مادر را تخلیه کند. در روزهای دوم و سوم مادر ممکن است احساس کند که گاز در روده‌های او وجود دارد و ممکن است چند روز طول بکشد تا اجابت مزاج انجام دهد ، در چنین مواردی راه رفتن به دفع مدفوع کمک خواهد کرد.\nمراقبت از زخم پست شکم: اگر مادر در هنگام راه رفتن و نشستن احساس درد در محل زخم می‌کند ، می‌تواند دست خود یا بالشی را روی شکم خود قرار دهد. در هنگام بلند شدن برای جلوگیری از سرگیجه باید کسی دست مادر را بگیرد و او را حمایت کند. مادر یا همسر او باید محل زخم را هر روز مشاهده کند و اگر ترشح یا خونابه‌ای ظاهر شد باید بلافاصله به پزشک اطلاع دهند. پس از برداشتن پانسمان زخم مادر می‌تواند هر روز محل زخم را با آب و صابون بشوید.\nمرخص شدن از بیمارستان: پزشک معمولاً ۳ تا ۴ روز بعد از عمل سزارین مادر را مرخص می‌کند ، ولی بعضی از پزشکان زودتر مرخص می‌کنند. رفتن مادر به خانه به این معنی نیست که مادر می‌تواند همه کارهای خانه را انجام دهد، اشیاء را بلند کند، شستشو کند و یا غذا بپزد. مادر باید ۴ تا ۶ هفته استراحت کامل داشته باشد.\nعرق کردن بعد از عمل سزارین : پس از سزارین مادر عرق می‌کند تا مایعاتی که در بدن او جمع شده است دفع گردد. عرق کردن مادر ممکن است تا ۶ هفته ادامه یابد مخصوصاً اگر نوزاد را با شیر خود تغذیه کند، زیرا سوخت و ساز بدن او افزایش یافته است بنابراین مادر باید مایعات زیادی بنوشد.\nریزش موها: بعضی از مادران پس از عمل سزارین دچار ریزش مو می‌گردند ، این اتفاق کاملاً طبیعی است و به علت تغییرات هورمونی است و مادر نباید نگران باشد. موهای هر خانمی به طور طبیعی هم رشد می‌کند و هم می‌ریزد ، ولی در دوران بارداری این رشد و ریزش متوقف می‌گردد و پس از زایمان شروع به ریزش می‌کند، اما پس از ۶ ماه رشد و ریزش موها به حالت طبیعی برمی‌گردد.


تبیین روایی نقش و جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا (ع) و وجوب ولایت‌پذیری از امام معصوم و ولی امر زمان | پایگاه اینترنتی کاروان صادقیه\nتبیین روایی نقش و جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا (ع) و وجوب ولایت‌پذیری از امام معصوم و ولی امر زمان\nنویسندگان: محمد نوروزی(1)، فاطمه جهانی جوانمردی(2)، مهدی سبحانی نژاد(3)\nامامت، استمرار نبوت و لطفی از جانب خدای متعالی است. امامت جز با تصریح خداوندی تحقیق نمی‌پذیرد و مردم در تعیین امام معصوم نقشی ندارند. امامت یکی از اصول بنیادی دین است و ایمان راستین جز با باور به بایستگی آن شکل نمی‌گیرد. امام، کسی است که خداوند متعال او را، پس از پیامبر به عنوان هدایتگر بشر برگزیده و باید از گناه و ناراستی، پاک و معصوم و به اذن خدا، از جهان غیب آگاه باشد. امام، نمونه‌ی کامل انسان و دارای برترین درجه‌ی کمال و فضیلت است و از آنجا که به یاری حقی، همه‌ی گفتارها و رفتارهای او نشان از راهی خدایی دارد، پیروی از وی بر همه‌ی مردم لازم و بایسته است.\nبر این اساس در نوشتار حاضر با روش تحلیلی اسنادی به تبیین روایی نقش و جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا (علیه‌السّلام) و دلایلی وجوب ولایت پدیری از امام معصوم و ولی امر زمان پرداخته شده و نتایج در قالب بررسی ضرورت وجود امام، شرایط و ویژگی‌های امام، نحوه‌ی انتخاب امام، چگونگی رسیدن به مقام امامت، راه‌های اثبات امامت از دیدگاه امام رضا (علیه‌السّلام) و نیز دلایلی وجوب ولایت پدیری از امام معصوم و ولی امر زمان بیان شده است.\nکلید واژه : امامت, ولایت‌پذیری, امام معصوم, ولی امر, امام رضا (علیه‌السّلام)\nاولین اختلاف در اسلام پس از رحلت رسول اکرم (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) پیرامون مسئله‌ی امامت و خلافت بود و بر سر همین موضوع، مردم دو دسته شدند: عده‌ای پیرو حضرت علی (علیه‌السّلام) و شیعه‌ی علی (علیه‌السّلام) نامیده شدند و فرقه‌ای راه دیگر گرفتند و تابع خلفاء و دیگران شدند. پس از گذشت زمانی از دوران خلفا بر سر این مسئله اختلاف شد که جانشین پیامبر (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) را باید خلیفه دانست یا امام؟ مسئله‌ی دوم نیز پیش آمد و آن اینکه مرجع مسائل علمی پس از پیامبرا (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) چه کسانی هستند؟ آیا خلفا، علمای زمانشان بودند و می‌توانستند مثل پیامبر (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) سؤال‌های دینی را پاسخ بدهند و هم شأن و دارای مقام معنوی مثل پیامبر (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) باشند؟ یا مردم به کسی دیگر مراجعه می‌کردند؟ یا اگر خلفا پاسخ می‌دادند، چگونه پاسخ می‌دادند و منبع پاسخگویی آنها چه بود؟ تاریخ نشان می‌دهد، پس از پیامبر (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) غیر از امام علی (علیه‌السّلام) کسی قادر به پاسخگویی سؤال‌های علمی نبود. لذا یکی از مباحث اختلاف برانگیز علمی و غیرعلمی (سیاسی) این بحث بود و خون‌های بسیاری بر سر این مسئله ریخته شد. در حالی که پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) این بحران‌ها را پیش بینی کرده و برای آن راه حل نشان داده و اهل بیت (علیه‌السّلام) خود را بهترین راه نجات از تفرقه معرفی کرده بودند، اما نادیده گرفتند. امام رضا (علیه‌السّلام) نیز مثل جدشان امیرمؤمنان (علیه‌السّلام)، برای دفاع از امامت و جایگاه اهل بیت (علیه‌السّلام) در عصر خود به اقتضای شرایط عصر در زمینه‌های مختلف، مباحثی مطرح کردند، به شبهه‌های عصر خود و همه‌ی اعصار در زمینه امامت و جایگاه آن پاسخ دادند و با این روشنگری به بسیاری از اختلاف‌های آن زمان خاتمه دادند.\nحسن بن جهم گوید: روزی به مجلس مأمون حاضر شدم. در این مجلس، علی بن موسی الرضا (علیه‌السّلام) نیز حاضر بودند، در حالی که فقها و دانشمندان علم کلام و دیگر فرقه‌ها نیز جمع شده بودند. یکی از حاضران پرسید: ای فرزند رسول خدا! کسی که مدعی امامت است به چه دلیل ادعایش ثابت می‌شود؟ حضرت پاسخ دادند به نص و دلیل (صدوق، 1404ق، ج 1: 216).\nبا تأمل در این پاسخ معجزه‌آسای حضرت که در نهایت فصاحت و بلاغت، راه شناخت امام را از غیر امام بیان می‌دارد؛ این موضوع به دست می‌آید که امام شناسی به لحاظ اهمیت جایگاهش بدون تحقیق، استدلال و دلیل و برهان، قابل اثبات نیست و بر خواهان این مکتب ضروری است که قبل از هر واکنشی فارغ از احساس و عواطف و تنها با محوریت براهین صادقه، به شناخت امامت نائل شود.\nشایسته است پرسش‌های مربوط به موضوع امامت را هر مؤمن مسلمان از خود بپرسد و در پی پاسخ به این امر به تحقیق و جستجو بپردازد. پرواضح است که در این راه، نگریستن به سیره‌ی علمی و عملی امامان معصوم (علیه‌السّلام) و به ویژه امام رضا (علیه‌السّلام)، عالم آل محمد (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم)، بسیار راهگشا است. عالم آل محمد (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم)، لقب ویژه‌ی هشتمین امام از خاندان عترت و طهارت (علیه‌السّلام) است؛ لقبی که ناشی از نهضت عظیم علمی امام رضا (علیه‌السّلام) در عصر خویش و تأثیر بی بدیل سفرهای علمی و مناظره‌ها و مباحثه‌های آن حضرت با علمای بنام و تلاش بی وقفه‌ی ایشان برای نشر علوم و معارف اهل بیت (علیه‌السّلام) است، فرصتی که امام رضا (علیه‌السّلام) برای بیان معارف اسلامی داشتند، در نوع خود بی نظیر بود، بنابراین از یک طرف با توجه به شرایط امام رضا (علیه‌السّلام)، ولایتعهدی، خلافت غصب شده توسط مأمون و سفرها و مناظره‌های امام رضا (علیه‌السّلام) بهترین منبع برای پاسخ به پرسش‌ها و موضوع‌های این نوشتار، وجود مقدس امام رضا (علیه‌السّلام) است.\nاین ضرورت و پژوهش از آن جهت ارزشمند و بدیع است که چنانچه پایه‌های باورپذیری این موضوع (امامت) از همان مراحل اولیه، اصولی پی‌ریزی شده باشد، پیرو و راهرو می‌تواند به برکت همان علم و باور مستحکمش به راه خود ادامه دهد. بر این اساس و از یک طرف از آنجایی که تحقیق و پژوهش‌ها در مورد امامت، صرفاً به آیات قرآن یا احادیث خاصی پرداخته اند و به صورت خاص به این بُعد (ضرورت، ویژگی‌ها، مسئولیت انتخاب و تشخیص امام، راه‌های اثبات امامت و ضرورت ولایت پذیری از امام عصر خود) پرداخته نشده و از طرف دیگر موضوع امامت، جایگاه و سایر پرسش‌های امام و امامت به طور خاص از دیدگاه امام رضا (علیه‌السّلام) پرداخته نشده یا در صورت انجام تحقیق در این باب، به صورت سطحی و بدون پرداختن به مسائل و پرسش‌های آن صورت گرفته است.\nبا عنایت به مطالب فوق، مسئله‌ی اساسی بررسی حاضر، تبیین روایی نقش و جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا (علیه‌السّلام) و وجوب ولایت‌پذیری از امام معصوم و ولی امر زمان است. در این راستا ضمن بررسی ضرورت وجود امام، شرایط و ویژگی‌های امام، نحوه‌ی انتخاب امام، چگونگی رسیدن به مقام امامت و راه‌های اثبات امامت از دیدگاه امام رضا (علیه‌السّلام) و نهایتاً دلایل وجوب ولایت‌پذیری و محبت به امام و اهل بیت (علیه‌السّلام) به بحث گذارده شده است.\nروش بررسی به شیوه‌ی توصیفی و از نوع تحلیل اسنادی انجام می‌شود. به معنای خاص پژوهش‌های میدانی، ابزاری در پژوهش استفاده نشده ولی در این ارتباط فرم‌های فیش‌برداری به منظور گردآوری نتایج مطالعات مرتبط مورد استفاده قرار گرفته‌اند. از آنجا که داده‌های به دست آمده، کیفی بوده، بنابراین از تحلیل کیفی به منظور تحلیل و جمع بندی آنها استفاده شده است.\nسؤال اول: از دیدگاه روایت‌های رضوی، ضرورت وجود امام در زمین چیست؟\nدر باب لزوم وجود امام در منابع دینی و روایت‌های معصومان (علیه‌السّلام)، بسیار می‌توان خواند و آموخت؛ اما در این میان سخنان امام هشتم شیعیان، حضرت رضا (علیه‌السّلام) ضرورت وجود «امام» در هر زمان و هر اوضاعی را بسیار گویا و روشن تبیین و تشریح می‌کند. در جلد دوم اصول کافی آمده است، امام رضا (علیه‌السّلام) فرمودند: «بدون تردید، امامت، مهار دین و نظام مسلمانان و عامل اصلاح دنیای مردم و سبب عزت و سربلندی اهل ایمان است» (کلینی، 1388ق، ج 2: 300).\nدر واقع، ایشان در بیان کارکرد امام در جامعه، آن را همان‌گونه که جد بزرگوارشان امیرمؤمنان علی (علیه‌السّلام) تشریح کرده‌اند، رشته‌ای می‌دانند که «دانه‌های پراکنده‌ی جامعه را تحت نظام ویژه‌ای در می‌آورد و آنها را جمع کرده، ارتباط می‌بخشد»؛ رشته‌ای که اگر پاره شود، «دانه‌ها پراکنده می‌شوند و هر یک به سویی می‌روند و پس از آن هیچ گاه به صورت اول فراهم نمی‌شوند» (شهیدی، 1387: 103).\nدر همین باره، محمدبن فضیل گفته است که روزی از امام رضا (علیه‌السّلام) پرسیدم: «آیا زمین بدون وجود امام امکان دارد؟» امام (علیه‌السّلام) فرمودند: «نه.» گفتم: «برای ما از امام صادق (علیه‌السّلام) روایت شده که ایشان فرموده‌اند زمین خالی از وجود امام نمی‌شود مگر اینکه خدای تعالی بر اهل زمین یا بر بندگان خشم گیرد.» حضرت فرمودند: «نه (زمین خالی از امام نمی‌شود)، اگر امام نباشد، زمین فرو خواهد ریخت» (صدوق، 1405ق: 309).\nیا در جایی دیگر، سلیمان بن جعفری این جمله را از امام رضا (علیه‌السّلام) نقل می‌کند که فرموده‌اند: «اگر به قدر و اندازه یک چشم بر هم نهادن، زمین از حجت خدا خالی بماند، به یقین ساکنان خود را می‌بلعد» (کلینی، 1388ق، ج1: 179).\nوجود امام در زمین ضروری است. در این زمینه از امام رضا (علیه‌السّلام) سئوال‌های مکرری شد و از سوی واقفه که فرقه‌ای از شیعه بودند شبهه‌های فراوانی درباره امامت آن حضرت و استمرار امامت و غیبت امام و مسائل دیگر امامت مطرح شد، حضرت تمام سؤال‌ها را پاسخ دادند. بحث امامت و حجت و ضرورت آن در روی زمین که در قرآن از آن به خلافت الهی تعبیر شده، مباحت کلامی بود که از سوی شیعه و غیر شیعه از امام (علیه‌السّلام) پرسیده شد و ایشان در پاسخ آنها با تأکید می‌فرمودند زمین بدون امام نبوده و نخواهد بود. در غیر این صورت اهل خود را فرو می‌بلعد. ادامه‌ی حیات بدون حجت الهی، برای هستی مقدور نیست، چون خداوند، نظم هستی را چنین قرار داده است.\nتعداد 15روایت از امام رضا (علیه‌السّلام) درباره‌ی ضرورت و وجود امام و حجت در زمین وجود دارد (صدوق، 1404، ج 1: 202-204؛ کلینی، 1363، ج 1: 177-179).\nروایت‌هایی که از امام (علیه‌السّلام) درباره‌ی امامت وارد شده ناظر به مسائل مختلفی است از قبیل: تبیین فرق بین پیامبر (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) و امام و جایگاه ائمه (علیه‌السّلام) و هر کسی که امام زمان خود را نشناسد، در مرگ جاهلی از دنیا خواهد رفت. امامت، خلیفه‌ی پیامبر (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) است و ودایع رسالت و علوم ایشان نزد امام است. در این باره کسی از امام رضا (علیه‌السّلام) سؤال کرد آیا شمشیر رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) نزد شماست؟ حضرت در جواب نوشتند: در پیش من است (صفارقمی، 1404ق: 178-185). همچنین درباره‌ی اینکه اطاعت از ائمه (علیه‌السّلام) مثل اطاعت از پیامبر (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) ، واجب است و دفاع حضرت از امامت خویش در مقابل واقفه و مطالبی از این قبیل نیز از امامت (علیه‌السّلام) سؤال شد (صدوق، 1363، ج1: 225).\nطرح مباحث کلی امامت و بیان تعداد ائمه (علیه‌السّلام) که 12 نفر هستند، با تصریح به اسم و القاب با نام مادرشان توسط امام رضا (علیه‌السّلام) در راستای اثبات امامت و رد گروه‌های انحرافی و فرقه‌های باطل بود که خلفا و مصادیق دیگری برای ائمه (علیه‌السّلام) تصور می‌کردند. ایشان در برخی از بیانات، نقش امام در جامعه را تبیین و از این طریق محوریت امامت را ثابت کردند (همان: 77).\nشیخ صدوق، درباره‌ی این موضوع علاوه بر اینکه در کتاب مهم کمال الدین احادیثی ذکر کرده، در کتاب شریف عیون اخبارالرضا تعداد زیادی روایت درباره‌ی امامان دوازده گانه و ویژگی‌های آنها آورده است (همان: 57-132).\nروش امام رضا (علیه‌السّلام) برای حفظ اندیشه‌ی شیعه و مبارزه با اندیشه‌های انحرافی، هم مطرح کردن اندیشه‌ی امامت و هم خاموش نمودن آتش فتنه‌هایی بود که برای امامت و اندیشه‌ی تشیع مهیا کرده بودند. چنین روشی در طول تاریخ نظیر ندارد که جامع و مانع باشد. مأمون، خود معتزلی مذهب و مدافع اعتزال بود (جرجی زیدان،1389، ج 312:3). امام (علیه‌السّلام) او را هم از نظر علمی، مردود و هم از نظر عملی زمینه‌ای را برای پذیرش ولایتعهدی ایجاد کردند که مأمون محکوم به غصب خلافت شد و امامت و خلافت به عنوان حقی غصب شده توسط گذشتگان (امویان و عباسیان) مطرح شد. امام (علیه‌السّلام) در این باره چنین فرمودند: مأمون حق ما را شناخت و چیزی که دیگران انکار می‌کردند، به من برگرداند و واگذار کرد، این خلافت بزرگ را به من واگذاشت اگر زنده بمانم (صدوق ، 1363، ج 2: 142).\nایشان در اینجا علاوه بر طرح حقانیت خویش در امر حکومت که مأمون آن را به زور غصب کرده بود، به حیله مأمون نیز اشاره می‌فرمایند (اقدام به کشتن آن بزرگوار). اعتراف گرفتن از دستگاه خلافت بر اینکه امامت حق مسلم ایشان است و خلافت و امامت متعلق به کسی بوده که مصون از هر نوع لغزش است، هدفی بود که امام (علیه‌السّلام) در ماجرای ولایتعهدی تعقیب می‌کردند و موفق هم شدند، از این رو برای اشاعره، معتزله و تمام فرقه‌های شیعه نیز روشن شد که خلیفه، امام نیست و خلافت (مأمون و دیگران) حقی غصب شده توسط آنها (عباسیان) است که امام (علیه‌السّلام) به آن رسیدند و مأمون به عنوان غاصب معرفی شد. بدین نحو امام (علیه‌السّلام) با مدیریت بی نظیر در این بحران به سرکوب عقیده‌های باطل درباره‌ی امامت موفق شدند. منظور از بازگرداندن حق خلافت و امامت در اینجا توسط مأمون به این معنا نیست که امام (علیه‌السّلام) قائل به این باشند که خلافت به ایشان برگشته است، چون ایشان در محاجه با مأمون فرمودند اگر خلافت، حق توست، نمی‌توانی آن را واگذاری و اگر نیست، تو در مقامی نیستی که آن را به من بدهی.\nاین موضعی صریح و آشکار از طرف امام (علیه‌السّلام) در رد تمام افکار باطل درباره‌ی امامت بود. امامت، اساسی‌ترین مسئله از مسائل کلامی است و بسیاری از علمای اهل سنت بر این باور بودند که خلافت با امامت یکی است و خلفای عباسی و اموی در حقیقت امام هستند. منشأ این مسئله را حل و عقد، شوری، قهر، غلبه، قدرت، استیلای نظامی و… تلقی کرده و اطاعت آنها را واجب می‌دانستند. مأمون با طرح مسئله‌ی ولایتعهدی، در فکر از بین بردن امامت بود ولی موضع‌گیری امام (علیه‌السّلام)، نتیجه‌ی معکوس به بار آورد و برای اهل تاریخ روشن شد که مسیر خلافت و مدعیان خلافت، راه باطل رفته و حق اهل بیت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) را ضایع نموده اند (عطاردی، 1392ق:10-21).\nسؤال دوم: از نظر امام رضا (علیه‌السّلام)، امام کیست؟ و دارای چه ویژگی‌هایی است؟\nامامت در لغت به معنای پیشوایی است (جوهری، 1407ق، ج5: 1865؛ راغب اصفهانی،1412ق: 87؛ دهخدا، بی‌تا) و هر کس متصدی رهبری گروهی شود، «امام» نامیده می‌شود، خواه در راه حق باشد یا در راه باطل، چنان که در آیه‌ی 12 سوره‌ی توبه واژه‌ی «ائمه الکفر» درباره‌ی کافران به کار رفته است. «امامت» در اصطلاح اهل کلام عبارت است از: ریاست همگانی و فراگیر بر جامعه اسلامی در همه‌ی امور دنیوی و اخروی (لاهیجی، بی‌تا: 329؛ مصباح، ج1-2: 345-346).\nبنابراین امام شخصی است که در امور دنیوی، ریاست عامه دارد و این ریاست، جانشینی رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم)است. برخی از بزرگان گفته‌اند این تعریف بخشی از شئون امام را بیان می‌کند و به عبارت دیگر، این تعریف از روی مماشات با اهل سنت و ناظر به تعاریف آنهاست که امامت را در حد ریاست تلقی می‌کنند وگرنه از دیدگاه شیعه، این تعریف تنها بخشی از مقام‌های امامت را ذکر می‌کند (خرازی، بی‌تا، ج 2: 9).\nامام رضا (علیه‌السّلام)می‌فرمایند: امامت، مقام پیغمبران، میراث اوصیاء، خلافت الهی، جانشینی رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم)، مقام امیرالمومنین و یادگار حسن و حسین (علیه‌السّلام)است. به راستی امامت زمام دین، مایه‌ی نظام مسلمانان، صلاح دنیا و عزتمندی مؤمنان است. همانا امامت، ریشه‌ی اسلام بالنده و شاخه‌ی بلند آن است. کامل شدن نماز، زکات، روزه، حج، جهاد و فراوانی غنائم، صدقه و اجرای حدود و احکام و نگهداری مرزها و اطراف کشور، به وسیله‌ی امام انجام می‌گیرد. امام است که حلال خدا را حلال و حرام او را حرام می‌کند، حدود الهی را برپا داشته و از دین خدا دفاع می‌کند، با بیان حکمت‌آمیز و اندرزهای نیکو و دلیل‌های رسا، مردم را به سوی پروردگار خویش دعوت می‌کند (همان).\nهمچنین ایشان در حضور شیعیان، متکلمان و دانشمندان کوفه که در میان آنان دانشمندان یهود و نصاری نیز حضور داشتند، فرمودند: بدانید امام بعد از محمد (صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) تنها کسی است که برنامه‌های او را تداوم بخشد، هنگامی که امر(امامت) به او می‌رسد (رواندی، 1409ق، ج1: 350).\nامام علی بن موسی الرضا (علیه‌السّلام)در پاسخ به این سؤال، این گونه می‌فرمایند:\nالإِمَامُ کَالشَّمسِ الطَّالِعَةِ المَجَلَّلَةِ بِنُورِهَا لِلعَالَمِ؛ امام چونان خورشید نورافشانی است که با نور خود روشنگر جهان است؛ وَ هِىَ فِی الأُفُقِ بَحیثُ لَا تَنَالُهَا الأَیدِی وَ الأَبصَارُ؛ در جایگاهی قرار دارد که دست‌ها و چشم‌ها بدان نائل نمی‌شود؛ الإِمَامُ المَاءُ العَذبُ عَلَی الظَّمَاءِ؛ امام، آب گوارایی از پس تشنگی و عطش است (کلینی 1356، ج 1: 286؛ حرانی، 1404ق: 436).\nاین تعابیر بلند درباره‌ی امام، عبارت‌هایی شاعرانه، ادبی و مبالغه‌آمیز نیست، بلکه بازگوکننده‌ی جایگاه و منزلت واقعی امام است و به همین دلیل امام رضا (علیه‌السّلام)پس از این تعابیر بلند، به این سؤال نهفته در ذهن مخاطبان پاسخ می‌دهند که: به راستی نورافشانی امام در چه زمینه‌ای است و امام برای کدام تشنگی مانند آب گواراست؟\nوَ الدَّالُّ عَلَی الهُدَى وَ المُنجِی مِنَ الرَّدُی؛ امام راهنمای بشریت به سوی هدایت و نجات دهنده آنان از پستی و فرومایگی است؛ الإِمَامُ الأَنِیسُ الرَّفِیقُ وَ الوَالِدُ الشَّفِیقُ وَ الأَخُ الشَّقِیقُ، امام برای انسان‌ها همدمی رفیق، پدری مهربان و برادری همانند است؛ وَ الأَمُّ البُرَّةُ بِالوَلَدِ الصَّغِیرِ وَ مَفزَعُ العِبَادِ فِی الدَّاهِیَةِ النَّآدِ، امام به امت خویش مهر می‌ورزد همانند مادری که با فرزند خردسال خود مهربان و نیکوکار است و امام پناهگاه بندگان خدا در مصیبت‌ها و دشواری‌های عظیم است؛ الإِمَامُ أَمِینُ اللهِ فِی خَلقِهِ وَ حُجَّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ خَلِیفَتُهُ فِی بِلَادِهِ وَ الدَّاعِی إِلَی اللهِ وَ الذَّابُّ عَن حُرِمَ اللهِ؛ امام، امین الهی در میان خلق، حجت خداوند بر بندگان او و خلیفه‌ی پروردگار در جامعه‌ی بشری است، امام، مردم را به سوی خدا دعوت می‌کند و از حریم ارزش‌های الهی و سیاحت قدس خداوندی پاسداری می‌کند.\nالإِمَامُ المَطَهَّرُ مِنَ الذُنُّوبِ وَ المُبَرَّأُ عَنِ العُیُوبِ، امام از هرگناهی، پاکیزه و از هر عیب و کاستی به دور است؛ المَخصُوصُ بِالعِلمِ الموُسومُ بِالحِلمِ نِظَام الدَّینِ، امام دارای علم ویژه و حلم و بردباری است و وجود او مایه‌ی استواری دین است؛ وَ عِزُّ المُسلِمِینَ وَ غَیظُ المَنافِقِینَ وَ بَوَارُ الکَافِرِین، امام مایه‌ی عزت و سربلندی مسلمانان، باعث ناخشنودی و نگرانی منافقان و عامل شکست و حقارت کافرین است؛ الإِمَامُ وَاحِدُ دَهرِهِ لَا یُدَانِیهِ أَحَدٌ وَ لَایُعَادِلُّهُ عَالِمٌ وَ لَا یُوجَدُ مِنْهُ بَدَلٌ وَ لَا لَهُ مِثلٌ وَ لَا نَظِیرٌ، امام یگانه‌ی عصر خویش است طوری که هیچ کس در شرافت و فضیلت به پای او نرسد و در دانش به مرتبه‌ی او راه نیابد، همانندی برای او یافت نمی‌شود و مثل و نظر ندارد (کلینی، 1388، ج1: 200-201؛ صدوق،1363، ج2: 674-675 و 216 و صدوق، 1379ق: 96).\nامام رضا (علیه‌السّلام) همچنین می‌فرمایند:\nلِلإِمَامِ عَلَامَاتٌ یَکُونُ أَعلَمَ النَّاسِ وَ أَحکَمَ النَّاسِ وَ أَتقَی النَّاسِ وَ أَحلَمَ النَّاسِ وَ أَشجَعَ النَّاسِ وَ أَسخَی النَّاسِ وَ أَعبَدَ النَّاسِ؛ امام دارای نشانه‌هایی است. امام آگاه‌ترین، استوارترین، با تقواترین و بردبارترین مردم و از همه شجاع‌تر، با سخاوت‌تر و عابد‌تراست (عطاردی،1392، ج1: 101).\nهمچنین در تبیین مقام عترت و جایگاه امامت در سخنان عالم آل محمد (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)، حضرت رضا (علیه‌السّلام) آمده است که در جمع بزرگی از عالمان عراق و خراسان آیه «ثُمَّ اَورَثنَا الکِتابَ الَّذِینَ اصطَفَینا مِن عِبادِنا» (فاطر/32) مطرح شد و این پرسش به میان آمد که وارثان کتاب الهی و برگزیدگان از میان بندگان خدا چه کسانی هستند؟\nعالمان عراق و خراسان که در مجلس مأمون گرد آمده و از مکتب اهل بیت (علیه‌السّلام) بهره‌ای نبرده بودند، اظهار داشتند که امت اسلامی، برگزیدگان خداوند و وارثان کتاب الهی هستند؛ اما امام علی بن موسی (علیه‌السّلام) که در آن جلسه محور آرا و مرجع نقد و تحلیل انظار، شناخته می‌شدند، فرمودند: من این نظر را که عالمان عراقی و خراسانی اظهار داشتند، صحیح نمی‌دانم، زیرا منظور آیه از وارثان کتاب و برگزیدگان، فقط عترت طاهره‌ی پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) است و نه همه‌ی امت. امام (علیه‌السّلام) در ارائه دلیل برای این وجه تفسیر، از خود قرآن بهره جسته و فرمودند: در آیه‌ی بعد، خداوند فرموده است: «جَنّاتُ عَدنٍ یَدخُلُونَها…»(فاطر/33) یعنی وارثان کتاب و برگزیدگان الهی، همه‌ی اهل بهشت بوده و از نعمت‌های بهشتی برخوردار خواهند بود، این در حالی است که خداوند در آیه‌ی قبل، امت اسلامی را به سه گروه ظالم به خود، میانه‌رو و پیشتاز نیکی‌ها معرفی کرده است و شکی نیست که این سه گروه با یکدیگر برابر نبوده و همه بی چون و چرا، اهل بهشت نخواهند بود، بلکه پیشتازان راه خیر و رستگاران و برخورداران از فضل گسترده‌ی الهی، از این امتیاز برخوردارند.\nامام در ادامه‌ی این حدیث، به ارائه‌ی دلایلی از قرآن پرداختند که هر کدام از آنها عترت پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را سرآمد امت اسلامی و پاکیزه‌ترین و شایسته‌ترین امت برای تداوم راه نبی اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و وراثت کتاب الهی و تبیین و تفسیر آن برای رهپویان ایمان و اسلام معرفی کرده است (صدوق،1363، ج1: 228).\nیکی از مسائل در باب امامت که در روایت‌های امام رضا (علیه‌السّلام) مطرح شده، عصمت امام است. چون امام جانشین پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در میان امت است و عصمت نبی (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) ضروری است، جانشین وی نیز باید دارای آن ویژگی باشد. لذا عصمت امام نیز از جمله مسائلی بود که بین فرقه‌های اسلام مورد بحث و اختلاف بود. علمای بزرگ اهل سنت، عصمت را در امام شرط نمی‌دانند، چون امامانی که آنها به آن قائلند، معصوم نیستند. فرقه‌ای از اهل سنت، امامت را در قریشی و فرقه‌ای به امامت مفضول با وجود فاضل قائل شدند تا خلافت خلفای راشدین را توجیه کنند. معتزله نیز به این نظریه معتقد بودند (مشکور،1362: 64).\nآنها آرای خود را براساس توجیه ما وقع، بنیاد نهادند در حالی که اندیشه‌ی سیاسی اسلام، بر اساس آنچه که در قرآن و بیان پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) ترسیم شده باید تبیین شود، نه بر اساس آنچه که دیگران انجام داده‌اند و واقع شده است. شیعه عقیده‌ی خود را درباره‌ی امامت ائمه (علیه‌السّلام) با استناد به قرآن کریم و نص پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) می‌گیرد. ائمه (علیه‌السّلام) نیز در طول تاریخ از این اندیشه صیانت نموده‌اند. در عصر امام رضا (علیه‌السّلام) از جمله مباحث مطرح، همین بحث بود که حضرت با توجه به این جو با شیوه‌ی ثابت خودشان، شبهه‌های وارد بر دین و امامت را پاسخ می‌فرمودند، از این رو ایشان در روایت‌های طولانی، اوصافی برای امام ذکر می‌کنند که در هیچ مخلوقی یافت نمی‌شود.\nکلینی از عبدالعزیز روایت کرده است:\nروز جمعه در مسجد جامع مرو بودیم، درباره‌ی امامت و فرقه فرقه شمان مردم صحبت شد. حضرت با تبسم وارد شدند و به تشریح امامت و مطرح کردن بحث غدیر و اوصاف امامت پرداختند: … الإِمَامُ یَحِلُّ حَلَالَ اللهِ وَ یُحَرِّمُ حَرَامَ اللهِ وَ یُقِیمُ حُدُودَ اللهِ؛ امام، حلال خدا را حلال و حرام خدا را حرام می‌کند و حدود خدا را اقامه می‌کند…؛ الإِمَامُ البَدرُ المُنیِرُ، امام، ماه تابنده…؛ الإِمَامُ المُطَّهَر مِنَ الذُّنُوبِ وَ المُبَرَّأُ عَنِ العُیُوبِ؛ امام کسی است که از گناهان پاک شده و از عیب‌ها برکنار شده است…؛ الإِمَامُ وَاحِدُ دَهرِهِ، امام، یگانه‌ی روزگار خویش است…؛ وَ لَا یُوجَدُ مِنهُ ّبَدَلٌ وَ لَا لَهُ مِثلٌ وَ لَا نَظِیرٌ مَخصُوصٌ بِالفَضلِ كَلِّهِ مِن غَیرِ طَلَبٍ مِنهُ لَهُ وَ لَا اکتِسَابٍ، کسی با او برابر نیست و علمی با او همتا نیست، جایگزین و مانند و نظیری ندارد. تمام فضیلت مخصوص اوست، بی آنکه خود او در طلبش رفته و به دست آورده باشد… (1388ق، ج1: 198؛ صدوق، 1363، ج1: 450).\nحضرت در این حدیث به بیان اختیارها و ویژگی‌های امامت می‌پردازند، از جمله:\n1. حلال خدا را حلال و حرام خدا را حرام می‌کند (قدرت تشریع و قانون‌گذاری)؛\n2. اقامه‌ی حدود الهی می‌کند (برقراری حکومت و ایجاد تشکیلات لازم برای این امر چون اقامه‌ی حدود)؛\n3. امام همانند ماه تابان است؛\n4. پاک از گناهان (عصمت)؛\n5. نظیری ندارد (هر زمان یک امام وجود دارد)؛\n6. فضایلش اکتسابی از دیگران (غیرِ امام) نیست.\nآنچه گفته شد، گوشه‌ای از فضائل و ویژگی‌های امام از منظر امام رضا (علیه‌السّلام) بود، در حالی که از کمال امامان (علیه‌السّلام) در روایت‌ها به شکل گسترده‌تری یاد شده است. در عین حال همین موارد که به صورت خلاصه یادآور شدیم، بسیار شگرف و عظیم است. این ویژگی‌ها را می‌توان در سه زمینه خلاصه کرد:\n1. منزلت امام نزد خدا: امین الهی در میان خلق، حجت و دلیل خدا بر مردم، خلیفه‌ی الهی در جامعه‌ی بشری، دعوت کننده‌ی مردم به سوی خدا و پاسدار حریم ارزش‌های الهی؛\n2. ارتباط امام با مردم: راهنمای مردم به سوی هدایت، انیس مردم همانند پدری دلسوز و مهربان، پناهگاه مردم در مشکلات و دشواری‌ها، مایه‌ی عزت مسلمانان و باعث خشم منافقان و رسوایی کافران؛\n3. شخصیت معنوی و علمی امام: برتری نسبت به مردم به لحاظ علم و فضیلت، برکناری از گناه و کاستی، برخورداری از علم ویژه و دانش مخصوص، برازنده‌ترین به لحاظ شکیبایی، تقوا، شجاعت و سخاوت و عابدترین انسان‌ها به درگاه خداوند.\nسوال سوم: از نظر امام رضا (علیه‌السّلام) انتخاب و تشخیص امامان توسط چه کسی انجام می‌شود؟ و امامان چگونه به این مقام رسیده‌اند؟\nبر اساس آیات و روایت‌ها، خدای متعال برخی از انسان‌ها را برگزیده و به پیامبری یا امامت نصب نموده است. مفهوم برگزیده شدن در منابع دینی با عنوان «اصطفاء» بیشتر بیان شده است؛ مانند آنکه می‌فرماید: «إِنَّ اللهَ اصطَفَی آدَمَ وَ نُوحا وَ آلَ إِبرَاهِیمَ وَ آلَ عِمرَانَ عَلَی العَالَمِینَ؛ به یقین، خداوند، آدم، نوح، خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر مردم جهان برتری داده است» (آل عمران/33)، «یاَ مُوسَی إِنِّی اصطَفَیتُکَ عَلَی النَّاسِ بِرِسَالاَتِی وَ بِکَلاَمِی؛ ای موسی! من تو را با رسالت‌های خویش و با سخن گفتنم (با تو)، بر مردم برتری دادم و برگزیدم،(اعراف/ 144)، «وَ مَن یَرغَبُ عَن مِّلَةِ إِبرَاهِیمَ إِلاَّ مَن سَفِهَ نَفسَهُ وَ لَقَد اصطَفَینَاهُ فِى الدُّنْیَا وَ إِنَّهُ فِی الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحیِنَ؛ و چه کسی جز آنکه به سبک مغزی گراید، از آیین ابراهیم روی برمی‌تابد؟ و ما او را در این دنیا برگزیدیم و البته در آخرت [نیز] از شایستگان خواهد بود، (بقره/130) و درباره‌ی برخی از پیامبران می‌فرماید: «وَ إِنَّهُم عِندَنَا لَمِنَ المُصطَفَینَ الأَخیَارِ؛ آنها نزد ما، از برگزیدگان و نیکانند» (ص/47).\nدر توضیح این مفهوم باید گفت: «اصطفاء» از ریشه «صفو» به معنای «خالص کردن از هر آمیختگی» است (ابن فارس،1404 ق، ج3: 292) و «اصطفاء» عبارت است از: گرفتن خالص شیء و جدا ساختن آن از غیرش، هنگامی که آمیخته شده باشند. این معنا با توجه به مقام ولایت، بر خلوص عبودیت منطبق می‌شود و آن، عبارت از این است که بنده در تمام شئونش طبق مملوکیت و بندگی خود حرکت کند، تسلیم صرف پروردگارش شود و آن، تحقق به دین در همه‌ی شئون است (طباطبایی، بی‌تا، ج1: 300).\nبنابراین، بر اساس آیات یادشده، خدای متعال، پیامبران را برای خود و بندگی محض خود برگزیده است. این ویژگی در امام هم وجود دارد و خدای متعال، امام را نیز برگزیده است. در روایت‌های نقل شده از امام رضا (علیه‌السّلام) به برگزیده شدن پیامبر و امام اشاره شده است. برخی از این روایت‌ها عبارت‌اند از:\n1. امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرمایند:\nَولَا یختَارُ لِرِسَالَتِهِ وَ لَا یَصطَفِی مِن عِبَادِهِ مَن یَعلَمُ أَنَّهُ یَكفُرُ بِهِ وَ بِعِبَادَتِهِ وَ بِعَبادَتِهِ وَ یعبُدُ الشَّیطَانَ دُونَهُ؛ خدای عزوجل برای رسالت خود اختیار نمی‌کند و از بندگانش کسی را که می‌داند به او و عبادتش کفر می‌ورزد، برنمی‌گزیند و جز او شیطان را می‌پرستند (صدوق،1363، ج2: 133).\n2. حضرت همچنین می‌فرمایند: «فَالإِمَامُ إَنَّمَا یکُونُ إِمَاما مِن قِبَلِ اللهِ تَعَالَى وَ بِاختِیارِهِ إِیاهُ فِی بَدءِ الضَّنِیعَةِ… ؛ امام، تنها امام از سوی خدای متعال است و به این سبب امام است که خدا او را در آغاز آفرینش برگزیده، (همان،1404ق: 210-211).\n3. امام رضا (علیه‌السّلام) در خطبه‌ی معروف در اوصاف امام می‌فرمایند:\nفَلَم یَزَلِ اللهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی یختَارُهُم لِخَلقِهِ مِن وُلدُ الحُسُینِ (علیه‌السّلام) مِن عَقِبِ کُلِّ إِمَامٍ یصطَفِیهِم لِذَلِکَ وَ یجتَبِیهِم…؛ خدای تبارک و تعالی همواره برای [رهبری] آفریده‌هایش، امامان را از فرزندان حسین(علیه‌السّلام) از نسل هر امامی انتخاب می‌کند و برای امامت برمی‌گزیند (کلینی1363، ج1: 203).\n4. از برخی آیات مانند «ثُمَّ أَورَثنُا الكِتَابَ الَّذِینَ اصطَفَینَا مِن عِبَادِنَا؛ سپس این کتاب را به آن بندگان خود که [آنان را] برگزیده بودیم به میراث دادیم»، چنین برمی‌آید که خدای متعال، کتاب را به بندگان برگزیده داده است و بر اساس حدیث نقل شده از امام رضا(علیه‌السّلام)، منظور از آن بندگان برگزیده، عترت طاهرین (علیه‌السّلام) هستند. ایشان این تفسیر را در حضور دانشمندان عراق و خراسان بیان می‌کنند. نقل شده است گروهی از دانشمندان عراق و خراسان در حضور امام رضا (علیه‌السّلام) بودند که مأمون معنای آیه زیر را از دانشمندان پرسید.\nثُمَّ أَورَّثنَا الكِتَابَ الَّذِینَ اصطَفَینَا مِن عِبَادَنَا فَمِنهُم ظَالِمٌ لِّنَفسِهِ وَ مِنهُم مُقتَصِدٌ وَ مِنهُم سَابِقٌ بِالخَیرَاتِ بِإِذنِ اللهِ ذَلِکَ هُوَ الفَضلُ الکَبیِرُ؛ سپس این کتاب را به آن بندگان خود که [آنان را] برگزیده بودیم به میراث دادیم، پس برخی از آنان بر خود ستمکارند و برخی از ایشان، میانه‌رو و برخی از آنان در کارهای نیک به فرمان خدا پیشگاماند و این خود توفیقی بزرگ است (فاطر/32).\nآنان گفتند: خداوند متعال از آن، همه‌ی امت را اراده کرده است. مأمون به امام رضا (علیه‌السّلام) رو کرد و گفت: ای ابالحسن شما چه می‌گویی؟ امام رضا (علیه‌السّلام) فرمودند: آن طور که می‌گویند، نمی‌گویم، بلکه می‌گویم خدای عزوجل از آن، عترت طاهرین (علیه‌السّلام) را اراده کرده است. سپس 12 آیه برای توصیف آنان بیان می‌کند که یکی آیه‌ی «تطهیر» است: «إِنَّمَا یُرِیدُ اللهُ لِیُذهِبَ عَنکُمُالرِّجسَ أَهلَ البَیتِ وَ یُطَهِّرَکُم تَطهِیرا؛ خداوند اراده فرموده است که هرگونه رجس و پلیدی را از شما اهل بیت برطرف کند و شما را پاک و مطهر گرداند» (احزاب/ 33؛ صدوق،1363، ج1: 207-217).\nبه اعتقاد شیعه که مبتنی بر آیات و روایت‌های فراوان است، تنها خدای متعال، پیامبر و امام را نصب می‌کند. از آیات و روایت‌ها استفاده می‌شود که انتخاب فرد برای پیامبری یا امامت تنها در دست خداست و خدای متعال می‌داند چه کسی برای منصب پیامبری یا امامت شایستگی دارد و چه کسی دارای این لیاقت نیست. دلیل اشتراط نصب پیامبر و امام این است که تنها خدا از پاکی افراد خبر دارد و برخی از عیوب و لغزش‌ها و گناهان امری باطنی و نفسی بوده، هیچ کس نمی‌تواند بود یا نبود آنها را تشخیص دهد و گاهی حتی خود فرد نیز قادر به تشخیص آن نیست. تنها کسی که می‌تواند آن را تشخیص دهد، خدای متعال است که به ظاهر و باطن افراد آگاهی کامل دارد، چنان که می‌فرماید: «وَ هُوَ اللهُ فِی السَّمَاوَاتِ وَ فِى الأَرضِ یَعلَمُ سِرُّكُم وَ جَهرَكُم وَ یَعلَمُ مَا تَکسِبُونَ؛ و او در آسمان‌ها و زمین خداست، نهان و آشکار شما را می‌داند و آنچه را به دست می‌آورید نیز می‌داند» (انعام/3).\nاز روایت‌های امام رضا (علیه‌السّلام) استفاده می‌شود که گزینش فرد برای پیامبری و امامت تنها در اختیار خداست. از جمله‌ی این روایت‌ها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:\n1. امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: امامت به این دلیل نیست که امام به سبب کاری از سوی خود نسبت به خود یا به سبب کاری از سوی مردم، امام باشد که در آن، اختیار، برتری دادن و جز آن باشد و البته امامت به سبب کاری از سوی خدای متعال درباره‌ی اوست، همان‌گونه که به ابراهیم (علیه‌السّلام) فرمود: «إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَِّاسِ إِمَاما؛ من تو را پیشوای مردم گردانیدم» (بقره/124) و همان‌گونه که به داود (علیه‌السّلام) فرمود: «یَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلنَاکَ خَلِیفَةً فِی الأَرضِ…؛ ای داوود ما تو را در زمین خلیفه [و جانشین] گردانیدیم» (ص/ 26)، همان‌گونه که به فرشتگان درباره‌ی آدم فرمود: «إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرضِ خَلِیفَةً؛ من در زمین خلیفه‌ای می‌آفرینم» (بقره/30). پس امام، تنها امام از سوی خدای متعال است (صدوق،1363، ج2: 210-211).\n2. ایشان در حدیث معروف «امامت» بعد از بیان ویژگی‌های امام، در چندین مورد، اختیار امام به دست مردم را نکوهش نموده و انتخاب ایشان را از توان آنان بیرون شمرده است؛ مانند آنکه می‌فرماید: «فَکَیفَ لَهُم بِاختِیارِ الإِمَاِم؛ پس چگونه می‌توانند امام را انتخاب کنند؟» (صدوق،1404 ق، ج1: 198).\nافزون بر آن، ایشان بعد از بیان عصمت، تأیید، توفیق و تسدید امام و در امان ماندن ایشان از خطا و لغزش و گناه، ناتوانی مردم از انتخاب چنین فردی را به صورت پرسشی مطرح می‌کنند و می‌فرمایند: «فَهَل یَقدِرُونَ عَلَی مِثلِ هَذَا فَیختَارُوهُ أَو یَکُونُ مُختَارُهُم بِهَذِهِ الصِّفَةِ فَیقَدِّمُوهُ؟؛ آیا مردم می‌توانند چنین فردی را اختیار کنند؟! یا انتخاب شده‌ی آنان این‌گونه است تا او را پیشوای خود سازند؟!)» (صدوق،1404ق، ج1: 199). سپس خودشان جواب می‌دهند که مردم چنین توانایی نداشتند، اما به گمان خود، امامی را اختیار کردند: «تَعَدَّاوا وَ بَیتِ اللهِ الحَقَّ وَ نَبَذُوا كِتَابَ اللهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِم كَأَنَّهُمْ لَا یَعلَمُونَ وَ فِی كِتَابِ اللهِ الهُدَی وَ الشِّفَاءُ؛ به همین خاطر از حق تجاوز نمودند و کتاب خدا را پشت سر انداختند، گویا که نمی‌دانند؛ حال آنکه در کتاب خدا هدایت و شفا وجود دارد» (همان:199-200). سپس امام رضا (علیه‌السّلام) دلیل روی گرداندن مردم از اختیار و نصب الهی و دلیل انتخاب امام توسط خودشان را پیروی از هواهای نفسانی بیان می‌دارند: «فَنَبَذُوهُ وَ اتَّبَعُوا أهوَاءَهُم؛ آن را پشت سر خویش افکندند و از هواهای خود پیروی نمودند» (همان:200).\nفَلَم یَزَلِ اللهُ تَبارَكَ وَ تَعَالَى یَختَارَهَم لِخَلقِهِ مِن وُلدِ الحُسَینِ(علیه‌السّلام) مِن عَقِبِ كُلِّ إِمَامٍ یصطَفِیهِم لِذَلِكَ وَ یجتَبیِهِم وَ… كُلَّمَا مَضَی مِنهُم إِمَامٌ مَضَی مَنهُم إِمَامٌ نَصَبَ لِخلقِهِ مِن عَقبِهِ إِمَاما…؛ خدای تبارك وتعالى همواره برای [رهبری] آفریده‌هایش امامان را از فرزندان حسین(علیه‌السّلام) از نسل هر امامی انتخاب می‌کند و برای امامت برمی‌گزیند… و هرگاه امامی از ایشان از دنیا برود، برای [رهبری] آفریده‌هایش از نسلی او امام [دیگری] برمی‌گزیند (کلینی1403، ج1: 203).\nبه من درباره‌ی کسی که امت، او را برمی‌گزیند و خلیفه منصوب می‌کند، بگویی: آیا جایز است به او «خلیفه‌ی رسول خدا و از سوی خدای عزوجل» گفته شود، در حالی که رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) او را جانشینی خود قرار نداده است؛ پس اگر بگویید «بله»، ستیزه کرده‌اید [خود می‌دانید که چنین چیزی نبوده است و از روی ستیزه این حرف را می‌زنید] و اگر بگویید «نه»، حتمی شده که ابوبکر جانشین رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نباشند و نیز از سوی خدای عزوجل نباشد… (همان، ج2: 213).\nدر میان فرقه‌های اهل سنت این نظریه رواج داشت که خلیفه توسط اجماع امت یا شوری و… از میان قریش یا… انتخاب می‌شود و فرقه‌هایی از شیعه نیز قائل به امامت مفضول با وجود فاضل بودند. شیعه از دیرباز با استناد به قرآن کریم و آیه‌ی «یَا أَیُهَا الرّسُولُ بَلِغ مَا أُنزِلَ إِلَیکَ مِن رِّیِّكَ… الیَومَ أَكمَلتُ لَكُم دِینَكُم وَأَقَمتُ عَلَیكُمُ نِعمَتِی وَ رَضِیتُ لَكُمُ الإِسلَامَ دِینًا…؛ اى بیامبر، آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده بود برسان… امروز دین شما را برایتان کامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانیدم و اسلام را برای شما [به عنوان] آیینی برگزیدم…» (مائده/3 و67)، اعتقاد دارد که پیامبر در واقعه‌ی غدیر این دستور خدا را به اجرا گذاشت.\nاز جمله موضوع‌هایی که امام رضا (علیه‌السّلام) به آنها پرداختند، تأکید بر واقعه‌ی غدیر و امامت و فضائل امیرمؤمنان (علیه‌السّلام) بود که با توجه به نیاز جامعه و فراهم شدن فضای مناسب در میان مردم، مباحث را مطرح می‌فرمودند و به اثبات حقانیت خلافت امام علی (علیه‌السّلام) در مقابل نظریه‌ی تقدم مفضول بر فاضل می‌پرداختند. چنان که نقل شده، مأمون نیز این بحث را با علمای اهل سنت مطرح و آنها را در این زمینه با اقامه‌ی ادله‌ی برهانی، ساکت، نظر آنها را باطل و برتری و امامت امیرمؤمنان علی (علیه‌السّلام) را اثبات کرد (صدوق،1404، ج1: 47-130).\nامام رضا (علیه‌السّلام) در مقابل ناصبی‌ها، واقفیه، زیدیه و فرقه‌های منحرف از شیعه و فرقه‌های کلامی اهل سنت مثل اهل حدیث و معتزله، روایت‌هایی را که از پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) درباره‌ی دوستی و ولایت، امامت و برتری و وجوب اطاعت امیرمؤمنان (علیه‌السّلام) بود، مطرح و تشریح می‌فرمودند و بیشتر این مباحث در فرصت استثنایی حضور ایشان در مرو به وجود آمد که حضرت توانستند اصل امامت را مطرح و امامت و حجت بودن خود بر اهل زمان را به صراحت بیان کنند، چنان که در حدیث سلسلة الذهب، پس از بیان توحید، مسئله‌ی امامت خویش را مطرح و خود را از شرایط ورود به حصن الهی دانستند و مردم گمان می‌کردند پس از توحید، نبوت و بعد از آن خلافت راه درستی است که انتخاب کرده‌اند. امام (علیه‌السّلام) این گمان را باطل و امامت را شرط اصلی تحقق توحید و ماندگاری راه رسالت بیان کردند.\nاز امام رضا (علیه‌السّلام) در زمینه اثبات اساسی امامت که از امام علی (علیه‌السّلام) آغاز می‌شود 73 روایت نقل شده است (عطاردی،1392ق، ج1: 112-138).\nعلاوه بر آنکه در مناظره‌ها و پاسخ به سؤال‌ها، این مسئله را مطرح نموده و در هر فرصت این اصل را بیان می‌فرمودند، در احادیث خود به ترتیب از امامت عامه و اصل امامت مشروع، امامت خاص و ویژگی‌های امیرمؤمنان (علیه‌السّلام) و سایر ائمه (علیه‌السّلام) سخن می‌گفتند و آشکارا خود را امام معرفی می‌کردند. در حالی که زمینه در دوره‌های قبلی به این صراحت فراهم نشده بود و لقب رضا به ایشان، به این مناسبت از طرف پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) داده شد که مقبول همه هستند، حتی مخالف بزرگی چون مأمون به امامتش اعتراف کرد (امامتش بر همه‌ی امت حتی غیرمسلمانان هم ثابت شد) (صدوق،1363، ج1: 42-62).\nبا توجه به مشخصات و ویژگی‌هایی که برای امام برشمردیم، تعیین امام، شناسایی و انتخاب نمی‌تواند به تشخیص مردم باشد، زیرا انسان‌ها نمی‌توانند تشخیص دهند که چه کسی دارای برترین مقام علمی و معنوی و مبرا از هر گناه آشکار و پنهان است. مردم نمی‌توانند با اندیشه و تجربه‌های خود دریابند که چه کسی صلاحیت خلافت الهی را دارد. تنها خداوند است که از دل همه‌ی انسان‌ها باخبر است و می‌داند که شایسته ترین انسان برای به دوش کشیدن بار امانت و خلافت الهی کیست.\nپاسخ به این سؤال را نیز از کلام امام علی بن موسی الرضا (علیه‌السّلام) می‌آوریم، چرا که ایشان وقتی وارد مرو شدند، در میان مردم بحث از امامت مطرح شد و اختلاف نظرها به وضوح پیدا بود. شخصی به نام عبدالعزیز نزد امام آمد و از بحث و گفت‌وگو و اختلاف نظر مردم درباره‌ی امامت خبر آورد. امام رضا (علیه‌السّلام) لبخندی زدند و فرمودند: ای عبدالعزیز، این گروه گرفتار ناآگاهی هستند و با نظریه پردازی‌های گوناگون، خود را گول زده‌اند. سپس درباره‌ی این نظریه که امام را باید خود مردم انتخاب کنند، فرمودند:\nهل یعرفونَ قدرَ الامامَة و محلَّها مِنَ الاُّمة فَیَجُوز فیها اختیارُهم؛ آیا اینان اساساً اهمیت و جایگاه امامت را در میان امت اسلامی می‌دانند و ویژگی‌های امام و رسالاتی را که بر دوش اوست، تشخیص می‌دهند تا بتوانند بر اساس آن معیارها، کسی را برای امامت انتحاب کنند؟!؛اِنَّ الامامة اَجَلُّ قدراً وَ اَعظَمُ شاناً وَ اَعلامكاناً وَ اَمنَعُ جانباً وَ اَبعَدُ غَوراً من اَن یبلغها النّاس بعقولهم؛ امامت، ارزشی والاتر، شأنی بزرگ‌تر، جایگاهی برتر، موقعیتی فراتر و ژرفایی فزون‌تر از آن دارد که مردم بتوانند با ملاک‌های عقلی خویش آن را اندازه گیرند و به آن برسند (عطاردی، 1392ق، ج1: 97).\nوقتی سخن از جایگاه و منزلت امامان به میان می‌آید، به طور طبیعی این سؤال به ذهن می‌رسد که به راستی امامان این مرتبه‌ی عالی و این شایستگی و صلاحیت را چگونه و به چه دلیل یافته‌اند؟ قبل از پاسخ به این پرسش، یادآوری این نکته لازم است که این پرسش اختصاص به امامان ندارد، بلکه درباره‌ی همه‌ی پیامبران بزرگ الهی مانند نوح، ابراهیم، موسی، عیسی (علیه‌السّلام) و حضرت محمد (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نیز مطرح بوده که چرا خداوند مقام نبوت و رسالت را به آنها داده و از میان خلق، آنان را برگزیده است؟ لذا پاسخ به این سؤال تنها متوجه شیعه نیست، بلکه همه‌ی مسلمانان که به رسالت و مقام نبی اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) اعتراف و ایمان دارند، حتی یهودیان و مسیحیان که به رسالت حضرت موسی و عیسی (علیه‌السّلام) معتقدند باید به این سؤال پاسخ گویند.\nاما پاسخ این است که چون خداوند دارای علم بی پایان و گسترده است، هنگامی که انسان‌ها را آفرید، از همان آغاز می‌دانست که مطیع‌ترین، عابدترین و پرهیزگارترین بندگان چه کسانی هستند و بر اساس علم برتر خود، آنان را برای رسالت و امامت برگزید تا دیگر بندگان خود را به سوی نور و پاکی هدایت کنند: «وَ جَعَلناهُم اَئِمَةً یَهدُونَ بِاَمرِنا؛ و آنها را امامان و پیشوایانی قرار دادیم که مردم را به امر ما هدایت کنند» (انبیاء/ 73).\nبنابراین بی شک، دلیل انتخاب پیامبران و امامان از سوی خداوند، لیاقت و شایستگی آنان بوده است، چنان که در طول زندگی این شایستگی را به اثبات رسانده‌اند. ابراهیم (علیه‌السّلام) گام در آتش می‌گذارند و برای اطاعت از امر الهی به انجام سخت‌ترین آزمایش‌های خداوند تن می‌دهند و تا مرحله‌ی ذبح فرزند عزیز خویش پیش می‌روند. موسی (علیه‌السّلام) با قدرت فرعونی درگیر می‌شوند و برای هدایت بنی اسرائیل سخت‌ترین مرحله‌ها را می‌گذارنند و دشوارترین رنج‌ها را تحمل می‌کنند.\nعیسی (علیه‌السّلام) برای اجرای رسالت خود، چندان مقاومت می‌کنند که تا پای‌دار پیش می‌روند. پیامبر خاتم (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در راه رسالتشان بیش از همه‌ی پیامبران الهی ستم می‌بینند و تا بدان پایه به هدایت مردم اهتمام می‌ورزند و برای آنان دل می‌سوزانند که خداوند در نص آیه‌ی کریمه‌ی قرآن دستور می‌دهد که تا این اندازه خود را به مشقت نیندازند (طه/2).\nعلی بن ابی طالب (علیه‌السّلام) در طول زندگی خود اثبات می‌کنند که جز به خدا و دین خدا نمی‌اندیشند و زندگی و مرگ خود را در راه حق و برای حق قرار می‌دهند تا آنجا که یک ضربات ایشان در جنگ با خشن‌ترین چهره‌ی کفر، برتر از عبادت جن و انس معرفی می‌شود. خداوند که شایستگی و صلاحیت پیامبران و امامان را از آغاز خلقت می‌داند، آنان را به عنوان معلمان و راهنمایان خلق برمی‌گزیند، به ایشان کرامت خاصی و توفیق ویژه می‌بخشد و از آنان مسئولیت بیشتری می‌طلبد.\nسوال چهارم: عمده‌ترین راه‌های اثبات امامان از دیدگاه امام رضا (علیه‌السّلام)، قرآن و احادیث چیست؟ و دلایل وجوب محبت امامان چیست؟\nجهان پر از نداهای حق و باطل و ادعاهای الهی و شیطانی است، زیرا همچنان که پیامبران الهی و امامان راستین، مردم را به سوی خود خوانده‌اند تا آنان را به سوی خداوند هدایت کنند، همزمان با ایشان و در عصر آنان نیز مدعیان دروغینی بودند که خود را پیشوا و راهنما معرفی کرده، مردم را به پیروی از خویش فراخوانده‌اند و مایه گمراهی آنان شده‌اند.\nخداوند متعال از گروه اول به عنوان پیشوایانی که مردم را به امر الهی هدایت می‌کنند یاد کرده (انبیاء/73). از گروه دوم به عنوان پیشوایانی که مردم را به سوی آتش فرامی‌خوانند نام برده است: «وَ جَعَلناهم ائمةً یَدعُونَ الی النّار» (قصص/41). بر این اساس، هر که در جامعه‌ی بشری ادعای امامت و پیشوایی داشته باشد، نمی‌توان بدون دلایل و نشانه‌های لازم، ادعای او را پذیرفت و پیروی کرد، بلکه باید مدعی امامت و نبوت، دلایلی داشته باشد تا بتوانیم به او اعتماد کنیم. دلایلی که پیامبران برای مردم آورده‌اند به چهار بخش قابل تقسیم است:\n1. گواهی و تأیید آنان از سوی پیامبران پیشین:\n2. ارائه مطالب صحیح و منطقی و معقول همراه با دلایل قانع کننده، هماهنگ و همساز با معارف پیامبران گذشته؛\n3. برخورداری از اخلاقی ممتاز و رفتاری انسانی و معقول؛\n4. ارائه‌ی معجزه به منظور اثبات نبوت خود و ارتباط ویژه‌ای که با خدای هستی دارند.\nهر گاه این چهار نشانه در کنار هم قرار گیرد، این اطمینان حاصل می‌شود که مدعی پیامبری، به راستی مورد تأیید خداوند است و ما را به سوی خداوند متعال هدایت می‌کند. اکنون باید دید آیا امامان هم برای اثبات امامت خود نیاز به این دلایل دارند؟ پاسخ این است که امامت به عنوان پیشوای خاص الهی و دینی با ویژگی‌هایی که یاد کردیم، مقامی والاست و امام معصوم واجد همه‌ی ویژگی‌های پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) به جز وحی قرآن و دارای تمامی اختیارها و مسئولیت‌های رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و برخوردار از علم لَدُنی و در یک کلمه، امام یعنی خلیفه‌ی خدا و رسول خدا(صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم).\nبا توجه به ویژگی‌های امام و نیز با توجه به اینکه تنها خداوند با علم برتر خود شایستگی انسان‌ها را می‌داند و بر اساس شایستگی، مقام امامت را به آنان عطا می‌کند، ناگریز امامان و جانشینان خاص پیامبران نیز باید مانند خود پیامبران از دلایل و شواهدی برخوردار باشند تا ما بتوانیم به آنان اعتماد داشته باشیم و از ایشان پیروی کنیم. امام علی بن موسی الرضا (علیه‌السّلام) نیز در این باره فرموده‌اند: «لمّا کانَ الامامُ مُفنَزضَ الطّاعة لم یکن بدُّمِن دلالةٍ تَدُلّ علیه و یتمیّزه بها من غیره؛ چون امام کسی است که اطاعت کردن از او واجب است، ناگریز باید بر امامت او دلیلی اقامه شود تا در پرتو آن دلیل بتوان امام را از غیر امام تشخیص داد» (صدوق،1363، ج1: 102؛ عطاردی،1392ق، ج1: 111).\nدر کتاب بحارالانوار حدود 80 آیه از قرآن آمده است که به شکلی به مسئله‌ی امامت مربوط می‌شود (مصطفوی،1403ق:95)، ولی به سبب آنکه بیان همه‌ی آیات در این مختصر نمی‌گنجد به چند نمونه که امام رضا (علیه‌السّلام) نیز در بیان و اثبات حقانیت امامت از آنها استفاده کرده‌اند، اکتفا می‌کنیم.\n1. امام رضا (علیه‌السّلام) در یکی از مناظره‌هایشان می‌فرمایند:\nهم الذّین وَصَفَهم اللهُ فیِ كتابِهِ فقال: انّما یُرید اللهُ لِیُذهِبَ عنكم الرِّجسَ اَهلَ البیت وَ یُطَهِّرَکم تطهیراً؛ اهل بیت همان کسانی هستند که خداوند ایشان را در قرآن توصیف کرده و درباره‌ی آنان فرموده است. همانا خداوند اراده کرده است تا هر گونه گناه و آلودگی از شما اهل بیت به دور باشید وشما را به گونه‌ای خاص، پاک و منزه از گناه بدارد.\nسپس در پاسخ به این سؤال که این آیه درباره‌ی چه کسانی است و منظور از اهل پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) چه کسانی هستند؟ فرمودند:\nهم الذّین قال رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله: انّى مُخَلَّف فیكم الثَّقَلین كتاب الله و عترتى اهل بیتی، لَن یَفنَزِقا حتی یردا عَلَیَّ الحوض؛ اهل بیت در این آیه کسانی هستند که رسول خدا که درود خدا برایشان و خاندانش باد، درباره آنان فرمودند: من پس از خود دو یادگار گرانبها میان شما می‌گذارم. کتاب الهی و عترتم که اهل بیت من هستند و این دو از یکدیگر جدا نمی‌شوند تا روز قیامت نزد حوض کوثر بر من وارد شوند (عطاردی،1392ق، ج2: 114).\n2. «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللهَ وَ أَطِیعُو الرَّسُولَ وَ أُولِى الأَمرِ مِنکُم: ای اهل ایمان، خدا و رسول خدا را اطاعت کنید و نیز آنان که صاحب فرمان هستند» (نساء/59). در فهم این آیه اگر از معارف دین و روایت‌ها استفاده نکنیم، چه بسا گرفتار بدفهمی شویم زیرا منظور از اولی الامر کسانی نیستند که تحت عنوان فرمانروا و سلطان بر مردم فرمان می‌رانند، زیرا بسیاری از فرمانروایان، مانند فرعون بر اساس هوای نفس، قدرت طلبی و فزون‌خواهی فرمان می‌رانند و خداوند آنان را طاغوت نامیده و از مسلمانان خواسته است با طاغوت‌ها سازگاری نداشته باشند. بنابراین، منظور از اولی الام-صاحب فرمان-باید افراد خاصی باشند که امام رضا (علیه‌السّلام) آنان را معرفی کرده و فرموده‌اند: «الذّین اَورَثَهم الکتاب و الحکمةَ و حُسِدُوا عَلَیهم بِقَولِهِ»؛ در این آیه، اولی الامر همان کسانی هستند که وارث کتاب و حکمت‌اند و مورد حسادت قرار گرفته‌اند، چنان که خداوند در قرآن فرموده است:\nأَم یَحسدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ الله مِن فَضلِهِ فَقَد آتَینَآ آلَ إِبرَاهِیمَ ألكِتَابَ وَ الحِكمَةَ وَ آتَینَاهُم مُلکًا عَظِیمًا؛ آیا مردمان به خاطر آنچه خداوند از فضل خود به ایشان عطا کرده است، به آنان حسد می‌ورزند. با اینکه به آل ابراهیم کتاب و حکمت عطا کرده‌ایم و نیز ملکی عظیم بخشیده‌ایم (نساء/ 54).\nسپس امام رضا (علیه‌السّلام) توضیح می‌دهند: «و الملک ههنا الطاعة لهم»؛ ملک عظیم در این آیه به معنای فرمانروایی بر سرزمین‌ها نیست، بلکه منظور فرمانروایی بر دل‌هاست که بر مردم واجب شده است از برگزیدگان الهی اطاعت کنند (عطاردی،1392ق، ج2: 114).\n3. «قُل لا أسألکم علیه اَجراً الاّ المودّة فی القُربی: بگو من در برابر رسالتی که انجام داده‌ام، از شما مردم اجر و پاداشی نمی‌طلبم، مگر دوستی خویشاوندان و نزدیکانم» (شورى/ 23). امام رضا (علیه‌السّلام) در توضیح این آیه و دلالت آن بر منزلت اهل بیت فرموده‌اند: در قرآن نظیر این آیه درباره‌ی برخی پیامبران الهی دیگر مانند نوح، هود، صالح، لوط و شعیب (علیه‌السّلام) نیز آمده است با این تفاوت که فقط این جمله آمده است: «پاداش پیامبران با خداست» ولی مسئله‌ی دوستیِ ذی القربی در مورد آنان مطرح نشده است. خداوند درباره‌ی نوح (علیه‌السّلام) می‌فرماید که او به مخاطبان خود گفت: «و ما اسألکم علیه مِن اَجر اِن اَجری الاً علی ربِّ العالمین؛ من هیچ گونه پاداشی از شما نمی‌طلبم زیرا پاداش من فقط با پروردگار جهانیان است» (شعراء/ 109). قرآن درباره‌ی حضرت هود (علیه‌السّلام) فرموده است: «لا أسألكم علیه اجراً اِن اجرى الأ على الذى فَطَرنى؛ من از شما مردم به خاطر رسالتی که انجام داده‌ام، مزدی نمی‌طلبم، زیرا پاداش من بر هیچ کسی نیست جز آن کسی که مرا آفریده و وجودم را سرشته است» (هود/51).\nقرآن، تنها درباره‌ی رسول خاتم (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرموده است که اجر رسالت ایشان، دوستی خویشانِ نزدیک است. سپس امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرمایند:\nوَ لَم یُفرض الله مودّتهم الاً و قد علم انّهم لا یرتدّون عن الدّین و لا ابداً و لا یرجعونَ اِلى ضلالةٍ ابداً؛ خداوند دوستی اهل بیت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را به این سبب واجب کرده که می‌دانسته است اهل بیت ایشان هرگز از دینی الهی روی برنمی‌یابند و هرگز به جانب گمراهی و کجا روی کشیده نمی‌شوند (عطاردی، 1392ق، ج2: 117؛ حرانی، 1404ق: 431).\nآنگاه امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: پس از نزول این آیه و قبل از اینکه آیه برای مردم خوانده شود رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در میان پیروان خود به حمد و ثنای الهی پرداختند و فرمودند: ای مردم، خداوند تکلیفی را بر شما واجب کرده است، آیا این وظیفه را انجام خواهید داد؟ کسی پاسخ نداد، زیرا گمان می‌کردند این تکلیف به پرداخت وجه مادی مربوط است. روز دوم و سوم نیز همین مسئله تکرار شد و مخاطبان پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) سکوت کردند تا اینکه رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمودند: این تکلیف مربوط به پرداخت طلا و نقره و خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها نیست. مردم پرسیدند: اگر درباره‌ی این امور نیست، پس درباره‌ی چیست؟ در این هنگام رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) آیه‌ای را که بر ایشان نازل شده بود برای مردم باز خواندند و فرمودند اجر رسالت من فقط دوستی اهل بیت من است. مردم با شنیدن این آیه گفتند: ما این فرمان الهی را می‌پذیریم و این واجب را به جای خواهیم آورد. در ادامه‌ی این حدیث، امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: «اما بیشتر مردم به این تکلیف الهی عمل نکرده و به این پیمان وفا ننموده‌اند» (همان).\nسوال پنجم: عمده‌ترین دلایل وجوب ولایت پذیری از امام معصوم و ولی امر زمان چیست؟\nاساس توجه مسلمانان به اهل بیت (علیه‌السّلام) رهنمود قرآن و پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) است. از این رو اِبراز دوستی و محبت به خاندان نبوت، هرگز به معنای شرک و کم توجهی به ساحت قدس الهی نیست. همچنان که اطاعت از پیامبر و اولی الامر (علیه‌السّلام) به معنای شرک در اطاعت از خداوند نیست، زیرا خداوند خود دستور داده که: «أَطِیعُوا اللهَ وَ أَطِیعُوا الرّسُولَ وَ أُولِی الأَمرِ مِنكُم؛ اطاعت کنید از خدا و اطاعت کنید از رسول خدا و اولی الامر از میان خودتان.«\nاظهار دوستی نسبت به اولیای الهی، پیامبران و امامان هر چند مورد خواست و فرمان الهی بوده، اما از آنجا که فرمان‌های الهی و امر و نهی او دارای حکمت‌ها و مصلحت‌های مختلفی برای تکامل بشر است، می‌توان از فرهنگ قرآنی و رضوی استفاده کرد که یکی از نتایج مهم این دوستی، دریافت معارف صحیح درباره‌ی توحید، وحی، رسالت، قرآن، وظایف انسان، مسئله‌ی معاد و… از مکتب و سیره و سنت آنان است.\nاز دیدگاه شیعه‌ی امامیه، مطابق با تعالیم قرآنی و نیز روایت‌های رسیده از رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و اهل بیت عصمت و طهارت (علیه‌السّلام)، هیچ حکمی از احکام الهی بدون دلیل و مصلحت نیست. بنابراین اگر خداوند در قرآن از مؤمنان خواسته تا «اهل بیت پیامبر(صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)» را دوست بدارند، حتماً این بیان الهی، دارای دلیل، حکمت و مصلحت است. اگر سؤال شود که آیا ممکن است همان‌گونه که انسان‌ها، فرزندان و خویشاوندان خود را به دلیل نسبت‌های خانوادگی بر دیگران ترجیح می‌دهند و گاه در این راه حقوق و فضائل دیگران را نادیده می‌گیرند، خداوند هم فقط به خاطر خویشاوندی اهل بیت (علیه‌السّلام) با پیامبرش آنان را مورد توجه ویژه قرار داده و محبت ایشان را بر مردم واجب کرده باشد؟ نسبت دادن چنین مطالبی به خداوند، دور از ساحت قدس الهی است، زیرا خداوند با هیچ انسانی خویشاوندی ندارد. آدمیان، بندگان او هستند و لطف و رحمتش شامل همه‌ی انسان‌ها بوده و خواهد بود و این انسان‌ها هستناد که در استفاده از رحمت الهی و عنایات او با یکدیگر تفاوت دارند.\nبرخی، شایستگی بیشتری از خود نشان می‌دهند و در میدان عبودیت بر دیگران سبقت می‌گیرند و برخی با سستی و کندی به طرف رحمت الهی حرکت می‌کنند. پاسخ این سؤال را خداوند در قرآن کریم بیان فرموده است: «اِنَّ اکرمکم عندالله اَتقیکُم؛ همانا با کرامت‌ترین و با فضیلت‌ترین شما انسان‌ها نزد خداوند کسی است که با تقواتر باشد» (حجرات/ 13).\nدلیل اینکه خداوند نزدیکان و خاندان پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را تا این اندازه مورد تکریم و عنایت قرار داده، تا آنجا که محبت آنان را پاداش رسالت رسول خاتم (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) تعیین کرده، آن است که اهل بیت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) از همه‌ی انسان‌ها و از همه‌ی امت ایشان با تقواتر بوده و در میدان بندگی و عبادت و ادای حقوق و انجام وظایف الهی بر همگان پیشی گرفته‌اند. بهترین گواه بر اینکه در نظر خداوند، برتری و فضیلت آدمیان بر یکدیگر، بسته به فضائل و شرافت‌های اخلاقی و دینی است و صرف خویشاوندی و ارتباط نسبی، ارزش به حساب نمی‌آید، این است که خداوند فرزند نوح (علیه‌السّلام) را با اینکه از نسل ایشان بود، مورد عنایت قرار نداد و زمانی که نوح (علیه‌السّلام) به درگاه خداوند دعا کردند تا فرزندشان از غرق و هلاک شدن نجات یابد و گفتند: «رَبَّ اِنَّ ابنی مِن اَهلی و اِنَّ وَعدَکَ الحَقّ؛ پروردگارا، فرزند من از اهل بیت من به حساب می‌آید (و تو وعده داده‌ای که اهل مرا نجات دهی) و البته وعده‌ی تو حق است» (هود/ 45). خداوند پاسخ فرمود: «قَالَ یَا نُوحُ إِنّهُ لَیسَ مِن أَهلِکَ؛ ای نوح (آن جوان کفر با اینکه فرزند تَنی تو به حساب می‌آید اما) او از اهل تو نیست (و وعده‌ی الهی شامل او نمی‌شود)«(هود/ 46).\nاگر خداوند بدون قید و شرط و بدون استثنا از مؤمنان خواسته است تا اهل بیت (علیه‌السّلام) را دوست بدارند، معنایش این است که خداوند هم آنان را دوست دارد و آنان نزد خداوند از کرامت ویژه‌ای برخوردارند و دلیل کرامت و برتری آنان، در تقوا، خداشناسی، معنویت و شرافت علمی و عملی آنان است و خداوند وقتی از مؤمنان خواسته است تا اهل بیت (علیه‌السّلام) را دوست بدارند، معنایش این بوده که مقام، منزلت و عصمت آنان را تأیید و امضاء کرده است. خداوند متعال برای هدایت انسان‌ها، ابزار و امکانات معرفتی و فطری و راه‌های مختلفی در اختیار آنان قرار داده است. پیامبران را مبعوث و کتاب آسمانی را بر آنان نازل کرده تا شریعت و معرفت را به انسان‌ها آموزش دهند. یکی از هموارترین راه‌ها برای درس آموزی از مکتب اولیای الهی، راه محبت و دوستی است. اطاعت از قانون و پیروی از صالحان به دو صورت امکان پذیر است:\n1. اطاعت از روی اجبار و پیروی ناخواسته و بدون رغبت؛\n2. اطاعت از روی انتخاب و پیروی با میل و اشتیاق.\nمادر برای فرزندش وظایف مادری را انجام می‌دهد، اما این وظایف که مشکلات فراوان نیز دارد، با عشق و محبت آمیخته است و مادر از انجام وظایف مادری لذت می‌برد، زیرا فرزندش را دوست دارد. بنابراین اگر انجام وظایف و پیروی از الگوهای دینی و الهی، همراه با محبت و مودت نسبت به آنان باشد، درس آموزی و پیروی از آنان نه تنها سخت و دشوار نیست، بلکه لذت بخش و بهجت آفرین نیز است.\nخداوند در قرآن، رابطه‌ی محبت و اطاعت را چنین بیان فرموده است: «قل اِن کُنتُم تُحبّونَ اللهَ فاتّبعونی یُحبِبکُم الله؛ ای پیامبر بگو: اگر شما خدا را دوست دارید از من که پیامبر او هستم پیروی کنید تا خدا هم شما را دوست داشته باشد» (آل عمران/31). از این آیه استفاده می‌شود که در فرهنگ قرآنی، اطاعت و پیروی از صالحان و مردان الهی، با دو محبت همراه است: یک محبت به عنوان مقدمه و انگیزه و یک محبت به عنوان دستاورد و نتیجه.\nپس می‌توان نتیجه گرفت که اگر خداوند، محبت و مودت اهل بیت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و ائمه (علیه‌السّلام) را بر مؤمنان واجب ساخته، به خاطر آن بوده است تا مردم با محبت و دوستی، راه اطاعت از معلمان الهی را بپیمایند و معرفت خدا و اطاعت از دستورهای دین را با زمزمه‌ی محبت فراگیرند و این به سود خود مردم است، چنان که قرآن به صراحت این نکته را بیان داشته است: «قُل ما سالتُکُم مِن اَجرٍ فَهُوَ لکم اِن اَجرِیَ الاً علی الله؛ [ای پیامبر به مؤمنان] بگو اگر از شما در برابر انجام وظیفه‌ی رسالت پاداشی خواستم، به خاطر منافع و نتایج ارزشمندی است که برای خود شما دارد وگرنه پاداش [حقیقی] من، بر خداوند است (سبا/47).\nاگر کسی جویای حق باشد، در می‌یابد که تا چه اندازه معرفت امامت، به روشنی و آسانی از قرآن فهمیده می‌شود. زیرا پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در سراسر قرآن به فرمان الهی فقط یک پاداش از امت خود درخواست کرده و آن هم محبت اهل بیت (علیه‌السّلام) بوده است و سپس درباره‌ی همان یک درخواست هم می‌فرمایند، هدف و منظور، سودرسانی به امت بوده و این سود در فرهنگ قرآنی و نبوی عبارت است از هدایت‌یابی اهل ایمان به معرفت صحیح و اخلاق و معنویت و پاکی در گفتار، رفتار و اندیشه.\nدوستی و محبت اهل بیت (علیه‌السّلام) زمانی در وجود مسلمان ریشه دارد و مودتی راستین به حساب می‌آید که او به لوازم و شرایط دوستی پایبند باشد و با رفتار و اعمال خود خشنودی خداوند و پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و امامان (علیه‌السّلام) را جلب کند. در انجام واجبات دینی و تکالیف الهی، کوشش و در ترک گناهان همت نماید و همواره آرزو داشته باشد که معارف قرآنی و مکارم اخلاقی اهل بیت (علیه‌السّلام) در جامعه بشری گسترش یافته و حاکمیت یابد و حکومت مادی و معنوی از آن خاندان رسول (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) شود.\nامام رضا (علیه‌السّلام) در بیان ضرورت و جایگاه امامت، چنان استوار و هدفمند بودند که مقصد اصلی آن حفظ اندیشه‌ی شیعه و مبارزه با اندیشه‌های انحرافی بود. تعابیر و مضامینی که در احادیث و قرآن و بیانات امام رضا (علیه‌السّلام) درباره‌ی امام و امامت گفته شده است، عبارت‌هایی ادبی و اغراق‌آمیز نیست، بلکه تبیین جایگاه و منزلت واقعی امام و اهمیت این امر در جامعه‌ی اسلامی است.\nدر این نوشتار به بررسی و تبیین نقش و جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا (علیه‌السّلام) و وجوب ولایت‌پذیری از امام معصوم و ولی امر زمان پرداخته شد. عمده‌ترین ضرورت‌های وجود امام از نظر امام رضا (علیه‌السّلام) در این است که زمین بدون امام نبوده و نخواهد بود. در غیر این صورت اهل خود را فرو می‌برد. بدون حجت الهی، ادامه‌ی حیات برای هستی مقدور نیست، چون خداوند نظم هستی را چنین قرار داده است. امام، دانه‌های پراکنده‌ی جامعه را تحت نظام ویژه‌ای درمی‌آورد و آنها را جمع کرده، ارتباط می‌بخشد و امامت نظام دین و مسلمانان و عامل اصلاح دنیای مردم و سبب عزت و سربلندی اهل ایمان است. مهم‌ترین ویژگی‌های امام شامل قدرت تشریع و قانون گذاری، برقراری حکومت و ایجاد تشکیلات لازم برای اقامه‌ی حدود و عصمت است و اینکه فضائلش اکتسابی از دیگران (غیرامام) نیست و به طور خلاصه سه ویژگی عمده‌ی امام، منزلت امام نزد خدا، ارتباط امام با مردم و شخصیت معنوی و علمی امام است.\nتعیین امام و شناسایی و انتخاب نمی‌تواند به تشخیص مردم باشد، زیرا انسان‌ها نمی‌توانند تشخیص دهند که چه کسی دارای برترین مقام علمی و معنوی و مبرا از هر گناه آشکار و پنهان است. مردم نمی‌توانند با اندیشه و تجربه‌های خود دریابند که چه کسی صلاحیت خلافت الهی را دارد. تنها خداوند است که از دل همه‌ی انسان‌ها باخبر است و می‌داند شایسته‌ترین انسان‌ها برای به دوش کشیدن بار امانت و خلافت الهی کیست. عمده‌ترین راه‌های اثبات امامان شامل تأیید آنان از سوی پیامبران پیشین، ارائه‌ی مطالب صحیح، منطقی و معقول همراه با دلایل قانع کننده، هماهنگ و همساز با معارف پیامبران گذشته، برخورداری از اخلاقی ممتاز و رفتاری انسانی و معقول و ارائه‌ی معجزه به منظور اثبات نبوت خود و ارتباط ویژه‌ای که با خدای هستی دارند، است.\nدلایل وجوب ولایت‌پذیری از امام معصوم و ولی امر زمان در آن است که اگر خداوند محبت و مودتِ اهل بیت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را بر مؤمنان واجب ساخته به خاطر آن است تا مردم، با محبت و دوستی، راه اطاعت از معلمان الهی را بپیمایند و معرفت خدا و اطاعت از دستورهای دین را با زمزمه‌ی محبت فراگیرند و این به سود خود مردم است، چنان که قرآن به صراحت این نکته را بیان داشته است: «ای پیامبر به مؤمنان بگو اگر از شما در برابر انجام وظیفه‌ی رسالت، پاداشی خواستم، به خاطر منافع و نتایج ارزشمندی است که برای خود شما دارد وگرنه پاداش (حقیقی) من بر خداوند است.»\n1- پژوهشگر و کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش (تعلیم و تربیت اسلامی) دانشگاه شاهد m.noroozi@smtc.ac.ir\n2- دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه علامه طباطبایی fjahani. 14@gmail.com\n3- دانشیار و عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه شاهد (دکترای برنامه‌ریزی درسی گرایش تعلیم و تربیت اسلامی) sobhannejad@shahed.ac.ir\nابن فارس، احمد، (1404ق). معجم مقاییس اللغة. بیروت: مکتب الاعلام الاسلامی.\nجرجی زیدان، (1386). تاریخ تمدن اسلام مترجم علی جواهر کلام، تهران: امیر کبیر.\nجوهرى، اسماعیل بن حماد، (1407ق). الصحاح تاج اللغة و صحاح العربیة. طبع الرابعة، بیروت: دارالعلم للملایین.\nحرانی، حسن، (1404ق). تحف العقول عن آل الرسول، مصحح علی اکبر غفاری، قم: اسلامی.\nخرازی، سید محسن، (بی‌تا). بدایة المعارف الالهیة. قم: الاسلامی.\nدهخدا، علی اکبر، (بی‌تا). فرهنگ دهخدا. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.\nراغب اصفهانی، حسین بن محمد، (1412ق). مفردات الفاظ القرآن، لبنان: دارالعلم.\nرواندی، قطب الدین، (1409ق). الخرائج و الحرائج. قم: الامام الهدی.\nشهیدی، سیدجعفر، (1387). ترجمه نهج البلاغه(خطبه‌ی 146). تهران: علمی فرهنگی.\nصدوق، محمد، (1363). عیون اخبارالرضا. مصحح مهدی لاجوردی، قم: طوسی.\nصدوق، محمد، (1379). معانی الاخبار، مصحح علی اکبر غفاری، تهران: الصدوق.\nصدوق، محمد،(1404ق). امالی. مترجم کمره‌ای، تهران: اسلامیه.\nصدوق، محمد، (1405ق). کمال الدین و تمام النعمة. مصحح و تعلیق علی اکبر غفاری، قم: مدرسین.\nصفارقمی، محمد بن حسن،(1404ق). بصائرالدرجات فی فضائل آل محمد(صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم). قم: محسن کوچه باغی تبریزی.\nطباطبایی، سید محمد حسین، (بی‌تا). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: الاسلامی.\nعطاردی، عزیزالله، (1392ق)، مسند الامام الرضا(علیه‌السّلام). تهران: الصدوق.\nکلینی، محمد، (1388ق). الاصول من الکافی. مصحح و تعلیق علی اکبر غفاری، تهران: دارالکتب الاسلامیه.\nکلینی، محمد، (1363). اصول کافی، مترجم و شرح سید جواد مصطفوی، تهران: علمیه اسلامیة.\nکلینی، محمد، (1363). الکافی، طبع الخامسة، تهران: دارالکتاب الاسلامیه.\nلاهیجی، عبدالرزاق، (بی‌تا)، گوهر مراد، تهران: اسلامیه.\nمجموعه آثار دومین کنگره جهانی حضرت رضا (علیه‌السّلام).،(1365)، چاپ اول، مشهد: آستان قدس.\nمشکور، محمد جواد، (1362). تاریخ شیعه و فرقه‌های اسلام چاپ سوم، تهران: اشراقی.\nمصباح، محمدتقی، (1373). آموزش عقاید. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.\nمصطفوی، جواد، (1403ق). التطبیق بین السفینة و البحار، مشهد: آستان قدس.


تابش کوثر - سپاهان مزد جسارتش را گرفت\nتاریخ انتشار : يکشنبه ۲۵ ارديبهشت ۱۴۰۱ ساعت ۰۹:۲۶\nبه گزارش تابش کوثر، فرشید طالبی درباره پیروزی ۲ بر یک سپاهان مقابل پرسپولیس اظهار کرد: در این شرایط حساس سپاهان مزد جسارت خودش را گرفت. هر دو تیم تحت تاثیر بازی قبلی‌شان بودند و این روند را می‌توان دید. نقطه قوت سپاهان در مقابل نقطه ضعف پرسپولیس قرار گرفت. سرعت وینگرهای سپاهان در این بازی کارساز بود. از فضایی که ایجاد شد خیلی خوب استفاده کردند و به پرسپولیس ضربه زدند.\nطالبی اضافه کرد: حمایت یک مدیر رده بالا در باشگاه تا این حد می‌تواند تاثیرگذار باشد. آینده سپاهان را تفکر مدیران مشخص می‌کند و با این تفکر سپاهان می‌تواند آینده روشنی داشته باشد. آن‌ها توانستند مقابل پرسپولیس بهترین بازی‌شان را ارائه دهند و این نتیجه عملکرد باشگاه است.ب/110