تولید کنندگان مکمل های بهداشتی - دایتیک\nتولید کنندگان مکمل های بهداشتی\nتولید کنندگان مواد مغذی فعال که ترکیبات غذایی فله ای با کیفیت بالا تولید می کنند. ما در فناوری لیپوزومی، فناوری تخمیر و فناوری نانو تخصص داریم. گلوکوزامین گیاهی، پلی‌پودیوم لوکوتوموس، عصاره خلین، نخل اره‌ای و کلسیم مرجانی.\nاین VEGGIEMIN، یک گلوکزامین HCl گیاهی، مشتق شده از ذرت، 100٪ گیاهی را معرفی می کند. تمام مواد مورد استفاده در VEGGIEMIN از منابع غیر حیوانی مشتق شده اند. ذرت مورد استفاده برای ساخت این گلوکوزامین HCL غیر GMO است. بسیاری دیگر از محصولات گلوکزامین موجود در بازار امروزه از منابع حیوانی تولید می شوند. عمدتاً از اسکلت بیرونی صدف‌ها/صدف‌های دریایی، که ممکن است در افراد مبتلا به آلرژی به صدف‌ها باعث واکنش‌های آلرژیک شود.\nVEGGIEMIN برای گیاهخواران، گیاهخواران یا افرادی که به صدف آلرژی دارند و می خواهند از گلوکزامین نیز بهره مند شوند، عالی است.\nگلوکزامین هیدروکلراید (شکل کلرید N-استیل گلوکزامین) به طور گسترده ای به عنوان شکل گلوکوزامین پذیرفته شده است، گلوکزامین در بدن برای ساختن “بالشتکی” که مفاصل را احاطه می کند استفاده می شود.\nگلوکوزامین HCl گیاهی یکی از بهترین مکمل ها برای حمایت از سلامت مفاصل و کاهش علائم مربوط به اختلالات دژنراتیو مانند استئوآرتریت است. افزایش سن به طور طبیعی بر استحکام و دوام مفاصل ما تأثیر می گذارد و معمولاً باعث از بین رفتن غضروف و درد مفاصل در طول زمان می شود.\nاستئوآرتریت اختلالی است که با درد مداوم مفاصل ناشی از سال ها تجمع فشار و مکان های اصطکاک روی مفاصل مشخص می شود. این شایع ترین نوع آرتریت در سراسر جهان است که میلیون ها نفر (به ویژه افراد مسن) را تحت تاثیر قرار می دهد. گلوکوزامین HCL گیاهی یکی از مکمل های برتر است که به عنوان بخشی از یک رویکرد درمانی طبیعی برای مدیریت آرتریت با رژیم غذایی و سبک زندگی توصیه می شود.\nگلوکزامین یکی از بیومولکول های ضروری است که در بدن سنتز می شود و نقش مهمی در سنتز بافت مفصل ایفا می کند. در ارتباط با کندرویتین، به سنتز مایع سینوویال که برای روانکاری مفاصل مهم است کمک می کند.\nدر کودکان و بزرگسالان جوان، گلوکزامین به اندازه کافی در بدن سنتز می شود. با این حال، در مورد ورزشکارانی که اغلب از شکستگی ها و آسیب ها رنج می برند، گلوکزامین باید به عنوان یک مکمل غذایی مصرف شود تا سرعت بهبودی تسریع شود. آسیب غضروف امروزه به یک مشکل رایج تبدیل شده است و بسیاری بدون توجه به سنشان از آرتروز، آرتریت روماتیسمی و سایر اختلالات التهاب غضروف رنج می برند. بنابراین، گلوکزامین باید به عنوان یک مکمل غذایی برای عاری از التهاب استخوان ها و غضروف ها استفاده شود. علاوه بر این، گلوکزامین همچنین اثر محافظتی غضروفی از خود نشان می دهد، یعنی از آپوپتوز سلول های غضروفی جلوگیری می کند.\nگلوکزامین یک بیومولکول حیاتی در سگ ها نیز هست. عملکردهای اصلی آن شامل جذب ضربه و روانکاری است. گلوکزامین جزء کلیدی دریچه های قلب و غشای مخاطی غدد گوارشی در سگ است. علاوه بر این، گلوکزامین همچنین باعث تولید اسید هیالورونیک در سگ ها می شود. این جزء نقش مهمی در پیشگیری از پسوریازیس و سایر اختلالات پوستی شدید دارد.\nتولید کنندگان گلوکزامین در بازار\nمحصولات گلوکزامین از منابع مختلف امروزه در بازار موجود است. اکثر محصولات گلوکزامین از صدف ها به دست می آیند. اما گلوکزامین گیاهی که اخیراً در حال تبدیل شدن به یک روند است، بهترین گزینه برای کسانی است که سبک زندگی گیاهخواری و گیاهخواری را دنبال می کنند، افرادی که از آسم رنج می برند و در نهایت برای کسانی که از حساسیت به صدف رنج می برند. سه تولید کننده برتر گلوکزامین گیاهی در سراسر جهان وجود دارند که پودر گلوکزامین را به شکل های سولفات و کلرید تولید می کنند.\nانعکاس – افزایش 25 درصدی قیمت محصولات شوینده


فروردین ۲۶, ۱۳۹۶ در ۱۱:۵۴ ب.ظ\nولی اگر راست بگن و پیگیری کنن این پژوهش محور تو رشته های علوم انسانی خیلی خوب میشه\nهم شهریه نمیدیم هم کسائی که مهارت تو کارهای پژوهشی دارن میتونن برن دکتری بخونن\nخرداد ۲۷, ۱۳۹۵ در ۸:۳۲ ب.ظ\nسلام دوستان. آیا قبولی کسی که بهش از دانشگاهی برای دادن تعهد زنگ میزنن و میگن قبول شدی ،قطعی هست یا نه ؟ لطفا جواب بدین.\nینی چه دانشگاه بی در و پیکری بود این علامه\nMr Razi گفت:\nخرداد ۲۵, ۱۳۹۵ در ۱۰:۵۰ ب.ظ\nبه نظر من وزارت علوم نباید به دانشگاه علامه چنین اجازه ای بده .\nخرداد ۲۵, ۱۳۹۵ در ۲:۴۹ ب.ظ\nاز دست این وزارت علمو عاصی شدیم.\nاول روال مصاحبه ها و نحوه پذيرش توي دانشگاه خودتون رو اصلاح كنيد بعدش دنبال فرعيات باشيد.


فارکس فروم در ایران - درآمد در بازار فارکس\nتجارت و سرمایه گذاری در فارکس چگونه است؟ تقویم اقتصادی فارکس مسابقات فارکس با جوایز نقدی. تجارت در فارکس چگونه است؟ سرمایه گذاری و کسب در آمد و درآمد در بازار فارکس سود در بازار فارکس چگونه است؟ هر آنچه که باید درباره تجارت با فارکس بدانید! 18ـ ـــــــــ (1413)،مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، چاپ دوم، قم، موسسه نشر اسلامی.\nبرای مثال به شکل زیر که نمودار قیمتی سهام وبصادر را نشان می دهد توجه کنید . همانطور که مشاهده می کنیم در نقاطی که با خطوط عمودی نمایش داده شده اند شاهد وارد شدن RSI به مناطق اشباع خرید بوده ایم که همین خرید های افراطی به معنی علامتی برای تغییر جهت قیمت به شمار می آمده اند . در مرحله اول که برای شما قابل مشاهده است سهام خود را از ۹۸۸ ريال به ۶۷۶ ريال رسانده درآمد در بازار فارکس است . در مرحله دوم هم قیمت از ۱۰۵۷ ريال به ۷۹۴ ريال و در انتها قیمت از ۱۰۵۷ ريال به ۸۴۸ رسید که البته در این قسمت شاهد شکل گیری الگو سقف دوگانه بودیم که احتمال افت را بیش از پیش کرد . تئوری موج الیوت :قانون الیوت یك سیستم تجربی است و از قوانین كه برای تفسیر عملكرد بازارهای مالی استفاده می شود مشتق می شود. ولی به هرحال هرچه باشد آقای بایانی مرد سرد وگرم روزگاردیده است باید اخلاق وعقت کلام را حفظ کرده وازتناقض نویسی های پریشان اجتناب ورزند .\nبهترین بروکر فارکس برای ایرانیان چه بروکری است؟ چگونه بهترین کارگزار فارکس را انتخاب کنیم؟ بهترین بروکر فارکس برای ایرانیان همیشه مورد کنجکاوی و سوال بوده است. به روش های زیر نرخ تبادل ارز خود را مشخص کنند:. در سناریوهای حفظ‌کننده هنجاری، کار مورد نظر، پی بردن به این مساله است که بفهمند چگونه می‌توان به طرز مقرون به صرفه‌ای، به طور موثر به هدف خاصی رسید. این مسیر را می‌توان به درآمد در بازار فارکس صورت یک سناریو هنجاری حفظ‌کننده دید. چنین سناریوهایی در یک مفهوم ریاضی بهینه‌سازی نمی‌شوند، بلکه صرفاً “رضایت‌بخش” هستند. برای به دست آوردن تقریب بهتری از سرعت اتصال خود، بهتر است تست را در مکان‌ها و زمان‌های مختلف تکرار کنید.\nاین ریتریسمنت برای نسبت‌های زیر صد کاربرد دارد مثلاً در تصویر زیر که شاخص کل بورس ایران را نشان می‌دهد اگر در موج ۱ ریتریس زمانی رسم کنیم، می‌بینیم که در ۰٫۶۱۸ فیبوناچی زمانی هنوز نتوانسته است ۰٫۳۸۲ قیمت سهم را اصلاح کند؛ بنابراین مشخص است در آن دوره قدرت فروش بسیار کم‌تر از خرید بوده است و همان‌طور که مشاهده می‌کنید بعدازآن موج ۳ بزرگ خودنمایی کرده است. در تحقیقاتی که موسسه ی تحقیقاتی McKinsey & Company در ماه مارچ ۲۱۰۵ منتشر کرد، چشم انداز سهم فروش آنلاین پوشاک در بازارهایی جهانی در سال ۲۰۱۸ را حدود ۱۱ بیلیون یورو معادل ۱۸٪ از سهم کل بازار پیش بینی کرده است. سهم بازار راهنمایی های آنلاین آنلاین. همانطور که مشاهده کردید شما در نمودار میله ای به نوسانات قیمت پی برده و این نمودار نسبت به نمودار خطی اطلاعات بیشتری در اختیار شما قرار می دهد.\nدوره ی فارکس در افغانستان - درآمد در بازار فارکس\nخبرنگار : بهتر است به حاضرین در تالار برویم. فرزانه ، نظر خودت در مورد اختفای اسامه در پاکستان چیست؟\nspring framework ، برنامه نویسان را قادر می سازد تابا استفاده از تکنیک Pojo ، نرم افزارهایی با کلاس های پیشرفته ایجاد نمایند . فایده استفاده تنها از Pojo این است که شما نیازی ندارید تا از یک سرور واقعی نظیر EJB برای اجرای برنامه ها استفاده کرده و درعوض می توانید از نرم افزارهای ساده تر درآمد در بازار فارکس مثل Tomcat برای این منظور بهره ببرید . به جز ایالات متحده آمریکا، آلمان و چین که استفاده از بیت کوین را تایید کرده اند دیگر کشورها هنوز این پول دیجیتالی را به رسمیت نمی شناسند.\nاین «خط‌مشی رازداری» در مورد تمام سرویس‌هایی اعمال می‌شود که توسط Google LLC و شرکت‌های وابسته به آن ارائه می‌شود، از جمله YouTube، Android و سرویس‌هایی که در سایت‌های شخص ثالث ارائه می‌شوند، مانند خدمات تبلیغاتی.سرویس‌هایی که خط‌مشی رازداری جداگانه‌ای دارند که این «خط‌مشی رازداری» را دربر نمی‌گیرد مشمول این خط‌مشی رازداری نمی‌شوند. نویسنده این کتاب، جان مورفی یکی از شاخص ترین تحلیل گران تکنیکال هستند که چندین سال به عنوان تحلیل گر شبکه سی ان بی سی و مدیریت ارشد موسسه مریل لینچ امریکا و شرکت جی جی ام را بر عهده داشتند. ردیف, نام شرکت کارگزاری, نرم افزار آنلاین, نرم افزار تلفن همراه. کالاهای هندی از تعرفه گمرکی است Fame and Art- Making In ' Never Look Away, ' ' A.\nبراي آشنايي با شرايط و مقررات حساب معاملاتي ديناميک اسپرد ثابت آن درآمد در بازار فارکس لاين به بخش Trading Mechanism مراجعه نمائيد. اول بسیار تشکر میکنم از مدیران سایت فراچارت امیدوارم همواره در مسیری که گام برمیدارید موفق باشید


نقش تلکوها در بازار ICT – #تکوپدیا\nخانه/بیزینس/نقش تلکوها در بازار ICT\nفروردین ۳۰, ۱۳۹۴ بیزینس نظری بدهید\nمتاسفانه شرکت‌های مخابراتی بزرگ در ایران، بدون توجه به نقش موثر و مفیدی که می‌توانند به عنوان تسهیل کننده برای سایر صنایع داشته باشند، بیشتر به سود سریعی که از طریق خدمات ارزش‌افزوده کسب می‌کنند روی آورده‌اند. داستان توسعه پهنانی باند اینترنت در ایران هم نمونه جالبی از سود جویی‌های آنی شرکت‌های مخابراتی و به خصوص زیرساخت است. شرکت زیرساخت بدون راه اندازی بستر مناسب و ارتباطات کم دردسر تر در داخل کشور، هر گونه کندی و کمبود پهنای باند را به خاطر کم ظرفیت بودن درگاه‌های ارتباطی کشور می‌داند. دوست دارم این جواب را داشته باشم، فردای روزی که ظرفیت اینترنت کشور را 100 برابر کردید چه برنامه‌ای دارید؟\nآیا همچنان یکی از نامرتب ترین شبکه‌های IP دنیا را گسترش خواهید داد؟ پروزه 100 ساله سامان دهی آدرس‌های IP به گونه‌ای که در زیرساخت اینترنت (جهانی) قابل استفاده باشد چه زمانی قابل استفاده خواهد بود؟\nبرچسب هاایران اینترنت\nقبل تصاحب Lantiq از سوی اینتل\nبعد آقای هیو اورت و جهان‌های موازی


ایستادگی مقابل ابرقدرت‌ها باامر به معروف ونهی از منکر ممکن می‌شود - نمایش محتوای خبر - صدا و سیمای کرمانشاه\nایستادگی مقابل ابرقدرت‌ها باامر به معروف ونهی از منکر ممکن می‌شود - نمایش محتوای خبر\nایستادگی مقابل ابرقدرت‌ها باامر به معروف ونهی از منکر ممکن می‌شود\nچاپ ایستادگی مقابل ابرقدرت‌ها باامر به معروف ونهی از منکر ممکن می‌شود\nایستادگی مقابل ابرقدرت‌ها باامر به معروف ونهی از منکرممکن می‌شود\nنماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه کرمانشاه گفت: ایستادگی مقابل ابرقدرت‌های شرق و غرب جهان به وسیله امر به معروف و نهی از منکر محقق می‌شود.\nبه گزارش خبرنگار مهر، آیت‌الله مصطفی علما در خطبه‌های نماز جمعه این هفته کرمانشاه اظهار داشت: دهه اول محرم و مقوله امر به معروف و نهی از منکر از مباحث اسلام و قرآن است که سبب زنده نگه داشتن اسلام شده است.\nنماینده ولی فقیه در استان کرمانشاه افزود: پیامبر گرامی اسلام(ص) و اهل بیت(ع) تا امروز، اسلامی را برای ما ترسیم کرده‌اند که زنده و بروز است. امام جمعه کرمانشاه توحید را سرچشمه زلال دین اسلام دانست و بیان کرد: همه روش‌ها، احکام و سبک اسلام باید تابع امر به معروف و نهی از منکر باشد زیرا این فریضه مدافع همه احکام است.\nآیت‌الله علما در ادامه به ۱۶ مهر ماه سالروز بمباران شیمایی سومار توسط رژیم بعث عراق و همچنین شهادت سردار همدانی بدست تروریست‌های داعش اشاره کرد و گفت: سردار همدانی نماد تقوا در حیات و ممات بود و مردم همدان و تهران نیز در تشییع این شهید تقوا را نشان دادند.\nخطیب جمعه کرمانشاه با اشاره به ۱۷ مهر ماه روز جهانی کودک افزود: پدران و مادران باید به سلامت روح و فکر فرزندانشان توجه کنند و لذا توجه به تربیت اسلامی و سلامت روان کودک به والدین توصیه می‌شود.\nآیت‌الله علما به ۱۹ مهر ماه روز جهانی تقریب بین مذاهب اسلامی اشاره و اظهار کرد: مقام معظم رهبری توصیه به تقریب بین مذاهب دارند و امروز یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون مسلمان در دنیا زندگی می‌کنند که باید با هم وحدت داشته باشند.\nخط امر به معروف و نهی از منکر سیدالشهدا(ع) باید زنده بماند امام جمعه کرمانشاه با اشاره به در پیش بودن ایام تاسوعا و عاشورای حسینی خواستار توجه هگان به اهداف قیام امام حسین(ع) شد و گفت: عزاداری‌ها باید به صورت سنتی برگزار شود.\nنماینده ولی فقیه در استان کرمانشاه همچنین به دیدار اخیر مقام معظم رهبری با مسئولان نیروی انتظامی اشاره و بیان کرد: از مهم‌ترین ارکان کشور حفظ امنیت در نیروی انتظامی است.\nآیت‌الله علما تاکید کرد: عزم و ایمان نیروی انتظامی باید روز بروز ارتقا یابد تا مردم آرامش عمومی داشته باشند.\nامام جمعه کرمانشاه با تاکید بر اینکه خط امر به معروف و نهی از منکر سیدالشهدا(ع) باید زنده بماند، افزود: ایستادن در مقابل ابرقدرت‌های شرق و غرب، باید به وسیله امر به معروف و نهی از منکر باشد.\nخطیب جمعه کرمانشاه امر به معروف و نهی از منکر را فریضه‌ای عقلی عنوان و بیان کرد: این فریضه الهی باید در سطوح مختلف و به طور گسترده اجرا شود. آیت‌الله علما بیان کرد: معنای امر به معروف و نهی از منکر بعثت است و انذار کتب و رسول(ص) برای این بود که خط اسلام زنده بماند.\nکشور سنتی جهانی دنیا روز حفظ علما عاشورا تاسوعا مذاهب ارکان ۱۳۹۵/۰۷/۱۷ ۱۶:۰۷


جدیدترین آمار چک‌های برگشتی اعلام شد. – ACCPress.com – تازه های حسابداری\nجدیدترین آمار چک‌های برگشتی اعلام شد.\nبه گزارش خبرنگار مهر، اخبار غیر رسمی مربوط به افزایش چکهای برگشتی در حالی منتشر می شود که بانک مرکزی آمار رسمی تعداد چکهای برگشتی در ۸ ماه ابتدای سال ۹۰ را منتشر کرد.\nاتاق پایاپای اسناد بانکی تهرانبانک مرکزیچکهای برگشتیشبکه بانکیعزت الله یوسفیان ملا\nبانك مركزي پس از يك سال برخي گزارش‌هاي اقتصادي را منتشر كرد ؛ پايان سكوت در ارائه آمار


آموزش کامل ساخت اکانت اینستاگرام – مجتمع آموزش فناوری اطلاعات پانیـــذ\nآشنایی با پانیذ\nمدیران و تیم اجرایی پانیذ\nتقویم دوره های پانیذ\nدپارتمان سازمان ها و ادارات\nتماس و مشاوره با دپارتمان ادارات\nدرخواست صدور پیش فاکتور سازمانی\nمعرفی خدمات دپارتمان سازمانی\nلیست دوره های آموزشی ادارات و سازمان ها\nمشتریان سازمانی پانیذ\nتقدیرنامه ها و افتخارات سازمانی\nرزرو آزمون های بین المللی\nدرخواست مشاوره و انجام پروژه\nاز پانیذ بپرسید\nنقشه راه متخصان پانیذی\nمعرفی متخصصان آماده به کار پانیذی\nمعرفی خدمات مرکز مشاوره شغلی و کاریابی پانیذ\nآموزش کامل ساخت اکانت اینستاگرام\nزبان فارسی بالاخره به تلگرام آمد!\nاگر از آن دسته کاربرانی هستید که هنوز به دنیای اینستاگرام وارد نشده‌اید و اکنون تصمیم گرفته‌اید تا عضوی از این شبکه اجتماعی پرقدرت باشید، آموزش ساخت اکانت اینستاگرام را در ادامه حتما دنبال کنید.\nساخت اکانت اکانت اینستاگرام بسیار آسان بوده و در مدت زمان کوتاهی قابل انجام است.\nبرای ساخت اکانت اینستاگرام شما می‌توانید از طریق وبسایت و یا اپلیکیشن این شبکه اجتماعی اقدام کنید. هر دو روش ساخت اکانت شبیه به هم هستند و تفاوت چندانی با هم ندارند. مراحل ساخت اکانت اینستاگرام به صورت زیر است:\nآخرین نسخه موجود اپلیکیشن اینستاگرام را با توجه به نوع دیوایس، از اپل استور یا پلی استور دانلود کنید.\nبا باز کردن اپ، بر روی “Sign Up” کلیک کنید.\nدر صفحه باز شده شماره تلفن همراه و یا ایمیل خود را وارد کرده و بر روی “Next” کلیک کنید.\nدر این مرحله نام و رمز عبور خود را وارد کرده و بر روی “Next” کلیک کنید.\nدر این مرحله نام کاربری شما با توجه به نامی که وارد کرده‌اید، برای‌تان نمایش داده می‌شود. در صورتی که با آن موافق هستید، بر روی “Next” کلیک کنید، در غیر این صورت “Change username” را انتخاب کنید.\nدر صورت انتخاب “Change username”، نام کاربری دلخواه خودتان را وارد کرده و بر روی “Next”کلیک کنید.\nدر این مرحله اکانت اینستاگرام شما ایجاد شده و تعدادی درخواست مانند قرار دادن عکس پروفایل و همگام کردن مخاطبین نشان داده می‌شود که می‌توانید آن‌ها را جواب دهید و یا نادیده بگیرید.\nبه چه نکاتی برای ساخت اکانت اینستاگرام باید توجه کرد؟\nدر صورتی که در فیس بوک حساب کاربری خود را دارید، می‌توانید با انتخاب گزینه “Log In with Facebook” توسط فیس بوک، حساب کاربری اینستاگرام خود را ایجاد کنید.\nدر صورتی که توسط ایمیل، اکانت اینستاگرام خود را ساخته‌اید، حتما از بخش ویرایش پروفایل، شماره تلفن همراه خود را برای بالا بردن امنیت، وارد نمایید.\nامکان تغییر دادن نام پروفایل پس از ساخت اکانت برای کاربر وجود دارد.\nدر صورتی که نمی‌خواهید شماره تلفن مخاطبین شما با اینستاگرام همگام شود، بر روی گزینه “Skip”کلیک کنید.\nخوشبختانه اینستاگرام این قابلیت را در اختیار کاربران قرار می‌دهد تا هر شخص بتواند چند اکانت اینستاگرام برای خودش داشته باشد و بدین ترتیب از طریق خود اپلکیکیشن به مدیریت تمامی اکانت‌ها بپردازد. برای داشتن چند اکانت اینستاگرام مراحل زیر را به ترتیب دنبال کنید:\nاز آپدیت بودن اینستاگرام خود با استفاده از گوگل پلی و یا اپل استور مطلع شوید.\nبرنامه را باز کرده، وارد پروفایل خود شده و بر روی آیکون سه نقطه برای بازگشایی منوی آپشن، کلیک کنید.\nدر انتهای لیست این منو، گزینه “Add Account” را انتخاب کنید.\nاطلاعات دومین حساب کاربری خود را وارد کرده و بر روی گزینه “Log In” کلیک کنید.\nبه چه نکاتی برای ساخت چند اکانت اینستاگرام باید توجه کرد؟\nاکانت‌های دیگر شما می‌توانند از پیش ساخته شده باشند و یا در همان لحظه ایجاد گردند.\nبرای دسترسی به اکانت‌های خود در اینستاگرام باید وارد پروفایل خود شوید و از آن‌جا با کلیک بر روی نام کاربری خود که در بخش بالا سمت چپ رابط قرار گرفته، بین حساب‌های مختلف سوییچ کنید.\nدر صورتی که می‌خواهید از یک اکانت به طور کل خارج شوید و آن اکانت از لیست حساب‌های اتصالی شما حذف گردد، هنگامی که وارد پروفایل شده‌اید، از منوی آپشن گزینه “…Log Out of” را انتخاب کنید.\nبرای خارج شدن از تمامی اکانت‌های موجود، وارد منوی آپشن شوید و از آن‌جا بر روی گزینه “Log Out All Accounts” کلیک کنید. با این کار شما می‌توانید دوباره بدون وارد نمودن اطلاعات حساب کاربری مانند رمز عبور، وارد اکانت شوید. برای از بین بردن این امکان با کلیک بر روی آیکون سه نقطه، گزینه“Remove” را انتخاب کنید.\nمهندس مهران صارمی نیا (مسئول روابط عمومی مجتمع آموزش پانیذ)\nسومین بوت کمپ رایگان گیم آپ : جادوی بازاریابی در شبکه های اجتماعی\nاضافه کردن زبان فارسی به تمام نسخه های تلگرام (اندروید،ویندوز و iOS) در کمتر از چند ثانیه\nتوسعه وب و تجارت الکترونیک\nاز پانیذ مشاوره رایگان بگیرید!\nاهواز-کیانپارس-خیابان میهن غربی،نبش ایدون،شماره 53\nکلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به مجتمع آموزش فناوری اطلاعات پانیـــذ می باشد.


جبهه جهانی مستضعفین - فرمان ضد مهاجرتی و استاندارد دو گانه آمریکا\nسه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶ - ۲۲:۴۴\nکد مطلب: ۷۸۸۵۸\nفرمان ضد مهاجرتی و استاندارد دو گانه آمریکا\nدر نخستین روزهای ورود دونالد ترامپ به کاخ سفید در ماه مارس سال جاری میلادی، وی طی فرمانی جنجال‌برانگیز هرگونه صدور ویزا برای شهروندان شش کشور ایران، سوریه، سودان، لیبی، یمن و سومالی را به مدت 90 روز ممنوع کرد.\nبه گزارش جبهه جهانی مستضعفین به نقل از الوقت، این فرمان به حدی نا معقول و تبعیض‌آمیز بود که از همان ابتدا اعتراضات شدیدی از سوی شهروندان آمریکایی علیه آن صورت گرفت به حدی که اجرای آن توسط قاضی فدرال دادگاه سیاتل به حالت تعلیق درآمد.\nیکشنبه گذشته ۲۴ سپتامبر(دوم مهر) با پایان فرصت سه ماهه اجرای فرمان مهاجرتی ترامپ، کاخ سفید با تمدید این مدت نام سه کشور چاد، کره شمالی و ونزوئلا را نیز به این فرمان ضد مهاجرتی افزود و نام سودان را از لیست خارج کرد.\nترامپ از زمان انتخابات تلاش داشت تا با مانور دادن روی قوانین مهاجرتی و استفاده ابزاری از آن فشار بر روی مسلمان را افزایش دهد. وی پیش از ریاست جمهوری بارها اعلام کرده بود چنان چه رئیس جمهور آمریکا شود، ورود مسلمانان به خاک آمریکا را منع خواهد کرد. از سوی دیگر اعمال فشار بر روی کشورها و دولت های مستقل و مخالف با یکجانبه گرایی آمریکا در جهان، با استفاده از تمامی اهرم‌های در اختیار، همواره بخشی مهم و محوری از راهبرد سیاست خارجی واشنگتن بوده است. بر این اساس دولت و شهروندان کشورهای مستقل بطور مداوم باید مورد مجازات قرار گیرند و در مقابل، دولت‌های همسو با آمریکا با وجود انجام رفتارهای مخاطره آمیز و تهدید صلح و ثبات بین المللی می توانند مورد اغماض قرار گیرند. این روند در قانون جدید مهاجرتی آمریکا کاملا مبرهن و مشخص است. بررسی و راستی‌آزمایی اتهامات وارده از سوی مقامات کاخ سفید علیه برخی کشورها به خوبی اهداف سیاسی و مغرضانه آمریکا را به نمایش می گذارد.\nاتهام حمایت از تروریسم یکی از اصلی ترین دلایل قرار گرفتن نام این کشورها در لیست مذکور است. این درحالی است که کشور های دیگر با سابقه طولانی در ترویج تروریسم از این فهرست مستثنی هستند. بارزترین مثال در این مورد عربستان و پاکستان هستند. بدون شک بزرگترین حملات تروریستی آمریکا تا کنون در یازده سپتامبر ۲۰۰۱ اتفاق افتاده است. عوامل حملات، از تابعیت پاکستانی و عربستانی برخوردار بودند اما پاکستان و عربستان هیچ جایی در لیست قانون مهاجرتی جدید آمریکا ندارند. حتی بر اساس گزارش ۸۰۰ صفحه ای کنگره از حوادث ۱۱ سپتامبر نیز ، عربستان و جریان های وهابیت در شکل گیری این حوادث نقش اساسی داشته اند. از سویی عربستان با گسترش مدارس سلفی و وهابی در ترویج تروریسم تکفیری در مناطقی همچون شبه قاره، آفریقا و شرق اروپا نقش اساسی دارد اما آمریکا کم ترین تلاشی برای مقابله با آن صورت نمی‌دهد. همچنین پاکستان با حمایت از شبکه های تروریستی بیش از یک دهه است که در جنگ افغانستان دخیل است و از طالبان به عنوان قدرتمندترین گروه تروریستی فعال در افغانستان حمایت هایی گسترده انجام داده است. هرچند که مقامات آمریکایی گاهی به صورت تلویحی از مواضع دولت پاکستان انتقاد می کنند اما هیچگاه حمایت های خود را از دولت و به ویژه ارتش این کشور قطع نکرده اند. مثال دیگر در ارتباط با برخورد دوگانه آمریکا در قوانین مهاجرتی جدید به سودان باز می گردد. هرچند در فهرست اولیه ماه مارس، نام سودان قرار داشت، اما در فهرست جدید نام سودان از آن خارج شده است. با آغاز تجاوز عربستان- متحد استراتژیک آمریکا در منطقه-به یمن، دولت سودان با عنوان"دفاع از مقدسات" وارد این جنگ شد به نحوی که صدها سودانی در حال حاضر در یمن مشغول به جنگ با مردم یمن هستند. سودان همچنین با تعطیل کردن سفارت خود در ایران در حمایت از اقدام مشابه سعودی‌ها، کاملا با ریاض هم صدا شد. به همین دلیل حتی کاخ سفید اعلام کرده است که حذف نام سودان از این لیست می تواند زمینه ای برای لغو بسیاری از تحریم ها علیه این کشور باشد.\nنکته دیگر در این میان افزوده شدن نام کره شمالی و ونزوئلا به این لیست است. در حال حاضر آمریکا تحریم های مالی را علیه ونزوئلا اعمال کرده است و ترامپ گفته است که وضعیت کنونی ونزوئلا برای آمریکا قابل قبول نیست و حتی دولت آمریکا حاضر است تا تدابیر بیشتری را علیه کاراکاس اعمال کند. نظام سیاسی چپ گرای مادور نقش مهمی در اتحاد کشورهای مخالف با مداخله گریهای آمریکا در اوضاع داخلی کشورهای آمریکای لاتین دارد لذا واشنگتن درصدد سرنگونی نظام سیاسی آن از طریق اعمال فشارهای بیشتر بر این کشور است. کره شمالی نیز تاکنون هیچ اقدام تروریستی بر علیه امریکا انجام نداده است و قرار گرفتن نام این کشور در لیست جدید صرفا به دلیل مداخلات آمریکا در شرق دور و توانایی هسته ای این کشور می باشد.\nبه طور کلی دستگاه سیاست خارجی آمریکا از طریق قوانین یکجانبه، استفاده ابزاری از حقوق بین الملل همچون حقوق بشر، تبلغات گسترده و یا تحریم های مالی و سیاسی به مقابله با مخالفان خود و متحدانش می پردازد. واشنگتن نیازمند حفظ متحدان خود در منطقه خاورمیانه و شبه قاره است، لذا با وجود حمایت این کشورها (متحدین) از گروه های تروریستی، همواره مواضعی نرم در برابر آنها اتخاذ نموده و از آنها حمایت می کند. حتی مقامات آمریکایی اعلام کرده اند که فرمان جدید مهاجرتی ترامپ قابل تغییر است و همین مسئله نشان می دهد که شاخص واحدی در این قانون حاکم نیست و عموما چنین قوانینی اهرم فشاری برای مقابله با کشورهای مستقل و یا غیر همسو با سیاست های آمریکا هستند.\nتلاش عاجزانه آمریکا در دیرالزور


چرا فعالیت های فرهنگی پوچ می شود3 :: تشکل های دانشجویی خوانسار-اخبار و تحلیل ها\nسه شنبه, ۲۰ خرداد ۱۳۹۳، ۱۱:۱۸ ق.ظ\nجلسه دوم، آفات تقلیل دادن افق دستورات دین\nبحثمان در این رابطه بود که چرا بعضی از فعالیت‌های فرهنگی بهره‌های لازم را نمی‌دهند و انسان را به آن شور و شعف حقیقی نمی‌رسانند، در حالی که مطمئن هستیم اگر راه را درست طی کنیم حجاب بین ما و حقایق از بین می‌رود و می‌توان با چشم قلب حقایق عالم را دید. همان‌طور که حضرت علیu در جواب ذِعلب که از آن حضرت پرسید؛ «آیا خدایت را هنگام عبادت او دیدهاى؟» فرمودند: «مَا کُنْتُ أَعْبُدُ رَبّاً لَمْ أَرَهُ» من آنچنان نیستم که پروردگاری را عبادت کنم که او را نمی‌بینم.\nآنگاه پرسید؛ «یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ کَیْفَ رَأَیْتَهُ؟» چگونه او را دیدهاى؟ «قَالَ یَا ذِعْلِبُ لَمْ تَرَهُ الْعُیُونُ بِمُشَاهَدَةِ الْأَبْصَارِ وَ لَکِنْ رَأَتْهُ الْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ الْإِیمَانِ»؛ فرمود: دیدگان هنگام نظر افکندن او را درک نمىکنند ولى دل‌ها با حقایق ایمان او را در مىیابند.\nحال سؤال این است که چرا فعالیت‌های فرهنگی ما چنین سمت و سویی که امیرالمؤمنینu به ما خبر می‌دهند، ندارد؟\nقرآن می‌فرماید: «مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ وَالَّذِینَ یَمْکُرُونَ السَّیِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ وَمَکْرُ أُوْلَئِکَ هُوَ یَبُورُ»؛\nهرکس عزت مىخواهد بداند عزت یکسره از آن خداست، سخنان پاکیزه(عقاید حقّه) به سوى او بالا مىرود و عمل صالح به آن عقاید حقّه رفعت مىبخشد و آن را به سوی حق بالا می‌برد، و کسانى که با حیله و مکر مرتکب کارهاى زشت مىشوند عذابى سخت خواهند داشت و نیرنگشان پوچ و تباه مىگردد.\nو یا از زبان معبودهای غیر الهی که مردم پرستیده‌اند در روز قیامت می‌فرماید: «قَالُوا سُبْحَانَکَ مَا کَانَ یَنبَغِی لَنَا أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِکَ مِنْ أَوْلِیَاء وَلَکِن مَّتَّعْتَهُمْ وَآبَاءهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّکْرَ وَکَانُوا قَوْمًا بُورًا»؛\nمىگویند: خدایا! منزهى تو، ما را نسزد که جز تو و سرپرستی براى خود بگیریم، ولى تو کافران و پدرانشان را برخوردار کردى تا [آنجا که] یاد [تو] را فراموش کردند و در نتیجه گروهى پوچ و تباه بودند.\nچنانچه در دو آیة فوق ملاحظه کنید قرآن مشرکان را ملتی یبور و بایر و پوچ‌شده معرفی می‌کند. تعبیر پوچ‌شدن یا «یبور» یا به تعبیر امروزی‌اش نیهیلیسم، واژه‌ای است که باید نسبت به آن تأمل کرد. باز در همین رابطه در قرآن داریم:\n«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ بَدَّلُواْ نِعْمَةَ اللّهِ کُفْرًا وَأَحَلُّواْ قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَار»\nآیا ندیدی کسانی که نعمت خدا را به کفران تبدیل کردند و قوم خود را به روزگار پوچی و نابودی کشاندند؟!\nهمه حرف قرآن در این آیات این است که باید خدای واقعی را پیدا نمود و با او ارتباط پیدا کرد و اگر کسی برای جلوگیری از اضمحلال خود به غیر خدای واقعی امید داشته باشد می‌فرماید: «وَمَکْرُ أُوْلَئِکَ هُوَ یَبُورُ»؛ چاره‌جویی‌ها و برنامه‌های چنین فرد یا افرادی، پوچ خواهد شد و اصلاً هیچ چیزی به دست نمی‌آورند.\nبرای توجه به عمق فاجعه نیاز به بصیرت خاص می‌باشد و اندیشمندانی که می‌شناسند بشر تا کجاها می‌تواند اوج بگیرد، متوجه آن فاجعه می‌شوند و نیز آن‌هایی که کارد پوچی تا مغز استخوانشان فرو رفته است از اوجی که می‌توانستند به سوی آن سیر کنند آگاه خواهند شد. شهید آوینی«رحمة‌الله‌علیه» در مورد هنر می‌گوید: غربی‌ها هنر را خراب کرده و به ابتذال کشاندند و حالا اندیشمندان آن‌ها به عمق فاجعه‌ای که پیش آمده پی برده‌اند و در یک خودآگاهی تاریخی برای احیای آن هنری که از بین بردند در حال اقدام هستند. در تأیید سخن شهید آوینی«رحمة‌الله‌علیه» سخن «هُولْدِرْلین» شاعر آلمانی است که می‌گوید: «بیداری از همان جایی شروع می‌شود که فاجعه شروع شد»، زیرا وقتی کمالی از بین افراد جامعه رفت و آن جامعه خلأ آن را احساس کرد، تازه می‌فهمد بودن آن کمال چه برکاتی داشته است. به قول مولوی:\nماهیان ندیده غیر از آب\nپرس پرسان ز هم که آب کجاست\nماهی فکر نمی‌کند در آب زندگی می‌کند و به برکت وجود آب است که حیات دارد و حرکت می‌کند، ولی وقتی او را از آب بیرون انداختند، آن وقت می‌فهمد آب کجاست و چه شرایطی را از دست داده است. عین این مسئله در مورد هنر در غرب اتفاق افتاد، هنر به معنی واقعی آن، وسیله‌ای است که انسان را به حضور می‌برد و انسان فوق دانایی‌ها، با «وجودِ» حقایق مرتبط می‌شود و لذا از طریق هنر می‌توان مزة ارتباط وجودی با حقایق را چشید و آن را با «دانایی» نسبت به حقایق مقایسه کرد و در این راستا هنر را مقدمه عرفان و نیل به اصلِ سخن انبیاء قرار داد. ولی بعد از رنسانس که در غرب همه معانی در حجاب رفت و به جنبة ذهنیِ واقعیات نظر دوخته شد، هنر نیز از جایگاه خود عدول کرد و نهایتاً هنرمند به کمک تداعی معانی، هنر خود را اظهار می‌داشت، به این معنی که صورت واقعیات را خیلی دقیق ترسیم می‌کرد تا توانایی خود را بنمایاند، نه این‌که چیزی را به صحنه بیاورد که شما را با «وجود» مرتبط کند.\nملاحظه بفرمایید که این گل وقتی در دل طبیعت قرار دارد، شما را در حضور می‌برد و در نتیجه با چیزی ماوراء صورت گل مرتبط می‌شوید، به همین جهت هم مایل هستید دوباره آن گل یا گل دیگری را تماشا کنید تا به حالِ حضور منتقل شوید. چون آن گل در حیات است، شما از طریق صورت گل به حیات منتقل می‌شوید ولی اگر همین گل را از جایگاه خود که طبیعت باشد، جدا کردید و به خانه آوردید و تماشا نمودید، تا مدتی از طریق خاطره‌ای که در ابتدا با روبه‌رو شدن با آن گل در روح خود داشتید، تغذیه می‌شوید و با دیدن گلِ موجود در گلدان اتاق، آن گلِ وسط دشت و حیات مربوط به آن برای شما تداعی می‌شود، ولی بعد از مدتی که از طریق گل گلدان، ارتباط با گل وسط دشت ممکن نشد، آن را بیرون می‌اندازید. در این فعل و انفعال، شما به امیدِ داشتن حیات موجود در مجموعه طبیعت، آن گل را به خانه آوردید، غافل از این‌که آن گل، در آن مجموعه قدرت انکشاف و به حضوربردن داشت و شما را با «وجودِ» حیات مرتبط می‌کرد، ولی وقتی گل را از آن مجموعه جدا کردید، با نگاه‌کردن به آن گل با «مفهوم» حیات مرتبط بودید و نه با «وجود»، ولی امید داشتید «مفهوم» حیات برای شما نقش «وجودِ» حیات را ایفاء کند که نشد و لذا دیگر به آن گل توجه ندارید. اشکال کار این بود که به جایگزینی خود امیدوار بودید، فکر می‌کردید می‌شود با جایگزینیِ گل دشت در خانه، به همان سیر حضوری که در طبیعت به آن می‌رسیدید، برسید، ولی دیدید که با این جایگزینی، حیات خود را به پوچی مشغول کردید، چرا که روان خود را فریب دادید، و پس از مدتی متوجه دروغین‌بودن آن جایگزینی شدید.\nمثالِ هنر امروز برای ما مثال خوبی است که متوجه شویم چگونه پوچی، خود را به عنوان حقیقت نشان می‌دهد و اگر هوشیار نباشیم و راه برون‌رفت از آن را ندانیم، پوچیِ خود را به رسمیت می‌شناسیم. هنری که انسان را در حضور می‌برد، از طریق جایگزینی هنری که «صورت هنر» است و نه هنر واقعی، از صحنه زندگی بشر خارج شد. وقتی روبه‌روی مسجدی می‌ایستید که با روح معمارِ متصلِ به ملکوت ساخته شده و از آن طریق احساس می‌کنید گویا در مرکز عالم وجود قرار گرفته‌اید، آن را مقایسه کنید با هنری که انگیزه به‌وجودآمدن آن نفس امّاره سازندة آن است، می‌بینید هرگز در رویارویی با آن دو در یک فضا قرار نمی‌گیرید. حالا می‌خواهیم بگوییم که گمشدة ما کدام است؟ چرا در ارتباط با هنر مقدس که پشتوانه و انگیزة ایجاد آن، روحِ متصل به ملکوت است، احساس حضور و امید می‌کنیم ولی در ارتباط با هنری که روح توهُّم‌زدة هنرمندِ بعد از رنسانس آن را شکل می‌دهد چنین احساسی نداریم؟ زیرا در هنر مقدس شما به «وجود» منتقل می‌شوید و در «دارایی» وارد می‌گردید و نه در «دانایی». در هنر مقدس جان‌ها و دل‌ها در صحنه است و نه صورت‌ها، هنر مدرن انسان را از خود نمی‌ستاند تا به «وجود» منتقل می‌کند، بلکه خودبینی او را بسط می‌دهد. این‌ها همه مثال بود تا مواظب باشیم «دانایی به حقایق» جای اطلاع از حقایق ننشیند.\nگمشده‌هایی داریم که چون بعضاً چیزهایی آمده و جایش نشسته است، اصلاً نمی‌فهمیم این‌ها، آن گمشده‌های ما نیستند. احساس می‌کنیم این‌هایی که به ظاهر صورت گمشدة ما هستند، منتقل‌کنندة احوالاتی نیستند که ما از طریق خود آن موجودات به آن حالات وجودی دست می‌یافتیم، و فهم این مسئله کار مشکلی است، در حدّی که نیچه را دیوانه کرد. نیچه اوّلاً؛ متوجه بود چه بلایی بر سر بشر آمده است و لذا فریاد می‌زد خدا مرده است! ثانیاً؛ هیچ راه حلی برای نجات بشر نمی‌شناخت. چیزی که ما در روش اهل‌البیتh می‌شناسیم و می‌توانیم به عنوان راهِ برون‌رفت از ظلماتِ معرفتی دنیای معاصر مورد استفاده قرار دهیم؛ و این از چشم نیچه پنهان بود، او می‌فهمید وقتی از ارتباط با حقایق عقب افتادیم و دیگر «ذات» را نفهمیدیم، زبانی که متذکر آن حقایق است، زبانی غریب و نامحسوس می‌شود و دیگر هیچ زبانی متذکر حقیقت نیست، اما نمی‌دانست چه باید بکند.\nبه نظر ما در حال حاضر که بشریت در فرهنگ عمومیِ خود، از ارتباط با حقایق دور افتاده، تنها زبانی که متذکر آن عالَم است و بشر را در عالَم «حِکمی- حضوری» سیر می‌دهد، زبان اهل‌البیتh است، که إن‌شاء‌الله مفصلاً به آن می‌پردازیم و البته باید مواظب باشیم آن معانی را آنچنان نازل نکنیم که دیگر قدرت به حضور بردنشان از بین برود.\nدر راستای جدا افتادن بشر از ارتباط با حقایق و منقطع‌شدن زبان‌ها؛ آقای دکتر داوری می‌فرماید:\n«بشر حسّی به‌راحتی زبان انسان‌های قدسی را نمی‌فهمد ولی آن‌ها سخن گفته‌اند تا همین بشر را از این سرگردانی برهانند، بشری که حقایقِ وجودی را انکار کند، دیگر قدرت سیر و تفکر به معنی واقعی آن را ندارد و لذا بیشتر حرف می‌زند، حرف و حرف و حرف».\nنیچه متوجه شد فاجعة پیش‌آمده یعنی انقطاع بشر از عالم قدس، فاجعه‌ای فوق‌العاده بزرگ است و لذا با همة حرکات و سکناتش خواست آن را نشان دهد، هر چند برای نشان‌دادن آن، نیاز به وارستگی بیشتری بود که نیچه از آن بهره کافی نداشت. به هر حال بنده هم در حدّ خودم تلاش می‌کنم بلکه بتوانم موضوع را روشن کنم، چون اگر موضوع روشن شد و رویکرد به دین - یعنی تنها راه نجات- تصحیح گشت، دیگر ادامة بقیه راه سخت نیست، بالأخره به حضور رفتن و از مفهوم گذشتن و با خودِ «وجود» مرتبط‌شدن، گنجی است که برای همه آشکار نیست. به قول حافظ:\nچون راه گنج بر همه کس آشکار نیست\nشما در این بحث تا حصول نتیجه باید حوصلة زیادی به خرج دهید، نه بخواهید زود نتیجه بگیرید و نه خسته شوید، بالأخره با یک زبانی باید این مطالب را گفت. اجازه بدهید من بحث را حضوری کنم، اگر دیدم طنابم به ته چاه نرسید، دوباره بالا می‌آیم و طنابم را بلندتر می‌کنم، تا بلکه إن‌شاء‌الله عزیزان به حضوری که به دنبالش هستند وارد شوند. گفت:\nمن گنگ خواب دیده و عالم تمام کر\nمن مانده‌ام ز گفتن و خلق از شنیدنش\nآن گنگِ خواب‌دیده شاید من باشم، اما شما کَر نیستید.\nنیچه وقتی گفت: «خدا مُرد!» خیلی‌ها نفهمیدند چه می‌گوید، فکر می‌کردند دارد به خدا توهین می‌کند. او با این جمله می‌خواهد بگوید؛ بی‌ارزش‌شدن ارزش‌ها در دنیای مدرن، حادثه‌ای است اساسی و بزرگ که در غرب و در هر کشور غربزده رخ داده است. می‌گوید: «آن‌ها که خدا را کشته‌اند، هنوز از جنایت بزرگ خود بی‌خبرند» یعنی عمق فاجعه برای بشر روشن نشده است. وی در اثر مشهور خود به نام «علم فرح‌انگیز» در قالب انسان دیوانه می‌گوید:\n«به کجا هست این خدا؟! بر آنم که آن را برایتان واگویم اما وی را کشته‌ایم، شماها و من! ما همگان قاتل وی هستیم! اما چگونه چنین کرده‌ایم؟! چگونه قادر بودیم تا دریا را بخشکانیم؟!... آیا ظلماتِ این شب، هر چه فزون‌تر فرا نمی‌رسد؟ آیا باز غیبت خدا را هیچ باور نداریم؟! در این‌جا انسان دیوانه سکوت کرد... فانوس خویش را بر زمین کوبید که تکه‌تکه و خاموش گشت، سپس چنین ندا سر داد: من بسی زود هنگام آمده‌ام، هنگامة من هنوز فرا نرسیده است، این واقعة عظیم هنوز در میانه راه خویش است و بسی راه در پیش رو دارد...»\nقصد نیچه توهین به خدا نیست، می‌خواهد بگوید آن خدای واقعی که خدای حضوری است، در صحنه جان‌ها دیگر وجود ندارد، آن خدایی هم که بر سر زبان انسان‌ها است، خدا نیست.\nمی‌گویند اباذر«رحمة‌الله‌علیه» متوجه بود هر چه حضور خدا در قلب‌ها بیشتر باشد، آن خدا به حقیقت خدا نزدیک‌تر است و خدایی را که در قلب خودش بود با خدایی که در قلب رسول خداf بود مقایسه می‌کرد و می‌فهمید خدای اباذر، خدای محمّدf نیست به همین جهت وقتی می‌خواست صحبت کند در ابتدای صحبت نمی‌گفت به نام خدا، می‌گفت به نام خدای محمدf، این هوشیاری و شعور خوبی است، همان شعوری که بلقیس پیدا کرد و قرآن آن را متذکر می‌شود؛ بلقیس نگفت من به خدا ایمان آوردم، گفت: «وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَیْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ»؛ همراه سلیمان تسلیم پروردگار عالمیان شدم. یعنی به خدای سلیمان ایمان آوردم. او به جهت شعوری که دارد در واقع دارد می‌گوید من حال و مقامی را در سلیمانu می‌بینم و توحیدی را در وجود او احساس می‌کنم که بالاتر از آن توحیدی است که خودم می‌شناسم و مطلوب من آن توحید است، این خودش یک نوع خودآگاهی و حتی دل‌آگاهی است که آدم بفهمد آن عقیده‌ای که دارد هنوز آن عقیده‌ای نیست که بتوان از آن به نحو اساسی استفاده کرد و نیوشای وجود شد.\nدر بحث‌های آینده إن‌شاء‌الله آرام‌آرام این نقصان روشن خواهد شد که چگونه «خدای حصولی» یا خدایی که خدا نیست، جای «خدای پیامبران» را می‌گیرد، و إن‌شاء‌الله این شروع خوبی خواهد بود تا راه پیدا شود، و چون راه را پیدا کردیم، دیگر ارتباط با خدا آسان می شود. باید برای ارتباط با خدا ابتدا جهت نگاه خود را تغییر دهیم، مثل وقتی که می‌خواهید نور را ببینید، نمی‌توانید با همان ساحتی که دیوار را می‌بینید نور را هم بنگرید، وگرنه از همدیگر می‌پرسید نور کو؟ در حالی که به وسیلة نور دارید همدیگر را می‌بینید، دیوار را با نور می‌بینید ولی نور را با خود نور می‌بینید، منتها با ساحتی غیر از ساحتی که دیوار را با نور می‌بینید. در مورد خدا هم همین طور؛ اگر ساحت و زاویة دید خود را از علم حصولی به علم حضوری تغییر ندهیم، از هم می‌پرسیم خدا کو؟ چون انتظار داریم با علم حصولی با خدا روبه‌رو شویم. اگر بتوانیم بفهمیم که از طریق علم حصولی حقیقتِ هیچ‌چیزی را، حتی واقعی‌ترین و حاضرترین واقعیات را، نمی‌بینیم، دیدنمان به معنی دیدن حضوری و وجودی شروع می‌شود. اگر به ما بگویند نورِ موجود در اتاق کو؟ نمی‌توان به آن نور مثل این‌که به دیوار اشاره می‌شود، اشاره کرد. وقتی کسی بگوید من این را قبول ندارم که الآن در این اتاق نوری هست، اگر هست مثل این دیوار و این میز که می‌توانید به من نشان دهید، آن را هم به من نشان دهید. در جواب او شما چه کار می‌توانید بکنید؟ هرچه هم تلاش کنید تا از آن زاویه و ساحت که دیوار و میز را می‌بینید نور را هم به او نشان دهید، نمی‌توانید، چون او در عین ماندن در سطح و ساحت رؤیت میز و دیوار، می‌خواهد چیزی را ببیند که لازمه‌اش تغییر ساحت است، به همین جهت متوجه نیست با ساحت دیگری دارد نور را می‌بیند، ولی مشکلش جای دیگر است و آن این که اصالت را به ساحت علم حصولیِ خود که با آن می‌تواند دیوار و میز را ببیند، می‌دهد. لذا اگر بخواهید با این فرد بحث کنید، اگر تا صبح قیامت هم بحث شما با او ادامه پیدا کند، هیچ چیز به دست نمی‌آید، چون او از ساحت علم حصولیِ خود می‌خواهد چیزی را بنگرد که آن چیز فوق آن ساحت است و لذا نمی‌داند مشکل او کجاست و در نتیجه از ارتباط گرانقدری که می‌تواند با حقایق عالمِ وجود داشته باشد، محروم خواهد بود. اگر کسی عمق فاجعة محرومیت از ارتباط با وجودِ حقایق عالم را نفهمد، وقتی خیلی خوب هم برایش سخن گفتی، از افق خودش یک حرفی می‌زند که متوجه می‌شوی تمام حرف‌هایت هدر رفت و معلوم می‌شود هیچ وجه از وجوه سخن شما را متوجه نمی‌شود. زبان علم حصولی اگر نظر به رؤیت حضوری نداشته باشد، بیشتر بازی‌دادن همدیگر است، چون گفتارهایی است که به هیچ حقیقتی اشاره ندارد - فراموش نفرمایید که خدای حصولی حقیقت نیست بلکه خدای حضوری حقیقت است- گفتارهایی که اشاره به حقایق یقینی ندارند، نه تنها همدلی بین گوینده و مخاطب به وجود نمی‌آورند، بلکه روح شنونده را در میان الفاظ پراکنده، حیران می‌کنند.\nزبان از دست رفته‌ای را که اشاره به حقیقت داشت، می‌توان با برگشت به «خداداری» به جای «خدادانی» احیاء نمود و از ورطه هلاکت‌باری که رابطه انسان با حقایق را از بین برده است، نجات یافت. زبانی که اشاره به حقیقت دارد با واژه‌های مخصوص به خود به سر می‌برد، چون به قول حافظ انسان در آن حالت، ساکنِ درگه پیر مغان است:\nآن روز بر دلم درِ معنی گشوده شد\nولی بشر مدرن با واژه‌هایی به سر می‌برد که حکایت از به بن‌بست رسیدن او دارد، این واژه‌ها در تاریخ تفکر توحیدیِ ما اصلاً مطرح نبوده است، این زبان و این واژه‌ها به چیزهایی اشاره می‌کند که نشان می‌دهد بشر به حال جدیدی وارد شده است. عبارات؛ «امیال فرو نشسته»، «آرزوهای پس‌زده»، «رؤیاهای سنگ‌شده»، «وعده‌های طلایی که به ثمر نرسیده»، «شناسایی‌های بی‌نتیجه»، «بشری که بال‌های غول‌آسایش مانع پروازش شده»، «برهوت زندگی» ... این قبیل واژه‌ها و جملات، خبر از نیستی یک نسل می‌دهد و همگی انعکاس روحی است که با حقیقت روبه‌رو نشده و زندگی خود را مشغول «مفاهیم» کرده است. به عبارت دیگر این‌ها قصه روح بشر نومینالیست یا اعتبار زده است که برای «معانی» هیچ حقیقت باطنی قائل نیست، ولی با این همه هنوز کارد به استخوانش نرسیده است. واژه نیهیلیسم یا پوچ‌گرایی بیان‌کننده احوال چنین روزگاری است. واژه نیهیلیسم را به سرعت برای خود معنا نکنید، چون این واژه یک لغت نیست، بازگوکنندة احوال یک تمدن است. ما در فرهنگ دینی خودمان اصلاً نمی‌فهمیم نیهیلیسم به معنی واقعی آن یعنی چه، چون ما در شرایط جامعه دینیِ شیعه یک نحوه توجه به حضور حقایق معنوی و ائمه‌ای که واسطه فیض در هستی هستند داریم که هرگز پوچی را آن‌طور که غرب با گوشت و استخوانش احساس می‌کند، نمی‌فهمیم مگر در خانواده‌هایی که به کلی به اسلام پشت کرده‌اند.\nابتدا غرب به پوچی رسید و سپس بقیه ملت‌ها به اندازه‌ای که به آن فرهنگ نزدیک شدند، به چنین حالتی دچار شدند. ما با استقبال از فرهنگ غرب و با مدرسه‌سازی‌هایی که قبل از مشروطه به روش غربی شروع کردیم، با زندگی پوچی‌زده ارتباط یافتیم. و مؤمنینی که دلشان بیدار بود در همان روزها عمق فاجعه را متوجه شدند، ولی متأسفانه کار در دست دولتمردان قاجار بود که بویی از حقیقت نبرده بودند. ما تا قبل از ارتباط با غرب اصلاً پوچی به آن معنی که نیهیلیسم از آن در غرب خبر می‌دهد، نداشتیم. این‌که یک نفر مشروب می‌خورد و می‌گفت غلط کردم، که پوچی نمی‌شود، اگر کسی گناه بکند ولی گناه را گناه بداندکه پوچی نیست، چون هنوز نظرش به حقیقت است. وقتی رابطة عالم مادون با عالم مافوق قطع شود و «خدا دانی» جای «خداداری» بنشیند، شروع حِرمان و بی‌وطنی است. ابتدا باید ملاحظه بفرمایید که چگونه زبان شور و شعفِ معنویت تبدیل به زبان سرخوردگی و یأس می‌شود. واژه‌هایی مثل «امیال فرو نشسته»، «رؤیاهای سنگ شده» و ... که عرض شد حرف‌هایی است که در دنیای مدرن معنی پیدا کرد، و باطن این واژه‌ها که همان احوال مردم باشد، قصة روح زمانه است. بعضی از این واژه‌ها در گذشته معنای امروزی‌اش را اظهار نمی‌داشت ولی حالا به جهت احوال خاص مردم معنی امروزی خود را می‌نمایاند. واژه افسردگی را امروزه همه می‌فهمند به چه معنی است. مردم به عالمی رسیده‌اند که اگر واژه افسردگی را به کار ببریم، با روح و جان خود آن را می‌فهمند، در حالی‌که اگر دویست‌سال پیش این واژه را به کار می‌بردید، هرگز آن را به معنی امروزی آن، نمی فهمیدند. این واژه قبلاً به معنی غم به کار می‌رفت، ولی به معنی امروزی آن، حال بشر مربوط به دنیای اسلام نبود. «افسردگی» امروز دیگر یک لغت عادی نیست، بیان یک حالتی است که با زندگی بشر جدید هم‌آغوش است و خبر از هم‌آغوشی بشر با نیستی دارد.\nبشر جدید طوری زندگی را انتخاب کرده است که صِرف عنوان‌ها او را به نشاط می‌آورد، بدون آن‌که درصدد باشد آن عنوان‌ها به حقیقت متصل باشد، و در راستای این نوع از زندگی است که افسردگی مثل یک کابوس خود را نشان می‌دهد. وقتی بشر به حقیقت نظر نداشت و به عنوان‌های خاصی از حقیقت راضی شد و خیالاتش او را تغذیه کردند، همواره نگران و دلواپس است که عنوان‌های خیالیِ او فرو نریزند. یک شاعر اسپانیایی می‌گوید: «زندگی چون جام زرّینی است که چون سرکشیدیم دیدیم خیالی بیش نیست!» او با این حرف در واقع دارد قصه زندگی زمانه خود را می‌نمایاند که انتهای این نوع زندگی، روبه‌رو شدن با پوچی است و زندگی در آن فرهنگ، زندگی با خیالاتی است که یک عمر با آن‌ها به سر می‌برند، بدون آن‌که دغدغة واقعی نبودن آن را داشته باشند. و امروزه گفتمان انسان‌ها پر است از این نوع حرف‌ها و جملات که همه خبر از غفلت از حقیقت می‌دهد. این‌که می‌گویند امروزه شعر و شاعری در دنیای جدید واخورده شده است، نکته دقیقی است! شما اشعار مثنوی مولوی را با بسیاری از اشعار مطرح در دنیای امروز مقایسه کنید؛ اشعار مثنوی معنوی عموماً نظر به حقیقت دارد و در سراسر آن شور حیات به چشم می‌خورد. اگر بگویید حیات را نشانم بده، بنده مثنوی مولوی را معرفی می‌کنم، با این توضیح که معتقد نیستم مثنوی عین‌الحیات است، بلکه معتقدم از نور عین‌الحیاتِ چشمه محمّدیf استفاده کرده است.\nحاصل قضیه این که این نوع حال که الآن شما در بین مردم ما می‌بینید، با ورود مدرسه و ظهور فرهنگ غرب وارد دنیای اسلام و کشور ما شد و آن ریشه در فرهنگی دارد که از حقیقت روی برگردانده و با حرف زندگی می‌کند و عهد خود با حقیقت را فراموش کرده است، لذا در همه جا احساس بی‌وطنی او را فرا گرفته است، زیرا او «دانایی» را «دارایی» پنداشت و دغدغه دوری از افق حقیقت در او از بین رفت و گرفتار امور عادی زندگی شد و به دنبال مفاهیمی از حقیقت، با انواع فلسفه‌ها مرتبط شد. در این‌جاست که حافظ به ما پیشنهاد دیگری دارد و توصیه می‌کند:\nفکر بهبود خود ای دل زره دیگر کن\nدرد عاشق نشود به، ز مداوای حکیم\nآری؛ یک وقت سیر تفکر فلسفی و مفهومی زیر پرتو نور ائمه معصومینhآن‌چنان رشد می‌کند که به حکمت متعالیه صدر‌المتألیهن«رحمة‌الله‌علیه» ختم می‌شود، این دیگر سیر از مفهوم به واقعیت و وجود است و اصالت دادن به وجود خارجی است، و نه وجود مفهومی. ولی اگر گرفتار مفاهیم و یا حرف‌ها و عنوان‌های بی‌حقیقت شدیم، از ارتباط با حقیقت و وجود محروم می‌شویم و مداوای حکیمی که نسبت به مفاهیم عالم است چاره‌ی محرومیت ما نخواهد بود.\nبرای روشن شدن بحث یک گل را با یک اسکلت فلزی که در ساختمان به کار می‌رود مقایسه کنید؛ اگر از منظر نظم ریاضی به آن دو نگاه کنید هر دوی آن‌ها را منظم می‌بینید. در اسکلت فلزی قواعد ریاضی کاملاً محاسبه‌شده، و مقاومت‌های هر ستون خیلی دقیق مورد بررسی قرار گرفته است. همین‌طور اگر یک گل را از همان زاویه بررسی نمایید، ملاحظه می‌کنید که اندازه و وزن این گلبرگ و نسبتش با زاویه‌ای که به ساقه‌اش دارد و فشاری که بر ساقه می‌آورد، کاملاً دقیق و حساب‌شده است. وقتی این گل را که حداقل به اندازه یک اسکلت فلزی، قواعد ریاضی در آن محاسبه و در نظر گرفته شده است، صرفاً از منظر محاسبات چشمِ ریاضی ببینیم، آیا گل می‌بینیم یا دیگر نمی‌توانیم آن را به عنوان یک گل تماشا کنیم؟ درست است که نظم ریاضی‌وارِ اسکلت فلزی در گل هم رعایت شده است ولی خیلی چیزهای دیگر در گل هست که با نگاه محاسبه‌گرِ ریاضی نمی‌توان آن‌ها را دید. این‌که شنیده‌اید بعضی‌ها خارج از برخورد بد کلیسا با گالیله، معتقدند گالیله به بشر ظلم کرده است، در همین راستا است که می‌گویند او نگاه بشر به عالم را به نظم ریاضی محدود کرد، و فقط با نگاه ریاضی به عالم نگریست و حاصل آن نگاه علم جدید و بشر مدرن شد که استعداد دیدن بسیاری از زیبایی‌های عالم را از دست داده است. در این‌که کلیسا در برخورد با گالیله افراط کرده است بحثی نیست، ولی غفلت از نگاه همه‌جانبه به عالم، به طوری که بتوانیم نظر به حقیقت بیندازیم، چیزی بود که علم جدید با نگاه محاسبه‌گر خود،از آن غفلت کرد. بشری که عالم را، مظهر اسماء الهی می‌دید، در منظری که گالیله مطرح کرد تبدیل به انسانی شد که همه چیز را از منظر موجودات محاسبه پذیر می‌نگرد، حتی از منظر گالیله نه‌تنها خداوند جهان را با قلم ریاضی خلق کرده، حتی کتاب مقدس بر اساس ریاضیات تدوین شده است. ممکن است تصور کنیم این حُسن کتاب مقدس است که با نظم ریاضی تدوین شده است، ولی متوجه باشیم ما در متون مقدس به دنبال خدا هستیم، نه به دنبال مهندس. وجود مقدس پیامبرf اگر یک مهندس منظمی باشد، جوابگوی آن بُعدی از انسان که نیاز به نبی دارد نخواهد بود.\nاین‌که گفته می‌شود «دبستان که آمد بشر به بحران معرفتی افتاد» هنوز مبهم است، زیرا باید این نکته روشن شود که وقتی دبستان وارد زندگی ما شد نگاه ما به عالم تغییر کرد. دبستان نگاه ما را به عالم و آدم عوض نمود و دیگر با نگاهی که انبیاء به ما آموخته بودند به عالم و آدم نمی‌نگریم. در درس علومی که امروزه می‌خوانید تلاش می‌کنید تا طبیعت را آن‌طور نگاه کنید که غرب نگاه می‌کند و با چند نمونه و آزمایش، می‌خواهید حقانیت نگاه خود را اثبات کنید. مثل این است که با چند نمونه محاسبه بین اجزای گل، نظم ریاضی‌گونه یک گل را ثابت کنند. در حالی‌که صحبت از زیبایی‌هایی است که با نگاه ریاضی‌گونه در گل دیده نمی‌شود، نه این‌که نظم ریاضی‌گونه در آن وجود ندارد. از طریق درس علوم، کودکان را از «نگاه سنتی» به عالم، به «نگاه مدرن» منتقل می‌کنند. بعضی‌ها درس علوم را نمی‌فهمند چون می‌خواهند در نگاه سنتی خود پایدار بمانند ولی از طرف این تمدن به عنوان بی‌سواد معرفی می‌شوند. برای خودِ ما خیلی سخت بود که نگاهی را بپذیریم که درس علوم پیشنهاد می‌کند، نه این‌که موضوع سخت بود. حرف این بود که به چه دلیل طبیعت این طور است که درس علوم می‌گوید، و یا به چه دلیل با چشم معلم فیزیولوژی به بدن خود نگاه کنیم. در درس علوم باید تلاش می‌کردیم چشم طبیعی خودمان را کور کنیم تا چشم گالیله‌ای در ما جا باز کند و طبیعت را آن‌طوری ببینیم که امروز غربی‌ها می‌بینند، موجودی مُرده که حق هر تصرفی را در آن داریم! فردی که با تلسکوپ ماه را دیده بود، گفته بود ماهی که در سقف آسمان به آن زیبایی می‌دیدم، چیزی نبود جز یک سنگ بزرگ که نور به آن می‌خورد. در حالی‌که در نگاه دیگر؛ یک نظمی در میان است که در آن مجموعه، کره ماه هم نقشی در زیبا‌کردن این مجموعه دارد، هر چند به طور منفرد یک سنگ بزرگ است. خدا ماه را به واقع ماه زیبایی آفرید، نه یک سنگ که به آن نور بتابد، در این پهن دشت آسمان نیلگون این ماه، به زیبایی ماه است، چشم محدود نگر علم نجوم جدید نمی‌گذارد زیبایی آن را ببینیم.\nکز تو مجنون گشت پریشان و غوی\nبا خودی تو لیک مجنون بی‌خود است\nدر دیار عشق هوشیاری بد است\nنه با چشم خلیفه زیبایی‌های لیلی دیده می‌شود و نه با چشم ریاضی می‌توان زیبایی‌های عالم خلقت را تماشا کرد.\nمی‌گوید: «در دیار عشق هوشیاری بد است» هوشیاری‌های کمیت‌نگر ریاضی، زیبابینی را در تو می‌میراند. هوشیاریِ ریاضی است که زیبایی ماه و ستارگان را از ما گرفته و در آن نگاه، دیگر منظر آسمان صحنه زیبای زندگی نیست، بلکه فضایی است با تکه سنگ‌های بزرگ که نور خورشید به آن‌ها می‌خورد و منعکس می‌شود. نگاه مدرن به عالم، نگاهی است که هر چیز زیبا را پاره‌پاره می‌کند، در حالی‌که دنیایی که ماه ندارد و آسمانش نمایش زیبایی‌ها نیست نمی‌تواند جای زندگی باشد، در آن دنیا عشق می‌میرد و دوست‌داشتن در سطحی‌ترین شکل آن فروکاسته می‌شود و سرخوردگی‌ها و افسردگی‌ها و رؤیاهای سنگ‌شده شروع می‌شود. به گفته حافظ:\nبه هرزه بی می و معشوق عمر می گذرد\nبطالتم بس، از امروز کار خواهم کرد\nوقتی به لطف الهی به قصد زیارت مسجدالحرام به مکه مکرمه مشرف شوید، اگر مواظب نباشید و دل خود را با خود نبرده باشید، کعبه را سنگ می‌بینید و در آن حال از بسیاری از برکات محروم خواهید شد. در حالی‌که عموماً اهل ایمان در رویارویی با کعبه، دلشان متذکر مقصد متعالی‌شان می‌شود، تا آن‌جا که بعضی‌ها حتی جسم کعبه را نمی‌بینند، بلکه آن را آینه‌ای می‌بینند که قدرت انتقال به عرش را در خود دارد. البته در هر حال برای عموم مؤمنین کعبه با شدت و ضعفِ متفاوت قدرت انتقال فوق‌العاده‌ای به عالم معنا دارد. اگر کسی دل خود را خراب نکرده باشد و فقط نخواهد ببیند که جنس سنگ‌های آن چیست و یا ارتفاع آن چقدر است، یعنی اگر دلش را با این جزئی‌نگری‌ها کور نکرده باشد، با روبه‌رو شدن با کعبه، موفق به انتقال به عالم معنا می‌شود. ولی اگر با چشم زمین‌شناسی بروید و آن نگاهْ بر شما غلبه کرده باشد، نگاه می‌کنید سنگ‌های آن آهکی است یا آذرین، و در آن صورت دیگر از دیدن کعبه محروم شده‌اید. همسفری عزیز داشتیم که می‌گفت: «می‌گویند برای عید قربان پرده کعبه را عوض کردند، مگر کعبه پرده داشت که عوض کنند». او در نگاهش به کعبه، آنچنان جذب معنویت آن شده بود که اصلاً پردة کعبه را هم ندیده بود! کسی که به آن‌جا می‌رود چنانچه نظرش به مقاصد عالیه باشد، آنچنان در آن شرایط، توجه قلب او در آینه کعبه به آن مقاصد عالیه می‌افتد که نه کعبة سنگی را می‌بیند و نه پرده زربافت آن را. مثل وقتی که شما در آینه می‌نگرید، اصلاً به شیشة آینه توجه ندارید. نگاهِ درست به کعبه به شرطی است که خود ما نیز طالب آن نگاه باشیم، اما اگر در نگاه‌کردن در آینه تلاش کنیم شیشة آینه را ببینیم، دیگر آینه برای ما نمایان‌کننده صورتِ درون خود نیست، بلکه آن آینه برای ما شیشه است، به همین جهت هم گفته‌اند قبل از سفر حج یک حلالیتی از افراد بطلب، دنیا را زیر پا بگذار و برو تا بتوانید در آن شرایطِ مساعد، به بالاتر از دنیا منتقل شوید. حتماً شنیده‌اید که بیت‌المعمور باطن خانه کعبه است و عرش باطن بیت‌المعمور است و باطن عرش اسماء الهی است. پس هر چه شما بیشتر آماده انتقال به عالم معنا باشید، کعبه شما را راحت‌تر به مراتب عالیه منتقل می‌کند حتی این انتقال تا ارتباط با اسماء الهی امکان دارد. اما وقتی انسان به یک نگاه محدود شد، از آن شعوری که می‌تواند به کمک آن، با حقایق روبه‌رو شود، محروم می‌شود و نگاه ریاضی‌گونه صِرف، یکی از این نگاه‌های محدود است.\nهمه این مقدمات برای روشن شدن این نکته است که چه طور می‌شود انسان‌ها احساس پوچی می‌کنند. تازه بنده از یک جهت موضوع را طرح کردم. خواهش من این است که هنوز هیچ قضاوتی نکنید، نگویید مطلب را گرفتیم، عنایت داشته باشید من خودم بعداً از این نتیجه‌گیری می‌گذرم، پس فعلاً شما تقاضای من را بپذیرید که هیچ قضاوتی نکنید. هنوز چیزی گفته نشده که شما بخواهید نتیجه‌گیری کنید. اگر شما رسیدید به این‌جا که فقط باید «وجودِ حقایق» را در منظر جانمان بیاوریم و به آن نگاه کنیم، شاید به مقصد رسیده باشیم. مثل نگاه کردن به نور، وقتی رسیدیم به این‌که اگر می‌خواهیم حقایق را ببینیم، باید راه و روش نگاه‌کردن به حقایق را پیدا کنیم، مسئله حل است، بعد سؤال می‌کنید؛ اگر ما خواستیم فعالیت فرهنگی بکنیم چه کارهایی باید انجام دهیم؟ عرض خواهم کرد، به ظاهر هیچ کاری نمی‌خواهد بکنید، لازم هم نیست ذهن مخاطب را از معلومات و اطلاعات پر کنید، باید بتوانید مطلوب مورد نظر خودتان را به او بشناسانید تا او بتواند آن را ببیند و این کار به روش و آمادگی مخصوصی نیاز دارد، باید ببینید مخاطب خود را به کجا وصل کنید. برنامه‌هایی که دین پیشنهاد کرده، فوق‌العاده کارساز است منتها باید به روش خاصِ خودش تبلیغ شود تا مخاطب را وارد عالَم دین کند و بتواند در آن حالت با حقایق دینی رابطه حضوری به وجود آورد و در آن صورت «دین‌دانی» به سوی «دین‌داری» سیر می‌کند. اگر توانستیم این کار را انجام دهیم همه ابعاد دین جای خودش را پیدا خواهد کرد، حتی تفریحات و بازی‌های ما هم ما را از عالَم دینی خارج نمی‌کند و دیگر در شرایطی قرار نداریم که در و دیوار زندگی حکایت پوچی و بی‌ثمری ما باشد.\nدین‌دان‌ها زیادند، ولی دین‌دارها کم\nامروز مردمِ دینی که عالَم دینی داشته باشند کم‌اند، در حالی که دوست‌داران دین کم نیستند، اما این دوست‌داران دین عموماً اهل نیایش به معنی ارتباط حضوری با عالم اعلاء نیستند. شما اگر به تاریخ گذشته نگاه کنید، می‌بینید اکثر مردمِ صد یا صدوپنجاه سال گذشته، بخصوص در کشور شیعه، مردمی اهل نیایش بودند و به اصطلاح انسان‌های دین‌دار بودند تا دین‌دان. ولی امروزه دین‌دان‌ها خیلی بیشتراند. یک جوان برای این‌که در کنکور امتحان بدهد، بیشتر از بعضی از آقایانِ علما باید اطلاعاتی در رابطه با تاریخ اسلام و امثالِ آن بداند، و در همین رابطه اکثراً دین‌دان شده‌اند اما دیندار نیستند.\nبحث از همین‌جا شروع می‌شود؛ که «دین‌داری» با «دین‌دانی» چه فرقی می‌کند؟! شاید همة محور بحث را همین یک کلمه بگیرد که عرض می‌کنم: «اگر ما به مفاهیم مشغول بشویم، به پوچی‌ها مشغول می‌شویم». چرا که مفاهیم در حد اندیشه است و اندیشه محل خدای ذهنی است، خدای واقعی بالاتر از آن است که فقط جایش در ذهن و اندیشه باشد. به گفتة مولوی:\nآن که در اندیشه ناید، آن خداست\nچون خدایی که در اندیشه و ذهن و فکر ما هست، مخلوق ذهن ما می‌باشد و معنیِ خالقیت است و نه خودِ خدای خالق. شما به این جمله که می گوید: «اگر ما به مفاهیم مشغول بشویم به پوچی ها مشغول می‌شویم» دوباره دقت بفرمایید، اصل موضوع در جلسة گذشته مورد بحث و بررسی قرار گرفت و عنایت فرمودید که مفاهیم دو نوع هستند، یا مفهومِ یک واقعیت است و یا مفاهیم اعتباری‌اند، درست است که مفاهیم در هرحال عین واقعیت نیستند، اما بعضی از مفاهیم دریچه واقعیت‌اند و خبر از واقعیت خارجی می‌دهند، و به همین جهت است که به ما می‌گویند بروید علم بیاموزید، چون از طریق علم‌آموزی متوجه وجود آن واقعیات و حقایق می‌شویم. هنر ما این است که از علم حصولی به علم حضوری سیر کنیم تا بتوانیم با نور حقایق عالیه مرتبط باشیم، ولی بعضی از مفاهیم اصلاً دریچه‌ای از واقعیت نیستند، تا بخواهیم از طریق علم حصولی به آن‌ها، به علم حضوری نسبت به آن‌ها برسیم، بلکه اعتباریات ذهنی هستند بدون آن‌که باطن داشته باشند و از واقعیات ماوراء خودشان خبر دهند.\nآری؛ تن من باطن دارد و آن مَن یا نفس من است و باز باطن مَن، منِِ من یا فطرت من است و باز منِِ من هم باطن دارد که آن باطنِ فطرت من، یعنی خداست و بهترین راه خداشناسی سیر به باطن خود است تا از باطن بیکرانه خود متوجه وجود خدا شویم. مولوی هم در رویارویی با خدای خود می‌گوید:\nدر دو چشم من نشین ای‌آن‌که از من من تری\nتا قمر را وا گشایم کز قمر روشن‌تری\nمگر خودتان نمی‌گویید خدا جانِ جانِ جان است. ما یک تن داریم، یک جان داریم، یک جان جان داریم که همان منِِِ من یا فطرت است، یک جانِ جانِ جان داریم که او همان حق است. اگر کسی خواست خدا را که همان جانِ جانِ جان است، بشناسد، از درون خودش که ذات مجردِ نامحدود است، بهتر می‌تواند با خدا روبه‌رو شود.\nبه هرحال ملاحظه فرمودید که بعضی چیزها مثل تن شما، باطن دارند و بعضی چیزها مثل اعتباریات اصلاً باطن ندارند. این صندلی دارای باطن نیست، چون قرار گذاشتند چند تکه چوب را به طرز خاص به همدیگر وصل کنند تا بتوانند روی آن بنشینند، چیزی از عالم بالاتر در تدبیر و ایجاد آن نقش ندارد، فقط ذهن ما منشأ پدیدآمدن آن شده است و لذا ما را به حقیقتی مافوق عالم مادون منتقل نمی‌کند یعنی یک امر اعتباری است. حرف بزرگان نفی اعتباریات نیست، بلکه می‌گویند اعتبار را اگر به عنوان اعتبار بشناسید و قبول کنید اشکال ندارد، اما اگر برای اعتباریات حقیقت قائل شدید، فاجعه است، و اگر حقایق را اعتباری دانستید فاجعه‌آمیزتر. حالا شما حساب کنید بشر چقدر گرفتار اعتباریات خودش است و همچون حقایق با آن‌ها برخورد می‌کند، گویا برای او صندلی و خانه همان اندازه واقعیت دارد که خدا و ملائکه. در حالی‌که مگر می شود چیزی که باطن ندارد جان انسان را تغذیه کند؟ آری! با این اعتباریات؛ خیال و وَهم انسان تغذیه می‌شود ولی عقل و قلب نه. گرفتار اعتباریات شدن همان است که در موردش گفته‌اند: «زندگی جام زرینی است که چون سر کشیدیم دیدیم خیالی بیش نیست.» پوچِ پوچ است. می‌گوید زندگی‌های امروزی چون از حقایق فاصله گرفته، کاخ‌های بسیار پر رونقی هستند که هرگز نباید به طرف آن اسباب‌کشی کرد، چون افکار و احساساتی است بدون باطن. عنایت بفرمایید این حرف‌هایی که بشر در صد ساله اخیر در مورد زندگی می‌زند، خبر از فاجعه‌ای می‌دهد که در آن زندگی، کارد به استخوانش رسیده است.\nپس دوباره به آن جمله عنایت بفرمایید که می‌گوید: «اگر به مفاهیم مشغول شدیم، به پوچی‌ها مشغول می‌شویم.» حال اگر آن مفاهیم به کلی باطن نداشته باشند و اعتبارات ذهن ما باشند، زندگی ما را می‌بلعند، و اگر هم مفاهیمی باشند که باطن دارند و حکایت از حقایق می‌کنند، باید مواظب باشیم آنچه در ذهن ما از آن حقایق هست، مفهوم حقیقت است، و نه خودِ حقیقت و دانابودن به آن‌ها به معنی ارتباط‌داشتن با حقایق نیست، بلکه به معنی مطلع‌بودن از حقایق است. غفلت از این نکته فاجعه‌آمیز است، چون همان‌طور که عرض شد معنی و مفهوم آب اصلاً تر نیست، بلکه فقط می‌تواند ما را متوجه یک واقعیت خارجی بکند که آن واقعیتِ خارجی آب‌بودن و تربودن است. گفتیم این‌که معنی آب را در ذهن داشته باشیم به این معنی نیست که مقداری از آب خارجی را که تر است در ذهن داریم، معنی خدا را هم که در ذهن و عقل خود داشته باشیم، به این معنی نیست که تجلی مختصری از اسمی از اسماء الهی را در جان خود داشته باشیم. آری؛ علمی که ما را متوجه حقایق کند، خوب است، علمی که حکایت از حقایق دارد انگشت اشاره‌ای است به یک واقعیت متعالی، منتها خطر در این‌جا است که کسی فکر کند حالا که به حقایق علم دارد پس حقایق در جان اوست و دارای آن حقایق است و نفس او با خودِ آن حقایق مرتبط شده است. همچنان که عرض کردم مولوی در راستای تذکر نسبت به این خطر می‌گوید:\nآن‌که در اندیشه ناید، آن خداست\nچون اندیشه جایگاه مفاهیم است و مفاهیم ساخته ذهن ما است، در حالی‌که خداوند خالق ما است و نمی‌شود خالق ما به خودی خود در ذهن ما باشد، و لذا گفته‌اند باید خدا را در بیرون از اندیشه خود و با ارتباط قلبی با خود او، او را پیدا کرد، گفت:\nاز شیشه بی میّ، میّ بی‌شیشه طلب کن\nحق را ز دل خالی از اندیشه طلب کن\nیعنی ماوراء مفاهیم و علم حصولی باید با حقایق ارتباط داشت.\nحضرت‌امام‌خمینی«رحمة‌الله‌علیه» در رابطه با حجاب‌بودن علم حصولی و مفاهیم می‌فرمایند:\nآن‌که بشکست همه قید،«ظلوم است وجهول»\nآن‌که از خویش‌و‌همه کون و مکان غافل بود\nدر برِ دل‌شدگان علمْ حجاب است حجاب\nاز حجاب آن‌که برون‌رفت به‌حق «جاهل» بود\nیعنی از یک طرف طبق آیه 72 سوره احزاب خداوند امانت خود را به آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه داشت و همه آن‌ها از این که آن را حمل کنند ابا کردند و انسان قبول کرد، از طرف دیگر علت قبول آن توسط انسان به جهت آن است که انسان «ظلوم» و «جهول» است، هم ظالم است و هم جاهل. امام خمینی«رحمة‌الله‌علیه» در تفسیر این آیه در شعر فوق می‌فرمایند چون انسان همه قیدهای خودی و خودیت را شکسته، پس ظلوم است و به نفس امّارة خود ظلم کرده است و جهول نیز هست، زیرا به جز توجه به خدا از همه کون و مکان غافل است، پس جز به خدا به همه‌چیز جاهل است. و در بیت دوم می‌فرمایند: برای آن‌هایی که متوجه حق شده‌اند و دلشان در صحنة ارتباط با حقایق است، علم حجاب است و فرمودند: «اَلْعِلْمُ هُوَ الْحِجابُ الاَکْبَر»، حال انسانی که این حجاب را بشکافد، دیگر علم را زیر پا گذارده، پس «جاهل» است، از طرف دیگر چون حجابِ بین خود و خدا را پشت سر گذارده، مورد ستایش است، پس می‌توان نتیجه گرفت این‌که خداوند می‌فرماید انسان چون ظلوم و جهول بود امانت را پذیرفت، می‌خواهد او را مدح بفرماید و ظلوم و جهول در این آیه یک نحوه مدح برای انسانی است که توانسته است امانت الهی را بپذیرد و لذا باید طوری ظلوم و جهول را معنی کرد که معنی مدح‌بودن آن‌ها محفوظ بماند و لذا است که فرمودند: ظلوم است نسبت به نفس امّاره خود و جهول است نسبت به غیرخدا و این‌که حجاب‌های علم حصولی را پاره کرده است.\nچنانچه ملاحظه فرمودید باید از طریقی با خدا ارتباط پیدا کرد که آن خدا، خدایی نباشد که صرفاً در اندیشه ما است، چون اگر خدا آن باشد که در اندیشه ما است، آن مخلوق ماست و نه خالق ما. همان‌طور که مفهوم آب، عین تری نیست، مفهوم خالق نیز عین وجوددهندگی نیست، بلکه آن مفهوم، مفهومی است که مخلوق ذهن‌ها است. خدای ذهنی یک مفهوم ذهنی است و به ذهن ما محدود است و چنین مفهومی نمی‌تواند بیکرانه باشد. خدا، وجودی مطلق و بی‌کرانه است. مشکلی که غرب پیدا کرد عدم تفکیک بین خدای مفهومی با خدای وجودی بود، متوجه نشد خدایی که می‌شناسد، مفهوم خدا و محدود به ذهن است، نه خودِ خدای نامحدود. هگل همین مشکل را دارد. می‌گوید: «اگر خدا بی‌کرانه است، پس بقیه موجودات چه جایگاهی دارند؟ اگر بقیه موجودات موجودیت واقعی ندارند که لازمه این خداشناسی سوفسطایی‌گری است، و اگر بقیه موجودات هم در کنار خدا هستند، پس خدا بی‌کرانه نیست» مشکل هگل همین جا بود که خدای ذهنیِ دکارت را می‌شناخت که خدایی مفهومی است و این معنیِ خدای بی‌کرانه و نامحدود است و نه خدای بیرونی که حقیقتی است با تجلیات اسماء و صفات. مخلوقات تجلیات اسماء الهی‌اند نه در کنار خدا و لذا جز خدا در صحنه نیست.\nخدای غرب یک خدای ساخته ذهن است و غرب صرفاً به همین خدای ذهنی نظر دارد که دکارت مطرح می‌کند. او در اثبات خدا می‌گوید: «مگر نه این‌که من محدودم و مسلّم موجود محدود به جز محدود فکر نمی‌کند و نباید معنی مطلق و نامحدود را بفهمد، در حالی که من معنی مطلق را می‌فهمم، پس حتماً باید موجود مطلقی باشد که معنی مطلق را در من ایجاد کرده باشد، و آن خداست». همین‌طور که عنایت می‌فرمایید خدای دکارت از مفهوم مطلق به دست آمد نه این‌که نظر به خدای خارج داشته باشد و متوجه موضوع لقاءالهی شده باشد و با روش انبیاءh بتواند با خدای واقعیِ بیرون از ذهن مرتبط شود و از لقاء او بهره بگیرد.\nروش امامان شیعهh با روش‌های موجودِ خداشناسی فرق می‌کند و تا آن فرهنگ را نشناسیم، حتی نمی‌توانیم به جایگاه امام در هستی معرفت پیدا کنیم و با امام زمانمان ارتباط برقرار نماییم و آن حضرت هم از نظر معرفتی زمینه هدایتی در ما نمی‌یابند که ما را هدایت کنند. امام زمانg در مقام شهود محض هستند،آن وقت اگر ما راه و رسمی داشته باشیم غیر از راه و رسم آن امام، زبان ایشان را نمی‌فهمیم. بالأخره باید تعدادی باشند که زبان امام زمان را بفهمند تا امامu از طریق آن‌ها بقیه را متوجه راه و رسم صحیح کنند، وقتی زمانه به‌کلی فرهنگ امامu را نمی‌شناسد چگونه آن حضرت ظهور کنند؟ عمده، داشتن فرهنگی است که آن فرهنگ بتواند معنی شهود امام معصوم را درک کند وگرنه باز امام را به قتل می‌رسانند. زمینه‌ی قتل امام حسینu در صدر اسلام از وقتی شروع شد که جایگاه معرفتی حضرت علیu را نشناختند، فکر کردند امیر‌المؤمنینu یک انسان خوبی است که اگر هم از متن حاکمیتِ بر جامعه حذف شود خسارت عمده‌ای بر جامعه وارد نمی‌شود و لذا انسان‌های قدسی با انسان‌های غیرقدسی در نظرشان برابر آمد و در این حال است که امام حسینu به عنوان یک انسان که مقابل حاکم کشور اسلامی شورش کرده است، باید کشته شود. در واقع به قتل‌رساندن حضرت سید‌الشهداءu با فرهنگی شروع شد که بین خلیفه اول و حضرت علیu فرقی قائل نیست و در مقابلِ غدیر، سقیفه را بر پا می‌دارد و این است که حضرت زینبi در روز عاشورا وقتی در کنار جسد برادرش قرار می‌گیرد می‌گوید: «بِأَبی مَنْ عَسْکَرُهُ فِی یَوْمِ الْاِثْنَیْنِ نَهْباً»؛ پدرم فدای کسی که لشکرش را روز دوشنبه منهوب و نابود کردند. روز دوشنبه 28 صفر روز رحلت حضرت پیامبرf و روز سقیفه است. حضرت زینبi در واقع می‌گوید: ای سقیفه! تو کشنده این امام معصوم هستی، چون بین انسان قدسی - که معرفت او با حضور قلب حاصل می‌شود- و بقیه انسان‌ها فرق نگذاشتی. حال با همان معرفتی که در سقیفه مطرح است و موجب خانه‌نشین شدن اهل‌البیتh شد، امام زمانg را نمی‌توان فهمید، و به واقع این طور نیست که شیعه توانسته باشد در شرایطی که فرهنگ اهل‌البیتh گفتمان جهان اسلام نبوده و امامان شیعه در انزوا بوده‌اند به راحتی در فضا و فرهنگ اهل‌البیتh قرار گرفته باشد، بلکه نهایت تلاش را نموده که آن فکر و فرهنگ به فراموشی سپرده نشود و شاید بتوان گفت در حال حاضر بحمدلله شرایط بازخوانی هر چه بیشتر و رجوع به آن فرهنگ فراهم شده است.\nبا مقدماتی که گذشت ضرورت آگاهی از خطر جانشین‌شدن «علم به واقعیت» به جای «خودِ واقعیت» روشن شد و رسیدیم به این‌جا که باید با خودِ واقعیت ارتباط پیدا کنیم تا مزه علم حقیقی را بچشیم. ولی اگر هنوز متوجه نشده باشیم که ما به خودِ واقعیت نیاز داریم نه به علم به واقعیت و علم به واقعیت صرفاً دروازه ورود به خود واقعیت است، تلاش نمی‌کنیم تا با خودِ واقعیت ارتباط پیدا کنیم و به تبع آن، آن احساس نورانی که باید از طریق علم‌آموزیِ حقیقی در ما پدید آید، محقق نمی‌شود. همچنان‌که سعی در ایجاد و حفظ آن اخلاقی که به کمک آن باید رابطه خود را با حقیقت پایدار نگه داریم، نمی‌کنیم، زیرا علم به حقایق با پایداری در تقوا، پایدار می‌ماند، بر عکسِ علم حصولی که ارتباط با تقوای عالِم ندارد.\nشما فعلاً همة توجه خود را به این نکته معطوف دارید که چه بلایی بر سر ما می‌آید اگر «علم به واقعیت» را خود «واقعیت» بدانیم، حالا اگر با خود واقعیت ارتباط پیدا کنیم چه برکاتی دارد بحث بعدی است. به عبارت دیگر شما مطهرات را فعلاً نمی‌خواهد دنبال کنید فعلاً از نجاسات فاصله بگیرید، بعد می‌بینید إن‌شاء‌الله در فضای مطهرات قرار دارید، چون اگر فهمیدیم در یک فاجعه معرفتی قرار داریم جهت خود را از این فاجعه به سوی سلامت تغییر می‌دهیم و این شروع بسیار مبارکی خواهد بود.\nهمة پیامبرانh آمده‌اند بگویند خدای محبوبی در بیرون هست که می‌شود با او معاشقه کرد و نباید این محبوب واقعی را از دست بدهید. رسول خداf می‌فرمایند:\n«أَفْضَلُ النَّاسِ مَنْ عَشِقَ الْعِبَادَةَ فَعَانَقَهَا وَ أَحَبَّهَا بِقَلْبِهِ وَ بَاشَرَهَا بِجَسَدِهِ وَ تَفَرَّغَ لَهَا فَهُوَ لَا یُبَالِی عَلَى مَا أَصْبَحَ مِنَ الدُّنْیَا عَلَى عُسْرٍ أَمْ عَلَى یُسْرٍ»؛\nبهترین مردم آن کسی است که عاشق عبادت باشد و آن را در آغوش بکشد و با قلبش آن را دوست داشته باشد و با بدنش با آن همراه باشد و خود را برای آن فارغ نماید، چنین کسی دیگر نگران نیست که روزش در دنیا به سختی شروع شود و یا به آسانی.\nحالا ما با سهل‌انگاری از این پیام زندگی‌ساز که این‌همه پیامبران بر آن تأکید دارند خود را محروم کرده‌ایم و آن پیام را آنچنان پایین آورده‌ایم که دیگر هیچ ربطی با اصل خود ندارد و با آن که انبیاءh خواستند ما با حقیقت عالَم مرتبط باشیم، موضوع را تا حدّ علم حصولی تقلیل دادیم. راستی چه علمی است که وقتی عنوان بصری از امام صادقu تقاضا می‌کند که از آن علمی که خدا رزق تو کرده است به من بده، حضرت می‌فرمایند: «لَیْسَ الْعِلْمُ بِالتَّعَلُّم، اِنَّمَا هُوَ نُورٌ یَقَعُ فِی قَلْبِ مَنْ یُرِیدُ اللهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالی اَنْ یَهْدِیَهُ...»؛ علم با تعلّم به دست نمی‌آید، بلکه آن نوری است که خدای تبارک و تعالی در قلب هر کس که خواست او را هدایت کند قرار می‌دهد. سپس حضرت راه‌کارهایی را که زمینه تجلی آن علم می‌شود به جناب عنوان بصری توصیه می‌فرمایند.\nشما می‌گویید چرا آن‌طور که باید و شاید عالم نمی‌شویم؟ آیا شما علت موفق‌نشدن‌ها را پیدا کرده‌اید؟ ابتدا باید در موضوع علم‌یابیِ خود تجدید نظر کنیم تا ببینیم علم واقعی چیست و روش به دست آوردن آن کدام است، در آن حالت است که اولاً؛ هر چه جلوتر برویم بیشتر ذلّت خود را در مقابل خدا می‌یابیم. در حالی‌که در روش علم حصولی هر اندازه جلو برویم، بیشتر مغرور می‌شویم. ثانیاً؛ متوجه می‌شویم برای یافتن علم حقیقی باید خود را اصلاح کنیم. ما هنوز بنا نداریم به خودِ واقعیت خدا نظر بیندازیم و لذا به نور حضرت رب‌العالمین متصل نمی‌شویم، بلکه به علمِ به واقعیت مغرور می‌شویم، در حالی‌که علم به واقعیت خدا، علم به آن خدایی نیست که نور هدایتش بر ما تجلی کند. حالا در نظر داشته باشید پنجاه سال با «مفهوم خدا» که آن غیر خدایی است که داری انوار هدایت است، به‌سر ببریم، پس از این مدت چه اندازه نور هدایت و معرفت دریافت کرده‌ایم؟! مسلّم هیچ نوری دریافت نکرده‌ایم. مگر ارتباط با خدای حصولی نیاز به تزکیه و رفع حجاب دارد که بخواهیم تلاش کنیم تا نورش به ما برسد؟ مفهوم خدا، آن خدای حیِّ قیّومِ محییِ سمیعِ قدیر... نیست، پس معلوم است بعد از 50 سال با اسم حیّ خداوند ارتباط پیدا نکردیم تا حیات بگیریم. این است که فعالیت دینی و فرهنگی به بی‌ثمری و پوچی کشیده می‌شود. وقتی با منشأ حیات ارتباط حضوری نداشته باشیم، چگونه در نشاط و طراوت، که مربوط به حیّ قیّوم است، قرار گیریم؟ روحی که به طراوت واقعی نرسد احساس پوچی می‌کند و یکی از مشکلاتی که برای فعالیت‌های فرهنگی هست، همین است که چون انسان مفاهیم حقایق را به جای خود حقایق می‌گذارد و تلاش برای دستیابی به خود واقعیت نمی‌کند، پس از مدتی احساس پوچی و بی‌ثمری می‌نماید، بدون این که علت آن را بشناسد، و وقتی جوانان ما پس از مدتی با آمدن در جلسات مذهبی آن حیات و طراوت که نیاز روح و قلب آن‌هاست به دست نمی‌آورند، برای همیشه از جلسات مذهبی فاصله می‌گیرند.\nدر راستای مشغول‌شدن به مفاهیم است که امام‌خمینی«رحمة‌الله‌علیه» می‌فرماید: «هیچ حجابی عظیم‌تر از علم توحید نیست»! این در حالی است که با علم توحید می‌دانیم خدا هست ولی به این «دانایی» مغرور می‌شویم و فکر می‌کنیم حالا که می‌دانیم خدا هست، با خدا ارتباط داریم در حالی‌که با مفهوم و معنای خدا ارتباط داریم، و حال آن‌که شما بزرگ‌ترین برکت را با توحید می‌توانید به‌دست بیاورید. خداوند می‌فرماید: «مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا»؛ هرکس عزت و قدرتِ سیر و نفوذ را طلب می‌کند، بداند تمام عزت از خدا است و در نزد اوست. کمی روی واژه «جَمِیعًا» فکر بفرمایید! می‌فرماید؛ مطلق عزت از خدا است، مثل این است که می‌گوییم هرکس تری می‌خواهد تری فقط پیش آب است، تمام تری همان آب است، یعنی آب، مطلق تری است. می‌فرماید: هرکس عزّت می خواهد «فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا»؛ فقط حضرت حق عزیز است، و متوجه هستید که «عزت» یعنی عدم فرسایش، «ارض‌العزیز» یعنی زمینی که آب روی آن سوار نشود و به اعتبار دیگر «عزیز» یعنی آن چیزی که زیر پا نرود و فرسایش پیدا نکند، به بیان دیگر، پوچ و مضمحل نگردد. شما وقتی می‌گویید خدا عزیز است، یعنی حادثه‌ها او را مغلوب خود نمی‌کنند. قرآن در این آیه می‌فرماید تو برای عدم پوچی و نجات از اضمحلال هیچ راهی نداری جز این‌که با خدای عزیز مرتبط شوی. حالا اگر کسی با علم حصولی به خدای عزیز، از نور خدای عزیز محجوب شد، از همه سرمایه‌های وجود محروم شده است. اگر کسی با علم حصولی به خدا، از نور توحید که جامع همه اسماء است، محجوب شود، آیا در عظیم‌ترین حجاب قرار نگرفته است؟ آری ممکن است بنده یا جنابعالی در این حد غافل و محجوب باشیم که وقتی می‌گویند فلانی آدم خوبی است، به اشتباه بگوییم نه او آدم خوبی نیست، و لذا از خوبی او محجوب شویم، این‌جا به اندازه‌ای که از خوبی این آدم بی‌بهره می‌شویم از حقیقت محروم هستیم، اما یک وقت از عزت مطلق، از حیّ مطلق و از اسماء حسنای الهی بی‌بهره‌ایم، این عظیم‌ترین حجاب است. می‌فرماید: «هیچ حجابی عظیم‌تر از علم توحید نیست»، یعنی از طریق علم توحید از ارتباط با حقیقتِ اسماء الهی محروم می‌شویم. علم توحید که توحید نیست، علم به این که عالَم در تدبیر احدیت حقّة حقیقیه است، چه ربطی به احساس حضورِ احدیت حقّة حقیقیه و ارتباط و معاشقه من با احدیت حقّة حقیقیه دارد؟ آن یک نوع هجران و دور افتادن از خدا است، بدون آن‌که انسان بفهمد. آدم در هجرانِ از حق واقعاً بی‌چاره است. گفت:\nنیست در عالم ز هجران سخت تر\nچون می‌فهمد هجران یعنی چه، می‌گوید: ای خدا هر کاری می‌خواهی بکن، اما من را از ارتباط با خودت جدا نکن. امام خمینی«رحمة‌الله‌علیه» در این جمله می‌فرمایند علم به خدا بین خود انسان و خدا حجاب می‌شود و این محرومیت و ظلمات خطرناکی است. می‌فرمایند: «یک حجاب بزرگ همین علم است، انسان را به همین مفاهیم کلیه و عقلیه سرگرم می‌کند و از راه باز می‌دارد ... برای همة ما حجاب‌های زیادی هست که غلیظ‌تر از همه همین حجاب علم است ... آن علمی که باید انسان را هدایت کند، مانع می‌شود و علم‌های رسمی همه همین‌طوراند که انسان را از آن‌چه باید باشد، محجوب می‌کنند، خودخواهی می‌آورند».\nبا این مقدمات فکر می‌کنم عزیزان عنایت فرمودند که همة فعالیت‌های فرهنگی و دینی یک نوع نیستند و یک هدف را دنبال نمی‌کنند و لذا لازم است نوع فعالیت‌های فرهنگی را بشناسیم تا در هدف‌گیری خود به خطا نیفتیم. چه بسیار فعالیت‌های فرهنگی که بر خلاف ادعای خود هرگز به هدفی که دنبال می‌کنند نمی‌رسند و چه بسیار فعالیت‌های فرهنگی به چیزی می‌رسند که نمی‌خواستند برسند.\nما می‌توانیم فعالیت‌های فرهنگی دینی را به سه نوع تقسیم کنیم؛ یک نوع فعالیت‌های فرهنگی دینی که ناخودآگاه جهت همه دستورات و فعالیت‌های دینی را دنیایی می‌کند. نوع دیگر فعالیت فرهنگی دینی که درست عکس نوع اول است، سعی دارد همه اعمال و دستورات دینی را از منظر قدسی بنگرد که ما معتقدیم اصلاً آمدیم به این دنیا برای همین که همه حرکات و سکنات و عقایدمان قدسی شود. یک نوع فعالیت‌های فرهنگی هم هست که ما نام آن را فعالیت‌های «شبه قدسی» گذارده‌ایم.\nابتدا به شرح فعالیت‌های شبه قدسی می‌پردازیم تا جایگاه آن دو نوع دیگر از فعالیت‌های فرهنگی نیز روشن شود. در آن دسته از فعالیت فرهنگی که کارشان شبه قدسی است و نه قدسی، سعی می‌شود دستورات دینی را در عین این‌که به عنوان یک دستور مقدس می‌پذیرد منظر آن را تا حدّ دنیا پایین آورد. به عنوان نمونه؛ در روایت مشهوری داریم که رسول خداf می‌فرمایند: «اَلنِّظافَةُ مِنَ الْاِیمَان وَ صَاحِبُهُ فِی الْجَنَّة»؛ نظافت از ایمان است و آن کس که با آن مأنوس است در بهشت است. روایت دیگری هم داریم که حضرت علیu می‌فرمایند: «اَلطُّهْر نِصْفُ الْاِیمَان»؛ پاکیزگی و نظافت نصف ایمان است. زیرا ایمان دو مرحله دارد؛ یک مرحله آن عبارت است از این‌که شما موانع تجلی انوار الهی را از قلب خود پاک کنید، مثل پاک‌کردن حسد و کبر و غیره، و نصف دیگر آن تجلی انوار الهی است که خودِ خداوند به عهده گرفته است، و روایت دوم می‌فرماید آن نصف اولِ ایمان، با نظافت به‌دست می‌آید که عبارت است از پاک‌شدن از موانع انوار الهی یعنی پاک‌شدن از امثال کبر و حسد و غیره. حالا ببینید با رویکرد دنیایی که به این روایت کرده‌اند، چه بلایی بر سر این روایت آمده است. دین می‌فرماید تو برای این‌که حقایق قدسی به قلبت برسد موانعی داری و باید آن موانع را از جان خود برطرف کنی وگرنه نور ایمان در جان تو محقق نمی‌شود؛ وقتی آن موانع را پاک کردی، و عملاً نصف کار را انجام دادی، نصف دوم را خدا به لطف خودش به تو می‌دهد، ولی نصف اول آن به دست تو عملی می‌شود. گفت:\nچون درد در تو نبیند که را دوا بکند؟\nحضرت حق عین فیض و عین لطف است ولی موانع اخلاقی نمی‌گذارد که لطف حضرت حق به تو برسد. روایت «اَلنِّظافَةُ مِنَ الْاِیمَان وَ صَاحِبُهُ فِی الْجَنَّة»؛ می‌فرماید: بدون نظافت از صفات پلید، به ایمان نمی‌رسی و شرط رسیدن به ایمان، پاک‌شدن از آن صفات است. شما حساب کنید روزی که این روایت از دو لب مبارک رسول خداf بیرون آمد، در فضایی که حضرت سخن می‌گفتند، همه مردم مقصد حضرتf را می‌فهمیدند و درصدد برمی‌آمدند تا با پاک‌کردن خود از صفات پلید، شایسته بهشت شوند و به عبارت دیگر سعی می‌کردند آن نصف ایمان که مربوط به خودشان بود را درست کنند تا نصف دیگرش را حضرت حق مرحمت فرماید. در واقع متوجه می‌شدند رسول خداf دارند به آن‌ها نهیب می‌زنند که چرا نسبت به وظیفه خود کوتاه آمده‌اید در حالی که شرط ایمان نظافت است، و باید خود را از حسادت‌ها، کبرها، حبّ دنیاها و دیگر زشتی‌ها پاک کنید تا از نظر ایمان کامل شوید.\nدر صدسالة اخیر این روایت را در حدّ بهداشت بدن تنزل دادند! آری؛ مسأله بهداشت بدن در بین مسلمانان از اوّلیات دین بوده است. روح اسلام، روحی است که یک مسلمان به طور طبیعی بهداشت بدن را در کنار نظافت روح و قلب رعایت می‌کند، حتی آن وقتی که اروپائیان حمام را نمی‌شناختند، مسلمانان حمام داشتند و آن بهداشت اولیه که رعایت نجس و پاکی است به نحو شایسته عملی می‌شد. اما باید متوجه بود که این روایات نظر به یک موضوع قدسی دارد و نه یک موضوع مادی، ولی متأسفانه در یک نگاه شبه‌قدسی جایگاه فهم قدسی روایتِ «اَلنِّظافَةُ مِنَ الْاِیمَان وَ صَاحِبُهُ فِی الْجَنَّة» را تغییر دادیم و افق آن را تا حدّ بهداشت بدن پایین آوردیم و به جای کمک‌گرفتن از آن روایت و توجه‌دادن روح انسان‌ها به آسمان، جهت روایت را طوری تغییر دادیم که با آن روایت نظرها بیشتر به زمین معطوف گشت. روحیة غرب‌زدگی چنین القاء کرد که سخن رسول خداf در روایت «اَلنِّظافَةُ مِنَ الْاِیمَان وَ صَاحِبُهُ فِی الْجَنَّة»؛ یعنی همین که دندان را مسواک بزنی و کفش‌هایت واکس داشته باشد و دست‌ها را تمیز نگهداری، اهل بهشت خواهی بود، و بعد هم یک عده مسلمان ساده با یک ذوق‌زدگی گفتند دین عزیز اسلام 1400 سال پیش از این،آن چیزی را گفته است که الآن بهداشت جهانی می‌گوید!! غافل از این‌که این‌ها با این کار، فرهنگ غرب را تأیید کردند و حقیقتِ پیام اسلام را در حجاب فرهنگ غرب فرو بردند. چنین افرادی عملاً با این حرف‌ها عامل حقانیت فرهنگ غرب خواهند شد و لذا در نهایت نتیجه این می‌شود که هر قسمت از اسلام را هم که غرب تأیید نکرد باید حذف کنیم. در حالی‌که حتماً خودتان در سیره رسول خداf مطالعه کرده‌اید که آن حضرت در رابطه با بهداشت بدن شاخص بودند، حتی تعداد شانه‌هایی که وجود مقدس پیامبرf به مویشان می‌کشیدند به‌طور مشخص در تاریخ ثبت شده است. نظم و پاکیزگی به معنای بهداشت، قسمت طبیعیِ یک زندگی دینی بوده و هست، ولی روایات مورد بحث درصدد است افق انسان را در ساحتی بسیار بالاتر از بهداشت مادی سیر دهد.\nاین دو روایت؛ مثالی بود برای این‌که ملاحظه بفرمایید چگونه یک موضوع قدسی به یک موضوع شبه قدسی تبدیل می‌شود که در عین پذیرفتن آن به عنوان یک سخن دینی، جهت آن پیام، دیگر قدسی نیست و از این طریق روایاتی که صد در صد جهت قدسی دارند را صورت و حالت شبه‌قدسی می‌دهند. حال ملاحظه فرمایید چگونه در یک فعالیت فرهنگی که به ظاهر هم از روایات دینی استفاده می‌کنیم، همة منظر آن فعالیت، دنیایی می‌شود.\nدر روایت داریم؛ «جَاءَ نَفَرٌ مِنَ الْیَهُودِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ f فَسَأَلَهُ أَعْلَمُهُمْ عَنْ مَسَائِلَ فَکَانَ فِیمَا سَأَلَهُ أَخْبِرْنِی لِأَیِّ شَیْءٍ تُوَضَّأُ هَذِهِ الْجَوَارِحُ الْأَرْبَعُ وَ هِیَ أَنْظَفُ الْمَوَاضِعِ فِی الْجَسَدِ؟ قَالَ النَّبِیُّ f لَمَّا أَنْ وَسْوَسَ الشَّیْطَانُ إِلَى آدَمَ وَ دَنَا آدَمُ مِنَ الشَّجَرَةِ وَ نَظَرَ إِلَیْهَا ذَهَبَ مَاءُ وَجْهِهِ ثُمَّ قَامَ وَ هُوَ أَوَّلُ قَدَمٍ مَشَتْ إِلَى خَطِیئَةٍ ثُمَّ تَنَاوَلَ بِیَدِهِ ثُمَّ مَسَّهَا فَأَکَلَ مِنْهَا فَطَارَ الْحُلِیُّ وَ الْحُلَلُ عَنْ جَسَدِهِ ثُمَّ وَضَعَ یَدَهُ عَلَى أُمِّ رَأْسِهِ وَ بَکَى فَلَمَّا تَابَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیْهِ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیْهِ وَ عَلَى ذُرِّیَّتِهِ الْوُضُوءَ عَلَى هَذِهِ الْجَوَارِحِ الْأَرْبَعِ وَ أَمَرَهُ أَنْ یَغْسِلَ الْوَجْهَ لَمَّا نَظَرَ إِلَى الشَّجَرَةِ وَ أَمَرَهُ بِغَسْلِ السَّاعِدَیْنِ إِلَى الْمِرْفَقَیْنِ لَمَّا تَنَاوَلَ مِنْهَا وَ أَمَرَهُ بِمَسْحِ الرَّأْسِ لَمَّا وَضَعَ یَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَ أَمَرَهُ بِمَسْحِ الْقَدَمَیْنِ لَمَّا مَشَى إِلَى ...». \nگروهی از دانشمندان یهود آمدند خدمت پیامبرf گفتند شما در وضویتان چهار عضوی را می‌گویید شستشو دهند که این چهار عضو از پا‌ک‌ترین قسمت‌های بدن است، این چه کار است که شما انجام می‌دهید؟! حضرت فرمودند: «قضیه از این قرار است که در بهشت به آدم گفتند به شجره ممنوعه نزدیک نشود، شیطان او را وسوسه کرد، آدم به طرف درختی که نهی شده بود رفت، به آن درخت نگاه کرد، همین که نگاه کرد آبرویش رفت، بعد قدم گذاشت و به طرف درخت رفت، این اولین قدم گناه بود، سپس دست درازکرد و میوه را گرفت و خورد و لذا زیور و پوشش او از دست رفت، دستش را بر سر گذاشت و گریست و توبه کرد، چون خداوند توبه او را پذیرفت، بر او و فرزندانش واجب کرد که همین اعضاء را بشویند. چون با دو دست تناول کرده بود، آن دو را تا آرنج بشوید، چون دست بر سر گذاشت، فرمان مسح داد، و امر به مسح دو پا به جهت آن بود که با دو پایش به سوی شجره رفته است».\nملاحظه می‌فرمایید؛ وضویی که دین دستور داده امری اعتباری و بدون باطن نیست، بلکه ریشه در جنبة آدمیت ما دارد و این اعمال ظاهری، ما را به سوی رفع موانع روحی سیر می‌دهد.\nخداوند می‌فرماید با آب مطلق باید وضو بسازی، چون مطلق بودن آب، تداعی اطلاق حضرت حق را به همراه دارد، با آب مضاف نمی‌شود وضو گرفت. با تماس با آب مطلق، انسان به حقیقت مطلق الهی منتقل می‌شود، آب مطلق یعنی بی‌رنگی و بی‌شکلی، بدون ماهیتی خاص، و این یک نحوه توجه به حق را به همراه دارد، مثل نور در مقایسه با بقیه چیزها، فرق نور مثلاً با برگ در این است که برگ نسبت به نور اطلاق کمتری دارد، و به عبارت دیگر محدودیتش بیشتر است. آب پرتقال نسبت به آب زلال محدود است به مواد مربوط به پرتقال. آب مطلق هیچ رنگی ندارد، پس از جهت رنگ محدودیت ندارد و از هر رنگی آزاد است، و لذا به عالم معنا و غیب شبیه‌تر است، برای همین خداوند در مورد مبنای عرش فرمود: «وَ کَانَ عَرْشُهُ عَلَی الْمَاء»؛ و عرش خداوند بر آب قرار داشت. در حالی‌که هنوز عرش را نیافریده بود، این آب چه آبی است که عرش یعنی مقام تجلی اسماء الهی، روی آن قرار دارد و در مرتبة بعد از آن آب قدسی و از تجلی آن، عرش آفریده می‌شود، بعد از عرش، کرسی آفریده می‌شود و بعد از کرسی، ارض آفریده می‌شود، که یکی از اجزای ارض، همین آبی است که شما می‌خورید و با آن وضو می‌گیرید؟ آری؛ این آب صورت نازله آن آب قدسیِ فوق عرش است و انسان می‌تواند با نظر به این آب، به آن حقیقتِ فوق عرش منتقل شود و با زدن این آب بر دست و رویش در قالب وضو، به آن حقیقت معنوی سیر کند. روایت قبل فرمود این آب را باید انسان‌ها به رویشان بزنند تا آبروی آن‌ها که به جهت نگاه به شجره از دست رفته است، برگردد. حالا شما حساب کنید این وضو با این محتوا چه ربطی به بهداشت بدن و شستشوی اعضاء با هدف تمیزکردن آن‌ها دارد؟! می‌فرماید باید با بقایای آب وضو مسح کشید تا آن کدورت و کثافت روحی که با نزدیک‌شدن به شجرة ممنوعه بر جان و روان وارد شده، شسته شود. چون آدمیتِ همه انسان‌ها یک نحوه نزدیکی به شجره ممنوعه را همواره با خود دارد، به کمک آب مطلقْ قصد می‌کنیم از آن کدورت‌ها پاک شویم. و نزدیکی به شجره مربوط به آدمیت هرکس است نه این‌که مربوط به شخص آدم بود، و لذا طهارت هم باید مربوط به همه باشد، پس در واقع تک‌تک شماها به شجره ممنوعه نزدیک شدید و لذا باید برای رفع این آلودگی هر روز وضو بگیرید و عبادت کنید تا در زندگی زمینی، روح آسمانی و معنوی شما مغلوب زمین نشود.\nحساب کنید منظر قدسیِ احکام وضو ما را تا کجاها می‌برد. حال اگر تحت عنوان دفاع از دین و تفسیر دستورات دین، در یک فعالیت فرهنگی، دین را با جملات به ظاهر قدسی آنچنان پایین آوردیم که دنیایی شد، دیگر دین در جای خودش نیست، زیرا نمی‌شود دستورات دین را بیش از آن که خدا و پیامبرf پایین آوردند، پایین آورد. نزول به اندازه کافی انجام شده است، ما باید صعودش بدهیم و این ظاهر را به باطنش وصل کنیم، نه این‌که از باطنش جدا سازیم. فرموده‌اند دستورات دین باطن دارد، باطنش هم باطن دارد، ما را متذکر این نکته کردند تا نظر ما را به باطن دین متصل کنند.\nبه‌هرحال خطر شبه‌قدسی‌کردنِ احکام دین عرض عریضی دارد، همین اندازه خواستم باب این موضوع باز شود تا حاصل بحث این باشد که اگر مواظب نباشیم بعضی از فعالیت‌های فرهنگی را از مقام قدسی‌بودن در حدّ مادی‌بودن پایین می‌آوریم. من شنیدم شهید مطهری«رحمة‌الله‌علیه» فرموده بودند علت این‌که مجاهدین خلق، مارکسیست شدند، کتاب‌های آقای مهندس مهدی بازرگان بود، چون آقای بازرگان در کتاب‌هایش تلاش می کند تمام دستورات دین را در حدّ منافع مادّی پایین بیاورد و یا آن‌ها را در محدودة فهم علم تجربی محدود کند. البته این طرز فکر محدود به آقای بازرگان نیست، بعضی از کسانی که در تبلیغ دین و فعالیت‌های فرهنگی تلاش می‌کنند، مبتلا به چنین فکری هستند که تمام قضیه احکام و عقاید دین را در حدّ عالم مادی پایین بیاورند. حتی اگر شهید مطهری«رحمة‌الله‌علیه» هم چنین حرفی نزده باشند، این حرف، حرف درستی است و جا دارد روی آن فکر شود. مجاهدین خلق، اول مجاهدِ مسلمان بودند و تلاش داشتند رژیم شاهنشاهی را سرنگون کنند، بعد در یک جمع‌بندی به زعم خود رسیدند به این‌که از طریق مارکسیسم بهتر می‌توانند به نتیجه‌ای که دنبال می‌کنند برسند، لذا به گفته خودشان تغییر مواضع ایدئولوژیک دادند و مارکسیست شدند و چون بعضی از آن‌ها در ادعا خود را مسلمان معرفی می‌کردند ولی در عمل به اصول مادی مارکسیسم اصالت می‌دادند، منافق شدند. وقتی فقط دنیا اصالت داشته باشد و عالم قدس را به عنوان یک حقیقت برتر نپذیریم، از هر حرکت مذهبی قصد نزدیکی بیشتر به دنیا مدّ نظر ما می‌آید، در حالی‌که بسیاری از دستورات دین برای نتایجی، فوق نتایج مادی است و حضرت پروردگار از طریق فرمان‌های خود درصدد است تا حقیقت بندگیِ ما را شکوفا فرماید و از قوه به فعل بکشاند و لذا نباید برای همه دستورات دین، توجیه‌های مادی و بدنی تراشید.\nحضرت امیرالمؤمنینu در خطبه 192 مشهور به خطبه قاصعه می‌فرمایند خداوند عمداً فرموده به سوی مکه، در بیابانی سنگلاخ، بدون هیچ مزرعه و آب و آبادانی بروید، تا انسان‌ها را بیازماید «بِاَحْجَارٍ لاتَضُرُّ وَ لاتَنْفَع» با سنگ‌هایی که نه ضرری می‌رسانند و نه نفعی دارند، برای امتحان انسان‌ها، تا معلوم شود چه کسی بندگی خدا را پیشه می‌کند و چه کسی عصیان می‌نماید. می‌فرماید به گرد چیزی که به ظاهر هیچ نفعی برای بدن و دنیای شما ندارد طواف بکنید تا بندگی شما رشد کند. پس نباید برای هر دستوری که دین می‌دهد دلیل مادی پیدا کنیم و بر فرض هم آن دستور نتیجه مادی داشت، گمان کنیم مقصد خداوند صرفاً همان نتیجه مادی است، و مثلاً بگوییم فلسفة حرام‌بودن دندان طلا برای مرد، سرطان‌زا بودن آن برای جسم مرد است. اگر با این دستور می‌خواهند این بدن را حفظ کنند، پس چرا با دستور دیگر می‌گویند بروید شهید شوید؟ ما از کجا می‌دانیم هدف اصلی حرمت چیزهایی که حرام است، چیست؟ طلا برای مرد چه سرطان‌زا باشد چه سرطان‌زا نباشد، افق دستورات قدسی را نباید در حدّ نتایج مادی پایین آورد. یا این‌که چرا خوردن گوشت خوک حرام و خوردن گوشت گاو بی‌اشکال است؟ اگر بگوییم گوشت خوک، چون «کیست» می‌آورد، حرام است، در جواب می‌گویند گوشت گاو هم «کیست» می‌آورد. از کجا می‌گویید مقصد اصلیِ حرمت گوشت خوک همین است؟! فقط می‌دانیم با رعایت احکام و دستورات شرع مقدس، حقیقت انسان که بندگی خداوند است شکوفا می‌شود و وقتی عبودیت ما شکوفا شد، در منظر خود ربوبیت حق را می‌یابیم و این نتیجة فوق‌العاده‌ای است. خدا هم در همین راستا به ما دستور می‌دهد: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ اعْبُدُواْ رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُمْ وَالَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ»؛ اى مردم پروردگارتان را که شما و کسانى را که پیش از شما بودهاند، آفریده است، پرستش کنید، باشد که به تقوا رسید. پس باید بر اساس بندگی خدا دستورات شریعت را انجام داد تا به تقوا برسید و از طریق تقوای الهی، قلب و عقل و خیال و اعضاء، در نظم توحیدی قرار گیرند، و این همان معنی قربة الی‌الله است که باید در هر عملی مدّنظر باشد.\nبه هر حال مسائل فوق را مطرح کردم تا روشن شود گاهی در عین انجام فعالیت‌های فرهنگی و دینی، به دین خود و به دین بقیه ضربه می‌زنیم، بدون این‌که خودمان بدانیم. آری؛ مسلّم است که مشروب، کلیه و کبد را خراب می‌کند، اما آیا نظرگاه حرمت مشروب در این است که بشر فهمیده است؟! یا این‌که خوردن مشروب، انسان را از افق نورانیِ ارتباط با عالم قدس محروم می‌کند؟ وقتی این موضوع هم مطرح است، چرا ما این نتیجه محدود مادی را مدّ نظر قرار دهیم. آری اگر این طور مطرح‌کنیم که مشروب موجب خرابی کبد و کلیه می‌شود و طلا برای مرد سرطان خون می‌آورد، برای جوان‌ها ملموس‌تر و قابل پذیرش‌تر است، ولی مواظب باشید در عین طرح موضوعات ملموس، فلسفة دستورات دین، محدود به دنیا و عالم ماده و موجب تأیید فرهنگ غرب نشود، چون هم منظر دین بسیار بالاتر از منظری است که علم غربی نسبت به عالَم و آدم دارد و هم انسان دارای ابعادی بسیار متعالی‌تر از ابعاد مادی است. در فعالیت‌های فرهنگی نباید از این دو موضوع غفلت کرد تا جهت جانمان همواره به سوی عالم قدس باشد و بتوانیم ماوراء منافع مادی و مفاهیم عقلی، با حقیقت روبه‌رو شویم و به مقام خوف و خشیت نسبت به مقام اجلال الهی دست یابیم.\nدر فعالیت‌های شبه‌قدسی در عین حفظ پوسته دین، به جای حرام و حلال و مستحب و مکروه‌بودن دستورات الهی، مفید و مضرّ بودن آن‌ها می‌نشیند و لذا خوفِ از حق از بین می‌رود و نفس امّاره میدان بیشتری پیدا می‌کند و میدان فکر و ذکر حضوری تنگ‌تر می‌شود، زیرا توجه به حرام و حلال بودن چیزها نظر را به آخرت معطوف می‌دارد، ولی نظر به مفید و مضرّ بودن آن‌ها، نظر به دنیا دارد. در این حالت، انسان وقتی در مقابل احکام الهی قرار می‌گیرد آن‌ها را به عنوان دستورات خدای متعال مورد احترام قرار نمی‌دهد، بلکه از منظر دستورات مفید به آن‌ها می‌نگرد و از بازگشت به حقیقت غفلت می شود و به جای بندگی خدا یک نحوه خودخواهی در میان می‌آید. به گفته مولوی روحِ بعضی از دستورات دین بالاتر از آن چیزی است که عقل معاش می‌فهمد، می‌گوید:\nکشف این نز عقل کار افزا بود\nبندگی کن تا تو را پیدا بود\nچون انسان با رعایت حرام و حلالِ خدا، خود را در حضور حضرت حق می‌برد و تجلی ولایت حضرت حق، انسان را از بی‌سرپرستی و بی‌سروری نجات می‌دهد و در این حالت به جای ولایت نفس امّاره، ولایت «الله» به میدان زندگی می‌آید و روحیه سودپرستی و لذت‌پرستیِ افراطی از میدان زندگی‌های فردی و اجتماعی رخت برمی‌بندد.\nامیدوارم در جلسات آینده آرام‌آرام بتوانیم راه‌های ارتباط با حقیقت را خدمت عزیزان عرض کنیم. در یک جمع‌بندی در این جلسه نکات زیر مورد بررسی قرار گرفت:\n1- ذکر آیاتی از قرآن که در بارة بایر و پوچ‌شدن زندگی و این‌که اگر انسان‌ها تلاش لازم را انجام ندهند چگونه گرفتار پوچی و بی‌ثمری می‌شوند.\n2- جایگزینی هنر امروزی به جای هنری که انسان را در حضور حقیقت می‌برد؛ و مقایسه‌ای بین به حضوررفتن به‌وسیلة گل موجود در طبیعت، با به‌سربردن با مفهوم آن حضور از طریق گُل درون اطاق، به امید آن‌که معنیِ به حضوررفتن از طریق ارتباط با حقایق قدسی تا حدّی روشن شود، و این‌که؛ گمشدة ما دینداری حضوری است.\n3- نیچه متوجه به حجاب‌رفتنِ خدای حضوری در فرهنگ غرب شده ولی نمی‌داند چگونه این نقیصة بزرگ را درمان کند، و این‌که روش اهل بیتh تنها روش اصیلی است که انسان می‌تواند از آن طریق در حضورِ با حقایق قرار گیرد و از ساحت علم حصولی به ساحت علم حضوری سیر کند.\n4- طرح واژه‌های ادبیات امروز جهان و مبحث پوچ‌انگاری یا نیهیلیسم و این‌که وقتی از ارتباط با حقیقت فاصله بگیریم احوال انسان‌ها، ادامة همان پوچی‌ها است.\n5- ناتوانی نگاه کمّیت‌گرای ریاضی‌گونه به عالم و این‌که چگونه در این نگاه بسیاری از حقایق نادیده انگاشته می‌شود و چگونه انسانی که از نگاه به حقایق محروم است احساس پوچی و افسردگی می‌کند.\n6- زیادبودن «دین‌دان»ها و اندک‌بودن «دین‌دار»ها، زیرا افراد در علم به حقایق متوقف شده‌اند و تلاشی برای ارتباط با حقایق ندارند.\n7- مفاهیمی که دارای باطن‌اند، آدرس حقایق‌اند و نه خود حقایق و در عین این‌که باید بین مفاهیم اعتباری با مفاهیمِ دارای باطن فرق گذاشت، باید به دنبال راهی بود که ما را به خودِ حقایق مرتبط کنند.\n8- تفکیک علم حصولی از علم حضوری از تفسیر «ظلوم» و «جهول» در منظر امام خمینی«رحمة‌الله‌علیه» و این‌که ایشان چه نوع علمی را به عنوان حجاب اکبر مطرح می‌کنند.\n9- فرهنگ مهدوی و علم حضوریِ آن حضرت و این‌که اگر جایگاه حضور در محضر حقایق در جامعه روشن نشود، زمینة ظهور حضرت مهدیg فراهم نشده است و همان فرهنگی که نمی‌تواند بین حضرت سیدالشهداءu و عمر سعد«لعنة‌الله‌علیه» فرق بگذارد در قالب مسلمانی روبه‌روی حضرت مهدیg می‌ایستد.\n10- بلای نشستنِ «علمِ به واقعیت» به جای «ارتباط با خود واقعیت» و این‌که علم نور است و باید روح را طوری تربیت کرد که بتواند از تجلیات آن بهره‌مند گردد و در آن حالت است که با نور خدا مرتبط می‌شویم و از پوچی نجات می‌یابیم.\n11- تفاوت فعالیت‌های «شبه قدسی» با فعالیت‌های قدسی و این‌که چگونه با «شبه قدسی‌کردن» فعالیت‌ها، راه انسان‌ها از عالم قدس بریده می‌شود و انواع پوچی‌ها به سوی قلب و روان انسان‌ها سرازیر می‌گردد.\n12- نظافت و وضو از منظر قدسی و از منظر شبه قدسی و این‌که چگونه حرام و حلال احکام را با منظر شبه قدسی به مضرّ و مفید تبدیل می‌کنند و شرایط حضور در محضر حق را از بین می‌برند.\n - ارشادالقلوب، ج 2، ص 374 .\n - سوره فاطر، آیه10.\n - سوره فرقان، آیه18.\n - سوره ابراهیم، آیه28.\n - همه‌چیز سوبژه شد و نقش ذهن افراد میدان‌دار زندگی قرار گرفت و از ارتباط با «وجودِ حقایق» روی برگردانده شد.\n - قرآن در آیه 38 سوره سبأ در نقد مترفین می‌فرماید: «وَالَّذِینَ یَسْعَوْنَ فِی آیَاتِنَا مُعَاجِزِینَ أُوْلَئِکَ فِی الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ» آن‌هایی که در آیات ما تلاش می‌کنند تا آن‌ها را از اثر بیندازند و با تقلیل‌دادن پیام آیات، عملاً آن‌ها را زیر پا گذارند، تا به زعم خود ما را ناتوان کنند، همگی نزد ما در عذاب احضار می‌شوند.\n - «شاعران در زمان عسرت»، از دکتر رضا داوری.\n - نقل از کتاب «راه‌های جنگلی»، مارتین هایدگر، ص261.\n - سوره نمل، آیه44.\n - جهت بررسی بیشتر به کتاب «فرهنگ مدرنیته و توهم» از همین مولف رجوع فرمایید.\n - قرآن در رابطه با این‌که مردم با «حرف» زندگی می‌کنند و به حاشیة معانی نظر دارند تا به خودِ حقایق؛ در آیه 11سوره حج می‌فرماید: «وَمِنَ النَّاسِ مَن یَعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَیْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَةَ ذَلِکَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ»؛ و از میان مردم کسانى هستند که خدا را فقط با حرف مىپرستند پس اگر خیرى به آ‌ن‌ها برسد بدان اطمینان یابند و چون بلایى به آن‌ها برسد روى برتابند، این‌ها در دنیا و آخرت در خسرانند، این است همان خسران آشکار.\n - به کتاب «در بارة علم»، ویراست دوم از دکتر داوری، بخش اول ص 24 و به کتاب «مبانی اندیشه‌های اجتماعی غرب» از مرحوم دکتر محمدمددپور رجوع شود.\n - بحارالأنوار، ج 55، ص 5.\n - که به این نوع مفاهیم، مفاهیم انتزاعی می‌گویند، زیرا ما بازاء خارجی دارند.\n - «إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَن یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا».\n - «تفسیر سوره حمد»، امام خمینی«رحمة‌الله‌علیه»، ص 68 - «نور علی نور»، آیت‌الله حسن‌زاده، ج 1، ص 154.\n - «بحار‌الانوار»، ج45 ص59 - «منتهی‌الآمال»، ص404.\n - برای بررسی بیشتر به نوشتار »چه شد که کار به قتل حسینu کشیده شد« از همین نویسنده مراجعه فرمایید.\n - «کافی»، ج2، ص 83.\n- «بحار‌الانوار»، ج1، ص224.\n - به شرح گفتاری حدیث عنوان بصری از همین نویسنده رجوع فرمایید.\n - تفسیر سوره حمد.\n - «تفسیر سوره حمد»، امام خمینی«رحمة‌الله‌علیه»، جلسات 3 و 4.\n - «وسائل‌الشیعه»، ج4، ص469.\n - «بحار‌الانوار»، ج77 ، ص237.\n - به کتاب «سنن‌النّبی» از علامه طباطبایی«رحمة‌الله‌علیه» رجوع شود.\n - «بحار‌الانوار»، ج 77، ص 229، - «جامع احادیث شیعه»، ج2، ص282.\n - سوره هود، آیه7.\n - برای بررسی جایگاه آدمیت در نزدیکی به شجره ممنوعه، به کتاب «هدف حیات زمینی آدم» از همین مولف رجوع فرمایید.\n - سوره بقره، آیه21.\n۲۰ خرداد ۹۳ ، ۱۱:۳۱ جم


آزمایش‌های موشکی ایران 'سرپیچی از قطعنامه ۲۲۳۱ بود' - BBC News فارسی\nآزمایش‌های موشکی ایران 'سرپیچی از قطعنامه ۲۲۳۱ بود'\nبنابه گزارش ها آمریکا و متحدان اروپایی آن در نامه مشترکی نوشته اند که ایران با آزمایش موشک های بالستیک از یک قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل که سال گذشته بر توافق اتمی با ایران مهر تایید زد، سرپیچی کرده است.\nبه گزارش رویترز که متن نامه را دیده است، آزمایش موشک های بالستیک اخیرا ایران شامل موشک هایی بود که توانایی حمل سلاح های اتمی را دارند. نامه تازه را آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان به سفیر اسپانیا و بان کی مون دبیر کل سازمان ملل نوشته اند.\nخبرگزاری آسوشیتدپرس هم نوشت که آمریکا و سه متحد آن خواستار نشست شورای امنیت شده اند، چرا که آزمایش های موشکی ایران را "بی ثبات کننده و تحریک آمیز" خوانده اند.\nبنابه این گزارش این کشورها می گویند که موشک بالستیک میان‌برد شهاب-۳ و موشک کوتاه‌برد قیام-۱ توانایی حمل کلاهک هسته ای را دارند.\nبه گزارش رویترز آنها در این نامه نوشته اند که آزمایش این موشک ها "مغایر" قطعنامه شماره ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل و در "سرپیچی" از آن بود.\nImage caption شورای امنیت سازمان ملل متحد روز ۱۴ مارس آزمایش موشکی ایران را بررسی کرد\nآن قطعنامه در ماه ژوئیه گذشته پس از رسیدن ایران و قدرت ها به توافقی برای مهار برنامه اتمی این کشور در قبال رفع تحریم ها (برجام) در شورای امنیت تصویب شد.\nاین نامه می گوید که موشک های مورد استفاده در آزمایش های اخیر "اساسا قابلیت حمل سلاح های اتمی را داشت."\nاین کشورها در نامه خود از شورای امنیت می خواهند درباره "واکنش های مناسب" به ناکامی ایران در حفظ تعهداتش بحث کند.\nایران اوایل ماه مارس - حدود سه هفته پیش - از جمله دو موشک دوربرد را آزمایش کرد. به گفته سپاه پاسداران ایران این موشک ها دارای برد ۲۰۰۰ کیلومتری است و به منظور مقابله با تهدید‌های اسرائیل طراحی شده است. پیش از آن تعدادی موشک کوتاه و میان برد هم آزمایش شده بود.\nحدود پنج ماه قبل از آن هم ایران موشک هدایت شونده عماد با برد ۱۷۰۰ کیلومتر را آزمایش کرده بود؛ موشکی که کارشناسان خارجی آن را "پیشرفتی چشمگیر" در افزایش دقت موشک شهاب ۳ ارزیابی کردند.\nآمریکا و سه متحد آن خواستار نشست شورای امنیت شده اند، چرا که آزمایش های موشکی ایران را "بی ثبات کننده و تحریک آمیز" خوانده اند\nشورای امنیت سازمان ملل متحد روز ۱۴ مارس (۲۴ اسفند) آزمایش موشکی ایران را بررسی کرد اما روسیه گفت که اینها ناقض قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت که در ارتباط با توافق هسته‌ای ایران صادر شده، نیست و با تحریم های تازه مخالفت کرد.\nقطعنامه ۲۲۳۱ در پیوست دوم صرفا از ایران "درخواست" کرده که هیچ فعالیتی در ارتباط با موشک های بالستیکی که "برای برخورداری از قابلیت حمل سلاح های هسته ای طراحی می شوند" صورت ندهد.\nدیپلمات های شورای امنیت اخیرا به خبرگزاری رویترز گفته اند که استدلال به نفع تحریم ایران در ارتباط با آن آزمایش های موشکی ضعیف است؛ که دلیل آن زبان مبهم قعطنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت است.\nآن قطعنامه الزام آور نیست.\nیک روز پیشتر سرتیپ امیرعلی حاجی‌زاده، که برنامه موشکی سپاه زیر نظر او اداره می‌شود، با بی اثر دانستن تحریم‌های مرتبط با برنامه موشکی گفته بود: "ما قبلا هم اعلام کرده‌ایم که اگر دور تا دور کشور ما را حصار بکشند تولید موشک در ایران متوقف نخواهد شد."\nمحمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، گفته که "آزمایش‌های موشکی ایران هیچ تضادی با توافق هسته‌ای (برجام) ندارد" و ایران به "توسعه ظرفیت‌های دفاعی خود ادامه" می‌دهد.


مصرف مکمل ویتامینD در پیشگیری از شکستگی\n۱۳-۱۱-۱۳۹۰, ۰۲:۳۹ ب.ظ\nمونا متین - کارشناس تغذیه\nپوکی استخوان از عوارض یائسگی در زنان سالمند است که احتمال شکستگی استخوان را افزایش می دهد.چند سال قبل و بعد از یائسگی، عدم تعادل بین تشکیل و تحلیل استخوان ها شدت زیادی یافته و یک زن ممکن است در این زمان سالانه ۲-۵درصد از توده استخوانی خود را از دست بدهد.مطالعات قبلی به بررسی اثر مصرف مقادیر مکفی ویتامین Dمی تواند بر کاهش خطر شکستگی استخوان موثر پرداختند اما نتایج این مطالعات قطعی نمی باشد.\nمطالعه ای جدید در همین راستا به منظور بررسی اثر ویتامین Dبا دوزبالا، برروی 3432 زن 65 تا71 ساله صورت گرفت. 1586 نفر در گروه مطالعه و 1609 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. مداخله به این صورت بود که: روزانه 800 واحد ویتامین D و 1000 میلی گرم کلسیم به مدت سه سالبه افراد گروه مورد مطالعه داده شد.\nنتایج مطالعه حاکی از آن بودند که احتمال انواع شکستگی در گروه مصرف کننده ویتامین D وکلسیم،17% کاهش داشته است. به طور اختصاصی تر می توان گفت که احتمال خطر شکستگی ساعد 30% و احتمال خطر شکستگی دیگر استخوان های بدن غیر از ستون مهره ها 13% نسبت به گروه کنترل که مکمل دریافت نکرده بودند کاهش یافت. همچنین خطرهرگونه شکستگی اندام فوقانی 25 %کاهش داشت. درحالیکه خطرشکستگیهای اندام تحتانی با مکمل درمانی رابطه مستقیمی نداشته و بدون تغییر بوده است. نکته قابل توجه این که هیچکدام از این نتایج از لحاظ آماری معنادار نبوده است.\nنکته عملی: از آنجا که احتمال شکستگی استخوان ها در زنان یائسه و سالمند بیشتر است؛ مصرف روزانه مکمل ویتامین Dوکلسیم ( البته با نظر پزشک ) توصیه می گردد. اما نتایج این مطالعه اخیر نشان می دهد که مصرف مکمل ویتامین D وکلسیم مانع از بروز شکستگی در زنان یائسه نمی شود. البته به نظر می آید مطالعات آتی برای نتیجه گیری نهایی ضروری است.\nمنبع: J Bone Miner Res.2010 Jul;25(7):1487-95.


یارانه | منیبان\nیارانه تیرماه را در چه تاریخی می‌توان برداشت کرد؟\nفوری؛ سورپرایز دولت برای مردم در عید قربان؟/ واریزی جدید در حساب چه کسانی خواهد نشست؟\nتجارت‌نیوز نوشت: یارانه جاماندگان و معترضان همچنان با گذشت بیش از ۵۰ روز، قابل برداشت نیست. رئیس جمهور نهایتا هفته گذشته دستور داد که تکلیف یارانه جاماندگان مشخص شود و حالا این احتمال وجود دارد که این یارانه عید قربان واریز شود.\nبالاخره زمان پرداخت یارانه تیرماه مشخص شد؟/ چه کسانی مشمول دریافت خواهند بود؟\nدر مورد زمان واریز یارانه مرحله ۱۳۷ (تیرماه ۱۴۰۱) نیز دولت هنوز جزئیاتی را منتشر نکرده است. اما بررسی ما نشان می‌دهد که معمولا دولت بیستم هر ماه یارانه نقدی را به حساب سرپرستان خانوار واریز می‌کند. در این مرحله نیز احتمالا طی هفته آینده یارانه بگیران باید منتظر دریافت یارانه ۳۰۰ و ۴۰۰ هزار تومانی باشند.\nرئیسی خیال مردم را راحت کرد؛ نان گران نمی‌شود\nفوری؛ واریزی ۳۰۰ هزارتومانی برای مردم/ چه کسانی دریافت خواهند کرد؟\n۲۶ اردیبهشت ماه اعلام شد یارانه نقدی جدید به حساب افرادی که پیش از این یارانه می‌گرفتند واریز شده است. اما همان زمان اعلام شد این مبلغ در حساب افراد مسدود است تا بررسی‌های لازم انجام شود و وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی بررسی کند که آیا این افراد مشمول حمایت دولت هستند یا نه.\nخبر بد برای چشم‌انتظاران یارانه/واریزی جدیدی در کار نیست!+جزییات\nخبر مهم برای جاماندگان از یارانه/چه کسانی ۳۰۰ هزار تومان را دریافت خواهند کرد؟