شماره : 902 تعداد بازدید : 1416\nمهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي رويكرد بنيادين(متن كامل بخش دوم)\nبحثي را كه از جلسه‌ي قبل شروع كرديم با عنوان مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي بود و موضوع آن مربوط به اين مي‌شد كه جامعه را در روند تكامل چگونه شكل دهيم و با توجه به اين‌كه بنيان انديشه‌ي ما، بنيان اسلامي است در مسير سامان‌دهي جامعه چه فعاليت‌هايي بايد صورت گيرد؟ طبيعتاً سخن از توسعه‌ي مفاهيم اداري جامعه بود. چون كه وقتي ما از يك بنيان ارزشي متفاوتي با مكتب خودمان روي مي‌آوريم به يك نظام اسلامي و آموزه‌هاي وحياني را پايه‌ي سامان‌دهي اجتماعي خود قرار مي‌دهيم، طبيعتاً نياز به توليد مفاهيم جديد داريم و اگر هم بتوانيم درصدي از مفاهيم گذشته را هم مورد استفاده قرار دهيم نياز هست كه آن‌ها را در مدار مناسبي به ارتقاء و تكامل بكشانيم. در غير اين‌صورت اگر اين اتفاق نيافتد، تعارض بين مطلوبيت‌هاي نظري و شرايط محيطي در جامعه سامانه‌هاي نظام را به نفع شرايط محيطي تغيير خواهد داد كه مطلوب هيچ‌يك از ما نيست و خصوصاً با توجه به شرايطي كه امروز در جهان قرار دارد كه عناصري مثل معنويت، عدالت، مطلوبيت‌هاي جهاني پيدا كرده و امروزه از سوي تمام جوامع بشري بيش از پيش در يك گستره‌ي وسيع جهاني مورد مطالبه است. در نتيجه نه فقط براي سامان‌دهي نظام جمهوري اسلامي ايران، بلكه براي پاسخگويي به نيازمندي‌هاي ابناء بشر در سطح جهان امروز، وظيفه‌ي چند برابر و توسعه‌يافته‌تري از قبل خواهيم داشت.\nبراي اين‌كه بتوانيم مهندسي توسعه‌ي اجتماعي را به سوي آموزه‌هاي وحياني بكشانيم نياز به خردورزي ديني داريم كه در جامعه سامان دهيم و بعد بتوانيم مهندسي توسعه‌ي اجتماعي را در اين بستر خردورزي ديني شكل دهيم. اگر اين‌چنين شود مي‌توان اميدوار باشيم كه توسعه‌ي مصونيت براي جامعه به وجود آوريم و از آسيب‌ها در ابعاد سياسي، فرهنگي و اقتصادي و هم‌چنين بتوانيم جريان عدالت‌طلبي در سه بعد سياسي، فرهنگي و اقتصادي را دنبال كنيم.\nدر اين قسمت اگر تأملي هم داشته باشيم بدون شك اگر قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران را مورد مطالعه قرار دهيد مي‌بينيد سرشار از تمنياتي براي دستيابي به عدالت است. عدالت به صرف اين‌كه ذوق حاكمان و باور جدي آن‌ها بوده باشد مي‌شود گفت شرط لازم را در بردارد اما شرط كافي نخواهد بود. شرط كافي براي تحقق عدالت سامان دادن به روش‌ها است. اگر نيت ما عدالت‌طلبانه باشد و اگر خواست ما عدالت‌خواهانه باشد اما روش‌هاي ما ضمانت به برقراري عدالت ننمايد، طبعاً عدالتي برقرار نخواهد شد. نازل‌ترين سطح اين موضوع در مورد اتكا، توازن و برقراري جسمي بر روي زمين است كه در آن‌جا واژه‌ي تعادل قلمداد مي‌كنيم وقتي‌كه تعادل خود را از دست بدهيم هرقدر هم مؤمنانه حيات خود را دنبال كنيم اما به هرحال بر زمين خواهيم افتاد. در اين‌جا مستلزم اين است كه جريان اجتماعي در ابعاد اقتصادي، سياسي و فرهنگي در گرو توسعه‌ي مفاهيم اداره‌ي جامعه است كه خود آن‌ها بتوانند ضمانت برقراري عدالت را داشته باشند. و بالاخره ايجاد كرامت انساني و تعامل در ابعاد سه‌گانه‌ي سياسي، فرهنگي و اقتصادي، اگر بخواهد مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي رخ دهد ضرورتاً مي‌بايد بتوانيم در مسير اسلامي شدن مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي كار كنيم و خود نياز به پيش‌نيازي جدي دارد و اين پيش‌نياز جدي دستيابي به فلسفه‌اي است كه متكفل در امر شدن باشد يعني امر تغيير و امر دگرگوني آن چيزي كه همه در نظام‌هاي سازماني و اجتماعي از صبح تا شب در ساعات كار مؤثر خود حضور داريم تلاش مي‌كنيم براي اين‌كه بتوانيم برنامه‌ريزي براي دستيابي به تغيير انجام دهيم بنابراين تغيير مستلزم پشتيباني‌هاي بنيادين است و اين پشتيباني بنيادين از فلسفه‌اي بر مي‌خيزد كه بتواند چگونگي يا تغيير را مكفل باشد كه از خلأهاي تئوريك در طول ادوار گذشته بوده و در نظام فكري و حوزه‌هاي علمي و مجامع پژوهشي به نظر مي‌رسد كه روي آن تلاش‌هايي صورت گرفته است. درواقع توجه به سير پيدايش و تغييرات و تكامل چگونگي اسلامي شدن مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي از مسايلي است كه در اين سامان‌دهي بايد گفتگو كنيم و مسأله‌ي اركان مدل نظريه چگونگي اسلامي شدن مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي در بحث‌هايي اين جلسه اشاره كنيم و بالاخره كاربرد عملي اسلامي شدن مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي است.\nدر قلمرو كاربرد عملي مدل نظري در حوزه، دانشگاه و دولت سه قلمرو داريم كه در قلمرو مربوط به حوزه با بحثي مواجه مي‌شويم به نام تكامل حجيت كه فصل نسبتاً مناسبي براي بحث‌هاي اين جلسه است. از برادر بزرگوار در انتهاي جلسه علاقه‌مند بودند كه اين عنوان تكامل حجيت كه بحث مهمي هم هست و از طرف يك فرد غير حوزوي مطرح مي‌شود حتماً بايد دقيق‌تر و متين توضيح داده شود كه مورد شبه از طرف دوستان ارجمند واقع نشود.\nبه هرحال حوزه به عنوان پايگاه اسلاميت مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي مي‌شناسيم و تكامل حجيت كه بتواند جاري‌كننده‌ي آموزه‌هاي وحياني در حيات اجتماعي باشد از آن‌جا نشأت مي‌گيرد. و دانشگاه هم با توجه به نقشي كه منطقاً بر عهده دارد كاربرد عملي اين زيرساخت را عهده‌دار است كه توليد مدل دستيابي به معادلات كاربردي، يعني همان الگوهاي انجام كار، الگوهاي تغيير و پژوهش‌هاي كاربردي است كه در همه‌ي وجوه حيات از علوم اجتماعي گرفته تا علوم انساني و ساير علوم كاربردي ديگر، قلمروي هستند كه در حوزه و دانشگاه مدعي اين موضوع است و اما دولت، با توجه به اين‌كه اداره‌كننده‌ي جامعه است و جامعه را هم مي‌خواهد به عنوان جريان ديني مديريت را در جامعه جاري كند طبعاً انتظار اين است كه يك مدل دستيابي به جريان ديني مديريت جامعه مطرح باشد بالاخره همه‌ساله برنامه‌هايي اجرا مي‌شوند به عنوان بودجه‌ي سالانه كه بخشي از يك برنامه توسعه‌ي چندساله است و خود آن برنامه بخشي از برنامه‌ي طولاني‌تري است كه در سمت و سوي چشم‌انداز گسترده‌ي نظام جمهوري اسلامي ايران حركت مي‌كند ولي مدل پشتيباني‌كننده از برنامه مي‌بايد باز متضمن جريان ديني يافتن اداره‌ي جامعه بوده باشد.\nحال وارد بحث‌هاي زيربنايي‌تر و تكنيكي‌تر مي‌شويم كه اصولاً يك كل متغير اجتماعي به عنوان منظومه را چگونه مهندسي مي‌كنيم كه سه سرفصل محورهاي مشترك، مقدمه‌هاي يك كل متغير و حضور در تمام مراحل اشاره شد كه بعد به تعريف كثرت، وحدت و نسبت پرداختيم و عرض كردم كه همه‌ي افرادي كه در جهان امروز به سر مي‌بريم جهان نسبت‌ها و نظام نسبت‌ها است و فكر مي‌كنم الآن مطالبي را كه خدمت شما عرض مي‌كنم منظومه‌اي كار مي‌كند كه عرض بنده به گوش شما عزيران منتقل شود كه خود اين مجموعه مبتني بر قسمت‌هايي است و دستگاهي كه مطالب تنظيم شده را به صورت power point نشان مي‌دهيم از مجموعه‌اي عبور مي‌كند كه بر پايه‌ي نظام نسبت‌ها تنظيم شده است پس اگر گفته باشيم در جهان نسبت‌ها حضور داريم حرفي گزاف عرض نكرده‌ايم. اما سخن اين‌جاست كه بشريت در طول ادوار گذشته و خصوصاً در قرن بيستم موفق شد كه بتواند تفكري را به نام تفكر سيستمي، يا مجموعه‌نگر و يا تفكر منظومه‌اي را عرضه كند و در اين زمينه بتواند نسبت‌ها را جاري كند، خصوصاً با توجه دست‌يافته‌هايي كه بعد از تئوري نسبيت بشر نائل شد اين مطلب محدود به قلمرو فيزيك نشد بلكه در همه‌ي وجوه حيات بشر آمده است و امروزه ملاحظه مي‌كنيد در قالب نظام‌هايي قرار داريم كه سرشار از نسبت‌ها، حيات بشريت در حال اثرگذاري و تغيير هستند و اما آن‌چه كه در اين قسمت مورد توجه قرار مي‌دهيم اين‌كه بتوانيم تعاريف متناسبي كه با يك خردورزي ديني كه بر پايه‌ي قدري يقين‌آور برخواسته از آموزه‌هاي وحياني بتوانيم اين انديشه را سامان دهيم تعريف‌هايي از نسبت، كثرت و وحدت اشاره كرديم كه به عنوان يكي از گام‌هاي پايه‌اي در اين قسمت انجام مي‌دهيم.\nهمان‌طور كه عرض كردم سه مرحل را در مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي دنبال مي‌كنيم؛ مرحله‌ي اول: روند دستيابي به فلسفه‌ي چگونگي اسلامي شدن مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي باشد در دستور كار قرار گرفت. در جلسه‌ي قبل مقدمه و بخشي از بحث را توضيح داديم و مباحث محوري آن عبارتند از: اصول انكارناپذير، مسايل اغماض‌ناپذير، مراحل اجتناب‌ناپذير\nدر اصول انكارناپذير عنوان شد كه اصولي هستند كه پايگاه فلسفي شكل‌گيري يك كل متغير را مورد بررسي قرار مي‌دهند و اشاره كرديم كه غير قابل انكار است و هركسي كه قايل و مايل به انكار آن باشد براي انكار خودش ناگزير از پذيرش آن‌ها هرچند در عمل است. مثلاً متناظر اين اصول در دستگاه منطق ارسطويي مسأله‌ي بداهت‌هاي اوليه را يافته‌ايم كه وقتي اشاره مي‌شود كل از جزء بزرگ‌تر است بديهي اوليه تلقي مي‌شود. در اصول انكارناپذير سخن از تغاير، تغيير و هماهنگي را اشاره كرديم و سخن از تغاير كه عنوان شد گفتيم: وجود حداقل اختلاف و كثرت در يك كل متغير بيانگر تغاير است و گفتيم اگر نفي شود موجب يكساني محض است، گوينده با شنونده متفاوت است و نشان از تغاير دارد. خودِ بنده از مطالبي را كه عرض كردم متفاوت هستم. بالاخره نشان از تغاير دارد و هم‌چنين دلايل آن را برشمرديم و چون تكرار است صرفه‌چويي مي‌كنيم.\nتغيير، با رفتن از وضعيتي به وضعيت ديگر، به هرحال با فاصله‌اي دو هفته‌اي مطالب عرضه مي‌شود و نمي‌توان توقع داشت كه شما را در همان حالتي ببينيم كه دو هفته پيش داشتيد، بالاخره هم حالات متفاوت است و حداقل اين‌كه دوستاني كه در اين جلسه حضور دارند و تلقي اوليه‌اي نسبت به اين موضوعات دارند و عرض امروز هم مبتني بر پيش‌برداشت اوليه كه در ذهن آن‌هاست و اين حالت تفاهمي امروز با حالت تفاهمي جلسه‌ي قبل متفاوت است و حداقل تغييري است كه در اين شرايط نسبت به جلسه‌ي قبل داريم كه اشاره كرديم نافي هر نوع ايستايي و عدم تحرك است.\nهماهنگي هم به معناي هم‌جهت شدن حداقل دو موضوع با موضوع سوم است زماني‌كه نتيجه‌گيري مي‌كنيم دو مقدمه مي‌چينيم و بعد از اين دو مقدمه به نتيجه‌اي مي‌رسيم. اگر خودِ دو مقدمه از ناسازگاري و ناهماهنگي برخوردار باشند طبعاً نمي‌توان نتيجه‌ي قابل توجهي به دست آورد كه بتوانيم يك گام حركتي را به سمت جلو برويم. مسايل اغماض‌ناپذير، مسايلي هستند كه نمي‌توانيم در تغيير يك كل متغير آن‌ها را ناديده بگيريم و يا از آن‌ها چشم‌پوشي كنيم بنابراين اگر از اين موارد صرف‌نظر كنيم روند تحليل در دستيابي مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي بر پايه‌ي اسلام هم غيرممكن خواهد شد. در اين‌جا اشاره به مسايل اغماض‌ناپذيري مي‌كنيم به نام نسبت بين وحدت و كثرت، نسبت بين زمان و مكان، نسبت بين اختيار و آگاهي.\nنسبت بين وحدت و كثرت اشاره مي‌كنيم اگر يك كل متغير را بخواهيم بشناسيم و تحليل كنيم صرفاً تكيه به كثرت كافي نيست يعني كافي نيست كه متوجه اجزاء باشيم ولي مهم‌تر اين است كه ببينيم شكل‌گيري به چه صورت است و در اين‌جا هم سعي مي‌كنم مثال‌ها را از واقعيت‌هاي مورد توجه جامعه‌ي خودمان نگاه كنم اين‌كه از مطالبي كه امروزه در اداره‌ي امر جامعه نسبت به آن مشكل داريم، برقراري پيوندي است بين اجزاء و كل. ملاحظه كنيد كه دستگاه‌هاي اجرايي هركدام مأموريت‌هاي ويژه‌ي خودشان را دارند و هركدام برنامه‌هاي ابلاغي و برنامه‌هاي پنج‌ساله‌اي دارند. هركدام هم در مسير هدف خود حركت مي‌كنند اما به دليل اين‌كه در نرم‌افزارهاي اجتماعي تناسب آثار اين اجزاء را به كل، به اندازه‌ي روشن و كافي نديده‌ايم تحقق مأموريت يكايك آن‌ها مترادف با كل آسيب ديده شده است. يعني اجزاء به صورت تك‌تك برنده مي‌شوند و كل جامعه در يكپارچگي خود بازنده مي‌شود. مثالي عرض كنم، امروزه شركت‌هاي خودروسازي طبق وظيفه و برنامه، به آن‌ها ابلاغ شده كه با مقياس يك ميليون خودرو در سال بتوانند به اين هدف برسند براي تحقق اين امر روزانه 2000 خودرو به بازار ايران عرضه مي‌شود و 1200 مورد آن در شهر تهران شماره مي‌شود و اگر فقط اين موارد را در نظر بگيريد بايد روزانه معادل 8 كيلومتر به صورت طولي به خيابان‌هاي سطح تهران اضافه كنيم كه به ظرفيتي كه خودرو به آن اضافه مي‌شود متناسباً بگوييم مساحت مورد نياز را اضافه كرده‌ايم. اين اتفاق هم‌زمان رخ نمي‌دهد و در نتيجه خودرو وارد مي‌شود بدون اين‌كه ما به ازاي قسمت ديگر آن آمده باشد و آن وقت مشكلات اجتماعي، آلودگي، آلودگي‌هاي صوتي و آلودگي‌هاي تنفسي خواهيم داشت و بعد وقايع ديگري كه در جامعه شاهد آن هستيم. درواقع ممكن است بگوييم سوءتفاهمي بين دست‌اندركاران است. من مي‌خواهم قبل از اين‌كه افراد را محكوم كنم اجازه بدهيد خلأهاي تئوريك را محكوم كنم كه اين خلأها به خودمان برمي‌گردد چون بالاخره وقتي مي‌فهميم كه خلأي داريم بايد به جبران آن بپردازيم به بيان ديگر اين‌كه قبل از آن‌كه اشخاص به سوءنيت متهم شوند بهتر است كه به سوءتفاهم متهم شويم و قبل از آن‌كه خودمان را متهم به سوءتفاهم كنيم بگوييم كه روش‌هاي كافي نداريم. مثال ديگر سازمان برنامه و وزارت جهاد كشاورزي همه‌ساله در شهريورماه يك طرحي را به شوراي اقتصاد مي‌دهند براي اين‌كه قيمت نهاده‌هاي كشاورزي تعيين شود و قيمت تضميني محصولات كشاورزي هم مشخص شود مثلاً بگويند قيمت خريد تضميني گندم چقدر است و يا جو، برنج و پنبه چقدر است و قيمت‌ها را هم سعي مي‌كنند به گونه‌اي با هم تنظيم كنند در نسبت با هم كه حاصل آن اين باشد كه مردم به سمت كشت همه‌ي محصولات بروند يعني اين‌طور نباشد كه در خراسان فقط پنبه كاشته شود ولي گندم كاشته نشود. به تعبير طنزآميزي وقتي قيمت‌ها تعيين مي‌شد در خراسان انتظار مي‌رفت هم گندم كاشته شود و هم پنبه مي‌ديديم كه برنده خربزه مي‌شود. يعني مردم گرايش به سمت كشت خربزه پيدا مي‌كردند و اين چه اتفاقي است كه هم‌چنين حاصلي به دست مي‌آيد با اين‌كه همه دوست داريم كه مردم هم گندم بكارند و هم پنبه بكارند به خاطر اين است كه اجزاء را در پيوند با كل، به بيان ديگر كثرت با پيوند در كل نه به نحوه‌ي ذوقي بلكه به نحو منطقي سامان يافته‌اند و وقتي سامان نيابند اراده‌ي من، خواسته‌ي من حاكم، سياستگذار، رئيس‌جمهور، وزير جهار كشاورزي، رئيس سازمان برنامه مهم نيست، ديگر مهم نيست، خواست من جاري نمي‌شود. چرا؟ چون منظومه‌اي را كه بخواهد اين موضوع جريان بيابد آن منظومه دچار خدشه است و درواقع در نظام شكل‌گيري يك كل از مسايلي كه نمي‌توانيم ناديده بگيريم نسبت بين وحدت و كثرت است. در اين فلسفه‌اي كه عرض مي‌كنيم نسبت بين وحدت و كثرت عامل اصلي تعين است يعني مبناي مشخص شدن به اين مطلب بر مي‌گردد كه تفاوتي با فلسفه‌ي اصالت ماهيت و فلسفه‌ي اصالت وجود بيان كرديم كه در اصالت ماهيت قائل به وحدت ماهوي است و نسبت را هم امري اعتباري و حقيقي تلقي مي‌كند و فلسفه‌اي اصالت وجود هم كثرت را از شمول وحدت دانسته و وحدت را اصل در تعيين يك كل مي‌داند كه آن وقت به‌رغم اين‌كه فلسفه‌ي اصالت وجود، به‌رغم پذيرش گسترده‌ي قرآن در حوزه‌هاي علمي و به‌رغم اين‌كه تا همين اخير هم از توانمندي‌هاي سرشاري برخورداري نشان داده و توانسته در ادبيات بزرگواراني مثل ملاصدرا و حكمت صدرايي خودش را به عرصه‌ي تكامل حيات جديدتر منتقل كند اما به هرحال در مقام تنظيمات عيني اجتماعي، در مقام اداره‌ي جامعه به نظر از خود كاربري نشان نمي‌دهد.\nنسبت بين زمان و مكان از نكات مهمي كه در اين قسمت وجود دارد مسأله‌ي هدايت و كنترل تغييرات جامعه است، نمي‌توانيم جامعه را صرفاً بر مبناي هرچه پيش آيد خوش آيد، اداره كنيم. ناگزير هستيم از تعيين هدف، خوشبختانه امروزه در مقطعي داريم اين مسايل را عنوان مي‌كنيم كه جامعه‌ي ما از يك بلنداي هدف متيني برخوردار شده است، آن ها چشم‌انداز ايران 1404 است، همه‌ي برنامه‌ها و فعاليت‌ها ناگزير است معطوف به اين چشم‌انداز شود. در اين چشم‌انداز اشاره شد كه ايران قدرت اول منطقه خواهد بود. با قدرت اول منطقه پيش‌نياز اقتصادي، فرهنگي و سياسي دارد، هركدام از اين پيش‌نيازها خودشان در جهت فن‌آوري نيازهايي دارند. فن‌آوري‌ها هم نيازهايي از جهت علم خواهد داشت در نتيجه ناگزير هستيم جريان توليد علم در جامعه را پرتحرك كنيم. موضوعي كه امروزه مطرح است به نام جنبش نرم‌افزاري علمي ديگر امري ذوقي نيست اگر تا به ديروز آرزو بود امروزه ناگزير است يك حركت برنامه‌ريزي شده باشد. چرا؟ تا بتواند چشم‌انداز ايران 1404 را محقق كند. بنابراين حتي توليد علم هم ناگزير است از مسير هدايت و كنترل تغييرات حركت كند. حال شما دوستان مستحضر هستيد ممكن است براي ساختن يك ساختمان مسأله‌ي كنترل تغييرات را جدي‌تر قائل باشيم اما ممكن است در يك پژوهش خصوصاً پژوهش در قلمرو علوم انساني يا در مبناي نظري علوم انساني براي خود تأمل برانگيز باشد كه چگونه مي‌توانيم آن‌قدر هدايت‌گونه و كنترل‌پذير به توليد علم ناگزير هستيم. بنابراين معني اين نيست كه بخواهيم دقت خود را كم كنيم. اما ناگزير هستيم تلفيق سرعت، دقت و كارآمدي را مبناي توسعه‌ي علم قرار دهيم. بدين ترتيب خود مهندسي ويژه‌ي جديدي را مي‌طلبد. اين مهندسي هم نظام فكري پشتيبان را طلب مي‌كند. گذار از مرحله‌اي به مرحله‌ي جديد يعني مهندسي تغييرات جامعه در گرو دقت نسبت به اين زمان و مكان است. بنابراين نمي‌توانيم تعريف‌هاي انتزاعي از زمان و مكان بياوريم. خاطرم هست سال‌ها پيش كه در دوران دانشجويي بودم اصول فلسفه و روش رئاليسم مرحوم علامه طباطبايي را كه مطالعه مي‌كردم و با شرحي كه مرحوم شهيد مطهري بر روي آن نوشته بودند در آن‌جا نكته‌اي را برخورد داشتم كه مرحوم علامه فرموده بود كه جامعه مفهوماً اعتباري است. براي بنده خيلي سؤال ايجاد شد، چون دانشجوي مهندسي بودم و رشته‌ي مهندسي به قسمتي علاقه‌مندي نشان مي‌دادم كه مهندسي اجتماعي بود و براي من عجيب بود كه اگر جامعه بخواهد مفهوماً اعتباري باشد بنده‌ي كارشناس در سطح حداقل چگونه مي‌توانم يك موجودي را تغيير دهم كه پيش‌نياز اين تغييرات، نظريه‌پردازي است من آن را مفهوماً اعتباري بگيرم. براي خودم خيلي سؤال بود تا اين‌كه جلد پنجم مقدمه‌اي بر جهان‌بيني اسلامي شهيد مطهري در سال‌هاي آخر حيات خودشان نوشتند ديدم كه شهيد مطهري يك تغيير برداشت نسبت به شرحي كه بر اصول و فلسفه‌ي روش رئاليسم ارائه كرده بودند آن‌جا داده بودند احساس كردم كه با بيان خودشان جامعه را مفهوماً حقيقي مي‌دانند و مفهومي حقيقي است.\nاين نكته مهم است كه اگر كساني را داشته باشيم در كارشناسانمان كه جامعه را اعتباري بدانند اصلاً تغييري در مورد آن نمي‌توانند طراحي كنند و اگر همان‌طوري شهيد مطهري در جلد پنجم مقدمه‌اي بر جهان‌بيني اسلامي، جامعه را مفهوماً حقيقي بدانند كه از نظر بنده يك گام اصلاحي و تكاملي نسبت به شرحي كه در اصول و فلسفه‌ي روش رئاليسم را مرقوم فرمودند ببينيم. آن وقت نشان‌دهنده‌ي اين است كه حكومت متصرف در اداره‌ي جامعه است و وقتي مي‌خواهد تصرفات گوناگون انجام دهد طبعاً نياز دارد كه الگو بكار ببرد. و زماني‌كه الگو مي‌خواهد به كار ببرد ناگزير است روش بكار ببرد كه روش هم مبتني بر مجموعه‌اي از مفاهيم است. پس بنابراين تعاريف انتزاعي زمان و مكان به صورت منفصل و جدا از هم نمي‌تواند پاسخگويي اين مسأله در مهندسي كل متغير باشد.\nنكته‌ي ديگري كه بسيار مهم است، نسبت بين اختيار و آگاهي است. بنده اين بحث را اصلاً به شكل سياسي عرض نخواهم كرد. تلاش بر اين است كه منطقي اين مطلب تبيين شود. يكي از نكاتي كه در جامعه‌ي خودمان فكر مي‌كنم در موضوع آگاهي و آزادي مي‌شود گفت كه دچار شبهاتي مي‌شويم و حتي در مورد چگونگي استفاده از آزادي و يا نسبت بين آزادي و توسعه و بقيه‌ي بحث‌ها داريم اين است كه شايد در پايه از موضوع نسبت بين اختيار و آگاهي كمي تأمل جديد كنيم. در مهندسي توسعه‌ي اجتماعي توجه به نسبت بين اختيار و قدرت تصميم‌گيري مردم با اطلاعات و آگاهي غير قابل اغماض است و تصور بر اين است كه اختيار و قدرت انتخاب در ساماندهي آگاهي انسان تأثير جدي و روشن دارد يعني هيچ‌كدام از ما در حيات خود بدون پيش‌فرض زندگي نمي‌كنيم هركدام از ما اختياري داريم كه اين اختيار هم‌چون يك اتوبان و جاده‌اي اصلي بستر همه‌ي انتخاب‌هاي جزء به جزء ما را در حيات روزمره و حيات ممتد خودمان تعيين مي‌كند و رقم مي‌زند. بنابراين وقتي‌كه سوء اختيار يا حسن اختيار كرده باشم اين حسن اختيار از يك مجرايي وارد حيات شخص بنده به عنوان فرد مي‌شود و طبعاً وقتي‌كه يك فرد را ملاحظه كنيد بعد مي‌توان به يك نسبتي هم اين موضوع را در مورد گروه تعميم داد و همين موضوع را هم در مورد سازمان نسبت داد و در شكل بالاتر در يك جامعه مي‌توان تعميم داد. بنابراين آن‌چه كه مطرح است اختيار و آگاهي را با هم قوام‌يافته مي‌بينيم و اختيار را پيش‌درآمدي براي شكل‌گيري آگاهي‌هاي خودمان مي‌شناسيم. بنابراين نوع اختيار ما به انتخاب‌هاي ما منجر مي‌شود و انتخاب‌هاي ما در ساماندهي آگاهي ما تأثير روشن و قاطع دارد. نكته‌اي ديگر كه در اين قسمت مطرح است مسأله‌ي اطلاعات تخصيصي يعني اطلاعاتي كه مي‌خواهيم تخصيص بدهيم براي اداره‌ي جامعه، لاجرم تناسبي مي‌بايد با مرحله‌ي تصميم‌گيري اجتماعي داشته باشيم. فكر مي‌كنم عبارت بعدي شايان تأمل در آن هستيم. اگر اطلاعات به گونه‌اي غيرمتناسب در سطح جامعه توزيع شوند، روند تكاملي جامعه دچار اختلال خواهد شد. در جلسه‌ي قبل به عنوان كلام طنزگونه عرض كردم كه: كسي از من پرسيد چگونه‌اي؟ عرض كردم: قلبم در گرو آموزه‌هاي ارزشي، ذهنم در انديشه‌ي فلاسفه‌ي روز دنيا و عملم نيز در گرو نرم‌افزارهايي است كه برخاسته از پيش‌فرض‌هاي غيرهماهنگ با مباني اعتقادي است. گفت: اين همه ناهماهنگي را در وجود خود چگونه تحمل مي‌كني؟ گفتم: مي‌شود گفت همه وجود طوفان‌زده و آشوب‌زده‌اي هستيم نه تنها تك‌تك افراد بلكه جامعه هم اين‌چنين است و ما به درجاتي بيشتر چرا؟ چون آمده‌ايم اراده‌اي ديگر كرده‌ايم و نظامي را انتخاب كرده‌ايم كه بنيان آن درواقع بر پايه‌ي آموزه‌هاي وحياني است و اما نرم‌افزارها و سخت‌افزارهاي اجتماعي ناهماهنگ با آن است. اطلاعاتي كه امروزه در سطح جامعه توزيع مي‌كنيم، فكر مي‌كنيم اين اطلاعات لزوماً كمك مي‌كند به روشنگري و اين اطلاعات مي‌تواند مبناي تصميمي هماهنگ بر مبناي اداره‌ي جامعه باشد و ناگزير از توزيع اطلاعات هستيم. اما اطلاعات توزيع‌يافته خود منشأ بخشي از ناهماهنگي جديد در نظام اجتماعي خواهد شد. كما اين‌كه صورت پذيرفته است. چرا؟ امروز ادعايي داريم كه اميدواريم بعداً بازخورد شما را دريافت كنم. امروز در جلسات، به جاي اين‌كه جلسات تفاهم باشد، جلسات همهمه است، يعني همه سخن مي‌گويند اما مطمئن نيستيم چيزي به نام جمع‌بندي متفاهم از جلسه خارج شود و براساس آن، سامان اداره‌ي جامعه و سازمان خود را داشته باشيم. امروزه از مكتب اعتقادي خود بحث اخلاق را داريم. ضرورت توسعه‌ي اجتماعي، پيش‌نيازهاي اخلاقي است ولي بين اخلاق‌ها و تصميمات ما ارتباطي برقرار نمي‌شود. بين اخلاق ما و رفتار اقتصادي، ارتباطي برقرار نمي‌شود. بين اخلاق ما و تنظيمات توسعه‌اي ارتباطي برقرار نمي‌شود. اگر خاطر شما باشد كتابچه‌هاي برنامه‌هاي توسعه را وقتي مي‌خواستند تنظيم كنند اول مي‌گفتند: سياست‌هاي توسعه‌ي اقتصادي، بعد ديده شد كه نظام، نظام جمهوري اسلامي ايران است و مسأله‌ي فرهنگ آن وجود ندارد و واژه‌اي فرهنگي به آن اضافه كردند. اين واژه‌ي فرهنگي يك اضافه واژه‌اي شد در عنوان، نه به عنوان مفهوم سرشته شده با ادبيات پيش‌نياز اقتصادي و وقتي سرشته نشود چه اتفاقي مي‌افتد. مثل اين است كه شما كتابچه‌ي برنامه را تنظيم مي‌كنيد و يك اصطلاح در صفحات بالاي آن مي‌گذاريد كه مي‌شود سياست‌هاي كلي و همين نسبت بين سياست‌هاي كلي نظام و محاسبات كمي برنامه‌هاي توسعه وجود دارد يعني مي‌بينيد لزوماً تبلور دقيق آبشارگونه كه مثل آبشاري كه از بالا جاري شود و اين سياست‌هاي كلي در تمام تار و پود برنامه‌ها پيش برود و حتي محاسبات كلاني كه بعداً اين برنامه را تنظيم مي‌كند و در همه‌ي آن جاري شده باشد، لزوماً نيست. حال چه كسي را مي‌شود متهم كرد؟ حتي اعتقاد هم داشته باشند نمي‌توانند جاري كنند. چرا؟ چون ابزار جاري ساختن مي‌خواهد. ناوداني لازم است كه بايد اين ناودان ساخته شود. تعبير من اين بود كه مثل اتوبوس‌هاي برقي كه از ميدان امام حسين(ع) به سمت شرق تهران حركت مي‌كند، اگر ملاحظه كنيد اگر خطوط برق را به عنوان ارزش‌ها در نظر بگيريد كه از ولتاژ ثابت برخوردار است و اگر اين اتوبوس را هم كه مرتب با سرعت‌هاي مختلف حركت مي‌كند به عنوان عامل متغير در نظر بگيريد اين‌جا چيزي وجود دارد به نام چنگكي را در الگوي تنظيم برنامه‌هاي تنظيم برنامه‌هاي توسعه نداريم. وقتي هم نداشته باشيم با ذوق فردي هم نمي‌توان آن را پياده كرد. اين برنامه با ذوق شخصي امكان‌پذير نيست و من نمي‌توانم آن كارشناس را متهم كنم به اين‌كه نسبت به مسايل نظام يا نسبت به آرمان‌هاي نظام بي‌اعتادي نشان مي‌دهي. اگر معتقدترين انسان‌ها را در آن‌جا قرار دهيد اين چنگك اتصال بايد توليد شود. اين چنگك اقتصاد مدل روش، نرم‌افزارها است و در سطوح متناسب آن نرم‌افزارهاي اجتماعي است كه بايد شكل بگيرد و اگر هم اين موارد را نداشتيم آن وقت اين خلأهاي تئوريك، شرر نافرجامي را در جان، جامعه‌ي ما خواهد ريخت. و موضوع بعدي كه مراحل اجتناب‌ناپذير باشد، ميسر شدن اسلامي به صورت دفعتاً واحده حاصل نمي‌شود و طبعاً نياز به سير مراحلي و تدريجي كه خود اين مراحل در الگو نهفته است و در روش نهفته است. مراحل اجتناب‌ناپذير به سه دسته تقسيم مي‌شوند: كه يكي اصالت ربط در تعريف تعين كثرت است و يكي اصالت تعلق در تعريف ربط است و ديگري اصالت فاعليت در تعريف تعلق است.\nاصالت ربط (در تعريف تعين كثرت)\nاگر اين مباحث را شايد در پنجاه سال پيش با هم مي‌خواستيم داشته باشيم شايد مقدمات بحث را از نقطه‌ي ديگري بايد شروع مي‌كرديم.\nامروزه اصالت ربط چيزي است كه به دليل اين‌كه در حياتي به سر مي‌بريم كه در نظام نسبت‌ها قابل انكار نيست. اما مهم يك چيز است. آيا مي‌توانيم بگوييم يك پديده صرفاً از ناحيه‌ي درون آن ساخته شده است كه به تعبيري مي‌گوييم اصالت ذات يا اين‌كه خصوصيات يك پديده صرفاً از ناحيه‌ي شرايط حاكم است يا اين‌كه از تأثير و تأثر شرايط در ويژگي‌هاي دروني و شرايط محيطي است. مثال عرض مي‌كنم: نظام جمهوري اسلامي ايران در جهان امروز به سر مي‌برد اين نظام مي‌خواهد موفق شود، در مسير توفيق با مفاهيمي روبه‌رو است. ببينيد چون بحث كارشناسانه با هم داريم از نكاتي كه وجود دارد اين‌كه در جامعه بين انديشمندان و سياسيون تفاهم برقرار نمي‌شود مسأله‌ي توطئه است. اگر دقت كرده باشيد عده‌اي مي‌گويند دشمن امروز علت ناكامي ماست و عده‌اي هم مي‌گويند نه توطئه‌اي وجود ندارد، اين توهم است. در صفحات مجلات و روزنامه‌ها در طول چند سال و در دو دهه‌ي گذشته فكر مي‌كنم كه همه با اين عبارات مواجه شده‌ايم. تصورم اين است كه از ناحيه‌ي سوء تفاهم نسبت به موضوع، درون و بيرون يك مجموعه شكل گرفته است. نمي‌توانيم بگوييم هيج نظام اجتماعي در بيرون اتفاقاتي براي آن نمي‌افتد. حتماً اتفاقاتي در بيرون رخ خواهد داد. درواقع نظام جمهوري اسلامي ايران به دليل اين‌كه با نظم كلي با جهان از بنيان ناهماهنگ بوده است حتماً در مسير تكامل آن توطئه‌هاي بيروني وجود دارد اما سخن اين‌جاست، آيا توطئه‌هاي بيروني علت اصلي ناكامي‌هاي ما است يا عوامل دروني را بايد علت اصلي بشناسيم. چون از موانعي كه بايد در مديريت به آن توجه كنيم شناخت محيط است و اين‌كه چگونه بتوانيم با ناملايمات محيطي مواجه شويم. فرض را هم بر اين مي‌گذاريم كه صبح تا شب دشمن از بيرون براي ما توطئه مي‌كند، توطئه به عنوان عامل محيطي تلقي مي‌شود. آن‌چه كه ما در اختيار داريم عوامل دروني است، عاملي به نام سياست‌گذاري، بسيج اجتماعي، تفاهم اجتماعي، مؤلفه‌هاي اين عامل در اختيار ما است. اصل علت وجودي تشكيل نظام جمهوري اسلامي چيست؟ چرا حضرت امام(ره) محاجه مي‌كردند در دهه‌هاي گذشته با دوستاني در حوزه كه مي‌فرمودند: امروز براي اقامه‌ي دين مي‌بايد نظام بسازيم. چرا؟ چون جاري ساختن احكام در شرايطي كه سياست‌هاي يك نظام در اختيار ديگران بوده باشد طبعاً امكان‌پذير نيست. بلكه ممكن است احكام جزئي، فردي به مقياس محدودي قابل اجرا باشد ولي احكام اجتماعي ديگر قابل اجرا نيست. حال اگر برگشتيم به اين موضوع پس نشان مي‌دهد كه همان چيزي كه علت وجودي نظام جمهوري اسلامي بوده و درواقع ظرفيت سياست‌گذاري، برنامه‌ريزي، اجرا كه به درون بر مي‌گردد. اگر مي‌خواهيم بگوييم كه ميزان كارآمدي نظام جمهوري اسلامي را چگونه مي‌سنجيم، مي‌گوييم به عوامل دروني و عوامل محيطي برمي‌گردانيم يعني خصوصيات يك شيء هم برخاسته از درون و هم برخاسته از بيرون است كه مي‌گوييم از ناحيه‌ي نحوه‌ي تأثير و تأثر، ارتباط و دادوستدي است كه اين شيء با ساير اشياء و شرايط حاكم پيدا مي‌كند.\nبنابراين مهندسي نظام اجتماعي در ايجاب كل متغير اصل ارتباط اين كل را با ساير كل‌ها و نظام‌ها مهم دانسته است و در شناسايي متغيرهاي درون‌زا و برون‌زا توجه به ربط را اصل مي‌داند. امروزه مواجع با پديده‌اي به نام جهاني شدن هستيم، نسبت به جهاني شدن مي‌توانيم حالت‌هاي مختلفي را در نظر بگيريم يكي اين‌كه انفعال پيدا مي‌كنيم و ديگر اين‌كه انزوا پيدا مي‌كنيم و اگر تسليم شرايط بشويم انفعال است، از شرايط گسيخته شويم انزوا نام دارد. اما موقعي است كه مي‌خواهيم مبتكرانه مبتني بر آموزه‌هاي اعتقادي و باورهاي ارزشي خود حضور در جهان پيدا كنيم. آن وقت استراتژي ما بايد بشود توسعه‌ي حضور در جهان و هيچ قلمروي از قلمروهاي جهان نيست كه ما در آن‌جا غاتب باشيم. چرا؟ چون مواجه با مكتبي هستيم كه جهاني و براي همه‌ي بشريت است. حال اين امر چه موقع به دست مي‌آيد. اين ايده كه در غالب يك ربط و توجه به يك ربط ببينيد و تنظيمات خود را در پيوند با اين ربط ملاحظه كنيم بنابراين در اصالت ربط حقيقت تعين يعني معين شدن همه‌ي مسايل متكي بر ارتباطات است و اين به معناي ملاحظه‌ي موضوع و ارتباط است، البته تا اين‌جا كه به اصالت ربط مي‌دهيم سخن از بيان موضوع به شكل ايستا عمل كرده‌ايم و عامل حركت را هنوز نديده‌ايم. و در نتيجه اصالت ربط از بيان حقيقت ربط در ايجاد يك حركت در كل متغير ناتوان است. چرا ناچار هستيم حركت را بياوريم. چون واقعيتي كه از آن محبت مي‌شود متغير است. بنده به عنوان تك‌نفر متغير هستم، همه‌ي ما متغير و هم‌چنين جامعه هم متغير است. پس ناگزير هستيم حركت را ببينيم و در نتيجه مكملي لازم داريم در تعريف ربطي كه تعلق را بياوريم. تعلق به معناي جاذبه، كشش و ميل است و بيانگر حقيقتي است كه درواقع عامل پيوستگي و ارتباط بين موضوعات در يك نظام و كل متغير مي‌باشد. وقتي مي‌گوييم توجه به اصل تعلق يعني توجه داريم به هدف‌داري و غايت‌داري همان‌طوري كه جهان ما هم جهاني غايتمند است. اگر جهان را غايتمند مي‌دانيم هر تك انسان ما هم غايتمند، جامعه‌ي بشري نظام جمهوري اسلامي ايران هم غايتمند است. يك سازمان هم مثل سازمان تبليغات هم غايتمند است. به همين خاطر هدف تعيين مي‌كند درواقع غايت‌مندي در تنظيمات برنامه‌ي تعيين هدف مي‌شود. در تعلق جاذبه‌اي است كه كثرت را به وحدت مي‌رساند و اين تعلق به غايت است كه نظام را مي‌سازد به بيان ديگر نظام هستي در پيوندي به غايت خودش در حركت است. نظام جمهوري اسلامي در تعلق به غايتي كه براي آن قابل تصور است در حال حركت است. به بيان ساده همه آرزومند اين هستند كه اين نظام ان‌شاءالله به انقلاب جهاني امام عصر(ع) وصل شود. يعني پيوندي مي‌دانيم و حتي مؤلفه‌ها در وجود ما الهام‌بخش شود، كه بتوانيم مؤلفه‌هاي تقريبي چشم‌انداز ايران 1404 را در آن رابطه تنظيم كنيم. و اين امر نشان مي‌دهد كه نظام جمهوري اسلامي ايران هم براي تعيين چشم‌انداز خود را در يك نسبتي به حكومت آرماني حضرت ولي‌عصر(عج) متعلق مي‌داند. درواقع اين امر ذوقي نيست بلكه امري هست كه با جان ما سرشته شده است اما اگر بخواهيم انجام دهيم بايد منطقي انجام دهيم. عمل منطقي انجام دادن مستلزم مفهوم‌سازي است. حقيقت تعلق چيزي جز جاذبه وصل نيست و به تنهايي نمي‌تواند تسهيل‌كننده‌ي تغيير و شدن باشد يعني اين‌كه به چيزي تعلق داريم و لذا تعلق در ذات خود پذيراي حركت نيست در اين‌جا چيزي را اضافه كي‌كنيم به نام اصالت فاعليت در نتيجه از ربط شروع كرديم و بعد تعلق را اضافه كرديم تا بتواند غايت‌مندي را وارد مفهوم‌سازي نماييم حال در نقطه‌اي مي‌آييم تا بتوانيم زمينه‌ي حركت را تبيين كنيم و آن فاعليت است. فاعليت به معناي حاكميت بر تعين است يعني قدرتي كه توان شكستن را داشته باشد و از وضع موجود به وضع ديگري بتواند تغيير دهد. تعلق فاعل براي وصول به كمال و توسعه است. تعلق به غايتي مطلوب. اما سخن اين‌جاست كه آيا آن غايت مطلوب نقشه‌ي ثابتي است يا خير؟ سؤال اين‌جاست كه اگر نقشه‌ي ثابتي باشد و فاعل فقط به آن نقشه ثابت تعلق داشته باشد حركت صورت نخواهد گرفت يا بعد از گامي حركت متوقف مي‌شود و در نتيجه چيزي را مطرح مي‌كنيم به نام اصالت ولايت در فاعليت كه او بتواند منظومه‌ي تعريف را كامل بنماياند. حال عرايضي را كه در اين جلسه و جلسه‌ي قبل عنوان شد اگر بخواهيم در جدولي معرفي كنيم ملاحظه مي‌كنيد كه مبحث مورد بحث در روند دستيابي بوده كه مباحث محوري آن ستون‌ها بودند و محورهاي مباحث رديف‌ها بودند كه تعريف كثرت، نسبت و وحدت بوده است و كل آن در قالب جدولي تقديم مي‌شود.\nدر گام دوم اركان نظري چگونگي اسلامي شدن مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي است كه مباحث محوري آن در سه دسته به نام نظام اصطلاحات، نظام تعريف و توزين كمي است. نظام اصطلاحات، اگر بخواهيم با مقدمه‌اي شروع كنم كه همه در ادبيات فارسي وقتي با هم گفتگو مي‌كنيم از چند ركن مطلب برخوردار هستيم اين‌كه حروفي به نام حروف الفبا، اين حروف الفبا را مي‌توانيم به ازاي اين اصطلاحات بدانيم كه در اين‌جا استفاده شده و بعد در قالب جملات مي‌توانيم خبري يا اطلاعي را به هم منتقل كنيم يا خواستي را مطالبه كنيم و يا به نوعي تغييري را تمنا كنيم يا دستوري را براي شدن صادر كنيم. حال توليد مدل نظري اسلامي شدن مهندسي توسعه‌ي نظام اجتماعي در آغاز نيازمند ايجاد فضاي نظري است تا بتواند در اين فضا توليد شود و بعد جايگاه پيدا كند. بنابراين هدف ايجاد فضاي نظري است كه قدرت تحليل؛ توليد و شمول مدل نسبت به همه‌ي موضوعات را داشته باشد و هرچه قدر اين نظام نظري و فضا را درست تنظيم كنيم كه اصطلاحاً مي‌گوييم نظام اصطلاحات مي‌توان گفت كه مقدمه‌ي لازم براي اين كار درست‌تر طراحي كرده‌ايم و اما نظام اصطلاحات را بخواهيم بسازيم، پيش‌نيازهاي آن چند چيز است كه عنوان‌هاي آن همراه با توضيحات را مطرح مي‌كنم. مبناي اصطلاحات در تحليل تكامل فاعليت، عرض اين است كه تكامل فاعليت چرا امكان‌پذير است؟ به دليل نيازمندي است كه توسعه‌ياب است. اگر بخواهيم توضيح فاعل را عرض كنم مي‌گويم هر چيزي كه در جهان وجود دارد فاعليت است، ويژگي‌هايي كه براي فاعل عرض مي‌كنم سه چيز است: مخلوقيت، محدوديت و توسعه يافتن. چرا عنوان مخلوقيت به كار مي‌رود؟ يعني هر فاعلي ايجاد مي‌شود. هر چيزي را كه شما در نظر بگيريد چه يك جامعه، سازمان، انسان، كتاب، نرم‌افزار و سخت‌افزار همه فاعل هستند و ايجاد مي‌شوند اين فاعلي كه ايجاد مي‌شود محدود است و نمي‌تواند نامحدود باشد هرچند اين محدود توسعه‌ياب است و مي‌تواند تغيير كند. امروزه دوستاني كه با كامپيوتر كار مي‌كنند نرم‌افزاري را طراحي مي‌كنند. اين نرم‌افزار حاصل فعل آن‌هاست و توسط طراح ايجاد شده است در عين اين‌كه ايجاد شده اما محدوديت و كارآمدي دارد اما اين كارآمدي مي‌تواند افزايش پيدا كند اما همواره نسبت به ظرفيت خالق محدودتر است. مخلوق خالق خودِ ما هستيم (انسان) خداوند گوهري را در وجود ما به وديعت نهاده به نام قدرت اختيار و انتخاب كه مي‌توانيم بسازيم و حيات پيرامون خود را سامان دهيم. اما مرزي دهيم. اما مرزي داريم برغم اين‌كه مرتباً هم مي‌توانيم توسعه پيدا كنيم اما حريم تا جايي است كه خداوند تعيين كرده و نمي‌توانيم مدار اصلي تكامل هستي را تغيير دهيم و اين كار از جانب انسان‌ها شدني نيست. چرا؟ چون خداوند حدي براي توسعه قرار داده است. هرچند كه اين حد هم هنوز فراتر از تصور دهن بنده براي مسيرِ شدن وجود دارد اما بالاخره محدود هستيم. حتي انسانِ محوري كائنات و هستي يعني وجود مقدس رسول‌الله(ص) هم كه او را مجراي افاضه‌ي فيض به هستي مي‌شناسيم ملاحظه مي‌كنيد كه ايشان تا كجا مي‌رود كه بالاخره فاصله‌اي وجود دارد كه درك ايشان با علم خدا به فاصله‌اي مي‌نشينند به طوري‌كه از آموزه‌هاي اعتقادي خود يافته‌ايم. يعني براي مولاي ما هم در آن نسبت حدي برقرار است. بنابراين وقتي مخلوقيت، محدوديت و توسعه‌ياب بودن را ويژگي‌هاي فاعلي بودن مي‌شناسيم سخن اين‌جاست كه فاعل چگونه فرآيند فاعليت خود را عمل مي‌كند؟ در اين‌جا اين موضوع را توضيح مي‌دهيم. اولاً اعطاي توسعه به فاعل، از جانب فعليت مطلقه‌اي است كه بي‌نياز است يعني خودمان نمي‌توانيم به خود اعطاي فيض كنيم اولين هسته‌ي حركت فاعل طلب از ناحيه‌ي مولا، حال كه دست مولي بسته نيست و متناسب با طلب من البته مشيت مولي، اعطايي صورت مي‌گيرد عبد با تولي خود نسبت به مولي با دلبستگي و پذيرشي كه به مولي نشان مي‌دهد ولايت او را در توسعه‌ي فاعليت خود طلب مي‌كند. اين كار را لحظه به لحظه انجام مي‌دهيم چه آگاهانه و چه ناآگاهانه. همين كه حركت مي‌كنيم خود براي توسعه طلب مي‌كنيم. اين توسعه‌ي فاعليت زمينه‌ي تصرف فاعليت در مادون خود را فراهم مي‌كند. به بيان ديگر مي‌خواهيم نرم‌افزاري را تهيه كنيم، طراحي اين نرم‌افزار ابتدا وجود ندارد فكر بايد ساماني پيدا كند. در ابتدا نوعي از طلب است، خود طلب اين است كه اين نرم‌افزار طراحي شود. اگر در اين مطلب امداد نشويم ذهن حركتي از نقطه‌اي به نقطه‌ي ديگر را نمي‌تواند انجام دهد علت اين‌كه من مي‌توانم چرخش بحثي را خدمت شما منتقل كنم. به دليل امداد الهي است اگر امداد لحظه‌اي قطع شود ذهن و فهم بنده هم متوقف مي‌شود. سامان و چينش مفاهيم در ذهن بنده هم متوقف مي‌شود اما چون اين امداد برقرار است درواقع ساماندهي هم برقرار است. بنابراين سر ارتباط را مي‌توانيم به فاعل نسبت دهيم. فاعليت مطلقه‌ي ربوبي اصل ظرفيت تولي را در عبد ايجاد مي‌كند (ظرفيت تولي يعني طلب و تقاضا. همين كه من از مولي پذيرش داشته باشم) و شرايط ولايت و سرپرستي او را فراهم مي‌آورد. همه مي‌گوييم كه به ذهن ما آمد، اين آوردنده به ذهن كيست؟ مت طلب فهم مي‌كنيم و فهم امداد مي‌شود اگر لحظه‌اي فهم ما امدا نشود، اصلاً قدرت توليد مفهوم نداريم، قدرت ايجاب نداريم. پس فاعليت مطلقه‌ي ربوبي اصل ظرفيت تولي را در عبد ايجاب مي‌نمايد و شرايط ولايت و سرپرستي او را فراهم مي‌آورد. در اين‌جا مفهوم ولايت را در انديشه وارد مي‌كنيم ديگر بحث ولايت فقط مدار باورها و اعتقادات نيست. در شكل‌گيري مفهوم بحث ولايت را وارد مي‌كنيم. عبد براي توسعه‌ي خود از فاعليت ربوبي طلب سرپرستي مي‌كند يعني گام دوم تولي و طلب كردن است. حال ممكن است طلب از مولي نباشد يا تولي نسبت به مولي نباشد ولي بالاخره تولي واقع مي‌شود. فاعليت مطلقه‌ي ربوبي متناسب با ميزان طلب و تقاضاي عبد (و البته بخش ناگفته‌ي آن مشيت مولي) آن را امداد نمونه و در او تصرف مي‌كند وقتي تصرف واقع شده قدرت انجام پيدا مي‌كنيم.\nاصطلاحات پايه‌اي كه در اين معنا به كار مي‌بريم سه اصطلاح است، عناويني كه اشاره مي‌كنيم به نام توسعه، ساختار و كارآيي. يعني مثل سه بعد مي‌ماند كه هر فاعلي واجد آن است. توسعه مفهوم زماني دارد؛ ساختار مفهوم مكاني دارد و كارآيي نسبت بين توسعه و ساختار است چون واژگان جديدي است كه ادبيات موجود را به كار گرفته‌ايم و خود براي اين واژگان مثل توسعه، ساختار و كارآيي تعريف ارايه مي‌كنيم پس طبعاً انتظار مي‌رود متناسب با اين تعريف و تعبيري كه مي‌كنيم مورد بحث قرار گيرد. پس توسعه داراي معنا و مفهوم زماني است درواقع وقتي شما به چيزي يا هر مجموعه‌اي نگاه مي‌كنيد سرشت دروني كه او را به حركت در مي‌آورد سخن مي‌گوييم كه توسعه نام دارد از يك ساختار، قالب و اسكلت (ثابت‌ترين آن در مورد انسان اسكلت است) كارآيين كه نسبت بين توسعه و ساختار است چون از مفهوم سخن مي‌گوييم. درواقع اين امر زيربناي ساختار مفهومي است كه بدين ترتيب به عنوان اصطلاحات واسطه‌اي به مبنايي ناچار هستيم متصل و مرتبط كنيم. به بيان ديگر اگر بخواهيم آن نظام مفهومي كه اشاره شد و نظام الفبايي كه مورد نظر است بسازيم نيازمند آن هستيم كه به يك اصطلاح مراجعه كنيم و ويژگي‌هاي آن توسعه، ساختار و كارآيي است.\nنظام اصطلاحات بعد از اين‌كه اصطلاحات پايه‌اي به دست آمد در اين‌جا ديگر روش آن را عرض نمي‌كنم به صورت افقي و عمودي در هم ضرب مي‌شوند (البته دلايلي براي انتخاب اين روش وجود دارد) و وصف‌ها به دست مي‌آيد حد تكثير از كوچك‌ترين نظام 27 وصف است يعني اگر بنده بخواهم سازمان تبليغات اسلامي را توضيح دهم در ساده‌ترين تبيين ناگزيرم 27 وصف براي آن معرفي كنم اگر بخواهم جمهوري اسلامي را معرفي كنم باز ناگزير هستم 27 وصف براي آن معرفي كنم كه طبعاً آن اوصاف با وصف‌هاي مربوط به سازمان تبليغات اسلامي با هم متفاوت است. اگر بخواهم انساني را معرفي كنم ناگزير هستم از حداقل 27 وصف يعني ديگر اين حداقل توصيف و تبيين است و از اين كمتر ديگر قدرت معرفي نخواهيم داشت. اما اگر بخواهيم توضيحات خود را تفصيلي‌تر و جزئي‌تر و مشروح‌تر كنيم آن‌وقت حدي پاياني هم براي آن متصور هستيم. كه سه به توان 27 عنوان مي‌كنيم عدد سه همان توسعه، ساختار و كارآيي در نظر بگيريد و 27 وصف كه حداقلي است كه وقتي به توان سه برسد به تعبيري حد پاياني مي‌شود. زماني‌كه اين حد پاياني را اشاره مي‌كنيم معنايي دارد كه نظام اصطلاحات باز نيست و پاياني براي آن متصور هستيم. حال بعد از تكثير اين اصطلاحات بايد آن‌ها را دسته‌بندي كلي و تنظيم كنيم و در آخر متناظر اين اصطلاحات مفاهيم عيني را به دست آوريم كه در حيات اجتماعي وجود دارد. كه در اين‌جا از چند مرحله سخن مي‌گوييم و سير آن تكثير اصطلاحات به شيوه‌اي خاص است و بايد اين اصطلاحات را تنظيم كرد و بعد تناظرسازي برقرار كنيم و اما نظام تعريف كيفي كه در اين‌جا الفبا را ايجاد كرده‌ايم و حال مي‌خواهيم كلمه‌سازي كنيم. كلمات تركيبي از حروف و الفبا است. حال دنبال اين هستيم كه قدرت تعريف موضوعات براي چيست؟ و بايد بتوانيم جايگاه مفروض عوامل درون‌زا و برون‌زاي موضوع را به صورت كيفي مشخص كنيم و حتماً دوستان توجه دارند كه سخن در قالب مفاهيم است\nهنر نظام تعريف اين است كه كل فضاي فلسفي را طبقه‌بندي مي‌كند و امكان تعريف نظام‌هاي شامل و مشمول را به صورت خاص در اين فضا معين كنند در اين‌جا نكته‌اي قابل ذكر است كه در جلسه‌ي قبل اشاره‌اي داشتم كه قلمرو درون خود را به عنوان ابعاد ناهنجار تعريف كردم. ملاحظه كنيد كه امروزه از دلايل اين‌كه اطلاعات در جامعه به عنوان نظام جمهوري اسلامي ايران نمي‌تواند به خوبي مورد استفاده قرار گيرد، من از واژه‌ي عام آن استفاده مي‌كنم يعني عام‌ترين و حتي علم كلام را هم در تعريف اين واژه به عنوان اطلاعات مي‌آورم، يعني فلسفه، علوم و نرم‌افزارها را هم اطلاعات مي‌آورم، در اين معناي عام آن عرض مي‌كنم. امروز اطلاعات نمي‌تواند در سامان‌دهي جامعه درست به كار گرفته شود. به خاطر اين‌كه منزلت مفاهيم در نسبت با هم مورد توجه قرار نمي‌دهيم يعني مطلبي كه جايگاه آن بالاتر هست با مطالبي كه جايگاه آن در ميانه هست انگار همه در عرض واحد براي همديگر هستند، سعي مي‌كنم مقداري اين موضوع را باز كنم، فرض كنيد بحث در مورد تنظيمات اقتصادي است از بحث‌هاي تنظيمات اقتصادي مسأله‌اي است به اين‌كه سياست‌گذاري، چگونه با برنامه‌ريزي و چگونه با اجرا نسبتي با هم برقرار شود؟ طبيعي است كه اگر از شما سؤال كنم، به نظر شما نسبت اين‌ها چگونه است؟ خواهيد فرمود: سياست‌گذاري شأن آن بالاتر است و بعد جايگاه برنامه‌ريزي قرار مي‌گيرد و بعد جايگاه اجرا است. معني اين حرف اين است كه هيچ مجري بدون برنامه نبايد كار كند. معني اين است كه هيچ برنامه‌اي بدون سياست نبايد كار كند. سخن اين‌جاست كه اين سياست‌هاي اجرايي حال بايد پيوندي با سياست‌هاي كل پيدا كند. ملاحظه مي‌كنيد كه بخشي از موضوعاتي مثل سياست‌هاي كل ممكن است در عمل به عنوان امري فردي تلقي شود. مثالي مي‌زنم، در قلمرو سياست خارجي يكي از اصولي كه به عنوان سياست كلي در نظام جمهوري اسلامي مطرح است اصول سه‌گانه‌ي عزت، حكمت و مصلحت است. فكر مي‌كنم دوستان مطالعه‌اي در اين زمينه داشته‌اند و در جاهاي مختلف هم ديده‌ايم و در چشم‌انداز ايران هم مطرح است. حال عزت، حكمت و مصلحت آيا مبناي سياست‌گذاري است؟ يا به عنوان امري انتهايي كه به طور ذوقي آن را ضميمه مي‌كنيم مثل اين است كه من بسته‌اي را مي‌سازم و تكيه‌اي به عنوان تزئين به آن اضافه مي‌كنم، عزت، حكمت و مصلحت نمي‌تواند امري تزئيني براي اداره‌ي سازماني يا نظام جمهوري اسلامي باشد بلكه امري بنيادين است اگر اين امر بنيادين مطرح است معني اين است كه در تمام زيرساخت‌ها كه قرار است سياست‌هاي اجرايي توسعه، اعم از نفت، گاز و پتروشيمي در بخش نفت؛ اعم از صنعت، كشاورزي و فرهنگ در همه‌جا بايد به عنوان يك سياست كلي به كار برده شود. يعني مبناي ارتباط با جهان پيرامون در پديده‌اي به نام جهاني شدن، حضور در سازمان جهاني تجارت، همه و همه اصل عزت، حكمت و مصلحت، سياستي بنيادين است. فكر مي‌كنيد در اين مورد اگر تسامحي رخ مي‌دهد صرفاً به خاطر بي‌اعتنايي يا بي‌اعتقادي است در اين‌جا قصد ندارم موارد بي‌اعتنايي يا بي‌اعتقادي كه در رفتار بعضي از كارشناسان يا مديران كشور هست را ناديده انگارم ولي مي‌خواهم بگويم در آن‌جايي كه انسان‌هاي با صداقت دل‌بسته به آينده‌ي كشور هم دچار خطا، فراموشي، تسامح، اعوجاج و ناهنجاري مي‌شوند ريشه در كجا دارند؟ ريشه در اين خلأ مفهومي دارد يعني نظام‌هاي شامل و مشمول در مفاهيم با هم ساخت منطقي پيدا نكرده‌اند. چرا؟ چون نظام مفهوم‌ساز، مراتب شامل و مشمول را به درستي نمي‌تواند تبيين كند و وقتي به درستي و منطقي نتواند تبيين كند، آن وقت سياست كلي نسبت آن با سياست جزئي؛ سياست جزئي نسبت آن با برنامه؛ برنامه نسبت آن با اجرا به طور ذوقي انجام مي‌شود. نه به طور قاعده‌مند، نظام‌مند و روش‌مند و در نتيجه موفقيتي را كه مورد انتظار است ضمانت نمي‌كند. براي اين‌كه بتوانيم نظام تعريف مورد انتظار خود را بسازيم بايد در سه محور اين عمل صورت گيرد: عمل اول، تعريف منزلت‌هاست.\n* تفاهم، متضمن پذيرش اصل دست‌يابي بر اصول حقيقت ـــــ است. اين رويكرد مي‌تواند به حقايقي منجر شود كه در روابط في‌مابين و مفاهمه بين طرفين گفتگو حاصل شود. اما در نگرش با اصل وحدت و هماهنگي كاركردي مواجه‌ايم كه هماهنگي و هم‌نوايي ميان اجزاء براي تشكيل و تحقق اهداف كلي نظام تأكيد دارد اين كليت نيز خود متضمن حقيقت پيشين است كه به دنبال هدفي براي تحقق وضع موجود است، به نظر مي‌رسد كه از دل تفكر سيستمي، مفاهمه و تغيير نظام استنتاج نمي‌گردد چگونه اين دو اصل تفاهم و تغيير با وحدت و هماهنگي كاركردي تحت نظر، كل نظام را با هم پيوند مي‌دهد؟\nاگر بحث مورد نظر اين باشد كه تفكر سيستمي، در اين‌جا منظور از تفكر سسيتمي، تفكر سيستمي رايج مورد نظر است و الا خود در مسير سامان دادن تفكري منظومه‌اي جديد، برخاسته از اين اصالت فاعليت كه اشاره كرديم با آن محتواي معنادار جامع به نام اصالت ولايت هستيم در نتيجه با تفكر سيستمي موجود را به عنوان وسيله‌ي كاربردي مرحله‌اي تلقي مي‌كنيم، نه به عنوان ابزاري مطلوب و متكامل در مسير پاسخگويي به نيازها در نظام جمهوري اسلامي ايران يا براي انديشه‌ي ديني است.\nيعني اگر بخواهيم بر پايه‌ي انديشه‌ي ديني حيات خود را شكل دهيم آن را به عنوان وسيله‌ي مطلوب نمي‌بينيم بلكه به عنوان وسيله‌ي مرحله‌اي مي‌تواند در مرحله‌اي به ما كمك كند. كما اين‌كه ملاحظه مي‌كنيد ما اين تفكر سيستمي موجود را گرفتيم و اصالت ربط را از آن‌جا گرفتيم و بعد اصالت تعلق و اصالت فاعليت و اصالت ولايت را در آن اصرف كرديم. امروز حق داريم بگوييم شروع كار با تفكر سيستمي بود اما تفكري را كه الآن اشاره مي‌كنيم، تفكري منظومه‌نگر است كه هر چيزي را فاعل مي‌بيند، فاعل ديدن يعني مخلوق. اما شما در تفكر سيستمي كه ادامه‌ي ادبيات علم در جهان امروز است به طور طبيعي پيش‌شرط تعريف هر شيء يا هر مفهومي مخلوقيت نيست يعني مخلوقيت پيش‌شرط تعريف نيست كما اين‌كه قديم بودن كه ماده را پيش‌شرط خود قرار مي‌دهد به عنوان قديم مي‌شناسد. اين مقدمه‌اي بود براي پاسخ حال اگر اين نكته را در نظر بگيريد كه بگوييم از تفكر سيستمي چه مقدار مي‌توانيم براي تفاهم استفاده كنيم با اين بحث مي‌خواهم پيوندي را با مطلبي كه در جلسه‌ي قبل و هم‌چنين اين جلسه اشاره شد حاصل كنم. اگر كساني باشيم كه به حقيقتي مشترك باور نداشته باشيم ولي از آن جهت كه انسان هستيم و از آن جهت كه در فضايي زندگي مي‌كنيم كه از اشتراكاتي برخوردار هستيم، اصول انكارناپذير را مي‌توانيم به ميدان بياوريم. اصول انكارناپذير يعني چيزهايي كه قائلين به مباني مختلف و كساني‌كه با انديشه‌هاي مختلف و گوناگون زندگي مي‌كنند و حيات گوناگون را در اين جهان سمت‌گيري كرده‌اند در مسير ورود به اصول انكارناپذير، لاجرم درجه‌اي از تفاهم اوليه را به دست مي‌آورند حال سخن در اين‌جا از مكتبي قرار مي‌گيرد كه كارآمدي بيشتري داشته باشد تصور هم بر اين است كه اگر با اصول انكارناپذير آغاز مي‌كنيم و به ادبيات و برداشت‌هاي موجود از حقيقت در جهان امروز ورود پيدا كنيم، طبيعي است مكتبي كه قدرت تبيين و شمول گسترده‌تر و جامع‌تري از حقيقت و بنيان متعالي‌تري از حقيقت داشته باشد مي‌تواند قدرت توصيف گسترده و كارآمدتري از واقعيت‌هاي حيات داشته باشد بنابراين اگر اصول انكارناپذير را پايه‌ي تفاهم قرار دهيم، بقيه در مسير حركت مي‌شود و به بيان ديگر مي‌خواهيم در اين‌جا چيزي را عنوان كنيم به عنوان معيار صحت و اين معيار صحت واژه‌ي جديدي است كه اسم آن كارآمدي در جهت نام دارد، يعني كارآمدي در جهت تكامل و تعالي معيار صحت مي‌شود. با فرض قرار دادن اصول انكارناپذير كه گويي آن فرش مفروش پاي ما را براي ايستادن و گفتگو كردن را قرار مي‌دهد كه نقطه‌ي شروع ما است. در مسير حركت كردن، گام به گام ما كارآمدي در جهت مي‌گيريم. حال از ادبياتي كه كارآمدتر است مثالي عرض كنم. خاطرم هست در سال 1359 كه در خدمت و جمعي از دوستان روحاني و دانشگاهي در قم به محوريت مرحوم استاد سيد منير الدين حسيني(ره) اين مباحث را دنبال مي‌كرديم در همان زمان نقطه‌ي شروع اين بود كه اصالات ربط را از ادبيات موجود گرفتيم. براي نقطه‌ي شروع گفتيم سيستم دو چيز ديگري را هم بايد داشته باشد كه در ادبيات سيستمي امروز موجود نبود. يكي مبنا و ديگري غايت. چون خودمان فكر مي‌كرديم با هر تعريفي كه از سيستم بخواهيم گفتگو كنيم ناچار هستيم مبنا و غايت داشته باشد. اين امر وجه تفكيك شد با كساني‌كه قائل به نظم فكري موجود در قالب تفكر سيستمي بودند؛ اين نقطه‌ي شروع بود رسيديم به اين‌كه توانستيم اصالت ربط را سامان دهيم و دو يا سه سال فكر مي‌كرديم اما يك‌باره به نقطه‌اي به نام اصالت ربط رسيديم. اگر بخواهيم به عنوان دستگاهي فكري آن را جاري كنيم، و بعد تكمله آن كه اصالت تعلق نام دارد به گونه‌اي دستگاهي فكري را سامان مي‌دهد كه به تعبير بنده دستگاه خدا را بسته است. دست خدا را كجا بسته است؟ در آن‌جايي كه به نقشه‌ي ثابت تعلق پيدا مي‌كنيم يعني گويي به غايتي مطلوب از جانب خداوند تعلق پيدا مي‌كنيم اما فقط به همان نقشه تعلق پيدا مي‌كنيم و اما گويي فاعليت مطلقه‌ي ربوبي را اصلاً نمي‌بينيم و در نتيجه وقتي مي‌گوييم دست خدا را بسته ديدن، درست نقطه‌ي شكستن اين دستگاه فكري است و ناكارآمدي و ناتواني آن در همين‌جا اثبات مي‌شود يعني تا نسبتي از خود كارآمدي نشان داده است اما از گامي كه به بالا حركت مي‌كند از خود ناكارآمدي نشان مي‌دهد زماني‌كه به آن‌جا مي‌رسيم پس بايد آن را متكامل كنيم. يعني معيار صحت، كارآمدي در جهت است و كارآمدي در جهت تعالي و تكامل مبنايي شد براي توسعه‌ي مفهومي كه اشاره كرديم. بعد از اصالت فاعليت را عنوان كرديم و متوجه شديم كه باز هم نقيصه‌اي دارد و در آن‌جا بود كه به طور مشخص اصالت در اين مورد سامان يافت ولي در سال 1359 كه نقطه‌ي شروع است تا سال 1371 كه ظرف مدت اين دوازده سال را در نظر بگيريد، اين فرآيند فكري جمع، در مسير پردازش ذهني تا بتوانيم به اين مدل انتهايي برسيم طول كشيد؛ حال ما كه معصوم نيستيم و علم ما هم حضوري نيست بلكه حصولي است. به تدريج و با گمانه‌زني و مفاهمه‌ي جمعي توانسته‌ايم به دست آوريم ساعت‌ها اين تلاش فكري رخ مي‌داد يعني در نظر بگيريد شما سه سال به چيزي فكر كرده باشيد كه بعد از آن سه سال بگوييد كه به آن چيزي كه فكر مي‌كرديم دست خدا را بسته است و خود به اين مشعر شويم كه در اين سه سال چگونه زندگي كرده‌ايم و بعد بگوييم كه در مسير تلاش علمي بوده‌ايم و مي‌خواستيم به نقطه‌اي دست پيدا كنيم. مقصود اين است كه حال با تمام تلاشي صورت گرفته است نمي‌گوييم حرف آخر است مي‌گوييم اين تلاشي است كه تا به آان لحظه به ثمر رسيده است. چرا به خود اين اجازه را مي‌دهيم كه اين مطلب را خدمت شما عرض كنم چون فكر مي‌كنم از آرايشي اوليه و از نظامي اوليه برخوردار شده كه مي‌تواند ارائه شود. ولي حاملان و مسؤولان واقعي رساندن اين مفاهيم معلوم نيست كه ما باشيم شايستگان بسيار بيشتري هستند كه آن‌ها بايد حمل كنند و شايد وظيفه‌ي ما فقط انتقال دادن به جمعي باشد مثل ورزش دو امدادي و بعد آن گروه بعدي است كه حاملان انتقال‌دهنده و تكامل‌دهندگان اين مباحث باشند بنابراين اگر توانسته باشم سؤال را فهميده باشم و بعد پاسخ را عرض كرده باشم پس كلاً از تفكر سيستمي موجود به اين ترتيب كه عرض شد فاصله گرفته‌ايم اما به‌رغم همه‌ي ناكارآمدي كه در مسير تكامل باورها از تفكر سيستمي مي‌بينيم براي ميان مرحله‌اي آن را ابزاري مرحله‌اي تلقي كرده‌ايم و هنوز هم قائل به آن هستيم كه اگر در جايي وارد اين وادي نشده باشند اما اگر بخواهيم مجموعه‌سازي انجام دهيم كه با باورها، موزون و سازگار باشد آن‌وقت ناچار هستيم مجموعه و تفكر سيستمي را تعريف كنيم كه بر پايه‌ي اين فلسفه باشد كه جاري‌كننده‌ي قدر متيقن آموزه‌هاي وحياني در باورها، افكار و رفتار انسان‌ها بوده باشد، چه اين مقياس در سطح سازمان بلكه در سطح جامعه تعبير بنده اين است.\n* به نظر مي‌رسد ميان دو مفهوم وحدت كاركردي و اختيار فردي تنافي و مغايرت وجود دارد، به عبارت ديگر براي تنظيم عناصر و اجزاي سيستم به عنوان يك كل منسجم نيازمند حذف آزادي‌هاي فردي، اختيار و آگاهي ناشي از آن مي‌باشيم شما اين دو مفهوم را چگونه به يكديگر پيوند مي‌دهيد به طوري‌كه پارادوكس مزبور حذف شود؟\nسؤال بسيار دقيقي است و خوشحال هستم و تشكر مي‌كنم از عزيزي كه اين سؤال را مطرح كردند. ملاحظه مي‌كنيد ما ناگزير از حضور در جمع هستيم. همين‌كه مي‌گوييم موجودي اجتماعي هستيم يعني حضور خود را در جمع نپذيرفته‌ايم. حيات تكاملي انسان حضور در جمع است. وقتي مي‌خواهيم تكامل پيدا كنيم ناگزير از تخصصي كار كردن، تقسيم كار هستيم. تك‌تك افراد هم واجد اختيار و انتخاب هستند حال سخن اين‌جاست جمع كه نامش سازمان يا گروه و يا جامعه نام دارد آيا چيزي به عنوان اختيار شامل براي آن كل قائل هستيم يا خير؟ ببينيد زماني‌كه جامعه را مفهوماً حقيقي دانستيد و نه اعتباري آن وقت براي جامعه به عنوان مفهم اعتباري، اختياري به نام كل قائل هستيد يعني كل مستقل از اجزاء، موجوديتي دارد كه خود بايد براي آن انديشيد. بنده به عنوان فرد منفعت خود را مطالبه مي‌كنم. تك‌تك افراد وظيفه دارند كه منافع خود را دنبال كنند اما وقتي در جمع وارد مي‌شويم سخن اين‌جاست كه پيوند منفعت من با منفعت كل چيست؟ پاسخ اين است كه منفعت من وقتي تأمين مي‌شود كه منفعت جمع توسعه‌يافته باشد پس من بايد در توسعه‌ي منفعت جمع تلاش كنم معني اين حرف چيست؟ اختيار شامل براي گروه يا سازمان سياستگذاري مي‌كند كه منافع جمع چگونه توسعه پيدا كند. يعني نظام جمهوري اسلامي ايران سياستگذاري مي‌كند براي اين‌كه منافع و مصالح كلي موجودي يك‌پارچه به نام جامعه‌ي ايران توسعه پيدا كند. وقتي‌كه اين منافع توسعه پيدا مي‌كند پيش‌شرط آن اين است كه منافع نمي‌تواند اختيار و انتخاب تك‌تك شهروندان را ناديده بگيرد اما مي‌گويد اختيار شهروندان تا كجا جاري شود؟ تا جايي كه به منافع و مصالح جمع لطمه‌اي وارد نشود. ممكن است در اين‌جا سؤالي مطرح شود، اگر كل شيوه‌ي مطلق‌العنادي در پيش گرفت آيا فرد خود را محكوم بلاشرط بداند؟ نخير! پس «النصيحه الائمه المسلمين» يعن نصيحت به ائمه‌ي مسلمين چرا معنادار است؟ چون فرد به‌رغم اين‌كه به منافع كل كه از طريق مسلمين سامان مي‌يابد اگر نقدي داشته باشد در آن‌جا وظيفه‌اش روشنگري است. تشكل‌هاي مدني و احزاب چه نقشي پيدا مي‌كنند براي روشنگري‌هاي اجتماعي؛ اما شما وقتي سازماني يا شركتي را درست مي‌كنيد به هرحال مصالح شركت، مصالح كل مي‌شود و مصالح اجزاء، مصالح افراد مي‌ود، مصالح افراد بايد در پيوند با مصالح كل ديده شود. در اين مورد دو حركت پيراموني وجود دارد كه در دو نظام‌هاي ليبرالسيستي و سوسياليستي سابق آن‌ها را ديده‌ايم، يكي مي‌گويند اصالت فرد يعني فقط منافع فرد محقق شود بدون التفاط منافع جمع و عده‌اي مي‌گفتند منافع جمع مثل كشورهاي سوسياليستي هرچند منافع فرد ممكن است سركوب شود در اين‌جا مكتب ما حرف سومي دارد كه مي‌گويد اصالت را هم به فرد و هم به جمع مي‌دهيم اما چگونه اين اصالت سامان دهيم؟ مي‌گويم نظام اجتماعي خود را طوري طراحي مي‌كند كه بستر اختيارات يك‌يك انسان‌ها در اين جامعه رو به افزايش بوده و اين افزايش هم‌زمان در مسير توسعه‌ي مصالح و منافع كل جامعه بوده باشد. پس مديريت جامعه مي‌خواهد بستري فراهم كند كه هم كل جامعه توسعه پيدا كند و اين كل جامعه بستر توسعه‌ي تك‌تك افراد هم بشود به بيان ديگر اگر مدلي تعريف كنيم كه بخواهد توسعه‌ي كل منجر به انقياد افراد شود نشان مي‌دهد در مددل‌سازي و يا در اجراي مدل دچار مشكل هستيم و يا در ارائه‌ي قبل از مدل‌سازي يا در اجراي طرح دچار مشكل هستيم.\n* و از طرف ديگر نمي‌تواند آن‌قدر بستر اختيارات افراد را گشوده كند كه بعد منافع جمع ناديده گرفته شود در اين‌جا مي‌خواهم به نكته‌اي برسم؛ چند سال پيش كه مسأله‌ي آزادي مطرح بود (بيشتر از الآن اين واژه گفت‌وگو مي‌شد) بنده سرمقاله‌اي نوشتم كه به نوعي محتواي آن مهندسي آزادي بوده ممكن است باز هم متهم شوم چون مدرك مهندسي دارد هر موضوع اجتماعي را به طوري با موضوع مهندسي غسل تعميم مي‌دهيم ولي آزادي هم در مسير شدن است. چرا؟\nتعبير بنده اين بود كه نخبگان جامعه حتماً بايد مطالبه‌ي بييشتري از متوسط جامعه نسبت به موضوعات عادي داشته باشند. اما سخن اين‌جاست كه آيا تك‌تك نخبگان جامعه مي‌توانند به ميزان نخبگي خود از جامعه طلب تحول و تكامل داشته باشند يا اين‌كه خود همواره بايد چند گام جلوتر حركت كنند چند گام جلوتر را ببينند اين درست است. ولي اگر فكر كردند كه حال از فرصتي كه به دست آمده يك‌باره استفاده كنيم و يك شب بخواهيم به تمام منويات خود برسيم، اين امر شدني نيست. شما جريان صد و پنجاه سال گذشته‌ي جامعه‌ي ما را در ارتباط با موضوع آزادي مورد بررسي تاريخي قرار دهيد. مي‌بينيد كه فرصت‌سوزي مي‌كنيم. نه فرصت‌هايي كه براي توسعه‌ي آزادي در جامعه به وجود مي‌آيد اسم بخشي از آن بد استفاده كردن است. به قول امام موسي صدر مي‌گفتند كه براي دفاع از آزادي فقط ناچار هستيم به خود آزادي متكي شويم يعني خود آزادي را به دست نمي‌توان آورد و يا دفاع نمي‌توان كرد الا به آزادي. حال تعبير چيست؟ اين است كه حدي دارد پس تك‌تك افراد در جمع اختيار دارند اما اين تك‌تك در ميان چيزي به نام كل، اختيار آن‌ها در چيزي به نام اختيار شامل منحل مي‌شود اسم اين اختيار شامل را بنده اختيار سازمان مي‌گذارم به همين دليل است كه سازمان سياستگذاري مي‌كند. والا اگر قائل به اين امر نباشيد سازمان تبليغات نمي‌تواند براي درون خود سياستگذاري كند، براي كادر و برنامه‌هاي خود نمي‌تواند سياستگذاري كند. اختيارات عده‌اي را لاجرم وسعت مي‌دهد، ميزان وسعت اختيارات عده‌اي ممكن است كمتر باشد تمام قسمت‌ها را در يك توازن نسبي قرار مي‌دهد. توازن نسبي به گونه‌اي است كه بايد كل را ضمانت كند البته ممكن است شما به عنوان فردي كه در اين‌جا هستيد احساس كنيد محيط براي رشد شما تنگ است. يعني فردي احساس كرد در زندگي خود مي‌خواهد در مدار پرشتاب‌تري حركت كند اما بايد ديد سند محكوميت سازمان اين مي‌شود كه چرا گذشته است فرد از آن سازمان برود؛ به شرطي كه بستر توسعه‌ي آن فرد را فراهم نكرده باشد قبول است اما اگر فرد بخواهد با آهنگ پرشتاب‌تري حركت كند كه اين آهنگ ممكن است جريان كلي سازمان را مخدوش كند در اين‌جا بحث گسيختگي است. به بيان ديگر تك‌تك انسان‌ها واجد قدرت اختيار و انتخاب هستند اما همه‌ي آن‌ها در سازمان با هم تركيب مي‌شوند كه چيزي به نام اختيار شامل دارند كه اين اختيار شامل فراتر از اختيار افراد است. آن اختيار شامل نسبتي با اختيار شامل‌تر آن دارد يعني اين‌كه سازمان تبليغات نسبتي با نظام تبليغ در جامعه‌ي ايران دارد و هم‌چنين با نظام اعتلاي فرهنگ بنابراين اختيار شامل سازمان تبليغات هم در پيوند با چيز بالاتري به نام اختيار شامل در نظام جمهوري اسلامي قرار گيرد و به همين دليل است كه سياستگذاري در سازمان تبليغات پيوندي با سياستگذاري شامل خود دارد. پس فرد با سيستم شامل سازمان، سازمان با سيستم شامل‌تر و به همين ترتيب. اما آن‌چه كه نمي‌تواند رخ دهد اين است كه سلب اختيار و انتخاب در هيچ‌جا نمي‌تواند تعريف شود. تعريف بنده اين است كه اصلي‌ترين گوهري كه خداوند در وجود بنده به وديعت گذاشته، گوهر اختيار و انتخاب است كه هيچ نوع طراحي سازماني و اجتماعي منجر به تعطيلي اختيار و انتخاب نمي‌شود.\n* رويكرد سيستمي تأكيد بسياري بر اصل ضرورت كاركردي دارد به عبارت ديگر در اين رويكرد حتي حقيقت و آزادي از آن حيث اهميت مي‌يابند كه كارد دارند و كارآمدي آن‌ها است كه به آن‌ها هويت مي‌بخشد. اين در حالي است كه اصولاً جهان‌بيني اديان الهي به ويژه اسلام بر ارزش و اعتبار ذاتي اين ارزش‌هاي متعالي استوار است. لقاءالله، ميل به حقيقت و اختيار و بسياري از مفاهيم ديگر در اسلام نه به سبب كاركرد آن بلكه به سبب ارزش ذاتي آن مدنظر قرار مي‌گيرند شما اين دو رويكرد ارزش‌محور و سودمحور را چگونه با هم تلفيق مي‌فرماييد؟\nبنده عرض مي‌كنم كه ارزش‌ها را در غايات و در مباني مي‌بينيم كه بايد در مجموعه‌ي مطالب جاري شود اما سخن از كاركردها هم هست يعني وقتي‌كه نظام‌هاي اجتماعي را مي‌سازيم بدون كاركرد نمي‌سازيم يعني اهداف مرحله‌اي تنظيم مي‌كنيم، سود ابزاري است پايين‌دستي و خودغايت نيست اما ابزاري است در مقام تحقق غايات است. پس بنابراين سودخواهي وسيله‌اي است در مسير تحقق نه به عنوان غايت، غايتِ مطلوب نهايي نيست. مطلبي در جلسه‌ي حوزه‌ي هنري مطرح بود كه آيا سينماي ما، سينماي ارزشي باشد يا سينماي گيشه‌اي، دو اصطلاحي كه در همان زمان مطرح بود عرض بنده اين بود كه نبايد سؤال را به اين ترتيب مطرح كنيم كه يا ارزشي توليد كنيم و يا گيشه‌اي. سينماي ارزشي ما هم بايد بتواند گيشه‌اي باشد يعني بتواند جاذبه داشته باشد كه مردم نسبت به او اقبال نشان بدهند همين فيلم اخيري كه مورد اقبال اجتماعي قرار گرفت (خيلي دور، خيلي نزديك) در جشنواره‌ي دهه‌ي فجر قبل و هم در روزهاي اخير جوايزي را به خود اختصاص داد مصداق همين موضوع است. يعني هم از طرفي ارزشي هم از طرف ديگر گيشه‌اي است و با هم منافات ندارد. آن‌چنان ارزش‌هايي را متبلور كرده كه با تمنيات و خاص دروني جامعه توانسته پيوند برقرار كند درواقع ظرف گيشه را هم فراهم كرده است. حال بايد بگويم كه اين سينما و فيلم خيلي دور، خيلي نزديك گيشه‌اي است. فيلمي ارزشي، گيشه‌اي است؛ يعني درواقع غايت آن ارزش‌ها است وسيله‌ي سنجش كوتاه‌مدت آن گيشه است يعني منافع گيشه را داشته اما غايتي را كه دنبال مي‌كرده گيشه نبوده است. به خاطر گيشه ساخته نشده است. تبلوري از ارزش‌هاي غايي خواسته انجام دهد اما جاذبه‌ي هنر يا آن‌گونه در اين فيلم وارد كرده و طوري توانسته اين فيلم را بسازد كه البته موفقيت گيشه‌اي هم به دست آورده است. پس بنابراين اگر بگوييم جمهوري اسلامي ايران به عنوان يك نظام، غايات ارزشي را دنبال مي‌كند اما موفقيت‌هاي مادي و محسوس و ملموس را هم قطعاً بايد داشته باشد يعني طبعاً همه‌ي شهروندانش بايد احساس كنند كه در مسير زندگي بهبود، بهروزي واقع مي‌شود احساس مي‌كنند محدوديت‌هاي حيات آن‌ها كمتر مي‌شود، تنگناهاي زندگي آن‌ها كاسته مي‌شود، خيلي طبيعي است كه اين احساس را داشته باشند. اما در عين حال احساس كنند روز به روز در مسير غايي ارزش‌هايشان بيشتر حركت مي‌كنند و درواقع اجراي آرمان‌هاي ارزشي براي ما محدودتر است، شرايط زيست آن‌ها را بهتر فراهم مي‌كنيم. مثلاً از نكاتي كه براي ما به عنوان ارزش تلقي مي‌شود انفاق است. اگر من آن‌قدر تنگ‌دست باشم كه امكان انفاق براي من نباشد خوب از اين فضيلت به دور مي‌مانم هرچند حرجي بر من نيست ولي دور مي‌مانم حال من اگر شرايطي را فراهم كنم كه ظرفيت وجودي من آن‌قدر بالند شود و امكانات در اختيار حياتِ من آن‌قدر بيشتر شود كه من امكان انفاق پيدا كنم قلمرو جديدي براي تعبد و پرستش من رخ خواهد داد، پرستش وجوه مختلف دارد كه يكي از آن‌ها انفاق است يعني من از مجراي انفاق خود توفيق پيدا مي‌كنم كه خدا را بپرستم و بدين ترتيب عبوديت خود را گسترش دهد پس درواقع در نظام جمهوري اسلامي فكر مي‌كنيم غايت‌مدار هستيم اما به عنوان يك ابزار سنجش مرحله‌اي سود را هم مي‌خواهيم. يك سازمان هدفي را در مسير غايت‌هاي خود و آن چشم‌انداز تكاملي خود دنبال مي‌كند اما سود هم وسيله‌اي مي‌شود براي اين‌كه بتواند موفقيت او را تضمين كند به بيان ديگر سود، ابزار بقاء است و ابزار تعالي نيست. ابزار تعالي ارزش‌ها هستند اما سود هم ابزار بقاء است كه هم سازمان بماند و هم ما و بالاخره جمهوري اسلامي هم بايد دخل و خرجش به هم برسد، دخل و خرج به هم رسيدن يعني اين‌كه درآمد كسب مي‌كند يعني درآمد آن بيشتر از هزينه‌هايش باشد و درواقع سود محسوب مي‌شود و لازم دارد اما هدف و غايت اين نيست.\n* همان‌طوري كه مي‌دانيم در نظام اجتماعي بايد تغيير صورت گيرد و مي‌بينيم در كليه‌ي مسايل اين تغيير مطرح است و به وجود هم مي‌آيد، حال با توجه به اين‌كه كليه‌ي مقدمات تغيير نظام اجتماعي برقرار است اما تغيير حاصل نمي‌شود در جهت توسعه و تغيير نظام اجتماعي بتوانيم به صورت عملي و كاربردي تغييري را ايجاد كنيم، مشكل كجاست؟\nروشي قدم به قدم شايد براي اين كار مورد استفاده قرار داد، معمولاً وقتي در سازمان‌ها يك عدم توفيق و يا به مشكلي برخورد مي‌كنيم اول سؤالي كه از خود مي‌كنيم اين است كه در مسير هدفي كه انتخاب كرده‌ايم و با روشي كه به كار گرفتيم اول سراغ خطاي انساني مي‌رويم. مثلاً مي‌گوييم بنده مجري در كجا خطا مرتكب شدم چون فرض بر اين بوده است كه هدف و روش درست بوده است و بعد دنبال خطاي انساني مجريان، خطاي انسان كارگزاران و عوامل اجرا چه بوده است. و بعد مي‌رسيم به اين‌كه خطايي توسط رفتار فرد را اصلاح كنيم و يا ممكن است جايگزين كنيم و بعد مي‌بينيم كه اين اتفاق دوباره تكرار مي‌شود وقتي دوباره تكرار مي‌شود آن‌وقت به نظر مي‌رسد كه ديگر مسأله‌ي عامل انساني مسأله‌ي اصلي نبوده است. احتمالاً بايد مسأله روش عمل مدنظر باشد، پس بايد برگرديم روش را مورد سؤال قرار دهيم.\nبعد روش را مورد بررسي قرار مي‌دهيم و مي‌گوييم اصلاح مي‌كنيم، مي‌بينيم به رغم اصلاحاتي كه در روش انجام مي‌دهيم باز اين قضيه به مشكل برمي‌خورد.\nآن‌وقت مي‌گوييم منطق حاكم بر اين روش ممكن است غلط باشد و مسأله داشته باشد حال خصوصاً طوري حركت كردم كه قضيه از ابتدا به انتها سير پيدا كند. اگر بخواهيم موضوع را بر جامعه‌ي خود برگردانيم الآن در طول 5/2 دهه يا بيشتر كه نظام جمهوري اسلامي اداره شده همواره فكر كرده‌ايم كه با تغيير افراد، شرايط بهتري براي توسعه‌ي اجتماعي به دست مي‌آوريم بعد ديديم افراد را هم تغيير داديم به رغم اين:ه از جناحي به جناح ديگر رفتيم باز هم قضيه تكرار شد حال سؤال اين‌جاست كه همه‌ي تلاش اين است كه مديران را جايگزين كنيم آيا به اصلاح روش‌هاي مناسب هم رسيده‌ايم؟ زماني‌كه بنده مدير عامل سازمان مديريت صنعتي بودم و اين سازمان هم پيوندي با وزارت صنايع داشت. بخشي از شيوه‌هايي كه آقاي هاشمي رفسنجاني مورد استفاده قرار دادند در مجله‌اي به نام تدبير مورد نقد قرار داديم. در آن‌جا بحث روش مطرح بود چون فكر مي‌كرديم كه مسأله با جابجايي افراد هم خيلي اصلاح نمي‌شود و من هم جاي آن طرف بنشينم مسأله حل نمي‌شود بلكه مسأله‌ي روش است كه بايد اصلاح شود پس به بيان ديگر نظام بانكداري اسلامي كه در كشور داريم به رغم اين‌كه بلافاصله يكي از فقهاي شوراي نگهبان سال‌هاي پيش پشتوانه‌ي ساماندهي اين نظام بوده است از جهت قانون آيت‌الله رضواني و حتماً با موضوع آشنا هستيد و به رغم تمام تلاش‌هايي كه در چند دوره صورت گرفته، احساس عمومي كه دولت و يا شهروندان دارند مي‌گويند: احساس مي‌كنيم كه اين نظام ربوي است و من حق ندارم در مقام گفتگوي رسمي در تريبون‌هاي نظام اجتماعي حق ندارم اين واژه را به كار ببرم. چرا؟ چون به نظر بنده ناهنجاري‌هاي اجتماعي ايجاد مي‌كند و اعتماد مردم نسبت به نظام بانكي كه يكي از اركان نظام اقتصادي كشور هست را سلب مي‌كند اما در حلقه‌ي بسته‌اي به نام كارشناسي خودمان اين حق را دارم بگويم ولي چرا در آن‌جا حل نمي‌شود؟ چون پيش‌فرض‌هايي كه وجود دارد و اين سيستم را ربوي مي‌كند از سيستم حذف نشده است و آن پيش‌فرض اين است كه بانك مي‌خواهد خود را در امنيت مطلق قرار دهد و من وام‌گيرنده را در امنيت حداقل قرار دهد حال وقتي‌كه شرايط حتي در امنيت حداقل باشد و او در امنيت كامل بوده باشد خوب شرايط در ذات خود ربوي شدن،شكل مي‌گيرد اين پيش‌فرض، پيش‌فرض ربوي ساختن هست حال من هرچند تلاش كنم با عقود چندگانه‌ي اسلامي قالب‌سازي كنم، عقد اسلامي قالب شده است اما پيش‌فرض مبناي رفتاري و اصلي كه بين رفتار من و بانك را و تعامل بانك با من را شكل مي‌دهد كه او را در موضع امنيت كامل قرار دهد و من را در موضع عدم امنيت كامل قرار دهد حال وقتي اين قضيه نتواند به تعادلي جديد برسد، ديگر من از قالب عقود اسلامي نمي‌توانم توقع داشته باشم كه اين مسأله را اسلامي كند. پس من در اين‌جا به وام مضاربه نمي‌توانم خرده بگيرم، من به مساوات نمي‌توانم خرده بگيرم، مي‌خواهم بگويم پيش‌فرضي كه در رفتار وجود دارد، اين پيش‌فرض رفتار ربوي شدن را ضمانت مي‌كند. هرچند قالب آن عقد اسلامي است. حال از اين معنا مي‌خواهم به چه چيزي برسم؟ شما مي‌فرماييد چرا به رغم اين‌كه همه دوست داريم تغيير كنيم، تغيير نمي‌يابيم. بالاخره اگر در مسير خودش حركت نكنيم آن وقت توقع داريم تغيير كنيم. ابزارهاي ما نمي‌تواند با آرمان‌هاي ما ناهماهنگ باشد و نمي‌تواند هماهنگ نباشد با اعتقادات ما و رفتار ما، همه با هم هستند. بنده در يك سازمان نگاهم به همكارانم زمينه براي تفاهم را برقرار مي‌كند و يا مي‌تواند كاهش دهد.\nاگر آن‌ها را انسان‌هايي مثل خودم ببينم يعني اگر همان لحظه‌ي اول رفتار با يك انسان و يا كسي‌كه آشنا نيست آن است كه مشخص مي‌كند كه چگونه به او احترام قائل هستيد اگر طرف خود را معرفي كرد و شما متوجه شديد كه نماينده‌ي مجلس است و بعد به او احترام گذاشتيد لزوماً احترام به گوهر انساني او نيست مي‌شود احترام در مورد منزلت سازماني و جايگاه سياسي آن فرد است. يعني من در نظامي كه در سازمان مي‌خواهم بسازم نگاهم به انسان‌ها چگونه است؟ آن‌ها را مشابه خودم انسان‌هايي واجد حق مي‌شناسم يا خير! آن‌ها را در شرايط برابر مي‌دانم و يا خير! امروزه بسياري از كساني‌كه به عنوان چهره‌هاي سياسي در نظام اجتماعي به عنوان يك چهره‌ي سياسي مطالبه‌ي مردم‌سالاري مي‌كنيد، ولي وقتي وارد شركت يا سازماني مي‌شويد مطلق‌العنان خودسالار مي‌شويد، اين چگونه رفتاري است، وقتي خودسالاري در سازماني رخ داد بسياري از انرژي‌هايي كه در سازمان وجود دارد كه بنده عرض مي‌كنم سازمان‌ها سرشار تز انرژي‌هاي متراكم انساني ولي آزاد نمي‌شود. چرا آزاد نمي‌شوند؟ چون حبس اختياز و قابليت شده است. بنابراين در يك عبارت تك‌خطي نمي‌توان گفت كه پاسخ اين است. پاسخ مجموعه‌اي از عوامل است يعني اگر امروز زهّاد، اتقيا و عرفا را با هم در يك سازمان تركيب كنيد ولي روش‌هاي مناسب اداري آن سازمان را به آن‌ها ارائه نكنيد، ضمانت موفقيت وجود ندارد. اگر امروزه همه‌ي مديران را از صالح‌ترين چهره‌ها انتخاب كنيم اما نرم‌افزارهاي مبتني بر صلاح را در اداره‌ي جامعه به كار نگيريم جامعه روي موفقيت را نخواهد ديد. بنابراين انسان‌ها يك طرفند و آن انسان‌ها وظيفه دارند آن نرم‌افزارهاي مبتني بر صلاح را توليد كنند يا اگر مي‌بينيد كم دارند سفارش دهند كه توليد شود. به بيان ديگر، رئيس سازمان برنامه در كنار پرداختن به مسايل توسعه‌ي روزمره يا روزانه حتماً اقتضاء دارند مجموعه‌اي از مطالعات انجام دهد تا براي چهار سال بعد، مدل برنامه‌ريزي هماهنگ با آرمان‌هاي اعتقادي خود را هم داشته باشيم و اين هم يكي از وظايف آن است. هرچند ممكن است خود سازمان برنامه شايستگي اين كار را نداشته باشد و مي‌گوييم اين كار پژوهشگران خاص خود را طلب مي‌كند.


به نظر جنابعالی علت ارائه تحلیل‌های گوناگون درباره حقیقت واحد انقلاب اسلامی چیست؟\nبسم‌الله الرحمن الرحیم. در پاسخ به این پرسش باید دید که صاحب تحلیل، از چه منظری به انقلاب اسلامی نگاه می‌کند و اساسا نگرش او به اسلام و به انقلاب اسلامی چیست؟ به اعتقاد بنده، سوای تقسیم‌بندی‌هایی که براساس نگاه‌های ناسیونالیستی، کمونیستی و... به انقلاب اسلامی وجود دارد، کلا این رویکردها را می‌توان به دو دسته باز و محدود تقسیم کرد. گروهی به انقلاب به شکل محدود نگاه می‌کنند و این نگاه متأثر از مبانی سیاسی یا ایدئولوژیک یا خاستگاه اجتماعی آنهاست، درحالی‌که انقلاب اسلامی یک پدیده فراگیر و متعلق به همه آحاد ملت و از سوی دیگر امری گسترده و متعلق به همه مردم دنیاست! بنابراین برای تحلیل انقلاب اسلامی و شناخت دقیق آن، باید اطلاعات جامع و مفیدی از آن داشته باشیم. شاید بهتر باشد این پرسش را مطرح کنیم که واقعا نگاه صحیح به انقلاب چیست؟ چون اگر پاسخ این سؤال را پیدا کردیم، تحلیل درستی از انقلاب ارائه خواهیم داد.\nبدیهی است که اگر هر گروهی این انقلاب را در دست می‌گرفت، تحلیل خودش را ارائه می‌کرد و می‌گفت: فقط آن قشر خاص در ایجاد انقلاب نقش داشته است، کما اینکه حزب توده در 23 بهمن بیانیه‌ای داد و به تحلیل مارکسیستی از انقلاب اسلامی پرداخت و گفت: انقلاب اسلامی چاره‌ای جز پیوستن به اردوگاه سوسیالیسم ندارد و انقلاب حاصل زحمات حزب توده بعد از شهریور 1320 بوده است! سرهنگ غلامرضا نجاتی هم در کتاب تاریخ 25 ساله ایران، انقلاب ایران را حاصل تلاش ملی‌گراها دانسته و برای توجیه نظراتش، بسیاری از حقایق انقلاب را تحریف کرده است! از این دست موارد می‌توان به موارد بیشتری هم اشاره کرد.\nبا این اظهارات ضد و نقیض، چگونه می‌توان به تحلیل واحدی رسید؟\nراهش این است که همه دیدگاه‌ها حرفشان را بزنند. بنده شخصا از اینکه غربی‌ها و آمریکایی‌ها و سلطنت‌طلب‌ها و خلاصه هر کسی که دستش رسید، انقلاب اسلامی را به‌زعم خود تعریف کرد خوشحالم؛ چون با نگاهی دقیق از میان این انبوه اطلاعات، می‌توان حقایق را بیرون کشید و در تناقض‌هاست که راست و دروغ حرف‌ها درمی‌آید. جای خوشحالی است که انقلاب اسلامی حتی برای بختیار و شریف‌امامی و امثالهم هم که خودشان ساقط‌شده‌های به دست انقلاب اسلامی هستند، امکان اظهار عقیده درباره انقلاب اسلامی را داده است! اینکه میدان برای طرح نظرات همه جناح‌ها و گروه‌ها فراهم است، فرصت مغتنمی است؛ بنابراین از نظر، من وقتی می‌گویم باید از دیدگاه صحیحی به انقلاب اسلامی نگاه کنیم، منظورم این نیست که بگویم فقط باید از یک منظر به آن نگاه کرد، بلکه براساس آزادی که جزء مبانی و اهداف اولیه انقلاب است، همه آزادند که حرف‌هایشان را بزنند و این البته باز بدین معنا نیست که هر کسی می‌تواند تحلیل درستی را ارائه بدهد. این تحلیل‌ها اگر صحیح هم نباشند، مفیدند؛ برای مثال، تحلیل‌های یک پژوهشگر غربی از این جهت که از منظر سکولاریسم به قضیه نگاه می‌کند مفید است، اما بدیهی است که او نمی‌تواند مثلا تأثیر عاشورا و نقش مرجعیت را در انقلاب اسلامی درک کند؛ به همین دلیل هم نمی‌تواند مقاومتی را که «یا حسین» گفتن در یک مبارز زیر شکنجه در کمیته مشترک ایجاد می‌کند، بفهمد. چنین پژوهشگری قطعا مفهوم پیروزی خون بر شمشیر را درک نمی‌کند و تهاجم هم‌زمان امام به بلوک شرق و غرب و یا دستور ایشان به ممانعت از برگزاری جشن‌های ولادت امام زمان(عج) را نمی‌فهمد؛ در نتیجه قطعا معنی شعار رزمندگان ما در جنگ تحمیلی را هم که «بهر حسین تشنه لب به کربلا می‌رویم» را هم درک نخواهد کرد!\nبنابراین برای دستیابی به تحلیل صحیح از انقلاب اسلامی، نمی‌توان به تحلیل‌های رایج در دنیای غیر اسلام بسنده کرد و نیاز به تحلیل جامع است و برای رسیدن به تحلیل جامع، باید از منظر یک پژوهشگر آگاه به حقایق اسلامی به قضیه نگاه و در عین حال از تحلیل‌های دیگران هم استفاده کرد.\nمارکسیست‌ها معتقدند که انقلاب ایران حاصل مبارزه طبقاتی و علت آن هم شکاف طبقاتی به خصوص در سال‌های پایانی حکومت پهلوی بود. برخی هم معتقدند که علت انقلاب ایران بالا رفتن سریع قیمت نفت بود که توازن را در توسعه اقتصادی به هم زد و فساد گسترده‌ای را ایجاد کرد و در نتیجه قشر متوسط شهری که از بهتر شدن وضع اقتصادی به دلیل افزایش قیمت نفت بهره‌مند نشد، دست به اعتراض زد که نهایتا منتج به انقلاب شد! عده‌ای هم معتقدند شاه در انجام اصلاحات عجله به خرج داد و اقشار سنتی و تأثیرگذار را علیه خود برانگیخت و اسلام‌زدایی شاه به این اعتراضات دامن زد. شما این تحلیل‌ها و دسته‌بندی‌ها را قبول دارید؟\nدر مورد اسلام‌زدایی شاه باید عرض کنم که امام از همان ابتدای نهضت در سال‌های 1341، 1342 فقر و فساد را مطرح نکردند، بلکه همواره می‌فرمودند: «اسلام در خطر است» و خطاب به شاه می‌فرمودند: تو می‌خواهی اسلام را از بین ببری و تا خون در رگ‌های ماست، چنین اجازه‌ای را به تو نمی‌دهیم! بنابراین علت‌العلل حرکت امام و لبیک مردم به ایشان، احساس خطر برای اسلام بود.\nیعنی در واقع رهبر انقلاب و مردم درک مشترکی از انقلاب اسلامی داشتند. این‌طور نیست؟\nدقیقا. علت پیروزی انقلاب هم همین است. انقلاب در بادی امر حول محور اسلام و دفاع از ارزش‌های اسلامی شکل گرفت. ادعای دیگری هم در مورد وقوع انقلاب اسلامی وجود دارد و آن هم این است که آمریکایی‌ها به خاطر نقض حقوق بشر، شاه را سرنگون کردند که واقعا ادعای مسخره‌ای است؛ چون کارتر در سال 1356 در آغاز اوج‌گیری مبارزات ملت ایران، برای دلگرمی دادن به شاه و اعلام حمایت از او به ایران آمد و ایران را جزیره ثبات نامید و بعد از آن هم سفرای انگلیس و آمریکا هم، در حمایت از شاه چیزی کم نگذاشتند. اگر آنها قصد داشتند شاه را سرنگون کنند، پس چرا ژنرال هایزر را به ایران فرستادند که ملت را سرکوب کند؟ بدیهی است هیچ‌یک از دیدگاه‌های مطرح‌شده به تنهایی نمی‌توانند دیدگاه جامعی را درباره انقلاب نشان بدهند. باید دیدگاه امام را در کنار دیدگاه‌های یاران ایشان و کسانی که از مدیران انقلاب بوده‌اند، بررسی و مطالعه کرد تا به تحلیل جامعی رسید؛ زیرا آنها بودند که از درون و از متن انقلاب آگاهی داشتند و نقش‌آفرینی و هدایتگری کردند.\nشما عامل استبداد و دیکتاتوری شاه را چقدر در وقوع انقلاب مؤثر می‌دانید؟\nدیکتاتوری شاه مؤثر بود، اما نه آن قدری که به آن بها می‌دهند؛ چون رضاشاه که صد درجه دیکتاتورتر از محمدرضا پهلوی بود، پس چرا در دوره او قیامی اتفاق نیفتاد؟ کشورهایی مثل مصر و لیبی هم حکومت‌های دیکتاتوری داشتند، اما مثل ایران در آنجا انقلابی صورت نگرفت. دیکتاتوری موجب ایجاد شورش می‌شود، اما ضرورتا به یک انقلاب گسترده و فراگیر منجر نمی‌شود. در جریان کودتای 28 مرداد، مگر شاه مشروعیت داشت؟ پس چرا یک انقلاب و اعتراض جدی اتفاق نیفتاد؟ در آن دوره هم محمدرضا پهلوی به عنوان یک حاکم مستبد به کشور برگشت و ترورها و سانسورها و خفقان سنگینی شروع شد. در آن روزها یادم هست که پاسبان‌ها به بازار می‌آمدند و حکم می‌کردند که پرچم بزنید و اگر کسی نمی‌زد، او را دستگیر می‌کردند و می‌بردند! پس چرا در آن روزها قیام نشد؟ چرا وقتی کندی آمد و ملی‌گراها دستشان باز شد و امکان فعالیت پیدا کردند، نتوانستند مردم را در برابر دیکتاتوری شاه بسیج کنند؟ علت واضح است؛ چون مردم برای همراهی با جبهه ملی حجت شرعی نداشتند. بعد از کودتای 28 مرداد، زندانی سیاسی زیادی نداشتیم، ولی وقتی نهضت امام شروع شد، زندا‌ن‌ها پر از زندانیان مسلمان شد. بنابراین مبارزات ضداستبدادی نمی‌تواند تنها عامل مبارزه مردم علیه رژیم شاه و وقوع انقلاب اسلامی تلقی شود، هرچند بی‌تأثیر نبوده است.\nتشابهات و تفاوت‌های انقلاب اسلامی با انقلاب‌های سایر نقاط جهان از نظر شما کدام‌اند؟\nویتنام نمونه کاملی از یک انقلاب غیراسلامی است. در آنجا ایمانی قاطع برای اخراج آمریکایی‌ها ایجاد شد و هر جا که ایمان قاطعی به‌وجود بیاید، مردم حاضرند جانشان را هم در راه ایمانشان بدهند و مغرور می‌شوند. اما عوامل ایجادکننده این ایمان قاطع، در کشورهای مختلف دنیا متفاوت‌اند. در ایران، هتک ارزش‌های ایرانی و در معرض خطر قرار گرفتن اساس دین، حرکت انقلابی مردم را رقم زد. برخی ادعا می‌کنند که شاه به مردم رفاه داد... که واقعا اسباب تعجب است! به استناد مدارک و اسناد متعدد تاریخی، فقر و فلاکت از در و دیوار کشور می‌بارید! حتی خبرنگاران خارجی هم که با شاه مصاحبه می‌کردند، بارها به این نکته اشاره کرده بودند. تعجب می‌کنم که عده‌ای در داخل کشور چطور این چیزها را نمی بینند.\nاستبداد در بسیاری از کشورها وجود داشته و دارد، اما اگر هم قیامی رخ داده، صرفا علیه استبداد بوده و ربطی به نصرت اسلام نداشته است، درحالی‌که رهبری انقلاب، از همان ابتدای نهضت، در دست یک مرجع و عالم دینی بوده است و رهبران اصلی آن روحانیون بوده‌اند. در تمام سال‌های مبارزه، شعارهای غالب و مسلط، شعارهای اسلامی مبتنی بر قیام اباعبدالله(ع) بوده‌اند و مبارزان به عشق شهادت، سینه‌های خود را در برابر گلوله دژخیمان قرار می‌دادند.\nهر انقلابی را باید با توجه به مقتضیات خودش بررسی کرد و ویژگی‌های فرهنگی و بومی آن را درنظر گرفت. بررسی انقلاب اسلامی با ابزارهای تحلیل انقلاب اکتبر یا انقلاب کوبا و امثالهم ممکن نیست؛ زیرا محرک اصلی انقلاب اسلامی، اعتقادات شیعی و باورهای عاشورایی بود. مهم‌ترین شعار مردم، شعار «هیهات من الذله» اباعبدالله(ع) بود، نه نان و آزادی و مسکن! بدیهی است که انقلاب ما در پی بهبود رفاه و اوضاع معیشتی مردم هم بود، اما انگیزه اصلی، برقراری حکومت اسلامی و اجرای احکام و ارزش‌های اسلامی بود.\nبرخی معتقد بودند که شاه به هر حال مسلمان و حاکم تنها کشور شیعی جهان بود و لذا نباید با او به عنوان یک فرد نامسلمان مبارزه می‌شد. پاسخ شما به این تحلیل چیست؟\nکسانی که چنین تحلیلی دارند، لابد عیاشی، میخوارگی، فسادهای جنسی، چپاول بیت‌المال و لجام‌گسیختگی‌های اخلاقی و اقتصادی و سیاسی را مسلمانی تعریف می‌کنند! شاه فقط از ترس مذهبی بودن جامعه ایرانی، به برخی از ظواهر دینی تظاهر می‌کرد، وگرنه کسی نبود که از فساد دربار و درباریان بی‌خبر باشد. شاه و اطرافیانش عیاش، آلوده و حتی ضددین و مذهب بودند. شاه مأمور اسلام‌زدایی از ایران بود و قرار بود دنباله اقدامات ضداسلامی رضاخان، توسط هژیر دنبال شود که شهید سیدحسین امامی از فدائیان اسلام، با حکم آیت‌الله حجت، او را به درک واصل کرد! همه برنامه‌های شاه ضددینی بود. جشن هنر شیراز با آن افتضاحی که از نمایش جنسی در یکی از معابر شیراز انجام دادند و منجر به اعتراض شهید آیت‌الله دستغیب و مردم متدین شیراز شد، توسعه کاباره‌ها و مراکز فحشا و مشروب‌فروشی‌ها، ترویج بی‌حجابی و ترویج ولنگاری و بی‌بند و باری از طریق فعالیت‌های گسترده فرهنگی، از مصادیق آن است. به نظرم برای تشخیص مسلمان بودن یک فرد، باید به آرای مراجع و احکام اسلامی رجوع کرد تا معنای درستی از مذهبی بودن داشته باشیم.


سلامت و بهداشتاطلاعات داروییموارد مصرف ، تداخل دارویی و عوارض قرص متوکلوپرامید\nموارد مصرف قرص متوکلوپرامید\nمشخصات قرص متوکلوپرامید\n• نام دارو: قرص متوکلوپرامید\n• نام لاتین: Metoclopramide\n• نام تجاری: رگلان\n• درمان برخی مشکلات معده و روده\n• متوکلوپرامید به عنوان یک درمان کوتاه مدت (4 تا 12 هفته) برای سوزش معده استفاده می شود.\n• متوکلوپرامید همچنین برای بیماران دیابتی که تخلیه ضعیفی از معده خود دارند (گاستروپارزی) استفاده می شود.\nموارد منع مصرف قرص متوکلوپرامید\n• ابتلا بیمار به صرع، خون‌ریزی گوارشی\n• انسداد مکانیکی یا پرفوراسیون مجرای گوارش یا فئوکروموسیتوم\nمقدار و نحوه مصرف قرص متوکلوپرامید\n• برای درمان فلج معده ناشی از دیابت ۱۰ میلی‌گرم ۳۰ دقیقه قبل از شروع علائم یا قبل از غذا و هنگام خواب، تا حداکثر ۴ بار در روز\n• در درمان برگشت محتویات معده به مری ۱۵–۱۰ میلی‌گرم ۳۰ دقیقه قبل از شروع علائم یا قبل از غذا و هنگام خواب، تا حداکثر ۴ بار در روز مصرف می‌شود.\n• در درمان سکسکه مقدار ۲۰–۱۰ میلی‌گرم ۴ بار در روز به مدت یک هفته تجویز می‌شود.\n• در درمان تأخیر تخلیه معده یا به عنوان محرک پریستالتیک در کودکان ۱۴–۵ سال مقدار ۵–۵/۲ میلی‌گرم ۳ بار در روز ۳۰ دقیقه قبل از غذا و هنگام خواب تجویز می‌شود.\nعوارض جانبی قرص متوکلوپرامید\n• سرگیجه ، خستگی ، مشکل خواب\n• تغییرات ذهنی / خلقی (مانند اضطراب ، گیجی ، افسردگی ، افکار خودکشی )\n• اسپاسم عضلات / حرکات کنترل نشده عضلانی\n• علایم پارکینسون\n• تورم دست / پا\n• تولید غیر طبیعی شیر از پستان\n• تغییر در قاعدگی در زنان\n• این دارو به ندرت ممکن است باعث ایجاد یک بیماری بسیار جدی به نام سندرم بدخیم نورولپتیک (NMS) شود. در صورت داشتن هر یک از علائم زیر فوراً از کمک پزشکی استفاده کنید: تب ، سفتی عضلات ، گیجی شدید ، تعریق ، ضربان قلب سریع / نامنظم.\nتداخل دارویی قرص متوکلوپرامید\n• داروهای آنتی سایکوتیک (مانند آریپیپرازول ، هالوپریدول )\n• دوپامین آگونیست (مانند کابرگولین ، پرگولید ، روپینیرول )\n• مهارکننده های MAO (ایزوکاربوکسازید ، لاینزولید ، متیلن بلو ، موکلوبمید ، فنلزین ، پروکاربازین ، راساژیلین ، سافینامید ، سلژیلین ، ترانیل سیپرومین)\n• فنوتیازین (مانند پرومتازین ، پروکلروپرتازین)\n• داروهایی برای خواب یا اضطراب (مانند آلپرازولام ، لورازپام ، زولپیدم)\n• شل کننده های عضلانی (مانند کاریزوپروادول ، سیکلوبنزپرین)\n• آنتی هیستامین ها (مانند ستریزین ، دیفن هیدرامین)\nموارد احتیاط مصرف قرص متوکلوپرامید\n• حساسیت به داروهای دیگر: قبل از مصرف متوکلوپرامید ، در صورت حساسیت به آن یا اگر آلرژی دیگری دارید به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیرفعال باشد ، که می تواند باعث واکنش های آلرژیک یا سایر مشکلات شود. برای اطلاعات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید.\n• مصرف قرص متوکلوپرامید در دوران بارداری: در دوران بارداری ، این دارو باید فقط در صورت نیاز به وضوح استفاده شود.\n• مصرف قرص متوکلوپرامید در دوران شیردهی: این دارو به شیر مادر منتقل می شود و ممکن است اثرات نامطلوبی بر روی نوزاد شیرخوار بگذارد. قبل از شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.\n• مصرف قرص متوکلوپرامید در سالمندان: افراد مسن ممکن است نسبت به اثرات این دارو ، به ویژه خواب آلودگی ، دیسکینزیای تأخیری و مشکلات عضلانی از نوع پارکینسون حساس باشند. خواب آلودگی می تواند خطر زمین خوردن را افزایش دهد.\n• مصرف قرص متوکلوپرامید در کودکان: کودکان ممکن است نسبت به عوارض جانبی این دارو ، به ویژه اسپاسم عضلات / حرکات کنترل نشده عضلانی ، حساسیت بیشتری نشان دهند.\n• متوکلوپرامید آنتاگونیست گیرنده D۲ دوپامین است و همچنین آگونیست گیرنده‌های ۵HT۴ سروتونین است.\n• متوکلوپرامید با انسداد یک ماده طبیعی (دوپامین) عمل می کند و تخلیه و حرکت معده روده فوقانی را تسریع می کند.\nشرایط نگهداری قرص متوکلوپرامید\nتوصیه هایی برای مصرف کنندگان قرص متوکلوپرامید\n• به دلیل خطر ابتلا به دیسکینزی تأخیری ، این دارو را بیشتر از تجویز پزشک مصرف نکنید.\n• اگر ناگهان استفاده از این دارو را متوقف کنید ، ممکن است علائم ترک (مانند سرگیجه ، عصبی ، سردرد ) داشته باشید. برای کمک به جلوگیری از ترک ، پزشک ممکن است به آرامی دوز شما را کاهش دهد در صورت استفاده طولانی مدت از متوکلوپرامید یا در دوزهای بالا ، احتمال ترک آن بیشتر است. در صورت قطع مصرف ، فوراً به پزشک یا داروساز خود بگویید.


شناسایی انواع چروک و خطوط در صورت و گردن :\nچروکها و خطوط ها ی صورت به دودسته عمده تقسیم میشوند:\nچروکهای فعال(Dynamic Wrinkles) :\nاین چروکها بدلیل وجود عضله در زیر آنها به وجود میآید و این خطوط نتیجه سالها خندیدن،اخم کردن و تغییر فرم عضلات صورت هستند.\nچروکهای غیر فعال (Static Wrinkles) :\nاین چروکها بدلیل پروسه پیری و تغییرات محتویات درم پوست ایجاد میشود.\nبوتاکس از کجا و چگونه شناسایی شد ؟\nآیا درمان سردردهای دائمی بعد از بوتاکس صحت دارد ؟\nتزریق بوتاکس میتواند چروکهای فعال را به شدت کم کند و به فرد چهره ای آرام و جوانتر بدهد.حدود ۲۰سال قبل پزشکان از تزریق بوتاکس برای کنترل پلک زدن غیر ارادی و تیک های صورت استفاده کردند.حین استفاده از تزریق بوتاکس پزشکان متوجه شدند که بسته به محل تزریق بوتاکس چروکهای فعالی که در پیشانی و اطراف چشم وجود داشت برطرف میشد.این به دلیل فلج شدن عضلات زیر این چینها بود.برای همین مقدار کمی از بوتاکس داخل عضلات زیر پوست تزریق شد و مشاهده کردند که طی ۷۲-۲۴ ساعت چروکهای پیشانی و دور چشم کاهش شدیدی پیدا کرد و حتی تعدادی از بیمارانی که سردرد داشتند بهبود پیدا کردند.\nتعریفی کلی از بوتاکس :\nبوتاکس فرم رقیق و خالص توکسین بوتولینوم است که در شل کردن عضلات بسیار موثر است.این دارو با اسامی تجاری مختلفی در بازار وجود دارد که معتبرترین آنها BOTOX و Dysprot هستند.\nبا تزریق بوتاکس چروکها چگونه برطرف میشوند ؟\nمقدار کمی از بوتاکس توسط سوزن ظریف به داخل عضلات زیر چروک تزریق میشود، این باعث غیر فعال شدن عضله تولید کنّنده چین میشود و نتیجتاً چروک فعال محو میشود. برای همین بوتاکس برای برطرف کردن چین اخم (بین دو ابرو)،خطوط پیشانی و خطوط دور چشم بسیار عالی عمل میکند.\nتزریق بوتاکس برای چه مناطقی پیشنهاد میگردد ؟\nبوتاکس در صورت برای برطرف کردن چین اخم (بین دو ابرو)،خطوط پیشانی و خطوط دور چشم است. تزریق در این مناطق بر لبخند بیمار تاثیری ندارد.احساس پوست در این مناطق کاملا طبیعی است و تزریق بر عضلات نواحی دیگر هیچ اثری ندارد. نکته ای که باید توجه کرد اینکه بوتاکس حتما باید برای چینهای فعالی که عضله زیرشان دارند استفاده شود تا موثر واقع شود.\nبا استفاده از بی حسی موضعی یا کمپرس یخ به مدت چند دقیقه محل تزریق تقریبا بی حس میشود بنابراین بیمار موقع تزریق فقط سوزش مختصری احساس میکند.\nافراد مناسب برای استفاده از این روش:\nافراد مناسب برای درمان این خطوط افرادی هستند که در ارتباط با خطوط ظاهری صورت خود ناراحت هستند. در صورتی که شما بطور خاص خطوط عمیق بر روی پوست نواحی اطراف دهان خود دارید و به دنبال درمان این مشکل هستید، می توانید این مشکل را از طریق بوتاکس برطرف نمایید.\nاقدامات لازم پس از تزریق بوتاکس\nاز لمس ناحیه ی تزریق خودداری کنید. از مالش و ماساژ ناحیه تحت درمان به مدت ۲۴ ساعت پرهیز نمایید.\nفعالیت شدید بدنی ممنوع میباشد.\nمصرف الکل اجتناب ممنوع میباشد.\nاز استعمال، مواد شیمیایی بر روی صورت، لایه بردارهای شیمیایی و یا میکرودرم ابریژن و غیره، به مدت ۲۴ ساعت خودداری نمایید.\nاز مصرف داروهایی که باعث رقیق شدن خون می‌شوند و در بالا ذکر شد، خودداری کنید.\nاگر در اثر تزریق بوتاکس، پوستتان کبود شد، استفاده از کرم‌های موضعی ویتامین K و پماد آرنیکا می‌تواند مفید است. همچنین استفاده از لیزرهای مختلف مثل، لیزر KTP، لیزر v-beam و لیزر پالسی خشک، می‌تواند در رفع سریع کبودی‌ها مؤثر باشد. همچنین استفاده از کرم پودرهای سبز یا زرد رنگ می‌تواند کبودی‌ها را پوشش دهد.\nاگر می‌خواهید از بوتاکس برای رویداد خاصی استفاده کنید (مثلاً مجلس عروسی و یا یک ملاقات)، ۶ هفته قبل از آن رویداد اقدام به تزریق بوتاکس نمایید. حدود ۵ روز طول می‌کشد تا بوتاکس اثر خود را کامل نشان دهد.\n۳۱, خرداد , ۱۳۹۵ توسط adminتزریقات زیبایی\nبهترین پزشک پوست و مو در تهرانبهترین دکتر پوست و مو در تهرانبهترین متخصص پوست و مو در تهرانتزریقتزریق بوتاکستزریق بوتاکس ابروتزریق بوتاکس در بارداریتزریق بوتاکس در دوران بارداریتزریق بوتاکس در دوران شیردهیتزریق بوتاکس در واژنتزریق بوتاکس دور چشمتزریق بوتاکس زیر بغلتزریق بوتاکس زیر چشمتزریق بوتاکس لبتزریق ژلرفع دائمی موای زائدلیفتینگ و جوانسازی پوست\nتزریق چربیتخفیفات زیبایی ۱


مستندی جدید از یک قاتل سریالی دیگر ساخته می‌شود- اخبار فرهنگی - اخبار تسنیم - مجله پرداز\nخانه / دسته‌بندی نشده / مستندی جدید از یک قاتل سریالی دیگر ساخته می‌شود- اخبار فرهنگی – اخبار تسنیم\nمستندی جدید از یک قاتل سریالی دیگر ساخته می‌شود- اخبار فرهنگی – اخبار تسنیم\nبه گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، مستند «مهین» روایتی متفاوت از اولین قاتل سریالی زن ایران است که به شیوه بازسازی تولید شده است. در این مستند که تازه ترین اثر خانه مستند انقلاب اسلامی است به شخصیت پیچیده مهین قدیری پرداخته شده است.\nوی در مورد انتخاب سوژه مهین به عنوان تنها قاتل سریالی زن در ایران گفت: خاطرم هست سال ۹۴ با مهدی مطهر صحبت می‌کردیم و تصمیم گرفتیم که یک مجموعه با محوریت قاتلان سریالی کار کنیم که در نهایت پنج نفر را انتخاب کردیم برای مثال اصغر قاتل ، خفاش شب و … که در بین آنان «مهین قدیری» سوژه جذابیت‌تری برایمان بود چرا که اولا تنها زن قاتل سریالی ایران است و دوما از نظر زمانی به ما نزدیک‌تر بود. همان‌طور که می‌دانید ماجرای مهین مربوط به سال‌های ۸۷-۸۸ یعنی ۱۰ سال پیش در شهر قزوین است که من در آن جا مشغول به تحصیل بودم. اولین برخورد من با این موضوع در آن زمان بود . خاطرم هست ترس زیادی در بین مردم قزوین ایجاد شده بود. علاوه بر این، مهین به شرایط امروز جامعه ما بسیار نزدیک بود. از این جهت که مشکلات و سختی‌های زندگی و اجتماع و بی‌توجهی به خیلی از مسائل باعث می‌شود که افراد تغییرات بسیار عجیب و غریبی داشته باشند. مهین یک مادر معمولی بود که دو فرزند داشت اما واقعا چه اتفاقی می‌افتد که او تبدیل به یک قاتل زنجیره‌ای می‌شود؟ در حقیقت، خیلی از مسائل اجتماعی، هر چند کوچک باشد، ممکن است باعث تغییر مسیر زندگی یک شخص بشود.\nوی در مورد سختی‌های قضایی دسترسی به پرونده مهین گفت: این موضوع تا قبل از این که توسط ما به تصویر کشیده شود، به فکر مستندسازان دیگری نیز رسیده بود و اما به دلیل مشکلات و موانع قانونی که در این راه داشتند از ادامه آن منصرف شدند. ما پرونده مهین را ساده به دست نیاوردیم و از سال ۹۴ تا۹۶ به دنبال جزئیات پرونده بودیم که این امر با همکاری رسانه قوه قضاییه محقق شد. فیلم بعدی ما به یکی دیگر از قاتلان زنجیره‌ای می‌پردازد که در حال حاضر نام آن را نمی‌توانم اعلام کنم.\nقبلی شیائومی تیزر گوشی هوشمند بلک شارک ۲ پرو را منتشر کرد\nبعدی راه‌حل تغییرات اقلیمی: استفاده از کربن‌دی‌اکسید برای تولید برق


دانشجویان رشته ی عمران در این خبر می توانند به نرم افزار های کاربردی رشته ی خود مانند autocad ، frame design را به صورت رایگان دریافت کنند. به گزارش خبرنگار دریچه ی فناوری اطلاعات باشگاه خبرنگار\nپایگاه تخصصی مهندسی ایمنی و عمران بازدید : 576 نظرات (0)\nدانشجویان رشته ی عمران در این خبر می توانند به نرم افزار های کاربردی رشته ی خود مانند autocad ، frame design را به صورت رایگان دریافت کنند.\nبه گزارش خبرنگار دریچه ی فناوری اطلاعات باشگاه خبرنگاران؛ دانشجویان رشته ی عمران در این خبر به صورت رایگان می توانند بسیاری از نرم افزارهای کاربردی رشته ی خود را دانلود کنند.\n1- Frame Design 2D v2.93\nامروزه در هرجایی که ما قرار داریم تلفن همراهمان هم بی شک حضور دارد ، اما اگر تلفنتان هوشمند است و سیستم عاملش آندروید می باشد می توانید آن را به وسیله ای برای طراحی تبدیل کنید ، برای این منظور Frame Design 2D v2.93 را به شما معرفی می کنیم.\nبرنامه ای برای طراحی ویژگی های روش اجزای محدود یا همان FEM با قابلیت هایی از قبیل نمودار پردازش شده مطابق با استاندارد های ریاضی ، این نرم افزار برای مهندسین عمران ، مکانیک ، معماران و دانشجویان بسیار کاربردی است.\n2- نرم افزار دیکشنری عمران\nدیکشنری تخصصی خود را در سیستم تان داشته باشید تا سریعرین و راحتر به لغات کلیدی و کاربردی رشته ی خود دسترسی پیدا کنید\nاین لغت نامه دارای بیش از ۱۶۰۰۰ لغت یکتای انگلیسی و ۲۶۰۰۰ معنی فارسی می باشد\nقابلیت جستجوی فارسی به انگلیسی و انگلیسی به فارسی از دیگر ویژگی های کاربردی این نرم افزار می باشد\n3- نرم افزار AUTOCAD\nAutoCAD WS آرزوی دیرینه افرادی است که می خواهند دامنه طراحی های خود را از حالت محدود به دفتر کار یا خانه به هر مکانی که در آن حضور دارند گسترش دهند.\nاین برنامه به شما کمک می کند تا آزادانه بر روی طراحی های AutoCAD مورد نظرتان در هر کجا که هستید بدون نیاز به اینترنت کار کنید .\nبراي دانلود اين نرم افزار كاربردي اينجا را كليك كنيد.\nدرباره ساختمانی , نرم افزار , نرم افزارهای مهندسی ,\nدستورالعمل ایمنی حفاظت از ساختمانها در برابرحریق و دستورالعمل ایمنی ساختمان ( مربوط به مالکین)\nبازدید سال : 103,957\nبازدید کلی : 1,012,511


نظر "بیان" درباره ایمیل های ملی چه بود؟ - جهان نيوز\nنظر "بیان" درباره ایمیل های ملی چه بود؟\nدوشنبه ۲۴ تير ۱۳۹۲ ساعت ۱۴:۵۸\nکد مطلب: 299498\nبه گزارش جهان به نقل از عصر ایران، در تیرماه سال گذشته از سه سرویس ایمیل که ادعا شده بود بومی و ملی هستند با تبلیغات فراوان رونمایی شد که انتقادات فراوانی را به دنبال داشت.\nاما از آن افتتاح ها عجیب تر، برگزاری مراسم مجدد برای یکی از این سرویس های سه گانه بود که با حضور وزیر فناوری اطلاعات برگزار شد بدون آنکه توضیحی به ایرادات قبلی منتقدان داده شود. گویا برخی مسئولان در این آخرین روزهای کاری خود، به هر بهانه ای دوست دارند خبر ساز باشند و از زحمات خود به خاطر دستاوردهای ساختگی تشکر کنند.\nیکی از نقدهایی که در سال گذشته با ارائه مستندات، پوشالی بودن اینگونه افتخارات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات را برملا کرد، بیانیه مجموعه تخصصی و غیر دولتی بیان bayan.ir بود که مرور آن خالی از لطف نیست.\nبیان در حوزه فناوری اطلاعات و فضای مجازی برای فعالین این عرصه کاملا شناخته شده است و یکی از پرافتخارترین مجموعه های مستقل کشور به حساب می آید.\nکسب عنوان برترین مجموعه نرم افزاری از جشنواره فناوری ایران و برگزاری مسابقه بین المللی برنامه نویسی به میزبانی این مجموعه که با حضور برنامه نویسان برتر جهان در تهران برگزار شد حاکی از اعتبار بالای این شرکت در عرصه داخلی و نیز بین المللی است.\nدر ادامه بخش هایی از نظر کارشناسی بیان درباره سرویس mail.post.ir را که سال گذشته در وبگاه رسمی خود منتشر کرده بود و انعکاس گسترده ای در رسانه ها و شبکه های اجتماعی داشت با هم مرور می کنیم.\n-نرم افزار استفاده شده برای وب میل در یک نرم افزار رایگان به نام RoundCube است که برای مدیریت صندوق پست الکترونیک تحت وب مناسب برای شرکت ها و سازمان های کوچک یا متوسط می باشد ... و نصب آن حداکثر یک روز زمان و یک میلیون تومان هزینه می برد.\n-اگرچه در ضرورت راه اندازی سرویس های ایمیل داخلی تردیدی برای متخصصان وجود ندارد، اما دستورالعمل جدید وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مبنی بر الزامی بودن استفاده از سه سرویس پست الکترونیک معرفی شده که قطعا نه شایسته عنوان ملی هستند و نه حتی می توان آنها را تولید داخلی محسوب کرد، بسیار نگران کننده و سوال برانگیز است.\n-بهتر است توضیح داده شود که براساس کدام معیارهای فنی، صلاحیت این سرویس ها بررسی و تائید شده است تا این شائبه در اذهان به وجود نیاید که برخی با علم و آگاهی به مشکلات متعدد کاربری و امنیتی و عدم قابلیت توسعه پذیری این سه سرویس، اصرار دارند دستاوردهای ناقص و فاقد کیفیت خود را با استفاده از تبلیغات سرسام آور و بخشنامه های الزام آور به کاربران ایرانی تحمیل کنند.\n-یقیناً وادار کردن مردم به استفاده از سرویس های نامطمئن داخلی علاوه بر اینکه اطلاعات خصوصی کاربران را در معرض تهدید جدی قرار می دهد، حاصلی جز سلب اعتماد مردم نسبت به عموم محصولات و خدمات نرم افزاری ایرانی نخواهد داشت.\nبرای مشاهده توضیحات فنی کامل تر می توانید به این نشانی مراجعه کنید.\nوزیر: هر ایرانی ایمیل ملی می‌گیرد\nبحث داغ درباره ایمیل و موتورجستجوی ملی


متفاوت ترین کامیون های دنیا + تصاویر\n۱۳۹۲/۱۰/۲۵ - ۱۴:۲۰\nبه گزارشامید،استفاده از کامیون ها برای کارهای مختلف کمی عجیب به نظر می رسد اما غیر معقول نیست. عده ای از کامیون دارها هستند که دوست دارند وسیله خود را به نوعی منحصر به فرد کنند و برای اینکار از هیچ راهی دریغ نخواهند کرد.\nهنرمندی به نام " مایک راس " چنی پیش مجسمه ای ساخت که در نوع خود بسیار عجیب است. این مجسمه از دو ۱۸ چرخ ساخته شده است که از انتها به یکدیگر متصل هستند و یک انحنا خاصی دارد که آن را خاص می کند. بازدید کننده ها می توانند با ورود به کامیون پایینی از طریق راه ارتباطی به کامیونی که در آسمان معلق است برسند.\nخواب دلار سرمایه گذاری صنایع دستی وسایل نقلیه


ایرنا نوشت: مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا گفت: امیدواریم انتخابات ایران و رئیس جمهوری جدید تاثیری بر مذاکرات جاری وین درباره احیای برجام نگذارد.\n• ایران و اروپا • اتحادیه اروپایی\n• صادرات • ایران و اروپا\nاز ابتدای حصول برجام، برآورد اروپایی ها این بود که توافق هسته ای می تواند سنگ بنای یک گفت و گوی منطقه ای جامع تر با ایران، و بعدتر با سایر بازیگران اصلی در خاورمیانه باشد. اروپا سعی داشت با ارائه مشوق هایی به ایران به شکل تسهیل تحریم ها و توافق نامه های …\nبه گزارش فارس، سه کشور اروپایی طرف توافق هسته‌ای با ایران بعد از جلسه شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بیانیه مشترکی صادر کردند.\nایران به طور کلی از استانداردهای مالی بین المللی عقب تر است. این مساله تا حدودی به مبهم بودن ماهیت اقتصاد این کشوردر نتیجه نزدیکی روابط بسیاری از فعالان تجاری با دولت، به ویژه نهادهای امنیتی یا بنیادهای مذهبی، مربوط می شود. جدای از تحریم های آمریکا، مواردی …\n• برجام • اف.ای.تی.اف\nچشم انداز روابط اقتصادی اتحادیه اروپا و ایران در کمتر از دو سال از نویدبخش به خطرناک تغییر یافت. انتخابات ۲۰۱۶ ریاست جمهوری آمریکا اولین ضربه به این روابط پس از امضای توافق هسته ای ۲۰۱۵ بود. پس از آن هم فضای آشفته تجارت در جمهوری اسلامی در نتیجه تحریم …\nبه گزارش فارس، «انریکه مورا»، معاون دبیر کل سرویس اقدام خارجی اتحادیه اروپا از تمدید توافق فنی میان ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی استقبال کرد.\nتور اروپایی ظریف؛پسابرجام را هموار می‌کند\nیک کارشناس مسائل اروپا به خبرآنلاین گفت: سفر ظریف به این کشورهای اروپایی می تواند در راستای روند احیای توافق هسته ای باشد.\n• محمدجواد ظریف • ایران و اروپا\nعلی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: انقلاب اطلاعات موجب اصلاحات نسبتا گسترده ای در سازوکارها و کارکردهای دستگاه های دیپلماتیک بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان شده و با تغییر در هویت و نقش سنتی شان انجام وظایفی مانند جمع آوری …\n• ایران و اروپا • سایبر\nمذاکرات احیای برجام؛ ایران و اروپایی‌ها از پیشرفت سخن گفتند\nعباس عراقچی، معاون وزارت خارجه و مذاکره کننده ارشد اتمی ایران می‌گوید در مذاکرات غیرمستقیم کشورش با آمریکا در وین برای احیای توافق هسته ای برجام "پیشرفت‌هایی خوبی" انجام شده است اما "چند موضوع کلیدی وجود دارد که باید حل شود".\nپرستو بهرامی راد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در واقع به نظر می رسد ایران سعی دارد مذاکرات ادامه دار باشد و نمی خواهد شرایط به بن بست برسد. از طرف دیگر نیز آمریکا و ۴+۱ نیز تلاش می کنند تا به هر طریقی مذاکرات به نتیجه برسد. اما در این بین …\nبه گزارش فارس، وزرای خارجه اروپا قرار است فردا دوشنبه در شهر «ژنو» درباره آخرین تحولات در زمینه برجام و موضوعات دیگر جلسه‌ای برگزار کنند.\n• ایران و اروپا • صادرات غیرنفتی\nافت ۱۰ درصدی مبادلات تجاری ایران و اروپا در ۲ ماهه ۲۰۲۱/ ۴۰ درصد تجارت اروپایی ایران با آلمان بود\nمبادلات تجاری ایران و اتحادیه اروپا در دو ماهه نخست سال جاری میلادی با افت ۱۰ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل از آن مواجه شد و به ۷۰۴ میلیون یورو رسید.\nعلی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: آنچه بسیاری از صاحبنظران در مورد آن توافق دارند این است که از یازده سپتامبر ۲۰۰۱ به بعد سیاست خارجی آمریکا نه فقط از منافع ملی بلکه از ارزش های مذهبی نیز فراتر رفته و جنبه ایدئولوژیک پیدا …\n• دین • جهان اسلام


یک غزل از میان برگهای دفتر شعرم! - سایبان عشق\nجمعه ۱٠ اردیبهشت ۱۳۸٩ یک غزل از میان برگهای دفتر شعرم! سلام.\nبعد از مدتها گفتم شاید بد نباشه یکی دیگه از شعرهامو هم بنویسم توی وبلاگ. قبلا بیشتر ادبی می نوشتم نسبت به این ایام, اما امروز فرصت مناسبی بود تا یه بار دیگه دفتر شعرمو بردارم و مجدد زیر سایبانی از عشق ورقش بزنم!\nنویسنده : سارا ; ساعت ٩:۳٤ ب.ظ


مراتب اتوماسیون صنعتی | فروش محصولات اتوماسیون صنعتی و قطعات الکترونیکی از برندهای مختلف\nاتوماسیون صنعتی شاخه ای روزآمد از صنعت محسوب می شود که کارکرد آن اتوماتیزه کردن و خودکار کردن فرایندهای جاری است. اگر در تعریفی کلی صنعت را فعالیتی نظام مند بدانیم که شامل آیتم هایی نظیر تولید محصولات، ارائه خدمات و بازرگانی می باشد، اتوماسیون صنعتی را می توان مجموعه فن آوری هایی خواند که با استفاده از آن ها می توان شاخه های سه گانه صنعت را با بیشترین ضریب ایمنی و بهره وری، بدون نیاز به دخالت نیروی انسانی به پیش برد. اتوماسیون صنعتی با خودکار کردن فرایندهای تولید، کنترل، برنامه ریزی، آنالیز و پایش، و حتی در مواردی طرح و برنامه، می تواند ضریب خطاهای ناشی از نیروی انسانی و روش های انجام امور را به حداقل برساند.\nاتوماسیون صنعتی همچون هر فن آوری صنعتی دیگر دارای مراتب و مدارجی است که به مرور با شکل گیری و تکوین هر یک بخشی از فرایندهای صنعتی را ارتقا می دهند. همچنین با تکامل این فن آوری طبیعتاً سطح تکنولوژی خود این محصولات نیز ارتقا یافته و به این ترتیب رشد و تکامل این حوزه صنعتی مستقیماً بر ارتقای فرایندهای صنعتی تأثیر گذار خواهد بود. چنان که در نوشتار پیشین اشاره شد مدارج اتوماسیون صنعتی را می توان به ترتیب زیر تقسیم بندی کرد:\nدر درجه ۰ سنسورها و اکتیویتورها قرار می گیرند که مستقیماً با فرایندهای ماشین آلات صنعتی در تعامل و کنش متقابل اند.\nسنسورها در واقع ابزارهای پردازش سیگنال هستند. یک تنظیم کننده و پردازشگر سیگنال شامل عناصر زیر می باشد:\n- پردازش دیجیتال\n- تشخیص، کالیبراسیون و تنظیمات\n- حفاظت و انتقال سیگنال ها\nاکتیویتورها دیگر عنصر این درجه محسوب می شوند که اطلاعات منطقی را از کنترل کننده ها دریافت کرده و به ورودی های فیزیکی تبدیل می کنند. به این صورت داده ها و پیام ها در قالب سیگنال ها تبدیل به محرک های فیزیکی می شوند. نکته آن که داده های منطقی خود دارای قدرت و توان فیزیکی نیستند و این توان به وساطت اکتیویتورها انجام می شود. بنابراین اکتیویتورها در اتوماسیون صنعتی دو کارکرد دارند؛ تبدیل داده ها به متغیرهای فیزیکی و تقویت کنندگی. اکتیویتورهای اتوماسیون صنعتی حاوی عناصر و ویژگی های زیر هستند:\n- پردازش الکتریکی سیگنال\n- قدرت الکتریکی\n- محرک الکترو هیدرولیک، پنوماتیک، مکانیکی\n- تجهیزات جانبی برای روانکاری، خنک کاری\n- کنترل بازخورد برای افزایش دقت در فرایندها\n- عملیات و ایمنی از راه دور\nاکتیویتورها خود دارای سنسور می باشند. آن ها دارای کنترل کننده و در برخی موارد پردازشگرهای سیگنال و هچنین برخی تقویت کننده های قدرت نیز می باشند. برای مثال یک محرک هیدورلیکی کوچک می تواند قدرت زیادی در حجمی کوچک ایجاد کند.\nدر درجه اول نیز کنترل های اتوماسیونی قرار می گیرند.\nکنترل اتوماسیونی می تواند به دو شکل باشد؛ کنترل متغیر مستمر و کنترل متناوب گسسته. این نوع از سیستم های اتوماسیون صنعتی شامل موارد و ویژگی های زیر می شوند:\n- کنترل حلقه های بسته\n- نوع دوم از کنترل های اتوماتیک محسوب می شوند که شامل کنترل های متناوب گسسته می شوند.\n- منع اختلال در فرایندها می کنند.\n- نسبتا ارزان هستند.\nدرجه دوم از سطوح تجهیزات اتوماسیون صنعتی شامل کنترل های نظارتی می شود.\nانواع مکانیزم های کنترل نظارتی در اتوماسیون صنعتی موجود هستند که بسته به نیاز انتخاب و مورد استفاده قرار می گیرند. برای مثال استارت کردن یا خاموش کردن یک فرایند و یک دستگاه می تواند از طریق کنترل کننده های متفاوت انجام شود. بر حسب ورودی یا خروجی بودن فرایند، کنترل های نظارتی برای ایفای عملکرد مناسب دستگاه، مجموعه فرایند محاسبات زیادی را خواهند داشت. در واقع در مکانیزم کنترل نظارتی، نحوه، زمان آغاز و پایان عملکرد کنترل کننده ها مورد نظارت و کنترل قرار می گیرد. به محض بروز ایراد در هر یک از رویدادها نیز کنترل های نظارتی فرمان های لازم برای قطع عملکرد یا اصلاح فرایند را انجام خواهند داد. کنترل نظارتی دارای وظایف، کارکردها و ویژگی هایی به شرح زیر می باشد:\n- انجام تنظیمات محاسباتی\n- راه اندازی، خاموش کردن، عملیات اضطراری و مواردی از این قبیل\n- احیا و بازسازی سیستم کنترلی و عملکردی\n- تشخیص ایرادات\n- رابط اپراتور\n- گرانی قیمت\nدرجه سوم کنترل های تولیدی هستند که در فرایندهای نگهداری و تعمیرات، تولید، کنترل کیفیت و کنترل موجودی مورد استفاده قرار می گیرند. این مرتبه از فرایندهای اتوماسیون صنعتی شامل کارکردهای زیر می باشد:\n- برنامه ریزی فرایندها یا ترتیب بندی مراحل انجام عملیات های صنعتی بر حسب زمان استاندارد آن ها. با استفاده از این فرایند بخش زیادی از هزینه و نیروی انسانی که می بایست صرف زمان سنجی و برنامه ریزی فرایندها شود رفع می گردد.\n- جابجایی مواد\n- مدیریت تعمیرات و نگهداری\n- فن آوری بهینه سازی منابع\nدرجه چهارم اتوماسیون صنعتی نیز شامل کاکردهای مدیریتی، فروش و بازاریابی می شود.\nاین سطح از فن آوری اتوماسیون صنعتی مرتبه ای فراتر از سطوح تولید و کنترل بوده و بیشتر به فرایندهای خارجی یک واحد صنعتی مربوط می شود. به عبارتی دیگر، در سطوح پیشین اتوماسیون صنعتی بیشتر برای تنظیم و پایش فرایندهای داخلی شرکت ها مورد استفاده قرار می گرفت، اما در این سطح بحث ارتباط و تعامل میان واحد صنعتی با محیط خارجی خود موضوع بحث است. فنون و تکنیک هایی نظیر بازاریابی، فروش و مکانیزم های آنالیز بازار از جمله فرایندهایی می باشند که اتوماسیون صنعتی در خصوص آن ها نیز دارای کاربرد می باشد. فرایندهای مدیریتی وبرنامه ریزی کلان واحد صنعتی بر حسب بازار و روابط واحد با محیط خارجی از دیگر آیتم هایی است که اتوماسیون صنعتی در زمینه آن حرفی برای زدن خواهد داشت.\nبنابراین می توان به این جمع بندی دست یافت که اتوماسیون صنعتی یک فن آوری است که در تمام سطوح دارای قابلیت کاربردی می باشد و از طریق آن می توان به بهره وری در کلیه واحدهای یک مجتمع صنعتی یاری رساند. این تکنولوژی هرگز در سطح تولید و راه اندازی محدود نمی شود و این تصور غلط است که اتوماسیون صنعتی صرفاً به کار نصب روی ماشین آلات یا انجام یک سری ساز و کارهای پایش و کنترل محدود می شود.\nاز سوی دیگر باید توجه داشت که جامع بودن اتوماسیون صنعتی به معنای آن نیست که کلیه فرایندها به این فن آوری حواله داده می شوند. نکته حائز اهمیت و آنچه که معمولاً به غلط تصور می شود این است که اغلب این گونه می اندیشند که اتوماسیون صنعتی به معنای اتوماتیزه کردن کل فرایند و حذف نیروی انسانی از روندهای صنعتی است؛ در حالی که این تصور باطل است. درست است که با استفاده از اتوماسیون صنعتی بخش زیادی از سرویس هایی که پیش تر توسط نیروی انسانی به انجام می رسید اکنون به صورت خودکار انجام می شوند اما این بدان معنا نیست که نیروی انسانی از چرخه فرایندهای مجهز به اتوماسیون صنعتی حذف شده است. برای مثال شما وقتی وارد یک نیروگاه شوید که فرایندهای جاری آن با استفاده از تجهیزات اتوماسیون صنعتی انجام و پایش می شوند، با این وجود همچنان اتاق هایی را در محل مجتمع می بینید که به اتاق های کنترل معروفند. در این اتاق ها شما با تعداد زیادی مونیتور و گروه های متعدد افرادی مواجه خواهید شد که پشت مونیتورها وظیفه کنترل و بازرسی فرایندها را بر عهده دارند.\nسیستم اتوماسیون صنعتی یک فن آوری است که در چارچوب فرایندهای پشتیبانی معنا پیدا می کند، یعنی فرایندهایی که فرایند اصلی یک واحد تولیدی یا خدماتی را پشتیبانی و حمایت می کنند. واحدهای صنعتی می توانند در این چارچوب بهترین بهره را از خدمات اتوماسیون صنعتی ببرند. امروزه شرکت های بزرگی نظیر امرن ارائه دهنده بهترین تجهیزات اتوماسیون صنعتی قلمداد می شوند که بسیاری از واحدهای صنعتی توانسته اند با استفاده از این تجهیزات پشتیبانی فرایندهای تولیدی و خدماتی خود را به بهترین نحو ممکن بهبود و ارتقا دهند.


۱۳:۰۴ - ۱۹ فروردین ۱۳۹۹ کد خبر: ۹۹۰۱۰۲۰۱۳\nبه نظر می‌رسد اختلاف هواداران استقلال با تلویزیون هرگز حل نخواهد شد و در این میان فقط هر از گاهی یک سوژه جدید برای این دعوا پیدا می‌شود.\nبه گزارش خبر ورزشی، در طول تعطیلات نوروزی هم شاهد دو مصداق جدید برای این ماجرا بودیم؛ یکی شوخی داور برنامه عصر جدید با نام آندرا استراماچونی و دیگری معرفی ناقص تاریخچه استقلال در شبکه ورزش که هر دو مورد هم با واکنش تند آبی‌ها همراه شد. به چند نمونه از اختلاف نظر‌های هواداران استقلال با صداوسیما در چند سال اخیر توجه کنید؛ مواردی به نظر می‌رسد آبی‌ها بعضا در آن‌ها حق داشته‌اند، اما در برخی موارد دیگر چندان محق نبوده‌اند.\nدوشنبه‌ها با پرسپولیس؟\nاستقلالی‌ها برای سال‌ها برنامه نود را متهم به جانبداری از پرسپولیس می‌کردند. این رویه مخصوصا بعد از افشاگری فرهاد مجیدی در مورد اینکه عادل فردوسی‌پور در کودکی برای تشویق پرسپولیس به ورزشگاه می‌رفته، حسابی تشدید شد. نظرسنجی‌های نود هم که معمولا با برتری قرمز‌ها همراه می‌شد، این سوءظن را تقویت می‌کرد؛ تا جایی که یک زمان اسم نود را در محافل استقلالی گذاشته بودند: دوشنبه‌ها با پرسپولیس!\nمی‌دانستید مزدک استقلالی است؟\nمزدک میرزایی از جمله گزارشگرانی بود که استقلالی‌ها به شدت روی کار او حساسیت داشتند. آن‌ها معتقد بودند مزدک یک پرسپولیسی دو آتشه است و این باور مخصوصا بعد از گزارش حماسی او در دربی ایمون زاید تقویت هم شد. با این حال جالب است بدانید دوستان نزدیک به تلویزیون و میرزایی، به اتفاق شهادت می‌دهند که مزدک یک استقلالی متعصب بود و هست!\nشوخی عجیب با لوگو\nچند ماه پیش شوخی عجیب مجری یک برنامه صبحگاهی با لوگوی باشگاه استقلال حسابی سروصدا کرد و کار بالا گرفت. هنوز هم هر طور که به آن شوخی نگاه می‌کنیم، نمی‌فهمیم در سر آقای مجری چه گذشت که چنین حرف‌هایی روی آنتن زنده زد. بعد از برنامه چنان هجمه‌ای روی مجری مزبور به وجود آمد که او فورا با انتشار یک ویدیو از استقلالی‌ها عذر خواست و این پوزش‌طلبی را صبح روز بعد در برنامه‌اش هم تکرار کرد.\nکیفیت پخش متفاوت نسبت به پرسپولیس\nیک گلایه هم که اخیرا زیاد از سوی هواداران استقلال شنیده می‌شود مربوط به کیفیت ضبط و پخش مسابقات این تیم است. آبی‌ها عقیده دارند کیفیت پخش مسابقات پرسپولیس بالاتر است و برای رقیب سنتی از دوربین‌های اچ‌دی استفاده می‌شود، در حالی که بازی‌های استقلال را دوربین‌های معمولی تصویربرداری می‌کنند. این مساله جنبه فنی دارد و ما تخصصی در این باب نداریم؛ خود صداوسیما هم که کلا کسر شأن می‌داند به بیننده‌ها توضیح بدهد!\nویدیوی لو رفته از احمدی\nمحمدرضا احمدی هم چند ماه پیش سر ماجرای یک «نا رفیقی» به سوژه خشم استقلالی‌ها تبدیل شد. تلویزیونی‌ها می‌دانند که احمدی پرسپولیسی است، هرچند انصافا بازی‌های استقلال را هم جانانه گزارش می‌کند. احمدی این فصل گزارش بازی رفت استقلال با شهرخودرو را بر عهده داشت که بعد از مسابقه ویدیوی کوتاهی از شوخی او با واحد سیار لو رفت. آقای گزارشگر در این ویدیو در حال شوخی با یکی از شعار‌های هواداران استقلال بود؛ آنچه به وضوح نشان می‌داد احمدی پرسپولیسی است و دارد سر به سر دوستانش می‌گذارد. خلاصه کلی سروصدا شد و احمدی هم فورا عذر خواست. هرچند به نظر می‌رسد ناراحتی اصلی استقلالی‌ها از او به خاطر همان جمله معروف «پاس می‌ده یا هت‌تریک می‌کنه» بوده باشد!\nاسم ماقبل تاریخی؟\nنوروز امسال هم نوبت داور عصر جدید رسید که نمک روی زخم جدایی استراماچونی بپاشد؛ کسی که به شوخی مدعی شد تصور می‌کرده «استراماچونی» اسم یکی از دوره‌های ماقبل تاریخ است. خود این بنده خدا قویا عذر خواسته و گفته اصلا فوتبالی نیست، اما استقلالی‌ها شاکی شده‌اند که چرا این شوخی در مرحله بازبینی حذف نشد. نیازی به یادآوری نیست که عصر جدید «ضبطی» است و می‌شد این یک جمله را از آن در آورد. البته احسان علیخانی در یک پیام ویدیویی ضمن دلجویی از هواداران استقلال از آن‌ها خواست دیگر مربیان فوتبال را تبدیل به «خط قرمز» رسانه نکنند.\nنوروز فوتبالی هم شر شد\nدر آخرین پرده، اما برنامه نوروز فوتبالی در بخش معرفی باشگاه استقلال اطلاعاتی در مورد یکی از موسسان باشگاه ارائه داد که از سوی برخی هواداران این تیم نادرست قلمداد شد. همین مساله واکنش‌هایی را به دنبال داشت و در تندترین مورد فرهاد مجیدی روی صفحه شخصی‌اش نوشت: «متاسفانه یکی از سختی‌های دوران قرنطینه تماشای برنامه نوروز فوتبالی است. بی‌دقت، نابلد و دارای مجریان آماتور، اگر در مورد قدمت استقلال و تاریخ باشگاه چیزی نمی‌دانید، هیچ ضرورتی ندارد که درباره‌اش بنویسید و برنامه بسازید. چیزی که پخش شد بسیار بی‌ارزش، بدون سند و همراه با جهالت و نادانستگی بود و البته اهانت به تاریخ پرافتخار یک باشگاه بزرگ و مردمی؛ گرچه طبق معمول خطا‌ها همیشه درباره استقلال رخ می‌دهد. تصحیح و پوزش، حداقل توقعی است که انتظارش را داریم.»\nماجرای دعوای تتلو و علی کریمی بخاطر آرات حسینی چیست؟\nزمان آغاز فصل جدید رقابت‌های سری آ اعلام شد\nپنتاگون: احتمالا نیمی از نیروهای ارتش افغانستان به کرونا مبتلا شده‌اند!