کاربرد سیترات پتاسیم - گروه مبتکران شیمی\nمعرفی پتاسیم سیترات:\nنام : پتاسیم سیترات (Potasium citrate)\nفرمول مولکولی : C6H5K3O7\nشکل و حالت فیزیکی : پودر سفید\nنقطه ذوب : 180\nنقطه جوش : 230\nدانسیته : 1.98\nحلالیت در آب : محلول در آّب\nپتاسیم یک ماده معدنی است که در بسیاری از مواد غذایی یافت میشود و برای بسیاری از اعمال حیاتی بدن مفید میباشد، بخصوص برای قلب بسیار مفید میباشد.\nهمچنین پتاسیم یک ماده الکترولیتی ضروری نیز میباشد که تعادل مایعات در بدن را تنظیم می کند.\nپتاسیم سیترات نمک پتاسیم اسید سیتریک است. این ترکیب به صورت پودر کریستالی سفید و توانایی جذب و نگهداری مقدار کمی آب را دارد.\nپتاسیم سیترات بو ندارد اما طعم آن کمی شور مزه (نمکی ) میباشد.\nچند مورد معمول برای پتاسیم سیترات وجود دارد، یکی از کاربردهای آن به عنوان یک افزودنی مواد غذایی است. پتاسیم سیترات برای تنظیم اسیدیته در غذاها استفاده می شود. این غالبا به عنوان یک عامل بافر کننده برای نگهداری اسیدیته نوشابه ها یا مایعات گازدار و کنترل و حفظ سطح pH ان ها\nاین ماده شیمیایی بیشتر در پزشکی برای کنترل سنگ کلیه نیز استفاده می شود، مخصوصا برای درمان سنگ کلیه به نام اسیدوز توبولارب کلیوی ، کلیه های شما به طور معمول pH خود را با حذف اسیدهای خون و دفع ادرار در بدن تنظیم می کنند. اسیدوز توبولاری کلیوی ناشی از یک نقص در لوله های کلیه است که باعث ایجاد اسید در جریان خون می شود. بنابراین، سیترات پتاسیم برای تنظیم میزان اسیدیته در بدن بیمار استفاده می شود.\nاین ترکیب بیشتر با عملکردهای عصبی، کنترل عضلات و فشار خون درگیر میشود.\nپتاسیم یک ماده غذایی ضروری برای سلامتی است که برای کاهش فشار خون ، خطر ابتلا به سنگ کلیه، کاهش کلسیم مفید و کاهش خطر سکته مغزی مفید است.\nهمچنین برای پیشگیری از بروز سنگ کلیه که ممکن است با نقرس همراه باشد نیز مفید است.\nپتاسیم سیترات همچنین می تواند برای مقاصد دیگری غیر از موارد ذکر شده استفاده شود.\nموارد منع مصرف پتاسیم سیترات:\nاگر دچار نارسایی کلیه، عفونت ادراری، دیابت کنترل نشده، زخم معده ، سوختگی شدید یا سایر آسیب های بافتی یا اگر بدن شما دچار کمبود آب است و همچنین اگر سطح بالای از پتاسیم را در خون خود دارید (هیپوکالمی) نیز نباید از این محصول استفاده کنید.\nعوارض جانبی پتاسیم سیترات:\nهر دارویی که ما مصرف میکنیم عوارض جانبی را به همراه دارد که بروز هر کدام از ان عوارض نیازمند مراقبت های پزشکی است، با آشکار شدن هرکدام از نشانه های زیر سریعا با پزشک مشورت کنید:\nناراحتی معده و شکم ، اسهال ، حالت تهوع ، استفراغ\nمصرف دراوی سیترات پتاسیم دارای دز مشخصی است اگر مصرف دارو بیش از دز مشخص ان باشد علائم زیر نمایان میشوند:\nدرد معده و شکم ، گیجی ، مشکل تنفس و تنگی نفس، ضربان نامنظم قلب ، خشم و عصبانیت ، بی حسی یا سوزن سوزن شدن دست و پا\nقیمت پتاسیم سیترات :\nفروش پتاسیم سیترات:


چگونگى شرح حال دهى به پزشک هومیوپات - تلومدیک\n»چگونگى شرح حال دهى به پزشک»\nآماده شوید! قرار است به دیدار پزشک هومیوپات برویم!\nببینیم بیمار در جلسه اول درمان با هومیوپاتی و ویزیت شدن توسط پزشک هومیوپات با چه وضعیتى روبرو خواهد شد و روش کار یک پزشک هومیوپات چگونه است.\nدر محل کار پزشک هومیوپات شما با وسایل معاینه کمترى برخورد خواهید کرد و به جاى آن تعداد زیادى کتاب را خواهید دید که ابزار دست یک پزشک هومیوپات است. چراکه براى یک پزشک هومیوپات علائمی که در بدن شما وجود دارند بسیار مهم تر از عکس هاى رادیولوژی و آزمایش هاى شما می باشند و از طرفى اکثر کلمات و احساساتى را که شما بر زبان می آورید، پزشک هومیوپات در کتاب هاى خود که مانند یک لغتنامه هستند عیناً مى یابد.\nواضح است که پزشک هومیوپات با یک حجم زیادى از اطلاعات روبروست که مانند یک کامپیوتر باید آنها را پردازش نماید و از طرفى باید دانست که حفظ کردن این حجم زیاد از اطلاعات به سادگى امکان‌پذیر نیست، لذا کتاب‌هاى یک هومیوپات باید همیشه در کنار او وجود داشته باشند. اگر می‌خواهید با هومیوپاتی بیشتر آشنا شوید، خواندن مقاله هومیوپاتی چیست را به شما پیشنهاد می‌دهیم.\nسؤالاتی که پزشک هومیوپات می‌پرسد\nدر طى شرح حال گیرى که معمولاً در جلسه اول بیشتر به طول خواهد انجامید (حدود نیم تا یک ساعت) پزشک هومیوپات هم از ناراحتی هاى جسمى شما و هم از تیپ شخصیتى شما پرس و جو می کند. براى همین خیلى از مردم عادى فکر می کنند که هومیوپاتى در واقع همان علم و رشته روانشناسى یا روانپزشکی است، در حالى که چنین نمی باشد. بنابراین در طى جلسه هومیوپاتى پزشک هومیوپات باید در آن واحد هم به حرفهاى بیمار گوش بدهد، هم یادداشت‌بردارى کند و هم جملات بیمار را از کتابهاى خود پیدا نماید، لذا بیمار باید فرصت کافى براى انجام این امور را به او بدهد. در بسیارى از موارد ممکن است براى پزشک هومیوپات این جمع‌بندى و تشخیص دارو در طى حضور بیمار امکانپذیر نگردد و اینجاست که او صادقانه به بیمار خواهد گفت که شما چند روز دیگر براى دریافت داروى خود مراجعه کنید.\nالبته لازم به ذکر است که با استفاده از پزشکی از راه دور که مزایای بسیاری برای بیماران دارد، امور فوق برای بیمار به شکل راحت تری از طریق تکمیل فرم های مربوط به علائم پزشکی و موارد مربوطه صورت می‌پذیرد و پزشک هومیوپات هم فرصت بیشتری برای تحلیل وضعیت بیمار و تصمیم گیری در مورد داروی مناسب خواهد داشت.\nراهنمای کامل شرح حال دهی به پزشک هومیوپات\nشرح حال دهی یکی از گام‌های بسیار مهم در پروسه درمان هومیوپاتی است. یادتان باشد که براى پزشک هومیوپات برخلاف پزشکى رایج، جزئیات بیشترین اهمیت را دارند. در ادامه به مثال‌هایی با ذکر جزئیات پرداخته‌ایم تا با نحوه صحیح شرح حال دهی به پزشک هومیوپات خود آشنا شوید.\nبه عنوان مثال اگر شما به پزشک هومیوپات خود بگویید که من سردرد دارم، به هیچ عنوان او نمی‌تواند براى شما دارویى تجویز کند. بلکه باید جزئیاتى مانند اینکه زمان شروع و علت شروع آن چه بوده است، اکثراً کدام قسمت سر، درد می گیرد، چه مواقعى درد می‌گیرد، کیفیت دردش چگونه است، تپنده است یا فشارنده و یا سوزاننده و اینکه با چه کارهایى بدتر و یا بهتر می شود، نیز ذکر گردد. در این مقاله از تلومدیک می‌توانید بیشتر در مورد داروهای هومیوپاتی بخوانید.\nبه‌طور مثال اگر مشکل شما معده درد است، می‌بایست برای پزشک هومیوپات ذکر کنید که چه مواقعى از شبانه‌روز این درد می‌آید و یا با خوردن چه موادى بدتر یا بهتر می‌شود، انتشار آن به کدام قسمت بدن است، کیفیت دردش چگونه بوده، ربطش با ادرار کردن یا دفع مدفوع به چه نحو است، شروعش علت جسمى یا ذهنى داشته است یا خیر، با راه رفتن بدتر می‌شود یا بهتر، رابطه‌اش با زمان پریود چگونه است و ده‌ها نکته ریز دیگر، که راهنماى پزشک هومیوپات براى درمان خواهد بود.\nجزئیات دیگرى که می‌توانند براى پیداکردن داروى شما کمک کند، جزئیاتى هستند که شما را از افراد دیگر متمایز خواهد کرد. مثلاً سرد بودن یا گرم بودن موضعى قسمتى از بدن، سرمایى یا گرمایى بودن، زگیل یا لک پوستى در جاى خاصى از بدن، میزان عطش و میل به نوشیدن، چگونگى میزان تعریق و محل‌هایى از بدن که زیاد عرق می کنند و کلاً خصوصیاتى از این قبیل که می توانند کلید حل مشکل شما باشند.\nسایر جزئیات و نکاتی در مورد معاینه کودکان توسط هومیوپات\nخوب است اشاره کنیم که علاوه بر نکات بالا، جزئیات دیگری هم لازم است تا پزشک هومیوپات از آنها آگاه باشد که در ادامه بیان می‌کنیم:\nجزئیات دیگرى که می‌توانند برای پزشک هومیوپات مهم باشند، عادات غذایى هستند.یعنی طبع شما به چه مزه‌هاى گرایش دارد، چه خوراکى‌هایى را بیشتر از همه دوست دارید، چه خوراکی‌هایى حال عمومى شما را بهتر و یا بدتر می‌کنند، کدام غذاها آن درد خاص را بیشتر و یا کمتر می‌کنند.\nسابقه بیماری‌هایى که شما در طى سالیان قبل داشته‌اید و یا حتى بیماری‌هاى ارثى که در خانواده شما موجود بوده‌اند نیز می‌توانند سرنخ‌هایی براى پیدا کردن داروى مناسب هومیوپاتی برای شما به دست پزشک هومیوپات بدهند.\nمورد دیگرى که در جلسه شرح حال گیرى باید به پزشک هومیوپات گفته شود، خصوصیت‌هاى روحى، اخلاقى و رفتارى شما در محیط خانه، کار یا اجتماع است. به‌عنوان‌مثال آدم عصبانی هستید یا مضطرب یا افسرده و جزئیات هر رفتار شما چیست. آیا ترس خاصى دارید یا نه. افکار شما در حول چه محورهایى سیر می‌کند.\nشرح حال گیرى در کودکان شاید مشکل‌تر از بزرگسالان باشد. در این موارد اگر کودک بتواند به سؤالات پزشک هومیوپات پاسخ بدهد، بهترین حالت، شرح حال گیرى از خود او است؛ ولى والدین نیز باید اطلاعاتى را بیان کنند، مانند اینکه: سن راه افتادن و دندان درآوردن کودک کى بوده است، سابقه بیماری‌هاى مهم و غیرمهم وى چه بوده، چه بازی‌هایى را دوست دارد، چه خوراکى‌هایى را دوست دارد، خوابش چگونه است، دندان قروچه و یا راه‌رفتن در خواب دارد یا نه، پرش در جایى از بدن دارد یا نه.\nبه یاد داشته باشید خصوصیاتى که کودک شما را از دیگر کودکان متمایز می‌کنند، بسیار حائز اهمیت هستند؛ ولی یادتان باشد از بیان اطلاعاتى که مورد شک و تردید هستند پرهیز کنید تا پزشک هومیوپات اشتباه راهنمایى نگردد.\nهمان‌طور که تاکنون متوجه شده‌اید شرح‌وحال‌گیری در درمان با روش هومیوپاتی توسط پزشک هومیوپات از اهمیت بالایی برخوردار است. درواقع همان‌قدر که شرح و حال جزئیات بیماری جسمی برای درمان مهم است بیمار باید اطلاعاتی از خلق و خو و جزئیات دیگری را در اختیار پزشک قرار دهد.\nآیا شما تاکنون به پزشک هومیوپات مراجعه کرده‌اید، اگر جواب شما به این سوال مثبت است، خوشحال خواهیم شد تجربه مراجعه خود را با ما در میان بگذارید.


نهاد ازدواج، اخلاقی یا غیر اخلاقی؟/ نقدی بر اظهارات اخیر مصطفی ملکیان - خبرآنلاین\n۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ۰۶:۲۹\nکد خبر 292829\nاخیرا متنی با عنوان " آیا نهاد ازدواج، اخلاقی است؟" (منسوب به استاد ملکیان)، در فضای مجازی منتشر شده است. چنین می نماید این متن (که در قالب گفت وگو با استاد است)، واجد برخی ابهامات و اشکالات است. به گونه ای که استدلال های ارائه شده برای اثبات این که نهاد ازدواج، نهادی غیر اخلاقی است، قوت چندانی ندارند و ادعا را پشتیبانی نمی کند. سنجش این نوشته و نقد دلایل ارائه شده، هدف نوشته ای است که پیش رو دارید. این نوشته مشتمل بر دو بخش است. بخش اول به کلیات بحث می پردازد و در بخش دوم، ضمن اشاره به هر یک از دلایل پنج گانه ای که استاد ملکیان در غیر اخلاقی دانستن نهاد ازدواج آورده اند، سعی می شود هر یک از دلایلی که در له ادعا آمده است، مورد نقد گیرد.\nاستاد ملکیان با اتخاذ موضع پیامدگرایانه و ارائه ی دلایل پنج گانه، سعی نموده است که نشان دهد نهاد ازدواج، نهادی غیر اخلاقی است. گویا ملکیان عمدتا با نظر به نتایج و پیامدهای (فردی) ازدواج به این داوری رسیده است. نتایجی که به آنها اشاره می کند عمدتا تعارض هایی است که ممکن است میان عشق و وفاداری – عشق و تعهد – تعهد و صرافت طبع و از این قبیل، رخ دهد. این پیامدها، همان گونه که اشاره شد، قطعی نیستند و فقط می توان گفت که ممکن است که اتفاق بیفتند. اما واژه ی "پیامد" و "نتیجه" تا حدودی مبهم و نارسا است و نیاز به شرح دارد.\nچه وقت می توانیم چیزی را نتیجه و پیامد چیز دیگری بدانیم؟\nچنین به نظر می رسد که وقتی از نتیجه و پیامد چیزی سخن می گوییم، به واقع از محصول منطقی و قابل انتظار یک رویداد سخن گفته ایم. "نتیجه" و"پیامد" می تواند به صورت قطعی، ضروری و حتمی باشد. و آن وقتی است که می گوییم قطعا و یقینا اگر آتش را به بنزین نزدیک کنیم (با شرایطی) بنزین شعله ور خواهد شد. گاهی نتیحه و پیامد به نحو قطعی قابل پیش بینی نیست بلکه تنها می توان فلان نتیجه را محتمل دانست. در این جا درجه ی احتمال یک نتیجه ی خاص اهمیت می یابد. اگر از احتمال وقوع نتیجه، سخن می گوییم باید ابتدا قایل شویم که رابطه ی منطقی میان دو پدیده وجود دارد تا پس از آن بتوانیم از احتمال بروز و وقوع پرسش کنیم. وقتی باران می آید، زمین خیس می شود. خیس شدن زمین را نتیجه ی طبیعی و ضروری بارندگی می دانیم. از این نظر، میان خیس شدن زمین و بارندگی، رابطه ی طبیعی و منطقی قابل شناخت وجود دارد. از این رو هرگاه صبح از خواب برخیزیم و زمین را خیس ببینیم، دست کم اولین چیزی که به ذهن مان می رسد این است که دیشب باران باریده است.\nتعارض ها و مسئله هایی که استاد به عنوان نتیجه و پیامد منطقی ازدواج دانسته است، گرچه برای شخصی رخ می دهد که ازدواج کرده است (ونه برای مجردها) اما آیا این کافی است که آن تعارضات را پیامد و نتیجه ی ازدواج تلقی کنیم؟ این پرسش را با ذکر مثالی می توان روشن تر نمود. فرض کنید هواپیمای مسافربری در ارتفاع سی هزارپایی در حال حرکت است، دچار نقص فنی شود و در نهایت سقوط کند و همه ی مسافرینش کشته می شوند. آیا می توان سفر با هواپیما را علت کشته شدن افراد بدانیم؟ در این جا البته می توان گفت، فقط کسانی کشته شده اند که سوار این هواپیما بوده اند (ونه کسانی که سوار این هواپیما نبوده اند)، اما آیا می توانیم بگوییم کشته شدن مسافرین، نتیجه و پیامد انتخاب هواپیما برای مسافرت بوده است؟ اگر قبول کنیم علت کشته شدن مسافرین، هواپیما بوده است باید بپذیریم که علت همه ی طلاق ها، ازدواج است. زیرا اگر ازدواجی در کار نباشد، قطعا و یقینا هیچ طلاقی هم اتفاق نخواهد افتاد، همان گونه که اگر هواپیمایی در کار نباشد سقوط هواپیما و کشته شدن مسافران هواپیما هم وجود نخواهد داشت. اما چه کسی است که ازدواج را علت طلاق قلمداد کند؟\nبه نظر می رسد نسبت و رابطه ای که ملکیان میان ازدواج و تعارض های پس از آن برقرار می کند، نسبت و رابطه ی علت و معلولی و یا دست کم نتیجه و پیامدی نیست. بلکه تنها چیزی که می توانیم بگوییم این است که انتخاب هر شیوه ای برای زیستن، برخی رویدادها را محتمل می کند، همان گونه که انتخاب هر سبک و شیوه ای برای مسافرت، واجد احتمالات و اتفاقاتی است که ممکن است رخ دهد. با تاکید بر این نکته که رویداد و اتفاق، نسبتی منطقی با شیوه ی انتخاب شده ندارد.\nبه هر حال این پرسش را باید جدی گرفت که: با چه معیار و محکی می توان چیزی را نتیجه و پیامد چیز دیگری دانست؟ چه چیزی را می توان علت چیز دیگر دانست؟ و چگونه می توان نسبت و رابطه میان دو پدیده برقرار نمود؟\nآیا نهاد ازدواج، غیر اخلاقی است؟\n1. استاد ملکیان در سخن مجمل و البته دلایلی قابل تامل، نهاد ازدواج را نهادی غیر اخلاقی می داند و توصیه می کند که نباید وارد این نهاد شد و یا حتی باید از این نهاد بیرون رفت. با این همه، ملکیان در این نقد، معلوم نکرده است چه تعریفی از نهاد دارد و چگونه و با چه روشی آن را مورد نقد قرار داده است. به تعبیر دیگر، چندان مشخص نیست که وقتی نهاد ازدواج را غیر اخلاقی می داند در واقع چه چیزی را غیر اخلاقی می داند. زیرا "نهاد"، مفهومی چند لایه و ذو ابعاد است. از سوی دیگر، ازدواج نیز که به منزله ی یک واقعه و رویداد شناخته می شود، واجد ابعاد متعددی است.\nادعای غیر اخلاقی بودن یک نهاد، مستلزم این پیش فرض است که می توان در باره ی نهادها داوری اخلاقی کرد. اما این پرسش مطرح می شود که: آیا اساسا "نهاد" می تواند متعلق حکم اخلاقی قرار گیرد؟ (گام اول مناقشه در همین پیش فرض نهفته است.) به تعبیر دیگر آیا می توان در باره ی نهادها (نه عملکردها و نه سازمانها)، داوری اخلاقی نمود؟ برای گفت و گو در باره ی این پرسش که آیا نهاد می تواند متعلق قضاوت اخلاقی قرار گیرد یا خیر، در ابتدا باید مفهوم "نهاد" را مورد ملاحظه قرار داد. زیرا "نهاد" در متن ها و زمینه ها، معنای متفاوتی دارد. اما در این جا دست کم معنای جامعه شناختی آن مورد نظر است.\nمفهوم نهاد به چه چیزی اشاره دارد و ناظر به چه معنایی است؟\n"مک آیور"، نهاد را شکل ها و شرایط پا برجای شیوه ی عمل می داند. سامنر نیز معتقد است نهاد از دو مولفه تشکیل می شود: یک "مفهوم" و یک "ساخت". در این جا "ساخت"، به دستگاه و چهارچوبی گفته می شود که به "مفهوم"، پایداری می بخشد و ابزارهای تحقق آن مفهوم را در جهان واقعیات و اعمال فراهم می کند. نهاد، صورت سازمان یافته و هنجارمند یک عمل و یا ابزار تحقق مفهوم در درون یک ساختار پذیرفته شده است. همان گونه که جاناتان اچ. ترنر در کتاب خود با عنوان مفاهیم و کاربردهای جامعه شناسی آورده است، آدمیان برای تامین ضروریات بقا مانند غدا، مسکن، رابطه ی جنسی و از این قبیل، با نزاع و کشمکش هایی دردآور و بی پایان روبرو می شدند. "این نوع مشکلات بنیادی که انسان ها برای تامین نیازهای خود با آنها مواجه می شدند، سبب گردید نهادهای اجتماعی شکل گیرد. نهادهای اساسی مانند نهاد اقتصاد – خانواده و خویشاوندی، نهاد دین و سیاست و در نهایت نهاد تعلیم و تربیت. بنابر این، نهادها به چیزهایی می پردازد که مردم، آنها را مشکلات و لوازم اساسی زندگی اجتماعی تلقی می کنند. اولین هدف و کارکرد هر یک از نهادهای پنج گانه، ارضای نیازها (فردی و اجتماعی) در قالبی خاص و روش های هنجارمند و پذیرفتنی است. به واقع نهادها الگوهای نسبتا ثابت رفتار برای رفع نیازها است.\nهر نهاد اجتماعی حامل کارکردهایی است که در طول زمان دچار تغییر و تحول می شود، اما برخی کارکردها با همه ی تغییرات شان، در خدمت برآوردن نیاز و احتیاج فردی و اجتماعی اند. از میان کارکردهای متعدد نهاد خانوداه، کارکردهای شش گانه ی نهاد خانواده عبارت است از:\nنشاندن یک نسل به جای نسل دیگر\nمراقبت و حمایت از کودکان، معلولین و سالمندان\nتثبیت جایگاه اجتماعی و پایگاه فردی از طریق میراث های اجتماعی\nتامین اقتصادی اعضای خانواده\nبا توجه به تعریف مجملی که از نهاد آمد، چنین به نظر می رسد که نمی توان نهاد (درمعنای جامعه شناختی اش) را متعلق داوری اخلاق قرار داد. زیرا همان گونه که اشاره شد، نهاد، صرفا چهارچوب، صورت و شکل تاریخی و پایداری است که نیازهای آدمی در آن به صورت هنجارمند و سامان یافته تحقق می یابد. علاوه بر آن، مفهوم ساخت که یکی از ارکان اصلی تعریف نهاد بشمار می آید امری انتزاعی و مفهوم بین الاذهانی است. شاید بهتر می بود که ملکیان نقد خود را متوجه کارکردهای این نهاد و یا دست کم برخی هنجارهای پایدار و ارزش های شکل گرفته در این نهاد می کرد. در این صورت باید دلایلی اقامه می شد که نشان دهد یک و یا چند کارکرد از کارکردهای های نهاد ازدواج و یا یک و یا چند هنجار موجود در نهاد ازدواج، غیر اخلاقی است. این در حالی است که به ساخت، هنجار و کارکردهای نهاد ازدواج اشاره نمی شود و نقد را به سمت اموری هدایت می نماید که گر چه قابل تامل اند اما به نظر می رسد ادعای غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج را حمایت نمی کنند. بنابر این، نقد ملکیان نسبت به نهاد ازدواج، مبنائا در بوته ی ابهام است زیرا تعریف روشنی از نهاد ارائه ننموده است. از سوی دیگر، گرچه ملکیان در نقد خود نسبت به نهاد ازدواج، این نهاد را غیر اخلاقی می داند اما در جایی دیگر، خود او نیز معتقد است "وجود نهادهای سالم مانند نهاد خانواده، سیاست و... کمک عظیمی به اخلاقی زیستن می کند." در عبارت متاخر، نه تنها نهاد ازدواج را غیر اخلاقی نمی داند بلکه نهادها و از آن جمله، نهاد ازدواج را نهادی سالم و ممد اخلاقی زیستن قلمداد می کند.\n2. چنین می نماید که می توان و باید نقد را مستقیما به پدیده و یا رویداد ازدواج (پیوند تعهدآور دو زوج ناهم جنس، نسبت به یک دیگر) دانست. یعنی به جای آن که به نهاد ازدواج بپردازیم می توانیم این گونه تلقی کنیم که ملکیان، ازدواج را (و نه نهاد ازدواج را) امری غیر اخلاقی می داند. اما حتی آن هنگام که ملکیان می گوید: "ازدواج را خلاف اخلاق می دانم"، در این جا نیز در نهایت ابهام سخن گفته است. زیرا ازدواج، پدیده ای فردی – اجتماعی و از جنس قراردادی است مشتمل بر مولفه های متعدد با کیفیات متفاوت. در ازدواج، علاوه بر نیاز اولیه ی جنسی، نوعی پیمان حقوقی، ارتباط عاطفی و ارزش های فرهنگی نیز مداخله می کند. ازدواج، پیوند و ارتباط جنسی - عاطفی(دو ناهم جنس) در قالب هنجارهای پذیرفته شده ی اجتماعی است که برای مدتی محدود و یا نامحدود و در قالب قراردادی رسمی و حقوقی تجلی می یابد. علاوه بر آن، در ازدواج، هر یک از طرفین این پیوند، تعهداتی (تعهدات رسمی و قانونی و یا تعهداتی اخلاقی و ...) را از روی رضایت می پذیرند. ازدواج، نوعی قرارداد سامان یافته میان دو نفر برای رفع نیازها در قالب ساختار از پیش تعیین شده است. از این رو اگر شخصی بخواهد این رویداد و یا این قرارداد را نقد کند باید مشخص کند نقدش متوجه چه بخشی از ازدواج است. آیا اساسا رابطه ی جنسی توافقی و پیوند با هم زیستن را غیر اخلاقی می داند؟ آیا هنجارها و ارزش ها و هنجارهای جاری در ازدواج را غیر اخلاقی می داند؟ آیا تعهدات (قانونی و ..) ناشی از این پیوند را غیر اخلاقی می داند؟ و یا موارد دیگر را ....\n3. آیزایا برلین معتقد بود آرمان های بشری در هنگام ظهور و بروز، با هم متعارض اند. مثالی که برای این تعارض بیان می کرد، تعارض عدالت و آزادی است. در نظر برلین، آزادی و عدالت دو آرزو و خواسته ی شیرین انسانی است، اما گویی هر دو را با یکدیگر نمی توان درخواست کرد زیرا آزادی و عدالت، چونان دو پادشاهند که در یک اقلیم نمی گنجند. به تعبیر دیگر و در نگاه نخست، چه بسا انسان نمی داند آرمان هایی که برگزیده است نهایتا با هم سازگار نمی افتند. ملکیان، اما ایده ی تعارض آرمان های بشری را (که برلین عنوان می کند) قبول ندارد و با بیان دلایلی آن را رد می کند. ملکیان معتقد است حتی اگر میان آرمان های بشری تعارض باشد، صرف تعارض، مشکلی پدید نمی آورد. مشکل وقتی پیش می آید که اصلی وجود نداشته باشد که به هنگام تعارض چه باید کرد. تعارض اتفاق می افتد، مهم این است که تعارض را باید اخلاقی حل کرد. به تعبیر دیگر، کانون توجه ملکیان (در رد نظر برلین)، بر موضع تعارض ساز نیست و آن را مهم نمی داند. از نظر او نحوه ی مواجهه ی با تعارض اهمیت دارد.\nبه عبارت روشن تر، اخلاقی بودن ناظر به موضع تعارض نیست بلکه شیوه ای است که کنش گر در مواجهه ی با تعارض در پیش می گیرد. مسئله ی ما تعارض ها نیست، شیوه ی حل تعارض است که متعلق امر داوری اخلاقی قرار می گیرد. و البته این سخن با دلایلی که ملکیان در باب غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج آورده است، سازگار نیست. آن جایی که می گوید: " همیشه نباید گفت که هنگام تعارض چه کار باید بکنیم. اصلا چرا باید دست به کاری بزنیم که موجب به وجود آمدن تعارض شود."\nاستاد ملکیان در دو بخش از سخن خود در باب غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج، به این نکته اشاره دارد که نباید کاری کرد که بعدا به تعارض (و یا احتمالا تعارض) دچار شویم. به تعبیر وی" چرا باید دست به کاری بزنیم که موجب به وجود آمدن تعارض شود". در این سخن دست کم سه پیش فرض وجود دارد که محل مناقشه است. و آن سه پیش فرض عبارت است از:\nالف) می توان چنان زندگی کرد که به تعارض کشیده نشویم.\nب) باید چنان زیست که در آینده با تعارض مواجه نشویم.\nج) اگر فعل کنونی، ما را در آینده با تعارض مواجه کرد، می توان چنین داوری کرد که همین فعل کنونی ما، (که در آینده به تعارض کشیده می شود)، فعل غیر اخلاقی است.\nخلاصه ی سه گزاره بیان شده عبارت است از: هم "ممکن" (امکان عملی) است و هم مطلوب (اخلاقی) است به گونه ای زندگی کنیم که خود را در آینده به تعارض نیافکنیم. در غیر این صورت افعال کنونی ما غیر اخلاقی خواهد بود.\nبا نگاهی اجمالی به واقعیت های زندگی انسانی درمی یابیم که تعارض در متن و بطن زندگی و سرنوشت انسان نهفته است. به تعبیر پوپر، "زندگی، سراسر حل مسئله است". و بر همین سیاق می توان گفت زندگی سراسر حل تعارض است. تعارض ها، واقعیت های حذف نشدنی اند. از آن جا که آدمی نسبت به همه ی نتایج رفتار خود نه آگاهی دارد و نه می تواند همه ی آنها را محاسبه نماید، و نه توانایی کنترل تمامی نتایج رفتار خود را دارد، بنابر این همواره در معرض انواع تعارض ها است و مستمرا با تعارض ها دست و پنجه نرم می کند. به نظر ملکیان، اگر اکنون آن گونه رفتار کنیم که در آینده ما را با تعارضی روبرو کند، می توانیم نتیجه بگیریم که رفتار کنونی ما غیر اخلاقی است. در حالی که اخلاقی زیستن، ناظر به فقدان تعارض نیست بلکه مسئله بر سر این است که در هنگام تعارض چگونه می توان راه حلی اخلاقی برای تعارض ها ابداع نمود.\nاز سوی دیگر، ممارست و بصیرت اخلاقی نتیجه ی درافتادن با همین تعارض ها است. گرچه تعارض ها رنج آورند اما همین تعارض ها هستند که به منزله ی محل ورزه های اخلاقی و تمرین هایی قرار می گیرند که برای اخلاقی زیستن به آنها محتاجیم. زندگی بی تعارض نه تنها ممکن نیست بلکه چندان هم مطلوب نیست. زیرا انگیزه ای برای اندیشیدن و زمانی برای ورزیده شدن اخلاقی در اختیار نمی گذارد. تمرین های اخلاقی با گیر افتادن در همین تعارض ها و مواجه شدن با بن بست ها است به نحوی که فرصت ورزه ی اخلاقی پدیدار می گردد. به تعبیر دیگر، گویی همین تعارض ها است که چونان استخری برای تمرین و یادگیری شنا فراهم می کند. تعارض های پی در پی، واقعیت زندگی اجتماعی است. این سخن بدان معنا است که تعارض، در ذات زیستن با دیگران و زندگی اجتماعی است. آن کس که تنهایی در غار زندگی می کند البته با اکثریت این تعارض ها مواجه نمی شود، اما فقدان تعارض هیچ به این معنا نیست که او اخلاقی می زید. مناسبات و روابط متلاطم و مواجه شدن با تعارض ها است که فرصت هایی برای اخلاقی زیستن فراهم می آورد.\n4. لنگرگاه اصلی نقد ملکیان این است که ازدواج، شخص را در آینده با تعارض روبرو می کند، و کم و بیش از پیامدها (به تعبیر وی پیامدهای منفی) نتیجه می گیرد پس نهاد ازدواج غیر اخلاقی است. به تعبیر دیگر، از تعارضی که در آینده پدید می آید، حکم به غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج می دهد. اکنون وقت مناسب برای طرح پرسشی است. پرسش چنین است:\nاگر فعلی که اکنون انجام می دهم مرا درآینده با تعارضی مواجه کرد، آیا می توانم نتیجه بگیرم فعل کنونی من غیر اخلاقی است؟ آیا اساسا تعارض، یک فعل را از اخلاقی بودن ساقط می کند؟ پرسش بیان شده را باید از پرسشی دیگر متمایز دانست. سوال دیگر این است: اگر فعل کنونی من سبب شری در آینده شود، آیا این فعل، غیر اخلاقی است؟ زیرا تعارض، به مثابه ی شر فهمیده نمی شود.\nهر دوی این پرسش از خاستگاه نتیجه گرایی برمی خیزد ، زیرا به نتیجه ی فعل عطف نظر دارد. "نظریه های نتیجه گرا می گویند که صرفا نتایج اعمال، تعیین کننده ی حسن و قبح آن ها است" از این رو تعارضی را که نتیجه ی فعل می داند مورد نظر قرار می دهد. تفکیک مفهوم "تعارض" و "شر"، ظاهرا می تواند در داوری ما اثر بگذارد و موضوع را شفاف تر نماید. "شر" ناشی از یک فعل، البته عمل را غیر اخلاقی می کند اما آیا تعارض نیز چنین است؟ دست کم، مفهوم"تعارض" ( برخلاف شر) معنای قبح اخلاقی را به ذهن متبادر نمی کند. بنابراین می توان پرسید که آیا تعارض به منزله ی نتیجه ی یک عمل، امری قبیح محسوب می شود؟ به نحوی که می تواند عمل را غیر اخلاقی سازد؟\nدر پاسخ به پرسش مطرح شده ابتدا باید دو گونه تعارض قطعی و احتمالی را از یک دیگر تفکیک کنیم. گرچه نمی توان درجه ی احتمال بروز و ظهور تعارض را در زندگی زناشویی به روشنی محاسبه کرد اما می توان حکم کرد که تعارض ها همواره پدیده ای ممکن تلقی می شوند و نه امری حتمی و یقینی. ملکیان خود نیز بر احتمالی بودن تعارض ها اشاره دارد و می گوید:" شما به همان دلیلی که عاشق این فرد شده اید ممکن است در آینده عاشق فرد دیگری هم بشوید." استفاده از واژه ی "ممکن است"... به معنای غیر حتمی بودن "تعارض" خواهد بود. چگونه می توان ازدواج را با نتیجه ی احتمالی تعارض در آینده ی نامعلوم، غیر اخلاقی تلقی کرد؟\nاگر نهاد ازدواج را غیر اخلاقی بدانیم، به این دلیل که احتمالا ما را در آینده با تعارض مواجه می کند، باید این حکم کلی را قبول کنیم که هر فعلی که ممکن است در آینده، آدمی را با تعارض روبرو می سازد، غیر اخلاقی است. نتیجه ی منطقی چنین حکمی این است که در نهایت، آدمی به بی عملی کشیده شده و زندگی مختل خواهد شد. چه کسی می داند که وعده و تعهدهایش در آینده او را با تعارض روبرو نمی کند؟ چه کسی و با چه ضمانتی می تواند بگوید فعل کنونی من، در آینده با انواع چالش ها و تعارضات روبرو نخواهد شد؟ برای مثال: وقتی با شما قرار می گذارم راس فلان ساعت به دیدارتان بیایم، آیا محاسبه ی همه ی احتمالات را کرده ام و قطعا به این نتیجه رسیده ام که این وعده مرا درگیر هیچ تعارضی نخواهد کرد؟ اگر به تعارضی برخوردم، آیا فعل وعده دادن من غیر اخلاقی است؟ چه کسی می تواند مدعی شود که هیچ یک از افعالش او را در آینده قطعا به تعارض نخواهد کشید؟ تجربه ی زندگی زیسته ی ما می گوید که هر عملی ممکن است به نتایج ناخواسته و محتمل رنج آور منتهی شود. چاره چیست؟ کسی که بخواهد با تعارض روبرو نشود بهتر آن است که رو به بی عملی آورد. زیرا اساسا زندگی آدمی تماما محل تعارض ها و نزاع هاست. نمی توان از تعارض ها گریخت. از این رو حکم غیر اخلاقی بودن ازدواج، گویی حکم راندن در فضای انتزاعی محض و غیر واقعی زندگی روزمره است.\nآن چه در عمل اتفاق می افتد، تعارض هایی است که باید به نحو اخلاقی حل و فصل شوند. در این جا تفکیک دیوید راس (فیلسوف انگلیسی قرن بیستم) به کار می آید. راس دو گونه وظیفه و دو سنخ اخلاق را از یکدیگر متمایز می کرد. دیوید راس در مکتب فلسفی خود به " اخلاق در نگاه نخستین" (اخلاق فی بادی النظر) می پردازد. متناسب با این مکتب فلسفه ی اخلاق، با دو ساحت اخلاق مواجه هستیم. اولا، اخلاق در ساحت نظر (اخلاق در نگاه نخستین) و اخلاق در ساحت عمل. بنابر این، دو گونه وظیفه داریم. وظیفه ای که در همان نگاه نخستین مطرح می شود و وظیفه ای عملا به آن مبادرت می ورزیم. در نگاه راس، ما در نگاه نخستین و در عالم نظر البته اخلاقا موظفیم که بر اصول اخلاقی پایبند باشیم و بر اساس آن اصول رفتار نمایم. اما همین که بخواهیم در رفتار عملی به اصول اخلاقی پایبند باشیم، مسئله مان متفاوت می شود. به گونه ای که به تعارض کشیده می شویم.\nدیوید راس، اخلاق را در شش طبقه صورت بندی می کرد و معتقد بود اخلاق ذیل این شش گروه و یا شش مفهوم قرار می گیرد: وفاداری و ترمیم حقوق، مهربانی، سپاس گزاری، عدالت، اصلاح نفس، عدم بدکاری\nهمان گونه که "راس" می گفت همه ی موارد شش گانه، از وظایف اخلاقی آدمی است و باید به آنها عمل بکند . اما آن زمان که این وظایف بخواهد جامه ی تعین بپوشند و در صحنه ی عمل با انواع مضایق، ملاحظات اخلاقی دیگر مواجه می شود و کار را به سختی و بن بست می کشاند. یکی از تقاطع های مسئله ساز، "تعارض" هایی است که عملا میان انجام این مفاهیم بوجود می آید. زندگی عینی و نه انتزاعی ما آدمیان، دائما دستخوش تعارضات ناخواسته، پنهان و غیر قابل پیش بینی است. صرف نتیجه ی محتمل تعارض نمی تواند ازدواج را عمل غیر اخلاقی جلوه بدهد. به تعبیر دیگر، این فقط عشق و تعهد نیست که در تعارض با یکدیگر قرار می گیرند ممکن است هر یک از مواردی که "راس" آن ها را آورده است نیز در تعارض و پیکار واقع شوند.\n5. آیا صرف مواجه شدن با چند تعارض سبب می شود که یک نهاد از اخلاقی بودن سقوط کند؟ و یا می توان به معدل پیامدها و سرجمع آن ها مظر کرد. به تعبیری می توانیم موضوع "توازن نیک و بد درنتایج" و پیامدها را در میان آوریم. توازن نیک و بد، ناظر به این مطلب است که اغلب اعمال هم نتایج خیر در بر دارند هم نتایج شر، غایت نگرها معمولا می گویند که فزونی میزان نتایج شر در هر عملی تعیین کننده ی درستی آن عمل است." این سخن بدان معنا است که حتی اگر نتیجه ی منفی ازدواج را (که ملکیان به آنها اشاره می کند)، بپذیریم، اما هنوز می توانیم ازدواج را در ترازوی محاسبه ی نتایج نیک و بدش بگذاریم و نیک و بدش را با یکدیگر مقایسه نماییم. در این صورت و با توجه به آثار مثبت فردی و اجتماعی ناشی از کارکردهای ازدواج، این نهاد را غیر اخلاقی نخواهیم دید. بلکه نهاد ازدواج را ضرورتی عقلی برای اخلاقی زیستن تلقی خواهیم کرد.\nحتی اگر ازدواج مبتنی بر عشق نباشد، باز هم ازدواج پدیده ای اخلاقی است. فقدان عشق واقعی در ازدواج، سبب غیر اخلاقی شدن نهاد ازدواج نمی شود. زیرا عشق به منزله امر وجودی اساسا با ازدواج که از جنس قرارداد عقلانی است، دو چیز متفاوت است. گرچه ازدواج، صرفا به منظور رفع نیاز جنسی پدید نمی آید اما دست کم در گام اول، با انگیزه ی پاسخگویی به یکی از نیازهای بنیادین آدمی شروع می شود. ازدواج، نوعی انضباط جنسی است تا در چهارچوب آن، طرفین، با احساس اطمینان و امنیت زندگی مشترک خود را شروع کنند. نادیده گرفتن این چهارچوب، هم اخلاق و هم عشق را با سستی روبرو می کند. گرچه عشق مرتبه ی والای زیستن است اما آن هنگام که پای انسانی دیگر در میان باشد، لاجرم قواعد و هنجارهایی لازم می آید تا افراد، خود را ملزم به رعایت شان نمایند. نهاد ازدواج، وضع همان قاعده یی است که بر ضمانت حقوق طرفین ابتنا دارد.\n1. استاد ملکیان در اولین دلیلی که برای نشان دادن غیر اخلاقی بودن ازدواج بیان نموده است: اولا، قوام ازدواج را به احساسات و عواطف و هیجانات می داند. ثانیا، احساسات و... را غیر اختیاری ترین بخش وجود آدمی قلمداد می نماید. و ثالثا، بر این باور است که به زیرِ مهمیزِ قانون و تبصره و ماده بردن غیر اختیاری ترین بخش وجود، بی معنا و نتائج اخلاقی آن را منفی است.\nفارغ از این که چرا نقش عقلانیت در تداوم ازدواج (البته اگر منظور از قوام، همان تداوم ازدواج باشد)، نادیده گرفته شده است، (همان عقلانیتی که در بحث اقتصاد عشق و یا مباحث ماکس وبر مطرح می شود)، این نکته قابل مناقشه است که چرا به زیر مهمیز قانون بردن احساسات و عواطف را (و چیزی که آن را غیر اختیاری ترین بخش وجود آدمی می داند) اولا بی معنا و ثانیا واجد نتایج منفی می داند.\nاگر دلیل اول ملکیان را به نحو یک اصل، صورت بندی نماییم، می توانیم چنین حکم کلی را از آن استخراج نماییم:\n"به زیر مهمیز قانون و تبصره بردن احساسات، عواطف و هیجانات، بی معنا و نتایج اخلاقی منفی خواهد داشت."\nپیش از نقد چنین اصلی باید بر این نکته اشاره کرد که در یک دسته بندی کلی، آدمی واجد دو دسته ی احساسات و هیجانات مثبت و منفی است. هم چنان که عشق و سایر عواطف مثبت در وجود آدمی هست، خشم و نفرت و سایر عواطف منفی هم در انسان حاضر است. اکنون پرسش این است که آیا احساسات (منفی) به نحو آزاد، لجام گسیخته و فارغ از چتر قانون، فاجعه بار نخواهد بود و آیا رها شدن احساسات از زیر مهمیز قانون، نتایجی غیر اخلاقی ببار نمی آورد؟ در این حالت آیا آن حکم کلی نقض نمی شود؟\nنه تنها قانون و کنترل های رسمی بلکه انواع کنترل های غیر رسمی نیاز است تا احساسات و عواطف، توسط هنجارهای اجتماعی مهار شود، در غیر این صورت به فرد و جامعه آسیب وارد خواهد کرد. به تعبیر ارسطو در اخلاق نیکو ماخوس، هر کس ممکن است عصبانی شود. اما بحق خشمگین شدن، در حد و اندازه ی معقول، در زمان مناسب با دلیل موجه و به شیوه ای مناسبة ساده نیست. حد و اندازه ی معقول توسط قانون و هنجارها مرزبندی می گردد. اما هنوز جای این پرسش باقی است که آیا به زیر مهمیز بردن احساسات مثبت نیز واجد نتایج منفی خواهد بود؟ فارغ ازاین که روان شناسان در بحث از مهارت های زندگی، به هوش عاطفی می پپردازنند و یکی از مهارت هایی که آموزش می دهند مهارت کنترل و ابراز احساسات مثبت است، ابراز و ظهور عینی عواطف مثبت نیز محتاج روش های عقلانی و نرم های اجتماعی است. صرف این که عاطفه ای را مثبت تلقی کینم کافی نیست که دست آن عاطفه و احساسات را باز کنیم تا گشاده دستی کنند و بی حد و مرز ابراز شوند. اخلاق اجتماعی و هنجارهای جا افتاده و عقلانیت عملی، همان حد و مرزهایی است که بتدریج شکل گرفته اندو در نتیجه و بر اساس همین حدود، قانون و تبصره وضع می کنند.\n2. ادله ی دوم در باب غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج بر این نکته تاکید می کند که ازدواج باید اخلاقاً با عشق صورت بگیرد و عشق امری ذوطرفین است اما ممکن است به دلیل از دست رفتن برخی ویژگی های مطلوب در طرف مقابل، عشق رو به نقصان بگذارد. و این باعث می شود که شما در ازدواج اگر به وفاداری که وظیفه ی اخلاقی تان هست عمل کنید، باید با این شخص زندگی تان را ادامه دهید اما این با "صرافتِ طبع" ناسازگاری دارد که آن هم وظیفه ی اخلاقی ماست.\nاین ادله به ما می گوید:\nالف) ازدواج، اخلاقا باید با عشق صورت بگیرد.\nب) "وفاداری نسبت به تعهدات همسری در نهایت" ممکن است با "صرافت طبع" سازگاری نداشته باشد و به تعارض کشیده شود.\nج) از این تعارض نیز می توان نتیجه گرفت که ازدواج، نهادی غیر اخلاقی است.\nدر باره ی این که آیا تعارض دو فضیلت الزاما سبب غیر اخلاقی شدن عمل می گردد و یا خیر؟ در بخش پیشین بحث شد و نتیجه آن شد که صرف تعارضی که بعدا و در آینده ی نامعلوم رخ خواهد داد، نمی تواند دلیلی بر غیر اخلاقی بودن کنش قبل از تعارض گردد.\nدر بند "الف" نکته ای مبهم وجود دارد و آن نکته چنین است که اگر ازدواج با عشق همراه نباشد آیا آن ازدواج الزاما غیر اخلاقی است؟\nآدمی همواره در ناحیه ی باورها، احساسات، عواطف و رفتارها در حال تغییر است. بی ثباتی در همه ی نواحی درون و برون، صورت های مختلفی به خود می گیرد. بنابر این و در هر حال همواره باید انتظار داشت که تغییر و تحول اتفاق می افتد. تغییر و دگرگونی، گویی در سرشت آدمی نهفته شده است. از این رو فردی که قصد ازدواج دارد با فرض این که برخی از باورها، احساسات و عواطف شخص مقابل دستخوش فراز و نشیب می شود، تن به ازدواج می دهد. انتظار ثبات جاودانه و سکون و عدم تغییر در ساحت های سه گانه درون و ساحت برون، انتظاری نامعقول و غیر واقعی است. با این حال اگر تغییرات در فرد مقابل به گونه ای باشد که عمیقا با صرافت طبع و زندگی اصیل مغایرت داشته باشد و راه حلی برای برون رفت ازآن متصور نباشد می توان و اخلاقا پیوندی را که با شرایطی دیگر و ویژگی های دیگر بسته شده است، با طلاق به پایان رساند. طلاق، راه حل عقلانی و اخلاقی برای پایان دادن به وضعیت ناگوار و رنج آوری است که فضیلت آدمی و صرافت طبع و زندگی اصیل را به نحو جدی و دردناکی نادیده می گیرد. بنابر این، نقصان ویژگی های آدمی تعارض لاینحل و بن بست اخلاقی ایجاد نخواهد کرد. از سوی دیگر تغییرات بعدی نمی تواند دلیل محکمی بر غیر اخلاقی بودن کنش ازدواج گردد.\n3. دلیل سوم که در باب غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج آمده است چنین است: " شما به همان دلیلی که عاشق این فرد شده اید ممکن است در آینده عاشق فرد دیگری هم بشوید و ممکن است آن عشق شدت بگیرد بر این عشق. بعد با چه استدلالی می شود حق شما را از زندگی با آن فرد گرفت؟"\nدر این فقره از ادله ای که در باب غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج آمده است، بر تعهد پیشینی (که به همسر سابق داده شده است) در برابر عشق اکنونی (در برابر فرد دیگر) تاکید می شود. در این ادله، تعارض تعهد به همسر و عشق به شخص دوم، آن چیزی است که نهاد ازدواج را غیر اخلاقی می کند. گویی وظیفه ی گذشته نگر (وفای به عهدی که سابقا داده شده است) و وظیفه ی آینده نگر(عشق به زندگی با دیگری در آینده)، در تقابل و تضاد با هم تعریف شده است. تعارض احتمالی آینده که در این استدلال آمده است می تواند نهاد ازدواج را غیر اخلاقی کند؟ اگر زیر بار تعهد رفتن، از آن رو غیر اخلاقی است که ما را در آینده با تعارض مواجه می کند (با فرض چهارچوب استدلالی ملکیان)، عشق نیز کاری غیر اخلاقی خواهد بود، زیرا عشقی که اکنون به شخصی داریم، ممکن است ما را در آینده با تعارض جدیدی مواجه کند. و آن زمانی است که عشق کنونی، کمرنگ شود، فروکش کند و در تعارض با عشق آینده قرار گیرد.\nالف) همان گونه که پیش تر اشاره شد، هر گونه تعهدی که اکنون بر دوش می گیریم، در آینده می تواند با تعهدی و یا چیزی دیگر در تعارض قرار گیرد. تعهد، آدمی را ملزم به رعایت برخی اصول در درون چهارچوب ها می کند. اگر نخواهیم به هیچ تقاطع تعارض گونه برخورد کنیم نباید هیچ تعهدی را با هیچ شخصی، در هیچ زمانی و در باره ی هیچ موضوعی امضا کنیم. زیرا هر تعهد و قراردادی که در زیست انسانی رخ می دهد، ممکن است آدمی را در معرض تعارضی در آینده قرار دهد. به راستی چه کسی می داند که تعهد اکنون با تعارض هایی در آینده مواجه نخواهد شد؟ با این همه، راه حل اخلاقی تعارض، گریز از تعهد نیست.\nب) در ادله سوم، گویا پیش فرضی نهفته و پنهان وجود دارد. پیش فرضی که به ما می گوید، عشق، فارغ از تعهد است. اما مگر عشق بی تعهد، ممکن است؟ عشق، با هزاران بند نامرئی بر دل و پای عاشق می پیچد و او را در خود فرو می بلعد. عشق، البته واجد تعهد عاقلانه و محاسبه گرایانه ی مرسوم نیست، اما به جای آن تعهدات، دلسپردگی و دلدادگی عمیق می نشیند که عاشق را هزاران مرتبه بیش تر در خود می پیچد و برایش تعهد ایجاد می کند. عشق، تعهد عمیق بی وزن است اما عاشق، سنگینی اش را احساس نمی کند. این عقل است که تعهد را می فهمد زیرا وزن اش را می سنجد، اما در عشق، مجال نمایش تعهد و سنجشگری نیست. هیچ مادری، نه از آن رو به کودک شیرخوارش شیر می دهد که نسبت به او تعهد اخلاقی دارد، بلکه فعل او تماما از سر عشق و شفقت است. او مملو از عشق است و هیچ تعهدی را در خود نمی یابد، به واقع او فراتر از تعهد پرواز می کند. همان گونه که مجنون، لبریز عشق لیلی بود. مجنون نه از آن رو که متعهد بود بل از آن که در پیش خورشید عشق، ذوب شده بود و "بودن" خود را فراموش کرده و آواره و سرگشته ی کوی و بیابان شده بود. در نزد او تنها لیلی بود و نه هیچ چیز دیگر. فقدان ظاهری تعهد در عشق، صرفا از آن روست که عاشق آن را حس نمی کند. اما در لایه های عمیق عشق، تعهدی بزرگ سراسر زندگی عاشق را در برگرفته است تا جایی که حتی حاضر است جان خویش را بر پای آن بنهد و خود را قربانی تعهدی کند که احساسش نمی کند.\nج):" شما به همان دلیلی که عاشق این فرد شده اید ممکن است در آینده عاشق فرد دیگری هم بشوید و ممکن است آن عشق شدت بگیرد بر این عشق. بعد با چه استدلالی می شود حق شما را از زندگی با آن فرد گرفت؟"\nاما سخن این جا است که امکان و احتمال عاشق شدن، یک بار و برای همیشه نخواهد بود و محتمل است به کرات تکرار شود. شخصی که دارای همسر است ممکن است عاشق دیگری شود، و این پایان راه نیست. پس از آن هم می تواند عاشق دیگری و دیگری و دیگری شود و این پروسه ادامه یابد. تکرار عشق، منطقا و عملا، دور از ذهن نیست. در صورت تحقق چنین وضعیتی، آیا می توان کنش این فرد را اخلاقی، ارزیابی نمود؟ خرد جمعی نیز بر آن صحه نخواهد گذاشت. اکنون پرسشی را که ملکیان مطرح کرده است می توان تکرار نمود:" با چه استدلالی می شود حق شما را از زندگی با آن فرد گرفت؟"\nگویا ماجرا به همین جا پایان نمی یابد. وقتی استاد ملکیان از حق زندگی عاشق با معشوق، سخن می گوید به واقع به زندگی مشترک با شخصی دیگر، اشاره می کند. زندگی مشترک با دیگری، همواره در چهارچوب و قواعدی رخ می نماید. این همان چیزی است که از آن با مفهوم ازدواج، یاد می شود. آیا می توان از زندگی با شخص دیگر سخن گفت اما این نوع زندگی فارغ از هر نوع تعهد و یا قرارداد و قاعده ای باشد؟ عشق، البته تمایلی شدید برای پیوند با دیگری ایجاد می کند. اما برای این پیوندخواهی و یارجویی، قالب لازم است تا فرد را در مرزهای اخلاق و عقلانیت راهنمایی نماید. در غیر این صورت و اگر چهارچوبی برای خواستن های مکرر و تمایلات عاشقانه وجود نداشته باشد، آن گاه گویی نگاهی ابزارانگارانه بر شخص حاکم شده است. معشوق و یا معشوق ها، نقش و کارکردی ابزاری برای رسیدن عاشق به تمایلات درونی پیدا می کنند. گویی دیگری، ابزار تمایلات او می شود و او بی آن که مسئولیت و تعهدی احساس نماید، پس از آن که خواسته اش برآورده شد، رهایش می کند. و این دقیقا کنش غیراخلاقی است زیرا دیگران را ابزرا خود می داند.\n4- دلیل چهارمی که استاد ملکیان در باب غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج آورده است، نیاز آدمی به حریم خصوصی است. ملکیان اما معتقد است که " ازدواج حریم خصوصی را از شما می گیرد، حریم خصوصی این است که من یک آناتی یک لحظاتی باید آن چنان که می خواهم در تنهایی به سر ببرم و این وانهادگی و تنهایی در زندگی زناشویی همیشه سلب می شود." ژان پل سارتر، نیز معتقد بود که جهنم واقعی آن جایی است که امکان لحظات تنهایی از ما دریغ می شود به نحوی که همواره مجبور باشیم دیگری و یا دیگران را تحمل کنیم. جهنم جایی است که حجم سنگین حضور دیگران دوش های تنهایی مان را در هم می شکند و به تعبیر سارتر، اما هیچ خلوتکده ای برای تنها بودن وجود ندارد.\nما به لحظات تنهایی محتاجیم. اما به فرض روشن بودن معنای تنهایی (زیرا تنهایی مراتب متعدیی دارد)، و حریم خصوصی، ادعای این که ازدواج، تنهایی و حریم خصوصی را از آدمی می ستاند، ادعایی است که فقط از طریق داده های عینی و تجربی (به دست آمده از پژوهش های میدانی)، قابل اثبات و یا ابطال است. بنابر این، حدس و گمانه زنی ذهنی و فردی، کافی نیست. آیا افراد، حقیقتا حریم خصوصی و یا تنهایی شان را با ازدواج از دست خواهند داد؟ پاسخ به چنین پرسشی البته بدون دارا بودن داده های تجربی و اطلاعاتی که از طریق پژوهش های میدانی بدست آمده باشد، راهگشا نیست. علاوه بر آن که این تنها ازدواج نیست که تنهایی را می ستاند. گرچه عشق که بیاید جدایی و تنهایی خواستنی نیستند اما عشق، بیش از هر چیزی تنهایی زدا است. عشق درمان تنهایی ها است. آن زمان که خورشید عشق بر سرزمینی بتابد، مملکت وجودی عاشق را تصاحب می کند و خلوتکده ای نمی گذارد. با این فرض، آیا می توان عشق را غیر اخلاقی دانست؟\nرعایت حریم خصوصی و مرز تنهایی دیگران، بیش از آن که به ازدواج مربوط باشد به سبک فرهنگی مسلط برای زیستن ارتباط می یابد. این سبک زیستن است که حریم خصوصی و عمومی را از هم تفکیک می کند و فرهنگ عمومی است که حد و مرز و نحوه ی مداخلات در این حریم ها را معین می سازد. به طور کلی، زندگی در سبک سنتی، جمع گرا تر بوده است. به نحوی که در سبک زیستن سنتی (قبیله ای)، حریم خصوصی به رسمیت شناخته نمی شده است. اما وضع در جهان جدید بسیار متفاوت از گذشته شده است. انسان عصر جدید، اتفاقا از تنهایی خویش رنج می برد و از این رو حجم زیادی از "ادبیات تنهایی" خلق کرده است. "در غالب متون جامعه شناسی از انزوای اجتماعی بیش از پیش انسان درجوامع جدید و به ویژه جوامع شهری سخن رفته است و غالبا این گونه تصور می شود که یک رابطه ی خطی میان سطح صنعتی شدن و نو گرایی و میزان انزوای اجتماعی و... به گونه ای اجتناب ناپذیر وجود دارد." به همین دلیل است که بیش از 75 در صد افراد جامعه ی مورد پژوهش در ایران، معتقدند ما آدم ها در مقایسه با گذشته، تنهاتر شده ایم.\nتنهایی (تنهایی خوشایند و ناخوشایند) در سبک زندگی مدرن امکان بیش تری برای تحقق یافته است. حاصل سخن، این ایده که ازدواج، خلوتکده ی آدمی را پر ازدحام می کند و تنهایی را می ستاند، با آمارهای تجربی چندان همخوانی ندارد. از سوی دیگر تیپولوژی خانواده در عصر حاضر نشان می دهد که خانواده ی مدرن، نسبت به خانواده ی سنتی تنهاتر شده و رابطه اش با شبکه ی خویشاوندی (در بیرون) و رابطه ی اعضا خانواده با یکدیگر(در درون خانوده)، سست و گاهی گسسته شده است. سبک زندگی امروزی، فاصله ی بیشتری میان اعضا خانواده (منجمله همسران) ایجاد کرده است.\n5 – پنجمین و آخرین دلیلی که استاد ملکیان در باب غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج آورده است، اشاره به تفاوت هایی است که میان همسران در زمینه های متفاوت وجود دارد. تفاوت هایی که در ناحیه ی تمایلات، سلایق، نیازها، باورها و هر گونه تفاوت دیگر، سبب رویاروی افراد با یکدیگر و تعارض می شود. سپس این پرسش را در میان می گذارد که "اگر این اختلاف در مقام عمل جلوه کرد چه باید کرد؟" در این جا است که ملکیان معتقد است،"اگر بخواهم حق همسرم را حفظ کنم باید حق خودم را ضایع کنم و اگر بخواهم حق خودم را حفظ کنم باید حق همسرم را ضایع کنم."\nاولا؛ تفاوت، تقابل و تضاد تمایلات، خواسته ها و منافع (که مورد نظر ملکیان است)، واقعیت اجتناب ناپذیر زندگی اجتماعی است که در تمامی گروه های انسانی (اجتماع اولیه و ثانویه) تکرار می شود. زندگی مشترک میان دو انسان و زندگی اجتماعی، لاجرم به تصادم منافع، سلایق، نیازها و برخورد مصلحت ها می انجامد. به تعبیری دیگر، این تنها نقش همسری نیست که آدمی را به تقاطع میان انتخاب خود و دیگری می رساند، بلکه اساسا زندگی اجتماعی واجد چنین خصیصه ای است. گریزی از این گونه زیستن نیست. اگر نهاد ازدواج از این رو که آدمی را به تقابل خواسته ها و تمایلات می کشاند، غیر اخلاقی ارزیابی می شود باید در باره ی هر گونه نقش اجتماعی دیگر نیز چنین داوری کرد. اما آیا می توانیم تمام ارکان زندگی اجتماعی را غیر اخلاقی تلقی نماییم؟ آیا می توان ضرورت زندگی جمعی را نادیده بگیریم؟ به عنوان مثال: همین که من به استخدام یکی از سازمان ها در می آیم، این سازمان است که خواسته هایش را پیش می برد و بر من تحمیل می کند و من نمی توانم آن چنان که می خواهم زندگی کنم. به عنوان مثال، یک معلم، باید سرساعت خاصی که مدرسه معلوم کرده است در مدرسه حاضر شود. کتابی را تدریس کند که آموزش و پرورش تدوین نموده است. انتخاب مدرسه، متن درسی و هر چیزی که به نفش معلمی مرتبط است، با او نیست. او چونان مهره ای می شود در دست ساختار آموزش و پرورش و باید فرامین سازمان را تبعیت کند. مبنای زندگی اجتماعی تماما این گونه است.\nجبرهای اجتماعی(آن گونه که "ژرژگورویچ"-جامعه شناس فرانسوی- به آنها پرداخته است) بیش تر از نهاد ازدواج، خواسته هایش را بر ما تحمیل می کند. "زیگموند فروید" نیز با اشاره به منابع سه گانه ی رنج آدمی، ساختارهای اجتماعی را مهمترین منبعی می داند که همواره زندگی را با رنج ها روبرو می کند. چهارچوب های اجتماعی، آدمیان را در حصار خود محصور می کند و شرایطی را به وجود می آورند که لاجرم آدمی باید از خواسته ها و از برخی حقوق خود دست بردارد. آیا می توانیم رای به غیر اخلاقی بودن همه ی ساختارهای اجتماعی بدهیم؟ بر اساس مدل استدلالی استاد ملکیان، آری، می توانیم بگوییم که همه ی ساختارها و نهادهای اجتماعی، غیر اخلاقی اند زیرا ما را مجبور می کنند حق های مان را نادیده بگیریم.\nثانیا؛ اگر نهاد ازدواج سبب می شود که هر یک از زوجین، در نهایت ناچار از نادیده گرفتن خواسته های شان شوند، عشق اما اساسا سبب می گردد که عاشق، نه تنها حق خود را که "خود" را در برابر معشوق نیز فراموش کند. "حق" ها در برابر عشق، رنگ می بازند از این رو برای عاشق، این موضوع که "من عشق این فرد را به هزینه ی بالایی دارم می خرم"، مطرح نمی شود. تا پس از آن از خود سوال کند که چرا باید این همه هزینه پرداخت نمایم. گرچه پرسش از هزینه ی عشق مطرح نمی شود، اما این بدان معنا نیست که شخص عاشق، فاقد هر گونه حقی است. بلکه با حلول عشق در جان عاشق، او گونه ای دیگر زیستن را تجربه می کند که در آن مسئله ها متفاوت می شوند. با این همه، آن زمان که زندگی مشترک عاشق و معشوق (زیر یک سقف) شروع شود، موضوع حقوق طرفین نیز آغاز می گردد. شاید از این رو گفته اند: وصال، مرگ عشق است. ماهیت عشق در فضای فانتزی با سرشت زندگی روی زمین سخت واقعیت ها، تفاوت بسیار دارد.\nثالثا؛ این نهاد ازدواج نیست که ما را از احقاق حق باز می دارد، بلکه این فرهنگ مسلط بر جامعه است که با دخالت در خصوصی ترین لایه های زندگی حق زیستن را سلب می نماید. باید به اصلاح فرهنگ کوشید. در این فرهنگی که در ساختارهای مختلف بازتولید می گردد و خود را نشان می دهد. چه در ساختار خانواده و ازدواج و چه در سایر وجوه زندگی اجتماعی. رعایت حقوق دیگران و حقوق دیگران را به رسمیت شناختن است که مسئله ی خانواده های ایرانی است.\nاستاد ملکیان در پاسخ به این پرسش که "آیا نمی شود عشق وجود داشته باشد و شخص از این دست هزینه ها ندهد؟" چنین پاسخ می دهد: "بله ممکن است وآن وقتی است که عشق در قالَب ازدواج نباشد."\nدر این پاسخ اما شرح نداده اند که منظور از عشق بیرون از قالب ازدواج، چگونه متبلور می شود و ترجمان عملی چنین عشقی چگونه چیزی است؟ همان گونه که پیش تر بدان اشاره رفت، عشق، یک امر وجودی و حالتی است از احوالات وجودی انسان. در این معنا، عشق، کشش و تمایلی قلبی، عمیق و پرحرارت به سوی کسی و یا چیزی است. وقتی این کشش و تمایل بخواهد به منصه ی ظهور برسد و لباس تعین بپوشد و در فضای عمل قرار گیرد، لاجرم باید از آسمان فانتزی تخیلات ذهنی و تمایلات درونی به زمین سرد واقعیت های عینی هبوط کند و با زندگی (زندگی واقعا موجود) و جهان "اکنون و این جا"یی مواجه گردد.\nعشق چونان مایعی است که در ظرف قرارداد اجتماعی ریخته می شود تا دیده شود. آب، وجود دارد اما همین آب را باید در ظرفی قرار داد تا شکل یابد، از میان نرود و بتوان از آن بهره جست. همان گونه که مایع بدون ظرف و مکان، دست کم تحقق عینی نخواهد داشت، عشق بی قالب و چهارچوب نیز چندان قابل تصور نیست. مگر آن که عشق، در همان گرمخانه ی قلب عاشق جای داشته باشد و نخواهد پا بر زمین واقعیت ها بگذارد. کودک شیرین عشق، تا در رحم عاشق جای دارد، فارغ از هر ملاحظه و قاعده و قانون و... است. اما همین که پا به دنیای زندگی مشترک بگذارد و خانه ی قبلی خویش را ترک کند بتدریج با انواع مضایق، الزامات و محدودیت روبرو می گردد. اولین واقعیتی که عشق به دنیا آمده با آن رخ به رخ می شود، وجود معشوق است. معشوق، انسانی است که دارای حقوق، نیازها، خواسته ها، خوشایندها، بدآیندها و تمایلات متفاوت از عاشق است. معشوق، انسانی است با خصلت ها و ویژگی های واقعا انسانی. عاشق، لاجرم باید پاس آنها را بدارد و به آنها احترام بگذارد. همان نگرانی که ملکیان (در نهاد ازدواج) برای از دست دادن زندگی اصیل دارد و می خواهد با عشق بدون قالب ازدواج به آن برسد این چنین ناممکن به نظر می رسد.\nدر این نوشته، تلاش گردید دلایلی مورد بررسی و نقد قرار گیرد که برای نشان دادن غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج آورده شده بود. هر یک از این دلایل گرچه قابل تامل و اعتنا هستند اما چنین به نظر می رسد که نمی توانند ادعای غیر اخلاقی بودن نهاد ازدواج را به خوبی حمایت کنند.\nاما می توان نقد را از دلایل به سمت نتایج منطقی و پیامدهای ناشی از بیرون آمدن از نهاد ازدواج و منحل شدن این نهاد کشاند. نتایج و پیامدهایی که برای فرد و جامعه و هم چنین اخلاق در پی خواهد داشت. پیامدهایی که بازتاب مطلوب و اخلاقی در عرصه ی مختلف نخواهد داشت.\nبدون نام ۰۷:۴۸ - ۱۳۹۲/۰۲/۲۴\nامتیاز خبر را اشتباه دادم، سپاس از هر طو استاد به امید فراگیری فضای گفتمان منطقی\nبدون نام ۰۸:۳۳ - ۱۳۹۲/۰۲/۲۴\nمن متن مصاحبه استاد ملکیانو خوندم، این متن بلند بالای شمارو هم خوندم. تو اولی با چند دلیل ساده و قابل فهم و تقریبا قانع کننده مواجه بودیم. ولی در این متن با یه سری بازی با کلمات، به هر حال به نظر با توجه به حرف های استاد نهاد ازدواج باید تغییر کند که بحثش توی یه کامنت جا نمی شه با تشکر\nشهاب ۰۹:۵۱ - ۱۳۹۲/۰۲/۲۴\nواقعا ازدواجی که مبتنی بر عشق نباشه بهش میگن ازدواج؟ اینکه طرفین مجبور به تحمل هم باشن واقعا عملی اخلاقیه؟ ویران کننده است چنین با هم بودن هایی.\nعلی ۱۰:۴۷ - ۱۳۹۲/۰۲/۲۴\nنویسنده این مطلب انگار مصاحبه استاد ملکیان رو یا خوب نخونده یا خوب درک نکرده .اخلاقی نبودن به معنای خوب یا بد بودن نیست.عشقو ایشان در سطح بالتری مطرح میکنند عشقی که خشن نیست.عشقی که عاشق معشوق را فقط برا خود می خواهدو اگر کسی به معشوق چپ چپ نگاه کند ازار میبیند و اذیت میشود وقتی نگاه میکنیم در عمل هم زوجها معمولا همگی دچار ضعف میشوند بعد از ازدواج<<در علوم انسانی باید ببینیم که در اعمِّ اغلب موارد چگونه است ونمی توان به معدود ازدواج های متفاوتی که فاقد این تعارضات است اعتنا کرد. النادرُکالمعدومِ>>.انگار اینجا دو سه سطر بیشتر نمی شه نوشت.به هر صورت خیلی نهادها هست اخلاقی نیست اما به هر صورت همه پذیرفتند مثلا سیاست که غیر اخلاقی ترین نهاده.اما مردم میپذیرند\nمحسن ۱۲:۰۴ - ۱۳۹۲/۰۲/۲۴\nمن گمانم بر این است که بسیار بسیار روش نادرستی است که این گفتار تخصصی را در یک رسانه ی عمومی و خبر رسانی مطرح کنیم. بنا به اصل هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد. مباحث تخصصی نیاز به مخاطب حرفه ای و گوینده ی متخصص دارند. و در ادامه ی آن رسانه ی تخصصی و بس.\nبدون نام ۱۲:۱۱ - ۱۳۹۲/۰۲/۲۴\nنویسنده دلایل قابل تاملی را درخصوص نقد غیراخلاقی بودن ازدواج ارائه کرده است. صرف این مساله که عملی (احتمالا) منجر به تعارض در آینده خواهد شد منجر به غیر اخلاقی بودن آن عمل نخواهد شد چرا که در این صورت اساسا می توان وجود بشر و بقای نسل را امری غیراخلاقی دانست. در عین حال نوشتة استاد (و یا حتی اندیشیدن در مسائل مختلف) نیز ممکن است منجر به تعارض و رنج گردد و از این منظر غیراخلاقی تلقی گردد.\nبدون نام ۱۰:۱۵ - ۱۳۹۲/۰۲/۲۵\nمهمترین علت طلاق، ازدواجه.


انجمن علمی مکاترونیک در سال 1398 در یک نگاه\nحذف تصاویر و رنگ‌ها | تاریخ ارسال: ۱۳۹۹/۲/۹ |\nانجمن علمی مکاترونیک از اسفندماه سال 1397 با مشارکت دانشجویان علاقمند، بویژه دانشجویان کارشناسی ارشد مکاترونیک فعالیت خود را آغاز نمود. در نخستین سال راه اندازی این انجمن، کار تیمی برای ساخت دستگاههای مبتنی بر آموخته های رشته مکاترونیک با مشارکت دانشجویان، که غالباً پیشینه تحصیل در رشته های مهندسی برق، مهندسی مکانیک و مهندسی پزشکی در مقطع کارشناسی داشته اند، در اولویت قرار گرفت. با توجه به بودجه حمایتی تخصیص یافته سالانه از سوی معاونت محترم دانشجویی و فرهنگی و نیز مدیریت امور فرهنگی و فوق برنامه برای فعالیت¬های انجمن علمی مکاترونیک، دو پروژه تلسکوپ سیاره یاب کنترل شونده با اندروید و ربات ترسیم کننده تصویر بعنوان هسته مرکزی دستگاه پلاتر با زمان بندی یک ساله در دستور کار دانشجویان در سال 98 قرار گرفت.\nالف) تلسکوپ سیاره یاب کنترل شونده با اندروید\nهدف از این پروژه، ساخت یک افزاره مکمل واسطه جهت نصب بین پایه و تلسکوپ بوده است که توانایی تنظیم اتوماتیک و مکانیابی خودکار سیارات مختلف را از گوشی های اندرویدی موجود در بازار داشته باشد. پروژه در دو بخش سخت افزاری و نرم افزاری مورد مطالعه قرار گرفت. در بخش نرم افزاری، یک اپلیکیشن سازگار با گوشی های اندروید طراحی شد که می تواند در دو حالت خودکار و دستی، اطلاعات را بصورت بی سیم به بورد کنترلی بخش سخت افزاری منتقل کند. درحالت تنظیم دستی، زوایای مربوط به هر سیاره نسبت به موقعیت کاربر، در قالب دو زاویه Azimuth و Altitude توسط کاربر، در محیط اپلیکیشن طراحی شده برای گوشی های اندرویدی وارد می شود و تلسکوپ پس از دریافت اطلاعات این دو زاویه، با چرخش موتورها در مسیر مختصات دریافت شده قرار می گیرد. در مود خودکار اینترنتی، نیازی به ورود اعداد مربوط به زوایا از سوی کاربر نیست، بلکه کاربر با مشاهده صفحه ای حاوی آیکون و نام مربوط به سیارات، بر روی یکی از آنها کلیک می کند؛ سپس اطلاعات زوایای موردنظر برای هر سیاره، با اتصال به اینترنت از وبسایت¬های معتبر ستاره شناسی بطور خودکار دریافت شده و براساس آن به دو موتور پله ای دستور داده می شود تا تلسکوپ را در زاویه هدف تنظیم کنند. ایجاد محیط گرافیکی مناسب برای انتخاب سیاره موردنظر نیز از دیگر مزایای اپلیکیشن طراحی شده در محیط اندروید می باشد.\nدربخش سخت افزاری، یک افزاره مکمل با شکل کلی مکعب مستطیل با طول و عرض 25 سانتی متر و ارتفاع 16 سانتی متر، با لبه های قفل شونده کنگره ای از جنس پلکسی گلس با ضخامت 6 میلیمتر ساخته شده است، که شامل بورد کنترلی، دو موتور پله ای به همراه مجموعه چرخ دنده ها است. مجموعه چرخ دنده ها، برای تقویت نیروی محرکه در حالت پویش مسیر و نیز تقویت نیروی نگهدارنده در حالت قفل روی هدف اضافه شده اند. افزاره مکمل با قرار گرفتن بین بدنه اصلی تلسکوپ و پایه آن، از هردو طرف با پیچ محکم شده و آزادی چرخش در دو مسیر را دارد. امکان تجاری سازی افزاره مکمل با فروش سخت افزار و نرم افزار طراحی شده به همراه تلسکوپ اصلی وجود دارد. از مزایای طرح می توان به موارد زیر اشاره کرد:\n- تسهیل مشاهده سیاره های مختلف برای کاربرانی که آشنایی کامل با دانش نجوم نداشته باشند.\n- تسریع فرآیند مکانیابی سیاره ها برای کاربران غیرحرفه ای\n- اطمینان از محل سیاره برای رصد در آسمان نسبتاً ابری و یا ابرهایی که بخشی از آسمان را فرا گرفته اند.\nفایل تصویری مربوط به عملکرد نرم افزار طراحی شده در محیط اندروید از اینجا قابل مشاهده است.\nب) ربات ترسیم کننده تصویر برای استفاده در پلاترها\nهدف از این پروژه، ساخت یک ربات ترسیم کننده تصویر است که با دریافت تصویر از کاربر، طرح آن را با قلم بر روی کاغذ یا هر سطح قابل نوشتن دیگر، پیاده سازی کند. با استفاده از انواع لیزر و حتی قلم های ارزان قیمت مانند مداد، ماژیک و خودکار می توان تصویر عکس را بصورت نقاشی سیاه و سفید یا رنگی بازسازی کرد و یا تصویر را بر روی سطوح سخت حکاکی نمود. اساس عملکرد این ربات، یادآور دستگاه برش یا حکاکی لیزر بر روی سطح دو بعدی است که بطور گسترده در دستگاههای مشابه مورد استفاده قرار گرفته است.\nعملکرد دستگاه بدین صورت است که ابتدا تصویر مرجع در یکی از فرمت های jpg، png و bmp دریافت می شود و سپس تبدیل آن به فرمت جی-کد در محیط Benbox صورت می پذیرد. اطلاعات نقاط سیاه و سفید تصویر بصورت مختصات پیکسل ها تفکیک می شوند که پیکسل های سیاه بیانگر مناطقی هستند که عملیات نقاشی یا حکاکی باید روی آن نقاط صورت پذیرد. در این مرحله، بسته به نوع عملیات، یکی از انواع قلم لیزر، مداد، خودکار، ماژیک و ... انتخاب و در بازوی عامل دستگاه نصب می شود. بر اساس مختصات پیکسل های مختلف در تصویر سیاه و سفید، به موتورهای نصب شده در راستای X و Y دستور حرکت به سمت مختصات پیکسل های رنگی داده می شود و پس از ورود به منطقه آرایه ای از پیکسل های رنگی، به قلم توسط یک بازوی عمودی منعطف در راستای Z دستور فرود روی صفحه و حک پیکسل داده می شود. بدیهی است که در تصاویر بزرگتر، پیکسل ها با شفافیت بالاتری تفکیک شده و دستگاه قابلیت اجرایی بهتری دارد.\nمشخصات سخت افزار طراحی شده و قابلیتهای آن به شرح زیر است:\n- محیط مفید عملیاتی 20cm×20cm\n- قابلیت تعویض بخش عامل با لیزر، مداد و خودکار (در حالت استفاده از لیزر سوکت لیزر به کنترلر متصل می شود)\n- کنترلر آردینو UNO\n- درایور DRV8825\n- موتور پله ای با دقت 1.8 درجه در هر پله\n- محورهای آلومینیم سخت 20mm×20mm و 20mm×40mm\n- پایه های پلکسی گلس 6 میلیمتری\n- همگام سازی شده با نرم افزار Benbox\n- قابلیت ترسیم تصاویر دریافتی با فرمت jpg، png و bmp\n- قابلیت همگام سازی با نرم افزار grblcontroller و grbluniversal\nاضافه کردن قابلیت تنظیم میزان فشار قلم در راستای محور Z و یا تنظیم دینامیک توان صادره از لیزر برای پیاده سازی شدت رنگ ها در استاندارد Grayscale با هدف روح بخشیدن به طرح تصویرسازی شده با اعمال سایه روشن در نقاط مختلف تصویر، به عنوان هدف بعدی در لیست فعالیت های انجمن علمی مکاترونیک دانشگاه صنعتی ارومیه قرار دارد. همچنین، پیاده سازی پلاترهای رنگی دوبعدی نیز از جمله اهدافی است که برای فعالیت های این انجمن در سال های آتی تعریف شده است.\nفیلم عملکرد دستگاه همانندساز تصویر از اینجا قابل مشاهده است.\nفعالیت های انجمن مکاترونیک در سال اول، با تخصیص بودجه 40 میلیون ریالی در سال 1398 در قالب دو پروژه عملی مذکور شکل جدی به خود گرفت. ساخت این دو دستگاه نیز با مشارکت دانشجویان ارشد مکاترونیک دانشگاه صنعتی ارومیه، بویژه آقای پیمان محمودی به عنوان دبیر انجمن، و آقای بهادر اطمینان به عنوان عضو فعال انجمن به مرحله نهایی رسید. لازم به ذکر است هر دو محصول در نمایشگاه معتبر فناوری بین المللی ربع رشیدی که در آبان ماه 1398 در شهر تبریز برگزار شد، به معرض دید عموم علاقمندان گذاشته شد


افزایش صادرات نفت ایران 6 تا 12 ماه طول می‌کشد\n۰۱ دی ۱۳۹۴ - ۱۲:۱۲\nفاتح بیرول مدیر اجرایی آژانس بین‌المللی انرژی در توکیو گفت: به محض این‌که تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران لغو شود، ایران ظرف شش ماه تا یکسال روزانه 500 هزار بشکه نفت بیشتر به بازار عرضه خواهد کرد.\nپول‌نیوز- آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرد: صادرات نفت خام ایران احتمالا ظرف 6 الی 12 ماه پس از لغو تحریم‌ها 500 هزار بشکه در روز افزایش خواهد یافت.\nاعلام این موضوع از سوی آژانس بین‌المللی انرژی بر اشباع بازار که باعث شده قیمت نفت به پایین‌ترین سطح از سال 2004 تاکنون سقوط کند، افزوده است.\nبشکه‌های نفت ایران به بازار جهانی که در حال حاضر با مازاد عرضه مواجه است و باعث شده قیمت‌ها از اواسط 2014 تاکنون دو سوم ارزش خود را از دست بدهند، اضافه خواهد شد.\nقیمت‌های نفت به سطوحی رسیده که آخرین بار در دوران بحران مالی جهانی در سال 2008 مشاهده شد و قیمت‌ها به سطوح مشاهده شده در بیش از یک دهه قبل سقوط کرده است.\nفاتح بیرول گفت: انتظار دارد تا قبل از اواخر 2016 هیچ افزایش قابل توجهی در قیمت نفت رخ ندهد.\nوی بر نگرانی خود مبنی بر این‌که کاهش قیمت نفت باعث جلوگیری از سرمایه‌گذاری در صنعت انرژی شده است و خطر خالی ماندن بازار در چند سال آینده را به دنبال دارد، تاکید کرد: مدیر آژانس بین‌المللی انرژی افزود: آنچه که امروز شاهدش هستیم این است که در نتیجه سیاست‌های اعمال شده از سوی کشورهای کلیدی تولید نفت شاهد پایین ماندن قیمت‌ها هستیم و بخش زیادی از نفت تولید در کشورهای خارج از اوپک تحت فشار قرار گرفته است.\nوی افزود: تحلیل‌های تازه ما نشان می‌دهد که سال آینده تولید نفت شیل آمریکا نیم میلیون بشکه در روز کاهش خواهد یافت و تولید نفت در برزیل، آفریقا و روسیه تحت فشار خواهد بود. این به معنای این است که سهم بازار اوپک افزایش خواهد یافت.\nبیرول پیش‌تر با اشاره به پیشینه عربستان در کمک به برقراری تعادل عرضه و تقاضا در بازار جهانی نفت گفته بود که عربستان رفتار مسوولانه‌ای در بازار خواهد داشت، اما سازمان کشورهای صادر‌کننده نفت یک روز پس از سخنان قبلی بیرول با عدم توافق روی سقف تولید این سازمان که به کاهش بیشتر قیمت‌ها در بازار منجر شد، همه را غافلگیر کرد.\nوزیر نفت عراق گفت: اوپک به تصمیم خود مبنی بر کاهش ندادن تولید به رغم کاهش قیمت جهانی نفت ادامه خواهد داد.\nوی افزود: هرگونه کاهش عرضه با هدف بالابردن قیمت‌ها باید با هماهنگی کشورهای خارج از اوپک انجام شود.\nتولید جهانی نفت در سطوح نزدیک به بی‌سابقه قرار دارد و عرضه جدید از سوی ایران و آمریکا قریب‌الوقوع می‌باشد.\nبازار‌های نفتی همچنین پس از افزایش نرخ بهره در آمریکا در هفته گذشته و علائمی مبنی بر افزایش ذخائر نفتی این کشور به رغم استقرار دکل‌های حفاری بیشتر تحت فشار قرار گرفتند.\nفاتح بیرول با اشاره به تلاش اوپک برای بیرون راندن تولید‌کنندگان پرهزینه نفت از بازار گفت: سیاست آنها در حال جواب دادن است. تولید‌کنندگان خارج از اوپک با مشکلاتی مواجه شدند و بزرگ‌ترین نگرانی من کاهش سرمایه‌گذاری‌ها در صنعت انرژی است.\nوی در پاسخ به این سوال که آیا اوپک سال آینده مجددا سقف تولید خود را اعمال خواهد کرد، گفت: من نمی‌دانم اما به نظر می‌رسد نتایج آنها مطابق با انتظاراتشان است.\nبرچسب ها: صادرات نفت ، انرژی


برنامه‌های اقتصادیِ پا در هوای کاندیداها به همان جایی می‌رسد که اکنون هستیم/ سرکوبِ مزد مخرب‌ترین سیاستی است که می‌شود در پیش گرفت/ دامن زدن به اقتصادِ غیرمولدِ صدقه‌ای خطرناک است/ شلختگی سیاست‌پردازی، سرمایه‌گذاری در ایران را متوقف کرده است\nنگهداری سالمندفروش فوری زمین در جابان زیر قیمت …فروش LCD لپ تاپدوزینگ پمپ .مترینگ پمپ\nاحمد سیف می‌گوید: برای من که سالهاست از ایران دورم، حیرت‌آور است که از سویی هر روزه می‌خوانم که شمار کثیری از واحدهای تولیدی با ۳۰ تا ۵۰ درصد ظرفیت تولیدی کار می‌کنند و از سوی دیگر می‌بینم در همین اقتصاد، دوستان خواستار سرکوب مزد هستند تا به قول خودشان سرمایه‌دار «سود» ببرد. به گزارش خبرنگار ایلنا، به‌تازگی اتاق ایران طرحی را با عنوان «دیدگاه‌های رنج‌آفرین و دیدگاه‌های گنج‌آفرین در حوزه اقتصاد (بایدها و نبایدها در مطالبات اقتصادی)» ارائه داده که بخش‌هایی از آن به طور مستقیم معیشت کارگران را هدف قرار داده است. نویسندگان این طرح معتقدند افزایش حقوق کارگران نتیجه‌ای جز تورم و افزایش بیکاری به همراه ندارد. در این طرح برای کاستن از هزینه‌های دولت پیشنهادهایی چون قانونی کردنِ قرارداهای موقت، افزایش سن بازنشستگی، تغییر محاسبه‌ی مستمری بازنشستگی و احیای فرهنگ استاد - شاگردی و به کار گرفتنِ جوانان بیکار بدون پرداختِ حداقل دستمزد ارائه شده است. همچنین نویسندگان بر تسریع روند خصوصی‌سازی در ایران تاکید دارند و معتقدند «دولت در ایران از وظایف اصلی خود دور شده و در فعالیتهایی وارد شده که جزو فعالیت بخش خصوصی است». احمد سیف (استاد اقتصاد سیاسی در نیو کالج لندن) در گفتگو با ایلنا بخش‌هایی از این طرح را بررسی و نقد کرده است. مشروح گفتگو با این اقتصاددان در ادامه می‌آید: در طرح اتاق ایران، که به زعم نویسندگانش برای حل معضلات اقتصادی ارائه شده، برای بهبود وضعیت اشتغال پیشنهادهایی ازجمله به کار گرفتن جوانان بیکار و پرداخت سی درصد از حداقل حقوق به آن‍ها پیشنهاد شده است. آنطور که نویسندگان می‌گویند احیای فرهنگ استاد شاگردی در عین حال که می‌تواند بحران اشتغال را حل کند، هزینه‌ی چندانی هم بر کارفرما تحمیل نمی‌کند! چنانکه مستحضرید چنین پیشنهادهایی البته بی‌سابقه نیست (یکی از تازه‌ترین نمونه‌هایش «طرح کارورزی دانش‌آموختگان دانشگاهی» بود که به‌درستی با اعتراضات گسترده‌ای رو به رو شد). ارزیابی شما از طرح چنین موضوعاتی چیست و اینکه آیا با ورود نیروی کار ارزان‌قیمت شرایط برای استثمار بیشتر نیروی کار فراهم نخواهد شد؟ متاسفانه باید بگویم آن‌هایی که در ایران از چنین سیاست‌هائی دفاع می‌کنند و آن را حلال مشکلات می‌دانند حداقل ۴۰ سال از زمانه عقب مانده‌اند. به گمان من این سیاست‌پردازان چنین طرحی را از آن‌چه در زمان خانم تاچر در بریتانیا اجرا شد و اتفاقا دوام زیادی هم نداشت، نسخه‌برداری کرده‌اند. آن برنامه هم عنوانش «کارآموزی نیروهای جوان» بود ولی برخلاف آن‌چه در ایران مطرح است که به قول معروف از «کیسه‌ی خلیفه می‌بخشند» و تنها قرار است سی درصد حداقل مزد پرداخت شود – آن هم حداقل مزدی که حتی ۱۰۰ درصدش هم برای گذران یک زندگی فقیرانه کافی نیست - در دوره‌ی تاچر همه‌ی هزینه‌ها را دولت می‌پرداخت و این برنامه برای کارفرما هزینه‌ی چندانی نداشت. ولی پس از اینکه در عمل ناچار شدند این برنامه‌ی سخیف را متوقف کنند، نه اشتغالِ دائمی برای کسی ایجاد شد و نه سطح مهارت کسی بیشتر شد. البته شماری از کارفرماها به تدریج با جایگزینیِ کارگران دائمی با کسانی که در این طرح بودند برای خود «گنج‌آفرینی» کردند. سرکوب مزد مخرب‌ترین سیاستی است که می‌شود در پیش گرفت با این حداقلی که من درباره‌ی اقتصاد ایران می‌دانم، مخرب‌ترین سیاستی که می‌شود در این شرایط در پیش گرفت سرکوب مزد است که در کنار هزار و یک مصیبت دیگری که وجود دارد رکود را نیز نهادینه خواهد کرد. درواقع با مسئولیت‌گریزیِ مسئولان مالی دولت، تورم در این اقتصاد نهادینه شده و اگر این برنامه‌های سرکوبِ مزد هم جا بی‌افتد، تردید نداشته باشید که رکود عمیقی در آن نهادینه خواهد شد. ببینید یک اقتصاد سرمایه‌داری برای اینکه به دست‌انداز نیفتد برای خودش حساب و کتاب دارد. یک سرمایه‌دار یا کارآفرین تنها در صورتی سرمایه‌گذاری خواهد کرد که بداند برای آن‌چه قرار است تولید کند - کالا یا خدمت - تقاضا در بازار وجود دارد. یادآوری می‌کنم که تقاضا با نیاز تفاوت دارد؛ این تقاضا یعنی میزان تقاضای کل - نیاز به اضافه‌پول برای پرداخت بها - در اقتصاد باید به آن حدی باشد که کالاهای تولید شده به فروش برود. نکته‌ی اساسی این است که بخش عمده‌ی مصرف‌کنندگان -احتمالا بیش از ۹۰درصدِ آن‌ها حتی در جامعه‌ی سرمایه‌داری نیز - در واقع مزدبگیران هستند. برای من که سالهاست از ایران دورم، حیرت‌آور است که از سویی هر روزه می‌خوانم که شمار کثیری از واحدهای تولیدی با ۳۰ تا ۵۰ درصد ظرفیت تولیدی کار می‌کنند و از سوی دیگر می‌بینم در همین اقتصاد، دوستان خواستار سرکوب مزد هستند تا به قول خودشان سرمایه‌دار «سود» ببرد. من هم حرفی ندارم؛ شرایط را برای بیشینه‌سازی سود فراهم کنید ولی اگر کالا به فروش نرود، یعنی برای خریدش پول و درآمد دیگران کم باشد، این سود از کجا می‌آید؟! امیدوارم دوستان، رانت‌خواریِ گسترده‌ی اقتصاد را «سودآوری» تعبیر نکرده باشند. تا جائی که من می‌فهمم، سود در فرایند تولیدِ ارزش به دست می‌آید و رانت هم در واقع شیوه‌ی خاصی از کلاه‌برداری است که من از سر شما کلاه بر می‌دارم و شما هم از سرِ من. وقتی شرایط برای فروش کالا - در نتیجه‌ی کمبود تقاضا - دشوار باشد، احتمال دارد که سرمایه‌دار دیگر آن را تولید نکند - شاهدش هم همین داستان ظرفیت مازادی است که عرض کردم - و وقتی این مسائل در هر جامعه‌ای باشد، یا سرمایه‌گذاری صورت نمی‌گیرد و یا اگر هم صورت گیرد میزانش کافی نیست. سؤال اساسی این است که در این شرایط، سرمایه‌گذار با چه انگیزه‌ای دست به سرمایه‌گذاری بزند؟ وقتی سرمایه‌گذار نمی‌تواند از همه‌ی ظرفیتی که ایجاد کرده استفاده کند، دیگر سرمایه‌گذاری هم بی‌معنی می‌شود. باید توجه داشته باشیم که بدون اصلاح اساسی ساختار و تنها با چند اقدام نسنجیده چون پرداخت ۳۰ درصد حداقل مزد نمی‌توان مشکل «اشتغال» را تخفیف داد. بیهوده مردم را پیِ نخودسیاه نفرستیم! خرید نیروی کار، خرید سیب‌زمینی و پیاز نیست! متاسفانه آن‌هائی که مدافع این برنامه هستند، خرید نیروی کار را با خرید سیب‌زمینی و پیاز قاطی کرده‌اند و تفاوت اصلی و اساسی این دو را یا درک نمی‌کنند و یا عمدا نادیده می‌گیرند. من و شمای مصرف‌کننده که می‌خواهیم دو کیلو پیاز بخریم، وقتی می‌رویم بازار و می‌بینیم قیمت پیاز کمتر شده، بعید نیست به جای دو کیلو پنج کیلو بخریم. قیمت پیاز پائین آمده و تقاضا برای آن بیشتر شده است. اینکه برخی می‌گویند با زیر ضرب گرفتن مزد، تقاضا برای نیروی کار بیشتر می‌شود و مشکل اشتغال تخفیف می‌یابد، بر این ادعای معیوب استوار است که انگیزه‌ی خرید پیاز و نیروی کار را همانند هم می‌دانند و به قول دوستان در ایران، «قیمت» حرف اول را می‌زند! اگر این نگاه در میان کسانی که خواستار اجرای این سیاست سخیف در ایران هستند وجود داشته باشد، روشن است که گرفتار یک خبط اساسی در مقدمات اقتصاد هستند. چون در واقعیتِ زندگی، این دو با یکدیگر زمین تا آسمان تفاوت دارند. شمای سرمایه‌دار اگر نتوانید آنچه را که من در کارخانه‌ی شما تولید می‌کنم بفروشید، به کار من هم نیاز نخواهید داشت و اتفاقا مهم هم نیست که بهای این نیروی کار من چقدر است. گیرم که مزد را سرکوب کردید ولی وقتی جنس تولید شده به فروش نرود نه سودی به دست می‌آید و نه شغلی پایدار باقی خواهد ماند. به طور کلی در شرایطی که تقاضای کل در اقتصاد کمبود دارد، سرکوب مزد نه فقط به زیان کارگران که اتفاقا به زیان سرمایه‌داران هم است. چون برخلاف آن چه در نگاه اول به نظر می‌رسد، بر سودآوری‌شان اثرات منفی خواهد گذاشت. دراین شرایط است که سرمایه‌گذاری نکردن به صورت عادت ثانویه‌ی سرمایه‌داران درمی‌آید. در پاسخ به این سؤال که برای بهبود وضع معیشت کارگران چه اقداماتی باید انجام داد عده‌ای به ناتوانی دولت در شرایط فعلی اشاره می‌کنند و معتقدند که حل بحران معیشت منوط به رشد اقتصادی و افزایش تولید و در نهایت افزایش اشتغال است. آن‌ها برآنند که انجام اقدامات حمایتی به دست دولت‌ها و افزایش دستمزدها آورده‌ای جز تورم و بدتر کردن معیشت کارگران ندارد. شما چنین استدلالات، یا بهتر است بگوییم توجیهاتی را قبول دارید؟ آیا تنها راه کاستن از هزینه‌های دولت کاهش دستمزد کارگران است؟ من هم با این دیدگاه موافقم که تنگنای اصلی اقتصاد ایران کم توجهی به تولید ارزش است ولی سؤال اساسی این است که چه شد که به اینجا رسیدیم؟ پیوسته به این نکته باید اشاره کنم که سیاست‌پردازانِ تنبل در ایران از زمان کشف نفت، یعنی در این بیش از صد سال گذشته عمدتا با تکیه بر درآمدهای نفتی کوشیده‌اند اقتصاد را اداره کنند. هر وقت بازار نفت رونق داشته، بخش عمده‌ای از دلارها صرف واردات، از شیرمرغ تا جان آدمیزاد، شده و هر وقت گرفتار بحران در بازار نفت شده‌ایم اقتصاد ایران هم گرفتار بحران شده است. البته که این نگاه معیوب باید تغییر کند و باید به تدریج برای رسیدن به اقتصادی که به درآمدهای نفتی وابسته نباشد برنامه‌ریزی کرد و این هم هیچ راهی ندارد غیر از مدیریت مفید تولید ارزش در اقتصاد ایران. دو سه سال قبل از انقلاب اسلامی، چون بازار نفت رونق داشت، اقتصاد نیز «پررونق» بود و از «شیرمرغ تا جان آدمیزاد» را وارد می‌کردند. چرا این قدر دور برویم؛ در هشت سال ریاست‌جمهوری آقای احمدی‌نژاد، ایشان با افتخار اعلام کردند که با «واردات» قصد کنترل «تورم» را دارند. ظاهرا به ذهن ایشان و همکاران اقتصادیشان نرسیده بود که راه سهل و ساده‌تری هم وجود دارد و آن میدان دادن به تولیدات داخلی و رفع موانعِ آن است. به هیچ وجه منظور من این نیست که دور خودمان دیوار بکشیم و با جهان بیرونی هیچ رابطه‌ی اقتصادی و دادوستدی نداشته باشیم، ولی در عین حال قبول ندارم که لازم است دسته بیل و پارچه چادری را هم وارد کنیم. راه برون‌رفت از بحران فعلی اصلاح عملکرد دولت است من وارد جزئیات نمی‌شوم ولی باید برای اداره‌ی اقتصاد ایران برنامه‌ریزی کرد و نقش دولت هم در این‌جا مهم است. دولت‌ها در ایران خوب عمل نمی‌کنند و راه برون‌رفت از این وضعیت، اصلاح عملکرد دولت است نه پیش کشیدنِ الگوهای کتابی که در هیچ کجای جهان وجود ندارد. به علاوه نهادهای نظارتی دیگر باید وظایف خود را به درستی انجام دهند. مجلس شورای اسلامی باید به وظایف نظارتی خود عمل کند و به ویژه با تصویب قوانین مفید به دولت کمک نماید. در حوزه‌هائی که بخش خصوصی می‌تواند سرمایه‌گذاری کند باید موانع موجود برطرف شود و دولت به کاربران بخش خصوصی اطمینان دهد که تا وقتی در چارچوب قوانین عمل می‌کنند، کسی مزاحم آن‌ها نخواهد شد. البته حوزه‌های دیگری هم هست که بخش خصوصی به آن‌ها نمی‌پردازد، برای مثال سرمایه‌گذاری در تحقیقات و فن‌آوری‌ها و بهبود مهارت‌های انسانی، که در این عرصه‌ها دولت باید دست به سرمایه‌گذاری بزند. به‌روز کردنِ فن‌آوری و بهبود مهارت‌های انسانی باعث می‌شود که بهره‌وری کار افزایش یابد که به تبع آن، مزد هم باید افزایش یابد. آنچه در ایران لازم داریم اقتصادی مولد است که در آن اتفاقا به کارگران که در تولید ارزش فعالیت دارند مزدهای بالا می‌پردازد و این مزدهای بالا که در واقع پی‌آمد بیشتر شدنِ تولید هم است، دلیلی ندارد که سر از تورم قیمت‌ها در بیاورد. معترضه اشاره کنم که یکی از علل دشواری مقابله با تورم در ایران این است که عامل اصلی آن از جانب عرضه عمل می‌کند نه از جانب تقاضا، و بعد شرایطی ایجاد شده است که درآمدهای «رانتی» زیادی در آن دست به دست می‌شود. درآمدهای رانتی هم درواقع بیان بیرونی چاپ پول در اقتصادند. وقتی تولید کافی نباشد و چاپ پول هم به این گستردگی اتفاق بیفتد، طبیعی است که تورم به همین صورتی درمی‌آید که الآن هست. خواهش می‌کنم فکر نکنید در فرنگ نشسته‌ام و از روی درس‌نامه‌ها درباره‌ی اقتصاد ایران اظهار فضل می‌کنم. همین چند روز پیش قرار شد ۲۸۰۰۰ خودرو به فروش برسد. در کل ۳۴۵۷۵۳۸ نفر برای خرید این خودروها اسم‌نویسی کردند، یعنی بیش از ۱۲۰ نفر متقاضی خرید یک خودرو بودند. چرا بررسی نمی‌شود که مشکل در کجاست؟ برای یک نوع از این خودروها هر خودرو با ۵۵۰ متقاضی مواجه شده است. یعنی برای خرید ۵۰۰۰ خودرو، ۲۷۴۹۹۰۶ نفر اسم‌نویسی کردند. من هم می‌دانم علت این نام‌نویسی احتمالا به دست آوردن درآمدهای رانتی است ولی چرا با بیشتر کردن تولید، برای تخفیف این مصیبت کوشش نمی‌شود. اگر این خودروسازان، دولتی هستند دولت باید مواخذه شود و اگر خصوصی هستند دولت باید برای حفظ منافع عمومی دست به اقدام بزند. موضوع دیگری که در این طرح به آن اشاره شده خصوصی‌سازی هرچه سریع‌تر شرکتهای دولتی است. در طرح آمده «چنانچه شرکتهای دولتی رقیب بخش خصوصی هستند باید هرچه سریعتر واگذار شوند تا رقابت منصفانه شود و رانت بخش دولتی موجب زیان فعالیت بخش خصوصی نشود یا فعالیتهای زیان‌ده شرکتهای دولتی متوجه دولت نشود». این درحالی است که تجربه‌ی خصوصی‌سازی در ایران حتی از دید طرفدارانش توفیق چندانی نداشته. نظر شما در باب روند خصوصی‌سازی در ایران چیست؟ آیا اصلاً حلال مشکلات اقتصاد فروبسته‌ی ایران خصوصی‌سازی هر چه بیشتر است؟ برای من حیرت‌آور است که با این کارنامه‌ی سیاه خصوصی‌سازی در ایران هنوز هستند کسانی که از این برنامه‌ی سرقت از اموال عمومی در ایران دفاع می‌کنند. در همه‌ی جوامعی که دست به خصوصی‌سازی زدند شاهد نمونه‌هائی از فساد و کلاه‌گذاری بر سرِ دولت و مردم بودیم ولی مورد ایران به واقع یکی از رویدادهای نادر فرایند خصوصی‌سازی درجهان است. همین‌طور سردستی اشاره کنم، آن‌ها که خواستار واگذاریِ بیشتر اموال دولتی هستند، درباره‌ی واگذاری المهدی، ایران ایرتور، پتروشیمی، چینی البرز و الوند، دشت مغان، رشت الکتریک، هپکو، گوشت زیاران، ماشین‌سازی تبریز، هفت تپه و چه بسیار نمونه‌های دیگری که احتمالا منِ خارج‌نشین از جزئیات آن با خبر نیستم چه نظری دارند؟ اگرهم تجربه‌ای لازم بود، به گمان من این تعداد تجربه‌ی فاجعه‌بار کافیست تا دولتمردان برای رفع مشکلات اقتصادی نگاه متفاوتی به کار گیرند. هدف از خصوصی‌سازی در ایران «گنج آفرینی» برای عده‌ای خاص است البته، اگر هدف «گنج آفرینی» برای عده‌ی معدودی ازمابهتران باشد، ادامه خصوصی‌سازی کار مفیدی است همان‌طور که تاکنون این گونه بوده است. می‌توانند بقیه اموال دولتی را به همین شکل واگذار کنند تا این «سارقان» مدرن با نقد کردن هر آنچه که نقد شدنی است و ذخیره کردن آن در بانک‌های خارجی، به خیال خام خویش از بار فعالیت‌های دولتی بکاهند. مدافعان این برنامه‌های فاجعه‌بار ظاهرا دقت نمی‌کنند که مشکل اصلی در واقع مسئله‌دار بودن ساختار دولت و سیاست در ایران است. آنچه باید در وهله‌ی اول انجام گیرد در واقع اصلاحِ عملکرد دولت و نهادهای دیگری است که هرکدام براساس قوانین وظایف و مسئولیت‌های مشخصی برعهده دارند. مجلس شورای اسلامی نه رقیب دولت، بلکه نهاد قانون‌گذاری است که باید با تصویب قوانین مفید و موثر به دولت کمک کند. قوه قضائیه هم به همین نحو با مدیریت موثر اجرای قوانین در ایران، باید جامعه را در راه رسیدن به شرایطی که در آن قانون‌مداری حاکم باشد هدایت کند. البته که مطبوعات هم در اینجا نقش موثری دارند که باید درضمنِ افشای کاستی‌ها به سهم خویش برای یافتن راه‌های برون رفت مساعدت کنند. درواقع آنچه در ایران باید اصلاح بشود بطور کلی عملکرد دولت و دیگر نهادهاست. با واگذاری اموال عمومی و رها کردن مشکلاتی که بوروکراسی حاکم بر ایران دارد، تردید ندارم که هیچ مشکلی رفع نخواهد شد. همانطور که گفتم در این وضعیت تنها برای شمار معدودی از کسانی که به «رانت‌های ارتباطی» دسترسی دارند امکانات گسترده‌ی «گنج آفرینی» فراهم می‌شود، ولی گرفتاری اقتصادی جامعه و مردم حل نخواهد شد. لازم نیست ادعای مرا قبول کنید. الان بیش از ۳۰ سال است که افتان و خیزان برنامه‌ی حراج اموال عمومی را ادامه داده‌اند. هرکس که دردِ ایران داشته باشد می‌بیند که شرایط اقتصادی به شدت ناگوارتر شده است. برخلاف ادعاهائی که به خصوص این روزها مطرح می‌شود، گرفتاری این نیست که دولت فعلی فلان و بهمان است بلکه متاسفانه دولت آقای احمدی‌نژاد و حتی پیش از ایشان دولت آقای خاتمی - اگرچه وضع به بدیِ الآن نبود- نیز در این مورد کارنامه‌ی موفقی ندارند. در واقع می‌توانیم بگوییم که از زمان مرحوم هاشمی که زمان شروع این سیاست اقتصادی مخرب بود، وضعیت کلی به همین روال است. فضای سیاسی و اقتصادی در ایران باید با حاکمیت مطلق قانون، امن شود من نه تنها با خصوصی‌سازیِ بیشتر شدیدا مخالفم بلکه حتی معتقدم که همانند فسخ واگذاری هفت تپه، دیگر واحدهایی که به همین سیاق به ازمابهتران واگذار شده باید فسخ شوند. باید یک اقدام جدی برای تصحیح عملکردها صورت بگیرد. مجلس باید به وظیفه‌ی نظارتی و قانون‌گذاری‌اش عمل کند و قوه قضائیه باید بر فعالیت‌هایش در مبارزه با فساد مالی و اقتصادی بیافزاید. فضای حیات سیاسی و اقتصادی در ایران به جای اینکه «امنیتی» باشد، می‌بایست با حاکمیت مطلق قانون، امن شود و همگان بدانند که در پناه قانون کسی قرار نیست مزاحم آن‌ها شود. وقتی در این راستا اقداماتی صورت گرفت، دلایل کمتری هم برای گریز سرمایه از کشور وجود خواهد داشت و در چنین شرایطی سرمایه‌دار مشتاق می‌شود به جای مشارکت در فعالیت‌های سوداگرانه در بازار ارز و سکه و مسکن در فعالیت‌های مولد سرمایه‌گذاری کند. البته که قوانین مالیاتی هم باید دراین راستا متحول شوند. یعنی مالیات بر مزد و بر تولید ارزش باید به حداقل ممکن برسد. به عکس، دولت می‌تواند برای کسب درآمد، با تنظیم قوانین لازم از فعالیت‌های سوداگرانه و از درآمدهای بسیار گسترده‌ی رانتی مالیات بگیرد. من هیچ‌گاه مدافع بازکردن شتاب‌زده‌ی دروازه‌های اقتصادی کشور به روی کالاها و محصولات خارجی نبوده‌ام ولی در عین حال معتقد بودم و هستم که در عصر جهانی کردن باید با کشورهای دیگر تعامل داشت. دولتمردان در ایران باید با هر برنامه‌ای که به این تعامل گسترده زیان می‌رساند مقابله کنند. تجارت خارجی باید با توجه به منافع درازمدت کشور مدیریت شود. به ویژه در پیوند با محصولاتی که تولید داخلی داریم، باید با در پیش گرفتن سیاست‌های مفید نه فقط منافع مصرف‌کنندگان تامین شود که در کنار آن زندگی تولیدکنندگان نیز تضمین شود. پیشتر هم گفتم وقتی سیاست‌پردازی به گونه‌ای است که تولیدکننده‌ی داخلی از همه سو زیر ضرب قرار می‌گیرد، چرا عده‌ای از اینکه در اقتصاد ایران سرمایه‌گذاری صورت نمی‌گیرد شکوه دارند؟! در اغلب موارد دقت نمی‌کنیم آنچه سرمایه‌گذاری نکردن را به صورت عکس‌العملی «عقلائی» درمی‌آورد، در واقع شلختگی سیاست‌پردازی در ایران است. در هشت سالی که آقای احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور بودند و اتفاقا وضع ارزی کشور هم خوب بود، سیاست «ضد تورمی» دولت استفاده از واردات بود. به عنوان مثال، اگرچه سالی ۴۰۰ تا ۵۰۰هزار تُن کمبود شکر داشتیم ولی سالی بیش از ۳.۵ میلیون تُن شکر وارد ایران شد. چرا هیچ کس نپرسید که با چه منطقی اجازه ورود این حجم عظیم را داده‌اند! درآن صورت، وقتی به این شیوه سیاست‌پردازی می‌کنید، بر سرِ تولید داخلی چه خواهد آمد؟ و همین روایت دردناک در پیوند با بسیاری محصولات دیگر وجود دارد. در واقع من به این نکته اشاره می‌کنم که بدون توجه به این پیش‌زمینه‌ها، مدافعان خصوصی‌سازی گسترده در ایران، اگرچه در بیان تنگناها درست می‌گویند ولی به عنوان یک برون رفت به بیراهه می‌افتند. چون اگر مشکلاتی که به اختصار به آن‌ها اشاره کرده‌ام، رفع نشوند نظام بازار آزاد و «بازار رقابتی» هم عمل نمی‌کند. بطور خلاصه، برای این که مشکلات نظام اقتصادی سرمایه‌داری کمتر شود، وجود یک دولت قانون‌مند و کاربلد یک نیاز اساسی است. اگرچه به خودی خود کافی نیست ولی حتما یک نیاز ضروری است. متاسفانه در برنامه‌های مطرح شده به نظرم از این وجه غفلت می‌شود و بر این توهم دامن می‌زنند که انگار بدون پرداختن به این کمبود اساسی در ایران، دست‌های نامرئی آدام اسمیت می‌تواند مشکلات را برطرف کند که البته این‌گونه نخواهد شد. از نظر شما، به طور کلی برای بهبود وضعیت معیشت کارگران چه اقدامات عاجلی باید انجام داد؟ برای تخفیف این مشکل و بطور کلی هر مشکل دیگری، اولین قدم این است که شما وجود مشکل را بپذیرید تا راه برای یافتن چگونگی برون‌رفت، اندکی هموار شود. باید تاکید کنم که اگرچه از نظر اخلاقی هم این مسئله مهم است که زندگی اکثریت مردم از یک حداقلی برخوردار باشد، ولی من حتی از این هم فراتر رفته و می‌گویم که اگر قرار است تنگناهای بی‌شمار نظام اقتصادی را درمان کنید، باید به این اصل بدیهی اخلاقی پای‌بند باشید و به آن عمل کنید. در پاسخ به سؤال دیگرتان هم گفتم اگر به راستی علاقمند به پایان بخشیدن به رکود ساختاری در اقتصاد ایران هستیم باید برای بهبود زندگی کارگران- یعنی تولیدکنندگان- دست به اقدام جدیِ عملی زد. با اقتصاد صدقه‌ای مخالفم من همیشه گفته‌ام هیچ‌گاه با اقتصاد «صدقه‌ای» موافق نبوده‌ام. ادعاهائی می‌شود که می‌خواهند از منابعی نامشخص به هرکس ماهی ۴۵۰هزار تومان یا به گفته‌ی دیگری ماهی یک میلیون تومان یارانه بدهند و یا مثلا می‌گویند می‌خواهیم یارانه پرداختی را ۵ برابر کنیم، همه‌ی این‌ها «راه‌حل» هائی است که از خود بیماری به مراتب خطرناک‌تر است. این ادعاها دقیقا شبیه به وضعیت همان کسی است که قبل از این که چاهی کنده باشد، مناری را دزدیده و بعد مانده که با منار چه باید بکند. کسانی که از این برنامه‌های صدقه‌ای دفاع می‌کنند باید قبل از هرچیز، برنامه‌شان را برای درآمدآفرینی و برای رشد تولید ارزش ارایه نمایند چون در غیر این صورت، این‌ها وعده‌هائی است که با هزار «قسم حضرت عباس» هم راست نمی‌شود. البته می‌شود با چاپ بی‌حساب پول به ظاهر صدقه پرداخت، ولی مدت زمان زیادی طول نخواهد کشید که تورمِ افسارگسیخته همه‌ی رشته‌ها را پنبه خواهد کرد. همچنین می‌توان با استدلالی معیوب که انگار فقط ثروتمندان مصرف‌کننده‌ی «بنزین» هستند، قیمت بنزین را چند برابر کرد ولی باز هم غول تورم سر بر می‌آورد. پیشتر هم گفتم مشکل اصلی و اساسی اقتصاد ایران این است که در آن «امکانات» کسب درآمد بدون داشتنِ نقشی در تولید ارزش، زیاد است و این یکی از علل و انگیزه‌های اصلی کمبود سرمایه‌گذاری در این اقتصاد است. در واقع به جای اینکه اقتصادی ایجاد کنیم که در آن کارکردن و تولیدِ ارزش یک فضیلت باشد - چون برای تخفیف مشکلاتِ کنونی هیچ راه دیگری وجود ندارد - این نگاه‌ها در واقع می‌خواهد بدون پرداختن به مقوله‌ی مزد، با اندکی «رشوه» به فعالان اقتصادی، آن‌ها را پی نخود سیاه بفرستد. در گزارش‌ها می‌خوانم که دیگری وعده‌ی پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار می‌دهد، ولی تاکنون ندیده‌ام که در کنار این همه هزینه‌هائی که برای دولت آینده می‌تراشند، کمی هم محبت کنند و شیوه‌های کسب درآمد بیشتر- در واقع تنظیم نظام مالیاتی- و رشد و گسترش تولید را هم توضیح دهند. اینکه می‌شود با صرفه‌جوئیِ بیشتر و یا جلوگیری از ریخت و پاش‌ها اندکی منابع بیشتر داشت در همه شرایط درست است ولی آنچه لازم است درواقع بازسازی نظامی است که به تجربه نشان داده است فاقد کارآئی است. جسته و گریخته می‌خوانم که شیوه‌ی مقبول کسب درآمد برای نامزدهای ریاست‌جمهوری، مثل گذشته افزایش قیمت‌هاست؛ به عنوان مثال قیمت انرژی و اندکی مشخص‌تر قیمت بنزین. آنچه به واقع هراس‌آور است این است که درحالی که خیال دارند به این ترتیب، برای دولت کسب درآمد بیشتر کنند، ولی یا آگاه نیستند و یا عمدا نادیده می‌گیرند، که افزایش قیمتی که برای آن برنامه‌ریزی می‌کنند، باعث می‌شود که تورم فزاینده در این اقتصاد نهادینه شود و به همین خاطر قدرت خرید همین رشوه‌ای که می‌خواهند بپردازند هر روز کمتر شود. با این وضع طولی نخواهد کشید که باز هم می‌رسیم به اول خط و دقیقا به همان وضعیتی که در اقتصاد ایران پیش آمد وقتی که آقای احمدی‌نژاد به خیال خودشان «یارانه‌ها» را «هدفمند» کرده بودند. من تردید ندارم که برنامه‌های اقتصادیِ پا در هوای نامزدهای محترم سرانجام به همان جائی خواهد رسید که اکنون در آن هستیم. بدون رفع تنگناهای ساختاری اقتصاد، هیچکس توان اجرایی کردنِ وعده‌ها را ندارد من نمی‌دانم آیا مطالعه‌ای برای درک علل رکود اقتصادی در ایران انجام گرفته است یا خیر؟ آیا کسی می‌داند که علت اینکه اغلب واحدهای تولیدی از همه‌ی ظرفیت تولیدی‌شان استفاده نمی‌کنند، چیست؟ میزان دستمزدها باید حداقل به اندازه میزان تورم افزایش یابد و این کاریست که باید همیشه انجام می‌گرفت اما این‌گونه نشد. وضعیت ایده‌آل این است که میزان افزایش دستمزد واقعی از میزان تورم بیشتر باشد و البته این بیشتر بودن هم به میزان زیادی بستگی دارد به اینکه برنامه‌ای برای بهبود سطح مهارت کارگران داریم یا خیر؟ آیا برای بِروز کردن ماشین‌آلات و بکارگیری فن‌آوری‌های تازه سرمایه‌گذاری می‌شود؟ به سخن دیگر، براین نکته تاکید می‌کنم که بدون رفع تنگناهای ساختاری اقتصاد، اقتصاد ایران به ویژه با وضعیتی که دربازارهای نفت حاکم است، توان لازم را برای تامین مالی آن چه که وعده داده می‌شود، ندارد. از سوی دیگر، بد نیست یادآوری کنم که اگر برای بهبود بهره‌وری دست به اقدام بزنیم و اگر ماشین‌آلات بکارگرفته شده بروز شوند، با بیشتر شدن عرضه‌ی کالاها و خدمات مواجه می‌شویم که اگر نظارت کافی به بازارها وجود داشته باشد، پی آمدش بر تورم کاهنده خواهد بود. درضمن، اگر بهبود بهره‌وری به صورت افزایش میزان واقعی دستمزد در بیاید در آن صورت، تاحدودی می‌تواند به مشکل ناکافی بودن تقاضای کل دراقتصاد- که احتمالا علت اصلی وجود ظرفیت مازاد تولیدی در واحدهاست- هم پاسخ دهد. یعنی هم می‌توان افزایش دستمزد داشت و هم تورم کاهنده، ولی این اهداف با دستور به دست نمی‌آید؛ برنامه‌ریزی می‌خواهد و اراده سیاسی لازم دارد. آنچه در این شرایط خطرناک است دامن زدن به یک اقتصاد غیرمولدِ صدقه‌ای است. به تجربه‌ی تاریخ و جغرافیا می‌دانیم که هرجا این سیاست را در پیش گرفتند، طولی نکشید که افراد عادی هزینه‌های گزافی به ازای آن پرداختند. گفتگو: زهرا معرفت


شاید کمی عجیب باشد که در‌طول ۲۱ روز مداومت بر‌انجام کاری آن را به یک عادت برای فرد تبدیل می‌کند. شواهد نشان می‌دهد که برای ورزش کردن تنها شش هفته کافی است تا آن را ه عادت روزمره تبدیل کرد.به طوری که پس از این مدت با دیدن تغییراتی در خود دیگر حاضر نیستند که به گذشته برگردید.\nاگربه تازگی در راه تناسب اندام پاگذاشته‌اید باید بدانید که در این راه به مشاوره و راهنمایی یک فرد متخصص نیاز دارید. حتی استفاده از حضور یک مربی به طور ۱ تا ۲ جلسه این انگیره را در شما تقویت خواهد کرد.\nچرا که در این راه باید آهسته و با نرمش‌های سبک و در مدت زمان‌های کوتاه شروع کنند.از آنجا که در روزهای ابتدایی بدن خشک می‌باشد انجام حرکات ورزشی کمی با سخت و درد همراه خواهد بود که انجام بیش از حد آنها باعث خسته شدن و دل‌زدگی افراد می‌گردد.\nاین افراد زیبا در وجود ما برمی‌انگیزند.در اینجا خبر‌خوشی را‌برای شما داریم که با استفاده از چند توصیه پزشکی و ورزشی شما را به ورزش کردن معتاد می‌کند.\nورزش , نرمش


معایب فرآیند استخراج سنگ تولید کننده درک توانایی تولید قوی ، قدرت تحقیق پیشرفته و خدمات عالی ، شانگهای معایب فرآیند استخراج سنگ تأمین کننده ارزش ایجاد می کند و برای همه مشتری ارزش ایجاد می کند.\nگرفتن معایب فرآیند استخراج سنگ قیمت\nمعایب فرآیند استخراج سنگ مقدمه\nفرایند استخراج سنگ مرمریت ، جهت اجرای طرح توجیهی استخراج و فراوری سنگ معدن گرانیت و مرمریت و تراورتن ، به شرح زیر می باشد : سنگ های مرمریت به صورت توده ای یا لایه ای وجود دارند . برای استخراج سنگ مرمریت ، ابتدا با استفاده\nسنگ تراورتن یکی از انواع سنگ ساختمانی می باشد که در ایران تولید می گردد. معادن فراوانی در کشور وجود دارد که کار استخراج این سنگ در آن ها صورت می پذیرد. پس از استخراج سنگ ها برای فرآوری به\nشرح مختصر فرآیند تولید شیره خرما . خرمای تازه — شستشو — قبل از پخت و پز —- برش —- تفاله گیری (با حذف هسته ) — سنگ زنی — استخراج — فیلتر —- عصاره گیری — بسته بندی. دریافت قیمت »\nمعایب استخراج سنگ های ساختمانی با دستگاه هاواژ: از این رو چون عامل گرما نقش بسیار تعیین کننده ای در فرآیند انبساط این پودرها دارد، در هوای سرد از بازدهی زمانی ومالی معدن به شدت کاسته می شود.\nمعادن زغال سنگ عکس معایب و مزایای استفاده از اثرات استخراج معدن در معایب گوا . اثرات استخراج از معادن طلا مس فرایند استخراج مسgicobrass.\nمعایب فرآیند استخراج سنگ رابطه


سیستم ترافعی - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد\nسیستم ترافعی (به انگلیسی: Adversarial system) سیستمی حقوقی است که در کشورهای کامن لا به کار رفته و در آن دو مدافع، نظریه یا دیدگاه حزب خود را در برابر یک فرد بی‌طرف که معمولاً قاضی یا هیئت منصفه است، ارائه می‌دهند. فرد بی‌طرف تلاش می‌کند تا حقیقت را استخراج و متناسب با آن حکم صادر کند. این شیوه حقوقی در تضاد با شیوه تفتیشی است که در نظام حقوقی مدنی رومی–ژرمنی به کار می‌رود و در آن قاضی، پرونده را بازرسی و تفتیش می‌کند.\nاز آنجایی که در سیستم ترافعی، متهم مجبور نیست که شواهد و مدارک ارائه کند، ممکن است وی به دست دادستان یا قاضی بازجویی نشود مگر این که خود او بخواهد مدارک و شواهدی را ارائه کند. اگر چه در صورتی که تصمیم به شهادت دادن بکند، خود را در معرض بازجویی متقابل قرار داده است و در صورت ارائه شواهد و مدارک دروغ ممکن است محکوم به گواهی دروغ شود.\nبازجویی متقابل یکی از پایه‌ترین ویژگی‌های سیستم ترافعی است، زیرا که در نظام حقوقی مدنی رومی–ژرمنی اگر چه متهمان مجبور هستند که از خود دفاع کنند، ولی دفاعیه آنها به دست دادستان مورد بازجویی متقابل قرار نمی‌گیرد و لازم نیست که پیش از ارائه دفاعیات، به طور رسمی قسم بخورند. این ویژگی به مدافعین اجازه می‌دهد که نسخه خود از پرونده را ارائه کند بدون این که ترسی از قرار گرفتن در معرض بازجویی متقابل را داشته باشد. اگر چه، این بیشتر به این خاطر است که به جای دادستان، این قاضی است که متهم را مورد بازجویی و بازخواست قرار می‌دهد.\nقاضی‌ها در سیستم ترافعی، بی‌طرف هستند تا زمین بازی عادلانه برای طرفین پرونده ایجاد شود. تصمیم قاضی برای انتخاب شواهدی که در دادگاه ارائه می‌شود با مشورت وکلا گرفته می‌شود و مبتنی بر احساسات و تصمیمات شخصی قاضی نیست. اگر چه در برخی از نظام‌های کامن لا، قاضی اختیارات بیشتری در تصمیم‌گیری این که چه شواهدی ارائه شود بازی می‌کنند.\nبرگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=سیستم_ترافعی&oldid=28497206»\nاین صفحه آخرین‌بار در ۲۱ مارس ۲۰۲۰ ساعت ۰۹:۵۷ ویرایش شده‌است.


بهترین شروع صادقیان در لیگ برتر: پیام رنگی - آی اسپورت\nبهترین شروع صادقیان در لیگ برتر: پیام رنگی\nفوتبال ایران جمعه، ۲ مهر ۱۳۹۵، ۱۵:۰۸\nآی اسپورت – پنالتی نرم و فنی صادقیان به نفت تهران، ماشین‌سازی را از شکست نجات نداد اما برای صادقیان ارزش زیادی داشت. او برای اولین بار با پیراهن ماشین‌سازی گل زد و شروع موفقش در این فصل را بهتر کرد. بر خلاف ماشین‌سازی که این روزها پایین جدول قرار گرفته، صادقیان روزهای خوبی را پشت سر می‌گذارد.\nپیام که این فصل برای بازگشت به روزهای اوج، شهر و تیم پدری را انتخاب کرد این فصل آماری شبیه بهترین روزهای دوران بازیگری داشته است. صادقیان لیگ یازدهم با پیراهن ذوب آهن، پدیده لیگ بود و در 7 بازی ابتدایی یک گل زد و دو گل ساخت. لیگ سیزدهم و فصل اول حضور پیام در پرسپولیس او همین آمار را در تیم دایی تکرار کرد. در بقیه فصل‌ها، پیام کارنامه‌ای ضعیف‌تر داشت.\nاین فصل صادقیان هفته اول مقابل فولاد، با دو پاس گل باخت ماشین سازی را با برد عوض کرد و تنها پیروزی این تیم را رقم زد. این هفته هم او با گلزنی به نفت، آمارش را به روزهای اوجش در ذوب آهن و پرسپولیس رساند. روزهایی که قرار بود یک ستاره جدید در فوتبال ایران ظهور کند و حالا، همه امیدوار به بازگشت این ستاره هستند.


وزارت آموزش و پرورش به یک بنگاه سیاسی تبدیل شده است/ سر معلمان را شیره نمالید | پایگاه خبری تحلیلی وکیل ملت\nنماینده مردم اصفهان در مجلس با انتقاد از بطحایی\nوزارت آموزش و پرورش به یک بنگاه سیاسی تبدیل شده است/ سر معلمان را شیره نمالید\nزهرا کورانی /خبرنگار پارلمانی\nوکیل ملت: امروز وکلای ملت در خانه ملت از وزیر آموزش و پرورش دو سوال پرسیدند. یکی از آن ها سوالش را پس گرفت و دیگری پایش را در یک کفش گذاشت که دیگر حرف های خسته کننده برای معلمان نزنید.\nتاریخ انتشار: 16دي1397|19:57\n| کد خبر: 285652\nبه تعبیر برخی خبرنگاران وقتی نماینده ای سوالش را پس می گیرد یعنی از صحبت های پاسخ دهنده قانع شده است. ولی حسین مقصودی نماینده مرد سبزوار معتقد است: چون پاسخ به سوالم از حیطه اختیارات وزیر آموزش وپرورش خارج است در قالب سوال از رئیس جمهور مسئله را مطرح می‌کنم.\nسوال اول را مقصودی از بطحایی می پرسد و به اصل سی قانون اساسی اشاره می کند.\nاصل سی ام قانون اساسی می گوید: «دولت موظف است وسایل آموزش و پروش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم آورد و وسایل تحصیلات عالی را تا سرحد خود کفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد».\nاین قصه سر دراز دارد و چالش رایگان است ولی پول می گیرند را از سال 62 همچنان داریم؛ اینکه قانون می گوید دولت موظف به فراهم کردن تحصیلات رایگان است ولی در مدارس از دانش آموزان پول می گیرند.\nآن زمان نخست وزیر برای رفع این چالش و تفسیر دقیق قانون به شورای نگهبان نامه می نویسد که پاسخ نامه این است: « اصل سی ام قانون اساسی و بعض اصول مشابه آن مسير سياست كلی نظام را تعيين می نمايد و مقصود اين است كه دولت امكاناتی را كه در اختيار دارد، در كل رشته‌هايی كه در قانون اساسيی پيشنهاد شده، به طور متعادل طبق قانون توزيع نمايد، بنابراين آموزش رايگان در حد امكان كلاً يا بعضاً بايد فراهم شود. و با عدم امكانات كلی دولت با رعايت اولويت ها مثل ترجيح مستضعفان و مستعدان بر ديگران اقدام می نمايد. لازم به تذكر است كه مستفاد از اصل سی ام قانون اساسی دولتی بودن آموزش و ممنوعيت تأسيس مدارس و دانشگاه های ملی به موجب قوانين عادی نمی باشد. عليهذا مادام كه دولت از امكانات فراهم كردن وسايل آموزش رايگان برخوردار نيست، عمل به مصوبه شورای انقلاب مغاير با قانون اساسی نمی باشد.»\nمصوبه شورای نگهبان این بوده که از دانشجويانی كه توانایی پرداخت دارند شهریه دریافت کنند ولی این بخش از پاسخ شورای نگهبان مقصود مقصودی نیست او تأکید بر تحصیل رایگان دانش آموزان تا دوره متوسطه را دارد.\nوزیر: امکان اداره نداریم\nسید محمد بطحایی وزیر آموزش و پرورش به نماینده سوال کننده پاسخ می دهد: آموزش و پرورش بنا ندارد به دلیل کمبود اعتبارات سرانه مدارس مردم را تحت فشار بگذارد یا به اجبار از دانش آموزان کمک های مالی دریافت کند.\nبطحایی اذعان می کند: گرفتن هرگونه وجه اجباری از دانش آموزان به نحوی که در برخی مواقع نتیجه آن ترک تحصیل شود، ممنوع است.\nوی با اعتقاد بر اینکه اگر کمک های مردمی نباشد، امکان اداره مدارس وجود ندارد می گوید: مدیران تلاش کردند این وجه فقط در حد کمک و توانایی ولی دانش آموز باشد.\nاو از نمایندگان می خواهد: اگر دریافت پول از دانش آموزان باعث شده تا تعدادی از آنها که ضعف مالی دارند، ترک تحصیل کنند، به آموزش و پرورش اعلام کنید تا رسیدگی کنیم.\nوزیر آموزش و پرورش ادامه می دهد: سال گذشته تخصیص سرانه مدارس در کل 12 ماه معادل 30 درصد اعتبارات مورد نظر بود در حالی که امسال علاوه بر آن تخصیص اعتبارات، سازمان برنامه و بودجه 120 میلیارد تومان دیگر منظور کرد و البته 200 میلیارد تومان دیگر نیز در راه است.\nمردم به ما می خندند\nاین صحبت های بطحایی مقصودی را قانع نمی کند؛ سخنگوی کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی اعتقاد دارد: اینکه ما پول نمی گیریم توهین به شعور مردم است. با این حرف ها مردم به ما می خندند.\nاین نماینده سوال کننده معتقد است: اصل سی ام قانون اساسی در حال از بین رفتن است و وزارت آموزش و پرورش به یک بنگاه سیاسی تبدیل شده است.\nمقصودی با اشاره به اینکه وزارت آموزش و پرورش تبدیل به دفتر حزبی خاص شده است اظهار می کند: بخاطر عزل و نصب ها باید تأسف بخوریم و به این رفتار آموزش و پرورش باید گریه کرد.\nوی ادامه می دهد: اوضاع مدارس ما اسفناک است و با این حرفا معلوم است روزهای آینده پول های بیشتری از دانش آموزان می گیرند؛ باید نگاه به کلاس و درس عوض شود و صدای معلم در کلاس درس شنیده شود نه در زندان.\nاین طراح سوال به سرانه تحصیل در نروژ اشاره و می افزاید: سرانه تحصیل هر دانش آموز در کشورهای توسعه یافته 150 میلیون تومان در سال است در حالیکه که سرانه سالانه هر دانش آموز در ایران سه میلیون تومان است.\nاو سوالش را از هیأت رییسه پس می گیرد و اعلام می کند: این سوالم را از رییس جمهور پیگیری می کنم.\nنماینده: مگر ما علاف هستیم\nسوال دوم را نماینده مردم اصفهان از بطحایی می پرسد. او به طرح نظام رتبه بندی معلمان انتقاد دارد و معتقد است که این طرح سال هاست عنوان می شود ولی عمل نمی شود.\nصحبت های وزیر صد و دوازده نماینده را قانع می کند ولی حسن کامران دستجردی تأکید می کند: نظام رتبه بندی معلمان از سوی دولت های مختلف مطرح شده ولی اجرا نشده است؛ با این حرف ها سر معلمان را شیره نمالید.\nکامران ادامه می دهد: از ششم شهریور ماه لایحه نظام رتبه بندی معلمان در دفتر دولت و پیچ و خم کمیسیون ها قرار گرفته است؛ در این شرایط کلاس دایر است یا بایر؟\nاو معتقد است: همه شعار می‌دهند که معلم از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است در حالیکه دولت هنوز لایحه نظام رتبه بندی معلمان را به مجلس نداده است.\nاین نماینده با تأکید بر اینکه بودجه سال آینده شفاف نیست اذعان می کند: مشخص نیست دو هزار میلیارد بودجه ای که برای رتبه بندی معلمان در وزارت آموزش و پرورش از آن صحبت می‌شود در کدام بخش قرار است هزینه شود.\nعضو کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها در مجلس شورای اسلامی در پایان می گوید: در برنامه ششم توسعه دولت مکلف به تحول در نظام تعلیم و تربیت شده اما برای افزایش بهره وری هیچ اقدامی صورت نگرفته است.\nوی اعتقاد دارد: در وزارت آموزش و پرورش هیچ اراده ای برای عمل نیست و صحبت از اجرای نظام رتبه بندی به یک سراب برای معلمان تبدیل شده است.


خطر واگذاری سیاست‌گذاری کشور به نهادهای بین‌المللی! | جنبش عدالتخواه دانشجویی\nانتشار : بهمن 14, 1395 - 11:43 ب.ظ\nکد خبر : 34068\nخطر واگذاری سیاست‌گذاری کشور به نهادهای بین‌المللی!\nبا وجود اینکه فراهم ساختن زمینه‌های اجرای سیاست‌های کلی و اسناد بالادستی کشور سال‌ها به طول انجامیده و بعضاً به فراموشی سپرده می‌شود، برنامه اجرایی توافقنامه‌های بین‌المللی در عرض چند ماه تدوین می‌شود. به نظر می‌رسد سیاست‌گذاری بر مبنای اسناد بین‌المللی در حال تبدیل شدن به یک رویه در میان مسئولین کشور است که در […]\nبا وجود اینکه فراهم ساختن زمینه‌های اجرای سیاست‌های کلی و اسناد بالادستی کشور سال‌ها به طول انجامیده و بعضاً به فراموشی سپرده می‌شود، برنامه اجرایی توافقنامه‌های بین‌المللی در عرض چند ماه تدوین می‌شود. به نظر می‌رسد سیاست‌گذاری بر مبنای اسناد بین‌المللی در حال تبدیل شدن به یک رویه در میان مسئولین کشور است که در این صورت، عزت و استقلال کشور به خطر خواهد افتاد.\nاز سال 77 تاکنون، 36 سیاست کلیِ مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام در حوزه‌های گوناگون توسط مقام معظم رهبری ابلاغ شده است که تعداد آن‌ها با احتساب سیاست‌های کلی برنامه‌های توسعه پنج‌ساله، به بیش از 40 مورد می‌رسد. با وجود اینکه اغلب این سیاست‌ها از پشتوانه تأیید کارشناسان برخوردارند، به ندرت وارد مرحله اجرایی شده‌اند. کم‌توجهی مسئولین به سیاست‌های کلی و اسناد بالادستی ملی در حالی صورت می‌گیرد که در برخی حوزه‌ها، اسناد بین‌المللی ملاک و معیار عملکرد مسئولین قرار گرفته است. در ادامه این موضوع در دو حوزه آموزش و محیط زیست، مورد بررسی قرار می‌گیرد.\nیونسکو سیاست‌های تعلیم و تربیت کشور را تعیین می‌کند\nتدوین برنامه ملی برای اجرای چارچوب عمل جهانی آموزش 2030، در چند ماه اخیر مورد توجه مسئولین نظام آموزشی کشور قرار گرفته است. این چارچوب عمل، به عنوان چهارمین هدف از اهداف دستور کار توسعه پایدار با شعار «به‌سوی آموزش و یادگیری مادام‌العمر باکیفیت، برابر و فراگیر»، در نوامبر 2015 در اجلاس عمومی یونسکو به تصویب رسید و پیگیری 7 هدف را در دستور کار اعضا قرار داده است که عبارتند از:\n1- آموزش ابتدایی و متوسطه فراگیر\n2- توسعه مراقبت اوان کودکی و آموزش پیش‌دبستانی فراگیر\n3- دسترسی برابر به آموزش عالی و آموزش فنی و حرفه‌ای\n4- مهارت‌های مرتبط برای کار شایسته و شرافتمندانه\n5- فراگیری و دسترسی برابر زنان و مردان به فرصت‌های آموزشی\n6- سوادآموزی فراگیر جوانان\n7- آموزش شهروندی برای توسعه پایدار\nدر راستای اجرایی‌سازی این اهداف، هیأت دولت در مهرماه سال جاری، مصوب نمود که «کارگروه ملی اجرای آموزش 2030» با ریاست وزیر آموزش و پرورش و عضویت 18 نهاد و وزارت‌خانه دیگر، برای تهیه برنامه اجرایی این سند بین‌المللی تشکیل شود و کار نظارت بر عملکرد دستگاه‌های مختلف در این زمینه را بر عهده گیرد. بر این اساس، کارگروه مذکور، گزارش سالانه خود را برای ارائه به مراجع بین‌المللی در اختیار کمیسیون ملی یونسکو قرار خواهد داد.\nبا گذشت کمتر از 3 ماه از این مصوبه و در آذرماه سال جاری، برنامه ایران برای اجرای چارچوب عمل جهانی آموزش 2030 طی همایشی رونمایی شد. اما از ابلاغ سیاست‌های کلی ایجاد تحول در نظام آموزش و پرورش توسط مقام معظم رهبری، نزدیک به 4 سال می‌گذرد و همچنان تکلیف اجرایی شدن آن، در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. همچنین در حال حاضر، بیش از 5 سال از تصویب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش در شورای عالی انقلاب فرهنگی می‌گذرد و هنوز بسترهای لازم برای اجرای آن فراهم نشده است. در همین رابطه، فرشیدی، وزیر اسبق آموزش و پرورش با انتقاد از مسکوت ماندن سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، نسبت به نقش‌آفرینی یونسکو در برنامه‌ریزی برای نظام تعلیم و تربیت کشور، ابراز نگرانی کرد.\nاهتمام مسئولین نظام آموزشی کشور به اجرای توافق‌نامه‌های بین‌المللی به جای اسناد بالادستی ملی، در حالی است که این توافق‌نامه‌ها در موارد بسیاری با سیاست‌های کلان کشور در تعارض قرار دارد. به عنوان مثال، می‌توان به تأکید بر «برابری جنسیتی» در چارچوب عمل 2030 اشاره کرد؛ حال آنکه چیزی که در فرهنگ اسلامی-ایرانی مورد پذیرش است، «عدالت جنسیتی» است. شایان ذکر است که موضوع «برابری جنسیتی» در هدف پنجم از دستور کار توسعه پایدار به طور خاص، مورد تأکید قرار گرفته است. نکته عجیب آن است که معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری تاکنون بارها از این هدف به عنوان سند بهبود وضعیت زنان یاد کرده است! حال آنکه به طور آشکار با سیاست‌های کلی جمعیت و سیاست‌های کلی خانواده منافات دارد.\nعلاوه بر این، با وجود تعلل مسئولین وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در تدوین سند دیپلماسی علم و فناوری، موضوع بین‌المللی‌سازی آموزش عالی –که یکی از تأکیدات چارچوب عمل 2030 یونسکو است- در دستور کار این وزارت‌خانه قرار گرفته است. لازم است ذکر شود که کار نظارت بر روند بین‌المللی شدن دانشگاه‌ها بر عهده ستاد دیپلماسی علم و فناوری کشور است که تشکیل آن مترتب بر تدوین سند دیپلماسی علم و فناوری است.\nتوافق‌نامه پاریس و قاعده‌گذاری زیست‌محیطی برای کشور\nیکی دیگر از توافق‌نامه‌های بین‌المللی که برنامه اجرایی ملی آن به سرعت در کشور تدوین شد، توافق زیست‌محیطی پاریس است. این توافق‌نامه در روزهای آخر سال 2015 (آذرماه سال 94) و در بیست‌ویکمین اجلاس سالانه متعهدان کنوانسیون تغییرات آب‌وهوای سازمان ملل متحد در پاریس، نهایی شد. بر اساس این توافق‌نامه، گاز دی‌اکسید کربن یکی از عوامل اصلی تغییر شرایط آب‌وهوایی و گرمایش زمین است و اعضا متعهد می‌شوند که تولید این گاز را محدود نمایند.\nدولت جمهوری اسلامی ایران نیز با تدوین برنامه پیشنهادی خود برای اجرای توافق‌نامه پاریس، در اردیبهشت‌ماه 95 –یعنی با گذشت کمتر از 5 ماه از اجلاس پاریس-، این توافق‌نامه را به امضا رساند. مجلس شورای اسلامی نیز در آبان‌ماه سال جاری، توافق‌نامه مذکور را تصویب نمود تا ایران یکی از نخستین کشورهایی باشد که نسبت به امضای این معاهده بین‌المللی اقدام می‌کند. این در حالی است که بسیاری از بندهای سیاست‌های کلی کشور که مرتبط با این حوزه هستند، همچون سیاست‌های کلی اصلاح الگوی مصرف و محیط زیست، تا اجرایی شدن فاصله زیادی دارند.\nبه‌علاوه، انتقادات زیادی از سوی کارشناسان نسبت به این توافق‌نامه وارد شده است که از آن جمله، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:\n1- نبود اجماع علمی در میان دانشمندان پیرامون تأثیر دی‌اکسید کربن در گرمایش زمین\n2- عدم تأثیرگذاری بر کاهش آلودگی‌های هوای کلان‌شهرها\n3- مشخص نشدن منبع تأمین هزینه مورد نیاز برای اجرای تعهدات\n4- محدود نمودن توسعه صنعتی کشور و ایجاد مانع در مسیرتحقق اقتصاد مقاومتی\n5- زمینه‌سازی دسترسی نهادهای بین‌المللی به اطلاعات کشور\n6- تبعات احتمالی سیاسی-امنیتی پذیرش توافق‌نامه\nاین‌ها دو نمونه بود از پیمان‌های بین‌المللی کشور که علاوه بر تعارضاتی که با اسناد بالادستی کشور دارند، عدم التزام به آن‌ها، برای کشور هزینه خواهد داشت. همانگونه که مشاهده شد، به‌رغم معطل ماندن سیاست‌های کلی کشور، مسئولین به دنبال پذیرش توافق‌نامه‌های بین‌المللی و اجرایی نمودن آن‌ها هستند؛ به گونه‌ای که ایران در زمینه تدوین برنامه اجرایی ملی برای این توافق‌نامه‌ها، بعضاً جزء کشورهای پیشگام جهان بوده است. حال آنکه توافق‌نامه‌های مذکور ممکن است بستری برای وضع محدودیت‌های سیاسی، اقتصادی و امنیتی برای کشور باشد. چنانچه این نحوه از سیاست‌گذاری به رویه معمول حکمرانی در کشور تبدیل شود، می‌تواند در آینده‌ای نه چندان دور، عزت و استقلال کشور را با چالش‌هایی جدی مواجه نماید.\nتوافق نامه های بین المللی سیاست های کلی نظام عمل جهانی آموزش 2030 یونسکو یونسکو 2030


اپل احتمالا به‌زودی نسخه‌ای جدید از اپل تی وی معرفی می‌کند - دیجی وبی\nاپل هفته‌ی گذشته به‌روزرسانی بتای ۱۳.۴ را برای سیستم‌عامل دستگاه استریمینگ اپل تی‌وی منتشر کرد. حال کارشناسان وب‌سایت ۹to5Mac موفق شده‌اند در لابه‌لای کدهای این به‌روزرسانی بخش‌هایی پیدا کنند که احتمالا از اپل تی‌وی منتشرنشده خبر می‌دهد.\nهنوز از مشخصات دقیق اپل تی‌وی جدید اطلاعاتی دردسترس نیست؛ اما کدهای موجود در tvOS 13.4 حاکی از این هستند که سخت‌افزار این دستگاه برپایه‌ی معماری arm64e ساخته شده است. هر دو تراشه‌ی A12 و A13 بایونیک از همین معماری استفاده می‌کنند؛ بنابراین، احتمالا در این دستگاه یکی از این دو تراشه را شاهد خواهیم بود. نسل فعلی اپل تی‌وی که با نام Apple TV 4K در اواخر سال ۲۰۱۷ عرضه شد، از تراشه‌ی A10X Fusion بهره می‌برد و از رزولوشن ۴K با قابلیت HDR پشتیبانی می‌کند. این تراشه اپل تی‌وی ۴K را به یکی از ستاپ‌باکس‌های قدرتمند مخصوص استریمینگ موجود در بازار تبدیل کرده است.\nباتوجه‌به اینکه بیش از دو سال از عرضه‌ی اپل تی‌وی ۴K می‌گذرد، معرفی نسخه‌ای جدید ستاپ‌باکس استریمینگ اپل چندان هم دور از ذهن نیست. اگر عرضه‌ی اپل آرکید که مستلزم داشتن اپل تی‌وی یا سایر دستگاه‌های اپل است و سرویس استریم ویدئو اپل با نام اپل تی‌وی پلاس را هم در نظر بگیریم، این احتمال بیشتر قوت می‌گیرد. مطمئنا عملکرد هر دو سرویس یادشده با عرضه‌ی نسخه‌ای جدید از ستاپ‌باکس استریمینگ اپل حتی بهتر نیز خواهد شد. به‌عنوان مثال، اپل تی‌وی جدید با تراشه‌ای قوی‌تر اجرای بازی‌های اپل آرکید را بسیار روان‌تر خواهد کرد.\nدر یک سال گذشته، شایعاتی درباره‌ی نسل بعدی اپل تی‌وی منتشر شده است. در این شایعات، از به‌کارگیری تراشه‌ی A12 بایونیک و درگاه ورودی HDMI 2.1 سخن به‌میان آمده است؛ ازاین‌رو، بعید نیست به معرفی چنین دستگاهی نزدیک باشیم. اپل معمولا هرساله رویدادی در فصل بهار برگزار می‌کند؛ پس احتمالا باید در این رویداد، منتظر معرفی نسخه‌ی جدید اپل تی‌وی با سخت‌افزاری به‌روز باشیم.\nزومیتصوتی و تصویری\n« چطور گوگل را برای جستجو از سایت های خاص تنظیم کنیم\nتایید نخستین مرگ ناشی از ویروس کرونا در اروپا »\nمایکروسافت تصاحب گیت هاب را با پرداخت ۷.۵ میلیارد دلار تایید کرد


تهران- ایرنا- امیر سرتیپ دوم داود عبدی مدیر کل روابط عمومی وزارت دفاع گفت: انفجار مخزن گاز در منطقه عمومی پارچین تهران عامل رویت نور شدید در شرق تهران بود که خوشبختانه تلفات جانی دربر نداشت.\nبه گزارش روابط عمومی سازمان نظام پزشکی، امیر عبدی بامداد جمعه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا افزود: پس از انفجار این مخزن گاز همکاران ما در محل مستقر و در حال بررسی دقیق تر موضوع هستند.\nوی تصریح کرد: همچنین آتش حاصل از این انفجار با حضور عوامل آتش نشانی و اطفاء حریق، کنترل و مهار شد.\nسرتیپ دوم عبدی گفت: اطلاعات تکمیلی درخصوص این انفجار متعاقبا از سوی مراجع ذیصلاح اعلام می‌شود.\nبه گزارش بامداد جمعه خبرنگار ایرنا، از ساعت ۳۰ دقیقه بامداد امروز فیلمی که به گفته منتشر کنندگان آن در فضای مجازی از شرق تهران ثبت شده و در آن نور عجیب نارنجی‌رنگ همراه با صدای مهیب آسمان را شبیه به غروب خورشید روشن کرده در شبکه های اجتماعی منتشر شده است.\narmin شنبه, 07 تیر,1399 10:45\nمعمولا این تیپ اخبار را که مشمول رویدادهای آنی است خبرگزاری ها پوشش می دهند. گویا روابط عمومی نظام پزشکی تغییر رویکرد ماهوی داشته یا احیانا مجوز تاسیس خبرگزاری گرفته و یا سرویس حوادث راه اندازی کرده. یعنی ما انقدر کمبود خبر در حوزه پزشکی داریم که از این دست ارتباط بی ربط منتشر کنیم؟\nبا سلام و ضمن تشکر از شما دوست گرامی که سایت را رصد نموده اید.\nنشت گاز یک اتفاق مهم در کلانشهر تهران بوده است و پوشش این خبر از سوی سایت سازمان نظام پزشکی به منظور آمادگی سیستم بهداشت و درمان بود زیرا این امکان وجود داشت که آسیب های جدی به افراد وارد شده باشد و به دنبال آن شاهد افزایش رجوع به مراکز درمانی باشیم.\nنکته دوم این که برخی از اخبار به این علت در سایت سازمان درج می شود که جامعه پزشکی و همکاران محترم به علت ضیق وقت نمی توانند به خبرگزاری ها مراجعه نموده و اخبار را رصد کنند لذا با مراجعه به سایت سازمان سریعتر اخبار را دریافت می کنند.\nو نکته آخر این که از شما دوست گرامی خواستار این هستیم که نمونه های بیشتری ازآنچه که در نظر خود عنوان نمودید برای ما مثال بزنید.


06.10.2020· یک خط هوایی در کشور اندونزی به منظور بالا بردن آگاهی بین مردم و نشان دادن اهمیت استفاده از ماسک جهت مبارزه با ویروس کرونا، یک ماسک صورت آبی رنگ را روی هواپیمای خود نقاشی کرد. منبع: NBC News\nدر حدود ۶۰۰ رقم گل ادریسی ( نام علمی : Hydrangea ) از گیاهان گل‌دار است. این گیاه بومی مناطق جنوب و شرق قاره آسیا (بویژه چین، مناطق هیمالایا ، ژاپن، کره و اندونزی) و قاره آمریکا می‌باشد.\nاندونزی در مجمع‌الجزایر ... حتی جنگل‌های خودروی این دو گیاه نیز از قدیم در بعضی از جزایر ملوک نظیر آمبون و ترناته وجود داشته‌است. دوران استعمار. تسلیم شدن شاهزاده جاوه به ژنرال هلندی، جنگ جاوه در ۱۸۳۰. جزایر اندونزی در ...