سایه های مرگ، پسران نشاندار: فصل چهارم، نطقه زمانی هشتم | محله نابینایان\n← اولین و دومین آموزش واژگان زبان انگلیسی با صدای خودم تقدیم به شما\nتمام زندگی من! همیشه کنارم باش! →\nسایه های مرگ، پسران نشاندار: فصل چهارم، نطقه زمانی هشتم\nارسال شده در سه شنبه 29 فروردین 1396 by امیر حسین سید الحسینی\nفصل چهارم، «بخش آروین»\nمنطقه زماني هشتم: پليس ورّاج\nـ آمريکا ـ نيويورک ـ ساعت به وقت محلّي هفت و سي دقيقه صبح روز پنج شنبه\nاز خواب پريد. براي چند لحظه با چشم‌هايي گشاده شده به سقف اتاق خيره شد بعد آهسته خودش را تکاني داد و برلبه ی تخت نشست. اوّلين دکمه پيراهنش را باز کرد. احساس خفقان و گرما مي‌کرد. شايد اين احساس که نشأت گرفته از هيجان و اضطراب مي‌بود مربوط به خوابش مي‌شد. گرچه خواب وحشتناکي نديده بود ولي آنچه که در خواب ديده بود او را آزار مي‌داد. چند نفس پياپي عميق و آهسته و منظم کشيد تا به آرامش برسد. سپس سعي کرد به ياد آورد چه چيزي در خواب ديده بود. ذهنش را بازبيني کرد و سريع‌تر از آنچه که انتظار داشت فهميد!\nخواب مربوط به آبتين مي‌شد. او را در خواب ديده بود با لباس زندانيان و همچنين دستبند به دست و پا. چند نفر ديگر هم در کنار او بودند ولي آن‌ها را به خوبي نتوانسته بود ببيند. در هاله‌اي از سياهي و تيرگي قرار داشتند. آروين در خوابش فقط آبتين را به وضوح ديد که آن چند نفر تلاش مي‌کردند او را به جايي ببرند. بألاخره او را سوار بر صندلي عقب ماشيني کردند. آبتين در همان حال مي‌لرزيد ولي چيزي که باعث شده بود آروين از ديدن اين خواب آزار ببيند چهره‌ي درهم و افسرده آبتين بود. براي چند لحظه‌اي در همان حالت خواب احساس کرد که آبتين مثل خودش خشک و غمگين شده است! و هنگاميکه احساس کرد برادر قسم خورده‌اش در حال شکستن است، لب باز کرد و زمزمه وار او را صدا کرد. آبتين در خواب گفته بود:«آروين. تو کجايي پسر؟ تو برادر3 Period»\nهمان لحظه که کلمه برادر را از زبان آبتين شنيد از خواب پريد. امّا حسي هم اينک به او مي‌گفت که آبتين مي‌خواسته به او بگويد«تو برادر بزرگتر من هستي. من به کمک تو احتياج دارم!»\nنفس عميقي کشيد و از کنکاش خاطراتش فهميد هيچ گاه آبتين از ته قلب او را برادر بزرگ خودش نمي‌دانست. حتي از به زبان آوردن اين موضوع امتناع هم مي‌کرد، ولي در خوابي که ديده بود عميقاً احساس مي‌کرد که آبتين قلباً ايمان دارد او برادر بزرگش است و به کمکش نياز دارد!\nبلند شد و به آن سوي تخت رفت. چمدانش را که ديشب فرشيد همه ی محتويات آن را بيرون کشيد و پخش کرده بود و او آن‌ها را دوباره مرتب کرده بود را از زير تخت بيرون کشيد. آن را باز کرد و عکس خودش و آبتين را که بر روي سایر محتويات داخل آن بود، برداشت. چمدان را نبسته به زير تخت هل داد و براي بار دوّم بر لبه ی تخت نشست. به عکس خيره شد. با اين کار فرضيه‌اي در ذهنش جان گرفت. به خودش گفت:«شايد چون ديشب به فکر آبتين بودم و بيش از اندازه به اين عکس نگاه کردم، خواب آبتين رو ديدم.»\nامّا سريع اين فرضيه را رد کرد. اين فرضيه چيزي نبود که قلبش آن را باور داشته باشد. حس عميقي به او مي‌گفت «آبتين توخطره و به کمکت نياز داره!» در همين افکار بود که صدايي افکارش را پاره کرد. به سمت صدا چرخيد. صداي لرزش گوشي همراهش بود که نگاه او را به سمت جيب کتش که از انتهاي تخت آن را آويزان کرده بود معطوف ساخت. با کمي دراز شدن گوشي همراهش را برداشت ولي قبل از آنکه پاسخ دهد عکس را در جيب داخل کت گذاشت و سپس به صفحه نمايشگر همراه خيره شد. حرف «پ» به صورت بزرگ خودنمايي مي‌کرد. پدربزرگش بود، بنابراين دکمه پاسخ رافشرد.\nـ از دیروز بعدازظهر تا حالا منتظرم که بهم زنگ بزنی.\nقبل از اينکه بتواند کلمه الو را بگويد پدربزرگش با لحني تقريباً عصباني او را مورد سرزنش قرار داد.\nبراي اينکه کمي از عصبانيّتش را بکاهد گفت:«سلام پدربزرگ.»\nـ سلام نوه‌ي عزيزم!\nمکثي به وجود آمد ولي بعد از آنکه کيکاووس آرتيماني به ياد آورد چرا چند لحظه پيش عصباني بوده گفت:«ميشه بهم بگي چرا ديروز بعد از ظهر بهم زنگ نزدي؟ فکر مي‌کردم وقتي مي رسي نيويورک بهم زنگ مي‌زني؟»\nآروين با لحني که بي‌شباهت به کنايه نبود گفت:«چون فکر کردم خلبان اون جِت زودتر از من به شما زنگ مي‌زنه!»\nکيکاووس آرتيماني متوجه شد نتوانسته است اين موضوع را از نوه‌ش پنهان کند. گفت:«اگه من چنين درخواستي رو از خلبان کردم، به خاطر اين بود که نگران تو بودم و هستم.»\nـ حال من خوبه پدربزرگ.\nـ ولي من تمام شب و بيدار بودم و نتونستم بخوابم فقط به خاطر اينکه نگران تو بودم و منتظر تلفن تو!\nـ معذرت مي‌خوام! ديشب3 Period ديشب3 Period\nخواست ماجراي آشنايي با فرشيد را براي پدربزرگش بازگوکند امّا در لحظه‌اي تصميمش عوض شد و ترجيح داد اين اتفاق مثل يه راز موقتاً در سينه اش بماند.\nـ ديشب چي آروين؟\nـ دیشب3 Period\nـ ديشب يادت رفت بهم زنگ بزني؟ تو اين رو مي‌خواستي؟!\nخيلي ساده و خشک تأسفش را بيان کرد و شايد همين دليلي بود که نتوانست آتش خشم پدربزرگش را خاموش کند.\nـ رفتن تو به اين سفر يه اشتباه بزرگ بود.\nـ اين سفر ضروري بود.\nـ تو بيش از اندازه لجوج و سرسختي! نمي‌دونم اين اخلاق تو به کدوم يکي از خاندان آرتيماني, رفته؟ تو بايد صبر مي‌کردي تا راه حل‌هاي بهتر و انتخاب مي‌کرديم؟\nـ اين بهترين راه حل بود.\nکيکاووس آرتيماني داد زد:«نيست! اين بهترين راه حل نيست. اگر بود من اين قدر دچار نگراني و اضطراب نمي‌شدم.»\nآروين با مکث جواب داد:«پدربزرگ ما درباره اين موضوع حرف زديم و به توافق رسيديم.»\nجوابي نشنيد و قبل از آنکه اجازه دهد پدربزرگش جوابي را مهيا کند، با لحني که اميدوار بود پدربزرگش را از نگراني دور کند ادامه داد:«شايد امروز همه چيز تموم بشه.»\nـ يعني مي‌خواهي بگي تا حالا اون رو نديدي؟\nآروين همزمان با نگاه کردن به ساعت مچي‌اش جواب داد:«تقريباً دو ساعت ديگه زمان ملاقات با زنداني‌هاست.»\nـ خوب گوش کن آروين. وقتي رفتي اونجا اگه اون مردک طلب پول کرد هر چي که خواست بهش بده. اون کارت اعتباري‌اي که مخصوص آمريکاست و قبل از سفر بهت دادم و هنوز داري؟\nـ خيلي خوبه. اگه پول زياد خواست بهم زنگ بزن. تو کمتر از چند ثانيه هرچه قدر که نياز داري رو برات مي‌ريزم. باشه آروين؟\nـ باشه3 Period چشم پدربزرگ!\nـ خوبه نوه عزيزم! حالا بهم بگو کجاي نيويورک هستي؟\nـ فکر کنم منطقه هارلم(Harlem).\nصداي فرياد کيکاووس آرتيماني از تلفن همراه آروين پخش شد.\nـ هارلم؟ منطقه سياه پوست ها؟ تو چرا نرفتي به يه منطقه مناسب و در شأنت؟ آروين به پدربزرگش نگفت که از راننده خواست تا او را به يه منطقه ساده و فقيرنشين بياورد امّا جوابي داد که دروغ هم نبود!\nـ چون اينجا به زندان بلک استار نزديک تره!\nـ اون منطقه امن نيست آروين. بايد مي‌رفتي به منهتن و اونجا به يه هتل خوب مي‌رفتي. تو3 Period تو الان تو کدوم هتلي؟\nـ من تو يه پانسيون اتاق گرفته‌ام.\nـ آروين تو مي‌دوني که من فقط آسايش و آرامش تو رو مي‌خوام. پس به حرفم گوش بده. اون منطقه، منطقه امني نيست. به خاطر يه بيست دلاري ناقابل اونجا آدم مي‌کشند! هرچه زودتر برو به منهتن يه هتل پنج ستاره پيدا کن و اونجا بمون. تو اين کار رو مي‌کني؟ آره آروين؟\nآروين جواب نداد. در حقيقت در ذهنش اين گونه به پدربزرگش پاسخ داد «تمام عمرم تو ناز و نعمت بزرگ شدم. حالا که يه سال بيشتر به پايان عمرم نمونده، اهمّيّتي نمي‌دم رو تشک پر قو بخوابم يا يه تخت فنري زهوار در رفته!»\nگرچه آروين جواب نداد ولي پدربزرگش هم اصراري به شنيدن جواب خواهشش نکرد. شايد کيکاووس آرتيماني آن سوي خط با فاصله هزاران کيلومتر دريافته بود که نوه‌اش لجوج و سر سخت است و تمايل چنداني براي عملي کردن خواهش او ندارد! نکته‌اي که خودش چند دقيه پيش به آن اذعان کرده بود.\nپس از چند لحظه سکوت کيکاووس آرتيماني با لحني سرد و مأيوس از پشت خط گفت:«فکر کنم بهتره خداحافظي کنيم.»\nولي آروين ساده گفت:«آبتين.»\nـ چي؟ صداتو خوب نشنيدم.\nمي‌دانست پدربزرگش خيلي خوب فهميده است او از چه کسي حرف مي‌زند ولي باز تکرار کرد:«آبتين3 Period براي آبتين اتفاقي افتاده؟»\nـ تو از کجا مي‌دوني؟\nـ پس درست حدس زدم براي اون يه اتفاقي افتاده.\nـ خودت و نگران نکن. چيز مهمي نيست. حال اون پسرک خوبه.\nـ برام بگو پدربزرگ. چه اتفاقي براش افتاده؟\nـ هيچ وقت نتونستم درک کنم نوه‌ي من چرا اينقدر به اين پسرک دل بسته! امّا حالا که اصرار مي‌کني بهت مي‌گم. (با کمي مکث ادامه داد) دستگير شده بود3 Period توسط پليس. يکي از سرگردهاي پليس تا اونجا که مي‌شد بهش اتهام زده بود. اوضاع اون پسرک خيلي خراب بود. طوري که هر لحظه امکان داشت سرش بره بالاي دار.\nـ براي چي؟\nـ احتمالاً اون پسرک نظاره‌گر جنگ ميان ديوها و پري‌ها بوده. احدي مي‌گفت تو اعترافاتش گفته ملکه پريان رو ديده و جون اون رو نجات داده. هر چند که پليس حرف شو باور نکرده و با دليل اينکه اثر انگشتش روي يکي از ميخ پرتاب کن‌ها بوده، اون رو مظنون اصلي چهارده قتل معرفي کرده3 Period عکس اين پسرک تو روزنامه‌ها پر شده. امّا نياز نيست تو خودتو نگران کني. ديشب آرش موفق شد اون رو از زندان فراري بده. حالا هم حالش کاملاً خوبه.\nـ پيش شماست؟!\nـ نه. نمي‌تونم بذارم بياد اينجا. به آرش گفتم چند روزي ازش مراقبت کنه. اگه پاي اون به اينجا برسه نمي‌تونم جواب پليس‌ها رو بدم. ديروز بعد از اينکه تو سوار هواپيما شدي پليس‌ها اومدند اينجا. انگار پسرک به پليس‌ها گفته بوده تو مي‌توني اظهارات اون رو تأييد کني. پسرک بي‌شعور! نبايد پاي تو رو وسط مي‌کشيد.\nامّا آروين بدون در نظر گرفتن دشنامي که پدربزرگش به آبتين داد گفت:«به من قول دادي ازش مراقبت کني، پدربزرگ.»\nـ من سر قولم هستم. لازم نيست به خاطر اين پسرک نگران باشي.(مکث کوتاهي حاکم شد و بعد از آن کيکاووس آرتيماني با لحني که انگار ناخواسته است ادامه داد) پسر بد شانسيه. ديروز مادرش تصادف کرد و کشته شد. نامزدش هم که, همراه مادرش بود از مرگ حتمي نجات پيدا کرد ولي رفته تو کما.\nآروين به ياد خوابش افتاد. حالا مي‌فهميد چرا در آن خواب احساس کرده بود که آبتين مي‌خواهد او را برادر بزرگش خطاب کند و از او کمک بگيرد. او تقريباً در اين دنيا هيچ کس را ندارد جزء او و نامزدش که در کما رفته است! صداي کيکاووس آرتيماني او را به خود آورد.\nـ هنوز گوشي دست هست آروين؟\nـ بله3 Period بله.\nـ خوبه. فردا باز هم بهت زنگ مي‌زنم3 Period همين موقع! بعيد مي‌دونم تو اشتياقي براي زنگ زدن به پدربزرگت داشته باشي! مراقب خودت باش.\nـ خداحافظ پدربزرگ!\nـ خداحافظ نوه‌ي عزيزم!\nامّا هنوز به طور کامل تلفن قطع نشده بود که در اتاق باز شد و فرشيد ناگهاني وارد اتاق شد. امّا آروين که انتظار نداشت که در اتاقش چنين بي‌موقع باز شود مدافعانه بلند شد و حالت حمله را به خود گرفت. ولي برعکس او فرشيد که در ذهنش نتوانسته بود خاطره‌ي لگدي که ديشب آروين به او زده بود را به اين زودي فراموش کند، با آنکه در دستش دو ليوان قهوه و يک پاکت کاغذي بود به طور غريزي به عقب رفت و داد زد:«تو که نمي‌خواهي من و بزني؟!»\nآروين وقتي متوجه شد او فرشيد است نفسي بيرون داد و آهسته گفت:«بيا تو.»\nو خودش هم بر روي تخت نشست.\nفرشيد با قدمي کوتاه پا داخل اتاق گذاشت و همان طور که در را پشت سرش مي‌بست گفت:«تو عادت کردي هر کي رو می بيني بهش حمله کني؟»\nگرچه آروين خونسرد بود و قصد نداشت جواب او را بدهد ولي با خودش فکر کرد ممکن است اين اتفاق دفعه بعد هم تکرار شود. پس متذکرانه گفت:«دفعه بعد خواستي وارد اتاق بشي اوّل در بزن.»\nفرشيد ابتدا کنار آروين روي تخت نشست ـ و همان موقع آروين متوجه شد تن او کت سياهي شبيه به کت خودش است که نو به نظر مي‌رسد ـ سپس گفت:«خوب من فکر کردم حالا که من و تو برادرهاي هم هستيم بايد يه سري از قواعد زائد، مثل هر چيزي که برادرها رعايت نمي‌کنند رو حذف کنيم3 Period تعارفات معمولي و الکي و از اين حرف‌ها. مخصوصاً من که برادر بزرگ تو هستم ديگه بايد اجازه داشته باشم بدون در زدن3 Period»\nآروين به تندي به او نگاه کرد.\nفرشيد هم که منظور او را از اين نگاه کردن فهميد سريع حرفش را اصلاح کرد و گفت:«خيلي خُب! اگه تو اين طور مي‌خواهي من حرفي ندارم. از اين به بعد در مي‌زنم. به جان چنگيز خان!3 Period حالا اين رو بگير و بخور و بفهم چه برادر خوبي داري که رفته برات صبحونه خريده. حال مي‌کني؟»\nيکي از ليوان‌هاي يکبار مصرف ولي تا کله پر از قهوه را به آروين داد. بر روي ليوان تا آنجا که امکان داشت تبليغ يک شرکت نوشابه سازي را با رنگ قرمز و سياه کرده بودند. خوشبختانه قهوه داغ بود و اين براي آروين خوشايند بود. لبي به قهوه زد. بيش از آنچه که فکر مي‌کرد داغ و البته تلخ بود.\nفرشيد گفت:«صبح که از خواب بلند شدم گفتم چه طور يه چرخي بزنم. از پله‌ها که مي‌اومدم پائين مري نکبت رو ديدم. با اون چشم‌هاي تهوع آورش خيره شده بود بهم. مي‌دونستم مشکلش چيه. پول کرايه اتاق و مي‌خواست. من هم براش اِفه اومدم و هزار دلاري‌اي که ديشب بهم دادي رو بهش نشون دادم و گفتم پول خورد داري؟ امّا اون خود شيفته حالت بي‌تفاوت به خودش گرفت. انگار تا حالا ده تا اسکناس هزار دلاري رو با هم ديده.\nمطمئنم نديده. قسم به چنگيز و اهل و عيالش! ولي مي‌دوني از چي سوختم. از اينکه خيلي خونسرد کله‌شو به مفهوم نه تکون داد که انگار داره يه ده دلاري مي‌بينه. من هم حسابي مايه شدم. بهش گفتم تا پول رو خورد نکنم از کرايه خبري نيست. (با خنده ادامه داد) حالشو گرفتم. وقتي داشتم از پانسيون مي‌رفتم بيرون احساس کردم داره خودشو از حسودي مي‌خوره. خيلي حال داد.»\nآروين خيلي خوب به حرف‌هاي فرشيد گوش نمي‌داد. حتي يکبار در وسط حرف زدن فرشيد به اين فکر کرد اگر همين حالا آبتين پيش او بود بیشتر ساکت مي‌ماند تا حرف بزند. اکثر اوقاتي که در زندان آبتين به آروين مي‌رسيد يا بالعکس خيلي زياد با هم حرف نمي‌زدند حتي گاهي اوقات ساعت‌ها مي‌گذشت و آن دو بدون هيچ حرفي در کنار يکديگر مي‌نشستند. البته به استثناء روزهايي که آبتين بي اندازه شاد بود. آن موقع بيشتر از خيال بافي‌ها و روياهايش مي‌گفت. درست مثل روزي که در زندان با مهسا عقد کرد!\nفرشيد بدون توجه به اينکه آروين تمايل چنداني به شنيدن حرف‌هاي او ندارد ادامه داد:»خلاصه رفتم يه خيابون نسبتاً شيک. از پشت ويترين يکي از مغازه‌ها اين کت رو ديدم. (با دست کتش را نشان داد.) همون لحظه فهميدم اين دقيقاً شبيه به کت توست. به خودم گفتم برادرهاي واقعي عين هم اند، پس چرا کت من شبيه به کت آروين نباشه. بي‌خيال همه دنيا رفتم تو مغازه خريدمش3 Period شصت و هفت دلار!3 Period مي‌فهمي؟ شصت و هفت دلار پول شو دادم. راستي کت تو چند مي‌ارزه؟»\nآروین زمزمه, وار جواب داد:«تقريباً همون قيمت.»\nگرچه وقتي درست فکر کرد به ياد آورد همراه با شلواري که با کت گرفت کمتر از نود هزار تومن يعني تقريباً نود دلار پرداخت و به خاطر همين دو سه دست کت و شلوار ارزان قيمتي که خريده بود پدربزرگش او را مورد سرزنش قرار داد.\nفرشيد پس از شنيدن جواب آروين با هيجان گفت:«عالي شد!حالا ديگه فرق زيادي بين من و تو نيست. حالا راستي راستی مي‌تونيم همديگر و برادر صدا کنيم. البته برادر خيلي رسميه. بهتره بهم بگيم داداش. تو به من بگو داداش بزرگه، من هم به تو مي‌گم داداش کوچيکه! عاليه نه؟»\nآروين به جاي جواب دادن جرعه‌اي از قهوه‌اش را نوشيد که حالا کمي براي خوردن به دماي مناسبي رسيده بود.\nفرشيد چند لحظه صبر کرد تا جواب مد نظرش را بشنود ولي وقتي سکوت آروين را ديد و شنيد، اخمي کرد ولي نااميد نشد و ادامه داد:«تو راه برگشت گفتم صبحونه بخرم. اوّل گفتم سوسيس بخرم ولي با خودم گفتم تو عادت نداري صبحونه سوسيس آب پز شده بخوري. بعد گفتم ذرت با شير صبحونه بدي هم نيست.\nتقريباً همه آمريکايي‌ها، اين صبحونه محبّوب شونه، ولي باز گفتم براي کسي که تازه از ايران اومده و هنوز تو فکر نون و پنير و چايي شيرينه اين صبحونه اصلاً برات خوب نيست. آخر تصميم گرفتم قهوه و چند تا دونه دونات (پيراشکي) بخرم.»\nو وقتي کلمه پیراشکی را بر زبان آورد تازه به ياد آورد که بايد پاکت کاغذي را به طرف آروين بگيرد و تعارفي کند.\nهمين کار را هم کرد و گفت:«برادر، اين هم يه نوع صبحونه تو آمريکاست. میشه گفت تقريباً شبيه همون نون پنير و چايي شيرين خودمونه.»\nآروين يکي از چهار پيراشکي حلقوي شکل را برداشت و گازي به آن زد. با آنکه قبلاً تجربه خوردن چنين صبحانه‌اي را نداشت ولي چندان هم از آن بدش نيامد. وقتي هم که کامل پيراشکي را با نصف قهوه‌اش خورد و همان طور که پيراشکي ديگري را بر مي‌داشت خطاب به فرشيد گفت:«تو که فقط براي آوردن صبحونه به اينجا نيومدي؟»\nفرشيد با دهن پر گفت:«چي؟»\nامّا آروين در عوض تکرار سؤالش پرسشگرانه به چشم‌هاي او خيره شد. همين براي فرشيد کافي بود تا به ياد آورد که آروين چه چیزی از او پرسيده بود.\nاو گفت:»آهان فهميدم3 Period نه. يعني مي‌خواستم باهات حرف بزنم.»\nآروين با سکوتش به او فهماند که منتظر شنيدن حرف اوست.\nفرشيد هم ادامه داد:«ببين تو ديروز تقريباً همه چيز رو خلاصه شدم بهم گفتي3 Period از پدربزرگت، از ملکه پريان و ديوها و دروازه ساز. همين طور گفتي يه بيماري عجيب داري که تنها راه درمانش پيدا کردن دستبندي است به نام دستبند عقيق سرخ. درسته؟»\nآروين فقط سری به تأييد تکان داد.\nامّا اين فرشيد را راضي نکرد و اعتراض کنان گفت:«حداقل يه آره خرج کن، اميدوار بشم.»\nآروين نه چندان راضي گفت:«آره.»\nفرشيد هم ادامه داد:«خُب تو گفتي براي ديدن جمعه اومدي نيويورک. چون اون پيرمرده يعني دروازه ساز اين رو بهت گفته، درسته؟\nـ امّا تو يه نکته رو فکر کنم فراموش کردي؟\nنکته بينانه به آروين نگاه کرد و گفت:«از دروازه ساز نپرسيدي جمعه چه شکلي هست؟ پيره؟\nجوونه؟ چه قيافه‌اي داره؟»\nآروين به فکر فرو رفت. حق با فرشيد بود. به اين موضوع فکر نکرده بود.\nفرشيد هم که گويا مي‌دانست آروين به اين نکته پي برده است ادامه داد:«ببين آروين اگه تو الان يه درخواست از مري داشته باشي از اون جايي که رگ خواب شو مي‌دوني سريع يه خانوم می‌ندازي بالا. اون هم خواسته تو رو بدون هيچ کم و کاست و البته غر زدني انجام مي‌ده. ولي من و تو هيچي از جمعه نمي‌دونيم. اصلاً اون چرا بايد حاضر بشه اون چيزي رو که تو مي‌خواهي بهت بگه. اون پشت ميله‌هاي زندانه و دست تو هم بهش نمي‌رسه که اگر نگفت بتوني تهديدش کني يا کلکش و بکني!»\nجملات فرشيد دل شوره آروين را بيشتر کرد. نگران بود و اميدش کمتر از آن چيزي شده بود که انتظارش را داشت. حرف‌هاي فرشيد کاملاً درست بود. جمعه چرا بايد در مورد محلّ اختفاء دستبند عقيق به او حرفي بزند؟ اگر حرفي هم مي زد کليد قفل دهان او فقط پول بود يا چيز ديگري؟ نمي‌دانست امّا به ياد آورد او براي فهميدن همين موضوع به نيويورک آمده است و همين جمله را در جواب فرشيد داد:«تا زماني که به ملاقاتش نريم، نمی تونیم به جواب این سؤال برسیم!»\nفرشيد که انتظار واکنش بيشتري از او داشت سري تکان داد و گفت:«تو بيش از اندازه خونسردي. حداقل يه خورد عصباني بشو تا قبول کنم تو با یه ربات فرق داري!»\nآروين اهمّیّت نداد که فرشيد هم لقب او را به اين زودي حدس زده است. قهوه‌اش را تا آخر خورد و آنچه از پيراشکي برايش باقي مانده بود را در دهانش گذاشت. همين که آن را جوئيد و قورت داد خطاب به فرشيد گفت:«من فقط بايد دعا کنم که جمعه يه انسان خوب باشه و مي‌تونه درک کنه که من از اين بيماري دارم رنج, مي‌کشم.»\nفرشيد که ناراحت و عصباني شده بود گفت:«دعا مي‌کنم نه دعا مي‌کنيم. من يه برادر بي‌غيرت براي تو نيستم. دوست دارم امروز همه چيز تموم بشه و تو زودتر از اوني که فکرش رو مي‌کني برگردي ايران. مي‌فهمي؟حاضرم جون مو بدم تا تو اون دستبند رو بدست بياري. من بهت کمک مي‌کنم داداش کوچيکه. تو نبايد نگران باشي.»\nفرشيد بيش از اندازه احساساتي و عصباني شده بود. طوريکه از عصبانيّت صورتش به سرخي مي‌گرائيد. حتي هنگامي که حرف مي‌زد نصف باقي مانده پيراشکي‌اش از فرط عصبانيّت بر کف اتاق افتاد. با اين وجود او سعي کرده بود دو جمله‌اي آخرش را بدون همراهي عصبانيّت ادا کند.\nسکوت پس از آنکه فرشيد باقي مانده پيراشکي افتاده بر روي کف اتاق را برداشت و يک ضرب آن را درون سطل آشغال گوشه اتاق انداخت، حاکم شد. امّا خيلي طول نکشيد تا خود فرشيد اين سکوت را بشکند. گفت:«اي کاش حداقل مي‌دونستيم اين جمعه اهل کدوم کشوره. فکر کنم افغاني‌ها اسم بچّه‌هاشون رو جمعه مي‌ذارند ولي من چند تا عرب مي‌شناسم که تو منهتن يه رستوران دارند. فاميلي‌شون جمعه است. حالا اين جمعه افغانيه يا عرب؟»\nآروين جوابي براي اين سؤال نداشت و سعي هم نکرد تا جوابي بدهد. بلکه ترجيح داد تا ساعت نه يعني زماني که قرار بود به سمت زندان به راه بيفتد در سکوت و آرامش به آنچه که قرار بود برايش اتفاق بيفتد فکر کند. با خونسرد ذاتي‌اي که داشت کمي بر دلشوره و نگراني‌اش فائق آمد امّا نتوانست به طور کامل درونش را از نگراني تهي کند. تا او به سمت زندان نمي‌رفت و جمعه را نمي‌ديد اين نگراني به طور حتم با او بود!\nساعت که نه شد از اتاق بيرون آمدند و همان طور که از پانسيون خارج مي‌شدند کليد اتاق‌ها را به مري بازگردانند. ابتداي چهار راه هم سوار بر تاکسي شدند و از راننده تاکسي خواستند آن‌ها را به زندان بلک استار ببرد و هنگامي که از تاکسي زرد رنگ خارج مي‌شدند، دقيقاً روبروي زندان بلک استار قرار داشتند.\nآروين کرايه تاکسي را پرداخت و همين که تاکسي از آن‌ها فاصله گرفت نگاهش ابتدا معطوف ساختمان زندان شد که با سنگ‌هاي سياه خودنمايي مي‌کرد. کمي قديمي به نظر مي‌رسيد. مثل آن بود که حداقل سی سال از زمان ساختنش گذشته باشد ولي هنگامي که نگاهش را از ساختمان زندان گرفت، به مردان و زناني خيره شد که جلوي درب ورودي زندان ايستاده بودند. يک مأمور زندان هم جلوي در ايستاده بود.در بسته بود و آن‌ها هم منتظر بودند تا در باز شود و به ملاقات عزيزانشان بروند.\nدو مرد و يک زن سفيد پوست در سمت راست مأمور زندان و دو زن و دو نوجوان سياه پوست در سمت چپ او ايستاده بودند. بعضي از آن‌ها چيزهايي را در دست داشتند که احتمالاً قرار بود به فرد مورد نظرشان در زندان بدهند. درست مثل دو نوجوان سياه پوست که تي شرت گشاد با شلوار لي پوشيده بودند و زنجيري از گردن شان آويزان کرده بودند. حالت موهاي شان به شکل خاصّی بافته بودند. رديفي پر از مو و رديفي تهي از مو. کنار دست شان دختري ايستاده بود که حدود بيست و يکي دو سال داشت.\nپيرزن سياه پوست و چاقي که آن طرف آن دو نوجوان ايستاده بود به مأمور زندان اعتراضي کرد امّا مأمور زندان در کمال خونسردي ساعت مچي‌اش را به او نشان داد. گويا هنوز ساعت به ده نرسيده بود.\nآروين هم به ساعت مچي‌اش نگاه کرد. پنج دقيقه به ده بود. خطاب به فرشيد که گويا بي‌ميل نبود که به جمع منتظرين ورود به زندان بپيوندد گفت:«بهتره چند دقيقه همين جا صبر کنيم تا در باز بشه.»\nآن‌ها روبه روي در زندان، آن سوي خيابان بودند و فرشيد نتوانست درک کند چرا آروين نمي‌خواهد به آن طرف برود ولي حرفي نزد و اعتراضي نکرد و سعي کرد همانند او همان جا منتظر بماند.\nدختر جوان سياه پوست که انتظار، کمي او را بي‌تاب کرده بود به سمت چپش يعني دقيقاً پنجاه متر آن سوتر نگاه کرد و فرياد زد:«جاش (Josh)3 Period جاش3 Period بيا اينجا.»\nچشم‌هاي آروين به همان سمت رفت. پسرکي چهارده بیست و پنج ساله ایی را ديد که ناشيانه پشت سطل سياه پلاستيکي مشغول کاري بود. همين که خواهرش او را صدا کرد. ترس به وجودش راه پيدا کرد و شش لول نقره‌اي رنگي که در دستش بود را به زمين انداخت. خواهرش دوباره او را مورد خطاب قرار داد و گفت:«جاش با توام3 Period بيا اينجا.»\nجاش ترسيده بود. از ترس و از روي غريزه و البته با سراسيمگي پايش را به شش لول زد و آن را به زير سطل زباله هل داد. اسلحه دقيقاً کنار چرخ سطل زباله جاي گرفت. بعد جاش با ترس بيشتري به اطراف خيره شد و ابتدا هم به آروين و فرشيد نگاه کرد. امّا آروين سريع تر از او نگاهش را گرفت و به زمين چشم دوخت.\nجاش که فکر مي‌کرد کسي متوجه کار او نشده است دوان دوان به سوي خواهرش دويد.\nوقتي به خواهرش رسيد، خواهرش سرزنش کنان به او گفت:«مگه بهت نگفتم جايي, نرو؟»\nجاش که از لحن خواهرش عصباني و ناراحت شده بود گفت:«با من اين طوري حرف نزن! تو مامان نيستي!»\nخواهرش نگاهي غضب آلود به او کرد ولي حرفي نزد.\nپس از چند لحظه مأموري که کنار در ايستاده بود نگاهي به ساعت مچي‌اش انداخت. وقتي که اطمينان حاصل کرد ساعت ده شده است. دستش را به طرف شانه‌اش برد و بي‌سيم روي آن را فشرد و گفت:«در رو باز کن هنري(Henry).»\nدر باز شد و منتظرين يک به يک و آهسته وارد زندان شدند.\nامّا قبل از اينکه فرشيد به راه بيفتد آروين خطاب به او گفت:«بهتره چند دقيقه ديگه منتظر بمونيم تا اونها کارشون رو انجام بدهند.»\nبا چشم به ملاقات کنندگان اشاره کرد.\nفرشيد که از اين صبر آروين نمي‌توانست نتيجه‌اي بگيرد گفت:«تو بيش از حد داري احتياط مي‌کني.»\nآروين از لحن او نتيجه گرفت که فرشيد راضي شده است به صبر کردن ولي با آنکه سعي مي‌کرد چهره‌اش را خونسرد نشان بدهد اضطراب را در اعماق وجودش حس مي‌کرد. گرچه ممکن بود صبر بر اين اضطراب بيفزايد ولي نمي‌خواست عجولانه و دست پاچه اين کار را انجام دهد. با اين اوصاف قصد داشت به ملاقاتش با جمعه فکر کند.\nاين اضطراب آورتر بود. در عوض نصف ذهنش را معطوف شش لول کرد. شش لول به درستي زير سطل زباله پنهان نشده بود. از آن فاصله آروين گوشه‌ي اسلحه را مي‌ديد. او کار با اسلحه را به خوبي بلد بود. در حقیقت می توان گفت او کار با اسلحه‌هاي سبک را به خوبي بلد بود و به نوعي حرفه‌اي به شمار مي‌رفت. اين حرف مبالغه يا دروغ نبود. از چهار پنج سالگي علاقه عجيبي به اسلحه پيدا کرد و يکي دو سال بعد اسلحه واقعي بدست گرفت و تا همين سه سال پيش در باغ‌هاي پدربزرگش با اسلحه شيک مي‌کرد و هر چيزي را که به نظر جالب مي‌آمد به طرفش شليک مي‌کرد!\nصداي فرشيد او را به خود آورد. فرشيد گفت:«هنوز وقتش نشده؟»\nآروين نگاهي به ساعت مچي‌اش انداخت. شش دقيقه از ده گذشته بود و احتمالاً اين زمان مناسبي بود تا ملاقات کنندگان بتوانند به ملاقات عزيزانشان بروند! گفت:«چرا وقتشه.»\nامّا قبل از اينکه فرشيد حرکت کند با دست مانع او شد و ادامه داد:«بهتر تو اينجا بموني؟»\nفرشيد متعجب پرسيد:«چي؟ چي کار کنم؟ اينجا بمونم؟»\nآروين گفت:«بهتره من فقط برم به ملاقات جمعه.»\nامّا فرشيد با ناراحتي گفت:«تو به من اعتماد نداري، درسته؟»\nـ من به تو اعتماد دارم.\nـ نداري! اگه داشتي مي‌گذاشتي من هم با تو بيام.\nـ من به برادرهاي خودم بيشتر از پدربزرگم اعتماد دارم.\nآروين جمله‌اي را گفت که حقيقت داشت و براي آنکه اثر جمله‌اش با پرسش سؤالي محو نشود، محکم و جدي در چشم‌هاي فرشيد نگاه کرد و با همين نگاه به او فهماند که از تصميمش منصرف نشده است.\nفرشيد با دلخوري گفت:«برو ديگه. چرا داري من و نگاه مي‌کني؟»\nآروين به راه افتاد امّا زمزمه‌هاي فرشيد را مي‌شنيد که احتمالاً داشت به جان چنگيز خان يا مادرش قسم مي‌خورد و جمله‌اي هم به قسم‌اش مي‌افزود!\nآرام و آهسته از کنار مأمور جلوي در گذشت و وارد اتاقي شد که ابعادي متوسط شکل داست که سه مأمور ديگر در آن مشغول کاري بودند. يکي از مأموران کنار در دیگری که دقيقاً روبه روي دري بود که او از آن وارد شده بود و يکي ديگر پشت ميز رايانه مشغول به کار با آن بود که او هم در فاصله‌ي کمي از دري قرار داشت که سمت راست آروين بود و آخرين مأمور مرد ميانسالي بود که پشت پيش خوان قرار داشت.\nآروين به طرف او رفت و همان مرد گفت:«مي‌تونم کمکت کنم مرد جوان؟»\nآروين خيلي ساده جواب داد:«بله.»\nمرد قبل از اينکه آروين حرفي ديگري بزند گفت:«بذار حدس بزنم. براي ملاقات اومدي. مي‌تونم کارت شناسايي تو ببينم؟»\nآروين با تکان دادن سر، دست در جيب داخلي کتش کرد و گذرنامه‌اش را بعد از بيرون آوردن تحويل او داد.\nمرد نگاهي به گذرنامه انداخت و همزمان گفت:«الکس ريچاردز 3 Period هوووم. تو تبعه انگليسي؟»\nآروين گفت:«بله3 Period قربان.»\nوقتي کلمه بله را گفت به ياد آورد در جايي خوانده است که انگليسي‌ها مردماني مؤدب هستند امّا وقتي کلمه قربان را ادا کرد به ياد آورد در جايي ديگري خوانده است که نوجوانان انگليسي بد زبان ترين نوجوانان در اروپا هستند! براي يک لحظه از اين اشتباه عصباني شد چون احساس مي‌کرد ناشيانه عمل کرده است امّا با کمي شانس متوجه شد آن مأمور متوجه اين موضوع، نه تنها نشده است بلکه لبخندي هم بر لب گذاشت و پس از چند لحظه کارتابي را که بر روي آن فرمي قرار داشت همراه با خودکار به سوي او گرفت و گفت:«لطفاً مشخصات کامل تو، همراه با آدرس محلّ اقامت تو بنويس.»\nآروين اطاعت کرد و با گرفتن فرم شروع به نوشتن کرد.\nامّا مرد ادامه داد:«براي اوّلين باره که برای ملاقات میایی به این زندان. نه؟»\nـ بله. همين طوره.\nـ من چهره‌هاي ملاقات کنندگان را مي‌شناسم. حالا, مرد جوان بهم بگو اومدي اينجا کي و ببيني؟»\nآروين دست از نوشتن برداشت و گفت:«جمعه.»\nامّا به همان سادگي‌اي که گفت باعث نشد تا آن مأمور بتواند به سادگي آن را هضم کند. خشکش زد، با چشم‌هايي که از تعجب بيرون زده بود. او به آروين خيره شد. پس از چند لحظه به سختي گفت:«گفتي3 Period گفتي جمعه؟»\nـ مي‌تونم بپرسم تو با اون چه نسبتي داري؟\nآروين سعي کرد صادقانه جواب دهد. بنابراين گفت:»اومدم اينجا تا ببينمش. چون فکر مي‌کنم مي‌تونه به چند تا سؤالم جواب بده.»\nگرچه مأمور سعي کرده بود تعجب را از صورتش بزدايد ولي هنوز در لحنش اثري باقي مانده بود. گفت:«فقط همين؟»\nبا لبخندي تصنعي گفت:«اوه که اين طور. باشه مرد جوان به پر کردن فرم ادامه بده تا من برگردم.»\nاين را گفت و به سوي آن مردي رفت که پشت ميز رايانه نشسته بود. چند لحظه با هم پچ پچ کردند و وقتي او هم نگاهي به گذرنامه آروين انداخت، شک برانگيز و متعجب به آروين خيره شد.\nآن مأمور پس از چند لحظه گذرنامه آروين را از مأمور اوّلي گرفت و از دري که سمت راست قرار داشت خارج شد. مأمور اوّلي هم به سمت آروين بازگشت و گفت:«خب مرد جوان فرم رو پر کردي؟»\nآروين به فرم نگاه کرد فقط يک امضاء کم داشت. امضاءیي زد و آن را تحويل مأمور داد.\nمأمور هم نگاهي به آن کرد و گفت:«مي‌دونم که هزاران مايل و طي کردي تا به نيويورک برسي و شايد هم تازه از هواپيما پیاده شده باشي امّا براي ملاقات با جمعه بايد کمي صبر داشته باشي. مي‌شه ازت خواهش کنم چند دقيقه رو اون صندلي‌ها بشيني؟»\nبا انگشت اشاره دست راستش به چهار صندلي پلاستيکي که پشت سر آروين قرار داشت اشاره کرد. آروين در جواب خواهش او سري تکان داد و به سمت صندلي‌ها رفت و بر روي يکي از آن‌ها نشست. گرچه حس خوبي از اين رفتارها نداشت. احساس مي‌کرد موضوع مهمي در پيش است که مأمور دوّم گذرنامه او را گرفت و با خود برد. براي يک لحظه فکر کرد شايد آن‌ها متوجه تقلبي بودن گذرنامه‌اش شده‌اند. اگر حدس او واقعيت پيدا مي‌کرد بي‌نهايت براي او گران تمام مي‌شد. حداقل بازداشت و زنداني شدن اتفاقاتي بود که براي او به طور حتم رخ مي‌داد. امّا وقتي درست فکر کرد فهميد آن‌ها متوجه گذرنامه تقلبي او نشده‌اند. چرا که زماني که حرف از جمعه زد، تعجب مأمور اوّلي و بعداً مأمور دوّمي برانگيخته شد. برايش قابل درک نبود که چرا بايد به انتظار بنشيند ولي چاره ديگري هم نداشت. صبر تنها راه حلي بود که در پيش پاي او قرار داشت.\nثانيه‌ها و دقيقه‌ها گذشتند تا اينکه از نصف يک ساعت گذشتند. در اين مدّت آروين سعي مي‌کرد خونسردانه بنشيند، هر چند که نيم نگاه‌هاي مأمور اوّلي را که او را هر چند دقيقه يک بار از نظر مي‌گذراند را مي‌توانست حس کند!\nامّا پس از نيم ساعت مأمور دوّم هم از همان دري که خارج شده بود بازگشت و به سمت مأمور اوّلي رفت. در گوش او پچ پچي کرد و سريع خودش را کناري کشاند امّا قبل از اين کار گذرنامه آروين را به دست مأمور اوّلي سپرد.\nمأمور اوّلي لبخند ساختگي‌اي را به سوي آروين پرت کرد و خطاب به او گفت:«آقاي ريچاردز از اينکه مجبور شديد چند دقيقه‌اي صبر کنيد معذرت مي‌خوام. امّا خوشبختانه همه چيز مرتبه.»\nآروين که از روي صندلي بلند شده بود و به سمت او رفته بود بقيه حرف‌هاي او را از فاصله سی سانتي متري او شنيد.\nـ مي‌تونم ازتون بپرسم شما قصد داريد محل ملاقاتتون در مکان عمومي باشه يا خصوصي؟\nسؤال عجيبي بود ولي آروين جواب داد:«خصوصي3 Period لطفاً.»\nفکر کرد هرچه قدر دورش خلوت باشد براي او بهتر است.\nمأمور اوّل با دست آروين را به سوي مأمور دوّمي راهنمايي کرد و گفت:«خواهش مي‌کنم همراه با ستوان کلي (Kelly) بريد.»\nآروين بدون هيچ حرفي به طرف ستوان کلي رفت. ستوان کلي هم به دري اشاره کرد که خودش چند لحظه پيش از آن وارد شده بود. هر دو از در عبور کردند و به پله‌هايي رسيدند که در سمت راست شان در داشت. پله‌ها را يکي يکي پيمودند و وقتي به پايان رسيدند ستوان کلي در سمت راست را نشان داد و همان طور که آن را باز مي‌کرد گفت:«خواهش مي‌کنم چند دقيقه منتظر بمونيد.»\nآروين وارد اتاق شد و سري به تأييد حرف او تکان داد امّا قبل از اينکه ستوان کلي از جلوي ديدگان او محو شود چهره او را به خاطر سپرد. مردي با قدي متوسط، شانه‌هايي پهن، صورتي بيضي شکل و موهايي جو گندمي کوتاه. گرچه چشمان ريزي هم داشت!\nوارد اتاق شد. چيز خاصّي نديد جزء يک ميز کوچک، همراه با دو صندلي و ديوارهاي تازه رنگ شده. امّا همين که نگاهش بي‌اختيار به سقف اتاق افتاد کنار دو مهتابي روشن، چيزي را ديد که شبيه به حباب لامپ‌هاي ديواري بود. امّا آنقدر آگاه بود که بداند آن جسم بي‌نهايت شبيه به لامپ‌هاي تزئيني، حباب يک لامپ نيست بلکه مخفي کننده دوربيني است, که او را زير نظر گرفته بود.\nزير لب زمزمه کرد:«جايي که دوربين باشه ميکروفن مخفي هم هست!» با اين ديدگاه و اين فکر از تصميمي که گرفته بود پشيمان شد. چون از ديدگاه او اتاق براي ملاقات ناامن‌تر از سالن عمومي ملاقات بود! پس از چند دقيقه‌اي که سر پا ايستاد و منتظر ماند، در اتاق باز شد. ستوان کلي همراه با مردي دستبند زده وارد اتاق شد.\nلباس آبي کم رنگي به تن داشت که احتمالاً لباس مخصوص زنداني‌ها بود. صورتش به قهوه‌اي تيره گرايش داشت و با چشم‌هايي ريز و بادامي شکل و البته سري که از ته تراشيده بود. بر روي چانه‌اش هم مقداري ريش داشت، که يکي در ميان در آمده و يکي در ميان هم سياه و سفيد بود. درست مثل سبيل‌هايش که البته خيلي کوتاه‌تر از ريش‌هايش بود. اين‌ها مشخصات فردي بود که نامش جمعه بود. کسي که آروين به خاطر گرفتن جواب يک پرسش هزاران کيلومتر را طي کرده بود تا او را ببيند.\nجمعه هم هنگام ورود با قيافه‌اي متعجب و البته حيران به آروين نگاه مي‌کرد. شايد منتظر ديدن هر کسي به جزء نوجواني که روبه رويش ايستاده بود، را داشت.\nستوان کلي به او کمک کرد تا بر روي صندلي بنشيند و پس از آنکه او را نشاند به آروين نگاه کرد و گفت:«فقط پنج دقيقه وقت داريد.»\nآروين سري تکان داد و وقتي ستوان کلي از اتاق بيرون رفت و در را پشت سرش بست، پشت ميز نشست. براي چند لحظه به قيافه جمعه که احتمالاً سنّي در حدود شصت سال را داشت نگاه کرد. البته اميدوار بود که سنّش را به درستي تخمين زده باشد. چون به ياد مي‌آورد دروازه ساز برعکس ظاهرش طول عمر طولاني‌تري داشت و ممکن بود جمعه هم دست کمي از او نداشته باشد!\nپس از چند لحظه بر روي ميز خم شد. تا آنجا که امکان داشت خودش را به جمعه نزديک کرد بعد زمزمه وار گفت:«مي‌شه خواهش کنم فقط به صورت زمزمه حرف بزنيم. احتمالاً دارند به حرفامون گوش مي‌کنند!»\nآروين به فارسي حرف زد. زيرا جمعه افغاني بود و مي‌توانست زبان فارسي را بفهمد امّا جمعه پس از خواهش آروين هيچ حرکتي نکرد و بدون آنکه تکان بخورد به او خيره شده بود! آروين براي لحظاتي فکر کرد ممکن است گوش جمعه سنگين باشد و مشکل شنوايي داشته باشد يا او در آمريکا به دنيا آمده و اصلاً فارسي بلد نباشد بنابراين با حالتي نااميد سعي کرد جمله‌اش را کمي بلندتر تکرار کند امّا قبل از اينکه موفق شود جمعه به سوي او خم شد و به فارسي زمزمه کرد:«تو کي هستي؟»\nاميد به آروين بازگشت. او فهميد جمعه حتي لهجه هم ندارد. درست مثل کسي که سال‌ها در ايران زندگي کرده باشد، سؤالش را پرسيد. بنابراين آروين سريع جواب او را داد و گفت:«اسم من آروينه. از ايران اومدم.»\nـ من سال‌ها تو ايران زندگي کردم!\nآروين مي‌دانست وقت کمي دارد بنابراين يک راست سر اصل قضيه رفت و گفت:«من از طرف دروازه ساز ميام. اون به من گفت تو مي‌توني مشکل من رو حل کني.»\nجمعه ابرويي بالا انداخت و گفت:«دروازه ساز؟ تو اون رو مي‌شناسي؟»\nآروين گفت:«فقط يه بار ديدمش. اون هم تو رو به من معرفي کرد.»\nـ حالا مشکل تو چيه؟\nـ دروازه ساز به من گفت تو مي‌دوني دستبند عقيق سرخ کجاست.\nجمعه ناگهان صاف نشست. طوري در فکر فرو رفت که انگار دارد خاطرات هزار سال پيشش را مرور مي‌کند. پس از گذشت لحظاتي دوباره به طرف آروين خم شد و گفت:«من تنها کسي هستم که تو اين دنيا مي‌دونم دستبند عقيق سرخ کجاست!»\nآروين حرف او را تأييد کرد و گفت:«بله. اين رو مي‌دونم3 Period من به اون دستبند نياز دارم. ازت مي‌خوام به من بگي الان اون دستبند کجاست؟»\nجمعه لبخند معناداري زد و گفت:«من مي‌تونم به تو بگم اون دستبند کجاست!»\nيک قسمت از مغز آروين در سرش فرياد زد:«همه چيز داره درست مي‌شه. تو مي‌توني به زودي برگردي خونه!» امّا وقتي که جمعه حرفش را ادامه داد خوشحالي دروني آروين محو شد.\nجمعه ادامه داد:«امّا اين تو هستي که بايد متقاعدم کني تا جاي دستبند رو بهت بگم.»\nبراي چند لحظه مغز آروين از کار افتاد. بايد متقاعدش می کرد؟ امّا چه طوري؟ بي‌اختيار نگاهش به دست چپش افتاد. فکري به سرش زد. کمي آستين کتش را عقب زد و مچ دستش را نشان جمعه داد. امّا قبل از آنکه اجازه دهد جمعه مچ دست او را ببيند دست راستش را مثل سايه بان بالاي آن قرار داد. نمي‌خواست آن‌ها که او را زير نظر گرفته‌اند هم شاهد اين نشان باشند!\nگفت:«اين تو رو متقاعد مي‌کنه؟»\nجمعه چشمانش را باريک کرد. تقريباً حيرت زده شده بود و با صدايي فراتر از زمزمه گفت:«نشان هلال سياه!»\nآروين به زمزمه پاسخ داد:«بله. اين همون نشاني هست که ملکه پريان و متقاعد کرد تا از دروازه ساز بخواهد به من کمک کنه. دروازه ساز هم تو رو به من معرفي کرد. به عنوان آخرين راه پیش پام!»\nجمعه نگاهش را از نشان سیاه گرفت وگفت:«تو به خاطر چي دستبند عقيق سرخ و مي‌خواهي؟ مگه نمي‌دوني مرگ مثل سايه دنبالت مياد؟»\nآروين صادقه جواب داد:«فعلاً هم مثل سايه دنبالمه!3 Period من به بيماري نادري مبتلا هستم که باعث شده بيشتر از یه سال ديگه زنده نمونم.»\nجمعه سري تکان داد و گفت:«اين نشان و اين جمله من رو متقاعد مي‌کنه!»\nلبخند بر لب‌هاي آروين نشست امّا همين که آستين کتش را بر روي مچ دست چپش کشيد، لحن جمعه عوض شد. گفت:«امّا نصف ذهن مو متقاعد کرده. براي نصف ديگه ذهنم چه دليلي داري؟»\nزمان داشت مي‌گذشت و آروين با بهانه‌هاي بيشتري از جمعه روبه رو مي‌شد. سريع گفت:«هرچه قدر که بخواهي بهت پول مي‌دم. فقط کافيه لب باز کني!»\nجمعه حکيمانه خنديد و زمزمه وارتر از آروين گفت:«پول براي زنداني که مجبوره تا آخر عمرش تو زندان بمونه ارزشي نداره. تو نصف راه و براي متقاعد کردن من برداشتي امّا نصف ديگه راه، يه آزمون عملي داره و کسي که نشان هلال سياه رو داره مطمئناً شهامت انجام اين کار رو هم داره. گرچه تو قبلاً خودتو به آب و آتيش زدي! جالبه نه؟»\nمغز آروين قفل کرده بود و فقط چشم‌هايش به لب‌هاي جمعه دوخته شده بود. منتظر بود او خواسته‌اش را بگويد.\nگفت:«هر چيزي بهايي داره. اگه دوست داري بدوني دستبند عقيق سرخ کجاست چرا يه کاري نمي‌کني تا لباس‌هامون هم رنگ بشه؟!»\nسکوت برقرار شد. يک ثانيه، دو ثانيه، ده ثانيه. نه! شايد بيست ثانيه اين سکوت ادامه داشت تا اينکه جمعه سکوت را با خنده‌اش شکاند و گفت:«زماني بهت مي‌گم که تو رو پشت ميله‌هاي اين زندان ببينم. چه براي يه روز، چرا براي صد روز!»\nلبخند ديگري تحويل آروين مات و مبهوت شده داد. بعد بلند شد و با صداي بلندي به زبان انگليسي گفت:«ستوان کلي من رو برگردون به سلولم.»\nدر اتاق باز شد. ستوان کلي وارد شد و به طرف جمعه که حالا ايستاده بود رفت. نيم نگاهي به آروين انداخت و همزمان سعي کرد جمعه را با خود از اتاق بيرون ببرد. امّا هنوز از اتاق خارج نشده بودند که جمعه برگشت و با صداي بلند و البته به زبان انگليسي خطاب به آروين گفت:«يادت نره همشهري، هيچ چيز قطعي نيست!»\nاز اتاق خارج شدند، در حاليکه آروين جمله آخر او را براي خود تکرار مي‌کرد «هيچ چيز قطعي نيست.» اين چه معنايي مي‌داد؟ پي بردن به معنايش براي آروين سخت نبود. خيلي زود دريافت حتي اگر بتواند به پشت ميله‌هاي اين زندان همچون يک زنداني برود باز هم احتمال دارد که جمعه شرط ديگري براي او بگذارد!\nاز خشم دندان بر روي دندان مي‌سائيد. رگ شقيقه‌اش از فرط عصبانيّت باد کرده بود و همين طور پره‌هاي بيني‌اش. آروين همچون يک گاو نر خشمگين نفس مي‌کشيد. بلند و توأم با عصبانيّت. امّا مي‌دانست عصبانيّت او را به راه حلّي راهنمايي نمي‌کند پس سعي کرد باز خونسردي‌اش را حفظ کند. آرام شد و سعي کرد در آرامش فکر کند. امّا آن زماني که در اتاق بود اين آرامش به او رجوع نمي‌کرد. پس اوّلين کار براي به دست آوردن آرامش اين بود که از اتاق خارج شود. خارج هم شد. سريع و با قدم‌هاي بلند. از پله‌ها هم به همين نحو پائين آمد و همين که در را باز کرد پايش را به اتاقي گذاشت که سي و چند دقيقه پيش اوّلين قدمش را براي ورود به زندان داخل آن گذاشته بود.\nقبل از اينکه بيرون برود. مأموري که ابتدا به او فرم داده بود او را صدا کرد و گفت:«آقاي3 Period ريچاردز؟!»\nآروين برگشت و به او نگاه کرد.\nاو ادامه داد:«گذرنامه‌تون.»\nو با دست گذرنامه را در هوا تکان داد.\nآروين به سوي او رفت. گذرنامه را گرفت. بدون آنکه تشکري کند و يا قرباني بگويد! هنوز نتوانسته بود درصد قابل توجهي از عصبانيّتش را بکاهد. پايش را از زندان بيرون گذاشت و همين که دو سه قدم دور شد، سه نفس عميق پشت سر هم کشيد.\nامّا فرشيد که آن سوي خیابان منتظر بيرون آمدن او بود با ديدن آروين به سمت او حرکت کرد. همين که به او رسيد گفت:«داشتي باهاش صبحونه مي‌خوردي که اينقدر لِفتش دادي؟!»\nامّا وقتي متوجه چهره عصباني آروين شد کنايه را کنار گذاشت و نگران پرسيد:«نگفت؟3 Period اون بهت نگفت. نه؟»\nآروين به او نگاه کرد و سعي کرد با يکي دو جمله خلاصه آنچه که او بايد مي‌دانست را به او بگويد. گفت:«چرا مي‌گه، ولي به اين شرط که من رو پشت ميله‌هاي اين زندون ببينه3 Period البته شايد.»\nفرشيد با ناباوري داد زد:«چي؟ اون به تو چي گفت؟»\nامّا حواس و نگاه آروين به فرشيد نبود که بخواهد بار ديگر حرفش را تکرار کند. به جای او به پنجاه متر آن طرف‌تر، به سطل سياه زباله که پشت سر آن جاش ايستاده بود، نگاه مي‌کرد. بدون درنگ به راه افتاد تا خودش را به او برساند.\nفرشيد که گيج و منگ شده بود به آروين که هر لحظه از او دور و دورتر مي‌شد گفت:«تو داري کجا مي‌ري؟»\nامّا آروين برنامه‌اي براي جواب دادن به او نداشت. برنامه او رسيدن به جاش بود. رسيد. درست در زماني که جاش, خم شده بود تا شش لول را از زير سطل پلاستيکي سياه رنگ بيرون بياورد، از بالاي سر او گفت:«اسلحه قشنگي يه. اين طور نيست جاش؟!»\nجاش ترسيد. يک صداي ناخواسته هر کس را مي‌ترساند. اسلحه از دست او افتاد و خودش هم با ترس قدمي به عقب برداشت. امّا هنگامي که ترسش کمي ريخت گفت:«تو ديگه کي هستي؟»\nهمان موقع هم فرشيد به آن‌ها رسيد. اعتراض کنان گفت:«تو چرا به حرف من3 Period»\nامّا آروين با بالا آوردن دستش او را ساکت کرد. در عوض با يک چشم به جاش نگاه کرد و با چشم ديگر به اسلحه. گفت:«تو اهل معامله هستي؟»\nهمزمان با پرسش سؤال يکي از پاهايش را بر روي شش لول گذاشت.\nجاش يّکه خود بود. آروين اين را مي‌دانست و باز هم مي‌دانست که مغز او قادر به تحليل در چنين شرايطي نيست امّا جاش به هر سختي‌اي که بود گفت:«من چرا بايد با تو معامله کنم؟!» او هم با يک چشم به اسلحه نگاه مي‌کرد و با چشم ديگر به آروين!\nآروين به سادگي به او گفت:«مي‌دونم اين اسلحه قاچاقه و گواهي خريده نداره. و اين رو هم مي‌دونم خواهرت، مادرت و احتمالاً پدرت که تو زندانه، نمي‌دونند تو يه اسلحه از جنس قاچاق داري3 Period داشت يادم مي‌رفت مأموري که پشت سرمون هست رو از قلم انداختم! پنجاه دلار جاش!4 Period اين قيمت خوبي براي اين شش لول به همراه چند تا گلوله است.»\nدهان فرشيد از تعجب بازماند. امّا قادر به واکنش نبود. گويا مغز او هم نمي‌توانست شرايط را تحليل کند.\nجاش که بر ترسش افزوده شده بود گفت:«هي مرد! من نمي‌خوام با تو هيچ معامله‌اي داشته باشم. پس پاتو از روي اون اسلحه بردار، مي‌فهمي؟»\nفرشيد که توانسته بود زبانش را پيدا کند گفت:«اين چه کاري که تو 3 Period»\nامّا اين بار با نگاه غضب آلود آروين ساکت شد.\nآروين رو کرد به جاش. همزمان کيف جيبي‌اش را بيرون آورد و پنجاه دلار را از داخل آن بيرون کشيد و به طرف جاش گرفت گفت:«يا اين پول رو مي‌گيري و بي‌خيال اسلحه مي‌شي يا به زور ازت مي‌گيرم و بعد از یه کتک مفصل، زنگ مي‌زنم به خواهرت تا اون هم تو رو از کتک خوردن بي‌نصيب نذاره!»\nگرچه آروين تهديد مي‌کرد ولي لحن صدايش بيشتر خشک بود تا تهديد کننده امّا با اين اوصاف اثرش را بر جاش گذاشت. با لرز و کمي ترس دستش را به طرف دست آروين که به سوي او دراز کرده بود، دراز کرد. همين که اسکناس را لمس کرد ناگهان آن را کشيد امّا قبل از آنکه بتواند دوان دوان از آروين دور شود، آروين مچ دست او را گرفت و گفت:«گلوله.»\nجاش تقلا کنان پرخاشگري کرد و گفت:«ولم کن عوضي. تو اسلحه گلوله هست.»\nامّا آروين بايد مطمئن مي‌شد. پايش را از روي اسلحه برداشت. با تيز بيني به آن خيره شد. چند گلوله که انتهايشان به رنگ مسي شباهت داشت، مي‌ديد امّا باز هم جاش را ول نکرد. طوري که صداي فرشيد هم در آمد. با عصبانيّت داد زد:«ولش کن آروين اين داره سکته مي‌کنه.»\nحق با فرشيد بود. جاش حسابي ترسيده بود. گويا اين ترس بيش از حدش به خاطر اين بود که فکر مي‌کرد قرار است آروين او را کتک بزند!\nامّا آروين بدون توجه به اخطار فرشيد و ترس جاش پرسيد:«بهم بگو فاصله اوّلين کلانتري با اينجا چه قدره؟»\nجاش که اين جمله آروين کمکي نکرده بود تا ترسش کم شود فرياد زد:«تو مي‌خواهي چه کار کني؟»\nآروين فهميد که بايد به او اطمينان خاطر بدهد که نمي‌خواهد او را پيش هيچ پليسي ببرد. پس با لحني که سعي مي‌کرد اعتماد آفرين باشد گفت:«کاري به تو ندارم. بهم بگو اين اطراف کلانتري هست يا نه؟ اون وقت مي‌ذارم بري؟»\nجاش آب دهانش را با صداي بلندي قورت داد و گفت:«خيابون هالي(Hally) يکي هست. با اينجا فاصله زيادي نداره3 Period (فرياد زد) بذار برم عوضي!»\nآروين مچ دست او را ول کرد امّا از آنجا که جاش بيش از حد در حال تقلا بود بر زمين خورد، امّا سريع و هراسان بلند شد و دوان دوان تا آنجا که مي‌توانست از آروين که براي او حکم ديو خوفناکي را پيدا کرده بود، دور شد!\nفرشيد که تا آن لحظه بيش از اندازه خويشتن داري و سکوت کرده بود با عصبانيّت داد زد:«تو کله ت مغز نيست؟ زورت به يه بچّه رسيده؟ جمعه به تو چی گفته که ديوونه3 Period»\nامّا حرفش را همزمان با خم شدن آروين براي برداشتن اسلحه، خورد. نکته‌اي را فهميده بود. انگاه تازه فهميده بود که چرا آروين اسلحه را از جاش خريده بود. همين که او بلند شد، بازويش را گرفت و گفت:«صبر کن ببينم. تو که قصد نداري3 Period»\nحيّرت عاملي بود که نگذاشت حرفش را کامل بزند.\nآروين هم بازويش را از دست او جدا کرد و با قيافه‌اي که کمي خونسرد شده بود، نگاهي به اسلحه انداخت. دريافت چهار گلوله در اسلحه تازه خريداری شده‌اش وجود دارد. با کمي رضايت اسلحه را پشت کمرش قرار داد و کتش را هم بر روي آن گذاشت.\nفرشيد از اين رفتارهاي سرد آروين عصباني‌تر شد ولي سعي کرد آرام صحبت کند. گفت:«هي پسر تو ديونه شدي. نمي‌دوني داري چي کار مي‌کني.»\nآروين نگاه ساده‌اي به او انداخت و گفت:«چند هزار کيلومتر رو طي نکردم تا دست رد به سينه‌ام بخوره.»\nو پشت به فرشيد کرد و به سوي انتهاي خيابان به راه افتاد. اولويّت برنامه او پيدا کردن خيابان هالي بود.\nفرشيد در عين گيجي و عصبانيت به دنبال او راه افتاد. حتي چند قدم هم از آروين جلو زد و همان طور که مي‌چرخيد تا عقب عقب راه برود و هم با آروين حرف بزند. گفت:«نمي‌دونستم تو تا اين حد کله خري! به من گوش کن آروين. سرقت مسلحانه اصلاً روش خوبي نيست! ممکنه محکوم به پنج سال زندان بشي. ديونگي نکن پسر.»\nامّا همزمان با حرف زدن فرشيد، آروين زير لب زمزمه مي‌کرد:«متأسفم پدربزرگ! که راه حل‌ّ بهتري نداشتم. رفتارم با اون پسر دور از اخلاق بود!»\nبا اين وجود آروين آنچه را که فرشيد گفته بود را شنيد. به او گفت:«من پنج سال وقت ندارم. يک سال نهايت وقتي هست که مي‌تونم داشته باشم.»\nفرشيد که فکر مي‌کرد آروين بر سر عقل آمده با شور گفت:«آره پسره درستش همينه. فکر دزدي مسلحانه رو بايد از سرت بيرون کني.»\nآروين هم که متوجه شده بود فرشيد منظور او را به درستي نفهميده است بار ديگر تکرار کرد:«من نمي‌خوام سرقت مسلحانه انجام بدم.»\nولي فرشيد که احساس مي‌کرد بر او اثر گذاشته است، باز با هيجاني آشکار و البته ترغيب کننده گفت:«خوبه. اين عاليه. جدي دارم مي‌گم. تو قادري از اين کارها نکني. الان تو دقيقاً تو ريل درست زندگي داري حرکت مي‌کني چون مي‌دوني هر مشکلي يه راه حلّي داره.»\nديگر اعصاب آروين داشت از دست او خورد مي‌شد. نمي‌توانست او را با اين لحن گفتار تحمّل کند. هنوز هم نتوانسته بود عصبانيّتي که جمعه براي او باقي گذاشته بود را در خودش هضم کند و حرف‌هاي فرشيد هم او را بيشتر عصباني مي‌کرد. آروين عصباني شد! خشمش از کوره در رفت و ناگهان يقه کت فرشيد را که همچنان عقب عقب مي‌رفت را گرفت و محکم او را به ديوار کنار پياده رو چسباند و با عصبانيّت گفت:«چند هزار کيلومتر رو نيومدم که يکي مثل تو يا اون جمعه بهم بفهمونند، نمي‌تونم به هدفم برسم.\nاگه ويکتور لوستينگ (Victor Losting) تونست برج ايفل رو به يه آدم ناباهوش بفروشه، آروين آرتيماني هم انقدر عرضه داره که براي يه هفته يا حداکثر يه ماه کاري کنه که بفرستنش به زندان بلک استار! تو هم گوشاتو خوب باز کن. نقشه من اينه؛ مي‌رم به کلانتري تو خيابون هالي. اسلحه رو تحويل يه مأمور مي‌دم و مي‌گم قاچاقي خريدم. من و زنداني مي‌کنند. حداکثر شش ماه امّا به خاطر همکاري با پليس تخفيف مي‌گيرم. حبسم مي‌شه يک ماه. امّا قبل از رفتن به زندان، تو حلق يه وکيل ده هزار دلار فرو مي‌کنم تا من رو به زندان بلک استار بفرستند. حداکثر يک ماه قراره برم تو زندان نه پنج سال!»\nفرشيد را رها کرد و پس از چند لحظه نگاه کردن به او به راهش ادامه داد. حالا فرشيد هم مي‌دانست مقصد بعدي آروين، کلانتري واقع در خيابان هالي بود امّا فرشيد همین که توانست خودش را جمع و جور کند دوباره به دنبال آروين به راه افتاد. وقتي به او رسيد با لحني عصبي گفت:«تو نمي‌دوني زندان هاي آمريکا چه طوريه.\nزندان‌هاي ايران نيست که وقتي زنداني‌ها به هم مي‌رسند، ديوان حافظ براي هم رو کنند و فال بگيرند و ببينند حافظ کي بهشون مژده آزادي مي‌ده! اينجا آمريکاست مثل اينکه نمي‌دوني تو چه کشوري پا گذاشتي؟ بذار بهت بگم زندوني‌هاي اينجا چه جوري‌اند. يه مشت خلافکار و قاچاقچي و تبهکاراند که صد تاي عثمامه بن لادن رو مي‌ذارند تو جيبشون. وقتي هم که بهم مي‌رسند هر چي هفت تير و اسلحه و بازوکا دارند رو بهم نشون مي‌دن. مي‌فهمي؟! خون از چشماشون مي‌باره. من و تو اگه يه هفته قاطي اون‌ها باشيم زنده بيرون بر نمي‌گرديم. شنيدي من چي گفتم؟ زنده بيرون بر نمي‌گرديم!»\nوقتي که فرشيد با نهايت عصبانيّت جملاتش را به پايان برد به انتهاي خيابان رسيده بودند. در آن لحظه هم آروين به تابلوهاي کوچک راهنما نگاه مي‌کرد تا نام خيابان هالي را بر روي آن‌ها بيابد و البته خيلي هم زود يافت. به سمت چپ پيچيد. درست به همان سمتي که تابلو اشاره کرده بود با اين حال اين باعث نشد تا جواب فرشيد را ندهد. جواب داد و البته اين بار با کمي خونسردي به او گفت:«تو مجبور نيستي با من بيايي. من هم اسلحه‌مو رو شقيقه تو نگذاشتم!»\nآروين با خونسردي جواب داد. زيرا به ياد آرود فرشيد برادر قسم خورده اوست و او هيچ وقت سعي نکرده بود با برادر قسم خورده‌اش آبتين با لحن عصبانيّت صحبت کند. بلکه هميشه سعي کرده بود اصل برادري را رعايت کند! امّا جوابي که او به فرشيد داد باعث نشد تا او هم مثل آروين خونسرد شود. بلکه با او با ته مانده عصبانيّتش گفت:«عاليه! فوق العاده است! هر ثانيه که مي‌گذره بيشتر شبيه آمريکايي‌ها, مي‌شي. انگار با اين مردم خو گرفتي! تو نمي‌فهمي که من به فکر تواَم؟ اين رو نمي‌توني درک کني؟ اين راه حلّي که تو انتخاب کردي احمقانه‌س!»\nامّا باز آروين حرفي را زد که چند لحظه پيش براي او تکرار کرده بود گفت:«اسلحه من رو شقيقه تو نيست.»\nبألاخره فرشيد از کوره در رفت و پرخاشگرانه فرياد کشيد:«لعنتي بي‌شعور! فکر کردي فقط خودت شهامت داري. اگه اون نمي‌دونم چي چي لوستينگ تونست برج ايفل رو بفروشه من هم اينقدر عرضه دارم که با تو بيام به زندان بلک استار تا به اون قسمي که خورده بودم عمل کنم. من برادر بزرگ توام پس من بايد از تو حمايت کنم! مي‌فهمي پسره لجوج يک دنده؟!»\nآروين ايستاد. فکر نمي‌کرد اينقدر مجذوب و اثر گذار باشد که بتواند ظرف چند دقيقه و با چند جمله نظر فرشيد را عوض کند! گرچه هنگامي که ايستاد، فرشيد که در آن لحظه از خشم و عصبانيّت به خودش مي‌لرزيد از ترس قدمي به عقب برداشت! برادر بزرگ آروين محسوب مي‌شد امّا دليلي وجود نداشت تا از او حتي هنگام خونسردي و آرام بودنش نترسد. به هر حال يکبار مزه کتک خوردن از آروين را چشيده بود. ولي آروين به اصل برادري‌اش پاي بند بود! پس از چند لحظه مکث ته خنده‌اي زد و گفت:«احساس مي‌کنم داراي جاي آبتين رو مي‌گيري!»\nفرشيد خنديد. گرچه معلوم نبود واقعاً مي‌خندد يا تصنعي ولي گفت:«آره3 Periodآره3 Period من از آبتين بهترم3 Period حالا اين آبتين که گفتي کيه؟!»\nآروين به راه رفتن ادامه داد و زمزمه کرد:«مهم نيست.»\nو فرشيد هم که همان طور کنار او راه مي‌رفت دست‌هايش را به سمت آسمان بلند کرد و گفت:«خدايا به تو پناه مي‌برم و از تو طلب صبر مي‌کنم و اين حماقت را به بزرگواري خودت بر من ببخش!»\nگويا تازه فهميده بود که چند لحظه پيش چه حرف‌هايي را با عصبانيّت گفته است! پس از آنکه دعايش را خواند رو به آروين کرد و با عجز و لابه گفت:«آروين تو رو به چنگيز خان، تو رو به هلاکو خان، تو رو به کوروش کبير، تو رو به اسکندر مقدوني، قسم! رفتيم کلانتري يه کاري کن که بيشتر از يه هفته نيفتيم زندان . من بيشتر از يه هفته تحمل اون زندان رو ندارم. رحم کن آروين!»\nقيافه فرشيد طوري بود که بيشتر به کساني مي‌خورد که ادا در مي‌آورند تا واقعاً التماس کنند ولي آروين باز آب پاکي را روي دست او ريخت و گفت:«تو هنوز مجبور نيستي بيایي. مي‌توني برگردي به پانسيون. اونقدر هم پول داري که بتوني تا چند هفته يه زندگي آروم رو بگذروني.»\nلحن آروين باعث شد تا به فرشيد بر بخورد. او گفت:«رُبات، آدم آهني، ماشين کوکي. خواهشاً يه طوري حرف بزن که بقيه فکر نکنند من ترسيدم! اگه بخواهي همه جای این شهر بمب گذاری کنی مشکلي نيست! فقط بهم بگو نقشه‌ت چيه؟»\nآروين به سادگي و به آرامي جواب او را داد و گفت:«لازم نيست تو چيزي بگي. هر چيزی رو که من گفتم و تأييد کن!»\nفرشيد وقتي ديد آروين به همين مقدار توضيح بعد از آن همه داد و فرياد و التماسش قناعت کرده است با ناراحتي گفت:«فقط همين؟!نمي‌خواهي وقتي رسيديم اونجا من نخ سوزن برادرم و شروع کنم به دوختن لب‌هام؟!»\nحق با فرشيد بود. اگر آروين اجمالاً به او توضيحي نمي‌داد ممکن بود او هر آنچه را که او رشته کرده را پنبه کند! بنابراين گفت:»خوب گوش کن فرشيد چون دو بار تکرار نمي‌کنم. وقتي رسيديم اونجا من اسلحه را تحويل مي‌دهم. بعد ما بازداشت مي‌شيم و آماده بازجويي مي‌شیم. خريد يه اسلحه قاچاقي توسط دو نفر مثل من و تو جرم بزرگي تو آمريکا نيست. پس سعي مي‌کنند سريع پرونده رو ببندند. براي اينکه حرف مون دو تا نشه کافيه بگيم اسلحه رو دونفري براي تفريح خريديم. از یه مرد سفيد پوست هيکلي که يه سوئي شرت کلاه دار پوشيده بود و کلاه هم رو سرش گذاشته و عينک دودي زده بود.»\nفرشيد وسط حرف آروين پريد و گفت:«از کجا خريدمش؟ بايد يه جارو بگيم يا نه؟»\nآروين گفت:«بگو از نزديکي زندان. حدود ساعت ده صبح امروز. مأموري که جلوي در ورودي زندان ايستاده بود مي‌تونه حرف‌هاي ما رو تأييد کنه.»\nفرشيد سري تکان داد و به متلک گفت:«عاليه. جدي مي‌گم. تو هميشه اين طوري يعني با گفتن چهار تا جمله ميري زندان؟ چه طوره بگيم وقتي اسلحه رو به پنجاه دلار خريديم يه دفعه متحول شديم و شرمسار. حالا هم اومديم خودمون رو تحويل بديم! چون دوست نداريم يه قاتل بشيم!3 Period آه خدا جون اين افکار عالي چرا تو سر من خطور نمي‌کنه؟!»\nاگرچه لحن تمسخرآميز فرشيد در مورد نقشه او کمي آروين را ناراحت کرد ولي او معتقد بود اگر همين نقشه ساده و به نظر فرشيد تمسخرآميز به درستي اجرا شود مي‌تواند راه گشاي آن‌ها باشد. البته به شرط آنکه او سوتي ندهد!\nبا نگاه آروين به آن سوي خيابان درست بر تابلويي که بر روي آن حک شده بود «خيابان هالي» او و هم فرشيد فهميدند به مقصدشان دارند نزديک مي‌شوند. پس سعي کردند, از خيابان فعلي عبور کنند تا به خيابان هالي وارد شوند. امّا هنگاميکه به نيمه عرض خيابان رسيدند اِستشن سياه رنگي از کنار آن‌ها به آرامي عبور کرد امّا چيزي که که باعث شد نظر آروين به آن ماشين بيفتد طرز نگاه راننده که عينک دودي بر چشم داشت بود.\nطوري نگاه مي‌کرد که انگار آن‌ها را زير نظر گرفته! ولي هنگاميکه آن ماشين و راننده‌اش از آن‌ها فاصله گرفت و آروين و فرشيد وارد خيابان هالي شدند، او هم اين شک را از ذهنش پاک کرد يا حداقل سعي کرد پاک کند! تابلو کلانتري از سی متري پیدا بود و اين فاصله در حدود یک دقيقه و البته در سکوت طي شد. ولی هنگاميکه يکي دو متر بيشتر با در ورودي کلانتري فاصله نداشتند فرشيد ايستاد و در همان حال که قصد حرف زدن داشت دست آروين را گرفت تا او هم بايستد. سپس گفت:«اين براي آخرين باره که دارم ازت خواهش مي‌کنم3 Period يه هفته بيشتر نشه. تو داغي و نمي‌دوني تو زندان‌هاي آمريکا چه خبره. خواهش مي‌کنم.»\nآروين ترس را در وجود فرشيد مي‌ديد. حس مي‌کرد او علي رقم اعلامش چندان تمايلي براي زنداني شدن ندارد و به عبارت صحيح‌تر پتانسيل لازم در بدن و افکار او وجود نداره. امّا اين دليلي نشد تا از گفتن جواب استاندارد مورد نظرش طفره رود. او گفت:«برگرد به پانسيون فرشيد. راه من و تو3 Period»\nفرشيد با اخم حرف او را بريد و گفت:«نمي‌خواد بگي راه من و تو يکي نيست. اتفاقاً هست! من فقط خواستم بهت يادآوري کنم. اصلاً يه قسمت نقشه بايد عوض بشه. من مي‌تونم نقش يه لال رو بازي که کنم که فقط بلده با تکون دادن سرش حرف تو رو تأييد کنه. هر خالي بندي‌اي که داشتي خودت رو کن. حالا هم با هم ديگه مي‌ريم تو. اگه يکبار ديگه بهم بگي برگرد با دست‌هاي خودم خفت مي‌کنم.»\nاگرچه فرشيد طوري حرف زد که براي آروين باور پذير باشد ولي آروين مطمئن نبود مي‌تواند با کمک او نقشه‌اش را بي‌عيب و نقص عملي کند. با اين حال تا زماني که وارد کلانتري نمي‌شد نمي‌توانست به اين موضوع پي ببرد! خطر را پذيرفت و با فرشيد وارد کلانتري شد!\nابتدا طبق عادتش همه جا و همه افراد درون کلانتري را از نظر گذراند. تعداد پليس‌ها زياد نبودند. يک زن که موهايش را همچون مردان کوتاه کرده بود و پشت پيش خواني از جنس چوب بلوط ايستاده بود، دو مرد يکي سياه پوست که با چند متر فاصله در پشت ميزي در حال خواندن روزنامه بود و ديگري سفيد پوست که چند متر آن طرف‌تر از مرد اوّلي پشت ميز ديگري با رايانه کار مي‌کرد و در نهايت در سمت چپ او اتاقي پيش ساخته وجود داشت با کرکره‌هايي سبز که دو مرد ديگر درون آن مشغول صحبت کردن و قهوه خوردن بودند و آروين احتمال مي‌داد يکي از آن‌ها کلانتر و ديگري معاونش باشد. صداي زن پشت پيش خوان آن‌ها را به خود جلب کرد.\nزن با لحن سردي گفت:«اگه اومديد گزارش يه سرقت يا يه کيف قاپي رو بديد بايد اين فرم را پر کنيد!»\nو همان طور که حرف مي‌زد کارتابي از زير پيش خوان در آورد که بر روي آن فرمي قرار داشت!\nآروين و فرشيد به او نزديک شدند امّا اين باعث نشد تا آروين سريع آنچه را که مد نظرش بود را بر زبان آورد. بلکه کمي درنگ کرد تا جملاتي که مناسب نقشه‌اش بود را بتواند در مغزش آماده سازد ولي اين صبر او خوشايند پليس زن نشد. او با کمي اوقات تلخي گفت:«چرا ماتت برده؟ فرم رو بگير و پُرش کن3 Period با توام. نکنه تا اسم من رو ندوني حرف نمي‌زني؟! خيلي خُب اسم من سارا (Sara) است! حالا پُرش مي‌کني يا نه؟»\nآروين نگاهي به فرم انداخت و سعي کرد مؤدبانه حرف بزند. او گفت:«معذرت مي‌خوام خانوم. من براي کار ديگه‌اي به اينجا اومدم.»\nسارا باز به سردي گفت:«خب بگو. بگو کارت چيه؟»\nآروين ابتدا شش لول را از پشت کمرش بيرون آورد ولي آن را همان لحظه نشان سارا نداد چون احتمال مي‌داد ممکن است او وحشت کند. همان طور که اسلحه را کنار پايش نگه مي‌داشت. گفت:«من و دوستم اومديم تا به يه جرم که مرتکب شديم اعتراف کنيم.» اسلحه را آرام بالا آورد و ادامه داد:«خواهش مي‌کنم خانوم نترسيد3 Period ما اين اسلحه رو از يه مردي که اسلحه‌هاي غير قانوني مي‌فروخت خريديم. امّا حالا از کارمون پشيمونيم!»\nاسلحه را خيلي آرام بر روي پيش خوان گذاشت و سريع هم دستش را عقب برد. منتظر واکنش از سوي آن سه پليس بود. امّا دو پليس مرد هيچ عکس العملی نشان نداند، در حقيقت طوري سرم گرم بودند ـ با آنکه آروين مطمئن بود صدايش به گوش آن‌ها رسيده ـ که انگار چيزي نمي‌شنوند! امّا سارا با چشم‌هايي که به شش لول خشک شده بود، مي‌نگريست ولي او هم پس از چند لحظه کوتاه به خنده افتاد و گفت:«اومدي اينجا وقت منو بگيري؟ خب تو تنها کسي نيستي که اسلحه غيرقانوني داره. من هم دارم. ايناهاش!»\nهمزمان با حرف زدن دست بر زير پيش خوان برد. کلتي را بيرون آورد و کنار شش لول آروين گذاشت و با, اشاره به اسلحه‌ايي که به کمرش بسته بود ادامه داد:«اين رو که مي‌بيني اسلحه مخصوص پليسه. زماني که اينجام به کمرم هست ولي اين يکي (به اسلحه روي پيش خوان اشاره کرد) هميشه همراه منه. با اينکه اجازه دارم از اسلحه پليس تحت هر شرايطي استفاده کنم! تو و دوستت هم بهتره برگرديد خونتونو درس‌هاي دبيرستانتون رو بخونيد. نه من و نه هيچ کدوم از همکارم حوصله رسيدگي به اين جور کارها رو نداريم3 Period امّا صبر کن.\nمن به تو و دوستت يه کمک کردم حالا شماها به من کمک کنيد (به جلو خم شد و تا آنجا که مي‌توانست دهانش را به گوش‌هاي آروين و فرشيد نزديک کرد و ادامه داد) اون دو نفر را مي‌بينيد. اون اوّلي که داره روزنامه مي‌خونه اسمش ديويده (David) و اون يکي که داره بازي مي‌کنه اسمش لري (Lary) است. دو تايي‌شون يه خورده به من علاقه دارند. بهم پيشنهاد دوستي خارج از محدوده ساعت کاري دادند. امّا من مي‌خوام يکي‌شون رو انتخاب کنم. مي‌دونيد که از وقتي بحران اقتصادي شروع شده، ازدواج اصلاً مقرون به صرفه نيست. خب شعار ما آمريکاي‌ها اينکه هيچ چيزي با اهمّيّت‌تر از اقتصاد نيست! اين جور دوستي‌ها هم کم هزينه‌ست و هم يه نوع ازدواج غير رسمي به حساب مياد!3 Period از صبح تا حالا دارم فکر مي‌کنم با ديويد باشم يا با لري. مي‌شه يه خورده بهم کمک کنيد؟!»\nآب از دهان فرشيد راه افتاد و بدون فکر گفت:«من جکم و اين الکس.»\nسارا شانه‌اي بالا انداخت و گفت:«باشه. کمي بهتر شد3 Period ببين الکس من دارم تو و هم چنين دوست تو درک مي‌کنم. شماها واقعاً مي‌تونيد الگو باشيد. اين رو دارم جدي مي‌گم ولي مي‌خوام به حرف من هم کمي گوش کنيد. يه اسلحه بدون مجوز مشکلي ايجاد نمي‌کنه. شماها بايد همراه خودتون يه اسلحه داشته باشيد. خب ما تو جنگ با تروريست‌ها هستيم پس طبيعي به نظر مي‌رسه که اون‌ها هر لحظه دوست داشته باشند به ما حمله کنند3 Period تو خيابون3 Period تو هواپيما3 Period تو فرودگاه يا هر جاي ديگه. ما بايد توانايي دفاع از خودمون رو داشته باشيم. درسته الکس؟»\nآروين جواب نداد.\nسارا هم با بي‌اهمّيّت جلوه اين موضوع رو کرد به فرشيد و از او پرسيد:«تو با من موافقي جک؟!»\nفرشيد همين که سارا او را مورد خطاب قرار داد بي‌تاب شد و سريع گفت:«بله سارا! تو واقعاً زن فهميده و وطن پرستي هستي. تو مي‌توني مثل يه خواهر بزرگ‌تر3 Period»\nآروين حرف او را بريد و گفت:«اگه بگيم از ايران اومديم چي؟»\nاو داشت تمام تلاشش را به کار مي‌بست تا به زندان بيفتد!\nولي عکس العمل سارا چيزي نبود که او انتظارش را داشت. در حقيقت سارا ابتدا متحيّرانه به آروين خيره شد. فرشيد هم از اين سؤال و گفته او ترسيده بود ولي سارا بلند خنديد و همان طور گفت:«ايران کجاست؟ ايالت پنجاه و سوم آمريکا؟!»\nهمکاران او يعني ديويد و لري هم با صداي بلندي خنديدند. وقتي خنده‌هايشان پايان یافت، لري با ته مانده خنده‌اش گفت:«حسابي حال کردم سارا! امروز ناهار مهمون مني!»\nامّا اين پيشنهاد او اصلاً به مذاق ديويد خوش نيامد. با اخم و ترش رويي خطاب به لري گفت:«فرصت طلب لعنتي؟»\nو زير لب فحشي به او داد.\nسارا هم رو کرد به آروين و فرشيد، بعد گفت:«چه بد زمونه‌اي شده! يه روزي اينجا شش تا اکيپ ويژه وجود داشت تا با تبهکارها و خلافکارها مبارزه کنيم امّا حالا ديگه خلافکاري نيست که پي گيرش باشيم (باز کارتابي از زير پيش خوان بيرون آورد و همان طور که نشان مي‌داد ادامه داد) نگاه کنيد اين نشون مي‌ده طي دوماه گذشته دويست مميز سه دهم درصد سرقت مسلحانه از بانک‌ها رو به کاهش بوده. به زبان ساده ديگه بانکي نمونده تا سرقت ازش بشه. تا همين حالا دویست و پنج و هفت تا بانک ورشکسته شده‌اند.»\nديويد وسط حرف او پريد و متفکرانه گفت:«اشتباه کردي سارا! دویست و پنجاه و هشت تا بانک! ديروز هم يکي ديگه ورشکسته شده. تو روزنامه نوشته.»\nو براي تصديق حرفش روزنامه را نشان داد.\nسارا هم با ناراحتي گفت:«پناه بر مسيح! آخرين بانکي که سارقين مسلح چشم اميدشون رو بهش بسته بودند هم ورشکسته شد. حالا اون‌ها از کجا بايد خرج زندگي‌شون رو در بيارند؟ از اون بدتر فردا ما رو هم اخراج مي‌کنند. وقتي خلافکار نيست پليس به چه دردي مي‌خورده؟»\nامّا قبل از اينکه فرشيد با او ابزار همدردي کند، لري فرياد زد:«رفتم مرحله بعد خداي من. ديديد بألاخره تونستم؟»\nسارا نگاهش به او جلب شد و با تشر گفت:«هي لري. يادت باشه وقتي سوختي قائمکي بازي نکني‌ها؟ بعدش نوبت منه.»\nلري سري تکان داد و با هيجان بازي گفت:«مطمئن باش.»\nسارا رو کرد به آروين و فرشيد و گفت:«من چي داشتم مي‌گفتم؟!»\nفرشيد سريع پاسخ داد:«مي‌گفتيد وقتي خلافکار نيست پليس به چه دردي مي‌خوره؟»\nسارا هم سري به تأييد حرف او تکان داد و همان طور که براي بار سوم کارتابي را از, زير پيش خوان بيرون مي‌کشيد و آن را نشان آن دو مي‌داد گفت:«اين يکي رو نگاه کنيد. صد و پنجاه و شش مميز شش دهم درصد کاهش. اين يعني فاجعه! اين يعني اينکه به اين ميزان دزدي از فروشگاه‌هاي طي دو ماه گذشته کاسته شده. آخه چه طوري دزدي کنه؟ وقتي پول نيست، وقتي مردم کمتر خريد مي‌کنند، دزد وجود نداره! اون فروشگاهي هم که هنوز مي‌فروشه صاحبش صد تا سگ و صد تا تفنگ بدست گذاشته جلوي فروشگاهش تا کسي فکر دزدي نکنه. با اين شرايط کي مغز خر خورده تا بره دزدي؟»\nصداي زنگ تلفن باعث شد سارا حرفش را قطع کند تا بلکه آروين از اين موهبت ناگهاني استفاده کند و نفس راحتي از پرچانگي او بکشد! کم کم داشت ديوانه مي‌شد. اصلاً فکر نمي‌کرد چنين شود.\nهمين که سارا به تلفن جواب داد رو کرد به فرشيد و پرسيد:«داشتم چي مي‌گفتم جک؟!»\nفرشيد همان طور که آروين انتظار داشت سريع جواب داد:«فکر کنم مي‌گفتيد با اين شرايط کي مغز خر خورده تا بره دزدي.»\nسارا با تأييد حرف او گفت:«آره3 Period آره3 Period همين رو داشتم مي‌گفتم. حالا شماها هم ديگه اينجا نايستيد. رئيس ممکنه گير بده. بريد خونتون. ولي اگر خيلي دوست داريد تجربه بازداشت شدن رو داشته باشيد صد دلار بديد تا سه روز مهمون ما تو بازداشتگاه باشيد البته با صبحانه و ناهار و شام!»\nآروين اصلاً امروز را روز شانسش نمي‌ديد. از پرچانگي اين زن سردرد گرفته بود. دستش را دراز کرد و شش لول را برداشت امّا سارا حرفي زد که باعث شد او فکر بيرون رفتن از کلانتري را از سرش خارج کند.\nسارا در ادامه پرچانگي‌اش گفت:«ولي اگه خيلي دوست داريد بريد زندان و تجربه زندان رفتن رو هم پيدا کنيد، درست مثل پولدارهايي که نمي‌تونند با پولشون چي کار کنند، مي‌تونيد بريد پيش رئيس زندان بلک استار. از وقتي بحران اقتصادي اومده براي اينکه مأموراشو اخراج نکنه، پولدارها رو داره خر مي‌کنه. چند صد دلاره مي‌گيره و اجازه مي‌ده يکي دو شب تو زندان مثل زنداني‌ها زندگي کني. چه طرح احمقانه‌اي؟ این طور نیست؟ نمي‌دونم تا حالا کسي تو اون زندان رفته يا نه؟ شماها هم اگه خيلي احمق هستيد مي‌تونيد اين کار و بکنيد!»\nآروين و فرشيد بهم زُل زده بودند. از وجودشان خوشحالي جاري شده بود. مخصوصاً فرشيد که آشکارا لبخند هم مي‌زد. مثل سحر شده‌ها خواستند از کلانتري بيرون بروند امّا سارا آن‌ها را مورد خطاب قرار داد و با عصبانيت گفت:«کجا؟»\nفرشيد پاسخ داد:«چي و کجا؟»\nسارا عصباني‌تر شد و گفت:«اگه تا حالا رفته بوديد پيش مشاوره تا يه راه حل بهتون بده، کلّ پول‌هاي جيب تون رو بايد بهش مي‌داديد. نکنه سهم ما رو فراموش کرديد؟ (با چشم به همکارانش هم اشاره کرد.) مي‌شه نفري بيست دلار!»\nلري باز فرياد زد:«سهم من مال تو سارا!»\nفرصت طلبانه حرفش را گفت امّا ديويد هم که خودش را در بد وضعيتي مي‌ديد سريع با دست پاچگي گفت:«مال من هم3 Period مال من هم همين طور3 Period سارا.»\nآروين در حين بذل و بخشش آن دو نفر، ابتدا اسلحه را پشت کمرش قرار داد سپس کيف جيبي‌اش را بيرون آورد و با رضايت تمام صد دلاري‌اي را از آن بيرون کشيد و همان طور که آن را به دست سارا مي‌داد گفت:«بقيه‌اش باشه پول شام امشب تون!»\nراه حلّي که سارا پيش پاي او گذاشته بود او را از درون بي‌نهايت اميدوار کرده بود. سارا صد دلاري را گرفت و رو کرد به همکارانش و با تمسخر گفت:«هي بچّه‌ها اين دو تا هم انگار از اون پولدارهاي احمق هستند.»\nآن دو با صداي بلند درست مثل سارا خنديدند.\nوقتي خنده‌شان تمام شد لري که سوخته بود فحشي داد.\nسارا که عصباني شد فرياد زد:«تو به من فحش دادي؟»\nلري سريع سري چرخاند و گفت:«من؟ اونم به تو؟ نه. نه. با اون پسره بودم. اون باعث شد که بسوزم.»\nانگشتش را به طرف آروين نشانه رفت.\nسارا آرام شد و رو کرد به آروين و فرشيد امّا قبل از اينکه چيزي بگويد فرشيد به او گفت:«سارا تو از ما یه راه حل خواستي؟»\nبا چشم به ديويد و لري اشاره کرد.\nسارا که متوجه شد گفت:«آره… آره.»\nفرشيد ادامه داد:«اگه نظر من رو مي‌خواهي اين دو تا رو ول کن. برو پيش کلانتر. خودتو تو دل اون جا بده. اون حتماً پولداره. نه؟»\nفرشيد آهسته حرفش را زد ولي باعث شد تا سارا با لحني که آغشته به تفکر و حيّرت بود بگويد:«من چه قدر احمقم. اون يه خونه داره که مال خودشه ولي من رو ممکنه هر لحظه به خاطر قسط‌هاي عقب افتاده بانک از خونم بندازند بيرون!»\nفرشيد بدون مطلعي آنچه را که آماده کرده بود را به او گفت:«آره سارا. اگه باهاش ازدواج کني مي‌تونه کلکشو بکني و صاحب خونه بشي!»\nسارا مثل مبهوت شده‌ها گفت:«آره. حق با توست. چرا به فکر خودم نرسید؟!»\nفرشيد قبل از اينکه او از بهت و فکر بيرون بيايد صد دلاري را از دستش کشيد و گفت:«اگه پيش مشاوره رفته بودي بايد تمام پول‌هاي جيب تو, مي‌دادي. من با انصاف ترم!»\nو قبل از اينکه سارا بتواند واکنشي از خود نشان بدهد آروين و فرشيد از کلانتري بيرون رفته بودند.\nفرشيد همين که ديد چند متری از کلانتري فاصله دارند خطاب به آروين گفت:«من فقط به خاطر تو چنين راه حلّي رو بهش گفتم. مطمئنم کلانتر به خاطر پر حرفیش یه کاری می کنه تا خود سارا با دستای خودش، خودکشی کنه! مگی نه نگاه کن.»\nآروين فکر مي‌کرد او بايد اين فکر را بر زبان می آورد تا فرشيد که مجذوب سارا شده بود!\nفرشيد صد دلاري را به طرف آروين گرفت و گفت:«اگه پادشاه باشي باز هم يه روز پولات تموم مي‌شه. اين طوري ول خرجي نکن اون هم تو يه کشور که براي تو غريبه است.»\nآروين پول را نگرفت و گفت:«پيش خودت باشه. من بهش احتياجي ندارم.»\nامّا فرشيد تعارف او را رد کرد و گفت:«بگيرش من هنوز نتونستم اون هزار دلار رو خرج کنم!»\nآروين پول را گرفت و بدون اهمّيّت درون جيبش گذاشت. گرچه به خاطر گفته‌هاي سارا حاضر بود به او هزار دلار بدهد! چون براي او ملاک پول نبود، بلکه رسيدن به هدف از همه چيز مهم‌تر و ارجح‌تر بود.\nفرشيد که خوشحال و راضي به نظر مي‌رسيد گفت:«حالا بايد بريم زندان؟»\nآروين سري به نفي تکان داد و گفت:«حالا نه. فردا.»\nفرشيد خوشحال‌تر شد. شايد پيش خودش فکر مي‌کرد امروز نمي‌تواند نقش يک زنداني را بازي کند و احتمالاً فردا روز بهتري براي او خواهد بود! امّا آروين از آن جهت اين حرف را زد که نمي‌خواست همانند اين نقشه‌ايي که کشيده بود عمل کند.\nشايد براي ورود به زندان مانعي پيش پايش قرار مي‌گرفت که او فکر آن را نکرده بود. پس بايد بر مي‌گشت به پانسيون و هر آنچه را که احتمال مي‌داد فردا برايش اتفاق بيفتد را بررسي و پيش بيني کند! البته از ياد نبرده بود که ساعتي مي‌شد که از وقت خوردن قرصش گذشته است. با خود عهد بست اوّلين کاري که بعد از ورود به پانسيون انجام دهد خوردن قرصش باشد!\nبا این وجود قبل از اینکه سوار تاکسی شوند فرشید پرسید:«راستی ویکتور لوستینگ چه طوری برج ایفل و فروخته بود؟»\nآروین با آنکه هوش فردی همچون لوستینگ را تحسین می کرد امّا علاقه ای به تعریف کردن داستان او نداشت.\nاین نوشته در داستان و حکایت ارسال و قسمت چهارم رمان پسران نشان دار برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.\n2 Responses to سایه های مرگ، پسران نشاندار: فصل چهارم، نطقه زمانی هشتم\nچهارشنبه 30 فروردین 1396 در 13:07\nسلام، جالبه و منتظر مابقی هستم.\nپنجشنبه 31 فروردین 1396 در 00:15\nسلام و تشکر جالبست لطفاً ادامه بدهید..


کد خبر : ۸۲۶۵۴۷\nتاریخ انتشار : سه‌شنبه ۳۰ شهريور ۱۴۰۰ - ۲۳:۱۵\nهادی قوامی معاون وزیر اقتصاد گفت: یارانه پنهان کشور حدود ۶۰ درصد از تولید ناخالص ملی سرانه GDP (GDP per capita) اقتصاد ایران است.\n"هادی قوامی" معاون وزیر اقتصاد در گفتگو با تیتر امشب با بیان اینکه یارانه پنهان مابه التفاوت قیمت گذاری با قیمت واقعی در اقتصاد کشور است، گفت: کسری بودجه دولت‌ها که به تورم می‌انجامد فشار مضاعفی به دهک‌های پایین جامعه است و کسانیکه از یارانه‌های بهره مند می‌شوند دهک‌های بالای جامعه است. رقم یارانه پنهان در اقتصاد ایران حدود ۵۰ هزار میلیارد دلار معادل ۱۴۰۰ هزار میلیارد تومان است؛ که سهم هر ایرانی از این یارانه روزانه ۴۵ هزار تومان است. یعنی یک روز یارانه پنهان هر فرد معادل یک ماه یارانه نقدی است. مجموع ماهانه یارانه پنهان ماهانه برای هر فرد یک میلیون و ۳۵۰ هزار تومان است.\nقوامی بر اساس آمار توزیع یارانه بنزین در سال ۹۹ گفت: یارانه پنهان مستقیم به دهک دهم جامعه حدود ۲۸ هزار میلیارد تومان از یارانه بنزین استفاده کرده اند و کسانیکه در دهک اول قرار دارند ۱ هزار و ۶۵۰ میلیارد تومان بهره برده اند.\nرحیم زارع عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس گفت: هدفمندی یارانه‌ها به توزیع عدالت در جامعه کمکی نکرده است. یارانه‌های پنهان و آشکار بیش از بودجه عمومی کشور است و معادل ۱۴۰۰ هزار میلیارد تومان در کشور است. یارانه انرژی که به دهک‌های درآمدی دهم داده می‌شود ۲۳ برابر یارانه انرژی است که به دهک درآمدی اول داده می‌شود.\nزارع با بیان اینکه از آغاز اجرای قانون هدفمندسازی یارانه‌ها، نزدیک ۱۱ سال می‌گذرد گفت: بیش از ۷۱ میلیون نفر در کشور یارانه می‌گیرند تقریبا همه گروه‌های درآمدی از پرداخت یارانه نقدی (یارانه آشکار) برخوردار می‌شوند و این مغایر با ارتقای عدالت اجتماعی است. عدم وجود شناسایی دقیق دهک های پایین یکی از مشکلات برخورداری از یارانه های نقدی است.\nبرچسب ها: یارانه ، مجلس شورای اسلامی ، دهک های پایین ، دهک های درآمدی


نقش‌های جالبی که دو پرده روی هم ایجاد می کنند. (نقش‌های مویره و ارتباط آن با تداخل نور) | لیزرستان\nنقش‌های جالبی که دو پرده روی هم ایجاد می‌کنند\nنوارهای مویره (ماره) و ارتباط آن با تداخل نور\nتا کنون نقش‌های ناشی از افتادن پرده‌های توری روی یکدیگر را دیده‌اید؟ این نقش‌ها را در جاهای دیگر مثل نرده‌ها یا برخی نقش‌های راه راه در عکس‌ها و فیلم‌ها نیز می‌توان دید. به این نوارها و نقش‌ها نوارهای ماره (Moiré pattern) می‌گویند.\nاگر دو طلق شفاف که روی آنها خط‌های موازی نزدیک به هم کشیده شده باشد را روی هم قرار دهیم، شاهد ایجاد نوارهای تاریک و روشن هستیم که با تغییر زاویه دو طلق نسبت به هم، فاصله آن نوارها از همدیگر تغییر می کند.\nخط‌های موازی که روی طلق کشیده می‌شود نوعی توری را می‌سازد که به خاطر فاصله زیاد آنها از یکدیگر، توانایی پراش را ندارند و اصطلاحا به آنها توری رانکی (Ronchi grating) می‌گویند. فاصله خطوط در این توری‌ها از مرتبه میلیمتر تا صدم میلیمتر است. فاصله نوارهای ماره ایجاد شده به فاصله خط‌های توری و زاویه دو توری وابسته است.\nشما می توانید توری‌های نه چندان فشرده را (حدود میلیمتری) در برنامه‌های کامپیوتری رسم و روی طلق‌های شفاف چاپ کنید و با آن آزمایش‌های جالبی طراحی کنید. همچنین می‌توانید فاصله و ضخامت خطوط را کم و زیاد کنید و یا فاصله خطوط را نایکنواخت کنید و اثر آن را نقش‌های ایجاد شده ببینید.\nجالب است که بدانید در این ساختارهای تناوبی و راه راه فشرده، پدیده‌ای مشابه آنچه در تداخل نور (Light interference) اتفاق می‌افتد، پیش می‌آید. شباهت نوارهای ایجاد شده در این آزمایش با تداخل نور در این است که جبهه موج نور (Wave front of light) را با شکلی شبیه همین خط‌های موازی ترسیم می‌کنیم که فاصله خط‌ها معادل طول موج (Wavelength) و جهت آنها جهت انتشار نور است. اگر دو جبهه موج را باهم با زاویه‌ای تداخل دهیم، در آنجا هم نوارهای تداخلی ایجاد می‌شوند که به طول موج نور و زاویه دو باریکه بستگی دارد. اینجا هم فاصله نوارها به فاصله خطوط توری (که اینجا شبیه طول موج نور در جبهه موج عمل می‌کند) و زاویه تلاقی دو توری بستگی دارد. در واقع مثل این است که هر کدام از توری‌ها مثل یک جبهه موج نور عمل کرده است که فاصله خطوط توری همان طول موج آن جبهه موج است. این پدیده نشان می‌دهد که چقدر فرض موجی بودن نور و طول موج نسبت داده شده و تداخل قابل لمس است.\nدر این آزمایش می‌خواهیم دو توری را روی هم قرار دهیم و اثر این برهم‌نهی را بررسی کنیم. برای مشاهده و بررسی نوارهای ماره، تنها به دو توری نیاز داریم!\nابتدا دو توری ساده با خطوط سیاه و سفید موازی و فاصله مساوی را روی یکدیگر قرار دهید بطوریکه بتوانید نوارهای تاریک و روشن ماره را مشاهده کنید. این نوارها تداعی نقش‌های تاریک و روشنی را می‌کند که در پرده خانه یا برخی تصاویر تلویزیون از نقش‌های راه‌راه و این قبیل مناظر شاهد بوده‌اید.\nزاویه دو توری را تغییر داده و تاثیر آن را بر روی فاصله نوارها بررسی کنید. هرچه زاویه دو توری کمتر شود نوارها از هم بازتر می‌شوند و بر عکس با افزایش زاویه بین دو توری نوارها فشرده‌تر می‌شوند.\nبا تنظیم زاویه صفر، خط‌های توری را بر هم منطبق کنید. می‌بینید که نوارها محو می‌شوند یا تمام صفحه را پر می‌کنند .\nبا توجه به رابطه موجود بین زاویه دو توری، فاصله خط‌های توری و فاصله نوارهای تاریک و روشن ایجاد شده، می‌توانید این رابطه را بررسی کنید. برای فهمیدن اساس این رابطه، دو دسته توری را با خط کش و با دقت روی کاغذ رسم کنید و با کمک روابط هندسی رابطه را استخراج کنید. می‌بینید که فاصله نوارهای ایجاد شده با فاصله خط‌های توری نسبت مستقیم و با دو برابر سینوس نصف زاویه بین دو توری نسبت عکس دارد.\nd=2 sin ϴ/2\nدر واقع نوارهای تاریک مکان هندسی نقاطی است که خط‌های توری با هم تلاقی کرده‌اند و آنجا فشرده‌تر و به صورت خط به نظر می‌آید. نوارهای تاریک و روشن در امتداد نیمساز دو دسته توری قرار دارند. در اصل زاویه تلاقی را بین دو خط عمود بر خط‌های توری در نظر می‌گیریم .در این مرحله، با ثابت نگه داشتن زاویه، یکی از توری‌ها را حرکت دهید. در این صورت حرکت نوارهای تاریک و روشن را مشاهده خواهید کرد .توری‌های استفاده شده در این آزمایش را می‌توان به جبهه موج نور تشبیه کرد که عمود بر راستای انتشار نور است. در این صورت فاصله خطوط توری معادل طول موج خواهد بود. آنچه در تداخل دو دسته پرتو نورانی لیزر در آزمایش‌های تداخل اتفاق می‌افتد خیلی شبیه این آزمایش است .\nمی توانید در نرم افزارهای مختلف مثلا ورد، یک دو دسته خط رسم کنید و زاویه، ابعاد و موقعیت آن‌ها را نسبت به هم تغییر دهید تا تغییر وضعیت نقش ماره را ببینید و با رابطه بالا بررسی کنید. همچنین می‌توانید نوارها را نایکنواخت تنظیم کنید و اثر آن را ببینید و تفسیر کنید.\nمطالعه تغییرات بلورها از مرتبه دهم نانومتر، نمایش ابیراهی (Aberration) دستگاه‌های نوری، اندازه‌گیری جابجایی‌های کوچک نوسانات و انحراف نور با دقت بالا و …\nراجع به ارتباط این پدیده با تداخل نور فکر کنید و شواهد دیده شده در این آزمایش را با آن ارتباط دهید.\nوقتی که یک نقش راه‌راه را با دوربین عکاسی تصویر می‌کنیم در واقع فرصتی برای تداخل با خط‌های تصویرCCD فراهم کردیم که می‌توانید درباره آن نیز فکر کنید.\nبا گشتی در اینترنت از کاربردهای نوارهای ماره با خبر شوید و درباره آن‌ها و ارتباط با تداخل نور فکر کنید.\nبه چگونگی استفاده از نوارهای ماره درCNC ها فکر کنید.\nمی‌توانید به جای دو توری که از خطوط موازی تشکیل شدهاز یک توری با خطوط موازی مستقیم و یک توری با خطوط موازی دایروی استفاده کنید.\nبین نوارهای ماره و تداخل نور ارتباطبرقرار کنیم. تداخل نور، ناشی از همدوسی (Coherence)بود، در اینجا نیز این نظم در توری رانکی است که تداعی همدوسی را می‌کند. راجع به همدوسی در نور و ایجاد تداخل و همچنین همدوسی در توری رانکی و همدوسی در نور فکر کنید.\nاگراین همدوسی در نور وجود نداشت تداخل ایجاد نمی‌شد حال اگر این همدوسی در توری رانکی وجود نداشته باشد تداخل ایجاد نمی‌شود در مورد معنی آن می‌توانید فکر کنید.\nابزاری برای اندازه‌گیری دقیق جابجایی با استفاده از توری رانکی طراحی کنید. دقت آن به چه چیزی بستگی دارد؟\nسعی کنید به جای تلاقی دو توری ساده و هم اندازه، توری‌های مختلف با شکل‌های مختلف که نشان‌دهنده جبهه موج‌های مختلف است را باهم یا با یک توری ساده تلاقی دهید. این کار خیلی شبیه به آن چیزی است که در هولوگرافی (Holography)اتفاق می‌افتد.\nاگر توری رانکی بکار رفته روی شیشه که انعطاف نداشته باشد درست شود و فاصله خطوط هم کم باشد (در حدود 100 خط در میلیمتر) در آن صورت با تاباندن نور موازی شده به این توری، تصویری از آن در فاصله‌ای به نام فاصله تالبوت (Talbot) ایجاد می‌شود. این امکان ایده‌های بسیاری برای بکارگیری نقش ماره را ایجاد کرده است. هر تغییر در مسیر انتشار، روی تصویر ایجاد شده اثر می‌گذارد و با تلاقی با توری دیگر در محل تصویر قابل ردیابی است.


زاویه راه ما با صراط مستقیم چقدر است؟ | وب سایت مهندس علي ماهرالنقش\nصراط مستقیم واحد است و سبل سلام متعدد.\nمتنی را که در ادامه ملاحظه می فرمایید از سایت حضرت علامه آیه الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس‌سره نقل شده است. چند نکته قابل عرض اینکه:\n۱- راههای بسوی خدا بسیار است؛ ولی صراط مستقیم تنها یکی است\n۲- کوتاهترین راه بین بنده و خدا، صراط مستقیم است\n۳- تمام راههای بسوی خدا، به مقدار نزدیک بودنش به راه مستقیم، از صراط مستقیم بهره دارند.\n۴- به عبارتی میزان بهره ما ازصراط مستقیم بر اساس معادله زیر محاسبه می شود.\nبهره ما از صراط مستقیم = (Seraat Vector) * cos (زاویه انحراف از صراط)\nکه در تصویر ارائه شده در متن به خوبی ملاحظه می شود.\nملاحظه میشود که سبل (یعنی راه) به صیغه جمع آمده است، یعنی برای وصول به خدا و کسب مقام تقرّب و خلوص خداوند راههائی وجود دارد؛ امّا صراط مستقیم واحد است و نمی‌تواند بیش از یکی باشد.\nاهْدِنَا الصِّرَ’طَ الْمُسْتَقِیمَ صِرَ’طَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ.\n«راه مستقیم را به ما نشان بده و ما را به آن راه هدایت کن! راه کسانی که بر ایشان نعمت عنایت نمودی!»\nوَ إِذًا لَّاتَیْنَـٰهُم مِّن لَّدُنَّآ أَجْرًا عَظِیمًا وَ لَهَدَیْنَهُمْ صِرَ’طًا مُّسْتَقِیمًا.\nکسانی که تسلیم محض خدا و رسول خدا باشند و در برابر فرامین خدا چون و چرا نداشته باشند و نسبت به مواعظ و اندرزهای حقّ مطیع محض باشند، این امر برای آنان پسندیده و اختیار شده است و موجب قدم راسخ و گام راستین میباشند؛ و در نتیجه از جانب خدا به آنان اجری عظیمی خواهد رسید، و در صراط مستقیم خداوند هدایتشان خواهد فرمود.\nدر قرآن مجید صراط مستقیم در سی و سه مورد آمده است، به لفظ مستقیم فقط؛ و در همه جا به لفظ واحد آمده است؛ و اصولاً در قرآن صراط به صیغه جمع مانند صُرُط نیامده است.\nو امّا سبیل به صیغه جمع زیاد آمده است؛ مانند:\nیَهْدِی بِهِ اللَهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَ’نَهُ و سُبُلَ السَّلَـٰمِ.\n«خداوند بواسطه قرآن کریم کسانی را که از مقام رضای خدا پیروی کنند به سبل سلام هدایت میکند.»\nثُمَّ کُلِی مِن کُلِّ الثَّمَرَ’تِ فَاسْلُکِی سُبُلَ رَبِّکَ ذُلُلاً. \n«(خداوند به زنبور عسل وحی فرستاد که…) سپس از تمام ثمرات بخور و راههای پروردگارت را به حال تسلیم و انقیاد و مذلّت بپیما!»\nوَ مَا لَنَآ أَلَّا نَتَوَکَّلَ عَلَی اللَهِ وَ قَدْ هَدَ’نَا سُبُلَنَا. \n«(پیامبران در پاسخ طواغیت و مستکبران جهان گفتند:) چرا ما بر خدای خودمان توکّل ننمائیم و امور خود را به او نسپاریم در حالیکه او راههای ما را بسوی مقام قرب خود به ما هدایت کرد.»\nو از اینجا استفاده میشود که راههای بسوی خدا بسیار است؛ ولی صراط مستقیم تنها یکی است و تمام این راهها به مقدار نزدیک بودنش به راه مستقیمی که اقصر فاصله بین بنده و بین خداست، از صراط مستقیم بهره دارند.\nپس هر چه زاویۀ انحراف آن سبل از راه راست تصوّری و توهّمی که بین این دو نقطه است بیشتر باشد، بهرۀ آن سبل از صراط مستقیم کمتر؛ و هر چه زاویه انحرافشان کمتر باشد بهره‌شان از صراط مستقیم بیشتر است.\nباری انسان در دنیا قدم میگذارد، خواه از مکتب انبیاء استفاده کند و یا نکند، سیر خود را در دنیا میکند و میمیرد و در باطنش راهی داشته است که به تربیت انبیاء به کمال و تمام رسیده و یا نرسیده است؛ بالاخره در باطن خود پیوسته حرکت و سیری داشته است. در این حقیقت که شکّی نیست.\nاین راهی که انسان در دنیا بسوی خدا داشته است، در عالم قیامت ظهور و بروزی دارد. چون سابقاً دانستیم که تمام موجودات و افعال این عالم مادّه و طبع و عالم مُلک و شهادت، در آن عالم غیب و ملکوت یک صورت ملکوتی دارند. یکی از چیزهائی که در اینجا صورت مُلکی دارد همین سیر نفسانی انسان است رو به مبدأ خود که در آنجا صورت ملکوتیش همان صراط است.\nو شکّی نیست که این صراط را انسان در دنیا داشته است. و چون هر کس در دنیا یک صراط دارد، در آخرت هم همان صراط را به صورت ملکوتی آن عالم دارد. و صراط دنیا که در عالم طبع و مادّه، در عالم شهوت، در عالم غضب، در عالم اوهام و اعتباریّات، دنیا را اداره میکند، و روی امور اعتباریّه پیوند میدهد و موجودات متفرّق را بر اساس همین اعتبار به هم متّصل میکند، باید در قیامت صورت ملکوتی که بروز صورت مُلکی است داشته باشد.\nبنابراین تمام افراد بشر که در دنیا آمدند و از دنیا میروند؛ اصل ظهور و بروز دنیا در قیامت، جهنّم است، و راهی که انسان از دنیا به بهشت دارد صراطی است در جهنّم که باید از آن عبور کند و به بهشت برسد.\nچون هر چیزی که انسان را از خدا دور کند جهنّم است. مراد از دنیا زندگی کردن بر روی زمین نیست، بلکه زندگی کردن در عالم تعلّقات است. هر فردی که در دنیا می‌آید تعلّقاتی پیدا میکند؛ ظهور و بروز این تعلّقات جدا کنند و غافل کنندۀ از خدا در آخرت، جهنّم است.\n ـ آیه ۶ و صدر آیه ۷، از سورۀ ۱: الفاتحه\n ـ آیه ۶۷ و ۶۸، از سورۀ ۴: النّسآء\n ـ صدر آیه ۱۶، از سورۀ ۵: المآئده\n ـ صدر آیه ۶۹، از سورۀ ۱۶: النّحل\n ـ صدر آیه ۱۲، از سورۀ ۱۴: إبراهیم\nپایگاه علوم و معارف اسلام، حاوی مجموعه تالیفات حضرت علامه آیه الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس‌سره\nمعاد شناسی جلد هشتم، صفحه ۱۹ تا ۲۲


اندروید 11 برای تلویزیون های هوشمند معرفی شد - سامانه مراقبت از خانواده SPY24\nآپدیت واتس اپآموزشی\nاکتبر 10, 2020 10 0\nپس از اینکه Android 11 برای گوشی های هوشمند به طور رسمی منتشر شد، گوگل اعلام کرد قرار است این سیستم عامل در دسترس تلویزیون های هوشمند نیز قرار بگیرد. از آنجایی که اغلب قابلیت های نسخه ی موبایلی این سیستم عامل در نسخه ی تلویزیونی آن نیز موجود است، باعث بهبود رابط کاربری و تجربه ی کار با تلویزیون های هوشمند خواهد شد. امنیت و حریم خصوصی از جمله مواردی هستند که گوگل در جدیدترین نسخه ی اندروید TV بر روی آنها تمرکز کرده است. همچنین ابزار های توسعه دهنده ی مربوط به اندروید ۱۱ به صورت مخصوص برای تلویزیون ارتقا پیدا کرده اند و بهبود یافته اند. برخی از قابلیت هایی که در این نسخه از اندروید ۱۱ ایجاد شده است تنها با تلویزیون های هوشمند سازگاری دارد و نمی توان آنها را در گوشی اجرا کرد و این قابلیت ها در گوشی های هوشمند پیدا نمی شوند.\nگوگل در زمان معرفی این نسخه از اندروید اعلام کرد که در نحوه ی عملکرد این سیستم عامل تغییرات و بهبودهای محسوسی ایجاد شده است و این امکان را دارد تا حافظه ی دستگاه را بهتر از همیشه مدیریت کند. به علاوه، توجه زیادی نیز به حریم خصوصی شده و گوگل گفته است که قرار است مجوز هایی که یک بار صادر می شوند یا همان مجوز های یک بار مصرف، از نسخه ی موبایلی اندروید ۱۱ به این نسخه ی جدید بیایند. نسخه ی جدید Android 11 برای دکمه های فیزیکی قطع کردن صدای میکروفون، یک فریم ورک دارد که این قابلیت به طور ویژه برای سازگاری بهتر با تلویزیون های مجهز به میکروفون های دوربرد به وجود آمده است.\nدر کنار این موارد گفته شده و بنابر ادعای گوگل، توانایی های اندروید ۱۱ در راستای پخش محتوای چند رسانه ای ارتقا پیدا کرده است. فناوری های Auto Low Latency Mode و دی کدینگ محتوای چند رسانه ای با تاخیر پایین از جمله قابلیت های دیگر نسخه ی تلویزیون اندروید ۱۱ می باشد. لازم به ذکر است Android 11 از فریم ورک ارتقا یافته Tuner با CAS نیز بهره می برد.\nگوگل همچنین هنگام توضیحات در رابطه با اندروید ۱۱ نسخه ی تلویزیونی اعلام کرد که این سیستم عامل شامل قابلیت های جدیدی در راستای کلیدهای بیداری (Wake Keys) و حالت بوت بدون صدا (Silent Boot) برای به‌روز رسانی های سیستم می باشد. در مجموع می توان گفت که یکی از عمده ترین تغییرات این نسخه از اندروید، پشتیبانی گسترده تر از انواع گیم پد ها می باشد. در حقیقت این ویژگی و تغییر مهم و کاربردی، بیشتر برای افرادی حائز اهمیت می باشد که مشترک سرویس بازی گوگل استیدیا هستند. بر اساس یک بیانیه ای از گوگل، این شرکت در حال همکاری ویژه و تنگاتنگی با تولید کنندگان تلویزیون های هوشمند است تا بتواند این نسخه ی جدید اندروید را طی ماه های آتی به طور رسمی عرضه کند.\nنوشته اندروید ۱۱ برای تلویزیون های هوشمند معرفی شد اولین بار در وبلاگ سامانه مراقبت از خانواده. پدیدار شد.\nاندروید, اندروید جدید, تلویزیون


چطور آشپزخانه قدیمی را ارزان تغییر دهیم2 -آکا\nچطور آشپزخانه قدیمی را ارزان تغییر دهیم2 -آکا\n9-6-2016 سرگرمی و متفرقه آکا ایران 78\n: روش های مختلفی برای تغییر آشپزخانه های قدیمی وجود دارد که هزینه زیادی نداشته باشد. در زیر به بعضی از آن ها اشاره می شود: دکوراسیون آکا ایران\n1- آشپزخانه براق بهترین توصیفی است که می توان برای این آشپزخانه کوچک به کار برد. در این فضا وسایل اضافی حداقل بوده و نوع چیدمان طوریست که سبک خاصی به آن داده است ضمن آن که وسایل به راحتی در دسترس می باشند.\nبه گزارش آکاایران: کابینت های فلزی قدیمی برای استفاده مجدد رنگ شده و به جای کابینت های دیواری از باکس های آماده و طاقچه های باریک ساخته شده از تخته های فیبر با پوشش لمینت پلاستیکی استفاده شده است.\nچطور آشپزخانه قدیمی را ارزان تغییر دهیم2 -آکامجله،آتا ایران،مجله اینترنتی،مجله اینترنتی آتا ایران،چطور آشپزخانه قدیمی را ارزان تغییر دهیم،دکوراسیون،دکوراسیون آشپزخانه،تغییر دکوراسیون با کمترین هزینه،تغییر و تزیین دکوراسیون خانه با هزینه کم و ارزان\nآکاایران: چطور آشپزخانه قدیمی را ارزان تغییر دهیم2\n2- آشپزهای حرفه ای وسایل مورد نیاز خود را آویزان می کنند تا راحت تر به آن ها دسترسی داشته باشند. از آن جا که نوع استیل آماده این میله ها معمولا گران است، می توانید میله فلزی مشابهی برای این کار در نظر بگیرید و با استفاده از گیره هایS مانند، کفگیر و ملاقه ها را روی آن آویزان کنید.\n3- ظرف ها را در دسترس قرار دهید. از یک میل پرده محکم و گرد یا یک میله فلزی برای آویزان کردن تابه ها و قابلمه ها استفاده کنید. میله را در برابر چشم و بالای پنجره نصب کنید. از این میله می توانید برای آویزان کردن گلدان هایی که نیاز به نور مستقیم دارند، نیز استفاده کنید.\nآویزان کردن تابه ها در آشپزخانه های کوچک که تعداد کابینت آن کم است، کمک زیادی در باز شدن جا خواهد کرد.\n4- با استفاده از سبدهای چوبی جادار در آشپزخانه تنوع ایجاد کنید. کافیست در یکی از کابینت ها را بردارید و به جای طبقات از سبدهای چوبی استفاده کنید. با استفاده از چارچوب های ریلی حالت کشویی به سبدها دهید تا به راحتی به وسایل و مواد غذایی داخل آن دسترسی پیدا کنید. داخل این سبدها سیب زمینی، سفره، رومیزی و غیره را قرار دهید.\n5- با بعضی تغییرات جزئی، در آشپزخانه تنوع ایجاد کنید. از دستگیره های شیشه ای رنگی استفاده کنید. حتی می توانید دستگیره های چوبی قدیمی را متنوع رنگ کنید.\n6- با نصب یک پنجره کوچک در بالای سینک در آشپزخانه های تاریکی که پنجره ای به بیرون ندارند، از نور اتاق مجاور بهره مند شوید.\n7- برای تغییر در آشپزخانه های قدیمی دارای دیوارهای گچی، با استفاده از کاشی های کوچک رنگی دیوار پشت ظرفشویی را که معمولا نمناک بوده و رنگ پشت آن پوسته پوسته می شود، کاشی کنید.\n8- برای صرفه جویی و به جای خرید پوشش جدید کف، قسمت هایی از زمین را رنگ و بعد از خشک شدن برای محافظت از رنگ، از لاک پلی اورتان استفاده کنید.


درآمد مالیاتی ایران هخامنشی | نمایشگاه مجازی فارس\nبا تشکیل پادشاهی هخامنشیان و گسترش مرزهای جغرافیایی ایران از مصر تا هند، برای دریافت مالیات و امور مالی کشور، دفاتر و سازمانهای منظمی تشکیل شد.\nهرودوت اشاره نموده که داریوش، ایران را به بیست حوزه مالیاتی تقسیم نموده بود و همراه با هر استاندار، یک مامور مالیه نیز به هر ساتراپی اعزام می‌نمود. همزمان کلیه املاک مزروعی کشور ممیزی شد و دفاتر دیوانی برای ثبت مالیات‌ها ایجاد گردید. سهم هر شهربان برای هزینه‌های محلی تعیین گردید و مهم‌تر آن که مودیان مالیاتی حق اعتراض به میزان مالیات دریافتی را داشتند.\nمالیات نقدی وصولی حکومت مرکزی در این زمان ۱۲۴۸۰ تالان بابلی (حدود ۲۴ میلیون دلار امروزی) گزارش شده‌است. این مبلغ علاوه بر سهم ساتراپی‌های محلی و همچنین مالیات جنسی بوده‌است. مجموع موجودی طلای خزاین دو شهر شوش و تخت‌جمشید در حمله اسکندر به ایران، یک میلیارد و هشتصد میلیون فرانک طلا برآورد شده‌است.\nاسکندر مقدونی (2)\nالکساندر مکدونسکی (2)\nحمله اسکندر به ایران (1)\nحوزه مالیاتی (1)


آمادگی پست بانک در ارائه خدمات بانکی مطلوب به هموطنان در سراسر کشور :: پایگاه خبری اقتصادی و تحلیلی نیوزبانک\nآمادگی پست بانک در ارائه خدمات بانکی مطلوب به هموطنان در سراسر کشور\nخبرهای بانکی ـ مجموعه کارکنان و کارگزاران پست بانک ایران با توجه به حضور گسترده درسطح کشور، آماده خدمت‌رسانی شایسته و مطلوب به هموطنان به‌ویژه در ماه‌های پایانی سال هستند.\nبه گزارش خبرهای بانکی ؛ دکتر صباغی عضو هیأت مدیره در جلسه شورای اداری پست بانک استان کرمانشاه ضمن بیان مطلب فوق اظهارداشت: با توجه به وضعیت نیروی انسانی و دفاترخدمات بانکی استان، انتظار می‌رود با استفاده بهینه از خدمات، ابزارها و ظرفیت موجود دراستان تلاش‌های کارکنان در زمینه جذب منابع، نسبت درآمد به هزینه، سود و زیان و سایر شاخص‌ها بیش از پیش افزایش یابد.\nوی مهمترین شاخص اثرگذار در ارزیابی عملکرد شعب را شاخص‌های سودآوری و تحقق EPS بانک عنوان‌کرد و افزود: از آنجائی‌که بانک یک بنگاه اقتصادی است، تک تک کارکنان باید بدانند که دارای مسئولیت اقتصادی در جامعه هستند. چرا که با این رویه کارآئی مجموعه افزایش می‌یابد.\nصباغی درپایان اظهارداشت: با توجه به اقدامات صورت‌گرفته و همبستگی ایجاد شده در بین کارکنان، امیدواریم سال آینده سال سودآوری، رونق و شکوفائی پست بانک ایران باشد.\nوی اعطای تسهیلات جهت شخصی‌سازی دفاترخدمات بانکی روستائی و استفاده از ابزار تشویقی برای شعب را مهمترین عوامل در تأمین نقدینگی و تحقق هدف سپرده‌ای برشمرد.\nداود قزلباش مدیر امور مالی و اعتباری هم در این جلسه با تحلیل وضعیت منابع به مصارف و درآمد به هزینه استان به تشریح چگونگی پرداخت تسهیلات پرداخت و بر توجه کارکنان به جذب منابع ارزان‌قیمت و کسب درآمد از محل خدمات تأکید کرد.\nگفتنی است: درپایان این جلسه؛ رؤسای دوایر ستادی و شعب و کارکنان به بیان مسائل موجود پرداخته و پاسخ‌های لازم را از مدیران مربوطه دریافت کردند.\nتاریخ خبر: ١٣٩۶/۰٩/١٣ ١۶:٣٢:۴٩\nبهره‌برداری از 7 طرح اقتصادی با تأمین مالی پست‌بانک


کودک، جنسیت، دختران، دوست، خردسال - کاوشگران جوان\nکودک، جنسیت، دختران، دوست، خردسال\nمی‌کنم و می‌بینم که اگر این کار را نمی‌کردم بهتر بود و اگر این قسمت را اینطوری انجام می‌دادم بهتر بود. اینها خودش تجربه است. و سن و جنسیت تأثیری در انتخاب قالب ندارد و فقط ویژگی‌های قالب‌ها برای جنسیت ممکن است تغییر کند. در مجموع مفاهیمی که با هم مشترک هستند مثل بازی، درس خواندن، احترام به والدین که بین همه مخاطبین مشترک است را می‌توان برایهمه مطرح کرد. ولی همین مخاطبین که از نظر سن و جنسیت یکسان هستند در بعضی چیزهای دیگر متفاوت هستند مثلا امکاناتی که یک کودک در تهران دارد برای یک کودک در یک روستای دورافتاده ممکن است نباشد و سطح درک آنها متفاوت باشد و یا اصلا ممکن است مخاطب ناشنوا و نابینایی داشته باشیم که باید همه آنها را در کنار هم بینیم و یک برنامه در اندازه همه مخاطبین باهم بسازیم و در ضمن باید با زمان هم پیش برویم و چیزی را که کودک دوست دارد مورد توجه قرار بدهیم و او را جذب کنیم.\nشماره سیزده : قطعا تفاوت‌های سنی تأثیرگذار هست و تفاوت‌های جنسی نیز همین‌طور است. متاسفانه فیلم‌سازان و برنامه‌سازان ما همیشه آمده‌اند و خاطرات کودکی و نوجوانی خود را کار کرده‌اند و به نوعی خودشان را بازگو کرده‌اند در حالی که آن فیلمسازی است ولی در حیطه تلویزیون جایگاه ما فرق می‌کند و خصوصیت و جنسیت مخاطبان در تولید برنامه نقش دارد. سن صدرصد در نقش بستن قالب در ذهن من برنامه‌ساز تأثیر ندارد مثل اینکه من بگویم مخاطب خردسال است پس باید انیمیشن یا عروسکی باشد.\nشماره پانزده : جنسیت تأثیری در انتخاب قالب ندارد ولی در جزئیات چرا متفاوت هستند. من : مثل اینکه مسابقه آشپزی برای دختران باشد و مسابقه بدنسازی برای پسران برگزار شود که قالبشان مسابقه است ولی در جزئیات متفاوت هستند. این چیزی که می‌فرمایید سبب می‌شود که مخاطب پس بزند و با این حریم ایجاد کردن بدتر یک سری مخاطب می‌گویند آن چه چیزی است که ما نباید سراغ آن برویم و مخاطب دختر بگوید که چرا من نباید بدنسازی شرکت کنم. و این حرصی که دختران برای دیدن برنامه فوتبالیست‌ها دارند به خاطر این است که ببینند چه چیزی است.\nشماره شانزده : بله قطعا سن مخاطب در انتخاب قالب تأثیرگذار است. در مقاطع نوجوانی جنسیت بر قالب تأثیرگذار است. و شاید دختر خانم‌ها فضاهای لطیف و رنگ‌های دخترانه و شخصیت‌های دخترانه را بیشتر می‌پسندند. و دختران فضاهای اکشن را دوست ندارند مثل بابالنگ دراز البته برای دختران نوجوان.\nشماره هجده : بله. ما در سنین کودک و خردسال به سمت فضاهایی می‌رویم که بتوانیم قوه تخیل کودک را بیشتر فعال بکنیم و یا به سمت قصه‌گویی می رویم تا بتوانیم آن پیام رابه کودک منتقل کنیم و در سنین نوجوانی شرایط فرق می‌کند و کشش‌هایی که مخاطبین مختلف کودک دارند به اقتضای سنشان متفاوت است و ما نمی‌توانیم برای همه اینها یک نسخه بپیچیم.و جنسیت در انتخاب قالب تأثیر ندارد و نمی‌توانیم بر این ساس قالب را تفکیک بکنیم بلکه در جزئیات و ویژگی‌ها مثل شخصیت‌ها، طراحی‌های صحنه و قصه‌ها متفاوت است.\nشماره نونزده : در مورد سن و سال بله، مثلا قالب مستند کاربردی برای مخاطب کودک و نوجوان ندارد. در مورد جنسیت نیز یافته‌های تحقیقم در کتاب “جنگ تلویزیونی برای کودکان” نشان می‌دهد که دختران و پسران انتخاب‌های متفاوتی دارند. مثلا علاقه دختران به جنگ‌های تفریحی-آموزشی و کلا به جنگ تلویزیونی بیشتر از پسران است. یک نکته در مورد برنامه‌سازی و جنسیت قابل توجه است و آن اینکه سیر برنامه‌سازی کودک و نوجوان در کشورهای پیشرفته، به سمت محو جنسیت یا کلیشه‌های جنسی رایج در کارتون‌ها و برنامه‌ها پیش می‌رود؛ یعنی بهتر است به جای دخترانه-پسرانه کردن برنامه‌ها، آنها را برای هر دو گروه تهیه و تولید کرد.\nظاهرا پژوهش‌ها اینگونه نشان می‌دهد که هر چه سن پایین تر می‌آید کشش به سمت قالب‌های عروسکی و نمایشی و انیمیشن بیشتر می‌شود. و هر چه سن بالاتر می‌رود کشش کودکان به جنبه‌های رئال‌تر نزدیک می‌شود و خصوصا در دوران نوجوانی مخاطبین دوست دارند که برنامه مستقیما با آنها ارتباط برقرار کند و صحبت کند.\nقطعا جنسیت در پردازش قالب و ویژگی‌های آن تأثیرگذار است.\nقالب‌های دیداری بر روی خردسال تأثیرگذارتر هستند تا قالب‌های شنیداری. که این می‌تواند در قالب انیمیشن، نمایش،کلیپ اتفاق بیفتد\nمخاطبان دختر نیز رنگ‌های خاصی را دوست دارند و روحیات دختران با پسران فرق دارند و مهر و محبت و عاطفه‌ای که دارند باعث می‌شود من برنامه‌ساز در استفاده از کلمات، رنگ و دکور متفاوت‌تر نگاه کنم مثل خریدن یک کادو برای دختران و این نکته باید در برنامه‌های ما لحاظ بشود.\nخردسالان به قالب‌های عروسکی و نمایشی تمایل بیشتری دارند. کودکان نیز به قالب انیمشن، عروسکی و تلفیق آن با رئال گرایش دارند. و نوجوانان از کارهای نمایشی و گفتگومحور استقبال می‌کنند. و قالب‌های مورد علاقه بر حسب جنسیت مخاطبان کودک با رده‌های سنی فقط در ویژگی‌های آن قالب‌ها متفاوت هستند\nبرای نوجوان از همه قالب‌ها می‌شود\nبه نظر من به غیر از برنامه ترکیبی و گفتگو محور از بقیه قالب‌ها برای کودک و خردسال می‌توان استفاده کرد.و تفکیک برنامه به دخترانه و پسرانه خیلی لزومی ندارد\nانیمیشن عمق اثرش به مراتب برای مخاطب خردسال و کودک بیشتر از سایر قالب‌هاست. برعکس تصور خیلی از افراد مخاطب نوجوان از مستقیم گویی هم لذت می‌برد و برنامه گفتگو محور را دوست دارد\nنوجوانان بیشتر کار ترکیبی می پسندند و خردسال و کودک کار نمایشی می‌پسندند\nجنسیت مخاطب تأثیری در انتخاب قالب ندارد و در ویژگی‌ها موثر است\nنمی‌شود گفت مخاطبین کودک در هر رده سنی از چه قالبی خوشش می‌آید چون هیچ مطالعه علمی بر روی آنها صورت نگرفته است و اگر هم من پاسخ بدهم براساس مشاهداتی است که من کرده‌ام و حرف من از لحاظ علمی پذیرفتنی نیست چون تجربیان بین علمی ماست و مطالعه جدی من ندیدم که مثلا پسرها انیمسشن را بیشتر دوست دارند و یا دخترها عروسکی را بیشتر دوست دارند و بستگی به این دارد که آنها در معرض کدام قالب قرار گرفته باشند\nمشاهدات ما نشان داده است که خیلی تفاوت بین کودکان از نظر سن و جنسیت برای انتخاب قالب وجود ندارد مگر اینکه با توجه به درک بصری آنها و توانایی قضاوتشان بین نسبت قالب و محتوا و رابطه آن با سن و جنسشان و محل‌زندگی‌و خواسته‌ها‌و نیازهایشان‌بررسی صورت بگیرد.\nکشورهای‌مختلفی هستند که برنامه‌های مختلفی برای جنسیت دختران تولید می‌کنند\nحتی جنسیت هم تأثیری ندارد\nبچه‌های‌کوچکتر انیمیشن را بیشتر دوست دارند به خاطر اینکه تخیلی‌تر است\nمتاسفانه دختران از ذهن ما پاک شدند و این هم به دلیل ممیزی هایی است که وجود دارد. درست است که ما مثلا در برنامه نوجوان یک روز را پسرها اجرا می‌کنند و یک روز را دخترها ولی مسائل خاص دخترها در آن پرداخته نمی‌شود و ما درباره این مسائل خط قرمز داریم و دچار‌خودسانسوری هستم و نه سانسور به خاطر اینکه مبادا به ما بگویند این چیست و هیچ ریسکی را نمی‌پذیریم. یک برنامه دخترانه کاملا دخترانه است\nسن و جنسیت تأثیری در انتخاب قالب ندارد و فقط ویژگی‌های قالب‌ها برای جنسیت ممکن است تغییر کند\nقطعا تفاوت‌های سنی تأثیرگذار هست و تفاوت‌های جنسی نیز همین‌طور است\nسن صدرصد در نقش بستن قالب در ذهن من برنامه‌ساز تأثیر ندارد مثل اینکه من بگویم مخاطب خردسال است پس باید انیمیشن یا عروسکی باشد\nجنسیت تأثیری در انتخاب قالب ندارد ولی در جزئیات چرا متفاوت هستند\nقطعا سن مخاطب در انتخاب قالب تأثیرگذار است.در مقاطع نوجوانی جنسیت بر قالب تأثیرگذار است. و شاید دختر خانم‌ها فضاهای لطیف و رنگ‌های دخترانه و شخصیت‌های دخترانه را بیشتر می‌پسندند. و دختران فضاهای اکشن را دوست ندارند\nدر سنین کودک و خردسال به سمت فضاهایی می‌رویم که بتوانیم قوه تخیل کودک را بیشتر فعال بکنیم\nجنسیت در انتخاب قالب تأثیر ندارد بکنیم بلکه در جزئیات و ویژگی‌ها مثل شخصیت‌ها، طراحی‌های صحنه و قصه‌ها متفاوت است\nدر مورد سن و سال بله، مثلا قالب مستند کاربردی برای مخاطب کودک و نوجوان ندارد. در مورد جنسیت نیز یافته‌های تحقیقم در کتاب “جنگ تلویزیونی برای کودکان” نشان می‌دهد که دختران و پسران انتخاب‌های متفاوتی دارند. مثلا علاقه دختران به جنگ‌های تفریحی-آموزشی و کلا به جنگ تلویزیونی بیشتر از پسران است\nسؤال ششم : کدام ژانر(کمدی، فانتزی،موزیکال،اکشن،اسلپ استیک،…) برنامه‌سازی در راستای جذب کودکان دارای پتانسیل بیشتری است؟ چرا؟\nشماره یک: همه ژانرها کودکان و بزرگسالان را جذب می‌کنند و نمی‌توان گفت کدام جذاب‌تر است. کمدی را همه سن‌ها دوست دارند و همه سنین و جنسیت‌ها دوست دارند. کارتون شکرستان مخاطبین را جذب می‌کند\nشماره دو: من فکر می‌کنم همه ژانرها قشنگ است که بچه‌ها دوستشان دارند. ما هیچ وقت از کمدی، از خندیدن از صحنه‌های کمیک بدمان نمی‌آید و همیشه دوست داشتیم. و فانتزی هم که در وجود ما همیشه وجود دارد و در وجود بچه‌ها هم هست و فکر می‌کنند که مثلا یک قصری دارند و از یک وسیله هزار جور استفاده می‌کنند و درباره کمدی اسلپ استیک هم باید بگویم که بچه‌ها از همان ابتدا عاشق زدن وخوردن و این دنیای بامزه هستند. و این ژانرها می‌تواند جدا و یا درکنار هم استفاده بشوند و این استفاده از اینها به سلیقه ما برمی‌گردد.\nشماره سه : ژانر موزیکال برای خردسال و ژانر طنز برای کودک بسیار جذاب است. و کمدی نیز ژانری است که همه مخاطبین را جذب می‌کند از بچه‌ها تا بزرگسال. و کودکان حوصله کاری که کمی پیچیده و فلسفی باشد را ندارد. بنابراین ژانر کمدی را انتخاب می‌کنند و تکه‌های کمدی از برنامه‌ها را به خاطر می‌سپارند. هیچ وقت نمی‌آیند تکه‌های اکشن یک برنامه را به خاطر می‌سپارند و تکرار کنند. آن چیزی که با آن ارتباط برقرار می‌کنند همین برنامه‌های کمدی است و برنامه‌هایی که بتوانند کمدی و فانتزی را توأمان با هم داشته باشد موفق‌تر است. برنامه‌هایی که صرفا فانتزی هستند بچه‌ها با آن ارتباط برقرار نمی‌کنند اما همان برنامه اگر کمدی داشته باشد به راحتی مخاطب را جذب می‌کند.\nشماره چهار : خردسال و کودک از ژانر فانتزی خوششان می‌آید. و هر چه کودکان بزرگتر می‌شوند مثلا نوجوانان ژانر اکشن را بیشتر می‌پسندند. و البته کمدی را همه دوست دارند و باید ببینیم هر کدام از مخاطبین کودک از چه نوع کمدی خوششان می‌آید. خردسال بیشتر از موزیکال خوشش می‌آید و بیشتر با این ژانر جذب می‌شوند و این از ویژگی‌ها\nشاه، کودتا، مصدق، -، بی‌بی‌سی\nپایان نامه روانشناسی با موضوع : عوامل مؤثر بر سازگاری اجتماعی\nبیع، إن، شاء، الرجل، سفارش\nدین، دینی، دین،، الاهیات، گزارههای\nدبدگاه های نظری در مورد مسئولیت\nرسانه،، اطلاعاتی، دانایی، ای،، کند،\nمصاحبه با دانا ماشالله پور، در استارت‌آپ ویکند Modotech\n•، مددجو، بهداشت، مددجویان، قضایی\n، زن، همسرش، زنان، لباس\nدیوان، یوگسلاوی، اثبات، انتساب، حقوق\nمشکلات قرصای لاغری چیه؟\nنفت، آمریکا، مکزیک، معاهده، فلات


دانلود زیرنویس فارسی سریال شفادهنده Healer | ایران زیرنویس\nخانه » سریال‌ها » زیرنویس سریال » دانلود زیرنویس سریال Healer\nدانلود زیرنویس سریال Healer\nخلاصه داستان : دانلود زیرنویس فارسی سریال شفادهنده (Healer). یک حادثه قتل قدیمی شامل گروهی که یک ایستگاه پخش غیرقانونی را اداره می‌کردند، افراد مختلفی را گرد هم می‌آورد – یک مرد مرموز “شفا دهنده” ک...\nنام سریال : Hilleo\nبازیگران : Ji Chang-Wook,Park Min-Young,Tae-Mi,\nدانلود زیرنویس فارسی سریال شفادهنده (Healer). یک حادثه قتل قدیمی شامل گروهی که یک ایستگاه پخش غیرقانونی را اداره می‌کردند، افراد مختلفی را گرد هم می‌آورد – یک مرد مرموز “شفا دهنده” که دارای مهارت‌های مبدل و مبارزه است، یک گزارشگر از یک روزنامه درجه دو و یک روزنامه‌نگار معروف. آنها باید با تضاد بی رحمانه حقیقت در مقابل ایمان مقابله کنند.\nدانلود زیرنویس سریال Healer فصل 1 تعداد قسمت ها : 20


کتابخانه » صحیفه امام خمینی » جلد ۷ » صفحات ۱۶۵ تا ۱۶۶\nجلد ۷ - صفحه ۱۶۵\nزمان: ۸ اردیبهشت ۱۳۵۸ / ۱ جمادی الثانی ۱۳۹۹\nمن با هر قشری که از ملت بزرگ اسلام و ملت عظیم ایران مواجه می‌شوم، می‌بینم که به ما حق دارند. من هر قشری را که ملاقات می‌کنم، می‌بینم که حق خاصی به ما دارند. آقایان محترم و جوانان معظم ورامین، به ما حق ویژه‌ای دارند؛ آنها در ۱۵ خرداد زحمت کشیدند و جوانان خودشان را از دست دادند (۱) و برای اسلام فعالیت کردند؛ و تاکنون هم به فعالیت خود باقی هستند. کارکنان آب، به ما، به اسلام، حق دارند؛ سهم بسزایی دارند. آنها برای اسلام و برای مسلمین فعالیت کردند. تمام اقشار ملت سهیم در این حق هستند. اگر نیروی بزرگ ملت، با وحدت کلمه و با اتکا به خدای عظیم نبود، نمی‌دانم که حالا حال ما چه بود؛ در زندانها به سر می‌بردیم یا در تبعید.\n(۱)- اشاره به حماسه آفرینیهای مردم پیشوا و ورامین در روز ۱۵ خرداد ۱۳۴۲.\nجلد ۷ - صفحه ۱۶۶


تفاوت دیپ وب و دارک وب چیست؟ | بزرگترین شبکه تفریحی\nبه گفته یکی از محققان هلندی، اینترنت شامل حداقل ۴٫۵ میلیارد وب سایت است که توسط موتورهای جستجو فهرست داده شده اند و به آنها وب سطحی گفته می شود. با این وجود، تعداد زیادی از آنچه که واقعا وجود دارد، به سختی دیده می شود و به آنها وب عمیق یا دیپ وب می گویند که بر اساس برخی برآوردها ۴۰۰ تا ۵۰۰ برابر بزرگتر از وب سطحی و قابل مشاهده می باشند.\nدیپ وب Deep Web یا وب عمیق به اطلاعاتی گفته می‌شود که از دید موتورهای جستجو پنهان می‌مانند. برای مشاهده یک وب سایت در دیپ وب ، باید URL را بدانید یا مجوزهای دسترسی داشته باشید.\nدر واقع دیپ وب همان وب سایت سطحی است که فقط از دید پنهان شده است. به طور عمده ایمیل ها، پروفایل های رسانه های اجتماعی، سایت های اشتراکی مانند Netflix و هر چیزی که برای دسترسی به آن نیاز به پر کردن فرم دارید نمونه هایی از دیپ وب هستند.\nنکته حائز اهمیت این است که چون دیپ وب از موتورهای جستجو پنهان است، برخی از آنها برای اهداف نامطلوب تری استفاده می گردند. در ادامه از تفاوت دیپ وب و دارک وب و مفهوم دارک وب برای شما خواهیم گفت\nدارک وب (Dark Web یا وب تاریک) و دیپ وب مترادف هم نیستند. برای درک بهتر تفاوت دیپ وب و دارک وب باید گفت دارک وب زیر مجموعه ای از وب سایت های دیپ وب است که از سایتهای رمزگذاری شده تشکیل شده است. سایت های رمزگذاری شده دارای آدرس های DNS و IP نیستند که معمولا با استفاده از آنها وبسایت ها را شناسایی می کنند. هنوز هم گیج کننده است: برای دسترسی به آنها، کاربران باید از نرم افزار رمزگذاری شده که آدرس IP آنها را پنهان می کنند، استفاده کنند. این کار باعث می شود آنها شناسایی نگردند.\nمتاسفانه بسیاری از وب سایت های دارک وب جهت خدمات و کالاهای غیر قانونی راه اندازی می گردند. به عنوان مثال، وبسایت جاده ابریشم که اکنون از دسترس خارج شده است، فروشگاه دارویی آنلاین بود که صاحب آن در سال ۲۰۱۳ دستگیر شد، جاده ابریشم لیست ۱۲،۰۰۰ تایی از داروهای غیر مجاز تا هروئین داشت. دارک وب همچنین منابع مشکوک را برای افرادی که مورد تعقیب هستند، مانند تروریست ها و مجرمان دیگر فراهم می کند. به طور کلی، بازار های غیرقانونی آن بیش از ۵۰۰،۰۰۰ دلار در روز فروش دارند.\nTor، محبوب ترین نرم افزار ساخت و دسترسی به وب سایت های دارک وب می باشد. Tor ابتدا توسط نیروی دریایی ایالات متحده ساخته شد. حتی امروز، سرمایه گذاری در تور توسط دولت ایالات متحده تامین می شود. واشنگتن مخفیانه از تجارت آنلاین هروئین حمایت می کند. استفاده های دیگری نیز برای سرویس های رمزگذاری Tor وجود دارد. برای مثال، هنگامی که فعالان سیاسی در برابر رژیم های اقتدارگرا سخن می گویند، تور می تواند به حفظ حریم خصوصی آنها کمک کند. این همان چیزی است که برخی خبرنگاران از آن استفاده می کنند تا حرف خود را بصورت ناشناس به گوش کاربران برسانند.