شورای مقاومتی که وجود نداشت - مشرق نیوز\nکد خبر 452100\nتاریخ انتشار: ۲۱ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۱:۳۱\nبه دليل قرار گرفتن جمهورى اسلامى ايران در محاصره سياسى غرب و از طرف ديگر عدم توانايى گروه‌هاى سلطنت‌طلب در به دست آوردن قدرت، و افزايش شانس شوراى ملى مقاومت كه عملاً در سياست براندازى تروريستى شكست خورده بود فعاليت تبليغاتى و شبه ديپلماتيك در معادلات جهانى، محوريت يافت.\nبه گزارش گروه تاریخ مشرق؛ بعد از اعلام فاز نظامى و حركت مسلحانه ناكام مجاهدين خلق، مهمترين اقدام سازمان، خارج كردن ابوالحسن بنى‌صدر و مسعود رجوى از كشور بود. سازمان در اين حركت سه هدف اساسى را دنبال مى‌كرد:\n1ـ هماهنگى مستقيم و نزديك با غرب در جهت مقابله با نظام جمهورى اسلامى؛\n2ـ حفاظت از مركزيت سازمان و فرار از تيررس و تعقيب مأمورين امنيتى نظام؛\n3ـ تبليغ و جا انداختن خود در خارج از كشور.\nپس از تشكيل شوراى ملى مقاومت، در خارج از كشور، سه هدف مشخص در ارتباطات با دولت‌ها و محافل غربى و تبليغ در خارج، پىگيرى مى‌شد:\nالف) آلترناتيو معرفى شدن شورا؛\nب) جلب كمك‌هاى تبليغاتى و مالى كشورها و نيروهاى خارجى؛\nج) تضعيف اعتبار و تخريب چهره جمهورى اسلامى در صحنه بين‌الملل.\nبراى رسيدن به اين اهداف، شورا و در رأس آن سازمان با آشكار شدن و افزايش پيوندها با قدرت‌هاى غربى مى‌بايست به توجيه اعمال خود مى‌پرداخت. از اين رو، در برابر سؤالات پديد آمده نسبت به چرخش علنى و عدول از شعارهاى ضدامپرياليستى سازمان در سال‌هاى قبل و بعد از پيروزى انقلاب، تلاش مى‌گرديد تا با طرح توهم تبديل شدن سازمان به يك تشكيلات فراگير و سراسرى كه ناگزير در روابط بين‌المللى قرار مى‌گيرد و قصد دگرگونى در اين سطح را دارد، از سازمان و شورا دفاع شود:\nهمچنين در جهت مشروعيت بخشيدن به ارتباطات وابسته‌گرايانه با قدرت‌هاى غربى، تبليغات سازمان و شورا، موضوع را در قالب روابط و معادلات «ديپلماتيك» گنجانده و با تكرار اصطلاحات و مفاهيم مربوط به روابط خارجى «دولت‌ها» با يكديگر، سازمان در چهره يك «شبه دولت» كه تا كسب قدرت فاصله چندانى نداشت، تصوير مى‌گشت: ... شوراى ملى مقاومت با تكيه بر پتانسيل انقلابى مردم و پايبندى به مصالح ميهنى از طريق استحكام بخشيدن به پايه اجتماعى و قدرت رزمندگى در معادلات پيچيده ديپلماتيك وارد مى‌شود.\nبدين ترتيب سازمان با دورى جستن از سابقه شعاردهى در باب اهداف ضدامپرياليستى مى‌كوشيد حمايت كامل اردوگاه امپرياليسم را حاصل كند. هرچند سازمان اين كار را از ابتدا، يعنى حتى قبل از شروع فاز نظامى به صورت غير آشكار انجام مى‌داده در قالب شورا اين مسئله به اين صورت توجيه گرديد:\n... استفاده از امكانات و فضاى مساعد بين المللى به هيچ وجه نامشروع و غيرمجاز نيست و اصولاً هيچ انقلابى بدون بهره‌گيرى از شرايط متناسب بين الملل به نتيجه مطلوب دست نيافته است.\nارتباطات آشكار خارجى سازمان چه در هويت شورا و چه به عنوان سازمان را مى‌توان در چهار دوره بررسى نمود:\nدوره اول (64ـ1360)\nبا حضور بيشتر نيروهاى سازمان در خارج از كشور و شكست‌هاى پى در پى در داخل، فعاليت سياسى بين المللى براى سازمان عمده شد. در آن شرايط چون جمهورى اسلامى نوپاى ايران به دليل تكيه بر اسلام و پافشارى بر استقلال و نفى امپرياليسم، با واكنش خصمانه قدرت‌هاى غربى مواجه بود، همّ و غم سرويس‌هاى اطلاعاتى غرب، سرنگونى نظام انقلابى ايران بود.\nدر اين دوره، از طرفى به دليل قرار گرفتن جمهورى اسلامى ايران در محاصره سياسى غرب و از طرف ديگر عدم توانايى گروه‌هاى سلطنت‌طلب در به دست آوردن قدرت، و افزايش شانس شوراى ملى مقاومت كه عملاً در سياست براندازى تروريستى شكست خورده بود فعاليت تبليغاتى و شبه ديپلماتيك در معادلات جهانى، محوريت يافت. مهمترين حركت‌هاى سازمان در اين دوره، ديدار با ملك حسين پادشاه اردن، طارق عزيز نايب نخست وزير عراق و كلود شيسون وزير خارجه فرانسه بودند.\nاهداف اعلام شده سازمان در اين مرحله، حول اين محورها بود:\n1ـ طرح اتهام نقض حقوق بشر در ايران؛\n2ـ معرفى سازمان به عنوان تنها آلترناتيو؛\n3ـ جلب حمايتهاى بين المللى.\nاز فعاليت‌هاى تبليغاتى سازمان، در باب ترتيب دادن مصاحبه‌ها و ارسال پيام به مراكز مختلف مى‌توان به اين موارد اشاره كرد:\nـ ماهنامه «هرالد»، چاپ پاكستان؛\nـ روزنامه «تانئا»، چاپ يونان؛\nـ روزنامه «آستودنت»، چاپ يوگسلاوى؛\nـ مجله «گرافيا»، چاپ سوئد؛\nـ مجله «الدستور»، چاپ كويت؛\nـ روزنامه «لس آنجلس هرالد اگزمينر»؛\nـ پيام به سومين كنگره حزب كمونيست ايران؛\nـ تلگرام مسعود رجوى به سران جبهه پايدارى؛\nـ نامه مسئول شوراى ملى مقاومت به رييس اجلاس كميسيون حقوقبشر ملل متحد؛\nـ تلگرام مسئول شورا به خانم گاندى، رييس هفتمين كنفرانس سران كشورهاى غيرمتعهد؛\nـ نامه مسعود رجوى به شصت و نهمين كنفرانس سازمان بينالمللى كار در ژنو؛\nـ تلگرام مسئول شورا به دبيركل سازمان ملل متحد.\nدر اين دوره به علت افزايش اختلافات درونى شوراى ملى مقاومت از يك طرف و پيروزىهاى نظامى ايران در جبهههاى جنگ و تثبيت نظام جمهورى اسلامى از طرف ديگر، برخلاف محاسبات و برنامه ريزى هاى قدرتهاى غربى شرايطى پديد آمد كه حتى بسيارى از محافل سياسى غرب نتوانستند استقبال خوبى از شورا به نمايش بگذارند.\nدوره دوم: (66ـ1364)\nدر اين دوره با تحول سياست فرانسه كه در پى اوجگيرى اعتبار و نفوذ بين المللى و تحركات ديپلماتيك جمهورى اسلامى ايران صورت مى‌گيرد، فعاليت ارتباطى ـ تبليغى سازمان در اروپا رو به افول مى‌گذارد، تا آنجا كه به اخراج رجوى و ساير كادرها از فرانسه مى‌انجامد.\nدر اين مقطع، شورا با خروج مهمترين اعضاى غيروابسته به سازمان، از هم گسسته مىشود. به دليل همين اختلاف‌ها و تشديد ديكتاتورى و خودمحورى مسعود رجوى فعاليت‌هاى شورا در اين دوره به مسائل داخلى و توجيه عملكردهاى خود در خروج افراد و گروه‌هاى تشكيل دهنده شورا معطوف مىشود. در اين مقطع، شورا كه عملاً به چهره ديگر سازمان تبديل شده بود، در طرح آمريكا براى محكوميت جمهورى اسلامى ايران ـ به دليل نقض حقوق بشر ـ در مجمع عمومى سازمان ملل مشاركت فعال داشت. در انگلستان كه از ابتدا يك پايگاه اصلى حمايت از سازمان محسوب مى‌شد، در همين مقطع چند اقدام تبليغاتى و سياسى براى تقويت شوراى رو به زوال صورت پذيرفت كه مهمترين آنها عبارت بودند از:\nاعلام حمايت از طرح صلح شورا از سوى كنگره سالانه حزب ليبرال و حزب كارگر انگلستان. در اين دوران طرح صلح شورا كه با همكارى رژيم بعثى صدام به عنوان يك اهرم فشار تبليغاتى ارائه مى‌شد، از طرف تعدادى از فعالان سياسى كشورهاى مختلف مورد حمايت قرار مى‌گيرد. در حالى كه اغلب آنان يا به دليل الزامات حزبى و متأثر از نوع روابط دولت‌هاى متبوع خود با ايران، و يا بدون اطلاع از ماهيت تروريستى سازمان و شورا، صرفا به عنوان اقدامى در جهت ايجاد صلح در جنگ ايران و عراق، به درخواست حمايت از اين طرح تبليغاتى و غيررسمى پاسخ مثبت داده بودند.\nدوره سوم (68 ـ 1366)\nفعاليت تبليغات خارجى سازمان در اين دوره زياد مى‌شود؛ چرا كه با حمايت عراق و برخى كشورهاى غربى در بعضى از جبهه‌ها توانست دو عمليات ايذايى موسوم به آفتاب و چلچراغ را در مناطق مهران و فكه به انجام برساند. در اين مرحله، در طى 3 روز اشغال شهر مرزى مهران كه در طول جنگ چند بار توسط ارتش متجاوز صدام اشغال و مجددا آزاد شده و در آن تاريخ خالى از سكنه بود و همواره زير آتش شديد توپخانه عراق قرار داشت، سازمان با دعوت از خبرنگاران غربى تبليغات زيادى مبنى بر آلترناتيو بودن سازمان راه انداخت كه در نهايت به سخنرانى و اعلام حمايت «مروين دايملى» عضو كنگره آمريكا منجر شد. شورا، با توجه به تغيير شرايط جنگ به زيان ايران در آن زمان و افزايش حمايتهاى علنى برخى از سياستمداران غربى از آلترناتيوى سازمان، فعاليتهاى سياسى خود را در زمينه ارسال پيام به مقامات طراز اول سياسى بين المللى گسترش داد. در دو سال 66 و 67 بيش از 7 نامه و تلگرام به دبيركل سازمان ملل و چند نامه به رؤساى سازمانهاى بين المللى مانند صليب سرخ و نامه هايى به سران فرانسه، پاكستان، كويت، تركيه و سازمان آزادىبخش فلسطين از سوى شورا ارسال گرديد. اين تماس‌ها در دو محور انجام مىشد: يكى اينكه شورا اوضاع سياسى دنيا را با توجه به ضعف موقت موقعيت نظامى و بين المللى جمهورى اسلامى ايران، كاملاً مساعد براى افزايش حملات به نظام ايران مىديد و از طرف ديگر، اين فرصتى بود براى سازمان و شورا تا با جلب حمايت بيشتر كشورهاى غربى و مجامع بينالمللى و همراهى آنان براى سرنگونى نظام، به اهداف خود برسد. اما استحكام نظام جمهورى اسلامى و پشتوانه مردمى آن به گونهاى بود كه به سرعت شرايط سياسى و نظامى و موقعيت جهانى ايران بهبود يافت و به افزايش اقتدار داخلى و خارجى آن انجاميد، تا آنجا كه حتى برخى از سازمانها و مقامات غربى كه دشمنى و عداوتى ديرينه با انقلاب اسلامى داشتند، به ميزان اندك و محدودى و با احتياط و گاه چند پهلو به حمايت از شورا پرداختند.\nپس از پذيرش قطعنامه توسط ايران و بنبست استراتژى سازمان مبتنى بر عدم امكان پايان جنگ، با پشتيبانى و هدايت ارتش بعثى صدام، سازمان دست به انجام عمليات موسوم به «فروغ جاويدان» زد كه با شكستى فجيع روبرو شد. يأس و سرخوردگى و از هم پاشيدگى ناشى از اين شكست، سازمان را كاملاً وارد شرايط متفاوتى ساخت كه به تبع آن شورا را نيز دربر مى‌گرفت.\nپيشينه همكارى با ايادى روس‌ها در افغانستان\nدر اواخر شهريور ماه 1366 دفتر فرماندهى منطقه 8 سپاه پاسداران انقلاب اسلامى طى گزارشى مستند به دفتر فرماندهى كل سپاه اعلام نمود كه سازمان مجاهدين خلق در صدد ايجاد پايگاهى در استان «فراه» افغانستان است تا از اين منطقه اقداماتى را عليه جمهورى اسلامى ايران آغاز كند. بر اساس اين گزارش، «نجيب اللّه» رئيس جمهور وقت افغانستان و دست نشانده شوروى سابق، قول همكارى به اين گروه داده بود. «نجيب اللّه» در ديدار ماه ژوئن 1987 از عراق، با وساطت طرف عراقى، قراردادى را با مجاهدين خلق منعقد نمود كه در جهت اين همكارى تنظيم شده بود.\nدوره چهارم (از 1368 به بعد)\nبعد از شكست عمليات فروغ (مرصاد)، سازمان نه به لحاظ نظامى و نه به لحاظ سياسى توان انجام عمليات ديگرى را نداشت. از اين رو رحلت حضرت امام (ره) را به عنوان شرط اصلى براى انجام هرگونه عمليات مطرح مى‌كرد. بعد از ارتحال امام نيز از نظر سازمان هفت شرط ديگر وجود داشت كه با تحقق آنها شرايط عمليات در مرز فراهم مى‌گرديد. از جمله اين شرايط، اوضاع مساعد بين المللى عنوان گرديد، كه ديگر هيچگاه فراهم نشد.\nبعد از ارتحال امام، قدرت‌هاى غربى با جمع بندى طرح‌هاى ناكام قبلى، چشم اميد به تحولات تدريجى در آينده دوختند و اين سياست با طرح براندازى نظامى مشترك رژيم صدام و سازمان، كاملاً متفاوت بود. از اين رو، فعاليت در جهت جلب توجه افكار عمومى و ايفاى نقش متناسب با سياست قدرتهاى غربى، در اولويت سازمان قرار گرفت. در اين مقطع كه در واقع سازمان و شورا صرفا به يك گروه فشار تبليغاتى در دست قدرتهاى غربى و به ويژه آمريكا تبديل شد، كماكان اينگونه اعلام و تظاهر مىشد كه سازمان اين مقاصد را دنبال مى‌كند:\n1ـ متقاعد كردن افكار عمومى جهان مبنى بر آلترناتيو بودن سازمان؛\n2ـ سلب مشروعيت از جمهورى اسلامى ايران؛\n3ـ تلاش در جهت نفى نظريه رفرمپذيرى نظام كه مبنى بر ميانهرو شدن جمهورى اسلامى در ديدگاه رسانه هاى غربى بود؛\n4ـ جلب حمايت‌هاى بين المللى براى برخورد قهرآميز با جمهورى اسلامى ايران.\nاما در چارچوب مواجهه آمريكا و غرب با ايران، اقدامات سازمان فقط در حدّ نمايش تهديد و به قصد اعمال فشار براى وادار كردن جمهورى اسلامى به عقبنشينى، مفهوم و كاربرد مى‌يافت. شورا و سازمان در اين دوران رسما و كاملاً به زائده تبليغاتى و عامل جنگ روانى در موارد مورد نياز آمريكا تبديل شده بودند كه ديگر حتى در مطبوعات غربى نيز كسى داعيه آلترناتيوى آنها را جدى نمىگرفت. اعلام حمايتهاى «غيردولتى» و يا فاقد تأثير عملى در دولتها از شورا يا سازمان، توسط اعضاى پارلمانهاى اروپايى و آمريكا صورت مى‌پذيرفت و عمدتا كاركرد تبليغى داشتند. كه از جمله آنها مىتوان به اين موارد اشاره كرد:\nـ اعلام حمايت دهها تن از اعضاى پارلمان اروپا؛\nـ اعلام حمايت چندين تن از اعضاى كنگره آمريكا؛\nـ اعلام حمايت تعداد زيادى از نمايندگان پارلمان ايتاليا؛\nـ نامه نمايندگان چند كشور به دبيركل سازمان ملل متحد، جهت محكوم كردن جمهورى اسلامى و حمايت از شوراى ملى مقاومت؛\nـ درخواست اخراج جمهورى اسلامى ايران از سازمان ملل متحد، توسط نيل كيناك، رهبر حزب كار انگلستان؛\nـ درخواست 114 تن از نمايندگان پارلمان 626 نفرى اروپا، براى اخراج جمهورى اسلامى ايران از سازمان ملل متحد و به رسميت شناختن شوراى ملى مقاومت؛\nـ درخواست 7 تن از نمايندگان مجلس عوام انگستان براى به رسميت شناختن شوراى ملى مقاومت. روند فعاليت سياسى اين دوره، حول جا انداختن شورا در سطح بينالمللى دور مىزد كه اين جريان پس از ارتحال امام خمينى(ره) به اميد ايجاد بحران در ايران ـ از ديد سياستمداران غربى ـ به اوج رسيد. حوادثى كه پس از خرداد 1368، در پهنه سياسى ـ اجتماعى جامعه ايران رخ داد، ناكامى سازمان ـ و پوشش سياسى آن، «شورا» ـ را به دنبال داشت.\nجنگ خليج فارس و شرايط و عوارض همراه با آن، عامل مؤثر مهمى در فعاليتهاى سياسى شورا بود. بحرانى بودن منطقه، فعاليتهاى سازمان و شورا را كاملاً محدود مىنمود؛ بنابراين وجود اين وضع و مواضع ضد و نقيض جريان رجوى (سازمان يا شورا)، حمايتهاى راست و دروغ شخصيتهاى سياسى غرب را از شورا و سازمان تنزل داد. پس از خاموش شدن جنگ خليجفارس و ويرانى عراق، شورا، نزديكى به آمريكا، و حمايت علنى آمريكا از سازمان و شورا را تنها راه ادامه حيات و حفظ اميد به آينده برآورد كرد. تبريك رجوى به بيل كلينتون و پاسخ محبتآميز رييسجمهور آمريكا، نشانه تحقق اين خواست بود:\nآقاى بيل كلينتون رييس جمهور منتخب آمريكا - با خوشوقتى بسيار از سوى مقاومت عادلانه مردم ايران براى صلح و آزادى كه عليه ديكتاتورى تروريستى ـ مذهبى حاكم بر ايران مبارزه مىكند، پيروزى شما را كه برحسب آرمانها و اهداف اعلام شدهتان يك پيروزى براى دموكراسى و حقوق بشر در دنياى امروز به شمار مىرود، تبريك مىگويم. از آنجا كه طى مبارزات انتخاباتى مستمرّاً بر روى دموكراسى و حقوقبشر در نقاط مختلف دنيا تأكيد نموده‌ايد، بسيار طبيعى است كه امروز تمام نيروهاى دموكراتيك و مدافعان و مبارزان حقوق بشر از پيروزى شما خرسند شده و در آن احساس اشتراك كنند. با بهترين آرزوها و با ايمان به آزادى ميهن اسيرم - مسعود رجوى - مسئول شوراى ملى مقاومت ايران - 13 آبان 1371\nپاسخ رييس جمهور آمريكا\nمسعود رجوى2 / دسامبر / 1992\nمسعود عزيز! سياست خارجى ايالات متحده نمىتواند از اصول اخلاقى مورد اشتراك اكثر مردم آمريكا جدا باشد. ما نمىتوانيم نحوه رفتار ساير دولتها با مردم خودشان را ناديده بگيريم. دموكراسىها طرف حسابهاى قابل اتكاترى در قياس با ديكتاتورها هستند. آنها به حفاظت از محيط زيست و تبعيت از حقوق بينالملل علاقهمندتر هستند. ما بايد به اختصاص كمك بيشتر براى يارى دموكراتيك، به عنوان بخش مشروعى از بودجه امنيت ملى خود بنگريم. من به عنوان رييسجمهور به مردم امپراتورى شوروى سابق كمك خواهم كرد تا از نظامىگرايى خارج شده و نهادهاى آزاد سياسى و اقتصادى بنا كنند. نهايتاً من از تشكيل يك سپاه دموكراسى براى اعزام هزاران داوطلب بااستعداد آمريكايى به كشورهايى كه نياز به تخصصهاى حقوقى، مادى و سياسى داشته باشند، حمايت مىنمايم. از علاقه شما نسبت به طرحهايم براى اولويت دادن به مردم و به جلو راندن كشورمان قدردانى مىكنم. در حالى كه من و اَلگور براى رويارو شدن با چالشهايى كه پيش روى داريم اقدام مىنماييم، از نظريات شما استقبال مىكنيم. از نامه تبريك شما تشكر مىكنم. ارادتمند - بيل كلينتون\nسازمان و شورا در رؤياى اين چشمانداز به سر مىبردند كه با حمايت آمريكا توسط ساير دولتها و افكار عمومى جهان به رسميت شناخته شوند.\nتوافقنامه طالبان و رجوى\nدر تاريخ هفتم ژوئن 1998/17 خرداد 1377 روزنامه عرب زبان الحيات خبر داد كه عدهاى از عناصر سازمان مجاهدين خلق، كه براى انجام عمليات خرابكارانه به ايران اعزام گشته اند، از طريق مرز عراق و جمعى نيز از طريق مرز افغانستان وارد ايران شدهاند. بنا به نوشته اين روزنامه، طالبان و مجاهدين خلق، يك سال پيش از عمليات خرابكارانه تهران، توافق نام هاى براى هماهنگى و همكارى مادى و لجستيكى براساس خصومت ورزى با نظام جمهورى اسلامى امضا كردند. بر اساس اين توافقنامه، طالبان به مجاهدين خلق اجازه مى دهد كه با سلاحهاى خود، از طريق مرز افغانستان، به درون ايران نفوذ كنند.\nسيطره رجوى بر «شورا» و جدايى‌ها\nشوراى ملى مقاومت، كه آلترناتيو بودن خويش را ـ در مراحل اوليه ـ مستلزم وحدت صورى و نزديك شدن به ديگر گروهها مى دانست، پس از علامت هايى كه از قدرت هاى غربى دريافت كرد، ديگر نيازى به اين نزديكى و هماوايى ـ حتى صورى ـ نمى ديد.\nحسن ماسالى عضو جدا شده شورا مى گويد:\nمجاهدين كه پايه هاى تشكيلاتى خود را در داخل كشور از دست داده بودند و در شكلگيرى اتحاد ملى [با ساير گروهها] نيز ناكام شده بودند، به قدرتهاى خارجى روى آوردند تا از اين طريق به قدرت برسند. تماس آنها با قدرتهاى بزرگ اين توهم را در آنها تقويت كرد «كه ديگر كار تمام شده است و نيازى به متحدين ايرانى ندارند.» اما آمريكا و فرانسه ابتدا از آنها به عنوان عامل فشار عليه جمهورى اسلامى استفاده كردند و...\nمنصور فرهنگ نماينده سابق شورا در آمريكا چنين گفته است:\nحقيقت امر اين است كه شوراى ملى مقاومت از بدو تأسيس حربهاى در اختيار مجاهدين بود و هيچ هويت مستقلى نداشت... سازمان مجاهدين خلق تشكيلاتى لنينيستى (هر فرد را تابع بىچون و چراى مافوق قرار دادن) است... همان طورى كه لنين خداى حزب كمونيست شوروى بود و انتقاد از او گناه كبيره و غيرقابل برگشت محسوب مىشد، مسعود رجوى نيز خداى سازمان مجاهدين خلق است...\nهدف سازمان از آوردن گروهها و افراد به داخل شورا، تفوق تشكيلاتى سازمان و شخص رجوى، و مطرح شدن «آلترناتيوى» سازمان بود. به تعبير خان بابا تهرانى:\nآنها از روز نخست، شورا يا جبهه متحد را به مفهوم اخص كلمه نمى خواستند، بلكه در پى تشكيلاتى به عنوان دنبالچه سازمان خود بودند؛ يعنى شركت كنندگان در شورا نقش ميهمان و اجارهنشين را داشتند، كه اين تصور و برداشت دقيقاً كپىبردارى از الگوى سازمان الفتح فلسطين است، منتها به صورت كاريكاتور.\nعلى اصغر حاج سيدجوادى از متحدان و حاميان سابق سازمان و شورا مىگويد:\nشوراى ملى مقاومت ساخته و پرداخته آقاى رجوى، عملى بر اساس شكست سياسى و نظامى سازمان مجاهدين در مبارزه با آخوندها بود نه محصول احساس ضرورت در تداوم مبارزه و مقاومت در چارچوب نظام شورايى... رجوى و رفقاى او در تشكيل شوراى ملى مقاومت... نه تنها سهم بيشتر را در مديريت و مسئوليت شورا نصيب خود كردند، بلكه در نيت و قصد نهايى خود هدفى جز تبديل شوراى ملى مقاومت به صورت ابزار و وسيلهاى در خدمت سازمان مجاهدين خلق (بخوانيد در انحصار قدرت رجوى) نداشتند.\nخروج بنى صدر\nتبديل شدن شوراى ملى مقاومت به عنوان آلت دست سازمان از يك طرف، رفتار ديكتاتورمآبانه رجوى از طرف ديگر، موجب افزايش اختلافهاى داخلى شورا و در نتيجه كناره گيرى بعضى گروهها و اعضاى اصلى از قبيل بنىصدر و اطرافيانش، حزب دمكرات كردستان، و ديگر گروهها شد. عمده دلايل اين تشتّت و انشعاب ها، عبارتند از:\nالف) ملاقات رجوى با طارق عزيز و عزيمت سازمان و شورا به داخل خاك عراق؛\nب) مذاكرات حزب دمكرات كردستان با جمهورى اسلامى ايران؛\nج) انقلاب ايدئولوژيك در سازمان (ازدواج مسعود رجوى و مريم ابريشمچى)؛\nد) ايجاد ديكتاتورى رسمى و آشكار توسط رجوى در شورا.\nموارد، دلايل و مستندات مربوط به اختلافات بهوجود آمده در شوراى ملى مقاومت را ـ به اجمال ـ بررسى مىكنيم.\nيكى از مسائل اصلى در اختلافاتى كه مابين بنى صدر و رجوى پيش آمد، انتقال پايگاه سازمان و شوراى ملى مقاومت به خاك عراق بود. البته از ديدگاه بنىصدر، بى نتيجه بودن جلب حمايت عراق و بدنامى ناشى از همكارى علنى با رژيم صدام دلايل اصلى اين مخالفت بود. همانگونه كه بعدها در نامهاش به سازمان چنين تصريح كرد:\n... مسئله همكارى با عراق براى سرنگون كردن رژيم... از اين راه رژيم [امام] خمينى سرنگون نمىشود، با كمال تأسف تثبيت مى شود.\nنحوه ملاقات رجوى با طارق عزيز و زمينهسازى انتقال به عراق از مهمترين مواردى بود كه باعث بروز اختلاف در شورا گرديد، اين ملاقات در 19 دى 1361، با اينكه از قبل در شورا هماهنگىهايى روى آن انجام گرفته بود، مخالفتهايى را از طرف بعضى اعضاى شورا از جمله بنىصدر برانگيخت. از موضعگيرىهاى اعضاى شورا در قبال اين رويداد برمىآيد كه رجوى به جز شخص بنىصدر، آنان را از ملاقاتى قريبالوقوع با يكى از مقامات عراقى قبلاً مطلع نساخته بود. مسعود رجوى طى جلسهاى كه پس از اين ماجرا توسط شورا جهت پاسخگويى برپا مىشود، توجيهاتى عرضه مىكند.\nبه ادعاى رجوى يكى از ديپلماتهاى وزارت امور خارجه فرانسه به او تلفن كرده و گفته بود «طارق عزيز براى ديدارى ديپلماتيك با مقامات فرانسوى به فرانسه آمده و علاقمند است با شما ملاقات كند و من به همراه ايشان براى ملاقات شما به اوور خواهم آمد و به اين ترتيب ما را در مقابل عمل انجام شده قرار دادند.»\nخانبابا تهرانى اعتقاد دارد كه رجوى تلاش كرد تا نشان دهد كه شورا براى اولين بار از سوى وزير خارجه كشورى، بهطور رسمى مورد شناسايى قرار گرفته و اين يك گام بزرگ ديپلماتيك به شمار مىآيد:\nرجوى توضيح داد، براى رفع نقيصهاى كه پيش آمده است، اعضاى شورا مىتوانند تمام گفتگوى ميان او و هيئت نمايندگى دولت عراق را كه ضبط شده است، گوش كنند. سپس رو به مهدى ابريشمچى كرد و گفت: «نوارها را بياوريد و پخش كنيد» متن نوارهايى كه ما به آن گوش داديم چيز عجيب و غريبى نبود. مقدارى همهمه خبرنگاران و سپس سخنرانى كوتاه طارق عزيز را در پست رياست جمهورى يا نخستوزيرى ايران ملاقات كنم». اعلام اين نكته بسيار آگاهانه و ديپلماتيك انجام گرفته بود. آقاى طارق عزيز درست در زمانى كه بنىصدر خود را رييسجمهور منتخب مردم دانسته و در اتاق بغلى به عنوان رييسجمهور نشسته بود، اين حرف را مىزد. معنى اين حرف اين بود كه رجوى را منهاى بنىصدر هم قبول دارند، و اين سنگ بناى يك ديپلماسى جديدى بود كه از اين طريق در شورا، توسط ديپلماتهاى بزرگتر از رجوى گذاشته شده و سيم برق اتصال آن را با شورا وصل كردند. به خاطر دارم وقتى اين جمله از نوار پخش مىشد، رجوى چندين بار به مهدى ابريشمچى گفت: «اين قسمت از نوار روشن نيست. لطفاً دوباره آن را پخش كن» و اين قسمت از نوار سه بار تكرار شد.\nبا توجه به رواشناسى بنىصدر و كيش شخصيت او و اينكه شورا در ابتدا با محوريت وى و بهره بردارى از ارتباطات قبلى او با غربى ها و عنوان رييس جمهور سابق ايران شكل گرفت و شناخته شد، به نظر مىرسد يكى از علل مخالفت بعدى بنى صدر با ارتباط شخصى و علنى رجوى و عراقىها، بيشتر از اين موضوع نيز ناشى مىشد كه عملاً اين امر به مفهوم كنار زدن بنىصدر و زمينه سازى سلطه مطلق رجوى بر شورا محسوب مى گرديد.\nمسعود رجوى بعدها در مورد نظر بنىصدر درباره ملاقات با طارق عزيز چنين گفت:\nاو [بنى صدر] صد در صد با اين ديدار موافق بود. چند روز قبل از ملاقات، از او (بنى صدر) خواستم كه اگر چنين ديدارى محقق شود خود او هم شركت كند ولى او به تأكيد گفت كه شما برويد از طرف من هم صحبت كنيد... دو شب قبل از ملاقات، بنىصدر به من اطلاع داد كه از او نيز تقاضاى ملاقات شده اما او باز هم به من احاله داده است... بنىصدر در گفتگوى فيمابين مشخصا به من اظهار كرد كه اگر اصل بر مذاكره كردن است، اصرار بيش از حد بر علنى بودن ملاقات و اينكه حتما در محل اقامت ما باشد، چندان ضرورى نيست...\nبنىصدر به رغم موافقت پشت پرده و حمايت تبليغاتى آشكار از روابط شورا و عراق و طرح صلح مصوب آن، به گونهاى پيچيده با موضعگيرى هاى متناقض و رفتارهاى دوگانه تلاش مى كرد از آسيب هاى تبليغاتى اين موضوع، حتى الامكان خود را بركنار نگاه دارد و امكان مانور و توجيه را براى خويش فراهم سازد.\nدر همان هنگام و بعد از جدايى از شورا، ابوالحسن بنىصدر در مخالفت با اين ديدار و طرح صلح، به ويژه در سال 63 مواردى را در مصاحبه ها و روزنامه خود مطرح كرد.\nنشريه انقلاب اسلامى چاپ پاريس متعلق به بنىصدر پس از ملاقات رجوى و طارق عزيز، گزارش آن را بدون اظهارنظر خاصى در انتقاد از آن به چاپ رساند ولى در همان شماره براى دور ماندن از ننگ آشكار همكارى با رژيم متجاوز بعث، طى مقالهاى مواضع خود را در مورد متجاوز بودن عراق و تأكيد بر ضرورت خاتمه جنگ در آن شرايط نابرابر و صلح با رژيم صدام اعلام كرد كه البته همين اعلام نظر و مواضع دوگانه بعدى بنىصدر موجب برانگيختن واكنش سازمان در جلسه خصوصى با وى گرديد.\nبنىصدر در شرايطى كه تلاش مى كرد در اين ماجرا نقش خود را نشان دهد و از رجوى عقب نيفتد، در يك ژست تبليغاتى موافقت خود را با اين ملاقات مشروط مىكند به اينكه طارق عزيز به متجاوز بودن عراق در جنگ اعتراف نمايد:\nابوالحسن بنى صدر، رييس جمهور معزول ايران اعلام كرد كه وى با ديدار طارق عزيز نايب نخست وزير عراق و مسعود رجوى رهبر سازمان اپوزيسيون مجاهدين موافقت نمى كند، مگر اينكه عزيز اعتراف كند كه عراق تجاوزگر است و در جنگ شكست خواهد خورد. بنىصدر در بيانيه صادره در پاريس توضيح داد كه تجاوز عراق به ايران به منظور تجاوز به آزادىها محسوب مىگردد...\nپس از پخش گزارش و تفسير مواضع بنى صدر در تاريخ 30/11/61 از راديو بى. بى. سى و واكنش سازمان در اين مورد، اطلاعيه‌اى از طرف بنى صدر در تكذيب خبر بى. بى. سى منتشر شد. در اين تكذيبنامه چنين آمده بود:\nبخش فارسى بى بى سى در برنامه پنجشنبه 30 دى ماه  تفسيرى درباره آمدن آقاى طارق عزيز به ديدار آقاى مسعود رجوى، منتشر كرده و در آن مطالبى از قول آقاى بنى صدر را عنوان نموده است كه نادرست بوده...\nمسعود رجوى ماجراى جلسه با بنىصدر و ارائه تكذيبنامه مزبور را بعدها چنين تشريح نمود:\nآقاى بنى صدر كمى پس از وقوف بر آنچه بى بى سى بر روى دايره ريخته بود با من تماس گرفت و ضمن ابراز تأسف و ناراحتى، از تفتين مربوطه به شدت انتقاد كرد و به من اطمينان داد كه همين الآن به آنها (بى بى سى) تلفن خواهد زد و تفرقهاندازى و اكاذيبشان را به باد انتقاد خواهد گرفت. فردا صبح با برادران مجاهد مهدى ابريشمچى و محمدعلى جابرزاده براى يك سره كردن كارمان با بنى صدر و اطرافيانش به سراغ او رفتيم. لدىالورود نوار صحبت تلفنى خود با بى بى سى را برايمان گذاشت. تكذيبيه كتبى را هم كه با امضاى دفتر رييس جمهور آماده نموده [بود]... به ما نشان داد... كوتاه آمديم و نسخهاى از تكذيبيه او را گرفتيم و رفتيم... به توصيه خود بنىصدر يكى از نوارهاى مصاحبهاش با خبرنگاران عرب را... به ما دادند تا ابعاد كدورت ما افزايش پيدا نكند... آقاى بنىصدر... تصريح مىنمود كه گرچه نفس ملاقات بلامانع است اما به او مربوط نيست و او تقاضاى ملاقات آقاى طارق عزيز را نپذيرفته و به نظرش «استقلال اولويت اولويتهاست و ماهيت رژيم ها مسئله اى ثانويست. بنى صدر مى افزود كه با توجه به موضعش... و با توجه به [سابقه] موضعگيرىهايش در قبال عراق نمى توانسته است نايب نخستوزير عراق را بپذيرد.\nاز فحواى آنچه كه نقل شد برمىآيد كه سازمان نيز در ابتدا نوعى تقسيم نقش و تفاوت موضعگيرى توسط بنىصدر را پذيرفته بوده و اظهارات كنترل شده وى در «پذيرش مشروط ملاقات» و تظاهر به تأكيد بر «استقلال خواهى» را عاملى در كاهش آثار منفى ارتباط با رژيم عراق محسوب مىكرده است؛ زيرا موضعگي رىهاى بنى صدر با عناوين خودخوانده «رييس جمهور منتخب ملت ايران» و يا رييس جمهور شوراى ملى مقاومت صورت مى گرفت و در واقع در نقش مكمل اقدامات و مواضع رجوى و سازمان عمل مى كرد. اعتراض خصوصى سازمان به وى هم غالبا در خصوص بهرهبردارى تبليغاتى برخى از رسانهها در تضعيف موقعيت شورا و يا زياده روى در نحوه بيان مواضع دوگانه بوده است. يك دليل آشكار اين امر، تداوم همكارى بنىصدر با شورا و سازمان به مدت بيش از يك سال پس از ملاقات مزبور است. حمايت از طرح صلح شورا در ادامه ارتباط با دولت عراق و در پى ملاقات با طارق عزيز نيز شاهد ديگرى بر همراهى و همكارى بنىصدر با سازمان بود. رجوى، خود در سال 63 با ارائه اسناد و مدارك در اين باره چنين گفت:\n... در اواخر سال 61، طرح صلح شورا به اتفاق آرا به تصويب و امضا رسيد. صرفنظر از بگو مگوهاى جزئى كه در همين رابطه با آقاى بنى صدر پيش آمد، با چند تصحيح جزئى (به پيشنهاد آقاى بنى صدر) آن را امضا و در نشريه اش نيز منتشر نمود. بدين وسيله او بر پاى ملاقات و بيانيه مشترك (كه در مقدمه طرح از آن نام برده شده بود) نيز رسما صحه مىگذاشت و سوءتفاهمات فيمابين به خير و خوشى پايان مى يافت... اول فروردين 1362 دولت عراق كه طرح صلح شورا را دريافت كرده بود، رسما به موضعگيرى پرداخت و از طرح صلح شورا به عنوان مبناى قابل قبولى براى آغاز مذاكرات صلح استقبال نمود.\nهمچنين نشريه سازمان تصوير دستخط بنى صدر مبنى بر تصويب طرح مزبور در پىنوشت نامه رجوى را بعدها منتشر ساخت. بنابراين در شرايطى كه ملاقات رجوى با طارق عزيز با موافقت پنهانى بنىصدر در همان مكانى صورت گرفت كه محل اقامت وى نيز بود و گزارش اين ملاقات و آثار و ابعاد سياسى و خبرى آن و طرح صلح مبتنى بر اين ملاقات و مصوب خود وى در نشريه انقلاب اسلامى هم به چاپ مىرسيد، ساير مواضع و انتقادات ملايم او در آن زمان را مىتوان اين گونه نيز تفسير نمود كه بنىصدر با فاصلهگيرى اندك از موضوع، در انتظار نتايج آن بوده است و در صورت موفقيت از ثمرات آن بهرهمند مىگشت ولى با شكست سياسى و تبليغاتى اين پروژه، به تدريج مدعى مخالفت اساسى و قبلى گرديد تا آن كه به جدايى وى از شورا در زمستان 62 و بهار 63 انجاميد.\nپشت صحنه تأكيد بعدى بنىصدر بر مسئله عراق و هژمونى سازمان در شورا به عنوان علل اصلى جدايى وى، با واكنشهاى رجوى بيشتر آشكار گرديد. به ويژه آن كه در 4 فروردين 1363 پس از دو سال و نه ماه پيوند رسمى، ابتدا اين جدايى از سوى شوراى ملى مقاومت، رسما اعلام گرديد و بنىصدر در اين مورد نه تنها پيشدستى نكرد بلكه به نظر مىرسيد كه در صورت امكانِ تداومِ موضعگيرىهاى چندگانه، كماكان مايل بود كه از منافع سياسى و تبليغاتى همراهى با شورا بهرهمند شود و همزمان از تبعات منفى مواضع و اقدامات آن خود را دور نگاه دارد. به قول رجوى:\nالبته آقاى بنىصدر همچنان كه در مندرجات اخير روزنامهاش نيز آمده است (= 31 شهريور1363) به غايت خواستار آن بود كه در عين تعهدناپذيرى خودش و برخوردارى از آزادى كامل... همچنان رييس جمهور همين شوراى ناشورا! و همين مجاهدين كذا و كذا باشد.»\n«... مشكل اصلى بنىصدر اين نبود كه شورا آلت دست مجاهدين است والاّ فعالانه در مباحث آن و در حل مسائل آن شركت مىكرد و نمى گذاشت آلت دست مجاهدين شود... درد اصلى بنى صدر اين بود كه مجاهدين آلت دست و نردبان قدرت او نمى شدند.\nبنى صدر هم همانگونه كه اشاره شد تأكيد داشت:\nآقاى رجوى... هر سه اصل ميثاق [ = آزادى و استقلال و عدم هژمونى] را نقض كرد... امروز ديگر هيچ ارزش و حق جهانشمولى نمانده است كه زيرپا نگذاشته و نقض نكرده باشد...\nهمچنين هم بنى صدر و هم رجوى در دعاوى متقابل، يكديگر را به دروغگويى متهم ساختند و كوشيدند تا تبيين دقيق و درست ماجرا را براى سايرين دشوار سازند. بنى صدر در نشريه خود رهبرى مجاهدين را «معتاد قدرت پرستى» و «دچار انحطاطى كه حد نمى شناسد» و «در دروغ پردازى گوى سبقت ربوده» توصيف كرده و شخص رجوى را بسيار گستاخ، دروغگو، زورمدار و داراى اخلاق منحط سياسى خواند. رجوى نيز بنىصدر را «فاقد شهامت»، «پريشانحال و درمانده»، «داعيهدار كذب و تناقض»، «گوينده اباطيل»، «بسيار بىانصاف و گزافهگو» كه «در سپاسمندى از خودش حد و مرز نمىشناسد و در جعل آشكار و در تفسير كج و معوج از روشنترين و سادهترين قضايا، بسا دستِ باز دارد. فىالواقع پديده غريبى است كه از اين جوانب در رديف نوادر است.» ، «خائن»، «كاسه ليس»، «لاف زن»، «داراى ماهيت ليبرال ـ ارتجاعى» و داراى صفاتى از اين دست، برشمرد. رجوى كه از حيث تنوع و تعدد فحاشى، بر بنىصدر برترى محسوسى داشت در مورد رابطه با عراق تأكيد كرد:\n... دعاوى بنىصدر درباره مواضع خودش در قبال مسئله عراق و در قبال مذاكرات و پيشنهادات داخلى شورا و آنچه را مدعى است به خود من و به اجلاس شورا در اين رابطه گفته، كاملاً ناصادقانه و آكنده از دروغ است.\nخانبابا تهرانى كه در آن زمان هنوز عضو شورا بود به دو تن ديگر از اعضا چنين گفت:\nمسئله به اين سادگى ها نيست و هر دو طرف اصل و حقيقت مطلب را آشكارا به ما نمىگويند.\nاز سوى ديگر، مجيد شريف كه در آن زمان در پاريس به سر مىبرد و از وابستگان سازمان و شورا بود، طى مقالهاى در نشريه سازمان با تمجيد و دفاع بسيار از رجوى به تحليل و ردّ مواضع بنى صدر اقدام نمود و چنين نوشت:\nنيروهاى واپسگرا يا عقبمانده، زمانى كه خود را با نيرويى پيشرو روبرو ديده اند كه... جاى را ظاهرا بر آنان تنگ نموده است... پاى مسائلى از قبيل «انحصارطلبى»، «وابستگى به خارج» و... رابه ميان كشيدهاند كه اتفاقا در مورد خودشان بيشتر صدق مىكرده است... و امروز نيز نوبت مجاهدين است... آقاى بنىصدر نيز... به گونهاى ديگر از «توتاليتاريسم» مجاهدين سخن مىگويند... افراد و نيروهايى كه حد و جايگاه خويش را فراموش كنند و خود را در موقعيتى برتر از آنچه هستند تصور نمايند و حقى بيش از آنچه شايستگى دارند طلب كنند، هر مقدار عقب بودن را از آنچه براى خويش آرزو تصور مىكنند به حساب «بداخلاقى»، «انحصارطلبى»، «توتاليتاريسم» و... نيروى پيشتاز مىگذارند... نمونه آقاى بنىصدر بايد درس عبرت و هشدارى باشد براى همه ما...\nرجوى هم در اين زمينه با اشاره به توهم بنىصدر درباره آنچه كه مشروعيت سازمان مى ناميد، و در واقع خود آن هم جز توهم چيزى نبود، چنين نوشت:\n... آقاى بنى صدر و اطرافيان (به رغم التزامات و امضاهاى مكرر پيشين در پاى برنامه دولت موقت [شورا] و برخى اسناد ديگر و در پاى التزامنامه اطرافيانش به برنامه دولت موقت به هنگام اعلام پيوستگى به شورا) بر اين عقيده بودند كه گوئيا مجاهدين مشروعيت خود را از ايشان گرفتهاند. در ثانى، در دنياى توهم، آقاى بنىصدر و اطرافيان بر آن بودند كه گوئيا زمينهها و قواى ذخيره بسيار در داخل كشور دارند و حالا شورا و علىالخصوص مجاهدين مىخواهند نامردى بكنند و زير چتر سياسى آقاى بنىصدر، قدرت را براى خودشان قبضه نمايند.\nمهمترين موردى كه بنىصدر فرصت يافت تا امكان گريز از ماجرا پيدا كند، موضوع انتقال سازمان و شورا به داخل خاك عراق تحت كنترل رژيم صدام بود. پرويز يعقوبى از اعضاى پيشين كادر مركزى سازمان در اين باره چنين گفته است:\n... سازمان در اثر يورش ها و تهاجمات رژيم و در آخر با اشغال منطقه آزاد شده «آلان» در كردستان تقريباً تمامى پايگاههاى خود را در داخل از دست داده بود، لذا مركزيت به خاطر خروج از بنبستى كه بدان دچار شده بود رفتن به عراق و تغيير كيفى در استفاده از امكانات آن را به عنوان تنها راه نجات و حفظ موقعيت خود و رسيدن به حاكميت تشخيص داد. تصميم مىگيرد و به اجرا درمى آورد و براى اينكه در اين ماجرا تنها نباشد تصميم مىگيرد كه براى شريك كردن شورا در اين جريان مسئله را در شورا مطرح و تأييديه آن را كسب نمايد كه بعد از طرح مسئله با مخالفت بنىصدر مواجه مىشود.\nالبته رجوى گزارش ديگرى از نظر بنىصدر در مورد رفتن شورا و سازمان به داخل عراق داده است:\nدر جلسه 12 و 13 دى ماه  نيز با حضور خود بنىصدر مفصل بحث كرديم و با توافق خود او قرار شد مجاهدين بروند و در مورد اين ايده و شرايط ملازم با آن تحقيق كنند و حتى طرح بياورند. خلاصه كلام، جوهر و پيام نظر او اگر چه آن را با چاشنى به اصطلاح استقلالطلبى قاطى مىنمود، اين بود كه اگر طرح موفق باشد و به سرنگونى [امام] خمينى منجر شود «مشروع» است و هيچكس «برنده» و «پيروز» را به زير علامت سؤال نخواهد كشيد كه چطور پيروز شد. اما در عين حال عميقا حواسش جمع بود كه خود هيچ ريسكى نپذيرد و مسئوليتى نداشته باشد و همه ريسكها و مسئوليتها برعهده مجاهدين و شخص من باشد... هدف او از اين نحوه برخورد دوگانه اين بود كه راه اما و اگر كردن و راه محكوم نمودن احتمالى ما را براى استفادههاى ضرورى! در آينده نبندد و باز نگهدارد و در عين حال منافع احتمالى را نيز از دست ندهد... در مشروع بودن ايده و طرح [رفتن به عراق] نيز حرفى و مخالفتى نداشت... در آغاز، عمده نگرانىهاى بنىصدر درباره ايده جديد، نه بر سر مشروعيت يا عدم مشروعيت آن و مسئله استقلال يا عدم استقلال ما (مجاهدين و شورا)، بلكه اكيدا بر سر خطرات اجرايى و عملى آن بود... [بنىصدر] روى تضمينهاى سياسى و امنيتى تأكيد مىكرد...گاه مىگفت خيلى خطرناك است، مثل خودكشى است، ممكن است شما را بسوزاند...\nبنىصدر بعدها در سال 1377، همچون گذشته، يكى از دلايل متلاشى شدن شورا را رفتن سازمان در سال 65 به داخل خاك عراق تحت حكومت صدام برشمرد و اين واقعيت را براى بهرهبردارى خويش اين گونه اذعان نمود:\nنقض اصل استقلال با رفتن به عراق و به خدمت جنايتكارترين و فاسدترين رژيمها [ = رژيم صدام] درآمدن، در جامعه ايران، اين گروه [ = سازمان مجاهدين] را ضدايرانيت، ضدانسانيت، ضدعاطفه ملى گردانده و محكوم به انزوا كرده است.\nاما مسعود رجوى در يك ديدار محرمانه با رييس سازمان اطلاعات رژيم صدام در سال 1999، در مورد اهميت پيوند سازمان و عراق چنين گفته بود:\n... اين روزنامه واشنگتن تايمز عكس سيدالرئيس [صدام] را با من چاپ كرده و نوشته اند كه آنها [مجاهدين] ورقهايى در دست صدام حسين هستند... اين روزنامه هاى ارتجاع و استعمار حرف روشنى دارند، يك حرف مىزنند و آن هم اين است كه از عراق دور شويد، فاصله بگيريد از عراق. ما مىگوييم مگر مىشود؟ مىخواهيم از مرز عراق كشورمان را آزاد كنيم... ما انتخابمان مرز عراق است. به ياد مىآوريم كه در سال 1982 وقتى كه طارق عزيز به منزل ما در پاريس آمد، با همديگر قرارداد صلح امضا كرديم و من جلوى خبرنگاران گفتم... كه [امام] خمينى شكست مىخورد و اين مقاومت [ = سازمان] و مردم و عراق هستند كه پيروزمندانه از اين جنگ خارج خواهند شد...\nسازمان با تأكيد بر اهميت مسئله رفتن به عراق شكاف بين خود و بنىصدر را تا به آنجا گسترش داد كه نهايتاً به بيرون راندن بنىصدر از شورا انجاميد. اما در قبال جريان اختلاف و جدايى بنىصدر و رجوى تحليلهاى موجود را مىتوان به اين صورت دستهبندى و ذكر كرد:\nالف) اختلافات بنى صدر و شورا از ديد هواداران بنى صدر\nبراى آگاهى از موضع و ديدگاه هواداران بنىصدر نسبت به اين جريان بهتر است اشارهاى شود به مطلبى از نشريه انقلاب اسلامى (چاپ پاريس) كه تحت عنوان «چرايى جدايى مجاهدين از بنىصدر» منتشر شد:\n1ـ تنها مجاهدين بودند كه از بنىصدر جدا شدند و اعضاى شورا هنوز همپيمان با بنىصدر مىباشند.\n2ـ شورا وجود خارجى ندارد، و اگر چيزى به اين نام وجود داشته باشد، آلت دست سازمان است.\nبا اين تحليل و موضعگيرىِ هوادارانِ بنىصدر، آشكار بود كه وى هنوز گوشهچشمى به شورا داشت و در صورتى كه امكانپذير مىبود، در قالب همان شورا يا ائتلافى ديگر مايل بود كه ساير اعضاء را بر محور رهبرى خود گرد آورد. همچنين به نظر مىرسيد كه بنىصدر اين موضع را از روى ناچارى و به دليل ضعف در رقابت با سازمان بيان كرده است. چرا كه اين امر كاملاً روشن بود كه بنىصدر نه مخالف ماهوى شورا بود و نه مخالف واقعى استراتژى سازمان مجاهدين.\nب) اختلاف ميان بنى صدر و شورا از ديد سازمان\nهمچنين سازمان تحليل ها و دلايلى را در خصوص نهايى شدن جدايى از بنىصدر ذكر مىكند كه اهمّ آنها را از نظر مىگذرانيم:\n... گام كيفى جديدى كه روزنامه ناشر افكار آقاى بنىصدر عليه مجاهدين برداشته... و بالمآل بويى جز يك گام به سوى خداحافظى با ما و شوراى ملى مقاومت نمى داد... آقاى بنى صدر در بهمن ماه سال گذشته [سال 62] در مصاحبهاش با ارگان حزب سوسياليست فرانسه ضمن مخالفت با قيام عمومى كه به زعم بنىصدر، حيات مملكت را به خطر مىافكند، در قبال رژيم... از راهحل «هضم كردن» سخن گفته بود. در همين حوالى به مناسبت سالگرد انقلاب ضدسلطنتى در يك مصاحبه با روزنامه «كوتيدين دوپارى» عنوان نموده بود كه «چريك ها در ايران انقلاب نخواهند كرد» كه معلوم بود منظورش عمدتاً مجاهدين هستند. ... چند هفته پس از قطع موقت (يك هفتهاى) بمباران شهرها [اسفند 62]... توسط دولت عراق كه به درخواست مسئول شورا صورت گرفته بود، روزنامه ناشر افكار بنىصدر به بهانه «دروغهاى طارق عزيز»، به ناگهان قدم جديدى برداشت و آقاى بنىصدر بدان وسيله با شورا و بالاخص با مجاهدين، فصل نوينى باز گشود... هدف بنىصدر و روزنامه ناشر افكارش قبل از هر چيز، مشخصاً خالى كردن زير پاى مجاهدين و شخص مسئول شورا بود... [بنىصدر] 4 ماه بعد، كتباً از [امام] خمينى تقاضاى تشكيل يك دولت لايق و نجات اسلام و ايران را نمود. پس ما، به عكس، مى بايد خودمان را... نجات مىداديم و ديگر در آن نقطه عذر آقاى بنىصدر را هرچه زودتر مىخواستيم.\nرجوى در گزارش خود از جريان پيوند و جدايى بنىصدر چند بار تأكيد مىكند كه سازمان از ائتلاف و اتحاد سياسى با وى متأسف و پشيمان نيست:\n«... ما به هيچ وجه از ائتلاف با بنى صدر پشيمان نيستيم. يعنى اگر بتوان نوار زمان را تكرار نمود، ما باز هم با همان «بنىصدر فرداى 30 خرداد» مؤتلف و متحد مىشويم. منتها با هوشيارى و محكم كارى بيشتر... اگر چه بايد تأكيد نمود كه... براى خود او فوق العاده متأسفيم ... ما از اتحاد سياسى با بنىصدر در چارچوب شوراى ملى مقاومت به هيچ وجه متأسف و پشيمان نيستيم... مادر شرايط مشخص داخلى و بين المللى... به تأسيس شورا و ائتلاف با آقاى بنى صدر همت گماشتيم و 2 سال و 9 ماه نيز در رابطه با بنىصدر با سعه صدر كامل آزمايش پس داديم...»\nرجوى همچنين يادآورى مىكند كه:\n... وقتى بنىصدر به تازگى رييسجمهور شده بود با برادر مجاهدمان عباس داورى به ديدارش رفتيم و تبريك گفتيم... بنىصدر در پاسخ گفت مىدانم كه شما [ = سازمان] نيروى آينده ايد...\nج) اختلاف ميان بنى صدر و رجوى از ديد يك عضو شورا\nخان بابا تهرانى، نماينده شوراى متحد چپ در شورا، درباره اختلافات بنى صدر و رجوى مطالبى را بيان كرده است كه در اينجا بخشى از آن را مى آوريم:\n[...] پس از رفتن به «اوور سور اوواز» و تشكيل جلسه، رجوى شروع به صحبت كرد و گفت: «رفقا و برادران، سازمان مجاهدين خلق به تصميم جديدى رسيده است... ما ديگر نمىتوانيم به همكارى با آقاى بنىصدر ادامه بدهيم، و اين امر را ديشب، آخر وقت، طى يك نامه به ايشان ابلاغ كردهايم. اكنون اين متن نامه ما به آقاى بنىصدر و اين هم جوابيه ايشان به نامه ما...... در نامه مجاهدين دلايلى مبنى بر عدم امكان همكارى با بنى صدر آمده بود. بنىصدر هم در پاسخ، نامه كوتاهى به عنوان جوابيه نوشته بود كه در آن آمده بود: «من با شما در يك منزل و در زير يك سقف زندگى مىكنم، اما از امورى كه در اينجا مى گذرد، كمتر از مردم كوچه و بازار اطلاع دارم. چندماه پيش، از ايران به من اطلاع رسيد كه در تهران شايع است مجاهدين بزودى رابطهشان را با بنىصدر قطع خواهند كرد، چون قصد وحدت با فدايى ها را دارند.» بنىصدر سپس اضافه كرده بود: «من مىدانم تمامى موارد ديگرى را كه براى عدم همكارى با من ذكر كردهايد بهانه پوچى بيش نيست. دليل اصلى اين است كه شما قصد داريد به عراق نزديك شويد و من با اين موضوع مخالف هستم و به چنين رابطه اى تن نمىدهم.»......مسئله به اين سادگىها نيست، و هر دو طرف اصل و حقيقت مطلب را آشكارا به ما نمىگويند، آنچه را هم كه مىگويند حرفها و ادعاهايى است كه ظاهر جريان است. اختلاف بر سر يك اصل اساسى است. به عقيده من داماد آقاى بنى صدر مىخواهد از اين باغ بيرون برود و سيد [ = بنى صدر] مچ پاى او را گرفته و مىگويد: «نمىگذارم دَدَر بروى»... به باور من رجوى سفر دورى را در پيش دارد. بزودى در عراق كنفرانس وزراى خارجه كشورهاى اسلامى برگزار مىشود و مجاهدين قصد دارند به عنوان يك مانور ديپلماتيك در اين كنفرانس شركت كنند. عراقىها هم مىخواهند با دعوت رجوى به اين كنفرانس و استقبال نمايشى از او در بغداد به عنوان نماينده مشروع مردم ايران و رييس دولت موقت از يك سو راه كشاندنش به عراق راهموار كرده و از سوى ديگر با اين مانور ديپلماتيك در عرصه جهانى... ضربه اى وارد كنند.\nبرآيند كل مباحثى كه درباره جدايى بنى صدر و سازمان مجاهدين طرح شده است مى تواند ما را به اين سمت سوق دهد كه اختلاف بين اين دو عمدتا از جهت قدرت طلبى طرفين بوده و دليل اخراج شدن بنىصدر از شورا مىتواند اين باشد كه او رقيبى در مقابل سازمان بود و از طرفى هم او ديگر براى شورا بهرهدهى لازم را نداشت. و بالاخره شورا طى بيانيهاى علناً جدايى بنىصدر را اعلام كرد:\n... از آنجا كه در شرايط كنونى عملاً همكارى ميان آقاى بنى صدر و شوراى ملى مقاومت در چارچوب اين شورا ناميسر مى نمايد. مصلحت بر اين قرار گرفت كه به ائتلاف سياسى فىمابين در شكل كنونى خاتمه داده شود. آقاى ابوالحسن بنىصدر و شوراى ملى مقاومت اميدوارند همچنانكه همكارى و اتحاد آنها طى دو سال و هشت ماه گذشته سنت نيكويى... بوده است، پايان محترمانه و دوستانه آن نيز سنت حسنه ديگرى در تاريخ ائتلافهاى سياسى ميهن ما باشد. بديهى است آقاى بنىصدر و شوراى ملى مقاومت ضمن قدرشناسى متقابل از اقدامات و مبارزات گذشته يكديگر... دستاوردهاى مشترك فعاليت ائتلافى گذشته خود... را مورد تأييد قرار داده و آنها را بسيار ثمربخش مىدانند. شوراى ملى مقاومت ـ 4 / فروردين / 1363\nاما اين لحن محترمانه جز اندك مدتى دوام نياورد و در بيانيههاى بعدى و اظهارات متقابل رجوى و بنىصدر كه آكنده از انواع زشتگويى و خشونت كلامى بود، سالها تداوم داشت و هيچ نشانى از سنت حسنه ادعايى بيانيه، جز همين چند سطر تعارف گذرا، مصداق واقعى ديگرى نيافت.\nخروج حزب دموكرات\nبا اينكه رجوى ائتلاف مجاهدين با بنىصدر و حزب دمكرات را اتئلافى بىسابقه در طول تاريخ خوانده بود و به آينده اقدامات اين شورا اميدوار بود، عمر اين ائتلاف ديرى نپاييد؛ چرا كه با رفتن بنىصدر، تزلزل شورا شدت گرفت و روند اختلافات به اينجا ختم نشد. چند ماه بعد زمزمه ديگرى از درون شورا شنيده شد و آن جدايى حزب دمكرات كردستان بود. شورا پس از بنىصدر با از دست دادن حزب دمكرات، «يكى ديگر از سه پايه مهم آن ائتلاف» عملاً تك پايه شد و حتى ظاهر شورايى خود را از دست داد. اولين واكنشهاى مخالفت سازمان با حزب دمكرات، پس از اعلام رسمى حزب دمكرات در شهريور 63 مبنى بر وجود تماس هايى با مقامات دولت ايران و آمادگى براى مذاكره درباره خودمختارى، آغاز مىشود:\n... [سازمان] هيچگاه هيچ مذاكره و گفتگوى سياسى با اين رژيم را روا نداشته و با آن مخالفت ورزيده و خواهيم ورزيد... تا هر زمان كه آتش سلاحهاى حزب دمكرات كردستان ايران... برقرار و پابرجاست، ما (مجاهدين) در چارچوب شوراى ملى مقاومت بر التزامات مشترك... استوار خواهيم ماند و به اتحاد خود با حزب همپيمانمان ادامه خواهيم داد.\nمىتوان اهمّ تحليل هايى را كه بر ماجراى مذاكره حزب دمكرات كردستان با نظام جمهورى اسلامى شده است، در دو بخش، به صورت زير بررسى نمود:\n1ـ با توجه به شرايط ثبات سياسى نظام در آن دوران و موفقيتهاى مكرر در جبهه هاى دفاع در برابر تجاوز عراق، نظام توانايى ايجاد تفرقه و شكاف در شورا را داشت.\n2ـ شرايط شكستها و تضعيف مستمر حزب دمكرات كردستان پس از درگيرى مسلّحانه با نظام از سال 58 به بعد، موجب بريدن رو به تزايد افراد از حزب و پيوستن به جمهورى اسلامى شده بود. علاوه بر اين، مسائلى از قبيل قدرتطلبى رجوى، عدم كارايى حزب و ايجاد تفرقه بين حزب و ساير گروهاى چپ، چون كومله و فداييان به دليل پيوستن حزب دمكرات به شوراى ملى مقاومت، شرايطى را پديد آوردند كه آمادگى حزب دمكرات كردستان را براى مذاكره با جمهورى اسلامى ايران به قصد تقويت موقعيت و كسب امتياز فراهم مىنمود.\nقاسملو، رهبر حزب، در باب مذاكره با مقامات جمهورى اسلامى چنين اعلام كرده بود:\n... تاكنون، چند بار از سوى مقامات رژيم تماسهايى گرفته شده و تقاضاى مذاكره و گفتگو شده است. رفقاى حزبى در منطقه مهاباد، ابتدا چند نماينده رژيم را ملاقات نمودند، سپس در اوايل سال 63 از طرف دفتر حزب، هيئتى براى مذاكره اعزام شد... اگر دولت رسماً اعلام كند كه حاضر به مذاكره به منظور اعطاى خودمختارى است حزب نمىتواند آن را رد كند.\nقاسملو با بيان اين مطالب از سويى قصد تحكيم موقعيت خويش را داشت، و از سويى براى رهايى از اعتراضات سازمان و اعضاى شورا و توجيه مشكلات بهوجود آمده در خود حزب، ناچار بود كه چنين موضعى را اختيار كند. به گفته رجوى، در پاييز و زمستان 63 «شورا» پس از سه جلسه بحث، در جلسه مورخ 17 دى 63 به استثناى خود حزب، «مذاكره سياسى با رژيم [ امام] خمينى را محكوم و آن را خلاف التزامات امضا شده شورايى» اعلام كرد.\nخانبابا تهرانى ماجراى شورا را اين گونه گزارش كرده است:\nدر آن روزها حزب دمكرات پيشنهادى مبنى بر گسترش شورا ارائه داده بود. موضوع گرفتن فرستنده راديويى از عراق نيز در ميان بود... مجاهدين موضوع گسترش شورا و راديو را از دستور جلسه خارج كرده و مسئله ملاقات هيئت نمايندگى حزب دمكرات كردستان با جمهورى اسلامى را پيش كشيدند و اعلام كردند «شورا» مىبايست در اين مورد به بحث پرداخته و موضع بگيرد... قاسملو مىگفت: «... ما چنين حقى را به هيچ كس تفويض نمىكنيم و به شورا هم نخواهيم داد. همانگونه كه حق مذاكره براى سازمان شما [ = مجاهدين خلق] وجود دارد و با عراق به مذاكره پرداختهايد، ما نيز حق مذاكره داريم...» مجاهدين معتقد بودند كه تنها مرجع تعيين كننده حق مذاكره، شوراى ملى مقاومت است و حزب دمكرات يا هر سازمان ديگرى داراى چنين حق جداگانهاى نيست و بايد متعهد شود كه از آن پس مذاكرهاى نخواهد كرد. در غير اين صورت مىبايست تكليف خود را با شورا، روشن كند.\nدر 5 بهمن 63 دفتر سياسى حزب دمكرات طى يك نامه رسمى به امضاى قاسملو در پاسخ به مصوبه شورا، بر «حفظ حق مذاكره» تأكيد كرد و از پذيرش درخواست سازمان و شورا خوددارى نمود.\nهمچنين قاسملو در پاسخگويى خود چنين نيز اظهار داشت:\n... حزب دمكرات كردستان حق دارد در هر مذاكرهاى كه مايل باشد شركت كند و اين به هدف حزب برمىگردد و آقاى رجوى بايد بداند كه در حالى كه هدف سازمان مجاهدين سرنگون كردن رژيم كنونى است، هدف حزب، خودمختارى در خاك ايران است.\nبا مطرح شدن اين مباحث زمينه خروج حزب دمكرات از شورا قوّت گرفت. رجوى از مسئله مذاكره حزب با جمهورى اسلامى به عنوان تنها دليل خروج حزب از شورا ياد مىكرد، اما حزب دمكرات علاوه بر آن به دلايل ديگرى نيز اشاره داشت:\nقاسملو بيان مىدارد كه موضوع اختلاف او با شوراى ملى مقاومت و مجاهدين، دمكراتيك نبودن روابط درونى شورا است.\nقاسملو، پس از خروج از شورا، عامل اصلى درگيرى با سازمان و مسعود رجوى را چنين مطرح كرد:\n[...] ما متوجه شديم كه در آن شورا، مجاهدين سعى مىكنند كه به هر قيمتى ساير نيروها را تحت هژمونى خود درآورند و زمانى كه متقاعد شديم كه ديگر شورا در بعد دمكراتيك قابل ترميم نيست از آن خارج شديم... رجوى... اعلام مىكند كه براى اعمال خود تنها در برابر خدا مسئوليت دارد، ما نمىتوانستيم چنين چيزهايى را قبول كنيم و از اين رو از شورا جدا شديم.\nقاسملو با طرح مسئله اعمال ديكتاتورى سازمان و دمكراتيك نبودن روابط درونى شورا، تأكيد داشت كه دلايل رجوى براى القاى جدا شدن حزب دمكرات از شورا، بهانه هستند و بلكه عامل اصلى جدايى، نظريات حزب دمكرات بوده است مبنى بر اينكه مىبايست درهاى شوراى ملى مقاومت به روى ديگر اشخاص و گروههاى اپوزيسيون باز باشد تا از حالت آلت دست بودن سازمان مجاهدين خارج شود.\nخانبابا تهرانى هم معتقد است كه ماجراى مذاكره يا بهانه گيرى سازمان عليه حزب دمكرات بود:\nبه باور من اين مسئله نوعى بهانهجويى از طرف مجاهدين بود... پس از بيرون رفتن بنىصدر ديگر نوبت به حزب دمكرات رسيده بود كه مىبايست يا به مجاهدين تمكين مىكرد و يا به سرنوشت بنىصدر دچار مىشد... اعتراض آنها به ماجراى مذاكره با رژيم جمهورى اسلامى، در واقع بهانه مجاهدين براى دامن زدن به اختلاف با حزب دمكرات جهت تثبيت هژمونى و اتوريته مطلق در شورا بود.\nرجوى، در بيانيه بهمن 63 در مقابل ادعاهاى حزب دمكرات كردستان چنين اعلام كرد:\n... مجاهدين پيوسته با متحدين سياسى خود در منتهاى احترام و انعطاف برخورد نموده... اما از ماهها پيش ما مشخصاً اعلام كرديم كه دست يازيدن به مذاكره با اين رژيم... خلاف اصول مبارزاتى و انقلابى و التزامات شورايى بوده و براى ما مطلقاً قابل قبول نيست و هريك از متحدينمان نيز كه چنين خطى داشته باشد، ناگزير آن را به مثابه خداحافظى از اتحاد فىمابين تلقى مىكنيم.\nمسعود رجوى، با ردّ ادعاى حزب دمكرات مبنى بر رفتار ديكتاتورى سازمان در شورا، بر دمكراتيك بودن عمل شوراى ملى مقاومت تأكيد مىكند؛ اما در عين حال با عنوان كردن مضامينى چون «مذاكره با رژيم» آزادى اعضاى شورا را زير سؤال مى برد:\n... يا ماندن در شورا، و يا مذاكره سياسى با رژيم... هر سازمان و حزبى كه به مذاكره با رژيم دست يازد، خودبخود از چارچوب وحدت با ما خارج شده است.\nسرانجام، شورا طى يك مصوبه بدون حضور نماينده حزب دمكرات و چند عضو ديگر، در تاريخ20/1/64، حزب دموكرات را در مقام انتخاب قرار داد تا اينكه يا مذاكره با جمهورى اسلامى را انتخاب كند يا از شوراى ملى مقاومت كنار بكشد. حزب نيز در 28 فروردين با صدور اطلاعيهاى اين قطعنامه را رد نمود و خواستار تشكيل شورا گرديد. اما با بىاعتنايى رجوى و اوجگيرى تبليغات سازمان عليه حزب، در دهم ارديبهشت 64 حزب دمكرات با صدور اطلاعيه اى رسما خروج خود را از شورا اعلام كرد و به همكارى با سازمان و شوراى آلت دست آن پايان داد.\nتأثير «انقلاب ايدئولوژيك» بر «شورا»\nدر خرداد 1364، ماجراى طلاق اجبارى همسر ابريشمچى و ازدواج، غيرشرعى رجوى با وى و بهرهبردارى او از آن براى سركوب مخالفان و تغيير در مركزيت و ساختار سازمان و جار و جنجالهاى بىسابقه حول و حوش اين موضوع، در ادبيات سازمانى «انقلاب ايدئولوژيك» نام گرفت و سرپوش شكستهاى قبلى و استراتژى وابستگى آشكار به عراق، شد. رجوى در مراحل اوليه انقلاب ايدئولوژيك، آن را به صورت يك حركت سمبليك معرفى مىكرد و با بزرگنمايى در قالب ادبيات خاص سازمان، هدف آن را برداشتن قدم اول براى «بستن بار ده سال آينده»ى سازمان بيان مىكرد.\n... مىخواهيم بار ده سال آينده را ببنديم، اگر توانستيم پيروزيم، در آن حالت حلقات مفقوده عقيدتى پيدا و مجاهدين، مجاهدين مىشوند. در قدم اول همرديفى مريم، آزاد شدن زنها مدّنظر بود، اما بدون اينكه قصد و غرضى از پيش در كار باشد به تارك ايدئولوژيكى جديدى رهنمود گشت.\nرجوى با ترفندهاى تبليغاتى، تشكيلاتى و جنجالآفرينى مبتذل، سعى كرد اين حركت را به عنوان يك «تحول» و «راه عبور از جهل» و «رسيدن به تابش نور عقيدتى»، وانمود سازد. ولى آثار منفى اين حادثه در داخل و خارج از سازمان گسترش وسيعى يافت.\nهمان گونه كه دو تن از اعضاى اوليه سازمان و دوستان قبلى رجوى نوشتند: مسئله انقلاب ايدئولوژيك از آن جهت اهميت دارد كه بيانگر عمق فجايع فكرى و نظرى در سازمان مجاهدين است. و نمود اصلى اين انحطاط در درك نظرى سازمان از مفاهيمى كه خودشان در بيانيهها روى آنها تأكيد بسيارى كردهاند مشهود است؛ مفاهيمى چون:\nـ رهبرى و رهبرى نوين\nـ انقلاب دمكراتيك نوين خلقهاى قهرمان ايران\nـ رهايى و اعاده حقوق زن\nـ جهش عظيم ايدئولوژيك و انقلاب ايدئولوژيك.\nاين ماجراى شبه رمانتيك موسوم به انقلاب ايدئولوژيك، رسوايى بزرگى را براى سازمان به بار آورد. بهطورى كه حتى بسيارى از گروههاى ضدنظام جمهورى اسلامى از طيف چپ و راست در خارج كشور نيز نسبت به اين حركت اعتراض كردند؛ اما تنها جوابى كه رجوى به آنها داد اين بود:\n... حالا اگر توانستيد بفهميد، وگرنه صبر كنيد، نمىدانم يك سال يا پنج سال ديگر خواهيد فهميد.\nبرخوردهاى بعدى ساير اعضاى مركزيت سازمان با اين موضوع و فشار متراكم تبليغات تشكيلاتى نيز نشان مىداد كه او مىخواست به نحوى مسئله را ختم كند تا ديگر كسى از اعضاى شورا، كادرها و هواداران سؤالى را در اين مورد مطرح نكنند. ابريشمچى كه همسرش را براى تحقق اين انقلاب ايدئولوژيك صميمانه تقديم دوست و رهبر خود كرده بود «در يكى از سخنرانىهايش در رابطه با انقلاب [ ايدئولوژيك ]سال 64 مىگفت بعد از دست يافتن به اين رهبرى، مسئوليت همه ما با مسعود [رجوى] است «و مسئول مسعود فقط خداست.» يعنى مسعود از ما حسابرسى مىكند و حساب مسعود با خداست.» آخرالامر اين «حركت انقلابى» سازمان به گسترش شكاف و اختلاف در شورا و حتى خود سازمان منتهى شد؛ پيش و پس از كنار زدن بنىصدر و حزب دمكرات كردستان از شورا، گروه هايى چون جنبش دمكراتيك زحمتكشان، حزب كار، جنبش متحد چپ و چند عضو انفرادى از سوى ديگر، با خروج خود موجبات اضمحلال عملى شوراى ملى مقاومت را فراهم كردند. از مراحل اوليه تشكيل شورا، رجوى سعى بر تثبيت ديكتاتورى خودش بر شورا داشت، بهطورى كه براى به كرسى نشاندن حرف خود، گاهى حتى به قهر كردن از شورا و تعطيل نمودن چند ماهه آن متوسل مىشد. رفته رفته براى تمامى اعضاى شورا اين موضوع جا افتاده بود كه مسائل طرح شده از سوى رجوى مىبايست كه مورد قبول همه افراد واقع شود.\nخان بابا تهرانى در اين باره چنين مىگويد:\nاين هم يكى از خصوصيات جالب شورا بود كه هويت مستقل نداشت و وقتى مجاهدين نمىخواستند تعطيل مىشد؛ چرا كه ميهماندار و صاحبخانه آنها بودند و همهچيز در اختيارشان بود... اساسا سيستم شورا را به حضور شخص يك نفر، يعنى مسعود رجوى بند كرده بودند. اين نشانه وضعيت واقعى شورا بود.\nرجوى با ايجاد ديكتاتورى و قدرت بىچون و چرا سعى در پوشاندن ضعفهاى سازمان و ناتوانى شورا در هرگونه اقدام عملى و مؤثر در داخل كشور را داشت تا در راه جلب حمايت قدرتهاى غربى موفق شود، از اين رو، هرگونه انتقاد به اين شيوه را به مثابه مانعى در رسيدن به هدف خود كه همانا آلترناتيوى شورا بود، مىدانست. مهدى خانبابا تهرانى در اين باره چنين مىگويد:\n... شورايى كه خود را آلترناتيو آينده كشور مىدانست، تحمل يك نشريه 1200 نسخهاى ايرانشهر يا فردى كه عمرى را در اپوزيسيون سپرى كرده و مثلاً حرفش اين بود كه «شورا آلترناتيو نيست» را نداشت.\nبدين ترتيب مهرههايى كه از نظر رجوى، ديگر فايدهاى براى اهداف شورا نداشتند، كنار گذاشته شدند. در دلايل مطرح شده از سوى هر يك از اعضا و گروههاى جدا شده از شورا، براى جدا شدن، مشتركا بر غيردمكراتيك بودن شورا تأكيد بسيار شده است. اين در حالى است كه هريك از آنان، در بدو تأسيس، با اميد رسيدن به حاكميت در ايران، اقدام به شركت در شورا كرده بودند؛ امّا حالا در مقابل رويه رجوى عرصه را براى خويش تنگ مىديدند و از رسيدن به اهداف خويش در شورا مأيوس مىشدند.\nخان بابا تهرانى در مورد سرنوشت شورا اين گونه سخن گفته است:\nواقعيت اين بود كه با خروج بنىصدر از شورا و در پى آن شوراى متحد چپ و حزب دمكرات كردستان و برخى از شخصيتهاى عضو و ماجراى انقلاب ايدئولوژيك در سازمان مجاهدين به مناسبت ازدواج رجوى با مريم عضدانلو، چراغ حيات واقعى شورا... خاموش شد. آنها زمانى كه درگير تضادهاى درون سازمان خود و شورا بودند، ناگهان تحت عنوان «انقلاب ايدئولوژيك» و برگزيدگى مسعود و مريم به عنوان رهبرى نوين انقلاب ايران، خود را رهبر بلامنازع انقلاب ايران معرفى كرده و با چنين روشى هر نوع تفكر سياسى را به ريشخند گرفتند... آنها در ادامه چنين روشى، با استقرار در خاك عراق تيرخلاص را به شانس تاريخى خود شليك كردند. البته هنوز اينجا و آنجا به نام شوراى ملى مقاومت سخن مىگويند؛ اما همه مىدانند كه چنين پديدهاى وجود مستقل و واقعى نداشته و از ميان رفته است.\nدر مقابل تمامى اين مسائل، رجوى همچنان بر ادعاى وجود شورا و تحكيم موضع و موقعيت خودش و سازمان در آن اصرار مى ورزيد:\nاين ما بوديم كه بنىصدر را از دست رژيم رهانيديم، شورا را برپا كرديم و به آن قوام بخشيديم، در بُعد ديپلماسى آن را شكوفا نموديم؛ پس چه كسى جز ما بر رهبرى آن شايسته است؟ و آيا اين درست است كه چنين محصول رسيدهاى را در اختيار هر رهگذرى قرار بدهيم؟\nحال آنكه به نوشته كتاب «مجاهدين خلق در آئينه تاريخ»:\nاز سال 1365 يعنى سال ورود رجوى به خاك عراق تا 24 مهرماه 1370 شورا عملاً هيچگونه وجود خارجى نداشت... سازمان كه شورا را كنار گذاشته بود... بعد از شكست... و نااميد شدن از سرنگونى رژيم، دوباره به شورا روى آورد... گسترش شورا از درون روابط سازمان و از ميان اعضاى سازمان آغاز شد... در تاريخ 24 مهرماه 1370، شورا در پاريس اعلام كرد كه با عضويت 11 عضو جديد موافقت كرده است... يعنى در حقيقت هواداران و اعضاى سازمان به عضويت شورا درآمدند.\nو به اين ترتيب به طور رسمى و ظاهرى هم از آن پس شورا به عنوان يك بخش كاملاً وابسته «سازمان» موجوديت جديد تبليغاتى يافت. «در شرايط كنونى و در كشورهاى غربى سازمان مجاهدين خلق، عمده فعاليتهاى سياسى، ديپلماتيك، مالى و تبليغى خود را تحت پوشش شوراى ملى مقاومت انجام مىدهد. شورايى كه وجود خارجى ندارد.\nتحليلى از شكست «شورا»\nنگاهى ديگر به ناكامى و شكست «شوراى ملى مقاومت»، تحليلى است كه «يرواند آبراهاميان» نويسنده چپگراى مقيم آمريكا ارائه مىدهد. خلاصهاى از تحليل مزبور در پى مىآيد. وى در پژوهش مستقل خود درباره سازمان، اين شكست را به چهار عامل اصلىِ مرتبط به هم، نسبت مىدهد:\nاول ـ بسيارى از افراد و گروههايى كه براى پيوستن به شورا، در پاييز 1981 / 1360، شتاب ورزيدند، در لحظهاى اين كار را انجام دادند كه به سقوط فورى رژيم تهران خوشبين بودند. با روشن شدن اين امر كه سقوط وعده داده شده در دسترس نيست، بسيارى از پيوستگان به شورا اتحاد خود را بازنگرى كردند و در اين بازنگرى، به اختلافات بنيادين خود با مجاهدين خلق توجّه بيشترى نشان دادند.\nدوم ـ نيروهاى پيوسته به اين اتّحاد، به زودى دريافتند كه شيوه رأى گيرى در شورا به گونهاى است كه كنترل كامل بر تصميمات مهم را تنها مجاهدين خلق و نيروها و افرادى كه به هژمونى طلبى رجوى تمكين كردهاند، در اختيار دارند. آنها بودند كه مشخص مىكردند چه كسانى مىتوانند به شورا بپيوندند؛ چه كسى ارزش داشتن حقّ كامل رأى به عنوان «شخصيت سرشناس ملّى» را دارد؛ و چه كسانى مىتوانند نمايندگى شورا را در جلسات بين المللى بر عهده گيرند. رجوى، به عنوان مسئول شورا، نقش سخنگوى اصلى آن را نيز به عهده داشت.\nسوّم ـ تمايل جسورانه سازمان در همسويى علنى با رژيم عراق، در جنگ عليه ايران، برخى از متّحدان آنها را ناراضى كرد. اين موضوع در ژانويه 1982 / دى ماه 1361، در بحبوحه نبردهاى شديد در جبهه جنگ، پس از ملاقات پر سروصداى رجوى و طارق عزيز ـ معاون نخستوزير عراق ـ علنى شد. اعتقاد بسيارى از ناظران اين بود كه مخارج سرسامآور برنامههاى سازمان توسط دلارهاى عراق تأمين مىشود: نيروهاى در حال جنگ، پايگاهها، ايستگاه راديويى در مرز عراق، شبكه زيرزمينى ارتباطى سازمان كه از ايران به تركيه و تا اروپا امتداد داشت و نيز دفاتر سازمان در پاريس، بغداد، كراچى، لندن، برلين و واشنگتن؛ منازل وسيع و بزرگ مخصوص آنها در دهلى، كراچى و بيشتر پايتختهاى اروپايى؛ هيئتهاى اعزامى آنها به كنفرانسهاى بينالمللى در اروپا، آمريكاى شمالى و آسيا؛ نشريه فارسى آنها ـ مجاهد ـ كه مرتّب بيرون داده مىشد و در بعضى موارد بيش از 70 صفحه حجم داشت؛ هفتهنامه انگليسى زبانشان به نام ايران ليبراسيون كه آن هم مرتب انتشار مىيافت؛ نشر كتابهايى به زبانهاى انگليسى و فرانسوى (و گاه عربى) درباره جنگ مسلحانه با جمهورى اسلامى و انعكاس حمايتهاى بينالمللى از سازمان و شورا، همه در ظاهرى مناسب. آرى، براى برخى از منتقدان مجاهدين خلق، مسلّم بود كه مخارج اين برنامههاى گسترده توسط آن كشور خارجى تأمين مىشود كه بخشهاى وسيعى از خاك ايران را مورد تجاوز قرار داده و تخريب كرده است.\nچهارم ـ يعنى آخرين ـ و چهبسا مهمترين ـ عامل عدم موفقيت «شوراى ملّى مقاومت»، تغييراتى بود كه در درون خود سازمان مجاهدين خلق رخ داده بود. طى دو سال اول تشكيل شورا، سازمان با فرض قريب الوقوع بودن «انقلاب نوين» عليه جمهورى اسلامى، موضوعات كلّى و مورد اتفاقى مثل صلح و دموكراسى سياسى و آزادىهاى فردى را زمينه يك ائتلاف فراگير در شورا قرار داد.\nپس از اينكه سازمان دريافت كه انقلاب مورد نظرش در دسترس نيست، اين جهتگيرى متوقف شد؛ و جنگجويى و مبارزهطلبى سازمانى بر مصلحت سياسى مقدّم گشت. از اينجا بود كه سازمان با اغلب متّحدين خود، به مثابه نيروهاى بالقوّه دشمن برخورد كرد. نقطهنظر برجسته اين مرحله، مخالف ديدن آنهايى بود كه به صورت تمام عيار از مجاهدين خلق حمايت و تبعيت نمى كردند.\nسازمان براى تحميل هژمونى ايدئولوژيك خود بر ديگران، حتى از سمبلهاى مشخص نيز بهره جست. به عنوان مثال، الزام كرد كه تصوير بزرگ مسعود رجوى در محلّ جلسات علنى شورا به نمايش گذارده شود تا شركتكنندگان حضور ايدئولوژيك «مسئول كبير» را ـ آگاهانه ـ احساس كنند. اينگونه رفتار، بىترديد مىتوانست متحّدان و طرفداران مدعى و تسليم نشده را از شورا و سازمان بيگانه و دور سازد. اين تغييرات، زندگى روزمره اعضا را نيز تحتتأثير قرار داده بود. بيشتر اعضاى سازمان، به صورت «كمونى» در خانههايى كه «پايگاه» خوانده مىشد، زندگى مىكردند. اين افراد موظّف بودند گزارشهاى كاملى از فعاليتهاى روزانه خود و ديگران را به مسئولانشان بدهند. حقّ تماس و ارتباطى بيرون از چارچوب تشكيلاتى را نداشتند. از خواندن كتابها، نشريات و آثارى كه بيرون از سازمان منتشر شود، ممنوع بودند.\nمجاهدين خلق از يك جنبش تودهاى ـ كه مىخواستند بدان برسند ـ به يك «فرقه» درونگرا كه در بسيارى از جنبه ها مشابه گروه هاى شبه مذهبى موجود در سراسر جهان است، تبديل شد.\nمنبع: سازمان مجاهدین خلق ، پیدایی تا فرجام ، موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی


دروغگویی کودک : چرا کودکان دروغ می گویند؟ - روان شناسی\nدروغگویی کودک : چرا کودکان دروغ می گویند؟\nدروغگویی کودک را در روان راهنما بخوانید\nچرا کودکان دروغ می گویند؟ وقتی کودکان دروغ می گویند والدین از خشم بر افروخته میشوند، به خصوص وقتی که دروغ آشکار است مثلا شنیدن پافشاری کودک در اینکه به رنگ دست نزده است یا شکلات نخورده است، وقتی که صورت و پیراهنش خلاف گفته اش را میرساند بسیار خشم آور است.\nدروغها بیان کننده حقایق مربوط به امیدها و دلهره ها هستند، دروغها آشکار کننده آن چیزی هستند که فرد می خواهد انجام دهد یا باشد.\nواکنش کامل و پخته نسبت به یک دروغ بیشتر بایستی درک مفهوم آن دروغ را منعکس سازد نه انکار مفهوم آن یا محکومیت فرد دروغ گو را.\nما از طریق اطلاعاتی که از دروغها کسب می کنیم می توانیم به کودک کمک کنیم تا واقعیتها را از افکار پوچ وخیالی تشخیص بدهد.\nوقتی پسر بچه ای به ما خبر میدهد که برای عید، فیل زنده ای را به عنوان هدیه سال نو دریافت کرده، اگر پاسخ دهیم )تو دلت می خواست این طور بود؛ تو دلت می خواهد یک فیل داشتی( مفیدتر خواهد بود تا اینکه دروغگویی او را ثابت کنیم و دست به انکار گفته او بزنیم.\nدروغها به ۲ دسته تقسیم می شوند : دروغ هایی که حقایق را بیان میکنند: گاهی اوقات کودکان بدین خاطر دروغ میگویند که اجازه ندارند حقیقت را بر زبان بیاورند.\nوقتی کودک به مادرش میگوید که از برادرش متنفر است مادر شاید او را به خاطر این حقیقت گویی تنبیه کند.\nاگر همین کودک در آن لحظه برگردد و آشکارا به دروغ اعتراف کند و بگوید که حالا دیگه برادرش را دوست دارد مادرش شاید به او پاداش بدهد و او را محکم در آغوش بگیرد و ببوسد.\nخوب شما فکر میکنید این کودک چه نتیج های از این تجربه خواهد گرفت؟ وی نتیجه خواهد گرفت که آدم را به خاطر حقیقت گویی کتک میزنند.\nدروغ هایی که محرک داشته باشند: والدین نباید سؤالاتی از کودکان بکنند که کودک به منظور دفاع از خود پاسخ دروغ به آنها بدهد.\nکودکان از اینکه پدر ومادر از آنها سوال و پرس جو کنند، متنفرند به خصوص هنگامی که گمان می کنند والدینشان از قبل پاسخها را می دانند.\nکودکان از سوالاتی که نقش دام را دارند بیزارند.\nسوالاتی که وادارشان میکند دروغ بگویند و یا حقیقت را بر زبان بیاورند و خجالت بکشند.\nمثلا وقتی تفنگ یک بچه ۷سا له ای میشکند و بچه از این اتفاق وحشت زده میشود و تکه های آن را پنهان میکند و به والدین دروغ می گوید در برخورد نباید به بچه گفت: ای دروغ گوی لعنتی ! تو تفنگت را شکستی ، چرا دروغ گفتی؟ بهتر است بگوئیم ” این طور که می بینم تفنگ جدیدت را شکسته ای ” زیاد دوام نیاورد، حیف شد تفنگ گران قیمتی بود، کودک چند درس با ارزش میآموزد “پدر درک میکند.\nمن می توانم مشکلاتم را به او بگویم.\nمن باید بیشتر از هدیه هایش مواظبت کنم.\nخط مشی ما در برابر دروغگویی کودک مشخص است از یک طرف ما نباید باز پرس بازی در بیاوریم و کودک را سوال پیچ کنیم و موضوع را بزرگ جلوه دهیم از طرف دیگر باید حتما و بدون تردید رک و پوست کنده حرف بزنیم.\nمثلا: وقتی از مدرسه اطلاع می دهند که فرزندمان در امتحان ریاضی اش مردود شده نباید از او بپرسیم “در امتحان ریاضی قبول شدی ؟مطمئنی؟ خوب این دفعه دیگر دروغ دردت را دوا نخواهد کرد ! ما با معلمت صحبت کردیم واو گفت مردود شدی ” در عوض، به طور صریح و پوست کنده به فرزندمان میگوئیم )دبیر ریاضی ات به ما گفت که تو در امتحان نمره قبولی نیاوردی ما به خاطر این مسئله خیلی ناراحتیم و نمی دانیم چه کمکی از دستمان بر میآید تا برایت انجام بدهیم(.\nخلاصه ما کودکمان را تحریک نمی کنیم تا برای دفاع از خودش دروغ بگوید و نیز آگاهانه برای کودک فرصت ایجاد نمی کنیم که دروغ بگوید.\nوقتی کودک قطعا دروغ میگوید واکنش ما نباید غیر اخلاقی و دارای هیجان شدید بوده بلکه باید واقعی و دور از احساس باشد ما میخواهیم کودکمان بداند که نیازی ندارد به ما دروغ بگوید.\nمطالب مرتبط با دروغگویی کودک


کد خبر: ۶۸۳۰۵۵ ۲۱ خرداد ۱۳۹۳ | ۲۲:۰۱\nشبکه‌های رادیویی در روز میلاد امام زمان(عج) با تولید و پخش برنامه‌های متنوع در قالب مشاعره، نمایش و برنامه‌های گفت‌وگومحور به بررسی ابعاد مختلف شخصیتی حضرت مهدی موعود(عج) می‌پردازند.\nبر این اساس شبکه‌های رادیویی 347 برنامه در قالب 128عنوان و 9839 دقیقه تولید کردند تا ضمن ایجاد فضایی بانشاط و مفرح، زمینه‌های لازم را برای آشنایی مخاطبان با ابعاد مختلف شخصیتی و کرامات این امام بزرگوار فراهم کنند.\nترویج فرهنگ مهدوی و انتظار موعود همراه با فضایی شاد و معنوی، تقویت و توسعه فرهنگ انتظار در مخاطب، بررسی اشعار آیینی درخصوص امام زمان(عج)، پخش گزیده‌ای از سخنان بزرگان درخصوص ویژگی‌های امام زمان(عج) و فراهم کردن شرایط ظهور ایشان، نقش منتظران در عصر غیبت، آماده‌سازی جامعه برای ظهور حضرت و وظیفه منتظران برای اشاعه فرهنگ مهدوی، آسیب‌شناسی جوامع در عصرغیبت، پاسخ به شبهات گوناگون درباره مهدویت و آخرالزمان و... از مهم‌ترین موضوعات برنامه‌های رادیو در روز میلاد حضرت مهدی(عج) است.\nرادیو ایران برنامه‌های شب مبارک، در یکدانه، مولود موعود و چشم به راه را ساعت‌های 12 و 30 دقیقه بامداد، 11 و 30 دقیقه، 15 و 22 و 35 دقیقه پخش می‌کند. این برنامه‌ها سعی دارند جامعه مهدوی و ویژگی‌های آن را معرفی کنند. رادیو تهران هم برنامه‌های گام‌های انتظار و آب و تاب را ساعت 9، 22 و 45 دقیقه و 21 پخش خواهد کرد و در این برنامه‌ها زمینه‌های ظهور بررسی می‌شود. برنامه‌های خورشید پنهان، روزگار رهایی و گل نرگس هم از رادیو فرهنگ پخش می‌شود.\nرادیو جوان هم برنامه‌های و قاف حرف آخر عشق است، به امید دیدار، ریحان، یک سبد ترانه و کمی دیرتر را آماده کرده که به ابعاد مختلف غیبت می‌پردازد. رادیو سلامت هم برنامه‌های بفرمایید سیب، کوچه سلامت پلاک 102، تا بیکران و نقطه سر خط را برای این روز در نظر گرفته است.\nبرنامه‌های صبح امید، عصر روح‌الله، او خواهد آمد، در انتظار صبح، حدیث آفتاب و ترنم هم از رادیو معارف پخش می‌شود. رادیو ورزش هم برنامه‌های رسم خوبان، آدینه روز عاشقی، نغمه‌ها و روز هفتم را برای نیمه شعبان در نظر گرفته است. برنامه‌های عطر انتظار، اختتامیه طرح هزاران ختم قرآن، صبح امید و سخنرانی از رادیو قرآن، جمعه سلام، فصل ترانه و میلاد منجی از رادیو فصلی، میلاد اقاقی، صبح امید، صدای دانشجو و به افق ماه از رادیو دانش، غیبت حکمت، چشم به راه، دیباچه و پیک دانایی از رادیو کتاب، برنامه موعودشناسی، راه زندگی و نشانی آفتاب از صدای آشنا پخش می‌شود.\nرادیو اقتصاد هم برنامه‌های عصر انتظار، تا ملکوت و اقتصاد تعطیل نیست، رادیو نمایش برنامه‌های رهگذر با شمام و زیر گنبد کبود، رادیو گفت‌وگو برنامه‌های ردپای آفتاب و تا ظهور، رادیو خانواده برنامه‌های چشم به راه، دوست من کتاب و خانه امن جامعه امن را تدارک دیده‌اند.\nحامد بهداد، بازیگر سینما و منوچهر اسماعیلی، دوبلور به مناسبت نیمه شعبان روز جمعه از ساعت 16 تا 19 مهمان برنامه «آوای امواج» رادیو تهران هستند.\nبرنامه آوای امواج که کاری از گروه ورزش و سلامت رادیو تهران است، این هفته به مناسبت میلاد حضرت قائم(عج) میزبان حامد بهداد و منوچهر اسماعیلی، دوبلور است. دانستنی‌ها، اطلاعات طنز و علمی و مطالبی درخصوص امام زمان(عج) از دیگر بخش‌های برنامه آوای امواج است.


دانلود فریم‌ورک CodeIgniter v4.0.4 فریم‌ورک قدرتمند زبان PHP\nCodeIgniter یک فریم‌ورک قدرتمند زبان PHP است که با هدف توسعه نرمافزارهای تحت وب مبتنی بر معماری MVC پیاده‌سازی شده است.\nبا استفاده از فریم‌ورک CodeIgniter و کتابخانه‌های جامع و قدرتمند آن، می‌توانید سرعت توسعه نرم افزارهای تحت وب را در مقایسه با کدنویسی پایه به میزان چشمگیری افزایش دهید.\nفریم‌ورک کدایگنایتر به هیچ عنوان کاربر را در پیاده‌سازی ایده ذهنی خود محدود نمی‌کند و علاوه بر آن هیچ ردی از خود در کدها بر جای نمی‌گذارد. از اینرو انتخاب بسیار مناسبی برای توسعه‌دهندگان مبتدی و حرفه‌ای برنامه های کاربردی تحت وب به زبان PHP می‌باشد.\nبرخی از ویژگیهای فریم‌ورک CodeIgniter عبارتند از:\nتوسعه برنامه‌های کاربردی تحت وب به زبان PHP\nمبتنی بر معماری MVC در سه بخش کلی Model, View, Controller\nانعطاف‌پذیری بسیار بالا و عدم وجود محدودیت در قواعد کدنویسی\nارائه راهکارهای ساده برای پیاده‌سازی ایده‌های پیچیده\nعدم نیاز به موتور قالب (Template Engine)\nقابلیت اعتبارسنجی فرمهای ورودی داده\nقابلیت گزارش‌گیری و ثبت خطاها\nکش‌گذاری کامل صفحات\nعدم نیاز به آشنایی با قالبهای زبانی دیگر\nسازگاری کامل با شرکتهای هاستینگ استاندارد\nنصب و پیکربندی سریع و آسان با حداقل تنظیمات\nبرخورداری از مستندات آموزشی جامع\nسبک، سریع، رایگان و متن‌باز\nتوسعه نرم افزارهای تحت وب1\nدانلود فریم ورک codeigniter1\nدانلود فریم ورک کدایگنایتر1\nدانلود نرم افزار CodeIgniter1\nفریم ورک codeigniter2\nفریم ورک کدایگنایتر1\nفریم‌ورک زبان PHP1\nدانلود نسخه 4.0.4 با حجم 1 مگابایت\nدانلود نسخه 3.1.11 با حجم 3 مگابایت\nآموزش فریم‌ورک CodeIgniter\nنام نرم افزار: CodeIgniter v4.0.4 | v3.1.11\nWordPress.com v6.6.0.52183 کلاینت رسمی دسکتاپ برای مدیریت سایتهای مبتنی بر وردپرس\nصفحه اصلی فریم‌ورک قدرتمند زبان PHP


نیّت نماز صبح در وقت مشکوک بین ادا و قضا | در بخشی از استفتائات - 24 نیوز\nنماز جمعه تهران تکمیل حماسه تشییع سردار سلیمانی بود\nدر بخشی از استفتائات جدید بهمن ماه دفتر رهبر معظم انقلاب اسلامی به سوالی پیرامون نیّت نماز صبح در وقت مشکوک بین ادا و قضا پاسخ داده شد.\n- سؤال2: طلا و هدایایی که در دوران ازدواج، مرد به همسرش هدیه می دهد، آیا پس از طلاق و در صورت مطالبه زوج، زوجه باید برگرداند؟ جواب: اگر بین زن و شوهر خویشاوندی نسبی وجود نداشته باشد، در صورتی که هدایا موجود باشد مرد می تواند پس بگیرد، هر چند احتیاط مستحب آن است که پس نگیرد.\n***بیرون ماندن قسمتی از بدن در اماکن تخییر سؤال3: اگر در نماز جماعت حرم امام حسین (علیه السلام) شرکت کنیم و قسمتی از بدنمان بیرون از محدوده حرم بود، آیا می توانیم نماز را شکسته بخوانیم؟ جواب: در فرض سوال حکم تخییر جاری نیست و مسافر باید نماز را قصر بخواند.\n***مانع بین پیشانی و محل سجده سؤال4: اگر هنگام سجده، چادر یا کلاه روی صورت بیفتد و پیشانی با واسطه چادر یا کلاه روی مهر قرار بگیرد، یا پیشانی بر چیزی که سجده بر آن صحیح نیست، گذاشته شود، چه وظیفه ای داریم؟ جواب: باید بدون بلند شدن از سجده، مانع ـ چادر ـ را کنار بکشید تا پیشانی بر مهر قرار گیرد یا پیشانی را به طوری که سر بلند نشود، بر چیزی که سجده بر آن صحیح است، قرار دهید.\n***نیّت نماز صبح در وقت مشکوک بین ادا و قضا سؤال5: اگر هنگام نماز صبح ندانیم آفتاب طلوع کرده یا نه، به چه نیتی نماز بخوانیم؟ جواب: تا یقین نکرده اید که آفتاب طلوع کرده است، می توانید به نیت ادا نماز بخوانید و در هر صورت می توانید به نیت نماز صبح همان روز بدون نیت ادا یا قضا - نماز را بجا آورید.\n***قنوت فراموش شده سؤال6: اگر قنوت نماز را فراموش کنیم، آیا راهی برای جبران آن هست؟ جواب: اگر در رکوع متوجه شوید قنوت انجام نداده اید، مستحب است بعد از رکوع انجام دهید و اگر در سجده متوجه شوید، مستحب است بعد از سلام نماز، انجام دهید.\n***خمس لباس و وسائلی که استفاده نشده سؤال7: آیا پرداخت خمس قیمت لباس و امثال آن که در حد شأن است، اما تا پایان سال خمسی پوشیده نشده است، واجب است؟ جواب: اگر هنگام خرید مورد نیاز بوده است، یعنی در آن هنگام باید ـ هر چند برای زمان نیاز ـ لباس خریده می شده است، خمس ندارد، حتی در صورتی که تا پایان سال خمسی استفاده نشده باشد.\n***خرید محصول باغ در زمان برداشت سؤال8: خرید محصول باغ میوه در زمان برداشت (با توجه به اینکه وزن میو ها مشخص نیست و معمولاً به صورت تخمینی و با وزن کمتر از واقع تعیین قیمت می شود) چه حکمی دارد؟ جواب: اگر قبل از چیدن میوه از درخت، با توافق دو طرف خرید انجام شود، اشکال ندارد.\n***برداشت گیاهان دارویی سؤال9: برداشت و استفاده از گیاهان دارویی و خوراکی که در بیابان می روید، چه حکمی دارد؟ جواب: اگر زمین ملک شخصی نباشد، با مراعات مقررات، اشکال ندارد.\n***تبعیت مأموم از امام جماعت سؤال10: کیفیت تبعیت از امام در نماز جماعت چگونه است؟ جواب: متابعت مأموم از امام در افعال نماز واجب است؛ یعنی مأموم نباید افعال نماز را زودتر از امام انجام دهد و نیز نباید با تأخیر زیاد بعد از امام انجام دهد، اما نسبت به اقوال و اذکار ـ جز تکبیره الاحرام ـ تبعیت واجب نیست، اما در تکبیره الاحرام نباید زودتر یا هم زمان با امام تکبیر بگوید و بنابر احتیاط واجب، قبل از تمام کردن تکبیره الاحرام امام، شروع به گفتن آن ننماید.\nکلید واژه ها: رهبر معظم انقلاب اسلامی - نماز - رهبر معظم انقلاب - انقلاب اسلامی - صورت - حرم امام حسین - مشکوک - هدایا - نماز جماعت - امام حسین - زن و شوهر - سوال - کلاه - اسلامی - احتیاط - انقلاب - مطالبه - صورتی - واسطه - مسافر - اماکن - هدیه - طلاق - بهمن - شرکت - پاسخ - امام - رهبر - دفتر - شوهر


بایگانی خرداد ۱۳۹۹ :: رژیم هوشمند سالما\nخواص کلی و نحوه مصرف میوه به، عبارت است از :\nمیوه به بر اساس اقلیمی که کشت می شود، دارای ۳ نوع است :\n- به شیرین : طبیعت آن در گرمی و سردی، نزدیک به اعتدال است و در ایجاد نشاط و تقویت قوای قلبی و مغزی قویتر از دیگر انواع عمل میکند.\n- به ترش : دارای طبیعت سرد در درجه اول و خشک در درجه دوم است و در تقویت معده ، قویتر از نوع شیرین عمل میکند. عصاره آن در رفع تشنگی و استفراغ مکرر مفید است و ادرارآور خوبی نیز هست.\n- به میخوش : در گرمی و سردی، معتدل و در درجه دوم خشک است. خواص آن مشابه دو نوع دیگر است و زیادهروی در مصرف آن موجب بروز سکسکه می گردد .\nچند مورد برای افزایش کیفیت دمنوش ها\nبرای نصب نرم افزار سالما اینجا کلیک کنید\nبه منظور افزایش کیفیت دمنوش مورد نظر خود، روش های زیر را می‌توانید انجام دهید :\n* آب را بجوشانید و به مدت یک تا دو دقیقه صبر نمایید تا آب به حالت سکون درآید.\n* بهتر است از قوری و فنجان چینی برای دمنوش خود استفاده نمایید.\n* سعی کنید به اندازه نصف فنجان کوچک آب جوش را در قوری چینی ریخته و روی حرارت ملایم یا بخار آب قرار دهید تا قوری به خوبی گرم و آماده شود. در ادامه گیاه مورد نظر را در قوری بریزید.\n* در آخر آب جوشی که به حالت سکون در آمده را روی گیاه بریزید و با یک چنگال تمیز آن را خوب هم بزنید تا همه گیاهان خیس و در آب جوش قوطه ور شوند.\n* سپس به مدت نیم ساعت با حرارت ملایم آن را دم کرده و با عسل نوش جان کنید.\nارتباط بین قند و افسردگی\nغذا می تواند تأثیرات زیادی بر روحیه و احساسات شما بگذارد. وقتی گرسنه هستید و غذا می خواهید، ناراحت یا حتی عصبانی باشید. هنگامی که شما یک غذای خوشمزه میل کرده اید، ممکن است احساس سرخوشی و خوشحالی کنید. غذایی که می خورید همچنین می تواند پیامدهای طولانی مدت بر سلامتی شما داشته باشد. به طور خاص، خوردن زیاد قند ممکن است خطر ابتلا به اختلالات خلقی، از جمله افسردگی را افزایش دهد.\nقند به طور طبیعی در کربوهیدراتهای پیچیده مانند میوه، سبزیجات و غلات مشاهده می شود. همچنین در غذاهای ساده و تصفیه شده مانند پاستا، کیک، مواد پخته شده، نان، سودا (نوشابه) و آب نبات موجود است.\nاین کربوهیدرات ها به راحتی هضم می شوند و تعداد کمی از کربوهیدراتهای پیچیده حاصل از منابع سالم را نیز شامل می شوند. خوردن بیش از حد قندهای ساده ممکن است خطر ابتلا به افسردگی، اختلالات خلقی و چندین مشکل مزمن در سلامتی را افزایش دهد. در ادامه بخوانید تا در مورد پیوند قند و افسردگی اطلاعات کسب کنید.\n1. کربوهیدراتهای تصفیه شده مرتبط با افسردگی\nمحققان در لندن دریافتند که رژیم غذایی سرشار از غذاهای کامل مانند میوه، سبزیجات و ماهی می تواند خطر ابتلا به افسردگی در سنین میانسالی را کاهش دهد. طبق مطالعه آنها، افرادی که غذاهای فرآوری شده مانند دسرهای شیرین شده، غذاهای سرخ شده و گوشتهای فرآوری شده را می خورند، بیشتر از افرادی که اکثراً به غذاهای کامل و غیر فرآوری شده اعتماد داشتند، دچار افسردگی می شدند. شما از قبل می دانید که برای سلامت قلب و مغز باید میوه، سبزیجات و ماهی زیادی بخورید تا از بیماری های مزمن جلوگیری کنید. اکنون می توانید بشقاب خود را با گیاهان پر کنید تا در معرض افسردگی قرار نگیرید.\nمنابع غذایی پروتئین را بهتر بشناسیم!\nگوشت ،پنیر، تخم مرغ، ماهی، شیر، ماست،حبوبات، دانه هایی چون گردو،پسته، بادام و فندق، از جمله منابع غنی از پروتئین به شمار می روند. به طور کلی، پروتئین های حیوانی از نظر کیفیت، بر پروتئین های گیاهی برتری دارند. توصیه میشود دست کم یک سوم پروتئین مصرفی در روز از منبع حیوانی با ارزش بالای زیستی، تامین شود.\nهمه نوع از پروتئین ها باید باشند!\nرژیم غذایی معمول در آمریکا، حاوی 60 تا 80% پروتئین حیوانی است، ولی اگر توزیع این پروتئین در وعده های غذایی روزانه مناسب نباشد، یعنی مخلوطی از پروتئین های حیوانی و گیاهی در یک وعده تامین و در وعده دیگر ناقص و ناکافی باشد، بدن قادر به مصرف پروتئین در جهت سنتز مواد مورد نیاز و ساختمان سلولی نخواهد بود و به اجبار آنها را دی آمینه میکند و به مصرف تولید انرژی میرساند.\nچرا از همه نوع پروتئین باید باشد؟\nاستفاده از پروتئین های حیوانی مخلوط با پروتئین گیاهی، به منظور اصلاح کیفیت پروتئین گیاهی ضروری است.برای نمونه ، شیر همراه با غلات ، پنیر با ماکارونی سبوس دار ،گوشت با برنج، نمونه هایی در این زمینه است. استفاده از تخم مرغ در انواع نان های شیرینی نیز ارزش غذایی آرد گندم را بالا میبرد .\nبرخی مغز ها از نظیر، تخم کدو، کنجد ، نیز حاوی پروتئین زیادی است. ولی استفاده روزمره از آنها غیر عملی بوده و تا حدی فیبر موجود در آنها نیز برای عده ای از افراد غیر قابل تحمل است.


سی امین همایش اتحادیه سراسری کانون های وکلای دادگستری ایران ( اسکودا ) به میزبانی کانون وکلای دادگستری چهارمحال و بختیاری در تاریخ ۱۹/۲/۱۳۹۷ شروع به کار کرد. مراسم افتتاحیه در سالن همایش فرهنگسرای ارشاد شهرکرد با حضور اعضای هیأت مدیره کانون های وکلای دادگستری سراسر کشور، مسوولین اتحادیه و جمعی از مسئولین دولتی آغاز و پس از تلاوت آیاتی از قرآ¬ن مجید و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران، سخنرانان به شرح زیر به ایراد سخنرانی پرداختند.\nدر ابتدا دبیر همایش وکیل علی خسروی ضمن عرض خیر مقدم خدمت حضار و مدعوین، توضیحاتی درباره برنامه های آتی همایش ارائه داد.\nسپس وکیل ابراهیم کیانی ریاست کانون وکلای دادگستری چهارمحال و بختیاری ضمن عرض سلام خیر مقدم به حضار خطاب به نمایندگان مجلس بیان کرد نباید اقدامات صورت گرفته شما به سمت و سویی برود که با حقوق افراد در تعارض باشد ولی متاسفانه اکنون اینطور می شود.\nوی با انتقاد از تبصره ماده ۴۸ آیین دادرسی کیفری گفت: در بحث پیرامون این ماده یک نکته وجود دارد که وکلا را به دو دسته تقسیم کرده اند، یک دسته وکلایی که مورد تایید قوه قضاییه هستند و دسته دیگر وکلایی که مورد تایید نیستند در حالی که بر اساس قانون از گذشته تا حال تنها یک وکیل را در موردی می توان از وکالت منع کرد که محکومیت انتظامی داشته باشد.\nوی با بیان اینکه شغل وکالت شغل شریفی است گفت ما اعتراض خود را به تبصره ماده ۴۸ اعلام میکنیم و به نظر ما مبنای بزرگ بی عدالتی و نقض حقوق شهروندی است. وی با بیان اینکه تظاهر به وکالت در گذشته جرم انگاری شده است گفت متاسفانه اکنون شاهد هستیم موسسات حقوقی که توسط افراد غیر وکیل مجوز می گیرند حتی مورد تایید دولت هستند. وجود اینگونه موسسات باعث رانت و فساد می شود که ما به این موضوع هم اعتراض داریم و این را اعلام می کنیم.\nرئیس کانون وکلای کانون چهارمحال و بختیاری با بیان اینکه شخصی که چندین آزمون وکالت داده و قبول نشده در خانه خود طرحی نوشته و نمی دانم چگونه آن را به مجلس ارائه کرده است و می خواهد انحصار را از آزمون بردارد؛ تصریح کرد مراقب باشید که هر کسی نمی تواند وکیل دادگستری باشد مگر می شود بدون تدبیر و بدون صلاحیت کسی وکیل دادگستری شود. ما به دلیل سر و کله زدن با مشکلات فراوان بسیار خسته ایم چقدر باید تحمل کنیم در حالی که وظیفه ما امانت داری میراث گذشتگان و دفاع از حقوق شهروندی افراد است. وی ضمن تشکر از رئیس دادگستری استان بیان کرد ما در استان هیچگونه مشکلی با دادگستری نداریم و برای ورود و خروج تفتیش بدنی نمی شویم و حتی می توانیم گوشی موبایل با خود به داخل دادگاه ببریم در عجبم چطور در بقیه شهرستان ها این مشکلات وجود دارد، بهتر است روسای دادگستری سایر استان ها به استان ما گذری کنند و شرایط را ببینند.\nوکیل دکترلعیا جنیدی در رابطه با مشکلات موجود در اثر فعالیت موسسات حقوقی غیر قانونی گفت بهتر است پیش نویسی از قانونی در اینباره توسط ما با همکاری شما تهیه شود و مطالعات تطبیقی صورت بگیرد تا کار پیش رود.\nمعاون حقوقی رئیس جمهور با اشاره به حواشی و انتقاد هایی که در ارتباط با تعیین ظرفیت در آزمون وکالت وجود دارد خاطر نشان کرد متاسفانه در یک دوره هشت ساله به میزان کل هشتاد سال آموزش عالی کشور مراکز آموزشی تاسیس شد و ما با فارغ التحصیلان زیادی روبرو هستیم که در چند رشته درصد فارغ التحصیلان بیشتر از بقیه است که یکی از آنها رشته حقوق است.\nاین حقوق دان با بیان اینکه اکنون نمایندگان مجلس در رابطه با طرح هایی که در رابطه با وکالت است باید همت کنند و نظر وکلا و متخصصین را جویا شوند گفت نباید به گونه ای رفتار شود که این تصور به وجود آید که قصد ایجاد محدودیت داریم. بهتر است راه حل مطلوبی برای این مشکل توسط وکلا و نمایندگان مجلس پیدا شود وی خطاب به وکلا گفت نباید صرفاً انتقاد کنید بلکه همراه انتقاد راه حل نیز ارائه دهید.\nجنیدی با اشاره به رشد آموزش عالی در کشور گفت در زمانی که این اتفاق افتاد امکان اشتغال در کشور پایین بود و به همین دلیل امکان آموزش عالی را افزایش دادند. این حقوق دان با بیان اینکه این جمع وکلا در اتحادیه برای من نماد وحدت است تصریح کرد وکلا با تمام رقابت هایی که بینشان وجود دارد وحدت خود را حفظ کرده اند و نشان داده اند که در انتخابات هیأت مدیره فقط به شایستگی های افراد توجه می کنند و توان اداره نهاد خود را دارند.\nوی ادامه داد وحدتی که در بین وکلا وجود دارد نیاز کل کشور است وحدتی که جهت گیری آن برای حفظ امنیت ملی است از این رو کانون های وکلا می توانند شریک خوبی برای دولت باشند. وی با اشاره به خروج آمریکا از برجام گفت بر اثر این اتفاق مسائل حقوقی و مشکلاتی پیش آمده است که وکلا باید به این موضوعات فکر کنند و برای حل آنها راه حل ارائه کنند.\nدر ادامه مراسم افتتحایه مهندس اقبال عباسی استاندار چهار محال و بختیاری به بیان سخنرانی پرداخت و شاخصه های استان را برای اعضای کانون ها معرفی کرد و در ادامه گفت حکمران خوب باید حکومت را با مردم هم سوء کند اگر مردم را با حقوق شهروندیشان آشنا کنیم هیچ کس نمی تواند به آنها ظلم کند. اگر مردم و نهاد های مدنی به وظایف خود آگاه باشند و به موقع و به خوبی وارد عمل شوند به هیچ مظلومی ظلم نمی شود. اما متاسفانه ما نتوانسته ایم این کارها را انجام دهیم.\nدر ادامه جلسه احمدرضا بهرامی رئیس دادگستری استان چهارمحال و بختیاری گفت هیچ مسئله و مشکلی بین ما و وکلای استان وجود ندارد و یک احترام دو سویه بین ما است. این وفاقی که بین ما و وکلا وجود دارد ارزشمند است نمی گذاریم این که این وفاق تبدیل به نفاق شود.\nاین مقام قضایی تشریح کرد اکنون که اکثر قضات پس از بازنشستگی به شغل وکالت مشغول می شوند باید به وکلا ارج نهند و احترام آنان را حفظ کنند.\nسخنران بعدی رییس مجمع نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی بود. دکترکاظمی نماینده مجلس شورای اسلامی گفت امیدوارم که از این جمع برای وحدت افزایی استفاده کنیم، جایگاه وکیل جایگاه بسیار والایی است که در قرآن هم بسیار به آن اشاره شده است. وی با بیان اینکه وکلا باید برای فرهنگ سازی استفاده از وکیل، خودشان اقدام کنند گفت وکالت اجباری باید اجرایی شود ما معتقد هستیم وکالت شغل نیست بلکه خدمت عمومی است.\nآخرین سخنران مراسم افتتاحیه رییس اتحادیه بود. دکترمرتضی شهبازی نیا با بیان اینکه ما به عنوان نهاد وکالت از تصمیم دولت آمریکا متاسف هستیم و معتقد هستیم نقض تعهدات بین‌المللی است گفت آماده‌ایم در هر حوزه‌ای که وکلا می‌توانند کمک کند همکاری کنیم.\nرئیس اتحادیه سراسری کانون های وکلای دادگستری ایران تصریح کرد: نهاد وکالت در مجموع یکی از سالم ترین جوامع کشور است و مکانی منظم و سختگیرانه برای رسیدگی به تخلفات وکالت وجود دارد در حوزه وکالت تخلفات چنان نیست که لازم باشد برجسته شود.\nرئیس دانشکده حقوق دانشگاه تربیت مدرس گفت: یکی از دستاوردهای انقلاب توسعه آموزش عالی به ویژه در حوزه بانوان بوده است. وی اضافه نمود ما با گسترش آموزش عالی مخالف نیستیم اما در ایران به اندازه کل اتحادیه اروپا دانشکده حقوق وجود دارد. اینکه مردم به حقوق خود آشنا باشند و وکلا بیکار باشند آرزوی ماست در آن صورت همه افراد جامعه از سطح زندگی و خدمات اجتماعی بالایی برخوردار خواهند بود.\nوی با بیان اینکه ما با توسعه بی کیفیت آموزش عالی مخالف هستیم گفت بی کیفیت شدن آموزش حقوق لطمه جبران ناپذیری به کشور وارد می‌کند. وی اضافه نمود در بسیاری کشورها کانونهای وکلا دانشکده های حقوق را ارزیابی می‌کنند. باید سطح آموزش حقوق حفظ شود ما در حوزه آموزش حقوق دچار سودا گری شده ایم. توقع داریم دولت جلوی این مشکل را بگیرد ولی نشانه‌هایی از فعالیت برای این مشکل نمی بینم.\nوی با اشاره به انتقاد هایی که از کانون های وکلا در رابطه با انحصار گری و تعیین ظرفیت وجود دارد گفت: ظرفیت آزمون را کمیته‌ای متشکل از دو نماینده از قوه قضائیه و یک نماینده از کانون وکلا مشخص می‌کند و دادگستری نیز امکانات و نیاز خود را در این رابطه درنظر می گیرد. باید توجه داشت افزایش وکیل بیکار مفسده آور است.\nرئیس اتحادیه گفت: ما معتقد هستیم راه توسعه پایدار یک کشور از مسیر حکومت قانون می‌گذرد تا قانون حاکم نشود توسعه پایدار رخ نمی‌دهد. حاکمیت قانون احتیاج به قاضی و وکیل مستقل ما دغدغه استقلال قاضی را داریم توقع داریم این دیدگاه در دستگاه قضایی باشد و بدانند وکیل مستقل و توانمند حامی عدالت است.\nوی در انتها گفت فکر می کنم دلیل اینکه قانون گذار وکالت را شغل شریفی نامیده این است که وکیل برای تحقق عدالت کار می‌کند.\nیکی از موفق ترین نهادها در کشور نهاد وکالت است زیرا این نهاد چشم داشت و استفاده‌ای از منابع عمومی ندارد و خودکفا است. نهاد وکالت از منظر ایجاد اشتغال موفقترین است. از سال ۷۶ که مدیریت به خودشان واگزار شده است هرساله آزمون برگزار کرده است هیچ نهادی مثل وکالت در پرداخت مالیات موفق نبوده است.\nدر کشورهای دیگر دولت‌ها در حوزه معاضدت قضایی هزینه‌هایی سنگینی پرداخت می‌کند ما تنها کشوری هستیم که نهاد وکالت بصورت مجانی کارهای معاضدتی می‌کند ضعف و مشکل ما این است که کارهای خود را معرفی نمی‌کنیم.\nاز زمانی که دانشجو حقوق بودم بحث اصلاح لایحه وکالت بود این مساله کلی از انرژی نهاد وکالت را گرفته است.\nباید نحوه برخورد و تاسیس موسسه‌های حقوقی در کشورهای دیگر را دید متاسفانه در کشور همه مسائل با دید اقتصادی نگاه می کنیم موسسات حقوقی غیر مجاز به قوه قضائیه نیز لطمه می زند.\nدر پایان مراسم افتتاحیه از وکیل بهمن کشاورز و هیات رییسه سابق اسکودا تقدیر و تشکر شد.


چگونگی انتخاب یک تشک دو نفره خوب و مناسب\nیکی از لوازم‌های مهم در منزل خصوصاً در هنگام خرید جهیزیه تشک دو نفره می‌باشد. اگر هنگام خرید انتخاب مناسبی نداشته باشید و یک تشک غیر استاندارد را خریداری کنید ممکن است دچار بیماری‌های ارتوپدی خصوصاً دیسک کمر بشوید.\nیکی از انواع تشک های دو نفره تشک طبی است. این نوع تشک دارای سطح صاف و بدون قابلیت انعطاف پذیری است که این ویژگی باعث می‌شود افراد دچار گودی کمر نشوند و میان مهره‌ها فاصله نیفتد و موجب کمر درد نیز نمی‌شود. برای انتخاب تشک دو نفره مناسب می‌توانید از سایت برن دیدن نمایید کلیه تشک‌های دو نفره موجود در فروشگاه استاندارد بوده و مهمترین هدفشان حفظ سلامت جسمانی شماست. شرکت برند شاپ به طور انحصاری به واردات و تولید تشک دو نفره می پردازد چرا که این تشک‌ها طبی بوده و مناسب تشک‌های تک نفره نمی‌باشند.\nمحصولات شرکت برن شاپ\nمحصولات این شرکت شامل تاج و باکس (تختخواب)، انواع تشک دو نفره، انواع بالش، محافظ تشک و … می‌باشد. با مراجعه به فروشگاه اینترنتی ما می‌توانید انواع کالاهای خواب را مشاهده کرده و به صورت آنلاین آنها را خریداری نمایید. یکی از مهمترین کالاهای خواب تشک می‌باشد زیرا با خرید یک تشک مناسب خواب بهتری نیز خواهید داشت. همانطور که گفتیم هنگام خرید باید دقت کنید که اگر دچار بیماری‌های ارتوپدی و ستون فقرات هستید از تشک‌های طبی استفاده کنید، در غیر این صورت می‌توانید تشک معمولی خریداری نمایید. تنوع تشک خصوصاً تشک دو نفره در بازار بسیار زیاد است.\nلازم است در هنگام خرید توجه داشته باشید که سابقه بیماری ارتوپدیک دارید یا خیر. با توجه به این موضوع می‌توانید یک انتخاب درست داشته باشید.\nاستاندارد تشک دو نفره\nیک تشک دو نفره استاندارد باید دارای فنرهای قوی باشد. نوع پارچه تشک و دوخت نیز بر مرغوبیت کالا می‌افزاید. همچنین الیاف به کار رفته در پارچه تشک نیز مهم می‌باشد چرا که اگر از الیاف طبیعی تهیه نشده باشد موجب بروز بیماری های پوستی و حساسیت می‌شود. هنگام خرید تشک دو نفره وارداتی دقت کنید که دارای ضمانت نامه باشد. برای خرید انواع تشک دو نفره با بهترین برندهای موجود در بازار جهانی می‌توانید به وب سایت برن مراجعه نمایید.\nویژگی‌های یک تشک دو نفره خوب\nارتفاع تشک دو نفره بسیار مهم می‌باشد، ارتفاع این تشک‌ها باید به گونه‌ای باشد که از سطح تخت بالاتر بیاید. این ارتفاع بستگی به نوع تختخواب شما دارد. شما می‌توانید در فروشگاه برن شاپ، انواع تشک‌ها با ارتفاع های مختلف را مشاهده نمایید. با مراجعه به فروشگاه ما می‌توانید محتویات انواع تشک دو نفره را ببینید و از مواد تشکیل دهنده آنها مانند فنر، نمد، موکت، یونیلیت و… اطلاع پیدا کنید. متاسفانه تشک‌های نامرغوبی در بازار موجود می‌باشد که فقط از فنر تشکیل شده است و موجب آسیب به سلامتی می‌شود.\nاندازه و سایز تشک دو نفره\nیکی از مواردی که در هنگام خرید تشک باید به آن توجه داشته باشید سایز و اندازه آن است. تشک های مختلف با سایزهای متفاوت در فروشگاه خوشخواب برن موجود می‌باشد که در قسمت توضیحات محصول می‌توانید مشخصات آن ها را مطالعه کنید. پیشنهاد می‌کنیم قبل از خرید اندازه تختان را بدانید و متناسب با آن تشک موردنظرتان را خریداری نمایید. اندازه استاندارد برای تشک‌های دو نفره ۱۴۰*۲۰۰ ، ۱۶۰*۲۰۰ ، ۱۸۰*۲۰۰ ، ۲۰۰*۲۰۰ می‌باشد و ابعادی به غیر از مواردی که گفتیم غیر استاندارد هستند.\nتوجه داشته باشید با خرید یک تشک خوب و مناسب دیگر دچار کمر درد نخواهید شد. تمامی محصولات شرکت برن شاپ دارای گارانتی و ضمانت نامه می‌باشند و مطابق با استانداردهای ارتوپدی ارائه می‌شوند.


جندالله مامورانی را که گروگان گرفته بود کشته است - BBC News فارسی\nImage caption نفرات نیروی انتظامی پس از چند ماه اسارت به قتل رسیده اند\nمقامات ایران کشته شدن تمام ماموران نیروی انتظامی ایران را که در استان سیستان و بلوچستان به گروگان گرفته شده بودند به دست گروگانگیرها تأیید کرده اند.\nاحمدرضا رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی ایران روز پنجشنبه، 4 دسامبر (14 آذر)، به خبرگزاری رسمی این کشور گفت نتایج بررسی های کمیته تفحص ویژه حادثه سراوان نشان دهنده کشته شدن تمامی گروگانها است.\nبه گفته آقای رادان، نمایندگانی از وزارت کشور، وزارت اطلاعات، نیروی انتظامی و وزارت امور خارجه ایران در این کمیته عضو بوده اند.\nپایگاه اینترنتی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان خراسان رضوی نیز با انتشار بیانیه ای اعلام کرد مأمورانی که در پاسگاه نیروی انتظامی شمسر، در شهرستان سراوان، به دست مهاجمان مسلح به گروگان گرفته شده بودند به قتل رسیده اند.\nبنیاد شهید استان خراسان رضوی با انتشار اسامی هفت تن از کشته شدگان، گفته است که آنان اهل شهرستان های این استان و از افراد وظیفه نیروی انتظامی بوده اند که به دست گروه عبدالمالک ریگی کشته شده اند.\nدر اطلاعیه بنیاد شهید آمده است که خبر کشته شدن این افراد به اطلاع خانواده های آنان رسیده و مراسم یادبود کشته شدگان روز شنبه در مشهد برگزار می شود.\nاین بنیاد گفته که اجساد هیچکدام از کشته شدگان به ایران باز نگشته و زمان و محل قتل آنان و چگونگی دریافت این خبر را هم مشخص نکرده است.\nهمزمان، خبرگزاری فارس گزارش کرده بود که براساس برخی اخبار، "همه سیزده پرسنل پاسگاه شهرستان سراوان" که توسط افراد گروه عبدالمالک ریگی به گروگان گرفته شده بودند به قتل رسیده اند.\nگروگانگیری ماموران انتظامی\nدر ماه ژوئن (خرداد) سال جاری، گزارش شد که افراد مسلح به یک پاسگاه نیروی انتظامی دربخش سراوان، واقع در مرز ایران و پاکستان در استان سیستان و بلوچستان، حمله کرده و تمامی ماموران مستقر در این پاسگاه را با خود برده اند.\nدر پی انتشار این خبر، گروه جندالله به رهبری عبدالمالک ریگی مسئولیت ربودن این افراد را برعهده گرفت و برخی منابع گفتند که گروگان ها احتمالا به محل امنی در داخل پاکستان انتقال یافته اند.\nImage caption گفته می شود عبدالمالک ریگی در پاکستان مستقر است\nجندالله در برابر آزاد کردن گروگان ها خواستار آزادی تعدادی از افراد وابسته به خود از زندان های جمهوری اسلامی شد و تهدید کرد که در صورت امتناع جمهوری اسلامی از پذیرفتن این خواسته، تمامی گروگان ها را به قتل خواهد رساند\nبرخی منابع خبری ایران گفتند که برادر عبدالمالک ریگی که از سوی دولت پاکستان دستگیر و به ایران تحویل داده شده بود از جمله این زندانیان بوده است.\nدر ماه اکتبر، فرمانده نیروی انتظامی جمهوری اسلامی گفت که یکی از شانزه مامور ربوده شده این نیرو آزاد شده و از سلامت تعدادی از گروگان ها خبر داده است اما به نظر می رسد گروگانگیرها چند تن از گروگان ها را هم کشته اند.\nدر صورتی که خبر کشته شدن سیزده تن از گروگان ها در روزهای اخیر صحت داشته باشد، دو تن از گروگان ها پیشتر به قتل رسیده بودند.\nاخبار مربوط به فعالیت گروه موسوم به جنبش مقاومت مردمی ایران (جندالله) در مناطق جنوب شرق ایران از حدود پنج سال انتشار یافته و در این مدت، این گروه مسئول یک رشته حملات مسلحانه، آدم ربایی، قتل و بمب گذاری در این مناطق شناخته شده است.\nدولت های ایران و پاکستان جندالله را یک سازمان تروریستی می دانند و مقامات جمهوری اسلامی ایالات متحده را به حمایت از این گروه متهم کرده است.\nشانزده مامور ایرانی در مرز پاکستان ربوده شدند


آوارگی همسر داریوش اسد زاده بخاطر پلمپ منزل ان مرحوم (عکس)\nآوارگی همسر داریوش اسد زاده بخاطر پلمپ منزل ان مرحوم\nبه گزارش ایران ناز با پلپ شدن منزل مرحوم داریوش اسد زاده بازیگر معروف و پیشکسوت سینمای ایران , همسرش اواراه کوچه و خیابان شده است . طاهره خاتون میرزایی طی تماسی اطلاع داد که ساعتی پیش خانه داریوش اسدزاده را پلمپ کرده‌اند و در کوچه و خیابان است\nطاهره خاتون میرزایی در ادامه گفت: خانه ما حوالی هنگامه شرقی است و من الان در آژانس حمل و نقلی نشسته‌ام و نمی‌دانم باید چه کار کنم. هیچ مسئولی سراغ ما را نمی‌گیرد که بعد از ۲۳ سال زندگی با هنرمند والامقام و دارای درجه یک فرهنگ و هنر، حالا باید به این وضع دچار شوم.از او سؤال کردیم به کسی از مسئولین ذیربط هم خبر داده‌اید چنین اتفاقی برایتان افتاده است؟ و او این چنین پاسخ داد: “به هرکسی هم از مسئولین ذیربط تماس می‌گیرم یا تلفنم را برنمی‌دارد و یا می‌گوید جلسه‌ام! واقعاً برای لحظاتی هم وقت ندارند شنونده این مشکل اورژانسی من باشند! می‌خواستم به اینها بگویم آمده‌اند و مرا از خانه بیرون کرده‌اند، حالا چکار کنم؟”


شما برای اتاق پذیرایی مبلمان مدرن را ترجیح می دهید یا مبل استیل و سلطنتی؟ اغلب مبلمان اتاق پذیرایی رسمی تر و کمی لوکس تر از اتاق نشیمن انتخاب می شوند ولی ای موضوع به معنی عدم توجه به راحتی آن ها نیست. شاید در ذهن خیلی ها مبل ال برای اتاق پذیرایی مناسب نباشد و بیشتر برای محیط نشیمن به کار بیاید. البته باید توجه داشته باشیم که در خانه های کوچک امروزی، موراد زیادی را می بینیم که مبلمان ها چند منظوره چیده می شوند یعنی یک فضا هم نشیمن خصوصی و خانوادگی است و هم در مهمانی ها، فضایی برای پذیایی از مهمانان. اگر خانه کوچکی دارید می توانید به سراغ مبل ال پایه دار بروید تا فضا بزرگتر به نظر بیاید و در عین حال فضای بیشتری برای نشستن هم داشته باشید. یکی از کاربردهای مبل سه نفره برای جداسازی فضاست. بله! زمانی که سالن مستطیل شکل دارید می توانید ار مبل سه نفره به عنوان مرزی بین اتاق پذیرایی و سایر فضا ها استفاده کنید. یک جانمایی مناسب برای مل سه نفره د انتهای سالن پذیرایی است تا بقیه آیتم ها به صورت گرد دور آن چیده شوند.


ریموت ولوو اصفهان Volvo 09131055395\nساخت کلید کد دار و ریموت کیلس و ضد سرقت ماشین ولوو Volvo\nبرای تهیه کلید ریموت کیلس Keless ماشین وولوو با کلیدسازی مهرداد تماس (09131055395) حاصل فرمائید. برای انواع مدلهای خودروهای Volvo ریموت و کلید زاپاس مجدد ایجاد می کنیم. در صورتی که کلیدهای خودرو گم شده باشند نگران نباشد. با مراجعه به محل خودروی شما علاوه بر باز کردن درب خودروی ولووی شما برای آن کلیدهای کد دار جدید تعریف می کنیم و تحویل می دهیم.\nساخت سویچ و کلید کد دار ریموت خودرو ولوو Volvo توسط کلیدسازی مهرداد اصفهان\nکلید ریموت خودروی Volvo یا ماشین ولوو معمولا دارای چهار دکمه یا پنج دکمه است که برای قفل کردن و باز کردن درها ، درب عقب و صندوق پران یا بازکننده صندوق و زنگ هشدار و در برخی موارد قفل کننده پنجره ها برای جلوگیری از دسترسی کودکان می باشد.\nاگر کلید ریموت Care Key در خودرو جا ماند ، حتی اگر قفل وسیله نقلیه با استفاده از Volvo On Call قفل شود غیرفعال می شود و با باز کردن قفل وسیله نقلیه با استفاده از Volvo On Call یا کلید معتبر دیگر ، مجدداً فعال می شود. اکثر ریموتهای وولوو تقریباً ضدآب هستند.


چگونه پوستی مثل آینه داشته باشیم؟ - ساعت24\nکد خبر: 547103\nتاریخ انتشار: ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۰:۴۳\nساعت 24-لک صورت به عنوان عارضه بسیار رایج پوستی، ممکن است به دلایل مختلف اعم از آسیب‌های ناشی از نور خورشید، ماه‌گرفتگی، لک‌های ناشی از بارداری یا بیماری، یا منشاء ژنتیکی و ... ایجاد شود.\nلک پوستی که ممکن است برای مردان یا زنان رخ دهد؛ غالباً به رنگ‌های قهوه‌ای روشن تا تیره بر روی بینی، پیشانی و گونه دیده می‌شود. شایع‌ترین سن بروز این لک‌ها در بین سنین 20 تا 30 سالگی است.لکه‌های تیره (هایپر پیگمانتاسیون) هنگامی بر روی پوست پدیدار می‌شوند که پوست بیش از مقدار طبیعی ملانین تولید کند. این لکه‌ها درواقع بسیار کوچک و سطحی می‌باشند با توجه به اینکه خطری برای سلامتی ندارند، اما در روحیه و اعتمادبه‌نفس فرد بسیار تأثیرگذارند. اکثر افراد مبتلا به لک صورت، از وجود این لکه‌ها ناراضی می‌باشند و همواره به دنبال راه‌حلی برای درمان آن هستند. شاید مایل باشید در مورد لک صورت بیشتر بدانید؛ با مطالعه ادامه مطلب اطلاعات بیشتری از لک صورت و درمان آن خواهید آموخت.


shora نسبت به حفظ حریم خصوصی شما و همچنین گسترش تکنولوژی خود به‌گونه‌ای که تجربه آنلاین امن و قدرتمندتری را برای شما فراهم کند، متعهد است. این بیانه حریم خصوصی در پایگاه اینترنتی shora به کار گرفته می‌شود و فرایند جمع‌آوری و استفاده از داده‌ها را کنترل می‌کند. با استفاده از پایگاه اینترنتی shora، شما نسبت به موارد ذیل پیرامون داده‌ها، اعلام رضایت می‌کنید\nshora اطلاعات هویتی و شخصی ـ مانند آدرس ای‌میل، نام و شماره تلفن یا آدرس خانه و محل کار شما ـ را گردآوری می‌کند. هم‌چنین shora اطلاعات جمعیت‌شناختی ناشناس، که مختص به شما نیست، (مانند کد پستی، سن، جنسیت، ترجیحات، علائق و ...) را نیز گردآوری میکند.\nهم‌چنین اطلاعاتی درباره سخت‌افزار و نرم‌افزار رایانه شما به‌صورت خودکار توسط shora جمع‌آوری می‌شود. این اطلاعات ممکن است شامل موارد زیر باشد: آدرس آی‌پی، نوع مرورگر، نام دامنه، زمان دسترسی و آدرس وبسایت‌های ارجاع‌دهنده. این اطلاعات توسط shora برای اعمال خدمات، حفظ کیفیت خدمات، و به منظور فراهم کردن آمار عمومی ناظر به استفاده از پایگاه اینترنتی به کار گرفته می‌شود.\nلطفا مدنظر داشته باشید که اگر خود شما مستقیما اطلاعات هویتی و شخصی یا داده‌های حساس شخصی را از طریق shora افشا کنید، این اطلاعات ممکن است توسط سایرین به کار گرفته شود. shora هیچ یک از ارتباطات آنلاین خصوصی شما را رصد نمی‌کند.\nshora شما را تشویق می‌کند تا بیانیه حریم خصوصی سایت‌هایی که می‌خواهید از طریق shora به آن‌ها لینک دهید، مرور کنید؛ به‌گونه‌ای که بدانید آن سایت‌ها چه‌گونه اطلاعات شما را جمع‌آوری، استفاده و منتشر می‌کنند. shora نسبت به بیانیه حریم خصوصی و هم‌چنین سایر محتواهای سایت‌های خارج از خانواده shora هیچ‌گونه مسئولیتی ندارد.\nshora اطلاعات شخصی شما را جمع‌آوری و استفاده می‌کند تا بتواند پایگاه اینترنتی shora را اجرا کرده و خدماتی که شما درخواست کرده‌اید را ارائه دهد. shora همچنین اطلاعات هویتی و شخصی شما را به منظور مطلع کردن شما نسبت به سایر محصولات و خدمات در دست‌رس در shora و وابستگان‌ش استفاده می‌کند. هم‌چنین shora ممکن است از طریق نظرسنجی‌ها به منظور تحقیق و بررسی نظر شما پیرامون خدمات فعلی و هم‌چنین خدمات بالقوه‌ای که ممکن است ارائه شود، با شما تماس بگیرد.\nshora فهرست مشتریان‌ش را به اشخاص ثالث نمی‌فروشد و اجاره نمی‌دهد. ممکن است shora گاهی به سود یک شریک کاری خارجی (خارج از اینترنت) درباره یک پیشنهاد ویژه‌ای که ممکن است مورد علاقه شما باشد، با شما تماس بگیرد. در این موارد، اطلاعات خاص هویتی و شخصی شما (شامل آدرس ای‌میل، نام، آدرس و شماره تلفن) به شخص ثالث منتقل نمی‌شود. بعلاوه، ممکن است shora داده‌هایی را با شرکای قابل اعتماد در میان بگذارد تا به ما در راستای اجرای تحلیل‌های آماری، و فرستادن ایمیل یا کارت پستال به شما، فراهم کردن ساپورت مشتریان یا هماهنگی ارائه خدمات، کمک کنند. تمامی این اشخاص ثالث نسبت به استفاده از اطلاعات شخصی شما منع شده‌اند مگر آن‌که از این اطلاعات به منظور فراهم کردن خدماتی برای shora استفاده کنند؛ هم‌چنین از آن‌ها خواسته می‌شود تا محرمانه بودن اطلاعات شما را رعایت کنند.\nshora اطلاعات شخصی حساس (مانند نژاد، دین، جهت‌گیری سیاسی) را بدون اجازه صریح شما استفاده و افشا نمی‌کند.\nshora سایت‌ها و صفحاتی که مشتریان‌مان از طریق shora مشاهده می‌کنند را ردگیری می‌کند تا مشخص کند که کدام یک از خدمات shora پرطرف‌دارتر است. این داده‌ها به منظور ارائه محتوای سفارشی و تبلیغات از طریق shora به مشتریانی که رفتارشان نشان‌گر علاقه آن‌ها به برخی زمینه‌های خاص است، استفاده می‌شود.\nپایگاه اینترنتی shora اطلاعات، بدون اعلان قبلی، شخصی شما را افشا خواهد کرد تنها اگر توسط مراجع قانونی چنین چیزی خواسته شده باشد یا با اطمینان معتقد باشد این فعل لازم است تا: 1) با فرایندهای قانونی‌ای که توسط shora و سایت مورد پذیرش است، هم‌راهی داشته باشد؛ 2) از حق و دارایی shora حفاظت و دفاع کند؛ و 3) در شرایط بحرانی، به منظور حفظ امنیت کاربران خود و یا عموم مردم، رفتار کند.\nپایگاه اینترنتی shora از کوکی‌ها به منظور کمک کردن به شما در راستای شخصی‌سازی تجربه آنلاین‌تان استفاده می‌کند. یک کوکی یک فایل متنی است که توسط سرور وب‌سایت بر روی هارد دیسک شما قرار داده می‌شود. کوکی‌ها نمی‌توانند به منظور اجرای برنامه‌ها یا ارائه ویروس‌ها به رایانه شما مورد استفاده قرار گیرند. کوکی‌ها مشخصا متعلق به شما هستند و تنها توسط یک وب سرور در دامنه‌ای که کوکی را به شما نسبت داده، قابل خواندن است.\nیکی از مقاصد اصلی کوکی‌ها فراهم‌کردن تسهیلاتی به منظور صرفه‌جویی در زمان شماست. هدف یک کوکی این است که به وب سرور می‌گوید که شما به صفحه خاصی بازگشته‌اید. برای مثال، اگر شما صفحات shora را شخصی‌سازی کرده باشید یا با سایت shora رجیستر کرده باشید، یک کوکی به shora کمک می‌کند تا در بازدیدهای بعدی اطلاعات خاص شما را فرابخواند. این مسئله فرایند ضبط اطلاعات شخصی شما را تسهیل کرده است، مانند آدرس‌های قبض‌ها یا آدرس‌های پست دریایی. هنگامی که شما به پایگاه اینترنتی shora بازمی‌گردید، اطلاعاتی که پیش‌تر شما فراهم کرده بودید قابل بازیابی است؛ بدین ترتیب، شما می‌توانید از ویژگی‌هایی که در shora به شکل سفارشی ایجاد کرده‌اید، استفاده کنید.\nشما توانایی پذیرش یا رد کوکی‌ها را دارید. بسیاری از مرورگرها به طور خودکار کوکی‌ها را قبول می‌کنند اما اگر خواستید، می‌توانید معمولا تنظیمات مرورگر خود را برای نپذیرفتن کوکی‌ها تنظیم کنید. اگر خواستید کوکی‌ها را رد کنید، ممکن است نتوانید به‌طور کامل از ویژگی‌های تعاملی خدمات shora و سایت‌هایی که بازدید کرده‌اید، استفاده کنید.\nshora اطلاعات شخصی شما را از دسترسی‌ها، استفاده و افشاهای تاییدناشده، حفاظت می‌کند. shora اطلاعات شخصی و هویتی‌ای که شما بر روی سرورهای رایانه فراهم کرده‌اید، به شکل کنترل‌شده، امن و حفاظت‌شده، از دسترسی‌ها، استفاده و افشاهای تاییدناشده محافظت می‌کند . هنگامی که اطلاعات شما (مانند شماره حساب کارت اعتباری) به سایتی دیگر منتقل میشود، با استفاده از کدسازی ـ مانند پروتکل SSL ـ محافظت می‌شود.\nshora ممکن است گهگاه این بیانه حریم خصوصی را به منظور بازتاب فیدبک‌های مشتریان و شرکت بروز رسانی کند. shora شما را تشویق می‌کند تا به طور دوره‌ای این بیانیه را مرور کنید تا از نحوه حفاظت اطلاعات شما توسط shora مطلع شوید.\nshora کامنت‌های شما ناظر به این بیانه حریم خصوصی را گرامی می‌دارد. اگر معتقدید shora به این بیانه وفادار نمانده، لطفا از طریق آدرس admin@khoy.ir با ما تماس بگیرید. ما تمام تلاش خود را خواهیم کرد تا مشکل را پیدا کرده و تا حد امکان رفع کنیم.


دوئل کیانی با وینگری که به داخل می زند دو تقابل ویژه\nدوئل کیانی با وینگری که به داخل می زند دو تقابل ویژه...\nدوئل کیانی با وینگری که به داخل می زند\nدو تقابل ویژه بازی سپاهان-پرسپولیس\nپرسپولیس و سپاهان باز هم در یک مقطع ویژه از فصل به هم رسیده اند.\nبه گزارش "ورزش سه"، فردا پرسپولیس و سپاهان در حالی به مصاف هم می روند که بار دیگر نتیجه جدال رو در روی این دو تیم، روی شرایط بالای جدول تاثیر مستقیم خواهد گذاشت. فصل قبل سه بار این دو تیم با هم روبرو شدند و هر سه بازی از حساس ترین و جذاب ترین مسابقات فصل فوتبال ایران شد. در استانه این جدال کلاسیک، دو تقابل ویژه بازی را مرور می کنیم.\nکیانی-ترابی؛ وینگری که باید در قلب زمین مهار شود\nهرچند مهدی ترابی به عنوان هافبک راست یا هافبک چپ بازی را شروع می کند، اما در هر دو پست، ترابی تمایل به حرکت رو به کانال های میانی دارد و با این رویکرد غریزی، ترابی هم در اغلب بازی‌ها موقعیت گلزنی برای خودش ایجاد می کند و هم در موقعیت سازی برای دیگر نیروهای هجومی پرسپولیس خوب عمل می کند. مجموعه این نکات باعث می شود در جریان بازی فردا، منتظر تقابل ترابی با مهدی کیانی هافبک دفاعی سپاهان باشیم؛ دوئلی که نتیجه آن روی سرنوشت بازی موثر خواهد بود. در اینفوگرافی خروجی سایت یازده می بینید که در طول فصل کیانی متوسط 2.1 تکل موفق و 2.2 قطع توپ در هر بازی داشته و متوسط نمره اش در سایت یازده هم 6.88 است. متوسط تعداد شوت و دریبل و پاس کلیدی ترابی در هر بازی هم نشان می دهد که چه دوئل بزرگی در پیش است.\nعلیپور-مصلح؛ شناخت مثل کف دست\nبا مصدومیت ولسیانی و پورقاز، قلعه نویی به زوج جدیدی در قلب دفاع خود رسیده؛ شایان مصلح-محمد طیبی در کنار هم، دو کلین شیت مهم مقابل ماشین سازی و العین را ثبت کردند و مقابل السد هم ترکیب قلب دفاع سپاهان مقابل السد را تشکیل دادند که در آن بازی سپاهان سه گل خورد. مصلح که قبلا در پرسپولیس هم چند بار در پست دفاع وسط بازی کرده بود، حالا باید مقابل مهاجمی قرار بگیرد که شناخت کافی از شکل بازی او دارد. علیپور و شایان مصلح دو سال کنار هم بازی کرده اند و حالا در حالی مقابل هم قرار می گیرند که هر دو در فرم نسبتا خوبی قرار دارند. مصلح در 72% نبردهای هوایی موفق بوده و متوسط نمره او در سایت یازده 7.16 است. علیپور هم با متوسط 2.7 شوت در هر بازی و 7 گل زده، یک تهدید جدی برای سپاهان محسوب می شود.


ترویج عقاید یا تحمیل عقاید؟ :: عقاید کاجی\nترویج عقاید یا تحمیل عقاید؟\nگاهی اوقات هم آدم هایی در اطرافم ظاهر می شن که با اعتماد به نفس بالایی، حس می کنن درست ترین عقیده ممکن رو دارن. بحث بر سر درستی و نادرستی این افکارشون نیست. صحبت بر سر اینه که این نوع اعتماد به نفس معمولا منجر به احساس خدایی کردن می شه و نهایتا اون فرد از شنیدن هر گونه صحبت های مخالفش عقیده اش به ستوه میاد. یه چیزی که با تجربه کردن فهمیدم، اینه که توی بحث و تبادل نظر، معمولا فردی که زودتر از کوره در می ره، استدلال ضعیف تری نسبت به رقیبش داره. این هم به اون دلیله که فرد مذکور به خاطر عدم توانایی در توجیه منطقی حرف های رقیبش، رو به خشونت میاره که یه واکنش کاملا غریزی در مواجهه با خطره.\nچند سالی می شه که سعی کردم در هیچ نوع بحثی، اعم از سیاسی و غیر سیاسی شرکت نکنم. نه به خاطر اینکه حرفی برای گفتن نداشتم، به این دلیل که فکر می کردم نداشتن استدلال قوی ممکنه باعث بشه به جای دفاع از عقاید و انتخابم به صورت منطقی، رو به داد و فریاد و خشونت لفظی بیارم.\nتو این ایام که تنور انتخابات داغه و هر کسی به ظن خودش یه تحلیل گر خبره سیاسی شده، اجتناب از بحث های اینجوری جزو سخت ترین کار ها محسوب میشه. جدا از همه حرفایی که می شه در مورد سبک و سیاق انتخابات گفت، این جور بحث ها، مخصوصا بین دو نفر که تصمیمشون رو برای رای دادن گرفتن، راه به جایی نمی بره. یه جورایی مصداق سوره ای از قرآن به نام کافرون هستش که خدا به پیامبرش می گه:\n"به کافران ( اشاره به دشمنان پیامبر مذکور) بگو که نه شما آنچه را که من میپرستم، میپرستید، نه من آنچه را که شما می پرستید، میپرستم."\nبه همین خاطر، به شخصه، برای آرامش ذهنم هم که شده، با لبخندی به سان Don't Give A F*Ck، در مقابل وسوسه شرکت در این بحث ها و مالیدن بینی حریف محترم به خاک اجتناب می کنم.\nبه قول خدا:\n"دین شما براى خودتان و دین من براى خودم"\nپ.ن: منبع سوره مذکور