ونزوئلا : چرا هوگو چاوز در انتخابات پیروز شد | مجله هفته\nPublished on اکتبر 22, 2012\nونزوئلا : چرا هوگو چاوز در انتخابات پیروز شد\nنوشتۀ پپه اسکوبار\nمرکز مطالعات جهانی سازی، 15 اکتبر 2012\nمنطقه : آمریکای لاتین و کارائیب\n/پاریس/22 اکتبر 2012\nیک بار دیگر. در چهاردهمین انتخابات، هوگو چاوز فریاس – آن فردی که مرتجعان اتلانتیست به نهایت از او نفرت دارند – در شرایط کاملا شفاف، تحت نظارت بخش خدماتی سازمان ملل متحد، اتحادیۀ اروپا و سازمان دولت های آمریکائی، قاطعانه دوباره به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد.\nدر اینجا دو انتخابات مطرح بود. یکی چاوز را در مقابل نمایندۀ کمپرادورها [مالکان بزرگ]، نئولیبرال و مرتجع که لباس دموکرات به تن کرده بودند قرار می داد – یعنی در مقابل هنریک کاپریل رادونسکی – وکیل مدافع و نمایندۀ منافع واشینگتن در ونزوئلا. و دیگری آمریکای جنوبی پیشگام بود که با «بیگ برادر» رویاروئی می کرد که خواهان دولتی در جایگاه مشتری و مطیع بود.\nچاوز پیروز شد، زیرا پیش از همه طرح بولیوار بین مردم خیلی طرفدار دارد. سال های چاویسم – با وجود تمام نقایص و کیش افسارگسیختۀ شخصیت – اجازه داد که حاکمیت ملّی ونزوئلا تشکل یابد، و ثروت ملّی به بخش خدمات عمومی و محرومان قرار گیرد و حقوق حداقل مناسبی تعیین گردد. همان گونه که چاوز می گوید دراین مورد می توانیم از «سوسیالیسم در قرن بیست و یکم» حرف بزنیم.\nدر آمریکای لاتین به همین شکلی که یاد شد، مطمئنا راهی است به سوی جامعه ای بر اساس برابری. در دوران ماقبل انتخابات،\nانتخابات، چاوز با احترام از گوآکیپورو یاد کرد که رهبر بومی بود و قبایل تک و کاراکاس را علیه استعمارگران اسپانیائی فرماندهی می کرد – او در جایگاه نماد کلیدی مقاومت ونزوئلا است. «ما همه گوآکیپورو هستیم» فراخوانی بود که به خوبی طنین انداخت و روی ریشه های بومی کشور تکیه داشت : «مقاومت بومی و سیاه که مبارزۀ ستم دیدگان را هدایت می کرد».\nدر ازای نفت، بی سوادی وجود ندارد!\nواقعیات حرف می زنند. امروز کشف کرده اند که ونزوئلا روی بزرگترین ذخیرۀ نفتی جهان نشسته است، یعنی ذخیره ای که حتی از ذخائر عربستان سعودی نیز مهمتر است. ولی تا همین اواخر «گنجینۀ» نفتی بود که توسط برگزیدگان متکبر و حریص سنتی اداره می شد، و توده های مردم از امکانات آموزشی مناسب، مسکن مناسب یا حقوق کافی برخوردار نبودند.\nموفقیت چاویسم همین بود که به تدریج جامعۀ عمودی را به شکل افقی هدایت کرد. چاویسم نه کمتر از 43 در صد از بودجۀ دولت را به حل مجموعه ای از مسائل اجتماعی اختصاص داد. مزان بی کاری از 20 درصد به 7 درصد رسید. طی 10 سال گذشته بیش از 22 دانشگاه دولتی ایجاد کرد. شمار اساتید از 65000 به 350000 ارتقاء پیدا کرد. بی سوادی برچیده شد. و اصلاحات کشاورزی نیز در شرف تکوین است – یعنی رؤیای تمام آمریکای جنوبی. روشن است که طبقۀ حاکم در این جشن شرکت نداشتند – همان گونه که در برزیل، آرژانتین یا بولیوی ( با این وجود طبقۀ حاکم موفق شد که در پاراگوئه کودتا به راه بیاندازد و دولت دموکراتیک و قانونی را سرنگون سازد). در ونزوئلا، ده سال پش از این، همین طبقۀ برگزیده و متکبر سعی کرد به پشتیبانی رسانه های بزرگ – کودتائی به راه بیاندازد، که تنها سه روز بی نوا طول کشید. توده ها اعلام کردند :\n« No Pasaran ».\nبه عبارتی می توانیم بگوییم که هنریک کاپریل رادونسکی، نامزد انتخابات ریاست جمهوری، به عنوان نوزاد دموکرات، مستقیما در کودتای سال 2002 شرکت داشت و به همین علت نیز مدتی را در زندان به سر برد.\nونزوئلا بهترین میزان شاخص «جینی» (شاخص اقتصادی برای محاسبۀ توزیع ثروت در میان مردم) را دارا می باشد، و به این معنا است که این کشور در مجموعه کشورهای آمریکای لاتین کمترین میزان اختلاف طبقاتی را نشان داده است. در گزارش ژانویه 2012، کمیسیون اقتصادی برای آمریکای لاتین و کارائیب، تأیید شده است که ونزوئلا و اکوادور بین 1996 و 2012 مقام اوّل را در زمینۀ کاهش فقر در سر اسر کشورهای آمریکائی را بدست آورده است.\nطی این مدت، آمریکائی هائی که در ایالات متحده زندگی می کنند با انتشار آمار «گالوپ» (شرکت خدماتی برای آمار و منابع انسانی) شگفت زده شدند که ونزوئلا «پنجمین کشور خوشبخت در جهان است». و نه تنها به دلیل رقص سالسا…\nجای شگفتی نیست که رسانه های ایالات متحده، در اروپای غربی و در آمریکای جنوبی داستانهائی از ونزوئلائی هائی تعریف می کنند که در رؤیای تبعید و نوشیدن مارتینی در میامی منتشر می کنند. ولی واقعیت این است که شمار زیادی از جوانان اسپانیائی که در اروپا سرنوشتی برای آیندۀ حرفه ای خود نمی بینند، برای جستجوی کار به ونزوئلا می روند.\nابلیس نمائی چاوز در رسانه های بزرگ غربی به شکل رقت انگیزی مسخره است، به عنوان مثال اخیرا مرگ او را اعلام کردند و برایشان گران تمام می شد که بپذیرند که سرطانی که چاوز از آن رنج برد با موفقیت توسط پزشکان کوبائی معالجه شد.\nعلت اصلی توجه خاصی که صنعت ابلیس سازی به مورد چاوز نشان می دهد، از آنجائی منشأ می گیرد که او از همکاری با فانتزی های جغرافیای سیاسی واشینگتن اجتناب می کند. چاوز مناسبات نزدیکی با رهبران چین بر قرار کرده(ونزوئلا در آیندۀ نزدیک یک میلیون بشکۀ نفت در روز به چین صادر خواهد کرد)، از حق ایران بای برنامۀ هسته ای صلح آمیز دفاع می کند، تا آخرین لحظه از قذافی دفاع کرد و جنگ علیه لیبی را به عنوان مداخلۀ غیر قانونی ناتو افشا نمود، و از دولت سوریه نیز در مقابله با آن چه که تروریسم سلفی–جهاد طلب می نامد پشتیبانی می کند، و علاوه بر این منبع الهامات دائمی برای کشورهای آمریکای لاتین، از بولیوی تا نیکاراگوئه و اکوادور بوده است.\nمشخصا نمی دانیم که آیا اوباما در صورتی که برای دومین بار در انتخابات پیروز شود آیا واقعا خواهان برقراری مناسباتش با ونزوئلا بر اساس احترام متقابل خواهد بود یا نه.\nسال 2012 ونزوئلا میزان رشد 5 درصدی داشته که فراتر از آرژانتین (2 درصد) و برزیل (یک ونیم درصد) بوده است. اقتصاد ونزوئلا به شکل نسبی سوسیالیستی بوده و موجب تولید کار، اعتبار بیشتر، و سرمایه گذاری دولتی بیشتر شده که حاصل آن رشد اقتصادی پایدار بوده است. از دیدگاه درونی، مبارزۀ طبقاتی به شکل جادوئی ناپدید نشده است. بی نوایان موقعیت خود را مستحکم می کنند، دست کم در طبقۀ متوسط پائین. در طبقۀ متوسط در حال رشد و طبقۀ متوسط بالا، تمایل بیشتری برای مصرف نشان می دهد.\nسرطان قلب چاویسم به طور کلی بی تأثیر بودن و بزهکاری است. این مبارزه ای است که در درون صورت می گیرد و باید پیروز شود. همان گونه که جیمز پتراس باور دارد، کلید موفقیت پیشرفت در سیاستهای اجتماعی چاوز در مبارزۀ بی امان علیه بزهکاری در سیاست محلی و در دستگاه دولتی است.\nآمریکای جنوبی در رابطه با واشینگتن به دو گروه تقسیم شده : چاویسم، و آن چه که در توافق برزیل مطرح شده است. شیلی، کلمبی و اروگوئه به طرفداران توافق برازیلیا تعلق دارند، و حتی پرو به ریاست جمهوری اولانتا هومالا. روشن است که توافق برازیلیا مترادف «لولیسمو» می باشد، به تبع رئیس جمهور لولا که از وجهۀ مردمی بسیار بارزی برخوردار است و اوباما نیز او را فرد نیکی می داند.\nبا این وجود چاویسم در بولیوی و اکوادور وجهۀ مردمی دارد. سپس آنهائی هستند که در آرژانتین و پاراگوئه (پیش از کودتا علیه فرناندو لوگو) تردید دارند.\nبا این وجود، اختلافات به دیدگاه های جزئی در رابطه با درجات اقتصاد اجتماعی و ادامۀ سیاست خارجی مستقل است. ولی همه در الگوی بنیادی اتفاق نظر دارند : تکیه به رشد اقتصادی، برابری اجتماعی، دموکراسی واقعی و تحول تدریجی.\nچاویسم معتدل تر، دوری جستن از کیش شخصیت موفقیت های چشم گیرتری در امریکای لاتین خواهد داشت. ولی موانع زیادی بر سر این راه گذاشته شده – مانند کودتای پاراگوئه، کودتای هندوراس، دست آویز قراردادن مسائل حفاظت محیط زیستی در بولیوی، پافشاری دائمی واشینگتن در ابلیس نمائی چاوز. و موضوعی که اکثر قاطع آمریکای لاتین نمی توانند فراموش کنند : یعنی چهارمین ناوگان ایالات متحده که آنها را تحت نظر گرفته است.\nPepe Escobar est l’auteur de Globalistan : How the Globalized World is Dissolving into Liquid War (Nimble Books, 2007) et Red Zone Blues : a snapshot of Baghdad during the surge. Son dernier livre vient de sortir ; il a pour titre : Obama does Globalistan (Nimble Books, 2009).\nVenezuela : Pourquoi Hugo Chavez a remporté les élections\nعباس صابری says\nمن هم مانند رفیق کسرا معتقدم مباحثه بسیار تند و توهین آمیزی با آقای محوی صورت گرفته است من شخصن ایشان را نمی شناسم ولی باید بگویم این رفتار که هر کس دو کلام راجع به دفاع از وطن و یا مخالفت با اشتباهات گروه های منتسب به چپ (مخصوصن عرض کردم منتسب چون چپ نیستند) متهم به توده ای و یا عامل حکومت اسلامی میشود کار ناپسند و بدور از ارزش های مبارزاتی است حتی به فرض که ایشان یکی از این فرضیات که ایشان آنرا بارها در همین نظرات مردود خوانده اند هم باشد این چنین برخوردی به یک محقق و مترجم آثار مارکس و انگلس و هاینر مولر و کلی مقالات مفید در همین سایت وزین خجالت آور است امیدوارم ش. ز رفتار ناپسند خود را تغییر دهد و از توهین های شخصی بپرهیزد. افسوس و صد افسوس بر چپ ما\nدرود بر رفیق کسرا که با متن خود تلنگری به وجدان زد\nName کسرا says\nمن بیشتر بحث ها را خواندم. متاسفانه آطلاع چندانی از موضع های آقای حمید محوی نداشتم جز یکی دو مقاله از ایشان. اما چیزی که به نظرم خیلی مهم است این است که دوستان اگر این صفحه ها را که مطمئنا با خون دل و به سختی توسط گردانندگان تامین مالی و انسانی می شود با صفحات مبتذل فیس بوکی اشتباه گرفته اند. و وقت خود و دیگران را با اهانت و توهین به دیگران می گیرند. قاعده بحث ایجاب می کند از توهین به دیگران خودداری کنیم. آن چه که خودمان به آن اعتقاد داریم را وحی منزل ندانیم و آموزهایی را که 33 سال در جمهوری اسلامی از حضرت آقا و شورای نگهبان یاد گرفته ایم را این جا پیاده نکنیم. خیال نکنیم همه چیز را ما می دانیم و هر چه می دانیم عین واقعیت و حقیقت است. متاسفانه هیچ یک از کامنت گذراران محترم اسم کامل و واقعی خود را ننوشته اند. یعنی هیچ یک جرئت نداشته اند اسم خود را پای اعتقادهای شان که ظاهرا برای آن سینه پاره می کنند بنویسند و چپ و راست آقای حمید محوی را بازجویی می کنند. البته صد رحمت به بازجوهای اوین! دست کم آن ها در خیلی از موارد متهم را بدون چشم بند هم می پذیرفتند و برای آن ها دادگاهی هر چند فرمایشی راه می انداختند. من نمی دانم این آقایان یا خانم های محترم علیمراد، آیدا، ستاره جون و ش ز(این یکی که خیلی هم حق به جانب در حال بازجویی و مشت مال دادن به گروه های اصیل و اصل و نسب دار چپ است) چگونه این حق را به خودشان می دهند که ناشناس دیگران را به پای میز مذاکره همراه با انواع توهین ها و تحقیرها و اتهام ها بکشانند. واقعا روش و منش همان بیدادگران جمهوری اسلامی را خوب یاد گرفته و خوب پیاده می کنند.این را هم اضافه کنم که برای من مهم نیست که مرا احتمالا نوچه اقای محوی یا به صدها اتهام دیگر دشنام بدهند.\nمهر داد نگو بگو دستگاه کپی شماها فقط کپی بردار ی بلدید\nایده زیر صفر!\nاما یک یادآوری من دنبال کانالیزاسیون نبودم شما بودید که هر جور شده میخواستید کانالیزه شوید!\nبا پاسخی که دادید عملن کانال های پیش نهادی منو که برازنده تان بود قبول کردی، یک کلمه هم نگفتی نه! و در عوض میخواهی مارو هم آلوده کنی امان از رفیق بد!\nبهر حال حالا که سازماندهی شدید ببینیم دیگه چه هنری دارید.\nدرود بر چاوز\nبا سلام به رفیق ش.ز حتما. امیدوارم که بتوانیم ارتباط با یکدیگر برقرار کنیم. اما به علیمراد\nکانالهای مطمئن برای شما\nدیکتاتورهای آمریکای لاتین\nشرم اور است این لیستی کهردیف کدهای\nهر وقت کسی مقابل شما در آمد، با این ترهات او را می خواستید مجبور به عقب نشینی کنید. لطفا سانسور نکنید\nبر گردیم بر بجث وجدلمان با آقای حمید محوی و «نسخه» های رهائی بخشی که ایشان برای جنبش کمونیستی و توده های زحمتکش ایران تجویز کرده اند.\nسوال شده بود که آیا ما مجازیم با نیروهای مزدور و جلاد رژیم مانند سپاه پاسداران یا بنا به تعریف شما «فرزندان دهقانان ایران» همسنگر و هم صف شویم؟ ایشان پاسخ میدهند که:\n««به اعتقاد من پرسش شما یک کمی ذهنی مطرح شده به این معنا که با واقعیت فاصله دارد و موضوعی مشخصی را مطرح نمی کند، و از کنار شرایط زمانی و مکانی و استراتژیک عبور می کند و چنین مسائلی را در نظر نمی گیرد. همسنگر و هم صف شدن در مقابله با چه دشمنی؟ متأسفانه غالب افرادی که چنین پرسش هائی را مطرح می کنند، عملا با آنهائی همسنگر شده اند که مشخصا علاوه بر تهدید اتمی دائمی رایج کشورهای دارندۀ سلاح اتمی، مشخصا از سال ۲۰۰۳ تا امروز یعنی سال ۲۰۱۲ مردم ایران را به بمباران هسته ای تهدید می کنند. روشن است که تمام کمونیست ها در تمام جهان، وقتی که سازمان و تشکیلاتی دارند، رنگ پرچشمان مشخص و مستقل است. کمونیست ها و جریان های افراطی چپ در اروپا در برخی موارد در نظاهرات خیابانی برای اعتراض به موضوعات مختلف در کنار صفوف مسلمانان راه پیمائی می کنند، ولی با آنها مخلوط نمی شوند.»\nخب ببینیم که اول چه کسی تخیلات را جایگزین واقعییات کرده و در دایره ذهنگرائی دست و پا میزند؟ بزعم ایشان پاسخ به سوال بالا یک آری محکم و پررنگ بوده و مو لای درزش هم نمیرود. دلیل چرائی این مسئله را ایشان قبلأ با مردمی خواندن این ارگان سرکوب و استثمار وحکومت ضد امپریالیستی بیان کرده و اینک چگونگی این اتحاد یا وحدت ملی یا ضد امپریالیستی یا هر چیز دیگری که هست را اینگونه تشریح میکند. «روشن است که تمام کمونیست ها در تمام جهان، وقتی که سازمان و تشکیلاتی دارند، رنگ پرچشمان مشخص و مستقل است. کمونیست ها و جریان های افراطی چپ در اروپا در برخی موارد در نظاهرات خیابانی برای اعتراض به موضوعات مختلف در کنار صفوف مسلمانان راه پیمائی می کنند، ولی با آنها مخلوط نمی شوند.»\nمنظور ایشان همان سینه زنی برخی نیروها ئی است که در خلال حملهء اسرائیل سگ هار امپریالیسم به مردم ستمدیدهء فلسطینی یا لبنانی در یک دست پرچم سرخ و در دست دیگر پرچمهای سبز و زرد حزب الله و حماس را به اهتزار دراورده بودند. باز بدون اینکه به درستی یا نادرستی این مسئله بپردازم باید از ایشان پرسید که آیا این شما نیستید که به نادیده گرفتن تفاوت های اساسی شرایط زمانی و مکانی شرکت کمونیستها در یک آکسیون یا تظاهرات در قلب اورپا و همکاری و هم سنگری و هم صفی کمونیستها با نیروهی سرکوب رژیم در داخل ایران و در محدوده و دایرهء حکومت اسلامی در خواب و رویا سیر کرده و بی مهبا از کیسهء خالی مردم ایران خرج میکنید؟ اگر این شرایط زمانی و مکانی یک است پس منتظر چه نشسته و چرا شما و امثال شما و تمام مداحان این یاوه ها به این نیروهای مردمی در جنگی که بقول شما مدتهاست اغاز شده نپیوسته و هنوز در قلب اورپا با دست مردم مار میگیرید؟ این گوی و این میدان. بفرمائید آقایان و کمی بجای رجز خوانی های بیهوده و شستشوی مغزی،تکانی بخود داده و برای نجات میهن و حکومت اسلامی هنر مبارزهء انقلابی را به ما و مردم ایران نشان دهید! نا سلامتی شما از نسخه پیچان این جنبش هستید و در پارسائی و پاکی و صداقت شما بقول کیف کشانتان نباید شکی کرد. البته برای آزمایش «صداقت» انقلابی کف زنانتان بد نیست که از آنها هم برای لبیک گفتن به جهاد اکبر و اصغرتان دعوت به عمل آورده تا دهان همهء ما بسته شود. البته ایدورام که این بار دیگر هنگامی که تاریخ مصرفتان برای رژیم به اتمام رسید، دوباره در آخرین دم و بازدمتان با چشمی گریان و متعجب ناله سر ندهید « که ما هیچ گناهی به جز خدمت گذاری به جمهوری اسلامی نداشته ایم».\nوانگهی ایشان با تشبیه و تمثل سازی یکبار از در کنار نیروهای سرکوب رژیم قرار گرفتن بدون مخلوط شدن صحبت میکنند و از طرفی هنگامی که رگ غرورشان از مبارزات حزب الله باد میکند، چماق افتخار همسنگری و همصفی با این نیروها را بر سر ما میزند. این همان صداقتی است که مشدی ما مفتون و مجذوب آن شده بود. مبارک است انشالله!\nباز تعجب اینجاست که ایشان از طرفی سوال مطرح شده را ذهنی دانسته و مرا از این کار منع میکند بعد دوخط پائین تر از من میخواهد که:« شمائی که چنین پرسشی را مطرح می کنید، باید بتوانید صحنۀ جنگ را – دست کم به شکل ذهنی به شکل سینمای درونی – متصور شوید و بدانید که جنگ چگونه جنگی خواهد بود!» تکلیف ما با شما چیست و بلاخره به کدام ساز شما باید رقصید جناب محوی؟\nبعد هم خود ایشان که بنا به همین تصویر سازی های ذهنی و سینمائی سناریوی همکاری با رژیم اسلامی را در عالم خلسه نتیجه گرفتند ادامه داده و ما را نکوهش میکند که: « حالا تصور کنید که جنگ در پی تحریمات و نتایج آن شروع شده…پیشنهاد شما چیست؟ نمی خواهید با پاسداران و بسیج همسنگر شوید؟….. شما کجا سنگر خواهید گرفت…با کدام نیرو؟ کدام اسحله؟ به چه هدفی؟ با کدام سازماندهی؟ با ۹ میلیون بسیجی که تنها سه هزار نفرشان در جنگ ۳۳ روزه مدرنترین ارتش دنیا را در لبنان به عزای مادرش نشاندند، نمی خواهید همسنگر شوید، نشوید! اصلا آنها من و شما را به سنگرهایشان راه نمی دهند.»\nاول که همسنگری و همصفی و هم پیمانی با این نیروهای ارتجاعی جلاد ستمگر ارزانی شما و هم فکرانتان باد و فرضی هم مرا به همان گنداب خود و رژیم نکشانید. دوم اینکه اگر این رژیم ضد خلقی این همه نیرو داشت که شما در تصورات «سینمائی» خود ترسیم کردید که امام راحلتان جام زهر را نوش جان نمیکرد و در خلال خیزش اخیر مردم ایران در سال 88 که تنها نمونهء بسیار کوچکی از روز رستاخیز ما بود، هواپیماهای خود را برای فرار به روسیه سفید و شهرک امنی که آنجا برای خود ساخته اند، امادهء استارت نکرده بودند. سومأ سرنوشت مبارزهء توده ها را توپ وتانک و موشک وپدافند هوائی و زمینیو اف فلان و بیسارتعیین نکرده و این هنر مبارزه پیشکش شما و تفکراتی که فقط در زیر چتر دولتهای ارتجاعی قادر به درک مبارزه و جنگ انقلابی توده ها و کمونیستها هستند.\nحمید محوی آنچنان از شوق دیدن بازوی کلفت رژیم به وجد امده که هن هن کنان در بوق حکومت اسلامی می دمد که:\n« ولی فرض کنیم که نظریه شما پیروز شود، و مردم ایران ۹ میلیون بسیجی اموزش دیده و یک میلیون ارتشی و پاسدار آموزش دیده را که مردم برای دفاع از خودشان و امنیت کشور ایجاد کرده اند را به اعتبار نظریۀ عالمانۀ شما تعطیل کنند، و بگویند ما با اینها همسنگر نمی شویم و اینها در جنگ به درد نمی خورند…شما تمام نیروهای استراتژیک را تعطیل کرده اید، حالا در مقابل تهاجمات نظامی قرار گرفته اید، چه خواهید کرد؟ پدافند هوائی، نیروی بازدارندۀ موشکی….»\nباز به ترتیب اجرای نفش هنرپیشگان سناریوی ایشان باید گفت که همانطور که قبلأ هم گفتم اول اینکه این نیروهائی که شما نام بردید هیچ کدام نیروهای مردمی نبوده و بدست مردم هم برای دفاع از خود و امنیت کشورشان ساخته نشده بلکه ابزار سرکوب دولت طبقاتی هستند که قربانیان آنان همان مردمی بوده که شما این نیروها طبقاتی سرکوبگری را به آنها انتساب میدهید.این ادعای من دراوردی از بنیاد نادرست بوده وچیزی بیش از جعل و تحریف آشکار الفبای مارکسیسم نیست.\nدوم اینکه ایشان از این نیروها بعنوان «نیروهای استراتژیک»ی نام می برد که در راستای منافع مردم کارکرد دارند! عجبا و ای دل غافل که علامه توئی تو جناب محوی. کدام استراتژی؟ استراتژی ما و زحمتکشان یا طبقات استثمار کننده و ستمگر؟ این دو افق و چشم انداز کیفیتأ متضادی است که هیچ قرابتی با هم نداشته و اینجا هم شما بدنبال جعل و تحریف مارکسیسم انقلابی هستید. استراتژی ما افق سوسیالیستی که تمام تاکتیکهای امروز ما در راستای آن باید اتخاد و به اجرا گذاشته شده و تا جائیکه میدانم سپا پاسداران و بسیج و ارتش جمهوری اسلامی نه تنها دارای چنین چشم اندازی نبوده و بلکه حاملان آن را هم در گلزار خاوران دسته دسته به زیر خاک ستم کشانده و میکشاند.\nبرای یادآوری مجدد باید گفت که امثال من قصد تعطیلی این ارگان فساد و شکنجه و استثمار را برای بازخرید یا بازنشستگی عادلانهء پرسنل آن نداشته بلکه نابودی این ماشین دولتی که نیروی های نظامی و پاسدار آن در صف اولش قرار دارند از اولین اقدامات ما خواهد بود و تمام کسانی را هم که در سرکوب و کشتار مردم وغارت وچپاول آنها سهمی داشته اند به مجازات جنایاتشان خواهیم رساند و این بساط معرکه گیرها و تکرار به ابتذال کشاندن جنبش کمونیستی که از وظایف اصلی شماست، کارائی نداشته و حنای شما دیگر پیش ما و مردم رنگی ندارد.\nنابود باد رژیم اسلامی و سرمایه داری حاکم بر ایران\nپیش بسوی انقلاب و جامعهء سوسیالیستی\nName حمید محوی says\nببینید آقای ش.ز شما دائما فحاشی می کنید و به من می کویید «یاوه گو»، ولی بهتر است بجای فحاشی و بی احترامی به حریف مقابل بیشتر به دلیل و برهان بپردازید، در این صورت خیلی بهتر حرفتان شنیده خواهد شد.\nشما در همان خط اوّل با یک پیشداوری شروع می کنید که تنها از فرافکنی ذهنی خودتان برخاسته، و می گویید «نسخه های رهایی بخش حمید محوی».\nولی چنین نسخه یا نسخه هائی وجود خارجی ندارد، و من برای هیچکس نسخه ننوشته ام و در موقعیتی نیز نیستم که بتوانم چنین دعاوی بزرگی را مطرح کنم. و این شما هستید که می خواهید چنین و چنان کنید، و مشخصا می گویید : «تمام کسانی را هم که در سرکوب و کشتار مردم وغارت وچپاول آنها سهمی داشته اند به مجازات جنایاتشان خواهیم رساند »\nحالا همین می ماند که ببینیم که شما چگونه عملا و در عالم واقع دنیا را پر از عدل و داد خواهید کرد؟ و چقدر خوب که سرانجام ش.ز و یارانش «تمام کسانی را که…»، مطمئنا من نیز خیلی خوشوقت خواهم شد که پیغام پیروزی شما را در گاهنمامۀ هنر ومبارزه منتشر کنم.\nمورد «دژخیمان رژیم» به شکلی که شما نوشته اید، البته به یک عبارت کلی تمام نظام های سرمایه داری دیکتاتوری هستند و برای حفاظت از منافع طبقاتی خودشان تعدادی دژخیم در اختیار دارند. و حتی می توانیم بگوییم در نظام طبقاتی همه به نوعی در این سیستم دژخیمی خواهی نخواهی شرکت دارند. نشان به نشان که به عنوان مثال شما اگر دندان درد داشته باشید، و از درد در حال مرگ باشید، چنانکه نتوانید مزد دندان پزشک را بپردازید، محال است که شما را معالجه کند.\nبا این وجود تعریف من از نیروهای نظامی ایران و موضوع امنیت ملی با تعریف شما متفاوت است، که باید روی تفاوتها متمرکز شویم تا بتوانیم به نتیجه برسیم.\nامنیت به طور کلی یک نیاز عمومی و جهانشمول است و تمام ملت های جهان بر اساس فرهنگ و رشد نیروهای مولدشان، و بر اساس تهدیداتی که وجود دارد، نهادهائی برای امنیت همگانی ایجاد می کنند. برخی نیز آن را در حد نیازهای بنیادی جامعه ارزیابی کرده اند.\nحال تا این جا باید دید که شما در حالت با چنین تعریفی از واقعیت\nانسانی و اجتماعی موافق هستید یا نه و یا اینکه مثل آذر ماجدی معتقد هستید که ما نیازی به نیروی امنیتی و نظامی نداریم؟\nبسیار خوب. حالا می رویم سراغ ایران. در ایران نیز مردم ایران با توجه به فرهنگ عمومی و البته تمایلات رژیم حاکم به ایجاد نهادهای امنیتی اقدام کرده است و ما چه بخواهیم و چه نخواهیم، و چه با چگونگی آن موافق باشیم و یا نباشیم، همین نهادها هستند که حافظ امنیت کشور هستند.\nگفتم، ممکن است که ما با رژیم موافق نباشیم، یا رژیم حاکم و طبقۀ حاکم از این نیاز فرهنگی به امنیت، که شرط آزادی و تمدن و پیشرفت است…سوء استفاده کند…به عنوان مثال اگر رژۀ نیروهای نظامی ایران را دیده باشید (سال 2012 در یوتوب) می بینید که یگان های مختلف هنگام عبور از مقابل جایگاه ، فریاد می کشند : «جانم فدای رهبر»\nخب چنین موردی از دیدگاه من ضعف برای برای ارتش و نیروهای امنیتی ما می باشد، زیرا هدف از ایجاد این همه فدا کردن جان برای فرد رهبر نیست. هدف از چنین نیروهائی برقراری امنیت و فراهم آوردن شرایط پیشرفت و آزادی برای تک تک افراد است.\nعلاوه بر این اساسا «فدا کردن جان» یا «شهادت» به طیف نظریات ارتجاعی تعلق دارد. خود جنگ یک مقئلۀ ارتجاعی و ضد بشری است. ولی تا زمانی که آرزومندی افرادی مثل فیدل کاسترو تحقق یابد و بشریت تاریخ نوینی را به وجودبیاور که مسائلش را از طریق جنگ و خون ریزی حل نکند…متأسفانه تمام ملت ها مجبور خواهند بود که ارتش داشته باشند.\nو روشن است که تا زمانی که سرمایه داری از بین رفته، بشریت همچنان در سطح همان جهان طبیعی و در سطح موریانه ها قابل تعریف خواهد بود. می دانید که بمباران هوائی را انسانها اختراع نکرده اند، و از تخصص های موریانه های است و موریانه ها وقتی برای چپاول ذخیرۀ غذائی هم نوعانشان دست به حمله می زنند از بمباران هوائی استفاده می کنند و مورچه های بالدار از بالا روی صفوف موریانه ها ریگ پرتاب می کنند و موجب کشته شدن مورچه های دیگر می شوند.\nامروز امپریالیست ها کاری فراتر از این ماریانه ها انجام نمی دهند.\nجنگ محکوم است، نظامی گری محکوم است…ولی واقعیت را در عراق و در افغانستان ببینید. آیا شمائی که به پاسدار می گویید دژخیم، آیا به سرباز ناتو هم همین صفت را روا می دانید؟\nپاسدار ایرانی از ایران دفاع می کند. پاسدار ناتو در ده هزار کیلومتر آن سوتر از مرزهایش در افغانستان زن و بچۀ افغان را بمباران می کند و یا به مسلسل می بندد و بعد هم اجسادشان را با بنزین آتش می زند\nشما از جنبش سال 88 حرف می زنید. پس شما به جنبش سبز تعاق دارید. از دیدگاه من جنبش سبز نیز ارتجاعی و همان جنبشی است که گوآدالوپ 2 نیز طی آن برگزار شد. و من نخستین و تنها فردی بودم که در بخش کامنت های سایت اخبار روز، در رابطه با قتل ندا آقا سلطان جنبش سبز را بعنوان مضنون شمارۀ یک معرفی کردم. و امروز بیش از پیش روشن شده است که ندا آقا سلطان را جنبش سبز به قتل رساند تا انقلاب سبز باقی بماند.\nاگر جنبش سبز حقانیتی می داشت، دست کم می بایستی طرح قتل ندا آقاسلطان و تبلیغات مرتبط به آن را که گوآدلوپ 2 تدارک دیده بود، به عنوان حتی نظریه و احتمال می پذیرفت تا حقیقت آشکار تر شود. ولی شما ها ترجیح دید برای حقیقت، حق بجانب باقی بمانید.\nغرب امپریالیستی بخوبی آگاه است که مردم ایران برای اپوزیسیون های خائن و مزدور تره هم خورد نمی کنند، و در حالی خودشان در ایالات متحده از دیدگاه قانونی منع کرده اند که افراد و سازمان ها از خارجی ها برای فعالیت هایشان کمک مالی دریافت کنند، و در غیر این صورت به عنوان مأمور خارجی تلقی خواهند شد. با این وجود خودشان به برخی گروه های کمک مالی می کنند. استعمار از دیربار از همین شیوه را به کار برده است، طبقۀ بورژوازی معامله گر و وابسته در کشورهای استعمار زده، یعنی طبقه ای بزهکار که از راه تبهکاری به قدرت و ثروت رسیده است\nایجاد چنین اپوزیسیون هائی صرفا به این علت است که غرب امپریالیستی در پی ایجاد تنش است. به افرادی نیازمنددهستند که نیروهای دفاعی ایران را دژخیمان ایرانیان معرفی کند که متعاقبا به عنوان نجات بخش ملت ایران، تمام زیر بناهای ایران را از بین ببرد…\nشرابطی عینی که من از آن حرف می زنم یعنی همین داستان مداخلۀ بشر دوستانه.\nولی ش ز شما اطمینان داشته باشید که ایرانی ها نیز حتما از خودشان دفاع خواهند کرد. مهم نیست که بخاطر یان و یا آن ارمان علیه جمهوری اسلامی مبارزه کنید، کاملا طبیعی است، ایرانی ها حتما از این وادی مذهب دور خواهند شد ..کی و چگونه نمی دانیم. ولی خیانت کاران به سرنوشت بسیار بدی دچار خواهند شد. رایحۀ دلار و نوید آزادی با چنین رایجه ای از اسکناس هایی که با خون میلیونها انسان و درد و رنج میلیاردها نسبتهائی دارد، توهمی بیش نیست. واقعیت اما جنین است که خیانت کاران به ایران اگر از دست ایران بگریزند، گرفتار دشمن و همان اربابان خودشان خواهند شد، این است سرنوشت خیانتکاران.\nکمونیست های ایرانی اگر چه فعلا جائی در ایران ندارند، ولی مطمئنا به بسیجیان و پاسداران اجازه نخواهند که افتخار دفاع از ایران را بخودشان منحصر سازند.\nشما اگر می خواهید با بسیجیان و پاسداران مبارزه کنید، از این زاویه با آنها مبارزه کنید و نشان دهید که بهتر از آنها با دشمنان ایران که دشمنان نوع بشر هستند رویاروئی می کنید.\nمبارزۀ طبقاتی جدا از مبارزه برای وطن نیست. اخیرا حزب کار مقاله ای در این زمیه منتشر کرده، تحت عنوان «انترناسیونالیسم پرولتری مکمل میهنپرستی پرولتاریاست» که اگر چه من در مورد برخی نظریات با ابن گروه قویا مخالف هستم، ولی در برخی موارد تحلیل های بسیار عالی عرضه می کند و خواندن آن را به دوستان پیشنهاد می کنم\nمهرداد عزیز امیدوارم کانالی پیدا شود که بتوانم بطور غیر علنی ادرس میلی خود را برای شما ارسال کنم. اگر شما راهی به نظرتان رسید، باکمال میل که این حدیث سر درازی دارد.\nکانالهای مطمئن برای شما دو تا\nاین همه کانال مورد اعتماد برای شما هست و شما دنبال کانال میگردید؟\nحزب کمونیست م ل م\nان جی او های حقوق بشری\nمبارزان اسلامی لیبی\nرجب طیب اردغان\nسازمان فدائیان خلق اکثریت\nاین لیست ادامه دارد\nمشدی جان منظور شما نسخه نویسی است یا سحر، جادو، طلسم، دعانویسی وعلوم غریبه؟\nیا شاید منظور شما همان نسخه هائی است که آیت الله های شما برای ملت ایران و جنبش کمونیستی نوشته و برای درمانشان راهی اوین و کهریزکهای جمهوری اسلامی میکردند؟\nیا شاید منظور شما نسخه هایی است که «دکتران قلابی» رژیم اسلامی مانند «دکتر» محمود احمقی نژاد برای مردم به پا خاسته ایران نوشته و برای معالجه اجباری ملت و عدم شیوع مرض و بیماری شورش و قیام و انقلاب، در بیمارستانها وتیمارستانهای رژیم (بگو زندانها) شیشه های داروی را برای درمان سریعتر از بالا و پائین به خوردشان میداد؟\nوقتی میگم به شما هیچ اعتمادی نیست و نباید بنا به تجربه فریب عوام فریبی های امروز شما را خورد، بیخود که حرف نمیزنم.\nوانگهی جمله ای یا نقل و قولی را از نظرات من بیرون کشیده که در آن من «گذار به سوسیالیسم را در ایران محال دانستم» و تازه برای آن هم از روی دست این و آن هم تقلب کرده باشم! گوئی پرونده سازی و دروغ گوئی خصلت مشترک همهء شماست. فقط نمیدانم که ویروس این خصلت بیمار را شما در زمانی که مشغول « خدمتگزاری به جمهوری اسلامی» بودید به این رژیم منتقل کردید یا بر عکس؟\nالبته این کارآموز کودن مداحی بخوبی میداند که اپوزیسیون چپ انقلابی بطور کل در رد مشی تزهای ضد انقلابی و رویزیونیستی حزب نا کمونیست شوروی در کنگرهء نوزدهم و بیستم مبنی بر «همزیستی مسالمت آمیز»، «مسابقه مسالمت آمیز» و «گذار مسالمت آمیز» دست به افشاگری زده و خط فاصل این اراجیف را با مارکسیسم انقلابی روشن ساخته و میسازند و نه هرزه گوئی های مشدی هائی که امروز مدرس صوفیگری شده و از امام سوم شیعیان حسن زنباره، دانشمند هسته ای میسازند.\nگویا حق با مشدی عباد است و شماها اهل بحث نیستید. از پیروزی چاوز غمگین هستید و اگر هنریک کاپریل برنده می شد حتما برایش دست می زدید! شگفتا و به خودنان می گویید کمونیست انقلابی\nو از سوی دیگر برای سربازان مزدور و مرسونرهای بلاک واتر که در خدمت ارتش های امپریالیستی هستند اظهار نگرانی می کنید که آنها نیز فرزندان دهقان هستند…بلاک واترهای عزیز و مهربان…درود بر خلبان هائی که 83 میلیون لیترمادۀ سمی روی ویتنام و لائوی و کامبوج پرتاب کردند و نسل جدیدی از نوع بشر را به وجود آوردند که به آنها می گویند کودکان دی اکسین…به زعم شما ما باید نگران دژخیمان نیز باشیم ! البته. واقعا البته ! این بحث باز هم البته تازگی ندارد. آنا ارنت نیز این بحث را مطرح کرده است\nموضوع اینجاست که شما با آنهائی که در مقابل اپوزیسیون های مزدور و خائن ایستاده اند دشمنی می ورزید، و تنها با تحریف می خواهید نظریاتتان را به پیش ببرید.\nولی به شما یادآوری می کنم که اتفاقا من از سربازان آمریکائی هم نوشته ام، از سربازان بیچارۀ این غول بیچاره و درمانده نیز نوشته ام، و حرفهایشان را نیز به فارسی ترجمه کرده ام . همان سربازانی که پس از عبور از شستشوی مغزی و آگاهی یافتن به واقعیت و به دلیل فقدان تحمل بار احساس گناه ، اعتراف کردند که «تروریست خود من بودم»\nمن از گول خوردگی سربازان آمریکائی و دردهای دست کم 250000 نفرشان در بازگشت از جنگ عراق نوشته ام که یا مرده اند و یا در درد و رنج بیماری های علاج ناپذیر به سر می برند، . ولی چنین مواردی برای شما وجود خارجی ندارد و باید تخیلات خودتان را به نظریات دیگران تحمیل کنید – حمید محوی را افشا کنید. صدای آمریکا خریدار افشاگری های شما خواهد بود\nمن به شما پیشنهاد می کنم پیش از هر کاری سعی کنید خواندن متن دیگران را بیاموزید. چنین آموزشی مستلزم این است که محتویات تخیلی و افکار و طرح های خودتان را به نوشته یا نظریات دیگران تحمیل نکنید. (از جمله با نقل قول های نصفه و نیمه کاره چون که به ضررتان تمام شد ، که جمله را کامل و به شکلی که مطرح شده بود بنویسید) چنین کاری نامش تحریف است.\nموضوع اینجا نیست که سرباز مزدور آمریکائی یا تروریست اجیر شدۀ مجاهد خلق فرزند دهقان هست یا نیست، موضوع بر سر ماهیت تجاوزکارانۀ جنگ هایی است که امپریالیسم جهانی به ملت های جهان تحمیل می کند\nموضوع اینجاست که شما نمی توانید پشت تانکهای آبرام وارد ایران شوید و جامعۀ سوسیالیستی را روی ویرانه ای که بخاطر منابعش تحت سلطۀ آمریکا درآمده ، جامعه سوسیالیستی تشکیل بدهید و با چاوز دشمنی بورزید و طرح های اجتماعی او را به حذف سرمایه گذاری های نئولیبرالی ترجیح دهید\nبا نظرات ش. ز کاملا موافق هستم. من با نظرات آقای محوی آشنا هستم. با اینحال ممنون از نوشتن ادرس سایت ایشان. خیلی مایل هستم که با رفیق ش ز ارتباط بگیرم. نمی دانم خود رفیق ش ز اگر این یاداشت را می خواند. ایمیل ادرسی و یا سایتی برای ارتباط بدهد. ممنون\nراستیتش نمی خواستم من هم نظر بدم ولی چون مشدی عباس نظر داد دیدم حیف است من هم دو کلام ننویسم\nحمید جان محوی من سال هاست از طریق همین مجله هفته ترجمه های شمارو میخونم با خیلی از آنها مخالفم اما شما آدم با شرف و صادقی هستس دهن به دهن این ها نباید بگذاری چرا؟ ببین اینها از پیروزی چاوز چقدر میسوزند؟ اینها ادامه تفکر ماجراجویانه ترکیبی آنارشیسم/مائوئیسم مسخ شده(مائو یک کمونیست انقلابی بود) و کیف کشی دمکراسی امپریالیستی است اینه سیاهی لشگر عمو سام اند شما اینها اصلن جدی نگیر این شین زه یک جمله درست و حسابی ننوشته و مطلبش بدرد بخش فکاهی نشریات کودکان و نوجوانان میخورد مثل تمام مطالب این جماعت.\nمن میگم جواب اینها را همین خودم دادم اینها جنمش رو ندارند جوابم را بدهند همینجوری جفنگیات سیاه میکنند.\nشما بی خیال شو\nمشد عباد says\nتوصیه ای که به حمید محوی می شود کرد، این است که وقت عزیز خود را برای بررسی لاطائلات بعضی ها تلف نکنند.\nبعضی هابرای درمان درد بی درمان خود باید به تیمارستان بروند.\nیاوه را اگر کسی جدی بگیرد، یاوه پرداز خیال میکند که کسی است.\nطرف اصلا ذره ای صداقت ندارد.\nاز سویئ تئوریزه می کند که گذار به سوسیالیسم در کشورهایئ مثل ایران محال است و کلی تئوری از این و ان رونویسی می کند و به خیلی از ایرادات نظری اعتنائی نمی کند.\nاما همان کس از مبارزات چپ افراطی برای پرش به سوسیالیسم در همان کشور ایران دستاویزی برای حمله به «نئوتوده ای ها» سرهمبندی می کند.\nبه جای تحلیل یاوه ها بهتر است که حمید محوی نسخه ای بنویسد و بیمار رواین را روانه تیمارستان کند.\nتا من فرصت اتمام کار نقد نظرات قبلی شما را بزودی برای خود فراهم کنم بد نیست بدانید که ترسیم کردن تفکر و بینش شما ناسزا گوئی نیست و اگر شما این برداشت دارید پس باید آن را در خود و در اندیشه های ضد انقلابی تان جستجو کنید. من مانند آینه ائی فقط به بازتاب آنها پرداختم.\nبرای تمام ادعای خود با سند و مدرک حرف زدم و حاضرم همین جا هم از آنها بدفاع برخاسته تا زمانی که شما خلاف آن را به من ثابت کنید. ولی شما چطور؟ آیا چسباندن سر به من پنتاگون و دادن اتهام مواجب گیری ناسزا گوئی نیست؟ آیا بدون هیچ مدرک و سندی تهمت وابستگی بخش بزرگی از رفقای جنبش کمونیستی ایران را به ارتشهای سری و علنی امپریالیستی زدن ناسزا گوئی نیست؟ ایا دادن القابی مانند بیمار روانی و آدمکش سادیست به کمونیستهائی که در برابر این رژیم ضد بشری و خون آشام دست به مبارزه زده و دسته دسته به یمن هماندیشان قدیمی ترتان راهی چوخه های اعدام شدند، ناسزا و درشت گوئی و از دهانتان بزرگتر حرف زدن نیست؟ در صورتی که همانطور که گفتم حتی اگر شما سر سوزنی مدرک برای اتهامات خود در این راستا داشتید سالها بود که دخمه های اینترنتی شما و هم فکرانتان از آنها آکنده بوده و ما را به رسم جلادان رژیم آفتابه به گردن دور شهر میگردانددید. شرح تاریخ سی اندی سال گذشتهء اسلاف شما مکتوب و مستند در آرشیو اپوزیسیون ایران موجود بوده و تمام این مدارک و اسناد هم بر گرفته از ورق پاره های خودتان و خودشان است. در مورد شما بطور مشخص هم من با ارائه یک به یک نظرات و گفته های روشن و واضح خودتان تلاش کردم که مستند با شما وارد این مجادله نظری شده و مانند شما بی پایه و اساس رجز خوانی نکنم. این تاجائیکه به من مربوط میشود. قضاوت به عهدهء دیگران است.\nدر ضمن من هیچ بحث شخصی با شما ندارم و هیچ تمایلی هم به داشتن اینگونه ارتباطات با شما ندارم. بنا به تجربهء اسلاف گذشتهء و نظرات شما در باب رژیم هیچ اعتمادی به شما نیست و با درسی که اسلاف شما به ما دادند، اینگونه ارتباطات با شما را نیز خطرناک میدانم.\nبا درود به کامنت گذار با نام ش.ز خیلی عالی نظرات ار… آقای حمید محوی را افشا کردید. لطفا این نظرات را بصورت مقاله بنویسید که افراد بیشتری بتوانند بخوانندو استفاده کنند. واقعا هیچ کس تا حالا حمید محوی را مجبور به بیان نظراتشان به اینصورت واضع نکرده بود. ایشان همیشه خود را در پشت موضع به اصطلاح ضد امپریالیستی اش پنهان می کرد. این نظرات آقای حمید محوی در کامنتهای بالا دفاع مستقیم اواز جمهوری اسلامی است در پوشش به اصلاح موضع ضد امپریالیستی تاکید روی به می باشد.\nمهرداد، نام زیبائی است، هم مهر دارد و هم داد، ولی ای کاش شما نیز بیش از پیش در تحقق بخشیدن به چنین نامی در رابطه با خودتان می کوشیدیدف مهر می ورزیدید و این همه بی داد به راه نمی انداختید. «جمید محوی را محبور به بیان نظریاتش به این صورت واضح نکرده بود»، مهرداد گرامی متأسفانه هیچکس به حرفهای من گوش نمی کند، بجز برخی دوستان تازه ، همین دوستان نیز در زمینه هائی که من بیشتر دوست دارم حرف بزنم، تمایل چندانی نشان نمی دهند. و باز هم بی دادگری های شما در مورد ارزیابی موضع گیری من در رابطه با جمهوری اسلامی…«پوشش به اصطلاح ضد امپریالیستی..»؟ شاید حق با شما باشد، و ما هرگز به اندازۀ کافی و به درستی و به شکل مؤثر علیه جنایات امپریالیسم مبارزه نکرده ایم. ولی شما چنان که می خواهید موضعگیری مرا مورد انتقاد قرار دهید باید در دلیل و برهان هایتان تعادل ایجاد کنید. نوشتۀ من در بالا هست و موضع گیری ام را به عنوان مثال در رابطه با «ناتوی فرهنگی» و جمهوری اسلامی نوشته ام. با این وجود شما چنین موردی را ندیدید. چون که احتمالا با اصطلاح ناتوی فرهنگی آشنائی ندارید و یا پدیده ای به نام [اپوزیسیون خائن و مزدور] در ذهنیت شما جائی ندارد. البته امیدوارم که در این ارزیابی از ذهنیت شما دچار اشتباه شده باشم.\nالبته بازاز مخالفت با جمهوری اسلامی بسیار گرم است. ولی دشمن گرامی من، شما باید بدانید که چیزی هست به نام نسبیت – که آنشتاین روحش در صلح ابدی بیارامد – اگر علیه ایران جنگی صورت گیرد، آخرین موضوعی که برای ایرانی ها هرگز مطرح نخواهد شد، ولایت فقیه و جمهور اسلامی و احمدی نژاد و این ردیف از مسائل خواهد بود.\nمتأسفانه چنین نسبیتی هست که شما و آقای ش.ز نمی خواهید ببینید، و من نیز بیش از این در توانستم نیست که توضیح بدهم. در پایان چنان که می خواهید با نظریات من آشنا شوید، می توانید در وبلاگ میان فرهنگی ایران جستجو کنید. ولی بدانید که هیچکس نمی توانید مرا مجبور به کاری کند. و اگر به پرسش هائی پاسخ می کویم علت این است که چنین مسائلی به روزمرۀ من تعلق داشته و فکر می کنم که بیش از اینها باید دربارۀ اینگونه مسائل به بررسی دقیق پرداخت به ویژه از این جهت که تروریسم اپوزیسیون های خائن و مزدور که با ایالات متحده و اروپا هم پیمان شده اند، البته اصطلاح هم پیمان شاید کمی برای آنها زیادی باشد، چون که آدمی نیستند که هم پیمان شوند، بلکه بهتر است بگویم به خدمت آنها در آمده اند، خیلی به نظریات انحرافی دامن زده اند که البته بیشتر نأثیرات رسانه ای و دلارهای آمریکائی است تا یک جنبش اصیل\nدر هر صورت خیلی خوشحال خواهم شد که در وبلاگ میان فرهنکی ایران مرا بیشتر مجبور کنید که حرف بزنم ، ادرسش را برایتان دراینجا می نویسم. در ضمن با پیشنهاد شما برای درج مطالب به شکل مستقل موافق هستم. برای چنین کاری حمید محوی به شما قول می دهد که کاملا در خدمت شما خواهد بود که این مسائل یک به یک مطرح شود – و ما آن را در همین سایت و هر کجا که شما خواستید منتشر کنیم. با کمال میل\nمن فکر می کنم که ما تا حدود خیلی زیادی از موضوع اصلی مقاله یعنی پیروزی چاوز در انتخابات ریاست جمهوری فاصله گرفته ایم و همین موضوع نشان می دهد که اطلاعات زیادی دربارۀ این کشور نداریم.\nآقای «ش.ز» نیز مطالب خیلی زیادی مطرح کرده اند – خوشبختانه – ولی متأسفانه به دلیل بالا و به همین گونه تراکم کارهایی که در دست تحریر دارم، توضیحات و گفتگوهایم را در اینجا خاتمه یافته اعلام می کنم. با این وجود مطالب آقای «ش.ز» را حفظ خواهم کرد تا در فرصت دیگری و در جای مناسبتری به بررسی آن بپردازیم. در نتیجه ضروری خواهد بود که من آدرس پست الکترونیک شرکت کنندگان در این بحث و خصوصا آدرس «ش.ز» را در اختیار داشته باشم.\nولی برای این که چندان هم دست خالی نمانده باشیم، در مورد موضوعی که « ش.ز » در پاراگراف آخر مطرح کرده است، شاید بد نباشد که چند کلمه ای مختصرا بنویسم . او در پاراگراف آخر می گوید : «در این زمینه چیزی برای گفتن نداشته و مدام به استدلالات دیگران آویزان شده تا برای عوام فریبی و تزویر و ریای خود بهانه ائی بدست امثال من ندهد»\nپاسخ : به طور کلی، و یا بهتر است بگویم تا جائی که من در نشریات و رسانه ها ی فارسی زبان به ویژه در طیف نشریات خارج از کشور مشاهده کرده ام، کمتر دیده ام که افراد به کتاب و یا مقالات دیگران مراجعه کرده باشند و یا نقل قول آورده باشند. و از دیدگاه من چنین موردی یکی از تأثیرات فرهنگ امام زمانی است، و بی شباهت به بازی تیم های فوتبال ایران نیز نیست که در غاالب موارد بازیکنان دوست دارند به تنهائی گل بزنند…\nتا جائی که من می دانم، فکر می کنم این ژولیاکریستوا بود که برای نخستین بار موضوع میان متنی را در ادبیات مطرح کرد. یعنی رابطه متنی که امروز نوشته شده با تمام متن های پیشین.\nحال در مورد کار نقد، موضوع میان متنی از اهمیت خاصی برخوردار است، به عبارت دیگر باید تأکید کنیم که ضروری می باشد. شما ببنید فروید چگونه مجسمۀ موسی اثر میکل آنژ را تحلیل کرده است. او پیش از آن که نظریۀ خودش را مطرح کند تمام نظریات مطروحه در این زمینه را مرور می کند…موضوعاتی که هریک از ما مطرح می کنیم تنها از ما بر نیامده بلکه در محیط زیست ما بوده است. در نتیجه مراجعه به نظریات دیگران، برای گسترش موضوع و بعد بخشیدن به آن ضروری خواهد بود. در نتیجه ناسزاگوئی اقای «ش .ز» واقعا ناسزاگوئی است به این معنا شیوۀ کار من سزاوار چنین ناسزائی نبوده و نیست – زیرا من از اصول کار نقد که در سر تا سر ادبیات از هر نوعی رایج است، پی روی کرده ام ، و پی روی من نه بر اساس احترام به اصول بلکه به این علت بوده است که به ضرورت و اهمیت آن برای گسترش نقد آگاه بوده ام، و دست کم نشان دان این امر که موضوع تا چه اندازه می تواند جنبۀ عمومی داشته باشد و پیش از ما چه افرادی چگونه دربارۀ همین موضوعات صحبت کرده اند و چه نظریاتی را مطرح کرده اند.\nعلاوه بر این برای اطلاع دوستان باید اضافه کنم که نقل قول از دیگران به هیچ عنوان نشان ناتوانی نقد نیست، بلکه نشان دهندۀ تمایل نویسنده و منتقد به بیان آن چیزی است که به خود او تعلق دارد. مرور نظریات دیگران از این دیدگاه نیز اهمیت اجتناب ناپذیری دارد و به عبارت دیگر شرط پیشرفت و اصلیت کار شما است – البته نقل قول کافی نیست ولی یکی از ضروریات کار نقد است. حالا برخی این کار را عوام فریبی می دانند…این نظریه نیز بجای خود مطرح خواهد بود – چون که مطرح شده – ش.ز آن را مطرح کرده و در نتیجه باید ببینیم که در کادر عملیاتی به چه نتیجه ای خواهد رسید؟ یعنی وقتی که ما از تمام نظریات معاصران خودمان قطع نظر کنیم.\nدر پایان آدرس ها یادتان نرود البته اگر می خواهید جواب مرا دریافت کنید\nعلیمراد فردوسی پور says\nحالا این خزعبلات را سرهم کردی و حرف های بی سرو ته ات را که یک میلیون بار تکرار شده یک پول سیاه هم ارزش ندارد رد آنها هم به اندازه یک بشکن زدن است نوشتی اما ننوشتی چرااسم چاوز میاد شما آتیش میگیرید؟ این همه صحرای کربلا زدی که یک جمله بگی اگه جنگ شد نه با رژیمی نه با آمریکا؟ قربون این استدلالاتت برم نشنیدی نه فتح بصره خواهیم نه تسلیم خوزستان؟ سر از زیر لحاف صدام درآوردید قبلن گفتمت نه؟ شنیدی که هزاران سال است یک مشت مجنون بدنبال پیدا کردن کیمیائی اند که مس را طلا کنند حکایت شما راه سومی هاست با اینکه میدانید که راه سوم کشک است و ودر جنگ حلوا پخش نمی کنند و انتخابات آزاد نیست داداش کدام راه مورد پسندتان است راه اول؟ راه دوم؟ یا راه رستگاری و نستوهی راه طلائی در رفتن از زیر هر مسئولیتی برای حض کردن از خویش در برابر آینه راه ابدی چپ بی ریشه ایران راااااااااااهه سئئئئئئئئئوم . راهی که میشناسید و در آن قدم میزنیم راه نجات چپ هائی که میخواهند به عنوان مفسر مسابقات فوتبال همه جا باشند و هیچ کاری نکنند: خامنه ای به پاسدار پاسدار به بسیجی بسیجی سعی میکنه ناوی دریبل کنه اوبا تکل میکنه و آنجلا مرکل باسنشو میاندازه روی کلاهک اتمی خامنه ای انفجار فوول فوول سوت پایان مسلبقه رو میکشن میلیو نها انسان کشته و میلیاردها یورو آسیب به کشور بر گشته به عهد عتیق آمریکا همه قرار دادها را با دولت دست نشانده می بنده عجب شوتی عجب شوتی میزنه کرزای ایرانی البته وزیر خارجه اش قبلا در جناح چپ زمین بازی میکرده و خط سومی بوده و چه گل هائی به تیم خودشون که نزده.\nمفسران خط سومی مثل همیشه حق دارند اینقدر این خزعبلات را قرقره کرده اند که باورشان شده که حرفی میزنند که طلا است\nدر درگیری بین یک ر؟یم امپریالیستی متخاصم و یک رژیم ضعیف تر ارتجاعی بی طرفی به معنی دفاع از قوی تر است و بوده خواهد بود.\nگل گل گل میریزند خط سوی ها روی سر ارتش آزاد سوریه و القاعده در لیبی و اخوان المسلمین در تونس و مصر گل گل باز هم گل.\nخالی از لطف نیست که اینجا اشارهء کوچکی در این راستا داشته باشم که اتفاقأ «اتحادیه کمونیستهای ایران» بعنوان طراح قیام آمل خود از نیروهائی بود که تا قبل از کوتای خرداد 60 با سیاستهای راست و ضد انقلابی دقیقأ بر اساس رهنمودهای امثال حمید محوی نه تنها شعار جنگ عالانه و دفاع از مام وطن و حکومت ضد امپریالیستی میداد، بلکه بسیار فعال هم در این جنگ شرکت کرده بود. سربداران محصول فشار و مبارزهء بدنهء این سازمان بود که با این خط سازشکارانه و راست در تضاد قرار گرفته و نمیتوانست با درکی واقعی از جامعهء استبداد زدهء ایران آن را پذیرا باشد. روندی که تاثیر خود را بر رهبری این سازمان در آن برهه گداشته و بعضأ و بخشأ طرح و نقشه و سازماندهی این قیام را کسانی به عهده داشتند که تا قبل از کودتای خرداد همین یاوه های ضدانقلابی حمید محوی را بسیار تئوریک تر و قانع کننده تر موعظه و بر خلاف شما عمل میکردند. سوال اینجاست که این چه نیروی پژاکی یا عامل و مزدور امپریالیستی است که با تمام امکانات خود برای «دفاع از مام وطن» که در واقع دفاع از رژیم اسلامی معنا میداد، در جنگ شرکت کرده و نیروهای خود را در این راه قربانی میکرد؟ چگونه میشود که یک سازمان به فاصلهء چند ماه از مقام سربازان جان بر کف میهن اسلامی به مزدوران اجنبی و امپریالیسم تبدیل میشوند؟ حرف مفت و بی پایه و اساس زدن که برای این مداحان خرجی نداشته و ندارد.\nاجازه دهید اینک به مرور پاسخ های حمید محوی به سوالتی که از او شد بپدازیم و ببینیم که مداح ما چه نسخهء برای تدارک انقلاب ایران در پیش پای جنبش کمونستی و توده های زحمتکش و ستمدیدهء ایران قرار میدهد. ایشان در پاسخ این سوال که\nآیا رژیم “جمهوری” اسلامی حکومت و دولتی ضد امپریالیست است؟ میگوید:\n« فکر می کنم پیش از این مطالبی در این مورد نوشته بودم و علاوه براین دوست دیگری دراین جا «علیمراد..» تا حدد زیادی به این پرسش پاسخ گفته است : «رژیم اسلامی حاکمیت واپسگرا و ارتجاعی ضد دمکراتیک و دارای اختلافاتی با سرمایه داری جهانی است. حاضر به سازش و توافق با قدرت هی کنترل کننده جهان و امپریالیست ها است ولی سیاست ناخدای جهان فعلن با او به دلایل نفتی و سو ق الجیشی از در ستیز است.»\nاستاد احمد مزارعی نیز در خلال مطالبی که اخیرا در مورد «فعالیت های امپریالیسم در منطقۀ خاورمیانه» در رابطه با جنگ سرّی استعماری در سوریه مطرح کردند، اتفاقا به تضادهای منافع بورژوازی ایران و امپریالیسم غرب نیز اشارات مختصری داشتند.»\nحتی اگر ما این تعریف آبکی و گول زنک را اساس قرار داده و چشم بسته قبول کنیم، بلافاصله این سوال مطرح میشود که پس بنا به کدام دلیل کمونیستها و مردم باید از این رژیم حمایت کنند؟ شما که معتقدید هستید که این رژیم هم ارتجاعی و هم سرمایه داری و هم ضد دمکراتیک بوده که فقط دارای اختلافاتی با امپریالیسم جهانی است و حاضر به سازش با آنها. سازشی که در گوادلوپ 35 سال پیش نطفهء آن گذاشته شد. یا اصلأ این «تضادهای منافع بورژوازی ایران و امپریالیسم غرب» از چه ماهیتی برخوردار است و از کجا سرچشمه میگیرد؟ اگر این تضاد منافع لایه های مختلف بورژوازی است پس این اختلاف یا تضاد چه ربطی به منافع توده ها داشته و چرا زحمتکشان و ستمدیدگان باید برای منافع انگل ترین طبقات ستمگر در مناقشات درون طبقاتی آنها شرکت کرده و گوشت دم توپ رقابت آنها وتامین منافع این بخش یا آن لایهء سرمایه شوند؟ علاوه بر اینکه شما از کدام بخش یا لایه بورژوازی ایران صحبت میکنید؟\nمیبینید که ایشان از خود در این زمینه چیزی برای گفتن نداشته و مدام به استدلالات دیگران آویزان شده تا برای عوام فریبی و تزویر و ریای خود بهانه ائی بدست امثال من ندهد. وگرنه همانطور که دیدید ایشان بخشی بزرگی از همین بورژازی گندیده و زمینداران بزرگ ایران را که در قاموس ارگان سپاه پاسداران متمرکز شده و تقزیبأ نبض کل اقتصاد ایران در انحصار خود گرفته و به یکی از شبکه های بزرگ اقتصادی- نظامی منطقه تبدیل شده است، یار یاور مردم و تودهای زحمتکش ایران معرفی کرده و اصلأ آن را نهادی مردمی و ضروری معرفی کرده است. در نهایت باز قابل مشاهده است که ایشان از دادن پاسخ صریح و روشنی به این سوال طفره رفته و به هر طناب پوسیده ای برای رها سازی گریبان خود از دست حقیقت آویزان میشود.\nحضرت محوی اگر شما با مواضع من آشنائی داشتید که باید بهتر میدانستید که جای من نه در کنار قدرتهای امپریالیستی است و نه در کنار رژیم اسلامی، بلکه صف مستقل توده های زحمتکش و ستمدیده یا بقول شما همان « راه سوم»ی که نه میخواهد به بهانهء نداشتن توپ و تفنگ در زیر چتر قدرتهای امپریالیستی رفته و نه در صف رژیم اسلامی سینه زند. بنا به کدام دلیل و مدرک به همین راحتی با همان شیوهء کثیف گذشتهء توده ایها و اکثریتی ها مدعی هستید که من یا رفقای دیگری از مواجب بگیران پنتاگون هستیم. آیا میتوانید حتی نیم خطی ارائه دهید که نه دال بر مواجب گیری حتی بسیار کمتر از آن یعنی دفاع یا حمایت از جنگ امپریالیستی کرده باشم؟ به چه حساب و کتابی اینگونه بی مهبا این اتهامات بی پایه واساس را برای خاموش سازی دیگران به رسم بازجویان جمهوری اسلامی وارد میکنید؟ همانطور که میبینید من برای اثبات ادعای خود با استناد به نوشته ها و گفته های خودتان به پیش آمده و خود شما هم بطور روشنی همانطور که همه شاهدند، حمایت و دفاع از این رژیم ضد بشری را تائید و تاکید کرده و بحث شما اینجا در واقع یافتن دستاویزهائی برای این تائید و تاکید است و نه انکار آن. این فرق من وشماست. بزعم شما و امثال شما هرکسی و نیروی که خود را به هر صورتی با حکومت جهل و نادانی وجنایت در انداخته است عامل امپریالیستهاست و این هم چیزی تازه ای نیست و از زمان لاجوردی تا کنون اتهام تمامی نیروهای که بدست این رژیم شکنجه و کشتار و اعدام شده اند همین بوده وخواهد بود. به ورق پاره های همسلفان خودنگاهی تازه ای کنید تا ببینید که شما به کشف تازه ائی نائل نشده و فقط مشغول نشخوار زباله هائی هستید که از نشخوار نسل قدیم همسلفان خود باقی مانده است. نوش جانتان و گواری وجود مداح جمهوری اسلامی!\nیا با کمال بیشرمی بدون هیچ مدرک و سند و شناختی مدعی هستید که:\n« پرسش دیگری که در مورد جنگ و ایران و عراق و تلاش بخش از نیروی های کمونیستی بود که نمونۀ بارز آن «قیام آمل بود». امیدوارم در این مورد با هم اختلاف نظری نداشته باشیم. متأسفانه در این جا فرصت نیست که به شکل جامع به این موضوع بپردازم، ولی چند ماه پیش به شکل نظریه ای مطرح کردم و آن را به شکل خصوصی برای رفیق م.ا. شیری فرستادم و مشخصا به او گفتم که این نظریه تا حدود زیادی پارانویاک است، ولی با شگفتی تمام او نظریۀ پارانویاک مرا تأیید کرد. نظریۀ پارانویاک چنین بود که با توجه به رویدادهای اخیر در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ و جنگ های نیابتی توسط گروه های تروریستی، بعید نیست که «قیام آمل» با توجه به این نکته که ۶۰ در صد ارتش خلقی ۱۰۰ نفره – که خیلی زود نیز پی برده بودند که نمی توانند خلق را به درون ارتش خلقی راه بدهند – نظریۀ پارانویاک چنین بود که با توجه به رویدادهای اخیر در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ و جنگ های نیابتی توسط گروه های تروریستی، بعید نیست که «قیام آمل» با توجه به این نکته که ۶۰ در صد ارتش خلقی ۱۰۰ نفره – که خیلی زود نیز پی برده بودند که نمی توانند خلق را به درون ارتش خلقی راه بدهند – از کردهای جدائی طلب بودند، و روابط این جدائی طلبان با امپریالیست ها نیز بر همگان آشکار است، در نتیجه می توانیم بگوییم که «قیام آمل» هدفش تنها کشتار سربازان ایرانی آن هم در بهبهۀ جنگ ایران و عراق نبود، بلکه طرح امپریالیستی بر این اساس بود که بهانه ای ایجاد کنند تا جنبش کمونیستی ایران را تارومار کنند. جنبش آمل چنین بهانه ای را به دست ارتجاع مذهبی داد که به قول معروف در رابطه با کمونیست ها نزده می رقصد. و البته در عین حال می توانستند از این موضوع برای پرونده سازی های حقوق بشری بعدی و به شکل مابعدی نیز استفاده کنند.»\nراستی چرا حمید محوی مداما از «سربازان» بجای واژهء «پاسداران» استفاده میکند؟ دوم اینکه این علامه دهر بعد از تقریبأ سی سال و بنا به شورش تهی دستان وفرودستان کشورهای عربی و شمال آفریقا و «جنگ های نیابتی» تازه کشف کرده که مثلأ سربداران پروژه و « طرح امپریالیستی بر این اساس بود که بهانه ای ایجاد کنند تا جنبش کمونیستی ایران را تارومار کنند.»!\nاینجا بحث بر سر قیام آمل به مثابهء تاکتیک مبارزاتی درست یا نادرست مبارزهء جدا از توده ها نیست بلکه وارنه سازی تاریخ و حقایق تاریخ ما تا حد ابتذال کودکانه ائی که فقط از مخیلهء این دانشمند نظریه پرداز هپلی هپول ما میتواند سرچشمه بگیرد. در واقع به گفنهء ایشان این سازش و توافق قدرتهای امپریالیستی با انگل ترین و ارتجاعی ترین طبقات جامعهء ایران در گوادلوپ نبود که کمونیست کشی یکی از ارکان اصلی این نشست و توافق بود، بلکه قیام سربدارن یا مثلأ مقاومت مسلحانهء خلق کرد در برابر یورش همه جانبه و وحشیانهء نیروهای نظامی رژیمی که آن را از فردای بقدرت رسیدن به اجرا گذاشت!\nحضرت آقای محوی وظیفهء این جنگ نیابتی و کمونیست کشی و بقول رفیقی «انقلاب کشی» را امپریالیستها نه به ما بلکه به رژیمی در گوادلوپ واگذار کرد که اجرتش حاکمیت بر کشور ایران بود. این ما نبودیم که در این نشست با امپریالیسم به توافق رسیده و بساط بیش از سه دهه اسارت ملتی را در چنگال سرمایه داری جهانی و نوکران بومی اش فراهم کردیم. بقول شما ما که عددی نبودیم و خوشبختانه این جرثمه های فساد به خاطر تضادآشتی ناپدیری که برگرفته از دو ماهیت متضاد است، هرگزما را به حریم و صف ارتجاعی خود راه نداده و برعکس. مگر امثال شما البته تا زمانی که تاریخ مصرفتان مانند گدشته برای رژیم اسلامی بسر آید. چرا تاریخ را تحریف کرده و وارانه میکنید؟\nتازه شما از «تار ومار» کردن کدام «جنبش کمونیستی» صحبت میکنید؟ شما که تمامیت این جنبش را « اپوزیسیون های مزدور و خائن» معرفی کرده و مهر باطلی به انها زده اید! یا نکند منظور شما از جنبش کمونیستی حزب ننگین توده و جماعت منفور اکثریتی مانند فرخ نگهدار است که اینگونه این «جنبش کمونیستی ارزانی شما و تمام پسمانده های که امروز دوباره همان پرچم خیانت و مزدوری را بالا برده اند.\nمضافأ، هویت بخش بزرگی از رفقای شرکت کننده در این قیام و رفقائی که در آن جان باختند را بسیاری از نزدیک در جنبش کمونیستی ایران میشناسند و مطمئن باشید که به این یاوه های شما مبنی بر وابستگی به «پژاک» یا « کردهای جدائی طلب بودند، و روابط این جدائی طلبان با امپریالیست ها نیز بر همگان آشکار است» نه تنها ریشخند زده بلکه از طرفی خود وسیلهء برای آشنائی بیشتر با نیات و انگیزه های ضد انقلابی شما و امثال شماست. حال اگر ما از این مداح جمهوری اسلامی بخواهیم که مدراک و اسناد خود را در این راستا ارائه بدهد حتمأ ایشان میخواهند که کیفر خواست رژیم و لاجوردی جلاد را در بیدادگاه رفقای به اسارت گرفته شده، به ما ارائه بدهد. با شور و شوقی که این مداح در حمایت از رژیم اسلامی تا کنون نشان داده اگر ایشان حتی سر سوزنی به غیر کیفر خواست رزیم علیه این رفقا داشت که الان در دستشان پیراهن عثمان شده و دخمهء و گنداب اینترنتی «گاهنامهءهنر ومبارزه» ایشان مملو از این اسناد میشد. نکند در دادگاهی که قرار است برای کمونیستها تشکیل دهید با همین شیوه و به همین راحتی حکم صادر کرده و قضاوت خواهید کرد جناب دادستان!\nنیروهای انقلابی کمونیست باید هوشیار باشند و بدانند که این مداحان بسیار خطرناک بوده و این یک خط سیاسی است که بنا با همین بینش حاضر است مانند همان دوره هر کمونیستی را دوباره قربانی رژیمی کند که معتقد است باید از آن حمایت و دفاع کرد. حساب وکتاب ساده ائی خواهد بود وقتی ایشان اپوزیسیون چپ و کمونیست را خائن و مزدور اجنبی دانسته و دست دراز امپریالیسم مینامند. بعد هم طبیعی خواهد بود که ایشان بعنوان یکی از «نیروهای انقلابی» وظیفه خود میداند که با ضد انقلاب و مزدوران امپریالیسم به مبارزه برخاسته و برای نابودی آنها هر غلطی را به خود اجازه بدهد! همانطور که اسلاف آنها در دههء 60 این چنین کردند. این هشداری است که من به همهء رفقا و دوستانی صادق و انقلابی داده و وعده ائی که مطمئن باشید اگر مواظب نباشیم با شدت گرفتن مبارزات طبقاتی بوقوع می پیوندد. همانطور که بوقوع پیوست!\nحمید محوی در دخمهء اینترنتی خود مدعی است که:\n« به عنوان مثال، موضوع کشتارهای جمهوری اسلامی، فورا به عنوان بهانۀ برای تهیۀ پرونده برای «مداخلۀ بشر دوستانه» مصادره خواهد شد. و اگر دقت کنی، در رسانه های اپوزیسیون، از جنگ علیه لیبی به این سو، دائما از واژگانی استفاده می شود که در واقع جاده صاف کن حملۀ نظامی به ایران است.علاوه بر این باید شرایط آن زمان را هم در نظر بگیریم، و دست کم بپرسیم که شیوۀ عمل کرد گروه های مخالف کدام بوده است…چند نفر مخالف کشته شده و در مقابلش چند نفر بسیجی و پاسدار کشته شده است….یعنی به اعتقاد من کشتار ها نتیجۀ یک سری کشت و کشتار بوده که سرانجام آن که قوی تر بوده پیروز شده است. به عنوان مثال نهضت آمل یا سربداران. یک گروه مسلح و بعضا با تفنگ «ام یک» قنداقه شکسته، راه افتادند در جنگل های شمال (که 60 در صد آنها نیز کردستانی و احتمالا از انواع پژاک بودند) در حالی که عراق نیز به حمله کرده بود و در مرزهای کشور جنگ ادامه داشت…(بخوانیم جنگ امپریالیستی) و با طرح ایجاد ارتش خلقی و نظریۀ محاصرۀ شهرها از طریق روستاها….یک گروه تقریبا صد نفره شروع کردند به کشتن دشمن (دشمن هم یعنی بسیجی و پاسدار…یعنی فرزندان همان دهقانان ایرانی) ولی همین هایی که به راه افتاده بودند که ارتش خلقی ایجاد کنند، وقتی افرادی آنها را پیدا می کردند که به گروهشان بپیوندند ، از ترس این که مبادا این افراد جاسوس باشند، عضو نمی گرفتند…یعنی این که ارتش خلقی هیچی!\nیک عده جوان بسیجی و پاسدار را به عنوان دشمن خلق تلقی می کردند و می کشتند…خودشان هم قربانی می دادند. خب این از یک سو خودکشی و از سوی دیگر آدم کشیه که اسمش را گذاشته بودند مبارزۀ طبقاتی. نتیجه این که، آنها هم وقتی این نوع مخالفان و به همین بهانه مخالفان از نوع دیگر را پیدا می کردند، حسابشان را می رسیدند. سخن رانی خود خیمنی در این مورد هست که از کشته شدن دائمی پاسداران و بسیجی ها شکوه آمیز می گوید که از همان اول باید انقلابی رفتار می کرد و غیره…که این همه پاسدار و بسیجی کشته نشوند.»\n« جنبش آمل چنین بهانه ای را به دست ارتجاع مذهبی داد که به قول معروف در رابطه با کمونیست ها نزده می رقصد. و البته در عین حال می توانستند از این موضوع برای پرونده سازی های حقوق بشری بعدی و به شکل مابعدی نیز استفاده کنند.»\nقضاوت با شماست وببینید که من ادعای کذبی را در مورد ایشان و تفکر و خط توده ای اکثریتی وی مطرح کرده ام؟ آیا این همان دلیل و استدلالی نیست که رژیم برای کشتار زندانیان سیاسی در سال 67 اعلام و تبلیغ میکند؟ میبینید که بزعم حمید محوی قصاوت و شقاوت رژیم ضد بشری حاکم بر ایران که استبداد دینی و دیکتاتوری سرمایه داری اش یک از خصلتهای ذاتی طبقاتی آن بوده و بدون سرکوب توده ها اصلأ حاکمیت اش میسر نشده و نمیشود، مقاومت و شورش و قیام نیروهای انقلابس کمونیست از جمله رفقای سربدار معرفی شده و باز اینجا ایشان به تطهیر استبداد و دیکتاتوری رژیمی میپردازد که یورش وحشیانهء خود را به تمام ابعاد زندگی مردم از همان روز اول حاکمیتش آغاز کرده و تا به امروز بدون هیچ وقفه ای ادامه داده است. البته این یاوه ای است که خود رژیم همیشه برای عوام فریبی و توجیه جنایتش مطرح کرده و جریاناتی مانند حزب توده و جماعت اکثریتی نیز با تمام دم و دستگاه تبلیغاتی خود آن را تبلیغ و ترویج میکردند. یاوه ای که مداح ما حمید محوی بقول خودش طی این دوسال گدشته تازه به صحتش پی برده و به همین خاطر دوباره در بوق و سرنای نسل قدیم و جدید این طیف کرده است. میبنید که اینجا هم ایشان باز از نیروهای جنبش کمونیستی ایران مشتی « آدمکشهای واپس زده» و جانی ساخته و مدعی است که:\n« در این به اصطلاح جنبش چپ مبتذل ایرانی در رادیو برابری افرادی هستند که همین حرفها را تکرار می کنند…من فکر می کنم که این افراد را واقعا باید مورد معاینۀ روانپزشکی قرار داد چرا که آدمکشهای واپس زده ای هستند، و برای تمایلات آدمکشی و سادیسمی خودشان تئوری سازی می کنند…و برای جان آدمیزاد ارزش قائل نیستند و می خواهند جامعۀ سوسیالیستی بسازند.»\nآیا این وارنه سازی تاریخ و دانش طبقاتی نیست؟ زهی بیشرمی و بی حیائی این مزدورانی که به نام ایران و ایرانی به بلند گوئی رژیم خونخوار اسلامی در جنبش ما تبدیل شده و تلاش دارند که از درون ان را به ابتذالی بکشاند که خود سالهاست در آن غوطه ور شده اند. ابتذالی که حتی برای توجیه مواضع ضد انقلابی و ضد خلقی خود تا بدانجا پیش رفته که از دهان خمینی جلاد آمار تلافات نیروهای امنیتی رژیم را به رخ ما کشیده و از کثیفترین و جلادترین بخش جامعه طفلان معصمومی میسازند که بدست شمرها و یزید های زمانه پرپر شده اند. در مقابل شورش بحق و عادلانهء توده ها و نیروهای کمونیست در مقابل یکی از ارتجاعی ترین و وحشی ترین حکومت و دولتها، «تجریه طلبی- آدمکشی واپس زدگان سادیست و…..» تعریف میشود. ایشان برای توجیه و بقول شاعرهء گرانقدر مینا اسدی «جا اندازی» این توهمات حتی کاسهء داغتر از آش رژیم شده و در این راه حتی از آنان نیز فراتر میرود. البته جای تعجب نیست چون چاکران و نوکران و کاسه لیسان و «جااندازان» درباری همیشه دارای چنین خصلتی بوده و هسستند و خود این نیز یکی از دلایل بقای وجود نامبارک و «ناپاک» آنهاست. ولی برادر محوی هوشیار باشید که این رژیم استثنائی است که حتی به وفادارترین نوکران خود هم رحم نکرده و اگر منافع آنها ایجاب کند نزدیکترین یاران خود را هم گردن میزنند. همانطور که با توده ایها و اکثریتی ها بعد از این همه خدمت صادقانه کردند. همانطور که با سعید امامی ها کرده وموسوی ها و کروبی ها اینک آن را تجربه میکنند.\nجناب محوی مشکل شما اینجاست که خودتان هم به یاوه های که سروه اید باوری ندارید و عوام فریبی از مشخصات اصلی طیف ست که شما هنوز آن را یدک کشیده و تلاش دارید به روزش کنید. از کدام رژیم ضد دمکراتیک و ارتجاعی صحبت میکنید وقتی نیروهای نظامی و سرکوبگرش را نیروهای مردمی و معرفی کرده که برای منافع و امنیت مردم توسط خود مردم ایجاد شده است؟ این یعنی تحلیل مارکسیستی از مقولاتی مانند و ارتش و پلیس و نیروهای سرکوبگر دولتی؟ دولت ارتجاعی و ضد مردمی که یک روز هم بدون این نیروی سرکوب تاب حکومت ندارد. نیروهای نظامی دولتی که بزعم ایشان به مثابهء انتزاعی جدا از ماشین دولتی که ماهیتش جدا از ماهیت همین دولت و حکومت بوده و از منافع و امنیت مردم حمایت و دفاع میکند! ایا این ادعا خنده دار نیست و نباید به سلامتی عقل ایشان شک کرد؟ بعد ایشان و کیف کشانش میخواهند درس مارکسیسم به من بدهند!\nگفته بودم که ایشان تلاش دارند که با بافتن آسمان چاوز و کاسترو و لالا قصد دارند که در واقع غیر مستقیم حمایت از رژیم اسلامی را برای کمونیستهای ایرانی فرمولیزه کرده و بعنوان برنامه کار در دستور روزشان قرار دهند. کسانی که هنوز شکی به این ادعای من دارند بهتر است که به این بخش از موعظه های حمید محوی توجهء بیشتری کنند.\n« البته افرادی هستند که حتی معتقدند که تعویض رژیم در ایران به اندازه ای اهمیت دارد که سزاوار است تا ۲۰ میلیون نفر هم بمیرند و تمام زیر ساخت های کشور تخریب شود و تمام ایران برای ابد به ذرات اورانیوم ضعیف شده آلوده شود – مثل عراق – خب ما با این افراد قویا مقابله می کنیم و اجازه نخواهیم داد که قصابی راه بیاندازند.\nدر بهترین حالت ، بعد می گویند «ولی از جمهوری اسلامی نباید دفاع کرد» همانطور که امروز می گویند «از بشار نباید دفاع کرد» از «قذافی نباید دفاع کرد»…پس بنشینیم و تماشا کنیم که چگونه مردم و را تارو مار می کنند. ولی در واقع این افراد و جریان ها در بهترین حالت آگاه نیستند که با تکرار شعار «از بشار نباید دفاع کرد و از قذافی نباید…»\nخب این به چه معناست؟ این یعنی بله باید تمام نیروهای انقلابی باید از رژیمهای مانند لیبی و سوریه دفاع و حمایت کرده و در نتیجه این نیز در مورد جمهوری اسلامی نیز صدق کرده و حمایت از رژیم در جنگی که بزعم ایشان مدتهاست براه افتاده، از وظایف تمام کمونیستهاست. الحق که بیشرمی این جماعت حد واندازه ای ندارد و اگر امکان آن راداشتند مانند دههء 60 بسیاری از کمونیستهای امروز را اینبار قربانی ولایت خامنه ائی میکردند. حمید محوی با تعویض جایگاه قربانی و جانی عملأ در کنار رژیم منفور جمهوری اسلامی ایستاده و همانطور که قبلأ هم گفته بودم تلاش زیادی دارید که علت و بانی خشونت و دد منشی و کشتار و شکنجه و تجاوز دولتی را نیروهای انقلابی کمونیست وانمود کنید.\nمحوی بجای درگیر سازی خود با سرنوشت تودهای زحمتکش نگران زایعاتی است که نیروهای سربکوبگر رژیم در برابر قیام مردم و نمایندگان سیاسی آنها متحمل میشوند. تاجائی که بقول خود ایشان طرح دادگاه و محاکمهء این نیروها را به جرم کشتن «فرزندان دهقانان ایرانی» یعنی نیروهای مزدور سپاه پاسداران ریخته و بنا به حق پاتنت حتمأ خود ایشان هم نقش دادستان این دادگاه ها را برای خود از همین حالا رزو کرده است. باید از ایشان پرسید که مگر آن سرباز ارتش متجاوز گر امریکائی یا ناتو فرزند زحمتکشان این کشورها نیستند و اغلب آنها از فشار فقر و بدبختی برای چند هزار دلار به مزدوران ارتش قدرتهای امپریالیستی تبدیل نمیشوند؟ خب چطور در صورت تجاوز امپریالیسم کشتن همین سرباز فرزند زحمتکش انگلیسی و المانی و فرانسوی و امریکائی و در هم شکستن ارتش متجاوز امپریالیستی بزعم شما دفاع از مام وطن و نابودی دشمن محسوب شده و به خاطر آن حتی احتمالأ از دست امثال شما مدال افتخار و شجاعت دریافت میشود بدون اینکه کشتن این فرزند زحمتکش خارجکی خمی بر ابروی شما وارد اورد، ولی وقتی «فرزند دهقان ایرانی» در قاموس سپاه پاسداران برای حراست از منافع گندیده ترین و ارتجاعی ترین طبقات جامعه که به مال و جان و خانه وکاشانه خلقها و زحمتکشان و ستمدیدگان ایرانی تجاوز کرده و با تمام قدرت نظامی به خاک خونش میکشند، مقاومت و مبارزه با این مزدوران جرم محسوب شده و شما آنرا ادمکشی و کشتار فرزندان دهقانان ایرانی معرفی کرده و طرح دادگاهی کردن و بازجوئی و مجازات آنها را در عالم هپروت می ریزید؟ مگر این متجاوزان «هموطن» دشمن توده های مردم نیست و او را به اسارات نکشیده است؟ خب چرا اینجا طبع لطیف شما جریه دار نمیشود؟\nحمید محوی با باد کردن بادکنک جمهوری اسلامی امار و ارقامی را ارائه میدهد که فقط از زرادخانهء رژیم اسلامی و دستگاه های تبلیغاتی آنان در راستای جنگ روانی میتواند بیرون آمده باشد. محوی ادعا دارد که:\n« ولی فرض کنیم که نظریل شما پیروز شود، و مردم ایران ۹ میلیون بسیجی اموزش دیده و یک میلیون ارتشی و پاسدار آموزش دیده را که مردم برای دفاع از خودشان و امنیت کشور ایجاد کرده اند را به اعتبار نظریۀ عالمانۀ شما تعطیل کنند، و بگویند ما با اینها همسنگر نمی شویم و اینها در جنگ به درد نمی خورند.»\nحرفهای زیادی در این پاساژ نهفته که اگر از پوچی و کذب این آمار دروغین و انگیزه های آن به راحتی گذار کنیم، ابتذال و دریوزگی ایشان را به شکل عریانی در ارتباط با ماهیت این نیروهای سرکوبگر مردم نشان میدهد. دقت کنید که محوی مدعی است سپاه و بسیج نیروهای مردمی هستند که خود « مردم برای دفاع از خودشان و امنیت کشور ایجاد کرده اند» !\nپس به زعم حمید محوی سپاه پاسدارن و بسیج نیروهای مردمی هستند که از منافع مردم و امنیت کشور دفاع میکنند ونه نیروهای سرکوبگر حکومتی که از منافع طبقاتی طبقات ستمگر و ارتجاعی حاکم حراست میکند. نه نیروی نظامی که اینک خود به یمن سی و اندی سال چپاول و غارت و کشتار مردم بخش تعیین کننده همین حکومت هستند و ستونی که بدون آن این رژیم یک ساعت هم داوم نخواهد آورد. بعد معلوم است که همین تفکر شعار » سپاه را به سلاح های سنگین و لابد امروز سنگین تر مجهز کنید را داده تا این غارتگران و جلادانی که ایشان فرزند دهقان ایرانی میداند، گردن کلفت تر شده و با زور بیشتری دمار از روزگار مردم درآورد. بعد جای تعجبی نداشته و ندارد که این تفکر و بینش برای کمک و امداد به برادران سپاهی اش در کوچه و خیابانهای ایران به شکار کمونیستهای انقلاب که در برابر این رژیم قد علم کرده بودند پرداخته و دسته دسته روانهء چوخه های اعدام میکردند. آیا هنوز برای کسی شک و تردیدی در ماهیت ایشان باقی مانده است؟\nدوباره متذکر میشوم که من در این بحث فقط بر سر مسائل ایران متمرکز شده و فعلأ نه کشورهائی مانند ونزوئلا و کوبا مضوع مورد بحث من است و نه کشورهای دیگر.\nاجازه دهید تا من شعار «تبلیغ علیه امنیت ملی ایران» شما را در یک کفهء ترازو و تبلیغ علیه منافع واقعی توده های زحمتکش و ستمدیده را در کفهء دیگر قرار داده تا ببینیم که ما به چه تناسبی مواجه می شویم؟ تامین امنیت ملی ایران خودبخود و بدون جابجائی طبقاتی قدرت سیاسی منجر به تامین منافع مردم نشده و نمیشود. ولی تامین و تضمین منافع همین توده ها خوبخود در چارچوب یک کشور امنیت ملی را بهمراه خواهد داشت و بسیار هم منسجمتر و پایدارتر. چراکه پشتوانهء آن را خود همین توده ها داوطلبانه تضمین میکنند. خب به نظر شما با این وصف نقطهء عزیمت کمونیستها به مثابهء تبلور منافع همین توده ها از کدام یک از این دو راه مقدور خواهد شد؟\nمضافأ شما بدون درک درستی از مبارزه طبقاتی در واقع تمامیت این مبارزه را در تمام سطوح و وجوه خود با جنگهای کلاسیک و نظامی که پیروزی یا شکست در آن در واقع منوظ به توپ و تانک و سلاح های پیشرفته است، عوضی گرفته و با محدود کردن این تمامیت به شکل خاصی از آن بدنبال اهداف مشخصی میگردید. مثل این تفکر نادرست که چون ما فاقد این تجهیزات نظامی و جنگی هستیم پس لاجرم به خاطر این ضعف باید در زیر چتر یکی از دو طرف یک جنگ ارتجاعی و ضد خلقی پناه اورده و با یکی از آنها همسوئی کنیم! اتفاقأ ضد دیالکتیکی این تفکر یعنی بینشی که با همین استدلال و با تکیه به همین ضعف به زیر چتر حمایتهای قدرتهای امپریالیستی جهیده اند همین محتوا را برای توجیه چاکری خود مطرح کرده و در اصل ما در ارتباط با این دو بینش با یک محتوا سرو کار داریم که در دو ظرف و فرم متفاوت ارائه میشود. انها هم مانند شما همین سوالات را بر روی میز کار جبههء مستقل مردم قرار داده که با کدام توپ و تفنگ و تانک قصد مبارزه با قدرتهای متجاوز امپریالیستی را داریم! آنها هم مانند شما در این کارزار صف مستقل توده ها را انکار کرده و به خاطر دشواری کار درست از آن طرف قضیه به بیراهه رفته و در دامان امپریالیسم و قدرتهای بزرگ خوش رقصی میکنند.\nاین بی اعتمادی و عدم اتکا به نیروی لایزال توده های زحمتکش و ستمدیده است که سعی داردعجز وناتوانی خود را نیز به مردم تعمیم داده و آنان را به ابزار حل مناقشات و بحرانهای سرمایه داری جهانی تبدیل کرده و در زیر سیاستهای راهبردی یکی از دو طرف جنگ های ارتجاعی بفرستد. نمونهء بارز آن را حداقل جامعه ایران در خلال هشت سال جنگ ارتجاعی ایران و عراق مشاهده کردیم. خب آن زمان هم بسیاری از همین نیرو ها با همین استدلال برای دفاع از «امنیت ملی ایران» ( بگو جمهوری اسلامی) راهی جبهه های حق علیه باطل شده و توده های مردم را هم به این کار تشویق و راهنمائی میکردند. خب نتیجه این دفاع از امنیت ملی چه بود؟ سی و اندی سال فقر و گرسنگی- فحشا و اعتیاد- بیکاری و بی سرنوشتی، کشتار و تجاوز و شکنجه- استبداد مطلق و دیکتاتوری سرمایه- گسیل تمام ثروتهای مادی و معنوی به شاهراه انباشت سرمایه جهانی، وابستگی اقتصادی که حتی مهر نماز و دسته بیلش را همین کشورهای امپریالیستی تامین میکنند ووووو\nگویا حمید محوی متوجه نیست که برای توده های مردم فرقی نمیکند که چه کسی بر سرش بمب ریخته و در زیر آوار مخروبه ای خانه اش مدفون میکند، برای توده های مردم فرقی نمیکند که چه کسی تفنگ بر سینه اش قرار داده و خونش را می ریزد، برای مردم تفاوتی ندارد که چه کسی و در کدام زندان در زیر شکنجه جان داده وشیشه در فلان جایش میکنند- در کهریزک یا ابو غریب و گوانتامالا ، برای مردم فرقی نمیکند که کی و کجا از نان خوردن محروم کرده و حقوق یکسال گذشته اش را بالا کشیده و سفره های مردم را خالی تر از همیشه میکند، ظلم و ستم و فقر و گرسنگی که ملیت ندارد جناب محوی.\nبرای مردم، ملیت مندرجه در شناسنامهء این نامردمان ارزشی ندارد بلکه عملکرد و آنچه که بر سرش می اید تعیین کننده ماهیت رابطه ائی است که در آن مورد ستم و بهره کشی قرار میگیرد. فرمالیسم که شاخ و دم ندارد!\nقصد نداشتم این بحث را در اینجا پی گیری کنم، ولی وقتی مطالب شما را کپی می کردم، در بازخوانی متن ترجیح دادم موقتا و خیلی سریع به یکی دو نکته از نظریات شما بپردازم.\nنکتۀ اول که خیلی خوشبختانه خیلی مشخص مطرح شده تقابل «تبلیغ علیه امنیت ملّی» و «تبلیغ علیه منافع واقعی توده های زحمتکش و ستمدیده..» است، و به اعتقاد شما «تامین امنیت ملی ایران خودبخود و بدون جابجائی طبقاتی قدرت سیاسی منجر به تامین منافع مردم نشده و نمیشود»\nو به توده ها تکیه می کنید. البته مطالبی که دراین زمینه نوشته اید خیلی زیبا بنظر می رسد، و البته به نظریات کمونیستی تعلق دارد که من نیز طرفدار آن هستم. با این وجود دراینجا عاملی وجود دارد به نام شرایط عینی. در نتیجه نظریه که تا حدود زیادی از کلاسیک ها مارکسیستی الهام گرفته شده، از دیدگاه من خیلی تحت الفظی و نظریه پرداختی است. مفهومی به نام توده شاید دلپذیر باشد، دلگرم کننده باشد، ولی شاید که در عمل تودۀ مردم به همان شکلی که شما انتظار دارید عمل نکند. توده باید سازمان دهی داشته باشد. شما چگونه انتظار دارید که با وجود افرادی که خودتان نیز به آنها اشاره کرده اید، مثل فرخ نگهدار یا بهروز خلیق که با سلطنت طلبها متحد شده، حزب کمونیست وجود داشته باشد؟\nدر نتیجه ما نمی توانیم در نظریات انتزاعی و دعاوی غیر عینی در خود شیفتگی خودمان پنهان شویم و از آن لذت ببریم و دائما بگوییم توده ها توده ها. …\nنکتل بعدی وقتی است که از جنگ ارتجاعی حرف می زنیم. یعنی از دیدگاه شما تهدیدات جنگی، جنگ بین دو جبهۀ ارتجاع است. اشتباه شما نیز دقیقا در همین نکته است. من به اصل مطلب اشاره می کنم و از جزئیات قطع نظر می کنم، تا دست کم یک نکتۀ مهم روشن شود.\nدرست است که جمهوری اسلامی یک نظام ارتجاعی و مذهبی و سرمایه داری و حتی ستون پنجم ناتو هم هست. ولی با زهم باید نسبیت ها در نظر بگیرید.\nاگر ایالات متحده و ناتو به ایران حمله کند، جنگ امپریالیسم علیه استقلال ایران خواهد بود، علیه نیروهای مولد ایران خواهد بود، علیه مردم ایران خواهد بود و برای تسلط منابع طبیعی و منطقۀ جغرافیایی…و در ابعاد گسترده تر به طرح استراتژی آمریکا برای تسلط بر جهان به راه خواهد افتاد و در نتیجه از دیدگاه ما مقابله با این نیروی متهاجم یک جنگ ملی تلقی می شود.\nاشتباه شما در اینجاست که می گویید جنگ بین دو جناح ارتجاع. در صورتی که جنگی که ما از آن حرف می زنیم، جنگ امپریالیسم جهانی به سرکردگی ایالات متحده علیه سرزمین و مردم ایران است و می خواهند اساسا این کشور به هفت هشت کشور تقسیم کنند یعنی همان طرحی که برخی تمایلات کمونیستی نیز با خوانشی سریع و اشتباه از کلاسیکها در نظر دارند به اجرا بگذارد.\nبر این اساس تحلیل شما در این زمینه درست نیست. شما برای خودتان سخن پراکنی می کنید که : «حمید محوی متوجه نیست…» ولی آیا جمهوری اسلامی بمب روی سر مردم ریخته؟ شما چرا مسائل را با هم مخلوط می کنید؟ آمریکا می خواهد ایران را با بمب اتمی تاکتیک یعنی اورانیوم ضعیف شده شخم بزند…شما رفیق هوشیار ایا شما متوجه هستید چنین بمبارانی به چه معنائی است؟ و چه نتایجی دارد؟ انفجار در چرنوبیل، به تنهائی دو سه میلیون نفر را به کشتن داد. می توانید تصور کنید که بمباران مراکز اتمی ایران چه نتایجی خواهد داشت. در نتیجه در این مورد نیز شما در اشتباه هستید برای مردم ایران بین بمب های اتمی تاکتیک آمریکا و ناتو و جمهوری اسلامی تفاوت از زمین تا آسمان است. و شما البته می توانید با سخنان شاعرانه در نارسیسیم خودتان غیبت کنید و واقعیت را نبینید.\nو بعد از شخم زدن ایران نیز، می خواهند یک عده اوباش بی پدر را – به همان شکلی که در لیبی سرکار آوردند به ایرانیان تحمیل کنند. این اسمش جنگ بین دو جناح ارتجاعی نیست. البته چنین احتمالی خیلی بعید بنظر می رسد، فعلا که راه تهران از دمشق بسته شده است..\nمن کاملا به انتقاد شما آگاه هستم، نه من هرگز مبارزۀ طبقانی را با جنگ سخت اشتباه نگرفته ام. ولی متأسفانه ما در واقعیات امروز زندگی می کنیم، و نه در آیندۀ درخشان شما که توده ها در حال کار و کوشش و ساختن جامعۀ سوسیالیستی هستند.\nطیب خان از «ورق زدن ادبیات مارکسیستی» حرف میزند!\nواقعأ مایلید که بدانید من اون اولی را از کجام دراوردم؟ این اون ادبیات الترناتیوی است که به امثال من پیشنهاد میدی؟\nیک نمونه از شعبان و طیب های سایبری به روز شده را این بابا به نحوه کاملی تجلی داده و خیال خورده که میتواند با فحاشی و قلدری و عربده کشی تهمت و افترا نسق و باج گیری اینترنتی کند!\nاینکه شما چه نظری یا مواضعی راجع به سوالات مطرح شده دارید چه ربطی به حمید محوی دارد و مگر این سوالات را از شما کردم که این چنین با دهانی کف کرده عربده کشی کرده و هر چه که لایق بود و نمود گندیدهء خودتان است را به دیگران نسبت میدهید؟ این شعبان بی مخ سایبری بدون هیچگونه شناخت و آگاهی از مواضع سیاسی من اتهاماتی را وارد میکند که هیچ پایه و اساسی نداشته و فقط میتواند محصول مخ خمار شده ائی باشد که برای فرار از درد خماری به در ودیوار و سر و کول هر بنی بشری می کوبد. آخر مرد ناحسابی شما چه شناختی از مواضع سیاسی من دارید که بدون مسئولیت با این دلقک بازی های مسخره سیاه بازی و معرکه گیری براه انداخته و دهان گشادی میکنید؟ محدودهء شما برای قضاوت در بارهء من فقط دو نظری کوتاهی است که در بالا نوشتم و بیش از این شما هیچ سند دیگری را برای روده درازی های بالا در دسترس ندارید. چطور و چگونه شما با این وصف به این همه نتایج بالا رسیدید معجزه ائی است که فقط از امثال شما برامدنی است و این بار من باید بگویم که شما این چیز ها را از کجایتان بیرون کشیده تا نفس تان راحتر بالا آید؟ البته امیدوارم این بیرون کشیدن در حداقل خود دهان دره گی های شما را هم علاج کرده باشد.\nگویا شعبان متوجه نیست که من هیچ تمایلی ندارم که با هر لومپن بی سر و پای هماندیشی سیاسی کرده و به هر اراجیفی پاسخ بگویم. من ترجیح میدهم که منتظر پاسخ خود محوی باقی مانده تا بدون واسطه چاکران «کیف کش» بیسواد پر مدعا بر سر سوالات مطرح شده و یا بقول ایشان «تبلیغ علیه امنیت ملّی ایران و انتخاب راه سوّم» یا «نتایج اخلاقی» که در راستای نیروهای سرکوبگر رژیم گرفته اند مستند و روشن به گفتگو بپردازم.\nعلیمراد به قول شژم عملی says\nشزم مثل نامه نویس معروف تاریخی ما با همون سیستم شروع میکند: «اگر از حال ماجویا…» می نویسد : «ایما و اشاره غیر مستقیم با آویزان شدن به “طناب پوسیدهء” دولت مثلأ ضد امپریالیستی چاوز آن را جا انداخته و در مخیلهء ملت فرو کند…»\nالبته که این طناب پوسیده یک کمی سخت جونه و چاوز و کاسترو و بخش بزرگی از کشور های آمریکای جنوبی به اون آویزونند هنوز آخ هم نگفته برعکس بند تنبون چپ های امپریالیستی ایرانی پوسیده که عریان به استقبال هر ننه من غریبی از سبز و زرد میشتابند و هر ارتش آزادی بخشی برایشان رهائی بخش و هر سیدی برایشان نجات بخش میشود.\nبقیه سی سال ارتجاعی و رژیم چه ربطی به ضد امپریالیسم دارد باید ایشان توضیح بدهند مگر محوی چنین ادعائی کرده؟ به نظرم آب و روغن است و جنبه تهیجی دارد و از محتوی تهی. ارتباط چاوز با سی سال جنایت رژیم چیست و بیشتر فحش سیاسی ارزون میدهند ایشان مثل بی بی سی و صدای آمریکاو کاری نمی شود کرد سطح چپ ضد کارگری امپریالیستی همین است برویم سراغ بقیه باز جوئی\nاول بسمه الله یک نکته رو روشن کنم نه شما چپ امپریالیستی ایرانی و نه چپ ایرانی (که باید ضد امپریالیستی) باشد در تاریخ سی ساله ایران نقش موثری نداشتید و اینطور که به نظر میاد با این سیاست ضد کارگری تان در حالیکه کارگرای ایران در بد ترین شرایط بسر میبرند و در سراسر ایران دست به اعتصاب و اعتراض زده اند چپ اندر قیچی ها ما افتادند دور به چاوز گیر دادند!! معلوم نیست شما ها سرتان کجا بند است؟\nاگر کمی ادبیات مارکسیستی ورق زده باشی میبینی که تخولات تاریخی تابع قوانین ماتریالیستی است نه میل شما و یا توده ای ها این قصه ها که اگر توده ای ها چنین و چنان نکرده بودند و یا مجاهدین این و آن لایق سلطنت طلب ها و تفکری آن جوری است.\nتوده ای ها و اکثریتی ها با دفاع از جنایات رژیم بزرگترین اشتباه و خیانت را کردند و این واقعیت است اما این خیانت ها رژیم را سر پا نگاه نداشت ضعف نیروهای مردمی و پراکنده گی تشکیلاتی کارگران و نبود تئوری انقلابی و دلایل بین المللی بیشتر در این وضعیت نقش داشته اند.\nاز گندکاری توده ای ها بگذریم که متاسفانه مزدشان را در اعدام های 67 هم گرفتند (من از اعدام هیچ کس خوشخال نشده ام) بخش دیگر چپ و اپوزیسیون چه کرد رفت کردستان در خدمت رژیم عراق با پول آنها همدیگر را کشتند فداءی فداءی را کشت و آمد نشست اروپا اقلیت و هسته و پوست زدو رفیق خودشان را کشتند کومله و حزب دمکرات همدیگر را کشتند و این جنایات را اسمش را گذاشتند مبارزه طبقاتی حالا شده اند رکاب زن آمریکا. مجاهدین شدند عامل صدام که اگر بدتر از ملاها نبود بهتر هم نبود با تنک رفتند روی کردها و جاش اسرائیل.اگر این ها خیانت به زحمتکشان نیست خدمت است؟ رژیم هم تا توانست جنایت کرد انداخت گردن اپوزیسیون.\nرفقای شجاعی هم تا پای جان در زندان ها ایستادند تا با خون خود آبرو رفته چپ را دربرابر مردمشان بخرند درود بر آنان\nهر کسی را خواستید تخطئه کنید مارک توده ای نزنید.\nبرویم سراغ سین جین شما\nجناب محوی آیا رژیم “جمهوری” اسلامی حکومت و دولتی ضد امپریالیست است؟\nجواب: والله من نماز می خونم به ولایت فقیه هم اعتقاد دارم.\nاز جدی گذشته: من به جای خودم جواب میدهم. رژیم اسلامی حاکمیت واپسگرا و ارتجاعی ضد دمکراتیک و دارای اختلافاتی با سرمایه داری جهانی است. خاضر به سازش و توافق با قدرت هی کنترل کننده جهان و امپریالیست ها است ولی سیاست ناخدای جهان فعلن با با او به دلایل نفتی و سو ق الجیشی از در ستیز است.\nکشور های ارتجاعی هم میتوانند ضد امپریالیست باشند اما هر ضد امپریالیستی قابل دفاع نیست مقایسه ایران با کوبا یا ونزوئلا کار خره.\nآقای بازجو ازاد میشوم یا بازم بگم؟\nآیا کمونیستها و توده های زحمتکش و ستمدیده باید از این رژیم در شرایط فعلی حمایت کرده و بنا به خطبه های شما در صف اول جنگ گرگان خود و توده ها را گوشت دم توپ مناقشات ارتجاعی بر سر سهم بیشتر یا کمتر کنند؟\nنه نباید، آنها باید بر علیه نابودی منابع طبیعی و ثروت های اجتماعی شان و برای صلخ و آزادی مبارزه کنند در صورت تجاوز امپریالیستی باید در برابر آن بایستند. نه مانند توکل و مجاهدین و کردهای مهتدی و حزب دمکرات در صفوف آمریکا باشند و نه مانند اقلیت و مجاهدین در خدمت صدام.\nآیا ما مجازیم با نیروهای مزدور و جلاد رژیم مانند سپاه پاسداران یا بنا به تعریف شما « فرزندان دهقانان ایرانی» همسنگر و هم صف شویم؟\nشما اصلن عددی نیستی که با کسی در جنگ هم صف شوی شما برو تو نوبت صف کمک های مالی آمریکا و پارلمان اروپا اونجا بایست شاید یک چیزی نصیبت شد.\nما هم میرویم با زحمتکشان و آنها که یک ستاره در آسمون ندارند هم صف میشویم برای مبارزه با تجاوز و برقراری حکومت بی چیزان و کارگران.\nنظر شما در بارهء جنگ ایران و عراق چیست و چرا شما نیروهای کمونیستی را که در خلال این جنگ ارتجاعی خانمانسوز برای سرنگونی رژیم اسلامی تلاش میکردند، بعنوان مزدوران امریکائی معرفی میکنید؟\nجنگ بدی بود!! جنگ بد است دردت چیه شما رفتید با صدام ساختید در کردستان مایه گرفتید و رادیو زدید توده ای ها رفتند شدند دنبالچه رژیم اسلامی کس یکه در برابر تجاوز به کشورش ایستاد نباید از ارتجاع خمینی دفاع کنه؟ اما شما رفتید شدید عامل عراق و توده ای ها عامل رژیم. دفاع از کشور کار درستی بود شما ها هم خائن بودید.\nچرا شما سعی کرده و میکنید که تمام جنایتهای این رژیم را محصول و واکنشی به خشونت نیروهای سیاسی تعریف کنید؟\nاصلأ شما چه تحلیل طبقاتی از این رژیم دارید و بنا به چه ارزیابی طبقاتی شعار دفاع از این پسماند های تاریخی را میدهید؟\nاولی را نمی دانم از کجات درآوردی و دومی\nرژیم اسلامی رژیم سرمایه داری با روکش مذهبی است مثل صدها رژیم دیگر سرمایه داری جهان حالا تو اصلن چی میگی\nبازجوئی تموم شد؟\nبفرمائید چپ امپریالیستی چی میگه؟\nدست و پنجه نرم کنی!؟ مگه تو رینگ بوکس تشریف داری؟\nتازه تو اتاقهای بازجوئی واقعی تا جائی که من یادم هست این توده ائی ها بودند که در کنار جلادان رژیم بست نشسته بودند و تو کوچه و خیابانهای شهرهای ایران برای یاری به رژیم «ضد÷امپریالیست» اسلامی و امام راحلشان کمونستهای راستین رو شکار کرده و به اتاقهای شکنجه فرستاده و بر سینه دیوار قرارشان میدادند. این تاریخ زندهء ماست و نمشود با هیچ فلسفه و بهانه ائی آن را توجیه کرده و یا از اذهان مردم بزدائید.\nدر ضمن مطمئن هستید که عامل و علت خمیازه های شما فقط بحثهای خسته کنندهء این و آن است؟\nبابا عجب آدم گیری هستی تو رفتم جدول را نگاه کردم دیدیم پول ایران آخرین پول است الان تو راه گوزت خورد یا بازم برمیگردی؟ در مورد چاوز هم بهت گفتم اگه خودش پول دارد پس ک.. و ک.. را از ایران جمع کند اصلا اگر پول داشت چرا هر روز اینجا بود لابد میومد …. ب… هم رفیق مش عباس است اگه مغزت سالی یه بار جرقه بزند شاید بفهمی در ضمن خیالت راحت من ۳۰۰۰ جلد رمان و کتاب و فیلم دیدم و خواندم جاهل مسلکهایی مثل تو را درک میکنم به مجله هفته گفتم سانسورت نکنند.کل چپ ایران قدرت نثر مرا دیده است با جک و جانورهایی مثل تو برای تفریح بجث میکنم.تو قدرت طنز هم نداری فقط فحش میدی.فعلا برو تو لونت من دارم میرم پیش آیدا با هم بریم کوه، کوه بالای شهر است تو رباط کریم نیست اگه دوست داری بیا سر راه سوارت کنم یه بار تو عمرت بالای شهر را ببینی\nعلیمراد بی کار says\nاینجا اتاق باز جو هاست؟ رضا الف دائم مشغول بازجوئی محوی است این شزم هم اضافه شد. اگر محوی حالشو نداشت بگه من بدم نمی آد یک دست و پنجه ای با شزم نرم کنم. البته از سولاتش سطحی بودن میباره ولی به امتحانش میارزه امیدوارم از ستاره جون و آیدا بهتر باشه اونا که خمیازه ام رو درآوردند\nاجازه بدهید تا من کار حمید محوی این مظهر زهد و تقوا و پارسائی و پاکی را کمی راحت کرده و به اصل مطلبی بپردازم که ایشان تلاش دارند با ترفند و ایما و اشاره غیر مستقیم با آویزان شدن به «طناب پوسیدهء» دولت مثلأ ضد امپریالیستی چاوز آن را جا انداخته و در مخیلهء ملت فرو کند… منظور من تحلیل از رژیم ضد بشری حاکم بر ایران بوده که نئو توده ای های امروزی طبل تو خالی «ضدامپریالیستی» آن را مانند سی و اندی سال پیش دوباره بصدا درآورده و ملت را به حمایت از این رژیم خونخوار مرتحع ضد بشری دعوت میکند. برای اثبات حقیقت این امر بد نیست چند سوال را مطرح کرده تا این مومن پارسا و پاک و زاهد به ما پاسخی روشن دهد.\nجناب محوی آیا رژیم «جمهوری» اسلامی حکومت و دولتی ضد امپریالیست است؟\nمن با چشم انداز گفتمان سیاسی و نقد شما آشنا هستم که در واقع به یک جریان سیاسی تعلق دارد و منحصر نظریات مطروحۀ شما نمی شود. یکی از نمونه ها گروهی است که نشریۀ «شورای دانشجویان و جوانان چپ رادیکال» را منتشر می کند، و هنوز برای «قیام آمل» تبلیغ می کند، یا امثال کمونیست های کارگری و حکمتیست ها، متأسفانه این جریانات که غالبا از سوی پنتاگون تأمین مالی می شوند(مثل مجاهدین خلق)، تا جائی که دلیل و برهانهایشان را در خطر نبینند ممکن است که به برخی انتقاداتی که تحلیل ها و موضع گیری هایشان را زیر علامت سؤال می برد، در حد توانشان پاسخ بگویند، ولی به محض این که می بینند ساخته هایشان در معرض ریزش قرار گرفته، به جای قبول اشتباهاتشان، دلشان می خواهد هم چنان حق بجانب باقی بمانند، و مثل یک ماشین از پیش برنامه ریزی شده به کارشان ادامه می دهند و در واقع فرار می کنند – به عبارت دیگر تحول پذیر نیستند.\nبا این مقدمۀ مختصر به ملاقات نوشتۀ شما در این جا می روم. ببینید! شما در ذهن خودتان فکر می کنید که حقیقت را نوشته اید و به قول خودتان حتی می خواهید مطالب را راحت و روشن بیان کنید و اصل مطلب را بگویید…تمام این آرزومندی ها بسیار قابل تقدیر است، ولی متأسفانه نه تنها شما بلکه نوع بشر دائما طعمۀ تناقضات درونی و ناآگاهی از آن چه در جهان پیرامون می گذرد و منافع متضاد دستجات و گروه ها و افراد می شود. ما همه در معرض چنین خطری هستیم و بد نیست که دست کم به آن آگاهی داشته باشیم.\nانتقاد شما روشن نیست، به این معنا که اگر متناقض نباشد، روشن نیست – شما به چه چیزی معترض هستید؟ به «طناب پوسیده»؟ و یا وقتی می گویید «مثلا امپریالستی»، آیا در ضد امپریالیست بودن چاویسم و بخش عظیمی از آمریکای لاتین تردید دارید و یا اینکه اساسا ضد امپریالیسم بودن را مانند نوشین احمدی خراسانی نه تنها متعلق به دوران های گذشته می دانید، بلکه همکاری با آن را برای رهائی خلق های تحت ستم رژیم های «خونخوار» ضروری دانسته و اقدامی مترقی تلقی می کنید؟\nبه اعتقاد شما تکلیف مردم ونزوئلا چیست؟ آیا به بهانۀ«طناب پوسیدۀ» شما و کاستی های ضد امپریالیستی یا ضد امپریالستی غیر ضروری هوگو چاوز باید به نئولیبرال ها رأی می دادند، و یا طرح های اجتماعی چاویسم پشتیبانی می کردند(با حساب مخاطراتی که اسکوباردر این مقاله از آن یاد کرده است)؟ و یا به جریان و یا خط سوم در طیف برخی اپوزیسیون های ایرانی که نوشتۀ شما تا حدود زیادی از آن الهام می گیرد بپیوندند؟ آیا اساسا چنین خط سومی، یا راه حل عینی دیگری در ونروئلا یا آمریکای جنوبی و کارائیب وجود دارد که مردم ونزوئلا به آن بپیوندند؟ و یا اینکه اساسا فروشگاه راتعطیل کنیم و برویم روی کرۀ مریخ؟ به اعتقاد شما چه باید کرد؟\nدر مورد پرسشی که مستقیما با مخاطب قرار دادن من مطرح کرده بودبد : « آیا رژیم “جمهوری” اسلامی حکومت و دولتی ضد امپریالیست است؟» فکر می کنم پیش از این مطالبی در این مورد نوشته بودم و علاوه براین دوست دیگری دراین جا «علیمراد..» تا حدد زیادی به این پرسش پاسخ گفته است : «رژیم اسلامی حاکمیت واپسگرا و ارتجاعی ضد دمکراتیک و دارای اختلافاتی با سرمایه داری جهانی است. حاضر به سازش و توافق با قدرت هی کنترل کننده جهان و امپریالیست ها است ولی سیاست ناخدای جهان فعلن با با او به دلایل نفتی و سو ق الجیشی از در ستیز است.»\nاستاد احمد مزارعی نیز در خلال مطالبی که اخیرا در مورد «فعالیت های امپریالیسم در منطقۀ خاورمیانه» در رابطه با جنگ سرّی استعماری در سوریه مطرح کردند، اتفاقا به تضادهای منافع بورژوازی ایران و امپریالیسم غرب نیز اشارات مختصری داشتند.\nعلاوه براین بین خود امپریالیست های غربی نیز تضاد وجود دارد، به عنوان مثال دعوای بین ایتالیا و فرانسه و انگلیس و آمریکا بر سر تقسیم سهم نفت لیبی بین خودشان. 200 میلیارد دلار ذخیرۀ لیبی را هم نمی دانیم چگونه به شکل جمعی بالا کشیدند؟\nپرسش دیگری که در مورد جنگ و ایران و عراق و تلاش بخش از نیروی های کمونیستی بود که نمونۀ بارز آن «قیام آمل بود». امیدوارم در این مورد با هم اختلاف نظری نداشته باشیم. متأسفانه در این جا فرصت نیست که به شکل جامع به این موضوع بپردازم، ولی چند ماه پیش به شکل نظریه ای مطرح کردم و آن را به شکل خصوصی برای رفیق م.ا. شیری فرستادم و مشخصا به او گفتم که این نظریه تا حدود زیادی پارانویاک است، ولی با شگفتی تمام او نظریۀ پارانویاک مرا تأیید کرد. نظریۀ پارانویاک چنین بود که با توجه به رویدادهای اخیر در سال 2011 و 2012 و جنگ های نیابتی توسط گروه های تروریستی، بعید نیست که «قیام آمل» با توجه به این نکته که 60 در صد ارتش خلقی 100 نفره – که خیلی زود نیز پی برده بودند که نمی توانند خلق را به درون ارتش خلقی راه بدهند – از کردهای جدائی طلب بودند، و روابط این جدائی طلبان با امپریالیست ها نیز بر همگان آشکار است، در نتیجه می توانیم بگوییم که «قیام آمل» هدفش تنها کشتار سربازان ایرانی آن هم در بهبهۀ جنگ ایران و عراق نبود، بلکه طرح امپریالیستی بر این اساس بود که بهانه ای ایجاد کنند تا جنبش کمونیستی ایران را تارومار کنند. جنبش آمل چنین بهانه ای را به دست ارتجاع مذهبی داد که به قول معروف در رابطه با کمونیست ها نزده می رقصد. و البته در عین حال می توانستند از این موضوع برای پرونده سازی های حقوق بشری بعدی و به شکل مابعدی نیز استفاده کنند.\nالبته تحلیل این موضوع نیاز به توضیحات خیلی بیشتری دارد، به ویژه در رابطه با کشتار سربازان ایرانی و شیوه ای مه آن را توجیه می کنند، و هنوز هم رایج است. چون که در این دلیل و برهان که می خواهد قتل سربازان و یا پلیس را به عنوان مبارزۀ طبقاتی تلقی کند، اشتباه بزرگی وجود دارد. ولی ظاهر خیلی محکمه پسند است. در واقع از هیچ دیدگاهی محکمه پسند نیست. این موضوع می ماند برای یک فرصت دیگر. علاوه بر این «تلاش کمونیست های ایرانی» در خلال جنگ نیابتی امپریالیستی علیه ایران که چندان هم به نفع مردم عراق نبود…بر اساس یک برداشت تحت الفظی از انقلاب کمونیستی در روسیه طی جنگ اول جهانی مطرح شده، که گفتۀ لنین استناد می کند که جنگ بین دو امپریالیست را به جنگ داخلی تبدیل می کرد که حکومت تزاری را سرنگون کند. این برداشتهای تحت الفظی از وقایع تاریخی بین جنبش چپ ایران خیلی رایج است مانند «حقوق حقۀ ملت ها». ولی سر تا پا اشتباه بوده و نتایج و خسارات جبران ناپذیری داشته و دارد.\nولی آخرین پرسش شما چنین است : «آیا ما مجازیم با نیروهای مزدور و جلاد رژیم مانند سپاه پاسداران یا بنا به تعریف شما « فرزندان دهقانان ایرانی» همسنگر و هم صف شویم؟»\nبه اعتقاد من پرسش شما یک کمی ذهنی مطرح شده به این معنا که با واقعیت فاصله دارد و موضوعی مشخصی را مطرح نمی کند، و از کنار شرایط زمانی و مکانی و استراتژیک عبور می کند و چنین مسائلی را در نظر نمی گیرد.\nهمسنگر و هم صف شدن در مقابله با چه دشمنی؟ متأسفانه غالب افرادی که چنین پرسش هائی را مطرح می کنند، عملا با آنهائی همسنگر شده اند که مشخصا علاوه بر تهدید اتمی دائمی رایج کشورهای دارندۀ سلاح اتمی، مشخصا از سال 2003 تا امروز یعنی سال 2012 مردم ایران را به بمباران هسته ای تهدید می کنند.\nروشن است که تمام کمونیست ها در تمام جهان، وقتی که سازمان و تشکیلاتی دارند، رنگ پرچشمان مشخص و مستقل است. کمونیست ها و جریان های افراطی چپ در اروپا در برخی موارد در نظاهرات خیابانی برای اعتراض به موضوعات مختلف در کنار صفوف مسلمانان راه پیمائی می کنند، ولی با آنها مخلوط نمی شوند.\nپرسش شما را احتمالا می توانیم به شکل دیگری مطرح کنیم : در شرایطی که امپریالیسم جهانی به سرکردگی ایالات متحده به ایران حمله کند، کمونیست های ایران چه واکنشی باید نشان دهند؟\nشمائی که چنین پرسشی را مطرح می کنید، باید بتوانید صحنۀ جنگ را – دست کم به شکل ذهنی به شکل سینمای درونی – متصور شوید و بدانید که جنگ چگونه جنگی خواهد بود! بسیار خوب ! حالا تصور کنید که جنگ در پی تحریمات و نتایج آن شروع شده…پیشنهاد شما چیست؟ نمی خواهید با پاسداران و بسیج همسنگر شوید؟ بسیار خوب، پس کجا می خواهید سنگر گیری کنید و با چه سلاحی می خواهید می خواهید از نیروی که مقدما به شهروندان غیر نظامی از طریق محاصرۀ اقتصادی نظیر عراق که نخ خیاطی را نیز – به گزارش استاد احمد مزارعی – ممنوع کرده بودند خسارت وارد کرده و داروی بی حسی برای زایمان را به مادران ایرانی ممنوع کرده، نیروئی که بر حسب استراتژی خاصی که دارد، مقدما به غیر نظامیان و کودکستانها و شیرخوارگاه ها و بیمارستان ها و اماکن عمومی و خانه های مردم حمله می کند…شما کجا سنگر خواهید گرفت…با کدام نیرو؟ کدام اسحله؟ به چه هدفی؟ با کدام سازماندهی؟ با 9 میلیون بسیجی که تنها سه هزار نفرشان در جنگ 33 روزه مدرنترین ارتش دنیا را در لبنان به عزای مادرش نشاندند، نمی خواهید همسنگر شوید، نشوید! اصلا آنها من و شما را به سنگرهایشان راه نمی دهند. ولی فرض کنیم که نظریل شما پیروز شود، و مردم ایران 9 میلیون بسیجی اموزش دیده و یک میلیون ارتشی و پاسدار آموزش دیده را که مردم برای دفاع از خودشان و امنیت کشور ایجاد کرده اند را به اعتبار نظریۀ عالمانۀ شما تعطیل کنند، و بگویند ما با اینها همسنگر نمی شویم و اینها در جنگ به درد نمی خورند…شما تمام نیروهای استراتژیک را تعطیل کرده اید، حالا در مقابل تهاجمات نظامی قرار گرفته اید، چه خواهید کرد؟ پدافند هوائی، نیروی بازدارندۀ موشکی….\nمسائل و مشکلات بحث با افرادی مانند شما، متأسفانه بسیاردشوار و متعدد است، زیرا در صورتی که حقوق بگیر پنتاگون نباشید – هیچ گونه تصور عینی از صحنۀ جنگ و دلایل آن ندارید و نمی خواهید داشته باشید، چون که نظریات شما را به هم می ریزد.\nالبته افرادی هستند که حتی معتقدند که تعویض رژیم در ایران به اندازه ای اهمیت دارد که سزاوار است تا 20 میلیون نفر هم بمیرند و تمام زیر ساخت های کشور تخریب شود و تمام ایران برای ابد به ذرات اورانیوم ضعیف شده آلوده شود – مثل عراق – خب ما با این افراد قویا مقابله می کنیم و اجازه نخواهیم داد که قصابی راه بیاندازند.\nدر بهترین حالت ، بعد می گویند «ولی از جمهوری اسلامی نباید دفاع کرد» همانطور که امروز می گویند «از بشار نباید دفاع کرد» از «قذافی نباید دفاع کرد»…پس بنشینیم و تماشا کنیم که چگونه مردم و را تارو مار می کنند. ولی در واقع این افراد و جریان ها در بهترین حالت آگاه نیستند که با تکرار شعار «از بشار نباید دفاع کرد و از قذافی نباید…» در واقع از جنگ استعماری توسط ناتو دفاع می کنند.\nدر این به اصطلاح جنبش چپ مبتذل ایرانی در رادیو برابری افرادی هستند که همین حرفها را تکرار می کنند…من فکر می کنم که این افراد را واقعا باید مورد معاینۀ روانپزشکی قرار داد چرا که آدمکشهای واپس زده ای هستند، و برای تمایلات آدمکشی و سادیسمی خودشان تئوری سازی می کنند…و برای جان آدمیزاد ارزش قائل نیستند و می خواهند جامعۀ سوسیالیستی بسازند.\nدر پایان یادآوری می کنم که تحلیل طبقاتی من از جمهوری اسلامی و اپوزیسیون های مزدور و خائن در وبلاگ میان فرهنگی و در تحلیل آثار میان فرهنگی ایرانی توضیح داده شده است. طبقۀ حاکم ایران، اوج ابتذال خود را در اپوزیسیون های ایران پیدا می کند. و جمهوری اسلامی ایران علی رغم تضادی که با امپریالسم جهانی دارد، ستون پنجم ناتوی فرهنکی است، نشان به آن نشان که کارهای دانشگاهی در ایران در رده های بالا باید به زبان انگلیسی نوشته شود. بی دلیل نیست که احمدی نژاد نیز از بهار عرب حرف می زند و وقتی داشتند لیبی را درو می کردند، برای بازار گرمی فارس نیوز نوشت که به نیروهای قذافی به مسجد حمله کرده اند که احتمالا احساسات مذهبی مردم جریحه دار کنند و احتمالا برای پرداتورهای آمریکائی کف محکم بزنند چون که داشت نیروهای قذافی را با پشتیبانی نیروهای ویژه در زمین و القاعده تازومار می کرد. حداقل دراین زمینه جمهوری اسلامی ایران و آذر ماجدی و سایت جامعۀ رنگین کمان و جنبش سبز در پاریس هم عقیده بودند\nعلیمراد آنگولائی says\nآیدا ستاره جنون راست میگه، با من دهن به دهن نگذار اون امتحان کرده زورش نرسید\nاما در مورد افاضات ستاره عزیزم، این دانشمند برجسته و فارغ التحصیل دانشگاهی که از ده کیلوتری اش آدم رد نمی شه (ببین انجا چه دارالمجانینی است که از ده کیلومتری اش آدم اجازه عبور نداره حتما پادگانه یا آزمایشات روانی روی یک مشت مختل صورت میگیره) فرموده اند بیشتر مردم آنگولا فقیرند، که چی این چه ربطی به این داره که آنگولا در عین حال یک کشور ثروتمنده؟ مگه ما گفتیم در این کشور ثروت ها بطور مساوی تقسیم شده؟ دیدی حالیت نیست!\nانتخاب توسط ستاره جنون آنگولا به عنوان مثال بر میگرده به نژاد پرستی پنهان و آشکار بخش بسیار بالائی از ایرانی ها چی بده؟ چی نشانه نکبته؟ چی بی ارزشه؟ سیاه فقیر بی فرهنگ حتمن افریقا! برای اینکه ثابت کنیم چقدر سطح مملکتمون اومده پائین بایستی با آفریقا مقایسه اش کرد! ارزش های آفریقا و مردمش برای ما هیچ است اینکه نه متجاوزند و نه لشگر کش نه مال مردم خورند و نه … اهمیت نداره چی بده آنگولا! اما نشانه فرهنگ و ترقی غرب است!\nدر مورد چاوز چون مشگل تفهیمی داری دوباره میگم که آمریکا هم بفهمه: چاوز دستش تو جیبش میره نیازی به پول من و تو و ا. ن. نداره! اونی که میامد ایران و مایه میگرفت ملک حسین پادشاه اردن بود از شاه هم میگرفت میرفت خرج خانوم بازی میکرد اونی که میامد از اسرائیل پول میگرفت منصور نکبت بود (راست من اسمی از منصور حکمت نبردم که می خواهی بروبچه های هفته رو مجبور کنی منو پاک کنند) بنابرین مثل همیشه هجو نوشتی!\nدر ضمن این ب… کیه که تو هم اش به این فحش میدی و هفته پاک میکنه؟ مردم از فضولی!\nآخر سخن: آیدا به زبان گربهوی خود بنده را چپ ضد امپریالیست نامیده، نتیجه منطقی این گربه تخصیل کرده اینه که یک مشت چپ هم هست که ضد امپریالیست نیست. البته این درست نیست چپی که ضد امپریالیست نیست اصلن چپ نیست ولی حق با تو است یک مشت آدم و گربه هستند که چپ ضد امپریالیستی نیستند و چپ امپریالیستی اند مثل شما و رفیقتان ستاره جنون و جدتان منصور نکبت و تخم و ترکه اش!\nبه امید اینکه آفریقائی ها به خوابتان بیایند، تا بعد\nستاره جون، اننظار داشتی همه جمعیت آنگولا تروت مند باشند!! خبر داری توی امریکا چند نفر زیر خط فقر هستند!!نکنه تو هم مثل منصور جونت تز ننوشته از داشگاه خودتو فارغ التحصیل کردی!\nآیدا جان سگ محلی بهترین جواب به علی مراد است این توله سگ محمود تو این سایت است. از فک و فامیلهای ب… است.با این ننه گداها دهن به دهن نشو فقط یرای خالی نبودن عریضه بگم دو سوم آنگولا زیر خط فقر است چاوز هم اگر خودش پول دارد ک.. و کو…را از ایران جمع کنداز وقتی مش عباس افشاگری میکند علی مراد و ب… هم تحلیلگر اقتصادی شدند.شما هم که فحش خواهر و مادر به من… چاپ می کنید جای اسم ب…… نگذارید.\nمن یک کارتونی میدیم بنام گربه سخنگو حالا که گربه ستاره جنون از میو میو کردن دست کشیده و زبون باز کرده ببینیم که گلی به سر صاحبشستاره جنون زده؟\nبرای اثبات بی سوادی شما فرمایشات شما رو یک بررسی بکنیم(پیش پیش پیش پییش)\nفرموده اید: نقل قول از جنون و گربه: «صبح روزنامه خریدم دیدیم پول آنگولا هم از ایران با ارزش تر است»\nجنونی عزیز اومدی و نسازی آخه با وفا آنگولا جزو ثروتمند ترین کشورهای آفریقا است و صادر کننده نفت و گاز آخه با سواد! مثال میزنی برو یه خورده تحقیق کن بجای گربه بازی تازه محاصره اقتصادی و سیاسی هم نیست تعجبی نداره که ارزش پولش از مملکت امام زمان ارزشش بیشتر باشه\nتازه بی‌سواد مملکت امام زمان ارزش معنوی داره گور پدر ارزش مادی!! دیدی هر کس صبح بلند شه تنها شلوار خونه رو که مال باباشه پاش کنه و به گربه اش هنوز شیر پاک نداده بره روزنامه سواد دار نمی شه.\nفرموده اید: «هم اگر چاوز از احمدی نژاد پ.ل بگیرد و به قول ستاره جون تا ولش میکردن عین بند تنبون اینجا بود از جمهوری اسلامی پول بگیرد و خون مردم و کارگران را در شیشه کند سبک زندگی یک قهرمان را داشته است درباره سطح سواد ما هم همینقدر بدان دانشگاه و رشته ای که من و ستاره جون در آن درس خواندیم آدمهایی مثل شما آرزویشان این بود که از ده کیلومنری اش رد بشوند.»\nالبته که عمق سواد شما قابل دسرسی نیست اینقدر عمیقه که ته اش درآمده و سوراخ داره و به قول بچه‌های رباط کریم باد میده، چاوز خودش بیشتر از ایران نفت صادر میکنه و احتیاجی به پول من و تو نداره دومن کی خون کیو تو شیشه کرده ماشاالله تو با این فارسی گربهوی خواهر مادر دهخدا را صاف کاری کردی رفت ما که نفهمیدیم چی گفتی باید زیر نویس فارسی برات بگذاریم شاید کسی فهمید چی میگوئی.\nاگر منظورت آینه چاوز خون کارگران را در شیشه میکند که باید بگم یه سور زدی به انیشتن فدای اون علم و سوادت بشم تو روزنامه نخون حیفه این استعداد تلف بشه !\nدر مورد دانشگاه هم حق با تو و ستاره جنونه ما که سهله هفت پشت ما رو هم اونجا راه نمی دهند؟ فارغ التحصیلانش که شما ها باشید چه انتظاری که ما رو تو راه بدهند.\nبه زبان فارسی گربه وی ات نوشتی: آقای علیمراد من متاسفانه چپ نیستم کلا حوصله سیاست را هم ندارم\nالحق این یکی رو راست گفتی که چپ نیستی اگر متأسفانه چپ نیستی – تأسف از طرف کی برای جی؟ خوشبختانه بدون پرده پوشی راستی گفنی حوصله سیاست رو هم نداری تصحیح میکنم: مثل رهبر فقیدت منصور نکبت دردت حوصله نیست سواد سیاست را نداری\nآیدا دوست ستاره جون says\nآقای علیمراد من متاسفانه چپ نیستم کلا حوصله سیاست را هم ندارم اما بین این چپ ها این چپ ضد امپریالیست را هر بار می بینم یاد کارتون «گربه سگ» می افتم همیشه د با ستاره جون می نشستیم میدیدیم فکر کنم بهترین کارتون تاریخ بشر بود یه گربه ای بود که تضاد شخصیت داشست هم گربه بود هم سگ این چپ ضد امپریالیست هم من با اینکه سیاسی نیستم هیچ وقت نفهمیدم چه جور جانوری است یک روز پیام اخوان که همیشه مخالف تحریم و جنگ بوده است را وابسته مالی و جنایتکار میداند هم اگر چاوز از احمدی نژاد پ.ل بگیرد و به قول ستاره جون تا ولش میکردن عین بند تنبون اینجا بود از جمهوری اسلامی پول بگیرد و خون مردم و کارگران را در شیشه کند سبک زندگی یک قهرمان را داشته است درباره سطح سواد ما هم همینقدر بدان دانشگاه و رشته ای که من و ستاره جون در آن درس خواندیم آدمهایی مثل شما آرزویشان این بود که از ده کیلومنری اش رد بشوند.\nبه حال رضا الف عزیز باید از ته دل تأسف خورد و های های گریست، بی نیاز از مرثیه خوانی کارکشته، حتی.\nکسی که با کلی هارت و پورت، فیلسوف مآبانه وارد عرصه می شد، اکنون تا درجه آنارشیستی فلسفه ستیز و پارازیت افکن و وقت تلف کن هر نویسنده و اندیشنده و خواننده ای وارد عرصه شده است، ولی خودخواهی و خودخشنودی خرده بورژوائی ریشه دار عظیم خود را همچنان و هنوز حفظ کرده است.\nرضا الف به جای استدلال علمی به تحقیر اندیشنده مخالف می پردازد و حتما بسان احمدی نژاد، برای نوچه های اوپورتونیستش که در دل به ریشش می خندند، حسابی پوز می دهد و بارک الله درو می کند.\nهمزمان اما هر کنجکاو هپیلی هپوئی را ارضا می کند، بی اعتنا به پرنسیپ فکری، فرهنگی، اخلاقی و ایدئولوژیکی.\nخدا هیچکس را به این روز نیاندزاد.\nرضا الف عزیز ظاهرا به اخر خط رسیده اند و هدفی جز تخریب هر دگراندیش پارسا و صادق ندارند، چه در سطح ملی در مورد حمید محوی و چه در مقیاس بین المللی در حق چاوز که تف اش شریفتر از همه چپ نماهای هپیلی هپوی هارت و پورت گر است.\nمعیار پارسائی و پاکی حمید محوی و هر کس دیگر، قبل از هر چیز، شیوه زیست و موضعمندی استوار آنها ست، بی اعتنا به طرز تفکرشان.\nبرای اینکه بود تعیین کننده نمود است، وجود اجتماعی تعیین کننده شعور اجتماعی است.\nحمید محوی ها با صداقت طبقاتی خود قابلیت تحول و تکامل نظری دارند و با شهامت پرولتری می توانند خود را صادقانه توسعه دهند و خادم خلق باشند، ولی خودخواهان عوامفریب خودنما طبل توخالی می مانند و «همیشه همان»، به قول حضرت شاملو.\nاز پرنسیپ زیستی حمید محوی ها می توان آموخت و باید آموخت.\nولی به ضریح رضا الف ها نمی توان امید بست.\nماهیت چاوز را نیز حضرت رضا الف بهتر است با کردوکار عملی و ایمان آهنینش در مقابله قهرمانانه بر ضد امپریالیسم یانکی و صهیونیسم ببیند و نه در زیارت حرم امام رضا.\nدر استدلال نظری همیشه باید دیالک تیک فرم و محتوا را در نظر بگرفت و نقش تعیین کننده محتوا را فراموش نکرد.\nاگر کسی قصد خودفریبی و عوامفریبی ندارد.\nتا توانی سیرت زیبا بیار!\nهارت و پورت چپ نمایانه هنر نیست.\nصداقت انقلابی هنر است.\nحمایت از حقیقت عینی هنر است.\nآقای محوی شما با این جماعت اشغال ک… وارد بحث جدی نشوید اینها یک مشت روان درمانند که زبونشون همین ستاره جنون و رضا انف رفیق سبزاللهی است اینها به قول ما ابادانی ها پلاسند و از سر بی کاری اینجا نظر میدهند. آیدا هم گربه ستاره جنون (پپسی وا کن منصور نکبت) است وگرنه کی میاد با ستاره جنون روزنامه بخره تازه اصلن فرضن خریدند کو سواد که بخونندو ولک\nرضا الف بیا من جوابتو بدم چاوز اول حاجت را میگرفت بعد میرفت زیارت بچه رله ای بود منم اینجوری ام من و آیدا صبح روزنامه خریدم دیدیم پول آنگولا هم از ایران با ارزش تر است ما هم رفتیم تحریمها را دور زدیم پول آنگولا خریدیم قرار است بریم اونجا زندگی کنیم قبلا مملکت را امام زمان اداره میکرد بورژوازی متعارف بود دکتر سید محمود هم با 600 میلیارد دلار پول نقت همه آرادان را تو این 8 سال یه دور برد نیویورک را ببینند از وقتی جمشید بسم اله و عباس جن گیر اومدند دولت سگ صاحاب شده است ونیازهای سرمایه داری را نمی توانند جواب بدهند.برای اطلاعات بیشتر نوشته های آخر الزمانی ب… را بخوانید\nName رضا الف says\nسیاهی لشکر گرد و خاک به پاکن\nاجازه بدهید حمید محوی خودش با مغز خودش فکر کند و جواب سوال مشخص مرا درباره ی رفیق\nاحمدی نژاد !! و رابطه اش با برادر چاوز که\nبا مشرف شدن به حرم امام رضا به دین مبین اسلام گروید خودش بدهد و روشن کند که زیارت\nایشان از صمیم قلب بود یا برای فریب دادن مردم ایران؟.\nاگر چاوز با احمدی نژاد رفاقت دارد حتمن برای درآوردن چشم چپ چس های سبز است و هیلری جونتون! که چی ببینم مشگل شما سینه زنان کمونیست حرم میر حسین با چاوز چیه؟ بد جوری میسوزید چاوز رای آورد اما میرحسین نیاورد؟ برید دنبال رفسنجانی و خامنه ای و عسگر اولادی شاید دفعه دیگه نمایندتون لاریجانی رای آورد؟\nName حرف شنو says\nچشم علیمراد عزیز\nخیلی ممنون. خوب شد که حمید محوی گرامی از زبان آلن بادیو در ده دوازده کلمه کل موضوع را برای ما شرح داد وگرنه ما داشت یادمان میرفت که آینده کمونیسم چی باید باشد. اما بین خودمان بماند من درست نفهمیدم خلاقیت عمومی که حمید محوی گرامی می گوید چه ربطی به بحث انتخاب چاوز دارد. حتما منظور حمید محوی گرامی جواب به کامنت گذار قبلی ست که یک لیست سیاه در کامنتش دراز کرده بود و می خواهد بگوید همه بدبختی های جنبش چپ و این لیست سیاه تقصیر بیسوادی چپها می باشد. خیلی ممنون میشوم حمید محوی گرامی که ما را از راهنماییهای آموزشی خودتان بی نصیب نگذارید.\nکنچکاو گرامی امیدوارم که همیشه این کنجکاوی خودت را حفظ کنی. البته به یک اعتبار حق با شما است که رابطۀ موضوع پیروزی انتخاباطی چاوز را با موضوع سرنوشت خلاقیت در سطح جامعه زیر علامت سؤال برده اید. ولی در عین حال می توانیم بگوییم که این دو موضوع چندان هم بی ارتباط با یکدیگر نیست، اگر به اهداف اجتماعی چاویسم فکر کنیم که مستقیما با مبارزۀ طبقاتی قویا و حتما و الزاما گره خورده است.\nو اساسا تمام وبلاگ ها و فعالیت های من، به یک تعریف کلی پیرامون همین موضوع و مبارزه برای همین موضوع [سرنوشت خلاقیت در سطح اجتماعی و البته فردی] در پراکندگی ظاهری اش، سروسامان یافته است\nاز دیدگاه من موضوع [سرنوشت خلاقیت] در بطن مبارزۀ طبقاتی در سطح فردی و جمعی (در چهارچوب حزب کمونیست فرضی) از وضعیت استراتزیک برخورداراست\nو احتمالا می توانیم جنبش کمونیستی ایران را تا این جا از این دیدگاه مورد بررسی قرار دهیم. و حضور ادبی فردی مثل صمد بهرنگی را می توانیم به عنوان پوشالی بودن بخش مهمی از جریان چپ ایران بدانیم. یعنی صمد با تمام دستگاه تبلیغاتی که برای او هورا می کشد به عنوان الگوئی انحرافی مطرح است که کشف آن و انتقاد از آن می تواند به شکل احتمالی و ممکن گشایشی در جریان کمونیستی ایران ایجاد کند.\nالبته حدس شما نیز کاملا درست است من این موضوع را در رابطه با آن «لیست سیاه» مطرح کردم\nدر پایان یادآوری می کنم که من نیز مثل شما کنجکاو و به عبارتی هنوز دانشجو هستم البته دانشجوی اخراحی از دانشکاه های فرانسه.\nرضا الف says\nبه حمید محوی وشرکا\nاز آنجا که احمدی نژاد هم در سال 88 از همین ادبیات فرافکن برای به در کردن مخالفان از میدان مناظره استفاده کرد وهنوز میکند، بفرمایید ، نظرتان در باره رفاقت او با چاوز\nوکلا شخصیت احمدی نژاد چیست..آیا او هم مانند\nبرادرش چاوز سوسیالیست وضد امپریالیست است؟\nبدون حاشیه سازی طفره روی و فرار از پاسخگویی\nوشعار مرگ بر سوال کننده ومرگ بر لیبرال. یکبار هم شده در زندگیتان به سوال مشخص پاسخ مشخص بدهید . از چه میترسید؟!\nرضا الف گرامی اوّل به ما بگویید که شما با شعار زیبای کمونیست ها چه مخالفتی دارید که می گویند : «نظام سرمایه دار دشمن نوع بشر»، مرگ بر لیبرال یا مرگ بر نظام سرمایه، شعار نیست دوست من، بازشناسی جامعۀ طبقاتی به عنوان شنیع ترین نوع تروریسم روزمره و قانونی شده…شعار نیست، بلکه چراغ راهنمای مبارزۀ طبقاتی است و ما هرگز نمی توانیم آنطور که شما از ما می خواهید «بدون حاشیه سازی…» به پرسش شما پاسخ بگوییم\nولی من از شما نمی پرسم ایا به نظر شما چاوز سوسیالست یا کمونیست است، بلکه از شما می پرسم از شخص شما می پرسم با اصول کمونیستی موافق هستید یا نه که استثمار انسان از انسان متوقف شود، جامعۀ طبقاتی و تروریسم روزمرۀ آن برچیده شود یا نه؟\nولی برای این که نگویید ما فرار کرده ایم، در پاسخ به پرسش شما باید بگوییم که، البته پرسش بسیار خوبی مطرح کرده اید و می توانید من را نیز در پرسش خودتان شریک بدانید. ولی می توانیم از روی حدس و گمان بگوییم که احمدی نژاد و چاوز دست کم در دو مورد در عرصۀ بین المللی دارای منافع مشترکی هستند. 1)هر دو رئیس جمهور کشورهائی هستند که تولید کنند نفت و گاز خام هستند و با کمپانی های بزرگ نفتی و طبیعتا امپریالیستی سر وکار دارند و 2)هر دو در تهدید توطئه های امپریالیستی به سر می برند و یک شمارۀ 3 نیز باید اضافه کنیم و آن هم این است که مردم هر دو کشور خواهان استقلال کشورهایشان هستند، یعنی موضوعی که باب طبع امپریالیست ها نیست، به همین علت بازار حقوق حقۀ ـملت ها» را راه انداخته اند که با تمایلاتشان – از سوی دیکر – کاملا در تناقض قرار می گیرد\nبی گمان بین احمدی نژاد به عنوان فرد و جریان مؤمن به امام دوازدهم به عنوان راه حل نهائی و خدا به عنوان رئیس کل تقسیم ثروت در جامعه ( چون که در ایدئولوژی احمدی نژاد، خدا ثروت را به افراد می دهد و یا نمی دهد…)، و چاوز به عنوان سوسیالیست از زمین تا اسمان فرق دارد\nولی مانع از این نیست که هر دو منافع مشترکی داشته باشند\nمهری گرامی، حق با شماست، چشم انداز زیبائی نیست. ولی یک روز باید به دقت وضعیت و نظریات انحرافی را در جنبش چپ ایران مورد بررسی قرار دهیم. از یکسو استبداد درونی، فقدان رشد نیروهای مولد، و فقدان ذخیرۀ فرهنگی …و از سوی دیگر توطئه های امپریالیستی. و یک عامل دیگر و آن هم وضعیت کلی جنبش کمونیستی در سطح جهانی است که گویا فعلا در حال باز سازی خود می باشد\nمن فکر می کنم که اصل قضیه به مبارزۀ طبقاتی و چگونگی آن باز می گردد: ولی یک نکته به اعتبار آلن بدیو در کتاب هیپوتز کمونیستی، روشن است و آن هم وادی های گذشته است (وادی = پارادایم) یا الگوهای گذشته. و جالب این جاست که افرادی مانند آلن بادیو بر این باور هستند که آنیدۀ کمونیسم بازگشت به کلاسیک هیا است و اصول خدشه ناپذیر آن مانند الغای مالکیت خصوصی بر وسایل تولید\nبه همین علت موضوع سرنوشت خلاقیت در سطح عمومی و در نتیجه آموزش باید برای ما باید اهمیت اجتناب ناپذیری داشته باشد. زیرا خلاقیت بدون آموزش ممکن نیست و ما به تمام این ذخیرۀ فرهنکی و پتانسیل خلاقیت در مبازرۀ طبقاتی نیازمند هستیم.\nمن چاوز را به بخش عمده چپ ایران ترجیح میدهم آقای محوی گرامی\nبه فریبکاران توده ای و به کیف کشان سبز اکثریتی به اشرفی هابه توکلی های رفیق کش به سه جهانی هابه تمام این دارو دسته هاکه از طبقه کارگر پائین نمی آیند و شب را بغل بی بی سی و صدای آمریکا میگذرانند.\nبه چپ های دروغین سبز زده و لیبرال\nبه همکاران سابق رژیم اسلامی که لباس طرفداری از رزا لوگزامبورگ و گرامشی به تن کرده اند و کولاک میکنند\nبه دارودسته حکمت و شرکای اسرائیلی شان و…\nزنده باد چاوز زنده باد کاسترو\nطرفدار رضا ب says\nبه نظر من چاوز برای آن پیروز شد که رضا الف برود به مطب روانپزشکی تا بلکه حالش جا بیاد\nبه نظر من چاوز برای آن پیروز شد که مترجم و همفکرانش جلوی مردم ایران سینه سپر کنند ومانند برادر چاوز-احمدی نژاد- پز بدهند که:\nمن آنم که چاوز بود پهلوان!.\nفاصلۀ بین چاوز و احمدی نژاد اتفاقا پرسش جالبی بنظر می رسد…در هر صورت من چاوز را به نئولیبرالهایی که حقوق بگیر سیا هستند و سرمایه گذاری های اجتماعی و خدمات اجتماعی را بی مورد می دانند، ترجیح می دهم\nروشن است که اپوزیسیون های خائن و مزدور ایران در خارج از کشور به تبع رسانه های حاکم غربی – مثل همیشه – منتشر کنندۀ تبلیغات امپریالیسم جهانی و سرمایه گذاریهای آنها برای ابلیس نمائی هوگو چاوز بوده و هستند ولی\nنه به نظر من برعکس چاوز برای این پیروز شد که لیبرال های چپ نمای ایرانی را خیط کند.\nنظر من با همه شما دوستان عزیز فرق دارد. به نظر من چاوز دارد ایز گم می کند. چاوز از فعالیت های اقتصادی ایران در ونزوئلا خیلی ناراحت است و برای گمراه کردن امپریالیسم تظاهر می کند که با احمدی نژاد خیلی رفیق است. اما معلوم است که همه این ها برای فیلم کردن امپریالیست های خونخوار است.\nنوشتهٔ پیشین"دختر و افسر مرزی"\nنوشتهٔ بعدیهشت مارس، از گذشته تا امروز