میزگرد سعید حجاریان و فاطمه صادقی : هابز در محکمه اشمیت | مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی\nمیزگرد سعید حجاریان و فاطمه صادقی : هابز در محکمه اشمیت\nگفت‌وگوی زیر ماحصل نشستی با محوریت سیاست مدرن و ساخت دولت در ایران با حضور دکتر سعید حجاریان و دکتر فاطمه صادقی است. گفت‌وگو با بحث از مدرنیته در ایران آغاز شد و درنهایت به ساخت دولت مدرن در ایران رسید.دغدغه سعید حجاریان همواره فهم ساخت دولت مدرن (Making of Modern State) و سرشت دولت مدرن بوده و این‌که چگونه ما ایرانیان می‌توانیم چنین دولتی را در ایران ایجاد کنیم.\nعظیم محمودآبادی ـ متین غفاریان : گفت وگوی زیر ماحصل نشستی با محوریت سیاست مدرن و ساخت دولت در ایران با حضور دکتر سعید حجاریان و دکتر فاطمه صادقی است. گفت‌وگو با بحث از مدرنیته در ایران آغاز شد و درنهایت به ساخت دولت مدرن در ایران رسید.دغدغه سعید حجاریان همواره فهم ساخت دولت مدرن (Making of Modern State) و سرشت دولت مدرن بوده و این‌که چگونه ما ایرانیان می‌توانیم چنین دولتی را در ایران ایجاد کنیم. به نظر او، تاکنون در این زمینه به بزک (Make Up) بسنده کرده‌ایم. به‌طور مثال، هنوز در ایران تقسیم قوا به معنای دقیق نداریم. چیزی که بحث را آغاز کرد، این ایده سعید حجاریان بود که ما در چه افقی زندگی می‌کنیم؟ او با اشاره به این‌که افق زمانی ما و جهانی که در آن زندگی می‌کنیم یکسان نیست، گفت که در برخی از بخش‌های مدرنیته مانند ارتش یا قشون، یا صنعت به افق جهانی نزدیک‌تریم چراکه این وجوه مدرنیته، خیلی زود وارد کشور ما شدند اما مساله این است که آیا به لحاظ ساخت دولت هم، هم‌افق با جهانی که در آن زندگی می‌کنیم هستیم یا نه؟ جواب حجاریان به این سوال منفی بود و به کنایه اشاره کرد که جناح راست او را ریشخند می‌کند که حرف‌های لیبرال‌های قرن نوزدهم را تکرار می‌کند. حجاریان معتقد بود چه‌بسا با همان قرن نوزدهم نیز هم‌افق نباشیم. دغدغه صادقی توزیع دموکراتیک اقتدار در وضعیتی است که دولت آن را به صور گوناگون در خود تجمیع کرده است. پرسش او این است که چگونه می‌توان دولت ملی دموکراتیک را شکل داد یا دولت ملی را وادار به دموکراتیک بودن کرد؛ حال آنکه به نظر او این پروژه از همان ابتدا سویه‌ای ضددموکراتیک و سرکوبگر دارد که البته میزان این سرکوبگری در زمینه‌های گوناگون متفاوت است. به نظر او پرسش اصلی ما نه پرسش از مدرنیته بلکه پرسش از حاکمیت است. این گفته بحث دامنه‌داری را موجب شد که در ادامه آن را می‌خوانید:\nفاطمه صادقي: آقاي دکتر، يکسري مدرنيست هاي تهاجمي (اگرسيو) هستند و يکسري هم مدرن هاي ملايم و بدون توهم. من درباره خودم فکر ميکنم در گروه دوم قرار دارم. البته امروزه مدرن بودن ديگر انتخابي نيست که البته اين خودش نفي يکي از ضروري ترين بنيادهاي مدرنيته يعني انتخاب و آزادي است. اما رويکردي آشتي گونه نسبت به مدرنيته ندارم و اصلا هم فکر نمي کنم که مدرنيته تمام مسائل دنيا را حل کرده يا میکند. ضمن اينکه راه حل وضعيت را در بازگشت به آنچه «سنت» ناميده ميشود هم نميدانم. اما ميان اين دو موضع فرق هست: يک وقتي ما در وضعيتي به سر ميبريم؛ بي آنکه انتخابش کرده باشيم و زماني ديگر از آن خشنوديم. مدرنيست هاي تهاجمي نه تنها از مدرنيته دفاع مي کنند و از آن خشنودند، بلکه مدرن شدن بيشتر را مي طلبند. در واقع براي مدرنيست هاي اگرسيو يک آرماني به نام «مدرنيته»- اعم از سياسي، اقتصادي و اجتماعي - در يک جايي وجود دارد که فرض بر اين است که ما به آن نرسيده ايم و به اين راحتي ها هم نخواهيم رسيد. در جهان سوم و خاورميانه اين مساله خيلي باب است و مانند «آليس در سرزمين عجايب» سال هاست که به دنبال طفل گمشدهاي به نام «مدرنيته» مي گرديم. مفروض اين بحث اين است که ما هنوز در سنت به سر مي بريم و بنابراين بايد با تمام قوا به سمت مدرن شدن برويم. به نظر من نه از مقدمات و نه از نتايج اين ايده نمي توان دفاع کرد. درباره مقدمات اولا مشخص نيست که مدرنيته دقيقا واجد چه مولفه هايي است که با دستيابي به آنها يک جامعه مدرن ميشود. آيا مدرنيته به معناي سکولاريسم است؟ آيا دموکراسي است؟ آيا توسعه است؟ فردگرايي است؟ حکومت مندي است؟ بوروکراسي مدرن است؟ آيا همگي اينها با هم است؟ پاسخ هاي روشن و دقيقي وجود ندارد و در بسياري موارد اين پاسخ ها همديگر را نقض ميکنند. دوم اينکه اين مساله که ما به مدرنيته نرسيده ايم، خود مساله دار است که البته بحث مستقلي را مي طلبد. اما پرسش مهم اين است که چرا اصلا بايد مدرن شد- البته با فرض اينکه بتوان دستکم در نظر به اين انتخاب دست زد؟ درنهايت اينکه اين ديدگاه مبني بر اينکه اگر ما به مدرنيته برسيم همه مشکلاتمان، از قبيل صندوق راي، مساله زنان، مساله فقر، اقتصاد و... حل خواهد شد واقعا ساده انديشانه است، زيرا در بسياري از جوامع مدرن امروزي کماکان بسياري از مسائل لاينحل باقيمانده و حتي مسائل ديگري به آنها اضافه شده است. اين مساله به ويژه درباره جوامع خاورميانه اي صادق است.\nسعيد حجاريان: به دو نکته اشاره کنم. نکته اول اينکه، من معتقدم حرف شما از جهتي درست است. مدرنيته جواب همه دردها نيست. اولا در تئوري، مدرنيته منتقدان جدي داشته است و اين منتقدان به نقصان هاي مدرنيته اشاره کرده اند، از جمله مارکس، وبر، نيچه و فوکو. ماکس وبر از قفس آهنين مدرنيته سخن مي گفت. نيچه هم به مدرنيته خوشبين نبود. فوکو در ادامه سنتِ وبر و نيچه قدم برميداشت. ثانيا در عمل، جنگهاي جهاني اول و دوم و مسائلي مانند مشکلات محيطزيستي و ايدز که جوامع امروزي با آنها دست به گريبان هستند، نشان داده است که مدرنيته نقايص بسيار داشته است و چه بسا برخي بگويند که اصلا اين مدرنيته چه فايده اي داشت؟ کما اينکه برخي با روحيه رومانتيک ها نداي بازگشت به ده و روستا سر داده اند و شنيده ام برخي عملا هم همين کار را کرده اند و تهران را رها کرده اند و سر به طالقان گذاشته اند. نمونه مشابه، تجربه آميش ها (Amish) در آمريکاست که کاملا روستايي و پاستورال هستند و هيچ بهره اي از زندگي مدرن نمي برند، کمااينکه حتي برق هم ندارند. بنابراين نظرا و عملا مدرنيته منتقدان زيادي دارد. اما ما در مقام جهان سوم، نمي توانيم چنين بگوييم. انتقاد از مدرنيته را کسي همچون فوکو مطرح کرده است که در موضع و مقام مابعد مدرن قرار دارد. او از زاويه پست مدرن به نقد مدرنيته برخاسته است. حرف من اين است که اول در دهان مدرنيته برويم و آنگاه، به نقد آن بپردازيم. اول بايد مدرنيته را از آن خودمان بکنيم. ما بايد مدرنيت هاي را نقد کنيم که از آن خودمان و از نوع خودمان باشد. منظورم مدرنيته ايراني است. تا زماني که در موقعيت مدرن قرار نگرفتهايم چنين نقدهايي براي ما سَم است. در ايران نمي توان حرف هاي فوکو و دريدا را تکرار کرد.\nنکته دوم اينکه ما بايد بين مدرنيته و مدرنيزاسيون تفاوت قائل شويم. «مدرنيزاسيون» يک پروژه است که آغاز و پايان دارد و ميتوان آن را فازبندي کرد. اما «مدرنيته» يک پروسه است که به قول مارشال برمن در هر کشوري با کشور ديگر تفاوت ميکند. من نميگويم الان به مدرنيته رسيده ايم اما آثارش کم کم دارد پيدا ميشود. يکي از ويژگي هاي مدرنيته «لاييسيته» است و شما مي بينيد با اينکه ما با آن مقابله کرده ايم اما اين اتفاق کم و بيش در حال وقوع است. دموکراسي هم همينطور؛ کمکم دارد خودش را در کشور ما جا مي اندازد حالا ما چه بخواهيم و چه نخواهيم. اين اتفاقات درست مانند صنعتي شدن هستند. الان کشور خود به خود دارد به سمت صنعتي شدن حرکت ميکند؛ اين اتفاقات با وجود فراز و فرودهايي و تضاريسي که دارد، به تدريج در حال رخ دادن است. فرض کنيد سرمايه داري، شهرنشيني، ارتباطات و مقولاتي از اين دست کم کم دارند در کشور ما هم محقق ميشوند. ميخواهم بگويم اگر به قول خانم صادقي اگرسيو هم نباشيم خواهيم ديد که اين اتفاقات خود به خود در حال وقوع است. منتهي درباره مدرنيزاسيون «عامليت» خيلي مهم است.\nفاطمه صادقی :: و در واقع، شما معتقديد که مدرنيته يک پروسه است که خودش به مرور انجام ميشود و به عامليت افراد هم خيلي ربطي ندارد.\nاينجا بحث ساختار و عامليت است. در بحث از پروسه، ميدانيم که پروسهاي در جريان است، اما در اين جريان، عامل يا کارگزار تاريخي به عنوان کاتاليزور ميتواند آن را کُند يا تسريع کند.\nاما به نظر ميرسد در اين نگاه هم نوعي انفعال وجود دارد؛ انگار روي ديگر صحبتتان «ما نميرسيم» است...\nسعيد حجاريان: نه من نميگويم ما نميرسيم. اروپا و آمريکا هم نرسيدهاند. اصلا مدرنيته يک وضعيت بيانتها (Open End) است: اين راه را نهايت صورت کجا توان بست/ کِش صدهزار منزل بيش است در بدايت. مانند صنعت که آن هم پروسهاي بيانتهاست و نقطه پاياني ندارد.\nفاطمه صادقی :: پس ما مدرن شدهايم.\nسعيد حجاريان: بله. خب بالاخره ما در بخشهايي حتما مدرن هستيم. بالاخره در سطوحي ميتوان مقولاتي از قبيل سرمايهداري، شهرنشيني، صنعتيشدن و لاييسيته را مشاهده کرد. چنانچه اروپاي شمالي در زمان اسپينوزا هم به يک معنا مدرن بود. ايده من آن است که ما در وجوه مختلف زندگي مدرن، در افقهاي مختلفي زندگي ميکنيم. ما در سال 1393 شمسي و 2014 ميلادي زندگي ميکنيم. آمريکاييها هم در سال 2014 زندگي ميکنند بنابراين به لحاظ تقويمي در يک افق هستيم اما آيا از جهت داشتن يک دولت مدرن هم در يک مرئا و منظر تاريخي مشترک زندگي ميکنيم؟ حرف من اين است که در برخي وجوه بلي و برخي وجوه نه. در زمينه داشتن قشون و ارتش يا صنعت و بوروکراسي ممکن است به افق تاريخي مدرن نزديکتر شده باشيم چراکه اين نهادها را خيلي زود وارد کرده ايم اما آيا در زمينه هاي ديگر هم به سال 2014 زندگي ميکنيم؟\nفاطمه صادقی :: خب همانطور که خودتان هم گفتيد تجربه هاي مدرنيته متفاوت است...\nدر اين رويکرد پروسه محور که من از آن ضرورت را ميفهمم، کنش سياسي معنايي دارد يا نه؟ منظور از «کنش» هم همان چيزي است که وبر ميگويد.\nحجاريان: در پروسه همانطور که شما ميگوييد ديگر کنش سياسي معنا ندارد اما من که قائل به پروسه نيستم بلکه معتقدم برخي چيزها را بايد پروژهاي کرد.\nفاطمه صادقی :: يعني شما مدرنيزاسيون را مهمتر ميدانيد؟\nحجاريان: در بعضي از مسائل بله. اين مساله شبيه بوروکراسي است. بوروکراسي چيست؟ بوروکراسي که عين صنعت است. الان بالاخره کشور ما بوروکراتيک شده يا نه؟\nفاطمه صادقی :: بوروکراسي ايرانيان يکي از قديمي ترين بوروکراسیهاي کل خاورميانه است.\nحجاريان: حالا ما به بوروکراسي و ديوانسالاري رسيده ايم يا نه؟\nفاطمه صادقی :: بله. قطعا رسيدهايم.\nحجاريان: پس رسيده ايم و الان هم داريم در اين مسير رشد مي کنيم. منتها اين پروسه درعين حال بي انتها نيز هست. حالا چه مشکلي دارد؟\nاما شايد همين که اين پروسه به خودي خود و بدون تاثير عامل و کارگزار تاريخي راه خود را ميرود باعث شده است که هيچ چيز ما آنچنان که بايد، درست نباشد. بهطور مثال، شما به مدرنيته و دموکراسي اشاره کرديد و ميدانيم در برخي حوزهها، صورتهايي از تجليات مدرنيته يا دموکراسي را داريم درحالي که آنها کارويژه واقعي خودشان را ندارند. چنانچه درباره پارلمان در مقاطعي هم پيش از انقلاب و هم بعد از آن شاهد وجود اين نهاد بوده ايم بدون اينکه کوچکترين تناسبي با کارويژه اصلي و فلسفه وجودياش داشته باشد.\nسعيد حجاريان: بله. اين مساله را در نقد مجلس گفته ام. مکمل مجلس نظام حزبي است. تا وقتي که حزب نباشد، پارلمان چه معنايي ميتواند داشته باشد. پارلمان از خلال فراکسيون بندي هاست که کار خود را انجام ميدهد. در اين شرايط، ديگر راي به فرد تا حد زيادي معناي خود را از دست ميدهد و جاي خود را به راي به رويکرد ميدهد. به همين دليل است که علامت ها و از جمله علامت خر يا فيل اينقدر مهم ميشوند. در مواردي، نسل اندر نسل يک خانواده به يک حزب راي ميدهند. اما درباره ما، وضعيت فرق ميکند. اول قرار بود عدالتخانه تاسيس شود که منظور از آن، ايجاد قوه قضاييه است و بعد از دل آن پارلمان بيرون مي آيد. بنابراين معلوم نيست که در دوره مشروطه چه مي خواسته اند و چي به چي بوده است. کارکرد همين مجلس هم ترکيبي از قانونگذاري و رسيدگي به شکايات مردم بوده است و در واقع، چيزي شترـ گاوـ پلنگ مانند بوده است. پارلمان مان هم مانند موشک ها و ماهواره هايمان است. انگار هرچه را بومي ميکنيم، حاصلاش همين مي شود.\nپس اينجا مشکل مهمي وجود دارد. چون اين پروسه ميتواند تا دهها سال ادامه پيدا کند بدون اينکه يک قدم واقعي در اين راستا برداشته شده باشد.\nسعيد حجاريان: بله. برخي از نويسندگان در اين مورد خيلي دقيق توضيح مي دهند و تفاوت هاي شبه دموکراسي و دموکراسي صوري را برمي شمارند. شما الان از انتخابات رياست جمهوري و بازگشت اعتبار صندوق راي صحبت ميکنيد. حالا بگذاريد دو سال بگذرد، انتخابات مجلس دهم برگزار شود تا ببينيد چه معجزه اي از آن بيرون خواهد آمد.\nفاطمه صادقی : ببينيد آقاي دکتر شما همه مسائل و فقدانهاي ما نظير اعتبار صندوق راي، بوروکراسي کارآمد، حاکميت سياسي خوب و مواردي از اين قبيل را به مدرنيته ربط ميدهيد. در حالي که به نظر من مدرنيته در همه جا با خودش اين چيزها را نياورده است. براي همين است که ما مي بينيم مدرنيته در يک جا تبديل به آمريکاي لاتين ميشود که از آن پوپوليسم در ميآيد و انواع مدرنيته هاي ديگر را هم داريم که از دل آنها نظام هاي سياسي و اجتماعي مختلفي ـ نظير آنچه مثلا در فرانسه و انگلستان شاهد هستيم ـ محقق ميشود. از طرف ديگر نوعي مدرنيته را مثلا در هند ميبينيم که اساسا انگار «فقر» يک عنصر ذاتي و بديهي آن است. بله، ما بوروکراسي کارآمد، نظام مالياتي صحيح، حکومت پاسخگو، اعتبار صندوق راي و خيلي از اين مسائل را نداريم. اما اينکه ما از اين ضرورت ها محروم هستيم يک بحث است و اينکه بخواهيم همه اين کمبودها را به فقدان مدرنيته متصل کنيم، بحث ديگري است.\nيعني به باور خانم صادقي نبايد تمام نداشته ها و کمبودهايمان را به فقدان مدرنيته حواله دهيم.\nفاطمه صادقی : دقيقا. خود مدرنيته هم اصلا چنين ادعايي ندارد که من ميتوانم با خود تمام اين نداشته ها را بياورم. اتفاقا در خيلي از جاها ميبينيم عکس اين قضيه اتفاق افتاده است. بنابراين مسائل «مبتلا به» ما يک چيز و تجربه مدرنيته و فقدان آن به عنوان پروسه مدرنيزاسيون چيز ديگري است.\nسعيد حجاريان: درست است. من حرفهاي شما را قبول دارم. اولا مدرنيته يک بذر واحد ندارد. امروزه از مدرنيتهها سخن ميگويند. بهطور مثال از مدل مدرنيته انگليسي يا فرانسوي سخن ميرود. شوروي مدل شد و راه خودش را رفت يا چين هم راه و مدل خود را پيش گرفت. اين مساله درباره آمريکا يا آلمان هم صادق است. بنابراين، مدرنيته بذر واحدي ندارد که در ايران هم بکاريم و محصولي مشابه برداشت کنيم. آن مدرنيت هاي که درنهايت به عنوان محصول برداشت ميشود، بستگي به بسترهاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي ِ مکان خود دارد.\nثانيا، اشاره کرديد که مدرنيته هم ادعايي ندارد که ميتواند همه نداشته ها و کمبودها را جبران کند. همانطور که توضيح دادم برخي در نقد مدرنيته همين را گفته اند و برخي ديگر حتي از اين هم فراتر رفتهاند و مدرنيته را کاملا نفي کرده و آن را تکامل منفي خواندهاند. حرفهايي که امثال فرديد درباره مدرنيته ميزنند را در جاهاي ديگر هم ميگويند. اما ميگوييد که مسائل «مبتلابه» ما يک چيز و فقدان يا تحقق مدرنيته چيز ديگري است. سوال اين است که اين مسائل مبتلابه چيست؟ به نظر من، داشتن قشون، صنعتيشدن، يا رفاه اقتصادي مساله اصلي در مدرنشدن نيست. اينها مساله مبتلابه ما در ارتباط با مدرنيته نيستند. به نظر من، تنها مساله مبتلابه ما، دموکراسي است. گره اصلي اينجاست. تمام مواردي که مثال زديد ـ از جمله فرانسه، انگليس، هند، آمريکاي لاتينـ دموکراتيک هستند. به نظر من، دموکراسي عنصر لايتجزي مدرنيته است. در همين مواردي که اشاره کرديد، ممکن است عناصري غايب باشند. به طور مثال، همانطور که همه ميدانيم در هند، فقر بيداد ميکند و بنابراين رفاه اقتصادي وجود ندارد اما دموکراسي وجود دارد و به همين معناست که ميتوانيم از مدرنيته هندي سخن بگوييم.\nاما اگر دموکراسي عنصر اصلي مدرنيته است، اين سوال باقي ميماند که براي ما کدام راه يا پروژه بهتر است؟ من از اول گفته ام مشروطه خواه هستم و اين يعني که معتقدم مدرنيزاسيون از نقطه اي شروع ميشود و بعد بايد کمکم جلو برويم. بنابراين بايد اين پروژه را در عمل پيش ببريم تا ببينيم چه خواهد شد. اما چيزي که ميتوانم توصيه کنم اين است که اين روند بايد با شيب ملايم حرکت کند. من احساس ميکنم براي ما اين راه بهتر و کم دردسرتر است که البته از ويژگي محافظه کاري من سرچشمه ميگيرد. من بسيار محافظه کار هستم. نگاه نکنيد دائما با اين و آن دعوا ميکنم. من ذاتا محافظه کار هستم. بحثهاي تئوريک را بايد از عمل واقعي جدا کرد.\nفاطمه صادقی :: براي شما کدام يک اهميت بيشتري دارد؟\nسعيد حجاريان:: به هرحال گاهي هم بايد دعوا کرد.\nخب آقاي دکتر! شما ميگوييد ما بياييم مدرنيته و اجزاي آن از قبيل دموکراسي و تکثرگرايي و غيره را به عنوان پروژه اما پروژه هايي بلندمدت و آهسته در نظر بگيريم و جلو برويم. اما همين انگليس که اتفاقا مدل ايدهآل مدرنيته محافظه کار است مملو از مبارزه اجتماعي است. البته اين مبارزه ها ايدئولوژيک نيست اما اين کشور مبارزات اجتماعي زيادي را پشت سر گذاشته است. بنابراين اين محافظه کاري که شما ميگوييد آيا به اين معناست که همه چيز به خودي خود خوب خواهد شد؟\nسعيد حجاريان: نه اينطور نيست. در انگلستان ما جنبش هاي متعددي داشته ايم، نظير جنبش ديوارکشي يا جنبشي که کرامول آن را رهبري ميکرد يا جنبش پيوريتنها. اين جنبشها اثر داشته اند و بنابراين من دترمينيستي نگاه نميکنم. همانطور که گفتم کارگزار تاريخي ميتواند پروسه تاريخي را تسريع کند و به عبارت ديگر، در نقش کاتاليزور ظاهر شود.\nحالا سوال اين است که اگر ما اين مسائل را به عنوان پروژههاي بلندمدت تعريف کنيم، احتمالا آن قطب نمايي را که بايد راهنماي کنش سياسي باشد، از دست خواهيم داد و دائما همهچيز را به جامعه احاله خواهيم داد.\nفاطمه صادقی :: در واقع احاله ميشود به دولت و نقش مديريتي آن.\nسعيد حجاريان: اينجا دو سوال متفاوت را مطرح ميکنيد. سوال متين درباره کنش سياسي و فرجام آن در پروسه مدرنيزاسيون است اما سوال خانم صادقي برعکس درباره جايگاه دولت است. درباره کنش سياسي، قبلا اشاره کردهام که ما دو تجربه مهم داريم: انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامي. گوهر تجربه مشروطه، تلاش براي بازسازي دولت از بالا بود. اين تلاش در جاهايي موفق و در جاهايي ناکام بود. در انقلاب مشروطه، در پايين و در جامعه زياد خبري نبود. بعد از کودتاي محمدعليشاه، سردار اسعد بختياري تهران را فتح کرد و به استبداد صغير پايان داد اما بايد به اين نکته توجه داشت که بختياريها عشيرهاند. عشيره يک جماعت (Community) است و نه جامعه. رهبر اين جماعت که تازه از فرنگ آمده بود، تصميم به فتح تهران گرفت و ديگران هم از او تبعيت کردند. اگر او اين تصميم را نميگرفت، کسي از بختياريها به تهران نميآمد. از سوي ديگر، سپهدار تنکابني هم از شمال راهي تهران شد که او هم فئودال بود. در آذربايجان اما به دليل کنش سياسي گرجيها و ارمنيها و آذري ها بسيج ميشوند و به تهران ميآيند و بعد از مدتي هم خاموش ميشوند. بنابراين انقلاب مشروطه ترکيبي از تلاش بالا و پايين اما بيشتر ناشي از تلاشهاي نخبگان بود. در انقلاب، امام از پايين شروع کرد و با شاه هم مذاکره نکرد. در پاريس هم هرکسي ميخواست پيش امام برود، اعلام شده بود که اول بايد استعفا دهد. بنابراين جمهوري از پايين بود و مشروطه از بالا. حرف من اين است که راه براي دموکراسي ما ترکيبي از اين دو است: چانهزني از بالا و فشار از پايين. به اين ترتيب، من مشروط هخواه هستم، اما مشروطه خواه اصلاح شده. ورژن مشروطه خواهي من ورژن مشروطه خواهي جامعه محور است. اما وقتي از جامعه حرف ميزنيم، از مردمي حرف ميزنيم که به سازماندهي، رهبري و ايدئولوژي نياز دارند و براساس آن عمل ميکنند. بنابراين مشروطه خواهي جامعه محور مستلزم کنش سياسي هم هست. توجه کنيد که آنچه در بالا هم اتفاق مي افتد کنش سياسي است. مگر چانهزني کنش سياسي نيست؟\nاما در پاسخ خانم صادقي بايد اول پرسيد که منظور از دولت در اينجا چيست؟ دولت با سرشت مدرن يا دولت پيشامدرن؟ وقتي منظورمان از دولت را مشخص کنيم، ميتوانيم به اين سوال پاسخ دهيم که در روند مدرن چه چيزي را ميتوان به دولت حوالت داد يا نداد. قبل از هر چيز بايد مساله دولت را حل کرد و اين حل مساله به معناي دموکراتيک کردن آن است. بعد از آن ميتوان درباره ميزان نقش دولت سخن گفت. من فکر ميکنم با دولت مدرن ميتوان توسعه را پيش برد. کماکان فکر ميکنم دولت، دولت مدرن، موتور توسعه است.\nفاطمه صادقی : من فکر ميکنم دو مساله را بايد از يکديگر تفکيک کرد. يکي اينکه واقعا مساله دولت البته در شرايط فعلي و با در نظر گرفتن احتمالات پيشرو خيلي مهم است. بالاخره سيستم مالياتي را چه کسي بايد تنظيم کند؟ يا بوروکراسي را چه کسي بايد اصلاح کند؟ امنيت و مسائلي از قبيل عدالت اجتماعي، صندوق راي و خيلي مسائلي از اين دست را دولت بايد سر و سامان بدهد. بنابراين يک دولتي بايد باشد و هيچ شکي در آن نيست. ضمن اينکه اين دولت بايد مدرنيست هم باشد؛ چراکه بالاخره پروژه آن قرار است مدرنيزاسيون باشد.\nاما سوال ديگري که وجود دارد اين است که شما چه برنامهاي براي خود دولت داريد؟ چون آنچه مهم است برنامه است؛ حالا اين برنامه ميتواند چپ يا راست باشد.\nسعید حجاریان: سوال شما درباره سياستگذاري (Policy) است. زماني دغدغه من هم سياستگذاري بود اما اکنون دغدغه و بحث ما درباره سياست (Politics) است. ببينيد جوهر دولت، قدرت است. قدرت هم بايد جمع شود. در واقع بوروکراسي ظرف قدرت است. شما شنيدهايد که اقتصاددانان ميگويند اگر ثروت انباشته نشود، آن چيزي که توزيع ميشود جز فقر نخواهد بود. يعني در شرايطي که ثروت انباشته وجود ندارد «عدالت» ميشود توزيع فقر. حالا من اين عبارت را به زبان سياسي ترجمه کردهام و ميگويم اگر قدرت انباشته نشود، توزيع آن به هرجومرج خواهد انجاميد. يعني توزيعِ قدرت انباشتهشده ميشود دموکراسي، اما توزيع قدرتي که انباشته نشده به هرجومرج خواهد انجاميد. بحث من انباشت قدرت در دولت (State) است به نحوي که ملت (Nation) در درون آن است. وقتي از دولت مدرن سخن ميگوييم، منظورمان دولتي است که ملت در جوف آن است. توجه کنيد هرجا دولت را به معناي دولت مدرن به کار ميبرم، ملت در درون آن مستتر است و در واقع دولت دموکراتيک را مدنظر دارم.\nپس شما ميگوييد قدرت بايد ابتدا انباشته و متمرکز و بعد از آن توزيع شود در حالي که اين رويکرد کاري به واقعيت اجتماعي ندارد.\nسعيد حجاريان:: من ميگويم ما هنوز قدرت متمرکز و انباشته نداريم. حالا چه چيزي را ميخواهيم توزيع کنيم؟\nفاطمه صادقی :: همين جاست که آقاي حجاريان راست ميشوند.\nسعيد حجاريان: من به يک معنا خودم را «اتاتيست» [دولتگرا] ميدانم و از آن هم دفاع کرده ام. من لوياتان را قبول دارم و فکر ميکنم با لوياتان هابز در قرن هفدهم هم افق هستيم. مبناي کار هابز در لوياتان بسيار قوي است. اين قوت و قدرت را در کار فيلسوفان ديگر مشاهده نميکنيم. حتي نظريه لاک هم اين قوت را ندارد. خاطرم هست که ديداري با شيخ مهدي حائري داشتيم. ايشان نظريه لاک را مبناي کار خود قرار داده و نظريه وکالت را مطرح کرده بود. براساس نظر ايشان مبناي جامعه مالکيت است و حکومت هم براساس مالکيت مشاع تشکيل ميشود. من در آن ديدار به ايشان گفتم نظريه شان دو مشکل جدي دارد. اولا، حق حيات در نظريه ايشان مغفول مانده است، حال آنکه حق حيات بر حق مالکيت تقدم دارد. ثانيا، طبق قاعده فقهي هرکسي به اندازه مالکيت خود بر مشاع هم مالکيت دارد. اگر من و شما در يک واحد آپارتماني زندگي کنيم و واحد شما دوبرابر من باشد، سهم شما از مشاع هم دو برابر من خواهد بود. به همين دليل به ايشان گفتم اين نظريه شما منجر به دفاع از سهم بيشتر ثروتمندان در دولت خواهد شد. اما هابز اساس نظريه خود را بر حق حيات ميگذارد و به همين دليل از اين تناقضات مبرا ميشود. اما درباره وضعيت خودمان، واقعيت اين است که دولت ما، دولت بيقدرتي است. دولت در ايران با ابزارهايي اراده خود را دنبال ميکند که اتفاقا نشاندهنده فقدان قدرتش است.\nفاطمه صادقی :: يعني قدرت سرکوب دارد و قدرت سرکوب هم به معناي نداشتن اقتدار است.\nسعيد حجاريان:: يعني اعمال قدرت به وسيله لباس شخصي ها، قتل هاي زنجيرهاي و ابزارهايي از اين دست اتفاقا نشان دهنده بي قدرت بودن دولت در ايران است.\nاسم اين را چه مي گذاريد؟\nسعيد حجاريان:: اين همان هرج ومرج است. ببينيد قدرت بايد کم کم تبديل به «اقتدار» شود تا مشروعيت پيدا کند.\nپس شما «اقتدار» را قدرتِ مشروع ميدانيد؟\nمعنايش همين است ديگر. اقتدار يعني به کار بردن زور مشروع. حتي به باور من دولت ما اقتدارگرا به آن معنايي که من ميگويم نيست. يک عده ميگويند دولت ما اقتدارطلب و فاشيست است. اما من ميگويم فاشيسم مربوط به وضعيت مابعد سرمايه داري است. دولت ما کجا فاشيستي است؟ دولت فاشيست صنايع قوي، بوروکراسي قوي، حزب قوي و... دارد. دولت ما تماميت خواه است اما فقط به اين معنا که تماميت را مي خواهد. درواقع دولت ما دولتي است که در عين اينکه تماميت را ميخواهد، تماميت خواه نيست. خوب است اينجا خاطرهاي بگويم. چندتا از بچه ها قبل از انقلاب در زندان شيراز به شدت دنبال آزاد شدن به هر قيمتي بودند و به همين خاطر به «آزاديخواه» معروف شده بودند. حالا دولت ما هم به اين معنا تماميت خواه است. البته بعضي ها براي فحش دادن به دولت ايران ميگويند تماميت خواه است. تماميت خواه کجا بود؟ اصلا اين چه حرفي است که برخي ها ميگويند؟ دولت ما خيلي عقب مانده است. اصلا عقب مانده تر از اين حرفهاست. ما اول بايد ببينيم دولت چه هست.\nپس بايد چه کار کرد؟ يعني بايد بگذاريم دولت تمام قدرت را در جامعه به دست بگيرد؟\nسعيد حجاريان: حرف من اين است که ملت ـ دولت درست شود؛ به طوري که در دولت مفهوم ملت مندمج و مندرج باشد. ما اين مفاهيم را بد ترجمه ميکنيم؛ طوري که انگار ملت در يک طرف قرار دارد و دولت در طرف ديگر است. در حالي که اينطور نيست. من قراردادگرا هستم. معناي قرارداد چيست؟\nسعيد حجاريان:: بله. شما عکس لوياتان را ديده ايد؟\nسعيد حجاريان:: اين عکس چي هست؟\nانبوهي از مردم لوياتان را ميسازند.\nسعيد حجاريان: دقيقا. به همين معناست که از منظر قراردادگرايي، در داخل دولت، ملت قرار دارد. پولک هاي لوياتان مردم هستند. در ضمن، لوياتان دو عصا دارد. يکي شمشير شاه است و ديگري عصاي کشيش است. اولي در دست راست او قرار دارد و دومي در دست چپ او است که تفوق شمشير بر عصا و دولت بر کليسا را نشان ميدهد. هابز هم اتاتيست است اما از طرف ديگر از آنجايي که قراردادگراست، در دل دولت او ملت مندرج است. و اين ترکيب چگونه حاصل ميشود؟ از طريق قرارداد مردم با هم. در نظر هابز مردم با هم قرارداد ميبندند که گرگ يکديگر نباشند. بنابراين ميتوان هم قراردادگرا و هم دولت گرا بود. هابز به دليل همين قراردادگرايي است که ليبرال ميشود. چراکه منشأ قدرت دولت را مردم و قرارداد آنها ميداند. و باز به همين دليل است که دولت مورد نظر او، دولت مدرن است.\nفاطمه صادقی : آقاي حجاريان حالا يک نقدي هم بر اين ديدگاه به اصطلاح اتاتيسم شما وارد است. در واقع به همين دلايل است که معتقدم شما يک مدرنيست هستيد. البته مدرنيستي که... .\nسعيد حجاريان:: مدرنيست اما از نوع محافظهکار آن هستم. (خنده)\nفاطمه صادقی : بله يک مدرنيست محافظه کار هستيد. شما ميگوييد ابتدا بايد قدرت تجميع و بعد توزيع شود تا از آن دموکراسي بيرون بيايد و تاکيد ميکنيد اگر قدرت قبل از تجميع، توزيع شود به هرجومرج خواهد انجاميد.\nسعيد حجاريان:: بله. همينطور است.\nفاطمه صادقی : بسيار عالي. اين يک ديدگاه اتاتيستي است. اما يک ديدگاه ديگر هم در برابر آن وجود دارد که ميگويد شما در اين مسير از همان ابتداي پروژه ساختن دولت تحت لواي انباشت همه قدرتها ـ که ميخواهيد بعدا آن را در جهت رسيدن به دموکراسي توزيع کنيدـ در واقع داريد تمام روندهاي دموکراتيک را مضمحل ميکنيد. يعني ساختن ملت که به آن اشاره کرديد مستلزم اين است که هويت هايي نظير هويتهاي قوميتي، جنسيتي، مذهبي، نژادي و انواع و اقسام هويتها را همان اول سرکوب کنيد؛ کما اينکه در اسپانيا، آلمان، بسياري از کشورهاي مدرن در اروپا و چين هم همين اتفاق افتاد. بعد هم قدرت زبان خود و در مرحله بعد هم احتمالا نژاد خودش را تحميل ميکند. بنابراين اين بحث وجود دارد که اتاتيسم باعث ميشود از ابتدا قدرت متمرکز شود بدون اينکه بتوان به توزيع دموکراتيک آن اميدوار بود. نهايت اين وضعيت همان وضعيت استثنايي است که الان ديگر تبديل به قاعده شده است. بله، زماني اميد اين وجود داشت که در همه جاي دنيا دموکراسي محقق شود اما الان واقعا چنين اميدي وجود ندارد. واقعيت اين است که الان سيطره دولت روزبهروز در حال گسترش است، دولت همه شهروندان را به راحتي رصد و فعاليتهاي آنان را مشاهده ميکند، هر نوع کنش سياسي ميتواند به عنوان تروريسم محکوم شود و در چنين شرايطي به سختي ميتوان از کنش سياسي سخن گفت. زماني افراد ميتوانستند با دولت مخالفت کنند اما الان با کوچکترين اقدامي از سوي مخالفان، حکومت به راحتي به آنان انگ تروريسم و خرابکاري ميچسباند. اين گفتار فراگيرِ «تروريسم» از سوريه گرفته تا ايران، عراق، افغانستان و حتي ايالات متحده و... وجود دارد. ميخواهم بگويم آن رويکرد اتاتيستي که شما بر آن تاکيد ميکنيد بن بست هاي وحشتناک اين چنيني هم دارد.\nسعيد حجاريان: ببينيد بحث من همان بحث قرارداد است. مورد ماگناکارتا در انگليس نمونه اوليه اين نوع قرارداد است. در قراردادِ ماگناکارتا در يک طرف شاه بود و در طرف ديگر هم اشراف زميندار بودند. در واقع، در آنجا ملت محدود به اشراف زميندار و دولت به شاه محدود بود. اين دو با يکديگر عهد بستند و بر مبناي آن و در طول زمان، محدوده ملت کم کم گسترده شد. کم کم بورژوازي به وسط آمد. بعد مجلس عوام کم کم گسترده شد. تا قبل از آن فقط لردها بودند که مجلس سنا را داشتند. بعد از آن مجلس عوام هم تشکيل شد. بعد کم کم حق راي گسترده شد؛ زنان و کارگران هم حق راي گرفتند. اين روند به چه معنا است؟ يعني ملت بسط پيدا کرد. اکنون همه در اين کشور حق راي دارند. تا جايي که دارند بحث ميکنند که براي خارجي هاي مقيم انگليس هم حق راي در نظر بگيرند. ذات دولت مدرن، قرارداد است و نظر من اين است که قرارداد همان نقطه آغازين دولت است. به نظر من حتي اگر در ايران بين دو نفر در راس حاکميت اين اتفاق بيفتد بس است. يعني همين که يکنفر در مقام ملت و ديگري در مقام دولت قرار بگيرد کافي است. اينجا ميتواند نقطه آغازين باشد به شرطي که قابل برگشت نباشد. به عبارت ديگر، لوياتاني داشته باشيم با يک پولک. تا قبل از اين قرارداد، افراد، رعيت (Subject) هستند. اما کسي که قرارداد ميبندد، ديگر رعيت نيست، شهروند (Citizen) است.\nفاطمه صادقی :: يعني شما نقطه آغاز را نه سازوکار دولت، بلکه قراردادي ميدانيد که بايد به وجود بيايد.\nسعيد حجاريان:: دقيقا. براي من قرارداد خيلي مهم است. هر قراردادي مهم است.\nفاطمه صادقی :: قراردادي که برگشت ناپذير هم باشد.\nفاطمه صادقی : خب، اين قرارداد را چگونه ميتوان «اتاتيسم» معنا کرد؟ چون اينکه شما ميگوييد که اتاتيسم نيست و در واقع پيشااتاتيسم است. چون شما الان داريد ميگوييد که قرارداد از خود دولت مهمتر است. درحالي که ميدانيم سازوکار دولت بعد از انعقاد اين قرارداد خواهد بود.\nالبته آقاي حجاريان معتقدند که طرفين قرارداد هم مهم هستند؛ يعني ايشان آن قراردادي را مهم ميدانند که نه بين افراد عادي بلکه بين ملت و دولت بسته شده باشد.\nسعيد حجاريان: ببينيد هابز اولين کسي است که بر ضرورت قرارداد تاکيد ميکند. منتهي درنهايت هابز ليبرال است. چراکه نظريه او مبتني بر قرارداد است. قرارداد مدنظر هابز بين شهروندان ـ دو به دو ـ و به نفع شخص ثالث يعني لوياتان بسته ميشود. جمع اين خرده قراردادهاست که بدل به لوياتان ميشود. بنابراين ملت و دولت با هم قرارداد نمي بندند بلکه اين ملت است که در درون خود و براي فرار از وضع طبيعي که منجر به انقراض حرث و نسل ميشود قرارداد ميبندند و چنگ و دندان خود را به دولت تحويل ميدهد. دولت در اينجا وکيل نيست، بلکه اجير است. به نظر او، دولت اساسا ماحصل قرارداد است. بدون قرارداد، دولت مدرني وجود نخواهد داشت.\nبه اعتقاد هابز، اين دولت همه کاري ميتواند بکند. ميتواند تعيين کند که چه چيزي خوب و چه چيزي بد است. کِي روز و کِي شب است. حتي ميتواند مفاهيم را مشخص کند. طبق عبارت هابز، دولت حق تعريف دارد. باز به نظر او، دولت کليساست. به عبارت ديگر، ميتواند بگويد کدام دين خوب و کدام دين بد است.\nدر نظر هابز، آيا اگر دولت قرارداد را فسخ کرد، مردم حق شورش دارند؟\nفاطمه صادقی :: در نظريه هابز اين امکان وجود ندارد. هابز معتقد است که حتي اگر دولت زير قرارداد بزند جامعه نميتواند اين کار را انجام بدهد.\nسعيد حجاريان: ببينيد بالاخره حکومت بر آدمها اعمال ميشود. يعني در اين شرايطي که همه قتل عام شده اند پس ديگر حکومتي وجود ندارد. بياييد ببينيم در شرايطي که هابز ترسيم ميکند مردم چه کاره هستند؟ آيا مردم حق شورش دارند؟ اول بايد پرسيد که کدام مردم؟ همه مردم يا گروهي از مردم؟ دولت دو قانون و دو وظيفه دارد: حفظ ثغور و جلوگيري از هرج ومرج. در واقع، اول از همه نبايد بگذارد نيروي خارجي مردم را بکشد و بعد از آن اجازه ندهد که مردم يکديگر را بکشند. اگر نتواند اين دو کار را انجام دهد خود به خود قرارداد باطل است. چون قرارداد از ابتدا براي همين امر بسته شده است. از کجا متوجه مي شويم متن قرارداد چيست؟ از اينجا که قبل از قرارداد مردم در وضع طبيعي بوده اند و در اين وضع، انسانها گرگ انسانها بوده اند. قرارداد براي برون رفت از اين وضعيت بوده و در صورتي که به وضعيت طبيعي برگرديم، قرارداد خود به خود فسخ ميشود و دولت از بين رفته و به قول علما خودبه خود منعزل است.\nصادقي: هابز هم اتاتيست است.\nسعيد حجاريان:: کاملا اتاتيست است اما از نوع ليبرال آن.\nفاطمه صادقی : و اتفاقا معضل به خود هابز و به نوعي به همه اتاتيستها بازميگردد. بالاخره اين سوال مطرح است که وقتي شما قدرت را تجميع کرديد، چطور و با چه مکانيسمي ميخواهيد و ميتوانيد دولت را وادار به توزيع آن کنيد؟\nسعيد حجاريان: خود قرارداد اين کار را انجام خواهد داد؛ اگر قرارداد حاصل خرده قراردادهاي بين مردمي باشد که نميخواهند گرگ هم باشند، اين کار انجام خواهد شد. حالا بعد از هابز کمکم به جان لاک و بعد به روسو و مونتسکيو ميرسيم. بنيادش که درست شود آرامآرام همه چيز حل خواهد شد. مهم بنياد کار است. هابز خيلي مهم است. انديشه هابز خيلي منسجم است.\nفاطمه صادقی :: اما خب خيلي از مسائل را هم دارد. مانند همان حق تعريفي که شما به آن اشاره کرديد که آن را از آن دولت ميداند. اينکه دولت بتواند بگويد کِي روز و کِي شب است.\nسعيد حجاريان:: و اينکه ارزشها و ضدارزشها چيست؟ دين چيست؟ اخلاق چيست؟ و...\nفاطمه صادقی :: و آيا اين همان وضعيت استثنايي نيست که اشميت از آن سخن ميگويد؟\nسعيد حجاريان: اشميت کتابي درباره لوياتان دارد و در همان کتاب نشان داده که نظرش با هابز فرق ميکند. اشميت ليبرال نيست. من ميخواهم بگويم نقطه آغاز خيلي مهم است که الان ما در آنجا قرار نداريم. در واقع حرفهاي من بيشتر برميگردد به همان بحث حاکميت دوگانه. من هنوز معتقدم بايد به حاکميت دوگانه فکر کنيم. منظورم اين است که از همان يک پولک شروع کنيم.\nخب الان ما در آن نقطه آغازين قرار نداريم. اما فکر ميکنيد واقعا نزديک به آن هم نيستيم؟\nحجاريان: چرا. اتفاقا من معتقدم در ايران هميشه احتمال به وجود آمدن حاکميت دوگانه وجود دارد چراکه اينجا منابع مشروعيتبخشِ دوگانه وجود دارد.\nآنوقت حاکميت دوگانه به معناي حکومت همزمان ملت و دولت است؟\nسعید حجاریان: بايد براي خودش محملي پيدا کند؛ يعني ملت بتواند براي خودش دولت درست کند. من فکر ميکنم، ما ملت داريم اما دولت نداريم. دولت ما پيشامدرن است. انتخاب خاتمي يا انتخاب روحاني تلاش براي ايجاد همين دولت مدرن است. مثال ديگري بزنم: زمان انقلاب هم بازرگان دولت بود و هم بختيار. اما چه کسي در واقع حکومت ميکرد؟ آن کسي که بر خيابان حکومت ميکرد. دولت ـ دولت مدرن ـ آن است که ملت را در جوف خودش داشته باشد. عقب تر بروم: مصدق از مجلس بيرون آمد و اعلام کرد که دولت ـ در عبارت او، مجلس ـ همان جاست که مردم هستند.\nاما آقاي حجاريان اين نوع برداشتي که از ملت و دولت داريد يک حالت خيلي اشرافي و خيلي محدود و اليتيستي دارد.\nسعيد حجاريان:: نه خب اينها براي اولش است. اين حرفها هم که ميگويم مربوط به قديم هاست که ما هنوز ملت نداشتيم.\nفاطمه صادقی : البته آقاي حجاريان از محافظه کاري تعريف مدرن دارند. چون اگر بخواهيم محافظه کاري سنتي را در نظر بگيريم که اصلا ضد «State» است و به اتاتيسم هم اصلا ربطي ندارد. اما اين محافظهکاري مدرن، به جاي اشراف، اقتدار را به دست دولت ميدهد. يک اشکال ديگري هم که در مدل آقاي حجاريان وجود دارد، اين است که از آنجايي که مکانيسم مشخصي براي توزيع اين قدرت انباشته شده وجود ندارد، ممکن است در اشخاص متمرکز شود و اين مساله بر آن قدرت سرکوب مي افزايد. واقعيت اين است که من تا جايي حرف آقاي حجاريان را ميفهمم. تا آنجايي که ايشان بر ضرورت تجميع قدرت تاکيد ميکنند براي من قابل فهم است. يعني فرض ما بر اين است که شما اين تئوري را درست تبيين ميکنيد. اما مساله بعدي اين است که توزيع قدرت همچنان معطل است و بايد بگويم اين تئوري شما درنهايت به شدت اقتدارگرا از آب درخواهد آمد. سوال ديگري که اينجا مطرح است و به نظرم اهميت زيادي دارد، اين است که پس در اين شرايط اصلاحات روي چه چيزي بنا شده است؟ منظورم به طور مشخص اين است که دموکراتيک بودن آن در کجاست؟ اگر تئوري شما آن چيزي است که داريد ميگوييد پس اين همه تلاش براي آزادي بيان، احزاب، مطبوعات و غيره در چه چارچوبي انجام شده است؟ با اين تئوري، آن انقلابي که بخواهد از دلش «State» بيرون بيايد هم پيشاپيش محکوم است. شايد اگر بخواهيم عنواني براي بحث امروز انتخاب کنيم ميتوانيم آن را «تناقضهاي سعيد حجاريان» بناميم.\nسعيد حجاريان:: پروژه من اين است که چگونه ميشود يک دولت پاتريمونيال را به يک دولت مدرن حداقلي بدل کرد. از خانم صادقي ميپرسم که پروژه ايشان چيست؟\nفاطمه صادقی : من براي پاسخ به اين سوال شما به آن بخش از صحبت هاي خود شما برميگردم که به مصدق اشاره کرديد. به اين نکته توجه کنيد که خود مصدق بود که مجلس را منحل کرد. اين اتفاقي است که در طول تاريخ به صور گوناگون رخ داده و از قضا با توسل به قانون. بنابراين ميشود گفت دولت هاي مدرن در ايران نهتنها نتوانستهاند وضعيت استثنايي را حل کنند، بلکه خود موجد آن بوده اند. من فکر ميکنم تا زماني که نشود براي مسأله اقتدار در انواع آن راه حلي يافت، هر نوع تلاشي براي بازتوزيع آن حتي در شکل مدرن و با توسل به توجيهات رايج ناکام خواهد ماند. در ايران مدرنيته سياسي دقيقا مصداقي از وضعيت استثنايي آنهم در اشکال بسيار پيشرفته آن بوده است. در اينجاست که ميگويم با مدرن شدن ـکه البته من معتقدم مدتهاست که اتفاق افتاده؛ هرچند در حال پيشروي هم هست ـ نه تنها مسأله دموکراسي حل نشد، بلکه اکنون دورترين چيزي است که میشود تصورش را کرد. در واقع مدرنيته ايراني، تنها کاري که کرده اين بوده که حاکميت را از يک شکل اقتدارگرا به شکل اقتدارگراي ديگر و حتي سهمگين تر تبديل کرده است. به نظر من ما دچار يکسري توهمها درباره مدرنيته و بالاخص مدرنيته سياسي هستيم. ولي واقعيتها چيز ديگري به ما ميگويند. بايد ديد چرا مدرنيته در بافت ايران و بيشتر کشورهاي منطقه چنين سرنوشتي داشته است. به نظر ميآيد پاسخ به اين سوال در غفلت از مسأله اقتدار و مباني حاکميت در جوامع ما به طور کلي نهفته است. من فکر ميکنم براي ما بيش از بازتوزيع اقتدار، همواره حاکميت در اولويت بوده است. البته مشخص نيست حاکميت براي چه چيز؟ اصلا چرا حاکميت تا اين حد براي ما مهم است؟ به نظر ميآيد حاکميت نوعي وسيله بي هدف يا بهترين حالت حاکميت براي حاکميت بوده است. اين مساله باعث شده که حتي مباني حاکميت نيز لرزان باشد... يعني شاهد برآمدن حاکميت هايي هستيم که اصلا معلوم نيست چرا هستند؛ به جاي اينکه نباشند. به نظر من پرسش اساسي ما پرسش از مدرنيته نيست. پرسش از حاکميت است\nمنبع : مهرنامه شماره 37


هوش مصنوعی واتسون با پیش‌بینی عملکرد آینده - علم و دانش - جامعهٔ برنامه‌نویسان ایران\nیکی از دغدغه‌های کارفرمایان در حوزه منابع انسانی، علاوه بر استخدام نیروی متخصص، تصمیم‌گیری برای ادامهٔ همکاری با کارمندان فعلی و مشخص نمودن اضافه حقوق و مزایای شغلی است. کارفرمایان تمایل دارند بدانند واقعا کدام یک از کارمندان شرکت، مستحق دریافت اضافه حقوق است و کدام یک فردی ارزشمند برای شرکت محسوب می‌شود که ارزش سرمایه‌گذاری دارد و حضورش برای شرکت مثمر فایده است. کارفرمایان علاقه دارند تا بدانند کدام یک از کارمندان شرکت، عملکرد بهتری در آینده از خود نشان می‌دهند. پیش‌بینی وضعیت عملکرد آیندهٔ کارمندان و مشخص نمودن دورنمای کاری آنها بسیار حائز اهمیت است.\nهمیشه با بررسی وضعیت و عملکرد گذشتهٔ فرد، نمی‌توان در مورد آیندهٔ او و موفقیت‌هایی که قرار است به دست بیاورد، پیش‌بینی کرد. در شرکت IBM، نه تنها عملکرد و دستاوردها یا خطاهای گذشته پرسنل مورد بررسی قرار می‌گیرند، بلکه در مورد آیندهٔ آنها نیز پیش‌بینی‌هایی انجام می‌شود و مشخص می‌شود فردی که اکنون در شرکت مشغول فعالیت است در آینده چه عملکردی خواهد داشت. واقعا شرکت IBM چگونه می‌تواند آیندهٔ کارمندان خود را قضاوت کند؟ در اصل IBM چگونه می‌تواند آینده را پیش‌بینی کند؟ همهٔ آنچه آی‌بی‌ام به انجام می‌رساند در یک کلمه خلاصه شده است: واتسون.\nتجزیه و تحلیل واتسون (Watson Analytics) با استفاده از هوش مصنوعی، به تجربیات گذشتهٔ افراد و پروژه‌هایی که پیش از این انجام داده‌اند، توجه نشان داده ودر عین حال مهارت‌های بالقوه و کارهایی که در آینده می‌تواند به انجام برساند را مد نظر می‌گیرد. واتسون مشخص می‌کند هر یک از پرسنل، چه مهارت‌ها و ویژگی‌های بالقوه‌ای برای ارائه به شرکت IBM دارد که در آینده می‌تواند از آن‌ها در جهت منافع شرکت بهره‌برداری کند. همچنین واتسون، سیستم آموزش داخلی IBM را نیز بررسی می‌کند تا ببیند آیا کارمند مربوطه مهارت‌های جدیدی را کسب کرده است یا خیر. مدیران IBM پس از ارزیابی امتیازهایی که واتسون به هر فردی می‌دهد، میزان پاداش یا وضعیت اضافه حقوق وی را مشخص می‌کنند. میزان افزایش حقوق فرد با توجه به امتیازهایی که واتسون برایش در نظر می‌گیرد، تعیین می‌شود.\nدر مدل‌های مدیریت سنتی، اگر فردی در شرایط فعلی، عملکرد بسیار قوی در شرکت داشته باشد، مستحق دریافت اضافه حقوق و پاداش می‌شود. ما هنوز هم عملکرد فعلی کارمندان‌مان را مورد توجه قرار می‌دهیم، ولی علاوه بر فعالیت‌ها و عملکرد فعلی، عملکرد آیندهٔ کارمندان در شرکت، برای ما بسیار حائز اهمیت است.\nشرکت آی‌بی‌ام ادعا می‌کند که واتسون در مقایسه با بررسی‌ها و تجزیه و تحلیل‌های کارشناسان منابع انسانی، از دقت ۹۶ درصدی برخوردار است و با چنین دقتی می‌تواند امتیاز عملکردی کارمندان را مشخص کند. در مدل‌های مدیریت سنتی، عموما کارفرمایان با توجه به محصولات و دستاوردهای گذشتهٔ پرسنل، برای آنها پاداش و اضافه حقوق مشخص می‌کنند و سابقهٔ افراد تنها معیار ارزیابی برای دریافت حقوق و پاداش است. در این سیستم جدید مبتنی بر هوش مصنوعی، گذشتهٔ افراد تنها مقدمه‌ای برای تعیین بقیه موارد است و در اصل همهٔ داستان نیست بلکه پیش بینی وضعیت آیندهٔ فرد نیز در تعیین حقوق و مزایای شغلی فعلی وی موثر هستند.\nرویکردهای مدیریت سنتی، برای زمان‌هایی که وظایف و مسئولیت‌های شغلی نسبتا ثابت هستند و هیچ‌گونه تغییری در کار و وظایف محول شده به فرد رخ نمی‌دهد، شاید کاربرد داشته باشد ولی به اعتقاد لاموراکس، با چنین رویکردی نیمه عمر مهارت‌ها، کوتاه و کوتاه‌تر می‌شود. توانمندی‌ها و کارهایی که کارمندان باید بتوانند در آینده به انجام برسانند، بیشتر از مهارت‌های گذشتهٔ آنها، اهمیت دارد. در سیستم مدیریتی جدید، کارمندان تشویق می‌شوند مهارت‌های جدیدی را بیاموزند و از آنجایی که می‌دانند سیستم امتیازدهی به یادگیری مهارت‌های جدید آنها امتیاز می‌دهد، برای یادگیری انگیزه دارند.\nبر اساس نظرسنجی انجام شده توسط شرکت مشاور Willis Towers Watson از بیش از ۲۰۰۰ سازمان و شرکت مختلف، مشخص شد که بیش از ۴۰ درصد پاسخ‌دهندگان در حال برنامه‌ریزی سیستمی هستند که مهارت‌های بالقوه و مهارت‌های آیندهٔ پرسنل شرکت را در ارزیابی کارمندان مورد توجه قرار دهد.\nدیوید لویید، مدیرعامل این شرکت با استفاده از سیستم امتیازدهی، ۱۰ درصد از بهترین نیروهای شرکت را که به اعتقاد وی، نیروهایی با استعداد هستند، شناسایی می‌کند و معتقد است که شرکت باید تمام تلاش خود را برای حفظ این ۱۰ درصد نیروی ماهر و ارتقا آنها به کار ببندد. این کارمندان از طریق سیستم خدمات داخلی شرکت، آموزش می‌بینند و فرصت‌های جدیدی برای دریافت پاداش و اضافه حقوق پیدا می‌کنند. در اصل سیستم امتیازدهی می‌تواند وضعیت آیندهٔ کارمندان را پیش‌بینی کند و با توجه به آن فرصت‌های جدیدی در اختیار آنها قرار بدهد. البته دیوید لویید، فرصت مهارت آموزی را در اختیار تمام کارمندان شرکت قرار می‌دهد. وی معتقد است:\nما فرصت مهار‌ت‌آموزی را در اختیار تمام کارمندان خود قرار می‌دهیم تا همهٔ آنها فرصت یادگیری مهارت‌های ضروری برای ادامهٔ کار را داشته باشند. برای ما فرقی نمی‌کند که فرد در نهایت در شرکت ما همکاری را ادامه بدهد یا ما را ترک کند، ما مهارت‌های لازم برای اشتغال را در اختیارش قرار می‌دهیم.\nنوشته قبلی رو نمایی ناسا از دفتر مسافرتی فراخورشیدی خود\nنوشته بعدی اهمیت یادگیری ماشین


مرسدس بنز رکورد دار فروش بیشترین خودرو لوکس 2016 خواهد بود\nمرسدس بنز رکورد دار فروش بیشترین خودرو لوکس ۲۰۱۶ خواهد بود\nحمل و نقلمتفرقهمقالات\nکمپانی مرسدس بنز چند وقتی است که رویه و ساختار جدید را برای تولید مخصولات خود در پیش گرفته است. این رویه که ظاهرا بسیار مفید و موثر واقع شده موفقیت روز افزون این کمپانی را رقم زده است. در چهار سال اخیر کمپانی مرسدس توانسته با پیشرفت قابل توجهی در هر ماه رکورد فروش ماه گذشته خود را شکسته و بیشتر از آن خودرو بفروشد. شکل گیری زبان طراحی جدید مرسدس تاثیر زیادی در این شکل گیری داشته است. هرچند انتقاد های زیادی به این کمپانی می شود اما ظاهرا همین زبان طراحی جدید بیش از هر چیزی توانسته مشتریان را راغب به خرید خودرو های این کمپانی نماید.\nنوامبر امسال چهل و پنجمین ماه متوالی است که فروش مرسدس روندی صعودی داشته؛ به عبارت دیگر برای ۴ سال پیاپی، مرسدس بنز هر ماه نسبت به ماه قبل تعداد خودروی بیشتری فروخته است.\nاین روزها و در دنیای پر از رقیب انجام چنین کاری بسیار دشوار به نظر می رسد اما ظاهرا سیستم مدیریتی جدید مرسدس توانسته این روند را تغییر داده و به موفقیت دلخواه خود برسد.\nکمپانی مرسدس در ماه نوامبر امسال موفق به فروش ۱۸۲,۶۰۲ دستگاه خودرو در بازارهای جهانی شده است. این رقم که در مواجه با مدت مشابه سال گذشته ۱۲٫۷ درصد پیشرفت داشته است. رقم فروش قابل توجهی به نظر می رسد.\nبه طور کلی نیز ازابتدای سال ۲۰۱۶ تا کنون کمپانی مرسدس توانسته ۱,۸۹۳,۶۱۹ دستگاه را در بازارهای جهانی به فروش برساند. این میزان در مقایسه با فروش سال گذشته این کمپانی به میزان ۱۱٫۸ درصد افزایش داشته است.\nدر ماه قبل مرسدس همچنین توانسته به عنوان پرفروش ترین برند لوکس در کشورهایی مثل آلمان، فرانسه، سوئیس، اتریش، ژاپن، ایالات متحده، تایوان و کانادا دست پیدا کند.\nدر میان آمار فروش می توان گفت رتبه نخست متعلق به دستگاه های شاسی بلند است که توانسته یک سوم کل فروش ماه نوامبر را به خود اختصاص دهد. همچنین سدان جدید و محبوب اشتوتگارتی ها یعنی E کلاس نسل پنجم (W213) بسیار قدرتمند وارد میدان شده و توانسته به فروش بالایی دست یابد.\nالبته این نکته شایان ذکر است که در آمار کلی سالانه کلاس C همچنان صدر نشین است و بالا ترین فروش را از سال ۲۰۱۴ تا کنون به خود اختصاص داده است، بنابراین باید گفت بزرگ ترین نقش را در پیروزی نهایی این کمپانی ایفا نموده است.\nلقب پرفروش ترین برند لوکس سال گذشته از آن رقیب دیرینه مرسدس بنز یعنی بی ام دبلیو بود که امسال با اختلاف فاحشی مجبور به واگذاری آن خواهد شد.\nافزایش فروش مرسدسپرفروش ترین برند لوکسرکورد فروش مرسدسفروش مرسدس\nکمپانی مرسدس بنز چند وقتی است که رویه و ساختار جدید را برای تولید مخصولات خود در پیش گرفته است. این رویه که ظاهرا بسیار […]


اقتصاد دیجیتال به حمایت احتیاج ندارد؛ دخالت نکنید - آریا بلاگ\nبه گزارش آریا بلاگ، در سال های اخیر که کشور گرفتار رکود مالی بوده تنها بخش فناوری اطلاعات رشد پایدار دورقمی داشته است. سهم این بخش از فراوری ناخالص داخلی پنج سال پیش کمی بیشتر از 2 درصد بود، اما این نسبت در سال گذشته به 6/ 5 درصد رسیده و پیش بینی می گردد در امسال به 5/ 6 درصد افزایش پیدا کند. اعداد و ارقام نشان می دهد ارزش افزوده این بخش در پنج سال گذشته تقریبا دو برابر شده است.\nاگرچه این رشد منحصر به فرد جای خوشحالی دارد، اما باید توجه داشت هنوز هم سهم فناوری اطلاعات از فراوری ناخالص داخلی کشور در قیاس با کشورهای دیگر کم است. این نسبت در کشورهای توسعه یافته حدود 30 درصد و متوسط جهان در حدود 15 درصد است.\nاین شرایط را در رشد بنگاه ها هم می توان دید. هم اکنون از 10 شرکت اول عظیم جهان 8 شرکت به این صنعت تعلق دارند؛ درحالی که 20 سال پیش حتی یک شرکت فناوری اطلاعات هم در جمع 10 شرکت اول جهان نبود. یکی از مهم ترین دلایل رشد سریع این صنعت همین سهولت رشد بنگاه های فناوری اطلاعات است. مثلا در صنایعی نظیر نفت و گاز و معدن که متکی به منابع طبیعی هستند معمولا دولت ها نقش مهمی در توسعه بنگاه ها دارند؛ چون دسترسی و بهره برداری از منابع طبیعی عموما در کنترل دولت هاست یا در صنایعی نظیر بانکداری و سلامت دولت ها به شدت تمایل به مقررات گذاری (Regulation) دارند و این کار بنگاه ها را سخت می نماید.\nاما در صنعت فناوری اطلاعات مهم ترین منبع ایجاد ارزش افزوده، نیروی انسانی است که خوشبختانه دولت ها در اغلب کشورها هنوز آن را تصاحب ننموده اند. مقررات گذاری هم در این صنعت به نسبت کمتر و منعطف تر است. پس طبیعی است که بنگاه ها رشد سریع تری نسبت به صنایع دیگر داشته باشند. تغییر سبک زندگی آدم ها و افزایش تقاضا برای خدمات دیجیتال هم باعث شده همیشه در بازار مازاد تقاضا وجود داشته و بنگاه های دیجیتال در صورتی که خدمات نوآورانه و باکیفیت ارائه دهند، مشکل چندانی در فروش نداشته باشند. معین است که رشد در این صنعت بیش از آنکه نیاز به مداخله و سرمایه گذاری دولت داشته باشد نیازمند مداخله کمتر و حکمرانی هوشمندانه (Smart Governance) است.\nدولت ها معمولا به بهانه حمایت از مصرف نماینده، جلوگیری از انحصار، پیشگیری از شکست بازار و این گونه عناوین عام پسند آغاز به مداخله در صنایع نموده و در نهایت نه تنها هیچ کدام از این اهداف را محقق نمی نمایند بلکه کارآیی بازار و بنگاه ها را هم کاهش داده و در نهایت حق انتخاب مشتری را هم محدود می نمایند. صنایعی نظیر بانکداری، انرژی، سلامت، حمل ونقل، کشاورزی و بسیاری دیگر در همین مملکت خود ما مثال های روشن این گونه مداخلات مضر دولت هستند.\nخوشبختانه به دلیل نوظهور بودن صنعت فناوری اطلاعات هنوز بسیاری از دولت ها و از جمله دولت ما اعتماد به نفس لازم برای مداخلات عمیق در آن را پیدا ننموده و بوروکراسی دولتی مداخله جو در این بخش عظیم نشده است. اما می توان نشانه های جدی از رشد این گونه مداخلات و شکل گیری انحصارات دولتی را در کشور دید.\nبه عنوان مثال در گزارشی که اخیرا وزارت ارتباطات درخصوص شرایط زیرساخت ارتباطی و اینترنت کشور منتشر نموده در بازار اینترنت ثابت، شرکت مخابرات با 47 درصد سهم از بازار رتبه اول و اپراتور متعلق به بنیاد مستضعفان با 10 درصد رتبه دوم هستند. دو شرکت خصوصی هم با 9 و 8 درصد سهم رتبه های سوم و چهارم را دارند، 26 درصد باقی مانده بازار هم بین 13 شرکت دیگر که عمدتا خصوصی هستند تقسیم شده است. البته از سه سال پیش یکی از نهادهای عمومی کشور آغاز به خرید سهام تعدادی از شرکت های خصوصی این بازار که بین 5 تا 9 درصد سهم دارند نموده و عملا در پشت صحنه رتبه سوم این بازار به این نهاد عمومی می رسد. شرایط در بازار اینترنت سیار از این هم بدتر است، 50 درصد بازار به اپراتور متعلق به مخابرات، 46 درصد به اپراتور متعلق به بنیاد و 4 درصد هم به اپراتور متعلق به تامین اجتماعی اختصاص دارد. به وضوح کاهش رقابت پذیری را در این صنعت می گردد مشاهده کرد.\nجالب اینجاست درحالی که سرتاپای اقتصاد مملکت را انحصار دولتی ها و خصولتی ها فراگرفته وکسی هم کاری به کار آنها ندارد ناگهان کمیسیون تنظیم مقررات شورای عالی فضای مجازی مصوبه ای می گذراند که جلوی انحصار کسب وکارهای آنلاین را بگیرد؛ یعنی شورایی که در آن حتی یک نماینده از بخش خصوصی حضور ندارد اولویت خود را جلوگیری از انحصار استارت آپ ها می داند. استناد این مصوبه به قانونی است که کمتر از 10 سال پیش در ایران تصویب شده و بر اساس آن قرار است سختگیرانه ترین کنترل ها بر استارت آپ های جوان ایرانی وضع گردد؛ اما مثلا در آمریکا که 160 سال پیش قانون ضدانحصار داشته (قانون شرمن) هنوز درباره میزان کنترل و سختگیری بر شرکت های عظیمی مثل گوگل و آمازون و اپل به جمع بندی نرسیده اند. ظاهرا حداقل در این یک مورد دولت های ما چابکی دارند!\nبه عنوان مثالی دیگر، در حالی که ده ها زیرساخت آموزش آنلاین در کشور وجود دارد که برخی از آنها در بازارهای خارجی هم مشتری دارند ناگهان وزارت آموزش و پرورش سامانه ای به نام شاد را رو می نماید که با اغلب معیارهای فنی سامانه ای با کیفیت پایین ارزیابی می گردد. با این حال قریب به 15 میلیون دانش آموز کشور وادار می شوند فقط از این سامانه استفاده نمایند. از طرف دیگر در حالی که برای استفاده از این سامانه باید تبلت و گوشی هوشمند داشت دولت تصمیم می گیرد این کالاها را لوکس تلقی کند و ارز یارانه دار به آنها اختصاص ندهد. طبیعی است که این کالاها گران و نایاب می شوند و بسیاری از خانواده ها ناگهان با هزینه سنگینی روبه رو می شوند که تا چند ماه پیش اصلا فکرش را نمی کردند.\nاینها نمونه هایی است از مداخلات دولت که رشد مالی فناوری اطلاعات را کند خواهد نمود. اگر دولت واقعا میخواهد رشد این بخش تداوم پیدا کند باید به جای مداخلات غیرمفید به سمت تعامل هوشمندانه با صنعت برود. مثلا به جای مداخله در هر چیز به بهانه رگولاتوری و تنظیم گری کوشش کند الگوی خودتنظیم گری درون صنعت و تقویت نهادهای مدنی واقعی بخش خصوصی را دنبال کند. ترویج رقابت پذیری (Competitiveness) درون صنعت به وسیله کاهش انحصارات دولتی، شفاف کردن سرمایه گذاری ها و هزینه های دستگاه های دولتی در این بخش، جلوگیری از رانت های اطلاعاتی و سیاسی خصولتی ها و به خصوص توسعه نهادهای قضایی و داوری تخصصی در زمینه فناوری اطلاعات نمونه هایی از مهم ترین کارهایی است که دولت برای رشد فناوری اطلاعات می تواند انجام دهد.\nرشد این صنعت به سرمایه گذاری دولتی نیاز ندارد و به همین دلیل در شرایط فعلی که دولت با کسری بودجه عظیمی روبه رو است به نظر می رسد فناوری اطلاعات تنها بخشی باشد که بتواند به یاری دولت آمده و رشد مالی منفی فعلی را مثبت کند؛ مشروط به آنکه دولت پیروز گردد هوس مداخله و فساد انحصار در بدنه بوروکراتیک خود را مهار کند.\nانتشار: 9 مهر 1400 بروزرسانی: 9 مهر 1400 گردآورنده: ariyablog.ir شناسه مطلب: 5183\nبه "اقتصاد دیجیتال به حمایت احتیاج ندارد؛ دخالت نکنید" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "اقتصاد دیجیتال به حمایت احتیاج ندارد؛ دخالت نکنید"


دانلود پایان نامه ارشد درباره قصه های فولکلوریک – دانلود فایل\nدانلود پایان نامه ارشد درباره قصه های فولکلوریک\nهمان گونه که عناصر و اجزای سازنده ی جهان هستی، اندیشه و نهایتاً زبان رابطهی مستقیم و تنگاتنگ با یکدیگر دارند باید گفت که تمامی عناصر یک متن نیز به هم پیوسته اند و کارکردهای متعدد این عناصر و رابطه ی میان آن هاست که ساختار متن را تشکیل می دهد.\nباید گفت که آن چه از دید ساختار گرایان اهمیت فراوان دارد، در واقع آن چیزی نیست که مؤلف گفته، بلکه چگونگی شکل گیری آثار ادبی است که حائز اهمیت است. نگاه دقیق و موشکافانه ی این رویکرد به نوع چیدمان عناصر و روابط در آثار ادبی به حدی است که دیگر هیچ اثر یا مؤلفی را برای خواننده منحصر به فرد باقی نمی گذارد، در واقع در نگاه ساختاری مؤلف و نیت مؤلف به هیچ وجه نقشی ندارند و بر عکس در این دیدگاه به خواننده ی اثر توجه ویژه ای شده است به طوری که باید پذیرفت که از دیدگاه ساختار گرایی معنای یک اثر خاص ادبی محصول همکاری بین خواننده و ساختار است که معنا را به وجود می آورد. در واقع ساختار گرایی می کوشد تا خواننده ی اثر را با تجلی خاصی از یک ساختار همواره ثابت رویارو کند تا از طریق این رویارویی به دریافتی نائل شود.\nمی توان گفت که در اصل علوم ادبی ای چون ساختار گرایی، نشانه شناسی، روایت شناسی و روایت شناسی ساختار گرا به طور پیچیده ای به یکدیگر مرتبط و نهایتا وامدار یکدیگر هستند که البته زبان شناسی و به ویژه زبان شناسی سوسوری سرچشمه ی اصلی تمام این مباحث به شمار می رود. پیچیدگی و ارتباط این مباحث با یکدیگر به حدی است که به خصوص هر چه پیش تر می رویم محال است که نشانه یا ردپایی از نظریه های مختلف هر یک از شاخه ها را در لابلای مباحث دیگر مشاهده نکنیم. در واقع ساختار گرایی نهایتاً می کوشد تا نمودار و دستورالعمل جامع و مشابهی را برای روایت داستان های متفاوت ترسیم کند و مشخصه ی اصلی این رویکرد هم توجه به روش مندی و تمرکز بر ساختار های زیر بنایی ای است که شکل گیری داستان ها را امکان پذیر می کند.\nبنابراین چنان که مشاهده می شود ساختار گرایی منجر به تولید و توجه به روایت شناسی می شود. البته در تعریف روایت شناسی هم با نظریه های مختلف و گاه حتی متفاوتی روبه رو می شویم. اما آن چه که مسلم است این نکته است که هدف نهایی روایت شناسی کشف الگوی جامع روایت است که تمامی روش های ممکن روایت داستان ها را در بر گیرد . در واقع همین روش ها هستند که تولید معنا را میسر می کنند.\nدر مورد روایت و روایت شناسی آن چه که بسیار مهم است این است که روایت حقیقتی است انکار نشدنی که در تمامی لحظات و عرصه های زندگی بشر حضور و وجود داشته و دارد. در واقع در گفتگوی از روایت باید بپذیریم که روایت در اسطوره، افسانه، حکایت پند آمیز، قصه، رمان کوتاه، حماسه ، تاریخ، تراژدی، درام، کمدی، لال بازی، نقاشی، پنجره های دارای شیشه نگاره، سینما، داستان مصور، اخبار رسانه ها و حتی گفت و شنودهای روزمره حضور دارد.\nبنابراین و با تکیه بر این سیطره ی عظیم می بینیم که روایت مسأله ای است بسیار عام و فراگیر که همواره با ما بوده و هست. اما آن چه که به طور خاص به آن پرداخته شده است مسلما داستان ها و روایات مکتوب منظوم یا منثوری است که اگر چه طی قرن ها و سالیان متمادی و متفاوت نگاشته و تولید شده است اما مسلما زیر بنایی مشابه و گاه حتی متحد داشته است.\nبنابراین می توان گفت روایت شناسی علمی است که کوشیده این تشابه و هماهنگی و راز آن را کشف و افشا نماید. اگر چه فهرست نه چندان کوتاه بالا عمیقاً نشان دهنده ی جایگاه روایت در جهان است اما تعریفات ارائه ی شده ی دیگر در این زمینه هم پذیرفتنی و قابل ذکر هستند. باید گفت که روایت اصطلاح عامی است که برای هر آن چه قصه، داستان یا حکایتی را نقل می کند به کار می رود. در زبان انگلیسی هم اصطلاح narrative به هر قسم روایت که دارای حادثه، شخصیت و نقل گفتار و اعمال شخصیت ها باشد، خواه نظم یا نثر اطلاق می شود. و روایت شناسی یا narratology شعبه ای از رویکرد علمی نسبتا نوینی است که دغدغه ی اصلی آن شناسایی عناصر ساختاری و حالت های مختلف ترکیب این عناصر در روایت ، شگردهای متکرر روایت و تحلیل انواع گفتمان در روایت می باشد. اما در مورد تعریف روایت و روایت شناسی باید این نکته ی دقیق و ظریف را پذیرفت که روایت همانا منطقی است که هرگز نمی توان توضیحش داد بلکه همیشه باید روایتش کرد. در واقع تعریف واژه ی روایت متغیر و هنوز منتظر است تا کسی بیاید و بهترین تعریف را ارائه کند.\nذکر تعاریف تخصصی، طولانی و گاه پیچیده ای که در این موارد ارائه شده است در این جا مسلما سخن را به درازا می کشاند. و از همان نکاتی که ذکر شد می توان به این نتیجه رسید که هر شکل روایت، هر گونه گزارش و هر نوعی از انواع متعدد روایت که قبلا ذکر شد همگی استوارند بر گزارش داستانی و از همین روست که شناخت ساختار روایی داستان یکی از مهم ترین نکته ها در پژوهش ادبی است و از دوران فرمالیست های روسی درمرکز توجه پژوهشگران قرار گرفته است.\nبه هر صورت باید گفت که ساختار روایت شیوه ای است که داستان ها ـ به معنای وسیع کلمه ـ از طریق آن نقل می شوند. و درنتیجه روایت شناسی هم در پی شناخت و تبیین این شیوه هاست اگر چه گفته شده است که می توان روایت شناسی را شاخه ای از نشانه شناسی دانست که می کوشد تا ساختار و مناسبات درونی نشانه ها را در متن باز یابد اما به نظر می رسد که در واقع روایت شناسی گونه ای دیگر از ساختار گرایی است که با ساختار بنیادین درون مایه ی داستا ن ها کار چندانی ندارد بلکه بر ساختار روایت متمرکز است.\nافراد و پژوهشگران زیادی با ملیت ها و نگرش های مختلف و متفاوت به بحث و نظریه پردازی در مورد روایت و روایت شناسی پرداخته اند که شاید بتوان ولادیمیر پراپ را در این زمینه به عنوان نخستین پیش آهنگ معرفی کرد. او در اثر معروف و ماندگارش «ریخت شناسی حکایت» به مطالعه و بررسی ویژگی های مشترک در قصه های فولکلوریک روسی پرداخته است و فهرستی از این ویژگی ها و شخصیت های مشترک در قصه های پریان را ارائه کرده است. این پژوهش پراپ بعدها محرک و اساس کار دو تن از ساختار گرایان معروف شد، که یکی از این دو کلودبرمون (متولد 1929) بود او در کتاب منطق داستان کوشید تا به یاری منطق قاعده ای همگانی در مورد روایت داستانی بیابد و اساس کارش نیز استوار بر آثار پراپ بود.\nاما پژوهشگر دیگری که هم عصر با کلودبرمون بوده و در این زمینه مطالعه می کرده، ای . جی. گرماس است که رویکرد دقیق تری به روایت را در الگوی پیشنهادی او می توان مشاهده کرد.\nآلژیرداس ژولین گرماس، متولد 1917 در لیتوانی، به سال 1949 از سوربن دکترای ادبیات گرفت. او پس از انتشار کتاب معناشناسی ساختاری در 1966 و درباره ی معنادر 1970 به عنوان مهم ترین نظریه پرداز « معنا شناسی روایت» شهرت یافت. در 1976 هم زمان دو کتابش به نام های موپاسان، نشانه شناسی متن و نشانه شناسی علوم انسانی منتشر شدند. گسترش نظریه هایش را می توان در فرهنگ مستدل نظریه ی زبان یافت که به سال 1979 انتشار یافت. درباره ی معنا.دو، به سال 1983 منتشر شد که واپسین کار اوست .\nگرماس نیز در ابتدا اساس کار روایت شناسی خود را بر پایه ی «ریخت شناسی حکایت» پراپ استوار کرد. به طوری که کتاب معناشناسی ساختاری او با پژوهش پراپ بر روی قصه های روسی پریان قرابت دارد.\nاما در واقع گرماس از ژانر خاصی که مورد بحث پراپ بود فراتر رفت و کوشید تا «دستور زبان» داستان را بیابد او که در تحلیل متن و داستان به شدت متکی و پایبند به ساختار بوده است معتقد بوده که طرز نگاه پراپ بسیار درگیر درون مایه است و به اندازه ی کافی ساختاری نیست. بنابراین او به شیوه ای کاملا ساختار گرا ساختار بنیادینی را تعریف کرد که امکان شکل گیری معنا را فراهم می آورد. در واقع کار گرماس را می توان به نوعی مکمل کار پراپ به حساب آورد اما او در مقایسه با پراپ شرح چیره دستانه تری از این روند به دست داد. اگرچه پراپ توانست قواعد عام حکایات مورد بررسی اش را استخراج کند ولی الگوی او همچنان با شخصیت های داستانی سروکار داشت. اما گرماس شخصیت های داستان را بر اساس الگوی کنش دسته بندی کرد. یعنی بر اساس آن چه که انجام می دهند نه آن چیزی که هستند. علاوه برنوع دسته بندی شخصیت ها کارگرماس یک تفاوت اساسی و آشکار دیگر با کارپراپ دارد و آن این است که او بر خلاف پراپ که دسته بندی هفت گانه اش از شخصیت های حکایات فولکلوریک را خاص این حکایت ها می دید و آن را تعمیم نمی داد معتقد است که می توان تعداد اندکی از الگوی کنش شخصیت ها را یافت و از این الگو ها منطق جهان داستان را آفرید. او کوشید تا بر اساس این الگوی کنش ها اساس و قاعده ی ظهور رخدادها در داستان را بیابد. اگر چه این الگوی کنش مطرح شده توسط گرماس بسیار انتزاعی است اما باید پذیرفت که می تواند روایت به مفهوم عام را توصیف کند و تمامی عناصر احتمالی یک روایت و انواع ترکیبات این عناصر در متون ادبی و غیر ادبی را مشخص سازد. بنابراین از دیدگاه گرماس در تحلیل هر داستان باید الگوی کنش را بیابیم و نه چیز دیگری را،چرا که تنها آن جا که شخصیت ها در مناسبت با کنش قرار گیرند می توان نقش ویژه ی آن ها را شناخت.\nدر واقع تمامی این نظریه ها و تلاش ها از سوی گرماس و همچنین برمون به خاطر این است که آن ها می خواسته اند نسبت میان شکل و معنا را بیابند . چون خود گرماس هم معتقد است که معنای متن آن سان که ساده پنداشته می شود از معنای جمله ها به دست نمی آید. او فهم « ساختارهای بنیادین معنا شناسیک » را درک اشکال می داند.\nبنابراین گرماس با انتشار کتاب ها و نظریات خود توانست ساختارگرایی را که تا آن زمان تحت نفوذ پراپ قرار داشت تدریجاً به مسیر دیگری هدایت کند. در واقع گرماس در متن داستان قائل به همان نظریه ی معروف دال و مدلول بوده است و وظیفه ی خود را یافتن ساختار ابتدایی دلالت و به گونه ای خاص شناخت دلالت متن ادبی می دانست. می توان به طور کلی نظریه ی گرماس را این گونه تبیین کرد که تمام روایات بر روی اسکلت و چارچوبی مستحکم و درونی ساخته و پی ریزی شده اند، و این ساختار مستحکم اگر چه در بدو امر از دید خواننده پنهان است اما او می کوشد تا نمای کلی این چارچوب را برای خواننده ترسیم کند، تا خواننده نیز بتواند هر قسمت از روایت را در ساختار درونی اش جایگزین کند.\nدر واقع نظریه ی ساختاری گرماس به خواننده کمک می کند تا با دید متفاوت تری به مطالعه ی روایت بپردازد، دیدی که ذهن و اندیشه ی خواننده را به دنیایی فراتر از ظاهر داستان رهنمون می شود و در نهایت او را با شناخت ساختارهای کاملا همسان روایت های هر چند متفاوت و متمایز از یکدیگر به لذت حاصل از درک واقعی معانی می رساند. گرماس با طرح نظریه ی خود به مخاطب می فهماند که تمام داستان های گفته و نوشته شده ـ و نه فقط تعداد محدود یا نوع خاصی از آن ها ـ بر پایه ی روابط و افعال یکسانی طرح ریزی شده اند و تفاوت در داستان ها به خاطر جابجایی این روابط و افعال به وجود می آید و در واقع ساختار اصلی هرگز عوض نمی شود.\nهمان طور که گفته شد گرماس توانست شخصیت های داستان ها را بر اساس آن چه انجام می دهند دسته بندی کند. او اصطلاح کنشگر Actant را برای این شخصیت ها برگزید. البته کنشگر با کاراکتر تفاوت دارد، چون چندین شخصیت می توانند نقش کنشگر واحدی را تقبل کنند. او معتقد است که در ساختار تمام داستان ها شش کنشگر اصلی وجود دارد، که روابط ثابت بین این کنشگران چارچوب تمامی روایت ها را تشکیل می دهند. این شش کنشگر عبارتند از: سوژه ـ ابژه، فرستنده ـ گیرنده، کمک کننده ـ حریف . و به عبارت دیگر : فاعل ـ هدف، اعطا کننده ـ دریافت کننده، یاری رسان ـ مخالف.\nچنانکه مشاهده می شود رابطه های اصلی مطرح شده از سوی گرماس در سه تقابل رو به روی هم قرار می گیرند و اساس شکل گیری روایات را پی ریزی می کنند. به نظر می رسد که فاعل اصلی ترین رابطه در این تقابل های سه گانه به شمار می رود، می توان گفت که تقریبا در هر روایتی فاعل وجود دارد، فاعل آن کنشگری است که در روایت در صدد دستیابی به شی، امر یا خواسته ای است که هدف نامیده شده است. در واقع تقابل فاعل ـ هدف است که موضوع و بن مایه ی اصلی هر داستانی را می آفریند، چرا که (( بنیادی ترین رابطه از دید این الگو آن میلی است که بین فاعل و هدف حکم فرماست.))\nدیگر تقابل های مطرح شده در این الگو نیز هر یک به نحوی مربوط به فاعل و هدف می شوند، چرا که هر یک از این کنشگران با نحوه ی دخالتشان در داستان چنان که از نامشان هم بر می آید در نائل شدن یا عدم رسیدن فاعل به هدف تأثیر گذار هستند . کنشگر اعطا کننده که حضور آن در داستان اگر چه اجباری نیست اما به نحوی در روند شکل گیری داستان و گاهی رسیدن یا نرسیدن فاعل به هدف تأثیر گذار است و کنشگر متقابل آن یعنی دریافت کننده هم چنان که از نامش پیداست گیرنده ی آن چیزی است که اعطا کننده بخشیده است. به نظر می رسد که این چیزی که اعطا کننده می بخشد، اغلب در روند داستان تاثیر گذار است اما گاهی هم ممکن است که این بخشش و دریافت فقط یک اتفاق فرعی ، بدون تاثیر گذاری در اصل داستان باشد.\nتقابل بعدی کنشگرها، تقابل یاری رسان و مخالف است که در این جا هم به نظر می رسد اسامی ای که برای این کنشگران در نظر گرفته شده است نشان دهنده ی نقش این کنشگران در داستان است.این کنشگران هم در روند داستان تأثیر مستقیم یا غیر مستقیم داشته و همچنین بر نحوه ی رفتار فاعل و دستیابی یا عدم دستیابی او به هدف هم تاثیر گذار هستند.\nالبته حضور هر یک از این دو کنشگر هم در داستان ها اجباری نیست و در بعضی از داستان ها این نقش ها حضور ندارند. همچنین نکته ای که درباره ی این دو کنشگر می توان ذکر کرد این است که حضور یکی از این ها بدون دیگری امکان پذیر است یعنی ممکن است که در روایتی کنشگر یاری رسان حضور نداشته باشد اما کنشگر مخالف حضور داشته باشد، و یا برعکس.\nهمچنین، چنان که قبلا هم ذکر شد ممکن است که یک شخصیت در داستان نماینده ی دو یا چند کنشگر مختلف باشد و گاهی هم ممکن است که دو یا چند شخصیت نماینده ی یک کنشگر واحد باشند.\nعلاوه بر این سه دسته ی دوتایی کنشگران، گرماس بر عنصر دیگری نیز در ساختار روایت تأکید کرده است که به نوعی مکمل نظریه ی نقش ویژه ی پراپ است اما گرماس به جای نقش ویژه از مفهوم «پی رفت» یاری گرفت.\nاو معتقد بود که در هر روایتی سه نوع پی رفت اصلی و بنیادی سازنده ی کل روایت است. او این سه پی رفت را همچون « سه قاعده ی نحوی» می داند. در واقع نحوه ی رفتار و اعمالی که از کنشگران سر می زند در چارچوب این سه پی رفت قابل شناسایی و مطالعه است.\nمطلب مرتبط : دانلود پایان نامه ارشد درمورد خانوارهای روستایی\nمنبع مقاله درباره جامعه شناسی سیاسی\nپایان نامه درباره بازگشت به خویشتن


ترافیک نمایشگاه بین‌المللی تهران در بزرگراه چمران - همشهری آنلاین\n۲۵ آذر ۱۳۹۵ - ۱۸:۲۲\nکد خبر 355646\nپنجشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۵ - ۱۸:۲۲\nهمشهری آنلاین: ظرفیت پایتخت برای برگزاری نمایشگاه‌های پرمخاطب تکمیل شده است.\nبا وجود این از ۲۵ تا ۲۸ آذر ماه محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران میزبان نمایشگاهی است که از آن به عنوان بزرگترین رویداد تجاری در عرصه تولید و عرضه محصولات و خدمات صنایع الکترونیک و کامپیوتر در کشور نام برده می‌شود.\nنمایشگاه الکامپ (ELECOMP)\nسال گذشته استقبال از این نمایشگاه به قدری بود که دست اندرکاران و برگزارکنندگان نمایشگاه با کمبود شدید جا مواجه شدند. کمبود جا در کنار تشدید ترافیک، آلودگی هوا، اخلال در امر خدمات رسانی‌های اضطراری، سرگردانی و فشارهای روحی و روانی وارد شده بر شهروندان هر کدام به تنهایی باید کافی باشد تا مسئولان برگزاری نمایشگاه‌ها را به فکر چاره اندیشی بیندازد.\nسردار محمد رضا مهماندار برگزاری نمایشگاه کامپیوتر و الکترونیک را که از ۲۵ آذر ماه به مدت چهار روز در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران برپا می‌باشد به عنوان عامل مداخله و ایجاد اشکال در ترافیک تهران اعلام کرد.\nتصاوير بيشتر را اينجا ببينيد


6- به موجب قانون مالیتهای مستقیم شرکتهای پذیرفته شده در بورس تا زمانی که در فهرست شرکتهای بورسی قرار دارند، از معافیت مالیاتی به میزان 10 درصد برخوردارد می باشند. مالیات شرکت سهامی معادل 25 درصد سود مشمول مالیات می باشد. بر اساس ماده 143 قانون مالیاتهای مستقیم ایرانی در صورتی که شرکت، سهامی عام باشد و سهام آن در بورس اوراق بهادار تهران معامله شود ، از 10 درصد معافیت مالیات برخوردار شده و نرخ مالیاتی آن 22.5 درصد سود مشمول مالیات است. لازم به ذکر است که با تصویب لایحه توسعه ابزارها و بازارهای مالی و اصلاح تبصره های ماده 143 قانون پیش گفته در سال 1388 معافیت مالیاتی شرکتهای بورسی با سهام شناور آزاد بیش از 20 درصد ، دو برابر شده و از 10 تا 20 درصد تخفیف مالیاتی رسید. بدین سان نرخ مالیات این شرکتها، 20 درصد سود مشمول سیگنال بازگشت مثبت مالیات خواهد بود. امروزه سازمان ها با حجم زیادی از داده های مرتبط با کسب و کار خود مواجه اند که استفاده صحیح از آنها می تواند کمک شایانی به سازمان نماید. هوش تجاری مجموعه تکنیک هایی است که جهت تحلیل داده ها و اخذ تصمیمات به موقع مورد استفاده قرار می گیرد. امروزه استفاده از نرم افزارهای هوش تجاری در سازمان های ایرانی نیز رواج یافته است. یکی از مهمترین و کاربرپسندترین نرم افزار های هوش تجاری، Tableau است. در این فرادرس در ۶ درس با مثال های متنوع آموزش های مرتبط با ورود داده ها به نرم افزار و رفع مشکلات ورود داده ها، مرتب کردن، فیلتر کردن، رسم نمودارها، کار با نقشه ها، ایجاد داشبورد و استوری و تنظیمات آن ها، ارائه خواهد شد.\nدرصد افزایش می دهد Olymp Trade سودآوری - سیگنال بازگشت مثبت\nحمایت 1125(در صورتی که طلا بتواند یک ماه بالای 1125 تثبیت شود هدف اولیه مستقیما سطح 1250 سیگنال بازگشت مثبت خواهد بود)یک هفته گذشته و باید سه هفته ی دیگر سطح 1125 جلوی فروشندگان را بگیرد قالبی که یک طرح کسب و کار ارائه می‌شود نیز وابسته به شرایط ارائه است. داشتن ۳ تا ۴ شکل مختلف از یک طرح کسب و کار به ویژه در شرکت‌های نوپا غیرعادی نیست. این بخش بسیار مهم است زیرا با استفاده از آن به سرمایه‌گذار بالقوه خود می‌توان نشان داد که دارای دانش و شناخت مطلوبی از بازار هستید و می‌دانید که یک سرمایه‌گذار به چه دلیل می‌خواهد در کسب و کار شما سرمایه گذاری کند.\nSelect an account: انتخاب یک ارز دیجیتال برای سرمایه گذاری WNZ, USD, سیگنال بازگشت مثبت BTC, ETH, EOS, BCH, LTC, DASH, ETC, ZEC, XRP ما هي حاليا افضل شركات تداول العملات الرقمية الالكترونية مثل البيتكوين والاثريوم ايثريوم.\nدر سال های اخیر کاهش قیمت کالا ها تاثیر منفی در بسیاری از کشورهای آفریقایی را داشته است. اما در واقع دو اقتصاد بزرگ بین المللی تاثیر قابل توجهی در آفریقا میانگین رشد تولید ناخالص داخلی است. این دو کشور نیجریه و آفریقای جنوبی است و تولید ناخالص داخلی در ترکیب دو کشور حساب برای 50 ٪ از تولید ناخالص داخلی در کل خاورمیانه و شمال آفریقا. Razia خان گفت که عملکرد ضعیف کشورهای آفریقایی اما عملکرد اقتصادی کشور است که نسبتا به طور مستقیم توسط قیمت کالا نیست. طراحی و ساخت ماشین آلات و دستگاه های صنعتی پارسیان سازنده معامله و هر نوع\nبرای درک بیشتر این مطلب، حتما مطالب "آونگ 1" و "آونگ 2" را مطالعه کنید. معادله موجی به شکل زیر در نظر بگیرید:\nشما ممکن است نوزاد خود را دوست داشته و یا دوست نداشته باشید. اگر به برنامه وارد شده اید، هر برنامه باید به شما پیشنهاد کند که ثبت نام کنید، در غیر این صورت احتمالا کلاهبرداری است. همچنین در هر برنامه، در حین ثبت نام یا بعد از آن، باید کد را وارد کنید. این کد را می توان در نظرات به برنامه یافت. این کلید بازی نیست - کد را می توان چندین بار استفاده کرد، این معنای آن است. هر کاربر به کد خود داده می شود، که او همچنین می تواند در نظرات به برنامه بنویسد. اگر شما خوش شانس هستید و کد شما استفاده می شود، پس شما درصد معینی از درآمد افراد با استفاده از کد خود را سیگنال بازگشت مثبت دریافت خواهید کرد.\nگوگل در مرحله تائید حساب کاربری پرسش‌هایی درباره اطلاعات مالیاتی مطرح می‌کند که پاسخ به آنها چندان دشوار نیست. بزرگترین ضرر این است قیمت. علیرغم رقابت در حال رشد بین تولید کنندگان لامپ های دیود، قیمت با توجه به ویژگی های طراحی بسیار بالا است.\nدانلود تلگرام برای کامپیوتر و لپ تاپ ویندوز ، مکینتاش و لینوکس - جدیدترین ورژن مسنجر تلگرام. استراتژی معاملاتی معاملاتی صبح امروز صبح فارکس استراتژی معاملاتی معاملاتی صبح امروز صبح فارکس: شکستن صبح روز فارغ از یک سیستم عمل قیمت است که با روند بازار رو به رو است. جفت ارز: EUR / USD، GBP / USD، AUD / USD. دوره زمانی H1 شاخص های Metatrader: Box Breakout (تنظیم: 00: 00، 8: 00 GMT برلین)؛ فیلتر (دوست ترند . [ادامه سیگنال بازگشت مثبت مطلب . ]


واردات بهترین پودر قوتو چهل گیاه | واردات بهترین پودر قوتو چهل گیاه - بازار خرید و فروش قاووت | قاووت مارکت\tواردات بهترین پودر قوتو چهل گیاه - بازار خرید و فروش قاووت | قاووت مارکت\nراهنمای تولید پودر قوتو چهل گیاهپخش بهترین پودر قوتو چهل گیاه\nواردات بهترین پودر قوتو چهل گیاه، یکی از روشهایی ست که دیگر کشورها می توانند با بهره مندی از آن میزان مورد نیاز از انواع قوتو را به راحت ترین شکل ممکن به دست آورند. در واردات معمولاً قیمتهای مناسبی برای قوتو در نظر گرفته می شود که می تواند منافع مشتریان را تامین نموده و آنها را به خرید مجدد ترغیب کند. در صورتی که کشورهای دیگر تمایل به واردات این محصول داشته باشند، بهترین نوع از قوتو چهل گیاه برایشان در نظر گرفته می شود تا رضایت آنها را به دست آورد.\nراهنمای تولید پودر قوتو چهل گیاه\nمی دانیم که هر شهر و استانی، برای خودش سوغاتی دارد که با دیگر شهرها متمایز خواهد بود. سوغات استان کرمان هم ماده ای خوشمزه و مقوی به نام قاووت است. قاووت نام دیگر قوتو می باشد که یکی از نمونه های بسیار پرطرفدار آن، قوتو چهل گیاه است.\nقوتو چهل گیاه را با روشهایی که بسیاری از مراکز تولیدی با آن آشنایی دارند، به دست می آورند. راهنمای تولید پودر قوتو چهل گیاه به ما می گوید که شما برای آماده کردن این محصول به تعداد زیادی مواد اولیه احتیاج دارید. از دانه های روغنی مثل کنجد، گردو، بادام هندی، پسته، تخمه آفتابگردان تا گیاهانی مثل رازیانه، بابونه، بهارنارنج، آویشن، زنیان، فلفل، مرزنجوش، غلاتی مثل جو، میوه هایی نظیر انجیر و نارگیل و ادویه های ارزشمندی مثل زنجبیل، زعفران، دارچین و بسیاری دیگر از این موارد نیاز دارید. آنها را پاک کرده و روی حرارت قرار دهید تا برشته شوند. پس از برشته شدن آسیاب کرده و با همدیگر مخلوط می کنید؛ به همین راحتی.\nالبته افزودن مقداری شکر برای ایجاد طعم بهتر لازم است. همواره به یاد داشته باشید که این مواد نباید کم و زیاد شوند؛ زیرا طعم آنها عوض می شود و البته خاصیت آنها هم تغییر خواهد کرد.\nهمانطور که می دانید این ماده گزینه ای عالی برای پذیرایی از مهمانان است که کرمانی ها با آن روحیه مهمان نوازی به این موضوع واقف هستند.\nپخش بهترین پودر قوتو چهل گیاه\nپودر قوتو امروزه به یک ماده شیرین و پرطرفدار تبدیل شده است که به واقع توانسته خود را به بهترین شکل ممکن به بازارهای داخلی و یا حتی خارجی معرفی نماید.\nپخش پودر قوتو چهل گیاه از سوی واحدهای مربوطه به راحت ترین شکل ممکن صورت می پذیرد؛ در این واحدها دست اندرکارانی هستند که به خوبی می دانند راز جذب مشتریان و فروش بهتر این دسته از مواد چیست. در نتیجه موفقیت در پخش انتظار آنها را می کشد.\nبه هرترتیب بهترین پودر قوتو با طیف وسیعی از شاخصهای مثبت آماده است تا در جیزه غذایی افراد با سلایق غذایی گوناگون جای گیرد و آنها را از داشتن امتیازات مثبت فراوان بهره مند نماید.


کد خبر: ۵۶۴۳\nتاریخ انتشار: ۰۶ مرداد ۱۳۹۵ ۱۸:۴۵\nزیاد سخت نگیرید و با راه های ساده وارد عمل شوید تا با تغییرات ارزان و موثر از بهم ریختگی خانه جلوگیری کرده و به یک خانه مرتب و منظم برسید .دکوراسیون و چینش لوازم خانه یک هنر است که می توان آن را یاد گرفت. گاهی با وجود تمیز کردن و مرتب کردن خانه همچنان حس می کنید بهم ریخته است. و هیچ چیز سر جایش نیست . در ادامه به بررسی اشتباهاتی که باعث بهم ریخته نشان دادن خانه می شوند می پردازیم.\nبرای جمع و جور کردن فضای اتاق نشیمن، و یکپارچه کردن آن ، مطمئن شوید قسمت جلوی تمام مبل ها درست بالای قالیچه قرار می گیرد.\nبرچسب ها: ترفند ، خانه مرتب ، لوازم خانگی زیبا


پليس :سبقت از قانون ممنوع\nتاریخ انتشار: ۲۲ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۲:۲۵\nکیش - فرمانده انتظامي ويژه كيش در نشست تعاملي با جامعه بازاريان و بازرگانان كيش، بر قانون مداري تأكيد كرد و گفت: اقدامات پليس مبتني بر قانون است و هرگز جلوتر از قانون حركت نمي كنيم.\nبه گزارش خبرنگار بولتن نیوز، نشست تعاملي سرهنگ ستاد " حسين دهكي" فرمانده انتظامي ويژه كيش با اعضاء هيأت مديره و مدير عامل جامعه بازاريان و بازرگانان و همچنين مديران بازارهاي تجاري كيش، در محل سالن جلسات ستاد اين فرماندهي برگزار شد.\nبرپايه اين گزارش در اين نشست صميمي و دوستانه بر تعامل بين اصناف با نيروي انتظامي در جهت برقراري هر چه بهتر نظم و امنيت عمومي تأكيد شد.\nاين گزارش مي افزايد، سرهنگ ستاد "حسين دهكي" فرمانده انتظامي ويژه كيش در اين ديدار در سخناني ضمن دعوت از جامعه بازاريان و مسئولان محترم بازارهاي سطح كيش در تعامل و همكاري با مجموعه اين فرماندهي، نكاتي را در جهت رعايت قوانين و مقررات صنفي متذكر شد.\nوي با تبيين و برشمردن مصاديق ريز و نكات قانوني مربوط به اصناف به متصديان بازارهاي تجاري يادآور شد: از بكارگيري افراد مشمول و فاقد كارت پايان خدمت و فاقد صلاحيت جلوگيري گردد.\nرعايت ضوابط ابلاغي از سوي ناجا و همكاري مستمر با مأموران نيروي انتظامي در جهت تأمين و حفظ نظم و امنيت عمومي، رعايت پوشش مانكن هاي برخي ازواحدهاي صنفي و عدم استفاده از كلاه گيس، عدم پخش هر گونه موسيقي غير مجاز با صداي بلند و ايجاد آلودگي صوتي، عدم نمايش و عرضه البسه زير زنانه و منقوش به تصاوير مبتذل در ويترين واحدهاي صنفي، از توصيه هاي ديگر فرمانده انتظامي ويژه كيش به واحدهاي صنفي بود.\n"دهكي" با اشاره به معرفي واحدهاي صنفي فاقد مجوز به مديريت نظارت بر اماكن عمومي بر جلوگيري از تداخل صنفي در واحدهاي تجاري و عدم تطابق موضوع فعاليت قيد شده در مجوز با نوع فعاليت واحد تأكيد كرد.\nسرهنگ "دهكي" با دعوت به رعايت شئونات اسلامي مسافران و مراجعه كنندگان به بازارها توسط اطلاعات بازار بر عدم استفاده ازعلائم و اصطلاحات به زبان و خط بيگانه و همچنين مغاير با فرهنگ و هنجارهاي جامعه در تابلوهاي واحدهاي صنفي بعنوان نام غرفه تأكيد داشت.\nعدم تبليغ، نگهداري، عرضه و فروش كالاهاي تبليغي در شبكه هاي ماهواره اي معاند نظام برابر ليست اعلامي از سوي اداره اماكن، عدم سرويس دهي و خدمات به افراد بدحجاب در واحدهاي صنفي، حضور دائم بهره بردار واحد صنفي در محل كسب مادامي كه واحد صنفي فعال مي باشد از توصيه هاي ديگر سرهنگ "حسين دهكي" به واحدهاي صنفي بود.\nفرمانده انتظامي ويژه كيش در پايان بر رعايت شئونات اسلامي توسط مديران، متصديان فروش و شاغلين در غرفه ها اعم از آقايان و بانوان و عدم ارائه و عرضه علائم و نمادهاي فرق نوظهور و شيطان پرستي در واحدهاي صنفي تأكيد داشت.\nبرچسب ها: بولتن نیوز ، فرمانده انتظامي ويژه كيش ، جامعه بازاريان و بازرگانان كيش ، کیش


اکتبر 20, 2016 | ادبیات\nفصل چهارم- ادامه بخش سیزدهم\nعبدالرحمن افندی: دیگه زندگی توی ده هیچ لذتی نداره، حالا که دخترام رو شوهر دادم، هر وقت بتونم می رم استانبول، و تو همان حال که اتوبوس ها تلق و تلوق می کنن خوابم می بره و بیدار می شم. همیشه توی دلم با تلخی می گم آیا اونجا منو می خوان؟ تو استانبول خونه ی ودیهه می مونم و کوشش می کنم تروشرویی های قورقوت و بابای بقالشو نادیده بگیرم. حسن با گذشت هر سال از عمرش به ارواح بیشتر شبیه می شه. مرد پیر خسته ای هستم که یک شاهی هم به نامش نداره. هیچوقت هم تو زندگیم هتل نرفتم. به نظرم این به هیچوجه صحیح به نظر نمیاد که آدم برای جای خوابش تو شب پول بپردازه. این هم اصلن درست نیست که من پول و هدیه از سلیمان و قورقوت گرفتم تا اجازه بدم سلیمان با دخترم سمیحه ازدواج کنه. این که من در فرار سمیحه نقش داشتم و همه مدت داشتم اونا رو فریب می دادم هم درست نیست. درسته که قورقوت پول دندونای منو داده، اما گمان می کردم این هدیه ای از طرف شوهر ودیهه به منه، نه رشوه برای عروس کردن جوانترین دخترم. هرچند نباید ناگفته بمونه که چقدر اهانت آمیزه که دختر زیبایی مثل سمیحه تنها به اندازه ی یک دست دندان مصنوعی ارزش داشته باشه و بس.\nسلیمان همچنان دست بردار نیست، برای همین هر وقت تو خونه ی آکتاش ها هستم سعی می کنم ازش دوری کنم، اما یک شب که تو آشپزخانه داشتم یک لقمه می خوردم باهاش روبرو شدم. مثل پسر و پدر همدیگرو تو آغوش گرفتیم، امری که برای ما دو تن عادی نبود. باباش رفته بود بخوابه، ما هم رفتیم سر وقت بطری راکی ای که سلیمان زیر سبد سیب زمینی قایم کرده بود. نمی دونم بعدش چی شد، اما درست قبل اذان صبح می شنیدم که سلیمان همچنان همان حرف همیشگیش رو تکرار می کنه: «پدر، شما از زمره ی مردانی هستین که حرفشون رو رک و راست می زنن، حالا دیگه با من رو راست باشین، مگه قضیه اینطوری نبود؟» و تکرار می کرد: «مولود اون نامه ها رو برای سمیحه نوشته بود.»\n«سلیمان پسرم، این ابدا مهم نیست وقتی که این مسائل رخ می دن کی عاشق کی بوده، آنچه مهمه اینه که آدما بعد ازدواج خوشحال و راضی باشن. برای همینه که وقتی دختر و پسری نامزد می شن که ازدواج کنن، پیغمبر ما می فرمایند، نباید همدیگرو پیش از ازدواج ببینن و همه ی هیجان معاشقه را پیش از ازدواج به باد بدن، واسه همینه که قرآن برای زنان ممنوع کرده که بدون روسری این طرف و اون طرف برن…»\nسلیمان گفت: «کاملن درسته.»\nبا این که این را گفت می دونستم که باهام موافق نیست. تنها می خواد در برابر پیغمبر اکرم و قرآن جبهه نگیره. من ادامه دادم: «تو منطقه ی ما دخترا و پسرایی که نامزد می شن تا وقت ازدواج مجاز به آشنایی و مراوده با هم نیستن، بنابراین اصلن مهم نیست که نامه های عاشقانه رو چه کسی دریافت کرده، نامه ها تنها نشانه هستن و بس، آنچه در واقع به حساب می آد چیزیه که تو دل آدمه.»\n«با این تفاصیل شما دارین میگین مهم نیست که مولود تو نامه هاش منظورش سمیحه بوده، بلکه مهم اینه که سرنوشتش این بوده که با رایحه ازدواج کنه؟»\n«این اصلن مهم نیست»\nسلیمان با ترشرویی گفت: «طبق گفته شما خداوند موجوداتشو با مقاصدشون داوری می کنه. و لابد به همین دلیل کسی را که قصد می کنه تو ماه رمضون روزه بگیره و واقعن از خورد و خوراک دست بکشه ترجیح می ده به کسی که از سر ناچاری و نبود غذای در دسترس روزه گرفته. یعنی یکیشون از ته دل و ایمان این کارو می کنه ولی اون یکی ایمانی نداره.»\nگفتم: «از منظر بخشایشگر الهی مولود و رایحه آدمای خوبی هستن، نگران اونا نباش، بخشایش الهی شامل حال اوناست، خداوند آدم های شاد را دوست داره که می دونن چگونه از کمترین دست آوردهای خودشون بهترین ها رو به وجود بیارن. خیال می کنی مولود و رایحه می تونستن خوشبخت باشن اگر اراده ی الهی بر این نبود؟ اگر اونا خوشبخت هستن پس ما دیگر تو جایگاهی نیستیم که حرف دیگه ای بزنیم، اینطور نیست پسرم؟»\nسلیمان: «اگر رایحه به واقع باور داشت که این نامه ها برای او نوشته شده اند، پس چرا از مولود درخواست نکرد تا از پدرش او را خواستگاری کنه؟ اونا فوری می تونستن عروسی کنن، بی آنکه نیازی به فرارشان باشه. آنطور هم نبود که او خواستگارای دیگه ای داشته باشه، اما این نگرانی هم بود که عبدالرحمن گردن کج برای عروس کردن دخترش کلی پول بخواد… که در این صورت رایحه به یک دختر ترشیده تبدیل می شد، و پدرش هم نمی تونست دختر دیگه اش سمیحه را که واقعا خوشگل بود شوهر بده. به همین سادگی. (البته که او نتونست از دختر کوچک و خوشگلش هم پولی در بیاره، این اما ربطی به موضوع نداره.)\nعبدالرحمن افندی: بعد مدتی رفتم پیش دختر کوچکم تو محله ی قاضی ساکن شدم، درست اون سر شهر. سلیمان همچنان دست از سر ماجرا برنداشته بود. برای همین به هیچکس نگفتم که می رم پیش سمیحه و فرهاد بمونم. برعکس تظاهر کردم که دارم به ده بر می گردم. من و ودیهه وقتی همدیگر رو برای خداحافظی بغل کردیم گریه مون گرفت، شاید برای این که خیال می کردم این بار که به ده برگردم خواهم مرد. چمدانم را برداشتم و سوار اتوبوس کوی مجیدیه به طرف تقسیم شدم. از آن جا که به دلیل ترافیک اتوبوس اصلن حرکت نمی کرد، مسافرا که روی هم تلنبار بودن از دست ترافیک عاصی شده و مدام فریاد می زدن: «آقای راننده، درو بازکن» اما راننده به این داد و فریادا وقعی نمی نهاد و می گفت، هنوز به ایستگاه نرسیدیم. من هم بی آنکه خودمو قاطی کنم مشاجره ها رو تعقیب می کردم.\nوقتی سوار اتوبوس دوم شدم باز هم مثل ساردین روی هم تلنبار شده بودیم، هنگام که تو قاضی عثمان پاشا از اتوبوس پیاده شدم کاملن مث کاغذ مسطح شده بودم. سوار مینی بوس آبی از قاضی عثمان پاشا شدم و طرف غروب به محله ی قاضی رسیدم. این طرف شهر به نظر سردتر و تاریکتر می اومد، ابرها اینجا پایین تر و ترسناکتر دیده می شدن. با عجله از تپه بالا رفتم، همه ی محله در سراشیبی بود. هیچکس توی آن حوالی دیده نمی شد، و آدم می تونست رایحه ی جنگل و بوی دریاچه را در منتهای شهر حس کنه. سکوت عمیقی از کوهها، خانه های ارواحی دور و بر را در بر گرفته بود. دختر عزیزم در خانه را باز کرد، همدیگر رو بغل کردیم و هر کدوم لابد به دلیلی گریستیم. فوری دانستم که سمیحه ی عزیزم برای تنهایی و ناخشنودی خود گریه می کنه. توی آن غروب می دانست که شوهرش فرهاد تا نیمه شب به خونه نخواهد آمد، وقتی هم که آمد یک راست به رختخواب رفت. هردو به سختی کار می کردن. و شب ها نه انرژی و نه دلش رو داشتن که توی این خونه ی بیدرکجا با هم اوقات بگذرانند. فرهاد مدرکش رو از دانشگاه آناتولی به من نشان داد. سرانجام تونسته بود با تحصیل از راه دور مدرک بگیره. شاید حالا بتونن خوشحال و خوشبخت شن، اما آخرای شب من نگران تر از اون بودم که بتونم بخوابم. با خود اندیشیدم که این فرهاد نخواهد تونست دختر زیبا، با هوش، و عزیز و مصیبت دیده ی منو خوشحال کنه. این را به این خاطر نمی گم که آنها فرار کرده بودن، مگه نمی بینین، چیزی که منو آزار می ده اینه که این مرد دخترم رو مجبور به کلفتی کرده.\nسمیحه اما قبول نمی کنه که کلفتی خونه های دیگرونه که او را غمگین می کنه. صبحا که شوهرش سر کار می رفت (حالا کارش هرچه می خواد باشه) سمیحه جوری وانمود می کرد که کاملن از زندگی اش خوشحال و راضیه. حتی یک روز مرخصی گرفته بود تا با من باشه. دوتا تخم مرغ برام نیمرو کرد، بعد منو برد دم پنجره ی پشتی و سنگهای درخشانی رو که فرهاد توی زمینی که قرار بود خونه شون را بسازن چیده بود نشونم داد. بعدش با هم به باغچه ی کوچک خونه شون بالای تپه رفتیم، دور و برمان کلی خونه ی فقیرانه ی دیگه بود که به نظر مکعب های سفید کوچک توسری خورده می اومدن و از آن دور شهر هم دیده نمی شد، اما این نیمه به غولی می مانست که توی یک گودال لم داده باشه و از انبوه بخار و دود کارخونه ها به حالت خفگی افتاده باشه.\nسمیحه گفت: «بابا، اون تپه های اونجا رو می بینی؟» و همه ی خانه های فقیرانه ی دور و برمون را با انگشت در حالی که می لرزید نشونم داد و افزود:« وقتی پنج سال پیش ما اینجا اومدیم، همه ی این تپه ها خالی بودن.» و گریه کرد.\nرایحه: «می تونین به باباتون بگین که بابابزرگ و خاله ودیهه اومده بودن دیدن ما، اما حق ندارین بهش بگین خاله سمیحه هم اومده بود، فهمیدین؟» فاطمه با همان حالت کنجکاوانه ی همیشگیش پرسید: «چرا؟» اخم کردم و سرمو تکون دادم، همانطور که هر وقت حوصله نداشتم و بهشون سیلی می زدم و بعدش هردو آروم می شدن.\nتا بابام و سمیحه رسیدن، یکی از دخترا رفت بغل بابا و دومی هم روی پای سمیحه نشست. بابا فاطمه رو رو زانوهاش وایستوند و شروع کرد به کشتی گرفتن باهاش، و بازی سنگ کاغذ قیچی، بعدش از جیبش یک آیینه ی کوچک در آورد و ساعت جیبی که به زنجیر وصل بود و فندکش که کار نمی کرد.\nوقتی سمیحه فایزه رو محکم بغل و بوسه بارونش کرد، با خودم فکر کردم که تنها یک خونه ی بزرگ با سه چهار بچه می تونه غم درونی و تنهایی اونو چاره باشه و بس. هر بوسه اش با شرح و شگفتی همراه بود «به دستاش نگا کن! خالشو ببین! » من هم مدام خال دست فایزه و خال گردن فاطمه رو امتحان می کردم.\nادامه داردنچه مرا\nPreviousتوقف فروش دلقک های ترسناک در کندین تایر\nNextمرگ نخست وزیر پیشین آلبرتا در سقوط هواپیما


اختلال بلع در کودکان و نوزادان | فاطمه باقر زاده\nنوزادان تمام مواد غذایی را تاز زمانی که به شش ماهگی می‌رسند با استفاده از سینه مادر یا شیشه شیر مصرف می‌کنند. قابلیت مکش مناسب مواد غذایی از شیشه و سینه توسط نوزادان به هماهنگی بین سه عمل احتیاج دارد؛ مکیدن، بلع و تنفس. اختلال در هر کدام از این قسمت‌ها باعث اختلال در بلع در کودکان و نوزادان می‌شود.\nمکیدن سینه و شیشه با حرکات کمی متفاوتی انجام می‌شود اما در هر دو صورت لب‌ها تنگ می‌شوند و با حرکات زبان فشار منفی ایجاد می‌کنند؛ زمانی که فک به پایین کشیده می‌شود، به بیرون ریختن مایعات و کشیده شدن به داخل دهان نوزاد کمک می‌کند. بعد از این نوزاد باید مایع را ببلعد که در این حین تنفس را قطع کرده و به بعد از بلیعیدن موکول می‌کند. در صورتی هر قسمت از این فرایند به درستی پیش نرود اختلال بلع در کودکان و نوزادان قابل مشاهده است.\nسلسله مراتب مکیدن، بلع و تنفس بارها تکرار می‌شود و موجب تغذیه نوزاد می‌شود. بنابراین چیزهای زیادی ممکن است باعث پیچیده شدن این سلسله مراتب و بلع غذا شوند. در اینجا چند مثال محتمل در مورد دشواری در تغذیه نوزادان ارائه می‌کنیم. بسیاری از این مشکلات می‌توانند بر توانایی تغذیه، بلع و رشد کودک تاثیر بگذارند. این مشکلات به عنوان اختلال بلع در کودکان شناخته می‌شوند.\nبرای آشنایی با انواع اختلال بلع لطفاً تا انتها با بهترین کلینیک گفتاردرمانی کرج همراه شوید و در صورت نیاز از طریق تماس با کلینیک باقرزاده مشاوره درمانی کسب کنید.\nانواع اختلال بلع در کودکان و نوزادان\nانواع اختلال بلع در کودکان متفاوت است و ممکن است در پی عوامل خاصی بروز پیدا کند. علاوه بر این ممکن است علت بروز اختلال بلع در کودک مشخص نباشد. به هر حال با کمک گرفتن از بهترین کلینیک گفتاردرمانی کرج یعنی کلینیک باقرزاده تا حد زیادی می‌توان این مشکلات را حل کرد.\nنارس بودن نوزادان به این معنی است قبل از هفته 32 حاملگی پایان می‌یابد. این کودکان ممکن است به دست آوردن مهارت‌هایی مثل مکیدن یا بلع را نشان دهند اما برای اینکه بتوانند به صورت کامل برای غذا خوردن از دهان آمادگی کسب کنند، 34 تا 37 هفته بارداری لازم است. این هفته‌های اضافه ممکن است به رشد سیستم عصبی مرکزی نوزاد اختصاص یابد؛ بنابراین پس از گذشت چند هفته ممکن است اختلال بلع در کودکان و نوزادان به حالت عادی باز گردد.\nگره زبان یا لب\nاگر یک نوزاد به صورت ناگهانی و بدون هیچ مشکل واضح پزشکی و رشدی با مشکل بلع مواجه شد، ممکن است یک گره یا مشکل محصور در لب و زبان علت این مسئله باشد. در این نوزادان زمانی که با شیر مادرشان تغذیه می‌شوند، مادر ممکن است سوزش یا دردی را در ناحیه شیردهی احساس کند. گره و مشکل در لب بالا یا پایین و اتصال آن با لثه یا محل اتصال زبان با کف دهان وجود دارد. در این صورت کودک نمی‌تواند به راحتی دهانش را تنگ کند، زبان را حرکت دهد و عمل مکش را انجام دهد.\nاین محدودیت ممکن است واضح نباشد اما متخصص گفتاردرمانی قادر است تشخیص دهد که این یک اختلال است یا خیر. در صورتی که لازم باشد حتی یک جراحی جزئی برای درمان این عارضه توصیه شود. در صورت بروز این مشکل توصیه می‌کنیم به بهترین کلینیک گفتاردرمانی کرج مراجعه کنید و از روندی که باید طی شود اطمینان یابید.\nاز آنجایی که لب‌ها و سقف دهان برای کمک به مکیدن لازم هستند، وجود یک ترک یا آسیب دیدگی در این قسمت‌ها ممکن است به دشواری منجر شود. اگرچه اغلب نوزادانی که شکاف در لب و سقف دهان دارند می‌توانند با مداخلات درست به خوبی تغذیه کنند. یک گفتاردرمان می‌تواند توانایی تغذیه از شیر مادر در نوزاد را بسنجد و بفهمد که چه سیستم شیردهی برای موفقیت آمیز بودن تغذیه از شیشه مناسب است.\nیکی دیگر از مواردی که به اختلال بلع در کودکان و نوزادان منجر می‌شود، اختلالات عصبی مثل فلج مغزی، سندروم داون یا سایر اختلالات مشابه است. این اختلالات بر مقدار توده‌های عضلانی تاثیر می‌گذارند و ممکن است لب به خوبی به پستان یا شیشه نچسبد. بنابراین بیرون کشیدن شیر با استفاده از شیشه پستانک نیز ممکن است برای کودک دشوار باشد. البته این مشکلات نیز راه‌حل‌های خودشان را دارند که تکنیک‌های گفتاردرمانی مورد استفاده در معتبرترین کلینیک گفتاردرمانی کرج به این مسئله کمک می‌کند.\nاختلالات قلبی وابسته به اختلال بلع\nنوزادانی که مشکلات قلبی دارند اغلب اوقات سختی را در هنگام غذا خوردن تجربه می‌کنند. این کودکان ممکن است در هنگام تغذیه از شیر مادرشان خسته شوند و قادر نباشند که این کار را به پایان برسانند. از آنجایی که نوزاد با هر بلع تنفس را قطع می‌کند، ممکن است ضربان قلب نیز تحت تاثیر قرار بگیرد. برخی مداخلات جبرانی مثل استراحت در هنگام شیر خوردن و شیردهی مقطعی می‌تواند به حل این مسئله کمک کند. کلینیک گفتاردرمانی اغلب از یک تکنیک شیردهی مناسب برای درمان این مسئله استفاده کند.\nاستفاده از قاشق و فنجان برای حل اختلال بلع\nاغلب کودکان بعد از سن چهار ماهگی با غذاهای جامدی مثل سرلاک یا سایر غذاهای کودکان آشنا می‌شوند. هر متخصص اطفالی قادر است والدین را برای تشخیص سن مناسب غذا خوردن با قاشق راهنمایی کند. قابلیت مکش غذاهای روان و نرم از قاشق نیز به رشد کودک و مهارت‌های سطح بالای دهانی احتیاج دارد. چرا که در این فرایند نیز کودک از یک سلسله مراتب مشابه برای بلع غذا استفاده می‌کند؛ با این تفاوت که کودکان بعد از 6 ماهگی لازم نیست زبانشان را برای بلع غذا حرکت دهند. اختلال بلع در کودکان و نوزادان در این مراحل و حتی بعد از آن نیز ممکن است وجود داشته باشد.\nهمچنین برای استفاده از قاشق و فنجان برای بلع غذا باید از لب‌ها بهتر استفاده کرد تا غذایی روی قاشق باقی نماند و کاملاً وارد دهان شود. بنابراین برای اینکار کودک به رشد بیشتری احتیاج دارد. . به طوری که کودک برای استفاده از فنجان باید بتواند صاف بنشیند، گردنش را بالا نگه دارد، فک و لب‌هایش را به لبه فنجان نزدیک نگه دارد و از زبان برای ریختن نوشیدنی داخل دهان کمک بگیرد.\nاغلب نوزادان قادرند در سن 6 ماهگی با استفاده از یک فنجان بنوشند. استفاده از فنجان برای نوشیدن مزایا و معایب زیادی دارد. در صورتی که کودک در استفاده از فنجان‌های مخصوص مشکل داشته باشد، گفتاردرمانی می‌تواند به تشخیص نوع اختلال بلع کمک کند و استفاده از فنجان مناسب را توصیه کند. بهترین کلینیک گفتاردرمانی کرج می‌تواند تجهیزات مناسب برای غذا خوردن را در اختیار کودکان شما قرار دهد تا موجب حل دشواری‌های موجود شود.\nاختلال بلع و خوردن غذاهای جامد\nاختلال بلع در کودکان و نوزادان در هنگام خوردن غذاهای جامد و در مرحله غذا خوردن نیز وجود دارد. خوردن غذا و بلعیدن آن به هماهنگی بیشتری بین لب‌ها، زبان و فک احتیاج دارد؛ این هماهنگی به نوزاد کمک می‌کند غذاها را گاز بزند، آن را به سمت دندان ببرد و بجود، غذاهای خورد شده را با زبان جمع کند و برای بلع به عقب دهان هُل دهد. خردسالان و کودکان ممکن است مشکلات مربوط به تغذیه و اختلال بلع را به واسطه مشکلات پزشکی که قبلاً ذکر کردیم تجربه کنند.\nدر صورتی که کودک با مشکلات مربوط به رشد حرکتی مواجه شود، ممکن است مشکلات مربوط به بلع را نیز در پی آن تجربه کند. همچنین گاهی ممکن است سایر کودکان اختلال بلع را بدون هیچ عامل واضحی تجربه کنند. مشکلات مربوط به تغذیه و بلع انواع مختلفی دارند و مشکلات یک کودک ممکن است به یک نوع منحصر نشوند. انواع این اختلالات شامل:\nمشکلات مربوط به حرکت: کودکانی که در هماهنگی حرکات بین لب‌ها، زبان و فک مشکل دارند، به احتمال زیاد در تغذیه مناسب نیز مشکل دارند. این کودکان ممکن است نتوانند مثل همسالان خود غذا را کنترل کنند.\nمشکلات فیزیکی: کودکانی که مشکلات فیزیولوژیک مربوط به جمجمه و صورت مثل غیر طبیعی بودن فک، لب و کام را دارند، با دشواری در غذا خوردن و اختلال بلع مواجه می‌شوند. مشکلات فیزیکی ممکن است به معده و روده نیز کشیده شوند و مشکل در هضم غذا را نیز به وجود بیاورند.\nمشکلات مربوط به پردازش حسی: در برخی کودکان که در پردازش حسی مشکل دارند ممکن است اختلال بلع مرتبط نیز به وجود بیاید؛ گاهی دمای غذا، بافت یا عطر غذا، مزه و رنگ غذا به یک چالش تبدیل شوند. کودکانی که مشکلات مربوط به پردازش حسی را دارند، ممکن است انتخاب غذا یا امتناع از غذا خوردن را تجربه کنند. بنابراین ورودی غذایی آنها به این دلیل ممکن است محدود شود. البته تمام این امتناع از خوردن‌ها و انتخاب پذیری غذا با مشکل در پردازش حسی مربوط نیستند. هر مشکل فیزیکی که به اختلال بلع در کودکان و نوزادان مرتبط است باید در اولویت قرار بگیرد. بنابراین در بهترین کلینیک گفتاردرمانی کرج ابتدا تشخیص مشکلات فیزیکی مربوط به بلع مورد توجه قرار می‌گیرد.\nاگر کودک ما اختلال بلع دارد باید چه کنیم؟\nقبل از هر چیزی بهتر است نگرانی های خود در مورد کودک را با پزشک اطفال در میان بگذارید. قدم بعدی این است که به متخصص گفتاردرمانی مراجعه کنید که در این زمینه تخصص دارد. حتی ممکن است با یک تیم تخصصی همکاری کنید تا مشکل کودکتان راحت‌تر حل شود. هرچه اختلال بلع در کودکان و نوزادان زودتر تشخیص داده شود و روش درمانی مناسب آغاز شود، شانس تقویت مهارت‌های بلع و تغذیه مناسب افزایش می‌یابد.\nاگر مایل باشید بهترین کلینیک گفتاردرمانی کرج یعنی کلینیک کاردرمانی و گفتاردرمانی فاطمه باقرزاده قادر است خدمات تخصصی خود را در اختیار شما قرار دهد. این کلینیک از به‌روزترین روش‌ها برای حل اختلال بلع و اختلالات رفتاری و گفتاری استفاده می‌کند. همچنین خدمات گفتاردرمانی در منزل نیز به عنوان یک تسهیل کننده برای خانواده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای هماهنگی بیشتر توصیه می‌کنیم با شماره تماس درج شده در بخش تماس با ما، ارتباط برقرار نمایید.\nارسال شده در اختلالات گفتاری، مقالاتبرچسب زده شده اوتیسم کرج، بهترین کاردرمان، بهترین کاردرمان کرج، بهترین کاردرمانی، بهترین کلینیک گفتاردرمانی در کرج، بهترین گفتار درمان کرج، تشخیص اوتیسم، توانبخشی شناختی اوتیسم کرج، درمان اوتیسم، درمان فلج مغزی، علائم اوتیسم، فلج مغزی، گفتاردرمانی کرج، لکنت، مرکز تشخیص اوتیسم، مرکز درمان اوتیسم


مشکلات کشور جز با درنظر گرفتن جمهوریت حل نخواهد شد. - سایت خبری حزب همبستگی دانش آموختگان ایران\nصفحه نخست > اخبار > مشکلات کشور جز با درنظر گرفتن جمهوریت حل نخواهد شد.\nنماینده اتحادیه جنبش عدالتخواه دانشجویی گفت:\nمشکلات کشور جز با درنظر گرفتن جمهوریت حل نخواهد شد.\nشناسه خبر: 18937\nتاریخ انتشار: 26 خرداد 1398 - 09:25\nعلی اسکندری در پیش‌خطبه‌های نماز جمعه امروز تهران گفت: یکی از آرمان‌های اصلی نظام مقدس اسلامی ما که از ابتدا همراه انقلاب پویا بوده جمهوریت است، جمهوریت شامل دو بخش حق مردم و نقش مردم درحکومت است و متأسفانه اکنون نقش مردم در جمهوریت به صرف حضور در راهپیمایی و شرکت در انتخابات تقلیل یافته است.\nبه گزارش هداپرس به نقل از ایرنا علی اسکندری افزوده است که: البته ما منکر اهمیت این دو موضوع نیستیم اما دایره جمهوریت را گسترده‌تر از این می‌بینیم و معتقدیم مشکلات کشور حل نخواهد شد مگر با در نظر گرفتن جمهوریت با تمام و ابعاد و گستردگی آن.\nاسکندری گفت: مهم‌ترین ابزار در گفتمان مقاومت که رهبری فرمودند؛ نقش دادن به مردم است، همان طور که مقاومت در عرصه‌های خارجی تلاش دشمنان را بی‌اثر کرد باعث می‌شود مفسدین داخلی هم قدم از قدم برندارند.\nعده‌ای پس از انقلاب به دنبال این بودند که تمامی مسئولیت‌ها را از دوش مردم بردارند و مشارکت مردم در تصمیم‌گیری‌ها را به اقل ممکن برسانند تا مردم دیگر خود را در مقابل نظام، مسئول نبینند.\nاین تفکر همیشه به دنبال آن است که مردم را با چیزهای بی‌اهمیت سرگرم کند تا جایی که عملاً صدا وسیما را به رسانه‌ای برای بسط اهداف خودش تبدیل کرده و با سرگرم کردن مردم به سلبریتی‌های ساختگی و برنامه‌های سرگرمی حتی بعضاً تقلیدی از ماهواره، برای مردم، زایمان فلان بازیگر یا اشتباه داوری فلان مسابقه فوتبال را مهم‌تر از مسائل اصلی کشور نشان می‌دهد.\nوی افزود: اما در برابر آن عده که به دنبال محدود کردن نقش مردم بودند امام و رهبری به‌دنبال این بودند که نقش مردم را در تمام عرصه‌ها گسترش دهند. آن عده می‌خواستند بازی‌های سیاسی را به‌جای جمهوریت جا بزنند و فرهنگ انقلاب را نادیده بگیرند و قطعاً در نگاه اصیل، فرهنگ بر سیاست تقدم دارد اما فرهنگ یعنی چه؟ یعنی همین جمهوریت، یعنی تقدم اراده مردم و آدم‌ها بر ساختارها و کارگزاران حتی از نوع فاسدش. جمهوریت یعنی حکومت همه با هم؛ در صورت احیای این جمهوریت هیچ آدم و جریان سیاسی نمی‌تواند جلوی حرکت مردم را بگیرد.\nبنی‌صدر که دست‌نشانده اعظم غرب و سیاست بود و پدر جد همه بچه بنی‌صدرها و غرب‌زده‌های فعلی، را همین مردم بیرون کردند، همچنین شاه و صدام و مابقی خائنین را. دیگر این چهار تا تازه به دوران رسیده و اشرافِ خسته که جای خود دارد! اما شرطش همان پیاده شدن جمهوریت است.\nنماینده اتحادیه جنبش عدالتخواه دانشجویی گفت: قسط یعنی تلاش برای احقاق حق دیگران و این متفاوت است با اینکه هر کسی به دنبال حق خود باشد. عده‌ای خیال می‌کنند فساد کل کشور را گرفته و دیگر نمی‌شود کاری کرد در صورتیکه قطعاً این فکر اشتباه است و ذره‌ای با واقعیت تطابق ندارد و بیشتر بازی رسانه‌ای و القای کسانی است که می‌خواهند از این وضعیت نفع خودشان را ببرند. ما در مبارزه با فساد رشد کردیم و فساد کمتر شده و اصلاً قابل مقایسه نیست با فساد قبل از انقلاب و حتی در مبارزه با فساد نیز در همین چند سال اخیر. اما آیا به وضعیت مطلوب رسیدیم؟ قطعاً جواب خیر است.\nاسکندری گفت: مشخصاً نسبت به وضعیت آرمانی بسیار عقب هستیم. عده‌ای معتقدند در این زمینه باید سکوت کرد اما به نظر ما تعریف این کسانی که این‌گونه حرف از امید می‌زنند غیرواقعی است، امید واقعی آن است که مردم ببینند فساد را و در مقابل آن اهتمام نظام بر مبارزه با فساد را ببینند.\nوی افزود: در کنار این تعریف از امید و ناامیدی رهبری نیز دوگانه‌ای تحت عنوان امید صادق و کاذب را مطرح می‌کنند که به حق در نشان دادن پیشرفت‌هایمان بسیار عقبیم. برای این امر اما از صداوسیمایی که همه دغدغه‌اش اثبات یا رد خطای داوری در فلان مسابقه فوتبال است توقعی نمی‌رود اما قطعاً از ستاد نماز جمعه توقع است که این تریبون را به جای آنکه یا تبدیل به روابط عمومی ارگان‌ها و نهادهای مختلف کند یا محلی برای اصحاب همیشه صاحبِ تریبون؛ چهار نفر از اساتید موفق رشته‌های مختلف را بیاورد تا مردم را با پیشرفت‌های نظام آشنا کنند.\nوی گفت: یک بخش از این امید و پیشرفت در مورد مسائل کمّی و پیشرفت‌های موشکی و کشاورزی و نانو و بسیاری موارد دیگر است اما پیشرفت اصلی آن است که توانسته این جوانان و مردم را فعال کند.پیشرفت اصلی آن کارمند گمرکی است که می‌تواند جلوی بی ادبی یک نماینده بایستد و فلان فسادی است که با پیگیری چهار تا دانشجو جلویش گرفته می‌شود. اینها پیشرفت‌های اصلی نظام است.\nاسکندری ادامه داد: راه حل ما برای مقابله با فساد این است که تا موقعی که به مردم نقش واقعی ندهیم در راه مبارزه با فساد هیچ پیشرفت ملموسی نخواهیم کرد و تا موقعی که مردم بازیگر اصلی نباشند همه ستادها و کمیسیون‌ها و مابقی فعالیت‌ها محکوم به شکست هستند. ما به یک سازمان مردمی مبارزه با فساد که هم بازوی پژوهشی دارد و هم حقوقی و مالی و رسانه‌ای، نیاز داریم، تنها راه مبارزه با فساد احیای جدی امر به معروف و نهی از منکر اجتماعی است.\nوی خطاب به رئیس قوه قضائیه گفت: شما در صحبت‌هایتان مردم بسیار اهمیت دارند باید در عمل هم همینطور باشد برای مثال در آئین‌نامه نظارت بر اموال مسئولان که جدیداً رئیس محترم قوه قضائیه ابلاغ کرده باز مردم در آن نادیده گرفته شده است، البته مشکل از قانونی است که مجمع تشخیص تصویب کرده ولی توقع می‌رود رئیس محترم قوه قضائیه پیگیری کند و بند مردمی بودن را به آن اضافه کند. مگر مردم نامحرم‌اند؟ چرا مردم نباید بدانند مسئولانشان چقدر مال و اموال دارند و این اموال را از کجا آورده‌اند؟ اصلاً اگر مردم را نادیده بگیرید این آئین‌نامه هم تبدیل به سرنوشت همان ستادها و کمیسیون‌های فعلی دچار می‌شود.\nاسکندری ادامه داد: همه مردم باید بازرس باشند همه باید به فکر محله و شهر و کشور و جهان خود باشند یک مسلمان وظیفه‌اش همین است که از همسایه‌اش تا دورترین نقطه دنیا، کسی به کسی ظلم نکند و بدترین ظلم‌ها ظلم به نظام اسلامی است و این فسادها و اتفاقات ضربه به وجهه نظام اسلامی می‌زند. در سیاست هم همین طور است اگر آرمان‌ها و اصولمان مردمی شد آن موقع در سیاست هم پیروز می‌شویم.\nوی افزود: الان این هشدار را می‌دهیم اینکه رهبری انقلاب گفتند مذاکره نمی‌کنیم کافی نیست باید تمامی امت انقلابی باید صدای رهبرمان را با ادله محکم و قاطع به تک تک افراد جامعه برسانیم. هر مسجد و هر پایگاه بسیج بشود یک پایگاه مبارزه با فساد یک پایگاه تبیین چرایی عدم مذاکره با آمریکا و عدم خوشبینی به اروپا باشد. تا وقتی مطالبه رهبری تبدیل به مطالبه عمومی و مردمی نشود نمی‌توانیم از عزت و استقلال و آرمان‌هایمان دفاع کنیم.\nوی در پایان تاکید کرد: همه قوا و مسئولان باید راه را برای ورود مردم به عرصه‌های مختلف باز کنند و این هم باید از همه قوا و مسئولین مطالبه عمومی شود.\nمرجعی که قاتل فرزندش را بخشید.\nحجت الاسلام سید حسن معین شیرازی نیز به عنوان دیگر سخنران قبل از خطبه‌های نماز جمعه تهران در نهمین قسمت از تبیین سبک زندگی دانشمندان اسلامی به جنبه‌های آموزنده زندگی آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی فقیه و مرجع تقلید قرن چهاردهم قمری پرداخت و گفت: زمانی که فرزند این فقیه در نماز جماعت و پشت سرش به قتل رسید، نامه‌ای از امام زمان دریافت کرد که آن حضرت به وی سفارش کرده بودند تا نیازهای مردم را برآورده کند و از طرف دیگر فرمود که «ما تو را یاری می‌کنیم.»\nاین کارشناس دینی افزود: فرزند سیدابوالحسن اصفهانی در صحن حرم امیرمومنان علی (ع) و به دست شخصی به نام شیخ علی قمی به قتل رسید که این شخص کنترل خود را از دست داده بود و تصور می‌کرد فرزند سید ابوالحسن که واسطه کمک به نیازمندان بوده، در حق او کوتاهی کرده است.\nوی افزود: شیخ علی قمی بلافاصله خود را به پلیس معرفی کرد و اصفهانی نیز او را بخشید و حتی موجبات آزادی او را فراهم کرد و پولی برای او فرستاد تا بتواند زندگی خود را سر و سامان دهد.\nمعین شیرازی افزود: شیخ علی قمی نامه‌ای به اصفهانی نوشت که می‌خواهد در نجف به تحصیل علم بپردازد و اصفهانی به او پیغام داد که در عراق امنیت ندارد و سفارش کرد در ایران به صورت گمنام زندگی کند.\nوی اضافه کرد: مردم عراق به قدری از قتل فرزند سید ابوالحسن اصفهانی خشمگین شده بودند که اگر طلبه‌ای را می‌دیدند او را سرزنش کرده و گاهی کسانی که عمامه سفید داشتند را اذیت می‌کردند که خبر به اصفهانی رسید.\nمعین شیرازی افزود: این مرجع تقلید در مجلس بزرگداشت فرزندش گفت که «یکی از فرزندان من، فرزند دیگر مرا کشته است. شما چرا سایر فرزندانم را اذیت می‌کنید؟ همه طلاب فرزند من هستند» و بعد از این سخنان بود که رفتار مردم تغییر کرد و طلاب در امنیت نسبی قرار گرفتند.\nتجلیل از راننده آمر به معروف\nدر مراسم امروز نماز جمعه تهران همچنین از سعید عابد راننده آمر به معروف تجلیل شد که وی ضمن تشکر از مسئولان برگزاری نماز جمعه خواستار تجلیل نهادهایی شد که از حرکت وی در امر به معروف و نهی از منکر حمایت کردند.\nدر متن این تقدیر نامه که به امضای رئیس ستاد نماز جمعه تهران رسیده، خطاب به عابد آمده است: اکنون که در اجرای امر به معروف و نهی از منکر به تکلیف خود در ارشاد یکی از شهروندان عمل کردید و احساس مسئولیت شما مورد اقبال مؤمنان قرار گرفت، مراتب تقدیر و تشکر خود را نسبت به این اقدام ارزشمند اعلام می‌داریم.